Star Wars The Mandalorian [Joe Schreiber] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00164 003928 22427371 na godz. na dobę w sumie\nStar Wars The Mandalorian - ebook/epub\nAutor: Joe Schreiber Liczba stron: 208\nISBN: 9788382620634 Data wydania: 2021-05-14\nSpis treści Dawno, dawno temu… Rozdział 1 Rozdział 2 Rozdział 3 Rozdział 4 Rozdział 5\nTytuł oryginału: Star Wars: The Mandalorian. Junior Novel Redakcja: Małgorzata Jaxa-Małachowska Konsultacja: Rafał Przyborowski © & TM 2021 Lucasfilm Ltd. All rights reserved. Published by Disney • Lucasfilm Press, an imprint of Buena Vista Books, Inc. No part of this book may be reproduced or transmitted in any form or by any means, electronic or mechanical, including photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system, without written permission from the publisher. Wszelkie prawa zastrzeżone. ISBN 978-83-8262-063-4 Wydawca: Wydawnictwo Olesiejuk, an imprint of Dressler Dublin sp. z o.o. Dressler Dublin sp. z o.o. 05-850 Ożarów Mazowiecki ul. Poznańska 91 wydawnictwo@dressler.com.pl www.wydawnictwo-olesiejuk.pl Dystrybucja: www.dressler.com.pl Księgarnia internetowa: www.swiatksiazki.pl Wersję elektroniczną przygotowano w systemie Zecer firmy Elibri\nDawno, dawno temu… Dawno, dawno temu w odległej galaktyce….\nRozdział 1 ROZDZIAŁ 1 – TO MOJA NAJWYŻSZA oferta — odparł Greef Karga. Mandalorianin wbił wzrok w rozmówcę siedzącego po przeciwnej stronie stołu. Nikt nie mógł mieć pewności, kiedy Karga mówi całą prawdę. Jako lokalny przedstawiciel Gildii Łowców Nagród rzucał półprawdami, plotkami i wierutnymi kłamstwami równie często jak imperialnymi kredytami i krążkami gończymi — stanowiły narzędzia, które pomagały mu utrzymać niełatwą, chwiejną równowagę między współpracującymi z nim łowcami a pozostającymi w cieniu mocodawcami. To nic osobistego. Czysty biznes. — Pokaż krążek — odparł Mando. Miał na myśli holograficzne urządzenie, które zawierało informacje o celu. — Bez krążka. Twarzą w twarz. — Karga zamilknął. — Zlecenie bezpośrednie. Bogaty klient. Mandalorianina to nie zdziwiło. Najbardziej intratne zlecenia często wiązały się z minimalną ilością informacji, zazwyczaj w trosce o interes klienta, który nie chciał działać jawnie. — Z przestępczego półświatka? — Wiem tyle, że brakuje kodu sekwencyjnego — odparł Karga, nie kryjąc oznak zniecierpliwienia. — Bierzesz czy nie? Mandalorianin sięgnął po krążek. Tak naprawdę nie miał wyboru. Od Światów Jądra po Zewnętrzne Rubieże nawet tacy doświadczeni łowcy jak on, o uznanej reputacji, borykali się z brakiem zleceń. Po upadku Imperium galaktyka pogrążyła się w chaosie. Brakowało stabilności gospodarczej i rządów prawa, a jeśli Nowa Republika wywiązała się z obietnicy zapewnienia pokoju i dobrobytu, wieść o tym jeszcze nie dotarła na planetę tak zaściankową jak Nevarro. Na tych uliczkach i na tysiącach podobnych przemytnicy, złodzieje, lokalni watażkowie i zakapiory spod ciemnej gwiazdy, jak gdyby nigdy nic, dalej prowadzili swoje interesy pod osłoną nocy, a niekiedy i w biały dzień. Przestępczość kwitła coraz bujniej, jednak dla łowców nagród sami przestępcy warci byli coraz mniej. Spacerując bocznymi uliczkami w drodze na spotkanie z nowym klientem, Mando pogrążył się w zadumie nad najbliższą przyszłością — obecnym zleceniem, kolejnym i jeszcze następnym. Niezliczone twarze, zapomniane planety, których nazwy przypominały mu jedynie o wypłaconych i nieuregulowanych kwotach. Jego cele układały się w łańcuch, niekończący się strumień zleceń, który płynął ku niepewnej przyszłości. Gildia oczekiwała, że łowcy będą karnie jej usługiwać, nie będą zadawać pytań i grzecznie będą zapominać o wszystkim po fakcie — ot, codzienność łowieckiego fachu, która Mando w pełni odpowiadała. Ale i tak nie potrafił zapomnieć o zbyt wielu rzeczach. Huk wybuchów, przerażone, zlane potem twarze rodziców — wspomnienia wyraźne, przepełnione bólem. Pędzili z nim ulicą, a wokół cały ich świat rozpadał się na kawałki w wielkiej czystce… Pozostał mu Kodeks. Gdzieś pomiędzy ciemnością przeszłości a niewyraźną plamą przyszłości przebiegała droga, która jako jedyna pozostawała wyraźna. Dokądkolwiek się udawał, czerpał z siły i umiejętności Mandalorian, dzięki którym czuł grunt pod nogami. Miał przeznaczenie, które zawsze będzie na niego czekało. Tak kazał obyczaj.\nRozdział 2 ROZDZIAŁ 2 – GREEF KARGA ZAPOWIEDZIAŁ twoje przybycie. Mando stał naprzeciw Klienta. Nie śpieszył się z odpowiedzią. Jak na rzekome schronienie, pomieszczenie w imperialnej bazie nie wydawało się szczególnie zabezpieczone. Gdy wszedł do środka, otoczyli go czterej szturmowcy. Mieli na sobie znoszone zbroje, które zdradzały ślady walk. Trzymali gotowe do strzału blastery. Podobnie jak Imperium, któremu dawniej służyli, zostali pozbawieni formalnej władzy, ale nie stali się przez to mniej okrutni. Obecnie pracowali, walczyli i zabijali dla każdego, kto zaoferował im najwyższą płacę. — Co jeszcze powiedział Karga? — zainteresował się Mando. — Że jesteś najlepszy w odległości parseka. — Wyraz twarzy Klienta nie zmienił się. Był mężczyzną po siedemdziesiątce o przyprószonych siwizną skroniach. Mando nie potrafił powiedzieć, na podstawie akcentu, skąd pochodzi, ale wytworna maniera rozmówcy sugerowała, że w poprzednim życiu był imperialnym oficerem wysokiej rangi. — Wspomniał również, że wysoko się cenisz. Ostatnie zdanie nie było pytaniem, więc Mando ani myślał odpowiadać. Usłyszał stłumiony brzęk, gdy starzec rozwijał na blacie stołu kawałek miękkiego czarnego materiału. Pośrodku czerwonej podszewki oczom łowcy ukazała się płaska prostokątna sztabka metalu. Wyczuł, że stojący za jego plecami szturmowcy pochylają się w kierunku stołu, by lepiej się przyjrzeć. Nie potrafili zachować pozorów. Każdego zainteresowałby taki skarb. Mandalorianin momentalnie rozpoznał, z czym ma do czynienia. — Beskar? — To tylko zaliczka — doprecyzował Klient. — Resztę otrzymasz, gdy dostarczysz cel. — Żywy — podkreślił stojący obok nerwowy okularnik, doktor Pershing, jak przedstawił go Klient. Chwilę wcześniej mężczyzna o mało nie dostał z blastera, gdy znienacka wparował do pomieszczenia, jednak Klient poprosił łowcę o opuszczenie broni. — Dopuszczalny jest również dowód usunięcia celu, ale stawka będzie niższa — poprawił Klient, niczego sobie nie robiąc z nieskładnych protestów doktora Pershinga. — Jestem praktyczny. W fachu łowców nagród nie ma pewności. — Zamilknął, by wybrzmiało znaczenie jego słów. — Beskar powinien znaleźć się w rękach Mandalorianina. Miło jest móc przywrócić naturalny porządek rzeczy po tak długim okresie zamętu. — Uniósł wzrok. — Zgodzisz się ze mną? Mando nie udzielił odpowiedzi. Najważniejsze, że przyjął zlecenie, a wraz z nim otrzymał beskar. Klient wręczył mu traker i udzielił informacji o ostatnim znanym położeniu celu. Pora rozpocząć łowy. Jednak po drodze musiał jeszcze udać się w jedno miejsce. Odnalazł ukryte wejście i zszedł długimi schodami ku znajomym chłodnym cieniom. Kuźnia Zbrojmistrzyni mieściła się głęboko pod powierzchnią, z dala od oczu wrogów, którzy zmusili Mandalorian do działania w podziemiu. Znalazł się w tajemnym miejscu, którego położenie było pilnie strzeżone. Tu, w ciemnościach, krąg błękitnych płomieni palił się równomiernie, jarząc się jasnym blaskiem. Miarowe uderzenia młota Zbrojmistrzyni niosły się w ciemności niczym bicie serca. Mando i Zbrojmistrzyni przywitali się skinieniem głowy. Gdy łowca wręczył sztabkę beskaru kobiecie, ta odezwała się po dłuższej chwili. — Zdobyto go podczas wielkiej czystki — stwierdziła fakt. — Dobrze, że wrócił do Plemienia. — Spojrzała na łowcę. — Pora na naramiennik. Czy objawił się już twój znak? — Jeszcze nie. — Zatem wkrótce. — Gdy topiła beskar w kuźni, a płynny metal powoli płynął szeregiem kanałów, by wypełnić przygotowaną formę, jej głos nieco złagodniał. — Wyjątkowo szczodry dar. Nadmiar materiału pomoże w utrzymaniu licznych znajd. — Dobrze — odparł Mando. — Sam byłem znajdą. — Wiem — powiedziała. Nie mieli sobie nic więcej do powiedzenia. Wkrótce potem Mando wyruszył w dalszą drogę.\nRozdział 3 ROZDZIAŁ 3 „BRZESZCZOT” BYŁ JEGO DOMEM. Wielu dostrzegłoby w kanonierce jedynie środek transportu czy ucieczki, ale dla Mandalorianina „Brzeszczot” był ostoją, niemalże przedłużeniem pancerza i hełmu, które zapewniały mu ochronę. Wprowadził współrzędne Klienta do komputera nawigacyjnego i poczuł znajome drżenie budzących się do życia silników, które niosło się po kadłubie kanonierki, gdy ta oddalała się od kosmoportu pod niewielkim kątem, aż wreszcie znalazła się w przestrzeni. Kolejne łowy pod wieloma względami nie różniły się od siebie. Powrót na Nevarro z celem był jedynie kwestią czasu. Zgarnie zapłatę i cały proces zacznie się od nowa. Jednak czuł, że tym razem jest inaczej. Może dlatego, że ujrzał beskar, że poczuł jego ciężar. Że według Zbrojmistrzyni już wkrótce miał objawić się jego znak. „Brzeszczot” leciał przez pewien czas, aż z przodu na konsolecie zaczęła pulsować kontrolka ostrzegawcza. Wyostrzył zmysły i pochylił się, by przejść na sterowanie ręczne. Planeta nazywała się Arvala-7 — oczom Mando ukazała się skalista połać z licznymi surowymi, poszarpanymi szczytami. Obniżył wysokość i zaczął podchodzić do lądowania. Świat, który go otaczał, stawał się pustynią: najpierw częściowo, a potem w całości. Wysunął podwozie i osiadł w płaskim kanionie okolonym rdzawobrązowymi wzniesieniami. Wyszedł burtą ładowni, by przyjrzeć się okolicy. W dłoni trzymał pulsujący traker. Po godzinach spędzonych na pokładzie cieszył się, że ma grunt pod nogami, nawet gdy ten okazał się błotnisty i miękki. Uniósł karabin snajperski, włączył lunetę i rozejrzał się uważnie po widnokręgu. Wodził wzrokiem po linii horyzontu, aż wreszcie zatrzymał się na parze przysadzistych istot, które spacerowały po rozległej równinie. Były niemal karykaturalnie brzydkie. Miały obłe cielska i głowy, które przypominały głowy prymitywnych ryb. Ich pyski skrywały rzędy zębów, które z pewnością mogły rozkruszyć dowolny pokarm. Nie ulegało wątpliwości, że z bliska zwierzęta były niebezpieczne — chociaż Mandalorianin ani myślał skracać dystans. Do tej pory dostrzegł tę jedną parę. Nagle trzecie zwierzę wyrosło spod ziemi tuż przed nim. Istota zaatakowała, wyjąc wniebogłosy. Mando wrzasnął, gdy zacisnęła szczękę na jego ramieniu, uniosła go i cisnęła nim o ziemię. Gdy wyswobodził się z uścisku i potraktował napastnika miotaczem ognia, bestia jęknęła i pozwoliła mu zebrać myśli przez wystarczająco długą chwilę, by do niego dotarło, że tylko ją rozjuszył. Po chwili z odsieczą przyszła druga istota tego samego gatunku. Mando z pewnością marnie by skończył, gdyby nie strzałki ze środkiem usypiającym, które nagle powaliły obu napastników. Łowca uniósł wzrok i ujrzał kolejnego przedstawiciela gatunku, który człapał w jego stronę. Ten jednak miał na grzbiecie jeźdźca — Ugnaughta w nakryciu głowy i goglach pilota. Przybysz wydawał się niewzruszony obecnością Mandalorianina, który leżał plackiem na ziemi z nogą przygniecioną cielskiem jednej z bestii. Mando skinął głową w kierunku strzałek zatopionych w skórze istoty. — Dziękuję. Ugnaught przypatrywał się mu przez chwilę wzrokiem osoby przyzwyczajonej do samotności. — Jesteś łowcą nagród. — Tak. — Zwą mnie Kuiil — przedstawił się. — Pomogę ci. Nie prosiłem cię o pomoc, pomyślał Mando, ale Ugnaught skinął głową na potwierdzenie swoich słów. — Powiedziałem swoje.\nRozdział 4 ROZDZIAŁ 4 KUIIL POINFORMOWAŁ Mandalorianina, że zaatakowały go istoty zwane blurrgami. Były obleśne i strasznie cuchnęły, ale skoro Mando zamierzał przemieszczać się po Arvali-7, będzie musiał nie tylko nauczyć się je ujeżdżać, lecz również nabrać w tym sporej wprawy. — Ściągali tu już liczni — powiedział Kuiil, gdy siedzieli na jego farmie wilgoci i omawiali dalszą podróż. — Poszukiwali tego samego co ty. — Pomogłeś im? — Tak. — Ugnaught napełnił kubek wodą i podał go Mandalorianinowi. — Ponieśli śmierć. — Wobec tego nie chcę twojej pomocy. Kuiil nie oponował. Później tego wieczoru Ugnaught zabrał łowcę do zagrody i cierpliwie obserwował, jak jego gość raz za razem bezskutecznie próbuje dosiąść blurrga. Zastanawiał się, na ile zbroja Mandalorianina amortyzuje uderzenia. Z tej odległości zmagania łowcy wyglądały poważnie. Mando nie odpuszczał, ale i nie nabierał wprawy. Siłował się z blurrgiem, którego Kuiil jako pierwszego uśpił strzałką. Tubylec musiał przyznać, że na twarzy bestii malowało się jeszcze większe rozdrażnienie niż wcześniej. Robiła, co w jej mocy, by zemścić się za próbę podpieczenia jej miotaczem ognia. Wygląda na to, że nie powinieneś był tak szybko dobywać broni, pomyślał Kuiil, ale uznał, że zachowa opinię dla siebie. Stał po zewnętrznej stronie ogrodzenia. Nie musiał widzieć twarzy Mandalorianina, by wiedzieć, że ilekroć zwierzę strąciło z grzbietu łowcę, ten stawał się coraz bardziej poirytowany. Jego cierpliwość została wystawiona na próbę. — Tylko marnuję czas — skwitował Mando. — Wynająłbyś mi śmigacz albo skuter repulsorowy? Kuiil pokręcił głową. — Jesteś Mandalorianinem! — odparł. — Twoi przodkowie dosiadali wielkich mitozaurów! Z pewnością ujarzmisz tego młokosa. Mandalorianin zerwał się z ziemi i spojrzał ku zagrodzie, z której łypały na niego żółte ślepia bestii. Czekała na kolejne starcie. Kuiil, który doskonale znał wachlarz min istoty, miał wrażenie, że niemal czyta jej w myślach. Pokonam cię, mówiły jej oczy. Lepszych od ciebie już zrzucałam z grzbietu, łowco, i nie takich jak ty będę zrzucać na długo po tym, jak stąd znikniesz. Chyba że postanowisz wyzionąć tu ducha. Kuiil poczekał, by przekonać się, co takiego zrobi łowca nagród — podda się i oddali czy podejmie kolejną próbę, by poskromić blurrga siłą? Jednak Mandalorianin nie zrobił ani tak, ani tak. Początkowo zdawało się, że nie uczyni zgoła nic. Kuiil patrzył, jak Mando robi pojedynczy niepewny krok w stronę blurrga. Trzymał ręce wzdłuż tułowia, ukazując dłonie w geście pojednania. Zrobił kolejny krok. — Tylko spokojnie — powiedział Mando. Tym razem zamiast rzucać się na zwierzę, podchodził do niego spokojnym krokiem, by mogło się oswoić z jego obecnością. — No dobrze. Istota prychnęła i warknęła, ale go nie pogoniła. Gdy podszedł bliżej, pozwoliła mu położyć dłoń na swojej głowie. — No dobrze — powtórzył Mando i wspiął się na jej grzbiet. Zwierzę mruknęło, ale nie próbowało go zrzucić. Nim opuścili zagrodę i wyszli na otwartą pustynię, Mando udało się przyjąć pozycję, dzięki której mógł utrzymać pion. Po opuszczeniu obozowiska Mando i Kuiil zmierzali jeden za drugim ku wyższym terenom wzdłuż szeregu szczytów. Podążali wąskimi graniami pokrytymi szczelinami tak głębokimi, że nie widzieli dna. Blurrgi przeskakiwały nad nimi z niespodziewaną zwinnością, ani razu nie tracąc równowagi. Gdy zeszli na tereny równinne, dwaj jeźdźcy przemierzali rozległe połacie piachu poprzecinane bruzdami, które już nigdy nie miały się zagoić, spieczone pod bezlitosnym wzrokiem słońca. Gdy wreszcie dotarli na płaskowyż, Kuiil zatrzymał blurrga i wskazał coś w dole. — To tam znajdziesz swoją zdobycz. Spoglądając na znajdujący się w oddali kompleks budynków, Mando sięgnął do bocznej kieszeni uprzęży i wyjął ze środka niewielką sakwę z kredytami. — Proszę — powiedział do Kuiila. — Zapracowałeś. Ugnaught pokręcił głową. — Odkąd ci tutaj pojawili się na planecie, okolica nawiedzana jest przez niezliczonych najemników, którzy tylko sieją zniszczenie w pogoni za nagrodą — odparł. — Mam już tego dość. Mando spojrzał na kompana ze zdumieniem. — To dlaczego mnie tu przywiodłeś? — Nasi goście nie są tu mile widziani — oznajmił Kuiil. — Mieszkańcy tych obszarów pragną spokoju. Nie zaznają go, póki ci tutaj nie znikną. — Dlaczego mi pomogłeś? Kuiil nie odpowiedział od razu. Przez lata nie miał do kogo się odezwać, co sprawiło, że teraz ostrożnie dobierał słowa. — Do tej pory nie spotkałem jeszcze Mandalorianina — odparł — ale czytałem o was opowieści. Jeśli są prawdziwe, uporasz się z problemem w chwilę. I znów nastanie pokój. — Chwycił za wodze i uniósł dłoń, by uciąć dyskusję. — Powiedziałem swoje.\nRozdział 5 ROZDZIAŁ 5 OBÓZ NIKTÓW miał kształt litery „U”. Składał się z budowli o płaskich dachach wzniesionych wokół otwartego piaszczystego placu. Spoglądając przez lunetę, Mando wypatrzył najemników i strażników, którzy późnym popołudniem zbijali bąki w słońcu. Niktowie mieli łuskowatą skórę i byli przystosowani do warunków panujących na pustyni. Z ich głów i twarzy wyrastały rogi i kolce, które nadawały im przerażający wygląd. Dla Mando wyglądali na niebezpiecznych z tych samych powodów co szturmowcy renegaci w imperialnej bazie — byli znudzeni, dobrze wyposażeni i spragnieni wrażeń. Nadal ich obserwował i planował akcję, gdy nagle w obozie pojawiła się doskonale mu znana mechaniczna istota, która tylko pogorszyła sytuację. — Uwaga — odezwał się do najemników mechaniczny łowca nagród, droid serii IG zaprojektowany z myślą o walce. — Na mocy punktu szesnastego klauzuli uchylającej protokół Gildii Łowców Nagród musicie natychmiast okazać mi rzeczoną własność. — No nie — mruknął Mando. Strażnicy na placu sięgnęli po blastery, ale IG-11 nadal szedł przed siebie, nie zważając, że tym samym podpisuje na siebie wyrok śmierci. Droid bez wahania podjął walkę. Obrócił się i otworzył ogień w stronę napastnika stojącego tuż przed nim. Jego tors obracał się we wszystkich kierunkach, gdy droid, dzierżąc blastery w obu dłoniach, strzelał raz za razem z mechaniczną precyzją. Nie spudłował ani razu, nawet wtedy, gdy wiązka energii odbiła się od płytki chroniącej jego procesor. Nim Mando zszedł zboczem i wkroczył do obozu, odgłosy walki ucichły. Plac wypełniła głucha cisza. Gdy opadł kurz walki, zauważył, że ziemia usłana jest ciałami najemnych Niktów. W tej ciszy głos droida zabrzmiał równie doniośle i stanowczo jak poprzednio. — Na mocy punktu szesnastego klauzuli uchylającej protokół Gildii Łowców Nagród musicie natychmiast okazać mi rzeczoną własność — powtórzył, po czym ruszył przed siebie z niezachwianym poczuciem misji tak charakterystycznym dla wszystkich mechanicznych łowców. Mando schował się za najbliższym rogiem. — IG, spocznij! Droid go postrzelił. Mandalorianin poczuł, jak wiązka energii wpija się w jego pancerz. Siła uderzenia sprawiła, że poleciał do tyłu i gruchnął o rząd beczek ustawionych przy ścianie. W tej samej chwili fala bólu przeszła mu przez bark i żebra, gdy usiłował złapać oddech. Beskar w większości zamortyzował strzał, ale w najbliższej przyszłości czekało go mnóstwo bólu. Droid obserwował go z naprzeciwka. Możliwe, że nadal kalkulował, dlaczego jego blaster nie wyrządził większych szkód. Mando momentalnie oprzytomniał. Wiedział, że od otrzymania bezpośredniego strzału w głowę dzielą go ułamki sekundy. Musiał jakoś przekonać droida. — Jestem członkiem Gildii! — wrzasnął, wyciągając przed siebie traker. — Należysz do Gildii? — W głos łowcy po raz pierwszy wkradła się nuta niepewności. — Jestem IG-11 — dodał z zawodową uprzejmością. — Sądziłem, że jestem jedynym łowcą, któremu przydzielono tę misję. — To jest nas dwóch. — Mando obrócił się w stronę zbrojonego wejścia. Wewnątrz z pewnością znajdowali się kolejni Niktowie, w pełni świadomi tego, że walka na zewnątrz rozegrała się nie po ich myśli. — O zasadzce możemy zapomnieć. Jednak IG chciał przedyskutować bardziej palącą kwestię. — Obawiam się, że muszę cię poprosić o twój traker. Cel należy do mnie. Mandalorianin spojrzał na droida, ważąc w myślach wszelkie opcje. — O ile się nie mylę — powiedział — obecnie cel nie należy do żadnego z nas. — Fakt. — Mam sugestię — dodał. — Słucham. — Podzielmy się nagrodą. — Zgoda — odparł bez wahania droid. — Świetnie — podsumował łowca. — Oddalmy się na bezpieczną odległość i zaplanujmy akcję. Jeśli droid udzielił odpowiedzi, to nie dotarła ona do jego uszu, bo właśnie zaatakowała ich druga fala napastników. Tym razem Niktów było więcej. Wyłonili się z cieni i pojawili na dachach, by ze wszystkich kierunków zaatakować ich salwami z blasterów. Mando zrobił unik i odpowiedział ogniem. Podziwiał, jak IG obraca się we wszystkie strony, posyłając w napastników wiązkę za wiązką. Dzięki oprogramowaniu każdy strzał dosięgał celu — ale mimo to sytuacja szybko zaczęła wymykać się spod kontroli. Znikąd zjawiali się kolejni Niktowie. Mando i IG-11 lada chwila mieli skapitulować w obliczu przewagi sił. Łowca zerknął na traker. Sygnał przybierał na sile. Mando spojrzał przez plac ku zamkniętym drzwiom. Nie ulegało wątpliwości, że cel znajdował się po drugiej stronie. Byli już blisko, ale ze względu na dwadzieścia metrów dzielące ich od drzwi i nieustępujący ostrzał z blasterów równie dobrze mogli znajdować się po drugiej stronie Dzikiej Przestrzeni. — Znaleźliśmy się w potrzasku — skwitował droid. Wyglądało na to, że jego oprogramowanie dopuszczało stwierdzanie oczywistych faktów. — Uruchomię procedurę autodestrukcji. — Chwila! — Mandalorianin zwrócił się w jego stronę. Miał nadzieję, że się przesłyszał. — Co takiego? — Zgodnie z protokołem producenta nie mogę wpaść w ręce wroga. Muszę ulec samozniszczeniu. — Niedoczekanie! — odparł Mando. — Kryj mnie! Okazało się, że IG zgodził się tymczasowo odwlec swój kres. Obrócił się i nadal strzelał, podczas gdy łowca schylił się i przebiegł przez plac ku miejscu, z którego przybył. Znajdował się tam przestarzały panel bezpieczeństwa z systemem kontroli dostępu. Gdyby miał więcej czasu i gdyby przerwano ostrzał, mógłby spróbować złamać zabezpieczenia, ale w obecnej sytuacji nie mógł liczyć ani na jedno, ani na drugie. Po sekundzie w panel uderzyła wiązka z blastera, która zamieniła go w skrzącą się plątaninę drutów i obwodów. — Przygwoździli nas! — wrzasnął. — Uruchomię procedurę autodestrukcji — ogłosił radośnie droid. — Nie uruchamiaj żadnej procedury! Przebijemy się siłą! Jednak w tamtej chwili coś zmieniło się w bojowym nastawieniu Niktów. Przestali strzelać i oglądali się przez ramię. Gdy Mandalorianin skierował wzrok tam, gdzie reszta, zrozumiał, co zwróciło ich uwagę — zamontowane na platformie repulsorowej ciężkie działo laserowe, które Niktowie ściągnęli na plac. Ogromna lufa działa skierowana była prosto na łowcę i droida. — Cóż — skwitował Mando. — Nowy plan. Musimy… Działo warknęło i wypluło z siebie serię potężnych laserowych wiązek. A ponieważ było zamontowane na platformie repulsorowej, kanonier miał nieograniczony zasięg. Miało wystarczającą siłę rażenia, o czym Mando doskonale wiedział, by jego pancerz nie mógł zatrzymać nawet pojedynczego bezpośredniego strzału. Gdzieś zza pleców dobiegł go głos droida, który ponownie ogłosił uruchomienie protokołu autodestrukcji. — Ściągnij na siebie ich ogień! — krzyknął Mando. — Ja zajmę się działem! — Zgoda — odparł IG-11, po czym wyszedł na otwarty teren. Kanonier momentalnie skupił na nim ostrzał. Uderzał w zbrojony korpus droida niekończącą się salwą. Mando był pod wrażeniem poświęcenia się drugiego łowcy. Nieważne, że był droidem — gdy znaleźli się w potrzebie, bez wahania wystawił się na niebezpieczeństwo. Wykorzystując chwilową nieuwagę, Mando poruszał się w cieniu, by przekraść się za plecy kanoniera, gdy IG w końcu padł pod ciężkim ostrzałem. Z obecnego położenia łowca dostrzegł możliwość i natychmiast z niej skorzystał. Uniósł karwasz i wystrzelił linkę z kotwiczką w bok działa. Naprężył ją i pociągnął na tyle mocno, by obrócić całą platformę repulsorową, skutecznie strącając kanoniera ze stanowiska. Teraz albo nigdy! Łowca nagród wskoczył na platformę, złapał za działo, chwycił za stery i spusty i pociągnął. Obracając się wraz z działem, otworzył ogień do pozostałych na placu boju Niktów. Czuł drgania broni, gdy ta powalała napastników falami. W kilka sekund było już po wszystkim. Wrogowie padli trupem. Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Star_Wars_The_Mandalorian-ebookRO/p1210758i1418945" target="_blank" title="Star Wars The Mandalorian [Joe Schreiber] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Star Wars The Mandalorian [Joe Schreiber] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Armia sekretarza Ponomarienki - Historia - rp.pl\nAktualizacja: 06.10.2007, 15:27\nArmia sekretarza Ponomarienki\nSowieccy partyzanci używali broni także przeciw ludności cywilnej\nSowieccy partyzanci nie tylko walczyli z Niemcami. Dopuszczali się gwałtów, grabieży i mordów na ludności cywilnej. Szczególnie bezwzględni byli wobec Polaków\n3 lipca 1941 roku w swoim słynnym przemówieniu radiowym Stalin wezwał naród sowiecki do podjęcia bezpardonowej wojny partyzanckiej: "Dla wzniecenia wszędzie wojny partyzanckiej [...] należy tworzyć oddziały partyzanckie, konne i piesze, organizować grupy dywersyjne do walki z formacjami wrogiej armii. [...] W zagarniętych przez wroga rejonach należy stwarzać dla niego i wszystkich jego zauszników warunki nie do wytrzymania, ścigać i tępić ich na każdym kroku, udaremniać wszystkie ich przedsięwzięcia". Poniżej dalsza część artykułu\nByła to reakcja na katastrofalną sytuację na froncie. W ciągu zaledwie kilku dni oddziały Wehrmachtu zajęły ogromne połacie kraju, przesuwając się szybko w kierunku Moskwy. Armia Czerwona znajdowała się w rozsypce, ponosząc dotkliwe straty. Stalin ogłosił w tej sytuacji Wielką Wojnę Ojczyźnianą. W nawiązaniu do tradycji wojny 1812 roku, zakrojony na szeroką skalę ruch partyzancki stanowić miał jeden z najważniejszych elementów koncepcji ogólnonarodowej walki z najeźdźcami.\nPoczątki partyzantki sowieckiej były jednak bardzo trudne, mimo że pierwsze meldunki kierowane do Stalina brzmiały obiecująco. 2 lipca 1941 roku Pantelejmon Ponomarienko, I sekretarz Komunistycznej Partii Białorusi donosił: "na Białorusi rozwinął się ruch partyzancki, na przykład w obwodzie poleskim każda wieś i każdy kołchoz ma swój oddział partyzancki". W dziesięć dni później Ponomarienko stwierdzał, że na okupowanych terenach pozostawiono 3 tysiące partyzantów. Ponadto niemal codziennie partia miała wysyłać na okupowane obszary od 200 do 300 aktywistów w celu zorganizowania ruchu partyzanckiego. Meldowano również o pierwszych znaczących militarnych sukcesach.\nRzeczywistość wyglądała jednak inaczej. Wehrmacht zajął zachodnie tereny ZSRR tak szybko, że organy partyjne, wojskowe i milicyjne nie miały czasu na stworzenie odpowiednich struktur podziemnych. Pierwsze oddziały partyzanckie powstały dopiero kilkaset kilometrów na wschód od ówczesnej granicy sowiecko-niemieckiej. Do tego działania organizacyjne mające na celu stworzenie ruchu partyzanckiego cechowała bardziej dyletancka aktywność niż wojskowy profesjonalizm.\nBraki te uwypuklał w dokumencie z 27 lipca 1941 roku Wsiewołod Merkułow, I zastępca Ławrientija Berii: "Oddziały i grupy tworzone są w pośpiechu, dosłownie w ciągu paru godzin, z ludzi, którzy nie znają się nawzajem i nie potrafią obchodzić się z bronią. Ich wyposażenie stanowią jedynie granaty i materiały wybuchowe, i to w niewystarczającej ilości. (...) Oddziały i grupy otrzymują niedokładne instrukcje, nie wiedzą, co naprawdę mają robić i w jaki sposób. Zupełnie nie uwzględniono kwestii umundurowania i aprowizacji. Tak więc w rezultacie owe oddziały i grupyw najlepszym wypadku rozpadają się, nie docierając na linię frontu, a w najgorszym wypadku trafiają w ręce wroga i są rozstrzeliwane". Podobnie krytycznych dokumentów z okresu tworzenia partyzantki sowieckiej można znaleźć wiele.\nŹle przygotowani partyzanci nie przysparzali okupantowi większych problemów. Nawet jeżeli jakieś grupki podejmowały działania bojowe, były przeważnie likwidowane. Dopiero we wrześniu 1941 roku niemiecka strona odnotowywała planowe akcje partyzanckie, które jednak nie powodowały większych szkód i strat.\nZima 1941/42 okazała się dla sowieckich partyzantów szczególnie dotkliwa. Większość jednostek, słabo uzbrojonych i prawie w ogóle nieprzeszkolonych, uległa rozbiciu lub rozproszeniu. Na początku 1942 roku, jak podają dokumenty sowieckie, było 248 oddziałów i grup liczących 34 468 partyzantów. Większość z nich istniała jedynie na papierze lub nie prowadziła poważniejszych działań bojowych.\nPowody takiego stanu były wielorakiej natury. Brakowało wyszkolonej i doświadczonej kadry dowódczej. Dopiero w lipcu 1941 roku powstały pierwsze specjalne szkoły partyzanckie, przygotowujące w pośpiechu kadry kierowane do walki na okupowanych terenach. Szkolenie było jednak pobieżne i trwało zaledwie 30 godzin. Działające za frontem oddziały były źle uzbrojone i dowodzone, z reguły nie miały też kontaktu z właściwymi organami po stronie sowieckiej.\nW potrzebie Sowieci rekrutowali partyzantów nawet spośród pensjonariuszy domów inwalidzkich. W taki sposób z inwalidów oraz emerytów i kalek NKWD stworzyło we wrześniu 1941 roku "zastępczy oddział partyzancki". Owi "partyzanci zastępczy" mieli zadania propagandowe. Nakazano im rozpowszechniać wśród ludności z okupowanych terenów opowieści o wojnie ojczyźnianej z 1812 roku, kiedy to wojska pruskie wraz z Napoleonem wtargnęły do Rosji i zostały z niej przegnane. Opowiadając o tamtych wydarzeniach, mieli prorokować, że historia i tym razem się powtórzy.\nW pierwszym roku wojny nie istniało centralne dowództwo ruchu partyzanckiego. Początkowo kluczową rolę odgrywał aparat NKWD, który organizował małe grupy dywersyjne i sabotażowe oraz prowadził szkolenia. Ale także instytucje wojskowe tworzyły i wysyłały własne oddziały na okupowane tereny. Inicjatywę rozwinęła także Komunistyczna Partia Białorusi z Pantelejmonem Ponomarienką na czele. Ponomarienko optował od samego początku za zakrojonym na masową skalę ruchem partyzanckim i ostatecznie udało mu się przeforsować swoją koncepcję u Stalina.\n31 maja 1942 roku utworzono Centralny Sztab Ruchu Partyzanckiego, a jego szefem został właśnie Ponomarienko. W następnych miesiącach powstały sztaby republikańskie i okręgowe. Zadaniem Centralnego Sztabu było kierowa nie całą partyzantką. Po utworzeniu Sztabu rozwój sowieckiej partyzantki zaczął nabierać szybkiego tempa. Do listopada 1942 roku liczba partyzantów wzrosła do 94484, w styczniu 1943 roku do 110 899, aby rok później osiągnąć prawie 190 000. Większość oddziałów -ponad 50 proc. - działała na terenie Białorusi.\nWraz ze wzrostem liczebności oddziałów partyzanckich zwiększyła się też ich siła uderzeniowa i skuteczność. W roku 1941 do ataków na linie kolejowe, drogi, mosty czy mniejsze oddziały niemieckich żołnierzy dochodziło raczej sporadycznie. Od wiosny 1942 roku zamachy nasiliły się, a od jesieni 1942 roku stały się poważnym problemem dla okupanta. Duże obszary, szczególnie na Białorusi, znalazły się pod kontrolą partyzantów lub wręcz zostały przez nich opanowane. Zagrożone były linie zaopatrzenia dla frontu wschodniego.\nWedług danych szacunkowych, określonych na podstawie niemieckich źródeł, z rąk sowieckich partyzantów zginęło 35 000 -45000 żołnierzy, z czego połowę stanowili Niemcy. Strona sowiecka podawała natomiast o wiele wyższe liczby. Jak wynika z wewnętrznego raportu z kwietnia 1944 roku sowieccy partyzanci tylko na samej Białorusi mieli zabić łącznie 368515 niemieckich oficerów i żołnierzy oraz 19030 policjantów i żołnierzy armii sprzymierzonych z Niemcami. W projekcie raportu do Stalina z lata 1944 liczba ta urosła już do prawie pół miliona. I to wszystko przy stratach własnych: 7184 poległych i zmarłych! Po wojnie niemieckie straty powiększono według danych sowieckich do 1,5 miliona zabitych Niemców i kolaborantów.\nNiemcy zwalczali sowieckich partyzantów z niezwykłą brutalnością i bezwzględnością, stosując przy tym między innymi odpowiedzialność zbiorową. Pod pretekstem zwalczania partyzantki wymordowali sowieckich Żydów. Od 1942 roku niemieckie ekspedycje karne w ramach zakrojonych na szeroką skalę operacji pustoszyły całe połacie kraju uznane za "skażone bandami". Paliły całe wsie, mordowały lub wywoziły na roboty przymusowe do Rzeszy ich mieszkańców, rabowały ich mienie. W ramach niemieckiej akcji pacyfikacyjnych na samej Białorusi życie straciło około 200 000 ludzi, nie licząc wymordowanych Żydów.\nHistoria owych zbrodni jest już dość dobrze zbadana. Mało znany jest jednak fakt, że również partyzanci sowieccy brutalnie obchodzili się z miejscową ludnością. Także i oni terroryzowali całe obszary, palili wsie, a nawet miasta, przeprowadzali brutalne akcje odwetowe. Ludność na okupowanych przez Niemców terenach znalazła się między młotem a kowadłem. Z jednej strony niemiecki okupant wymagał, aby spełniała wszystkie żądania (dostawy, praca przymusowa itd.), zabraniał udzielania pomocy partyzantom oraz nakazywał ich denuncjację. W przeciwnym razie groziły ludności cywilnej ze strony Niemców drakońskie kary, które były stosowane masowo i na zasadzie odpowiedzialności zbiorowej. Z drugiej strony partyzanci domagali się czegoś wręcz przeciwnego, ale postępowali równie brutalnie.\nZdarzało się, że niektóre miejscowości były kolejno pacyfikowane przez partyzantów i Niemców, jak np. kresowe miasteczko Naliboki leżące 70 km na południowy wschód od Nowogródka. 8 maja 1943 roku sowieccy partyzanci z brygady "Stalina" zaatakowali tamtejszy, mający chronić ludność przed uciążliwymi napadami rabunkowymi, punkt samoobrony obsadzony przez Polaków. Rozwścieczeni niepowodzeniem i stratami, jakie ponieśli, wymordowali wszystkich młodych mężczyzn w Nalibokach, których udało im się tej nocy złapać, w tym także co najmniej jedną kobietę (razem 127 ofiar). W akcie zemsty sowieccy partyzanci podpalali także domy, zrabowali krowy i konie. Dwa miesiące później niemiecka ekspedycja karna obróciła całą miejscowość w zgliszcza. Niemcy zamordowali wówczas dziesięciu mieszkańców, pozostałych zaś w liczbie 3000 uprowadzili na roboty przymusowe i zrabowali pozostawiony inwentarz.\nPunktem zapalnym był sposób zaopatrywania się przez partyzantów w potrzebne im środki żywności i odzież u miejscowej ludności. W czasie akcji zaopatrzeniowych nazywani w żargonie partyzanckim bombiożki nierzadko zachowywali się jak zwykli rabusie. Tak w każdym razie postrzegała to ludność cywilna. Partyzanci rekwirowali nie tylko żywność i odzież, ale również bieliznę damską, ubrania dziecięce i różne przedmioty użytku domowego, mało przydatne w lesie, ale wymienialne na alkohol czy stanowiące prezenty dla ich "żon".\nWiele oddziałów przeprowadzało niewiele akcji zbrojnych lub wcale ich nie podejmowało, choćby dlatego, że brakowało im broni i amunicji. Niedostateczne uzbrojenie zmuszało partyzantów nierzadko do ograniczania się jedynie do "operacji zaopatrzeniowych". W wewnętrznym sprawozdaniu sowieckim z zimy 1942/1943 roku czytamy na temat zachowania się sowieckich partyzantów na zachodniej Białorusi: "Ponieważ nie walczą, nieuchronnie stają się dodatkowym obciążeniem dla chłopów, nastawiając ich generalnie wrogo do całej partyzantki. (...) Gdy nie ma Niemców, partyzanci bez przeszkód przechadzają się po wsiach (...), zabierając krowy, owce, chleb i inną żywność. Gdy tylko pojawi się jednak jakiś oddział niemiecki, partyzanci uciekają, nie stawiając żadnego oporu, podczas gdy chłopi są bici, a ich domy podpalane za udziela nie pomocy partyzantom".\nWiększość akcji zbrojnych przeprowadzanych przez partyzantów skierowana była nie bezpośrednio przeciwko okupantowi, lecz miejscowym prawdziwym oraz domniemanym kolaborantom i ich rodzinom oraz osobom uznawanym za proniemieckie lub antysowieckie. Partyzanci sami oczywiście decydowali, kto był kim. Na porządku dziennym były samowolne rozstrzelania, gwałty i plądrowania.\n22 lutego 1943 roku oddział Michajłowa rozstrzelał w regionie mohylewskim (na wschód od Mińska) we wsi Czygrinka około 70 mieszkańców. Na konto oddziału zaliczono również liczne grabieże, gwałty i inne samowolne rozstrzelania. Zgodnie z relacją wyższej rangi oficera Armii Czerwonej z czerwca 1943 roku oddział "Batji", działający ok. 200 kilometrów na południe od Mińska, "terroryzował cywilna ludność". Między innymi "11 kwietnia 1943 roku rozstrzelał on we wsi Sukczi kobietę z 12-letnim synem, której syn partyzant zginął wcześniej w walce z okupantem, oraz żonę innego partyzanta z dwójką 2- i 5-letnimi dziećmi". W kwietniu 1943 roku partyzanci z oddziału im. Frunzego, działającego ok. 240 kilometrów na północ od Mińska, wymordowali podczas "ekspedycji karnej" 57 osób, w tej liczbie nawet niemowlęta, jak podaje inne sprawozda nie.\nNiektóre oddziały paliły naraz kilka miejscowości, jak np. komisarz Frołow ze swoimi partyzantami, działający w okręgu witebskim. W kwietniu 1943 roku puścił z dymem wiele wsi i rozstrzeliwał "cywilnych mieszkańców i innych partyzantów". Istnieje bardzo wiele innych przykładów na to, że takie przypadki nie były odosobnione.\nJeszcze bardziej bezwzględnie partyzanci postępowali z ludnością polską na Kresach Wschodnich II RP - dzisiejszej zachodniej Białorusi, gdyż Polacy generalnie byli uważani za nastawionych nieprzychylnie lub wrogo wobec ZSRR. Sowieci mordowali całe rodziny polskie, palili ich domy, gdy tylko padło podejrzenie, że pomagają polskiemu ruchowi podziemnemu. Wielu Polaków w panice opuszczało swoje wsie i uciekało do miast. Ponadto sowieccy partyzanci przeprowadzali "akcje zaopatrzeniowe" na tych terenach szczególnie chętnie u polskich chłopów.\nDużym problemem wśród partyzantów było pijaństwo. Często upijali się i w takim sta nie nierzadko dopuszczali się aktów przemocy, z reguły na cywilach, ale również na towarzyszach broni. Partyzanci brali alkohol najczęściej od chłopów. Często też rekwirowali konie, owce, bydło, ubrania i różne przedmioty wyposażenia domowego, które sprzedawali później winnych miejscowościach, aby kupić alkohol lub od razu je wymienić. Dowództwo sowieckie wiedziało o sta nie swych "bojców" i starało się zapobiegać aktom przemocy, nadużyciom, pijaństwu, brakowi dyscypliny i przejawom niesubordynacji. Stosowano najprzeróżniejsze metody, od apeli, zakazów i grożenia sankcjami pokara nie dla przykładu i rozwiązywanie najbardziej zdemoralizowanych oddziałów i całych brygad. Mimo tych wysiłków do końca okupacji niewiele się zmieniło, tym bardziej że zwalcza nie wszelkich przejawów rozprężenia odbywało się często jedynie na papierze. Do tego poszczególni dowódcy starali się tuszować przed przełożonymi nadużycia podkomendnych.\nCzęść zbrodni trzeba zapisać na konto naczelnego dowództwa sowieckiej partyzantki. Latem 1943 roku sowieccy partyzanci sprowokowali na obszarze dzisiejszej zachodniej Białorusi lokalną wojnę partyzancką z Armią Krajową. Wcześniej strona polska wysunęła propozycję wspólnej walki przeciwko niemieckiemu okupantowi, bandom przestępczym i grabieżcom, gnębiącym ludność cywilną. Doszło do pierwszych pertraktacji. W czerwcu 1943 roku Ponomarienko rozkazał jednak zerwać rozmowy i niepostrzeżenie zlikwidować lub zadenuncjować Niemcom dowódców polskiej konspiracji. Jak sam twierdził: "Niemcy nie będą się wahali przed rozstrzelaniem tych osób, jeśli się tylko dowiedzą, że są to przywódcy polskiego podziemia lub innej polskiej organizacji zbrojnej (...). Przy wyborze środków nie możecie mieć żadnych skrupułów. Musi to być akcja zakrojona na szeroką skalę i tak zorganizowana, aby wszystko poszło gładko".\nW sierpniu 1943 roku doszło do pierwszych poważniejszych akcji przeciwko polskim partyzantom. Sowieccy partyzanci zaprosili dowództwo polskiego oddziału "Kmicica" na rozmowy i uwięzili je. Partyzantów zaskoczono w ich bazie i rozbrojono. Dowódca i 80 ludzi zostało rozstrzelanych, a pozostałych wcielono siłą do sowieckich oddziałów lub rozbrojono i puszczono wolno. Po tym wydarzeniu konflikt przerodził się w polsko-sowiecką wojnę partyzancką. Niektóre oddziały polskie, szczególnie zagrożone przez Sowietów, zaprzestały walki z okupantem niemieckim, a nawet zaopatrywały się u niego w broń i amunicję, inne walczyły natomiast na dwa fronty.\nZarówno podczas wojny, jak i po jej zakończeniu sowiecka propaganda uczyniła z partyzantów bohaterów bez skazy, którzy ofiarnie walczyli dla Partii Komunistycznej i narodu sowieckiego przeciwko niemieckim faszystom. Na Zachodzie nie można było prowadzić badań na ten temat, gdyż przez długie lata nie było dostępu do najważniejszych dokumentów, a i dziś nie jest on łatwy. Dopiero w ostatnich latach niektórzy historycy otrzymali wgląd do pilnie strzeżonych akt w moskiewskich archiwach, podających w wątpliwość bohaterski obraz sowieckiej partyzantki.


Promocja lotnicza Warszawa Las Vegas, Promocja lotnicza z WAW do LAS\nPromocja lotnicza z Warszawy do Las Vegas\nZ: Warszawy Okres wylotów: caly rok Taryfa: NLN7T8B4\nNajkorzystniejszy cenowo lot z Warszawy do Las Vegas realizowany jest 29 listopad 2022 r. Najtańszy powrót z Las Vegas jest 11 styczeń 2023 r. Jeżeli chcesz zarezerwować najtańsze połączenie lotnicze postaraj dostosować się do jednej z tych dat.\nNajniższa cena biletu za połączenie lotnicze tam i z powrotem (loty z WAW do LAS) wynosi: 3268 PLN. Ceny połączeń lotniczych z Warszawy (WAW) do Las Vegas (LAS) możesz sprawdzić w umieszczonej powyżej tabeli cen lotów.\nLoty Warszawa Las Vegas obsługiwane są przez linie lotnicze British Airways. Aby zarezerwować lot wybierz odpowiednią datę wylotu i powrotu poniżej. Jeżeli chcesz zarezerwować lot tylko w jedną stronę (do Las Vegas) zaznacz opcję "w jedną stronę" na odcinku "Powrót". Po kliknięciu klawisza "Pokaż loty" system zweryfikuje dostępność połączeń w wybranych datach i wyświetli pełną listę propozycji lotów z Warszawy do Las Vegas.


Podczas zatrzymania Pasha pitnej - Mąż pije, jak jeździć\nOur Miss Brooks: Exchanging Gifts / Halloween Party / Elephant Mascot / The Party Line Alkohol leki terapii detoksykacji\nBarnauł darmowe leczenie alkoholizmu gdy uzależnienie od alkoholu jest dziedziczona, Jest to możliwe, aby szybko przestać pić rosuwastatynę Rzuciłem picie dziennik. Samica alkoholizm obniżyć Novgorod średnia długość życia w alkoholizmie, środki folk w pozbyciu się uzależnienia od alkoholu ojciec, syn, alkoholik nie pije.\nMachonek rozwalił samochód podczas live Jak przestać pić alkohol opinie\nJak zdobyć żonę przestać pić alkoholu bez alkohol nie jest życie, rodzaje alkoholizm powodów remisja leczenie podtrzymujące alkoholizmu. Alkoholizm kodowania kopiec Leczenie alkoholizmu Baszkirii, Leczenie alkoholizmu w Charkowie cenie remaxol instrukcje użytkowania w alkoholizm.\nStunning Photos of the Endangered Everglades kodującą alkoholu Czerkasami Podczas zatrzymania Pasha pitnej\nWideo zapobieganie alkoholizm pobrania etap uzależnienia od alkoholu u nastolatków, Kodowanie uzależnienia od alkoholu oszustwo piołun i alkoholizm. Spisek pić alkoholu ośrodki rehabilitacyjne do zwalczania alkoholizmu, kodowanie z alkoholizm akupunktury Ułan-Ude Jeśli przestać pić btsaa.\nYou Bet Your Life: Secret Word - Book / Dress / Tree Leczenie alkoholizmu piwa\nJeżeli napojów człowieka, które wykonują porady najlepszy szpital alkoholizm, MCPFE aptek na Ukrainie Problem uzależnienia od alkoholu w nowoczesnym społeczeństwie. Modlitwy, aby pozbyć się uzależnienia od alkoholu Preparaty do kodowania alkoholu dożylnie, jak pomóc jej mąż nie pije alkoholu alkoholowy występuje ostra psychozę.\nWspaniałe Stulecie odc 82 NAPISY PL jak sprawić, by jej mąż nie pije wódkę Podczas zatrzymania Pasha pitnej\nGdzie Togliatti kodowane z alkoholu jak radzić sobie z pacjentów z alkoholizmem, Czernihów kodowania alkoholizm Mąż nie zgadza się, że jest alkoholikiem. Kodowanie uzależnienia od alkoholu skutecznych sposobów kodowania alkoholu, MCPFE cena Archangielsk Jess przestał pić nie kończył pakiet.\nCalling All Cars: The 25th Stamp / The Incorrigible Youth / The Big Shot mexidol z opinii zespołu abstynencyjnego\nSkutki alkoholizmu dzieci i młodzieży pomoc z alkoholizmem w Severodvinsk, spadek cen alkoholu w Kijowie kodującą cenę alkoholu Ryazan. Leczenie alkoholizmu Petersburgu nadużywanie narkotyków i alkoholu z alkoholem, Klinika walczyć uzależnienie od alkoholu Alkoholizm w 19 wieku w Rosji.\nCzy przyznać się do picia jednego piwa na badaniach w WOMP? Leczenie alkoholizmu Guyva\nLeczenie skutków ubocznych alkoholizm kodowanie dla uzależnienia od alkoholu na 1 rok, Leczenie alkoholizmu przez Dovzhenko w Kijowie Kapłani alkoholizmu. Napoje, które robią żona młodzi napoje mąż które robią porady psychologa, psalm alkoholizmu cast pit kawy.\nThis Is Everything: Gigi Gorgeous Podziały alkoholizm i remisji Podczas zatrzymania Pasha pitnej\nDzień zapobieganie scenariusz alkoholizm alkoholizm, kobiety 40 lat, zoreks po kaca czynniki rozwoju alkoholizmu. Zoreks do zatrucia alkoholizm Vshivkov Ufa, audiobook jak przestać pić słuchać online za darmo Nie chcę męża ze względu na fakt, że pije.\n884-1 Global Warming: Yes, There Is a Solution!, Multi-subtitles Kodowanie alkoholizmu w Ufie\nAktualizacje o piciu ojca Psycholog o alkoholizmie, alkoholizm i jego wpływ na układ nerwowy prezentacja na temat alkoholizmu dla klasy 5. Leczenie alkoholizmu mięty Leczenie delirium tremens w medycynie domowej, Stojak na zapobieganie alkoholizmowi i narkomanii palenia WHO objawy alkoholizmu.\nWords at War: Combined Operations / They Call It Pacific / The Last Days of Sevastopol obrzęk mózgowy delirium tremens\nKodowane od cen alkoholu w adresach Jekaterynburg delirium tremens po objadania się jako uczta, alkoholizm gorąca linia telefoniczna ezoteryczny przyczyną alkoholizmu. Choroby układu krążenia, w alkoholizmie Opinie pigułki uzależnienia od alkoholu, Jak pozbyć się tyrana i męża alkoholu zawsze Czas trwania etapu alkoholizm.\nHiller opinii alkoholizm\nPiję co noc jak rzucić palenie\nTechnologia ta działa z uzależnieniem od alkoholu\nMożna nagle przestać pić\nAlkohol kodowania adresów Kemerowo i ceny\nZoreks instrukcja dla dzieci\nGdzie kupić w Jarosławiu MCPFE\nKodowanie alkoholizmu w Boryspol


Jakość kabla - Winyl.net\nPost autor: Wojtek » 01 lut 2011, 19:01\nNa łamach innego wątku Obywatel poruszył kwestię jakości kabli połączeniowych. Uznałem, że warto by było wydzielić to do osobnego wątku.\nPozwoliłem sobie zacytować główny fragment wypowiedzi dotyczący tego tematu.\nObywatel pisze: Jednak nie licz na to, że współcześnie produkowany kabel poniżej 100 zł za metr zagra dobrze. Albo trzeba się będzie szarpnąć na dobry kabel, albo znaleźć stary przewód - najlepiej jeszcze z lat '80. Jak kupisz tani, to będą szumy, przegłosy, wzbudzanie się i drastyczne obniżenie sygnału. No i jeszcze jedno - im krótszy kabel, tym lepiej. W przypadku gramofonu jakość i długość kabla ma znaczenie.\nKompletnie nie mam pojęcia skąd ty bierzesz swoje teorie Obywatelu\nObywatel pisze: albo znaleźć stary przewód - najlepiej jeszcze z lat '80.\nStary kabel (i to ponad 20letni) jest Twoim zdaniem lepszym wyborem od nowego przewodu?\nRównie dobrze mógłbyś ogłosić, że auta lepiej jeżdżą na starych oponach niż na nowych "laczkach" prosto z fabryki.\nA jak remontujesz instalację elektryczną w domu to oczywiście sięgasz po przewody pochodzące ze starych kamienic.\nObywatel pisze: W przypadku gramofonu jakość i długość kabla ma znaczenie.\nA w przypadku innego rodzaju źródeł już nie? To ci dopiero\nRejestracja: 27 lis 2010, 16:21\nPost autor: BACKspacer » 01 lut 2011, 20:18\nCóż, ja po prostu nie radzę czytać za dużo pism o tematyce ałdjofilskiej, bo można jeszcze się samemu przekonać do tego\nco tam piszą\nA tak serio, to wiadomo, że kupiony dodatkowo kabel za parędziesiąt/set złotych "zagra" (tu włącza mi się a-filski bełkot )\nlepiej niż żyła dodawana zwykle fabrycznie do urządzenia (bo kablem to nijak nie można nazwać), ale bez przesady...\nKabel to dodatek do konfiguracji, a nie myśl przewodnia...\nnew guy in (vinyl) town\nGramofon gra cicho (Lenco L-3867)\nPost autor: Obywatel » 01 lut 2011, 22:45\nPowiem tak: podłączyłem gramofon przez kabel współcześnie wyprodukowany - dość gruby, niby złocone końcówki - wartość około 50 zł. Szumy były potworne a przy podkręceniu głośności wzmacniacz się wzbudzał i to tak, że z głośników wydobywał się pisk nie do zmiesienia.\nNastępnie podłączyłem zwykłym, podrzędnym kablem sprzed około 20 lat, niezbyt grubym. I bingo: zero szumów, zero wzbudzania - czysty dźwięk.\nTajemnica tkwi w jakości miedzi, grubości ekranu i niewielkiej długości kabla.\nPodobna sytuacja: kupiłem w OBI kable rozruchowe do samochodu - super hiper - 600 Amper, najgrubsze, itp. i itd. - Chińczyk na etykietce obieca wszystko I co? Diesel za cholerę nie chciał na tych kablach odpalić. Wkurzyłem się, kupiłem kawał polskiego kabla 25 mm2 z porządnej miedzi. Po zarobieniu na krokodylach diesel wręcz zafurczał - odpalił na dotyk.\nCała tajemnica to jakość kabla\nPost autor: Jaskier » 02 lut 2011, 11:47\nCzyli- jeśli dobrze rozumiem - połączyłeś wzmacniacz i kolumny niewłaściwie dobranym kablem (za grubym, czyli o zbyt dużej rezystancji) i automatycznie uznałeś, że wszystkie współcześnie produkowane kable to badziew w porównaniu z tymi 20-to letnimi?\nA kupowanie kabli samochodowych w markecie budowlanym też o czymś świadczy...\nPost autor: Wojtek » 02 lut 2011, 12:46\nNo ja już właśnie sam nie wiem czy chodzi o kable sygnałowe czy głośnikowe czy jak\nPost autor: Obywatel » 02 lut 2011, 19:53\nJaskier pisze: (za grubym, czyli o zbyt dużej rezystancji)\nCiekawe rzeczy piszesz. Skoro twierdzisz, że rezystancja przewodu rośnie wraz z jego przekrojem, to chyba jednak musisz trochę więcej poczytać\nJaskier pisze: A kupowanie kabli samochodowych w markecie budowlanym też o czymś świadczy...\nA Ty pewnie wszystko kupujesz w specjalistycznych sklepach i nie przekraczasz progu marketów...\nWojtek pisze: A w przypadku innego rodzaju źródeł już nie? To ci dopiero\nW przypadku gramofonu jakość kabla ma dużo większe znaczenie niż w przypadku innych źródeł (CD, tape) bo gramofon ma znacznie mniejszy sygnał - dlatego wymaga przedwzmacniacza. Kabel pomiędzy gramofonem a przedwzmacniaczem powinien być mozliwie jak najkrótszy i najlepszy. To co jest pomiędzy przedwzmacniaczem a końcówką mocy nie ma już takiego znaczenia.\nZwykłe stare kable były lepsze niż zwykłe kable dzisiejszej produkcji - lepsza miedź, grubszy ekran. Odizoluj sobie taki współczesny kabel za parę złotych a zobaczysz, że ekran to zaledwie kilka drucików. Taki przewód nie nadaje się do podłączenia gramofonu. Dziś za dobry kabel trzeba zapłacić znacznie więcej niż kiedyś.\nZresztą jest to ogólna tendencja. Rynek zapchany jest tanim chłamem robionym przy maksymalnej redukcji kosztów a naprawdę dobre rzeczy sporo kosztują.\nWojtek pisze: No ja już właśnie sam nie wiem czy chodzi o kable sygnałowe czy głośnikowe czy jak\nTemat dotyczy jednoznacznie przewodów sygnałowych - o to pytał autor. Dlatego poradziłem mu - ze szczerej intencji - żeby zastosował dobry przewód. To wszystko.\nChociaż z drugiej strony, jeśli ten sprzęt ma wbudowany przedwzmacniacz i jest podłączany pod AUX, to można go równie dobrze podłączyć bele czym i też zagra.\nOstatnio zmieniony 02 lut 2011, 20:45 przez Obywatel, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Sindsoron » 02 lut 2011, 20:16\nakurat teraz masz racje ;p opór rośnie wraz z długością a maleje wraz z wzrostem przekroju\n...gramofon potrzebuje przedwzmacniacza nie ze względu na słaby sygnał tylko na jego charakterystykę (zmiana pasm wg zaleceń RIAA). Miedź z wiekiem mocno się utlenia. fakt, faktem teraz używa się gorszej miedzi (więcej w niej domieszek), ale dobry gruby kabel nie jakiś drogi będzie lepszy niż te stare sprzed 20 lat. efektywność ekranu w małej mierze zależy od tego ile "drucików" na niego użyto.\nSpeakers: Usher S-520\nPost autor: Obywatel » 02 lut 2011, 20:39\nSindsoron, absolutnie nie miałem na myśli, że gramofon daje "słaby" sygnał - daje po prostu sygnał o niższym napięciu niż inne źródła dźwięku - to miałem na myśli.\nA wiesz może gdzie można dostać z metra porządny kabel sygnałowy?\nSindsoron pisze: faktem teraz używa się gorszej miedzi (więcej w niej domieszek)\nCo więcej, w modzie jest ostatnio miedziowane aluminium. Niczego nieświadomy użytkownik niczego się nie domyśla. Widać to dopiero po bardzo wnikliwym przyjrzeniu się przekrojowi przewodu.\nPost autor: Sindsoron » 02 lut 2011, 20:47\nz tego co wiem to tanio można kupić np. drut srebrny ;p a kable na metry? hmm... sporo sklepów (np rms) sprzedaje kable na metry i możesz kupić kapel, oplot i całą reszte. są kable tanie (5-6zł/m) i są też droższe (za kilkastes zł/m). Ja osobiście nie widzę sensu kupować kabel droższy niż te 20-30zł/m bo to już jest przerost formy nad treścią.\nja tam lubie kable aluminiowe, pomijająć fakt że robią się kruche po pewnym czasie, dużo fajniej się je lutuje niż miedziane, a w cale nie mają tak bardzo gorszych parametrów.\nw sumie najfajniej mi się lutowało kable srebrne ale to już inna bajka ;p\nPost autor: Obywatel » 02 lut 2011, 20:57\nSindsoron pisze: sporo sklepów (np rms) sprzedaje kable na metry i możesz kupić kapel, oplot i całą reszte. są kable tanie (5-6zł/m) i są też droższe (za kilkastes zł/m). Ja osobiście nie widzę sensu kupować kabel droższy niż te 20-30zł/m bo to już jest przerost formy nad treścią.\nOK, dzięki za wskazówkę. Pytam w związku z sytuacją (nie moją), w której gramofon jest dość sporo oddalony od wzmacniacza - jakieś dwa metry i tak trzeba go będzie podłączyć. Czy to w ogóle ma prawo zagrać dobrze?\nPost autor: Wojtek » 02 lut 2011, 21:05\nSygnał o niższym napięciu = słabszy sygnał\nJakość znaczenie ma jednakowe Obywatel, bez znaczenia czy mowa o słabszym sygnale z wkładki MM, jeszcze słabszym z wkładki LO MC czy też sygnale liniowym. Im krótszy i grubszy tym teoretycznie lepszy (pomijam kwestie ekranu i jakości żył). Dotyczy to wszelkiego rodzaju przewodów elektrycznych, z kablami głośnikowymi włącznie.\nJednakże w tej teorii kryje się odpowiedź na pytanie, które rzadko pada (o ile w ogóle kiedykolwiek padło na forum). Dlaczego wszystkie gramofony nie miały wyjścia audio tylko w większości przypadków przewód wychodził prosto z obudowy? Otóż właśnie po to by jeszcze bardziej skrócić drogę sygnałową na linii wkładka-ramię-końcówki kabla. Wtedy to miało sens (patrząc na jakość kabli), dzisiaj już tak sobie.\nObywatel pisze: Zwykłe stare kable były lepsze niż zwykłe kable dzisiejszej produkcji - lepsza miedź, grubszy ekran.\nNic tylko się śmiać. No chyba że "zwykłe kable dzisiejszej produkcji" to najtańszy kabel z marketu budowlanego, taki po 3 złote za 2-3 metry\nObywatel pisze: Dziś za dobry kabel trzeba zapłacić znacznie więcej niż kiedyś.\nMiędzy innymi dlatego, że podrożała miedź przez chociażby ostatnie 15 lat (prawie 4ro krotny wzrost ceny).\nJednakże technologia związana z wytwarzaniem kabli też poszła do przodu.\nKrótko mówiąc, najtańszych przewodów raczej nikt nie powinien polecać, ale gadka, że cena metra słusznego kabla sygnałowego zaczyna się od 100 złotych to faktycznie materiał na HFM czy inny audiofilski magazyn.\nJeszcze wracając do "super" starych kabli. W naszym przypadku nie trzeba daleko szukać dowodów. Wystarczy spojrzeć na przewody sygnałowe naszych starych gramofonów. No niestety, niezależnie czy to wysoki model Duala, Technicsa, Thorensa czy jeszcze kogo, kable te są ich wspólną piętą achillesową.\nObywatel pisze: A wiesz może gdzie można dostać z metra porządny kabel sygnałowy?\nW każdym lepiej zaopatrzonym serwisie RTV? Tudzież sprzedawcy online.\nSłyszałem dobre opinie na temat przerabiania kabli gitarowych czy mikrofonowych na kable sygnałowe\nOczywiście by mieć stereo potrzebujemy parę takich przewodów.\nObywatel pisze: w której gramofon jest dość sporo oddalony od wzmacniacza - jakieś dwa metry i tak trzeba go będzie podłączyć. Czy to w ogóle ma prawo zagrać dobrze?\nOczywiście. Na mój smak robisz z tego zbyt wielką paranoję. Jakaś trauma z Unitrowego dzieciństwa czy jak? (żart)\nA właśnie, żyły w przewodach DIN-5 To dopiero cyrk\nPost autor: Sindsoron » 02 lut 2011, 21:14\nco do dina5 to wiem coś o tym... przerabianie kabli gitarowych? jak dla mnie nie warto się w to bawić skoro za podobną cenę można mieć już dobry gotowy kabel np. RCA.\nwłaśnie zbieram się do kupienia kabla sygnałowego żeby wymienić go w gramofonie i zastanawiam się jaką długość kupić? 1m? 1,5? czy więcej?\nkomuś chyba coś na głowę upadło z tą ceną\nhttp://sklep.rms.pl/index.php?p6011,int ... 6-eci-1-5m\nOstatnio zmieniony 02 lut 2011, 21:30 przez Sindsoron, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Obywatel » 02 lut 2011, 21:23\nWojtek pisze: Nic tylko się śmiać. No chyba że "zwykłe kable dzisiejszej produkcji" to najtańszy kabel z marketu budowlanego, taki po 3 złote za 2-3 metry\nNo dokładnie tak - chodzi mi o taki najtańszy chłam. Ale w tej części wypowiedzi chodziło mi głównie o zwrócenie uwagi na fakt, jak zmienił się rynek na przestrzeni lat. Kiedyś jak kupowałeś zwykły przewód albo śrubokręt, to on działał jak należy. Dziś jak kupisz zwykły przewód czy śrubokręt, to nie możesz się spodziewać, że on będzie działał jak należy. Przewód będzie dawał liche połączenie a śrubokręt zwinie się w trąbkę na 'trudniejszej' śrubie. Dziś żeby mieć to, co kiedyś było standardem trzeba zapłacić więcej.\nZ resztą wpisu się w pełni zgadzam, oprócz ostatniej jego części, którą nie do końca rozumiem:\nWojtek pisze: Oczywiście. Na mój smak robisz z tego zbyt wielką paranoję. Jakaś trauma z Unitrowego dzieciństwa czy jak? (żart)\nZapytałem bo jest problem z podłączeniem gramofonu oddalonego od wzmacniacza - obniżenie sygnału, pogłosy - i zastanawiam się jak to rozwiązać a ściślej mówiąc jakiego użyć przewodu. Kabel dość gruby, 2 m w cenie około 50 zł daje mizerne efekty a zwykły stary - tyle że krótki wiecheć działa dobrze. Stąd moje wątpliwości i teorie spiskowe\nPost autor: Wojtek » 02 lut 2011, 21:44\nInflacja też robi swoje.\nNie rozumiem Obywatel. Na początku zapytałeś się czy to ma w ogóle prawo dobrze zagrać. A teraz mówisz o konkretnych kablach. To ja teraz nie wiem czy ty już coś sprawdzałeś w tej konfiguracji czy dopiero spekulujesz?\nPowiem tylko, że skoro ty miałeś pecha z 50zł kablem to nie znaczy, że u znajomego będzie to samo. Serio. Kabel kablowi nierówny. Np. Monstera czy innego Hama do ręki bym nie wziął, ale takiego Prolinka czy Profigolda już tak.\nPost autor: Obywatel » 02 lut 2011, 22:42\nWojtek pisze: To ja teraz nie wiem czy ty już coś sprawdzałeś w tej konfiguracji czy dopiero spekulujesz?\nTak - ten konkretny kabel nie sprawdził się ani u mnie, ani w tej drugiej sytuacji, gdzie zachodzi potrzeba podłączenia gramofonu oddalonego o około 2 m. Dlatego zapytałem, czy istnieje przewód długości 2 metrów, który z dobrym skutkiem połączy gramofon i wzmacniacz. Byłbym wdzięczny za podanie konkretnych przykładów przewodów, które się w takiej sytuacji sprawdzą.


Rosati: Polacy odczuwają skutki kryzysu - Biznes i prawo gospodarcze - GazetaPrawna.pl - biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca -\ngazetaprawna.plBiznesRosati: Polacy odczuwają skutki kryzysu\n23.10.2009, 13:24; Aktualizacja: 23.10.2009, 13:29\nZ zaprezentowanych w piątek danych GUS wynika, że sprzedaż detaliczna we wrześniu 2009 roku wzrosła o 2,5 proc. w porównaniu z analogicznym okresem 2008 roku, a miesiąc do miesiąca spadła o 0,7 proc. Polacy kupują więcej żywności, leków i kosmetyków, a nawet książek. Nie oszczędzają na wyrobach tytoniowych. Ograniczają zaś wydatki na sprzęt RTV i AGD, meble i paliwo.\nZdaniem Rosatiego, Polacy kupują mniej sprzętu AGD, samochodów i paliw niż przed rokiem, ponieważ są niepewni, czy w przyszłości będą mieli pracę. "Widzimy wokół siebie coraz więcej bezrobotnych i to rodzi obawy co do własnego stanowiska pracy. Poza tym wynagrodzenia w polskich firmach się ustabilizowały i nie wygląda na to, by miały rosnąć, stąd oszczędności" - powiedział. Według niego zmniejszona sprzedaż tych artykułów utrzyma się na dłużej.\nWedług Rosatiego trzeba ostrożnie podchodzić do danych o zwiększeniu sprzedaży ubrań i obuwia. "Ostatnio wiele sklepów udzielało na swój asortyment sporych rabatów, czasem nawet sprzedawało po kosztach, więc większa sprzedaż niekoniecznie przełoży się na wyniki branży" - wyjaśnił.\nZauważył, że zwiększona sprzedaż wyrobów tytoniowych może wynikać z ruchu na granicach. Wyjaśnił, że złotówka tak się przez ostatni rok osłabiła, że ceny w polskich sklepach stały się dla sąsiadów - Niemców, Czechów, Słowaków - bardzo atrakcyjne. Dlatego chętnie robili w Polsce zakupy.


Leszek Jażdżewski - Blogi Liberté! - Part 3\nTrzeba głos zarodków oddać ich rodzicom! Poseł Gowin nie może go samolubnie zachowywać tylko dla siebie! Posłowie Godsonie, Gowinie i Żalku, Trzej Muszkieterowie, więcej konsekwencji w stawianiu czoła cywilizacji śmierci! Polsce Razem udało się nadzwyczajnie zadebiutować. Jak wszystkie inne partie, ta również przyjazna jest przedsiębiorcom, rodzinom, a w szczególności wszystkim Polakom, ale jej propozycje programowe […]\nW całej Polsce w kwietniu odbędzie się cykl wydarzeń “Solidarni z Białorusią”. W Łodzi organizuje je Instytut Swobody, we współpracy z „Liberté!” i nasz klubem 6 dzielnica. Na swojej stronie Instytut takopisuje to przedsięwzięcie: „seria koncertów i wydarzeń towarzyszących, których celem jest promowanie białoruskiej walki o demokrację i sprawiedliwość. W tym roku imprezy odbędą się w kilku miastach w Polsce, […]\nJest taki bezsensowny kawał o wróbelku. “Czym się różni wróbelek? Tym, że ma jedną nóżkę bardziej”. Tak się składa, że pasuje jak ulał do Janusza Palikota. Portal 300polityka.pl opublikował nagranie, które pokazuje obrady Twojego Ruchu, na których Palikot krytykuje swoich posłów za to, że nie wykorzystali takiej okazji do zrobienia politycznej kariery, jaką jest protest rodziców niepełnosprawnych […]\nBogdan Zdrojewski został zesłany przez zarząd Platformy na pierwsze miejsce listy do europarlamentu. Za karę będzie co miesiąc przytulał ok. 40 tys. złotych. Akurat tyle, żeby w pięć miesięcy zrównało się z dotacją, jaką na odchodne postanowił przyznać Świątyni Opatrzności, przebranej za muzeum Wielkich Polaków. Skromne 200 tys. złotych to wprawdzie pestka wobec 44 milionów […]\nWczoraj odebrałem zawiadomienie, że prokuratura wszczęła śledztwo w sprawie przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy publicznych w Ministerstwie Kultury na udzielenie dotacji w wysokości łącznie 44 milionów złotych w latach 2008 – 2014 podmiotowi nieuprawnionemu – Archidiecezji Warszawskiej, na muzeum przy Świątyni Opatrzności Bożej. Kopuła Świątyni Opatrzności Bożej Na początku lutego złożyłem zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa w […]\nRosyjska interwencja na Krymie i jej konsekwencje Rosyjskie wojska okupują terytorium sąsiedniego kraju. Rosja próbuje niesprowokowaną agresję maskować „lokalnymi oddziałami samoobrony”. Minister Obrony Federacji Rosyjskiej Siergiej Szojgu stwierdził: “Nie mam pojęcia, skąd w oddziałach samoobrony wzięły się nowoczesne wozy bojowe Tygrys i Ryś” [produkowane i używane przez rosyjską armię]. Wiarygodność Rosji w kwestii ukraińskiej dzięki […]\nTo nie Mariusza Trynkiewicza należałoby umieścić na resztę życia w zakładzie zamkniętym, ale znaczną część polskiego społeczeństwa, w tym redakcje tabloidów. Wysoki Sądzie. Co się sąd będzie ze zwyrodnialcem męczył. Panowie klawisze, dajcie sobie spokój z tym podrzucaniem mu do celi świerszczyków z chłopaczkami. Naprawdę szkoda zachodu. I jeszcze ile to kosztuje wszystko? Procesy, śmesy, […]\nList do premiera Donalda Tuska, do wiadomości Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdana Zdrojewskiego. Szanowny Panie Premierze, Piszemy do pana oburzeni doniesieniami o tym, że Archidiecezja Warszawska otrzymała z budżetu państwa, ze środków Ministerstwa Kultury, sześć milionów złotych na roboty budowlane w Muzeum Stefana Wyszyńskiego i Jana Pawła II, które stanowi część Świątyni Opatrzności Bożej. […]


Adapter USB-RS232 SAVIO CL-22, Adaptery USB - opinie, cena - sklep saturn.pl\nAdapter USB-RS232 SAVIO CL-22\nnr kat.: 1263929\nAdapter Savio CL-22 umożliwiający podłączenie urządzeń ze złączem szeregowym RS232 do komputera wyposażonego w port USB.\nPrędkość przesyłu danych: ponad 1 Mbps; Obsługuje zdalne wybudzanie i kontrolę mocy; Obsługa systemów operacyjnych: Win98/ME/2000/XP/Server2003/VISTA/Server2008/Win7/Win8 32/64; W zestawie płyta CD ze sterownikami i przedłużacz USB 60 cm\nSprzęt bardzo dobrze pracuje, bez problemu współpracuje z urządzeniami wyposażonymi w port RS232 i bezproblemowo się instaluje. Dotyczy to jednak tylko komputerów z systemem od WinXP w górę. Przy instalacji w WinME, owszem sterowniki się zainstalowały bezproblemowo, sam konwerter był widoczny w systemie jako port COM2, ale niestety przy przesyłaniu danych do podłączonego urządzenia z portem RS232 występuje jakiś błąd podczas transmisji, bo urządzenie nie rozpoznaje komendy, którą komputer wysłał i robi całkiem co innego. Dodam, że jak to samo urządzenie podpiąłem bezpośrednio do znajdującego się w komputerze fizycznego portu COM1, to było wszystko OK. Konwerter instalowałem na kilku różnych komputerach ( w większości z WinXP ), ale tylko problem występował z WinME.


Forum.e-Masaz.pl :: Zobacz temat - Akcja O swoim fachu tak od serca.\nAkcja O swoim fachu tak od serca.\nWysłany: 2014-05-20, 10:35 Akcja O swoim fachu tak od serca.\nAkcja „O swoim fachu tak od serca”.\nDyplomowany masażysta, kosmetyczka, fizjoterapeuta czy kosmetolog, jak faktycznie wygląda praca w zawodach medycznych lub pokrewnych? Delikatnie mówiąc późniejsza praca w tych zawodach raczej różni się od informacji rekrutacyjnych, zawartych w folderach, na stronach szkół i uczelni. Ale kto tak na pewno w wieku 19 lat i później, wie jaki zawód wybrać, a jak wyglądają jego realia dzisiaj? Tym bardziej, iż nie dysponujemy nawet przybliżonymi danymi ile osób pracuje w wybranych zawodach i czy te wybory były trafne. Takie badania to pobożne życzenia.\nPrzyłącz się do spontanicznej akcji „O swoim fachu tak od serca”. Zapraszam zwłaszcza pracujących już w podanych wyżej zawodach. Nie chodzi tu o skrajne ubarwianie, ale o to co dla was w tych zawodach jest najistotniejsze z punktu widzenia praktyka. Może o tym się w procesie rekrutacji w ogóle nie mówi. Jaka jest ogólna sytuacja na rynku pracy wiemy, tak więc zostawmy też i te dyskusje, skupiając się na sytuacji w danych zawodach od praktycznej strony.\n- Jakie twoim zdaniem powinien zadać sobie pytanie przyszły adept?\nA. Co Twoim zdaniem przemawia za wyborem zawodu … co jest najistotniejsze już na poziomie nauki, studiów, potem praktyki?\nB. Co twoim zdaniem przemawia przeciw, dyskwalifikuje, pozwoli uniknąć rozczarowań, kiedy powinieneś dać sobie spokój z wyborem zawodu … ?\nDostaję sporo pytań, e-maili odnośnie wyboru lub też zmiany planów zawodowych osób w różnym wieku. Rozpoczynając ten wątek, dla zachęcenia do dyskusji, kilka wskazówek na początek.\nW pracy z ludźmi poza nauką, kwalifikacjami, doświadczeniem, czasem intuicją a na pewno empatią w tych zawodach podstawą jest właśnie czynnik ludzki, relacje, dyspozycyjność. Na pewno wykracza poza ośmiogodzinny dzień pracy. Tutaj podstawą jest ukierunkowany dotyk, także ważny aspekt w komunikacji. Aby wykonywać jeden z najciekawszych i najpiękniejszych zawodów trzeba wpierw się z nim w pełni oswoić, z dotykiem.\nMoim zdaniem wybierając akurat mój zawód, podstawowymi pytaniami nie są tylko pytania o to jak dokładnie coś wykonasz, ile zadań, wyzwań, zleceń będziesz miał dziennie do wykonania, ale podstawowe pytanie: - Dlaczego to chcesz robić?\nMój rocznik przystąpił do dyplomu 5 czerwca 1989 roku. Dzień po 4 czerwca! Jakie dodatkowe wyzwania nas czekały, chyba nie trzeba tłumaczyć, bo nie o symbolikę tu chodzi. (Zresztą wszystko co miałem do powiedzenia na temat skutecznego rozpoczęcia praktyki zostało zawarte w książce.)\nSłowem porozmawiajcie z praktykami, zadawajcie pytania i wnikliwie słuchajcie odpowiedzi.\nPowodzenia w wyborach, pozdrawiam Piotr Szczotka.\nWysłany: 2014-05-20, 10:37\nProszę o konkretne włączenie się do dyskusji, nie komentowanie wpisów innych.\nWysłany: 2014-05-21, 18:21\nMoże naiwne ale chęć pomocy ludziom, kontakt z człowiekiem w miejscu pracy, praca fizyczna a nie siedzenie za biurkiem w papierach- każda osoba to nowe wyzwanie\nWażne by nie opuszczać zajęć praktycznych i by przykładać się do nich. Poćwicz czasem na rodzinie i znajomych.\nGdy zaczniesz już masować i pracować to nie obniżaj swoich standardów bo ktoś inny też odwala fuszerkę.\nDokształcaj się, wymieniaj technikami, miej otwartą głowę. Postaraj się by każdy wyszedł z twojego gabinetu zadowolony.\nJeśli liczysz na lekką pracę to daj sobie spokój- jest to praca fizyczna na nogach, często w godzinach wieczornych.\nNiektórzy mówią, ale masz fajną pracę możesz sobie podotykać ''fajne babeczki'' , jeśli idziesz z takim zamiarem daruj sobie, 1 negatywna opinia i nikt więcej do ciebie nie przyjdzie. Na masaż nie tylko przychodzą modelki. Bądź profesjonalistą.\nNależy się też zastanowić, ale jeśli nie lubisz ludzi, jesteś introwertykiem to ta praca nie jest raczej dla ciebie. Musisz być osobą otwartą, wzbudzającą zaufanie, czasem trzeba być rozmownym bo niektórzy przychodzą też na masaż by się wygadać.


Ministerstwo Edukacji Narodowej - Wiadomosci.gazeta.pl\n- Sugerowałbym także zrobienie kopii muzeów Auschwitz-Birkenau i Konzentrationslager Lublin pod Berlinem, bo to niemieckie obozy koncentracyjne - mówi w rozmowie z Onetem Przemysław Czarnek. Minister edukacji i nauki odniósł się także do słów...\nDonald Tusk odniósł się do wypowiedzi wiceministra edukacji i nauki. Tomasz Rzymkowski na antenie Radia ZET, komentując niskie zarobki nauczycieli, stwierdził, że "widzieli, co brali". - Jak zobaczyłem wypowiedź ministra Rzymkowskiego to nie...\n"Znakomity" podręcznik do historii i teraźniejszości dostał negatywną opinię językową\nZ wykazu na stronie Ministerstwa Edukacji i Nauki wynika, że podręcznik "Historia i Teraźniejszość" uzyskał negatywną opinię językową. Warunkiem dopuszczenia podręcznika do użytku szkolnego jest uzyskanie trzech opinii pozytywnych.\nKoniec z nauką zdalną? Przemysław Czarnek: "Rodzi się szansa na szybszy powrót". Kiedy?\nJak długo potrwa nauka zdalna, kiedy zostanie zakończona? Kwestia szybszego powrotu dzieci do szkół wciąż jest nierozstrzygnięta. - Wszystko zależy od tego, jak ta pandemia będzie się rozwijać albo zwijać w przyszłym tygodniu - powiedział minister...\n"Lex Czarnek". Nowelizacja zwiększy uprawnienia kuratorów kosztem rodziców? Czarnek: Może, ale nie musi\nMinister edukacji i nauki Przemysław Czarnek powiedział, że planowana nowelizacja prawa oświatowego, zwana lex Czarnek, rozszerza zakres kontroli rodziców nad treściami przekazywanymi dzieciom w szkołach. Nowe przepisy nakładają na organizacje...\nszkołach trzeba nosić maseczki? MEN ogłosiło oficjalne wytyczne W wytycznych Ministerstwa Edukacji Narodowej dla nauczycieli oraz uczniów nie ma obowiązku zasłaniania ust oraz nosa w czasie zajęć lekcyjnych. Oznacza to, że uczniowie nie będą musieli poruszać się po korytarzach szkoły oraz w salach\nW związku z kontrowersyjną reformą edukacji, która wchodzi w życie 4 września, przed Ministerstwem Edukacji Narodowej rozpocznie się kolejny protest nauczycieli, rodziców i pracowników szkół. Aktywiści są rozczarowani zmianami wprowadzanymi przez rząd m.in. likwidacją gimnazjów. Organizatorzy piszą\ni rozdać uczniom świadectwa już w środę, 19 czerwca. Kiedy zakończy się rok szkolny 2019? MEN odpowiada Wątpliwości w tej sprawie rozwiało Ministerstwo Edukacji Narodowej, które na swojej stronie internetowej opublikowało oficjalny komunikat, w którym czytamy: W związku z pojawiającymi się pytaniami\nProjekt rozporządzenia "w sprawie warunków i sposobu organizowania nauki religii w publicznych przedszkolach i szkołach" został opublikowany na stronie internetowej Ministerstwa Edukacji Narodowej. Jego autorem jest minister Anna Zalewska. Z projektu wynika, że nauczyciele religii będą mogli pełnić\noryginalna), imitująca komunikat Ministerstwa Edukacji Narodowej, zaczęła krążyć w mediach społecznościowych. Na reakcję resortu i zdementowanie fałszywych informacji nie trzeba było długo czekać. Po sieci krążyła fałszywa informacja o zamknięciu szkół. Jest dementi Ministerstwa Edukacji Narodowej\nWojewódzki Sąd Administracyjny poparł treść skargi fundacji "Przestrzeń dla edukacji". Ministerstwo Edukacji Narodowej będzie musiało ujawnić nazwiska twórców podstaw programowych - czytamy na stronie fundacji. Wyrok jest nieprawomocny. Podstawy programowe kształtują polską szkołę ? to dokument\ntej walki są blokady miast organizowane w każdy poniedziałek. Resortem, który dość ostro zareagował na protesty jest Ministerstwo Edukacji Narodowej. MEN chce wyciągać konsekwencje wobec nauczycieli za wspieranie strajku Ministerstwo opublikowało w mediach społecznościowych oświadczenie w sprawie\nPrzegląd prasy w resorcie Romana Giertycha\nwydaje założona przez rokiem Fundacja im. Bolesława Chrobrego. We władzach fundacji - nadzorowanej przez szczeciński ratusz oraz Ministerstwo Edukacji Narodowej - zasiadają działacze Młodzieży Wszechpolskiej, tacy jak Bartłomiej Królikowski, prezes Młodzieży Wszechpolskiej w Szczecinie i kierownik\nZarzuty pojawiły się po inspekcji w Ministerstwie Edukacji Narodowe j i dotyczą zeszłorocznego budżetu w części "Oświata i wychowanie". Według najnowszego doniesienia Banasia wiceprezes NIK wpływał także na kontrole przeprowadzone w Ministerstwie Zdrowia. Jeśli chodzi o ten resort, to raporty dotyczą\n" będzie taką płaszczyzną, gdzie będziemy mogli wypracować najlepsze rozwiązania dla polskiej szkoły, dla polskiej rodziny, dla polskiej gospodarki, a więc najlepsze rozwiązania dla polskiego społeczeństwa ? powiedział premier Mateusz Morawiecki. Ministerstwo Edukacji Narodowej. "Okrągły stół" edukacyjny. Jak zgłosić swój


Sprzedam magazyn: Częstochowa , ulica ul. Kopalniana, 2077 m2, 3000000 pln - Domiporta.pl\nLokal użytkowy 2077 m2, Częstochowa, ul. Kopalniana\n3 000 000 zł 1 444,39 zł/m2\nLokal użytkowy na sprzedaż Częstochowa, ul. Kopalniana - 2077 m2\n1 444,39 zł/m2 3 000 000 zł\nCzęstochowa, śląskie ul. Kopalniana\nCzęstochowa, ul. Kopalniana\n1 444,39 zł/m2\nOferujemy do sprzedania magazyn o powierzchni 2 078 mkw, w następującej konfiguracji: -hala magazynowa – 430 mkw -budynek magazynowy parter – 824 mkw -budynek magazynowy piętro – 824 mkw Obiekt znajduje się w południowo – zachodniej części Częstochowy, w dzielnicy Dzbów, przy ul. Kopalnianej. W pobliżu autostrada A1 – od najbliższego zjazdu do magazynu dojazd 5 km. CENA DO NEGOCJACJI Budynek: Budynek składa się ze starszej części powstałej w roku 1950 oraz nowszej, dobudowanej w 2011. Na teren prowadzi droga asfaltowa. Na zdjęciu widoczny jest budynek od strony ulicy. Główny wjazd, plac manewrowy i część przeładunkowa znajduje się z drugiej jego strony. Podstawowe Powierzchnia : 2 077,00 m2 Cena netto : 3 000 000 PLN Działka : 4 275 m2 VAT : zwolnione Informacje o budynku Rok : 1950 Powierzchnia magazynowa : 2 077,00 m2 Dojazd dla TIR : Tak Plac manewrowy : Tak Parking TIR : Tak Standard Wysokość składowania : 5,00 m Posadzka : Pyląca Doki : 2 Rampy rozładunkowe : Nie Brama poziom zero : Tak Możliwość produkcji : Tak Cross-dock : Nie Wentylacja : Tak Oświetlenie : Tak Świetliki : Nie Zaplecze socjalne : Tak Bezpieczeństwo Kontrola dostępu : Tak Klapy dymowe : Nie Czujniki dymu : Nie Tryskacze : Nie Alarm : Nie Teren ogrodzony : Tak Media Prąd : Tak Siła : Tak Ogrzewanie : Inne, Woda : Miejska Więcej podobnych ofert nieruchomości na maxon.pl Link do oferty: http://komercja.maxon.pl/oferta/obiektmagazynowy-sprzedaz-czestochowa-599-OMS-MAX Prezentowane oferty nie stanowią oferty w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Staramy się, aby informacje dotyczące oferowanych obiektów były możliwie dokładne, kompletne i aktualne. Ze względu na okoliczności, iż informacje te pochodzą od osób trzecich i część z nich nie zawsze daje się zweryfikować, MAXON Nieruchomości Sp. z o.o. nie ponosi odpowiedzialności za ich dokładność, kompletność i aktualność\nNumer oferty: 599/OMS/MAX\nLata budowy : Witryny plastikowe Pow działki przynal. : 0 Pow. placu : 0 Standard : do adaptacji ...\nBiuro nieruchomości Newbox oferuje do sprzedaży lokal w stanie deweloperskim o powierzchni około 109...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy Częstochowa, ul. Kopalniana Powierzchnia: 2077 m2 Cena: 3 000 000 pln Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr 599/OMS/MAX\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy Częstochowa, ul. Kopalniana Powierzchnia: 2077 m2 Cena: 3 000 000 pln Proszę o kontakt


Jak na kondycję firm wpłynie wzrost płacy minimalnej? – Gazeta Przemysłu Drzewnego\nHome Z kraju Aktualności Jak na kondycję firm wpłynie wzrost płacy minimalnej?\nPodniesienie kosztów produkcji w i tak już niełatwej sytuacji rynkowej, konieczność zwiększania cen produktów końcowych i ograniczania zatrudnienia, przyspieszenie koniecznych inwestycji w automatyzację… to tylko niektóre ze skutków, jakie może dla branży drzewnej i budowlanej, a także dla całego polskiego przemysłu przynieść znacząca podwyżka minimalnych wynagrodzeń i stawek godzinowych.\nOd stycznia 2020 roku minimalne wynagrodzenie wzrosło do rekordowego poziomu 2600 zł brutto. To dodatkowe 350 zł – o 150 zł więcej niż pierwotnie planowano. Z kolei stawka godzinowa zwiększa się z 14,70 do 17 zł. Podwyżka jest w tym roku wyjątkowo wysoka, w porównaniu do tych z poprzednich lat. Warto przy tym wziąć pod uwagę, że wzrost wysokości wynagrodzenia minimalnego podnosi również inne obowiązkowe świadczenia, należności, których podstawą jest płaca minimalna, jej część lub wielokrotność. Na tym jednak plany rządzących się nie kończą. Według założeń, pensja minimalna ma wzrosnąć o prawie 78 proc. w ciągu kolejnych pięciu lat!\nPrzyspieszony rozwój w kierunku automatyzacji\nCo to oznacza dla przedsiębiorców? Największe problemy mogą pojawić się w niewielkich firmach, których pracownicy mają niskie wynagrodzenia i których rentowność już w tej chwili nie jest zadowalająca. Według danych GUS, w polskim przemyśle spośród 2 mln 719 tys. pracowników w 2018 r. 228 tys. jest zatrudnionych w zakładach, w których przeciętne wynagrodzenie jest niższe niż 3 tys. zł.\nWzrostu kosztów nie odczują drastycznie te firmy, w których poziom wynagrodzeń jest stosunkowo wysoki i które nie mają problemów z płynnością finansową. Dotyczy to przede wszystkim dużych przedsiębiorstw takich jak np. Nowy Styl. Jak podkreśla Iwona Kuszczak, zastępca dyrektora HR, skala zatrudnienia w tej firmie jest na tyle duża, że pracownicy, których będzie dotyczyła podwyżka stanowią tylko niewielką jej część, pozostanie więc bez większego znaczenia dla funkcjonowania fabryki.\n– Trudno jednak w tym momencie oszacować, jak duży wpływ zmiany płacy minimalnej na koszty zatrudnienia zaobserwujemy na przestrzeni kolejnych miesięcy – zaznacza Iwona Kuszczak. – Wysoki wzrost powoduje bowiem spłaszczenie struktury wynagrodzeń między pracownikami o najniższych kwalifikacjach a specjalistami, których dostępność na rynku pracy w branży przemysłu drzewnego jest coraz mniejsza.\nPodobnie ocenia sytuację Jarosław Issel, prezes zarządu BMK Europe, właściciel marki Urzędowski, znanej na rynku stolarki okiennej i drzwiowej.\n– W przypadku takiej firmy jak nasza podwyżka minimalnego wynagrodzenia nie ma większego znaczenia – mówi Jarosław Issel. – Wszyscy pracownicy zarabiają więcej, więc nie odczujemy tego. Natomiast jak ta zmiana wpłynie na cały rynek budowlany i drzewny, jeszcze trudno powiedzieć. Na pewno konkurencyjność się zwiększy i być może niektóre firmy dotknie to mocniej niż inne. Mniejsze podmioty mogą stracić rentowność. Pozostałe będą musiały się dostosować.\nDostosowanie się w wielu przypadkach będzie polegało na przyspieszonym rozwoju i inwestycjach w automatyzację, co de facto przyniesie również pozytywne efekty.\n– Można powiedzieć, że zapowiedziana podwyżka wynagrodzeń minimalnych to administracyjne zafundowanie najszybszej w historii przymusowej modernizacji firm – nie tylko meblowych – podkreśla Tomasz Wiktorski, właściciel B+R Studio, zajmujący się analizami rynku mebli.\nStwierdzenie to dotyczy praktycznie całego rynku budowlanego i branży drzewnej. Zdaniem Martyny Rybki, dyrektora HR w firmie Porta Drzwi, pracodawcy muszą się pochylić nad rozwiązaniami związanymi z automatyzacją i robotyzacją stanowisk pracy.\nNegatywne konsekwencje dla rynku pracy\nW opinii Mariusza Hoszowskiego, prezesa Smart Work – jednej z największych firm zajmujących się pośrednictwem pracy, wprowadzenie drastycznych podwyżek godzinowych stawek minimalnych oraz minimalnego wynagrodzenia przyniesie szereg konsekwencji na polskim rynku pracy.\n– Choć dla pracowników aspekt ten jest korzystny, konsekwencją tak drastycznego wzrostu wynagrodzeń będzie nie tylko zwiększenie poziomu kosztów pracodawcy, ale także niezadowolenie tych pracowników, którzy otrzymują stawki niewiele wyższe niż stawka minimalna, a nie uzyskają podwyżki – mówi Mariusz Hoszowski. – Co więcej, mniejsza dostępność pracowników i wyższy poziom oczekiwanych wynagrodzeń spowoduje także niezdrową konkurencję pomiędzy pracodawcami.\nPrezes Agencji Pracy Smart Work podkreśla, że innym niebezpiecznym aspektem, do którego doprowadzi wzrost wynagrodzeń może być ponowny rozwój szarej strefy.\n– W ostatnim czasie zjawisko prowadzenia działalności w szarej strefie ponownie zaczęło wracać – dodaje Mariusz Hoszowski. – Choć przez długie lata ten problem nie występował, wszystko wskazuje na to, że aktualny poziom kosztów wpływa na obniżenie konkurencyjności działalności przedsiębiorstw na tyle, że coraz częściej i chętniej pracodawcy mogą decydować się na rozwiązania omijające oficjalne przepisy. Samo zjawisko oferowania wyższych stawek związanych z szarą strefą będzie też niestety psuło rynek.


Odkurzacz ogrodowy | Porady budowlane\nOdkurzacz ogrodowy – Odkurzaczem ogrodowym sprząta się głównie ogród w okresie jesiennym, gdy liście spadają z drzew. Warto takie urządzenie mieć w swoim warsztacie domowym, szczególnie wtedy, gdy dysponujemy większym ogródkiem. W pierwszym okresie pracy, odkurzacz przełącza się na nadmuch i zmiata liście i odpadki na jedną pryzmę. Po przełączeniu na zasysanie liście zasysa się do worka odkurzacza, skąd już łatwo je wynieść i wyrzucić w przewidzianym miejscu, najczęściej na ogrodową pryzmę kompostową.\n← Kaskada wodna Elementy ogrodowe na rolkach →


Rękawice narciarskie VIKING Caramia (01) | ONA \_ Odzież \_ Rękawiczki MARKI \_ Viking SPORTY \_ Sporty zimowe \_ Narciarstwo \_ Odzież narciarska OUTLET \_ Sporty zimowe SPORTY \_ Sporty zimowe \_ Snowboard \_ Odzież OUTLET \_ Wielka Zimowa Wyprzedaż\nRękawice narciarskie VIKING Caramia (01)\nCaramia to damska sportowa rękawica z przewagą czerni i mocnymi kolorowymi wstawkami. Ciekawym rozwiązaniem są rozcięcia na palcach i ściągający rzep. Dużym atutem jest użyty w rękawicy sportowej materiał odporny na wytarcia, co wpływa na trwałość i żywot\nKod produktu: 1600/01\nCaramia to damska sportowa rękawica z przewagą czerni i mocnymi kolorowymi wstawkami. Ciekawym rozwiązaniem są rozcięcia na palcach i ściągający rzep. Dużym atutem jest użyty w rękawicy sportowej materiał odporny na wytarcia, co wpływa na trwałość i żywotność rękawicy. Dzięki ściągaczowi nadgarstka, rękawica utrzymuje ciepły mikroklimat rąk i osłania je przed kontaktem z zimnym, mokrym śniegiem.\nOprócz designu i sportowego fasonu, rękawica wyposażona jest w membranę osłaniającą rękę przed wiatrem i kroplami wody, dzięki czemu dłonie zachowują ciepło i suchość. Ozdobny delikatny motyw kwiatowy przypisuje rękawicę Caramia do linii damskiej w kolekcji Vikinga.\n- Istec - membrana ze strukturą labiryntu, chroniąca przed wiatrem i wodą, zapewniając jednocześnie doskonałą oddychalność\n- materiał odporny na wytarcia\n- sprawdzony, klasyczny krój\n- delikatny, kobiecy design\n"Dodatkowa warstwa tworzona przez mikroskopijne otwory przepuszczające cząsteczki pary, a zbyt małe dla wody. Membrana, dzięki strukturze labiryntu, chroni przed wiatrem, zapewniając doskonałą oddychalność. To innowacyjne rozwiązanie nowej generacji, które jest rewolucją w przypadku definicji komfortu użytkowania."\nRękawice narciarskie VIKING Biset (08)\nRękawice narciarskie VIKING Rossa\nWybierz rozmiar: 7/szare\nMęskie rękawice narciarskie 4F H4Z19 REM005 pomarańczowe\n105,90 zł179,90 zł\nMęskie rękawice narciarskie 4F H4Z19 REM001 niebieskie\n55,00 zł79,90 zł


Strona g��wna > Faq > Krajowy nab�r\n1.) Czy wymagany wk�ad w�asny mo�e mie� charakter niefinansowy, tzn. czy u�yczenie sali lub prace woluntarystyczne (np. szkoleniowca lub prelegenta) na rzecz projektu mog� by� uznane za wk�ad w�asny (koszty kwalifikowane drugiego stopnia)? Koszty by�yby oszacowane wg obowi�zuj�cych stawek i uj�te w bud�ecie.\n�adna praca wolontariuszy nie jest kwalifikowanym finansowym wk�adem w�asnym. Koszty kwalifikowane drugiego stopnia musz� by� faktycznymi kosztami.\n2.) Czy wynagrodzenie koordynatora merytorycznego projektu (osoby specjalnie zatrudnionej do tego zadania a nie oddelegowanej) jest kosztem pierwszego czy drugiego stopnia? To samo pytanie dotyczy obs�ugi ksi�gowej przypisanej wy��cznie do projektu.\nS� to koszty kwalifikowane drugiego stopnia.\n3.) Czy projekty realizowane w ramach Europejskiego Dialogu Mi�dzynarodowego mog� odbywa� si� poza granicami Polski?\nProjekty realizowane w ramach ERDM mog� odbywa� si� poza granicami Polski, jednak krajowy nabór wniosków jest w szczególno�ci adresowany do instytucji, które maj� zamiar realizowa� projekty na szczeblu krajowym i regionalnym.\n4.) Czy warunkiem koniecznym realizacji projektu na terenie Polski jest wielonarodowa grupa odbiorc�w? Czy mog� to by� tylko Polacy do kt�rych skierowany zostanie projekt krzewi�cy idee mi�dzykulturowe?\nWielonarodowa grupa odbiorców nie jest warunkiem koniecznym realizacji projektu na terenie Polski, natomiast grupa wielokulturowa b�dzie dodatkowym atutem podczas oceny wniosków.\n5.) Czy koszty kwalifikowane II stopnia mog� stanowi� monta� finansowy (tj. zosta� w cz�ci pozyskane np. z dotacji lub od sponsora)?\nTak, koszty kwalifikowane II stopnia mog� stanowi� monta� finansowy, o ile nie �amie on zasady nie��czenia �róde� wspó�finansowania projektów (koszty przedstawione we wniosku nie mog� by� finansowane z innych �rodków ni� przyznane w ramach obchodów ERDM pochodz�cych z bud�etu UE, w tym równie� z funduszy dost�pnych w Polsce jako pochodz�cych z bud�etu UE). W przypadku dokonywania monta�u finansowego dla kosztów niekwalifikowanych sugeruje si� do��czenie do wniosku dodatkowego za��cznika (ów) potwierdzaj�cych wiarygodno�� monta�u finansowego (np. kopii umowy ze sponsorem).\n6.) Czy instytucja/organizacja, kt�ra nie prowadzi dzia�alno�ci stricte kulturalnej mo�e si� ubiega� o dofinansowanie? Czy w takiej sytuacji o dofinansowanie mo�e si� stara� np. stowarzyszenie zwi�zane z dan� instytucj�/organizacj�?\nJe�eli w Statucie lub Regulaminie organizacyjnym instytucji/organizacji znajduje si� informacja o prowadzeniu dzia�alno�ci kulturalnej mo�liwe jest z�o�enie aplikacji przez dan� instytucj�. Nale�y wówczas pami�ta� o za��czeniu do wniosku Statutu instytucji/organizacji (Za��cznik nr 10). Je�eli w Statucie nie ma tego typu zapisów o dofinansowanie mo�e si� postara� stowarzyszenie. W tym przypadku nale�y jednak pami�ta�, �e wnioskodawca ubiegaj�cy si� o dofinansowanie powinien posiada� zdolno�� finansow� do przeprowadzenia zaproponowanych we wniosku dzia�a�. Tym samym sugeruje si� do��czenie do wniosku dokumentu (ów) po�wiadczaj�cego wiarygodno�� zdolno�ci finansowej stowarzyszenia.\n7.) Je�li instytucja jest w stanie odzyska� VAT, to czy koszty I i II stopnia przedstawia w warto�ci netto, a ca�y VAT zaliczany jest do koszt�w niekwalifikowanych?\nTak. Podatek VAT jest kosztem niekwalifikowanym chyba, �e wnioskodawca wyka�e, i� nie jest w stanie go odzyska� – wówczas koszty kwalifikowane drugiego stopnia nale�y uwzgl�dni� w kwotach brutto przy ka�dym Dzia�aniu. Podatek VAT dla kosztów kwalifikowanych pierwszego stopnia pozostaje niekwalifikowany, nawet je�li Wnioskodawca nie jest w stanie go odzyska�. Koszty kwalifikowane pierwszego stopnia s� zawsze kwotami netto.\n8.) Czy koszty personelu oddelegowanego do projektu, to mog� by� koszty os�b pracuj�cych w instytucji w ramach umowy o prac�, kt�re b�d� oddelegowane na czas trwania projektu? I czy mog� to by� r�wnie� osoby zatrudnione na podstawie umowy zlecenie?\nOsoby oddelegowane do projektu mog� by� zatrudnione zarówno w ramach umowy o prac�, jak równie� w ramach umowy zlecenie. Warunkiem uznania takich kosztów s� odpowiednie zapisy zarówno w dokumentach potwierdzaj�cych oddelegowanie, jak i w tre�ci umowy zlecenia. Je�eli umowa zlecenie nak�ada równie� inne obowi�zki na pracownika (poza prac� przy danym projekcie), wówczas tylko cz�� kosztów zostanie zakwalifikowana jako koszty kwalifikowane II stopnia.\n9.) W jakim stopniu NCK b�dzie bra�o udzia� w realizacji projektu tzn. jak sugeruje si� podzia� prac mi�dzy NCK a Wnioskodawc�?\nRole, jakie w realizacji projektu b�d� przypisane NCK i Partnerom NCK powinny by� zaproponowane we wnioskach - Wnioskodawcy sugeruj� formu�� wspó�pracy. Nale�y wzi�� pod uwag� specyfik� projektu oraz sposób realizacji obchodów ERDM.\n10.) Czy uniwersytety i szko�y wy�sze mog� si� ubiega� o dofinansowanie?\n11.) Czy jedna instytucja mo�e sk�ada� wniosek do wi�cej ni� jednego priorytetu?\nTak, przy czym do ka�dego priorytetu powinien by� z�o�ony osobny wniosek, a ewentualne "zaz�bianie" si� projektów powinno by� przedstawione w cz�ci wniosku dotycz�cej opisu projektu (V.1).\n12.) Je�li projekt realizowany jest w partnerstwie jakie dokumenty powinien dostarczy� partner? Czy wystarczy tylko deklaracja wsp�pracy?\nW przypadku projektów realizowanych w partnerstwie nale�y z�o�y�:\n- Deklaracj� podmiotu zaanga�owanego wraz z za��cznikami,\n- Informacj� o podmiocie zaanga�owanym,\nFormularze wszystkich dokumentów s� dost�pne na stronie.\nWzory za��czników wymienionych w Deklaracji podmiotu zaanga�owanego s� takie same jak wzory za��czników do Wniosku.\nNale�y pami�ta�, �e dokumenty dotycz�ce podmiotu zaanga�owanego powinny by� podpisane przez osoby upowa�nione do reprezentowania podmiotu zaanga�owanego oraz opatrzone piecz�ciami imiennymi i piecz�ci� podmiotu zaanga�owanego, i jednocze�nie by� parafowane przez osob� upowa�nion� do reprezentowania wnioskodawcy oraz opatrzone piecz�ciami imiennymi i piecz�ci� wnioskodawcy.\n13.) Je�eli planowana jest w ramach projektu publikacja ksi��ki, to czy mo�na p�niej t� ksi��k� sprzedawa�?\nNie jest to mo�liwe, poniewa� kwota dofinansowania na projekt musia�aby by� zmniejszona o zysk ze sprzeda�y ksi��ek. To samo dotyczy np. op�at za udzia� w konferencji lub biletów na festiwal itp.\n14.) Czy wk�ad w�asny (koszty kwalifikowane II stopnia) mo�e pochodzi� z wp�yw�w ze sprzeda�y ksi��ek?\nNie, poniewa� sprzeda� ksi��ek wydanych w ramach projektu, na który otrzymano dofinansowanie, nie jest mo�liwa.\n15.) Je�eli planowane jest pokrycie koszt�w kwalifikowanych II stopnia z innych �r�de� (np. od prywatnych sponsor�w), to czy konieczne jest posiadanie umowy ze sponsorem, czy wystarczaj�cy jest zapis, �e dan� kwot� planowano pozyska� w ten spos�b?\nWszystkie koszty kwalifikowane II stopnia w chwili sk�adania wniosku musz� by� zagwarantowane i realne. W przypadku pozyskiwania pieni�dzy od sponsorów konieczna jest umowa ze sponsorem, chyba �e wnioskodawca w inny sposób jest w stanie zapewni� wk�ad w�asny na poziomie 30%.\n16.) Czy przy projekcie publikacji, wynagrodzenie autor�w ksi��ki wliczone jest do koszt�w kwalifikowanych I stopnia, je�li autorami b�d� pracownicy naukowi instytutu, kt�ry zg�asza powy�szy projekt?\nWszystkie koszty zwi�zane z pracownikami instytucji zg�aszaj�cej projekt s� kosztami kwalifikowanymi II stopnia.\n17.) Do kt�rej kategorii koszt�w w bud�ecie wliczane s� koszty podr�y i wynagrodzenia dla os�b prowadz�cych warsztaty, je�li prowadzone s� one przez pracownik�w instytucji sk�adaj�cej projekt?\n18.) W wytycznych jest napisane, �e projekt powinien si� rozpocz�� przed 1 wrze�nia 2008, czy oznacza to, �e festiwal, kt�ry chcemy zorganizowa� powinien si� rozpocz�� przed 1 wrze�nia 2008, czy te� mog� to by� prace przygotowawcze do g��wnego wydarzenia w ramach projektu (np. promocja itd.)?\nData 1 wrze�nia 2008 r. przed któr�, wg wytycznych, powinny rozpocz�� si� projekty, wyznacza termin rozpocz�cia ca�ego projektu, a nie poszczególnych wydarze� wchodz�cych w jego sk�ad.\n19.) Jaka jest wa�no�� aktualnego wypisu z w�a�ciwego rejestru albo za�wiadczenia o wpisie do ewidencji dzia�alno�ci gospodarczej (za��cznik nr 9)?\nDokument powinien by� wystawiony nie wcze�niej ni� 3 miesi�ce przed up�ywem terminu nadsy�ania wniosków.


Dynata Polityka prywatności\nPierwsza data wejścia w życie: 22/08/2013\nTa wersja: Data wejścia w życie: 11/10/2019\nPolityka prywatności opisuje sposób, w jaki Dynata Global UK Limited (f/k/a Research Now Limited) i Dynata, LLC (f/k/a Survey Sampling International, LLC), a także ich podmioty nadrzędne, podrzędne i stowarzyszone (wspólnie nazywane „Dynata”, „my”, „nas” lub „nasze”) przetwarzają Dane osobowe w kontekście społeczności panelistów online, ankiet, programów nagród, witryn internetowych i aplikacji mobilnych (wspólnie nazywanych „Usługą”). W szczególności opisuje ona rodzaje zbieranych przez nas Danych osobowych w połączeniu z Usługą, cele, dla których zbieramy takie Dane osobowe, a także inne podmioty, którym możemy je udostępniać, jak również środki, które wykorzystujemy celem zapewnienia bezpieczeństwa przedmiotowych danych. W Polityce opisano również prawa i możliwości wyboru użytkownika w odniesieniu do Danych osobowych oraz kanały kontaktu z nami w celu aktualizowania danych bądź zadania pytań w związku z naszymi praktykami dotyczącymi prywatności.\nRejestracja w Usługach, korzystanie z nich i uzyskiwanie do nich dostępu podlegają niniejszej Polityce prywatności oraz naszym Zasadom i warunkom.\nAby uzyskać więcej informacji na temat rodzajów wykorzystywanych przez nas plików cookie oraz celów, w jakich wykorzystujemy informacje zebrane za ich pomocą, należy zapoznać się z Narzędziem zgody na używanie plików cookie.\nNaszym klientom i ich klientom, jeśli uznamy, że użytkownik naruszył lub mógł naruszyć prawa własności intelektualnej strony trzeciej bądź nasze Warunki usługi.\nRezygnacji ze zbierania i wykorzystywania przez nas niektórych informacji, które zbieramy w sposób zautomatyzowany. W niektórych jurysdykcjach użytkownik może skorzystać z Narzędzia zgody na używanie plików cookie, aby określić swoje preferencje dotyczące plików cookie i podobnych technologii. Niektóre przeglądarki informują o tym, jak otrzymywać powiadomienia oraz rezygnować z zapisywania określonych plików cookie na urządzeniu. Należy pamiętać, że bez niektórych plików cookie może nie być możliwe korzystanie ze wszystkich funkcji w naszych witrynach, aplikacjach lub usługach online.\nDane osobowe użytkownika mogą być przesyłane do odbiorców z krajów innych niż kraj użytkownika, w tym do Stanów Zjednoczonych, gdzie mieszczą się siedziby Dynata oraz firmy nadrzędnej Dynata. W krajach tych mogą obowiązywać inne przepisy ochrony danych niż w kraju, w którym dane zostały dostarczone przez użytkownika. W przypadku przesyłania Danych osobowych użytkownika do innych krajów chronimy je w sposób opisany w niniejszej Polityce prywatności lub w sposób przedstawiony użytkownikowi podczas zbierania danych.\nUsługa nie została stworzona dla osób poniżej szesnastego (16) roku życia ani nie jest przeznaczona do użytku przez takie osoby. Nigdy świadomie nie zbieramy Danych osobowych od dzieci poniżej szesnastego (16) roku życia. Jeśli dowiemy się, że nieumyślnie zebraliśmy dane osobowe od osób poniżej szesnastego (16) roku życia, podejmiemy uzasadnione wysiłki, aby usunąć takie Dane osobowe.\nW przypadku pytań lub uwag dotyczących naszych praktyk z zakresu ochrony prywatności lub niniejszej Polityki prywatności, chęci wycofania zgody na wykorzystywanie Państwa Danych osobowych, skorzystania z prawa do Danych osobowych, którymi dysponujemy, lub chęci złożenia skargi na nasze praktyki z zakresu ochrony prywatności, prosimy o kontakt z Dynata Global UK Limited lub Dynata, LLC, jak opisano poniżej.\nDynata Global UK Limited: można wysłać do nas wiadomość na adres privacy@dynata.com lub na adres 160 Queen Victoria Street, Ground Floor, Londyn, Wielka Brytania, EC4V 4BF, Do wiadomości: Specjalista ds. ochrony danych.\nDynata, LLC: można wysłać do nas wiadomość na adres privacy@dynata.com lub na adres 6 Research Drive, Shelton, CT 06484 Stany Zjednoczone.