Stranger : grudnia 2013\n- Drobna sprzeczka. Nic takiego- odparłam, obdarzając go delikatnym uśmiechem.\n- Jeśli to była drobna sprzeczka, a on najchętniej wyrąbałby drzwi siekierą- przerwał na chwilę.- To jak między wami dojdzie do jakiegoś poważniejszego konfliktu, proszę poinformuj mnie. Będę musiał jak najszybciej uciec z tego kraju- powiedział zupełnie poważnym tonem.\n- Przesadzasz- skomentowałam, a następnie odsunęłam się od zamkniętych już na klucz drzwi.\n- Dam ci wybór- doszedł nas potężny głos Louisa, dobiegający zza ściany.- Albo otworzysz sama drzwi, albo sam je wyważę- warknął.\n- Harry jak się strzela z tej wiatrówki?- powiedziałam donośnym głosem, mimo że w moich dłoniach nie znajdowała się żadna, nawet najmniejsza broń.\n- Ale...- zaczął, ale nie dałam mu skończyć, szturchając jego ramię.\n- Improwizuj, bo jak nie to się dla nas źle skończy- zażartowałam.\n- Musisz przełożyć...- zaczął jednak, Lou nie dał mu skończyć.\n- Darujcie sobie- warknął.- Przecież każdy dobrze wie, że ten matoł nie potrafi nawet trzymać małego, zabawkowego pistoletu w dłoni. Kogo wy chcecie oszukać?\n- Ups- mruknęłam cicho.\n- Jakieś inne pomysły?- spojrzał na mnie Harry.\n- Albo skaczemy z okna, albo stajemy do walki z potworem.\n- Wybieram to drugie- mruknął, a na jego twarzy pojawił się uśmiech.\n- Wow Harry, zadziwiasz mnie- teraz zdałam sobie sprawę jak fajnie czuję się w jego towarzystwie. Był dla mnie jak brat, z którym mogłam bawić się w różne wymyślone i zarazem fantastyczne zabawy.- Skąd taki wybór?\n- Z okna do ziemi są prawie cztery metry. Upadek może bardzo boleć- mruknął, spoglądając na uchylone okno.\n- Mamy jakąś strategię walki?- drążyłam przypatrując się drzwiom, za którymi wciąż stał wpieniony Lou.\n- A i owszem- zaczął tajemniczym tonem.- Otwierasz drzwi, rzucasz się jak pijawka na usta potwora, całujesz go długo i namiętnie, podczas gdy ja uciekam na dół, biorę prowiant z lodówki i spadam do innego wymiaru. Pasuje?- oznajmił, a ja zachichotałam pod nosem.\n- Do którego wymiaru się przeniesiesz?\n- Do tego, gdzie mieszka św. Mikołaj, zrobi ze mnie elfa i do końca życia, będę robił zabawki dla niegrzecznych dzieci.\n- Chyba dla grzecznych- poprawiłam go, a Harry tylko przecząco pokręcił głową, wprawiając w ruch swoje poskręcane włosy.\n- To nie ten wymiar kochanie- zaprzeczył, ponownie wywołując u mnie mały napad śmiechu.- Plan gotowy, czas na realizację- dodał, po czym schował się za szafą stojącą tuż obok drzwi.- Liczę do pięciu- poinformował mnie i wyciągnął przed siebie prawą dłoń z rozłożonymi palcami, a następnie zaczął odliczać.\nPuściłam mu oczko, po czym po cichu podeszłam do drzwi. Kiedy usłyszałam: "pięć" szybkim i zdecydowanym ruchem przekręciłam klucz w zamku i otworzyłam drzwi. Ujrzałam Lou, który wlepiał we mnie wzrok, podskoczyłam do niego w mgnieniu oka i złożyłam na jego ustach pocałunek, podczas gdy moja prawa ręka dawała znak Hazzie, że może wiać. Moje usta długo nie opuszczały warg chłopaka, który sądząc po napiętej skórze twarzy, nie spodziewał się takiego obrotu sprawy.\n- Nie jesteś zła?- spytał Lou, kiedy się od niego odsunęłam o kilka centymetrów.\n- Byłam, ale Harry poprawił mi humor- oznajmiłam wtulając się w jego tors. W tym samym momencie moja wyobraźnia wysunęła się spod kontroli i sprawiła, że wyobraziłam sobie, że przytulam się do Harrego, który z uśmiechem na twarzy gładzi moje, rozpuszczone, długie włosy. Szybko pozbyłam się tego widoku z głowy i wróciłam do rzeczywistości.\n- Co nie zmienia faktu, że jak go zepsułem- jego głos posmutniał, a ja podniosłam na niego wzrok, stanęłam na palcach i cmoknęłam jego usta.- Za co to?\n- Na poprawę humoru.\n- Tak Harry poprawił twój?- syknął, robiąc krok do tyłu, co jednocześnie spowodowało, że ja wypadłam z jego objęć. W ostatniej chwili uratowałam się przed upadkiem.\n- Jasne, że nie- zaprzeczyłam.- Przestań być tak zazdrosny- dodałam po chwili.\n- Jam mam nie być zazdrosny? Jesteś jedyną atrakcyjną kobietą zapewne w przeciągu kilku kilometrów, a faceci to myśliwi, każdy chciałby upolować taką piękność- dopowiedziała, a ja wywróciłam oczami.\n- Oj Louis, za kogo ty mnie masz?- burknęłam.- Idę się umyć- rzuciłam, chowając się w pokoju.\n- Mogę z tobą?- szepnął mi do ucha, po czym splótł ręce w mojej tali i czule pocałował mały skrawek mojej skóry na szyi.\n- Nie- odparłam stanowczo i sięgnęłam do walizki po kosmetyczkę i ubranie, które od pewnego czasu robiło mi za strój nocny.\n- To nie wykąpię się razem z Harrym- dodał, takim tonem, jakby właśnie się obraził.\n- Harry teraz pakuje prezenty- odparłam wymijając go w przejściu.\n- Że co?- w jego głosie pojawiła się nutka zdziwienia.\n- No prezenty takie dla niegrzecznych dziewczynek. Pewnie jakieś baty, seksowne szpilki, wibrat...\n- Dobra nie kończ- przerwał mi.- Nie wiedziałem, że twój najlepszy przyjaciel i zarazem największa ofiara losu pracuje w seks shopie- dodał, kiedy ja łapałam za klamkę od drzwi łazienki.\n- Tak, ja też nie wiedziałam- rzuciłam do niego i zniknęłam w pomieszczeniu.\nNapuściłam sobie gorącą wodę do wanny, do której również wlałam pięknie pachnący płyn waniliowy, po czym zrzuciłam z siebie ubrania i zamoczyłam się w relaksującej kąpieli. Cały czas myślałam o dialogu, który przeprowadziłam niedawno z Harrym, kiedy byliśmy uwięzieni w sypialni, a spowodowało to, to że co chwilę z moich ust wydostawał się śmiech.\nRano obudził mnie tajemniczy zapach. Powoli otworzyłam oczy i sięgnęłam ręką po znajdujący się na szafce nocnej budzik. Była godzina ósma pięćdziesiąt, a mimo to czułam się wyspana. Wygramoliłam się z łóżka, opuściłam bluzkę, która w nocy musiała mi się podsunąć do góry odsłaniając sporą część brzucha. Zerknęłam jeszcze w stronę łóżka mamy Harrego, jednak zastałam pusty materac przykryty, starannie zaścieloną pościelą w kwiaty. Przeciągnęłam się jeszcze niczym kot i zeszłam na parter, z którego dochodził owy zapach.\nAromat zaprowadził mnie prosto do kuchni, w której kręciła się Anna. Mruknęłam cicho coś w stylu:"Dzień dobry", po czym przeniosłam wzrok na zastawiony stół. Na środku blatu stał wieli talerz, na którym spoczywały okrągłe placki, sądząc po zapachu były to placki z jabłkami.\n- Częstuj się- powiedziała kobieta, wskazując na placki.- Bo jak zejdą chłopcy nic ci nie zostanie- dodała, a ja usiadłam na jednym z drewnianych krzeseł i złapałam za dwa z placki, które położyłam na stojącym przede mną granatowym talerzu.\nSmak był równoznaczny zapachowi. Delektowałam się każdym kęsem, dopóki w kuchni nie pojawił się Harry.\nJego swobodnie opadające, mokre włosy, spadały mu na oczy, a czarna koszulka, starannie opinała jego tors. Spojrzał pierw na mnie, a później na talerz z jedzeniem, z którego pochwycił kilka placków, które posypał cukrem i zaczął jeść.\n- Czytałem, że dzisiaj ma być ponad dwadzieścia pięć stopni- zaczął z pełną buzią.\n- W takim razie, może weźmiesz Margaret i Louisa na spacer wokół jeziora, przy okazji powiesz im co gdzie jest?- zaproponowała Anna, a Harry tylko kiwnął głową.- Ja muszę podjechać do miasta- dodałam, spoglądając na zegarek który zdobił jej chudy nadgarstek.- O cholera, jestem spóźniona- mruknęła i popędziła w kierunku drzwi. Po chwili rozległ się trzask i zostaliśmy w domu sami we trójkę.\n- Nie podobało ci się u Mikołaja?- spytałam, spoglądając na Harrego. Na mojej twarzy pojawił się uśmiech.\n- Portal się nie otworzył- burknął, sztucznie smutnym głosem.\n- Hej- usłyszałam za plecami głos Lou, który podszedł do mnie, objął moją twarz w dłonie i musnął moje wargi.- Jabłka?\n- Raczej placki z jabłkami- sprostowałam, wskazując na stół.\n- Pysznie- skomentował i dosiadł się do nas.- Jakie plany na dzisiaj?\n- Mam pewien pomysł- zaczęłam, a obaj chłopcy spojrzeli na mnie z zaciekawieniem w oczach.\n- Zaskocz nas- odparł Lou, łapiąc za ostatniego placka z jabłkami.\n- Co powiecie na zabawę w chowanego?- spytałam.\n- Przecież to gra dla dzieci- mruknął niezadowolony Harry.\n- Czyli wprost idealna dla ciebie- dodał Louis z chytrym uśmieszkiem na twarzy.- Mi pasuje.\nNamówienie Harrego mimo jego początkowego oporu nie zajęło nam dużo czasu. Niecałą godzinę później maszerowałam przez las i szukałam chłopaków, którzy mieli trzy minuty na schowanie się. Mijały kolejne minuty, a ja coraz bardziej zagłębiałam się w las, nigdzie nie mogąc znaleźć ani Louisa, ani Harrego.\n- Brawo Margaret, masz same trafne pomysły- skarciłam samą siebie, nie przestając maszerować wzdłuż wąskiej ścieżki.\n- Bu!- usłyszałam zza swoich pleców krzyk, na skutek którego głośne pisknięcie opuściło moje usta. Odwróciłam się momentalnie i dostrzegłam uśmiechniętego...\nJak myślicie kogo?\nOto takim rozdziałem żegnam rok 2013 na swoim blogu. Do stycznia niestety nie uda mi się nic napisać, jeśli chodzi o mnie to chcę wam złożyć już życzenia noworoczne :)\nŻyczę wam szczęśliwego wejścia do Nowego Roku, abyście w 2014 spełniły swoje wszystkie marzenia, bo marzeniom trzeba pomagać się spełniać. Życzę wam dużo miłości, kasy i tego, abyście nie żałowały niczego w swoim życiu :)\nPs.1. Dziękuję za życzenia świąteczne i 13 komentarzy <3\nPS.2. Jestem w trakcie pisania książki, o której więcej możecie dowiedzieć się w grupie na fb. Serdecznie zapraszam. https://www.facebook.com/groups/643216655735806/644786748912130/?comment_id=644819222242216&notif_t=group_comment\nAutor: Natalia Dziosa o 13:01\n- Kochanie masz w tej walizce ziemniaki, czy cegły?- z moich rozmyśleń wyrwał mnie głos Louisa, który właśnie przytaszczył moje rzeczy do sypialni.\n- Kamienie- odparłam i podniosłam się z niewygodnego łóżka. Mój wzrok pierw utkwił w Louisie, przemoczonej do ostatniej nitki jego koszulki, po czym z nadzieją wyjrzałam przez okno. Spodziewałam się najgorszego, a to co zobaczyłam okazało się być czymś pozytywnym.\nDeszcz ustał, a zza ciemnych chmur zaczynały się przebijać złociste promienie słońca. Uśmiech niemalże od razu pojawił się na mojej twarzy. Byłam tak zajęta przyglądaniem się uspakajającej się tafli pobliskiego jeziora, że nie usłyszałam jak Louis skrada się w moim kierunku i tylko wzdrygnęłam się, kiedy jego ręce obwinęły się wokół mojej tali.\n- Muszę z tobą porozmawiać z dala od Harrego i jego matki- szepnął mi do ucha, a jego słowa spowodowały, że przez moje ciało przemaszerowały ciarki.\n- Nie oświadczysz mi się, prawda- spytał pół poważnym tonem.\n- Jeszcze nie. Jutro rano dobrze?- zaproponował, a ja w odpowiedzi skinęłam lekko głową.- A jeszcze coś. Lepiej się nie rozpakowuj, w szafach są mole- dodał, po czym musnął ustami moją szyję i wyszedł z pokoju.\n- Mole?- jęknęłam cicho, a mój wzrok momentalnie odszukał szafy. Na sam widok wzdrygnęłam się.\nToporna drewniana szafa z małymi wgłębieniami w drzwiczkach, ani trochę nie zaprzeczała słowom chłopaka.- Zajebiście- mruknęłam i otworzyłam swoją walizkę, z której wyciągnęłam ładowarkę, którą podłączyłam do kontaktu. W tym samym czasie, gdy wkładałam ją do gniazdka, usłyszałam cichy brzdęk i nagle wokół zapanowała grobowa ciemność.- Ups- wyleciało mi z ust.\nByłam zażenowana tym miejscem. Tak naprawdę spodziewałam się czegoś sto razy lepszego. W dodatku musiałam jeszcze narażać Louisa na wszelkie katusze związane z tym miejscem i współdzieleniem pokoju z Harrym.\n- Hej- usłyszałam znajomy, męski głos dobiegający z progu wejścia do mojej nowej sypialni.\n- Co tam Harry?- mruknęłam, spoglądając na niego, ze sztucznym uśmiechem, który namalowałam na swojej twarzy.\n- Nie pomyślałaś o tym, że twój chłopak może cię zdradzać?- wypalił po dłuższej chwili ciszy, która zapanowała w pomieszczeniu.\n- Nie. Skąd taki pomysł?- moje oczy się rozszerzyły, a czoło wyraźnie zmarszczyło.\n- Od pół godziny rozmawia z kimś przez telefon, zamknięty w łazience- wyjaśnił, siadając na łóżku należącym do Anny.\n- Szpiegujesz mojego chłopaka?\n- Nie- niemalże wykrzyczał te słowa.- Po prostu chciałem skorzystać z łazienki. A obie są oblegane, w tej tu na piętrze Louis prowadzi jakieś pogaduszki, a w tej na parterze mama bierze długą kąpiel po podróży- odparł, zakładając nogę na nogę.\n- Czyli chcesz mi zasugerować, żebym wyciągnęła go z łazienki, żebyś ty mógł się wysikać?\n- Jak ty mnie dobrze znasz- odparł, a ja zachichotałam pod nosem.- Jestem twoim przyjacielem, a przyjaciołom należy pomagać w potrzebie.\n- Zgoda- mruknęłam, podnosząc się z materaca, który w odpowiedzi zaskrzypiał niemiłosiernie.\n- Masz jakąś strategię?- rzucił loczek, kiedy łapałam za klamkę od drzwi.\n- Ma być bardziej sprośna, czy mniej?- spojrzałam na niego przez ramię.\n- Jestem za wszystkim co sprośne- odpowiedział, a jego oczy zaświeciły się jak najjaśniejsze gwiazdy na nocnym, bezchmurnym niebie.\n- Faceci- szepnęłam sama do siebie i zrobiłam kilka kroków w kierunku łazienki, z której faktycznie dobiegał głos, rozmawiającego Louisa. Zacisnęłam dłoń w piąstkę i zastukałam do drzwi.\n- No?- usłyszałam odpowiedź niemalże od razu.\n- Kochanie- zaczęłam niepewnie, a w głowie wciąż obmyślałam jakiś dobry plan, na wyciągnięcie go z toalety.- Idę nad jezioro popływać z Harrym, wychodzimy za minutę, idziesz też?- to była jedyna dobrze brzmiąca propozycja, która zagościła kilka sekund temu w mojej głowie.\n- Ok to idźcie- odpowiedział, a ja ze zdziwienia rozchyliłam usta.\n- Wspomniałam już, że będziemy pływać nago?\n- Że co!- niemalże nie przywalił mi drzwiami prosto w twarz, gdy je otworzył z prędkością światła. Spiorunował mnie wzrokiem od dołu do góry, po czym się rozłączył i schował telefon do kieszeni spodni.\n- No bez ubrań- ciągnęłam dalej, jednocześnie obserwując jego twarz, która przybierała coraz groźniejszy wyraz.\n- Skąd taki pomysł?- ciągnął dalej.\n- Z książki. Bella i Edward też pływali, co prawda w morzu, bez ubrań...- nie dał mi dokończyć.\n- I co to im dało?\n- Dało im Renesmee- gdy to mówiłam, w głębi duszy powstrzymywałam śmiech, który chciał popsuć całą grozę, wynikającą z naszej rozmowy.\n- Co to Renesmee?\n- Nie co, tylko kto- poprawiłam go, z uśmiechem na twarzy.- To ich dziecko- wyjaśniłam spokojnie, poprawiając sobie włosy, który wysunęły się zza ucha.\n- Ten lokowaty idiota to nie jest dobry potencjał na ojca- skomentował, a ja splotłam swoje palce z jego i pociągnęłam za sobą, prosto do mojego pokoju.\n- Droga wolna- szepnęłam do Harrego, który wciąż siedział w sypialni z nogami założonymi na siebie. Gdy tylko usłyszał moje słowa, gwałtownie podniósł się z miejsca, wyburczał ciche "Dzięki" i popędził do łazienki.\n- To był podstęp, prawda?- spytał Louis, a ja niewinnie skinęłam głową. Gdy jego usta otwierały się, żeby znowu coś powiedzieć, zamknęłam je pocałunkiem. Nasze usta co chwilę się stykały, moje palce kręciły małe kółka na jego skórze na karku, co chwilę zahaczając o kosmyk jego kasztanowych włosów.\n- Chodź ze mną nad jezioro- wymruczałam mu do ucha, gdy tylko pozwoliłam naszym twarzom odsunąć się od siebie o kilka cali.\n- Będziemy pływać bez ubrań?- spytał, po czym delikatnie przegryzł płatek mojego ucha.\n- Nie chcę, żeby ryby oglądały moje cycki- odparłam, a Lou zaśmiał się prawie bezgłośnie.\n- Rozumiem cię, lepiej, żebyśmy pływali w strojach. Słyszałem, że stworzenia żyjące w wodzie, to straszni podglądacze. Czułbym się nieswojo- niespodziewanie pocałował mój policzek.- Za pięć minut na dole, rybko- przejechał jeszcze palcem po moim rozgrzanym policzku, a następnie wyszedł z pokoju, zamykając za sobą drzwi.\nPodeszłam do otwartej walizki, z której wysypywały się moje rzeczy i zaczęłam w niej grzebać w poszukiwaniu swojego czarnego bikini zakupionego kilka dni temu. Upłynęły trzy minuty, zanim udało mi się odnaleźć strój. Chwyciłam go w dłonie i wyjrzałam z pokoju w stronę łazienki, która wciąż była zajęta przez Harrego. Westchnęłam cicho, schowałam się z powrotem w głąb sypialni, chowając się za szafą. Zsunęłam z nóg spodnie, a następnie bieliznę, zastępując ją czarnymi majtkami od bikini. To samo zrobiłam z zastąpieniem białego stanika, czarnym, wykonanym ze śliskiego materiału. Zebrałam porozrzucane ubrania z ziemi, po czym cisnęłam je do torby. Zarzuciłam jeszcze na wierzch ciała zwiewną, dziewczęcą i niepasującą kompletnie do mojego stylu sukienkę i wyszłam na korytarz, a następnie zbiegłam po schodach.\nPrzy drzwiach frontowych czekał na mnie Louis, którego ciało przykrywały tylko krótkie zrobione z ciemnego jeansu spodnie. Jego tors był zupełnie nagi. Na jego widok przegryzłam dolną wargę i podeszłam do niego.\n- Jesteś piękna- odparł, okręcając mnie wokół własnej osi.\n- Nie działają na mnie takie komplementy- skłamałam, bo tak naprawdę, te dwa słowa, wypowiedziane przez niego przed chwilą wywołały u mnie małą palpitację serca.- Chodźmy- pospieszyłam go, splotłam nasze dłonie w jedno i wyszłam przed dom.\nNa dworze zrobiło się cieplej, ale mimo to w powietrzu unosił się zapach deszczu zmieszanego z ziemią. Chmury sunęły po niebie, odsłaniając coraz to większą jego część. Natomiast dzięki promieniom słonecznym, było jaśniej, niż kilka godzin temu, gdy tu przyjechaliśmy.\nMaszerowaliśmy wtuleni w siebie wąską ścieżką prowadzącą nad jezioro, rozmawiając o najśmieszniejszych historiach, które miały miejsce w naszym życiu. Temat naszej pogawędki, przyczyniał się do tego, że co chwilę któreś z nas wybuchało śmiechem. Po raz pierwszy usłyszałam, żeby ktoś gotował makaron, nie wyjąwszy go z opakowania.\n- Miałem wtedy pięć lat- tłumaczył się.- Przecież to oczywiste, że pięciolatki nie są zbyt inteligentne- powiedział, a w tym samym czasie nasze gołe stopy poczuły pod sobą piasek. Nieco inny niż ten morski, ale inny niż grunt, po którym stąpaliśmy do tej pory. Ciemnobrązowy piasek, wciąż był wilgotny i zimny od deszczu.\n- Kto pierwszy w wodzie dostaje masaż od ostatniego- krzyknął Louis i zaczął odpinać guzik swoich spodni. Szybko zrzuciłam z siebie sukienkę i zaczęłam biec w stronę wody, podczas gdy Lou wciąż męczył się ze swoimi spodniami. W pewnym momencie usłyszałam zza sobą kroki, więc bez zastanowienia przyspieszyłam. Już miałam zamoczyć nogę w jeziorze, kiedy Louis, złapał mnie z tyłu i z łatwością wziął mnie na ręce, a następnie wbiegł do wody. Duże krople rozbijały się o moje jeszcze suche ciało. Zapiszczałam cicho, gdy Louis rozluźnił uścisk, a ja spadłam prosto do wody, która wcale nie była ciepła.\n- Głupek- warknęłam na niego, krztusząc się wodą która dostała się do mojego organizmu.\n- Może i głupek, ale za to jaki przystojny, każda dziewczyna o mnie marzy- puścił do mnie oczko, a następnie zniknął gdzieś pod taflą wody. Podczas gdy ja stałam jak wryta z otwartymi szeroko oczami. Ułamek sekundy później poczułam coś pod sobą. Czułam też jak coś zaplata się wokół moich nóg, a następnie, jak gwałtownie odrywam się od ziemi. Znalazłam się na barana u Louisa, oparłam swoje dłonie na jego mokrych włosach. Jedynie moje stopy zamoczone były pod wodą. Reszta ciało górowała nad Lou. Kiedy powiew wiatru otarł się o moje plecy, w mgnieniu oka cała się zatrzęsłam, z zimna, które mnie ogarnęło.\n- Puść mnie do cholery!- warknęłam na Louisa i niemal od razu pożałowałam tych słów, chłopak uwolnił moje nogi z uścisku, a ja straciłam równowagę i przeleciałam za jego plecami, ponownie cała zanurzając się w jeziorze. Odbiłam się od dna i wypłynęłam na powierzchnię.\n- Nie strasz mnie tak dziewczyno- powiedział Louis, spoglądając na mnie z przerażeniem w oczach.\n- To ty mogłeś to zrobić ostrożniej- prychnęłam na niego. Czułam ból w plecach, które źle zareagowały na tak niespodziewane zetknięcie z wodą.\n- Czyli to wszystko moja wina?- podniósł głos.\n- Nie pchałam się na twoje plecy!\n- Ale ci się to podobało, zawsze dziewczynom podobają się takie zabawy.\n- Tak, oczywiście. Pragnęłam od dziecka, żeby ktoś wziął mnie na barana. Dzięki, że spełniłeś moje marzenia- warknęłam na niego i zaczęłam podążać w kierunku brzegu.\n- O co ci chodzi?- złapał mój nadgarstek i pociągnął w swoją stronę, tak jakby chciał urwać mi rękę.\n- O gówno- wyrwałam się z jego uścisku i pobiegłam prosto na plażę, chwyciłam za sukienkę, którą pozostawiłam na plaży i zaczęłam szybko maszerować w stronę domu.\n- Stój!- słyszałam jego głos za swoimi plecami, jednak nie miałam ochoty reagować w żaden sposób na jego słowa.- Stój powiedziałem!- warknął o trzy tony głośniej niż za pierwszym razem. Stanęłam i obejrzałam się za siebie. Zacisnęłam piąstki i wzięłam głęboki wdech.\n- Kim ty kurwa jesteś, żeby mi mówić co mam robić?! Znajdź sobie dziewczynę taką jak wszystkie inne- wykrzyczałam do niego tak głośno, na ile pozwoliło mi na to moje gardło.\n- O czym ty mówisz?!- zaczął iść do mnie, ale ja szybko zrobiłam w tył zwrot i pobiegłam do domu Stylesów.\nNie oglądając się za siebie, wbiegłam po schodach na piętro, chwyciłam akurat przechodzącego przez korytarz Harrego i wepchnęłam go do pokoju mojego i Anny, zamknęłam z trzaskiem za sobą drzwi i przekręciłam kluczem w zamku.\nZakryłam oczy dłońmi i osunęłam się po drzwiach prosto na podłogę. Starałam się złapać oddech, ale uniemożliwiał mi to Louis, który zaczął walić jak oszalały w drzwi, które drżały w framugach.\n- Co się stało?- spytał Harry, a na jego twarzy balowało się przerażenie, niczym u małego dziecka.\nZnowu się powtórzę, ale taki średni mi wyszedł ten rozdział, a że obiecałam dodać coś przed świętami więc dodaję :)\n1. Mam do was pytanie. Czy może jakaś osoba byłaby zainteresowana, gdybym wydrukowała książkę, którą piszę. Jest to fantasy dla młodzieży? :) Jakby ktoś chciał się dowiedzieć czegoś więcej to kontakt albo na fb, albo na gg badz na asku http://ask.fm/GobyPlane\nChciałabym wam życzyć radosnych świąt, w miłym gronie. Wielu prezentów, pysznego jedzonka, koncertu One Direction, spełnienia marzeń i wszystkiego o czym tylko sobie zamarzycie. :) Wesołych Świąt kochane i dużo miłości, żeby wasze życie było jak z bajki :)\nAutor: Natalia Dziosa o 12:03\n- Ma ktoś ochotę na bajgla?- od poszukiwań portfela odciągnął mnie znajomy głos. W jednej sekundzie moje serca zaczęło walić jak szalone, a gdy tylko podniosłam wzrok na Louisa, który z głupkowatym uśmieszkiem na twarzy stał w progu wejścia do przedziału, a w prawej opuszczonej wzdłuż ciała ręce trzymał szarą, papierową torbę. Moje oczy zapłonęły, a ciało zerwało się na równe nogi.\n- Poczęstuj naszych znajomych pączkami, a sam chodź ze mną, muszę z tobą porozmawiać- odparłam cicho, po czym wyjęłam z jego zaciśniętych palców paczkę i rzuciłam nią na najbliższe siedzenie. Chwyciłam nadgarstek chłopaka i pociągnęłam za sobą na zewnątrz przedziału. Prowadziłam go na sam koniec wagonu, gdzie w końcu odwróciłam się do niego przodem.\n- O co chodzi?- spytał niewinnie, w odpowiedzi dostał w policzek moją trzęsącą się dłonią. Pod wpływem niespodziewanego ciosu twarz Louisa przekrzywiła się lekko w prawo. Uniósł brwi i skierował wzrok na mnie. Szykowałam się do następnego ciosu, lecz gdy moja ręka zbliżała się do jego zaróżowionego policzka, zatrzymał ją gwałtownym ruchem.- Może mi wyjaśnisz za co tak zawzięcie mnie okładasz pięściami?- spytał, trzymając w kurczowym uścisku moje oba, pulsujące nadgarstki.\n-Zostawiłeś mnie samą. Poszedłeś sobie, nie mówiąc ani słowa i nie odbierałeś telefonu- wykrzyczałam ile sił w płucach.- Martwiłam się o ciebie- dodałam już znacznie ciszej, po czym zbliżyłam się do Louisa i wtuliłam swoją twarz w jego tors, spod którego czułam bicie jego serca.\n- Nie musisz się o mnie martwić, jestem twardszy od skały- powiedział, odgarniając kosmyk włosów z mojej twarzy i założył go za moje ucho.- Nie znaczy to jednak, że możesz traktować mnie jak worek treningowy- musnął ustami moje odsłonięte czoło.\n- Nie rób tego więcej- mruknęłam do niego, a następnie odsunęłam się od jego ciała, wplotłam palce w jego dłoń i pociągnęłam za sobą.- Nie chcę cię już nigdy więcej puszczać- powiedziałam cicho, ledwo słyszalnie.\n- Wolałbym się załatwiać w samotności, ale skoro nalegasz- zachichotał, a ja spiorunowałam go wzrokiem.\n- Nie jesteś romantykiem, Tomlinson- mruknęłam przed wejściem do naszego przedziału.\n- A jeśli nakarmię cię bajglem, będę romantykiem?- otworzył przede mną rozsuwane drzwi, przez których próg wślizgnęłam się do środka.\nHarrego nie było, a jego mama smacznie sobie spała, rozłożona na trzech siedzeniach. Na ten widok odetchnęłam z ulgą i usiadłam na wolnym fotelu. Obok mnie usiadł Lou, na którego kolanach się położyłam i wlepiłam wzrok w jego czujne oczy, wyglądały, jakby czegoś szukały.\n- Wiesz jak pięknie jest w Hiszpanii?- zaczął, kiedy dostrzegł, że cały czas się w niego wpatruję z delikatnym uśmiechem na ustach.\n- W Anglii też jest ładnie- odburknęłam, wyobrażając sobie bezchmurne niebo, opalonych ludzi maszerujących na plaże z ręcznikami pod pachami i przystojnych Hiszpanów z uroczym zarostem.\n- O czym myślisz?- wyrwał mnie z krainy marzeń.\n- O przystojnych Hiszpanach, uśmiechających się do mnie o ich kilkudniowym zaroście i brązowych oczach- znowu poniosła mnie wyobraźnia.\n- Zmiana planów, nie jedziemy do żadnej Hiszpanii- zaprotestował Lou, a ja cicho, prawie bezdźwięcznie zachichotałam.- Przecież nie lubisz zarostu u mężczyzn- zszedł nieco z tematu.\n- Nie lubię twojego wąsa- mruknęłam, po czym zacisnęłam palce na jego koszulce, podniosłam się do jego twarzy, a kiedy Louis zamknął oczy, żeby mnie pocałować, w jednej chwili ponownie opadłam na jego nogi.- Widzisz twój wąs sam mnie od ciebie odpycha- powiedziałam, wyciągając się na jego kolanach.\n- Jesteś okropna- skomentował.\n- Sam mnie tego uczysz- odpyskowałam, a Louis zmrużył oczy, po czym pochylił się nade mną i złożył pocałunek na moich ustach, co spowodowało, że przez moje ciało przeszedł przyjemny dreszcz.\n- Zimno ci?- szepnął mi do ucha Louis, a ja przecząco pokręciłam głowę i przyciągnęłam go do siebie.\n- Dobranoc- mruknęłam i położyłam się wzdłuż wolnych foteli i zamknęłam oczy.\nMimo że go nie widziałam, byłam pewna, że chłopak właśnie się we mnie uważnie wpatruje. Po prostu czułam jego wzrok na swojej twarzy. Nie byłam śpiąca, ale nie chciało mi się rozmawiać, nawet z Louisem. Nie chciałam zasnąć, ale tak jakoś się złożyło, że przysnęłam zupełnie się tego nie spodziewając.\nObudził mnie pocałunek Louisa. Kiedy on delikatnie całował moje usta, ja z wciąż zamkniętymi oczami wsunęłam palce w jego rozczochrane włosy, aby zatracić się w pocałunku.\n- Bardzo romantycznie, ale musimy wysiadać- do mojej głowy dotarł głos Harrego. Dopiero wtedy przypomniałam sobie gdzie właściwie jesteśmy. Niemalże od razu otworzyłam szeroko oczy i odskoczyłam od Louisa, jednocześnie spadając tyłkiem prosto na podłogę.\n- Zakochani- usłyszałam komentarz Anny, po czym rozejrzałam się dookoła i podniosłam do pionu. Ziewnęłam głośno, a wtem pociąg ostro zahamował, a moje bezwładne ciało poleciało wprost na Harrego, który w porę uchronił mnie od kolejnego, niemiłego kontaktu z ziemią. Nasze twarze dzieliło zaledwie kilka cali, a jego zielone oczy, tonęły w moich. Czułam jego oddech na czubku nosa. Dostrzegałam także smutek, który zawładnął mimiką jego twarzy o ostrych rysach, które teraz jeszcze bardziej się uwidoczniły. Odchrząknęłam i odsunęłam się od Hazzy, poprawiając sobie bluzkę, która nieco podwinęła się do góry, kiedy loczek podtrzymał mnie w swoim uścisku.\n- Możemy iść?- wychrypiał Louis, opierając się o dwie walizki. Nikt nie odpowiedział na to pytanie, tylko wszyscy po kolei opuściliśmy przedział, a następnie wygramoliliśmy się z pociągu.\nGdy tylko postawiłam nogę na peronie, moje oczy zwariowały. Tysiące białych świateł oślepiły mnie na kilka sekund. Zamrugałam szybko powiekami i sytuacja odrobinę się polepszyła. Teraz dostrzegałam kontury moich znajomych, widziałam też zarys wielu innych ludzi, maszerujących wzdłuż peronu numer siedem. Błądziłam jeszcze wzrokiem, kiedy znajoma dłoń zacisnęła się na mojej piąstce. Odruchowo odwróciłam się w stronę Louisa, który się do mnie szeroko uśmiechnął. Złapałam za rączkę swojej walizki i ruszyłam w stronę wyjścia zaraz za panią Styles i jej synem.\nGdy wyszliśmy z budynku powitała nas niespodziewana, deszczowa pogoda. Drobne krople wody rozbijały się o kostkę brukową i kolorowe parasole przechodniów. Ten widok, spowodował, że w mojej głowie pojawił się widok słonecznej Hiszpanii. Na samą myśl o trzydziestu stopniach w cieniu jęknęłam i spojrzałam na Louisa, który też nie był szczególnie zadowolony z tego co widział.\n- No trudno weźmiemy taksówkę- mruknęła Anna i zaczęła schodzić po schodach, a na jej głowę spadły pierwsze krople deszczu.\nCo prawda do miejsca naszego zakwaterowania z dworca było zaledwie trochę ponad dziesięć minut, jednak pogoda ani trochę się nie poprawiła. Do samego domu, Stylesów taksówka nas nie dowiozła, więc byliśmy zmuszeni przemaszerować kilkaset metrów moknąc i do tego ciągnąc za sobą walizki, które teraz wydawały się wyjątkowo ciężkie i toporne.\nDomek był drewniany i na pierwszy rzut oka bardzo mały. Mieścił się niemalże przy samym jeziorze, sięgającym swoją powierzchnią naprawdę daleko. Wracając do chatki, z zewnątrz wyglądała bardzo zwyczajnie. Duże okna z białymi ramami i drewnianymi parapetami, przyozdobionymi fioletowymi, drobnymi kwiatkami, Drzwi frontowe były wykonane z ciemniejszego drewna niż ściany, co odróżniało je od całej reszty. Do tego spadzisty drewniany dach, po którym spływały strugi deszczówki.\n- Zapraszam- powiedziała Anna, po tym jak otworzyła przed nami drzwi, przez które szybko wślizgnęliśmy się do środka.\nW jednej chwili moje ciało otuliło przyjemne ciepło, płynące z wnętrza domu. Wewnątrz panowała przyjemna atmosfera, w powietrzu unosił się zapach herbat i cynamonu. Na jasnych ścianach korytarza wisiały małe obrazki, przypominające rysunki dziecka, które właśnie dostało zestaw kredek świecowych. Wertowałam każde dzieło po kolei, a moje zachowanie dostrzegła Anna.\n- To prace Harrego z podstawówki- oznajmiła Anna, a na jej twarzy zagościł uśmiech.\n- Marny z ciebie Picasso- zwróciłam się do Harrego, który właśnie zdejmował ze stóp przemoczone buty. - Nie narysowałabyś lepszych- odburczał.- To są działa sztuki, Picasso, się przy mnie chowa- dodał.\n- Pochowany to on już jest dawno- skomentował Louis, który również przyglądał się malunkom z wymalowanym rozbawieniem na twarzy.\n- Pokażę wam pokoje- wtrąciła się Anna, przerywając nasze spostrzeżenia. Niechętnie ściągnęłam swoje buty i zaczęłam wspinać się po skrzypiących schodach na piętro.- Tu jest łazienka- wskazała palcem na najbliższe drzwi.- Tu jest pokój chłopaków- pokazała na kolejne drzwi na samym końcu korytarza.- A tu nasze.\n- Mam spać z Harrym w jednym łóżku?- zbulwersował się Louis, obejmując mnie rękoma w tali.\n- Nie w jednym łóżku, ty będziesz spał na łóżku, a Harry na materacu- wytłumaczyła Anna, co ani trochę nie spodobało się Louisowi.\n- Mamo!- mruknął Harry, który zdążył już wnieść walizkę na piętro.- Ta kanapa ledwo stoi- dodał znużonym tonem.\n- Możesz spać na ziemi. Koniec marudzenia- szczególnie zaakcentowała drugie zdanie, po czym przepchnęła się przez nas i pomaszerowało na dół.\n- Zajebiście- skomentował cicho Lou, a jego oddech otulił moją odsłoniętą szyję.- W Hiszpanii mam łóżko o wymiarach dwa metry na dwa metry i łóżko wodne w drugim pokoju- szepnął mi na ucho, a moje źrenice się rozszerzyły.\n- Będzie fajnie- mruknęłam w taki sposób jakbym sama nie wierzyła w to co mówię.\nWzdychnęłam głośno i weszłam do pokoju wyznaczonego dla mnie przez Anne. W środku było paskudnie. Białe meble ślepiły moje oczy, a różowa pościel w wielkie kwiaty na obu łóżkach tylko pogarszała obraz wizualny, ukazany przede mną. Wszędzie gdzie się nie obejrzałam widziałam liczne motywy z różami, tulipanami i innym zielskiem. Czułam się jakbym zaraz miała zwymiotować tym wszystkim.\n- Kochanie!- krzyknęłam nie wychodząc z pokoju.\n- Tak?- w tym samym czasie odezwali się i Louis i Harry, na co ja wywróciłam oczami i poczekałam, aby zobaczyć jak sytuacja dalej się potoczy.\n- Wydaje mi się, że ona zawołała kochanie, a nie przydupasie- odkrzyknął Louis i wszedł do mojego pokoju.- Ble- skomentował wygląd pomieszczenia, w którym się znaleźliśmy.- Co chciałaś? Pomijając fakt, że na pewno chciałaś sobie na mnie popatrzeć- puścił mi oczko i zrobił kilka kroków moim kierunku.\n- Przyniesiesz mi walizkę?- powiedziałam z uśmiechem na twarzy. Lou głośno wzdychnął i zniknął za progiem sypialni. Ściągnęłam bluzę i położyłam się na jednym z łóżek i niemal od razu poczułam jak jedna ze sprężyn wbija się w mój kręgosłup. Gdy poczułam lekkie ukucie od razu przypomniałam sobie słowa Louisa dotyczące Hiszpanii.\nMam nadzieję, że taka długość bardziej wam opowiada. Pewnie z czasem wszystko się rozkręci.\nDziękuję za poprzednie komentarze, proszę o kolejne :)\nJakieś pytania? Zawsze chętnie odpowiem- http://ask.fm/GobyPlane\nPs. Nie piszę Wesołych Świąt, bo mam nadzieję, że jeszcze przed świętami pojawi się tu jeszcze jakiś rozdział jeśli chcecie :) xx\nAutor: Natalia Dziosa o 12:58\n- Margaret! Powinniśmy już wychodzić- pośpieszył mnie Louis, kiedy kończyłam malować oczy maskarą.\n- Jeszcze pół minuty- odkrzyknęłam z łazienki. Zamknęłam tusz, przeczesałam włosy palcami i wyszłam na korytarz, gdzie Louis ze znudzoną miną opierał się o dwie zapakowane po brzegi walizki. Na mój widok uniósł lekko głowę, a na jego twarzy pojawił się uroczy uśmiech.- Obiecasz mi coś?- spytałam, łapiąc za własną torbę.\n- Tobie obiecam wszystko- mrugnął do mnie jednym okiem.\n- Jak dojedziemy na miejsce zgolisz tego paskudnego wąsa- powiedziałam wytykając do niego język.\n- Nie podoba ci się mój zarost?- uniósł brwi, po czym zbliżył się do mnie, objął mnie jedną ręką w tali i pocałował mój policzek, szorując rzadkim wąsem po mojej skórze.\n- Złośnik- skomentowałam, robiąc krok w tył.- Wychodzimy już- pospieszyłam go i otworzyłam drzwi frontowe, za którymi dostrzegłam Harrego z plecakiem na ramionach zimową czapką na głowie, a ubrany był w niezapiętą do końca, ciemnogranatową koszulę w kratę i obcisłe jeansy, natomiast na nogach miał czarne Converse. Jego styl ubierania się zupełnie różnił się od stylu Louisa, który preferował proste, najczęściej ciemne koszulki i również czarne spodnie z głębokimi kieszeniami, a do tego ciemne, potężne buty, przypominające glany lecz nie tak toporne.\n- Gotowa?- spytał loczek wbijając swój wzrok we mnie, tak jakby stojącego kilka metrów za mną Louisa w ogóle nie było w pokoju.\n- Tak jesteśmy gotowi- odparłam i w jedną dłoń chwyciłam rączkę swojej walizki, a w drugą ciepłą rękę Lou.\nWszyscy troje udaliśmy się do windy i w zupełnej ciszy zjechaliśmy na parter bloku. Na parkingu stała mama Hazzy, która pakowała do bagażnika, srebrnej Toyoty kolejne pakunki. Anna była zjawiskowo piękną kobietą. Mimo swojego wieku wyglądała na dwudziestolatkę. Ciemnobrązowe włosy swobodnie otulały jej szyję, a przylegające do jej ciała ubrania, doskonale podkreślało jej wąską talię i chude nogi. Niejedna dziewczyna w moim wieku chciałaby wyglądać tak jak ona.\n- Cześć dzieciaki- powitała nas serdecznie, kiedy stanęliśmy u jej boku, a następnie wrzuciliśmy nasze kolorowe walizki do środka samochodu.\nW zaledwie pół godziny dojechaliśmy na dworzec, z którego mieliśmy, pociągiem wyruszyć do małej miejscowości, znajdującej się w głębi Anglii nad jezioro, którego nazwa chyba na dobre wyleciała z mojej głowy.\n- Będzie sztywno- szepnął mi na ucho Louis, kiedy oczekiwaliśmy na przyjazd pociągu.\n- Zrobimy wszystko, żeby tak nie było- sprostowałam i cmoknęłam jego usta.- To dobra okazja do spędzenia czasu razem- dodałam odsuwając się o kilka milimetrów od jego twarzy.\n- Ale tak jakby co, możesz się jeszcze rozmyślić z tej jakże ciekawej wycieczki, a ja porwę cię do Barcelony...- urwał w połowie.\n- Czemu akurat do Barcelony?- spojrzałam na niego ciekawsko.\n- Moi rodzice mają dom w Barcelonie- oznajmił, a jego słowa spowodowały, że moje usta mimo woli się rozchyliły.\n- Nigdy nie mówiłeś.\n- Bo nie miałem okazji- odpowiedział i niemalże w tym samym czasie rozległ się huk, a w oddali pojawił się pociąg, sunący w naszym kierunku.\nDokładnie piętnaście minut później siedzieliśmy już w naszym przedziale, którego znalezienie zajęło nam sporo czasu. Mama Harrego, siedząca naprzeciw Lou cały czas wertowała go wzrokiem, jakby był przestępcą. Co prawda Louis nie wyglądał jak grzeczny chłopaczek, jakim można było nazwać Harrego. Louis po prostu wyglądał jak buntownik, a jego kilkudniowy zarost wcale nie poprawiał jego sytuacji, a wręcz ją pogarszał.\n- Jak się poznaliśmy?- w końcu z ust mamy Harrego wydostało się na pozór niewinne pytanie. Harry uniósł brwi i przeniósł swój wzrok zza okna na mnie i na Louisa.\n- Poznaliśmy się na koncercie- wydukałam po chwili. Co z tego, że kupowałam wtedy od niego marihuanę, co z tego, że kilka dni później zranił moją rękę i Harrego, że śledził mnie na każdym możliwym kroku. To wszystko wróciło do mojej głowy w jednej sekundzie.- Długo już jesteście razem?- czułam się jak na komisariacie, a dokładniej w sali przesłuchań świadków, bądź przestępców.\n- Nie- tym razem postanowił odpowiedzieć Louis. Sądząc po minie Anny, jego krótkie nie wcale jej nie usatysfakcjonowało.\nCały ten mini wywiad przerwała kobieta, która akurat przystanęła przy naszym przedziale. Przed nią stał metalowy wózek, a na nim termosy, koszyki i pudełka. Zaproponowała nam kawę, bądź herbatę. Każde z nas po krótkim namyśle zdecydowało się na kubek gorącej herbaty i słodką babeczkę do tego.\nW obawie przed kolejnym pytaniem ze strony Anny wzięłam łyk swojego napoju i momentalnie tego pożałowałam. Mój język w ułamku sekundy zapłonął, a ja cicho syknęłam.\n- Co się stało?- od razu zareagował Louis, a na jego słowa, swoje wzroki wbili we mnie również Hazza i jego mama.\n- Oparzyłam się w język- mruknęłam, odstawiając kubek na półkę pod małym, kwadratowym oknem.- Pójdziesz ze mną do łazienki?- spytałam Louisa, który skinął głową i podniósł się z fotela, po czym przepuścił mnie w drzwiach.\n- Mam plan- szepnął do mnie, kiedy zasunęłam drzwi przedziału, w którym zostawiliśmy loczka i Anne.\n- Proszę nie odcinaj mi języka.\n- I moje najskrytsze marzenia poszły się gonić- zażartował.- Dobra, a tak na poważnie. Wrócę po nasze walizki, ty poczekasz na mnie przy najbliższych drzwiach, a gdy pociąg zatrzyma się na najbliższej stacji, spierdalamy, wracamy do Londynu, bukujemy bilety na samolot do Hiszpanii i cieszymy się słońcem- wyjaśnił, w pełni poważnym głosem.\n- Nie żartuj sobie- skomentowałam i złapałam za klamkę od drzwi toalety.\n- Jestem w pełni poważny- odparł, a ja posłałam mu lekceważące spojrzenie i weszłam do małej kanciapy. Nalałam sobie trochę zimnej wody na dłoń, z której zrobiłam coś na wzór łódki i zamoczyłam w cieczy swój pulsujący język i niemal od razu poczułam ulgę, która ogarnęła moje ciało.\n- Utopiłaś się tam?- nagle rozległo się pukanie do drzwi, a w moich uszach zabrzęczał chrapliwy głos Louisa.\n- Właśnie topię się we własnej ślinie- odburknęłam na tyle głośno, aby usłyszał to chłopak stojący po drugiej stronie ściany.\n- To obleśne- skomentował, a ja zachichotałam co spowodowało prawdziwe zakrztuszenie się wodą, do której znowu wsadziłam język.- Lepiej wyjdź już stamtąd, bo naprawdę zrobisz sobie krzywdę.\nSpojrzałam przelotnie w lustro, poprawiłam sobie długie włosy i opuściłam małą toaletę. O dziwo miałam nadzieję, że przede mną będzie stał Louis, z rozmierzwionymi, kasztanowymi włosami i chytrym uśmieszkiem na twarzy. Jednak przeżyłam rozczarowanie. Kilka metrów dalej stała jakaś kobieta rozmawiająca przez telefon w innym, nieznanym mi języku, poza nią nikogo więcej nie widziałam. Zdecydowałam się chwilę poczekać na chłopaka, przecież może on sam poszedł skorzystać z toalety, albo poszedł do innego wagonu zatelefonować.\nSpoglądałam to na wyświetlacz swojego telefonu, to na widoki pędzące tuż za oknem, bądź na kobietę, która wciąż zawzięcie dyskutowała przez komórkę. Z minuty na minutę stawałam się coraz bardziej zdenerwowana. Przecież faceci załatwiają swoje potrzeby fizjologiczne w kilka sekund, a Louis nie pojawiał się od jakiś ośmiu minut. W końcu postanowiłam do niego zatelefonować, jednak po kilku sygnałach włączyła się poczta głosowa.\n- Jeśli to twój kolejny głupi żart rozszarpię cię gołymi rękami- mruknęłam sama do siebie i skierowałam się w stronę naszego przedziału. Na miejscu okazało się, że też nie ma w nim Louisa. Zanim weszłam do Harrego i Anny, jeszcze raz spojrzałam na wyświetlacz telefonu, na którym nie było nic wskazującego na jakikolwiek kontakt od Louisa. Wzdychnęłam cicho i weszłam do przedziału. Zdziwienie malowało się również na twarzach dwójki siedzącej naprzeciw mnie.\n- Gdzie Louis?- spytała ciekawska Anna.\n- Wyskoczył przez okno?- wtrącił, z nadzieją w głosie Harry, a ja pokręciłam natychmiast głową na boki.\n- Jest w toalecie, za moment przyjdzie- skłamałam, odwracając wzrok w stronę okna.\n- Nie czekałaś nie niego?- kolejne pytanie, skierowano w moją stronę.\n- Właściwie to wysłał mnie po portfel- sądząc po moim głosie, moje kłamstwa brzmiały tak autentycznie. W jednej sekundzie podniosłam się na równe nogi i sięgnęłam po granatowy plecak Lou i zaczęłam w nim szperać, w nadziei, że znajdę w nim portfel, albo coś podobnego, aby cała ta sytuacja nie wydała się moim towarzyszą dziwna.\n*** Ba dum jest i rozdział.\nPs. Dziękuję za poprzednie 12 komentarzy <3\nPs.2. Będę wdzięczna za komenta również pod tym rozdziałem, mimo że trochę przynudza.\nAutor: Natalia Dziosa o 12:10\n- Zapomniał. Oczywiście, że zapomniał- jęknęłam pod nosem, po tym jak któryś z kolei raz zerknęłam na ekran telefonu. Zbliżała się północ, a Louis chyba nie miał zamiaru pojawić się w moim mieszkaniu.\nNie licząc na nic chwyciłam za moją piżamę i ruszyłam wprost do łazienki. Zrzuciłam z siebie ubrania i w ekspresowym tempie wskoczyłam pod prysznic, gdzie pozwoliłam ciepłej wodzie spływać po mojej bladej skórze.\nMiałam nadzieję, że gdy tylko pociągnę za klamkę zobaczę gdzieś we wnętrzu swojego mieszkania Louisa, spoglądającego na mnie tym swoim nonszalanckim wzrokiem, delikatnie uśmiechającego się na mój widok, albo przegryzającego w tak seksowny sposób dolną wargę. Marzyłam o takim widoku. Jednak gdy tylko wyszłam za próg doświadczyłam zupełnego rozczarowania. Mieszkanie było puste, jedynie firana w sypialni lekko powiewała, pod wpływem wiatru, który przez otwarte okno wpadał do pokoju. Powietrze cicho opuściło moje usta, a ja zgasiłam wszystkie palące się światła w mieszkaniu, a następnie wgramoliłam się do łóżka, nasunęłam kołdrę na swoje, pulsujące po prysznicu ciało i przymknęłam powieki.\n- Louis przestań- wrzasnęłam na chłopaka, który właśnie pchnął bezbronnego Harrego na trawę.- Louis proszę- powtórzyłam i próbowałam go odciągnąć od leżącego na ziemi loczka, w którego Lou co chwilę wymierzał ciosy.\n- Nie broń go! Zasłużył sobie na to- zwrócił gniewny wzrok na mnie, a jago oczy przybrały ciemną barwę, a ja uciekłam wzrokiem wprost z twarzy Louisa, na pokiereszowaną twarz Hazzy. Był nieprzytomny, jego oczy były zamknięte, z nosa spływała krew, a na jasnych policzkach zaczynały pojawiać się różowe plamy.\n- Zabijesz go idioto- zacisnęłam palce na jego zielonej koszulce i pociągnęłam do tyłu, jednak chłopak ani drgnął. Wymierzył kolejny cios w bezwładną twarz loczka. O moje uszy obiło się ciche jęknięcie, a ja osunęłam się na ziemię.- Nienawidzę cię!- wykrzyczałam z ziemi, zgniatając w dłoniach kamienie, którymi po chwili cisnęłam w Louisa.\n- Chcesz dołączyć do przyjaciela, a nie przepraszam, lepszym określeniem będzie kochanek- nigdy nie widziałam go tak agresywnego, jego tęczówki płonęły, szczęki zaciskały się, uwydatniając jego kości. Nie zauważyłam kiedy jego ręka powędrowała ku mojej twarzy, a w mojej głowie zapanowała ciemność.\nObudziłam się we własnym łóżku, zalana potem i ze łzami w oczach. Moje serce waliło gdzieś w mojej piersi jak szalone, a rozchylone usta drżały.\n- Hej, co się stało?- usłyszałam znajomy głos, a gdy oświetliłam pomieszczenie telefonem, zobaczyłam kto leży obok mnie. Był to Louis, a na sam jego widok, odsunęłam się od niego, źle jednak wymierzyłam możliwości własnego łóżka i spadłam z niego.- Wszystko okay?- posłał mi ciekawskie i nieco przestraszone spojrzenie, a jego ręka powędrowała w moją stronę.\n- Zostaw mnie!- warknęłam na niego cofając się na czworaka.- Jesteś potworem- wrzasnęłam podniosłam się na nogi i popędziłam do łazienki, w której się zamknęłam na klucz i skulona usiadłam w kącie pomieszczenia. Podwinęłam nogi pod brodę i zaczęłam cicho płakać, pozwalając łzom bezkarnie spływać po moich policzkach.\n- Margaret! Otwórz i powiedz mi do cholery co się do diabła stało!- oprócz słów, które zabębniły w moją głowę, słyszałam jeszcze jak Lou bez opanowania walił pięściami w drzwi.\n- Idź stąd- odburknęłam przez łzy, jednak za cicho, żeby moje słowa mogły przebić się przez jego dobijanie się do łazienki.\nZacisnęłam dłonie w pięści, tak mocno, że poczułam jak paznokcie wbijają mi się w skórę. W mgnieniu oka poderwałam się do góry, jednak zrobiłam to zbyt szybko i obraz przed moimi oczami na chwilę zrobił się zupełnie czarny. Gdy tylko odzyskałam wzrok podskoczyłam do drzwi, które tak szybko jak tylko mogłam otworzyłam.\n- Sło...- nie dokończył, tylko z całych sił przyciągnął mnie do siebie i objął mnie kurczowo, że nawet gdybym bardzo chciała, za żadne skarby nie wydostałabym się z jego uścisku. Wtuliłam głowę w jego ciepły tors i pozwoliłam uszom wsłuchiwać się w rytmiczne bicie jego serca.\n- To był tylko sen, prawda?- wychrypiałam podnosząc wzrok na jego twarz.\n- Zależy o co ci chodzi.\n- Nie zabiłeś Harrego, prawda?- wydukałam cicho.\n- Nawet jeśli bardzo bym tego chciał, nie zrobiłbym tobie czegoś takiego.\n- Obiecujesz?- przymknęłam powieki, kiedy Lou pochylił się nad moim uchem.\n- Obiecuję- odparł, po czym delikatnie musnął ustami mój zaróżowiony policzek.- Tak zmieniając temat. Jest dopiero czwarta nad ranem, nie powinnaś jeszcze na chwilę się położyć?- ujął ostrożnie mają twarz w swoje ciepłe dłonie, podczas gdy ja ziewnęłam.\n- Chyba powinnam- odparłam, odsuwając rękę od własnej twarzy.- O której przyszedłeś?- spytałam kiedy oboje położyliśmy się na miękkim materacu łóżka.\n- Coś po pierwszej. Spałaś już, a ja nie chciałem cię budzić- mruknął przysuwając mnie do siebie, tak żebym mogła przytulić się do jego piersi.\n- Czemu tak późno?- kolejne pytanie swobodnie opuściło moje usta, które chwilę potem pocałował Lou. Był to krótki buziak, który jak to odebrałam miał znaczyć: Jestem zmęczony porozmawiamy jutro. Uśmiechnęłam się do Louisa szepnęłam ciche dobranoc, po czym oparłam rękę o jego brzuch i zasnęłam.\nNa szczęście, żaden koszmar nie miał zamiaru odwiedzać mnie po raz drugi tej nocy. Natomiast gdy rano wstałam byłam wypoczęta i zrelaksowana. Leżałam sama zaplątana w dwie kołdry, a moja głowa spoczywała bezpośrednio na materacu, przykrytym zielonkawym prześcieradłem. Wyciągnęłam się jak rasowy kocur i powoli wstałam z łóżka.\n- Louis?!- krzyknęłam wyjrzawszy zza progu sypialni.\n- Jestem na balkonie- po kilku sekundach dostałam odpowiedź, na mojej twarzy momentalnie pojawił się szeroki uśmiech, a nogi tanecznym, rytmicznym krokiem poniosły mnie wprost na mały, w pełni zaniedbany balkon.\nChłopak siedział na słomianym fotelu i z papierosem w dłoni wertował mnie wzrokiem. Miał na sobie tylko krótkie, jeansowe spodenki i białe skarpetki. Moje oczy od razu zwróciły się ku jego torsowi, wytatuowanemu w trzech miejscach. Powoli analizowałam każdy cal jego umięśnionego brzucha.\n- Gdybym widział, w jaki sposób działa na ciebie moje pół nagie ciało, rozbierałbym się przed tobą częściej- skomentował jednocześnie wyrywając mnie z podziwiania jego mięśni, które akurat się naprężyły. Lou zaśmiał się cicho, gdy potrząsnęłam głową i zwróciłam wzrok ku jego twarzy.- Szluga?- zaproponował, wyciągając w moim kierunku paczkę papierosów i umiejscowioną w niej zapalniczkę.\n- Dzięki- jęknęłam cicho, sięgając po papierosa, którego zapaliłam dopiero za którymś razem, ponieważ utrudnieniem stał mi się wiatr, gaszący co chwilę ogień.\n- Gotowa na przygodę życia?- spytał Lou, na którego kolanach właśnie siedziałam i akurat pozwalałam dymowi z fajki opuścić moje płuca.\n- Urodziłam się gotowa- zachichotałam i znowu zaciągnęłam się nikotyną.\nDZIĘKUJĘ ZA 8 komentarzy, które są dla mnie motywacją.\nDziękuję również za komentarz, który zamierzasz za moment napisać pod tym rozdziałem.\nJesteś dla mnie WIELKI. Bo znajdujesz czas, żeby coś naskrobać <3 xx\nAutor: Natalia Dziosa o 14:44\n- Proszę powiedz mi, że nic mu nie uszkodziłeś- szepnęłam, gdy Louis ponownie pojawił się w przedpokoju mojego mieszkania z szerokim, zadziornym uśmiechem na twarzy.- Zayn to mój przyjaciel- dodałam podchodząc do drzwi.\n- Królewnie nawet włos nie spadł z głowy, nie panikuj- zatrzymał mnie słowami, kiedy moja dłoń zaciskała się na klamce frontowych drzwi.- Ale idź do niego, jedź z nim nad to jezioro, a mnie zostaw tutaj, a naszą noc odstaw w niepamięć- warknął na mnie i wszedł do mojej sypialni zatrzaskując za sobą drzwi.\n- Louis!- wrzasnęłam i wyleciałam z mieszkania. Wspięłam się schodami piętro w górę i stanęłam przed drzwiami mieszkania Harrego i weszłam do środka bez pukania.- Harry- mruknęłam, rozglądając się po pomieszczeniu, po chwili zza drzwi kuchni wyszła panie Styles w pobrudzonym fartuchu i łyżką w dłoni.\n- Cześć słoneczko- powitała mnie serdecznie z sympatycznym uśmiechem na twarzy.- Coś się stało?- spytała.\n- Nic takiego, szukam Harrego- oznajmiłam odsuwając spadające mi na twarz włosy.\n- Jest u siebie w pokoju. Ale nic się nie stało, tak? Jedziesz z nami nad jezioro?- spojrzała na mnie ciekawsko, a ja tylko skinęłam głową i pchnęłam drzwi od sypialni Hazzy, zza których dobiegała głośna muzyka.\n- Harry- warknęłam, wyłączając wieżę, z której rozbrzmiewał bass.- O co ci chodzi?\n- O co mi chodzi? Na serio- spiorunował mnie wzrokiem.\n- Tak na serio- odburknęłam i przysiadłam obok niego na rozłożonej kanapie.- Przecież możesz mi opowiedzieć o tym, co cię tak gryzie.\n- Louis mnie gryzie- mruknął pod nosem.- Od czasu, gdy cię poznałem, stałaś się dla mnie kimś ważnym, uważałem cię za przyjaciółkę, której nigdy nie miałem. Bawiłem się świetnie, dopóki nie pojawił się ten natarczywy dupek, który wszystko popsuł.\n- Harry o czym ty mówisz?- otworzyłam szerzej oczy ze zdziwienia, które tyczyło się jego słów.\n- O tym, że przez to, że ty znalazłaś sobie chłoptasia, ja znowu zostanę sam w tym zapiździałym domu- odparł tak cicho, że ledwo jego słowa otarły się o moje uszy.- Dobra, wiesz co? Zostaw mnie samego i wracaj do Louisia...\n- Przestań już- podniosłam na niego głos.- Nie widzisz, że zostawiłam Lou u siebie w domu, żeby przyjść do ciebie, bo się o ciebie martwię- mruknęłam.\n- Nie musisz się nade mną litować- skomentował, spoglądając za okno.\n- Nie lituję się nad nikim, jesteś dla mnie ważny i nie chcę cię stracić- oznajmiłam, po czym posłałam chłopakowi delikatny uśmiech.\n- To pojedziesz nad to jezioro ze mną?\n- Pojadę, jeśli Louis też będzie mógł pojechać- te słowa wywołały na jego twarzy zdziwienie.\n- Stawiam jeden warunek- wtrącił i przegryzł dolną wargę.\n- Nie będziecie się lizać na moich oczach, ani nic takiego. Wiesz mam słaby żołądek i nie chcę mieć niechcianych rewolucji w środku- odruchowo pomasował swój brzuch przysłonięty rudym swetrem.\n- Jesteś paskudny- szturchnęłam go w ramię.- Ale zgoda- dodałam i go przytuliłam.\n- A to za co?- zdziwił się, a jego ciemne brwi powędrowały w górę.\n- Za to, że jesteś- mruknęłam i podniosłam się z łóżka.- To idę się pakować. Trzymaj się lokowaty- rzuciłam przez ramię i wygramoliłam się z pokoju.- Do zobaczenia jutro pani Styles- krzyknęłam, żeby mama Harrego, która wciąż pichciła coś w kuchni, usłyszała, że wychodzę.\n- Do jutra- usłyszałam odpowiedź, gdy jedną nogą byłam już za progiem mieszkania. Na mojej twarzy pojawił się ledwo widzialny uśmiech, a nogi pognały schodami prosto pod moje własne lokum.\nChciałam już łapać za metalową klamkę, gdy ktoś stojący po drugiej stronie ściany mnie uprzedził, co przyczyniło się do tego, że potężne drzwi musnęły moje czoło, jednocześnie zwalając mnie z nóg.\n- Boże dziewczyno- usłyszałam znajomy głos Louisa, który już schylał się, żeby pomóc mi wstać.\nKiedy stanęłam na nogach zakręciło mi się w głowie i bezwładnie opadłam wprost w ramiona bruneta, który zdołał mnie podtrzymać.\n- Nic ci nie jest?- spytał, wprowadzając mnie do mieszkania, a następnie do salonu, gdzie zajęłam miejsce na jasnej kanapie.\n- Czuję się dobrze, ale będę miała guza- odruchowo złapałam się za pulsujące miejsce na mojej twarzy, w które kilkanaście sekund temu przywaliły drzwi.- Jedziemy nad jezioro- dodałam, odsłaniając zęby.\n- Z palantem?\n- Uważaj, bo ten palant to mój przyjaciel, który może utopić cię w jeziorze- dopowiedziałam i cmoknęłam delikatnie policzek Louisa.- Będzie fajnie.\n- Zapewne- burknął pod nosem.- Jednak najpierw musisz zrobić coś, żebym ci wybaczył, to że kilka minut temu zostawiłaś mnie tu całkowicie samego, wśród tych drwiących ze mnie przedmiotów- rozejrzał się po pokoju, a ja cicho zachichotałam.\n- Ale kombinator- skomentowałam i pochyliłam się nad jego twarzą i zanurzyłam wzrok w jego tęczówkach.\nCzubki naszych nosów się stykały, a moje oczy wciąż wpatrywały się w jego, jakby szukały w nich skarbu.\n- Będziesz się tak patrzeć, czy w końcu mnie pocałujesz?- mruknął, a jego oddech otulił połowę mojej twarzy, wyrywając mnie z podziwiania. Przejechałam delikatnie językiem po dolnej wardze, po czym musnęłam jego usta.\nByły one takie delikatne i miękkie, że moje ciało zwariowało, a w głowie zakręciło się jeszcze bardziej, niż po jakże bliskim kontakcie z drzwiami. Ostrożnie przegryzłam jego wargę, co spowodowało, że z ust Louisa wydobyło się ciche mruknięcie. Odsunęłam się od niego, gdy tylko poczułam jak jego dłoń wślizguje się pod moją bluzkę, i dotyka moich pleców.\n- Nie traćmy czasu, trzeba się pakować- odparłam, wstając z kanapy, a zza siebie usłyszałam głośne westchnięcie.- Wstawaj leniu- rzuciłam do niego przez ramię, na co Lou wywrócił oczami i również podniósł się z mebla.\n- Ale jesteś- mruknął, obrażonym tonem, a następnie dogonił mnie, zaplótł swoje ręce wokół mojej tali i odwrócił mnie przodem do siebie. Nie minęło dużo czasu, a nasze usta znowu się zetknęły, tym razem na krócej.- To idę się pakować do siebie- szepnął mi do ucha, oddalając głowę.\n- Przyjdziesz jeszcze dzisiaj?- rzuciłam.\n- A chcesz, żebym przyszedł?\n- Głupszego pytania chyba nie mogłam usłyszeć- skomentowałam, a jego kąciki ust powędrowały nieco do góry.\n- Do zobaczenia- powiedział i nie czekając na odpowiedź z mojej strony wyszedł z mieszkania.\nPrzejechałam po ustach koniuszkiem palca i wzdychnęłam głośno. Zerknęłam jeszcze kątem oka w stronę przedpokoju, z głupią nadzieją, że będzie tam stał Lou, jednak musiałam pogodzić się z rozczarowaniem.\nMiałam tak niewiele rzeczy, że pakowanie zajęło mi niespełna godzinę. Nie tracąc czasu, sięgnęłam po torebkę, do której wrzuciłam kartę kredytową i telefon i z w połowie odwiązanymi butami wyszłam z budynku. Za cel obrałam sobie pobliskie centrum handlowe, w którym jak zawsze roiło się od sfrustrowanych Anglików i nie tylko. Darowałam sobie wszelkie sklepy z odzieżą, do których w ogóle mnie nie ciągnęło, a to pewnie przez mój brak uwagi przykładanej do mojego ubioru i ogólnie wyglądu.\nJedzenie uszczęśliwiało mnie bardziej, niż jakaś szmata zwana bluzką. Mknęłam między półkami z jedzeniem, pchając metalowy wózek, który co jakiś czas stawiał mi opór. Pakowałam do jego wnętrza to co najbardziej przykuło mój wzrok. O dziwo nie były to słodycze, za którymi nie przepadałam od dłuższego czasu.\nStojąc przy kasie dostrzegłam, że dwoje starszych ludzi uważnie mi się przygląda. Wyglądali dosyć znajomo, ale nie mogłam sobie uświadomić, kim oni mogą być. W każdym razie coś do siebie szeptali, wyraźnie wskazując na to, że rozmawiali najprawdopodobniej o mnie.\n- Dzień dobry- rozkojarzona zwróciłam swój wzrok do kasjerki, która przeciągała po ladzie moje zakupy.\nCo jakiś czas spoglądałam w stronę zawistnej pary. Zapłaciłam za produkty, sięgnęłam po siatkę i pewnym krokiem podeszłam do owych ludzi, którzy w jednej chwili umilkli.\n- Czy my się znamy?- spytałam, kiedy odległość między mną, a nimi, była wystarczająco mała, żeby mogli mnie usłyszeć.\n- Nie, nie- momentalnie zaprzeczył wysoki mężczyzna, którego twarz przykrywał kilkudniowy zarost.\n- Wydawało mi się, że państwo się we mnie wpatrywali, zapewne nie szczędząc niepotrzebnych komentarzy- palnęłam, co mi ślina na język przyniosła. Od odpowiedzi uratowała ich mała kilkuletnia dziewczynka z dwoma kitkami na głowie, która przytuliła się do nogi kobiety.\n- To chyba była pomyłka, przepraszamy, ale musimy iść- odpowiedziała kobieta, biorąc dziecko na ręce i razem z jej towarzyszem zaczęła się oddalać.\n- Tak, najlepiej uciekać od odpowiedzi- mruknęłam sama do siebie, a w głowie, próbowałam sobie skojarzyć skąd znam tych ludzi. Jednak moje całe rozmyślenia poszły na próżno, a ja obładowana zakupami wróciłam do domu.\nPrzyznam, że dosyć dziwnie było mi wrócić tutaj, ale wena jakiej doznałam pisząc ten rozdział nieco mnie zdziwiła. Pozytywnie oczywiście. Mam nadzieję, że nie macie mi nic za złe, że tak zmieniam i raz piszę tu, a raz tu. Mam nadzieję, że uda mi się skończyć to opowiadanie :)\nZ góry dziękuję za wyrozumiałość i komentarze o ile jakieś w ogóle się pojawią.\nSerdecznie też zapraszam na mojego aska- http://ask.fm/GobyPlane\nJak i aska bohaterów http://ask.fm/buntowniczkanakoncuswiata\nPOZDRAWIAM WSZYSTKICH WYTRWAŁYCH <3\nAutor: Natalia Dziosa o 11:23


Pereira atakuje Gadowskiego: „Ściąga największych prowokatorów do Auschwitz” - wPrawo.pl\nMarsz Polaków i Polonii w Oświęcimiu zorganizowany przez Witolda Gadowskiego/ fot. Twitter\n– Witold Gadowski. Jednego dnia występuje jako autorytet w niektórych mediach, żeby następnego dnia zorganizować szopkę i ściągać największych prowokatorów do Auschwitz. Takie przedwyborcze wygibasy, żeby na świecie mieli kontent do tekstów atakujących Polskę – napisał na Twitterze szef portalu TVP Info Samuel Pereira. Swój wpis opatrzył kadrem z relacji telewizji Media Narodowe z Marszu Polaków i Polonii w Oświęcimiu. Na zdjęciu widać dziennikarza MN Michała Jelonka rozmawiającego z Marcinem Rolą z telewizji wRealu24, która również relacjonowała ten marsz. Relację wPrawo.pl możecie zobaczyć TUTAJ.\nWitold Gadowski. Jednego dnia występuje jako autorytet w niektórych mediach, żeby następnego dnia zorganizować szopkę i ściągać największych prowokatorów do Auschwitz.\nTakie przedwyborcze wygibasy, żeby na świecie mieli kontent do tekstów atakujących Polskę. pic.twitter.com/0SLlWsG0DN\n— Samuel Pereira ?? (@SamPereira_) 15 sierpnia 2019\n– Pan poprzez takie wpisy nie będzie występował jako autorytet nigdzie. Najwięksi prowokatorzy wg Pana to tysiące Polaków, którzy przyjechali do Auschwitz w rocznicę zabójstwa o. Kolbe? – skomentował wpis Pereiry dziennikarz Mediów Narodowych.\nPan poprzez takie wpisy nie będzie występował jako autorytet nigdzie. Najwięksi prowokatorzy wg Pana to tysiące Polaków, którzy przyjechali do Auschwitz w rocznicę zabójstwa o. Kolbe?\n— Michał Jelonek (@MichalJelonek) 16 sierpnia 2019\nNa atak Pereiry odpowiedział też Marcin Rola. – Obrzydliwy wpis! Co boli Was, że tysiące polskich patriotów modliło się za miliony wymordowanych przez Niemców? Że tysiące polskich patriotów szło pod biało-czerwonymi barwami? Ten wpis uznaje za celową dezinformację i prowokację, ale nie uda wam się podzielić Polaków! – napisał na Twitterze.\nObrzydliwy wpis! Co boli Was, że tysiące polskich patriotów modliło się za miliony wymordowanych przez Niemców? Że tysiące polskich patriotów szło pod biało-czerwonymi barwami? Ten wpis uznaje za celową dezinformację i prowokację, ale nie uda wam się podzielić Polaków! ??? pic.twitter.com/6egkKWpZca\n— Marcin Rola ?? (@MarcinRola89) 16 sierpnia 2019\n– …był Marsz. Uczestnicy wiedzą jak było, a tak nas określił pan Pereira z TVP – skomentował wpis Pereiry Witold Gadowski.\n….był Marsz. Uczestnicy wiedzą jak było, a tak nas określił pan Pereira z TVP. https://t.co/4ThVcCtAAu\n— witold gadowski (@GadowskiWitold) 16 sierpnia 2019\nMarsz Polaków i Polonii w Auschwitz. To zdjęcie chyba mówi wszystko. Dziękujehttps://t.co/mYMyWn76VY\nauschwitzmarsz polaków i poloniimarsz w oświęcimiupropaganda tvpsamuel pereiratvp infoWitold Gadowskiwpis na twitterze\nTrak mówi emu\nWidać mainstrim boi się tego marszu co dobrze świadczy o pomyśle Gadowskiego.\nPISowski przydupas, niejaki Pereira, kompletne zero które myśli że jest dziennikarzem….\nFronda znowu blokuje wpisy. Pod artykułem o niewolnictwie w islamie taki tekst jest dla nich nie do strawienia:\nA może demon wspiera islam, okultyści są sługami demona, okultyści mają wpływ na wiele europejskich narodów ;)? Jest jeszcze paru użytecznych co myślą, że jak islam przyjdzie to będą kalifami (hehe), tak samo jak myśleli, że jak przyjdzie socjalizm to będą żyć na koszt innych a nie zapieprzać na innych hehhhe. Takie petycje to trza słać do takich jak Sobieski czy Karol Młot, bo wspólczesne instytucje w tym temacie bardzie z papieru toaletowego korzystają niż z takich petycji ;). wprawo.pl to chyba ostatni wolny portal.\nNdie znowu ruszyło. Tam też nie cenzurują. Choć tam głównie tematy o islamizacji.\ntak ma byc….. oglupianie narodu..\nNie tylko Pereira się popisał, dziennikarze Gazety Polskiej przed marszem też histeryzowali i byli przeciwni! Wstyd ! Czy to są Polacy? Na pewno nie!\nhttps://www.youtube.com/watch?v=fzXU1pbeB5Y z dedykacją dla tego „dziennikarza”! PIS kupił wyborców za 500+. Schetyna kupi posłów ZP za 5000+ (nie swoje tylko budżetowe). PO nie musi wygrać wyborów by rządzić. Wystarczy odpowiednia ilość chciwych posłów! Szkoda by było społeczeństwa bo to oszuści. Ale PISu z jego żałosnymi propagandzistami nie będę żałował ani chwili.\nPrzed chwilą dowiedziałem się o przerwaniu procesu beatyfikacyjnego sługi Bożego Chestertona.Jak podano z powodu”antysemickich sentymentów pisarza”.Wiadomość tę przyjąłem ze smutkiem i ździwieniem.Wygląda na to,że obecnie kanonizacja innego „antysemity”świętego Maksymiliana Kolbe byłaby niemożliwa.\nDo wpisu pana Roli, dodałbym od siebie, że Nie tylko nie uda się takim manipulantom podzielić Polaków ale przeciwnie, marsz oświęcimski może być przysłowiowym kamieniem który wywoła lawinę. I oby tak było!\nTeraz czas na coś co być może stanie się w tym roku bezprecedensowym wydarzeniem pełnym konsekwencji niczym cud nad Wisłą. Myślę o połączeniu się w jeden solidny bat na wrogów ojczyzny luźnych obecnie nitek i rzemyków na które składają się dziś organizacje patriotyczne.\nJeden cud na sto lat… Jednak żeby nastąpił, trzeba dać Panu Bogu szansę.\nPereira, skąd on się wziął? Mógłby Gadowskiemu co najwyżej kawę nalewać.\nTak sie robi kariery – w PiSie takze.\nWystarczy byc antypolski.\nAle za glupote, za jawna demonstracjie zzydowienia powinien ta kariere zakonczyc.\nWłaśnie dlatego uważam, że niepotrzebnie krytykanctwo chłopaków, z którymi rozmawiał JM zostało odebrane z potakiwaniem i zrozumieniem. Pomysł Gadowskiego był świetny, powiedzmy sobie szczerze – mimo rejestracji, przestrzegania dziwnego regulaminu, i niesienia flag na plastikach i tak znaleźli się tacy, którzy szukają dziury w całym, a nie mają do czego się doczepić. Było nas tam dużo – tysiące i pokazaliśmy, że czcimy naszego katolickiego świętego. To malutki kroczek, ale został zrobiony. Skoro Polacy przez wiele lat pozwalali aby deptać nasze dobre imię, to prawdopodobnie nie da się tego odwrócić w ciągu jednej chwili. Potrzebny jest proces i właśnie WG go zapoczątkował..\nWarto przy tym (o czym mówi Jacek Międlar) zwracać uwagę na całość działalności św. Maksymiliana. Ma w niebie dwie korony męczennika, ale też wyznawcy. Całe życie walczył z grzechem i jego promotorami.\nSamuel Pereira. Hmmm, to mi jakoś rdzennie Polsko nie brzmi. Przypominają mi się czasy millera, hibner, hausner galdahur itp. Kolejny wysłannik pejsatych usadzony w miejscu takim, by dogodnie robić to, o co posądza Pana Gadowskiego? Zastanawiające.\nSamuel Pereira to źyd z Portugalii, junior Wildsztajn, jego kumpel to z kolei żyd z emigracji francuskiej. Takie miernoty odpowiadają za propagandę w tvp. Dodatkowo Kurski i mamy judeo tvp.\nHartman z Danii.\nJakis zydowski zjazd jak sepow nad umrzykiem\nPowinien siedzieć cicho. Lepiej niech zainteresuje się Hiszpanią i Portugalią.\nNie wiecie, o co chodzi żydostwu? Te ciągłe szlochy nad tych ich świętym holokitem mają z nich zrobić święte krówska, mają doprowadzić do kultu żydostwa. Ja na to SRAM I SZCZAM.\nHolokit! Brawo! Piękne określenie. Będę go używał, jeśli oczywiście można. 🙂\nTomasz S. mówi emu\nZa rok ja tam będe na tym marszu. Ze znajomym. Co to podlizywanie sie Kurs.kiemu? To pisać jaka oglądalność była na Maryli Rodowicz albo Martyniuku. Do roboty.\nBrawo Witek Gadowski, żałuję, że nie udało mi się dojechać !!! Będziemy w przyszłym roku na mur\nPereira to przecież funkcjonariusz PiS-owskiego aparatu propagandy i dezinformacji. A że pisowskie szabesgoje leżą plackiem przed żydami, więc zwalczają wszelki przejaw polskości mogący nie spodobać się żydom. Ot i cała prawda o „dziennikarzach” spod znaku PiS.


Impreskin – Przywróc młodość swojej skórze! Zlikwiduj oznaki starzenia się z medykamentem anti-aging IMPRESKIN | blog.cacycacy24.pl Impreskin – Przywróc młodość swojej skórze! Zlikwiduj oznaki starzenia się z medykamentem anti-aging IMPRESKIN – blog.cacycacy24.pl\nImpreSkin to suplement diety, który jest wygodny w stronie kapsułek. Suplement ten dedykowany jest dla dziewczyn w kwiecie wieku oraz w sukcesu istnienia pierwszych cech starzenia się (najczęściej pojawiają się one między 35. a 65. rokiem bycia).\nSuplement ImpreSkin określa się naturalnym liftingiem. Wraz z upływem lat na skórze pojawiają się na inne niedoskonałości, wychodzą zmarszczki oraz znika połysk charakterystyczny dla jędrnej skóry młodej. Najczęściej pojawiające się zmiany to cienie pod oczami, kurze łapki, utrata elastyczności skóry i brak jej promienności.\nTabletki ImpreSkin zawierają hydrolizowany kolagen, którego ilość wraz z wiekiem jest coraz mniejsza. Przedstawianie jego części w częstej diecie sprzyja przywróceniu kondycji skóry. Kolagen oddziałuje na okresie komórkowym, wpada w ich organizacji oraz wspomaga regenerację pojedynczych komórek. Dzięki czemu zmarszczki ulegają wyraźnemu spłyceniu, a cera wydaje się jędrna.\nProdukt ImpreSkin wzbogacony stanowi o witaminę K, która ułatwia utrzymaniu zdrowego funkcjonowania systemu krążenia, co może korzystnie wpłynąć na redukcję przebarwień i cech zmęczenia, otwartych na twarzy.\nDla uzyskania wymarzonych efektów wyrób należy obsługiwać przez 3 miesiące.\nPrzeciwwskazaniem do zażywania produktu ImpreSkin jest nadwrażliwość na wszelki spośród jego składników. Suplementy diety winnym być wychowywane w tryb ważny dla małych dzieci. Chronić przed bezpośrednim oddziaływaniem światła ciepłego i wilgoci.\nSuplement diety nie zapewne istnieć dawany jako substytut (zamiennik) zróżnicowanej diety. Normalne funkcjonowanie systemu jest uzależnione praktykowaniem odpowiedniego sposobu bycia a prace fizycznej.\nNie kupować suplementu, jeśli upłynął jego okres ważności.


Odcinek - KolejTV - dla myślących (p)o kolei KolejTV - 12.06.2012 - KolejTV\nOcena: 4.5 z 5. 64 ocen.\nObejrzało: 7794 osoby\n~gość 24-06-12 16:03\nTen nowoczesny system informacji dla podróżnych pokazany w minucie 5:32 jest do niczego. Będąc tam kilka razy ok godz. 7 rano to wyświetlał dokładnie te odjazdy/przyjazdy jakie są na zdjęciu, z resztą widać jak na obrazie nie widać całej tablicy- mają właśnie wycięty zegar żeby nie było widać o której godzinie było to filmowane. Innym razem byłem raz przed 9 rano to mieli zjedzone w odjazdach poc TLK GWAREK do Katowic.\nJak tak one właśnie mają działać to Ja dziekuję. Będzie wprowadzać jeszcze wiekszy chaos informacyjny.Tak właśnie jest na dworcu podmiejskim w Gdyni Gł. Odjazdy pociagów SKM są wyświetlane pokolei jak z płyty i teraz niech jakiś dalekobieżny, albo Regionalny jedzie po Torach SKM to nie ma go wyświetlone( na starych dało się- widać że stare były lepsze), a w takie dni jak święta albo kiedy są roboty torowe czyli w takie kiedy jest to podróżnym najbardziej potrzebne to wyświetlacze są ciemne-nic nie wyświetlają\n~gość 20-06-12 12:38\nSzkoda, że na dworcu Wrocław Główny schody RUCHOME były tylko w dniu otwarcia dworca ;)\nPoza tym, cały dworzec i plac przed nim są piękne. Dużo zostało jeszcze do zrobienia, ale to co już jest powala. Super!\n~gość 19-06-12 22:39\nAd vocem Gość 18-06-12 11:48\nUdogodnienia dla niewidomych pt. płytki prowadzące, które kończą się u wejść do tunelu pod peronami, zarówno od strony podmiejskiej, jak i dalekobieżnej.\nZlikwidowano tablice z rozkładami jazdy, połączono elektroniczne systemy wyświetlania pociągów podmiejskich i dalekobieżnych, toteż obecnie panuje chaos w poszukiwaniu pociągów. Zamiast 16 kolejnych pociągów dalekobieżnych + 4 podmiejskich, wyświetlanych jest obecnie 6 pociągów różnych typów. Odjazdy są zapowiadane przez syntezator mowy, który stację Kutno wymawia jak "Ktno". Inna sprawa, że pojawiają się błędy w zapowiedziach.\n~gość 18-06-12 13:29\nWszystko w swoim czasie. A malkontentom, my Polacy, mówimy: NIE!\nTrochę radości z tego, co mamy a będzie coraz lepiej żyło się w naszym kraju. Świat podczas Euro 2012 jest zachwycony Polską. Wczoraj doświadczyłem tego osobiście. Nie chcemy być jak stare, marudzące zgredy. Niech tylko każdy robi dobrze to, co do niego należy. Więcej optymizmu i życzliwości dla świata!\n~gość 18-06-12 11:48\nMoże czasem wypadałoby nie chwalić tak wszystkiego bo to, że na dworcu wschodnim są udogodnienia dla niepełnosprawnych itp jest wierutną bzdurą! Nie ma żadnych wind ani platform dla niepełnosprawnych i dostanie się na peron graniczy z cudem. Pomoc pkp ogranicza się jedynie do zamówienia busa i to jeszcze na własny koszt. Proponuję aby podawać wiarygodne informacje a nie te tylko mówąa ze wszystko jest super bo tak nie jest.\nE6ACT 16-06-12 11:55\nOdcinek dosyć ciekawy.\nZapraszam do oglądania filmów z EURO-Lokomotywami 2012.\nZwłaszcza polecam mój film który jest na pierwszym miejscu na stronie PKP InterCity xD\n~gość 16-06-12 11:06\nNo ładnie, dworzec w Łańcucie został odnowiony, przyjazny dla niepełnosprawnych i osobami z większym bagażem... mowa o winach, ..........ale już PKP nie pomyślało co mają zrobić ci ludzie udając się na peron nr 2.. przez pomost ze schodami.\n~gość 15-06-12 23:52\nUważajcie internauci! Powrócił świstak! Co drugi komentarz to jego jadowite wypociny. Za chwilę ruszy ostro. Nie może przeżyć, jak coś dobrego dzieje się na kolei. U niego nigdy nic nie będzie dobrze, bo jego jedynym celem istnienia jest sianie nienawiści i zadymy na forum.\n~gość 15-06-12 13:01\nJak na razie Wrocław ma najładniejszy dworzec.Kolor fasady jest super,odwalono kawał dobrej roboty.W Poznaniu jest jeszcze sporo do zrobienia m.in.stary budynek i perony 4,5 wraz z otoczeniem.Warszawa również-nareszcie wygląd dworca jak na stolice przystało-tak trzymać.Teraz czekamy na Kraków i Katowice :) Co do Śląska-kiedy nastąpi remont szlaku kolejowego od Zabrza do Krakowa?Jechałem tamtędy i stan woła o pomstę do nieba.Momentami 25km/h.\n~gość 15-06-12 11:48\nWiecie moze kiedy wraca Dagmara??


GEOFORUM - Miliardy na Copernicusa zagwarantowane\nMiliardy na Copernicusa zagwarantowane\nKomisja Europejska podpisała z Europejską Agencją Kosmiczną porozumienie, na mocy którego ESA otrzyma 3,15 mld euro na wdrożenie i zarządzanie segmentem kosmicznym programu obserwacji środowiska Copernicus.\nTym samym ESA będzie zarządzać lwią częścią środków przewidzianych w perspektywie finansowej 2014-20 na to przedsięwzięcie (łącznie ma ono pochłonąć 3,4 mld euro). Agencja będzie odpowiedzialna za koordynację budowy satelitów obserwacyjnych systemu Copernicus (czyli konstelacji Sentinel), utrzymywaniem ich do roku 2021 oraz budową kolejnych aparatów, które mają zapewnić nieprzerwane zbieranie danych przynajmniej do lat 2028-30.\nWraz z podpisaniem porozumienia ESA stała się jednocześnie właścicielem pierwszego satelity konstelacji Sentinel, oznaczonego numerem 1A. Aparat wystrzelono w kwietniu br., a jego zadaniem jest zbieranie zobrazowań radarowych Ziemi.


Katalog podkastów | Czytaj Komiksy\nZapraszam Was do wysłuchania podcastu Czytaj Komiksy. Znajdziecie tu zarówno recenzje komiksów Polskich jak i zagranicznych. Propozycje komiksów dla dzieci, młodzieży, ale również dla dorosłych. Porównania komiksów z ich ekranowymi odpowiednikami i wiele, wiele innych tematów związanych z historiami obrazkowymi. Miłego słuchania!\nCK04 – Czy warto sięgnąć po komiks Star Trek?\nCyklu Star Trek chyba nie trzeba nikomu przedstawiać. Wszyscy słyszeli o dzielnym Kapitanie Kirku, Spocku czy statku kosmicznym USS Enterprice. Czy ta space opera przeniesiona na łamy komiksu jest równie atrakcyjna? Czy warto sięgnąć po komiksy z cyklu Star Trek? Czy ten komiks można zaliczyć do najlepszych komiksów Star Trek? A może jest to niewypał? Załogę statku Enterprise w tym albumie poznajemy niebawem po wydarzeniach jakie miały miejsce w filmowej produkcji z 2009 roku. Dlatego nikogo nie dziwią wizerunki Jamesa T. Kirka, Spocka czy Uhury odpowiadające filmowym aktorom. W pierwszym tomie mamy dwie zamknięte historie, których autorem jest Mike Johnson. I muszę przyznać, że mają one swój klimat. Tak jak w przypadku serialu, mamy dwa odcinki przygód załogi Enterprise. Jej zadaniem jest badanie kosmosu.\nCK03 - Transformers Kolekcja G1 - tom 32 Infiltracja\nKolekcja Transformers Kolekcja G1 to seria, która przybliża nam komiksowe uniwersum walki pomiędzy Autobotami a Decepticonami. Czy warto sięgnąć po komiks Infiltracja? Czy nowe wydawnictwo komiksowe IDW Publishing poradzi sobie z komiksami z cyklu Transformers G1? Na te pytania uzyskacie odpowiedź słuchając tego odcinka. Recenzja komiksu Tranformers Kolekcja G1 - tom 32 Infiltracja, który jest świetną okazją do rozpoczęcia przygody z tymi komiksami.\nCK02 - Niegodny Thor - Dlaczego Thor stał się niegodny?\nDlaczego Thor stał się niegodnym? Jakie przygody czekają gromowładnego w kosmosie? Co ma z tym wspólnego Thanos, Kolekcjoner i Beta Rey Bill? Czy Loki maczał w tym swoje palce? Co tym razem przygotowało dla nas wydawnictwo Marvel? Jason Aaron odpowie na wiele pytań związanych z gromowładnym. Zwłaszcza że nie jest on już posiadaczem swojego ukochanego młota. Dowiemy się co robi w kosmosie i jak przebiega jego droga do odkupienia. Przede wszystkim komiks Niegodny Thor jest opowieścią o drodze bohatera. Od załamanego herosa do superbohatera.\nCK01 – Kapitan Ameryka – Śmierć Kapitana Ameryki\nKapitan Ameryka tom 3 – Śmierć Kapitana Ameryki, to kolejny album, którego autorem jest Ed Brubaker. Recenzja komiksu, który zmienił bardzo dużo w uniwersum Marvela. Kapitan Ameryka pierwszy Avengers poległ. Co teraz stanie się z symbolem Ameryki? #czytajkomiksy


Uczniowie zwierzają się, co czują z okazji powrotu do szkoły. "Ch***rnie się bałam" - Vibez.pl\nUczniowie zwierzają się, co czują z okazji powrotu do szkoły. "Ch***rnie się bałam"\nJakub Tyszkowski,01.09.2021 11:45\n1 września jest dla wielu uczniów jednym z najbardziej stresujących dni ciągu roku. Na Twitterze trwa akcja #BackToSchoolZBrzostimIStarym, w ramach której młode osoby dodają sobie nawzajem otuchy z okazji rozpoczęcia roku szkolnego.\nPowrót do szkoły niekoniecznie wygląda tak idealnie, jak na zdjęciach udostępnianych w sieci przez Ministerstwo Edukacji i Nauki. Nie, nie wszyscy uczniowie przebierają nogami ze zniecierpliwienia, nie mogąc się doczekać aż spotkają się na żywo z kolegami i koleżankami z klasy. Dla wielu osób oznacza to powrót do problemów, o których minister Czarnek nie ma zielonego pojęcia.\nSamotność, bycie ofiarą znęcania się, wyśmiewania, przedmiotowe traktowanie, nieumiejętność radzenia sobie z presją rodziców, brak zrozumienia ze strony nauczycieli i psychologów. Wszystko to są problemy, o których wielu uczniów myśli w pierwszej kolejności, kiedy myśli o rozpoczęciu roku szkolnego. Skalę zjawiska możemy sobie uświadomić, kiedy 1 września wejdziemy na Twittera.\nUczniowie w internecie dzielą się przeżyciami ze szkoły\nW dniu rozpoczęcia roku szkolnego jednym z najpopularniejszych hasztagów na Twitterze jest #BackToSchoolZBrzostimIStarym. Twórcami tego hasztagu jest dwóch użytkowników Twittera @jakotaco515 i @Brzosti. Hasztag powstał po to, aby uczniowie dzielili się swoimi przeżyciami i przemyśleniami w związku z powrotem do szkoły. Akcja stała się niesamowicie popularna na Twitterze.\nKiedy wejdziecie w hasztag #BackToSchoolZBrzostimIStarym, przeczytacie wiele tweetów od uczniów, którzy opisują, z czym muszą się zmagać z okazji powrotu do szkoły. Jedna dziewczyna pisze, że "przez całą podstawówkę i pół gimnazjum byłam gnębiona przez innych ze względu na to że miałam nadwagę. Nienawidziłam tam chodzić i cholernie się bałam". Podobnych historii są dziesiątki...


Instalacje centralnego ogrzewania oparte na kotłach kondensacyjnych - co na obiad?\nHome » Sklep Online » Inne Sklepy » Instalacje centralnego ogrzewania oparte na kotłach kondensacyjnych\nSanito jest przedsiębiorstwem posiadającym wieloletnie doświadczenie w projektowaniu i realizacji układów centralnego ogrzewania. W ofercie firmy znajdują się zarówno innowacyjne systemy grzewcze oparte na pompach ciepła, jak i tradycyjne kotły kondensacyjne. Inżynierowie oraz specjaliści Sanito dobierają odpowiednie rozwiązania do każdego rodzaju budynku w zależności od bieżących potrzeb inwestycyjnych. Oferowane jest kompleksowe wsparcie przedsiębiorców w dziedzinie systemów grzewczych zapewniających efektywne dostarczanie ciepła do budynków użyteczności publicznej czy domów jednorodzinnych. Nowoczesne kotły kondensacyjne instalowane przez firmę należą do w pełni niezawodnych i gwarantują wysoka sprawność całego układu grzewczego. Dzięki kondensacji energii zużywa się o wiele mniejsze ilości paliwa niż w kotłach węglowych czy gazowych.


Usługi - PROSTYPR.PL\nW mojej ofercie znajdziesz kompleksowy zakres usług związanych z prowadzeniem firmy w Internecie. Wycena poszczególnych usług jest określana po indywidualnej konsultacji. Jeśli szukasz gotowych produktów zapraszam do sklepu.\nREKLAMA GRAFIKA SOCIAL MEDIA\nPełna analiza profilu pod kątem spójności i czytelności publikowanych zdjęć i opisów. Lista zalecanych do wdrożenia poprawek. Analiza biogramu oraz używanych hasztagów. Przygotowanie listy narzędzi które pomogą w rozwoju profilu.\nZamów audyt ⟶\nKompleksowa obsługa profili w mediach społecznościowych - przygotowywanie angażujących treści i grafik, publikacja, interakcja z odbiorcami, budowanie zaangażowanej społeczności. Influencer marketing - dobór odpowiednich twórców, ustalenie warunków, analiza działań i opieka nad efektami współpracy.\nKoszt: od 800 zł netto\nSPRAWDŹ PAKIETY ⟶\nProwadzenie wykładów i szkoleń stacjonarnych dotyczących Instagrama w na trzech poziomach zaawansowania dla Ciebie lub Twoich pracowników. Wideo konsultacje i audyty Twojego profilu Instagram.\nChcesz wzbogacić swoją ofertę o e-booka, katalog lub inny wirtualny produkt, ale nie masz pomysłu? Nic straconego! Stworzę go za Ciebie. Oferuję przygotowanie treści, redakcję i korektę, oprawę graficzną.\nwyceń usługę ⟶\nIndywidualnie przygotowane szablony dla Twojego instagrama, które pozwolą utrzymać Ci spójny i estetyczny profil. Szablony postów, stories oraz karuzeli dopasowane do Twojej marki.\nZamów pakiet ⟶


Katalog Horeca - kwiecień 2018 by ECA-premium - issuu\nNR 61 /Kwiecień 2018 / MIESIĘCZNIK BEZPŁATNY\nOferta promocyjna alkoholi wyłącznie dla partnerów gatronomicznych posiadających zezwolenie na handel alkoholem, ważna w okresie 01.04 - 30.04.2018 jeśli nie wystąpił błąd w druku i do wyczerpania zapasów. Zastrzegamy sobie prawo do zmiany prezentowanych promocji. Oferta dostępna jedynie przy złożeniu zamówienia u Przedstawiciela Handlowego Eurocash Alkohole.\nDowolny mix 12 but. Żołądkowa Gorzka 0,5l = 1 but. Żołądkowa Gorzka Tradycja 0,5l GRATIS* *po 0,10 zł\nDowolny mix 11 but. Saska 0,5l = 1 but. Saska Wiśnia z Rumem 0,5l GRATIS* *po 0,10 zł\n11 but. Amundsen 0,7 L = 1 but. Amundsen 0,7 L GRATIS* *po 0,10 zł\nDowolny mix 14 but. Stock Prestige Vodka 0,7l = 1 but. Stock Prestige Vodka 0,7l GRATIS* *po 0,10 zł\nDowolny mix 11 but. z prezentowanej oferty Jim Beam 0,7L = 1 but Jim Beam White 0,7L GRATIS* *po 0,10 zł\nDowolny mix 5 but. z prezentowanej oferty Jim Beam 0,7L = 1 but. Jim Beam Black GRATIS* *po 0,10 zł\nDowolny mix 3 but. z prezentowanej oferty bourbon premium = 1 but. Makers Mark 0,7l GRATIS* *po 0,10 zł\n3 dowolne but. z przedstawionej oferty = 1 but. Laphroaig Select lub Bowmore N01 lub Auchentoshan American OAK GRATIS* *po 0,10 zł\n5 but. Orkisz 0,7l = 1 but. Orkisz 0,7l GRATIS* *po 0,10 zł\nDowolny mix 8 but z prezentowanej oferty = 1 but Bacardi Carta Blanca lub Bacardi Carta Oro lub Bacardi Carta Negra 1L GRATIS* *po 0,10 zł\n6 but DEWAR`S WHISKY 12YO 0,70L = 1 but DEWAR`S WHISKY 12YO 0,70L GRATIS* *po 0,10 zł\n6 but BOMBAY SAPPHIRE GIN 1,00L = 1 but. BOMBAY SAPPHIRE GIN 1,00L GRATIS* *po 0,10 zł Oferta promocyjna alkoholi wyłącznie dla partnerów gatronomicznych posiadających zezwolenie na handel alkoholem, ważna w okresie 01.04 - 30.04.2018 jeśli nie wystąpił błąd w druku i do wyczerpania zapasów. Zastrzegamy sobie prawo do zmiany prezentowanych promocji. Oferta dostępna jedynie przy złożeniu zamówienia u Przedstawiciela Handlowego Eurocash Alkohole.\nOferta promocyjna alkoholi wyłącznie dla partnerów gatronomicznych posiadających zezwolenie na handel alkoholem, ważna w okresie 01.02 - 28.02.2018 jeśli nie wystąpił błąd w druku i do wyczerpania zapasów. Zastrzegamy sobie prawo do zmiany prezentowanych promocji. Oferta dostępna jedynie przy złożeniu zamówienia u Przedstawiciela Handlowego Eurocash Alkohole.\nDowolny mix 6 but. Angostura (Reserva, 5, 7) = 1 but. Angostura Reserva GRATIS* *po 0,10 zł\nDowolny mix 2 but. Genever 0,7L = 1 but. Żubrówka Czarna 0,7L GRATIS* *po 0,10 zł\nDowolny mix 5 but. LIKIER BOLS 0,7L = 1 but. BOLS PLATINUM 0,5L GRATIS* *po 0,10 zł\nDowolny mix 3 but. GALLIANO 0,5L = 1 but. Żubrówkaa Czarna 0,7L GRATIS* *po 0,10 zł\n11 but. Gancia Prosecco 0,75L = 1 but. Gancia Prosecco 0,75L GRATIS* *po 0,10 zł\nWild Turkey – legendarny bourbon z Kentucky Czym tak naprawdę jest bourbon? Szkocka whisky, amerykańska whiskey i bourbon oraz irlandzka whiskey - wszystkie z jednej rodziny alkoholi, a jednak tak od siebie różne. Odrębność zauważalna jest zarówno w procesie produkcji, w smaku, jak i w sposobie picia tych alkoholi. Różnica miedzy whisky a whiskey to nie tylko jedna litera alfabetu. Ta pierwsza nazwa nawiązuje do Szkocji (Scotch Whisky), gdzie produkowana jest ze słodu jęczmiennego (Single Malt) lub słodu jęczmiennego z dodatkiem innego zboża (Single Grain) i poddawana dojrzewaniu w drewnianych beczkach. Natomiast pisownię Whiskey (mimo obecności litery „e”, czyta się dokładnie tak samo) wprowadzili Irlandczycy, aby móc odróżnić trunek produkowany na Zielonej Wyspie od jego szkockiego odpowiednika. Straight Bourbon destylowany jest w ściśle określony sposób. Proces tworzenia tego właśnie trunku jest, bez\nwątpienia, najbardziej rygorstyczny pod kątem prawnym spośród wszystkich rodzajów whiskey. Zgodnie z amerykańskim prawem, bourbon musi zawierać w swoim składzie minimum 51% kukurydzy. Leżakowanie i dojrzewanie musi trwać co najmniej dwa lata w wypalnych od środka, świeżych beczkach z drewna dębowego. Według surowego prawa amerykańskiego, bourbon jest jedynym rodzajem whisky, do którego dodawanie jakichkolwiek aromatów, smakowych, czy koloryzujących dodatków jest zabronione. Klimat w Kentucky ulega znacznym wahaniom między latem a zimą. Tym samym beczki dynamiczniej„pracują”, co wpływa na szybsze dojrzewanie whiskey.\nStarzony dłużej, butelkowany z wyższą mocą. Zawsze niezmienny, prawdziwy bourbon. Obecnie burbony sukcesywnie zyskują na popularności wśród mocnych alkoholi z segmentu tzw. brown spirits.\nWg wszelkich dostępnych danych jest to jedna z najbardziej dynamicznie rosnących kategorii alkoholowych w Polsce, co ma swoją przyczynę w coraz większym zainteresowaniu Polaków ekskluzywnymi trunkami o zagranicznym rodowodzie, a także w odrodzeniu się kultury miksologicznej i barmańskiej, bo co warto wiedzieć, bourbony są bazowym składnikiem wielu klasycznych koktajli.\nWild Turkey – smak legendy Wild Turkey odróżnia się na tle innych bourbonów większym rygorem przy procesie produkcji w stosunku do narzuconego przez Kongres Stanów Zjednoczonych w 1964r. Począwszy od doboru składników, poprzez destylację, aż do starzenia alkoholu. Nad wszystkim tym czuwają: Jimmy Russel, który pracuje w firmie już od prawie 64 lat, wraz z synem Eddie’m – obaj sprawują funkcję Master Distillerów, co jest wyjątkowym zjawiskiem w świecie alkoholi. Twórcy Wild Turkey nigdy nie stosują\nNOWOŚĆ OD 2018\nJak podawać Wild Turkey? Jest wiele koktajli skomponowanych z udziałem bourbonu. Wild Turkey to idealny składnik klasycznych koktajli, np. Old Fashioned, Mint Julep, czy Whiskey Sour. Można też pić bourbon z colą, innymi napojami lub sokami i nie będzie to żaden przykład świętokradztwa, czy profanacji. Ten trunek ma przede wszystkim sprawiać przyjemność, więc pijmy go tak, jak smakuje nam najbardziej. Niezależnie od tego jak chcemy go spożywać pamiętajmy, aby robić to odpowiedzialnie.\npółśrodków i głęboko wierzą w wartość tradycji. Ziarna używane w procesie produkcji bourbonu Wild Turkey są wyjątkowe – to jeden z dwóch producentów, który nie używa zbóż modyfikowanych genetycznie. Ważne jest również użycie znacznie większej ilości żyta niż jest to przyjęte, co wpływa na pikantne i przyprawowe nuty wyczuwalne na finiszu. Sprawia to, że Wild Turkey nie jest tak słodki jak inne bourbony. Prawdziwy trunek z pazurem. Drożdże używane do fermentacji pochodzą z własnej hodowli. Ich formuła jest pilnie strzeżonym sekretem, który przekazywany jest z pokolenia na pokolenie. Bardzo\nsmak i głęboko bursztynowy kolor trunku. Magazyny, w których leżakuje bourbon, to miejsca gdzie trunek nabiera swojego unikatowego smaku i aromatu. Właściciele Wild Turkey optują za tradycyjnymi metodami – otwartymi oknami w lecie i zamkniętymi w zimie. To, co jest wyjątkowe w procesie dojrzewania Wild Turkey, to starzenie minimum 5 lat (w przypadku podstawowego wariantu, w innych przypadkach nawet dłużej) – jest to znacznie dłużej niż nakazuje prawo oraz niż inne bourbony w tych samych kategoriach. To wszystko wpływa na wyjątkowy charakter Wild Turkey Bourbon.\n101 OLD FASHIONED 40 ml Wild Turkey 101 10 ml syropu cukrowego 2 dash Angostura Bitters Skórka pomarańczowa SYROP CUKROWY, ANGOSTURĘ I BOURBON WYMIESZAJ W SZKLANCE TYPU OLD-FASHIONED. DODAJ LÓD I WYMIESZAJ JESZCZE RAZ CAŁOŚĆ TAK, ABY CZĘŚĆ WODY LODOWEJ POŁĄCZYŁA SIĘ ZE SKŁADNIKAMI. CAŁOŚĆ UDEKORUJ SKÓRKĄ Z POMARAŃCZY.\nWild Turkey 101 to jeden z najbardziej popularnych amerykańskich bourbonów klasy premium, uważany za wzorcowy w kategorii. Starzony od 6 do 8 lat w specjalnych, mocno wypalanych beczkach z białego dębu amerykańskiego, które nadają mu wyjątkowego aromatu. ważnym elementem wyjątkowego smaku jest woda z rzeki Kentucky, która jest naturalnie filtrowana przez wapień. Wild Turkey używa dębowych beczek z białego dębu porastającego amerykańskie góry Ozark, ale w odróżnieniu od innych destylarni, używa najmocniejszego stopnia wypalenia (4# Alligator Char), które nadaje unikalny, kultowy\nOferta promocyjna alkoholi wyłącznie dla partnerów gatronomicznych posiadających zezwolenie na handel alkoholem, ważna w okresie 01.03 - 31.03.2018 jeśli nie wystąpił błąd w druku i do wyczerpania zapasów. Zastrzegamy sobie prawo do zmiany prezentowanych promocji. Oferta dostępna jedynie przy złożeniu zamówienia u Przedstawiciela Handlowego Eurocash Alkohole.\nWyborowa od Mistrza zachwyca:\nz VAT 62,72 zł\nBALLANTINE`S 12YO bez kartonika\nz VAT 79,94 zł\nBALLANTINE`S 12YO + 2 szklanki\nz VAT 84,37 zł\nBALLANTINE`S 12YO +piersiówka\nDowolny mix 6 but. Crordon Rouge, Demi Sec lub Rose = 1 but. Cordon Rouge 0,75l GRATIS* *po 0,10 zł\n1 but. GLENLIVET WHISKY 12YO 0,7L = 1 but Wyborowa 0,5L GRATIS* *po 0,10 zł\nO cenę pytaj przedstawiciela\nSINGLE MALTS od marki Ballantine’s\nPremiera The Glenburgie oraz The Miltonduff Marka Ballantine’s, lider kategorii blended whisky, otwiera się na nowy obszar rynku – whisky single malts. Marka dotychczas najbardziej znana ze swojej klasycznej pozycji – Ballantine’s Finest – podjęła rewolucyjne wyzwanie, wprowadzając na rynek Ballantine’s Single Malts – The Glenburgie 15YO oraz The Miltonduff 15YO. Nowoczesna wizja, połączona z nieustającym oddaniem tradycji, zaowocowała powstaniem pierwszych w historii single maltów jednej z najpopularniejszej na świecie szkockiej marki whisky. Marka Ballantine’s, dotychczas zajmująca pozycję lidera kategorii whisky blended postawiła przed sobą nowe wyzwanie. Nowe single malty Ballantine’s to zapowiedź prawdziwej rewolucji na rynku. Dwa single malty pochodzące z kluczowych dla szkockiego Ballantine’s destylarni, The Miltonduff 15YO oraz The Glenburgie 15YO to odpowiedź na zmieniające się potrzeby konsu-\nmentów, którzy z chęcią sięgają po nowości. Whisky, które dotychczas wchodziły w skład tzw. nut serca każdego blendu Ballantine’s, teraz dostępne są także w prestiżowej edycji Ballantine’s Single Malts. „Powstanie Ballantine’s Single Malts jest naturalnym etapem rozwoju tej marki oraz naszą propozycją w ramach globalnego trendu kraftowości oraz premiumizacji. The Miltonduff i The Glenburgie są odpowiedzią na rosnące oczekiwania naszych konsumentów, którzy doceniają naszą whisky, jednak równolegle poszukują także nowych doświadczeń. Wraz z ich rozwijającymi się upodobaniami podejmujemy kolejne wyzwania. Wprowadzenie na rynek single maltów Ballantine’s pokazuje podejście marki, która z jednej strony pielęgnuje swoje korzenie, z drugiej pokazuje nowoczesne podejście” – powiedział Jacek Popiołek, Brand Manager Prestige Whiskies w Wyborowa Pernod Ricard.\nThe Miltonduff 15 YO, jako baza Ballantine’s, to subtelna single malt o wyjątkowym, kwiatowo-ziołowym charakterze z wyczuwalną pikantną nutą cynamonu oraz lukrecji. The Glenburgie 15 YO to z kolei doskonale zbalansowany trunek o nutach owocowych, szczególnie jabłek oraz gruszek z miodową słodyczą, aksamitną teksturą oraz długim finiszem. Wszystkie destylarnie, w których powstają Ballantine’s Single Malts znajdują się w szkockim regionie Speyside, jednym z największych zagłębi, gdzie produkowane są najsłodsze ze szkockich maltów. The Miltonduff oraz The Glenburgie to najważniejsze whisky dla marki Ballantine’s, których dotychczas pilnie strzeżone walory nareszcie poznały światło dzienne.\nDowolny mix 17 but. Jack Daniel’s 0,7 l = 1 but. Jack Daniel’s 0,7 l GRATIS* *po 0,10 zł\nDowolny mix 17 but. Finlandii 0,5 lub 0,7 l = 1 but. Finlandii GRATIS* *po 0,10 zł\nNOWOŚCI AMBROSJA GOLD WASSER Unikalna kompozycja ziół tworzy wyjątkowy i niepowtarzalny smak trunku, a cudowne właściwości zatopionych płatków złota dodają wigoru i energii. Ambrosja Goldwasser to doskonały wybór na każdą okazję. W wersjach VIP będzie znakomitym prezentem dla najbardziej wymagających koneserów\nDOUBLE WHITE Krystalicznie czysta wódka klasy premium. Łagodny i delikatny smak zawdzięcza starannemu procesowi tworzenia oraz wodzie pochodzącej z krystalicznie czystych ujęć głębinowych. Wódka Double White zamknięta jest w oryginalnym i wystylizowanym opakowaniu. Double White to wódka doceniona m.in. przez najbardziej wymagający rynek amerykański. Z pewnością podniesie rangę spotkań rodzinnych i imprez towarzyskich. Znakomita jako prezent dla ludzi o wyrobionych gustach\nCHOLLET COGNAC X.O. Produkcja i Tradycja Cogniacu Chollet sięga roku 1971. Jest to subtelna kompozycja destylatów francuskich leżakujących w beczkach dębowych przez 6 lat. Łagodny bukiet smakowy, wyjątkowy aromat oraz niepowtarzalny kolor sprawiają, że to trunek dla wymagających koneserów. Charakteryzuje się finezją smaku i zapachu.\n+48 695 885 231 +48 695 885 240\nToruń, Włocławek, Płock\n+48 605 302 816 Gorzów Wielkopolski, Piła\nMATEUSZ DROZDEK +48 605 302 806\nPAWEŁ TEODORCZUK +48 603 937 543 Katowice, Sosnowiec, Częstochowa\nDAWID ZWIERZCHLEWSKI +48 605 302 834\n+48 691 451 434 Menedżer ds. Sprzedaży\nBARTOSZ OSTROWSKI +48 516 012 960\nPIOTR DERĘGOWSKI DAWID ŻURAWSKI +48 605 495 147 Warszawa\nJAROSŁAW WYROSTKIEWICZ ŁUKASZ KONCEWICZ +48 601+48 899 519 939036 541\nPŁOCK RAFAŁ GAŹDZIŃSKI\nPIOTR PĘKUL HUBERT BOROWSKI\n+48 519 036 541\nRAFAŁ PACIOREK ŁUKASZ SKALSKI +48 605 552 481 Warszawa\nŁÓDŹ PIOTRKÓW TYBUNALSKI\nMICHAŁ PAWLAK GRZEGORZ JĘDRACHOWICZ +48 519 036 295 +48 519 036 147 Łódź\nŁódź, Piotrków Trybunalski Bełchatów\n+48 691 493 937 Cały kraj Kierownik ds. kluczowych klientów\n+48 601 529 614\n+48 519 036 147\n+48 605 302 838\nJAKUB SYRZISTIE SYRZYSTIE\n+48 516 011 398\nKatalog Horeca - kwiecień 2018


Pierwszy hedgingowy fundusz ETF Source na Deutsche Boerse - ETF\nETF > Aktualności - Europa > Pierwszy hedgingowy fundusz ETF Source na Deutsche Boerse\nPierwszy hedgingowy fundusz ETF Source na Deutsche Boerse\n17 września w segmencie XTF giełdy we Frankfurcie zadebiutował nowy fundusz ETF wyemitowany przez Source: BofAML Hedge Fund Factor Source Euro ETF (dostępny w europejskiej walucie). Produkt ten, podobnie jak dostępny w amerykańskiej walucie BofAML Hedge Fund Factor Source Dollar ETF wprowadzony na London Stock Exchange 4 sierpnia br., naśladuje strategię (indeks) Merrill Lynch Factor Model Euro Adjusted (w przypadku BofAML Hedge Fund Factor Source Euro ETF jest to po prostu Merrill Lynch Factor Model).\nCelem tej strategii, opracowanej przez BofA Merrilll Lynch, jest wypracowanie stóp zwrotu zbliżonych do funduszy funduszy hedgingowych, bez inwestowania bezpośrednio w same fundusze hedgingowe (co pozwala wyeliminować takie niedogodności związane z bezpośrednią inwestycją w hedge funds jak: brak płynności, niska przejrzystość i ryzyko zarządzającego). Merrill Lynch Factor Model wykorzystuje w tym celu portfel sześciu płynnych i bardzo dobrze znanych indeksów rynkowych (jednomiesięczny LIBOR, MSCI Emerging Markets Free US Dollar Net Total Return Index, EUR/USD Spot Exchange Rate, S&P 500 Total Return Index, MSCI EAFE US Dollar Net Total Return Index i Russell 2000 Total Return Index). Historycznie rzecz biorąc wyniki tej strategii były porównywalne do wyników HFRI Fund Weighted Composite Index – jednego z lepiej rozpoznawalnych benchmarków w branży funduszy hedgingowych.\nFundusz jest zgodny z dyrektywą UCITS III, zarejestrowany w Irlandii, a koszty zarządzania (management fee) wynoszą 0,70%.\nNowy ETF Source jest kolejnym – po uruchomionym w czerwcu br. S&P 500 VIX Futures Source ETF – alternatywnym funduszem ETF w ofercie tego providera. W sumie Source oferuje obecnie 79 akcyjnych i towarowych ETFs i ETCs o łącznych aktywach przekraczających 6,5 mld USD. Łączny obrót tymi instrumentami od momentu rozpoczęcia działalności przez Source w kwietniu 2009 r. wyniósł ponad 95 mld USD.


Zakończono I etap prac na Rossie | Kurier Wileński\nMimo odnowy cmentarza wojskowego na Rossie – turyści mają możliwość złożenia kwiatów na płycie marszałka Fot. Marian Paluszkiewicz\nWyjątkowo pracowity był wczorajszy dzień na wileńskiej Rossie, gdzie dobiegł końca pierwszy etap prac związanych z renowacją cmentarza wojskowego, w centrum którego znajduje się Mauzoleum Matki i Serca Syna z sercem marszałka Józefa Piłsudskiego. Mimo że robotników można tu będzie spotkać jeszcze do końca października, a cały teren będzie opasany wstęgą budowlaną, tym niemniej niektóre firmy już zakończyły tu swoją działalność.\nAleksandras Noreika, kierownik spółki „Falkona”, którego akurat tu spotkaliśmy, od pierwszego dnia był na tym obiekcie. Nic dziwnego, ponieważ ich firma budowlana zaczynała od prac najważniejszych — nowych schodów prowadzących do płyty Mauzoleum. Teraz podejście jest prawie dwukrotnie szersze niż dotychczas, ale i dłuższe, bardziej uroczyste.\nKierownik „Falkony” jest przekonany, że szybko skończą z uporządkowaniem terenu po zakończeniu pierwszego etapu prac.\n— Praca układała się bardzo pomyślnie, bez żadnych zakłóceń. Teraz wywozimy stare, wycięte krzewy, odpady materiałów budowlanych.\nTego samego zdania jest również Michał Furmanek, współwłaściciel polskiej firmy Zakład Kamieniarski Furmanek, również przeprowadzającej renowację.\nMiędzy innymi firma ta znana jest z odnowy wojennych cmentarzy w wielu krajach świata: we Włoszech, na Ukrainie i in.\nNiezmiernie się cieszy, że może pracować w tym legendarnym miejscu, które znał dotąd z historii, no i opowiadań rodziców, którzy to miejsce nieraz odwiedzali.\nJego pierwszy przyjazd do Wilna związany jest właśnie z rozpoczęciem prac na Rossie.\n— To ogromne wyróżnienie pracować w miejscu, rzec można świętym, czczonym przez każdego Polaka — mówi Michał Furmanek.\nPoczątkowo miał tremę — jak będzie się układało, ponieważ pracują tu także firmy miejscowe. Dziś, kiedy już pierwszy, ten najtrudniejszy, etap dobiegł końca, jest spokojny, że i do końca będzie wszystko dobrze.\nStare kamienie ze starej alejki – wyjęte na czas odnowy — ponumerowane wróciły na dawne miejsce Fot. Marian Paluszkiewicz\n— A przecież zakres prac jest niemały. To prace związane z gospodarką, drzewostanem, to rozbiórki, roboty ziemne i korytowanie, układanie rur instalacji elektrycznej, wykonanie schodów głównych, bocznych, jak też wykonanie palisady, która tworzy dwa gazony z każdej strony oraz inne mniejsze prace — mówi pan Furmanek.\nCo pewien czas przyjeżdża z Daleszyc, niedaleko Kielc, do Wilna. Cieszy się podwójnie — z okazji tego, że wszystko idzie pomyślnie, jak też z tego, że jest w tym wyjątkowym miejscu, na cmentarzu najczęściej uczęszczanym przez turystów. W miejscu, gdzie to odbywają się uroczystości narodowe państwa polskiego, które gromadzą tysiące osób.\nPoznał dokładnie historię tego skrawka ziemi — kwatery wojskowej na Rossie.\nKwatery, znajdującej się przed murem starej części cmentarza, po lewej stronie od głównej bramy, a która została założona w kwietniu 1919 roku, po walkach o Wilno wojska polskiego z bolszewikami. Pochowanych zostało tu 164 polskich żołnierzy, którzy zginęli w latach 1919-1920.\nMichał Furmanek Fot. Marian Paluszkiewicz\nJak każdy prawie Polak wie, że w 1936 roku kwatera ta została przebudowana tak, aby zgodnie z ostatnią wolą Józefa Piłsudskiego pochować tam urnę z sercem marszałka.\nWtedy to mogiły żołnierzy, dotychczas zbyt zgrupowane, zostały ustawione symetrycznie w pięciu rzędach. W środku, pod murem, zbudowany został grobowiec, w którym złożono trumnę z ciałem matki marszałka przywiezioną z Litwy z Sugint i urnę z sercem Piłsudskiego. Grobowiec przykryła potężna płyta z czarnego polerowanego granitu.\nW 1944 na cmentarzu wojskowym przybyło wiele nowych mogił, w których spoczęli żołnierze Armii Krajowej polegli w walkach o wyzwolenie Wilna. Po wojnie część tych nagrobków przez ówczesne władze sowieckie została zniszczona. Do dzisiaj zachowały się 72 mogiły AK-owców.\nZ pomysłem odnowy wojskowego cmentarza na Rossie przed kilkoma laty wystąpili ambasador Polski w Wilnie Janusz Skolimowski i ówczesny sekretarz generalny Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa śp. Andrzej Przewoźnik. Pieniądze zostały przyznane w tym roku. Koszt prac wyceniony został na 440 tys. złotych.\nZgodnie z umową do końca października zostanie poszerzona alejka prowadząca do płyty marszałka, uporządkowane alejki boczne, teren cmentarza zostanie na nawo zazieleniony, a także oświetlony, czego dotychczas nie było.\nPo odzyskaniu przez Litwę niepodległości cmentarz wojskowy był dwa razy odnawiany: w 1994 i 2008 roku.\n5 odpowiedzi to Zakończono I etap prac na Rossie\nbrawo Panie Furmanek !\nPanie Furmanek.Tak trzymać\nDo tego w Zułowie rosną dęby. Fajnie. 😀\nHm ! Bardzo dyplomatycznie sformułowany tekst wobec licznych przypadków profanacji, dewastacji, kradzieży metali itp. Mauzoleum, na cmentarzu.\nMam nadzieję, że pomyślano o tym. Pozostanę (zaliczkowo) w konwencji: