Nad Bałtykiem brakuje toalet, za to piwo można kupić wszędzie - Superbiz.se.pl\nSuperBiz wiadomości Nad Bałtykiem brakuje toalet, za to piwo można kupić wszędzie\nNad Bałtykiem brakuje toalet, za to piwo można kupić wszędzie\n10.08.2017, godz. 12:03\n17 proc. polskich plaż wciąż pozostaje bez sanitariatów. Z kolei te, z których można korzystać, przeważnie są bardzo słabo oznakowane i odstraszają zwykle swoim widokiem i zapachem. Ponadto 26proc. plaż nie oferuje żadnych rozrywek. Na każdej plaży można natomiast kupić piwo – wynika z badania platformy TakeTask.\nAgenci platformy TakeTask sprawdzili 42 znane nadmorskie kurorty pod względem dostępności toalet, szerokości asortymentu handlowego, a także dodatkowych atrakcji. Użytkownicy aplikacji zbierali dane m.in. w Świnoujściu, Międzyzdrojach, Kołobrzegu, Mielnie, Władysławowie, na Helu, w Trójmieście i w Krynicy Morskiej.\nNad morzem brakuje toalet\nUstalili, że toalety są dostępne niemal równie często na samej plaży (40 proc. badanych lokalizacji), jak i przy jej bezpośrednim wejściu (43 proc.). Zwykle plażowicze mają możliwość korzystania z trzech–czterech sanitariatów w okolicy kąpieliska. Ale nadal brakuje ich w obrębie 1 km od 5 proc. plaż. Problem jest też w tym, że znajdują się one dopiero w promieniu 1 km od 12 proc. popularnych nadbrzeży. To stanowi spore utrudnienie dla turystów, którzy są zmuszeni zaspokajać swoje potrzeby na łonie natury. Kawałki papieru toaletowego, które są widoczne ze ścieżek prowadzących na plażę, bardzo negatywnie wpływają na wizerunek danego kurortu.\nZdaniem Sebastian Starzyński, prezes zarządu platformy TakeTask S.A., liczy się nie tylko ilość, ale przede wszystkim czystość sanitariatów. Jak podkreśla prezes Starzyński, problem polega na tym, że część dostępnych toalet jest słabo oznakowana albo niedostatecznie często sprzątana. Dlatego konieczna jest przede wszystkim sprawna ekipa sprzątająca i edukacja społeczeństwa, zachęcająca do zachowywania elementarnych zasad higieny. Nie każdy bowiem rozumie, że czystość zależy od zachowania wszystkich korzystających, a nie tylko od wytężonej pracy osób, które sprzątają.\nPiwo kupisz wszędzie\n– Na każdej badanej plaży można natomiast kupić piwo. Najczęściej spotkane marki to Żywiec, Warka i Lech. Warto wiedzieć o tym, że dostępność konkretnych piw na plażach zależy od strategii ich właścicieli. Nie widać tam małych, lokalnych browarów, tylko te duże, które sponsorują barom stoliki, krzesła, parasole czy lodówki. Mniejsi producenci nie mogą sobie pozwolić na tego typu inwestycje. Ponadto, lokalne piwa to coś nowego, niepewnego i obcego dla turystów, a oni głównie poszukują znanych i zaufanych produktów – wyjaśnia prezes TakeTask S.A.\nŚrednio na polskich plażach sprzedawcy oferują pięć różnych rodzajów piw. Zdaniem eksperta, taki wybór jest wystarczający dla konsumentów. Zwykle najbardziej liczy się dla nich to, żeby napój był zimny. Bardziej odpowiednim miejscem do szukania nowych smaków jest duży market, gdzie można spokojnie zastanowić się, stojąc przy półce. Wybór może być tam znacznie większy, niż w barze. Co ciekawe, tylko na co czwartej badanej plaży jest dostępne piwo bezalkoholowe. Jak tłumaczy Sebastian Starzyński, większość plażowiczów nie korzysta z samochodów, więc spożywa napoje alkoholowe. Gdy bar ma małą powierzchnię, jego właściciel zwykle woli inwestować w piwo smakowe, bo chętniej kupują je klienci. Jest słabsze, ale to wciąż alkohol, preferowany zwłaszcza przez kobiety. Występuje w 76 proc. badanych lokalizacji.\nNad Bałtykiem najczęściej dominują dwaj producenci lodów. Na co drugiej badanej plaży można zakupić produkty Algidy lub Nestle. Są to wielkie międzynarodowe koncerny, które mają ogromne zaplecze marketingowe i przedstawicieli handlowych. Mogą oni przekonywać właścicieli barów do tego, że mają najciekawsze promocje na lato. Polska marka Koral znalazła się na trzecim miejscu. Według eksperta, ma ona niższy budżet marketingowy, w porównaniu z zagraniczną konkurencją. Dlatego, oferuje punktom gastronomicznym produkty o potencjalnie mniejszej marżowości.\n– Na plażach nie jest też wskazany zbyt duży wybór lodów, żeby klient mógł sprawnie podjąć decyzję bez otwierania lodówki, a potem szybko wyjął produkt. Jeśli jest ich wiele rodzajów, to powstaje bałagan w chłodziarce i wydłuża się czas oczekiwania w kolejce. Co ważniejsze, wyjmowane i odkładane lody szybko rozmrażają się i mogą powodować masowe zatrucia pokarmowe. Zwykle w punktach gastronomicznych, które są ulokowane na plaży, nie ma miejsca na kilka lodówek, a zatem robienie większej ilości zapasów jest niemożliwe – zaznacza Sebastian Starzyński.\nPotrzeba więcej atrakcji\n– Większość polskich plaż oferuje jedynie miejsce do leżenia i budowania zamków z piasku. 26 proc. badanych lokalizacji nie posiada żadnych dodatkowych atrakcji. Najczęściej spotykane boisko do siatkówki znajduje się jedynie na co piątej plaży. Warto zwrócić uwagę na to, że stworzenie go nie wymaga dużego kosztu. Niestety, nad Bałtykiem wyraźnie brakuje polityki nakierowanej na aktywny wypoczynek. Moim zdaniem, to duży błąd, bo Polacy coraz częściej uprawiają różnego rodzaju sporty i mają na nie więcej czasu właśnie na wakacjach – przekonuje prezes Starzyński\nSamorządy powinny udostępnić plażowiczom więcej bezpłatnych siłowni na powietrzu z widokiem na morze. To podniosłoby aktywność sportową turystów, a co za tym idzie zwiększyłoby ich satysfakcję. Jeśli nie ma dostępnych atrakcji sportowych lub są one zbyt drogie dla dużej części społeczeństwa, to istnieje większe prawdopodobieństwo, że ludzie zwyczajnie będą ograniczać się do leżenia na piasku. Trzeba podkreślić, że zaledwie 14 proc. plaż ma place zabaw. W przypadku 19 proc. jest dmuchana zjeżdżalnia, ale z reguły płatna. Tylko 5 proc. nadbrzeży oferuje zjeżdżalnię wodną. Ogólnie na 26 proc. plaż brakuje atrakcji dla dzieci i młodzieży.\nSprawdź także: Ile więcej zapłacimy w tym roku za wakacje? [INFOGRAFIKA]\nCzytaj też: 5 polskich aplikacji na wakacje\nZobacz również: Polacy na wakacjach. Gdzie wypoczywali w lipcu? [RAPORT]\nCzy polskie plaże są według Ciebie nowoczesne?\ntagi: bałtyk morze plaże toalety wakacje


Dom "PRCAS3", Protaras, Ayia Napa, Cypr - TraveliGo.pl\nLast Minute PafosOD 826 zł\nLast Minute LarnakaOD 847 zł\n4-pokojow dom wolnostojący, dla 6 osób, 120 m2 na 2 poziomach, wygodne umeblowanie.\nSypialnia z 1 łóżkiem podwójnym. Sypialnia z 2 łóżka pojedyńcze. Sypialnia z 2 łóżka pojedyńcze.\nOtwarta kuchnia z kuchenka mikrofalowa, piekarnik, dużym stołem, zmywarka do naczyń i lodówką.\nOdpowiednia dla dzieci, komfortowa willa "PRCAS3".\nPołożenie: w centrum Protaras, nad morzem. Widok z domu na morze.\nInfrastruktura i odległości: supermarket 200 m, restauracja 400 m, plaża piaszczysta 200 m.\nGPS: 35.001541303300336; 34.06270114930112\nMasz pytania o ofertę Dom "PRCAS3"? Zadzwoń lub napisz!


Pompa ciepła » Blog Archive » GĘSTOŚĆ USTAWKI\nROZPALANIE PIECA W celu rozpalenia pieca kręgowego ustawia się na początku prostej części kanału poprzeczną ściankę, w której wykonuje się 3 lub 4 otwory paleniskowe. Jeśli używa się torfu, to wykonuje się paleniska rusztowe, jeżeli zaś drewna – przypodłogowe. Za paleniskami ustawkę wykonuje .się w zwykły sposób. Paliwo zasypuje się z góry wtedy, gdy ustawka rozżarzyła się (rozgrzała się) do tego stopnia, że zasypywane paliwo zapala się. W celu przyspieszenia przejścia na górne zasypywanie paliwa (wyjście na górę pieca) należy ładować do komór za ścianką możliwie jak najbardziej suchą surówkę. Aby uzyskać wzmocnienie ognia bez uszkodzenia surówki, stosuje się nasadkę z wypalonej cegły. Po wyjściu na górę pieca proces wypalania prowadzi się w zwykły sposób. Laureat Nagrody Stalinowskiej, Mukosow, zastosował do przyspieszonego rozpalania pieców kręgowych ściankę-palenisko. Dzięki temu ulepszeniu można rozpalić piec samym węglem, podczas gdy zwykle do tego celu stosuje się drewno. Ściankę-palenisko ustawia się w następujący sposób. W odległości 0,5 m od ustawki ustawia się z surówki lub z wypalonej cegły wzdłuż pieca słupki schodkowe, jak to widać na przekroju A-A. Słupki na szerokość pól cegły tworzą 5 lub 6 schodków. Odstępy między schodkami wynoszą również pół cegły. Schodki filarków przekrywa się cegłą na płask, po cztery cegły na schodek, wskutek czego tworzy się ruszt schodkowy z otworami 120 X 120 mm. Szerokość każdego schodka wynosi 240-250 mm, gdyż z czterech przekrywających cegieł dwie są przekryte przez następny schodek. Robi się to w tym celu, ażeby paliwo, które leży na ruszcie, nie przesypywało się w dół. Na górnym schodku układa się ściankę grubości półtorej cegły z dwoma lub trzema: otworami paleniskowymi. Do otworów tych kładzie się trochę drewna do rozpalenia węgla. Węgiel daje się grubszy, aby szybciej się rozpalił. Otwory dolnych kanałów paleniskowych przykrywa się z przodu przesłoną papierową, aby zapobiec przedostaniu się do paleniska nadmiernych ilości powietrza. Rozpalony węgiel zgarnia się na ruszt, usuwając stopniowo papier zamykający kanały. Gdy palący się węgiel zajmie cały ruszt, zasypuje się paliwo nie tylko przez otwory paleniskowe, lecz również z góry przez czeluście zasypowe. Po ustaleniu się ognia na całym ruszcie można zasypywać węgiel drobny, a nawet pył węglowy. Papier zamykający otwory paleniskowe można usunąć. Węgiel można rozgarniac przez otwory w ruszcie. Rozżarzenie się załadowanej surówki następuje w ciągu doby, a po upływie 36 godzin od początku rozpalania można rozebrać ściankę-palenisko i prowadzić wypalanie w sposób zwykły, wyładowując wypaloną cegłę. Do rozpalania pieca zużywa się 4-7-5 ton węgla. [hasła pokrewne: blacha na rąbek stojący, wiatrownica boczna, glina pylasta ]\nTags: blacha na rąbek stojący, glina pylasta, wiatrownica boczna\nPowiązane tematy z artykułem: blacha na rąbek stojący glina pylasta wiatrownica boczna


nasz warszawiak - auto części, komis samochodowy Ĺťelazna Kopula nie chroni wszystkich. Dwie nastolatki ranne po ataku Hamasu\n"Równe prawa - wspólna sprawa" - to hasło tegorocznej Parady Równości, która w sobotę po południu rozpoczęła się w Warszawie. Jej uczestnicy wyruszyli sprzed Pałacu Kultury i przejdą na drugą stronę Wisły, gdzie zaplanowano imprezę, która ma potrwać do rana. Gen. Wojciech Jaruzelski, u którego zdiagnozowano chłoniaka, otrzymał chemioterapię i został wypisany ze szpitala. Dwa razy w tygodniu będzie przyjeżdżał na konsultacje.\nJedna osoba zginęła, a dwie zostały ranne w wyniku wypadku, do którego doszło we wtorek w miejscowości Siedlakowice (woj. dolnośląskie). Droga krajowa nr 35 Wrocław-Wałbrzych została całkowicie zablokowana. Prokuratura Rejonowa w Kołobrzegu wszczęła postępowanie mające na celu wyjaśnienie przyczyn zatonięcia dwa dni temu kutra na Bałtyku - poinformował Ryszard Gąsiorowski z Prokuratury Okręgowej w Koszalinie. Manchester City dał w niedzielę prawdziwy koncert gry. Podopieczni Roberto Manciniego rozbili w Londynie Tottenham 5:1. Cztery bramki "Kogutom" wbił Bośniak Edin Dżeko.\nW ambasadzie Francji przy Bramie Brandenburskiej w Berlinie Joachim Loew ogłosił szeroki skład niemieckiej reprezentacji w piłce nożnej na Euro 2016. Dowodzona przez niego drużyna będzie w tym turnieju grupowym rywalem Polaków. Radio TOK FM rozważy pozwanie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji o złośliwe nękanie - oświadczyła szefowa radia Ewa Wanat\nW zeszłym roku odnotowano w Niemczech znaczny wzrost liczby aktów przemocy ze strony grup skrajnie lewicowych - poinformowało Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Niemiec. Coraz słabsze za to są organizacje skrajnie prawicowe. Przed krakowskim sądem rozpoczął się we wtorek proces włoskiego lekarza Salvatore Z. Prokuratura zarzuca mu, że oszukiwał pacjentów i zajmował się ich zębami, mimo iż nie jest stomatologiem. Na dodatek - jak wynika z opinii biegłych - Włoch nie leczył zębów, ale psuł. W ambasadzie Francji przy Bramie Brandenburskiej w Berlinie Joachim Loew ogłosił szeroki skład niemieckiej reprezentacji w piłce nożnej na Euro 2016. Dowodzona przez niego drużyna będzie w tym turnieju grupowym rywalem Polaków.\nKardynał Angelo Sodano zapewnił Benedykta XVI o solidarności ze strony całego Kościoła w związku z krytyką za skandal pedofilii. Kardynał Sodano zapewniał o tym papieżą podczas inauguracji mszy św. w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego. Lubelskie szpitale idą na wojnę z prywatnymi Zakładami Opieki Zdrowotnej (ZOZ). Wszystkie 10 szpitali - wojewódzkie, kliniczne, MSWiA oraz wojskowy - wypowiedziały prywatnym przychodniom usługi, które świadczyły jako podwykonawcy. Zlecenie zrealizowana dla zapytania części samochodowe, auto części â baza danych wyexportowana z naszej książki telefonicznej, objęła części samochodowe używane (tzw. szroty, czy auto szroty) â zbiór danych z całej Polski. zainteresowany\_\_\_? dzwoń 692851633 części samochodoweÂ â gdzie szukać tanich części\_\_\_? Samochody to urządzenia awaryjne, dlatego często konieczna jest wymiana zużytego bądź całkowicie zniszczonego elementu. W […]\nW Alpach z roku na rok śniegu coraz mniej. Lodowce znikają w oczach


Tanie loty do Azji - przeloty i Kuala Lumpur - WOLAK PHOTO BLOG\nWOLAK PHOTO BLOG\nPodróże, geocaching i jedzenie\nTanie loty do Azji – przeloty i Kuala Lumpur\n26 listopada 2018 Michał Wolski\nMalezja i Tajlandia 2018, Podróże\nKilka osób pytało mnie, czy będę robił wpisy wsteczne – na pewno opiszę Tajlandię i Malezję, czyli nasze ostatnie wakacje.\nDokładnie rok temu, jak zaczęło się robić chłodniej na dworze, zacząłem szukać jakiegoś kierunku na wakacje. Wpadłem akurat na promocyjne loty do Malezji – dokładnie to Żaneta podesłała mi link do promocji. Mniej więcej za 30 minut zadzwoniłem do niej i powiedziałem, że znalazłem akurat termin na Walentynki + Chiński Nowy Rok w Azji i kupiłem już bilety.\nWieczorem usiedliśmy i zaplanowaliśmy naszą podróż wraz z wykupieniem przelotów na miejscu. Zarezerwowaliśmy też kilka noclegów.\nDzień później Żaneta sprawdziła swój kalendarzyk i zrobiła szybki test. Wyszły dwie kreski, ale jedna bardzo niewyraźna.\nPomyśleliśmy, że to jest niemożliwe. Następnego dnia kolejny test i druga kreska -już wyraźniejsza.\nUmówiliśmy się na wizytę u lekarza, oczywiście na NFZ propozycja terminu na za trzy miesiące :D, więc poszliśmy prywatnie.\nLekarz potwierdził ciążę, więc nasza podróż do Azji wisiała na włosku. Spytaliśmy, czy możemy latać samolotem, lekarz powiedział, że w pierwszym trymestrze odradza podróże lotnicze – mieliśmy zaplanowane święta w Budapeszcie, więc one nam przepadły, na szczęście termin lotu do Azji wypadał już w drugim trymestrze. 🙂 Oznaczało to, że w naszą Azjatycką przygodę wybierzemy się już we trójkę. 🙂\nZazwyczaj moje podróże są bardzo spontanicznie i jedyne, co planuję to zwiedzić, zobaczyć i zjeść, jak najwięcej nowych rzeczy 🙂\nW związku z tym, że mieliśmy podróżować z dodatkowym bagażem musiałem zrobić mniej lub bardziej dokładny plan podróży.\nJak się później okazało wyszło mi to całkiem nieźle, można powiedzieć, że zrobiliśmy 120% planu 🙂\nMożecie podejrzeć go tutaj, znajduje się tam też podsumowanie kosztów, do tego trzeba doliczyć jedzenie, ubera i to czego tam nie uwzględniłem – na naszą dwójkę wydaliśmy mniej więcej 11k zł na 17 dni dość intensywnej podróży z kobietą w ciąży.\nDo rzeczy – podróż\nLecieliśmy Qatar Airlines z przesiadką w Katarze. W stronę Azji mieliśmy 3h przerwę, w drugą 7h55min 😉\nNa lotnisku szybki check bezcłówki i kolejny lot. Samoloty, obsługa i jedzenie super. W LOTcie też było ok, jak lecieliśmy do Chin, ale tu czułem się bardziej dopieszczony. Wylądowaliśmy w Penang. Mieliśmy czas, żeby wyjść z lotniska i chwilę posiedzieć na słońcu.\nZa kilka godzin byliśmy już w Kuala Lumpur – nasz pierwszy przystanek.\nKuala Lumpur (mal. błotniste ujście)\nNazwa miasta wzięła się ze skrzyżowania błotnistych rzek. 🙂\nZ lotniska do miasta jest 60 km. Jechaliśmy uberem- koszt to 70 zł. Zajechaliśmy na noc, zostawiliśmy rzeczy w pokoju i szybko udaliśmy się na tak zwany Infinity Pool – często spotykana forma basenu w Azji, czyli basen z „urwanym” brzegiem na dachu wieżowca z cudownym widokiem.\nW naszym przypadku był to basen na 55. piętrze z pięknym widokiem na centrum miasta 🙂\nPierwszego dnia o dziwo bez jet laga – w tę stronę wg. mnie jest dużo łatwiej się przestawić – zaczęliśmy zwiedzanie od Batu Caves.\nWidok niesamowity, wielka skała, schody prowadzące do środka i wielki Budda stojący przy wejściu.\nUpał 38°C, temperatura odczuwalna jeszcze większa i miliard schodów (272) do pokonania 😀 Żanetka ucieszona 🙂\nWidziałem jakiś czas temu, że schody zostały odmalowane i teraz wyglądają jeszcze piękniej.\nW środku niesamowite wrażenie, to co zrobiła matka natura przechodzi ludzkie pojęcie. Dodatkowo w pierwszym i drugim pomieszczeniu jaskini znajdują się świątynie. Oglądałem kiedyś program na ten temat i są one bardzo ważne dla hinduistów – podobno muszą tu przyjechać przynajmniej raz w życiu. Dodatkowo odbywają się tutaj ceremonie, na których uczestnicy wprowadzają się w pewnego rodzaju trans.\nAtrakcja jest aktualnie w remoncie i mile widziane jest wzięcie czegoś ze sobą idąc na górę lub w dół.\nNie wiedziałem o tym na dole – dopiero dowiedziałem się na górze i oczywiście wziąłem kilka rzeczy ze sobą podczas powrotu.\nW Kuala Lumpur, jak i w całej Malezji jest bardzo duża mieszanka etniczna, znajdziemy tu:\n– rdzennych Malajów (54%),\n– Chińczyków (25%),\n– Hindusów (8%)\noraz parę innych grup etnicznych, czyli pozostałość europejską z czasów kolonialnych.\nDzięki temu można spotkać tematyczne dzielnice. Jedną z nich jest Little India, w której znajdziemy dużą ilość hinduskich świątyń,\nbazarki tematyczne i różne ozdoby.\nPo mieście się nie chodzi – w 40 stopniach jest dość ciężko. Wszędzie wiszą reklamy ubera, który jest bardzo tani.\nNajtaniej przejechaliśmy za 3 MYR to jest 2,7 PLN 😀 Dostępny jest też darmowy autobus, który dość często kursuje.\nZ daleka wyglądają niewinnie, z bliska robią mega wrażenie. Pod budynkami znajduje się park, gdzie można sobie usiąść i odpocząć.\nOba budynki mają 452 metry, łącznik z tarasem widokowym, na który można wjechać znajduje się w połowie wysokości (170 metrów), czyli mniej więcej wysokość Pałacu Kultury bez iglicy.\nCiekawostki o wieżach:\nPetronas Towers były najwyższymi budynkami świata od roku 1998 do 2004\nPołączone są przejściem z tarasem widokowym o długości 58 m na poziomie 41. i 42. piętra.\nWieże zbudowano na miejscu dawnego hipodromu.\nKażda wieża była budowana przez inną firmę, jedna przez Hazama Corporations, a druga przez Samsung Constructions\nZawsze chciałem być w Azji podczas celebracji Chińskiego Nowego Roku.\nWyobrażałem sobie to trochę inaczej – tutaj wygląda to na pewno inaczej niż w samych Chinach.\nPodczas naszego pobytu miał miejsce koniec roku Koguta, początek roku Psa – można powiedzieć, że przez cały pobyt, bo oni nie świętują tak jak my jedną noc, tylko celebracja trwa przez kilkanaście dni. Liczyłem na fajerwerki w nocy przejścia na nowy rok, tak jak to u nas jest robione.\nNaszykowany czekałem o północy na tarasie przy basenie – zdjęcia byłyby super, bo widoczność dopisywała.\nNiestety wybuchły może 3 petardy z tyłu budynku i to byłoby tyle…\nNastępnego dnia dopytywałem lokalsów, jak to jest z tym świętowaniem i okazało się, że w Chinach jest hucznie i z dużo większa pompą,\nwięc jest powód żeby wrócić do Chin! W Malezji głównie było widać ozdoby noworoczne. Udało nam się trafić na uliczną celebrację z tańcem smoka.\nPolega to na tym, że ludzie przebrani za smoka chodzili po ulicy i wchodzili do lokalu, gdzie rytualnie tańczyli. Taniec ma przynieść szczęście itp. właścicielowi sklepu.\nOczywiście ozdób noworocznych nie mogło zabraknąć w galeriach. Zarówno w środku, jak i na zewnątrz. Dekoracji było bardzo dużo, ale zrobione wszystko ze smakiem. Widzieliśmy taniec smoka przed samą galerią pod Petronas Towers oraz w środku tej galerii.\nSam taniec odbywa się na palach wysokich mniej więcej na 4m. Zazwyczaj dwa smoki, w środku każdego smoka znajdują się dwie osoby, które muszą być zsynchronizowane i wykonywać wszystkie akrobacje i przeskoki razem.\nJedna osoba w sumie nic nie widzi, więc polega tylko na tej drugiej osobie. 😀\nGalerie same w sobie są bardzo duże, zazwyczaj 6 pięter z rozłożystością piętra porównywalną z Arkadią. Sklepy zarówno europejskie, jak i amerykańskie. Można spotkać wiele „drogich” marek, których w Polsce próżno szukać oraz te tańsze typu Zara itp.\nCeny w sklepach są porównywalne do naszych cen, więc nie ma co liczyć na jakieś większe zakupy. Jedynie dostępność jest dużo większa, bo takich galerii jest kilkanaście w centrum. Bardzo często porobione są klimatyzowane korytarze nad ulicą z jednej galerii do drugiej.\nW samym China Town znajduje się królestwo podróbek wszelkiej maści. Ceny niższe niż były w Chinach – aż głupio się targować.\nPodróbka torebki LongChamp przy pierwszej cenie 45zł, gdzie w Chinach płaciłem za taką 60 zł po ostrych negocjacjach.\nNo ale jak to tak kupić bez targowania?\nWięc mówię, że mogę dać 15 zł i to moja ostatnia cena 😀\nChińczyk – oburzenie – zaczął krzyczeć na mnie, czyli standard.\nPo chwili on proponuje 35 zł – myślę sobie, że byłem w stanie dać te 45 zł więc mówię, że za 50 zł wezmę dwie.\nFinalnie zgodził się na 55 zł za dwie.\nPodejmowałem też próbę negocjacji głośnika JBL, bo wyglądał jak oryginał i Chińczyk upierał się, że to oryginał – sprawdziłem w necie wygląd serio 1:1 dźwięk i nawet nazwa bluetooth urządzenia była jak w oryginale, niestety chciał za niego koło 250 zł – w sklepie ponad 1000 zł, ale nie chciałem ryzykować – mogło być coś nie tak z tym głośnikiem.\nNajwiększy park ptaków latających swobodnie?\nPrzeczytałem o nim w Google Trips, wyglądał zachęcająco.\nW rzeczywistości według mnie super, duża różnorodność ptaków, które chodzą sobie wolno, jedynie niektóre są zamknięte w klatkach.\nDużo rodzajów papug, znalazły się kury i kogut – Żaneta pierwszy raz w życiu widziała koguta 😀\nOczywiście było bardzo gorąco, mimo jeszcze wczesnej godziny 😉\n3 dni w Malezji minęły\nPo 3 dniach w Kuala Lumpur udaliśmy się na lotnisko. Następny przystanek Phuket – o tym przeczytacie w kolejnym wpisie 🙂\nAby nie przegapić kolejnych wpisów zapisz się już teraz na newsletter – formularz dostępny w stopce.\nKaiseri Erciyes – czyli narty w Turcji\nJedzenie w podrózy\nCopyright Michał Wolski\nWszystkie grafiki użyte na tej witrynie są moja własnością i podlegają ochronie praw autorskich.\nKontakt: wolskimichal27 (na) gmail.com :)


Start Ariane przełożony – AstroNET\nNa 18 i pół minuty przed startem pojawił się problem z komunikacją rakiety z kontrolą lotu. Usterkę udało się usunąć bez zatrzymywania odliczania. Jednak na 13 sekund przed startem komputer zatrzymał zegar po raz pierwszy. Arianespace nie podało, co dokładnie spowodowało przerwę. 20 minut później poinformowano o usunięciu usterki i odliczanie wznowiono od T-7 minut. Dosłownie na chwilę przed startem (uruchomiły się już zapłonniki głównego silnika) sekwencja znów została zatrzymana.\nPrzez kilka minut Arianespace mówiło o problemie z zapłonem silnika. Jednak ostatecznie okazało się, że wstrzymanie nastąpiło z powodu błędu w oprogramowaniu rejestrującym spalanie wodoru chłodzącego dyszę silnika pierwszego stopnia, choć do samego procesu spalania doszło zgodnie z planem.\nStart został odroczony conajmniej do 9 stycznia 2003.


Jak ochronić rośliny przed szkodnikami w zgodzie z naturą? - - wymarzonyogrod.pl\n> Jak ochronić rośliny przed szkodnikami w zgodzie z naturą? Ochrona roślin, szkodniki i choroby roślin\nZdrowe owoce i warzywa to wielka zaleta ekologii w ogrodzie\nSzkodniki roślin to jeden z największych problemów i wyzwań dla właścicieli ogrodów. Przez cały sezon trzeba prowadzić profilaktyczne działania, a i tak nie można wykluczyć pojawienia się żarłocznych owadów, roztoczy czy ślimaków. Gdy wystąpią masowo, mogą spowodować prawdziwe spustoszenie w zieleni.\nTAGI: Organika, środki ochrony roślin Podziel się! | A A A W każdym ogrodzie ze szkodnikami można (i warto) walczyć w sposób naturalny. Wiele z ekologicznych sposobów sprawdza się w zupełności i wręcz zadziwia swoją skutecznością. Moda na nie powróciła i są powszechnie stosowane – uprawa roślin i produkcja zdrowej żywności w sposób jak najbardziej zbliżony do natury znajduje coraz więcej zwolenników. Na rynku można nabyć także gotowe preparaty, które znacznie ograniczają występowanie szkodników, a jednocześnie nie są zagrożeniem dla pszczół (czy innych zapylaczy) i środowiska naturalnego. Poszczególne rozwiązania warto ze sobą łączyć, aby skutecznie zwalczać pojawiające się problemy.\n6 kroków do naturalnej ochrony roślin przed szkodnikami\n1. Stworzenie optymalnych warunków uprawianej zieleni – dotyczy to m.in. doboru stanowiska (warto zwrócić uwagę, że w miejscach zbyt nasłonecznionych często pojawia się problem z przędziorkiem, a w cienistych – ze ślimakami) oraz podłoża (rośliny rosnące w niewłaściwie dobranej glebie chorują i są podatne na szkodniki). Istotne jest także regularne nawadnianie i stosowanie zrównoważonego nawożenia (najlepiej z mikroelementami).\n2. Uprawa roślin wabiących i odstraszających – dobrym sposobem na ochronę roślin jest wprowadzenie do ogrodu roślin fitosanitarnych. Popularna roślina rabatowa – aksamitka – pozwala zwalczać chorobotwórcze nicienie glebowe, a nostrzyk odstrasza myszy i nornice. Dobrą pułapką na mszyce jest nasturcja – owady w pierwszej kolejności żerują na tej roślinie, dzięki czemu łatwiej można je zwalczyć.\n3. Ogród prowadzony w zgodzie z naturą – w ogrodzie warto stworzyć optymalne warunki dla pożytecznych zwierząt. Wiele z nich to nasi sojusznicy w walce ze szkodnikami. W szczególności warto budować budki lęgowe dla ptaków, domki dla nietoperzy, złotooków oraz hotele dla owadów. Jesienią zaleca się wystawiać domki dla jeży lub układać stosy gałęzi i liści.\nZaprośmy do naszego ogrodu skrzydlatych sprzymierzeńców\n4. Ekologiczne preparaty na szkodniki – w sklepach można znaleźć skuteczne środki, które znacznie ograniczają występowanie różnorodnych grup niepożądanych organizmów i są przyjazne dla środowiska naturalnego. Warto rozejrzeć się za produktami, które mogą być stosowane do uprawy wielu grup roślin. Istotnym czynnikiem jest także brak okresu karencji, co pozwala korzystać z plonów i uroków ogrodu bezpośrednio po dokonaniu oprysków. Przykładem takiego ekologicznego produktu jest Mineral czerwony przeznaczony do ochrony warzyw, owoców, roślin ozdobnych i uprawnych. Ogranicza występowanie szkodników, m.in.: mszyc, gąsienic, stonki ziemniaczanej, mączlika szklarniowego, wciornastków, pchełek południowych, bawełnicy korówki. Może być stosowany również w okresie kwitnienia roślin – jest nieszkodliwy dla pszczół i trzmieli.\nŚrodki do trzech ważnych zadań, kolejno: wzmocnienie i odżywienie roślin, ochrona przed szkodnikami, lepsza odporność roślin na choroby (fot. www.mineral.organika.com.pl)\n5. Stosowanie gnojówek z roślin – choroby i szkodniki można zwalczyć z użyciem preparatów domowej roboty. Receptury są różne – zwykle surowiec (rozdrobnione rośliny) zalewa się wodą i pozostawia na 1-14 dni, regularnie mieszając (im dłuższy czas produkcji, tym preparat jest mocniejszy). Najcenniejsze gatunki do odstraszania i zwalczania szkodników to pokrzywa i czosnek (mszyce i przędziorki), bylica piołun (gryzonie, przędziorki i ślimaki) oraz rumianek (przędziorki i gąsienice motyli).\n6. Zachowanie czystości w ogrodzie – prace porządkowe ograniczą nie tylko ryzyko występowania chorób, ale także szkodników. W szczególności dotyczy to sadu oraz warzywniaka – zawsze należy zbierać resztki po zbiorach. Jeśli są „czyste” (bez śladów żeru i objawów chorobotwórczych), można je wykorzystać w kompostowniku, w przeciwnym wypadku należy je spalić. Bardzo ważne jest także dokładne (na głębokość szpadla) przekopywanie oraz spulchnianie gleby. W ten sposób można ograniczyć zachwaszczenie, a przy okazji zmniejszyć populację szkodników glebowych – pędraków i drutowców.\nWarto wiedzieć:Na rynku dostępne są również ekologiczne preparaty Organiki z serii Mineral przeznaczone do odżywienia, wzmocnienia i ochrony roślin przed chorobami.Mineral zielony – wzmacnia i odżywia wszystkie rodzaje roślin. Przyspiesza ukorzenianie, poprawia rozwój, dojrzewanie i jakość plonów.Mineral żółty – zwiększa odporność roślin na często występujące choroby, takie jak m.in.: mączniak prawdziwy, mączniak rzekomy, rdza, szara pleśń, fitoftoroza, pleśń ziemniaczana. Wszystkie rodzaje Mineral (zielony, żółty i czerwony) są bezpieczne w użyciu, przyjazne dla ludzi zwierząt, środowiska i mogą być stosowane w rolnictwie organicznym oraz ekofarmach.\nWynik testu ze środkiem Mineral: po lewej kwiaty, na których go użyto, a po prawej - bez Mineral (fot. www.mineral.organika.com.pl)\nKolejny test: słoneczniki ze środkiem Mineral (po lewej) oraz bez niego (po prawej) (fot. www.mineral.organika.com.pl)\nOgórki ze środkiem Mineral (po lewej) oraz bez niego (po prawej) (fot. www.mineral.organika.com.pl)\nArtykuł przygotowany we współpracy z firmą Organika.\nAutor zdjęć: www.mineral.organika.com.pl\nFuzarioza tulipana - choroba grzybowa atakująca kwiaty...\nKomary w ogrodzie, na balkonie i tarasie – jak się ich...\nTurkuć podjadek – jak wygląda i jak zwalczać turkucia...\nKomary w ogrodzie i na balkonie. Jak odstraszyć komary\nRośliny Manna mielec 'Variegata'\nTOP5 Najczęściej czytanych Basen w ogrodzie: co zrobić, aby woda w basenie była czysta\nChwasty rosnące na trawniku czy pojawiające się pomiędzy szczelinami nawierzchni mogą zepsuć ...


Nowy inwestor, nowe miejsca pracy - Portal informacyjny Gminy Ząbkowice Śląskie\nNowy inwestor, nowe miejsca pr(...)\nNowy inwestor, nowe miejsca pracy\nBurmistrz Marcin Orzeszek spotkał się dziś z Dyrektorem Rozwoju Biznesu BIOMASA PARTNER GROUP Ryszardem Jelonkiem na terenie zakładu, w którym wkrótce uruchomiona zostanie nowa inwestycja. Burmistrz omówił z dyrektorem plany wdrażania i uruchamiania produkcji w nowym zakładzie, który produkował będzie pellet drzewny oraz ze słomy. W związku z tym zakład będzie się rozbudowywał, powstaną nowe linie produkcyjne. Dyrektor przedstawił również plany dystrybucji swoich produktów – obecnie firma swój pellet rozpowszechnia przez różnych dystrybutorów.\nFirma poszukuje już pracowników do swojego zakładu. Wszelkie informacje dotyczące tak firmy jak i ofert pracy można uzyskać bezpośrednio w firmie u pana Marka Piętonia: tel. 533 963 555, e-mail: marek.pieton@biomasapartner.pl.\nWięcej informacji o firmie BIOMASA PARTNER GROUP znajdą Państwo na stronie internetowej.\nKomunikat w sprawie uchwał antysmogowych Ogłoszenie o możliwości zgłaszania uwag do oferty na realizację zadania publicznego\nSportowy piknik na basenie\nWakacyjny turniej koszykówki 3x3


ᐅ Zamgławiacz Malatec ULV 5l - klimasklep.pl\nZamgławiacz Malatec ULV 5l\nMarka: Malatec Model: ULV5l Typ: Zamgławiacz\nZasięg rozpylania: do 8 m\nPrzepływ: do 470 ml/min\nMalatec ULV5l jest dostępny. Ze ze względu na duże zapotrzebowanie czas realizacji wynosi 2-5 dni roboczych.\nklimasklep.pl jest autoryzowanym dystrybutorem marki Malatec w Polsce. Oferujemy naszym Klientom markowy produkt, pomoc w doborze oraz wsparcie posprzedażowe. Do każdego zakupu wystawiamy fakturę VAT oraz dołączamy podbitą gwarancję na pełny okres od daty zakupu.\nZamgławiacz Malatec ULV 5l przeznaczony jest do dezynfekcji, eliminacji szkodników, bakterii i wirusów, a także do dezodoryzacji. Urządzenie, wykorzystując metodę ULV (Ultra Low Volume), rozprowadza ciecz w postaci niewielkich cząsteczek tworzących zimną, drobnokroplistą mgłę. Taka forma rozproszenia cieczy, umożliwia dokładne pokrycie trudno dostępnych powierzchni, zwiększając tym samym skuteczność dezynfekcji. Zamgławiacz Malatec ULV 5l pozwala wyeliminować niewidoczne gołym okiem zagrożenia, które mogą mieć negatywny wpływ na zdrowie nasze, naszych najbliższych czy np. pracowników w zakładzie pracy. Urządzenie świetnie sprawdzi się m.in. w takich miejscach jak szpitale, gabinety lekarskie, szkoły, biurowce, restauracje, hotele, a także w rolnictwie czy ogrodnictwie.\nZalety zamgławiacza Malatec ULV 5l\ndysza z regulacją wielkości cząstek\nzbiornik o pojemności 5l\npasek na ramie w zestawie\nZamgławiacz Malatec ULV 5l wyposażony został w wąż o długości 50 cm z dyszą umożliwiającą regulację wielkości wytwarzanych cząstek w zakresie od 10 do 150 μm. Dysza rozprowadza środek na odległość do 8 m, dzięki czemu, wytworzona mgła może objąć dużą powierzchnię na raz. W ciągu 10 minut możliwe jest pokrycie aż 100 m² powierzchni. Pomimo kompaktowej konstrukcji, urządzenie posiada zbiornik o pojemności 5l, co dodatkowo podnosi wydajność pracy. Komfort obsługi zapewnia wygodna rączką umożliwiająca łatwy transport. Do zestawu dołączony jest także pasek na ramię z regulowaną długością w zakresie od 80 do 130 cm, dzięki czemu możemy dostosować urządzenie do swoich preferencji. Samo urządzenie waży zaledwie 2,75 kg.\nZastosowanie zamgławiacza Malatec ULV 5l\nWysoką skuteczność zamgławiania z wykorzystaniem metody ULV uzyskuje się głównie w pomieszczeniach i obiektach zamkniętych. Niewielka waga i kompaktowa konstrukcja zapewniają wysoką mobilność. Duży zasięg i pojemny zbiornik umożliwiają pokrycie dużej powierzchni. W zależności od używanego środka, zamgławiacz Malatec ULV 5l może mieć wszechstronne zastosowanie, jak np. w:\nkarta gwarancyjna Malatec\nzasięg rozpylania 6 - 8 m\nprzepływ 10 - 470 ml/min\nwielkość cząstek 10 - 150 µm\nfunkcje regulacja przepływu\nregulacja wielkości cząstek\nszerokość 37,0 cm\nwaga w opakowaniu 3,75 kg\nOpinia od klimasklep.pl o Malatec ULV5l\nprzesyłka kurierska ubezpieczona (przedpłata): 24 zł 11 zł\nprzesyłka kurierska ubezpieczona (pobraniowa): 79 zł 56 zł


Galileusz. Heretyk, który poruszył wszechświat [Mario Livio] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00077 002478 20853803 na godz. na dobę w sumie\nGalileusz. Heretyk, który poruszył wszechświat - ebook/epub\nAutor: Mario Livio Liczba stron: 288\nISBN: 9788366570467 Data wydania: 2021-06-21\nTytuł oryginału: Galileo and the Science Deniers Copyright © 2020 by Mario Livio. All rights reserved. Published by arrangement with Simon & Schuster, Inc. Copyright © Wydawnictwo Poznańskie sp. z o.o., 2021 Copyright © for the Polish translation by Wydawnictwo Poznańskie sp. z o.o., 2021 Redaktor prowadzący: Szymon Langowski Marketing i promocja: Karol Górski Redakcja: Witold Kowalczyk Konsultacja historyczna: Marek Daroszewski Konsultacja astronomiczna: dr Marek Muciek Korekta: Justyna Techmańska, Barbara Kaszubowska Projekt typograficzny i łamanie: Grzegorz Kalisiak | Pracownia Liternictwa i Grafiki Projekt okładki i stron tytułowych: Urszula Gireń Konwersja publikacji do wersji elektronicznej: Dariusz Nowacki Zezwalamy na udostępnianie okładki książki w internecie. eISBN 978-83-66570-46-7 Wydawnictwo Poznańskie sp. z o.o. ul. Fredry 8, 61-701 Poznań tel.: 61 853-99-10 redakcja@wydawnictwopoznanskie.pl www.wydawnictwopoznanskie.pl\nSPIS TREŚCI WSTĘP ROZDZIAŁ 1\tBUNTOWNIK ZA SPRAWĘ ROZDZIAŁ 2\tNAUKOWIEC HUMANISTA ROZDZIAŁ 3\tKRZYWA WIEŻA I POCHYLONE PŁASZCZYZNY ROZDZIAŁ 4\tZWOLENNIK KOPERNIKA ROZDZIAŁ 5 NA KAŻDĄ AKCJĘ JEST REAKCJA ROZDZIAŁ 6 NA POLE MINOWE ROZDZIAŁ 7 TA PROPOZYCJA JEST GŁUPIA I ABSURDALNA ROZDZIAŁ 8 STARCIE PSEUDONIMÓW ROZDZIAŁ 9 WAGA PROBIERCZA ROZDZIAŁ 10 DIALOG ROZDZIAŁ 11 NADCIĄGAJĄCA BURZA ROZDZIAŁ 12 PROCES ROZDZIAŁ 13 WYRZEKAM SIĘ, WYKLINAM I POTĘPIAM ROZDZIAŁ 14 JEDEN STARZEC, DWIE NAUKI ROZDZIAŁ 15 OSTATNIE LATA ROZDZIAŁ 16 SAGA PIO PASCHINIEGO ROZDZIAŁ 17 MYŚLI GALILEUSZA I EINSTEINA NA TEMAT NAUKI I RELIGII ROZDZIAŁ 18 JEDNA KULTURA PODZIĘKOWANIA BIBLIOGRAFIA PRZYPISY Ilustracje\nWSTĘP Sam jestem astrofizykiem i zawsze fascynowałem się postacią Galileusza. W końcu był on nie tylko twórcą nowożytnej astronomii i astrofizyki – tym, który uczynił ze starożytnej dziedziny obserwatorium największych sekretów Wszechświata i oszałamiających cudów – lecz także stanowił symbol walki o intelektualną wolność. Wykorzystując prosty układ soczewek zamocowanych na obu końcach pustego cylindra, Galileusz zdołał zrewolucjonizować nasze rozumienie kosmosu i naszego w nim miejsca. Cztery stulecia później pojawia się bezpośredni potomek teleskopu Galileusza –kosmiczny teleskop Hubble’a. W ciągu dziesięcioleci mojej pracy naukowej z teleskopem Hubble’a (do 2015 roku) często byłem pytany, co moim zdaniem czyni z niego jeden z ikonicznych, najbardziej rozpoznawalnych projektów w dziejach nauki. Udało mi się sformułować co najmniej sześć głównych przyczyn popularności teleskopu Hubble’a. Są to, w dowolnym porządku: • Niesamowite obrazy uzyskiwane za pomocą kosmicznego teleskopu, nazwane przez jednego z dziennikarzy „kaplicą Sykstyńską epoki naukowej”. • Faktyczne odkrycia naukowe, do których teleskop Hubble’a w znacznym stopniu się przyczynił – od określenia składu atmosfer planet spoza Układu Słonecznego po oszałamiające odkrycie, że tempo rozszerzania się Wszechświata rośnie. • Dramatyczne losy teleskopu. Przekucie tego, co początkowo uważano za katastrofalne niepowodzenie – wada w lustrze teleskopu została odkryta kilka tygodni po jego wysłaniu na orbitę – w gigantyczny sukces. • Pomysłowość naukowców i inżynierów połączona z odwagą astronautów, które pomogły przezwyciężyć ogrom trudności technicznych związanych z naprawianiem i usprawnianiem teleskopu na orbicie okołoziemskiej. • Długowieczność teleskopu: został wysłany na orbitę w roku 1990 i w roku 2019 nadal świetnie spełnia swe zadanie. • Niezwykle skuteczny program rozpowszechniania i popularyzacji, dzięki któremu wyniki badań dostarczane są naukowcom, publiczności i edukatorom w sposób wydajny, atrakcyjny i łatwy w odbiorze. Zadziwiające, że gdy uważnie przyjrzałem się życiu i pracy Galileusza, zrozumiałem, że przywodzą one na myśl te same słowa kluczowe: obrazy, odkrycia, dramatyzm, pomysłowość, odwaga, długowieczność i rozpowszechnianie. Po pierwsze, Galileusz tworzył zapierające dech w piersiach obrazy na podstawie prowadzonych przez siebie obserwacji powierzchni Księżyca. Po drugie, choć jego spektakularne odkrycia dotyczące Układu Słonecznego i Drogi Mlecznej nie dowodziły niezbicie słuszności kopernikańskiego modelu Wszechświata, w którym Ziemia krąży wokół Słońca, zdołały one niemal całkowicie podważyć geocentryczny Wszechświat ptolemejski. Wreszcie dramatyczne koleje losu Galileusza, pomysłowość, jaką wykazywał się w eksperymentach mechanicznych, odwaga zademonstrowana w obronie swoich poglądów oraz ogromny sukces w rozpowszechnianiu swych odkryć i czynieniu ich dostępnymi, wreszcie to, że jego idee stały się fundamentem, na którym wzniesiony został gmach nowoczesnej nauki, stanowią główne powody, dla których Galileusz i jego dokonania zyskały nieśmiertelną sławę. Można się zastanawiać, dlaczego czułem tak przemożną potrzebę napisania kolejnej książki o Galileuszu, skoro wydano już sporo znakomitych biografii i analiz jego prac. Powody do napisania książki były głównie trzy. Po pierwsze, rozumiałem, że bardzo niewiele znanych biografii napisanych zostało przez astronoma czy astrofizyka. Sądzę – a przynajmniej żywię nadzieję – że ktoś czynnie zaangażowany w badania astrofizyczne może podzielić się nowymi spostrzeżeniami nawet na ten, zdawałoby się, wyeksploatowany już temat. W książce tej szczególnie starałem się umiejscowić odkrycia Galileusza w kontekście współczesnej wiedzy, współczesnych idei i współczesnego klimatu intelektualnego. Po drugie, i najważniejsze, jestem przekonany, że dzisiejsi czytelnicy będą zadziwieni tym, jak bardzo istotna historia Galileusza jest właśnie teraz. W świecie antynauki w kręgach władzy, gdy negacjoniści zajmują kluczowe stanowiska, gdzie dochodzi do niepotrzebnych konfliktów między nauką a religią, i wobec przekonania o coraz większym rozdźwięku między naukami ścisłymi a humanistycznymi, historia Galileusza służy przede wszystkim jako przypomnienie o znaczeniu wolności myśli. Jednocześnie skomplikowana osobowość Galileusza, osadzona w kontekście późnorenesansowej Florencji, stanowi doskonały przykład tego, że wszelkie osiągnięcia ludzkiego umysłu stanowią część tylko jednej kultury. Wreszcie, po trzecie, wiele doskonałych, naukowych biografii zawiera fragmenty raczej hermetyczne lub zdecydowanie zbyt szczegółowe, nawet dla osób wykształconych w innych dziedzinach wiedzy. Moim celem było napisanie dokładnej, lecz względnie niedługiej i przystępnej książki o życiu i pracach tego fascynującego człowieka. W pewnej mierze staram się z pokorą podążać śladami Galileusza. Nalegał on na publikowanie wielu swych naukowych odkryć po włosku (zamiast po łacinie), by służyły wszystkim wykształconym, a nie tylko wąskiej elicie. Mam nadzieję uczynić to samo z historią Galileusza i z płynącym z niej niebywale ważnym przesłaniem.\nROZDZIAŁ 1 BUNTOWNIK ZA SPRAWĘ Podczas śniadania, które odbyło się w grudniu 1613 roku w pałacu Medyceuszy w Pizie, były uczeń Galileusza Benedetto Castelli został poproszony o wyjaśnienie znaczenia odkryć dokonanych przez jego mistrza za pomocą teleskopu. Wywiązała się dyskusja, podczas której wielka księżna Krystyna Lotaryńska dręczyła Castellego pytaniami o to, co jej zdaniem było sprzeczne pomiędzy pewnymi wersetami Biblii a modelem kopernikańskim, w którym Ziemia krąży wokół nieruchomego Słońca. Księżna podkreślała szczególnie opis z Księgi Jozuego, w którym na prośbę Jozuego Pan nakazał Słońcu (a nie Ziemi) zatrzymać się nad starożytnym kananejskim miastem Gibeon, a Księżycowi przerwać swój ruch nad doliną Ajjalonu. Castelli opisał całą sprawę w liście wysłanym Galileuszowi 14 grudnia 1613 roku, w którym twierdził, że udawał teologa „z taką pewnością i godnością, że dobrze byłoby Galileuszowi go posłuchać. Ogólnie biorąc, podsumowywał Castelli, „załatwił sprawę niczym paladyn”. Galileusz najwyraźniej był mniej przekonany co do tego, czy jego uczeń zdołał skutecznie wyjaśnić problem, jako że w długim liście do Castellego z 21 grudnia szczegółowo wyłożył własne zdanie co do niestosowności uciekania się do Pisma w sporach naukowych. „Uważam, że autorytet Pisma Świętego miał na celu jedynie przekonywanie ludzi do tych twierdzeń i prawd, które, niezbędne dla naszego zbawienia i przekraczające wszelki ludzki rozum, nie mogły być uwiarygodnione przez żadną inną naukę”, pisał. W stylu charakterystycznym dla znacznej części jego pism niezwłocznie dodał z sarkazmem, że nie sądzi, by „ten sam Bóg, który dał nam nasze zmysły, rozum i inteligencję, domagał się od nas niekorzystania z nich”. Mówiąc wprost, Galileusz argumentował: jeśli ma się wrażenie, że dochodzi do konfliktu pomiędzy Pismem a tym, co ustala się na temat Natury za pomocą doświadczenia i eksperymentu, to Pismo należy zinterpretować w inny sposób. Jak zaznaczał, to ważne „zwłaszcza w kwestiach, o których bardzo niewiele i częściowo tylko czyta się w Piśmie, jak na przykład o astronomii, o której jest [w Biblii] tak mało, że nawet nie ma nazw planet”. Jakkolwiek argument ten nie był całkowicie nowy – Święty Augustyn już w V wieku pisał, że święci autorzy nie chcieli uczyć naukowych prawd, „jako że taka wiedza nie była przydatna do zbawienia” – to śmiałe stwierdzenia Galileusza miały wkrótce wprowadzić go na kurs kolizyjny z Kościołem katolickim. „List do Benedetta Castellego” stanowił jedynie początek ryzykownej drogi, która miała doprowadzić w końcu do ogłoszenia 22 czerwca 1633 roku Galileusza „zdecydowanie podejrzanym o herezję”. Patrząc ogólnie, jeśli przyjrzymy się jego życiu przez pryzmat prywatnej satysfakcji, przybiera ono kształt podobny do odwróconej litery U, z widocznym szczytem krótko po serii odkryć astronomicznych, po których następuje dość ostry spadek. Jak na ironię, paraboliczny tor lotu pocisków, który Galileusz miał opisać jako pierwszy, przybiera podobny kształt. Jak chce historia, tragiczny koniec Galileusza jedynie pomógł mu stać się jednym z gigantów naszej historii intelektualnej. Nie ma w końcu wielu naukowców, o których życiu i dokonaniach pisano sztuki teatralne (jak na przykład niezapomniane Życie Galileusza Bertolta Brechta, które premierę miało w 1943 roku) i dziesiątki wierszy czy komponowano opery. Wystarczy też wspomnieć, że wpisanie w wyszukiwarkę Google słów „Galileo Galilei” daje aż 36 milionów trafień, co także ukazuje zasięg, jaki pragnęłoby uzyskać wielu współczesnych naukowców. Albert Einstein napisał kiedyś o Galileuszu, że „jest on ojcem nowożytnej fizyki – a nawet całej nowożytnej nauki”. Przypominał tu słowa filozofa i matematyka Bertranda Russella, który także nazwał Galileusza „największym z założycieli nowożytnej nauki”. Einstein dodał, że „odkrycie i stosowanie naukowego wnioskowania” przez Galileusza stanowiło „jedno z najważniejszych osiągnięć w dziejach ludzkiej myśli”. Ci dwaj myśliciele nie mieli w zwyczaju nadmiernie chwalić, jednak tym razem mieli po temu powody. Poprzez swe pionierskie, uporczywe twierdzenie, że księga natury została „zapisana językiem matematyki” oraz skutecznemu połączeniu eksperymentów, idealizacji i kwantyfikacji Galileusz dosłownie przekształcił historię naturalną. Zmienił ją ze zwykłego zbioru niejasnych, rozbudowanych i nieokreślonych opowieści okraszonych metaforami we wspaniałe dzieło składające się (na ile pozwalała na to ówczesna wiedza) ze ścisłych teorii matematycznych. W ramach tych teorii jedynymi dopuszczalnymi metodami odkrywania faktów o świecie i badania nowych powiązań w naturze stały się obserwacje, doświadczenia i wywód naukowy. Jak to kiedyś ujął Max Born, laureat Nagrody Nobla z fizyki za rok 1954: „Postawa naukowa i metody badań doświadczalnych i teoretycznych nie zmieniły się przez stulecia od czasów Galileusza i się nie zmienią”. Choć był znakomitym naukowcem, nie powinniśmy jednak na tej podstawie wnioskować, że Galileusz był osobą łatwą czy miłą, ani nawet że był idealistycznym wolnomyślicielem; odkrywcą, który przypadkiem zabłąkał się w kontrowersje teologiczne. Choć potrafił być niebywale empatyczny i pomocny dla członków swojej rodziny, wykazywał się wielką nietolerancją i swarliwością, sięgając po swe ostre pióro przeciwko uczonym, którzy się z nim nie zgadzali. Wielu z nich uznawało Galileusza za fanatyka, choć nie zawsze fanatyka w tej samej sprawie. Niektórzy mówili, że jest fanatykiem modelu kopernikańskiego – czyli modelu, w którym Ziemia i inne planety krążą wokół Słońca, inni zaś twierdzili, że jest fanatykiem w sprawie własnej słuszności. Jeszcze inni uważali, że walczy dla Kościoła katolickiego, zamierzając powstrzymać go przed popełnieniem historycznego błędu w postaci potępienia teorii naukowej, która, o czym był przekonany, zostanie udowodniona jako właściwy opis Wszechświata. Jego zapał uzasadnia ponadto fakt, że to właśnie zapału należało oczekiwać od człowieka, który zapoczątkował nie tylko zmianę światopoglądu obowiązującego od stuleci, ale też wprowadził zupełnie nowe podejście do tego, co składa się na wiedzę naukową. Galileusz bez wątpienia zawdzięcza wiele ze swej naukowej sławy spektakularnym odkryciom dokonanym za pomocą teleskopu oraz niezwykle skutecznemu rozpowszechnianiu swoich odkryć. Kierując ten nowy przyrząd na niebo, zamiast obserwować żaglowce czy podglądać sąsiadów, zdołał pokazać cuda takie jak: góry na powierzchni Księżyca, cztery satelity orbitujące wokół Jowisza, zmienne fazy Wenus na podobieństwo Księżyca; Drogę Mleczną złożoną z ogromnej liczby gwiazd. Jednak nawet te dosłownie nieziemskie osiągnięcia nie wystarczają, by wyjaśnić wielką popularność, jaką cieszy się Galileusz po dziś dzień. Nie pozwalają też wyjaśnić tego, że bardziej niż jakikolwiek inny naukowiec (może z wyjątkiem sir Isaaca Newtona i Alberta Einsteina) Galileusz stał się trwałym symbolem naukowej wyobraźni i odwagi. Ponadto fakt, że Galileusz jako pierwszy zdefiniował prawo swobodnego spadania ciał i był twórcą podstawowej koncepcji dynamiki fizycznej nie wystarczały, by uczynić zeń bohatera rewolucji naukowej. Tym, co w ostatecznym rozrachunku odróżniało Galileusza od większości jemu współczesnych, było nie tyle to, w co wierzył, ile to, dlaczego w to wierzył i w jaki sposób doszedł do swego przekonania. Galileusz opierał się na dowodach eksperymentalnych (czasami prowadził prawdziwe doświadczenia, czasami zaś „eksperymenty myślowe” – gdy rozważał skutki postawionej hipotezy) i na rozważaniach teoretycznych, nie zaś na autorytecie. Był gotów rozumieć i przyjąć do wiadomości, że rzeczy, w które wierzono od stuleci, mogą nie odpowiadać prawdzie. Posiadał też dar przewidywania pozwalający mu zdecydowanie twierdzić, że droga do naukowej prawdy wiedzie przez cierpliwe doświadczenia skutkujące sformułowaniem praw matematycznych, które łączą wszystkie zaobserwowane fakty w jeden harmonijny splot. W ten sposób może być z pewnością uznawany za jednego z twórców tego, co dzisiaj nazywamy metodą naukową: sekwencją kroków, które w idealnej (choć rzadko rzeczywistej) sytuacji muszą zostać podjęte, by możliwe było opracowanie nowej teorii czy też powiększenie naszej wiedzy. W roku 1759 szkocki filozof i empiryk David Hume w ten sposób porównał Galileusza i innego sławnego empiryka, angielskiego filozofa i polityka Francisa Bacona: „Bacon wskazał nam w oddali drogę wiodącą ku prawdziwej filozofii: Galileusz wskazał ją innym, czyniąc samemu duże na niej postępy. Anglik nie znał geometrii; florentczyk wskrzesił tę naukę, osiągnął w niej biegłość i jako pierwszy zastosował ją, wraz z eksperymentem, do filozofii przyrody”. Jednak Galileusz do niczego by nie doszedł w próżni. Można nawet argumentować, że to epoka kształtuje jednostki bardziej, niż jednostki kształtują epokę. Historyk sztuki Heinrich Wölfflin napisał kiedyś: „Nawet najbardziej oryginalny talent nie może rozwinąć się poza pewne ograniczenia wynikające z daty jego urodzenia”. Jakie zatem było tło, na którym Galileusz działał i dokonywał swoich wyjątkowych ustaleń? Galileusz (właśc. Galileo Galilei) urodził się w roku 1564, ledwie kilka dni przed śmiercią wielkiego artysty Michała Anioła (i w roku, który dał światu dramatopisarza Williama Szekspira). Zmarł w roku 1642, niemal rok przed narodzinami Newtona. Nie trzeba wierzyć w reinkarnację ludzkiej duszy w nowym ciele – nikt nie powinien wierzyć w takie rzeczy – by zrozumieć, że pałeczka kultury, wiedzy i twórczości jest nieustannie przekazywana w sztafecie pokoleń. Galileusz był pod wieloma względami doskonałym przykładem człowieka późnego renesansu. Wedle słów biografa Galileusza, Giorgia di Santillany, „był klasycznym typem humanisty, próbującego uzmysłowić przedstawicielom swojej kultury znaczenie nowych idei naukowych”. Ostatni uczeń i pierwszy biograf (a może raczej hagiograf) Galileusza Vincenzo Viviani pisał o swym mistrzu: „sławił dobre rzeczy, jakie pisano o filozofii i geometrii, by oświecić i pobudzić umysły do ich własnego sposobu myślenia, a nawet bardziej. Powiedział jednak, że główną drogą do bardzo zasobnego skarbca filozofii materialnej były obserwacje i eksperymenty, które – gdy się użyje zmysłów jako kluczy – mogą dotrzeć do najszlachetniejszych i najbardziej dociekliwych umysłów”. Dokładnie te same uczucia wyraził około 100 lat wcześniej wielki polimat Leonardo da Vinci, przeciwstawiając się tym, którzy kpili z jego „nieoczytania”: „Ci, co studiują starożytnych, a nie dzieła Natury, są przyrodnimi jeno dziećmi Natury, tej matki wszystkich dobrych autorów”. Viviani mówi nam też, że opinie Galileusza na temat wielu dzieł sztuki były bardzo cenione przez artystów takich jak malarz i architekt Ludovico Cigoli, który był osobistym przyjacielem Galileusza, a niekiedy nawet i współpracownikiem. Najpewniej odpowiadając na prośbę Cigolego, Galileusz napisał esej, w którym argumentował na rzecz wyższości malarstwa nad rzeźbą. Nawet sławna barokowa malarka Artemisia Gentileschi zwróciła się do Galileusza, gdy uznała, że francuski arystokrata Karol Lotaryński, czwarty książę de Guise, nie docenił wystarczająco jednego z jej obrazów. Co więcej, w jej dziele Judyta odcinająca głowę Holofernesowi, jej wyobrażenie rozbryzgującej się krwi było zgodne z odkrytym przez Galileusza parabolicznym torem lotu pocisków. Pochwały Vivianiego na tym się nie kończą. Jego wychwalanie ciągnie się i ciągnie. W stylu bardzo podobnym do pierwszego historyka sztuki, Giorgia Vasariego, w jego biografiach największych malarzy, Viviani pisze, że Galileo był błyskotliwym lutnistą, którego gra „przewyższała pięknem i wdziękiem nawet grę jego ojca”. Ta szczególna pochwała wydaje się chybiona: choć jest prawdą, że ojciec Galileusza, Vincenzo Galilei, był kompozytorem, lutnistą i teoretykiem muzyki, i że sam Galileusz grał na lutni całkiem nieźle, w rzeczywistości jednak prawdziwym wirtuozem lutni był młodszy brat Galileusza, Michelangelo. Wreszcie Viviani wspomina, że Galileusz potrafił z pamięci recytować długie fragmenty dzieł sławnych włoskich poetów, takich jak Dante Alighieri, Ludovico Ariosto i Torquato Tasso. Nie było w tym przesady. Ulubionym tekstem Galileusza rzeczywiście był Orland szalony Ariosta – wyrafinowany rycerski epos. Galileusz napisał poważną rozprawę, w której dokonywał porównania między Ariostem a Tassem, sławiąc pierwszego, i brutalnie krytykując tego drugiego. Pewnego razu powiedział swemu sąsiadowi (i późniejszemu biografowi) Niccolò Gherardiniemu, że czytanie Tassa po Arioście było niczym spożywanie kwaśnych cytryn po słodkich melonach. Wierny duchowi renesansu Galileusz do końca życia bardzo interesował się sztuką i współczesną mu poezją, a w swych pismach, nawet dotyczących kwestii naukowych, widać wpływy jego literackich dociekań. Poza wspaniałym wykształceniem artystycznym i humanistycznym także ważne zdobycze nauki – w tym kilka prawdziwie rewolucyjnych – otworzyły Galileuszowi drogę do konceptualnych przełomów, jakich miał dokonać. Na rok 1543 przypadło ukazanie się aż dwóch książek, które miały zmienić punkt widzenia ludzkości na mikro- i makrokosmos. Mikołaj Kopernik opublikował De revolutionibus orbium coelestium (O obrotach sfer niebieskich), w którym to dziele sugerował usunięcie Ziemi z centralnego miejsca w Układzie Słonecznym, a flamandzki uczony Andreas Vesalius opublikował De humani corporis fabrica (Budowa ludzkiego ciała), gdzie zaprezentował nowe rozumienie anatomii człowieka. Obie książki nie potwierdzały powszechnych przekonań, które dominowały w nauce od czasów starożytności. Książka Kopernika zainspirowała kolejnych, takich jak filozof Giordano Bruno, po nim zaś astronoma Johannesa Keplera, a następnie także samego Galileusza. Rozwinęli oni jeszcze bardziej heliocentryczne twierdzenia Kopernika. Podobnie, dzięki podważeniu starożytnych autorytetów takich jak grecki lekarz Galen, dzieło Vesaliusa nakłoniło Williama Harveya, pierwszego anatoma, który opisał krążenie krwi w ciele człowieka, by zalecać opieranie się na dostrzegalnych dowodach. Do wielkich postępów doszło także w innych dziedzinach nauki. Angielski fizyk William Gilbert opublikował swoją ważką rozprawę o magnesie w roku 1600, a szwajcarski lekarz Paracelsus jeszcze w XVI wieku zaproponował nowe spojrzenie na choroby i toksykologię. Wszystkie te odkrycia stworzyły pewien klimat otwarcia na naukę, nieobecny w Wiekach Ciemnych. Mimo to pod koniec XVI wieku intelektualny światopogląd nawet najlepiej wykształconych ludzi był głównie średniowieczny. W wieku XVII miało się to zupełnie zmienić. Istniały zatem inne czynniki, które stały za tym, co moglibyśmy nazwać „fenomenem Galileusza”. Musiało dojść do dalszych poważnych przekształceń, by użyźnić grunt na przyjęcie tez Galileusza, wyniesienie go do statusu protomęczennika oraz ikony wolności naukowej. Ważną nową tendencją socjopsychiczną na przełomie XVI i XVII wieku był indywidualizm. Było to przekonanie, że jednostka może osiągnąć samospełnienie niezależnie od jej pozycji społecznej. Ta nowatorska perspektywa przejawiała się na przeróżnych obszarach – od pozyskiwania wiedzy po gromadzenie majątku oraz od stwierdzania prawd moralnych po ocenę sukcesu przedsiębiorcy. Indywidualistyczna postawa była bardzo odmienna od wartości odziedziczonych po starożytnej greckiej filozofii, zgodnie z którą ludzie byli uważani przede wszystkim za członków większej społeczności, nie zaś za odrębne jednostki. Państwo Platona na przykład miało na celu zdefiniowanie i stworzenie doskonalszego społeczeństwa, a nie doskonalszej osoby. W średniowieczu indywidualizm nie mógł zapuścić korzeni na skutek działań Kościoła katolickiego i zasady, że fakty i prawdy etyczne były definiowane przez religijne zgromadzenia grupy „mędrców”, nie zaś w wyniku doświadczeń, rozważań czy twierdzeń wolnomyślicieli. Ten rodzaj dogmatyzmu zaczął się rozpadać wraz z pojawieniem się protestantów, którzy buntowali się przeciwko twierdzeniu, że sobory są nieomylne. Idee przyjęte przez reformację przenikały do innych sfer kultury. Wojny prowadzono nie tylko na polach bitew czy za pomocą propagandowych broszur, jednostronicowych obwieszczeń oraz esejów, ale także poprzez obrazy takie jak dzieła Lucasa Cranacha starszego, który przeciwstawiał sobie chrześcijaństwo protestanckie i katolickie. Po części to rozprzestrzenianie się tych indywidualistycznych przekonań na filozofię umożliwiło powstanie fenomenu Galileusza. Te same idee zostały później postawione w samym centrum uwagi przez francuskiego filozofa René Descartes’a (Kartezjusza), który argumentował, że myśli jednostki są najlepszym, o ile nie jedynym dowodem na istnienie („myślę, więc jestem”). Pojawiła się też nowa technologia – druk – która umożliwiła jednostkom zarówno dostęp do wiedzy, jak i ustandaryzowanie informacji. Wynalezienie w połowie XV wieku w Europie ruchomej czcionki i prasy drukarskiej miało ogromne konsekwencje. Umiejętność czytania stała się nagle przywilejem nie tylko zamożnej elity, rozpowszechnianie zaś informacji i wiedzy poprzez drukowane książki nieustannie zwiększało liczbę ludzi wykształconych. To jednak nie wszystko. Więcej ludzi z wielu różnych dziedzin życia mogło odtąd zapoznawać się z tymi samymi książkami, co prowadziło do utworzenia nowej bazy wiedzy i bardziej demokratycznej edukacji. W XVII wieku studenci botaniki, astronomii, anatomii, a nawet Biblii w, dajmy na to, Rzymie mogli korzystać z tych samych tekstów, co studenci w Pradze czy w Wenecji. To ówczesne gwałtowne rozpowszechnienie się źródeł informacji natychmiast przywodzi na myśl widoczne dzisiaj skutki wynalezienia internetu, mediów społecznościowych i nowoczesnych urządzeń służących do komunikacji. Druk, jako wczesny prekursor mejli, tweetów i postów na Instagramie czy Facebooku, pozwalał jednostkom przekazywać swoje idee masom w wydajny i szybki sposób. Gdy niemiecki teolog Marcin Luter agitował na rzecz reformy Kościoła, wielką pomoc stanowiło dlań istnienie druku. Zwłaszcza przetłumaczenie przezeń Biblii z łaciny na język niemiecki było realizacją ideału, zgodnie z którym zwykli ludzie mogli samodzielnie konsultować się ze słowem Boga. Wywarło to ogromny wpływ zarówno na nowożytny język niemiecki, jak i na sam Kościół. Przed śmiercią Lutra ukazało się około dwustu tysięcy egzemplarzy jego przekładu w licznych przedrukach. Podobnie żaden ówczesny uczony nie dorównywał Galileuszowi talentem w komunikowaniu swoich odkryć innym. Przekonany, że jego przesłanie oznacza początek nowej nauki, widział siebie jako wielkiego krzewiciela, a drukowanie przezeń książek w języku włoskim zamiast tradycyjnie po łacinie (co zdecydowanie zawężało krąg odbiorców) okazało się skutecznym narzędziem do realizacji tego celu. Zapewne mniej oczywisty jest wpływ, jaki druk wywarł na matematykę. Możliwość względnie prostego reprodukowania rysunków wraz z wydawaniem drukiem klasycznych greckich rękopisów wznowiło zainteresowanie geometrią euklidesową; Galileusz miał z tego umiejętnie korzystać. Archimedes, największy matematyk starożytności, miał się stać dla niego wzorem. Archimedes sformułował między innymi zasadę dźwigni i wykorzystał ją skutecznie przeciwko Rzymianom poprzez swe legendarne machiny wojenne. „Dajcie mi punkt podparcia, a poruszę Ziemię!” – miał rzekomo wykrzyknąć. Galileusz nie tylko z radością demonstrował, że działanie większości maszyn można zredukować do czegoś na podobieństwo dźwigni. W końcu miał jednak sam przyjąć model kopernikański, zgodnie z którym Ziemia poruszała się bez działania człowieka. Inaczej mówiąc, odzyskanie, ponowne wydanie i tłumaczenie klasycznych tekstów umożliwiło wyłonienie się postaw bardziej sceptycznych, dociekliwych i empirycznych. Prymat matematyki jako klucza do postępów praktycznych i teoretycznych stawał się oczywisty, kierował się nim również Galileusz. Matematyka okazywała się niezbędna w rozmaitych dziedzinach – od malarstwa (gdzie wykorzystywano ją do obliczania znikającego punktu i skrótu perspektywicznego) po transakcje handlowe (gdzie matematyk Luca Pacioli zaproponował zasadę podwójnego zapisu w swej ważkiej książce Summa de arithmetica, geometria, proportioni et proportionalità (Suma wiedzy o artytmetyce, geometrii, proporcji i proporcjonalności). Rozwój myślenia numerycznego zapewne najlepiej ilustruje zabawna anegdotka o Lordzie Burghley, Williamie Cecilu, głównym doradcy królowej Anglii Elżbiety I. Wedle tej anegdoty w roku 1555 miał on zważyć siebie, swoją żonę, swego syna i wszystkie domowe sługi i skrupulatnie odnotować wyniki. Wreszcie jeden jeszcze czynnik pomógł wzmocnić skutki odkryć Galileusza. Była to wzmożona ciekawość świata, wywołana dzięki odkrywaniu nowych lądów. Wraz z horyzontami geograficznymi, począwszy od ostatnich lat XV wieku, poszerzeniu ulegał także zakres wiedzy. Odkrywcy tacy jak Krzysztof Kolumb, John Cabot i Vasco da Gama dotarli na Karaiby, wylądowali w Ameryce Północnej i odnaleźli drogę morską do Indii ledwie w latach 1492–1498. Już w latach 20. XVI wieku człowiek opłynął ziemię. Nie dziwi zatem, że gdy XIX-wieczny francuski historyk Jules Michelet próbował podsumować ten głód nowych informacji oraz renesansowy humanizm, uznał, że oznaczały one „odkrycie świata i człowieka”. CZŁOWIEK SWYCH CZASÓW I SPRZED SWYCH CZASÓW Naukowa podróż Galileusza rozpoczęła się w roku 1583, gdy porzucił szkołę lekarską i zaczął zgłębiać matematykę. W roku 1590 jako 26-latek odważył się już skrytykować nauki o dynamice wielkiego greckiego filozofa Arystotelesa, zgodnie z którymi ciała poruszały się – z powodu swego wewnętrznego pędu. Mniej więcej 13 lat później, po serii zmyślnych eksperymentów z równiami pochyłymi i wahadłami, Galileusz sformułował pierwsze w dziejach „prawa dynamiki” dotyczące spadku swobodnego. Opublikował je dopiero w roku 1638. Swoje pierwsze zapierające dech w piersiach odkrycia z użyciem teleskopu ogłosił w roku 1610. Pięć lat później, w sławnym Lettera Del Signor Galileo Galilei Accademico Linceo Scritta Alla Granduchessa Di Toscana (Liście do Wielkiej Księżnej Krystyny), wyraził swą ryzykowną opinię, że sformułowania biblijne należy interpretować w świetle odkryć nauki, nie zaś na odwrót. Mimo osobistej niezgody na niektóre ortodoksyjne nauki Kościoła jeszcze 18 maja 1630 roku Galileusz został przyjęty w Rzymie z honorami przez papieża Urbana VIII. Z Rzymu wyjeżdżał przekonany, że papież zgadzał się na wydrukowanie jego książki zatytułowanej Dialogo sopra i due massimi sistemi del mondo (Dialog o dwu najważniejszych układach świata) jedynie z kilkoma drobnymi poprawkami i pod innym tytułem. Przeceniając znaczenie swej przyjaźni z papieżem oraz nie doceniając psychologicznej i politycznej delikatności położenia papieża w burzliwym okresie po reformacji, Galileusz nadal wierzył, że zwycięży rozum. „Fakty, które początkowo wydają się nieprawdopodobne, po krótkim tylko wyjaśnieniu zrzucą skrywającą je opończę i ukażą się w swym nagim i prostym pięknie” – pisał. Nierozważnie zaniedbując osobiste bezpieczeństwo, zlecił wydrukowanie książki. Po dość burzliwych perypetiach książka wreszcie trafiła do druku 21 lutego 1632 roku. Podczas gdy we wstępie Galileusz deklarował, że omówienie ruchu Ziemi to jedynie „matematyczna rozrywka”, sam tekst miał zupełnie inny wydźwięk. W rzeczywistości Galileusz drwił i potępiał tych, którzy nadal nie chcieli przyjąć kopernikańskiego modelu, w którym Ziemia krąży wokół Słońca. Einstein napisał o jego książce: Jest [ona] kopalnią informacji dla każdego zainteresowanego kulturalną historią świata zachodniego i jego wpływu na gospodarkę i politykę. Ukazywany jest w niej człowiek obdarzony gwałtowną wolą, inteligencją i odwagą, gotów stanąć jako przedstawiciel racjonalnego myślenia przeciwko rzeszy tych, którzy, opierając się na ignorancji mas i indolencji duchownych i świeckich nauczycieli, sprawują i bronią swojej nadrzędnej pozycji. Dla Galileusza jednakże opublikowanie Dialogo, jak zwykle się nazywa jego dzieło, oznaczało początek końca życia, choć bynajmniej nie końca jego sławy. Został mianowicie osądzony przez inkwizycję w roku 1633, ogłoszony podejrzanym o herezję, zmuszony do zaprzeczenia swym kopernikańskim ideom, a w końcu umieszczony w areszcie domowym. Dzieło znalazło się na indeksie ksiąg zakazanych, na którym pozostawało do roku 1835. W roku 1634 Galileusz doznał kolejnego katastrofalnego ciosu w postaci śmierci ukochanej córki, siostry Marii Celeste. Zdołał napisać jeszcze jedno dzieło, Discorsi e dimostrazioni matematiche intorno a due nuove scienze (Dialogi i dowody matematyczne o dwóch nowych naukach) – znane powszechnie jako Discorsi – które zdołał przemycić z Włoch do Holandii i opublikować tamże w Lejdzie. Dzieło stanowiło podsumowanie pracy jego życia, od pierwszych kroków poczynionych mniej więcej 50 lat wcześniej w Pizie. Choć nie wolno było mu podróżować, Galileusz mógł niekiedy przyjmować gości. Jednym z nich w tym końcowym okresie życia uczonego był młody John Milton, który później miał zasłynąć jako autor Raju utraconego. Galileusz zmarł w roku 1642 w swojej wilii w Arcetri koło Florencji. Przez pewien czas przed śmiercią był ociemniały i zniedołężniały. Jak jednak zobaczymy na łamach tej książki, jego naukowe osiągnięcia i jego historia nadal inspirują badaczy. Istnieje uderzające podobieństwo pomiędzy niektórymi problemami religijnymi, społecznymi, gospodarczymi i kulturowymi, z jakimi musiał się mierzyć człowiek w XVII wieku, a tymi, które napotykamy na początku wieku XXI. Czyjaż historia może rzucić światło na wciąż rozważane kwestie dotyczące granicy między nauką a religią czy między kreacjonizmem a ewolucją, jeśli nie historia Galileusza? Znajomość czyich losów może zapobiec ignoranckim atakom na intelektualistów i ekspertów, jeśli nie właśnie Galileusza? Panujące w niektórych kręgach rażące lekceważenie wyników badań nad zmianami klimatu, drwiny z finansowania badań podstawowych oraz cięcia budżetowe dotykające publiczne media i sztukę w Stanach Zjednoczonych stanowią tylko kilka przykładów spośród licznych tego rodzaju problemów. Istnieją dodatkowe przyczyny, dla których Galileusz i jego XVII-wieczny świat są nadal niebywale istotne dla nas i dla naszych potrzeb kulturalnych. Ważną przesłanką jest widoczny rozłam pomiędzy naukami ścisłymi a humanistycznymi, stwierdzony i ogłoszony po raz pierwszy w 1959 roku w wykładzie (a później w książce) brytyjskiego fizykochemika i publicysty C.P. Snowa, który ukuł określenie „dwie kultury”. Snow przedstawił swoje obawy bardzo jasno: „Wiele razy byłem obecny na spotkaniach osób, które wedle tradycyjnych standardów kultury były uważane za świetnie wykształcone i które z niezwykłą swadą opowiadały o swym zadziwieniu brakiem oczytania przedstawicieli nauk ścisłych”. Jak jednak stwierdził Snow, gdyby zapytał tych samych erudytów o zdefiniowanie pojęć takich jak „masa” czy „przyspieszenie”– co dla niego byłoby odpowiednikiem pytania o znajomość podstawowych tekstów kultury – zdecydowana większość tych humanistów mogłaby mieć problem z odpowiedzią, zupełnie jakby słyszeli pytanie w nieznanym języku. Ogólnie rzecz biorąc, pisał Snow, od lat 30. XX wieku uczeni humaniści zaczęli nazywać siebie „intelektualistami”, wykluczając w ten sposób z tego grona reprezentantów nauk ścisłych. Niektórzy z tych intelektualistów z niechęcią postrzegali przenikanie metod nauk ścisłych na obszary tradycyjnie pozostające poza nimi, takie jak socjologia, lingwistyka i sztuki piękne. Choć ich postawa z pewnością nie była tak skrajna, jest nieco podobna do oburzenia wyrażanego przez dostojników kościelnych, którzy reagowali na to, co uznawali za nieproszone mieszanie się Galileusza w teologię. Kilku uczonych argumentuje, że problem dwóch kultur stał się dziś mniej palący niż w czasach, gdy Snow wygłaszał swój wykład. Inni jednakże twierdzą, że dobrego dialogu pomiędzy obydwiema kulturami nadal brakuje. Historyk nauki David Wootton uważa na przykład, że problem ten jeszcze się pogłębił. W swej książce The Invention of Science: A New History of the Scientific Revolution (Wynalezienie nauki: nowa historia rewolucji naukowej) Wootton pisze: „Historia nauki zamiast służyć jako most pomiędzy naukami humanistycznymi a ścisłymi dzisiaj podsuwa reprezentantom tych ostatnich obraz, którego nie potrafią rozpoznać”. W roku 1991 publicysta i agent literacki John Brockman wprowadził koncepcję „trzeciej kultury”. Uczynił to w rozmowie prowadzonej na żywo, później zaś w książce o tym samym tytule. Według Brockmana trzecia kultura „składa się z tych naukowców i innych myślicieli działających w świecie empirycznym, którzy poprzez swą pracę i publikacje zajmują miejsce tradycyjnych intelektualistów i ukazują głębsze znaczenie naszego życia, redefiniując to, kim jesteśmy”. Jak zobaczymy w niniejszej książce, 400 lat temu Galileusz zajmowałby w tej trzeciej kulturze honorowe miejsce. W renesansie granice między nauką a sztuką były mocno nieczytelne. Artyści tacy jak Leonardo da Vinci, Piero della Francesca, Albrecht Dürer i Filippo Brunelleschi zajmowali się poważnymi badaniami naukowymi lub obliczeniami matematycznymi. W efekcie sam Galileusz uosabiał połączenie nauk humanistycznych i ścisłych, które może stanowić modelowy przedmiot badań, jako że naśladowanie go nie jest w dzisiejszych czasach łatwe. Zwróćmy na przykład uwagę, że jako 24-latek wygłosił dwa wykłady pod tytułem O kształcie, położeniu i rozmiarach Piekła Dantego – co świadczy o tym, że nauka Galileusza obejmowała także w wielkim stopniu sztuki wizualne. W swej książce Sidereus Nuncius (Gwiezdny posłaniec), 60-stronicowej broszurze pospiesznie wydanej w roku 1610, opowiada naukową historię Księżyca poprzez serię wspaniałych lawowanych rysunków, korzystając zapewne z nauk, jakie odebrał od malarza Cigolego w Accademia delle Arti del Disegno (Akademii Sztuki Rysunku) we Florencji. Co zapewne najważniejsze, Galileusz był pionierem i mistrzem nowego rodzaju nauki eksperymentalnej. Zrozumiał, że może sprawdzać lub proponować teorie poprzez sztuczne manipulowanie różnymi zjawiskami ziemskimi. Był także pierwszym naukowcem, którego wizja i naukowe spojrzenie obejmowały metody i rezultaty znajdujące zastosowanie we wszystkich dziedzinach nauki. Galileusz dokonał licznych odkryć, jednak w kilku dziedzinach dokonał prawdziwej rewolucji: w astronomii i astrofizyce, w zasadach dynamiki i w mechanice, w zachwycającej relacji pomiędzy matematyką a rzeczywistością fizyczną (nazwaną w roku 1960 przez fizyka Eugene’a Wignera „niewiarygodną skutecznością matematyki”) oraz w nauce eksperymentalnej. Głównie dzięki swej niezrównanej intuicji – po części zaś dzięki nauce techniki chiaroscuro, czyli sztuki przedstawienia trzech wymiarów dzięki umiejętnemu użyciu światła i cienia – zdołał zmienić to, co w przeciwnym razie byłoby jedynie prostymi doświadczeniami wzrokowymi w intelektualne wnioski na temat nieba. Po licznych obserwacjach Galileusza i po potwierdzeniu jego odkryć przez innych astronomów nikt nie mógł już wiarygodnie argumentować, że to, co widać było przez teleskop, stanowiło tylko iluzję optyczną i nie odzwierciedlało rzeczywistości. Jedyną obroną pozostałą tym, którzy uparcie odmawiali przyjęcia konkluzji sugerowanych przez rosnącą liczbę faktów empirycznych i naukowe wnioskowanie, było odrzucenie interpretacji wyników badań ze względu na ideologię religijną lub polityczną. Czy aby taka reakcja obronna nie przypomina współczesnego negowania przez niektórych zmian klimatu czy też teorii ewolucji poprzez selekcję naturalną? Te mechanizmy są przecież niepokojąco podobne! Ciąg dalszy w wersji pełnej\nPRZYPISY  W roku 2021 – kiedy ukazuje się polski przekład tej książki, zdanie to pozostaje aktualne (przyp. red.).  Wydarzenie to zostało opisane dokładniej w rozdz. 5.  Biblia Tysiąclecia, Joz 10,12–13.  Tłumaczenie nieco poprawionego listu zamieszczono w: Finocchiaro 1989, s. 49–54. Zob. rozdz. 6.  Russell 2007, s. 531.  Born 1956.  Dobre omówienie wkładu Galileusza w: Gower 1997, s. 21.  Wölfflin 1950, cyt. także w: Machamer 1998.  Szczególnie interesujące dzieło to Santillana 1955, gdzie autor próbuje prześledzić rozwój umysłowy Galileusza.  Leonardo da Vinci, cyt. za: Nuland 2000.  Viviani 1717. Angielskie tłumaczenie, zawierające inne wczesne biografie, dokumenty i komentarze zob. Gattei 2019.  Vasari 1550.  Na temat zainteresowań muzycznych Galileusza zob. Fabris 2011.  Dobre opisy zamiłowania Galileusza do literatury i sztuki zob. Panofsky 1954 i Peterson 2011.  Krótkie, dobre podsumowanie okoliczności, w jakich działał Galileusz, zob. Machamer 1998. Doskonały opis kultury naukowej tych czasów zob. Camerota 2004.  Trend ten wyjaśniony jest dobrze w: Russell 2007.  Opisane zgrabnie w: Eisenstein 1983. Przekazywanie informacji omówiono w: Reeves 2014.  Michelet 1855, vol. 7–8, Renaissance et Réforme.  Einstein 1953.  Snow 1959. Wykład został wygłoszony 7 maja 1959 roku w Senate House w Cambridge. W roku 1963 Snow opublikował poszerzoną wersję zatytułowaną The Two Cultures: A Second Look, w której prezentuje większy optymizm co do zbudowania mostów pomiędzy obiema kulturami.  Wootton 2015, s. 16.  Brockman 1995. Pierwotnie opublikowane w 1991 roku na stronie Edge (edge.org).  Wigner 1960.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Galileusz__Heretyk__ktory_poruszyl_wszechswiat-ebookRO/p00660065i006" target="_blank" title="Galileusz. Heretyk, który poruszył wszechświat [Mario Livio] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Galileusz. Heretyk, który poruszył wszechświat [Mario Livio] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Portrety studyjne na ulicy? Zrób to sam [wideo] | Fotoblogia.pl\nlinh.ngân / Flickr\nCo sprawia, że portret jest interesujący? Na pewno osobowość portretowanego, ale i nasze podejście do tematu. Portret jest wynikiem tej relacji. Gdzie najłatwiej spotkać ciekawe osoby? Zobacz, jak można zorganizować sesję portretową w warunkach ulicznych.\nFotograf Clay Enos jest znany w głównej mierze ze swoich niezwykłych portretów. Zobaczcie jego seria portretów do filmu Strażnicy. Więcej zdjęć Claya można obejrzeć na jego stronie internetowej.\nTym razem fotograf zdecydował się wykonać serię portretów w warunkach ulicznych. Zawiesił białe tło na ścianie i pytał przechodniów, czy zgodzą się na „szybki portret“. Kluczem do sukcesu w jego przypadku jest odpowiednie podejście do tematu.\nJeśli ktoś zgodzi się na portret, to wspaniale, jeśli nie, to życz mu dobrego dnia i czekaj na następną osobę.\nWażne również, aby wytłumaczyć osobie fotografowanej, co robisz i po co. Clay przestrzega również przed zbytnią nieśmiałością. Najważniejszym czynnikiem jest jednak światło. Zwróćcie uwagę, gdzie fotograf umieścił białe tło. Starał się unikać bezpośredniego światła słonecznego.\nZobaczcie sami i powodzenia z portretami.\nAktualnie czytasz: Portrety studyjne na ulicy? Zrób to sam [wideo]\nJuergen Teller pod ostrzałem internautów. Uważają jego zdjęcia za pomyłkę Społecznościowe agencje fotograficzne. Demokracja czy triumf amatorszczyzny? Sprawdź, czy nie opuszczasz się w fotografowaniu Grand Press Photo 2019: Poznaj zwycięzców kategorii Oto jak za pomocą fotografii można wyśmiać fatalny stan dróg! Pozując wśród swoich tygodniowych…śmieci! Oscar dla fotografa Louie Psihoyosa za film "The Cove" Doskonałe zdjęcie Księżyca powstało z kadrów różnych faz Kulisy nagrodzonej sesji z festiwalu Pol’and’Rock! Fotografie uliczne z Francji z lat 1930-70 Paweł Uchorczak: „Przebywanie sam na sam z naturą pozwala zapomnieć o wszystkich problemach” Jak wyglądałyby księżniczki Disneya, gdyby były prawdziwe? Zdradza to SI


Programy komputerowe umożliwiające pracę bezpieczną dla oczu – Bez pośpiechu\nProgramy komputerowe umożliwiające pracę bezpieczną dla oczu\n3 listopada 2016 18 listopada 2016\nPraca z komputerem to często dla oczu nie lada wyzwanie. Ciągłe wpatrywanie się w monitor jest dla oczu bardzo męczące i dodatkowo je obciąża.\nPowoduje wysuszanie, a także ich zaczerwienienie, jako że podczas wpatrywania się w monitor w zasadzie nie mrugamy. Da się jednak tak ustawić poszczególne opcje i programy komputerowe, aby te obciążały nasze oczy jak najmniej.\nJednym z elementów, które możemy indywidualnie ustawić, jest parametr jasności ekranu. Powinna być ona dostosowana do warunków, jakie panują w pomieszczeniu i wraz ze zmianą naturalnego oświetlenia, powinno zmieniać się podświetlenie ekranu.\nZbyt jasny ekran za mocno angażuje nasz wzrok i dodatkowo go męczy. Dodatkowo męczące może być migotanie ekranu, które można zaobserwować na monitorach szczególnie starszej daty.\nDla oczu jest to dodatkowe wyzwanie, które wymaga jeszcze większej mobilizacji i koncentracji na jednym punkcie. Często migotanie jest problemem wręcz niezauważalnym i osoby mające problem ze wzrokiem, nie zdają sobie sprawy z przyczyny tego stanu rzeczy.\nGdy jednak nasze zaczerwienienie oczu zbiega się z dłuższą pracą na komputerze, to powinniśmy rozważyć zmianę ekranu. Warto także zaopatrzyć się w nowoczesny, antyrefleksowy monitor LCD.\nPraca na takim ekranie mniej obciąża oczy i często nie wymaga nawet dodatkowych szkieł korekcyjnych. Należy jednak pamiętać, że i w tym wypadku regularne robienie przerw jest nie tylko wskazane, ale wręcz konieczne.\nRola rehabilitacji oczu po urazach mechanicznych\nPrevious Previous post: Oczy na budowie. Jak zadbać o siebie i uniknąć urazów/chorób zawodowych związanych ze wzrokiem?\nNext Next post: Czy soczewki kontaktowe powodują wysuszanie oka?\nczwartek 3 listopada, 2016


Blisko 60 proc. podlaskich gabinetów POZ z umowami z NFZ - Ochrona zdrowia\nBlisko 60 proc. podlaskich gabinetów POZ z umowami z NFZ\nPAP • 6 stycznia 2015 - 09:17\nDo prawie 60 proc. wzrosła w województwie podlaskim liczba gabinetów POZ, które mają umowy z NFZ. Kilka nowych podmiotów zainteresowanych jest otwieraniem praktyk - poinformował rzecznik oddziału NFZ w Białymstoku Adam Dębski.\nW miniony piątek Fundusz informował, że umowy ma 159 podmiotów spośród 311. Do północy tego dnia, a także w sobotę i niedzielę umowy podpisało ponad 20 gabinetów lekarzy rodzinnych.\nCzytaj też: Służba zdrowia: ile przychodni podpisało umowy z NFZ?\nJak podał Adam Dębski, obecnie umowy z NFZ mają 184 gabinety POZ w regionie, czyli blisko 60 proc. wszystkich placówek, które miały umowy w 2014 roku. Dodał, że pięć nowych podmiotów jest zainteresowanych otwarciem praktyk POZ i podpisaniem umów z NFZ.\nW przesłanym wieczorem komunikacie dodał, że w 100 proc. zabezpieczone są świadczenia w pięciu powiatach: hajnowskim, siemiatyckim, augustowskim, suwalskim i mieście Suwałki, natomiast najmniej pacjentów ma dostęp do swojego lekarza w powiecie zambrowskim.\nDębski poinformował też, że podlaski oddział NFZ będzie dyżurował we wtorek, aby - jak wyjaśnił - "umożliwić lekarzom rodzinnym podpisanie umów oraz udzielać informacji na temat możliwości założenia nowych podmiotów medycznych udzielających świadczeń z zakresu POZ".\nJak mówił, Fundusz wciąż monitoruje sytuację dotyczącą dostępu pacjentów do lekarzy pierwszego kontaktu. W poniedziałek Fundusz sprawdzał m.in., jak wygląda sytuacja na szpitalnych oddziałach ratunkowych (SOR). Z zebranych przez NFZ danych wynika, że w poniedziałek, SOR-y w regionie przyjęły średnio po ok. 50 osób w ramach świadczeń lekarza POZ.\nW SOR Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w Białymstoku do popołudnia w poniedziałek było kilkunastu pacjentów, którzy zgłosili się, bo nie działały ich przychodnie - poinformowała PAP rzeczniczka Katarzyna Malinowska-Olczyk. Jak oceniła, nie było to bardzo dużo pacjentów, dla porównania - podała - w piątek, kiedy szpital miał dyżur, pacjentów było dwa razy więcej.\nMalinowska-Olczyk mówiła, że większość przypadków dotyczyła objawów przeziębienia, ale były też przypadki kłopotów z ciśnieniem. Dodała, że byli też pacjenci, którzy chcieli przedłużyć leki. W tym ostatnim przypadku - jak wyjaśniła - nie zawsze lekarze na SOR mogą pomóc, bo w takiej sytuacji potrzebna jest dokumentacja medyczna.\nW Białymstoku - gdzie w nowym roku umowy z Funduszem podpisało 43 proc. gabinetów POZ spośród tych, które miały umowy w 2014 roku - od piątku jest nieczynna m.in. przychodnia przy ul. Pogodnej. W poniedziałek rano przed jej drzwiami stało kilku pacjentów. Na jednej z kartek przyklejonych do drzwi widniała informacja, że "kolejny dzień przychodnia nie będzie działać", bo lekarze "walczą o dobro pacjenta". Są tam też wskazówki, aby w razie potrzeby udać się na pogotowie albo do innej przychodni, a kiedy "strajk się skończy" wrócić do tej przychodni. Znajduje się tam też informacja, w jaki sposób pacjenci mogą uzyskać swoją dokumentację medyczną (potrzebną m.in. do przedłużenia leków czy do szczepień) - trzeba do przychodni wysłać list pocztą z prośbą o taką dokumentację.\nW NFZ w Białymstoku pod numerem telefonu 85 745 95 00 działa infolinia, gdzie można dowiedzieć się o najbliższym czynnym gabinecie. W piątek, pierwszy dzień pracy po zamknięciu gabinetów przez lekarzy z Porozumienia Zielonogórskiego, zadzwoniło tam prawie 800 osób; w sobotę i niedzielę - po kilkadziesiąt każdego dnia.\nTelefony z pytaniami o czynne przychodnie POZ odbiera też Centrum Powiadamiania Ratunkowego w Białymstoku. Jak poinformował PAP Urząd Wojewódzki w Białymstoku, w poniedziałek do popołudnia dyżurni odebrali 40 takich telefonów.


Historia Death Star w Łotr 1. - FDB\nHistoria Death Star w Łotr 1. 0\nOstatni trailer filmu Łotr 1. Gwiezdne wojny – historie był przedstawieniem nowego zespołu bohaterów Rebeli z takimi postaciami jak Jyn Erso, Cassian Andor i Chirrut Îmwe. Pławią się oni w świetle reflektorów, co może wyjaśniać mniej uwagi dla Dyrektora Orsona Krennica. Poza imieniem, fantastycznym kostiumem oraz tym, że zagra go Ben Mendelsohn, wiemy naprawdę niewiele o człowieku, który dowodzi ściśle tajnym Death Star Project.\nTak to jest z rozbudowanymi historiami, które zawierają się w różnych filmach. Informacje nie pojawiają się bezpośrednio w połączeniu z produkcją, ale w powiązanych projektach. W tym wypadku nadchodząca powieść Catalyst skupi się na wczesnych dniach Orsona Krennica.\nJedi Bibliothek (przez Star Wars Underworld) odkrył synopsis Catalyst, który jest pisany regularnie przez Jamesa Luceno i pojawi się w 15 października 2016 roku. Zawiera on pokaźną liczbę nowych informacji.\nWojna rozdziera galaktykę. Przez lata Republikanie i Separatyści toczą walki pośród gwiazd, budując coraz bardziej śmiertelną technologię i próbując wygrać wojnę. jako członek Chancellor Palpatine Orson Krennic jest zdeterminowany do rozwinięcia superbroni zanim dokonają tego jego wrogowie. Kluczem może być dawny znajomy Krennica – niesamowity naukowiec Galen Erso.\nBadania Galena, które skupiają się na energii, przyciągają uwagę Krennica oraz jego wrogów, co czyni naukowca kluczowym elementem galaktycznego konfliktu. Po tym jak Krennic uratuje Galena, jego żonę, Lyrę, i młodszą córką Jyn z rąk porywaczy, rodzina Erso będzie miała dług wdzięczności do spłacenia. Krennic zaoferuje Galenowi niesamowitą sposobność: kontynuowanie badań przy pomocy każdych możliwych narzędzi. Galen i Lyra wierzą, że te badania energetyczne zostaną wykorzystane tylko w dobry i altruistyczny sposób. Krennic ma jednak inny plan,który sprawi, że Death Star stanie się rzeczywistością. Rodzina Erso związana powinnościami musi zmienić sposób patrzenia Krennica, aby ocalić siebie, jak i całą galaktykę.\nTa historia rozgrywa się podczas Wojny Klonów zanim słowa takie jak "separatyści" były nadużywane. W opinii jednego z fanów prequele filmu są strasznie nierówne. Łotr 1 może być bezpośrednio związany z tym okresem. Orson Krennic pracował nad Deat Star w tym czasie (choć nie jest jasne, czy dokończył swój projekt) i wydaje się, że jego zespół raportuje bezpośrednio do Chancellor Palpatine. To właściwie podtrzymuje pytanie z Zemsty Sithów: Palpatine i Darth Vader mogą patrzeć na wczesny szkielet Death Star na końcu filmów. Krennic i inni mogli sekretnie nad nim pracować za kulisami w tym samym czasie.\nSynopsis ujawnia połączenie między Krennicem i Galenem Erso, naukowcem granym przez Madsa Mikkelsena w filmie. Wydaje się, że Galen to stary znajomy Krennica, który dołącza do projektu, aby spłacić dawny dług za uratowanie życia. To potwierdza plotki na temat Galena odpowiedzialnego za stworzenie superlasera Death Star, który jest zdolny do zniszczenia całej planety.\nW Łotr 1. widzimy Galena i młodą Jyn (która dorośnie i będzie grana przez Felicity Jones, zostanie szefem operacji wykradnięcia planów Death Star). Możemy założyć, że nie będzie bezpośredniego powiązania pomiędzy wydarzeniami z tego filmu a prequelami.


W związku z bardzo trudną sytuacją polskich plantatorów owoców miękkich, Zarząd KRIR 11 lipca 2018 r. przekazał resortowi rolnictwa postulaty i wnioski wypracowane podczas spotkania Lubelskiej Izby Rolniczej w dniu 22 czerwca br. z Posłami RP, Wojewodą Lubelskim, przedstawicielami KOWR, ARiMR, WIORIN, WIJHARS, Okręgowej Stacji Chemiczno-Rolniczej w Lublinie, LODR w Końskowoli, producentami owoców miękkich oraz przedstawicielami zakładów przetwórstwa owocowo-warzywnego.\n- Należy niezwłoczne podjąć wszelkie możliwe działania mające na celu ustabilizowanie sytuacji na rynku produkcji owoców miękkich oraz sektora przetwórstwa owoców i warzyw, a przez to urealnienie cen na wszystkie owoce miękkie.\n- Należy wprowadzić takie regulacje systemowe, w zakresie umów kontraktacyjnych, które spowodują, że cena skupu owoców miękkich uwzględniać będzie przede wszystkim koszty produkcji oraz oparta będzie na realnych prognozach i szacunkach zbiorów w danym roku. Jednym z rozwiązań proponowanych zarówno przez producentów jak i przetwórców jest podpisywanie umów kontraktacyjnych, najlepiej kilkuletnich, które ustabilizują rynek. Umowy kontraktacyjne, zdaniem uczestników spotkania, powinny być podpisywane do końca marca.\n- Należy niezwłocznie podjąć prace legislacyjne nad doprecyzowaniem Ustawy o wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi. Powszechnie stosowana jest zasada umowy jednodniowej, co naszym zdaniem jest niezgodne z zapisami Ustawy. Rolnik dowiaduje się o cenie surowca dopiero w chwili dostarczenia owoców do skupu, co z góry stawia go w gorszej pozycji, jako kontrahenta.\n- Należy podjąć systemowe działania w celu poprawy opłacalności, m.in. w małych gospodarstwach, które dominują na Lubelszczyźnie poprzez dywersyfikację w zakresie zagospodarowania owoców - m.in. produkcja deserowa, małe przetwórstwo. Konieczne jest uproszczenie i racjonalne obniżenie wymagań w programach na przetwórstwo (obecnie bardzo mało beneficjentów korzysta z dofinansowania).\n- Należy ograniczyć bariery w zakresie sprzedaży bezpośredniej w ramach własnego gospodarstwa oraz podjąć działania, które pozwolą na skrócenie łańcucha żywnościowego (minimalizacja pośredników) pozwalające producentom owoców na przetwórstwo i wprowadzanie do obrotu swoich produktów bez restrykcyjnych przepisów sanitarnych i podatkowych.\n- Należy niezwłocznie wprowadzić cła i ceny wejścia na owoce sprowadzane na rynek Polski spoza UE. Importowane owoce powinny być badane na granicy na pozostałości substancji zakazanych w UE. Przetwórcy wwożą materiał złej, jakości do Polski mieszają z jakościowo dobrymi produktami polskimi, co w konsekwencji powoduje psucie, jakości i marki" polskich produktów" za granicą.\n- Zwrócono uwagę na ogromne znaczenie prowadzenia działań promocyjno-edukacyjnych, kampanii informacyjnych propagujących prawidłowe nawyki żywieniowe. Odpowiednio prowadzona kampania promocyjna spowoduje wzrost konsumpcji owoców, warzyw, soków i musów owocowych oraz pozostałych przetworów owocowo-warzywnych. Przyzwyczajenie m.in. dzieci do spożycia owoców będzie procentowało w przyszłości większą konsumpcją. Bardzo ważnym zagadnieniem jest promocja polskich produktów. Konieczne jest stworzenie Polskiej Marki i jej aktywne promowanie poza granicami kraju. Odpowiednio prowadzona promocja polskich produktów wpłynie na zwiększenie ich eksportu.\n- Odpowiednie instytucje (Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Najwyższa Izba Kontroli) powinny podjąć działania w celu sprawdzenia, czy nie mamy do czynienia na rynku owoców miękkich z tzw. zmową cenową. Od kilu lat obserwujemy, że po zbiorach ceny owoców mrożonych na wolnym rynku idą mocno w górę.\nTagi: KRIR, owoce miękkie


Rozmaite rodzaje ogrodzeń do zabezpieczenia posesji własnych oraz społecznych. Warto zadbać również o bramy wjazdowe do naszych posesji. - edinburghonline.org.uk\nOgrodzenia Bydgoszcz oferuje, niezależnie od tego, który rodzaj ogrodzenia nas ciekawi, na obszarze Bydgoszczy bezsprzecznie odkryjemy ogrodzenia, jakie zrealizują nasze wyczekiwania Bramy w Bydgoszczy. Sporo przedsiębiorstw zajmuje się profesjonalną produkcja ogrodzeń. W asortymencie możemy odszukać ogrodzenia panelowe, betonowe, i także ogrodzenia posesyjne i multum innych.\nZawsze potrzebna wydaje się być wiedza z różnych dziedzin. Wówczas najnowszy materiał (http://kontenery-ibc.pl/kategoria/skrzynki-plastikowe/skrzynki-e1-e5/) przyda się nam wszystkim. By ją posiąść, trzeba przeczytać tekst pod poniższym linkiem.\nOgrodzenia mogą być wykonywane z rozlicznego rodzaju materiałów, szeroką renomą cieszą się obecnie ogrodzenia kute. Są one eleganckie i stylowe, wspaniale pasują do każdej dzisiejszej posesji, równocześnie charakteryzuje je niezmiernie dobra trwałość i wytrzymałość. Klienci częstokroć mają sposobność zamówienia ogrodzeń na osobiste życzenie, mnogość firm ma niezmiernie elastyczną ofertę, wobec tego entuzjastycznie dostosowują się do potrzeb klientów.\nJeśli sądzisz, że omawiany tutaj tekst jest wartościowy i poszukujesz czegoś podobnego, to kliknij oprócz tego ten link, a zobaczysz więcej informacji!\nOgrodzenia Bydgoszcz Warto sprawdzić na ma w rozmaitej cenie, wskazane jest pamiętać o tym, że na cenę ma wpływ multum rozmaitych czynników. Liczy się między innymi marka i producent konkretnego ogrodzenia, do tego ważny jest także typ ogrodzenia, wykorzystane materiały czy także parametry techniczne. Również wysokość bądź grubość ogrodzenia, a także elementy dodatkowe, na przykład ozdobne, mogą mieć duży wpływ na cenę.\nJeśli ciekawią nas przykładowe ceny ogrodzeń, w Necie możemy zaznajomić się z przykładowym cennikiem. Warto też skontaktować się z daną firmą, która oferuje ogrodzenia różnorodnego rodzaju. Możemy wówczas zapytać o rzeczową ofertę i cenę fascynujących nas modeli ogrodzeń.\nklientów miejsca piec


Czym wyróżnia się Hair Medic Intense Serum? – DIA More\nPosted on 10 lipca, 2020 22 lipca, 2020 by admin\nHair Medic Intense Serum to naturalny kosmetyk do włosów, który nie tylko pozwala zregenerować skórę głowy, ale podwaja gęstość włosów. Preparat ten w swoich składzie zawiera peptydy biomimetyczne i aktywne składniki odżywcze, które pochodzą jedynie z naturalnych źródeł. Warto wymienić choćby wodorosty morskie i leki ziołowe.\nHair Medic Serum to przede wszystkim połączenie naturalnych składników aktywnych, które pozyskane są w drodze niskotemperaturowej nanoekstrakcji. W dużej mierze to właśnie dzięki tej technice możliwe jest zmniejszenie poszczególnych cząsteczek, dzięki czemu nie mają one żadnych problemów z przenikaniem substancji odżywczych przez zewnętrzną warstwę skóry. Z praktycznego punktu widzenia oznacza to, że można liczyć na skuteczniejsze i szybsze odżywienie skóry głowy i przyśpieszenie wzrostu włosów.\nJuż po dwóch tygodniach szampon Hair Medic Intense Serum stabilizuje skórę głowy i zatrzymuje wypadanie włosów. Po 5 tygodniowej kuracji można zaobserwować rozpoczęcie odrostu włosów i powiększenie ich gęstości. Osoby, które mają problemy z łupieżem na pierwsze satysfakcjonujące efekty mogą liczyć już po 2 tygodniach. Intensywne serum do włosów wbrew pozorom jest dobrym wyborem nie tylko dla kobiet, ale również dla mężczyzn, którzy chcą pochwalić się pięknymi i zdrowymi włosami. Pamiętać należy także o tym, aby serum stosować dwa razy dziennie.


Pod rządami PiS emeryci biednieją? Wyliczenia które nie napawają optymizmem -\nPod rządami PiS emeryci biednieją? Wyliczenia które nie napawają optymizmem\nSuper Express wziął pod lupę waloryzację emerytur. Nie zadowolił się jednak informacją o podwyżce emerytur o kilkadziesiąt złotych. Rewaloryzację zestawił z inflacją. I wyszło tabloidowi, że emeryci zyskali na rewaloryzacji, ale jeszcze więcej stracili na inflacji.\nJak pisze dziennik “wypłacane od marca świadczenia emerytalne są wyższe od 24 złotych na rękę do ponad 100 złotych” i “przeciętny emeryt miesięcznie zyskał 50 złotych”. To rzeczywiście wydaje się spory zastrzyk dla kieszeni każdego emeryta. Ale prawda okazuje się jednak zgoła inna kiedy przychodzi do podliczenia wydatków.\nPoprzedni artykułRząd w Pradze w służbie homolobby, a przeciwko małżeństwu i rodzinie! Homomałżeństwa kwestią czasu …\nNastępny artykułFedorowicz: Cud nawrócenia, czyli Andrzej Duda nad wołyńskimi dołami śmierci\nDziadek, przyszła pani z emeryturą\nMinister pracy i polityki społecznej: Emeryci nie mają powodu do narzekań, dostaną 27-29 zł podwyżki [WIDEO]