Bohaterowie Zwiastun Kontakt Strona Główna\nNie wiem jak to ubrać w słowa, dlatego się zacinam. Nie wiem jak ją przeprosić w końcu ten wybuch mojej złości nie da się zapomnieć dzięki zwykłemu przepraszam.Obserwuje jak zaciska mocno wargi unikając mojego wzroku. Nie wiedziałem, że to będzie takie trudne.\nMusze to załatwić teraz. Nie ma wyjścia.\nPodnoszę się z miejsca dość niepewnie ale nie chce dać tego po sobie poznać. Kiedy siadam obok niej gwałtownie się odsuwa.\n-Dan proszę..-ignoruje kiedy wstaje i się oddala-Chciałbym prze..-nie pozwala mi dokończyć kiedy pogłaśnia muzykę chyba na fulla aby tylko mnie zagłuszyć-Serio?-pytam cicho bo i tak nie dam rady tego przekrzyczeć kiedy kieruje się w stronę tarasu i wychodzi z pokoju\n-Impreza bez nas?-krzyczy Niall zaraz po tym jak Luke ścisza muzykę\nSiedzę bezmyślnie patrząc przez okno na Dan stojącą obok barierek patrząc przed siebie.\n-Stary co jest?-moją odpowiednia jest gwałtowne wstanie\nMam ważniejsze sprawy niż tłumaczenie im teraz tego wszystkiego.Chce normalnie pogadać.\nOddycham głęboko chcąc aby to pomogło wrócić mi do mojego postanowienia.\nWzdrygam się słysząc czyjeś kroki. Wiem, że to on..nie wiem czemu ale jestem pewna, że to Harry. I mimowolnie serce zaczyna mi szybciej bić.Tak bardzo chciałabym ominąć całą tą sytuacje, czy o tak wiele proszę?\nStaje obok mnie ale nawet się nie odzywa. To trochę przerażające, ze jesteśmy trochę do siebie podobni. Nie wiemy jak zaczać i chyba oboje chcemy to zakończyć w sposób cichy. Gdyby to było takie proste.\n-Przepraszam..-zaciskam mocniej dłonie na barierce, cholera-Nie wiem co we mnie wstąpiło-zamykam oczy mając nadzieje, że nie będzie to wtedy takie trudne-Naprawdę nie chciałem.\n-Rozumiem-mówię szybko zaciskając usta\n-Ale..nie jesteś zła?-nie umie, a może nawet nie chce ukryć zdziwienia\n-Nie-niech to się już skończy\nTak bardzo chce żeby cierpiał.Odpuszczam..odpuszczam.\n-To się nigdy nie powtórzy-zapewnia mnie a ja nie chce tego komentować\nStoję nadal bez ruchu a złość porusza każda możliwą część ciała. Zbieram ja w dłonie mszcząc się na Bogu winnej barierce.Kurwa..co się ze mną dzieje. Otwieram oczy i widzę jak się we mnie wpatruje. Nie jest pewny, moje zachowanie go nie przekonało.\n-Jedno pytanie-intryguje go tym-Dlaczego, dlaczego tak się zachowałeś?-zbieram siły i w końcu mierze się z jego wzorkiem\nPrycha rozbawiony a ja czuje się zmieszana.\n-Nieważne-dodaje po chwili-Wróć zaraz do nas- otwiera swoje ramiona a ja jakby ktoś ukuł mnie igła odwracam wzrok, zraniony odchodzi\nNie chce jego bliskości. Nie mogę się złamać.Odpuściłam i teraz jestem o krok dalej. Jest tylko kolegą, nikim więcej. Przyjechałam tutaj aby skupić się na wyścigach, a nie na jakimś dupku który popełnił błąd w przeszłości. Muszę skupić się na sobie i na swoim celu. Nie będę odgrywać się na innych. Wyścigi, wyścigi. To jest najważniejsze.\nWyjmuje telefon z kieszeni wykręcając numer brata.\n-Powiedz mi jak to jest z wami facetami. Co trzeba zrobić aby facet cie pragną?\nPrzegrałam sama z sobą.\nDostępna ale razem niedostępna słowa Dylan’a odbijają się w mojej głowie i przeklinam go tak bardzo.Liczyłam na szczegóły. Na jasno postawiona sprawę. Czy iść z nim na randkę czy nie.\nWracam do chłopaków i oczywiście nie obeszło się od marudzenia dlaczego tak długo mnie nie było. Uśmiecham się do Harry'ego który od razu odwzajemnia mój ruch.\nW co ja się wplątałam..\n-Co oglądamy?-rzucam się na kanapę obok Michael’a na poprzednie miejsce\n-Więc mamy do wyboru mecz albo mecz, co wybierasz?-odzywa się Niall i nie mogę nie przyznać, że go polubiłam\nPoczucie humoru chyba nigdy go nie opuszcza. Lubie te jego czasami chamskie docinki.\n-Kto gra?-pytam udając znudzoną, w sumie to nawet nie udając\n-Derby i Chelsea-informuje mnie Styles na co posyłam mu uśmiech, dobra za dużo tych czułości\n-Derby!-krzyczę podnosząc rękę na znak kibicowania właśnie tej drużynie\n-Ta..-beszta mnie Niall prychając na moja osobę\n-Kto jest twoim ulubionym piłkarzem tej drużyny?-Niall poprawia się do pozycji siedzącej gotowy aby wyśmiać moja porażkę\n-Ogólnie Russel, ale , że Martin w tym roku zdobył aż 16 bramek to on teraz zyskał to miano-wyjaśniam obserwując jak oczy Irlandczyka się poszerzają\n-Kurwa-szepta, a Harry zaczyna się śmiąc wniebogłosy-Gdzie ty byłaś całe moje życie?!-krzyczy chłopak rzucając mi się na szyję\n-Prawodopodonie na meczach kiedy ty siedziałeś w domu-odszczekupuję się a ten wystawia mi język\n-Nieźle-słyszę Harry’ego intensywnie mi się przyglądającego\n-Dzięki-odpowiadam z dumą i zaczynam się śmiać\nWracamy do meczu i żwawo kibicujemy. Mam tyle zabawy, że zapominam o cały świecie.Kiedy sędzia ogłasza przerwę ja kieruje się do kuchni przygotować trochę kanapek. Głośne rozmowy na temat błędów piłkarzy niosą się aż tutaj i nic nie mogę poradzić, że śmieje się z nich wyobrażając sobie jak bardzo teraz gestykulują.\nSłysze kroki, ale pozostaje nie wzruszona. Czuje perfumy, moje ulubione. Mój brat ma identyczne i wiem, że to Styles. Podchodzi najbliżej jak się da, ale mnie nie dotyka. Jedynie jego oddech zatrzymuje się na karku a ja się uśmiecham.\nWidzę podnoszące się kąciki jej ust i tak bardzo się cieszę, że mi wybaczyła, że to zdarzenie poszło w zapomnienie. Staram się jej nie dotykać choć pokusa jest bardzo silna.\n-Tak się zastanawiam..-zaczynam skupiając jej uwagę na mnie kiedy kroi pomidory-Czy przyjść jutro na twój wyścig czy nie.\n-Lepiej nie-odpowiada szybko lecz w sposób rozbawiony\n-Jak to?-spodziewałem się innej odpowiedzi i nie ukrywam, że jestem zawiedziony\n-Będziesz mnie rozpraszać-mówi to powoli tym swoim seksownym głosem przeciągając końcówkę ostatniego słowa\n-Choć, lepiej przyjdź. Wtedy czuje się pewniej-dodaje szybko obracając głowę w bok aby mnie zobaczyć\nNie mogę poradzić, że uśmiech sam wkrada się na usta. Ona jest cudowna. Oblizuje wargi odgarniając jej ciemne włosy na jeden bok. Delikatnie muskam skórę jej ramion. Jest taka delikatna. Pochylam się aby złożyć pocałunek na jej obojczyku, ale ona zwinnym ruchem mnie omija i już stoi obok mnie.\nDostępna, ale zarazem niedostępna.\nAutor: Jannet;) o 13:46 2 komentarze:\nZimna woda obmywa pot po dość wyczerpującym treningu.Staram sobie to wszystko poukładać. Dan jest wolna a Michael to tylko przyjaciel. Ok..rozumiem, chyba.\nCiągnę za końcówki włosów starając za wszelką cenę przypomnieć sobie wczorajszą noc. Czarna dziura przeplata się z pojedynczymi scenami. Pamiętam jak weszliśmy do klubu, parę lasek, to jak Dan poszła tańczyć z Niall’em. Wypiłem kilka głębszych i właśnie od tego momentu wszystko zaczyna się mieszać.\n-Cholera-krzyczę uderzając o płytki na ścianie-Jestem po prostu szczęściarzem-wyrzucam sobie chrzaniąc swój los. Zamykam oczy i próbuje jeszcze raz.\n-Kogo tak wypatrujesz?-słyszę jej głos\n-A takiej jednej dziewczyny-odpowiadam pewny siebie podnosząc się\nZaciskam powieki mocniej.\n-Znam ją?-ciągnie łyk piwa i muszę przyznać, że wygląda cholernie seksownie\n-Szczęściara-szepnęła ale bardzo dobrze to usłyszałem\nPrzez chwile zastanawiam się czy nie żartuje, ale wpatrując się w jej oczy nic na to nie wskazuje\n-Chciałabym być na jej miejscu\nOtwieram szeroko oczy i w końcu wracam do rzeczywistości.Tak to jest właśnie to co chciałem! Dlaczego już wtedy nie wiedziałem, że ze mną flirtuje? Przecież to wiadome, że jeśli laska tak do ciebie mówi to chce cię zdobyć. Samowolnie uśmiecham się do samego siebie. Jak w ogóle mogłem pomyśleć, że są razem? Zaczynam się śmiać z samego siebie wychodząc spod prysznica.\n-Gdzie znowu wychodzisz?-marudny głos Michael’a dochodzi do moich uszu kiedy chwytam za klamkę\n-Idę spotkać się z Zayn’em-odpowiadam nieprzyjaźnie, w sumie nawet nie wiem czemu jestem tak wrogo nastawiona-Przepraszam-szeptam\n-W porządku-przytula mnie a ja wiem, że właśnie tego potrzebuje\nJego bliskość to jedyny sposób aby się uspokoić. Czując jego bezpieczne ramiona wiem, że nic mi nie grozi, że zawsze będzie obok mnie. Oddech wraca do normalności a na zakończenie ściskam go mocniej szeptając podziękowanie.\n-Zayn cis się podoba?-pyta, a ja się uśmiecham\n-Nie, po prostu chce mi pokazać drogę. Jutro wyścig –mówie spokojnie składając całusa na policzku aby się pożegnać, ale ten proponuje, że pójdzie ze mną\n-No to mam nadzieję, że jutro pójdzie ci dobrze-głos Zayn’a miesza się z dzwonkiem telefonu Clifford’a\nKarce go spojrzeniem a on odbiera odsuwając się od nas.\n-Dzięki, wzajemnie-odpowiadam krótko i po raz kolejny spoglądam na dość krętą drogę\nNie wiem czemu ale odkąd tu jestem co chwile nawiedzając mnie te chwilowe dreszcze, strach przejmuje ciało, a ręce się pocą. Zaciskam je w pięści i wiem, ze nie mogę się poddać.\n-Wszystko ok?-słyszę głos Zayn’a i od razu się uśmiecham…próbuje szczerze\n-Tak po prostu nowe miejsce i trochę się boje. Mam pytanie-kiwa głową a ja najpierw sprawdzam gdzie jest przyjaciel\nWidząc, że prowadzi jeszcze rozmowę szybko zaczynam.\n-Wczoraj na imprezie mówiłeś mi, że jeśli chce się nabić punktów można brać udział w wyścigach na motorach.\n-No tak, ale to na serio niebezpieczne-chłopak aż się krzywi i wiem, że tak jest-Czemu tak dopytujesz?\n-O czym gadacie?-straszy mnie Michael\n-O niczym-odpowiadam szybko mierząc się ze zdziwionym spojrzeniem Zayn’a\nCicho dziękuje Bogu, że kazał mu zostać cicho i tego nie ciągnąc.Oddycham z ulgą.\n-Dany możemy pogadać?-błagam, żeby tylko nie słyszał naszej rozmowy\n-Ja i tak miałem już iść więc do jutra- Zayn obdarza mnie całusem w policzek i odchodzi\n-Tak?-udaje zrelaksowaną pytając\n-Dzwonił Luke i zaprasza nas do siebie dzisiaj-jęczę w niezadowoleniu -Błagam tylko nie marudź i tak dobrze wiemy, że tam pójdziesz.\nNienawidzę siebie za niezdolność odmowy temu człowiekowi. Nie ważne co by się stało zawsze mu ulegnę. Czy to właśnie tak działa prawdziwa przyjaźń? Nie ważne co się dzieje zawsze jesteś przy tej jednej osobie? Ta..zwłaszcza kiedy nie chcesz.\nWczoraj na dachu tego budynku powiedziałam sobie że odpuszczam..odpuszczam Harry’ego. Nie będę się na nim mścić choć pokusa jest tak bardzo wielka. W sumie to on jest głównym powodem dlaczego nie chce jechać do Hemmings’a. Na pewno tam będzie w końcu się kumplują, ale hej..może to i dobrze. Przecież muszę zacząć z nim normalnie rozmawiać i odpuścić, prawda? W ogóle najlepiej jakby zniknął z mojego życia, wtedy nie kusiłoby tak bardzo, byłoby idealnie.\nZanim się orientuje stajemy przed dość niewielkim ale ładnie wyglądającym domem. Zbudowany jest z drewna i zastanawiam się czy chłopak zatrzymał się tu tylko na chwile czy naprawdę jest tutaj zameldowany. Duży parking daje mi do zastanowienia. Ma tak dużo samochodów czy po prostu miał taka zachciankę? Dobra..koniec tego rozmyślania.\n-Dziękuje-zaczynam się śmiać kiedy Mikey otwiera mi drzwi a ja dość niezgrabnie się z niego wydostaje\n-Prawdziwa księżniczka-dźwięk jego głosu jest zagłuszony krzykiem Luke’a\n-Witajcie-ponownie zaczynam się śmiać sama w sumie nie wiem czemu-Jestem brudny czy coś?-zmieszanie chłopaka jeszcze bardziej mnie rozbawia\n-Przestań-karci mnie czarnowłosy a ja przygryzam wnętrze policzka aby się opanować\nWchodzimy do mieszkania a mnie do razu uderza ciepło pomieszczenia i ten mandarynkowy zapach i nie mogę nic poradzić ale to miejsce już zawsze będzie kojarzyło mi się z czymś przyjaznym .Ciemne meble idealnie komponują się z jasnymi ścianami. Duża przestrzeń miesza się z salonem i do razu mogę zauważyć blond włosy Niall’a. Chce się uśmiechnąć lecz kiedy wzrok napotyka drugiego osobnika wszystko się sypie.\n-Cholera-przeklinam pod nosem i ponownie muszę grać szczęśliwą-Jak dostałeś się do domu po imprezie?-pytam nagle tym zainteresowana\nWcale nie chce prowadzić rozmowy z Harry’m. Zajmuje miejsce najdalej niego unikając spojrzenia.\n-Tak wiesz..-zawstydza się i nie mogę nic poradzić, że zaczynam się śmiać\n-Rozumiem-uspokajam się-Mam przynajmniej nadzieje, że była dobra.\nChłopaki zamierają. Mierzą mnie zdziwionym spojrzeniem, a ja zapomniałam, że nie jestem wśród swoich w Sydney. Tam się nie kontrolowałam, ale no taka już jestem. Jak im nie pasuje moja osobowość to niech się odwalą.\n-Spoko..jeszcze jej nie znacie-tłumaczy mnie przyjaciel a lekka ulga oblewa ich oczy\nTo znaczy Luke’a i Niall’a ponieważ staram się myśleć, że Harry’ego tu nie ma.\n-Piwko czy coś mocniejszego?-do rzeczywistości przywra mnie Hemmings\n-Piwo-odpowiada Niall przede mną sięgając po pilot\n-Ja dziękuje..jutro wyścig, wole nie ryzykować-podnoszę ręce na znak pojednania zasłaniając się jutrzejsza nocą\n-Nialler chodź mi pomóc- rządzi Blondyn a drugi z jękiem mu przytakuje\nŚmieje się kiedy w głośnikach zaczyna brzmieć piosenka Holidays- Green Day.\n-Idę do łazienki.\nSłysze głos i błagam, żeby powiedział to ten drugi. Kanapa porusza się i wiem, ze był to Mikey.\nKurwa-klnę w świadomości, ale nie mogę winić czarnowłosego. Nie wie co się rano wydarzyło i chyba w ogóle nie przewiduje.Wiercę się na kanapie skupiając wzrok na półkach na wprost mnie, Nagle wydają się takie interesujące. Niezła ma tą kolekcję płyt. Musze kiedyś coś od niego pożyczyć.\n-Dan to co stało się rano..-Harry postanawia przebić cisze a we mnie aż buzuje wściekłość\nNie wiedziałam, że to będzie aż tak trudne.\nAutor: Jannet;) o 14:53 1 komentarz:\nMUZYKA ( jak się skończy to włączcie jeszcze raz)\n‘Dlaczego tak bardzo chcesz się dowiedzieć?’-to pytanie cięgle rozbrzmiewa w mojej głowie. Najgorsze jest to, że sam nie wiem. Co mi to da, że się dowiem? Czy uda mi się ja przekonać aby w końcu to zaprzestała? Czy od tak, poznany chłopak może pomóc jej się od tego odwrócić? Przecież to jest niedorzeczne. Chciałbym jej pomóc, ale nie wiem jak. Nie mam kompletnie pomysłu aby choć trochę ja od tego odciągnąć.\nKończyłem czerwony napój kiedy Niall brał prysznic. Mike zniknął w drugiej łazience a ja wpatrywałem się w panoramę miasta.\n-Czego tak wypatrujesz?\nWypatrujesz, wypatrujesz, wypatrujesz? To słowo zamigotało gdzieś w oddali wspomnień.\n-Niczego, czekam aż zwolni się łazienka. Ten sok nie pomaga-zamarudziłem nawet się nie odwracając, boje się, że jak znowu ja zobaczę to się rozproszę\nZaśmiała się przechodząc przed pokój jak się domyślam.\n-Łazienka jest już wolna, a sok to nie magia. Za jakąś godzinę będziesz mógł przynajmniej zjeść normalny posiłek.\nJuż miałem odpowiedzieć kiedy delikatnie musnęła palcami mój kark.Przejechała po włoskach ale tak subtelnie że aby ją poczuć musiałem zamknąć oczy. Rozkoszowałem się jej bliskością. Taki malutki ruch a po prostu czuje się zajebiście.\nCzuje tak napina mięśnie pod moim dotykiem i przybijam sobie piątkę w duchu.Na serio myślałam, ze pójdzie dużo ciężej. Taki niewielki gest a już należy do mnie. Uśmiecham się chyba zbyt szeroko, wygram ta walkę.\nNagle, zanim się orientuje moje ciało mocno przyciśnięte jest do szyby, duże jego dłonie ściskają nadgarstki tak, że aż zasyczałam z bólu. Dzieli nas parę centymetrów. Patrzy na mnie z taką intensywnością, taką złością, że pragnę zniknąć.\n-Boli-jęczę wiercąc się pod jego uściskiem, ale on ani myśli przerwać\n-Nie rób tego nigdy więcej-syczy prosto w twarz i odchodzi\nPuszcza mnie, a ja odruchowo rozcieram nadgarstki. Trzaska drzwiami i zostawia mnie zdezorientowaną.\n‘Co się przed chwilą stało?’-pytam samą siebie i zaczynam się zastanawiać czy dalej brnąć w tą grę, jeśli potrafi być tak niebezpieczny. Ta złość, pociemniałe tęczówki kiedy tak mnie przyciskał jakbym chciała go zabić. Nie wiem co mu odwaliło. Przecież mu się podobało więc co do cholery tak go wkurzyło?\n-Pierdol się-krzyczę sama do siebie rzucając poduszką w drzwi przed które wyszedł-Wychodzę!-krzyczę aby Mikey mnie usłyszał i powtarzam ruch Styles’a\nGodzina, godzina minęła zanim wyszłam z mieszkania. Błąkam się po mieście, a myśli tłoczą się w mojej głowie. Słońce schowało się za ciemnymi chmurami i na prawdę niewiele brakuje aby deszcz zagościł na mojej skórze. Stawiam powolne kroki po lekko zniszczonym chodniku. Idę, nie wiem dokąd ale nie dbam o to. Próbuje się wyciszyć. Chce o wszystkim zapomnieć, moje życie to gówno i znowu dopadają mnie te myśli. Te które sprawiają że czuje się jak najgorszy człowiek świata.Że to co robię, to co kieruje moim życiem..w Biblii chyba powinnam być skazana za to na śmierć..no dobra może nie,ale tak się czuje. To byłaby kara idealna dla mnie.\nPodnoszę wzrok. Opuszczony, niezwykle wysoki budynek obejmuje mój wzrok.\n-Idealne miejsce-szepce sama do siebie i kieruje się do drzwi których tak na prawdę nie ma\nCzarna cegła pokrywa nie tylko ściany ale także podłogę. Stąpam po niej odkrywając drogę do schodów. Boje się na nich stanąć, są z drewna i zdecydowanie się rozpadają ale ryzykuje. Niepewnie stawiam krok i za nim kolejny. Czuje się jak w horrorze i nawet wyobrażam sobie że za chwile ktoś wyskoczy zza rogu ale w końcu znajduje się na samej górze. Zgaduje, że około 10 piętro. Pcham metalowe drzwi i jestem na szczycie. Panorama miasta rozpromienia aż po horyzont i uśmiecham się na tej widok. To będzie moje ulubione miejsce, już to wiem. Podchodzę do rogu. Muskam murek na jakieś pół metra i wyobrażam sobie Sydney. Tam też miałam takie miejsce. To w nim..nie ważne. Po prostu tutaj będę czuć się bliżej niego. Wiem, że będzie obok mnie. Zamykam oczy. Siadam na brudnej ziemi. Pozwalam aby wiatr rozwiał włosy, a za chwile zaczął je moczyć niewielkimi kropelkami deszczu. Chce zapomnieć, ale kiedy to sobie mówię myśli znowu zasypują mnie jak burza.\nDlaczego to w ogóle robię? Dlaczego tutaj jestem? Dlaczego jestem aż tak bardzo zła istotą? Dlaczego tak bardzo chce aby ludzie cierpieli tak jak ja to robiłam? Dlaczego jeszcze chce wciągnąć do tego Harry’ego? To przeszłość, dobra..skrzywdził Ally ale czy to na prawdę ma sens aby się mścić? Zwłaszcza gdy potrafi być tak nieprzewidywalny. W ogolę nie uchodzi za takiego i to mnie martwi. Boje się co zrobi więc może po prostu zostawię go w spokoju? Ale nie mogę..widząc go pierwszy raz od razu wiedziałam, że chce mu dopiec. Wiem co przeżywała Ally po rozstaniu. Skrzywdził ją tak bardzo a na nim nie zrobiło to w ogóle wrażenia. Czy na prawdę chce się w to wplątać i zamiast wyścigów pobawić się nim? Właśnie wyścigi..tu nie będzie tak jak Sydney. Boję się, cholernie się boje, że będę musiała sięgnąć po motocykle, żeby móc lecieć do Nowego Jorku. Z rozmowy z Zayn’em tylko ci co ścigają się na motorach mogą zdobyć na prawdę dużo punktów.\n-Nie chce-szepce do siebie a wspomnienia z wypadku pojawiają się przed oczami-Nie zrobię tego-uderzam pięścią o zimna powierzchnie-Nigdy więcej i dobrze o tym wiesz-szeptam i wiem, ze ten deszcz ma być potwierdzeniem mojego postanowienia.\n-Zamknij się –syczę przez zęby uderzając z większą siła w worek treningowy\n-Harry tak jej nie zdobędziesz-odzywa się Niall biegnąc na bieżni obok mnie\nDziękuje szefowi,że umieścił tutaj też worek, jest idealny w takich chwilach.\n-Nie chce tego-wmawiam to nie tylko Horan’owi ale także sobie\n-Znam cie już tyle..wiem, że jest inaczej-śmieje się ze mnie\n-Horan zajmij się lepiej sobą!-wydzieram się na niego i odchodzę\nChce o niej zapomnieć. Zaraz po tym co się wydarzyło w jej mieszkaniu trafiłem tutaj.Nie mam dzisiaj zmiany, ale chce poćwiczyć i tu wcale nie ma powiązania z Dan mówiącej, że to najlepszy sposób na kaca. Zapomnieć-tak łatwo powiedzieć a już parę razy przyłapałem się na wyobrażaniu sobie jej ćwiczącej tutaj obok mnie w tym samym stroju co widziałem ja rano.\n-To co zrobiłeś dzisiaj..-zaczyna ponownie a moje oczy się rozszerzają-Myślałem, że już nie krzywdzisz kobiet.\n-Nie wiesz co się wydarzyło-syczę zajmując się robieniem brzuszków lecz obraz lekko przerażonej twarzy Dan nie może wyjść w mojej głowy\n-Ja pierdole Harry, opanuj się. Nie ważne co się wydarzyło to było popieprzone, teraz na pewno nie masz u niej szans.\n-Ona ma Michael’a. Sprawa zamknięta-udaje, że nie robi to na mnie wrażenia wykonując dalej ćwiczenia\n-To co słyszałeś-drwię a w zamian otrzymuje śmiech\nPrycham na niego. Dzięki Horan, jeszcze tego mi było trzeba, niezły z ciebie przyjaciel. Biorę głęboki oddech i kontynuuje brzuszki.\n-Gadałem z nim dzisiaj rano i mogę ci przysiąc, że oni nie są razem-informuje mnie chłopak a ja zamieram.\nJuz nawet nie wiem jak was prosić o komentarze.\nNaprawdę chce wiedzieć co o tym myślicie a wy nic...to nie jest miłe ;x\nAutor: Jannet;) o 09:47 1 komentarz:\n-Kurwa-było reakcją Niall’a\nW jednej chwili ból głowy był niczym.Kac nagle stał się nieważny. Był najmniejszym problemem. Nawet kurwa ubiór Dan mnie nie rozpraszał.Wszystko się zatrzymało. A ja w spokoju próbowałem analizować jej słowa.Wpatrywałem się w jej oczy błagając aby żartowała. Chciałem aby wybuchła śmiechem mówiąc jaka śmieszną mam minę, ale kurwa ona nie zamierzała tego robić! Jak kurwa mogłem być tak nieostrożny i przelecieć zarażona laskę?\n-Harry tak mi przykro..-współczuła mi, współczuła mi spieprzenia sobie życia\nPocierała ramie próbując załagodzić nawet nie wiem co..ból, rozpacz, wkurzenie? Nie wiem, nie wiem co czułem ale wiedziałem, że teraz nic nie będzie jak dawniej. A co gorsza teraz na pewno już nie będę się pieprzył z Dan. Nie teraz kiedy jestem chory.\n-Ale nie jest na sto pewne, że Harry się zaraził-odezwał się Horan także zaskoczony tym wszystkim\n-Dlatego musi iść zrobić badania-dziewczyna wstała wracając do przygotowywania kolejnego napoju\n-Ja pierdole..-wyszeptałem jakby do siebie kiedy postać Mikey’a ukazała się w kuchni\n-Wody, błagam-odezwał się zaspany, na co Dan odpowiedziała śmiechem\nFajnie, że przynajmniej tobie jest do śmiechu. Spojrzenie Niall’a aż paliło moje ciało. Nie chciałem na niego spojrzeć, ciekawe co sobie teraz o mnie myśli.\nNie chce na nikogo patrzeć!\n-Ratujesz mi ży..-urwał w połowie, kątem oka widziałem jak na nas patrzy\nNie dziwie się..jeden wpatrujący się w jeden punkt przed siebie, całkowicie odcięty od świata, które właśnie mu się zrujnowało, a drugi patrzący na niego z współczuciem.\nChciałem powiedzieć, żeby spierdalał, a Dan i Niall, żeby się zamknęli. Nikt więcej nie musi o tym wiedzieć! Wystarczy, że Niall wie..na pewno to rozpowie, Clifford nie musi. To znaczy..pewnie powiedziałem to przy wszystkich wczoraj, ale jeśli ja tego nie pamiętam to oni prawdopodobnie też więc nie ma potrzeby tego wspominania.\nAle jestem wkurwiony.\nJuż miałem wstać i wyjść stąd, aby nie narażać się na ich spojrzenia kiedy lekki chichot wydobył się z gardła Clifford’a ale szybko się zamknął kiedy ból dał o sobie znać.\n-Któremu zrobiła żart?-zapytał a zmarszczyłem czoło\n-Zamknij się!-roześmiana uderzyła chłopaka w ramie\n-Każdemu nowemu znajomemu robi żart o HIV jak jest jakaś niezła impreza-wyjaśnił ciemnowłosy a ja chyba po raz drugi tego poranka przeżyłem mini zawał\n-Ej no! Zepsułeś zabawę, chciałam żeby się trochę pobawili-zaśmiała się dziewczyna\nSerio, kurwa serio? Jaja sobie ze mnie zrobiła?\n-O to nie musisz się martwić, za chwile się pobawią w łazience jeśli pokazałaś im się w tym stroju i to jeszcze po siłowni.\nChwila ciszy, a dziewczyna musiała się zmierzyć z trzema parami oczu na jej ciele.\n-Idę pod prysznic-zawstydziła się lekko odwracając wzrok\n-Nienawidzę cię-powiedziałem szczerze kiedy chciała się oddalić\nNa moje słowa odwróciła się posyłając buziaka poprzedzonego szerokim uśmiechem. Dobra już nienawiść mi przeszła i znowu mam na nią ochotę.\nOdetchnąłem z ulgą..to chyba były najgorsze minuty w życiu. Była taka poważna, śmiertelnie, to przejęcie w jej oczach na serio jej uwierzyłem a to była tylko gra. To bijące jak oszalałe serce teraz już się uspokajało.\n-To było niezłe-zaśmiał się przyjaciel, popijając sok i do razu się skrzywił-Jakie to niedobre.\n-Ale pij, pomoże ci. To niezawodny sposób Dan na kaca i na serio pomaga.\n-Gdzie my w ogóle jesteśmy?-zapytałem aby zabić trochę smak pomidorów z lekką domieszką jakiś przypraw\n-Zatrzymaliśmy się tu z Dany na okres wyścigów-chyba nigdy nie przyzwyczaję się że mówi z taką lekkością i łatwością o dziewczynie, która bierze udział w czymś nielegalnym a co gorsza niebezpiecznym\n-Dlaczego akurat przyjechaliście do Londynu?-zapytał Niall kiedy chłopak Danielle patrzył przez okno\n-Bo jeśli tu też otrzyma miano mistrzyni będzie mogła wystartować w International Race w Nowym Jorku, to jej cel-odpowiedział ze smutkiem i nie wiem czy na serio zaczął się martwić czy myślał o czymś zupełnie innym\n-Dlaczego to jest dla niej tak bardzo ważne?-nie planowałem powiedzieć tego na głos\n-Dlaczego tak bardzo chcesz się dowiedzieć?-dobiegł nas zdenerwowany głos dziewczyny z progu\n-Przepraszam..nie ch..-chciałem się szybko wytłumaczyć\n-Do cholery jasnej ile razy można wam powtarzać że po prostu to lubię?!-wkurzyła się i to bardzo\nDziwnie się poczułem kiedy z trzaskiem drzwi wyszła z pomieszczenia. Może na prawdę ma dość powtarzania tego samego w kółku jak większość męczy ten temat. Może właśnie czując adrenalinę czuje, że żyje.\n-Tak..właśnie dlatego-westchnął Michael wracając do sypialni\n-To jest dziwne-przeciągnął Niall i musiałem się z nim zgodzić\nI znowu żadnego komentarza..najwidoczniej FF się wam nie podoba więc nie wiem czy jej sens dalej to ciągnąć.\nAutor: Jannet;) o 11:20 3 komentarze:\n-Za wygraną Dan!-krzyk Luke’a przebił głośną muzykę kiedy podnosił swój kieliszek\nKażdy ponowił jego ruch a za chwile płyn rozlał się po gardle lekko go drażniąc.\nStolik otoczony był przez 8 osób..jak mi się wydaje bo światło ledwo co dostaje do naszej części klubu. Siedzę między Niall’em i Michael’em. Jest oczywiście Dan która siedzi obok swojego chłopaka i Zayn’a-kolejnego kierowce który najwidoczniej cieszy się zwycięstwem dziewczyny, ale jestem pewny, że chodzi mu tylko o jedno. Jest też Ash i Calum-znajomi Hemmingsa i Clifforda, w sumie nie wiem skąd się tu wzięli i jest z nami jeszcze jeden chłopak ale nawet nie zapamiętałem jego imienia ale wydaje się spoko.\nKażdy jest już wstawiony, bez wyjątku. Danielle jest jedyną dziewczyna w towarzystwie i nie wiem czy to dobrze czy nie, ale świetnie czuje się w męskim towarzystwie.Każdy zwraca na nią uwagę i tak jakby nad nami panuje. Spoglądam cięgle na nią widząc tą radość kiedy ktoś wspomni o wyścigu, ale jeśli zadasz pytanie dlaczego się tego podjęła jej spojrzenie nagle się zmienia choć próbuje to ukryć. ‘Lubię adrenalinę’ to jest odpowiedź i od razy zmienia temat.\nI teraz było tak samo, kiedy podobne pytanie padło od Zayn’a usłyszeliśmy tę samą odpowiedź poprzedzoną szybkim kieliszkiem.\n-Idziemy tańczyć!-powiedziała szybko wstając z miejsca i przechodząc pomiędzy nas wychodząc na ciasny korytarz prowadzący na parkiet\nZaśmiałem się widząc jak lekko się zachwiała potykając się chyba o nogi Niall’a. Obserwowałem jej każdy ruch i nie dało się nie zauważyć że nie byłem jedynym skanującym jej ciało.\n-Nikt nie idzie?-zapytała zawiedziona orientując się, że nikt nie zawtórował jej propozycji-Niall chodź!-chwyciła rękę chłopaka ciągnąć go w swoją stronę, jedynym powodem dlaczego wzięła akurat jego było to że siedział przy samym brzegu.\nKiedy odeszła zapanowała chwilowa cisza, ale chłopaki od razu znaleźli wspólny temat. Alkohol co chwile rozlewany był do kieliszków. Zaczęli gadać o piłce nożnej po tym jak parę z nim wzięło przykład z poprzedniej dwójki i wolą tańczyć. Wstałem z miejsca w ręku trzymając kubek tym razem z piwem.Przeróżne kolory świateł migotały w całym pomieszczeniu utrudniając pokonanie drogi dlatego zatrzymałem się przy barierce.Tłum tańczących ludzi rozprzestrzenił się przed moimi oczami i nie mogłam się nie uśmiechnąć widząc te pijane laski a raczej ocierające się o chłopaków a nie z nimi tańczących.Pewnie większość z nich nawet nie kontaktuje. Usilnie próbowałem wypatrzyć Dan w tym lekko zaciemnionym ale co chwile rozjaśniającym się przez białe pulsujące światło miejscu. Co chwile jakieś dziewczyny migotały mi przed oczami ale żadna nie równała się z Danielle. Aż w końcu blond włosy Niall’a zostały przeze mnie zauważone a zaraz obok niego dziewczyna. Jednak nie była to Dan. Zmarszczyłem czoło zawiedziony opierając przedramiona na barierce jakby to pomogło mi w szybszym wyszukaniu dziewczyny.\nCholera, gdzie ona jest?!\n-Kogo tak wypatrujesz?-wystraszył mnie głos dziewczyny obok ucha, ale nie mogłem powstrzymać uśmiechu\nZaśmiałam się po nieudolnej próbie obrócenia mnie przez Niall’a. Miał poczucie rytmu i idealnie czuł muzykę więc tańczenie z nim na prawdę było przyjemnością. Świetnie się razem bawiliśmy kiedy przytuliłam go do siebie a przypadek sprawił, że spojrzałam w górę a tam nie kto inny jak Harry. Popijał piwo z czerwonego kubka obserwując intensywnie grupę ludzi nieźle się bawiących. Kąciki moich ust się uniosły, a kiedy przeszła obok niego blondynka próbująca zagadać zdałam sobie sprawę, że trzeba zacząć działać. Nie mam czasu, im wcześniej zacznę tym dłużej będziemy się bawić.\n-Musze do łazienki! Zostajesz?!-wykrzyczałam do ucha Horan'a a ten tylko potwierdzająco kiwnął głową\nOmijałam spocone ciała zerkając co jakiś czas do góry aby upewnić się, że Harry dalej tam jest. Zaśmiałam się szyderczo. Jest takim typowym facetem.Owinięcie sobie go wokół palca nie będzie wyzwaniem..to to na pewno.\n-Jedno piwo-uśmiechnęłam się szeroko do barmana puszczając oczko aby jako pierwsza dostać alkohol\nWystarczył jeden, malutki ruch a ten od razu zwrócił na mnie uwagę. Faceci to bardzo prosta maszyna i może trzeba trochę wysiłku aby ich zrozumieć, ale żeby ich zdobyć to przeciwna strona. Wystarczy parę sztuczek a chłopak może być twój. Tak właśnie jak teraz.\nChwyciłam kubek kierując się w stronę schodów. Ignorowałam krzyki i świsty na moją osobę. Już nawet nie zwracam to mojej uwagi. Debile..\nZbliżałam się do Styles’a, a lekkie zmartwienie widniało na jego twarzy kiedy pochylając się nad barierką intensywnie mam nadzieje szukał mnie na dolnym parkiecie. Wzięłam głęboki oddech, łyk piwa i ruszyłam dalej. To oficjalnie zaczynamy!\n-Kogo tak wypatrujesz?\nOparłam się plecami o barierkę obracając głowę w jego stronę. Uśmiechnął się-dobry znak.\n-A takiej jednej dziewczyny-pewność siebie aż od niego emanowała kiedy podniósł się tym razem opierając ręce na metalowej poręczy\n-Znam ją?-pociągnęłam łyk alkoholu tym razem patrząc prosto, nieznane mi chłopaki przede mną w loży mieli już dość,zdecydowanie\nZaśmiał się spuszczając wzrok i wziął ze mnie przykład popijając napój.\n-Szczęściara-szepnęłam ale wiedziałam, że to usłyszał\nCzułam jego wzrok, uśmiechnęłam się przebiegle.Przymrużyłam powieki mierząc się z jego spojrzeniem. Zdecydowanie nie spodziewał się takiej odpowiedzi. Jego czoło znacznie się zmarszczył.o Zbiłam go z tropu a teraz trzeba jeszcze to pogłębić. Podkręcamy atmosferę.\n-Chciałabym być na jej miejscu-wyszeptałam prosto do ucha lekko go muskając i odeszłam\nTak..tak po prostu odeszłam zostawiając go tam oniemiałego. Naiwniak\n-Co ty się tak śmiejesz?-odezwał się jako pierwszy Luke\n-Po prostu..-twój przyjaciel jest frajerem-Fajna impreza!-wykrzyczałam poruszając się w rytm muzyki\nPodniesienie powiek było nie lada wyzwaniem. Suchość w ustach była niczym w porównaniu do bólu głowy a o jej ciężkości to już nie wspomnę. Przetarłem oczy i dopiero teraz zobaczyłem białą pościel, ogromny telewizor zwieszony na fioletowej ścianie na wprost mnie i wielkie okno przez które bardzo dziękuje światło nie miało jak wpadać przez rolety. Nie jestem u siebie. Usiadłem. O kurwa. Pulsujący ból był nie do zniesienia. Musze zażyć jakieś proszki.Lekko się wyprostowałem rozluźniając szyje poprzez jej lekkie skręty.\nDobra to jest dziwne…zacząłem analizować każdą minute wczorajszego wieczoru.\n-Nie-wyszeptałem kiedy obraz urwał się w jednym momencie.\nTo na pewno się nie stało, może i nie pamiętam co się stało,ale kurwa jak znalazłem się w jednym łóżku z Michael’em?\nSzybko odsłoniłem pościel..ok jestem w bokserkach i mam nadzieje, że nic się nie wydarzyło. To znaczy, nie mogło się coś wydarzyć ponieważ lubię dziewczyny.\n-Kurwa-po raz kolejny zakląłem czując ból kiedy wolnym krokiem mam nadzieje kieruje się do kuchni\nGdzie do cholery jestem?\nDziękowałem Bogu kiedy po męczącej mnie jak cholera drodze dotarłem do stołu nie daleko lodówki biorąc z niego butelkę z woda mineralną.\n-Daj trochę-usłyszałem znajomy głos tuż za mną\nNiall..co on tutaj robi? Ja pierdole..co się wczoraj działo?\nNie miałem nawet siły mu odpowiedziać tylko podając butelkę usiadłem chwytając się za głowę i zamykając oczy. Jak ja nienawidzę tych konsekwencji imprezowych,to najgorsze co może być.\n-Gdzie my do chuja jesteśmy?-wyszeptał Niall zajmując miejsce naprzeciw mnie\n-Żebym wiedział..-zamarudziłem a skrzyp drzwi wkurwił mnie niemiłosiernie\n-Jezu..-tak..Niall wyraził dokładnie to co chciałem ale jego głos był dziwny\nZamiast zamarudzić jego głos jakby był przepełniony podziwem, podnieceniem?\nJaki z niego dziwny koleś. Zajęczałem nie mając siły nawet na niego patrzeć dlatego odrzuciłem tą myśl na bok opierając głowę o stół. Chce iść spać!\nPo cholere tyle piłem?!\n-Siema chłopaki-uniosłem głowę i to chyba było najgorsze co mogłem zrobić\nBól przeszył mnie całego,poczułem chyba każda komórkę w ciele,ale to co zobaczyłem..o kurwa. Dan.. miała związane włosy w kucyka, krótki, bardzo krótki top i idealnie opinające legginsy do tego pot lekko pojawił się na jej brzuchu. Brak makijażu. Wyglądała jakby przed chwilą trenowała. Ja pierdole..jakie to podniecające.\n-Jezu..-powtórzyłem słowa Niall’a i już wiedziałem co wcześniej zobaczył\nPrzełknąłem ślinę bo w jednej chwili suchość stała się aż namacalna.\nTen widok..nie da się go opisać. Czarny strój dodawał jej jeszcze uroku i jeśli myślałem, że nie ma seksowniejszego widoku niż ta dziewczyna w kombinezonie to oficjalnie mogę przyznać, że się myliłem.\nCholera..poprawiłem się na stołku.\n-Gdzie byłaś?-zajęczał kumpel także nie mogąc oderwać wzroku od dziewczyny\nZaczęła coś przygotowywać odwracając się do nas tyłem.\nJa pierdole..jej tyłek. Zajęczałem zamykając oczy, nie mogę! Ona jest idealna!\nKurwa co się ze mną dzieje. To tylko kac..\n-Byłam na siłowni.\n-Jak?-zapytał Niall z nie dowierzaniem, umieram\n-To mój sposób na kaca, najlepszy. Powinniście spróbować.\nOna się chyba nad nami znęca kiedy pochyliła się wyrzucając coś do kosza. Wymieniliśmy z chłopakiem spojrzenia i zdecydowanie czujemy dyskomfort w bokserkach. Wezmą ją kiedyś do mnie na siłownie. Ustalone. Ale może nie..jeśli ubierze jaki strój nie ręczę jak skończą się ćwiczenia.\n-Harry jak się czujesz?-wypaliła nagle popijać swoją wodę i wrzucając lód do dwóch kubków, co ona w ogóle robi?\nGłowa mi zaraz pęknie i jeszcze ona w tym stroju.\n-Wiesz, że musisz iść na badania?-skierowała pytanie z powagą w głosie stawiając przed sami czerwony napój\n-Jakie badania?-zapytaliśmy równo z Horan’em, jednak ja z lekkim przerażeniem\n-Sok z pomidorów, nie dobry strasznie ale pijcie, pomoże wam na kaca.\n-Jakie kurwa badania?!-podniosłem głos zamykając na chwile oczy, po co tyle piłem, przez ten ból za chwile zwymiotuje\n-Nic nie pamiętasz?-przejęcie na jej twarzy na serio mnie przestraszyło\nO czym ona w ogóle gada? Wypuściła strzępiony oddech kucając przed stołem i opierając o niego łokcie.\n-Wczoraj..-zaczęła pomału-Bawiliśmy się wszyscy, ale nagle ty zniknąłeś z jakąś laską.\nMoże i byłem wstawiony ale przez cały wieczór myślałem tylko o Dan wiec nie mogłem się pieprzyć z inną.\n-Wróciłeś lekko przerażony, nie wiedzieliśmy o co chodzi a wyciągnięcie z ciebie odpowiedzi nie było łatwe-spojrzałem na Niall’a wpatrującego się w dziewczynę, słuchaj jej uważnie i analizował, próbował odnaleźć coś w wspomnieniach, a kiedy nasze spojrzenia się spotkały wytężyłem wzrok, o nie…on też to pamięta, czyli to musi być prawda-Wypiłeś kilka kieliszków pod rząd i w końcu się wygadałeś.\n-Powiesz mi w końcu czy nie?-ja pierdole\n-Powiedziałeś, że laska z która się pieprzyłeś była zarażona HIV.\nTrochę mi przykro, że pod ostatnim rozdziałem nie ma żadnego komentarza.\nWyświetlenia są i bardzo dziękuje za ponad 1000 ale proszę was komentujcie-to naprawdę ważne dla mnie.\nWiem, że jeszcze za bardzo się nie dzieje, ale wszystko się rozkręca! Jesteśmy coraz bliżej akcji Harry-Dan.\nAutor: Jannet;) o 12:11 Brak komentarzy:\n-Znowu pierwsza-bez problemu mogłem usłyszeć głos Clifforda jako pierwszego znajdującego się w objęciach Dan\nNiemal wpadła w jego ramiona po wyskoczeniu z samochodu i nawet nie przeszkadzało mi, że się przytulają, ważne, że żyła i ukończyła wyścig.\nI to cholera jasna jako pierwsza.\nTłum krzyczał jej imię co chwile trącając ją szczęśliwie ramieniem. Uśmiech z jej twarzy nie potrafił zejść. Ten blask bijący z jej pięknych oczu, ta ich jasna barwa wskazywała tylko jedno..ona na serio to kocha i to jest przerażające.\n-Chodź jej pogratulować-ledwo co głos Luke'a odbił się w moich uszach przez nastolatków dalej podekscytowanych wyścigiem czekając aż reszta przekroczy linie mety\nZ tego co się orientuje jest pierwszą kobietą biorącą udział w tego typu wyścigach tutaj w Londynie. Już to przykuło wielka uwagę. Drugą ważną rzeczą, którą rzuciła się w oczy była jej uroda. Zauroczyła tu chyba wszystkich a teraz zwyciężając na pewno nie zejdzie z ust przez najbliższe tygodnie każdego przechodnia w Londynie, który choć trochę interesuje się czymś takim.\nPiękna, seksowna kobieta wygrywa wyścig. Jak to kurewsko brzmi..nie wiem czy w dobrym czy złym znaczeniu tego słowa.\nZdecydowanie jest tu sensacją. Nie mogliśmy się do niej dostać, dlatego ponowiliśmy próbę dopiero wtedy kiedy tłum zaczął się rozchodzić a reszta kierowców, jedni wkurzeni a drudzy zaskoczeni ale szczęśliwi zwycięstwem dziewczyny zaczynali odjeżdżać w swoich kierunkach.\n-No nieźle..-zaczął Luke, a Dan w przypływie pewnie dalszej adrenaliny a teraz jeszcze szczęścia rzuciła mu się na szyję\nNie mogłem powstrzymać chichotu kiedy zaskoczony Blondyn odwzajemnij jej uścisk.\n-Pierwszy wyścig tutaj i już pierwsze miejsce..zajebiste masz to auto.\n-Jeśli chodzi ci o przejażdżkę to spoko nie ma sprawy-odpowiedziała szybko odsuwając się od chłopaka\n-Serio?-zapytał nie dowierzając a w jednej chwili oczy powiększyły mu się o kilka rozmiarów\n-Jasne nie ma sprawy. Wsiadaj!-obojętnie wskazała na auto za nią stojące\n-Głupia jesteś! On je rozwali!-wydarł się ciemnowłosy próbując biec w stronę Luke'a\n-To twój przyjaciel, zaufaj mu..-odpowiedziała spokojnie a wściekłość aż emanowała od chłopaka\n-Ale cholera jasna, on zepsuj..\n-Zamknij się!-przerwała mu krzykiem\nSekundę po tym usłyszeliśmy pisk opon a czarny samochód zniknął za masa zakrętów.Powinien zwolnić.\n-Widzisz, nic mi się nie stało-obróciła się wokół własnej osi i dopiero po chwili zrozumiałem że zwracała się do mnie\n-Aż nie mogę uwierzyć-odpowiedziałęm rozbawiony\n-Widzisz..-zaczęła zbliżając się\nJej opuszki palców musnęły nagą skore mojej szyi a ja samowolnie mocniej wciągnąłem powietrze.\n-..nie jestem aż taka zła-wyszeptała zaraz koło ucha, o kurwa\n-To idziemy świętować,nie?- zapytał entuzjastycznie Michael, a Dan w jednej w chwili się odsunęła\n-Trzeba zapytać Luke'a jak wróci gdzie są najlepsze kluby-odpowiedziała szybko dziewczyna\n-Znam parę dobrych miejsc-zacząłem pewny siebie mając nadzieje,że się zgodzi\n-Ok..to zanim Luke przyjedzie, ja lecę zadzwonić i idziemy-ledwo co skończyła i już nie było jej obok nas\nCisza zapanowała pomiędzy nami. Nie byłem pewny czy warto się odzywać, czy tak na prawdę nie jest na mnie łagodnie mówiąc wkurzony kiedy jego dziewczyna można powiedzieć, ze mną flirtuje i to na jego oczach. Nie mogłem nic poradzić ale uśmieszek wkradł się na moje wargi na sama myśl.\nTo na serio miłe.\n-Skąd znasz się z Luke'iem?- zapytałem w końcu po naprawdę długiej ciszy\nSpojrzał na mnie niepewnie, zdziwiony, że w ogóle się odezwałem. Nie miał zamiaru odpowiadać, ale w końcu to zrobił.\n-Przyjaźniliśmy się jak mieszkał jeszcze w Sydney.\nSpodziewałem się bardziej złożonego zdania i więcej informacji ale no cóż..widocznie nie jest zainteresowany rozmową jeśli komórka na której nic szczególnego nie robił stała się bardziej atrakcyjna.\n-Jess! Musze ci coś powiedzieć-odezwałam się od razu z przejęciem po usłyszeniu szumu po drugiej stronie słuchawki\n-Ta..też miło cie słyszeć-odgryzła się złośliwie ale przyjaźnie przyjaciółka\n-Nie ważne..nie uwierzysz kogo spotkałam-odkaszlnęła dając mi znać że czeka na odpowiedź-Harry’ego.\nWciągnęła głęboko powietrze i właśnie w tej chwili w ogóle żałowałam, że jej powiedziałam.\n- To nie możliwe-wystraszyła się Jess na wspomnienie o jej dawnym chłopaku\nTak..Harry był nazywany mianem ‘drugiej połówki’ Jess przez około 2 miesiące kiedy jeszcze mieszkała w Londynie. Przed poznaniem jej w Sydney jakieś 3 miesiące temu mieszkała z rodzicami w stolicy Anglii. Poznała Harry’ego, był idealny według niej póki nie okazało się, że jest typowym facetem bawiącym się z każdą laską. Dlatego właśnie zdecydowała się opuścić Wielką Brytanie i przejechał połowę świata aby zacząć nowe życie. Zbyt poniżona nie umiała odnaleźć się w Londynie. Nie raz słuchałam o tym jaki był, jak wygląda, jak spędzali czas, czym się zajmował, dlatego jak go zobaczyłam od razu wspomnienia zbombardowały moją głową. Te oczy i chyba tatuaże przekonały mnie, że to właśnie on.\n-Zemszczę się na nim w twoim imieniu-zaśmiałam się już mając plan\n-Nie martw się, załatwię go jego własną bronią.\nJuż zaczyna się coś dziać ale to dopiero początek!\nBardzo was proszę o komentarze-to dla mnie bardzo ważne ;)\nAutor: Jannet;) o 14:07 Brak komentarzy:\n-Dan nie przyszła popatrzeć, ona bierze udział w tych wyścigach-wytłumaczył przyjaciel\nZmarszczyłem brwi dokładnie analizując jego słowa.\nChyba sobie ze mnie kurwa jaja robi.\nTa niewielka, roześmiana dziewczyna najprawdopodobniej na haju za chwile ma wsiąść do samochodu i odjechać z piskiem opon narażając swoje życie? Dobry żart Hemmings.\n-Ale nie możesz..to niebezpieczne-słowa wyszły z moich ust zanim zdążyłem pomyśleć\n-Każdy mi to mówi -spojrzała na mnie intensywnie-Ale to jest właśnie to co kocham-powiedziała to z taka lekkością, jakby świadomość, że za chwile może rozbić samochód, wylądować w szpitalu a co gorsza w grobie nie robiła na niej wrażenia\nAle..czemu ja się przejmuje, to przecież jej życie. Ale no kurwa.,.dziewczyna bierze udział w nielegalnych wyścigach i oni jej na to pozwalają? To popierdolone!\n-Ale.. -zacząłem jednak głośny dźwięk czyjegoś głosu przez głośniki zagłuszył wszystkich\n‘Za 5 minut zaczynami pierwszą partie wyścigów’\nW jednej chwili ludzi zaczęli przemieszczać się bliżej linii startu chwytając odpowiednie małe urządzenia przypominające telefony komórkowe aby być cały czas na bieżąco, sprawdzając poczynania zawodników.\n-Musze się zbierać..przebrać i w ogóle.\n-Masz jeszcze czas, jesteś w drugiej partii-odezwał się szybko Mikey\nSpojrzała na niego groźnie jakby tym spojrzeniem chciała dać mu dość jasną odpowiedź.\nOk..to jest dziwne.\n-A dobra..-dodał szybko lekko speszony odczytując bezsłowną wiadomość dziewczyny\nMusze złapać ją zaraz po wyścigu, jeśli przeżyje. Kurwa no jasne, że przeżyje i się z nią umówię. Może spotkam się z nią zamiast tej blondynki znowu uważnie mi się przyglądającej.\n-Także.. -zaczęła uśmiechając się to do mnie to do Luke’a-Miło było-dopowiedziała śmiejąc się jednak jej głos zdecydowanie krył zdenerwowanie, a mi na skutek tego strach przeleciał całe ciało\nOna nie może jechać!\n-Powodzenia -Luke jako pierwszy się odezwał a mi jakoś brakło słów\nSerio Hemmings? Wypuszczasz ją na śmierć? Mądry jesteś?!\nPrzytulił ją delikatnie dodając otuchy.\nMichael zrób coś i powiedz, żeby tu z nami została a nie wybierała się na tor! No cholera jasna, czy tylko ja się kurwa tak tym przejmuje?!\n-Fajnie było cie poznać -przejęła inicjatywę odzywając się do mojej osoby\nZanim zdarzyłem cokolwiek powiedzieć jej niewielkie ramiona objęły moje ściskając w dość mocnym uścisku.Nie, żebym narzekał ale odzwzajemniając go nie chciałem puścić, zrobiłbym wszystko aby tylko nie wsiadała do tej pieprzonej pułapki śmierci, znaczy samochodu.\nAlbo jest zajebista dziewczyną i potrafi mnie odczytać, albo to po prostu przypadek kiedy szepnęła mi do ucha.\n-Nie martw się, nic mi nie będzie-po tym szybko oderwała się kierując w stronę niewielkiego pomieszczenia tylko dla kierowców.\nOdprowadziłem ją wzorkiem widząc jak co chwile ktoś do niej podchodzi życząc szczęścia. Serio czy tylko ja jej tutaj nie znałem?\n-Nie rób sobie nadziei, nie będzie twoja.\nI chyba już zaczynam nienawidzić Clifford’a.\n-Czemu tak sądzisz?-zapytałem ale zanim zdążyłem się obrócić jego już nie było\nGłośny strzał doszedł do moich uszu, a powietrze wypełniły piski i krzyki tłumu. Jak przegapiłem przemowy kierowców i czas na zajęcie miejsc? A no tak..byłem zbyt zajęty Danielle.\nPisk opon rozniósł się na przestrzeń kilku kilometrów a samochody podążyły odpowiednią trasą. Jedni krzyczeli imiona kierowców pragnących wygrać, inni gwizdali, drudzy po prostu popijali piwo przyglądając się szalonej jeździe. I pomyśleć że za chwile w jednym z tych aut zasiądzie Dan..to przerażające.\nOgarnij się Harry! To tylko kolejna laska..nie przejmuj się tak!\n-Siema stary! -charakterystyczny głos Niall’a doszedł do moich uszu zaraz przed położeniem przez niego dłoni na moim ramieniu\n-Siema -odpowiedziałem obojętnie krzyżując ręce na piersi-Co tu robisz? Nie lubisz takich imprez.\nJego odpowiedź poprzedzona była szyderczym śmiechem.\n-Masz racje, ale słyszałem..-zbliżył się jakby chciał powierzyć mi jakiś sekret-Ma być nowy kierowca a dokładniej dziewczyna, podobno jest mistrzynią w Sydney, na pewno jest gorąca-zaakcentował ostatnie słowo i nie mogłem poradzić nic na to, że skinieniem głowy to potwierdziłem\nBez warunkowo moje kąciki ust uniosły się na samo wspomnienie o Dan.\nWymieniliśmy z Horan’em porozumiewawcze spojrzenie ale nie chodziło jedynie o dziewczynie, chodziło o interes i dokładnie wiedziałem co ma na myśli.\nPo sprzedaniu odpowiedniej działki chłopakowi skupiliśmy się na przebiegu wyścigu. Z racji tego, że byliśmy za daleko nie mieliśmy możliwości dostać ‘komórki’ kontrolującej każdy ruch kierowców, ale dowiedzieliśmy się, że prowadził niejaki Matt-nawet go nie znam, ale ok.\nGłośny krzyk opanował przestrzeń dając znać, ze pierwszy zawodnik zbliża się do linii mety. Kiedy w końcu ją przekroczył ludzie zbiegli się wokół jego samochodu a ten wystawiając głowę przez szyberdach podziękował za tak liczne wsparcie.\nReszta zawodników powinna dotrzeć do mety w przeciągu 5 minut, a ja w tej chwili zacząłem analizować słowa Niall’a. Mistrzyni Sydney? To przecież znaczy, że musiała być na pierwszym miejscu. Oznacza to też, że jest najlepsza i to z wszystkich ludzi którzy kochają to co ona. Może dlatego Michael nie boi jej się puszczać na ten wyścig? Jeśli jest taka dobra to nie ma możliwości aby jej się coś stało? Umie opanować wszystko aby wyjść z tego cało? NIE! Kurwa nie, bo to są pieprzone wyścigi, nielegalne w których każdy ruch jest dozwolony! Nie może wszystkiego przewidzieć, nie wie co się stanie,..nie wie co planuje jej przeciwnik, nie wie kiedy może zastać ją śmierć.\nWystrzał, tym razem bardziej doniosły dał znać tłumowi, że każdy ukończył wyścig i co ważniejsze..każdy przeżył. Nigdy nie przeżywałem tak tych wyścigów jak teraz. Dopiero teraz zacząłem wszystko analizować i chyba kurwa jestem popieprzony. Serio..muszę się ogarnąć!\n‘5 minut do rozpoczęcia drugiej partii’\nChyba nie chciałem tego usłyszeć. Co chwile ktoś do mnie podchodził witając się, chcąc kupić co nie co.\nWłaśnie podawałem towar jednemu z ‘kolegów’ kiedy podniosłem wzrok a spojrzenie padło na poznaną wcześniej brunetkę. Wyszła z pomieszczenia z nisko spuszczona głową. Niebiesko biały kombinezon pięknie obciskał jej nogi, a górna część zwisała lekko po bokach. Dalej miała na sobie biały top.Rozejrzała się po otoczeniu wymieniając uśmiechy z osobami,którzy ją rozpoznali. Powoli zaczęła zakładać górną część i cholera..jak ona wygląda! Biały pas biegnący po środku jej kostiumu kurewsko podkreślał linie jej talii. Zasunęła zamek a ja nie kontrolując tego wyobraziłem sobie jakbym go rozsuwał. Przyjaciel zaczął się budzić i musiałem się lekko poprawić żeby nikt tego nie zauważył. Jak dobrze, że mnie nie widzi.\nPonownie podniosła wzrok ale teraz jakby ostrożniej. Jej piękny brąz oczu bił obojętnym spojrzeniem, jakby chciała aby teraz nikt jej nie widział.Niestety nie udało się. Obserwowałem ją i podobało mi się to.\nChwyciła naszyjnik,który już wcześniej zauważyłem. Ponownie się upewniła i ledwo zauważalnie pocałowała srebrną kierowce szybko chowając biżuterie pod stój. Zmarszczyłem brwi widząc ten ruch, ale pewnie to jakiś rytuał który ma przynieść jej szczęście. Będziesz miała szczęście jak w ogóle nie pojedziesz, chciałem do niej krzyknąć,ale już zniknęła z mojego punktu widzenia kierując się pewnie do swojego samochodu.\n-Odwagi- to jedno słowo chyba było rutyną Mikey'a\nW sumie nie wyobrażam sobie wyścigu bez niego, bez jego pocieszających słów. Jest ze mną od początku więc jakby go zabrakło, chyba nie potrafiłabym przenieść swoich myśli na drogę, a przecież to jest najważniejsze podczas jazdy. Musisz być skupiony, nie możesz myśleć o niczym innym jak o drodze, musisz planować każdy ruch, przewidywać zachowania innych-właśnie to daje ci zwycięstwo. Wystarczy jedno zdezorientowanie i już zostajesz w tyle. Dlatego kiedy wsiadam do auta odłączam się od całego świata, zapominam o ludziach, problemach, zostaje tylko ja, samochód i droga.\nTłum krzyczał moje imię kiedy wolnym krokiem, poprawiając kostium zbliżałam się do samochodu. Ferrari czekało już na kierowce zaraz przed linią startu.Przeciwnicy mierzyli mnie wzorkiem, a dumny uśmiech nie potrafił nie zakraść się na ustach.\nAhh..tak kocham być w centrum uwagi. Jestem chyba pierwszą kobieta biorącą udział w zawodach wiec pewnie to jest przyczyną. Najśmieszniejsze są ich spojrzenia przepełnione pewnością siebie mówiące ‘Ha..ta laska myśli, że mnie pokona’. Pomachałam do nich wymownie zwinnie zajmując fotel kierowcy. Zapaliłam samochód ustawiając na luz wciskając mocniej gaz. Głośny typowo sportowy dźwięk usłyszeli wszyscy zebrani wiwatując mojej osobie. Zaśmiałam się otwierając szyberdach szybko podnosząc się i wygodnie siadając na dachu niskiego samochodu. Szybko ogarnęłam tłum i zdecydowanie byłam pod wrażeniem. Frekwencja była znacznie większa niż w Sydney. Może w Londynie takie nielegalne zajęcia są bardziej popularne? Z jednej strony fajnie, mam tylko nadzieje, że nie będę musiała tu długo siedzieć, pokonam ich wszystkich i w końcu wylecę do Ameryki. To jest właśnie mój cel. Parę wyścigów tutaj i Nowy Jork!\nWiększość co jakiś czas spoglądała na mnie aby zaraz szeptać coś do swojego kolegi. Mierzyli moje ciało pewnie zastanawiając się co taka drobna dziewczyna robi na mrożących w żyłach zajęciach.Haha..chyba się już do tego przyzwyczaiłam i nie ukrywam, że lubię zaskakiwać ludzi mówiąc, że jestem najlepsza w Sydney a teraz chce uzyskać ten tytuł tutaj w Anglii.\nSpotkałam wzrok Harry’ego jego oczy naprawdę przykuwały uwagę. Zielony kolor od razu rzucał się w oczy a idealna umięśniona postura tylko dodawała plusów do miana ‘przystrojnego’. Każdy go tu znał, można to było wyczytać z jego ruchów no a po ‘zawodze’ to już tym bardziej.Puścił mi oczko a ja nie mogłam powstrzymać cichego chichotu odwracając wzrok. Jest tak bardzo przewidujący..\n-Jestem Nick..naprawdę nie wiecie jak bardzo się cieszę, że możemy już zacząć nas sezon-zaakcentował ostatnie słowa pierwszy z kierowców zyskując krzyk tłumu\nWciąż nie rozumiem tych niby ‘przemówień’ każdego zawodnika przed wyścigiem. Nigdy nie wiem co mówić, zawsze lecę na spontana..nadal uważam, że to głupie.\n-I bardzo się cieszę, że mamy nową zawodniczkę-każda para oczy zwróciła się w moją stronę-I wiesz... jak przegrasz i będziesz płakać to z chęcią cię pocieszę-prychnęłam\nCzy każdy facet jest taki sam?\nReszta czwórka oczywiście nie ominęła przywitania mojej osoby, jednak zrobili to w bardziej przyjaznej mniej seksualnym podtekście jak pierwszy mówca.\nWreszcie przyszła moja kolei.\n-Jestem Dan i cóż mogę powiedzieć-spojrzałam na kierowców-Chłopaki jeśli jesteście tak zajebiści jak wasze samochody to chętnie poznam się z wami bliżej-zaśmiałam się do nich powodując u nich satysfakcjonujący uśmiech\nDoskonale wiem co powiedzieć aby poruszyć każdego faceta i jak widać nie myliłam się. Ten wzrok jak moje słowa podwyższają ich samoocenę, nie wiedząc, że z mojej strony to tylko ironia.\n-W sumie..chętnie poznam nie tylko kierowców-dopowiedziałam kierując swój wzrok w kierunku Harry'ego\nWciąż intensywnie mnie obserwował, a moje słowa wywarły lekkie zdziwienie na jego twarzy jakby w nie nie wierzył.\n-A i Nick, została ci nie cała..-spojrzałam na nagi nadgarstek niby sprawdzając godzinę- Minuta więc możesz zadzwonić do mamy i może zdąży przywieść ci pampersy jak postrasz się kiedy zostawię cię w tyle.\nZaśmiałam się kiedy chowając się do samochodu cały tłum wydał dźwięk podobny do ‘uuuu’ wyśmiewając tym samym chłopaka. Jego wkurzona mina migocząca w wstecznym lusterku gwarantuje mi zawziętą i pełną zabawy walkę.\nSwoje podniesione kąciki ust skierowała w moją stronę zanim zbyt głośny pisk opon wypełnił moje bębenki a Dan ruszyła z linii startu. Ta radość bijąca z jej oczu kiedy ruszała lekko mnie przestraszyła. Nie byłem pewny czy bardziej chce wygrać czy dokonać Nick’owi, ale z drugiej strony to co mu powiedziała..nieźle pojechała. Nie da sobą pomiatać. Ale pomijając to..na serio się o nią boję.\nTak wiem na razie nic się nie dzieje ale nie zniechęcajcie się. Pierwsze rozdziały skupia się na wyścigach, ale później będą akcje prawie cały czas Harry-Danielle. Musicie wytrwać.\nProszę was bardzo o komentarze bo to na prawde motywuje ;)\nAutor: Jannet;) o 01:28 4 komentarze:\n'Revenge' to FF o dziewczynie lubiącej nielegalne wyścigi. Zdobywa mistrzostwo Sydney i przenosi się do Londynu gdzie poznaje Harry'ego. Dawny chłopak przyjaciółki staje się dobrą zabawa dla Danielle. Jednak dziewczyna nie może zapomnieć po co tak na prawdę tu jest. Czy chłopakowi uda się ja odciągnąć od niebezpiecznych zainteresowań? co się stanie jest Harry dowie się, że życiem Danielle kieruje zemsta?\nW FF pojawia się treści wulgarne-czytasz na WŁASNA ODPOWIEDZIALNOŚĆ


Po dwuletniej przerwie wymuszonej pandemicznymi obostrzeniami Wojewoda Opolski ponownie zorganizował obchody rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja – w tym roku 231. Muzeum reprezentowała dyrektor dr Violetta Rezler-Wasielewska.\nUroczystości poprzedziła msza św. w intencji Ojczyzny w Katedrze Opolskiej. Następnie przed Pomnikiem Bojownikom o Polskość Śląska Opolskiego uczestnicy wydarzenia wysłuchali przemówień, złożyli kwiaty i zapalili znicze.\nMajówka to także Dzień Flagi, a na Śląsku Opolskim również szczególnie obchodzona kolejna rocznica wybuchu III powstania śląskiego. To wydarzenie odbyło się w Górze Świętej Anny, w tamtejszym sanktuarium oraz przed Pomnikiem Czynu Powstańczego.


Ryzyko zawodowe Pośrednik pracy - Ocena Ryzyka zawodowego metodą wg. Polskiej Normy PN-N-18002 | sklep alleBHP\nPośrednik pracy - Ocena Ryzyka Zawodowego metodą PN-N-18002\nPośrednik pracy – ryzyko zawodowe\nPośrednik pracy - Ocena Ryzyka Zawodowego metodą PN-N-18002 to wyjątkowa dokumentacja, która ściśle określa ryzyko zawodowe na podanym stanowisku. Jest to kompleksowo przygotowana przez wybitnych specjalistów ocena ryzyka zawodowego oraz opracowana, wzorcowa dokumentacja dla osoby zatrudnionej na stanowisku pośrednika pracego.\nStanowisko to znajduje się w Polskiej Klasyfikacji Zawodów zgodnie z najnowszym rozporządzeniem oraz posiada odpowiednio przypisany kod zawodu 333301 sklasyfikowany w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. (Dz. U. z 2014 r. , poz. 1145).\nPośrednik pracy ocena ryzyka\nOcena ryzyka zawodowego na stanowisku Pośrednik pracy została przygotowana w oparciu o metodę wg. Polskiej Normy PN-N-18002. Metoda PN-N-18002 jest powszechnie znaną metodą szacowania ryzyka zawodowego. Została ona utworzona w Polsce i jest często stosowana w kraju. Jest uznawana oraz rekomendowana przez organy kontrolujące, między innymi Państwową Inspekcję Pracy, czy Państwową Inspekcję Sanitarną. Co więcej, metoda w polecanej publikacji pokazana jest w bardzo przystępny oraz obrazowy sposób. W dokumentacji zastosowano liczne kolorowe tabelki wartościowania określonych parametrów (skutki czy prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzenia), taka prezentacja niezbędnych dokumentów pozwoli na bezproblemowy przebieg kontroli przeprowadzony przez organy kontrolujące. Dokumentacja jest bardzo przejrzysta oraz przygotowana w sposób wyczerpujący tematykę zagrożeń dla pośrednika pracego. Jest to kompleksowa ocena ryzyka zawodowego Pośrednik pracy. Publikacja Pośrednik pracy - ocena ryzyka zawodowego to gwarancja pozytywnego przejścia kontroli z Państwowej Inspekcji Pracy, czy Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Metoda PN-N-18002 dla stanowiska Pośrednik pracy została wykorzystana w skali pięciostopniowej. Oznacza to, iż dokumentacja obejmuje rozszerzone wartościowanie ryzyka, co przekłada się na jej większą dokładność. Zakup produktu to pewność poprawnie przygotowanej dokumentacji.\nocena ryzyka zawodowego pośrednika pracego\nPośrednik pracy ocena ryzyka zawodowego metodą PN-N-18002 uzyskał wiele pozytywnych opinii w branży. Dokumentacja została przygotowana w sposób rzetelny, dokładny, a co najważniejsze, zgodnie z obecnymi przepisami oraz wytycznymi. Produkt spełnia swoje zadanie, żadna z osób, która zakupiła prezentowaną dokumentację nie została ukarana przez organ kontrolujący jakimkolwiek mandatem. Pośrednik pracy ryzyko zawodowe metodą PN-N-18002 to godny polecenia produkt przygotowany przez specjalistów, którzy bardzo dobrze znają branżę BHP i posiadają spore doświadczenie w przygotowaniu różnych dokumentacji oceny ryzyka zawodowego metodą PN-N-18002 i nie tylko. Co więcej, produkt dostępny jest w dwóch wariantach: elektronicznym oraz drukowanym. Tylko od Ciebie zależy, na który wariant się zdecydujesz. Wariant elektroniczny umożliwia edycję pliku oraz wielokrotny wydruk, co ważne, dokumentację można pobrać już w kilka minut po zakupie. Na życzenie klienta istnieje możliwość wysłania plików w formacie PDF lub OpenOffice. Wariant drukowany to natomiast wersja dokumentacji, która jest gotowa do przedstawienia w czasie kontroli. Wymaga jedynie podpisu.\nDokumentacja ryzyka zawodowego dla Pośrednik pracy to fachowo przygotowany produkt, który zawiera wszystkie najważniejsze i niezbędne elementy. Jest to bardzo dokładny zbiór dokumentów, każde zagrożenie znajduje się na osobnej karcie zagrożeń. Produkt dostępny jest w bardzo atrakcyjnej cenie oraz jest gwarancją pomyślnego przebiegu kontroli przez organy kontrolujące. Klient może być pewien, iż dokumentacja została przygotowana przez specjalistów, którzy posiadają ogromną wiedzą oraz doświadczenie w dziedzinie BHP. Z Pośrednik pracy - ocena ryzyka zawodowego metodą PN-N-18002 żadna kontrola nie będzie straszna!\nSzczegółowe karty zagrożeń dla Pośrednik pracy zawierające pełne szacowanie ryzyka metodą PN-N-18002\nUWAGA! - przedstawiony podgląd dokumentacji NIE JEST bezpośrednio cześcią dokumentacji Oceny Ryzyka Zawodowego dla stanowiska Pośrednik pracy metodą PN-N-18002.\nNazywam się Grzegorz Wrzeszcz i od 2014 roku zawodowo zajmuję się BHP. Od tego czasu udało mi się opracować blisko 1500 różnych dokumentacji oceny ryzyka zawodowego metodą PN-N-18002 w tym również ryzyko zawodowe dla stanowiska Pośrednik pracy, które możesz zakupić na tej stronie.\nTytuł publikacji Pośrednik pracy - Ocena Ryzyka Zawodowego metodą PN-N-18002\nPośrednik pracy - opis metody PN-N-18002\nOpisywna poniżej metoda PN-N-18002 dla stanowiska Pośrednik pracy jest metodą w skali pięciostopniowej i taki produkt można tutaj zakupić. Wskala pięciostopniowa odróżnieniu do skali trójstopniowej obejmuje rozszerzone wartościowanie ryzyka, a tym samym jest bardziej dokładna.\nOznacza to, że na stanowisku Pośrednik pracy według metody PN-N-18002 ryzyko jest ŚREDNIE i uznaje się je za dopuszczalne - Zaleca się podjęcie działań niezbędnych do dalszego zmniejszenia ryzyka zawodowego.\nOpisane powyżej tabele wartościowania oraz opis metody znajdziesz w zakupionej Ocenie Ryzyka Zawodowego dla zawodu Pośrednik pracy metodą PN-N-18002.


autor: piagizela » wt 07 lut, 2012 21:27\nBravurka pisze: Takie jest moje zdanie. Ty, rzecz jasna, masz prawo do swojego. Pozdrawiam.\nOch, doprawdy. Złotko, bez takich, bo Twoje notowania lecą na łeb, na szyję.\nW każdym razie - może to sprawka tego, że po mnie wszystko może spłynąć, jak po kaczce woda. W tych przypadkach u Ciebie problem jest w belce startowej, która kształtuje pragnienia/marzenia, może i po części możliwości, ale człowiek może znieść naprawdę wiele i z niemal wszystkim sobie poradzić. Kwestia tego, gdzie sobie stawia poprzeczkę i jak bardzo się mu chce.\nDla mnie nie ma sytuacji beznadziejnych.\nautor: Bravurka » wt 07 lut, 2012 23:25\npiagizela pisze: człowiek może znieść naprawdę wiele i z niemal wszystkim sobie poradzić. Kwestia tego, gdzie sobie stawia poprzeczkę i jak bardzo się mu chce.\nNo przecież temu nie przeczę. Dodaję tylko, że w moim worku, zwanym 'zdarzeniami losowymi', znajduje się więcej przedmiotów niż w twoim. I tyle. To wcale nie wyklucza możności poradzenia sobie niemal ze wszystkim.\npiagizela pisze: Och, doprawdy. Złotko, bez takich, bo Twoje notowania lecą na łeb, na szyję.\nTrudno, najwyżej usiądę w kąciku i będę płakać. A muszę przyznać, że wyglądam wtedy uroczo.\nMasz jednak rację, zbyt skrótowo ujęłam myśl, więc ją rozwijam: Ty wiesz swoje, ja wiem swoje. Moja racja jest mojsza, twoja - twojsza. Ponieważ mam przeczucie, że w tej dyskusji nie dojdziemy już do żadnego konsensusu, tym zdaniem, przez które moje notowania spadły, chciałam zasygnalizować odejście od stołu. Żadnej z nas nie uda się, jak wnioskuję, przekonać drugiej strony, po co więc nabijać posty? Jestem już na to za stara, wybacz.\nautor: Raito » ndz 12 lut, 2012 20:49\nsepän poika pisze: A może przeciwnie, uważacie, że to bzdura i nie ma takich rzeczy?\nOsoba, która tak sądzi, nie powinna dostać klawiatury w ręce, bo nie wiedziałaby, jak składać zdania. Żadne z moich marzeń nigdy się nie spełniło. Marzenie jest, jak dym - nigdy go nie złapiesz.\nautor: Melancthe » pn 13 lut, 2012 09:36\nsepän poika pisze: 1) Ktoś o czymś bardzo marzy, ale w drodze do realizacji tego okazuje się w pewnym momencie, że osiągnięcie tego jest obiektywnie dla niego niemożliwe. Załamuje się i nie wie co ze sobą zrobić, w dodatku ma poczucie straconego czasu.\nCoś takiego może przydarzyć się każdemu, ważnym jest jednak umieć odnaleźć nowy cel. Niekiedy taki "upadek" nie jest spowodowany samymi marzeniami, ale ogólną sytuacją w życiu danego człowieka. Trzeba również wziąć pod uwagę charakter - optymista pójdzie dalej z uśmiechem, a pesymista i tak będzie wątpił w sens swoich marzeń.\nHah "powiało" mi tutaj schopenhaueryzmem.\nPrzed podjęciem decyzji o spełnianiu marzenia należy rozważyć co jest dla Ciebie ważniejsze. I dopiero wówczas wybrać drogę, Ci którzy tego nie robią są głupcami.\nZdarzyła mi się sytuacja nr. 3, ale mimo wszystko nie żałuję podjętych decyzji. Byłam świadoma tego co robię. Czy się obawiam? Nie, staram się mieć jak największą kontrolę nad biegiem wydarzeń, a gdy coś ode mnie nie zależy, dlaczego miałabym się tym przejmować? Mogę jedynie ciężko pracować by osiągnąć wyznaczone cele, które zrodziły się z moich marzeń.\nautor: UmiUmi » wt 28 lut, 2012 18:36\nmoje marzenia czynią ze mnie "forever alone" i chyba to jest najgorsze co sią z nimi wiąże ;p\nautor: Guśka » czw 22 mar, 2012 22:19\nMarzenia na pewno są negatywne, przyćmiewają rzeczywistość ( jaka ona jest okrutna dla nas ). Poprzez marzenia wyobrażamy sobie czasem za dużo, myśli "o jak będzie fajnie! Musi się udać!", a jak przychodzi co do czego, wychodzi wszystko na odwrót i "wracamy" rozczarowani. Więc trzeba znać umiar sięgania po marzeń.\nautor: powidlo » czw 29 mar, 2012 04:09\nTo bardzo banalne - po prostu możemy zatracić się w fikcyjnej "rzeczywistości" (co to za pomysł, żeby coś fikcyjnego nazywać rzeczywistym ), odrywając się od świata realnego. Tak naprawdę to nie jest wcale trudne, tak się w czymś zatracić.\nautor: Guśka » czw 29 mar, 2012 14:53\nJasne, że marzenia mogą mieć negatywny wpływ na nas jak i na nasze otoczenie. Możemy całkiem stracić poczucie realności i ciągle marzyć o nierealnych rzeczach myśląc, że to się stanie. Marzenia też potrafią być zabójcze więc trzeba na nie uważać i "używać" ich w miarę rozsądku.\nautor: Kyuji » śr 19 mar, 2014 21:15\nNajbardziej negatywnym skutkiem jest stanie się niewolnikiem swoich marzeń. Na przykład jak chce się zostać pisarzem. Już zanim napiszesz pierwsze zdanie, zanim nawet pojawi się pierwszy pomysł na książkę to już w głowie pojawia Ci się wizja jak dostajesz pozytywną odpowiedź od wydawcy, Twój tytuł staje się bestselerem, a przed Tobą jest ogromna kolejka fanów proszących o autograf. Niby ten obraz strasznie motywuje, ale podczas pisania czujesz wszystkie swoje niedoskonałości, a samo zadanie wydaje się przerastać Twoje możliwości. Jeśli masz dobrą samodyscyplinę to jesteś w stanie pisać dzień w dzień zmuszając się za każdym razem do napisania chociaż jednej strony. Ale za każdym razem czujesz, że to za mało... budzą się wątpliwości, bo nadal dzieli Cie ogromna odległość do spełnienia swojego marzenia, które ma stać się źródłem Twojego szczęścia. Takie podejście może sprawić, że spełnianie marzeń staje się źródłem frustracji i nieszczęścia. Jeśli zrezygnujesz to potem rodzą się kolejne negatywne stany, wyrzuty sumienia "Gdzie bym teraz był/była gdybym jednak nie zrezygnował?","Gdybym tylko zaczął wcześniej?". To jest właśnie to co czuje się będąc niewolnikiem swoich marzeń. : )\nNa szczęście są sposoby by to uniknąć, ale pewnie większość się zgodzi, że spełnianie marzeń jest bardzo delikatną sprawą, w której nie trudno o narobieniu sobie szkód psychicznych. : )\nautor: Saya » śr 02 kwie, 2014 18:56\nMarzenia mają negatywny wpływ jeśli ślepo brniemy do ich spełnienia. Nie zważamy ani na swoje możliwości ani na innych ludzi, bo przecież ja o tym marze i musze to coś osiągnąć choćby nie wiem ile mnie to kosztowało, a czasem lepiej odpuścić coś\nautor: WładcaPodziemia » czw 24 lip, 2014 09:18\nMarzenia trzeba powoli spełniać nie wolno się z nimi niepotrzebnie spieszyć\nautor: steppingstone » czw 24 lip, 2014 13:03\nTylko niespełnione marzenia zasmucają. Takie, których nie da się zrealizować.\nautor: devrgila » pt 31 paź, 2014 15:14\nSaya pisze: Marzenia mają negatywny wpływ jeśli ślepo brniemy do ich spełnienia.\nautor: E_Love » pt 24 kwie, 2015 09:06\nMarzenia powodują nadziej na lepszą przyszłość, ale tez często nakładają okulary optymizmu, które zakrywają wszystkie przeciwności jakie musimy przejść żeby dosięgnąc swoich marzeć... Według mnie marzenia dzielą sie na realne i nierealne. Realne powinny być stawiane jako cel, a nie realne po prostu być marzeniem


11 młodych. Zwyczajnych i nieprzeciętnych. Pełnych pasji, talentów, pomysłów. Nie szkodzi, że żyli przed 50 czy 100 laty. Ideały, zapał w każdym pokoleniu są te same. Tylko czasem trzeba je w sobie odnaleźć. I zainspirować się... A pomocą może być choćby najnowszy projekt KSM-u, który nie pozwala przejść obojętnie obok sylwetek tych, którzy poświęcili swoje życie dla wolności ... »


Z czego właściwie przygotowany jest beton? | Zamilsteel\nW dzisiejszym budownictwie mało jaka konstrukcja może zostać stworzona bez użycia betonu. Owy surowiec jest kompozytem zrobionym ze zmieszania paru składowych. Nie oznacza to jednakże, że zmieszanie betonu jest łatwe. Jego jakość zależy od pochodzenia odpowiednich składników oraz znajomości odpowiednich technologii.\nBeton jest materiałem budowlanym, w którego skład wchodzi spoiwo, czyli cement, wypełniacze tj. kruszywo, piasek oraz woda. Ponadto dorzucane są domieszki chemiczne i różne inne dodatki. Cement, będący hydraulicznym spoiwem mineralnym. Po dodaniu i wymieszaniu go z wodą twardnieje. Wykorzystywany jest nie tylko do mieszania betonu, ale również do zapraw cementowych oraz cementowo-wapiennych. Do jego wytwarzania stosuje się klinkier i w zależności od jego składu i sposobu produkcji, cement dzieli się na różne rodzaje. Najważniejszym składnikiem owej mieszkanki pozostaje jednak kruszywo.\nTo fakt, że informacje pod tym odsyłaczem są przykuwające uwagę, więc jeżeli chcesz zdobyć większą ilość danych na omawiany temat, to przejdź do tekstu (http://arapneumatik.pl/k-12-przepustnice-armatury-przemyslowej) – odsyłacz jest tu.\nSprzedażą kruszywa zajmuje się wiele przedsiębiorstw a jego wybór nie jest łatwy. Dodatek ten stanowi bowiem około 65-80% objętości całego betonu. Kruszywo dzieli się na naturalne i sztuczne. Podział ten wynika z wyboru drogi jego pozyskiwania.\nW produkcji betonu używa się oba te rodzaje. Przed przystąpieniem do przygotowania mieszkanki betonowej, należy właściwie sprawdzić propozycje sprzedaży kruszywa występujące na rynku. Wszystko to po to, aby osiągnąć, bardzo dobry efekt. Wybór kruszywa wpływa bowiem na odporność, właściwości mechaniczne oraz prezencję stwardniałego już betonu. Ostatni komponent, czyli woda, którą dodaje się do miksu cementu i kruszywa jest „czysta” i pochodzi z sieci wodociągowej. Nie powinna to być woda morska, która jest zasolona oraz ściekowa i rzeczna, bowiem jest brudna. Jeżeli postanowimy dolać wodę wywodzącą się z recyklingu powinna ona spełniać odpowiednie parametry i być odpowiednio sprawdzona – sprzedaż kruszywa w niskiej cenie.\nJak widać chociaż mieszanka betonowa nie zawiera ogromnej ilości komponentów i pozornie proces jej tworzenia nie wydaje się trudny to dobór dodatków w ogromnej mierze decyduje o jej jakości. Należy odpowiednio weryfikować źródła, które zajmują się sprzedażą kruszywa oraz cementu tak, aby przygotowany materiał budowlany odpowiednio spełniał swoje zadanie.


Jak często zdarzają się pożary BMW? - językiem dziecka\nHome » Motoryzacja » Transport » Jak często zdarzają się pożary BMW?\n2019-08-12|Kategoria: Motoryzacja / Transport\nSamochody wyprodukowane przez BMW cieszą się ogromną popularnością przede wszystkim z uwagi na ich trwałość, doskonałe osiągi, a także wygodę w czasie jazdy, którą gwarantują. Obecnie silnikom Diesla towarzyszą specjalne układy recyrkulacji spalin, które dbają o jakość spalin opuszczających układ wydechowy pojazdu. Tego rodzaju moduły EGR odznaczają się bardzo skutecznym działaniem, jednak czasem przydarzają się ich niewielkie usterki na wskutek zbyt dużego zużycia. BMW pożar jest jednak sytuacją skrajną, która jest wysoce nieprawdopodobna. BMW pożar wyklucza między innymi prowadzona obecnie akcja serwisowa.\nNajlepsze profesjonalne samochody na wynajem\nNasza nowoczesna i zaufana firma zajmuje się świadczeniem profesjonalnych usług na polskim rynku. Nasza wyjątkowo oferta to między innymi wynajem dostawczych - Warszawa. Samochody dostawcze do pojazdy, które umożliwiają przewóz stosunkowo dużej ilości towarów drobnicowych. Pojazdy te sprawdzają się przede...\nW ostatnim czasie, mimo problemów z pandemią, wzrosło zainteresowanie motoryzacją. Bardzo dużym zainteresowaniem klientów cieszą się samochody francuskie a wśród nich pojazdy marki Renault. Pełną ofertę modeli potencjalnym nabywcom przedstawi na miejscu salon samochodowy Renault. Doświadczeni pracownicy w...\nZarezerwuj miejsce parkingowe przy lotnisku\nElementy składowe wózków widłowych\nSzeroki wybór tarcz i klocków do aut


Ceny surowców rolnych – zboża. Cykliczny wstrząs czy kryzys? - Puls Biznesu - pb.pl\nOprócz podwyżek cen cukru i kakao, nie mniej istotne (a rzadziej zauważane) są wysokie ceny zbóż.\nJak zauważa Tomasz Starus, dyrektor Biura Oceny Ryzyka w Euler Hermes : « Wysokie ceny surowców rolnych uderzają nie tylko w konsumenta końcowego. Komplikują one także sytuację producentów żywności, którzy część tych podwyżek (przynajmniej w krótkim czy średnim okresie) biorą na siebie, zanim zdecydują się na podniesienie cen swoich wyrobów. Problem wysokich cen zbóż dotyczy ponadto nie tylko producentów wypieków czy słodyczy, ale także m.in. sektora mięsnego. Wszystko wskazuje na to, ze wysokie ceny pasz (przy mało elastycznych cenach żywca) zmniejszają jego opłacalność na tyle, iż hodowcy trzody nie odbudowują stad w stopniu wystarczającym do pokrycia zapotrzebowania na naszym rynku i w sposób trwały Polska staje się importerem netto mięsa. »\nPrzez cały 2010 r. ceny zboża wzrosły o ponad 38%. Kukurydza, której cena osiągnęła poziom najwyższy od lipca 2008 r., musi się zmierzyć z postępującym brakiem równowagi na rynku fizycznym. Popyt wciąż gwałtownie rośnie, napędzany potężnymi zmianami w nawykach żywieniowych mieszkańców krajów wschodzących (w przypadku Chin zapotrzebowanie w 2011 r. wzrośnie o 16% w stosunku do 2010 r.) oraz wpływem produkcji etanolu (która pochłania 40% amerykańskiej produkcji kukurydzy). Jednocześnie seria niekorzystnych zjawisk pogodowych (m.in. w Argentynie i południowej Brazylii) znacznie obniżyła plony. Według najnowszych prognoz pod koniec bieżącego sezonu zapasy kukurydzy spadną do krytycznie niskiego poziomu. Susza, która nawiedziła latem 2009 r. Rosję i Ukrainę, dwóch głównych eksporterów pszenicy, spowodowała wyraźny wzrost cen tego zboża, które są jednak nadal niższe niż w roku 2008. Te wzrosty cen wynikają również z decyzji niektórych krajów o ograniczeniu lub zamknięciu eksportu, co na ubogich w pszenicę rynkach wywołało strach przed niedoborami i skłoniło kraje, które swoje bezpieczeństwo żywnościowe opierają w dużej mierze na produktach importowanych, do panicznych zakupów. Na wzrost cen wpływ mają również deprecjacja dolara i spekulacje finansowe.\nGłówne pytanie na rok 2011 brzmi: czy skala produkcji w bieżącym rolniczym roku gospodarczym będzie wystarczająco duża, aby odbudować poziomy zapasów i ograniczyć wzrost cen?\nOdpowiedź na to pytanie zależeć będzie w dużym stopniu od warunków pogodowych w krytycznych okresach dla poszczególnych regionów – od marca do maja w Europie, w późniejszych miesiącach w Ameryce Północnej – oraz od tego, jaki kształt przybierze La Niña.\nJak dodaje Paweł Tyszka, analityk Euler Hermes ds. rynków spożywczych: „Wahania cen zbóż w dostawach terminowych miały już miejsce na początku bm. Był to jedynie kilkuprocentowy trend korekcyjny, po którym ceny pszenicy konsumpcyjnej na rynku krajowym nadal zbliżały się do ok. 1000 zł/tonę. Obserwowana w ostatnich dniach przecena kontraktów na dostawy zboża czy cukru wynika zapewne z wycofywania się inwestorów finansowych z tych pozycji w obawie o popyt w Japonii. Korekty te mają więc w dużym stopniu charakter psychologicznego odreagowania, podobnie jak spadek notowań giełdowych. Analogicznie jak one powinny więc odbić się.”\nJak dodaje Tomasz Starus, dyrektor Biura Oceny Ryzyka w Euler Hermes: ”Dla przedsiębiorstw spożywczych (a więc i cen wyrobów końcowych) obecne, chwilowe obniżki nie mają niestety większego znaczenia. Po pierwsze – ceny rosły od miesięcy, więc nadal pomimo korekty (widocznej notabene na rynku kontraktów terminowych, a w mniejszym stopniu przy dostawach bezpośrednich) są one dość wysokie. Większość firm do ciągłości pracy musi utrzymywać przygotowywane wcześniej zapasy surowców i trudno spodziewać się, aby od tego odstąpiły i w sposób hazardowy wyczekiwały nieprzewidzianej okazji do zrobienia tego odrobinę taniej, jak ma to obecnie miejsce. Jest to natomiast okazja do odbudowy zapasów na następne miesiące, bowiem podaż zbóż nie zwiększy się w najbliższym kwartale, a popyt na nie jest w najlepszym przypadku stały.”\nPodpis: Euler Hermes\nKOV miał 18 mln USD straty w 2010 r.\nPodpisano umowę na budowę nowej linii tramwajowej w Poznaniu\nCeny , Cena , Kryzys Na Ukrainie , Stopnie , Rynek , Chiny , Bieżący , Zboża , Przemysł spożywczy , Rolnictwo\nŚwiat / Ceny surowców rolnych – zboża. Cykliczny wstrząs czy kryzys?


Przedłużacz do ogrodu ułatwia pracę - Jutrznia\nPosted on 21 marca 2019 19 marca 2019 przez Sebastian\nW dzisiejszych czasach wiele osób zajmuje się pracą przy domu. Często zakłada się ładne ogrody, żeby mieć okazję do przebywania na śweżym powietrzu i by znaleźć sobie ciekawe zajęcie. Ogrodem jednak należy się odpowiednio zajmować, w związku z czym może być potrzebny przedłużacz do prądu. Ciągnięcie kable przez dom do ogrodu może być męczące i prawdopodobnie nie wystarczy. Warto być przygotowanym.\nW ogrodzie może się przydać przedłużacz\nWiele osób zastanawia się, jak sprawić, by praca w ogrodzie była przyjemna i łatwo było pielęgnować rośliny. Miło jest obserwować jak flora pięknie się rozwija, ale czasami trzeba wykrzystać do ich pielęgnacji urzadzenia, które wykorzystują prąd. W takim wypadku może nam być potrzebny przedłużacz do ogrodu. Na przykład jeśli zechcemy skosić trawnik, jego obecność może być nieoceniona. Kosiarki posiadają często długie kable, ale jeśli chcemy móc poruszać się z tym urządzeniem po terenie całego ogrodu, najlepiej jest używać przedłużacza, który służy do tego, by oszczędzić nam wysiłku z manewrowaniem. Taki przedłużacz nie jest drogi i można go znaleźć w każdym sklepie ze sprzętem potrzebnym do uprawiania ogrodu. Najlepiej po prostu zapytać o taki przedłużacz do ogrodu specjalistę zatrudnionego w sklepie. Dzięki temu będziemy mieć pewność, że otrzymamy odpowiedniej jakości sprzęt i nie będziemy zawiedzeni. Radzę przemyśleć tę sprawę każdemu miłośnikowi roślin.\nKażdy, kto ma własny dom, chce żeby dookoła niego także było jak najładniej. Na szczęście dzisiaj bez problemu można dbać o działkę, dzięki temu, że mamy łatwy dostęp do prądu i przedłużacze, którymi możemy go łatwo rozprowadzać po naszym terenie. To sprawia, że każdy może zająć się uprawą roślin, niezależnie od tego, czy planuje zasiać piękne kwiaty, czy warzywa, które będzie można później zjeść. To bardzo ułatwia życie.\n← „Polecane firmy przewozowe”\n„Piżamy z naturalnych materiałów” →\nJak dobrać elegancką odzież ciążową?\nDetailing samochodu za sprawą produktów ze sklepu\nJaki bagażnik rowerowy zakupić?\nBogactwo w wyposażeniach jachtów\nPoręczne i stylowe torebki


Ludobójstwo na ogromną skalę | Wygrajmy Razem z Marcinem Bustowskim\nPatrząc na wydarzenia jakie obecnie mają miejsce bez wątpienia mamy do czynienia z wypełnieniem ustawowych znamion art. 118 & 1 kk przez stronę rządową i korporacje\nOni działają na szkodę nas wszystkich\nMiędzynarodowy Trubunał w Hadze powinien podjąć stosowne działania wobec rządu i korporacji za eksterminację i ludobójstwo Polaków.\nNie ma co liczyć na to, że sądy w Polsce rozpatrzą to w sposób należyty.\nPrawo naturalne jako prawo podmiotowe powinno być ale jeżeli nie mamy realenego wpływu na politykę, nie mamy możliwości wdrożenia prawa naturalnego.\nKorporacje rządzące w naszym kraju podporządkowały sobie rząd i politykówi i masowo mordują naród polski. To jest ewidentne działnie Dudy, Morawieckiego, Szumowskiego, Niedzielskiego, Tuska i innych. Oni wszyscy powinni być osądzeni, a ich majątki powinny być zajęte.\nTrzeba okazywać ich bezczelność w stosunku do narodu. Dlatego 21.04.2021 roku w Warszawie pod Ministerstwem Wyniszczania Rolnictwa o godzinie 11:00 będziemy rozmawiali o przestępczej działalnosci rządu na szkodę narodu polskiego. W szczególności poruszymy temat ludobójstwa. Prokuratorzy powinni z urzędu wszczynać postępowania wobec osób które są za to odpowiedzialne. Wobec osób które nie dopełniają obowiązków słuzbowych wynikających z raportów Najwyższej Izby Kontroli. Agentura Amerykańsko Izraelska chce wyniszczyć naród polski. Jeżeli nadal nie będziemy na to reagować we właściwy sposób to poniesiemy konsekwencje. Mądrość może nas uchronić i obywatelskie działanie w kierunku przejęcia władzy i rozliczenia zdrajców narodu. Tych którzy wytoczyli mi proces sądowy, mowa o firmie Animex, także rozliczymy ze szkodliwej działalności.\nOpinia publiczna musi usłyszeć prawdę o jakości żywności jaką nam się sprzedaje na terenie naszego kraju.\nPamiętajcie Policjanci, jeżeli będziecie brali czynny udział w ochronie przestępców wypełnicie ustawowe znamiona art, 118a & 1 i 118 & 1 kk w zw. z art 231 & 1 kk, w zw z art 165 kk i art 304 & 1 kpk i będziecie odpowiadali za działania przeciwko tym którzy na Was łożą.


Jesteś tutaj: Strona główna » Stowarzyszenie Emerytów » Aktualności » Dzień Kobiet w Stowarzyszeniu Emerytów\nKobieto – puchu marny, a nie do zdobycia.\nKobieto – ile w tym słowie piękna, miłości i życia.\n7 marca 2018 r. po raz kolejny z inicjatywy Stowarzyszenia Emerytów w Malanowie odbyło się spotkanie członków z okazji Dnia Kobiet. W uroczystości wzięli udział: Piotr Cyls – zastępca wójta Gminy Malanów, Andrzej Toms – przewodniczący Rady Gminy i Marzanna Szczap – skarbnik.\nWszystkich zebranych powitała pani Zofia Szczepaniak – prezes stowarzyszenia życząc paniom zdrowia, radości, szczęścia, uśmiechu oraz spełnienia najskrytszych marzeń i aby każdy kolejny dzień był Dniem Kobiet. Do życzeń dołączyli się goście składając na ręce pani prezes listy gratulacyjne z życzeniami od władz gminnych, a następnie panie zostały obdarowane tradycyjnym kwiatkiem. Życzenia oraz kosz słodyczy przekazała również nieobecna: radna Powiatu Tureckiego - Zofia Gruszczyńska.\nPo części oficjalnej przy kawie i słodkościach rozpoczął się koncert biesiadny Krzysztofa Koniarka. W dwugodzinnym występie mogliśmy usłyszeć wiele jego piosenek ze śląskiej listy przebojów, wiele dowcipów oraz żartów. Wśród piosenek znalazł się też repertuar piosenek znanych i popularnych co zachęciło wszystkich do wspólnego śpiewania.\nDla uczestników spotkania bardzo ważna była możliwość spędzenia czasu we wspólnym gronie. Po uśmiechach na twarzach wszystkich gości i doskonałej zabawie, widać było, że obchodzenie tego typu świąt w dalszym ciągu jest bardzo potrzebne.\nCzłonkowie stowarzyszenia serdecznie dziękują władzom gminy, a restauracji „Vena” za pomoc w organizacji uroczystości oraz upominek.


Autobus wozi powietrze | www.przegladpiaseczynski.pl\nStrona główna Społeczeństwo Piaseczno Autobus wozi powietrze\nWydłużenie linii lokalnej P1 nie wpłynęło na zwiększenie liczby pasażerów korzystających z darmowej komunikacji w Piasecznie.\nKilka tygodni temu pisaliśmy o tym, że trasa miejskiej linii P1 została wydłużona tak, by mogli z niej korzystać również uczniowie Szkoły Podstawowej nr 1 przy al. Kalin oraz ul. Świętojańskiej czy osoby udające się na stadion miejski.\n– Przeczytałem informację, zainteresowałem się tym tematem i przejechałem całą trasę. Jako jedyny pasażer – dzielił się wrażeniami nasz czytelnik. – Kierowca przyznał, że najczęściej wozi powietrze, czyli coś tu nie działa – zwraca uwagę. Problem z pustymi autobusami nie jest nowy. Wypływa najczęściej w dyskusjach radnych, kiedy trzeba wydatkować pieniądze na utrzymanie transportu publicznego. Decyzja o tym, by dwie miejskie linie P były zupełnie bezpłatne, była podyktowana chęcią zmniejszenia liczby aut wjeżdżających do miasta. Autobusy miały także ułatwić życie osobom, które nie dysponują autem, a muszą dotrzeć na dworzec, cmentarz, do szpitala czy urzędów. To również alternatywa dla szukania bezpłatnego miejsca parkingowego w mieście. Mieszkańcy jednak nadal nie przekonali się do tej opcji.\n– Brakuje informacji, promocji takiego rozwiązania – tłumaczył niską frekwencję w autobusach nasz czytelnik. – Ja jestem emerytem, nie korzystam z Internetu, więc nie miałem pojęcia, że taki autobus jeździ i to za darmo. A na przystanku też się nikt tego nie dowie, bo na tych nowych nie ma żadnej informacji, a na starych jest nieaktualny rozkład jazdy – zwracał uwagę. Rzeczywiście, przez blisko dwa tygodnie od uruchomienia nowych przystanków, próżno było tam szukać czegokolwiek poza tabliczką przystankową. Malutkie rozkłady jazdy się w końcu pojawiły, ale oznaczenia linii na tablicy nadal brak. Oznakowanie to zadanie wykonawcy usługi, czyli firmy Polonus.\n– Moim zdaniem to wszystko jest źle zorganizowane. Najpierw powinna być informacja, wszystkie oznaczenia, a dopiero potem rusza linia – krytykuje nasz rozmówca. Niewielkie obłożenie trasy nie cieszy władz gminy, ale nie zamierzają rezygnować z pomysłu.\n– Trzeba myśleć długofalowo. To inwestycja w przyszłość. Ludzie muszą się nauczyć, że jest alternatywa dla wjeżdżania do centrum miasta samochodem – mówi wiceburmistrz Daniel Putkiewicz. – Owszem, trzeba to pewnie bardziej promować, zachęcać, musimy o tym pomyśleć – przyznaje. – Wierzę, że dobrze zorganizowana komunikacja publiczna zachęca ludzi do porzucenia samochodów i do tego dążymy.\nPrzetestowaliśmy linię P1 w poniedziałkowy poranek. Rozkład jazdy jest tak ustalony, by dotrzeć na czas do szkół przy ul. Szpitalnej, al. Kalin czy ul. Świętojańskiej. Można nim również dojechać do pracy w urzędach na godzinę 8:00 (tu nieco trudniej, bo z racji korków autobus dociera do centrum z opóźnieniem). Jedynych trzech pasażerów wsiadło na przystanku przy ul. Jarząbka i dojechało na dworzec.\nZgodnie z umową podpisaną z firmą Polonus, całkowity koszt wynagrodzenia za obsługę obu linii P1 i P2 nie może przekroczyć niespełna 242 tys. zł za okres od marca do grudnia. Gmina rozlicza się z firmą w oparciu o realnie przejechane „wozokilometry”.\nPoprzedni artykuł„Gdy rozum śpi…\nNastępny artykułAutobusowa rewolucja


Likwidacja własnej firmy - IXS\nNie wszystkim się udaje utrzymać na brytyjskim rynku, dlatego takie osoby likwidują swoje firmy. To oznacza wypełnienie nowych dokumentów, dlatego trzeba się z tym od razu zgłosić do odpowiedniego księgowego.\nTylko polski księgowy w Londynie się na tym zna. Może nam pomóc, nie ma tutaj bariery językowej, ale co dla nas najważniejsze jest to osoba bardzo dobrze obeznana, a zatem będzie postępowała zgodnie z obowiązującym na wyspach prawem. Właśnie tego oczekujemy, ponieważ sami się na tym nie znamy i nie jesteśmy w stanie sprawdzić czy wszystkie dokumenty zostały już dostarczone i czy temat własnej firmy mamy definitywnie zamknięty.\nWiele osób myśli, że skoro dali sobie spokój z prowadzaniem własnej firmy i nie mają dochodu to problem został rozwiązany i nie trzeba niczego w urzędzie załatwiać. Niestety, ale problem zaczyna się przy corocznej deklaracji podatkowej. Nawet, jeśli nic nie zarabiamy to trzeba o niej pamiętać, a jeśli zapomnimy to urząd skarbowy nam przypomni wysyłając karę. Nie możemy do tego dopuścić i trzeba z tym coś zrobić. Tylko całkowite zakończenie działalności zwalnia nas z tego obowiązku.\nMożemy liczyć na to, że księgowy może nam opracować plan finansowy i organizacyjny. Oczywiście zajmie się formalnościami administracyjnymi i podatkowymi. W tym, jeśli jest taka konieczność to wyrejestruje nas, jako płatnika podatku VAT. Taka osoba bardzo dobrze jest w tym temacie obeznana. Lepiej żebyśmy nie musieli zamykać własnej firmy, ale skoro tak wyszło to trzeba to zrobić szybko i sprawnie. Im mniej problemów będziemy mieć tym lepiej dla nas i w ten sposób trzeba ten temat traktować. Jeśli chodzi o pomoc polskiego księgowego to znajdziemy jego pełną ofertę na stronie biuro księgowe Londyn. Warto się z ofertą zapoznać, sprawdzić, na jaki numer telefonu mamy dzwonić. Musimy to zrobić od razu tak żeby tej sprawy nie przedłużać, bo jest to nam zbędne. Zamykamy firmę i szukamy sobie innej pracy. Tak to wszystko wygląda w praktyce.\n← Inwestycje i kredyty\nInformacje ze Starych Babic →


Budowa konstrukcji więźby dachowej wymaga odpowiednio wytrzymałego drewna. Najlepiej do tego celu nadaje się drewno drzew iglastych, które jest wytrzymałe i stosunkowo tanie. Nie może to być jednak drewno świeżo ścięte, zanim zostanie wykorzystane musi przejść odpowiedni proces przygotowania, to jest suszenia i impregnacji. Najkorzystniejsza wilgotność drewna konstrukcyjnego to ok. 15%, a tę można osiągnąć dopiero po kilku miesiącach sezonowania.\nRodzaje drewna i ich właściwości\nDrewno iglaste to zwykle drewno sosnowe lub świerkowe, rzadziej z modrzewia lub jodły. Drewno z modrzewia zwykle jest droższe od pozostałych i charakteryzuje się dużą twardością i wytrzymałością, choć jest przez to trudniejszy w obróbce. Ale za to jest też bardziej odporne na grzyby i szkodniki. Drewno jodłowe łatwo pomylić ze świerkowym, ale pojawia się coraz rzadziej, za wyjątkiem tartaków na terenach górskich. Po wysuszeniu jest lżejsza niż drewno świerkowe lub sosnowe, ale trudną ją zaimpregnować i jej wytrzymałość konstrukcyjna nie jest zbyt wysoka. Świerk także jest trudny w impregnacji i mniej trwały od sośniny, ale na jego korzyść przemawia fakt, że ma mniej sęków. Typowe drewno konstrukcyjne to tak zwana tarcica obrzynana. Po ścięciu jest suszone na powietrzu, w tartaku. Zwykle ma drugą klasę jakości, zaś klasa wytrzymałości oznaczona winna być od C 18 do C 40. Im wyższa klasa, tym lepsza jakość i do budowy więźby najlepiej wykorzystywać tarcicę z przedziału wytrzymałości od C 24 do C 27. Tarcicę czasem suszy się komorowo – w specjalnych komorach, gdzie temperatura osiąga 75°C. Umożliwia to osiągnięcie wilgotności poniżej 12%, co nie jest możliwe podczas suszenia na powietrzu. Do budowy więźby drewno musi być dobrze wysuszone, dlatego, że w czasie schnięcia zmienia kształt i pod wpływem obciążeń mogłoby ulec wypaczeniom. Wytrzymałość drewna znacząco wzrasta w wyniku suszenia i przy wilgotności poniżej 15% jest o 50% większa niż świeżo ściętego wilgotnego drewna. Po ok. roku tradycyjnego suszenia wilgotność drewna osiąga ok. 18%.\nDrewno na więźbę dachową kupujemy zwykle w tartaku. Zamawiając możemy kupić elementy o zadanych przekrojach, albo za dopłatą poprosić o docięcie według specyfikacji zawartej w projekcie. Oprócz suszenia drewna tartak Stan-Tar Stanisława Szydłowskiego oferuje także drewno na więźbę impregnowane. Jako surowiec naturalny zwykłe drewno podatne jest na korozję biologiczną, jak zagrzybienie, larwy szkodników, jak również na ogień. Odporność na te czynniki zapewnia impregnacja, która polega na nasączeniu tarcicy preparatami biochronnymi i zmniejszającymi palność. Impregnacja zanurzeniowa, którą można przeprowadzić w tartaku jest bardziej skuteczna niż malowanie impregnatem.\ntel. 14 670 18 16


Ewa Kołecka - DobryCoach.pl\nPrzytłoczyły Cię doświadczenia z życia osobistego lub zawodowego i trudno Ci dojrzeć sens oraz przyczynę nieprzychylnych okoliczności, w których się znajdujesz? Utknąłeś w rutynie codzienności, a świat nie wydaje Ci się już tak przyjazny? A może planujesz zmianę, ale nie wiesz jaki obrać kierunek? Lub też przeczuwasz, że życie jeszcze nie odkryło przed Tobą swoich najlepszych kart, mimo to obawiasz się, że za dużo stracisz sięgając po nieznane? Na jakie pytanie potrzebujesz znaleźć odpowiedź, żebyś poczuł/poczuła się szczęśliwy/szczęśliwa? Zapraszam! Pomogę Ci zdefiniować przyczyny wszelkich blokad, które stoją na Twojej drodze. Wyposażę Cię w stosowne narzędzia, dzięki którym bardzo szybko poczujesz ulgę, powiew optymizmu i siłę niezbędną do osiągnięcia Twoich życiowych celów! Terapia rozwoju osobistego, jaką proponuję moim klientom jest najskuteczniejszą metodą gdy: Pragniesz zmiany autentycznej, która przyniesie Ci stałe uczucie zadowolenia i słuszności twoich wyborów. Poszukujesz motywacji wewnętrznej i sposobów jej aktywacji. Nie boisz się wyzwań związanych z pracą nad własnymi nawykami i schematami. Jesteś zdeterminowany, aby dokonać dekonstrukcji otaczającej Cię rzeczywistości i odnaleźć prawdziwe Szczęście. Poszukujesz celów autonomicznych, nieograniczonych przez ramy przestrzeni kulturowej. Poszukujesz odpowiedzi na pytania natury egzystencjalnej i duchowej. Wówczas otrzymasz ode mnie: Konstruktywną rozmowę. Pytania, które skłonią Cię do głębokiej refleksji. Wsparcie mentalne na Twojej drodze przemiany. Zestaw narzędzi i ćwiczeń, których stosowanie przyspieszy Twój rozwój. Uśmiech, dobrą energię, poczucie humoru i całkowitą akceptację. Jestem absolwentką Mindvalley, unikatowej platformy edukacyjnej, która dostarcza fenomenalne programy rozwojowe prowadzone przez światowej klasy specjalistów w różnych dziedzinach. Pod opieką między innymi Vishena Lakhiani, dra Srikumar’a Rao, Ken’a Hondy, Marisy Peer, Neala Donalda Walscha, Michaela B. Beckwitha, Jima Kwika przebyłam (i nadal kontynuuję) moją osobistą ścieżkę rozwoju. Dzięki temu zlokalizowałam własne cele finalne, które realizuję i optymalizuję właśnie w pracy trenerskiej. W swoich działaniach wykorzystuję także metody psychologii pozytywnej, którą systematycznie zgłębiam. Poza tym za niespełna rok kończę wrocławską Szkołę Trenerów Rozwoju Osobistego, pod kierunkiem profesora Zbigniewa Królickiego.\nOdwiedź moją stronę, zajrzyj do mediów społecznościowych lub zadzwoń 663 938 077.\nCoaching kryzysowy, Coaching kariery, Life coaching, Coaching online,\nKoliber to moje totemiczne zwierzę, które pojawiło się na mojej osobistej ścieżce rozwoju.\nKoliber to potężny starożytny symbol między innymi: radości, szczęścia, prawdy, wytrwałości. Wierzy się, że wielobarwność tego niezwykłego ptaka wnosi w życie pomyślność oraz pozytywną energię. Bez względu na wyzwania jakie stawia przed nami życie, duch kolibra unosi się, otaczając nas swą opieką, mądrością i przewodnictwem. Koliber uczy czerpać nieprzerwaną satysfakcję z rzeczy na pozór drobnych oraz dostrzegać piękno w codzienności. I być może właśnie dlatego warto wezwać go każdorazowo, gdy czujemy, że nasza miłość do życia słabnie.\nUwielbiam rozmowę z drugim człowiekiem. Ten błysk oka pojawiający się każdorazowo, gdy przychodzi moment zrozumienia. Jakby puściła niewidzialna blokada tamująca przepływ odpowiednich myśli, uczuć oraz działań, które uwolnione zaczynają w końcu służyć i dokonywać pożądanych zmian. Świadomość, że zaproponowane przeze mnie narzędzia i metody pracy są jedynie spustem uruchamiającym lawinę dobrych wypadków, a cały proces dokonuje się za sprawą wewnętrznego potencjału drugiego człowieka, jest zawsze doświadczeniem najwyższej rangi. I mam wrażenie, że właśnie w takich chwilach realizuje się niezwykła Moc Kolibra. To zdecydowanie coś więcej niż praca.\nPraca: Twój czas Twoje życie\nBrian Tracy jest dla mnie skarbnicą mądrości. Co drugi akapit coś do mnie „mówi”. Posłuchajcie tego… „Twój czas to Twoje życie. Starannie wybieraj sobie pracę. Spędzisz w niej wiele godzin swojego życia, a czas jest ważniejszy niż pieniądze, które dostaniesz. Pieniądze da się zastąpić nowymi, a straconego czasu już nigdy nie odzyskasz”. Sugestywne – jak dla mnie\nŻycie sprawdza karty każdemu z nas. Wielokrotnie. A w ostatnich kilkunastu miesiącach niemal wszyscy zostaliśmy poddani jakiejś ważnej próbie. Aby utrzymać się na powierzchni, intuicyjnie sięgaliśmy (i nadal to robimy) po różne metody przetrwania.\nStawianie celów jest rzeczą ludzką, podobnie jak błądzenie… Niestety nader często cel z błądzeniem chodzą ze sobą w parze, a my nawet nie jesteśmy tego świadomi.\nCo wpływa na Twoje realne poczucia szczęścia?\nSzczęście nie jest już dziś wyłącznie tematem filozoficznych dyskusji, towarzyskich opowieści o naszych znajomych co to jednym miód i manna z nieba, a innym wiatr zawsze w oczy wieje. To nie tylko zestaw powiedzeń i sentencji rozsianych po mediach społecznościowych, których zalew ostatecznie zniechęca do głębszych refleksji. Od kilku dekad, z naciskiem na ostatnie trzy dziesięciolecia, szczęście jest przedmiotem rozlicznych badań naukowych. Na czele znajduje się, rzecz jasna, psychologia z jej stosunkowo młodym nurtem: psychologią pozytywną, która w całości dedykowana jest pomyślnym aspektom ludzkiej egzystencji. Do grona jej przedstawicieli należy profesor Sonja Lyubomirsky, autorka „The How of Happiness”( w Polsce przetłumaczonej jako „Wybierz szczęście. 12 kroków do życia jakiego pragniesz”).W tej właśnie książce natknęłam się na bardzo intersujący wykres, który powstał w efekcie prac nad teorią przyczyn szczęścia.\nSzczęście a wdzięczność\nWiększość ludzi zgodzi się z faktem, że obecność szczęścia w życiu traktujemy nadrzędnie. Wiele dajemy, wiele robimy, wiele poświęcamy, a nawet ryzykujemy, aby poczuć ten wyjątkowy stan połączenia spełnienia, satysfakcji, radości, dumy. Większość z nas zgodzi się też zapewne, że nieodzowną cechą szczęścia i jednocześnie naszym największym utrapieniem jest jego… ulotność. Czasem więc łatwiej jest pogodzić się z brakiem szczęścia w naszym życiu, niż wiecznie za nim gonić i wciąż go szukać. Która strategia życiowa jest Ci bliższa? Czy wizja szczęścia napędza Twoje działania i mimo, że koszty często bywają wysokie, chwilowe uczucie jest tego warte? Czy raczej skupiasz się na tym, żeby nie stracić tego co już masz, a szczęście zostawiasz dla tych, co w przysłowiowym „czepku urodzeni”? Być może jesteś gdzieś pomiędzy. Jak większość z nas. Jak ja kiedyś.


Co działo się pod bramą stadionu w Warszawie\nW piątek Lechia rozgrywała swój mecz w Warszawie, gdzie udała się grupa 350 jej wiernych fanów.\nPoniżej prezentujemy opis Lwów Północy dotyczący "sytuacji pdo bramą".\nNiestety, dzięki postawie Romana Kowalskiego, pełniącego rolę kierownika ds. bezpieczeństwa w Polonii Warszawa, meczu nie obejrzał żaden z nas.\nBilety na to spotkanie zostały sprzedane w Gdańsku w niewiele ponad jeden dzień na półtora tygodnia przed datą jego rozegrania. Różne przypadki chodzą po ludziach i 6 kibiców nie dało rady dojechać na mecz. W zamian za nich pojechali inni, o czym klub z Warszawy został poinformowany telefonicznie przez przedstawiciela Lechii Gdańsk. Ustalono, że Ci fani będą mogli zastąpić na liście nieobecnych. Niestety na miejscu okazało się, iż zmiana nie będzie możliwa, o czym indywidualnie zadecydował kierownik ds. bezpieczeństwa Polonii Warszawa, Roman Kowalski, wykorzystując przy tym niezwykle elokwentną i rzeczową argumentację: „nie, bo nie”. Człowieka tego nie byli w stanie przekonać kibice, nie był nawet przedstawiciel klubu, który potwierdzał zmianę odpowiednią pieczątką.\nPrzedstawiciel kibiców Lechii oraz naszego klubu dwukrotnie udawali się na negocjacje do siedziby klubu z Warszawy, gdzie okazywało się, iż jedyną przeszkodą w naszym wejściu na stadion jest kierownik ds. bezpieczeństwa. W końcu po długich pertraktacjach, w 10 minucie meczu, owy Pan dostał od swojej Pani Prezes nakaz wpuszczenia wszystkich kibiców gości, przy czym i tak dodał "może wszystkim uda się wejść do końca meczu". Jasnym zatem się stało, iż wchodzenie nie ma sensu, gdyż i tak większość nie dostanie się na stadion. Biorąc pod uwagę, iż klub z Warszawy wymuszał zapłatę za bilety gotówką z góry, oznaczałoby to jednocześnie stratę pieniędzy.\nPan Kowalski zamiast ułatwić obejrzenie meczu 350 kibicom, którzy przejechali blisko 350km, stworzył wyimaginowany problem, który został wyeliminowany podczas wcześniejszych ustaleń między oboma klubami. Kibiców potraktowano z góry, robiąc łaskę, że w ogóle mają szansę obejrzeć spotkanie.\nMocno dziwić może taka postawa owego Pana, który pozbawił miejscowy klub, będący na skraju bankructwa, znacznego dochodu ze sprzedanych biletów, co biorąc pod uwagę inne koszta związane z przyjęciem kibiców gości, spowoduje powstanie znacznej dziury finansowej, w i tak już dziurawym budżecie Polonii.\nWarto również wspomnieć kilka słów o delegacie PZPN, który nie pojawił się i nie zainteresował, dlaczego 350 osób stoi pod bramami stadionu i nie wchodzi na obiekt. Zapewne, gdyby chodziło o policzenie odpalonych rac, ten pojawiłby się jako pierwszy w pobliżu "klatki".


Diagnosta za fikcyjne badania stracił uprawnienia na pięć lat | Augustów Nasze Miasto\nDiagnosta za fikcyjne badania stracił uprawnienia na pięć lat\nhel 17 lutego 2020, 11:28\nNa kary więzienia w zawieszeniu oraz grzywny skazał diagnostów wykonujących fikcyjne badania Sąd Rejonowy w Olecku. Jeden z oskarżonych stracił uprawnienia do wykonywania zawodu na pięć lat\nTo sądowy finał sprawy z sierpnia 2018 roku. Wówczas organy ścigania dowiedziały się, że dwaj diagności z Gołdapi - Piotr Z. i Krzysztof S. wykonują fikcyjne badania samochodów. Pierwszemu zarzucono poświadczenie nieprawdy w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w 26-ciu przypadkach, zaś drugiemu w dwóch przypadkach. Ale to nie wszystko, ponieważ zarzuty usłyszało też 17 kierowców, którzy skorzystali z "okazji".\nWszyscy podejrzani przyznali się do zarzucanych im czynów, wyjaśnili okoliczności ich popełnienia i złożyli oświadczenia o dobrowolnym poddaniu się karze.