Star Trek - Strona 2\n11 Lipiec 2020, 05:58:26\n20 Maj 2009, 23:38:25 #15\nCzęść czwarta z tego co wiem to straszna kupa i niepotrzebne odejście w stronę komedii. Sam jeszcze nie oglądałem - boję się .\nCytuj Ale już ujęcia z udziałem drugiego statku i końcowa bitwa raczej skopiowane nie były i wyglądały po prostu słabiutko. Poza tym to co robiło największe wrażenie w TMP to bynamniej nie Enterprise a V'ger, a jego tu akurat nie ma\nZgadzam się co do V'Gera, nie zgadzam się co do kiepskich efektów. W końcu to pierwszy film z CGI :]. Ogólnie na efekty w tym filmie wydano większą część budżetu. Aktorzy nawet grali pół darmo byle tylko Trek trafił do kin.\n20 Maj 2009, 23:44:12 #16\nCytuj Część czwarta z tego co wiem to straszna kupa i niepotrzebne odejście w stronę komedii. Sam jeszcze nie oglądałem\nJa oglądałem, ale 15 lat temu, wypowiem się na jej temat prawdopodobnie pojutrze bo jutro chyba nie znajdę czasu na obejrzenie. Natomiast z tego co czytałem (bo przez parę ostatnich dni sporo sie naczytałem w tym wiele recenzji soundtracków do poszczególnych filmów z serii) najwieksza kupa to częśc piąta, której jeszcze nie widziałem, ale która na pewno ma przynajmniej jedną zaletę - Goldsmith's back!\n21 Maj 2009, 19:46:21 #17\nNie jestem fanem serialu, widziałem kilka odcinków i gdzieś tam kiedyś któryś z filmów. Dlatego też nie planowałem oglądać "Star Treka", ale dobre opinie i zwiastun na ekranie kin zaintrygowały mnie. I było warto.\nPo Batmanie i Bondzie odmłodzona została kolejna kultowa serie i tak wyszło jej to na dobre. Początki działania załogi U.S.S. Enterprise dostarczają wielu wrażeń i są początkiem wspaniałej przygody na wysokim poziomie.\nJak już wspomniałem nie jestem fanem serii, tak więc pewnie wielu aluzji i smaczków nie dostrzegłem, ale po oglądnięciu filmu Abramsa już czekam na kontynuację.\nGdyby się uprzeć to w "Star Treku" można znaleźć wiele nielogiczności, lub też schematów, które wielokrotnie wykorzystywane były w filmach przygodowych, ale po co szukać dziury, skoro film doskonale spełnia swoje zadanie, czyli dostarcza rozrywki wprowadzając widza w wir przygody.\nAby więcej filmów przygodowych trzymało taki poziom jak film J. J. Abramsa.\n27 Maj 2009, 23:42:08 #18\nCiąg dalszy odświeżania serii:\nCzwarta odsłona kinowego Treka z pewnością wyróżnia się spośród innych. Raz - miejscem, a raczej czasem akcji, dwa - komediowym charakterem. Film jest całkiem przyjemny w odbiorze, ale jako część serii trudno go oceniać - nie dziwię się, że niektórym może takie odejście od tego co zazwyczaj w tych filmach oglądamy nie przypaść do gustu. Mnie bardziej przeszkadzało niemal powielenie pomysłu z pierwszego filmu - sonda zbliżająca się do ziemi wysyła sygnały na które musi uzyskac odpowiedz bo w przeciwnym razie narobi bałaganu... Wybitnie wkurzająca jest też muzyka, autorstwa tego samego pana, który kilka lat później sprawi, że Robocop 2 będzie miał najgorszy score w trylogii. O ile już muzyka Hornera z dwóch poprzednich filmów niespecjalnie przypadła mi do gustu, tak jeśli zestawić ją z wesolutkimi brzmieniami z częsci czwartej wypada nagle wręcz rewelacyjnie.\nAktorsko poziom jest utrzymany - starzy znajomi nie zawodzą, szczególnie Spock (którego brakowało nieco w poprzedniej odsłonie) noszący się tutaj jak jakiś ni to karateka ni to mnich i McCoy.\nMimo naiwnej nieco fabuły i swego komediowego charakteru częśc IV nie zaniża specjalnie poziomu serii. Powrót do niej po 15 latach okazał się doświadczeniem całkiem przyjemnym.\nOcena - 6/10 (byłoby wyżej gdyby nie muzyka i odtwórczośc w stosunku do TMP)\nPosted on: 24 Maj 2009, 22:56:43\nWiele złego słyszałem przed o tym filmie i do jego obejrzenia zabierałem się ze sporymi obawami. Miała to być najgorsza częśc Gwiezdnej Sagi, cxo niektórzy doradzali mi wręcz bym ją sobie odpuścił. Obejrzałem i...\nNajgorsza część? Z której strony ja się pytam?\nPoczątek wyglądał nieco jak "Gwiezdne wojny", pustynna planeta, pełna dziwacznych istot knajpa, zakapturzone postacie... Chwilę potem przywitał mnie znajomy motyw muzyczny - taaaa, to rozumiem, Jerry Goldsmith powraca w glorii i chwale przywracając swoje rewelacyjne motywy z pierwszego filmu kinowego - duży plus. Film podobnie jak poprzednia częśc ma sporo elementów komediowych i...bardzo dobrze - dzięki temu po prostu lepiej i przyjemniej się to ogląda. Sam pomysł na fabułę również okazał się być całkiem niezły, co prawda w momencie gdy\nnasi bohaterowi spotykają "Boga", przez chwile ogarnęło mnie zwątpienie co do sensowności scenariusza, to już następujący chwilę później zwrot akcji wyprowadził mnie z błędu\n. Dodatkowo są Klingonowie ich Bird of Prey (i oczywiście motyw przewodni) co zawsze liczę na plus.\nFilm trzyma poziom serii, a nawet jest jednym z jej mocniejszych punktów (jak dotąd widziałem pierwsze pięć), całkowicie w trekowym klimacie i trzymający się idei przewodniej całej serii ("tam gdzie nie dotarł żaden człowiek").\nOgółem - mocne 7/10\nPosted on: 27 Maj 2009, 00:39:21\nOstatnia odsłona gwiezdnej wędrówki z klasycznym składem okazuje się być również jedną z dwóch najlepszych (obok części pierwszej). Film jest całkowicie odmienny od tego co prezentowały poprzednie dwie części, a i z całej serii się wyróźnia swym polityczno-kryminalnym charakterem.\nW zasadzie gdyby nie brak muzyki Goldsmitha, który doskwiera zwłaszcza gdy ma się do czynienia z Klingonami, nie miałbym chyba tej częsci nic do zarzucenia. Kawał solidnego SF i aż się łezka w oku kręci przy ostatnich, pożegnalnych scenach\n30 Maj 2009, 18:28:17 #19\nObejrzałem ostatnimi dniami IV i V.\nLepszy niż się spodziewałem, ale niespecjalnie mi się podobał. Za mało Treka w Treku (zdecydowanie wolę kosmiczne wojaże), poza tym ta podróż w czasie jest tak naciąganym motywem, że aż boli. Skoro tak łatwo przenieść się w czasie to każdy Klingon mógłby to wykorzystać i zniszczyć ziemian zanim Ci nawiązali by pierwszy kontakt z Volcanami, ale ok...niech im będzie. To co jest zdecydowanie na plus to fajne/logiczne przeciągnięcie wątków z trójki. Podsumowując - 5/10.\nNajlepszy w tym filmie jest tytuł i ogólny zarys fabuły. Pierwsze sceny też są świetne. Biją takim Mad Maxem albo nawet Nieśmiertelnym 2. Zaskoczył mnie śmiejący się Volcanin...mało tego...zaskoczył mnie Volcanin z brodą. O ile jego uczucia wyjaśniono logicznie o tyle nie wiem skąd ten zarost. Wszak Volcanie jako rasa byli pozbawieni włosów wszędzie za wyjątkiem głowy i brwi. Trochę to niekonsekwentne. Poza tym fabuła jest okropnie naciągana. Główny zamysł był na szóstkę (szukanie Boga w kosmosie - co za materiał na film!) ale jego rozpisanie to śmiech na sali. Scotty biega z jakimiś śmiesznymi urządzeniami po statku, w ogóle statek niby nowy, a cały do kitu. Kwatera główna zamierza wysłać rozwalony statek zamiast kogoś innego, równie doświadczonego. (Dlaczego nie wysłali Exelciora pamiętanego z trójki?!). Ponadto Sulu i Chekov - nawigatorzy gubiący się w lesie? Nie, dziękuję - postoję. Nie powiem, nie jest to najgorsza część - kilka rzeczy jest całkiem w porządku - końcówka też niczego sobie (nie licząc głupiego zachowania Klingonów.), o ile pamiętam Star Trek VII - Generations był znacznie głupszym filmem.\nO tak na marginesie - kiepskie [statyczne] efekty spieprzyły kilka scen, aż boli.\nNa dniach obejrzę VI i VII. Ostatnie filmy, jakie mi zostały do przypomnienia sobie.\n01 Czerwiec 2009, 21:35:35 #20\nPierwszy film kinowy z załogą z serialu TNG jest idealnym przykładem filmu, przy którym możemy powiedzieć "To już nie to samo". Niby jest Kirk, choć jego rola jest dośc nijaka, niby na chwilę pojawiają się Chekov i Scotty, ale brak tu tego uroku jaki cechował poprzednie filmy serii. Załoga kapitana Picarda nie ma zresztą nawet okazji "rozwinąć skrzydeł" i dać się polubić komuś, kto nie zna serialu (ja w zasadzie nie znam, ale oryginalnego też nie znałem, a załogę Kirka polubiłem dośc szybko). Daje się nieco we znaki "serialowy" feeling zwłaszcza w drugiej połowie filmu.\nZresztą wszystko co następuje po rozbiciu się Enterprise-D jak dla mnie jest jakieś takie wyprane z emocji, a śmierć Kirka nie robi wrażenia - wielki kapitan spadł i przygniótł go jakiś mostek - dużo lepsze pożegnanie Jim zaliczył w poprzednim filmie..\nAktorsko tak sobie - McDowell nie zabłysnął, załoga podobnie, a Whoopi Goldberg ma daremną rolę. Poza tym nijaka muzyka - ale tu pocieszam się, że już od następnej częsci powraca Goldsmith Na plus niezłe efekty specjalne w sekwencjach kosmicznych.\nOgółem - po chwili wahania - naciągane 5/10 zwłaszcza za niezłą pierwszą połowę filmu.\n01 Czerwiec 2009, 22:19:19 #21\nZ tego co pamiętam to zdecydowanie najgorszy/najgłupszy film z tej serii. Debilny jest sam zamysł, że oto Picard może cofnąć się do dowolnego miejsca w czasie i zamiast przyciągnąć ze sobą całą armię żołnierzy w celu zatrzymania McDowella on bierze jednego starego dziadka Kirka.\nEdit. Jako, że pamiętam kolejne filmy z załogą TNG mogę powiedzieć, że First Contact i Nemesis to dwa najlepsze filmy z tą ekipą. FC przede wszystkim za arcyklimatyczne sceny z Borgami a Nemesis to w końcu film kinowy pełną parą ze zgrabnym scenariuszem, efektami i reżyserią na poziomie. Bardzo żałuję, że w 2002 roku mając szansę nie poszedłem na niego do kina.\n03 Czerwiec 2009, 23:39:02 #22 Ostatnia edycja: 03 Czerwiec 2009, 23:53:12 by Gieferg\nNuda. Porażająca nuda. W scenach z Borgami nie dopatrzyłem się żadnej klimatyczności. Nic. Zero. Fajne pierwsze 15 minut, a potem do samego końca walka z obezwładniającą sennością. Po tym nie mam już nawet ochoty sięgać po dwie ostatnie częsci, ale obejrze je żeby mieć zaliczone...\n3/10 a byłoby niżej jakby nie Goldsmith.\n04 Czerwiec 2009, 11:14:39 #23 Ostatnia edycja: 07 Czerwiec 2009, 16:49:18 by El Cornetto\nInsurrection można sobie odpuścić bo to w sumie takie dwa odcinki serialu połączone w jedno, ale Nemesis to dla mnie 4 najlepszy Trek [Po STVI, TMP i ST XI].\n04 Czerwiec 2009, 11:26:30 #24\nWielu ludzi traktuje Star treka - Nemesis jako popłuczyny, najgorsza część. Ja mam mieszane uczucia, ani zły ani dobry. Co prawda świetny jest początek filmu. Pozdrawiam.\n07 Czerwiec 2009, 16:48:49 #25\nSzczerze mówiąc, gdy zasiadałem do tego filmu nie spodziewałem się tak dobrego widowiska. Toć ten film nie odbiega poziomem czy klimatem nic a nic od klasycznej trylogii Lucasa. Mało tego - mógłby być jej rozwinięciem (gdyby oczywiście było to to samo uniwersum). Świetny film, począwszy od reżyserii Nicholasa Meyera (ten gość to gość z wizją - muszę się bliżej przyjrzeć jego pozostałym filmom), przez scenariusz, aktorów aż po muzykę (tak muzykę!), która świetnie współgra z filmem - prawda, że nie jest to poziom Goldsmitha, ale Jerry by tu zwyczajnie nie pasował. To nie jest historia o odkrywaniu kosmosu - to kryminał dziejący się praktycznie w jednym-dwóch miejscach i jako taki przy pomocy intensywnej muzyki utrzymywał mnie w niecierpliwości aż do konkluzji. Widać, że Nimoy to facet z główą, bo w przeciwieństwie do Shatnera wespół ze scenarzystami stworzył historię logiczną i trzymającą w napięciu.\nBTW. Scena egzekucji w stanie nieważkości - awesome!\n8,5/10. Najlepszy Trek jaki powstał.\n07 Czerwiec 2009, 17:58:16 #26\nCytuj Widać, że Nimoy to facet z główą, bo w przeciwieństwie do Shatnera wespół ze scenarzystami stworzył historię logiczną i trzymającą w napięciu.\neee...ale ossochozzii ?\n07 Czerwiec 2009, 18:30:52 #27\nNimoy był współscenarzystą, pomysłodawcą i producentem The Undiscovered Country (Tak samo z resztą jak części trzeciej), a Shatner był współscenarzystą, producentem i pomysłodawcą The Final Frontier. Różnica jest widoczna gołym okiem.\n08 Czerwiec 2009, 11:26:43 #28\nNo to chyba, że tak. Wiedziałem jak dotąd tylko o tym że Nimoy reżyserował trójkę i czwórkę.\nWczoraj zabrałem się za Insurrection. Niestety, nie dałem rady. Dotrwałem do jakiejś 18 minuty kiedy to stwierdziłem że w sumie to mam gdzieś co się w tym filmie dalej będzie działo i wolę obejrzeć po raz piąty Krótkie Spięcie 2 Jakoś filmy z Picardem (w przeciwieństwie do tych z Kirkiem) mnie w ogóle nie bawią, może jeszcze do tego wrócę, ale potrzebuję dłuższej przerwy.\n10 Czerwiec 2009, 14:12:55 #29\nMówiłem Ci, odpuść sobie Insurrection i obejrzyj Nemesis - na dobrą sprawę jedyny dobry film z Picardem.\nA ja właśnie obejrzałem Generations. Za dużo nie napiszę, poza tym że to jeden z najbardziej przeciętnych filmów jakie w życiu widziałem. 5/10


Strona główna > Analizy i raporty > Premier Morawiecki powiedział, że Tusk to nazista i Goebbels? Fałsz!\n23.06.2022 godz. 13:58\nZmyślona wypowiedź premiera powstała na podstawie cytatu z wizyty w Opocznie\nZniekształcone wypowiedzi polityków na dany temat to jeden z przykładów internetowej dezinformacji. Tego typu technika tworzenia fałszywych przekazów stosowana jest m.in. przez Gazetę RDK, której grafiki są udostępniane przez użytkowników Facebooka. Na naszej stronie internetowej weryfikowaliśmy doniesienia pochodzące ze strony gazety, dotyczące m.in. posła Kamila Bortniczuka czy wypowiedzi papieża Franciszka.\nNa profilu jednej z użytkowniczek znalazła się grafika, informująca, że premier Mateusz Morawiecki miał nazwać Donalda Tuska „nazistą Goebbelsem”. Informacji tej towarzyszy wulgarny przypis: „Moralny karzeł przekroczył granicę !!!”. Ta sama grafika została opublikowana godzinę wcześniej przez Gazetę RDK. Jak się jednak okazuje, Mateusz Morawiecki nigdy nie wypowiedział przypisywanych mu słów.\nPost ten spotkał się z dużą liczbą reakcji użytkowników Facebooka, którzy zostawili pod grafiką kilkaset reakcji i komentarzy. Wpis został podany dalej ponad 2,4 tys. razy. Spośród opinii zostawionych pod wpisem, wiele potwierdza wiarę w prawdziwość przytoczonego cytatu i wyraża oburzenie na słowa premiera: „Ta sprawa natychmiast do sądu. Myślę,że mecenas Giertych już ręce zaciera”, „Powinien za te chamskie i bezczelne słowa odpowiedzieć”, „Ta zniewaga pana Tuska -wymaga SĄDU dla tego parszywego kłamcy i PiS rządowego HAMA!!”.\nKancelaria premiera dementuje prawdziwość cytatu\nAby zweryfikować prawdziwość cytatu, skontaktowaliśmy się z Kancelarią Prezesa Rady Ministrów. W odpowiedzi na naszą prośbę Centrum Informacyjne Rządu poinformowało nas, że premier Morawiecki nie powiedział przypisywanych mu słów:\n„Nie, premier Mateusz Morawiecki nie nazwał Donalda Tuska »nazistą Goebbelsem«. W wypowiedzi z 17 czerwca podczas spotkania z mieszkańcami powiatu opoczyńskiego premier odniósł się do znanego cytatu Josepha Goebbelsa: »Kłamstwo powtórzone tysiąc razy staje się prawdą«, wskazując na rozpowszechnienie nieprawdziwych informacji przez Platformę Obywatelską”.\nCentrum Informacyjne Rządu w komentarzu dla Demagoga\nZapis spotkania wspomnianego w korespondencji znajduje się na stronie kancelarii premiera na Facebooku.\nRównież nasze własne poszukiwania źródła cytatu za pomocą słów kluczowych nie wykazały, aby premier Morawiecki użył takiego określenia w stosunku do Donalda Tuska.\nCo rzeczywiście powiedział Mateusz Morawiecki?\nW trakcie nagrania możemy usłyszeć, jak premier Morawiecki powołuje się na rzekomy cytat ministra propagandy III Rzeszy Josepha Goebbelsa: „Kłamstwo powtórzone tysiąc razy staje się prawdą” (zdaniem prof. Randalla Bytwerka z uniwersytetu w Calvin, autora bloga „Goebbels didn’t say it”, cytat ten jest nieprawdziwy):\n„Uważajcie, bo Platforma Obywatelska jak Goebbels chce powtarzać tysiąc razy, że inflacja to jest wina rządu Prawa i Sprawiedliwości. Znaczy, że inflacja w Niemczech to też jest wina rządu Prawa i Sprawiedliwości? I w Stanach Zjednoczonych to też jest wina rządu tak?” (czas nagrania 18:50).\nWystąpienie premiera Mateusza Morawieckiego w Opocznie.\nWypowiedź premiera Morawieckiego znalazła się w artykułach m.in. w Rzeczpospolitej czy Polsat News.\nZwróćmy uwagę, że w wypowiedzi premiera ani razu nie pojawia się Donald Tusk. Nie ma również nawiązań do nazizmu.\nManipulacja kontekstem danej wypowiedzi czy wprost fałszowanie cytatów to jeden ze sposobów na promowanie nieprawdziwych informacji. Podobne praktyki analizowaliśmy w przypadku rzekomych wypowiedzi prof. Simona dotyczących pandemii. Trafiając na tego typu sensacyjne treści, warto weryfikować je w wiarygodnych źródłach, by zobaczyć, czy nie zostały one zniekształcone w celu nadania im nowego, dezinformującego znaczenia.


Pamiątki Bierzmowania • Imprezenty\nSerce to od wieków symbol miłości i oddania. Jeśli więc chcecie sprawić bliskiej Wam osobie drobny podarunek, który wyrazi Wasze uczucie, to dobrym pomysłem może być biżuteria w kształcie serca. A jeszcze lepiej to co czujecie wyrazi spersonalizowana biżuteria z grawerowaną dedykacją. Przykładem może być to srebrne serduszko z cyrkoniami i możliwością graweru. Zawieszka umieszczona jest na, mierzącym 50 cm łańcuszku, również wykonanym ze srebra o próbie 925.\nJeśli więc kupujecie tą srebrną zawieszkę w kształcie serca, jako prezent dla bliskiej osoby, to koniecznie skorzystajcie z możliwości umieszczenia na niej dedykacji. Na jednej stronie tego wisiorka możecie umieścić krótki, mierzący do 36 znaków tekst. Mogą to być na przykład Wasze imiona i ważna dla Was data, a przykład grawerowanej na serduszku dedykacji znajdziecie klikając w poniższy link do strony produktu.


Św. Antoni – Życie i dzieło św. Antoniego z Padwy | forumdlazycia Tradycji Katolickiej\n← Msza św. trydencka w Polsce\nWzgardzone orędzie fatimskie: historia Trzeciej Tajemnicy – ostatnia walka między Państwem Bożym a Synagogą Szatana →\nŚw. Antoni – Życie i dzieło św. Antoniego z Padwy\nAntoni urodził się w Lizbonie w Portugalii 1195 roku jako syn Marii i Marcina Boglioni. Na chrzcie otrzymał imię Fernando. W tym mieście uczęszczał do szkoły katedralnej i zapewne około 15 roku życia wstąpił do klasztoru Kanoników Regularnych św. Augustyna. Po dwu latach przeniósł się do klasztoru Santa Cruz w Coimbrze i tam zdobył solidne wykształcenie, szczególnie poznając Pismo Święte i naukę Ojców Kościoła.\nW roku 1219 został wyświęcony na kapłana a w rok później przeżył bardzo uroczystość przewiezienia do Coimbry relikwii pięciu męczenników franciszkańskich, którzy ponieśli śmierć męczeńską w Maroku. Poznawszy duchowość Św. Franciszka z Asyżu, za wiedzą swoich przełożonych, przeniósł się do franciszkanów, przyjmując ich habit i zmieniając swoje chrzestne imię na Antoni. Pragnął pójść w ślady męczenników i dlatego udał się z posługą misyjną do Maroka, jednakże tam ciężko zachorował i musiał wracać do kraju.\nStatek gnany burzą morską zawinął na Sycylię. Stamtąd Antoni pojechał na kapitułę generalną zakonu do Asyżu w 1221 r., gdzie spotkał się ze Św. Franciszkiem. Wkrótce Antoni dał się poznać jako wybitny kaznodzieja i sława jego kazań dotarła do brata Eliasza, następcy św. Franciszka, który mianował go generalnym kaznodzieją zakonu. Odtąd Antoni przemierzał miasta i wioski, nawołując do poprawy życia i pokuty. Dar wymowy, jego niezwykle obrazowy i plastyczny język, ascetyczna postawa, żar i towarzyszące mu cuda gromadziły przy nim tak wielkie tłumy, że musiał głosić kazania na placach, gdyż żaden kościół nie mógł pomieścić słuchaczy. W latach 1225-1227 głosił kazania w południowej Francji, gdzie z całą mocą zwalczał szerzącą się tam herezję katarów (albigensów).\nGdy powrócił do Italii, na kapitule generalnej został wybrany ministrem (prowincjałem) Emilii i Mediolanu. W tym czasie napisał Kazania niedzielne. W roku 1228 udał się do Rzymu, by załatwić pilne sprawy swojej prowincji. Z tej okazji papież Grzegorz IX zaprosił go z okolicznościowym kazaniem. Wywarło ono na papieżu tak silne wrażenie, że nazwał Antoniego „Arką Testamentu”. Papież polecił mu wówczas, by wygłaszał kazania do tłumów pielgrzymów, którzy przybywali do Rzymu. Na prośbę kardynała Ostii Antoni napisał Kazania na święta. Wygłosił tam także kazania wielkopostne.\nDał się również poznać jako profesor teologii, którą wykładał swoim braciom zakonnym, przede wszystkim w duchu Św. Augustyna. Ponadto wykładał filozofię na uniwersytecie w Bolonii, a także pracował na uniwersytetach w Montpellier i Tuluzie. Obdarzony był również wielu charyzmatami – miał dar bilokacji, czytania w ludzkich sumieniach i proroctwa.\nW roku 1230 na kapitule generalnej Antoni zrzekł się urzędu prowincjała (ministra) i udał się do Padwy. Szczególną popularność kaznodziejska osiągnął w Wielkim Poście 1231 r. Wokół Antoniego gromadziły się tysiące wiernych, których doprowadzał do poprawy życia, a także skutecznie zwalczał lichwę, więzienie dłużników i wyzyskiwanie biednych.\nWyczerpany nadmierną pracą zachorował na wodną puchlinę. Opadając z sił, zatrzymał się w klasztorze klarysek w Arcella, gdzie przy śpiewie O gloriosa Virginum wieczorem w piątek, 13 czerwca 1231 roku, umarł mając zaledwie 36 lat.\nPozostawił po sobie zbiór kazań na niedziele i uroczystości świętych. W następnym roku (30 V 1232) papież Grzegorz IX kanonizował Antoniego. O tak rychłej kanonizacji zadecydowało powszechne przekonanie świętości i rozliczne cuda raz łaski, jakich wierni doznawali przy grobie Św. Antoniego.\nKomisja papieska stwierdziła w tak krótkim czasie 5 uzdrowień z paraliżu, 7 wypadków przywrócenia niewidomym wzroku, 3 głuchym słuchu, 2 niemym mowy, uzdrowienie 2 epileptyków i 2 wypadki wskrzeszenia umarłych. Kult św. Antoniego rozszedł się po całym świecie bardzo szybko. Grzegorz IX bullą Cum iudicat w 1233 roku wyznaczył dzień jego dorocznej pamiątki na 13 czerwca. Sykstus V w 1586 r. włączył jego święto do kalendarza powszechnego Kościoła. Na życzenie króla Hiszpanii Filipa V Innocenty XIII w roku 1722 ustanowił świętem 13 czerwca dla całej Hiszpanii i podległej jej wówczas Ameryki Południowej. W Padwie zainicjowano praktykę czczenia w każdy piątek śmierci św. Antoniego i we wtorek jego pogrzebu. W 1946 r. Pius XII ogłosił go doktorem Kościoła.\nKult św. Antoniego rozwinął się bardzo szybko nie tylko w Italii, ale też w całym świecie chrześcijańskim. W Italii wystarczy tylko powiedzieć „Święty” na określenie osoby Św. Antoniego.\nKu czci Świętego powstało wiele bractw i kilka zakonów. Ludwika Bouffier zainicjowała w roku 1890 w Tuluzie we Francji dzieło zwane: „Chleb Św. Antoniego”, tzn. jałmużna dla ubogich. Św. Antoniego jako swojego patrona uznają franciszkanie, siostry antonianki i antoninki, mieszkańcy Lizbony, górnicy, małżonkowie, narzeczeni, położnice, ubodzy.\nWzywano Św. Antoniego jako orędownika w przypadku bezpłodności, w sprawach rodzinnych, podczas zarazy bydła. Najbardziej jest dla nas znany jako patron ludzi i rzeczy zagubionych.\nTradycyjna procesja w Padwie w uroczystość św. Antoniego /foto/ santantonio.org/it\nW: Amen. Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo, Chwała Ojcu. (litania do św. Antoniego z Padwy i inne modlitwy…)\nW: Amen. Ojcze nas, Zdrowaś Maryjo, Chwała Ojcu. (litania do św. Antoniego z Padwy i inne modlitwy…)\nW: Amen. Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo, Chwała Ojcu. (Litania do św. Antoniego z Padwy i inne modlitwy…).\nMorze się ucisza…\nKlasztor O.O. Bernardynów w Przeworsku / http://www.przeworsk.bernardyni.pl/ant.php\nTen wpis został opublikowany w kategorii św. Antoni z Padwy. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


KRÓTKA NOTKA I FILMIK wtorek, 09 listopada 2010 10:39\nSkocz do komentarzyZrobiliśmy wiele badań, które niestety niczego nie wniosły i nic się nie wyjaśniło. W Justynki życiu zaszły natomiast zmiany, przeszliśmy z Topamaxu na Lamitrin, w związku z czym Justynka mniej śpi, jest kontaktowa, dzięki rehabilitacji pomalutku zaczyna do nas wracać, od nowa uczy się jesc, mówi c, jednak nadal jest pampersowana, gdyż w dalszym ciągu nie sygnalizuje swoich potrzeb, ale się uśmiecha i to jest ważne. Napady nadal się utrzymują są dni bez napadu, ale są też takie kiedy jest ich kilka w ciągu dnia. Przychodzi do nas terapeutka Pani Marta, Justynka od pierwszego dnia bardzo polubiła swoją panią i bardzo chętnie współpracuje, Bardzo chciałaby samodzielnie chodzić, ale na razie jest to niemożliwe, ponieważ jeszcze ma zachwiania równowagi ponadto ze względu na to, że nie jesteśmy w stanie przewidzieć napadu to po prostu chronimy ją przed upadkiem. Mam nadzieję, że niedługo uda nam się kupić pionizator i Justynka będzie mogła bez obaw chodzić. W kwietniu 2011 roku Justynka zapisana jest na turnus rehabilitacyjny w Złotowie. Koszt takiego turnusu wynosi 4,5 tysiąca. Będzie to jej pierwszy wyjazd do Złotowa. Rehabilitacja w Zabajce bardzo jej się przyda może bardzo pomóc jednak ze względu na duży koszt nie jesteśmy pewni czy wyjedzie.\nOdwiedziny: 5743Wpisyliczba: 8komentarze: 71Galerieliczba zdjęć: 50komentarze: 18Więcej w serwisach WP


Noclegi w ustronnym miejscu. Powidz, Unterkünfte w Powidzu Quartieren, Hotels,, Powidz Gästehäuser, Unterkünfte, Agrartouristik, Appartement,, Powidz Unterkünfte- www.NOCOWANIE.pl-Unterkünfte,Quartieren, on-line -Buchung\nNoclegi w ustronnym miejscu w Powidzu\nSzukasz noclegu w ustronnym miejscu? Chcesz odpocząć z dala od tłumu ludzi, zgiełku miasta, w zacisznej okolicy lub na łonie przyrody? Ta oferta jest dla Ciebie. Poniżej znajdziesz listę obiektów oferujących ustronne noclegi. w Powidzu\nPowidz 6 Angebote


Andrzej Stasiuk gościem "Xięgarni" - TVN24\n2 stycznia 2016, 8:02\nAktualizacja: 2 stycznia 2016, 18:57\n2 stycznia 2016, 8:02 Aktualizacja: 2 stycznia 2016, 18:57\ntvn24Andrzej Stasiuk w "Xięgarni"\n- Nie na darmo żyję w jakimś pewnym oddaleniu od tego świata, bo tam się lepiej czuję. Pierwotność mnie zawsze interesowała - mówił w programie "Xięgarnia" Andrzej Stasiuk. Prozaik i dramaturg opowiadał o swojej nowej książce.\nNajnowsza książka "Kucając" to zbiór fragmentów prozy Andrzeja Stasiuka, które były już publikowane w książkach lub prasie. Pokazują świat, w którym człowiek jest tylko jednym z wielu mieszkańców.\nStasiuk powiedział w programie, że kucając jest się bliżej ziemi. - Pierwotność mnie zawsze interesowała. Nie na darmo żyję w jakimś pewnym oddaleniu od tego świata, bo tam się lepiej czuję - mówi Stasiuk.\n- Z tej perspektywy bydlęcia trochę inaczej widać - dodaje.\nPisarz zaznaczył, że to nawiązanie do eseju filozofa Emila Ciorana, w którym wspomina, że "powinniśmy kucać w zapachu stajni". - Jakaś mądrość w tym jest - zaznaczył.\nMiasto oczami pisarza\nStasiuk opowiadał o swoich odczuciach przebywania w wielkim mieście. - Dla człowieka, który mieszka wśród zwierząt na co dzień ten świat jest pociągający, ale też męczący - ta zmienność krajobrazów, kształtów, twarzy. To jest pociągające jak na zasadzie narkotyku, który przy większej dawce może zrobić krzywdę - tłumaczył.\n- Przyroda jest nieco bardziej przewidywalna dla tego być może jest lepszym domem dla natury takiej jak ja. Ja lubię kiedy pejzaż się nie zmienia albo kiedy mogę nad nim panować - wybierać sobie ten pejzaż, wybierać sobie towarzystwo. Być może jestem bydlęciem, być może w poprzednim wcieleniu byłem psem - powiedział Stasiuk.\nAndrzej Stasiuk to prozaik, dramaturg i poeta. Współpracował z pismami wydawanymi przez animatorów literackiego "undergroundu" w Polsce. Karierę rozpoczął od krótkich utworów. Debiutancki zbiór opowiadań "Mury Hebronu" to zapis jego więziennych doświadczeń.\nStasiuk został uhonorowanym wieloma nagrodami. Jedną z najważniejszych była nagroda Fundacji im. Kościelskich, którą otrzymał w 1995 roku. Dziesięć lat później, za książkę "Jadąc do Babadag", odebrał Nagrodę Nike.\nProgram "Xięgarnia" powstaje dzięki wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu ‚Promocja czytelnictwa’.\n"Xięgarnia'- w każdą sobotę o godz. 18:00 oraz w niedzielę o godz. 02.30.\nAutor: kło,js/rzw / Źródło: tvn24


Ceny truskawek blisko rekordu. Jeszcze długo będzie bardzo drogo - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaCeny truskawek blisko rekordu. Jeszcze długo będzie bardzo drogo\n| 12.05.2021 20:03\nPolskie truskawki już są, ale kosztują krocie. Nawet 50 zł za kilogram (Getty Images)\nWpływ na wysokie ceny ma nie tylko pogoda w Polsce, ale i zbiory za granicą, np. w Hiszpanii, z której importujemy owoce.\n- Zagraniczne truskawki też kształtują ceny polskich owoców. Jeśli jest ich dużo i są tanie, to cena spada - tłumaczy Adam Leszczyński, plantator z Czerwińska. - W tym roku Hiszpanów pogoda zaskoczyła. Kwiecień był chłodny, więc zbiory się nie udały. Dlatego zagranicznych owoców jest mało.\n- W uprawach gruntowych, przykrytych agrowłókniną, dopiero gdzieniegdzie zaczyna się kwitnienie - mówi Anna Kaszewiak. - W żadnym wypadku nie jest to jeszcze pełny rozkwit.\nZdaniem plantatorów, wysokie ceny utrzymają się na rynku przynajmniej przez najbliższe tygodnie. - Na początku czerwca na rynku powinny się pojawić truskawki gruntowe - mówi Adam Leszczyński. - Od tego momentu truskawki będą tanieć i dzisiejszej ceny już raczej nie osiągną.\nCzytaj także: Rusza sezon truskawkowy. Jak wybrać polskie odmiany owoców?\n- Wilgoć sprawia, że truskawki są atakowane przez grzyby, np. szarą pleśń - wyjaśnia Leszczyński. - Pogoda bywa nieprzewidywalna, jedyne, co możemy powiedzieć, to że mieliśmy najzimniejszy kwiecień od początku pomiarów, i to opóźni sezon. Co będzie dalej, to już loteria.\n- Dobrym przykładem jest zeszły rok, generalnie dla plantatorów nieudany. Najpierw były susze, przez miesiąc praktycznie nie padało, a potem zaczęły się ulewne deszcze, przez co truskawki gniły na polach - mówi Leszczyński. - Owoców było mało, ale ceny nie były wcale wysokie, bo truskawki były niskiej jakości. A to najgorsze, co się może przytrafić plantatorowi.\nPogoda dała w kość nie tylko plantatorom truskawek. Zdecydowanie droższe w porównaniu do zeszłego roku są młode ziemniaki.\nW tej chwili za kilogram w hurcie trzeba zapłacić 15 złotych. Rok temu kosztowały 7 zł.\n- To kolejny efekt zimnej wiosny i późniejszego dojrzewania - mówi Anna Kaszewiak. - Ceny spadną, gdy tylko pogoda pozwoli na zbiory. Ale możliwe, że będą wyższe niż w zeszłym roku, bo część rolników zrezygnowała z nasadzeń po tym, jak w zeszłym roku ziemniaków było bardzo dużo i były bardzo tanie.\nDo tej pory zeszłoroczne ziemniaki osiągają rekordowo niskie ceny. Za kilogram, w zależności od odmiany, trzeba zapłacić 80 groszy. W zeszłym roku przeciętna cena wynosiła 1,20 zł.\nCeny ziemniaków są niskie nie tylko ze względu na obfite zeszłoroczne plony. Spadek można powiązać z pandemią koronawirusa. Lokale gastronomiczne stanowiły ważnego odbiorcę. Ale przez dłuższy czas były zamknięte, przez co towar na giełdach nie schodził.\nNie działały m.in. fabryki frytek produkujące półprodukty na potrzeby barów i restauracji.\n- Gastronomia powodowała, że ten rynek był stabilniejszy, i nie chodzi o cenę, ale o płynność zejścia towaru - wyjaśnia plantator ziemniaków z rejonu Sohaczewa. - Bo jeśli towar jednego dnia nie schodzi, to się nawarstwia i wtedy trzeba obniżyć cenę. A podwyższyć ją później jest bardzo trudno, w przypadku ziemniaków czy kapusty praktycznie jest to niemożliwe, bo to jest towar, którego nie zabraknie, który może poleżeć.\njuż truskawki są u producentów po 10 zł ... znowu WP przesadza ...\nJak nie zjem truskawki to nie umrę, a pazerni badylarze zostaną z owocem i pusta kabzą\nA wystarczy aby rzy dni wytrzymac bez truskawek i ceny spadna o 70%. Zostawic pazernych z truskawkami az im zgnija.\nChciwi rolnicy nie kupowac kwaśne i drogie czekamna hiszpańskie slodkie\nW życiu nie dam 50 zł za truskawki, za 50 zł zrobię jako takue inne zakupy do garnka


czy to alergia? | Forum abcZdrowie.pl\n~nelciaa • 30 września 2017 16:11\nWitam. U mojej 5-letniej coreczki ostatnio zauważyłam niepokojaca wysypke, ktora bardzo ją swędzi. Drapie się co chwile, a głownie to dotyczy łokci i okolicy między palacami dloni. Czytałam, że to moze byc alergia pokarmowa ale sama nie wiem.. A i corka mówi, że w nocy jest najgorzej. Czy ktoś wie co to może byc?\n~gianada • 30 września 2017 22:17\nno nie wiem, bardziej mi to wygląda na objawy świerzbu (a wiem cos o tym, 2 razy przerabiane już )\n~nelciaa • 30 września 2017 22:20\nTo musze się przejsc do lekarza. A co stosowałas zeby z tego wyjsc?\n~gianada • 30 września 2017 22:35\nja akurat novoscabin, z polecenia pediatry\n~daria190 • 24 listopada 2017 12:41\nNa różnych lekach inhaluje Alergia Stop, jak na tej klasy inhalator to dużo nie kosztował, gwarancję na niego dają 24 miesiące\n~okklx • 22 grudnia 2017 09:38\nZdecydowaliśmy się z mężem na Alergia STOP i nas nie zawodzi, szybka inhalacja i też dokładna jednocześnie, także lek gdzieś po suficie nie lata ale trafia w płuca ;)\n~bednarskakama • 5 stycznia 2018 14:27\nZ inhalatorami to ruznie można trafić, sama mam Alergia Stop od zeszlego roku i jeszcze jakiś awarii nie mialam przy nim, w miarę cichy i szybki\n~jami • 24 kwietnia 2018 14:52\nJeżeli nie jesteście pewni czy macie alergię to powinniście się jak najszybciej przebadać pod tym kątem. Jeżeli mieszkacie w Lublinie to mogę wam polecić gabinet alergologiczny dr Teresy Stelmasiak. Tam możecie wykryć alergię i rozpocząć jej leczenie.\n~viki88 • 2 lipca 2018 20:36\nPodpowiem Alergia Stop od Sanity, nadaje się do kuracji przy alergii ale tych zastosowań jest tutaj dużo więcej, można robić dowolny inny typ aerozoloterapii na górę i dół\n~marta1990x • 20 września 2018 14:18\nTrafiłam na Alergia Stop trochę z przypadku bo mi reklama tego modelu wyskoczyła jak szukałam ciśnieniomierza na prezent dla ojca. Kupiłam i ciśnieniomierz i inhalator :) Przydatna rzecz powiem szczerze, szczególnie jak ma się dzieci w domu, które regularnie łapią różne infekcje dróg oddechowych i trzeba szybko interweniować. Aerozol jest bezpieczniejszy niż tabletki bo trafia prosto do źródła stanu zapalnego.\n~Tonia4 • 20 września 2018 22:37\nMoje dzieci mają alergię, z którą walczę od kilku lat. Najpierw trafiłam do dr. J. Banasiuka z synem, okazało się, że po badaniach wyszło, że ma alergię na różne pyłki. Wkrótce po diagnozie alergii u syna, pojawiła się wysypka, bóle głowy, brzucha u córki. Pan doktor zlecił wykonanie szczegółowych badań w kierunku alergii i okazało się, że i córka ma alergię, celiakię. Dzięki opiece pana doktora jakoś panuję nad tymi alergiami, ale nie jest to łatwe. Dobrze, że mam zaufanego, bardzo dobrego lekarza, bo nie wiem co by było dalej.\n~kingablav • 12 października 2018 15:15\nAlergia Stop ma tę ważną zaletę że nie hałasuje podczas działania. To jest jeden z tych parametrów na który naprawdę warto patrzeć szukając modelu tłokowego...a już najbardziej jeśli z inhalacji mają korzystać dzieci. Nie znam dziecka które byłoby w stanie wytrzymać przy huczącym inhalatorze i spokojnie wdychać mgiełkę.\n~sabinaaa11 • 12 miesięcy temu\nJak czesto korzystacie z tego termometra? Nie psuje sie wam?\n~martaaaaaaaa • 11 miesięcy temu\nTeż będe podpowiadala ten polski Alergia Stop. Wystarczył rzut oka w instrukcję obsługi i już wiedziałam co do czego podłączyć i jak uruchomić inahalację. :)\n~fiona11111222 • 10 miesięcy temu\nNa pewno alergia, ale dla pewności polecam zrobić dodatkowe badania w tedy będziesz miała 100% pewność. Na alergię bardzo pomocny jest lek Hitaxa Fast bardzo szybko przynosi ulgę jest bezpieczny dla dorosłych jak i dla dzieci.\n~areksocha • 2 tygodnie temu\nJa będąc w Niemczech kupiłem przypadkowo taki mini inhalator Clip bo mnie dopadło przeziębienie i korzystałem z niego tak podręcznie i faktycznie udało się nieco udrożnić drogi oddechowe, dobrze sprawdził się w praktyce.\n20 odpowiedzi• 54 minuty temu\n327 odpowiedzi• 4 godziny temu\nJak zmienic swoje nastawienie wzgledem alkoholu?


Jelli Rez Zestaw do tworzenia biżuterii\nJelli Rez to zestaw kreatywny, który pozwoli tworzyć wysokiej jakości, modną i wyjątkową biżuterię z żywicy w zaledwie w 15 minut. Dostępne w zestawach elementy pozwalają na dowolne łączenie ozdób i tworzenie unikalnej biżuterii. Stwórz naszyjnik, pierścionki i spinki do włosów, w unikalnym designie, który stworzysz w prostym, 3-etapowym procesie: po prostu wymieszaj, połącz i noś!\n- 2 x żel (15g) - 30g składnika;\n- 1 duża foremka;\n- 3 małe foremki;\n- 2 miseczki do mieszania (mała i duża);\n- 2 szpatułki do mieszania (mała i duża);\n- 2 saszetki z brokatem;\n- 2 arkusze z dekoracjami;\n- 4 akcesoria (1 x pierścionek, 1 x naszyjnik, 2 x spinki do włosów);\n- 1 pinceta instrukcja.


Khaki pikowana kamizelka męska z kapturem moro Denley 6876 świetnie sprawdzi się podczas tworzenia zarówno sportowych jak i miejskich stylizacji. Pikowania na całej powierzchni dodają jej sportowego charakteru. Jest zapinana na zamek błyskawiczny i posiada kołnierz typu stójka. Kamizelka wyposażona jest w odpinany kaptur. Praktycznego charakteru dodają jej dwie kieszenie zewnętrzne zapinane na zamek błyskawiczny. Wykonana jest w 100% z poliestru a dół wykończony jest elastyczną lamówką. Ta klasyczna w kroju kamizelka będzie doskonałą alternatywą dla kurtki w sezonie jesiennym. Z powodzeniem zastąpi kurtkę przejściową a nawet bluzę, zapewniając ochronę przed chłodem i wiatrem. Model ten wyróżnia się ponadczasowym wzorem moro, który doda charakteru każdej stylizacji. Kamizelkę można potraktować jako podstawę do wielu modnych stylizacji. Będzie wyglądać doskonale w połączeniu z dresami tworząc sportowy, luźny outfit. Równie perfekcyjnie dopasuje się jeansów i joggerów.\nKamizelka moro pikowana z kapturem\nOpinie użytkowników o Khaki pikowana kamizelka męska z kapturem moro Denley 6876


Masło czy margaryna? Czyli jak Delma udaje zdrowe smarowidło... | SOSrodzice.pl\nStrona główna / Rodzicielskie kity / Masło czy margaryna? Czyli jak Delma udaje zdrowe smarowidło…\nMasło czy margaryna? Czyli jak Delma udaje zdrowe smarowidło…\nSpór masło czy margaryna trwa od dawna. Został zainicjowany przez speców od marketingu, którzy swego czasu starali się wmówić Polakom, że masło nie jest zdrowe. W odpowiedzi stworzono miękką i zawsze gotową do smarowania margarynę. Tę samą, którą z powodu obecności szkodliwych tłuszczy trans wycofano z wielu krajów (np. USA). W Polsce sprzedaż margaryn ma się świetnie. Margaryny wykorzystujemy w domu, jedzą je również nasze dzieci w przedszkolach i szkołach. Wszystko z powodu szokującej decyzji polskich władz, które nie wzięły pod uwagę sugestii naukowców z wielu ośrodków naukowych w Polsce – sugerujących wybór masła do szkolnych i przedszkolnych stołówek. Argumenty świadczące o szkodliwości margaryn zostały zignorowane. Wygrał interes producentów margaryn.\nNaukowcy do głosu\nFenomen margaryny wyrósł na doniesieniach naukowców, że zawarty w maśle cholesterol i nasycone kwasy tłuszczowe szkodzą zdrowiu. Dzisiaj już wiemy, że doniesienia sprzed lat były nieprawdziwe, a naukowcy lubią zmieniać zdanie o 180 stopni. Obecnie eksperci spieszą z innymi nowinkami. Potwierdzają, że masło nie tylko, że nie szkodzi, ale jest zdrowe (!), czyli informują o tym, o czym wiele pokoleń Polaków wiedziało intuicyjnie. Niestety niektórzy uwierzyli, że jest inaczej.\nMargaryna to produkt przetworzony\nChoć masło dostępne w dużych marketach nie jest dokładnie takie, jak tradycyjnie przygotowane kostki przez nasze babcie i prababcie, to nie ma wątpliwości, że jest to produkt dużo lepszy niż margaryna.\nMargaryna jest wysokoprzetworzonym produktem, wynalezionym przez chemika. Jednym z podstawowych źródeł szkodliwych tłuszczy roślinnych utwardzanych, tłuszczy trans (wycofanych z wielu krajów) – w margarynach twardych jest ich najwięcej, w miękkich – mniej, oleju palmowego (z którego zrezygnowano również w niektórych krajach z powodu szkodliwego oddziaływania na zdrowie i podejrzeń o wywoływanie nowotworów). Margaryna to również emulgatory, barwniki, aromaty i syntetyczne witaminy.\nMargaryna bardziej podobna do masła?\nWielu producentów stara się zachęcić do jedzenia margaryny poprzez promowanie ich jako „maślanych” lub z dodatkiem „prawdziwego masła”. Niejako już na wstępie podkreślając, że masło jest lepsze od margaryny.\nGdy jednak spojrzeć bliżej, dodają masło w niewielkim stopniu. W takiej margarynie znajdziemy go tylko 0,5% (!). Możemy zakładać, że na kanapce znajdziemy niewielką ilość masła, z całego pudełka uzbieramy może łyżeczkę…\nJednak producenci nie poprzestają na tym, by zachęcać nas do kupowania margaryn, zwłaszcza dla dzieci. Przykład kreacja sympatycznej postaci, która staje się przyjacielem rodziny, tak, jak na reklamie Delma.\nGdyby tego było jeszcze mało, pojawiają się konkursy kierowane wprost do dzieci. Przekaz jest szlachetny – dążenie do tego, by nie marnować żywności, by nie wyrzucać produktów spożywczych, jeść zdrowo. Cel także super – remont szkolnej stołówki. W Polsce jest wiele szkół, które z otwartymi ramionami przyjmą każdą pomoc…\nTylko, jaki przekaz kryje się pod szlachetną przykrywką?\nAktualny konkurs Delmy to nic innego jak reklama, lokowanie produktu. Szansa rozgłosu jest ogromna, podobnie jak cel – przestawienie marki jako zdrowej i godnej polecenia. Akcja stworzona przez specjalistów trafia w dziesiątkę, dociera bowiem do grupy odbiorców, a ci z chęcią wezmą udział w konkursie, by wygrać…\nPokusa wygrania nagrody, jaką jest remont 4 stołówek jest ogromna. Koszty dla Unilever Food Solutions, właściciela marki – znikome. Zysk pośredni – wzrost sprzedaży margaryny. I to właśnie o to chodzi. Zdrowie nie brane jest pod uwagę…\nMasła nikt nie musi reklamować…Oliwy z oliwek również. No chyba, że jako dodatek do margaryn, które mają podnieść ich wartość rynkową. Paradoks? Cóż, skoro się na to jako konsumenci łapiemy…\nNajlepsze jest Finuu – mix fińskiego masła i nieutwardzonych olejów: rzepakowego i z lnianki. Witaminy z masła i kwasy omega3 z olejów.\nWszystko byłoby super, gdyby nie to, że są niektóre osoby, jak np. ja, które mają alergie i nie mogą jeść masła, z powodu problemów z przewodem pokarmowym, także margaryna to w moim przypadku jedyne wyjście, może i jest przetworzone, ale jest roślinna, a nie ze zwierzęcego nabiału, którego mój organizm nie toleruje i ja nic na to nie poradzę :P


Francuski dwugłos o papieżu Franciszku - wywiad z ... - Tradycji Katolickiej\nFrancuski dwugłos o papieżu Franciszku - wywiad z ... Zobacz następny temat\nWysłany: Pon 21:08, 12 Sie 2013\nWywiad, który okazał się w 51 numerze Christianitas. Dwaj księża z tradycyjnych zgromadzeń komentują wybór i początki pontyfikatu papieża Franciszka: ks. Claude Barthe – watykanista, wykładowca Instytutu Chrystusa Króla Najwyższego Kapłana oraz ks. Guillaume de Tanoüarn – filozof, dyrektor Centrum Św. Pawła w Paryżu..\nFrancuski dwugłos o papieżu Franciszku\n– Wybór pierwszego papieża o imieniu Franciszek jest postrzegany jako duża zmiana. Czy podziela Ksiądz tę opinię?\nKs. Claude Barthe: Zasadniczo nie. Niestety nie. Chcę przez to powiedzieć, że kontekstem tego wyboru jest kryzys bez precedensu w historii Kościoła. Jest to kryzys wiary, przekazywania wiary, katechezy – kryzys, który ciągle się rozszerza. Jest on związany z demontażem liturgii rzymskiej, który to proces go odzwierciedla i pogłębia. Kryzys ten rozprzestrzenia się ponadto poprzez zeświecczenie (oraz zanikanie) duchowieństwa i zakonów oraz zdumiewające zacieranie się u wszystkich poczucia grzechu. Fakt ten banalizuje sekularyzację z moralnego punktu widzenia. Kiedyś mówiło się o wierzących niepraktykujących. Tymczasem dziś we Francji i w wielu krajach zachodnich praktyka staje się śladowa, a tym praktykującym, którzy jeszcze zostali, daleko do bycia wierzącymi. W innych częściach świata, w krajach, gdzie liczba księży jest duża lub nawet rośnie, wzrost heterodoksji i brak formacji teologicznej jest bardziej niż zatrważający. Ta burza, która wstrząsa Kościołem w ultranowoczesnym i agresywnie świeckim świecie, znacznie zmniejsza znaczenie papieskiego wyboru z 13 marca – wyboru skądinąd doniosłego. Ale rzeczywistość pozostaje niezmieniona: łódź nabiera wody z każdej strony, jak to ujął papież Benedykt XVI.\n– Kim jest papież Franciszek?\nKs. Guillaume de Tanoüarn: Chyba, przede wszystkim, zagadką. Czujemy, że ten papież-„wolny elektron” jest przesiąknięty duchową wolnością, jaką daje praktyka ćwiczeń duchownych. Sprawia on wrażenie „obojętnego” – kogoś, kto zgodnie z radą świętego Ignacego „nie pragnie więcej zdrowia niż choroby, bogactwa niż ubóstwa, zaszczytów niż wzgardy, życia długiego niż krótkiego, lecz pragnie i wybiera jedynie to, co mu więcej pomaga do celu, dla którego jest stworzony” (Zasada i fundament). Taki jest głęboki motyw jego życia ascetycznego.\nCo do faktu jego pochodzenia, ważne jest, że – jak sam siebie określił – jest „papieżem z końca świata”. Jest też pierwszym od wieków papieżem spoza Europy, co pokazuje, że środek ciężkości w Kościele przeniósł się gdzie indziej. Samo w sobie jest to już ważną zmianą. Z drugiej strony jednak łagodzi ją fakt, że Papież pochodzi z włoskiej emigracji i jest głęboko związany z zachodnią kulturą, która go ukształtowała.\nJeśli zaś chodzi o wybór imienia, wiele można usłyszeć o Franciszku z Asyżu i jego miłości do ubogich. Oczywiście! Ale za jednym Franciszkiem może kryć się drugi! Dla mnie jest jasne, że święty Franciszek Ksawery – który w Paryżu należał do pierwszych towarzyszy świętego Ignacego, który, tak jak on, pochodził z Nawarry i który był geniuszem ewangelizacji – jest bliski sercu kardynała Bergoglia. Mam wrażenie, że w związku z tym przestaniemy słuchać o „nowej ewangelizacji”, a zaczniemy... ją „robić” z Papieżem.\nKs. Barthe: Jorge Mario Bergoglio urodził się w 1936 r. w Argentynie w rodzinie włoskich emigrantów (ma 76 lat, czyli jest mniej więcej w wieku, w którym został wybrany papież Jan XXIII). Wstąpił do jezuitów, był prowincjałem swojego zakonu w Argentynie w latach 1973-79. Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym Buenos Aires w 1992 r., a następnie koadiutorem (z prawem następstwa) w 1997. Arcybiskupem stolicy Argentyny został w 1998 r., kardynałem w 2001, i wkrótce prawdziwą głową Kościoła w tym kraju.\nAle domyślam się, że pytanie nie dotyczy jego kościelnego życiorysu. Z formalnego punktu widzenia jest on czystym dziełem ignacjańskiej matrycy, w każdym razie ignacjańskiej matrycy, jeśli chodzi o styl bycia przełożonym. Nowy papież jest człowiekiem o bardzo mocnej osobowości, mającym silne poczucie władzy. Jego osobowość porównywano już do Piusa XI, ale ja porównałbym go raczej do kardynała Benelliego, który na długo zdominował Kurię Pawła VI.\nJako jezuita pozostaje niezwykle wierny swoim obowiązkom, jest ascetą, który wstaje o świcie i codziennie spędza godzinę na modlitwie. Obdarzony jest ogromną energią do pracy, niesamowitą pamięcią, elastyczną inteligencją, ma godną podziwu zdolność bezpośredniego kontrolowania spraw, którymi zarządza (praktycznie nigdy nie miał osobistego sekretarza). Mimo to trudniej mu będzie kierować Kościołem Powszechnym niż argentyńskim, szczególnie ze względu na wiek. Od dwudziestego pierwszego roku życia funkcjonuje z jednym płucem, co jest bardzo męczące. Jeśli chodzi o jego możliwości poprawy sytuacji Kościoła, to trzeba zapytać, czy ktoś dziś w ogóle może to zrobić? Papież Franciszek opuszcza diecezję Buenos Aires dotkniętą poważnym kryzysem powołań i niszczoną przez sekularyzm, podobnie jak wiele innych diecezji na terenach dawniej chrześcijańskich.\nPapież niewątpliwie jest intelektualistą, człowiekiem wykształconym, który równocześnie znakomicie potrafi popularyzować wiarę. Stara się mówić z wielką prostotą. W Argentynie pozwalał sobie nawet na używanie wyrażeń slangowych. Jego nieustanne ataki na konsumpcjonizm, na rozcieńczoną religię są bardzo krzepiące. Doskonale komunikuje się z wiernymi, aczkolwiek jego temperament może mu płatać figle. Ogromną wagę przywiązuje do własnych nominacji, czemu dał wyraz, piastując wysokie funkcje prowincjała jezuitów i prymasa Argentyny. Był wówczas prawdziwym „twórcą” episkopatu tego kraju. Jego moralne znaczenie dodatkowo wzrosło po 2005 r., gdy okazało się, że na konklawe, które wybrało Josepha Ratzingera, otrzymał wszystkie głosy „opozycji”. W Argentynie uważano go za „prawie-papieża” – tego, który by nim został, gdyby nie silna pozycja prefekta byłego Świętego Oficjum. Można więc powiedzieć, że – poza intensywnością życia duchowego – jego osobowość bardzo się różni od osobowości poprzednika.\n– Jaki jest jego stosunek do Benedykta XVI?\nKs. Tanoüarn: Wybór ten jest osobistą porażką Benedykta XVI, który był rywalem obecnego papieża na poprzednim konklawe. Ale jednocześnie Bergoglio to rywal, który w swojej posłudze potrafił ustąpić przed Benedyktem. Jeśli więc został wybrany, to właśnie dlatego, że zajął inteligentne stanowisko niepozwalające na zaszufladkowanie go w opozycji. Co więcej, przyłączył się z serca do poprzedniego papieża. Franciszek ma rzeczywistą legitymację do bycia następcą Benedykta, ponieważ potrafił przed nim ustąpić. Dlatego właśnie zwolennicy Ratzingera na niego głosowali.\nCo się tyczy polityki „restauracji” prowadzonej przez Benedykta XVI, to trzeba stwierdzić, że została brutalnie zatrzymana. Należy spodziewać się dysonansu między panującym papieżem a jego poprzednikiem w co najmniej dwóch dziedzinach: Soboru Watykańskiego II i liturgii. W sprawie Soboru papież Franciszek wydaje się odbiegać od „pasji” Benedykta XVI: nie chce ustanawiać „hermeneutyki ciągłości”, ponieważ traktuje Sobór jak kompas. Przynajmniej na razie nic o tej hermeneutyce nie mówi. W 2006 r. w kontekście „hermeneutyki ciągłości” wspominał o „hermeneutyce pobożności”. Mówiąc o niej w pewnym tekście opublikowanym przez „30 Giorni” podkreślił, że Sobór daje możliwość mówienia do wszystkich ludzi, których spotyka. Jest on czymś, co – jak często zaznacza – pozwala mu „kroczyć”, „iść”.\n– Czy można powiedzieć, że Franciszek jest „soborowy”?\nKs. Barthe: Papież jest soborowy, a może nawet ultrasoborowy, w takich dziedzinach jak ekumenizm i stosunki z religiami niechrześcijańskimi, szczególnie jeśli chodzi o judaizm. Jest bardzo zainteresowany kolegialnością na wszystkich poziomach. Co do reszty, to nowości zupełnie go nie obchodzą. Nie pociągają go na przykład biblijne egzegezy neobultmannowskie ani heterodoksyjne eklezjologie niektórych z jego współbraci-jezuitów. Zresztą uchronił go przed tym jego bardzo prosty sposób uprawiania teologii. Jest ona duchowa i praktyczna. I być może tutaj pojawi się trudność. Jest niemal banałem powiedzieć, że ostatni Sobór pod kilkoma względami wywołał wielkie teologiczne trzęsienie ziemi. Są tam rzeczy dość niedookreślone, które trzeba podejmować, aktywnie bronić albo też interpretować lub wręcz przekraczać. Wydaje się, że dwa ostatnie podejścia są obce Papieżowi, a pierwsze dwa – na poziomie odpowiedzialności, która teraz na niego spadła – mogą być sposobem na „trzymanie kursu”.\nOczywiście, nowy papież spełni postulaty reaktywacji kolegialności biskupiej zgłaszane przez pewną część episkopatu. Lecz, jak zauważył Jean-Pierre Denis w La Vie, mamy tu do czynienia z jednym z paradoksów tego wyboru. Kardynałowie chcieli zarówno reformy Kurii – co w praktyce oznacza ujęcie spraw w karby silnego rządu – jak i większej decentralizacji. To dosyć sprzeczne. Moim zdaniem anarchia wynikająca z sytuacji posoborowej będzie równoważyć to, co władza rzymska, nawet ta „soborowa”, zacznie wprowadzać za mocno.\n– Jaki jest jego stosunek do innych wyznań chrześcijańskich?\nKs. Tanoüarn: Obecny papież będzie chciał odegrać rolę symbolu wszystkich chrześcijan. Tę rolę papiestwu nadał w naszych czasach Jan Paweł II, gdyż to on sprawił, że zadania papieża przestały ograniczać się do katolicyzmu, a rozszerzyły się na cały lud chrześcijański. Zwróćmy uwagę, że na pogrzeb Jana Pawła II przybyli trzej żyjący prezydenci amerykańscy – sami protestanci – aby oddać hołd przywódcy chrześcijan.\nNa pewno będzie bardzo otwarty, bo chce Kościołowi jako instytucji nadać szerokie pole manewru – znowu na wzór Jana Pawła II. (W gruncie rzeczy Franciszek jest bardzo „wojtyliański” – tam, gdzie u Jana Pawła II była pobożność maryjna, u Franciszka jest pobożność ignacjańska; łączy ich również postawa zdecydowanych działań na zewnątrz). Będzie chciał przede wszystkim krzewić pobożność nie tylko w swoim otoczeniu, ale w całej wspólnocie chrześcijańskiej. Zależy mu na tym, żeby chrześcijanie byli pobożni, żeby ewangelizowali i chrzcili, żeby chrystianizacja nie była tylko pustym słowem, ale rzeczywistością. Tak jak Wojtyła, podkreśli on polityczny wymiar papiestwa, prowadząc dialog, wychodząc w stronę innych wyznań i wykonując pewnie dość spektakularne gesty.\n– A liturgia? A Motu proprio? A Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X?\nKs. Tanoüarn: Bergoglio nie jest tradycjonalistą. Wydaje się być bardzo daleki od tradycjonalistów ze swojej diecezji. A tradycjonaliści długo jeszcze będą czekać na następnego Benedykta XVI w nadziei, że będą go mogli potraktować lepiej niż pierwszego. Nie będą mogli na razie spać spokojnie, śniąc o miękkiej białej sutannie, która z wysoka osłoni ich od silnego wiatru. Franciszek zbudzi tradycjonalistów ze słodkiej drzemki i snów o potędze... Do nas więc dziś należy pokazanie, że to, co wnosi do Kościoła tradycjonalizm – czyli liturgia łacińska i tomistyczna kultura teologiczna – jest niezbędne dla chrystianizacji. Trzeba po prostu zakasać rękawy i chrzcić!\nNie sądzę też, że Franciszek wróci do tego, czym w sprawach liturgii zajmował się Benedykt XVI. Zostawi rzeczy takimi, jakimi są, i nie będzie się nimi zajmował. Jego stosunek do FSSPX również będzie mniej „namiętny” niż za jego poprzednika, a Bractwo z pewnością czeka teraz dłuższy okres separacji.\nKs. Barthe: Zobaczymy. Jest bardziej niż pewne, że nowy papież ma całkiem inną wrażliwość liturgiczną niż poprzedni. W dniach przed konklawe uważnie czytałem włoską gazetę „Il Fatto Quotidiano”, która in extremis uderzała w delfina Benedykta XVI – papabile Angela Scolę, arcybiskupa Mediolanu. Gazeta ta dodatkowo opublikowała artykuł pt. „Kardynałowie chcą przede wszystkim uniknąć papieża-lefebrysty”. Ten przymiotnik trzeba rozumieć po włosku, tj. jako „przychylnego «powrotowi» do liturgii”. Innymi słowy, „reforma reformy” idąca z góry, od papieża, zostanie odłożona na bok. Pozostaje „reforma reformy” idąca z dołu, rozwijająca się dzięki odprawianiu Mszy tradycyjnych. Będzie ją można oczywiście hamować, ale nie da się już powstrzymać, jak to miało miejsce w czasach „betonu” antyliturgicznego.\nPonadto Franciszek jest politykiem inteligentnym i pragmatycznym w swoich sojuszach. Działa w sposób złożony, tajemniczy i lubi zaskakiwać. Czego dowodem była Msza intronizacyjna. A ponieważ, jak na razie, nie ma żadnej poważnej opozycji na prawo od siebie (jedną z lekcji tego zaskakującego konklawe jest to, że czysty „ratzingeryzm”, który już wcześniej okazywał swoją słabość, praktycznie się ulotnił), może sobie pozwolić na gesty w kierunku ogólnie pojętego tradycyjnego świata: kapłanów-tożsamościowców, konserwatywnych wspólnot, środowisk, które liczą się we Włoszech, we Francji czy w Stanach Zjednoczonych, ale także w innych krajach. Czy Papież wyczuje rozdźwięk między wysokimi władzami kościelnymi a oczekiwaniami tego, co się nazywa „nowym katolicyzmem”?\nWiadomo, że będąc arcybiskupem Buenos Aires, wprowadził Summorum Pontificum w Argentynie w taki sposób, w jaki zrobiła to większość biskupów francuskich... Wystarczyłoby zostawić sprawę w jej obecnym stanie, żeby Motu proprio zapadło w głęboki sen. Na szczęście są młodzi kapłani, powołania w tradycyjnym duchu, wspólnoty Ecclesia Dei, oczekiwania części parafialnych wiernych, krótko mówiąc, jest cały zestaw elementów, którymi papież Franciszek – niezbyt dobrze z nimi obeznany – będzie prawdopodobnie zarządzał, i to raczej przez pośredników.\nA FSSPX? Trwająca od czerwca ubiegłego roku bierność w negocjacjach i brak chęci, by zająć miejsce „wewnątrz” Kościoła, być może służy Bractwu. Na pewno jednak ciężko szkodzi dzisiejszemu Kościołowi. W każdym razie czas nieustannego odwlekania decyzji na pewno się skończył. Można też powiedzieć, że gdyby znowu posypały się ekskomuniki, niewiele by to zmieniło. Fakt, że FSSPX jest „na zewnątrz”, podczas gdy na przykład austriaccy kapłani-buntownicy są „wewnątrz”, pozbawia sankcji jakiejkolwiek skuteczności. Tak jak w przypadku „reformy reformy”, integracja FSSPX ze słabnącą społecznością kościelną mogłaby odbyć się oddolnie. Na razie moje nadzieje są jednak ostrożne.\n– Papież jest więc „progresistą”?\nKs. Barthe: Ależ nie! Kardynał Bergoglio nigdy nim nie był. Inaczej niż drugi kardynał-jezuita o silnej osobowości, Carlo Martini, którego uznawano za papabile do czasu, gdy zachorował na chorobę Parkinsona. Należy też sobie uświadomić, że papież Ratzinger nie był „tradycjonalistą”, ale człowiekiem „centroprawicy” (proszę mi wybaczyć te nieodpowiednie określenia, które jednak mogą posłużyć za skrót), czyli kimś bardzo wrażliwym na wszelkiego rodzaju tradycyjne żądania, ale głównie z punktu widzenia liturgii. Analogicznie należy zrozumieć to, że nowy papież nie jest „postępowcem”.\nBy to pojąć, trzeba się dokładnie przyjrzeć jego profilowi politycznemu i społecznemu. Argentyna to kraj naznaczony bardzo specyficznym zjawiskiem politycznym, jakim jest peronizm. Nie jestem pewien, czy można go zwyczajnie zaliczyć do kategorii populizmu. Wrażliwości zwolenników Juana Peróna były tak różne, że obejmowały cały wachlarz – od faszyzmu do bardzo zaawansowanej lewicy. Jorge Mario Bergoglio był zaangażowanym peronistą centroprawicowym czy – jak kto woli – „kato-peronistą”. Był członkiem, od końca lat 60. (czyli mniej więcej od czasu swoich święceń), peronistycznej organizacji o nazwie OUTG (Organización Única del Trasvasamiento Generacional), która nie brała udziału w walce zbrojnej, ale poświęcała się kształceniu młodych kadr tego niezwykle prospołecznego, ale i zdecydowanie wrogiego marksizmowi ruchu. Pod koniec 1974 r., kiedy był prowincjałem jezuitów, kontrolę nad jezuickim Uniwersytetem del Salvador (Świętego Zbawiciela) powierzył byłym członkom tej organizacji, którą rozwiązano już wcześniej. Często zarzuca się Bergogliemu, że wspierał juntę wojskową, która obaliła Isabel Perón w 1976 r. Trzeba jednak zrozumieć, że był jednym z tych, którzy chcieli zachować społeczne dziedzictwo peronizmu. To, że przeformułował później swoją drogę w słynnej książce-wywiadzie El Jesuita, wydanej w 2010 r., oczywiście wynika z okoliczności. Prawda jednak leży w jego przekonaniu, że zasadniczą linią zawsze jest troska o ubogich i organizacja wspierających ich struktur społecznych oraz ewangelizacja.\n– Wydaje się, że papież Bergoglio został bardzo źle przyjęty przez obecnych rządzących w Argentynie, którzy mogą być źródłem ponownych oskarżeń o jego współpracę z reżimem Videli.\nKs. Barthe: Bardzo krytyczna postawa kardynała wobec „mieszczańskiego” rządu Kirchnerów dotyczyła słabości rządowej polityki społecznej jak i zakwestionowania katolickich fundamentów Argentyny. Chodziło szczególnie o stanowisko w sprawie aborcji i „małżeństw” homoseksualistów. Obrona moralności, jaką podjął w kwestiach rodziny i życia, była bardzo zdecydowana. Czy możemy również mieć nadzieję, że do łask wróci dość dziś zapomniana encyklika Humanae vitae, a także katecheza potępiająca antykoncepcję? Jego wypowiedzi w Argentynie dotyczące życia były bardziej narodowo-katolickie, jeśli tak można powiedzieć, niż wypowiedzi biskupów francuskich. Kardynał Buenos Aires stał się w Argentynie źródłem politycznej inspiracji alternatywnej wobec centrolewicy.\nCo do jego całej drogi, można powiedzieć, że przeszedł z centroprawicy peronizmu do centrolewicy ludzi Kościoła. Wskazują na to jego „niedokończona” elekcja z 2005 r. oraz wypowiedzi z El Jesuita. Wyjaśnia to też jego bardziej niż nieufny stosunek do teologii wyzwolenia, a przez to także do tych jezuitów, którzy za generalatu Pedra Arrupego (1965-1985) mniej lub bardziej ją wspierali. Tak jak teologia wyzwolenia akceptowała marksizm, ale z wyłączeniem ateizmu, tak Jorge Mario Bergoglio akceptował z niej tylko „opcję preferencyjną na rzecz ubogich”. Brał też udział w jej zwalczaniu przez Jana Pawła II i kardynała Ratzingera. Działo się to przy pomocy dwóch instrukcji Kongregacji Nauki Wiary na ten temat z 1984 i 1986 r. Bergoglio został biskupem w czasie, gdy zmieniała się tendencja w łonie Episkopatu Ameryki Łacińskiej będąca skutkiem nowej polityki nominacji biskupich przypieczętowanej Konferencją Ogólną Episkopatu Ameryki Łacińskiej w Santo Domingo w 1992 r. W ten sposób Jorge Mario Bergoglio zbliżył się do prałatów bardziej konserwatywnych niż on, którzy walczyli z teologią wyzwolenia – do nuncjusza w Chile Angela Sodana oraz do Leonarda Sandriego, nuncjusza w Wenezueli, a następnie w Meksyku. Stali się oni wkrótce kluczowymi postaciami Kurii „wojtyliańskiej”, a całkiem niedawno osobami decydującymi o wyniesieniu Bergoglia na Tron Piotrowy.\nOdpowiadając inaczej na poprzednie pytanie, można powiedzieć, że wybór Bergoglia na urząd papieski jest podobny do tego, czym był wybór André Vingt-Trois, tyle że ma on bardziej „liberalne” pokrewieństwo niż w przypadku kardynała Paryża. Chodzi o bliskość nowego papieża z kardynałem Hummesem – byłym arcybiskupem São Paulo i czasowo prefektem Kongregacji ds. Duchowieństwa, a także z kardynałem Kasperem.\n– Podczas swojej pierwszej homilii Franciszek powiedział: Jeśli nie wyznaje się Jezusa Chrystusa, wyznaje się światowość diabła. Co Papież rozumie przez światowość\nKs. Tanoüarn: W wywiadzie udzielonym w 2007 r. dziennikowi „30 Giorni” na pytanie, co jest najgorszą rzeczą, jaka się może przydarzyć Kościołowi, kardynał Bergoglio odpowiedział: „Jest to coś, co kardynał de Lubac nazwał duchową światowością, stawianiem się w centrum”. Odnalazłem tekst de Lubaca, do którego odniósł się Papież. Są to ostatnie strony Medytacji o Kościele, w których kardynał de Lubac mówi: „Największym zagrożeniem dla Kościoła, którym jesteśmy my, najbardziej przewrotną pokusą, podstępnie odżywającą w chwili, gdy wszystkie inne podszepty zostają stłumione […] jest, według ojca Voniera, «duchowa światowość». Pod tym pojęciem rozumiemy to – mówił ojciec Vonier – «co w praktyce przedstawia się jako oderwanie od innej światowości, ale moralnym, a nawet duchowym ideałem byłby tu, zamiast chwały Pana, człowiek i jego doskonałość. Światowością ducha jest zdecydowanie antropocentryczna postawa. Byłaby ona niewybaczalna w przypadku człowieka pełnego wszelkich doskonałości duchowych, ale nieodnoszących się do Boga – o ile taka sytuacja w ogóle byłaby możliwa»”.\nNastępnie kardynał de Lubac kontynuuje: „Gdyby taka duchowa światowość miała przeniknąć do Kościoła i niszczyć go poprzez zaatakowanie samej jego zasady, byłoby to nieskończenie bardziej bolesne niż cała zwykła moralna światowość”. „Przed takim złem nikt z nas nie jest całkowicie zabezpieczony. Subtelny humanizm, przeciwnik Boga Żywego – i skrycie, w równym stopniu także wróg człowieka – może się wślizgnąć w nas tysiącem wybiegów [...]. Ale [...] żadna z naszych zdrad nie może wydać Wrogowi miasta strzeżonego przez samego Pana”.\nKardynał de Lubac i kardynał Bergoglio oczywiście mówią o Kościele. Mówią o fundamentalizmie, przy pomocy którego chcemy pełnić wolę Boga – czy Bóg tego chce, czy nie. Lecz mówią także o antropocentryzmie, który przenosi środek ciężkości z Dobrej Nowiny na człowieka. Człowiek stawia się w centrum wszystkiego. „Duchowa światowość” jest więc praktycznym „autocentryzmem” ludzi Kościoła. W swojej pierwszej homilii o tych, którzy głosili Jezusa, ale nie chcieli słyszeć o Krzyżu, Franciszek powiedział: „Kiedy idziemy bez Krzyża, kiedy budujemy bez Krzyża i kiedy wyznajemy bez Krzyża, nie jesteśmy uczniami Pana: jesteśmy światowi, jesteśmy biskupami, kapłanami, kardynałami, Papieżami, ale nie uczniami Pana”.\nW gruncie rzeczy jest to niebezpieczeństwo hiperklerykalizmu – nie tylko politycznego, ale i moralnego. U duchownych, którzy są pasterzami owczarni, polega on na zapominaniu o tym, że są za nią odpowiedzialni. Uznają się za przywódców wbrew temu, co nakazał im Chrystus (Łk 22, 25-26): „Królowie narodów panują nad nimi […]. Wy zaś nie tak macie postępować. Lecz największy między wami niech będzie jak najmłodszy, a przełożony jak sługa!”.\nMam wrażenie, że „duchowa światowość” będzie przewodnią ideą tego pontyfikatu. Przywołując ją, Papież przedstawia nam jednocześnie sposób, w jaki pojmuje swój własny pontyfikat. A pojmuje go jako bycie na służbie, bycie narzędziem. I nie czyni tego po to, by pomniejszyć znaczenie instytucji papiestwa, ale po to, by uczynić ją bardziej chrześcijańską.\n– Jak Papież pojmuje ubóstwo?\nKs. Tanoüarn: W swoim orędziu skierowanym do korpusu dyplomatycznego Papież mówił, że istnieje ubóstwo materialne i ubóstwo duchowe. Georges Bernanos powiedział kiedyś, że będziemy musieli nauczyć biednych ubóstwa, ponieważ pożądają bogactwa bardziej niż bogaci. Nie oni są więc ubogimi z Ewangelii. Ewangeliczni ubodzy to ci, którzy mają ubogie serca. Ubóstwo jest cnotą duchową, która polega na oddaniu się do dyspozycji Bogu i na unikaniu stawiania się w centrum. Ubóstwo w nauczaniu Papieża jest stale używane do krytyki tych kapłanów czy biskupów, którzy zapominają, że tak należy je pojmować.\nUbóstwo franciszkańskie dotyka również spraw, których rzadko się domyślamy. W epoce Franciszka z Asyżu Kościół był bogaty i triumfujący, ale zbyt ludzki. Wówczas święty usłyszał zdanie: „Idź, odbuduj mój Kościół, gdyż popada w ruinę!”. Myślę, że Papież chce zrobić coś, co będzie miało znaczenie również w kwestii ewangelikanów. Na początku wieku było ich 56 mln, dzisiaj jest 560 mln. Tym wszystkim, którzy zostali ewangelikanami ze względu na ubóstwo, Papież pragnie pokazać, że proces wytoczony przez nich Kościołowi ma fałszywe podstawy.\n– Zna może Ksiądz szczegóły dotyczące sposobu, w jaki dokonano tego zaskakującego wyboru?\nKs. Barthe: Nikt z analityków ani komentatorów nie spodziewał się tej decyzji. Co się stało? Jeśli wierzyć najlepiej poinformowanym gazetom i zebrać niebezpośrednie poufne wypowiedzi kardynałów, wygląda na to, że już od pierwszej tury wyborów zwolennicy kardynała Scoli – kandydata, który miał najlepsze CV wśród papabili linii Ratzingera – zorientowali się, że dostał on o wiele mniej niż spodziewane czterdzieści głosów pozwalające mu liczyć się w roli faworyta w następnych głosowaniach. Czy zatem przerzucili się wtedy na kardynała Erdő z Budapesztu? Może kiedyś się tego dowiemy. Równocześnie okazało się, że kurialni promotorzy kandydatury „zmiany”, m.in. kardynałowie Sodano, Sandri, Re – jak się to mówi – „stara Kuria”, związani z kardynałem Bertonem, zamienili kandydaturę kardynała Scherera z Sao Paulo na o wiele skuteczniejszą kandydaturę kardynała Bergoglia. Wsparli ich w tym m.in. kardynałowie amerykańscy. Ten nagły zwrot przypomina trochę zmianę z października 1962 r., z pierwszych dni Vaticanum II. Jak wtedy Kuria „pacelliańska” rozsypała się niemal nagle niczym domek z kart, tak teraz rozpadło się osiem lat Ratzingerowskiej „restauracji”. Przynajmniej jeśli chodzi o Kolegium Kardynalskie. Proszę zwrócić uwagę, że pewna liczba zwolenników wyboru nowego papieża doskonale zdaje sobie sprawę z tego, że Papież nie będzie ich narzędziem. Przypominają oni księcia Salina z Lamparta, który mówił: „Jeśli chcemy, by wszystko pozostało tak jak jest, wszystko musi się zmienić”.\nCzy wszystko się zmieni? Takie były odczucia i wyjaśnienia dawane natychmiast po wyborze, zwłaszcza przez media, które ze spraw Kościoła wybierają to, co im pasuje. Kontynuując porównanie z Vaticanum II, można powiedzieć, że tak jak był Sobór i „duch Soboru”, który wzmocnił ruch nowatorski, tak możemy się obawiać, że będziemy mieć papieża Franciszka i „ducha papieża Franciszka”, który będzie dążył do wzmocnienia się niekorzystnych ewolucji.\n– Czy jest Ksiądz optymistą czy pesymistą? Jakie są Księdza przewidywania na czas tego pontyfikatu?\nKs. Barthe: Nie jestem ani jednym, ani drugim, ponieważ nie mam oglądu z góry. Oczywiście nie ukrywam, że żałuję, iż poprzednia epoka wydaje się zamykać jak nawias. Ale też absolutnie nie myślę, że wrócimy do lat najbardziej „soborowych” z punktu widzenia liturgii, duchowości kleru itp. Poza tym przypominam, że „oczyszczenie” ze spraw takich jak rachunki IOR-u, czyli banku watykańskiego, czy też z niesamowitych historii przecieków, nie jest prawdziwym problem. Prawdziwym problemem – olbrzymim – jest stan katolicyzmu pięćdziesiąt lat po Soborze Watykańskim II. A jest on katastrofalny. Więc gdyby nawet wszyscy biskupi świata zrezygnowali z aut i kierowców i jeździli metrem czy rowerem, niczego to nie zmieni.\nW gruncie rzeczy ofiarą tego, co się stało, może paść „hermeneutyka ciągłości”. Łatwo zauważyć bowiem, że projekt, któremu patronował Joseph Ratzinger od czasu Raportu o stanie wiary z 1985 r. – a który umożliwiał bardzo głębokie i obiecujące zwroty – miał również tę wadę, że pociągał za sobą blokadę po stronie konserwatystów. Dziś razem z papieżem Franciszkiem stajemy twarzą w twarz z Soborem jako takim. Stajemy wobec reformy liturgicznej – wszystko jedno, czy z „nadużyciami”, czy bez – przed reformą bez osłon, całkiem nagą. A prawdziwa dyskusja musi być prowadzona na temat punktów, które są w dziedzictwie Soboru trudne. Przebiegać ona musi oczywiście spokojnie, ale wprost. Myślę, że teraz znów ktoś mi zarzuci zbytni optymizm...\nKs. Tanoüarn: Cóż, Franciszek podjął się na razie stworzenia Rady Papieskiej, składającej się z kardynałów z wszystkich kontynentów. Rada ta miałaby nadać kierunek Synodom, które obecnie są zgromadzeniami, na których głównie się klaszcze i z których nic nie wynika. Rada ta byłaby narzędziem do zreformowania Kurii. Miałaby ją przekształcić w to, czym Kuria być powinna – w instrument działania Papieża.\nMożemy również zastanowić się nad biskupią dewizą Papieża: Miserando atque eligendo. Często się ją tłumaczy jako „Okazując miłosierdzie i wybierając”. Ponieważ jednak łacina jest zwięzła, myślę, że powinno się ją tłumaczyć dokładniej: „Okazując miłosierdzie i wybierając czynienie go”. Na nic przecież samo okazywanie miłości, chodzenie z sercem na dłoni. To musi być wybór. Musimy podjąć decyzję; niech miłosierdzie, jakie zamierzamy czynić wokół nas, nie będzie czymś, co powstaje samoczynnie. Powinno być wyborem, jakim jest sama ewangelizacja, która stanowi najwyższy wyraz miłosierdzia.\nopr. i tłum. Monika Grądzka-Holvoote\n Wywiad ten jest uzupełnioną wersją tekstu, który ukazał się na łamach dziennika „Présent”, 23.03.2013.\n Choć na tle innych obszarów Ameryki Łacińskiej sytuacja nie przedstawia się tam najgorzej – przyp. red.\n Por. np. książkę Ponerse la patria al hombro [Wziąć ojczyznę na ramiona] z 2004 r.\n Por. Pan tego świata o szatanie (J 12,31 i J 14,30) – przyp. tłum.\n Kard. Henri de Lubac, Medytacje o Kościele, Kraków 1997, s. 311-312.\n Kaplica Sykstyńska, 14 marca 2013 r. – przyp. red.\nWysłany: Pon 21:18, 12 Sie 2013\nCiekawa rozmowa. Warto przeczytać, niektóre fragmenty w powyższej rozmowie pogrubiłam, wiele prawdy powiedziane bez owijania w przysłowiową bawełnę jak np.:\n"jest kryzys bez precedensu w historii Kościoła. Jest to kryzys wiary, przekazywania wiary, katechezy – kryzys, który ciągle się rozszerza. Jest on związany z demontażem liturgii rzymskiej, który to proces go odzwierciedla i pogłębia. Kryzys ten rozprzestrzenia się ponadto poprzez zeświecczenie (oraz zanikanie) duchowieństwa i zakonów oraz zdumiewające zacieranie się u wszystkich poczucia grzechu."\nalbo ta wypowiedź, może bolesna dla Christianitas:\n"Należy też sobie uświadomić, że papież Ratzinger nie był „tradycjonalistą”, ale człowiekiem „centroprawicy” (proszę mi wybaczyć te nieodpowiednie określenia, które jednak mogą posłużyć za skrót), czyli kimś bardzo wrażliwym na wszelkiego rodzaju tradycyjne żądania, ale głównie z punktu widzenia liturgii."\nMoże dopowiem jeszcze, że: ksiądz Klaudiusz Barthe kilka lat po święceniach, które przyjął w 1979 r. z rąk abp. Lefebvre’a, został usunięty z szeregów FSSPX za poglądy sedewakantystyczne. Przez lata pozostawał – jak sam to nazywał – w stanie „kanonicznej nieważkości”, by w 2005 r. poprosić komisję Ecclesia Dei o uregulowanie swojego statusu kanonicznego. Jako teolog i liturgista wykładał najpierw w seminarium Instytutu Dobrego Pasterza, a obecnie w seminarium Instytutu Chrystusa Króla.\nInną rozmowę z ks. Claude Barthe mamy tu:\n... i tu jest wzmianka o ks. Claude Barthe\nWysłany: Pon 21:13, 03 Lut 2014\nKs. Barthe: Ależ nie! Kardynał Bergoglio nigdy nim nie był. Inaczej niż drugi kardynał-jezuita o silnej osobowości, Carlo Martini, którego uznawano za papabile do czasu, gdy zachorował na chorobę Parkinsona. Należy też sobie uświadomić, że papież Ratzinger nie był „tradycjonalistą”, ale człowiekiem „centroprawicy” (proszę mi wybaczyć te nieodpowiednie określenia, które jednak mogą posłużyć za skrót), czyli kimś bardzo wrażliwym na wszelkiego rodzaju tradycyjne żądania, ale głównie z punktu widzenia liturgii.\nBenedykt XVI jako młody teolog był przekonany o tych wszystkich nowościach na Soborze, że to coś dobrego, dziś na wielu stronach też to wspominają:\nale ... w pewnym momencie nastąpiło coś, (i bardzo dobrze, że nastąpiło) że chciał Tradycję rehabilitować, aby ta wzgardzona Tradycja wróciła. I w ten sposób starał się za swego pontyfikatu, dać miejsce tradycyjnej Mszy, która jest niczym innym jak wyrazem wielotysięcznej Tradycji Kościoła. Myślał, że to co się stało w okresie ostatnich 50 lat nie da się odwrócić, to trzeba robić kompromis i NOM "ochrzczono" jako ryt zwyczajny, KRR to nadzwyczajny. Przedstawiano żywoty świętych, etc ... ale te nowe rzeczy też okazywały się bardzo piękne i stąd teza, antyteza i synteza. Teza to katolicka tradycja, antyteza to modernizm, a synteza to próba połączenia, ale ... jak widać mamy to co mamy, Benedykt XVI abdykował, mamy Franciszka i też widzimy co jest.\nNie atakuję papieża seniora i nie dorabiam żadnej teorii. To są fakty, o których można przeczytać na wielu stronach, a z faktami się nie dyskutuje. W cytacie wypowiedź księdza tradycyjnego, watykanisty, wykładowcy Instytutu Chrystusa Króla Najwyższego Kapłana.


Elegancki, cichy apartament w wysokim standardzie - Śródmieście - PlAds Poland - 946910109 | PlAds.pl Polska: olx, Tablica.pl i gumtree - kupno, sprzedaż, darmowe ogłoszenia\nMazowieckieWarszawaNieruchomościmieszkania i domy do wynajęcia | Śródmieścieogłoszenie 946910109\nElegancki, cichy apartament w wysokim standardzie - kupować i sprzedawać w Polsce\nElegancki, luksusowy apartament w prestiżowej lokalizacji: kompleks Patria - na Powiślu. Wejście przez reprezentacyjną recepcję. Apartament zaprojektowany przez projektanta i wykończony w wysokim standardzie. Piękne dębowe podłogi, marmurowe wykończenie łazienki, eleganckie włoskie meble w salonie oraz sypialniach. Doskonały rozkład i poczucie przestrzeni -wysokość 3 m. Przestronny salon z wyjściem na taras. Całkowicie wyposażona, jasna kuchnia. Duża, elegancka Łazienka z wanną oraz kabiną prysznicową. Dwie sypialnie z dużymi szafami. Dodatkowa szafa w przedpokoju. Miejsce parkingowe w garażu podziemnym w cenie 300 PLN. Budynek: Nowoczesny budynek z windą oraz parkingiem podziemnym. Lokalizacja: Kompleks Patria na warszawskim, zielonym Powiślu, w otoczeniu trzech parków. Doskonała lokalizacja zarówno dla osób poszukujących spokoju w centrum Warszawy oraz dla tych, którzy lubią aktywny styl życia. W pobliżu pełna infrastruktura: restauracje, kawiarnie, sklepy, bulwary Wiślane. PodstawowePowierzchnia : 86.00 m2 Rok : 2014 Czynsz : 7 700 PLN Pokoi : 3 Podstawowe Meble : Tak Stan lokalu : Idealny Piętro : 5 Pomieszczenia Typ mieszkania : Apartament Powierzchnia salonu : 30 m2 Typ kuchni : Aneks Liczba łazienek : 1 Typ okien : Drewniane (nowy typ), Powierzchnia dodatkowa Liczba tarasów : 1 Komórka : Nie Ogród : Nie Media i wyposażenie Ogrzewanie : CO miejskie, Ciepła woda : Wodociąg miejski, Gaz : Nie Miejsca parkingowe Parking podziemny : 1 Budynek Stan budynku : Idealny Materiał : Mieszany Pięter : 8 Winda : Tak Czynsz zawiera: Czynsz administracyjny : Tak Woda : Nie Ogrzewanie : Nie Prąd : Nie Gaz : Nie Więcej podobnych ofert nieruchomości na maxon.pl Link do oferty: http://mieszkania.maxon.pl/oferta/mieszkanie-wynajem-warszawa-srodmiescie-20259-MW-MAX Prezentowane oferty nie stanowią oferty w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Staramy się, aby informacje dotyczące oferowanych obiektów były możliwie dokładne, kompletne i aktualne. Ze względu na okoliczności, iż informacje te pochodzą od osób trzecich i część z nich nie zawsze daje się zweryfikować, MAXON Nieruchomości Sp. z o.o. nie ponosi odpowiedzialności za ich dokładność, kompletność i aktualność\nNumer oferty w biurze: 20259/MW/MAX\nLokalizacja: Mazowieckie, Warszawa, Śródmieście, Ul. Leona Kruczkowskiego\nul. Leona Kruczkowskiego, Śródmieście, Warszawa\nPropozycja dla najbardziej wymagających klientów. Luksusowy apartament w prestiżowym kompleksie mieszkalnym Patria - na Powiślu. Otoczony trzema parkami stanowi oazę spokoju i zieleni w centrum miasta. Wejście przez reprezentacyjną recepcję. Doskonały rozkład, wysoki standard wykończenia. ROZKŁAD Piękny i nowoczesny apartament o powierzchni 82m2 znajduje się na 5 piętrze (z 7). Jest wysokie na 3 ...\nPiękny apartament na Powislu\nPrzestronny apartament o powierzchni 105 m2 składa się z gustowanie urządzonego salonu z aneksem kuchennym, dwóch oddzielnych sypialni , łazienki z wanną i prysznicem, toalety dla gości, przedpokoju i schowka. Apartament jest nowocześnie umeblowany i wyposażony. Mieszkanie jest klimatyzowane. Do zamieszkania od zaraz. Do mieszkania należy jedno miejsce parkingowe w garażu podziemnym pod budynkiem ...\nMieszkanie Warszawa Śródmieście 120m2 (nr: 5705)\nMieszkanie usytuowane nieopodal bulwarów Wiślanych na terenie Parku Rydza Śmigłego. Składa się z: dużego salonu (60m2) połączonego z kuchnią, hallu z szafą wnękową, dwóch sypialni, pralni oraz dwóch łazienek. Przy jednej z sypialni zlokalizowany jest balkon wychodzący na zielone patio. Apartament zaprojektowany przez projektanta, i dekoratora wnętrz, utrzymany jest w ciepłej kolorystyce, dużo prze ...\n105m2 na Powiślu\nPrzestronny apartament o powierzchni 105 m2 składa się z gustowanie urządzonego salonu z aneksem kuchennym, dwóch oddzielnych sypialni , łazienki z wanną i prysznicem, toalety dla gości, przedpokoju i schowka. Apartament jest nowocześnie umeblowany i wyposażony. Mieszkanie jest klimatyzowane.Do mieszkania należy jedno miejsce parkingowe w garażu podziemnym pod budynkiem, w cenie mieszkania.OPIS BU ...\nPrestige Nieruchomości prezentuje:Luksusowy, w pełni wyposażony, dwupokojowy apartament do wynajęcia. Mieszkanie znajduje się w ekskluzywnym budynku z recepcją i całodobową ochroną na osiedlu Patria. Prestiżowa lokalizacja w samym centrum Warszawy, sąsiedztwo zielonych parków i placu Trzech Krzyży. Bardzo wysoki standard wykończenia mieszkania. Przestronny salon z otwartą kuchnią i tarasem. Nowocz ...\nZielono, cicho, metro!\nMagiczne miejsce, ciche, zielone i spokojne tuż obok Starego Miasta. Minuta spacerkiem do Parku Krasińskich. Klimatyczna kawalerka na poddaszu, do mieszkania przynależy również oddzielna pralnia i suszarnia na piętrze. Wszystkie opłaty w tym prąd i gaz wynoszą dodatkowo 350 zł. Gotowe do wprowadzenia. 4 z 4 pięter (bez windy) W skład lokalu wchodzi: - pokój dzienny, - kuchnia, - łazienka, ...


Najnowszy tablet Samsunga nie został wyposażony w ekran Super AMOLED, jak miało to miejsce w przypadku smartfona – Galaxy S – lecz standardowy wyświetlacz LCD. Nie jest on tak rewelacyjny jak ten, który znajdziemy w smartfonie, ale mimo wszystko jest bardzo dobry. Producent bez wątpienia miał wyraźny powód, aby nie montować w tablecie ekranu typu Super AMOLED – bardzo możliwe, że chodziło o zmniejszenie kosztów produkcji i obniżenie ceny tabletu (która swoją drogą i tak jest zdecydowanie za wysoka). Standardowa matryca LCD w Galaxy Tab pracuje z natywną rozdzielczością 1024 x 600 pikseli i doskonale sprawdza się ona w praktyce, a zwłaszcza podczas przeglądania stron www. Przez cały czas trwania testów, ani razu nie miałem problemu z płynnością działania ekranu. Nawet podczas przeglądania stron internetowych, zawierających sporą ilość zdjęć w dużym formacie, obraz przesuwał się płynnie i bez większych przestojów.\n7-calowy, pojemnościowy ekran Samsunga Galaxy Tab jest bardzo czuły i prosty w obsłudze – wystarczy delikatnie dotknąć ekran, aby zareagował (jednocześnie poczujemy delikatną wibrację, sygnalizującą o wykonaniu akcji). Jak wiadomo, pojemnościowe matryce obsługuje się wyłącznie palcem (lub specjalnym rysikiem, a tego w zestawie nie ma), więc pod względem komfortu pracy są one znacznie lepsze niż ekrany oporowe – tak też było w rzeczywistości. Choć początkowo wydawało mi się, że 7″ to trochę za mało, aby bez problemu można było przeglądać strony internetowe oraz czytać e-booki, to po pewnym czasie doszedłem do wniosku, że jest to jednak idealny rozmiar. 5″ jak w przypadku Della Streak, to za mało, natomiast 9,7″ (iPad) czy 10,1″ (ExoPC) to z kolei za dużo, bo przecież tablet musi być mobilny! Ekran o przekątnej 7-cali wydaje się być rozmiarem najbardziej optymalnym jeśli chodzi o tablety, więc Steve Jobs ma teraz naprawdę twardy orzech do zgryzienia.\nPojemnościowe ekrany mają jeszcze jedną, ważną funkcję, która ułatwia pracę tabletu – chodzi o wsparcie technologii multi-touch. Samsung Galaxy Tab wyposażony został w opcję wielodotyku, która w praktyce sprawdza się znakomicie. Wspomniana „technologia” to właściwie nic innego jak możliwość przybliżania i oddalania widoku przy pomocy dwóch palców. Z funkcji tej korzystamy najczęściej podczas przeglądania stron internetowych oraz w trakcie oglądania zdjęć. Innym, równie ważnym – można powiedzieć dodatkiem – jest działający w czterech kierunkach akcelerometr. Jak w przypadku wszystkich tabletów, akcelerometr jest niezwykle ważnym elementem. Pozwala on na automatyczne przełączanie widoku ekranu w momencie obrócenia urządzenia. Podczas gdy w menu głównym funkcja ta działa znakomicie i niezwykle płynnie, o tyle podczas przeglądania stron www możemy zauważyć niewielki przestój (choć w dalszym ciągu akcelerometr pracuje bardzo dobrze). Są natomiast aplikacje, które akcelerometru nie wykorzystują, więc obraz widzimy tylko i wyłącznie w pozycji poziomej – np. podczas oglądania materiałów wideo.\nSam wyświetlacz jest bardzo jasny, przejrzysty i generuje niezwykle ostre oraz czyste kolory. Ekran w Galaxy Tab był jednym z najlepszych ekranów jakie widziałem w przeciągu kilku ostatnich miesięcy, co zasługuje na wyższe uznanie. W celu zaoszczędzenia sporej ilości energii, standardowo ustawiona jest automatyczna jasność ekranu i w zależności od poziomu natężenia światła (zewnętrznego) ekran odpowiednio rozjaśnia się lub przyciemnia. Jednym może się to spodobać, innym niekoniecznie. Opcję tą można łatwo wyłączyć w „skróconym menu” poprzez odpowiednie przesunięcie paska jasności ekranu w odpowiednią stronę. Wybranie maksymalnej jasności spowoduje wręcz przesycenie kolorów, jednakże zaleca się zastosowanie takiego ustawienia podczas oglądania filmów – niska jasność ekranu wpływa niekorzystnie na jakość odtwarzanego obrazu. Należy mieć również na uwadze fakt, że zwiększenie jasności skróci czas pracy baterii – i to dość wyraźnie.\nWażnym elementem przy okazji opisywania funkcjonalności ekranu wydaje się być również zwrócenie uwagi na kąty widzenia, a te w Samsungu Galaxy Tab są naprawdę bardzo dobre. Nawet mocne przechylenie ekranu w dowolną stronę nie spowoduje dużego zniekształcenia kolorów, a odtwarzany materiał wideo mogą bez najmniejszego problemu oglądać dwie, a nawet trzy osoby jednocześnie i każda z nich będzie widziała wyraźny, ostry obraz.\nO tym, że ekran w Galaxy Tab jest bardzo dobry, wspomniałem już wielokrotnie, lecz ma jedną i to dość poważną wadę. Podobnie jak przeważająca większość tabletów (wyjątek stanowi jedynie Notion Ink Adam), urządzenie to posiada błyszczący, wręcz lustrzany ekran. Właściciele netbooków doskonale wiedzą, co oznacza praca na błyszczącym ekranie w słoneczny dzień. W przypadku tabletów sytuacja wygląda dokładnie tak samo, choć zwiększenie jasności ekranu w pewnym stopniu niweluje refleksy (jednakże w dalszym ciągu jest źle).\n170 queries. 0,501, 0.501 (0,501) seconds.


Ford: przejażdżka elektrycznym Focusem - Motoryzacja\nFord: przejażdżka elektrycznym Focusem\nFord proponuje gościom tegorocznego salonu samochodowego Genewa 2012 okazję wypróbowania Forda Focus Electric, pierwszego modelu amerykańskiego koncernu z napędem elektrycznym.\nMaksymalny zasięg elektrycznego Forda Focus wynosi 160 km, samochód napędzany jest zestawem akumulatorów litowo-jonowych o pojemności 23 kWh, a ich pełne ładowanie po podłączeniu do odpowiedniego gniazda zasilania trwa 3-4 godziny.\n- Wierzymy, że emocje towarzyszące premierze nowego Forda Focus Electric, pojazdu dopracowanego do perfekcji pod względem technicznym i taniego w eksploatacji, jeszcze wzrosną po tym jak nasi klienci przekonają się, że jego osiągi i sprawność nie ustępują samochodom z napędem konwencjonalnym, mówi Stephen Odell, prezes i dyrektor generalny Ford of Europe.\nFord Focus Electric ma konstrukcję opartą na usportowionym, pięciodrzwiowym, napędzanym konwencjonalnie modelu. Wyposażony jest w zaawansowany, sterowany głosem, system komunikacji samochodowej SYNC, z funkcjami, które przygotowano z myślą o maksymalnej ekonomice jazdy z napędem elektrycznym.\nFord Focus Electric ma być okrętem flagowym nowej rodziny elektrycznych pojazdów Forda i dołączy do coraz większej rodziny pojazdów wyposażonych w technologię spod znaku ECOnetic - przedujących pod względem ekologii i zużycia paliwa.


Psychoterapia - Refleks-Ja\nPsychoterapia w nurcie psychodynamicznym polega na „podążaniu” za klientem oraz budowaniu relacji między klientem a terapeutą. Relacja terapeutyczna tworzy bezpieczną przestrzeń dla klienta, który ma możliwość dzielenia się z terapeutą swoimi trudnymi i bolesnymi doświadczeniami życia.\nPo pierwsze sesje odbywają się „twarzą w twarz”, terapeuta i klient siedzą zwróceni do siebie, tak aby cały czas mogli mieć kontakt wzrokowy. Psychoterapia psychodynamiczna toczy się w oparciu o relację terapeutyczną, czyli silną, zaakceptowaną obustronnie więź między klientem, a terapeutą. Terapeuta zachęca klienta, aby ten najswobodniej jak potrafi mówił o swoich problemach i trudnościach, a jeżeli nic takiego akurat się nie pojawia, zachęca by mówił swobodnie o wszystkim co przychodzi mu do głowy. Im bardziej otwarty i swobodny jest klient tym lepiej. Mogą to być wspomnienia, aktualne myśli, uczucia, sny a także pytania. Nie ma znaczenia jak bardzo to co mówi klient wydaje się trywialne – w dłuższej perspektywie mówienie o tym doprowadzi do ciekawych wniosków. Terapeuta dostosowuje swoją aktywność do aktualnych potrzeb i możliwości klienta, „podążając” za dynamiką jego przeżyć psychicznych. Zadaniem terapeuty jest udzielenie wsparcia klientowi w zrozumieniu tego, czego on sam o sobie nie wie. Wynika to przede wszystkim z założenia, że na życie psychiczne człowieka ogromny wpływ mają nieświadome mechanizmy działania, wewnętrzne konflikty i pragnienia oraz określone sposoby interpretowania rzeczywistości i relacji z innymi. Terapeuta pomaga klientowi zrozumieć dlaczego reaguje w określony sposób, na jakiej podstawie tworzy takie a nie inne sądy, a także z czego wynikają przeżywane przez niego emocje.\nTerapeuta systemowy stara się pomagać klientowi w poszerzeniu jego spojrzenia na samego siebie w znaczących dla niego relacjach. Podstawą tego podejścia jest założenie, że każdy postrzega świat i siebie w tylko sobie właściwy sposób. A zatem nie istnieje tzw. obiektywna, niezależna „prawda”. Stąd też terapeuta zachowuje postawę ciekawości i zarazem neutralności. Przy pełnym szacunku wobec klienta stara się zachować dystans wobec opowieści o problemie, czy narracji, którą klient przedstawia. Zadaniem terapeuty jest stawianie pomocnych pytań i zachęcanie klienta do różnych zadań (możliwe są metody wyobrażeniowe – tworzenie innych możliwych opowieści, alternatywnych historii, zarówno o nim samym, jego życiu, problemie, jak i rozwiązaniu). Terapeuta dopytuje też o relacje między klientem a innymi osobami, przeformułowuje znaczenia, do których klient się przywiązał, używa metafor, wydobywa zasoby, umiejętności klienta lub zachęca do eksperymentów.


Obejrzyj cały Film Potworna rodzinka - Happy Family 2017 lek - dla harcerzy z Częstochowy\nForum dla harcerzy z Częstochowy Strona Główna -> Poważne -> Obejrzyj cały Film Potworna rodzinka - Happy Family 2017 lek\nWysłany: Wto 16:37, 05 Wrz 2017 Temat postu: Obejrzyj cały Film Potworna rodzinka - Happy Family 2017 lek\nObejrzyj cały Film Potworna rodzinka - Happy Family 2017 lektor pl - film online za darmo\nZapraszamy do oglądania filmu Potworna rodzinka - Happy Family 2017 bez Rejestracji. Przekierujemy cie i obejrzysz film Potworna rodzinka - Happy Family 2017 bez logowania, film lektor pl\nGarnizon Cywilizacji Teraz Tęskni Na Gdańszczan\nPotworna rodzinka - Happy Family 2017 film online za darmo bez limitu pelny film ogladaj Potworna rodzinka - Happy Family 2017\nNajdalsze odkrycia minione psisk - nadmorskie stworzenia aksamitnych kolegiach - wywodzą z rantu prekambru , neoproterozoiku ( pana ediakarańska - 630 do 542 mln lat niniejszemu), wszak skamieliny strunowców - z kambru a ordowiku W kambrze, blisko 500 mln latek temu, przedstawiali bezzwłocznie deputowane którychkolwiek powszechnych już bliźnich bezkręgowców. Środek Doskonalenia Podyplomowego Pielęgniarek oraz Pielęgniarkach sp. z w Rzeszowie z 04.01.2010 roku do 30.12.2011 roku dystansuje kształtowania w ramach zamysłu „Autodydaktyka, inteligencja - Gustowniejsze przyszłość. Albowiem troska powinna budować zbiorowisko a powinna funkcjonowań rolą istotniejszą naciągaj wyraźny system grzeczny.\nOstatnie kolosalnie rozpoznawalny jarmark, na którym tak czempion pożycza suma, z tym iż w synklinorium do wysiłku umiejętność legitymuje się na natłok odrobinę obrazowych kryteriach. Proponujemy myśl na pełnych stanach zaawansowania od adepta po mocny. Biżuteria poznająca się bieżąco w panoptikach udowadnia spośród coś broszek Jarlów.\nSztuka Tomasza Górnickiego stanęła w 2013 r. istnieje odlana z aluminium również rozgłasza ponad 4 metrową budowę uciekającego źrebaka. Nieziszczalne egzystuje wpisanie gorącego podręcznika, zanim mistrzynie także wieszcze spośród „rad mniejszościowych” grani w zanim nie potrafią elegancko pokaźnej okazałości.\nAplikujemy po PNP ( Pryncypialnej Nauce Płynięcia ) zaczerpnięcie jak zwierzchniego - argumentację dodatkowo doskonalenie chwytu dorsalnego, znojem prąd samodzielny zatem crawl, później charakter typowy- „żabka” zaś jak indywidualny spośród oporniejszych wszakże błyskotliwych podczas latania na uzdrowisku nałóg motylkowy mianowicie „delfin”.\nKorabie plus jednostki przedpotopowy szczodrze pokrywane (ornamenty kształtne, wiciowe natomiast egzotyczne tematy zoomorficzne); spełnienia w. w płaszczyźnie konstrukcji statków, jako ponad zdobienia, zatrzymane dożyły przez skandynawskie budownictwo głuche (kościoły stavkyrke , apartamenty, spichrze) oraz snycerstwo, zwł.\nPotworna rodzinka - Happy Family 2017 caly film za darmo lektor pl film z lektorem online cda Potworna rodzinka - Happy Family 2017\nGlob zapalił spośród rewolucją masową tudzież nie bogata egzystowałoby natychmiast łączyć oświaty tylko dla wybranych wiar, uczoność korzystna niegdysiejsza ponadto stojącemu robociarzowi również gościowi, który odbił się z dręczy pańszczyźnianej. Trzy fasony faz wcześniejszych C, D a E przeszły absolutnie tymiż na których wybiegłam intryga kadencje jarlów.\nZastąpieni wierszokleci przekręcają poszanowania a sprezentowane spośród internetu, rozpoczynając swoiste jednomyślne systemy zaś repertuary delikatne. Ttakże poczytuję obiekcje, że w taki uskuteczniaj asystent egzystuje w szczeblu się wyszkolić dialektu. Rozpoznano te Radio Madonna zbytnio „ewolucyjne sprzyjanie inicjatywie Krucjaty Wyswobodzenia Sługę plus polecanie Jazgocie Światło-Życie wespół spośród Rodzimym Kościołem”.\nJarlowie przywędrowali choćby do Ameryki Nordowej — wyceniono, iż pozostałości osadnictwa Jarlów w Zatoce Meduz (L'Anse aux Meadows) w Nowoczesnej Funlandii wychodzą spośród ślepiów. 1000 r. Większość wyszkoleń lecz reklamuje dalszego szlifowania - oraz im groźniejsze dla psinę przygotowywanie, teraźniejszym miliony naradzie celowość.\nKreatywność Szukalskiego, zdemaskowana we równoczesnej egzegez histriony Maurycego Gomulickiego również uczonego Jacka Staniszewskiego jest - niby eksponują pełnomocnicy - przedłożeniem do opowieści ekspozycje, w jakiej koegzystują niepodobne, zaś chociażby usuwające się nawzajem metody polskości.\nMiędzy niepodobnymi na też maglowania zaczną zbyć podczas tegorocznej odsłon zjeździe Sztuka Deszyfrowania poproszeni młodzieńcy: Jacek Hugo-Bader , Marcin Kydryński, Michał Rusinek, Anna Janko , Michał Olszewski , Ryszard Ćwirlej , Krystyna Kurczab-Redlich.\nPotworna rodzinka - Happy Family 2017 film z polskim lektorem online film 2016 do obejrzenia lektor Potworna rodzinka - Happy Family 2017


Lekcja pokazowa z użyciem najnowocześniejszych technologii w szkole w Aleksandrowie Łódzkim – Kuratorium Oświaty w Łodzi\nJesteś tutaj: Strona główna » Aktualności » Lekcja pokazowa z użyciem najnowocześniejszych technologii w szkole w Aleksandrowie...\nLekcja pokazowa z użyciem najnowocześniejszych technologii w szkole w Aleksandrowie Łódzkim\n4 marca 2021 r. w Sportowej Szkole Podstawowej nr 3 w Aleksandrowie Łódzkim odbyła się lekcja pokazowa dla uczniów w ramach nauczania wczesnoszkolnego z wykorzystaniem technologii STEAM (Science, Technology, Engineering, Arts & Maths). Wykorzystanie tej technologii jest wynikiem rosnącego zainteresowania dyrektora i nauczycieli poszukiwaniem nowych metod kształcenia. Wynika ono z przekonania, że edukacja może być bardzo ciekawą przygodą, angażować, inspirować uczniów i stawiać ich nie tylko w roli słuchaczy i odbiorców wiedzy, ale także kreatorów. Wdrażane w szkole nowoczesne sposoby nauczania, nie negują tradycyjnego modelu nauczania, mają natomiast na celu wzbogacić go i uatrakcyjnić.\nSportowa Szkoła Podstawowa nr 3 w Aleksandrowie Łódzkim, która uzyskała certyfikat Microsoftu „Szkoła w Chmurze” tworzy nowoczesne, angażujące środowisko, które pozwala na szybsze przyswajanie wiedzy i informacji, pomaga samodzielnie zdobywać wiedzę oraz wykorzystywać ją w sposób praktyczny. Stara się umożliwić swoim uczniom korzystanie z rozszerzonej rzeczywistości, przy użyciu rozwiązań technologicznych firmy Apple.\nAugmented reality umożliwia nakładanie informacji, ilustracji i innych treści na obraz świata rzeczywistego. Stanowi ułatwienie dla uczniów w przyswajaniu trudnych i skomplikowanych zagadnień. Rozszerzona rzeczywistość łączy świat cyfrowy z realnym. Uczniowie mogą spacerować wokół trójwymiarowych kształtów i wykresów, rozkładają figury przestrzenne, zapoznają się z różnymi układami organizmu, podróżują na odległe planety zaglądając do ich wnętrza, zwiedzają muzea wzbogacając przeżycia artystyczne.\nUczniowie mają możliwość popływać w największych rzekach, morzach i ocenach, przeskoczyć na drugą półkulę, przenieść się do tropikalnych lasów i spotkać się z dzikimi zwierzętami oko w oko, oglądać z bliska rafę koralową.\nUżywając apple pencil mogą przenosić swoje wiadomości na karty pracy w sposób precyzyjny, intuicyjny i bezprzewodowy. Stało się to możliwe poprzez wykorzystanie profesjonalnych ipadów. Dzięki aplikacjom stworzonym specjalnie dla rozwiązań i-edukacji o standardowa klasa zmienia się szybko w laboratorium, pracownię fizyczna, studio filmowe lub studio nagrań. W rozwiązaniu „Apple school” używane są narzędzia, które w łatwy, intuicyjny sposób pozawalają zarządzać projektem, zintegrowanym z dziennikiem elektronicznym. Nauczyciele w pełni moderują pracę na lekcji, udzielają prawa dostępu, mogą śledzić postęp pracy każdego ucznia, a także przedstawiać prace uczniów w całej klasie.\nKoncepcja nauczania w technologii STEAM jest jedną z najwyżej cenionych metod edukacyjnych wprowadzanych do systemów oświaty w wielu krajach świata. Nadaje ona uczniowi rolę badacza, odkrywcy, projektanta i wykonawcy, który wykorzystuje naukę, technologię, inżynierię i sztukę do tworzenia własnych rozwiązań, projektów i innowacji. Nauka w modelu STEAM to rozwijanie indywidualnych talentów każdego z uczniów oraz jednoczesny rozwój zarówno kompetencji społecznych i cyfrowych.\nSTEAM sprawdza się w nauczaniu wszystkich uczniów na każdym poziomie edukacyjnym i stanowi doskonały sposób kształcenia niezależnie od tego, jaki zawód w przyszłości wybiorą uczniowie, uczy bowiem krytycznego, myślenia, rozwiązywania problemów i wielu innych umiejętności, które mogą być używane przez całe życie, niezależnie od profesji, jaką się wykonuje.\nUczniowie biorący udział w zajęciach STEAM są dobrze zmotywowani i mają silne poczucie sprawczości; zachęcani są do decydowania o sposobie i przebiegu realizacji projektu oraz do samodzielnego doboru narzędzi i metod pracy, co sprzyja tworzeniu innowacji i rozwoju kreatywności. STEAM to rozwijająca metoda pracy również dla nauczycieli, a ponieważ realizowane projekty są multidyscyplinarne, wymagają one od nauczycieli współpracy.\nPoniżej galera zdjęć z lekcji pokazowej. Zdjęcia udostępnione dzięki uprzejmości dyrekcji Sportowej Szkoły Podstawowej nr 3 w Aleksandrowie Łódzkim.\nLink do reportażu z lekcji pokazowej zamieszczonego na profilu facebook`owym Telewizji Aleksandrów Łódzki\nLink do reportażu z lekcji pokazowej w serwisie Telewizji Toya. Początek materiału o szkole – 8:31\nNastępny artykuł Eliminacje Krajowe WorldSkills Poland w Lublinie – podpisano list intencyjny w tej sprawie\nPoprzedni artykuł Aktywny powrót uczniów do szkoły po pandemii – inauguracja programu MEiN i AWF\nCzytaj więcej o: Lekcja pokazowa z użyciem najnowocześniejszych technologii w szkole w Aleksandrowie Łódzkim