Wysłany: 2012-06-01, 23:38\nPaweł był wyjątkowy. Spokojny, solidny i nade wszystko skromny. Zawsze można było na niego liczyć. Całym sobą był oddany ornitologii i swojemu terenowi. W Górnośląskim Kole Ornitologicznym znał najlepiej Zagłębie Dąbrowskie i prowadził bazę obserwacji awifaunistycznych z tego rejonu. Zbiornik Kuźnica Warężyńska był jego ulubionym miejscem. Liczył tam gniazda i obrączkował mewy białogowe, czarnogłowe, śmieszki, rybitwy rzeczne. Wyszukał tam gniazdo rybitwy białoczelnej - jedyne w woj. śląskim. Obrączkowanie i odczytywanie znakowanych mew i rybitw - to była jego ulubiona praca badawcza. Martwił się o los tego zbiornika, który był niszczony przez quadowców i wędkarzy wchodzących w miejsca gdzie gniazdowały ptaki. Postarał się o to aby ten zbiornik został ostoją ptaków w ostatnim wydaniu książki o ostojach OTOPu. Był inicjatorem redagowania czasopisma "Ptaki Śląska" przez górnośląskich ornitologów. Mieliśmy wspólne plany... Zostanie w naszej pamięci jako wzór rzetelności i oddania sprawom ptaków.\nW środę razem z Pawłem kilka godzin pływałem po Zbiorniku Goczałkowickim. Znalazł tam dwa gniazda mew czarnogłowych i obrączkował rybitwy rzeczne. Robiłem mu wtedy zdjęcia jego aparatem. Ostatnie zdjęcia, ostatnie ptaki...\nWysłany: 2012-06-02, 07:06\nJest mi bardzo przykro. Opuścił nas człowiek, który jak czytam, miał ogromny i pozytywny wpływ na przyrodę, ale i też na ludzi. Nie dane Mu już będzie poświęcać się swojej wspaniałej pasji... Nić została przerwana tak nagle! Aż brak mi słów.\nWysłany: 2012-06-02, 08:08\nWspaniały przyrodnik, pięknie grający na trąbce, życzliwy, radosny...\nTak Go pamiętam.\nBardzo, bardzo, bardzo smutno, że odszedł tak nagle, tak wcześnie.\nDziękujemy Pawle za wspólne dziczenie w terenie, muzykę, rozmowę zawsze tak pogodną,\nDo zobaczenia... kiedyś, Tam.....\nWysłany: 2012-06-02, 11:38\nJeszcze przedwczoraj był na Forum... ehh. Dane mi było znać Pawła osobiście. Co za tragiczna wiadomość, nie wiem co napisać...\nWysłany: 2012-06-02, 12:30\nW Pawle była, może trudno definiowalna, ale chyba dość łatwa do choćby intuicyjnego wychwycenia, jakiegoś rodzaju szlachetność, manifestująca się i w osobistych z Nim kontaktach, i w tym, co pisał w rozmaitych miejscach tego forum. To, co stało się w czwartek, jest nie do ogarnięcia i nie do zaakceptowania.\nWysłany: 2012-06-02, 12:47\nPawła poznałem na kursie obrączkarskim w 2007 roku. Już wtedy zapamiętałem go jako dobrego terenowca , ornitologa, jak również osobę skromną i z dużym poczuciem humoru. Kolega, którym można było „konie kraść”. Później parę razy wspólnie obrączkowaliśmy rybitwy i mewy m.in. na Zb. Turawskim, Mietkowskim i Kuźnicy Warężyńskiej. Spotykaliśmy się też na wielu zjazdach, ostatnio w listopadzie na zjeździe obrączkarzy Nie mogę pogodzić z faktem, że wspólne spotkania, rozmowy na żywo i wirtualnie oraz wyjazdy na mewy nigdy nie będą już miały miejsca……………\nPawła poznałem w związku z piaskownią Kuźnica Warężyńska, jeszcze nim została zalana. Tam też pierwszy raz się spotkaliśmy, gdy w ciemnościach wiosennego przedświtu wyłonił się zamaszystym krokiem spośród sosnowo-brzozowych zarośli przy akompaniamencie śpiewu pobliskiego podróżniczka i dochodzących z dali głosów czajek i krwawodziobów. Serdeczny i naturalnie uśmiechnięty, otwarty, choć ujmująco nieśmiały, szczery, lecz bardzo taktowny – taki był wtedy i taki był później zawsze.\nKuźnicę ukochał szczególnie – był pomysłodawcą, autorem i współautorem cyklu artykułów o jej przyrodzie opublikowanych w Przyrodzie Górnego Śląska, współautorem przeprowadzonej szczegółowej waloryzacji przyrodniczej. O oficjalną ochronę tego terenu zabiegał od lat, był także pomysłodawcą przeprowadzanych tu akcji ochrony czynnej, takich jak odkrzaczanie wysp, zapory przeciw rozjeżdżającym gniazda quadom czy wodowanie platform dla rybitw. Pawła interesowały nie tylko ptaki, choć to im poświęcał najwięcej czasu, lecz także cała przyroda wokół. Zwracał uwagę m.in. na płazy, ważki, czy najbliższe mi rośliny, o które często pytał – sam z kolei uczył mnie ptaków i ich głosów, zawsze gotowy udzielić wyczerpujących odpowiedzi i wyjaśnień.\nPo mniej znanych i zupełnie nieznanych zakątkach Zagłębia Dąbrowskiego chodziliśmy niejednokrotnie, to Paweł odkrył przede mną cyrankowe poldery Rakówki, włochatkowe ostępy Szeligowca, czy bagna Burek z klangorem żurawi o świcie. I to chyba będzie najtrudniejsze, gdyż był znakomitym terenowcem – lecz teraz gdzie się nie udam będę pamiętał o tym, że byliśmy tu, rozmawialiśmy o tym, mieliśmy tu być...\nW środę popołudniem dzwonił do mnie, czy mogę popłynąć w ten rejs – pływaliśmy razem wielokrotnie. Mogłem dopiero w weekend, lecz spieszył się, miało nastąpić załamanie pogody wykluczające obrączkowanie... To, co stało sie później, jakoś jeszcze do mnie nie dociera...\nKilka migawek z ostatniego wspólnego wypadu na Kuźnicę – takim go zapamiętam, niezmiennie słonecznie uśmiechniętego wśród ptaków, błękitu i zieleni wiosny życia...\nPawła poznałem podobnie jak Michał na kursie obrączkarskim. Od razu nawiązaliśmy wspólny język...należeliśmy do grupy zdających tzw. "mewiarzy" (gatunków, których większość się bała). Później pierwsze akcje w terenie, zwrotki, wymiana doświadczeń i wrażeń. Nigdy nie podejrzewałbym, że na listopadowym Zjeździe Obrączkarzy będziemy rozmawiać po raz ostatni. Paweł był otwartym, skromnym, kompetentnym człowiekiem i przede wszystkim kochał to co robił na Kuźnicy i nie tylko.... takim go zapamiętam.\nPozostawił po sobie setki mew i rybitw, które jeszcze przez długi czas będą szybowały nad niebem Polski, Europy, Afryki, ... i będą nam o Nim przypominały.\nPS.Blog Pawła Kmiecika\nWysłany: 2012-06-02, 21:50\nSzok !!! Taki młody człowiek z piękną pasją...\nWysłany: 2012-06-03, 01:19\nNie znałem Pawła ale po wpisach wnioskuje ze odszedł skromny, sympatyczny młody człowiek kochający swoją pasję.\nWielka strata. Brak słów...\nMiałem nadzieję, że kiedyś go poznam ... okazji już nie będzie\nSzok, kiedy to przeczytałem. Przez tyle lat gościł na forum [*]\nJuż trzeci dzień wchodzę na forum i od nowa czytam ten temat,nie mogąc uwierzyć w to co się stało...\nWiadomość o śmierci Pawła dotarła do mnie gdy byłem w Krynicy-Zdrój na ćwiczeniach terenowych - wieczór, wokół luźna atmosfera, właśnie miałem wychodzić na ognisko. Później, gdy większość mojego roku imprezowała, ja siedziałem na dworze całkiem zdruzgotany.\nPawła poznałem w 2006 roku, przez forum Bociana. Byłem wtedy całkowitym ornitologicznym amatorem. Nigdy nie zapomnę pierwszego wspólnego wyjścia w teren, oczywiście na Kuźnicę. Pokazał mi wtedy ptaki, których nigdy bym się nie spodziewał w moim regionie. Nie mogłem uwierzyć, że rozpoznaje siewki, rybitwy, mewy, czy też śpiewy ptaków. Od tamtej pory był moim mistrzem, do którego poziomu zawsze chciałem się zbliżyć. Każde wyjście z Nim w teren było kolejną lekcją, zwłaszcza w nauce głosów, które rozpoznawał świetnie swoim muzycznym uchem.\nCiężko mi sobie teraz wyobrazić, że już nigdy nie wybierzemy się razem na zimowe liczenia, obrączkowanie mew, czy też po prostu nie spotkamy się przypadkiem w terenie jak to często bywało. Wracając w piątek do domu pociągiem z Krakowa, mijałem miejsca gdzie byliśmy razem. Rudawa - tu przyjechaliśmy na III Zjazd Forum, Jaworzno - razem śmialiśmy się z graffiti na murach dworca, Rakówka - liczyliśmy tu ptaki zimą, niedaleko była zimująca cyranka. Nawet wczoraj, wracając z Pustyni Błędowskiej i pijąc herbatę z termosu, przypomniałem sobie, jak piłem z Nim taką samą herbatę kilka zim temu na Bobrku.\nPaweł podsunął mi pomysł pisania pracy inżynierskiej o ptakach Pustyni Błędowskiej. W domu leży kilka numerów Notatek Ornitologicznych pożyczonych od Niego.\nWciąż do mnie nie dotarło, że Pawła nie ma już z Nami. Ciągle wydaje mi się, że to najdłuższy koszmar w moim życiu, z którego zaraz się obudzę...\nŻegnaj Pawelele, mam nadzieję, że kiedyś się jeszcze spotkamy.\nDo tej pory nie mogę w to uwierzyć... brak mi słów\nzawsze będziemy Cię pamiętali Pawle\ndostalem informacje ze pogrzeb Pawla jest jutro (we wtorek) o 15.00 w Wojkowicach Koscielnych.\nKosciol sw. Marcina, ul. Koscielna 3, (tuz przy drodze 86, w poblizu nieszczesnej Kuzincy...) jakby ktos szukal na mapie to proponuje w zumi na przyklad bo google pokazuje ten adres w Dabrowie Gorniczej a to nie to samo.\nWysłany: 2012-06-05, 20:50\nPożegnaliśmy już Pawła ... może jeszcze kilka wspomnień ...\n... PRZYRODĘ traktował zawsze bardzo delikatnie ...\n10.05.2009 Rysianka traszka 2.jpg\nPlik ściągnięto 5742 raz(y) 85,88 KB\n13.07.2009 zawsze delikatnie.JPG\nPlik ściągnięto 5784 raz(y) 65,75 KB\n10.05.2009 Rysianka traszka górska.jpg\nPlik ściągnięto 5797 raz(y) 38,26 KB


Nowy Triumph Tiger 1200 na sezon 2021. Mamy zdjęcia szpiegowskie! | Świat Motocykli\nTobiasz Kukieła 15 lutego 2020 Aktualności\nWeekend rozpoczynamy prawdziwą petarda informacyjną. Dzięki naszym zaufanym źródłom wiemy jak będzie wyglądać Triumph Tiger 1200, który pojawi się w sprzedaży w sezonie 2021!\nZdjęcia, które możecie obserwować to jeszcze gorące i jeszcze nigdzie nie publikowane w Polsce ujęcia szpiegowskie nowego Triumpha Tiger 1200, który producent planuje wypuścić na rynek w sezonie 2021.\nTriumph Tiger 1200, 2021 przyłapany!\nNowy Tiger wygląda totalnie inaczej niż znany nam już duży Tygrys. Jego sylwetka wydaje się zdecydowanie lżejsza, a swoją stylistyką nawiązuje niewątpliwie do (właśnie teraz prezentowanego) małego Tigera – chociaż mały Tiger nie jest już taki mały: producent wyposażył go w silnik o pojemności 900 cm3!\nMotocykl, który widzimy na zdjęciach to oczywiście prototyp. Nie możemy sugerować się jego kolorem oraz pojedynczymi akcentami, ale z pewnością możemy zwrócić uwagę na ogólny wygląd i charakter. Prototyp wyposażony jest w klasyczny dla producenta trzycylindrowy silnik o pojemności (najprawdopodobniej 1200 ccm). Jednostka wygląda bardziej kompaktowo niż model obecnie nam panujący, ale o jego mocy i reszcie rozwiązań technologicznych na razie nic nie wiemy. Największym zdumieniem jest przednie koło. Czy tylko nam się wydaje, czy w przedniej osi zamontowane jest koło w rozmiarze 21 cali? Jeśli tak, to niewątpliwie będzie to duży ukłon w kierunku osób, które lubią zjechać z równego asfaltu na dziurawe drogi.\nWięcej o nowym Tigerze 2021\nKolejnym akcentem „offowym” jest siermiężna aluminiowa osłona silnika. Wygląda jak żywcem zdjęta z motocykli enduro lat 90-tych.\nJeżeli chodzi o sam design, to motocykl wydaje się zdecydowanie lżejszy i bardziej filigranowy. Zbiornik bardziej płaski – zniknął charakterystyczny garb, a boczki… czy tylko nam przypominają znane z GSa 1200 z roku +/- 2006? Motocykl otrzymał zupełnie nowe lampy przednie, które również wyglądają całkiem, całkiem. Z kolei bardziej masywny w porównaniu do poprzednika wydaje się tył motocykla.\nKiedy oficjalnie ujrzymy po raz pierwszy nowego Triumpha Tigera 1200 na sezon 2021? Niewykluczone, że producent pokaże go już jesienią na targach w Mediolanie. Do tego czasu musimy uzbroić się w dużą ilość cierpliwości i zadowalać się tym co raz, po raz pojawi się w sieci.\njak będzie wyglądaćkiedy nowy tigerkoło 21motocykl turystycznymotocykle triumphMotocykle z wielkiej Brytaniinowe reflektoryosłona pod silnikpolecamyprototypsilnik trzycylindrowyTiger 1200Tiger na sezon 20221triumphtygrysUKzdjęciazdjęcia szpiegowkie\nPoprzedni wpisFinansowanie motocykla. Czy to takie trudne?\nNastępny wpisNorma Euro 5. O co w tym wszystkim chodzi?\nMichał Mikulski 2 kwietnia 2020


Człowiek, byt niemal doskonały (Paweł Porębski) książka w księgarni TaniaKsiazka.pl\nCzłowiek, byt niemal doskonały\nNasza cena: 33,00 zł 41,25 zł Taniej o: 20%\nKsiążka przedstawia niespotykane we wszechświecie środowisko, w którym żyje człowiek. Ukazuje powstanie życia i istoty człekokształtnej, powołanie przez Boga człowieka jako istoty cielesnej i duchowej, jego zalety i możliwości. Autor pokazuje życie zwykłego człowieka, z jego wadami i talentami. Jak mówi: przede wszystkim należy żyć zwyczajnie i normalnie. Żyj i pozwól żyć innym.\nTytuł: Człowiek byt niemal doskonały\nAutor: Paweł Porębski\nWydawnictwo Coriolanus, Wydawnictwo Paweł Porębski\nSeria Klasycy Nauki Poznańskiej\nNowa książka autora bestsellera "Apokryf Agłai", dziennikarza radiowej Trójki i TVP Kultura oraz felietonisty miesięcznika Więź.O jakim zjawisku mówimy, używając słowa religia?Dlaczego niektórzy ludzie Boga nie potrzebują? Czym jest dzisiejszy zamęt, czyli równoczesne ożywienie i agonia...\n...Ty będziesz robił ilustracje- powiedział mi Ksawery Dunikowski.Bardzo się obraziłem...Chciał być malarzem, tworzyć monumentalne dzieła, został najwybitniejszym ilustratorem książek dla dzieci i młodzieży. Dla grafików, ilustratorów to absolutny ideał, mag. Czarodziej wyobraźni, ambasador...\nGramatyka języka czeskiegoGramatyka języka czeskiego to przegląd współczesnych zagadnień gramatycznych przedstawionych w przystępny sposób. Każdy rozdział poświęcony jest oddzielnej kategorii gramatycznej. Opis zagadnienia zawiera oprócz wyjaśnienia, także przykłady, wyjątki oraz ciekawostki.\nNajnowsza książka Iwony Majewskiej-Opiełki - doskonałej psycholog i coacha. Czas to jeden z najistotniejszych wymiarów naszego życia. Zwykle narzekamy na jego brak ... W książce tej wraz z autorką przechodzimy kolejne etapy wtajemniczenia w naszej nieustannej grze o czas: zaczynając od zrozumienia,...\nKsiążka Agnieszki L. Janas to pierwsza publikacja o fenomenie polskiej mody lat 50. i 60. oglądanym przez pryzmat codziennego życia. To pełen urokliwych wspomnień zapis z podróży w czasie z modą w tle. Bohaterki różni wiele: miejsce zamieszkania, status społeczny, zawód, poziom popularności....\nTen wspaniale ilustrowany album jest hołdem złożonym stylowi art déco, istną ucztą dla oczu i obowiązkową lekturą dla wszystkich zainteresowanych tym okresem. Akcent położono głównie na grafikę i ilustracje. Książka prezentuje najważniejsze rysy całego ruchu i dokumentuje prace ilustratorów mody i...\nW krajach skandynawskich mieszkają najszczęśliwsi ludzie na świecie. Nie zmieniają tegonadzwyczaj wysokie podatki, jakie płacą Norwegowie, problemy z alkoholem Finów ani chłodne stosunki Szwedów z sąsiadami.Co decyduje o zadowoleniu społecznym w państwach Północy? Jaki wpływ ma na nie brak...\nCena rynkowa: 41,25 zł\nOstatnia\tcena 33,00 zł\nTaniej o: 8,25 zł (20%)


cosmetics & fashion: Nowość Nivea ➡ wzmacniający szampon micelarny\nNowy rok to nowe możliwości i nadzieje na spełnienie marzeń. Czego Wam serdecznie życzę :)\nZ początkiem Nowego Roku przychodzę do Was z nowym postem w którym to przedstawię swoją opinię na temat micelarnego szamponu do włosów od Nivea. Jest to nowość, którą niedawno dopiero można zauważyć na półkach sklepowych. Z pewnością widziałam go już w Rossmannie i z czasem pojawi się również we wszystkich tego typu drogeriach (być może już jest).\nSzampon ma plastikowe, przezroczyste opakowanie o pojemności 400 ml. Zamykany i otwierany za pomocą zakrętki na klik co jest bardzo wygodnym rozwiązaniem. Wystarczy nacisnąć mocniej na wyznaczony punkt na zakrętce, a otwór otwiera się automatycznie. Nie trzeba odkręcać zakrętki, ani otwierać co w przypadku mokrych, często wilgotnych rąk może być problematyczne.\nSzampon ma konsystencję lekko gęstą, lejącą. Wydobywa się go poprzez naciśnięcie na opakowanie, co sprawia, że sami decydujemy o jego ilości która jest potrzeba do umycia naszych włosów. W przypadku tej wersji szamponu mam wrażenie, że pieni się średnio. Nie wiem czy tylko ja tak mam :P\nPodczas mycia głowy wyczuwa się lekki, przyjemny zapach. Natomiast po umyciu jest on prawie nie wyczuwalny, a po wysuszeniu naszych włosów znikomy.\nWzmacniający micelarny szampon do łamliwych włosów używam już jakiś czas. Moje włosy za każdym razem po umyciu są puszyste i dobrze oczyszczone. Skóra głowy nie jest podrażniona, a także to co najważniejsze ten szampon nie wywołał u mnie łupieżu.\nPodsumowując szampon zachęca już samym wyglądem, ale również i nazwą. Do tej pory zazwyczaj słyszano o płynach micelarnych do twarzy, a tu taka niespodzianka :) Drugą sprawą jest skład i zapewnienie producenta o braku jakichkolwiek silikonów, parabenów i barwników. Składnik, który przykuwa jednak uwagę i który jest opisany z tyłu opakowania to SLES ➡ (Sodium Laureth Sulfate). Nie jest zły, aczkolwiek mógłby być zastąpiony czymś innym :)\nOstatnią sprawą jest wydajność. Pod tym względem spisuje się podobnie jak inne szampony. Wszystko zależy od częstości mycia głowy.\nCena około 18 zł / 400 ml (moim zdaniem zbyt wysoka).\nPoznaliście już ten szampon ? :)\nAutor: lu ciam o poniedziałek, stycznia 01, 2018\nBlog Archive października ( 3 ) lipca ( 1 ) czerwca ( 2 ) maja ( 3 ) kwietnia ( 3 ) marca ( 4 ) lutego ( 4 ) stycznia ( 2 ) grudnia ( 4 ) listopada ( 3 ) października ( 3 ) września ( 1 ) sierpnia ( 3 ) lipca ( 4 ) czerwca ( 3 ) maja ( 5 ) kwietnia ( 5 ) marca ( 2 ) lutego ( 3 ) stycznia ( 4 ) grudnia ( 7 ) listopada ( 5 ) października ( 5 ) września ( 5 ) sierpnia ( 6 ) lipca ( 5 ) czerwca ( 5 ) maja ( 5 ) kwietnia ( 5 ) marca ( 8 ) lutego ( 6 ) stycznia ( 8 ) grudnia ( 9 ) listopada ( 8 ) października ( 7 ) września ( 5 ) sierpnia ( 6 ) lipca ( 6 ) czerwca ( 3 ) lutego ( 4 ) stycznia ( 4 ) grudnia ( 5 ) listopada ( 7 ) października ( 8 ) września ( 9 ) czerwca ( 6 ) maja ( 10 ) kwietnia ( 12 ) marca ( 10 ) lutego ( 11 ) stycznia ( 14 ) grudnia ( 14 ) listopada ( 16 ) października ( 13 ) września ( 10 ) sierpnia ( 12 ) lipca ( 14 ) czerwca ( 23 ) maja ( 15 ) kwietnia ( 14 ) marca ( 14 ) lutego ( 13 )\n5 kosmetyków do 10 zł, które warto wypróbować (cz.10).\nKALENDARZ OD PIXBOOK\nJestem, choć mnie nie ma. Mały brak motywacji do pisania\nRELACJA Z SIERPNIOWEGO SPOTKANIA BLOGEREK W BIAŁYMSTOKU + UPOMINKI ...


It's about time we started\nto take photography seriously\nand treat it as a hobby\nThe photograph is completely\nabstracted from life, yet it looks like life.\nThat is what has always excited me\nNa czwartej stronie okładki jednego z dwu anglojęzycznych opracowań, którymi będę się posługiwać, można przeczytać [podkreślenie moje – przyp. Aut.]:\nStreet photography is perhaps the best-loved and m o s t w i d e- l y k n o w n of all photographic genres, with names like Cartier-Bresson, Brassaï and Doisneau familiar to those with even fleeting knowledge of the medium.\n„Most widely known”, gdy tymczasem nie sposób odnaleźć żadnej oficjalnej definicji fotografii ulicznej, dostępnej w języku polskim! Milczą Słownik Języka Polskiego, Encyklopedia PWN, czy nawet najczęściej aktualizowana Wikipedia.\nCo zabawne i co pogłębia poczucie lekkiego absurdu (lub stanowi powód do radości, to zależy), jedynym sygnałem, że coś takiego jak street photography w ogóle istnieje, są codziennie pojawiające się na portalach oraz innych stronach internetowych fotografie. Dziesiątki fotografii, lepszych i gorszych. Wygląda więc na to, że street nie ma w Polsce właściwie żadnego szerzej dostępnego zaplecza teoretycznego. Opowiadanie o fotografii ulicznej, tym „najszerzej znanym gatunku”, po polsku będzie w związku z tym wymagało niejednokrotnie uciekania się do ulicznych metod i źródeł mało kojarzących się z pracą naukową: stron internetowych, blogów fotografów, na poły anonimowych wypowiedzi portalowych amatorów. Nie omieszkam odwołać się i do Wikipedii, głównie celem uzupełnienia anglojęzycznej wersji artykułu – który jest w gruncie rzeczy całkiem dobry, nie widzę więc potrzeby, by na siłę się od niego odżegnywać – nakłada jednak na street ograniczenia, na które nie mogę się zgodzić; wymaga poza tym doprecyzowania.\nNick Turpin, jeden ze współczesnych i bardziej popularnych fotografów streetu i założyciel inicjatywy iN-PUBLiC, określa uprawiany przez siebie rodzaj sztuki jako coś, co nie jest reportażem, ani serią zdjęć. Wyjaśnia, że fotograf uliczny nie posiada zestawu jakichś szczególnie interesujących dla niego tematów, a tym, co rzeczywiście go zajmuje, jest życie we wszystkich jego aspektach. Nie ma również w zwyczaju projektować tego, co będzie\nfotografował, nie wyobraża sobie kompozycji przed zwolnieniem spustu migawki. Elliott Erwitt, członek Agencji Fotograficznej Magnum, określa fotografię uliczną podobnie:\nNie udało mi się, jak dotąd, znaleźć żadnych lepszych i bardziej kompletnych definicji, nawet w książkach autorów anglosaskich; być może dlatego, że określenie, czym tak właściwie jest fotografia uliczna, jest niezwykle trudne - gatunki fotograficzne mają w ogóle skłonność do przenikania się nawzajem i to, co z jednej strony wygląda jak street, z drugiej można bez problemu zakwalifikować jako dokument (a niekiedy i z trzeciej – jako 'urbanscape', czyli krajobraz miejski). Zdarzają się i takie prace, które, chociaż wyglądają i jak dokument, i jak street, są inscenizowane, nie są więc ani jednym, ani z drugim i bliżej im do fotografii studyjnej, niż jakiejkolwiek innej. Bardzo istotne jest w związku z tym także to, co nie dane bezpośrednio i niewidoczne – zaufanie do fotografia oraz wiedza na temat tego, w jaki sposób wykonano dane ujęcie. Wcale nie pomaga to w wyostrzeniu mętnych granic fotograficznych podrodzajów, co bardzo mnie cieszy.\nByć może street jest zbyt młody, by można było beztrosko przebierać w książkach usiłujących go opisać, być może jest zwyczajnie zbyt skomplikowany, a jego granice za bardzo mgliste i niewielu śmiałków podejmuje się tego wyzwania. Być może fotografów streetu zupełnie nie obchodzi definiowanie, a kto byłby w stanie zrobić to lepiej od nich? Jakikolwiek jest powód takiego stanu rzeczy, zgromadzenie bibliografii traktującej o fotografii ulicznej to naprawdę niełatwe zadanie. Nie znaczy to, że autorzy zdjęć nie wypowiadają się na ich temat w ogóle, wręcz przeciwnie, ale teksty te rzadko przekraczają objętość kilku stron, a najczęściej są po prostu odpowiedziami na pytania, zadawane w licznych wywiadach. Literatura streetu jest w pewnym sensie taka jak on sam – naturalna, pozbawiona zadęcia i osadzona w realiach relatywnie spontanicznej komunikacji, niepozbawionej jednak wdzięku. The Mind's Eye Cartier-Bresson'a to bodaj najdłuższa pozycja autorstwa tak wybitnego twórcy, lecz nawet ta książka nie jest monografią, a zbiorem paru esejów i mikrych rozmiarów wypowiedzi, okraszonych do tego sporymi marginesami oraz dużą dawką justunku. Trudno jednak o bardziej trafną, elegancką i pozbawioną zbędnych metafor alternatywę. Warto wspomnieć również o Street photography. From Atget to Cartier-Bresson Clive'a Scotta. Autor pisze nie tylko o historii streetu, czy raczej jej zarysie, lecz również tworzy coś w rodzaju filozofii fotografii ulicznej. Jego książka jest o wiele bardziej rozbudowana, a imponująco metaforyczne stwierdzenia, nie zawsze jasno przekazują to, co Scott ma na myśli, jednak fakt, że to fotograf, a nie literaturoznawca, dotyka w sposób bardziej bezpośredni sedna fotografii, nie powinien nikogo dziwić.\nZawędrowaliśmy do rozmyślań na temat teoretyki (czy raczej 'teoretyków') streetu, gdy tymczasem warto by wrócić jeszcze na chwilę do istniejących definicji. Angielska Wikipedia jest nieco bardziej wylewna od Turpina:\nW tym miejscu pozwolę sobie na kilka słów uzupełnienia, o którym pisałam już we wstępie. Po pierwsze, street photography wcale nie musi być robiona na ulicy, ani w jakimkolwiek miejscu publicznym z definicji – fotografia uliczna to bardziej określenie filozofii twórczej i podejścia do obiektu, niż scenerii. Nic nie stoi na przeszkodzie, by jej bohaterami byli choćby członkowie rodziny, bawiący się w ogrodzie fotografa, który robi im zdjęcia bez zaprzątania ich uwagi. Nazwa tego gatunku wskazuje na jego genezę i miejsce, które pojawia się w nim najczęściej, nawet współcześnie – ale nic poza tym. Nie jest w żaden sposób zobowiązująca. Po trzecie – na wszelki wypadek wspomnę, że w centrum zainteresowania fotografa oraz jego aparatu wcale nie musi znajdować się człowiek.\nPrzy ustalaniu cech streetu przydatny okazał się również tekst Phillipa Greenspuna, tym razem nie teoretyka ani ikony, a fotografa-amatora. Pisanie o „tekście” w tym miejscu jest nieco przesadzone, ponieważ kluczowe jest jedno zdanie: „The best thing about street photography: serendipity”. A w tym zdaniu określenie, to ostatnie: 'serendipity', czyli „zdolność do przypadkowych odkryć”. Kryją się w tym dwie rzeczy: spostrzegawczość i szczęście. Tej pierwszej nie trzeba chyba opisywać szerzej, jednak kwestia „szczęścia” domaga się kilku słów omówienia.\nNie ma chyba drugiego gatunku fotografii, w którym los spełniałby tak istotną funkcję. Nawet najbardziej spostrzegawczy, uzbrojony w najcichszy i najmniej zawodny sprzęt oraz znający wszystkie techniczne kruczki fotograf bez łutu szczęścia wróci z wędrówki po mieście mając w ręku wyłącznie konwencjonalne obrazki. Bywa i tak, że zwykły, krótki spacer z zabranym bez większej nadziei na cokolwiek aparatem zmienia się w fotograficzną wyprawę życia i owocuje kilkoma zapełnionymi negatywami. Nadaje to gatunkowi wymiar na poły szamański: fotograf ulicy składa się w większym stopniu z pierwiastków niedefiniowalnych i przypadkowych, niż jakikolwiek inny człowiek z aparatem, bo bardziej, niż ktokolwiek, jest zależny od innych ludzi, od tego, co zrobią i od ich nieprzewidywalności. Reporter wybierając się na wojnę ma pewność, że wróci z fotografiami wojny. Mogą być one gorsze, lub lepsze, nie zmienia to jednak faktu, że strzelający afgański mudżahedin nawet najgorzej wykadrowany, nadal będzie mudżahedinem. Streetowiec nigdy nie ma takiej pewności, bo nie poluje na łatwo dające się zidentyfikować reprezentacje jakichś typów ale na zaskakujące wydarzenia i wewnątrzkadrowe analogie, a niekiedy i na czystą geometrię.\nOto nowa wersja odpowiedzi na pytanie „Czym jest street photography?”, prawdopodobnie tak niekompletna, jak wszystkie przed nią: street to nieinscenizowany rodzaj fotografii ludzi i przedmiotów w codziennych sytuacjach, rejestrujący życie we wszystkich jego przejawach, najczęściej nieopisany i / lub niepodpisany, w formie jednego kadru, nie cyklu, jak to bywa w przypadku reportażu, na poły dokumentalny, na poły ekspresyjny, niosący głębsze znaczenie i koniecznie narracyjny. Jest skazany z góry na przejście w wymiar surrealistyczny. Wiąże się najczęściej z małoobrazkowymi aparatami i ogniskową obiektywu odpowiadającą tej, którą ma ludzkie oko (ok. 50mm). Dobry street bywa fotografią z konceptem rodem z baroku, efektem zarejestrowania frapującego wydarzenia lub kompozycji w jej decydującym momencie. Fotografia uliczna jest podgatunkiem poetyckim, cechującym się, wzorem wiersza, wewnętrzną nadorganizacją i ma tendencję do aktualizacji znaczeń elementów w konkretnych, nieprzewidzianych układach (co wiąże się bezpośrednio ze wspomnianą barokowością), a jej twórca to bezszelestny voyeur-łowca o niekończącej się cierpliwości i równie niekończącym się szczęściu, włóczący się godzinami po mieście w oczekiwaniu na właściwie ujęcia, które uwiecznia swoim (najczęściej) cichym (niegdyś) dalmierzem, a obecnie coraz częściej niewielkich rozmiarów aparatem cyfrowym. To długa definicja.\nSurrealizm w fotografii można by podzielić na dwa rodzaje. Jeden, nazwijmy go 'syntetycznym', opiera się głównie na inscenizowaniu i organizowaniu przestrzeni w sposób niezgodny z obiegowymi wyobrażeniami, preferowaną estetyką, fizyką, czy czymkolwiek, co odpowiada za nasze względnie statyczne umieszczenie (czy raczej 'umoszczenie') w rzeczywistości oraz za poczucie przewidywalności. Poczucie braku realności osiągalne jest natychmiast po zrobieniu zdjęcia, stąd ten typ można by zamiennie ochrzcić mianem 'surrealizmu w wersji instant'. Drugi jego rodzaj ujawnia się stopniowo i jest zależny od upływającego czasu. Czy którakolwiek z Atgetowskich fotografii, chociaż wykonywana z zamiarem stworzenia dokumentu, jest w dzisiejszej perspektywie mniej surrealistyczna, niż choćby najbardziej wymyślne, studyjne wygibasy Halsmana i Dalego? W miarę przekształcania się kanonów piękna i mody wszystko to, co niebyłe, przenosi się w końcu do zatłoczonego pomieszczenia z przebrzmiałymi nowinkami, z którego do woli może czerpać każdy miłośnik estetyki nadrealistycznej.\nCo to jednak ma do streetu? Sporo; podobnie jak do samej rzeczywistości, która przecież jest z fotografią uliczną niezwykle silnie związana. Każde zdjęcie street, choćby zostało zrobione w najbardziej prozaicznych warunkach i przedstawiało najzwyklejszą czynność / sytuację, czeka ten sam los – odrealnienie pod wpływem upływającego czasu. To bodaj najciekawszy paradoks i jedna z cech odróżniających reportaż od street photography. Kontekst reportażu, niezależnie od tego, czy dołączony do niego w formie tekstu, czy dający się zrekonstruować na podstawie serii fotografii, umiejscawia go w realiach niesurrealistycznych. O okolicznościach streetu nie powinno się / nie trzeba zbyt dużo wiedzieć, o zapleczu reportażu za to – możliwie najwięcej. Czy zignorowanie kontekstu przynajmniej niektórych fotografii reportażowych może uczynić z nich street? Jeżeli tylko wytrzymają tę próbę, to dlaczego nie?\n"Il n'y a rien dans ce monde qui n'ait un moment decisif" - „Nie ma na tym świecie niczego, co nie miałoby decydującego momentu”. To słowa kardynała Retza, które są wstępem do jednego z najważniejszych dla fotografii dokumentalnej, reportażowej i streetowej tekstów, czyli Un moment decisif Cartier-Bresson'a. The Decisive Moment jest liczącym 4 500 wyrazów wstępem do wydanego w 1952 roku albumu Images à la sauvette. To również autorska koncepcja Cartier-Bressona. Nazwał tak chwilę, w której wszystkie elementy zdjęcia znajdują się we właściwych miejscach, tworząc kadr idealny. By uchwycić decydujący moment fotograf musi dysponować rozwiniętą intuicją i wyczuciem; HCB mocno podkreśla niezależność tego typu zdolności fotograficznych od jakiejkolwiek suchej, racjonalnej wiedzy – autor zdjęć nie powinien fotografować racjonalnie, zastanawiając się nad każdym kadrem, tylko odruchowo:\nIn applying the Golden Rule the only pair of compasses at the photographer's disposal is his own pair of eyes. Any geometrical analysis, any reducing of the picture to a schema can be done only (because of its very nature) after the photograph has been taken, developed and printed – and then it can be used only for a post-mortem examination of the picture. I hope we will never see the day when photoshops sell little schema grills to clamp on to our viewfinders; and the Golden Rule will be never be found edged on our ground glass.\nOd dokumentu do ekspresji i z powrotem\nFotografia przeszła długą drogę od absolutnego dokumentalizmu do skrajnej ekspresji, a potem zawróciła, by znaleźć się w połowie drogi między jednym i drugim, czyli w miejscu, w którym jest obecnie. Dagerotypia, z racji swojej zdolności do dokładniejszego, niż kiedykolwiek wcześniej reprodukowania szczegółów, została w samych początkach swojego istnienia zdegradowana do roli maszyny „cytującej rzeczywistość” wskutek czego przez większość dziewiętnastego wieku uważano zdjęcia za coś gorszego od malarstwa, niezdolnego do bycia samodzielnym medium artystycznej ekspresji – głównie z racji faktu, że wedle ówczesnego przekonania błona fotograficzna nie dyskryminowała żadnego szczegółu, nawet tego najmniej istotnego i zrównywała główny temat zdjęcia z tym, co właściwie mogłoby być – i powinno zostać – pominięte. Nieocenioną rolę w powolnej zmianie tego uprzedzenia i zwróceniu uwagi na granice obiektywności fotograficznego odwzorowania odegrał Alphonse Bertillon, twórca antropometrii. Bertillon dość wcześnie, bo już w 1888 roku zaproponował paryskiej Policji sformułowanie kanonu zasad, wedle których miano by wykonywać portrety recydywistów; skutkiem jego pracy był powszechnie znany zestaw dwóch fotografii, jednej en face, drugiej - z profilu. Dokładnie wyliczony kąt ustawienia twarzy względem aparatu, odległość modela od soczewki i wszelkie pozostałe wymagania nie pozostawiają, jak mogłoby się wydawać, żadnego pola do popisu dla ekspresji. Mimo to fotograf poniósł klęskę. Prawda i przejrzystość jego zdjęć musiały zostać uzupełnione pomiarami antropometrycznymi, na podstawie których przewidywano ewentualne zmiany w wyglądzie poszukiwanego – ciało istoty ludzkiej na równi z nią samą jest przecież „dzianiem się” i dynamiczną konstrukcją, która ulega nieustannym zmianom. Jeżeli portrety fotografa miały w jakikolwiek sposób pomóc policji, to trzeba było wziąć pod uwagę i to. Poza tym, chociaż zdjęcia były teoretycznie identyczne, to jednak i ta realność została wytworzona przez Bertillona oraz jego ciągi liczb, nie była więc w żaden sposób bezpośrednio chwytana przez aparat, a syntetyczna, wymagała wiedzy i działania człowieka. Nie mogła istnieć bez konstrukcji.\nW miarę jak krystalizowała się pozycja fotografii, a coraz szersze warstwy ludności przechodziły do porządku dziennego nad jej możliwościami i nowatorstwem, zaczynano zerkać na nią łaskawszym okiem. Okazało się, że chociaż aparat cechuje coś, co Scott nazywa „pragnieniem widzenia”, to zdjęcia wykonywane przez różnych fotografów potrafią być od siebie zupełnie odmienne, a jednocześnie charakterystyczne dla danego artysty (czy, jak wówczas sądzono, rzemieślnika), co sygnalizuje celowość i świadomość twórczą, charakterystyczną dla pełnoprawnej sztuki. Taki wniosek przerastałby możliwości intelektualne człowieka, przekonanego o biernym i wyłącznie rejestrującym charakterze fotografii, wymógł więc powolną zmianę myślenia i otworzył oczy zainteresowanych zdjęciami na wiele frapujących kwestii.\nZgodnie z zasadą według której po jednej tendencji pojawia się jej dokładne przeciwieństwo, następował stopniowy odwrót ku ekspresji. Jego apogeum przypadło na lata 60. XX wieku, gdy rzeczywistości zewnętrznej w ramach odreagowania etapu dokumentalnego przeciwstawiono z całą mocą inne nurty: abstrakcyjne i skupione na wnętrzu. Ta zmiana nie dotknęła jednak w większym stopniu opisywanego podgatunku; członkowie Agencji Fotograficznej Magnum (i, rzecz jasna, nie tylko oni) nadal zajmowali się tym, czym dotychczas, uprawiając street photography jak gdyby nigdy nic.\nRozwój fotografii ulicznej zbiegł się w czasie z popularyzacją aparatów małoobrazkowych, w których fotografie wykonywało się przez naświetlanie błony światłoczułej, składającej się z trzydziestu sześciu klatek o rozmiarach 36mm na 24mm. Zastąpiły one ciężkie i nieporęczne aparaty wielkoformatowe, którymi posługiwał się Atget, a które wymagały długich czasów naświetlania, uniemożliwiały w związku z tym uchwycenie przechodzącego człowieka lub zwierzęcia; specyfika tych ostatnich pasowała najlepiej do rejestrowania obiektów nieruchomych – architektury, czy pejzaży, w przeciwieństwie do niewielkiej, lekkiej Leici, zdolnej do zatrzymania tego, co chwilowe i dynamiczne. Stworzyło to swoistą opozycję pomiędzy tym, co przechodzi do przeszłości, jest więc anachroniczne i statyczne, a tym, co zmienne, nieprzerwanie dziejące się. Scott zauważa, że zwrócenie się Berenice Abbott i Walkera Evansa, fotografki Nowego Jorku i amerykańskiego dokumentalisty, odpowiedzialnego za monumentalny projekt, wykonywany na zlecenie FSA, w stronę wielkiego formatu w latach 30. było „gestem polemicznym”, odwrotem od 'zdarzania się' w stronę 'bycia'. Jest w tym wiele racji.\nNie sposób oprzeć się wrażeniu, że złoty okres fotografii ulicznej dobiega (o ile jeszcze nie dobiegł) końca; coraz trudniej jest robić zdjęcia bez pozwolenia, coraz częściej człowiek z aparatem zaraz po zrobieniu ulicznego ujęcia szybko go chowa, a polując na kadry zachowuje się jak złodziej, mniej lub bardziej bezczelny, a nie jak artysta, odnoszący się z szacunkiem do obiektu swojego zainteresowania. Street od swoich początków związany był niezwykle mocno z nastrojami uwiecznianych ludzi i każde, nawet najmniejsze obsesje oraz lęki społeczeństw lub niechęć wobec fotografa odbijała się momentalnie na ilości i jakości tego typu fotografii.\nZgodnie z prawodawstwem większości państw osoba fotografowana, o ile nie jest elementem anonimowego tłumu i można ją na zdjęciu zidentyfikować, zawsze powinna wyrazić pisemną zgodę na wykonanie jej zdjęcia, tym bardziej, jeżeli autor zamierza taką pracę publikować – a właściwie prawie zawsze ma taki zamiar. Wziąwszy pod uwagę naturę streetu, podobne obostrzenia skazują większość fotografujących na permanentne funkcjonowanie poza prawem i ciągłe liczenie się z tym, co spotkało Roberta Doisneau, gdy Jean i Denise Lavergne oskarżyli go o samowolne wykonanie i opublikowanie jednego z jego najsłynniejszych dzieł – Le baiser de l'Hôtel de Ville. W toku sprawy okazało się, że oskarżenia były bezpodstawne, nie był to jednak ostatni przypadek wzywania artysty do sądu z powodu tego typu zarzutów. Gilbert Duclos, pozwany w 1989 roku za opublikowanie fotografii siedzącej na schodach kobiety, przegrał, a zastępy fotografów street z całego świata wstrzymały oddech. „Cała siła fotografii ulicznej opiera się na zdjęciach zrobionych bez pozwolenia” - tak brzmiał jego komentarz i trudno odmówić mu przynajmniej części racji.\nSprawa jest jednak, jak to zazwyczaj bywa, nieco bardziej skomplikowana, bo na przestrzeni lat zmieniało się nie tylko podejście fotografowanych do fotografujących (dążąc nieustannie do punktu, który można opisać, chyba bez większej przesady, jako paranoiczny), ale i tych drugich do pierwszych (przechodząc z kolei od szacunku do uprzedmiotowienia). Zwraca to uwagę na fakt, że chociaż teoria streetu opisuje go jako rodzaj sztuki bardzo wyrafinowanej (mimo kostiumu codzienności i zwykłości w różnoepokowych wariantach), to jej natura jest jednak dość dwuznaczna. Przechodzień powinien mieć możliwość swobodnego poruszania się po mieście bez względu na to, ilu fantastycznych, metaforycznych fotografii mógłby stać się bohaterem; ma również niezbywalne prawo do dysponowania swoim wizerunkiem i może nie życzyć sobie zdjęć, niezależnie od tego, jak grzeczny, dobrze wychowany, pełny szacunku i niezauważalny będzie jego fotograf. Cechą współczesnego autora streetu jest najczęściej ignorowanie tego aspektu i zwalnianie spustu migawki tak, czy siak, niekiedy w dość ordynarny sposób, a to wszystko w imię dobrej fotografii. Nie podejmę się rozstrzygania, co jest bardziej istotne – sztuka czy cudza prywatność, czy przechodnie są w coraz większym stopniu drażliwi i podejrzliwi, czy autorzy zdjęć przestają mieć jakiekolwiek skrupuły, a może jedno i drugie i co do powiedzenia na ten temat miałyby psychologia oraz socjologia. Mam jedynie nadzieję, że niezależnie od tego, kto ma rację (lub o kim ostatecznie powie się, że „ma rację”), uda się doprowadzić do zmiany w świadomości fotografów i fotografowanych, by tak cenny rodzaj fotografii nie zamienił się w podpisywanie zezwoleń oraz pozowanie do zdjęć ze sztucznym uśmiechem, by tylko wyjść – we własnym rozumieniu – jak najkorzystniej, wzorem komunijnego zdjęcia ze studio. To byłby koniec streetu.\nClive Scott, Street photography. From Atget to Cartier-Bresson, New York 2009.\nHenri Cartier-Bresson, The Mind's Eye, New York 1999.\nAndre Rouille, Fotografia współczesna. Od dokumentu do ekspresji, Kraków 2007.\nSusan Sontag, O fotografii, Kraków 2009.\nMaria Anna Potocka, Fotografia, Warszawa 2010.\nMiasto w sztuce – sztuka miasta, pod red. Ewy Rewers, Kraków 2010.\n „Fotografia uliczna jest być może najbardziej uwielbianym i najszerzej znanym spośród wszystkich fotograficznych gatunków, a nazwiska takie jak Cartier-Bresson, Brassaï, czy Doisneau nie są obce nawet tym, których wiedza na temat tego medium jest bardzo skąpa” (Clive Scott, Street photography. From Atget to Cartier-Bresson, New York 2009) – wszystkie pojawiające się w przypisach tłumaczenia angielskich cytatów będą mojego autorstwa.\n W toku pracy określana będzie jako 'street photography', 'fotografia uliczna', 'fotografia ulicy' lub po prostu 'street'. Kilka słów o tym ostatnim - termin nie uległ jeszcze leksykalizacji i, jak pisałam we wstępie, nie pojawia się w żadnym z polskich słowników, pozwolę sobie jednak na małą samowolę, dodając do niego stosowne końcówki. Warto również przypomnieć, że właśnie tego słowa używają sami fotografowie, także ci polscy, wydaje mi się w związku z tym stosowne, by dopasować się do ich zwyczajów. Zresztą każdy z rodzimych odpowiedników używany jest nieco na wyrost. Żaden z nich nie zawiera w sobie pełnego znaczenia angielskiego street, żaden nie jest też jednoznaczny.\n Oto Turpinowska definicja w pełnym i oryginalnym brzmieniu: „Primarily Street Photography is not reportage, it is not a series of images displaying, together, the different facets of a subject or issue. For the Street Photographer there is no specific subject matter and only the issue of ‘life’ in general, he does not leave the house in the morning with an agenda and he doesn’t visualise his photographs in advance of taking them. Street Photography is about seeing and reacting, almost by-passing thought altogether” – „Przede wszystkim fotografia uliczna nie jest reportażem ani serią zdjęć, które, prezentowane razem, ukazują z różnych stron temat lub wydarzenie. Fotografa street nie zajmują żadne szczególne tematy a jedynie 'życie' w ogólnym znaczeniu, nie wychodzi on rano z domu z organizerem i nie wizualizuje sobie swoich fotografii zanim ich nie zrobi. W street photography chodzi o spostrzeganie i reagowanie, niemalże całkowicie pomijające myślenie”. (Źródło: http://www.in-public.com/information/what_is)\n „Chodzi o reagowanie na to, co widzisz – miejmy nadzieję – bez żadnej z góry założonej koncepcji, Fotografie możesz znaleźć wszędzie. To po prostu kwestia zauważania rzeczy i organizowania ich. Musisz jedynie dbać o to, co jest dookoła ciebie i nie być obojętnym wobec ludzkości i ludzkiej komedii”. (Źródło:http://www.magnumphotos.com/C.aspxVP=XSpecific_MAG.PhotographerDetail_VPagel1=0&pid=2K7O3R14C5ZB&nm=Elliott%20Erwitt)\n By nie wprowadzać niepotrzebnych niejasności umówmy się, że każdokrotne użycie terminu 'street' przy okazji prób ustalenia, czym on jest, będzie odwoływało się do abstrakcyjnego 'czystego streetu', a 'reportaż' – do przedstawiciela tegoż gatunku w stanie równie czystym ( i równie abstrakcyjnym).\n Sztandarowym przykładem jest fotografia Roberta Doisneau Le baiser de l'Hôtel de Ville.\n Zwłaszcza wziąwszy pod uwagę talent literacki Cartier-Bressona.\n „Fotografia street to typ fotografii dokumentalnej, którego cechą jest przedstawienie tematu w niepozorowanych sytuacjach które wydarzają się w miejscach publicznych, takich jak ulice, parki, plaże, centra handlowe, zjazdy polityczne i tym podobne. Fotografia street używa technik straight photography w tym znaczeniu, że pokazuje czysty obraz czegoś w taki sposób, jakby była lustrem, w którym odbija się społeczeństwo. Street photography często ma skłonność to ironii i dystansu wobec swojego tematu i nierzadko koncentruje się na pojedynczej, ludzkiej chwili, uchwyconej w jej decydującym momencie. Z drugiej strony spora część fotografii street jest wykonywana w przeciwny sposób i dostarcza bardzo dosłownej i wyjątkowo osobistej interpretacji tematu, zapewniając odbiorcom bardziej dojmujące doświadczenie życia wszystkich środowisk społecznych i zawodowych, z którym mogą być zaznajomieni jedynie pobieżnie”. (Źródło: http://en.wikipedia.org/wiki/Street_photography)\n Bardzo ciekawy artykuł o szczęściu w fotografii street można znaleźć pod adresem: http://www.prophotoresource.com/home/item/604-luck-in-street-photography.html\n Co symptomatyczne dla tego gatunku, znaczna część fotografów street w dalszym ciągu używa aparatów analogowych: dalmierzy i lustrzanek – ze względu na ich rozmiar i, jakość zdjęć (odwzorowanie tonalne w sprzęcie cyfrowym nadal jest nieporównywalne do analogowego, będącego na tym samym pułapie cenowym). Dalmierze ponadto nie wytwarzają przy okazji zwalniania spustu migawki właściwie żadnego dźwięku i nie zwracają uwagi fotografowanego 'obiektu'.\n Samo wydarzenie, które relacjonuje reportaż, może być oczywiście surrealistyczne per se.\n „Gdy stosuje się złoty podział, jedyną parą kompasów, będącą do dyspozycji fotografa, jest jego własna para oczu. Jakakolwiek analiza geometryczna, jakiekolwiek redukowanie fotografii do schematu może być dokonane jedynie (z powodu swojej natury) po wykonaniu zdjęcia, wywołaniu negatywu i wykonaniu odbitek - wówczas może ono służyć wyłącznie do pośmiertnego badania fotografii. Mam nadzieję, że nie dożyjemy dnia, w którym sklepy fotograficzne będą sprzedawać małe kratki schematów, przyczepiane do wizjerów, a złoty podział nigdy nie będzie obramowywał matówek naszych aparatów”. (Henri Cartier-Bresson, The Mind's Eye, New York 1999, s. 34)\n Wyłania się z tego zabawny paradoks – Bertillon, poszukujący czegoś, co miałoby cechy streetu, potykający się bez przerwy o swój antropometryczny reportaż. Taki wniosek ma dalsze konsekwencje – umieszcza realizm (jako coś, co decyduje o identyfikacji przedmiotu lub osoby) nie w warstwie wizualnej, a metaforycznej (w kontekście tej pracy – w warstwie streetowej).\n W oryginale: „camera's desire to see”.\n Relatywnie. Należy pamiętać, że wynalazek fotografii liczy sobie niecałe dwieście lat.\n A poza nim właściwie wszyscy fotografowie do 1914 roku, w którym to skonstruowano pierwszą małoobrazkową Leicę, późniejszą wielką miłość Cartier-Bresson'a.\nprzysłał Adam "Przełojcan" Wostal\t– 21 grudnia 2010, 13:26\nprzysłał Aleksandra Lubińska\t– 28 maja 2011, 00:42


7 głównych zalet diety ketogenicznej – arte24.pl\nZdrowie 16 maja 2019 16 maja 2019\nZastosowanie diety ketogenicznej wpływa korzystnie na utratę wagi. | fot.: materiał partnera zewnętrznego\nDieta ketogeniczna to wysokotłuszczowy model odżywiania. W diecie ketogenicznej tłuszcze powinny być podstawowym źródłem energii. Mają stanowić około 80-90% dostarczanej do organizmu energii. Natomiast pozostałe 10-20% będzie pochodzić z białka i węglowodany. Stosowanie takiej diety wywołuje stan ketozy, który powoduje spalanie zbędnego tłuszczu z organizmu. W tym artykule poznasz główne zalety diety ketogenicznej.\n1. Zmniejszenie łaknienia\nOsoby będące w stanie ketozy przestają być cały czas głodne. Badania potwierdziły jednoznacznie, że bycie w stanie ketozy skutecznie hamuje apetyt. Poziomy greliny (hormonu głodu) zostaje zmniejszony u osób, które pozostały w ketozie. Dieta ketogenna ogranicza także apetyt na słodkości, co jest ważne dla osób z insulinoopornością i nadwagą.\nSiłą rzeczy większość osób stosujących dietę ketogeniczną zaczyna jeść mniej. Dzieje się tak, ponieważ ograniczają węglowodany. Mają natomiast dozwolone spożywanie tyle tłuszczu i białka, ile potrzebuje ich organizm, aby czuli się pełni. Dieta ketogeniczna spowoduje zahamowanie apetytu, obniżenie poziomu insuliny i znaczne zwiększenie spalania tłuszczu. Spadek masy ciała będzie wynikać jako następstwo ograniczenia wykorzystania glukozy, będącej z reguły materiałem energetycznym dla naszych komórek mięśniowych. Jednocześnie poprawi się dostępność glukozy dla komórek naszego układu nerwowego oraz dla krwinek czerwonych. Dochodzi wtedy do gwałtownego zmniejszenia stanu rezerw glikogenu. Przyczynia się to do szybkiego i skutecznego obniżenia masy ciała. Wynika ona nie z utraty tłuszczu w organizmie, tylko ze straty wody, którą poprzednio wiązał zgromadzony w mięśniach glikogen.\n3. Zwiększenie spalania zapasów tkanki tłuszczowej\nZastosowanie diety ketogenicznej wpływa korzystnie na utratę wagi, zmniejszenie ilości tkanki tłuszczowej, a także obniżenie i skuteczne ustabilizowanie w organizmie poziomu cholesterolu oraz poziomu trójglicerydów.\nPrzeczytaj również: najlepsze przepisy diety ketogenicznej\n4. Odwrócenie cukrzycy i przedcukrzyca\nW przypadku cukrzycy typu 1 dieta ketogenna pozwoli zmniejszyć dawki insuliny, zwłaszcza tej doposiłkowej, ale również i tej bazowej. W cukrzycy typu 2 można będzie stosować zmniejszone dawki leków, a możliwe nawet, że z czasem uda się całkowicie je odstawić. Cukrzyca jest przecież ściśle związana z poziomem glukozy we krwi. Spożywanie więc cukrów prostych, które są zawarte na przykład w białym pieczywie, słodyczach oraz owocach prowadzi do szybkiego skoku ilości cukru we krwi. Stan ten stymuluje trzustkę do szybkiego wydzielania hormonu, który jest odpowiedzialny za obniżenie insuliny we krwi.\n5. Zwiększona wydajność sportowa\nKetoza może zagwarantować długotrwałą dostawę energii podczas wysiłku. Dotyczy to zarówno sportowców wyczynowych, jak i tych rekreacyjnych. Stosuje się ją też w okresie redukcji (w sportach wytrzymałościowych, na przykład wśród kolarzy). Pozytywne efekty zauważyć można też u biegaczy, którzy zdecydowali się na zastosowanie dietę białkowo-tłuszczowej na okres powyżej 20 miesięcy. Po takim czasie organizm przystosowuje się do bardzo niskiego przyjmowania węglowodanów, co pozwala na oszczędność glikogenu wątrobowego oraz mięśniowego. Będzie się to przekładać na poprawę wyników sportowych. Dieta ketonowa nie jest zalecana przy sportach beztlenowych.\n6. Zmniejszenie ilości napadów\nKetoza utrzymywana za pomocą diety ketogenicznej lub mniej rygorystycznej diety Atkinsa (MAD) okazała się skuteczna w zwalczaniu padaczki u dzieci i dorosłych, którzy nie reagują skutecznie na leki przeciwpadaczkowe.\n7. Ogólna poprawa stanu zdrowia\nU niektórych osób ketoza jest w stanie poprawić parametry lipidowe, dzięki czemu chroni ona przed wystąpieniem na przykład chorób sercowo-naczyniowych. Ketoza może być korzystna również dla zmniejszenia częstotliwości migren, wzmocnienia terapii raka mózgu, spowolnienia postępów choroby Alzheimera. Tym samym może pomóc ludziom żyć dłużej oraz zdrowiej.\nMimo swych wielu zalet jest to dość restrykcyjna dieta, dlatego jej stosowanie najlepiej skonsultować uprzednio z lekarzem oraz z dietetykiem.\ndieta, dieta ketogeniczna, ketoza


Schetynówka w budowie - Chojnice24.pl\nTekst i fot. (aw) - 2011-07-25 11:04:36\nPrzejeżdżający przez Topole od dłuższego czasu napotykają utrudnienia w ruchu. Od kwietnia bowiem na dawnej 22 trwają prace remontowe.\nPonad 2-kilometrowy odcinek drogi remontowany jest w ramach tzw. „schetynówki”. Wartość całej inwestycji opiewa na kwotę 2 927 718 zł. Na realizację projektu gmina Chojnice pozyskała dofinansowanie z budżetu państwa w wysokości 1 461 224 zł, co stanowi 49.91 proc. wartości zadania. 600 tys. zł dokłada Pomorska Specjalna Strefa Ekonomiczna.\nSprawdzamy na jakim etapie są prace.\n- Obecnie po frezowaniu nakładana jest mieszanka mineralno-bitumiczna, dwie warstwy po 9 cm każda. Po lewej stronie w kierunku Człuchowa budowany jest ciąg pieszo-rowerowy o szerokości 3 metrów. Ścieżka o długości 780 metrów pobiegnie od granicy miasta Chojnice do granicy z gminą Człuchów, oświetli ją 14 latarni. Ponadto w ramach projektu w Topolach powstanie nowa zatoka autobusowa i przystanek - informuje dyrektor Wydziału Budownictwa i Gospodarki Przestrzennej w Urzędzie Gminy w Chojnicach Zdzisław Stormann. - W tej chwili wykonano 50 proc. zakresu planowanych prac, choć zakładaliśmy, że inwestycja zakończy się we wrześniu, to jednak liczymy na to, że prace skończą się już pod koniec sierpnia - dodaje Stormann.\nWraz z budową ciągu pieszo-rowerowego w Topolach ponownie wśród fanów dwóch kółek budzi się nadzieja na skomunikowanie Chojnic i Człuchowa. Jak się dowiedzieliśmy, gmina Człuchów ma w tym roku zaplanowane środki na rozpoczęcie prac projektowych na ciąg pieszo-rowerowy, który połączyłby istniejącą ścieżkę w Rychnowach z nowo budowaną w Topolach. Kiedy to nastąpi, na razie nie wiadomo. - Nie możemy podać żadnych terminów, bowiem pierwszeństwo mają te inwestycje, które są już w realizacji i na które pozyskujemy środki unijne - powiedział wójt gminy Człuchów Adam Marciniak.\nTagi: ścieżki rowerowetopoleCzłuchówschetynówka\nMinister Biernacki na otwarciu...\nPytanko: Jak Tir który jedynie przejeżdża przez nasze miasto ma prawo przejechać? Bo chodzi o to, że w nocy ulice są puste i zamiast obwodnicą od strony wali przez centrum (co by kasy zaoszczędzić na paliwie) i niszczy nawierzchnię.\n28 Lipca 2011, godzina 11:57\n"Człowiek jest jedynym stworzeniem, które konsumuje niczego nie produkując" (Folwark zwierzęcy).\nPytanie retoryczne: czy jest Pan dumny ze swojego tytułu? (adresat pytania na pewno wie do kogo jest ono skierowane).\n27 Lipca 2011, godzina 16:04\nty od pijaru lepiej pdpisz sie imieniem i nazwiskiem to Ci debate z burmistrzem zorganizujemy ;P\n26 Lipca 2011, godzina 16:05\nOdpowiem jeszcze raz.\nNapisał Pan cyt. zawiózłby autobusem”! W kontekście zdania wychodzi na to, że gdybym budował tylko jedną ulicę to zawiózłbym. Tak to zrozumiałem. A w którym miejscu skłamałem? Co do ulic, to proszę Pana na siedem inwestuje miasto, a jeżeli chodzi o rondo „Piłsudskiego”, to „na połowę” z powiatem, jeżeli chodzi o rondo „Wyszyńskiego”, to partnerem jest ZDW i powiat. Nie pojmuję też, o co Panu chodzi z halą SEKO? Nie brałem udziału w otwarciu hali SEKO, tylko kilkanaście miesięcy temu pokazałem tę halę dziennikarzom. To wszystko, tyle i na tyle! Proponuję żeby jednak zmienił Pan pseudonim, ale to Pana sprawa.\n26 Lipca 2011, godzina 12:13\n~specjalista od PR\na gdzie ja napisałem, że woził Pan dziennikarzy autobusem? pan kłamie drogi burmistrzu.A może Pan powie kto jest inwestorem-właścicielem tych dwóch dróg które Pan wymienił? a jak to było z otwarciem hali produkcyjnej "SEKO"?\n26 Lipca 2011, godzina 11:29\nDo „specjalisty od PR”\nNie wożę dziennikarzy na place budów. Obecnie (dla Pana wiadomości) budujemy siedem nowych ulic. Za kilka dni rozpoczną się prace na rondzie „Wyszyńskiego” i „Piłsudskiego”. Razem „drogi kolego od PR” na inwestycje drogowe w Chojnicach wydajemy przeszło 12 mln PLN. Myślę, że moje info w tym miejscu było niezbędne. I jeszcze na koniec – nigdy nie woziłem dziennikarzy autobusami. Tak, więc same kłamstwa. Zastanawiam się nad motywacją takiego „delikwenta”.\n26 Lipca 2011, godzina 09:27\nJeżeli ta ścieżka ma się zaczynać 100 metrów przed materacami to gratuluję! Od Chojnic poprzez część Topoli postaram się przelecieć a może teleportacja?\nPo co ścieżka rowerowa ma mieć 3 metry szerokości? Absurd. Jestem ciekawy jaką nawierzchnie zastosują polbruk czy asfalt?\n25 Lipca 2011, godzina 17:43\nprzypilnujmy ich-KRAWĘZNIK LUB INNA PRZESZKODA NA DRODZE ROWEROWEJ NIE MOŻE PRZEKRACZAC WYSOKOŚCI 1CM!!!!\n25 Lipca 2011, godzina 16:03\nwojt robi swoje bez wielkiego rozglosu. burmistrz mialby juz zwolane ze 3 razy konferencje prasowe i nawet zawiozlby autobusem dziennikarzy na plac budowy. brawo dla wojta- prawie 3 mln inwestycja drogowa.\n25 Lipca 2011, godzina 12:29


Przejazd zorganizowanej kolumny rowerzystów. Mogą być utrudnienia i opóźnienia w kursowaniu autobusów | Mój Radom\nPrzejazd zorganizowanej kolumny rowerzystów. Mogą być utrudnienia i opóźnienia w kursowaniu autobusów\nMiejski Zarząd Dróg i Komunikacji informuje, że w związku z przejazdem rowerzystów w niedzielę, 11 lipca w godz. około 10-11.30 wystąpią okresowe utrudnienia w ruchu kołowym i komunikacji miejskiej we wschodniej części Radomia.\nKolumna rowerzystów ruszy o godz. 10 z Rynku, a następnie przejedzie ulicami: Wolność, Reja, Tybla, Czumy, Malczewskiego, Stańczyka, Kilińskiego, Niedziałkowskiego, Żeromskiego, Lubelską, aleją Wojska Polskiego, jezdnią dojazdową do Porannej i Poranną. Potem trasa zostanie poprowadzona m.in. przez Myśliszewice w gminie Jedlnia-Letnisko (punkt docelowy zgodnie z wnioskiem organizatora i wydaną na tej podstawie decyzją to Czarnolas).\nPrzejazd może spowodować czasowe utrudnienia w ruchu kołowym, a także ewentualne kilkuminutowe opóźnienia w kursowaniu autobusów linii 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 13, 14, 15, 17, 18, 19, 21, 24 i 26 (w przypadku ostatniej z wymienionych linii możliwe utrudnienia będą dotyczyć tylko rejonu pętli w Myśliszewicach).\nPrzejazd zorganizowanej kolumny rowerzystów będą zabezpieczali funkcjonariusze policji. Zgodnie z wydaną decyzją uczestnicy imprezy są zobowiązani do poruszania się tylko po prawej stronie drogi (zajmując nie więcej niż jeden pas ruchu!), nieprzekraczania osi jezdni oraz do zachowywania szczególnej ostrożności. W przejeździe tym nie mogą brać udziału żadne samochody (nie licząc radiowozów) - dopuszczalny jest jedynie przejazd rowerzystów i pojazdów pomocy medycznej. MZDiK nie odpowiada za ewentualne zmiany trasy niezgodne z wydaną decyzją.


Opublikowano 30.10.2018 9:14 - Kuba Wojajczyk\nCoś, co wydawało się idealnym prezentem pod choinkę dla każdego gracza, teraz stało się tylko niezłym podarunkiem. Sony zaprezentowało pełną listę gier na miniaturową konsolę PlayStation Classic. Niestety, biblioteka nie powala.\nOd pierwszych zapowiedzi PSX Classic wiadomo było, że sprzęt sprzedawany będzie z wgranymi 20 grami. Nie ujawniono jednak, o jakie konkretnie pozycje chodzi.\nTeraz jednak Sony ujawniło tę listę. Wygląda ona następująco.\nLista gier Playstation classic\nZ pewnością w bibliotece PlayStation Classic znalazły się pozycje, które ucieszą fanów. Mowa o takich hitach jak „Metal Gear Solid”, „Resident Evil” czy „Final Fantasy VII”.\nOsobiście jestem bardzo zadowolony z obecności na PSX Classic “Tekkena” oraz „Cool Boarders” — te gry to kawał mojego dzieciństwa i trudno mi sobie wyobrazić bez nich wspomnienia o pierwszym PlayStation. Ale to zdecydowanie za mało! Gdzie „Crash Bandicoot”, „Tony Hawk’s Pro Skater”, „Medievil”, „Driver”?! Wiem, że nie jestem odosobniony w tej frustracji, bo inni gracze również podnieśli larum w tej kwestii.\nPozostaje żyć nadzieją, że będzie możliwość uzupełniania biblioteki sklepowej wersji PlayStation Classic lub zostaną wypuszczone kolejne edycje z innymi grami. W obecnej formie to na pewno fajny gadżet, ale jego potencjał moim zdaniem został trochę zmarnowany doborem preinstalowanych tytułów.\n#lista gier psx, Playstation Classic, playstation classic gry, Playstation mini, psx classic, psx lista gier, sony, sony playstation classic


Baseus Mini S power bank 10000mAh 3A 15W USB / USB Typ C wbudowany kabel USB Typ C czarny (PPXF-A01) Czarny | Atrakcyjna cena | Sklep MobileCity\nBaseus Mini S power bank 10000mAh 3A 15W USB / USB Typ C wbudowany kabel USB Typ C czarny (PPXF-A01)\nBaseus Mini S power bank 10000mAh 3A 15W USB / USB Typ C wbudowany kabel USB Typ C:\nWyjątkowo pojemny power bank, którego liczne porty umożliwiają odnawianie energii kilku urządzeń jednocześnie. Idealny kompan mobilnych sprzętów podczas rozmaitych wycieczek, biwaków czy innych wyjazdów.\nWbudowany kabel - zasilacz posiada zamontowany na stałe kabel USB Typ C, którym możesz ładować urządzenia wyposażone w ten port.\nPortów Ci u nas dostatek – Gadżet został wyposażony w aż 3 porty: 2 które służą do naładowania power banku (USB Typ C, Lightning) oraz USB i USB Typ C do odnowienia energii Twoich mobilnych sprzętów. Port Typ C pełni funkcje wejściowo/wyjściową.\nPotężna pojemność – Aż 10000 mAh to wystarczająca ilość energii żeby wspomóc w potrzebie niejedno urządzenie. W sam raz na wypad pod namiot czy na festiwal muzyczny.\nDo 3 urządzeń jednocześnie – 2 porty wyjściowe i wbudowany kabel pozwalają na podłączenie, aż 3 urządzeń w tym samym czasie!\nTrwały i wytrzymały – Obudowa power banku została wykonana z wysokiej jakości materiałów: ABS oraz PC. Śmiało możesz zabrać go w każdą podróż bez obaw, że przypadkiem uszkodzi się w transporcie.\nWyświetlacz z poziomem naładowania – Wbudowany ekran pokazuje w % pozostałą ilość prądu zgromadzonego w power banku. Poziom jego naładowania łatwo sprawdzisz przez kliknięcie przycisku na bocznej cześć obudowy. Na wyświetlaczu pokaże się pozostała ilość energii w procentach, a Ty będziesz wiedział kiedy doładować swój power bank.\nNazwa: Q pow\nPorty: USB, USB Typ C, Lightning\nUSB Typ C: 5V/3A\nKabel USB Typ C: 5V/3A\nUSB + USB Typ C + Kabel USB Typ C: 5V/3A max\nWymiary: 100 mm x 24 mm x 65 mm\nKod produktu: 6953156214729


Izba Rzemieślnicza w Opolu: maja 2016\nKonkurs Wiedzy z Prawa Pracy i BHP dla pracowników młodocianych 2016\nZwiązek Rzemiosła Polskiego - Zespół Oświaty Zawodowej i Problematyki Społecznej informuje, iż w dniu 19 maja 2016 r. odbył się Finał XVI edycji Ogólnopolskiego Konkursu Wiedzy o zasadach BHP dla uczniów z zakładów rzemieślniczych pn. „Bezpiecznie od startu”, zorganizowany przez Związek Rzemiosła Polskiego oraz Państwową Inspekcję Pracy.\nInformujemy, że dnia 24 lipca 2016 roku odbędzie się w Sieradzu XXXII Ogólnopolski Konkurs Uczniów Fryzjerstwa im. Antoine'a Cierplikowskiego.\nW imieniu organizatora zapraszamy uczniów do udziału w konkursie i przeżywania niezapomnianych chwil podczas Open Hair Festival 2016.\nKonkurs im. Antoine'a Cierplikowskiego jest wydarzeniem cyklicznym i wprowadza przyszłych adeptów fryzjerstwa w świat mody, sztuki i prestiżu, nieodzownych elementów współczesnego fryzjerstwa.\nMinisterstwo Rozwoju zaprasza na spotkanie informacyjne, które jest jednym z elementów działań na rzecz upowszechniania wiedzy o Planie inwestycyjnym dla Europy (tzw. Planie Junckera) wśród polskich przedsiębiorców.\nSpotkanie odbędzie się w dniu 13 maja w siedzibie ministerstwa rozwoju.\nUczestnicy poznają możliwości w zakresie przygotowania i finansowania projektów inwestycyjnych wynikające z takich instrumentów jak:\nZgłoszenia proszę kierować na adres poczty elektronicznej planinwestycyjny@mr.gov.pl w terminie do dnia 11 maja.\nSzczegółowe informacje na stronie Internetowej: http://www.parp.gov.pl/zaproszenie-do-udzialu-w-spotkaniu-informacyjnym


16 myśliwców MiG-29SMT dla Rosji w latach 2015-2016 - Defence24\n16 myśliwców MiG-29SMT dla Rosji w latach 2015-2016\n26 maja 2014, 14:04\nSzesnaście samolotów MiG-29SMT trafi do rosyjskich sił powietrznych w latach 2015-2016. Wartość kontraktu to 17 mld rubli (ok. 473 mln dolarów). Informacje te potwierdził przedstawiciel producenta maszyn podczas odbywających się w Astanie targów KADEX 2014 .\nInformacje o planach zakupu pojawiły się na początku 2014 roku. De facto jest to metoda dofinansowania zakładów MiG, które mają obecnie ogromne problemy ze względu na opóźnienia w programie myśliwca MiG-35S. Samoloty w wersji MiG-29SMT stanowią tymczasowe rozwiązanie w związku z brakiem funduszy na równoległe zakupy samolotów MiG-35 i rodzimych Su-30/Su-34 przez siły powietrzne Rosji. Moskwa za priorytet uznała bowiem wprowadzenie do linii maszyn uderzeniowych Su-34, zastępujących wysłużone Su-24, oraz ciężkich myśliwców Su-30 a w perspektywie maszyn piątej generacji PAK-FA.\nJak poinformował w Astanie dyrektor generalny zakładów MiG, Siergiej Korotkow, osiem samolotów MiG-29SMT zostanie dostarczonych w 2015 roku a kolejne 8 w roku następnym. Suma 17 mld rubli obejmuje nie tylko same płatowce, ale również niezbędne wyposażenie obsługowe i diagnostyczne. Pierwsze informacje o podpisaniu umowy pojawiły się w połowie kwietnia.\nSamolot MiG-29SMT różni się od wcześniejszych wersji tych myśliwców unowocześnionym radarem, nową awioniką, cyfrowym kokpitem, poprawionym system nawigacyjnym i zwiększonym zasięgiem (do 1550 km) dzięki widocznemu z zewnątrz powiększonemu zbiornikowi paliwa w kadłubie (powstały w ten sposób „garb” to najbardziej widoczny element odróżniający wersję SMT od starszych maszyn). Wyposażenie i uzbrojenie tej wersji jest w dużym stopniu zunifikowane z samolotem pokładowym MiG-29K.\nponiedziałek, 26 maja 2014, 20:32\nniech ktoś napisze od razu w jakich latach już się dozbroją i zaatakują globalnie ?? bo jako Rosja to na niczym nie przystopuje.\nponiedziałek, 26 maja 2014, 18:50\nTaniej podtrzymywać przy życiu konkurencję niż potem przepłacać u monopolisty jak USA u Lockheed Martina. USA jeszcze zapłacze, że ulegli łapówkarzom i zrezygnowali z 2 silników do F-35!\nśroda, 28 maja 2014, 13:49\nA co ten komentarz ma do tematu newsa? Co ma wspólnego "przepłacanie u monopolisty jak USA u Lockheeda..." i poj. silnik F-35 z wymuszonym przez sytuację w programie rozwojowym MiG-35 zakupem maszyn MiG-29 w celu uzupełniania wycofywanych maszyn z w. lotniczych Rosji??? Z takimi bredniami kolego to na onet/inny portal ogólny a nie tutaj!\nwtorek, 27 maja 2014, 11:56\nmimo rozwiniętej siatki lotnisk, tankowania w powietrzu, róznych opcji przebazowania a nawet niezłego zasięgu - to mało jak na tak wielki kraj..


PayU uruchomiło raty online na Allegro - MamStartup\nPressroom PayU allegro.pl Joanna Kuzdak Przemysław Budkowski Robert Midura Alior Sync\nLider płatności internetowych wprowadził raty jako nową metodę płatności. Jest to pierwsze w Polsce rozwiązanie umożliwiające zakupy ratalne całkowicie online – bez podpisywania papierowej umowy i dostarczania zaświadczeń o dochodach. W pierwszej kolejności z rat będą mogli skorzystać użytkownicy platformy handlowej Allegro.\nPayU od początku istnienia wyznacza trendy w e-commerce, wprowadzając rozwiązania usprawniające proces płatności. Kolejną, po koncie PayU, przełomową usługą są całkowicie internetowe raty. Nowa metoda płatności zmienia standardy obowiązujące dotychczas w procesie kredytowania. Za pośrednictwem PayU można już kupić na raty jeden lub kilka przedmiotów o wartości od 300 do 20 000 zł na platformie handlowej Allegro. Za kilka miesięcy usługa zostanie udostępniona również innym podmiotom.\n– PayU od wielu lat obsługuje płatności internetowe na platformie handlowej Allegro, gwarantując bezpieczne i szybkie zakupy – mówi Przemysław Budkowski, Dyrektor serwisu Allegro.pl. – Wspólnie systematycznie wprowadzamy nowe mechanizmy usprawniające e-zakupy. Tym razem, opierając się na bogatych doświadczeniach, jako pierwsi zdecydowaliśmy się uruchomić całkowicie internetowe płatności ratalne – dodaje.\nNajwiększą zaletą rat PayU jest to, że wszystkie formalności z nimi związane można załatwić w pełni online, bez wizyty kuriera z umową czy dostarczania zaświadczeń o dochodach z miejsca zatrudnienia. Szczególnie przyjazny i szybki proces kredytowy udostępniono najbardziej aktywnym użytkownikom Allegro, którzy po zalogowaniu się do swojego konta otrzymują informację o wielkości przyznanego limitu kredytowego, z którego można skorzystać tak samo szybko i prosto, jak przy płatnościach kartą lub przelewem.\nAby skorzystać z rat PayU na Allegro, należy wybrać w formularzu zamówienia raty PayU jako formę płatności. Następnie kupujący zostaje przekierowany do konta PayU, gdzie widzi podsumowanie transakcji i przechodzi do wniosku kredytowego online. Po wypełnieniu wniosku partner pożyczkowy podejmuje decyzję o przyznaniu kredytu. W celu weryfikacji danych kupujący potwierdza zaproponowane warunki, wykonując przelew zwrotny na kwotę 1 zł.\n– Dotychczas długotrwałe procedury uzyskania pożyczki ratalnej były nieakceptowalne dla kupujących w Internecie i były największą barierą dla rozwoju tej formy płatności w e-handlu. Oferując raty PayU na platformie handlowej Allegro, przełamujemy tę barierę – mówi Robert Midura, Prezes Zarządu Spółki Alior Sync. – Jestem przekonany, że potencjał Allegro – liczba użytkowników i transakcji – przyczyni się do szybkiej popularyzacji rat jako kolejnej metody płatności internetowych – dodaje.\nRaty na Allegro to pierwszy projekt realizowany przez PayU przy współpracy ze spółką Alior Sync. Korzystając z rat, można zapłacić za jeden produkt lub cały koszyk zakupów na Allegro. Kredytobiorca sam decyduje, na ile miesięcznych rat rozłoży płatność (min. 3, maks. 36). Oprocentowanie pożyczki wyniesie 11% lub 14%, w zależności od wyboru wariantu – z ubezpieczeniem lub bez.


Reklama sklepu z artykułami dla dzieci - - M jak mama24\nReklama sklepu z artykułami dla dzieci\n12-07-18 09:39 #1\nWitam. Tak się zastanawiam nad pozyskaniem nowych klientów. Założyłem firmę niedawno. Klientów trochę jest ale mogłoby być więcej. Pomyślałem o zakupie różnego rodzaju gadżetów reklamowych, tj. jakieś roll upy kasetony może stoiska, namioty, żeby rozstawiać na różnych eventach np stad https://www.adsystem.pl/"] Ktoś w ten sposób reklamował swoją firmę? Opłaca się?\nOstatnio edytowane przez lopka ; 18-07-18 o 12:22\n16-07-18 18:45 #2\nKażda forma reklamy się przyda jeśli chcesz osiągnąć sukces i żeby sklep miał większy rozgłos. A jakiego typu artykuły dokładnie oferujesz? Bo ja znalazłam ostatnio bardzo fajny sklep z butami dla dzieci - https://slippersfamily.com/buty-do-przedszkola. W sklepach stacjonarnych w mojej okolicy ciężko znaleźć coś oryginalnego i porządnego. A tu wybór jest całkiem spory i do tego mocno konkurencyjne ceny.\n06-08-18 19:31 #3\nA nie myślałaś o reklamie w internecie? Obecnie w Polsce blisko 25 milionów ludzi, korzysta z internetu. Według badań przeprowadzonych przez firmę Deloitte spędzamy średnio 6 godzin dziennie, surfując po Sieci. Ze statystyk tych jasno wynika, że jeśli chcemy sprzedać jakąkolwiek usługę lub produkt, marketing internetowy staje się koniecznością.\nWydaje mi się, że to może być skuteczniejszy sposób reklamy.\nGoogle Ads - Certyfikowany Specjalista\n05-11-18 00:58 #4\nJestem mamą, moje dziecko urodziło się 2015-04-16 zobacz kalendarz\nPróbowałyście wykorzystywać bazy firm w pozyskiwaniu klientów i reklamowaniu firmy? Wbrew powszechnym opiniom bazy firm nadal potrafią być bardzo skuteczne, ale warunkiem tego jest ich umiejętne wykorzystanie. Ja rozważam zakup baz od firmy Infobrokering z tej oferty https://www.infobrokering.com.pl/baz...-srednich-firm\n08-03-19 19:07 #5\npolecałbym ci założyć firmowego instagrama.W dzisiejszych czasach nic tak nie trafia do ludzi jak social media także na pewno tym sposobem dotrzesz do wielu potencjalnych klientów a przy tym nie wydasz ani grosza.Instrukcje w jaki sposób stworzyć taką reklamę znajdziesz na https://www.cleveragency.pl/blog/201...a-instagramie/\n03-04-19 17:37 #6\nZe swojej strony chciałbym Wam polecić litery 3d . Litery przestrzenne są jedną z popularniejszych form reklamy, widywaną prawie w każdym sklepie. Wszelkie informacje znajdziecie na stronie głownej .\n23-06-19 10:22 #7\nMarketing internetowy https://solv.pl/uslugi/ moim zdaniem jest najskuteczniejszy i dociera do dużej grupy osób, jeśli chcesz aby Twoja firma stała się znana to proponuje skorzystać z tej agencji interaktywnej\n17-10-19 15:19 #8\nJa polecam firmę Hot Creations, pomagają nowym firmom wejść na rynek, a także starszym, które potrzebują zwiększenia zainteresowania ich usługami.\nWykonują skuteczne pozycjonowanie stron, kampanie Google Ads, tworzą stronki itp. Polecam\n19-10-19 16:06 #9\nFajnie na promocje działa współpraca z polskimi epłatnościami, klienci mają możliwość korzystania z programów lojalnościowych, albo np. płacenia za rachunki w sklepie.\n25-10-19 02:06 #10\nPotwierdzam, niedawno sama zdecydowałam się na wprowadzenie w swoim sklepie terminala od polskich e-płatności. Początkowo bałam się, że sobie nie poradzę z obsługą itp., ale byłam "pod opieką" opiekuna biznesowego, który wszystko i konkretnie wytłumaczył


Domico - kostka rubika\nZapraszamy do sprawdzenia szerokiej oferty produktowej firmy Domico. Dostarczamy kostki rubika oraz wiele innych gadżetów reklamowych, które doskonale wypromują Twoją firmę.\nWISplast - producent akcesoriów do kluczy\nWISplast to producent akcesoriów do kluczy, ale nie tylko. W ofercie firmy znajdują się również breloki i inne gadżety reklamowe.\nGdynia (woj. Podlaskie)\nPrintlogo.pl - odzież reklamowa\nZapraszamy do zapoznania się z ofertą sklepu Printlogo.pl. W asortymencie znajdują się odzież reklamowa, a także plecaki i torby z nadrukiem.\nArtilon - gadżety reklamowe dla firm\nPotrzebujesz oryginalnych gadżetów reklamowych dla swojej firmy? Zapraszamy do zapoznania się z ofertą studia Artilon z Konina.\nAKPA - agencja fotograficzna\nPoznaj największą prywatną agencję fotograficzną w Polsce: AKPA. Oferujemy nie tylko wysokiej jakości zdjęcia, ale także dostęp do wideoklipów oraz najświeższych informacji z życia gwiazd.\nPablo Design - reklama wizualna\nPablo Design Studio Reklamy Paweł Drgas\nChcesz wynieść swoją firmę na wyżyny? Zrób to z Pablo Design, gdzie zajmujemy się projektowaniem atrakcyjnych reklam wizualnych, które z całą pewnością przyciągną uwagę klientów, do których pragniesz dotrzeć.\nSoundstage.pl - sprzęt studyjny\nStrona sklepu internetowego oferującego dobrej klasy sprzęt studyjny oraz muzyczny. Asortyment zainteresuje każdego, kto na co dzień działa w branży eventowej bądź specjalizuje się w organizacji imprez.\nPapilon - drukarnia cyfrowa\nSzukasz miejsca, które pomoże Ci stworzyć wysokiej jakości gadżety firmowe? Sprawdź ofertę Papilon! To drukarnia cyfrowa i offsetowa zlokalizowana w Krakowie, której oferta jest naprawdę szeroka!\nArtFaktor - materiały POS\nOferta firmy zajmującej się produkcją materiałów POS. ArtFaktor oferuje akcesoria reklamowe w najpopularniejszych formatach. Znajdziesz tu m.in. displaye, ekspozytory oraz standy podłogowe.\nWrappo - agencja reklamowa\nAgencja Reklamowa Wrappo\nSzukasz sprawdzonej agencji reklamowej? Wrappo to oklejanie aut oraz tworzenie tapet na zamówienie klienta!\nBankFoto - agencja fotograficzna\nAgencja Fotograficzna BANKFOTO\nPotrzebujesz interaktywnych narzędzi sprzedażowych lub dostępu do bazy wysokiej jakości zdjęć? Skorzystaj z oferty BankFoto. To opolska agencja fotograficzna, dzięki której zdobędziesz uznanie w branży!\nImpresariusz - impresariat artystyczny\nZadbaj o wyjątkową oprawę imprezy, bankietu lub innego spotkania w uroczystym gronie. Na stronie Impresariusz znajdziesz ofertę impresariatu artystycznego, wspierany przez znane polskie osobistości: konferansjerów, aktorów czy kabareciarzy.\nSimio Polska - sprzedaż\nZapraszamy przedsiębiorców do skorzystania z naszych usług telemarketingowych. W ramach działalności Simio Polska prowadzimy w Twoim imieniu sprzedaż usług i produktów, jakie proponujesz w swojej ofercie.\nOutsourcing Marketing - agencja marketingowa\nEUROPEAN TRADE INSTITUTE Sp. z. o. o\nChcesz wypromować swój produkt, usługę, markę lub całą firmę? W takim razie zdecyduj się na wybór agencji Outsourcing Marketing, gdzie pracują specjaliści, którzy rozsławią Twoją działalność na cały świat.


Prestashop czy Woocommerce, czyli co lepiej sprawdzi się w dla sklepu internetowego? - cyberware.pl\n28 maja 2021 28 maja 2021 Redakcja cyberware.pl Brak komentarzy\nOdpowiedni wybór platformy, na której zbudujemy swój sklep internetowy, może mieć kluczowy wpływ na jego funkcjonowanie oraz możliwości rozwoju. Najpopularniejszym rozwiązaniem w Polsce są bezpłatne silniki e-commerce, które nie generują dużych kosztów początkowych. Wśród nich prym wiedzie dwójka graczy: PrestaShop i WooCommerce. To właśnie na jednego z nich najczęściej pada wybór osób otwierających działalność w internecie. Która z tych platform lepiej sprawdzi się w sklepie internetowym? Wiele zależy od tego, jakie funkcjonalności i atuty są najważniejsze dla właściciela. Przed podjęciem decyzji obowiązkiem powinno być zatem poznanie charakterystyki obu tych rozwiązań.\nPrestaShop i WooCommerce – darmowe rozpoczęcie działalności w e-commerce\nJednym z istotnych atutów, który sprawia, że PrestaShop i WooCommerce bezpośrednio ze sobą konkurują, jest możliwość bezpłatnego uruchomienia sklepu w oparciu o powyższe platformy. PrestaShop to oprogramowanie typu Open Source. Oznacza to bezpłatny dostęp do kodu źródłowego i możliwość darmowego pobrania pakietu instalacyjnego ze strony producenta. WooCommerce także nie generuje na starcie dodatkowych kosztów. To wtyczka do WordPressa, czyli jednego z najpopularniejszych systemów zarządzania treścią w internecie. Wystarczy ją zainstalować, by zyskać rozwiązanie zintegrowane z jednym z największych CMS-ów na rynku.\nNajważniejsze cechy platformy PrestaShop\nSklepy działające w oparciu o PrestaShop to możliwość stałego rozwoju i indywidualizacji wyglądu czy funkcji. Dostęp do kodu umożliwia w zasadzie dowolne modyfikacje – warunkiem są oczywiście odpowiednie umiejętności bądź wsparcie programisty. PrestaShop oferuje wiele dodatkowych modułów, które wzbogacą stronę internetową i pozwolą na stały rozwój sklepu. W tym przypadku będzie on “rosnąć” proporcjonalnie do rozwoju działalności i liczby zamówień. Decydując się na sklep internetowy na oprogramowaniu PrestaShop warto jednak skorzystać z pomocy profesjonalistów (https://jash.pl/uslugi/wykonanie-sklepu-internetowego/), którzy zadbają o to, aby cały proces jego wdrożenia przebiegł bez żadnych problemów\nTo jedno z najpopularniejszych oprogramowań na rynku, które cały czas się rozwija. Co prawda korzystanie z niektórych modułów dodatkowych jest odpłatne, ale w zamian właściciel zyskuje pewność, że będzie korzystać z najnowszych rozwiązań. PrestaShop jest również platformą przyjazną działaniom SEO oraz pracom związanym z marketingiem, dzięki czemu łatwiej będzie zyskać przewagę nad konkurencją.\nGłówne wady i zalety WooCommerce\nDo atutów WooCommerce z pewnością należy szybka instalacja i łatwa obsługa. WordPress to szeroko znany system, panel administratora sklepu otwartego na WooCommerce dla większości osób nie będzie więc niespodzianką. Proste zarządzanie sklepem oznacza także sprawne modyfikowanie dostępnych szablonów. To również rozwiązanie, które pozwala na optymalizację sklepu zgodnie z zasadami SEO.\nWśród wad WooCommerce wymienia się natomiast ograniczone możliwości rozwoju systemu, który nie jest przecież osobną platformą. Ci, którzy szukają zaawansowanych funkcji, również mogą poczuć się zawiedzeni – wielu z nich w tym oprogramowaniu brakuje.\nCo wybrać: PrestaShop czy WooCommerce?\nWybór pomiędzy PrestaShop a WooCommerce powinien być w dużej mierze warunkowany zakładanym rozwojem i wielkością działalności, a także umiejętnościami związanymi z programowaniem czy obsługą witryny. W tym drugim przypadku można oczywiście skorzystać z usług specjalisty, generalnie jednak WooCommerce będzie przeznaczone dla osób poszukujących najprostszych rozwiązań, a PrestaShop dla tych, którzy oczekują większych możliwości i funkcjonalności.\nWooCommerce nadaje się przede wszystkim do małych sklepów, obsługa tysięcy zamówień może być tu trudna. PrestaShop można natomiast bez problemu dostosować nawet do wielkich e-commerce, jest więc dobrym rozwiązaniem dla bardziej ambitnych przedsiębiorców.\n← Tworzenie sklepu internetowego – czy się opłaca?\nJak przenieść sklep na inną platformę? O czym pamiętać? →


Kapelusznik nie musi być szalony - Sukces.rp.pl\nSukces.rp.pl > Akcesoria > Kapelusznik nie musi być szalony\nKróliki, szaleństwo i krzywe głowy. Co łączy ze sobą, te na pozór wyjęte z „Alicji w Krainie czarów” rzeczy?\nNosi je Johny Deep, Rick Blain z „Casablanki”, Indiana Jones i Pharrell Williams. Pod koniec XX w. zostały wyparte przez praktyczniejsze czapki, ale ostatnio wracają do łask. Wciąż istnieją duże wytwórnie męskich kapeluszy. Tonak w Nowym Jiczynie, Polkap w Skoczowie, włoska fabryka Borsalino czy amerykański Stetson.\nA kapelusznicy? Szaleni istnieli naprawdę. Poważne zaburzenia neurologiczne powodowało wdychanie oparów rtęci, która dawniej była używana przy wytwarzaniu kapeluszy. Stąd angielskie powiedzenie „mad as a hatter”. Ale tych prawdziwych – rzemieślników – coraz mniej.\nJan, z którym spotykam się w jego pracowni zupełnie nie sprawia wrażenia szalonego. Oprócz niego i działającej od XIX w. Pracowni Cieszkowski, w Warszawie męskie kapelusze wytwarza ręcznie jeszcze tylko jedna osoba, skupiona jednak na kapeluszach damskich. Jan działa pod marką Sternik&Kuter, a wkrótce pod nazwiskiem po babci, Jan Potz. O kapeluszach i powoływaniu ich do życia może opowiadać godzinami. Wzorem w jego pracy są działania jakie podejmuje Nick Fouquet. Niszowe, autorskie i bezkompromisowe.\nZawsze nosiłem kapelusze. Męskie, te produkowane masowo i maszynowo, są zazwyczaj dostępne we wszystkich kolorach pod warunkiem, że będzie to czarny, więc nie zawsze byłem zadowolony z tego co znalazłem. Postanowiłem zamówić kapelusz u modystki, ale modystka, czego wtedy nie wiedziałem, robi kapelusze damskie, a męskimi kapeluszami zajmuje się kapelusznik. Zdecydowałem się podjąć próbę samodzielnego wyprodukowania kapelusza.\nKiedyś mężczyźni nie mieli aż takiej potrzeby wyróżniania się na ubiorem. Kapelusz był typowo praktyczną częścią garderoby. Miał chronić przed zimnem czy słońcem. Choć był też symbolem statusu społecznego. Dyplomaci, mężczyźni wysoko postawieni, nosili cylindry, urzędnik chodził w meloniku, robotnik w czapce. Nie zdarzało się raczej, że ktoś zamawiał wyjątkowo wyróżniający się kapelusz.\n„To jest zachcianka ostatnich czasów, środowisk artystycznych, a najbardziej tych związanych z muzyką. Większość ludzi, którzy pytają mnie o kapelusze, są w taki lub inny sposób związani właśnie z muzyką. Kapelusz jest obecnie dodającym charakteru elementem garderoby. Powinien przede wszystkim pasować do głowy i osobowości noszącego, do tego jak się ubiera, w jakim stylu. Ja robię kapelusze, w których chcę się czuć dobrze. Takie, które nie krępują ruchów i nie sprawiają, że człowiek jest bardziej przebrany niż ubrany. Dobry przykładem jest fason Pork pie. Niewielki, nie trzeba go ściągać, wsiadając do samochodu. I jeśli jest dobrze dopasowany, nie zwiewa go wiatr.”\nPodstawowy materiał, z którego robi się kapelusze to filc, choć bywają też takie z króliczych włosków. Obecnie jednak, przy większej świadomości na temat hodowli zwierząt, nie każdy chce mieć kapelusz nawet z owczej wełny. Skórzane potniki też odpadają. Klient staje się bardziej wymagający.\nJestem zakochany w filcu To bardzo plastyczny, wyrozumiały materiał. Używam wełnianego, ale kusi mnie, żeby zrobić swój własny filc na przykład… z psiej sierści. Działam przede wszystkim w zgodzie z własnym sumieniem – mówi Jan.\nW pracowni leżą i wiszą kapelusze w różnych kolorach i fasonach. Dowiaduję się jak wygląda Fedora, jak Trilby, Chapeau Claque i Cattleman. Janek w swojej pracy rzadko zostaje przy tworzeniu tradycyjnych form. Bawi się w ich wariacje, przekształca, tworzy swoje własne.\nOglądam narzędzia, które sam wykonał. Oprócz różnych miejsc z antykami, sklepów z takimi narzędziami praktycznie nie ma. Dlatego, dzięki stolarskim umiejętnościom zaczął je produkować samodzielnie. Na stole leżą stare drewniane kopyta, specjalny nóż, filcowe stożki, kolorowe ptasie pióra, stalowy ściągacz oraz piękne zabytkowe pudło na kapelusze z pozostałościami nalepek z najlepszych hoteli dawnej Europy.\nNa ścianie wisi niezwykłe urządzenie, niepokojąco nasuwające myśl o torturach. To własnoręcznie przez Jana wykonany analogowy skaner głowy, zwany przez niego kurwometrem, którym mierzy indywidualną krzywiznę głowy każdego klienta. Nikt w Polsce nie wykonuje kapeluszy w ten sposób.\nPytam Janka o jego podejście do życzeń klienta, o to w jaki sposób traktuje kapelusznictwo.\n„W mojej codziennej pracy w agencji reklamowej, gdzie zajmuję się wizerunkiem i tożsamością marki, rozwiązuję problemy klienta. Tu, w rzemiośle kapelusznika, najprzyjemniejsze jest to, że mogę robić coś na swój sposób. Tak, jak mi serce dyktuje, jaką mam potrzebę. Robię kapelusze dla siebie, jeśli komuś spodoba się efekt mojej pracy, robię taki sam kapelusz pod wymiar. Moje wizje zmieniają się w trakcie procesu powstawania kapelusza. Lubię móc sobie na to pozwolić. Zdarza się, że w potrzebie klienta odnajdę dla siebie coś interesującego, jakieś nowe wyzwanie i wtedy zgadzam się na podążanie za jego wizją. Między klientem a mną musi być dialog”\nzdjęcia: JAN POTZ\nPoprzedni artykuł Previous post: Joanna i Gaja: Zielona szkoła przez cały rok\nNastępny artykuł Next post: Sprzedaż na Amazon, korzyści, zasady, opłaty


Wentylacja i klimatyzacja - LG\nWentylacja i klimatyzacja – LG\n19 lutego 2017 24 lutego 2017 Redakcja 2114 Views Brak komentarzy klimatyzacja, LG, system VRF\nLG prezentuje zupełnie nowe rozwiązanie systemu VRF – MULTI V 5. Jest to nowy system wyposażony w technologię Dual Sensing Control i sprężarkę Ultimate Inverter Compressor, który zapewnia najwyższą wydajność, niezawodność i efektywność energetyczną.\n1 grudnia 2016 roku w Warszawie odbyła się polska premiera nowego rozwiązania systemu ze zmiennym przepływem czynnika chłodniczego (VRF) MULTI V 5. Najnowsze urządzenie z serii LG MULTI V przesuwa granice w jeszcze bardziej usprawnioną funkcjonalność, optymalizując efektywność energetyczną i maksymalnie zwiększając komfort użytkownika. MULTI V 5 jest wyposażony w innowacyjną technologię Dual Sensing Control, która monitoruje poziom temperatury i wilgotności, aby efektywnie zarządzać chłodzeniem i ogrzewaniem. Dzięki sprężarce inwerterowej LG Ultimate Inverter oraz wysokowydajnym jednostkom zewnętrznym system MULTI V 5 stanowi doskonałe i niezawodne rozwiązanie do kontroli warunków otoczenia.\nFirma LG jest niezwykle dumna z MULTI V 5, nowego flagowego rozwiązania dla systemów klimatyzacji. Piąta generacja systemu VRF realizuje szereg innowacyjnych technologii, które oferują klientom niezrównaną efektywność energetyczną i komfort. To wiodące w branży rozwiązanie znacznie przybliża naszym klientom zaawansowaną technologię kontroli klimatu oraz zapewnia znaczne oszczędności podczas eksploatacji, a także jeszcze większy komfort.\nKlimatyzacja LG – kontrola Dual Sensing\nJedną z najbardziej imponujących cech LG MULTI V 5 jest sterowanie Dual Sensing, które wspomaga system klimatyzacji w bardzo dokładnej ocenie warunków klimatycznych. W przeciwieństwie do konwencjonalnych klimatyzatorów, które rejestrują tylko temperaturę, MULTI V 5 mierzy wartości temperatury i wilgotności dla warunków wewnętrznych i zewnętrznych. Taka wszechstronna analiza wielu czynników klimatycznych pomaga w precyzyjnym ustaleniu parametrów pracy, co pozwala osiągnąć optymalną efektywność energetyczną oraz maksymalny poziom komfortu w pomieszczeniu.\nWydajne systemy, jak inteligentne sterowanie obciążeniem Smart Load Control, umożliwiają sterowanie temperaturą czynnika chłodniczego rozprowadzanego z jednostek zewnętrznych, zwiększając efektywność energetyczną o 15 do 31% w zależności od wilgotności otoczenia. W przypadku niskich zysków ciepła standardowe systemy VRF pracują w sposób nieciągły, włączając się i wyłączając, co prowadzi do dyskomfortu użytkowników ze względu na wahania temperatury w pomieszczeniu.\nUrządzenia MULTI V 5 wyposażono w funkcję komfortowego chłodzenia wspomaganą kontrolą Dual Sensing, która w przypadku niskich zysków ciepła w pomieszczeniach nie przerywa pracy klimatyzatora, lecz podnosi temperaturę powietrza nawiewanego przez wzrost temperatury odparowania czynnika chłodniczego, utrzymując w sposób ciągły komfort użytkowników. Jednocześnie podniesienie temperatury odparowania czynnika chłodniczego drastycznie zwiększa efektywność energetyczną jednostki zewnętrznej.\nKlimatyzacja LG – sprężarka inwerterowa\nNowa sprężarka inwerterowa LG Ultimate Inverter Compressor systemu MULTI V 5 oferuje niezrównaną wydajność, niezawodność i trwałość. Obecny system posiada ulepszony zakres pracy od 10 do 165 Hz w porównaniu do zakresu 15-150 Hz swojego poprzednika. Tak poszerzony zakres zwiększa efektywność przy obciążeniu częściowym i umożliwia MULTI V 5 szybkie osiągnięcie żądanej temperatury pomieszczenia.\nSystem MULTI V 5 charakteryzuje się udoskonalonym układem łożysk wykonanym z polimeru PEEK (polieteroeteroketonu) – jednego z najtwardszych znanych materiałów o właściwościach samosmarujących, na co dzień stosowanego w silnikach lotniczych. Ta wydajna konstrukcja pozwala MULTI V 5 na pracę przez pewien czas zupełnie bez oleju. Ponadto czujniki inteligentnego zarządzania olejem systemu MULTI V 5 w czasie rzeczywistym sprawdzają poziom oleju w sprężarce, minimalizując w ten sposób zbędne operacje odzyskiwania oleju.\nWysokowydajna jednostka zewnętrzna\nInnowacyjny, oparty na technologii biomimetycznej wentylator, 4-stronny wymiennik ciepła oraz zwiększona wydajność sprężarki pozwoliły na stworzenie pojedynczej jednostki zewnętrznej o wydajności 26 HP (72,8 kW). Wykorzystując badania prowadzone na Wydziale Inżynierii Mechanicznej i Kosmicznej Państwowego Uniwersytetu w Seulu, inżynierowie pracujący nad MULTI V 5 podczas projektowania wentylatora inspirowali się unikalnym kształtem płetw wieloryba (humbaka). Dzięki temu wentylator z zaawansowanymi rozwiązaniami biomimetycznymi znacznie zwiększył swoją wydajność nawiewu przy zachowaniu niskiego poziomu hałasu.\nWymiennik ciepła Ocean Black Fin\nOpracowane przez LG technologie Ocean Black Fin oraz Dual Protection – czyli dwuwarstwowa, antykorozyjna i hydrofilowa, powłoka wymiennika ciepła – zabezpieczają urządzenia MULTI V 5 przed substancjami korozyjnymi, solą, piaskiem, zanieczyszczeniami przemysłowymi, dzięki czemu można je stosować w strefach przybrzeżnych i przemysłowych. Czarna powłoka wymiennika ciepła Ocean Black Fin zapobiega gromadzeniu się wody, minimalizując osadzanie się wilgoci. Taki wzrost trwałości wydłuża żywotność systemu i obniża koszty konserwacji, umożliwiając wyjątkowo długotrwałe działanie.\nFunkcję ciągłego grzania opartą dotychczas na technologii częściowego odszraniania wymiennika rozwinięto o technologię opóźnienia odszraniania, która do oceny warunków wilgotnościowych powietrza zewnętrznego wykorzystuje dane pomiarowe z systemu Dual Sensing. Technologie pozwalają na utrzymanie komfortowych warunków w pomieszczeniu w sposób ciągły przy skrajnie niskich temperaturach powietrza zewnętrznego oraz redukcję poboru energii elektrycznej.\nW przypadku standardowego systemu VRF energia cieplna w pomieszczeniach jest tracona poprzez zaprzestanie ich ogrzewania podczas procesu defrostu agregatu, a po zakończeniu tego procesu układ pracuje intensywniej, zużywając więcej energii elektrycznej, w celu ponownego wygrzania pomieszczenia. Innowacyjne rozwiązania stosowane w systemie MULTI V 5 zapewniają 11% wzrost dziennego czasu ogrzewania oraz 7% redukcję poboru energii elektrycznej.\nNowe flagowe rozwiązanie systemu klimatyzacji MULTI V 5 dostępne jest w Polsce od pierwszego kwartału 2017 roku.\nSkuteczna reakcja na wymagania\nRozwiązania takie jak MULTI V 5 wykazują, że najwyższy komfort użytkownika może być osiągnięty bez poświęcania wydajności energetycznej, dzięki wykorzystaniu zaawansowanych czujników i programowaniu adaptacyjnemu. Poprzez podwojenie zdolności systemu do interpretowania czynników środowiskowych, LG stworzyło rozwiązanie, które jest w stanie skutecznie reagować na wymagania użytkownika przy jednoczesnym ograniczeniu zużycia energii. Ten znaczący wzrost efektywności uczynił MULTI V 5 liderem na rynku, pokazując jak najbardziej przyszłościowe technologie mogą zostać użyte do tworzenia rozwiązań, które przynoszą korzyści użytkownikom, ich portfelom oraz całej planecie.\nNa czym polegają wyjątkowe cechy sterowania zastosowanego w LG MULTI V 5?\n← Wentylacja i klimatyzacja – Lindab\nWentylacja i klimatyzacja – Helios →\nPoczta „Magazynu Instalatora”. Spalinowe rozbieżności\nRegulacja i sterowanie – RZT Technika Grzewcza\n29 listopada 2019 28 listopada 2019 Redakcja 0\nABC wentylacji. Wentylacja w kotłowni\n19 stycznia 2015 Redakcja 0