Nikt nie zasługuje na taki los.: sierpnia 2013\nPrzepraszam za opóźnienie, ale nie miałam wczoraj dostępu do komputera. Pojawił się nowy szablon, mi się podoba a Wam?\nJa już nie mogę się doczekać premiery " W pierścieniu ognia"? A Wy?\nJest już 10 rozdział, jak ten czas leci. Nie jestem z niego zadowolona, ale ocenę zostawiam Wam.\nŻyczę miłego czytanie.\n- Może mi się to przyśniło- wmawiam sobie. Bo po co, miałby przychodzić i mi się przyglądać. Jak ja uwielbiam te moje sny. Wiele razy śniły mi się tak realne sny, że potem gdy to opowiadałam, każdy patrzył na mnie jak na wariatkę. Tak na pewno mi się to przyśniło teraz jestem tego pewna, a poza tym Karls bałby się przyjść tutaj do mnie. Z tą myślą odkręcam się na drugi bok otulając się puszystą kołdrą i od razu zasypiam.\nObudziłam się przed południem słońce już wyraźnie górowało i przyjemnie grzało moją twarz. Najchętniej zostałabym cały dzień w łóżku, lecz niestety, dzisiaj są testy. Polegają one na tym, że organizatorzy Igrzysk będą oceniać nasze umiejętności w skali od jednego do dwunastu, jest to bardzo ważne, gdyż zależy od tego ilu zdobędę sponsorów. Wolnym krokiem zmierzam do łazienki, zimną wodą połączoną z płynem o zapachu cytrynowym zmywam dzisiejszy sen.Wykąpana i przebrana w czarny strój na trening idę na dość późne śniadanie. Zastaję tam tylko Karlsa jedzącego sałatkę i czytającego jakąś kolorową ulotkę Kapitolońskiego sklepu. Bez słowa siadam na pikowanym wysokim krześle i nalewam sobie soku pomarańczowego, sącząc go spoglądam na niego spod łba, ale on nawet na mnie nie spojrzy. Modlę się aby w końcu ktoś przyszedł, lecz po chwili ciszy, odzywa się :\n- Boisz się testów? - nie mam zamiaru z nim rozmawiać, więc patrzę na niego wymownie i znowu Karls spuszcza wzrok w swój talerz. Gdy chłopak wstaję od stołu mówi:\n- Julites ja na prawdę cię przepraszam za wszystko. Jesteśmy teraz w takiej samej sytuacji, moglibyśmy zapomnieć o przeszłości i...- nie daję mu dokończyć, bo wybucham, wstaję i sięgam po nóż, który leżał na blacie i bez zastanowienia przykładam mu do gardła, podpierając go mocno o ścianę.\n- Nie obchodzi mnie co uważasz, chciałabym tylko abyś wiedział, że na arenie zginiesz jako pierwszy - mówię łagodnym tonem spoglądając mu głęboko w jego brązowe tęczówki. A następnie spluwam mu prosto w twarz na co on tylko ociera się, nic z tego nie robiąc. Lekceważąc to jeszcze bardziej mnie sprowokował. Uderzam go mocno w brzuch i na koniec moja pieść ląduje na jego garbatym nosie. Od razu robi się w tym miejscu fioletowa plama i zaczyna lecieć krew. Przykłada chusteczkę do nosa i patrzy się zdziwiony na mnie, na co ja tylko się śmieję.\n- To tylko przedsmak tego co Cię spotka na arenie - syczę złowrogo, przygotowując się do kolejnego ciosu.\n- Co tu się dzieje? Julites! Co ty wyprawiasz?! - krzyczy Finnick, który właśnie przyszedł do salonu, powstrzymując mnie tym od zadania uderzenia.\n- Rozmawiam sobie, nie widać ? - pytam arogancko. Widzę jak Karls szybko wychodzi udając, że nic się nie stało, mam ochotę go rozszarpać, ale on szybko znika mi z oczu . Mam nadzieje, że chodź trochę się przestraszył. Niech wie, że ze mną nie ma żartu. Już nie jestem tą samą Julites, którą upokarzał. Teraz to ja się zemszczę tyle, że z gorszym skutkiem. Całe szczęście, że przyszedł mentor, nie wiem co bym mu zrobiła do tego czasu.\n- Co to miało znaczyć? - pyta Finnick uważnie lustrując mnie wzrokiem oczekując mojej odpowiedzi.\n- Nic miało nie znaczyć, zdenerwował mnie - mówię patrząc w sufit i próbując się opanować.\n- Julites, zrozum go...\n- Nie, nie zrozumiem! Mnie przez tyle lat nikt nie rozumiał, a poza tym on zasługuję na to ! On zasługuję na taki los! Nie powstrzymasz mnie, rozumiesz ! Nie po tym co mi zrobił ! - krzyczę nerwowo chodząc po jadalni.\n- Juli... Usiądź, proszę - odpiera łagodnym tonem chłopak wskazuję mi sofę na której po chwili siadam. Opowiadam mu wszystko, jak się ze mnie naśmiewał, jak z kolegami zawsze mi dokuczał. Pamiętam jak pewnego razu chciał na mnie podnieść rękę, lecz powstrzymał go Matey. Strasznie się bałam Karlsa, był taki okres jak lękałam się wyjść z domu. Najgorsze jest to, że ja nie wiedziałam dlaczego on tak się zachowuję, nic mu nie zrobiłam. Zaczęło się to tak po prostu, gdy nie chciałam mu zejść z drogi. U mnie w czwórce każdy myślał, że jestem twardą dziewczyną, ale tak nie było w głębi duszy siedziała ta wrażliwość i dawała o sobie coraz większe znaki. Zmieniło się dopiero wszystko jak zostałam wylosowana na arenę.\n- Nie wiedziałem...- mówi cicho Finnick.\n- Gdyby nie pomoc przyjaciół, nie wiem jakbym sobie dała radę- odpieram cicho patrząc w punkt w oddali.\n-Nie warto rozdrapywać starych ran, to już przeszłość teraz masz ważniejsze zadania na głowie- doprowadza mnie do trzeźwego myślenia. Ma rację, mam teraz znacznie poważniejsze sprawy.\n- Ja to wiem... - wstaję i idę do okna. Nie mogę powstrzymać emocji, wszytko mi się przypomina i budzi to moją jeszcze większa nienawiść. Marzę, po prostu marzę, aby w końcu go zabić aby zapłacił za to wszystko.\n- Masz już ze swoim sojuszem taktykę? - pyta Finnick zmieniając temat.\n- Tak- odpowiadam obojętnym tonem, już za dwa dni Igrzyska. Czy czuję się przygotowana? Owszem, ta sytuacja z Karlsem dała mi jeszcze więcej siły. Naprawdę musi on być na tyle głupi, że akurat w takich okolicznościach mnie przeprasza. Miał tyle innych okazji aby to zrobić, może myślał, że mu wybaczę i zawrzemy sojusz? Jest już znacznie na to za późno, on nie długo zginie, więc jego przeprosiny nic nie dadzą. Zastanawia mnie jedno co go podkusiło do zaczęcia rozmowy ze mną, może przez te kilka dni sobie wszystko przemyślał? A nawet jeśli to mnie już to nie obchodzi. Na pewno chodź trochę w głębi duszy interesuję mnie jego postawa, ale czy ma to teraz jakieś znaczenie?\n- Julites ty mnie w ogóle słuchasz? - wyrywa mnie zamyślenia śmiejący się Finnick.\n- Naturalnie- odpieram.\n- To o czym teraz mówiłem? - podchodzi do mnie i tak samo jak ja opiera się o parapet, a przy tym delikatnie mnie szturchając.\n- No coś o Igrzyskach- czuję jego subtelny zapach perfum, co działa na mnie bardzo kojąco.\n- Wyjątkowo ci teraz odpuszczę, gdyż na prawdę bardzo ładnie wyglądałaś gdy byłaś taka zamyślona\nAutor: Weronika o 14:51 60 komentarzy:\nGrafika, potrzebuję grafika jak znacie jakąś stronę z szablonami to piszcie.\nNowy zwiastun w pierścieniu ognia, zakochałam się w nim *.*\nA poza tym zapraszam do czytania. ;)\nWstałam wypoczęta, obudziło mnie jasne słońce i śpiew ptaków, poczułam się jak w domu. Rozmyślam nad tym co było wczoraj. Słowa Finnick'a dodały mi odwagi i wiary w siebie. Nie potrzebnie jestem dla niego taka nie miła, on jedyny stara mi się pomóc. Jak nadarzy się okazja, to go przeproszę. Dzięki temu co mi powiedział wczoraj, jeszcze bardziej uwierzyłam w siebie. Mam już pewien plan co do moich sojuszników zamierzam go zacząć realizować.\nNa treningu jestem tylko z Nicole, wiec wspólnie trenujemy przy każdym stanowisku.\n- Czemu tak właściwie dzisiaj oni nie przyszli ? - pytam testując jedną z nowo poznanych metod zastawiania sideł.\n- Przyjdą po obiedzie, też tak miałam zrobić, ale stwierdziłam, że ci potowarzyszę.\n- Dzięki to miłe - mówię uprzejmie.\n- Dlaczego chłopak z twojego dystryktu nie uczęszcza na treningi ? - tym razem to ona pyta\n- Szczerze to nie wiem, aż tak bardzo mnie to nie interesuje- odpieram obojętnie.\n- To albo coś ukrywa, albo jest bardzo głupi - mówi zamyślona Nicole.\n- I to i to.\n- Pewnie tak - śmieje się.\n- Będzie moim pierwszym celem - mówię cicho.\n- Do czego ? - pyta uważnie mi się przyglądająca Nicole.\n- Do zabicia - oznajmiam surowo.\n- To Ci chętnie pomogę - proponuje.\n- Sama sobie z nim poradzę.\n- Jak chcesz - odpowiada kończąc tym temat Karls'a. Idziemy do stanowiska z roślinami występującymi na różnych terenach. Dowiaduję się, jakie możne jeść liście w lasach tropikalnych i w innych. Będzie to przydatne gdyż na arenie zazwyczaj spotyka się drzewa. Jestem przerażona faktem, że istnieje tak dużo trujących roślin, dlatego też uważnie przyglądam się ilustracją przedstawiającym je.\n- Jacy oni są? - pytam przeglądając książki zielarskie.\n- No Blanca, Mike i Will - odpowiadam.\n- Wiesz, Willa znam od małego, jest moim dobrym kolegą. Gdy okazało się, jedziemy razem na Igrzyska, myślałam, że świat się pode mną wali, ale w sumie nie jest tak źle, jak mamy umrzeć to razem. Pogodziłam się już z tym- odpiera smutno.\n- No a Blanca i Mike ?- dopytuje, nie zważając na jej żale i rozterki.\n- Blanca z tego co wywnioskowałam jest bardzo tajemnicza i bardzo zamknięta w sobie, nie wiele mówi. A Mike jest jej totalnym przeciwieństwem, zawsze wesoły i rozgadany- stwierdza Nicole.\n- Masz rację, jak myślisz kto z pozostałych trybutów może nam zagrażać ? - pytam dalej ciągnąc temat trybutów.\n- Podejrzana się wydaję dziewczyna z siódemki - i wskazuję ruchem głowy na dziewczynę rzucającą toporami - lecz mogę być też przeszkody z chłopakiem z dziesiątki. Mój mentor mówi, że specjalnie nie przychodzi na treningi, bo nie chcę ujawniać swoich umiejętności.\n- To, że nie przychodzi na treningi nie znaczy, że coś skrywa. Może po prostu ma taką samą tak taktykę jak Karls - mówię.\n- Okaże się po testach.\n- Nicole, jak jest u was w dwójce ?- zmieniam temat zauważając, że Nicole posmutniała. Domyślam się, iż przerażają ja pozostali trybuci. Fakt jest zawodowcem, ale bardzo młodym na pewno nie skończyła przejść całego kursu przygotowawczego przed Igrzyskami. W tym roku są trochę inni zawodowcy, mają dziwną taktyką. Założyliśmy sojusz, ale nikt za bardzo się nie przechwala umiejętnościami są małomówni w tym temacie.\n- Generalnie nie jest tak źle, chodź moje rodzinie się nie przelewa to nie chodzę z pustym brzuchem jak dzieciaki z biedniejszych dystryktów. A u ciebie w czwórce ?\n- Chyba tak samo tyle, że mamy piękne morze- odpowiadam zamyślona\n- Idziemy coś zjeść?- wstaje moja towarzyska uśmiechając się szeroko.\nUdajemy się na stołówkę na pyszną zupę grzybową i na kotlety cielęce z sałatką. Po krótkiej przerwie, wracamy do sali. Gdzie już trenuje reszta naszych sojuszników, witają się z nami skinieniem głowy. Wszyscy trenują oddzielnie z wyjątkiem mnie i Nicole. Teraz ćwiczymy znacznie intensywniej już bez żadnych pogaduszek. Wychodzą z nas siódme poty, lecz przestajemy dopiero jak każda z nas pada już na kolana ze zmęczenia.\n- Ja już nie mogę - mówi ledwo Nicole.\n- No ale przynajmniej jesteśmy przygotowane na testy - odpowiadam zadowolona.\n- Dokładnie, jutro pokażemy na co nas stać - dodaję.\nŻegnamy się i każda z nas idzie w inną stronę po przyjściu od razy idę pod prysznic. Wykąpana i przebrana w ładną fioletową sukienką idę na kolacje. Jestem bardzo zaskoczona, bo w salonie zastaję Karlsa rozmawiającego z Brites. Jest to dla mnie nie codzienny widok, jak dotąd nigdy go nie widziałam na wspólnych posiłkach.\n- Witaj kochanie, jak tam ci idzie na treningach - mówi troskliwie.\n- Fenomenalnie - odpowiadam radośnie, chcę aby Karls wiedział, że nie boję się Igrzysk.\n- Jutro wezmą was na indywidualne pokazy , rano będziecie mieli chwilę na przygotowanie a o 14 zaczną się testy - oznajmia opiekunka.\n- Ja jutro dłużej śpię, nie potrzebuję rano iść na salę treningową jestem już w zupełności przygotowana - odpieram pewnym głosem.\nReszta kolacji przebiega w milczeniu, dziś nie mam specjalnie apetytu zjadam tylko lekką sałatkę z młodymi pomidorami. Co jakiś czas spogląda na mnie Karls, irytuję mnie to. Po jakiś czasie coś sobie uświadamiam.\n-Gdzie Finnick? - pytam.\n- Ma coś ważnego do załatwienia słonko. Idźcie spać, jutro musicie być wypoczęci- odpowiada Brites.\n- Dobranoc- odpowiadam grzecznościowo i ruszam do swojego pokoju.\nLeżąc już w łóżku myślę o tym, cieszę się, że mam taki dobry kontakt z Nicole w przyszłości mi się to przyda. Jest bardzo sympatyczną dziewczyną, lecz nie do końca pewną siebie w przeciwieństwie do mnie. Ja nabrałam jej ostatnio bardzo dużo, wierzę w swoje umiejętności.\n- Gotowa na testy? - pyta Finnick, który nagle wparował mi do pokoju.\n- No ja bym nie była gotowa - podpieram się na poduszkach i zapalam lampkę. Jak zwykle Finnick opiera się nonszalancko o framugę drzwi, uważnie mnie obserwując.\n- To dobrze - uśmiecha się\n- Czemu Cię nie było na kolacji? - pytam go o to samo co on wczoraj.\n- Miałem spotkanie ze sponsorami, wielu o Ciebie pytało.\n- I jak, dowiedziałeś się czego?- nie wiem czy mogę go o to pytać, lecz nie powstrzymałam się.\n- Jak zwykle byłaś najgorętszym tematem do rozmów, wiele osób na Ciebie stawia- odpowiada mentor.\n- Zapomniałabym, chciałabym cię przeprosić. Nie byłam ostatnio miła, wybacz- odpieram.\n- Rozumiem cię, nie będę już ci przeszkadzał. Dobranoc Juli- raczy mnie serdecznym uśmiechem i wychodzi.\nCzuję ogromny ból, krew spływa na ziemie a ta od razu ją wchłania. Moje całe ciało jest pokaleczone, nie mogę nic z tym zrobić, gdyż jestem przywiązana do drzewa. Nie mam siły aby się szarpać jestem taka bezsilna. Do tego zimny wiatr chlastający twarz, nie wytrzymam tak długo. Słyszę głos oprawców siedzących przy ciepłym ognisku, przypomnieli sobie o mnie, bowiem znowu jeden z nich bierze nóż i rusza ku mnie.\nBudzę się zlana potem, jestem cała przestraszona. To tylko sen, myślę i małymi łykami piję wodę, która stała na stoliku nocnym. Uświadamiam sobie, że drzwi są otwarte a w nich stoi jakaś postać.\n- Co Ty tu robisz?- pytam\nPrzyglądam się osobie, która stoi w drzwiach i po chwili odchodzi. Miałam ochotę wybiec z łóżka, ale coś mnie tu trzyma. W pokoju panuję, kompletna ciemność, lecz udało mi dopatrzeć oczy mojego obserwatora. Skądś je znam..\nZastanawia mnie jedno, czemu ktoś przychodzi do mojego pokoju w środku nocy? Próbuję sobie przypomnieć te oczy...\nAutor: Weronika o 17:07 28 komentarzy:


O pracy geodety oraz jego obowiązkach - http://dziennik.babia-gora.pl/\nDodane: 04-04-2019 04:43\nUczciwość mechaników samochodowychTrochę o klimatyzacji i wentylacjiPulsar BHPTylko w tym wpisie dowiesz się jak profesjonalnie Znaleźć Dobrego PrawnikaDachowanie w aucieSposoby na ogrzewanie magazynów buy us auto parts? No? Do czego przydają się podnośniki koszowePlumbers - generallySekrety dobrego marketingu w sieciSposoby na ogrzewanie problematycznych przestrzeniBadania jakości usług czyli mystery shoppingTrudny temat - o ostatniej drodze zyciaNaklejki reklamowe i inne materiały drukowane - druk i poligrafiaPodstawa bezpieczeństwa w salonie kosmetycznym - jednorazowa odzież medycznaEnergia odnawialna ze słońca - o panelach fotowoltaicznychSm - czyli stwardnienie rozsiane. Krótko o tej chorobieMasz prawo wiedziećAle jak znaleźć psychologa?O solarach - dla lansu czy faktycznej oszczędności?Tanie pozycjonowanieSzkolenia BHPWater pipes - some factsAlternatywne metody naprawy autaKiedy opłaca się skorzystać z paneli słonecznych?Co to są tłumaczenia?Naprawić klimatyzator? Nie?Panele słoneczne i fotowoltaika. Z czym się to je?Idziemy do stomatologa - co warto wiedziećCzy opłaca się dać fotowoltaikę?


Mentalizm JACEK PONIKIEWSKI pdf\nAI and Machine Learning Demystified... by Carol Smith 799627 views\nThe AI Rush by Jean-Baptiste Dumont 233119 views\n10 facts about jobs in the future by Pew Research Cent... 142644 views\n2017 holiday survey: An annual anal... by Deloitte United S... 261590 views\nHarry Surden - Artificial Intellige... by Harry Surden 110954 views\nInside Google's Numbers in 2017 by Rand Fishkin 650085 views\n1. Ten ebook zawiera darmowy fragment publikacji "Mentalizm" Darmowa publikacja dostarczona przez ZloteMysli.pl Copyright by Złote Myśli & Jacek Ponikiewski, rok 2013 Autor: Jacek Ponikiewski Tytuł: Mentalizm Data: 13.02.2013 Złote Myśli Sp. z o.o. ul. Toszecka 102 44-117 Gliwice www.zlotemysli.pl email: kontakt@zlotemysli.pl Niniejsza publikacja może być kopiowana, oraz dowolnie rozprowadzana tylko i wyłącznie w formie dostarczonej przez Wydawcę. Zabronione są jakiekolwiek zmiany w zawartości publikacji bez pisemnej zgody Wydawcy. Zabrania się jej odsprzedaży, zgodnie z regulaminem Wydawnictwa Złote Myśli. Autor oraz Wydawnictwo Złote Myśli dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz Wydawnictwo Złote Myśli nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.Powered by TCPDF (www.tcpdf.org)\n2. Spis treściOpinie o książce..................................................................................... 5Wstęp....................................................................................................... 9Poznanie samego siebie...................................................................... 15 .Mentalny kod DNA............................................................................. 23 Socjobiologia mentalna.............................................................. 24 Etologiczna teoria zachowania a prawidła sekty.................... 31 Kierunek lotu.............................................................................. 31 . Modele umysłu............................................................................ 34 Wiedza niejawna......................................................................... 37 . Zasady funkcjonowania materii a ludzka mentalność........... 42 Wdrożenie.................................................................................... 46Mentalizm i pustelnia.......................................................................... 55 .Perswazja hipnotyczna........................................................................ 71 Życie, czyli ciągłe negocjacje.................................................... 71 . Złoto............................................................................................. 74 Srebro........................................................................................... 76 Rtęć............................................................................................... 78 Platyna.......................................................................................... 80 Wzrokowcy.................................................................................. 82 Słuchowcy.................................................................................... 82 Kinestetycy.................................................................................. 83 . Efekt, czyli cel negocjacji........................................................... 88Analiza doświadczeń „mentorów” negocjacji — wnioski............. 91Wytwarzanie toru centralnego w jaźni rozmówcy.......................... 93 Analiza tętna i poziomu spalania tlenu — ukryty stres.......104 Guide unconscious muscular — mechanika emocjonalno-mięśniowa........................................................107\n3. Metoda odczytywania liczb i granic kwot w BATNA z aktywności sektorów neurowzrokowych.........................111Hipnotyczna negocjacja w biznesie................................................115 . Stymulacja i prowadzenie........................................................115 . Fiksacja wzroku w prezentacjach...........................................119 Wdrożenie..................................................................................122 Mentalizm w służbach specjalnych a rozmowy biznesowe............................................................126 Rozmowy biznesowe oparte na modelu Buckleya (metody służb specjalnych)...................................................131 Diagnoza rozmówcy według wyznaczników mentalnych..............................................................................137 . Analiza nadczynności i niedoczynności hormonalnej i ich wykorzystanie w rozmowie..........................................141 . Wdrożenie..................................................................................145Sekta, religia, firma.............................................................................153 Interpersonalne tworzenie sekty — firmy............................153 Religia a wystąpienia publiczne...............................................158 Hipisowska komuna — nauka................................................161 Ku-Klux-Klan — fanatyzm, sekta, konsolidacja grupy......165 Stowarzyszenie Vril — postać lidera.....................................169 . Młot na czarownice — tworzenie fanatyzmu grupy...........173 Survival mentalny — kilka rad, które mogą się przydać.....181 Wizje szamańskie a stres..........................................................184 Wdrożenie..................................................................................189Medytacja kasjańska...........................................................................199Medytacja śmierci...............................................................................207JA i MNIE..........................................................................................213 .Posłowie..............................................................................................219Arkusz ćwiczeniowy..........................................................................223Tes ty . .................................................................................................261 Profil osobowości i profil zawodowy....................................261 .\n4. Sekta, religia, firma Interpersonalne tworzenie sekty — firmySekta jest genialną strukturą pod kątem konsolidacji grupyoraz budowania jej priorytetów, mimo że większość znanychnam sekt mianuje się pochodzeniem albo dość niejedno‑znacznym, albo też wręcz zbrodniczym. Istotne jednak, żemamy również do czynienia z sektami wśród młodzieży lubwyborców. W zasadzie wiele partii na świecie, mediów lubfirm nie różni się zbytnio od struktury sekty, co wcale niemusi mieć negatywnego wydźwięku. Sekty to jedna z pod‑stawowych grup społecznych — piszę to, choć narażę się nagłosy sprzeciwu. Faktem jest jednak, że pierwsze plemionaoraz systemy religijne miały wiele znamion sekty. Obecnieowe znamiona są dobierane bardziej restrykcyjnie (selek‑cja), co sprawia, że opinia publiczna nie rozumie, na czympolega zjawisko sekty, będąc nieświadomie wyznawcą‑wy‑ 153\n5. Mentalizmborcą lub, co nas interesuje, wyznawcą‑konsumentem. Innizaś nieświadomie stanowią grupę wyznawców‑misjonarzy(przykładowo: propagują poglądy danej partii lub kupowa‑nie telefonów określonej firmy). Skupmy się jednak na tworzeniu sekty wokół jednost‑ki. Oczywiście, słowo sekta jest dla nas literackim odniesie‑niem, ponieważ nie mam zamiaru namawiać czytelnikówdo budowania grup o charakterze sekty. Uznajmy więc, żesłowo „sekta” to termin, jakim będę się posługiwać, acz‑kolwiek w wypadku osób i firm — w świecie dzisiejszegobiznesu oraz polityki — jest czymś naturalnym. Możemyspierać się z tym faktem, lecz takowy będzie nadal wystę‑pował. Sekta dzieli się na trzy podstawowe grupy:99 wyznawcy,99 misjonarze,99 liderzy.Wyznawcy: ich zadaniem jest wyznawanie idei, którekształtuje lider sekty, albo też liderzy. Wyznawca widziprodukty firmy lub poglądy danej partii jako prawdę ob‑jawioną. Prawda oświecona działa według schematu: Lęk→ Panaceum na lęk → Obietnica przeciwstawna. Lęk tooczywiście strach przed kimś lub przed czymś. Dla islamubędzie to strach przed śmiercią na wojnie (owa religia zo‑stała zbudowana jako sekta prowojenna), a dla chrześcijań‑stwa lęk przed końcem życia po śmierci. Podobnie ma sięwiara w reinkarnację. Panaceum to lekarstwo, które danasekta oferuje, aby zniwelować lęk. Nie mylmy panaceum 154\n6. Sekta, religia, firmaz samą obietnicą. Panaceum to wyznawanie danych idei.Przykładowo, lekarstwem, które trzeba stale przyjmować,może być chodzenie do kościoła, modlenie się na dywanikupięć razy dziennie lub odprawianie rytuałów buddyjskich.Uznajmy to za przyjmowaną dawkę leku na przypadłość,która to przyjmowana musi być stale. Obietnicą nazywamytzw. życie wieczne, dziewice w raju czy też następne życie.Panaceum wyjaśnia bowiem, iż jeżeli będziemy je stosować,otrzymamy to, co nam obiecano. Jeżeli zatem będziemyprzestrzegać przykazań, dostąpimy bram raju; jeżeli udamysię raz w życiu do Mekki — podobnie. Należy wyjaśnić, iż moim zamiarem nie jest stwierdzanieprawdomówności jakiegokolwiek systemu religijnego. Drogiczytelniku, należą ci się wyjaśnienia. Jestem człowiekiem reli‑gijnym, lecz oddzielam to, co stworzyli ludzie (pewną struk‑turę, która niewiele się różni w rozmaitych częściach naszegoglobu), od samych prawd religijnych. Nie piętnuję zatem re‑ligii, a nawet instytucji religijnych, ale jedynie opisuję pewnąrzeczywistość — według własnego oglądu i doświadczenia,rzecz jasna. Z tym oglądem nie trzeba się zgadzać. Misjonarze: każdy, kto forsuje poglądy polityczne lubmarkę (jak Harley czy Apple), to misjonarz, czyli osoba pro‑pagująca idee, produkty i wartości, a także samą markę da‑nego podmiotu. Firmy w USA i w Europie doskonale znająów mechanizm, a tzw. religia marki to standardowy programmarketingowy. Przykładowo, Apple nagrywa filmy za po‑mocą swoich wyznawców — misjonarzy, które następnie za‑mieszczane są na portalu społecznościowym YouTube. Budu‑je to wizję, iż wszyscy oczekują na premierę nowego telefonu 155\n7. Mentalizmkomórkowego. Powoli zatem konsumenci kupują produkt,gdyż ma ono logo danej firmy, a nie dlatego, że ma funkcjęX. Osoby takie nie tylko kupują sprzęt tej samej firmy, ale teżnamawiają innych do zakupu określonej marki. Zauważmy,iż my możemy nie być pod wpływem reklam i uznawać, żenie mogą nam one czegoś „sprzedać”, ale stwierdźmy także:ja nie, ale mój przyjaciel jest pod wpływem reklamy, więcnieświadomie przekazuje mi treści, które wchłonę. Budowanie struktury misjonarzy odbywa się poprzez two‑rzenie ich przynależności do grupy. Spraw, aby ludzie uważalitwój pogląd za ich pogląd. Pozwól im walczyć o to, co jest dlaciebie ważne. Jeżeli masz firmę, daj pracownikom możliwośćpomocy świątecznej (działanie wspólne zarządu i kadry pra‑cowniczej), aby brali udział w tym, co nazywa się wspólnotą. Tapolega często na instynktach, jak bezpieczeństwo, jedzenie…Pomyśl, co jest instynktem podstawowym i zaoferuj to swojejkadrze pracowniczej. Jak w demokracji: pozwól ludziom czućsię wyborcami, a zgarniesz władzę (smutne, ale prawdziwe).Poniżej zamieszczone zostały wyznaczniki sekty w firmie. Liderzy: to osoby, które kształtują wyznawane idee, spo‑sób promowania tych idei, a także cały system zarządzania— czasem zarządzania strachem, potrzebami, uzależnieniemod grupy, emocjami… Według ankiety, przeprowadzonej naosobach zarządzających firmami w USA, blisko 70–80% re‑spondentów zauważyło, że lider nie musi znać się idealniena tym, co robi, ale być przekonującym w tym, co robi. Toważna wskazówka. Lider musi zatem pociągnąć za sobą tłu‑my, jak polityk, który nie ma pojęcia o ekonomii, ale swojąmową sprawia, że ludzie oddają na niego głos. Lider musi 156\n8. Sekta, religia, firmawiedzieć, jakie ma wady i zalety. Jak mówi mój znajomy,genialny coach i wspaniała osoba — o zaletach ludzie mówiąnam na okrągło, gdyż zwyczajnie chwalą nas. Jednak o wa‑dach nie chcemy mówić tak otwarcie (przykładowo: niewy‑raźna mowa, śmieszny ubiór czy też brak respektu u pod‑władnych — o tym nikt nam nie powie, choć niektórzy sąuprzejmi i dzielą się informacjami, jakie wady mamy, co po‑winniśmy przyjąć z otwartością i wyciągnąć wnioski). Zdajsobie sprawę ze swoich wad, przekuj je na zalety. Jeżeli maszśmieszną wymowę, jak prezydent Gronkiewicz-Waltz, zróbz tego swój znak firmowy, a nawet wyznacznik inteligencji!Tylko ty wiesz, jakie masz wady. Lider to osoba świadoma,a nie zaprzeczająca własnym niedoskonałościom. Jednostki: bądź ekspertem dla innych ludzi. Ważne, abyświerzył w to, co mówisz. Zatem choćbyś opowiadał naj‑większe głupoty, pokaż pewność siebie. Uwierz w to, comasz do przekazania, a 50% pracy będziesz mieć za sobą.Postaraj się, aby ludzie opowiadali ci o swoich emocjachi sekretach. Jeżeli uzależnisz ich od siebie emocjonalnie, bę‑dziesz sprawował kontrolę nad ich życiem. Działaj na za‑sadzie behawioralnej: aprobata za dobre zachowanie / dez‑aprobata za zachowanie nieodpowiadające temu, co chceszuzyskać. Jako że jest to jedynie rozdział w tej książce, niebędę opisywać dogłębnie powyższego tematu, gdyż noszęsię z zamiarem poświęcenia tej tematyce osobnej publikacji.Myślę jednak, że jak na początek, taka ilość informacji jestwystarczająca. Pamiętaj, drogi czytelniku, że uzależnianieod siebie ludzi nie jest rzeczą chwalebną, aczkolwiek zależyod systemu wartości i nie mnie rozstrzygać, co możesz ro‑ 157\n9. Mentalizmbić, a czego nie. Jednak każda tego typu „akcja marketin‑gowa” wiąże się także z odpowiedzialnością za swoje słowai czyny. Sekta jest jak firma — kiedy ją stworzysz, musisznad nią panować i brać odpowiedzialność za swego „po‑tworka”. Dlatego zalecam tworzenie sekty (termin nadaljest taki, na jaki się umawialiśmy) w firmie, co nie jest spe‑cjalnie niemoralne. Zarządzanie zespołem i chęć uzyskaniawyników nie może być uznawane za złą monetę, chyba żejesteś zagorzałym związkowcem, co może się zdarzyć i nale‑ży to zrozumieć. My jednak rozważamy ze strony przedsię‑biorcy, co jest naturalne, zważywszy na tematykę publikacjii możliwe jej zastosowanie. Jeżeli chcesz tworzyć lojalnośćpracowników i konsumentów, jesteś normalny — jeśli zaśchcesz manipulować ludźmi dla zabawy i celów stricte oso‑bistych, możesz stąpać po kruchym lodzie… Firma: firma może działać na zasadzie sekty w prostysposób. Religia a wystąpienia publiczneDo perfekcji Kościół katolicki opanował wystąpienia swoichksięży, a następnie sztukę wystąpień przejęli pastorzy. Wystą‑pienia publiczne z udziałem tzw. kleru to prawdziwa perełka,choć rzecz jasna, nie zawsze można tak powiedzieć. Ciekawostką jest zmiana miejsca przemowy i operowa‑nie owym miejscem. Przykładowo, niegdyś księża (przed re‑formą Kościoła katolickiego) mówili plecami do wiernych, 158\n10. Sekta, religia, firmakierując swe oblicze do ołtarza. Następnie postanowionokierować swoje oblicze do zebranych ludzi, co okazało sięstrzałem w dziesiątkę — nagle księża stali się pasterzamiuwielbianymi przez tłum. Personalizacja przekazu sprawiłabowiem, iż wierni słuchali prawdziwego człowieka, przy‑swajając werbalny komunikat, co zaowocowało „wyzna‑waniem” postaci samego kaznodziei. Tymczasem rozwijałsię protestantyzm, a pastorzy doskonale wiedzieli, co jestistotne dla wiernych i jak to wykorzystać. Wyciągnęli wnio‑ski z mszy katolickich i postanowili mówić do wiernych,chodząc między ławami, przekazując informacje w sposóbemocjonalny i obrazowy, a także włączając w komunikatenergiczną gestykulację. Do tej pory bycie dobrym mów‑cą‑pastorem to sztuka nauczana w USA często na poziomiefirmowym. Pamiętajmy, że pierwsi pastorzy porywali tłu‑my, obiecując czasem przyszłe życie w raju, pod warunkiemiż wierni będą po części czcić osobę samego kaznodziei.Powstało w ten sposób wiele kościołów o charakterze sekt,a narzędzia manipulacji używane są do dziś, choć oczywiścienie wszystko uda się nam opisać, sklasyfikować i nazwać. Interesującym faktem jest również to, iż sam gest klę‑kania to próba zakotwiczenia w wiernych pewnej postawy— w tym wypadku postawy uległości. Wielu ekspertówod wywierania wpływu zauważa, jak bardzo ważne dla bu‑dowania grupy wyznaniowej są gesty uległości, czyli pod‑porządkowania (klękanie, składanie rąk, opuszczanie gło‑wy…). Wszystko to powoduje wszczepianie do psychikiczłowieka zachowań, które wyznaczają się kontrolą ze stro‑ny guru. Jednak nie można powiedzieć, czy jakiekolwiek 159\n11. Mentalizmwyznanie z premedytacją włączyło takie rytuały do swo‑ich systemów, czy też jest to naturalna forma komunikacjiz Bóstwem, gdy wyznawca uznaje jego wyższość. Z drugiejstrony, metody kontroli stresu służb specjalnych, jak KGB,pokazują, że rozluźnianie obręczy barkowej, równomiernerozłożenie oddechu (oddech przeponą — wdech na dwiesekundy i wydech na dwie sekundy), a także przyjęcie po‑stawy przypisanej stanowi spokoju obniża tętno, poziomstresu i aktywność obszarów mózgu, odpowiedzialnych zanapięcie psychiczne. Metoda jest stosowana również przezsnajperów SPECNAZU podczas działań zbrojnych, czylide facto „zdejmowania obiektu”. To zatem, jaką postawęprzyjmujemy, wpływa na sposób naszego myślenia. Wie‑lu ekspertów jest przekonanych, iż odpowiednie zachowa‑nia podczas ćwiczeń rosyjskich służb specjalnych pozwa‑lają móz owi kojarzyć układ ciała i sposób oddychania ze gspokojem, a więc rzeczywistość kształtowana jest w drugąstronę niż zazwyczaj (tu w relacji ciało → mózg). Przykła‑dem na moc naszych odruchów stresowych, które możnakontrolować, jest „gra KGB”. Polega ona na sadzaniu kan‑dydatów na prostych, drewnianych krzesłach. Następnieoficer prowadzący wywraca wybrane osoby, nie stosującelementu zaskoczenia. Ostrzega delikwentów przed swoimdziałaniem. Naturalnym odruchem człowieka jest bowiemchronienie potylicy, co oznacza szybkie przyciągnięcie gło‑wy do klatki piersiowej, aby uchronić tylną część czaszkiprzed uderzeniem. Ci, którzy kontrolowali swoje odruchy,nie podnosili głowy ani nie uciekali z krzesła. Ci też byliwybierani na agentów specjalnych. 160\n12. Sekta, religia, firma Muzułmańscy duchowni to już prawdziwa esencja mani‑pulacji tłumu pod kątem emocji, czego możemy być świadka‑mi nawet teraz, gdy za namową owych duchownych tysiącemuzułmanów wychodzą na ulicę. Duchowni ci budują komu‑nikat nakierowany na tworzenie „wroga”, a także sterują emo‑cjami wiernych, co nie jest tak łatwe, jak może się wydawać. Religie mają zatem bardzo mocną bazę kształtowaniaemocji, co jest nam wiadome nie od dziś. Pamiętać należyjednak, iż nie tylko systemy religijne, a raczej ich duchowni,dopuszczają się w różnych sytuacjach manipulacji. To samorobią politycy, a nawet nasze dzieci, gdy płaczem wymusza‑ją zabawkę. Jest to coś naturalnego, co nie zostało docenio‑ne przez wszelkiej maści specjalistów. Być może wywieraniewpływu, tak samo jak religia, leży w ludzkiej naturze? Hipisowska komuna — naukaJedną ze znanych hipisowskich komun jest „Tęczowa Ro‑dzina”. W jej ramach działają tzw. wolontariusze, którychzadaniem jest m.in. wprowadzanie do grupy dobrej energii.Ludzie ci kierują grupami, które nie są formalnie zależne odowych osób. Kierowanie odbywa się na drodze mentalnegowyboru samych członków. Kluczowe dla zrozumienia pozycji lidera przez człowieka,który powyżej nazywany jest „wolontariuszem”, okazuje sięzaufanie. Jak tłumaczył jeden z członków „Tęczowej Rodzi‑ny”, wszyscy widzą w swoich liderach to, co sami czują — od 161\n13. Mentalizmemocji po chęć osiągnięcia danych celów. Nikt zatem nie wy‑biera lidera — lider kreuje się sam. Najważniejsze więc, abyśodzwierciedlał uczucia grupy, której chcesz przewodzić (robiąto politycy, od lewej do prawej strony), a także poprzez swojezachowanie, pokazywał spójność celów własnych i grupy (przyczym, oczywiście, cele są często kreowane przez liderów). Według samych liderów kluczem do sukcesu jest zaan‑gażowanie każdego z członków grupy do wspólnych dzia‑łań, które naszpikowane są altruizmem. Jednym słowem,działania liderów skupiają się na koordynowaniu tego, cojest „dla ludzi”, czyli de facto tego, czego oczekują dla siebieczłonkowie grupy. Przykładowo, każdy z nich pragnie opie‑ki zdrowotnej, a lider organizuje lekarza i punkt pomocy(CALM — Centrum Medycznego Alternatywnego Życia),który tworzą owi ludzie (pomagając w ramach wspólnotytak jak potrafią). Buduje to niepowtarzalną więź oraz to, żenie można zaprzeczyć wierze w cele i sposoby, jakie wyko‑rzystuje lider. Głównym zaś źródłem utrzymania „TęczowejRodziny” jest tzw. „Magiczny Kapelusz”, czyli datki zbieraneod członków grupy w sposób dobrowolny i nieokreślony. Ważną rolę odgrywają również Shanti Sena („ci, któ‑rzy tworzą pokój”). Ich zadaniem jest usuwanie przyczynsytuacji konfliktowych, a nie efektów owych sytuacji,a więc tłamszenie źródeł konfliktu. Są to ludzie wyszkole‑ni w sztuce mediacji. Ich główne cechy to: samokontrola,którą przekazują innym, a także budowanie altruistycznychrelacji w grupie i ciągła motywacja do pozytywnych dzia‑łań (czyli służących członkom wspólnoty). Samokontrolato coś więcej niż pożądane zachowania — to kształtowanie 162\n14. Sekta, religia, firmawśród członków grupy dyscypliny i posłuszeństwa. Naj‑pierw oczywiście pokazuje się przykład i nakreśla poprzecz‑kę, a następnie wymaga respektowania danych zasad. „Tęczowa Rodzina” ma również swojego eksperta ds.prawa, czyli tzw. „Legal Liaison”, którego zadaniem jestpilnowanie prawnego interesu członków wspólnoty. Wła‑ściwie to forma opiekuna, który doradza wszystkim, co jestlegalne, a co nie — tworzymy w ten sposób instytucję od‑niesienia, swego rodzaju guru, tyle że kierującego prawnymizagadnieniami każdego, kto przynależy do naszej „rodziny”.W ramach wspólnych działań istnieje także gazeta, publi‑kująca informacje i artystyczne formy sztuki słownej („AllWays Free”). Nie zapominajmy o grupie „Co-Coperations”(„Kooperacja”), której zadaniem jest dbanie o kwestie fi‑nansowe członków, jak również „Supply” („Zaopatrzenie”)— tutaj spotykamy zorganizowany zespół, dostarczającyRodzinie potrzebnych artykułów spożywczych. Pojawia się też „Front Gate” („Brama Wejściowa”) —osoby stojące w bramie głównej — witają każdego nowegoczłonka specjalną mantrą. Oczywiście funkcjonuje takżerynek, na którym wymienia się towary w formie bezgo‑tówkowej, i „Wioska Dzieci” („Kid Village”), gdzie matkiz dziećmi mogą wspólnie spędzać czas. Zwróćmy uwagę na kluczowe aspekty „Tęczowej Rodzi‑ny”, które czynią z niej markę i religię zarazem. Samowystarczalność: wszystko, czego ci trzeba, zapew‑niasz sobie poprzez funkcjonowanie w Rodzinie, a onasama daje ci potrzebne artykuły spożywcze, a także inne,jak środki czystości. 163\n15. Mentalizm Budowanie osoby lidera poprzez identyfikację potrzebczłonków z osobą lidera: lider jest odzwierciedleniem po‑trzeb i celów członków Rodziny. Policja wewnętrzna: mimo obecności „Tych, którzyczynią pokój” każdy z członków stara się być Shanti Senai ma obowiązek pielęgnować wartości Rodziny, wcielając jew życie i pilnując pozostałych osób. Misjonarze: Shanti Sena to de facto misjonarze, przekazu‑jący członkom wspólnoty wartości, kształtowane przez lide‑ra w relacji dwustronnej (Lider → Komunikat → Grupa →Komunikat → Lider). Nazywa się to wzajemnym kształto‑waniem postaw, a polega na dokładnym przeczytaniu feed‑backu ze strony nadawcy, a następnie dobraniu odpowied‑niego komunikatu, który buduje poglądy i emocje odbiorcy.Przykład: Rząd dba o ekologię → Pyta ludzi, co jest dla nichzachowaniem ekologicznym → Promuje odpowiedź na po‑trzeby społeczeństwa → Udowadnia realizację potrzeb spo‑łeczeństwa, nie pokazując często feedbacku i potwierdzająckonieczność oraz słuszność swoich działań). Guru prawny / finansowy: w firmach często pojawia sięosoba, od której kadra zaczyna być zależna. Przykłado‑wo: ktoś, kto dba o interesy finansowe i prawne członkówzwiązków zawodowych lub spółdzielni. Po pewnym czasieowi członkowie nie potrafią już samodzielnie przejść pro‑cedury prawnej lub finansowej, co jest na rękę temu, którystara się zarządzać grupą. Indoktrynacja kulturowa: wychowywanie dzieci wewspólnocie matek, która tu nazywana jest „Wioską Dzieci”,to forma indoktrynacji kulturowej. Ma na celu przekazanie 164\n16. Sekta, religia, firmawartości obowiązujących w grupie poprzez zabawę, dyscy‑plinę, środowisko i wzorce. Własne media: media to ogromna siła, którą można wy‑korzystać na różne sposoby (w firmie może to być gazetka,ukazująca w subtelny sposób punkt widzenia zarządu). Łatwojednak wpaść w pułapkę mediów, gdyż zbyt nachalne ich wy‑korzystywanie prowadzi do reakcji odwrotnej niż zakładana. Rytuał: powitanie przy „Bramie Wejściowej” ma na celuoddzielenie tego, co znajduje się na zewnątrz wioski, od tego,co znajduje się w jej środku. Przejście rytuału jest także formąinicjacji i przypieczętowania przynależności do wspólnoty. „Tęczowa Rodzina” to alternatywa dla całokształtu życialudzkiego, od potrzeb fizjologicznych po duchowe. Ku-Klux-Klan — fanatyzm, sekta, konsolidacja grupyKu-Klux-Klan powstał na terenie południowych StanówZjednoczonych po wojnie secesyjnej. Termin „klan” pocho‑dzi od szkockiej nazwy wspólnoty krwi, jak również gru‑py wspierającej interesy swoich członków. Co ciekawe, taorganizacja była popularna właśnie wśród obywateli USA,których korzenie nawiązywały do tradycji szkockiej oraz ir‑landzkiej. Termin „Ku-Klux” zaś odnosi się do „koła” (w ro‑zumieniu grupy zainteresowań), a także czynności określa‑nej jako „ładowanie broni długiej”, co oddaje militarnycharakter tej organizacji. 165\n17. Mentalizm W ramach funkcjonowania w Ku-Klux-Klanie mamydo czynienia z tajemnicą (podobnie jak u masonów), któ‑ra jest znana jedynie członkom stowarzyszenia. Po drugie,istnieje łatwa do przyswojenia lista dogmatów, jakie musząbyć przyjmowane przez każdego, kto chce dołączyć do Ku-Klux-Klanu. Po trzecie, obowiązują rytuały przyjęcia człon‑ków, co buduje atmosferę elitarności, a także emocjonalnejwięzi i zależności od pozostałych osób. Do metafizycznejsfery nawiązuje również nazewnictwo stanowisk w Ku-Klux--Klanie, jak „Imperialny Czarodziej” („Imperial Wizard”) czyteż „Konstytucja i Prawa Rycerzy Ku-Klux-Klanu”. Konsty‑tucja służy tworzeniu podstaw dogmatycznych grupy, a tak‑że jej konsolidacji. Pojawia się też symbol. W tym przypadkujest to „logo firmy”, znane jako „Imperialna Pieczęć Klanu”(przekładając na język prosty: płonący krzyż, którego jednoramię umoczone jest we krwi). Dodatkowo członkowie gru‑py pozdrawiają się gestem z czasów Imperium Rzymskiego(tak, ten sam gest, który wykonywali włoscy faszyści i nie‑mieccy naziści — oczywiście członkowie Ku-Klux-Klanutłumaczą, że nie o takie konotacje im chodzi (?)). Samo uży‑wanie białych prześcieradeł nie było wyrazem aprobaty dlaczystej bielizny, ale nawiązaniem do duchów bohaterów woj‑ny secesyjnej i Zakonu Templariuszy. Mamy więc do czynie‑nia z podpięciem się do już istniejącej (niegdyś) organizacji,którą należało wskrzesić w pewnym zakresie. W latach późniejszych zmienia się struktura Ku-Klux‑‑Klanu. Znikają „Imperialni Czarodzieje”, a forma zaczynaprzypominać prostą piramidę (Centrala → Komórki roz‑siane po całych Stanach Zjednoczonych, które koordynują 166\n18. Sekta, religia, firmaswoje działania z „zarządem”). Liczyła się lokalna społecz‑ność — z niej właśnie wybierano nowych członków, którzydoskonale się znali. Powstaje stanowisko „narodowego dy‑rektora” (korporacyjnie!), a pomocnikami okazali się ludzietworzący stanowiska „giermków”, „rycerzy” i „paziów”. Cociekawe, komisja rekrutacyjna składała się z ok. 4–15 osób,a jej członkowie musieli mieć minimum wykształcenie wyż‑sze (wprowadzenie cenzusu edukacyjnego, co przekłada sięna jakość rekrutacji, czyli „jakość” nowych członków —proste, ale genialne). Główne wyznaczniki tej organizacji to: Tajemnica: tę poznają jedynie członkowie organizacji,a przekazywana jest ona podczas rytuału… („Tajemnica”może być przekazywana nowym osobom na szczeblach za‑rządzania). Rytuał: tworzy metafizyczną stronę, ale przede wszyst‑kim emocjonalną. W firmach rytuał przyjęcia nowych pra‑cowników to coś standardowego, co sprawia, że pracownikidentyfikuje się z pracodawcą i czuje silną przynależność dokorporacji. Jedność: wszystko robione jest wspólnie, a dodatkowąkonsolidacją są więzy krwi. W korporacjach często pojawiasię poczucie przynależności do danego stanowiska i kasty(handlowcy, negocjatorzy, windykatorzy…). Symbole: logo firmy to ważna część tożsamości pracow‑ników. Identyfikują się oni z wartościami, które przypisanesą danemu logo. Należy zatem stworzyć symbol, który re‑prezentuje nasze cele, motywatory oraz samych pracowni‑ków. 167\n19. Mentalizm Komunikacja pionowa z zachowaniem znajomości człon-ków grupy: mamy do czynienia z zarządzającymi, którzykierują grupą dobrze znających się osób, przyjmowanychza poleceniem. Wróg: wytworzenie obrazu „wroga” w umysłach człon‑ków organizacji (czarni, Żydzi, Mulaci…). Emocjonalność: bazowanie na emocjach podczas rytu‑ałów i spotkań. Wspólne „polowania”: nie przypadkiem do tej poryw wielu zakątkach USA i Wielkiej Brytanii mężczyźni cho‑dzą na polowanie, aby porozmawiać i zacieśnić przyjaźń.Jest to forma wspólnych działań, których brutalność orazskutki powodują konsolidację grupy i jej zamknięcie. DlaKu-Klux-Klanu takim „polowaniem” było zwyczajnie zabi‑janie niewinnych ludzi. Wspólne granie w golfa czy też wy‑jazd firmowy na Safari pomoże skonsolidować więzi międzyczłonkami zarządu lub współpracownikami. Anonimowość tłumu: pod prześcieradłem każdy potrafizabijać — przynajmniej jest łatwiej. Anonimowość tłumusprawia, że porządni obywatele rzucają cegłami w witrynysklepowe, a przykładny mąż zamienia się w bojówkarza.Kiedy jesteśmy pod presją tłumu, a jego emocje udzielająsię nam, nietrudno o zachowania brutalne i wykraczającepoza to, co nazywamy swoim kodeksem moralnym. Dodat‑kowo, anonimowość sprawia, że przekraczanie granic i wta‑pianie się w masę pozwala nam działać niemoralnie, gdyżprzestajemy identyfikować się z własną podmiotowością.Dlatego właśnie firmowy mundurek czy też obowiązkowygarnitur w miejscu pracy sprawiają, że dana osoba wciela 168\n20. Sekta, religia, firmasię w rolę, czyli de facto zbiór zasad, celów i wartości, a tetworzy nie kto inny — jak firma! Jest to inny model niż „Tęczowa Rodzina” (to pewne!)— decyzje podejmowane są przez Centralę, a nie poprzezsamą grupę. Inne są również cele organizacji — brutalnośći mord. Jednak mechanizm kontroli grupy jest intrygujący,a pomysły, jak cenzus edukacyjny, było to w tamtych cza‑sach coś nowego. Stowarzyszenie Vril — postać lideraStowarzyszenie Vril było podglebiem nazistowskiej „nowejwiary”. Założono je przed II wojną światową, a członkamibyły takie „osobistości”, jak Hermann Göring, HeinrichHimmler i Adolf Hitler. Grupa wyznawała uniwersalną siłę zwaną Vril. Miała tobyć energia życiowa, która może zostać okiełznana przez lu‑dzi. Oczywiście owa siła miała zostać również wykorzystanaw celu zdobycia władzy. Rytuał był dla tej sekty najważniejszy. Budowano w tensposób wspólnotę, a nawet podświadomie konsolidowanogrupę. Jednym z rytuałów były sesje medytacyjne oraz or‑gie seksualne, podczas których dochodziło do łączenia sięczłonków stowarzyszenia na poziomie sekty. Wspólne ry‑tuały, dopełniane przez wszystkich członków jednocześnie,stanowiły zatem podwalinę jedności oraz kształcenia tożsa‑mości Vril. 169\n21. Mentalizm Tożsamość grupy kształtowała również wiara w istnienierasy aryjskiej — więzy krwi. Jest to najgłębsza i najbardziejmetafizyczna więź, jaką można sobie wyobrazić (podobniejak w Ku-Klux-Klanie). Rodzina jest bowiem strukturą,jaka opiera się właśnie na więzach krwi, co jest irracjonalne(matka może być złą matką, a jednak dziecko ją kocha).W tym wypadku rolę ojca, a dokładniej rodzica i lidera,przyjął Adolf Hitler. Wcześniej znany nam przywódca IIIRzeszy został określony przez okultystycznych wizjonerówstowarzyszenia Vril jako „nowy germański mesjasz” —mamy więc do czynienia z aspektem nadawania liderowicech boskich i zarazem z duplikacją wiary już istniejącej —chrześcijaństwa. W większości firm założyciel przedsiębior‑stwa może być otoczony swoistym kultem (rzecz jasna nietakim jak Adolf Hitler — pokazujemy tylko pewne mecha‑nizmy czy też podobne metody tworzenia skonsolidowanejgrupy, które dziś są stosowane także w niektórych orga‑nizacjach rynkowych). Zmarły niedawno założyciel firmyApple, Steve Jobs, stał się ikoną dla grupy konsumentów-wyznawców, jak również swoich pracowników. Jego decyzjebyły uważane za nieomylne i „święte”. Po jego śmierci wy‑korzystano ów kult i jeszcze mocniej uderzono w tworzeniemarki Apple na podstawie „pamięci” o człowieku zwanymSteve Jobs. Zupełnie oddzielną sprawą jest talent mówczy AdolfaHitlera. W rzeczywistości, były to idealnie wyselekcjono‑wane techniki wywierania wpływu za pomocą emisji głosui przekazu pozawerbalnego, który miał poruszyć „serca” słu‑chaczy. Dietrich Eckart, jeden z głównych działaczy Stowa‑ 170\n22. Sekta, religia, firmarzyszenia Vril, trenował Adolfa Hitlera pod kątem technikwywierania wpływu podczas wystąpień publicznych. Moż‑na zatem powiedzieć, że był pierwszym w historii osobi‑stym coachem polityka ds. wystąpień publicznych. Eckartbył również spirytystą i zadeklarowanym masonem, choćarsenał jego umiejętności stanowiły nie siły nadprzyrodzo‑ne, ale narzędzia psychologiczne. Człowiek ten idealnie czy‑tał innych ludzi i potrafił to wykorzystać. Istotną rolę odegrał także symbol, czyli swastyka, po‑pularna w Azji, jako odniesienie do energetycznego stanuszczęścia. Swastykę zobaczyła w swoich wizjach MadameBławacka, naczelna spirytystka w czasach Adolfa Hitlera.Nie była ona jednak nazistką, a jej nauki zostały przez nazi‑stów przejęte i zinterpretowane w określony sposób. Praw‑dą jest jednak, iż Madame Bławacka była wydawcą pismaspirytystycznego „Lucifer”, a jej teorie na temat rasy aryj‑skiej w sposób naturalny stały się dobrą pożywką dla ide‑ologii nazistowskiej. Symbol, który zaś przekazała podczasjednej z wizji, jednoczył umysły wyznawców ideologii nazi‑stowskiej niczym krzyż, gwiazda Dawida lub muzułmańskipółksiężyc. Wracamy zatem do kluczowości logo firmy…Swastyka dawała wszystko: była znanym symbolem ger‑mańskiego boga Thora, a więc gotowym, nawiązującymdo przeszłości rasy niemieckiej znakiem, który można byłoswobodnie nadinterpretować. Swastyka i gest ręką, oddają‑cy hołd wodzowi, tworzyły nową tożsamość tłumu, którymkierował lider. Główne cechy stowarzyszenia Vril to: Kult lidera: lider staje się nieomylny w decyzjach, będącwyznacznikiem marki. 171\n23. Mentalizm Rytuały: wszystko podlega rytuałowi — przyjęcie człon‑ka, przysięga oraz wszelkie działania wewnątrz organizacji.W firmach wprowadza się rytuały przyjmowania pracowni‑ków oraz inne, jak rytuał kupowania produktu w punkciesprzedaży, aby tworzyć ponadświadomą jedność z klientemi kadrą pracowniczą. Symbol: istotne dla każdej firmy jest logo. Przykładowo,to Apple jest alegorią nadgryzionego jabłka, które w wersjilegendy miało być zatrute. Wieść (trudno powiedzieć, czyprawdziwa), głosi, iż człowiek, który wymyślił owo logo, byłnieakceptowanym przez społeczność homoseksualistą, a swo‑je upodobania do baśni o zatrutym jabłku przeniósł na rze‑czywistość, gdy zdecydował się odejść z tego świata na własnąrękę. Nadgryzione jabłko szybko stało się ikoną i znakiem roz‑poznawalnym dla rzeszy ludzi, identyfikujących się z firmą. Więzy krwi: nic nie tworzy metafizycznej więzi lepiej niżrodzina. Możemy mieć złą matkę lub ojca, ale na swój sposóbi tak będziemy wierni i pełni miłości do rodziców. Inaczejz ludźmi obcymi. Czy może być coś silniejszego niż wpojeniespołeczeństwu, iż każdy obywatel jest członkiem rasy aryj‑skiej, w dodatku zagrożonej przez wrogich Żydów? Na ryn‑ku amerykańskim tylko jedna firma, której nazwy pozwolęsobie mimo wszystko nie podać, odnotowała zysk w czasachkryzysu gospodarczego, gdyż jej pracownicy czuli się takprzywiązani do pracodawcy, iż zgodzili się nie tylko na obcię‑cie pensji, ale także na namawianie klientów (skuteczne) dozapłacenia wyższej i zarazem dobrowolnej ceny za bilet. Nawiązanie do przeszłości: korporacja może, tak samojak ugrupowania ideologiczne i polityczne, nawiązywać do 172\n24. Sekta, religia, firmazamierzchłych czasów, tworząc „mit organizacji”. Coca-Co‑la czy Coco Channel jawnie odnoszą się do swojej histo‑rii, budując mit starych i przez to docenianych firm, któretowarzyszą nam od lat, ciesząc się ogólnym uwielbieniem.Oczywiście, odbywa się to przez kształtowanie historii, gdyżreklamy, mówiące o początkach firmy i jej rozwoju, nie za‑wsze muszą przekazać każdy szczegół… Młot na czarownice — tworzenie fanatyzmu grupyMłot na czarownice to nie tylko książka. Była to publika‑cja, stanowiąca źródło cierpień i śmierci tysięcy osób nakontynencie. Księgę, składającą się z trzech tomów, spisałdominikański inkwizytor, Heinrich Kramer. Do publikacjidoszło w roku 1487. Prawną moc księdze, stanowiącej przewodnik tropieniaczarownic oraz metod ich przesłuchiwania, nadał papieżInnocenty VIII, potwierdzając m.in. zwierzchność inkwi‑zytorską Heinricha Kramera na terenie Bremy, Moguncji,Kolonii oraz Salzburga. Inkwizytor nabył w ten sposób nietylko upoważnienie do działania, ale także misję walki z sza‑tanem. Księga i zarazem rozporządzenie nakazuje książętomowych prowincji aktywnie wspierać inkwizycję, zwalczającczarną magię i przede wszystkim czarownice. Co ciekawe, księga nawet nie stara się stworzyć „nowejjakości”, lecz umiejętnie kodyfikuje oraz interpretuje znane 173\n25. Mentalizmi przyjęte wierzenia ludowe, czerpiąc z „Formicarius”, a tak‑że z „Directorium Inquisitorum”. Opierając się na owychwierzeniach, autorzy przekonują, iż czarna magia jest zjawi‑skiem faktycznym, opisując formy tak złowieszczej prakty‑ki, równocześnie oferując skuteczne „radzenie” sobie z cza‑rownicami (de facto proces wykrywania czarownic oraz ichsądzenia i mordowania). Z dzisiejszych informacji wynika, że słynny inkwizy‑tor i zarazem autor księgi był fanatycznie nienawidzącymkobiet człowiekiem, którego zawód miłosny miał dopro‑wadzić do twierdzenia, iż kobiety są z natury kłamliwe,grzeszne i służą szatanowi. Był to niewątpliwe mecha‑nizm tłumaczenia własnych niepowodzeń emocjonalnychw związku interpersonalnym za pomocą próby udowod‑nienia społeczeństwu, które formułuje sądy, że winnyminiepowodzeń emocjonalnych są właśnie kobiety. Zna‑mienne jest, iż odezwa bazuje na społecznych przeko‑naniach, będąc równocześnie nakierowaną na aprobatętegoż społeczeństwa (przyznanie racji w sporze). To bo‑wiem społeczeństwo wydało „wyrok” na Heinricha Kra‑mera — ówczesny system nobilitacji społecznej wykluczałnieudacznictwo w stosunkach z kobietami, co zostałododatkowo wzmocnione (zapewne) sposobem wychowa‑nia, który jednak z naszej perspektywy jest niejasny dlakonkretnej jednostki. Rozumiemy już, dlaczego tak ważnebyło dla autora publikacji, aby nie kto inny, jak społeczeń‑stwo, w jakim żył, osądziło winowajcę. Mamy więc ostro zarysowane granice między mężczyznąa kobietą, przy czym kobieta uważana jest za istotę mało ro‑ 174\n26. Sekta, religia, firmazumną, emocjonalną, a także łasą na magiczne sztuczki sza‑tana. Nietrudno się domyślić, że społeczeństwo zdominowa‑ne przez mężczyzn z wielką dozą radości przyjęło możliwośćukarania własnych niepowodzeń. Należy bowiem zauważyć, iżczarownice winiono za wszelkie problemy życia społecznego— od nieurodzaju po epidemię. W czasach, w których medy‑cyna oraz nauka nie były tak rozwinięte jak dziś, prosta receptana codzienne bolączki wydawała się aż nadto zachęcająca… Inkwizytorzy nie martwią się o pomówienia, wskazującoczywiście na potrzebę eliminacji takich informacji, przy‑znając jednak, że plotka ma znamiona dowodu w sprawiesądowej. Do tego dochodzi nieomylność sądzących, jakoosób odpornych na działania szatana. Tortury stają się zaśjednym ze sposobów na wydobywanie zeznań z czarownic.Znamienny może tu być przykład „próby wody”, polegają‑cy na wrzuceniu podejrzanej kobiety do jeziora. Jeżeli do‑mniemana wiedźma utopiłaby się, znaczyłoby to, iż byław istocie niewinna. Jeżeli zaś ukryta czarownica zaczęłabyunosić się na wodzie (mimo skrępowanych uprzednio rąki nóg), uznano by ją za czarownicę i spalono na stosie —uwidacznia to nam mentalność ówczesnego społeczeństwa. Ciekawostką okazuje się postać samego Kramera podkątem opinii osób postronnych. Biskup Brescii wskazywałbowiem w oficjalnym liście do kancelarii watykańskiej, iżniedoszły jeszcze inkwizytor to zdziecinniały konformista.Była to reakcja na plany Kramera — wytropienie czarow‑nic. Zdrowy rozsądek nie towarzyszył biskupom długo… Poniżej pozwoliłem sobie wypisać główne cechy wpływuopisanej powyżej księgi. Zaznaczam na wstępie, że skrypt 175\n27. Mentalizmzawiera opis zastosowania narzędzi wpływu, które w tymwypadku zostały stwierdzone. Główne cechy księgi Młot na czarownice to: Autorytet nadany przez instytucję: papież ofiarował inkwi‑zytorom moc całego kościoła. Podobnie działa mechanizmw życiu codziennym. Wiele osób może budować własny au‑torytet i nieomylność, powołując się na autorytet instytucji(jest to normą w biznesie i w badaniach naukowych). Misja: misję może pełnić każdy. W organizacjach misjapowinna być codziennością dla pracowników. Każdy z nichpowinien rozumieć cele i motywatory firmy. Uprawomocnienie: papież sprawił, że księga stała się li‑terą prawa, pozostawiając równocześnie ogromne pole doswobodnej interpretacji oraz odwołania się do guru (in‑kwizytor). Instytucja może zatem uprawomocnić nawetnajwiększą bzdurę. Inni ludzie często bowiem przyjmują zaprawdy to, co w istocie jest głupotą, popartą przez społe‑czeństwo oraz właśnie instytucje, które kierują ich życiem. Hierarchia: obowiązkiem książąt była współpraca z in‑kwizytorami. Wdrożenie władz w proces sądowniczy byłogenialnym posunięciem. W ten właśnie sposób ludowe ru‑szenie i emocje znajdują ujście w tych, którzy mają nimirządzić. De facto ludność sama standaryzuje proces, a jedy‑nie pozwala władzy na jego egzekwowanie. Ludowe wierzenia — odzwierciedlenie: księga utwierdzaspołeczeństwo w swoich przekonaniach, formułując i kody‑fikując zbrodnicze dążenia jako prawo. Lud staje się zatemsędzią w sprawie domniemanych czarownic, wymierzająctakże karę — bezpośrednio albo też pośrednio, poprzez 176\n28. Sekta, religia, firmainkwizytorów. W firmach wierzenia występują w formiewytyczania standardów w sposób nieformalny (dyscyplino‑wanie pracowników przez zaangażowaną kadrę kierowniczączy też etykieta zachowania względem klientów). Strach przed epidemią i nieurodzajem: obecnie wydawaćsię to może abstrakcyjne, ale w czasach inkwizycji codzien‑nością było zmaganie się z klęskami nieurodzaju, a takżez epidemiami. Za takie stany rzeczy karano czarownice,które miały niejako ściągać nieszczęścia na wioski i mia‑steczka. Nie może to dziwić. Gotowe odpowiedzi byłyidealną pożywką dla tłumów, spragnionych leku na swojeprzypadłości. Każda firma boi się krachu i kryzysu. Lepiejzatem znaleźć winnych tego stanu, który prędzej czy póź‑niej się pojawi, niż czekać. Kodeks: księga jest swego rodzaju kodeksem, który po‑kazuje proste rozwiązanie, składając obietnicę poprawy losuw przypadku wypełnienia zapisanych postanowień (Bibliai Koran, a także wszelkie inne księgi religijne robią to samo,oczywiście nie mając — choć wiele osób ma pogląd odwrot‑ny — tak negatywnego wpływu na istoty ludzkie). Kodekszachowań w firmie jest idealnym panaceum na pracowniczebunty. Należy stworzyć prosty i konkretny zbiór zasad. Wnioskowanie pionowe: autorzy tekstu wywodzą swojepoglądy od prostych prawd, które kiedyś były niekwestio‑nowane, niczym obecnie kulistość Ziemi. Zauważają oni, iżprzyznanie, że istnieją Bóg i szatan (zgodnie z Pismem Świę‑tym) pociąga za sobą praktyki właśnie szatańskie. Bazuje sięzatem na prawdach ogólnie przyjętych, aby stworzyć poglądyzupełnie nowe. W firmie można powoływać się na kodeksy 177\n29. Mentalizmwcześniejsze lub osobiste „guru” (przykład: Steve Jobs), któ‑rych de facto nie było albo stanowiły jedynie kolejny twórzarządu. Wnioski powinny zakładać u podstawy prawdy uni‑wersalne i przyjęte od dawna (Ciężka praca → Postać założy‑ciela firmy → Zaangażowanie kadry pracowniczej). Postać guru: inkwizytor był nie tylko swego rodzaju in‑stytucją odniesienia w kwestii prawd księgi, ale też stanowiłlidera grupy. Lider był w tym wypadku chroniony przezsamego Boga, będąc odpornym na wpływ szatana. Każdafirma powinna mieć swojego guru — jeżeli jeszcze go niema, niech stworzy, czerpiąc z dobrego scenariusza i rzeczy‑wistej postaci z przeszłości albo… teraźniejszości. Mobilność grupy: co intrygujące, grupa miała istotępłynną, będąc formowaną czasem jednorazowo w danejmiejscowości pod wpływem euforii tłumu — pojawiała siętak samo dynamicznie i niespodziewanie jak znikała. Mo‑bilność metafizycznej grupy, która w tym wypadku miałamiejsce, jest naprawdę zaskakująca. Podobnie można stwo‑rzyć grupy konsumentów-wyznawców, którzy będą się for‑mować niezależnie od działań lokalnych firmy. Wyznawcypowinni rozumieć cele i motywy firmy, jednocześnie będącjej „przedłużeniem” (przykład: namawianie do kupna mo‑tocyklu Harley przez konsumentów owej marki). Tortury: pozwalały społeczeństwu wyładować negatywneemocje. Agresja oraz brutalność zachowań wskazywała naniesłychane poczucie lęku. Syndrom przypominał zbiorowemordy w świecie Majów, gdzie kapłani wyrywali serca ofiar.W tym wypadku nierzadko dochodziło do publicznych formlinczu, sądu, a także spalenia i tortur domniemanej czarow‑ 178\n30. Sekta, religia, firmanicy. Podobnie występuje tu instytucja kapłanów, którzyegzekwują karę wraz z ludem (choć Majowie byli bardziejzdyscyplinowani w tym aspekcie) oraz poczucie zmienianialosów grupy. Oczywiście, w organizacji nie stosujemy tortur,ale jednak jak wiele razy zdarzyło się nam, iż nieoficjalniestosujemy psychiczną presją i ostracyzm? Do tego nie nama‑wiam, bo nie ma to na celu kontroli grupy, ale pozwolenieujścia jej (a czasem własnym) negatywnym emocjom. Proces dochodzeniowy: autorzy wytyczyli prosty procesdochodzeniowy, który mógł być zastosowany przez szaregoobywatela. Często bowiem dochodziło do samosądów podprzewodnictwem lokalnych liderów opinii — merów czyteż osób pełniących ważne funkcje dla danej społeczności.Organizacja może stworzyć własny proces dochodzeniowyw przypadku nielojalności pracownika. Proces jednak jestwdrażany przez samych pracowników. Instytucja (firma): uprawomocnienie na podstawieautorytetu (np. zdobycie partnerów biznesowych, którzywchodzą w zakres tzw. CEO — odpowiedzialnej społeczniedziałalności, jak ochrona środowiska lub pomoc finanso‑wa dla niepełnoletnich) → Uprawomocnienie misji firmy→ Hierarchia wdrażania przekazu firmy (władze lokalne,państwowe, wszelkie instytucje władzy) → Bazowanie nawierzeniach społeczeństwa (potwierdzanie opinii i potrzeb)→ Kodyfikacja opinii społeczeństwa w firmowym prze‑kazie reklamowym (spełnianie potrzeb społeczeństwa) →Wnioskowanie pionowe (wychodzenie z prostych założeń,jak „każdy chce być szczęśliwy, więc każdy ma prawo —de facto zakup produktu — do szczęścia”) → Postać guru 179\n31. Mentalizm(przykład Steve’a Jobsa) → Mobilność grupy konsumen‑tów, niezależnie od lokalizacji przekazów reklamowychi promocyjnych (wdrażanie przekazu w określoną grupęspołeczną, która ma wspólny wyznacznik — emeryci, mło‑dzi ludzie zainteresowani modą, niezależni przedsiębiorcy)→ Proces dochodzeniowy, który może zostać zrozumianyi wprowadzony przez każdego konsumenta — staje się onmisjonarzem firmy. Instytucja (osoba): Uprawomocnienie na podstawie au‑torytetu (np. zdobycie recenzji albo też wsparcia osób, któreznane są jako autorytet w interesującej nas dziedzinie) →Uprawomocnienie misji osoby (zapożyczenie autorytetuekspertów) → Hierarchia wdrażanie przekazu osoby za po‑mocą instytucji, które działają w społeczności w systemiehierarchicznym i kształtują opinię społeczności (kościoły,urzędy, uczelnie, ośrodki akademickie). → Bazowanie nawierzeniach rozmówcy (potwierdzanie potrzeb i opinii) →Kodyfikacja potrzeb i opinii rozmówcy + ukazanie „speł‑niania” jego potrzeb → Postać guru (zazwyczaj pozwala nato wdrożenie procesu spowiedniczego i uzależnienie emo‑cjonalne rozmówcy) → Mobilność grupy wyznawców-mi‑sjonarzy → Proces dochodzeniowy, który prowadzi do na‑szych racji (przedstawiamy podczas interakcji nasz punktwidzenia, oferując dwie możliwości: angaż osobisty odbior‑cy / angaż osobisty + nasza pomoc. Liczymy, iż wybranazostanie opcja druga). 180\n32. Złote Myśli polecają Manipulacja neuroperswazyjna Jacek Ponikiewski Każdy z nas może odkryć swoje siły wpływu, istnienia których nawet się nie domyślał.Ten, kto potrafi bezpośrednio wpływać na umysł drugiego człowieka,wpływa na jego decyzje. Może na przykład przyspieszyć bicie jegoserca albo wręcz przeciwnie, uspokoić go w stresującej sytuacji. Aleto dopiero początek! Możliwości są znacznie większe. Co powiesz naprowadzenie rozmowy w taki sposób, by notorycznego sceptyka za‑mienić w religijnego wyznawcę wybranej firmy lub produktu?„Jeżeli podczas negocjacji na podstawie małego gestu rozpoznamywewnętrzny stan naszego partnera, będziemy wiedzieć, co i jak mó‑wić, aby osiągnąć swoje cele. Wykrywając lęk, dajemy bezpieczeń‑stwo. Odczytując zaś dezaprobatę, wiemy, że nasza oferta nie jest dladrugiej strony zadowalająca...”.Jacek Ponikiewski Książkę zamówisz na stronie Złotych Myśli:http://manipulacja-neuroperswazja.zlotemysli.pl\n33. Złote Myśli polecają NLP według Dantego Jan Raudner Powstało wiele książek na temat NLP, ale mało która z nich traktuje ten temat w takniezwykły i trafiający do umysłu czytelnika sposób. Autor, skupiającsię bardzo na praktycznych aspektach, zadaje pytania i pomaga zna‑leźć na nie odpowiedzi. Ale nie idzie na łatwiznę. Wykorzystuje NLP,aby odkrywać kluczowe aspekty naszego życia i pokazywać, jaki mająwpływ na to, co osiągamy, jakimi ludźmi jesteśmy i jakimi możemysię stać.„Zastosowanie psychosemantyki w życiu prywatnym i zawodowym,w każdym kontakcie z ludźmi może poprawić rozumienie wypowie‑dzi, a przede wszystkim pomóc budować poprawne relacje. Istotąpsychosemantyki, nauki łączącej znaczenie informacji i badającejreakcję na nią, są odpowiedzi na pytania: Jak będzie rozumiana in‑formacja i jaka będzie reakcja? Jaka będzie decyzja będąca efekteminformacji?”.Możesz się o tym przekonać, czytając tę książkę. Książkę zamówisz na stronie Złotych Myśli: http://nlp-wedlug-dantego.zlotemysli.pl\n34. Dlaczego warto mieć pełną wersję? Publikacja "Mentalizm" zawiera nowatorskie i docenione przez ekspertów metody wywierania wpływu, które bazują na nowych technikach, jak analiza napięcia mięśniowego rozmówcy, albo też na nieznanych do tej pory konspektach psychoanalitycznych rozmów służb specjalnych. Wiedza ta zaadaptowana jest do zastosowań w życiu codziennym i biznesie. Książka zawiera techniki medytacyjne, mentalne, które autor stosuje prawdopodobnie jako jedyny w Polsce trener. Dzięki tej książce m.in.: - nabędziesz arsenał nietuzinkowych technik wywierania wpływu, od werbalnych do analizy napięcia mięśniowego rozmówcy lub analizy hormonalnej na podstawie stanów emocjonalnych; - zbudujesz własną sylwetkę mentalną, dzięki której będziesz działać skutecznie i jednocześnie zgodnie z wyznawanymi wartościami; - będziesz mógł pracować również z energią, dzięki ćwiczeniom mentalnym pochodzącym z początków cywilizacji zachodniej, które na rynku szkoleń są novum, lecz novum skutecznym. „To książka dla tych, którzy w swoim działaniu kierują się nie tylko skutecznością, ale także (a może przede wszystkim) prawdą i szczerością. Co zrobić, by w poniedziałek rano nie być niezadowolonym, udając się do pracy, by w środę nie myśleć z tęsknotą o piątku, by w sobotę nie martwić się, że w niedzielę kończy się weekend? Życie jest chwilą. Książka Jacka Ponikiewskiego pokazuje, jak z tej chwili korzystać. Słynne carpe diem nabiera nowego znaczenia. Jeśli więc i Ty traktujesz osiągnięcie sukcesu jako środek, a nie jako cel, to jest idealna książka dla Ciebie!” – Jagoda Bloch Pełną wersję książki zamówisz na stronie wydawnictwa Złote Myśli http://mentalizm.zlotemysli.pl Dodaj do koszykaPowered by TCPDF (www.tcpdf.org)


Kuchnia PROzdrowotna: Ciasto ucierane z węgierką i kokosową kruszonką\nCiasto ucierane z węgierką i kokosową kruszonką\nHej!. Dziś mała wariacja typowo jesiennego ciasta :). Bogate w witaminy i minerały śliwki bardzo dobrze odżywiają organizm. Dzięki dużej ilości pektyn rewelacyjnie oczyszczają jelita i stanowią dobrą ochronę przed rakiem jelita grubego. W kruszonce za to znajdziecie pokaźną ilość nierafinowanego oleju kokosowego który doskonale wzmacnia odporność organizmu, dobrze wpływa na zęby i co ciekawe pomaga przy odchudzaniu. Nasze ciacho to klasyka z lekką zdrowotną wariacją która nie dość że jest smaczna to oddala skrupuły po zjedzeniu kilku kawałków :). Polecam do popołudniowej kawki :)\nNa tortowicę o średnicy 26cm\n1/2 szklanki oleju kokosowego nierafinowanego (o konsystencji półmiękkiej)\n1/2 szklanki mąki pszennej tortowej + 3 pełne łyżki mąki krupczatki\n1 i 1//2 szklanki mąki pszennej tortowej\n4 jajka L EKO\n3/4 szklanki cukru lub 1 szklanka jak wolicie słodsze\n30 szt. śliwek węgierek (wydrylowanych i przekrojonych na pół)\n1/ Składniki na kruszonkę zarobić i odstawić na 20 minut do lodówki\n2/ Jajka zmiksować z cukrem, stopniowo dodawać porcjami mąkę z proszkiem do pieczenia oraz roztopione masło.\n3/ Przelać ciasto na wysmarowaną masłem i bułką tartą tortownicę, poukładać połówki śliwek skórą do ciasta, lekko zagłębiając je w cieście.\n4/ Wyjąć kruszonkę z lodówki i posypać po cieście równomiernie.\n5/ Piec 30-35 min w 180 stopniach na termoobiegu. SMACZNEGO!\nEtykiety: Ciasta, ciasto ucierane, ciasto ze śliwkami, cook tobi, kuchnia prozdrowotna, olej kokosowy, szybkie ciasto, śliwka węgierka\nMake Life Green 15 września 2015 14:24\ngin 16 września 2015 09:22


Nowy projekt ustawy o TK autorstwa PiS - - Prawnik.pl - polskie prawo, adwokaci, radcowie prawni, notariusze, kancelarieLogowanie / RejestracjaNazwa:Hasło:Nie pamiętam hasła »Wyślij nowe hasło na mój e-mail »Uzyskaj dostęp\nkliknij tutaj aby uzyskać pomoc »PrenumerataKonferencjeKomunikatywpisz frazę, którą chcesz wyszukaćStrona głównaPrzegląd prasyNowości wydawniczeGalerieParemie łacińskieKalendariumBaza kancelariiBiblioteka e-poradnikówNewsletterWiadomościAdwokaciRadcowieProkuratorzySędziowieKomornicyNotariuszeAplikanci i studenciLudzie prawaPrawoW kancelariachOpiniePrawo w praktyceOrzeczeniaREKLAMANowy projekt ustawy o TK autorstwa PiS-Tekst+29.04.2016, 20:53; Aktualizacja: 29.04.2016, 21:49TweetWyślijDrukujDo marszałka Sejmu wpłynął projekt nowej ustawy o Trybunale Konstytucyjnym autorstwa PiS. Swój projekt złożyli także posłowie PSL, ale jest to nowelizacja do obowiązującej już ustawy o TK.ReklamaZgodnie z nowym projektem PiS - tak jak dotychczas - w skład TK wchodzi 15 sędziów, a ich kadencja trwa 9 lat. Projektodawcy proponują za to orzekanie w trzech rodzajach składów: pełnym składzie, składzie siedmiu sędziów i w składzie trzech sędziów.W projekcie zapisano, że rozprawa w pełnym składzie wymaga udziału co najmniej 11 sędziów trybunału. "Tak określone kworum ma być gwarancją, że przy orzekaniu w najważniejszych sprawach posiadających szczególne znaczenie dla państwa, w wydaniu rozstrzygnięcia będzie brał udział zawsze cały lub prawie cały skład trybunału, co będzie miało wpływ na kształtowanie autorytetu wydanego orzeczenia oraz samego organu" - czytamy w uzasadnieniu.Projekt zakłada również, że w pełnym składzie TK ma orzekać w sprawach: sporów kompetencyjnych pomiędzy centralnymi konstytucyjnymi organami państwa, o stwierdzenie przeszkody w sprawowaniu urzędu przez prezydenta oraz powierzeniu marszałkowi Sejmu tymczasowego wykonywania obowiązków prezydenta, zgodności z konstytucją celów lub działalności partii politycznych, z wniosku prezydenta o stwierdzenie zgodności ustawy z konstytucją przed jej podpisaniem lub umowy międzynarodowej z konstytucją przed jej ratyfikacją, a także "o szczególnej zawiłości".\nz projektem TK orzeka w pełnym składzie w sprawach o szczególnej zawiłości, z inicjatywy prezesa TK, a także gdy z wnioskiem o uznanie sprawy za szczególnie zawiłą do trybunału zwróci się prezydent, prokurator generalny, trzech sędziów TK lub skład orzekający wyznaczony do rozpoznania danej sprawy.Po wejściu w życie nowych przepisów, w składzie siedmiu sędziów rozstrzygane mają być m.in. sprawy dotyczące zgodności ustaw albo ratyfikowanych umów międzynarodowych z konstytucją,\na w składach trzech sędziów – sprawy konstytucyjności innych aktów normatywnych. PSL też ma pomysłLudowcy proponują, żeby "sześciu sędziów, co do których istnieje obecnie konflikt" - czyli trzech wybranych przez Sejm poprzedniej kadencji, od których prezydent Andrzej Duda nie odebrał ślubowania oraz trzech sędziów wybranych w obecnej kadencji, przeszło w stan spoczynku. Następnie nowi sędziowie zostaliby wybrani już według zmienionych zasad. PSL proponuje, by wybór sędziów TK pozostawić Sejmowi, zmianie ma ulec jedynie wymagana większość. Ponadto, autorzy projektu chcą przekazać kompetencje do zarządzenia ogłoszenia orzeczenia TK samemu trybunałowi, z jednoczesnym wprowadzeniem przepisu, że nieogłoszone dotychczas orzeczenia podlegają publikacji "w starym trybie" - czyli przez prezesa Rady Ministrów w terminie 7 dni od wejścia w życie ustawy konsensualnej. Takie rozwiązanie - według PSL - to uniezależnienie władzy sądowniczej od władzy wykonawczej. PSMateriał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Zapoznaj się z regulaminem i kup licencjęTweetWyślijDrukujŹródło:Prawnik.plTagi:Trybunał KonstytucyjnyWięcej na ten tematArtykuły płatneArtykuły bezpłatneArtykuły powiązaneKontrola konstytucyjności. FAQŚledź nas na:REKLAMAPrenumerataE-wydanieLicencjeprzejdź do e-wydania DGPPolecamyRising Stars 201630 wschodzących gwiazd prawaPodium 5. edycji konkursu Rising Stars Prawnicy – liderzy jutra 2016 zdominowały kobiety - adw. Karolina Schiffter, prawnik Magdalena Pszczółka i adw. Małgorzata Mączka-Pacholak.


Libia - to nie zamach stanu ale ludowe powstanie | Władza Rad 1917 - komunizm, marksizm, socjalizm, trockizm\nW Ameryce Łacińskiej toczy się dyskusja na temat wydarzeń w Libii. Artykuł ten wyjaśnia stanowisko IMT [Międzynarodowa Tendencja Marksistowska, przyp. red. WR], która wspiera powstańców libijskich, będąc jednocześnie przeciwko jakiejkolwiek imperialistycznej interwencji. Badamy także krytycznie pozycję zajętą przez Hugo Chaveza i Fidela Castro.\nRządy Wenezueli i Kuby prawidłowo występują przeciwko imperialistycznym interwencjom w Libii. Skrytykowały one hipokryzję krajów, które ubolewają nad łamaniem praw człowieka w Libii, podczas gdy w tym samym czasie biorą udział w imperialistycznych wojnach w Iraku i Afganistanie oraz wspierają represje Izraela wobec ludności palestyńskiej.\nWenezuelski ambasador przy ONZ, Jorge Valery wyjaśnił: „Kto odpowiada za ponad milion zabitych w Iraku? Kto odpowiada za nieustającą masakrę Palestyńczyków? Dlaczego odpowiedzialni za to ludobójstwo i zbrodnie przeciwko ludzkości – które są znane międzynarodowej opinii publicznej – nie zostali postawieni przez Międzynarodowym Trybunałem Sprawiedliwości? Co robi Rada Bezpieczeństwa, że ta straszliwa masakra nadal trwa?”\nDość poprawnie reprezentant Wenezueli potępił rzeczywiste cele imperialistycznych interwencji w regionie: „Ci, którzy promują użycie siły wobec Libii, nie dążą do obrony praw człowieka, lecz do ustanowienia protektoratu po to, aby te prawa łamać. Jak zawsze w sprawie najbogatszego w surowce kraju Bliskiego Wschodu.”\nLudność Iraku jest dowodem prawdziwości tych słów. Waszyngton znalazł pretekst (tzw. „broń masowego rażenia”), aby zaatakować Irak. Wszystko po to, aby uzyskać kontrolę nad bardzo ważnymi zasobami ropy naftowej. Celem inwazji nie było „ustanowienie demokracji” i z pewnością jest demokracja jest słaba pod rządami premiera Maliki. Tysiące Irakijczyków demonstrowało w zeszłym miesiącu, żądając elektryczności, wody, chleba i pracy. Ludzi tych spotkały brutalne represje ze strony rządowych sił, byli zabici, ranni, aresztowani oraz porwani. I nikt nie sugeruje postawienia rządy irackiego przed Trybunałem!\nONZ to w rzeczywistości farsa. To ciało, które jedynie odzwierciedla dominację amerykańskiego imperializmu. Kiedy USA są w stanie przeforsować rezolucję usprawiedliwiająca ich akcje, używają ONZ jako listka figowego. Kiedy z różnych powodów nie są w stanie uzyskać zgody ONZ, ignorują to i robią swoje. I wreszcie kiedy rezolucje przemawiają przeciwko imperialnym celom, (np. przeciwko blokadzie Kuby oraz o potępieniu izraelskich opresji wobec Palestyńczyków), Stany Zjednoczone po prostu lekceważą je. Podczas ostatniej rezolucji w sprawie potępienia izraelskiego osadnictwa na palestyńskiej ziemi, USA użyły swojego veta, aby zablokować uchwałę. Wszystko dla sprawiedliwości i praw człowieka…\nPodczas ostatnich kilku dni było dużo hałasu oraz konkretnych akcji imperialistycznych krajów odnoście Libii. Stany Zjednoczone przemieściły na Morze Śródziemne dwa okręty wojenne, USS Ponce i USS Kearsarge, z helikopterami i myśliwcami na pokładzie. Pod przykrywką tzw. „interwencji humanitarnej” imperialne siły (USA, Wielka Brytania, Francja oraz Włochy) dyskutują, jakie środki podjąć w obronie własnych interesów. Kraje europejskie są głównie zaniepokojone możliwych napływem uchodźców. Inna obawa dotyczy utraty kontroli nad źródłami ropy naftowej oraz wpływy rewolucji Arabskich na cenę tego surowca oraz oczywiście wpływu tych dwóch czynników na kapitalistyczne gospodarki.\nNajbardziej rozważana opcją jest „strefa bez lotów”, która jest popierana zarówno przez senatora Republikanów Johna McCaine’a jak i demokratycznego senatora Johna Kerry’ego. Ze swoich własnych powodów brytyjski premier David Cameron również robi dużo hałasu, usiłując przywrócić Wielkiej Brytanii rolę w światowej polityce, której jednak nie jest już ona w stanie odgrywać.\nPrawda jest taka, że nawet ograniczona interwencja w postaci strefy bez lotów może być ryzykowna i trudna do wprowadzenia w życie. Sekretarz Obrony USA Robert Gates przyznał, że „Jest dużo, powiedzmy szczerze, luźnej dyskusji na temat zbrojnych działań”. Przestrzegł przed skutkami takiej akcji: „Strefa bez lotów zaczyna się od ataku na Libię w celu zniszczenia jest obrony przeciwlotniczej. To sposób na wprowadzenie takiej strefy… To także wymaga większej liczby samolotów, niż mieści jeden lotniskowiec. A zatem jest to duża operacja w dużym kraju.”\nSiły USA są obecnie zaangażowane w Iraku i Afganistanie, jak podkreślił: „Jeżeli przemieścimy cenne siły, to jakie będą konsekwencje dla Afganistanu i Zatoki Perskiej? I czy nasi sojusznicy są gotowi na takie działanie?”\nJednak główna obawa imperialistów w sprawie ewentualnej interwencji to ostra reakcja innych państw regionu. Masy są zmęczone imperializmem i wzbierająca w świecie arabskim fala wyraźnie kieruje się przeciwko wspieranym przez Amerykę reżimom. Gates udowodnił, że amerykańska klasa rządząca obawia się tego, gdy powiedział: „Musimy poważnie przemyśleć użycie siły także w innych krajach Bliskiego Wschodu”.\nTe rozważania oczywiście nie mogą wykluczyć interwencji zbrojnej w Libii lub innych krajach regionu, jeżeli interesy rządzących zostałyby zagrożone. Jednakże udowodniły one, że USA zostały zaskoczone falą rewolucji i nie są w stanie kontrolować jej w celu uzyskania pomyślnego dla Ameryki przebiegu.\nW odpowiedzi na imperialistyczne manewry i niekonsekwencję w podejściu do praw człowieka i zbrodni przeciwko ludzkości, Kuba i Wenezuela prawidłowo obnażają hipokryzję imperialistów i działają przeciwko interwencji zbrojnej w Libii.\nJednakże kroki podjęte przez oba kraje są podważane przez fakt, iż Chavez i Castro są postrzegani jako sprzymierzeńcy Kaddafiego, zamiast jako ci, którzy wspierają libijskie masy w walce przeciwko reżimowi.\nTo prawda, że wenezuelski ambasador przy ONZ powiedział w swoim przemówieniu, iż Wenezuela „pozdrawia arabskie społeczeństwa, które są w trakcie pokojowego i sprawiedliwego dążenia do zmiany oraz poszukiwania lepszej przyszłości poprzez pokojowe rozwiązania”. Ale w tym samym czasie Fidel Castro stwierdził, że problem, z którym przyszło się mierzyć Libijczykom, jest zgoła odmienny niż ten, z którym mierzyli się Egipcjanie i Tunezyjczycy. Dodał też, że „podczas gdy nie ma wątpliwości, że twarze protestujących w Benghazi wyrażają prawdziwe oburzenie, ma miejsce ogromna kampania kłamstw prowadzona przez media, której Celej jest zmylenie międzynarodowej opinii publicznej”.\nHugo Chavez natomiast powiedział, że „odmawia potępić Kaddafiego, który był bardzo długo przyjacielem Wenezueli”, ponieważ nie posiada wystarczających informacji na temat sytuacji. Jako przykład podał 11 kwietnia 2002 r., kiedy światowe media oskarżyły Chaveza o użycie armii przeciwko nieuzbrojonym demonstrantom. Jak wszyscy wiemy, zostało później dowiedzione, że wszystko zostało ustawione, włącznie z wynajętymi snajperami, strzelającymi do tłumu.\nJednakże sytuacja w Libii jest kompletnie inna. W Wenezueli mieliśmy do czynienia z reakcyjnym ruchem przeciwko demokratycznie wybranemu rządowi, który zamierzał przeprowadzić postępowe reformy i przeciwstawiał się imperializmowi. W Libii natomiast doszło do ludowego powstania przeciwko reżimowi, który na różne sposoby współpracował z imperializmem.\nW pewnym zakresie można zrozumieć pomyłkę Wenezueli w sprawie prawdziwej istoty wydarzeń w Libii. Wenezuelczycy nie wierzą kapitalistycznym mediom, kompletnie skompromitowanym po zajściach 2002 roku. Ponadto antyrewolucyjna opozycja w tym kraju zamierza przejść na stronę arabskiej rewolty, mówiąc, że następnym dyktatorem do obalenia będzie Hugo Chavez.\nTo także kwestia informacji, że wenezuelscy antyrewolucjoności otrzymują pomoc od Waszyngtonu. Wiele razy organizowali akcje uliczne, by udowodnić, że Chavez to tyran, przeciwko któremu istnieje szeroka opozycje (11 kwietnia 2002, podczas lokautu ropy naftowej w grudniu 2002, guarimba 2004, studenckie protesty w obronie RCTV etc). Nie zawahają się zrobić tego ponownie. Jednakże w świecie arabskim opozycja to ruch przeciwko Stanom Zjednoczonym wspierającym reżimy.\nPrawdą jest, że Kaddafi doszedł do władzy na fali ruchu mającego szerokie poparcie, a wymierzonego przeciwko zepsutej monarchii Idrisa w 1969 r. W latach 70. Pod wpływem wcześniejszej fali rewolucji oraz światowej recesji w 1974 r. reżim skręcił w lewo, kierując się przeciwko imperializmowi i kapitalistycznej własności. Bazując na bogactwie ropy naftowej i małej liczbie ludności, Kaddafi był w stanie przeprowadzić wiele postępowych reform i zasadniczo podnieść standard życia przytłaczającej większości Libijczyków.\nJednakże po upadku ZSRR reżim otworzył się na imperializm. Już w 1993 r. przyjęto prawo umożliwiające zagraniczne inwestycje. Zaś po upadku Saddama Husajna w 2003 r. zawarł wiele umów z imperialistami, zakładających rozbrojenie lub wypłatę odszkodowań za zamachy bombowe. Reżim stał się partnerem imperializmu w tzw. „wojnie z terroryzmem” i UE w budowaniu europejskiej fortecy przeciwko nielegalnej imigracji z Afryki.\nDopełniła tego prośba o włączenie do WTO, utworzenie specjalnych stref ekonomicznych, prywatyzacja wielu sektorów gospodarki, pozwolenie międzynarodowym koncernom za eksploatację ropy oraz wycofanie subsydiowania żywności. Celem była nawet stuprocentowa prywatyzacja. Działania te doprowadziły do wzrostu bezrobocia (pomiędzy 20% a 30%), biedy i nierówności, co odegrało znaczącą rolę w przygotowaniu nastrojów rewolucyjnych.\nW swoim ostatnim artykule na temat sytuacji, Fidel Castro zaznaczył, że „jest niezaprzeczalnym faktem, iż w ostatnim czasie relacje między USA i NATO a Libią były znakomite.” Dodał też, że „Libia otworzyła strategiczne sektory gospodarki, takie jak produkcja i sprzedaż ropy naftowej, dla zagranicznych inwestycji, a wiele uprzednio państwowych przedsiębiorstw zostało sprywatyzowanych. Kluczową rolę w tym procesie odegrał Międzynarodowy Fundusz Walutowy. W rezultacie Aznar był pełen podziwu dla Libii, a wtórowali mu Blair i Berlusconi, Sarkozy i Zapatero, a nawet mój przyjaciel, król Hiszpanii. Czekali w kolejce, aby z kpiącym uśmieszkiem, byli zadowoleni”.\nW swoim ostatnim wywiadzie z BBC i ABC news Kaddafi ujawnił, jak w jego ocenie został „zdradzony” przez Zachód. Po wieloletnim wspieraniu zachodnich państw i podążaniu za ich wytycznymi, teraz poczuł się opuszczony. Świadczy o tym także retoryka, której używa. Kiedy oskarża rebeliantów o bycie manipulowanym przez Al-Kaidę, używa tych samych panikarskich słów, co Ben Ali i Mubarak i w rzeczywistości prosi o wsparcia Zachodu. Prawdziwe oblicze reżimu Kaddafiego może być wywnioskowane z jego postawy wobec rewolucjonistów w Tunezji, kiedy Kaddafi był po stronie prozachodniego Ben Alego, przeciwko robotnikom i młodzieży.\nDla zrozumienia rzeczywistej sytuacji w Libii nie trzeba wcale słuchać zachodnich mediów. Saif al Islam, syn Kaddafiego i jego prawa ręka, przyznał do użycia broni przeciwko nieuzbrojonym demonstrantom: „Oczywiście, że było wielu zabitych, co zezłościło demonstrantów w Benghazi, ale dlaczego ci ludzie zostali zabici? Armia była pod presją, nie zdołała zapanować nad tłumem, więc strzelała zgodnie z moim poleceniem. Żołnierze powiedzieli, że część demonstrantów była pijana, część znajdowała się pod wpływem narkotyków. Armia musiała bronić broni, a ludzie byli bardzo zdenerwowani. Dlatego doszło do rozlewu krwi.”\nKaddafi przyznał, że kilka tysięcy zostało zabitych, lecz cała winę zrzucić na Al-Kaidę rozdającą młodzieży narkotyki!\nHistoria przedstawiona przez reportera TeleSUR Reeda Lindsaya (twitter.com/reedtelesur) potwierdza informacje z innych źródeł. Demonstracje były nieuzbrojone, zaś wojsko otworzyło ogień (na przykład tu: Telesur). W reportażu, który przysłał z Bregi 2 marca (Telesur) opisuje, że byli żołnierze, którzy dołączyli do protestujących, lecz także cywile (lekarze, inżynierowie, pracownicy firm naftowych), byli oni uzbrojeni, ale rebelia zaczęła się pokojowo dwa tygodnie wcześniej. Jednakże teraz ludzie są uzbrojeni, aby walczyć aż do odejścia Kaddafiego. Odrzucił także tezę, iż w Libii trwa wojna domowa: „Nie mówimy tu o wojnie domowej… to zaczęło się jako pokojowa demonstracja, która została zaatakowana przez siły porządkowe”. (Union Radio)\nReed Lindsay potwierdził także, że ludzie w Libii są zdecydowanie przeciwko obcej interwencji. „Oni mówią, że jeśli wojsko USA przybędzie tutaj, będą z nim walczyć w równym stopniu, co z oddziałami rządowymi”.\nInna ważną rzeczą, którą Lindsay zauważył w swoich reportażach, jest stosunek demonstrantów do rządów Ameryki Łacińskiej i konkretnie wobec krajów zrzeszonych w ALBA. W Bredze wiele osób pisało, dlaczego prezydent Wenezueli i innych krajów, które popierają sprawiedliwość społeczną i rewolucyjne zmiany, wspierają dyktatora używającego armie przeciw ludności (Union Radio). „Oni proszą kraje ALBA, by zerwały z Kaddafim i wsparły rewolucję” – relacjonował Lindsay z Benghazi. Dodał też, że ludzie w Adżabiji mówią o wspólnej walce z ludźmi z Ameryki Łacińskiej. Cytujemy Lindsaya, ponieważ on nie może być oskarżany o bycie agentem imperializmu i działanie na rzecz usprawiedliwienia interwencji zbrojnej.\nInny korespondent TeleSUR, Jordan Rodriguez, który relacjonuje słowa Kaddafiego i innych bez żadnych komentarzy, miał problem, kiedy chciał relacjonować starcia w okolicach Trypolisu. Jego ekipa została zatrzymana przez policje na cztery godziny, bita oraz szantażowana z użyciem broni. Zrobiono im także zdjęcia (Telesur). To był drugi raz, gdy zostali aresztowani, mimo że podróżowali w wenezuelskim samochodzie dyplomatycznym.\nW tych reportażach jest jedno bardzo cenne spostrzeżenie. Wenezuela i prezydent Chavez są niezmiernie popularni w krajach arabskich, szczególnie po zdecydowanym potępieniu agresji Izraela na Liban. Masy w tych krajach widza Chaveza jako lidera kraju również bogatego w złoża ropy, który jednak sprzeciwił się imperializmowi i użył pieniędzy z importu ropy na podniesienie standardu życia ludności. Jest to całkowite przeciwieństwo przywódców ich krajów, którzy są marionetkami USA, boja się otworzyć usta przeciwko Izraelowi i używają pieniędzy ze sprzedaży ropy dla własnego wystawnego życia. To dokładnie jedna z przyczyn wybuchu rewolucji. W ankiecie przeprowadzonej w 2009 r. w krajach arabskich Hugo Chavez był najpopularniejszym liderem, uzyskując poparcie 36% i dystansując pozostałych (pdf).\nJedyne wsparcie na jakie mogą liczyć rewolucjoniści wenezuelscy, to masy robotników i młodzieży z Bliskiego Wschody i Afryki Północnej oraz reszty świata, które czują solidarność z rewolucja boliwariańską, ponieważ pragną podobnej rewolucji w swoich krajach. Hugo Chavez i boliwariańscy rewolucjoniści powinni wspierać rewoltę w krajach arabskich, gdyż jest to część światowej rewolucji, w której Ameryka Łacińska jest obecnie awangardą. Oznacza to wsparcie dla walczących przeciwko Kaddafiemu oraz przeciwdziałanie jakiejkolwiek interwencji imperialistów.\nAby zapobiec zagranicznej interwencji w Libii, Hugo Chavez zaproponował międzynarodowe mediacje. Później jednak zostało potwierdzone, że podczas gdy Kaddafi przystaje na te propozycję, jego syn Saif jednoznacznie ja odrzuca: „Dziękujemy wam, ale jesteśmy w stanie sami poradzić sobie z naszymi problemami. Wenezuelczycy to nasi przyjaciele. Cenimy ich i szanujemy, ale oni są daleko. Nie mają oni pojęcia o Libii. Libia jest na Bliskim Wschodzie i Północnej Afryce, oni SA w Centralnej Ameryce.” Dla informacji Saifa Wenezuela nie jest częścią Ameryki Centralnej, ale jego umysł niewątpliwie zajęty jest teraz innymi sprawami.\nRebelianci także odrzucili mediacje, tłumacząc, że jest już za późno i że Kaddafi zabił zbyt dużo ludzi. Jeżeli zrozumiemy tragizm sytuacji w Libii, który polega na tym, że rząd brutalnie tłumi pokojowe demonstracje z użyciem wojska i policji, to zrozumiemy, dlaczego demonstranci odrzucili mediacje. To tak, jakby ostatnich dniach kubańskiej rewolucji przed obaleniem Batisty ktoś powiedział „Zaczekajcie na międzynarodowe mediacje, może osiągniemy porozumienie pomiędzy Batistą a ruchem M26J.”\nJedyną postawą godną rewolucjonisty w tej sytuacji jest postawa wsparcia dla libijskich powstańców. Jeżeli Hugo Chavez nie poprze jednoznacznie arabskich mas, popełni poważny błąd, za który Wenezuela będzie mogła słono zapłacić. Chavez patrzy na Libię z wenezuelskiej perspektywy, dokonując błędnych porównań. Rebelia w Libii nie może być porównana do wenezuelskiej opozycji, a sytuacja Kaddafiego nie może być porównana do sytuacji Chaveza.\nMusimy postawić sprawę jasno: to, co obserwujemy w Libii i innych krajach arabskich, to nie sytuacja z 11 kwietnia 2002 r. – powstanie usprawiedliwiane przez medialne manipulacje – ale raczej 27 lutego 1989 r. – powstanie caracazo, podczas którego rząd użył siły przeciwko nieuzbrojonym demonstrantom. Wraz z potępieniem imperialistycznej interwencji musimy być pewni, po której stronie jesteśmy: libijskiego ludu, nie reżimu Kaddafiego.\nTekst ukazał się na stronie marxist.com\nZdzichu1010, pt., 18/03/2011 - 18:45 #\nnie zartujcie sobie.. te cale rebelianty to banda nieokielznanych i popierdolonych malp i dzikusow wsparcie dla rebeliantow jest efektem albo niewiedzy albo blednej oceny mozliwych skutkow tego poczu rodem z hiszpanii\ntres, pt., 18/03/2011 - 19:07 #\nMógłbyś rozwinąć, co masz na myśli, Zdzichu? Nie do końca zrozumieliśmy co chciałeś przez to wyrazić?\nZdzichu1010, pt., 18/03/2011 - 21:05 #\nTo ze ten tekst jest podobny do artykułu z GW tylko, że jest z drobnym komunistycznym zabarwieniem- "przeciwko imperializmowi". Jednak GW nie ośmieli się poinformować o tym, że Libia nie jest w stanie istnieć bez władzy kogoś, kto by ten kraj pełen kontrastów był w stanie trzymać w kupie. GW (ani zapewne inne liberalne media na świecie) nie poinformują, że owi "powstańcy ludowi" dokonują masakr na czarnej ludności zamieszkującej Libię, oskarżając ich o zaistniałą sytuację. Mówią, że czarni są w szeregach armii najemników mimo, że dziennikarze przebywający w Libii zaprzeczają temu. Myślę, że te dwa powody wystarczą, aby trzymać stronę Kaddafiego.\ntres, sob., 19/03/2011 - 00:54 #\nAutor tekstu pokazuje sporo ważnych rzeczy\nPostępujący proces przekształcania się Kadafiego z charyzmatycznego lidera ludowo-socjalistycznej republiki a'la Fidel Castro do człowieka który poparł walące się, proimperialistyczne reżimy Tunezji i Egiptu,\nKaddafi próbował stworzyć nowy system oparty na demokracji bezpośredniej i władzy ludu, niezależny od zachodniego imperializmu, lecz pod koniec realna władza polityczna spoczywała w rękach samego Kadafiego, a nie ludowych komitetów.\nLud nie wybaczył Kadafiemu wstawienia się po stronie lokalnych tyranów, fakt że Libia była rajem w porównaniu do sąsiadów nie ma tu wiele do działania. Zaistniały obiektywne warunki rewolucji na Bliskim Wschodzie a Kadafi stawiwszy się po stronie obalonych dyktatorów, został przez obywateli potraktowany jak Mubarak. Popełnił po prostu, niewybaczalny błąd. Jeśli rzeczywiście byłby tym za kogo się uważa, jego priorytetem było zmiecenie z powierzchni ziemi wszystkich Mubaraków i dążenie do stworzenie państwa federacyjnego na zasadzie panarabskiego socjalizmu.\nAkcja wywołała reakcję i w Bengazi wybuchło powstanie. Pewnie że imperialiści chcą ukręcić na tym swoje lody. Kaddafi mógł jednak zapobiec powstaniu, lecz swoim postępowaniem tylko zwiększał gniew ludu, przez co jego koniec był bliski. Na radykalnej lewicy częste bywają kategoryczne i bezrefleksyjne sądy - jedni robią z Kaddafiego bohatera zmagającego się z imperialistyczną prowokacją a inni pachołka Izraela i USA. Żadna z tych opinii nie mówi prawdy.\nWarto jednak zauważyć, że jakby Kaddafi został pokonany przez powstańców, radykalni lewicowcy potraktowaliby go jak kolejnego Mubaraka, a jak zostanie obalony przez siły NATO, dla tych samych osób byłby heroicznym bojownikiem z imperializmem. Nie zawsze więc najprostsze odpowiedzi są najlepsze.\nZdzichu1010, sob., 19/03/2011 - 23:59 #\nTak zwany "lud" (mimo, że dużą część populacji stanowią zwolennicy Kaddafiego) zaprosił do siebie NATO, które jest skore "pomagać" i "walczyć o demokrację" w każdym kraju, w którym znajduje się ropa, czy coś innego co by ich kusiło. Francuzi chcą mieć ropę, a Włosi śladem swojego nadal wielkiego przywódcy duce (który ma swoje mauzoleum) mają zamiar odzyskać dawne wpływy kolonialne. Jeżeli "lud" chce poddaństwa to jest na dobrej drodze (z której obecnie nie ma odwrotu) do szponów imperialistów. No ale cóż, przecież taka jest wola "ludu".\ntres, ndz., 20/03/2011 - 00:13 #\nDużą ale nie całą. Kaddafi swoją polityką narobił sobie wrogów wśród własnych obywateli. A kurewki na pasku CIA które głośno krzyczą do kamer zachodnich reporterów się zawsze znajdą, nie brakuje ich po obu stronach libijskiej wojny domowej.\nCzy fakt że niejaki Bolek był takową lat temu 30, sprawia że wszyscy robotnicy protestujący przeciwko nadużyciom biurokracji w PRL-u byli antysocjalistycznymi imperialistycznymi kontrrwewolucjonistami?\nCzerwoneMazowsze, ndz., 20/03/2011 - 15:01 #\n"Czy fakt że niejaki Bolek był takową lat temu 30, sprawia że wszyscy robotnicy protestujący przeciwko nadużyciom biurokracji w PRL-u byli antysocjalistycznymi imperialistycznymi kontrrwewolucjonistami?"\nOczywiście nie, ale jak CIA może "zagospodarować" nawet słuszne rewolucje, każdy widzi.


Wysłany: Nie Lis 16, 2014 2:35 pm Temat postu:\nMamy z żoną 14 letnią Polówkę. Jako że ten temat w 30-40% jest o warsztacie Pana Fornagiel też się podzielę. Moja opinia będzie raczej neutralna/pozytywna. Kilka razy naprawialiśmy róże rzeczy w tym warsztacie, rozrząd, przeciekający samochód z instalacji wentylacyjnej, problemy z traceniem mocy i jeszcze ze 3 inne kwestie. Mechanicy nie mieli pomysłu z traceniem mocy, okazało się że trza było wymienić cewkę a nie w kółko kable. Było trochę nerwów, ale na pewno szef nie jest chamski i można się z nim porozumieć. Podsumowując na jakieś 6 napraw: 4 ok, jedna z drobnymi problemami i z 2 reklamacjami - załatwiona pozytywnie, jedna z dużymi problemami: nerwami, wieloma reklamacjami, załatwiona pozytywnie. Dodam jeszcze że jeśli chodzi o przeciekanie to kreatywność majstrów na +.\nZakładaliśmy też gaz do auta kierując się opiniami na tym forum. Potwierdzam jakość firmy Boston z Gliwic. Jakieś 8000 km przejechane, samochód chodzi jak na benzynie, pali z litr - półtora więcej gazu niż benzyny. Obsługa, czas oczekiwania i realizacji, bezawaryjność, doradztwo na 5 gwiazdek.\nPoszukuje teraz drobnych usług blacharskich. Macie doświadczenie z firmą Jacka Bojanowskiego? Czy polecacie jakiś warsztat?\nWysłany: Sob Gru 27, 2014 4:09 pm Temat postu: Wybór warsztatu\nPowiem szczerze-sam jestem mechanikiem z zawodu miałem praktyke w knurowskim warsztacie(dobrze znanym).Wolę jednak naprawiać sobie sam w miarę możliwości-bo naprawde w Knurowie niema uczciwego zakładu jak nie potrafię sobie z czymś poradzić to polecam w ''wilczym gardle'' huberta-uczciwy i pogada jak człowiek a nawet pewne rzeczy podpowie\nWysłany: Pią Mar 13, 2015 6:46 pm Temat postu:\nKażdy poleca zakład Pama-tech w wilczy, pytanie moje czy na zwykłą wymianę oleju + filtra trzeba się umawiać i czekać czy jechać i na miejscu robią ?\nTak w ogóle to ten pama-tech jakoś specjalizuję się w Mazdach, chciałbym w najbliższym czasie zakonserwować podwozie i nadkola i myślę czy takie rzeczy robią dobrze tam ?\nWysłany: Pią Mar 13, 2015 10:59 pm Temat postu:\nWymiana oleju + filtr to tylko u pana Balona - Krywałd ul. Rybnicka\njadąc od ronda po prawej stronie, nie ma możliwości żeby przeoczyć\nWysłany: Sob Mar 14, 2015 10:43 am Temat postu:\nPama - tech na pewno nie specjalizuje się w mazdach i konserwy też nie robi.\nJesli chodzi o specjalizacje to glownie silniki diesla, pod tym względem chyba nic lepszego nie znajdziesz na śląsku. Na wymiane trzeba się umówić, jak w każdym warsztacie, nikt nie stoi z założonymi rękami i czeka na jakiegoś chętnego. Poza tym trzeba zamówić filtry itp. przeważnie dzień wcześniej.\nWysłany: Czw Mar 19, 2015 8:18 pm Temat postu:\nGdzie najlepiej dokonać wymiany uszczelki pod głowicą ? pilna sprawa\nWysłany: Nie Mar 22, 2015 7:58 pm Temat postu:\na ile bierze ten Balon za wymianę oleju jak przyjadę z swoim olejem i filtrem ?\nBo tam podobno słyszałem że zakłada tylko filtry FILTRON'a i olej z beczki Mobile 1 a ja chcę castrola\nWysłany: Pon Mar 23, 2015 8:24 am Temat postu:\nOj tego to nie wiem, trzeba zapytać na miejscu. Ja zawsze wymieniam u niego na jego olej.\nWysłany: Pon Mar 23, 2015 11:41 am Temat postu:\ndzwoniłem do Balona to trochę lipa, olej który leje to Shell Helix 40zł za 1L a w sklepie można kupić 4L za 80zł. Nie można kupić własnego oleju i przyjechać z własnym bo wtedy nie jest się jego klientem. Trochę lipa, bo cena nie za niska do tego leje olej który jest jednym z najtańszych.\nJa też zawsze do niego jeździłem i nie przejmowałem się co leje bo miałem auto z 96r. teraz trochę nowsze i szkoda mi lać lipy do silnika. Wtedy płaciłem 100zł a teraz inne auto i już cena 40zł za 1L\nWysłany: Pon Mar 23, 2015 1:08 pm Temat postu:\nA kogo polecacie na zrobienie blacharki (bez malowania) - wyciąganie wgnieceń. Interesują mnie warsztaty w promieniu do ok. 20 km lub z dojazdem do klienta\nWysłany: Sro Mar 25, 2015 3:05 pm Temat postu:\nCzy ktoś w knurowie naprawia drzwi samochodowe ? Brak możliwoście ręcznego otwarcia od środka\nWysłany: Czw Sie 20, 2015 1:25 pm Temat postu:\nA do tego jest potrzebny specjalny mechanik ??\nŚrednio rozgarnięty powinien umieć ściągnąć tapicerkę i naprawić cięgno\nWysłany: Wto Wrz 15, 2015 11:00 am Temat postu:\nGdzie w okolicy naprawiają zamki samochodowe?\nWysłany: Pią Wrz 18, 2015 10:11 am Temat postu:\nWitam. Czy ktoś z użytkowników robił konserwację podwozia? Jeżeli tak to gdzie i za ile Mówiąc konserwacja mam na myśli kompletną usługę czyli oczyszczenie ewentualnych ognisk korozji, zabezpieczenie ich i dopiero nałożenie "konserwy".\nWysłany: Nie Wrz 20, 2015 11:33 am Temat postu:\nNa krywaldzie w tej bocznej uliczce za piekarnią, w podwórku jest majster.\nZa duże kombi wziął chyba 450zł.\nZrobione elegancko, trzyma się 2 rok bez zarzutu.