Deszczowe dni – Malum Necessarium – Zło Nieuniknione\n← Jak dobrze wstać skoro świt\n– …i może taką zdemontowaną platformę można by było przewieźć w pobliże Rough Towers i już miałbym archipelag! Niech się ten nadęty bufon śmieje, ale sztuczne wyspy są teraz super popularne!\n– Ymmmm, tak. Faktycznie.\nRaivis był zły na siebie, że nie słucha tak, jak powinien. Peter był jego przyjacielem. Ponadto był także postrzelony i to martwiło Łotwę tym bardziej, bo oznaczało, że Młody może sobie ściągnąć na głowę niezły bigos, a wtedy Raivis nijak nie będzie w stanie mu pomóc, bo i jak? Żeby pomagać innym, trzeba sobie ze swoimi problemami jakoś radzić, a tu kryzys chuchał w kark… Wzdrygnął się.\n– Ale Peter, myślisz, że to by naprawdę było możliwe? – wyraził swoje obawy. – Bo oni te platformy demontują chyba z jakiegoś powodu…\n– No… Ale czemu by nie mogli? Jak im tam nie pasuje, to by się przestawiło i tyle! To będzie absolutnie fajowe! Zobaczysz!\n– Ale jesteś pewien, że oni je demontują tylko po to, żeby zdemontować, czy dlatego, że widzą w nich jakieś zagrożenie i chcą je usunąć z morza…?\nW słuchawce zapadła myśląca cisza. Peter najwyraźniej przetwarzał dostarczoną mu informację. Raivis westchnął. Na dole dwóch chłopaków (z przeciwległego budynku) w spodniach podwiniętych do kolan pomagało jakiejś kobiecie przepchnąć auto, które zgasło i za żadne skarby świata nie chciało odpalić. Zresztą marne były te skarby, co można by mu tu zaoferować. Chyba że nie byłby materialistą i zechciałby dobra duchowe. Raivis zdławił chichot. Znudzona tym dniem wyobraźnia właśnie mu się obudziła i zaprezentowała bardzo kolorową wizję pertraktacji z granatowym oplem. Opel chciał tańszą benzynę. Pomarzyć.\n– Ale jakie zagrożenie może im stwarzać taka platforma! – Ni z tego, ni z owego Peter uniósł się świętym oburzeniem.\nRaivis westchnął. Poprzedniego dnia przerabiali rozmowę o uszkodzonym zbiorniku czegoś tam, trzy dni wcześniej coś się psuło w przewodach wodociągowych. Drobiazgi, ale kto jak kto, Peter na pewno wiedział, czym one finalnie grożą. A może nie na pewno? Może w ogóle. W sumie…\n– Zobaczysz, będzie odjazdowo. Opowiem o tym Ameryce i on mi pomoże! Teraz u niego jestem, ale gdzieś wyszedł! Teraz, kiedy ja mam plan i w ogóle!!!\n– Wróci – zapewnił.\n– No wiem, wiem – Peter skwasił się, co wywołało kolejne westchnięcie po ryskiej stronie połączenia. – A ty co robisz?\n– Patrzę sobie na widok za oknem.\n– Zaczyna mi to wyglądać jak Wenecja – zamyślił się.\n– Albo Amsterdam lub coś innego holenderskiego – dodał, bo jakoś mu się tak skojarzyło dopiero, że tam też mają dużo kanałów.\n– Wszystko w porządku? – Peter brzmiał tak nieco jak nie on; jakby był zmartwiony.\n– Tak. Trochę mnie momentami mdli, ale tylko trochę i nawet rzadko. To normalne w takich chwilach i już przywykłem.\nTego mu jeszcze brakowało do ogólnej radości w tym dniu. Uśmiechnął się. Na dole dwie kaczki przepływały przez pasy znajdujące się kilkadziesiąt centymetrów niżej.\n– Na pewno, Peter – uspokoił go. – To nic takiego. Trochę za dużo ostatnio padało, no i wiesz…\nW zasadzie to wątpił, aby Peter wiedział, bo skąd miałby mieć pojęcie jak to jest, gdy kanały burzowe mówią głośno i wyraźnie „wypchajcie się” i woda z ulic, zamiast spływać studzienkami, to po nich pływa. Kałuże, strumyczki, potoczki na Lāčplēša, na jakiejś tam innej, w centrum. Rzeczki rosnące w rzeki, a rzeki zlewające się w jeziora ogarniające całe miasto… Wychylił się za okno, jedną dłoń mocno zacisnął na parapecie, żeby nie wypaść i przez krótką chwilę przyglądał się kilku dziewczynom idącym przez wodę z butami w dłoniach. Rozmawiały, chichotały jak gdyby nigdy nic. Przyzwyczajenie to potężna siła – pomyślał.\nGłos Petera sprowadził go z powrotem w telefoniczne realia.\n– Co tak? Pytałem, czy tak na pewno, na pewno wszystko w porządku?! Może do ciebie wpaść? Co ty na to?!\n– Nie trzeba – zapewnił, bo Peter był ostatnia osobą, jakiej mu tu potrzeba.\nNo może nie ostatnią. Znalazłoby się kilka bardziej niechcianych.\n– Naprawdę Peter.\n– Jakby trzeba było, to bym przecież powiedział.\nPowiedziałbym? – zapytał sam siebie i ugryzł się w język.\n– Ale… O, Ameryka wrócił!!! – Peter uderzył w próg 100 decybeli. – Ja będę kończył, ale wiesz, jakby co, to wal w dym. Zaraz Ameryce opowiem mój zafejafny plan i będzie cool. Angol skiśnie z zazdrości! Pa!\nZapadała cisza. Względna, bo za oknem w najlepsze trwał deszczowy lipcowy dzień, ale jednak Łotwie było jakoś ciszej. Gdyby wielkość człowieka zależała od siły jego głosu, to Peter byłby pewnikiem postury Iwana. Taka wizja rysowała się co najmniej przerażająco. A zaraz za nią kroczył obraz tłamszonego Anglii. Nie. Zdecydowanie to było bardziej niż przerażające. Raivis potrząsnął głową, żeby odpędzić od siebie takie myśli. Zaniedbana ostatnimi czasy grzywka zażądała wolności od wsuwki i opadła mu na oczy. Zignorował ją i postanowił wziąć przykład z widzianych chwilę wcześniej dziewczyn. Trzeba coś zrobić. Chociażby pójść na krótki spacer – pomoczyć nogi – i kupić w drodze powrotnej lody. To był dobry pomysł i Łotwa miał twardy zamiar się go trzymać. Tylko, od myśli do realizacji droga jest długa. Po pierwsze, nie było sensu w ogóle wychodzić w dobrych spodniach, należało wygrzebać jakieś „przyzwoite”, które na dodatek dałoby się podwinąć. Kalosze byłby może nie głupie, ale kto tam wiedział, ile wody będzie na drodze? Mokre nogi można wytrzeć, a jak się naleje do kaloszy, to można się najwyżej artystycznie wywalić. W ogóle, wywalić można się przy wielu okazjach, ale o tym nie należało myśleć.\nA skoro nie należy, to o tym nie myślę, bo się wywrócę zaraz na progu budynku – tłumaczył sam sobie w myślach. – Parasol też by się przydał… do latania chyba – westchnął. – Też bym się wywrócił i jakby się Eduard dowiedział, to miałbym na MSNie ksywkę Marry Poppins. Lepiej kurtkę. A plecak… plecak. A plecak pożyczony, trzeba wziąć stary.\n– Dobry zwyczaj nie pożyczaj – powiedział cicho i bez przekonania, bo wcale w to nie wierzył.\nKwadrans później, z butami w plecaku obok portfela i ręcznika, wychynął poza bramę, mijając się w niej z dwoma sąsiadami. Obaj mieli podkasane spodnie, palili papierosy i patrzyli na sporadycznie przejeżdżające auta. Przepuścili go, życząc udanego wiosłowania. Podziękował i roześmiał się. Tak, kajak byłby niezłym środkiem transportu. Lekki, płaskodenny…\nZaraz za progiem wodę miał nawet nie do kostek, ale krok dalej był stopień i już sięgała za kostki. Woda nawet nie była za bardzo zimna. Tylko na początku, i jak czasami przejechało auto i zrobiły się fale, to było nieprzyjemnie.\n– No to w drogę – powiedział sam do siebie i ruszył wyuczoną na pamięć trasą.\nZatrzymał się gdzieś, gdzie wedle wszelkiego prawdopodobieństwa znajdowały się pasy i przeczekał kilka samochodów. Stojąca obok niego kobieta wymruczała coś niemiłego pod kątem kierowcy terenówki, który zrobiła takie fale, że jej podciągnięta do kolan spódnica zamoczyła się. Spodnie Raivisa też ucierpiały, ale o tym nie myślał. I tak od padającego deszczu był suchy tylko tam, gdzie okrywała go kurtka. Na wystawie RTV AGD po drugiej stronie jezdni… na przeciwległym brzegu rzeki pyszniły się telewizory, wszystkie jak jeden mąż nadające prognozę pogody. Kilka osób stało tam i z pełnymi ironicznego rozbawienia uśmiechami śledziło płynącą przez ekrany linię frontu. Raivis odruchowo przesunął się nieco w bok, aby widzieć lepiej. Ma przestać padać – zdziwił się. – Byłoby miło.\nŚwiatło zmieniło się i fale zaczęły napływać z innego kierunku…\nNie trzeba było być geniuszem, aby wiedzieć, że na mapie Łotwy pojawiło się nowe jezioro. Płytkie, bo płytkie, ale za to ładnie rozlane wokół Dźwiny. A jezioru temu na imię było Ryga. Eduard miał je okazję zobaczyć pierwszy raz jakoś popołudniu i to na skutek klasycznej literówki, kiedy z TV zrobiło mu się lv i wylądował na nie do końca tej stronie, co chciał. Niby Dlefi, ale nie to. Nie żeby ubolewał nad tym długo. Zdjęcia ze spływającą wodą Rygą szybko zaabsorbowały jego uwagę. To nie tak, że to było coś niezwykłego. Nie, takie podtopienia zdarzały się tam nawet kilka razy do roku. Jak nie w samej Rydze, to w okolicy. Słyszał o nich, widział je na własne oczy, wiedział, co o nich się tam myśli, a jednak przeszedł go jakiś dreszcz. Miał ochotę zadzwonić i zapytać, czy wszystko w porządku, tylko że tu zaczynała się lista alternatyw.\n– Zadzwonię, to będzie zainteresowanie z mojej strony i to szczere, bo wcale mi się to nie podoba – mówił do siebie, patrząc na odtwarzający się na ekranie laptopa film. – Ale zarazem będę się wtrącał. Gdyby było z Maleństwem naprawdę źle, to sam by zadzwonił – westchnął i odchylił głowę na oparcie biurowego fotela. – Albo by nie zadzwonił dopóki uważałby, że da radę sam, ale to płynna granica. Ale nie zadzwonić, to się nie interesować, też nie ładnie.\nTelefon rozdzwonił się sam z siebie. Eduard spojrzał na ekran i poczuł rozczarowanie. Odesłał dzwoniącego na spotkanie ze swoją pocztą głosową. Oddzwoni.\n– I bądź tu mądry człowieku i pisz wierszem.\nZdjął okulary i przetarł oczy. Powoli można było myśleć o powrocie do domu, o obiedzie, książce… telefon rozdzwonił się ponownie i dzwonił uparcie, pomimo jednego odesłania na randkę z pocztą. Eduard wpatrywał się w wyświetlacz z mieszanymi uczuciami. Widać takim było przeznaczenie tego czwartkowego popołudnia, aby nic nie mogło być po prostu pewne, a rozlewało się w gdybologie i niepewności. I tak na jednej szali stało to, że w zasadzie nic do młodego Kirklanda nie miał, o ile był daleko i nie próbował udowodnić, że Windows nie jest idiotoodporny; a na drugiej szalce wisiał fakt, że chyba wolał nie wiedzieć, na jaki kolejny super-fajny pomysł wpadło Młode i czego w związku z tym od niego chce. To mogło oznaczać kłopoty. A telefon dzwonił dalej.\n– Nikogo nie ma w domu…\nNa chwilę zrobiło się cicho – jak na życzenie, ale zaraz potem znów w ciepłe powietrze popłynęła melodia dzwonka.\n– O! Ja rozumiem, że można wooooooolno odbierać, ale no to była chyba przesada?!\nTak, tak, mnie też milo cię słyszeć, fajnie, że żyjesz i tak dalej – Eduard pozrzędził w myślach i słuchał dalej litanii.\n– A ja tu się spieszę, ale musiałem zadzwonić, bo mnie to gryzie i gryzie, i spokoju nie daje, i się skupić nie mogę, a mam taaaaaaaaaaką rzecz do załatwienia. Ale tak, to ty rozmawiałeś dzisiaj z Raivim?!\n– Nie – odparł krótko, ale jego uwaga nabrała czujności.\n– A bo ja tak i wiesz, on tak coś dziwnie mówił. Najpierw coś o Amsterdamie czy czymś takim, a potem o deszczach.\n– Trochę Rygę zalało – wtrącił zerkając na laptopa.\n– Co?! Ale to… to…\nPeter ewidentnie się zaciął, nie mogąc znaleźć adekwatnego słowa. Z powodziami zbytniego doświadczenia nie miał. Woda przelewająca się ulicami, to co innego niż fale rozbijające się o betonowe filary. Eduard przeciągnął się i podszedł do okna. Za nim przepływała ludzka rzeczka mieszkańców Tartu i turystów. Się średnia wieku przesunęła – studentów mniej. Wakacje.\n– Ale to może ktoś powinien do niego pojechać, bo co jak mu coś się stanie?! Powodzie to nie przelewki! – Peter wypalił na jednym tchu.\nNie można mu też było odmówić racji, chociaż dobór słów w ostatnim zdaniu Eduarda rozbawił.\n– Gdyby tego chciał, to dałby znać, prawda? Ty nie lubisz jak Anglia –\n– Ale to co innego!!! – Peter wstrzelił mu się w zdanie i aż kipiał złością. – To zupełnie co innego! No i ja się teraz martwię! A co jak mu się coś stanie? No i ty powinieneś pojechać.\nHę? – Myśli Eduarda zatrzymały się jak na komendę. – A to takie buty… Nie żeby mu to nie pasowało.\n– Pojedziesz, prawda? No?!\n– Ymmm. Muszę kończyć. Ale pojedziesz, co nie?!\n– Ale… pa!\n– Tere – westchnął już w sumie po zakończeniu połączenia.\nOparł czoło o szybę i zastanowił się nad tym, co dalej. Pomiędzy dwa ale wszedł mu Peter i jego „pojedź”. Peter-usprawiedliwienie. Jakby co, to przez niego przyjechał, tak? Wzdrygnął się, bo to zagranie było brzydkie, ale dawało też poczucie bezpieczeństwa. W zasadzie nie potrzebował tego usprawiedliwienia, ciągnęło go do Rygi i oczywiście, że się martwił. Cała wiedza o tym, że to podtopienie, choć znaczące, nie jest czymś zupełnie nowym, była tu o kant tylniej części ciała rozbić i tyle! Peter to taki plan B, który nieco jedynie uciszał jedno ALE. Bo jeśli pojadę, to Maleństwo może poczuć się… Dość! – uciszył własne myśli.\n– Ale, ale goni, ale kto je dogoni – westchnął. – Najwyżej dostanę wykład i –\nNie dokończył, bo telefon ponownie rozśpiewał się melodią pewnej piosenki.\n– Ale pojedziesz, prawda? Musisz pojechać!\nGłos Petera eksplodował w głośniku. Eduard spojrzał na aparat z powątpiewaniem, jakby zaraz mogło z niego coś wyjść. Albo ktoś.\n– Musisz. No normalnie. Kończę. Bye!\n– No pojadę, pojadę – roześmiał się w przestrzeń i spakował swoje rzeczy.\nRaivis usiadł na wolnym miejscu przy oknie i poczuł jak wszelkie siły go opuszczają. Spacerek. Miał wrażenie, że finalnie obszedł całą Rygę, choć pewnikiem było tego znacznie mniej. Tylko ta woda. Czasami było okey, czasami go mdliło, a często po prostu szło się gorzej, bo ciężej. W myślach obiecywał sobie, że jutro nikt ani nic go z domu nie wyciągnie. Że zalegnie na kanapie z książką i będzie wegetował tak długo, aż jego nogi przestaną mu przy każdym kroku przypominać o swoim istnieniu.\nTrolejbus ruszył z wyciem silnika. W przeszkleniu drzwi było widać oświetloną latarniami wodę. Chlup, chlup…\n– Es peldēju no Ventspils uz Visbiju – zanucił refren piosenki i uśmiechnął się. Nie był ani w Ventspils, ani się też nie miał zamiaru zapędzać aż na szwedzkie ziemie do Visby. Wątpił, aby ryskie trolejbusy miały ten kurs w swojej ofercie. Westchnął. Ziewnął. W głowie miał przemęczony mętlik myślowy, w którym nie było ani początku, ani końca, ani logiki. I było wesoło. I śpiąco. Ponad cztery godziny łażenia bez celu… ale przynajmniej lody kupił. Ledwie przez to zdążył na trolejbus, ale się udało.\nWoda za szybą znikła. Zbliżali się do Dźwiny.\n– Nie śpij, bo prześpisz przystanek – przypomniał cicho samemu sobie i spróbował podjąć walkę z opadającymi powiekami.\nMoże, gdyby nie miał wilgotnych nogawek spodni, byłoby łatwiej?\n– Jeszcze tylko kilka przystanków – zapewniał siebie i odliczał w myślach.\nMiał nadzieję, że trolejbus nie postanowi się zepsuć. Nie zaleje go, nie straci zasilania i tak dalej. Chciał do domu. Do wanny i pod kołdrę z lodami, i z książką, będzie fajnie – rozmarzył się. – Szkoda tylko, że tamtą książkę zostawiłem w Tallinie po festiwalu. Skleroza nie boli. Akurat bym ją doczytał – westchnął i przetarł oczy wierzchem dłoni. Na szybie pojawiły się ukośne linie kropel wody – padało. Znowu.\nWysiadł prosto w kałużę – rzekę. Już nawet nie chciało mu się przed wysiadaniem znowu podwijać spodni. Przeszedł na drugą stronę ulicorzeki i nim trolejbus ruszył, schował się w bramie z dala od chlupoczących fal. Na klatce schodowej śmierdziało papierosami. Powoli zaczął wspinać się po jakby wyższych niż normalnie stopniach. Dokarmiał swoją siłę woli wizją gorącego kakao.\n– Jeszcze tylko piętro…\n…jeszcze dziewięć stopni, tylko czemu wydają się bardziej strome niż rano?\nZatrzymał się. Przetarł oczy i zamrugał.\n– Cześć, Maleństwo.\nZamrugał raz jeszcze pewien, że mu od tej wody, mdłości, zmęczenia i zimna się już totalnie w głowie pomotało, ale nic to nie pomogło.\n– Eduard? – nawet nie krył zdziwienia.\n– Ale ja.. jak? Kiedy?\nEduard roześmiał się i wstał ze schodów, otrzepał spodnie i zszedł na półpiętro do Raivisa. Zmęczenie malujące się na jego twarzy średnio mu się podobało, ale był pewien, że powódź nie jest temu w całości winna. Może w siedemdziesięciu procentach…\n– Jakieś pół godziny temu. Jeden z twoich sąsiadów powiedział mi, że gdzieś wychodziłeś i postanowiłem poczekać. A jak, to samochodem.\n– A… Ale dlaczego? – Raivis dopytał jeszcze i uśmiechnął się nieznacznie.\n– Bo miałem taką ochotę. Chciałem zobaczyć, co u ciebie – wyjaśnił i przytulił Maleństwo. – Daj klucze – poprosił, ale w sumie sam się obsłużył.\nRaivis nie protestował, gdy wyjmował mu je z zaciśniętej dłoni. Nie protestował też, gdy został podniesiony i wniesiony do swojego mieszkania i położony na kanapie. Wręcz przeciwnie. Do pełni szczęścia brakowało mu już tylko kakao. Lody mogły poczekać do rana… Usiadł gwałtownie i zakręciło mu się w głowie. Syknął.\n– Eduard! – zawołał, ale marnie mu to wyszło. – W moim plecaku są lody, je trzeba daaaaa – słowo rozlało mu się w ziewnięcie.\n– Już je dałem do zamrażalnika – dobiegła odpowiedź zza ściany.\nZaraz za nią pojawił się też mówiący, z ręcznikiem, piżamą i kubkiem, którego zawartość Raivis wyniuchał z daleka.\n– Siedź, a nie biegaj – Eduard uprzedził jego kolejny ruch. – Najpierw to się przebierz, bo jesteś przemoczony.\n– Zauważyłem – Eduard roześmiał się i zmierzwił mu włosy.\n– Trudno nie, prawda?\nDeszcz bębnił o metalowy parapet, tworząc wypełniający powietrze równomierny szum, o którym trudno zapomnieć. Ponadto zerwał się wiatr. Gdzieś niedaleko kawałek metalu uderzał o swego pobratymca w rytm wietrznych porywów. Zgrzytał, dzwonił, skrzypiał. Wizja kawałka parapetu lub rynny, spadającego z wysokości kilku pięter prosto w rzekę w dole sama jakoś pojawiała się w głowie. A gdyby tam ktoś jeszcze stał albo potknął się o to rano? A może spadłoby na zaparkowany samochód? Ciekawe czy bardzo by go zniszczyło? Albo czy… Raivis z żalem zatrzymał swoją wyobraźnię i skupił się na wydostaniu się z wilgotnych spodni. Płótno lepiło się do skóry, wciąż jeszcze zimne, i najfajniejszym rozwiązaniem byłoby ściągnąć je z siebie tak, aby go nie dotykać. I jeszcze żeby obyło się bez nożyczek. Marzenia. Raivis wzdrygnął się i skopał spodnie z kanapy na dywan. Eduard roześmiał się.\n– Domyślam się. Przebieraj się, a nie siedź tak, bo poza powodziowymi mdłościami będziesz miał katar.\nRaivis wymamrotał coś pod nosem i naburmuszył się teatralnie.\n– Daj mi jeszcze kurtkę, powieszę ją nad wanną.\n– Wolałbym abyś nie stawał na wannie. Raczej by wytrzymała, ale tak… Ja to sam powieszę, dobrze?\nEduard westchnął ciężko i złożył ręce na piersi, wytrzymując wyczekująco-proszące spojrzenie Raivisa. Deszcz lał niezmiennie, ale skrzypienie ustało. Gdzieś w oddali przejechało coś na sygnale.\n– A ja bym wolał, abyś ty tym bardziej po tej wannie nie skakał – powiedział dobitnie. – Więc powieszę to stając na palcach. Sięgnę. Kiedyś w końcu ci zainstaluję tę opuszczaną suszarkę.\nRaivis nie zaprotestował od razu, ale odprowadził Eduarda do drzwi bardzo powątpiewającym spojrzeniem spod za długiej grzywki. Nasłuchiwał i szukał słów. Suszarka byłaby bardzo dobra, bo kilka razy faktycznie z wanny spadł. Eduard oczywiście nie wiedział o tym i w interesie Raivisa było, aby się nie dowiedział. Z drugiej strony… Westchnął. Powietrze w pokoju pachniało kakałem.\nWołany wrócił na kanapę. Dla odmiany pachniał odświeżaczem powietrza ze swojego auta i mieszanką jeszcze kilku zapachów, których Raivis nie rozpoznawał.\n– Wolałbym, abyś sam tego nie robił – zaczął niepewnie. – Nie wiem, poproszę kogoś czy coś, ale…\n– Ale ty i wiertarka jawicie mi się jako bardzo złe połączenie! – wyrzucił z siebie na wysokich tonach i wsadził nos w kubek.\nCzekał. Miał rację. Wiedział, że ma, ale mimo wszystko. Podskoczył i omal się nie oblał, gdy duża dłoń zmierzwiła mu włosy i przyciągnęła nieco do siebie. Odetchnął z ulgą.\n– Może masz rację – Eduard westchnął.\nOtoczyła ich cisza przepełniona szumem deszczu. Wszyscy sąsiedzi cokolwiek robili, robili to dostatecznie cicho, żeby nie mogli ich usłyszeć. Można było o nich zapomnieć. Raivisowi to odpowiadało. Wtulił się w Eduarda i siorbał z kubka słodki płyn z małymi przerwami na ziewanie. W najśmielszych marzeniach nie przypuszczał, że ten dzień tak się skończy. Nie obraziłby się, gdyby częściej go spotykały takie niespodzianki.\nOdpowiedziała mu cisza. Jej deszczowa namiastka. Ostrożnie wyplątał się z oplatającego go ramienia i odwrócił powolutku. Zdławił chichot i przygryzł wargę delektując się widokiem. Nieważne, ile razy widział śpiącego Eduarda i tak zawsze go to rozczulało. Normalnie mógł tak siedzieć przez długie minuty i po prostu patrzeć, bawić się jego włosami, myśleć, gdybać… Teraz sam był na to zbyt zmęczony. Ziewnął. Sięgnął po okulary Eduarda. Powolutku. Delikatnie. Nie chciał go obudzić… Obudził.\n– Daj okularki, bo je zniszczysz – szepnął.\n– Długo jechałeś?\nPogłaskał Eduarda po policzku, jakby to mogło go powstrzymać przed natychmiastowym powrotem w sen.\nSłowo rozlało się Eduardowi w ziewnięcie. Raivis zachichotał, a w zamian został jedynie mocniej przytulony.\n– Zasypiasz na siedząco, a jest jeszcze wcześnie, więc pewnie długo jechałeś – powiedział niemal w koszulę.\n– Niecałe trzy godziny…\n– Z Tallina!?\nMocno humanistyczna głowa Raivisa, pomimo zaspania szybko przetworzyła tę informację i mu się ona nie spodobała. Za szybko. Stanowczo za szybko jak na tyle kilometrów, takie drogi…\n– Z Taaaartuuuu…\nOdetchnął, ale tylko troszeczkę. Wyplątał się z uścisku, odłożył Eduardowe okulary, kubek i umościł się z powrotem. Należało w zasadzie może pójść spać na łóżko, pod kołdrę. To nawet nie było daleko, ale sama perspektywa wstawania wydawała się być taka straszliwa. Był pewien, że by go wtedy zemdliło zupełnie. A do tego tu już mu było wygodnie i ciepło. I miło. I tak fajnie – rozchichotał się i wtulił w koszulę Eduarda. Uwielbiał ten wieczór i miał nadzieję, że ranek okaże się równie cudowny.\nDeszcz szumiał – usypiał. Jedyne światło w pokoju pochodziło z lampy w rogu. Czterdziestowatowa żarówka przesączała swój blask przez żółty klosz z frędzelkami. On, one, wszystkie meble kładły się cieniami na dywanie, ścianach, ludziach. Wilgotny chłód był tam – za szybą, ciepło było tu. Sen pukał do drzwi, prześlizgiwał się pod progiem. Cicho, cichutko na paluszkach podchodził coraz bliżej i bliżej, stawał obok, głaskał po włosach i zamykał oczy. Sączył w ucho najpiękniejsze kołysanki. Melodie nocą stworzone. Cicho, ciszej, najciszej…\nOdwołuję się tu do podtopienia Rīgi w lipcu 2009. Wzmiankowane w nim zdjęcia i filmiki pojawiły się na delfi.lv 16.07.2009. Ponadto wspomniane przenoszenie platform i jego użyteczność dla Pryncypatu Sealandii zostało wyciągnięte z konta ów quasi państwa na Facebooku, ja sama mam względem tego jeszcze bardziej mieszane uczucia niż Raivis. Piosenka nucona przez Raivisa to „Peldētājs” w wykonaniu Jumprava (nie wiem jak to odmieniać, więc zostawmy w mianowniku) – można ją sobie na YT wyszukać, jest. Tekst widziałam na dziesmas.lv\nTen wpis został opublikowany w kategorii Słowianie i oznaczony tagami Estonia, EstŁot, Łotwa. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Posprzątane! | Magiczny Domek\nJestem pedantką. A życie pedanta wiąże się z nieustannym stresem. Lubię, gdy rzeczy mają swoje miejsce, lubię gdy wokół mnie panuje ład i porządek. By prawdziwie odpocząć muszę mieć posprzątany dom. Odkąd przeprowadziliśmy się do nowego domku opracowuje nowy rozkład porządków.\nSporo moich znajomych, wiedząc, że lubię 'posprzątane', mówi: "Lubisz sprzątać, więc masz porządek." To nie jest prawda. Lubię mieć porządek, ale sprzątać niekoniecznie. Niestety nie mam krasnoludków, które by mi pomagały w porządkach, więc jeśli chcę by było czysto, muszę martwić się o to sama.\nMam jednak kilka sposobów by utrzymanie porządku w domu, nie wiązało się z ogromnym nakładem czasu i było choć trochę przyjemne.\nPewne rzeczy muszą wejść nam w nawyk. Odłożenie rzeczy na swoje miejsce zajmuje max. 10 sekund. Jeśli jednak nasze drobiazgi nie będą miały swojego miejsca, porządkowanie ich później zajmie znacznie więcej czasu.\nPewne domowe zajęcia jak odkładanie naczyń do zmywarki, ścielenie łóżka, poprawianie poduszek na kanapie, chowanie butów na miejsce, musimy robić automatycznie i systematycznie. Nie wyjdę do pracy, gdy nie mam pościelonego łóżka. Plus jest taki, że jak się kładę spać (wieczorem jesteśmy znacznie bardziej zmęczeni niż rano) mam ładnie pościelone, że aż chce się wskoczyć do kołderki i odpocząć. Powiedzenie: "Jak sobie pościelisz, tak się wyśpisz" jest tu wielce uzasadnione.\nKolejnym ułatwieniem utrzymania porządku w domu, jest sprzątanie podczas gotowania. Nie wiem czy tak macie, ale ja, nawet gdy najpyszniejsze jedzenie jest pięknie podane na stole, nie mogę się skupić bo myślę o bałaganie, który powstał w kuchni. Po przepysznym posiłku, mam ochotę usiąść na kanapie, odpocząć, a nie sprzątać w kuchni! Dlatego warto wyrobić sobie nawyk, że po każdej czynności w procesie przygotowania posiłku - sprzątać. Raz dwa schować pojemnik z cukrem czy z mąką, szybciutko przemyć deskę do krojenia, błyskawicznie wytrzeć kuchenkę gdy coś nam się wyleje. Taka umiejętność nie przychodzi od razu, ale warto spróbować.\n2. 'Umilacze' Sprzątania\nUważam, że nie ma co przesadzać z ilością produktów czyszczących i narzędzi do sprzątania, ale warto zainwestować w dobry sprzęt. Nie będziemy za żadne skarby chcieli sprzątać (i to regularnie) jeśli rura od odkurzacza ciągle nam wypada, a mop zostawia paprochy i nie da się go porządnie wycisnąć.\nKiedyś nie myślałam o takich rzeczach jak wiadro czy rodzaj mopa, ale gdy ma się swoje gospodarstwo i siłą rzeczy musimy o nie zadbać, chcemy sobie choć trochę ułatwić sprawę.\nPonieważ powierzchni do sprzątania mopem mam całkiem sporo, wypróbowanie czegoś lepszego okazało się dobrym krokiem, by choć trochę polubić sprzątanie.\nPonieważ przemywam mopem również parkiety, mój mop musiał mieć funkcję maksymalnego wyciśnięcia wody dzięki obrotowej części. Przetestowałam swojego pomocnika firmy Vileda (klik) i jestem bardzo zadowolona. Po pierwsze wiadro jest naprawdę porządnie wykonanie i mam wrażenie, że sporo lat przetrwa. Po drugie sprząta się szybciej. Proces wyciskania nie jest uciążliwy, a podłoga znacznie szybciej schnie. I już tańczenie z mopem nie jest aż tak straszne! :)\nJedną z najmniej przyjemnych czynności podczas sprzątania, jest niewątpliwie ścieranie kurzu z mebli. To dlatego staram się mieć mniej ozdób (chociaż w moim przypadku to raczej kompromis miedzy UWIELBIENIEM zbierania pięknych przedmiotów a rozsądkiem), by nie dostać szału przy podnoszeniu każdej najmniejszej pierdółki.\nDrugą sprawą jest dobra ścierka. Tak kochani, nie ma nic gorszego niż zła broń na kurz. :) Oczekuję, że gdy poświęcam mój czas na dążenie do idealnego porządku, nic nie będzie mi w tym przeszkadzać. Jeśli ścieram z kurzu meble, ma być to jeden ruch i już! Nie cierpię wręcz gdy podczas ścierania kurzu ze ściereczek lecą paprochy. Dlatego dobrze zainwestować w dobrą ściereczkę do ścierania kurzu. Ja mam mięciutką z mikrofibry która świetnie się w tym sprawdza.\nZ doświadczenia wiem, że nie zawsze do sprzątania musimy używać czegoś lepszego. Okna najlepiej myje się starą pościelą (mam od Mamy i Babci masę takich 'ściereczek') lub gazetami. A do czyszczenia baterii, wanny czy kabiny prysznicowej mogą nam posłużyć najtańsze gąbeczki dostępne na rynku.\nPo jakimś czasie 'gospodarowania się' we własnym domu, wiemy już w co zainwestować, a na czym możemy zaoszczędzić.\n3. Produkty Czyszczące\nNa temat środków czystości napiszę kiedyś osobnego posta, ale w tym poście, chcę powiedzieć jedno - nie przesadzajmy! Ogromna ilość wszelakich środków może nas odstraszyć na dobre.\nJa mam zaledwie kilka ulubionych produktów, które pomagają mi w utrzymaniu porządków. Działają i nie potrzeba mi więcej.\nWarto mieć jakąś motywację do działania. Regularne prządki to jedno, ale fajnie od czasu do czasu zrobić sobie porządkową akcję. Porządki noworoczne, sprzątanie na przyjazd ukochanej/ukochanego, oczyszczające porządki w naszej garderobie, nie dość, że pomagają nam utrzymać nasz domek w czystości, to dodatkowo, sprzątanie z celem ma działanie terapeutyczne. Po generalnych porządkach czujemy się lżejsi, panujemy nad własnym toczeniem i jesteśmy szczęśliwsi. Sprawdźcie!\nWarto zastanowić się jaki sposób sprzątania nam osobiście odpowiada. Czy wolimy sprzątać raz w tygodniu dokładnie cały dom (mając świadomość, że może nam to zająć cały dzień), czy wolimy każdego dnia poświęcić dwa kwadranse. Niezależnie jaki system wolimy i sobie opracujemy, warto wrócić do pierwszego punktu. Pewne rzeczy trzeba robić regularnie i codziennie. Jeśli nawet nie jesteśmy w stanie sprzątać każdego dnia, to chociaż nie bałagańmy samym sobie. :)\n6. Pomoc Domowa\nJeśli mieszkacie z kimś (rodziną, dziećmi, chłopakiem) podzielcie się obowiązkami. Wspólne sprzątanie również zbliża. Poza tym gdy cała reszta zobaczy, że porządek nie przychodzi od tak, bardziej uszanuje swoją pracę.\nNie każdy może w to wierzy, nie każdy to wie, ale poukładana przestrzeń wokół nas (nawet prawdziwy artystyczny nieład rządzi się określonymi prawami) ułatwia nam funkcjonowanie.\nPorządek w domu pomoże Ci mieć więcej czasu.\nPoukładane rzeczy w szafie i już mniej czasu poświęcamy każdego ranka na przyszykowanie się do szkoły czy pracy.\nWypracowany nawyk chowania rzeczy na miejsce, spowoduje, że czas sprzątania znacznie się skurczy. Przecież nie chcemy poświęcać życia na ciągłe sprzątanie! Chcemy by było czysto przy jak najmniejszym nakładzie czasu i energii.\nJakie Wy macie sposoby by oswoić sprzątanie? Słuchacie w trakcie muzyki? A może wypracowaliście jakiś fajny sposób? Chętnie poczytam!\nAutor: MagicznyDomek o 11:04\nJuicyBeige 21 stycznia 2013 11:06\nZnam to doskonale :) Również jestem pedantką, która musi miec posprzątane, ale sprzątanie nie koniecznie lubi :) Niestety, jak mam bałagan, od razu jestem nerwowa :(\nJus i Mag 21 stycznia 2013 11:15\nooo to prawda, że po generalnych porządkach czuję się lepiej\nnie jestem typem chomika i to czego nie używam ląduje w koszu\no wiele łatwiej się żyje, gdy nie otacza mnie ogrom przedmiotów\ntyss 21 stycznia 2013 11:28\nZ własnego doświadczenia wiem, że porządek w domu to porządek wewnątrz nas..chodzi mi o to, że kiedy w mieszkaniu mamy wszystko poukładane, żyje się łatwiej. To pewnego rodzaju harmonia. Wiem, że dziwnie brzmi ale tak jest. W 100% zgadzam się z tym co napisałaś. Gdy mam jakieś problemy - sprzątam a rozwiązanie samo się pojawia :)\nŻółwinka 21 stycznia 2013 11:37\nUwielbiam mieć porządek, ale ostatnio zrobiłam się takim leniem, że aż wstyd się przyznać.\nMała Gosia 21 stycznia 2013 11:38\nŚwietny, bardzo pomocny post :)\nMilena 21 stycznia 2013 11:50\nUtworzenie wlasnego systemu jest niezwykle wazne. Tez zaczynam serie postow o sprzataniu. Bo najgorsze to zrobic z siebie niewolnika wlasnego Balaganu.\nAnutek 21 stycznia 2013 11:51\nNo to się Kochana rozpisałaś ;) Jak ja dokładnie Cię rozumiem...też uwielbiam mieć porządek, denerwuje mnie gdy rzeczy nie leżą na swoim miejscu, kurz zalega na półkach a "koty" szaleją po podłodze. Nie jestem w stanie odpoczywać w takich warunkach. Dlatego ja jestem z tych,którzy każdego dnia choć kilka minut poświęcają na sprzątanie. Teraz kombinuje który dzień wybrać na wielkie porządki w szafie, by pozbyć się zbędnych rzeczy. Ps.najlepiej mi się sprząta przy ulubionej muzyce, wtedy wszystkie czynności wydają się przyjemniejsze :)\nKamila 21 stycznia 2013 12:03\nNie wyobrażam sobie nie dzielić obowiązków. Mieszkam z mężem, więc jemu też powinno zleżeć, żeby w mieszkaniu było ładnie. Na szczęście od poczatku wspólnego mieszkania (w marcu będzie rok) nie było z tym problemu - on wyrzuca śmieci, sprząta łazienkę, ściera kurze w salonie. Resztę robię ja, ale mąż chętnie pomaga gdy jest tak potrzeb - np. umyje podłogi. Odkurzać wolę sama ;)\nKabodreams 21 stycznia 2013 12:25\nJa mam dokładnie tak samo! Jestem pedantem do granic możliwości, ale wolę mieć porządek niż żyć w ciągłym bałaganie, a przy tym w otoczeniu zarazków i bakterii. Sama czynność sprzątania nie należy do najprzyjemniejszych, ale od czasu do czasu łapie mnie chęć sprzątania i wtedy poświęcam cały dzień na gruntowne sprzątanie. Wyrzucam, układam, ,przekładam itd. :) Ostatnio usłyszałam od swojego Mężczyzny, że jestem taką kurką domową, ale w pozytywnym tego słowa znaczeniu i on bardzo to ceni i cieszy się, że będzie mieć taką żonę :)\niwona ja 21 stycznia 2013 12:30\no ładzie i porządku zapomniałam odkąd mam dziecko, ciągle się potykam o jakieś gadżety czterolatka. Mimo,że ma swój pokój najlepeij mu się bawi poza nim :D\nBasia 21 stycznia 2013 12:35\nMasz rację, porządek musi być. My w domu też dzielimy się obowiązkami. Mam to szczęście, że mąż np. zmywa naczynia :)Kiedy jadę do rodziców na sobotę moim zadaniem jest starcie podłóg na piętrze i schodach. Trzeba sobie pomagać wtedy łatwiej się żyje!\ndyziocha Jo Ko 21 stycznia 2013 12:38\n:) eh szkoda, że są krasnale ogrodowe a nie ma krasnali porządkowych ;) Ja uwielbiam używać ściereczek jednorazowych do sprzątania. Są nasączone preparatami i po przetarciu ładnie pachnie. Używam takich w kuchni i takich do kurzu do mebli poza kuchnią i polubiłam tą część porządków. Wiem, że nie jest to najtańszy sposób sprzątania, ale na początek wyrobienia nawyku bardzo mi pomaga;D\nAnonimowy 21 stycznia 2013 12:40\njeśli chodzi o sposoby sprzątania to oczywiście muzyka -taki mały umilacz ;) kawka lub herbatka gdzieś obok, koniecznie opaska na włoski bo nie cierpię jak mi przed oczami co chwilę latają włosy podczas np odkurzania hehe ;) i np przy sprzątaniu szafy lub szuflad najlepsza metoda to wyrzucić wszystko na podłogę i zaczynać układanie i segregację rzeczy od początku :) nic tak nie cieszy oka jak znikająca sterta rzeczy :) buziaki - wiewiórka :)\nThe Lucky Mo 21 stycznia 2013 12:41\nLubie mieć porządek, regularnie sprzatać i odkładać od razu rzeczy na swoje miejsce, jednak mieszkając jeszcze z rodzicami utrzymanie porzadku jest trudne. Rodzice to straszni bałaganiarze niestety, a ja nie moge cały czas chodzic za nimi i odkładać rzeczy które wrecz porozrzucali po całym domu. Strasznie mnie to irytuje. W sobote pozniej pół dnia sie sprzata, i człowiek w weekend padnięty\nAnonimowy 21 stycznia 2013 12:43\ndyziocha Jo Ko ja też stosuję takie mokre chusteczki :) najtańsze chyba są te z biedronki 5-6 zł za 80 sztuk, a taka chusteczką można przetrzeć kilka rzeczy na raz , żaden kurz się nie przenosi i do tego piękny zapach :)\nKornelia Rudawska 21 stycznia 2013 12:53\nHmmm...z reguły przed świętami BN robi się generalne porządki: mycie okien, pranie i wieszanie firanek, odsuwanie mebli (które da się odsunąć) celem umycia podłogi za nimi/pod nimi, mycie glazury w łazience, mycie szafek kuchennych itp.\nNaprawdę 3 tygodnie później robisz to samo?! ;)\n"...sprzątanie na przyjazd ukochanej/ukochanego..."\nMam nadzieję, że Cię nie obrażę ale ten powód rozbawił mnie do łez ;)\nNigdy w życiu nie przyszłoby mi do głowy żeby sprzątać "na czyjś przyjazd (partnera, rodziców, znajomych)".\nCzysty i zadbany dom to dla mnie codzienna oczywistość i sprzątam bo tego wymaga zachowanie higieny i dobrego samopoczucia psychicznego całej rodziny, w tym również mojego.\nOdMydłaDoPowidła 21 stycznia 2013 13:17\nMam BARDZO podobną filozofię do Twojej :) Grunt to mieć system - mam pewne czynności podzielone na poszczególne dni tygodnia - zajmują mi w zasadzie chwilę i nie czuje tego jako wielkiej pracy a jest zrobione. Jak się rozleniwię to w sobotę mam więcej czasu zjedzone przez sprzątane i potem grzecznie wracam do swoich nawyków codziennych. A sprzątać nie lubię, czasem mnie aby nachodzi jakaś niesamowita na nie ochota ;), ale generalnie nie jest to najprzyjemniejsza czynność, zwłaszcza wycieranie kurzu!\nNiedawno od znajomych z małym dzieckiem usłyszałam, że mamy dom nieprzystosowany dla dzieci i, że pewnie tak mam posprzątane z powodu większej ilości czasu (szukam pracy więc więcej jestem w domu). Choć to ostatnie nie było powiedziane wprost ale jasno zasugerowane ;). A ja wcale nie poświęcam więcej czasu na sprzątanie niż jak pracowałam. Nie zostawiam po prostu wszystkiego na jedną wielką przeprawę w weekend, po którym na nic już nie mam ochoty, tylko systematycznie robię pewne rzeczy. I nie zawsze mam idealny porządek - staram się mieć czysto, nie lubię gratów ale bywa, że się coś nawarstwi albo mój bałaganiarski Mężaty się rozpanoszy i wygląda to raz lepiej raz gorzej :) Ogólnie jednak mam porządek, posegregowane rzeczy w szafach, pozbywam się regularnie zbędnych przedmiotów i jestem z tego dumna! I uważam, że jak pojawi się w domu dziecko dostosuję swój system do nowych warunków i też będzie można powiedzieć, że mam w domu ogarnięte bez niepotrzebnych strat energii :)\nHazaja 21 stycznia 2013 13:36\nmam tak samo :) A ze sprzątaniem różnie bywa, czasem mam ochotę i je lubię, czasem nie ;p\nAgga 21 stycznia 2013 13:51\nPolecam mieć na mp3 jakiegoś fajnego audiobooka. Jak człowiek się wkręci w akcję to wręcz marzy, by mieć coś do posprzątania, albo chociazby jakieś większe pranie do powieszenia :D\nKejt 21 stycznia 2013 13:58\nLubie porzadek i sprzatanie przewaznie tez. Ale jestem raczej typem sprzatajacym balagan niz odkladajacym wszystko na miejsce. Moj patent na sprzatanie kiedy mam strasznego lenia polega na "sprzataniu przy okazji" np. kiedy wchodze do sypialni po ksiazke ktora chce czytac zabieram np. pozostawiony wczesniej szlafrok i suszacy sie recznik do lazienki. W lazience uzupelniam papier toaletowy i ide do kuchni wyrzucic smieci z lazienki. W kuchni robie sobie herbate (dodatek do lektury) a zabieram ja razem z listami i rachunkami do salonu gdzie maja miejsce. Tak sprzatam "przy okazji" :-)\nale bzdury - kogo to obchodzi jakiego masz mopa ... i jaka jesteś uporządkowana "ach ach" - powtarzasz się w co 2 poście o tym - wpis o niczym.. od przeprowadzki o niczym ciekawym już nie piszesz oprócz swojego w/w "ach ach" - podklejając to obficie fotosami z katalogu ikea.. gdzie jest stary magiczny domek? gdzie jego klimat na tym blogu.. otrząśnij się i nie pisz byle czego. pozdrawiam,wierna czytelniczka.\nMagda 21 stycznia 2013 14:31\nCiekawy post dla takiego lenia jak ja ;)\nAnonimowy 21 stycznia 2013 14:39\nAnonimowa "wierna czytelniczko" PO JAKĄ CHOLERĘ wchodzisz na tego bloga a później piszesz SMĘTNO-WREDNE komentarze,proponuję wypożycz coś z miejskiej biblioteki ,czytaj w domowym zaciszu i przestań się udręczać czytaniem"MAGICZNEGO DOMKU "\nZadowolona wierna czytelniczka.\nhej :) masz bardzo podobną filozofię do mojej gdy chodzi o sprzatanie :) szczególnie o mycie podłóg :) mój mąż zawodowo zajmuje sie kładzeniem parkietów i ma prawdziwego hopla jak sie czyści i muska jego podłogi ;) hehe\nCzytuję Cię od dłuższego czasu i zawsze u Ciebie na blogu można się tak... zrelaksować :D\nPS. czy mogłabym prosić o dokładny przepis na Tiramisu które widziałam w poście KULINARIA SYLWESTROWE? moglabyś zamieścić go tutaj as soon as possible? :)\ndagna15 21 stycznia 2013 16:00\njak czysto to i od razu humor się poprawia:) kiedy pokażesz nam swoją nową kuchnię?\nAn na 21 stycznia 2013 16:10\na ja zawsze sprzątam z głośno włączoną muzyką :D od razu jest milej i sprawniej :D\npowiew inspiracji 21 stycznia 2013 16:28\nmam wiele sposobów na sprzątanie ;) napisałam jakiś czas temu o tym osobnego posta :)\nPiokaja 21 stycznia 2013 17:26\nPodziwiam Cię. Masz wspaniałe podejście do życia. Ja ma dwójkę małych dzieci, w tej chwili wychowuję je sama i trudno mi zachować idealny porządek, ale staram się, bo lubię harmonię :) Gusiu, co myślisz o okrągłych robotach sprzątających?\nMaszaa26 21 stycznia 2013 17:48\nMoja zasada to "nie można mieć porządku w życiu, jak się ma nieporządek w szafie" i tym się kieruje. A swoją drogą to uwielbiam jak jest błysk :-)\nBEAUTYtechnologia 21 stycznia 2013 19:19\nMiło jest przeczytać nie tylko taki post, ale i komentarze pod nim! Twój post we fragmentach czytałam mojemu chłopakowi, z którym mieszkam, żeby mu zacytować, żę ktoś robi i myśli tak jak ja! I o tym, że uwielbiam porządek, ale sprzątać nie koniecznie, że przeżywam czasem z tego powodu stres, że sprzątam w trakcie gotowania, robię "okazyjne" porządki w papierach, ciuchach, naczyniach itp. Moim problemem jest na razie małe mieszkanie (wynajmowana kawalerka), trzeba mieć wszystko na tip top, bo jest mało miejsca. Ciągle się kurzy - ścielę łóżko - na telewizorze lcd, biurku, głośnikach po jednym dniu warstwa kurzu... ale ale nie mogę o tym myśleć bo i tak będzie się kurzyć, a ja zwariuję :P czekam na więcej :)\npumpernikulus 21 stycznia 2013 20:51\nJesli chodzi o ścieranie kurzy to równiez tego nie cierpialam, ale teraz pomaga mi w tym (hasło jak z reklamy :D ) spray do mebli z biedronki - wersja Classic ma piekny zapach, uwielbiam jak pachnie nim moja przestrzeń! i pielegnuje meble, kurz tak szybko sie nie osadza :)\nDla mnie najważniejsze jest utrzymanie względnego porządku po generalnym sprzątaniu.Jeśli mam wybierać spędzenie dnia poza miastem vs porządki,to wybieram to pierwsze.Nie ukrywam,że w utrzymaniu czystosci przeszkadzaja mi 4 koty i pies,które jednak po stokroć rekompensują wszelkie niedogodności zwiazane z ciągłym "lataniem na szmacie".\nordynarna reklama, Autorka powinna zaznaczyc, ze post zawiera lokowanie produktu, a jakos nie pokusila sie o to.\nmagdalenkaaa1 21 stycznia 2013 21:46\nod kiedy mam juz własne M, to całkiem inaczej podchodzę do porządków. Ale masz racje z tym odkładaniem rzeczy na miejsce to zajmuje sekundy a jaki efekt!\nUwielbiam sprzątanie z muzyką :))\nMagicznyDomek 22 stycznia 2013 00:07\nJuicyBeige - Ja również się denerwuję jak jest nieposprzątane! Bycie pedantem ma plusy i minusy. Ale ponieważ nie lubię być poddenerwowana, jeszcze bardziej motywuje się do sprzątania. :)\nJus i Mag - Moim postanowieniem przy przeprowadzce było, by zabrać ze soba rzeczy które naprawdę potrzebuję i uwielbiem. Chomikowanie jest wciągające! A potem same problemy. Ja muszę się pilnować, ale idzie dobrze! :)\ntyss - zgadzam się w 100%\nŻółwinka - Ja też jestem leniem! Nie raz i nie dwa mi się nie chce, nie mam siły czy ochoty. Dlatego staram się mniej a systematycznie, wtedy jakoś się udaje. Bo jak już wspomniałam, z drugiej strony nie lubie być nerwowa. :)\nMała Gosia - Cieszę się! :*\nMilena - 'niewolnik własnego bałaganu' - dobrze powiedziane!\nAnutek - Aniulku, też planuje kolejne porządki w szafie, bo zauważyłam, że im mam mniej rzeczy tym paradoskalnie mam wiecej możliwości by się 'ubrać'. Buziaki!\nKamila - My też mamy podział obowiązków. Nawet w niektórych rzeczych Pan Poślubiony jest dokładniejszy ode mnie! Dzielnie sobie radzi!\nKabodreams - Kurki domowe są bardzo dziele i zapracowane - trzeba je wielbić! :)\niwona ja - podziwiam Mamy. Sama zastanawiam się jak to będzie jak kiedyś nasza rodzina się powiększy. Mam nadzieję, że opracuję dodatkowe punkty, które pomogą mi wtrwać w porządku.\nBasia - jeżeli się razem mieszka fajnie jest robić rzeczy razem. Gotować i nawet sprzątać. Dom to taka 'firma' ze wspólnikami, którzy muszą o nią dbać po równo.\ndyziocha Jo Ko - jeśli krasnale ogrodowe pomoga w sprzątaniu, obiecuję, że na wiosne pojawią się u nas w ogródku! hihi :)\nMuszę wypróbować takie ściereczki. Kiedyś miałam ale nie zbierały dobrze kurzu - może wybrałam jakieś felerne.\nwiewiórka - też opróżniam szafy i układam na nowo i czuję się jak nowo narodzona\nThe Lucky Mo - pozostaje uczynić czysty azyl w swoim pokoiku, żeby chociaż tam panował porządek o jakim marzysz. Ale pomoc rodzicom jest zawsze cenna, wiec buziak za to, że tak dbasz o Wasz wspólny domek. :*\nKornelia Rudawska - ja generalne porządki robię bardzo często i każdy powód by to zrobić jest dobry - nawet co miesiąc! :)\nOdMydłaDoPowidła - cieszy mnie to, że jest wiecej nas - szalonych pedantek! :)\nHazaja - ja gdy nie mam ochoty na sprzątanie (a przeciez i tak bywa) staram się korzystać z uprzyjemniaczy :)\nAgga - zgadzam się audiobook się sprawdza! U mnie zwłaszcza przy prasowaniu.\nKejt - bardzo, bardzo celna rada - 'sprzątanie przy okazji'. Zgadzam się z Kejt, że to ułatwia i przyspiesza sprzątanie. Można łatwiej utrzymać wypracowany porządek.\nanonimowa wierna czytelniczka - nie wiem czemu ale po przeczytaniu tego komentarza nasuneła mi się piosenka: 'gdzie się podziały tamte prywatki...' :) hihi\nW starym domku też była i ikea i stare meble, które powędrowały tu razem z nami.\n'...gdzie te te dziewczyny, gdzie tamten świat..uuuu' :)\nMagda - są sposoby na lenia! Są!\nZadowolona wierna czytelniczka - 'wypożycz coś z miejskiej biblioteki' - dobre!\nkasiak - przepis pochodzi z książki 'Prosto Presto" naprawdę polecam, bo pyszne przepisy i banalnie proste!\ndagna15 - oczywiście, że pokażę! Trochę z tym zwlekałam bo miałam jeszcze parę kącików w niej do urządzenia, ale już prawie są gotowe! (myślę, że pojawi się jej oblicze jeszcze w tym miesiącu)\nAn na - muzyka dobra na wszystko! :)\npowiew inspiracji - w takim razie zajrzę by się zainspirować! :)\nPiokaja - Dziękuję za tak miłe słowa. Ja za to podziwiam wszytskie Mamy, bo wiem, że muszą byc jeszcze bardziej zoranizowane i silne. Ja co prawda mam dwa zwierzaki, które wcale nie pomagaja w utrzymaniu porządku. Co sądze o robotach sprzatających (masz na myśli takie samojeżdzące odkurzacze?) - bardzo, bardzo (!) chciałabym taki mieć! :)\nMaszaa26 - Stan naszej szafy odzwierciedla to co się w naszym życiu dzieje. Jak byłam tuż przed i w trakcie przeprowadzki, w mojej szafie było koszmarnie! Nie mogę tego zrzucić na przeprowadzkę, po prostu to był szalony okres i od razu widac bylo to w mojej szafie. Naszczęscie została opanowana. :)\nBEAUTYtechnologia - duże przestrzenie tez bywają niebezpieczne, bo jest więcej miejsc gdzie można coś upchnąć. Potem się gromadzi i ginie pod stertą niepotrzebnych rzeczy. Myślę, więc, że w malutkich i dużych przestrzeniach sztuka prostoty i redukcji rzeczy w naszym otoczeniu, pomoże w utrzymaniu porządku.\npumpernikulus - gdy będę następnym razem w biedronce, na pewno wypróbuję! :)\nAnonimowy - masz rację, że utrzymanie prządku po generalnym sprzątaniu oszczedza nam czas i świadczy, że szanujemy swoją pracę. Trzeba przecież jeszcze żyć i mieć na to życie kapkę czasu! :)\nAnonimowy (2) - czy będzie niegrzecznie gdy na takie absurdalne wpisy będę odpowiadać: pomidor? :)\nmagdalenkaaa1 - nie dość, że zajmuje naprawdę chwilkę to potem możemy zaoszczedzić sporo czasu na sprzątaniu. A przecież o to chodzi, by był efekt szybko i bezboleśnie. :)\nMagdalena - ja również, ale czasami lubię tez sprzątać po cichu, bo zauważyłam, że masę pomysłów, czy rozwiązań problemów przychodzi do mnie właśnie podczas sprzątania.\nAlena 22 stycznia 2013 01:44\nPolecam mop parowy z różnymi nasadkami.\nMinusem jest to, że trzeba podpiąć do kontaktu. Ale znowu nie trzeba przesuwać za sobą wiadra, używać płynów.\nNapełniamy pojemnik woda i do przodu.\nZależnie od końcówki może pomóc w myciu okien, czyszczeniu kanapy, dywanu, blatów w kuchni, a nawet i prasowaniu.\nI zgadzam się, że lepiej mieć umiar w środkach do sprzatania. Będąc w sklepie ma się wrażenie, że do samej kuchni z 10 by trzeba:P\nA mikrofibry to świetna sprawa, ja akurat używam tych z Lidla. Od zwyłych szmatek róznią się ogromnie.\nnabiegunachArt 22 stycznia 2013 08:51\nEh.. te sprzątanie :/\nGusiu a może zrobiłabyś na swoim blogu TAG co trzymasz na swoim stoliczku nocnym? :)- wiewiórka :*\nMizzVintage 22 stycznia 2013 17:43\nMam podobnie jak Ty, uwielbiam czystość, ale nie cierpię sprzątać! Prawdą jest jednak, że odkładanie rzeczy na swoje miejsce baaaardzo pomaga i warto sprzątać na bieżąco, za cholerę jednak nie mogę nauczyć tego mojego chłopaka, który jest meeega balaganiarzem :/\nevelvas 22 stycznia 2013 22:14\nGenialny post! Punkt 1-świetnie ubrałaś w słowa najszczerszą prawdę. Na szczęście, mogę się pod tym punktem podpisać obiema rękami ;) Masz w tym Domku tak czyściutko i przyjemnie, aż miło popatrzeć :) pozdr\ndissie 23 stycznia 2013 00:01\nmam tego mopa od niedawna i jest rewelacyjny! ;]\nA czy mogłabyś ten przepis podać tutaj? ( jeśli to nie wielki problem)\nMówiąc szczerze nie mam ani pieniędzy ani mozliwości by zakupić teraz taką książkę, a bardzo chciałabym wypróbować te tiramisu.\nJesli nie chcesz na blogu dawać przepisu na tiramisu(choć myslę, że to niezły pomysł) to może podam Ci emaila to byś mi przesłała jeśli znajdziesz chwilkę?\nMilena 23 stycznia 2013 21:54\nTo nawet zabawne, ze post o sprzataniu wywolal taka lawine komentarzy :) Super!\nAnonimowy 24 stycznia 2013 15:22\nmam nadzieje, że przeczytasz tutaj mój komentarz o prośbie na przepis na Tiramisu, i nie zginie on w tłumie pozostałych komentów :)\nstula 24 stycznia 2013 18:29\nno to mamy podobne zapatrywania co do porządków i wcale mnie to nie dziwi nawet:) wszak, w wielu kwestiach jesteśmy podobne:)\nja dodatkowo uwielbiam wszelkie MEGA KOLOROWE szmatki do sprzątania, nawet zmiotkę w kuchni muszę mieć w kwiatki!\nstula 24 stycznia 2013 18:30\naha i jeszcze dodam - złośliwe komentarze moich znajomych o porządkach:\n"tylko nudni ludzie mają posprzątany dom"\n"jak ktoś sprząta wkoło siebie to ma zazwyczaj niepoukładane w głowie"\nnie wiem, denerwują mnie takie złote myśli:)\nAnonimowy 25 stycznia 2013 19:57\nKasiak. Powiem Ci gdzie możesz znaleźć przepis na tiramisu. Wpisujesz w Google "przepis na tiramisu" i wyskakuje ci kilkadziesiat przepisow. Strasznie trudne, prawda? Co do sprzatania to ja też jestem pedantka masakryczna więc sprzatam często. Staram się czynnośc tę rozkładać na każy dzień, żeby nie spędzić na tej przykrej czynnosci połowy soboty. Bałagan mnie denerwuje straszliwie i mówię mu zdecydowane nie. Dzięki za ten post! :) KIKI\nkiciamoja0883 7 lipca 2013 13:11\nKochana widze,że mamy podobnego fioła jesli chodzi o porządek:)\nMam małe pytanko apropo tego mopa..planowałam kupic płaskiego z viledy,ale nie jestem pewna czy dobrze odciaga wode,mozesz wspomniec o swoim czy nadal sie psrawdza?w pokojach mam głównie panele i zwykły mop troche mi je załatwił(przemoczył).potrzebuje cos dobrego najlepiej na lata:P\nZ góry dziekuje za odpowiedz i pozdrawiam cieplutko:)))\nszycie dla domu 10 listopada 2014 15:28\nOdkładanie rzeczy na miejsce jest bardzo ważne, najpierw jednak trzeba sobie to miejsce wyznaczyć co nie zawsze jest łatwe, zwłaszcza gdy ktoś zajmuje malutkie mieszkanie.\nszycie dla domu 5 stycznia 2015 10:31\nSprzątanie to coś, co po prostu trzeba robić zamiast odwlekać i zostawiać na ostatnią chwilę.\nprofesjonalne środki czystości 26 października 2015 13:05\nSprzątanie może być przyjemniejsze i efektywniejsze, gdy stosuje się profesjonalny sprzęt i odpowiednie środki czystości.\nja mam taki czysty dom że padam pozdrawia Anna Lewandowska\nAnia 12 lipca 2016 11:36\nJa to zawsze wszystko zostawiam, bo jeszcze wygląda, a później marudzę, że tyle czasu poświęcam na zajmowanie się sprzątaniem :P\nnowe mieszkania wrocław deweloper 5 sierpnia 2016 12:50\nJa sprzątam raz w tygodniu i staram się robić to bardzo dokładnie, ale sprzątanie strasznie mnie nudzi i denerwuje :) mam pytanie! jak radzicie sobie z uszczelkami w prysznicu? mam nową łazienkę i już widzę że dolna uszczelka od prysznica już zaczyna mi żółknąć :(\nAnia 5 września 2016 13:01\nU mnie najlepiej się sprząta wtedy kiedy mam na to ochotę, a nie kiedy muszę. Przynajmniej raz w tygodniu robię konkretny porządek, a na co dzień ogarniam ubrania, podłogi i kuchnie, żeby żyć jak człowiek


holowanie Berlin https://laweta-berlin.com.pl/\nNiezależnie od pory dnia czy nocy, takie zdarzenie może pojawić się praktycznie w każdej chwili. Z pewnością warto tutaj zauważyć, że nie zawsze mamy dostatecznie dużo czasu czy też możliwości, aby przygotować się awaryjnie, na tego typu zdarzenia. Stłuczka czy też inna kolizja drogowa zdecydowanie wymaga zastosowania właściwego rozwiązania. Jakby nie patrzeć to holowanie Berlin wydaje się najbardziej odpowiednią opcją w takim zestawieniu. Określona pomoc drogowa to z pewnością jedna z tych opcji, do których mamy dzisiaj odpowiedni dostęp. Taka bezpośrednia usługa związana z holowaniem danego pojazdu jest potrzebna tylko wtedy, kiedy faktycznie sytuacja tego wymaga.\nOdpowiednie działanie a właściwa forma pomocy\nChodzi tutaj między innymi o zdarzenia, gdzie faktycznie naprawa samochodu na miejscu wydaje się niemożliwa do realizacji, wówczas tylko i wyłącznie wspomniane holowanie auta wchodzi w rzeczywistości w grę. Na pewno jest to jedna z tych usług, która jest w stanie bez problemu dotrzeć do najważniejszych miejsc. Oczywiście im szybciej uda się udzielić takiej bezpośredniej pomocy, tym lepiej, ponieważ jakby nie patrzeć tylko wykorzystanie profesjonalnego sprzętu, pozwala nam osiągnąć odpowiedni cel. Trzeba podkreślić, że tylko właściwa naprawa pojazdu pozwoli na jego normalne użytkowanie. Jeśli istnieje możliwość natychmiastowego naprawienia problemu, to z pewnością taka pomoc drogowa będzie w stanie wdrożyć odpowiedni system, aby zrobić to od razu bez zbędnych formalności. Konkretna pomoc drogowa funkcjonuje przez 24 godziny, a z pewnością taka autopomoc jest po prostu niezbędna w naprawdę trudnych przypadkach.\nCo najważniejsze nawet w święta tego typu pomoc drogowa ma swoje określone dyżury, dlatego z takiego rozwiązania możemy skorzystać praktycznie z dowolnej chwili. Właściwe holowanie pojazdów osobowych, to z pewnością opcja, która w tym przypadku wydaje się najbardziej właściwa. Jakby nie patrzeć to gdy auto psuje się, to tylko i wyłącznie dobrze przygotowana laweta będzie w stanie sobie poradzić z takim zadaniem. Taka fachowa pomoc drogowa Berlin może okazać się dobrym wyjściem w trudnej sytuacji. Z pewnością warto poświęcić na wszystko trochę więcej czasu i po prostu zapoznać się z taką ofertą. Może się okazać, że wiele osób będzie dzisiaj zadowolonych właśnie z takiego wyboru. Taka w pełni praktyczna pomoc drogowa z pewnością jest dla nas rozwiązaniem uniwersalnym i właśnie dlatego możemy śmiało zdecydować się na takie konkretne działanie. Z pewnością jest to dzisiaj ta właściwa opcja, na którą warto stawiać w przypadku poważnej awarii zawsze mamy ograniczone pole działania i musimy o tym pamiętać. Takie możliwości są dzisiaj na pewno skuteczne i właśnie dlatego warto sięgnąć po tego typu opcję w praktyce.\nWięcej w tej kategorii: « Laweta Hamburg Niemcy szybki dojazd w każde miejsce Wypadek to nie problem przy użyciu pomocy drogowej »


Ruszył 4. Kongres Wrocławskich Organizacji Pozarządowych! - ZIG\nOd 17 do 20 czerwca 2020 r. odbywać się będą spotkania przedstawicieli organizacji pozarządowych, samorządu oraz biznesu. Tegorocznym tematem przewodnim jest „Społeczeństwo obywatelskie wobec kryzysu w demokracji”. Wydarzenie jest otwarte dla wszystkich chętnych.\nKongres Wrocławskich Organizacji Pozarządowychto największe spotkanie przedstawicieli wrocławskiego III sektora, Gminy Wrocław oraz społecznie odpowiedzialnego biznesu. Celem tegorocznego wydarzenia jest przyjrzenie się drodze, jaką przebyło nasze społeczeństwo oraz zastanowienie się nad wyzwaniami, jakie stawia przyszłość, szczególnie w kontekście solidarności, dialogu i odpowiedzialnego obywatelstwa. 4.Kongres odbędzie się w wirtualnej przestrzeni online.\nTags: CSR Jacek Sutryk NGO organizacje pozarządowe WroBiznes www.wrobiznes.pl


LosyZiemi.pl - Mexiko\nJesteś tutaj : LosyZiemi.pl » Tag for Mexiko\nW meksykańskim stanie Chihuahua archeolodzy odkryli bogatą kolekcję zdobionych kamieni. Naukowcy uważają, że stworzyli je nomadzi przemierzający pustynię ok. 6 tys. lat temu. Blisko 500 skał ma misternie wyrzeźbione wzory. Na 500 skałach nasi przodkowie wyryli blisko 8 tys. kręgów, fal, linii prostych i geometrycznych kształtów. Naukowcy przypuszczają, że wzory były ... Czytaj więcej\nPlujący popiołem i dymem wulkan Popocatepetl nie zakłócił wyborów samorządowych w Meksyku. Spowodował za to spore problemy w komunikacji lotniczej. Chociaż władze lotniska w stołecznym Mexico City przekonywały, że nie ma niebezpieczeństwa, niektórzy operatorzy wycofywali swoje loty, obawiając się uszkodzeń maszyn. W Meksyku od soboty obowiązuje żółty alarm trzeciego stopnia po ... Czytaj więcej\nMeksyk – Wulkan Popocatepetl zaczął wyrzucać duże ilości pyłów, popiołu i rozgrzanych do czerwoności skał\npiątek, 05.07.2013 10:20 wibi. Kategorie: Świat i Wszechświat, Wulkany, Zagrożenia, Żywioły Tagi: erupcja, eruption, Meksyk, Mexico, Mexiko, Popocatepetl, Volcano, Vulkanausbruch, Wulkan\nCo najmniej sześciu amerykańskich przewoźników lotniczych odwołało w czwartek ponad 40 lotów do stolicy Meksyku - miasta Meksyk - oraz miasta Toluca po tym, jak wulkan Popocatepetl zaczął wyrzucać duże ilości pyłów, popiołu i rozgrzanych do czerwoności skał. Rzecznik portu lotniczego w stolicy Meksyku Jorge Pineda oświadczył, że linie U.S. Airways, ... Czytaj więcej\nOberwanie chmury nad Tuxtla Gutierrez w południowym Meksyku. Ulewny deszcz, który padał ok. dwóch godzin, podtopił miasto i okolice. Zalane zostały 43 domy, porzucono 113 samochodów. Mieszkańcy uciekali przed zalewającą miasto rzeką. Z powodu ulewnego deszczu gwałtownie wezbrała i wylała przepływająca przez miasto rzeka Sabinal. Zalegające na ulicach śmieci zatkały studzienki ... Czytaj więcej


FabrykaCial.pl – trening personalny Wrocław, trening odchudzający » » Ochudzanie\nJedną z najskuteczniejszych metod walki ze zbędnymi kilogramami są ćwiczenia aerobowe. Tego rodzaju wysiłek polega na dłuższym, lecz niezbyt intensywnym treningu, takim jak bieganie, pływanie czy jazda na rowerze. Przy tego rodzaju ćwiczeniach organizm wykorzystuje najpierw zapasy substancji zwanej glikogenem, a po upływie 20-30 minut spalana jest tkanka tłuszczowa. Oczywistym jest zatem fakt, że im dłużej będziemy ćwiczyć, tym więcej spalimy, dlatego warto tak rozkładać siły, by nie przerywać treningu po upływie pół godziny.\nWarto wprowadzić również tak zwane interwały czyli podzielić trening na krótsze okresy (np. po kilka minut w zależności od naszych możliwości) intensywnego i niezbyt intensywnego wysiłku, które będą się przeplatać. Efektem takich ćwiczeń jest znacznie większa efektywność spalania tkanki tłuszczowej po treningu, gdyż interwały to doskonały sposób na przyspieszenie metabolizmu również w czasie spoczynku.\nWarto również pracować nad rozwojem mięśni, ponieważ ich widoczność dodatnio wpływa na wygląd naszego ciała, nawet jeśli pozostało jeszcze kilka kilogramów do zrzucenia. Szczególnie wyraźne jest to w przypadku mięśni brzucha, ramion czy ud i pośladków.\ndieta odchudzanie trener personalny trening odchudzający


Etui na iPhone 7, etui na iPhone 8 – etui na smartfony Aplle\niPhone 7 / 8 / SE 2020 (284)\nDESIGN POOL LIMITED (2)\n6,99 zł - 100,00 zł (204)\nZakup etui na iPhone 7 lub 8 powinien być pierwszym krokiem po nabyciu smarfona Apple’a. Dedykowany pokrowiec pozwoli Ci w pełni cieszyć się funkcjonalnością urządzenia, a jednocześnie sprawi, że będzie ono bezpieczniejsze. Etui to nie tylko funkcjonalność i doskonała ochrona smartfona przed uszkodzeniami. Dzięki futerałowi możesz spersonalizować swój telefon i nadać mu niepowtarzalny wygląd, który wyróżni go z tłumu.\nWybierz odpowiednie etui dla swojego iPhone’a 7 i 8\nJesteśmy dystrybutorem wysokiej jakości futerałów na telefony. W naszej ofercie znajdziesz etui na iPhone 7,8 oraz SE w szerokim wyborze rodzajów, wzorów i kolorów. Oferujemy m.in. etui wodoszczelne Catalyst Waterproof Case, umożliwiające korzystanie z telefonu pod wodą, elastyczne etui zabezpieczające obudowę telefonu oraz etui z klapką, chroniące nie tylko obudowę, ale też i ekran.\nWybierz etui, które ochroni Twojego iPhone’a przed uszkodzeniami, a jednocześnie nada mu niepowtarzalnego charakteru. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z ofertą naszego sklepu.\nDrewniane etui ochronne EKO na iPhone 7 / 8 / SE\nETUI EasyAcc Wzór Świąteczny do iPhone 7 / 8\nETUI Case Apple iPhone 7 / 8 BROKAT + EFEKT OMBRE\nETUI EasyAcc iPhone 7 / 8 Różowa Ramka\nTransparentne etui KD iPhone 7 / 8 ramka na aparat


comparison is the thief of joy: Pomysł na obiad: Cannelloni z tuńczykiem\nPomysł na obiad: Cannelloni z tuńczykiem\nDziś chciałabym się podzielić przepisem na pyszny obiadek. Może nie jest to najbardziej wykwintna potrawa ale robi się ją dosyć szybko, potrzeba minimum składników oraz zdolności kulinarnych i smakuje trochę jak lasagne.\nopakowanie makaronu typu cannelloni ( ja zużyłam 1/3 )\npuszkę pomidorów krojonych\npuszkę rozdrobnionego tuńczyka w sosie własnym\nchilli wedle upodobań\nkopiastą łyżkę mąki\nPomidory przekładamy do rondelka, dodajemy cukier, sok z cytryny i przyprawy i gotujemy na średnim ogniu przez ok. 10 min. Na koniec dodajemy dobrze odsączonego tuńczyka. Jeżeli ktoś nie lubi, zawsze można go zastąpić podsmażonym mięsem mielonym. Mieszamy i trochę podgrzewamy. Nadziewamy farszem rurki. Z tym jest trochę zabawy bo trzeba uważać, żeby farsz nie uciekł drugim końcem. Mała łyżeczka sobie z tym najlepiej radzi. Układamy nadziane rurki w naczyniu żaroodpornym i możemy brać się za sos beszamelowy.\nRozpuszczamy 2 łyżki masła i dodajemy do tego łyżkę mąki mieszając energicznie. Dolewamy szklankę mleka i na dosyć wolnym ogniu podgrzewamy cały czas mieszając aż zgęstnieje. Gdy nasz sos jest już odpowiednio gęsty dorzucamy starty ser i mieszamy aż się rozpuści. Polewamy rurki sosem, posypujemy serem i wstawiamy do piekarnika na ok 20 min w 180st. Trzeba sprawdzić czy makaron już się zrobił miękki, jeżeli nie to można potrzymać jeszcze trochę.\nPosted by Aaliyah at 4:19 pm\nżaneta serocka 27 June 2013 at 16:22\nvanilia120 27 June 2013 at 16:59\nszkoda ze nie lubie tuńczyka :( ale wygląda smakowicie;)\nOlalaa 27 June 2013 at 17:29\nja też nie lubię tuńczyka:p\nHikki 27 June 2013 at 17:36\nNigdy nie jadłam cannelloni :D\nMałyJeż 27 June 2013 at 17:49\njustynka sbg 27 June 2013 at 18:02\nSame smakolyki u ciebie :-)\nkoruSSia 27 June 2013 at 18:55\naj tuńczyk to nie moja bajka niestety ;(\nMadziak 27 June 2013 at 19:32\nOstatnio jadłam rybne canelloni z sosem pomidorowym- pychota! :)\nanydalla 27 June 2013 at 19:45\nZ tuńczykiem jeszcze nie jadłam, do tej pory wygrywał u mnie szpinak, ale muszę spróbować :)\nAnja 27 June 2013 at 21:09\nMarilyn 28 June 2013 at 10:56\nco ja się będę męczyć ;D Wpadnę kiedyś do Ciebie na taki obiadek :*\nWiolka-blog 28 June 2013 at 13:10\nGreen Woman 28 June 2013 at 15:22\nbym sobie takie pojadła... ;]


Żarówka RGBW LED 106752-2 Globo MR50 GU10 4W 300lm 230V biała ciepła - MLAMP.pl\nInteresująca żarówka o dużym gwincie oferowana przez =mlamp.pl= to doskonała propozycja, która podkreśli unikatowość Twojego oświetlenia. Jej dekoracyjny charakter stworzony dzięki ciekawemu kształtowi i ozdobnym żarnikom sprawia, że będzie doskonałym uzupełnieniem każdej oprawy. Model ten stworzony został w nowoczesnej technologii LED. Roztoczy wokół siebie przyjemny blask o ciepłej barwie światła, sprawiając, że wieczorny odpoczynek będzie jeszcze przyjemniejszy.\nŻarówka posiada możliwość zmiany barwy światła LED RGBW za pomocą dołączonego do zestawu pilota.\nMoc całkowita: 4W\nLampy nowoczesne, Lampy białe, Żarówki GU10, Żarówki halogenowe, Żarówki LED, Żarówki RGB, Biała ciepła, Żarówki o zmiennej barwie światła RGB, Żarówki energooszczędne, Żarówki / źródła światła, Dostępne 24h


Pracownicze Programy Emerytalne |Oszczędzanie\nPPE to jedna z najkorzystniejszych form oszczędzania przy pomocy pracodawcy w ramach III filaru systemu emerytalnego, która umożliwia systematyczne gromadzenie pieniędzy na przyszłe świadczenie emerytalne zwolnione z podatku od zysków kapitałowych.\nPPE to program elitarny, gdyż uczestnikiem PPE może być wyłącznie Pracownik, którego Pracodawca prowadzi w zakładzie pracy Pracowniczy Program Emerytalny. To program czysto inwestycyjny, który umożliwia pracownikom czerpanie korzyści ze środków zgromadzonych w funduszach z myślą o przyszłej emeryturze. Udogodnieniem dla pracodawcy uregulowanym prawnie a pozwalającym na minimalizowanie kosztów pracy jest fakt, iż składki wpłacane przez Pracodawcę do PPE są zwolnione z kosztów ZUS a wszystkie koszty związane z utworzeniem i obsługą PPE stanowią dla Pracodawcy nielimitowane koszty uzyskania przychodu.\ndzięki środkom zgromadzonym w funduszu inwestycyjnym po przejściu na emeryturę otrzymasz dodatkowe dochody z PPE,\nTwoje oszczędności będą zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych.\nśrodki wpłacane na PPE (do 7% wynagrodzenia pracownika) nie stanowią podstawy do ustalenia obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne,\nśrodki wypłacane z PPE nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od dochodów kapitałowych,\nPKO TFI S.A. przygotuje i przeprowadzi wszelkie działania konieczne do podpisania umowy zakładowej.\nPosiadamy doświadczenie w przygotowaniu i prowadzeniu PPE. Dbamy o to, by utworzenie programu wiązało się dla naszych Klientów z możliwie najmniejszym nakładem sił i środków, dlatego zobowiązujemy się do:\nprzeprowadzenia prezentacji oferty utworzenia programu dla pracowników,\nzorganizowania i przeprowadzenia działań koniecznych do podpisania umowy zakładowej,\nprzygotowania wszelkich umów niezbędnych do utworzenia przez pracodawcę PPE oraz uczestnictwa pracowników w PPE,\nprzedstawienia projektów dokumentacji koniecznej do zarejestrowania programu w KNF.\nZapraszamy do kontaktu z Biurem Klientów Instytucjonalnych GAMMA Fundusze, kontakt w dni robocze od 9:00 do 16:00 pod numerem telefonu:\n(22) 582 88 58


Polonia Cup 2008, 12.02.2017 | ORLIK POZNAŃ\nPolonia Cup 2008, 12.02.2017\nDnia 12.02.2017 r. rocznik 2008 udał się na turniej Polonia CUP do Środy Wielkopolskiej. W kadrze na turniej znaleźli się zawodnicy: Jaś Bojkowski, Piotr Pogorzelski, Michał Ochmański, Daniel Nowak, Adam Szrejter, Oliwier Wicher, Kuba Krzyżaniak, Bartek Chmiel, Kamil Kałek, Aleksander Eliszewski.\nW pierwszej rundzie trafiliśmy do grupy z drużynami:\nPolonia Środa Wlkp niebiescy, Warta Śrem, Rokita Rokietnica.\nPierwszy mecz rozegraliśmy z Rokietnicą, niestety ulegliśmy 0:2. Kolejny mecz w grupie niestety również przegraliśmy 0:3 z Wartą Śrem. Chłopcy podłamani dwiema porażkami postawili trudne warunki w ostatnim meczu grupowym przeciwko gospodarzom. Mecz zakończył się wynikiem 1:1 co spowodowało awans zespołu do Ligi Europy. W kolejnej fazie grupowej spotkaliśmy się z Wartą Śrem, Kotwicą Kórnik oraz Unią Swarzędz. Mecz z Wartą Śrem chłopcy potraktowali z większym zaangażowaniem jednak z brakiem szczęścia przy bramce rywala. Mecz zakończył się wynikiem 0:0.\nKolejnym rywalem w Lidze Europy była Kotwica Kórnik. Mecz rozpoczął się od straty bramki. Zaangażowanie i chęć zdobycia bramek było ogromne. Dwiema znakomitymi akcjami indywidualnymi popisał się Kamil Kałek kończąc bramkami. Ostatecznie wygraliśmy 3:1 i odnieśliśmy pierwsze zwycięstwo w turnieju. Ostatnim rywalem w grupie była Unia Swarzędz, której ulegliśmy 0:3 kończąc fazę Ligi Europy na 3 miejscu. Nowe doświadczenie i kolejny turniej za nami. Wyciągamy wnioski i pracujemy dalej. Dziękujemy wszystkim, którzy przybyli dopingować Orlika i zapraszamy na kolejne rozgrywki !


Jaka jest Polka XXI w. – debata kobiet podczas warszawskiej konferencji 31 maja - POLSKIE FORUM RODZICÓW\nJaka jest Polka XXI w. – debata kobiet podczas warszawskiej konferencji 31 maja\nJuż jutro, 31 maja, odbędzie się w Warszawie konferencja „Polka XXI w.”. Kobiety aktywne społecznie i zawodowo, ekspertki oraz przedstawicielki administracji rządowej i samorządowej będą debatować o gospodarce, rodzinie, zdrowiu ekologii, edukacji, kulturze i postępie technologicznym – czyli o tematach najważniejszych dla kobiet i Polek kwestii. Organizatorem wydarzenia jest Fundacja Projekt PL, a Polskie Forum Rodziców jest partnerem konferencji.\nChoć wydarzenie dotyczy przede wszystkim kobiet, to jednak wśród 70 uczestników konferencji znaleźli się także mężczyźni. Jednym z nich jest dr hab. prof. UAM Michał A. Michalski, prezes Instytutu Wiedzy o Rodzinie i Społeczeństwie, partnera konferencji, który wystąpi w panelu dotyczącym demografii.\nPolki zostaną nagrodzone\nPodczas Gali Wieczornej Polka XXI w. wręczone zostaną nagrody dla liderek, które w 2021 roku znacząco wyróżniły się swoimi aktywnymi działaniami na wielu różnych płaszczyznach oraz nagrody w konkursie „Fair to Women".\nKobieca siła, nastroje i praca\nCiekawie zapowiadają się tematy wystąpień gości, np. „Nastroje społeczne Polek w 2022 roku” z udziałem prof. dr hab. Mirosławy Grabowskiej – dyrektor CBOŚ czy „Kobieta – rynek pracy – emerytura” z udziałem prof. dr hab. Gertrudy Uścińskiej – prezes ZUS.\nGeorgette Mosbacher – była Ambasador USA w Polsce podejmie temat „Kobieca siła – jak osiągnąć sukces nie tracąc kobiecości?”, a minister rodziny i polityki społecznej Marlena Maląg zatytułowała swoje wystąpienie „Rynek pracy w Polsce 2022 – szok i rewolucja”.\nDlaczego potrzebujemy kobiet?\nTematem wystąpienia minister finansów Magdaleny Rzeczkowskiej jest „Walka o wzrost”, a prof. dr hab. Magdalena Gawin – dyrektor Instytutu Pileckiego jest „Solidaryzm w przeszłości i obecnie. Dlaczego potrzebujemy kobiet?”.\nPodjęte też zostaną ważne zagadnienia dotyczące zdrowia, kultury, edukacji, przedsiębiorczości, pracy, innowacji i nowych technologii oraz bezpieczeństwa energetycznego.\nO Ukrainie i Europie\nNie zabraknie najbardziej aktualnych tematów dotyczących Ukrainy. Dyskutanci, w tym deputowane Rady Najwyższej Ukrainy, wystąpią w panelu „Jak wojna wpływa na tożsamość obywateli Ukrainy i przyszłość ich kraju?”. Podjęty zostanie też temat „Plan odbudowy Ukrainy - Rola instytucji rozwojowych w przyszłości Europy”.\nCałościową informację na temat konferencji „Polka XXI w.” oraz pełen program opublikowaliśmy w tekście „Polka XXI w. – debata kobiet o najważniejszych dla nich sprawach w gospodarce, rodzinie, edukacji, zdrowiu i demografii”.\nWysłuchać głosu kobiet\nPodstawowym założeniem konferencji jest wsłuchanie opinii nie tylko tych kobiet, które na co dzień aktywnie zabierają głos w debacie publicznej, ale także tych, które ze względu na miejsce zamieszkania, czy życiowe role nie zawsze mają okazję publicznie zaprezentować własne poglądy ze swojej perspektywy.\nPolka XXI w\nOrganizator: Fundacja Projekt PL\nPartnerzy Medialni: SuperBiznes, wGospodarce.pl, 300 Gospodarka\nPartnerzy Konkursu: FRES, Girs in Tech Poland, Fair to Women\nPartnerzy Konferencji: IWORIS Family, Polskie Forum Rodziców, Instytut Wiedzy o Rodzinie i Społeczeństwie, GPW\nWIĘCEJ INFORMACJI ORAZ FORMULARZ REJESTRACYJNY NA STRONIE POLKA XXI\nZdjęcia: polka21.pl, Pexels.com, Pixabay.com


Księża Chrystusowcy » Wakacyjny szlak – dzień 5 – relacja na żywo\nJesteś tutaj: Księża Chrystusowcy > Aktualności > 2 > Wakacyjny szlak – dzień 5 – relacja na żywo\nWakacyjny szlak – dzień 5 – relacja na żywo\ngodz. 9:00 – wyjeżdżamy z terenu ziębickiego klasztoru. Kierunek – Kamieniec Ząbkowicki. A tam: pocysterski kompleks klasztorny oraz zamek.\ngodz. 9:55 – opuszczamy Kamieniec Ząbkowicki. Oglądaliśmy tutaj, wspomniany już, bardzo obszerny kompleks zabudowań pozostałych po zakonie cystersów – wśród nich gotycki kościół z XIV w. z pięknym, stylowym, barokowym wnętrzem. I tu ciekawostka: skojarzyliśmy, że w miejscu tym kręcono sceny do filmu pt. „Teraz i zawsze” o perypetiach młodego kleryka, który kilka miesięcy temu oglądaliśmy w nowicjacie. Miły akcent.\nW Kamieńcu podeszliśmy jeszcze pod zamek należący dawniej do książąt pruskich. Nie mogliśmy go zwiedzić, bo nie był jeszcze otwarte, ale już sam widok z zewnątrz robił wrażenie, gdyż obiekt jest zachowany praktycznie w całości. Pewnie warto tu kiedyś wrócić i lepiej obejrzeć poniemieckie zabytki (dawniej, przez parę wieków, tereny te należały albo do niemieckich magnatów, albo do państwa pruskiego).\nNaszym następnym celem jest miejscowość Międzygórze, z której wyruszymy na Igliczną, czyli szczyt w masywie Śnieżnika o wysokości ok. 860 m n.p.m. (po wczorajszej Śnieżce będzie to już pewnie odpoczynek, miejmy nadzieję ;).\n10:50 – Mała poprawka. Do Międzygórza nie wjeżdżamy, natomiast jadąc wąską drogą pośród wzgórz i pól, dotarliśmy do miejsca położonego kilka kilometrów od szczytu iglicznej – do wsi Szklary. Tutaj zostawiamy samochody i idziemy pieszo, ponieważ nie utrafiliśmy w czas, w którym można by dalej jechać pojazdami (ze względu na mijanie samochody nie mogą jechać w obie strony w jednym czasie). W tzw. międzyczasie kronikarz nowicjatu dowiedział się, że na Iglicznej mieści się sanktuarium Matki Bożej Śnieżnej, w którym niegdyś posługiwali chrystusowcy.\n12:44 – Wróciliśmy właśnie na parking po wizycie w sanktuarium Matki Bożej Śnieżnej na górze Iglicznej. Maryja wzywana tam jest jako Przyczyna naszej radości, przedstawiona jest w formie figurki i trzyma Dzieciątko. Figurka Matki słynie z cudów, a w 1983 r. została koronowana przez papieża Jana Pawła II, w czasie jego drugiej pielgrzymki do Polski. Na miejscu dowiedzieliśmy się, że na Iglicznej – w latach 1957-77 – okresami pomieszkiwali (i pracowali? – nie wszystko ustaliliśmy) klerycy czy też uczniowie Niższego Seminarium Duchownego naszego Zgromadzenia, które w tamtych czasach funkcjonowało w Ziębicach. Na tym miejscu posługiwali także nasi księża, m.in. śp. ks. Henryk Kamiński. Niezależnie od szczegółów, miejsce to jest częścią historii Towarzystwa Chrystusowego, więc tym milej było nam je odwiedzić.\nPrzed południem zgromadziliśmy się całą grupą w sanktuaryjnym kościółku i odmówiliśmy różaniec, wzywając wstawiennictwa Matki Bożej Śnieżnej, Przyczyny naszej radości. Po krótkim popasie ruszyliśmy w drogę powrotną, na dół (sanktuarium leży na wysokości 847 m n.p.m.). Teraz jedziemy na zwiedzanie do Kłodzka.\n15:53 – Wyjeżdżamy z Kłodzka. Od 14:30 zwiedzaliśmy tutejszą twierdzę, wybudowaną bodaj w XVIII w. przez Prusaków. Budowla robi wrażenie. Gdy spojrzeć na plan, to łącznie zabudowania fortecy są wielkości mniej więcej całej reszty miasta. Historia mówi, że twierdza broniła się dwa razy – raz w 1760 r. i skończyło się to jej kapitulacją, a w 1807 r. odwrotem wojsk nieprzyjacielskich na skutek podpisania pokoju. My wybraliśmy się na wycieczkę po podziemnych labiryntach, a dokładniej – po tzw. korytarzach minerskich. Jest to system chodników pod przedpolem twierdzy, które miały służyć do wysadzania w powietrze wrogiej artylerii, atakującej umocnienia. Powiedziano nam, że całkowita długość korytarzy wynosi ok. 40 km – my przeszliśmy z przewodnikiem około kilometra, bo na tyle zaplanowano ścieżkę turystyczną. W jednym miejscu pokonaliśmy kilkanaście metrów korytarzem o wysokości jednego metra i szerokości 70 cm (trzeba więc było iść w kucki) – było to ciekawe doświadczenie. Przy okazji usłyszeliśmy, że korytarze te nigdy w historii nie były wykorzystane zgodnie z ich pierwotnym zamysłem. Wysiłek budowniczych opłaca się więc w sumie głównie turystom oraz tym, którzy zarabiają dzisiaj na odwiedzających.\nA zanim poszliśmy do twierdzy, odwiedziliśmy dwa kłodzkie kościoły. Najpierw franciszkański, gdzie wrażenie robią linie pokazujące, do jakiego poziomu dochodziła woda podczas wielkich powodzi. W 1997 roku, podczas pamiętnych zalewów, sięgała ona na wysokość 344 cm powyżej posadzki! A przecież należy do tego dodać te dobra kilka metrów, jakie dzielą kościół od normalnego poziomu Nysy Kłodzkiej – to pokazuje, jak wielkie były fale, które nieraz w historii zalewały Kłodzko i okolice.\nOdwiedziliśmy także kościół pw. Wniebowzięcia NMP – gotycki, pochodzący z XIV wieku. Wystrój jego wnętrza, jak często w tych okolicach, jest barokowy, czyli zachwyca bogactwem zdobień. W centrum głównego ołtarza znajduje się tutaj figura Matki Bożej z Dzieciątkiem, wyrzeźbiona podobno w 1300 roku.\nTak na marginesie: wygląda na to, że to Kłodzko jest ostatnim punktem naszych dzisiejszych wojaży.\n16:28 – zajechaliśmy pod ziębicki klasztor, czyli naszą bazę wypadową. Na dzisiaj koniec. 😉\nReasumując: obejrzeliśmy dzisiaj zabudowania kościelne w Kamieńcu Ząbkowickim, pojechaliśmy na Igliczną do sanktuarium Matki Bożej Śnieżnej oraz odwiedziliśmy Kłodzko z jego twierdzą. Już jutro nowy dzień i zapewne kolejne wojaże. 🙂\ndzisiejsze zdjęcia w naszej wakacyjnej fotogalerii


W tym czasie nie można zostawić huśtawki emocji wywołanych przez zmiany hormonalne. To rozwiązuje problem każda kobieta inaczej: niektórzy wolą gospodarstwo domowe, kogoś - spacer, a ktoś - medytacji. Ponadto, teraz masz prawdziwą jedzenie: staram się nie jeść dużo mięsa, ciężki, wędzone i pikantne jedzenie jest lepiej jeść więcej owoców i warzyw, ale nie muszą limit Chur samodzielnie, czasami można jeszcze cieszyć się coś pysznego.\nWaga dziecka jest około ośmiu gramów, a on wygląda całkiem proste: ręczne długie nogi, szyja i nieproporcjonalnie duża głowa, na której uszy. Ale nie martw się, w najbliższej przyszłości, wszystkie ciała będzie normalny rozmiar. Teraz dziecko ostatecznie zakończona tworzące mostek, dalej rozwijać palce u rąk i nóg, nie oczy tęczówki. Ponadto, dziecko wydaje się zapach i to już pachnie jedzenie, które mama zjada, więc nie jest to najlepszy do nadużyć żywności o silnym zapachu, takiej jak czosnek, cebula, przyprawy. Również w tym czasie, nerki zaczynają funkcja, i to jest powodem, że to lepiej nie pić dużo płynów, ale jego wadą jest to również szkodliwe.\nDla wielu kobiet, w tym tygodniu powoduje zmniejszenie toksyczności. Wynika to z faktu, że, konieczne jest obecnie do produkcji hormonów odpowiedzialnych łożysko nie, ciałka żółtego. Niestety, raz na jakiś czas nie przynosi ulgę, co jest szczególnie kobiety, które ciąży mnogiej.\nOkoło dwanaście dziecko tydzień Wątroba zaczyna produkować żółć, która jest potem musi strawić tłuszcze. W jelicie te dni wydają pierwsze skurcze perystaltyczne wymagane do normalnej przyszłości trawienia. Mózg dziecka nadal będzie się rozwijać, a to jest jak miniaturowy mózg dorosłego. Jeśli chcesz się upewnić, że twoje dziecko nie zagraża genomowego nieprawidłowości, takie jak zespół Downa, to jest najbardziej odpowiedni czas na to, po prostu przejść przez USG. Formularze dziecko Waga trzynastu do czternastu gramów i wzrost - dziewięć centymetrów.\nTeraz wreszcie pojawia się brzuszek, choć jest nadal niewielki, ale zauważalny. Z tym, że mięśnie macicy rozciąganie, można czasem odczuwania bólu w jamie brzusznej, klatki piersiowej pozostaje nadal powiększony i czasami łatwo zranić. Niektórzy na tym etapie nie są plamy, które znikają po porodzie. Ze względu na zwiększenie brzuchu i udach, należy dodać około kilograma wagi.\nJednym z problemów, które pojawiły się w trzynastu tygodni może być zaparcie. Powodem ich jest zmiana ruchliwości jelit, czyli masy żywności powoli i zagęścić. Przemiany te są spowodowane przez zmiany hormonalne zachodzące w organizmie i bardziej rosnącej macicy, która pozostawia bardzo niewiele jelita pokój. Kiedy zaparcia ciąża przekształcona z strasznych rzeczy nieprzyjemnych, ponieważ mogą one spowodować komplikacje ze względu na potrzeby zwalczania zaparcia.\nPo pierwsze, chcesz dołączyć do swojej diety więcej produktów z dużą zawartością błonnika, ale nie powinien angażować się w kiełków fasoli, a po drugie, aby wykorzystać naturalne środki przeczyszczające (buraki, wodorosty, miód, rozcieńcza się wodą i innych). Jeśli to konieczne, można pić kilka filiżanek herbaty z rumianku lub dwie lub trzy tabletki węgla aktywowanego. W najgorszym, można odwołać się do leków, ale tylko po konsultacji z lekarzem. Przydatna także basen, specjalne ćwiczenia i świeże powietrze.\nCzy dziecko w tym tygodniu jest wiele zmian. On już uformowane nogi i wszystkie zęby mleczne pojawiają się rzęsy i włosy. Dziecko Jelita jest w brzuchu i wydaje się włókien niezbędne do trawienia. Trzustka zaczyna produkować pożądanego insuliny. Dziecko Waga osiągnął około dwudziestu ośmiu gramów.\nO teraz, wiele kobiet uczucie macierzyństwa. Ale poza tym możesz również zobaczyć i poczuć stały głód, ponieważ nie tylko się wyżywić, ale także dziecka. Dziecko poinformuje o swoich pragnień w każdej chwili, ale to nie znaczy, że trzeba stale jeść, lepiej znaleźć rozsądny kompromis: jeść nie tyle chcą, a jak się nie przyzwyczaić się późnym wieczorem iw nocy, co najmniej lepiej zrobić owoce lub warzywa.\nW tym czasie dziecko preferencje smakowe powstają, jak to jest w stanie spróbować wszystkich potraw, które można zjeść. Rozwój dziecka tworzą dwanaście i pół cala. Dziecko na tym etapie uczy się oddychać i wydawnictwa mocz do płynu owodniowego.\nOkoło piętnastego tygodnia niektóre kobiety zauważyć brzucha brązową linię, która biegnie od pępka do intymnych, ta linia jest jako ciemne plamy, niemal natychmiast po urodzeniu zniknie. Jeśli są genetycznie podatne na rozstępy, to teraz jest czas, aby rozpocząć z nimi związanych.\nSkóra jest trochę cienki i czerwony, a jego małe serce pompuje około dwadzieścia trzy litrów krwi dziennie. Mocz, że dziecko zaczął poświęcać kilku dni, jest jednym ze składników błony, które są aktualizowane ośmiu do dziesięciu razy dziennie. Dlatego płyn owodniowy, pomyłki pracowników i pozostają sterylne. Płyn owodniowy jako membrany, ochrony dzieci przed krzywdą i zapewniają swobodę ruchów, a ponadto pomaga rozwijać płuca, nerki i układ pokarmowy. Dziecko nie tylko bada płyn owodniowy, ale także dzielić się nimi z chemikaliami i informacji. Od XV tydzień możemy określić płeć dziecka.


PRoto - 08.01.2015 - Waglowski: branża energetyczna nie ma łatwego życia komunikacyjnego\nBranża energetyczna nie ma łatwego życia komunikacyjnego. Jej społeczne postrzeganie naznaczone jest kryzysami, gdyż jeśli już budzi zainteresowanie, to tylko w określonych sytuacjach „życiowych”. Jeśli firma energetyczna chce coś wybudować to najlepiej z dala ode mnie; jeśli ja chcę coś od firmy, to dlaczego to trwa w nieskończoność; jeśli płacę rachunek to dlaczego taki duży, a jeśli nie ma prądu to parafrazując klasyka „niczego już nie będzie”... Dużym problemem branży jest także to, że jest postrzegana jako jednolita masa, niezależnie od tego jaką dziedzinę energetyki reprezentuje: wytwarzanie, przesył czy sprzedaż energii. To z kolei powoduje, że klienci często ze swoimi sprawami trafiają nie tam, gdzie potrzeba.\nFunkcjonując w takich realiach nie dziwi fakt, że w minionym roku widać było wyraźne ukierunkowanie branży na działania edukacyjne i dialog społeczny. Dla inwestycji infrastrukturalnych, czy to sieciowych czy wytwórczych prowadzono dialog społeczny na poziomie lokalnym. Ruszyło wiele inwestycji szczególnie w zakresie sieci przesyłowych. Co prawda wstrzymano inwestycje w OZE, w tym te trudne do komunikacji, jak farmy wiatrowe, ale to bardziej z przyczyn związanych niepewnością inwestycyjną niż problemów związanych z protestami społecznymi. Wiele działań edukacyjnych było ukierunkowanych na pokazanie „czym jako firma się zajmujemy” oraz przybliżenie działania konkretnej technologii. Na efekty jest jeszcze za wcześnie, ale rok 2014 był dużym krokiem w kierunku przybliżenia branży energetycznej klientom.\nSą to zwykle złożone kampanie oparte o synergię działań w wielu kanałach i dla wielu grup. Od komunikacji wewnętrznej i szkoleń pracowników, poprzez współpracę z mediami ogólnopolskimi i lokalnymi – już nie tylko na poziomie gminy, ale nawet osiedla czy wspólnoty, aż do pracy z decydentami. Oczywiście z dużym udziałem działań digital i social. Co więcej, to projekty, które wymagają specjalistycznej wiedzy na temat nie tylko energetyki ale np.: planowania przestrzennego czy technologii IT. W związku ze zmianami zachodzącymi w energetyce nie tylko w 2015, ale w kolejnych kilku latach możemy spodziewać wzrostu tej tendencji. Podobnych kampanii będzie zapewne coraz więcej i będą coraz bardzie wymagające merytorycznie.\nWojciech Waglowski, dyrektor, FleishmanHillard


Strach przed rozmową - apel do starych znajomych - blog Agnieszka Romaszewska\nStrach przed rozmową - apel do starych znajomych\n15.10.2010 8050 1\nJakoś to mi tak przyszło do głowy, gdy zobaczyłam kolejną nominację w Kancelarii Prezydenta - Irenę Wóycicką. Znam ją "od dzieciństwa" i lubię i na tej kanwie przypomniało mi sie jedno niepokojące zjawisko: jak to dawni koledzy i znajomi dziś nie za bardzo chcą rozmawiać.\nTak się składa, ze jestem dzieckiem KORu. Znam bardzo dobrze ludzi, którzy potem znaleźli sie w Unii Demokratycznej, jak na przykład Henryka Wujca czy nawet Adama Michnika ( który ma ogon i rogi, jak wiadomo), do niektórych - na przykład Janka Lityńskiego, mam szczegolną słabość. Pamiętam z lat siedemdziesiątych nastepujący szczegół: jeśli uznać, że zwierzęta coś w człowieku wyczuwaja, to w Janku coś być musiało, bo nasza suka spanielka, dość nieufna wobec obcych, prawdziwie go uwielbiała i z merdaniem rzucała sie go "całować" jak tylko przychodził.\nA dziś charakterystyczna sytuacja: widzisz takiego już starszego pana bądź panią - idzie na przeciw. Najczęściej gdzieś w Sejmie, ale może na ulicy Wiejskiej, albo gdzieś indziej w Warszawie. Uśmiechasz sie, juz chcesz powiedzieć "cześć, no jak tam u ciebie/ u was", a on jakby mu sie coś stało - wzrok spuszcza, kroku przyspiesza. Najchętniej będzie udawał, że nie zauważył, albo wymamrocze cześc i pobiegnie.\nJakoś tak sie boją? A może im głupio? Bardzo nie chcą rozmawiać. Pewnie raczej im glupio, bo wiedzą jako ludzie inteligentni, że chowaja się zbyt często za chamską i kłamliwą propagandą. No bo co mi powiedzą? Że jestem "Prawdziwą Polka" i krypto faszystką? albo, że moja matka to religijna fantyczka, która przykuwa sie do krzyża? Przecież dobrze wiedzą, że to bzdura, że mamie wiele można zarzucić, ale akurat nie to, a ja zajmuję się na codzień mniejszościami narodowymi i krajami ościennymi, których aneksji bynajmniej nie pragnę, a ich mieszkanców szanuję i rozumiem lepiej niż niejeden "otwarty". Tylko jakoś tak - poglądy mam nieodpowiednie... Jak by tu zdyskwalifikowac te poglądy? Co by zrobić, by nie musieć rozmawiać jak równy z równym? Czasem przyparci do muru, w charakterze tarczy i miecza naraz wyciągną obronne: "bo Kaczyński przecież powiedział...., to jednak nieslychane, jak można" itd. Cóż wszystko to bardzo możliwe, że coś powiedział. Ale ja nie jestem Kaczyński....\nI co jeszcze moga mi powiedzięc ci moi dawni znajomi? Że mój młodszy kolega Jacek Karnowski jest be - bo skandalicznie manipuluje w mediach, a Kasia Kolenda jest cacy, jak robi w TVN materiał nadający się do umieszczenia w almanachu imienia Wiesława Machejka i Wandy Odolskiej: ze zmanipulowaną wypowiedzią głównego bohatera, ktora nie padła, z trzema (czy nie pamietam może dwoma, tylko jedna dwa razy) komentatorami dmącymi w tę sama "dudkę" i wieszczącymi wkrótce noc kryształową oraz wybitymi specjalnie czerwonym drukiem na materiale filmowym brzydkimi okrzykami przeciw pani Komorowskiej (bo nie bardzo je słychać na nagraniu, jeszcze by widz przeoczył) wznoszonymi przez kilkunastu bardziej lub mniej zajadłych świrów? Jak jeszcze mniej obiektywnie można zrobić materiał? Kiedyś polowano z kamerą na "bandy rozwydrzonych wyrostków", a teraz na "bandy rozzłoszczonych staruszków"?\nTak, ja wiem, że w internecie gadać jest łatwiej. A tak patrząc twarzą w twarz, jakoś nie idzie. Eeech, drodzy państwo, znajomi z dawnych lat - nie bójcie się, Wierzcie troche w siebie, w swoje racje i w swoja umiejetność dyskusji. Mam nadzieję, że nie wychodzicie z założenia, iż tylko uciszennie i zamilczenie polemistów da wam zwycięstwo?\nSpokojnie. Nie zjem was. Ale prawa do swoich poglądów i do swojego zdania w wolnym kraju bede bronić skoro broniłam w PRlu - bo mi się należy. W końcu warto rozmawiać, nie:-)?\nOpublikowano: 15 października 2010, 13:40


Co lepsze-płyta elektryczna/indukcyjna czy gazowa? • Forum • Wirtualny Mińsk Mazowiecki\n►Co lepsze-płyta elektryczna/indukcyjna czy gazowa?\nCo lepsze-płyta elektryczna/indukcyjna czy gazowa?\nAnnaJ1985 Postów: 29\nNiedziela, 5 lutego 2012 • 10:22:20\nKupiliśmy z mężem mieszkanie u dewelopera. W mieszkaniu będziemy mieli tylko prąd, ale zastanawiamy się czy nie lepiej byłoby gotować na butli gazowej. Z tego co już słyszeliśmy gaz wychodzi sporo taniej, ale boimy się trochę butli gazowych ze względów bezpieczeństwa. Z drugiej strony - słyszeliśmy, że płyty elektryczne/indukcyjne pobierają bardzo dużo prądu? Jak ceny gazu i prądu kształtują się w Mińsku? Zarówno gaz jak i prąd mają sporo plusów i minusów przez co mamy spory dylemat dlatego prosimy o szczere opinie użytkowników.\nkoklas Postów: 57\nNiedziela, 5 lutego 2012 • 12:12:38\nTylko i wyłącznie płyta elektryczna ale indykcyjna, bierze o wiele mniej prądu niż elektryczna grzejna. Od gazu powstaje tłusty osad.\nc43 Postów: 210\nNiedziela, 5 lutego 2012 • 12:15:07\nJeżeli elektryczna to tylko indukcyjna.\nporzeczka Mińsk Maz Postów: 184\nNiedziela, 5 lutego 2012 • 19:25:31\nJa do nowego mieszkania zdecydowałam się na płytę gazową podłączoną do butli głównie z przyzwyczajenia do gotowania na gazie, płyta elektryczna mi nie odpowiadała. Koszty użytkowania nie są wysokie butla wystarcza na 2,5-3 miesiące (ale wodę na herbatę gotuję w czajniku elektrycznym). Jednak taka kuchenka jest ciężka w utrzymaniu czystości przy płycie wystarczy spryskać płynem i przetrzeć a tu zdejmowanie palników i te zakamarki - trochę się schodzi. Przy indukcyjnej musisz też brać pod uwagę wymianę garnków i patelni bo nie każdy na nią się nadaje.\nNiedziela, 5 lutego 2012 • 23:08:37\nprzez dwa lata w wynajmowanym mieszkaniu korzystałam z płyty elektrycznej ale nie indukcyjnej. Nie polecam, poniewaz w czasie gotowania wokół miejsc grzejnych tworzyły się jakby tłuste kręgi bardzo trudne do doczyszczenia, poza tym gdy już krąg się nagrzeje to długo stygnie, gotując zupę chcesz przygasić bo kipi i..... i nic, trzeba poczekać. Podobno płyta indukcyjna nie stwarza takich problemów. Do swojego domu wybrałam kuchnię gazową, mam butlę bo to domek na wsi, ale nie żałuję bo kuchnia gazowa retro pasuje mi do wystroju babcinej drewnianej kuchni. Do kuchni nowoczesnej wybrałabym płytę indukcyjną. Myślę że nie bez znaczenia jest też fakt ewentualnego wciągania butli po schodach jeśli mieszkasz w bloku bez windy.\nZagłoba MIńsk Mazowiecki Postów: 882\nNiedziela, 5 lutego 2012 • 23:50:44\nJeżeli chodzi o gaz: butla zajmuje cenne miejsce w kuchni. Spaliny nie są problemem jeżeli mamy okap. Zresztą z każdego gotowania wraz z parą ulatują tłuste substancje z gotowanych potraw i okap jest niezbędny żeby utrzymać czystość i brak zapachów w całym domu. No i w niektórych sytuacjach lepiej mieć np. duży palnik gazowy aby korzystać np. z woka. Osobiście mam blat gazowy ale ...sterowany z piekarnika. Tj. kurki nie są na płycie tylko poniżej w piekarniku. Łatwiej czyścić szklaną płytę bo nie ma na niej kurków i nie wpływają pod nie brudy.\nCo do płyt elektrycznych: sprawdźcie czy Wasza instalacja elektryczna pozwoli na ich podłączenie. No i wspomniane gary do płyty indukcyjnej (cena).\npiotrek152 mińsk mazowiecki Postów: 220\nPoniedziałek, 6 lutego 2012 • 07:50:59\nindukcyjna albo tańsza ceramiczna , z tą różnicą że do płyty indukcyjnej nie wszystkie garnki i patelnie pasują . Rachunki za prąd wcale nie są takie duże ,ja płace w granicach 110,\nPoniedziałek, 6 lutego 2012 • 08:25:37\nCo wy z tymi garnkami do płyty indukcyjnej? Do indukcji pasują wszystkie garnki nawet emaliowane jedyny wyjątek garnki aluminiowe\nPoniedziałek, 6 lutego 2012 • 23:38:41\nPraktycznie od zawsze korzystaliśmy z gazu ( w tej chwili również) i czyszczenie palników nie stanowiło dla nas zbyt dużego problemu, nowe mieszkanie będziemy mieć na parterze więc z ewentualnym wciąganiem butli tez nie będzie specjalnego problemu ;) Co do garnków to mieliśmy ogólnie w planach kupno dodatkowych garnków więc również nie będzie z tym większego problemu (zastanawiam się tylko gdzie w Mińsku mogłabym kupić owe garnki do płyty indukcyjnej - jeżeli się na nią zdecydujemy i jakiej firmy najlepiej kupować?)\npiotrek152 - 110 zł to opłata m-czna? Pytam ponieważ np. w W-wie moja ciocia płaci co 2 m-ce 300 zł ogólnie za prąd, a gotuje bardzo dużo, 2 telewizory są włączone całymi dniami i ma właśnie płytę elektryczną.\nWtorek, 7 lutego 2012 • 18:31:08\nGarnki na płytę indukcyjną kupisz w Mińsku w hurtowni na Mireckiego, polecam też sklep - hurtownię przy Płowieckiej,przed wiaduktami na Marsa, po prawej stronie. Marki? Bergoff,Kohersen, Korkmaz- z naciskiem na tę ostatnią:)\nWtorek, 7 lutego 2012 • 19:28:16\ndo AnnaJ1985 za m-c\nŚroda, 8 lutego 2012 • 11:21:45\nkup indukcję - najlepiej TEKA - ja mam TEKA IR 641\nmega szybko gotuje wodę, łatwo się czyści a dzieciak jak się dotknie to się nie oparzy. Garnki są już wszędzie za przystępną cenę.\nCzwartek, 9 lutego 2012 • 01:49:14\ndzięki wszystkim za podpowiedzi :) Wezmę je wszystkie pod uwagę :)


PolecamBank! – Konto online\nOpublikowano 12 lat temu: 9 grudnia 2008 17 stycznia 2020 netPR.pl Przeczytasz w: 4 minut/y\nWystartowała kolejna edycja akcji, w której Klienci polecający rachunki w mBanku mogą zdobywać atrakcyjne nagrody. Na zwycięzcę czeka samochód - sportowa Alfa Romeo MiTo.W zabawie może wziąć udział każda osoba, która posiada co najmniej jeden z rachunków w mBanku - eKONTO, eMAX, eMAX plus lub izzyKONTO - i polecić bezpłatne konto w mBanku swoim znajomym. Wystarczy, że nowy Klient zakładając rachunek poda na wniosku o konto dziesięć ostatnich cyfr rachunku osoby, która przekonała go do skorzystania z oferty mBanku. W akcji mogą wziąć udział także osoby, które zostały Klientami dzięki konkursowi.Za każdego pozyskanego nowego Klienta otrzymuje się 1 punkt. Liczy się nowy Klient, a nie nowy rachunek. Wyjątkiem jest polecenie mBIZNES konta - w tym przypadku każdy nowy rachunek mBIZNES konto to 1 punkt.W ramach Konkursu można polecać:rachunki indywidualne eKONTO, eMAX, eMAX plus, mBIZNES konto wszystkim znajomym, którzy nie korzystali z nich dotychczas w mBanku lub korzystali jedynie z rachunków firmowych mBIZNES konto,rachunek firmowy mBIZNES konto wszystkim - bez względu na to, czy posiadają już jakiś rachunek w mBanku, czy nie.Wiosenna edycja akcji\nWystartowała kolejna edycja akcji, w której Klienci polecający rachunki w mBanku mogą zdobywać atrakcyjne nagrody. Na zwycięzcę czeka samochód – sportowa Alfa Romeo MiTo.\nW zabawie może wziąć udział każda osoba, która posiada co najmniej jeden z rachunków w mBanku – eKONTO, eMAX, eMAX plus lub izzyKONTO – i polecić bezpłatne konto w mBanku swoim znajomym. Wystarczy, że nowy Klient zakładając rachunek poda na wniosku o konto dziesięć ostatnich cyfr rachunku osoby, która przekonała go do skorzystania z oferty mBanku. W akcji mogą wziąć udział także osoby, które zostały Klientami dzięki konkursowi.\nZa każdego pozyskanego nowego Klienta otrzymuje się 1 punkt. Liczy się nowy Klient, a nie nowy rachunek. Wyjątkiem jest polecenie mBIZNES konta – w tym przypadku każdy nowy rachunek mBIZNES konto to 1 punkt.\nrachunek firmowy mBIZNES konto wszystkim – bez względu na to, czy posiadają już jakiś rachunek w mBanku, czy nie.\nWiosenna edycja akcji przyniosła bardzo dobre wyniki oraz duże zainteresowanie ze strony mKlientów. Nasi Klienci chętnie rekomendują mBank jako miejsce zarządzania swoimi finansami osobistymi. Dlatego też postanowiliśmy znów zaprosić ich do udziału w zabawie. W ramach nowej odsłony konkursu PolecamBank przygotowaliśmy kilka niespodzianek. Dla najlepszych czekają atrakcyjne nagrody, a dla zwycięzcy – sportowy samochód. Jest również pula nagród gwarantowanych – mówi Mateusz Karewicz, odpowiedzialny, za realizacje konkursu w mBanku. Powstał serwis internetowy www.polecamBank.pl, który ma pomóc uczestnikom zabawy w polecaniu rachunków w mBanku. Na stronie konkursu stworzyliśmy specjalny moduł, za pomocą którego można wysłać zaproszenia do znajomych, a także sprawdzić swój aktualny wynik oraz przysługującą nagrodę – dodaje Mateusz Karewicz.\nA to już wiesz? Wirtualne czekoladki\nAby osoby polecające zdobywały punkty konkursowe, nowi Klienci muszą do 8 marca 2009 r. złożyć wnioski o otwarcie rachunku w mBanku, a do 8 kwietnia 2009 r. aktywować konta, wpłacić i utrzymać na nich przez co najmniej 14 dni łączną kwotę min. 300 PLN. Wielkie rozstrzygnięcie konkursu nastąpi 10 kwietnia 2009 r.\nDla uczestników konkursu, którzy uzbierają największą liczbę punktów przygotowano atrakcyjne nagrody. Osoba, która zgromadzi najwięcej punktów zdobywa samochód osobowy Alfa Romeo MiTo. Za drugie i trzecie miejsce otrzymuje się skuter Piaggio ZIP 4T. Dla kolejnych pięciu osób przygotowano vouchery na ofertę internetowego biura podróży fly.pl. Dziesięć nawigacji GPS MIO Digi Walker C520 GPS/BT/WIN CE wraz z mapami 30 krajów to wygrana za zajęcie miejsc od 9 do 18.\nW zabawie przewidziane są także nagrody gwarantowane:\nza zdobycie minimum 6 punktów otrzymuje się aparat fotograficzny Fuji Fine Pix s1000fd,\nKlienci, którzy uzbierają od 4 do 5 punktów dostają zestaw głośników Logitech 5.1 X-530 New,\nza 2 i 3 punkty zdobywa się odtwarzacza mp3 Creative muvo 2GB,\n1 punkt uprawnia do odbioru bonu zniżkowego do wykorzystania na ofertę internetowego biura podróży fly.pl o wartości 100 PLN.\nmBank, lider bankowości elektronicznej, od ośmiu lat zapewnia bankowość w zasięgu ręki, dostępną w każdym czasie, z dowolnego miejsca na świecie. Klienci mBanku korzysta już z prawie 2,9 mln rachunków.\n#rachunek #pln #kt #zarz\nPrace z kolekcji sztuki ING w internecie →\n#ue #br #jest #czo\n#dla #Magdalena Naw #pod #biznesu\n#nie #urz #jakie #Systemowi Rejestr\n#karty #br #pl #www\n31 sierpnia 2017 17 stycznia 2020 BIZNESNEWS\nPlany Finansowe MultiBanku – lider rankingu przeprowadzonego przez doradców Expandera dla Gazety Wyborczej\n#roku #kredytu #od 2 #produkt\n#bankowości #dobre #mln #nie tylko\nkonwenanty, jak zatrzymać przy sobie klienta strategia marketingowa, inwestycje goldman sachs 2015, kowenanty finansowe, przelew sepa bank pocztowy przyhodzace, coinstar money transfer polska, ipko plhttps://m ipko pl, ipko pl mobilne, konwenty a konwenanty, kontoonline


Dodano dnia 8.08.2018 w News, Z przymrużeniem oka\n-Wiesz mamo, Jasio wczoraj przyszedł brudny do szkoły i pani go wysłała do domu!\n-I co pomogło?\n-Tak dzisiaj cała klasa przyszła brudna.\n– Czym będzie wyraz „chętnie” w zdaniu: „Uczniowie chętnie wracają do szkoły po wakacjach”?\n-Kłamstwem, panie profesorze…\n-Proszę panią, czy można ukarać kogoś za coś czego nie zrobił?\n-Oczywiście, że nie można, Jasiu.\n-Więc ja zgłaszam, że nie zrobiłem pracy domowej….\n-Zalecam pani częste kąpiele, dużo ruchu na świeżym powietrzu i bardzo proszę ubierać się ciepło.\n-Lekarz polecił mi pojechać na tydzień na Bermudy, później w Alpy na narty…\nAch! I upierał się jeszcze, żebyś mi kupił futro.\n-Czuje się okropnie – mówi do niego. Prasowałam twój garnitur i wypaliłam wielką dziurę na tyle spodni.\n-Nie przejmuj się tym –pociesza ją mąż. Pamiętasz mam drugie spodnie do tego garnituru.\n-Tak, na szczęście! – mówi żona wycierając łzy. Dzięki temu mogłam naszyć łatę.\nDlaczego tak późno wróciłeś z podwórka? – pyta mama Bolka.\n– Bo bawiliśmy się w pociąg, który miał 2 godziny spóźnienia.


Glenn Shipper [x]\nАвтор: Oktawian Nagórski. ROZBIJ ODPŁACAĆ Teraz dwulatek rzekomo mierzyć "lekkie" musy. Bezzwłocznie dwulatek możliwe brać "chude" cele. • Nakaz autorskie: alenkasm / 123RF Zdjęcie Taśmowe Lenore Skenazy, została okrzyknięta najszpetniejszą rodzicielką Ameryki, po tym jakże dała macierzystemu 9 upalnemu potem bobasowi, na powrót do domku metrem. Samiutkiemu, w Nowicjuszom Jorku. Zirytowana, narzuciła...\nТеги: Glenn Shipper