Donald Parrish człowiek, który odwiedził wszystkie miejsca na świecie - Podróże\n9 wrz 15 14:55\nCzłowiek, który odwiedził (prawie) wszystkie miejsca na świecie - Donald Parrish Jr\nDonald Parrish Jr był prawie wszędzie (poza Wąchockiem) na świecie. 70-letni Amerykanin z Downers Grove w stanie Illinois jest jednym z największych podróżników naszych czasów - odwiedził 843 miejsca z listy Most Traveled People. Zostały mu 32 lokalizacje - głównie samotne skały i bezludne wyspy rozsiane po oceanach, w tym w Antarktyce (przed wywiadem był osobą, którą odwiedziła najwięcej miejsc na świecie; teraz wyprzedził go Roberto Bonifas).\nDonald Parrish Jr Foto: donparrish.com / arch. Donalda Parrisha Jr\nCzy ludzie Ci zazdroszczą? Podróżowanie uważane jest za najprzyjemniejsze zajęcie i pasję na świecie, ale sam powtarzasz, że przemierzasz świat w ekstremalny sposób, w którym „musisz być gotowy na cierpienie”.\nSzczerze, nie przykładam do tego wagi, ale skoro pytasz… Tak, niektórzy mówili, że mi zazdroszczą. Ja podziwiam ludzi, ale im nie zazdroszczę. Cieszę się swoim życiem i nie zamieniłbym się z nikim.\nPodróżowanie to wspaniałe hobby, chociaż… wyobraź sobie 3 noce w śpiworze w namiocie na Biegunie Południowym w temp. -25 stopni Celsjusza. Z toaletą bez ogrzewania i podłogą ze śniegu…\nAlbo rejs małą, czarterowaną łodzią po zagubionych wyspach na odległych morzach. To niekoniecznie bywa przyjemne, bo na wielu z nich są karaluchy i szczury. W 2013 r. podczas jednej z takich wypraw uznałem, że już zabiłem swój przydział światowej populacji karaluchów. A ta podróż właśnie wyniosła mnie na 1. miejsce na liście Most Traveled People (pol. Osób, które odwiedziły najwięcej miejsc na świecie. Listę MTP stworzył Charles Veley. Znajdują się na niej państwa, ich regiony i krainy, np. Toskania, Kraj Krasnojarski, archipelagi, pojedyncze wyspy, okręgi autonomiczne, terytoria, etc. - przyp. aut.).\nZ drugiej strony, odbyłem wiele rejsów wielkimi statkami pasażerskimi, na których jesz, pijesz i bawisz się do oporu. To miłe doświadczenie, ale więcej nauczysz się, cierpiąc w trudnej podróży. Zawodowi sportowcy muszą być gotowi na wyrzeczenia i rany.\nPolak, który odwiedził wszystkie kraje na świecie\nW lipcu 2014 r. powiedziałeś w jednym z wywiadów, że "nikt nigdy nie odwiedzi wszystkich 874 miejsc z listy stworzonej przez Charlesa Veleya. To zbyt trudne." Czy podtrzymujesz swoją opinię?\nNa tej liście jest 20-30 miejsc, które wymagają specjalnych, rządowych zezwoleń. Niektóre to bazy wojskowe i uzyskanie zgody graniczy z cudem. Co więcej, to bardzo kosztowne, podobnie jak czarterowanie łodzi, żeby odwiedzić niektóre odległe wyspy w Arktyce czy Antarktyce. W niektórych przypadkach musisz spędzić 3 tygodnie na małej łupince, żeby dopłynąć i wrócić do jednej wyspy…\nByłem we wszystkich miejscach z listy MTP w Europie. Poza jednym. To Rockall. Zobacz na zdjęciach - to bardzo niebezpieczne… Tylko kilku osobom to się udało.\nMam 70 lat. Nie wierzę, że będę w stanie tego dokonać. Gdybym był 50 lat młodszy, może miałbym inne zdanie.\nWyspa Rockall Foto: Nick Hancock / rockallsolo.blogspot.com\nCzy masz plany odwiedzenia, którejś z tych wysp? Czy podróżnikom stowarzyszonym w MTP jest łatwiej odwiedzić miejsca, takie jak wyspa Jarvis?\nNie, ale jestem cierpliwy. Będę starał się odwiedzić możliwie najwięcej z 32 miejsc, które mi pozostały, ale to naprawdę trudne.\nDla większości osób, największym problemem w podróży są pieniądze i sposoby zaoszczędzenia na bilecie lotniczym czy kolejowym. W przypadku ekstremalnych wypraw na tak odosobnione wyspy, trzeba szukać innych szalonych podróżników, gotowych partycypować w kosztach. Razem można wynająć samolot, helikopter czy łódź lub dołączyć się do wyjazdu np. ornitologów.\nByłem w 843 miejscach z listy i wierzę, że dopiszę jeszcze kilka. Realizuję też plan odwiedzenie wszystkich miejsc z listy UNESCO – to zdecydowanie łatwiejsze.\nByłeś w Polsce w 1981 r. w Warszawie. 14 lat później odwiedziłeś Wrocław. W tym czasie Polska przeszła olbrzymie przemiany polityczne i ekonomiczne. Jakie były Twoje obserwacje? Coś Cię zaskoczyło?\nKilka dni temu wstałem i zorientowałem się, że jest 1 września. Uświadomiłem sobie, że 1 września 1969 r., w 30. rocznicę wybuchu II wojny światowej, byłem w Warszawie, a na ulicach widniały znaki w kształcie bomb z napisami po niemiecku „Nie Wieder” (Pol. Nigdy więcej). Uznałem, że to ironia, ale przecież miało sens, bo było skierowane do Niemców…\nNajbardziej zaskoczył mnie chyba przelicznik wymiany dolarów na złotówki, który na ulicy był wtedy 6-krotnie wyższy niż w banku… Podczas tamtej podróży poznawałem też komunizm w Rosji, na Ukrainie, Węgrzech, Bułgarii, NRD i Czechach. W Rosji byłem później jeszcze chyba 12 razy, a niestety w Polsce tylko dwa i były to bardzo krótkie wizyty, więc trudno mi oceniać przemiany Waszego kraju.\nMam nadzieję, że w 2016 lub 2017 r. odwiedzę ponownie Polskę w ramach podróżowania po miejscach wpisanych na listę UNESCO.\nDon Parrish z pakistańskim żołnierzem na przełęczy Khyber, 2006 r. Foto: donparrish.com / arch. Donalda Parrisha Jr\nNajbardziej niebezpiecznym prawdopodobnie miejscem, które odwiedziłeś, była Somalia. Jak ta podróż różniła się od innych?\nO tak… Pojechałem do Somalii z innym podróżnikiem. Wspólnie wynajęliśmy sześciu umundurowanych, uzbrojonych w kałasznikowy strażników… Długo by opowiadać. Somalijski Puntland – pomimo biedy, olbrzymiego stopnia analfabetyzmu, fatalnych dróg i lotniska z nieutwardzonym pasem startowym – rozbudził we mnie nadzieję, że dla tego kraju jest nadzieja, a ludzie wszędzie są mili –uśmiech, otwartość i szacunek potrafią otworzyć każde drzwi. Wspaniałej gościnności zaznałem chociażby w irackim Kurdystanie w 2006 r. Somalia i Irak są przykładami, że podróże kształcą w sposób, jaki nie uczyni tego żadna szkoła ani książka.\nJeśli chodzi o niebezpieczeństwa, to za największe uważam po prostu podróże drogami krajów rozwijających się. Jak ognia wystrzegam się tam jazdy nocą. W Nepalu dwukrotnie, w odstępie pół godziny, cudem uniknęliśmy śmierci, gdy na wąskiej, górskiej drodze potężne ciężarówki zabrały się za wyprzedzanie, bez zwracania uwagi na innych… Mój kierowca nie miał innego wyjścia niż zjechać z drogi prosto w ciemność. Na szczęście w nic nie uderzyliśmy.\nUniknąłem też poważnego wypadku na Islandii. W 2010 r. wróciłem tam, by znów pojeździć konno w tej samej stajni, co w 1977 roku. Konik Siby kulał i w pewnym momencie upadł, a ja wyleciałem w powietrze i wstałem już z pokaleczonymi rękoma. Przemyłem rany w strumieniu, zabandażowałem i znów ruszyłem w drogę, ale Siby ponownie się przewrócił. Ran przybyło, ale obyło się bez złamań, a podstawowy morał płynący z tej opowieści jest taki, że niebezpieczeństwa czyhają wszędzie – na szczęście zawsze są tam też ludzie, którzy udzielą pomocy.\nA czy jest miejsce, które uznajesz za najbardziej niesamowite?\nO nie… To jak prosić szefa kuchni, żeby ocenił, jaki był najlepszy posiłek w jego życiu. Spędziłem 10 lat poza Stanami Zjednoczonymi, kolejne dziesiątki podróżując po naszych 50 stanach, w głowie mam setki wspaniałych miejsc. Chyba nie potrafię wskazać jednego. Albo niech będzie. Sokotra.\nSokotra - drzewo smocze Foto: istock\nSokotra - wyspa dziwolągów\nNa stronie wskazujesz jako swój ulubiony kraj – Egipt. W Polsce bywa on pogardzany i przylgnęła do niego opinia "najtańszego miejsca na wakacje", gdzie "wszyscy już byli". Co Cię w nim fascynuje?\nTo wybór z 2001 r., kiedy widziałem dopiero połowę państw, ale nawet teraz mógłbym go podtrzymać. Niemniej, to mało istotne. Mam w głowie tysiące wspaniałych obrazów, setki cudownych miejsc – to niemożliwe sprowadzić 10 lat zagranicznych podróży do jednego kraju. Najważniejsze jest „odczuwanie” miejsc, jak najlepsze wykorzystywanie pobytu w nich, a nie porównywanie. Innym czynnikiem jest nastawienie i subiektywność. Wrażenia mogą być różne w zależności od pogody czy spotykanych ludzi. Cieszysz się, gdy wszystko idzie po Twojej myśli, a gdy pojawiają się problemy, uważasz, że było niefajnie.\nFascynują mnie starożytne zabytki Egiptu. W 1971 r. wszedłem na szczyt i do wnętrza Piramidy Cheopsa. To najstarszy z 7 cudów starożytnego świata, a zarazem jedyny, który przetrwał do współczesności. W grobowcach w Dolinie Królów są malowidła, które po 40 stuleciach wciąż zachwycają żywymi kolorami. Popiersie królowej Nefretete ma 3300 lat, ale jest prawdziwym dziełem sztuki. Wielu ludzi mówi, że i dziś jest oczarowanych jej pięknem, a ja jestem oczarowany pięknem Egiptu i ciepłem jego mieszkańców. Nie oczekuję od ludzi zachwytu tymi rzeczami, które zachwycają mnie. Jeśli ktoś traktuje Egipt wyłącznie, jako miejsce taniego wyjazdu wakacyjnego, to jego prawo.\nCzy uważasz się za miłośnika codzienności i jego piękna? Jesteś tak dobrym obserwatorem i zauważasz detale, tak jak Vermeer, Twój ulubiony malarz?\nŚwiat jest pełen piękna, a ja staram się je podziwiać. Doceniam dziedzictwo każdej kultury i podziwiam dokonania naszych przodków sprzede setek i tysięcy lat.\nUwielbiam prace Vermeera, ale nigdy nie miałem i nie będę miał takiego zmysłu obserwacji. A tym bardziej talentu pozwalającego namalować twarz bez żadnych linii, tylko stosując łagodne przejście kolorystyczne… Jakiś czas temu pojechałem do Mauritshuis w Hadze, zobaczyć po raz drugi w życiu „Dziewczynę z perłą”. Wchodzę, a recepcjonistka mówi: „Nie mamy już tego obrazu, sprzedaliśmy go Amerykanom”. Byłem w szoku: - Jak to?! Sprzedaliście narodowy skarb?! Na szczęście to był żart, bo obraz był tylko na wypożyczeniu w USA i mogłem go zobaczyć kilka dni później w Chicago, po powrocie do domu.\n"Mleczarka" Vermeera w Rijksmuseum Foto: Mediagram / Shutterstock\nCzym byś się zajmował, gdybyś nie podróżował?\nUzyskałem tytuł magistra informatyki w 1968 r. i przez 35 lat kariery zawodowej zajmowałem się telekomunikacją w słynnych Bell Labs. Zdobyłem nawet jeden patent. Poświęciłem mnóstwo czasu i energii i na rozwój telekomunikacji i teleinformatyki na świecie, m.in. w Arabii Saudyjskiej, Korei, Egipcie, Chinach, Singapurze, Japonii. Już w tym czasie sporo podróżowałem, ale poświęciłem się temu na dobre po przejściu na emeryturę w 2001 r.\nCzy masz jakieś profity z tytułu bycia osobą, która odwiedziła najwięcej miejsc na świecie?\nNie! Jeśli masz pomysł, jak na tym zarobić, to daj mi znać! (śmiech)\nNa swojej stronie zamieściłeś sporo cytatów. Jeden z nich to słowa Twojego dalekiego kuzyna Ernesta Hemingwaya: “Życia nie mierzy się ilością oddechów, ale ilością chwil, które zapierają dech” (cytat ten przypisywany jest różnym autorom, obok Hemingwaya najczęściej pisarce Mai Angelou – przyp. aut.). Które miejsca zaparły Ci dech w piersiach?\nTysiące wschodów słońca, tęczy, gór, pustyń, kanionów. Pływanie z delfinami, karmienie walabii, spotkania z lemurami, przejażdżka na słoniu. Trzymałem sowy, orły i papugi, widziałem płaszczki i gepardy, byłem na spacerze lwami na Mauritiusie i mogłem chwycić jednego za ogon. Przyznaję się też – w 1976 r. w RPA jeździłem na strusiu. Opowiadałem o tym zresztą w książce „Chasing 193” zawierającej wywiady z 34 znanymi podróżnikami.\nEkscytują mnie miejsca związane z wielką historią, sztuka i wszystko, co było pierwsze. W 1966 r. odwiedziłem Park Thomasa Edisona w West Orange, New Jersey. Było mało zwiedzających i w pewnym momencie przewodnik pokazał nam małe urządzenie: „To pierwszy gramofon na świecie. Żadna kopia.” Wykrzyknąłem WOW – mam przed sobą prapradziadka wszystkich urządzeń do odtwarzania muzyki. To małe coś 40 cm od siebie. Zagłębiłem się w historię i przeczytałem, że Aleksander Graham Bell, urodzony 3 tygodnie po Edisonie, udoskonalił jego gramofon, a Edison – mój daleki kuzyn zresztą - rozwinął mikrofon telefonu, który wynalazł Bell.\nTo moje motto: im więcej wiesz, tym więcej dają Ci podróże.\nDaleki kuzyn Ernest Hemingway, daleki kuzyn Thomas Edison… To nie wszyscy. Lista znanych przodków jest naprawdę imponująca. Rodzina Parrishów ma koligacje nawet z amerykańskimi prezydentami. Dlaczego tak ważna jest dla Ciebie genealogia?\nFascynacja drzewami rodowymi to jedna z podstawowych różnic między Europejczykami i Amerykanami. Wielu z nas jest w stanie prześledzić swoje drzewo aż do przyjazdu pierwszych osadników. W Europie jest to niemożliwe ze względu na bardzo długą ciągłość historyczną oraz brak wielu źródeł zniszczonych w wojnach, pożarach i innych klęskach.\nW latach 80. XX wieku spędziłem mnóstwo czasu w bibliotekach i doszukałem się 600 pradziadków w rodzinie Parrish. 250 z nich było imigrantami i aż 200 z nich przybyło do Ameryki przed 1640 rokiem. Miałem 5 angielskich przodków na Mayflowerze – pierwszym statku, który dotarł do Nowej Anglii w 1620 r. i dwóch holenderskich, którzy dotarli do Manhattanu w 1623 roku.\nJacques Hertel, pierwszy z nich, przybył do Ameryki z francuskiej Normandii wraz z Samuelem de Champlain. Miał zaledwie 10-12 lat. Nauczył się szybko języków Indian i był głównym tłumaczem Champlaina, wielkiego odkrywcy i kolonizatora Kanady. Z jego strony w moich żyłach płynie krew Mohawków. Wśród dalekich krewnych mam też generała Douglasa MacArthura.\nOdkrywanie genealogii rodowej były niezwykłym doświadczeniem. Czułem się, jakbym wygrał na loterii. To była też długa lekcja historii i kultury Stanów Zjednoczonych.\nNależysz do 10 generacji Parrishów w Ameryce, ale nie masz dzieci. Nie boisz się, że Twoje nazwisko zniknie?\nStanowię już 13 generację, licząc od przybycia Mayflower. Mój bratanek ma 16-letniego syna, więc ród Parrishów nie wygaśnie.\nI tego – oraz wypełnienia listy krajów MTP – Ci życzę.\nWspółpraca: Małgorzata Janiak.\nStrona Dona Parrisha\nStrona Most Traveled People\nPodróżnicy | Stany Zjednoczone | Wyprawy


Szyfon wzór / Szyfon / Tkaniny - MaterialyTkaniny.pl\nSzyfon wzór (48)\nEleganckie kreacje, pełne delikatności i zwiewności. Idealne na letnie, gorące dni. Często wybieranym materiałem, na tego typu kreacje jest szyfon. Tkanina cechuje się wieloma właściwościami, które od lat doceniane są przez projektantów mody. Produkty ten znaleźć można w wielu wzorach na naszej stronie internetowej.\nMiano najdelikatniejszej tkaniny idealnie pasuje do szyfonu. Do produkcji tego materiału wykorzystywanych jest wiele rodzajów włókien. Najbardziej pożądany i jednocześnie cenny jest ten, do produkcji którego użyto nici jedwabnych. Na rynku jednak dostępnych jest wiele rodzajów szyfonu, między innymi naturalny, sztuczny czy syntetyczny. Niezależnie od typów włókien, materiał ten charakteryzuje się ziarnistą powierzchnią, a także tym czy jest mniej lub bardziej przezroczysty. W przeciwieństwie do innych tkanin, do jego szycia powinno się tylko i wyłącznie używać cienkich igieł i nici.\nWłaściwości i zalety szyfonu\nZwiewna i bardzo efektowna w ruchu tkanina ma wiele właściwości, przez co jest chętnie stosowana w produkcji sukienek, a rzadziej bluzek czy spódnic. Szyfon nadaje kreacji lekkości i eteryczności, a z dodatkiem syntetycznych włókien, szyje się z tego materiału sukienki codzienne. W kontakcie z wodą tkanina marszczy się. Ze względu na delikatną strukturę, jakiekolwiek zarysowania mogą uszkodzić materiał. Tkanina ta ma idealne właściwości plastyczne, bowiem można ją udrapować, a lejący charakter sprawia, że kreacje z niej wykonane świetnie eksponują walory sylwetki kobiecej.\nMateriał jest bardzo przyjemny w kontakcie ze skórą, a alergicy dodatkowo docenią fakt, iż tkanina nie uczula i nie podrażnia naskórka. W włóknach nie rozwija się patogenna mikroflora, dzięki czemu materiał nie ulega zepsuciu, nawet po długotrwałym kontakcie z wilgocią.\nDzięki lekkości szyfon nadaje się do produkcji ubrań wiosenno-letnich. Projektanci wykonują z niego także długie i taneczne kreacje, między innymi na bale karnawałowe, sylwestrowe czy przyjęcia weselna. Ciało nie będzie się nadmiernie pocić w kreacji z tego materiału, a jego ogromny potencjał sprawia, że można z niego szyć sukienki i stroje wielowarstwowe. Szyfon łatwo ulega farbowaniu, zachowując oryginalny kolor przez długi czas.\nProjektanci zgodnie twierdzą, iż materiał ten jest bardzo delikatny, a zarazem kapryśny. Jest skomplikowany nie tylko w przetwarzaniu, ale i pielęgnacji. Mimo wszystko, materiał ten jest szeroko stosowany w projektowaniu odzieży, a także dekoracji domowych. Tkanina ta pozwala tworzyć piękne modele sukienek czy bluzek, wielowarstwowych sukni ślubnych, a także akcesoriów, takich jak szaliki czy apaszki. Szyfon to także idealny surowiec na zasłony, lambrekiny czy baldachimy. Przeźroczystość tkaniny sprawia, że światło w pokoju tworzy niemalże bajkowy, romantyczny klimat.\nMateriał bardzo delikatny, dlatego użytkownicy odzieży wykonanej z szyfonu, muszą liczyć się ze specjalną pielęgnacją, chcąc utrzymać elementy garderoby w idealnym stanie. Najważniejsza zasada dotyczy ręcznego prania tkaniny, po odsączeniu wody warto lekko dłońmi naprostować materiał, dzięki czemu po wyschnięciu nie będzie zbytnio pognieciony. W przypadku zagnieceń, tkaninę warto wypracować parownicą lub żelazkiem, z zastosowaniem pergaminu zabezpieczającego przed spaleniem.


Przyczajona logika, ukryty słownik: Drużyna Śmiertelnego Rozmemłania, czyli to znów nie są Igrzyska Śmierci\nDrużyna Śmiertelnego Rozmemłania, czyli to znów nie są Igrzyska Śmierci\nDziś trzecia i ostania część opowiadania, które to wcale a wcale nie jest wzorowane na “Igrzyskach Śmierci”. Przypomnijmy: poprzednia skończyła się w chwili, gdy Księżna wyłoniła czworo z pięciorga członków Drużyny Śmierci. W tym tygodniu czekają Was łzy bez płaczu, oczy niby woda, syberyjskie termity - a poza tym unosząca się w powietrzu sugestia romansu, rodzące się marysujstwo oraz jeszcze więcej angstu, bezsensownych scen i idiotycznych dialogów. Ale tak w zasadzie to wciąż nic się nie dzieje - i nic się kupy nie trzyma.\nZanalizowali: Kalevatar, Vivaldi, Pigmejka\nGdy tylko dotarli na Plac Zamkowy zostali rozdzieleni.\nWidzę tu dwa potencjalne rozwiązania: albo ktoś nieudolnie próbował kombinować z nielinearną narracją, albo - co bardziej prawdopodobne - aŁtorka wpadła na “genialny opis”, chciała go dokleić do reszty, ale chyba palec jej się omsknął...\nJaki Plac Zamkowy? W wiosce na Syberii, gdzie o zamkach nikt nigdy nie słyszał?\nRodzice musięli zostawić ich chwilę wcześniej. Oczy matki zabłyszczały, a na policzkach pojawiły się srebrne strumienie łez (Srać koksem rozumiem, ale beczeć rtęcią? Fakt. Kryształy byłyby bardziej kanoniczne.), kiedy patrzyła jak odchodzą jej dzieci.\nA ich relacjom rodzinnym poświęcono tyle czasu w tym blogasku, że jest mi z jej powodu absolutnie wszystko jedno.\nChwilę później oddzielono Alicję i Sebastiana. Chłopcy bowiem musieli skierować się na prawo, a dziewczęta na lewo.\nZgodnie z uniwersalnym prawidłem sikania w krzakach na wycieczkach szkolnych.\nOddalając się od brata, dziewczyna usłyszała, jak chłopak mówi do niej niemal szeptem, że wszystko będzie dobrze.\nFakt segregacji jakoś nie przeszkodził im strzelić “rzewnej scenki rodzinnej no.5”\nDziewczyna bardzo chciała wierzyć w słowa brata, jednak w jej umyśle i najprawdopodobniej też w sercu pozostawała obawa, że zostanie wybrana.\nJak na kogoś, kto kilka stron wcześniej gryzł cegły z powodu nieuchronności przeznaczenia, jakoś strasznie się dziewczyna niezdecydowana zrobiła...\nHmm... Ja może trochę nie nadążam za tempem narracji, ale ona została wybrana i teraz boi się, że zostanie wybrana?\nSzła wśród tłumów nieznanych jej dziewczyn w tak młodym wieku jak ona, aż w końcu odnalazła swoje miejsce w rzędzie.\nJakich tłumów? Toż wybrano raptem cztery dziewczyny... T.T Chyba że mowa o uczestniczkach ze wszystkich Szczepów, bo nastąpił jakiś przeskok czasowy, o którym nikt nie raczył czytelników poinformować.\nWszystko zostało dopięte na ostatni guzik. Kobiety miały stawać w rzędach, które ustawione były w przedziale wiekowym. Na samym początku stały najmłodsze dziewczęta, a później coraz starsze. Te z pierwszych dwóch lub trzech rzędów mogły być spokojne o swoją najbliższą przyszłość, gdyż pewnym był fakt iż nie zostaną wybrane. Gdyby stał się inaczej, to byłby cud.\nKażdy, kto ma jakieś ogarnięcie w narracjach przygodowych wie, że jeśli coś jest absolutnie niemożliwe, to na pewno się to stanie/zepsuje/zgubi.\nJa już się zgubiłam. Kogo oni tam teraz wybierają?\nAlicja nerwowo rozglądała się dookoła wypatrując jakiejkolwiek znajomej twarzy. Po chwili jednak skapitulowała, gdyż nie znalazła kompetnie nikogo.\nEch, te wielomilionowe populacje wiosek myśliwskich na Syberii, ta samotność w tłumie obcych twarzy...! No, chyba że ona absolutnie nigdy nie wychodziła z domu, dlatego nikogo nie znała.\nDodatkowo całe poszukiwania utrudniał panujący pół-mrok. Pół-mrok, pół-bałałajka. Nagle z wielkim hukiem zapalono światła.\nTo się nazywa eksplozja.\nDziewczyna aż podskoczyła ze strachu.\nNa olśnienie niech nikt nie liczy...\n- Witam wszystkich bardzo serdecznie! - Echo tych słów dudniło w głowie wszystkich zgromadzonych. Na platformie, która zapewne odgrywała rolę sceny dobrze, że nie ambony albo rury do tańczenia albo kalafiora stała szczupła, wysoka kobieta o czarnych niczym smoła włosach i krwiście czerwonych oczach żeby nikt nie miał wątpliwości, kto będzie wredną biczą i kto ma Sharingana. Księżna uśmiechała się serdecznie do tłumu. Dodatkowo zewsząd słychać było stłumiony płacz dziewcząt, co mogłoby po dłuższej chwili przyprawić o ból głowy.\nTylko? Ja mam ochotę otworzyć sobie czaszkę, wyjąć mózg i wstawić go pod kran...\nA ja zapłakać, jakem dziewczęcie.\nJakie zewsząd, skoro wszystkie dziewczęta były zebrane w jednym miejscu? Ktoś strategicznie poustawiał płaczki, czy takie echo szło?\n- Patrz jaki on przystojny. - Stwierdziła ruda. - Czemu oni zabierają, na pewną śmierć, takich ładnych chłopaków.\nA to też jest ciekawe - czemu wszyscy zachowują się tak, jakby reprezentanci wprost ze sceny mieli trafić na stryczek? Jasne, walka na śmierć i życie, wiadomo, ktoś musi przegrać - ale czemu wszyscy zakładają, że na pewno przegrają akurat oni?\nPewnie dziewczyny będą niemniej urodziwe.\nBo zawody nie zawody, wiatr kiecę musi ładnie podwiewać i basta.\n- Ostatnim reprezentantem Drużyny Śmierci jest, uznant przez komisję za najzdolniejszego chłopca w naszym Szczepie, Kamil. Zapraszmy.\nPrzepraszam, czy ja dobrze rozumiem, bo nie wiem czy dobrze rozumiem.\nOni się chcą pozbyć najzdolniejszych młodych ludzi? W świecie postapokaliptycznym, w którym i tak jest ciężko?\nW dodatku zupełnie dobrowolnie i w imię niewiadomoczego, bo nikt nie raczył ich poinformować, o co w zasadzie są te zawody. Czemu wszyscy ci ludzie nie zrobią po prostu\ni nie wrócą do swoich spraw?\n- Z przedostaniego rzędu wyłonił się wysoki chłopak o pijanych blond włosach. Szedł przed siebie dumnie unosząc głowę i uwodzicielsko uśmiechał się do dziewcząt patrzących na niego z podziwem. Było w nim coś niezwykłego, przykuwającego uwagę i z całą pewnością nie były to jego intensywnie zielone oczy. To było coś w rodzaju magnesu.\nNieślubne dziecko Magneto?\nCzy to jego urok, czy to Maybelline?\nPewnie jeszcze szedł w slo-mo, a wielki wentylator rozwiewał mu włosy.\nIlia wskazała mu miejsce obok Alicji, a gdy chłopiec przechodził przed dziewczyną pokazał swoje śnieżnobiałe zęby.\nKontrastujące pięknie z okrwawionymi dziąsłami - piasek w roli czyściwa bywa zdradziecki.\nOni tam w ogóle fajnie żyją - świat postapo, Syberia, bieda - a ten ma zęby piękne jakby miał i pastę do zębów, i zbilansowaną dietę...\nI fachowego dentystę. Bo w końcu wysokoobrotowe wiertełka do borowania w zębach oczywiście przetrwały apokalipsę, prawda?\n- On chyba cieszy się z tego, że został wybrany. - Szepnął Damian. Dziewczyna kiwnęła jedynie głową, gdyż nie była w stanie sklecić, nawet w myślach, żadnego sensownego zdania.\nNie dziwimy się, gdyż nie udało jej się to ani razu od początku opka.\n- Zatem mamy wszystkich. - Zaczęła Ilia. - Rodziny piątki wybrańców proszę o pozostanie po zakończeniu uroczystości. Pozostałym nakazuję iść do domu i modlić się całą noc, zaś kolene (Kolędy? golenie? kalendy?) trzy dni macie bawić się przy śpiewach i tańcach. A jak nie chcecie tańczyć, to macie w dziób. A zwierzęta upolują się same, pola same się obrobią... Teraz zwracam się do osób, które nie zostały wybrane. Rozwijajcie swoje umiejętności, bo być może i na was kiedyś przyjdzie kolej.\nNie wiem, czy motywacja w rodzaju “szlifuj skille, bo jak będziesz miał szczęście to zostaniesz wybrany i może cię pokroją na kawałki” to skuteczne narzędzie stymulacji rozwoju...\nEj, wiele by na to poszło - samobójcy, psychopaci, masochiści, uzależnieni od adrenaliny...\nPół fandomu "Hannibala", jeśli krojącym ma być Mads Mikkelsen...\nDziękuję za uwagę. - Zakończyła swoją przemowę. Gdy ludzie rozpoczęli się rozchodzić do swoich domów (To zupełnie nowy level "zaczynania podążać!"), piątka niespokojnych i poddenerwowanych dzieci wciąż stała nierouchomo na wskazanych miejscach. Księżna odwróciła się w ich kierunku i przemówiła głosem zimnym i kompletnie wyzbytm uczuć.\nTyle lat ćwiczyła pozę “zimnej suki” i wreszcie mogła błysnąć.\n"Wyzbytm". Powiedzcie to szybko dziesięć razy.\n- Nie wiem czy chcieliście się tutaj znaleźć, czy też nie, i prawdę mówiąc nie interesuje mnie to, ale jakoże zostaliście wcieleni w skład Drużyny Śmierci, która reprezentuje nasz Szczep, macie zachowywać się z godnością. Umierajcie w sposób dystyngowany i fotogeniczny! Nie krwawcie za dużo i nawet nie próbujcie robić tych rzeczy z wypływającymi jelitami, jeśli ktoś rozetnie wam brzuch. Macie teraz pół godziny czasu na pożegnanie się z rodzinami. Kiedy ten czas minie wszyscy musicie znaleźć się na ławeczce przed sceną. Mam nadzieję, że dotarło do was to iż już nie wrócicie do rodzinnego domu. Rozejść się.\nĆwiczcie, podnoście swoje umiejętności, byśmy - gdy nadejdzie czas - mogli je wykorzystać, nie przejmując się waszym zdaniem, kłopotami i w ogóle traktując was jak kurz na półce... Jesteście pewni, że to nie jest tekst o dylematach współczesnych doktorantów?\nJa pierdziu... czy tam już zupełnie nikt nie zakłada, że ktoś w ogóle wygra te zawody? Czy może nagrodą jest bycie złożonym w ofierze Szatanowi, tylko organizatorzy zapomnieli o tym wspomnieć?\nWszyscy stali jeszcze przez chwilę pogrążeni w całkowitej ciszy. Nie mieli pojęcia co ich czeka. (...) Nie mają teraz rodzin, a każdy kolejny dzień jest walką o przetrwanie.\nNie można nawet po mleko spokojnie wyjść do sklepu, żeby ktoś się przypadkiem na szpadel nie nadział.\nViv, to nie ta bajka, to było w “Oszukać przeznaczenie”.\nA czy oni nie mieli przypadkiem, nie wiem, walczyć o przetrwanie każdego dnia? Wioska na postapo-Syberii, anyone? Wyjście do lasu, w którym wszystko chce cię zabić, powinno być dla nich jak spacer po bułki.\n[Wybrańcy angstują nad swym losem...]\nMarcin zajął miejsce obok Moniki, jego oczy wypełnione były jedynie gniewem. Pragnął zejść ze sceny i usiąść na ławce, ale trzeba było jeszcze pożegnać się z nic nie wartą rodziną, która tak perfidnie go oszukała. Heeee...? Bo zawsze mówili mu w dniu urodzin, że będzie żył sto lat, a tu dupa! Ostatnim wybrańcem jest Kamil.Jego twarz była jasna, uśmiechał się. Jako jedyny myślał o Mistrzostwach, jak o czymś dobrym, pozytywnym, jakby były one pewnego rodzaju przygodą w jego krótkim i marnym życiu.\nNo, jeśli tak na to spojrzeć... w końcu każdy kiedyś umrze.\nAlicja pierwsza odeszła od grona przymusowych znajomych i podbiegła do rodziców. Na jej policzkach zamisat łez pojawiły się dwa ognisto czerwone rumieńce. Doskonale pasujące do ust.\nPół godziny dobierała właściwy odcień!\n(Nie wiem, czym jest zamisat łez, ale brzmi poważnie.)\nOczy zaś niby woda.\nZ glonami i gęstą rzęsą na powierzchni.\nI zdechłym rakiem dyndającym na jednej z rzęs.\nTe dwa niepzyjacielskie żywioły od tysięcy lat walczą ze sobą nieubłaganie, lecz na twarzy dziewczyny one ze sobą koegzystują.\nOgień robi żeberka na obiad, a woda później zmywa naczynia. Sielanka normalnie.\nZiemia pod paznokciami i wiatr hulający pomiędzy uszami też nieźle sobie radzą.\nNo ale scena, w której dziewczyna żegna rodziców wiedząc, że prawdopodobnie niedługo zostanie zabita, jest totalnie najlepszym momentem na wstawienie pseudopoetyckiej metafory określającej kolorystykę jej cery. Totalnie.\nMatka dziewczyny nie płakała, oczy jednak miała czerwone od łez.\nStała teraz uśmiechnięta twarzą zwrócona ku Alicji. Córka była nieco zmieszana, gdyż nie wiedziała, czy kobieta raduje się z tego, że pozostanie z nią jej ukochany syn, czy jest dumna z drugiego dziecka. Ojciec obserwował córkę z żalem i smutkiem w oczach. Przez krótki, niemal niezauważalny moment, można było dostrzec w nich także coś na kształt wspóczucia.\nBo przecież córkę na rzeź Mistrzostwa zabierają nam co drugi dzień. Zresztą, w lodówce mamy następną.\nPoza tym nie oszukujmy się - i tak nie było z niej żadnego pożytku.\n- Nic się nie martw siostra. Na pewno wrócicie. Poza tym będziesz mogła zwiedzić trochę świata. - Powiedział przepełniony dumą, brat.\n- Sam se zwiedzaj z toporem nad tym durnym łbem! - odpowiedziała wyniośle Pigmejka.\n- Kochanie. - Matka nie dopuściła do głosu wybranki, gdyż sama zaczęła swoją przemowę jakże melodyjnym głosem, za którym z całą pewnością będzie tęskniła dziewczyna. - Powiedz nam, jak to możliwe, że znalazłaś się w Drużynie Śmierci? - Zapytała pełna podziwu matka.\nTen melodyjny głos mnie nieco zmylił, ale biorąc pod uwagę sensowność pytania, mama była chyba w przeszłości dziennikarzem sportowym TVP.\n"Wkrótce umrzesz, powiedz nam, jak się z tym czujesz?"\nBrat dumny, matka ją podziwia... Mam wrażenie, że ta cała apokalipsa wydarzyła się w głowach bohaterów - tam widzę póki co największe spustoszenia.\n- Ojcze, czy mógłbyś wytłumaczyć wszystko matce i bratu? W domu. - Dziewczyna uśmiechnęła się serdecznie, a ten pokiwał znacząco głową.\nCzyli co, to był jakiś SPISEG? BoCHaterka dała w łapę komisji - co wcale nie przeszkodziło jej jeszcze kilka akapitów temu trząść portkami w strachu, że zostanie wybrana?\n- Chciałbym, abyś wiedziała, że jestem z ciebie bardzo dumny. To zaszczyt znaleźć się w gornie najlepszych, drogie dziecko.\nCo prawda prawdopodobnie zginiesz marnie na jakimś zadupiu, ale i tak JESTEŚMY Z CIEBIE DUMNI.\n- Rzekł mężczyzna z siwą już brodą, a nie wysoka dziewczyna przytuliła się do niego i zamknęła oczy, ażeby stłumić napływające do oczu łzy. Kiedy tylko otworzyła oczy, dostrzegła, siedzącego na ławce, chłopaka. Kamil bacznie obserwował jej poczynania, a dziewczyna z nieznanych jej powodów pragnęła podejść do niego.\nDopiero po latach dowiedziała się, że miała magnes zaszyty w pępku, a Kamil dyskretnie działał kawałkiem metalu.\nDziewczyna ruszyła w kierunku ławki, przy której ustalono spotkanie.\nSię nacieszyła tą rozmową z rodzicami, że hoho.\nW końcu dali im całe pół godziny... BoCHaterka nudne obowiązki odbębniła w niecałą minutkę i teraz ma kupę czasu na zapoznawanie potencjalnych Trulawerów.\nDokładnie obserwując każdy szczegół na twarzy chłopaka, gdyż teraz bez żadnego zbędnego tłumaczenia mogła na niego patrzeć.\nA permanentny wytrzeszcz jest znakomitym wytłumaczeniem wlepiania gał w obcego faceta. Seems legit.\nA wcześniej potrzebowała wytłumaczenia? Może jeszcze pisemnej zgody rodziców?\nI tak ma umrzeć, więc co jej tam - pogapi się na ludzi.\nAlicja usiadła na drugim końcu drewnianej, powyżeranej przez termity, ławce\nŁawkę wyżerały termity i przecinki zdupywzięte.\nSyberyjskie termity... Korniki nie są dość dramatyczne?\n- Cześć. - Powiedziała uprzejmym tonem.\n- Czego chcesz? - Zapytał zirytowany chłopak. Jego ostry głos od razu sprowadził dziewczynę na ziemię.\n- Czemu nikt do ciebie nie przyszedł? - Pytała beznamiętnym tonem.\n- Już się pożegnałem. Po co więc sprawiać sobie kolejną porcję bólu. - Powiedział już nieco łagodniejszym tonem. - Wybacz za moje zachowanie, lecz atakują mnie zdziczałe przyimki jestem bardzo zestresowany. Nie chciałem się tutaj znaleźć. Nawet nie przyjmowałem tego do wiadomości. Zupełnie nie rozumiem ich wyboru.\nDlatego za chwilę strzelę cały wykład na ten temat. < rzekł na boku spoglądając na zapijaczonego narratora olewającego robotę > Swoją drogą, czy on faktycznie nie był opisywany jako jedyny, któremu było fajnie z powodu nominacji?\nWhatever... tylu tu bohaterów, wszyscy przeżywają, ja już nic nie wiem, gubię się, laboga.\nNiby do czego potrzebna im jesteś właśnie ty?\n- Nie wiem, ale zapewne niedługo się przekonamy. - Dziewczyna postanowiła nie opowiadać mu o swoich wymysłach na temat Mistrzostw. - A tak właściwie, to zdawało mi się, że byłeś uradowany, kiedy szedłeś w kierunku sceny.\nCzłek się prawie zabił przez te konfetti i serpentyny, które rozrzucałeś po drodze.\nDopiero teraz sobie uświadomił, że nie da rady wyrywać lasek na tekst “Byłem w Drużynie Śmierci”. Głównie dlatego, że może nie dożyć momentu, w którym mógłby mówić “byłem”.\n- Ach tak? Zatem ty również jesteś wniebowzięta z powodu tego, że się tutaj znalazłaś? - Zapytał nieco wzburzony.\n- Nie, absolutnie. Czmeu miałabym być? - Dopytywała się dziewczyna.\n- Bo szłaś uśmiechnięta i dumna. Jakby w jakiś szczególny sposób zależało ci na znalezieniu się wśród tejże piątki.\n- Udawałam. - Tylko tyle zdołała z siebie wydusić dizewczyna.\n- Jakżeż to? Przeto stanowimy kwiat tej ziemi i sól i w ogóle wszystko i nigdy nie zapominamy używać słów absurdalnie niepasujących do kontekstu, w jakim są wypowiadane!\n- A widziałeś, ile literówek ktoś nasadził w tym dialogu?\n- Zaprawdę, racja jest po twej stronie.\n- Czyli zagadka rozwiązana. A teraz dam ci trochę do myślenia. - Powiedział, z wciąż tym samym uwodzicielskim uśmiechem. - Wszystkich nas, za wyjątkiem tej płaczącej dziewczyny coś łączy.\nSzósty palec u lewej stopy.\nPragnienie bycia lepszym niż pozostali. Bo niby dlaczego akurat my, skoro wybierano spośród dziesięciorga kandydatów? Damian ma jedynie matkę – wskazał ręką w jego kierunku – z tego powodu jest wyśmiewany. Czy nie uważasz, że należy mu się coś lepszego niż pozostałym? Marcin ma oboje rodziców, podobnie jak Monika, ale on wychowywany jest w dostatku, więc można śmiało powiedzieć, że wszystko co najlepsze, należy się bogaczom. Ruda natomiat klepie biedę, dlatego wybrano i ją. Bo niby dlaczego miałaby nie zaznać życia w luksusie?\nWidzicie tu jakieś podobieństwa?\nJedynie z tobą miałem problem. Żyjesz w biedzie, podobnie jak twoja koleżanka, ale jesteś silniejsza psychicznie. Dopiero później wpadłem na pomysł, że któregoś z rodziców kompletnie nie obchodzisz. Tak, wiem już o tym.\nJa dla odmiany jestem takie jednoosobowe MI6 i CIA razem wzięte, ale nie martw się, wszystkie te informacje zebrałem mimochodem... w ciągu ostatnich kilku minut.\nWyczytałem to ze zgięcia twojego lewego mankietu. Mów mi Sherlock.\nCzyli reprezentację Szczepu tworzą niby-że-najlepsi, ale w rzeczywistości poszkodowane przez los sierotki z kompleksami jak stąd dotąd. Ktoś chytrze podmienił fandom na Neon Genesis Evangelion?\n- Każde słowo jakie wypowiadał chłopak zadawało niesamowity ból Alicji. - Matka cię nie dostrzega. Nie liczy się z twoim zdaniem i zupełnie obojętne jej jest, czy przeżyjesz kolejny dzień.\nRzesze przeżywających Weltschmerz nastolatków zgodnie uznały, że z ich rodzicami jest dokładnie tak samo. W końcu nie chcieli dać pieniędzy na dwutygodniową wycieczkę z kumplami do Las Vegas!\n- W tym momencie osłona dziewczyny zesłabła na tyle, aby pozwoliła sobie uronić kilka kropel słonego płynu.\nA jak uroni ich jeszcze kilka, przez parę następnych lat, to może powstaną stalaktyty, umieszczą ją w gablotce w muzeum i będą pokazywać zagranicznym wycieczkom.\nGeeez, co za memeja rozmemłana. Aż dziw, jak to dożyło tych nastu lat.\n- Nie płacz. Nie masz powodu do rozpaczy. - Powiedział łagodnym tonem. - Dlatego tutaj jesteś, abyś stała się jeszcze silniejsza. Koniecznie muszę dodać, że wybrali cię po to, żebyś przelała na nas tą swoją siłę psychiczną.\nJesteś wybranką, masz nas wspierać!!!\n...żeby łatwiej nam było zabijać innych. W tym, być może, także ciebie.\nJa tę siłę psychiczną właśnie widzę w działaniu. Jeśli zawody będą polegać na synchronicznym angstowaniu na czas, w zasadzie już wygrali.\nZ tego co mi wiadomo to jesteś inteligentną i bystrą dziewczyną, więc domyśl się, dlaczego wybrano też mnie.\nInteligencja + siła = RASA PANÓW.\nA z opisu postaci wynikało, że Alicja ma być tą myślącą, a Kamil silnorękim. Ech, niczego już nie można być pewnym.\nRozmawiałem z Ilią. Mam cię przygotować do wysiłku fizycznego na Mistrzostwach. Bo przez całe życie nie skalałaś się żadną pracą. Zatem podczas jakichkolwiek ćwiczeń jesteśmy nierozerwalnie ze sobą związani, jasne? - Zapytał jakgdyby nigdy nic.\nTe spocone ciała, napięte mięśnie, moc buzująca pod skórą, dążenie ku doskonałości, ku idealnemu zespoleniu się... e, może jednak nie.\nDo dwójki wybrańców dołączyli pozostali. Rozmawiali o wszystkim, tylko nie o tym, co ich czeka. Nie chcieli przyjąść (ugh!) do wiadomości faktu, że zapewne już wkrótce wyjadą z rodzinnych stron i, co ważniejsze, że utracą życe.\nGdy tylko spojrzało się na piątkę nieznających się ludzi, łatwo można było rozpoznać, że pomiędzy Moniką i Marcinem tworzy się coś w rodzaju przyjaźni. Być może przerodzi się ona w coś poważniejszego.\nMoże nawet logicznego. A wręcz sensownego!\nNarratora Niedoinformowanego zastąpił Narrator Spoilerotwórca, pięknie.\nMigotały im nad głowami takie wielkie serduszka?\nNie można być jednak niczego pewnym w stu procentach. Coś jest, a później tego nie ma.\nNa przykład aŁtorka. Raz jest ona, a raz wściekły wściekły karman trzymający w ręku zardzewiałą łopatę do śniegu.\nTa dwójka cały czas o czymś rozmawiała. (...) Natomiat Alicja była pogrążona w plątaninie myśli uniemożliwiającej jej kontakt ze światem.\nBiedna - nie potrafi mówić i myśleć jednocześnie?\nOna od początku tej części analizy powiedziała może pięć zdań, z czego tylko jedno do swojej rodziny. W opisie jej postaci jako specjalizacja powinno być "myślenie, co by tu powiedzieć".\nDziewczyna intensywnie rozmyślała nad wszystkim, czego się dowiedziała w przeciągu ostatnich dziesięciu minut.\nI chyba procek nie wyrabia, bo ją ciut zmuliło. Standardowe remedium w postaci ctrl + alt + del raczej nie pomoże.\nZ zamyślenia wyrwało ją dopiero szturchnięcie łokciem przez Kamila. Ilia zmierzała właśnie w kierunku rozgadanych znajomych.\n- Ty, Damianie i ty, Moniko razem powinniście tworzyć jedno. Oboje jesteście znakomitymi łucznikami, co z pewnością wam się przyda. Będziecie wspierać drużynę i likwidować każde niebezpieczeństwo.\nZwłaszcza to dobrze opancerzone.\nNiech ich zszyją na plecach. Będą tworzyć jedno i będzie gwarancja, że nie przeoczą wroga - bo ten nie da rady zajść ich od tyłu.\nW trakcie tego "tworzenia razem jednego" raczej nie będą w stanie strzelać z łuku...\n- Mówiła monotonnym głosem Księżna. - Ty, Marcinie jesteś natomiast najbardziej zwinny, dotrzesz zatem w miejsca niedostępne dla pozostałych. Zaś ty, Kamilu jesteś niesamowicie silny i wysportowany. Obronisz każdego z zawodników,\nKobieto, pamiętaj, w każdej chwili możesz zacząć mówić coś, co nie jest zupełną oczywistością.\nw szczególności będziesz dbał o bezpieczeństwo Alicji. - Dziewczyna była traktowana jak szklany przedmiot, który może w każdej chwili rozpaść się na miliardy maleńkich kawałeczków. I nie będzie można już naprawić popełnionego błedu.\nNiestety, człowiek już tak ma, że jak się go zepsuje - urwie główkę, albo wypatroszy, albo rozszarpie na kawałki - to tu nawet Kropelka nie pomoże.\nZawsze można jeszcze zwrócić się do Igorów z Pratchetta. *wywiesza transparent “To my, Igory - podamy rękę, gdy trzeba!”*\n(Kiedy Igor mówi, że poda rękę, to naprawdę ma to na myśli. DOSŁOWNIE.)\n- Natomiat ty – Księżna stanęła naprzeciwko Alicji. - Pewnie zastanawiasz się, dlaczego tutaj jesteś. Otóż, dlatego że stanowisz główny filar Drużyny Śmierci. Trzeźwo analizujesz każdą sytuację, czym doprowadzasz przeciwnika do białej gorączki o ile przebrniesz przez automatyczne aktualizacje OSa.\nSerio? Te spazmy, szlochy, łzy, zagubienie we własnych myślach i niemożność wykrztuszenia słowa były objawem chłodnej analizy sytuacji, tak?\nKamil zachowuje się podobnie, jednak ty jesteś bardziej przebiegła i dużo silniejsza psychicznie. Będziesz pomagać pozostałej czwórce, a gdy cię wyćwiczymy, to i fizycznie nie będziesz od nich odstawała.\nTak rodzi się marysuizm.\n/ póki co nie jestem do końca przekonana, czy dalej pisać. Zn, mam kilka kolejnych rozdziałów (do dziesiątego), jednak nie wiem dokładnie w jakim czasie je wstawię, więc (o ile ktokolwiek to czyta) błagam was, nie wyzywajcie mnie, że bardzo długo nic nie dodaję.. Wiem, że nie jest wytłumaczeniem szkoła,\nNo jasne, bo kto by się nią przejmował.\nale są inne naprawdę ważne powody przez które rzadko publikuję rozdziały;) Więc do śledzenia losów bohaterów zapraszam jedynie cierpliwe osoby. / Co do rozdziału, osobiście uważam, że jest ok. Jaki jest?\nZ góry ostrzegam, że błędów nie poprawiałam.\nLitościwa pani, że ostrzega!\nNo. Mogła nas przecież z zaskoczenia wziąć.\nAle ostrzega na samym końcu notki. Jeśli teraz cofniemy się w czasie, to będziemy uprzedzeni zanim zaczniemy czytać!\nNie jest on strasznie długi i sądzę, że nie należy do nudnych. Na pewno przewidywalny, ale musiał taki być, bo o czym mogłabym pisać, gdyby nie wybrano Alicji :)).\nO wyścigach dziobaków w południowej Australii. Albo o wystawie obrazów pensjonariuszy domu starców w Kalifornii. Tudzież o wyższości niebieskich ołówków nad zielonymi. O CZYMKOLWIEK, byle nie o tym.\nEwentualnie można by stworzyć fabułę a la Rincewind “O szlag zaraz tu zginę” z Pratchetta. A poza tym, wiesz - Hitchcock zabił raz swoją główną bohaterkę na początku filmu, a i tak psychotyczne dzieło mu wyszło.\nAlbo po prostu o wielkiej miłości Krzyśka i Zośki, czyli o czymś, o czym możesz coś wiedzieć. Nie o życiu mieszkańców postapokaliptycznej wioski na Syberii, która była Szczepem, ale w zasadzie Księstwem, albo może Dystryktem, ale w ogóle to kogo to obchodzi, bo główna bohaterka jest taka genialna, ale rodzice jej nie kochają, smuteczek.\nAutor: Pigmejka o 21:11\nNa samym początku stały najmłodsze dziewczęta, a później coraz starsze. Te z pierwszych dwóch lub trzech rzędów mogły być spokojne o swoją -jakoś mi się skojarzyło z M.Samozwaniec "Wszystkie piękne krakowianki weźmiemy na kochanki,a te stare i garbate posadzimy na armatę"\nEch, te wielomilionowe populacje wiosek myśliwskich na Syberii - prawda?!\nA to też jest ciekawe - czemu wszyscy zachowują się tak, jakby reprezentanci wprost ze sceny mieli trafić na stryczek? -w sumie w oryginale mieszkańcy Dystryktu 12 żegnają bohaterkę znakiem z pogrzebów...\n...ktoś się przypadkiem na szpadel nie nadział.\nDopiero teraz sobie uświadomił, że nie da rady wyrywać lasek na tekst “Byłem w Drużynie Śmierci”.\nCzy może nagrodą jest bycie złożonym w ofierze Szatanowi, tylko organizatorzy zapomnieli o tym wspomnieć? -na co pójdzie cały fandom Crowleya...\nOj,dziękuję za miły wieczór!\nstraszliwa mamałyga z tej alicji. ona filarem, podporą psychiczną? ha ha. ha.\ntragiczne opko, ale analiza fajna, dobrze się czyta. igrzyska mają borskie fanfiki, mam nadzieję, że znajdziecie jakiś krwiściejszy fanfik :'D\n31 maja 2013 22:26\n@Chomik, akurat w Dwunastym Dystrykcie to pożegnanie pogrzebowe miało sens, skoro na 73 lata Igrzysk Dwunastka dorobiła się dokładnie dwójki zwycięzców a 'trybut' stało się synonimem 'trupa'. W pierwszym roku zapewne mieli jakieś nadzieje na zwycięstwo...\n31 maja 2013 22:49\n"Ogień robi żeberka na obiad, a woda później zmywa naczynia" - kwik!\nOgółem ukwikałam się porządnie :D\n31 maja 2013 23:15\nNiech mi ktoś wytłumaczy, jak po katastrofie, po której przeżyła jakaś ułamkowa część populacji, można robić igrzyska śmierci z ludzi w wieku produkcyjnym... ;/\nAnaliza świetna :)\n1 czerwca 2013 00:36\nJak tak patrzę na imiona, to chyba wybrano samych Polaków.\nGłodowe Igrzyska mają się tak do aŁtoreczkowego uniwersum, jak chińska porcelana do plującej na ludzi kozy. : D\nKrwiście nie było, specjalnie mhrocznie czy romantycznie też nie, ale czego się tu spodziewać po do bólu przewidywalnym opku? Niczego.\nPS. hasło - wsritric neath - wstrętna noc może? Rzeczywiście, mogę mieć po tym opu koszmary.\nWAŻNE - Czy możnaby stworzyć opcję "NAJSTARSZY POST" przy wyszukiwaniu analizy po tagach? Bądź chociaż zebrać analizy z konkretną etykietą w LISTĘ? Oszaleć można przewijając posty po jednym!\n1 czerwca 2013 17:31\n"- W tym momencie osłona dziewczyny zesłabła na tyle, aby pozwoliła sobie uronić kilka kropel słonego płynu."\nNie chcę być obrzydliwa ale za każdym razem kiedy jakaś ałtoreczka uzna, że poetycko będzie opisać w powyższy sposób płacz, mam ochotę pannie przypomnieć (ze złośliwą uciechą, a jakże), że łzy to nie jedyny 'słony płyn', jaki ludzkie ciało może... uronić :D\n(Tutaj jest miejsce na niesławną reklamę produktów firmy Tena Lady)\nPięknie dziękuję za analizę, elegancko rozwaliłyście ten tFór :D\n1 czerwca 2013 21:16\nPrzyłączam się do prośby Nietykalnej. Mam pytanie czy opowieść o Percy Parker doczeka się kontynuacji?\nAnaliza śliczna, najlepszy był fragment o Magneto. Mój brat zapytał się czy wszystko w porządku kiedy spadłam z krzesła. Dziękuję za poprawę humorku ^^\nHasło: Celiesu and. Może Celety przyszła się rozprawić z opkiem?\n2 czerwca 2013 11:17\nA gdzie jest druga część? Szkoda, że przy analizach składających się z kilku części nie dajecie linków do poprzednich/poprzedniej. Różne tytuły też nie pomagają przy szukaniu poprzednich części.\n3 czerwca 2013 23:29\nUzupełniłam archiwum, więc nie powinno być już problemu ze znalezieniem starszych analiz. @ Anonim wyżej - analizy wieloczęściowe niemal zawsze występują tuż po sobie, więc nie wiem, na czym miałby polegać problem ze znalezieniem poprzednich części.\n@ Nietykalna - bardzo chętnie bym to zrobiła, tylko nie wiem jak. :)\n5 czerwca 2013 00:44\n5 czerwca 2013 02:08\nA jednak jest trzecia część. Czuję się zrobiona w jajo :>\nAle z drugiej strony to przyjemne zaskoczenie. Choć ta część jakoś mniej mnie urzekła, to i tak miło było spędzić z Wami czas przy wieczornej herbatce.\n6 czerwca 2013 19:01\nVivaldi zauważył, że wspomniano o tym, że wybranie dziewcząt z pierwszych rzędów zostało nazwane niemożliwym, więc dla dramatyzmu pewnie to się stanie. A tu nic. Zastanawiam się po co autorka w ogóle o tych rzędach i podziałach wspominała.\n7 czerwca 2013 20:34\nCzęśc druga najlepsza, potem pierwsza i ta niestety trochę słabsza. Ale czytając rzeczy takie jak analizy tego opka, aż się łezka w oku kręci za starymi, dobrymi czasami analizatorskimi :D\n7 czerwca 2013 21:36\nAnonimowy: "Nie chcę być obrzydliwa ale (...) łzy to nie jedyny 'słony płyn', jaki ludzkie ciało może... uronić"\nPomyślałam dokładnie o tym samym. I do tego mamy przecież wyraźnie powiedziane, że uroniła te krople, bo "zesłabła jej osłona" - no nic, tylko z wrażenia zwieracze cewki/pęcherza puściły.\n25 czerwca 2013 00:03


Moje zakupowe zdobycze z Norwegii i Dublina ;-) - co kupiłam na wakacjach | szczesliva\nnapisała szczesliva • 12/09/2014\t• Moda, Moda dla mam, Podróżniczo, Szczesliva podróżuje\nTak jak wspominałam w poście, w którym zadeklarowałam się od września walczyć o wdrożenie minimalizmu w naszym domu, całe moje szczęście, że wakacje były w sierpniu ;-)\nTym razem przywiozłam niewiele, a wszystko zmieściło się w mojej jednej sztuce bagażu, który dzieliliśmy z Ivkiem. Pakowanie mamy już opanowane do perfekcji ;-)\n1. Karafka Luigi Bormioli z pieknym okuciem – kupiłam ją w sklepie vintage w Norwegii. Zapłaciłam za nią grosze, jak na taką zdobycz. 60 PLN. Będzie idealna do wina, do spritzera i do innych winnych trunków. Jestem w niej za-ko-chana i nie rozumiem jak ktoś mógł chcieć się jej pozbyć. Zupełnie nie obchodziło mnie to, że może się ona stłuc w trakcie podróży – uznałam, że raz kozie śmierć. Udało się i doleciała w całości! :-) Yayyy!\n2. Jeansy – to także moja norweska zdobycz. Wiecie jak to jest z wahaniami wagi – nie kupuję na razie żadnych wyczesanych jeansów, gdyż nie doszłam do mojej wymarzonej wagi/figury/ etc. Jak mi się to uda, to pewnie zainwestuję w jakąś fajną parę, która wszędzie leży jak trzeba. Tymczasem w jednym z vintage shopów w Norwegii znalazłam jeansy moich marzeń. Leżą idealnie. Mają kolor, który mi pasuje i zapłaciłam za nie 45 koron, tj. 20 PLN :-) Moje najlepsze dżiny od trzech lat!\n3. Magazyny – Vogue i cała reszta – nie potrafię sobie tego odmówić. A w wersji torebkowej to moim zdaniem strzał w dziesiątkę. Szkoda, że nasza polska prasówka nie chce zainwestować w taki format. Na lotnisko, w podróży – jak znalazł!\n4. Kapelusz – irlandzki Pennys [ odpowiednik Primarka] i jego dodatki to jest to, co lubię najbardziej. 8 funtów za taki kapelusz – BEZCEN!\n5. Kiehl’s – podobno otwiera się niebawem w Polsce! Nie mogę się doczekać. Ten krem pod oczy z awokado wymiata. Wart swojej ceny. 24 Euro.\n6. LUSH – bomby do kąpieli i peeling do ust o smaku i zapachu gumy balonowej! LUSH to moje uzależnienie z kilkuletniego pobytu w Anglii. Kosmetyki homemade. Naturalne składy. Bomby do kąpieli cudo! Jesli chcecie zrobić domowej roboty kulę do kapieli to sprawdzćie mój PRZEPIS [ klik].\n7. Ceramiczny talerz z wiatrakiem – ten cudny talerz zauważyłam z 10 metrów. Używana ceramika z duszą to mój konik. 10 PLN. Zastanawiam się co podać na takim talerzu… I nie mam pomysłu! Może sernik z borówkami?\n8. Naszyjnik ZARA – prezent od Męża. Namawiałam go na niego pół dnia. On twierdził, że plan minimalizmu należy wdrożyć w połowie sierpnia, a nie we wrześniu. Skutecznie oponowałam ;-) ten naszyjnik to taki statementowy dodatek. Ma moc!\n9. Topy bez rękawów z River Island. Jestem wierna temu modelowi topu od 4 lat. Dobrze wykrojony z przodu i na plecach. Dobra jakościowo bawełna. Ramiączka współgrają z moją bielizną.\n10. Przekąski dla dzieci ORGANIX. Ekologiczne, zdrowe i smaczne. Zero dodatkowego cukru. Brakuje mi tych produktó w Polsce. Nasza oferta w sklepach jest dość uboga [ natomiast bogata we wszędobylski cukier].\nWięcej grzechów nie pamiętam ;-)\nZdarza się Wam przywieźć coś z podróży? Jakie to są zazwyczaj produkty?\nco kupić w Irlandiico kupić w NorwegiikarafkaKiehl'sLuigi BormioliLushpamiątki z Norwegiipamiatki z wakacjiVogue\nAhoj, przygodo! - DUBLIN\nCzy tylko wyrodne matki kupują dziecku tablet?


Suknie Ślubne Lublin Fabryczna - Katalog Stron Dziennika Internautów\nEveline Atelier jest studiem mody mieszczącym się w Lublinie. Naszą specjalnością jest stylizacja oraz kreacja wizerunku. Przeprowadzamy analizy sylwetki, przeglądy garderoby, analizy kolorystyczne. Proponujemy także usługę personal shopper, czyli pomoc profesjonalnej stylistki podczas zakupów. W naszym studio szyjemy również suknie ślubne i wieczorowe na indywidualne zamówienie klientek. Każdy, nawet najbardziej wyszukany projekt, zrealizujemy w ciągu tygodnia.\nSuknie Ślubne Lublin Fabryczna


Stanisław Jedliński - Szukaj - 1/4 - autoklub.pl\n2018-10-21 godz. 15:19:21 wyścigi\nNowi mistrzowie GT Open w AM, Andrzej Lewandowski i Giulio Borlenghi zajęli drugie miejsce w ostatnim wyścigu sezonu na Circuit de Barcelona-Catalunya. Jadącemu na drugiej zmianie Lewandowskiemu zabrakło czytaj dalej »\nLisowski w klasie Pro\n2018-10-21 godz. 10:55:57 wyścigi\nMateusz Lisowski zastąpił Marcina Jedlińskiego w drugich kwalifikacjach GT Open na Circuit de Barcelona-Catalunya i zajął 11 miejsce w klasie Pro. Zmiennik Andrzeja Lewandowskiego, Giulio Borlenghi czytaj dalej »\n2018-10-20 godz. 16:54:43 wyścigi\nAndrzej Lewandowski i Giulio Borlenghi stanęli na trzecim stopniu podium w AM po pierwszym wyścigu International GT Open na Circuit de Barcelona-Catalunya. Zdobyte punkty zapewniły polsko-brazylijskiemu czytaj dalej »\nDzień testów w Montmeló\n2018-10-18 godz. 18:06:50 wyścigi\nUczestnicy końcowej rundy GT Open na Circuit de Barcelona-Catalunya mają za sobą trzy sesje testowe. Rano padał deszcz. Drugą sesję, w której Marcin Jedliński i Mateusz Lisowski zajęli trzecie miejsce w czytaj dalej »\nPięcioro Polaków w GT Open\n2018-10-18 godz. 08:51:16 wyścigi\nTrzy sesje testowe na Circuit de Barcelona-Catalunya rozpoczną dzisiaj program końcowej rundy International GT Open. Zgłoszono 32 samochody, a w stawce widnieje pięcioro polskich kierowców. Olimp Racing czytaj dalej »\n2018-09-09 godz. 13:47:37 wyścigi\nDrugi sprint na Automotodromie Brno praktycznie zakończył mistrzostwa FIA CEZ. W kalendarzu pozostało Skopje, ale organizator serii poinformował, że niewiele zespołów wybiera się w październiku do czytaj dalej »\nZmiana w Olimp Racing\n2018-09-09 godz. 09:59:42 wyścigi\nStanisław Jedliński przejął mistrzowskie Audi swojego syna Marcina na ostatni sprint CEZ na Automotodromie Brno. Kierowca Olimp Racing zajął piąte miejsce w kwalifikacjach D4+3500. Najszybszy był Richard czytaj dalej »\nJedliński i Lisowski wygrali klasę\n2018-09-07 godz. 17:56:28 wyścigi\nMarcin Jedliński i Mateusz Lisowski wygrali kwalifikacje mistrzostw CEZ Endurance na Automotodromie Brno w D4+3500. Od Audi Olimp Racing szybsze były jedynie dwa prototypy D5 - Praga Aleša czytaj dalej »\nJedliński najszybszy w klasie\n2018-09-07 godz. 13:32:13 wyścigi\nMarcin Jedliński, który w ten weekend powinien zapewnić sobie drugi z rzędu tytuł mistrza CEZ w sprintach D+3500, wygrał w klasie pierwsze kwalifikacje na Automotodromie Brno. Przed Audi Olimp Racing czytaj dalej »\nTrzy razy Jedliński\n2018-08-19 godz. 17:19:23 wyścigi\nMarcin Jedliński zakończył kolejny weekend w mistrzostwach FIA CEZ z potrójnym zwycięstwem. Po sobotnim sprincie i wyścigu Endurance, kierowca Olimp Racing triumfował również w drugim sprincie na Slovakia czytaj dalej »


» Białe metalowe oświetlenie ścienne zewnętrzne Kinver NORDLUX\nKod produktu: 0000000693\nProste i eleganckie, nowoczesne oświetlenie ścienne zewnętrzne na elewację, wykonane z lakierowanego metalu. Lampa kinkiet zewnętrzny zapewnia światło skierowane do góry i do dołu. Kinver idealnie nadaje się do podjazdu lub do głównego wejścia. Sprzedawany ze źródłem światła LED o niskim zużyciu energii i długiej żywotności.\nWymiary: wysokość 9 cm, długość 17,5 cm\nGniazdo/ Moc źródła światła: Led Modul/ Zawiera źródło światła 6W LED.


Duże wzmocnienie Wisły Kraków. Stefan Savić pod Wawelem - Kraków, Super Express\n2020-08-06 20:15 Marcin Ciechański\nAutor: Cyfrasport Piłkarze Wisły Kraków\nOfensywny pomocnik Stefan Savić został oficjalnie nowym piłkarzem Wisły Kraków. Austriak ostatnio był zawodnikiem Olimpiji Lublana, gdzie przez trzy lata rozegrał 127 meczów, w których strzelił 24 gole i zanotował 21 asyst.\nStefan Savić był łączony z Wisłą Kraków od pewnego czasu. Jak informował Piotr Koźmiński z "Super Expressu", piłkarz otrzymał bardzo dobrą ofertę, jak na polskie warunki, ale długo się nad nią zastanawiał. Miał bowie inne, bardziej lukratywne propozycje z klubów ze Wschodu. Ostatecznie, postawił na "Białą Gwiazdę". Podpisał dwuletni kontrakt z opcją przedłużenia.\nHitowy transfer w polskiej lidze! Michał Kucharczyk wrócił do Ekstraklasy\nSavić ma 26 lat. W swojej karierze grał m.in. w Lieferinger SV, Red Bull Salzburg, FC Liefering, LASK Linz, Slavenie Belupo, Rodzie Kerkrade i Olimpiji Lublana. Z tym ostatnim zespołem wywalczył mistrzostwo i dwa Puchary Słowenii.\nTatry zbierają śmiertelne żniwo. Gdzie doszło do tragicznych wypadków? [GALERIA]


Nagrody SAG 2016 – wszystkie stylizacje plus size z czerwonego dywanu – PIERWSZY W POLSCE PORTAL CIAŁOPOZYTYWNY - PLUSMAG\nNagrody SAG 2016 – wszystkie stylizacje plus size z czerwonego dywanu\nBy plusmag | 1 lutego 2016\nNagrody SAG za nami. Jak zwykle przyjrzałyśmy się wszystkim stylizacjom w rozmiarze plus i wybrałyśmy te, które naszym zdaniem zasługują na wyróżnienie. Zobaczcie, jak gwiazdy prezentowały się tego wieczoru na czerwonym dywanie.\nAktorka znana z serialu „Orange is the new black” Adrienne C. Moore złamała tego wieczoru wszystkie zasady typu: „czego nie nosić, jeśli jesteś plus size” i… wyszło jej to na dobre! Kobaltowa sukienka marki Elann Zelie została uszyta na zamówienie. Ma nie tylko piękny kolor (który idealnie współpgra z karnacją aktorki) ale i doskonały krój – podniesiona talia zaznacza najszczuplejsze miejsce w środkowej części ciała, asymetryczny rękaw dodaje dramatyzmu i lekkości a srebrne dodatki odrobinę błysku. Zwróćcie uwagę na piękną broszkę wpiętą w suknię!\nTutaj miałyśmy dylemat: Queen Latifah czy Uzo Aduba. Po namyśle, tę potyczkę zwycięża Queen Latifah w czarnej, wyszywanej cekinami sukni Michael Costello. Aktorka dobrała do niej bardzo stonowane dodatki: czarną kopeprtówkę i lekko połyskujące kolczyki. Dzięki temu całość wygląda lekko i elegancko. Aktorka zdobyła statuetkę za rolę w mini serialu „Bessie”.\nAktorka serialu „Orange is the new black” (sam serial zdobył w tym roku mnóstwo nagród) zdobyła tego wieczoru dwie nagrody: jedną za swoją serialową kreację a drugą… od nas za świetny look. W szmaragdowej sukni wyszywanej cekinami marki Zac Posen wyglądała świetnie. Suknia odsłoniła piękne ramiona a dzięki pionowym pasom aktorka dodała sobie kilka centymetrów.\nZajęła Dasha Polanko w sukni z trenem Nurit Hen of Ista. Aktorka na ten wieczór wybrała biel i… frędzle. Mamy mieszane uczucia – suknia bardzo skraca Dashę, frędzle powiększyły górną część sylwetki, a tren dodatkowo obciąża całość. Może gdybyśmy zlikwidowały tren i zwężyły nieco dół sukni cały look nabrałby lepszych proporcji?\nA Wam, który look podobał się najbardziej?\nRelated Itemsgwiazdy plus sizeplus size dressesSAG 2016suknie plus size\nNext Story → Znana blogerka pokazuje kolekcję sukienek koktajlowych\nNajciekawsze stylizacje gwiazd w rozmiarze plus. Podsumowanie grudnia


Koronawirus w Polsce: Na zakupy chodzimy zestresowani - GazetaPrawna.pl\nWiększość z nas odczuwa duże zmiany w codziennym życiu, odkąd Polskę dotknęła pandemia koronawirusa. W badaniu agencji Dentsu Data Services wskazało na to 63 proc. ankietowanych. 41 proc. uważa, że w ciągu pół roku ich sytuacja zdecydowanie się pogorszy.\nDominujące w ostatnich dniach emocje to utrata poczucia bezpieczeństwa, stres i niepokój. Przy czym większe poczucie zagrożenia pojawia się wśród kobiet (65 proc. badanych) niż mężczyzn (52 proc.). Silniej odczuwają je też osoby powyżej 40. roku życia (62 proc.). Wśród wyzwań dnia codziennego wielu wskazuje brak możliwości przemieszczania się, borykanie się z niepewnością pracy i dochodów oraz konieczność zmiany przyzwyczajeń. Dla niemal co trzeciej osoby wyzwaniem są też codzienne zakupy. W przypadku tych tradycyjnych zniechęca nas ryzyko zakażenia i przebywanie w dużych skupiskach ludzi. Przy kupowaniu w internecie głównym problemem są długie terminy dostaw.\n– Dwie trzecie konsumentów ma poczucie, że obecna epidemia ma charakter historycznej i rewolucyjnej zmiany – komentuje Jacek Studziński, strateg z Isobar Polska (Dentsu Aegis Network). – Mniej więcej tyle samo osób postanowiło zmienić zwyczaje zakupowe: kupować mniej lub co innego. Ale tylko 16 proc. uważa, że marki powinny ograniczyć reklamę. Pamiętam czasy, kiedy reklama edukowała i tworzyła gusta – jeszcze zanim stała się uczniem populizmu. Wszystko wskazuje na to, że klienci liczą na to, iż marki – wiedza, kompetencje, horyzonty i możliwości – teraz właśnie pomogą im przetrwać – dodaje.\nhandel zakupy koronawirus w Polsce koronawirus


Deja vu, czy windą do nieba | Teatr Nasz\nDeja vu, czy windą do nieba\nNowa sztuka Teatru Naszego jest tak uniwersalna, że mogłaby być grana na każdej scenie na świecie…. Jest w niej sporo humoru i inteligentnych dialogów, podszytych głęboką refleksją. Po spektaklu było bardzo wesoło – aktorzy i widzowie wspólnie powitali Nowy Rok szampanem, który spadł z nieba!\nW urzędzie pracy zacina się winda. W środku są tylko bezrobotny i kobieta podająca się za urzędniczkę wysokiego szczebla (role te odgrywają Tadeusz i Jadwiga Kutowie). On chce się do niej zbliżyć, ona go odtrąca, wręcz gardzi nim, bo to przecież tylko bezrobotny. Gdy okazuje się, że mężczyzna jest znanym pisarzem, urzędniczka okazuje nagle zainteresowanie. Po chwili jednak maski spadają…\nW końcu zaczynają ze sobą rozmawiać jak człowiek z człowiekiem, a nie zgodnie z jakimiś niewidzialnymi rolami, które przypisują rozmówcy i odgrywają sami, by dodać sobie znaczenia. Jak w prawdziwym życiu, zwłaszcza teraz, gdy media elektroniczne, umożliwiające poznawanie ludzi na odległość, dają wielkie pole do popisu, gdy ktoś chce udawać kogoś, kim nie jest.\nZawsze jednak w finale, gdy spotykamy się twarzą w twarz, widzimy, jacy jesteśmy naprawdę. Tu i teraz, sami, gdy nie ma nic innego, prawda bywa brutalna, choć zdarzają się i pozytywne zaskoczenia. Może lepiej zacznijmy od razu być sobą i traktować innych normalnie? Może wtedy unikniemy niepotrzebnych konfliktów? Życie stanie się prostsze i lepsze.\nKażdy może zadawać sobie po Deja vu… różne pytania. Po to w końcu jest sztuka… Ale spokojnie – to jest Teatr Nasz, nie ma mowy o dominacji dydaktyki i filozofii. W Deja vu jest sporo śmiechu i znakomitej muzyki Jacka Szreniawy.\nW ogóle sceny z muzyką w tle, w połączeniu z klatką, odgrywającą rolę windy, oraz grą świateł, zahaczają już o klimaty rzadko pojawiające się w Teatrze Naszym, wręcz awangardowe…\nSztuka jest intrygująca, można o niej pisać i pisać, dopisując kolejne skojarzenia. Najlepiej zobaczyć! Nikt z widzów nie wyjdzie obojętny…\nAutorem sztuki jest Tadeusz Kuta.\nPrzedstawienie zostało przygotowane przez zespół Teatru Naszego.\nPrapremiera odbyła się w sylwestrowy wieczór. Po ostatniej scenie otworzył się dach, na salę spuszczony został stół z 12 szampanami – tyloma, ile rzędów na widowni. Otwieranie odbywało się według ich kolejności… Śmiechu i emocji oraz wzajemnych życzeń było co niemiara. Potem wielu widzów zostało na balu w teatralnej restauracji…\nPS. Deja vu, czyli windą do nieba, w najbliższy piątek i sobotę.


Niebieski T-shirt Borlopei w Born2be.pl\nKod produktu: 117700\nMiękka bawełna, oddychająca. Jestem zadowolona z jakości tej koszulki, będzie pasowała do plisowanych spódnic.\nMusiałam go mieć w swojej szafie, z przodu zwykły t-shirt ale tył mocno imprezowy. Rozmiar jest dobry. Polecam\nPolecam zakup, świetna do krótkich spodenek\nTo fantastyczny model na codzienne spotkania ze znajomymi i na letnie wyjazdy.wygodna i znakomicie podkreśla walory sylwetki.Gorąco polecam.


Grób Antoniego Osuchowskiego na cmentarzu Powązkowskim\nAntoni Osuchowski (ur. 13 czerwca 1849 w Paryżu, zm. 9 stycznia 1928 w Warszawie) – polski prawnik, publicysta, działacz narodowy na Śląsku, Warmii i Mazurach.\nWcześnie stracił rodziców. Ukończył szkołę polską na Batignolles w Paryżu a następnie II Gimnazjum w Warszawie. Po maturze od 1866 roku studiował na Wydziale Prawa i Administracji Szkoły Głównej Warszawskiej, przekształconej w 1870 roku na Cesarski Uniwersytet Warszawski, gdzie uzyskał stopień kandydata praw. Po odbyciu dwuletniej praktyki sądowej w latach 1873-1876 był zastępcą patrona a następnie członkiem Trybunału Cywilnego w Warszawie. Po reformie systemu sądowego w latach 1876-1922 był adwokatem przysięgłym przy Sądzie Okręgowym w Warszawie. W latach 1905-1914 należał do warszawskiego Wydziału Związku Adwokatury Polskiej.\nDziałał na rzecz obrony zagrożonej polskości m.in. w Wielkopolsce, Śląsku Cieszyńskim, Warmii i Mazurach.. W tym celu powołał w 1881 do życia Centralny Komitet dla Śląska, Kaszub i Mazur. który prowadził zbiórkę funduszy na potrzeby oświatowe i kulturalne dla Polaków na obszarach pogranicznych. Był czołowym działaczem oddziału warszawskiego wspomnianego Komitetu, współpracując m.in. z Henrykiem Sienkiewiczem i Erazmem Piltzem. Na terenie Wielkopolski od 1880 wspomagał Towarzystwo Czytelń Ludowych oraz Poznańskiego Towarzystwa Pomocy Naukowej. W 1886 przeciwstawiając się działaniom niemieckiej Komisji Kolonizacyjnej zasilił zebraną w krótkim czasie kwotą 3 mln marek Bank Ziemski przekształcając go w instytucję skutecznie paraliżującą działania niemieckie. Od 1896 przeciwstawiając się germanizacji i czechizacji polskiej ludności Śląska Cieszyńskiego zorganizował wszechstronną pomoc materialną na rzecz Macierzy Szkolnej Śląska Cieszyńskiego oraz tworzoną przezeń sieć polskich szkół ludowych. Wspomagał też polską prasę na Śląsku. Dzięki jego zabiegom powstało polskie Seminarium Nauczycielskie w Cieszynie. Na Mazurach wspierał wychodzącą tam prasę polską, m.in. "Gońca Mazurskiego" i "Mazura" a także rozwój polskiego czytelnictwa.\nRównolegle prowadził akcję na rzecz rozwoju szkolnictwa polskiego w zaborze rosyjskim. Od 1904 był członkiem Towarzystwa Tajnego Nauczania w Warszawie. Z chwilą powstania Polskiej Macierzy Szkolnej mimo sprzeciwu działaczy endeckich został wybrany pierwszym prezesem stowarzyszenia (1905-1908). Przyczynił się do szybkiego rozwoju PMS zapewniając jej przede wszystkim podstawę materialną. Współorganizował w 1905 wraz z Samuełem Dicksteinem, a od 1906 był członkiem zarządu Towarzystwa Kursów Naukowych w Warszawie. Wraz z Henrykiem Sienkiewiczem, Bolesławem Prusem, Adamem Krasińskim i Leopoldem Kronenbergiem założył w 1907 Seminarium Nauczycielskiego w Ursynowie. Od 1911 członek Komitetu, w latach 1913-1914 prezes Towarzystwa Biblioteki Publicznej w Warszawie Działał także na rzecz Akademii Umiejętności w Krakowie, Szczególne zasługi położył dla rozwoju AU - zapewniając jej dzięki pozyskanym legatom samowystarczalność finansową i uniezależnienie od subwencji rządu austriackiego.\nWybuch I wojny światowej zastał go w Szwajcarii. W styczniu 1915 współzałożyciel a następnie prezes i skarbik Komisji Wykonawczej Szwajcarskiego Komitetu Generalnego Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce. Dzięki jego talentowi organizacyjnemu, pracowitości a także entuzjazmowi udało się uruchomić na ogromną skalę tak w Europie jak i Ameryce 174 komitety lokalne które rozpoczęły zbiórkę na rzecz ofiar wojny w kraju. Do 1917 udało mu się zebrać 17 milionów franków szwajcarskich. Dzięki temu wsparciu działające w kraju organizacje samopomocowe jak Rada Główna Opiekuńcza w Warszawie, Główny Komitet Ratunkowy w Lublinie i Książęco-Biskupi Komitet Pomocy w Krakowie mogły prowadzić na szeroką skalę działalność na rzecz poszkodowanych przez wojnę mieszkańców ziem polskich. Akcja Komitetu objęła nie tylko Polaków w zaborze rosyjskim i austriackim, ale także ewakuowanych w głąb cesarstwa rosyjskiego i do Austrii, żołnierzy w obozach jenieckich oraz młodzież studiującą za granicą. Sam Osuchowski podkreślał swą apolityczność i nie angażował się w istniejące w tym czasie spory polityczne.\nPo powrocie do kraju w czerwcu 1918 nadal prowadził praktykę adwokacką W listopadzie 1918 roku z jego inicjatywy i pod jego przewodnictwem powstał Warszawski Komitet Obrony Lwowa, który oprócz niesienia pomocy materialnej, wydawanymi odezwami nawoływał do zorganizowania odsieczy Lwowa. W latach 1920-1921 zorganizował na szeroką skalę wsparcie dla polskich działaczy plebiscytowych na Warmii i Mazurach. W ostatnich latach życia podjął działania na rzecz wspierania Polaków którzy pozostali na emigracji, bądź zostali odcięci nowymi kordonami granicznymi od reszty kraju jak Polacy na Śląsku Cieszyńskim, Śląsku Górnym a także Warmii i Mazurach. W tym celu w 1922 założył Towarzystwo Opieki Kulturalnej nad Polakami za Granicą im. A. Mickiewicza.\nZostał pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 20-5-26).\nW 1917 roku otrzymał Nagrodę Fundacji Erazma i Anny Jerzmanowskich dla najwybitniejszych polskich naukowców, twórców kultury i działaczy humanitarnych – laureaci byli wybierani przez Polską Akademię Umiejętności. W 1921 odznaczony Orderem Orła Białego. W latach 1921-1928 był podskarbim tego orderu. Jest patronem I Liceum Ogólnokształcącego w Cieszynie, jego imieniem nazwano ulicę w Bielsku-Białej.\nUrodził się w rodzinie emigranta politycznego, był synem powstańca listopadowego i członka Towarzystwa Demokratycznego Polskiego Hieronima i Izabeli z Góreckich (zm. 1853). Do końca życia pozostał samotny.\n↑ Cmentarz Stare Powązki: IZABELLA OSUCHOWSKA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-01-31] .\nJan Hulewicz, Osuchowski Antoni (1849-1928), Polski Słownik Biograficzny, t. 24, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1979, s. 594-601\nAntoni Osuchowski – publikacje w bibliotece Polona\nTę stronę ostatnio edytowano 14 sty 2022, 13:10.


Jest to metoda wygodna: stosując ją można posługiwać się różnymi rodzajami materiału. Łatwo też obliczać rezultat, jeżeli ograniczymy się do policzenia poprawnie odtworzonych elementów. W ten sposób nie można jednak zmierzyć dokładnie ilości zapamiętanego materiału. Jeśli, na przykład, dwie osoby badane odtwarzają prawidłowo tę samą liczbę elementów, ale jedna podaje je w porządku właściwym, a druga nie, to oczywiste jest, że pierwsza zapamiętała eksponowany szereg lepiej niż druga. Taki system obliczania rezultatów zaś zaciera tę różnicę. Jednakże każdy sposób oceny, w którym próbowaliśmy wprowadzać poprawki przez zaliczanie badanemu dodatkowych punktów, musi okazać się arbitralny.\nMetodę zachowanych członów stosowano z powodzeniem w badaniach nad zapamiętywaniem urywków prozy. Do tego celu konieczne jest wybranie takiego urywka, który da się podzielić na względnie równe jednostki znaczeniowe (Henderson, 1903). Poniżej podajemy przykładowo jeden taki urywek.


Kanada - Nurkowanie I Scuba Travel Poland\nKanada ma powierzchnię prawie 10 milionów km2. Obejmuje obszar od przylądka Newfoundlands Cape Spear do Long Beach w Kolumbii Brytyjskiej. Jest drugim co do wielkości krajem na świecie, ale ma zaledwie 33 miliony mieszkańców. Ten rzadko zaludniony kraj oferuje więc duże, otwarte przestrzenie, zapierające dech w piersiach krajobrazy i niesamowite bogactwo fauny i flory.\nProwincja Nowa Fundlandia, zajmuje wyspę Nowa Fundlandia, wschodnią część półwyspu Labrador oraz okoliczne mniejsze wyspy. Sama wyspa jest w większości terenem nizinnym o wysokich, klifowych wybrzeżach, natomiast wschodnia część półwyspu Labrador ma charakter bardziej górzysty. Na zachodnim wybrzeżu Nowej Fundlandii położony jest Park Narodowy Gros Morne. Z kolei w Zatoce Bonavista znajduje się Park Narodowy Terra Nova, z malowniczym wybrzeżem poprzecinanym licznymi fiordami. Największym miastem prowincji, a zarazem jej stolicą, jest Saint John's. Nowa Fundlandia zamieszkana była przez niewielką grupę Indian Beothuk. Kontakty Europejczyków z tym rejonem datują się od X wieku, kiedy do Nowej Fundlandii dotarli Wikingowie. Jednak prawdziwym odkrywcą rejonu stał się Johna Cabota. Naturalne piękno wyspy, jej charakter, oraz przyjazność mieszkańców przyciąga coraz większe rzesze zwolenników aktywnego wypoczynku.\nZ punktu widzenia nurka, prowincja Nowa Fundlandia jest jednym z najbardziej interesujących obszarów Kanady, obejmuje ona zarówno samą wyspę, jak i tętniący życiem Labrador we wschodniej części półwyspu.\nCzas: GMT-3.5 (Nowa Fundlandia ma swoją własną strefę czasową)\nWoda: Woda z kranu jest bezpieczna do picia.\nWiza: Obywatele Polski są zwolnieni z obowiązku posiadania wizy na pobyt czasowy w celach turystycznych. Wymagany jest tzw. nowy paszport (biometryczny), wydany po 28 sierpnia 2006 roku, oraz rejestracja w systemie ETA na minimum 72 godziny przed wylotem.\nZdrowie: Skontaktuj się z lokalną kliniką medyczną, aby uzyskać aktualne informacje..\nKomora dekompresyjna: W St John's znajduje się komora dekompresyjna\nKod kraju: +1\nElektryczność: 110-120V, gniazda typu B


Miasto nie powinno uchylać się od współpracy - - 2019-06-07\nMiasto nie powinno uchylać się od współpracy\nTrzy pytania do Radosława Wróblewskiego, radnego Platformy Obywatelskiej\n- Pierwsze wspólnoty mieszkaniowe zostałyukarane za brak właściwej segregacji odpadów.Pańskim zdaniemkaraniejest dobrym sposobem naedukację mieszkańców?\n- Sam nie wiem do końca,co jest najlepsze? Z jednej strony mamy regulaminy,procedury i należy je przestrzegać.Kto tego nie czyni,powinien być ukarany. Z drugiej, na co zwracają uwagę spółdzielcy z Górczyna, za mało jest stamtąd wywozów śmieci, co powoduje, że przy pełnych pojemnikach zanika ta segregacja. Dlatego należyów problem wypośrodkować, zwrócić uwagę w pierwszej kolejności na zdrowy rozsądek.Jestem zwolennikiem szukania rozwiązań mających stworzyć optymalne warunki do segregacji. Po kary możnasięgnąć wcześniej lub później.W mojej ocenie cały czas znajdujemy się na etapie edukacji i w takich chwilachbudujmyzachęty dla mieszkańców, żeby chcieli się uczyć tej segregacji. Sprawdzajmy również na bieżąco, czy wszystko jest w porządku po naszej stronie zanim sięgniemy po radykalne środki.\n-StowarzyszeniePomocy Zwierzętom, ,Azyl’’ przejęło od miasta zarządzanie schroniskiemdla bezdomnych psów.To dobre rozwiązanie?\n-Moim zdaniem jak najbardziej, aczkolwiek najpierw powinniśmy poobserwować, jak sobie z tym zadaniem będzie radziło stowarzyszenie. Powiedzmy sobie uczciwie, że z punktu widzenia miasta, opieka nad schroniskiem to jedno z wielu zadań,nie będących w hierarchii ważności na szczycie listy. Z drugiej strony mamy grupę pasjonatów, którzy od lat pomagajązwierzętom i oddają im często własne serce, wiedzą jak działać. Mają też pomysł. Dlatego trzeba im zaufać. Powoli musimy zacząć się przyzwyczajać do tego,że rolą organizacji czy stowarzyszeń jest przejmowania pewnych zadań publicznych.Takie jednostki najczęściej lepiej wykonują swoje obowiązki niż urzędnicy. Oczywiście miasto nie powinno uchylać się od współpracy i pomagać stowarzyszeniu w razie potrzeby.\n- Ma pan swojes posoby walki z upałem?\n- Upały powoli rzeczywiście zaczynają doskwierać, a największa fala dopiero przed nami. Z upałem nie ma co walczyć,trzeba cieszyć się,że jest ciepło,ale zwracać uwagę na pewne rzeczy. Moje babcie zawsze tłumaczyły mi,że najważniejsze w takich dniach jest okrycie głowy,zwłaszcza jeżeli chodzi o starsze osoby. Powinny one unikaćsłońca,starać się przebywać w cieniu. Ważna jest odzież. Młodzi chodzą niemal rozebrani, starsi musząjednakzakładać dłuższe ubrania,chroniące przed bezpośrednim działaniem słońca na skórę. Ważne, żeby ubrania były z przewiewnych materiałów.I tak, jak mówiąc lekarze, bardzo ważne jest stałenawadnianie organizmu wodą. Swoją drogą cieszę się z szybkiej reakcji władz miasta,bo bardzo szybko pojawiły się kurtyny wodne.Podobnie jest z fontannami,warto by wszystkie były uruchomione. W upalne dni wszystko co jest związane z wodą dobrze się sprawdza.Potrzebna jest jeszcze większa liczba ławeczek w rożnych miejscach miasta. Mieszkańcy zwracają na to uwagę, bo w takie dni wolą posiedzieć sobie pod drzewkiem czy nad wodą aniżeli w domu.


Blog o kulturystyce (5)Blog o kulturystyce | Page 5\nImpreza za godzinę! Jak szybko poprawić wygląd?\nWrzesień 21st, 2015 | Posted by odado in Bez kategorii - (Możliwość komentowania Impreza za godzinę! Jak szybko poprawić wygląd? została wyłączona)\nIle razy zdarzyło Ci się, że nieoczekiwanie dostałaś zaproszenia na randkę bądź super imprezę, a Twój wygląd pozostawiał wiele do życzenia? Na pewno nie raz! Pewnie wpadłaś wówczas w panikę i zrezygnowałaś ze świetnie spędzonego czasu. Zupełnie niepotrzebnie. Wystarczy mieć odpowiedni plan działania i wiedzieć jak szybko i skutecznie poprawić wygląd. Przedstawiamy sposoby i triki makijażowe na ekspresowe przyszykowanie do wyjścia. (więcej…)\nIle trzeba jeść białka, tłuszczy i węglowodanów, by przytyć na masę?\nWrzesień 6th, 2015 | Posted by odado in Bez kategorii - (Możliwość komentowania Ile trzeba jeść białka, tłuszczy i węglowodanów, by przytyć na masę? została wyłączona)\nPrawdę mówiąc to sprawa indywidualna. Jeżeli chodzi o redukcje tkanki tłuszczowej sprawa się troszkę komplikuje. Tutaj musimy pamiętać – nie sztuka schudnąć nie jedząc (ograniczając jedzenie). Sztuka jest dopiero wtedy, kiedy jemy dużo a chudniemy. I teraz rozwinę troszkę o diecie optymalnej: dieta ta jest, dlatego skuteczna, że wprowadza się organizm w stan mi. (więcej…)\nKilka ciekawostek dla osób na diecie\nSierpień 6th, 2015 | Posted by odado in Bez kategorii - (Możliwość komentowania Kilka ciekawostek dla osób na diecie została wyłączona)\nJak można się dowiedzieć z tabel (dużo jest w internecie) śmietana zła nie jest zawiera dużo B i T (które nie wpływają na tycie) jednak jej połączenie – a zazwyczaj łączy się ją z węglami (pierogi, zupy itp.) powoduje zbyt dużą ilość T i W. Brak mącznych potraw, takich jak pierogi, paluszki czy inaczej knedle. Może to nie tyle co wymóg diety ale fakt że zwykle jest to bomba węglowa. A tego w trakcie diety będziemy starali się unikać. Jedzenie ryb, które nie tylko są bardzo zdrowe, ale także nie powodują zwiększenia wagi. Dobry cholesterol zawarty w tłuszczu rybim powoduje redukcje złego cholesterolu w organizmie. Jedzenie sałatek warzywnych. Spożywanie małych ilości serów żółtych. (więcej…)\nPrawidłowe spalanie tłuszczu\nLipiec 5th, 2015 | Posted by odado in Bez kategorii - (Możliwość komentowania Prawidłowe spalanie tłuszczu została wyłączona)\nJeśli planujesz schudnąć, najlepszym sposobem osiągnięcia tego celu jest niewątpliwie rozsądne odżywianie się. Zasadnicze znaczenie mają trwale zmiany nawyków dietetycznych. Kuracja nie powinna zawierać okresu głodzenia się, po którym wzrośnie twój apetyt na słodycze i wypieki cukiernicze. Powinna ona polegać na poprawie bilansu kalorycznego całodziennego wyżywienia. Jeśli porównamy ciało do pieca, a przemianę materii do ognia, to pożywienie jest paliwem. Aby podtrzymać ogień, powinniśmy pamiętać o używaniu odpowiedniego paliwa i regularnym dokładaniu do pieca. (więcej…)\nOdchudzanie – jak sobie z tym radzić?\nCzerwiec 4th, 2015 | Posted by odado in Bez kategorii - (1 Comments)\nKiedy zabraknie jedzenia, może okazać się, że „wesoła grubaska” kryła w sobie straszną jędzę, a „twardy facet” rozkleja się z byle powodu. Marnie była jowialna, kompetenta i z powodzeniem traciła wagę, kiedy zetknęłam się z uprawianą przez nią taktyką zaprzeczania. „Przecież dopiero co zrzuciłam 50 kilogramów. Dlaczegóż miałabym potrzebować pomocy?” Marnie była szczerze zaskoczona, kiedy zaproponowałam jej leczenie. (więcej…)\n« First« 2 3 4 5 6 7 8 »Ostatnia »


Bez okruszka – przepisy bezglutenowe » Bezglutenowa pizza bez drożdży\n150 g miksu mąki bezglutenowej chlebowej lub 75 g mąki ryżowej i 75 g mąki kukurydzianej plus trochę do podsypania\n160 ml mleka zwykłego, sojowego lub ryżowego\new. szczypta granulowanego czosnku\n2 pomidory lub 200 g passaty pomidorowej\n½ łyżeczki oliwy lub oleju rzepakowego\nPoza sezonem letnio-jesiennym warto używać passaty pomidorowej. Jest dużo smaczniejsza i zdrowsza niż kupowane w zimie supermarketowe pomidory. Pizza wyjdzie równie dobra, jeśli zamienisz mleko na wodę (tak jak w przepisie na mini pizzerki)\n1. Pomidory sparz, obierz ze skórki i usuń nasiona. Pozostały miąższ wrzuć do niewielkiego garnka. Jeśli używasz passaty pomidorowej, przelej ją do garnuszka. 2. Dodaj czosnek przeciśnięty przez praskę, olej lub oliwę, sól, pieprz i oregano. 3. Wymieszaj i duś pod przykryciem na wolnym ogniu, aż sos zgęstnieje (ok. 40 minut). Od czasu do czasu zamieszaj. Pamiętaj, że sos nie może być zbyt rzadki.\n1. Mąkę wymieszaj z solą i przyprawami. 2. Mieszając ręką, powoli wlewaj mleko. Na koniec dodaj roztrzepane jajko. 3. Wszystkie składniki dokładnie ugniataj ręką. Ciasto będzie się mocno kleiło, ale nie zrażaj się. W trakcie ugniatania dosypuj odrobinę mąki kukurydzianej i ugniataj, aż ciasto będzie coraz bardziej zwarte. Kilka razy opłucz ręce – do suchych rąk ciasto nie będzie się tak kleiło. 4. Ciasto przełóż na stolnicę posypaną mąką kukurydzianą i dalej ugniataj, aż do uzyskania jednolitej masy. 5. Gotowe ciasto rozwałkuj i przełóż na wyłożoną papierem lub posmarowaną oliwą blachę. 6. Piecz przez 12 minut w temperaturze 220°C. 7. Wyjmij podpieczony spód z piekarnika i posmaruj sosem pomidorowym. Możesz dodatkowo posypać wierzch suszonym oregano. 8. Na posmarowany spód pizzy rozłóż mozarellę i przekrojone na pół pomidorki koktajlowe. Piecz przez kolejne 10–12 minut. 9. Po wyjęciu z piekarnika posyp pizzę rukolą, listkami bazylii i świeżo zmieloną gruboziarnistą solą.\nIm dłużej gotujemy pomidory, tym lepiej dla naszego zdrowia. Wysoka temperatura stymuluje wydzielanie zawartego w pomidorach likopenu, który zmienia swoją strukturę chemiczną i jest łatwiej przyswajalny przez nasz organizm. Przyswajalność likopenu podnoszą również olej rzepakowy czy oliwa, dlatego warto dodać ich niewielką ilość do przyrządzanego dania.\nTagi: bez drożdży, danie bezglutenowe, mozarella, pizza bezglutenowa, pomidory, rukola\n09.02.2013 at 15:00\nSuper przepis pyszne ciasto co prawda sos pomidorowy zrobiłam inaczej ale… :) Gratuluje !\n01.07.2013 at 20:38\nSos również zrobiłam po swojemu, ale pizza wyszła równie pyszna. Znakomita strona!!!\n15.09.2013 at 16:56\nJuż nie mogę się doczekać kiedy ją zrobię :) Robiłam bagietki z tej strony – wyszły przepyszne. Gratuluję, super strona1 :)\nmam tylko pytanie, jakiej wielkości pizza wychodzi z podanych składników? bo nie wiem, czy nie podwoić.\ngratuluję pięknych zdjęć. każdy przepis zachęca, żeby go wypróbować :)\nPizza wychodzi ok. 28–30 cm średnicy (na styk mieści się na blaszcze do pieczenia).\nPod wpływem fascynacji Twoim blogiem ćwiczę kolejne przepisy. Dziś była pizza. :) obiekt marzeń i tęsknot, odkąd dzieci dowiedziały się o uczuleniu na gluten. Cóż, trzeba powiedzieć, że trochę jej brakuje do włoskich standardów, ale jednocześnie trzeba przyznać, że wzbudziła wśród dzieci dużo radości i zadowolenia – nie można narzekać. Na jedną rzecz chcę zwrócić uwagę – na blasze warto rozwałkować ciasto możliwie cienko. Kukurydziane ciasto jest dość ciężkie. Ja rozwałkowałem na jakieś 0,5 cm i mogłoby być cieńsze. Wtedy byłoby też na pewno bardziej chrupiące. Tak czy inaczej dziękuję za kolejny super-przepis. Do piątku oddaję pałeczkę kuchenną żonie, a w piątek… kotlety rybne w moim wykonaniu! Jeszcze raz dziękuję za Twój blog!\nTo prawda, grubość trzeba wyczuć pod swój gust. Może pizza na drożdżach byłaby bardziej włoska w smaku? ;-) Cieszę się i dziękuję. Pozdrowienia dla dzieci!\nDzisiaj i ja sprobuje:) Ucze sie zyc inaczej niz do tej pory i chcialabym, zeby ta pizza tez mi wyszla i chce ja zjesc ze smakiem tak jak kiedys inne. Pochwale sie efektem pozniej. A teraz lece do kuchni. Ps. ta strona ratuje mi zycie:)\nJuż raz zrobiłam tą pizzę, wszystkim (nawet tym glutenowym) tak zasmakowała, że dziś robię powtórkę :) pozdrawiam :)\nCzy mozna do tego ciasta dodac odrobine drozdzy? Zeby byla bardziej pulchna bo malemu dziecku troche trudno zjesc a jesli tak to ile dac? I czy mozna zmieniac rodzaje mak? Dzieki wielkie\nPrzykro mi, nie wiem. Nigdy nie piekłam jej na drożdżach.\nInne mąki tzn. jakie? Przy cięższych np. z ciecierzycy, raczej nie wyjdzie.\nAaasik, ja daje odrobine drozdzy, zawsze na oko, tu bedzie gdzies kawalek wielkosci paznokcia, rozmieszam z mlekiem i cukrem i jest. Pycha pizza. Polecam\nWitam, właśnie się przymierzam do przygotowania takiej pizzy. Moje pytanie to:\nCzy mąka ryżowa może być z ryżu brązowego?\nOraz czy zamiast mąki ryżowej – można użyć mąki jaglanej ? Dzięki za odp i pozdrawiam ;)\n09.04.2014 at 08:36\nMoże być ryż brązowy. W przypadku mąki jaglanej smak ciasta może bardziej wyrazisty (jakby bardziej razowy).\n12.06.2014 at 11:16\nJestem uczulona na mąkę ryżową i kukurydzianą, używam mąk gryczana niepalona i jaglana. Czy z tych mą wyjdzie w takich proporcjach z góry dziękuję za odpowiedź :]\nzrobiłam dziś pizze według Twojego przepisu i mam kilka pytań bo musiała wylądować w koszu…\nPierwszy podpunkt nie był dla mnie jasny:\n“150 g miksu mąki bezglutenowej chlebowej lub 75 g mąki ryżowej i 75 g mąki kukurydzianej”\nMiałam akurat w domu mąkę ryżową i kukurydzianą, połączyłam je w takich proporcjach, bo zrozumiałam, że chlebowej już nie trzeba…\nAle po wymieszaniu wszystkich składników masa wyszła wodnista, jakby za mało mąki….\nZ racji że ryżowa i kukurydziana mi się skończyła, a nie miałam chlebowej to dodawałam żytniej aż uzyskam odpowiednią konsystencję cista.\nJednak wyszedł zakalec po 40 minutach pieczenia było dalej surowe, ciężkie i z wierzchu już spalone.\nCzy to wina żytniej mąki?\nCzy powinno być po prostu mix: 150g chlebowej +75 żytnej +75 kukurydzianej?\n17.06.2014 at 09:27\nNa początku masa wychodzi wodnista, dlatego trzeba dosypywać dodatkowo mąki kukurydzianej (na oko :-) aż ciasto będzie się dało kształtować.\nNiestety nie wiem czy to wina mąki żytniej, ale pamiętaj proszę, że mąka żytnia zawiera gluten.\nJa miałam ten sam problem… Dodawałam mąki i dodawałam i nic to nie dało. Ciasto było “kruche”, rozlatywało się. W końcu się wpieniłam i ułożyłam ciasto palcami na blaszce z oliwą – myślałam, że już po krzyku a tu ciasto wyszło twarde jak 20letnie pierniki na choinkę… :( masz jakąś radę?? proszęęęę bo smak ciasta był pycha!\n25.09.2014 at 16:45\nPizza jest przepyszna :).\n15.02.2015 at 22:21\nWitam czytam twój przepis na Pizzę i jestem zdumiony że może wyjść takie ciasto, zastosuję się do twoich wskazówek i będę robił, ale mam mąkę uniwersalną i mam nadzieję że się uda\n10.04.2015 at 15:03\nMmm…palce lizać ;) pizza rodem z Rzymu! Jeśli jednak chodzi o sos, naprawdę nie trzeba się tyle męczyć ze sparzeniem pomidorów bo w sklepie można dostać sos pomidorowy bez glutenu – Develey ma taki w swojej ofercie, mi smak bardzo przypasował, smakuje bardzo naturalnie ;)\nSuper pizza :) dziękuję za przepis. U mnie mąka gryczana i ryżowa oraz mleko kokosowe (trochę mniej niż podane:) Indyk curry, szpinak, cebula, papryka, czosnek, oliwki i odrobina sera koziego. mmm podwójna porcja zniknęła kolejny raz.\n15.04.2015 at 19:09\nzrobiłam pizzę wg. Pani przepisu, tzn ciasto. Niestety wpierw było wilgotne i półpłynne, zaczęłam stopniowo dodawać make kukurydzianą, ale ciasto mimo że przybrało odpowiednią formę rozpadało się. Dodałam więc mleka ryżowego i znowu zrobiło się półpłynne, ale dalej się rozpadało.\nZnowu mąkę i znowu to samo. Cały czas się rozpadało, nawet próbowałam je podnieść, gdy utworzyłam kształt pizzy i cało się rozpadło.\nNa sama koniec dodałam kolejne jajko i nic nie pomogło.\nJestem bardzo, bardzo rozczarowana i zmęczona po tej bitwie. Czy można zaradzić tej kruchości ciasta?\nTen sam problem, właśnie jestem w trakcie dodawnia máki i wszystko sie rozlatuje! Koszmar.\nPrzepisy z Twojej strony wypróbowuje od lat – nigdy mnie nie zawiodły.\nPizze zrobiłam dziś po raz pierwszy – wyszła fantastyczne. Dziekuje ;)\n17.05.2015 at 20:35\nZrobiłam tą pizzę z mąki gryczanej i kukurydzianej – bardzo smaczna! Dziękuję za przepis :) Choć osobiście następnym razem dodam do ciasta oliwy – może będzie bardziej elastyczne?\nCzy ciasto mozna zrobic kilka dni wcześniej i przechowywać w lodówce?\n24.08.2015 at 07:30\nNie próbowałam, ale wydaję mi się, że raczej nie, będzie zbyt suche.\n12.09.2015 at 13:35\nWitam ! Świetna pizza ! Zastanawia mnie jedno – czy te zdjęcia, które zostały umieszczone na stronie są zdjęciami darmowymi? Bardzo dużo zdjęć jest na stronie jednej pizzerii : https://www.facebook.com/miszmasz.opole?fref=ts\nProszę to sprawdzić – jeśli zdjęcia zostały pobrane i udostępnione bez wiedzy autora jest to kradzież praw do zdjęcia. Pozdrawiam !\n12.09.2015 at 15:47\nWszystkie zdjęcia na tej stronie są mojego autorstwa i prawa do zdjęć posiadam tylko ja. Bardzo dziękuję za informację! Dzięki Tobie odkryłam około 40 innych pizzerii, które używają moich zdjęć bez pozwolenia! :-(\n12.09.2015 at 20:54\nDlatego proszę do nich zadzwonić i zażądać pieniędzy za Pani zdjęcia ! Przecież to jest czysta kradzież! Może to Pani zgłosić do organów ścigania jako kradzież ! Może Pani zażądać nawet do 150 tys zł za te zdjęcia !! To jest skandal, żeby ktoś kradł Pani własność !\nciasto wygląda bardzo bardzo przyzwoicie :)\nNiestety nie wyszło mi. Początkowo ciasto bardzo rzadkie więc dodawałem stopniowo mąki kukurydzianej, gdy było zwarte włożyłem do piekarnika i w efekcie zakalec.\nmąka kukurydziana bez drożdży jakoś się nie sprawdza, ja właśnie robię z kukurydzianej i czasem nawet z drożdżami wychodzi nie tak jak powinno\nGdy dowiedziałam się, że mąż musi zrezygnować z drożdży i mąki przennej – myśleliśmy, że będzie zmuszony odstawić swoje ulubione dania. Tymczasem można zrobić nawet tak pyszną pizzę! Co prawda pomidory też ma zabronione, ale czymś je zastąpimy :) Przejrzę jeszcze inne bezglutenowe przepisy.\nWłaśnie robię pizze z tego przepisu tzn ciasto. Z podwójnej porcji bo ta wydaje się mała. Dosypałam już dużo mąki kukurydzianej bo było luźne ciasto (nie dało się gnieść ręką). Ciasto już jest w miarę zwarte ale tego się na pewno nie da walkowac. Ulozylam na blaszce, ugniotlam ręką i zobaczymy co wyjdzie. Mam nadzieję, że zjemy a nie pójdzie do kosza.\nZrobiłam pizzę na szybko po pracy. I wyszła najlepsza jaką robiłam do tej pory. Ja mieszałam drewnianą łyżką, nie ręką i oprócz miksu shär do wodnistego ciasta podsypywalam mąkę ryżową. Wyszła całkiem profesjonalnie aż się nie spodziewałam. :)


W skrócie: Krajobraz po Sandy, świetny plakat "The Wolverine", Apple zwalnia za mapy | Gadżetomania.pl\nSkutki Sandy na Instagramie (Fot. jesseandgreg)\nKrajobraz po głównym uderzeniu Sandy na zdjęciach internautów. Świetny plakat promocyjny "The Wolverine". Szef oprogramowania mobilnego Apple'a stracił pracę – i oczywiście ma to związek z felernymi mapami. To wszystko i jeszcze więcej podajemy dziś w skrócie.\n1. Szef oprogramowania mobilnego Apple'a zwolniony. Firmę z Cupertino po 15 latach opuści Scott Forstall, szef oprogramowania mobilnego. Jego zwolnienie związane jest z mapami – ale nie do końca chodzi o to, że mapy są fatalne. Główny powód jest taki, że odmówił podpisania się pod przeprosinami za tę wpadkę. Możliwe, że i to był tylko pretekst – Forstall od śmierci Jobsa nie dogadywał się z szefostwem.\n2. Wschodnie Wybrzeże po głównym uderzeniu Sandy. Dla nas Sandy to ciekawostka, a dla mieszkańców Wschodniego Wybrzeża namacalny problem. Internet jest pełen rozmaitych doniesień. Business Insider opisuje, z jakimi problemami zmagają się mieszkańcy okolic dotkniętych huraganem (brak prądu, niedziałająca komunikacja miejska, pozamykane urzędy i szkoły). Prezentuje też mnóstwo zrobionych przez internautów zdjęć zniszczeń, jakich dokonała natura. W telewizji nie było wczoraj nowych odcinków seriali (z wyjątkiem "Revolution" i "Castle"), z Internetu zniknęły BuzzFeed, Huffington Post i Gawker. Użytkownicy aplikacji Instagram wrzucali po 10 zdjęć Sandy na sekundę. Wielu internautów rozpowszechniało fałszywe zdjęcia Sandy.\n3. Jak różne narody narzekają na deszcz. Ciekawy artykuł, choć chyba nie bez błędów. Czy gdzieś w Polsce mówi się "pada żabami"?\n4. Świetny plakat "The Wolverine". W lipcu na ekrany kin wchodzi "The Wolverine" z Hugh Jackmanem. Plakat naprawdę daje radę.\n5. Co to jest Pumpktris? Połączenie dyni z Tetrisem, oczywiście. Wiecie, taki amerykański pomysł.\n6. Mashable lubi nową aplikację mobilną Pandory. Radio internetowe Pandora wypuściło nową aplikację mobilną. Sądząc po tym, co pisze Mashable, jest to całkiem niezła aplikacja.\nMuzyczny prysznic w Burger Kingu Jak wygląda droga przebyta przez automatyczny odkurzacz "Roomba"? Inteligentny system audio Opus [ISE 2012] Prekursorski model pendrive z USB 3.0 Spokojnych i rodzinnych świąt Bezprzewodowa, malutka i podświetlana klawiatura Biznesowo na iPadzie Lampa jak bumerang Stacja dokująca do netbooków VueScan 8.5.02 - skanowanie na sterydach Zwycięzca konkursu Google'a i NASA - elektryczny samolot Taurus G4 Wieża Eiffla jednak nie dostanie kapelusza, a architekci ukradli zdjęcie z Wikipedii


10 albumów 2021 roku, na które warto czekać - Najlepsze Piosenki\nNapisał(a) Wojciech Duś Najlepsze piosenki na każdą okazję 08.02.2021 (aktualizacja 19.03.2021)\n10 albumów 2021 roku, na które warto czekać\nW muzyce największą radość sprawia zupełnie nowy wykonawca, który zaskakuje świeżością i oryginalnością. Ale to na płyty tych dobrze już znanych wyczekujemy niecierpliwe. Oto krótka lista albumów 2021 roku, które – mamy nadzieję – sprawą nam dużo muzycznych radości.\n10. Olivia Rodrigo – TBA\nMłoda gwiazda ostatnich dni Olivia Rodrigo obiecała, że wyda pełny album w tym roku. Życzymy jej by na tę płytę udało jej się nagrać kilka piosenek na poziomie jej debiutanckiego singla „Drivers Licence”. W sumie może być nawet jedna lepsza piosenka 🙂\n9. Greta Van Fleet – „The Battle At Garden’s Gate”\nCoś czujemy, że Greta Van Fleet jakoś bardzo nas nie zaskoczy na nowej płycie, ale chyba nawet byśmy tego nie chcieli. Chcemy retro brzmienia, głośnych gitar i popisów wokalnych Josha Kiszki. Materiał na nowy album w dużej mierze powstał w trakcie licznych tras koncertowych, więc zapewne możemy liczyć na sporą dawkę energii. Uprzedzamy też, że zespół przeprowadził się z Michigan do Nashville, by zanurzyć się w bogatej historii Miasta Muzyki, więc pewnych południowych elementów można się zapewne spodziewać.\n8. Lana Del Rey – „Chemtrails over the Country Club”\nData premiery: 19 marca 2021\nLana Del Rey niby cały czas brzmi jak… Lana Del Rey, ale odliczamy dni do premiery „Chemtrails over the Country Club”. Tytułowa piosenka tak pięknie rozleniwia, a poprzednia płyta „Norman Fucking Rockwell!” wysoko postawiła poprzeczkę.\n7. Selena Gomez – „Revelación”\nBiorąc pod uwagę, że premiery płyt często są przesuwane, część z albumów z naszej listy 10 albumów 2021 roku, na które warto czekać, może nie ukazać się w tym roku. Mamy jednak pewność co do albumu „Revelación”, bo znana jest już całkiem nieodległa data debiutu. Selena Gomez w końcu postanowiła odwołać się do swoich latynoskich korzeni i nagrać płytę po hiszpańsku. EP-ka „Revelación” ukaże się już 12 marca 2021 roku i mamy nadzieję, że będzie na niej więcej takich kompozycji jak „Baila Conmigo”, bo lubimy takie taneczne kawałki.\n6. FKA Twigs – TBA\nJeszcze nie do końca zapomnieliśmy o znakomitym albumie „Magdalene” a FKA Twigs obiecuje kolejne wydawnictwo. Nie wiemy czy będzie przebojowo, czy będzie porywająco, z pewnością będzie oryginalnie, bo Tahliah Debrett Barnett to jedna z najbardziej niezwykłych artystek XXI wieku. Dosłownie kilka dni temu znów pokazała swoje niezwykłe umiejętności taneczne w utworze „Don’t Judge Me”, w którym wspomagają ją Headie One oraz producent Fred again.\n5. Royal Blood – „Typhonns”\nRoyal Blood już zdążyli zaostrzyć nam apetyt na swój trzeci album. Single „Trouble’s Coming” i tytułowy „Typhonns” brzmią bardziej niż obiecująco. Rzeczywiście słychać w nich „stare”, dobre Royal Blood, ale gdzieś podbite elektroniką spod znaku Daft Punk, Justice czy Phillipe’a Zdara z Cassius. Coś czujemy, że tak będzie brzmiała muzyka rockowa w latach 20.\nW pewnym sensie przypadkiem wpadliśmy na to brzmienie i nagle okazało się, że mamy z takiego granie niezłą frajdę – mówi Kiedy Mike Kerr . – To popchnęło nas we właściwym kierunku. W sumie to nieco dziwne, bo jeśli dobrze posłuchać „Figure It Out”, można usłyszeć zalążek tego albumu. Zdaliśmy sobie sprawę, że musimy całkowicie zniszczyć to, co stworzyliśmy do tej pory, odbić w bok i zmienić naszą muzykę. Na papierze wygląda to na drobną korektę, ale kiedy słuchasz tych piosenek brzmią niesamowicie świeżo.\n4. Darkside – „Spiral”\nJuż ponad 7 lat minęło od czasu znakomitego albumu „Psychic” sygnowanego nazwą Darkside. Tworzący duet Nicolas Jaar i Dave Harrington radzili sobie w tak zwanym międzyczasie całkiem nieźle z solowymi wydawnictwami więc tym bardziej cieszy, że postanowili raz jeszcze wspólnie pracować. Poznaliśmy z nowej płyty już numer „Liberty Bell” i jest to wzbudzająca apetyt zapowiedź nowego dzieła. Dla fanów inteligentnej elektroniki pozycja obowiązkowa.\nKendrick Lamar miał być gwiazdą Glastonbury 2020 a potem Glastonbury 2021. Niestety obie te imprezy odwołano. Mimo to mamy nadzieję, że najważniejszy twórca hiphopowy XXI wieku wyda w tym roku nowy album. Ostatnio Kendricka Lamara można było usłyszeć w piosence Busta Rhymesa „Look Over Your Shoulder”.\n2. Rosalía – „R3”\nTrzecia płyta hiszpańskiej wokalistki to dla niej z pewnością spore wyzwanie. Przy nagrywaniu (drugiej) płyty „El mal querer” z 2018 roku była już znana na świecie, ale w tej chwili ma status międzynarodowej – piekielnie uzdolnionej – gwiazdy. Coś nam jednak podpowiada, że ta gorąca Katalonka poradzi sobie z tym zadaniem.\nNiedawno nasza numer dwa nagrała piosenkę z naszą numer jeden – chodzi oczywiście o kompozycję „Lo Vas A Olvidar”.\n1. Billie Eilish – TBA\nNowa płyta Billie Eilish to z pewnością najbardziej oczekiwany krążek na świecie. Młodej Amerykanki słuchają bowiem dzieciaki, młodzież i osoby już w kwiecie wieku jak wyżej podpisany. Pochodząca z Kalifornii wokalistka ma piekielnie trudne zadanie, bo powinna nagrać coś nowego, innego, ale zarazem trzymającego poziom debiutu. Tego jej z całego serca życzymy bo i my na tym skorzystamy.\n„Therefore I Am” to ostatni solowy singiel, który na płytę raczej nie trafi. Artystka nie tak dawno zdradziła, że ma już gotowych 16 nowych kompozycji.\nNajlepsze piosenki artpopoweNajlepsze piosenki artrockoweNajlepsze piosenki hiphopoweNajlepsze piosenki indierockoweNajlepsze piosenki popoweNajlepsze piosenki rockowe\nKali Uchis – Telepatía – Najlepszy tik tokowy hit\nNie rozumiem fenomenu aplikacji Tik Tok, ale kilka hitów wylansowała. Ostatnio swoje pięć minut ma Kali Uchis. Dziś przedstawimy wam utwór, który już stał…


Agnieszkowy ogródek - strona 115 - Forum ogrodnicze - Ogrodowisko\n« Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 ... 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 Następna »\nAgnieszka 22:03, 06 wrz 2011\nPodobnego pokroju do Krossa Regal ale ciekawszą formą jest dla mnie Regal Splendor.\nGosia! Ta jest cudna!!! No przepiękna!!! Sprawdzałam jednak listę host odpornych na ślimaki i nie ma jej tam, a to dla mnie bardzo istotna kwestia, bo mam zatrzęsienie ślimaków w ogrodzie.\nMoje hosty w tym roku wyglądają fatalnie! Sama zobacz, obraz nędzy i rozpaczy:\nGosia, znasz może jakąś odporną na ślimaki? Albo czy wiesz coś o tej Regal Splendor (czy lubią ją ślimaki)? Albo może chociaż jakaś podobna do Blue Angel (bo ta też mi się podoba)?\ngoniak 08:06, 07 wrz 2011\nHosta Regal Splendor zaliczana jest do host, których ślimaki nie atakują\nPotwierdzają tę wersję osoby, które ją posiadają. Moja też jest nietknięta.\nMa piękny wazowy pokrój i byłaby idelana do Twojego założenia.\nAgnieszka 10:06, 07 wrz 2011\nGosia, to świetnie! Mi się bardzo spodobała! Dzięki!!!\nDobrze, że jest taka wzniesiona, to nie zakryje tak totalnie tych trawek ozdobnych, które już tam rosną czy bordowych żurawek.\nAgnieszka 15:11, 12 wrz 2011\nSezon na prace cebulkowe w pełni! Ja też zrobiłam duże zakupy!!!\nW tym roku u mnie królują narcyzy wszelkiej maści (ale nie tylko):\nTe czarne torebki to peonie. Zatęskniłam za nimi i znalazłam na nie doskonałe miejsce\nAgnieszka 15:12, 12 wrz 2011\nKupiłam też piękne pełne tulipany, które wyglądem przypominają peonie. I różowo-białe narcyzy! Nie mogę się doczekać wiosny!!!\nAgnieszka 15:20, 12 wrz 2011\nW tym roku zakwitła akebia i po raz pierwszy zawiązały się owoce. Najpierw były zielonymi pająkami , a teraz zmieniły wygląd:\nW necie przeczytałam, że dojrzewają na przełomie września i października. Ale czy naprawdę mają takie pęknięte wisieć do października? Osy mi to zjedzą zanim przyjdzie październik!\nPróbowaliśmy jednego owocu: słodki rzeczywiście jest, ale rozłazi się w palcach. Na zdjęciach w necie te łupiny są raczej szaro-brązowe i bardziej rozwarte, więc może rzeczywiście trzeba jeszcze poczekać?\nSebek 22:09, 13 wrz 2011\nAgnieszka 11:26, 14 wrz 2011\nSzkoda, że cebulki nie miały zdjęć dorosłych okazów. Są naprawdę przecudne!!!\nmonteverde 21:24, 14 wrz 2011\nAgnieszko nie wiem co z moją akebią, bo nie byłam w starym ogrodzie, ale wątpię, aby byly owoce, bo mam jeden egzemplarz, a podobno potrzebne są 2 tak ma wyglądać dojrzały odcień fioletu skórka i miąższ bardziej przezroczysty http://www.sklep.dobrenasiona.pl/katalog/produkt/103\nfajne cebulowe zakupy\nAgnieszka 14:24, 21 wrz 2011\nPopróbowaliśmy akebii, bo kolejne owoce dojrzały (zmieniły kolor skórki na liliowy). W smaku są słodkie, nawet bardzo, ale nie bardzo nam podpasowały. Chyba nie ma się czym podniecać . Te duże pestki też są irytujące: nie wiadomo czy je łykać, czy nimi pluć .