Switchowe szaleństwo trwa w najlepsze - teraz czas na Paper Wars: Cannon Fodder | Graczpospolita.pl\nKonia z rzędem temu, kto jeszcze pamięta czym było Paper Wars: Cannon Fodder. Podpowiem – gra wyszła na PSP Minis. Czuję się staro przez to, że wiem co to jest.\nNiedawno Michał pisząc o kolejnych polskich grach zapowiedzianych na Nintendo Switch zaznaczał, że liczba nowych zapowiedzi jest, mówiąc delikatnie, spora. Niewiele jednak wskazuje ja to, aby coś w temacie miałoby się zmienić. Tym razem o planach wydania czegoś na japoński sprzęt poinformowało iFun4All. Red Game i Green Game już zapowiedziane, a więc pewnie stawiacie na Serial Cleaner. Nie, tak łatwo nie jest. Krakowskie studio cofa się do prehistorii i wyciąga grę Paper Wars: Cannon Fodder.\nProdukcję w momencie premiery reklamowano jako „najgorszą grę świata”. Prowokacyjnie, ponieważ wyszedł z tego solidny tower defense. Oczywiście na warunki PSP Minis, na które trafiały raczej miniaturowe gry. Paper Wars: Cannon Fodder wyszedł też na PS3 i Wii. iFun4All planuje wzbogacenie wersji na Switcha o dodatkowe poziomy, lepszą grafikę i tryb fabularny. Wszystko przepisane na Unity. Materiałów graficznych niestety nie pokazano. Szkoda, bo oryginał nie wygląda dzisiaj najlepiej.\nPremiera jeszcze w tym roku z podtytułem Devastated. Dla formalności należy jeszcze napisać, że iFun4All uzyskało licencję na grę od Feardemic, działu wydawniczego Bloober Team. Inna sprawa, że Paper Wars: Cannon Fodder tworzyło oryginalnie iFun4All, a więc są to jedynie formalne rozliczenia wewnątrz jednej grupy kapitałowej.\nListę wszystkich polskich gier na Nintendo Switch znajdziecie tutaj.\nFeardemiciFun4AllPaper Wars: Cannon FodderPaper Wars: Cannon Fodder Devastated


Stasio sikacz - emama - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nmarusiatoja47 24.11.21, 07:15\nStasio to nasz kot. Specyficzny, po przejściach, żyjący w swoim świecie, niedotykalski, z dziwactwami. Bardzo spokojny. Od jakiegoś czasu posikuje nam w domu. Zaczęło się jak przygarnęliśmy psa no i rozumiem, to był stres. Ale sytuacja się nasila. Kot reaguje laniem na różne, wg niego stresujące sytuacje albo po prostu leje w buty, zostawione ubranie itp.\nJest zdrowy jak rydz.\nWiem, że coś piszą o feromonach dla kotów. Możecie coś więcej o tym napisać, jakieś konkrety?\nmashcaron Re: Stasio sikacz 24.11.21, 07:22\nJa nie kociara, ale było pisane o tym już tyle razy na forum, że odpowiem- Feliway do kontaktu 😂\nSwoją drogą, to mimo, że nigdy nie planowałam i nie planuję posiadania kota, to w kocie wątki zawsze wchodzę, są fascynujące:p\najaksiowa Re: Stasio sikacz 24.11.21, 07:42\nTo że jest niedotykalski nie znaczy źe nie doceni miziania po ulubionych miejscach,czasami nawet trzeba przytrzymaç delikwenta,robicie tak?\nmarusiatoja47 Re: Stasio sikacz 24.11.21, 08:05\nA to ty myślisz, że my go wogóle nie dotykamy??\nkropkaa Re: Stasio sikacz 25.11.21, 01:02\nWiesz, że nasz rodzinny psi celebryta border collie dziś zakończył swój żywot? Wpadł pod samochód Coś ponad rok sobie żył, taki cudowny, pogodny pies.\nmashcaron Re: Stasio sikacz 25.11.21, 06:58\nOjej! Przykro mi jak to się stało??\nkropkaa Re: Stasio sikacz 25.11.21, 09:29\nBiegał po parku, gonił lisy (akurat chyba słabo tym razem było z tymi lisami, ale specjalnie mu to nie przeszkadzało). Wybiegał się i wracali do domu, park ogrodzony. I nagle wybiegł ni z tego ni z owego (podejrzewają, że mogło mu się wydawać, że jakaś wiewiorka tam jest czy inne zwierzę) i uderzył go samochód. Ulica osiedlowa, ale co taki pies w porównaniu z masą auta. Myśleli, że tylko stracił przytomność. Od razu pojechali do weta, zaraz byli, bo blisko gabinet, trafił na stół, ale nie dało się nic zrobić, po 15 min. lekarz wyszedł i przekazał smutne wieści.\nWłaściciele bardzo przeżywają, od szczeniaczka go mieli (tak jak Ty), ich pierwszy pies.\nmashcaron Re: Stasio sikacz 25.11.21, 09:45\nMój nigdy nie biega luzem, poza psim parkiem. Zawsze albo na smyczy albo na lince, m.in. dlatego, że niestety instynkt jest silny a on jeszcze głupiutki gówniarz i jak zobaczy "coś" co ucieka, to nie wierzę, że by zareagował na przywołanie. Poza tym nie podoba mi się "ganianie" przez psy innych zwierząt, staram się to uniemożliwiać.\nkropkaa Re: Stasio sikacz 25.11.21, 09:56\nTo właśnie był park, w którym psy biegają luzem\nmashcaron Re: Stasio sikacz 25.11.21, 09:59\nTo skąd się tam wziął samochód? U mnie park w którym psy biegają luzem jest ogrodzony, psa zapinam na smycz przed otwarciem bramki i opuszczeniem parku.\nkropkaa Re: Stasio sikacz 25.11.21, 10:18\nPark jest ogrodzony. Pies wybiegł nagle z tego parku i wpadł pod samochód, który jechał po uliczce osiedlowej.\nmashcaron Re: Stasio sikacz 25.11.21, 10:19\nCzyli co, ktoś nie zamknął furtki?\nTo bym nogi z dupy powyrywała.\nkropkaa Re: Stasio sikacz 25.11.21, 10:50\nAż takich szczegółów nie znam, czy akurat ktoś wychodził, czy ktoś nie zamknął.\nPies był pilnowany i po ulicy chodził na smyczy, tym bardziej, że wszelkie rowery, deskorolki czy dzieci stanowiły pokusę nie do opanowania, jak to u tej rasy bywa.\nPo prostu wypadek z bardzo przykrym zakończeniem.\nMam nadzieję, że dużo pozytywnych cech to zasługa tej rasy i następny też będzie miał dobry charakter (jak się zdecydują, ale myślę, że dojdą do takich decyzji).\nmashcaron Re: Stasio sikacz 25.11.21, 11:59\nU nas rowery i deskorolki nie są problemem, ale małe, białe samochody już tak i wózki na zakupy, które za zwyczaj są w parze ze staruszką...\nb-b1 Re: Stasio sikacz 24.11.21, 07:54\nU mnie przy dokoceniu, albo dopsieniu też sprawdzają się feliwaye - kupuję friends- spróbuj- nie zaszkodzi na pewno.\nJa mam już w kontakcie, a następny domownik będzie za jakiś czas - uspokajam profilaktycznie 😉\nMożesz przestawić kuwetę w inne miejsce.\nCzasami wystarczy że kot się wystraszy odgłosów z zewnątrz podczas sikania i już niechetnie z kuwety korzysta.\nhanusinamama Re: Stasio sikacz 24.11.21, 09:40\nI to działa? Pytam bo dokociłam się. I starsza kotka niby juz lepiej reaguje ale nadal się...chyba boi małej. Od urodzenia była w domu z innym kotem, kocura uśpiliśmy rok temu. Teraz mamy 4 miesieczną kotkę i starsza snosi to średnio\nb-b1 Re: Stasio sikacz 24.11.21, 10:01\n> I to działa? Pytam bo dokociłam się. I starsza kotka niby juz lepiej reaguje al\n> e nadal się...chyba boi małej. Od urodzenia była w domu z innym kotem, kocura u\n> śpiliśmy rok temu. Teraz mamy 4 miesieczną kotkę i starsza snosi to średnio\nU mnie cały czas rotacja- starsze umierają , przychodzą nowe zarówno koty jak i psy. Problemów z kotami ( stresem) nie mam.\nPowoli wprowadzam nowego i w kontaktach zawsze coś mam.\nSą również spraye i chyba obróżki.\nhanusinamama Re: Stasio sikacz 24.11.21, 10:13\nigge Re: Stasio sikacz 24.11.21, 10:25\nNie stosowałam feliwaya, a pewnie powinnam była🤨.\n3 lata temu przy dokoceniu się.\nSeniorka kocia nadal nie lubi młodszych 2 kotek. Ale nie jest źle, przyzwyczaiła się po prostu. Robiliśmy i nadal robimy mnóstwo rzeczy, żeby była zadowolona I zrelaksowana.\nNiby jest ok ale nie lubi kiedy są bliziutko.\nWtedy prycha, warknie albo I łapą zdzieli.\nNo i jedna z młodych nie jest 100% ustępliwa wobec seniorki. Wręcz od czasu do czasu napada ją. Ale rzadko bardzo. Jakby zapoluje. Ale bitwy nie ma. Starsza jest wtedy w stresie bo wrzask.\nTej młodszej więc zapewniamy sto innych ciekawszych zajęć i zabaw, żeby nie miała czasu ani ochoty zapolować na seniorkę.\nberdebul Re: Stasio sikacz 24.11.21, 20:36\nI to jest najlepsza odpowiedz, dlaczego należy się zastanowić zanim się wprowadzi staremu zwierzakowi jakieś inne. Był taki wątek niedawno.\n1matka-polka Re: Stasio sikacz 24.11.21, 07:57\nNie pomoge ale sie podziele przykladem. Otoz moj kot nie ma kuwety, bo ma amerykanską klapkę w scianie, wiec bywa, ze leje w kotlowni na podloge, ale tylko, jesli na dworze jest ponizej 5 stopni C, bo mu sie wtedy nie chce wychodzic.🤷♀\ncisco1800 Re: Stasio sikacz 24.11.21, 09:06\nA Stasio jest kastratem? może zaczął znaczyć teren po przybyciu nowego psiego domownika?\nkubek0802 Re: Stasio sikacz 24.11.21, 09:16\nDawno temu mój kot też posikiwał z jemu znanej przyczyny. Weterynarz zaproponowała "terapię" w postaci ograniczenia przestrzeni przez jakiś czas. Pomysł wydał mi się dziwaczny i trochę trudny do realizacji ale był skuteczny. Kot miał do dyspozycji korytarz, kuchnię i łazienkę. Oczywiście kuwetę, miski i swój koszyk. Żadnych zostawionych butów. Ze dwa tygodnie tak się bujaliśmy z zamykaniem wszędzie drzwi, ale pomogło.\nigge Re: Stasio sikacz 24.11.21, 10:33\nKtoś kiedyś na forum w jakimś kocim wątku skrytykował takie podejście.\nMi kiedyś też wydawało się, że jak kot przez jakiś czas nie ma nadmiarowej przestrzeni to to pomaga. W sensie, że gdy w tej przestrzeni jaką dysponuje jest kuwetą i brak wielu zakamarków do nasikała tam gdzie nie trzeba to on jednak sikać będzie tylko do kuwety.\nA potem gdy już jest luzem i lata po całym domu - to i tak nawyk kuwetowy zostanie.\nOczywiście mówię o zdrowym, przebadanym dodatkowo kocie, który nie ma stresu i zmian życiowych. I ma zawsze dostęp do czystej zawsze kuwety, w której jest lubiany przez tego kota żwirek.\nmarusiatoja47 Re: Stasio sikacz 24.11.21, 09:35\nStasio jest kastratem.\nPies jest u nas ponad 2 lata a problem nasilił się w ostatnim czasie\nmamtrzykotyidwa Re: Stasio sikacz 24.11.21, 10:20\nIdź do weterynarza i zrób porządne badania, łącznie z USG jamy brzusznej.\nKot może kojarzyć kuwetę z bólem podczas sikania i dlatego jej unika.\nMoże zmieniłaś żwirek?\nTo nie wina psa, no chyba, że pies zaczął sikać mu do kuwety.\nMożliwe, że pies przynosi do domu zapachy innych kotów. Może zmieniliście trasę spacerów?\nA może to wy przynosicie zapachy innych kotów, skoro sika na ubrania i buty?\nWażne jest też, jak sika. Czy kuca nisko, jak zawsze, czy podnosi przy tym zadek i ogon do góry.\nCzy często przysiada do sikania? Czy sika dużo, czy mało?\nmarusiatoja47 Re: Stasio sikacz 24.11.21, 10:38\nNapisałam już- kot jest przebadany. Żwirek od lat ten sam, kot normalnie załatwia się do kuwety a przy okazji na ciuchy itp.\nNie napisałam, że to wina psa tylko że zbiegło się to w czasie i Stasio tak odreagował stres związany z nowym domownikiem.\nchatgris01 Re: Stasio sikacz 24.11.21, 13:43\n> Napisałam już- kot jest przebadany.\nMiał USG pęcherza?\nmysiulek08 Re: Stasio sikacz 24.11.21, 20:25\nkiedy mial badania?\nmgla_jedwabna Re: Stasio sikacz 24.11.21, 09:50\nAle "zdrowy jak rydz" to wynika z badań krew/mocz, czy tylko z "je i bawi się normalnie"?\njehanette Re: Stasio sikacz 24.11.21, 09:54\nAle jest zdrowy jak rydz, bo go przebadałaś - krew, mocz? Koty długo potrafią "ukrywać" chorobę.\nNa stresy pomaga moim kotom olejek CBD, obroża dr Seidel.\nmarusiatoja47 Re: Stasio sikacz 24.11.21, 10:04\njehanette Re: Stasio sikacz 24.11.21, 10:09\nTo moje typy podrzuciłam wyżej\nigge Re: Stasio sikacz 24.11.21, 10:52\nOlejek CBD.? Obroża dr Seidel.?\nMuszę zapamiętać oprócz tego feliwaya.\nZawsze warto poszerzać koci dobrostan w razie czego. U nas w domu dużo się dzieje, ciągle jakieś zmiany itp. Zwierząt sporo. W tym trzy koty.\nDmuchać na zimne trza🙂.\njehanette Re: Stasio sikacz 24.11.21, 11:12\nNo, u mnie też trzy, w tym jeden nerwus. Bywa że futro lata codziennie.\nZ nietypowych rzeczy, to mamy wrażenie że na nerwusa działa muzyka. Gitary, rock, o metalu lepiej nie mówiąc - agresja rośnie. Za to przy fado ma chill\nb-b1 Re: Stasio sikacz 24.11.21, 11:12\n> Olejek CBD.? Obroża dr Seidel.?\n> Muszę zapamiętać oprócz tego feliwaya.\n> Zawsze warto poszerzać koci dobrostan w razie czego. U nas w domu dużo się dzie\n> je, ciągle jakieś zmiany itp. Zwierząt sporo. W tym trzy koty.\n> Dmuchać na zimne trza🙂.\nFeliway jest tez w sprayu, do szybkiego odymienia pomieszczenia np samochodu przed transportem 🤣\nchatgris01 Re: Stasio sikacz 24.11.21, 13:42\nSprawdzaliście, czy nie ma struwitów w moczu/kamieni w pęcherzu?\n(mój zaczął lać po podłodze po 10 latach sikania wyłącznie do kuwety i okazało się, że ma kryształy w moczu i kamienie w pęcherzu).\nallijja Re: Stasio sikacz 24.11.21, 14:55\nprzy struwitach kot nie "leje" albowiem ma problem z oddaniem moczu. Raczej "popuszcza", jednorazowo w małych ilosciach\nchatgris01 Re: Stasio sikacz 24.11.21, 20:12\nAle popuszczał też na podłodze, a nie w kuwecie.\nTeraz wyleczony ze stanu zapalnego, sika normalnie (2-3 razy dziennie), ale nadal często na podłogę.\nUSG pokazało kamienie w pęcherzu, jest w trakcie leczenia.\nmysiulek08 Re: Stasio sikacz 24.11.21, 20:19\nChat, z aliiijja sie nie dyskutuje! za chwile bedzie bluzg wyzwisk\nchatgris01 Re: Stasio sikacz 24.11.21, 20:21\nFakt, nie popatrzyłam na nicka.\nmysiulek08 Re: Stasio sikacz 24.11.21, 20:22\nallijja Re: Stasio sikacz 25.11.21, 00:58\npodobnie zreszta jak z cham**ą myszą, dla zmylenia nazywana mysiulek.\nI tu przypominam, że to ty zwróciłas się do mnie w sposónb WULGARNY! a teraz bidulka mysiulka taka nieszczęsliwa....\nOdpisalam NORMALNIE i to nie do ciebie ****** "myszko" wiec, ze zacytuje ciebie "nie wpierdzielaj sie"\nmysiulek08 Re: Stasio sikacz 25.11.21, 14:33\na nie mowilam 🤣\nmysiulek08 Re: Stasio sikacz 24.11.21, 13:56\nkota przebadac, sytuacje stresowe moga skutkowac struwitami\nmozna bawic sie w feliwaye, obrozki, zylkeny a i tak to co dziala to fluoksetyna\nnenia1 Re: Stasio sikacz 24.11.21, 20:29\nCoś się jednak z nim dzieje, nie sika bez powodu. Ludzie mówią, zwierzęta nie potrafią. Za to mają o wiele bardziej rozwinięte zmysły, między innymi węch. Komunikują się często właśnie zapachami. Sikanie w różne miejsca jest często rodzajem "rozmowy". Jest np. oznaczaniem jego terenu, ale oswajaniem miejsca przy lękach, bo własny zapach sprawia, że miejsce wydaje się bezpieczniejsze. Czasem jest również sygnałem, że coś go może boleć, dlatego szuka innych miejsc, które nie kojarzą się mu z bólem. Leje w buty, albo w ciuchy bo tam z kolei czuje wasze zapachy, które zna, które mu się z kojarzą z bezpieczeństwem, z wami. Problem w tym, że trudno czasem zdiagnozować przyczynę, bo może być ich wiele, mówisz, że przebadany, jeśli tak, to problem może być na tle psychicznym.\nmarusiatoja47 Re: Stasio sikacz 24.11.21, 22:05\nBardzo dziękuję za odpowiedzi. Mam o czym myśleć..\nMimo sikania gdzie popadnie my Stasia bardzo kochamy, ja chyba szczególnie, on sprawia wrażenie ciut upośledzonego a to taki kochany, puchaty miś. Zrobimy wszystko, żeby mu pomóc.\nmysiulek08 Re: Stasio sikacz 24.11.21, 22:21\nMarusia, jak mozliwosc pozyczenia gdzies i poczytania 'Medycyna behawioralna psow i kotow' to polecam, szczegolnie rodzial o brudzeniu w domu, leze przygnieciona Miszczem, wiec dokladnie stron Ci nie podam w tej chwili 😊\nksiazka jest droga jak na jeden rozdzial, ale moze gdzies dorwiesz do poczytania\n24.01.22, 23:15 czy ematka by zapłaciła? (24) jaga34\n24.01.22, 23:10 Ponczki robione samodzielnie (41) mieszkanienaturalnie\nTrasa Lęborska zniszczy trójmiejskie porty?


251 posty(ów) • Strona 1 z 13 • 1, 2, 3, 4, 5 ... 13\nprzez brzoskwinia » Czw Cze 21, 2012 2:32 pm\nNa forum nie znalazłam dyskusja na ten temat więc pytam Was - chcecie aby do ołtarza zaprowadził Was tato czy przyszły mąż?\nprzez christie » Czw Cze 21, 2012 2:42 pm\nOstatnio edytowany przez christie, Sob Cze 29, 2013 3:01 pm, edytowano w sumie 1 raz\nprzez tosia » Czw Cze 21, 2012 2:43 pm\nU mnie tradycyjnie... "z przyszłym mężem do ołtarza". Nie byłam jeszcze na slubie, gdzie ojciec prowadzi do ołtarza. Pewnie cudownie to wygląda i wogóle, ale chcę uniknąć wszystkich "płaczliwych" jak dla mnie sytuacji. I tak zastanawiam się czy uda mi się cos powiedzieć przed ołtarzem w tej najpiękniejszej dla mnie chwili.\nprzez paulinaz » Czw Cze 21, 2012 2:46 pm\nJa wole z przyszlym mezem do ołtarza Z tata było by za bardzo wzruszająco, a szkoda tak pięknych makijaży ;P kobiety w mojej rodzinie słyną z tego, że ciągle płaczą ;] nawet ze szczęscia\nRejestracja: Pon Cze 11, 2012 9:18 am\nprzez tosia » Czw Cze 21, 2012 2:51 pm\npaulinaz napisał(a): Z tata było by za bardzo wzruszająco...\nJuż widzę swój slub, który trzeba przerwać, bo Panna Młoda tonie w łzach. Ja nawet podczas zaręczyn nic nie powiedziałam tylko kiwnęłam głową, że się zgadzam, ale u ksiedza to nie przejdzie.\nprzez brzoskwinia » Czw Cze 21, 2012 2:57 pm\nOd zawsze marzyłam o tym , aby mój tato mnie zaprowadził. Będę nie ugięta i dopiąć swego Jednak boję się, że się wzruszę i będę ryczeć jak bóbr\nOstatnio edytowany przez brzoskwinia Śro Lip 04, 2012 11:24 am, edytowano w sumie 2 razy\nprzez kasiulka86 » Czw Cze 21, 2012 3:21 pm\nTosiu to miałyśmy podobnie ja też na zaręczynach ryczałam i tylko kiwnęłam głową :P\nprzez tosia » Czw Cze 21, 2012 3:25 pm\nkasiulka86 napisał(a): Tosiu to miałyśmy podobnie ja też na zaręczynach ryczałam i tylko kiwnęłam głową :P\nJa jeszcze do tej pory smieję się z narzeczonego, że tak oficjalnie to ja jeszcze nie powiedziałam "tak" i jeszcze mogę się rozmyslić a on wtedy robi taką fajną minkę i mówi " no tylko spróbuj to zobaczysz"\nprzez brzoskwinia » Czw Cze 21, 2012 3:33 pm\nOj, ja tez się poryczałam Ale to było chyba urocze!\nprzez Justynak86 » Czw Cze 21, 2012 3:46 pm\nW sumie dziewczyny jeszcze się nad tym nie zastanawiałam hmmm... ale chyba będzie tak że do ołtarza pójdę z przyszłym mężem, u mnie w rodzinie wszędzie tak było dodatkowo kościółek jest nie za wielki i nie potrzebnie tak mieszać troszkę pod ołtarzem .\nSwoją drogą tak po głębszym jeszcze zastanowieniu się ... jak ja płakałam na wszystki błogosławieństwach podczas gdy kuzynostwo miało śluby to co dopiero będzie na moim , chyba wystarczą mi dwa najbardziej wzruszające momenty w tymże przepięknym dniu jakimi są właśnie błogosławieństwo i podziękowanie rodzicom, będę miała oczka jak Panda już to wiem heh...\nDlatego z przyszłym mężem pod ołtarz będę podchodziła\nprzez brzoskwinia » Czw Cze 21, 2012 3:51 pm\nWszystkie moje koleżanki, które są już mężatkami opowiadały, że są takie emocje, że człowiek wpada jakby w jakiś trans, dlatego są szanse, że i łzy nam odmówią posłuszeństwa i nie polecą\nA z takich wnych sytuacji dotyczących nerwów i stresu przy ołtarzu, to moja przyjaciółka podczas przysięgi zamiast powiedzieć "...i Cię nie opuszczę, aż do śmierci" powiedziała"...i Cię nie dopuszczę, aż do śmierci"\nKościół ryczał ze śmiechu\nprzez MorrigaN » Czw Cze 21, 2012 4:12 pm\nbrzoskwinia napisał(a): A z takich wnych sytuacji dotyczących nerwów i stresu przy ołtarzu, to moja przyjaciółka podczas przysięgi zamiast powiedzieć "...i Cię nie opuszczę, aż do śmierci" powiedziała"...i Cię nie dopuszczę, aż do śmierci" Kościół ryczał ze śmiechu\nChyba dość częsta pomyłka bo już nie pierwszy raz o niej słyszę Mam nadziję, że mnie to ominie\nA do ołtarza chciałabym z tatą ale jeszcze nie zastanawiałam się nad tym tak intensywnie.\nprzez mycha » Czw Cze 21, 2012 6:08 pm\nPowiem Wam,że już dawno nad tym myślałam i raczej chce iść z moim Przyszłym Mężem :)\nRejestracja: Nie Lis 13, 2011 11:39 pm\nprzez Spinka » Czw Cze 21, 2012 8:05 pm\nMnie do ołtarza poprowadzi mój przyszły mąż (jak nasza polska tradycja nakazuje) I już się bardzo cieszę na ten dzień I obawiam się, że przy składaniu przysięgi rozpłaczę się na całego (dlatego teraz tak namiętnie szukam makijażystki, która pracuje na profesjonalnych kosmetykach- bez wodoodpornego tuszu do rzęs nie idę do ołtarza!!). Gdy widzę jak ślubują moje koleżanki, to łezka mi się w oku kręci\nprzez Ritva » Czw Cze 21, 2012 8:33 pm\nchristie napisał(a): podoba mi się ten zwyczaj, że tato 'przekazuje' swoją córkę zięciowi\nChristie nie bierz tego do siebie Po prostu ładny cytat z tego wyszedł ;)\nCo pięknego jest w symbolicznym przekazywaniu córki spod swojej (ojcowskiej) władzy, pod władzę męża? (Taka jest geneza tego zwyczaju w kulturze angielskiej. Jako amerykańska przywędrowała do nas za pośrednictwem amerykańskich filmów) Toż to jak sprzedaż krowy na wsi - chłop przyprowadza ją na łańcuchu i oddaje nowemu właścicielowi. Jeszcze pięknie opakowaną, żeby towar zrobił lepsze wrażenie (tylko zamiast we wstążeczki, to w ślubną suknię). Wolałabym się nie poczuć jak jałówka :P\nJak dla mnie dużo lepszy jest polski zwyczaj. Razem się wychodzi z domu i ramię w ramię wyrusza się we wspólną drogę. Bo przecież całe życie chcę tak przejść ze swoim narzeczonym, a potem mężem\nprzez christie » Czw Cze 21, 2012 8:44 pm\nnie jestem urażona\nOstatnio edytowany przez christie, Sob Cze 29, 2013 3:15 pm, edytowano w sumie 1 raz\nprzez emilanka » Czw Cze 21, 2012 9:07 pm\nA ja porozmawiam z moim tatą jak on to widzi... ostatnio zaczęłam się nad tym zastanawiać jak bym wolała... Nie chcę mojego taty narażać na dodatkowe stresy, choć podoba mi się taki zwyczaj kiedy to ojciec prowadzi córkę do ołtarza... Myślę jednak że ma to większy sens w momencie kiedy młodzi spotykają się pod kościołem ( lub w kościele) kiedy to PM widzi pierwszy raz swoją wybrankę w kiecce idącą do ołtarza. Ojciec przekazując swoją córkę pod opiekę mężowi błogosławi ich ( co jest taką namiastką błogosławieństwa w domu) w sumie to jest taki szczegół nad którym nie zastanawiałam się jeszcze... może właśnie nadszedł na to czas\nprzez panna_monika » Czw Cze 21, 2012 10:22 pm\na my w sumie jak większość pójdziemy ramię w ramię do ołtarza\nnie wyobrażam sobie, żeby mój tato miał mnie odprowadzić. Chyba padłby z emocji - taki uczuciowy\nRitva napisał(a): Jak dla mnie dużo lepszy jest polski zwyczaj. Razem się wychodzi z domu i ramię w ramię wyrusza się we wspólną drogę. Bo przecież całe życie chcę tak przejść ze swoim narzeczonym, a potem mężem\nprzez Spinka » Czw Cze 21, 2012 10:40 pm\nRitva dobrze powiedziane (a raczej napisane)\nprzez callja » Pią Cze 22, 2012 1:29 am\nInformacja od księdza-liturgisty, potwierdzająca wersję Ritvy: zwyczaj wprowadzania córki do kościoła przez ojca jest zdecydowanie niepolski, a na pewno nie-katolicki. Dokładniej - prowadzenia córki do do ołtarza to zwyczaj protestancko-anglosaski, a ścisle - purytański. W purytaniźmie bowiem władza ojca nad córką (i w ogóle nad rodziną) była absolutna, i tatko po prostu przekazywał córkę z zakresu swojej władzy wprost w ręce kolejnego "władcy absolutnego po wsze czasy", czyli męża; oczywiście męża wybranego przez troskliwego tatusia Należało zatem zadbać, by Panna Młoda przypadkiem nie czmychnęła spod ołtarza, i dodatkowo zademonstrować władzę mężczyzn nad kobietą, przekazując ją sobie z jednych męskich rąk do drugich jak bezwolny przedmiot.\nTakie są prawidła teologiczno-liturgiczne... i to dlatego niektórzy bardziej ściśli liturgicznie księża na sugestie Panny Młodej o prowadzenia przez tatusia fukają, że "się dziecko chyba za dużo seriali naoglądałaś"


Impreza w stylu Bawarskim „Święto Piwa” | Ośrodek Wypoczynkowy "JOMIR" Borne Sulinowo\nŚwięto Piwa to wielka wspólna zabawa w bawarskim stylu, pełna śmiechu, śpiewu i dobrego humoru gdzie biesiaduje się przy wspólnych stołach. Po symbolicznym odkorkowaniu beczki piwa rodem z Bawarii gospodarz rozpoczyna oficjalnie święto okrzykiem: Ozapf ist, Angezapft ist! Standardowe są również zakłady, ile razy trzeba będzie uderzyć w beczkę, aby wypadł szpunt. Kiedy już piwo popłynie z beczki pojawiają się ubrane z bawarska kelnerki i podają piwo w tradycyjnych kuflach pozostałym uczestnikom zabawy.\nAtrakcje – zabawy\nNie zabraknie również tradycyjnych zabaw i konkursów takich jak:\nkonkurs na najbardziej okazały piwny brzuszek,\nslalom z beczką piwa, taniec z kuflami,\nkonkurs wiedzy o piwie,\nkonkurs serwowania piwa wbijanie gwoździa siekierą,\nrżnięcie drzewa, konkurs jodłowania,\npicie piwa na czas, słodkie jabłko,\nkarmienie musem jabłkowym z przepaską na oczach,\nJadło i Przekąski\nGolonka Bawarska na warzywach\nPieczeń w Piwie lub Ćwiartki z kurczaka\n„Weisswurst” Kiełbaski Bawarskie\nSpaztle – kluski\nSłone precle, paluchy z sezamem\nPrażony boczek, kuleczki mięsne\njabłka w oryginalnej czekoladzie z bita śmietaną\nOgórki i rzodkiew\npiwo 3l/ osobę\nKonferansjer i Bawarskie dziewczyny\nCałą imprezę poprowadzi w iście bawarskim stroju nasz niezastąpiony konferansjer oraz wspaniałe Bawarskie dziewczyny\nCharakterystyka Piwa które jest przygotowane specjalnie na tego typu imprezę. Prezentacja prowadzona jest przez Piwowara.\nCzęść I Proces produkcji\nSurowcem podstawowym do produkcji dobrego piwa jest słód browarniany. Do produkcji piwa białego używa się dodatkowo specjalnej pszenicy browarnianej. Są to gatunki szczególnie dobrze kiełkujące. Ziarna świeżo zebranego zboża przyrządzane są w słodowniach na słód. Przedtem jęczmień należy oczyścić, przebrać i przez trzy dni moczy w specjalnie do tego celu przygotowanych dużych pojemnikach. Woda pobudza ziarna do nowego życia. Następnie przechowuje się je w skrzyniach umożliwiających kiełkowanie.\nPo tygodniu wewnętrzna warstwa ziarna staje się krucha i rozpuszcza się w wodzie. W zewnętrznej warstwie widoczny staje się kiełek. Gdyby ziarnu pozwoliło się dalej kiełkować, wyrosłaby z niego nowa roślina. Słodownik przerywa w tej fazie kiełkowanie ziarna i suszy tak zwany zielony słód w temperaturze od 85° C do 100° C. Im wyższa temperatura suszenia słodu – tym ciemniejsza jest jego barwa.\nSłód dostarcza się do browaru. Tutaj miele się go w dużych młynach, następnie miesza w kadziach zaciernych z czystą, miękką i neutralną w smaku wodą. Browarnik przygotowuje w ten sposób zacier słodu. Zacier ten podgrzewany jest stopniowo przez dwie do czterech godzin w różnych temperaturach. W określonych temperaturach uaktywniają się enzymy zawarte w słodzie. One to rozkładają skrobię na cukier słodowy i białko na aminokwasy.\nW pojemnikach klarujących z zacieru odprowadza się tzw. wysłodziny, które stanowią wartościową paszę dla zwierząt. Brzeczka piwna ścieka do naczynia, w którym gotuje się ją i doparowywuje przez jedną do dwóch godzin. Następnie dodaje się chmiel, który stanowi o gorzkawym smaku i charakterystycznym aromacie późniejszego piwa. Chmiel wpływa też na trwałość i pianę piwa. Czystą beczkę chłodzi się szybko do 5° C i przemieszcza do piwnicy i pozostawia w niej na czas fermentacji.\nDo brzeczki dodaje się drożdże, które natychmiast powodują fermentację. W trakcie fermentacji dochodzi do przemiany cukru w alkohol i kwas węglowy. Dokładnie po upływie tygodnia zamyka się proces głównej fermentacji. Drożdże zostają odprowadzone. Po dokładnym oczyszczeniu można dodawać je ponownie do beczki. Ze względu na zawartość wysokowartościowego białka jak również wysoką koncentrację witamin ceni się je w produkcji artykułów żywnościowych. Dla młodego piwa rozpoczyna się czas dojrzewania w piwnicy leżakowej. W zależności od typu piwa dojrzewanie jego trwa do trzech miesięcy. Zwróćmy uwagę na procesy, które dokonują się w tym czasie. Dojrzewając piwo nabiera ostatecznego smaku. Cukier, który pozostał w nim, w niewielkich co prawda ilościach, ulega zupełnemu rozkładowi. Wytwarzający się kwas węglowy nadaje młodemu piwu swoistej perlistości. Pozostałości drożdży i białka osiadają na dnie i piwo staje się klarowne.\nCzęść II Prezentacja oraz Degustacja – rodzaje piw\nPiwo Bawarskie ważone JASNE jest piwem typu pils, dolnej fermentacji o intensywnej goryczce chmielowej. Degustując piwo JASNE wyczują Państwo goryczkę tego piwa przeplatającą się ze smakiem słodu jęczmiennego. Lekkie szczypanie w język powoduje wysycenie piwa naturalnym dwutlenkiem węgla, podczas kilku tygodniowego leżakowania. Dwutlenek węgla w naszym piwie pochodzi wyłącznie z procesu fermentacji podczas, którego drożdże przerabiają cukry na alkohol i właśnie dwutlenek węgla. Piękna jasna barwa tego piwa przepięknie komponuje się z piękną „czapą” długo utrzymującej białej, gęstej piany.\nPiwo Bawarskie ważone CIEMNE zostało wyprodukowane przy użyciu wyłącznie naturalnych surowców: słodu, wody, chmielu oraz drożdży dolnej fermentacji. Piwo CIEMNE, jest piwem dolnej fermentacji o delikatnym, wyczuwalnym zapachu karmelu i aromatycznego chmielu. Pijąc to piwo wyczujecie Państwo jego treść i pełność smaku – goryczkę w tym piwie przeplatającą się ze smakiem słodu oraz delikatnym karmelem. Piwo jest nasycone naturalnym dwutlenkiem węgla pochodzącym wyłącznie z procesu fermentacji. Piękna ciemna bursztynowa barwa piwa komponuje się z piękną „czapą” długo utrzymującej się kremowej, lekko brązowej, gęstej piany. Dzięki specjalnie dobranej mieszance różnych słodów jasnych i ciemnych oraz innych uzyskaliśmy smak, zapach i barwę właściwe dla tego rodzaju piwa.\nPiwo Bawarskie ważone PSZENICZNE jest piwem górnej fermentacji o wyczuwalnym zapachu: bananowo-goździkowym, cynamonu oraz aromatycznego chmielu. Pijąc to piwo wyczujecie Państwo jego treść i pełność smaku. Goryczka w tym piwie przeplata się ze smakiem pszenicznego słodu. Lekkie szczypanie w język zawdzięczają Państwo wysyceniu piwa naturalnym dwutlenkiem węgla, który pochodzi wyłącznie z procesu fermentacji. Piękna nieco ciemniejsza bursztynowa barwa piwa komponuje się z piękną „czapą” długo utrzymującej białej piany. Piwo Pszeniczne zostało wyprodukowane przy użyciu wyłącznie naturalnych surowców: słodu, wody, aromatycznego chmielu oraz drożdży.\nPiwo Bawarskie ważone MOCNE – BOCK zostało wyprodukowane przy użyciu wyłącznie naturalnych surowców: słodu jęczmiennego, wody, aromatycznego chmielu oraz drożdży dolnej fermentacji. Piwo MOCNE – BOCK jest piwem ciemnym mocnym, dolnej fermentacji o wyczuwalnym zapachu karmelu i aromatycznego chmielu. Pijąc to piwo wyczujecie Państwo jego treść i pełność smaku. Doskonale zrównoważoną goryczkę przeplatającą się ze smakiem słodu oraz karmelem piwo to zawdzięcza długotrwałemu procesowi leżakowania. Piwo jest nasycone naturalnym dwutlenkiem węgla pochodzącym wyłącznie z procesu fermentacji. Piękna ciemna bursztynowa barwa piwa komponuje się z piękną „czapą” długo utrzymującej się kremowej, lekko brązowej, gęstej piany. Dzięki specjalnie dobranej mieszance różnych słodów jasnych i ciemnych oraz innych uzyskaliśmy smak, zapach i barwę właściwe dla tego rodzaju piwa. Piwo MOCNE – BOCK zostało wyprodukowane przy użyciu wyłącznie naturalnych surowców: słodu jęczmiennego, wody, aromatycznego chmielu oraz drożdży dolnej fermentacji.\nPiwo Bawarskie ważone MIODOWE – Tradycyjne procesy warzenia tego piwa gwarantują niepowtarzalny aromat i smak. Piwo MIODOWE to napój posiadający wyjątkowe walory smakowe, odżywcze i zdrowotne. Dostarcza organizmowi łatwo przyswajalne cukry i białka, a także sole mineralne. Napój ten orzeźwia i pobudza apetyt, działa rozgrzewająco. Chmiel posiada właściwości antyseptyczne, uniemożliwiające rozwój wielu bakterii chorobotwórczych. Obniża napięcie nerwowe. Cudowny złocisty kolor i miodowy aromat nadają mu absolutną unikalność i wyjątkowość. Ulubione przez płeć Piękną. Można je spożywać w postaci „grzańca”.\nProponowane przez nas piwa to gwarancja wysokiej jakości. Ich produkcja odbywa się drogą naturalną jednakże przy zastosowaniu najbardziej nowoczesnych rozwiązań technicznych.


Treść orzeczenia XXV C 2911/18 - Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Warszawie\nXXV C 2911/18 - wyrok z uzasadnieniem Sąd Okręgowy w Warszawie z 2019-06-26\nSygn. akt XXV C 2911/18\npo rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2019 r. w Warszawie\nsprawy z powództwa A. M., M. M.\nprzeciwko (...) Bank (...) z siedzibą w W. – (...) Bank (...) (Spółka Akcyjna) Oddział w Polsce\no ustalenie i zapłatę (I) ewentualnie o ustalenie i zapłatę (II), o zobowiązanie do przedstawienia rozliczenia umowy wraz z nowym harmonogramu dalszych spłat (III)\n1. Oddala w całości powództwo główne.\n2. Ustala, iż postanowienia umowy kredytu hipotecznego nr (...) z dnia 30 lipca 2008 r. oraz załącznika nr 1 do tej umowy w postaci „Regulaminu kredytu hipotecznego udzielanego przez (...) są bezskuteczne wobec powodów: A. M. oraz M. M. w zakresie:\na. §2 ust. 1 zdanie drugie umowy: „Kredyt jest indeksowany do waluty obcej CHF”.\nb. §7 ust. 4 regulaminu: „W przypadku kredytów indeksowanych do waluty obcej, wypłata kredytu następuje w złotych według kursu nie niższego niż kurs kupna zgodnie z Tabelą obowiązującą w momencie wypłaty środków kredytu. W przypadku wypłaty kredytu w transzach, stosuje się kurs nie niższy niż kurs kupna zgodnie z Tabelą obowiązującą w momencie wypłaty poszczególnych transz. Saldo zadłużenia z tytułu kredytu wyrażone jest w walucie obcej i obliczane jest według kursu stosowanego przy uruchamianiu kredytu. W przypadku wypłaty kredytu w transzach, saldo zadłużenia z tytułu kredytu obliczane jest według kursów stosowanych przy wypłacie poszczególnych transza. Aktualne saldo zadłużenia w walucie kredytu kredytobiorca otrzymuje listownie na podstawie postanowień §11”.\nc. §9 ust. 2 regulaminu: „W przypadku kredytów indeksowanych do waluty obcej: 1) raty kredytu podlegające spłacie wyrażone są w walucie obcej i w dniu wymagalności raty kredytu pobierane są z rachunku bankowego, o którym mowa w ust. 1, według kursu sprzedaży zgodnie z Tabelą obowiązującą w Banku na koniec dnia roboczego poprzedzającego dzień wymagalności raty spłaty kredytu; 2) jeśli dzień wymagalności raty kredytu przypada na dzień wolny od pracy, stosuje się kurs sprzedaży zgodnie z Tabelą obowiązującą w Banku na koniec ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wymagalności raty spłaty kredytu”.\nd. §13 ust. 7 regulaminu: „W przypadku kredytów indeksowanych do waluty obcej, wcześniejsza spłata dokonywana jest w oparciu o kurs sprzedaży zgodnie z Tabelą obowiązującą w Banku w momencie realizacji dyspozycji”.\n2. Zasądza od pozwanego (...) Bank (...) z siedzibą w W. – (...) Bank (...) (Spółka Akcyjna) Oddział w Polsce solidarnie na rzecz powodów: A. M., M. M. kwotę 76 664,83zł (siedemdziesiąt sześć tysięcy sześćset sześćdziesiąt cztery złote osiemdziesiąt trzy grosze) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 30 czerwca 2017 r. do dnia zapłaty.\n3. Oddala w całości powództwo o zobowiązanie.\n4. Zasądza od powodów: A. M. i M. M. solidarnie na rzecz pozwanego (...) Bank (...) z siedzibą w W. – (...) Bank (...) (Spółka Akcyjna) Oddział w Polsce kwotę 6 451,00 zł (sześć tysięcy czterysta pięćdziesiąt jeden złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.\n5. Zasądza od pozwanego (...) Bank (...) z siedzibą w W. – (...) Bank (...) (Spółka Akcyjna) Oddział w Polsce solidarnie na rzecz powodów: A. M. i M. M. kwotę 7 434,00 zł (siedem tysięcy czterysta trzydzieści cztery złote) tytułem zwrotu kosztów procesu.\n6. Nakazuje pobrać od powodów: A. M. i M. M. solidarnie na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Warszawie kwotę 1 648,47 zł (jeden tysiąc sześćset czterdzieści osiem złotych czterdzieści siedem groszy) tytułem zwrotu kosztów sądowych poniesionych tymczasowo z sum budżetowych Skarbu Państwa.\n7. Nakazuje pobrać od pozwanego (...) Bank (...) z siedzibą w W. – (...) Bank (...) (Spółka Akcyjna) Oddział w Polsce na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Warszawie kwotę 1 648,47 zł (tysiąc sześćset czterdzieści osiem złotych czterdzieści siedem groszy) tytułem zwrotu kosztów sądowych poniesionych tymczasowo z sum budżetowych Skarbu Państwa.\nPozwem z 30 czerwca 2017 r. A. M. i M. M. wystąpili przeciwko (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. o zapłatę kwoty 75 980,90 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 30 czerwca 2017 r. do dnia zapłaty – z tytułu nieważności umowy kredytu hipotecznego ewentualnie w przypadku nie uznania roszczenia głównego o zasądzenie od pozwanego na rzecz powodów kwoty 75 533,33 zł – z tytułu abuzywności §2 ust. 1 in fine umowy, §7 ust. 4 regulaminu, §9 ust. 2 regulaminu,, §13 ust. 7 regulaminu. Powodowie wnieśli nadto w przypadku uwzględnienia roszczenia ewentualnego o przedstawienie rozliczenia dotychczasowych spłat rat kapitałowo-odsetkowych kredytu udzielonego powodom z pominięciem bezskutecznych klauzul indeksacyjnych w terminie 14 dni od uprawomocniania się wyroku oraz przedstawienia harmonogramu dalszych spłat rat kredytu udzielonego powodom z pominięciem bezskutecznych klauzul indeksacyjnych w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku. Strona powodowa wniosła nadto o zasądzenie od pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych (pozew – k. 2-36v).\n(...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. w odpowiedzi a pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od strony powodowej na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.\nPozwany zaprzeczył zasadności wywodzonych roszczeń tak co do zasady jak i wysokości, ustosunkował się szczegółowo do argumentacji powodów. Z ostrożności procesowej pozwany podniósł zarzut przedawnienia wskazując, iż zwrot zapłaconych rat kapitałowo-odsetkowych jako roszczenie okresowe przedawnia się w terminie 3 lat od daty wymagalności (odpowiedź na pozew – k. 178-198).\nPismem z 21 stycznia 2019 r. strona powodowa dokonała modyfikacji powództwa wnosząc o ustalenie, że umowa kredytu hipotecznego nr (...) z 30 lipca 2008 r. zawarta pomiędzy powodami a pozwanym jest nieważna oraz zasądzenie od pozwanego łącznie (ewentualnie solidarnie) na rzecz powodów kwoty 132 520,33 zł oraz kwoty 23 989,25 CHF tytułem zwrotu świadczeń zapłaconych bez podstawy prawnej wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 30 czerwca 2017 r. do dnia zapłaty; ewentualnie o ustalenie, że postanowienia umowy zawarte w §2 ust. 1 in fine umowy, §7 ust. 4, §9 ust. 2, §13 ust. 7 regulaminu są bezskuteczne oraz o zasądzenie od pozwanego łącznie (ewentualnie solidarnie) na rzecz powodów kwoty 76 664,83 zł wskutek uznania powyższych postanowień za bezskuteczne wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 30 czerwca 2017 r. do dnia zapłaty (pismo procesowe z 21 stycznia 2019 r. – k. 730-733v).\nPozwany ustosunkowując się do modyfikacji powództwa wniósł o oddalenie powództwa w całości, podtrzymując dotychczasową argumentację w pozostałej części (pismo procesowe z 20 lutego 2019 r. – k. 740-752v).\nW dniu 29 lipca 2008 r. pomiędzy poprzednikiem prawnym pozwanego (...) S.A. Spółka Akcyjna Oddział w Polsce (dalej także jako Bank) a A. M. i M. M. została zawarta umowa kredytu hipotecznego nr (...) (dalej także jako Umowa). Integralną częścią stosunku prawnego łączącego strony jest Regulamin kredytu hipotecznego udzielanego przez (...) (dalej także jako Regulamin), który znajduje zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w Umowie (okoliczności bezsporne; dowód: odpis Umowy – k. 39-44; odpis Regulaminu – k. 45-53).\nZawarcie przedmiotowej Umowy nastąpiło na wniosek powodów, którzy wystąpili do Banku o udzielenie kredytu w wysokości 550 000,00 zł, oznaczając jako walutę kredytu franki szwajcarskie. A. M. i M. M. posiadają wykształcenie wyższe farmaceutyczne. W momencie zawierania Umowy powodowie byli w wieku 30 lat. Przed zawarciem spornej Umowy, powodowie posiadali inny kredyt hipoteczny na cele mieszkaniowe zaciągnięty w 2005 r., na kwotę 231 000,00 zł, spłacany do 2035 roku (dowód: kopia wniosku o kredyt hipoteczny – k. 217-221).\nPowodowie przed wyborem oferty pozwanego udali się do kilku innych banków oraz pośrednika finansowego. Każdy z podmiotów do którego zwrócili się powodowie oferował im kredyt indeksowany do franka szwajcarskiego, wskazując na brak zdolności kredytowej do udzielenia klasycznego kredytu złotowego we wnioskowanej wysokości (dowód: częściowo zeznania w charakterze strony M. M. – k. 558-559; częściowo zeznania w charakterze strony A. M. – k. 559-560).\nW związku z ubieganiem się o kredyt hipoteczny indeksowany do waluty obcej, Kredytobiorcy dwukrotnie złożyli oświadczenia zgodnie z którymi: są w pełni świadomi ryzyka kursowego, rezygnują z możliwości zaciągnięcia kredytu w złotych i dokonują wyboru kredytu indeksowanego do waluty obcej; znane im są postanowienia Regulaminu w odniesieniu do kredytów indeksowanych do waluty obcej; są świadomi ryzyka kursowego związanego z wahaniem kursów waluty, do której indeksowany jest kredyt; ryzyko kursowe ma wpływ na wysokość zobowiązania względem Banku; kredyt zostanie wypłacony w złotych; saldo zadłużenia wyrażone jest w walucie obcej, raty kredytu wyrażone są w walucie obcej, podlegając spłacie na zasadach określonych w Regulaminie (dowód: kopia oświadczenia wnioskodawców – k. 215; kopia oświadczenia wnioskodawców – k. 223).\nKredytobiorcy przed zawarciem Umowy otrzymali decyzję kredytową, zawierającą dokładne warunki na jakich zostanie zawarta umowa kredytowa, zasady wypłaty poszczególnych transz (dowód: kopia decyzji kredytowej – k. 92-93).\nNa podstawie spornej Umowy, Bank udzielił Kredytobiorcy kredytu w kwocie, na cel i na warunkach określonych w Umowie, zaś Kredytobiorca zobowiązał się do korzystania z kredytu na warunkach określonych w Umowie i Regulaminie oraz zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami, opłatami prowizjami i innymi kosztami w terminach spłat określonych w Umowie (d: §1 ust. 1 Umowy – k. 39).\nBank zobowiązał się oddać do dyspozycji Kredytobiorcy kwotę w wysokości 550 000,00 zł. Kredyt indeksowany jest do waluty obcej CHF (d: §2 ust. 1 Umowy – k. 39).\nKredyt przeznaczony została na budowę domu systemem gospodarczym. Okres kredytowania ustalono na 480 miesięcy (d: §2 ust. 2 i 3 Umowy – k. 13).\nKredyt oprocentowany jest według zmiennej stopy procentowej, która na dzień sporządzenia Umowy wynosiła 4,11083% w stosunku rocznym, z zastrzeżeniem postanowień Regulaminu w zakresie ustalania wysokości oprocentowania. Zmienna stopa procentowa ustalana jest jako suma stopy referencyjnej LIBOR 3M oraz marży Banku w wysokości 1,35 punktów procentowych (d: §3 ust. 1 i 2 Umowy – k. 39-40).\nKredytobiorca zobowiązał się do spłaty rat kredytu obejmujących część kapitałową i część odsetkową w terminach i wysokościach określonych w Umowie. Spłata kredytu następuje w miesięcznych równych ratach (d: §6 ust. 1 i 2 Umowy – k. 40).\nW myśl definicji zawartej w Regulaminie „kredytem indeksowanym” jest kredyt oprocentowany według stopy procentowej, opartej na stopie referencyjnej, dotyczącej waluty innej niż złote, którego wypłata oraz spłata odbywa się w złotych w oparciu o kurs waluty obcej do złotych, według „Tabeli” – tj. Tabeli kursów walut obcych obowiązującej w Banku. Regulamin zawiera także w §2 ust. 17 lit [b]definicję stopy referencyjnej LIBOR (d: §2 pkt 2, 12, 17 Regulaminu – k. 45).\nW przypadku kredytów indeksowanych do waluty obcej, wypłata kredytu następowała w złotych według kursu nie niższego niż kurs kupna zgodnie z Tabelą obowiązującą w momencie wypłaty środków z kredytu. W przypadku wypłaty kredytu w transzach, stosuje się kurs kupna zgodnie z Tabelą obowiązującą w momencie wypłaty poszczególnych transz. Saldo zadłużenia z tytułu kredytu wyrażone jest w walucie obcej i obliczane jest według kursu stosowanego przy uruchomieniu kredytu. W przypadku wypłaty kredytu w transzach, saldo zadłużenia z tytułu kredytu obliczane jest według kursów stosowanych przy wypłacie poszczególnych transz (d: §7 ust. 4 Umowy – k. 47-48).\nRaty spłaty kredytu pobierane są z rachunku bankowego Kredytobiorcy, prowadzonego w złotych wskazanego w Umowie (d: §9 ust. 1 Regulaminu – k. 48).\nW przypadku kredytów indeksowanych do waluty obcej raty kredytu podlegające spłacie wyrażone są w walucie obcej i w dniu wymagalności raty kredytu pobierane są z rachunku bankowego, według kursu sprzedaży zgodnie z Tabelą obowiązującą w Banku na koniec dnia roboczego poprzedzającego dzień wymagalności raty spłaty kredytu (d: §9 ust. 2 Regulaminu – k. 48).\nW przypadku kredytów indeksowanych do waluty obcej, wcześniejsza spłata dokonywana jest w oparciu o kurs sprzedaży zgodnie z Tabelą obowiązująca w Banku w momencie realizacji dyspozycji (d: §13 ust. 7 Umowy – k. 49).\nBank wypłacił Kredytobiorcy całość umówionej kwoty kredytu w 5 transzach, w łącznej wysokości 550 000,00 zł. W związku z uruchomieniem kredytu, stosując kursy kupna wynikające z Tabeli kursów z dni uruchomienia poszczególnych transz kredytu saldo zadłużenia w walucie obcej ustalono na kwotę 235 988,79 CHF (dowód: wydruk z historii rachunku – k. 155; pisemna opinia biegłego sądowego z zakresu finansów i bankowości – k. 575).\nW dniu 14 stycznia 2014 r. strony zawarły Aneks nr 1 do Umowy na mocy którego ustalono, że spłata kredytu następować będzie w walucie obcej CHF (dowód: odpis Aneksu nr 1 – k. 54-57).\nPowodowie w okresie od dnia 11 sierpnia 2008 r. do dnia 11 maja 2017 r. dokonali spłaty kredytu w wysokości 132 520,33 zł oraz 23 989,95 CHF, co przy zastosowaniu kursu średniego CHF publikowanego przez NBP daje równowartość 91 171,27 zł. Łączna kwota świadczeń na rzecz pozwanego w powyższym okresie wynosi 223 691,60 zł (dowód: zaświadczenie o wypłacie transz kredytu, wysokości spłat rat kredytu, historii oprocentowania wraz z historią spłat – k. 155-163; przeliczenie spłat dokonanych przez Kredytobiorcę w walucie obcej na złote polskie – k. 164-164v).\nWysokość rat należnych pozwanemu, z pominięciem klauzul indeksacyjnych z zastosowaniem oprocentowania LIBOR 3M od 11 sierpnia 2008 r. do 11 maja 2017 r. włącznie – 105 rat kapitałowo-odsetkowych wynosiła 147 026,77 zł (dowód: zaświadczenie o wypłacie transz kredytu, wysokości spłat rat kredytu, historii oprocentowania wraz z historią spłat – k. 155-163; pisemna opinia biegłego sądowego z zakresu finansów i bankowości – k. 574-599, pisemna opinia uzupełniająca – k. 778-799).\nPowodowie przy założeniu, iż udzielono im kredytu w złotych polskich, oprocentowanego według stawki WIBOR 3M obowiązani byliby do wniesienia tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych kwoty w łącznej wysokości 239 265,44 zł (dowód: pisemna opinia biegłego sądowego z zakresu finansów i bankowości – k. 591-599).\nPismem z 19 czerwca 2017 r. Kredytobiorca wezwał Bank do zwrotu w terminie 7 dni od otrzymania wezwania – wszystkich kwot zapłaconych w związku z wykonywaniem Umowy kredytu w wysokości 132 520,33 zł oraz 23 989,95 zł albo do zwrotu kwoty 75 533,33 zł tytułem nadpłaconych rat z uwagi na zastosowanie nieuczciwych postanowień umownych (dowód: odpis wezwania do zapłaty – k. 58-59v; odpis potwierdzenia nadania – k. 63; wydruk zpo z 22 czerwca 2017 r. – k. 64).\nPowyższy stan faktyczny ustalono na podstawie powołanych w treści uzasadnienia dokumentów prywatnych, wydruków z korespondencji e-mail oraz wydruków z rachunku bankowego kredytu. Przedmiotowe dowody zostały złożone w uwierzytelnionych odpisach a także zwykłych kopiach, których wartości dowodowej (treści) żadna ze stron nie podważała, wobec czego Sąd włączył je do podstaw rozstrzygnięcia, gdyż odzwierciedlały one zasadnicze elementy sporne oraz bezsporne wyrażane w stanowiskach procesowych stron.\nSąd pominął jako irrelewantne dla wyniku postępowania: raport Rzecznika Finansowego (k. 65-110); kopie wyroków sądowych (k. 126-146, 428-454v); ocena wpływu na sytuację sektora bankowego „…” (k. 259-264); informację w zakresie skutków projektu ustawy „…” (k. 266-297); stanowisko ZBP z czerwca 2016 r. (k. 298-306v); zarządzenia Banku (k. 329-335); wydruki z wahań kursów CHF (k. 346-351, 455-522); pismo NBP z 03 lipca 2002 r. (k. 352-352v); biała księga kredytów frankowych w Polsce (k. 353-354v); pismo ZBP z 21 listopada 2005 r. (k. 355-355v); notatka ze spotkania zespołu roboczego (k. 356-357v); pisma innych banków do ZBP (k. 358-367v) pismo ZBZ z 14 lipca 2011 r. (k. 368-369v); wyroki wraz z tłumaczeniami przysięgłym (k. 371-427v); wydruki artykułów prasowych (k. 523-535); raport o kredytach mieszkaniowych (k. 536-551); pismo NBP z 05 września 2016 r. (k. 619-623v); wydruk kursów w celach porównawczych (k. 639-643); wydruk rekomendacji I z 1999 r. (k. 644-649); fakty na temat kredytów frankowych (k. 753-755); informacje o modyfikacji regulaminów (k. 756-768). Przedmiotowe dowody zawierały poglądy doktryny, orzecznictwa, wydruki artykułów prasowych oraz prywatnej korespondencji podmiotów trzecich. W zakresie okoliczności faktycznych – Umowy kredytu łączącego strony - przedmiotowe dowody nie wnosiły nic do sprawy. Podobnie oceniać należy złożone przez powodów wydruki z historycznych notowań waluty indeksacyjnej. Faktem powszechnie znanym dla każdego przeciętnego, dorosłego człowieka o minimalnym stopniu doświadczenia życiowego jest to, że kursy walut obcych podlegają ciągłym wahaniom w zależności od czynników ekonomicznych, politycznych, gospodarczych. Przedmiotowa zależność w przypadku zaciągania wieloletniego zobowiązania, które jako jeden z wyznaczników przyjmuje kurs waluty obcej musiała przebijać się w świadomości kredytobiorców – nie tylko z uwagi na dwukrotnie złożone oświadczenia.\nZeznania M. M. i A. M. w charakterze strony Sąd opatrzył wiarygodnością wyłącznie w zakresie w jakim znajdują one potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, zasadach doświadczenia życiowego i logiki. Sąd nie dał wiary zeznaniom powodów twierdzących, że nie zdawali sobie sprawy z charakteru zaciąganego zobowiązania, ryzyka kursowego, wpływu kursu CHF na wysokość miesięcznych rat spłacanych w złotych polskich. Przeczą temu podpisane przez stronę powodową oświadczenia około kredytowe przedłożone przez pozwanego oraz zasady doświadczenia życiowego i logiki. Rzeczone oświadczenia zawierają wyłożoną prostym i zrozumiałym językiem istotę kredytu indeksowanego, mechanizmy działania tejże umowy, czynniki wpływające na sposób i wysokość wykonania zobowiązania.\nPochylając się nad wartością dowodową opinii biegłego sądowego z zakresu finansów i bankowości, Sąd włączył opinię do podstaw rozstrzygnięcia w zakresie w jakim biegły dokonał ustaleń wymagających szczegółowych przeliczeń matematycznych, celem wyrażenia kwotowo twierdzeń stron przy założeniu określonych w tezie dowodowej założeń. Nadmienić należy, iż sama matematyczna poprawność wyliczeń biegłego nie była finalnie podważana przez strony, które w zarzutach do opinii biegłego skupiały się nad samą możliwością przyjęcia danych założeń. Przedmiotowe kwestie miały jednak charakter ściśle prawny, są objęte oceną Sądu, stanowiąc rdzeń i podstawy zawisłego sporu.\nBacząc na powyższe zastrzeżenia, należało skonstatować, że rozważania biegłego w zakresie „rynkowości” kursu stosowanego przez pozwanego w Tabeli kursowej jedynie połowicznie odzwierciedlają istotę tezy dowodowej a także istoty klauzul indeksacyjnych. Przeciętni konsumenci w przypadku wymiany znacznych kwot w walucie obcej nie mają dostępu do rynku walutowego opisywanego przez biegłego. Kupują bądź sprzedają walutę za pośrednictwem podmiotów które mają dostęp do pierwotnego rynku walutowego. Rozważania biegłego w tej materii jak również zarzuty pozwanego, mają drugorzędne znaczenie z punktu widzenia prawnej kwintesencji klauzul waloryzacyjnych (indeksacyjnych) w ogólności. Prawidłowo działający mechanizm waloryzacji w ramach stosunków cywilnoprawnych musi odnosić się do czynników zewnętrznych, kryteriów obiektywnych na których wpływu nie ma żadna ze stron umowy. Przypisanie sobie przez wierzyciela uprawnienia do kształtowania wysokości elementu wpływającego na zobowiązanie dłużnika jest niedopuszczalne i to właśnie ten szczegół stanowi zasadniczy problem w kredytach indeksowanych/denominowanych. Faktem powszechnie znanym jest to, iż Banki mają dostęp do pierwotnego rynku walutowego w ramach którego hurtowo nabywają bądź sprzedają walutę obcą po dużo niższych kosztach aniżeli ma to miejsce na rynku obrotu walut do którego dostęp mają konsumenci. To w jaki sposób bank sfinansuje daną akcję kredytową nie ma jednak większego znaczenia dla kredytobiorców jak i oceny spornej Umowy. Aby równowaga kontraktowa w umowie w której zastosowano mechanizm waloryzacji nie została zachwiana, koniecznym jest odwołanie się do czynnika zewnętrznego, jednorodzajowego do którego swobodny dostęp ma konsument, który może za jego pomocą określić wysokość świadczenia otrzymywanego od wierzyciela, a także wysokość swojego świadczenia zwrotnego, aż do zakończenia umowy. Czysty element ekonomiczny „rynkowości” kursu walut stosowanego przez pozwanego w Tabeli kursowej, schodzi na dalszy plan, nie ma znaczenia decydującego. Zasadniczy problem nie wynika z przyczyn ekonomicznej opłacalności dla kredytobiorcy kursów narzuconych mu przez bank, lecz w samej konstrukcji klauzul indeksacyjnych, które odbiegają od istoty założeń waloryzacji jako mechanizmu mającego za zadanie utrzymanie wartości danego świadczenia (siły nabywczej pieniądza) na przestrzeni czasu, w nawiązaniu do zewnętrznych, niezależnych od stron czynników.\nTakże pod kątem prawnym a nie ściśle ekonomicznym należy oceniać rozważania biegłego w zakresie dotyczącym możliwości stosowania stopy referencyjnej LIBOR zastrzeżonej dla kredytów których saldo wyrażone jest w walucie obcej. Przedmiotem oceny w tym zakresie nie jest de facto pierwotna treść umowy, ustalona praktyka w obrocie bankowym lecz skutki prawne przyjęcia przez Bank określonych rozwiązań w kwestionowanych postanowieniach umownych. To czy banki zawarłyby umowy kredytu złotowego oprocentowanego stawką LIBOR, nie ma tutaj żadnego znaczenia. Mechanizmy ochrony prawnej konsumentów przewidują określone skutki wystąpienia danych naruszeń i kwestia opłacalności danego kontraktu dla jednej ze stron, nie ma wówczas znaczenia, o czym szerzej w dalszej części uzasadnienia.\nPowództwo główne podlegało oddaleniu z uwagi na brak nieważności Umowy jak i ze względu na bezpodstawność żądania o zapłatę wywodzonego z przesłanki nieważności Umowy, opartego na przepisach o bezpodstawnym wzbogaceniu i świadczeniu nienależnym. Roszczenia strony powodowej podlegały natomiast uwzględnieniu w części odnoszącej się do żądania ustalenia abuzywności wskazywanych postanowień umownych oraz wywodzonego przesłankowo z tejże abuzywności żądania zapłaty kwot nadpłaconych w następstwie bezskuteczności klauzul indeksacyjnych.\nZważywszy na nakreśloną wyżej konstrukcję roszczeń procesowych, rozważania w zakresie zarówno żądania głównego jak i ewentualnego, rozpocząć trzeba od ustalenia czy powodowie posiadają interes prawny w rozumieniu art. 189 k.p.c. w żądaniu ustalenia nieważności Umowy, abuzywności kwestionowanych postanowień umownych.\nBadając interes prawny powodów zarówno w przypadku roszczenia głównego jak i ewentualnego należy mieć na względzie moc wiążącą orzeczenia sądowego o treści oczekiwanej przez stronę powodową. Zwrócić należy bowiem uwagę, iż art. 365 § 1 k.p.c., z którego wynika moc wiążąca prawomocnego orzeczenia w stosunku do sądu i stron, nie reguluje wprost przedmiotowych granic mocy wiążącej orzeczenia, co wywołuje wątpliwości co do zakresu tego związania. Wyznaczając te granice należy mieć przede wszystkim na względzie, że wyrok jest rozstrzygnięciem o konkretnym przedmiocie procesu, którym jest określone świadczenie, jakie ma spełnić pozwany na rzecz powoda. Sentencją wyroku objęte jest rozstrzygnięcie o żądaniach stron (art. 325 k.p.c.), którego faktyczne i prawne podstawy zawiera uzasadnienie (art. 328 § 2 k.p.c.). Z mocy wiążącej wyroku o świadczenie korzysta jedynie rozstrzygnięcie, nie rozciąga się ona na kwestie pozostające poza sentencją, w tym ustalenia i oceny dotyczące stosunku prawnego stanowiącego podstawę żądania, o którym orzeczono. Moc wiążąca w zakresie ustanowionym w art. 365 k.p.c. odnosi się tylko do „skutku prawnego”, który stanowił przedmiot orzekania i nie oznacza związania sądu (i stron) ustaleniami zawartymi w uzasadnieniu orzeczenia.\nTakie wąskie ujęcie zakresu mocy wiążącej prawomocnego wyroku przeważa w piśmiennictwie i dominuje w orzecznictwie. Stanowisko to można ująć syntetycznie w tezie, że wynikająca z art. 365 § 1 k.p.c. moc wiążąca wyroku dotyczy związania sentencją, a nie uzasadnieniem wyroku sądu, czyli przesłankami faktycznymi i prawnymi przyjętymi za jego podstawę, gdyż zakresem prawomocności materialnej jest objęty tylko ostateczny wynik rozstrzygnięcia a nie jego przesłanki (por. orzeczenia SN: z 13 stycznia 2000 r. II CKN 655/98, Lex nr 51062; z 23 maja 2002 r. IV CKN 1073/00, LEX nr 55501; z 08 czerwca 2005 r. V CK 702/04, Lex nr 402284; z 03 października 2012 r. II CSK 312/12, Lex nr 1250563). Jednostkowe orzeczenia, w których przyjęto szerszy zakres związania, obrazują pewne wahania występujące przy wykładni art. 365 § 1 k.p.c., lecz pozostają na uboczu głównego, dominującego nurtu orzecznictwa (zob. m.in. wyrok SN z 19 października 2012 r. V CSK 485/11, Lex nr 1243099).\nPochylając się nad żądaniem ustalenia nieważności Umowy w kontekście interesu prawnego, zdaniem Sądu, powodowie mimo równoległego wystąpienia z powództwem o świadczenie, posiadają interes prawny w wytoczeniu powództwa o ustalenie nieważności umowy kredytowej. Wyrok w sprawie o świadczenie nie usunie bowiem niepewności w zakresie wszelkich skutków prawnych, jakie wynikają lub mogą wyniknąć w przyszłości ze stosunku prawnego, którego istnienie strona powodowa kwestionuje (w tym zakresie porównaj między innymi wyrok SN z 08 marca 2001 r. I CKN 1111/00, Lex nr 1168032; wyrok SN z 27 stycznia 2004 r. II CK 387/02, Lex nr 391789; wyrok SN z 21 marca 2006 r. V CSK 188/05, Lex nr 1104890). Mimo, że powodowie wraz z tymże żądaniem formułowali roszczenie o zapłatę zwrotu całości uiszczonych na rzecz pozwanego rat kapitałowo-odsetkowych, powodowie w przypadku stwierdzenia nieważności łączącego strony stosunku prawnego w dalszym ciągu zobowiązani byliby do zwrotu świadczenia otrzymanego od pozwanego bez podstawy prawnej. Wybiegając nieco z dalszymi rozważaniami, trzeba zwrócić uwagę, że podstawę zwrotu wzbogacenia stanowi, co prawda art. 410 § 2 k.c., ale § 1 tego artykułu wskazuje, że przepisy poprzedzające, tj. art. 405–409 k.c., mają zastosowanie również przy nienależnym świadczeniu (zob. wyrok SN z 17 czerwca 2016 r., IV CSK 658/15, Lex nr 2069453). Tradycyjnie przyjmuje się, że zobowiązanie z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia powstaje w razie spełnienia następujących przesłanek: wzbogacenia, zubożenia, związku między wzbogaceniem i zubożeniem oraz braku podstawy prawnej wzbogacenia. Korzyścią majątkową (wzbogaceniem) w rozpoznawanym przypadku jest zwiększenie aktywów – uzyskanie prawa majątkowego (sumy pieniężnej). Trzeba zauważyć, że jeżeli Umowa nie wiązałaby stron, to świadczenie nienależne w pierwszej kolejności spełnił pozwany, uruchamiając kredyt w wysokości 550 000,00 zł. Z uwagi na równowartość dokonanych przez Kredytobiorcę spłat – 223 691,60 zł, należałoby przyjąć, że to strona powodowa byłaby w dalszym ciągu zobowiązana do zwrotu pozwanemu nienależnie spełnionego świadczenia. To powodowie pozostawaliby w dalszym ciągu wzbogaceni kosztem pozwanego. Wszelkie płatności dokonane przez powodów, należałoby więc traktować jako zwrot nienależnego świadczenia otrzymanego od pozwanego – stron nie wiązałby bowiem żaden stosunek prawny, którego treść odraczałaby w czasie termin zwrotu świadczenia. Mimo, że żądanie powodów o zapłatę oparte na przesłankowej nieważności Umowy podlegałoby oddaleniu, strona powodowa dzięki sądowemu stwierdzeniu nieważności Umowy w sentencji wyroku, zyskiwałaby jasność i przejrzystość w zakresie swojej sytuacji prawnej wynikającej z kwestionowanej Umowy kredytu oraz wysokości wzajemnych rozliczeń z Bankiem.\nDo podobnych do powyższych wniosków w kontekście badania interesu prawnego w rozumieniu art. 189 k.p.c. należy dojść w przypadku żądania ewentualnego. Nawet w przypadku wystąpienia z powództwem o świadczenia już spełnione przez Kredytobiorców, powodów wiązać będzie w dalszym ciągu, sporna umowa kredytowa. Moc wiążąca wyroku o świadczenie nie będzie rozciągać się na pozostałe raty kredytowe. Powodowie jako Kredytobiorcy w dalszym ciągu będą uiszczać na rzecz pozwanego Banku miesięczne raty kredytowe na warunkach określonych w Umowie oraz aneksie do tejże Umowy. Powództwo o zapłatę obejmować może wyłącznie wniesione już przez powodów raty kredytowe, nie dotyczy kolejnych (przyszłych) zobowiązań, które Kredytobiorcy będą obowiązani uiścić na rzecz Banku. Trzeba powtórzyć, iż zasadniczym celem dla którego powodowie zdecydował się na wystąpienie o ochronę swych materialnoprawnych roszczeń do sądu, jest podważenie podstaw umownych zarówno dla wniesionych już rat kredytowych jak i rat których termin wymagalności jeszcze nie nastąpił. Inaczej rzecz ujmując, w ocenie Sądu, wyrok w sprawie o zapłatę, definitywnie nie zakończyłby powstałego między stronami umowy kredytu sporu – w zakresie rat których termin zapadalności jeszcze nie nastąpił.\nW tym stanie rzeczy, fakt niepewności stanu prawnego powodujący potrzebę uzyskania ochrony prawnej w niniejszej sprawie uznać należy za niewątpliwy oraz obiektywny. Umowa kredytu zawiera postanowienia dotyczące mechanizmu indeksacji, które potencjalnie mogą być abuzywne. W wypadku ich abuzywności powstaje uzasadniona obiektywnie wątpliwość, czy strony są związane pozostałymi postanowieniami umowy i czy umowa dalej powinna być wykonywana, czy też ich eliminacja powoduje niemożność wykonywania całej umowy i w rezultacie jej nieważność. Umowa została zawarta na 480 miesięcy, zatem jej wykonywanie to perspektywa jeszcze kilkudziesięciu lat. Powodowie w granicach żądania określonych w petitum pozwu (art. 187 k.p.c. w zw. z art. 321 k.p.c.) mają prawo do uzyskania odpowiedzi na pytanie w jakim zakresie i na jakich warunkach powinni ją wykonywać. Najlepszą drogą prawną uzyskania odpowiedzi na te pytania, rozwiania istniejących wątpliwości, jest powództwo o ustalenie. Merytoryczne rozpoznanie roszczeń powodów zgłoszonych w niniejszym postępowaniu, zakończy definitywnie powstały między stronami spór co najmniej w tym sensie, iż rozstrzygnie o tym czy powodowie na podstawie przedmiotowej Umowy są obowiązani do określonych świadczeń pieniężnych na rzecz pozwanego przez kolejne lata, do końca okresu obowiązywania Umowy kredytowej.\nSąd, w składzie rozpoznającym sporne żądania, nie podziela twierdzeń powodów, jakoby Umowa kredytu indeksowanego do CHF była sprzeczna z prawem, tudzież zmierzała do obejścia prawa lub też była sprzeczna z naturą umowy kredytu bankowego (art. 58 § 1 k.c.), czy też była sprzeczna z zasadami współżycia społecznego (art. 58 § 2 k.c.). Także ewentualne stwierdzenie abuzywności wskazywanych przez powodów klauzul indeksacyjnych nie prowadzi do sytuacji w której Umowa kredytowa nie mogłaby zostać wykonana w pozostałym zakresie, prowadząc do nieważności czynności prawnej.\nStrona powodowa wskazując na bezwzględną nieważność Umowy z powodu jej sprzeczności z prawem, zasadą nominalizmu, a także naturą umowy kredytu bankowego, wywodziła, iż kredytobiorca na mocy umowy kredytu zobowiązany jest do zwrotu bankowi ściśle określonej kwoty środków, którą wyznacza kwota kapitału udostępnionego i wykorzystanego przez kredytobiorcę. W konsekwencji, odwołując się do art. 358 1 § 2 k.c. oraz art. 69 Prawa bankowego, powódka stała na stanowisku wedle którego, jeżeli kwota kredytu została w umowie o kredyt wyrażona w złotych polskich, to spełnienie świadczenia przez kredytobiorcę również powinno nastąpić poprzez zapłatę sumy nominalnej w walucie złoty polski.\nPowodowie przytaczając argumentację w omawianej części, mylnie utożsamiają pojęcie kwoty udzielonego kredytu z ekonomiczną siłą nabywczą udostępnianego przez bank kapitału. W zakresie umowy kredytu indeksowanego także dochodzi do wydania sumy kredytu kredytobiorcy i zwrotu wykorzystanej sumy kredytu z reguły w ratach kredytowych w dłuższych odcinku czasowym. Dla kredytobiorcy istotne znaczenie ma z reguły wysokość rat spłacanych w poszczególnych okresach ich spłat. Kredytobiorca zwraca kredytodawcy wykorzystaną sumę kredytu, przy czym w związku z kursem waluty obcej suma ta może być wyższa bądź niższa odpowiednio do relacji do waluty obcej, gdyż suma wykorzystana w dniu wykonywania umowy kredytu może mieć inną wartość rynkową w wyniku indeksacji walutowej. Innymi słowy, kredytobiorca może być zobowiązany do zwrotu bankowi sumy pierwotnie wykorzystanego kredytu, ale taka wykorzystana suma - w całości lub części - może mieć inną (wyższą bądź niższą) wartość rynkową w okresie spłaty kredytu (zob. m.in. wyrok SN z 22 stycznia 2016 r., I CSK 1049/14, LEX nr 2008735).\nW powołanym świetle za chybiony uznać należało także zarzut strony powodowej wskazującej, że umowa kredytu indeksowanego jest czynnością nieistniejącą, gdyż nie doszło do uzgodnienia przez strony essentialia negotii umowy kredytu, w tym przede wszystkim kwoty kredytu. Kwota kredytu została ściśle oznaczona w §2 ust. 1 Umowy. Trudno więc mówić w tym przypadku o braku konsensusu stron w omawianym zakresie. Strony określiły również sposób określania salda zadłużenia oraz spłaty kredytu poprzez odwołanie się do kursów franka szwajcarskiego. Formułując przedmiotowy zarzut powodowie zdają się nie dostrzegać, iż art. 69 Prawa bankowego nie zawiera takiego elementu jak precyzyjne określenie kosztów, ceny kredytu, w sposób ferowany w pozwie i dalszych pismach procesowych. Już z uwagi na zastosowanie zmiennej stopy oprocentowania, jest to niemożliwe nawet w klasycznych umowach kredytu złotowego. W umowie kredytu indeksowanego dodatkowym elementem „zmiennym” jest kurs waluty indeksacyjnej na przestrzeni czasu. Strony w tym Kredytobiorca godził się jednak na jego wprowadzenie (przeliczenie kwoty udzielonego kredytu w złotych na saldo zadłużenia w walucie frank szwajcarski, spłata zadłużenia wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu raty w CHF na PLN) w zamian zastosowania niższego oprocentowania opartego na stopie referencyjnej „LIBOR”, o czym świadczą jasno i dobitnie oświadczenia o ryzyku walutowym podpisane przez powodów przed zawarciem Umowy. Kwestia tego w jaki sposób Bank określał finalnie kursy waluty indeksacyjnej, nie podlegała ocenie w ramach zarzutów ogólnych, dopuszczalności zastosowania przez strony, kwestionowanej obecnie przez powodów na skutek obiektywnego wzrostu waluty CHF konstrukcji prawnej kredytu indeksowanego, o czym szerzej w dalszej części uzasadnienia.\nSąd zważywszy na treść łączącego strony stosunku zobowiązaniowego, nie aprobuje także zastrzeżeń powodów, odnoszących się do funkcji odsetek od pożyczonego kapitału. Formułując tenże zarzut, Kredytobiorca w dalszym ciągu nie dopuszcza do siebie myśli, iż sporny kredyt został udzielony w walucie polskiej jednakże jego spłata następuje poprzez odniesienie do waluty indeksacyjnej. Co za tym idzie odsetki zgodnie z Umową kalkulowane są od kwoty faktycznego zadłużenia przeliczonego za pośrednictwem waluty indeksacyjnej. Miesięczna rata wyrażona w CHF – przeliczona następnie na złotówki, składa się z części kapitałowej i odsetkowej. Pierwsza część pomniejsza saldo udostępnionego kapitału (zgodnie z przyjętym harmonogramem). Druga natomiast ze wskazanych części składowych miesięcznej raty, naliczana jest od kwoty faktycznego zadłużenia (które z zapłatą każdej kolejnej części raty kapitałowej ulega pomniejszeniu) z uwzględnieniem faktycznej liczby dni w danym miesiącu kalendarzowym. Ten aspekt konstrukcji umowy i zarzutów powodów należy postrzegać w kontekście zmiany siły nabywczej pieniądza, która jest wpisana w istotę umowy kredytu indeksowanego.\nPoza zarzutami stricte prawnymi opartymi na treści art. 58 § 1 k.c. strona powodowa w celu wykazania zasadności omawianych roszczeń wskazywała również na sprzeczność Umowy z zasadami współżycia społecznego (art. 58 § 2 k.c.).\nPrzed przystąpieniem do oceny kwestionowanej umowy pod kątem klauzuli generalnej zawartej w art. 58 § 2 k.c. należy nadmienić, że zarzuty odnoszące się do sprzeczności konstrukcji Umowy w ogólności jako sprzecznej z zasadami współżycia społecznego trzeba oddzielić od zarzutów mogących wypełniać dyspozycję art. 385 1 i nast. k.c. W przeważającym zakresie judykatura oraz doktryna opowiedziała się za tym, aby w sytuacji kolizji art. 58 k.c. i 385 1 k.c. dać pierwszeństwo drugiemu z rzeczonych przepisów traktując go jako lex specialis w zakresie ochrony konsumenckiej, względem ogólnych regulacji kodeksowych. W ocenie Sądu pogląd ten należy uznać za słuszny tak w rozpoznawanym przypadku jak i w ogólności. Za trafnością przedstawionej tezy przemawia przede wszystkim fakt, że wynikająca z art. 385 1 §1 k.c. sankcja bezskuteczności klauzuli ma działanie ochronne dla konsumenta i jest dla niego obiektywnie korzystniejsza aniżeli sankcja nieważności wynikająca z art. 58 k.c. Szczególna regulacja dla umów konsumenckich, w odróżnieniu od reguł ogólnych, nie przewiduje bowiem możliwości oceny, czy przedsiębiorca bez niedozwolonych postanowień zawarłyby daną umowę z konsumentem. W ten sposób nieuczciwy przedsiębiorca pozbawiany jest jednego z koronnych argumentów, którym mógłby się posłużyć w przypadku zastosowania pierwszeństwa reguł ogólnych wynikających z art. 58 § 3 k.c., co podważało by sens wprowadzenia do porządku prawnego ochrony konsumenckiej. Bezskuteczność klauzuli umownej oznacza bowiem, że przedsiębiorca ma obowiązek wykonania kontraktu pomimo tego, że została z niego „usunięta” niedozwolona klauzula. W ten sposób konsument jest chroniony przed upadkiem całej umowy a przedsiębiorca ponosi ryzyko stosowania we wzorcu niedozwolonych postanowień, w myśl zasady „czyj zysk tego ryzyko”.\nNa gruncie art. 58 § 2 k.c., „zasadami współżycia społecznego” określane są najogólniej rzecz ujmując obowiązujące między ludźmi reguły postępowania, które są oceniane, aksjologicznie, a nie wyłącznie prawnie. Odwołują się one do powszechnie uznawanych w całym społeczeństwie lub też w danej grupie społecznej wartości i ocen właściwego, uczciwego zachowania. W płaszczyźnie stosunków kontraktowych zasady te wyrażają się istnieniem powszechnie akceptowanych reguł prawidłowego zachowania się wobec klienta. Przedmiotową klauzulę należy utożsamiać z dobrymi obyczajami, uczciwością, która w branży usług bankowych winna przejawiać się w zaufaniu klientów do takich instytucji i rzetelnym ich informowaniu o treści, prawdopodobnych skutkach zawieranych umów.\nStrona powodowa w ramach omawianego zarzutu powoływała się w pierwszym rzędzie na czerpanie przez pozwanego nadmiernych korzyści z Umowy, brak ekwiwalentności świadczeń poprzez wbudowanie do umowy kredytowej mechanizmu indeksacji. Sąd nie podziela tychże zarzutów. Umowa kredytu bankowego czy też pożyczki z natury rzeczy nie zakłada istnienia ekwiwalentności świadczeń. Po wtóre ocena argumentacji poruszanej przez powodów może ulegać zmianom w zależności od aktualnego kursu waluty indeksacyjnej. Skoro strona powodowa wskazuje, że Umowa była sprzeczna z zasadami współżycia społecznego ex tunc to ocena podnoszonych zarzutów powinna następować według stanu z dnia zawarcia spornego stosunku prawnego. Kwestionowana obecnie Umowa, w momencie jej zawarcia była niewątpliwie korzystna dla powodów o czym świadczy wiedza powszechna – ówcześnie niski kurs CHF. Zważywszy na wynik postępowania dowodowego trudno mówić również o akcentowanym przez powodów nadmiernych, ponad przeciętnych zyskach Banku. Jak pokazała symulacja przedstawiona przez biegłego sądowego na zlecenie Sądu, wysokość wynagrodzenia Banku z tytułu wykonywania spornej Umowy, jest niższa aniżeli przy tożsamych parametrach Umowy, ale z zastosowaniem stawek WIBOR 3M. Co więcej dzięki stosowaniu niższej stopy referencyjnej, powodowie w porównaniu do klasycznego kredytu złotowego, uiścili kilkukrotnie niższe odsetki umowne, spłacając przede wszystkim saldo zadłużenia wyrażone w CHF. Wartość ekonomiczna przedmiotowego salda w przeliczeniu na złote polskie, nie może być przy ocenie omawianego zarzutu decydującym wyznacznikiem, gdyż te ulega zmianie wraz ze zmianami kursu waluty indeksacyjnej na przestrzeni czasu. Dodatkowym wynagrodzeniem jest stosowanie niejednorodzajowych kursów CHF przy uruchomieniu i spłacie kredytu, spread walutowy. Ten element stanu faktycznego, z wyłożonych wyżej przyczyn podlega jednak ocenie pod kątem ewentualnej abuzywności, a nie w ramach zarzutów ogólnych. Obiektywny, globalny wzrost czy też spadek kursu waluty obcej, niezależny od stron nie może być uznany za naruszający zasadę równości stron, czy też ekwiwalentności.\nW kontekście oceny danego stosunku prawnego pod kątem dyspozycji art. 58 § 2 k.c., istotnym może pozostawać, to czy profesjonalny podmiot poinformował swojego klienta o ryzyku związanym z takim a nie innym ukształtowaniem stosunku prawnego zaoferowanego klientowi. Czy w konkretnych okolicznościach faktycznych, przeciętny klient, obiektywnie rzecz ujmując winien zdawać sobie sprawę z ryzyka jakie może nieść umowa o określonej treści. Klauzula zasad współżycia społecznego w stosunkach kontraktowych nie ma nieograniczonych granic. Zdaniem Sądu kontrahent który zdawał sobie sprawę z ryzyka kontraktowego (albo powinien zdawać sobie z niego sprawę przy zachowaniu staranności wymaganej od człowieka należycie dbającego o swoje interesy), a mimo to podjął decyzję o zawarciu umowy o określonej treści, nie może powoływać się w związku z realizacją niekorzystnego scenariusza (globalnego wzrostu waluty indeksacyjnej), na nieważność kontraktu ze względu na naruszenie zasad współżycia społecznego. Jedną z podstawowych zasad prawa cywilnego jest ponoszenie odpowiedzialności za podejmowane zobowiązania. Omawiana klauzula generalna, nie może sprowadzać się do bezwiednego narzędzia uwalniającego jedną ze stron kontraktu od podjętego ryzyka kontraktowego o którego wystąpieniu klient miał wiedzę i które akceptował w momencie zawierania umowy.\nPowodowie wielokrotnie wskazywali, że bank jest instytucją zaufania publicznego, w związku z czym ciążą na nim dodatkowe obowiązki informacyjne. Nawet jednak w takim przypadku, zdaniem Sądu nie zwalnia to klienta z obowiązku podejmowania przemyślanych decyzji, zwłaszcza gdy w rachubę wchodzą wysokie kwoty zobowiązania, których spłata rozłożona jest na kilkanaście lat.\nW ocenie Sądu, w realiach niniejszego postępowania, strona powodowa jako Kredytobiorca otrzymała bardzo rozbudowaną informację o cechach charakterystycznych umowy kredytu złotowego indeksowanego kursem franka szwajcarskiego, mechanizmów działania tejże umowy, powiązania wysokości salda zadłużenia, wysokości raty od aktualnego kursu waluty indeksacyjnej. Dodatkowo powodowie w okresie zawierania Umowy byli osobami w średnim wieku, o odpowiednim poziomie doświadczenia życiowego, wykształconymi, zawierającymi już wcześniej umowy kredytowe (vide: wniosek kredytowy). W tej sytuacji obecne twierdzenia, iż Kredytobiorca nie zdawał sobie sprawy z tego jak działa kredyt indeksowany do waluty obcej, powodowie nie zdawali sobie sprawy z ryzyka walutowego są zupełnie niewiarygodne nie tylko w kontekście wyniku postępowania dowodowego, ale także w kontekście zasad doświadczenia życiowego i logiki.\nZmiana kursu waluty, co do zasady mieści się w ryzyku kontraktowym, bowiem jest faktem powszechnie znanym, że kurs waluty nie jest wartością stałą, lecz zmienną, zależną od bardzo wielu czynników w gospodarce i polityce. Jak słusznie skonstatował Sąd Najwyższy w wyroku z 24 maja 2012 r. (II CSK 429/11) „biorący kredyt, zwłaszcza długoterminowy z przeliczeniem zobowiązań okresowych (rat spłacanego kredytu) według umówionej waluty (klauzula walutowa) ponosi ryzyko polegające albo na płaceniu mniejszych rat w walucie kredytu, albo większych, niż to wynika z obliczenia w tej walucie, gdyż na wysokość każdej raty miesięcznej wpływa wartość kursowa waluty kredytu w stosunku do waluty waloryzacji tego kredytu”. W ocenie Sądu wzrost lub spadek kursu waluty obcej, nie jest okolicznością niezwykłą czy też wyjątkową. To, że powodowie prawdopodobnie liczyli na to, iż kurs CHF nie wzrośnie powyżej określonego poziomu, nie może wpisywać się w zasadność omawianego zarzutu.\nBadając sporny stosunek prawny Sąd podziela natomiast, co do zasady, zarzuty powodów wskazujących na abuzywność klauzul indeksacyjnych, w zakresie w jakim Umowa kredytu przewiduje stosowanie kursów niejednorodzajowych, wprowadzając dowolność Banku w kształtowaniu tabeli kursowej w oparciu o którą wyliczane jest zobowiązanie stron.\nW niniejszej sprawie nie było wątpliwości, iż stronami umowy kredytowej jest przedsiębiorca – Bank oraz konsument w rozumieniu art. 22 1 k.c. – powodowie. Bez wątpienia kwestionowane klauzule zawarte zostały we wzorcu umowy sporządzonym przez pozwanego. Ciężar wykazania, iż ww. klauzule (ich treść) były indywidualnie uzgodnione z powódką spoczywał na stronie pozwanej, jako wywodzącej z tego twierdzenia skutki prawne (art. 385 1§4 k.c.). Strona pozwana w tym zakresie żadnego dowodu nie przeprowadziła. Sam fakt wyboru jednego spośród gotowych wzorców umów kredytowych nie stanowi jeszcze o możliwości przyjęcia, iż umowa była indywidualnie negocjowana (na gruncie oceny abuzywności wzorca, należy odróżnić świadomość strony zawarcia w umowie określonego postanowienia, od samej możliwości negocjowania jego treści).\nZdaniem Sądu, przywołane przez powodów klauzule umowne nie dotyczyły także głównych świadczeń stron w rozumieniu art. 385 1§1 k.c. (przesłanka negatywna abuzywności). W tym zakresie odwołać należy się do argumentacji przedstawionej przez Sąd Najwyższy w wyroku z 22 stycznia 2016 r., I CSK 1049/14 (Lex nr 2008735), którą Sąd podziela. Pojęcie głównego świadczenia stron należy rozumieć wąsko, w nawiązaniu do pojęcia elementów przedmiotowo istotnych danego stosunku prawnego. Powołane klauzule nie określają bezpośrednio świadczenia głównego, a wprowadzają jedynie umowny reżim jego podwyższenia. Świadczenia główne stron zostały w umowie kredytowej, są nimi kwota udostępnionego kapitału wyrażona w złotych polskich oraz obowiązek spłaty kredytu wraz z odsetkami oraz innymi zobowiązaniami wynikającymi z umowy kredytu. Mechanizm indeksacji, nie określa bezpośrednio świadczeń głównych, tylko wprowadza mechanizm ich podwyższenia (lub obniżenia), zależnie od wysokości kursu waluty obcej.\nW ocenie Sądu, abuzywność wskazywanych przez powodów postanowień umownych: §7 ust. 4 Regulaminu, §9 ust. 2 Regulaminu, §13 ust. 7 Regulaminu przejawia się po pierwsze w tym, że klauzule te nie odwoływały się do ustalanego w sposób obiektywny kursu CHF, do obiektywnych wskaźników, na które żadna ze stron nie miała wpływu, lecz pozwalały w rzeczywistości pozwanemu kształtować ten kurs w sposób dowolny, wedle swej woli w zakresie wysokości spreadu walutowego przez Zarząd pozwanego Banku. Na mocy przywołanych postanowień, pozwany Bank mógł jednostronnie i arbitralnie, a przy tym w sposób wiążący, modyfikować wskaźnik, według którego obliczana była wysokość zobowiązania Kredytobiorcy, a tym samym mógł wpływać na wysokość świadczenia powodów. Przyznanie sobie przez pozwanego prawa do jednostronnego regulowania wysokości rat kredytu indeksowanego kursem CHF poprzez samodzielne wyznaczanie w Tabelach kursowych, kursu kupna oraz sprzedaży franka szwajcarskiego – dowolnego kształtowania wysokości tzw. spreadu przy jednoczesnym pozbawieniu konsumenta jakiegokolwiek wpływu, bez wątpienia narusza jego interesy i jest sprzeczne z dobrymi obyczajami.\nPomiędzy stronami przedmiotowej Umowy zakłócona została w te sposób równowaga kontraktowa, albowiem treść kwestionowanych postanowień umożliwiała Bankowi jednostronne kształtowanie sytuacji konsumenta w zakresie wysokości jego zobowiązań wobec Banku. Waloryzacja rat kredytu udzielonego na podstawie umowy o kredyt hipoteczny odbywała się w oparciu o Tabele kursowe sporządzane przez pozwanego, będące jego wewnętrznym dokumentem i to uprawnienie Banku do określania wysokości kursu CHF nie doznawało żadnych formalnie uregulowanych ograniczeń (takowych przynajmniej nie ujawniono w treści Umowy, nie mogły być więc egzekwowalne przez kredytobiorców). Umowa o kredyt hipoteczny nie precyzuje sposobu ustalania kursu wymiany walut wskazanego w Tabeli Kursów Banku. W szczególności postanowienia Umowy nie przewidują wymogu, aby wysokość kursu ustalanego przez Bank pozostawała w określonej relacji do aktualnego kursu CHF ukształtowanego przez rynek walutowy. Bank może wybrać dowolne kryteria ustalania kursów, niekoniecznie związane z aktualnym kursem ukształtowanym przez rynek walutowy i miał możliwość uzyskania korzyści finansowych stanowiących dla kredytobiorcy dodatkowe koszty kredytu, których oszacowanie nie jest możliwe ze względu na brak oparcia zasad ustalania kursów wymiany o obiektywne i przejrzyste kryteria. Kursy wykorzystywane przez Bank nie są kursami średnimi, lecz kursami kupna i sprzedaży, a więc z zasady zawierają wynagrodzenie - marżę Banku za dokonanie transakcji kupna lub sprzedaży, której wysokość była zależna tylko i wyłącznie od woli pozwanego.\nPrzedstawionej konstatacji, w zakresie abuzywności indeksacyjnych postanowień umownych, nie przekreśla przy tym fakt zawarcia przez strony w toku wykonywania Umowy kredytowej Aneksu, wyłączającego na dalszym etapie spłaty zobowiązania kredytowego, abuzywne postanowienia. W ocenie Sądu rzeczony Aneks w żaden sposób nie przywrócił równowagi kontraktowej naruszonej na skutek stosowania do dnia jego zawarcia klauzul abuzywnych we wzajemnych rozliczeniach. Przede wszystkim kontrola incydentalna wzorca umownego obejmuje stan rzeczy obowiązujący w momencie zawierania danej umowy, co wynika już z literalnej treści art. 385 2 k.c. O tym, iż zawarcie przez strony umowy kredytowej aneksów wyłączających z jej treści niedozwolone klauzule umowne nie pozbawia sądu możliwości badania abuzywności wzorców umownych, przesądziła także uchwała  Sądu Najwyższego z 20 czerwca 2018 r., w sprawie III CZP 29/17 (Legalis nr 1786276).\nW powyższym świetle, zwrócić należy także uwagę, iż zawarcie przez strony Aneksu nr 1, nie „konwalidowało” negatywnych skutków abuzywności ww. postanowień umownych przede wszystkim na dzień uruchomienia kredytu (zastosowania klauzuli waloryzacyjnej – ustalenia wysokości zobowiązania Kredytobiorcy w walucie obcej CHF po kursie kupna określonym w tabeli Banku) oraz w zakresie spłaty rat kapitałowo-odsetkowych (ustalenie wysokości rat z zastosowaniem kursu sprzedaży CHF w tabeli Banku) do momentu wejścia w życie Aneksu.\nZważywszy na zakres niniejszego postępowania zakreślony w petitum pozwu (art. 187 k.p.c. w zw. z art. 321 k.p.c.), należało rozważyć, przede wszystkim, nieważność Umowy. Koncepcję nieważności umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej, wynikająca z eliminacji klauzul waloryzacyjnych Sąd odrzuca. Jest ona bowiem sprzeczna przede wszystkim z zasadą trwałości umów wyrażoną w art. 385 1 § 2 k.c. Przepis ten stanowi, iż konsumenta nie wiążą (ex tunc i ex lege) tylko postanowienia niedozwolone. W pozostałym zakresie umowa nadal obowiązuje. Przy wykładni art. 385 1 i nast. k.c., nie można zapominać, że regulacja zawarta w art. 385 1 -385 3 k.c., stanowi wyraz implementacji w prawie polskim przez ustawodawcę prawa unijnego w postaci dyrektywy nr 93/13/EWG z 5 kwietnia 1993 r. o nieuczciwych warunkach w umowach konsumenckich (Dz. Urz. WE z 1993 r. L 95, s. 29). Jakkolwiek po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej pierwszeństwo ma zastosowanie prawa europejskiego w razie, gdy zachodzi sprzeczność pomiędzy przepisami prawa krajowego a prawa unijnego, to jednakże w sytuacji, gdy odpowiednie normy prawa krajowego, tak jak w przypadku wskazanych przepisów, stanowią wyraz dokonanej już implementacji prawa wspólnotowego, stosować należy te właśnie przepisy prawa krajowego. Źródeł trwałości umowy ustanowionej w art. 385 1 § 2 k.c. należy więc upatrywać również w dyrektywie 93/13/EWG. Zasadniczym celem dyrektywy jest osiągnięcie efektu, by nieuczciwe warunki umów nie były zamieszczane w umowach zawieranych z konsumentami (zob. preambułę oraz art. 6 ust. 1 dyrektywy). Jeżeli natomiast takie warunku znajdą się już w umowie konsumenckiej, nie powinny być wiążące dla konsumenta. Umowa jednak powinna dalej obowiązywać strony zgodnie z zawartymi w niej postanowieniami, jeżeli jest to możliwe po wyłączeniu z niej nieuczciwych warunków.\n3) lukę powstałą po usunięciu z umowy klauzul nieuczciwych powinny wypełnić krajowe przepisy dyspozytywne – dopiero w braku takich przepisów i po stwierdzeniu przez sąd, że umowa, z której usunięto postanowienia niedozwolone, nie może ze względów prawnych nadal obowiązywać, dopuszczalne jest stwierdzenie nieważności całej umowy konsumenckiej (zob. wyrok TSUE z 30 kwietnia 2014 r. w sprawie C-26/13 (...), Legalis nr 1824084);\nZdaniem Sądu, należy także uważniej pochylić się nad kwestią rozumienia pojęcia „upadku umowy z korzyścią dla konsumenta”, które jest postrzegane przez konsumentów jak również część judykatury oraz doktryny zbyt dosłownie, ograniczając się do prostego, subiektywnego rachunku ekonomicznego, w zupełnym oderwaniu od celów wprowadzenia uregulowań chroniących konsumentów oraz przepisów prawa. Celem szeroko rozumianego prawa konsumenckiego jest przede wszystkim przywrócenie równowagi praw i obowiązków umowy, której równowaga została zakłócona na skutek nadużycia przez przedsiębiorcę swojej dominującej pozycji. Ochrona konsumenta nie może jednak prowadzić do sytuacji w której w imię bezrefleksyjnej ochrony, przyjmowane są rozwiązania, które prowadzą do nadmiernego i bezkrytycznego uprzywilejowania konsumenta, kosztem przedsiębiorcy. Rozumienie pojęcia „upadku umowy z korzyścią dla konsumenta” nie może odbiegać od zasadniczych zadań dyrektywy nr 93/13/EWG. Nie można kierować się jedynie subiektywnym interesem konsumenta, w sytuacji gdy mimo wyłączenia abuzywnych postanowień umowa nadaje się do wykonania, tudzież możliwe jest zastosowanie przepisów dyspozytywnych. Interes ekonomiczny konsumenta – w tym przypadku rozumiany jako wykorzystanie udostępnionego kapitału na określony cel i co najwyżej zwrot kapitału kredytu, nie może być w omawianym przypadku decydujący. Dlatego też w ocenie Sądu należy przyjąć kryterium obiektywne pojęcia „upadku umowy z korzyścią dla konsumenta”. Winno ono sprowadzać się do zbadania czy dane postanowienie umowne, które zostało uznane za abuzywne cechuje obiektywnie taka doniosłość, że jego eliminacja zmusiłaby konsumenta do wykonania czynności prawnej, z której w normalnych warunkach wolałby zrezygnować.\nBacząc na zaprezentowane rozważania, na marginesie należy dodać, że Sąd w składzie rozpoznającym żądanie powodów, absolutnie nie podziela opinii wyrażonej przez Rzecznika Generalnego TSUE celem odpowiedzi na pytanie sformułowane przez inny skład orzekający Sądu Okręgowego w Warszawie, zwłaszcza w części wskazującej na to, iż wyłącznie do konsumenta prowadzącego spór sądowy, zależy wybór tego, czy umowa upadnie czy też będzie kontynuowana w pozostałym zakresie. W ocenie Sądu, w składzie rozpoznającym roszczenie powodów, pogląd Rzecznika Generalnego stoi w tym zakresie w sprzeczności z wyłożonymi powyżej celami dyrektywy nr 93/13/EWG, przepisami krajowymi dostosowanymi do wymogów tejże dyrektywy, ingerując nadmiernie w równowagę kontraktową, zasadę trwałości umów, zwalniając w imię bezkrytycznej ochrony konsumenckiej, z całkowitej odpowiedzialności za świadomie zaciągane przez konsumentów zobowiązania. Ochrona konsumentów winna mieć również rozsądne granice. Upadek całej umowy, sankcja kredytu „darmowego” – możliwość korzystania z udostępnionego kapitału przez kilkanaście lat, godzi w elementarne zasady prawa zobowiązań a także ogólne poczucie sprawiedliwości, zwłaszcza u kredytobiorców którzy wybrali przynajmniej z założenia „droższe” kredyty złotowe oprocentowane stawką WIBOR. Należy powtórzyć, iż sama idea i konstrukcja kredytów indeksowanych oraz denominowanych nie jest sprzeczna z prawem, czy też zasadami współżycia społecznego. Praktyką godzącą w dobre obyczaje w znaczeniu wąskim, jest wyłącznie wprowadzenie do tzw. „umów frankowych” niejednorodzajowych kursów wymiany CHF oraz umożliwienie Bankowi samodzielnego określania wysokości kursów kupna i sprzedaży tejże waluty w oparciu o które rozliczane są umowy.\nNależy zwrócić uwagę, iż zamiarem powodów było pozyskanie finansowania na określony w Umowie cel. Wyeliminowanie klauzul waloryzacyjnych, związanie Umową w pozostałym zakresie, obiektywnie rzecz ujmując nie sposób uznać, za postanowienia bez których powodowie zrezygnowaliby z zawarcia umowy kredytu hipotecznego. W powołanej sprawie P. i P., TSUE uznał na tle art. 6 ust. 1 dyrektywy 93/13, że wykluczone jest rekonstruowanie rzeczywistej lub hipotetycznej woli wyłącznie przedsiębiorcy co do ewentualnej rezygnacji z zawarcia umowy w celu ustalenia, czy stosunek umowny może dalej trwać bez klauzul abuzywnych, ale nie konsumentów. Wyeliminowanie z umowy kredytu, przedmiotowych klauzul walutowych, prowadziłoby do sytuacji polegającej na tym, że kredyt powodów udzielony w złotych polskich, spłacany byłby również w walucie polskiej, ze stałą marżą, ale niższą, zmienną stopą oprocentowania LIBOR 3M (wiedza powszechna). W związku z tym rodzi się zasadnicze pytanie: Czy w takiej sytuacji można obiektywnie przyjąć, że Umowa po eliminacji klauzul abuzywnych nie nadaje się do wykonania, Umowa w dalszym ciągu rażąco narusza interesy konsumenta i jako taka winna zostać w całości uznana za nieważną, gdyż jej wykonywanie jest niekorzystne dla kredytobiorcy będącego konsumentem? Odpowiedź na powyższe zapytanie wydaje się oczywista.\nZ uwagi na charakter łączącego strony stosunku prawnego, sposób wykonywania zobowiązania, trudno mówić w niniejszym przypadku także o ewentualnej utracie zaufania kredytobiorcy do kredytodawcy. Przedmiotem umowy kredytowej nie jest bowiem świadczenie usług z zakresu życia dnia codziennego, kupno miksera, czy też telewizora lecz najprościej rzecz ujmując udostępnianie i spłata udostępnionego kapitału. Na etapie wykonywania umowy kredytowej, do kontakt banku z kredytobiorcą w zasadzie nie zachodzi (o ile zobowiązanie jest terminowo spłacane), trudno więc mówić, aby element zaufania kredytobiorcy do kredytodawcy miał tu obiektywnie rzecz ujmując, dominujące, istotne znaczenie – mogące prowadzić do upadku całej umowy.\nNa marginesie należy dodać, iż nawet w przypadku uznania przedmiotowej Umowy kredytu za nieważną w całości, roszczenie o zapłatę sformułowane przez powodów ze względu na korelację pomiędzy kwotą przekazaną przez pozwanego, a kwotą zwróconą przez powodów podlegałoby oddaleniu.\nReasumując, część rozważań należy skonstatować, że po eliminacji klauzul indeksacyjnych strony łączy Umowa kredytu złotowego oprocentowanego zmienną stopą referencyjną LIBOR 3M oraz stałą marżą Banku. Postawiona teza daje asumpt do twierdzenia, iż powództwo ewentualne zasługiwało w całości na uwzględnienie, tak co do części odnoszącej się do żądania ustalenia bezskuteczności cytowanych postanowień umownych, jak również żądania zapłaty nadpłaconych kwot, po eliminacji niedozwolonych postanowień umownych.\nNadmienić należy, że Sąd uznał za zasadne wyeliminowanie z umowy kredytowej również postanowienia zawartego w §2 zd. 2 umowy wskazującego, iż „Kredyt jest indeksowany do waluty obcej CHF”. Mechanizm indeksacji zastosowany przez pozwanego został bowiem opisany w postanowieniach umownych (Regulaminie) uznanych przez Sąd za bezskuteczne do których w sposób oczywisty odsyła i nawiązuje §2 zd. 2 Umowy. Eliminacja z łączącego strony stosunku prawnego niedozwolonych klauzul umownych (indeksacyjnych), które pozostawały bezskuteczne, z pozostawieniem w akcie Umowy zapisu odnoszącego się do uregulowanej w Regulaminie indeksacji, czyniłoby ochronę prawną udzieloną powodom, jedynie połowiczną, nie prowadząc do definitywnego i ostatecznego rozstrzygnięcia sporu. Pamiętać przy tym należy, iż ocena abuzywności kwestionowanych postanowień umownych, dokonywana była na dzień zawarcia Umowy. Późniejsze zmiany w treści łączącego strony stosunku prawnego, nie wpływały na finalną ocenę Umowy oraz skutków wynikających z abuzywności klauzul waloryzacyjnych.\nW kontekście uwzględnionego roszczenia o zapłatę, na uwzględnienie nie zasługiwał podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia (3 lata). Zasądzone świadczenie nie jest przedawnione. Poszczególne comiesięczne spłaty stanowią zwrot należności kapitału i odsetek, w warunkach niniejszej Umowy, rozłożonego na raty, przez co jednak nie stają się świadczeniami okresowymi. Z uwagi na powyższe niezasadne jest stosowanie do rozliczenia nadpłat, żądanych od pozwanego jako świadczenia nienależnego, trzyletniego terminu przedawnienia, tym bardziej, iż podstawę roszczenia stanowi treść art. 405 k.c. w zw. z art. 410 § 2 k.c., do przedawnienia których zastosowanie znajduje podstawowy, 10 letni termin przedawnienia z art. 118 k.c.\nO odsetkach ustawowych za opóźnienie rozstrzygnięto na podstawie art. 481 k.c. w zw. z art. 455 k.p.c. Powodowie wystosowali do pozwanego w dniu 19 czerwca 2017 r. wezwanie do zapłaty (k. 58) w którym wnosili o zwrot całości uiszczonych kwot z tytułu umowy kredytu w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone pozwanemu 22 czerwca 2017 r. (k. 64). Tym samym o odsetkach ustawowych za opóźnienie od zasądzonego świadczenia orzeczono od 30 czerwca 2017 r.\nRoszczenie strony powodowej zawarte w pkt III pozwu – o zobowiązanie, podlegało w całości oddaleniu. Stanowi ono zbyt daleko idący wybieg ze strony powodów, powołujących się na nienależyte wykonanie zobowiązania w sytuacji gdy stan rzeczy z którym powodowie utożsamiają zasadność tegoż roszczenia jeszcze nie nastąpił i nie wiadomo czy w ogóle nastąpi. Skoro nie wystąpił jeszcze ze strony pozwanego stan nienależytego wykonania zobowiązania, tudzież naruszenia obowiązku wynikającego z art. 354 § 1 i 2 k.c., to brak jest podstaw do uwzględnienia tej części żądań.\nO kosztach procesu w zakresie roszczenia głównego orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu wyrażoną w art. 98 § 1 i 3 k.p.c. Strona powodowa uległa w całości pozwanemu wobec czego winna zwrócić mu poniesione koszty postępowania w poczet których należy włączyć koszty zastępstwa procesowego w kwocie 5 400,00 zł, koszty opłat sądowych od udzielonych pełnomocnictw – 51,00 zł (k. 214), koszty zastępstwa procesowego – 5 400,00 zł, zaliczka na poczet wynagrodzenia biegłego sądowego – 1 000,00 zł (k. 651) spożytkowana w całości (postanowienie z 06 maja 2019 r. – k. 805).\nO kosztach procesu w części odnoszącej się do roszczenia ewentualnego rozstrzygnięto w oparciu o art. 98 § 1 i 3. k.p.c. Na koszty poniesione przez stronę powodową złożyła się opłata skarbowa od dokumentów pełnomocnictw 34,00 zł, koszty zastępstwa procesowego – 5 400,00 zł, zaliczka na poczet wynagrodzeni biegłego sądowego – 2 000,00 zł (k. 565) – spożytkowana w całości (postanowienie z 05 października 2018 r. – k. 613). Przedmiotowe koszty nie obejmują opłaty sądowej od pozwu – 1 000,00 zł. Została ona bowiem uiszczona na poczet rozpoznania powództwa głównego – o ustalenie nieważności umowy i zapłatę, a w tej części powodowie w całości przegrali.\nSkarb Państwa poniósł koszty wynagrodzenia biegłego sądowego 2 745,52 zł (postanowienie z 05 października 2008 r. – k. 613), 551,42 zł (postanowienie z 06 maja 2019 r. – k. 805). W ocenie Sądu przedmiotowe koszty winny zostać poniesione przez strony po połowie tj. po 1 648,47 zł (3 296,94 zł : 2). Strony utrzymały się bowiem „co do zasady” ze swoimi żądaniami po połowie.\nZ powołanych względów, orzeczono jak w sentencji wyroku.\nDodano: 5 sierpnia 2019 , Opublikował(a): Anna Muchlia


Jak zostałem kibicem Leeds United\nJak zostałem kibicem Leeds United\nOpublikowano: 29 listopad 2013 | Makumb\nKażdy kibic Leeds United ma swoją własną, niepowtarzalną historię. Jeden został kibicem Pawi, bo ciotka z Anglii wysłała mu koszulkę United, ktoś inny zagrał w menedżera piłkarskiego i młodym składem The Whites zwojował nie tylko Premier League ale i Champions League, a jeszcze inny na przekór rodzicowi kibicowi klubu z Old Tratford postanowił kibicować ich odwiecznemu rywalowi.\nHistorii jest tyle ilu jest kibiców. Chcielibyśmy je poznać, dowiedzieć się czegoś więcej o naszych czytelnikach, a być może i o redaktorach serwisu.\nJeśli więc chciałbyś/chciałabyś podzielić się swoją historią z innymi kibicami Leeds United właśnie to miejsce zostało w tym celu stworzone.\nZapraszamy Was serdecznie do przesyłania nam swoich historii i (ewentualnie) zdjęć, a my ze swojej strony gwarantujemy, że w tym miejscu opublikujemy Waszą historię, jednocześnie publikując ją na naszym profilu na facebooku. Gotowe teksty prosimy przesyłać na adres mailowy: mail\nAby ułatwić Wam pisanie przedstawiamy historię jednego z naszych redaktorów (Makumba), który został poproszony o napisanie takiego tekstu na potrzeby serwisu www.leedsallover.com. Poniższy tekst jest tłumaczeniem tego, który ukazał się w języku angielskim na wyżej wymienionej stronie internetowej.\nMamy nadzieję, że wkrótce ta podstrona zapełni się innymi historiami kibiców Leeds United.\n- Kuba D.\n- Kuba T.


Dodane: 28-12-2016 09:41\nTagi: katowice Śląsk aplikacje internetowe aplikacje webowe Sieć internet www tworzenie aplikacje\nProblematyczne kwestie prawneO dobrym rozwiązaniu dla biznesuDrewniane podłogi - cyklinowanieCo do zaoferowania ma Hiszpania?Moving electric connectors? How it works?Skuteczne pozycjonowanieDentysta w KatowicachWykształcenie i praca w zawodzie geodety. Krótko i na tematUstalanie cenLeczenie zębów - temat rzekaCzym zajmują się geodeci?Kosmetyki z natury. O wodach różanych i olejkachKiedy opłaca się skorzystać z paneli słonecznych?About cleaning servicesCo musisz wiedzieć o produktach dla dzieciCzy warto zwiedzić Hiszpanię?Article about Białowieża forestBruk i wykończenie wokół budynkuLeczenie zębów, czyli stomatologia. Czego o niej nie wiesz?Jak zimować motor?Go for a tripO stomatologii, dentystach i zębachHi-tech in electrical servicesKomfort i ciepłoKrótko i na temat: PozycjonowanieCyklinowanie drewnianych podłógJak doczyścić dywan?O sprzątaniuMarketing drukowany Take care of your smile


CHEVROLET Aveo 1.4 Plus klm - Hatchback I 83KM (2004)\nCHEVROLET Aveo 1.4 Plus klm Hatchback I 83KM\nCHEVROLET Aveo 1.4 Plus klm Hatchback I 83KM (benzyna) (2004 - 2005)\nWersja była produkowana od 2004 do 2005 roku. CHEVROLET Aveo 1.4 Plus klm Hatchback I to klasa małe samochodów osobowych.\nMoc maksymalna wynosi 61 kW, a licząc w koniach mechanicznych moc wersji CHEVROLET Aveo 1.4 Plus klm Hatchback I wynosi 83 KM, co sprawia, że prędkość maksymalna wynosi 170 km/h, a przyśpieszenie do 100 km/h zajmuje 12,1 s. Silnik CHEVROLET Aveo 1.4 Plus klm Hatchback I jest rzędowy posiadający 4 cylindry o pojemności 1399 cm3. Na każdy cylinder w silniku CHEVROLET Aveo 1.4 Plus klm Hatchback I przypadają 2 zawory.\nCały układ napędowy CHEVROLET Aveo 1.4 Plus klm Hatchback I osiąga moment obrotowy 123 Nm. CHEVROLET Aveo 1.4 Plus klm Hatchback I posiada napęd przedni a typ paliwa na jaki jeździ CHEVROLET Aveo 1.4 Plus klm Hatchback I to benzyna.\nŚrednie spalanie CHEVROLET Aveo 1.4 Plus klm Hatchback I wynosi około 7,6 l na 100km. Warto nadmienić, że CHEVROLET Aveo 1.4 Plus klm Hatchback I posiada 5 drzwi, 5 siedzeń a bagażnik ma maksymalną pojemność wynoszącą 980 litrów. Wymiary samochodu: 1670 mm szerokości.\nOpinie o CHEVROLET Aveo 1.4 Plus klm Hatchback I 83KM (benzyna)\nRaporty spalania CHEVROLET Aveo 1.4 Plus klm Hatchback I 83KM (benzyna)\nDane techniczne CHEVROLET Aveo 1.4 Plus klm Hatchback I 83KM (benzyna)\nWymiary CHEVROLET Aveo 1.4 Plus klm Hatchback I 83KM (benzyna)\nWyposażenie CHEVROLET Aveo 1.4 Plus klm Hatchback I 83KM (benzyna)\nCena CHEVROLET Aveo 1.4 Plus klm Hatchback I 83KM (benzyna)\nlistopad 2004 - marzec 2005 43 010 PLN\nZdjęcia CHEVROLET Aveo 1.4 Plus klm Hatchback I 83KM (benzyna)\nCHEVROLET Avalanche 8.1 2500 Pickup I 8.0 340KM (benzyna)\nCHEVROLET Cruze 2.0 VDCi LT+ Sedan I 163KM (diesel)\nCHEVROLET Silverado 5.3 Extended Cab LT 4x4 aut Pickup 1500 I 295KM (benzyna)\nCHEVROLET Captiva 2.4 LT FWD Kombi III 167KM (benzyna)