Ewelina Kwit | BlogFCB.com - FC Barcelona, Barcelona, Blaugrana, Barca\nGdybyśmy zrobili ankietę wśród losowo wybranej grupy fanów piłki nożnej i poprosili ich o wskazanie najlepszej czy też najsilniejszej europejskiej ligi piłki klubowej, w ciemno można obstawiać, że zdecydowana większość bez mrugnięcia okiem wytypowałaby Premier League. Na szczycie listy wielu niewątpliwych zalet ligi angielskiej znajdziemy z pewnością mnogość nieprzeciętnie dobrych drużyn, co zapewnia wyrównany poziom rozgrywek. Do tego możemy dorzucić naturalną konsekwencję wielu dobrych ekip: zatrzęsienie meczów na porządnym poziomie, których wynik niezwykle trudno z góry przewidzieć. Mamy zatem na Wyspach, przynajmniej w teorii, więcej emocjonujących widowisk niż w La Liga czy Bundeslidze. Możemy usłyszeć z ust kibiców angielskich drużyn, że w rozgrywkach ich rodzimej ekstraklasy niczego nie można być pewnym, bo praktycznie każdy może ograć każdego, także benjaminek ekipę z pierwszego miejsca. Znakomite kluby to naturalnie całe zastępy utalentowanych piłkarzy, legendarnych trenerów oraz imponujące osiągnięcia na tle Europy i świata. Premier League jest specyficzna, sam styl gry na Wyspach różni się od tego prezentowanego chociażby na Półwyspie Iberyjskim. W Anglii gra się bardziej twardo, pojedynki między zawodnikami są często bardziej zacięte. Można by tak wymieniać jeszcze długo i zapewne każdy fan brytyjskiego futbolu mógłby dodać tu coś od siebie.\nPremier League od lat dzierży wysadzane diamentami berło królowej krajowych lig. Oczywiście szczerze trzeba przyznać, że lata pracowała wytrwale na to miano i że niewątpliwie się jej swego czasu należało. Kwestią sporną jest to czy nadal na nie w pełni zasługuje? Zadajmy sobie szczerze pytanie: na ile liga angielska w dalszym ciągu jest najlepsza a na ile jedzie tylko na wypracowanej kiedyś opinii?\nZanim przedstawię tezę będącą odpowiedzią na postawione wyżej pytanie chciałabym troszkę zaszaleć z liczbami. Co jak nie liczby w futbolu mogą nam rozjaśnić i dać obraz sytuacji, uwidocznić jakieś trendy? Naturalnie statystyka nie jest absolutną i jedyną słuszną wyrocznią, nie jest wyznacznikiem i nie mówi nam wszystkiego, ba, często zniekształca obraz. Przytoczyć tutaj mogę przykład zasłyszany na studiach od jednego z wykładowców. Profesor powiedział na jednym z wykładów a propos statystyki: nie biję swojej żony, ale mój sąsiad swoją bije codziennie, statystycznie każdy z nas bije swoją żonę co drugi dzień. Także ze statystyką trzeba uważać i z pewnością nie można jej brać zawsze i wszędzie śmiertelnie serio. Jednakże liczby są nieodłącznym elementem futbolu i dają nam ogromną wiedzę o wynikach i pozycji drużyny: statystyki goli, strzałów, straconych szans, udanych dryblingów, wygranych i przegranych rocznie, miesięcznie, z danymi drużynami, w podziale na kraje…można tyle zestawień skompletować ile dusza zapragnie, zarówno biorąc pod uwagę wyniki całych drużyn, jak i poszczególnych zawodników czy formacji. Ogólnie multum liczb. Trzeba spojrzeć prawdzie w oczy, światem futbolu rządzą cyferki, nie tylko te w tabelkach sportowych analiz, ale również te na banknotach.\nChciałabym w tym miejscu, pod kątem wypracowanych na boisku osiągnięć przełożonych na liczby, przeanalizować poczynania drużyn reprezentujących Premier League. Wezmę pod uwagę kilka ostatnich lat i na tej podstawie pokuszę się o ocenę wielkości całej ligi angielskiej, spróbuję zdefiniować jej aktualną pozycję wśród najmocniejszych lig europejskich. Analiza będzie oparta na ocenie poczynań angielskich drużyn i ich zawodników głównie w europejskich pucharach. Zacznę od rankingu klubowego, po czym przeanalizuję występy klubów angielskiej ekstraklasy w Lidze Mistrzów i Lidze Europy a zakończę na jedenastce roku UEFA i Złotej Piłce UEFA.\nW obecnym sezonie w klubowym rankingu UEFA (stan na 21 marca 2015) w pierwszej 50 najlepszych klubów znajduje się 8 drużyn hiszpańskich, po 6 angielskich i włoskich, 5 niemieckich oraz 3 francuskie. Pierwsza piątka zestawienia wygląda następująco: Real Madryt, FC Barcelona, Bayern Monachium, Chelsea oraz Porto. Mamy zatem wśród 5 najlepszych drużyn klubowych świata jedną drużynę reprezentującą Premier League: Chelsea Londyn na 4 miejscu. Pozostałe pierwsze piątki zestawienia ostatnich lat wyglądają następująco:\n10/11: Manchester, FC Barcelona, Real Madryt, Porto, Schalke\n11/12: Real Madryt, FC Barcelona, Atletico, Bayern Monachium, Chelsea\n12/13: Bayern Monachium, Borussia Dortmund, Chelsea, Real Madryt, Benfica\n13/14: Real Madryt, Atletico, Benfica, Bayern Monachium, FC Barcelona\nNa 25 możliwych miejsc w pierwszych piątkach pięciu sezonów tylko 4 razy pojawiła się drużyna angielska. Ostatni raz na 1 miejscu reprezentant Wysp gościł w sezonie 10/11, był to Manchester United. Dla porównania drużyny hiszpańskie: Real , Barcelona i Atletico pojawiają się 11 razy, 3 razy będąc na pierwszym miejscu zestawienia (Real Madryt).\nRanking drużyn to zaledwie wstęp. Przejdźmy do punktu głównego a więc prześledzenia poczynań angielskich klubowych gigantów w europejskich pucharach. Co jak nie występy na tle najsilniejszych drużyn starego kontynentu może zaświadczyć o wielkości danego klubu i w konsekwencji definiować pozycję na tle konkurencji krajowej ligi? Przeanalizujmy wyniki ekip angielskich w dwóch najbardziej prestiżowych klubowych zmaganiach: Lidze Mistrzów i Lidze Europy. Wyniki porównajmy z największymi w tym momencie konkurentami Premier League: Bundesligą i Primera División.\nZdobycie pucharu Ligi Mistrzów to marzenie większości piłkarzy i trenerów klubów europejskich. Podnieść i ucałować ten legendarny puchar – czyż w piłkarskiej karierze może być coś piękniejszego? Spróbujmy ocenić zespoły Premier League na podstawie ich poczynań w najważniejszych klubowych rozgrywkach Europy, a mianowicie Champions League. Żeby wśród mistrzów zaopiniować pozycję ligi angielskiej chciałabym wziąć pod lupę występy drużyn angielskich w tych zawodach w ostatnich sezonach: od 2008/09 do 2013/14, biorąc pod uwagę wyłącznie kluczową, pucharową fazę rozgrywek.\nPoddając analizie 6 ostatnich sezonów Ligi Mistrzów na poziomie 1/8 zawodów drużyny angielskie pojawiały się 19 razy, tyle samo drużyny hiszpańskie, a o 5 mniej zanotowały ekipy z Niemiec. Z kolei w ćwierćfinałach grało 12 ekip z Wysp, 13 z Półwyspu Iberyjskiego i tylko 8 działały z ramienia ekstraklasy naszych sąsiadów. Półfinały zdecydowanie należały do Hiszpanii, drużyny z tego kraju występowały w nich na przestrzeni ostatnich lat 10 razy, z kolei angielskie i niemieckie zaledwie sześciokrotnie. W meczach finałowych ostatnich lat mogliśmy podziwiać czterokrotnie teamy hiszpańskie, natomiast w 3 finałach ekipy niemieckie i angielskie. W ciągu ostatnich lat 3 razy wygrał Ligę Mistrzów przedstawiciel Primera División (FC Barcelona w latach 2009 i 2011 oraz Real Madryt w zeszłym roku) a po jednym reprezentanci Bundesligi (Bayern Monachium 2013) i Premier League (Chelsea 2012). Podsumowując, bez względu na to, który poziom rozgrywek fazy pucharowej bralibyśmy pod uwagę, statystycznie najwięcej razy pojawiały się w niej drużyny z La Liga.\nTegoroczna edycja Champions League nie była brana pod uwagę w powyższych wyliczeniach z prostej przyczyny, bo się jeszcze nie skończyła, za nami dopiero 1/8 rozgrywek. Ale już w tym momencie rywalizacji widać kondycję drużyn angielskiej ekstraklasy na tle najlepszych klubów Europy. Patrząc na wylosowane przed kilkoma dniami ćwierćfinałowe pary błyskawicznie rzuca się w oczy jedna rzecz, a raczej jej brak: w najlepszej ósemce rozgrywek nie ma ani jednej ekipy z Premier League. Żadna drużyna angielska nie ma już szans na zdobycie pucharu Ligi Mistrzów. Porównując to z ligą hiszpańską, gdzie nadal w grze jest trzech kandydatów do tytułu, mamy sprawę jasną: La Liga rządzi. Pozostałe teamy obecnego ćwierćfinału to reprezentanci Ligue 1 (dwa kluby) oraz po jednym z Bundesligi, Serie A oraz portugalskiej Primeira Liga.\nPopisy ekip angielskich w Lidze Europy prześwietlmy podobnie jak w Lidze Mistrzów. Oczywiście UEFA Europa League jest o klasę niżej, ale występy w tych zawodach także warto wziąć pod uwagę. Podobnie jak w przypadku Champions League prześwietlę jedynie ilość występów drużyn angielskich, hiszpańskich i niemieckich w fazie pucharowej na przestrzeni ostatnich 6 sezonów. W najlepszej szesnastce drużyn rozgrywek 11 razy pojawiały się ekipy angielskie, 10 hiszpańskie a 9 niemieckie. W ćwierćfinale kolejno wynik plasował się następująco: 5, 8 i 6. Z kolei w 6 ostatnich półfinałach mogliśmy zobaczyć 3 drużyny z wysp, 7 reprezentantów La Liga i 3 teamy niemieckie. W finale z kolei walczyły dwukrotnie drużyny angielskie, czterokrotnie hiszpańskie i jednokrotnie drużyna niemiecka. Raz wygrał reprezentant Premier League (Chelsea w 2013 roku), trzykrotnie puchar podnosił kapitan drużyny hiszpańskiej (Atletico Madryt w 2010 i 2012 oraz Sevilla w 2014). W ciągu ostatnich 6 lat ani razu Ligi Europy nie wygrała ekipa z Niemiec. Widać jak na dłoni, że podobnie jak z Champions League, Liga Europy ostatnich lat również zdominowana jest przez drużyny hiszpańskie.\nDrużyna roku UEFA to przedostatnie kryterium jakie chciałabym zgłębić oceniając poczynania Premier League w ostatnich latach. Uwzględnię liczbę zawodników grających w klubach z danej ligi, a którzy zostali w danym roku wytypowani do 11 UEFA. Dla uproszczenia obliczeń weźmy pod uwagę ostatnie 10 lat, od jedenastki 2005 do zestawieni za rok 2014. Mamy zatem do obstawienia 110 miejsc. Równo połowa, 55 graczy pojawiło się w najlepszych jedenastkach roku UEFA w ciągu ostatnich 10 lat, 19 reprezentantów klubów angielskich i tyle samo włoskich, 13 zawodników z teamów niemieckich oraz 4 zawodników grających w Ligue 1. Przewaga graczy La Liga jest tutaj po prostu miażdżąca.\nStatystyczne wyliczenia mające mi pomóc w rozważaniach nad wielkością ligi angielskiej chciałabym zakończyć najwyżej cenioną piłkarską nagrodą indywidualną, a więc Złotą Piłką. Od ostatnich 6 lat nieprzerwanie Złotą Piłkę zdobywają gracze La Liga: Cristiano Ronaldo w ciągu ostatnich 2 lat (+ w 2008 jako zawodnik Manchesteru United) oraz Messi czterokrotnie w latach 2009 – 2012. Czyż ktoś może śnić, że w tym roku się to zmieni? Dopóki tych dwóch kosmicznych zawodników będzie grać na hiszpańskich boiskach to zawodnicy drużyn Primera División będą zdobywać w dalszym ciągu to najważniejsze indywidualne wyróżnienie świata futbolu.\nOczywiście mówimy tutaj o drużynach piłkarskich, a więc formacjach wciąż ewoluujących i zmieniających się, różni zawodnicy grają w nich w danym momencie. Na ich wyniki i postawę ma wpływ wiele czynników, bądźmy tego świadomi. Nie jesteśmy w stanie wymienić każdego elementu oddziałującego na daną drużynę i jej pozycję wśród konkurencji, nie ma możliwości obiektywnej analizy tej złożonej sytuacji. Jedyne co możemy to wziąć dostępne zestawienia, te według nas najważniejsze, mogące pokazywać trendy i główne zależności w interesującej nas części piłkarskiego świata i wnioskować. Rzecz jasna nie możemy wszystkiego podporządkowywać suchym liczbom, bo one nam wszystkiego nie mówią. Ale pewne trendy uwidoczniają, przede wszystkim jedno trzeba przyznać, we wszystkich wyżej wymienionych zestawieniach to nie liga angielska rządzi. Jeśli w ostatnich latach zarówno w Lidze Mistrzów, w Lidze Europy, czy po prostu w rankingu drużyn najlepiej wypadają ekipy hiszpańskie wiedz, że coś się dzieje. Jeśli dwóch najlepszych zawodników obecnie na świecie i być może w całej historii piłki nożnej graj w lidze hiszpańskiej wiedz, że coś jest na rzeczy. Jeśli w ciągu ostatnich 10 lat w zestawieniach najlepszej jedenastki danego roku połowa graczy reprezentuje drużyny Primera División to nie jest przypadek.\nPodsumowując, z pełną odpowiedzialnością mych słów chciałabym wysnuć tezę, że Premier League (nie umniejszając jej niewątpliwym zaletom i świetnym piłkarskim widowiskom) nie jest już ligą najlepszą, którą rzecz jasna była. W dalszym ciągu zajmuje miejsce na podium, ale teraz tron okupuje dumna Primer División. Rzecz jasna lidze hiszpańskiej można zarzucić, że poziom w niej nie jest tak wyrównany jak w Premier League, że styl gry jest inny i jeszcze wiele można przytoczyć argumentów. Ale drużyny La Liga często ogrywają ekipy konkurencyjnych lig. Jako fanka dobrej piłki i ligi hiszpańskiej życzę sobie jeszcze wielu lat dominacji ligi hiszpańskiej nad innymi, ale oczywiście wynikającej ze wspaniałego poziomu hiszpańskich rozgrywek a nie słabego poziomu lig konkurencyjnych.\nPrzed FC Barceloną najważniejszy miesiąc sezonu, decydujący o trzech trofeach: La Liga, Copa del Rey oraz Champions League. W tym momencie w zasadzie jest sprawa otwarta jeśli chodzi o zdobycie wszystkich trzech. Matematycznie Barca ma największe szanse na zdobycie Pucharu Króla – 50%, bo został do rozegrania już tylko finał. W Primera Division cała trójka na szczycie tabeli ostro walczy o wygraną. Obecnie koronę lidera dzierży Atletico, Barcelona depcze cały czas po piętach ekipie z Madrytu. Mimo trzeciego miejsca, również Królewskich skreślać nie można, szczególnie gdy przyjrzymy się ich ostatnim ligowym występom. W Lidze Mistrzów awans Blaugrany do półfinału rozgrywek jest cały czas sprawą otwartą. Teoretycznie ekipa Diego Simeone jest przed środowym rewanżem w Madrycie w lepszej sytuacji. Można jednak założyć, że zgodnie z zasadą, do jakiej w ostatnich latach Barcelona już zdążyła swoich fanów przyzwyczaić, w czwórce najlepszych drużyn starego kontynentu się znajdzie.\nOczywiście wszyscy sympatycy Blaugrany marzą o potrójnej koronie wspominając dokonania ekipy Guardioli z sezonu 2008/09. Czy patrząc na drużynę Martino można być aż takim optymistą?\nOprócz idealnej opcji zakończenia sezonu z dorobkiem trzech trofeów jest wiele innych możliwych kombinacji zamknięcia rozgrywek 2013/14. Przecież równie dobrze na Camp Nou może nie trafić żaden nowy puchar, aczkolwiek takie spapranie sprawy przez ekipę ze stolicy Katalonii jest mało prawdopodobne. Można zdobyć dwa trofea, co byłoby dostatecznym rezultatem – takich kombinacji jest trzy (La Liga – Copa del Rey, La Liga – LM, Copa del Rey – LM). Prawdopodobne jest również zwycięstwo jedynie w jednych rozgrywkach, i taką tezę chciałabym tutaj postawić. Możliwe, że zabrzmi to niemal jak docinki fanów Realu, aczkolwiek blaugrana w tym roku nie wygra mistrzostwa kraju, nie zdobędzie też Pucharu Króla, wygra natomiast Ligę Mistrzów.\nDlaczego właśnie Liga Mistrzów skoro na Puchar Króla jest o wiele większe prawdopodobieństwo i gramy go z Los Blancos, którzy zostali przez Dumę Katalonii pokonani w tym sezonie już dwukrotnie w ligowych pojedynkach? Dlaczego skreślam również ligę, kiedy sprawa pozostaje otwarta a Barcelona ma jeszcze ligowe stracie z Atletico u siebie w ostatniej kolejce rozgrywek? Dlaczego upieram się na Ligę Mistrzów skoro jeszcze nawet nie mamy zagwarantowanego półfinału?\nNależy na wstępie podkreślić, że najbardziej na świecie chciałabym, żeby Barcelona zdobyła potrójną koronę. Chciałabym, żeby wygrała wszystkie ligowe spotkania do końca sezonu, żeby wygrała Puchar Króla pokonując w Gran Derbi Królewskich, oraz do tego pokazała, że jest najlepszym klubem w Europie wygrywając Champions League. Ale wyłączając na chwilę ślepą miłość do katalońskiego klubu a włączając racjonalne myślenie trzeba sprawę postawić jasno – to się nie uda. Nie z brakami w obronie, nie bez Valdesa, Pique oraz Puyola w pełni sił. Mimo dobrej dyspozycji Messiego, geniuszu Iniesty i znakomitych strzeleckich statystyk Alexisa i Pedro. Nie uda się, bo Barcelona nie potrafi się zmobilizować odpowiednio na każdy mecz. Nie uda się, bo gdy przeciwnik pracuje na 200% w obronie i działa wysokim pressingiem Barca ma problemy. Kiedy zaczyna walić głową w mur często zdarza jej się irytować. A z biegiem minut pojawia się „nerwówka”, która jej tylko szkodzi. Ostatecznie zawodnicy próbują długich zagrań, które, bądźmy szczerzy, nie są jej najlepszą stroną. Do tego dorzucić należy zamieszanie związane z banem FIFA, referendum, Zubizarretą – na pewno odbije się to na zawodnikach, i nie będzie to zależność dodatnia.\nŻeby wygrać wszystkie trzy trofea trzeba wyjść zwycięsko ze wszystkich pojedynków, jakie zostały do końca sezonu (ostatecznie przegranie jednego w półfinale LM i wygrana z korzystnym stosunkiem bramek rewanżu daje awans, ale może załóżmy, że obejdzie się bez takich czarnych scenariuszy). To dokładnie: 6 meczów ligowych, 4 w Lidze Mistrzów i jeden w Copa del Rey. Łącznie 11 spotkań, starć z drużynami z Hiszpanii i całej Europy. Bardzo wymagające pojedynki, obarczone często ogromną presją i pokładem oczekiwań. Trzeba wzbić się na wyżyny swoich możliwości i dać z siebie 200%, żeby we wszystkich zwyciężyć. Czy jest to możliwe? Na pewno. Pytanie czy uda się to Barcelonie?\nOstatnie dwa ligowe mecze w wykonaniu blaugrany nie porywały. Od derbów Barcelony należało oczekiwać, że łatwo nie będzie. Real Betis z kolei, z 22 punktowym dorobkiem w ligowej tabeli, jest już jedną nogą w Segunda Division. Na tych dwóch rywali Barcelona nie mogła znaleźć sposobu. Mimo, że jeszcze niedawno ekipa z Camp Nou zaserwowała nam piękne i pasjonujące Gran Derbi oraz zaciętą walkę z Atletico w ćwierćfinale Ligi Mistrzów. Czy zawodnicy zbyt nonszalancko podeszli do tematu ligowych przeciwników pewni zwycięstwa? Jeśli oni tak, to szkoleniowiec Barcelony raczej nie, bo przecież w obu spotkaniach jedenastki były bardzo silne. Brakowało tylko pomysłu na grę w spotkaniu z Realem Betis, oraz pomysłu na poradzenie sobie z grą przeciwnika, jak to było w przypadku Espanyolu Barcelona. Niemniej jednak, podczas tych starć Barca miała swoje dobre momenty, niestety była nieskuteczna. I wstyd mi, że oba wygrane zostały tylko dzięki karnym. Nie chcę takich wygranych. Oczywiście karne są integralną częścią tego sportu. Nie ulega wątpliwości, że za nieprzepisowe zagrania w polu karnym należy karać, nie twierdzę, że nie. Ale jedenastki w regulaminowym czasie gry są tylko dodatkiem. Bonusem za pomyłkę przeciwnika. Jeśli bez karnego drużyna by nie wygrała, to znaczy, że nie powinna spotkania wygrać, bo sama nie potrafiła zrobić wystarczająco dużo, by na zwycięstwo zapracować składną akcją. Także ostatnie ligowe triumfy niosą ze sobą nutkę wątpliwości czy były zasłużone. Dobrze, że punkty są i dalej FC Barcelona liczy się w rywalizacji o krajowe mistrzostwo, aczkolwiek jeśli tak ma wyglądać ta walka, to chyba puchar powinien trafić gdzie indziej. Nawet jeśli wygramy następne pięć spotkań w ramach La Liga (mam nadzieję, że w lepszym stylu) to myślę, że Atletico (jeśli oczywiście wygra swoje pięć) pokona Barcę 18 maja na Camp Nou. Trzeba mieć oczywiście świadomość, że łatwe to nie będzie. Azulgrana łatwo nie odpuści a dodatkowo gra u siebie. Aczkolwiek z pewnością motywacja Atletico do pokazania nie tylko Realowi, Barcelonie, całej Hiszpanii ale przede wszystkim całemu światu, że potrafi przerwać hegemonię Królewskich i Blaugrany będzie ogromna. I bardzo dobrze. Znakomicie, że jest inny klub ze stolicy, który jest w stanie namieszać. I robi to nie dzięki spektakularnym transferom, za setki milionów euro, ale cicho pracując na swoją szansę od lat. Myślę, że w tym roku, po 18 latach to właśnie Los Rojiblancos wrócą na szczyt hiszpańskiej Ekstraklasy.\nJeśli chodzi o Copa del Rey, można odnieść wrażenie, że sprawa jest dziecinnie prosta. Został jeden mecz, który wyłoni zwycięzcę. Wydawać by się mogło, że spokojnie Barcelona zdoła rozpracować Real, jak to zrobiła w tym sezonie już dwukrotnie. No właśnie, wydaje się… Królewscy rozdrażnieni dwoma upokorzeniami w lidze będą chcieli w Walencji za wszelką cenę pokazać Messiemu i spółce, że nie może z nimi bezkarnie pogrywać. Motywacja Azulgrany z pewnością również będzie na wysokim poziomie, jednakże czy wystarczy jej na uzupełnienie braków kadrowych? Pinto i tak broniłby w tym meczu, jak we wszystkich w Pucharze Króla. Pojawia się jedynie wątpliwość, jak poradzi sobie z rozgrywaniem meczu o wszystko co 3 dni? Czy ten 39 letni zawodnik podoła presji, nie tylko psychicznej, ale czy da radę fizycznie? Do tego brak Pique na pewno będzie odczuwalny. Bartra jest bardzo dobry i mam nadzieję, że zostanie następcą Puyola. Ale czy w obliczu walki o trzy trofea, ogromnej presji i stawanie co kilka dni przed najlepszymi napastnikami świata, to nie będzie dla niego za dużo? W ostatnim meczu miał kilka zagrań do Pinto, które podniosły ciśnienie kibicom. Środek pola Barcelony wygląda dobrze, chociaż wielka szkoda, że Cesc zalicza ostatnio gorsze występy, przydałby się Barcelonie Fabregas z pierwszej części sezonu. Zdaje się, że z atakiem jest wszystko w jak najlepszym porządku. Jeśli rywal odrobi na 6 pracę domową z ustawienia obrony na Barcelonę, Duma Katalonii ma duży problem, co pokazał niejeden mecz nie tylko w tym sezonie. Wyłączenie z gry Messiego jest możliwe. Neymar, o ile nie zaserwuje się Barcy karnego dzięki walce z Brazylijczykiem, też jest do zatrzymania. Sen z powiek powinien spędzać przeciwnikom Andres Iniesta. To, co Hiszpan robi w ostatnich meczach, to istny majstersztyk. Idealne zagrania, nieszablonowe akcje, cudowne asysty. Przy odpowiednim ułożeniu defensorów przeciwnika, to Don Andres jest ostatnimi czasy tym, który rozpracowuje to jedną akcją. Nie Messi, Neymar czy Alexis. Oni to jedynie wykańczają dostając idealną piłkę na nogę. Także biorąc pod uwagę fakt, że defensywa Madrytu na ostatnich meczach się czegoś nauczyła, a dokładając znakomitą ostatnio dyspozycję strzelecką nie tylko Ronaldo, ale także Bale’a, Benzemy czy Isco, wszystko w finale Copa del Rey może się zdarzyć. Łatwo na pewno nie będzie i FC Barcelona powinna być tego świadoma.\nKtoś mógłby zapytać, dlaczego z trzech trofeów o jakie walczy w tym momencie Duma Katalonii wybrałam jako najbardziej prawdopodobne do zdobycia właśnie te, które wydaje się stawiać poprzeczkę najwyżej? W ćwierćfinałowym meczu rewanżowym z Atletico, Barcelona powinna sobie poradzić. Wystarczy strzelić jednego gola by wejść do półfinału. Bezsprzecznie na korzyść Atletico działa fakt, iż będzie to mecz wyjazdowy. Aczkolwiek drużyna Taty powinna wyjść z tego starcia zwycięsko. Żadnego meczu z ćwierćfinału nie można z czystym sumieniem nazwać przedwczesnym finałem. Z pewnością półfinały będą bardziej emocjonujące. W ½ rozgrywek zobaczymy zapewne PSG (raczej Chelsea ich u siebie nie zmiecie), Real Madryt (na 100%) i Bayern. Jeśli Manchester u siebie wygra i wejdzie do półfinału Moyes odpokutuje chyba tym jednym meczem za większość sezonu, najgorszego w wykonaniu Czerwonych Diabłów od lat. Biorąc pod uwagę liczne straty personalne w ekipie Guardioli taki obrót spraw jest możliwy, ale mimo to Manchester nie ma wielkich szans. Zakładam zatem logicznie, że Bayern sobie poradzi. Pary półfinałów Champions League zostaną wyłonione w losowaniu, które odbędzie się 11 kwietnia w Nyonie. Przy takim składzie drużyn najbardziej chciałoby się zobaczyć starcie Bayernu z Realem. Takie spotkanie mogłoby ewidentnie pretendować do miana przedwczesnego finału. Wtedy Królewscy tak naprawdę zostaliby sprawdzeni i rozliczeni ze swoich ambicji zdobycia dziesiątego pucharu Europy. Dugą parę stanowiliby zatem PSG i Barcelona. Rywal niełatwy (łatwych na tym etapie nie ma), ale rok temu się udało, i to z Messim nie na 100% w pełnej dyspozycji. Zatem teraz z Messim w formie, Iniestą, Neymarem i bez wielkich błędów w obronie powinno pójść zgodnie z planem. Jeśli byłoby odwrotnie i to PSG trafiłoby na Bayern a Barcelona na Real mielibyśmy kolejne Gran Derbi. Jeśli przypuszczenia przedstawione wyżej się sprawdzą i ekipa Ancelottiego wygra Copa del Rey, Barcelona będzie musiała Królewskich ograć w LM, by zachować twarz. Rzeczywistość jest brutalna i wszyscy szybko zapomną ligowe wygrane jeśli Los Blancos zabiorą ekipie z Katalonii szanse na dwa tytuły. Jeśli z kolei Barca przywiezie do Katalonii Puchar Króla, może się zbytnio upewnić w swoich możliwościach i podejść do tematu zbyt lekceważąco, wtedy Real wchodzi do półfinału. W drugiej parze raczej Bayern wychodzi zwycięsko, ale stracie na pewno będzie zacięte. Ostatnia kombinacja będzie niemniej ciekawa. Barca – Bayern byłoby bez wątpienia półfinałowym hitem i wielką zagadką: Czy Barcelona zdoła się odegrać za hańbę w postaci 0:7 sprzed roku? Z drugiej strony jeśli tę rywalizację Bayern by po raz drugi wygrał, nie dość, że jednoznacznie potwierdziłby swoją wyższość, to jeszcze po raz pierwszy w historii wygrałby Ligę Mistrzów dwa razy z rzędu (w myśl zasady: kto w ½ eliminuje Barcelonę ostatecznie podnosi puchar). Ze starcia PSG – Real raczej w finale widzę Królewskich. Trzeba stwierdzić, że przy takim obrocie spraw każda kombinacja jest niezwykle interesująca i na pewno zapewni wielkie emocje. Z każdej Barcelona ma bezsprzecznie duże szanse wyjść zwycięsko. Miliony cules na całym świecie życzyłoby sobie zobaczyć chłopaków w bordowo-granatowych koszulkach podnoszących piąty puchar Europy.\nBez względu na to, czy powyższe przewidywania się sprawdzą czy też nie, bez wątpienia cieszy fakt, iż Duma Katalonii walczy nadal na wszystkich frontach. Nie zwalnia tempa i mimo niewielkich potknięć nie poddaje się. W futbolu liczy się walka do końca. Zatem bez względu na to czy do muzeum na Campo Nou trafi po tym sezonie jedno trofeum, dwa czy trzy, życzyłabym sobie jedynie, żeby były one wynikiem zaciętej walki do ostatnich sekund spotkań jakie FC Barcelona ma przed sobą. Żeby były wypadkową wyśmienitych akcji, idealnych zagrań w tempo, pięknych bramek, niezwykłych asyst. Nie karnych, podyktowanych słusznie lub nie. Odsuńmy Penaldo i Pessiego na bok. Niech grają najlepszy Ronaldo i najskuteczniejszy Messi w historii. Życzę sobie jak najmniejszej liczby sędziowskich błędów. Gry fair play w miejsce przepychanek, ślicznych goli w miejsce fauli. Życzę sobie wiedzieć w ekipie z Camp Nou ogromną chęć do walki. Chcę, żeby FC Barcelona na murawie w każdym, z czekających ją jeszcze w tym sezonie meczów, zostawiała serce. Żeby dawała z siebie wszystko niezależnie od przeciwnika. Jeśli tak właśnie będzie, wtedy strata jakiegoś trofeum będzie bolała mniej.\n26 marca 2014, podczas ligowego meczu z Celtą Vigo, w jednej sekundzie tysiące cules wstrzymało oddechy. W 20. minucie spotkania interwencja Victora Valdesa zakończyła się dla niego tragicznie. Hiszpan zerwał więzadła krzyżowe w prawym kolanie. Wyrok: wykluczenie z gry na 7 miesięcy. Biorąc pod uwagę fakt, iż Victor nie zamierza(ł?) przedłużyć kończącego się latem kontraktu z Dumą Katalonii oraz zbliżające się Mistrzostwa Świata w Brazylii, podczas których już na pewno nie wystąpi, trzeba otwarcie stwierdzić, że jego sytuacja jest mocno skomplikowana. Ogromny pech przytrafił mu się w bardzo dobrym sezonie i niezwykle istotnym punkcie kariery. Sytuacja nie do pozazdroszczenia.\nHiszpan już jakiś czas temu postawił sprawę jasno. Kibice mieli dużo czasu na pogodzenie się z faktem, że wieloletni numer jeden w bramce Barcy odejdzie z Camp Nou. Za kilka miesięcy kataloński portero miał być już daleko poza Barceloną. Kontuzja pojawiła się zatem w najgorszym z możliwych momentów. Co będzie dalej z Valdesem i jego piłkarską przyszłością? Nie ma oficjalnej informacji na temat jego nowego pracodawcy. Najgłośniej hiszpańskie media „trąbiły” o ofercie AS Monaco, oraz niedługo przed kontuzją, o rzekomej propozycji z Manchesteru City. Co jeśli Valdes nie zdążył sfinalizować kontraktu z nowym pracodawcą? Jakie mogą być tego konsekwencje? Pytania nie znikają również w sytuacji odwrotnej. Co jeśli zdążył? Taka kontuzja na początku gry w nowym klubie też na pewno mu na dobre nie wyjdzie.\nW pierwszej chwili po kontuzji stwierdziłam, że trzeba na gwałt kogoś nowego w zastępstwie kupić. Kiedy widziałam cytaty wypowiedzi pomeczowych Martino, z których jednoznacznie wynikało, że Tata nie planuje skorzystać z możliwości sprowadzenia bramkarza z Primera Division, byłam przerażona. Po głębszym przemyśleniu doszłam jednak do wniosku, że sprawa nie jest taka prosta.\nWarto się w tym miejscu zastanowić na ile obecna sytuacja w bramce blaugrany jest analogiczna do tej, w jakiej przed rokiem znalazł się Real Madryt? Iker Casillas doznał kontuzji 23 stycznia 2013 roku, w meczu z Valencią, na Estadio Mestalla, w ramach ćwierćfinału Copa del Rey. Wieloletni numer jeden w bramce Los Blancos złamał wtedy lewy kciuk i wyleciał z bramki Królewskich na dwa miesiące. A to wszystko działo się przed najważniejszymi bitwami zeszłego sezonu – dwumeczu z Barceloną w Pucharze Króla i 1/8 finału Ligi Mistrzów z Manchesterem United. Real szybko kupił bramkarza z Sevilli- Diego Lopeza. Hiszpan nie tylko poradził sobie wchodząc w połowie sezonu do bramki Los Blancos i godnie zastępując swojego rodaka, ale również wygryzł kapitana Realu Madryt ze stołka portero numer jeden, który zajmował na Santiago Bernabeu od lat. Iker po wyleczeniu kontuzji nie wrócił do bramki, a na ławkę rezerwowych. Nawet zmiana trenera niewiele zmieniła. Carlo Ancelotti zaproponował Casillasowi na pocieszenie występy w Lidze Mistrzów i Copa del Rey. Jak na wieloletniego bramkarza nr 1, kapitana, mistrza świata i podwójnego mistrza Europy to raczej niewiele. Jeszcze dwa lata temu było to nie do pomyślenia, żeby ktoś mógł wygryźć Ikera z bramki Królewskich. W tamtym przypadku wystarczyła dwumiesięczna pauza, by sytuacja między słupkami bramki Realu Madryt zmieniła się diametralnie. Jak będzie wyglądać FC Barcelona kiedy Valdes wróci do pełnej sprawności po kontuzji? I jaki będzie wtedy reprezentował klub? Oczywiście przyznać trzeba, że sytuacja Realu różniła się trochę od tej, w jakiej obecnie znajduję się blaugrana. Klub ze stolicy nie miał na dobrą sprawę „ogranego” rezerwowego, który mógłby godnie zastąpić kontuzjowanego bramkarza. Do tego Iker wypadł w styczniu, a teraz mamy już kwiecień, więc w zasadzie nie ma nawet chwili na wprowadzenie do ekipy kogoś nowego.\nSytuacja w bramce Dumy Katalonii nie jest tragiczna, bo przecież Barcelona ma całkiem solidnego bramkarza w zastępstwie Valdesa. Rezerwowy portero – Jose Manuel Pinto to niezły zawodnik, występujący w Barcy od 6 lat, broniący regularnie w Copa del Rey. Wcześniej grał w Celcie Vigo, gdzie w sezonie 2005/06 zdobył trofeum Zamorry (36 meczów, 28 bramek, średnia 0,78). Wszystko ładnie, pięknie, ale z przyjacielem Messiego jest jeden mały problem- Pinto ma 39 lat i zmaga się z przewlekłymi bólami pleców. To chyba wystarczające powody, by obwiać się o czyste konto w pozostałych w tym sezonie meczach czekających FC Barcelonę. Z drugiej strony spójrzmy na Ryana Giggsa…można? Można!\nSympatycy Barcelony i całe klubowe środowisko nie mogą w ostatnim czasie narzekać na brak atrakcji. Atmosferę jeszcze podkręciła FIFA, nakładając na klub ze stolicy Katalonii karę za przekręty z transferami niepełnoletnich zawodników. Zakaz transferowy na dwa okienka oznacza nie tylko brak wzmocnień, jakie zapowiadał Tata Martino. Ostatnie doniesienia hiszpańskiej prasy stawiają pod dużym znakiem zapytania również te transfery, które zostały dogadane przed ogłoszeniem decyzji FIFA. Jeśli najczarniejszy scenariusz się sprawdzi, może się okazać, że Ter Stegen, 22 letni goalkeeper Borussii Monchengladbach, nie przejdzie w wakacje do FC Barcelony, a ekipa z Camp Nou będzie zmuszona przez cały sezon 2014/15 radzić sobie z Pinto na bramce i niedoświadczonym Oierem na ławce. Kto wie może to byłaby olbrzymia szansa na wybicie się Oiera..?\nZ drugiej strony, jeśli Valdes pozostanie bez klubu, może Barcelona (z dobroci serca/czystej kalkulacji – niepotrzebne skreślić) postanowi przedłużyć z nim kontrakt. Czy w wyniku braku Stegena Valdes byłby jakimś rozwiązaniem? Oczywiście nie wiadomo też czy i kiedy Valdes wróci do formy sprzed kontuzji. Z kolei Barca będzie się jeszcze od decyzji FIFA odwoływać, więc nie wiadomo czy rzeczywiście odbędzie karę. A jeśli nawet, to pojawia się z kolei pytanie czy rzeczywiście „nagrani” do tej pory zawodnicy wzmocnią szeregi Dumy Katalonii.\nPytań i niewiadomych jest wiele. W obliczu bardzo trudnego i decydującego o trzech trofeach miesiąca, Barcelona została bez pierwszego, będącego w dobrej dyspozycji, bramkarza oraz z transferowym banem od FIFA na dokładkę. Oby wyszła z tego starcia zwycięsko a Pinto udowodnił po raz kolejny na co go stać. Oby zamieszanie z decyzją FIFA nie odbiło się na zawodnikach i jakości prezentowanej przez nich gry. Zastępy cules trzymają kciuki. Kolejny ważny sprawdzian w środę w ćwierćfinałowym rewanżu z Atletico Madryt w ramach rozgrywek Ligi Mistrzów. Do boju, Barcelono!\nNa osłodę mało pozytywnego tematu dołączam pozytywny filmik z Pinto:\nNa świecie są miliony sympatyków futbolu, ludzi różnych narodowości, wyznań, poglądów, przeróżnych osobowości, które łączy jedna rzecz – miłość do piłki nożnej. To czasem ci, którzy zarywają noce by oglądać swoich ulubieńców. Nieważne czy chodzą na mecze, czy podziwiają je przed ekranem. Istotne, że jest to dla nich coś więcej niż rozrywka. Jest to niejako styl życia. Charakteryzuje ich ciągły niedobór piłkarskich emocji, głód bramek i mozolnie wypracowywanych akcji, adrenalina, rywalizacja, sport. Kibice piłki nożnej to ogromna grupa osób, począwszy od tych najbardziej zagorzałych czy wręcz radykalnych po ludzie, którzy się „nie spinają”. Oglądają mecze, ale nie jest to dla nich wszystkim. Oczywiście, pojawia się pytanie czy takie osoby nazywać prawdziwymi kibicami, aczkolwiek rozważania na ten temat pozostawię na inną okazję. Myślę, że na potrzeby sytuacji można spokojnie założyć, że są jakąś odmianą kibiców.\nZgodnie z ludzką naturą, kiedy człowiek coś widzi, siłą rzeczy umieszcza to w jakiejś kategorii. Szufladkujemy wszystko, nawet jeśli nie zdajemy sobie z tego sprawy. Chciałabym w tym momencie pokusić się o klasyfikację kibiców piłkarskich i próbę podzielenia ich na grupy, ale zaznaczam, że to podział bardzo subiektywny i umowny. Podzielić ich można nie tylko ze względu na zaangażowanie, ale również biorąc pod uwagę narodowość. Znamy doskonale nasze rodzime podwórko i trzeba stwierdzić, że obserwując polskie kluby, kibiców mamy w większości radykalnych, a doprecyzowując – o takich najwięcej słychać w mediach. Z kolei zdarza się, że ci mniej zapaleni, którzy mogliby to traktować jako niedzielną rozrywkę, nie chodzą na mecze z obawy przed tymi pierwszymi. Nie jest to regułą, ale można takich zachowań i zależności się doszukać. Jeszcze daleko nam do Anglii czy Hiszpanii, gdzie na mecze chodzi bardzo wiele osób, a nie tylko panowie czy młodzież. W naszym kraju jest to jeszcze rozrywka innego rodzaju. Zatem starając się dokonać podziału sympatyków futbolu ze względu na narodowość mielibyśmy raczej spokojnych (kiedy trzeba, potrafiących być głośnymi) Hiszpanów, zdecydowanie głośniejszych Anglików, do tego nie można zapomnieć o znakomitych kibicach z Irlandii. Nie mogłabym nie wspomnieć o Irlandczykach, którzy podczas Mistrzostw Europy w Polsce, pokazali jak należy kibicować i co najważniejsze – robić to do samego końca, niezależnie od wyniku meczu. A tak robią prawdziwi fani!\nKibica również określa szacunek do rywala. Aby polskich kibiców zdefiniować pod tym kątem wystarczy chociażby przytoczyć ostatnie wydarzenia na stadionie Legii. To mówi samo za siebie. Oczywiście twierdzenie, że wszyscy polscy kibice są agresywni i nie mają szacunku do przeciwnika oraz jego sympatyków, byłoby krzywdzące, aczkolwiek coś w tym jest. Wielu polskich kibiców jest agresywnych. Nienawidzimy rywala zamiast wspólnie cieszyć się z widowiska. Może powodem jest to, że polskie boiska widowisk nie zapewniają (na pewno nie na takim poziomie jak zachodnioeuropejskie). Z drugiej strony, problem może leżeć w tym, że ci którzy chcą „innych atrakcji” przychodzą nie na mecz tylko na rozróbę i gra toczona na boisku tak naprawdę ich nie interesuje. Jednak, ci najbardziej zapaleni kibice polskich klubów, nierzadko robią na meczach świetne oprawy, które zdecydowanie zasługują na pochwałę. Wielu na żywo nie widziałam, ale mogę się wypowiedzieć na temat kibiców Legii. Uważam kibiców klubu z Łazienkowskiej za świetnych pod względem zagrzewania do walki. Dwa lata temu z trybun Stadionu Narodowego obserwowałam towarzyskie spotkanie Legii z Sevillą. Z racji barku atrakcji na boisku moja uwaga skupiła się na kibicach Legii, którzy robili mega show. To było super. Mecz o przysłowiową pietruszkę, a oni bez przerwy śpiewali i skakali. Zafascynowana patrzyłam na ich przedstawienie. Takie zachowania są bardzo pozytywne i, pod tym względem, uważam polskich kibiców za cudownych. Mój zachwyt kończy się jednak w momencie, kiedy kibice robią na stadionie rozróby. Szkoda mi jest polskich klubów, które przez zachowanie widzów na stadionie ponoszą srogie kary. Przykładem jest chociażby wspomniana przeze mnie rozróba z Łazienkowskiej, która w konsekwencji spowodowała przegranie spotkania przez Legię walkowerem i stratę 3 ligowych punktów. Słysząc o takich sytuacjach myślę sobie, jak mogą mówić, że kochają klub, skoro robią mu coś takiego? Chyba nigdy tego nie zrozumiem.\nPierwszy marcowy weekend spędziłam w Barcelonie. Miałam możliwość przyjrzeć się tamtejszym sympatykom futbolu. Można godzinami mówić o raju, jakim dla kibica Barcy jest stolica Katalonii. Temat rzeka. Sklepy z klubowymi gadżetami znaleźć można niemal na każdym rogu, z herbem kochanego klubu można kupić wszystko (nawet majtki, prezerwatywy czy śpioszki dla dzieci, absolutamente todo). Na każdym kroku spotkać można jakiegoś kibica w klubowej koszulce, pozdrowienia “Visca el Barca” słyszane na mieście nikogo nie dziwią. Także nastawienie do innych kibiców jest tam inne. Kiedy byłam na ćwierćfinałowym meczu Ligi Mistrzów z Milanem w tłumie kibiców “Barcy” szedł koleś w koszulce Milanu i… nic – w Polsce analogiczna sytuacja jest nie do pomyślenia. Przed oczami mam również obraz z jednego Gran Derbi z ostatnich lat gdzie w sektorze kibiców Realu Madryt (El Clasico było chyba rozgrywane na Santiago Bernabeu) kamera dostrzegła jednego kibica FC Barcelony. Z gąszczu białych koszulek wyróżniała się bordowo-granatowa i nikt nie robił z tego problemu.\nByłam również na meczu z Almerią na Camp Nou, aczkolwiek chciałabym się teraz skupić na tym czego doświadczyłam kilka godzin przed tym ligowym spotkaniem. Na cztery godziny przed meczem Barcy, pojedynek w ramach La Liga rozgrywało Atletico Madryt z lokalnym rywalem, Realem. Miałam więc wystarczająco dużo czasu, by spokojnie obejrzeć mecz i zdążyć jeszcze na Camp Nou. Spotkanie Atletico z Realem było na tyle istotne, że jego wynik znacząco determinował wygląd szczytu tabeli hiszpańskiej ligi. Gdyby Real przegrał z Atletico i zgubił 3 punkty, a Barca pokonała zgodnie z oczekiwaniami Almerię wszystkie trzy kluby miałyby znów tyle samo punktów. Zatem ze względu na korzystny stosunek bramek FC Barcelona wróciłaby na utracony niedawno fotel lidera Primera Division. Pikanterii spotkaniu dodawał fakt, iż Atletico w obecnym sezonie pokonało Real w ich pierwszym ligowym starciu na stadionie “Królewskich”, były więc duże szanse na ogranie ekipy Carlo Ancelottiego na własnym obiekcie. Miałam ogromną nadzieję, że Blaugrana wróci na szczyt tabeli. Spacerowałam z przyjaciółkami po gotyckiej dzielnicy w centrum miasta Gaudiego i rozglądałam się za ciekawym barem, gdzie mogłabym podziwiać starcie dwóch mocnych stołecznych ekip. Na rogu ulic, gdy zastanawiałyśmy się w którą stronę się udać, dostrzegłam mały bar. Przez witrynę baru było widać duży telewizor, zajrzałam żeby zobaczyć wynik, bo mecz już się rozpoczął. Tablica wyników wskazywała wynik 0:1, a więc niestety korzystny dla “Los Galacticos”. Przy oknie stał również jeden mężczyzna, który jak się później okazało całe spotkanie podziwiał zza szyby. Nie był jedyny. Mecz cieszył się dużym zainteresowaniem przechodniów.\nNagle z baru wyłonił się Hiszpan i zgadał skąd jesteśmy i czy chciałybyśmy obejrzeć mecz. Po wymianie kilku zdań zaprosił nas do środka. Jedna przyjaciółka zupełnie niezainteresowana przebiegiem spotkania postanowiła udać się na spacer po gotyckiej dzielnicy, a ja z drugą przyjaciółką weszłam do środka. Powitało nas małe, ale przytulne wnętrze. Zamówiłyśmy dla spróbowania regionalne piwo i zaczęłyśmy śledzić przebieg meczu. Bar był pełen facetów, głównie Hiszpanów. Do piwa gratis dostałyśmy oliwki i pyszny serniczek. Kiedy dołączyła do nas trzecia koleżanka, kelner przyniósł jeszcze trzy małe bułeczki z ostrym sosem. Próbowałyśmy regionalnych tapas, które trzeba przyznać, były wyborne. Jak się można domyślać większość znajdujących się w barze ludzi kibicowała Atletico. Trudno jest mi stwierdzić, na ile z uwielbienia dla tej drużyny, a ile z nadziei na powrót Barcy na fotel lidera. Niemniej jednak, wydaje mi się, że ten drugi powód był przeważający. Większość obecnych w barze (włączając mnie) żywo komentowała wydarzenia na boisku, a przy niewykorzystanych sytuacjach Atletico głośno wydobywaliśmy z siebie jęki zawodu. Co ciekawe, w środku osamotniony siedział fan Królewskich. Zasługuje na uwagę fakt, iż wszyscy zwracali się do niego z sympatią. Nie można znaleźć nawet cienia sytuacji typu: „Ale koleś ogarnij się, komu się kibicuje w tym miejscu?”. Starszy Madridista był bardzo miły i otwarty dla współtowarzyszy. Siedział sam przy stoliku, jednakże kiedy weszli przyjezdni (widać było, że to zagraniczni turyści), którzy nie mieli już wolnego miejsca z widokiem na telewizor a widać było, że spotkanie ich interesuje zaprosił ich do swojego stolika tak, by mogli podziwiać mecz. Atmosfera była świetna! Dosłownie godzinę przed tym meczem zdążyłam sobie kupić koszulkę Barcy z obecnego sezonu, wiec chodziłam w niej po mieście szczęśliwa z zakupów. Spoglądając na moją koszulkę, jeden z oglądających mecz zagadał upewniając się, że kibicuję Barcelonie. Kiedy potwierdziłam jego przypuszczenia życzył mi powodzenia na meczu jaki Barca miała później rozgrywać. To było bardzo miłe, tym bardziej, że przyznał, że jest kibicem Athletic Bilbao.\nAtletico miało dobre akcje i mogło tamten mecz wygrać. Szyki Los Rojiblancos popsuł CR7, strzelając w końcówce spotkania gola na 2:2 i jednocześnie ratując punkt, który zapewnił im pozostanie na pozycji lidera w ligowej tabeli. Samotny kibic Realu cieszył się jak dziecko z bramki Cristiano, a reszta łapała się za głowę w niedowierzaniu, że szansa na ogranie lokalnego rywala przeszła ekipie Diego Simeone koło nosa. Jednakże nikt nie powiedział na Real, ani na samotnego kibica, jednego złego słowa, nawet w żartach. Kolejną ciekawostką są napoje, jakie widzowie pili podczas meczu. Było mi nawet trochę głupio, bo podczas gdy my piłyśmy piwo wszyscy faceci, którzy wyglądali na Hiszpanów, pili kawę, fan Los Blancos pił dla odmiany Pepsi. Jedynie obcokrajowcy, którzy pojawili się w przerwie spotkania również zamówili alkohol. Było to dla mnie niesamowite, że faceci idą na mecz i piją kawę. Super. Na koniec, kiedy już wychodziłyśmy po skończonym meczu i miałyśmy jechać do mieszkania szykować się na mecz Barcelony, miły kelner przyniósł nam kolejny prezent, po kieliszku lokalnego likieru. Kiedy tłumaczyłyśmy, że przecież przed nami jeszcze mecz stwierdził, że zimo na Camp Nou, a to na pewno na rozgrzeje. A rachunek opiewał tylko za piwo. Ach ta hiszpańska gościnność ;) Naprawdę fajnie było oglądać mecz ekip z Madrytu w centrum Barcelony z lokalnymi kibicami. Bardzo ciekawe doświadczenie. Oczywiście możliwe, że dobrze akurat trafiłam, nie mam oprócz tego razu żadnych doświadczeń z oglądania meczów w hiszpańskich barach, aczkolwiek mam nadzieję, że będzie takich okazji tylko więcej.\nKiedy siedziałyśmy już na trybunach katalońskiej świątyni futbolu, byłam troszkę zawiedziona, że siedzimy bardzo wysoko. Fakt, że bilety kupowałyśmy dopiero dzień przed meczem i nie było już dostępnych miejsc w sektorach za bramką. A tam siedzą kibice najgłośniejsi, szczególnie w sektorze Gol Sud. Hiszpanie w swoim kibicowaniu są dla mnie troszkę zbyt „piknikowi”. Za każdym razem kiedy ekipa z Gol Sud zaczynała doping i przyłączał się do niej cały stadion całość trwała zaledwie chwilę i już większość wracała do swojego cichego kibicowania. Ja jestem zwolenniczką aktywnego i głośnego dopingu cały czas. Jednakże trzeba przyznać, że kiedy do wykonania jest jakiś rzut wolny, cały stadion klaszcze powoli i coraz szybciej, aż do wykonania uderzenia. I to jest fajne. Cudowny był również szał radości wszystkich kibiców po bramce Carlesa Puyola. Teraz, kiedy już ogłosił decyzję o opuszczeniu klubu wraz z końcem sezonu cieszę się, że mogłam go w tym ostatnim jego sezonie zobaczyć na Camp Nou. Być może widziałam na żywo ostatnią bramkę naszego walecznego kapitana?\nOczywiście na sposób wsparcia drużyny dopingiem na meczu ma również wpływ jaka jest stawka rozgrywanego pojedynku. Na ćwierćfinale Ligi Mistrzów doping był zdecydowanie mocniejszy i przede wszystkim stadion zagrzewał zawodników do walki prawie cały czas, więc zdarłam wtedy gardło porządnie. Podsumowując, nie można ocenić Hiszpanów jako słabo kibicujący naród, aczkolwiek trzeba przyznać, że tam podejście jest raczej piknikowe. Dla mnie jest to troszkę niewystarczające. Na następnym meczu kieruje się bliżej sektorów zabramkowych, zdecydowanie.\nNie chcę aby po przeczytaniu artykułu ktoś wyciągnął wniosek, że kibiców polskich klubów uważam za kiboli, a Hiszpanów za spokojnych i piknikowych, nie o to tu chodzi. Chciałabym bardziej wskazać na pewne przesłanki i sytuacje. Oczywiście nie muszą one świadczyć o reszcie kibiców i zapewne znalazło by się jeszcze wiele przykładów, że to jednak nie jest takie czarno-białe. Zdaję sobie z tego sprawę. Bardziej zależy mi na wskazanie różnic, jakie można zaobserwować oglądając mecz w Hiszpanii. W całej złożoności FC Barcelony, jej kibice są ważnym elementem układanki jaka składa się na “més que un club”. Warto zatem znać specyfikę różnych składowych tego elementu. Mam nadzieję, że uda mi się zebrać jeszcze wiele ciekawych spostrzeżeń i obserwacji podczas kolejnych wycieczek do Hiszpanii. A Was, drodzy Czytelnicy, również do tego gorąco zachęcam.\nŹródło zdjęcia: elmundo.es\nOstatnie dwa sezony hiszpańskiej ekstraklasy zdążyły już przyzwyczaić sympatyków La Liga do wczesnego rozstrzygania zwycięzcy tych sportowych zmagań. Na dobrą sprawę w tym czasie było jedynie dwóch poważnych kandydatów do zdobycia mistrzostwa: FC Barcelona i Real Madryt. Fakt, iż liczą się tak naprawdę dwie ekipy, które walczą o trofeum często przytaczany jest jako argument za tym, że Primera Division jest nudna. No bo co może być interesującego w zmaganiach, gdzie spośród 20 zespołów znaczących jest zaledwie dwa? To monotonne, zawsze jest Real albo Barca. Nawet jeśli jakimś zespołom uda się w jakimś meczu ograć Azulgranę czy Królewskich, to w końcowej klasyfikacji to i tak nic nie zmienia. Zawsze są tylko te dwie ekipy. Ostatnim sezonem kiedy z “mistrza” cieszył się ktoś spoza tej dwójki był sezon 2003/04 kiedy to tytuł wywalczyła Valencia. Wcześniej nie było to tak “czarno-białe” i w wielu przypadkach ligę zdobywał ktoś inny. Naturalnie ekipy: z Madrytu oraz z Barcelony są absolutnymi rekordzistami jeśli chodzi o sukcesy w lidze hiszpańskiej: Real ma na koncie 32 mistrzostwa kraju a Barcelona 22. Warto tylko dodać, że pozostali w klasyfikacji mogą się pochwalić zaledwie jednocyfrowym wynikiem – to mówi samo za siebie.\nDwa lata temu już w lutowym przegranym meczu z Osasuną Pampeluną FC Barcelona praktycznie straciła szansę na mistrzostwo Hiszpanii na rzecz Realu Madryt. Faktem jest, że matematyczne szanse istniały jeszcze długo, jednakże wyglądanie za kilkoma poważnymi potknięciami “Królewskich” to jak czekanie na to, że facet rzeczywiście „już” naprawi kran. W tamtym sezonie zgodnie z przewidywaniami w Madrycie nie stał się żaden “kataklizm” i ekipa, wtedy pod wodzą Mourinho, ostatecznie zgarnęła mistrzostwo Hiszpanii. Rok później sytuacja była dokładnie odwrotna. Przez cały sezon 2012/13 “Duma Katalonii” ani na chwilę nie ustąpiła miejsca na tronie La Liga. Real, który zaliczył kilka potknięć na początku sezonu, nie zdołał odrobić strat tym bardziej, że “Blaugrana” nie była skłonna do popełniania “ligowych wpadek”.\nW obecnym sezonie fani hiszpańskiej piłki i emocjonujących starć nie powinni być zawiedzeni. Na początku dobry start zaliczyła drużyna prowadzona przez Tatę Martino. Z kolei drobne potknięcia spowodowały, że Atletico wskoczyło na fotel lidera, aczkolwiek długo nie zagrzało tam miejsca. Już po tygodniu “Barca” wróciła na pozycję nr 1. Niemniej jednak później Barcelona zaliczyła wpadkę, a nawet dwie i w rezultacie Real objął prowadzenie, które ma do dziś. Zaraz za nim plasuje się Atletico, a “Duma Katalonii” zamyka podium.\nW tym momencie “Los Blancos” mają 4 punkty przewagi nad “Blaugraną” oraz trzy nad “Los Rojiblancos”. Chciałabym przeanalizować po krótce przeciwników, z jakimi przyjdzie się zmierzyć najlepszej ligowej trójce do końca sezonu i ocenić realne szanse na 23 mistrzowski tytuł, jaki “Azulgrana” chce w tym roku wywalczyć.\nReal Madryt w tym sezonie zmierzy się jeszcze z następującymi klubami:\nU siebie: Barcelona, Rayo, Almería, Osasuna, Valencia, Espanyol\nNa wyjeździe: Sevilla , R.Sociedadd, Valladolid, Celta\nOprócz Barcelony nie są to zatem zbyt wymagający przeciwnicy. Liczyłabym na Real Sociedad, który ma potencjał by jakieś punkty ekipie Ancelottiego wykraść, tym bardziej, że spotkanie będzie rozgrywane na Estadio Anoeta. Teoretycznie jeszcze Sevilla i Valencia mogłyby coś podziałać, ale szczerze powiedziawszy nie wierzę, by do końca sezonu z takim terminarzem Real zbyt wiele punktów stracił.\nZ kolei Atletico Madryt czekają następujące starcia:\nU siebie: Granada, Villarreal, Elche, Málaga\nNa wyjeździe: R.Betis, Athletic, Getafe, Valencia, Levante, Barcelona\nW przypadku Atletico zdecydowanie najtrudniejszym wyzwaniem jest ostatni pojedynek ligowych zmagań: podróż na Camp Nou. Oprócz tego na pewno wycieczka do Kraju Basków nie będzie łatwa. Wiadomo, że nie można wszystkiego przewidzieć, faktem jest, że gdyby się dało, to piłka nożna straciłaby wiele ze swego piękna. Także bardzo dobrze, że drużyny zaskakują, ligowi słabeusze ogrywają najlepszych itp. To jest w tym sporcie piękne. Jednakże w przypadku Atletico, które trzyma poziom od początku sezonu, nie powinno obniżyć znacząco lotów na mecie sezonu.\nPrzeciwników czekających na mecze z FC Barceloną podaję jedynie poglądowo, jeśli “Duma Katalonii” chce zdobyć mistrzostwo musi wygrać wszystkie dziesięć czekających ją jeszcze w tym sezonie meczów, innej opcji nie ma.\nU siebie: Celta, R.Betis, Athletic, Getafe, Atlético\nNa wyjeździe: Real Madrid, Espanyol, Granada, Villarreal, Elche\nW kontekście walki o mistrzowski tytuł najbardziej emocjonujące i chyba można już pokusić się o stwierdzenie „rozstrzygające” będzie starcie z Realem Madryt, na Santiago Bernabeu w ramach 29. kolejki Primera Division. Jeśli “Los Blancos” wyjdą z tego starcia zwycięsko, nie ma się co oszukiwać, że 7 punktów straty Barcelona zdoła jeszcze odrobić. Spotkanie z Realem jest tutaj niezwykle istotne. Jeśli ekipa z Camp Nou chce zachować jakiekolwiek szanse na mistrzostwo kraju, musi wygrać czekające ją w niedzielę Gran Derbi. Strasznie nie lubię takich sytuacji, bo nie wszystko zależy od Barcelony. Nawet jeśli wygra z Realem, trzeba będzie czekać na chociażby małe potknięcie “Królewskich”, by marzenie o 23 mistrzostwie kraju mogło się ziścić.\nZ drugiej strony jest jeszcze mecz z Atletico Madryt w ostatniej kolejce ligowych zmagań. Zakładając , że Barcelona ograłaby Królewskich na ich stadionie a resztę meczów wygrała i Atletico nie straciłoby już żadnych punktów może się okazać, że ostatni ligowy mecz zdecyduje o tym kto zwycięży w tym roku La Liga. Na myśl o pojedynku o taką stawkę w ostatniej kolejce dostaję gęsiej skórki. Ach, co to byłyby za emocje! Meczu tego na pewno reklamować nie trzeba, a brak biletów na to spotkanie jest chyba wystarczającym potwierdzeniem.\nOstatnie wpadki Barcelony, a szczególnie przegrana z Valladolid nie napawały optymizmem. Sytuację zmieniła wygrana z Manchesterem City, która pozwoliła uspokoić skołatane nerwy na myśl o zbliżającym się “Klasyku”. Z kolei kompletne zmiażdżenie Osasuny nas Camp Nou 7:0 dało możliwość szeroko się uśmiechnąć sympatykom “Blaugrany” i optymistycznie patrzeć w przyszłość. Zwycięstwo na Santiago Bernabéu jest możliwe, co chłopcy w bordowo-granatowych koszulkach udowodnili nie raz. FC Barcelona jest w stanie to zrobić, musi tylko zabrać ze sobą do stolicy TĄ LEPSZĄ twarz – z meczu z Osasuną, a tą, którą zaprezentowali z Valladolid, schować głęboko na dno podświadomości i najlepiej o niej zapomnieć.\nNiezależnie od tego, kto zdobędzie mistrzostwo Hiszpanii, chciałabym, żeby szala zwycięstwa ważyła się do ostatniej chwili. Chcę meczów o mistrzostwo, wielkich emocji i walki do końca. Pragnę tego w La Liga najbardziej na świecie!\nFani ekipy Arsèna Wengera zdawali sobie doskonale sprawę z poziomu trudności zadania, przed jakim przyszło im stanąć. Wystarczyłoby w tym momencie wspomnieć, o jakże w dalszym ciągu bolesnym ograniu Barcelony 7:0 w półfinale, nie mówiąc o wygraniu Ligi Mistrzów w zeszłym sezonie. A jeśli dołożymy do tego fakt, iż team z Monachium trenowany jest obecnie przez legendę Barcelony oraz że ma już praktycznie w kieszeni mistrzostwo Niemiec otrzymujemy obraz drużyny niemal nie do pokonania. Ekipa na czele z Philippem Lahmem z 20 punktami przewagi nad plasującą się na drugim miejscu Borussią Dortmund w obecnym sezonie nie poznała smaku ligowej porażki. Jeśli chodzi o Ligę Mistrzów również idą jak burza, oczywiście wyszli z grupy na pierwszym miejscu zaliczając jedynie jedną porażkę w fazie grupowej – w Monachium z Manchesterem City. Już wiemy, że Arsenal zgodnie z przewidywaniami nie podołał ekipie z Bawarii aczkolwiek ciekawe jest, że drugi rok z kolei Bayern nie może Kanonierów pokonać na własnym stadionie.\nDruga para jest jeszcze bardziej emocjonująca: Barcelona vs City to pojedynek, który równie dobrze moglibyśmy obserwować w Lizbonie i nikt nie byłby zawiedziony. City jest w tym momencie czwarte w Premier League, aczkolwiek zespół pod wodzą Manuela Pellegriniego jest w tym sezonie niezwykle groźny, szczególnie w ataku. Jeśli weźmiemy pod uwagę ilość strzelonych w tym sezonie goli Manchester ma pod tym względem drugi wynik w lidze i najlepszy stosunek bramek zdobytych do straconych. Sergio Agüero zalicza obecnie bardzo dobry sezon, a w połączeniu z Álvaro Negredo tworzą iście zabójczy duet. W pierwszym meczu Argentyńczyk nie mógł stawić czoła Barcelonie ponieważ Sergio doznał kontuzji w spotkaniu ligowym z Tottenhamem. Teraz wraca i mimo sympatii dla swojego rodaka Messiego będzie miał tylko jeden cel: zapewnić swojej ekipie awans do ćwierćfinału.\nManchester City i FC Barcelona wsiedli do swoich kolejek na torze i ruszyli.\nMimo, iż podczas losowania par 1/8 Barcelona pewnie siedziała na fotelu lidera La Liga wielu wróżyło jej wczesną eliminację z Ligi Mistrzów w wyniku starcia z The Citizens. Przyznam, że sama miałam wielkie obawy jakim rezultatem mecz na Etihad się zakończy. City było w gazie a Barcelona zaczynała tracić polot i popełniała głupie błędy. Poza tym atmosferę podkręcały całe rzesze sympatyków futbolu, którzy już zacierali ręce na myśl o możliwej przegranej Dumy Katalonii. Wydaje się, że bardzo wiele osób czeka na przegraną ekipy z Camp Nou. W większości przypadków w wyniku zwykłej zazdrości przegrana jest rozdmuchiwana i za każdym razem (a ile to już ich było) wróży się Barcy niechybny koniec, upadek z piedestału współczesnego futbolu na samo dno. Manchester na górze, Barcelona w dole.\nWygrana Balugrany w Manchesterze przed trzema tygodniami i całkiem przyzwoity zapas 2 bramek przed rewanżowym spotkaniem sprawiły, że „król wrócił na swoje miejsce”. W tamtej chwili większość futbolowych obserwatorów już straciła złudzenia, że Barcelona da sobie jeszcze awans do ćwierćfinału Champions League wyrwać z rąk. Wydawałoby się, że wszystko jest pewne i spotkanie na Camp Nou będzie tylko czystą formalnością. Barca górą, City „pod wozem”.\nW ciągu zaledwie dwóch tygodni z wielotygodniowego lidera Primera Divison Azulgrana spadła na trzecie miejsce tracąc do lidera, czyli Realu Madryt 4 punkty. Dwie porażki (standardowo już Real Sociedad plus Valladolid) w ciągu trzech ligowych kolejek i gra bez jakiegokolwiek pomysłu sprawiły, że Barcelona nie tylko w lidze spadła, ale również w wyścigu o ćwierćfinał Champions League jej pozycja giganta została zachwiana. Kolejka nie pędzi już tak szybko, można pokusić się o stwierdzenie, że znajduje się na zakręcie. Ten właśnie zakręt i ostatnia prosta zdecydują kto znajdzie się w ¼. Oczywiście na zdecydowanie bardziej uprzywilejowanej znajduje się team Taty Martino, aczkolwiek teraz niczego nie można być pewnym. Barcelona straciła ostatnio zbyt wiele punktów, do tego dużo bramek zostało jej wbitych po stałych fragmentach gry, szczególnie z rzutów rożnych. Oczywiście na korzyść Blaugrany przemawia fakt, iż mecz będzie rozgrywany na Camp Nou, aczkolwiek ósma w La Liga Valencia obaliła mit niepokonanego Camp Nou, także niczego nie można być pewnym.\nMiejmy nadzieję, że Tacie i jego ekipie udało się wyciągnąć odpowiednie wnioski z ostatnich przegranych oraz, że Duma Katalonii, na którą dzisiaj zwróci oczy piłkarski świat będzie lepszą wersją siebie od tej z minionej soboty. Oby mecz rozegrany został bez niepotrzebnych kontrowersji oraz żeby wynik nie pozostawał wątpliwości, kto walczy dalej o puchar Ligi Mistrzów. Nie możemy zapominać, że tak naprawdę wystarczy jedna dobra akcja Agüero czy Negredo i przy wyniku 0:1 zacznie się robić nerwowo. A ekipa z Camp Nou zdecydowanie preferuje jasne sytuacje i spokojne kontrolowanie wyniku.\nDzisiaj, w rocznicę wspanialej remontady z Milanem Barcelona ma szansę wrócić na szczyt. Ma okazję pokazać jaja i zamknąć usta wszystkim, którzy wróżą jej niechybny koniec. Jedno jest pewne: czekają nas wieczorem niezapomniane mocje. Oby ekipa Taty Martino dołączyła do Bayernu Monachium i Atletico Madryt i kontynuowała wyścig po piąty Puchar Europy. Do boju Barcelono!


Sara Kalisz 01.05.2019 20:33\nRywalizacja o brązowy medal PlusLigi przeniosła się do Zawiercia. Drugi mecz i ostateczne zwycięstwo jastrzębian 3:2 w hali oglądał komplet widzów. Stan rywalizacji pary to 2:0 dla Jastrzębskiego Węgla. Teraz gra przenosi się ponownie do Jastrzębia-Zdroju. Pierwsze spotkanie o brązowy medal PlusLigi sezonu 2018/2019 zakończyło się zwycięstwem jastrzębian 3:2 i nagrodą MVP dla atakującego tego zespołu, Dawida Konarskiego.\nW środę widać było, że zespół z Zawiercia zrobi wiele, by doprowadzić do remisu w rywalizacji. Zaczęło się od prowadzenia gospodarzy 6:3 i umiejętnego rozprowadzenia ataku przez Michala Masnego. Choć później rywale wyrównali, to dwa dobre zagrania Mateusza Malinowskiego znów dały zapas punktowy miejscowym (10:7). Skończył on się wraz ze zbiciami Dawida Konarskiego i po asie Juliena Lyneela na 11:10. To był moment, w którym pałeczkę pierwszeństwa w zdobywaniu punktów przejęli siatkarze Jastrzębskiego Węgla. Lyneel, Michał Szalacha i Konarski raz po raz odbierali rywalom argumenty na siatce i w przyjęciu, a do tego trzy błędy własne popełnili zawiercianie (21:16). Skuteczne dwa zagrania Bartosza Gawryszewskiego nic już nie zmieniły i goście ostatecznie wygrali 25:19. Gospodarze bardzo wzięli sobie do serca to, że z każdym wygranym punktem jastrzębian rośnie prawdopodobieństwo wygrania przez gości kolejnego meczu i w konsekwencji przybliżenia się do zdobycia brązowego medalu PlusLigi. W drugiej partii prowadzili nawet 10:6, 12:8 i 14:9, co w szeregach jastrzębian wzbudziło popłoch. Na boisku w charakterze przyjmującego pojawił się libero, Paweł Rusek. Ten ruch nie zmienił jednak zbyt wiele, bowiem świetnie działał zawierciański blok, a goście popełniali kolejne błędy w polu serwisowym (14:18).\nPodali jednak pomocną dłoń przyjezdnym - popełnili dwie pomyłki i ich przewaga po chwili stopniała do jednego punktu (18:17). Mimo to wytrzymali nerwową końcówkę i po ataku Kamila Semeniuka cieszyli się ze zwycięstwa (25:21). 8:8, 10:10, 11:11, 15:15 - tak wyglądał początek trzeciej odsłony starcia w Zawierciu. Gospodarzom wystarczyły jednak dwa dobre zagrania Marcina Walińskiego i Bartosza Gawryszewskiego, by wyjść na dwupunktowe prowadzenie, dające im spokojniejsze głowy przed najważniejszą fazą seta. Drużyna z Jastrzębia-Zdroju sprawiała natomiast wrażenie, jakby grunt pali się jej pod nogami. Kolosalny błąd serwisowy Kampy i pomyłka w ataku Lyneela dały miejscowym kolejne punkty. Roberto Santilli przerwał grę przy przewadze rywali 21:17.\nNa niewiele się to zdało, bowiem ostatni punkt w secie drużyna Marka Lebedew zdobyła po błędzie w ataku Konarskiego (25:21). Emocji nie brakowało także partię później. Oba kluby kibica niezwykle głośno dopingowały swoich ulubieńców, a wynik wciąż oscylował w granicach remisu (10:10, 14:14). Jastrzębianom udało się co prawda wyjść na dwupunktowe prowadzenie po atakach Dawida Guni i Konarskiego, jedna Warta błyskawicznie odrobiła straty poprzez zagranie z 6. strefy Ferreiry i piłkę sytuacyjną posłaną w boisko rywali przez Walińskiego. Przełamaniem dla miejscowych był skończony atak\nMalinowskiego - w jednej akcji potrzebował do tego aż trzech prób, jednak finalnie udało mu się dać przewagę drużynie (20:19). Nie trwała ona jednak długo, a Kampa przypieczętował zwycięstwo i doprowadzenie do tie-breaka przez jastrzębian asem serwisowym (25:22).\nW nim górą po wyrównanej walce (5:5, 11:11, 23:21) byli jastrzębianie. Aluron Virtu Warta Zawiercie - Jastrzębski Węgiel 2:3 (19:25, 25:21, 25:21, 22:25, 21:23)\nStan rywalizacji: 2:0 dla jastrzębian


Szczecińska Filharmonia - jeden z najnowocześniejszych budynków w Polsce - szczecininfo.pl\nSzczecińska Filharmonia – jeden z najnowocześniejszych budynków w Polsce\nNowa siedziba Filharmonii w Szczecinie przez wielu uznawana jest za współczesną ikonę architektury. Uwagę przyciąga przede wszystkim strzelista bryła budynku. Tak niezwykłe kształty są zasługą architektów ze studia Barozzi Veiga z Barcelony w Hiszpanii. Budynek Filharmonii budzi zachwyt mieszkańców oraz turystów zwiedzających Szczecin.\nNiezwykły gmach wybudowany został w miejscu, gdzie niegdyś znajdował się przedwojenny Dom Koncertowy – Konzerthaus. Historyczna zabudowa i lokalizacja stanowiły inspirację do stworzenia aktualnego budynku Filharmonii. Patrząc na bryłę oraz zwiedzając wnętrze budynku można zauważyć nie tylko doskonałą kombinację historii, oraz nowoczesności, ale także nawiązanie do europejskiej tradycji związanej z tworzeniem domów koncertowych.\nJak wygląda wnętrze Filharmonii w Szczecinie?\nZnawcy architektury zachwycają się odważnym zarysem bryły oraz wrażeniem wizualnej lekkości budynku. Spójna linia i neogotycka zabudowa uatrakcyjniają całość. Filharmonia zachwyca nie tylko wizualnie. Jest ona również wielofunkcyjną instytucją kulturalną. Zachwyca również powierzchnia całego obiektu, czyli więcej niż 12 000 metry kwadratowe, rozłożone na cztery kondygnacje. Wewnątrz znaleźć można między innymi wielką salę symfoniczną, salę kameralną, sklep muzyczny oraz kawiarnię.\nW samej sali symfonicznej zmieścić może się aż 953 osoby. Przemyślana geometria ścian i sufitów sprawia, że akustyka w Sali Symfonicznej przypadnie do gustu nawet najbardziej wymagającym słuchaczom. Znawcy twierdzą, że akustyka, siła dźwięku i inne parametry upodobniają szczecińską Salę Symfoniczna do tej, która znajduje się w Wiedniu, czyli do sali koncertowej Musikverein. Do sali kameralnej może wejść w jednym czasie około 192 osoby. Wnętrze sali sprawia, że czas pogłosu zgadza się do jednej setnej sekundy z projektowanym. To dzięki temu sala nazywana jest czasami akustyczną perełką.\nBudynek Filharmonii jest czymś, co koniecznie warto zobaczyć, będąc w Szczecinie. Warto wiedzieć, że siedziba ta otrzymała już wiele nagród, w tym prestiżową Nagrodę im. Miesa van der Rohe. Budynek doceniono również przez prezydenta Polski. Siedziba filharmonii może pochwalić się Nagrodą Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej dla Najlepszego Obiektu Architektury w Polsce w latach 2013-2014. Nagroda ta była główną wygraną w konkursie „Życie w Architekturze”.\nZwiedzanie Filharmonii – co warto wiedzieć?\nO czym powinni wiedzieć turyści chętni na odwiedzenie budynku Filharmonii? Zwiedzanie rozpoczyna się od holu, po przejściu do sali kameralnej chętni mogą zobaczyć film przedstawiający historie istnienia Filharmonii w Szczecinie oraz szczegóły dotyczące architektury. Kierunek zwiedzania prowadzi przez Galerię Poziom 4 oraz Galerię przy Cerkwi, oraz salę symfoniczną. Na koniec chętni mogą nabyć literaturę oraz gadżety Filharmonii w znajdującym się tutaj sklepie. W nocy fasada budynku świeci się na wiele kolorów, co z pewnością przypadnie do gustu zwiedzającym. Warto zrobić sobie pamiątkowe zdjęcie przy strzelistym, imponującym budynku, który rozbłyska wielokolorowym światłem.


Nitusiowe robótki: Ostatnie jajeczka wydmuszki zawieszki.\nAutor: nitus o 11:41\nmoj maly art swiat 24 kwietnia 2014 17:20\nCudowne Anitko i nie martw się że syn stłukł jedną - dzieci są przecież wszystkiego ciekawe buaziaki ślę Marii\nAniaN 24 kwietnia 2014 18:26\nWyjątkowo piękne :) Powodzenia w wyzwaniu.\nGosia 24 kwietnia 2014 19:57\nPiękne jajeczka, fajny pomysł na zawieszki :))\nEwa 24 kwietnia 2014 21:42\nDanka Witkowska 24 kwietnia 2014 22:20\nAnitko pewnie,że się podobają takie jajeczka,a to stłuczone to na szczęście ,ja tak zawsze mówię jak coś mi spadnie i rozbije na drobny mak.\nSZYMKA A 25 kwietnia 2014 08:50\nMariwon 25 kwietnia 2014 09:28\nCzarna dama 26 kwietnia 2014 09:09\nanulek 27 kwietnia 2014 14:55\nAnita dekoracja na 6!\nAgnieszka Lesisz 27 kwietnia 2014 16:06\nbardzo ładnie ozdobione jajeczka i fajny pomysł na zrobienie doczepianych elementów. Pozdrawiam Niedzielnie i Zapraszam do siebie :)\nDiana P 7 maja 2014 07:54


Biblioteka Pedagogiczna Sulęcin: Ferie w Bibliotece - Warsztaty dla rodzin "Kartka walentynkowa"\nFerie w Bibliotece - Warsztaty dla rodzin "Kartka walentynkowa"\nFerie w Bibliotece - 9.02.2017 - Warsztaty dla Rodzin "Kartka walentynkowa Iris Folding". Na naszych zajęciach obecna była jedna rodzina, która z wielkim zaangażowaniem poznała sekrety techniki Iris Folding. Uczestniczki wykonały po dwie kartki, krok po kroku słuchając wskazówek. Powstałe prace są na dużym poziomie, bardzo starannie wykonane i wykończone. Uczestniczki otrzymały też wskazówki, jak szukać inspiracji i wzorów, do kolejnych kartek. Mamy nadzieję, że na kolejnych warsztatach pojawi się więcej rodzin.


Dzieła wszystkie. Baśnie i inne utwory prozą - Leśmian Bolesław | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nDzieła wszystkie. Baśnie i inne utwory prozą (okładka twarda)\nPomieszczone są tu przede wszystkim baśnie, które – trzeba to powiedzieć wyraźnie – noszą w sobie cechy jego wielkiego pióra: Przygody Sindbada Żeglarza, Klechdy sezamowe, Klechdy polskie. Prezentujemy także małe utwory prozatorskie, „rozsypane” po czasopisamach, powstałe jeszcze przed napisaniem tomu Łąka. Są to m.in.: Jaś uzdrowiony, Legendy tęsknoty czy Satyr i Nimfa....\nDopełnieniem tomu jest Leśmianowski przekład "Opowieści nadzwyczajnych" Edgara Allana Poe. Leśmian dokonał przekładu za pośrednictwem XIX-wiecznego tłumaczenia francuskiego, którego autorem był Charles Baudelaire. Wartość tego przekładu, a ściślej mówiąc – adaptacji, polega nie tylko na oddaniu niesamowitej atmosfery utworów Poego. Przekład ten może stanowić materiał do studium porównawczego, na stosunkowo obfitym materiale, zasad słownictwa Leśmiana w prozie artystycznej i jego poezji.\nTytuł: Dzieła wszystkie. Baśnie i inne utwory prozą\nWymiary produktu [mm]: 254 x 45 x 160\nWłaśnie zrecenzowałem Dzieła wszystkie. Baśnie i inne utwory prozą\nBolesław Leśmian – znakomity poeta i eseista – był także twórcą różnych rodzajów prozy. Prezentuje je trzeci tom Dzieł wszystkich. Zebrane tu utwory zostały napisane we wczesnym, niesłychanie ...\n12-12-2018 o godz 18:40 przez: Truskawek\nO autorze: Leśmian Bolesław\nPoezje wybrane - Bolesław Leśmian Leśmian Bolesław


Ciągnik dla wymagających rolników - Bez wątpienia\nKażdemu rolnikowi zależy na to, aby zaopatrywać się w pojazdy i sprzęty najwyższej jakości. Dziś, na rynku pojazdów rolniczych bardzo łatwo jest kupić bubel. Na szczęście funkcjonują jeszcze sprawdzone marki, których logo i produkty są znakami najwyższej jakości. Do takich marek zaliczymy przede wszystkim Ursus. Polecane modele ursus c 385 często można znaleźć w polskich gospodarstwach, ale to jeszcze nie wszystko. Z tych traktorów coraz chętniej korzystają także zagraniczni rolnicy. To chyba najlepsza rekomendacja! Z traktorów ursus c 385 (zobacz także) korzystają w tej chwili zarówno państwa leżące na Wschód od Polski, jak i kraje Zachodnie. Dzięki poszerzonemu kapitałowi oraz stałej obecności marka Ursus może pozwolić sobie na wprowadzanie innowacyjnych technologii w kwestii projektowania i konstrukcji nowoczesnych maszyn i pojazdów rolniczych. Traktory te mogą pracować nieprzerwanie przez cały rok. Nie są pojazdami wyłącznie sezonowymi.\nJakie gospodarstwa mogą korzystać z modela ursus c 385?\nWłaściwie każde gospodarstwo, gdzie przeprowadza się wytężone prace rolnicze może zaopatrzyć się w ten sprzęt. Polecamy je gospodarstwom o profilu:\nWszechstronność zastosowania tych traktorów przez całe lata doceniona została przez wielkie firmy oraz specjalistów tworzących wszelkiego rodzaju towarzystwa na rzecz racjonalnego rolnictwa. Dzięki temu marka Ursus pochwalić się może wieloma nagrodami i wyróżnieniami, także w kwestii wystawiania swoich pojazdów na różnych Targach Rolniczych. Te traktory już pod względem wizualnym pozostawiają w tyle wszelką konkurencję!\nPraca na roli nie wykona się sama\nTrudno wymagać od rolnika, aby ręcznie ogarnął wszelkie dziedziny swojej działalności. Transport w rolnictwie jest bardzo ważny. Bez niego wszystkie prace się opóźniają i są wykonywane nieporadnie, bez przełożenia na zyski. Początkowo może się wydawać niedowiarkom, że wydatek na zupełnie nowy traktor się nie opłaca, ale trzeba spojrzeć na problem z szerszej perspektywy. N owy traktor na gospodarstwie to nowa jakość oraz usprawnienie dotychczasowej pracy. Zyski z całorocznej pracy na roli na pewno się zwrócą. Trzeba działać konsekwentnie i szanować maszynę w miarę postępującego działania. Traktor, niezależnie od marki, dla długiej żywotności wymaga regularnych przeglądów.


Matka Teresa z Kalkuty 100 rocznica urodzin Matki Teresy - Kumar Sunita - Księgarnia internetowa - naukowa, językowa i ogólna księgarnia |profit24.pl\n100 rocznica urodzin Matki Teresy\nAutor: Kumar Sunita\n52.31 PLN Cena Profit24: 52,31 zł\nTEN WYJĄTKOWY ALBUM UKAZUJE JEDNĄ Z NAJBARDZIEJ ZNANYCH KOBIET W HISTORII\nDzięki niepublikowanym dotąd fotografiom zostajemy zaproszeni do Jej wewnętrznego świata.\nOdtąd już nie słowa, ale ona sama opowiada o sobie...\nMatka Teresa z Kalkuty była katolicką zakonnicą. Dzięki sile swojej osobowości i swojej głębokiej wierze miała ogromny wpływ na rozwój opieki nad biednymi, chorymi i umierającymi. Za swoją działalność otrzymała w 1979 roku Pokojową Nagrodę Nobla. Jej niezwykła duchowość przyczyniła się do tego, że zyskała poparcie całego świata dla swojej misji. Obecnie istnieje około siedmiuset czterdziestu placówek realizujących zadania wyznaczone przez Matkę Teresę.\nTa ilustrowana fotografiami opowieść jest hołdem złożonym Matce Teresie w uznaniu jej nadzwyczajnych osiągnięć. Została napisana przez najbliższą współpracownicę Matki Teresy dla uczczenia pierwszej rocznicy jej śmierci. Większość wykorzystanych w albumie zdjęć nie była nigdy dotąd publikowana. Przedstawiają one różne etapy życia Matki Teresy, jej młodość w Skopje, jej działalność w Indiach, podróże po świecie, spotkania z najważniejszymi osobistościami Kościoła, polityki, kultury, jej uroczysty pogrzeb i wzruszającą beatyfikację. Znaczna część albumu jest jednak poświęcona codziennej pracy sióstr misjonarek miłości i ukazuje, jak charyzmatyczną osobowość posiadała założycielka ich zgromadzenia ? Matka Teresa z Kalkuty.


Kara za naruszenie ochrony danych osobowych kandydatów na studia | odoserwis.pl\nNaruszenie ochrony danyc...\nRodo W Oświacie, Naruszenie Ochrony Danych, Odpowiedziałność Za Naruszenie Rodo, Kara Rodo,\nW listopadzie 2019 roku Prezes UODO otrzymał zgłoszenie naruszenia ochrony danych osobowych kandydatów na studia w SGGW oraz wszczął z urzędu postępowanie kontrola PUODO, kara|Rodo, naruszenie ochrony danych, przechowywane danych kandydatów na studia, RODO na uczelni, naruszenie zasady poufności i rozliczalności administracyjne.\nU pracownika tej uczelni był skradziony przenośny prywatny komputer, który on używał także do celów służbowych. Na tym urządzeniu były przechowywane dane osobowe kandydatów na studia w SGGW.\nW trakcie postepowania organ nadzorczy wziął pod uwagę, że naruszenie ochrony danych osobowych dotyczyło kandydatów na studia w SGGW za okres ostatnich pięciu lat, obejmowało szeroki zakres danych, a liczba osób dotkniętych naruszeniem wyniosła do 100 tys.\nPonadto administrator nie miał wiedzy o przetwarzaniu danych osobowych na prywatnym komputerze pracownika, a także nie prowadził weryfikacji na jakich nośnikach są przetwarzane dane osobowe kandydatów na studia pobierane z systemu informatycznego.\nJednocześnie Prezes UODO stwierdził, że okres przechowywania danych osobowych kandydatów na studia wynosił pięć lat, co było niezgodne z wyznaczonym okresem przechowywania danych osobowych kandydatów na studia, który został określony w SGGW na trzy miesiące od zakończenia rekrutacji. Według opinii PUOZDO stanowi to o naruszeniu zasady ograniczenia przechowywania określonej w RODO.\nNa podstawie zebranego materiału dowodowego UODO nałożył na uczelnię administracyjną karę pieniężną, stwierdzając naruszenie zasady poufności i rozliczalności określonych w RODO oraz brak odpowiednich środków organizacyjnych i technicznych, które pozwalają na zapewnienie bezpieczeństwa przetwarzania danych osobowych kandydatów na studia.


Masz smartfon Oppo? Dostaniesz więcej pamięci RAM | CHIP\nMasz smartfon Oppo? Dostaniesz więcej pamięci RAM\nArkadiusz Dziermański 5 lipca 2021\nJak zwiększyć ilość pamięci RAM w komputerze? Trzeba dołożyć dodatkową kość pamięci. Oppo w swoich smartfonach zrobi to rozwiązaniem systemowym.\nJak zwiększyć ilość pamięci RAM bez dokładania pamięci? Oppo twierdzi, że można\nSytuacja przypomina mi sprawę jednego z obiektywów firmy Viltrox sprzed kilku miesięcy. Przysłona obiektywu jest wartością fizyczną. W uproszczeniu jest stosunkiem długości ogniskowej do otworu, przez który wpada światło. Przysłonę można domknąć, poprzez zmniejszenie otworu, ale jej maksymalnego otwarcia w żaden sposób nie da się zmodyfikować. Viltrox był w stanie zwiększyć wartość przysłony poprzez aktualizację oprogramowania. Czy obiektyw fizycznie się dzięki temu powiększył? Okazało się, że w procesie produkcji listki przysłony nie otwierały się do końca, a aktualizacja naprawiła działanie mechanizmu.\nOppo z kolei chce poprzez aktualizację oprogramowania zwiększyć ilość dostępnej pamięci RAM smartfonu. Podobnie jak w komputerze pamięć RAM jest fizycznym nośnikiem. Więc aby ją zwiększyć, należy albo wymienić obecną pamięć na większa, albo dołożyć nową. W takim razie… jak to aktualizacja oprogramowania?\nCzytaj też: Tablet OnePlus, bo tak robi… realme?\nPamięć wbudowana jako pamięć RAM\nFunkcja RAM+, którą Oppo wprowadzi wraz z aktualizacją Color OS, wykorzysta część pamięci wbudowanej smartfonu jako pamięć operacyjną. To pozwoli zwiększyć ilość dostępnej pamięci RAM o maksymalnie 5 GB. A konkretnie:\nOppo Reno5 – 5 GB,\nOppo A74 5G – 5 GB,\nOppo A74 i A54 5G – 3 GB.\nJak czytamy w komunikacie prasowym Oppo:\nIlość dodatkowej pamięci będzie można konfigurować w Ustawieniach i na przykładzie Oppo Reno5 możliwe będzie dodawanie 2, 3 lub 5 GB. Aktualizacja pojawi się na wszystkich rynkach, również w Polsce.


iszczecinek > Artykuły > Region > Gwiazdkowa niespodzianka w Barwicach Dodaj ogłoszenie\n16 marca w hali Zespołu Szkół w Barwicach odbyło się spotkanie zawodników, ich rodzeństwa, rodziców i sympatyków klubu Błonie Barwice z wolontariuszami gwiazdkowej niespodzianki ze Szczecinka.\nSpotkanie otworzył prezes klubu Grzegorz Tomaszewicz, następnie na scenie zaprezentował się szkolny zespół wokalno-instrumentalny School Stars. Dalsza część należała do gości. Prowadzący Paweł Piekarz szybko nawiązał kontakt z dziećmi i młodzieżą. Był wspólny śpiew, przedstawienie Klementynka i Paweł. Wszyscy świetnie się bawili i miło spędzili czas. Na koniec każdy otrzymał niespodziankę - paczkę, którą przekazały rodziny z Niemiec i Stanów Zjednoczonych.\n-Serdecznie dziękujemy za ten dar, miłe spotkanie i ciepłe słowa z serca płynące. Podziękowania należą się również rodzicom dzieci z klubu Błonie, które przygotowały poczęstunek dla gości –mówi prezes.\nNie jeżdżą pociągi do Białego Boru. Wprowadzono komunikację zastępczą


Strona główna / AKTUALNOŚCI/ Z Akademii Podhala do Ekstraklasy!\nTrener Grzegorz Zmuda, prowadzący do tej pory grupy młodzieżowe NKP Podhale / AP Podhala został w tym tygodniu trenerem asystentem... Ekstraklasowej Korony Kielce!\nNasz były już szkoleniowiec będzie asystentem nowego trenera Korony Kielce - Mirosława Smyły. To wielkie, ale i zasłużone wyróżnienie dla Grzegorza Zmudy, którego praca wyróżnia się ogromną merytoryką oraz profesjonalizmem.\nZarząd Klubu NKP Podhale Nowy Targ oraz Dyrektor Akademii chciałby serdecznie podziękować trenerowi Grzegowi Zmuda za ostatnie lata spędzone w naszym klubie, za trud, który został włożony w pracę z młodzieżą przez trenera! Serdecznie dziękujemy, gratulujemy i życzymy wytrwałości oraz sukcesów w nowym Klubie - Koronie Kielce! - mówi w imieniu klubu Dyrektor AP Podhala - Tomasz Gorczyk.\nGrzegorz Zmuda pracował już z trenerem Mirosławem Smyłą za czasów, gdy był członkiem sztabu I-ligowej Odry Opole. Jego doskonały warsztat trenerski, zapamiętany przez obecnego szkoleniowca Korony Kielce, miał tu z pewnością kluczowe znaczenie.\nTo absolutnie bajkowy zbieg okoliczności, ale podparty ciężką i sumienną pracą, tak w Podhalu, jak i wcześniej w sztabie I-ligowej Odry Opole. Tę nominację zawidzęczam oczywiście decyzji trenera Smyły - zdradza nam sam zainteresowany.\nW NKP Podhale Grzegorz Zmuda prowadził grupy trampkarzy, młodzików i orlików. Był trenerem koordynatorem II etapu szkolenia Akademii Piłkarskiej Podhala, codzienną pracą budując jej markę oraz dbając o wysoką jakość szkolenia.\nNa pewno był to czas, w którym poznałem wielu wspaniałych ludzi. Podhale to świetny region. Zawsze będę tu chętnie wracał. Pragnę z tego miejsca podziękować zawodnikom, trenerom oraz dyrekcji szkoły, jak i Klubu. To był dla mnie fantastyczny rok. Cieszę się, że w takich właśnie okolicznościach rozstaję się z Klubem. Zostawiam za sobą nie zamknięte, ale szeroko otwarte drzwi. Na pewno będzie jeszcze okazja, by wrócić tu z jeszcze większym doświadczeniem i dalej budować piłkę na Podhalu - zapowiada trener Zmuda.\nTeraz przed nowym członkiem sztabu Korony sporo nowych wyzwań, a przede wszystkim aklimatyzacja w nowym klubie. Mamy nadzieję, że wszystko pójdzie tak, jak sobie trener Zmuda wymarzył i razem z nowym Klubem osiągnie wyniki, jakie stawia przed nim Zarząd.\nMyślę, że teraz będę miał nawarstwienie nowych wyzwań. Staram się z każdej godziny wyciągnąć jak najwięcej jeżeli chodzi o organizację, treningi, obiekty. Uczę się od każdego, choć na naukę zbyt wiele czasu nie mam, ponieważ jest tutaj chęć osiągania coraz lepszych wyników. Na pewno mam tu okazję do kapitalnego rozwoju i każdy dzień spędzony w Klubie z Kielc jest jak roczne szkolenie - cieszy się trener Grzegorz Zmuda, kończąc rozmowę z nami i wracając właśnie do swoich obowiązków w nowym Klubie.\nMy ze swojej strony raz jeszcze dziękujemy trenerowi za czas i wysiłek włożony w rozwój podhalańskiej piłki, nie mówiąc "żegnaj", lecz "do zobaczenia"!


Podpowiadamy jak wyleczyć katar - Ogólne informacje\n/Podpowiadamy jak wyleczyć katar\nPodpowiadamy jak wyleczyć katar\nMetod na leczenie kataru jest tak dużo, jak osób, które cierpią się na taką dolegliwość. Opłaca się wypróbować kilka z nich i wyszukać te, jakie działają na nas najskuteczniej.\nTak zwana mądrość ludowa zawiera wiele przepisów związanych ze zdrowiem. Z dziada pradziada przekazywane są one kolejnym generacjom, dzięki czemu z pewnością nigdy nie zaginą. Sposoby na katar na pewno można wliczyć do takiej grupy- sprawdzone sposoby na katar (sprawdzone sposoby na katar). Jest ich mnóstwo zależnie od regionu naszego kraju, wieku osoby, którą prosimy o pomoc czy też stopnia nasilenia dolegliwości. Takie naturalne prowadzenie leczenia potrafi wspaniale się sprawdzać, jeśli tylko robimy to w sposób przemyślany, a w przypadku, kiedy katar nie odpuszcza a my czujemy się o wiele gorzej, prędko odwiedzamy lekarza. Bo są przypadki, kiedy żadne metody nie przynoszą rezultatów, a wręcz sytuacja się pogarsza. Najpopularniejsze sposoby na katar to z pewnością inhalacje. Wykorzystuje się w nich zwykle oleje eteryczne o wyrazistym zapachu. Ich zadanie to głównie odblokowywanie zatkanego nosa oraz aromaterapia. Podczas inhalacji zazwyczaj wykorzystuje się olejek eukaliptusowy. Katar leczy może także cebula jedzona w sporych ilościach. Osobom, które nie gustują w takiego typu warzywach poleca się soki z malin i herbatę z miodem.\nDomowe leczenie bardzo często przynosi oczekiwane rezultaty. Czasem jednak pojawiają się choroby, jakie wymagają zastosowania prawdziwych lekarstw. Zalicza się do nich wszelakie zaburzenia nerwowe. Dostępne w sklepach tabletki na uspokojenie to niezwykle bogata gama produktów zarówno kompletnie naturalnych jak i takich, jakie posiadają inne substancje- tabletki uspakajające (tabletki uspakajające).\nPoprzez to miast pić herbatę z melisy możemy sięgać po jej odpowiednik w formie tabletki. To ogromna wygoda. Oprócz tego tabletki na uspokojenie, przynajmniej te naturalne można zakupić praktycznie wszędzie.\nefekt, warzywa, zaburzenia


LUBARTÓW - Region - Uciekał przed policjantami\n2021-12-29 14:05:07 Artykuł czytany 54 razy\nDo 5 lat pozbawienia wolności grozi 31-letniemu mieszkańcowi Lubartowa, który nie zatrzymał się do policyjnej kontroli, był pod działaniem alkoholu i kierował samochodem wbrew sądowemu zakazowi. Aby uniknąć kontroli 31-latek kierujący BMW „wybiegł” z samochodu i zamknął się w garażu. Dodatkowo zamienił się na kurtki z kolegą aby wprowadzić w błąd policjantów.\nDo tego zdarzenia doszło 28 grudnia w godzinach wieczornych na jednej z ulic w Lubartowie. Na wysokości cmentarza patrolujący rejon służbowy policjanci zauważyli samochód marki BMW, którego kierowca na widok mundurowych, skręcił nagle w drogę dojazdową do garaży. Patrol pojechał za kierującym i włączył sygnały świetlne i dźwiękowe do zatrzymania. Pomimo tego kierowca BMW dalej kontynuował jazdę. Przed garażami, mężczyzna wybiegł z samochodu, wbiegł do jednego z garaży i zamknął od środka drzwi. W samochodzie, na miejscu pasażera pozostał znajomy kierującego mężczyzny.\nPo otworzeniu drzwi do garażu, policjanci zastali tam kierującego BMW oraz jego kolegę. 31-letni kierowca BMW dodatkowo zamienił się kurtkami ze znajomym w celu uniknięcia kary. Mężczyzna został przebadany na stan trzeźwości z wynikiem ponad 1,5 promila alkoholu w organizmie. 31-latek przyznał się do kierowania i został zatrzymany. Podczas sprawdzenia w policyjnych bazach danych okazało się, że posiada sądowy zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.\n31-latek odpowie przed sądem za niezatrzymanie się do policyjnej kontroli, kierowanie samochodem w stanie nietrzeźwości i wbrew sądowemu zakazowi. Grozi mu nawet do 5 lat pozbawienia wolności.


Interbielizna.pl - sklep online - wiskoza - strona informacyjna\nWiskoza – włókno sztuczne (produkowane z polimerów naturalnych, tzn. występujących w przyrodzie, np. celulozy).\nCelulozę do produkcji wiskozy otrzymuje się najczęściej z: drzewa (sosna, świerk, buk), bambusa (bambus jest rośliną bardzo wydajną – dostarcza sześciokrotnie więcej celulozy niż sosna, rośnie niesamowicie szybko – przyrost do 5 cm/h, posiada naturalne właściwości antybakteryjne).\nArkusze celulozy zanurza się w roztworze ługu sodowego, a następnie dwusiarczku węgla, w wyniku czego otrzymuje się ksantogenian celulozy, który po rozpuszczeniu w NaOH staje się gęstą lepką cieczą, tzw. wiskozą. Wiskozę wprowadza się do maszyn przędzalniczych, gdzie pod zwiększonym ciśnieniem jest przeciskana przez dysze przędzalnicze zanurzone w kwaśnej kąpieli. W dnie dyszy znajdują się otworki o średnicy stanowiącej setne części milimetra i jest ich od 15 do 15000, zależnie od żądanej grubości nitki. Zespół nitek wytryskujący z jednej dyszy zostaje nawinięty na szpulę, czyli cewkę.\nDzianina wiskozowa posiada doskonałe właściwości higieniczne, antyseptyczne. Z wyglądu podobna jest do jedwabiu lub bawełny, jest miękka, gładka, o niezwykle wyrazistych kolorach. Wyroby z niej są idealne na upały (lekkie, przewiewne, nie kleją się do ciała i nie widać na nich plam potu).


lukpos 27.09.2010 09:32\nCi którzy myśleli, że Jola Rutowicz wzięła ślub mogą odetchnąć z ulgą. Celebrytka była tylko, albo aż, główną gwiazdą pokazu kolekcji Sylwi Redy "Red Carpet". Tym samym pojawiła się na końcu w sukni ślubnej. Trzeba przyznać, że Sylwia wykazała się sporą odwagą obsadzając kontrowersyjną gwiazdkę w roli panny młodej. Najwyraźniej kierowała się zasadą: "nieważne jak, ważne żeby mówili". Jak wam się podoba Jola Rutowicz w sukni ślubnej?\nPaschalska czy Rutowicz - kogo wybierze menadżerka?\nRutowicz ma ochroniarzy?!\nRutowicz nominowana do "Vivat Nie Najpiękniejsi"\nJola Rutowicz w sukni ślubnej. Hit czy kit?\nHit. Wygląda pięknie i zjawiskowo. Ładnie jej w bieli.\nKit, bo to beznadziejny krój. A poza tym jak zwykle wygląda plastikowo.\nInna fryzura, zdjecie tych badziewiastych i kiczowatych tipsow (to nie jest ozdoba, to anty-ozdoba! To szpeci!) i delikatniejszy makijaz - byc moze moglaby zblizyc sie w ten sposob do wygladu czlowieka.\nBrzydkiemu we wszystkim brzydko. Przepalona na solarium, makijaż jak na dyskotekę, mina jakby wstrzymywała "bąka".\nto fakt, wyglada okropnie. na dodatek nie ma pojecia jak pozowac by pokazac ubranie, kIlka nadetych poz niestety nie zrobi z nikogo modelki,na dodatek z taka twarza , fryzura i makijazem jak z taniej dyskoteki.....\nSuknia ładna , ona NIE .\nMoże i się zmieniła,ale na jednym zdjęciu ma ten swój głupi dziubek (nie wiem jak to nazwać).\ngdyby mi taka żona się przyśniła obudziłbym się w nocy z krzykiem zlany potem ;)\nwygląda jak LAMPUCERA!!!! bawiąca sie w panne młodą !!!!\nSuknia ślubna nie pomogła - nadal jest brzydka , i ta jej mina .... pan młody by zwiał :)


żarówki, HONDA CIVIC, 2005 - ... (FA, FD, FN, FK) VIII - Motochemia\nżarówki do HONDA CIVIC, 2005 - ... (FA, FD, FN, FK) VIII\nNa tej podstronie znajdziesz listę typów silnika HONDA CIVIC z rocznika 2005 - ... (FA, FD, FN, FK) VIII dla których mamy w ofercie dedykowane żarówki.\nżarówki według typu silnika w HONDA CIVIC z rocznika 2005 - ... (FA, FD, FN, FK) VIII:\nCzemu szukać żarówki specjalnie do HONDA CIVIC z rocznika 2005 - ... (FA, FD, FN, FK) VIII?\nHONDA CIVIC z rocznika 2005 - ... (FA, FD, FN, FK) VIII mają swoich wiernych fanów, dlatego dbają oni o to, aby używać odpowiednie żarówki. W zależności od typu silnika (1.4 - (1339 ccm), Type R - (1998 ccm) lub 1.5 Hybrid - (1497 ccm)) niektóre produkty takie jak np. żarówki mogą być specjalnie dedykowane dla HONDA CIVIC z rocznika 2005 - ... (FA, FD, FN, FK) VIII z silnikiem 2.2 i-DTEC - (2199 ccm). Jeśli jesteś szczęśliwym posiadaczem tego modelu, ale masz wątpliwości czy konkretne żarówki pasują do rocznika 2005 - ... (FA, FD, FN, FK) VIII - wybierz odpowiedni silnik (np. 1.6 - (1598 ccm)) i upewnij się, że znajdziesz to czego naprawdę potrzebujesz. Aktualnie w sklepie mamy 31 produktów typu żarówki, które pasują do HONDA CIVIC z rocznika 2005 - ... (FA, FD, FN, FK) VIII. Jeśli chwilowo nie mamy ich lub masz inne wątpliwości - zadzwoń do nas (512 802 277).\nPrzykładowe żarówki do HONDA CIVIC z rocznika 2005 - ... (FA, FD, FN, FK) VIII\nUwaga: produkty te są dopasowane tylko do marki HONDA CIVIC z rocznika 2005 - ... (FA, FD, FN, FK) VIII. Jeśli szukasz żarówki dla konkretnego typu silnika i mocy - skorzystaj z tabeli powyżej.


Miła, profesjonalna obsługa. Bardzo duży wybór pięknych obrączek - każdy znajdzie coś dla siebie. Ze względu na obecną sytuację, musieliśmy zmienić grawer, co nie stanowiło żadnego problemu. Dzisiaj możemy się już cieszyć Naszymi obrączkami na palcach, z wygrawerowaną nową datą. Jesteśmy wdzięczni Jubiler Wadowice za miłe i profesjonalne podejście w tym trudnym czasie. Gorąco i szczerze polecamy. Kto skorzysta z usług Jubiler Wadowice, z pewnością nie będzie zawiedziony i będzie mógł cieszyć się pięknie wykonaną biżuterią. Dziekujemy\nPolecamy z czystym sercem. Duży wybór, bardzo pomocna obsługa. Szybka realizacja. Pani pomogła Nam profesjonalnie obrączki najpiękniejsze . Dziękujemy bardzo. Polecamy każdemu!!! ?\nPolecam z czystym serduszkiem ? kontakt ze sprzedającym bardzo dobry. A czas wysyłki expresowy. Zamówienie 100% zadowolenia ?\nserdecznie Polecam!! fachowa obsługa i przy zamówieniu przez Internet nie miałam żadnych wątpliwości. Znając swoje rozmiary nie ma się czego obawiać i sam wyrób jest naprawdę doskonały. Nasze obrączki są najpiękniejsze na świecie? i także ceny są przystępne :) dziękujemy ?\nBardzo polecam. Mila obsługa i duży wybór ?\nGorąco polecam Firmę Jubiler Wadowice z czystym sumieniem podejście do klienta profesjonalne , towar zgodny z opisem , towar na zamówienie perfekcja jak ustalone tak wykonany wyrób , a o asortymencie nie wspomnę bo oczopląsòw można dostać . Co tu pisać po prostu zapraszam do zakupów w/w Firmie . Pozdrawiam ?\npolecam na 105% kompetentna obsluga natychmiastowa wysyłka piękny wyrób i niespodzianka gratis? Dziękujemy POLECAMY napewno będziemy jeszcze korzystać\nPrzepiękne wyroby polecam serdeczne i dziekuje za przesliczny łańcuszek ??\nAkcesoria ślubne Małopolskie


EBSP Token kurs – wykres, gdzie kupić, kalkulator (EBSP/PLN), notowania\nŚledź kurs waluty EBSP Token w wykresie online lub skorzystaj z naszego kalkulatora w celu przelewu EBSP na złotówki. Wiesz, gdzie kupić EBSP Token?\nEBSP Token wykres rozwoju kursu\nHistoryczny kurs EBSP Token\nAktualne dnia 18.09.2021 20:49\n1 EBSP Token = 0,00 PLN 100 PLN = 370 370,00 EBSP\n100 EBSP Token = 0,03 PLN 10 000 PLN = 37 037 000,49 EBSP\nEBSP Token wykres kursu EBSP/USD\nW lewym górnym rogu możesz widzieć symbol waluty (obecnie EBSP/USD), w prawo są do dyspozycji interwały 1 minuta, 30 minut, 1 godz. reprezentujące czas jednej świecy, możesz ją dowolnie zmieniać, klikając na wielokropek (w prawo od interwałów czasowych).\nAktualny kurs i wartość rynkowa waluty EBSP Token(EBSP) w USD i PLN\nZmiana ceny w ciągu ostatnich 24 godzin -0.06%\nZmiana kursu w ciągu ostatnich 7 dni -2.89%\nAktualizacja 18.09.2021 20:49\nW ciągu ostatnich 24 godzin cena kryptowaluty EBSP Token spadła o 0.06%. Ogólnie można mówić o spadającej tendencji kursu, ponieważ nawet w ciągu ubiegłych 7 dni wartość EBSP spadła o 2.89%. Całkowita wartość rynkowa kryptowaluty EBSP Token dnia 18.09.2021 20:49 wynosi 0 USD (w przybliżeniu 0 zł), dzięki czemu chodzi o 4337. najbardziej cenną kryptowalutę świata.\nEBSP Token kalkulator do PLN\nPrzeliczyć na EBSP\nWpisz kwotę do przeliczenia: EBSP\nZa pomocą tego kalkulatora możesz obliczyć wartość kryptowaluty EBSP Token na złotówki i odwrotnie cenę PLN na EBSP. Pieniądze są przeliczone zgodnie z bieżącym kursem dnia 18.09.2021 20:49.\nHistoria kursu EBSP Token\n( CZK) 124.61%\n( CZK) 124.95%\n( CZK) -29.34%\n( CZK) 55.9%\n( CZK) -74.04%\nCzy warto handlować EBSP Token?\nPonieważ EBSP Token należy do walut ze stosunkowo niską całkowitą wartością rynkową, może dochodzić do większych wahań cen w porównaniu z już przez dłuższy czas działającymi kryptowalutami.\nOsobiście mam złe doświadczenia z handlem altcoinami z niską wartością rynkową, kilkakrotnie już się spaliłem, wolę więc handlować kryptowalutami z pierwszej dwudziestki (według kapitalizacji rynkowej). Z mojego doświadczenia wynika, że wahania cen u najlepszych kryptowalut są zazwyczaj niższe, można je więc w prostszy sposób przewidzieć. Należy pamiętać o tym, iż cena BitCoinu/Ethereum ma podstawowy wpływ na wartość EBSP. Polecam przeczytać artykuł – W co i jak inwestować.\nNajczęściej zadawane pytania dotyczące EBSP Token\nJaki będzie kurs kryptowaluty EBSP Token za dzień/tydzień/miesiąc?\nPrawidłowe przewidywanie kursu EBSP nie jest proste. Mimo to przygotowaliśmy analizę techniczną, która pomoże Ci ustalić, czy lepiej sprzedać czy kupić kryptowalutę.\nJak kupić EBSP Token?\nOpłaca się handlować monetą EBSP Token, czy polecasz jakąś inną kryptowalutę?\nRealnie, nie możemy ocenić czy opłaca się handlować EBSP,każda kryptowaluta jest specyficzna i musisz ją poznać wszystko, co wpływa na ich cenę. Uważamy jednak, że zawsze bezpieczniej jest handlować kryptowalutami o wyższej kapitalizacji rynkowej, z regułu mogą uniknąć takich wahań kursów, jak te o niższych cenach.\nJaka jest twoja opinia na temat kryptowaluty EBSP Token?\nCzy warto interesować się EBSP Token, rozważając zakup? Czy w ogóle ma jakąś przyszłość? Podziel się z nami swoją opinią.


Dziś "recenzja" iście wakacyjnej książki. Zapraszam!\nSabina jest przyjacielem na... zamówienie. Tak właśnie, to jej praca. Na paręnaście minut staje się powiernikiem. Słucha i mówi swoje zdanie tylko wtedy, gdy jest o to poproszona...\nŻyje samotnie z dnia na dzień i chociaż odpowiada jej to... nie jest szczęśliwa. Kiedy pewnego razu w parku spotyka małą dziewczynkę, nie ma pojęcia jak bardzo to przypadkowe spotkanie wpłynie na jej dotychczasową codzienność.\nKobieta początkowo próbuje spławiać Marysię twierdząc, że nie będzie potrafiła być dla niej dobrą koleżanką. Jednak mała jest uparta i dzięki temu dochodzi do spotkania Sabiny i Maksa - ojca Marysi. Wtedy to właśnie "akcja nabiera tempa".\nByła to pierwsza książka p. Gabrieli, która dostała się w moje ręce i szczerze powiedziawszy nie wiem czy aby nie ostatnia. Uwielbiam pozycje trzymające w napięciu, w których ciężko domyślić się jakie będzie zakończenie a tutaj tego nie znalazłam. Kartki przewraca się szybko, płynie się przez nie. Czegoś jednak brakuje...\nCzytaliście? może macie inne spostrzeżenia? zapraszam do komentowania :)\n"Niebo istnieje Naprawdę!" Todd Burpo oraz Lynn Vi...


Kuchenki nastawne Severin cena\nKuchenki nastawne Severin\nKuchenka elektryczna SEVERIN KP 1057\n119.90 zł primavera-agd\nOpiekacz Severin TO 2056 Infolinia:\n382.10 zł megamedia\nod 382.10 zł\nod 474.77 zł\nod 139.35 zł\nKuchnia elektryczna Severin KP 1057\nKuchenka jednoplytowa Severin bezstopniowy regulator temperatury, płyty grzejne: 185 mm - 1500\nKuchenka dwupłytowa Severin 1013 inox\nDodatkowy opis 2 pola grzejne: średnica 150 mm, 1000 W; śr. 185 mm, 1500 W\nod 159.91 zł\nod 257.54 zł\nPłyta SEVERIN KP 1091 SEVERIN\nPłyty Wolnostojące / Kuchnie Wolnostojące / Agd Kuchenka elektryczna o mocy 1500 W, z jednym palnikiem o średnicy 18 cm, lampką kontrolną oraz z płynną regulacją temperatury.\nPłyta SEVERIN KP 1092 + DARMOWY TRANSPORT! SEVERIN\nPłyta SEVERIN DK 1042 + DARMOWY TRANSPORT! SEVERIN\nPłyty Wolnostojące / Kuchnie Wolnostojące / Agd Płyta elektryczna o szerokości 50 cm, z 2 polami grzejnymi o łącznej mocy 2500 W oraz płynną regulacją temperatury.\nMini piekarnik Severin 2052 Darmowy odbiór w 26 miastach!\nPłyta SEVERIN DK 1014 + DARMOWY TRANSPORT! SEVERIN\nPłyty Wolnostojące / Kuchnie Wolnostojące / Agd Płyta elektryczna o szerokości 46 cm, z 2 polami grzejnymi o łącznej mocy 2500 W oraz płynną regulacją temperatury.\nPłyta SEVERIN KP 1071 + DARMOWY TRANSPORT! SEVERIN\nPłyty Wolnostojące / Kuchnie Wolnostojące / Agd Kuchenka indukcyjna Severin KP 1071 to nowoczesne rozwiązanie, które pozwoli Ci gotować w komfortowych warunkach, gdziekolwiek się znajdziesz. Idealnie sprawdzi się w niewielkiej kuchence biurowej, domku letniskowym czy akademiku. Jedno pole ...\nPłyta SEVERIN DK 1031 + DARMOWY TRANSPORT! SEVERIN\nPłyty Wolnostojące / Kuchnie Wolnostojące / Agd Kuchenka indukcyjna Severin DK 1031 doskonale sprawdzi się w domku letniskowym, niewielkiej, biurowej kuchni lub akademiku. Posiada 2 pola grzewcze o średnicy 21 cm, których pracą steruje się przy użyciu dotykowego panelu Touch Control. Dzięki ...\nwww.kupujemy.pl » AGD » AGD - Kuchnia » Kuchnia - drobne » Kuchenki nastawne » Severin


16 lipiec 2015 :\n22 sierpień 2012 :\nOliwia pojawiła się już wcześniej na blogu. Wtedy jeszcze w brzuszku mamy. Zdjęcia z majowej sesji TUTAJ. Teraz reportaż z chrztu dwumieśięcznej Oliwii.\nOzdobniki z zestawu http://lea-ugo-scrap.over-blog.com/\n18 marzec 2012 :\n26 styczeń 2015 :