aplikacje komornicze egzamin końcowy – Gorące tematy – Prawo i wymiar sprawiedliwości - Gazeta Prawna - wiadomości, podatki, prawo, biznes i finanse\naplikacje komornicze egzamin końcowy\nBaza artykułów znajdująca się w serwisie dotycząca tematu aplikacje komornicze egzamin końcowy. Najnowsze wiadomości i informacje dotyczące aplikacje komornicze egzamin końcowy.\nAdwokat, radca prawny, notariusz, komornik – wszystkie te zawody zamierza zderegulować Jarosław Gowin, minister sprawiedliwości. Ich otwarcie ma polegać przede wszystkim na skróceniu okresu praktyki, którą muszą odbyć osoby chcące przystąpić do egzaminu radcowskiego, notarialnego, adwokackiego i komorniczego bez uprzedniego odbycia aplikacji.\nStudia prawnicze w ostatnich latach są najczęstszym kierunkiem wybieranym przez maturzystów. Według rankingów rekrutacyjnych co roku na kierunku prawo ubiega się o jedno miejsce średnio pięć osób. Pomimo przesytu rynku absolwentami prawa kierunek ten w dalszym ciągu jest atrakcyjny dla młodych osób rekrutujących się na studia.


Mazurki od Świętego Mikołaja - muzykatradycyjna.pl\nMazurki od Świętego Mikołaja\nKazd z filmu Mazurka. Źródło: YouTube\nMoże niektóre z osób, które uczęszczały na moje warsztaty, już się zorientowały, że WWTT, czyli wirtualne warsztaty tańców tradycyjnych poświęcone są trochę innych zagadnieniom, niż RZ(eczywiste) WTT. Wyszedłem z założenia, że w sieci lepiej się zająć tym, co trudniej byłoby zrealizować z Wami w bezpośrednim kontakcie, drodzy muzykanci i przyszli tancerze, choćby ze względu na brak muzyki granej na żywo. Tym razem stanie się podobnie.\nW tym miesiącu minęło 10 lat od pierwszego Festiwalu Wszystkie Mazurki Świata, którego byłem współorganizatorem. Dzisiejsze spotkanie poświęcę więc temu wydarzeniu i potraktuję trochę wspominkowo. Odkrywaliśmy wówczas, gdzie się tańczy mazurki. Chciałbym się z Wami podzielić jednym z ówczesnych odkryć: Republika Zielonego Przylądka – malutkie państwo wyspiarskie u zachodnich wybrzeży Afryki. W portugalskojęzycznej Wikipedii można (o zgrozo!) nadal wyczytać, że „w Polsce mazurków już się nie tańczy, ale za to na Wyspach Zielonego Przylądka jeszcze dziś są tańczone i grane prawie na wszystkich wyspach”. Zaprosiliśmy więc Kabowerdyjczyków, żeby nas nauczyli.\nWyspy te przez kilka wieków należały do Portugalii, do której mazurki dotarły nie później niż w 1840 r. jako modne tańce salonowe. Stamtąd bardzo szybko rozprzestrzeniły się po wszystkich koloniach tego kraju, nie tracąc na popularności.\nOczywiście zostały podchwycone przez lokalne społeczności i przetworzone na ich własne potrzeby. Na Wyspach do dziś składają się na popularny repertuar taneczny. Co ciekawe, jeszcze do niedawna towarzyszyła im przeważnie muzyka grana na ludowych skrzypcach, zwanych rabeką.\nMnie od lat niezmiennie zachwyca swą prostotą ruchu oraz oszczędnością, a zarazem finezją gry, nagranie archiwalne z wyspy São Nicolau z 1980 r.:\nObecnie skład kapel z rabeką się zwiększył, ale taniec niewiele się zmienił:\nRozlicza się go na trzy, stawiając cztery kroki. Panowie ustawiają się lewym bokiem do kierunku tańca. Zaczynają od lewej nogi stawiając na „raz” krok w lewo, na „dwa” dosuwają prawą stopę do lewej, na „i” prawie w miejscu stawiają szybki kroczek lewą i na „trzy” lekko przesuwają w kierunku tańca prawą stopę. Panie robią wszystko w odbiciu lustrzanym. To krok podstawowy, ale jak pewnie zauważyliście, niektórzy się obracają. Robią wtedy nie cztery, tylko trzy kroki (na „raz”, „dwa”, trzy”) w półobrocie i przesuwają się dalej po kole krokiem podstawowym (czyli robiąc znowu cztery kroki), zaczynają jednak od drugiej nogi. Można się obracać po kilka razy. Każde pół obrotu to trzy kroki, a każde przesunięcie się to cztery kroki.\nA na Mazurkach grał Jon Luz Trio:\nMam wyraźnie sentyment do „świątecznych” stron świata, była wszak już mowa o Wyspie Wielkanocnej, a dziś o wyspie świętego Mikołaja. Oto jeszcze jeden, współczesny, przykład z São Nicolau:\nTo już nie mazurka, mnie jako żywo przypomina warszawski krok „z nogi”.


Czy opłaca się skorzystać z fotowoltaiki? - Fotowoltaika Portal\nNie trać więcej czasu energia odnawialna\nZastanawiasz się, jak dobrze ulokować swoje środki? Myślisz może, jak zadbać o budżet swój bądź też twojego gospodarstwa domowego? Może chciałbyś mieć wpływ na to, jak wygląda świat i jakim go pozostawisz dla przyszłego p\nDodane: 26-07-2020 13:48\nJeśli na choć jedno z tych pytań odpowiedziałeś "tak" to mam dla Ciebie dobrą wiadomość, bo jest rozwiązanie, które pomoże Ci w każdej z tych kwestii - energia odnawialna, a jeszcze dokładniej - fotowoltaika.\nRozwiązanie jeszcze nigdy nie było tak proste jak dziś. Wystarczy jeden telefon, by konsultant jednej z wielu firm na rynku objął nas opieką, a wtedy zanim się obejrzysz kolektory słoneczne mogą zagościć i u Ciebie. Myślisz może, że to za bardzo skomplikowane, nie jesteś pewien czy cię stać? Bez problemu rozłożysz płatność na raty, które będą dogodne do spłaty w Twoim przypadku. Nie trać więcej czasu, energia odnawialna to technologia przyszłości i w końcu masz przyszłość również budować tę przyszłość, która zmieni życie nasze i naszych potomków, a ci z pewnością Ci za to podziękują.\nNie bez znaczenia jest także to\nByć może jeszcze ktoś zastanawia się nad tym czy zainwestować w kolektory słoneczne. Z pozoru jest to spory jednorazowy wydatek, który szybko się nie zwróci. Trzeba jednak myśleć tak samo jak wszyscy rozsądni właściciele, którzy patrzą nieszablonowo i długoterminowo. Wiedzą oni, że czas i tak upłynie, a rachunki będą z roku na rok coraz wyższe. Energia odnawialna pozwala na oszczędności w perspektywie kilkunastu lat, ponieważ prąd jest coraz droższy z powodu coraz mniejszej ilości węgla na świecie i restrykcji w jego stosowaniu. Nie bez znaczenia jest także to, iż Unia Europejska coraz skrupulatniej rozlicza nas ze zużywania węgla, który negatywnie wpływa na klimat i powoduje smog w okresie zimowym. Na pewno nie da się go wyeliminować szybko i całkowicie, jednakże fotowoltaika rozwiązuje część problemów indywidualnych odbiorców. Użytkowanie prądu ze elektrowni będzie zawsze możliwe, lecz nie musi być aż tak drogie jak się na to zapowiada. Zwłaszcza, iż coraz więcej rzeczy jest zasilane elektrycznie.\nKoszty instalacji zależą przede wszystkim od\nFotowoltaika to dobra inwestycja na lata. Energia odnawialna, którą możemy zasilić nasz dom jest w stu procentach ekologiczna. Na początku wymaga to od nas sporej inwestycji. Koszty instalacji zależą przede wszystkim od wielkości domu. Jeśli chcemy mieć dom, który w całości będzie funkcjonował na energii odnawialnej, to musimy zakupić panele i kolektory słoneczne. Dzięki temu będziemy mieć zarówno energię do zasilenia urządzeń elektrycznych, jak i do ogrzewania domu czy wody.\nKoszt naszej małej elektrowni słonecznej może wynieść do kilkudziesięciu tysięcy złotych, jednak później sporo oszczędzimy na rachunkach za prąd. Dodatkowo za nadmiar wyprodukowanej energii dostaniemy pieniądze. Warto także dowiedzieć się w urzędzie miasta lub gminy o dostępnych dotacjach unijnych. Wysokość dotacji jest zależna od miejscowości, w której mieszkamy. Dzięki temu dodatkowo zaoszczędzimy. W Polsce jest wiele firm oferujących planowanie i montaż instalacji fotowoltaicznych. Dzięki temu dopasujemy jej wielkość do naszych potrzeb. Firmy tego typu oferują także sprzedaż na raty, co jest dodatkowym plusem.\nPanele fotowoltaiczne jako źródło energii\nPanele fotowoltaiczne są bardzo dobrym sposobem na posiadanie dodatkowego źródła energii. Działanie paneli fotowoltaicznych polega na niczym innym, jak na przekształceniu promieni słonecznych w energię elektryczną. Ogniwa fotowoltaiczne, aby właściwie spełniać swoją funkcję, muszą mieć dostęp do światła słonecznego. Panele słoneczne nie dość, że stanowią dodatkowe źródło energii, to jest to jeszcze źródło energii odnawialnej. Firmy działające w branży fotowoltaicznej są w stanie doradzić odpowiedni wybór paneli w taki sposób, żeby jak najwydajniej spełniały swoją funkcję. Za pomocą zjawiska fotowoltaicznego panele fotowoltaiczne są w stanie generować prąd elektryczny, jeśli tylko posiadają dostęp do światła słonecznego. Prąd elektryczny wytworzony przez ogniwa fotowoltaiczne może być używany w różny sposób, może być zużywany na bieżąco, a także magazynowany w akumulatorach. Montaż paneli fotowoltaicznych w domach prywatnych pozwoli na posiadanie dodatkowego źródła energii elektrycznej z odnawialnego źródła.\nZwykły Chłopak Chciał używać fotowoltaikę. Przypadkowo Odkrył 1 Dziwny Sposób, Przez Który Sprzedawcy Go Nienawidzą.8 informacji jak korzystać z paneli słonecznychJak zrobić panele słoneczne - stawka godzinowa2020 dobrym czasem aby zrobić panele słoneczneNowe fakty - Dowiedz się jak zainwestować w panele słoneczne w tych 7 banalnych krokachAle jak zainstalować panele słoneczne?Czy można skorzystać z kolektorów słonecznych w sobotę?Zobacz te 11 ciekawostek o tym jak Zamontować fotowoltaikę w prosty sposóbKorzystać z kolektorów słonecznych Profesjonalnie!5 Niepokojących Sygnałów, Które Nie Pozwalają Ci zyskać na fotowoltaiceAle jak zyskać na fotowoltaice?Uruchomić fotowoltaikę profesjonalnie?Jak zamówić fotowoltaikę - nowości w 2020Od kiedy zmiany w tym jak zamówić fotowoltaikę?Daj Mi 8 Dni A Ja Pokażę Ci Jak zainwestować w fotowoltaikęKto musi zyskać na fotowoltaice?Zrobić panele słoneczne Profesjonalnie!Po co właściwe zarobić na kolektowach słonecznych?Czy w 2020 warto uruchomić fotowoltaikę?Jak bez problemu zainwestować w fotowoltaikęAle jak zyskać na fotowoltaice?Czy w 2020 warto dać fotowoltaikę?Radzimy jak zamówić fotowoltaikę skuteczniejSposób na to aby skorzystać z kolektorów słonecznych na sto procent!Tylko w tym wpisie dowiesz się jak profesjonalnie korzystać z kolektorów słonecznych6 Wypowiedzi Ekspertów Na To Jak skorzystać z kolektorów słonecznychCzy w 2020 jeszcze warto Zamontować fotowoltaikę?Czy w 2020 można zainwestować w fotowoltaikę?Oni Nie Chcą Abyś Dowiedział Się Jak zamontować fotowoltaikę!STUDIUM PRZYPADKU Jak zainwestować w fotowoltaikę W 9 Dni?\nOd kiedy zmiany w tym jak zamówić fotowoltaikę?Czy w 2020 jeszcze warto Zamontować fotowoltaikę?Czy w 2020 warto uruchomić fotowoltaikę?Jak zamówić fotowoltaikę - nowości w 2020Jak przyjemnie zyskać na fotowoltaice?Zwykły Chłopak Chciał używać fotowoltaikę. Przypadkowo Odkrył 1 Dziwny Sposób, Przez Który Sprzedawcy Go Nienawidzą.Szukasz jak zarobić na panelach słonecznych?Zrobić panele słoneczne Profesjonalnie!Inwestować w kolektory słoneczne? Szybko!Zamontować fotowoltaikę? Czy warto?Czy można zyskać na fotowoltaice w nocy?Czy ktoś może mi pomóc skorzystać z kolektorów słonecznych?Ale jak zyskać na fotowoltaice?Uruchomić fotowoltaikę profesjonalnie?Kto musi zyskać na fotowoltaice?Ale jak zyskać na fotowoltaice?2020 dobrym czasem aby skorzystać z kolektorów słonecznych2020 dobrym czasem aby skorzystać z kolektorów słonecznychCzy opłaca się skorzystać z fotowoltaiki?A Co Jeśli Mógłbyś Zamontować fotowoltaikę Już Za 3 Dni?To Nie Twoja Wina, że Nie Wiesz Jak zamówić fotowoltaikę (chyba, że Popełniasz Te 4 Największych Błędów)Oni Nie Chcą Abyś Dowiedział Się Jak Zamontować fotowoltaikę!A Co Jeśli Mógłbyś Zamontować fotowoltaikę Już Za 3 Dni?2020 dobrym czasem aby zrobić panele słoneczne5 Niepokojących Sygnałów, Które Nie Pozwalają Ci zyskać na fotowoltaiceRadzimy jak zamówić fotowoltaikę skuteczniejCzy można uruchomić fotowoltaikę w nocy?Czy w 2020 warto dać fotowoltaikę?Czy w 2020 można zainwestować w fotowoltaikę?Tylko w tym wpisie dowiesz się jak profesjonalnie korzystać z kolektorów słonecznych\n© 2019 http://fotowoltaika-portal.informator.lubin.pl/


Katastrofa boeinga w Indonezji. Piloci szukali pomocy w podręczniku\n20 marca 2019, 11:41\nFoto: Azwar/Anadolu Agency/Getty Images Podobieństwa między katastrofami boeingów. Wideo z miejsca wypadku w Etiopii\nPiloci boeinga, który rozbił się w Indonezji w październiku 2018 roku, do końca szukali w podręczniku wytłumaczenia, dlaczego samolot pochyla się w dół. Nie zdążyli znaleźć rozwiązania nim uderzył w wodę - podał w środę Reuters, powołując się na osoby znające zapisy z czarnych skrzynek. Według ekspertów katastrofa ta była "wyraźnie podobna" do wypadku samolotu tego samego typu, do którego doszło 10 marca w Etiopii.\nReuters powołuje się na trzy chcące zachować anonimowość osoby znające zapisy czarnych skrzynek indonezyjskiego boeinga 737 MAX 8 linii Lion Air, który rozbił się na morzu 29 października 2018 roku. Zginęło wówczas 189 osób.\n10 marca tego roku boeing 737 MAX 8 linii Ethiopian Airlines, ze 157 osobami na pokładzie, rozbił się w Etiopii.\nPodobieństwa między obydwoma wypadkami spowodowały, że władze lotnicze lub sami przewoźnicy w marcu uziemili ten model samolotu. Boeing 737 MAX 8 i boeing 737 MAX 9 weszły do komercyjnego użytku niespełna dwa lata temu.\nPiloci sprawdzają podręcznik\nŚledczy badający październikową katastrofę w Indonezji sprawdzają obecnie między innymi, w jaki sposób komputer pokładowy powodował obniżanie dziobu maszyny w oparciu o błędne informacje z czujników oraz czy piloci posiadali dostateczne wyszkolenie, by właściwie zareagować w sytuacji awaryjnej.\nPiloci maszyny Lion Air po raz pierwszy zgłosili służbom kontroli lotniczej "problem z kontrolą lotu" zaledwie dwie minuty po starcie z Dżakarty. Wstępny raport z wypadku, który ukazał się w listopadzie 2018 roku, nie precyzował, czego dotyczył ten problem. Według jednego z rozmówców Reutersa zgłoszenie dotyczyło jednak prędkości lotu, drugi rozmówca zaś dodaje, że problem pojawił się jedynie na przyrządach kapitana, podczas gdy po stronie pierwszego oficera wskazania były poprawne.\nOstatnie chwile przed katastrofą. Reuters: na nagraniach "nerwowy" głos z kokpitu\nJak twierdzi agencja, kapitan poprosił wówczas, by pierwszy oficer sięgnął po podręcznik użytkowania maszyny, w którym znajdują się wskazówki dotyczące postępowania w sytuacjach nietypowych.\nPrzez kolejnych dziewięć minut lotu w kabinie pilotów wybrzmiewał komunikat ostrzegający o utracie siły nośnej przez samolot. Maszyna w tej sytuacji automatycznie reaguje pochylając dziób do dołu. Kapitan boeinga starał się podnieść maszynę, jednak komputer, wciąż błędnie wskazujący utratę siły nośnej, kontynuował automatyczne pochylanie dziobu.\nZwykle, jak zauważa Reuters, system zapobiegający przeciągnięciu (utracie siły nośnej poprzez zbyt gwałtowne wznoszenie się) stara się w ten sposób wyrównać lot i sprawić, by maszyna leciała na stałej wysokości. - Oni (piloci) wydawali się nieświadomi, że system kierował ich w dół - powiedział jeden z rozmówców agencji. - Myśleli tylko o prędkości i wysokości, to było jedyne, o czym rozmawiali - zaznaczył.\nŹródło: Małgorzata Latos/PAP Katastrofa lotnicza w Indonezji\nŹródło: Wikipedia CC BY-SA 2.0 / PK-REN Boeing 737 MAX 8 w barwach linii Lion Air. Taka maszyna uległa katastrofie w październiku 2018 roku\n"Sytuacja kończącego się czasu"\nDwie podobne katastrofy. Analizują czarne skrzynki z rozbitego boeinga\nObydwaj piloci, według źródeł Reutersa, przez większość lotu pozostawali spokojni. Niedługo przed rozbiciem się 31-letni kapitan poprosił drugiego oficera o przejęcie sterów, aby móc samemu poszukać w podręczniku rozwiązania problemu.\nOkoło minuty przed tym, jak maszyna zniknęła z radarów, kapitan poprosił służbę kontroli ruchu lotniczego o zgodę na obniżenie lotu do wysokości pięciu tysięcy stóp (około 1500 metrów), na co uzyskał zgodę.\nWedług rozmówców agencji, w czasie gdy kapitan bezskutecznie szukał w podręczniku właściwej procedury, pierwszy oficer nie był w stanie kontrolować samolotu. Z zapisu czarnych skrzynek wynika, że w ostatniej fazie lotu drugi oficer słabiej ciągnął do siebie wolanty, próbując wznieść maszynę, niż robił to wcześniej kapitan.\n- To jest jak test, w którym masz 100 pytań i gdy czas się kończy, odpowiedziałeś tylko na 75 - mówi jedno ze źródeł. - Więc panikujesz. To sytuacja kończącego się czasu - dodaje.\nWszyscy trzej rozmówcy Reutersa poinformowali, że pochodzący z Indii kapitan boeinga w ostatnich sekundach lotu zachował milczenie. Drugi oficer, pochodzący z w większości muzułmańskiej Indonezji, powiedział z kolei "Allah Akbar", czyli po arabsku "Bóg jest wielki".\nZiemia zamiast ciał. Symbolicznie pochowali swoich bliskich\nBoeing: istnieje procedura\nReuters podkreśla, że to pierwszy raz, gdy upubliczniona została treść zapisu rozmów z kabiny pilotów tragicznego lotu linii Lion Air z października 2018 roku. Agencja nie miała bezpośredniego dostępu do danych z czarnych skrzynek, bazowała jedynie na informacjach przekazanych przez swoich rozmówców.\nRzecznik Lion Air odmówił komentarza, podkreślając, że wszystkie informacje przekazane zostały śledczym. Podobnie komentarza odmówiła firma Boeing, powołując się na trwające dochodzenie w sprawie katastrofy.\nProducent samolotu oświadczył jednak, że istnieje udokumentowana procedura radzenia sobie w opisywanej sytuacji. Z listopadowego raportu po katastrofie wynika, że ten sam problem na pokładzie boeinga 737 MAX 8 napotkała dzień wcześniej, 28 października 2018 roku, także inna załoga indonezyjskich linii. Wówczas jednak piloci poradzili sobie z nim, trzykrotnie sprawdzając działanie urządzeń pokładowych. Nie przekazali jednak następnej załodze wszystkich informacji na temat problemów, których doświadczyli podczas lotu.\nPrzyczyny październikowej katastrofy maszyny Lion Air nie zostały jeszcze ostatecznie ustalone.\nAmerykański koncern lotniczy Boeing planuje tymczasem najszybciej, jak to możliwe, zaktualizować oprogramowanie we wszystkich samolotach typu 737 MAX. Nieoficjalnie agencja Reutera informowała 15 marca, że aktualizacja ta ma być gotowa w ciągu 7-10 dni.\nWedług agencji Boeing podkreśla, że prace nad ulepszeniem oprogramowania komputerowego systemu stabilizacji i kontroli lotu trwają już od kilku miesięcy i rozpoczęły się po październikowej katastrofie w Indonezji. Aktualizacja zostanie wdrożona w całej flocie 737 Max - zapewnił producent.\nBoeing dostarczył do tej pory ok. 370 maszyn 737 MAX 8 i 737 MAX 9 i ma złożone zamówienia na ok. 5000 kolejnych.\nŹródło: tvn24bis.pl Liczba boeingów 737 max 8 w liniach lotniczych\nAutor: mm//kg / Źródło: Reuters, PAP, tvn24.pl\nRaport po katastrofie: załoga działała prawidłowo, ale nie była w stanie odzyskać kontroli nad samolotem\nReuters: System kierował dziób boeinga ku ziemi. Po wyłączeniu wracał do pracy\n"Najmocniejsza dotąd wskazówka, że system MCAS zawiódł w obu tragicznych lotach"\nZginęło 157 osób. Jest pozew przeciwko Boeingowi\nkazek_ktos 20 March 2019\nPrawdopodobnie chodzi o to, że piloci nie wiedzieli jak odłączyć system zapobiegający przeciągnięciu. Szkolenie szkolenie , jeszcze raz szkolenie. Już sporo było katastrof w XXI wieku spowodowanych niedostatecznym wyszkoleniem pilotów, te dwie są kolejne. I tak do końca nie wiadomo, kogo większa wina , producenta ? czy linii lotniczych rozwiń\nracjonalista w 20 March 2019\nChyba producenta. W innych artykułach pisano, że Boeing twierdził, że te samoloty są podobne do innych modeli i linie lotnicze nie potrzebują kupować nowego symulatora.\nDonald11 20 March 2019\nTo jakiś horror. Bałbym się latać samolotem, w którym brak "guzika" odłączającego komputer, i zmieniającego go w tradycyjnie, ręcznie sterowaną maszynę. Wtedy byłby czas na spokojne wertowanie podręcznika.\nBogumilM 20 March 2019\nZ tego co wyczytalem, tam taki "przycisk" jest i mozna uzyc trimera manualnie, ale czekam spokojnie az oficjalny raport pokaze w czym lezal problem.\nian_roe 20 March 2019\nniestety w systemie fly-by-wire zawsze jesteśmy skazani w jakimś stopniu na komputer.\nruquefyyar 20 March 2019\nNo to omijaj szerokim łukiem wszystkie Airbusy, te samoloty mają pełen system fly-by-wire (Full Authority FBW) i nie mają fizycznego połączenia sterownic w kabinie z powierzchniami sterowymi. Zresztą tak jak zdecydowana większość samolotów bojowych, gdzie pierwszą seryjną maszyną z takim systemem był F-16.\nruquefyyar - Nie słyszałem o katastrofie Airbusa, spowodowanej błędnym działaniem systemu sterowania. Czytałem za to, że system mający za zadanie niedopuszczenie do niebezpiecznego stanu lotu w B737 MAX został wprowadzony w trakcie badań certyfikacyjnych, co nasuwa skojarzenie, że była to "łata" mająca doraźnie rozwiązać problem w rozwiń\nMyśliciel 20 March 2019\nSystem fly-by-wire nie ma nic wspólnego z tymi katastrofami.\nZgadza się, ja też nie słyszałem. Odniosłem się tylko do wypowiedzi Donalda11 o strachu przed lataniem samolotami, które nie mają żadnej możliwości sterowania de facto ręcznego. Co do B737 MAX system działa na tej samej zasadzie, ale tak jak piszesz interesujący jest fakt konieczności "apdejtu" oprogramowania. Niestety wszystko wskazuje, rozwiń


W garderobie pani Kasi, czyli jak za grosze zostać królową balu. Opolanka w dwa miesiące kupiła 600 sukienek! Najdroższą za 18 tys. zł | Nowa Trybuna Opolska\nW garderobie pani…\nMirela Mazurkiewicz 15 stycznia 2022, 14:56\nKatarzyna Ratajczak zrobiła to, o czym marzy chyba każda kobieta i w dwa miesiące kupiła 600 sukienek. Tak powstała wypożyczalnia Dress Me Up, która działa w Opolu. archiwum prywatne\n- Mam 43 lata, 160 cm wzrostu, ważę 82 kilogramy i noszę rozmiar 46 – mówi z rozbrajającą szczerością Katarzyna Ratajczak, która cztery miesiące temu założyła w Opolu wypożyczalnię sukienek Dress Me Up. – Uważam, że każda z nas może być piękna, niezależnie od tego, ile ma w talii. My kobiety jesteśmy mistrzyniami w szukaniu u siebie mankamentów. Czasami śliczne, młode dziewczyny wstydzą się tego, jak wyglądają, bo kanonem piękna są dla nich chorobliwie szczupłe modelki, których zdjęcia zostały podrasowane w programach graficznych.\nOna wierzy, że piękno nie jest zaklęte w rozmiarze, a kobieta – również w wersji plus size - może wyglądać zjawiskowo i to nie tylko na zdjęciu.\n- Pod warunkiem, że nie zrobi sobie krzywdy, wciskając się na przykład w o rozmiar za małą sukienkę, żeby przekonać siebie i innych, że jest szczuplejsza niż w rzeczywistości – zastrzega opolanka. – Ja też miewam kompleksy, ale wstaję rano, patrzę w lustro i myślę sobie „Kaśka, fajna babka z ciebie. A teraz do boju, bo sporo jeszcze masz do zrobienia”. To nie znaczy, że jestem zadufana w sobie. Chodzi po prostu o to, by wierzyć w siebie i walczyć o marzenia. Nawet na przekór trudnościom.\nKatarzyna miewała w życiu potknięcia i gorsze momenty, ale – jak zaznacza – to jeszcze nie powód, by dać się zepchnąć na aut. Opolanka aż kipi od zapału i energii. Na co dzień jest menadżerką w opolskiej restauracji Papa Jack.\n- Kiedyś prowadziłam niewielki lumpeks na ZWM-ie. Do dziś mam na osiedlu kiosk z gazetami, a w nim wieszak z ubraniami. Stylizowanie ludzi sprawia mi ogromną frajdę, dlatego zawsze marzyłam o stworzeniu miejsca, z którego odmienione panie będą wychodziły z uśmiechem – wspomina.\nPomysł z wypożyczalnią sukienek podsunęło samo życie. Katarzyna zorientowała się, że jej garderoba pęka w szwach, a wiele z tych ubrań to kreacje jednego wieczoru.\n– Miałam setki rzeczy, a i tak stawałam przed lustrem i stwierdzałam, że nie mam w co się ubrać. Jeśli szłam na imprezę w danej stylizacji, to drugi raz nie chciałam się w niej pojawiać w tym samym towarzystwie. Wiem, że wiele kobiet myśli podobnie, dlatego kreacji na jedną okazję w naszych szafach tylko przybywa – mówi pomysłodawczyni. – Mam słabość do modowych trofeów. Nieraz zdarzało się, że trafiałam na wyjątkową bluzkę czy torebkę i bez zastanowienia szłam z nią do kasy. Efekt był taki, że w szafie wisiały rzeczy z metkami, które czasami przez całe lata nie doczekały się swojej okazji.\nOpolanka postanowiła ratować się przed tą modową powodzią. Na początek, jednego dnia, pozbyła się 40 par butów. Chwilę później przyszła refleksja, że nie ona jedna jest w takiej sytuacji.\n– Dla mnie wybawieniem w chwilach podbramkowych była moja sąsiadka Ania, z którą stylizujemy się wzajemnie i pożyczamy sobie ciuchy - mówi.\nAle nie każdy przecież ma takie szczęście, że zamiast biec do sklepu może pogrzebać w szafie sąsiadki i ustrzelić coś, w czym będzie wyglądał świetnie. Tak zrodził się pomysł z wypożyczalnią, w której są nie tylko sukienki, ale też buty, torebki, czy oryginalne fascynatory.\nKatarzyna śmieje się, że jej miłość do zakupów pomogła sprawie, bo wybranie 600 sukienek było jak spełnienie najskrytszych marzeń.\n– Zajęło mi to dwa miesiące. Nie chodziło przecież o to, by wejść do pierwszego lepszego butiku i zabrać wszystko, jak leci. Szukałam egzemplarzy wyjątkowych, takich których nie można dostać w sieciówkach ani w opolskich butikach. Mam m.in. modele limitowane, które nigdy nie były dostępne w detalicznej sprzedaży – zdradza.\nW przypadku znanych marek, które można znaleźć w galeriach handlowych, rozmiarówka zwykle mieści się w przedziale od 36 do 42.\nPanie o krąglejszych kształtach często wodzą po wieszakach tęsknym wzrokiem i odchodzą z kwitkiem, obiecując sobie solennie, że wrócą tu, gdy już będą takie, jak sobie tego życzy modowy kanon. Katarzyna Ratajczak udowadnia, że wcale nie muszą czekać, by wyglądać jak milion dolarów. Tworząc wypożyczalnię sukienek obiecała sobie zresztą, że każda jej klientka – bez względu na rozmiar – znajdzie tu cudeńko dla siebie.\n– Ubieranie się w wypożyczalni ma jeszcze jeden niezaprzeczalny atut – przekonuje bizneswoman. – Jeśli kupujesz kreację w sieciówce, zawsze istnieje ryzyko, że na przyjęciu spotkasz trzy inne panie ubrane identycznie. Nie czarujmy się, nie jest to komfortowa sytuacja, dlatego ja stawiam na oryginalność i z przyjemnością patrzę na ten błysk w oku, gdy moje klientki oglądają się w lustrze. To niesamowite uczucie, bo po takiej metamorfozie one wychodzą odmienione, pewniejsze siebie, po prostu jakby wyrosły im skrzydła.\nJej wypożyczalnia, to coś więcej niż biznes. Być może dlatego, że zrodziła się z pasji do mody i fascynacji drugim człowiekiem. - Do życia, jak tlenu, potrzebuję ludzi. To od nich czerpię energię do działania i mam frajdę, gdy mogę im pokazać, jak piorunujące wrażenie są w stanie zrobić swoim wejściem – mówi Katarzyna Ratajczak.\nMa naturę myśliwego, dlatego m.in. od zawsze uwielbiała buszować w sklepach z używaną odzieżą, bo i tam można wyszperać perełki za niewielkie pieniądze. Szukanie niebanalnych kreacji do wypożyczalni również potraktowała jak wyzwanie i widać tego efekty.\nDo lokalu, który od czterech miesięcy działa przy ul. Reymonta w Opolu, zaglądają zarówno osoby młode, które mimo skromnego budżetu chcą wyglądać wystrzałowo, ale też energiczne bizneswoman czy seniorki. Są wśród nich panie, które lubią modowe eksperymenty, jaki i te, które stawiają na dyskretne klasyki.\nNajdroższa sukienka z dostępnej obecnie kolekcji jest wysadzana kryształami Swarovskiego i kosztuje w salonie ponad 18 tys. złotych. Za jej wypożyczenie zapłacimy 200 złotych. W przypadku tańszych egzemplarzy, takich wartych kilka tysięcy złotych, koszt ten oscyluje wokół 120 złotych.\n- Prostsze sukienki, na przykład koktajlowe, to wydatek około 50 złotych. One sprawdzą się zarówno na kolacji biznesowej, jak i przyjęciu urodzinowym – mówi Katarzyna Ratajczak. – Mam słabość do ludzi i ich historii, dlatego jeśli klientka mówi mi, że wybiera się na randkę z tajemniczym nieznajomym, to mięknie mi serce i zamiast dbać o biznes, daję porządny rabat. Ta wypożyczalnia jest spełnieniem marzeń i kosztownym hobby, ale liczę na to, że zarażę swoją pasją Opolanki.\nJej królestwo, nim jeszcze zostało otwarte, już wzbudzało zainteresowanie. Wszystko za sprawą tego, co działo się na wystawie. Jedna z klientek napisała na facebookowym fanpage wypożyczalni, że to ona jest właścicielką nosa, którego odbicie regularnie pojawia się na szybie. Mówiła, że ile razy przechodzi obok, zatrzymuje się na chwilkę, by choć popatrzeć na wyjątkowe kreacje. Dziś jest stałą klientką.\n– Panie czasami umawiają się ze mną na indywidualne spotkania, żebyśmy miały więcej czasu na eksperymenty. Cieszy mnie to, że wpadają do mnie przyszłe panny młode, które szukają tej jedynej sukni, na przykład na ślub cywilny – relacjonuje opolanka. – Nieraz patrzymy z podziwem na celebrytki, które pojawiają się na czerwonym dywanie w kreacjach za kilkadziesiąt tysięcy i zazdrościmy, że je na to stać. Tymczasem wiele z nich również korzysta z wypożyczalni, dzięki czemu na każdej gali olśniewają czymś wyjątkowym.\nJej biznes ma jeszcze jeden aspekt, który jest odbiciem naszych czasów. Wypożyczona sukienka to ulga dla kieszeni, ale również dla środowiska.\n- W jednym sezonie modne są cekiny albo drapowania, ale w kolejnym to już jest passe. To oznacza, że mamy w swoich garderobach grube setki, a może nawet tysiące złotych zainwestowane w coś, czego zapewne już nie założymy, a jeśli coś wyszło z mody to i ze sprzedażą nie jest łatwo. Wypożyczając kreację ograniczamy konsumpcję, a pozytywne tego skutki odczuwa środowisko. Dla części moich klientek, ze względu na życiową filozofię, ma to wielkie znaczenie.\nW sieci krąży mem, który pokazuje jak jest zbudowana typowa szafa każdej z nas. Znaczną jej część stanowi kategoria „może jeszcze będę nosić”. Później są ubrania z grupy „może jeszcze schudnę” i „już nie schudnę, ale było drogie”. W rogu szafy jest maleńki kącik, dla ubrań, które nadają się do noszenia.\n– Każda z nas ma cały wieszak ciuchów, które stały się za małe, ale przekonujemy same siebie, że jeszcze będziemy szczuplejsze. Mijają miesiące i lata, waga nie spada, a rzeczy wciąż zalegają – mówi twórczyni wypożyczalni. - Zauważyłam, że dziewczyny – które przychodzą do mnie - wstydzą się przyznać, jaki rozmiar noszą. Mówią na przykład, że potrzebują czterdziestki, choć ja widzę, że klientka będzie wyglądać świetnie, ale w sukience o rozmiar większej. Zaczarowywanie rzeczywistości nie ma sensu. Przecież jeśli impreza jest za trzy dni, to nie mamy szans na zrzucenie pięciu kilogramów.\nPani Kasia wierzy, że decydując się na własny biznes podjęła słuszną decyzję. Nie była ona łatwa, bo by otworzyć wypożyczalnię musiała zaciągnąć kredyty. Otuchy w chwilach zwątpienia dodają jej trzy wierne kibicki: Alona, Kasia i Jola oraz przyjaciele z Papa Jacka. Za moment przed nią nowe wyzwanie, bo kolekcję zimową trzeba będzie zastąpić wiosenną. To oznacza kolejny spory wydatek.\n– Znowu ruszę na łowy i już czuję związaną z tym ekscytację – uśmiecha się pani Kasia. - Zależy mi na tym, żeby tworzyć własne trendy, a nie tylko podążać ścieżkami wyznaczonymi w danym sezonie przez projektantów. Wpadają do mnie panie, które chcą wydobyć swój seksapil i takie, które śpiewają w kościelnym chórze, więc potrzebują czegoś stonowanego, ale równie pięknego. Dla jednych i drugich mam coś wyjątkowego.


Leonardo 500 – książka\nMit LEONARDA, pięć wieków po jego śmierci (1519), wciąż jest żywotny w światowej kulturze. Uniwersalność geniuszu artysty, wyrażającego się w sztuce, nauce i technice, nie traci na aktualności; jego spektakularne decyzje estetyczne i równie nietuzinkowe intuicje wciąż budzą zdumienie i zachwyt. Są podziwiane, ponownie odkrywane i interpretowane. Ten piękny album przybliża ów mit Leonarda – "wiecznego...


Co nas czeka po zamknięciu mostu heleńskiego? Dyrektor MZD nikogo nie czaruje | Grzegorz Mirek, rozkład jazdy szynobusu Nowy Sącz, most heleński, osiedle helena, | Sądeczanin.info\nCo nas czeka po zamknięciu mostu heleńskiego? Dyrektor MZD nikogo nie czaruje\nPrzy takiej inwestycji jak ta, która obecnie jest realizowana, czyli przy budowie nowego mostu na Dunajcu zawsze pojawiają się jakieś utrudnienia. Grzegorz Mirek dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg dosłownie chwilę po zamknięciu mostu heleńskiego odpowiada na pytania sądeczan.\n- Ten etap inwestycji potrwa około dwóch miesięcy. Miejmy nadzieję, że aura będzie dla nas łaskawa, czyli przede wszystkim, że nie będzie wielkiej wody. Bo to jest chyba największe zagrożenie związane z prowadzeniem prac rozbiórkowych tego mostu – komentuje sytuację szef MZD.\n- Oczywiście niezależnie od tego będą prowadzone prace związane z wykonywaniem podpór tymczasowych, na których będzie wykonywana nowa konstrukcja bo jak państwo już wiecie ten most będzie podparty na środku tylko na jednym filarze – informuje dyrektor dodając, że sama konstrukcja jest już w 85 % gotowa.\n- Po tych dwóch miesiącach, czyli w okresie wakacyjnym, wtedy kiedy ruch w związku z naszymi ocenami jest mniejszy będziemy zamykać skrzyżowanie pod zamkiem i skrzyżowanie Krakowskiej, Starowiejskiej i Dunajcowej, tak aby w dwa miesiące wykonać wszystkie prace związane z przebudową skrzyżowania, z wybudowaniem nowych elementów infrastruktury podziemnej – zapowiada Mirek.\nPrzy okazji odpowiada na wątpliwości sądeczan związane m.in. z organizacją i funkcjonowaniem szynobusu. Wielu sądeczan chce by kursów było więcej i by szynobus dojeżdżał do samego głównego dworca PKP.\nZobacz też: Korek gigant na Obwodnicy Północnej. Ludzie narzekają na urzędników\nOkazuje się, że w pierwszym przypadku Mirek zapewnia, że jeśli zajdzie taka konieczność pewne modyfikacje zostaną wprowadzone, ale wszystko zależy od rzeczywistego obciążenia szynobusu w praktyce i konieczności ciągłego pamiętania o tym, że przejazd tego środka transportu wiąże się z koniecznością zamykania szlabanów i to w miejscach gdzie mogą to niemiło doczuć kierowcy.\nCo do ustanowienia końcowego przystanku – tu miasto jest zdane na decyzję kolei a ta nie zgadza się na takie rozwiązanie, bo zbyt mocno ingerowałby w funkcjonowanie połączeń w Dolinie Popradu.\nNa co powinniśmy być przygotowani w najbliższym czasie? Posłuchajcie materiału filmowego.\nGrzegorz Mirekrozkład jazdy szynobusu Nowy Sączmost heleńskiosiedle helena\nAleje Piłsudskiego: refleks versus głupota. Było o włos od kraksy Co tam jedna dziura w drodze! Pokażemy Wam całe dziurawe osiedle Uwaga, objazdy! Zobacz, którędy już nie przejedziesz w okolicy Alei Sucharskiego Dachowanie na krajówce w Brzesku. Droga DK-75 zablokowana Zabił matkę i wydłubał sąsiadce oczy. Czy wiedział, że dopuszcza się zbrodni? Nowy Sącz: kołem ratunkowym zastępcze karty nowosądeczanina


WYPRZEDAŻ - Amipack\n110,47 zł\tW magazynie\n31/31 Karton do pizzy KARLITO\nKarton do pizzy, tektura biało/ brązowa. Nadruk nieistniejącej pizzerii. Produkt pełnowartościowy.Karton można złożyć odwrotnie co powoduje, że z zewnątrz nadruk jest niewidoczny.ZAPYTAJ O DODATKOWY RABAT\n31X31 Karton do pizzy GARDEN 4 YOU\n41X41 Karton do pizzy MNIAM MNIAM BBKTOWAR...\n174,66 zł\tOczekiwanie na dostawę\n50X50 Karton do pizzy MNIAM MNIAM BBKTOWAR...\nVERONA PIZZA 24 EBK\nVERONA PIZZA 31 BBK\nWorki 35L LD a'15 z taśmą / zapachowe GAM...\nmocne worki o intensywnym zapachu. Worki zamykane taśmą.\nWorki 60L Gosia a'20\n45 op/karton producent: PACLAN\nWorki 60L LD a'10 z taśmą / zapachowe GAM...\n109,03 zł\tW magazynie\nWorki 60x80 LD 0.06 nadruk 100szt\nWorki LD-PE z oryginalnego tworzywa, grubość 60 mikronów. Nadruk „SKAŻONE”\n161,02 zł\tW magazynie\nWorki 70x110 0.06 nadruk LDPE 100szt


Pilne: Ustawa o 125 ccm na kat. B ogłoszona w Dzienniku Ustaw | Jednoślad.pl\nHome/125 ccm/Pilne: Ustawa o 125 ccm na kat. B ogłoszona w Dzienniku Ustaw\nLeszek Śledziński Send an email 24 lipca 2014Zaktualizowano: 14 lipca 2015\nMotocyklem i skuterem 125 cm3 będzie można jeździć od pierwszej sekundy niedzieli, dnia 24.08.2014.\nPrzez ten czas (miesiąc) nie można jeszcze legalnie jeździć skuterem i motocyklem 125 ccm posiadając tylko kategorię B prawa jazdy. Za brak cierpliwości grozi wiele przykrych konsekwencji.\nWarto poczekać ten miesiąc. Razem ze Skuterowo.com uruchomiliśmy specjalną sekcję odliczającą dni i minuty do wejścia w życie nowych przepisów o 125 ccm. Warto ją śledzić by być pewnym co do obowiązywania nowej ustawy o kierujących pojazdami.\nNasz zegar odliczający czas już ruszył!\nmotocykle 125 ccm na prawo jazdy B skutery 125 ustawa o 125 ccm Ustawa o Kierujących Pojazdami 2014\n28 lipca 2014 o 15:21\nno i na droge znowu wyjada wski 😛 super 😀


wycieraczki, Alca, CITROËN C4, 2010 - ... (Aircross) - Motochemia\nwycieraczki Alca do CITROËN C4, 2010 - ... (Aircross)\nNa tej podstronie znajdziesz listę typów silnika CITROËN C4 z rocznika 2010 - ... (Aircross) dla których mamy dedykowane wycieraczki Alca.\nwycieraczki Alca według typu silnika w CITROËN C4 z rocznika 2010 - ... (Aircross):\nwycieraczki Alca do CITROËN C4 2010 - ... (AIRCROSS)\nDlaczego warto wybrać wycieraczki Alca do CITROËN C4 z rocznika 2010 - ... (Aircross)?\nJako klient, który szuka wycieraczki firmy Alca do CITROËN C4 z rocznika 2010 - ... (Aircross) z silnikiem HDi 115 - (1560 ccm), na pewno dobrze znasz odpowiedź na to pytanie. Alca to wysokiej klasy wycieraczki. W naszym sklepie mamy około 4 które spełnią Twoje oczekiwania i będą pasować zarówno do silnika 2.0 - (1998 ccm) jak i HDi 115 AWC - (1560 ccm). Aktualnie w bazie mamy 4 produktów które pasują do rocznika 2010 - ... (Aircross). Jeśli chwilowo nie mamy ich - zadzwoń do nas (512 802 277) i zapytaj o dostępność. Nieważne czy masz silnik HDi 150 AWC - (1798 ccm) lub 2.0 AWC - (1998 ccm) albo HDi 150 - (1798 ccm) - u nas znajdziesz wycieraczki, które na pewno do niego pasują. Skorzystaj z naszej wyszukiwarki!\nPrzykładowe wycieraczki Alca do CITROËN C4 z rocznika 2010 - ... (Aircross)


Dialog Polsko-Zydowski - Blonski: Biedni Polacy patrza na getto\nJan Błoński / 11.02.2009\nTo był najważniejszy artykuł w historii "Tygodnika Powszechnego", odegrał wielką rolę w historii dialogu polsko-żydowskiego. Błoński analizuje dwa wiersze Miłosza o zagładzie Getta. Powszechnie znany "Campo di Fiori", i drugi, pochodzący z roku 1943, mniej jednoznaczny, trudny, "straszny, bo pełen leku". To ten drugi wiersz zainspirował Jana Błońskiego do napisania poniższego artykułu. Artykuł wywołał burzę, co nie może dziwić, naruszał bowiem głęboko zakorzenione stereotypy polskiego myślenia.\nWspomnienie i westchnienie nie uwalnia jednak od obrazu stosu na targu czy karuzeli na grobie. Dowodem dalsze dzieje wiersza, który był często tłumaczony i przytaczany. Rozumiano go nieraz jako oskarżenie. Przełożony na przykład na hebrajski, zdać się może dowodem na wrogą obojętność wobec zagłady getta... Po latach Miłosz zastanawia się, „czy rzeczywiście taka była wtedy ulica warszawska. I była, i nie była. Była, bo w okolicach getta kręciły się karuzele i nie była, bo w innych momentach, w innych okolicach Warszawa była inna, więc nie chodzi o jakieś oskarżanie” 2). Wiersz – powiada – jest „publicystyczny”, czyli nadto jednoznaczny, za łatwo pozwala wyciągać wnioski. Coś upraszcza, upraszczając zaś, uspokaja... Gorzej: poeta odkrywa, że napisał wiersz „bardzo niemoralny”. Dlaczego? Bo – cytuję – „pisany o umieraniu z pozycji obserwatora”. I rzeczywiście: tak jest ten wiersz napisany, że ten, który mówi – czyli poeta – wychodzi obronną ręką. Jedni umierają, drudzy się bawią, on zaś „wznieca bunt” swoim słowem i odchodzi, zadowolony, że piękny wiersz napisał... Czuje więc po latach, że się za łatwo wykręcił. W zestawieniu z „horrorem”, jak mówi, pisanie okazuje się „niemoralne”: Campo di Fiori nie zdołało pokonać „konfliktu życia ze sztuką”. Miłosz dodaje więc na usprawiedliwienie, że wiersz powstał „jako zwyczajny odruch ludzki wiosną 1943 roku” i oczywiście, zgodzimy się chętnie, że był to piękny, szlachetny odruch. W tę okropną Wielkanoc uratował on – jak ktoś ładnie napisał – „honor ludzkiej poezji”. Ale razem z poetą czujemy, że ostatnie słowo nie zostało powiedziane.\nA właściwie nie całkiem osobistego, bo każdy chyba, kto był za granicą, powiedzmy, na zachodzie Europy, usłyszał pytanie, czy Polacy są antysemitami? Albo wyraźniej: dlaczego Polacy są antysemitami? Ja sam słyszałem to pytanie tyle razy, i tyle razy wdawałem się w wyjaśnienia, że mógłbym chyba ze dwadzieścia takich rozmów schematycznie streścić. Czy Polacy są antysemitami? – Dlaczego pan tak stawia pytanie? Bywają Polacy antysemici, bywają filosemici, bywają tacy, których to nic nie obchodzi, i takich właśnie jest coraz więcej. – Oczywiście, są rozmaici Polacy, ale ja pytam o większość społeczeństwa. Polacy zawsze uchodzili za antysemitów, nie może to być przypadek? – Jak to zawsze? Przecież wtedy, kiedy Anglia, Francja, Hiszpania wygnały Żydów, właśnie w Polsce znaleźli schronienie! – Zapewne, ale to było dawno, w średniowieczu, wtedy Żydami pogardzano wszędzie, ale od połowy osiemnastego wieku, w nowożytnej Europie, zawsze były z polską nietolerancją kłopoty – Ale przecie od końca osiemnastego wieku żadnej Polski nie było! – Było jednak polskie społeczeństwo, w którym Żydzi nie mogli sobie znaleźć miejsca, dlaczego? – Byliśmy w niewoli, musieliśmy myśleć przede wszystkim o sobie – Właśnie. Dlaczego nie myśleliście o sobie razem z Żydami? – Za wielu ich było. Nie mieliśmy szkół, sądów, urzędów. Żydzi nie mówili nawet po polsku. Woleli uczyć się niemieckiego, rosyjskiego... Ale światli ludzie namawiali do asymilacji, starali się zbliżyć Żydów do Polaków! – Czemu nie odwrotnie? Czy Żydzi nie mogli zostać Żydami? Urządzaliście pogromy, nie wiadomo dlaczego? – pierwsze pogromy miały miejsce na Ukrainie, sprowokowała je carska policja...\n- Kiedy odzyskaliście niepodległość, los Żydów wcale się nie polepszył. Przeciwnie, antysemityzm stawał się coraz jadowitszy... – W dwadzieścia lat nie można przerobić społeczeństwa, a poza tym, czy w całej Europie nie było podobnie? Po pierwszej wojnie przyjęliśmy wielu Żydów z Rosji, po 1934 roku – z Niemiec... – Może to i prawda, ale traktowaliście Żydów jako obywateli drugiej kategorii. A w czasie wojny uchroniliście bardzo niewielu – Jest w Izraelu miejsce pamięci ludzi, którzy ratowali Żydów, trzydzieści procent nazwisk to Polacy. – Ale procent ocalonych Żydów był w Polsce niski, najniższy w Europie w stosunku do całej ludności kraju – W 1942 roku, w Warszawie, na ośmiu Polaków było w mieście czterech Żydów. Jak ośmiu może ukryć czterech? – Właśnie Polacy rozpoznawali Żydów i wydawali ich Niemcom. Albo policji, która przecież była polska... – W każdym społeczeństwie jest kilka procent ludzi bez sumienia. Pan nie ma pojęcia, czym była okupacja niemiecka w Polsce. Za ukrywanie jednego Żyda rozstrzeliwano całe rodziny, z dziećmi włącznie. – Owszem, tak było, ale za konspirację także strasznie karano, a wszyscy podobno konspirowali. Żydzie nie chcieli pozostać w Polsce... – Trudno im było żyć wśród wspomnień. – Trudno im było żyć wśród Polaków, którzy nie chcieli im zwracać sklepów, mieszkań, grozili, zabijali, nie słyszał pan o pogromach, w Krakowie, w Kielcach? – Pogrom w Kielcach był prowokacją polityczną – No to co? Prowokacja, jeśli była, to znalazła posłuch. Dziesięć tysięcy prowokatorów? – Żydzi ginęli nieraz nie za to, że byli Żydami, ale za to, że byli komunistami. – A w 1968 roku, czy dlatego opuszczali Polskę, że byli komunistami?\nI tak do końca czy też raczej, bez końca. Dyskusje historyków wyglądają bardzo podobnie. Powracają – dokładniej udokumentowane – te same opinie i zdarzenia, które starałem się zebrać w mojej (na wpół) wyimaginowanej rozmowie. Istnieje o tych sprawach ogromna literatura, pamiętnikarska i historyczna, o której mamy w Polsce bardzo blade pojęcie... Tymczasem powinniśmy ją znać, choćby dlatego, że mówi także o nas. Jest w niej znaczny rozrzut stanowisk i wniosków. Trafiają się książki, których autorzy nie kryją, że powoduje nami nienawiść. Lekceważyć ich nie wolno. Zrodziły się przecież z osobistych przeżyć, których autentyczności nie sposób podawać w wątpliwość. A poza tym – czy w naszym piśmiennictwie nie roi się od wypowiedzi, pełnych obłąkanej wręcz nienawiści do Żydów?\nJest także sporo książek ostrożnych i – o ile możliwe – obiektywnych. Przypominają one starannie mentalne i materialne uwarunkowania polsko-żydowskiego współżycia. Uwzględniają niewyobrażalne dziś niemal natężenie okupacyjnego terroru, który spowodował moralne zdziczenie społeczności – nie tylko polskiej...3). Przyjmują milcząco we wnioskach, że do nieszczęść środkowej Europy nie można przykładać miar, powiedzmy, angielskich. Gdy wali się niebo, nawet kopniak może być dowodem litości i współczucia... Prawda pozostaje jednak i trudna do ustalenia, i trudna do przyjęcia. Przysłuchiwałem się przed dwoma laty dyskusji zagranicznych i polskich specjalistów i muszę powiedzieć, że było to bardzo ciężkie przeżycie. Dla nas i także, jak sądzę, dla Żydów. Do uzgodnienia stanowisk było oczywiście daleko. Ale też nie jest ono celem takich konferencji. Myślałem ciągle o tym, co nie zostało tam powiedziane i co właściwie sprawia, że dyskusje – przyjacielskie na ogół – łączyły się dla wszystkich z przykrością i cierpieniem. Potem doszedłem do wniosku, że było to właśnie poczucie skażenia, zbrukania, zbezczeszczenia, o jakim mówił Miłosz.\nMiłosz, zapytany, co czy kogo ten kret oznacza, uchylił się od odpowiedzi. Odparł, że napisał wiersz spontanicznie, nie zaś „programowo”. Jeśli tak, tym lepiej, wiersz byłby bezpośrednim wyrazem grozy, która – jak to bywa we śnie i także, w sztuce – wyłania z siebie obrazy. Unaocznia to, co nie w pełni zrozumiane, to co było, a może jeszcze jest, w ludziach, zapewne także w poecie, ale w niejasnym, zamazanym, przytłumionym kształcie. Wczytując się w taki wiersz, lepiej siebie rozumiemy, bo to, co niejasne, oglądamy jakby przed nami. Ja Biednego chrześcijanina trochę – jak każdy czytelnik – uzupełniłem, skomentowałem. Myślę jednak, że nie jestem bardzo daleko od odczuć poety.\nPomyślmy jednak uczciwie: takie pytanie musi paść. Musi je zadać każdy, kto rozmyśla nad polsko-żydowską przeszłością, niezależnie od odpowiedzi, jakiej udzieli. Ale my – świadomie czy nieświadomie – nie chcemy, aby to pytanie padło. Odsuwamy je od siebie jako niemożliwe, skandaliczne. Przecieśmy nie stanęli po stronie morderców. Przecież sami byliśmy następni w kolejce do pieca. Przecież – nie najlepiej, ale jednak – jakoś z tymi Żydami współżyliśmy, oni zaś także nie byli w naszych sporach bez winy. Więc stale musimy o tym wszystkim przypominać. Bo co o nas inni pomyślą? Jak my sami będziemy o sobie myśleć? Jakże to będzie z dobrym imieniem naszego kraju, naszego społeczeństwa?... Ta troska o „dobre imię” jest stale obecna w prywatnych – a bardziej jeszcze w publicznych – wypowiedziach. Inaczej mówiąc, rozważając przeszłość, chcemy z tych rozważań wyciągnąć moralny zysk. Nawet wtedy, kiedy potępiamy, chcemy sami stanąć ponad – czy poza – potępieniem. Chcemy znaleźć się absolutnie poza oskarżeniem, chcemy być zupełnie czyści. Chcemy być także – i tylko – ofiarami... Ta troska jest wszakże podszyta lękiem – jak w wierszu Miłosza – i ten lęk wypacza, zniekształca nasze myślenie o przeszłości. Co też od razu wyczuwają nasi rozmówcy... Nie chcemy mieć nic wspólnego z okropnością. Czujemy jednak, że kala nas ona jakoś, „bezcześci”. Dlatego wolimy o tym wszystkim nie mówić. Albo mówimy tylko po to, aby odeprzeć oskarżenie. Oskarżenie, które nieczęsto pada, ale wisi niejako w powietrzu 4).\nPrzed tym pytaniem my – jako Polacy – nie stoimy sami. I to może nam pomóc. Nie dlatego, że raźniej bić się w piersi gromadnie. Że rozłożymy tak naszą winę, że się ta wina niejako pomniejszy... Raczej dlatego, że lepiej będziemy ją mogli zrozumieć. Zrozumieć zarówno naszą winę, jak to, dlaczego przed nią uciekamy. Czytaliśmy niedawno o wizycie, którą Ojciec Święty złożył w rzymskiej synagodze. Znamy też kościelne dokumenty, gdzie – już za czasów Jana XXIII – rozważono ponownie i miejmy nadzieję, ostatecznie stosunek chrześcijan do Żydów, albo raczej: chrześcijaństwa do judaizmu. W tym przemówieniu i w tych dokumentach od razu uderza jedno. Nie zajmują się one wyważaniem win ani roztrząsaniem przyczyn (społecznych, ekonomicznych, intelektualnych czy Bóg wie jakich), które sprawiły, że chrześcijanie patrzyli na Żydów jak na wrogów, szkodników czy natrętów. Jest natomiast jasno powiedziane: chrześcijanie (i Kościół) się mylili. Nie mieli prawa ani podstawy, aby uważać Żydów za naród „przeklęty”, za naród winien śmierci Chrystusa. Taki zatem naród, który „powinien” zostać odsunięty, odosobniony, wyłączony ze wspólnoty.\nJeśli się to jednak stało, to dlatego, że chrześcijanie byli za mało chrześcijanami... Nie mówi się zatem: myśmy „musieli” się bronić, myśmy „nie mogli” ratować czy traktować Żydów jak braci. Nie przypomina się nawet danych, które mogłyby stanowić okoliczność łagodzącą. A trochę takich danych jest. Przecież Żydów (jako monoteistów) nie lubiła już starożytność. W średniowieczu spoiwem Europy była jednolitość religijna... Kościół bywał też na ogół łagodniejszy niż świeccy panujący. Ale to wszystko nie zmienia istoty rzeczy. Musi więc zostać pominięte. Podkreśla się raczej, że kościelna praktyka podniecała niechęć do Żydów i utrzymywała ich w poniżeniu i izolacji... Słowem, współczesne dokumenty nie zmierzają do wybielenia przeszłości, nie targują się o okoliczności łagodzące. Mówią jasno o zaniedbaniu obowiązków braterstwa i miłosierdzia. Resztę pozostawiają historykom. W tym jest właśnie chrześcijańska wielkoduszność tych wypowiedzi.\nMyślę, że w naszym stosunku do żydowsko-polskiej przeszłości winniśmy tę postawę naśladować. Przestać się bronić, usprawiedliwiać, targować. Podkreślać, czego nie mogliśmy zrobić, za okupacji czy dawniej. Zrzucać winę na uwarunkowanie polityczne, społeczne, ekonomiczne. Powiedzieć najpierw: tak, jesteśmy winni. Przyjęliśmy Żydów do naszego domu, ale kazaliśmy im mieszkać w piwnicy. Kiedy chcieli wejść na pokoje, obiecywaliśmy, że wpuścimy, jeśli przestaną być Żydami, jeśli się „ucywilizują”, jak mawiano w XIX wieku, nie tylko w Polsce, rzecz jasna. Tak myślały najświatlejsze umysły, Orzeszkowa, Prus... Znaleźli się wśród Żydów tacy, co gotowi byli tej rady posłuchać. Ale wtedy zaczęliśmy mówić o najeździe Żydów, o niebezpieczeństwie, które nam zagrozi, kiedy przenikną w polskie społeczeństwo! Zaczęliśmy – jak to expressis verbis napisał Dmowski – stawiać warunki: jak choćby ten, że tylko tych Żydów uznać można za Polaków, co będą współdziałać w ograniczeniu żydowskich wpływów! Mówiąc zwyczajnie: tych, co zwrócą się przeciw bliskim, przeciw rodzicom! Wreszcie straciliśmy dom i w tym domu okupant zaczął Żydów zabijać. Czyśmy im solidarnie pomogli? Ilu z nas uznało, że to nie ich rzecz! Byli też tacy (pomijam zaś zwykłych zbójów) co się po cichu cieszyli, że Hitler załatwił nam „problem” żydowski... Nie umieliśmy nawet powitać i uszanować niedobitków, cóż z tego, że rozgoryczonych, zbłąkanych, może i dokuczliwych. Słowem, miast się targować i usprawiedliwiać, winniśmy najpierw pomyśleć o sobie, o własnym grzechu czy słabości. Taki właśnie moralny przewrót jest w stosunku polsko-żydowskiej przeszłości konieczny. Tylko on może stopniowo oczyścić skażoną ziemię.\nOznacza to – po polskiej stronie – przyjęcie winy. Ale tu zjawia się po raz ostatni strażnik-kret i pyta: pełnej winy? Czy także współwiny za ludobójstwo? Słyszę już wołania: jak to? Przecież myśmy, na Boga, nie brali w ludobójstwie udziału! Tak, to prawda, odpowiem. Nikt rozsądny nie może powiedzieć, że Polacy – jako naród – brali w ludobójstwie udział. Co prawda, odzywają się czasem takie głosy. I należy je spokojnie rozważyć, nie popadając w gniew – znak paniki. Uważam je wszakże – razem ze znaczną większością – za niesłuszne. Więc dlaczego mówić o ludobójstwie? O współ-winie? Odpowiem tak: współ-udział i współ-wina to nie jest to samo. Można być współ-winnym, nie biorąc udziału w zbrodni. Najpierw przez zaniechanie czy przeciwdziałanie niedostateczne. A kto może powiedzieć, że było ono w Polsce dostateczne? Właśnie dlatego, że dostateczne nie było, składamy hołd i otaczamy czcią tych wszystkich, którzy to heroiczne ryzyko podjęli... Chociaż dziwnie to zabrzmi, nie wykluczone, że ta współwina przez zaniechanie jest mniej istotna dla naszego pytania. Gdybyśmy bowiem – w przeszłości – postępowali mądrzej, szlachetniej, bardziej po chrześcijańsku, ludobójstwo byłoby zapewne „mniej do pomyślenia”, byłoby prawdopodobnie utrudnione a już niewątpliwie spotkałoby się ze znaczniejszym oporem. Inaczej mówiąc, nie zaraziłoby obojętnością i zdziczeniem społeczeństwa (społeczeństw), w przytomności których miało miejsce.\nPowstaje zaraz pytanie, czy można to powiedzieć nie tylko o Polakach, także Francuzach, Rosjanach, o całej Europie, o całym chrześcijaństwie? Owszem, zgoda. Ta współwina jest rzeczywiście wspólna. Ale nie sposób zaprzeczyć, że właśnie w Polsce było Żydów najwięcej (więcej niż dwie trzecie Żydów na świecie to Żydzi „polscy”, w tym znaczeniu, że ich przodkowie mieszkali na ziemiach przedrozbiorowej Rzeczypospolitej). Z konieczności myśmy więc mieli wobec nich najwięcej moralnych zobowiązań (czy były one na nasze siły, niech rozstrzyga Pan Bóg i rozważają historycy). Więc dla nas Żydzi byli najbardziej problemem, można nawet powiedzieć, wyzwaniem czy zadaniem, które postawił los...\nAby na chwilę wrócić jeszcze do literatury: rozumiał to najlepiej nie kto inny jak Mickiewicz. Myśl i marzenie największego z poetów były najbardziej dalekowzroczne. Inaczej nawet niż większość ludzi Żydom życzliwych, Mickiewicz uważał, że Izrael „brat starszy”, winien cieszyć się w Polsce tymi samymi przywilejami co wszyscy, zarazem jednak zachować prawo do swej odrębności religijnej i obyczajowej. Podobna była postawa Norwida, nie inaczej, o ile można wyrozumieć, myślał Słowacki... Przynajmniej więc najwięksi stali po stronie prawdy i sprawiedliwości. Marzenie Mickiewicza było w istocie prorocze: dostrzegł on jakby, że tylko taki społeczny wybór mógł uratować (przynajmniej częściowo) Żydów od zagłady, nas zaś od moralnego upadku... Byłby to wybór zaiste niezwykły, we właściwym znaczeniu słowa mesjański. Stało się jednak dokładnie inaczej, bo przecie przyznać trzeba, że właśnie w Polsce antysemityzm stał się – zwłaszcza w XX wieku – szczególnie dokuczliwy i jadowity...\nCzy doprowadził do wzięcia udziału w ludobójstwie? Nie. Kiedy czyta się to, co o Żydach wypisywano przed wojną, kiedy się odkrywa, ile było w polskim społeczeństwie nienawiści – można się nieraz dziwić, że za słowami nie poszły czyny. Ale nie poszły (albo szły rzadko). Bóg tę rękę zatrzymał. Tak, Bóg, bo jeśli nie wzięliśmy udziału w tej zbrodni, to dlatego, że byliśmy jeszcze trochę chrześcijanami, że w ostatniej chwili pojęliśmy, jak szatańskie to było przedsięwzięcie... Ale od współwiny wcale nas to nie uwalnia. Skażenie, zbezczeszczenie polskiej ziemi miało miejsce i dalej ciąży na nas obowiązek oczyszczenia. Chociaż – na tym cmentarzu – sprowadza się już tylko do jednego: do obowiązku zobaczenia naszej przeszłości w prawdzie.


Microsoft chce wydać nowego Xboxa przed PlayStation 5 | Gaming Society\nStrona głównaWiadomościMicrosoft chce wydać nowego Xboxa przed PlayStation 5\nMicrosoft chce wydać nowego Xboxa przed PlayStation 5\nPhil Spencer, obecny szef Microsoftu stwierdził, że jego zespół, który opracowywał Xbox One X właśnie pracuje nad konsolą nowej generacji. Według analityków firma chce wydać nowy sprzęt zanim zrobi to Sony.\nAnalityk rynku Michael Pachter z firmy Wedbush Securities uważa, że te zapowiedzi mogą się spełnić. Według niego Microsoft wprowadzi na runek swoją nową konsolę przed tym jak Sony wyda PlayStation 5. Obecni posiadacze Xbox One X mogą przez to poczuć się troszeczkę oszukani.\nJak mówi Michael:\nJestem pewien, że Microsoft zamierza uruchomić nową konsolę Xbox, jako pierwszy. Będzie też ona kompatybilna wstecznie z każdym oprogramowaniem Xbox One X. Zgadzam się, że jest to trudne dla kupujących Xbox One X, ale powinni oni pamiętać o 4 letnim cyklu wydawniczym, i że nadchodzi kolejny. Domyślam się, że Microsoft zamierza wystartować w 2020 roku, ale stwierdzą, że Sony chce uruchomić PS5 to zrobią to jeszcze wcześniej.\nOstatnio Spencer stwierdził, że dzięki Xbox One X to Microsoft jest producentem najpotężniejszej konsoli na rynku. Kolejna generacja Xboxa ma być jeszcze potężniejsza. Kluczowymi obszarami na jaki będzie stawiany nacisk to rozdzielczość i liczba wyświetlanych klatek. Obecnie Microsoft współpracuje z wieloma firmami, aby zbudować taki sprzęt. Ponadto Spencer stwierdził, że inwestowanie w sztuczną inteligencję może być bardzo pomocne dla przyszłości gier. Podkreślił także znaczenie strumieniowej transmisji danych, ponieważ w planach ma udostępnienie gier szerszej społeczności, która nie ma mocnego sprzętu. Dodał również, że obecnie japońscy programiści wspierają Xboxa dzięki czemu japońscy gracze mogą oczekiwać wielu wspaniałych rzeczy.\nJak widać wyścig zbrojeń wśród konsolowej braci trwa. My możemy spokojnie stać z boku i się przyglądać rozwojowi wydarzeń. Teraz piłka jest po stronie Sony, czekamy na reakcję.\nXbox One X vs PS5\nPoprzedni artykułWyciek testów GTX 1170 ze zdwojoną ilością VRAM?\nNastępny artykułWarsaw Games Week 2018 odwołane


- Gdzie Dash? – zapytałem przyjaciółkę, która weszła do domu z butelką wódki w ręce\n- Skąd mam to wiedzieć, przecież nie szła ze mną. Nie ma jej w domu?\n- Nie. Poszła Cię szukać\n- Pewnie zaraz wróci\n- Nie wróci.. – cicho oznajmił Saul\n- Co? - gitarzysta nie odpowiadał – Saul, o czym Ty mówisz? Czemu nie wróci? – dopytywał McKagan – Slash, ogłuchłeś?! Czemu Dash nie wróci?!\n- Jak byliśmy w sklepie.. – Hudson wpatrywał się w podłogę - .. jak byliśmy w sklepie, powiedziała mi, że zaczepił ją Kapelusznik. Pomyślałem, że jest przewrażliwiona, powiedziałem, że pewnie jej się zdawało. Ale ja nie wiedziałem..\n- Slash, jak mogłeś to zignorować?! A co, jeśli coś jej się stanie.. pomyślałeś o tym?\n- Wiesz chociaż, gdzie Ona może być?\n- Daj spokój. Skąd miałby to wiedzieć? Ten pieprzony idiota myśli tylko, jak się napić i przelecieć kolejne panienki. Tak Saul, myślisz tylko o sobie\n- Nie prawda. Duff, myślisz, że tylko Ty się martwisz? Skoro tak bardzo Ci na niej zależy, to czemu jej o tym nie powiesz, co? Na twoim miejscu bym się pospieszył, bo jest kilku takich, którzy się koło niej kręcą, później może być już za późno. Zresztą, nawet nie wiesz, czy jeszcze kiedyś ją zobaczysz.. – Hudson wypił kilka łyków wódki i zakrył twarz dłońmi\n- Czekajcie, ej przecież nie wiemy, czy coś jej się stało. Znacie ją, może poszła się napić, albo jest w parku\n- Nie, no Axl w co Ty wierz.. park! Axl, park!\n- Mówiła, że dzień przed koncertem mamy przyjść do parku. Jeżeli nie wróci, to tam pójdziemy, a teraz.. chyba pójdę jej poszukać\n- My też – wrzasnęliśmy ochoczo z Adlerem i Stradlinem\n- Ej no jak Wy, to ja też\n- Nie ma mowy kochanie, Ty zostajesz w domu. Jest późno, a poza tym Dash może wrócić, prawda? – rytmiczny pocałował swoją dziewczynę i wyszedł za nami z Hellhouse.\nWyszłam z Rainbow. Ktoś stanął za mną, zakrył mi usta ręką i próbował zaciągnąć do jakiegoś samochodu, próbowałam się wyrwać, ale mężczyzna przyłożył mi coś do nosa, zakręciło mi się w głowie, nic nie słyszałam, mimowolnie zamknęłam oczy.\nObudziłam się w jakimś nieznanym pomieszczeniu, głowa mnie napieprzała, jakbym z tydzień siedziała na scenie przy perkusji Adlera obsługiwanej przez Slasha. Naprzeciwko łóżka na fotelu siedział Kapelusznik\n- Dash, nawet nie wiesz jak bardzo ułatwiłaś mi zadanie wychodząc z domu – mężczyzna uśmiechnął się obracając nóż w ręku\n- Już Ci mówiłem\n- Słuchaj, nie mamy teraz tych pieniędzy, rozumiesz? Ale Ci je oddamy, dostaniesz je, tylko mnie kurwa wypuść !\n- Mała, ja nie mówię o pieniądzach, dobrze wiesz, że chodzi mi o coś innego\n- Dobrze, w takim razie, czemu jeszcze tego nie zrobiłeś?\n- A skąd wiesz, że nie zrobiłem? – uśmiechnął się, po chwili jednak jego twarz znów została pozbawiona jakichkolwiek emocji – Czekam na publikę. Większą satysfakcję będę miał pieprząc się z Tobą przed oczami Twoich przyjaciół – rozglądałam się po pokoju, całkiem przyjemny – no może poza tymi białymi ścianami.. jak w psychiatryku ! Łóżko, trzy szafy, stolik, fotele, kolorowy dywan, kilka obrazów.. nic specjalnego. Widok z okna też nadzwyczajny nie był, wydawało mi się jednak, że skądś znam to miejsce (podwórko rzecz jasna) za cholerę jednak nie mogłam sobie przypomnieć, gdzie się ono znajduje. Ponownie rozejrzałam się po pomieszczeniu, kątem oka zerknęłam na swojego porywacza, który bawił się nożem. Natychmiastowo zeskoczyłam z łóżka i pobiegłam w stronę drzwi, nawet je otworzyłam ale mężczyzna równie szybko do nich doszedł, popchnął je ręką, nie pozwalając mi wyjść\n- Nie tak szybko – przytknął mnie do drzwi, uniósł nóż i machając nim przed moimi oczami, wbił go nad moją głową. Złapał mnie za nadgarstki i uśmiechając się wycedził przez zaciśnięte zęby – Nie wyjdziesz stąd szybko, nie pozwolę na to. Najpierw dostanę to, czego chcę, później będziesz wolna.. niekoniecznie żywa – odszedł. Spojrzał przez okno, usiadł na łóżku. Przełknęłam ślinę i osunęłam się na podłogę. - Mam nadzieję, że mnie znajdą – pomyślałam.\nŁaziliśmy po mieście w deszczu jak pojebani, zamiast siedzieć w domu\n- Duff, ej nie przejmuj się tak. Znajdzie się – Stradlin poklepał basistę po ramieniu\n- To moja wina. Kurwa, czemu ja jestem taki bezmyślny?\n- Dobra Slash, nie obwiniaj się już. To i tak nic nie da. – gitarzysta zamilkł, po chwili jednak dodał - Skąd miałeś wiedzieć, że coś się stanie?\n- Dajcie już spokój! – wrzasnąłem - Ona da sobie radę. Skupmy się na naszym koncercie.. jest jutro, a my nie mieliśmy jeszcze ani jednej próby!\n- Axl, Ty się w ogóle słyszysz? Jak możesz teraz gadać o jakimś pierdolonym koncercie?\n- Normalnie. Nawet nie masz pewności, czy w ogóle coś jej się stało. Pewnie siedzi u Jamesa. Zresztą.. nie interesuje mnie to teraz. Idę do Rainbow\n- Pewnie, najlepiej się nachlać i mieć wszystko w dupie! Idź i nie wracaj\n- No i pójdę!\n- To idź – McKagan warknął i machnął ręką. Wszedł na ulicę zatrzymując taksówkę, która dosłownie w ostatniej chwili zdążyła przed nim zahamować – Idziecie ze mną, czy zostajecie z tym EGOISTĄ ? – patrzyłem na rozdartych przyjaciół i na Duffa przewracając oczami – Dobra, widzę, że chyba chcecie iść z nim, ale i tak się do tego nie przyznacie – gitarzysta wsiadł do taksówki\n- Ej Duff, czekaj! Jedziemy z Tobą! Sorry Axl..\n- Spoko – chłopaki wkitrali się do samochodu a ja poszedłem do baru.\nUsiadłem przy stoliku, barman bez żadnych pytań przyniósł mi szklankę do połowy zapełnioną Danielsem. Dobrze jest mieć kolegę pracującego w barze. Od razu wie co podać i czasami nie trzeba nawet płacić.\n- Co jest Axl? Zły dzień?\n- A daj spokój – zatopiłem usta w trunku – Jutro gramy koncert, nie mieliśmy żadnej próby, Dash chyba zaginęła, jakiś koleś się do nas przyjebał..\n- Dash zaginęła? – kiwnąłem głową - Była tu nie dawno\n- Ale jak to? Dzisiaj?\n- No, wyszła jakieś pół godziny temu\n- Dzięki stary ! Jak będziesz coś jeszcze o niej wiedział, to dzwoń. Masz nasz numer, nie? - chłopak pokiwał głową. Wybiegłem z Rainbow. Ciekawe, gdzie te ćpuny teraz są. Dobra, jakoś ich przecież znajdę.. no chyba, że – tak, jak nasza urocza blondynka - też zaginęli. Ale szczerze w to wątpię.. Bóg aż tak mnie nie kocha. Będę się z nimi męczył do końca życia mojego, albo ich. Ale przecież ja nie narzekam. Kocham ich jak pierdolonych braci!\n- Ja pierdolę! Czemu tak wolno jedziemy?\n- To my jedziemy? Myślałem, że stoimy w miejscu – z zaskoczeniem w głosie oznajmił rytmiczny\n- Jedziemy tak wolno, bo wbrew pozorom o takiej godzinie jeździ dużo samochodów, no i pada deszcze więc mam ograniczoną widoczność. Chyba nie chcielibyście wypadku, prawda? - w lusterku zobaczyłem spojrzenie taksówkarza, który lekko, jakby ironicznie się uśmiechnął\n- Ja idę na piechotę, nie będę siedział w jakiejś ciasnej taksówce, z dziwnym kierowcą. Spierdalam stąd. Zatrzymaj się. No zatrzymaj ten jebany wóz!\n- Duff, popierdoleńcu, gdzie leziesz?\n- Szukać Dash – wysiadłem z auta. Prosto w ulewę.. lało jak z cebra, ale czego się nie robi dla prawdziwych przyjaciół?\n- Ej, czekaj! Idziemy z Tobą\n- Zaraz, zaraz. A kto zapłaci? To, że jesteście niby sławni, nie znaczy, że będę Was sukinkoty woził na darmo!\n- Masz i się pierdol – Stradlin rzucił kasą w kierowcę – Co robimy?\n- Nie wiem, ale trzeba ją znaleźć\n- Chłopaki, a może.. może Ona jest w domu, co? Może wróciła? – powiedział niepewnie i z nadzieją w głosie Saul\n- Ej Duff patrz, Rudzielec idzie\n- No tam – Izzy położył rękę na moim ramieniu i palcem wskazał uliczkę, którą „przechadzał się” Rose\n- Rzeczywiście.. Ruuudy, ej Rudy!\nNo gdzie ci debile do chuja? Chyba będę musiał im GPSy w dupy powsadzać! Kurwa, kto wymyślił ten jebany deszcz?! Jestem cały mokry. Kurde, ktoś mnie woła, czy przez ten deszcz mózg mi przecieka i słyszę jakieś głosy?\n- Rudy! – Bogu dzięki, to chłopaki. Z moim mózgiem wszystko w porządku! Będę miał co świętować.\n- Bo nie słyszysz\n- Bo mi woda mózg zalewa!\n- I..? Gdybyś powiedział, że zalewa Ci uszy, to bym jeszcze zrozumiał. Ale mózg?! Przecież Ty go nawet nie masz\n- Weź Ty się kurwa chuju jebany nie odzywaj, dobra? Odezwał się, ten co ma mózg. Pff – Hudson rzucił się na mnie i zaczął czochrać moje włosy, więc ja złapałem i pociągnąłem jego czuprynę\n- Ała, ał, Ałłłć. Puść!\n- Ty pierwszy\n- No to nie! – pociągnąłem głowę Saula do tyłu, On odwzajemnił się tym samym i jeszcze stanął mi cham na nodze\n- Kurwa chłopaki, przestańcie! – McKagan próbował nas rozdzielić\n- To niech On mnie puści!\n- Jest! I zejdź mi z nogi grubasie!\n- Nie jestem gruby! - słusznie zauważył Slash – Przeproś.\n- Za co mam Cię przeprosić?!\n- Przeproś.. – mocniej przydeptywał moją stopę\n- Co? Powtórz, nie słyszałem\n- Nic się nie stało – gitarzysta puścił moje włosy i szczerząc zęby pogłaskał mnie po głowie\n- Jezu.. dzieci, do tego ułomne\n- Ty, Panie Obrażalski, Pan się przypadkiem nie zapomina? Kto tu jest ułomny?\n- No właśnie, kto?\n- Dobra, nie denerwuj się tak, bo coś Ci się jeszcze stanie. Mam wiadomość\n- Dash wyszła z Rainbow półgodziny przed moim przybyciem\n- Czyli jest szansa, że nic jej nie jest!\n- No tak mi się wydaje\n- To wracamy do domu?- zapytał Stradlin – Jestem wykończony, chcę spać\n- Wracamy. Tylko może zamówmy taksówkę, czy coś, bo strasznie mokro\n- Nie! Dość taksówek na dzisiaj\n- Nic. Po prostu od dzisiejszej nocy Duff chyba nie lubi taksówkarzy – wracaliśmy do Hellhouse cali mokrzy\n- Hahahha Slash, wyglądasz jak..\n- Jak? No dokończ wredna ruda małpo\n- Jak czarny, zapchlony pudel oblany wodą z kibla – widząc spojrzenie przyjaciela zacząłem biec. Tak na wszelki wypadek\n- Już nie żyjesz – gitarzysta wdał się za mną w pogoń. Tak właśnie wróciliśmy do domu.\nMiałam zamiar wstawić go wczoraj wieczorem, ale nie mogłam oderwać się od koncertu Gunsów, żeby sprawdzić rozdział a później przyszedł mój brat, więc o sprawdzeniu w ogóle nie było mowy, bo zaraz byłoby "Widziałem co tam jest, powiem mamie" xd Miłego czytania :) Aa i dzięki za komentarze! ;*\nAutor: Dash N' Bracket o 09:38:00\nMichelle Rose 29 marca 2013 16:25\nKolejny świetny rozdział ;) hahahahaha czarny zapchlony pudel oblany wodą z kibla - świetne ;>\nKiedy kolejny ? ;D\nDash N' Bracket 29 marca 2013 20:35\nKolejny rozdział.. hm jestem w trakcie pisania, więc na pewno w tym tygodniu :)\nnatrafiłam na Twoje opowiadania przypadkiem, sprawdzając tekst którejś piosenki GnR na tekstowie. Przeczytałam je dzisiaj wszystkie od początku, bardzo mnie wciągnęły! Piszesz naprawdę ciekawie, już nie mogę się doczekać kiedy w końcu wyjdzie coś pomiędzy Duffem (którego bardzo lubię, a Twoje opowiadania dodają mu pewnej wyjątkowej wrażliwości ;) ), a Dash. Świetnie ujęłaś wiele wątków w tym opowiadaniu i składają się one na wyjątkowe opowiadanie, dla którego było warto posiedzieć trochę dłużej w nocy... ;) Z niecierpliwością czekam na kolejne rozdziały! Pozdrawiam ciepło :)\nDash N' Bracket 30 marca 2013 15:22\nMiło mi to czytać :) Kiedy dzisiaj rano przeczytałam ten komentarz, to się normalnie wzruszyłam.. sama nie do końca wiem dlaczego ;p\nMiło mi, że spodobały Ci się moje słowa ;) Myślę, że będę stale czytać nowe rozdziały, już widzę 37 i biorę się za czytanie. Nutka kryminału, co bardzo lubię, co odróżnia Twoje opowiadania od kilku innych które były niespójne i bardzo nierzeczywiste :)\nYour - Sweet - Child 22 maja 2013 19:50\nNo, i kolejny świetny rozdział!\nOby Dash się nic nie stało!\nNo tak więc, ten tego... To ja wracam do czytania dalszych rozdziałó, bo i'm addicted...\nMój angielski powala...\nAnonimowy 7 sierpnia 2014 16:30