luty 2017 – The Real Face Of The Drummer's Life!\nHit Like A Man 2016\nPolski rynek perkusyjny rozwija się w bardzo szybkim tempie, a wynikiem tego są młodzi, utalentowani perkusiści, którzy grają na perkusji bez opamiętania, aby stać się tak wielkim jak ich idole. Dodatkowym atutem tych młodych pasjonatów, jest wielka świadomość tego co robią, ich gry, muzykalności, techniki i sposobu bycia, który jest najważniejszy w tym świecie, aby móc odnaleźć się show biznesie, być lubianym i co za tym idzie, dostać robotę by żyć z tego co kochamy robić.\nDroga na szczyt jest długa, ale warta poświęcenia, bo jest to piękny świat, wiecznie na walizkach i w podróży, lecz pełny wyzwań, nowych znajomości i ciekawych ludzi.\nKonkurs perkusyjny Hit Like A Man, jest jednym z tych etapów dla młodych perkusistów, który daje szansę na rozwój i wygranie nagrody, która może nam pomóc w budowaniu nowego brzmienia i będzie inspiracją do dalszej gry na bębnach.\nInicjatywa Krzysztofa Dziedzica była szczytna, ponieważ młodzi ludzie mogli wykazać się swoimi umiejętnościami pod okiem profesjonalnej komisji, która oceniała umiejętności tych młodych ludzi, a po drugie dała możliwość spotkania się wszystkim perkusistom w jednym miejscu, gdzie można było porozmawiać, wymienić się doświadczeniami, uwagami, zainspirować się muzyką i spojrzeniem na świat.\nWarto było się spocić podczas konkursu, ponieważ całą imprezę, najmocniej i najbardziej wspierała firma Roland i ich artysta oraz specjalista od promocji i warsztatów Mariusz Mocarski. Firma Roland bardzo mocno stawia na rozwój młodych ludzi i wspiera tego typu imprezy na całym świecie. Oprócz ogromnego wsparcia, firma Roland ufundowała nagrodę za pierwsze miejsce w postaci SPD – SX, nowoczesnego samplera, który daje ogromne możliwości muzykom, którzy kochają się w nowoczesnym elektronicznym graniu lub łączeniu brzmienia akustycznego z elektronicznym.\nDrugim miejscem też można było się cieszyć, ponieważ nagroda była również atrakcyjna, a był to werbel firmy EagleDrums o rozmiarach 13×7 American Walnut.\nZajęcie trzeciego miejsca mogło również cieszyć, ponieważ nagrodą był zestaw polskich naciągów WSDrumHeads, ufundowanych przez Wojtka Siatkiewicza z DrumHouse.pl oraz polskie pałki Strawss, produkowane przez Marcina Słomińskiego.\nPozostałe miejsca zostały wyróżnione i również docenione nagrodami tj., pałki, naciągi na werbel, sygnatura pałek firmy Strawss, i różnego rodzaju gadżety.\nTrudo jest oceniać, kiedy poziom perkusistów jest tak wyrównany i wszyscy uczestnicy to już dzisiaj bardzo świadomi perkusiści, w pełni profesjonalni, którzy mogli by współpracować z największymi ale wszystko w swoim czasie, bo mimo to, że muzyka to nie sport, trzeba swoje udowodnić, aby przekonać do siebie ludzi, którzy mogą dać ci pracę za bębnami.\nZebranie komisji Hit Like A Man\nPierwszy dzień konkursu perkusyjnego Hit Like A Man był dniem organizacyjnym. Szanowna komisja, która oceniała uczestników, zjechała się do Hotelu Jan w Szczawnicy. Krzysztof Dziedzic czekał na nas jako pierwszy i witał nas z otwartymi ramionami w progach tego pięknego hotelu, z którego poranne widoki były po prostu magiczne i cała aura towarzysząca nam w tym miejscu, wpływała na nas absolutnie pozytywnie.\nOkoło godziny 18 do hotelu przybyli, Robert Markiewicz, Artur Malik, Wiesław Jamioł, Wojtek Siatkiewicz, Grzegorz Krawczyk. Wojtek Fedkowicz oraz Mariusz Mocarski dołączyli do nas następnego dnia, ponieważ z powodów osobistych nie mogli przyjechać w pierwszy dzień.\nPo przybyciu prawie całej komisji, nie czekając zbyt długo, udaliśmy się do sali bilardowej, konferencyjnej, gdzie integracja komisji rozwinęła się w bardzo pozytywnym nastroju, a Krzysztof Dziedzic, jak się okazało, nie jest tylko świetnym jazzowym perkusistą, ale również ma w sobie talent aktora komediowego i niczym Jim Carey, rozbawiał wszystkich swoimi historiami z życia artysty. Jesteśmy pewni, że kiedy Krzysiek przestanie grać na perkusji, świetnie poradzi sobie na scenie kabaretowej i będzie kładł swoich widzów na kolana ;-)…\nAle oczywiście, talent aktorski to tylko pozytywny dodatek Krzyśka, a na co dzień, nadal gra na perkusji, rozwija swój warsztat i chętnie się nim dzieli z innymi, którzy potrzebują wsparcia.\nPo wstępnej integracji całej komisji, Krzysztof Dziedzic, zaprosił nas do karczmy Chatka w Szczawnicy, gdzie została przygotowana dla nas pyszna kolacja, podczas której zapanowała absolutna burza mózgów…\nPoruszaliśmy tak istotne tematy jak zbudowanie Polish Drummers Festival, gdzie oprócz perkusistów, będą mogli brać udział producenci różnych firm perkusyjnych, które wspierają swoich artystów i te, które dopiero wejdą na rynek.\nCzy można sobie wyobrazić lepsze święto od święta perkusyjnego, gdzie przy jednym stole, zasiada tak wielu fantastycznych perkusistów, wspaniałych ludzi, którzy nie znają słowa rywalizacja, konkurencja, zawiść czy zazdrość, tylko kochają się jak bracia i wspierają nawzajem z całych sił? Moim zdaniem nie!\nHit Like A Man, to przełom w świecie perkusistów i szansa na zbudowanie jeszcze mocniejszego gruntu perkusyjnego na polskim rynku.\nMoże się wydawać, że perkusista z drugim perkusistą nie ma o czym rozmawiać, ale to błędne myślenie, bo ci ludzie mają sobie więcej do powiedzenia niż można przypuszczać, a najpiękniejsze jest to, że każdy z nas jest innym człowiekiem i ma do przekazania coś pozytywnego!\nKonkurs Hit Like A Man\nDzień drugi i najważniejszy konkursu Hit Like A Man, rozpoczął się od wspólnego śniadania w hotelu Jan, gdzie zebrała się cała komisja, już w pełni z Mariuszem Mocarskim i Wojtkiem Fedkowiczem, którzy dojechali do nas w sobotę rano. Ustaliliśmy wspólnie, że będziemy oceniać uczestników konkursu na podstawie następujących kryteriów: osobowość, styl, technika czyli ( atitude,style, skills ).\nPunktacja została ustalona od jeden do trzech punktów, a żeby zdobyć trzy punkty, to trzeba było być absolutnie super gościem.\nPo śniadaniu udaliśmy się do Muzycznej Owczarni, gdzie rozpoczął się konkurs, a po nim pokazy, warsztaty i koncerty.\nJako pierwszy instalował się Bartek Herman, który jako jedyny przyjechał z swoim zespołem The King z Oświęcimia. Instalacja trwała długo, ale początki bywają różne, a później już tylko z górki. Po zainstalowaniu się na scenie, Bartek i jego zespół rozpoczęli swój występ. Przyznam że technicznie robiło to wrażenie i mimo że jestem miłośnikiem niszowej muzy, to przyznam że panowie przedstawili muzykę dla bardzo wybranych osób i życzę im powodzenia na scenie progresywnej. Ale nie o zespole mowa lecz o perkusistach, bo przecież był to konkurs perkusyjny. Bartek Herman zaprezentował się bardzo poprawnie technicznie i wielkie brawa dla niego i jego zespołu za odwagę i występ.\nKolejnym uczestnikiem konkursu był Adam Grzelak. W jego przypadku rozkładanie trwało podobnie długo, ponieważ pierwszy uczestnik grał na swoich bębnach, a więc kolejny uczestnik musiał rozkładać drugi zestaw, na którym grali również pozostali uczestnicy. Mimo to, jednak scena to nie przelewki i trzeba umieć się na niej szybko odnaleźć bo nie zawsze będzie tak idealnie jak nam się wydaje, a w życiu i na scenie bywa różnie, więc powinno się być dynamicznym i elastycznym człowiekiem aby nie tracić czasu.\nKomisja, która oceniała młode talenty, na szczęście była w bardzo dobrym nastroju i starała się wprowadzać przyjemny klimat dla każdego uczestnika, rozmawiając w trakcie rozkładania czy przeinstalowania blach, werbli itp.\nRozmawiając, zadając pytania uczestnikom w trakcie ich instalowania, komisja sprawdzała osobowość tych młodych uzdolnionych ludzi, bo najważniejsze w tym świecie, jest być fajnym człowiekiem.\nAdam rozpoczął swój pokaz, podczas którego zaprezentował dwa utwory, które zostały nagrodzone brawami i odpowiednią punktacją.\nPrzełomem w mocnym uderzeniu był Paweł Świderski, który wystąpił jako kolejny uczestnik konkursu i co ciekawe, przyjechał z wielkim wsparciem w postaci Taty, z którym gra w zespole, Paweł na perkusji a Tata na przeszkadzajkach.\nPaweł zaprezentował nam absolutną nowoczesność gry na bębnach, dynamika, ekspresja i siła, którą wkładał w grę, pobudziła całą Owczarnię, jakby ktoś wrzucił granat, po prostu ekspresja nie z tej ziemi. Mało to, chłopak ma dopiero 16 lat, a gra jak dojrzały perkusista, a więc jeśli będzie nadal dbał o swój warsztat, to zajdzie bardzo daleko jako perkusista.\nOkazało się jednak, że nie był to koniec dynamitu, ponieważ zaraz po Pawle, wszedł na scenę skromny chłopak, który nazywa się Piotr Żółkiewicz i wyróżnił się tym, że zagrał solo bez podkładu.\nPodobnie jak jego poprzednik, Piotr miał w sobie bardzo dużo energii, którą wykazał się w swojej solówce i kiedy na koniec występu zapytał komisji przerywając występ – czy już wystarczy, czy jeszcze mam grać? – roześmiała się cała sala, ponieważ było to tak naturalne i zabawne, że Krzysztof Dziedzic i jego żarty zeszły na drugi plan ( śmiech ).\nNadszedł czas na chwilę oddechu. Kiedy wszedł na scenę Szymon Baranowski, dało się wyczuć zmianę klimatu. Od początku czarował swoją osobą, opowiadając o sobie i muzyce, którą nam zaprezentował. Jego gra była równie magiczna jak jego przedstawienie siebie, grał prosto i brzmiał bardzo muzykalnie, co było wyjątkowe na tym konkursie, ponieważ poza Szymonem, wszyscy grali bardziej w stronę fusion, a tutaj nagle ballada, wow!\nSzymon oczarował nas swoją grą ale czekało nas jeszcze dwóch uczestników, więc schłodziliśmy emocje i czekaliśmy na kolejnego uczestnika.\nMichał , podobnie jak wszyscy uczestnicy konkursu, był równie sprawnym perkusistą i zaprezentował bardzo wysoki poziom muzykalności. Posiadał bardzo dobry styl i technikę.\nW oczekiwaniu na ostatniego uczestnika konkursu, Oscara Podolskiego, wybraliśmy się na obiad do karczmy w pobliżu Muzycznej Owczarni. Zostaliśmy wspaniale ugoszczeni, a ze względu na minusową temperaturę, panie kelnerki podały nam herbatkę góralską, po której wszyscy nabraliśmy rumieńców. Pewnie zabrzmię powtarzalnie ale atmosfera była piekielnie zajebista.\nPo obiadku wróciliśmy do Muzycznej Owczarni i przystąpiliśmy do konkursu, w którym miał wystąpić ostatni uczestnik.\nWystęp Oscara wzbudził pewne kontrowersje, ponieważ jest on już zawodowym muzykiem i teoretycznie szanse dla reszty uczestników były małe, ale praktycznie nie, więc każdy z nich mógł wygrać ten konkurs, ponieważ wszystkich traktowaliśmy tak samo, bez gwiazdorzenia.\nOscar zaprezentował się świetnie, zagrał solo bez podkładu i słychać było, że każde uderzenie to dopracowany element jego gry, który robił wrażenie.\nPo występie Oscara, przesłuchanie dobiegło końca. Jeszcze przed przerwą, na wiadrach zagrali Bucket Guys. Był to krotki ale bardzo dynamiczny występ, który wywarł wielkie wrażenie na nas wszystkich.\nPo występie Bucket Guys, udaliśmy się do osobnego pomieszczenia, gdzie ustaliliśmy werdykt i przyznam, że to była najtrudniejsza część konkursu, ponieważ wszyscy zaprezentowali wysoki poziom gry na perkusji, bez znaczenia czy grali z podkładem, z zespołem czy solo, zasłużyli na najlepsze, ale cóż, konkurs, to konkurs i trzeba podjąć decyzję, kto wygrał, a kto przegrał, choć jak wspomniałem, to tylko konkurs, ale każdy z uczestników, niezależnie od zajętego miejsca, był dla nas wygranym.\nPo konkursie i obradach komisji, nastąpiła krótka przerwa, a zaraz po niej czekały nas prezentację pałek Strawss, naciągów WSDrumHeads oraz Roland TD-50.\nJako pierwszy po przerwie zaprezentował się Marcin Słomiński z swoim polskim produktem, pałkami Strawss. Pałki, o których opowiadał Marcin, produkowane są z trzech gatunków drewna: hickora, klon i grab. Osobiście twierdzi, że najważniejszy jest dla niego kontakt z jego klientami, ponieważ jego firmie zależy, żeby produkt, który oferują, był światowej klasy, a bez odpowiedniego feedbacku, będzie to o wiele trudniejsze i czasochłonne. Firma Strawss.com robi również pałki na zamówienie i nie boją się zamówień typu – trzy pary lub jedna para i starają się być konkurencyjni cenowo. Jednak zawsze najważniejszy dla nich jest klient.\nKolejną prezentacją również polskiego produktu, były naciągi Wojtka Siatkiewicza. Przyznam że jestem bardzo zaskoczony że mamy tak odważnych ludzi w Polsce, którzy próbują zrobić coś, co może stać się konkurencją dla amerykańskiego rynku, który wiedzie prym na polskim rynku.\nDużo ludzi krytykuje, jak przystało na polską mentalność, ale są też tacy, którzy doceniają i chwalą, jak np. Radek Owczarz, Krzysztof Dziedzic, którzy obecnie wyżywają się na tych naciągach. Osobiście dotykałem, testowałem i brzmią, więc uważam że ten produkt zasługuję na wsparcie polskiego rynku. Na tą chwilę dostępne są cztery rodzaje naciągów, wszystkie są pojedyncze o grubości 0,250mm czyli około 10mil. Wykonane są z materiału Pet, albo inaczej mówiąc Mylar. W tej chwili jest Classic Coated i Clear, to są jak nazwa wskazuje pojedyncze klasyczne jednowarstwowe naciągi, na bazie ich, robiony jest Classic Dot czyli również pojedynczy Coated z kropką od spodu. Czwarty model to Vintage, czyli ciepły o ciemnym brzmieniu naciąg typu Fiberskyn. Wojtek planuje jeszcze podwójne naciągi, czyli dwu warstwowe i prawdopodobnie będą to dwie warstwy o różnej grubości. Pojawią się również rezonanse do werbli i wreszcie naciągi do bębna basowego, ale to już w nowym roku.\nMyślę, że na tą prezentację, czekała z niecierpliwością cała Muzyczna Owczarnia. Firma Roland i jej przedstawiciel Mariusz Mocarski, są zawsze egzotycznym wydarzeniem każdych warsztatów, ponieważ Roland to największy producent elektronicznych bębnów na świecie i mało tego, jest to firma, która bardzo mocno wspiera artystów, warsztaty, festiwale oraz konkursy perkusyjne.\nMariusz przyjechał zaprezentować najnowszy zestaw Rolanda TD-50, który oczarował wszystkich swoimi możliwościami dynamiki, strojenia, regulowania sprężyn w każdym z tomów.\nNajciekawszym rozwiązaniem w TD-50 jest 14-to calowy werbel, który daje nam swobodę grania jak na akustycznym werblu, a więc zagranie na ramce, nie sprawia już problemu.\nKolejnym i najbardziej przykuwającym uwagę elementem, jest bęben basowy o rozmiarach 22 cali, a więc można zamienić go na swój akustyczny bęben. Jak? Naturalnie, ponieważ membrana z bębna basowego, posiada wbudowany triger, podłącza się tylko kabel do wejścia, które jest również wbudowane w membranie i mamy elektroakustyka.\nI ostatnim ważnym elementem, o którym warto wspomnieć to, bardzo czułe na dotyk blachy, które można tłumić już przy delikatnym dotknięciu, co jest niesamowite.\nNiestety, chyba jego największą wadą jest cena, która na polski rynek po prostu ścina z nóg, bo kosztuje jedyne 8000 tysięcy euro, a więc jeśli ktoś marzy o TD-50, to do dzieła, bo jest to wielkie wyzwanie finansowe.\nNadszedł czas na koncerty, które były wisienką na torcie Hit Like A Man. Jako pierwszy wystąpił Wojtek Deręgowski, który zagrał z swoimi podkładami. Młody, skromny chłopak, który studiował w Berklee College of Music, pokazał czego nauczyli go w Ameryce i co sam sobie wypracował. Od pierwszego uderzenia była petarda i nie było rozczulania się nad bębnami, tylko osadzone każde uderzenie od a do z. Technika dopracowana do perfekcji, czas, puls, rytm, serce i emocje. Obecnie Wojtek współpracuje z zespołami Groovetime i Mawn’s Gallery i oczywiście realizuje się indywidualnie, nagrywając w studio i pracując sesyjnie.\nMikołaj Stańko Band\nDrugim i ostatnim koncertem sobotniej nocy, był zespół Mikołaj Stańko Band. Trzech młodych chłopaków, którzy są absolutnymi pasjonatami jazzu, roznieśli Muzyczną Owczarnię, nie pozostawiając żadnych złudzeń.\nNiesamowite jest to, że chłopaki grają z sobą od dwóch miesięcy, a program który zagrali, przygotowali tydzień przed Hit Like A Man. Trudno było w to uwierzyć, bo chłopaki zaprezentowali światowy poziom.\nKolejną ciekawostką było to, że Mikołaj gra na bębnach dopiero od 5 lat, a brzmiał jakby grał całe życie, a co ciekawsze, na poważnie gra od chwili, kiedy firma Zildjian zaproponowała mu endorsment, czyli stało się to, dokładnie ponad rok temu we wrześniu. Od chwili rozpoczęcia współpracy z Zildjianem, nie rozstaje się z bębnami!\nWystęp tych młodych chłopaków, był kolejnym potwierdzeniem jakości naszych polskich młodych muzyków, którzy stawiają poprzeczkę bardzo wysoko. Jaki jest ich cel? Po prostu chcą robić to co kochają, tworzyć muzykę, ponieważ sprawia im to wiele radości i szczęścia. Zamierzają nagrać wkrótce pierwszy album, który będzie połączeniem jazzu i fusion. Skład zespołu to: Michał Żółtko – gitara, Bartosz Borzeszkowski – bass i Mikołaj Stańko – perkusja. Trzymajmy kciuki za płytę bo będzie czego słuchać.\nAtmosfera była bardzo napięta, młodzi ludzie, którzy wzięli udział w konkursie, obgryzali paznokcie i nie mogli się doczekać ogłoszenia wyników, bo przecież każdy wierzy w to, że może wygrać, że akurat padnie na mnie, ponieważ każdy z nich ciężko pracował aby wygrać.\nNadszedł czas na rozdanie nagród:\nPierwsze miejsce zajął Oscar Podolski, który otrzymał nagrodę od firmy Roland – SPD-SX. Drugie miejsce zajął Szymon Baranowski, który w nagrodę otrzymał werbel od firmy EagleDrums. Trzecie miejsce zajął Piotr Żółkiewicz, który otrzymał zestaw naciągów WSDrumHeads od Wojtka Siatkiewicza oraz pałki od firmy Strawss. Pozostałe miejsca zostały wyróżnione, ponieważ poziom wszystkich uczestników był bardzo wysoki, więc nie mogliśmy zostawić ich z pustymi rękami, a więc, Paweł Świderski, Michał Bocek, Adam Grzelak i Bartek Herman, zostali wynagrodzeni w postaci pałek, naciągów, smyczy, katalogów i również wsparcia od strony magazynu Perkusista.\nNajważniejszą nagrodą dla uczestników konkursu, komisji i ludzi, którzy przybyli z zewnątrz, była magiczna atmosfera, która udzieliła się każdemu z nas i przez to, nikomu nie chciało się wracać do domu.\nJeden z uczestników konkursu powiedział – nie ważne czy wygrałbym ten konkurs czy zajął bym ostatnie miejsce, ale jestem tak naładowany pozytywną energią przez te trzy dni, że nie mogę tego opisać słowami i to jest dla mnie największa nagroda, że mogłem tutaj być – wow!\nNajwiększe brawa należą się Krzysiowi Dziedzicowi, który zorganizował świetną imprezę, która na pewno będzie miała kolejną edycję. Dzięki świetnej atmosferze, wszyscy czuliśmy się jak jedna wielka rodzina.\nTakie wydarzenia, powinny być częścią życia i obowiązkiem, każdego perkusisty, który wiążę przyszłość z graniem, ponieważ samo ćwiczenie jedynek czy dwójek w salce, nie wystarczy by stać się profesjonalistą. Ważniejsze jest, przebywanie między ludźmi, którzy grają, prowadzenie rozmów, integracji, budowanie wsparcia i motywacji, bo życie poza sceną, jest ważniejsze od życia na scenie.\nBądźcie pozytywni i aktywni, uśmiechnięci i serdeczni dla siebie i już dziś wpiszcie sobie w dziennik perkusisty, że Hit Like A Man II, będzie waszym kolejnym celem do zrealizowania w 2017 roku!\nKrzysztof Dziedzic – Polish Drummers\nDziękuję wszystkim którzy mnie wspierają i dzięki którym czuję tak wielką motywację do działania i dzielenia się wiedzą. Jesteście dla mnie siłą do dalszego działania i realizowania kolejnych wspólnych muzycznych marzeń.\nSzczególne podziękowania kieruję w stronę Mariusza Mocarskiego i firmy Roland za ogromne wsparcie konkursu Hit Like A Man i za ufundowanie głównej nagrody SPD-SX. Dziękuję również firmie EagleDrums, za ufundowanie nagrody za drugie miejsce – werbla 13×7 American Walnut. Kolejne podziękowania kieruję w stronę firmy Strawss, polskich pałek perkusyjnych Marcina Słomińskiego, WSDrumHeads Wojtek Siatkiewicz oraz GK Music Grzegorz Krawczyk. Viva Polish Drummers!\nZdjęcia: Paweł 'Mr Sticky’ Larysz oraz archiwum Krzysztof Dziedzic\nOpublikowano 15 lutego, 2017 Kategorie Drums & Passion\nOpublikowano 2 lutego, 2017 Kategorie Drums & Passion


„Zaczęło się w pokoju na górze”. Dopalacze w teatrze – PetroNews\n„Zaczęło się w pokoju na górze”. Dopalacze w teatrze\nPremiera prasowa spektaklu „Jazda” za nami. Płocki teatr i PKN Orlen realizują wspólnie sceniczny projekt dla młodzieży.\nCzarna, bardzo surowa scenografia. Ogłuszające dźwięki ciężkiego rocka. Trudno się skupić, ale też trudno przenieść myślami w inne miejsce. Widz zostaje wprowadzony w ponury świat. Za chwilę dołączają do niego aktorzy. Beznadziejnie smutni bohaterowie opowiadają, wcielając się w kilka postaci jednocześnie. Opowiadają o przyczynach. Skutek znamy od początku – śmierć. Postaci giną w domysłach, pomysłach, pretensjach do siebie samych… Nie ma rozwiązania. Nie ma szczęśliwego zakończenia.\n– Nie wiadomo, kiedy to się zaczęło. Czy kiedy zaczął brać, czy kiedy pomyślał o tym? – zastanawia się w spektaklu Jego ojciec. Szuka winnych poza rodzinnym domem. – Zaczęło się w pokoju na górze – odpowiada mu Jego brat.\nW przedstawieniu widzimy ból ćpania i ból detoksu. Wielką moc dopalaczy i równie wielką niemoc dotkniętych uzależnieniem od nich. Momentami dialogi zdają się być nieco infantylne. Ale przecież branie jest właśnie infantylne…\nSpektaklowi towarzyszą wizualizacje na przezroczystych tkaninach, stanowiących główny element scenografii. Mogą oddzielać światy bohaterów, procesy zachodzące w mózgu czy odzwierciedlać różnice środowiskowe. Ważne są też schody. Schody w górę, schody w dół…\nIntegralnym elementem spektaklu jest niepokojąca, momentami aż zgrzytająca muzyka.\nNa ocenę spektaklu przez młodzież poczekamy do marca, kiedy rozpocznie się cykl przedstawień dla uczniów szkól gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych. Przypomnijmy, że tysiąc młodych osób obejrzy „Jazdę” bezpłatnie. Spektakl adresowany jest także do rodziców i nauczycieli.\nAutorem tekstu i inscenizacji jest Mariusz Pogonowski. W obsadzie znaleźli się Magdalena Bogdan, Sylwia Krawiec, Piotr Bała i Szymon Kołodziejczyk.\nMecenasem spektaklu jest PKN Orlen.


awans na dyplomowanego - Strona 53 - Forum dla nauczycieli\nPostautor: suri83 » 2018-06-09, 21:25\nBardzo dziękuję KOMA\nZałożenie i administrowanie szkolnej strony na portalu Facebook - czy to podwyższyło jakość pracy szkoły? Przesunęłabym do 8.2.2\nDodałam tutaj dlatego,że usprawnia to dostęp rodziców do wydarzeń z życia szkoły bez konieczności odwiedzania standardowej strony szkoły...większość rodziców w obecnym czasie funkcjonuje w mediach społecznościowych, więc w ten sposób wiadomości docierają do nich szybciej a dodatkowo w moim mniemaniu promuje to szkołę w społeczności lokalnej poprzez dostęp do większej grupy odbiorców.\nUzyskanie dodatkowych kwalifikacji (ukończenie studiów podyplomowych w zakresie geografii) - podyplomówki do c), jeśli wykorzystałaś te studia w pracy. Czy to, że ukończyłaś podyplomówkę, podniosło jakośc pracy szkoły? Co to dało szkole?\nJako efekt wskazałam fakt, że w związku z nabyciem uprawnień do nauczania 4 przedmiotu przyrodniczego pozwoliło to na efektywniejszą integrację międzyprzedmiotową w zakresie przedmiotów przyrodniczych (uczę jeszcze np. przyrody, której sporą część stanowi geografia).\nOrganizacja szkoleń dla nauczycieli - organizacja szkoleń nie jest dzieleniem się wiedzą, chyba że sama te szkolenia prowadziłaś.\nTak, sama opracowałam materiały szkoleniowe i prowadziłam.\nNasunęło mi się jeszcze jedno pytanie- od lat jestem jednym z trzech organizatorów gwarowego konkursu recytatorskiego (konkurs zdobył 3 lata temu nagrodę Urzędu Marszałkowskiego jako najlepsze działanie popularyzujące tradycje i jest flagowym konkursem organizowanym przez nasza szkołę). Moją rolą w organizacji jest planowanie motywu przewodniego konkursu co roku, prowadzenie lub planowanie części artystycznej w trakcie obrad komisji konkursowej oraz przygotowanie dekoracji, zaproszeń i dyplomów. Takie działanie należy wrzucić do współpracy 8.2.1. (podnoszenie jakości) czy 8.2.4e(współpraca)\nPostautor: koma » 2018-06-09, 22:36\nTak to jest, że wiele działań pasuje jednoczesnie do różnych paragrafów.\nIch umiejscowienie zależy od tego, jak je opiszemy i jakie efekty uwypuklimy. Ponieważ w 8.2.1 tych działań trochę masz, to konkursem wzbogać "poszerzenie" czyli 4c), bo ten konkurs tu wyjątkowo pasuje. Robicie to w trójkę, więc musiałabyć wyodrębnić i opisać SWOJĄ działkę. Może być też "współpraca"...\nRejestracja: 2014-07-27, 15:27\nPrzedmiot: Język polski, Język francuski\nPostautor: livvvvia » 2018-06-11, 08:56\nkoma pisze: Czy jest to dyplom wg wykazu MEN? Musi być...\nA... jeżeli okaże się, że nie jest? A dyrektor już zaakceptował sprawozdanie i wystawił pozytywną ocenę?\nRozumiem, że na tym etapie nie mogę np. się zatrzymać, uznać, że po uzyskaniu oceny mam 3 lata na złożenie wniosku - i zdać egzamin w międzyczasie, po czym napisać o tym w opisie i analizie oraz dołączyć dyplom... z sesji zimowej 2018?\nAlbo też - złożyć wszystkie dokumenty, dostać odmowę, napisać podanie o dodatkowy 9-miesięczny staż, otrzymać certyfikat, i spróbować ponownie?\nPostautor: koma » 2018-06-11, 14:37\nTo zupełnie nie ma znaczenia, że dyrektor zaakceptował sprawozdanie - on wystawia opinię na podstawie realizacji planu rozwoju zawodowego, czyli tego, co powinieneś zrobić w okresie stażu.\nTy składasz dokumentację wg wymagań - wcale nie musisz wybierać punktu 4 d). Musisz wybrać 3 z 6. Wybierz zatem, zostaw ten język, skoro nie masz koniecznego certyfikatu i składaj teczkę.\nRejestracja: 2018-06-27, 09:47\nPostautor: Karolina6785 » 2018-06-27, 10:02\nWitam, mam trochę inne pytanie mianowicie awans na nauczyciela mianowanego zrobiłam w lipcu 2015r, potem rok pracy, ciąża i urlop macierzyński w sumie wróciłam do pracy w styczniu 2018r. Czy mogę od września rozpocząć staż na nauczyciela dyplomowanego? Czy muszę czekać jeszcze rok zgodnie z nowymi rozporzsdzeniami-aby przerwa wynosiła 4 lata ?\nPostautor: koma » 2018-06-27, 23:11\nObowiązują Cię nowe przepisy - przerwa 4 lata od zdobycia mianowanego.\nRejestracja: 2018-08-20, 20:54\nPostautor: damda78 » 2018-08-20, 20:59\nKarolina6785 pisze: Witam, mam trochę inne pytanie mianowicie awans na nauczyciela mianowanego zrobiłam w lipcu 2015r, potem rok pracy, ciąża i urlop macierzyński w sumie wróciłam do pracy w styczniu 2018r. Czy mogę od września rozpocząć staż na nauczyciela dyplomowanego? Czy muszę czekać jeszcze rok zgodnie z nowymi rozporzsdzeniami-aby przerwa wynosiła 4 lata ?\nkoma pisze: Obowiązują Cię nowe przepisy - przerwa 4 lata od zdobycia mianowanego.\nwitam , dlaczego mamy zaczynać ,,po nowemu,, jeśli staż i obronę na mianowanego skończyłyśmy przed wejściem w życie nowych przepisów (ja miałam obronę w sierpniu 2017 roku). pytam ,bo zdania sa podzielone w kuratorium oswiaty nie potrafili mi odpowiedzieć na pytanie . i nie wiem ,czy mam pisać plan rozwoju na lata 2018-2021?\nczy ktos spotkał sie taka sytuacją????\nRejestracja: 2018-08-22, 08:45\nPostautor: mijon » 2018-08-23, 14:58\nSzczerze powiedziawszy mam to samo, wydaje mi się że roczna przerwa również wchodzi w ścieżkę awansu. Swoje odczekane,ale u mnie też nic nikt nie wie;(\nPostautor: ann » 2018-08-23, 15:05\nW rozporządzeniu są wymienione sytuacje, w których można robić staż po staremu\nplus przepis przejściowy dla kontraktowych\nW roku szkolnym 2018/2019 nauczyciel kontraktowy może rozpocząć staż na stopień nauczyciela mianowanego, jeżeli legitymuje się co najmniej dwuletnim okresem pracy w szkole od dnia uzyskania stopnia nauczyciela kontraktowego.\nTeż mam sytuację, że po staremu mogłabym zacząć od września. A pozostaje czekać 4 lata.\nPostautor: koma » 2018-08-23, 23:31\nA jakie znaczenie ma fakt, że mianowany był wg poprzednich przepisów??\nKażdy staż jest odrębny.\nKarta Nauczyciela jest znowelizowana i zmiany będą obowiązywać od 1 września. Jeśli jakiś mianowany będzie chciał rozpocząć staż na dyplomowanego, będzie musiał w dniu 1 września pochwalić się nowym warunkiem - 4 letnia pracą jako mianowany.\nKontynuacje staży są wg rozporzadzenia starego, a nowe staże wg nowego.\nPostautor: petekolakowski » 2018-11-25, 18:51\nPostautor: Łosoś » 2018-11-25, 21:39\nJesli to są drobne błędy, to może nikt nie zauważy. Przecież i tak tej pracy nikt nie przeczyta.\nPostautor: mastaejs » 2018-12-05, 21:45\nMin. przez jaki okres stażu na dyplomowanego trzeba robić ten swój wdrożony program ?\nPostautor: agapa7 » 2019-06-06, 20:57\nMam dość nietypowe pytanie. Na moich lekcjach matematyki w klasie V mam wspomaganie w postaci nauczyciela kontraktowego. Czy udział w takich lekcjach jako wspomaganie mogę opisać w punkcie dzielenie się wiedzą i doświadczeniami z innymi nauczycielami? W końcu ta nauczycielka obserwuje moje lekcje i na pewno też się uczy.\nRejestracja: 2019-06-16, 11:56\nPostautor: juka1981 » 2019-06-16, 14:54\nJa bym to wpisała, ale może należy dopytać dyrektora, później będzie to oceniał.


PPK czy PPE, czyli dylematy kadrowo-finansowe - blog RafalWDomu\nPPK czy PPE, czyli dylematy kadrowo-finansowe\nGotowanie idzie mi średnio\n19.12.2019 108 0\nNa lata 2019-2020 zaplanowana została reforma w zakresie pracowniczych planów kapitałowych (PPK), czyli firmowego oszczędzania na emeryturę. Składka jest płacona w częściach przez pracodawcę i pracownika w łącznej wys. min. 3,5% wynagrodzenia. Co najmniej 1,5% wynagrodzenia opłaca firma i minimum 2% wynagrodzenia dokłada pracownik. Dodatkowo przewidziane są dopłaty od Państwa (a w praktyce pochodzące z Funduszu Pracy). PPK wystartowały w 2019 roku i mają obowiązkowo objąć wszystkie zakłady pracy, także państwowe, i docelowo 13 mln osób. Udział w tym systemie jest dobrowolny – decyduje pracownik.\nPracownicze Programy Emerytalne (PPE) funkcjonują na rynku od 15 lat i w zasadzie jedyną istotną różnicą w stosunku do PPK jest to, że całą wymaganą składkę (min. 3,5%) opłaca firma a pracownik jak chce to się dokłada. Firma, która ma PPE nie musi zakładać PPK. Na chwilę obecną (koniec roku 2019) na rynku funkcjonuje ok. 2000 PPE, do których jest zapisanych ok. 0,5 mln uczestników.\nPrzedsiębiorcy i szefowie HR stawiają sobie pytanie:\n„Czy lepiej zakładać PPK czy może „uciec” w PPE?”\nKwestie rozpatrywane przez pracodawców można pogrupować.\nKoszty: opłacanie składki w PPE jest ponad dwukrotnie droższe niż PPK (3,5% vs. 1,5%). Wymóg minimalnego uczestnictwa pracowników na poziomie 25% w PPE sprawia, że faktyczny koszt może być jeszcze wyższy niż w PPK, gdzie tego limitu nie ma. Jeśli chodzi o koszty i opłaty obciążające uczestnika to w PPK są one regulowane (maksymalnie 0,6% aktywów w ciągu roku, średnia rynkowa to 0,4%) podczas gdy w PPE są negocjowane indywidualnie z pracodawcą.\nBenefity pracownicze: płacąc więcej w PPE pracodawca ma możliwość wyróżnienia się na rynku. Poszukujący pracy uzna pakiet socjalny z PPE za bardziej atrakcyjny niż z PPK i tym chętniej skorzysta z oferty zatrudnienia. Nie należy jednak przeceniać efektu atrakcyjności PPE biorąc pod uwagę, że różnica netto pomiędzy PPE i PPK przy minimalnym, wymaganym poziomie składek wynosi 2% wynagrodzenia. Praktyka pokazuje, że decyzje o zatrudnieniu są podejmowane w oparciu o szereg czynników, przy czym czynnik finansowy jest brany pod uwagę jedynie w razie jego istotności.\nZaangażowanie pracowników: PPK opiera się o mechanizm współudziału znany z rozwiązań anglosaskich tzw. „matching”. Polega on na dzieleniu wpłat do PPK pomiędzy pracodawcę i pracownika. Współfinansowanie buduje zaangażowanie pracownika. Jest bardziej odczuwalne finansowo ale sprawia, że oszczędzanie jest świadome. Z drugiej strony realnie mniejsze wpływy na konto mogą być czynnikiem zniechęcającym. W przypadku PPE mechanizm współfinansowania działa znacznie słabiej, ponieważ udział pracownika jest dobrowolny.\nObsługa: regulacje prawne dla PPK są nowe i uwzględniają automatyzację i postęp technologiczny; wiele procesów, do których zobowiązany jest pracodawca i pracownik odbywa się automatycznie i bez konieczności podpisu. Dostawcy PPK oferują firmom aplikacje do zawierania umów, obsługi w firmie i dostępu dla pracowników. Dzięki temu obsługa jest prostsza niż w PPE. W dłuższym okresie można przyjąć, że na rynku dominować będą PPK a PPE będą programami marginalnymi. W związku z tym dostawcy oprogramowania systemów kadrowo-płacowych i do obsługi programów emerytalnych skoncentrują swoje wysiłki i zasoby finansowe na rozwoju rozwiązań wspierających PPK z uwagi na ich skalę i powszechność.\nInwestycje: PPK działają w oparciu o fundusze zdefiniowanej daty, które automatycznie dopasowują strukturę i podział inwestycji pomiędzy lokaty ryzykowne (akcje) i bezpieczne (obligacje). Podział zmienia się w czasie i zależy od wieku pracownika i momentu wypłaty. Zasady inwestowania i funkcjonowania inwestycji wynikają z ustawy a poszczególni pracownicy są z „automatu” zapisani do poszczególnych funduszy. W PPE można dopasować inwestycje elastycznie do potrzeb pracodawcy i pracowników. Wyboru konkretnych funduszy z całej oferty firmy zarządzającej (np. TFI) dla pracowników dokonuje pracodawca. Następnie wyboru konkretnego funduszu lub funduszy dla siebie dokonuje pracownik. Takie działanie wiąże się ryzykiem i odpowiedzialnością i dlatego większość pracodawców oraz pracowników jest gotowa zrezygnować z elastyczności na rzecz gotowych i automatycznych rozwiązań jak w PPK.\nZapytany o zdanie pracownik znacznie chętniej wybierze PPE, ponieważ: (1) nie musi dokładać nic od siebie choć ma taką możliwość, (2) składka od firmy wynosi 3,5% pensji a nie (najczęściej w PPK) 1,5%.\nGdy jednak firma opłaca w PPK wyższą składkę niż minimalna, taką samą jak w PPE (3,5%) to szala przechyla się na korzyść rozwiązania powszechnego jakim jest PPK:\ndopłaty od Państwa,\ninwestycje dopasowane do wieku\nłatwy transfer od jednego do drugiego pracodawcy (utrudnione w PPE)\npomimo wymogu dopłat własnych na poziomie 2%\nW analizie poszczególnych elementów oferty spore znaczenie będzie mieć obciążenie kosztowe, które wypada na korzyść PPK. Spojrzenie na inne aspekty będzie zależeć od subiektywnej oceny każdego przedsiębiorcy, jego polityki świadczeń pracowniczych itp. Warto także w analizie we własnym zakładzie pracy uwzględniać tzw. „perspektywę pracownika”.\nOpublikowano: 19 grudnia 2019, 11:07\nEmerytury PiS oszukało emerytów? 14. emerytura miała być wprowadzona "na stałe"\nEmerytury Trwa wypłata14.emerytury,w tym roku trafi do nich aż 35mld zł,10 razy więcej niż za PO-PSL\nEmerytury Szalony wzrost waloryzacji emerytur! Przyczyną... rekordowa inflacja\nO MNIE RafalWDomu\nStosuję skróty myślowe, ironizuję, często się mylę\nEmerytury Jaki jest polski system emerytalny, a jaki powinien być?\nEmerytury PPK czy PPE, czyli dylematy kadrowo-finansowe\nEmerytury PPK okiem pracownika\nEkonomia Demontaż OFE - ale o co kaman?\nEkonomia PEPP, czyli nisza niszy\nRafalWDomu 12 grudnia 2019, 08:39\nw PPK okiem pracownika\n@Dry Imact "Ja mam PPE i od początku jestem na minusie" Jaka przyczyna? Koszty, jakość zarządzania czy rodzaj aktywa?\nRafalWDomu 12 grudnia 2019, 08:38\n@Dry Imact @ amso: dziękuję za obszerne komentarze; podzielam część odpowiedzi @amso Uważam PPK za dobre / kompleksowe rozwiązanie, które ma potencjał do dalszego rozwoju w przyszłości w...\nRafalWDomu 12 grudnia 2019, 08:30\n@Ajgor " ... zysk wynosi 40%. A po 10 latach?" Przy niezmiennych założeniach różnica pomiędzy wpłatami i wypłatami jest podobna - krotność kwot miesięcznych. Roczna stopa zwrotu czy IRR...


ASG : Zbrojownia - Forum JACenter.pl\nDzisiaj jest 23 lip 2018 10:09\n: 09 maja 2007 20:38\nAir Soft Gun (ASG, BB-guns) - repliki broni palnej w skali 1:1 strzelających najczęściej plastikowymi kulkami 6 mm (BB) o wadze 0,11 do 0,43 gramów (najczęściej 0,12 do 0,33 g); rzadko 8 mm. Repliki te wykorzystywane są podczas rozgrywek airsoftowych.\nRepliki ASG należą do broni pneumatycznych, jako że do nadania pędu kulce wykorzystywane jest sprężone powietrze lub gaz. Ponieważ jednak energia pocisku jest bardzo mała, ASG nie są klasyfikowane jako broń, w odróżnieniu od np. wiatrówek.\nZacząłem swoja przygode z ASG rok temu, znajomy pokazał mi spluwe którą zakupił w jednym ze sklepów internetowych, lecz jeszcze wtedy mnie tak nie wkręciło...\nDopiero w tym roku dorwałem pistolet i zacząłem zabawę..Teraz planuję kupić jakąłś nową (dobrą) broń może Steyer AUG, albo AK 47\nInteresuję się ktoś tym? Jaki macie sprzęt? długo już w tym siedzicie?\n: 09 maja 2007 20:54\nMi trochę się to podoba choć sam się w to nie bawię bo nie mam na coś takiego pieniędzy (jak się bawić to już z jakimś dobrym MP5, osprzętem i umundurowaniem ). IMO fajne "gry wojenne" o ile można tak to nazwać\n: 09 maja 2007 21:13\n(jak się bawić to już z jakimś dobrym MP5\nMP5 można kupić za 150 zł i to nie sprężynowy tylko elektryczny\n2 różne magazynki\nładowarka do akumulatora (na 220-230V)\nkolimator (celownik optyczny)\ndodatkowe akcesoria do montażu i czyszczenia repliki\nstandardowe szyny ris /MOZLIWOSC MONTOWANIA INNYCH AKCESORII\nJest to jedna z aukcji na allegro.pl\nCo do osprzętu to co masz konkretnie na myślij? kulki i maska razm będą kosztować z 60-70 zł a mundur IMO nie jest konieczny bo można się ubrać na czarno lub w moro (ja tak robie jak sie strzelam)\n: 09 maja 2007 22:05\nNo to podliczmy 150zł + 65zł (średnia ) = 215zł... ładny serwerek a może nawet i domena na rok... Jak dla mnie nie dzięki - za drogie i tyle Poza tym nie miałby z pewnością na to czasu.\n: 10 maja 2007 00:00\nTo bardzo niewiele jak na elektryka. Pytanie o firme i jego jakosc. Dobra "bron" tego typu ludzie kupuja nawet za 700-1500 PLN. Wszystko zalezy od priorytetow, jeden wyda majatek na chodniki do swojej fury, drugi wladuje w grafe zamiast kurtke (albo na odwrot):-). Wszystko zalezy od tego czy komus sie ta zabawa podoba:-). Ja uwazam ze jezeli ktos nie cierpi na brak hajsu to czemu nie - zabawa przednia (poza tym mozna to uznac za odmiane sportu). No ale to oczywiscie moja osobista ocena, zawsze mozna znalezc cos na co lepiej wyda sie pieniadze:-).\n: 10 maja 2007 07:49\nNo zgadzam się z tobą ale chodzi o to że mam sprawy o wiele wyższym priorytecie a i na te nie zawsze mi wystarcza.\nASG to ciekawa zabawa ale jak ktoś ma kasę - dla mnie może będzie w wakacje choć wątpię.\n: 10 maja 2007 16:40\nASG nie ale posiadam wiatrówke. Ot tak dla relaksu popukać do butelek.\n: 10 maja 2007 21:36\nNa JAC od: 17.07.2006\nSame założenia bardzo mi się podobają - bieganie po lesie z replikami broni, wspaniała sprawa. Mimo iż mieszkam w przemysłowym mieście, to mam tu świetne warunki (jeśli chodzi o teren) do takiej zabawy. Ale... Po pierwsze - moi znajomi się tym nie interesują, więc biegać samemu to średnia przyjemność. Po drugie - trzeba w to zainwestować.\nPodsumowując - podoba mi się, ale nie biorę czynnego udziału.\n: 26 maja 2007 23:08\nNa JAC od: 25.12.2006\nBawie sie w ASG i musze wam powiedziec ze obecnie nie kupi sie dobrej broni ponizej 350 zlotych. jest mnostwo chinolcow ale dobra niewazne, nie bede sie rozpisywac o technicznych sprawach.\nW kazdym razie inwestowac mozna raz na jakis czas. Mundur kosztuje jakies 50 zlotych (demobilek) max 70, a bron... no tu sie zaczynaja schody, bo wysokoefpesowa giwerke mozna kupic za 5 stow w gore i to jest od 350fps w gore. Naprawde super zabawa, jesli nie ma sie co w sobote robic. Poznaje sie kupe nowych ludzi i w ogole\n: 27 maja 2007 14:19\nMożna kupić jakąłś broń krótką Tokyo Marui za 122 zł, oczywiście nówką więc chyba nie powiesz że ta firma jest zła? oczywiście spreżyna http://www.specshop.pl/index.php?cPath=22_46\n: 27 maja 2007 15:08\nPodaj mi cytat gdzie powiedzialem ze TM jest zle...\nChodzilo mi o elektryki, bo jak dla mnie inwestowanie w springa 120 zlotych jest nie na miejscu. Lepiej dorzucic drugie tyle i masz gaziaka\nTM pod wzgledem technicznym rzadzi, bo najlepszego hopka - mimo ze efpeasami zostaje w tyle, zasieg jest spory bo hopup dziala znakomicie. Ale najlepszy jak na razie konkurewnt TM to CA - niestety w ich emkach jest zwalony dystanser i tylko asghsop w polsce je naprawia - reszta srpzedaje z rozjebanym, co strasznie wplywa na dzialanie hopupa.\nTym samym cechuja sie te springi ktore pokazales- TM, pelna jakos, oryuginalne wybycia, swietny material i hopek.\n: 27 maja 2007 15:09\nJa zakupiłem w sklepie http://www.arobron.pl AK-47 firmy CYMA podobno bardzo dobry patrzyłem na forach o ASG. Daje 200zł kiedy dostanę wysyłkę i postrzelam trochę to podziele się wrażeniami.\nOstatnio zmieniony 27 maja 2007 15:30 przez Kelly, łącznie zmieniany 1 raz\n: 27 maja 2007 15:27\nBawie sie w ASG i musze wam powiedziec ze obecnie nie kupi sie dobrej broni ponizej 350 zlotych.\nChodzilo mi o elektryki\nchyba że...ja tam wole kupić sobie coś na sprężynę za 122 zł z TM, a potem AK-47 od TM albo coś innego.\nostatnio miałem propozycje kupna Tokyo Marui - MP5 A3 (http://www.specshop.pl/product_info.php?products_id=523) za 150 zł, replika w idealnym stanie, uzytkowana przez 5 miechów czyli jeszcze 1 miesiąc gwarancji.\nAK-47 firmy CYMA podobno bardzo dobry patryłem na forach o ASG. Daje 200zł kiedy dostanę wysyłkę i postrzelam trochę to podziele się wrażeniami.\nTak jak Ci pisałem na GG, elektyki dla początkujących są (IMO) złe bo będziesz strzelał serią w krzaki aby zabić wroga i stracisz cay magazynek-50 kulek, zamiast się skradać i zrobić sobie wygodną pozycję aby zdjąć przeciwnika\n: 27 maja 2007 17:43\nFireox a ty sie bawisz ??\n: 27 maja 2007 17:45\ntak, kolegi repliką i planuje coś sobie kupić\nPrzejdź na stronę 1, 2, 3, 4, 5 ... 9 Następna


Opowieść czarownicy to dalekowschodnia gra RPG. Fabuła nawiązuje do opowieści o pewnym plemieniu czarownic, które żyje w zaświatach. […]\nMobilna hybrydowa gra RPG i gra logiczna Gamevil Studio. Akcja Lochy Link rozgrywa się w dość typowej przerażającej krainie o nazwie Kantenbury, której grozi upadek króla demonów. Kiedy armie zła dorastają w mocy, zadaniem jest oczywiście zatrzymanie się na barkach graczy i kontrolowanie przez nich bohaterów. Rozgrywka składa się z eksploracji lochów i walczących z nimi potworów - dwóch bossów w serii i potężniejszych. Zaczynając grę, wybieramy klasę postaci, pojedyncze urządzenie i zestaw umiejętności, a równolegle z postępem gry zapewniamy naszych bohaterów w naszym zespole, rozwijamy umiejętność poprzez doświadczenie w bitwach , Walka odbywa się na tacy kolorowych płytek, a naszym zadaniem jest opisanie, jak każdy z naszych podwładnych się stanie. Podczas podróży nasza postać automatycznie atakuje każdego przechodzącego wroga. […]\nMobilna hybrydowa gra RPG i gra logiczna Gamevil Studio. Więźniająca akcja lochów rozwija się w bardziej typowej, upiornej krainie o nazwie Kantenbury, której grozi upadek króla demonów. Ponieważ armie nikczemnych zyskują na sile, oczywiście, zadanie ich zatrzymania spada na barki graczy i bohaterów, nad którymi sprawują kontrolę. Rozgrywka składa się z eksploracji lochów i potworów bojowych - zarówno seryjnych, jak i potężnych bossów. Gdy zaczynamy grać, wybieramy klasę postaci, która oferuje unikalne wyposażenie i szereg umiejętności. Podczas gry nasi bohaterowie dołączają do zespołu, którego umiejętności budujemy na podstawie doświadczeń z gry. Walka odbywa się na tacy kolorowych płytek, a naszym zadaniem jest ustalenie, w jaki sposób każdy z naszych podwładnych będzie działał. Podczas podróży nasza postać automatycznie atakuje każdego przechodzącego wroga. […]\nDruga część Radiant Mythology to piąta edycja serii JRPG popularnych japońskich gier z serii Tales of the World. […]\nGra, która łączy w sobie elementy akcji i cRPG, zintegrowane w futurystyczne klimaty cyberpunk, oparte na pracy dwóch znanych autorów gatunku: Williama Gibsona i Neala Stephensona. […]\n"V.Chr". To innowacyjna gra z elementami przygody, której fabuła została pokazana w perspektywie trzeciej osoby. Odwraca graczy miliony lat temu w prehistorycznej erze początku ludzkości. […]\nTales of Legendia to gra jRPG stworzona przez zespół programistów Namco. Główni bohaterowie - Senel i Shirley to bracia i siostry, którzy przypadkowo trafili na wyspę statku The Legacy. Mechanizmy bojowe stosowane w grze oparte są na systemie X-LiMBS (Crossover Motion Motion System). […]\nRune Factory 2: Fantasy Harvest Moon to druga część cyklu, który jest jedną z najlepiej sprzedających się gier RPG na wsi. W porównaniu z jednym, wprowadza kilka nowych produktów, z możliwością przepisania gospodarstwa dla dzieci. […]\n← 118 119 120 121 122 →


Drogi prąd? Wcale nie będzie lepiej, ale wystarczy tylko - http://dla-domu.mani.com.pl/\nDrogi prąd? Wcale nie będzie lepiej, ale wystarczy tylko czyli instalator fotowoltaiki toruń nośników energii, całe państwo przestaje odpowiednio funkcjonować. Energia jest gwarantem utrzymania normalnego stanu działalności państwa, dlatego rządy wielu krajów stają przed wielkim dylematem - s\nDodane: 13-07-2019 13:44\nDobre strony prądu ze słońcaWokół każdego domu- prace wykończeniowe ogroduPoczytaj o fotowoltaice. Fotowoltaiczne fakty4 Sprawdzonych Sposobów Aby Mieć SaunęKrótko na temat fotowoltaikiWytwarzanie prądu z energii słonecznejKostka brukowa i jej kładzenieCo musisz wiedzieć o energii ze słońcaSauny ogrodowe - nowy trend?Ekologiczna energia bez smogu? Panele słoneczne4 Wypowiedzi Ekspertów Na To Jak Położyć KostkęSłoneczna energia w domuSłoneczna energia w domuJak zaprojektować piękny taras?11 Niepokojących Sygnałów, Które Nie Pozwalają Ci kupić fotowoltaikęFotowoltaika dla głuptasówSauny wkraczają do PolskiEkologiczna energia bez smogu? Panele słoneczneMaty na podczerwień - z czym to się je?Fotowoltaika dla laikaCzy można kupić fotowoltaikę we własnym domu?Panele słoneczne i fotowoltaika. Z czym się to je?Kąpać się balii dobrze?Panele słoneczne i fotowoltaika. Z czym się to je?10 Wskazówek Aby Mieć SaunęPomysł na nowoczesne ogrzewanieWytwarzanie prądu z energii słonecznejDobrze zbudowany taras. materiały i wykończenie11 Zaskakująco Skutecznych Sposobów Aby wyposażyć saunęKrótko o saunie w ogrodzie


Ruch Narodowy wspiera mieszkańców Pruchnika — Steemit\nnarodowcy.net (56) in reakcja • 3 months ago\nProkuratura w Jarosławiu ma zbadać sprawę "sądu nad Judaszem", który odbył się w Pruchniku. Kukła Judasza przypominała stereotypowego żyda, co spotkało się z oburzeniem środowisk żydowskich i polskiego Episkopatu. Ruch Narodowy pomoże w trudnej chwili mieszkańców miejscowości.\nW Wielki Piątek w Pruchniku odbył się tradycyjny "sąd nad Judaszem". Kukła przypominała z wyglądu stereotypowego żyda. O wyznaczonej godzinie wisząca kukła została odcięta, a następnie dzieci za pomocą pałek uderzały ją. Tradycja nakazuje uderzyć kukłę 30 razy, w ramach kary za śmierć Jezusa. Ja podaje "Rzeczpospolita" , za "Ekspresem Jarosławskim" dzieci były zachęcane przez rodziców do wymierzenie dodatkowych pięciu uderzeń za "odszkodowania od Polski". Potem kukła została wywleczona przez miasto, odcięto jej głowę, "tułowie" podpalono i wrzucono do rzeki.\nZaistniałym wydarzeniem oburzyły się środowiska żydowskie. Robert Singer, dyrektor wykonawczy, wiceprezes Światowego Kongresu Żydów był zniesmaczony sytuacją, a zachowanie mieszkańców określił jako antysemickie. Głos niezadowolenia wygłosił również Episkopat Polski w osobie Bp Rafała Markowskiego, przewodniczącego Rady ds. Dialogu Religijnego oraz przewodniczącego Komitetu ds. Dialogu z Judaizmem. Wyrażono "dezaprobatę wobec czynności, które uderzają w godność człowieka".\n3 months ago by narodowcy.net (56)\nczcibor360 (48) · 3 months ago\na czy prokuratora zbada sprawę masowego palenia Marzanny?


Budowa sieci piątej generacji. Play przystępuje do porozumienia #Polskie5G\nPod podpisanym pod koniec października memorandum o powołaniu spółki #Polskie5G zabrakło podpisów przedstawicieli sieci Play. W środę operator ogłosił, że lada dzień również przystąpi do porozumienia.\nPrzedstawiciele firmy poinformowali na konferencji prasowej, że zakończyły się korporacyjne procedury, które uniemożliwiały firmie przystąpienie do memorandum podpisanego 28 października. Teraz zarząd dostał zielone światło i w ciągu najbliższych kilku dni Play przystąpi do porozumienia ws. budowy piątej generacji w naszym kraju.\n#Polskie5G. Spółka operatorów i Skarbu Państwa\nDwa tygodnie temu pod dokumentem, będącym promesą utworzenia spółki #Polskie5G podpisali się przedstawiciele Orange’a, Polkomtela, T-Mobile’a, Polskiego Funduszu Rozwoju oraz Exatela, z ramienia rządu wystąpił minister cyfryzacji Marek Zagórski.\nJest reakcja Chin na umowę Polski z USA: będzie odwet za Huaweia\nCo ciekawe Paweł Borys, szef PFR poinformował wtedy o tym, że Play też brał udział w rozmowach zainicjowanych przez rząd.\n700 MHz dla #Polskie5G\nSieć piątej generacji będzie w Polsce zbudowana w oparciu o trzy zakresy. Częstotliwości 3,4-3,8 GHz oraz 26 GHz rozdysponowane zostaną przez prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Spółka #POLSKIE5G ma zająć się budową infrastruktury dla 700 MHz .\n„Właścicielem jednolitej infrastruktury dla pasma 700 MHz potencjalnie byłby podmiot – spółka celowa o nazwie #POLSKIE5G, w której Skarb Państwa lub spółka z udziałem Skarbu Państwa byłaby przedsiębiorcą dominującym w rozumieniu art. 4 pkt. 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2019 r. poz. 369). Założeniem Stron jest, aby Skarb Państwa zapewnił pasmo 700 MHz oraz dostęp do infrastruktury pasywnej na własnych nieruchomościach, a podmioty prywatne infrastrukturę pasywną i aktywną (aport lub długoletnie dzierżawy) oraz ewentualne środki finansowe”\n– głosi memorandum.\nDo budowy ogólnopolskiej sieci 5G wykorzystana zostanie w maksymalnym stopniu istniejąca infrastruktura telekomunikacyjna, prywatna będąca własnością operatorów, jak i publiczna.\nSkarb Państwa ma wskazać operatora sieci, który będzie świadczył usługi na potrzeby sektora publicznego (m.in. obrony, ratownictwa, infrastruktury krytycznej i „systemów łączności kluczowych z punktu widzenia interesu publicznego”).\nSieć 5G bez Huaweia\nNa początku września Polska podpisała ze Stanami Zjednoczonymi deklarację dotyczącą bezpieczeństwo sieci 5G . W ten sposób Amerykanom udało się zablokować udział chińskich firm, przede wszystkim Huaweia, w budowie sieci w naszym kraju.\nInne kraje tego nie zrobiły. Na przykład Czechy wzięły przykład z Niemiec i nie zamierzają ograniczać udziału Huaweia w budowie sieci piątej generacji.\nTechnologia, która jest podstawą budowy sieci 5G, ma charakter globalny i nie mogę sobie wyobrazić, że ustalilibyśmy inne parametry podejścia do Huaweia lub jakiejkolwiek innej firmy w Czechach niż w Niemczech czy w Polsce – powiedział Karel Havlicek, czeski minister przemysłu.\n#POLSKIE5G 5g 5G kiedy 5G możliwości 5g polska 5g prędkość 5G w czechach 5g w niemczech budowa sieci 5G budowa sieci 5G huawei Budowa sieci piątej generacji sieć piątej generacji


Wojna o pamięć - Paweł Stachowiak - Portal OPOKA\nII wojna światowa: prawda i fałsz\nHistoria pisana jest przez zwycięzców. To banalna prawda, mało jednak oczywista w kontekście pamięci o wydarzeniach 1945r. Niektórzy z tych, których można byłoby uznać za przedstawicieli obozu zwycięzców II wojny światowej, w rzeczywistości wcale doń nie należą. Ich wizja przeszłości niewiele miała dotąd szans, aby przebić się do powszechnej świadomości. To właśnie przypadek Polski, od której rozpoczął się w 1939 r. światowy konflikt, która pozostawała przez cały czas wojny po słusznej, ostatecznie zwycięskiej stronie, ale wyszła z niej okrojona terytorialnie, pozbawiona suwerenności i wyniszczona, jak bodajże nigdy w swoich dziejach. W żaden sposób nie można zaliczyć naszego kraju do grona rzeczywistych beneficjentów wydarzeń lat 1939—1945. Jak więc powinniśmy upamiętniać rocznicę końca II wojny światowej, co chcemy utrwalić w społecznej pamięci współczesnego pokolenia Polaków, do jakich interpretacji przekonać świat?\nFiaskiem zakończyła się np. próba wykorzystania w tym celu rocznicy usunięcia Polaków z Kremla w 1612 r., ustanowionej jako święto państwowe na miejsce rocznicy rewolucji październikowej. Jedynie Dzień Zwycięstwa, 9 maja, pozostaje dla Rosjan i wielu innych obywateli dawnego ZSSR swoistym świętym. Wszelkie próby relatywizowania wymowy tej rocznicy, widoczne choćby w Polsce czy krajach bałtyckich, budzą zatem w Rosji odruch głębokiego i dodajmy autentycznego oburzenia. Sakralizacja Wielkiej Wojny Ojczyźnianej jest powiązana z dążeniem do ukazywania całej II wojny światowej w kategoriach walki sił światła i ciemności. Taka wizja koresponduje z dość mocno, bo już od lat 40., utrwaloną na Zachodzie interpretacją tego konfliktu, w której ramach stalinowskie imperium było postrzegane jako sojusznik w walce z wcieleniem zła absolutnego — nazizmem. ZSRR to zatem sojusznik, którego nie można zrównywać z wrogiem. Odmienna, charakterystyczna dla doświadczonych przez komunistyczną dyktaturę narodów Europy Środkowo-Wschodniej, wizja zmagań dwu totalitaryzmów, które po równi dławiły wolność w wymiarach państwowym, społecznym i jednostkowym, ciągle nie w pełni przeniknęła do historycznej świadomości Zachodu. Rosja uczyni wszystko, aby temu zapobiec.\nPolityka pamięci Kremla zmierza ku chronologicznemu i treściowemu utożsamieniu pojęć II wojny światowej i Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, tak aby przesunąć w sferę niepamięci wydarzenia lat 1939—1941. Najnowsza koncepcja nauczania historii w rosyjskich szkołach średnich kreuje jednostronny obraz wojny jako czynnika budowy dumy narodowej, pomijając przy tym wszystko, co mogłoby zachwiać jednoznacznym obrazem „wielkiego zwycięstwa”. Młody obywatel Rosji nie usłyszy więc o pakcie Ribbentrop—Mołotow i wynikających z niego aktach sowieckiej agresji na Polskę i kraje bałtyckie ani o zbrodni katyńskiej. Nie wzbudzi jego wątpliwości fakt pozostawania ZSSR w pierwszych dwóch latach wojny w faktycznym sojuszu z hitlerowskimi Niemcami i czerpania z tego korzyści. Ta strategia — zawężania czasowego i pojęciowego — II wojny światowej zdaje się przynosić sukcesy także za granicą. Niedawne dzieło niemieckiej polityki „pophistorycznej” film Nasze matki, nasi ojcowie dokładnie powiela takie postrzeganie wojny. Dla jego bohaterów prawdziwa wojna zaczęła się w czerwcu 1941 r., wcześniej jeden z nich tylko „służył w Polsce”. Trudno nie zauważyć, że postsowiecka wersja historii, która absolutnie dominuje w Rosji, nadal znajduje wielu zwolenników poza jej granicami.\nBrakuje zgody, politycznego consensu i to na wielu płaszczyznach. Po pierwsze — zgody wewnętrznej. Tutaj idea uroczystości na Westerplatte pada, jak to ostatnio bywa, ofiarą partyjnego sporu, który każe obu jego stronom negować a priori wszelkie pomysły przeciwnika. Skądinąd sami autorzy koncepcji również nie wykazują determinacji i organizacyjnego zaangażowania, co wydaje się grozić prestiżowym fiaskiem, gorszym, niż gdyby pomysł w ogóle nie zaistniał. Po drugie — zgody międzynarodowej. Obchody na Westerplatte mogłyby się bowiem stać okazją do zaprezentowania wspólnej polityki pamięci, dla wszystkich krajów, które stały się niegdyś ofiarami sowieckiego zniewolenia. Tu gołym okiem widać brak solidarności państw naszego regionu, które w imię osiągnięcia doraźnych zysków skłonne są zapomnieć o niedawnej przeszłości i ukorzyć się przed Kremlem. Tak stało się niedawno na Węgrzech, które przecież w żadnym wypadku nie można zaliczyć do krajów „wyzwolonych” przez ZSSR, a obecnie dzieje się w Czechach, których prezydent będzie najprawdopodobniej jedynym przywódcą z grona krajów UE obecnym 9 maja na obchodach w Moskwie. Niewiele zdaje się zatem zapowiadać, aby „wojna o pamięć”, którą toczymy dziś z Rosją zakończyć się miała naszym sukcesem.\nDla Polski jest to groźne, szczególnie dziś, gdy pojawia się zagrożenie naszego bezpieczeństwa ze strony rosyjskich dążeń neoimperialnych. Dlatego odpowiedzialnie i kompetentnie prowadzona polityka pamięci powinna być obecnie jednym z ważnych działań podejmowanych przez polskie elity — polityczne, kulturalne, duchowe. Jest to tym ważniejsze, że polityka putinowska opiera się na wyjątkowo uproszczonym i zafałszowanym obrazie przeszłości, ale szerzonym z dużym profesjonalizmem i konsekwencją. W świadomy sposób Rosja próbuje nas skłócać i dzielić, zarówno między sobą, jak również z naszymi sąsiadami i sojusznikami. Trzeba się temu przeciwstawiać. Cóż z tego jednak skoro brak zarówno w Polsce, jak i w bliskich nam krajach, elementarnej świadomości, że potrzebna nam jest równie konsekwentna i profesjonalna, ale przede wszystkim solidarna i godna polityka pamięci.\nDr Paweł Stachowiak — historyk i politolog, wykładowca na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM w Poznaniu. Zajmuje się najnowszą historią polityczną Polski i problematyką polityki pamięci.\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: II wojna światowa PRL historia Rosja pamięć ZSRR Związek Radziecki Kreml żołnierz Westerplatte Układ Warszawski sowietyzacja 9 maja świadomość historyczna 1945


Podatek od transakcji finansowych – od 1 stycznia 2016 r. - Aktualności - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Aktualności > Podatek od transakcji finansowych – od 1 stycznia 2016 r.\nKraje wprowadzające podatek od transakcji finansowych\n10 krajów , które zobowiązały się pogłębionej współpracy na rzecz wprowadzenia podatku od transakcji finansowych przyjęły wspólną mapę drogową w tej sprawie. Chodzi o Francję, Niemcy, Grecję, Austrię, Belgię, Portugalię, Włochy, Hiszpanię, Estonię i Słowację. Ministrowie finansów tych krajów zdecydowali, że nowy podatek będzie stopniowo wdrażany od 1 stycznia 2016 roku.\nPoczątkowo Komisja Europejska proponowała, aby podatek od transakcji finansowych został wprowadzony we wszystkich krajach członkowskich. Ze względu jednak na brak jednomyślności, 11 państw zobowiązało się do zacieśnionej współpracy w tej sprawie. W dniu 6 maja podczas spotkania ministrów finansów wszystkie z nich - oprócz Słowenii - przyjęły wspólny plan działania. „Dzisiejsze zobowiązanie 10 krajów członkowskich, aby osiągnąć porozumienie w sprawie podatku do końca roku i zacząć go wprowadzać od 1 stycznia 2016 jest ważnym posunięciem, które teraz musi być zrealizowane” - powiedział unijny komisarz ds. podatków Algirdas Szemeta.\nPolska chce najpierw zbadać wpływ nowego podatku na budżet\nTymczasem Polska i pozostałe kraje, które nie uczestniczą we współpracy , domaga się zbadania wpływu nowego podatku na rynki finansowe i swoje budżety. „Chodzi także o pełną przejrzystość tego procesu, którą chcielibyśmy zobaczyć” - powiedział minister finansów Mateusz Szczurek.\nWedług szacunków Komisji, wprowadzenie podatku w krajach, które się do tego zobowiążą przyniesie dochody w wysokości około 30 miliardów euro rocznie.\nMF przygotowało projekt zmian w podatkach\nbankowość i finanse, finanse, transakcje\nPrzedsiębiorcy mogą uzyskać kredyt przez Internet\nJak uchronić się przed wysokimi rachunkami za prąd w 2019 r.?\nZmiany w ECDP TAX


Placki Z Dynią I Kozim Serem - Przepisy w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: placki z dynią i kozim serem\n...z pestkami. CZAS PRZYGOTOWANIA: około 35 minut Zapiekanka – dynia z kozim serem SKŁADNIKI DLA 4 OSÓB Spód: • 30 dag mąki pszennej • 10 dag masła(...) wymieszaj. 2. Na patelni rozgrzej tłuszcz do smażenia. Kładź dużą łyżką placki, smaż z obu stron na złoty kolor (ok. 3 minuty z każdej strony). Migdały lekko obsmaż na patelni. Placki podawaj...\n...podczas pieczenia ciasta Zupa z batatów z szałwią Jak smakują słodkie ziemniaki? To coś pomiędzy dynią a marchewką. Surowe bataty są dość twarde, lekko różowe. Po ugotowaniu lub upieczeniu nabierają pomarańczowej barwy. Możemy zastąpić je drobno pokrojoną dynią. Zupę można przygotować wcześniej i podgrzać tuż przed podaniem w malutkich miseczkach lub kubkach. Liczba porcji: 2-3 Czas...\nWideo na temat: placki z dynią i kozim serem\nsałatka dieta siłownia\nryz z jogurtem na cieplo\nświeże płaty śledziowe w oleju


samosia.pl - Fajne teksciki - Forum\nWłaśnie wróciłam z biegania Stało się. Nie dostałam żadnego powiadomienia.. Jest jedna pozytywna rzecz wynikająca z usunięcia kowbojek. Niektore programy w tv wolaja o pomste do nieba Nie mam już siły, od 2 kwietnia robią te płytki, kostkę od nowa...Ja już nie mogę To juz jest koniec Zastanawiam sie po co takie przegrywy jak toshiro udaja ze ich nie dotknie zamkniecie forum Koniec kowbojek w maju - Jak sie czujecie? Przyzwyczajam się powoli do kafeterii... bo i tak nie ma innej opcji.\ngość [14.11.10, 18:54]\nszukam tekstow podobnych do :\nNasza dalsza konwersacja nie ma najmniejszego sensu merytorycznego albowiem egzystujesz w zbyt płytkim brodziku intelektualnym,\na twoja elokwencja nie jest adekwatna do mojej erudycji - co koliduje z moimi imperatywami:)\nJesteś niezwykle imperatywnym człowiek który nie potrafi współżyć z innym człowiekiem, Twoje zachowanie jest ermanacyjne jak i Twoja wiedza nie jest adekwatna do priorytetów materialnych.\ngość [14.11.10, 18:56]\nnie będę z tobą polemizować gdyż pływasz w zbyt płytkim brodziku intelektualnym a twój dialekt nie odpowiada mojej elokwencji\ngość [14.11.10, 18:55]\nnawet pewnie tego nie rozumiesz\nSorry ale muszę iść wyrzucić śmieci i wypuścić kota. Teraz nic nie wymyśle. Zaraz wracam.\nżryj mi z du py\nNiezbawiony [14.11.10, 18:56]\nUżytkowniku apocomispacja jest Pan bardzo prerioratyowną i menstruacyjna osobą potrafiącą jedynie kolidować z erudycją użytkowników tego portalu. Jest Pan zwykłym perioratywnym trolem który adekwatnie do swojej egzystacyjnej formy koliduje z membrana świata.\nnajlepsza gość [14.11.10, 18:56]\nbuuus [14.11.10, 18:56]\neeeetam...lepsze jest sp ierdalaj chu ju bo ci w r yj zabier dole\nKLA**** [07.02.11, 19:42]\nTWÓJ STARY JEST KELNEREM BO MASZ TAKI RYJ JAK TACA\nJETES TROCH KRZYWY PROSTAKU\nFAKNE MASZ SPODNIE MESKICH NIE BYŁO\nNigdy nie zrozumiem kobiet »\nZadane przez\tgość w Chirurgia plastyczna [21.04.18, 01:58] (6 odpowiedzi)\nSkad wiadomo ze zamkna tez samosie i dobramama? »\nZadane przez\tgość w Chirurgia plastyczna [20.04.18, 23:28] (1 odpowiedź)\nZadane przez\tJånusz Pawulon w Chirurgia plastyczna [19.04.18, 08:47]


starszy-inżynier-oprogramowania-marcin | Tietoevry\nStarszy Inżynier Oprogramowania, Automotive & Smart Devices, Wrocław\n1. Czym zajmowałeś się pracując poza Tietoevry?\nPracowałem w firmie, która dostarczała rozwiązania telematyczne i telemetryczne dla swoich klientów. Byłem odpowiedzialny za produkty oparte na wbudowanym systemie Linux.\n2. Pierwsze słowa Twojego szefa/kolegów z pracy, gdy dowiedzieli się, że wracasz:\nPo moim odejściu byłem w stałym kontakcie z moimi kolegami i koleżankami z Tietoevry. Dyskutowaliśmy o pojawiajających się projektach i organizowanych inicjatywach. Kiedy zdecydowałem się na powrót, wszyscy wiedzieli o tym przed moim pierwszym dniem i przyjęli to z dużym entuzjazmem:).\n3. Co Cię zaskoczyło po powrocie/co się zmieniło?\nZauważyłem, że biuro przeszło metamorfozę, open space został podzielony na osobne strefy dla klientów, a kuchnie zostały odizolowane od stanowisk pracy. Niektórzy z moich kolegów odeszli z firmy w międzyczasie, ale spotkałem też osoby, które wróciły. Stres podczas pierwszych dni pracy był zdecydowanie mniejszy, a dystans między współpracownikami skrócony do minimum :).\n4. Najbardziej brakowało mi:\nPorannej kawy i przyjaznej atmosfery w pracy. Czynikiem, który wpłynął na moją decyzję o powrocie jest możliwość współpracy z różnymi Klientami, zmiany projektu oraz przejście do innego obszaru biznesowego. Dzięki temu mogę zdobywać nowe kompetencje i umiejętności, co buduje moją wartość na rynku pracy.\n5. Najbardziej cenię Tietoevry za:\nPrzyjazne środowisko pracy i doskonałą równowagę między życiem zawodowym a prywatnym. Otwarta kultura pracy oparta na zaufaniu i szczerości wpływa na komfort i zadowolenie z pracy.


Jak się ważyć, jak się mierzyć? | Skuteczne odchudzanie - Poradnik dla odchudzających się\nJak się ważyć, jak się mierzyć?\nUndpSuplementy diety na odchudzanieJak się ważyć, jak się mierzyć?\nDodane 7 Październik 2019 w Suplementy diety na odchudzanie 1084 0 0\nDla wielu osób, szczególnie tych będących na diecie, bardzo często waga jest wyznacznikiem wszystkiego. Potrafimy mierzyć się każdego dnia, po każdym posiłku, a wszelkie gramowe nawet dodatki, od razu wprawiają nas w zły nastrój. Czy tak to powinno wyglądać? Czy faktycznie waga jest wyznacznikiem tego, jak wygląda nasz proces redukcji, jak zmienia się nasze ciało, jak poprawia się nasz wygląd?\nNiekoniecznie! Waga w ciągu dnia może wahać się nawet w granicach 2 kilogramów. Wystarczy, że wypijemy więcej wody lub zjemy bardziej obfity w gramy obiad, a od razu zauważymy tą zmianę na wadze. Nie jest więc ona jednoznaczna i na pewno nie warto się nią w sposób szczególny przejmować. Co więc robić? Jak to sprawdzać? Na pewno dużo lepszym wyborem okaże się być mierzenie obwodów, które jest zdecydowanie skuteczniejszym i bardziej miarodajnym dla nas wynikiem. W tym jednak przypadku trzeba doskonale wiedzieć, w którym miejscu się mierzyliśmy, tak, aby uzyskać wiarygodny wynik.\nAle zacznijmy od początku. W tym artykule będziemy chcieli ukazać, w jaki sposób powinniśmy się ważyć i jak powinniśmy się mierzyć, aby uzyskać dobre wyniki, takie, które pokażą nam czy nasza redukcja przynosi satysfakcjonujące efekty, czy też nie.\nMetoda najbardziej popularna, ale nie do końca dokładna i miarodajna. Wiemy, ile ważymy, mamy niejako kontrolę nad tym, czy nasze kilogramy idą w górę, czy też w dół, jednak nie mamy tak naprawdę żadnych informacji, jak wygląda obraz procentowej zawartości tłuszczu, mięśni, wody, czy też ogólnych proporcji ciała. Wystarczy, że waga stoi na nierównej powierzchni, wynik będzie sfałszowany. Przed miesiączką, waga idzie w górze. Wypijemy dużo wody, kilogramów jest więcej. Trzeba jednak pamiętać o kilku zasadach, a wtedy to ważenie będzie miało jak najlepszy sens. Jak się więc ważymy?\nw takich samych warunkach – najlepiej rano, na czczo i to po wizycie w toalecie.\nnago lub w lekkich ubraniach, bez butów\nniezbyt często, najlepiej raz w tygodniu\nnie po treningu\nstawiając stopy na środku wagi\nstając na wadze ułożonej na prostej powierzchni\nkilkukrotnie, by zobaczyć czy wynik jest pewny\nnie przed okresem, bo wynik będzie znacząco zawyżony\nDużo lepszym pod względem ważenia rozwiązaniem jest urządzenie, które dokonuje pomiarów z analizatora składu ciała. Takie badanie jest bardzo krótkie, ale niezwykle dokładne, bowiem dostarcza nam ono wszelkich niezbędnych informacji dotyczących pomiaru proporcji mięśni, tłuszczu, jak również i wody w naszym organizmie. Jak to jest badane? Przez nasze ciało przechodzą słabe, bezpieczne sygnały elektryczne, które pozwalają uzyskać wynik za pomocą elektrod, które znajdują się na urządzeniu. Takie badanie wykonuje się zazwyczaj u dietetyka lub w klubie fitness i daje ono pełen obraz tego, jak nasze ciało wygląda i w jakich procentach, z czego się ono składa.\nMierzenie jest zdecydowanie lepszą metodą, jeśli chodzi o postępy w odchudzaniu, oczywiście pod warunkiem, że będziemy mierzyć się w takim samym miejscu. Często jest tak, że waga idzie w górę, a my mamy w obwodach coraz mniej. Czy to jakaś pomyłka? Absolutnie nie. Jeśli trzymamy dietę, a do tego ćwiczymy, to z pewnością przyczynia się do tego wzrost masy mięśniowej, a jak wiadomo, mięśnie ważą zdecydowanie więcej, niż tkanka tłuszczowa. Co więcej, masa mięśniowa zajmuje mniej miejsca, niż masa tłuszczowa. Ważąc się, zupełnie nie uzyskamy miarodajnego wyniku, ale dokonując pomiarów obwodów ciała, na pewno nam się uda zobaczyć, czy ciało jest szczuplejsze i bardziej wysmuklone, czy też nie.\nBardzo ważne jest to, aby mierzyć obwody zawsze w tych samych miejscach. Oczywiście koniecznie rano, na czczo, po skorzystaniu z toalety. Nie należy mierzyć się w trakcie owulacji, jak również i przed lub w trakcie miesiączki. Koniecznie należy dokonywać pomiarów regularnie, raz na tydzień. W jakich miejscach dokonuje się mierzenia?\nobwód piersi – mierzymy bez bielizny, na wysokości sutków\nobwód ramienia – mierzymy na rozluźnionym mięśniu\nobwód talii – mierzymy na bezdechu, bez wciągania i bez wypuszczania powietrza\nobwód brzucha – mierzymy najlepiej na wysokości pępka\nobwód bioder – mierzymy w najszerszej części miednicy\nobwód uda – mierzymy na stojąco, w najszerszym miejscu\nJeśli jesteśmy na redukcji i chcemy sprawdzać postępy naszej walki z kilogramami, to z całą pewnością warto postawić na mierzenie obwodów, które jest najlepszą formą sprawdzania swojego ciała i zmian, jakie w nim występują. Oczywiście można raz w tygodniu dokonywać pomiarów wagi, ale nie są one miarodajne i mogą znacząco się różnić. A jeśli nie chcemy stresować się mierzeniem czy ważeniem, najlepiej będzie jeśli postawimy na odbicie w lustrze, bo tylko ono jest w stanie nam dać najbardziej pożądany wynik.\nTagi jak schudnąć, odchudzanie, odchudzanie bez diety\nodchudzanie, odporność, suplementy na odporność\nsen, sen na odchudzanie, spanie


Z Lotto Shela II Tee, gwarantujemy najlepszy sprzęt tenisowy. Dodatkowo w smashinn znajdziesz najwyższą jakość w najlepszej cenie. Wybierz nasz sklep tenisowy i skup się jedynie na korzyściach płynących korzystania z produktów Lotto. Nasz zespół ekspertów tenisowy dzieli się swoimi opiniami, by pomóc Ci w zakupie. Wszystko byś mógł otrzymywać najlepsze oferty i promocje Odzież damska za każdym razem.


Pogoda dla Horyńca-Zdroju na 26 czerwca 2019 - meteo.interia.pl\nPogoda dla Horyńca-Zdroju na 26 czerwca 2019\nWtorek, 25 czerwca 2019 (04:22) Aktualizacja: Środa, 26 czerwca 2019 (04:22)\nW środę 26 czerwca, w Horyńcu-Zdroju będzie częściowo słonecznie i burze z piorunami.\nUwaga na upał. W nocy spodziewamy się 15 stopni Celsjusza. Już o siódmej rano termometry wskażą 18 stopni. O godzinie osiemnastej wynosić będzie ona nawet 31 stopni. Od upału nieco odpoczniemy dopiero po godzinie dwudziestej pierwszej, ale nawet o tej porze będzie jeszcze 25 stopni Celsjusza. Zwłaszcza osobom starszym i dzieciom zaleca się niewychodzenie z domu. Osoby, które będą musiały przebywać na zewnątrz powinny przebywać w cieniu i przyjmować duże ilości płynów.\nPrzewiduje się łagodny wiatr wiejący z prędkością 10 km/h. Rano, przed południem i po południu będzie wiał z kierunku południowego, a później z kierunku południowo-zachodniego.\nBarometry wykażą wysoki (9 hPa) spadek ciśnienia, do poziomu 1021 hektopaskali. Osoby wrażliwe na gwałtowne zmiany ciśnienia mogą tę zmianę odczuć pogorszeniem samopoczucia.\nSłońce wstanie o 4:17, a zajdzie o 20:40. Dzień potrwa 16 godzin i 23 minuty i będzie krótszy od najdłuższego dnia w roku o minutę.\nWschód Księżyca nastąpi o 1:01, a zachód o 13:25. Jego widoczność jeden dzień po trzeciej kwadrze wyniesie 40%.


35. rocznica katastrofy w Czarnobylu - Przegląd Prawosławny\nHome > Z kraju > 35. rocznica katastrofy w Czarnobylu\nW nocy z 25 na 26 kwietnia 1986 roku doszło do największej katastrofy w dziejach energetyki jądrowej. Wybuch czwartego reaktora w elektrowni atomowej w Czarnobylu na Ukrainie doprowadził do skażenia części terytoriów Ukrainy i Białorusi. Substancje radioaktywne dotarły również nad Skandynawię, Europę Środkową, w tym Polskę, a także na południe kontynentu – do Grecji i Włoch. Zamieszczamy teksty posła Eugeniusza Czykwina i Anny Radziukiewicz z pobytu w czarnobylskiej elektrowni.\nCzarnobylskie znaki (PP 6/2016)\n26 kwietnia minęło 30 lat od katastrofy elektrowni w Czarnobylu. O katastrofie, o jej skutkach, powstały setki, a może i tysiące publikacji prasowych i książek. Tylko w niewielu dostrzeżono jej duchowy, wręcz mistyczny, wymiar, a przecież każdy kto odwiedził to szczególne miejsce na ziemi, nie może pozostać obojętny wobec świadectwa tych, którym w osobistym doświadczeniu dane było odczuć duchowy wymiar czarnobylskiej tragedii. Takim świadkiem bez wątpienia był zmarły 11 maja 2014 roku Jurij Andrejew.\nO. Nikołaj przed katastrofą pracował w elektrowni jako ślusarz. W cerkwi św. Eliasza, jedynej w całym czarnobylskim rejonie, był prysłużnikom. Po katastrofie, gdy w całej Ukrainie nie było kapłana chętnego do służby w Ilińskiej cerkwi, przyjął święcenia i wbrew rozsądkowi i nakazom władz nigdy Czarnobyla nie opuścił.\nO. Nikołaj, który przyjął ostatnio święcenia mnisze, mówi także o innych znakach, potwierdzających jego przekonanie, że czarnobylska tragedia nie była wyłącznie dziełem „ludzkich rąk”.\nDokładnie dziesięć lat przed katastrofą, 26 kwietnia 1976 roku, czego świadkami były setki ludzi, nad Czarnobylem objawiła się Bogarodzica. – Pod wieczór tego dnia – mówi o. Nikołaj – wielu mieszkańców widziało, jak do ziemi zniżył się obłok uformowany tak, że widoczna była cała postać, szaty i oblicze Bogarodzicy. W ręku miała pęczki suchej trawy, piołunu, który w lokalnym narzeczu nazywany jest czarnobylnik – od czarnobylnika (piołumu) pochodzi także nazwa miasta Czarnobyl. Matka Boża upuściła nad miastem tę suchą trawę, a następnie obiema rękoma pobłogosławiła cerkiew św. Eliasza. Wydarzenie zrobiło wielkie wrażenie i było szeroko komentowane. Zajęła się nim nawet lokalna gazeta Prapor peremohy (Sztandar zwycięstwa), która w zatytułowanym „Wymysły cerkowników” tekście obśmiała niezwyczajne zjawisko. – Ludzie – mówi o. Nikołaj – zinterpretowali objawienie jako zapowiedź suszy i nieurodzaju. Zaraz po katastrofie działy się rzeczy straszne i nikomu nie przyszło do głowy, żeby łączyć oddalone o dziesięciolecie wydarzenia.\nO. Nikołaj opowiedział także o swoim przeżyciu w jedną z pierwszych rocznic katastrofy. – Wieczorem pomodliłem się i zasnąłem, ale nagle się obudziłem i spojrzałem w okno. Znad brzegu Prypeci szedł w moją stronę starzec z siwą brodą, wyglądał jak święty Serafin Sarowski na ikonie i nie miałem wątpliwości, że to on. Podszedł pod moje okno, popatrzył na mnie srogo, trzykrotnie posochom uderzył o ziemię i odszedł w stronę elektrowni. Zdumiony zapaliłem światło i spojrzałem na zegarek. Wskazywał godzinę 1.23, dokładnie tę, o której wybuchł reaktor. Zrozumiałem, że Pan posłał świętego, by mnie obudził, bym w tę noc modlił się i czuwał. Od tego czasu w każdą rocznicową noc służymy całonocne czuwanie i Liturgię.\nPrzed wjazdem do Prypeci, miasta zbudowanego dla obsługujących elektrownię i znajdujący się nieopodal strategiczny radar, o. Nikołaj postawił krzyż i umieścił na nim fragment Apokalipsy św. Jana: I zatrąbił trzeci anioł; i spadła wielka gwiazda płonąca jak pochodnia, i upadła na trzecią część rzek i na źródła wód. A imię gwiazdy tej brzmi Piołun. I jedna trzecia wód zamieniła się w piołun, a wielu z ludzi pomarło od tych wód, dlatego że zgorzkniały (Obj. 7,10-11).\n– Z pewnością – uważa o. Nikołaj – nikt z żyjących nie jest w stanie do końca pojąć znaczenia znaków i sygnałów, płynących z innej strony rzeczywistości, a dotyczących czarnobylskiej katastrofy. Jednak z całą pewnością istnieje między nimi silna duchowa, mistyczna łączność.\nŚp. Jurij Andrejew był laureatem naszej nagrody Księcia Ostrogskiego. Ani w 2010 roku, ani w następnych latach nie mógł jednak przyjechać do Polski, na przeszkodzie stały jego liczne obowiązki i stan zdrowia. Gdy zaproponowałem, że nagrodę wręczymy mu w polskiej ambasadzie w Kijowie, odpowiedział, że bardzo chce przyjechać do Polski. Jego bliski przyjaciel powiedział, że Jurij bardzo chciał przywieźć do Polski ikonę Czarnobylski Spas.\nW Czarnobylu zadawałem mu wiele pytań. Wszystkie dotyczyły katastrofy. Pytałem o techniczne szczegóły i o to, co najmocniej pozostało w jego pamięci. Bez zastanowienia odpowiedział, że był to moment, w którym podjął decyzję o odłączeniu „normalnego” zasilania systemu chłodzenia wszystkich bloków – w czarnobylskiej elektrowni nie było oddzielnego dla każdego bloku chłodzenia – i przejściu na zasilanie awaryjne. Od tego, czy ogromne agregatory prądotwórcze zastartują, zależał nie tylko ich los. Brak chłodzenia spowodowałby awarię kolejnych bloków, a to oznaczałoby katastrofę dla całej Europy.\n– Odłączyliśmy prąd i wszystkie nasze pulpity zgasły. Przez kilka, najdłuższych w moim życiu, sekund, panowała cisza. A ja, człowiek niewierzący, zrozumiałem, że tylko Bóg może nas uratować. Agregatory ruszyły, ale byliśmy o włos od katastrofy o niewyobrażalnych skutkach.\nJurij chętnie odpowiadał na wszystkie nasze pytania. Nawet na te dotyczące jego „życia po życiu”. Nie zapytaliśmy go jednak, a sam o tym nie powiedział, o jego sny o ikonie. Nie zapytaliśmy też, skąd czerpie siły do swego pełnego poświęcenia życia i skąd ma przekonanie, a jego przyjaciel mówi, że była to pewność, że do Czarnobyla i okolic powrócą ludzie. Być może widział to w swoich snach. Upokoj Hospodi raba Twojego Jurija i sotwori jemu wiecznuju pamiat’.\nEugeniusz Czykwin, fot. Anna Radziukiewicz\nCzarnobylski Spas (PP 1/2010)\nJurij Andrejew dotknął i piekła, i świętości Czarnobyla. Mieszkał w Prypeci, 55-tysięcznym mieście, które dzieli 1800 metrów od atomowej stacji. Prypeć budowano razem z elektrownią w latach 70. i 80. minionego wieku. Stała się miastem elity. Najlepsze inżynierskie umysły Związku Radzieckiego pracowały wtedy dla lotów kosmicznych i elektrowni atomowych. W Prypeci mieszkali i ci, którzy obsługiwali strategiczny radar, znajdujący się w sąsiedztwie Czarnobyla, jeden z kilku takiej klasy znajdujących się w ZSRR, nazywany Czarnobyl 2, nieoficjalnie Okiem Moskwy.\nDo Prypeci zawijały rejsowe statki. Wiozły pasażerów do Kijowa i białoruskiego Mozyrza. Z Kijowa, oddalonego o 110 kilometrów, płynęli letnicy. Wabiły ich rozlane szeroko leniwe wody Prypeci z mnóstwem ryb i złotymi plażami, sosnowe lasy, dobra ziemia i woda, ciesząca się sławą najlepszej na Ukrainie.\nA Prypeć? To młode miasto. Miało obwodnicę, trzy baseny, artystyczną szkołę, teatr, hotel, mieszkania większe niż w Kijowie, czy Moskwie. I ani jednej cerkwi.\nJurij Andrejew poszedł spać 25 kwietnia 1986 roku w mieście żywym, a obudził się 26 kwietnia w pierwszym dniu jego agonii. W niedzielę, dwudziestego siódmego, po południu, rozpoczęto wysiedlanie wszystkich jego mieszkańców, tylko z dowodami osobistymi. Nawet kotów i psów nie pozwalano zabierać. Te zabijano.\nW nocy, o pierwszej dwadzieścia trzy z sekundami, nastąpił wybuch w czwartym bloku atomowej stacji. Była sobota. Jurij Andrejew, inżynier, miał wtedy 35 lat. Pracował jako kierownik zmiany w atomowej stacji. Tej soboty miał żonie kupić zieleninę, a córce obiecał spacer nad rozlewiskami Prypeci. Z rana ujrzał autobusy wiozące ludzi w ochronnych kombinezonach. Powiało grozą.\nNad czwartym blokiem atomowej stacji widać było obłok, prawie przezroczysty. Potem zamienił on kolor na jednolicie malinowy, jakby apokaliptyczny, którego w naturze nie znajdziesz, i taki utrwalił w 2003 roku ikonopisiec na ikonie Spas Czarnobylski.\nZmiana Jurija Andrejewa rozpoczynała pracę 26 kwietnia po południu. Wszyscy stawili się na swoich stanowiskach. Nad czwartym blokiem nie zobaczyli już pokrywy, ważącej pięć tysięcy ton. Wybuch wyrwał ją i uniósł do góry. Potem spadła ona na aktywną sferę reaktora. Zdruzgotała ściany bloku, pozostawiając jedynie północną.\nWybuch zniszczył ważącą blisko dwa tysiące ton antyradiacyjną powłokę reaktora i odsłonił jego konstrukcję, którą człowiek widział tylko raz, w czasie montażu. Rdzeń reaktora został zniszczony. Reaktor stał nagi, otwarty, groźny. Dyszał, wyrzucając ogromną masę aktywnych gazów. Miał zniszczone kanały paliwowe i rozerwane rury z wodą chłodzącą. Woda bezpośrednio zetknęła się z rozżarzonym do temperatury trzech tysięcy stopni Celsjusza grafitem, tworząc piorunującą mieszaninę.\nDo wnętrza reaktora przedostało się powietrze. Spowodowało ono zapalenie się kilku ton grafitowych bloków, izolujących reaktor. I to one, płonąc przez dziewięć dni, wyrzucały do atmosfery najwięcej promieniotwórczych izotopów.\nWybuch i pożar grafitu utworzyły potężną poduszkę radioaktywnych cząstek o ponadkilometrowej grubości. Wiatr przesuwał ją w stronę Prypeci, ale jakby siła potężniejsza od termojądrowego wybuchu zatrzymała chmurę przy granicy miasta. Rozdzieliła na dwie części. Jedna spadła na wschód od miasta, druga na zachód – na garaże i cmentarz.\n– Stał się cud – po dwudziestu czterech latach od katastrofy mówi Jurij Andrejew, dziś prezes Związku „Czarnobyl Ukrainy”. Ocalenie życia mieszkańców Prypeci można wyjaśnić tylko Bożym zastupniczestwom. Prypeć w ciągu dziesięciu minut od awarii powinna być przykryta radioaktywną poduszką. Tam gdzie ona legła, a dzieliło ją dosłownie kilka metrów od zamieszkałych dzielnic, promieniowanie przekroczyło dopuszczalną normę ponad kilka tysięcy razy, w mieście ponad sto.\nNajbardziej na promieniowanie są narażone dzieci, zwłaszcza poniżej trzech lat, najmniej ludzie po czterdziestce. Perypeć była miastem ze średnią wieku 26 lat.\nJurij Andrejew stanął twarzą w twarz przed największą w dziejach energetyki jądrowej katastrofą, choć o tym 26 kwietnia 1986 roku jeszcze nie wiedział.\nStrażacy byli na miejscu już przed drugą w nocy. Jechali jak do zwykłego pożaru. Nie wiedzieli, skąd tyle kawałków rozrzucanego grafitu. Niektóre dało się kopnąć, podnieść…\nJuż niebawem dowiedzieli się, z jak potężnym przeciwnikiem mają do czynienia. Do gaszenia grafitu potrzebowali kilku tysięcy ton piasku, boru, dolomitu, gliny i sprowadzanego nawet z Japonii ołowiu. Materiały zrzucali ze śmigłowców. Żar z reaktora stapiał je. Tworzyła się zwarta masa.\nJak się potem okazało, ołów, który zamieniał się w parę, wyrządzał gaszącym ogromne szkody. Ale któż wtedy wiedział, że lepsze do tego celu jest żelazo!\nStrażacy byli pierwszymi ofiarami czarnobylskiej katastrofy. Kola Waszczyk, Wołodzia Prawik i inni wspięli się po drabinie na dach… i nikt ich już więcej nie zobaczył. Odchodzili szybko, już w maju tego samego roku. Umierali w katuszach ze strasznej choroby popromiennej, wypalającej ich od wewnątrz i na zewnątrz. Ich waga spadała do 15-20 kilogramów.\n– Upokoj Hospodi duszy usopszych rab Twoich, Aleksandra, Nikołaja, Gieorgija, Walentiny, Kławdii, Jekatieryny, Anatolia – modli się o. Nikołaj Jakuszyn.\nJest pogodne listopadowe południe 2009 roku. A w sercach głęboka warstwa zadumy i smutku. Przed nami kompleks, upamiętniający pierwszych trzydzieści ofiar Czarnobyla. Za plecami czarnobylski trup – elektrownia atomowa, której ostatni blok odłączono od życia w grudniu 2000 roku. Batiuszka modli się i za tych, którzy likwidując awarię, przelatując helikopterem nad czwartym blokiem, runęli w samo jądro reaktora. Zaczepili wtedy skrzydłem o liny dźwigu, stojącego obok czwartego bloku.\nO. Nikołaj był ślusarzem w elektrowni. W cerkwi św. Eliasza w Czarnobylu, jedynej którą zostawili komuniści w całym rejonie, przysługiwał. Gdy zmarł batiuszka Ilińskiej cerkwi, w całej Ukrainie nie znaleziono jego następcy. Wtedy o. Mikołaj przyjął duchowe święcenie i – wbrew wszystkim prawom życia i rozsądkowi – nigdy nie opuścił Czarnobyla. Został na rukotwornej pustyni.\nW promieniu 30 kilometrów wysiedlano wszystkich – Prypeć, szesnastotysięczny Czarnobyl, czterdzieści wsi. Ziemia przypominała cmentarzysko zwierząt, statków, które napromieniowane donikąd nie popłyną, łodzi, samochodów, sprzętu, którym zgarniano i wywożono tysiące ton napromieniowanej wokół elektrowni ziemi. Stała się cmentarzyskiem wsi i miast widm, które po latach wzięła w swe władanie przyroda. Zaczęła je wchłaniać. Drzewa i chaszcze podeszły pod same okna, wyrosły na dachach, na balkonach zagnieździły się rysie, stada rzadkich koni Przewalskiego walczyły o życie z watahami wilków. Ciągnęły tu łabędzie i sowy, czarne bociany i bieliki, żubry i niedźwiedzie brunatne, sarny i jelenie. Dobrze się czuły w nieoficjalnym największym rezerwacie Europy, którego powierzchnia dorównuje wielkości Belgii i zajmuje prawie dziesiątą część Ukrainy.\nW Czarnobylu logika egzaminu nie zdawała, tylko miłość do życia, ludzi i miłość do Boga, którą katastrofa generowała jak łańcuchową reakcję, a której komuniści już nie mogli zatamować.\nZa dawkę promieniowania, przy której człowiek ma zerowe szanse na przeżycie, uważa się sześćset rentgenów na godzinę. Na atomowej stacji promieniowanie po wybuchu przekraczało tysiąc rentgenów na godzinę. Tam gdzie pracowali strażacy, jego siła dochodziła do dwudziestu dziewięciu tysięcy.\nJurij Andrejew 26 kwietnia mógł się czuć jakby zrzucony na dno piekła. Opowiada o ogromnym lęku, by nie doszło do awarii w kolejnych blokach, chłodzonych i monitorowanych jednym systemem, a nie oddzielnym dla każdego bloku. Takie rozwiązanie pozwalało na produkcję tańszej energii. Opowiada o lęku przed ewentualnym dalszym skażeniem. Reaktor stał na warstwie betonu o grubości jednego metra. Pod nim znajdowały się zbiorniki z wodą. Reaktor mógł przepalić ów beton i runąć do wody, wywołując bardzo groźną reakcję. I rzeczywiście, po dziesięciu dniach płyta się przepaliła i radioaktywne szczątki reaktora pozostają w zbiorniku do dziś, ich wydobycie jest niemożliwe. Ale runęły do zbiornika już pustego. Najpierw wodę wypompowywały setki strażackich wozów, lecz gdy wewnątrz wciąż pozostawało kilka hektolitrów wody, zgłosiło się trzech ochotników inżynierów. Dotarli do głównego zbiornika i otworzyli dwa największe zawory. Szli jak w paszczę lwa.\nMrożące pytania mnożyły się. A jeśli reaktor stopi fundamenty czwartego bloku i radioaktywny materiał przedostanie się do gruntu, w nadprypeckim rejonie miękkiego i pełnego mokradeł? Jakież skażenie terenu nastąpi! Sięgnięto po technikę stosowaną przy budowie metra. W ukośne odwierty wlewano ciekły azot o temperaturze minus 196 stopni Celsjusza i w ten sposób zamrażano grunt pod czwartym blokiem. W zmrożonej jak beton ziemi można było ryć koparkami tunel – miał 150 metrów długości – i zakładać pod reaktor betonowe poduszki.\nJurij Andrejew, ale i najlepsi radzieccy fizycy i atomiści akademicy, których ściągnięto na miejsce katastrofy, najbardziej się bali, że za kilka minut albo godzin wyleci w powietrze kolejny blok – radioaktywna woda z czwartego bloku podtapiała pracujące urządzenia z bloku pierwszego i drugiego, co było bardzo niebezpieczne. Jego wybuch oznaczałby katastrofę dla całej Europy, a dla mieszkańców Prypeci, jeszcze 26 kwietnia nie ewakuowanych, śmierć. Akademicy siedzieli w bunkrze, zatrzymującym promieniowanie. Inżynierowie i cała zmiana pozostawali na swoich stanowiskach. Wszelkie dyspozycje na stacjach atomowych są nagrywane. Tym razem nie były. Atomiści przestraszyli się ogromu odpowiedzialności. Ryzyka stawiania kolejnych kroków, nie dopuszczających do awarii na drugim bloku podjęli się w zasadzie inżynierowie. Do awarii nie dopuścili. Byli od niej o włos?\n– Wbrew ludzkiej słabości i powątpiewaniu awarię zlikwidowano. To Bóg dał do tego ludziom siłę i wolę – mówi Jurij Andrejew. Nad czwartym blokiem zbudowano sarkofag. Prace zakończono w listopadzie 1986 roku. Stworzono unikalną inżynierską konstrukcję, opartą na najnowszych zdobyczach nauki. Betonowe bloki o wadze kilku tysięcy ton montowano z dokładnością co do milimetra przy pomocy helikopterów i niemieckich dźwigów, w skrajnie niebezpiecznych warunkach. W świecie nie ma takiej konstrukcji i nigdy nie będzie, bo budowali ją bohaterowie – stwierdza Andrejew.\n– Likwidatorzy awarii, a było ich osiemset tysięcy, otrzymywali w ciągu tygodnia roczną dozę napromieniowania, przekraczającą wszelkie dopuszczalne normy. A jednak większość ich, wbrew wszelkiej logice, została przy życiu. Ocenia się, że około 150 tysięcy odeszło przedwcześnie z powodu napromieniowania.\nWielu odzyskało wiarę w Boga – sumuje Andrejew. On sam dwa razy przeżył śmierć kliniczną. Mówi o doznawanym podczas niej uczuciu ciepła, błogości, bezpieczeństwa, mknięcia przez długi tunel, zakończony pomarańczowym światłem i o ostrym szarpnięciu, bólu, chłodzie, oznaczającym powrót do życia.\nLiturgia w Czarnobylu\nJest 21 listopada 2009 roku, święto św. Michała Archanioła. W Ilińskiej cerkwi w Czarnobylu trwa Liturgia. Śpiewa chór. Modlą się starsze kobiety, które – może ośmielone trwaniem batiuszki na pustyni – wróciły na swoją rodzinną ziemię, do strefy największego zagrożenia. Stoją ludzie w służbowych mundurach, naukowcy, ci którzy czuwają nad skażoną strefą.\nSłuży o. Nikołaj Jakuszyn. Podwiżnik – mówią o nim. On wie, że Bóg jest bardzo blisko czarnobylców. Nawet wtedy, gdy dozymetry szalały, gdy na atomowej stacji wykraczały poza przewidywaną dla nich skalę, w Ilińskiej cerkwi nie zanotowano żadnego promieniowania. I wie o. Mikołaj, ile cudów dzieje się teraz za sprawą ikony Czarnobylski Spas.\nIkona stoi w Ilińskiej cerkwi po prawej stronie przed soleją. Na prośbę czarnobylców i z błogosławieństwa metropolity kijowskiego Włodzimierza napisał ją w 2003 roku Władysław Gorecki. Ikonę wyświęcono na Uspienije 28 sierpnia 2003 roku w Kijowsko-Pieczerskiej Ławrze u ścian Uspienskiego soboru. Przyszło mnóstwo wiernych. Już wtedy stali się oni świadkami kilku cudów. Gołąb przeleciał kilka centymetrów nad ikoną i wzbił się prosto w niebo. Na bezchmurnym niebie pojawiła się tęcza, a kiedy rozpoczął się krestnyj chod z ikoną, na niebie można było zobaczyć krzyż, w centrum którego świeciło słońce. Metropolita Włodzimierz powiedział wtedy: – Ikona została przyjęta nie tylko na ziemi, ale i na niebie. Ikona Czarnobylski Spas jest najwyższą nagrodą podarowaną przez Pana, na jaką mogą zasłużyć ludzie ratujący ziemię i życie.\nKopie ikony umieszczono we wszystkich czarnobylskich szpitalach, w wielu urządzono dla niej kaplice.\nI w Czarnobylu powtarza się cudowne zjawisko. W święto proroka Eliasza, podczas procesji wokół cerkwi, pojawia się wokół cerkiewnych krzyży tęcza. Przybiera kształt zamkniętego okręgu. Jest widoczna tylko dla tych, którzy idą w krestnym chodzie.\nW czarnobylskim rejonie komuniści zniszczyli osiemnaście cerkwi. Z jednej z nich w trzydziestym czwartym roku wynieśli wszystkie ikony i zrobili z nich płot. Wierni pod osłoną nocy ikony rozebrali. Do dziś przetrwały z nich cztery. Wszystkie są w Ilińskiej cerkwi. O. Mikołaj upamiętnił krzyżami miejsca, na których stały cerkwie. Służy przy nich molebny. Raz, gdy w otoczeniu czarnobylskich staruszek modlił się przy jednym z krzyży przed ikoną Czarnobylski Spas, nad czytaną Ewangelią pojawił się słup światła. Nikogo nie oślepił ani nie przestraszył, tylko osienił. Ktoś sfotografował zjawisko.\nŚwięci często powtarzają, że największym cudem jest przyprowadzenie człowieka do wiary. Masowy powrót czarnobylców do Cerkwi nastąpił zwłaszcza w 1989 roku, kiedy zbudowano pierwszą cerkiew poświęconą ofiarom Czarnobyla, Wjazdu Pana do Jerozolimy. Cerkiew stanęła w Kijowie. I nawet kiedy grupa ukraińskich nacjonalistów raskolników próbowała cerkiew przechwycić, sprawiedliwy gniew czarnobylców był tak potężny, że – jak czytam na stronie Press Służby ukraińskiej Cerkwi – niegodziwcy uciekli z cerkwi natychmiast.\nW całej Ukrainie buduje się setki cerkwi i kaplic, upamiętniających bohaterów i ofiary katastrofy.\nA sam Czarnobyl? Byłby pustynią, gdyby nie Cerkiew i jej podwiżnik, o. Mikołaj. Do Czarnobyla ciągną teraz tysiące pielgrzymów. Przy cerkwi ustawiono dla nich długie rzędy stołów. Zasadzono sad. Świątynia strojna, wysoka, wyremontowana, mieni się wszystkimi chyba kolorami tęczy. Stoi na brzegu Prypeci. Jest jak mocny akcent z innego świata wśród otaczającej jej niszczety. Jakby napominała wszystkim S nami Boh. Budynek nieopodal cerkwi, dawną szkołę, zamienia batiuszka, wraz ze swoimi przyjaciółmi, w muzeum czarnobylskiej katastrofy – katastrofy trzech narodów – Białorusinów, Ukraińców i Rosjan. I marzy, by w pustych czarnobylskich domach, jeszcze do końca nie wchłoniętych przez przyrodę, mnisi modlili się za świat.\nBiałoruś i Czarnobyl\nZdecydowanie najbardziej ucierpiała na skutek czarnobylskiej katastrofy Białoruś. Radioaktywny opad skaził niemal czwartą część jej terytorium (23 proc), piątą część użytków rolnych wyłączył z uprawy. W strefie napromieniowania znalazło się dwa miliony ludzi, z czego 137,7 tysięcy osób wysiedlono. Odnotowano gwałtowny wzrost zachorowań na raka, zwłaszcza tarczycy; wśród dzieci 40-krotnie, dorosłych 2,5-7 razy. Tylko dla dzieci Czarnobyla wybudowano na Białorusi 14 centrów leczniczo-rehabilitacyjnych, w których 120 tysięcy z nich każdego roku poddaje się terapii. Na skutek katastrofy najbardziej ucierpiało Polesie, czyli południowa Białoruś. Była to klęska dla jej gospodarki, przyrody i dziedzictwa kulturowego.\nLikwidacja skutków awarii atomowej codziennie uszczupla budżet Białorusi o mniej więcej jeden milion dolarów. Jeśli się uzna, że trzeba trzydziestu lat, by zlikwidować podstawowe następstwa katastrofy, Białoruś potrzebuje na ten proces 235 miliardów dolarów, czyli 32 państwowych budżetów z 1985 roku (na podstawie strony internetowej ambasady Białorusi w Polsce).


Jeśli myślisz o tym, w jakim zakątku świata odpoczywać w trakcie lata... - Informacje i ciekawostki na różne tematy\n/Jeśli myślisz o tym, w jakim zakątku świata odpoczywać w trakcie lata…\nDobre i biuro podróży posiada niezwykle bogaty wybór wysokiej klasy ofert wycieczek. Dobrą opcją mogą być dla wielu osób wczasy w Hiszpanii . Hiszpania kojarzy się głównie z pięknymi tańcami flamenco,wakacje (www.eccoholiday.com/region/hiszpania/costa-blanca/)ymi plażami i szeroko znanym hiszpańskim temperamentem. Bogata historia tego kraju ,jak również kultura zamieszkujących go mieszkańców na pewno zainteresuje sporą rzeszę turystów, nie tylko tych lubujących się w historii. Inne osoby mogą także skusić wczasy w Tunezji.\nTego typu wakacje trudno będzie zapomnieć. Tunezja to perfekcyjna opcja dla ludzi młodych chcących spokojnego wypoczynku na plaży, a także okazji do niezapomnianych wypadów.Każdy odnajdzie tu coś specjalnego. Zarówno amatorzy sportu, miłośnicy niezobowiązującego wylegiwania się, osoby lubiące długie spacery wzdłuż pięknych plaż, jak i wszyscy ci, spragnieni niezwykłych atrakcji turystycznych. Kto potrzebuje dowiedzieć się więcej, może również wpisać we własną wyszukiwarkę sieciową frazę wczasy w Tunezji. wakacje (do sprawdzenia na tej stronie)


LOTOS w RESPECT Index - Grupa LOTOS S.A.\nLOTOS Grupa Kapitałowa Centrum prasowe Aktualności LOTOS w RESPECT Index\nGrupa LOTOS po raz jedenasty znalazła się w gronie RESPECT Index – najbardziej odpowiedzialnych społecznie spółek Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie.\nLOTOS ponownie spełnił bardzo wysokie wymagania projektu RESPECT i tym samym znalazł się w prestiżowej grupie 28 firm, które weszły w skład nowego portfela indeksu.\nOd pierwszej publikacji w 2009 r. RESPECT Index zwiększył wartość aż o 85%. Indeks aktualizowany jest raz w roku. Wyniki notowań indeksu RESPECT pokazują, że spółki tworzące ten wskaźnik charakteryzują się wyższą stopą zwrotu niż przeciętna rynkowa wyrażona indeksem WIG.\n– Grupa LOTOS jest obecna w RESPECT Index nieprzerwanie od początku istnienia tego projektu. W naszej spółce każdy z obszarów ujętych w nazwie indeksu znajduje odzwierciedlenie w codziennej działalności biznesowej. W ten sposób udaje nam się budować zaufanie wśród inwestorów i minimalizować ryzyka biznesowe - podkreśla Anna Lutek, Dyrektor ds. Komunikacji Grupy LOTOS.\nOd początku badania sektor przemysłowy stanowi najliczniejszą grupę spółek notowanych w RESPECT Index. W tym roku blisko dwie trzecie składu indeksu – 17 z 28 notowanych spółek – reprezentuje ten sektor. Aż 7 spółek jest notowanych w RESPECT Index nieprzerwanie od pierwszej edycji badania, 5 z nich to spółki reprezentujące przemysł.\nDo indeksu aspirować mogą spółki o najwyższej płynności, czyli wchodzące w skład indeksów WIG20, mWIG40 lub sWIG80. Trafiają do niego firmy, które przechodzą trzystopniową weryfikację prowadzoną przez GPW i Stowarzyszenie Emitentów Giełdowych, prowadzące w nienaganny sposób komunikację z rynkiem poprzez raporty bieżące i okresowe oraz swoje strony internetowe. Trzecim warunkiem jest odpowiedzialne społecznie zachowanie wobec środowiska, społeczności i pracowników, które jest analizowane na podstawie ankiety weryfikowanej przez audytora projektu firmę Deloitte.


Polityka prywatności - Wojan\nOchrona prywatności Użytkowników jest dla P.W. WOJAN W. KRUCINA A. GADACZ S.C. szczególnie ważna. Z tego względu Użytkownicy Serwisu www.meblewojan.pl mają zagwarantowane wysokie standardy ochrony prywatności. P.W. WOJAN W. KRUCINA A. GADACZ S.C. jako administrator danych dba o bezpieczeństwo udostępnionych przez Użytkowników danych.\nCelem Administratora jest również należyte informowanie Użytkowników o prawach i obowiązkach związanych z przetwarzaniem danych osobowych, szczególnie wobec treści przepisów o ochronie danych osobowych określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27.04.2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (dalej jako „RODO”). Dlatego też, dbając o ochronę prywatności Użytkowników Serwisu, w niniejszym dokumencie Administrator informuje o podstawach prawnych przetwarzania danych osobowych przekazanych przez Użytkowników w związku z korzystaniem przez nich z Serwisu www.meblewojan.pl (dalej jako „Serwis”), sposobach zbierania, przetwarzania i ochrony danych osobowych, a także o prawach Użytkowników.\nUżytkownikiem jest każda osoba fizyczna, której dane dotyczą, korzystająca z serwisu internetowego www.meblewojan.pl lub usług elektronicznych dostępnych za pośrednictwem Serwisu.\nAdministratorem danych osobowych udostępnionych przez Użytkownika w Serwisie www.meblewojan.pl jest P.W. WOJAN W. KRUCINA A. GADACZ S.C., św. Barbary 6A 41-100 Siemianowice Śląskie, NIP 6431554887, (dalej jako „Administrator”).\nKorzystanie z Serwisu www.meblewojan.pl przez Użytkownika oznacza, że Użytkownik akceptuje, że Administrator gromadzi oraz wykorzystuje dane osobowe zgodnie z niniejszą Polityką Prywatności.\nPonadto istnieje również możliwość kontaktu drogą pocztową pod adresem: św. Barbary 6A 41-100 Siemianowice Śląskie.


Silesian Grind Attack: MANTRAGORE, STRAIGHT HATE, BOTTOM – 15.12.17 / Katowice | Atmospheric Magazine – wieści ze świata muzyki\nSilesian Grind Attack: MANTRAGORE, STRAIGHT HATE, BOTTOM – 15.12.17 / Katowice\n6 grudnia 2017 Vexev\nPopyt na dobry grindcore nie tylko nie gaśnie, ale jeszcze rozrasta się na całą Polskę! Tym razem to Śląscy fani mocniejszych brzmień mogą spodziewać się prawdziwego attacku maniaków.\n15 grudnia w katowickim klubie Faust odbędzie się pierwsza edycja Silesian Grind Attack, podczas którego rozdawać ciosy będą trzy kapele wagi ciężkiej: MANTRAGORE (death/thrash), STRAIGHT HATE (grindcore/death) oraz BOTTOM (hateful music terrorism).\nPoniżej znajdziecie dokładny opis kapel oraz plakat.\nMANTRAGORE / STRAIGHT HATE / BOTTOM\nKiedy: 15 grudnia 2017 (piątek);\nGdzie: klub Faust (dawniej Korba, ul. Złota 1, Katowice);\nBilety: 15 PLN (w dniu koncertu na bramkach).\nBOTTOM – sześciu chłopa, co to grają swój „hateful music terrorism”, a cała reszta nie wie, o co im chodzi, ale żeby przybliżyć tym, co to mogą nie wiedzieć, to taki grinddeathhardcoreblackpow erviolencethrash metal.\nSTRAIGHT HATE – grindcore’owe tornado z naleciałościami death metal. Istniejący od 2008 roku STRAIGHT HATE ma na swoim koncie serię koncertów, dwa splity oraz debiutancki album „Every Scum Is A Straight Arrow”, wydany w ubiegłym roku nakładem Deformeathing Production. W chwili obecnej zespół pracuje nad nowym materiałem.\nMANTRAGORE – idea zespołu zrodziła się w 2013 roku, jednak skład i styl muzyczny ostatecznie wykrystalizował się w 2016 roku. Z początkowego składu odszedł Wojtas (obecnie NOT FOR YOU) oraz Paweł obecnie (LITTLE BOY i ZBEER). Jako miejsce powstania podajemy Katowice, ale poprawnie Śląsk byłoby zgodne z prawda, gdyż każdy z nas pochodzi z innego miasta. Zaczynaliśmy w Chorzowie, potem Katowice, a obecnie gramy w Sosnowcu… Nurt muzyczny opiera się głównie na różnych podgatunkach death i thrash metalu. Za nami pierwsze wydawnictwo w postaci promującej EP pt. „Payable passion” i lokalne koncerty. Po wakacjach ruszamy z dalszymi gigami i na wiosnę nagrania pełnowymiarowego wydawnictwa.\nPoprzedni wpisMOSZNA prezentuje „Latawicę Annę”Następny wpisNowe zespoły ogłoszone na Metalmanii 2018