This isn’t a dream, stop asking, clear your mind.: Ninth\n- Nadal nie rozumiem, po jaką cholerę ci ten sznurek przyczepiony do ręki – mruknąłem, obrzucając spojrzeniem nadgarstek Luhana. - Ani to ładne, ani jakieś super wartościowe – prychnąłem, idąc do przodu. Właściwie nie wiedziałem po co idę, gdzie idę, podążałem jedynie za Luhanem, który uśmiechał się w tamtym momencie jak jakiś upośledzony idiota.\n- Dla mnie ma wartość – oburzył się, wydymając swoje policzki.\n- Serio? Mi raczej kojarzy się ona z czasami przedszkola, kiedy przedszkolanki wiązały na nadgarstkach jakieś sznurki, żeby nauczyć się, która to strona prawa, a która lewa. Trochę tandetne. - Wzruszyłem na te słowa ramionami i przyspieszyłem kroku, zrównując chód z Luhanem.\n- Jesteś bezczelny. - Ściągnął zabawnie brwi i naburmuszył się lekko, wyglądając przy tym jak jakieś niezadowolone dziecko, które nie dostało tego, o co prosiło swoich rodziców. - Ty nie rozumiesz, że ona ma w sobie moc?\nNie mam pojęcia co wtedy mnie tak rozśmieszyło, że prawie się popłakałem. Być może ton głosu Luhana, jego przekonanie, że te słowa są prawdziwe, a może to, że chciał mi wcisnąć taki kit. Tak czy owak wszystko skumulowało się, a ja niemal zwijałem się ze śmiechu na dziurawym chodniku, prawie się potykając. Dziwiło mnie tylko to, że jeszcze całkowicie się nie wywaliłem.\n- Jasne – zakpiłem, teatralnie ścierając łezkę z kącika oka. - Może mi powiesz, że twoje życzenia się spełniły i jak ja wypowiem, to też nagle cudownie zadziała – prychnąłem, biorąc w dłoń rękę Lu, po czym krytycznie spojrzałem na wstążeczkę.\n- No nie wiem – odpowiedział całkiem poważnie, marszcząc czoło. - Ona jest moja, więc nie jest powiedziane, że zadziałałaby w twoim interesie – stwierdził – ale zawsze można spróbować!\nWidziałem ten entuzjazm, który aż od niego tryskał, i szczęście malujące się na przemiłej twarzyczce, ale miałem wrażenie, że mój przyjaciel całkowicie ześwirował i nigdy go nie odzyskam. Byłem rozdarty. Nie wiedziałem, czy mam się śmiać z jego głupoty, czy nad tym płakać i się rozczulać. Okropnie trudny wybór.\n- Czyli proponujesz mi teraz, żebym zrobił z siebie takiego durnia jak ty i poprosił o coś, co i tak się nigdy nie spełni, tak? - zapytałem, a on w odpowiedzi pokiwał głową. - A co, jeżeli mam kilka życzeń? Mogę je wszystkie wymienić.\n- Chyba nie, może tak nie ryzykuj. Wybierz to, które jest dla ciebie najważniejsze, a jeżeli się spełni, poprosisz o drugie. - Uśmiechnął się w ten swój przerażająco słodki sposób i ściągnął z ręki bransoletkę, po czym mi ją podał.\nSpojrzałem na czerwony kawałek sznurka i westchnąłem. Nie zaszkodziło spróbować.\n- Zaczęło się od snu – zakomunikował, poprawiając czarny plecak zawieszony na swoich ramionach. - Tam Sehun mi powiedział, że możemy nią przywołać siebie, jakkolwiek dziwnie to nie brzmi – dodał, patrząc na chodnik przed nim. - Nie wiem czy działa, to się okaże, ale byłem ciekawy. Posiedziałem trochę przed komputerem i szukałem. Gdzieś było napisane, że spełniają też życzenia lub pomagają w ich realizacji. Mogły być to tylko głupoty, ale wątpię.\n- To brzmi jak jakaś tandetna bajka – zaśmiałem się, obracając w palcach przedmiot. - I nie bardzo mogę w nią uwierzyć.\n- Ale spróbuj. To tylko jedno życzenie. Nic nie stracisz, jeśli je wypowiesz – powiedział, a ja musiałem przyznać mu rację. Sam nie wiedziałem, dlaczego byłem tak potwornie uparty i chciałem postawić na swoim, przy okazji pokazując Luhanowi, że to właśnie on się myli. Może dlatego, że nie wierzyłem w żadne pomoce przy szczęściu. Był los i to on potrafił coś naprawdę spieprzyć lub sprawić, że człowiek chciał żyć jak najdłużej i nie umierać, bo tak bardzo mu się powodziło. Wróżki, duchy, demony, wiedźmy, czary i magiczne przedmioty nie były dla mnie, bo to wszystko brzmiało śmiesznie. Byłem człowiekiem, który raczej unikał takich rzeczy, ale najwyraźniej mój szajbnięty przyjaciel chciał to zmienić.\n- No to niech twoja magiczna bransoletka, o ile ma tyle mocy, przyśle do mnie jakiegoś mega przystojnego, kasiastego faceta o nieziemskim i seksownym ciele i zabójczym uśmiechu. Mam podawać szczegóły? Wiesz, chcę spotkać swój ideał. - Przyznaję, byłem trochę niemiły i wcale nie marzyłem o kimś takim, choć nie ukrywam, że przydałby się. Po Chanyeolu nie miałem nikogo i doskwierała mi samotność, ale nie byłem aż tak zdesperowany, żeby prosić o to kawałek włóczki.\n- Wiedziałem, że masz wymagania – burknął, zabierając mi bransoletkę.\n- Ja dopiero się rozkręcałem, jeszcze miałem tyle szczegółów do podania, ale najwyraźniej straciłbym czas, bo nikogo tu takiego nie ma. Rozejrzyj się – rozkazałem, a Luhan zlustrował ludzi idących obok nas. - Wybacz, ale ta staruszka nie jest moim ideałem, a tym bardziej ten napakowany łysol, który ma większe mięśnie od mózgu. - Skrzywiłem się, mówiąc to, po czym odwróciłem z niesmakiem wzrok. - I w ten oto sposób chciałem zakomunikować ci, że twoja bransoletka jest gówno warta i pogódź się z tym, Lulu.\n- Ty nie potrafisz niczego docenić – jęknął, uderzając mnie dłonią w ramię, jednak niezbyt silnie. - Jesteś zbyt niecierpliwy. Nikt nie powiedział, że to musi być teraz.\n- A ja zażyczyłem sobie, żeby to było akurat tu i teraz. Coś się nie spełnia – stwierdziłem, wsuwając dłonie do kieszeni. - Jestem realistą, nie marzycielem jak ty. Nie wierzę w nic takiego, jak szczęśliwe, magiczne bransoletki, które są jedynie jakąś włóczką. Równie dobrze mógłbym teraz uciąć jej kawałek i sprzedawać ludziom za krocie, twierdząc, że dzięki nim odmieni się ich życie – prychnąłem, kręcąc głową. - I słyszysz, Lu? - zapytałem, patrząc na niego uważnie. - To brzmi absurdalnie, nie uważasz?\n- W twoich ustach wszystko tak brzmi – warknął w odpowiedzi. - Dobra, nieważne. Mów sobie co tam chcesz, ale ja będę zawsze wierzył, że coś w sobie mają, inaczej nie mógłbym się widywać z Sehunem...\n- W snach - dokończyłem za niego. - I tu zaczyna się problem – syknąłem, wyciągając jedną dłoń, po czym poprawiłem kilka kosmyków włosów, które spadły mi na czoło. - Mówiłeś, że widzisz się z Sehunem i on wytłumaczył ci, o co chodzi z tymi bransoletkami, ale nie uważasz, że to śmieszne? Zresztą nie tylko to, bo dzisiaj mówisz same głupoty – skwitowałem, nawet nie zwracając uwagi na przeszywające spojrzenie Luhana, którym mnie uraczył. - Jakiś koleś powiedział ci w twojej głowie, że w tym sznurku, który masz na swoim nadgarstku, jest magia. Ale chciałem ci uświadomić, że ty sam to wymyśliłeś, bo na twój sen nie ma wpływu nikt, poza tobą – wyjaśniłem mu, próbując jakkolwiek do niego dotrzeć. - To jakiś zlepek twoich wspomnień, tego o czym myślałeś w dzień i może jakichś filmów, czy książek. Twoja wyobraźnia w nocy nieźle pracuje, tak jak moja, ale nie chciałbyś wiedzieć, co mi się śni.\n- Właściwie, to bym chciał – oznajmił.\n- Czyli masz ochotę słuchać o tym, że co noc nawiedza mnie Chanyeol i ten jego seksowny tyłek? A wiesz co jest najlepsze? - zapytałem, a on pokręcił przecząco głową. - W tym innym świecie, nie ma tej podstępnej, wypompowanej pindzi. Jest pięknie, tylko ja, Chanyeol, gorący seks i żadnych zdrad. Chociaż... - Zamyśliłem się, mrużąc oczy. - Raz była, jak Yeollie zrobił dzieciaka tej flądrze. Ale to był koszmar, jej wytapetowany ryj nawet w nocy mnie nawiedzał – zażaliłem się, oddychając ciężej. - Jakby nie wystarczyło, że muszę ją oglądać w dzień.\n- Mogłeś mi tego oszczędzić – stwierdził po chwili, a ja zaśmiałem się cicho.\n- Chciałeś wiedzieć, to powiedziałem. Sam jesteś sobie winny – oznajmiłem, a Luhan pokręcił jedynie głową na znak, że się nie zgadza i odwrócił wzrok. - W sumie lubię spać, odrywam się wtedy od tej pieprzonej rzeczywistości i myśli, że jeżeli nie znajdę pracy w przeciągu tygodnia, nie dość, że umrę z głodu, to w dodatku zamieszkam na ulicy – fuknąłem zły.\n- Ty w ogóle jej szukałeś, Baekkie? Wiesz, że ja ci zawszę pomogę.\n- Wiem i jestem ci wdzięczny, ale sam sobie poradzę, chyba – uciąłem, spuszczając wzrok na moje nieco brudne trampki, które w tamtym momencie stały się wyjątkowo ciekawe. - Wczoraj przesiedziałem cały dzień na poszukiwaniach. I znalazłem tylko same beznadziejne oferty.\nLuhan prychnął, zbliżając się do mnie, po czym złapał swoją dłonią moją rękę i odciągnął na bok. - Uważaj, wlazłbyś w znak – zaśmiał się, nadal mnie trzymając i chyba nawet nie zamierzał już puszczać. - Ale nie przesadzaj, od jakiejś pracy trzeba zacząć, żeby później wzbić się na szczyt – stwierdził, patrząc się na mój profil. - Co ty tam wypatrzyłeś?\n- Dostawca pizzy, obsługa kurnika, listonosz, konserwator cmentarny... Czy ty sobie wyobrażasz mnie w stroju listonosza i z torbą na ramieniu, chodzącego od domu do domu? Jeszcze gdzieś tam był mleczarz – mruknąłem z rozbawieniem, zaciskając palce na jego bluzie. - Wybacz, ale chyba się nie nadaję i odpuszczę.\n- Ale przynajmniej byś zarobił... - powiedział, tłumiąc śmiech. - I myślę, że do obsługi kurnika byś się nadał, zwierzęta cię kochają! - zakpił, uśmiechając się szeroko.\n- Tak, zwłaszcza kot mojej matki, który jak mnie widzi, to puszy się i ma ochotę skoczyć i wydrapać mi oczy. Od niego ta miłość aż tryska. - Pokręciłem z niedowierzaniem głową, wzdychając pod nosem. - Prawda jest taka, że ja nie nadaję się do niczego, poza pracowaniem w tej beznadziejnej knajpce, z której mnie wywalili.\n- Trzeba było się nie spóźniać – wycedził przez zęby. Zawsze był zły, kiedy nie przychodziłem na czas, co zdarzało mi się dosyć często. Nie moja wina, że ktoś ustalił tak wczesne godziny na rozpoczęcie pracy, a ja potrzebowałem trochę czasu, żeby wstać, przygotować się, zjeść śniadanie i po drodze wstąpić gdzieś jeszcze. Graniczyło to z cudem, żebym się wyrobił, ale to już nie była moja wina. - Masz nauczkę.\n- Wolałbym, żeby obcięli mi z pensji parę groszy, niż wywalili na zbity pysk – odparłem, przygryzając policzek od wewnętrznej strony. - Ten idiota zrobił mi na złość. Ciekawe, czy szef będzie taki szczęśliwy, jak się dowie, że jego synalek wyrzucił najlepszego pracownika – prychnąłem lekko rozdrażniony. Zauważyłem, że ostatnio często się nad sobą użalałem, ale miałem to gdzieś, że Luhan ma być może tego dość. Po prostu byłem zły i na kimś musiałem to wszystko wyładować.\n- Zapewne przyjdzie do ciebie i na kolanach będzie błagał, żebyś był tak łaskawy i wrócił do pracy, bo bez ciebie knajpka upadnie, czeka ją bankructwo – zaśmiał się melodyjnie, ale mi do śmiechu wcale nie było. - Bo byłeś tak przykładnym pracownikiem, że reszta powinna brać z ciebie przykład – zakpił, ciągnąc mnie za sobą. - Dobra, tak szczerze, to czasami miałem wrażenie, że wcale się do tego nie nadajesz i dziwiło mnie to, że tak długo tam wytrzymałeś. - Zacisnął mocniej dłonie na mojej ręce, nawet na mnie nie patrząc. - Ale udało ci się przez kilka miesięcy. Zadziwiłeś mnie, Baekkie.\n- Dzięki – fuknąłem, marszcząc nos.\n- No ej, nie obrażaj się. Chciałem przez to powiedzieć, że ta praca w ogóle do ciebie nie pasowała. Nie nadajesz się na kelnera. W tym stroju wyglądasz trochę jak pingwin. - Wystawił w moją stronę język, a ja nie miałem pojęcia do czego on zmierza. Jeżeli miał zamiar mnie obrażać, to mógłby sobie od razu odpuścić. - Ja myślę, że powinieneś poszukać czegoś, co pasowałoby do twoich kwalifikacji.\n- Których nie mam – dodałem do jego wypowiedzi, a on pokręcił głową.\n- Z takim zapałem, to się nie dziwię, że jeszcze nic odpowiedniego nie znalazłeś – oznajmił. - I masz je, przecież za dwa lata kończysz studia. To wcale nie tak długo, a poza tym przez ostatni czas się chyba czegoś nauczyłeś. Po to chodzisz na uczelnię. - Jego duże oczy wbiły przeszywające spojrzenie w moją sylwetkę. - A ludzie potrzebują takich osób jak ty.\n- Uważaj, bo ktoś ci przyjmie bezrobotnego, umierającego z głodu studencika. Poza tym nie widzę nigdzie odpowiednich ofert pracy, więc wątpię, bym jakąś znalazł w najbliższym czasie – jęknąłem zrezygnowany. To nie to, że byłem za mało wytrwały, po prostu po stwierdzeniu wszystkich faktów doszedłem do wniosku, że paplanina Luhana nie ma sensu, a ja zginę śmiercią głodową w ciągu najbliższych tygodni. - Może ja już lepiej przyjmę tę posadę obsługi kurnika albo konserwatora cmentarnego – powiedziałem z zawodem, wyrywając rękę z objęć Xi.\n- Jesteś idiotą – skwitował, zatrzymując się w miejscu. Spojrzał na coś uważnie, mrużąc powieki, a ja przystanąłem obok niego i westchnąłem cicho.\n- Tak, wiem – mruknąłem, szturchając jego ramię. - Możemy już iść? Nie chcę nic mówić, ale chyba zbiera się na deszcz, a my nie wzięliśmy parasola. Jeżeli chcesz tu stać i moknąć to proszę bardzo, ale ja idę. Nawet nie wiem, gdzie miałeś zamiar mnie zabrać – zakomunikowałem, chowając dłonie do kieszeni bluzy, po czym uśmiechnąłem się lekko, wycofując się.\n- Czekaj! - pisnął, ponownie tego dnia łapiąc mnie za łokieć i pociągnął do przodu, w kierunku pokaźnych rozmiarów, eleganckiego hotelu. Niemal biegł po marmurowych, dużych schodach, które na pierwszy rzut oka wydawały się niewiarygodnie śliskie i czyste. Aż bałem się na nich stanąć, by przypadkiem czegoś nie pobrudzić. - Wiedziałem!\n- Dobrze się czujesz? - zapytałem z troską, patrząc na niego uważnie.\n- Świetnie. - Jego entuzjazm mnie przerażał. Kiedy poznałem Luhana, był całkiem inny. Trochę skryty w sobie, ciężko było z nim jakkolwiek dojść do porozumienia, właśnie przez ten ciężki charakter, ale z biegiem czasu zmienił się. Stał się odważniejszy, śmielszy i częściej się uśmiechał. Nie miałem pojęcia, co było tego powodem, ale cieszyłem się, że wreszcie przestał być tak potwornie kruchy i delikatny.\nSpojrzałem w miejsce, w które patrzył i zacisnąłem usta w wąską linię.\nPrzed nami stała tablica ogłoszeń oprawiona w złotą ramkę, która idealnie współgrała z poręczami przytwierdzonymi do schodów. Sam nigdy nie zwracałem uwagi na żadne ogłoszenia, bo najzwyczajniej w świecie nie chciałem marnować na to czasu, w przeciwieństwie do Luhana, który dokładnie czytał każdą literkę widoczną na białej kartce.\n- Mówiłem, że coś znajdziemy – powiedział ucieszony, wskazując na kilka zdań, które po chwili przeczytałem.\n- Mówisz poważnie? - prychnąłem, uśmiechając się kpiąco.\n- Tak. - Cóż, jego mina również na to wskazywała. - A ty, Baekkie, jak tylko wrócisz do domu, przygotujesz sobie CV i wyślesz je tu – rozkazał - bo potrzebują architekta, a ty się nadasz. Byleby nikt cię nie wyprzedził. I nie waż się dyskutować. Sam wszystkiego dopilnuję.\n- Niech ci będzie, ale i tak się ośmieszę.\nByć może było to śmieszne i prawdopodobnie dziecinne, ale doszedłem do wniosku, że wolę tę rzeczywistość w moich snach od prawdziwego życia. Tam było spokojniej, ale mimo to działo się o wiele więcej. Pomijając pierwszy sen, te sytuacje były dość przyjemne i nie chciałem, by się kończyły, dlatego czasem wolałem się nie budzić, najlepiej nigdy, i trwać w tym jak najdłużej. Będąc w tym innym świecie, czułem się zupełnie inaczej, ale on był zbyt kruchy, tak szybko się rozpadał. To była jedyna wada. Poza tym, myślę, że były same pozytywy. Wszystko kreowałem sam, według własnego uznania, ale tylko jeżeli był to mój sen. Jedynie na co nie miałem wpływu, to relacje pomiędzy mną a Sehunem.\nPrawdziwe życie było dla mnie ważne. Starałem się każdą możliwą minutę wykorzystywać dobrze, widywać się jak najczęściej z Baekhyunem, który stał się dla mnie naprawdę ważny. Po wypadku Sehun przez jakiś czas był przy mnie, ale nie wypełnił tej strasznej pustki, nie udało mu się w przeciwieństwie do Baekhyuna, który może starał się mniej od Oh. Efekty były jednak silniejsze i dziękowałem mu w duszy, że był przy mnie i nie opuścił. Nie znałem swojego życia przed wypadkiem, może jedynie niektóre sytuacje, które widziałem na filmach i zdjęciach, ale myślę, że wcześniej nie znałem nikogo podobnego, równie zdziczałego i ciekawego, co Byun. Jego charakter był dość trudny, ale mimo to nie dało się go nie lubić.\nCzasami chciałem spędzać więcej czasu z Baekhyunem i to zaczęło mnie przerażać, ale to chyba tylko dlatego, że przy nim zapominałem o tych dręczących mnie sprawach. Naprawdę skutecznie potrafił tak rozplanować mi dzień, że nim się spostrzegłem, był już wieczór, a ja mogłem przenieść się do tej innej, bardziej lubianej przeze mnie rzeczywistości i po prostu się zatracić. Wcześniejsze próby jakichkolwiek starań odbudowy relacji pomiędzy mną a Sehunem w prawdziwym świecie wydawały się niemożliwe. Przecież tak bardzo się staraliśmy, ale najwidoczniej potrzebowaliśmy czasu i innego miejsca, by to wszystko naprawić. Tam, w snach, było wszystko łatwiejsze, lepsze... A Sehun wreszcie stawał się dla mnie kimś ważnym, może nie tak jak przed wypadkiem, ale mimo to odzyskiwałem utracone uczucie. Inni mogliby powiedzieć, że to śmieszne, ale nie dla mnie. Te sny pomogły mi... nam i nie mógłbym teraz z nich zrezygnować, choć to i tak prawdopodobnie jest niemożliwe.\nNoc była dla mnie ucieczką, momentem, w którym miałem zupełnie wszystko. Uwielbiałem kłaść się do łóżka ze świadomością, że zaraz spotkam się z kimś, kto tak bardzo się o mnie kiedyś starał, kto nadal ma nadzieję, że to wszystko powróci i będzie tak samo jak wcześniej. Dla niego jestem ważny i nigdy o mnie nie zapomniał, tak jak zrobiłem to ja. Bo Sehun był po prostu wyjątkowy i jedyny w swoim rodzaju. Nie wyobrażałem sobie lepszego kompana do conocnych rozmów.\nWestchnąłem cicho, jednak zagłuszył to szum warczących silników dochodzący z ulicy. Zdziwiło mnie to, zawsze wybieraliśmy odosobnione miejsca, gdzie nie było ludzi, tym razem było zupełnie inaczej. Wydawało mi się, że jestem w jakimś mieście, znacznie większym od Seulu, ale jakbym je gdzieś kiedyś widział. Uwielbiałem miasta, zwłaszcza tak ogromne jak to i być może podświadomie wybrałem akurat je, ale wcale nie żałowałem.\nPodszedłem wolno do barierki i pochyliłem się nad nią, zaciskając dłonie na zimnej powierzchni, by nie spaść, zwłaszcza że znajdowałem się tak wysoko. Wiedziałem, że stoję na dachu budynku, wręcz wieżowca, który piął się dumnie do góry, w stronę chmur. Przez chwilę miałem wrażenie, że jeśli stanę na palcach, będzie mi dane dotknąć ciemnego nieba i migoczących wesoło gwiazdek rozsypanych na całej jego powierzchni. Było tak magicznie, niesamowicie, to wszystko było moje.\nUśmiechnąłem się nikle, spuszczając głowę nieco w dół i rozejrzałem się dookoła, chłonąc dokładnie każdy szczegół rozciągającego się przede mną widoku. Był piękny, a ciemność, którą rozświetlały miliony świateł, była nie do opisania, wręcz cudowna. Wcześniej wolałem przed nią uciekać, teraz chciałem tu zostać i podziwiać, zapamiętać każdy detal malującego się przed moimi oczami obrazka. Nie wiedziałem gdzie dokładnie jestem, ale byłem pewien, że nie chcę ruszać się stąd ani na krok. Niby podobne widoki miałem w Seulu, ale to nie było to samo, zwłaszcza że teraz śniłem i czekałem na kogoś.\nKiedy podniosłem twarz, pozwoliłem, by zimny podmuch wiatru otulił moje nieco zgrzane policzki i zamknięte oczy. Czułem, jak moje włosy zafalowały delikatnie, a później opadły leniwie na czoło, łaskocząc mnie lekko. Wzmocniłem uścisk i zacisnąłem wargi w wąską linię, chcąc przybliżyć się do tego, co wcześniej widziałem, nawet jeżeli fizycznie było to niemożliwe. Moje pragnienia były dziwne, ale nie mogłem z nich zrezygnować, bo napawały mnie pewnego rodzaju szczęściem w moim magicznym świecie, do którego poza mną miał dostęp tylko Sehun.\n- Też uwielbiam Nowy Jork. - Usłyszałem jego głos, przez co moje ciało na chwilę zesztywniało. Nie wiedziałem, dlaczego tak na niego reaguję, po prostu chyba naprawdę się cieszyłem, że mogę go spotkać.\nByłem pewien, że przyjdzie i nie zawiódł mnie.\n- Jest piękny – odparłem po chwili, nie odwracając się nawet. Wiedziałem, że nie muszę, bo po chwili zobaczyłem, jak staje obok mnie i przygląda się z góry zatłoczonym, nowojorskim ulicom. - Magiczny.\n- Jak wtedy Indie. - Uśmiechnął się lekko, choć potrafiłem dostrzec to, że jest smutny. Mówienie o przeszłości wywoływały u niego te przykre uczucia, zwłaszcza wtedy, kiedy starał się pomóc mi przypomnieć kim tak naprawdę jestem. - Mamy całkiem inne projekcje snów.\n- Tak, twoje są tak bardzo nierealne – stwierdziłem, przysuwając się nieco do niego. - Ale piękne. Co prawda labirynt mnie przerażał, ale las w chmurach to coś, do czego chciałbym wrócić. - Obróciłem głowę i spojrzałem na jego profil. - Ale moje też lubię – zaśmiałem się, a Sehun uśmiechnął się szeroko w odpowiedzi. Uwielbiałem jego uśmiech.\n- Czasami mam wrażenie, że wolę te wszystkie zmyślone przez nas miejsca, niż prawdziwy świat – westchnął. To zabawne, ja czułem to samo.\nSiadł na murku zaraz obok barierki, która chroniła nas przed niechcianym spadnięciem, po czym oparł się o nią plecami i przysunął nogi do siebie, zawieszając wzrok na mojej osobie. Jego ciemne, brązowe tęczówki niemal lustrowały całe moje ciało, jednak nie czułem już skrępowania, a radość, że tu jest.\n- Ja też – rzekłem, zasiadając obok niego, tak blisko, że nasze ramiona otarły się o siebie. - Boję się, że kiedyś to się skończy, że przestaniemy się tu widywać. Przez to wariuję – prychnąłem, przykładając dłoń do ciepłego policzka. - Na początku było strasznie, ale teraz pragnę tu zostać i nie chcę końca.\n- Jeżeli naprawdę to się stanie, to nie będzie już nigdy nas, prawda? - zapytał.\nSpojrzałem na niego niepewnie i pokręciłem energicznie głową.\n- Nie – zaprzeczyłem krótko, zaciskając dłonie w pięści. - Koniec będzie wtedy, kiedy umrzemy. Teraz nie możemy się poddać, nie, gdy jesteśmy blisko odbudowania tego, co działo się wcześniej. Nie mam pojęcia, jak było kiedyś, ale damy sobie radę. Ta roczna przerwa nas wzmocniła, mamy więcej sił na walkę, nie uważasz?\n- Chciałbym teraz podchodzić do tego z tak dużym entuzjazmem jak ty – zaśmiał się smętnie i wyprostował nogi, patrząc gdzieś w dal, zapewne na jeszcze wyższe drapacze chmur widniejące przed nami. - Ja chyba cały ten zapał gdzieś po drodze przez ostatni czas zgubiłem. Byłem na dnie, Jongin mi pomógł.\n- Dlaczego chciałeś się poddać?\n- Bo nie potrafiłem sobie z całą tą sytuacją poradzić. Wszystko stało się nie do zniesienia, miałem tego dość, zwłaszcza że nie mogłem cię odzyskać, że nie chciałeś mnie – powiedział, a z każdym nowym jego słowem czułem się coraz bardziej winny tego, że się załamał. To przeze mnie. - I spróbowałem, żyletka wydawała się taka oczywista.\n- Naprawdę tak chciałeś umrzeć?\nPosmutniałem. Nigdy nie chciałem słyszeć od niego czegoś takiego.\n- Przez chwilę tak, ale później stwierdziłem, że to głupie. - Uśmiechnął się delikatnie. - A teraz zastanawiam się, jakbym chciał umrzeć. Ale naprawdę nie wiem, bo nic nie jest odpowiednie. - Wzruszył ramionami.\n- Nawet o tym nie myśl, głuptasie – szepnąłem, ujmując jego twarz w swoje dłonie. Naprawdę bałem się, że coś może mu przyjść głupiego do głowy, a ja nie zdążę zainterweniować. Mimo że to ja mogłem wydawać się tym słabszym, to on był zdecydowanie w gorszym stanie. Martwiłem się o niego, bo tak szybko stał się kruchy. - Każda śmierć nie jest odpowiednia, zwłaszcza teraz. - Przejechałem kciukiem po jego bladym policzku i uśmiechnąłem się łagodnie. - Całe życie przed tobą, przed nami, i nikt nie ma prawa nam tego odebrać, rozumiesz? - zapytałem, ale wiedziałem doskonale, że on to wie, ale nadal się waha.\n- Nie chcę umierać – przyznał wreszcie, a ja poczułem, jak okropny kamień spada mi z mocno bijącego serca. - Ale teraz jesteśmy w śnie, możemy robić co tylko chcemy – zauważył, kładąc dłonie na tych moich. - Nawet jeżeli bym teraz skoczył z tego wieżowca, miałbym świadomość, że nic się nie stanie. Może przeżyję coś niesamowitego, coś, co być może odmieni moje dotychczasowe poglądy, nie płacąc za to. Dlatego ten świat jest tak idealny. To nasza rzeczywistość, Luhan.\nNie wiedziałem, jak mam odebrać jego słowa, nie wiedziałem też, jak mu odpowiedzieć, ale chyba wystarczyło to, że czułem jego dotyk, a moja twarz znajdowała się tak blisko jego, przez co mogłem dokładnie się jej przyjrzeć. Nie zmieniła się prawie wcale przez ostatni rok, nadal była taka, jaką ją zapamiętałem. I chciałem być przy nim dłużej, trzymać go w objęciach i po prostu mieć świadomość, że nigdzie nie ucieknie, że będzie przy mnie trwać. Nie było mi jednak to dane, bo w ułamku sekundy rozpłynął się, a po nim, jak i Nowym Jorku została jedynie czarna plama, która zwiastowała koniec mojego snu. W dodatku telefon, który nieprzerwanie brzęczał mi koło ucha, ani na chwilę nie ucichł. Leżał właściwie pod poduszką, gdzie zawsze go chowałem, kiedy kładłem się spać. Wiedziałem, że to Baekhyun raczył mnie obudzić. Po pierwsze nikt nie dzwoni o trzeciej bądź czwartej nad ranem do mnie prócz niego, co i tak jest dziwne, bo normalnie powinien jeszcze spać, a po drugie ustawiłem specjalny sygnał, kiedy próbował się ze mną skontaktować.\nJęknąłem przeciągle, na oślep wyciągając telefon, po czym nacisnąłem zieloną słuchawkę i przyłożyłem go do ucha.\n- Czy ty jesteś normalny, Baekkie? - sapnąłem, przyciskając głowę do poduszki. - Czego chcesz?\n- Przyjęli mnie! - pisnął mi do słuchawki, przez co odsunąłem ją delikatnie od ucha, żeby przypadkiem nie stracić słuchu.\n- Teraz do ciebie zadzwonili? Serio, oni też spania nie mają?\n- Jasne, że nie – zaprzeczył prosto. - Po prostu nie mogłem spać i wszedłem na pocztę, a tam był e-mail od nich! Wysłali go już wieczorem, ale wtedy nie miałem okazji zobaczyć, bo byłem zajęty oglądaniem anime – wyjaśnił mi. - A to oznacza, że nie umrę z głodu. Cholera, dziękuję ci Lulu za to, że mnie namówiłeś. Bez ciebie dalej zdychałbym w moim małym mieszkaniu bez jakichkolwiek nadziei na lepsze życie – stwierdził.\nJasne, cieszyłem się razem z nim, ale nawet nie chciało mi się odpowiadać, byłem za bardzo zmęczony. To drugie życie chyba wyssało ze mnie całą energię.\n- Mówiłem, że ci się uda – powiedziałem, ale chyba bardzo niewyraźnie, bo na nowo usypiałem. - Ale możemy porozmawiać o tym później? Przyjdź do mnie popołudniu, to opijemy to, tylko błagam, nie dzwoń do mnie więcej aż do dziewiątej rano, chcę się wyspać – poprosiłem.\n- Jasne. Kocham cię, Lu – zaświergotał wesoło, rozłączając się.\nNaprawdę chciałem zasnąć i wrócić do Sehuna, a kiedy moje powieki opadały bezwładnie, po raz kolejny coś mnie powstrzymało i wcale nie był to ponowny telefon od Baekhyuna, a łaskotanie na nadgarstku, na którym zawiązaną miałem wstążkę. Wiedziałem co to oznacza, nie byłem tylko pewny, co mam zrobić.\nTak bardzo was przepraszam, że dodaję dopiero teraz, ale wcześniej nie miałam takiej możliwości. Mam nadzieję, że to jakoś mi wybaczycie ♥\nGomili.Giza 18 sierpnia 2013 20:44\nBOŻE W KOŃCU COŚ DO CZYTANIA DZIĘKUJĘ! XD\nWiec tak...Baekkie jak możesz nie wierzyć w magię? To smutne. Zdziwisz się jak hot Jongin ci wskoczy do wyrka tak bardzo że mu nie odmówisz XD Ja mam wrażenie- a raczej jestem prawie pewna- że praca Baekhyuna jest powiązana z Jonginem i to cholernie mocno. Nic tylko czekać na KaiBaek :3 Co do Hunhan...jejku oni w tych snach są tacy kochani. Jakby dopiero zaczynali swój związek i byli w nim tacy nieśmiali chociaż to przecież nie prawda bo ich związek dawno się skończył. Te wszystkie miejsca gdzie odbywają się sny są taki cudowne! Jezu jestem taka ciekawa co się dzieje z tą bransoletką i co zrobi Luhan że aż mnie skręca i akhfquiwjrfa PISZCIE to szybko! Nie wyłapałam błędów ale to pewnie dlatego że za bardzo byłam pochłonięta fabułą xD Hwaiting Uszati! Hwaiting Bere! Kocham was <3\nFumi Yamato 19 sierpnia 2013 03:11\nOch ! Nareszcie kolejny rozdział^^ Tak się cieszę.\nBekuś...magia to coś co pozwala nam zapomnieć o szarej rzeczywistości ^^ Jak tylko wymieniał cechy "idealnego faceta" to od razu Fumi przed oczami miała Jongina xd Co do HunHan : Całe ich uczucie jest takie delikatne i subtelne, że wzruszam się każdym słowem. wszystko co jest przedstawiane, ich świat i to co nawzajem do siebie czują jest takie niesamowite. Tak magiczne i romantyczne ^^ Jestem baaardzo ciekawa co się dalej wydarzy\nJulienne ✿ 22 sierpnia 2013 13:36\nDobra dobra, na początek chcę cię przeprosić,bo ten komentarz będzie skromny , z uwagi na to,że nie mam dziś na pisanie głowy :x\nBaekhyun niedowiarek... no ale ja też bym nie umiała uwierzyć w "magiczną bransoletkę". no bo jakiś sznureczek na ręku raczej wiele nie zdziała,ale widać,że dla Lulu ma wielką wartość. chociażby przez to,że może się widywać z Sehunem w snach, a to jest jedyne odcięcie od tej rzeczywistości do świata,gdzie może być szczęśliwy z Oh :)\nale nawet jeśli Baek się z tego wyśmiewał to i tak jest super słodki i ahbashjnsakmv , więc nie da sie gniewać ^.^\nKolejna rzecz : sny Baekhyuna.\n...........gorący seks z Chanyeolem.... (?!) to bardzo przepraszam, ale Jongin bredzi jego imię nad ranem, a ten śni o aktach erotycznych z udziałem swojego eks ?! Oddycham, oddycham.\nnic nie było,tralalalalallaa.\nTY MNIE OKŁAMAŁAŚ ,ŻE WSPOMNIENIE Z KAIEM BĘDZIE PIPO JEDNA XD\nA ja tu z wiarą przyszłam i nadzieją,ale nie. Zróbmy wszystko by Julka nie była szczęśliwa. pff,pff.\nŚniła mu się "cizia Yuri" , te suki to wszystkie będą z snsd..? :D dobra,nie drążę tego tematu.\ni rzeczywiście wspomnieli o kurnikach ^^ przynajmniej szukali tej pracy.\nSny Luhana są boskie, a w tym opowiadaniu Hunhana akurat da się strawić, bo ich świetnie opisujesz ** są kochani, słodcy i tacy pocieszni,ale dziwne miejsca sobie wybierają xD\nNo i przyjęli Baekhyuna do pracy,dlatego nie skończy jako młody menel pod monopolowym *-*\nJeszcze raz wybacz za długość komentarza,ale rozdział był dość krótki,więc opisałam to tak trochę z grubsza, te momenty,które były dla mnie najważniejsze ;)\nTak cholernie kocham to opowiadanie że nie mam słów no! Nie jestem dobra w pisaniu komentarzu więc nie rozpiszę się ale życzę duuuuuużo weny i czekam na następne części! <3\nMiss.Alice 25 sierpnia 2013 13:35\nNie wierzę, że są pod tym tylko 4 komenatarze, jak ja tego nie lubię kajhsdgbsanjshd TT Wiecie, ile powinno być? 68, tyle, ilu obserwatorów, ot co. Szkoda, że ludzie to takie lenie. Ja ostatnio obiecałam sobie, że będę komentować wszystko, co przeczytam i co mi się spodoba, bo sama wiem, jak to motywuje, takie dzielenie się swoją opinią przez czytelnika z autorem *^* Dlatego zabieram się wreszcie (mój zapłon ^^") za porządny komentarz, bo co jak co, ale CM góruje na szczycie mojej listy absolutnie ukochanych opowiadań i czasami nawet łapię się na myśleniu o nim, kiedy nie czytam. Jest tak nieprzewidywalne, że sama sobie tworzę własne scenariusze, co zresztą już wiecie, bo czasami są naprawdę idiotyczne, ale ja już tak chyba mam x.x Jeszcze jak mi jakieś spoilery lecą za uchem, które nawet nie są do końca spoilerami, bardziej takimi TEASERAMI, żebym miała jeszcze większy mindfuck niż już mam, to nagle zaczyna mnie trochę rozsadzać. Ale właśnie, podziwiam Was, bo to już 9 rozdział! *Q* Przy 10 będziemy świętować bardziej, bo to taka okrągła liczba, a pamiętam jeszcze, jak dodawałyście dopiero 1... ;; GRATULUJĘ <3\nRozmowa Baekhyuna z Lulu mnie trochę rozwaliła, to głównie zasługa tego pierwszego. Już widzę tą jego pełną pogardy i powątpiewania minę w stylu "oh really..?", kiedy Lu tak ufnie zdradza mu sekret bransoletki i opowiada o swoim snach. Już to chyba pisałam, ale kocham Baeka <3 Takie urocze stworzonko. Trochę czasem nerwowe i nadpobudliwe, ale kochane. Wiecie, kiedy Baek wypowiadał życzenie, na serio myślałam, że nagle skądś wyskoczy Kai i tym samym spełni jego marzenia :D Taki ideał. Ale nie dziwię mu się, że nie uwierzył Luhanowi. Ta cała historia brzmi naprawdę absurdalnie z punktu widzenia osoby trzeciej. Współczuję Baekhyunowi. Niby chce sprawiać wrażenie, że wcale nie rusza go już to zerwanie i to, co zrobił mu Yeol, ale tak naprawdę wciąż się przejmuje. On to ma pecha, jeszcze ten problem ze znalezieniem pracy... Konserwator cmentarny, seriooo xD Już go widzę, jak w takim kombinezoniku poleruje groby... ekhm. Widzicie, moja wyobraźnia czasami idzie w bardzo złym kierunku. Dobrze, że ma takiego przyjaciela jak Lulu, który mimo swoim problemów (które są, notabene, bardzo oryginalne) zawsze znajdzie czas dla niego i chce mu pomóc.\nFragment z punktu widzenia Luhana i ten SEN... Boże, kocham te sny. Zawsze mnie przerażają, a przecież są takie... w pewnym sensie przyjemne, ale z drugiej strony smutne. To przykre, że tylko w tej na swój sposób wyimaginowanej rzeczywistości Sehun i Luhan mogą być razem. Nowy York, dach... miałam to przed oczami, kiedy czytałam. Taka noc, a gdzieś w dole pędzące samochody, światła, docierająca skądś, przytłumiona muzyka. Uwielbiam takie klimaty, w dodatku to było opisane tak realnie, miałam wrażenie, że sama się tam znajduję. Rozmowa o śmierci i moment, w którym Sehun powiedział o tej żyletce sprawiła, że poczułam znajomy ucisk w gardle. Z jednej strony nienawidzę tego uczucia, a z drugiej moja masochistyczna część je uwielbia. To niezwykłe, te sny, ta wyidealizowana rzeczywistość, w której mogą się spotkać i znowu być ze sobą... Ciekawa jestem, do czego to prowadzi. Czy to ma jakiś swój cel. Sądzę, że tak, ale nie przychodzi mi nic do głowy. Przeszło mi przez myśl, że może oni zostaną w śnie... Ale to chyba nie to. Jak już mówiłam, CM jest zbyt nieprzewidywalne, by się móc czegokolwiek domyślić.\nSzkoda, że Baekhyun musiał tak brutalnie przerwać Lu jego senne marzenie, ale w końcu miał ważną wiadomość. Ha, sądzę, że to jednak bransoletka zrobiła swoje. Nie uwierzę, że to był przypadek. Chyba wiem, gdzie on dostał ta pracę *Q*\nŻyczę weny. Nie poddawać mi się, bo jesteście niesamowite ;; <3\nJulie May 25 sierpnia 2013 15:20\nJestem, jestem i biorę się za komentowanie. Lenistwo góruje i nie mam najmniejszej ochoty na pisanie, ale dla jednego z moich ulubionych ff poświęcę się. Rany, perspektywa Baekkie'go *w* Nasz Baekhyun nie wierzy w magię, tak? Ale uwierzy, jak rano się obudzi obok Kaia w łóżku xD Ej, no. BaekYeol to mój ukochany paring, a Wy mu tu mojego biasa parujecie z jakąś dziunią. Ten się szlaja z jakąś wywłoką, a Baekkie o nim śni. Ugh... Przejdźmy do snu *^* Nie wiem czemu, ale dla mnie są takie przerażające. Smutno mi, bo wiem, że Lu i Hunnie za chwilę się obudzą, a wszystko pryśnie niczym bańka mydlana. Baek, zabiję cię. JAK MOŻESZ TAK BEZCZELNIE PRZERYWAĆ? ;___; Końcówka! *_______* Czyżby marzenie Bacona zaczęło się spełniać? :O\nCzekam na następny. Hwaiting! :3\nFumi Yamato 28 sierpnia 2013 20:15\nNominowałam cię do Liebster Award. Szczegóły na moim blogu : http://slowaukrytepodnutami.blogspot.co.uk/\nKinga Kowalska 4 września 2013 17:09\nHistoria cudna, prowadzona fenomenalnie i bez błędów językowych! Czego chcieć więcej? No, tutaj to chyba wreszcie szczęśliwego Hunhana...Khe.\nSerce mi się krajało na wcześniejszych rozdziałach,gdy Sehun tak desperacko chciał,żeby Lulu go pamiętał - a tu nic :C A tu tak rozkosznie było, niekiedy przytyki z Kai'em i ten wyjazd.Oby tylko moc wstążek naprawdę była taka potężna i ich złączyła. Ale tu w sumie nie chodzi o żadną magię,a nich samych. Ile jeszcze się będą w snach spotykać!? Powinni niedługo przejść do "realnego" świata,zanim Sehun zacznie mówić jeszcze gorsze rzeczy @_@\nLulu nie daj się i przekonuj tego swojego ukochanego. Miłe dla mnie jest to, jak teraz zmieniły się ich portrety psychologiczne. Zmęczony Sehun jest zmęczony,a Luhan teraz robi za koło napędowe. Super naprawdę!\nBeeeeeeeeeeeeeeeeeekon to po prostu cudna postać XD Rozwala system i sny ( co jest bardzo be! Taki hunhanowy dramat,a on czo?;-;) Już tylko nie mogę się doczekać jak rozpiszesz współpracę jego i Kai'a nad tym hotelem...Kibicuje zawzięcie Hunhana ale to jak przedstawiasz Kaibaek'a sprawia, że chcę w końcu i ich wątek tak mocniej.To się Baekhyun przekona jaką moc mają indyjskie wstążeczki - oj przekona!\nZ przeogromnym zniecierpliwieniem czekam na kolejny rozdział ~


Premier M. Morawiecki w Będkowicach: Polskie rolnictwo jest dużo bardziej ekologiczne niż rolnictwo w Europie Zachodniej – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / Premier M. Morawiecki w Będkowicach: Polskie rolnictwo jest dużo bardziej e...\nPodczas rozmowy z gospodarzami – jak relacjonował szef rządu – omówiono m.in. główne problemy polskiej wsi. Jednym z wyzwań jest osiągnięcie stabilności cenowej, ale także wzmocnienie pozycji rolnika względem odbiorców płodów rolnych, w tym pośredników.\nW tym kontekście podczas konferencji prasowej premier Mateusz Morawiecki wskazał na założenia strategii „Od Pola do stołu”, wśród których znalazły się m.in. skrócenie łańcucha dostaw oraz propozycje Polskie Ładu, w tym 20 ważnych programów dla wsi.\n– Jednym z nich jest podniesienie dopłaty do paliwa rolniczego – wcześniej z 83 zł na 100 zł, a teraz ze 100 zł podniesiemy na 110 złotych. Kolejny program to dbanie o małe gospodarstwa, kodeks rolny. Podczas rozmowy z państwem Krawczykami zostałem zainspirowany do tego, żebyśmy pomyśleli o dodatkowych zachętach na łączenie się w grupy producenckie, spółdzielnie rolnicze – łączenie się rolników, by ich siła sprzedażowa względem nabywców była jak największa – powiedział premier Mateusz Morawiecki.\nPremier podkreślił, że atutem polskiego rolnictwa jest ekologiczność. Dla przykładu porównał je z holenderskim, gdzie ilość pestycydów stosowanych w uprawach jest kilka razy większa na hektar niż w naszym kraju.\nW ramach Polskiego Ładu szef rządu zapowiedział szereg działań, aby wzmocnić konkurencyjność polskiego rolnika.\nTagi: ekologia, Europa Zachodnia, Mateusz Morawiecki, rolnictwo\nB. Rzońca o pomyśle szefa niemieckiego MSZ dot. zniesienia prawa weta w UE:... Parlamentarzyści KO w przyszłym tygodniu rozpoczną akcję „Kierunek Pr...


KOŃCOWA KLASYFIKACJA GRAND PRIX KOŁA KLEOFAS za 2013 rok.\nZwycięzcą Klasyfikacji GP 2013 został kol. Marek Wochnik. Wspomniany zawodnik aż pięciokrotnie stawał na podium podczas tegorocznych zmagań na stawie Maroko.\nSuma punktów sektorowych z pięciu najlepszych startów to zaledwie 10 pkt. Łączna waga ryb złowionych w tych startach to prawie 25 kilogramów, natomiast waga ryb z wszystkich 7 zawodów przekroczyła 29kg.\nDrugie miejsce w tegorocznej klasyfikacji GP zajął, zaledwie 22 letni członek koła Kleofas, kol. Łukasz Rogowski. W roku ubiegłym zwyciężył kol. Piotr Rogowski, tym razem drugą pozycję zajął syn. Czyżby w przyszłym sezonie na podium miałby znaleść się najmłodszy zawodnik w rodzinie - Mateusz ??\nKol. Łukasz w pięciu startach zdobył 16 pkt. sektorowych z łączną wagą 23720g.\nNa trzeciej pozycji w klasyfikacji znalazł się kolejny utalentowany zawodnik Koła Kleofas - Paweł Dulewicz.\nNasz tegoroczny Spławikowy Mistrz Koła nazbierał w tym roku aż 20 punktów sektorowych tylko dlatego, że nie startował w dwóch zawodach i nie miał możliwości odliczenia sobie najsłabszego wyniku z zawodów o Puchar Kapitana Sportowego. Gdyby kol. Paweł startował we wszystkich zawodach zaliczanych do GP to zapewne suma punktów byłaby o wiele niższa i pewnie razem z kol. Markiem Wochnikiem walczyliby do ostatnich zawodów o zwycięstwo.\nPodkleślić tutaj należy jeszcze łączną wagę ryb złowionych w tych pięciu zawodach przez Pawła. Ponad 34 kilogramy ryb złowionych w 6 turach ( Mistrzostwa Koła liczą się jako 1 zawody ale rozgrywane są w dwóch turach. ), jak łatwo policzyć, daje średnią ponad 5,5 kg. na turę co jest napewno nielada wyczynem na stawie Maroko.\nCała trójka zwycięzców to zawodnicy, którzy nie przekroczyli jeszcze 30 roku życia. Czyżby rodził się w Kole Kleofas nowy trzon młodych, ale już doświadczonych zawodników ?? Czy może po prostu starsi koledzy dali szansę młodzieży.......??\nPełną Klasyfikację Grand Prix Koła Kloefas na 2013 rok można pobrać poniżej.\nRozdanie Pucharów dla zwycięzców oraz nagród dla pierwszej dziesiątki nastąpi na Zebraniu Sprawozdawczym za 2013 rok, które odbędzie się 12 stycznia 2014 roku. Wtedy nastąpi również uroczyste wręczenie pucharów dla Spławikowych i Spiningowych Mistrzów Koła Kleofas.\nKlasyfikacja GP 2013 Koła nr 22 Kleofas [58,61 KB]


taniec POLSKA [pl] - wydarzenia - Warszawa: Komuna//Warszawa „Cezary idzie na wojnę” – reż. Cezary Tomaszewski\n26 lutego 2020 - 27 lutego 2020 | godz. 19:00 | Warszawa: Komuna Warszawa, ul. Emilii Plater 31\nOpowieść performatywna o wyprawie na przedwojnie mitologicznego, wielogłowego bohatera o tym samym imieniu i nazwisku, co reżyser spektaklu i o wojnie, jaką wypowiada on widmom wojny.\nBiografia reżysera rozpisana na czterech aktorów i pianistkę staje się pretekstem do przedefiniowania pojęć zastanych i wytworzenia własnego queerowego systemu fantazmatycznego. Spektakl, w którym Popołudnie fauna Niżyńskiego spotyka się z pieśnią Moniuszki w męskiej przebieralni, ćwiczenia aerobowe z wojenną symfonią Szostakowicza, a wspomnienie decyzji komisji poborowej sprzed lat staje się impulsem do uruchomienia campowej rewii performatywnej.\nSpektakl został nagrodzony w konkursie głównym Międzynarodowego Festiwalu Boska Komedia w Krakowie w kategorii Zespół.\nScenariusz: Justyna Wąsik\nDramaturgia: Klaudia Hartung-Wójciak\nKostiumy: Bracia (Agnieszka Klepacka, Maciej Chorąży)\nProjekt świateł: Antoni Grałek\nMuzyka: Claude Debussy, Georg Friedrich Haendel, Stanisław Moniuszko, Dmitrij Szostakowicz\nWystępują: Michał Dembiński, Oskar Malinowski, Bartosz Ostrowski, Łukasz Stawarczyk\nPrzed wojną/ Wojna/ Po wojnie to 3-letni cykl kuratorski Komuny//Warszawa opisujący permanentny stan, w jakim znajduje się świat. Wojny mogą być zbrojne i psychologiczne, zamorskie i domowe, międzynarodowe i rodzinne. Wojna krąży po świecie: „trudno bez niej żyć, łatwiej z nią umierać”.\nImpulsem, który skłonił K//W do zajęcia się wojną, był ciąg ponurych wydarzeń z ostatnich lat: Wojna w Ukrainie i na Bliskim Wschodzie – Brexit – wygrana Trumpa. Coraz częściej pojawia się myśl, że wojna w Europie może przestać być historią. Stąd potrzeba zadania pytań o to: Czy jesteśmy przygotowani do wojny? Czy pamięć o wojnie ułatwia podtrzymanie pokoju? Czy woja może być sprawiedliwa? Czy polityki historyczne otwierają rany i zbroją społeczeństwa do walki?\nK//W opowiada o wojnie i wojnach – w ich różnych kontekstach i odsłonach, z naciskiem jednak na ich realny – nieheroiczny i osobisty wymiar. Podejście K//W jest czysto pragmatyczne – skupione na praktyce i cenie przetrwania.\nCezary Tomaszewski - reżyser


Koncepcje: Bogdan Suchodolski | ABC Malucha\nBogdan Suchodolski (1903-1992) to pedagog, filozof, historyk kultury. oraz twórca teorii problemowo-kompleksowej.\nBogdan Suchodolski wychowanie rozumie jako, proces emocjonalno-motywacyjny, który stanowi racjonalną nadzieję i który jest realizowany przez człowieka „mimo wszystko”. Formuła „wychowanie mimo wszystko” w ujęciu pedagoga oznacza, że wychowanie służy formowaniu człowieka i stanowi czynnik budowania przeszłości, czyli proces wychowania powinien skupiać się na wyborze określonych wartości, opartych o zasadę „być”, a nie „mieć”. Dzieje się tak ponieważ wychowanie ma pomóc człowiekowi istnieć, jako jednostka szczęśliwa i bogata wewnętrznie. Wychowanie towarzyszy człowiekowi przez całe życie i jest jego istotnym składnikiem, a jego cele wiążą się z rozwojem człowieka i kultury.\n„(…) Musimy traktować wychowanie za jedną z sił, dzięki której będziemy umieli tak przygotować ludzi, aby mogli oni sterować rozwojem cywilizacji”.\nW ujęciu pedagoga można uznać, że wychowanie jest walką o człowieka, o jego człowieczeństwo i udział w kulturze. Celem wychowania jest nie tylko rozwój wewnętrzny człowieka czy przysposobienie go do działań praktycznych, lecz ukierunkowanie go na potrzeby przyszłości, czyli „wychowanie dla przyszłości”. Natomiast edukacja to proces współzależny z procesem rozwoju człowieka, a całym jego życiu.\nTeoria problemowo-kompleksowa postuluje kompleksowe łączenie wiedzy z różnych dziedzin nauki. Pedagog uważa, że należy wprowadzić problemowo-kompleksowy układ materiału nauczania oraz uczyć poszczególnych przedmiotów nie odrębnie, a kompleksowo, czyli scalać wiadomości i informacje z różnych nauk ze sobą. Istotne, aby dobierać temat do zainteresowań uczniów oraz w nauce wykorzystywać codzienne sytuacje z życia dziecka.\nB. Suchodolski uważa, że ideą integracji jest wychowanie człowieka przez naukę i technikę, sztukę, pracę i sport. Natomiast podstawowym celem nauki i wychowania jest ułatwienie dzieciom poznania rzeczywistości, a dokonać tego można poprzez naukę poszczególnych przedmiotów w sposób kompleksowy, a nie odrębny. Podstawą działalności poznawczej dzieci ma być rozwiązywanie problemów, jednak, aby tego dokonać należy wykorzystać wiedzę pochodzącą z różnych dziedzin nauki.\nWykształcenie ogólne jest składnikiem wykształcenia zawodowego, jednak nie powinno ograniczać się do zakresu treści potrzebnej do wykonywania przyszłej pracy zawodowej lub podjęcia studiów. Według autora wykształcenie stanowi podstawę pozazawodowego życia człowieka, dlatego szkoła ogólnokształcąca powinna ułatwiać dzieciom poznanie całej rzeczywistości, a nie skupiać się wyłącznie na przygotowywaniu specjalistów w poszczególnych dziedzinach. Aby tego dokonać układ treści przekazywanych dzieciom w szkole podstawowej powinien być jednolity, a w szkole średniej – zróżnicowany i powinien dotyczyć problemów współczesnego świata z zakresu techniki, socjologii, ekonomii, sztuki, kultury estetycznej. Dodatkowo należy wprowadzić problemowo-kompleksowy układ materiału nauczania, czyniąc przedmiotem działalności poznawczej uczniów problemy, których rozwiązanie wymaga posługiwania się wiedzą z różnych przedmiotów.\nB. Suchodolski, Wychowanie mimo wszystko.\nBogdan Suchodolski, dzieci, koncepcje pedagogiczne, młodzież, nauczanie, nauczyciel, teoria problemowo-kompleksowa, wychowanie


Pogoda w Ajebamidele ⛅ (Oyo), Nigeria - Prognoza Meteo - pl.ViewWeather.com\n7.066°N / 4.166°E ~142m asl 10:11\nOstatnia aktualizacja prognozy meteo: Wto, Wrz 24 06:35 GMT+1 (Africa/Lagos)\t 0.1s\nTemperatura maxima va fi de 25 grade Celsius, iar temperatura najniższa temperatura wyniesie 21 stopni Celsiusa. Wiatr wieje lekki, tworzy się mgła, ciśnienie atmosferyczne wyniesie średnio 1012 mb. Wilgotność względna wyniesie bardzo wysoka.\nTemperatura maxima va fi de 31 grade Celsius, iar temperatura najniższa temperatura wyniesie 22 stopni Celsiusa. Wiatr wieje lekki, tworzy się mgła, ciśnienie atmosferyczne wyniesie średnio 1012 mb. Wilgotność względna wyniesie bardzo wysoka.\nTemperatura maxima va fi de 29 grade Celsius, iar temperatura najniższa temperatura wyniesie 22 stopni Celsiusa. Wiatr wieje lekki, ciśnienie atmosferyczne wyniesie średnio 1012 mb. Wilgotność względna wyniesie bardzo wysoka.\nTemperatura maxima va fi de 24 grade Celsius, iar temperatura najniższa temperatura wyniesie 22 stopni Celsiusa. Wiatr wieje lekki, tworzy się mgła, ciśnienie atmosferyczne wyniesie średnio 4042 mb. Wilgotność względna wyniesie .\nAjebamidele (~142 m asl)\n(Ajebamidele, Ajebandele Nugba)\nSzerokość: 7.066669 i Długość: 4.166669\nCzas lokalny (Africa/Lagos | GMT +1): 10:11\nWschód słońca: 06:32 - Zachód słońca: 18:38\nW pobliżu Ajebamidele\nPogoda w Ogedengbe - 1 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Alobaloke - 2 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Dandola - 2 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Gbokutaru Sewu - 2 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Araromi Balogun - 5 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Erigboro - 7 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Togunberu - 7 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Dabongbo - 9 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Mosinmi - 9 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Alagutan - 9 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Tomoloju - 11 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Oshun Budepo - 11 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Obisesan - 11 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Dada - 11 km - zaludnione miejsce\nAjebamidele, Ajebandele Nugba


To wszystko Państwa zasługa, marzenie Arka spełniło się dzięki hojności ludzi z całej Polski.\nWszystkim tym, którzy wpłacili chociażby symboliczną złotówkę, pomogli organizacyjnie, wspomogli Fundację i kibicowali Arkadiuszowi, składamy najserdeczniejsze podziękowania.\nŻycie Arka uległo diametralnej zmianie, choć ma szansę na spełnienie wielu nieosiągalnych dotychczas marzeń, nadal potrzebuje Państwa pomocy.\nFundacja ”Pomóż i Ty” prowadzi obecnie zbiórkę funduszy na zakup protez rąk, które zapewniałyby Arkowi pełną samodzielność i ułatwiły pokonywanie codziennych trudności.\nPonadto wraz z postępującym wzrostem,\nApel – Ola Bartkowiak\nJEDEN PROCENT – NIEJEDEN UŚMIECH\nZarząd Fundacji Dzieciom Niepełnosprawnym “Podaruj Uśmiech” zwraca się z uprzejmą prośbą o pomoc finansową na rzecz naszej podopiecznej 17-letniej Aleksandry Bartkowiak, która cierpi na wrodzone naczyniowe zniekształcenie prawej części twarzy. Ola musi przejść niezwykle trudną operację usunięcia anomalii w wyspecjalizowanej Klinice Chirurgii Głowy w Berlinie. Koszt operacji szacowany jest na 14.000 euro i znacznie przewyższa możliwości finansowe jej rodziców.\nDzięki Państwa pomocy możemy dać Oli szansę na normalne,\nW ramach działalności Fundacji wspierającej program rehabilitacji zdrowotnej i społecznej dzieci niepełnosprawnych uruchomiliśmy specjalną witrynę internetową dobroczynne.pl na której mamy przyjemność przedstawić Państwu katalog limitowanej serii karnetów bożonarodzeniowych oraz wielkanocnych.\nZwracamy się z uprzejmą prośbą o pomoc finansową na rzecz naszego podopiecznego 14-letniego Arkadiusza Kukawskiego, który przyszedł na świat z niewykształconymi kończynami górnymi i dolnymi. Aby mógł prawidłowo rozwijać się i samodzielnie wykonywać codzienne czynności, Arek wymaga zaopatrzenia ortopedycznego w protezy rąk i nóg, których koszt znacznie przekracza możliwości rodziny. Ponadto wraz z postępującym wzrostem, Arka czeka wymiana protez na nowe.\nAkcja ”SZKOŁO POMÓŻ I TY 2008” – rozstrzygnięcie konkursu\nFundacja na Rzecz Osób Niewidomych i Niepełnosprawnych ”Pomóż i Ty” z Gdyni po raz kolejny zorganizowała akcję ”Szkoło Pomóż i Ty”, z której dochód przeznaczony zostanie na zakup protezy nogi dla naszej podopiecznej Agnieszki Skonecznej.\nZarząd Fundacji Dzieciom Niepełnosprawnym “PODARUJ UŚMIECH” zwraca się z uprzejmą prośbą o pomoc finansową na rzecz naszego podopiecznego 3-letniego podopiecznego Jakuba Pawłowskiego, który stracił lewą nóżkę w wyniku komplikacji po szeregu operacji serca w wieku niemowlęcym i związanych z tym zaburzeń krążenia w dolnych partiach ciała. Aby Jakub mógł się poprawnie rozwijać i rozpocząć naukę chodzenia, wymaga zaopatrzenia w protezę nogi, której koszt wynosi 17.120,00 PLN. Sytuacja materialna rodziców nie pozwala na zakup tak drogiego sprzętu.\nKonkurs “Komputer i osprzęt dla Szkoły”\nZarząd Fundacji na Rzecz Osób Niewidomych i Niepełnosprawnych ”POMÓŻ I TY” po raz kolejny serdecznie zaprasza Szkoły do udziału w akcji ”Szkoło Pomóż i Ty” odbywającej się w terminie od 01.09.2008r. do 30.11.2008r., …


Wybiła wreszcie 21 i kapitan maszyny ogłosił lądowanie w Nairobi. Uwinęłyśmy się szybko i byłyśmy gotowe do wizowania. Sarah znalazła bezbłędnie naszą taśmę bagażową i ku naszej uciesze prócz kompletu walizek pojawiły się nasze bagaże. Każda z nas dostała zestaw swoich paczek, wyglądało to dość obficie, co dokumentują zdjęcia. Na lotnisku pierwsza niespodzianka, powitało nas dwóch najprawdziwszych Masajów, którzy specjalnie na tę okazję dojechali do stolicy z okolic Parku Amboseli. Sesji nie było końca, pod każdym kątem i z każdej strony. Na parkingu poszło nam gładko pakowanie do dwóch busików i wypakowane po brzegi z Masajami prawie na kolanach ruszyłyśmy przez Nairobi nocą do hotelu. Tu dość sprawnie rozdzielono nam pokoje i pora na… myli się ktoś kto pomyślał, że po nieprzespanej nocy i długim locie marzyłyśmy o spaniu. Szybko ogłoszono piżama party w pokoju Tani i Lidki i po pół godzinie w jedwabnych szatkach, powłóczystych koszulkach z kieliszkami i nalewkami wznosiłyśmy toasty za pierwszy dzień w Afryce. Grubo po północy zapadłyśmy wszystkie w głęboki sen.\nŚniadanie w ogródku. Naleśniczki, samoski, tylko kawka nas rozczarowała, ale i na to znalazłyśmy sposób. Szybko z hotelu pojechaliśmy do jednej z lokalnych kawiarni na prawdziwą kenijską kawę. Pycha. Zaprosiłyśmy na kawę naszych Masajów, którzy wracają z nami do Amboseli. Wszystko wyglądało oczywiście dość komicznie, 9 Białych Masajek i ich dwóch siorbiących ulepkowatą kawę. Ale wszyscy byli zadowoleni, a kawka pyszna – ten smak uratował opinię o legendarnej kawie afrykańskiej.\nCzas na drogę do Amboseli, w zapowiedziach 5 godzin w busiku. Jedziemy, na drodze ciasno, bardzo dużo ciężarówek i wielki tłok. My naszymi małymi busikami przeciskamy się zgrabnie pomiędzy. Przy jednym z przydrożnych sklepików z owocami zarządzamy przystanek. Kupujemy papaję i szukamy noża. Jesteśmy świetnie przygotowane ale wszystko w bagażu głównym. Ratuje nas Masaj, który wprawnymi ruchami dzieli na cząstki owoce i za chwilę wszystkie zajadamy się soczystą papają. Jeszcze 45 minut i kolejny krótki przystanek w sklepiku z pamiątkami.\nStąd tylko godzina do naszego obozowiska. Droga asfaltowa na ostatnim odcinku zamienia się w szutr i wielkie koleiny z pyłem wulkanicznym z pobliskiego szczytu Kilimandżaro. Z wielkimi nadziejami spoglądamy na zatopiony w chmurach szczyt góry. Mamy nadzieję, że uda się nam zobaczyć śnieżną czapę na szczycie. Póki co kwaterujemy się w namiotach. Podoba się tu nam zdecydowanie bardziej niż w Nairobi. Każda z nas ma swój namiot. Chwila na odpoczynek, potem lunch. Zajadamy się lokalnymi specjałami, próbujemy tutejszego kenijskiego piwa i ruszamy na popołudniowe safari do parku. Już przy wjeździe witają nas zebry, Beata, której już na samym początku wyładowała się bateria w aparacie, zostaje naszym tropicielem i przyklejona do lornetki wyszukuje nowe sylwetki zwierząt na horyzoncie. Ale cały nasz sprzęt zebrany razem to i tak nic w porównaniu do wyposażenia Brygidy, brakuje Jej rąk, aparat numer jeden i dwa a nawet trzy, kamera i lornetka, wielka wojskowa. Wszystko się przyda na pewno tylko jak to ogarnąć, kiedy zwierząt tyle wokół?\nPo zebrach i żyrafach są jeszcze całe wielkie stada gnu i mnóstwo ptactwa. Teraz pojedyncze żurawie, hiena, guźce. Jeździmy tu i tam i robimy zdjęcia. Z dala widać dziesiątki sylwetek słoni, żałujemy że są tak daleko ale wyostrzamy apetyty na jutro. W namiotach ciepła woda ale dopiero przy drugim prysznicu, ładowanie baterii i akumulatorów.\nCzas na kolację. Zajadamy się i maszerujemy na ognisko. Tu tańczą Masajowie ale Alina i Lidka bacznie obserwują jak to należy skakać. I już za chwile wtórują naszym Masajom podrygując i pohukując w kółeczku. Sarah także rusza w tany, Tania także.\nA druga grupa przy stoliczku z widokiem na ognisko. Nad nami nieziemsko rozgwieżdżone niebo, księżyc, który leży na plecach. W oddali błyska się raz po raz nad Kili. Dziewczyny w barze zagadują miejscowych panów i zaczynają nucić, ku naszemu zdziwieniu rozpoznajemy nutki z Barki. Słuch nas nie myli, Barka w pełnym i profesjonalnym wydaniu… Zaczynamy opracowywać choreografię.\nCzas spać. Za oknami namiotów świerszcze, ptaszki i czarna afrykańska noc.


Dawny Gdańsk :: Zobacz temat - Kabel telefoniczny Moskwa Berlin.\nDawny Gdańsk Strona Główna » O forum » Bla bla bla » Kabel telefoniczny Moskwa Berlin.\nPrzesunięty przez: danziger\nCzw Wrz 16, 2010 9:25 pm\t Kabel telefoniczny Moskwa Berlin.\nWysłany: Pon Wrz 13, 2010 2:08 pm Kabel telefoniczny Moskwa Berlin.\nWitam czy ktoś się orientuje czy ta tajna linia jeszcze działa? Tydzień temu natknąłem się na nią kopiąc rowek pod wodę w Chojnicach. Razem to ze 100 metrów leży pod szwagra działką. A skoro tego tam nie powinno być to się zastanawialiśmy czy tego nie wykopać. Albo jak ma zostać bo jest używany to czy któraś ze stron nie powinna mu płacić za to, że w jego ziemi idzie ten kabel?\nWysłany: Pon Wrz 13, 2010 2:45 pm\nZapytam tak: czy masz 100% pewność, że odnaleźliście właśnie ten kabel o którym piszesz w temacie?\nWysłany: Pon Wrz 13, 2010 6:23 pm\nKopcie dalej, może znajdziecie gazociąg jamalski\nWysłany: Pon Wrz 13, 2010 6:56 pm\nA jak będziecie kopać bliżej morza to być może dokopiecie się do tunelu kolei podwodnej na Hel. Tylko uważajcie w nim na Wehrwolfy\nWysłany: Pon Wrz 13, 2010 7:10 pm\nPociągnij mocno kabel to się przekonasz gdzie się kończy\nWysłany: Wto Wrz 14, 2010 12:58 am\nOczywiście, że działa i do tego tajnie. Ty pakuj żonę, dzieci i szwagra, i wynoś się do lasu. No co Ty? Bondów nie znasz? Już masz na głowie najmniej trzy wywiady z wtyczkami do kabla. A jak się jeszcze Chińczycy dowiedzą, to umarł w butach. Ale umoczyłeś. A na marginesie - gdzie Cię znaleźć z tym drutem?\nWysłany: Pią Wrz 17, 2010 12:18 am\nkabel a raczej ołowiana rura o średnicy ok 10 może więcej cm a wewnątrz miedź zapytana babcia sąsiadka mówiła, że to właśnie ten kabel, jak zaczęliśmy kopać to stała i czekała aż "coś" wykopiemy. Jeżeli to inny kabel to nie mam pojęcia co to za ustrojstwo. Tylko niech mi nikt nie pisze, że to UFO.\nWysłany: Pią Wrz 17, 2010 11:49 am\nSkoro babcia sąsiadka mówiła, to tak musi być! W końcu jak kładli kabel, to pytali ją jako właścicielki sąsiedniej działki czy nie ma nic na przeciwko..\nWysłany: Sob Wrz 18, 2010 4:52 pm\nNo, skoro babcia tak mówiła to musi być prawda\nWysłany: Sob Wrz 18, 2010 5:21 pm\nPowyżej zażartowałem. Moja rada. Lepiej omijać i nie dotykać tego kabla.Takie kable /dalekosiężne / kopali na głębokości ok. 1 metra / 60-70 cm do powierzchni/. Prawidłowo powinna być na kablu taśma plastikowa / ok 15 cm szerokości/. Rury wodociągowe kopie się głębiej / ze względu na przemarzanie gruntu/. Howgh\nWysłany: Sob Wrz 18, 2010 7:24 pm\nwiecie co.. ja też coś w ogródku wykopałam.. jakąś rurę starą.. naprawdę.\nWysłany: Sob Wrz 18, 2010 7:34 pm Re: Kabel telefoniczny Moskwa Berlin.\nto nazywa się "kondonium".. ta rura oczywiście..\nWysłany: Sob Wrz 18, 2010 10:10 pm\nto będzie bursztynowej komnaty zapewne odgromnik ten/ta rura\na jak miedź to wykopuj i na złom,ponoc nieźle płacą.\nWysłany: Wto Wrz 21, 2010 7:57 pm\nJak odkopiesz i przetniesz... to zjawi się Wehrwolf i spali ogniem i mieczem!\nWysłany: Pon Wrz 27, 2010 1:51 pm\nNie słuchaj głupich podpowiedzi, bo za mocno pociągniesz i zrzucisz Putinowi telefon z biurka! Obciążą Cię za uszkodzony aparat i po co Ci to? Nie mówiąc już o tym, że znowu nam gaz odetną.


S17 od Kurowa do granic województwa. Ruszają spotkania z mieszańcami - Dziennik Wschodni\nS17 od Kurowa do granic województwa. Ruszają spotkania z mieszańcami\nKierowcy mogą na razie jeździć odcinkiem S17 od Jastkowa do Kurowa\nJak będzie wyglądał przebieg przyszłej drogi ekspresowej S17 od granicy woj. mazowieckiego do oddanego niedawno do użytku węzła Kurów Zachód? Od wczoraj są już dostępne materiały na temat przebiegu trasy, a spotkania z mieszkańcami ruszą 2 lipca.\n– Potrwają do 8 lipca. W siedzibach gmin Ułęż, Końskowola, Żyrzyn oraz w Urzędzie Miasta w Rykach jest już dostępny planowany przebieg trasy razem z opisem – mówi Krzysztof Nalewajko, rzecznik lubelskiego oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.\nKoncepcje przebiegu tego odcinka S17 wykonuje biuro projektowe WBP Zabrze. – Podczas spotkań w siedzibach władz samorządowych przedstawione zostaną proponowane rozwiązania projektowe – dodaje K. Nalewajko.\n2 lipca o godz. 10 początek pierwszego spotkania z mieszkańcami w Urzędzie Gminy w Ułężu (sala konferencyjna na parterze). Kolejne, tego samego dnia, zaplanowano o godz. 15. w Urzędzie Miejskim w Rykach (ul. Karola Wojtyły 29, w pokoju radnych na II piętrze).\nDruga tura spotkań odbędzie się następnego dnia. – O godz. 10 zapraszamy mieszkańców do Urzędu Gminy Końskowola, przy ul. Pożowskiej 3a, do sali konferencyjnej na I piętrze. Natomiast o godz. 15. czekamy w Urzędzie Gminy Żyrzyn, przy ul. Powstania Styczniowego 10 (sala obrad nr 5) – dodaje K. Nalewajko.\nZainteresowani będą mogli złożyć pisemne wnioski i uwagi dotyczące przebiegu i budowy S17. Firma projektowa je przeanalizuje i odniesie się do nich, do niektórych zapewne już w trakcie spotkań.\nMARIA / 19 czerwca 2013 o 08:23\nCZY TEN KAWAŁECZEKDROGI ODBIERAŁ KTOŚ NORMALNY CZY MINISTER NOWAK -TEN OD KOLEKCJI TANICH ZEGARKÓW!!!\nnieudacznicy z PO / 18 czerwca 2013 o 19:52\nPolacy to naród gdzie prawie wszyscy to frustraci.Jak poprzednicy nic nie robili było źle ale nie tak jak teraz.Teraz jest jeszcze gorzej bo się robi.Uwagi tak.Jak o drogach to wtyczkka o benzynie.Coś jak z babą która o serze a dziad o fiołkach.\nRobić byle jak to twoja wizytówka lemingu.\nGość / 18 czerwca 2013 o 19:51\nCi mieszańcy to jakiej rasy? Mongolsko-uzbeckiej? Czy aborygeni spod Garwolina?\nSajgon / 18 czerwca 2013 o 19:32\nZgadzam się z poprzednikiem. Jakość wykonania jest tragiczna... takich fal Dunaju to ja w życiu nie widziałem...\ntt / 18 czerwca 2013 o 18:43\nnajpierw niech poprawia odcinek jastkow - sielce bo buja jak na karuzeli\n@ / 18 czerwca 2013 o 18:07\nBuzal. / 18 czerwca 2013 o 17:46\nPrzy Tuskowych rzadach zadne nam drogi nie potrzeben bo benzyna zaras pojdzie w gore tak ze nikogo nie bedzie stac na jazde. Tylko rozne zdrajcy co to sie dorobili miljonow beda limuzynami smigac po postych drogach Lubelszczyzny. Prawdzowego patrioty i Polaka nawety na owiec nie bedzie nstac co to by koniem pojechac. A te drogi to mjuz byly zaplanpwane i zatwierdzone i rospoczete przez Kaczynskich. Tras sie nam klamie ze to niby Tusk i inni.\nor / 18 czerwca 2013 o 17:13\nSpotkania z MIESZAŃCAMI?! No to będą mieszać...


Kasza quinoa - 5 właściwości, cena, jak gotować- Twoja rewolucja!\nStrona główna » Kasza quinoa – 5 właściwości, cena, jak gotować- Twoja rewolucja!\nKasza quinoa, jakie ma właściwości? Jak gotować kaszę quinoa? Kasza quinoa – cena, gdzie kupić? Wszystko, co musisz wiedzieć!\n1 Kasza quinoa – właściwości i ciekawostki\n2 Kasza quinoa – skład\n3 Kasza quinoa – co musisz wiedzieć?\n4 Kasza quinoa – cena? gdzie kupić?\n5 Kasza quinoa – jak gotować?\nKasza quinoa – właściwości i ciekawostki\nJak smakuje kasza quinoa? Jest bardzo delikatna w smaku, nie zabija swoim smakiem innych potraw. Ziarna ugotowanej kaszy quinoa rozpływają się w ustach. Przy niej popularna kasza gryczana jest wręcz ordynarna ze swoim smakiem i zapachem!\nMasz migrenę? Nawracające bóle głowy? Zamiast stosować słynne „tabletki z krzyżykiem”, warto włączyć kaszę quinoa do menu. To bomba witaminowo-mineralna, która łagodzi nawracające bóle głowy. A nóż pomoże!\nStaracie się o dziecko? Super! Kasza quinoa ma bardzo dużo witamin i minerałów: magnezu (przede wszystkim!), wapnia, żelaza, miedzi, potasu, cynku. Dodatkowo zawiera dużo witaminy E – witaminy płodności!\nChcesz się odmłodzić o parę lat? Dodaj kaszę do … owsianki (najlepiej owsianki piękności Heleny Rubinstein). Po miesiącu regularnego spożywania kaszowej owsianki poprawi Ci się stan włosów, skóry i paznokci. A włosy przestaną wypadać!\nUprawiasz sport? Kasza quinoa zamiast odżywek! To bogactwo białka, zwłaszcza aminokwasów egzogennych (14g czystego białka/100g kaszy), które muszą być uzupełniane z pożywieniem. Ta kasza jest idealna dla osób budujących masę mięśniową!\nSuperfood! W porównaniu do innych kasz wypada najlepiej pod każdym względem. Kasza quinoa jest najzdrowszą kaszą dostępną na rynku!\nKasza quinoa – skład\nWartość odżywcza w 100g kaszy quinoa:\nTłuszcz – 6g\nWitaminy: B12 – 0,03mg, B1 – 0,4mg, Kwas foliowy – 183µg\nSkładniki mineralne: Fosfor – 457mg, Miedź – 0,6mg, Żelazo – 10mg, Cynk – 7,4mg, Magnez 204 mg, Potas 1040mg\nKasza quinoa – co musisz wiedzieć?\nSzybko się psuje! Ta kasza ma wysoką zawartość tłuszczu, przez co szybko jełczeje. Najlepiej zjeść ją od razu po zakupie. Surową kaszę można ją przechowywać max 3-4 miesiące.\nOpłucz przed gotowaniem! Nie wszyscy płuczą kaszę, ale ta naprawdę musi być przepłukana. Inaczej będzie gorzka i mało smaczna.\nSzukasz produktów bezglutenowych? Cierpisz na celiakię? Quinoa nie zawiera glutenu. Jest bezpieczna!\nDieta NASA! Kasza quinoa jest stałym elementem posiłków astronautów. Często sięgają po nią zamiast mięsa. Nazywają ją „super ziarnem przyszłości”.\nKasza modelek! Miranda Kerr uwielbia kaszę quinoa. Najczęściej łączy ją z łososiem i świeżymi warzywami. Chyba odkryliśmy tajemnicę jej pięknej cery!\nUwaga diabetycy! Quinoa ma niski indeks glikemiczny, zawiera w większości węglowodany złożone i nie powoduje skoków cukru, więc jest idealnym uzupełnieniem posiłków.\nUWIELBIASZ POPCORN? SPRÓBUJ POPCORNU Z KASZY! ZDROWA PRZEKĄSKA!\nKasza quinoa właściwości\nKasza quinoa – cena? gdzie kupić?\nKasza quinoa jest ostatnio bardzo modna, więc mimo, że to jedynie kasza to … za modą idzie cena.\nŚrednio za 200 gram kaszy quinoa trzeba zapłacić 7-10 zł. Cena zależy od marki. Im więcej kaszy, tym taniej! Tylko …\n… to może być pozorna oszczędność. Dużą ilość kaszy trzeba szybko zjeść, by zdążyć przed jej zjełczeniem. Lepiej kaszę quinoa kupować częściej i w mniejszych ilościach.\nKaszę quinoa kupisz w większych marketach i sklepach ze zdrową żywnością. Na pewno nie dostaniesz jej w małym, osiedlowym sklepie. Nie jest aż tak popularna. Aż dziwne, przecież to czyste zdrowie.\nKasza quinoa – jak gotować?\nDOBRZE WYPŁUCZ! Wsyp kaszę na sitko lub do miski, podstaw pod strumień bieżącej wody i płucz parę minut, przewracając kaszę palcami. Płucz do momentu, aż kasza przestanie się pienić. Nie pomijaj tego kroku! Inaczej kasza nie wyjdzie.\n2 szklanki wody :1 szklanka kaszy. Kasza pęcznieje i wchłania wodę jak … każda kasza. Nie zapomnij posolić wody!\nKrócej niż ziemniaki i ryż. Kaszę quinoa gotuje się 10-15 minut. Uważaj, by kaszy nie rozgotować, inaczej wyjdzie papka.\nNie przelewaj kaszy zimną wodą. To nie makaron, kaszy się nie hartuje. Gotowa kasza powinna być jędrna, nie ciapowata.\nDla smaku do wody możesz dodać: łyżkę masła, łyżkę oliwy lub ugotować kaszę w bulionie.\ncela 4 lata temu — Odpowiedz\nOstatnio robiłam zakupy w sklepie Krukam i dorzuciłam do koszyka quinoe bo czytałam o niej bardzo dużo pozytywnych opinii. Ma dużo białka więc jest super dla osób, które ćwiczą na siłowni. Teraz takie potrawki curry z ciecierzycą i quinoą często goszczą w mojej kuchni


Foccacia z rozmarynem i solą himalajską - 365 dni dookoła kuchni\nFoccacia z rozmarynem i solą himalajską\nWritten by Angelika Knop on 30 stycznia 2018 in W zielonej kuchni\nFoccacia z rozmarynem i solą himalajską to dania idealnie pasujące do nauki języka włoskiego. Od kilku dni siedzę i powtarzam gramatykę, uczę się słówek i przygotowuję do egzaminu pisemnego. W przerwie od nauki zwiedzam urokliwe zakątki Włoch, co prawda na razie tylko z YouTubem, ale mam nadzieję, że w tym roku uda mi się w końcu odwiedzić moją wymarzoną Bolonię i Mediolan. Niestety, na razie na to się nie zapowiada, ale może w drugiej połowie roku 🙂 Na razie włoski klimat przywołuję sobie jedzeniem. Foccacia z rozmarynem i solą himalajską to danie wyjątkowo szybkie i smaczne. Doskonale sprawdza się jako szybka przekąska, czy też dodatek do kolacji lub śniadania. Jeśli nie lubicie rozmarynu to możecie zastąpić go inną ulubioną przyprawą. Pamiętajcie też, że foccacia najlepiej smakuje zaraz po przygotowaniu 🙂\nrozmaryn suszony lub świeży, sól himalajska\nW miseczce rozkrusz drożdże, dodaj cukier i ok. 3 łyżki ciepłej wody. Całość wymieszaj dokładnie i odstaw w ciepłe miejsce na ok. 15 minut. W dużej misce wymieszaj mąkę, sól i rozmarzyn. Gdy drożdże wyrosną, dodaj je do miski z mąką. Następnie dodaj wodę, oliwę i całość dokładnie zagniataj, tak aby powstało elastyczne ciasto. Powinno to zająć ok. 10 minut. Ciasto powinno lekko lepić się do rąk. Gdy będzie już gotowe, odstaw je na ok. 40 minut w ciepłe miejsce, tak aby wyrosło.\nWyrośnięte ciasto przełóż na blachę wyłożoną papierem do pieczenia. Dłonie natłuść delikatnie oliwą i ugniataj ciasto, tak aby powstał z niego placek w dowolnym kształcie o grubości ok. 1 cm. Następnie w cieście zrób lekkie wgniecienia, posyp je suszonym rozmarynem i posmaruj oliwą. Odstaw na kolejne 10 minut, a następnie wstaw do piekarnika rozgrzanego do 200 stopni. Piecz ok. 25 minut.\nFoccacia najlepiej smakuje gdy zjadamy ją od razu po przygotowaniu 🙂\nchleb foccacia kuchnia włoska oliwa rozmaryn\n5 pomysłów na rogaliki\nOtwarte talerze - fotomenu #3


Został dyrektorem w urzędzie. Niespodziewanie zrezygnował z pracy - Jarocinska\nZostał dyrektorem w urzędzie. Niespodziewanie zrezygnował z pracy\nOpublikowano: czw, 27 lut 2020 10:31 2020-02-27T10:31:00.000Z\nNa początku października został dyrektorem jednego z wydziałów Urzędu Miejskiego w Jarocinie. Po niespełna pięciu miesiącach złożył wypowiedzenie z pracy. Póki co nie chce komentować swojej decyzji.\nŁukasz Witczak, szef Stowarzyszenia na Rzecz Integracji i Rozwoju Wsi Łuszczanów - bo o nim mowa - na początku października został dyrektorem nowo utworzonego wydziału planowania strategicznego [więcej na ten temat czytaj TUTAJ].\nWybrano go spośród trzech kandydatów, którzy zgłosili się do konkursu na obsadzenie tego stanowiska.\n[nie tylko nowy wydział w urzędzie miał nowego dyrektora - kto jeszcze objął niedawno stanowisko - czytaj więcej TUTAJ]\nDyrektor nowego wydziału miał między innymi nadzorować zadania związane z zagospodarowaniem przestrzennym oraz wynikające z przepisów ustawy o rewitalizacji a także kreować wizerunek przestrzeni miejskiej w zakresie zieleni.\nNiespodziewanie jednak - po niespełna pięciu miesiącach zrezygnował z pracy. Witczak nie chce komentować swojej decyzji.\n„Wszelkie komentarze po zakończeniu okresu wypowiedzenia, po 14 marca” - napisał.\n[jarocińska gminna jednostka z nowym szefem - szczegóły TUTAJ]\nŁukasz Witczak, jako szef Stowarzyszenia na Rzecz Integracji i Rozwoju Wsi Łuszczanów jest inicjatorem wielu przedsięwzięć, które są realizowane w tej miejscowości.\nZ naszych informacji wynika, że sprawa obsadzenia stanowiska szefa wydziału planowania strategicznego nie została jeszcze rozstrzygnięta. Czekamy na komentarz jarocińskiego magistratu w tej sprawie.\nNie dogadał się z naszym słoneczkiem Jarocina.\nNa świeży luft z nim ..\nDostał szanse i nie skorzystal - wolna droga zatem\nZiemia Jarocińska ma szerokie grono fachowców i bez problemu obsadzi ten stołek...\n2 lata temu | ocena +21 / -14\nNie chce brać odpowiedzialnosci za ROZWÓJ??\nBal się odpowiedzialności?


Naprawa nagrzewnic master w serwisie Schody - http://www.schody.wroclaw.pl/\nNaprawa nagrzewnic master w serwisie Schody\nnaprawa nagrzewnic powietrza Możliwości znalezienia pracy w wielkich zakładach Wielkie zakłady przemysłowe wymagają ciągłego dozoru ze strony elektryków. W takich miejscach instalacje elektrycz na tej stronie\nnaprawa nagrzewnic Elektryczne instruktaże Wiele osób zadaje sobie pytanie, skąd czerpać wiedzę na temat naprawy instalacji elektrycznych? Chociaż wykwalifikowani elektrycy z pewnością na to pytanie sprawdź to\nserwis nagrzewnic olejowych Centralne ogrzewanie Rodzaje grzejników i kilka faktów z WikipediiPromienniki obecnie należą do najchętniej stosowanych urządzeń grzewczych stosowanych w przeczytaj resztę\nnaprawa nagrzewnic powietrza Ogrzewanie - warto znać definicjęOgrzewanie ? proces dostarczania energii termicznej do ciała, pomieszczenia, w celu podniesienia lub utrzymania jego temperatury. kontynuuj czytanie\nnaprawa nagrzewnic olejowych Urządzenie doczekało się pomnikaHistoria grzejnika Powszechnie uważa się, że centralne ogrzewanie wynaleźli starożytni Rzymianie. Jednak z dochodzenia przepro przeczytaj wszystko\nserwis nagrzewnic mobilnych Systemy elektryczne pożyteczne w codziennym życiu Coraz częściej naprawa instalacji elektrycznych dotyczy problemów z instalacją, która pozwala na automatyczne otwieranie i zamykanie br przeczytaj wszystko\nnaprawa nagrzewnic mobilnych Ogrzewanie budynków mieszkalnychOgrzewanie budynków mieszkalnych i gospodarczych odbywa się na różne sposoby. Oczywiście podstawowym sposobem takiego ogrzewania jest zobacz pozostałą część\nprzeglądy nagrzewnic olejowych Ogrzewanie domówOgrzewanie budynków mieszkalnych i gospodarczych odbywa się na różne sposoby. Oczywiście podstawowym sposobem takiego ogrzewania jest montaż w nich centralnego og czytaj całość tutaj\nprzeglądy nagrzewnic gazowych Zalety wykorzystania nagrzewnic Nagrzewnice to proste urządzenia, które pozwalają na szybkie nagrzanie określonej powierzchni. Są one zasilane różnymi paliwami ? olejem opałowym, wodą zobacz stronę\nnaprawa palników Internetowe ogłoszenia o działalności elektryka Zazwyczaj elektrycy nie posiadają na tyle dużych dochodów, aby zlecać tworzenie profesjonalnych spotów reklamowych. Jest to takż zobacz wszystko\nserwis nagrzewnic olejowych Popularne zlecenia dla elektryków W takich dziedzinach, jak elektryczność każdy, nawet najmniejszy błąd może prowadzić do olbrzymich komplikacji, a nawet do tragedii z udzi zobacz pozostałą część\nnaprawa nagrzewnic master Grzejnik podtynkowyGrzejnik podtynkowy Grzejnik podtynkowy 3THERMO Grzejnik podtynkowy jest konstrukcyjnym rozwiązaniem usprawniającym realizację idei ogrzewania ściennego, czyli najle przeczytaj resztę\nnaprawa nagrzewnic master Regulacja ogrzewania samochodowegoOgrzewanie samochodowe jest ogrzewaniem nawiewowym, które włączane jest w okresie, kiedy temperatura powietrza znacznie się obniża. W obecnych czasac pozostała część\nnaprawa palników Wszystko co warto wiedzieć o ekologicznym ogrzewaniu Dzisiejsze czasy to nie tylko rozwój gospodarczy ale też idące za tym przeróżne skutki. Polacy mają kilka razy więcej aut pełen artykuł\nnaprawa nagrzewnic Wyłączanie ogrzewania w dużych budynkach miejskich Ogrzewanie dużych budynków miejskich rządzi się swoimi prawami. Z jednej strony trzeba pamiętać o tym, że pracownicy powinn czytaj dalej na tej stronie\nserwis nagrzewnic mobilnych Grzejnik - definicjaGrzejnik (potocznie nazywany kaloryferem z fr. calorif?re) ? wymiennik cieplny typu woda-powietrze lub para-powietrze; element układu centralnego ciąg dalszy\nnaprawa nagrzewnic master Komfort cieplyKomfort cieplny ? stan, w którym człowiek czuje, że jego organizm znajduje się w stanie zrównoważonego bilansu cieplnego, tzn. nie odczuwa ani u zobacz pozostałą część\nserwis palników Pozytywne strony nagrzewnicNagrzewnice to proste urządzenia, które pozwalają na szybkie nagrzanie określonej powierzchni. Są one zasilane różnymi paliwami ? olejem opałowym, wodą czy nawet gazem. D doczytaj resztę\nnaprawa palników Co to jest Przewodzenie ciepłaPrzewodzenie ciepła ? proces wymiany ciepła między ciałami o różnej temperaturze pozostającymi ze sobą w bezpośrednim kontakcie. Polega o kontynuuj\nprzeglądy nagrzewnic olejowych Szkolne piece grzewczeW szkołach korzysta się z różnego rodzaju ogrzewania. To, jaki system grzewczy zamontowany jest w szkole w dużej mierze zależy o pełen poradnik\nnaprawa palników Ze względu na konieczność rolowaniaWymiennik spiralny Wymienniki tego typu skonstruowane są z płyt owiniętych spiralnie tworzących przestrzenie dla przepływających płynów. Płyty stanowią powier sprawdź to\nUczulenie - nie jesteś sam!O ślubie i weseluCzęści do silnika, skrzyni biegów i więcej...Funkcjonalne reklamy drukowane - naklejki, etykiety itpWarto zainwestować w dobrą obsługę prawnąCoś o reklamie, naklejkach i gadżetachCo i jak z tymi weterynarzamiKto wyczyści brudny dywan?Boring subjectAdres dla firmy - o wirtualnych biurachMontaż i eksploatacja pomp ciepłaArticle about plumbers and plumbingJak fajnie znaleźć kardiologa?Jak naprawić samochód?Leczenie problemów z zębamiDedykowane programy, co musisz wiedziećOgród Twoich marzeń- to wcale nie takie trudneNa temat: renowacja skórKrótko o zaproszeniach na śluby i weselaJak czyścić dywan?Wysyłanie i wybór kartki z zaproszeniem na ślubD;a tych, co mają swoje firmy - o wirtualnym biurzeDanger - electricity! Who to call?Artykuł o ciepłym domuKiedy odnawiać parkiet?Kartki i karty zaproszeniowe na weseleTechnology and science in electric engineeringZbiorniki do wodyNie masz planów na wakacjeCzego potrzebujesz na event?


100 powodów do radości – tak świętowaliśmy 100. Rocznicę odzyskania Niepodległości przez Polskę! | Gmina Wicko – Serwis Samorządowy\n100 powodów do radości – tak świętowaliśmy 100. Rocznicę odzyskania Niepodległości przez Polskę!\nlis 13, 2018 przez Monika Pawłowska w Inne\n9 listopada 2018 roku, w Gminnym Ośrodku Kultury i Sportu, odbyły się uroczyste obchody odzyskania przez Polskę niepodległości. Przybyłych gości witał Wójt Gminy Wicko, Dariusz Waleśkiewicz oraz Dyrektor GOKiS-u, Rafał Skibiński, wręczając przy tym flagę Polski. O godzinie 17:00, uroczystość rozpoczęła się odśpiewaniem hymnu narodowego.\nNas scenie mogliśmy podziwiać występy artystyczne dzieci, młodzieży oraz seniorów. Swój talent zaprezentowała Aleksandra Grubba, grając na pianinie. W tańcu zaprezentowała się Oliwia Nieścior oraz grupa taneczna pod kierownictwem Piotra Zagrodnika. Pieśni patriotyczne wykonał chór dziecięcy Biedronki oraz seniorki z Klubu Emerytów i Rencistów oraz Natalia Waleśkiewicz.\nWystępy artystyczne urozmaicone zostały pokazem multimedialnym o drodze Polaków do wolności.\nNiezwykle emocjonujący był występ Pani Janiny Czuby, sołtys Wicka, która recytowała wiersz patriotyczny.\nObchody 100 lecia odzyskania niepodległości były okazją do wręczenia nagród, laureatom konkursu organizowanego przez Gminna Bibliotekę w Wicku pod nazwą : „Wolna Ojczyzna”. Wyróżnionych zostało 26 osób, których prace plastyczne zostały najwyżej ocenione przez komisje konkursową.\nUroczyste spotkanie zakończyło się wspólnym śpiewaniem pieśni patriotycznych.


Przeorat zależny w Jarosławiu\nKlasztor Mniszek Benedyktynek w Jarosławiu został ufundowany w 1611 r. przez ówczesną właścicielkę tych ziem – księżnę Annę z Kostków Ostrogską, jako pierwszy w diecezji przemyskiej klasztor żeński.\nPowrót do ograbionego i zniszczonego klasztoru oznaczał prawie zawsze zaczynanie od podstaw. Jednak źródła historyczne zgodnie twierdzą, iż jarosławskie Opactwo Benedyktynek było potężnym jak na swoje czasy ośrodkiem oddziaływania na miasto i okolicę duchową kulturą i religijną atmosferą. Ze względu na bogaty napływ powołań otworzyło 1629 r. nową fundację Panien Benedyktynek w Przemyślu.\nOkres świetności jarosławskich Benedyktynek został boleśnie zahamowany przez antykościelną politykę zaborców. Po pierwszym rozbiorze Polski i wkroczeniu wojsk austriackich do Jarosławia, władze zaborcze rozpoczęły systematyczny proces znoszenia klasztoru. Dekret kasacyjny Benedyktynek jarosławskich został podpisany w 1782 r., mniszki zostały zmuszone do opuszczenia klasztoru, kościół zaś w rok później zamknięto. Budynki klasztorne zamieniono na koszary wojskowe, w kościele zaś urządzono magazyn mundurów. Okres obu wojen światowych przyniósł wiele zniszczeń. Podczas okupacji hitlerowskiej mury klasztoru służyły jako więzienie, ogród klasztorny jako miejsce straceń, kościół zaś został sprofanowany i przerobiony na stajnię dla koni. W lipcu 1944 r. wycofujący się hitlerowcy podpalili obiekty klasztorne powodując dalsze poważne zniszczenia. Z zawieruchy wojennej wyszły one w tragicznym stanie, a dewastacje spalonego klasztoru sięgała 80%: wieże kościelne bez dachów, ściany budynków podziurawione, w dolnej części objęte grzybem groziły zupełną ruiną. W podobnym stanie był mur obronny razem z basztami i bramą wjazdową.\nOkres powojenny charakteryzował się przekazywaniem Opactwa w coraz to inne ręce. W 1946 r. otrzymało je Ministerstwo Kultury i Sztuki, które rok później przekazało obiekt Państwowej Szkole Budownictwa w Jarosławiu. Podjęto remontową adaptację klasztoru na internat szkolny. Dodatkowo wybudowano duży internat dla dziewcząt oraz warsztaty, garaże i pralnie. W 1988r. po wycofaniu się jarosławskiej budowlanki, klasztor przejął Kombinat Rolno-Przemysłowy „Igloopol" z Dębicy. Wkrótce jednak splajtowało i nie tylko nie doszło do realizacji jakichkolwiek planów odbudowy, ale wręcz do rozgrabienia i zdewastowania wszelkich możliwych ruchomości.\n21 marca 1990r., w sam dzień odejścia do nieba Świętego naszego Ojca Benedykta, władze miejskie Jarosławia przekazały dawne Opactwo jego pierwotnym mieszkankom – Siostrom Benedyktynkom z Opactwa w Przemyślu.\nNa prośbę księdza Arcybiskupa Ignacego Tokarczuka, 27 kwietnia 1991 r. w Dzień Matki Bożej Dobrej Rady, po 211 latach nieobecności trzy pierwsze benedyktynki przybyły do ruin dawnego klasztoru. Zamieszkały w parterowym budynku urządzając w jednym z pomieszczeń tymczasową kaplicę. 9 maja 1991 r. odbyła się uroczystość inauguracyjna powrotu benedyktynek do d. Opactwa. Rozpoczęła się modlitwami i odprawioną pierwszą Mszą Świętą.\nPrzez trzy kolejne lata koszty remontów w Opactwie jak i utrzymanie Sióstr pokrywał ks. Arcybiskup Ignacy Tokarczuk.\nZ powodu jednakże iż Siostry nie były w stanie podjąć się dalszych prac na terenie ogromnego, liczącego ok.5 ha obiektu, w 1994 roku, z inicjatywy księdza Arcybiskupa Józefa Michalika, budynek klasztorny wraz z kościołem i częścią ogrodu przejęła na własność Archidiecezja Przemyska, powołując do życia Ośrodek Kultury\ni Formacji Chrześcijańskiej im Służebnicy Bożej Anny Jenke.\nW krótkim okresie Opactwo powróciło do dawnej świetności i pełni swoją funkcję, choć w zmienionej nieco formie. Diecezjalny Dom Rekolekcyjny służy odnowie i pogłębianiu życia duchowego.\nNatomiast Siostry zatrzymały dla siebie mniejszą część – budynek byłego żeńskiego internatu postawiony w latach 50-tych ubiegłego wieku adoptując go na klasztor, oraz trzy baszty i dwa obiekty, znajdujące się w totalnej ruinie.\nObecnie wewnątrz murów funkcjonuje przeorat zależny przemyskiego Opactwa Sióstr Benedyktynek.


Formuła 1 potwierdza procedurę podium po zakończeniu GP Austrii\nFormuła 1 potwierdziła, że dekoracja trzech najlepszych kierowców wyścigu o GP Austrii odbędzie się na linii startu/mety toru Red Bull Ring, z zachowaniem wszelkich rygorystycznych zasad higieny i bezpieczeństwa.\nJeszcze podczas zimowych testów w Barcelonie, odbywających się w lutym, nikt nie przypuszczał, że ten jubileuszowy, 70-ty sezon mistrzostw świata F1 będzie wyjątkowy pod wieloma zupełnie innymi, niż ktokolwiek by przypuszczał, względami.\nChwilę po zakończeniu testów, świat obiegła wiadomość o wybuchu groźnej pandemii koronawirusa, która rozprzestrzeniała się na tyle szybko i agresywnie, że w ciągu kilku tygodni storpedowała wszelkie plany F1 na ten sezon, a także zmusiła do zreorganizowania całego kalendarza wyścigowego.\nWalka o „uratowanie” kampanii trwała długo, ale udało się w końcu wyznaczyć drugą datę jej inauguracji. Żeby jednak stało się to możliwe, konieczne było opracowanie niemal 100-stronicowego protokołu dotyczącego zachowania higieny oraz bezpieczeństwa podczas wyścigów.\nOpisano w nim właściwie każdą czynność, od podróżowania na miejsce rywalizacji, zakwaterowania, kontaktów z członkami innych zespołów po pracę w garażach, przebywanie w padoku, a także spożywanie posiłków podczas przerw obiadowych. Wszelkie nowe normy dotyczą nie tylko personelu ekip, ale także przedstawicieli mediów oraz pracowników obsługi toru.\nZ powodu obostrzeń związanymi z koniecznością zachowania dystansu społecznego, zrezygnowano z tradycyjnej oprawy wyścigów, bez których trudno jest nam wyobrazić sobie zmagania kierowców. Zakazano m.in. organizacji konferencji prasowych, parady kierowców oraz tradycyjnej ceremonii na podium, a pierwsze wyścigi sezonu zostaną rozegrane bez udziału kibiców.\nJak będzie wyglądała dekoracja trzech najlepszych zawodników wyścigu o GP Austrii, mogliśmy zobaczyć choćby na przykładzie Formuły 2, której zmagania odbyły się w ten weekend na torze Red Bull Ring.\nFormuła 1 potwierdziła dziś ten sam przebieg ceremonii podium w swoim oficjalnym oświadczeniu. Jako miejsce dekoracji została wyznaczona linia startu/mety, gdzie trzej najlepsi kierowcy ustawią się na trzech odpowiadającym swoim pozycjom polach startowych.\n„Poza mechanikami zespołu, urzędnikami, zatwierdzonymi przez FIA ekipami telewizyjnymi oraz trzema fotografami, nikt inny nie będzie w tym czasie dozwolony w wyznaczonym miejscu” – napisano.\n„Po wyjściu [kierowców] z bolidów, FIA wykorzysta przenośne wagi znajdujące się obok ich samochodów. Każdy kierowca musi pozostać w pełni ubrany, dopóki nie zostanie zważony.”\n„Po ważeniu kierowców, wywiady będą udzielane w wyznaczonym miejscu. Po wywiadach, do każdego z kierowcy zostanie dostarczony zdalnie sterowany wózek z wodą i ręcznikiem.”\nPodium umieszczone zostanie przed trzema najlepszymi samochodami. Każdy z kierowców otrzyma tradycyjną czapkę Pirelli, a także maseczkę ochronną, którą założą na czas ceremonii rozdania trofeów. Podobnie, jak na wczorajszej dekoracji kierowców Formuły 2, element polewania się szampanem pozostaje niezmieniony.\nImage: © Mercedes AMG Petronas Motorsport, © Getty Images / Red Bull Content Pool


PRS Guitars – nowe gitary sygnowane przez Marka Holcomba i Dustie'go Waringa - TopGuitar.pl\n17 października 2019 Redakcja | TopGuitar 1404\nSE Custom 24 Fade LTD – limitowane gitary PRS\nFirma PRS Guitar zapowiedziała wprowadzenie do oferty dwóch oczekiwanych instrumentów sygnowanych przez muzyków z\nespołów Periphery i Between the Buried and Me – SE Mark Holcomb SVN i DW CE 24 Floyd. Zarówno dla Marka Holcomba jak i Dustie’go Waringa nie jest to ich pierwsza „sygnatura” z logo PRS.\nSE Mark Holcomb SVN to 7-strunowy instrument charakteryzujący się mahoniowym korpusem oraz topem, który może być wykonany z klonu wzorzystego (wersja w wykończeniu Holcomb Burst) lub orzecha (wykończenie Natural Satin). Szyjka o profilu Wide Thin jest klonowa, a na hebanowej podstrunnicy umieszczono 24 progi oraz znaczniki w postaci sylwetek ptaków. Menzura instrumentu wynosi 26.5 cala. W modelu tym zamontowane zostały sygnowane przez Holcomba przetworniki Seymour Duncan Alpha i Omega (w wersji dla instrumentów 7-strunowych). Poza 3-pozycyjnym przełącznikiem, do dyspozycji mamy też pokrętła Volume i Tone (push-pull). W gitarze SE Mark Holcomb SVN zamontowano stały mostek ze strunami przeciąganymi przez korpus.\nO swojej nowej gitarze Mark Holcomb powiedział: „Mój SE SVN jest idealnym odpowiednikiem mojego sześciostrunowego SE i stał się pewniakiem w moim koncertowym rigu z Periphery. Został zaprojektowany by być agresywnym, ale jego podstawowe cechy pozwalają mu być wystarczająco różnorodnym, by równie skutecznie radzić sobie z czystym brzmieniem i barwami o średnim poziomie gainu. Jeśli grałeś na moim 6-strunowym SE to przekonasz się, że nowy model bazuje na tym co zrobiliśmy wcześniej, ale jednocześnie wychodzi po za to”.\nGitara DW CE 24 Floyd dostępna była wcześniej w wersji limitowanej, natomiast zaprezentowany teraz model jest elementem standardowej oferty. Jest to instrument o mahoniowym korpusie i wyprofilowanym topie z klonu wzorzystego. Zarówno szyjka o specjalnym profilu dostosowanym do wymagań Waringa jak i podstrunnica są wykonane z klonu. Menzura modelu DW CE 24 Floyd wynosi 25 cali, a na podstrunnicy umieszczono 24 progi i czarne znaczniki (typowy dla firmy motyw ptaków).\nInstrument ten wyposażono w dwa przetworniki Mojotone „DW Tomahawk” sygnowane przez Dustie’go, 5-pozycyjny przełącznik oraz potencjometry Volume i Tone. Zgodnie z nazwą, w gitarze DW CE 24 Floyd zamontowano ruchomy mostek Floyd Rose 1000. Gitara ta jest oferowana w pięciu wersjach wykończenia – Waring Burst, Black Top, Burnt Amber Smokeburst, Faded Blue Smokeburst i Gray Black.\nDustie Waring tak wypowiedział się na temat swojej nowej gitary: „Ten model jest najbardziej stabilnym, przyjemnym w graniu instrumentem, jaki kiedykolwiek miałem. Wypróbowałem go w boju i jestem dumny, że jest na nim moje nazwisko”.\nNext article Hughes & Kettner Black Spirit 200 Floor\nPrevious article RockBoard Power Ace 25


W przemyśle, handlu i usługach zwalniają - GazetaPrawna.pl\nRedukcje odbędą się m.in. w firmach usługowych. Wśród nich najwięcej zwolnień zapowiadają szefowie przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z kulturą, rozrywką i rekreacją. Pracę ma też stracić część pracowników firm zajmujących się edukacją, oferujących usługi administracyjne oraz obsługujących rynek nieruchomości i prowadzących działalność naukową i techniczną.\nW usługach wzrost zatrudnienia planują tylko przedsiębiorstwa zajmujące się działalnością finansową i ubezpieczeniową, oraz zakwaterowaniem, gastronomią i informacją. Wypowiedzeń mogą się spodziewać pracownicy handlu. Największe zwolnienia planują małe przedsiębiorstwa funkcjonujące w tej branży, które zatrudniają od 10 do 49 osób. Dotyczyć to będzie w największym stopniu placówek, które sprzedają artykuły gospodarstwa domowego. Natomiast wzrost zatrudnienia planują duże firmy handlowe zatrudniające 250 i więcej osób. Zwolnienia nie ominą także przemysłu. Ale jak wynika z badań GUS, będą one niewielkie. I tak jak w handlu największe redukcje planowane są w małych firmach. Nie ma więc co liczyć na szybką poprawę trudnej sytuacji na rynku pracy.\ngospodarka zatrudnienie przedsiębiorcy\nPrzyjazne państwo pracować nie każą.


Aerobox, czyli fitness zainspirowany sztukami walki – Zwierciadlo.pl\nAerobox, czyli fitness zainspirowany sztukami walki\npoprostuzdrowo.pl 25 września 2012\nBoks i sztuki walki już od dawna stanowią inspirację dla nowoczesnych form fitness. Techniczne elementy ciosów i kopnięć zapożyczonych z różnych sztuk walki, bardzo łatwo dają się zaadoptować na rekreacyjne zajęcia aerobiku. Kilkanaście lat temu zajęcia zasłynęły pod nazwą Tae Bo i tak jak aerobik zasłynął dzięki aktorce Jane Fondzie, tak Tae Bo zyskało szeroką popularność zapewnił amerykański aktor filmów akcji Billy Blanx.\nDzisiaj w grafikach fitness klubów można spotkać się z różnymi nazwami zajęć tego typu, w zależności od szkolenia i dodatkowo doświadczenia w sztukach walki, jakie posiada instruktor prowadzący tego typu zajęcia. Najpopularniejsze nazwy to:\nFila Kick Power,\nReebok Martial Arts.\nW skrócie mówiąc, są to zajęcia, które zawierają w sobie elementy klasycznego fitness i różnych form walki, od boksu przez karate czy muay thai i innych. Jednak żeby zrozumieć koncepcję zajęć, należy nadmienić przede wszystkim, że celem takiego treningu nie jest nauka obrony czy ataku.\nAeroboxing są to zajęcia o charakterze przede wszystkim wytrzymałościowym, które dają oczywiste korzyści:\npoprawiają pracę podstawowych układów organizmu: krążeniowo-naczyniowego oraz oddechowego,\npoprawiają cechy motoryczne ciała,\ndają mnóstwo radości i satysfakcji,\npozwalają spalić nadprogramowe kalorie,\npomagają zgubić zbędne kilogramy.\nJednak to, co różni te zajęcia od innych, to fakt, że w sposób kontrolowany pozwalają wyzwolić ciało od skumulowanej negatywnej energii i uwolnić się od agresji w bezpieczny sposób. Jest to czynnik, który czyni je zajęciami jedynymi w swoim rodzaju.\nW pewnym stopniu zajęcia te uczą również podstawowych technik samoobrony, więc spełniają cel funkcjonalny. Poza tym trening taki, z racji tego, iż odbiega swoim charakterem od innych form aerobiku, może wzbogacić nasz trening o nowe wrażenia i bodźce wzrokowo-ruchowe i być świetnym urozmaiceniem tygodniowego planu treningowego. Jak widać, zajęcia te zapewniają holistyczny rozwój całego ciała i mogą w nich uczestniczyć zarówno kobiety jak i mężczyźni.\nZajęcia tego rodzaju są formą, która wymaga szczególnej wytrzymałości, siły i precyzji ruchów od instruktora prowadzącego. Niesłychanie ważna jest technika wykonania oraz umiejętności metodyczne instruktora, który swoją postawą, kunsztem pedagogicznym oraz świetną techniką będzie potrafił zaszczepić tę koncepcję zajęć w uczestnikach oraz dać im pozytywną energię, nastawienie i będzie aktywnie zachęcał do uczestnictwa w zajęciach.\nKorzyści z uczestnictwa w tej formie są fantastyczne. Oprócz kształtowania cech motorycznych, polepszania samopoczucia, poprawy siły i koordynacji mięśniowej – można powiedzieć, iż jest to bardzo efektywny i bezpieczny trening. Poza tym zajęcia takie wspaniale kształtują siłę umysłu, koncentrację, uczą kontrolować oddech oraz obecność w sensie uważność, gdyż bez tego uczestnik nie wyćwiczy poprawnej techniki, a trening nie będzie tak efektywny i nie przyniesie pożądanej satysfakcji, tak, jak byśmy tego chcieli.\nAerobox pomaga odreagować stres, rozluźnia, więc polecany jest szczególnie osobom, które na co dzień narażone są na wysoki poziom stresu. Trening jest bardzo dynamiczny, przy żywiołowej i szybkiej muzyce o porywającym charakterze, dlatego ważną sprawą jest wyczucie rytmu. Ze względu na swoją żywiołowość trening taki będzie idealny dla osób, które mają duże pokłady niespożytkowanej energii, a także dla osób, które lubią nowe bodźce, stronią od monotonii lub szukają nowych wrażeń treningowych.\nTak jak zostało powyżej wspomniane, jest to forma zajęć zarówno dla kobiet, jak i dla mężczyzn. Nie trzeba mieć również doświadczenia w sztukach walki, by uczestniczyć w takich zajęciach, gdyż nauka ciosów i kopnięć nie jest tutaj celem treningu. Sprawnie zarządzający grupą instruktor potrafi dostosować poziom trudności zajęć do uczestników. Jednak ze względu na intensywność, zajęcia polecane są dla osób, które miały już styczność z treningiem wytrzymałościowym i mają dobrą kondycję, gdyż dla osoby początkującej intensywność może stanowić problem i taka osoba może szybko zniechęcić się do tego typu zajęć.\nWażną zasadą w tych zajęciach – o czym zdarza się, że zapominają instruktorzy – jest nie tylko to, żeby maksymalnie wycisnąć z uczestnika hektolitry potu, ale także wzmocnić odpowiednie mięśnie, które w trakcie zajęć tego typu są szczególnie osłabione. Mowa tutaj o mięśniach pleców, które przez przyjmowanie bokserskiej, zgarbionej sylwetki są osłabione, a także wzmocnieniu mięśni brzucha i dna miednicy, ze względu na często występujące na zajęciach elementy podskoków, wyskoków i biegów.\nPodstawowe zasady o których należy pamiętać podczas tego typu treningu:\nPrawidłowa postawa, napięty brzuch.\nZachowaj uważność i koncentrację, gdyż trening ćwiczy umysł i siłę charakteru.\nPo treningu wzmacniaj mięśnie pleców i brzucha, ponieważ pomagają one utrzymać stabilną i prawidłową wyprostowaną pozycję tułowia.\nRozciągaj mięśnie ze szczególnym nastawieniem na mięśnie klatki piersiowej, nóg i ramion i obręczy barkowej, gdyż ułatwi to powrót do równowagi mięśniowej po dynamicznej pracy.\nPamiętajmy, że forma zajęć nie ma nic wspólnego z agresją, a uczestnicy lekcji walczą raczej z własnymi słabościami, nabierają większej pewności siebie, kształtują siłę umysłu i rzeźbią ciało. Zdarza się, że instruktorzy np. Reebok Martial Arts zachęcają uczestników swoich zajęć, by jako cel wyobrażali sobie własne słabości, które chcą pokonać, by na nich ćwiczyli ciosy i kopnięcia. Dzięki takiemu nastawieniu przy fajnej zabawie kształtować można również siłę charakteru.\npoprostuzdrowo.pl 31 sierpnia 2020\npoprostuzdrowo.pl 4 września 2020\npoprostuzdrowo.pl 25 stycznia 2021\npoprostuzdrowo.pl 10 sierpnia 2020\npoprostuzdrowo.pl 22 stycznia 2021\npoprostuzdrowo.pl 21 września 2011\npoprostuzdrowo.pl 23 stycznia 2012\npoprostuzdrowo.pl 9 sierpnia 2012\npoprostuzdrowo.pl 16 grudnia 2011\npoprostuzdrowo.pl 13 grudnia 2010\npoprostuzdrowo.pl 20 września 2011\npoprostuzdrowo.pl 10 maja 2016\npoprostuzdrowo.pl 4 lipca 2014\npoprostuzdrowo.pl 3 stycznia 2014\npoprostuzdrowo.pl 27 grudnia 2013\npoprostuzdrowo.pl 16 grudnia 2013\npoprostuzdrowo.pl 25 listopada 2013\npoprostuzdrowo.pl 15 listopada 2013\npoprostuzdrowo.pl 30 października 2013\npoprostuzdrowo.pl 28 października 2013\npoprostuzdrowo.pl 17 października 2013\npoprostuzdrowo.pl 15 października 2013\nsport dla kobietsport w mieścieuprawianie sportów


Jak zacząć | Qualpro\nHome / proRMS / Jak zacząć\nWiemy, że prowadzenie hotelu może być czasochłonne. Dlatego przygotowaliśmy plan w 4 krokach, aby zwiększyć przychody Twojego hotelu przy jednoczesnym ograniczeniu Twojego zaangażowania do minimum.\nSkontaktuj się z nami i odkryj zalety proRMS. Dowiedz się, jak system pomóc zwiększyć przychody Twojego hotelu. Zamów prezentację na żywo, w której nasz ekspert przekaże Ci wszystko o systemie, pozna Twoje potrzeby i odpowie na pytania. Bez żadnych opłat i zobowiązań! Możesz porozmawiać z nami w języku polskim, angielskim, francuskim i czeskim.\nPrzyjrzymy się Twojemu hotelowi i sprawimy, aby proRMS pracował dla Ciebie jak najlepiej. Opowiesz nam o swoim hotelu, a my ustalimy Twoją politykę cenową, konkurencję, kluczowych wydarzenia itp. Wybierzemy również najlepsze źródła danych dla Ciebie i podłączymy inne oprogramowanie hotelarskie do naszego. Jeżeli twoje rozwiązanie PMS, ChM lub CRS nie jest zintegrowane z naszym proRMS, nie martw się! Zajmiemy się tym!\nPodpisz umowę licencyjną Zadbamy o większość konfiguracji proRMS w Twoim hotelu i poprosimy Cię jedynie o minimalne wsparcie. Potem przeszkolimy Twoich pracowników, aby mogli efektywnie korzystać z systemu.\nWszystko gotowe! Teraz możesz osiągnąć najlepsze wyniki dzięki proRMS i zwiększyć swoje przychody. Będziesz mieć stały dostęp do systemu i przejmiesz kontrolę nad swoimi zyskami. Jeżeli masz pytania, pomożemy Ci we wszelkich kwestiach technicznych, specjalistycznych i organizacyjnych.\nJako partner – jak rozpocząć współpracę z nami?\nPracujesz w branży hotelarskiej? Dostarczasz produkty i usługi dla hoteli i obiektów hotelowych? Możemy działać razem!\nJesteśmy otwarci na współpracę z firmami specjalizującymi się w hotelarstwie i turystyce. Jeśli nasze połączone projekty mogą przynieść obopólne korzyści i pomóc klientom, to chętnie spróbujemy czegoś nowego!\nDla nas partnerstwo oznacza nie tylko relacje biznesowe, ale także współpracę przy projektach marketingowych, wspólne budowanie nowych rozwiązań i odkrywanie nowych obszarów branży. Czy podzielasz nasze podejście?