Lewicki: Powstanie Warszawskie - KONSERWATYZM.PL – Portal Myśli Konserwatywnej\nLewicki: Powstanie Warszawskie\n1 sierpnia 2019 1 sierpnia 2019 Redakcja Konserwatyzm.pl\nDziś wypada 75 rocznica wybuchu powstania warszawskiego. W dyskusji na ten temat padły już chyba wszystkie argumenty i to z każdej możliwej dziedziny.\nFakty są przerażające. Była ta niewątpliwie największa klęska w tysiącletnich dziejach Narodu Polskiego. Nigdy w tak krótkim czasie nie straciło życia aż 200 tyś. Polaków. Nawet straty w przegranej kampanii wrześniowa w ’39 roku nie miały takiego wymiaru, gdyż zginęło wtedy, po naszej stronie, około 70 tys. ludzi. Niemcy i ich sojusznicy, by nas pokonać w ‘39, musieli wysłać 2 mln żołnierzy i rozpocząć wojnę, która skończyła się dla nich ostatecznie także największą klęską dziejową.\nWielu uważa, że decyzja o wybuchu tego powstania była błędem, który przyniósł tragiczne skutki. Kierowano się fałszywymi ocenami co do sytuacji militarnej jak i stanu oraz możliwości sił własnych i przeciwnika. W siłach zbrojnych winni błędów o takich skutkach są stawiani przed sądem wojennym. Ale jeśli decyzja o wybuchu była tylko błędem, to czym było kontynuowanie tego koszmaru przez ponad dwa miesiące? W świetle obecnych wyobrażeń jest to wprost niemożliwe do pojęcia.\nRozważanie takich zdarzeń ma największe znaczenie w kontekście wyprowadzenia nauki na przyszłość. Nauka może z tego płynąć jedna. Nigdy więcej coś takiego nie może się powtórzyć i głównym zadaniem polityków i osób mających wpływ na bieg spraw w Polsce jest do tego nie dopuścić i zawsze o tym pamiętać.\nI tak wiedzę sens obchodów rocznicy Powstania Warszawskiego.\nPublicystyka powstanie warszawskie, stanisław Lewicki\n← Wielomski: S-500, czyli straszenie Putinem\nLewicki: Za co lubić Trumpa i Amerykę? →


Fotoceramika: Fotografia na porcelanie - Katalog stron Jarmi\nKatalog posiada stron: 14195, na przyjęcie oczekuje: 22, gości online: 13\tTwoja reklama powyżej ... ZOBACZ co zyskasz!\nCeramika jest bardzo trudnym tworzywem, na jakim możemy tworzyć prawdziwe cuda. Fotoceramika jest firmą parajacą się wykonywaniem prawdziwych fotografii na bardzo zaawansowanych materiałach jak porcelana czy nagrobki. Nowoczesne techniki stosowane w firmie pozwalają uzyskać na przykład obraz trójwymiarowy na porcelanie prezentujący daną postac. Kubek albo obrazek z pięknym, świetnie wyretuszowanym portretem ukochanej postaci może być doskonałym sposobem na niebanalny upominek, jaki zachowuje się na lata.\nTytuł: Fotoceramika: Fotografia na porcelanie\nSłowa kluczowe: zdjęcia na pomnik, zdjęcia nagrobkowe, fotografia na porcelanie, zdjęcia na ceramice, zdjęcia na porcelanie


DOSTAWA - Tronus\nInformacje o kosztach przesyłki określone są przy każdym produkcie indywidualnie, ponieważ zamawiane produkty różnią się miedzy sobą i podlegają pod różne stawki.\nPrzed zakupem większych ilości mebli prosimy o kontakt mailowy lub telefoniczny w celu ustalenia dokładnych kosztów transportu oraz ewentualnych rabatów.\n3. Płatność na miejscu gotówką\nKażda przesyłka wysyłana z naszego magazynu jest sprawdzana i pakowana przez 2 osoby wzajemnie się kontrolujące, sprawdzamy czy towar nie jest uszkodzony i czy nie posiada wad fabrycznych. Cały system monitoringu magazynu wyklucza pomyłki oraz jakiekolwiek braki czy usterki.\nDopiero po takiej kontroli do paczki dołączane są szczelnie zapakowane dokumenty gwarancyjne i faktura lub paragon. Każda paczka jest dokładnie oklejana firmową taśmą z logo naszej spółki i jest to plomba przesyłki.\nNa terenie Warszawy dostawy są realizowane transportem firmowym w pozostałe części kraju za pomocą firmy kurierskiej siódemka, firmy transportowej PEKAES oraz niezależnych firm transportowych lub spedycji międzynarodowych.\nDostawa obejmuje dostarczenie mebli pod wskazany adres – ich wniesienie, montaż i ustawienie we wskazanym miejscu możliwe jest za dopłatą.\nDostawa poza granicę kraju uzależniona jest od odległości.\nJeśli chcą Państwo uzyskać szczegółowe informację prosimy o wysłanie e-maila. W treści prosimy podać miejsce docelowe oraz wyszczególnić o jakie meble chodzi oraz w jakich ilościach.\nPaczkę należy otworzyć w obecności kuriera i sprawdzić zgodność zamówienia i fakt czy żaden z zamówionych produktów nie uległ uszkodzeniu podczas transportu. W przypadku kiedy którykolwiek element jest uszkodzony należy bezwzględnie spisać z kurierem „Protokół szkody” na którym wyszczególniony zostanie towar uszkodzony. Oryginał protokołu prosimy przesłać do naszej firmy (emailem lub pocztą).\nZakupione meble odebrać można osobiście w siedzibie firmy, od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00-18:00.\nDokładamy wszelkich starań, aby zamówienia były realizowane profesjonalnie od chwili ich złożenia do momentu dostarczenia mebli.


Zły kwartał dla inwestycji w akcje - GazetaPrawna.pl\nRanking TFI – III kw. 2011 / DGP\nWiększość funduszy przyniosła w ostatnich miesiącach straty.\nW III kw. najgorsze wyniki zanotowały fundusze polskich małych i średnich spółek. Mediana ich stóp zwrotu wyniosła -23,4 proc.\nNiewiele lepiej poradziły sobie fundusze akcji polskich (-20,4 proc.) i zagranicznych (-15,3 proc.). Przed rokiem miały stopy zwrotu odpowiednio na poziomie 11,9 proc. i 6,5 proc. Tylko dwa podmioty akcyjne – zarządzane przez TFI PKO fundusze papierów rynku japońskiego i amerykańskiego – obroniły się przed spadkami.\nNa minusie były też fundusze aktywnej alokacji i absolutnej stopy zwrotu, które obiecują przyzwoite wyniki bez względu na koniunkturę. – Spisały się lepiej niż podmioty inwestujące cały portfel w akcje, ale większość z nich także poniosła straty – mówi Rafał Lerski, analityk Expandera. Ich stopa zwrotu sięgnęła -10,8 proc., podczas gdy w III kw. 2010 r. wyniosła 5 proc.\nW III kw. br. zarobić dały tylko 4 spośród 16 klas funduszy, m.in. fundusze dłużne krajowe (0,8 proc.) i zagraniczne (1,4 proc.), pieniężne i gotówkowe (0,9 proc.). W przypadku 6 funduszy dłużnych zagranicznych stopy zwrotu przekroczyły 10 proc. – To wpływ osłabienia złotego – tłumaczy Lerski. Słabe wyniki funduszy dłużnych krajowych były efektem wrześniowego odwrotu inwestorów od polskiego długu.\nNajwyższą stopą zwrotu (12,8 proc.) mogą się pochwalić fundusze niesklasyfikowane w żadnej kategorii (przed rokiem -2,9 proc.). Najwięcej dał zarobić Quercus Short (23,3 proc.), inwestujący w obligacje i kontrakty terminowe na WIG20.\nWe wrześniu najgorzej zachowywały się fundusze niesklasyfikowane walutowe (spadek o 13,5 proc.) i akcji zagranicznych walutowe (-9,1 proc.). Na plusie miesiąc zakończyły fundusze pieniężne i gotówkowe (0,3 proc.) i niesklasyfikowane złotowe (0,2 proc.). Najgorzej zachował się Superfund Goldfuture (stracił 22,5 proc.). Najlepiej – Arka BZ WBK Akcji Tureckich (13,7 proc.).\nW comiesięcznym rankingu Expandera i „DGP” zwyciężyło Copernicus TFI z wynikiem 8,73 pkt. Było najlepsze także w całym III kw. (7,28 pkt).\nAle wiadomo, że inwestycja to proces długofalowy więc nie ma co się na zapas martwić.\nprzy obecnych spadkach tfi moga sie okazac calkiem oplacalne !\nZależy jak kto do tego podchodzi jeśli ktoś chce w krótkim terminie zarobić to fundusze nie dla niego. Inwestuję od dłuższego czasu w fundusze noble bo chcę odłożyć na emeryturę. Wiem że będę musiał jeszcze to robić latami ale na swoje wyjdę i przyszłość będę miał zabezpieczoną.\nNa tym polegaja inwestycje w fundusze raz lepiej raz gorzej ale w efekcie i tak pozwolą wyjść na swoje!\nja osobiscie na inwestycjach si enie znam takze jest to dla mnie szara strefa ja wole lokate od calkiem nie dawna posiadam nata w getinie wybralam ja przy pomocy doradcy i przynajmniej wiem ze nie popelnilam zadnego bledu


Komory podwieszane - zlewozmywaki dostawą gratis! - Sklep AGDhome.pl\nStrona główna » Zlewy i armatura » Komory podwieszane\nZlewozmywaki z podwieszanymi komorami są często wybierane ze względu na większą stabilność, jaką gwarantuje ten sposób montażu. Dzięki podwieszeniu mamy pewność, że powierzchnia zlewu będzie idealnie równa. Utrzymanie stałego kąta nachylenia nie tylko sprawia, że zmywanie staje się wygodniejsze, ale też pomaga uniknąć powstawania plam i zacieków na powierzchni zlewu.\nPodwieszane komory dostępne są w ofercie takich producentów jak m.in. Pyramis i Alveus. Ze względu na lekkość materiału, do podwieszania najczęściej wybierane są zlewozmywaki ze stali. Wybór tego materiału gwarantuje nie tylko stabilność podwieszanej komory, ale tez jej wygodne użytkowanie - stal jest odporna na działanie środków chemicznych i na uszkodzenia spowodowane wysoką temperaturą. Oprócz standardowych zlewów 1-komorowych część producentów ma w swojej ofercie także modele 1,5 - i 2-komorowe, które sprawdzą się w większych kuchniach lub w tych mieszkaniach, które nie są wyposażone w zmywarkę.


Szef MSW ma pomysł na ujarzmienie Rosji | Narodowcy.net\nSzef MSW ma pomysł na ujarzmienie agresywnej Rosji\n1 grudnia 2018 2 grudnia 2018 Jacek Czaputowicz, MSW, nord stream 2, Rosja, Ukraina\nSzef MSW, Jacek Czaputowicz uważa, że ostatnie wydarzenia na Morzu Azowskim to dobry argument, by zablokować Nord Stream 2. Jego zdaniem tego rodzaju presja na Rosję może przynieść dobre efekty.\nJacek Czaputowicz ocenił, że istnieją różne formy nacisku na Rosję, a społeczność międzynarodowa mogłaby sięgnąć po argumenty ekonomiczne. Jego zdaniem należy dać do zrozumienia, że nie ma zgody na agresywne działania Rosji i na łamanie przez nią prawa międzynarodowego, a agresja na Morzu Azowskim jest ,,dobrym argumentem” za takim działaniem.\nMinister odniósł się także do apelu Ukrainy dot. rozmieszczenia okrętów wojennych NATO na Morzu Azowskim oraz wysłania w rejon Morza Azowskiego i Cieśniny Kerczeńskiej międzynarodowej misji obserwatorów. Stwierdził również, że oczekiwania przedstawicieli władz Ukrainy są uzasadnione, a ich postulaty należy traktować poważnie, inną kwestią jest ich realizacja.\nSzef MSW w sobotę kontynuuje wizytę na Ukrainie.


Troska nie o ideę, ale o ludzi… - Nowe Życie\nO środowiskach chrześcijańsko-\n-społecznych i narodowych,\njaka im towarzyszy,\noraz nowo powstałym\nPomnik Wojciecha Korfantego we Wrocławiu,\njednego z ojców niepodległej Polski,\nzwiązanego z Chrześcijańską Demokracją\nWojciech Iwanowski: Jest Pan Profesor pierwszym dyrektorem Instytutu Dziedzictwa Myśli Narodowej. Jaka jest geneza powstania tej instytucji?\nJan Żaryn: Geneza powstania instytucji związana jest z zaproszeniem mojej osoby do współpracy przez premiera Piotra Glińskiego i wiceministra Jarosława Sellina. Zaproponowałem wówczas powołanie muzeum lub instytutu dedykowanego pamięci obozu narodowego. Przez lata środowisko to nie cieszyło się powszechnym uznaniem. W dalszych rozmowach uznano, że bliskość ideowa tradycji narodowej demokracji i szeroko pojętego katolicyzmu społecznego jest tak duża, że instytucja, która zostanie powołana, obejmie troską oba te środowiska. Chciałbym przy tym zaznaczyć, że Instytut stawia sobie za cel nie tylko troskę o jakąś ideę, ale o ludzi, którzy tworzyli te środowiska od czasów powstania styczniowego po dziś dzień. Instytut łączy więc nie tylko dwa nurty ideowe, łączy także pokolenia Polaków troszczących się o swoją ojczyznę.\nInstytutowi patronują Roman Dmowski i Ignacy Jan Paderewski, jedni z ojców polskiej niepodległości. Niecodziennie zdarza się taki „podwójny” patronat. Co przesądziło o wyborze patronów Instytutu? Dlaczego zdecydowano się na dwie postacie.\nWybór ten należy odczytać w kontekście historycznym. Jest nim rok 2020, kiedy zapadały decyzje o powołaniu Instytutu, a zatem okoliczności ważnych rocznic: Odzyskania niepodległości w 1918 r. oraz Bitwy Warszawskiej w 1920 r.\nWtedy obaj patroni byli często przywoływani. Obaj w dziele odzyskania i podtrzymywania niepodległości odegrali niebagatelną rolę. Ich podpisy widnieją pod Traktatem Wersalskim. W dzisiejszych czasach obaj Patroni odnaleźli już uznanie.\nTakich ludzi jak oni było jednak więcej. Ogromny fragment dziedzictwa myśli narodowej i chrześcijańsko-społecznej jest przez naszych rodaków niepoznany.\nTo właśnie o tych pomijanych ludziach i środowiskach Instytut chce w swojej działalności przypominać. Po stronie narodowej będą to Liga Polska czy Liga Narodowa, wszechstanowa i wszechpolskie organizacje. Jeśli chodzi o myśl chrześcijańsko-społeczną, to oczywiście wielu kapłanów oraz zakonników, jak brat Albert Chmielowski, wiele zakonnic, środowiska Stowarzyszenia Katolickiej Młodzieży Akademickiej Odrodzenie czy harcerstwa.\nDo najbardziej znanych działań Instytutu należy Fundusz Patriotyczny. Jakie są założenia tego programu?\nFundusz Patriotyczny jest integralną częścią Instytutu Dziedzictwa Myśli Narodowej. Prowadzi go wydzielony dział z dyrektorem Andrzejem Turkowskim na czele. Wyrastał on z diagnozy rzeczywistości wskazującej, że pewne środowiska w Polsce były przez długie lata w Polsce niezasłużenie pomijane.\nNiewątpliwie po roku 1989 z jednej strony odzyskiwaliśmy niepodległość, z drugiej zaś byliśmy pomawiani o różnorakie szowinizmy, nacjonalizmy i antysemityzm. Efektem tego środowiska odwołujące się do szeroko pojętego dziedzictwa chrześcijańsko- -narodowego były w jakiejś mierze napiętnowane. Przez to środowiska narodowe nie zyskiwały akceptacji, jeśli chodzi o możliwości dotacyjne pozwalające na rozwój.\nFundusz Patriotyczny to konkretna suma pieniędzy dla NGO-sów i samorządów.\nTe 30 mln zł to środki przeznaczone na inicjatywy i organizacje odwołujące się do tradycji środowisk wspieranych przez Instytut. Jak się okazało, zapotrzebowanie na wsparcie oferowane w ramach Funduszu było ogromne. Sumarycznie oferty w konkursie zostały złożone na kwotę przekraczającą 500 mln zł. To świadectwo niezwykłego zainteresowania konkursem.\nNie bez znaczenia jest sama nazwa programu Wolność po Polsku.\nMa ona wskazywać, że można i nawet trzeba mieć poglądy, które niekoniecznie się wszystkim podobają, a wsparte są na fundamencie naszego, polskiego dziedzictwa. Taka jest nasza tradycja.\nWyróżniony nagrodą Feniksa na Targach Książki Katolickiej cykl Słowników\nbiograficznych polskiego obozu narodowego, wydany przez Instytut\nDziedzictwa Myśli Narodowej\nPrzez lata środowiska narodowe znajdowały się w naszej ojczyźnie na „cenzurowanym”. Powołanie Instytutu jest próbą walki z tą infamią czy może raczej świadectwem przemijania uprzedzeń i swoistego renesansu myśli narodowej?\nBezsprzecznie środowiska narodowe znajdowały i wciąż znajdują się na cenzurowanym. Nasz Instytut tego doświadcza. Wiele środowisk nie potrafi się zmierzyć z oczywistą prawdą, że nie tylko oni mają prawo do istnienia w życiu publicznym. Obóz narodowy i jego męczeństwo zapisane na kartach historii było niezwykłe.\nZ jednej strony ludzie wywodzący się z niego zostali wymordowani przez okupantów niemieckich, szczególnie dotyczyło to terenów Wielkopolski i Pomorza. Po II wojnie światowej obóz narodowy pozostał w podziemiu, a osoby z nim związane wciąż były mordowane przez nowych, sowieckich okupantów. Warto przypomnieć, że w latach tzw. stalinowskich przez więzienia komunistyczne przeszło ćwierć miliona Polaków. Niemała ich część to byli ludzi ze środowisk narodowych i chrześcijańsko-społecznych. Poza fizyczną rozprawą ze środowiskami niegodzącymi się na komunizm, skazano je również na infamię. Opierała się ona na zwyczajnym kłamstwie, zohydzającym środowiska narodowe.\nCzy mówi się, że narodowcem był Jan Kasprowicz? Nikt o tym fakcie nie wie. Takich postaci w obozie narodowym było bardzo wiele, jak choćby całe rody Chrzanowskich i Lutosławskich. Z tym ogromnym kłamstwem walczyć chce Instytut Dziedzictwa Myśli Narodowej.\n16 października w Legnicy prof. Jan Żaryn otrzymał Nagrodę im. Henryka II Pobożnego. Jest to wyróżnienie\nprzyznawane przez Bractwo Henryka Pobożnego. Ideą nagrody jest promowanie i nagradzanie osób,\nktóre w życiu publicznym stają w obronie cywilizacji chrześcijańskiej, ojczyzny, życia i godności człowieka\nOprócz promocji dziedzictwa myśli narodowej Instytut stawia sobie za cel wspieranie myśli chrześcijańsko-demokratycznej. Czy można spodziewać się jakichś szczególnych działań ukierunkowanych bezpośrednio na realizację tego zadania?\nOczywiście, poza Funduszem Patriotycznym staramy się wspierać wiele inicjatyw katolickich, choć nie tylko.\nPamięcią ogarniamy również środowiska polskich protestantów, zarówno luteranów, jak i kalwinistów. Wspomnę tutaj tylko o superintendencie ewangelików augsburskich Juliuszu Bursche.\nCałe dziedzictwo chrześcijańskie, ze szczególnym uwzględnieniem dziedzictwa katolickiego, wiąże się z tradycją stowarzyszeniową. Przed wojną organizacje takie jak Akcja Katolicka, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży czy Caritas, realizowały powszechnie zasadę pomocniczości. Dziś do Funduszu Patriotycznego zapraszamy wszystkie organizacje odwołujące się do tego dziedzictwa. Warto dodać, że na ostatnich Targach Książki Katolickiej Instytut został wyróżniony nagrodą Feniksa za dwa cykle wydawnicze. Słowniki biograficzne polskiego obozu narodowego i katolicyzmu społecznego. Co ciekawe, oba te środowiska się przenikały i wzajemnie inspirowały. Przykładem biografii, która winna się znaleźć w obu publikacjach, jest życiorys gen. Józefa Hallera czy prof. Wiesława Chrzanowskiego. Takich postaci jest o wiele więcej.\nJakie są największe wyzwania stojące przed Instytutem w najbliższym czasie? Czy planuje się jakieś nowe inicjatywy na miarę Funduszu Patriotycznego?\nPrzede wszystkim należy powiedzieć, że Fundusz Patriotyczny będzie kontynuowany. Planujemy również publikację kolejnych tomów nagradzanych słowników. Zamierzamy wydać 14 tomów. Tak szybka publikacja jest możliwa dzięki temu, że wielu badaczy zajmujących się tymi środowiskami przez całe lata pisało do przysłowiowej szuflady. Teraz, dzięki Instytutowi Dziedzictwa Myśli Narodowej, ich praca ma szanse ujrzeć światło dzienne.\nOd początku swojego istnienia Instytut liczy na powstanie w stolicy muzeum poświęconego dziedzictwu narodowemu. Jako Instytut, w różnym stopniu, angażujemy się w działania istniejących regionalnych muzeów. Razem z Polskimi Klejami Państwowymi nadawaliśmy imię nowo powstałym czy też remontowanym dworcom kolejowym.\nPrzykładem może być dworzec Warszawa Wschodnia im. Romana Dmowskiego, katowicki Konstantego Wolnego czy białostocki Inki – Danuty Siedzikówny. Krakowski dworzec będzie nosił miano Józefa Piłsudskiego.\nWśród patronów dworców pojawią się również Ignacy Jan Paderewski (Poznań) i Eugeniusz Kwiatkowski (Gdynia).\nRozmawiamy kilka tygodni po beatyfikacji kard. Stefana Wyszyńskiego – Prymasa Tysiąclecia i Matki Róży Czackiej. Czy te postacie mogą inspirować współczesnych również w kwestiach społeczno-politycznych?\nJeśli chodzi o Różę Czacką, warto zgłębić prawdziwe znaczenie wykluczenia. Współcześnie różne środowiska prywatyzują to pojęcie i przeinaczają jego rzeczywisty sens. Polską tradycją jest włączenie, przez Kościół katolicki czy inne wyznania chrześcijańskie, do krwiobiegu społecznego ludzi wykluczonych. Dzieło Lasek Matki Czackiej jest przykładem przywracania wykluczonych ludzi ogółowi społeczności. O tym warto wciąż przypominać, a pamiętając, odnajdywać inspirację. Postać bł. Prymasa Tysiąclecia jest mi niezwykle bliska. Od lat zajmuję się wielkim programem dla Polski, jakim była Nowenna Millennium.\nWarto powiedzieć, że był to nie tylko program religijny – duchowy. Była to również wielka lekcja historii i program społeczny na kolejne tysiąclecie. Największym dziełem Prymasa jest uratowanie polskiego narodu przed sowietyzacją. Co więcej, przeniesienie polskiego dziedzictwa w kolejne tysiąclecie.


Poduszki - Strona 9 z 12 - LiliBaby\nWyświetlanie 161–180 z 236 wyników\nFasolka – panda\nFasolka – galaktyka\nKsiężyc – turkus & minky\nPoduszka księżyc to doskonała ozdoba do każdego pokoju dziecięcego. Idealna również do spania czy przytulania. Może również posłużyć jako zagłówek dla dziecka czy osoby dorosłej. Starannie wykonana z wysoko jakościowej bawełny oraz mięciutkiego minky.\nKsiężyc – gwiazdki granatowe\nPoduszka księżyc to doskonała ozdoba do każdego pokoju dziecięcego. Idealna również do spania czy przytulania. Może również posłużyć jako zagłówek dla dziecka czy osoby dorosłej. Starannie wykonana z wysoko jakościowej bawełny.\nKsiężyc – różowa pastela\nKsiężyc – kotwica granatowa\nKsiężyc – zygzak czarny\nKsiężyc – słoń szary\nKsiężyc – zygzak szary\nKsiężyc – zygzak żółty\nKsiężyc – kółka różowe\nKsiężyc – sowa fioletowa\nKsiężyc – kółka szare\nKsiężyc – maczek szary\nKsiężyc – gwiazdki szare\nKsiężyc – niebieska pastela\nPoduszka – wkład 100 % poliester\n6,90 zł – 9,90 zł\nWkład do poduszek dekoracyjnych i jaśków.\nPoduszka – wkład 100 % bawełna\n8,90 zł – 14,90 zł\nPoduszka – kółka białe na szarym\n15,90 zł – 19,90 zł\nPoduszka dekoracyjna to świetny dodatek do pokoju dziecięcego, sypialni lub salonu.\nRóżnorodność wzorów i kolorów odmieni każde wnętrze oraz podkreśli charakter pomieszczenia.\nKwiaty, kwiaty... 🌺🌸🌼 To co jest nam tera\nBiały kolor w pokoju dziecka, to idealna baza dla


Jeśli jesteś zainteresowany karierą prawnika i marzy ci się zostanie nim w przyszłości, to warto przeczytać tenże artykuł. Prawnik jest to zawód dużego zaufania publicznego. Jego działalność regulowana jest na wielu polach, ale najczęściej pomaga on po prostu ludziom. Chodzi tu o pomoc w sądzie, w sprawach cywilnych, rozwiązywanie różnego rodzaju kwestii związanych ze spadkami i tak dalej. Wszystko to sprawia, że kar\nEnergia ze słońca!3 Wypowiedzi O Tym Jak Znaleźć Dobrego Prawnika, Które Nie Powinny Nigdy PaśćMedieval city in Poland - about CracowSkuteczne pozycjonowanieKilka ciekawych faktów o stomatologiiEn artikkel om tannproblemer Kilka słów o meblach z drewna3,3 Internautów Już Wie Jak zadbać o bhp. A Ty?Czerp energię ze SłońcaZabiegi pielęgnujące z MarokaPora na klime - lato w Polsce Can you fix a car after work? Trend na meble drewniane i drewno we wnętrzachIdziemy do stomatologaSzokujące 4 Metod Aby korzystać z porad radcyNowości w 2021 jak kupić samochódPodstawa wystroju: DywanKraj, w którym są wszystkie atrakcje? HiszpaniaTanie pozycjonowanieInvite to PolandPiece, kotły, nagrzewnice - co powinieneś o tym wiedziećCzy żeby Drukować ulotki trzeba wydać dużo?Myjnia samochodowaPomiar czasuSzkolenia z bezpieczeństwaZrób to wreszcie! Zacznij zadbać o bhp już w 10 dni!Usługi geodezyjne, czyli jakie?Czy warto znaleźć fachowca od klimatyzacji? Koszty i cenyCzy odzież termoaktywna jest praktycznaDlaczego naturalne kosmetyki muszą być droższe


Komplet do whisky Sahara - karafka plus cztery szklaneczki - kieliszki ozdobne, ceramika, sztuczne bonsai, witraże, prezenty.\nKomplet do whisky "Sahara" - karafka plus cztery szklaneczki\nKomplet do whisky Sahara - karafka plus cztery szklaneczki\nKomplet do whisky „Sahara” to piękna karafka wraz z czterema szklaneczkami. Komplet jest idealny dla każdego mężczyzny, ceniącego smak wyjątkowego trunku.\nKażdy element kompletu do whisky „Sahara” ozdobiony został ręcznie według naszego autorskiego wzoru. Do zdobienia użyliśmy szkła wysokogatunkowego renomowanej firmy, naturalnego agatu w odcieniu piasku Sahary oraz cyny angielskiej.\nWhisky znaczy więcej niż alkohol. Płacąc za butelkę tego złocistego trunku wiemy, że wraz z nim kupujemy tę burzliwą mieszankę celtyckich legend, mistycyzmu i elegancji. Gdy czujemy ciepło rozchodzące się po ciele wraz z każdym łykiem, czujemy się silniejsi i bardziej pewni siebie.\nDlatego picie whisky wymaga specjalnej oprawy. Używanie zwykłego naczynia byłoby równoznaczne z wymierzeniem policzka historii tego trunku. Tym kompletem do whisky oddasz mu należny szacunek.\nKomplet do whisky „Sahara” zapakowany jest w eleganckie ręcznie wykonane pudełko drewniane wyściełane wewnątrz atłasem i jest idealny na prezent.\nkarafka - 28cm, szklaneczka - 8cm\n750ml (karafka) 200 ml (szklaneczki)


Antoniny i podolski „biały dworek” Kraszewskiego | Słowo Polskie\nJesteś tutaj: Home » AKTUALNOŚCI » Regiony » Chmielnicki » Antoniny i podolski „biały dworek” Kraszewskiego\nAntoniny i podolski „biały dworek” Kraszewskiego\nW kolejnej części opowieści o polskich zamkach i rezydencjach na Ukrainie podążamy śladem za znanym podróżnikiem i krajoznawcą w stronę słynnych Antonin…\n…Wracamy do Szepietówki, gdzie skręcamy w prawo w stronę Chmielnickiego. Przecinamy drogę, prowadzącą do Krzemieńca i znowu skręcamy w prawo w kierunku miejscowości Wiśniowe (drugi zjazd). Mijamy ją, następnie Sulżyn, skręcając w nim po raz kolejny w prawo dostajemy się do Brykuli. Tamtejsza stara szkoła jest dawnym pałacem pewnego Kłopotowicza, o którym wiemy tylko to, że prowadził wzorcowe gospodarstwo i był posłem do III Dumy Rosyjskiej. Budynek zachował się w dość niezłym stanie. Ocalał również malutki portyk z kolumnami. Co pozostało w środku – nie wiadomo.\nChmielnicką trasą podążamy w kierunku miasta Chmielnickiego, w Starokonstatnynowie skręcamy w lewo na Antoniny. Mijamy odnowiony klasztor kapucynów we wsi Paszkowce, Wielki i Mały Czerniatyn, Kremenczuki i Orlice Wielkie i wreszcie jesteśmy przed celem naszej wyprawy…\nSzczerze mówiąc, gdyby nie Potoccy, Antoniny byłyby obecnie umierającym chutorem albo w ogóle nie istniały. Wszystkie największe i najcenniejsze budynki w tej miejscowości pojawiły się za czasów gospodarowania „pana panów”.\nW drugiej połowie XVIII wieku księżna Barbara Sanguszkowa dzierżawiła Chołodźki mężowi swojej siostry Antoniny Ignacemu Malczewskiemu – dziadkowi przyszłego poety Antoniego Malczewskiego. Małżonkowie wybudowali tutaj klasyczny pałac, a co najważniejsze – założyli olbrzymi park, który wywarł na nią takie wrażenie, że zaproponowała zmienić nazwę Chołodźki na Antoniny na cześć siostry. Ciekawe, że do nazwy tej przyzwyczajono się dopiero pod koniec XIX w. Po ukończeniu okresu dzierżawy Malczewscy opuścili Antoniny, które otrzymał wspomniany w opisie Sławuty Eustachy Sanguszko – adiunkt Napoleona. Będąc wielbicielem arabskich rumaków, wybudował naprzeciwko pałacu stajnie tak ogromne, że podobnych jeszcze nie widziała Wołyń. W drugiej połowie XIX w. jedyna córka Romana „Sybiraka” Sanguszki Maria, otrzymawszy Antoniny w posagu, wyszła za mąż za Alfreda Potockiego, i do 1919 roku wieś była w posiadaniu tej rodziny. Właśnie synowi Alfreda, Józefowi, Antoniny zawdzięczają swój obecny wygląd. W 1897 roku na zaproszenie Potockiego przyjeżdża tutaj francuski architekt Franciszek Arveuf i przebudowuje stary pałac. Wznosi również nowe wspaniałe ogrodzenie z dwoma, zachodnią i wschodnią, bramami, na pilonach których umieszczono maszkarony z herbami Potockich i Sanguszków. Przy głównej, wschodniej bramie znajduje się sympatyczny neobarokowy budynek stróża. Nie zapomniano również i o parku. W czasach Józefa dalej on pozostawał jednym z najlepszych na Wołyniu.\nWszystko to podobało się Potockiemu… ale nie do końca. Po śmierci Arveuf zaprasza najsłynniejsze wiedeńskie biuro Fellnera i Helmera – wśród prac którego są gmachy oper w Odessie, Budapeszcie, Czerniowcach, Karłowych Warach – aby zbudowało kilka nowych budynków w Antoninach, ale przede wszystkim aby przebudowało pałac hrabiów. Wszystkie prace zostały wykonane w bardzo krótkim czasie i bardzo starannie. Antoniny zaczęto nazywać „częścią Zachodu na Ukrainie”. Podróżnik Stefan Baranowski pisał: „czuję tutaj angielski szyk, francuską elegancję oraz holenderską czystością”. Rezydencja, która przedtem składała się z kilku dosyć skromnych budynków, nieposiadających symetrii architektonicznej i całości, po ostatniej przebudowie nabrała wspaniałych kształtów neobarokowych, łączących wszystkie budynki w jedną całość. Głównym akcentem teraz stał się centralny budynek, w którym mieściła się największa, piętrowej wysokości, sala. Zmieniono stajnie – nowy dach ozdobiły przepiękne lukarny. Centralna wieża z zegarem pełniła rolę wieży ciśnieniowej. W całkowitym komforcie można było tutaj umieścić 157 rumaków. Obok powstała wozownia.\nNaprzeciwko rezydencji jeszcze za czasów pracy Arveuf pojawiały się nowe piękne wille, które przekazywano oficjalistom (robotnikom) Potockich. Prawie wszystkie się zachowały w stanie całkiem dobrym. Wśród nich jest cudowny eklektyczny budynek zarządcy, znajdujący się nad stawem, i mieszkania weterynarza, mechanika, agronoma, a nawet pszczelarza. Każdy z nich jest inny. W dawnym garażu Józefa Potockiego, w którym stało kiedyś dziewięć aut, mieści się obecnie rada wiejska\nRezydencja w Antoninach miała prawdopodobnie najbogatszą na Wołyniu bibliotekę, liczącą ponad 20 tysięcy tomów. Sanguszkowie przenieśli tutaj niemało innych przedmiotów wartościowych ze Sławuty i Zasławia – srebro, wyroby z brązu, obrazy, gobeliny, wschodnie dywany i in. Z majątku wiśniowieckiego przybyły tu marmurowe biusty Jana III Sobieskiego i Stanisława Augusta. Wśród obrazów w Antoninach znajdowały się płótna Józefa Brandta „Hetman Rewera Potocki pod Beresteczkiem” i Jana Chełmińskiego „Napoleon ze sztabem pod Pułtuskiem”, obrazy Jana Matejki, Juliusza Kossaka, spora kolekcja angielskich i francuskich sztychów.\nJózef Potocki wyemigrował w 1918 roku, jego pracownicy odważnie bronili pałacu i zbiorów aż do sierpnia 1919 roku, kiedy podpalony przez żołnierzy Armii Czerwonej budynek płonął trzy dni. W tym czasie oficjaliści zdążyli przenieść do stajen wszystko, co było najcenniejsze, w tym i bibliotekę. Mienie przewieziono do Warszawy, gdzie zginęło doszczętnie podczas powstania Warszawskiego w roku 1944. Ocalało tylko kilka obrazów i marmurowy biust Jana III, eksponowany obecnie w muzeum wawelskim. My jednak w Antoninach oprócz wspomnianych willi możemy obejrzeć zespół dwóch bram, nadal piękne stajnie (co prawda pozbawione wież), wozownię z resztkami sztukaterii w środku oraz ujeżdżalnię, której nie przebudował ani Arveuf, ani wiedeńscy architekci. Przy południowym wejściu do parku znajduje się mała kaplica z rzeźbą, przedstawiającą lwa, postawiona na cześć przywiezionego przez Józefa Potockiego z Sudanu „króla zwierząt”. Ciekawe jest to, że w tamtych czasach w parku antoninowskim można było spotkać nie tylko danieli, dzików, bażantów i jeleni, ale także słoni!\nNa zachodniej okolicy Antonin zachowała się stela, uważana za „pomnik muzyków”. Legenda mówi, że podczas przyjęcia na cześć gości łódź z muzykami przewróciła się. Jeden z oficerów chciał ich uratować. Ale ogarnięci paniką muzycy utonęli sami i utopili swojego ratownika.\nNiezła droga asfaltowa prowadzi z Antonin na południe, gdzie za Czernielówką, na rozdrożu, skręcamy w lewo do Krasiłowa. W centrum miasta szukamy technikum, czyli dawnego klasycznego pałacu, zbudowanego prawdopodobnie na początku XIX wieku przez Mikołaja Sapiehę. Ostatnimi jego posiadaczami byli Mańkowscy, między innymi, doktor filozofii Emeryk Mańkowski. Najprawdopodobniej, to oni odrestaurowali rezydencję na początku XX w. przy pomocy architekta Stefana Szyllera.\nObecnie ciężko jest rozpoznać w tym budynku zabytek architektury: portyk z kolumnami został zniszczony, od strony sadu ocalał tylko mały półokrągły ryzalit. Pomieszczenia wewnętrzne zostały całkowicie przerobione. Przetrwała tylko jedna z dwóch (dolna) sala, pozbawiona dawnego zdobienia, oraz kute kręte schody.\nPo przeciwnej stronie centralnego placu Krasiłowa znajduje się czynny okazały kościół, wzniesiony mniej więcej w tym samym czasie, co pałac przez Sapiehów.\nZ Krasiłowa przez Ściborówkę wracamy do Starokonstantynowa, skąd trasą T-0612 jedziemy, mijając Ogówce i Kruczę. 3 km za nią będzie skręt w lewo w kierunku miejscowości Bileckie. Ogółem długość tego odcinku wynosi około 50 km.\nW tej wsi wyjątkowo dobrze zachował się klasyczny pałac (obecnie szkoła), zbudowany w pierwszej ćwierci XIX w. przez Brygidę z Suchockich Żurawską. Ród ten pochodził z Galicji i do drugiej połowy XVII w. był wyznania prawosławnego. Niektórzy Żurawscy nawet stali się kozakami i zamieszkali na Lewym Brzegu.\nOd strony frontowej piękno pałacu podkreślają portyki z kolumnami w porządku jońskim, dawniej z herbami właścicieli. Od strony sadu budynek robi dość ociężałe wrażenie. Jedyną ozdobą są tutaj dwa ryzality. Wnętrza nie były przebudowane i wszystkie trzydzieści pomieszczeń, w tym i dwie sale prezentacyjne, ocalały, ale już bez zdobienia, które niewątpliwie kiedyś miały. Nawet polskie źródła, oprócz skąpej uwagi, że Żurawscy byli „poważnymi, skromnymi i pracowitymi” w żaden sposób nie wspominają o majątku ruchomym i nieruchomym bileckiego dworu. Pałac otacza piękny park, spadający do stawu.\nZ Bileckiego wracamy na drogę Т-0612, gdzie skręcamy najpierw w lewo i prawie od razu w prawo do Chiżników. Tam skręcamy w prawo i przez Irszyki podążamy do Kisielów. Ostatni odcinek drogi pozostawia wiele do życzenia…\nMiejscowa szkoła – dość ważne miejsce dla wszystkich Polaków, ponieważ przez jakiś czas mieszkał tutaj polski pisarz i uczony Józef Ignacy Kraszewski. Skromny „biały dworek” i park pojawił się, jak pisze Dymitr Małakow, wysiłkiem samego Ludwika Metzella – ogrodnika „Zofiówki”. Zlecił mu to Józef Urbanowski, do którego należały Kisiele. W połowie XIX w. Elżbieta Urbanowska przekazała wieś siostrze Zofii – żonie znanego już wtedy Józefa Kraszewskiego. Zgodnie z testamentem Elżbiety, Kraszewscy zapłacili część pieniędzy jej krewnym i zamieszkali w Kisielach. Pisarz przebudował dwór, dodał centralną wieżę i pawilon. Jednak nie mieszkał tutaj długo, ponieważ już w roku 1860 wyemigrował do Drezna.\nKraszewski jest znany przede wszystkim ze swoich powieści i prac historycznych. Do dzisiaj wczytuje się w nich wiele osób nie tylko w Polsce. Napisał również rozebrana na cytaty poezję „Panie Kochanku” o rodzie Radziwiłłów. Pisarz podtrzymywał kontakty z Kuliszem i Antonowiczem, zapoznawał się z twórczością Chopina. Pozostawił również ciekawe opisy podolskich majątków szlacheckich, przez które jechał na kurację do Odessy.\nPo wyjeździe Józefa Ignacego za granicę, w Kisielach gospodarzył przez jakiś czas jego syn, a pod koniec XIX w. majątek sprzedano Rosjanom. W miejscowej szkole pamięta się i szanuje wybitnego Polaka. Kraszewskiemu poświęcono tablicę i nawet obraz. Niestety, nie zachowały się żadne elementy ozdobnych wnętrz tego budynku.


Anna Maria Kowalska – Strona 2\nOj, coś chyba nie bardzo wychodzą mediom zabiegi reklamowe wokół sprzedaży olbrzymiego nakładu słynnej książki J. Rowling: „Harry Potter”. Mamy aktualnie spory odwrót od tego typu literatury i produkcji filmowych. Co zastępuje magię i okultyzm Pottera? Wedle danych, pochodzących z prywatnego śledztwa ….stary, poczciwy „Szatan z siódmej klasy” Kornela Makuszyńskiego. Następne w kolejności są „Kamienie na szaniec”...i historia Polski, ze szczególnym uwzględnieniem powstań narodowych.\nZastanawiają się Państwo na pewno – co się takiego stało? Ano – klapki spadają z oczu. Pryska czar – wraca normalność. Zwiedzeni Młodzi, coraz bardziej trzeźwo zaczynają poszukiwać w zupełnie odmiennych, a wolnych od nachalnej masowej propagandy miejscach. I wcale się nie zdziwię, kiedy podczas jutrzejszych uroczystości ku czci św. Stanisława na Skałce pojawi się cały zastęp Młodzieży, świadczącej o wierze i zaangażowaniu w budowanie Cywilizacji Miłości.\nOpublikowano 11 maja 2013 11 maja 2013 Kategorie Polska, Europa, ŚwiatTagi Anna Maria Kowalska\nAutor adminOpublikowano 5 maja 2013 28 grudnia 2014\nDziś w mediach zdarzyło mi się usłyszeć insynuacje, jakoby matura obecnej doby była „za trudna” dla współczesnego ucznia. W związku z tym zgłaszam postulat radykalnego uproszczenia formuły i pytań egzaminacyjnych. Jeśli uczeń będzie wiedział, jak się nazywa, gdzie mieszka – i wykaże się umiejętnością wpisania numeru PESEL, tudzież złożenia podpisu w odpowiedniej rubryce (uwaga! W wyjątkowych sytuacjach dopuszcza się sprawne postawienie znaku: „X”) - będzie można bez oporów wydać mu świadectwo maturalne. A dalej to już pełna mobilność. Naturalnie – oparta na wiedzy.\nOpublikowano 5 maja 2013 28 grudnia 2014 Kategorie Nauka i oświataTagi Anna Maria Kowalska\n„Wszystkologia” bez retuszu\nJakiś czas temu zostałam zaproszona do wzięcia udziału w konferencji zamkniętej, w ramach której miały miejsce tylko dwa wystąpienia. Organizatorzy przewidzieli około czterdziestu minut na każdą wypowiedź. Późniejsza, uporządkowana dyskusja ogniskowała się wokół kiku wiodących problemów, ale była naprawdę bardzo cenna, przede wszystkim dla nas – prelegentów (ufamy, że i dla pozostałych Dyskutantów i Słuchaczy, bo o to w tym wszystkim powinno chodzić).\nTymczasem w latach ostatnich nasila się tendencja do nadmiernego „nadmuchiwania ilościowego” list uczestników tego typu spotkań naukowych. Krótko mówiąc – do faworyzowania interdyscyplinarnych „maratonów” konferencyjnych w obrębie nauk humanistycznych i społecznych. Liczba uczestników takich sesji sięga setki. Przykładowo: w ciągu każdego z dwóch dni obrad przewiduje się około pięćdziesięciu piętnastominutowych referatów. Obrady odbywają się w sekcjach, w kilku salach, z kilkoma osobami prowadzącymi. Gorąco, pot leje się z czół, każdy myśli, żeby mieć to już za sobą, kociokwik i szczękościsk murowany. Takiego czegoś nie było, owszem, z rzadka zdarzały się konferencje – fundamenty, uzasadniające obecność wszystkich najważniejszych badaczy jakiegoś nurtu, czy opcji (jakie wtedy bywały dyskusje! Aż miło wspomnieć!), ale, na litość, tu pojawiają się głównie nazwiska ludzi młodych, doktorantów, mierzących się z naprawdę poważnymi zagadnieniami w swoich – niejednokrotnie – pierwszych w ogóle wystąpieniach! Ci, zaraz po starcie, wpadają w ten piekielny kocioł, niejednokrotnie już na wstępie się zniechęcając. Dyskusje po takich „molochach” są bowiem z reguły ostrożne i niemrawe, czemu zresztą nie można się dziwić.\nTrudno nie odnieść wrażenia, że w całym tym procederze chodzi głównie o to, żeby takie spotkanie po prostu się odbyło, a następnie liczyło – w jakichś rankingach, punktacjach, czy licho wie jeszcze, czym. Dalibóg, biorąc na rozum, jak można poprowadzić w tak licznym gronie badaczy sensowną dyskusję? Do jakich wniosków można dojść, gdy tematy wystąpień są zupełnie rozbieżne, owszem, mieszczące się w głównym nurcie rozważań, ale wymagające, zwłaszcza podczas wymiany poglądów, precyzji i metodologicznej rzetelności? Czy w ciągu przeznaczonych na ten cel dwudziestu – trzydziestu minut rozstrzygnie się jakiś spór? Wskaże choćby na najważniejsze problemy polemiczne? Zwłaszcza, gdy prelegenci reprezentują rozmaite szkoły i punkty widzenia, nie mówiąc już o oczywistych odmiennościach metodologicznych, z którymi zawsze liczyć się trzeba?\nWypada zapytać – czemu i komu to wszystko służy? Systemowi? Awansowi młodzieży naukowej? Awansowi uczelni? Poprawie jakości nauczania? A może, zupełnie mimochodem – tworzeniu gigantycznej, globalnej dyscypliny, nazwanej swego czasu przez jednego z literackich klasyków „wszystkologią”? Dyscypliny, w której, w myśl znanego postmodernistycznego credo: „o nic nie chodzi, wszystko uchodzi”?\nOpublikowano 6 kwietnia 2013 6 kwietnia 2013 Kategorie Nauka i oświataTagi Anna Maria Kowalska\nAutor adminOpublikowano 6 kwietnia 2013 28 grudnia 2014\nJuż po emocjach. Po raz kolejny dzieci napisały „sprawdzian szóstoklasisty”. I po raz kolejny, przeglądając test można odnieść wrażenie, że dzisiejsza szkoła nie stawia młodym ludziom prawie żadnych „polonistycznych” wymagań. A już na pewno nie kształci w kierunku pogłębionego odbioru tekstu literackiego.\nOpinia, że testy egzaminacyjne były łatwiejsze jak próbne przeważa w większości środowisk uczniowskich i nauczycielskich. Wymagania humanistyczne, stawiane szóstoklasistom są żenująco niskie, a pytania testowe z tego zakresu buduje się tak „mądrze”, by, broń Boże, nie zahaczyć o wymagające szerszej wiedzy konteksty materiału nauczania. Sugestia wyboru „jedynie słusznej”, „nacelowanej”, jak cios cepa odpowiedzi – nasuwa się sama.\nCo więcej, odnosi się wrażenie, że organizatorzy egzaminacyjnego show wymagają tylko jednego: przeczytania 1, słownie: jednej książki w ciągu sześciu lat i powiedzenia o niej kilku żołnierskich zdań na paru nędznych liniach arkusza egzaminacyjnego. A co, jeżeli dziecko zaszalało i przeczytało akurat książkę kucharską z wczesnych lat 60-tych, a nadto chciałoby się nieco szerzej na ten temat wypowiedzieć?\nOpublikowano 6 kwietnia 2013 28 grudnia 2014 Kategorie Nauka i oświataTagi Anna Maria Kowalska\nBełkot wokół konklawe\nAutor adminOpublikowano 12 marca 2013 13 marca 2013 Skomentuj Bełkot wokół konklawe\nKonklawe rozpoczęło się wczoraj, a liczbę kreowanych w mediach intryg, starć i walk frakcyjnych na przewagi już trudno porachować. Ostatnio widzę także, że jedno z polskich mediów przyznających się do chrześcijaństwa zaczęło na potęgę eksponować takie tematy. Nikt nie sprawdza ich wiarygodności. Papier i Internet przyjmują wszystko. A zamęt się szerzy.\nA może, po prostu – trwajmy w dalszym ciągu, na modlitwie o dobry wybór? Reszta niech będzie milczeniem. Wszelkie spekulacje i zaglądania pod dywan – zostawmy na boku. I posłuchajmy, co mówi do nas Duch Święty. Bo jak na razie Jego głos zagłusza dziennikarski bełkot.\nOpublikowano 12 marca 2013 13 marca 2013 Kategorie Polska, Europa, ŚwiatTagi Anna Maria KowalskaSkomentuj Bełkot wokół konklawe\nOpublikowano 11 marca 2013 12 marca 2013 Kategorie Polska, Europa, ŚwiatTagi Anna Maria KowalskaSkomentuj Neokomuna\nMobbing – problem nierozwiązywalny?\nAutor adminOpublikowano 4 marca 2013 4 marca 2013 Skomentuj Mobbing – problem nierozwiązywalny?\nPod wpływem silnych nacisków kolegów i szefa Dorota zwolniła się z pracy. Tego od niej oczekiwano. Zupełnie rozbita psychicznie, zbierała się długi czas. Jedyne, co udało się jej uzyskać – to jaki – taki powrót do normalnego funkcjonowania w domu, pod troskliwą opieką męża. O powrocie do pracy zawodowej – szkoda nawet mówić. To w najbliższym czasie nierealne. Gdy ją o to zapytać – momentalnie zaczyna płakać. Ma wyraźnie zaniżone poczucie własnej wartości.\nCo nie podobało się prześladowcom w „wizerunku” ofiary? Chyba wszystko. Styl bycia, znacząco odbiegający od zwyczajów w korporacji, sposób mówienia, pozbawiony skrótów i „ozdobników”, charakteryzujących język „zintegrowanego” (!?) zespołu. Nie podobało się i to, że nie podlizywała się szefowi. I nareszcie – nie podobał się świat wartości, w którym żyła i żyje. Ten denerwował najbardziej.\nMiała bowiem odwagę mówić prawdę. Gdy trzeba było bronić niesłusznie oskarżonych – jedynie ona stawała w ich obronie, krytycznie odnosząc się do ich traktowania przez szefa i jego zauszników. Spotykały ją za to szykany, a ci, których broniła, zamiast wyrazić wdzięczność, nierzadko wypierali się bliższej z nią znajomości. Ze strachu, żeby nie stać się kolejną ofiarą szefa i grupy. I żeby nie stracić pracy.\nOstatecznie, gdy wszyscy ją opuścili, gdy została sama – zaczęto jej dawać do zrozumienia, że „ nie pasuje” do reszty zespołu. Broniła się jeszcze bezskutecznie – ale to niewiele dało. „Wypchnięto” ją nieomal za próg firmy. Na jej miejsce przyszedł ktoś ze znajomych szefa. Ona – osoba ze świetnymi kwalifikacjami – trafiła, ni stąd, ni zowąd, na bruk. A potem do poradni psychologicznej. To „straszak” dla pozostałych, którzy chcieliby walczyć z firmową „grupą decyzyjną”. Nikt się już, zapewne, nie odważy, przy tak wysokim bezrobociu. Zapanuje „milczenie owiec”. I „wielka smuta”, połączona z lękiem i bezradnością.\nIle takich tragedii toczy się za zamkniętymi drzwiami firm i innych zakładów pracy, w których nie ma silnych związków zawodowych? Czy o zjawisku mobbingu będzie się tylko dyskutować, mniej, lub bardziej naukowo (teoretycznie, i konferencyjnie), czy też ktoś nareszcie realnie ukróci tę falę samowoli i dręczenia psychicznego? Przebiegłość i spryt decydentów nie może decydować o czyimś „być, albo nie być” w pracy. Gdzie podziała się szczytna zasada solidarności i sprawiedliwości?\nOpublikowano 4 marca 2013 4 marca 2013 Kategorie Polska, Europa, ŚwiatTagi Anna Maria KowalskaSkomentuj Mobbing – problem nierozwiązywalny?\nAutor adminOpublikowano 2 marca 2013 2 marca 2013 Skomentuj Prawdziwy Koniec\nJak donosi KAI, w senacie Belgii dyskutuje się o formach legalizacji eutanazji dzieci. Sam fakt możności przeprowadzenia takiej eutanazji, jak się przyznaje, nie budzi już żadnych wątpliwości. Chodzi tylko o wiek, w którym dziecko mogłoby podjąć „samodzielną” decyzję w tym względzie. Czy to ma być dwunastolatek, czy piętnastolatek? W Niemczech z kolei redukuje się place zabaw, bo śmiechy i hałasy dziecięce przeszkadzają postarzałemu „otwartemu społeczeństwu”. W zamian za to niezdecydowanym, jeśli idzie o wybór płci oferuje się w Berlinie „toalety koedukacyjne” dla „osób o binarnym systemie płciowym”. (Vide: W. Maszewski, Dzieci? Tylko hałasują i przeszkadzają, Gazeta Polska Codziennie, sobota – niedziela, 2-3 marca 2013). Pierwsze słyszę, żeby płeć też była „systemowa”. Zatem przed systemem nie ma ucieczki. Jest za to ucieczka przed wyborem czegoś, co, zdroworozsądkowo rzecz ujmując, nigdy możliwości wyboru nie podlegało. Tak to właśnie wyglądają, pozbawione jakiejkolwiek moralnej sankcji, autoprawodawcze europejskie (i światowe) światłe „elity”. Typowe zsekularyzowane ofiary „rewolucji seksualnej”, w majestacie „prawa”(?) godzące się na wpędzenie do grobu każdego, kto się tylko nawinie. W połączeniu z atakami na miejsca kultu religijnego i znieważaniem miejsc świętych, oraz z atakami na samych chrześcijan, którzy, jak żadna inna religia, doświadczają obecnie krwawych prześladowań – mamy obrazek „nowego, wspaniałego świata”. Świata, w którym Bóg Osobowy stał się dla całych rzesz społecznych bardziej wrogi, jak obojętny.\nWciąż poszukujemy optymalnego lekarstwa na olbrzymi kryzys i bezrobocie. Jak je zlikwidować? Eutanazja znakomicie rozwiązuje problem, tak w skali światowej, jak i europejskiej. Cóż za wspaniała perspektywa! Nadmiar jednostek ludzkich się po prostu wytraci. Po wycięciu w pień dzieci, osób starszych i dysfunkcyjnych – zostaną tylko zadowoleni z siebie, piękni i bogaci „binarni” konsumenci. Ci „się wyżywią”. Ale tylko do momentu, gdy ostatecznie zaczną się wzajemnie pożerać – z zazdrości o posiadane dobra, tytuły naukowe, szacunek i prestiż. Przetrwają najsilniejsi, przeszkoleni w zakresie prowadzenia wojny psychologicznej. Walka będzie trwała do ostatniej kropli krwi, do ostatniego żywego tzw. „binnesmena” i najbardziej sprawnego tzw. „autorytetu naukowego”. A potem? Pusty glob, zaśmiecony nadmiarem sklepów, promocji, towarów i usług. I nareszcie Prawdziwy Koniec. Nie tylko Historii, niestety.\nOpublikowano 2 marca 2013 2 marca 2013 Kategorie Polska, Europa, ŚwiatTagi Anna Maria KowalskaSkomentuj Prawdziwy Koniec\nKamil Stoch mistrzem świata!\nAutor adminOpublikowano 28 lutego 2013 Skomentuj Kamil Stoch mistrzem świata!\nPo fantastycznych skokach na odległość 131,5 m i 130 m Kamil Stoch (fot. Wikipedia) 28 lutego 2013 roku powtórzył sukces Adama Małysza z Predazzo sprzed dziesięciu lat.\nBardzo wzruszony, podziękował Rodzinie i kibicom za doping i wsparcie w trudnych chwilach. Przypomniał też zdanie swego ojca, który kiedyś powiedział mu, że aby raz wygrać, trzeba najpierw wielokrotnie przegrać...\nDzisiejszy sukces przejdzie do historii polskiego sportu. Wzorem Mistrza, bądźmy wstrzemięźliwi w słowach. Na podsumowania na pewno przyjdzie jeszcze czas. Tymczasem cieszmy się, że po latach w Predazzo znów zabrzmiał Mazurek Dąbrowskiego.\nOpublikowano 28 lutego 2013 Kategorie Polska, Europa, ŚwiatTagi Anna Maria Kowalska, Kamil StochSkomentuj Kamil Stoch mistrzem świata!\n„W cztery oczy na uboczy”\nAutor adminOpublikowano 26 lutego 2013 27 lutego 2013 Skomentuj „W cztery oczy na uboczy”\nKoleżanka mi pisze, że poleciła Kolegę na Facebooku. O nieszczęsna, nie wiedziała, co czyni! Kolega z tego powodu od razu uwierzył we własne zdolności w zakresie pisania felietonów i esejów i zaczął prowadzenie dwóch, bardzo do siebie podobnych, by nie powiedzieć: identycznych blogów. A co gorsza, regularnie wysyła do nas (tzn. do mnie i wszystkich wspólnych Znajomych) e-maile z linkami do kolejnych, rojących się od złośliwości i ataków personalnych tekstów. Widać jest bardzo złego mniemania o naszych zdolnościach „klikoznawczych” i musi być pewien efektu, to znaczy mieć pewność, że tekst na sto procent zostanie przyswojony, zrozumiany i przetrawiony. Innej opcji nie ma, nie było i nie będzie.\nKrótko nas trzyma. Teksty pojawiają się niemal codziennie.\nKiedy nasz Michałek już roześle swoje pełne jadu uwagi – do akcji wkracza Joasia, która ma z nim naprawdę na pieńku. Na każdą, nawet najbardziej bzdurną notkę skwapliwie odpowiada – i rozsyła to wszystko do nas, prosząc o merytoryczne uwagi.\nSzanowni Państwo – Koleżanko i Kolego, oraz Wszyscy, Którzy Tak Czynicie! My naprawdę potrafimy obsługiwać przeglądarki internetowe. W porywach potrafimy także czytać, czasem nawet teksty Szanownego Koleżeństwa. Ale zawsze wydawało nam się, że wyboru tego, co czytamy, dokonujemy sami. Zaś prywatne porachunki, zaszłości i inne takie prosimy załatwiać „w cztery oczy na uboczy”. Chcielibyśmy jeszcze trochę pożyć. Litości!\nOpublikowano 26 lutego 2013 27 lutego 2013 Kategorie Polska, Europa, ŚwiatTagi Anna Maria KowalskaSkomentuj „W cztery oczy na uboczy”\nO ciszy przed konklawe\nAutor adminOpublikowano 26 lutego 2013 27 lutego 2013 Skomentuj O ciszy przed konklawe\nPrzeczytałam sporo uwag, dotyczących abdykacji Benedykta XVI i mającego nastąpić konklawe. Jakkolwiek wiele z tych wypowiedzi cenię, jestem zdania, że część z nich jest zupełnie niepotrzebna. Myślę tu o tych spośród nich, których wyraźnym celem jest zwrócenie uwagi na siebie, jako autora oryginalnych sądów – a nie kierowanie się autentycznym dobrem Kościoła Powszechnego. Podsycanie gorączkowej atmosfery przed konklawe nikomu nie jest potrzebne. Konklawe wymaga ciszy i modlitwy. Trzeba uklęknąć i w łączności z całym Kościołem prosić Boga z pokorą o Pasterza na zbliżające się niełatwe lata. Tak po prostu, zwyczajnie. Bez facebooków i twitterów. Na adoracji przed Najświętszym Sakramentem.\nOpublikowano 26 lutego 2013 27 lutego 2013 Kategorie Polska, Europa, ŚwiatTagi Anna Maria KowalskaSkomentuj O ciszy przed konklawe\nAutor adminOpublikowano 24 lutego 2013 24 lutego 2013 Skomentuj Z dużej chmury mały deszcz\nI po kompocie. Premier ogłosił już swoją decyzję w sprawie „rekonstrukcji rządu”. Tak, jak się spodziewałam, trzęsienia ziemi nie było. I nie będzie. Wprawdzie w lecie tego roku należy oczekiwać zmian kolejnych, ale….Wróble ćwierkają, że Państwo Ministrowie mogą spać spokojnie. Napięcie rosło już od godzin porannych. Spekulacji co niemiara, giełda nazwisk rozbuchana, aż tu naraz…balonik pękł. I zostało to, co zawsze. Duża porcja zniesmaczenia.\nKonserwowanie status quo w sytuacji rosnącego bezrobocia i kryzysu w każdej dziedzinie grozi nieodwracalną katastrofą. W chwili, gdy potrzeba działań radykalnych – oferuje się opinii publicznej kurczowe trzymanie się uporczywie powtarzanych „dogmatów” o rzekomym dobru Polski. Dyskusji merytorycznej z największym klubem opozycyjnym nie widać. Rząd się okopał i broni straconej pozycji rozpaczliwie i desperacko. Cui bono, Panie Premierze? Cui bono?\nOpublikowano 24 lutego 2013 24 lutego 2013 Kategorie Polska, Europa, ŚwiatTagi Anna Maria KowalskaSkomentuj Z dużej chmury mały deszcz\nOpublikowano 11 lutego 2013 1 marca 2013 Kategorie Nauka i oświataTagi Anna Maria KowalskaSkomentuj Na babski rozum\nAutor adminOpublikowano 7 lutego 2013 1 marca 2013 Skomentuj Śnieżna zadumka\nSypie i sypie. Dzień, noc i dalej.\nChoć ty się wścieknij, choć ty oszalej.\nNawisy puchu z czernią konarów\nWrony jak kleksy – podnoszą larum.\nSłychać dźwięk dzwonków – to kulig bieży,\nWioząc wybornej grono młodzieży…\nGdzie tylko zajrzy zapustna świta,\nTam ją gościna i śmiech powita.\nPies się przed chwilą urwał z łańcucha.\nZwietrzył zwierzynę… Siadł. Chciwie słucha.\nZza ściany lasu brzeg rzeki zerka:\nTo tam łasice bawią się w berka.\nCzas się zanurzył w śnieżnej pościeli,\nOwinął kołdrą przeczystej bieli.\nA świat przystanął w obrotach rzeczy…\nI tylko sroka na płocie skrzeczy.\nOpublikowano 7 lutego 2013 1 marca 2013 Kategorie Ludzie i kulturaTagi Anna Maria KowalskaSkomentuj Śnieżna zadumka\n„Quasi – karnawałowy” obywatel\nAutor adminOpublikowano 3 lutego 2013 1 marca 2013 Skomentuj „Quasi – karnawałowy” obywatel\n„Dawniej w karnawale modne były bale”. Dziś niby też się tak bawimy, ale od zabaw tanecznych bardziej zajmujący zdaje się całoroczny quasi – karnawał w sieci, w tradycyjnych mediach i w „realu”. Quasi – karnawał, od którego, tak naprawdę, nie ma nijakiej ucieczki.\nJak go rozpoznać i włączyć się do ruchu? Nic prostszego. Jest w nas – i my w nim jesteśmy jakby „od zawsze”. Wystarczy otworzyć konto mailowe, lub wejść na jakąkolwiek stronę internetową. Od rana do nocy setki ogłoszeń i zaproszeń – od zachęt do kupna leków na kaca po wyjazdy zagraniczne na Majorkę. Do tego dochodzą reklamy na komórki od nieocenionych operatorów, pchane od rana do nocy – i telefony rozmaitych „agentów” z prywatnych firm, świadczących usługi dla ludności. Te z kolei docierają do nas za pośrednictwem aparatów stacjonarnych. Gdy jeszcze doliczyć centra badania opinii społecznych, regularnie zgłaszające się w godzinach obiadowych z infantylnymi pytaniami – obraz jest prawie kompletny. Prawie, bo istnieją jeszcze ulotki reklamowe, dostarczane do koszyczków i skrzynek pocztowych. I ta sama reklama w sklepach mało – i wielkopowierzchniowych, nie mówiąc już o nachalnej – telewizyjnej, prasowej, radiowej i komunikacyjnej, skonstruowanej na poziomie doznań emocjonalnych i intelektualnych 11-letniego dziecka. Nasi spece przywieźli dobre wzory sprzed ponad pół wieku. Taki wzorcowy typ konsumenta kształtowała standardowa reklama amerykańska wczesnych lat 50-tych.\nNo i mamy skutki. Nadużywane leków bez recepty, co owocuje zwiększoną śmiertelnością i zatruciami, otyłość i liczne schorzenia jako problem społeczny, nareszcie – nieumiejętność samodzielnego myślenia i wyciągania wniosków u sporej części populacji. I zwiększone wyciąganie rąk po kolejne cacka z dziurką, których już nie potrafimy się wyrzec. I to ma być wzorcowy obraz „społeczeństwa obywatelskiego”? Aż strach pytać.\nOpublikowano 3 lutego 2013 1 marca 2013 Kategorie Nauka i oświataTagi Anna Maria KowalskaSkomentuj „Quasi – karnawałowy” obywatel\nAutor adminOpublikowano 26 stycznia 2013 1 marca 2013 Skomentuj Policzmy się!\nDziś już bardzo wiele środowisk – tak związanych z szeroko pojętą humanistyką, jak i z branżą techniczną ma pełną świadomość, że polska reforma szkolnictwa wszystkich szczebli to gigantyczny niewybuch z opóźnionym zapłonem. Pamiętam jednak nie tak znów odległe czasy sprzed kilku lat, gdy zapisów biurokratycznych broniono jak Częstochowy, trudności rozmnażano, a ludziom, którzy najwcześniej podjęli się krytycznej oceny ówczesnej sytuacji rzucano kłody pod nogi. Ciasne, ograniczone, wąskie myślenie zakładało, że tylko wykonanie poleceń poszczególnych ministerstw i pedantyczne trzymanie się procedur przyniesie sukces – tak prestiżowy, jak naukowy i finansowy. Obok tej opcji trwało, i trwa po dziś dzień bezustanne narzekanie w „kuluarach” uczelnianych z podtekstem: „jest bardzo źle, ale co my możemy”? Narzekanie jakże nietrafne – i bezcelowe.\nZaiste, proste drogi do klęski i samozniewolenia. Aż trudno wyobrazić sobie lepsze.\nDziś przekonujemy się do prostej prawdy: to świadome zagrożeń, wynikających z bezkrytycznego przyjęcia reform środowiska naukowe i nauczycielskie powinny nadawać aktualnie ton przemianom edukacyjnym i to od tych środowisk zależy przyszłość Polski. Jeśli nie jest nam obojętny los polskiej oświaty, kultury i edukacji – organizujmy się, twórzmy banki pomysłów w obrębie własnych kierunków i specjalności akademickich. I policzmy się! To ostatnie wydaje się najważniejsze. Nie jest bowiem wykluczone, że jeśli się nie zorganizujemy i nie policzymy, „rząd dusz” nieodwracalnie przejmie jakieś „Nieokreślone”, albo…. Edek z „Tanga” Mrożka. A tego chyba nikt z nas nie chciałby na pewno doczekać.\nOpublikowano 26 stycznia 2013 1 marca 2013 Kategorie Nauka i oświataTagi Anna Maria KowalskaSkomentuj Policzmy się!\nAutor adminOpublikowano 25 stycznia 2013 1 marca 2013 Skomentuj „Rewolucja młodych”?\nOstatnio obserwuję w urzędach i firmach wszelkiej maści nasilającą się karuzelę przejmowania ról mentorskich i menadżerskich przez pokolenie ludzi młodych. Nie byłoby w tym nic nagannego, gdyby nie wspólna cecha tych specyficznych „awansów”, ujawniająca się w bardzo krótkim czasie. To kompletny brak doświadczenia zawodowego i znajomości branży.\nA zaczyna się to wszystko bardzo niewinnie. Kolega poleca koledze „obiecującego pracownika”, „syna pana X”. Mimo rozpisanego konkursu, w którym biorą udział osoby ze sporym doświadczeniem branżowym – konkurs wygrywa wskazany przez kolegę młodzieniec. Ta właśnie, odchuchana i wypieszczona młodzież, zatrudniona „z polecenia”, zamiast skromnie przyuczać się do wykonywania określonego zawodu, wydaje się być od razu stworzona do wyższych celów. W krótkim czasie trafia na wysokie stołki, z których wędrować już można jedynie wyżej i wyżej, na niebotyczne szczyty kariery. Nic to, że jeden z drugim nie ma zielonego pojęcia o specyfice profesji, którą się aktualnie zajmuje. „Odfajkowane” szkolenia, przychylność prezesa i znajomości gwarantują finansową płynność, utrzymanie się na stołku – i korzystanie z przywilejów i rozkoszy „władzy”. A karuzela dalej się obraca. Nawet wtedy, gdy suma popełnionych błędów jest tak duża, że się ich już w żadnym razie nie da ukryć, po cichu przenosi się delikwenta na inne, równie dobrze płatne miejsce. Bo przecie z czegoś, biedaczek, żyć musi. A najlepiej, jeśli znajomości na to pozwolą, umieścić go na lukratywnych listach doradców i doradców doradcy, świadczących usługi w zakresie „jak się kotu buty szyje i niegrzeczne dzieci bije”. I jest cudnie. Cicho, bezpiecznie i ciepło, bez względu na porę roku i nastroje na rynku pracy.\nWciąż słyszę, że mamy do czynienia z „rewolucją młodych”. Coraz więcej młodych kieruje instytucjami! Coraz więcej młodych doradza! Nie mam nic przeciwko ludziom młodym na stanowiskach. Powinni oni jednak odznaczać się profesjonalizmem i rzeczowością. A jeśli z czymś sobie nie radzą, a to całkowicie wytłumaczalne – dobrze byłoby posłuchać starszych, bardziej doświadczonych. Tych, do których można mieć pełne zaufanie, nie tylko w branży – ale i w życiu.\nTo jedna z patologii, z którą od jakiegoś czasu przychodzi nam się zmagać. Dopóki, podobnie jak w PRL – u ,w Polsce będzie trwała karuzela stołków, bronionych za każdą cenę, dopóki kwestie „młodzieńczych” awansów będą postawione na głowie, dopóty, tak naprawdę – nie będzie państwa jak się patrzy. A już go i tak coraz mniej. Obyśmy nie obudzili się zbyt późno.\nOpublikowano 25 stycznia 2013 1 marca 2013 Kategorie Polska, Europa, ŚwiatTagi Anna Maria KowalskaSkomentuj „Rewolucja młodych”?\nIle edukacji w edukacji?\nAutor adminOpublikowano 11 stycznia 2013 28 grudnia 2014 Skomentuj Ile edukacji w edukacji?\nNa tegoroczny ranking szkół ponadgimnazjalnych, publikowany w „Perspektywach” nawet nie czekałam. Szczerze mówiąc, tak do rankingów, jak i do wywiadów sponsorowanych mam ograniczone zaufanie. Nie będę zatem, wzorem rozmaitych mediów, zamartwiać się zbyt niskimi, bądź cieszyć z powodu nader wysokich wyników poszczególnych placówek, także krakowskich. Wierzę natomiast negatywnym opiniom wielu rodziców młodych ludzi z całej Polski, jak też i samym uczniom, którzy szkolną edukację na poziomie licealnym oceniają nie najlepiej. Większość młodzieży z konieczności decyduje się na korepetycje z przedmiotów podstawowych. Dlaczego? Odpowiedź brzmi: „nie zdalibyśmy matury. Mamy sporo do stracenia”.\nPowstaje pytanie – co zostało z edukacji w edukacji? Czy tylko polor, ranking, wynik w wyścigu szczurów i samochwalstwo? Czy nie jest tak, że mimo wysiłków wielu doskonałych nauczycieli, pędząca ku „postępowi” oświata, „zjadana” przez kolejne reformy i konieczność dostosowania się do nich, zgubiła po drodze to, co najważniejsze – rzeczywiste edukowanie i wychowywanie uczniów?\nDiagnozowana od kilku lat zapaść intelektualno – wychowawcza stale się pogłębia. Satysfakcjonującej reakcji decydentów nie widać. Jak długo to jeszcze potrwa?\nOpublikowano 11 stycznia 2013 28 grudnia 2014 Kategorie Nauka i oświataTagi Anna Maria KowalskaSkomentuj Ile edukacji w edukacji?\n„Prywatna otwartość” w tarapatach\nAutor adminOpublikowano 9 stycznia 2013 1 marca 2013 Skomentuj „Prywatna otwartość” w tarapatach\nDo niedawna jeszcze irytowałam się, gdy na rzekomo „katolickich” i „chrześcijańskich” portalach internetowych znajdowałam teksty rozpaczliwie i pod każdym względem odbiegające od przyjętego profilu portali. Coś mi jednak mówiło, że teksty takie nie mogą pozostać bez odpowiedniego odzewu. Poza krytycznymi uwagami publicystów musi pojawić się zdrowa reakcja wiernych – Czytelników.\nNo i nareszcie jest. Czytelnicy, wyczuleni na te sprawy, coraz częściej „wytupują” takie teksty bezlitośnie i niemal natychmiast, demaskując bez ogródek cel ich napisania. Już nie pomaga ofensywa trolli, a próby przeprowadzania idiotycznych, prywatnych „reform” wewnątrzkościelnych, lub nastawiania wiernych przeciwko hierarchom Kościoła Katolickiego są kwitowane „uśmieszkiem”, wzruszeniem ramion i argumentacją, wskazującą na pokrętność podsuflowywanych pomysłów. A nuż chodzi tu, podobnie jak niektórym mediom świeckim, np. głównie o zwiększenie ilości wejść na stronę i utrzymanie się na medialnej karuzeli? A cała reszta to tylko żałosny dodatek, bo o czymś przecież pisać trzeba?\nCzytelnicze reakcje bardzo cieszą. Tak trzymać! Wygląda na to, że głosiciele „sprywatyzowanej” otwartości w Kościele nie będą mieli innego wyjścia, poza zmądrzeniem. Czego z całego serca Wszystkim życzymy. Ostatecznie przecież chrześcijanin jest powołany do otwartości w niesieniu w świat Dobrej Nowiny, a nie ekshibicjonistycznej prezentacji egocentrycznego, zadufanego w sobie, a często potrzebującego nawrócenia „ja”.\nOpublikowano 9 stycznia 2013 1 marca 2013 Kategorie Polska, Europa, ŚwiatTagi Anna Maria KowalskaSkomentuj „Prywatna otwartość” w tarapatach\nAutor adminOpublikowano 5 stycznia 2013 1 marca 2013 Skomentuj Wot, mobilność\nZajrzałam na jedną ze stron internetowych, aktywnie pośredniczących w znalezieniu pracy. Praca jest, jaka jest, czyli – średnia na jeża, ale uwagę moją przykuło spore ogłoszenie, oznajmiające, że oto poszukiwanych jest kilkadziesiąt osób do opieki nad osobami starszymi w Niemczech. Preferowane osoby z biegłym niemieckim….\nEmeryci polscy ledwie wiążą koniec z końcem i bez pomocy dzieci i wnuków nie stać ich na godny żywot w Ojczyźnie. Tymczasem te właśnie, bezrobotne dzieci i wnuki, zamiast zająć się swoimi bliskimi tak, jak na to zasługują – wyjeżdżają za granicę, by za walutę „europejską” opiekować się obcokrajowcami….\nWot, mobilność. I uczenie się. Zaiste, przez całe życie.\nOpublikowano 5 stycznia 2013 1 marca 2013 Kategorie Polska, Europa, ŚwiatTagi Anna Maria KowalskaSkomentuj Wot, mobilność\nAutor adminOpublikowano 5 stycznia 2013 1 marca 2013 Skomentuj Odchodzą Najlepsi\nWczoraj w godzinach wieczornych dowiedzieliśmy się o śmierci Ojca Jana Mikruta (fot. fatimska.net.pl), redemptorysty, współbudowniczego Radia Maryja. Zmarł 4 stycznia 2013 roku o godzinie 21.00 w gliwickim hospicjum. Przeżył 70 lat.\nŻył tak, jak nauczał. Był prawdziwym tytanem ducha, duszpasterzem akademickim i wielkim przyjacielem młodzieży, głęboko zaangażowanym w dzieło Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa. Odszedł do Pana w pierwszy piątek stycznia, w godzinie Apelu Jasnogórskiego. Pamiętajmy o Nim w modlitwie. Wieczny odpoczynek, racz Mu dać, Panie…\nJak poinformował na antenie Radia Maryja o. Piotr Chyła, wikariusz Prowincjała Warszawskiej Prowincji Redemptorystów, pogrzeb O. Jana Mikruta odbędzie się w środę, 9 stycznia 2013 w Krakowie. Msza św. pogrzebowa zostanie odprawiona o godz. 11.00 w Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy przy klasztorze Ojców Redemptorystów (ul. Zamoyskiego 56) w Krakowie – Podgórzu. Od 10.00 będzie można oddać hołd Zmarłemu w kościele sanatoryjnym. Ojciec Jan Mikrut pochowany zostanie na Cmentarzu Podgórskim, w grobowcu Ojców Redemptorystów.\nOpublikowano 5 stycznia 2013 1 marca 2013 Kategorie Polska, Europa, ŚwiatTagi Anna Maria Kowalska, O. Jan MikrutSkomentuj Odchodzą Najlepsi\nAutor adminOpublikowano 31 grudnia 2012 12 marca 2013 Skomentuj Odwiedziny\nPóźnym wieczorem zadzwonił dzwonek domofonu. Cichy, chłopięcy głosik zapytał, czy Ich wpuszczę. Wpuściłam, naturalnie. I już po chwili trzej Kolędnicy – jeden młodszy, dwaj pozostali z wyglądu kilkunastoletni – stanęli u drzwi (fot. udanin.pl).\nŚpiewali bardzo zwyczajnie. Szopka też skromna i niepozorna. Ale czuło się, że próbują szczerze swym śpiewem się modlić i wyrazić to, co Niewyrażalne. I to najbardziej chwytało za serce.\nW Nowym Roku życzę Państwu przede wszystkim takich właśnie odwiedzin. Odwiedzin, które poruszają i duszę, i serce, i sumienie, i twórczą myśl. A kiedy już się wydarzą – wszystko to, co najlepsze, stanie przed Państwem na wyciągnięcie ręki. I oby tak było.\nOpublikowano 31 grudnia 2012 12 marca 2013 Kategorie Nauka i oświataTagi Anna Maria KowalskaSkomentuj Odwiedziny\nStatystycznie w porządku?\nAutor adminOpublikowano 31 grudnia 2012 12 marca 2013 Skomentuj Statystycznie w porządku?\nKoniec roku 2012. Studiuję właśnie długoterminowy spis pierwszo – i drugorzędnych informacji agencyjnych. Co z nich wynika? Jedno spustoszenie, przemieszane z opadaniem rąk. Katastrofa na kolei, bałagan w służbie zdrowia, likwidacja szkół, zwolnienia w administracji. W tle planowane zabawy sylwestrowe. A po nas choćby potop.\nDziwi nas to? Już nie? Przywykliśmy? Taka gmina! O stratach osobowo – moralnych przebąkuje się wstydliwie i nijako. O tych, którzy się zniechęcają do poczynań obecnego rządu – w mediach głównego nurtu jeszcze mniej. Pewnie, że hitem agencyjnym są ostatnio en bloc bezrobotni i zwalniani. Ale niewiele z tego wynika. Mówi się natomiast, od rana do nocy, o zyskach i stratach materialnych. Z tego się rozlicza i za to nagradza. A to już konkret, ulubione słowo dzisiejszych edukatorów. To jest to, co wyznacza horyzont myślowy współczesnych: „ryneczek”, „prywatka” i basta.\nAle jest to także efekt umożliwienia takiej zmiany mentalnej, a ściślej: efekt przyjęcia magicznego spojrzenia na rzeczywistość państwa, z którego sensowna całość decydentom jakoś się nie klei. Systemowi „magicy” i edukatorzy szkoleniowi widzą tylko małe całostki w tym, czy innym unijnym działanio – poddziałaniu i dążą do „doskonalenia” tych mikrocałostek, ku chwale działania. A to wszystko przy jednoczesnym pomijaniu tak wizji całego państwa, jak stosunku do „trybików maszynowych” – czyli wykonawców czynności, zwanych, dla żartu, od czasu do czasu, osobami i pracownikami. Wszystko ma się zgadzać finansowo, w ramach bliżej nieokreślonej średniej ważonej, pomnożonej, albo podzielonej przez tajne i poufne normy, wyjęte jak królik z kapelusza. Albo podpartej przez nagłe pomysły, które wywracają wszystko do góry nogami, zakwitając, jak egzotyczny kwiat na bagnie, w najmniej odpowiednim momencie.\nAle przecież statystycznie wszystko gra. Mikrocałość się broni, poddziałanie w porządku, premie rozdane, reszcie na okrasę życzenia noworoczne…..I na zabawę sylwestrową, albo na inny bal przebierańców. Biegiem!\nChwila, chwila! A gdzie w tym wszystkim sensowna wizja państwa?\nA gdzie w tym wszystkim pracujący człowiek?\nBez powrotu do tych pytań niczego, jako Polska, nie zbudujemy. Będziemy tylko osiągać medialne „sukcesy” na miarę EURO 2012.\nOpublikowano 31 grudnia 2012 12 marca 2013 Kategorie Nauka i oświataTagi Anna Maria KowalskaSkomentuj Statystycznie w porządku?


Kolejny ukarany sprawca wyrzucenia śmieci – gminadobra.info\nStraż Gminna w Dobrej w dniu 11 czerwca uzyskała zgłoszenie od właściciela terenu w m. Dobra przy ulicy Spełnionych Marzeń (w rejonie Międzyzakładowego Zakładu Aktywności Zawodowej) o pojawieniu się dużego wysypiska odpadów. Teren ten graniczy z terenem gminnym. W ostatnim okresie został posprzątany. Niestety stan taki trwał stosunkowo krótko.\nNa miejscu ujawnienia odpadów strażnicy gminni dwukrotnie dokonywali przeszukania śmieci. Dało to efekt. Ujawniono dowody wskazujące na jedną z firm w Szczecinie zajmująca się usługami wodno-kanalizacyjnymi.\nW przypadku braku dowodów wskazujących na pochodzenie śmieci ustalany jest właściciel gruntu, na którym się znajdują. Na nim zgodnie z zapisem art. 26 ustawy o odpadach ciąży obowiązek uprzątnięcia śmieci. Ustawa ta wskazuje, że poprzez posiadacza odpadów – rozumie się przez to wytwórcę odpadów lub osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej będące w posiadaniu odpadów; domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości.


Mieszkanie na wynajem - Warszawa - Żoliborz - ISP-MW-6286 - 45.00m² - InSpace\nWarszawa, Żoliborz, Przasnyska Mieszkanie na wynajem\n66,67 zł/m2 cena: 3 000 zł\nAtrakcyjne 2 pokojowe mieszkanie o pow. 45 m2 na Żoliborzu w sąsiedztwie ul. Przasnyskiej i ul. Krasińskiego. Osiedle zamknięte i strzeżone z 2013 r., piętro 6/6 z usytuowaniem na południowy-zachód. Mieszkanie w pełni umeblowane i wyposażone. W mieszkaniu jest zainstalowana klimatyzacja.\nPosiada taras 20 m2!\nMieszkanie składa się otwartej na salon kuchni w zabudowie (lodówka, zmywarka, piekarnik, płyta elektryczna, okap kuchenny).\nSalon umeblowany w sofę, fotel, stolik kawowy, szafkę pod tv oraz z wyjściem na duży taras o pow. 20 m2.\nSypialnia z łóżkiem małżeńskim i szafą w zabudowie.\nŁazienka wyposażona w wannę z prysznicem, pralkę, umywalkę oraz WC. W przedpokoju znajduje się szafa.\nZnakomita lokalizacja w pobliżu przystanków autobusowych, niedaleko linie tramwajowe oraz ok. 5-7 min do stacji metra "Dw. Gdański" - dojazd bezpośrednio jednym autobusem (linia specjalna do metra).\nCena 3000 PLN (w tym czynsz adm. oraz zaliczka na wodę i ogrzewanie) + dodatkowo płatny prąd.\nSymbol oferty ISP-MW-6286\nDo wynajęcia 2 pokojowe mieszkanie o powierzchni 52 m2 na Żoliborzu przy ulicy Rydygiera. Nowoczesny apartamentowiec, z wewnętrznym patio, chroniony i monitorowany całą dobę. Piętro 4 (z windą). Mieszkanie składa się z pokoju dziennego połączonego z kuchnią, sypialni, ...\nmieszkanie na wynajem - Warszawa, Żoliborz, Rydygiera\nAtrakcyjne 2 pokojowe mieszkanie o pow. 45 m2 na pograniczu Śródmieścia z Żoliborzem niedaleko centrum handlowego Arkadia przy skrzyżowaniu ul. Rydygiera z ul. Przasnyską. Osiedle zamknięte i strzeżone z 2020 r., piętro 3/8. Mieszkanie jest wykończone w bardzo wysokim ...\nAtrakcyjne 2 pokojowe mieszkanie o pow. 43 m2 na osiedlu „Artystyczny Żoliborz”. Osiedle zamknięte i strzeżone z 2014 r., piętro 4/6. Mieszkanie jest wykończone w wysokim standardzie oraz umeblowane. Mieszkanie posiada klimatyzację! Do mieszkania przynależy miejsce ...\n3 pokojowe mieszkanie o powierzchni 75m2 na prestiżowym osiedlu Marina na Mokotowie. Osiedle ogrodzone z prywatnym parkiem, chronione i monitorowane całą dobę. Blok z 2007 roku, piętro 1/7. Mieszkanie składa się z salonu z jadalnią, kuchni, dwóch sypialni, łazienki ...\nmieszkanie na wynajem - Warszawa, Mokotów, Przejazd


"Akant" 2017, nr 3\nSą zbiory wierszy, które pozostawiają czytelnika obojętnym, albo – co najwyżej – zainteresują go jednym czy drugim wierszem. Ciekawy jestem, jak będzie tym razem. Mam bowiem przed sobą kolejny, ósmy już tom utworów poetyckich barcińskiej autorki Jadwigi Stróżykiewicz zatytułowany „Ułaskawiona drwina”.\nPrzyznaję, że tytuł ten na początku nie zachęcił mnie do czytania, chociaż zafrapował. Tytułowa metafora, o dość prostej i czytelnej denotacji, odczytana bez kontekstu brzmi pretensjonalnie. Jeśli przyjąć, że – według Janusza Sławińskiego – „tytuł to nazwa nadana dziełu przez jego autora, stanowiąca integralną część dzieła i będącą pierwszym wyodrębnionym w niej odcinkiem” i uzupełnić powyższe stwierdzenie innymi funkcjami „pierwszego odcinka” jak: opisanie, charakteryzowanie utworu, jego forma, temat itd., to: „Ułaskawiona drwina” nie pozwalała się tak odczytać. Dopiero powtórne zanurzenie w tekst, analiza utworu, w którym zwrot ten został użyty umożliwiła właściwe odczytanie i zrozumienie sytuacji podmiotu lirycznego w świecie przez poetkę przedstawionym.\nMyślę teraz, że w odniesieniu do większości wierszy, a zwłaszcza tych znaczących, nie warto używać zwrotu „podmiot liryczny”. Przecież autorka nie stroni od osobistych i bardzo intymnych zapisów. Wprowadza czytelnika do swego domu, życia, a nade wszystko swego stanu ducha. Jak choćby w wierszu „Depresja”: „patrzenie w sufit / ma swoją przyczynę / padły kąśliwe słowa / przyjęłaś trumienną pozycję / poduszka przejmuje łzy / i nie wiesz / czy wzbiera naziemny potok / czy Styks”. Tak, bywają takie chwile, gdy siedemdziesięcioletnia kobieta, samotna, otrzymuje od dzieci telefon: „- u nas ok. / euro zasila konto / przyjedziemy mamo / ona wpatrzona w drzwi wejściowe / - milczy”.\nNajbardziej wstrząsającym wyrazem samotności i opuszczenia jest wiersz „Wieczerza smutku” którego początek zacytuję:\ndo drzwi nie zapukał\nzaśnij maleńki zaśnij\nNawet w taki dzień została sama. Nikt bliski, żaden wędrowiec, dla którego zwyczajowo przygotowuje się miejsce przy stole, nie zasiadł do wieczerzy. Smutkiem przejmuje ten „opłatek mrozu”, jej samotność, opuszczenie. A do tego świadomość, że „ krzyż co chwilę/ przejmuje większy balast”.\nCzytając te wiersze i porównując je z poprzednimi publikacjami mam wrażenie, że miejsca, pejzaże w którym żyje „podmiot liryczny” są nieważne, lub co najmniej drugorzędne. Dawniej tak nie bywało. Nie to, że w wierszach nie ma konkretu, ale rozważania poetki wyrażone wierszem nie wymagają rekwizytów, świata rzeczy. One dotyczą tylko jej, rodzą się w duszy i sercu, są jej wewnętrznym dramatem. Cóż, takie odczucia i nastroje często dopadają poetów, samotnie podróżujących w liryczne światy – bez zainteresowań najbliższych, środowiska, przyjaciół.\nTaki los spotkał wcześniej Jakuba Wojciechowskiego, który zdobył uznanie najwybitniejszych ludzi pióra dwudziestolecia międzywojennego, a nie znalazł zrozumienia u sąsiadów (jemu jeszcze – długo po śmierci – pewien „historyk” wypominał poślednie zajęcia, które z biedy musiał podejmować autor „Pamiętnika”); takie życie często mają ludzie z talentem, gdy zachwyt wzbudza „pisarz z Warszawy” a nie swój, ktoś kogo się zna od dziecka, stąd, a więc z „prowincji”. Czy to zjawisko można jakoś zmienić?\nJadwiga Stróżykiewicz znalazła sposób: pogodzenie się; dlatego „ przemilczy incydent, ułaskawi drwinę”. Mnie się zdaje, że to nie wystarcza. Trzeba walczyć o swoje, jest tyle rzeczy do opisania, tyle spraw jeszcze nienazwanych... Kto to zrobi, jeżeli nie poeci? Więc głowa do góry, zniechęcenie minie razem z zimą. A temu, którego autorka zaszczyciła wspomnieniem w wierszu: „facet / którego umizgi / zlekceważyłam / mówi o mnie / - lesbijka /”, trzeba odpowiedzieć: - Spadaj dziadu na drzewo.\nJadwiga Stróżykiewicz, Ułaskawiona drwina, Wąbrzeźno 2017.\nBogusław Mucha - Stary wódz - wodewil Karla von Holteia o Kościuszce\t08 kwiecień 2012\nRafał Hille - Sodoma\t22 grudzień 2016\nEugeniusz Depta - Aforyzmy\t07 kwiecień 2011\nOtton Grynkiewicz - Limeryki (2)\t27 lipiec 2017\nPostimees (3)\t16 marzec 2015


Dach samochodu zniszczony przez fajerwerki - myPolacy.nl\nDach samochodu zniszczony przez fajerwerki\nDuże zdziwienie spotkało w ubiegły weekend mieszkańca IJsselstein. Mężczyzna odkrył rano w dachu swojego samochodu wielką dziurę. Krater powstał, jak wydedukowali najlepsi śledczy w okolicy, dzięki fajerwerkom.\nPolicjanci, sądząc pewnie po sile rażenia porównywalną z holenderskim granatem ręcznym, założyli w tym wypadku użycie nielegalnych fajerwerków i z dumą pochwalili się powstałą dziurą na swoim facebookowym profilu. Sprawców oczywiście nie znaleziono.\n[27.12.2016] myPolacy.nl | rtvutrecht.nl Kategorie:Prowincja Utrecht, Wiadomości\nRotterdam: śmierć 3-letniego Tymka. Potrzebna pomocSukces akcji ”Transport dla Tymka”


Dom Wypoczynkowy Maryna - otonoc.pl\ntel. +48 (18) 265 44 15, +48 608 605 414\nOgległość od centrum: 100m km\nDo dyspozycji Państwa oddajemy budynek posiadający pokoje dwu-, trzy- , czteroosobowe oraz studia 2+2 i 2+3 z łazienkami telewizorami i wifi większość pokoi z balkonami.\nMożemy gościć łącznie 90 osób.\nPosiadamy nową, ładnie urządzoną salę jadalnianą.\nPrzyjmujemy chętnie wycieczki, kolonie, "białe" i "zielone" szkoły, grupy zorganizowane,kolonie .\nW domu jest sauna dla gości, bilard, tenis stołowy,piłkarzyki.\nJest też świetlica z telewizorem ,dostępna lodówka, mikrofala i czajniki.\nDo dyspozycji gości: świetlica, plac zabaw(piaskownica,trampolina,huśtawka, zjeżdżalnia oraz dmuchany zamek dla najmłodszych), boisko sportowe, grill, parking monitorowany ogrodzony.\nW lecie polecamy wypoczynek nad rzeką Białką - kilkadziesiąt metrów od domu, leżakowanie w ogrodzie, wieczory przy grillu z muzyką góralską lub pieczenie prosiaka.\nNiedaleko jest do szkolnego boiska sportowego, do wrotkarni, a także do lasu zasobnego w maliny i borówki, do szlaków spacerowych i rowerowych.\nOrganizujemy posiady z muzyką góralską, kuligi, ogniska z pieczeniem kiełbasek.\nNatomiast w zimie jest całkiem niedaleko bo niespełna 200m do dobrze utrzymanego lodowiska, a przede wszystkim 400m do oświetlonych i sztucznie naśnieżanych wyciągów narciarskich Kotelnica Białczańska oraz basenów termalnych Białka też około 400m.


Google Stadia - usługa do streamingu gier w 4K, 60 fps i HDR | Antyweb\nGoogle nie pokazało konsoli. Stadia to usługa streamingu w 4K, 60fps i HDR\nPaweł Winiarski 19 marca 2019\nChyba nikt nie spodziewał się po Google klasycznej konsoli, choć takie plotki pojawiły się w sieci. Gigant zaprezentował nową usługę. Stadia ma oferować bezstratny streaming gier w rodzielczości 4K, 60 fps i z HDR. Na pokazie wszystko działało świetnie. Jak będzie w rzeczywistości?\nStadia połączy graczy, widzów i twórców\nPo konferencji Google na GDC spodziewałem się wielu podniosłych słów, wizji i pieśni przyszłości - na pewno nie konkretów. I niestety miałem rację. Stadia to usługa streamingu, która ma się charakteryzować nieodczuwalnym lagiem sprawiającym, że nie zauważymy różnicy między zabawą na własnym sprzęcie podłączonym do ekranu, a grą ze streamingu Google. Jak? Na przykład w przeglądarce Chrome. I nie chodzi wcale o proste produkcje, a o wymagające mocnych sprzętów do grania tytułu AAA.\nTo cię zainteresuje Google udostępnia pierwszą wersję testową systemu Android QGoogle Drive w Material Design wygląda super (i już jest dostępny)!\nDzięki Google Stadia nie będziemy musieli niczego pobierać ani aktualizować - na konferencji pokazano link przy zwiastunie gry na YouTube, po kliknięciu którego do rozpoczęcia rozgrywki w oknie przeglądarki minęło raptem kilka sekund.\nStadia nie tylko na komputerze\nSiłą usługi Stadia ma być możliwość uruchomienia gier na przeróżnych sprzętach. Może być to przeglądarka na niedrogim laptopie, komputerze stacjonarnym, smartfonie, tablecie czy też telewizorze z podpiętym ChromeCastem. Na prezentacji pokazano również, że przy zmianie sprzętu rozgrywka będzie kontynuowana od miejsca, w którym zakończyliśmy na poprzednim urządzeniu. I na pokazie działało to rewelacyjnie, podobnie jak sam Assassin's Creed Odyssey, który uruchomiono w 1080p i 60 klatkach.\nGoogle wspomniało o nieograniczonej mocy obliczeniowej. Ta ma zagwarantować zabawę w 4K i 60 fps-ach z HDR'em. Ba, na scenie pojawił się przedstawiciel iD Software, który dokładnie w tej rozdzielczości i tym klatkarzu zapowiedział nowego Doom Eternal na platformie Stadia. Brzmi imponująco i jeśli faktycznie będzie to działać tak, ja obiecuje amerykański koncern, dostaniemy prawdziwą rewolucję. W przyszłości Stadia ma natomiast oferować rozdzielczość 8K i 120 fps-w.\nKoniec żartów! Google o krok od premiery nowej usługi - jest zapowiedź wideo! KK Konrad Kozłowski\nGoogle przygotowało też swój własny kontroler kompatybilny ze wszystkimi sprzętami. Poza klasycznymi przyciskami i gałkami, pad posiada również specjalny guzik do dzielenia się materiałami na YouTube oraz przycisk do Asystenta Google, którego developerzy będą mogli wykorzystać w grach.\nCałkowita niezależność od sprzętu oznacza również brak cheatów i świetnie działający tryb sieciowy - oczywiście tylko w teorii. Google mówiło też o cross-platformowej rozgrywce oraz "state share", dzięki któremu będziemy mogli zaprosić znajomych do ukończenia z nami fragmentu gry.\nSzefową Google Stadia została Jade Raymond, która pracowała już chociażby w Ubisoft i Electronic Arts - można więc powiedzieć, że to właściwa osoba na właściwym miejscu. Raymond zapowiedziała również gry na wyłączność dla Stadia i jestem bardzo ciekawy jakich twórców uda się pozyskać.\nGoogle Stadia zadebiutuje jeszcze w 2019 roku, niestety nie znamy jeszcze rekomendowanej prędkości łącza ani ceny dostępu do usługi. Póki co na liście krajów na stronie stadia.com nie ma też Polski.\nBrzmi pięknie, ale czy to jest w ogóle realne? Przynajmniej teraz.\nDziwaczny kontroler i ciekawa usługa - Google chce podbić rynek gier Konrad Kozłowski


Niemczyk o kadrze: Brakuje zgrania. Dać sztabowi czas do 2015 roku - Sport WP SportoweFakty\n[tag=1164]Andrzej Niemczyk[/tag] przyznaje, że kadrze siatkarek brakuje zgrania oraz czasu. Uważa, że zespół trenera Makowskiego ma potencjał, na którego objawienie należy jeszcze poczekać.\nMiłosz Marek 15 Sierpnia 2013, 09:26\nW weekend polskie siatkarki przekonały się, jak dużo pracy jeszcze przed nimi, aby dorównać do najlepszych zespołów na świecie, choć rywalki z którymi się mierzyły nie były z najwyższej światowej półki. - Nie możemy mówić, że mamy gorsze zawodniczki od rywalek. One po prostu nie są zgrane, pracowały ze sobą zbyt mało czasu. Trener nie może pracować dzień i noc, bo to nie maszyna, która może pracować bez przerwy, żeby nadrobić stracony czas. Tak się nie da - twierdzi Andrzej Niemczyk, były trener reprezentacji siatkarek, z którą w 2003 i 2005 roku sięgnął po mistrzostwo Europy.\nWedług szkoleniowca nie tylko siatkarki potrzebują czas na zgranie, ale przede wszystkim to ich opiekun musi mieć spokój i komfort pracy. - Od 2006 roku było już 5 trenerów, każdy z inną koncepcją gry, każdy zaczyna od nowa. Jeżeli to się nie zmieni, i nie mówię tu wyłącznie o siatkówce w Polsce, to nawet dobry materiał ludzki, a takim dysponujemy, nie osiągnie zbyt wiele - przyznaje.\nNiemczyk rezultatami osiąganymi w World Grand Prix nie przejmuje się za bardzo. - Dla mnie wyniki to sprawa drugorzędna. Wiedziałem, że nie ma szans na zakwalifikowanie się do finału World Grand Prix, ale każdy mecz należy starać się wygrać - podkreśla.\nMimo niepochlebnych recenzji w przekonaniu doświadczonego trenera zespół ciągle ma szanse na zaistnienie w światowej siatkówce, jednak na to potrzeba czasu. - Mnie nikt nie wierzy, ale jeśli osiągniemy z tym trenerem, z tym zespołem szczyt formy w 2015 roku, kiedy będą kwalifikacje olimpijskie, mistrzostwa Europy, to mamy szanse dobrze wypaść na igrzyskach w Rio. To będzie dobrze wykonana praca - dodaje.\nAndrzej Niemczyk o jubileuszu: Mogę przyjąć każdy zakład o zwycięstwo "Złotek"\nmatio 3 KSM KROSNO - zawsze JASKÓŁKI 15-08 19:31 Zgłoś komentarz\nwez chlopie te kadre pod swoje rece NIEMCZYK -co reka tojto inni pomarzyc ....\nEroll 15-08 11:37 Zgłoś komentarz\nTrudno powiedzieć, aby przegrywając sety do 15 się starały. Wstyd i kompromitacja, a nie walka.\nmacias22 15-08 10:58 Zgłoś komentarz\nnie na obecnych zawodniczkach powinna być budowana kadra,a na tych,których nie ma,a mam nadzieję,że będą w przyszłym sezonie trenerze....gra Kaśki na przyjęciu zaowocuje za rok,ale\nkoniecznie trzeba dogadać się z takimi siatkarkami jak Skorupa, Werblińska, Okuniewska, Kasza,bo w obecnym składzie to nawet po 10 latach nic nie osiągniemy.bez Anki na przyjęciu zespół traci,tak samo jak bez Skorupy na rozegraniu.\nKANAP 15-08 10:51 Zgłoś komentarz\nNawet jakby im dali z 5 lat to nic z tego nie będzie, tam są w składzie zawodniczki pozbawione talentu. Pora coś zrobić aby takie siatkarki jak Skorupa, Okuniewska, Jagieło, Werblińska,\nKasza, Kaczorowska, Skowrońska (z Dąbrowy), Zaroślińska grały w kadrze. Kosek (Różycka) i Kaczor niestety nie mają odrobiny talentu.\nD2U 15-08 09:56 Zgłoś komentarz\nJa daję czas tylko do MŚ 2014 z którego punkty będą się liczyły w rankingu do kwalifikacji na IO. Jeżeli nie będzie wyraźnego progresu w stosunku do tego co jest w tej chwili to znaczy\nze trener nie nadaje się (miejsce 6-8).\nPolska Reprezentacja Polski kobiet Siatkówka Andrzej Niemczyk Liga Narodów Kobiet


Inspirująca codzienność: Czas ruszyć w las!\nJa wiem, że najczęściej pogoda dopisuje w dni powszednie, za to w weekend, kiedy człowiek nie może iść do pracy i w ten sposób usprawiedliwić swój brak chęci do podjęcia działań niestereotypowych, to akurat pada, albo wieje, albo zimno, albo pochmurno, albo nijak. No więc zostaje w domu i nadgania całotygodniowe zaległości, poza tym, że ewentualnie odeśpi - pierze, prasuje, sprząta, myje i szoruje (głównie "doprowadza"), jedzie na zakupy, pichci, odnawia kontakt z rodziną (odwiedziny, telefony, tudzież przegląd zeszytów szkolnych i przesłuchania latorośli), a gdy jeszcze zostanie trochę czasu - weźmie relaksującą kąpiel i klapnie przed telewizorem. "Wolny" czas przeleciał niezauważenie, i jeśli nawet większość spraw i zaległości udało się ogarnąć, nagle, niedzielnym popołudniem, czujemy jakiś ucisk na wątrobie (a może to żołądek?), czasem mdłości, a na pewno napad lęku, który wyrywa nas z poobiedniej sjesty - kurde, jutro trzeba iść do pracy! Chluśnięcie adrenaliny zastąpi popołudniową kawę z nawiązką - w oka mgnieniu przyśpieszamy obroty, by sprawdzić czy na jutro wszystko jest gotowe (a nie jest, bo jeszcze to i TO! No nie!!!), co na obiad, czy dzieciaki czegoś sobie nie odpuściły, a mieliśmy dopilnować. Adrenalina, stres, wyrzuty sumienia i poczucie bezwzględnej konieczności wykonania czegośtam robi z nas robota - czas, czas, czas, robić, zrobić, nadrobić, nie gadać mi tu, nie zawracać głowy, nie mam już czasu! Po godzinie - dwóch, bateryjki się wyczerpują. Nie mamy sił już na nic, jest nam wszystko jedno, nawet nie bardzo ciekawi nas odpowiedź na natrętnie nasuwające się pytanie: kto właściwie wymyślił robotę - dawać go tu!\nTo dlatego nie lubimy poniedziałków - znowu niewyspani, zestresowani i oklapnięci. No, ale w pracy trzeba działać wg ustalonego harmonogramu. Trzeba zapomnieć o sobie i wykonywać określone zadania. Szybko więc dostosowujemy się i tak... do piątku.\nW tę sobotę może być inaczej! Jest wiosna, wszystko się obudziło do życia - co tylko może, to się zieleni, ptaki świergolą, wszystko aż dudni i dyszy życiem, a słońce grzeje wyraźnie, choćby chwilami, gdy dzielnie przedziera się przez chmury. Idziemy do parku, jedziemy do lasu, ruszamy tyłki z domu i kontaktujemy się! Z naturą.\nZ sobotnim, a może i niedzielnym wypadem, oswajamy się już w ciągu tygodnia. Pomyśl o nim jak o najważniejszym zadaniu, które czeka cię w tym tygodniu, w każdym tygodniu ciepłej wiosny, lata i ciepłej jesieni. Koniec zimowania w niedźwiedziej norze! To, co odpuszczasz w trakcie tygodnia, wykonuj po trochu, ile zdołasz - w weekend nie będzie na to czasu. Za to spotka Cię nagroda za całotygodniowy trud. Ten weekend będzie dla Ciebie! Wiesz dlaczego ludzie najczęściej chorują w dni wolne? Bo przez cały tydzień organizm jest zmobilizowany do działania, a gdy wreszcie nadchodzi moment, gdy "nic nie musi", energia do stawiania czoła wszelkim przeciwnościom nagle go opuszcza i byle bakcyl go powala.\nTym razem tak nie będzie - na weekend szykuj się ze zdwojoną siłą. Myśl o takim wypadzie (wręcz zadaniu bojowemu) doda Ci skrzydeł, uprości wiele spraw, które czasem, o dziwo, samoistnie się ułożą jak należy.\nDlaczego tak Cię zachęcam do leśnej przechadzki? Nie bez powodu. Posłuchaj:\nChyba każdy zdaje sobie sprawę z nieocenionych korzyści, jakie daje człowiekowi obcowanie z naturą, naturalnym środowiskiem, słońcem, świeżym powietrzem itd. Ale las, czy choćby park, działa na nas bardzo specyficznie i bardzo pozytywnie. Spacer po lesie wzmacnia nasz układ odpornościowy, mocno poprawia samopoczucie (działa wręcz antydepresyjnie), obniża ciśnienie krwi, spowalnia puls, a także poprawia możliwości intelektualne (poprawia koncentrację i pamięć).\nCzy wiesz, że "kąpiele leśne" tak istotnie wzmacniają nasz organizm, że ten znacznie lepiej radzi sobie z sezonowymi infekcjami, a nawet pokonać komórki nowotworowe? W czasie spacerów po lesie nasz organizm wytwarza znaczną ilość komórek odpornościowych, zwanych naturalnymi zabójcami. Zostało to nawet zbadane - leśni spacerowicze mają ich o połowę więcej niż spacerujący po mieście, bądź wcale. Wyobraź sobie, że zaledwie 4 godziny spędzone w lesie pozwolą Twojemu organizmowi wzmocnić się na... tydzień. Bierze się to stąd, że leśne (parkowe) powietrze jest przesycone fitoncydami, które chronią drzewa i krzewy przed inwazją chorobotwórczych mikroorganizmów. Te lotne substancje mają wielką moc uśmiercania bakterii, wirusów, a nawet prątków gruźlicy w zaledwie kilka minut. Zatem do lasu jedziemy po fitoncydy! Gdzie jest ich najwięcej? W lasach iglastych, tam gdzie sosna, świerk, jodła, a najlepiej i jałowiec. Ten ostatni latem, choć najwięcej wiosną, dostarcza aż 30 kg fitoncydów (w przeliczeniu na hektar zalesienia), to 10 razy więcej w porównaniu do hektara lasu liściastego. Las iglasty "zwykły" dostarcza 5 kg tych niesamowitych substancji.\nNajbardziej wartościowy jest więc wiosenny spacer po iglastym lesie. Nie tylko ze względu na ruch, ale i na relaksujące oddziaływanie zieleni na nasz organizm, zmniejszenie poziomu hormonów stresu. Oczywiście, pozytywne oddziaływanie kontaktu z naturą odczujemy także w ogrodzie. Aktywne zajmowanie się ogrodem wymaga bowiem różnorodnego ruchu i, jak się okazuje, jest najlepszym obrońcą przed osteoporozą (a nie jak sądzono, uprawianie sportów tj. bieganie, aerobik czy pływanie).\nAle wracam do lasu, parku, czy choćby, otoczonej zielenią ławeczki. Jakikolwiek kontakt z zielenią poprawia naszą koncentrację, kreatywność i pamięć (nawet do 15 %)! Powodem tego jest lepsze dotlenienie mózgu, wpływ ujemnie naładowanych cząstek powietrza, które rośliny gromadzą wokół siebie. No i ta cisza! Wśród olbrzymiej ilości bodźców docierających do nas w mieście (uliczny hałas, głosy ludzi, warkot samochodów), mózg niepotrzebnie traci energię na ich uporządkowanie i interpretację, tym samym, przeznaczając na myślenie i zapamiętywanie znacznie mniej czasu. Wśród leśnej ciszy, mózg pracuje sprawniej, a nasze samopoczucie znacząco się polepsza. Stwierdzono także, że pacjenci w szpitalach, przebywający w salach z widokiem na zieleń, znacznie lepiej znosili pooperacyjny ból i szybciej wracali do zdrowia.\nWszystko wskazuje na to, że zieleń, natura, podnosi nas na duchu i pozytywnie mobilizuje organizm do walki z chorobą, bólem czy atakiem chorobotwórczych mikroorganizmów. Podobne zjawisko zaobserwowano nawet w przypadku oglądania choćby... fotografii przedstawiających las.\nZatem zdjęcia lasu powieś sobie w pracy, by poprawić swoją koncentrację, wydajność i samopoczucie, a w każdej możliwej chwili korzystaj z dobrodziejstw, jakie oferuje Ci prawdziwy las czy choćby park.\nA jeśli masz działkę, to może znajdziesz trochę miejsca na posadzenie jałowca?\nNa pierwszy raz, nie namawiam Cię na bardzo długi pobyt. Wszystko z rozsądkiem! Po dłuższym przebywaniu w lesie (i wykonaniu wielu głębokich oddechów) może nastąpić takie natlenienie organizmu, które przypomina wręcz oszołomienie i powoduje senność. Nie odmów sobie błogiej drzemki po takim spacerze. Gdy się obudzisz, poczujesz się jak młody bóg.\nInformacje o zbawiennym oddziaływaniu leśnego powietrza na organizm człowieka zaczerpnęłam z artykułu pt. Idź do lasu!" autorstwa Jolanty Chyłkiewicz i Magdaleny Frender-Majewskiej (Newsweek Polska)\nZanieczyszczone powietrze przyczyną samobójstw?\nkąpiele leśne, oddziaływanie roślin na organizm, kontakt z naturą,\nZielona strona Flinstona 22 kwi 2013, 13:09:00\njakbym miała do wyboru wakacje gdzie tylko chcę, na pewno nie wybrałabym Grecji, Włoch czy innych ciepłych zakątków a właśnie polski las pachnący sosną, świerkiem...marzenie tegoroczne:)\nAnika 22 kwi 2013, 13:50:00\nZatem życzę pięknego i pachnącego lasu! Jeśli pogoda dopisze a czas pozwoli, za tydzień rozpocznę sezon grillowy, czyli wyjazdy do lasu. Pozdrawiam :-)


Poczta Kwiatowa INC Suwałki - Kwiaty z wysyłką do Suwałk\nStrona główna › Poczta Kwiatowa INC Suwałki\nPoczta Kwiatowa INC Suwałki, dostawa gratis w Suwałkach i okolicy\nPoczta Kwiatowa INC Suwałki to najlepsze rozwiązanie dla osób zabieganych i zapracowanych. Możliwość zamówienia kwiatów przez internet daje niesamowitą swobodę i oszczędność czasu. Nie w każdej okolicy znajduje się dobra kwiaciarnia. Po co tracić czas na dojazdy i poszukiwania. Usiądźmy wygodnie przed komputerem z kubkiem oferuje wysyłkę kwiatów na terenie całej Polski. Kwiaty można zamówić o dowolnej porze dnia i nocy. 24 godziny na dobę i siedem dni w tygodniu. Zamów piękny bukiet i zrób niesamowitą niespodziankę komuś bliskiemu.\nPoczta kwiatowa INC w Suwałkach poleca kwiaty na urodziny lub imieniny. Eleganckie róże czy kolorowe i radosne mieszane kompozycje. Wszystko, co sprawi przyjemność jubilatowi będzie dobre na ten dzień. Nie zapominajmy o dołączeniu kartki z serdecznymi życzeniami.\nOferujemy również kwiaty, wieńce, wiązanki na pogrzeb. Na tę okazję klienci wybierają lilie, goździki, chryzantemy lub hortensje. Lilie symbolizują niewinność i za pomocą nich wyrażamy również współczucie dla rodziny zmarłego. Goździki są najtrwalsze z ciętych kwiatów, a chryzantemy symbolizują śmierć. Hortensje także zyskują na popularności ze względu na swoją trwałość i odporność. Jeśli mieszkamy zbyt daleko albo mamy inne zobowiązania to nie przejmujmy się, jeśli nie możemy dotrzeć na pogrzeb. Zamów wieniec pobrzebowy przez internet a kurier doręczy go we wskazane miejsce o określonej porze. Możesz wybrać, czy ma być to kościół, cmentarz czy mieszkanie. Rodzina zmarłego na pewno doceni ten gest w którym pomoże Ci kwiaciarnia w Suwałkach.\nNajbliższym świętem w kalendarzu są Walentynki. Czas szybko leci. Dopiero co świętowaliśmy Dzień Babci i Dzień Dziadka. Panowie powinni zrobić wszystko, co w ich mocy aby dzień świętego Walentego był wyjątkowy. Przede wszystkim kwiaty. Bukiet pięknych róż w kolorze czerwonego wina będzie najlepszy na ten dzień. Do tego słodki upominek czy miły gadżet walentynkowy. Warto wcześniej zarezerwować stolik w jakimś romantycznym zakątku. Kolacja przy świecach długo zostanie w pamięci. A może też wyjście do kina czy do teatru? Lepiej zrobić rezerwację już teraz, bo potem nie będzie już wolnych miejsc. Panowie powinni pamiętać o każdym święcie swoich drogich kobiet. Dzień Matki i Dzień Kobiet to nie mniej ważne święta niż walentynki czy rocznica ślubu, Poczta kwiatowa INC z Suwałk poleca się w tych dniach szczególnie.


Biust Kobiety - Styl\nJesteś tu: Kobieta Styl » biust kobiety\nArtykuły na temat: biust kobiety\nDla każdej kobiety, która chce uelastycznić skórę na piersiach. Jogurt działa nawilżająco i kojąco, bo zawiera cenne białko, wapń i potas. Jajko dobrze odżywia skórę, gdyż jest źródłem witamin, np(...) jednolitą konsystencję. Tak przygotowaną maskę najlepiej od razu nakładać na biust. Możesz ją zaaplikować na leżąco (dobrze jest zabezpieczyć łóżko np. ręcznikiem, bo maseczka może spływać). Jeśli...\nRuszyła druga edycja kampanii "BreastFit. Kobiecy biust. Męska sprawa", która ma na celu zachęcić do systematycznych badań i edukować w temacie profilaktyki oraz choroby, jaką jest rak piersi. "Pracując na oddziale onkologicznym widzę, jak zmienia się postrzeganie kobiet w ogóle w zakresie profilaktyki, ale także samej choroby. Do tej pory kobiety myślały o tym, że ich zdrowie to jest tylko ich...\n...skonstruowani. Warto jednak wiedzieć, że kobiety także spoglądają na biusty swoich koleżanek. Sęk w tym, że nie patrzą na nie tak długo jak my. 4. Palenie nie sprzyja jędrności piersi Twoja(...)1. Piersi nie są bliźniaczkami Piersi u jednej kobiety nie są identycznie. Jak wskazują badania prawa pierś jest zazwyczaj większa niż lewa. Nikt do końca nie wie dlaczego tak się dzieje, ale...\n...na zabiegi poprawiające wygląd piersi decydują się kobiety, które chcą zmienić wygląd biustu z przyczyn estetycznych. Oczywiście zgłaszają się także kobiety z deformacją piersi, z wadami rozwojowymi(...) powiększania piersi przeważnie decydują się kobiety, których biust jest bardzo mały. Dla pacjentek najważniejsze jest, żeby piersi wyglądały naturalnie, dlatego zadaniem lekarza jest odpowiednio dobrać metodę...\nZdjęcia na temat: biust kobiety\nWideo na temat: biust kobiety\nDaniel Cysarz: Ciągnie nas bardzo do piersi\n- Piersi to pierwszy wspaniały obiekt, który nas karmi, do którego można się przytulać - powiedział dr Daniel Cysarz, seksuolog kliniczny i psychoterapeuta. Dodał również, że kobiety czasem bywają niezadowolone z biustu, a ich partnerzy nie rozumieją dlaczego.\nDyskusje na temat: biust kobiety\nKobiety nie z dużym ale z ładnym biustem , najlepiej średnim , wyglądają kobieco i estetycznie. Taki biust nawet w póżniejszym wieku nie obwisa i nie przeszkadza. Czy pomaga? czasem tak ale czy jest najważniejszy ? nie sądzę!! No to fakt , ale i tak jestem zdania , że kobiety z dużym biustem mają ogólnie łatwiej w życiu :) zawsze zwracają większą uwagę niż te z małym :)\nBiust ma mięśnie. Jak zamiast je ćwiczyć cały czas tylko podtrzymuje się biust za pomocą stanika, mięśnie słabną. Kobiety, które NIE noszą biustonosza mają jędrniejszy biust. Oczywiście przy bardzo dużym biuście jest trudniej, ale bez przesady. A noszenie biustonosza eksponuje biust, podnosi, podtrzymuje, ale jednocześnie POGARSZA jego sytuację. Zwłaszcza gdy zgniata, zniekształca, przesuwa\nTysiące lat przed "wynalezieniem" biustonosza kobiety radziły sobie z powodzeniem bez niego. A mężczyzn nie odstraszał wyrok, że skóra straci sprężystość, biust będzie wiotki...\nI po co narzekacie, że kobiety są głu pie, skoro tylko du pa i biust dla was się liczy?\nKobiety nie z dużym ale z ładnym biustem , najlepiej średnim , wyglądają kobieco i estetycznie. Taki biust nawet w póżniejszym wieku nie obwisa i nie przeszkadza. Czy pomaga? czasem tak ale czy jest najważniejszy ? nie sądzę!! No to fakt , ale i tak jestem zdania , że kobiety z dużym biustem mają ogólnie łatwiej w życiu :) zawsze zwracają większą uwagę niż te z małym