Archiwum Historii Mówionej - Kazimierz Głowacki\nKazimierz Głowacki „Lampart”, „Bolko”\nNazywam się Kazimierz Głowacki. Urodziłem się w Warszawie 4 marca 1929 roku. Byłem żołnierzem Armii Krajowej, harcerzem w Szarych Szeregach. Występowałem w harcerstwie pod pseudonimem Lampart, natomiast w wojsku w okresie Powstania występowałem pod pseudonimem Bolko.\nPrzed wybuchem II wojny światowej miałem 10 lat i chodziłem do szkoły powszechnej numer 161 w Warszawie przy ulicy Ożarowskiej. Należałem również w tej szkole do drużyny harcerskiej, która miała bodajże numer 109.\nWybuch wojny to uświadomiłem sobie – bo wiedzieć, to wiedziałem już godzinę czy dwie godziny wcześniej, ponieważ podało radio – uświadomiłem sobie, że wojna, wtedy kiedy zobaczyłem na własne oczy zburzony sąsiedni budynek, jak mieszkałem na ulicy Obozowej 78. Natomiast został zburzony niemiecką bombą budynek pod numerem 76 w odległości kilkudziesięciu metrów ode mnie. Po prostu widziałem ten budynek w momencie, kiedy się walił. Lecącej bomby nie widziałem, ale byli tacy, którzy widzieli lecącą bombę. Naturalnie rodzina odciągnęła mnie, bo chciałem jak najwięcej zobaczyć, ale zostałem brutalnie przez rodzinę od okna odciągnięty. Później jakoś do okna się przedostałem i widziałem wynoszonych pokrwawionych rannych i to zrobiło na mnie straszne wrażenie.\nA gdzie pańska rodzina mieszkała od początku wojny do wybuchu Powstania?\nW tym samym domu, w tym samym mieszkaniu. Obozowa numer 78 mieszkania 52.\nJakie zajęcie było podstawą utrzymania pańskiej rodziny?\nSzczerze? Chyba przedawnienie nastąpiło. Ojciec początkowo chwytał się różnych dorywczych zajęć. Natomiast od 1941 lub 1942 roku znalazł zatrudnienie w Społecznym Przedsiębiorstwie Budowlanym, takie było i przed wojną, które odbudowywało budynek obecnego OPZZ na ulicy Kopernika. Ten budynek został w 1939 roku zniszczony i był odbudowywany. Ojciec tam pracował. Natomiast jeszcze później, chyba od roku 1943, był właścicielem warsztatu mechanicznego, który produkował druciane zmywaki.\nZ konspiracją zetknąłem się podwójnie. Raz: zorientowałem się, że taka odbywa się u mnie w domu. Mój ojciec, który wyszedł z wojska w stopniu kaprala, znalazł się w tej konspiracji. To był któryś... 708 lub 709 pluton Armii Krajowej bodajże. Nie biorę odpowiedzialności, czy dobrze zapamiętałem numer. Sąsiad z naprzeciwka, przyjaciel mojego ojca i jednocześnie ojciec mojego przyjaciela, też byli w tym plutonie zastępcą dowódcy. Ojciec był dowódcą drużyny. Ja jako mały chłopiec, który się bardzo wojskiem interesowałem, a po drugie wszczepiono we mnie jakieś poczucie patriotyzmu, to zainteresowanie to było tym bardziej duże. Dowiedziałem się, że taki pluton jest, że działa, że ojciec jest dowódcą drużyny, że pan Borzym jest zastępcą dowódcy plutonu, że jest i że oni są i walczą przeciwko okupacji i przeciwko Niemcom. Natomiast po skończeniu szkoły powszechnej trafiłem do I Miejskiego Gimnazjum Zawodowego imienia Konarskiego, które wówczas mieściło się na ulicy Konopczyńskiego. Tam w parę tygodni, nawet nie miesięcy, po rozpoczęciu nauki mój kolega z klasy Rysiek Jędziłło zapytał mnie szeptem, po cichutku, czy nie chciałbym zapisać się do podziemnego harcerstwa. Oczywiście powiedziałem, że tak. „Mam zamiar i bardzo chcę”. W ten sposób zostałem harcerzem w Szarych Szeregach.\nWybuch Powstania zastał mnie w domu. Stało się tak dlatego, że w moim plutonie „BS”… Bo Szare Szeregi, to pewnie rzecz powszechnie znana, dzieliły się na trzy wiekowe piony: najmłodszy „Zawisza”, średni „BS” i dorosłych już osiemnasto- i więcej latków gromadził pion już najstarszy – „GS”, czyli „Grupy Szturmowe”. Byłem przed samym Powstaniem, znaczy gdzieś od początku 1944 roku, przeniesiony do tej średniej grupy „BS”. Tam, później się dowiedziałem, nastąpiło aresztowanie naszego dowódcy plutonu. Myśmy tego nie wiedzieli. Myśmy wiedzieli, nie wiem dlaczego, że dowódca plutonu wyjechał na szkolenie do partyzantki jako podchorąży podchorążówki konspiracyjnej. Okazuje się, że on został aresztowany. Wobec tego zerwały się te nici alarmowe, które człowiek, [który] miał drużynę właśnie po „Zygmuncie” z Warszawy, [odejściu] naszego dotychczasowego dowódcy „Macieja”, zaczął te nici zerwane nawiązywać, ale do mojego zastępu z Koła, zastępu – nas było bodajże siedmiu, nie zdążył dotrzeć. Nie znał naszych adresów. Takie były wymogi konspiracji. Jak już dowiedziałem się po wojnie od tegoż właśnie harcerza o pseudonimie „Orzeł” i nazwisku Kosiński, obecnie profesora jednego z francuskich uniwersytetów, przedtem był wykładowcą na uniwersytecie w Toronto. Więc od niego się dowiedziałem, że był do nas wysłany łącznik, do mojego zastępu. Nie chodziło o jednego człowieka, a o cały zastęp. I ten łącznik przepadł, zginął. Najprawdopodobniej został gdzieś... Koło zostało pierwszego dnia zajęte przez oddziały niemieckie. Prawdopodobnie wpadł w ręce Niemców z wiadomym skutkiem. W związku z tym podjąłem na własną rękę próbę dotarcia do Powstania ku bardzo zdecydowanemu sprzeciwowi matki. Co jest zupełnie zrozumiałe, normalne. I ku, będącego dla mnie wielkim zdumieniem, akceptacji ojca. Powiedział: „Jak chce iść, to niech idzie. Takie są czasy. My jako rodzice nie mamy prawa mu wzbraniać”. – „Ale on ma piętnaście lat!” Ojciec postawił na swoim. Na pożegnanie tylko powiedział mi jedno z mądrzejszych zdań, które w życiu słyszałem: „Idź, synu, tylko nie daj się głupio zabić”. Nie: „Nie chowaj się”, nie: „Nie staraj się, żeby ciebie nie zabili”, bo wiadomo, że jest to niemożliwe. „Nie daj się zabić głupio”. Przez cały czas wojny to ojca przykazanie było mi jakąś taką wskazówką.\nA gdzie pan walczył w Powstaniu?\nOdpowiedź na to pytanie jest trudna, ale postaram się jej udzielić. Dotarłem na cmentarz ewangelicki do jakichś walczących oddziałów powstańczych. Po wojnie już się dowiedziałem, to był harcerski Batalion „Zośka”. Wtedy tego nie wiedziałem. Jak do nich dotarłem, to miałem 15 lat, byłam smarkacz. Nikt nie chciał ze mną rozmawiać. Oczywiście nie było mowy, żeby dali mi broń, bo sami jej nie mieli dla wszystkich. Wobec tego byłem takim łącznikiem, gońcem. Mówiąc prawdę, to nie chciałem. Nie chciałem, bo podobno było więcej ze mną kłopotów niż pożytków. Później ten oddział wycofał się gdzieś w głąb ruin getta, a że, tak jak powiadam, odnosiłem wrażenie, że jakby mnie nie chcieli, że byłem bardziej kulą u nogi niż był ze mnie jakiś pożytek, to trafiłem na jakichś młodych, niewiele ode mnie starszych chłopców, którzy byli z innego oddziału. Jak mówili, to są z oddziału „Jerzyków” i ich dowódcą był komendant „Jerzy”. Wobec tego przystałem do nich. Mój szlak wiódł – ale tak jak mówię, bez udziału w walkach – na Starówkę, potem na Żoliborz. Z Żoliborza przedostaliśmy się do Puszczy Kampinoskiej. Nie wiem, czy dano by mi wreszcie broń do ręki, gdyby nie to, że wieś Pociecha, w której kwaterowaliśmy, została zaatakowana przez nieprzyjaciela. Wobec tego wszyscy, którzy byli do dyspozycji, musieli wziąć udział w tej walce. Początkowo nie mając własnej broni, podawałem jako amunicyjny taśmy z nabojami do erkaemu. Później dostałem do ręki broń po poległym, nie pamiętam. Już walczyłem normalnie jako żołnierz.\nJak ludność cywilna przyjmowała walkę Powstańców?\nW Warszawie byłem krótko. Z Żoliborza do Puszczy Kampinoskiej wymaszerowaliśmy chyba... Najpóźniej w połowie sierpnia. Ludność w zasadzie reagowała entuzjastycznie, bo w tym czasie Powstanie było jeszcze, że tak powiem, na krzywej wznoszącej się. Zdobyto tamto, zdobyto tamto, zdobyto tamto. Przyszły wiadomości z Woli również, że z Woli trzeba było się wycofać, że tam ludność cywilna została w dużym procencie wymordowana. To było takie jedno [przykre] spośród wielu entuzjastycznych informacji o tym, co i kiedy zdobyto. I przede wszystkim liczono, że lada moment dostaniemy pomoc z zewnątrz. Liczono na polskie wojsko z Zachodu, które drogą lotniczą zostanie przerzucone do Warszawy na spadochronach. Takie było powszechne mniemanie. W tym czasie, w tych pierwszych dwóch tygodniach Powstania ludność odnosiła się entuzjastycznie. Ludność jakoś hołubiła Powstańców, wtykając im różne rzeczy do jedzenia. Nie powiem, że smakołyki, bo to w normalnym znaczeniu tego słowa to smakołyki nie były, ale jakieś jedzenie, takie rzeczy. Przede wszystkim dawała schronienie. Nie było sprawy noclegu, gdy trzeba było gdzieś tam zanocować. „Proszę bardzo, my się tutaj przesuniemy. Macie tutaj trochę miejsca dla trzech, może dla czterech wystarczy”. Przede wszystkim, tak jak sobie to dzisiaj tłumaczę, ludność działała w pewnym szoku, bo jednak dla cywili Powstanie było zaskoczeniem. Ludność cywilna, ale zresztą nie tylko ludność cywilna, ja jako żołnierz, harcerz też się spodziewałem prędzej wkroczenia Armii Czerwonej niż zrywu powstańczego. Góra prawdopodobnie ten zryw przygotowywała i się jego spodziewała. Natomiast myśmy traktowali to jedynie jako alternatywę, która może się wydarzyć, może się nie wydarzyć. Raczej bardziej prawdopodobne było to, że wkroczą Sowieci.\nCzy w czasie trwania Powstania miał pan możliwość zetknięcia się z przedstawicielami innych narodowości, spotkał pan na przykład Żydów, Amerykanów, Anglików, bo byli tacy w Warszawie?\nInnych narodowości – tak, ale nie Anglików, nie Amerykanów. Z nimi się nie stykałem, jeśli nie liczyć majora czy podpułkownika, nie pamiętam już w tej chwili jego pseudonimu, a nazwiska nie znałem, który był zrzuconym skoczkiem z Zachodu, z Anglii. Prawdopodobnie... Dzisiaj to wiem, że to był tak zwany cichociemny. Wiemy wszyscy, co to są cichociemni. Wtedy nie wiedzieliśmy, ale to był Polak. To też nie był cudzoziemiec. Natomiast zetknąłem się w Puszczy Kampinoskiej ze zbiegłymi Niemcami z niemieckiej niewoli i z Rosjanami. Rosjanie uciekali do Puszczy Kampinoskiej. W każdej kompanii było ich kilku. Pełnili, że tak powiem, funkcje gospodarcze: kuchnia, zaopatrzenie, byli wozakami. Nie mieliśmy taboru samochodowego, ale mieliśmy wozy. Tymi wozakami byli najczęściej Rosjanie. Nie wiem dlaczego, ale nie chciano im dawać broni do ręki. Może dlatego, że dla Polaków tej broni nie starczało. Najpierw dawano swoim. Ale w pewnym czasie, widocznie z tego powodu, że wśród tych zbiegłych jeńców było bardzo dużo Gruzinów, została sformowana kompania gruzińska. Dowódcą tej kompanii został lejtnant Grisza. Pamiętam to doskonale, bo Grisza wyniósł mnie rannego spod ostrzału wtedy, kiedy moi koledzy z plutonu nie chcieli pójść, bo powiedzieli: „On to już na pewno nie żyje. Wyjść stąd teraz to jest pewna śmierć”, bo ostrzał z kilku sztuk broni maszynowej był gęsty. A Grisza poszedł, wyniósł. Wziął mnie na plecy, przytargał i powiedział: „No!”. Ja tego nie pamiętam, bo byłem nieprzytomny, ale później opowiedziały mi… dziewczyny, chłopcy nie. Griszę będę pamiętał do końca życia, bo żyję dzięki niemu.\nJak wyglądało życie codzienne podczas Powstania? Chodzi o żywność, ubranie, życie towarzyskie.\nTrudno mówić piętnastolatkowi o życiu towarzyskim. Mieliśmy swoich kolegów. Spotkałem tam swoich kolegów z dzielnicy, z okolicy. Tych, których znałem przed Powstaniem, ale oni byli w innych kompaniach, tak że spotykaliśmy się tylko sporadycznie, żeby sobie pogadać o starych, dobrych czasach, tych przed Powstaniem. Natomiast jak wyglądało życie? Zgrupowanie partyzanckie „Kampinos” to nie była typowa partyzantka, która gdzieś tam znienacka napadała na niemieckie oddziały, a później się chowała, ulatniała gdzieś w chaszcze, bunkry i tak dalej. To była „Rzeczpospolita Kampinos”. Pewien teren: kilka, a może kilkanaście wsi było wewnątrz obozu warownego dookoła obstawionego przez powstańcze placówki, niepozwalające Niemcom wnikania do wewnątrz tego obozu. Stolicą „Rzeczpospolitej Kampinoskiej”, tak jak my to nazywaliśmy (to starsi nazywali, ja po nich powtarzam), była wieś Wiersze. A wójt, bo to była wieś gminna, na niego mówili: „Panie Prezydencie”, bo to był taki prezydent tej naszej „Rzeczpospolitej Kampinoskiej”. Oczywiście każda kompania miała gdzieś tam swoją placówkę. Plutony pełniły służbę na tej placówce dwudziestoczterogodzinną, a może dwunastogodzinną, tego już nie pamiętam. Przez okres służby było się na tej placówce, leżało się w tym okopie, czasami się strzelało do niemieckich patroli, czasami przyjmowało się ostrzały nieprzyjacielskie z różnym skutkiem. Natomiast pozostałe te dwa okresy, bo plutonów było trzy, pozostałe dwa okresy siedziało się na miejscu. Wsią, w której moja kompania „Jerzyków” kwaterowała, to była Truskawka, tak bodajże się nazywała. Tam zajmowaliśmy jedno czy dwa gospodarstwa. Wojsko mieszkało w stodole. To był sierpień, wrzesień wobec czego było jeszcze ciepło. Natomiast oficerowie spali w chałupach. I to był czas wolny. Myśmy się tam nudzili. Za bardzo do broni nas nie dopuszczali, żebyśmy czasami czegoś nie zepsuli. Po jednym pobycie na placówce właśnie, czyli na tej służbie, wszedłem w posiadanie broni. Był to karabin rosyjski tak zwany mosin z postawionym na sztorc bagnetem. Był wyższy ode mnie, chociaż byłem wysokim chłopcem jak na piętnastolatka. Był bardzo celny. Mniej kopał niż mausery, co było ważne dla chłopca, który nie miał jeszcze siły dorosłego.\nBędąc na placówkach, chodziliśmy na patrole. Chcę o tym powiedzieć, bo to jest ważne. Mianowicie na jednym z patroli we wsi, której nazwa teraz mi wyleciała z głowy, może sobie przypomnę... Nagle w swoim zdumieniu spotkałem ojca. Ojca, którego zostawiłem na Kole. Jak się okazało, Koło zostało przez Niemców ewakuowane. Wobec tego ludność z tego Koła przeniosła się we wsie najbliższe Warszawy. Niektórzy poszli dalej. Między innymi dwie czy trzy rodziny sąsiedzkie z tego Koła zawędrowały do tej wsi graniczącej ze zwartym lasem, puszczą. Tam po prostu zamieszkali. Ojciec mówi: „Co ty tu robisz?”, ale zobaczył mnie z bronią, tą taką wielką flintą, wobec czego zaczął mnie od razu inaczej traktować. Nie jak syna, któremu można dać klapsa, kiedy jest niegrzeczny, a jako żołnierza. [Ojciec powiedział:] „I matka tu jest”. Zaprowadził mnie do matki. Oczywiście były uściski, nie będę mówił, bo to rzecz banalna. Matka mnie jeszcze próbowała zatrzymać: „Zostań w domu, jak już jesteś”, bo tam był wtedy nasz dom. Dała mi coś tam do jedzenia, dała mi coś chyba z ubrania cieplejszego, zwłaszcza gdy dowiedziała się, że śpię w stodole. Poza tym sąsiad z budynku, w którym mieszkaliśmy, dał mi wojskową manierkę: przedwojenną, polską, wojskową. Mówi: „Masz, tobie bardziej się tam przyda niż mi”. Nie przydała mi się, starsi ją ode mnie wzięli i mieli w niej alkohol, a ja alkoholu nigdy nie bardzo. Strasznie szybko tę manierkę... Ale to był taki gest: „Idź, ja tego nie pochwalam – to był taki pacyfista – ale jak już jesteś, to masz wojskową rzecz. Będziesz bardziej żołnierzem”.\nTak przedstawiało się to nasze życie, do czasu aż Niemcy skierowali przeciwko Zgrupowaniu „Kampinos” duże siły wojska z uwagi na to, że front będący na Wiśle, już mocno zagrażał dalszą ofensywą. Po prostu Zgrupowanie „Kampinos” zostało zmuszone do opuszczenia terenu Puszczy Kampinoskiej. Z tego co mówiono wojsku na dole, mieliśmy się przespacerować w Góry Świętokrzyskie, gdzie działała bardzo silna polska partyzantka. Niestety niewielu do tych gór dotarło. Mianowicie pod Jaktorowem, na linii kolejowej Warszawa – Żyrardów zostaliśmy rozbici, zmuszeni do odwrotu. Porozkawałkowywani, oddziałki tam malutkie, poszczególne, przedostały się na własną rękę. Niektóre [się] demobilizowały, między innymi oddziałek, w którym ja się znalazłem. Podjęliśmy decyzję demobilizacji. Ukryliśmy broń, pozrywaliśmy opaski, orzełki i różne inne emblematy świadczące o tym, że jesteśmy partyzantami. Po prostu był rozkaz: „Przejść do konspiracji”. Tak się mówiło, że przechodzimy do konspiracji. Dla mnie ten rozkaz oznaczał: odnaleźć rodziców tam pod Puszczą Kampinoską. Poszedłem, wieś była spalona, ale od kogoś się dowiedziałem, że być może w sąsiedniej wsi, Laski, że tam może znajdę [rodziców]. I znalazłem swoich rodziców we wsi Laski. I w zasadzie to był koniec mojego udziału w II wojnie światowej.\nMoże jeszcze na chwile wróćmy do tej tematyki powstańczej. Jak wyglądało życie religijne w czasie Powstania?\nJak ktoś chciał, to się modlił, ale nie widziałem wielu modlących się.\nA czy podczas Powstania zetknął się pan z podziemną prasą albo radiem?\nW „Kampinosie” tak. Tam była radiostacja, ale chyba podziemna, bo byliśmy na ziemi, na powierzchni. To była „Rzeczpospolita Kampinoska”. Tam żeśmy słuchali. Słuchaliśmy radia londyńskiego, słuchaliśmy radiostacji mówiącej po polsku nazywającej się „Wanda”? Nie, chyba nie „Wanda”. Jakoś tak po polsku. Była radiostacja, jak po wojnie się dowiedziałem, działająca na terenach już zajętych przez Armię Czerwoną.\n„Pszczółka” może? To było nadawane z terenów zajętych przez Sowietów.\nNie przypomnę sobie nazwy. Nie na to zwracaliśmy uwagę, jak radiostacja się nazywa, a zwracaliśmy uwagę na to, kiedy w końcu Niemców pokonają.\nCo się panu najbardziej utrwaliło w pamięci z Powstania? Taka najbardziej charakterystyczna rzecz. Była taka w ogóle? Na pewno ta „Rzeczpospolita Kampinoska”, tak?\nNa pewno tak, bo to co było w Warszawie, to byłem już w „Kampinosie”. Traktowałem to jak taki film, który już oglądałem, a może mi się śniło, że oglądałem. To szybko wyparowało z pamięci. To była „Rzeczpospolita Kampinoska”, to było zorganizowane wojsko jakieś, jakieś dowództwo, jakaś służba na placówkach pełniona według określonego harmonogramu, to mi najbardziej utkwiło. Bardzo utkwił mi także pewien patrol... Aha, bo jeszcze nie powiedziałem takiej rzeczy, że w tej kompanii „Jeżyków” znalazł mnie mój sąsiad, o którym już wspomniałem, starszy sierżant „Szprycha”, czyli Czesław Borzym, przyjaciel mojego ojca i ojciec mojego przyjaciela, znalazł mnie pod kuchnią, dmuchającego w palenisko, które nie bardzo chciało się palić, wobec tego byłem podobny do kominiarza. Do wszystkiego innego [byłem podobny], ale nie do żołnierza. Zameldował się dowódcy kompanii, zapytawszy mnie wcześniej o zgodę albo nie zapytawszy, tego nie pamiętam, że: „To jest mój chłopak, sąsiad, syn mojego przyjaciela. Chciałbym zabrać go do siebie do plutonu”. On był z innego batalionu w ogóle, mianowicie z 1. batalionu, z 1. kompanii, której dowódcą był porucznik „Zetes”, nauczyciel z pobliskiej wsi, a on był dowódcą I plutonu, a ja byłem w 3. drużynie w jego plutonie.\nEwakuację odbyłem już w tym plutonie, z tym że w natarciu na tor kolejowy, na który Niemcy wprowadzili pociąg pancerny, przynajmniej ja tak to odebrałem, ale nie tylko ja, bo rozmawiałem z szeregiem osób po wojnie... Niemcy nas tam zatrzymali tym, że wprowadzili, jak nam się wydawało, pociąg pancerny. Myśmy pociągu pancernego się bali, bo o pociągach pancernych wiele się słyszało, jakich to cudów te pociągi dokonują, jaka to jest groźna broń w rękach nieprzyjaciela. Nagle wprowadzili od strony Żyrardowa... Jedzie coś pomału i strzela. Starsi żołnierze mówią: „Rety! Pociąg pancerny!”. To spowodowało, że wojsko, które było już na torze kolejowym, już ostrzeliwało wycofujących się Niemców na południe, na wieść, że zbliża się pociąg pancerny zaczęli się z tego toru wycofywać. Nie wiem, czy dlatego, że akurat miałem skrzynkę do amunicji do erkaemu, czy byłem słabszy fizycznie, jakoś tak zostałem z tyłu. Zostałem przykryty ogniem, zanim się wycofałem w osłonięte miejsce. Nie miałem innego wyjścia. Rzuciłem się na taką kupę naci kartoflanej. Tam musiałem pozostać. W pewnym momencie, jak ta strzelanina przez ten pociąg trochę przycichła, wychyliłem ostrożnie głowę i zobaczyłem, że to nie jest pociąg pancerny. To był parowóz pchający kilka wagonów tak zwany lor i ciągnący kilka wagonów. Z jednej strony było ich trzy czy cztery, z drugiej strony były trzy czy cztery. Na każdym takim wagonie był zwykły czołg, zwykły, najpospolitszy „Tygrys”, a dla „Tygrysów” myśmy się nie bali. Gdyby wojsko wiedziało o tym, że to nie jest pociąg pancerny, tylko parę czołgów, to naprawdę byśmy się nie dali stamtąd zepchnąć.\nCo się z panem działo od zakończenia Powstania? Właściwie już wiemy, że to była później próba wymarszu w Góry Świętokrzyskie i później powrót do Warszawy i odnalezienie rodziców w Laskach, a co było dalej? Aż do maja?\nZdemobilizowałem się pod tym Jaktorowem. Postanowiłem poszukać swoich rodziców, nie znalazłem ich w tej wsi, w której byli w okresie, kiedy ich tam odwiedziłem. Znalazłem ich we wsi Laski w willi, to się willa nazywała, ale to taki drewniaczek. Weyssenhoff to był taki pisarz polski żydowskiego pochodzenia, zresztą znany pisarz, to była willa jego żony, która była opuszczona i uciekinierzy z Warszawy i zza Wisły, bo i tacy tam byli, zajmowali tę willę. Tam odnalazłem rodziców. Wobec tego, że to już był październik, już było po kapitulacji Powstania, zresztą bitwa pod Jaktorowem była już chyba 1 lub 2 października, tak że to mniej więcej w tym samym czasie skończyła się „Rzeczpospolita Kampinoska”, było coraz bliżej zimy. W tej willi nie było żadnego ogrzewania, nie było okien, nie było... W ogóle nie było można marzyć o tym, że można tam będzie przetrwać zimę, zwłaszcza że nie mieliśmy zimowych ubrań, bo wszystko zostało w domach. Rodzice podjęli decyzję, że przenosimy się do Pruszkowa i postaramy się w Pruszkowie znaleźć jakichś kuzynów. Kuzynów matki, o których wiedzieliśmy, taki sporadyczny kontakt był utrzymywany, że gdzieś tam w Pruszkowie mieszkają. I tam do tego Pruszkowa żeśmy zawędrowali. Znaleźliśmy tych kuzynów. U tych kuzynów przeczekaliśmy do wkroczenia Armii Czerwonej, czyli do 17 stycznia.\nPamiętam, że 18 stycznia z samego rana ojciec wraz ze mną postanowiliśmy wrócić do Warszawy. Więc z Pruszkowa na piechotę to nie tak daleko, dwadzieścia parę kilometrów żeśmy... Wzięliśmy jakieś jedzenie na drogę, jakieś tam bułki z czymś. Wróciliśmy do Warszawy, żeby zobaczyć, co się dzieje z naszym warszawskim domem, czy stoi, czy nie stoi. Pamiętam, że dotarliśmy do domu. Okazuje się, że bloki na Kole, w których mieszkaliśmy, stały i nie były wypalone, one były tylko rozszabrowane. Poza tym był ślad, że tam jakieś barbarzyńskie wojsko kwaterowało, ci „własowcy”, wzięci do niewoli rosyjscy żołnierze, którzy przeszli na stronę Niemców (już nie wzięci do niewoli, bo generał Własow z całą swoją armią z bronią zdradził i przeszedł na stronę niemiecką). Zniszczeń było mnóstwo. Szyb w oknach nie było, ale okna były. Drzwi były wyłamane, ale były. Podłogi były. Był dach nad głową. Były meble porozbijane, ale były. Wzięliśmy się z ojcem za uporządkowywanie tego mieszkania. Następnie ojciec upichcił coś do jedzenia na kuchence węglowej. A palić było czym, bo drewna się mnóstwo poniewierało. Upichcił, zjedliśmy. Następnie ojciec wziął się za naprawę drzwi. Mówię: „Tato, pójdę na dół zobaczyć, który z chłopaków przeżył”. To też jest taka... Troszeczkę zapamiętałem. Zszedłem na dół na podwórko i rozglądam się na lewo i na prawo, nikogo nie widzę. Nagle z sąsiedniej klatki schodowej wychodzi taka okutana kobiecina – to był przecież styczeń – spojrzałem na nią, człowiek to człowiek, ale rozglądam się bardziej gdzie indziej. Nagle słyszę: „Kazik!”. Okazuje się, że ta okutana w jakieś tam chustki kobiecina to sąsiadka, taka pani Talarkowa. Po tym zawołaniu „Kazik!” ją poznałem. Nastąpiła wówczas scena typowa. Mianowicie rzuciliśmy się sobie, o tak [w objęcia], z rozpostartymi ramionami, szczęśliwi, że żyjemy. „Kazik! Żyjesz! Ojej! Patrz, a moi synowie obydwaj – jeden to był harcerz z mojego zastępu, Franek i starszy o kilka lat jego brat – nie żyją! Obydwaj zginęli! A twoi rodzice? Żyją?”. Mówię: „Tak. Ojciec jest na górze, a mama jest w Pruszkowie, ale ma jutro przyjść”. – „Oj, to ty szczęśliwy jesteś! Ja zostałam sama”.\nPóźniej pytanie, które mnie zmroziło. Nie powiedziałem tego. U nas chyba przez ostatnie dwa lata przed wybuchem Powstania w jednoizbowym mieszkaniu ukrywał się Żyd. Nazywał się Lucjan Gurman, [właściwie] Lipman Gurman, imię Lucjan przyjął po wojnie. On się ukrywał. Razem z rodzicami wyszedł z Warszawy na rozkaz Niemców i został tam gdzieś zatrzymany. Chciał się jeszcze gdzieś przedostać, zobaczyć, czy istnieje jakieś przejście, ale został zatrzymany. Wobec tego moi rodzice doszli do wniosku, że już Lutka nie ma, bo jak go Niemcy złapali, to wiadomo, że Żyd, to rozstrzelają go. I ona poza pytaniem o rodziców, mówi: „A ten Żyd, co się u was ukrywał? Przeżył?”. Mnie to zmroziło. Zacząłem się post fatum bać. Myśmy byli przekonani, że o tym, że u nas się ukrywa Żyd, to wiedzą tylko Borzymowie, ci, o których już wspominałem, oraz taka wspólniczka matki, z którą razem pędziły bimber, Witkowska, a tak to nikt nie wie. Okazuje się, że całe osiedle wiedziało, że u nas ukrywa się Żyd. Jakoś się żaden szmalcownik nie znalazł. Jakoś żyjemy, jak widać na załączonym obrazku. Gdyby Niemcy się o tym dowiedzieli, to nie tylko Żyd by zginął, ale i pół domu by rozstrzelali, bo taką Niemcy mieli praktykę w takich sytuacjach. Więc ludzie wiedzieli. A jak już jestem przy tym temacie, to ta książka: „Sprawiedliwi” czy coś, mam tę książkę w sąsiednim pokoju, mogę ją pokazać, że moja rodzina jest tam wymieniona jako jedna z tych rodzin, która uratowała życie ludzkie. Autor tej książki napisał, przytoczył jako wypowiedź Gurmana, że właśnie Głowaccy go u siebie przechowali i tak dalej, pomimo sprzeciwu dwóch sąsiadów, którzy to sąsiedzi domagali się od moich rodziców, żeby tego Żyda wygonić z domu, bo się bali, że cały dom rozstrzelają, jak go znajdą, i że, rzekomo, grozili nawet denuncjacją, jeśli rodzice tego Gurmana nie wyrzucą. Muszę stwierdzić, że jest to absolutna nieprawda.\nPoza tymi dwoma to wszyscy byliśmy przekonani, że nikt nie wie, nikt nie miał prawa wiedzieć, że się ukrywa Żyd w mieszkaniu. Okazało się, że wiedzieli nie tylko mieszkańcy naszego domu, ale i dwóch sąsiednich. Tak że to jest świadectwo, że tak jak się teraz wiele mówi, że Polacy specjalizowali się w donosach na Żydów… Być może, że takie przypadki się zdarzały, na pewno się zdarzały, ale to były przypadki, w moim przekonaniu, absolutnie incydentalne. W większości jednak Polacy w poczuciu jakiejś solidarności takich haniebnych postępków nie popełniali. Ale niemniej wtedy to było dla mnie szokiem. Już się nie rozglądałem za kolegami, wróciłem szybko do góry i mówię: „Tato, ty wiesz o tym, że wszyscy wokół wiedzą, że się u nas Lutek ukrywał?”, ojciec mówi: „Niemożliwe” i też się bardzo zdenerwował: „A skąd wiesz?”. To ja opowiedziałem o spotkaniu z panią Talarkową i że pani Talarkowa powiedziała na moje pytanie: „To pani o tym wie?”, ona mówi: „E, słuchaj, wszyscy o tym wiedzieli”. I jeszcze raz tutaj chciałem zdementować, że to jest nieprawda, tak jak jest napisane w książce pod tytułem „Księga Sprawiedliwych” (nie pamiętam, kto ją napisał), że byliśmy niepokojeni przez sąsiadów, domagali się od nas wygonienia tego Żyda z domu, grozili nawet denuncjacją, tak jak w tej książce autor jej napisał rzekomo na podstawie rozmowy przeprowadzonej z tymże Lutkiem Gurmanem. A wiem o tym, że to jest nieprawda, z licznych rozmów z Gurmanem. Gurman zmarł około dziesięciu lat temu, byliśmy do końca w kontakcie z nim. Od niego pierwszego dowiedzieliśmy się, że ta książka została wydana, on przyniósł nam egzemplarz tej książki czy nawet podarował ojcu tę książkę. I on wyraził swoje straszne oburzenie: „To jest nieprawda, ja nic takiego nie mówiłem, nie wiem, skąd się taki tekst wziął w tej książce – ja nic takiego nie mówiłem. Nawet napisałem – do autora czy do wydawcy – z żądaniem sprostowania”. Ale sprostowania nie było, przynajmniej ja nic nie wiem. Powiedziano mu chyba, że będzie następne wydanie tej książki, „to my to już sprostujemy”. Z tego co mnie jest wiadomo, następne wydanie się nie ukazało. Tak że sprostowania nie ma i korzystając z okazji, ja prostuję. Z oburzeniem prostuję, że taki fałsz tam został podany.\nJakie inne jeszcze zdarzenie, które mnie utkwiło w pamięci… Już o jednym mówiłem, o tym, jak zostałem ranny w bitwie o Pociechę, właściwie mówiąc ściśle, we wsi Truskaw, gdzie zostałem uderzony po prostu przez „własowca” kolbą od pepeszy w głowę. Koledzy mnie tam nieśli, dopóki oddział „własowców” nie dotarł do końca wsi i zza ostatniej chałupy nie zobaczył tej grupki uciekającej przez łąkę i nie otworzył ognia. Wtedy oni rzucili mnie na ziemię i sami się na ziemię pokładli. I później, tak jak powiadają, wyciągali się stamtąd, bo ostrzał trwał ustawicznie. Więc oni się wyczołgali, a mnie tam zostawili, ponieważ stwierdzili, że ja w ogóle byłem już nieżywy, wtedy kiedy oni mnie nieśli. I dotarli na placówkę. Na placówce był akurat ten lejtnant Grisza, który przede wszystkim oburzył się, że jak oni mogli chłopaka jakiegoś zostawić. „Ale nie mogliśmy, przecież gdybyśmy stali, żeby z nim uciekać dalej, to wszyscy bylibyśmy zabici”. – „Ale mogliście go ciągnąć za sobą po tej trawie”. – „No nie mogliśmy”. – „To ja wam pokażę”. I on się sam doczołgał do mnie i ze mną na placówkę wrócił. Jakiś lekarz się znalazł, popatrzył na mnie i mówi: „Tak, no to trupa, Grisza, żeś tutaj nam…”. Ale ten trup podobno po paru minutach otworzył jedno oko, drugie oko i zawołał: „Pić!” i żyje do tej pory. Dziurę w głowie mam.\nCo się działo, jak przybył pan z ojcem i z matką do Warszawy na Koło? Jak Warszawa budziła się do życia? Wiadomo, że to była w dalszym ciągu okupacja, tylko ze strony już wojsk sowieckich, bo niby wyzwolenie Warszawy, ale tak naprawdę druga okupacja…\nMuszę zaprotestować. Ja byłem żołnierzem organizacji podziemnej podporządkowanej rządowi londyńskiemu. W stosunku do postawy Związku Radzieckiego wobec Polski byłem raczej negatywnie nastawiony. Wiedziałem, że [był] Katyń, bo to jest nieprawda, że nie było wiadomo – było wiadomo, że Katyń; wiedziałem o różnych niesławnych działaniach władzy radzieckiej na terenach wschodnich, które w 1939 roku zostały przez Sowietów zajęte, i raczej ich nie kochałem. Raczej ich nie kochałem. Może świadomość tego, że Grisza mnie wyniósł i właściwie Griszy zawdzięczam życie, wpłynęła na jakąś moją znikomą reorientację, ale raczej to nie to. To raczej chyba zła propaganda polska, przedwojenna czy okupacyjna, ta antyradziecka… Po prostu nie można przeciwnikowi, którego się chce zohydzić, nie można mu stawiać zarzutów, które się nie sprawdzą, które się nie potwierdzą, które łatwo zweryfikować jako kłamstwo. I to, jak się ci Sowieci zaczęli zachowywać, to w moim przekonaniu większości Polaków otworzyli oczy, że to nie są Niemcy, to jednak jest ktoś zupełnie inny i zupełnie lepszy. Mimo że się zdarzały gwałty, że się zdarzały jakieś tam napady, to się wszystko zdarzało. My w Polsce też mieliśmy i Baraninę i różnych innych, prawda, natomiast jakichś takich zdecydowanych działań przeciwko ludności polskiej nie było.\nPoza tym przede wszystkim był entuzjazm, że nie ma Niemców. I to było najbardziej dominujące w uczuciach ludzi, w uczuciach tych gromadnie wracających do ruin i zgliszcz. To jest ważne, to jest bolesne, że Warszawy nie ma, ale to jest nic w porównaniu z tym, że i Niemców nie ma w tej Warszawie – to było najbardziej dominujące. I dlatego ci ludzie zaczęli gołymi rękami odgruzowywać, stawiać jakieś ścianki prowizoryczne, prowizoryczne dachy, żeby móc przenocować choćby do jutra, a jutro się co innego zrobi. Bo taka była mentalność: aby do jutra, a jutro się zrobi co innego, coś lepszego. Kiedy ja zacząłem odczuwać to, w jakiej jestem uprzywilejowanej sytuacji, bo mam dach nad głową… Mało tego, ojciec już dyktę powprawiał w okna, gdzie szyby wybite, jakieś jedno oszklone skrzydło okna wstawił, tak że w mieszkaniu po zamknięciu okien nie było całkiem zimno, bo to jedno skrzydło (zamiast pięciu) światło trochę przepuszczało. Ja się czułem jak hrabia, bo zobaczyłem tu, tam, ówdzie… A oczywiście nie usiedziałem na Kole. Natychmiast poszedłem zobaczyć, jak Warszawa wygląda. I zobaczyłem, jak tam sobie ludzie gołymi rękami cegły wyrywają, układają, jakiś murek z cegieł ustawiony przykrywają byle czym, żeby deszcz nie padał, śnieg nie padał, żeby wiatr nie wiał, to stwierdziłem, że ze mną wojna obeszła się wyjątkowo łaskawie. Był wzruszający entuzjazm tych ludzi, którzy tę Warszawę chcieli jak najszybciej i wbrew Hitlerowi, wbrew wszystkiemu przywrócić do życia. Trudno powiedzieć „odbudować”, ale przywrócić do życia. I ta Warszawa została w ciągu kilku tygodni przywrócona do życia. Ona jeszcze nadal leżała w gruzach, ale były ulice oczyszczone. Ja wiem, że ulice oczyszczone były przede wszystkim dla wojska, żeby mogły czołgi przejechać, ale po tych oczyszczonych ulicach chodzili także warszawiacy. Że tu i tam było coś tam zrobione, ale przede wszystkim, że ludzie sami robili, gołymi rękami robili i trzeba przyznać, że może to nie było powszechne zjawisko, ale zdarzało się, że, powiedzmy sobie, ci żołnierze radzieccy pomagali trochę. Czasami nawet chyba bez rozkazu pomagali przy tej odbudowie. To była może pomoc mało znacząca, bo cóż żołnierz może karabinem czy pepeszą pomóc przy odbudowie Warszawy? Ale oni poza karabinami i pepeszami musieli mieć jakieś rzeczy, które były przydatne. I to było widać, że pomagają. Jakieś takie ponowne przeorientowanie się ludzi nastąpiło dopiero później, kiedy już nie żadne NKWD, tylko UB zaczęła aresztować za to, że gdzieś ktoś należał tam kiedyś, prawda.\nZresztą ja sam byłem aresztowany, ale byłem aresztowany w słusznej sprawie za nielegalne posiadanie broni, bo tę broń posiadałem. Ktoś doniósł o tym, przyszła milicja, zwinęła mnie, broń oddałem. Nawet sprawa się odbyła przed sądem wojskowym, prokurator żądał strasznej kary, adwokat powoływał się na mój młody wiek i na to, że w zasadzie ja nic złego tą bronią nie robiłem. Zresztą broń się nie nadawała do użytku, nie była na chodzie. W końcu wyrok zapadł uniewinniający. Ale słyszało się, że tego aresztowali, tamtego aresztowali, ten zginął, tamten zginął i ludzie zaczęli oceniać nową sytuację polityczną, jaka w Polsce nastała, krytycznie. Ale te pierwsze tygodnie to było naprawdę spontaniczne witanie kwiatami sowieckich żołnierzy. Jeśli kwiaty były, ale to był styczeń, nie było kwiatów. Tak że tutaj jest też dużo później przekłamania. I to co w mentalności jest, jedna okupacja zamieniła się na drugą. To, co się działo do 1989 roku, ja nie mogę nazywać okupacją ani nie mogę nazwać okupacją tego, co się działo do roku 1956, czyli do słynnego polskiego października. To nie była okupacja. Tego się nie da porównać z tym, co robili Niemcy w czasie autentycznej okupacji. Chociaż nie było pełnej wolności, było to skrępowanie, człowiek bał się za dużo mówić. Ale przede wszystkim bał się Polaków, bał się polskiej milicji, bał się polskiego UB. [Wiadomo], że tym polskim UB rządzili, powiedzmy sobie, sowieccy oficerowie i generałowie, dzisiaj wiemy, jacy, ale nie odnosiło się wrażenia, że to okupant. Takiego wrażenia się nie odnosiło.\nCzy jest coś, co na samo zakończenie może pan powiedzieć o Powstaniu? Co pan osobiście sądzi na temat znaczenia tego wydarzenia, co ono dało, czy w jakiś sposób pomogło Polakom? Bo wiele osób uważa, że pomogło, że wspomogło jakoś psychikę.\nDługometrażowy film i to w dwóch, trzech odcinkach trzeba byłoby nakręcić, żeby móc na ten temat powiedzieć. Muszę powiedzieć, że mój pogląd na ten temat nie zgadza się z większością poglądów głoszonych oficjalnie i nieoficjalnie, i półoficjalnie. Podstawowe pytanie. Jak mamy podstawowe pytanie we wszechświecie: „Co było pierwsze? Duch czy materia?”. To jest podstawowe, najważniejsze pytanie, ważniejsze niż to, czy była Atlantyda, czy nie, bez porównania ważniejsze. Tak tutaj podstawowym pytaniem jest: „Czy Powstanie było potrzebne, czy nie?”. I przerażenie mnie ogarnia, jak słucham różnych politologów, historyków, polityków, dziennikarzy, którzy opowiadają raz, że każdy co innego, a po drugie głupoty. Głupoty. Powtórzę to słowo, bo ja się jego nie wstydzę. Jestem gotów stanąć do oczu każdemu z tych mędrców, którzy z racji wykonywanego zawodu mają obowiązek wiedzieć, a nie wiedzą. Co to znaczy „czy było potrzebne”? Z jakiego punktu widzenia było potrzebne? Czy było potrzebne z punktu widzenia polskiej państwowości? Pamiętamy, że w czasie Powstania polska państwowość była w Londynie. To był premier Mikołajczyk, to była armia polska, to był polski rząd i to była polska państwowość. My jako Polacy wszyscy byliśmy zobowiązani tę państwowość uznawać. I z punktu widzenia tej państwowości Powstanie było niezbędne. Powstanie to była jedyna i być może ostatnia szansa zachowania tej polskiej państwowości. U bram stoi Armia Czerwona. Wiadomo było, że Armia Czerwona to jest armia w sumie imperialistyczna, która by chciała tutaj jak najwięcej połknąć, najlepiej cały świat. O tym wszyscy wiedzieli, nawet takie piętnastolatki jak Głowacki. I jedyną możliwością zachowania tej polskiej państwowości na polskich ziemiach czy choćby tylko na części polskich ziem… Bo jeszcze przed wybuchem Powstania zdawałem sobie sprawę z tego na podstawie rozmów w Szarych Szeregach, że prawdopodobnie wszystkich naszych polskich ziem przedwojennych po wojnie nie zachowamy. Że może Lwów, ale Wilno to na pewno nie, bo Wilno to jest stolica Litwy. Wiedzieliśmy, że będzie dążenie do maksymalnego, w miarę możliwości całkowitego, zajęcia Polski, bo żeby zająć Niemcy, to trzeba było zająć przedtem Polskę. Wobec tego gdyby nie wybuchło Powstanie, to byłoby oddanie polskiej państwowości walkowerem. Że i tak ją oddaliśmy – tak, oddaliśmy ją w końcu, bo zostaliśmy sprzedani przez zachodnich aliantów nie w Jałcie, [tylko] w Teheranie. Tam był podział, że tak powiem, Europy dokonany, o czym myśmy nie wiedzieli. I myślę, że nawet nie wiedzieli nasi londyńscy politycy, a przynajmniej nie wiedzieli dokładnie. Bo może gdyby wiedzieli, to nie byłoby Powstania, no bo w końcu stało się to samo, co by się stało, gdyby nie było Powstania. A ja nie wiem, czy to samo. Czy gdyby nie było Powstania, to byłaby Polska Rzeczpospolita Ludowa, a nie któraś tam siedemnasta republika Kraju Rad. Ja nie wiem. Bo przecież dążenia takie były. Przecież słynna skądinąd Polka pani Wasilewska do ostatka usiłowała przekonywać Związek Patriotów Polskich: „A po co państwowość polska? Niech to będzie republika”. I nie tylko Wasilewska, ale inni też dążyli do tego samego. I ja nie wiem, czy nie fakt, że warszawiacy, Polacy wykrwawili się w tej Warszawie, że przy okazji ona została zburzona, czy to nie powstrzymało zaborczości, powiedzmy sobie, stalinizmu, że „nie, lepiej dajmy spokój, może później, ale na razie dajmy spokój”. Z tego punktu widzenia interesów Polski… Ale Polska to jest też… Z punktu widzenia Rządu Tymczasowego to na pewno było Powstanie niepotrzebne, a nawet zbrodnicze, ale z punktu widzenia polskiej państwowości, a podkreślam to, że państwowością powszechnie uznawaną przez świat był rząd londyński, Powstanie było ostatnią szansą, „a nuż się uda”. Nie udało się. Z punktu widzenia, czy w interesie Stalina, czy Powstanie było potrzebne czy nie? Nie, nie było potrzebne. Powstanie na trzy i pół miesiąca zatrzymało ofensywę radziecką. Bo ja jestem osobiście przekonany, że gdyby nie wybuch Powstania, to sojusznicy nie spotkaliby się nad Łabą, ale może nad Renem, a może nad Sekwaną, nie wiem. I że spotkali się tylko nad Łabą, to zawdzięczamy Powstaniu, zawdzięczamy tym stu pięćdziesięciu tysiącom poległych. Powstanie było potrzebne. Na pewno nie było potrzebne, tak jak powiedziałem, Stalinowi. Myślę, że nie przeszkadzało zachodnim aliantom. Zachodni alianci, Churchill szczególnie, gdyby nie chcieli dopuścić do Powstania, to by potrafili przekonać naszych polskich londyńczyków, żeby zakazali robienia Powstania. Ponieważ Churchill wiedział więcej, niż wiedział Mikołajczyk i dowództwo na temat tajnych wówczas porozumień międzysojuszniczych i wiedział, że nie ma szans na Polskę londyńską, na powojenną Polskę londyńską – że nie ma szans, że Polska już została przypisana Związkowi Radzieckiemu. I być może, że gdyby to powiedział rządowi polskiemu londyńskiemu, to rząd polski nie zdecydowałby się na wybuch Powstania. Bo nominalnie się mówi… Ja słucham i nie wierzę, że to mówią ludzie z tytułami naukowymi, fachowcy uznani, profesorowie, że decyzję o Powstaniu podjął „Bór” Komorowski. Nie. Decyzję o Powstaniu, tę roboczą, podjął „Monter”. Ale zadecydował, czy Powstanie ma być, czy nie ma być, rząd w Londynie. Ja wiem, że oni dzisiaj chętnie powiadają: „To nie my, to wy, warszawiacy, sami żeście to zrobili, bez przyzwolenia, rozkazu nie było”. Ale bez przyzwolenia Powstania by nie było. Na pewno na Powstaniu zależało Churchillowi z uwagi na to miejsce spotkania dwóch sojuszniczych armii. Na pewno zależało. A że po tym, co Churchill zrobił z francuską flotą, o czym wszyscy wiemy… Dla mnie to jest trzeci w kolejności zbrodniarz II wojny światowej. Pierwszy to jest niewątpliwie Hitler, drugi to jest niewątpliwie Stalin, a Churchill na pewno jest trzecim. Choćby po tym, co zrobił w Oranie i w innych portach z francuską flotą, która mu się chciała poddać, ale Churchill nie chciał mieć tej floty po wojnie, wobec czego kazał ją zniszczyć. Churchill mógł nawet… Z rozmysłem, z premedytacją. Niech sobie Polacy walczą, zawsze trochę tę czerwoną ofensywę wstrzymają, my się umocnimy w Europie, wkroczymy do Niemiec, inna będzie podstawa do dyskusji międzysojuszniczej. Tak że w interesie zachodnich aliantów, a szczególnie Churchilla, wybuch Powstania był bardzo potrzebny. W interesie Polaków tak jak powiadam, był niezbędny w aspekcie szansy zachowania przedwojennej polskiej państwowości, co się nie udało, o czym żeśmy powinni wiedzieć, że się nie uda, a nie wiedzieliśmy.\n[Opowiem jeszcze jeden epizod]. I my tę armatę… Inna myśl nie mogła przyjść do głowy. Trudno i darmo. Wobec tego ja popełniłem rzecz, za którą powinienem stanąć przed sądem polowym, ale nie stanąłem. Mianowicie wydałem rozkaz: „Gwoździmy armatę”. Ale żeby gwoździć armatę, to trzeba było się dostać do środka do bunkra. A tam taka wielka kłóda wisiała. A my pojechaliśmy na wycieczkę harcerską, mieliśmy jakiś toporek, jakąś saperkę, coś takiego, prawda… Moi harcerze zaczęli tę kłódkę rozwalać, żeby się dostać do środka i zagwoździć armatę. Ale w pewnym momencie jako dowódca czułem się odpowiedzialny i mówię: „Wiecie co, wy tutaj wojujcie z tą kłódką, a ja wejdę na górę bunkra i zobaczę, czy nie ma niebezpieczeństwa”. Ledwo wszedłem na wierzch tego bunkra (to był pagórek po prostu), patrzę, a w odległości trzystu, czterystu metrów jedzie jakiś patrol niemiecki na rowerach. Więc krzyczę do nich: „Uciekajcie, Niemcy!”. A mój zastępca Borzym, to nazwisko tu już padało, krzyczy: „Nie wygłupiaj się, Kaziu, my tę kłódkę już kończymy”. Oni myśleli, że zastępowy robi ćwiczenia. Dopiero musiałem użyć słowa „spier…”, jak mi uwierzyli. Taki polski naród – jak powiedzieć grzecznie, to nie wierzą. No więc oni zaczęli uciekać. Kierunki ucieczki były już przedtem uzgodnione, jednak pojechali fachowcy. Wiedziałem, że będą uciekać w kierunku największej szansy. Ja natomiast w pierwszym odruchu chciałem pobiec z nimi, ale później stwierdziłem tak: ci Niemcy ich jeszcze nie widzą, natomiast mnie widzą. Wobec tego jak ja pobiegnę za nimi, to Niemcy zobaczą nie tylko mnie, ale i ich. A jeśli dwóch wpadnie, to jest mogiła, nie ma szans ratunku, bo każdy będzie gdzie indziej przesłuchiwany i nie ma cudów. Wobec tego niech wpadnie jeden, a może nie wpadnie. Ja zacząłem uciekać w kierunku prostopadłym i to tak, że jeszcze przez kilka, kilkanaście sekund byłem widziany przez Niemców. Oni zdążyli do mnie otworzyć ogień. Wtedy kiedy zdążyli otworzyć ogień, to ja tam zbiegłem w dół, krzaki, nie krzaki i wydawało mi się, że uratowałem życie. Poza tym ja nie miałem przy sobie nic kompromitującego, a oni mieli ten toporek, tę saperkę i te inne rzeczy pochodzenia wojskowego. Poszła tyraliera, znaleźli, aresztowali. Opowiedziałem historyjkę taką też jako fachowiec, że… W tej miejscowości Struga mieszkał… [przerwane nagranie]. Byłem zmuszony zrezygnować, a że zobaczyłem las, a że jutro do szkoły, wobec tego postanowiłem się przejść po tym lesie. Poszedłem, las duży, wobec tego w pewnym momencie straciłem kierunek, czy tam do stacji. Mówię: „Słuchajcie, a do stacji w Strudze to którą drogą?”. – „W Strudze? To daleko. My idziemy do Pustelnika, możemy cię zaprowadzić”. [przerwane nagranie].\nOn powstał jako plac Saski, więc na placu Saskim była komenda miasta. Niemcy tam mnie zawieźli, tam mnie przesłuchiwali. Tam mnie w końcu wyciągnął mój profesor ze szkoły, Niemiec, Preisner, pułkownik armii cesarza Wilhelma, o którym wieść niosła w szkole, że wyciągał uczniów swoich z Oświęcimia nawet. Musiałem matce o tym powiedzieć. Matka do niego poszła, a on…\nWięc na kilka miesięcy przed wybuchem Powstania… To jest chyba jedyny przypadek II wojny światowej, gdzie za udział w akcji dywersyjnej, bo to, co żeśmy w tej Strudze wyprawiali, nie można inaczej zakwalifikować jak akcję dywersyjną… A że to była akcja samowolna, wobec tego na dobrą sprawę powinienem za nią stanąć przed sądem wojennym. Wpadłem w ręce Niemców, żyję, jak widać, zostałem ukarany, właściwie mój ojciec, mandatem stu złotych za mój udział w tejże akcji dywersyjnej. Na ogół Niemcy bardziej karali…\nRozmowę przeprowadziła Magdalena Gardecka\nKazimierz Głowacki Pseudonim: „Lampart”, „Bolko” Stopień: strzelec Formacja: Grupa „Kampinos”, 1. kompania „Zetesa” Dzielnica: Kampinos\ncywil Cecylia Kulczyk Data wywiadu: 2016-05-17 Formacja: - Dzielnica: Wola Nazywam się Cecylia Kulczyk. Urodziłam się 23 stycznia 1934 roku w Warszawie, w rodzinie robotniczej. Rodzice moi pochodzili z rodzin wielodzietnych. U mojej mamy było siedmioro rodzeństwa i ...


Mikrofony z gęsią szyją MX412 oraz MX418\nMikrofony z gęsią szyją Microflex są dostępne w czterech modelach o różnej wysokości oraz różnym sposobie ich montażu. Jeden z modeli posiada cichy przełącznik wyciszenia ze wskaźnikiem LED, co jest ekskluzywnym wyposażeniem produktów Shure Microflex. Każdy mikrofon z gęsią szyją Microflex posiada wysoką czułośćOkreśla poziom sygnału, jaki wytwarza mikrofon przy określonej głośności dźwięków. Zobacz więcejPrzejdź do słownika oraz symetryzowane elektronicznie wyjście w celu zapewnienia maksymalnej odporności na przydźwięki elektromagnetyczne oraz zakłócenia radiowe, nawet w przypadku stosowania długich przewodów połączeniowych. Wszystkie mikrofony z gęsią szyją Microflex są oferowane z kompletnym zestawem instalacyjnym, w skład którego wchodzi blokowana kulista owiewka z gąbki i metalu, a także adaptery statywów mikrofonowych z elementem antywstrząsowym.\nMX412/C (Kardioidalny), MX412/S (Superkardioidalny), MX412/N (Bez wymiennych kapsuł): Mikrofon pojemnościowyMikrofony pojemnościowe są bardziej czułe oraz zapewniają bardziej wyrównane i naturalne brzmienie. Do swej pracy wymagają zasilania. Zobacz więcejPrzejdź do słownika z gęsią szyją 30 cm, dołączony przedwzmacniacz XLR, element antywstrząsowy, kołnierz montażowy, owiewka z gąbki typu Snap-Fit. *(Opcjonalna podstawa stołowa z przewodem 3 m: A412B)\nMX418/C (Kardioidalny), MX418/S (Superkardioidalny), MX418/N (Bez wymiennych kapsuł): Mikrofon pojemnościowyMikrofony pojemnościowe są bardziej czułe oraz zapewniają bardziej wyrównane i naturalne brzmienie. Do swej pracy wymagają zasilania. Zobacz więcejPrzejdź do słownika z gęsią szyją 45,7 cm, dołączony przedwzmacniacz XLR, element antywstrząsowy, kołnierz montażowy, owiewka z gąbki typu Snap-Fit. *(Opcjonalna podstawa stołowa z przewodem 3 m: A412B)\nMX412D/C (Kardioidalny), MX412D/S (Superkardioidalny), MX412/N (Bez wymiennych kapsuł): Mini-pojemnościowy stołowy mikrofon na gęsiej szyi o długości 30 cm, podstawa stołowa z przewodem o długości 3 m, owiewka z gąbki typu Snap-Fit.\nMX418D/C (Kardioidalny), MX418D/S (Superkardioidalny), MX418D/N (Bez wymiennych kapsuł): Mini-pojemnościowy stołowy mikrofon na gęsiej szyi o długości 45,7 cm, podstawa stołowa z przewodem o długości 3 m, owiewka z gąbki typu Snap-Fit.\nMX412SE/C (Kardioidalny), MX412SE/S (Superkardioidalny), MX412SE/N (Bez wymiennych kapsuł): Mikrofon pojemnościowyMikrofony pojemnościowe są bardziej czułe oraz zapewniają bardziej wyrównane i naturalne brzmienie. Do swej pracy wymagają zasilania. Zobacz więcejPrzejdź do słownika z gęsią szyją o długości 30 cm, element antywstrząsowy, kołnierz montażowy, przewód wyjścia bocznego 3 m (lub wyjścia dolnego), owiewka z gąbki typu Snap-Fit, przedwzmacniacz In-Line.\nMX418SE/C (Kardioidalny), MX418SE/S (Superkardioidalny), MX418SE/N (Bez wymiennych kapsuł): Mikrofon pojemnościowyMikrofony pojemnościowe są bardziej czułe oraz zapewniają bardziej wyrównane i naturalne brzmienie. Do swej pracy wymagają zasilania. Zobacz więcejPrzejdź do słownika z gęsią szyją 45,7 cm, element antywstrząsowy, kołnierz montażowy, przewód wyjścia bocznego 3 m (lub wyjścia dolnego), owiewka z gąbki typu Snap-Fit, przedwzmacniacz In-Line.\nMX412S/C (Kardioidalny), MX412S/S (Superkardioidalny), MX412S/N (Bez wymiennych kapsuł): Mikrofon pojemnościowyMikrofony pojemnościowe są bardziej czułe oraz zapewniają bardziej wyrównane i naturalne brzmienie. Do swej pracy wymagają zasilania. Zobacz więcejPrzejdź do słownika z gęsią szyją 30 cm, dołączony przedwzmacniacz XLR, element antywstrząsowy, kołnierz montażowy, owiewka z gąbki typu Snap-Fit, przełącznik wyciszenia, wskaźnik LED.\n*(Opcjonalna podstawa stołowa z przewodem 3 m: A412B)\nMX418S/C Kardioidalny), MX18S/S (Superkardioidalny), MX418S/N (Bez wymiennych kapsuł): Mikrofon pojemnościowyMikrofony pojemnościowe są bardziej czułe oraz zapewniają bardziej wyrównane i naturalne brzmienie. Do swej pracy wymagają zasilania. Zobacz więcejPrzejdź do słownika z gęsią szyją 45,7 cm, dołączony przedwzmacniacz XLR, element antywstrząsowy, kołnierz montażowy, owiewka z gąbki typu Snap-Fit, przełącznik wyciszenia, wskaźnik LED. *(Opcjonalna podstawa stołowa z przewodem 3 m: A412B)\nDostępne modele z zamontowanym przedwzmacniaczem, przedwzmacniaczem na przewodzie (in-line) lub podstawą stołową\nSzeroki zakres dynamikiJest to różnica między najcichszym a najgłośniejszym dźwiękiem, który może odbierać mikrofon. Zobacz więcejPrzejdź do słownika oraz charakterystyki częstotliwościowej w celu zapewnienia precyzyjnej reprodukcji dźwięków w całym spektrum audio\nSymetryzowane elektronicznie wyjście zwiększające odporność na zakłócenia przy używaniu długich przewodów połączeniowych\nNowy układ filtra zakłóceń radiowych\nCzułośćOkreśla poziom sygnału, jaki wytwarza mikrofon przy określonej głośności dźwięków. Zobacz więcejPrzejdź do słownika (1 kHz): Kardioidalna -33.5 dBV/Pa; Wszechkierunkowa: -28.0 dBV/Pa; Superkardioidalna -32.5 dBV/Pa / Kardioidalna 21.1 mV/Pa; Wszechkierunkowa: 39.8 mV/Pa; Superkardioidalna 23.7 mV/Pa\nZależnie od modelu, zobacz instrukcję obsługi


David Jones® duży plecak na laptopa czarny 15,6" od 132,23 zł | Sklep MiModa.pl\nDavid Jones® duży plecak na laptopa czarny 15,6"\nWielofunkcyjny, praktyczny plecak z kieszenią na laptopa o przekątnej ekranu 15,6". Jednokomorowy model wykończony na plecach przyjemną gąbką. Środek na estetycznej podszewce. Model wyposażony w aż 9 kieszeni i dwa miejsca na długopisy.\nID produktu: 59544\nDavid Jones® duży plecak na laptopa czarny 15,6" PC-006 BLACK\nCiekawy i pojemny plecak w czarnym, klasycznym kolorze uszyty z tkaniny. Wewnątrz komory głównej pojemna, dedykowana kieszeń na laptopa 15,6". Bez problemu mieści A4.\nPlecak jest bardzo funkcjonalny, jednokomorowy, ma aż 9 kieszonek oraz 3 miejsca na długopisy wewnątrz jednej z kieszeni na froncie.\nW większej kieszeni na froncie jest kolejna kieszeń dedykowana na mniejszego laptopa 13" bądź tablet.\nŚrodek wyściełany czarną, odporną na zabrudzenia podszewką. Plecak zamykany bezpiecznym zamkiem błyskawicznym.\nDużą zaletą jest to, że "plecy" plecaka wyposażone są w przyjemną gąbkę, co sprawia, że jego użytkowanie jest komfortowe.\nOprócz regulowanych szelek plecak posiada też niezawodną w komunikacji rączkę.\nWielkość: 50x37x15 cm\nKod produktu: PC-006 BLACK\nDavid Jones® codzienna torebka damska, trapez, skóra eko


Iron Maiden "Iron Maiden" część I - CHESTER80 - 25.07.2005 - Forum dyskusyjne gry filmy gra sprzęt fotografia PC online\nIron Maiden "Iron Maiden" część I\nWątek powstał w wyniku inspiracji wątkiem o zespole Metallica i ulubionych piosenkach forumowiczów, tamten wątek założył kolega "kurtt" za co jesteśmy mu bardzo "dźwięczni" :)\nW tym wątku (i kolejnych mam nadzieję) wybieramy ulubiony kawałek z przebogatej dyskografii Iron Maiden, czyli najpopularniejszej kapeli metalowej na świecie i w polsce :) Głosujemy do godzin wieczornych dnia dzisiejszego, czyli do poniedziałku wieczorem.\nPierwszy album w dyskografi Iron Maiden to album... "Iron Maiden" :) Wydany został 14 kwietnia 1980 roku, w 1998 zremasterowano wszystkie albumy i dodano niektóre piosenki z sigli. Do tej płyty dorzucono świetne "Sanctuary". Pierwszym singlem było "Running Free", drugim "Sanctuary". Jak wiemy pierwsze dwie płyty zespołu to surowy styl i świetny wokal Paula Di Anno, szkoda że gość wybrał alkohol zamiast kariery, ale dzięki temu świat poznał Dickinsona.\n03: Remember Tomorrow\n04: Running Free\n07: Strange World\n08: Charlotte The Charlot\n09: Iron Maiden\n1. Phantom of the Opera ( Prowler, Trans, Irn, Szarlota, Runnig tez swietne w takienj kolejnoscji, ale POTO przebija wszystko)\n2. Chester - fajnie, ze zrobiles to o Ironach, ale za chwile bedzie setka watkow o wszystkich zespolach świata :/\nMortan --> he he, pewnie masz rację ale są wakacje, jesteśmy na forum gdzie jest mnóstwo miłośników dobrej muzyki więc czemu by nie porobić ankiet i wątków o zespołach. A wybrałem IM bo bardzo lubię ten zespół.\n04: Running Free.\nZa duzo dobrych kawalkow :P Kocham Remember Tomorrow, Phantom Of The Opera, Transylvania, Strange World... Czy Transylvania i Strange World nie mozna by wziasc jako jeden kawalek ? W sumie to jeden jest czescia drugiego i osobno sa troche bez sensu :)\nHehe...moja prośba została wysłuchana:) Co do pierwszej płyty, to wysłuchałem jej dość późno, bo dopiero ok. 99 roku. Powiem szczerze, że naprawdę jest to świetna płyta i trudno mi jest wybrać jakiś utwór, bo wszystkie trzymają równy bardzo dobry styl. Jednak jeśli mam już wybierać, to zagłosuje na:\nWar [ krieg ]\nCo tu duzo mowic. Najlepszejsza plyta, swietne aranzacje i technika, swietny wokal pelen jeszcze punkowej agresji. Nie ma monotonii ktora stala sie nieodlaczna czescia IM po przyjsciu dickinsona\nOprócz głosowania zachęcam też do wyrażania opini o danej płycie i w ogóle o Iron Maiden. Ja bardzo lubię te pierwsze płyty z Di Anno, ciężko mi powiedzieć która lepsza, obydwie są doskonałe. Trzeba przyznać że tak dobry debiut nie zdaża się często. Ciężko mi się zdecydować którą piosenkę wybrać więc wybieram utwór instrumentalny :)\nDo tej pory sytuacja przedstawia się następująco:\nRunning Free - 2\nPhantom Of The Opera - 5\nTransylvania - 2\nProwler - 1\nGłosuje na Prowlera. A jak się wam podoba solowa twórczość Dianno bo nie miałem okazji posłuchać?\n04. Running Free.\nAle to chyba głównie z powodu ostatniego koncertu w Chorzowie. ;)\na ja sie moze troche wyroznie i jak dla mnie --->\nCharlotte the Harlot nie wiem czemu ale tez mi bardzo do gust przypadlo ;D\nZawsze uwazalem, ze to jedna z ich lepszych plyt, choc moim prywatnym ulubiencem jest Killers. Calosc jednak bardzo ladnie utrzymana aranzacyjnie, wszystko ladnie sie uzupelnia choc moze troche tekstowo jeszcze szwankowali i wolniejsze ich kawalki raczej mi nie przypadly ( z Killers jakos bardziej mi w ucho wpadaly ;)).\nCoolfon [ Eddie ]\nTo jak w takim razie glosuje na Transylvania. IMHO utwor o wiele lepszy od takiego Running Free :)\nW 2 pierwszych plytach najbardziej podoba mi sie to, ze nie jest to "popularne ajron mejden ktore wszyscy znaja" a debiutujacy zespol :) No i wokal ciekawy, imho lepszy od dokonan Dicksona :)\nJak na razie prowadzi "Phantom Of The Opera".\nPhantom Of The Opera - 7\nTransylvania - 3\nRunning Free - 3\nProwler - 3\nTo się dołożę :\nSłucham Iron Maiden od niedawna:) zaczeło sie od najnowsze płytki Brave New World potem przesłuchałem płytke Dickinsona. Zespół odrazu mi sie spodobał i teraz na dysku mam całą dyskografie:) IRON MAIDEN RULEZ :)\njeżeli mam głosować na piosenke z pierwszej płyty to najbardziej podoba mi sie oj trudno wybrać:)\nale niech bedzie Phantom Of The Opera bo ma najlepszy początek:)\nPhantom Of The Opera - 9\nnareszcie ktoś założył jakiś sensowny wątek:)\nFajny watek , bylem w tym roku na IM , zajebiscie bylo :)\nGlos oddaje na Transylvania :D\nPhantom Of The Opera - 10\nTransylvania - 4\nZespół odrazu mi sie spodobał i teraz na dysku mam całą dyskografie:)\nHmm, no nie wiem, cisną mi się na usta słowa krytyki. Gdybyś powiedział że na półce to rozumiem, ale z tym dyskiem twardym tos przesadził. mam nadzieje że nosisz się z zamiarem kupna.\nelemeledudek ---> myslisz ze bym nie chciał miec całej dyskografi na półce?? aale kasy braknie więc powoli bede zbieral i kupował płytki ale to raczej:/ wiec troche kijowo ale zamiar mam i przez najblizsze pół roku powininem uzbierac na cała dyskografie Ironów:) bo płytka CD a na kompie to zupełnie co innego.\nMoj kuzol starszy o demnie prawie cala liczbe mojego wieku ma calusienka dyskografie tej jakze cudownej kapeli wszystkie single alles.\no demnie ????\nNie przypadkiem "ode mnie" ??\nZdecydowanym wygranym jest utwor Phantom Of The Opera.\nCo do Running Free to na koncertach fajnie wychodzi, ale tak to sa lepsze utworki...:)\nelemeledudek --> Tez nie mam calej dyskografii w postaci oryginalnych Cd, to ponad 300 zł a ja wolalem zaplacici te pieniadze artystom poprzez kupowanie biletów na koncerty, choc teraz jest świetna promocja, poniewaz kazda płytak kosztuje 32 zł do konca sierpnia w 2 sklepach internetowych. Wiecej informacji na stronie sanktuarium.org\nNIe wiem gdzie mieszkacie, ale u mnie w podliskich Media Marktach (Katowice, Chorzów, Czeladź) co chwilę któreś z płyt Ironów są przecenione. Sam kupiłem dwie za 32 zł.\nWybaczcie, moj blad\nMoim zdaniem jeden z najlepszych utworów Maiden w historii... :)\nPoza tym dodam tylko, że Maiden to moja ulubiona kapela, której słucham ponad 4 lata i mam cała dyskografię na półce + trochę limitownych rzeczy... :P W mp3 tylko bootlegi i The Soundhouse Tapes (mam nadzieję, że kiedyś uda mi się to kupić oryginalne...). A na płytki Maiden dość często są jakieś promocje, większość właśnie tak kupiłem...\nMadril --> A nie masz przypadkiem video z Chorzowa, tego co kolesie z Sanktuarium nagrali ? ;)\nWg mnie najciekawszym i najlepszy utworek Maiden to "Be quick or be dead"\nMortan --> Jeszcze nie... Teraz wróciłem z wakacji i się tym zajmę... :P (Chyba DVD sobie kupię z tym, a do ściągniecia ma być na 2 CD, ale nie wiem czy już jest, bo w domu jestem od 15h, z czego 11 spałem... :P ) Miałem z niego gadkę Dickinsona przed Remember Tomorrow, ale gdzieś straciłem, a teraz mam tylko Remember Tomorrow nagrane przez TVP Katowice - też ktoś z Sanktuarium zorganizował... :)\nqweks już pisze ogólnie... :P Ja się wstrzymam do 3 części... :P\nno to musze uzbierac troche kasy na ta orginalana dyskografie... chociaz wolalbym na koncert isc:D ale to przy okazji:)\nbtw ciekawe ile ludzi z GOLa słucha Ironów :D\nZdecydowanie Phantom Of The Opera , uwazam, ze to najlepszy utwor Maiden :)\nMadril ==> W całej Europie jest teraz obnizka cen na plyty Maiden - w Paryzu miesiac temu kupilem za niecale 9 euro/płyte Life after Death, Live at Donnington i A Real Live Dead One :)\nBTW. Jaki masz nick na Sanktuarium?\nkasztaneczuszek ==> Najblizszy koncert w Polsce i tak bedzie dopiero za 1,5 roku, wiec... ;)\nno tej płyty to nie słuchałem od czasów liceum, ale z tego co pamietam phantom of the opera wymiatało\nDa5id. ---> ta wiem;/ no a gdzies w Europie bedzie coś?? to moze sie pofatyguje :)\nDa5id. --> Wiem o tym, do końca sierpnia ma być ta obniżka... :) Sam wczoraj sobie kupiłem Edward the Great za 30 parę złotych... :P (Tylko tego mi brakowało z ogólnie dostępnych płyt, tylko w celu kolekcjonerskim kupiłem, bo wszystkie utwory mam, a składanka Best Of The Beast jest i tak lepsza - wersja 2cd).\nNa Sanktuarium mam tego samego nicka, tylko ostatnio bardzo mało się udzielam...\nkasztaneczuszek ==> Na przelomie sierpnia i wrzesnia Ironi zagraja jeszcze w Dublinie, Redding, Leeds i Londynie - sam wybieram sie na ten ostatni koncert :)\nDa5id. --> najwieksza mam szanse na ten w Wielkiej Brytani\nMadril ==> Chyba Cie kojarze ;). Tak jest, obnizka jest niestety tylko do konca sierpnia - sam musze jeszcze dokupic kilka plyt, miedzy innymi dwie studyjne, i pare skladanek do pelnej kolekcji...\nkasztaneczuszek ==> W Wielkiej Brytanii trzy koncerty beda :P\nDa5id. --> wiem:) ale tam mam najwieksze prawdopodobienstwo ze dojade bo blisko :P i juz tam bylem:)\nDa5id. --> chodzilo mi o to ze do Dablina na bank nie pojade;/ a do W Brytani mam najwieksze szanse bo sa 3 koncerty... o to mi chodzilo\nkasztaneczuszek ==> A na ktory z tych trzech chcesz sie wybrac? Nie zapominaj, ze Reading i Leeds to festiwale ;)\nDa5id. --> nie zapominam:) Leeds albo Londyn\nNo to chyba mamy zwycięzce :) Aktualnie sytuacja wygląda tak:\nTransylvania - 5\nRecenzja płyty "Iron Maiden" z wkładki o Maidenach (Teraz Rock, numer 7, wrzsień 2003)\nDebiut Iron Maiden nastąpił w okresie niekorzystnym dla tradycyjnego rocka, gdy punk ze swymi mutacjami wciąż był na fali, a masowa fascynacja elektronicznymi brzmieniami właśnie stawała się faktem. Zespół nie zamierzał jednak podążać za modą, stojący na jego czele basista Steve Harris - wielki fan hardrockowych i progresywnych grup z początku lat 70'-tych - miał pomysł na to, jak grać tę rzekomo staroświecką muzykę w nowych czasach. Pomysł na tyle oryginalny że Iron Maiden rychło stał się wiodącym zespołem nowej fali brytyjskiego metalu, New Wave Of British Heavy Metal.\nChociaż na płycie "Iron Maiden" słychać że muzycy dysponują niemałymi umiejętnościami, "jedynkę" można potraktować jako płytę-szkicownik. Jest ona dosyć zróżnicowana stylistycznie - grupa nie zdążyła jeszcze przekonać się, w jakim repertuarze wypada najlepiej, a decyzji tej nie ułatwiał niekompetentny producent. Nawet okładka, na której pojawił się Eddie - maskotka zespołu, robiła trochę tandetne wrażenie, na tle późniejszych dokonań zespołu ta surowość debiutu nie jest jednak pozbawiona pewnego uroku. Łatwo doszukać się tu wspomnianych wyżej inspiracji, utwory jak Remember Tomorrow, czy wolny, oniryczny "Strange World", mogłyby powstać kilka lat wcześniej. Tak samo wyraźnie słychać już zalążki prawdziwego "ironowania", zmiany tempa, solówki obu gitarzystów, niezwykle zagęszczone (grane palcami!) partie basu - wszystko to wkrótce stać się miało wizytówką zespołu. Najlepszym przykładem jest instrumentalny utwór "Transylvania" (...) bądź też "Phantom Of The Opera", pierwsza z serii wieloczęściowych kompozycji Steve'a Harrisa. Człowiekiem trochę "z innej bajki" niż reszta zespołu był wokalista Paul Di'Anno, który wyglądem mógł budzić respekt nawet u punkowców. Dysponował on mocnym, typowo rockowym głosem, a co najważniejsze zarówno w ostrych, jak i balladowych fragmentach potrafił zaśpiewać w sposób rozpoznawalny. Pierwszego frontmana Maiden przyćmiła nieco osobowość jego następcy, jednak do dziś ma on swych wiernych fanów, podobnie jak debiutancka płyta zespołu (...). Ocena płyty według recenzenta: *** (warto posłuchać)\nO za późno :)\nCo za późno ? :) Głosujemy dalej, tak do około 19-ej. Dawajcie chłopaki i dzieczęta, może jeszcze pokonamy upiora z opery :)\nPhantom to potega, szczegolnie na zywo :)\nTransylvania - 6\nWypowiedź została zmodyfikowana przez jej autora [2005-07-25 18:46:12]\nNo dobra, and the winner is...\nZa chwil kilka założę nowy odcinek.\nech - Women In Uniform pewnie odejdzie w niepamięć...\nMortan ==> Przede wszystkim na żywo ;)\nJakbyscie nie zauważyli, to już głosowanie na tą plytke sie zkończyło, i obecnie głosujemy na Killers:)\nSłucham tej płyty od dzisiaj. Wcześnie di'Anno nie znałem w ogóle. No, podoba mi się. Dziwne to trochę, zupełnie inne niż późniejszy Iron Maiden. Muszę plytę poznać bliżej, ale już wydaje mi się zajebista.


Ponadto nowy dom w Łomiankach niesie za sobą wiele możliwości aranżacyjnych | Informacje dla rodaków\nFotograf wnętrz sesje zdjęciowe nieruchomości pod wynajem lub na sprzedaż tutaj taras. ŁOMIANKI na sprzedaż dom jednorodzinny, położony w Łomiankach w Dąbrowie zachodniej, w sąsiedztwie puszczy. Zdjęcia architektury fotografia nieruchomości na sprzedaż lub wynajem łazienka. Zdjęcia wnętrz fotografia nieruchomości na sprzedaż pokój gościnny elegancja. Ponadto nowy dom w Łomiankach http://ekodevelopmentpolska.pl/oferty/Lomianki niesie za sobą wiele możliwości aranżacyjnych. Fotograf wnętrz zdjęcia nieruchomości na sprzedaż fotografie detali we wnętrzach tu świeca przy łóżku. Fotograf wnętrz zdjęcia nieruchomości pod wynajem lub przeznaczonych na sprzedaż salon. Fotografia wnętrz zdjęcia domów na sprzedaż profesjonalne sesje zdjęciowe nieruchomości. Cena domu w Łomiankach jest niższa oczywiście również ze względu na mniejszy popyt czy status miasta. Zdjęcia nieruchomości fotografia wnętrz nieruchomości na sprzedaż i wynajem łazienka. Bardzo wygodnie jest poruszać się po Łomiankach także rowerem. Fotografia wnętrz sesje zdjęciowe domów na sprzedaż łazienka druga. Zatem oferty domów z rynku pierwotnego w Łomiankach różnią się między sobą ceną. Na sprzedaż duży, ekskluzywny dom w Łomiankach o powierzchni 608 m². Za zakupem domu w Łomiankach przemawiają te cechy, które są charakterystyczne dla większości małych miast. Na sprzedaż wolnostojący, komfortowy dom o powierzchni 340 m² w podwarszawskich Łomiankach. Do wynajęcia duży, ekskluzywny dom w Łomiankach o powierzchni 608 m². Dlatego rynek samochodów już od kilkunastu lat jest zdominowany przez Toyotę, a Hilux po raz kolejny okazał się najpopularniejszym samochodem w Australii. Zdjecia architektury fotografia nieruchomości na sprzedaż zdjecia otoczenia dom w Łomiankach. Ogłoszenia domy na sprzedaż publikowane są całkowicie za darmo! Fotografia wnętrz sesje zdjęciowe domów i mieszkań na sprzedaż sypialnia. Mintos to rynek pożyczek społecznościowych. Fotografia wnętrz Warszawa zdjęcia nieruchomości na sprzedaż i wynajem salon. Fotograf wnętrz zdjęcia nieruchomości na sprzedaż lub wynajem tu łazienka. Domy w Łomiankach powstają na niewielkich osiedlach nieruchomości jednorodzinnych. Statystycznie domy w Łomiankach są znacznie tańsze niż te w stolicy. Fotografia wnętrz sesje zdjęciowe mieszkań na sprzedaż zdjecia detali we wnętrzu kryształ. Mieszkania i domy w Łomiankach kupują najczęściej ludzie, którzy większość czasu spędzają w stolicy - tam pracują, tam się uczą, chodzą do kina czy do muzeów. Domy w Łomiankach buduje się w przyjemnych okolicach, pełnych zieleni i podobnej zabudowy.\n4-elementowa stymulacja sensoryczna maskotka do karmienia\nIntegracja sensoryczna to jedna z podstaw prawidłowego rizwoju dziecka. Dzięki temu możliwe jest zachowanie adekwatne do sytuacji. Nadwrażliwość sensoryczna to zespół objawów związanych z nieprawidłowym przyswajaniem bodźców zmysłowych. Integracja sensoryczna to rewelacyjna metoda. Mówiąc krócej int...\nPaliwo hurt uranowe w reaktorach HTGR jest zwykle wzbogacane do\nUmiejętne oszacowanie cen pszenicy 2020 wymaga od rolników sporego doświadczenia w branży, a także ciągłego śledzenia zmieniających się warunków rynkowych. Od 1 do 28 lutego trwa pierwszy nabór wniosków – za paliwo rolnicze wykorzystane od 1 sierpnia 2019 do 31 stycznia 2020. Pieniądze wypłacane będ...\nDzwoniła do mnie firma telekomunikacyjna oferując nowa taryfę\nFirma Telbest to gwarancja dobrze przeprowadzonej pracy, warto nam zaufać! Budynkowa instalacja telekomunikacyjna jest jedną z najbardziej złożonych instalacji budynkowych. , to firma specjalizująca się w branży telekomunikacyjnej. Trudno powiedzieć czy widoczna powyżej przełącznica telekomunikacyjn...


\_"Lewy\_" tytoń w Starogardzie - NaSygnale.info\nKPP Starogard Gdański / KG 13.07.2017 0 komentarzy\nW trakcie kontroli drogowej policjanci zatrzymali auto, w którego bagażniku znajdowało się ponad 110 kg krajanki tytoniowej bez polskich znaków akcyzy.\nDo zdarzenia doszło wczoraj po południu w miejscowości Jabłowo na drodze wojewódzkiej nr 222, gdzie policjanci z drogówki zatrzymali do kontroli drogowej samochód marki Audi.\nJak się okazało 47 – letni kierowca tego auta przewoził w bagażniku worki oraz kartony, w których funkcjonariusze ujawnili ponad 110 kg zmielonego tytoniu. Jak ustalili śledczy straty powstałe na rzecz Skarbu Państwa w wyniku popełnienia tego przestępstwa wyniosły ponad 88 tys.zł.\nDodatkowo okazało się, że mężczyzna nie posiadał przy sobie dowodu rejestracyjnego od kontrolowanego pojazdu oraz polisy OC, za co został ukarany mandatem karnym w wysokości 100 zł.\nKierowca audi został doprowadzony do komendy, gdzie spędził noc w policyjnym areszcie. Dzisiaj śledczy przedstawią w tej sprawie zarzuty dotyczące przewożenia krajanki tytoniowej bez polskich znaków akcyzowych. Za ten czyn grozi kara do 3 lat pozbawienia wolności.\nW miniony weekend sąd na podstawie zabranego przez policjantów... więcej »\n10.04.2018 0 komentarzy\nWejherowscy policjanci zatrzymali 23-letniego mężczyznę. więcej »\n04.04.2018 0 komentarzy\nMężczyźni, którzy dokonali serii włamań zostali zatrzymanie... więcej »\n27.03.2018 0 komentarzy\n28-latka przyszła w odwiedziny do przebywającego w zakładzie... więcej »


Dodany przez admin dnia 04.04.2019\nDroga do eliminacji centralnych, które odbyły się 3 marca br. w Warszawie, nie była prosta. Sylwek musiał najpierw odpowiedzieć na pytania przed szkolną komisją. W skład szkolnego komitetu konkursowego weszli nauczyciele: Danuta Szlachcikowska (przewodnicząca), Barbara Ringwelska, Mirosław Talewski. Następnie przedstawić pracę pisemną pt. „Wizja uniwersalistycznego cesarstwa Karola Wielkiego i Ottona III”.


Rozliczanie pojazdu wg kilometrówki, ewidencja przebiegu - Elfin.pl\nRozliczanie pojazdu wg kilometrówki, ewidencja przebiegu\nPoprzednio użytkowałem samochód prywatny i musiałem rozliczać go wg kilometrówki. Obecnie zakupiłem samochód na firmę, używam go też do celów prywatnych - czy w takiej sytuacji nie muszę już prowadzić ewidencji przebiegu? Czy nie występują już górne limity wydatków na eksploatację samochodu i mogę księgować wszystkie wydatki bez względu na ilość przejechanych kilometrów?\nJeśli nowy samochód jest własnością firmy i został zaliczony do środków trwałych, to wydatki z nim związane zalicza się bezpośrednio w koszty, bez prowadzenia ewidencji przebiegu i rozliczania wg kilometrówki.\nInny przypadek, kiedy trzeba prowadzić ewidencję przebiegu (ale bez rozliczania wg kilomerówki) dotyczy podatku VAT - od 1.04.2014 można zadeklarować w urzędzie skarbowym używanie samochodu osobowego (lub ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej poniżej 3,5 tony) wyłącznie dla potrzeb firmy. W takim przypadku nie wolno używać samochodu dla potrzeb prywatnych, a dla potwierdzenia tego trzeba prowadzić ewidencję wg nieco innego wzoru (również dostępnego w programie).\nSkoro używa Pan samochodu firmowego także dla potrzeb prywatnych, to ten drugi przypadek nie zachodzi.\nWydatki związane z samochodem będą zatem uwzględniane bez limitu, natomiast jeśli jest to samochód osobowy, będzie odliczana połowa VAT od eksploatacji i bez odliczenia VAT od paliwa. Proszę odpowiednio zdefiniować pojazd w programie (Listy - Dane - Pojazdy), a program będzie właściwie go rozliczał.\nWięcej informacji na temat ostatnich zmian w rozliczeniach pojazdów znajdzie Pan w alercie z 2014-04-17 (cz.2) oraz Biuletynie Informacyjnym nr 15/2014 z 2014-05-23.


Katarzyna Bosacka Odchudzam - Styl\nJesteś tu: Kobieta Styl » katarzyna bosacka odchudzam\nArtykuły na temat: katarzyna bosacka odchudzam\nJesteś na diecie? Katarzyna Bosacka: - Jestem. Po dziewięciu tygodniach schudłam już osiem kilogramów. Byłam monstrualna. Zaczynałam od wagi 85 kilogramów przy wzroście 165 cm. Jakiś czas(...), przyjaciółki mówiły: "Bosacka, teraz będziesz miała kucharkę, kelnera, kierowcę i sprzątaczkę". Nic z tych rzeczy. Sama zajmuję się domem, sama jeżdżę swoim samochodem. Sama robię zakupy i kupuję...\n...temperaturze. Bez słodkich soków i napojów naprawdę można żyć, bo dla naszego organizmu najważniejsza jest przede wszystkim woda - co najmniej półtora litra dziennie. Katarzyna Bosacka PANI 7/2018\nWideo na temat: katarzyna bosacka odchudzam\nDyskusje na temat: katarzyna bosacka odchudzam\nKolego, dbam o formę, trenuję na siłowni, codziennie jem 200-300g białka, pilnuję kaloryczności jak się odchudzam, a to że potrafię zjeść ze smakiem parówkę czy hamburgera ma mnie wpędzić do grobu??\nZrobiła duże postępy..sam się odchudzam i schudłem 13kg w 3 miesiące...jestem za nią.


Nowy rezerwat niedaleko Krakowa: Góra Stołowa – Galerie\nopublikowano: 10 CZERWCA 2021, 08:23autor: Marek Lasyk\nNa Podhalu (i nie tylko) nie chcą się szczepić. Czwarta fala będzie na pewno\nNiepokojące dane na temat akcji szczepień w Małopolsce. Jak informuje Gazeta Wyborcza na Podhalu i kilku innych powiatach nie zaszczepiło się ponad 70% mieszkańców.\nWznowią prace na pechowym odcinku "siódemki"? Ważne rozstrzygnięcie\nJest szansa, że wkrótce wznowione zostaną prace przy budowie drogi ekspresowej S7 pomiędzy węzłami Widoma i Kraków. W grudniu ub. roku GDDKiA wyrzuciła z budowy poprzedniego wykonawcę i rozpisała nowy przetarg.


01 października 2020 15:53 4 godziny 46 minut temu\nZarządzenia: Zarządzenie Nr 70/20 Wójta Gminy Regimin z dnia 30.09.2020 r. w sprawie wyznaczenia koordynatora do spraw dostępności\nDodanie załącznika [70.pdf] do dokumentu. (Dokument opublikowany)\n01 października 2020 15:53 4 godziny 47 minut temu\n29 września 2020 11:50 2 dni temu\nPrzetargi: ZAWIADOMIENIE (OGŁOSZENIE) O WYBORZE NAJKORZYSTNIEJSZEJ OFERTY DOT.: POSTĘPOWANIA O UDZIELENIE ZAMÓWIENIA PUBLICZNEGO. NUMER SPRAWY: 06/20. NAZWA ZADANIA: BUDOWA RUROCIĄGU TŁOCZNEGO OD PSK 1 W KLICACH...\n29 września 2020 11:37 2 dni temu\n29 września 2020 11:24 2 dni temu\n28 września 2020 15:52 3 dni temu\nZarządzenia: Zarządzenie Nr 64/20 Wójta Gminy Regimin z dnia 4 września 2020 r. w sprawie zasad zwrotu kosztów dowozu dzieci niepełnosprawnych do szkół specjalnych i na zajęcia rewalidacyjno- wychowawcze.\nDodanie załącznika [64_b.pdf] do dokumentu. (Dokument opublikowany)\nUsunięcie załącznika [64a.pdf] z dokumentu. (Dokument opublikowany)\n28 września 2020 14:53 3 dni temu\nKomunikaty: Zawiadomienie Wójta Gminy Regimin w sprawie wszczęcia postępowania dotyczącego wydania decyzji o warunkach zabudowy\nAutor: Karolina Rzeczkowska\n28 września 2020 14:52 3 dni temu\n28 września 2020 14:51 3 dni temu\nIlość wyświetleń: 217579


Czy zakup biletów dla pracowników w celu wykonywania obowiązków służbowych stanowi koszt podatkowy? - Podatki - Mała firma - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Biznes > Firma > Mała firma > Podatki > Czy zakup biletów dla pracowników w celu wykonywania obowiązków służbowych stanowi koszt podatkowy?\nNiektórzy pracownicy otrzymują imienne miesięczne bilety komunikacji miejskiej w celu wykonywania swoich obowiązków służbowych poza siedzibą firmy. Czy imienne bilety wydawane każdorazowo przed wyjściem w teren, a po powrocie oddawane do depozytu stanowią nieodpłatne świadczenie podlegające opodatkowaniu?\nW myśl art. 9. ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn. zm., zwanej dalej ustawą o PIT) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.\nŹródłami przychodów są, zgodnie z art. 10 ust.1 pkt1 ustawy o PIT, stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.\nZa przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych (art. 12 ust. 1 ustawy o PIT). Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego. Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się wg zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b ustawy o PIT, wg cen zakupu, skoro przedmiotem świadczenia jest zakup biletów komunikacji miejskiej.\nJeśli nie mamy do czynienia ze zwrotem pracownikom kosztów dojazdu albowiem to sam pracodawca wykupuje bilety imienne dla pracowników, a bilety są wykorzystywane wyłącznie jako środek niezbędny do wykonywania pracy, nie do celów prywatnych, to nie powstanie przychód w podatku dochodowym od osób fizycznych.\nNie zaistnieje zatem konieczność odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Takie stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w Interpretacji Indywidualnej z 28 marca 2011 r., Sygn. IPPB4/415-11/11-4/JS.\nGdyby natomiast zakupione imienne bilety nie pozostawały w dyspozycji pracodawcy, czyli pracownicy mieliby możliwość korzystania z nich także w celach prywatnych, podlegałyby opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.\nkoszty podatkowe, PIT - koszty, PIT - podatek dochodowy od osób fizycznych\nbilety dla pracowników w celu wykonania obowiązków służbowych - kosz podatkowy


W UKRYTEJ KAMERZE: SPEŁNIONA OBIETNICA\nEwa Konopnicka 17 września 2017 05:11\nBarwy piękne ,cudny obraz\nJoanna Rodowicz 17 września 2017 11:06\nEwo,zobaczyłam informację na telefonie, że jest komentarz i nie szukając okularów czytam: "Barwy piękne, nudny obraz"...zrobiło mi się smutno, bo tak chciałam pokazać smutek odchodzących epok.Rozmawiam więc w myśli sama ze sobą co Ci napisać dziękując za krytykę :-mój smutek, przelany na płótno, może zbyt szary? Wyjęty z nowoczesnej, rzeczywistości dom, mógłby być bardziej jeszcze ostry w kolorze?\nW tym czasie podeszłam, otworzyłam komputer, nałożyłam okulary i przeczytałam: "Barwy piękne, cudny obraz."\nDziękuję Ci za komentarz, który widocznie potrzebny był mi po to, abym mocniej wkładała serce w każde dotknięcie pędzla..\nZapraszam tutaj na stałe, chociaż rzadziej teraz publikuję wpisy.\ngordyjka 17 września 2017 07:20\nA kiedy sypiasz ?? Skoro o 1:30 błąkasz się po blogach...;o) A od października jeszcze zagęszczasz terminarz ??\nBłękity do Ciebie pasują...\nI świetnie wyglądasz na fotkach...;o)\nJoanna Rodowicz 17 września 2017 11:10\nGordyjko, sama wiesz, że jak się ma mało czasu, to trzeba rozwinąć w sobie logistykę, którego to nawet sensu słowa do niedawna nie znałam....;o)\nWszystko zagęszczam na sobotę i niedzielę, ale może taki jest mój system wypoczynkowy?????....;o)\nEwa Przybysz 17 września 2017 08:16\nPięęęękny :* :* :*\nJoanna Rodowicz 17 września 2017 11:14\nEwa, ja nawzajem jestem zachwycona Twoim fantastycznym wybuchem twórczym. W każdym nowym, kolejnym obrazku widać postęp (czasami coś zrobisz "od niechcenia" i to widać, ale ważne, że ręka nie leniuchuje i ćwiczy. Ogromnie się cieszę że się zobaczymy niedługo.\nAgnieszka Laviolettee 17 września 2017 09:04\nPotrafisz wszystkiego dokonać Joasiu...\nJoanna Rodowicz 17 września 2017 11:17\nAga, próbuję dużo, może za dużo, ale tyle rzeczy mnie ciekawi, tyle szczytów do zdobycia! Zawsze niedosyt.\nNajwiększym bogactwem to bliskość Dobrych Ludzi. Wiesz że to nie chodzi o dystans w kilometrach...Bardzo jesteś mi bliska.\nAgnieszka Laviolettee 6 października 2017 15:31\nDokładnie tak samo Joasiu, a Twoja skromność i prostota serca w tak bogatym cudownym wnętrzu, nieustanie sprawia takie ... rozedrganie mojej duszy, nawet wracając do tego posta: piszesz skromnie "obrazek", a ja tu widzę piękny, nostalgiczny obraz i tę epokową ulotność czasu... :)\nanabell 17 września 2017 10:52\nSypiasz czasami? A może masz jakiś sposób na rozciągnięcie doby?\nPodoba mi się Twój "błękitny okres" - to kolor dający wiele możliwośći, bo odcieni błękitu wiele i dla mnie jest to kolor niosący nasze myśli i spojrzenie w dal, w nieznane strony. Fajny ten stary dom żuromiński.\nJoanna Rodowicz 17 września 2017 11:25\nAnabell Droga, chyba z wiekiem skrócił mi się czas koniecznego snu. Kotłują mi się obrazy w głowie, ale teraz mam okres "pod zamówienia tematyczne plenerowe", które nie zawsze są sprzężone z moimi fantazjami. Podświadomie maluję tła w błękitach, granatach i fioletach, po to, aby wyciągać gorące barwy na nich. Nie zawsze ten prosty zabieg daje efekty. Mam na sztaludze obraz, jest lepszy, bardziej dynamiczny i też w błękicie, ale przychodzi moment, że jeszcze nie skończony, a już można go tylko zepsuć. Jestem więc na rozdrożu, na które nie mam czasu. Buziam i ja! ;)\nmaradag 17 września 2017 10:53\n...Bo niebieski jest cudny i świetnie do Ciebie oasuje :-)\nJoanna Rodowicz 17 września 2017 11:28\nMaradag, udowodniłaś mi że niebieski jest dla mnie!!!!\nLubię patrzeć na ten portrecik! :))) A ten nostalgiczny, jak odchodzące epoki...\nJan Toni 17 września 2017 11:49\njest ładnym celem.\nJoanna Rodowicz 17 września 2017 16:50\nJanToni, ciekawy bo stare dechy,\nkocham te w domach cechy.\nRenata Klosowska 17 września 2017 11:56\nBardzo mi się podoba obraz. I też się zastanawiam kiedy sypiasz...\nJoanna Rodowicz 17 września 2017 16:53\nRena, trochę sypiam, ale dla siebie czasu już nie mam. Moje marzenie: leżeć z godzinkę nie myśląc o niczym na ciepłej plaży, lub chociaż w domowej wannie....\nStokrotka 17 września 2017 19:40\nI jeszcze znajdziesz chwilę żeby zadzwonić do załamanej Stokrotki\nP.S. Przepiękna ta błękitność!!!\nJoanna Rodowicz 19 września 2017 16:49\nStokrotko, walczę z techniką....Internet mi nie działa, muszę wytrwać jeszcze chwilę! Buuuu!!!!\nJaGa 28 września 2017 10:06\nŁał, kolejny piękny obraz. Jestem zachwycona.\nJoanna Rodowicz 28 października 2017 21:21\nJaGa, staram się malować "klimatyczne" obrazy i troszkę zamieniam starych, odrapanych bohaterów w takich bardziej baśniowych...Naj- dla Ciebie.


Roces, Soy Luna, Wrotki rozmiar 36/37 - Sport i zabawa na zewnątrz - sklep internetowy Toys"R"Us\nRoces, Soy Luna, Wrotki rozmiar 36/37\n169,97 zł Cena regularna 329,99 zł\nRoces, Soy Luna, Wrotki rozmiar 36/37 jest zamówiony u dostawcy i zostanie wysłany, gdy tylko będzie ponownie dostępny.\nWrotki na licencji Soy Luna, wyprodukowane przez Roces, światowego lidera w produkcji rolek oraz łyżew. Materiały i komponenty najwyższej jakości . Wytrzymałe łożyska klasy ABEC3, kółka w rozmiarze 52 x 32 mm wykonane z PVC. Łatwe do prowadzenia oraz bezpieczne do nauki jazdy - hamulec typu „toe stoper”. Zaprojektowane przez profesjonalistów do codziennych treningów.


postępowanie przetargowe, dla którego nie stosuje się przepisów ustawy Prawo Zamówień Publicznych na: Odbiór odpadów do odzysku lub unieszkodliwienia\nKategoria: Ogłoszenia publiczne » Sprzedaż\nRodzaj ogłoszenia: zamówienie\nRegion: Dolnośląskie » Powiat Zgorzelecki » Gmina Gmina miejsko-wiejska Bogatynia »\nOgłaszający: PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna S.A. Oddział Elektrownia Turów ul. Młodych Energetyków 12,\nTermin składania ofert/wpłacenia wadium: 22.03.2013\nul. 1-go Maja 63, 97-400 Bełchatów\nwpisana do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem 0000032334 prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi, XX Wydział Krajowego Rejestru Sądowego, kapitał zakładowy w wysokości 6.964.382.240,00 zł, NIP 769-050-24-95\nogłasza postępowanie przetargowe, dla którego nie stosuje się przepisów ustawy Prawo Zamówień Publicznych na:\nOdbiór odpadów do odzysku lub unieszkodliwienia\nPrzedmiotem przetargu jest zagospodarowanie odpadów w ilościach i rodzajach wyszczególnionych, w ogłoszeniu o przetargu.\nTermin odbioru: rok 2013, zgodnie z warunkami umowy.\nKryteria wyboru ofert i ich znaczenie: CENA waga 100%\nUprawnieni do kontaktów z oferentami:\n- w sprawach handlowych:\nJarosław Janiak, tel. + 48 75 77 3 45 - 95\n- w sprawach technicznych:\nArtur Uradziński, tel. + 48 75 77 3 43 - 56\nOferty należy składać w siedzibie Przekazującego:\nPGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna S.A. Oddział Elektrownia Turów\nul. Młodych Energetyków 12, 59 - 916 Bogatynia.\nWydział Organizacji i Administracji Kancelaria Główna\n(budynek A - Dyrekcja, pok. nr 13, w dni robocze, od 700 do 1500)\nTermin składania ofert upływa dnia 22.03.2013 r. o godzinie 1400\nW postępowaniu nie obowiązują przepisy zawarte w ustawie Prawo Zamówień Publicznych z dnia 29 stycznia 2004 r. (Dz. U. z dnia 9 lutego 2004r. Nr 19, poz. 177). Postępowanie prowadzone na podstawie Instrukcji regulującej zasady kwalifikowania, wyceniania i upłynniania składników majątku obrotowego oraz likwidacji środków trwałych w PGE GiEK S.A. Oddział Elektrownia Turów.\nW celu wyboru najkorzystniejszej oferty Przekazujący przewiduje, po dokonaniu oceny pisemnie złożonych ofert, przeprowadzenie aukcji elektronicznej, za pośrednictwem strony internetowej http://swpp.gkpge.pl , jeżeli na daną grupę zostaną złożone co najmniej 2 ważne oferty.\nPrzekazujący zastrzega sobie prawo do unieważnienia postępowania lub odstąpienia od niego w każdym czasie bez podania przyczyny.


Polesie Kock zatrzymało się na 99 golach - Dziennik Wschodni\nPolesie Kock zatrzymało się na 99 golach\nSokół – Piaskovia 1:3, sił starczyło na jedną połowę 0 0\nGoście 2:0 prowadzili już po... 13 minutach. Nie byli jednak w stanie zdobyć kolejnej bramki. Na domiar złego Błękit nie zamierzał rezygnować i ostatecznie urwał faworytowi jeden punkt. Nie odbył się z kolei mecz Wisła Annopol – Hetman Gołąb. Goście zrezygnowali z wyjazdu na spotkanie i na pewno gospodarze wygrają te zawody walkowerem.\nOstre strzelanie urządzili sobie piłkarze Unii Wilkołaz i POM Iskry Piotrowice. Gospodarze wygrali 5:4. Jeszcze na 10 minut przed końcem prowadzili 5:1, ale POM świetnie finiszował i był bliski wywalczenia jednego „oczka”.\nZ ligą żegnają się na pewno trzy ostatnie drużyny, czyli Hetman, Błękit i Sokół, ale spadkowiczów może być więcej. Wszystko zależy od tego, co wydarzy się w III i IV lidze. A dziać może się sporo, bo możliwe są powiększenia obu lig do 18 zespołów.\nUnia Wilkołaz – POM Iskra Piotrowice 5:4 (Wierzchowski 3, Łysakowski 25, Marzęcki 40, Marzec 49, Miazga 70 – Rycerz 37, 80, Korba 86, Kaczmarczyk 88) * Błękit Cyców – Polesie Kock 2:2 (Pranagal 29, Charytanowicz 68 – Nakonieczny 2, Adamczuk 13) * Stal Poniatowa – Perła Borzechów 2:1 (Czarnecki 20, Kucharczyk 75 – Gutek 88) * LKS Wierzchowiska – Iskra Krzemień 0:0 * Wisła Annopol – Hetman Gołąb goście nie dojechali * Wisła II Puławy – Granit Bychawa 3:2 (Drapsa 17, 25, Staszczak 37 – Walęciuk 42, 68).


Fajna porównywarka pożyczki nowe (Page 1) / Programare / Arch Linux România Forum\n» Fajna porównywarka pożyczki nowe\n#1 2016-02-03 15:14:31\nFajna porównywarka pożyczki nowe\nBrak pieniędzy istnieje punktem, z którym boryka się niemal wszystek obywatel. Może jakaś osoba ujawniła się wtedy w sprawy, w której pragnęła szybko dostać dobrą ilość pieniędzy, przekraczającą jej gorące dane finansowe. Z współpracą w takich formach odwiedza nam duża pożyczka przez internet.\nMożliwość dokonania chwilówki online to dla wielu kobiet środek w niezwykle subtelnej sprawy. By uzyskać dług w dawnym banku należy poświęcić dużo niewiele terminu na ustalenie wszystkich formie, natomiast nie zawsze uda się taką pożyczkę uzyskać. Możliwość odebrania poprzez internet chwilówki online znacznie skraca wszą historię. W grupy przykładów nie potrzebujemy dostarczać zaświadczenia o dochodach ani innych materiałów, których zyskanie zajmuje masa czasu. Cała technologia jest żywa, oraz w załączniku wypełnić wniosek kredytowy ważna w wartościowym dla nas czasie, niezależnie z daty dnia oraz nocy. Szybka pożyczka przez internet przekazuje nam gwarancja, że pożyczone pożyczone pieniądze błyskawicznie znajdą się na bliskim koncie i będziemy mogli z nich wziąć.\nIstnieje kilka portali umożliwiających porównanie widocznych na placu dużych kredytów przez internet. Najlepsze chwilówki online zebrane są zawsze w prawidłowe rankingi - łatwe i przejrzyste do obejrzenia oraz porównania. Warto odwiedzić taką stronę i wprowadzić się spośród jej ilością przed podaniem uchwał o aktualnym, gdzie uzyskamy pożyczkę. Zdecydujmy się na pożyczkodawcę oferującego najatrakcyjniejsze chwilówki online.\nTaka mocna pożyczka poprzez internet rozwiązuje wiele problemów. Niezależnie z ostatniego gdzie istniejemy natomiast na co wymagamy pieniędzy - najlepsze chwilówki online stale są na wybranie ręki. Wystarczy jedynie mieć narzędzie z wjazdem do internetu - na dowód laptopa czy chociażby telefon komórkowy typu smartfon. W jakiejkolwiek chwili, w dowolnym mieszkaniu - szybka pożyczka poprzez internet ułatwi nam w niebezpiecznej sprawy skarbowej również przy niespodziewanych wydatkach. Jeśli stanowimy taką sprawę więc warto zaczerpnąć z takiej oferty.\nSuper porównywarka chwilówki szybkie nowe chwilówki


Albania Albania, Wyc. Objazdowe Anglia Anglia, Londyn Antarktyda Antarktyda, Wyc. Objazdowe Arabia Saudyjska Arabia Saudyjska, Wyc. Objazdowe Argentyna Argentyna, Wyc. Objazdowe Armenia Armenia, Wyc. Objazdowe Australia Australia, Wyc. Objazdowe Austria Austria, Wiedeń Austria, Wyc. Objazdowe Austria, Ziemia Salzburska Azerbejdżan Azerbejdżan, Wyc. Objazdowe Bangladesz Bangladesz, Wyc. Objazdowe Belgia Belgia, Wyc. Objazdowe Belize Belize, Wyc. Objazdowe Benin Benin, Wyc. Objazdowe Bhutan Bhutan, Wyc. Objazdowe Białoruś Białoruś, Wyc. Objazdowe Birma Birma, Wyc. Objazdowe Boliwia Boliwia, Wyc. Objazdowe Bośnia I Hercegowina Bośnia I Hercegowina, Wyc. Objazdowe Botswana Botswana, Wyc. Objazdowe Brazylia Brazylia, Wyc. Objazdowe Bułgaria Bułgaria, Wyc. Objazdowe Chile Chile, Wyc. Objazdowe Chiny Chiny, Pekin Chiny, Wyc. Objazdowe Chorwacja Chorwacja, Dalmacja Południowa Chorwacja, Wyc. Objazdowe Czarnogóra Czarnogóra, Wyc. Objazdowe Czechy Czechy, Praga Czechy, Wyc. Objazdowe Dania Dania, Kopenhaga Dania, Wyc. Objazdowe Dominikana Dominikana, Punta Cana Ekwador Ekwador, Wyc. Objazdowe Emiraty Arabskie Emiraty Arabskie, Wyc. Objazdowe Estonia Estonia, Wyc. Objazdowe Etiopia Etiopia, Wyc. Objazdowe Fidżi Fidżi, Wyc. Objazdowe Filipiny Filipiny, Wyc. Objazdowe Finlandia Finlandia, Wyc. Objazdowe Francja Francja, Paryż Francja, Wyc. Objazdowe Ghana Ghana, Wyc. Objazdowe Grecja Grecja, Wyc. Objazdowe Gruzja Gruzja, Nizina Kolchidzka Gruzja, Wyc. Objazdowe Gujana Francuska Gujana Francuska, Wyc. Objazdowe Gwatemala Gwatemala, Wyc. Objazdowe Hiszpania Hiszpania, Costa Brava Hiszpania, Wyc. Objazdowe Holandia Holandia, Amsterdam Holandia, Wyc. Objazdowe Honduras Honduras, Wyc. Objazdowe Indie Indie, Wyc. Objazdowe Indonezja Indonezja, Wyc. Objazdowe Irak Irak, Wyc. Objazdowe Iran Iran, Wyc. Objazdowe Islandia Islandia, Wyc. Objazdowe Izrael Izrael, Wyc. Objazdowe Japonia Japonia, Wyc. Objazdowe Jordania Jordania, Wyc. Objazdowe Kambodża Kambodża, Wyc. Objazdowe Kanada Kanada, Wyc. Objazdowe Karaiby Karaiby, Wyc. Objazdowe Kazachstan Kazachstan, Wyc. Objazdowe Kenia Kenia, Wyc. Objazdowe Kirgistan Kirgistan, Wyc. Objazdowe Kolumbia Kolumbia, Wyc. Objazdowe Korea Południowa Korea Południowa, Wyc. Objazdowe Koreańska Republika Ludowa Koreańska Republika Ludowa, Wyc. Objazdowe Kostaryka Kostaryka, Wyc. Objazdowe Księstwo Monako Księstwo Monako , Wyc. Objazdowe Kuba Kuba, Wyc. Objazdowe Laos Laos, Wyc. Objazdowe Lesotho Lesotho, Wyc. Objazdowe Liban Liban, Wyc. Objazdowe Litwa Litwa, Wilno Litwa, Wyc. Objazdowe Luksemburg Luksemburg , Wyc. Objazdowe Łotwa Łotwa, Wyc. Objazdowe Madagaskar Madagaskar, Wyc. Objazdowe Malawi Malawi, Wyc. Objazdowe Malediwy Malediwy, Wyc. Objazdowe Malezja Malezja, Wyc. Objazdowe Maroko Maroko, Wyc. Objazdowe Mauritius Mauritius, Wyc. Objazdowe Meksyk Meksyk, Wyc. Objazdowe Mongolia Mongolia, Wyc. Objazdowe Mozambik Mozambik, Wyc. Objazdowe Namibia Namibia, Wyc. Objazdowe Nepal Nepal, Wyc. Objazdowe Niemcy Niemcy, Baden Niemcy, Bawaria Niemcy, Berlin Niemcy, Brandenburgia Niemcy, Dolna Saksonia Niemcy, Meklemburgia Niemcy, Saksonia Niemcy, Szlezwik Niemcy, Tropical Islands Niemcy, Wyc. Objazdowe Nikaragua Nikaragua, Wyc. Objazdowe Norwegia Norwegia, Wyc. Objazdowe Nowa Zelandia Nowa Zelandia, Wyc. Objazdowe Oman Oman, Wyc. Objazdowe Pakistan Pakistan, Wyc. Objazdowe Panama Panama, Wyc. Objazdowe Paragwaj Paragwaj, Wyc. Objazdowe Peru Peru, Wyc. Objazdowe Pitcairn Pitcairn, Wyc. Objazdowe Polinezja Francuska Polinezja Francuska, Wyc. Objazdowe Polska Polska, Bieszczady Polska, Wyc. Objazdowe Portugalia Portugalia, Wyc. Objazdowe Rejsy Rejsy, Morze Arabskie Republika Południowej Afryki Republika Południowej Afryki, Wyc. Objazdowe Reunion Reunion, Wyc. Objazdowe Rosja Rosja, Wyc. Objazdowe Rumunia Rumunia, Wyc. Objazdowe Rwanda Rwanda , Wyc. Objazdowe Salwador Salwador, Wyc. Objazdowe Samoa Samoa, Wyc. Objazdowe Serbia Serbia, Belgrad Serbia, Wyc. Objazdowe Singapur Singapur, Wyc. Objazdowe Słowacja Słowacja, Bratysława Słowacja, Wyc. Objazdowe Słowenia Słowenia, Ljubljana Słowenia, Wyc. Objazdowe Sri Lanka Sri Lanka, Wyc. Objazdowe Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone, Wyc. Objazdowe Suazi Suazi, Wyc. Objazdowe Surinam Surinam, Wyc. Objazdowe Szwajcaria Szwajcaria, Wyc. Objazdowe Szwecja Szwecja, Wyc. Objazdowe Tadżykistan Tadżykistan, Wyc. Objazdowe Tajlandia Tajlandia, Wyc. Objazdowe Tajwan Tajwan, Wyc. Objazdowe Tanzania Tanzania, Wyc. Objazdowe Timor Wschodni Timor Wschodni, Wyc. Objazdowe Togo Togo, Wyc. Objazdowe Tunezja Tunezja, Wyc. Objazdowe Turcja Turcja, Wyc. Objazdowe Turkmenistan Turkmenistan, Wyc. Objazdowe Uganda Uganda, Wyc. Objazdowe Ukraina Ukraina, Lwów Ukraina, Wyc. Objazdowe Urugwaj Urugwaj, Wyc. Objazdowe Uzbekistan Uzbekistan, Wyc. Objazdowe Vanuatu Vanuatu, Wyc. Objazdowe Węgry Węgry, Budapeszt Węgry, Wyc. Objazdowe Wietnam Wietnam, Wyc. Objazdowe Włochy Włochy, Apulia Włochy, Rzym Włochy, Wenecja Włochy, Wyc. Objazdowe Wybrzeże Kości Słoniowej Wybrzeże Kości Słoniowej, Wyc. Objazdowe Zambia Zambia, Wyc. Objazdowe Zimbabwe Zimbabwe, Wyc. Objazdowe\nAugustów Berlin Białystok Bielsko - Biała Bolesławiec Bydgoszcz Chodzież Chrzanów Cieszyn Czechowice - Dziedzice Częstochowa Dąbrowa Górnicza Dębica Elbląg Gdańsk Gdynia Gliwice Gniezno Goleniów Gorzyczki Gorzów Wielkopolski Grudziądz Głogów Jastrzębie Zdrój Jędrzychowice Kalisz Katowice Kielce Konin Koszalin Kołbaskowo Kościan Kraków Krotoszyn Kutno Kłodzko Legnica Leszno Lubin Lublin Lębork Międzyrzecz Mysłowice Nowa Sól Nowogard Nowy Tomyśl Olsztyn Opole Ostrów Wielkopolski Osła Piotrków Trybunalski Piła Polkowice Poznań Pszczyna Puławy Płock Płoty Radom Radomsko Rawicz Rogów Opolski Rybnik Rzeszów Skarżysko - Kamienna Skwierzyna Sosnowiec Suwałki Szczecin Szczecinek Sławno Słupsk Tarnów Tczew Toruń Tychy Warszawa - Modlin Warszawa Wałbrzych Wejherowo Wodzisław Śląski Wrocław Września Włocławek Zabrze Zgorzelec Zielona Góra Łomża Łódź Świebodzin Świecko Żory\nAlmatur Ecco Travel Exim Tours Funclub Index Polska Konsorcjum PBP Oasis Tours Oskar Prestige Tours Prima Holiday Regobis Regobis B\nTermin: 09-11 - 10-11 (1 night )\nPodróż z POZNAN So 09-11 - Nd 10-11 (1 night)\nTermin: 12-10 - 13-10 (0 night )\nPodróż z Wrocław So 12-10 - Nd 13-10 (1 night)\nTermin: 31-12 - 01-01 (0 night )\nPodróż z Wrocław Wt 31-12 - Śr 01-01 (1 night)\nSuma: 205 zł Cena za os. 102 zł\nSzczegóły Suma: 205 zł , os. 102 zł\nTermin: 12-10 - 12-10 (0 night )\nPodróż z Legnica So 12-10 - So 12-10 (0 dni)\nTermin: 30-11 - 01-12 (1 night )\nPodróż z Bolesławiec So 30-11 - Nd 01-12 (1 dni)


AGROlajt.pl - W sąsiednich wsiach płoną baloty słomy. Trwa akcja gaśnicza\nW sąsiednich wsiach płoną baloty słomy. Trwa akcja gaśnicza\nDodano: 14-10-2021 15:06:35\nfot. Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej w Lublinie/Facebook\nW sąsiadujących wsiach - Wojciechów Kolonia Piąta i Stary Gaj (woj. lubelskie) doszło do pożarów balotów słomy. Straż nie wyklucza celowego podpalenia. Akcje gaśnicze mogą potrwać jeszcze kilka godzin.\nW środę 13 października o godzinie 23:40 wpłynęło pierwsze zgłoszenie o pożarze w miejscowości Wojciechowie Kolonia Piąta. Na miejscu spłonęło 400 bel słomy.\n- Na miejscu pracują obecnie dwa zastępy straży pożarnej. Jak większość zastępów skończyła działania, to otrzymaliśmy zgłoszenie o drugim pożarze w sąsiadującej wsi – przekazał oficer prasowy Andrzej Szacoń z Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Lublinie.\nNatomiast zgłoszenie o drugim pożarze wpłynęło dziś o godzinie 6:20. W miejscowości Stary Gaj płonęło około 800 bel słomy. Na miejscu wciąż trwa akcja gaśnicza.\nJak powiadomił Andrzej Szacoń z Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Lublinie, straż pożarna przypuszcza, że w obu przypadkach doszło do podpalenia. Akcja gaśnicza potrwa jeszcze kilka godzin.\nŹródła: Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej w Lublinie, Radio Lublin


Okręgowy Inspektorat Pracy w Katowicach | Działania prewencyjno - promocyjne w rolnictwie indywidualnym: „Szanuj życie! Bezpieczna praca w gospodarstwie rolnym” w 2021 roku\nDziałania prewencyjno - promocyjne w rolnictwie indywidualnym: „Szanuj życie! Bezpieczna praca w gospodarstwie rolnym” w 2021 roku\nW ramach działań prewencyjno-promocyjnych w rolnictwie indywidualnym przeprowadzono 16 szkoleń dla rolników zamieszkałych tereny województwa śląskiego. W trakcie prelekcji omówiono najczęściej występujące zagrożenia dla zdrowia rolnika. Zwracano również uwagę, aby wszelkie czynności były wykonywane przez rolników z należytą ostrożnością i przy zachowaniu zasad bezpieczeństwa pracy. Łącznie przeszkolono 334 rolników indywidualnych.\nPonadto zorganizowano 10 konkursów dla rolników z województwa śląskiego, takich jak: „Dbam o bezpieczeństwo w swoim gospodarstwie” oraz „Wojewódzki Mistrz Wiedzy Rolniczej”. Ich celem było propagowanie wśród rolników zasad bezpieczeństwa i higieny pracy w gospodarstwie rolnym, zapobieganie wypadkom związanym z pracą rolniczą oraz przekazanie uczestnikom wiedzy na temat procedur obowiązujących przy zgłaszaniu zdarzeń wypadkowych oraz zapobiegania rolniczym chorobom zawodowym. Łącznie w konkursach wzięło udział 91 rolników indywidualnych.\nW dniu 26.06.2021 r., podczas 41 Dni Otwartych Drzwi Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Mikołowie zorganizowano stoisko informacyjne Okręgowego Inspektoratu Pracy w Katowicach, na którym udzielano porad z zakresu bezpieczeństwa na wsi. Specjaliści OIP w Katowicach apelowali do rolników o poprawę poziomu bezpieczeństwa w gospodarstwach rolnych i podczas prac polowych, zwracając szczególną uwagę na dzieci, które pomagają swoim rodzicom w gospodarstwie.\nPonadto od początku 2021 roku przeprowadzono 36 wizytacji gospodarstw rolnych, w tym 28 wizytacji gospodarstw rolnika indywidualnego oraz 8 wizytacji podczas wykonywania prac polowych.\nPodczas wizytacji przekazywano rolnikom informacje na temat zagrożeń związanych z wykonywaniem prac na terenie gospodarstw. Zwracano uwagę na najczęściej występujące niebezpieczeństwa związane z pracami w gospodarstwie rolnym. W czasie prowadzonych wizytacji rolnicy otrzymali również wydawnictwa i materiały promocyjne Państwowej Inspekcji Pracy.