Imaginy One Direction, Little Mix i nie tylko...: marca 2016\n"Grade 8" Cz. 4\nNiall i Ed, odwieźli mnie, tak jak obiecałem mamie – przed dwunastą. Wciąż byłem lekko wstawiony, ale chodziłem pewnie i nie chwiałem się, więc było dobrze. Żułem właśnie miętową gumę, którą dostałem od Eda, gdy nastała chwila pożegnania.\n-Dzięki, za wszystko – powiedziałem.\n-Nie ma sprawy Harry, my też dziękujemy, że nam zaufałeś – uścisnął mi rękę Niall.\n-Do zobaczenia jutro w szkole – uścisnąłem dłoń Eda.\n-Mam nadzieję, że nie będę żałował znajomości z wami – zaśmiałem się - Do zobaczenia jutro.\nPierwszy raz od długiego czasu, naprawdę się śmiałem. Nie byłem pewien, czy było to spowodowane piwem, czy naprawdę cieszyła mnie znajomość z tymi dwoma pokręconymi chłopakami. Była dokładnie dwudziesta trzecia trzydzieści, gdy otworzyłem drzwi i wszedłem do domu. Zanim ruszyłem na górę, do mojego pokoju, mama stanęła mi na drodze. Wyglądała na wkurzoną, lecz po chwili w ciszy i bezruchu, podeszła do mnie i przytuliła mnie mocno.\n-Nie rób mi tak więcej, synku – powiedziała, wyraźnie powstrzymując cisnące jej się do oczu łzy.\n-Przecież mówiłem ci mamo, że idę do kolegi – trzymała mnie za ramiona.\n-Tak, ale… - urwała.\n-„Ale ty nie masz kolegów”? – dokończyłem za nią pytająco.\n-Nie to chciałam powiedzieć Harry…\n-Chciałaś to powiedzieć, nie winię cię – powiedziałem i uśmiechnąłem się – Do dziś, naprawdę ich nie miałem…\n-Do dziś? – zdziwiła się.\n-Tak… Do dziś…\nPrzygotowywałem się do snu. Byłem już spakowany na jutrzejsze zajęcia, umyty i ubrany w pidżamę. Leżałem na łóżku i słuchałem na słuchawkach winyla „Aladdin sane”, który ostatnio był moją ulubioną płytą, ponownie naszły mnie czarne myśli. A jeśli zwariowałem i ani Niall, ani Ed nie istnieją? Może mam schizofrenię? A może, robią sobie ze mnie jaja? Kto w końcu chciałby się ze mną zadawać? – zastanawiałem się. To nie możliwe, byli przecież tacy mili – przekonywałem się. Więc, może jednak nie są prawdziwi? Ale Zayn zwracał się do nas w liczbie mnogiej, więc… To głupie. Odurzenie alkoholowe zaczęło ze mnie uchodzić, gdy słuchałem ostatniej piosenki… „Lady Grinning Soul” – piękna piosenka, idealna na koniec tak ekscytującego dnia. Odłożyłem słuchawki, wyłączyłem gramofon i przyłożyłem twarz do zimnej, miękkiej poduszki. Trochę bałem się zasnąć, bojąc się, że cały ten dzień, to jeden, długi, piękny sen.\nPonownie obudził mnie dźwięk budzika. Nienawidziłem uczucia, gdy muszę rano wstać. Opanowywał mnie zawsze zimny dreszcz, głowa i mięśnie zaczynały nagle boleć, a ciało wydawało się ciężkie i bezsilne. Powtórzyłem swoją poranną rutynę i czekałem, aż Gemma skończy jeść śniadanie i zawiezie mnie do szkoły. Kilkanaście minut później byliśmy już pod budynkiem. Przez całą drogę opowiadałem siostrze wczorajszy dzień, pomijając jednak te kilka butelek piwa, które opróżniliśmy.\n-Wydają się w porządku – powiedziała – Cieszę się, że w końcu otworzyłeś się do ludzi.\n-Wiem, ja też się cieszę – powiedziałem, lecz gdy już miałem wychodzić, zatrzymałem się – Gemm..?\n-Co jest, Harry?\n-Myślę, że od teraz, będzie tylko lepiej, ale… Nie chcę się otwierać na wszystkich… Tych dwoje mi wystarczy.\n-Harry… Jeśli się uda, to mogą ci wystarczyć nawet do końca życia. Nie liczy się ilość przyjaciół, ale ich przyjaźń. Jeśli jest prawdziwa, to wystarczyłby ci jeden, a skoro masz ich dwoje, to jeszcze lepiej – poklepała mnie po ramieniu, zawsze wiedziała, co powiedzieć.\nWszedłem do szkoły, jak zwykle niezauważony. Usiałem pod salą, w której miałem mieć pierwszą lekcję, język francuski. Lekcja miała zacząć się za dwadzieścia minut, więc otworzyłem książkę Oscara Wildea i zacząłem czytać pierwszy rozdział. Po krótkiej chwili, w czytaniu przeszkodził mi Niall.\n-Cześć Harry – przywitał się ze mną – Co czytasz?\n-Hej Niall, „Teleny” Oscara Wildea…\n-Lektura? – przestraszył się.\n-Nie, czytam dla przyjemności – odpowiedziałem szybko i zaśmiałem się.\n-I jak? Dobra książka? – zapytał, najprawdopodobniej próbując podtrzymać konwersację.\n-Jak na razie tak, ale dopiero zacząłem ją czytać…\n-Czytaj spokojnie, nie będę ci przeszkadzał – odwrócił się, ruszając wzdłuż korytarza.\n-Nie przeszkadzasz mi – powiedziałem – W ogóle, gdzie jest Ed? Nie często widuję was osobno.\n-Ed jest na dole, podrywa dziewczyny – zaśmiał się.\n-I jak mu idzie?\n-Uparł się, że zaprosi do kina Lottie Tomlinson, ale jestem pewien, że mu się nie uda.\n-Dlaczego? Nie wierzysz w niego?\n-Wierzę, ale to siostra Louisa Tomlinsona. Nawet, jeśli uda mu się zaciągnąć ją na randkę, Louis połamie mu kark. Wiesz, jaki on jest – gdy się nie odezwałem, dodał – Nieobliczalny, brutalny… Popularny…\n-Brzmi na totalnego dupka – zaśmiałem się.\n-Taa… Jest w paczce Zayna… Z tą główną trójką lepiej nie zaczynać, oni rządzą tą szkołą. Jeśli się na kogoś uprą, to nie odpuszczą, dopóki się go nie pozbędą.\n-Więc… Kto jest w „paczce Zayna”? – zapytałem, by wiedzieć, kogo unikać.\n-Chodzisz do tej szkoły już drugi rok i nie wiesz? – uśmiechnąłem się niezręcznie.\n-Nie zwracałem na nikogo uwagi. Byłem pewien, że wszyscy niepochlebnie mówią o mnie za moimi plecami, więc nie rozmyślałem, kto jest, w jakiej paczce.\n-No dobra… - powiedział, siadając obok mnie – Zayn Malik jest liderem paczki, jego „zastępcą”, jest Liam Payne, a Louis Tomlinson, to jego prawa ręka. W paczce są jeszcze George Roy, Mary Guss i Alice Tremble.\n-A, ta siostra Louisa?\n-Ona nie jest w paczce… Przynajmniej formalnie. Jest tylko siostrą Tomlinsona.\nEd przyszedł pod salę.\n-Hej – przywitaliśmy się - I jak? – zapytałem.\n-Jak ci poszło z Lottie? – zapytał Niall.\n-Dobrze, w miarę dobrze…\n-Zgodziła się! – krzyknął.\n-Super! – zaczęliśmy mu gratulować.\n-A co zrobisz z jej bratem? – zmartwiłem się.\n-Przecież nie z nim się umówiłem, co on ma do tego?\n-To jego siostra. Wiesz, jaki jest Tomlinson – dodał Niall.\n-Nie przejmujcie się, nic mi nie będzie – zaśmiał się – Uwierzycie? Ja, jestem umówiony na dzisiejszy wieczór z Lottie Tomlinson!\nByło popołudnie, zajęcia skończyłem dwie godziny temu i teraz, siedziałem na łóżku, słuchając Radiohead – czytałem książkę. Czułem się w miarę dobrze. W szkole, dużo czasu spędzałem z moimi dwoma amigos – tak mówił na nas Ed – Czułem, że naprawdę do nich pasuję. Coraz lepiej się poznawaliśmy, całe trzy przerwy Niall opowiadał mi o jego zespole z Edem. Nazywają się „NEd”, co uznałem za sprytne, w weekend idę na ich występ w jednej z kawiarni. Siedząc tak, czytając książkę i odpoczywając po spokojniejszym niż wczoraj, aczkolwiek wciąż ekscytującym dniu, wzruszyłem się na dźwięk dzwoniącego dzwonka do drzwi. Rzadko był używany, rzadko ktoś nas odwiedzał. Usłyszałem głos mojej mamy, dochodzący z parteru.\n-Jest u siebie w pokoju, na górze, drugie drzwi na prawo… - pokierowała kogoś.\nPodejrzewałem, kto to może być, ale nie byłem pewien na sto procent. Wciąż mam w sobie coś z tchórza i raczej szybko się tego nie pozbędę. Ktoś zapukał trzy razy.\n-Hej, Harry, to ja Niall – powiedział głos zza drzwi.\nOdetchnąłem lekko i nacisnąłem klamkę, wpuszczając blondyna do pokoju.\n-Wybacz bałagan, nie sprzątałem tu od dawna – nie spodziewałem się jego wizyty, co trochę mnie zirytowało, ale nie dałem po sobie poznać.\n-Bałagan? Człowieku – zdziwił się – Jakby w moim pokoju był taki porządek… - urwał – Czy ty słuchasz „Hail to the thief” Radiohead?\n-Tak… - nie wiedziałem, czy to dobrze, czy nie.\nNie chciałem wyjść na „nie fajnego”, ale uznałem, że lepiej będzie jak będę sobą.\n-Uwielbiam ten album! – powiedział, siadając na moim łóżku i zaczynając poruszać głową w rytm muzyki – To moja ulubiona piosenka – leciała właśnie „I Will (No Mans Land)”.\n-Co cię do mnie sprowadza? – zapytałem.\n-Wiesz – wziął głęboki oddech – skoro Ed jest na randce, to może moglibyśmy spędzić trochę czasu we dwójkę?\n-Jasne, chętnie – powiedziałem, choć wolałbym siedzieć w domu, słuchać winyli i czytać książkę – Co chcesz robić?\n-Pomyślałem, że moglibyśmy przejechać się nad jezioro…\n-Mam piwo, gitarę i dwie paczki pianek, tylko czekających na ognisko – zaśmiał się.\nMiałeś zacząć być towarzyski, Harry – powtarzałem sobie.\n-Dobra Niall, to jedźmy.\nPowiedziałem mamie, że będę przed dwudziestą drugą. Udałem, że biorę tabletki i ruszyliśmy w drogę. Podczas jazdy dużo nie rozmawialiśmy, głównie słuchaliśmy radia. Chyba jeszcze nie umiem rozmawiać z samym Niallem. Nie jest tak, że z samym Edem, byłoby mi łatwiej, po prostu, gdy jesteśmy w trójkę, to zazwyczaj oni rozmawiają, a ja siedzę i od czasu do czasu coś dodam.\n-Wiesz, że jesteś jedyną osobą, poza Edem, z którą spędzam czas sam na sam? – zaśmiał się.\n-To zaszczyt – było mi miło.\nDojechaliśmy nad jezioro, rozpaliliśmy ognisko, wypiliśmy po dwa piwa, Niall grał na gitarze i przypiekaliśmy pianki, gdy zadzwonił telefon komórkowy blondyna.\n-To Ed – powiedział zdziwiony – Co jest stary?\nUśmiech na jego twarzy zaczął powoli znikać, wiedziałem, że coś się stało… Zrobiłem pytającą minę.\n-Zaraz tam będziemy – powiedział i odłożył telefon – Musimy jechać – zwrócił się do mnie.\n-Gdzie? Co się dzieje?\n-Ed z Lottie wpadli na Louisa…\nHistoria zaczyna się powoli rozkręcać!\nNastępna część, jak zwykle za tydzień o tej samej godzinie!\n"Grade 8" Cz. 3\nPo drugiej butelce piwa, zacząłem czuć się lekko i sennie, co Ed z Niallem sprawnie wykorzystywali. Postanowili otworzyć się przede mną i spróbować mnie otworzyć, po kilku piwach.\n-Opowiedz historię swojego życia – powiedział Niall.\n-Mojego życia? To żadna historia – powiedziałem – Urodziłem się w tym mieście, w moje urodziny – tak, byłem wstawiony – Wychowałem się tutaj, żyję tutaj, to wszystko.\n-Zastanawiamy się z Niallem, dlaczego nigdy z nikim nie rozmawiasz?\n-Nie lubię ludzi – przetarłem swoją twarz – Nigdy nie lubiłem.\nI wtedy zacząłem się zastanawiać… Dlaczego ja właściwie nie lubiłem ludzi? Przed oczami mignęły mi obrazy, których nie potrafiłem zidentyfikować, wiem tylko, że nagle zrobiło mi się bardzo głupio, poczułem się upokorzony…\n-Nie wiem, straciłem po prostu zaufanie do ludzi… - odpowiedziałem niepewnie.\n-To by wiele wyjaśniało – powiedział Ed.\n-Co takiego? – zapytałem.\n-To, dlaczego się do nikogo nie odzywasz, praktycznie nikt nic o tobie nie wie, znają tylko twoje imię.\n-Nie obchodzi mnie ich zainteresowanie, oni mnie nie interesują.\n-My też cię nie interesujemy? – zapytał Niall.\n-Nie interesowaliście – odpowiedziałem szczerze – Jesteście dla mnie bardzo mili i otwarci, jako jedyni naprawdę chcieliście nawiązać ze mną jakiś kontakt, dlatego nie czuję się z wami tak źle, jak przy innych.\n-Znamy się dopiero kilka godzin – dodał Ed.\n-Wiem – powiedziałem – Ale wydaje mi się, jakbyśmy znali się od dawna… Wy również nie jesteście zbyt towarzyscy, jesteście ledwo zauważani – trochę za późno, ugryzłem się w język.\nEd i Niall posmutnieli a mi, zrobiło się potwornie głupio. Wstałem ze swojego miejsca, podszedłem do jednego z wybitych, zakurzonych okien i obserwowałem zachodzące słońce. Podrapałem się nerwowo w kark i przeprosiłem chłopaków, za niemiłe słowa.\n-Nie ma sprawy – powiedział smutno Niall – Mówiłeś, co masz na myśli.\n-To się ceni – dodał Ed.\nPo chwili ciszy, gdy skończyłem trzecie piwo i czułem się naprawdę źle, z tym, co powiedziałem chłopakom i usiadłem obok nich, obserwując ich grę w karty, usłyszeliśmy grzmot.\n-Zbliża się burza – powiedziałem.\n-Tak, ale nic nam tutaj nie grozi – dodał Niall.\n-Harry, mogę cię jeszcze o coś zapytać? – Ed oderwał się od gry.\n-Siedząc pod klasą, z słuchawkami na uszach, zdawałeś się wszystkich ignorować, jakbyś był ponad nimi. Jakbyś był od wszystkich lepszy, jakby nie byli warci twojej uwagi… Moje pytanie brzmi, jakiej słuchasz muzyki? – musiał być naprawdę pijany, wypił dwa piwa więcej ode mnie, mówił powoli i widziałem, że nie takie chciał zadać pytanie, stąd ten cały wstęp.\n-Beach Boys, Frank Sinatra, David Bowie, Radiohead, Pulp, Queen… Coś w tym stylu…\n-Czyli, w sumie… Słuchasz wszystkiego? – Niall był pod wrażeniem.\n-W sumie, tak… Muzyka, to muzyka – powiedziałem – Nie powinno się słuchać gatunków, tylko artystów. Jeśli ograniczam się do jednego gatunku muzyki, to, czy mogę nazwać siebie miłośnikiem muzyki? – chłopaki, nie do końca rozumieli moje słowa, co musiało być spowodowane sporą ilością alkoholu w ich krwi – A odpowiadając na pytanie, które naprawdę chciałeś zadać, to, ja odbierałem to, nieco inaczej. Nosiłem słuchawki, bo nikogo nie obchodziłem… Dalej nie obchodzę.\n-Obchodzisz nas – powiedział Niall.\nZrobiło mi się jeszcze bardziej głupio.\n-Nie znacie mnie – powiedziałem.\n-Ale chcemy poznać – odpowiedział Ed – Musisz nam tylko na to pozwolić.\n-Nie chcecie… Jestem popieprzony, nieciekawy i nietowarzyski…\n-A myślisz, że my, to, co? – zaśmiał się blondyn.\n-Z nami, też nikt nie chce gadać, wyzywają nas od najgorszych i prześladują. Jednak, staramy się nie dołować i znajdować w tym coś pożytecznego – uśmiechnął się Ed.\n-Ostatnio – zaczął Niall – Paczka Zayna, goniła mnie wokół boiska z pudełkiem zgniłych jajek.\n-Co w tym pożytecznego? – zdziwiłem się.\n-Zaliczył najlepszy wynik w biegu na sześćset metrów – zaśmiał się rudowłosy.\nNastała chwilowa cisza, gdzie dało się słyszeć jedynie otwieranie ostatnich butelek piwa. Ed wygrał kolejną grę w pokera, Niallowi zaczęła się chwiać głowa, a mi było niedobrze. Rzucili karty gdzieś na bok i odwrócili się w moją stronę.\n-Opowiedz nam historię swojego życia – powiedział Ed.\n-Właśnie – dołączył Niall.\n-No, dobra – zacząłem się zastanawiać – Urodziłem się pierwszego lutego i nigdy nie ufałem zbytnio ludziom, zawsze trzymałem się na uboczu. Wiąże się to, chyba, z pewnym incydentem z początków mojej nauki… Był tam taki chłopak, James… James Mallen – musiałem się chwilę zastanowić, dawno nie słyszałem tego nazwiska – Od pierwszych dni znajomości, byliśmy dość dobrymi kumplami, bawiliśmy się naprawdę świetnie. Pewnego dnia, po dobrych pięciu miesiącach naszej przyjaźni, nie wiem, dlaczego, przestał się do mnie odzywać, tak jak reszta szkoły. Później, dowiedziałem się, że przez ten cały czas naszej „przyjaźni” – wykonałem palcami, gest nawiasu – Rozpowiadał o mnie niestworzone rzeczy… Mówił, że moczę łóżko, że moja mama pije, że mamy w domu burdel, w którym klientami są ćpuny spod mostu… Tego typu rzeczy. Poza zmyślonymi rzeczami, rozpowiadał też moje prawdziwe sekrety. Od małego, byłem bardzo zamknięty w sobie, więc było to dla mnie nie lada wyzwanie żeby podzielić się swoimi myślami z drugą osobą… To nie były jakieś niesamowite sekrety, były typowe jak na jedenastolatka… Ale znaczyły dla mnie bardzo wiele… Znienawidziłem go, za to. Znienawidziłem całą szkołę i znienawidziłem wszystkich. Od tamtej pory, nie rozmawiałem praktycznie z nikim, aż do dziś.\nŻaden się nie odezwał, wpatrywali się jedynie we mnie z współczuciem.\n-To musiało być straszne przeżycie, jak dla jedenastolatka – poklepał mnie po ramieniu Niall.\n-Chyba znam tego Mallena – powiedział Ed – Czy, to nie jest jeden z tych ćpunów spod mostu, obok parku?\n-Masz rację, to Mallen – odpowiedział blondyn – Przynajmniej, mówią na niego „Mallen”.\n-Widzisz Harry, żaden z takich fiutów, nie wychodzi dobrze, na byciu fiutem.\n-Najwyraźniej – trochę mi to poprawiło humor – Od tamtej pory, mam też częste stany… depresyjne. Jestem zdiagnozowany z depresją, od kiedy chciałem się… Nie ważne.\nPonownie nastała cisza, Ed i Niall spojrzeli na siebie porozumiewawczo, a ja błądziłem wzrokiem po suficie, próbując ukryć wstyd.\n-Dziękuję, że się tym z nami podzieliłeś – uśmiechnął się pocieszająco Niall.\n-Chyba nie powinienem był – powiedziałem – Nikomu nigdy o tym nie mówiłem, to, chyba przez to piwo…\n-Zaufałeś nam na tyle, by nam o tym powiedzieć… - złapał mnie za ramię Ed – Nie wiem jak Ty Niall, ale ja, czuję się zaszczycony i wyróżniony.\nW końcu zaczęły mnie szczypać oczy. Od dłuższego czasu zbierało mi się na łzy, lecz starałem się je przełknąć. Teraz, gdy usłyszałem słowa zrozumienia ze strony, właściwie obcych mi ludzi, poczułem się jakbym w końcu był w domu… Tęskniłem za uczuciem akceptacji, tak długo jej nie czułem, że nawet nie wiedziałem, że mi tego brakuje… Objąłem Eda i Nialla swoimi długimi, chudymi rękami, a łzy same spłynęły po moich policzkach.\n-Ty, już więcej nie pijesz – powiedział Ed, odwzajemniając uścisk.\n-Ale, to nie przez… - zacząłem.\n-Zwalimy to, na alkohol – powiedział Niall, również mnie obejmując.\nCzułem się, jakby ból, który doskwierał mi od zawsze, do którego się już przyzwyczaiłem, nagle ustąpił.\n-Kurwa mać – przekląłem, przypominając sobie, że miałem dzwonić do matki, co godzinę, a nie dzwoniłem od dobrych czterech.\nWyciągnąłem telefon i przeraziłem się liczbą nieodebranych połączeń.\n-42 nieodebrane połączenia? – zdziwił się Niall.\n-Tak, to mama – powiedziałem i zacząłem oddzwaniać.\nPo chwili tępego dźwięku połączenia, usłyszałem zapłakany głos mamy.\n-Co się z tobą dzieje?! – próbowała krzyczeć do telefonu, lecz łzy i zaciśnięte gardło jej to uniemożliwiało.\n-Przepraszam, zagadaliśmy się – zacząłem się usprawiedliwiać.\n-Zagadaliśmy? Niby kto?!\n-No ja z moimi… - spojrzałem na nich – przyjaciółmi…\n-Harry, wiesz, że jestem w stanie znieść wiele, ale nie okłamuj mnie do cholery!\n-Nie okłamuję – westchnąłem, podchodząc do Nialla – Proszę cię – wręczyłem mu słuchawkę – Potwierdź, że jestem tu z wami i się zagadaliśmy. Nie mów o piwie – dodałem szeptem.\n-Pani Styles? Witam, jestem Niall Horan – przywitał się –Zaprosiłem Harry’ego na moje małe przyjęcie z okazji rozpoczęcia roku szkolnego.\n-Urodzony bajerant – szepnął do mnie roześmiany Ed – Ulubieniec matek.\n-Oczywiście, uważamy nie siebie, nie robimy nic niebezpiecznego… Głównie gramy na gitarach, śpiewamy i rozmawiamy, zajadając się chipsami. Rodzice? – Niall zrobił przerażone oczy.\nWszyscy byliśmy zdenerwowani, nie wiedzieliśmy jak z tego wybrnąć.\n-Już daję tatę – powiedział, wręczając słuchawkę Edowi.\n-Kto to synku? – zapytał, troszkę niższym głosem niż zazwyczaj.\n-To mama Harry’ego tato, chce z tobą rozmawiać.\n-Halo? Mama Harry’ego? Tak, dobry wieczór. Tak, Bobby Horan z tej strony. Dzieciaki dobrze się bawią, tak, pilnuję żeby nie robiły nic głupiego. Aktualnie oglądają… - spojrzał na mnie pytająco.\n-Ferrisa Buelera – szepnąłem.\n-„Wolny dzień Ferrisa Buelera”. Ulubiony film Harry’ego? To dlatego go oglądają! – zaśmiał się – Oczywiście, Harry wróci jeszcze dziś, mój syn odwiezie go osobiście. Jasne, tak, dobrze. Do usłyszenia. – oddał mi telefon.\n-To, bawcie się dobrze Harry – powiedziała.\n-I bądź przed dwunastą.\n-Dobrze… - rozłączyła się.\n-Tato, możemy wypić jeszcze po piwie, zanim odwieziemy Harry’ego? – zapytał rozbawiony Niall.\n-Jasne synu – odpowiedział Ed.\n-To nie jest śmieszne – powiedziałem, lecz po chwili, również zacząłem się śmiać.\nTo było nie lada wyzwanie dla Harry'ego...\nNastępna część już za tydzień o tej samej godzinie!\n"Grade 8" Cz. 2\nObiecałem sobie, że otworzę się i znajdę przyjaciół. Czy dobrym pomysłem, było wproszenie się na imprezę ludzi „popularnych” bez zaproszenia? Co mogło nam grozić? Najwyżej zostaniemy powieszeni za gacie, na gałęziach któregoś ze drzew, jak w filmach. Zgodziłem się, czułem, że to może być dobry pierwszy krok. Byle był do przodu, a nie w tył.\nPowiedziałem mamie, że kolega zaprosił mnie do siebie na małe przyjęcie. Na początku, była bardzo zaniepokojona, myślała, że chcę sobie coś zrobić. Obiecałem jej, że będę dzwonił, co godzinę żeby się nie denerwowała, więc kazała mi tylko wziąć tabletki (nie wziąłem ich) i pozwoliła wyjść. Byliśmy umówieni z Niallem i Edem pod naszą szkołą, dokładnie o osiemnastej i mieliśmy ruszyć autem Sheerana nad jezioro, po drugiej stronie miasta. Tam miała odbywać się impreza drużyny footballowej, na którą nie byliśmy zaproszeni, a na której chcieliśmy się pojawić. Gdy spotkaliśmy się w umówionym miejscu, nie uszło mojej uwadze, że chłopcy byli ubrani w koszule, obcisłe dżinsy i nie mieli na nosach okularów. W drodze, wykonałem pierwszy telefon do mamy. Powiedziałem jej żeby się nie martwiła i, że dobrze się bawimy. Niall zapytał mnie, czym się interesuję.\n-Nie wiem – powiedziałem – Muzyką?\n-Nie wiesz? – zaśmiał się, dołączył do niego Ed.\n-Co lubisz robić? – zapytał drugi.\n-Lubię słuchać muzyki, czytać książki – powiedziałem, sam nie będąc pewien swoich słów.\nTo, że robiłem te rzeczy, nie oznaczało, że je lubiłem, jednakże, robiłem je chętnie, więc do znienawidzonych nie należały.\n-To może inaczej – odchrząknął blondyn – Czego nie lubisz?\n-Dużo by wymieniać – odpowiedziałem krótko.\n-Czyżbyśmy mieli tutaj, zaciętego przeciwnika wszechświata? – zapytał Ed.\n-Ładnie to brzmi, zapiszę – mruknął Niall, zapisując to określenie w notatniku.\n-Przeciwnika wszechświata? Może nie aż tak, ale z pewnością, nie jesteśmy z wszechświatem przyjaciółmi.\n-Dlaczego? Czy coś się stało? – zapytał kierowca, lecz po chwili, widząc moją bladą twarz, dodał – Przepraszam, chyba nie powinienem o to pytać.\n-Nie ma sprawy – powiedziałem pod nosem.\nZaparkowaliśmy auta w miejscu, gdzie wszyscy je zaparkowali. Ed wyciągnął z plecaka półlitrową butelkę alkoholu i zachęcił nas gestem, do podążania za nim. Impreza, była za małym parkiem, nad niewielkim jeziorem. Z dala, widać było ognisko i słychać było muzykę, do której tańczyły pijane już, w większości, nastolatki. Aktualnie, leciała jedna z piosenek Pharrella Williamsa. Podeszliśmy do stolika, na którym stały puste i pełne kubki jednorazowe, oraz przekąski. Niall chwycił jeden z kubeczków i szybko go opróżnił, po czym pokręcił szybko głową z kwaśną miną.\n-Myślałem, że to piwo – powiedział.\n-To czysta wódka? – Ed zajrzał do innego kubka.\n-Czystsza od podłogi w mojej kuchni – zakaszlał.\n-Podłoga w jego kuchni, jest bardzo czysta – wytłumaczył mi Ed – Jego matka ma fioła na punkcie czystości kafelków.\n-Każdy ma jakiegoś fioła – powiedziałem, ledwie słyszalnie.\nRudowłosy przyglądał się z uśmiechem, pewnej blondynce po drugiej stronie imprezy.\n-Poszukam piwa – rzucił Ed, wchodząc w tłum pijanych ludzi.\n-Możemy pogadać? – zapytał Niall.\n-Cały czas rozmawiamy – odetchnąłem.\n-Tak, ale wydaje mi się, że coś cię gryzie – powiedział.\n-Rozgryzłeś mnie – powiedziałem, pół żartem, pół serio.\n-Jeśli nie chcesz, to nie mów, ale wydajesz się być naprawdę spoko gościem – to były jedne z najmilszych słów, jakie w życiu słyszałem – Chciałbym żebyśmy się zakumplowali.\n-To miłe, dzięki – powiedziełem.\n-To jak? Zakumplujemy się? – wyciągnął w moją stronę dłoń – Zaufasz mi?\n-Może poczekajmy jeszcze z tym zaufaniem – powiedziałem, ściskając mu dłoń – Ale zakumplować się możemy.\n-To świetnie, jeszcze tylko z Edem… Właściwie, gdzie on jest?\n-Poszedł po piwo – powiedziałem.\n-Ach, tak, tak… - Niall wydawał się być wesołym chłopakiem, ale bardzo roztargnionym.\n-Chłopaki! – usłyszeliśmy głos Eda, z drugiej strony imprezy – Chodźcie!\nPoszliśmy więc, w kierunku z którego dobiegał głos. Ed stał przy drugim stole, na którym stały otwarte i zamknięte butelki z piwem.\n-Dobre – powiedział, wręczając nam po butelce.\n-Harry zgodził się z nami zakumplować – powiedział Niall.\n-To świetnie – powiedział Ed i objął mnie ramionami.\nNie czuję się komfortowo, gdy ktoś mnie przytula, ale postanowiłem nie zachowywać się dziwacznie i odwzajemniłem uścisk.\n-To, teraz jest nas troje – oznajmił Sheeran, unosząc butelkę – Za Harry’ego, trzeciego Amigo.\nZastanawiałem się, czy nie przyjęli mnie do swojej paczki zbyt szybko, lecz po chwili zorientowałem się, o co chodzi. Podszedł do nas, jeden z chłopaków, których widziałem dzisiaj na schodach. Jeden z tych, którzy się ze mnie śmiali.\n-Co wy pokraki tutaj robicie? – wzburzył się.\n-Aktualnie pijemy – powiedział Niall.\n-Nikt was tu nie chce, spieprzajcie.\n-Może trochę grzeczniej? – zapytałem, gdy się od nas oddalał.\n-Może znajdźcie sobie inne miejsce na wasze freak show, frajerzy? – rzucił mi pod nogę butelkę – Jeśli za pięć minut, jeszcze tu będziecie, to wyniosą was w trumnach – zagroził i odszedł.\n-Liam mówił poważnie, może się zwijajmy? – zaproponował Ed.\n-Gnojek – mruknąłem pod nosem, podążając wzrokiem za chłopakiem – Zwijajmy się.\n-Cholera, Harry nie zdążył się nawet napić – zmartwił się Niall.\nChciałem im powiedzieć, że nigdy jeszcze nie piłem, ale nie chciałem wyjść na frajera.\n-Weźcie tyle piw, ile możecie – powiedziałem – Chowajcie w spodnie, po kieszeniach, gdzie tylko możecie i spieprzajmy do samochodu. Zrobimy sobie własną imprezę – nie wiem, co we mnie wstąpiło, byłem zawsze takim spokojnym gościem.\nAkcja przebiegłaby w stu procentach zgodnie z planem, gdyby nie niejaka Lily Spencer, która stanęła mi na drodze, gdy wychodziłem z imprezy.\n-Co robisz? – zapytała.\n-Tańczę – odpowiedziałem sarkastycznie – Nie widać?\n-Nie znam cię, zatańczymy? – zapytała po chwili.\n-Nie mogę, muszę już iść – jedna z butelek wysunęła mi się ze spodni i upadła na ziemię, lecz się nie rozbiła. Dzięki Bogu – pomyślałem.\n-Spieszysz się gdzieś?\n-Na dobranockę – odpowiedziałem. Co we mnie wstąpiło?\nDziewczyna była bardzo ładna, kasztanowe włosy, kolor oczu wydawał się wpadać z brązu w zieleń. Jeśli chodzi o wzrost, to sięgała mi najwyżej do brody. Wydawała się zatrzymywać mnie, nie dlatego, że chciała dla mnie źle, lecz dlatego, że było to zabawne. Miałem ze sobą około dziewięciu butelek piwa, teraz już ośmiu, poukrywanych pod ubraniem, w kieszeniach i na rękach.\n-Kogo unikasz? – zapytała przez śmiech.\n-Ćwok? Co ty do cholery tutaj robisz? – usłyszałem za swoimi plecami, gdy zacząłem biec w stronę samochodu.\nMusiałem przebiec cały park, za którym był parking samochodowy, by dołączyć do chłopaków. Nie wiem, czy Zayn za mną biegł, nie obchodziło mnie to. Po drodze, zgubiłem kolejne trzy butelki piwa, lecz nie zamierzałem się po nie wracać, miałem tylko nadzieję, że Ed i Niall nie odjechali beze mnie.\nDobiegłem do parkingu samochodowego, ale nie mogłem zlokalizować samochodu Eda. Usłyszałem głośne trąbienie klaksonu, odwróciłem się w stronę hałasu i odnalazłem ich, siedzieli już za kółkiem, przygotowani do jazdy.\n-Gdzie jedziemy, Harry? – zapytał Ed, ruszając z parkingu.\n-Znacie jakieś odludne miejsce, do którego mało kto zagląda? – chłopcy spojrzeli na siebie, uśmiechnęli się i odpowiedzieli chórem.\n-Stara fabryka kartonów.\nOwa fabryka, była starym, opuszczonym i zakurzonym budynkiem z powybijanymi szybami i pomalowanymi sprayem ścianami. Blondyn opowiedział mi, skąd znają to miejsce. Okazuje się, że gdy byli mali, dużo łazili po tych rejonach bawiąc się w berka, kowbojów i tym podobne. Któregoś dnia, oddalili się od domów bardziej niż zwykle i trochę zabłądzili, gdy zaczął nagle padać deszcz. Tutaj znaleźli schronienie przed burzą, oraz uznali, że to świetne miejsce do zabaw. Trudno było się tutaj dostać, ogrodzenie było wysokie na trzy metry, a dziura u dołu ogrodzenia była za mała dla przeciętnej wielkości człowieka. Jako dzieci, przechodzili tutaj oczywiście dziurą, lecz z biegiem lat, nauczyli się przechodzić nad ogrodzeniem. Kilka wystających cegieł, kilka małych dziur, jedna gałąź drzewa i już, można było usiąść na samej górze muru. Później, trzeba było z niego zeskoczyć, lecz to, nie sprawiło nam większych problemów. Byłem zaniepokojony, jak stąd wyjdziemy, skoro nie rośnie po tej stronie żadne drzewo. Ed uspokoił mnie, pokazując mi małą drabinę opartą o ogrodzenie.\n-Nie jest za mała? – zapytałem\n-Nie, wystarczy na tyle, by złapać się górnej krawędzi – zaczął mi tłumaczyć, wskazując na dane miejsca palcem – Później, zahaczasz nogę o tę wystającą cegłę, przekładasz drugą nogę i już jesteś na górze.\nPodobało mi się tutaj, wbrew pozorom, było ciepło. Pod jedną ze ścian budynku była sofa, którą dwa lata temu przytargali tutaj chłopaki. Z tego, co mówią, rozłożyli ją i przenosili każdy kawałek osobno, a później ją tutaj złożyli – byłem pod wrażeniem. Usiedliśmy na niej i otworzyliśmy butelki.\n-To teraz, za Harry’ego i troje Amigos – ponownie wzniósł toast Ed.\n-Chłopaki – zacząłem, jeszcze zanim wzięliśmy pierwsze łyki – Słuchajcie, ja nigdy nie piłem alkoholu.\n-Jak to? – zdziwili się.\n-Co się tak dziwicie? Nie miałem, z kim pić, chyba, że z matką – było mi głupio.\n-No, Harry – poklepał mnie po ramieniu Niall – Cieszymy się, że pijesz pierwsze piwo z nami – posłał mi uśmiech.\nPrzyłożyłem butelkę do ust i przechyliłem ją, wypijając pierwsze łyki, co sprawiło, że Ed i Niall, zaczęli klaskać i skandować moje imię.\nWygląda na to, że Harry znalazł się w odpowiednim towarzystwie!\nNastępna część za tydzień o tej samej godzinie!\nAutor: Bart Tomlinson o 20:00 2 komentarze:\n"Grade 8" Cz. 1\nDo szkoły podwoziła mnie starsza siostra, Gemma. Chciała, razem z mamą, być pewna, że dotrę do szkoły bez szwanku. Gdy dziś dojechaliśmy na szkolny parking, Gemma odwróciła się do mnie i zapytała, jak się czuję. Ona jedyna nie załamała się, z powodu mojego stanu, zawsze starała się być wesoła, mając nadzieję, że i mi poprawi humor.\n-Tak, wszystko jest świetnie – powiedziałem nieprzekonująco i posłałem jej nieszczery uśmiech\n-Mówię przecież, że wszystko jest dobrze – zirytowałem się, nie lubiłem jak dociekała, dlaczego mam zły humor.\n-Harry, powiedz mi – położyła dłoń na moim ramieniu – Jestem twoją siostrą, może uda mi się, jakoś ci pomóc?\n-Mów – powiedziała stanowczo i zmarszczyła brwi, wiedziałem, że nie uniknę odpowiedzi na jej pytanie.\n-Nie chcę tutaj wchodzić – wskazałem na budynek szkoły.\n-Dlaczego? Czy ktoś ci dokucza?\n-Dokucza? Jesteśmy w przedszkolu?\n-Prześladują cię? – zapytała z lekkim uśmiechem.\n-Cieszy cię to? – uniosłem zdziwioną brew.\n-Nazywają cię chudzielcem? – zaczęła się śmiać – Loczkiem?\n-Przestań, Gem – powiedziałem – To nie jest śmieszne.\n-Płuczą ci głowę w szkolnym kiblu? – zaczęła mierzwić mi włosy.\n-Nie, dobrze wiesz, że jestem dla wszystkich niewidzialny.\n-To dobrze? – zapytała, chyba lekko zbita z tropu.\n-Dla mnie, tak – odpowiedziałem, poprawiając włosy, w bocznym lusterku samochodowym.\n-Jak uważasz – powiedziała – To, dlaczego nie chcesz tam wchodzić?\n-Źle się wśród nich czuję – byłem szczery.\n-Chodzi o to, że nie jesteśmy z zamożnej rodziny?\n-Nie – byłem tym już trochę zmęczony – Nie lubię tych ludzi, nie interesują mnie, przytłaczają mnie.\n-Odludek – powiedziała – Przestań zachowywać się jak emo nastolatka i znajdź sobie jakiś kumpli.\n-Miałem zamiar, ale teraz, nie jestem już pewien, czy chcę kogokolwiek poznawać.\n-Przynajmniej spróbuj – powiedziała.\n-Nikt, nigdy nie chciał ze mną rozmawiać.\n-A czy pozwoliłeś im, na rozmowę ze sobą, czy siedziałeś w słuchawkach? – rozgryzła mnie.\n-Ma, jeśli będziesz siedział w kącie, w słuchawkach, ludzie będą postrzegać cię, jako zamknięte drzwi. Myślisz, że komuś normalnemu, przyjdzie do głowy żeby przechodzić przez zamknięte drzwi? Musisz je lekko uchylić żeby wpadli na pomysł pchnięcia ich i wejścia do środka.\n-Nie wydaje mi się żebym chciał w moim pokoju dzikich lokatorów.\n-Spróbuj Harry – powiedziała, klepiąc mnie w ramię – A teraz, spadaj, jestem umówiona.\nGdy przeszedłem przez szkolny próg, do moich uszu dotarł hałas setki mówiących jednocześnie głosów. Pierwszą myślą, było sięgnięcie po słuchawki, podłączone do telefonu, splątane, gdzieś w kieszeni kurtki, lecz powstrzymałem tą myśl. Musisz się otworzyć Harry – powtarzałam sobie w duchu. Podszedłem do spisu zajęć i znalazłem na nim swoją klasę. Sala dwadzieścia osiem, gdzie to, do cholery było? Nigdy nie mieliśmy zajęć, w salach z numerem poniżej setki, a te, były w innym segmencie szkoły. Nie miałem wyjścia, musiałem kogoś zapytać. Mogłem samemu szukać, ale nie chciałem spóźnić się na pierwsze w tym roku szkolnym zajęcia, z resztą i tak miałem się otworzyć, a to dobry pretekst, by się do kogoś odezwać. Przy schodach, naprzeciwko kilku innych osób, stał ciemnej karnacji chłopak, którego kojarzyłem z widzenia. Byłem w stu procentach pewien, że był z mojej klasy.\n-Przepraszam, wiesz, gdzie jest sala dwadzieścia osiem? – zapytałem go.\n-Spadaj ćwoku – odpowiedział i razem ze swoimi kolegami i koleżankami, zaczął się głośno śmiać.\n-Kutas – powiedziałem pod nosem, odchodząc.\n-Mówiłeś coś, chłoptasiu?! – brzmiał groźnie.\nPostanowiłem go zignorować i podszedłem do innej znajomej twarzy, którą był blondyn w okularach i jasnej koszuli z aparatem na zębach.\n-Przepraszam, gdzie jest sala dwadzieścia osiem?\n-Dwadzieścia osiem? To na drugim piętrze, w trzecim segmencie, co Ed? – zapytał swojego rudego kolegi, również w okularach i, z lekkim zarostem.\n-Tak – odpowiedział chłopak – Ty chodzisz z nami do klasy, co? – zapytał mnie.\n-Chyba tak – odpowiedziałem, unikając jego spojrzenia.\n-Jakim cudem, chodzimy razem do klasy i jeszcze nigdy nie rozmawialiśmy? – wyciągnął do mnie rękę – Jestem Ed.\n-Harry – uścisnąłem mu rękę, czułem się niezręcznie, bo, mimo iż ich znam, nigdy się sobie nie przedstawiliśmy.\n-Niall – podaliśmy sobie z blondynem dłonie.\n-W takim razie, do zobaczenia w klasie – powiedziałem, chcąc jak najszybciej uciec.\nUsiałem w jednej z tylnych ławek, w rogu, jeszcze zanim zaczęły się lekcje. Ludzie, nie zauważając mnie, zaczęli zapełniać salę i ławki dookoła mnie. Otworzyłem zeszyt na pierwszej stronie i napisałem na niej swoje imię, nazwisko oraz klasę. Oby ten rok, był lepszy – powiedziałem do siebie i postanowiłem zapisać te słowa, w dole strony. Do klasy weszli Niall i Ed, których przed chwilą, można powiedzieć, poznałem. Usiedli w ławce przede mną, posyłając mi serdeczne uśmiechy, które odwzajemniłem. Dyrektor wszedł do sali. Stary profesor Chuck Gore, był w tej szkole dyrektorem dopiero od kilku lat, wcześniej, przez dziesięć lat, uczył historii. Co roku, przychodził do każdej klasy w pierwszy dzień szkoły i witał uczniów, życząc im powodzenia. Jego słowa, nie były najszczerszymi i zawsze witał się z nami w taki sposób, że mieliśmy ochotę się z nim pożegnać, przynajmniej ja. Profesor Gore, był jedynym pracownikiem szkoły, za którym szczerze nie przepadałem.\n-Witajcie – powiedział, znudzonym, nosowym głosem – Mam nadzieję, że mięliście spokojne wakacje – wziął głęboki oddech – Chciałem życzyć wam powodzenia w tym roku szkolnym, wielu dobrych ocen… - przestałem go słuchać.\nW zeszłym roku, wydawał się być odrobinę milszy, może miał akurat lepszy dzień. Właśnie skończył mówić żebyśmy szanowali wszystkich pracowników szkoły, w tym nauczycieli, panie sprzątające, pana z portierni, biblioteki i tak dalej…\n-W tym roku, naukę w naszej szkole zaczyna także moja córka – powiedział, co wywołało niemałe poruszenie.\n-Pewnie, tak samo powalona jak on – dało się słyszeć z ust chłopaka, który wcześniej nazwał mnie ćwokiem.\n-Chciałbym – ciągnął Profesor, ignorując nieprzyjemny komentarz – żebyście starali się nie dokuczać jej, ani żadnym pierwszakom – powiedział – Jeśli dowiemy się, że któremuś z nich uprzykrzacie życie, nie ujdziecie z tego cali.\n-Jestem ciekaw, czy walnął taką samą mowę, drugoklasistom w zeszłym roku – powiedział Niall do Eda.\n-Musiał, to jego obowiązek – odpowiedział mu.\n-Może i obowiązek, ale gdzie byli, gdy George ze swoimi koleżkami wrzucili twoją komórkę do szkolnego basenu?\n-I tak, miałem kupować nową, zrobili mi tylko przysługę.\n-Chyba mi nie powiesz, że próbujesz usprawiedliwić ich zachowanie?\n-Nie, po prostu mówię, że nie była to dla mnie aż tak wielka strata – powiedział, wyciągając dotykowy, telefon komórkowy – Patrz, teraz mam lepszy.\n-Sheeran, wiesz, że nie wolno wyciągać telefonów na lekcji – ostrzegł go Gore.\n-Przepraszam, panie dyrektorze – schował telefon – ale i tak, lekcje się jeszcze nie zaczęły.\n-Ale jesteś w klasie, prawda? – profesor zakończył temat.\nPo monologu dyrektora, do sali przyszła nauczycielka angielskiego i po przywitaniu się z nami, poprosiła żebyśmy w formie czterolinijkowego wiersza rymowanego, opisali swoje wakacje.\n„Nieświadomie pomijam tę część mojego życia,\njakbym czuł, że mam coś do ukrycia,\nksiężyc, nowym słońcem się stał,\njakbym pory dnia, śmiertelnie się bał.”\nWystarczająco poetyckie? Czy wystarczająco wyraźnie podkreślony zostaję w tym wierszu mój stan?\n-Jak ci idzie? – odwrócił się do mnie Ed.\n-Chyba nieźle – odpowiedziałem – A wam?\n-Ja już swoje napisałem – powiedział, wręczając mi kartkę – Chcesz przeczytać?\n-Jasne – chwyciłem skrawek kartki i przeczytałem go – To piosenka?\n-Co? – zapytał, chichocząc pod nosem.\n-Napisałeś na boku nuty.\n-Pokaż? – kartkę wyrwał mi Niall – Nie mówiłeś, że masz już muzykę…\n-Jesteście muzykami? – zapytałem.\n-Profesjonalnymi – powiedział blondyn.\n-Ale amatorsko – dodał rudzielec.\n-Że jesteśmy profesjonalistami, ale jeszcze amatorskimi – odpowiedział mi Ed.\nNic z tego nie rozumiałem, ale nie chciałem wyjść na totalnego idiotę, więc uśmiechnąłem się i pokiwałem głową.\n-Jeśli chcesz posłuchać jak gramy, to zapraszamy do Tea & Coffe House, na Placu Stephensona. Gramy tam w drugą i czwartą sobotę miesiąca o dziewiętnastej.\n-Świetnie – powiedziałem – W takim razie, do zobaczenia\n-Przecież, będziemy się jeszcze widzieć do tego czasu… - znowu nie wiedziałem, co odpowiedzieć, więc posłałem im niezręczny uśmiech.\nNie byłem przyzwyczajony do rozmawiania z obcymi ludźmi, tym bardziej rówieśnikami. Ed i Niall, wydawali się bardzo mili, lecz nie byłem jeszcze do nich przekonany – do tego wszystkiego. To było dla mnie coś nowego, tego jednego dnia, zamieniłem z nimi więcej słów, niż z kimkolwiek w całym zeszłym roku.\nDziś, pierwszego dnia, mieliśmy tylko dwie lekcje, angielski i geografię. Po zajęciach, gdy już miałem wychodzić z sali, niezauważalny w tłumie, Ed i Niall podeszli do mnie.\n-Harry, słuchaj, podobno dziś wieczorem jest impreza nad jeziorem – Niall brzmiał na podekscytowanego – Idziesz na nią?\n-Ja? – byłem zdziwiony – Nie, nawet nie wiedziałem, że jest impreza.\n-Podsłuchaliśmy jak Liam i Zayn o niej rozmawiali, zastanawialiśmy się, czy byś nas nie wprowadził.\n-Wybacz, myślałem, że się zakumplujemy – powiedział smutnym, zawiedzionym tonem.\n-To nie tak – tłumaczyłem się – Po prostu, nie znam tutaj nikogo.\n-Myśleliśmy, że jesteś typem cichego luzaka – zdziwił się Niall – Myśleliśmy, że wszystkich tutaj znasz i jesteś szanowany.\n-Co ty gadasz? Czy wy żyjecie w innym świecie? Jestem wyrzutkiem.\n-Tacy są fajni – powiedział Ed.\n-Chyba w filmach. Z nikim tutaj nigdy nie rozmawiałem, wszyscy mijają mnie szerokim łukiem na korytarzach, jestem popychadłem – przyjaciele spojrzeli na siebie zdziwieni\n-Chcesz się z nami wbić, bez zaproszenia, na imprezę Zayna?\nMam nadzieję, że ta historia się wam spodoba.\nNastępna część za tydzień, o tej samej godzinie.


Polskie Radio Katowice Wiadomości | Dobro wraca z Tomkiem. Zbiórka pieniędzy na rzecz szpitala.\nDobro wraca z Tomkiem. Zbiórka pieniędzy na rzecz szpitala.\n"Dobro wraca z Tomkiem" to hasło zbiórki na rzecz Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego im. Najświętszej Maryi Panny w Częstochowie.\nZrzutkę zainicjowali śląscy dziennikarze po tym, gdy nagle na Dominikanie zmarł Tomasz Maszczyk - dziennikarz z regionu.\nZebrane środki wesprą walkę z koronawirusem.\n— Przyjaciele i Koledzy dziennikarze, którzy bardzo chcieli pożegnać mojego Tatę, w swoim gronie zorganizowali zbiórkę na kwiaty. Pieniędzy uzbierało się znacznie więcej niż myśleli — o samej idei pisze córka dziennikarza Justyna Maszczyk.\n— Wybór placówki nie był przypadkowy — dodaje córka dziennikarza.\nCzęstochowski szpital w dobie koronawirusa potrzebuje wielu izolatek i śluz, które zapewnią bezpieczeństwo personelowi medycznemu i pacjentom, ale trzeba je zbudować. Zbudować trzeba również całą instalację do podpięcia stanowisk z respiratorami. Szpital, choć nie jest tzw. jednoimiennym, to jest na pierwszej linii frontu na północy naszego województwa, to właśnie w nim pacjenci oczekują na wyniki testów. Kwestie zbudowania w szybkim tempie między innymi właśnie śluz są kluczowe i pozwolą ochronić pracujący tam personel.\nPieniądze można wpłacać na portalu pomagam.pl: https://pomagam.pl/dobrowracaztomkiem


Zakup bądź adopcja szczeniaka. Jaką wyselekcjonować odmianę psiaka? Która będzie korzystna? – Polskie towarzystw fizyczne\nPolskie towarzystw fizyczne\nZakup bądź adopcja szczeniaka. Jaką wyselekcjonować odmianę psiaka? Która będzie korzystna?\nTo, że pies jest najwspanialszym towarzyszem człowieka nie podlega żadnej kontrowersji. Owy futrzasty towarzysz, pozostaje wierny człowiekowi bez względu na jego wielkość portfela i dodatkowo warunki, w których mieszka. Dla niego liczy się tylko przyjazne spojrzenie oraz dotyk ciepłej ludzkiej dłoni.\nLudzie, którzy rozpatrują zakup albo adopcję szczeniaka, bardzo często nawet nie pomyślą nad wyborem tej rozsądnej rasy, która będzie odpowiadała ich potrzebom i także stylowi życia. Obraz szczeniaka oraz jego słodki pyszczek wystarczają, aby futrzasty czworonóg pojawił się w ich domu.Tymczasem przemiły psiak niezwykle szybko rośnie i gospodarz nawet nie ujrzy, kiedy przekształca się w dorosłego psiaka, którego obraz nie zawsze odpowiada wymaganiom właściciela. Dzieje się tak, gdy piesek zostaje wzięty jako szczeniak, natomiast pochodzenie jego rodziców niestety nie zostało zbadane. Dlatego,jeśli nie jesteśmy w stanie przeczuć, jak wielki piesek wyrośnie z uroczego szczeniaka, nie decydujmy się na jego adoptowanie, niezależnie od jego cudownych oczek i także oryginalnego pyszczka.\nZamierzając się na posiadanie psiaka, trzeba dobrze zaznajomić się z jego odmianą, ażeby razem z nim tworzyć zwarty i harmonijny związek. Psiska potrzebujące dużo ruchu i spacerów,nie będą czuły się radosne, zamknięte w czterech ścianach przez większą część dnia. Decydując się na pieski myśliwskie, jak wyżły, spaniele, jamniki, albo psy gończe, potrzeba mieć świadomość, iż to nadzwyczaj aktywne zwierzaki, które wymagają dalekich spacerów i także niezliczonych gier ruchowych. Inaczej znużone będą niszczyły otoczenie, w jakim przebywają, doprowadzając swoich właścicieli do szewskiej pasji. Stąd zwolennicy odpoczynku na kanapie, przed telewizorem lub z książką w dłoniach powinni zapomnieć o takich rasach.\nKtórykolwiek przyszły właściciel psiego czworonoga, powinien dobrze określić swoje oczekiwania w stosunku do nowego pieseczka. Jeśli poszukuje przyjaciela, którego będzie mógł wszędzie ze sobą brać, perfekcyjnie sprawdzą się tu pieski małe, które łatwo pomieszczą się w dowolnym pojeździe lub koszyku rowerowym. Yorki, maltańczyki plus sznaucery miniaturowe i buldożki francuskie doskonale nadają się na towarzyszy życia,które ze względu na małe rozmiary mogą uczestniczyć ze swoim panem podczas jego urlopów i wakacji.\nJednak małe pieski pomimo swojego wspaniałego wyglądu, nie zapewnią komuś takiego bezpieczeństwa, jak psy obronne. Doberman, owczarek niemiecki, owczarek kaukaski albo dog niemiecki, z pewnością wzbudzą lęk oraz obawy przed obcymi, skutecznie ich odstraszając. Gdy w domku występują malutkie dzieci, których zachowanie często bywa nieprzewidywalne, lepiej będzie nie decydować się na psa obronnego, bo źle prowadzony może prawdopodobnie wyrządzić krzywdę najbliższym, ze względu na własną wielkość i także wagę.\nPies agresywny to zwierzę, które chce od właściciela posiadania stosownych dokumentów, zezwalających na jego posiadanie. Czworonogi ras agresywnych, jak: amerykański pit bull terrier, pies z Majorki, buldog amerykański, dog argentyński, dog kanaryjski, rottweiler, tosa inu, akbash dog, anatolian karabash i dodatkowo moskiewski stróżujący wymagają odpowiedniej tresury już okresie szczenięcym i pewnego prowadzenia psiaka, co ma przeciwdziałać powstawaniu zachowań agresywnych w przyszłości.\nPrzed wyborem psiego przyjaciela, należy niezwykle dokładnie zaznajomić się ich odmianami, by właściwie dobrać tę właściwą, zgodną z potrzebami, wymaganiami i także trybem życia człowieka, gdyż jedynie wtedy więź z pieskiem będzie skutkowała przywiązaniem i także wzajemną miłością.\nZamieszczono w: Psy Złożone pod: adoptowanie psa, pies do adopcji, pies ze schroniska\nSucha karma dla psów- jaką kupić? →\nPrawa autorskie © 2019 http://polskie-towarzystwo-fizyczne.pl — Stout motyw WordPress od GoDaddy


Złota 44 - żagiel Libeskienda czyli najdroższe mieszkania w Polsce\nSłynny wieżowiec Złota 44 znają prawie wszyscy w Warszawie. Od kilku lat coraz więcej okien świeci w tym najdroższym w Polsce apartamentowcu. Luksus jest w cenie - metr mieszkania w tej wieży to koszt rzędu 40 tys. za metr co powoduje iż jest to jeden z najdroższych adresów w Polsce.\nPrzypomnijmy, że aktualnymi właścicielami projektu jest BBI Development oraz Amstar - oba fundusze kupiły projekt od bankrutującego ORCO. Budowa ta o mało co nie doprowadziła do kompletnego upadku tego francuskiego dewelopera. Straty oszacowano na blisko 500 MEUR. Problemem była elewacja, która nie miała nic wspólnego z pierwotnym projektem.\nW połowie 2017 kilkanaście pięter wykupił niemiecki fundusz Catella w celu wynajmu krótkoterminowego. Jeden apartament należy również do Roberta Lewandowskiego.\nWieża jest najwyższym apartamentowcem w Unii Europejskiej. Apartamentowiec został zaprojektowany przez Daniela Libeskinda - światowej sławy architekta pochodzącego z Polski a dokładnie Łodzi.


Mam zastój jakiś. Święta były, wyjazd do Polski, a ja nic.\nCały styczeń niełatwy, bo już z Polski część z nas wróciła nadgryziona zebem wirusa i ja naprawdę zastanawiałam się czy dam radę zrobić śniadanie, uczesac wlosy i cokolwiek ogarnąć. Potem Berberzak złapał kolejnego wirusa i tak wiecie, rozumiecie typowa zima.\nO tym czasie, prawie każdego roku bolesnie odczuwamy to, że jesteśmy zdani na siebie.\nZastój mam przy wstawania, bo po grzyba w sumie skoro ciemno, zimno i do niczego.\nMotywacji szukam i wiem, że jest to związane po prostu z porą roku i brakiem słońca, ale jest to męczące.\nPo przeziębieniu zafascynowało mnie to, że nagle zaczęłam się zajadać ananasem, miodem leśnym i cytrusami. Zguglalam sobie, głównie te dwie pierwsze rzeczy i wyszło, że pomagają przy zapalenia górnych dróg oddechowych i np. oprócz witamin są bogate w żelazo, z któym miewam problemy. Jednak trzeba słuchać swego organizmu, bo wie czego potrzebuje. Czasem wydaje mu się, że tortu z kremem zagryzanego chipsami. Wtedy można mu przetłumaczyć, że kawałek to owszem, ale bez przesadyzmu.\nAaa, urodziny Berberzat tez byly. Chłopakowe z kolegami w domu i właśnie mojej roboty tortem malinowym. Dziewczynskie w Polsce w kawiarni, a później na kręglach, który to rytuał stał się już tradycją.\nŚwięta dały mi siłę na przetrwanie zimowych miesięcy tutaj. Zawsze tak jest, bo jesteśmy wśród tych którzy dają nam miłość i radość. Nigdy nie śmieję się tak dużo jak w Polsce. Często podczas rozmów padają słowa - a pamiętasz jak -, - wtedy to dopiero były jaja - i choćbyś nie wiem jak dobrze znał język obcy, choćbyś w nim czytał dziecku, w nim śnił i kłócil się z partnerem, to jak otworzysz gębę po swojemu do swojego, to jest to balsamem na duszę, terapią luksusowa. Jak poklniesz z przyjaciółka nad kawa i ciastkiem, to jakby Ci kto serce pluszowy kocem opatulil.\nTeraz pozostaje mi mozolnie wstawać rano i widzieć, że każdego dnia jaśniej, że skoro ptaki rano się przespiewuja, to tej zimy już chyba niedużo.\nTulipany stawiam do wazoni, śnie o morzu i wiem, że przeleci tydzień jak dzień, miesiąc jak tydzień, rok jak miesiąc, a ja za rok napisze podobnie.\nZostawiam Wam zdjęć kilka.\nAutor: Berberowo o 21:26:00


elka.pl - Od poniedziałku Kosmonautów zamknięta\nStart Leszno Od poniedziałku Kosmonautów zamknięta\nRemont "dwunastki" postępuje\nUrząd miasta informuje o kolejnych utrudnieniach w ruchu związanych z przebudową drogi krajowej nr 12. Od poniedziałku ekipy budowlane rozpoczną roboty budowlane na dotychczas przejezdnym odcinku od ul. Kosmonautów do granicy miasta. Kierowcy powinni korzystać z oficjalnego objazdu wyznaczonego trasą s5.\nNowa organizacja ruchu obowiązywać będzie od 10 sierpnia. Przypomnijmy, że do tej poty\nzamknięty był odcinek ul. Szybowników od ul. Działkowej do ul. Kosmonautów. Teraz roboty obejmą także odcinek od ul. Kosmonautów do granicy miasta. - Nadal zalecany objazd wytyczony jest trasą s5. Polecamy również mieszkańcom, aby jadąc z wiaduktu próbowali zjechać w ulicę Wolińską i tamtędy dostali się na węzeł Święciechowa - wyjaśnia Lucyna Gbiorczyk z Biura Prasowego UM Leszna.\n1. Dodane przez Xxx, w dniu - 07-08-2020 14:07\nKtórędy na lotnisko w takim razie?\n2. Dodane przez mieszkaniec, w dniu - 07-08-2020 15:26\nA będą cos tam robić do do skrzyzowania z lotnicza nic sie nie dzieje\n3. Dodane przez Jura, w dniu - 07-08-2020 15:26\n4. Dodane przez Do 1, w dniu - 07-08-2020 15:40\n5. Dodane przez Trudy, w dniu - 07-08-2020 15:41\nA co z wyjazdami z łanowej tiry tam rozwalają kostkę, a przy myjni kierowcy przestawiają znaki i jeżdżą na zakazie\n6. Dodane przez Cuda na kiju, w dniu - 07-08-2020 15:51\nJaki i(...) wymyślił remont ul.Kosmonautów? Poprostu brak takiemu człowiekowi wyobraźni i rozumu. Leszno, TU CHCE SIĘ (...)\n7. Dodane przez Maxx, w dniu - 07-08-2020 15:54\nTego niby prezydenta miasta należy posłać na "zieloną trawkę".Tylko szkodzi mieszkańcom swoimi decyzjami. Chwała Bogu że nie głosowałem na niego.\n8. Dodane przez do7, w dniu - 07-08-2020 16:08\nAle to nie prezydent ustala objazdy\n9. Dodane przez Driver, w dniu - 07-08-2020 16:37\nto teraz jeszcze wytłumaczcie klientom mojej firmy, że nie dostaną od nas towaru bo ktoś zamknął drogę dojazdową do nich...\n10. Dodane przez Pilotów tez jest zamknięta a jest już zrobiona, w dniu - 07-08-2020 16:39\nDlaczego pilotów jest zamknięta choć 3 etap modernizacji dawno się zakończył ?\n11. Dodane przez qwerty, w dniu - 07-08-2020 17:21\nKtos pomyślał o tym jak wyjechać traktorem z Leszna na Wschowe ? Którędy teraz ? Przez rynek w Swięciechowie tym ciasnym zakrętem ?\n12. Dodane przez do 6, w dniu - 07-08-2020 18:06\n13. Dodane przez Leszno miastem chaosu, w dniu - 07-08-2020 19:25\nOdnoszę wrażenie, że powodem bezmyślnego zamknięcia Ul Kosmonautów gdy remontowana jest Szybownikow jest sprawa pikniku szybowcowego, nie uwierzę w to że plany zamykania ulic nie są nadzorowane przez UM. Moim zdaniem, decyzje podejmowane w tym gmachu są beznadziejne bez uwzględnienia mieszkańców.\n14. Dodane przez janekk, w dniu - 07-08-2020 20:07\n11. qwerty Lasem ze Strzyżewic do Lasocic xD. To są kpiny firma STR która w parę osób będzie się babrać miesiącami z modernizacją...\n15. Dodane przez Tom, w dniu - 07-08-2020 20:10\nWszystko wina prezydenta i pisu\n16. Dodane przez Ten 1, w dniu - 07-08-2020 20:34\nA ja jestem w tej chwili najszczęśliwszym człowiekiem , spokój, cisza od lat tak się nie wyspałem.A poza tym żeby coś robić drzewa trzeba usunąć.\n17. Dodane przez nik, w dniu - 07-08-2020 20:34\nProsze o wyznaczenie objazdu dla tirów które zaopatrują firmy w Strzyzewicach na Lotniczej i Balonowej, tak aby były czytelne. Bo jeśli ich nie będzie to po tygodniu ulica Modelarska, Ikara i wszystkie obok, będą musiały być równane codziennie.Te znaki które są ustawione w tej chwili wogóle nie uwzgledniaja dojazdu do Strzyżewic, jakby ktoś zapomniał, że tam mieszkają i pracują ludzie którzy płacą podatki.\n18. Dodane przez Ja, w dniu - 07-08-2020 20:42\nWybrali ? Mają hahahahahahah\n19. Dodane przez Pytanie do Strabag~u, w dniu - 07-08-2020 21:44\nA macie uzgodnioną tymczasową organizację ruchu z wyłączeniem ul. Kosmonautów, czy idziecie bo bandzie?\n20. Dodane przez ben, w dniu - 07-08-2020 21:45\nktoś w magistracie zbyt dosłownie wcielił w życie hsło: "Leszno, rozwiń skkrzydła."\n21. Dodane przez Robercik, w dniu - 07-08-2020 21:50\nGodzina 16ta a na wiadukcie zero robót, pogoda idealna, potem będą płakać jak będą opady że nie można pracować.Będą opóźnienia. Powinni wybrać firmę która pracowała by na dwie zmiany i czas modernizacji byłby o połowę krótszy, tym samym uciążliwość dla mieszkańców mniejsza. W miastach normalnie zarządzanych tak się dzieje.\n22. Dodane przez Roma, w dniu - 07-08-2020 21:52\n23. Dodane przez Dzimi, w dniu - 07-08-2020 22:01\nCzy ulica Kosmonautów na tym odcinku od ulicy Szybowników do granicy miasta będzie również wyremontowana?\n24. Dodane przez Do 10, w dniu - 07-08-2020 22:46\nPaulina, daj wreszcie spokój. Ile razy można Tobie to samo powtarzać?\nJa mam tylko nadzieję, że dojazd do posesji na odcinku od Kosmonautów do Działkowej będzie zapewniony, zgodnie z prawem.\n25. Dodane przez Działkowiec, w dniu - 07-08-2020 22:56\nKtoś mi odpowie jak dojadę na działki ? Będzie dojazd czy nie ?\n26. Dodane przez Sierżant Maczuga, w dniu - 08-08-2020 06:15\nZnowu robole opanowały Leszno.\n27. Dodane przez Cała ta modernizacja, w dniu - 08-08-2020 08:06\nCała ta modernizacja psu na budę. Jedynie obwodnica miasta na kierunku wschód zachód rozwiąże problemy. Teraz to pudrowanie trupa\n28. Dodane przez abc, w dniu - 08-08-2020 09:27\nNajpierw sprzedali bilety na piknik, a pozniej zamkneli dojazd-tak dziala obecna wladza -Brawo!\n29. Dodane przez Do dzialkowca, w dniu - 08-08-2020 09:41\nAle na jakie działki? Przecież dojazd do działek jest możliwy!\n30. Dodane przez Ja, w dniu - 08-08-2020 15:35\nCiekawe, napisali w artykule że dotąd był zamknięty odcinek od Działkowej do Kosmonautów, mieszkam przy Łanowej i widzę prawie normalny ruch na Szybowników i na Łanowej w stronę Kosmonautów w obie strony i w związku z tym mam pytanie: czy w innych miejscach w mieście też można ignorować zakaz wjazdu? Inne pytanie, gdzie jest Policja?Bo na pewno nie tutaj.


Krytycznym okiem: „Monster. Aileen Wuornos – zrozumieć seryjną zabójczynię” Christopher Berry-Dee\nTytuł recenzji: Konfrontacja ze złem\nO Aileen Wuornos napisano wiele książek. Co miałoby wyróżniać właśnie tę? Trafia po latach do polskiego odbiorcy i wywołuje wielki zamęt w głowie. Bardzo mi się spodobała zastosowana przez Christophera Berry-Dee technika polegająca na tym, aby w całym reportażu trzymać się pewnej konwencji, leksyki, sposobu wnioskowania i oceniania samej siebie przez bohaterkę. Jej ostry i wulgarny język przebija się tu wyjątkowo mocno, zwłaszcza w tych najkrótszych cytatach. Jednocześnie autor „Monster” swoją frazą dostosowuje opowieść do bezkompromisowości sądów i opinii seryjnej zabójczyni z Florydy. To książka, w której bardzo dobrze pracują kolokwializmy, żywy język potoczny dynamizujący poszczególne relacje. Ale najbardziej rzucają się w oczy kontrasty, którymi operuje Berry-Dee. Z jednej strony nazywa Wuornos dosadnie i nie ma dla niej odrobiny współczucia. Chce za wszelką cenę ukazać ją taką, jaką zawsze była dla otoczenia. A była surowa, obcesowa, wzbudzająca strach połączony z jakimś rodzajem fascynacji. Być może dlatego stała się swoistą celebrytką, dlatego mówiono o niej tak często już po aresztowaniu, jak również po wykonaniu wyroku śmierci. Z drugiej strony – w tej książce kryją się niebywałe jak na reportera pokłady czułości wobec postaci, którą chce sportretować tak jednoznacznie negatywnie.\nSiłą tej narracji będzie zatem zderzanie ze sobą polaryzujących opinii i zaskakujących faktów. Berry-Dee nie ma cienia wątpliwości, że Wuornos do ostatnich chwil była degeneratką. A jednak pochyla się nad jej życiem w taki sposób, że ujrzymy tu kobietę, której drogę życiową uwarunkowało wiele traumatycznych okoliczności. Czy one w jakikolwiek sposób tłumaczą to, co zrobiła? Twórca tej książki w jednym miejscu dość wyraźnie sugeruje: tak, to my jako społeczeństwo ze swą obojętnością lub umiejętnością niezauważania bolesnych biografii innych stajemy się odpowiedzialni za to, że psychopatia i inne groźne zaburzenia osobowości rozwijają się i doprowadzają do tego, że ktoś zaczyna zabijać. Ale „Monster” to również bezkompromisowa i surowo oceniająca historia. Nie ma tu w niektórych miejscach nawet cienia współczucia. Jest bardzo naturalistyczny, pozbawiony jakichkolwiek ozdobników, daleki od eufemistycznego nazywania spraw nurt dynamicznych rozważań, ciąg śmiałych i bezwzględnych wniosków.\nW jaki zatem sposób Christopher Berry-Dee chce przedstawić osobę, która zelektryzowała amerykańską opinię publiczną, ale po jej śmierci – przed dwudziestu laty – nikt nie płakał, być może poza jedyną kobietą okazującą jej miłosierdzie, adoptującą morderczynię przebywającą za kratami? Co jest tutaj najcenniejsze: wieloznaczność tego reportażu czy przenikliwość autora, który spotkał się z Aileen Wuornos, lecz stara się również spotkać z jej gorzkim, pełnym stygmatyzowania i odrzucenia życiem? Niejednoznaczność wymowy „Monster” powoduje, że ta opowieść zapadnie w pamięć na długo. Każdy podczas czytania sprawdzi lakoniczną notkę o jego bohaterce proponowaną przez Wikipedię, ale myślę też, że część odbiorców obejrzy wstrząsający film – nagranie rozmowy Wuornos z Nickiem Broomfieldem, w którym to, co najbardziej hipnotyzuje, to przerażający wzrok tej kobiety. Ciarki przechodziły mnie przy lekturze prawie każdego rozdziału. Miałem wrażenie, jakbym siedział tuż obok Wuornos, i rozumiałem strach, który wyzwalała. Jednocześnie ta opowieść prezentuje nam świat strachu, z którego wydobyła się ta przerażająca postać. Świat odrzucający ją od najmłodszych lat. I świat, na którym chciała się zemścić za jego okrucieństwo.\nNajmocniej brzmią jej słowa, o których nie można tutaj nie pamiętać: „Nie mam nic do stracenia”. Zatrzymana przyznaje się do zarzucanego jej wielokrotnego morderstwa. Twierdzi, że musiała zabić. Że wszyscy mężczyźni, których pozbawiała życia, i tak nie mieli moralnego prawa tego życia wieść. Co tak mocno przykuwało uwagę do Aileen Wuornos? To, że wymierzała sprawiedliwość – osamotniona i kierowana motywami zrozumiałymi tylko dla niej? To, że zabiła jako pierwszego człowieka, który – co wynika z informacji o nim, także tych skrytych przed skazującą ławą przysięgłych – stanowił dla niej prawdopodobnie śmiertelne zagrożenie? Ta opowieść nie ma jednego sensu, nie jest historią jakiejś jednej sugerowanej tezy. Zło rozpisane jest tu na wiele ról. Morderczyni działała metodycznie czy kompulsywnie? Zabijała w obronie własnej? Dlaczego zatem sama wsiadała do kolejnych samochodów, w których powiozła dalej swoje zło i ujawniła jego najbardziej przerażające oblicze?\nChristopher Berry-Dee obrazuje nam mroczną stronę Florydy znanej z bajkowych plaż i kojarzonej z wyróżniającym się w Ameryce poczuciem beztroski i lekkiego życia. To, co przeżyła Wuornos, w żaden sposób lekkie nie było. Autor „Monster” zwraca uwagę na ścisły związek zbrodni i męskości. Pierwsza z nich ujawnia się niejako ewolucyjnie, jako wyraźna konsekwencja pewnych zdarzeń. Męskość od początku życia morderczyni jest kategorią ustanawiania buntu wobec rzeczywistości. Oddająca swe ciało mężczyznom Wuornos – nazywana tu konsekwentnie Lee, co również tworzy specyficzny wydźwięk tego reportażu – za każdym razem triumfuje nad męskim pożądaniem. Choć to jej ciało stanie się przedmiotem perwersyjnej rozgrywki, ona w tym ciele jest górą. Każdy rodzaj seksu z mężczyzną stawał się dla niej zwycięską batalią. Czego tak nienawidziła i czego tak bardzo się bała w męskości?\nPrawdopodobnie jednej z odpowiedzi na to pytanie udzieli dość szczegółowo sportretowana tu relacja partnerska z drugą kobietą, Tyrą Jolene Moore. Postać Moore jest tu ważna w kilku aspektach, między innymi dlatego, że być może to ona mogła wpłynąć na bieg wydarzeń: albo zatrzymać kolejne morderstwa, albo nie dopuścić do pierwszego. To największa miłość życia seryjnej zabójczyni. A może jedyna miłość, do jakiej Wuornos była zdolna w świecie, w którym nie mógł jej kochać nikt, a każdy stawał się wrogiem usiłującym ją wykorzystać, stosując różne rodzaje przemocy? W tej całej przerażającej historii opowiadane tu uczucie jest chyba jedyną możliwą dla Lee odskocznią od potworności samej siebie. Aileen Wuornos widzi się inną, lepszą w tej relacji. Czuje, że to może być ten jedyny czas w życiu, w którym komuś będzie autentycznie potrzebna. Jednak gdy robi się zbyt sentymentalnie i zaczynają się nasuwać za bardzo oczywiste wnioski, Christopher Berry-Dee zaskakuje czytających, jak zaskakiwała często swymi zmiennymi i nieprzewidywalnymi nastrojami sama Wuornos. To opowieść o różnych okolicznościach seryjnej zbrodni, ale nic tu nie jest okolicznością łagodzącą. Z jednej strony autor – dosłownie i symbolicznie – staje naprzeciw prawdziwego wcielenia zła. Z drugiej jednak – zdaje sobie sprawę z tego, że nie ma do czynienia z psychopatką, która będzie usiłowała nim manipulować. Z dużym doświadczeniem pracy nad losami seryjnych morderców Berry-Dee być może próbuje nonszalancją nadrobić to, że w konfrontacji ze swoją bohaterką staje się po prostu bezradny. A Aileen Wuornos nie ma w sobie ani potencjału do manipulowania otoczeniem, ani przekonania, że jest w stanie to robić.\nTym niemniej jej prawdziwe oblicze odsłania już rzeczywistość więzienna. Czas, w którym wielokrotna morderczyni chce ocalić od cierpienia swoją ukochaną, a jednocześnie uznaje samą siebie za swoistą męczennicę. Tego życia nikt jej by nie pozazdrościł. Ta mroczna biografia tłumaczy z jednej strony wiele, z drugiej jednak – nie tłumaczy niczego. I z pewną formą bezradności „Monster” pozostawi czytelnika, który dotrze do ostatnich zdań tej bardzo dynamicznej narracji. To jedna z tych książek, które potrafią przerazić na kilku płaszczyznach i w kilku znaczeniach. Dosadna, w niektórych fragmentach dyskusyjna, na pewno w jakimś stopniu kontrowersyjna, ale także lojalna wobec faktów. Berry-Dee nie pozostawi nikogo obojętnym na tę historię. I niekoniecznie dlatego, że jest to historia kobiety mordującej z zimną krwią kolejnych mężczyzn.\nAutor: Jarosław Czechowicz o 16:45


Wypadek na DK 39 w pobliżu Małujowic - Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej w Brzegu - Portal Gov.pl\nWypadek na DK 39 w pobliżu Małujowic\nW dniu 7 stycznia o godzinie 12:25 do Stanowiska Kierowania Komendanta Powiatowego PSP w Brzegu wpłynęło zgłoszenie o wypadku z udziałem samochodu ciężarowego oraz samochodu osobowego na DK 39 w pobliżu miejscowości Małujowice.\nDo zdarzenia Dyżurny SK KP w Brzegu zadysponował 2 zastępy z JRG Brzeg wraz z dowódcą jednostki oraz 1 zastęp OSP Łukowice Brzeskie.\nPo przybyciu na miejsce zdarzenia w wyniku przeprowadzonego rozpoznania wstępnego stwierdzono, że samochód osobowy (Opel Corsa) zderzył się z samochodem ciężarowym (Volvo). Pojazdy znajdują się na drodze w odległości około 100 metrów od siebie. Mężczyzna podróżujący Oplem znajduje się w pojeździe, nie ma możliwości samodzielnego opuszczenia pojazdu.. Kierowca Volvo nie odniósł obrażeń, nie uskarża się na żadne dolegliwości. Zespół ratownictwa medycznego na miejscu.\n- sprawieniu sprzętu hydraulicznego i wykonaniu dostępu do osoby poszkodowanej,\n- zakręceniu zaworu instalacji LPG znajdującej się w samochodzie osobowym,\n- wydobyciu osoby poszkodowanej z pojazdu na noszach typu deska na mocy decyzji lekarza,\n- ułożeniu piany ciężkiej wokół oberwanego zbiornika z paliwem z ciągnika siodłowego.\nPo przebadaniu przez lekarza osoba poszkodowana została przetransportowana przez Lotnicze Pogotowie Ratunkowe do szpitala.\nOpracowanie: mł.asp. Zagórski Marek


Paweł Sokół piłkarzem Korony\n25 maja 2018, 15:52:32 - koofel\nKorona Kielce podpisała trzyletni kontrakt z bramkarzem Pawłem Sokołem.\nUrodzony 2 marca 2000 roku Sokół był ostatnio zawodnikiem rezerw angielskiego Manchester City FC.\ndrygu - 25 maja 2018, 16:00:18 - *.multi.internet.cyfrowypolsat.pl\nwitamy w domu i powodzenia w walce o nr 1 w bramce\nBorubar - 25 maja 2018, 16:05:08 - *.146.1.13.nat.umts.dynamic.t-mobile.pl\nTo już nawet dochodzi do transferów na lini Manchester City- Korona Kielce?...\nWielkie rzeczy dzieją się w tych nieobliczalnych Kielcach, ale to akurat bardzo dobrze. Mogliby Garbarę ściągnąć, jednak to chyba nierealne dla Korony. Ciekawe, co w przyszłym sezonie zaprezentują "scyzory"? Dwa razy z rzędu mieli grupę mistrzowską. Nawet z Bartoszkiem udało się to osiągnąć rok temu. Wcześniej, Tarasiewicz i Brosz walczyli z Koroną o spadek, a przecież Ci panowie są poważniejszymi trenerami, niż obecny spadkowicz Maciej Bartoszek. Liczę jednak na to, że Korona mnie ponownie pozytywnie zaskoczy. Nie wyobrażam sobie Ekstraklasy bez Korony. Tak samo, jak wy nie wyobrażacie sobie portalu 90minut.pl bez waszego "ulubieńca" Borubarzyka, który codziennie karmi użytkowników solidną porcją wiedzy o polskim futbolu.\nkibic taki - 25 maja 2018, 16:09:24 - *.play-internet.pl\nBorubar nikt za Tobą nie tęskni jesteś tylko marnym dziennikarzem,któremu pozostało trolowanie na 90Minut i weszło. Paweł powodzenia w walce o nr 1 w bramce Korony.\nGuru - 25 maja 2018, 16:29:02 - *.dynamic.chello.pl\nI to jest transfer!\nkaczka - 25 maja 2018, 16:41:48 - *.unknown.vectranet.pl\nRodzina z Wojtkiem Sokołem ,ten teraz nagra nowy hymn Korony.\nMR - 25 maja 2018, 17:07:22 - *.telpol.net.pl\nBędzie nr 1 w przyszłym sezonie?\nryba - 25 maja 2018, 18:08:03 - *.adsl.inetia.pl\nNa zdjęciu prezentuje się jak prawdziwy ,,amerykanin''\nCKM - 25 maja 2018, 18:15:42 - *.dynamic.chello.pl\nTo praktycznie wychowanek Korony , od 14 do 17 r. w Koronie, ostatnie 2 lata w Anglii.\nrympał - 25 maja 2018, 19:03:50 - *.adsl.inetia.pl\nSzacunek -zrezygnował z gry i z wielkich pieniędzy i z gry w Lidze Mistrzów dla Korony Kielce. To tak jakby nagle Lewy wrócił do Znicza Pruszków\nSzymon - 25 maja 2018, 19:32:52 - *.dynamic-ra-01.vectranet.pl\nA ja Cie Borubar bardzo lubię czytać\ncool - 25 maja 2018, 19:56:21 - *.adsl.inetia.pl\nInteresuje się piłką od zawsze ale sorry pierwszy raz słysze to nazwisko\naleosi92 - 25 maja 2018, 20:08:31 - *.neoplus.adsl.tpnet.pl\nWielki bramkarz Kamil grabara prędzej zrezygnowałby z grania w piłkę, aniżeli przeniósł się do klubu pokroju Korony. Przecież taka bramkarska gwiazda nie będzie zniżać się do takiego poziomu, szanujmy się.\nLaPassion - 25 maja 2018, 20:18:47 - *.202.98.191\nbORUBAR TO TROLL INTERNETOWY\nwcześniej trolował na Weszlo teraz tu\nCKM - 25 maja 2018, 20:45:02 - *.dynamic.chello.pl\n@aleosi92, a jakie są inne kluby polskiej ekstraklasy niby lepszego pokroju od Korony...? Ja sądzę, że one wszystkie podobnego pokroju...\nKiki - 25 maja 2018, 20:47:05 - *.dynamic.chello.pl\n@Rympał, rypnij się z baranka w ściankę z tym porównaniem....\nja - 25 maja 2018, 21:51:38 - *.play-internet.pl\n"Redakcja 90minut.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy, które są niezależnymi opiniami czytelników serwisu. Jednocześnie 90minut.pl zastrzega sobie prawo do kasowania komentarzy zawierających wulgaryzmy, treści rasistowskie, reklamy, wypowiedzi nie związane z tematem artykułu, "trolling", sformułowania obraźliwe w stosunku do innych czytelników serwisu, osób trzecich, klubów lub instytucji itp., a w skrajnych przypadkach do blokowania możliwości komentowania wiadomości przez poszczególnych użytkowników lub całe sieci."\nJak ma się wasz regulamin do trolowania pod każdym newsem jednego i tego samego osobnika?\nKibic - 25 maja 2018, 22:35:17 - *.play-internet.pl\nJaki klubik, taki i sokół.\nkolonC - 26 maja 2018, 1:35:24 - *.adsl.inetia.pl\nSkoro wrócił do ekstraklasy z Anglii to widocznie na ich warunki jest cinki bolek\nPilzen - 26 maja 2018, 8:55:05 - *.28.176.30\nWychowanek Rzemieślnika Pilzno -brawo\npolo - 26 maja 2018, 12:13:46 - *.cheeloo.net\nDuża zasługa Michała Wilczyńskiego, trenera bramkarzy Rzemieślnika Pilzno w którym 5 lat od małego trenował\nWojtas - 26 maja 2018, 12:16:59 - *.neoplus.adsl.tpnet.pl\nRedakcji 90minut ten troll jest na rękę najwyraźniej\n@borubar - 26 maja 2018, 22:16:20 - *.dynamic.chello.pl\ndodajesz kolorytu portalowi, ale skoro nie wyobrażasz sobie ekstraklapy bez Korony znaczy że nie dawno ukończyłeś gimnazjum i nie pamiętasz czasów prekolporterowych\nKorona spadek: pewne info - te twierdzenia karmią Koronę i oby nigdy nie spadła!\npozdrawia kibic Korony!\nLEON - 27 maja 2018, 7:20:11 - *.neoplus.adsl.tpnet.pl\nW City i tak pewnie nie miał by szans więc nie ma nic do stracenia Powodzenia


moja filmoteka - blog filmowy: AVENGERS: AGE OF ULTRON \nPowoli przestaję być fanką filmów o wszelkiego rodzaju superbohaterach. Czuję maksymalny przesyt. Świadomie nie poszłam do kina na nową odsłonę Avendżersów, choć jest to film wybitnie kinowy. Może straciłam możliwość obcowania ze świetnymi efektami na dużym ekranie, ale biorąc pod uwagę całość, była to słuszna decyzja.\nJoss Whedon nie należy do moich ulubionych reżyserów. Jego filmy nie uderzają w moją czułą strunę. Ani mnie specjalnie bawią, ani wzruszają. Pierwsza część Avendżersów również nie zrobiła na mnie wielkiego wrażenia. Whedon w drugiej części próbuje pozbyć się kretyńskiego najazdu kosmitów, urozmaicając nam wybór bohaterów, zmodyfikowanych niczym w X-Menach wraz ze spersonifikowanym systemem AI nazwanym Ultron. Niezrównoważona psychicznie sztuczna inteligencja popada w niewytłumaczalną paranoję, czego skutkiem jest zamiar unicestwienia ludzkości.\nZacznijmy od minusów. Fabuła po raz drugi nie zaskakuje inteligencją. Jest idiotyczna. Zachowania bohaterów są nie tylko irracjonalne, ale pozbawione głębszego sensu. Brakuje oczywiście podstawowych wiadomości z zakresu fizyki i biologii [patrz: oddychanie na wysokości 6000 metrów nad Ziemią], przez co film już nie jest groteską, ale zwykłym debilizmem.\nŻeby nie wyjść na totalną malkontentkę na osłodę dodam, że mimo słabego scenariusza, film oglądało się wyjątkowo dobrze. Głównie za sprawą wartkiej akcji, ale i genialnych efektów specjalnych. Czas umilały humorystyczne "wrzutki". No i obsada robiła spore wrażenie. Pewnie zapomnę o tym filmie równie szybko, jak szybko go obejrzałam, ale jak na niedzielny, niezobowiązujący seans, daje radę.\nAutor: Toppsy Crett o wtorek, sierpnia 25, 2015\nEtykiety: Aaron Taylor-Johnson, akcja, Chris Evans, Chris Hemsworth, Don Cheadle, Elizabeth Olsen, Jeremy Renner, Joss Whedon, Mark Ruffalo, Paul Bettany, Robert Downey Jr., Samuel L. Jackson, Scarlett Johansson, usa


Beta Battlefield 1 - wiemy, kiedy się jej spodziewać\nBeta Battlefield 1 – wiemy, kiedy się jej spodziewać\n14 lipca 2016 14 lipca 2016 Darek Madejski 0 Comments Battlefield, Battlefield 1, beta Battlefield 1\nNiedługo sami przetestujecie nadchodzący Battlefield 1.\nObecne zamknięte testy alpha tytułu zakończą się już w przyszłym tygodniu. Deweloperzy zapewne poprawią to i owo, sugerując się sugestiami graczy i zaczną przygotowywać się do bety, na którą pewnie wielu z Was czeka z niecierpliwością. Na kiedy się szykować?\nNa koniec jeszcze jedna dobra wiadomość – Sebastian Moritz potwierdził, że w pełnej wersji Battlefield 1 zobaczymy powrót trybu Szturm.\n← Beam Extreme dla osób, które chcą przeżyć Igrzyska Śmierci\nKonferencja Sony na Gamescom 2016. Zapomnijcie o niej →\n8 lipca 2017 Darek Madejski 1


Bransoletki damskie z przywieszkami - z rodowanego srebra wprost od producenta!\nSzukasz idealne prezentu dla mamy, siostry, żony, a może przyjaciółki? Znakomitym pomysłem będą bransoletki damskie z przywieszkami, które zostały wykonane z rodowanego srebra, które różni się od zwykłego odpowiednika tym, że o wiele mniej się niszczy z upływem czasu. Sprawdź nasza ofertę bransoletek tematycznych!\nBransoletki damskie z przywieszkami - sprawdź ofertę producenta!\nPoszukując wyjątkowego prezentu dla kobiety z reguły sugerujemy się jej upodobaniami i preferencjami. Warto wybrać coś co ja naprawdę ucieszy. Stawiając na modę - dodatki i biżuterię często chcemy wyrazić pewną indywidualność. I nic w tym dziwnego! Doskonałym pomysłem okazują się być bransoletki damskie z przywieszkami, które w sklepie La Soie Jewellery pochodzą wprost od producenta! Bransoletki te są wykonane ze srebra próby 925, które wykazuje się zdecydowanie większą odpornością na przemijający czas niż jego słabsze odpowiedniki. Sprawdź jakie bransoletki znajdziesz w ofercie!\nTematyczne bransoletki damskie z przywieszkami!\nPrezent spersonalizowany to takie, który pasuje do danej osoby! Takie właśnie są bransoletki damskie z przywieszkami, które odnoszą się do danego zagadnienia. W ofercie znajdziecie produkty dla podróżniczek, romantyczek, kobiet aktywnych, a także miłośniczek zwierząt! Zawieszki zawierają między innymi napisy, serduszka, gwiazdki, kulę ziemską, samolot i wiele innych przywieszek. Warto dobrać je do indywidualnego charakteru i sposobu bycia kobiety!\nDlaczego warto wybrać te bransoletki na prezent?\nBransoletki damskie z przywieszkami znajdujące się w ofercie sklepu nie uczulają skóry, nie ciemnieją oraz nie matowieją z czasem. To bardzo ważne cechy biżuterii, na które zwraca uwagę wiele osób! Produkty te cieszą niezwykłym blaskiem i kolorem przez długi czas! Minimalizm oraz prostota to zdecydowane motto producenta tej biżuterii!\nW naszej ofercie znajdziesz też tematyczne naszyjniki wykonane ze srebra rodowanego!


Rafał chciał łazienkę. Dostanie dom - Dziennik Wschodni\nRafał chciał łazienkę. Dostanie dom\nRafał na razie mieszka z mamą w starym, drewnianym domu bez wygód. Dach przecieka, wodę trzeba nosić\nPomoc płynie z całego kraju. Ktoś zaoferował klucze do swojego mieszkania na czas pobytu chłopca w szpitalu, ktoś inny chce zabrać chłopca w góry. A zamiast wymarzonej łazienki Rafał dostanie nowy dom.\nHistorię 11-latka z Lisek koło Hrubieszowa opisaliśmy w piątek. Rafał urodził się bez rączek i krótszą jedną nóżką (wkrótce czeka go kolejna operacja). Chłopiec mieszka z mamą w starym, drewnianym domu. Największe marzenie chłopca? Łazienka.\n– Żebym mógł na miejscu się umyć i nie biegać po śniegu do ubikacji – mówi chłopczyk. Rafał wszystko robi nogami: pisze, rysuje, obsługuje komputer i pilota, je i sprząta. Jest uczniem czwartej klasy SP w Kopyłowie. Najbardziej lubi historię. Na jesieni chodził do szkoły raz w tygodniu, ale teraz ze względu na zdrowie nauczyciele odwiedzają go w domu. Podczas sprawdzianu kompetencji trzecioklasisty na 40 możliwych punktów zdobył 39 i to był jeden z najlepszych wyników w klasie.\nHistorię Rafała pokazywała TVP w programie "Sprawa dla reportera”. I ruszyła lawina. Słowa wsparcia płyną z całej Polski. Wiele osób obiecuje też pomoc materialną.\nWarszawski przedsiębiorca dostarczył materiały i pracowników, którzy przez tydzień kopali fundamenty pod łazienkę. Wczoraj jednak budowlańcy zmienili decyzję. – Doszliśmy do wniosku, że nie ma sensu dobudowywanie łazienki do walącego się domu. Lepiej postawić nowy – mówi Tomasz Bogucki z Rogalina, który koordynuje prace i jest w stałym kontakcie z deklarującymi pomoc firmami m.in. z Jeleniej Góry, Bolesławca oraz Warszawy.\nNowy, drewniany, solidny i przestronny dom, ma mieć 80 mkw. powierzchni. Składać się będzie z kuchni, trzech pokoi i łazienki. Do tego obowiązkowo kotłownia. Wszystko ma kosztować 120 tys. złotych. – Idziemy właśnie do starostwa, by dopełnić formalności – usłyszeliśmy od pana Boguckiego.\n– Pani a Warszawy chce mi dać klucze do mieszkania, żebym miała gdzie się zatrzymać, jak pojadę z Rafałkiem do Otwocka na operację, a pan z Krakowa chce syna zabrać w góry – mówi wzruszona Wiesława Ciężczak, mama chłopca. – Syn ma szanse na stypendium od Artystów Malujących Ustami i Nogami z Raciborza i jeździć na plenery. Nie płakał po urodzeniu, a więc domyślałam się, że coś może być nie tak – wspomina jego mama. – Jedna z pielęgniarek rozwinęła becik. Rafał był malutki ale śliczny. – Nikomu go nie oddam, sama go będę wychowywać – powiedziała kobieta, gdy zasugerowano jej oddanie maluszka do domu dziecka.\nPierwszą poważną operację Rafał przeszedł, gdy miał 7 miesięcy. Od tamtej pory było ich jeszcze 6, wszystkie w pełnym znieczuleniu. A to nie koniec, bo w kwietniu najprawdopodobniej będzie miał operowane biodro, a czeka go jeszcze w Otwocku wydłużanie lewej nogi.\nChłopiec ma dwie starsze siostry. Obie założyły już własne rodziny i Rafał jest wujkiem. I to poczwórnym. – Klaudia, Maja, Kacper i Filip – wymienia imiona siostrzeńców Rafał. Przyznaje, że przede wszystkim rozpieszcza najmłodszego z tej czwórki Filipa, który niedawno skończył roczek.\nIwonka / 24 lutego 2011 o 13:53\nStrasznie sie ciesze,tylko dlaczego tak dlugo ten chlopczyk musial czekac\nA. / 24 lutego 2011 o 09:26\nO ile, gdy "kupowaliśmy" społecznie innej rodzinie dom byłam pewna obaw (jak się okazuje słusznych, ale media, jak się dało przewidzieć przestały się interesować), to tym razem naprawdę się cieszę.\nWstyd dla władz, że dziecko do tej pory nie miało łazienki! Dziecko aż tak niepełnosprawne! Gdyby nagłośnili to wcześniej, ludzie na pewno zrzuciliby się na łazienkę.\nZnam przykłady, gdzie robi się drugą łazienkę w domu za pieniądze z funduszy dla niepełnosprawnych- i tym, co potrafią się zakręcić, należy się, mimo że wielu stać. A tutaj? Tak chore dziecko i nikt mu nie pomógł?! Straszne, po prostu straszne.\nZnam przykłady, gdzie robi się drugą łazienkę w domu za pieniądze z funduszy dla niepełnosprawnych- i tym, co potrafią się zakręcić, należy się, mimo że... rozwiń\ngert / 23 lutego 2011 o 20:12\na gdzie tatuś? pewnie się sku***syn ulotnił jak się dowiedział o niepełnosprawnym dziecku, większość tych "tatusiów" bierze nogi za pas, powinno się zdjęcia publikować, łącznie z nazwiskami i adresem takiego gnoja\nmaja / 23 lutego 2011 o 19:22\nw końcu ktoś się zajął tą sprawą dobrze że chociaż istnieje telewizja bo dopiero po jej interwencji problem jest zauważany i nagłośniony. Mieszkam w tej samej gminie ale wcześniej nic nie słyszałam o tym chłopcu dopiero teraz a gdzie się podziewa ksiądz który na pewno nie raz chodził po kolędzie do Pani wziąć kasę. A jakoś sprawy nagłośnić nie raczył przecież nie jeden człowiek by pomógł ale po co lepiej samemu kasę zebrać a nie komuś pomóc. A o Ośrodku Pomocy Społecznej nie wspomnę tam to już same znieczulice pracują aby im było dobrze, po co iść w teren za zimno lepiej na naszej klasie siedzieć. Po co ludzi informować a przecież tych co mają serce po odpowiedniej stronie nie brakuje tylko trzeba dać szansę im komuś pomóc.\nw końcu ktoś się zajął tą sprawą dobrze że chociaż istnieje telewizja bo dopiero po jej interwencji problem jest zauważany i nagłośniony. Mieszkam w tej samej gminie ale wcześniej nic nie słyszałam o tym chłopcu dopiero teraz a gdzie się podziewa ksiądz który na pewno nie raz chodził po kolędzie do Pani wziąć kasę. A jakoś sprawy nagłośnić nie raczył przecież nie jeden człowiek by pomógł ale po co lepiej samemu kasę zebrać a nie komuś pomóc. A o Ośrodku Pomocy Społecznej nie wspomnę tam to już same znieczulice pracują aby im było dobrze, po ... rozwiń\nPaweł / 23 lutego 2011 o 13:51\nJA mam tylko pytanie do Urzędów , Co wy w tych urzędach robicie , co wy w tych pomocach społecznych robicie . pozwalniał bym was za brak interweniowania . Za brak kreatywności . Przyjął bym ludzi którzy się starają. Siedzicie i pierdzicie w stołki . Człowiek z taką wadą bez łazieki , pomocy , opieki . On miał niewiele więcej od psa w budzie . Nie mam sam pieniędzy bo przez los straciłem wszystko , ale na pewno mam więcej niż Rafał. Nie oglądam TV bo TV robi z muzgu pranie , ale często przez nagłośnienie różnych spraw potrafią pomóc i obudzić serca polków .\nziutek / 23 lutego 2011 o 13:21\na starostwo w hrubku funduje sobie furę za 100tyś. wstyd.\ngrzes / 23 lutego 2011 o 11:46\nurzędnicy będą chcieli podatek od tych pieniędzy, do tego znajdą jakieś przepisy które będą co trochę utrudniały życie tym ludziom. Smutne lecz prawdziwe, w Polsce urzędnik to nie jest osoba do której idzie się po pomoc, to osoba do której idzie się za karę.\nKasia / 23 lutego 2011 o 09:31\nWłaśnie! Gdzie są urzędnicy? 120 tysięcy zł, to nie jest kwota nie do zdobycia! Tyle to oni zarabiają w kilka miesięcy pewnie, a dla innych nie starcza na godne życie! Wstyd i hańba, bo po raz kolejny pokazano nam, że w kraju są równi i równiejsi i demokracja, wszystko dla wszystkich jest fikcją!\nwww / 23 lutego 2011 o 08:36\nJestem pełna uznania i szacunku dla tych ludzi. Dobrze, że w ciężkich czasach jednak człowiek człowiekowi nie jest wilkiem.\nA Rafałowi życzę spełniania marzeń!\nMisiek / 22 lutego 2011 o 18:56


Wrzesień, 2011 | Nauka gry na gitarze\nCały czas się zastanawiam, dlaczego tej piosenki jeszcze nie było na stronie. Widać dopiero teraz nadszedł na nią czas, pora zatem bym pokazał Wam jak zagrać kawałek Myslovitz pt. Chciałbym umrzeć z miłości. Będzie łatwo, będzie prosto i będzie nastrojowo. Do zagrania piosenki potrzebne nam będą tylko podstawowe chwyty: e-moll, C-dur, G-dur, D-dur i a-moll. Bicie, które proponuję to: dół,dół,góra,góra,góra,góra-dół-góra, ale w początkowym etapie grajcie sobie spokojnie uderzając cztery razy w dół w każdym z akordów, dzięki temu załapiecie rytm piosenki. Samo bicie dobrze przedstawione jest w filmiku, który znajduje się na końcu wpisu. Czytaj dalej Myslovitz – Chciałbym umrzeć z miłości\nOpublikowano 13.09.2011 13.09.2011 Autor JanuszLisKategorie Myslovitz, piosenki, polskie piosenki15 Komentarzy\nKolejna piosenka, której opracowanie znalazło się na forum i kolejny nieśmiertelny kawałek, czyli Czerwone gitary i Ładne oczy masz. Do zagrania tego utworu będą nam potrzebne tylko trzy chwyty: A-dur, E-dur i D-dur. Brzmi łatwo? Faktycznie tak jest, jedyny problem może Wam sprawić to, że akordy zmieniać trzeba bardzo szybko, żeby piosenka miała swój rytm. Przykładowy schemat bicia to: dół,dół-góra,góra-dół-góra. Czytaj dalej Czerwone gitary – Ładne oczy masz\nOpublikowano 12.09.2011 Autor JanuszLisKategorie Czerwone gitary, piosenki, polskie piosenki13 Komentarzy\nWystarczy, że nie było mnie przez miesiąc, a na naszym forum pojawiło się kilkanaście nowych opracowań piosenek. By nieco nadrobić zaległości zacznę od kawałka opracowanego przez chestera, czyli Nie nie nie zespołu T.Love. Piosenka jest stosunkowo łatwa do zagrania, oparta na czterech dobrze Wam znanych chwytach: e-moll, a-moll, C-dur, G-dur i D-dur. Nie powinniście mieć z nimi żadnych problemów. Bicie nie jest do końca klasyczne, bo zmienia się w zależności od fragmentu piosenki. Przez większość piosenki gramy biciem 4/4 czyli na przykład dół,dół-góra,góra-dół-góra. W niektórych momentach jednak bicie jest krótsze, czyli np. dół,dół-góra. Te fragmenty w piosence wyróżniłem nawiasami nad tekstem piosenki. Czytaj dalej T.Love – Nie nie nie\nOpublikowano 10.09.2011 11.09.2011 Autor JanuszLisKategorie piosenki, polskie piosenki, T.Love7 Komentarzy


🥇 ▷ Spraw, aby Twoje prognozy pogody wyglądały wspaniale dzięki aplikacji Today Weather na iPhone'a [sponsored] » ✅\nSpraw, aby Twoje prognozy pogody wyglądały wspaniale dzięki aplikacji Today Weather na iPhone'a [sponsored]\nZ Today Weather na iPhone'a, wspaniale zaprojektowana aplikacja pogodowa o ostrym designie i przystępnym interfejsie, który w pełni wykorzystuje piękny wyświetlacz OLED telefonu iPhone, otrzymujesz najdokładniejsze lokalne prognozy pogody na świecie bez żadnych opłat.\nAplikacja w pełni wykorzystuje wielu dostawców danych, aby zapewnić najdokładniejsze lokalne prognozy pogody na świecie. Na przykład w Stanach Zjednoczonych Today Weather korzysta z National Weather Service na stronie weather.gov jako jednego ze źródeł danych. Jeśli chcesz szybko przełączyć się na inne źródło danych, takie jak Openweathermap.org, możesz to zrobić za pomocą zaledwie kilku dotknięć.\nTa aplikacja, dostępna zarówno na iOS, jak i na Androida, ma rozbudowane funkcje, które sprawiają, że korzystanie z niej jest przyjemnością, na przykład łatwy w użyciu interfejs, który pozwala każdemu zrozumieć lokalną prognozę pogody dzięki wyraźnie zaprojektowanym ikonom, wyraźnie oznaczonym sekcjom, łatwym do zrozumienia mapom pogody itp.\nInterfejs nie jest przytłaczający, ponieważ wszystko, co musisz wiedzieć o aktualnych warunkach pogodowych, jest dostępne na pierwszym ekranie. Aby uzyskać dostęp do szczegółowych informacji o pogodzie, po prostu przewiń w dół, aby wyświetlić szczegóły, takie jak wskaźniki wilgotności, UV i jakości powietrza, widoczność, ciśnienie, „odczuwalne” informacje, prędkość i kierunek wiatru, punkty rosy, szczegółowe 7-dni prognozy i tak dalej.\nMasz nawet ładny graficzny przegląd faz księżyca i nocy w pełni księżyca. A jeśli jesteś zapalonym fotografem iPhone'a, który lubi robić zdjęcia podczas złota godzina, Today Weather pozwala uchwycić te wyjątkowe chwile wschodu i zachodu słońca z dostarczonymi informacjami.\nPodobnie jak inne aplikacje pogodowe, możesz łatwo dodawać miasta, które chcesz monitorować, i szybko przełączać się między nimi, dotykając ikony hamburgera w prawym górnym rogu aplikacji. Aplikacja wyświetla piękne zdjęcia, które odpowiadają pogodzie i dniu w wybranej lokalizacji.\nOtrzymasz również przydatny widżet Today, który umożliwia szybką prognozę pogody bez konieczności uruchamiania aplikacji. Opcjonalne codzienne powiadomienie podsumowuje prognozę pogody na dany dzień. Podobnie, Today Weather ostrzeże Cię o trudnych warunkach pogodowych w Twojej okolicy.\nJeśli jeszcze nie wypróbowałeś Today Weather, zrób sobie przysługę i skorzystaj z tej bezpłatnej aplikacji, aby przygotować się na wszystko ze szczegółowymi, łatwymi do zrozumienia 24 /7 Prognoza pogody. Co najlepsze, bezpłatne pobieranie obejmuje wszystkie wyżej wymienione funkcje bez żadnych zobowiązań.\nDla tych, którzy chcą usunąć reklamy z aplikacji, mają możliwość korzystania z nieograniczonej liczby zestawów ikon i korzystania z map radarowych, Today Weather zapewnia opcjonalne 99 centów 3-miesięczna subskrypcja lub tylko dwa dolary za cały rok.\nZrób sobie przysługę i skorzystaj z Today Weather za darmo ze sklepu App Store albo Google Play Store.\nBubble Apps to wysoce konfigurowalny program uruchamiający dla iPhone’ów z jailbreakiem\n4K vs. UHD (Ultra HD) – czy są takie same? Co za różnica?\n5 najlepsze aplikacje do kamer internetowych, które zamienią Twój telefon w kamerę internetową


Maski do włosów, Producent: Stapiz - Ranking 2020 i Opinie na Nuneczka.pl\nHome » Uroda » Kosmetyki do pielęgnacji i stylizacji włosów » Maski do włosów, Producent: Stapiz - Ranking 2020\nMaski do włosów, Producent: Stapiz - Ranking 2020\n0 Przeczytanych Opinie o Maski do włosów, Producent: Stapiz - Ranking 2020\nNajlepsze Maski do włosów Producent Stapiz - Ranking. Wybrane 20 z 1698 produktów. Ceny od 2 zł do 34 zł. Średnia cena 16 zł. Najlepszy producent: Stapiz. Najlepszy z kategorii Maski do włosów Producent Stapiz to Stapiz Vital Repair Dual Hairtip Mask 60s Maska do włosów 500 ml, średnia cena 16 zł (cena: rośnie). Najtańszy: Stapiz Keratin Code Mask maska do włosów 10ml za 2 zł (cena: maleje). Najdroższy: Stapiz Argan'de Moist & Care Mask nawilżająca maska z olejkiem arganowym do włosów cienkich, zniszczonych i suchych 1000ml 38077-uniw za 34 zł (cena: maleje).\n2.1 Stapiz Vital Repair Dual Hairtip Mask 60s Maska do włosów 500 ml\n2.2 Stapiz Sleek Line Colour Mask maska z jedwabiem do włosów farbowanych 1000ml\n2.3 Stapiz Sleek Line Repair & Shine VOLUME Maseczka Hair 1000ml 791\n3.1 Stapiz Keratin Code Mask maska do włosów 10ml\n3.2 Stapiz HA Essence Aquatic Mask maska do włosów suchych i zniszczonych 10ml\n3.3 Stapiz Sleek Line Repair Mask maska do włosów suchych 50 ml\n1 Stapiz Vital Repair Dual Hairtip Mask 60s Maska do włosów 500 ml\n2 Stapiz Sleek Line Colour Mask maska z jedwabiem do włosów farbowanych 1000ml\n3 Stapiz Sleek Line Repair & Shine VOLUME Maseczka Hair 1000ml 791\n4 Stapiz Sleek Line Repair & Shine REPAIR Maseczka Hair 1000ml 788\n5 Stapiz Argande Mask Hair Moist&Care 1000ml\n6 Stapiz Sleek Line Repair Mask maska do włosów suchych 50 ml\n7 Stapiz Sleek Line Repair Mask Maska z jedwabiem do włosów zniszczonych 250 ml\n8 Stapiz Acid Balance Maseczka zakwaszająca do włosów 500ml\n9 Stapiz Sleek Line Blush Blond, maska nadająca różowy odcień, do włosów blond z jedwabiem,1000 ml\n10 Stapiz Sleek Line Repair & Shine VOLUME Maseczka Hair 250ml 790\n11 Stapiz Acid Balance Hair Acidifying Mask Maseczka zakwaszajaca do włosów 250ml\n12 Stapiz Argande Mask Hair Moist&Care Maska nawilżająca z olejkiem arganowym 250ml\n13 Stapiz Sleek Line Repair & Shine BLOND Maseczka do włosów 1000ml\n14 Stapiz Sleek Line Blush Blond, maska nadająca różowy odcień, do włosów blond z jedwabiem, 250 ml\n15 Stapiz Ha Essence - Maska z kwasem hialuronowym i algami 250ml\n16 Stapiz HA Essence Aquatic Mask maska do włosów suchych i zniszczonych 10ml\n17 Stapiz Keratin Code Mask maska do włosów 10ml\n18 Stapiz Argan'de Moist & Care Mask nawilżająca maska z olejkiem arganowym do włosów cienkich, zniszczonych i suchych 1000ml 38077-uniw\n19 Stapiz Keratin Code Mask maska do włosów z keratyną 250ml 38086-uniw\n20 Stapiz Professional Placenta Mask maska do włosów 1000ml\nNajlepsze produkty: Maski do włosów, Producent: Stapiz - Ranking 2020\n1) Stapiz Vital Repair Dual Hairtip Mask 60s Maska do włosów 500 ml\nJeśli końcówki Twoich włosów mają tendencję do rozdwajania się, zastosuj odżywkę stworzoną specjalnie po to, by przeciwdziałać temu problemowi. Maska do włosów zniszczonych z rozdwojonymi końcówkami to produkt marki Stapiz - polskiej firmy, która zdobywa pozycję lidera wśród profesjonalnych kosmetyków fryzjerskich. Maska Vital Dual Hairtip ma przyspieszone działanie. Już po 1 minucie pozwala zregenerować włosy, dzięki czemu jej stosowanie jest niezwykle komfortowe. Zawiera w składzie aktywne ...\nIlość opinii: 1748 Stapiz Vital Repair Dual Hairtip Mask 60s maska do włosów 500 ml dla kobiet\nIlość opinii: 1757 Stapiz Vital Repair Dual Hairtip Mask 60s maska do włosów 500 ml dla kobiet\nIlość opinii: 58 Stapiz Vital Repair Dual Hairtip Mask 60s 500 ml Maska do włosów\n2) Stapiz Sleek Line Colour Mask maska z jedwabiem do włosów farbowanych 1000ml\nProfesjonalna maska z jedwabiem do włosów koloryzowanych Colour Non-Stop firmy Stapiz przeznaczona jest do włosów farbowanych. Dzięki odpowiednio dobranym składnikom intensywnie nawilża podkreślając kolor, nadając mu nowego blasku. Chroni przed wpływem czynników zewnętrznych, zawiera filtr UV. Wydłuża trwałość i świeżość koloru.\nDzięki wyciągom roślinnym i proteinom jedwabiu głęboko odżywia strukturę włosa od nasady aż po same końce, przywraca im miękkość i sprężystość. Maska łatwo ...\nIlość opinii: 9332 Sleek Line Colour Mask maska z jedwabiem do włosów farbowanych 1000ml\nSTAPIZ SLEEK LINE COLOUR MASKA FARBOWANE 1000ml\n3) Stapiz Sleek Line Repair & Shine VOLUME Maseczka Hair 1000ml 791\nMaska Stapiz, Sleek Line Volume Mask rekomendowana jest do pielęgnacji włosów cienkich i delikatnych. Skutecznie zwiększa objętość unosząc fryzurę od nasady, a jednocześnie dogłębnie nawilża i odżywia kosmyki. Bardzo ważnym atutem jest to, że preparat nie obciąża włosów. Dzięki temu fryzura jest lekka i seksowna, przyjemna w dotyku. Drogocenne wyciągi roślinne oraz proteiny jedwabiu powodują, że włosy zyskują na gęstości oraz są skutecznie chronione przed negatywnym działaniem czynników środo...\nIlość opinii: 1757 Stapiz Sleek Line Blond maska do włosów 1000 ml dla kobiet\nIlość opinii: 1748 Stapiz Sleek Line Blond maska do włosów 1000 ml dla kobiet\nIlość opinii: 1748 Stapiz Sleek Line Colour maska do włosów 1000 ml dla kobiet\nIlość opinii: 1757 Stapiz Sleek Line Colour maska do włosów 1000 ml dla kobiet\nIlość opinii: 58 Stapiz Sleek Line Blond 1000 ml Maska do włosów\nStapiz Sleek Line Mask Colour Repair & Shine Maska Do Włosów Farbowanych Z Jedwabiem 1000ml\nIlość opinii: 1700 Stapiz Sleek Line Q10 Maska Color 1000ml\nIlość opinii: 1700 Stapiz Sleek Line Q10 Maska Blond Niebieska 1000ml\nNajtańsze produkty: Maski do włosów, Producent: Stapiz - Ranking 2020\n1) Stapiz Keratin Code Mask maska do włosów 10ml\nProfesjonalna, intensywnie odbudowująca maska z keratyną i kolagenem, rekomendowana do włosów suchych i zniszczonych. Efekt gładkich i pełnych blasku włosów dzięki obecności keratyny uzupełniającej braki w strukturze włókien włosa. Kolagen dodatkowo uelastycznia, wzmacnia i dodaje energii. Maska ułatwia rozczesywanie i modelowanie włosów podatnych na puszenie. Dodatkowe, drogocenne składniki jak masło Shea, witamina E, czy oleje z migdałów i słonecznika potęgują walory pielęgnacyjne maski a k...\nStapiz Code Keratin Maska Do Włosów Saszetka 10ml\nIlość opinii: 1748 Stapiz Keratin Code maska do włosów 10 ml dla kobiet\nIlość opinii: 1757 Stapiz Keratin Code maska do włosów 10 ml dla kobiet\nIlość opinii: 58 Stapiz Keratin Code 10 ml Maska do włosów\n2) Stapiz HA Essence Aquatic Mask maska do włosów suchych i zniszczonych 10ml\nMaska rewitalizująca dzięki obecności aktywnych składników przywraca naturalną witalność, sprężystość i miękkość suchym i zniszczonym włosom. Algi morskie głęboko odżywiają włosy, zaopatrując je w niezbędne witaminy, aminokwasy, proteiny i składniki mineralne, przez co wspomagają proces ich odnowy. Włosy odzyskują naturalne piękno i blask. Kwas hialuronowy jako drogocenny składnik nawilżający, działa jak magnes dla cząsteczek wody, zapewniając prawidłowe nawilżenie włosów i skóry głowy. Maska...\n3) Stapiz Sleek Line Repair Mask maska do włosów suchych 50 ml\nStapiz Sleek Line Repair Maska do włosów dla kobiet 250 ml - Kosmetyki Stapiz\nIlość opinii: 1757 Stapiz Sleek Line Repair maska do włosów 250 ml dla kobiet\nIlość opinii: 1748 Stapiz Sleek Line Repair maska do włosów 250 ml dla kobiet\nIlość opinii: 58 Stapiz Sleek Line Repair 250 ml Maska do włosów\nStapiz Sleek Line Repair 250 ml dla kobiet\nStapiz Vital Repair Dual Hairtip Mask 60s Maska do włosów 500 ml\nStapiz Sleek Line Colour Mask maska z jedwabiem do włosów farbowanych 1000ml\nStapiz Sleek Line Repair & Shine VOLUME Maseczka Hair 1000ml 791\nMaski do włosów, Producent: Vianek\nŻele pod prysznic, Działanie: Nawilżające - Ranking 2020\nFarby do włosów i szampony koloryzujące, Producent: Sattva India - Ranking 2020\nRozświetlacze do twarzy i ciała, Producent: NYX Professional Make Up - Ranking 2020\nPłyny do kąpieli, Producent: Cari - Ranking 2020\nOpinie o Maski do włosów, Producent: Stapiz\nHanna\t3 września, 2020 at 8:13 am\nStapiz Acid Balance Maseczka zakwaszająca do włosów 500ml: spełnia oczekiwania, ma przyjemny zapach\nxoxoxoo\t3 września, 2020 at 8:13 am\nStapiz Acid Balance Hair Acidifying Mask Maseczka zakwaszajaca do włosów 250ml: Suer maseczka!


Macica dwurożna | Strona 10 | Forum BabyBoom\nWitajcie, również jestem posiadaczką macicy dwurożnej, zdiagnozowanej podczas histeroskopi z powodu poronień nawykowych (straciłam dwie ciąże w 8 tyg. i w 6 tyg.) Na badaniach USG nie było tej wady widocznej. Lekarz "naprawił" podobno macicę i od następnej miesiączki mam zielone światło. O dziecko staramy się od 2,5 roku. Na samym początku w ogóle nie mogłam zajść w ciążę, aż okazało sie, że mam chorą tarczycę i odkąd zaczęłam brać euthyrox zaczęłam zachodzić w ciążę, ale nie potrafię jej donosić.\nMam wreszcie super lekarza od niepłodności, który jest przy okazji endokrynologiem, dyżuruje w szpitalu Orłowskiego w Warszawie, robi wszystkie zabiegi/operacje i wreszcie czuje się zaopiekowana. Konsultacje u niego są warte każdych pieniędzy, bo chodzę prywatnie.\nJak zajde w ciążę będę przyjmowała zastrzyki z heparyny i przeleżę pewnie całe 9 miesięcy. Trzymam za Was kciuki i życzę siły i wytrwałości\nU mnie tydzień temu lekarz podczas histeroskopii zdiagnozował macicę dwurożną.\nStaramy się z mężem od ponad roku, mieliśmy dwie inseminacje i jak na razie bez pozytywnych rezultatów.\nCzyli taka macica utrudnia zajście w ciąże??\nU mnie na podstawie USG stwierdzili też macice dwurożną, ale powiedzieli, że ona dopiero w jakimś momencie się taka robi i to w górnej jej części i nie powinno mieć to wpływu na ciąże i powinno wszystko grać...\nDwóch lekarzy bynajmniej tak twierdziło.\nHej, bardzo mi przykro z powodu Twoich strat Z tego, co czytam to chyba trafiłyśmy na tego samego lekarza Ja staram się o drugie dziecko ponad dwa lata.\nHej! I ja mam macice dwurożna! U mnie szczęśliwie nie było problemu z zajściem w ciąże, ale pierwsza niestety straciłam w 8 tc jednak nie jest do końca pewne czy to wina macicy czy może i infekcji pęcherza moczowego, która mnie dopadła zaraz na początku ciąży... bardzo się bałam i trochę zwlekałam z podjęciem decyzji o następnych próbach, ale się udało i dzisiaj jestem w 17 tc, jak narazie wszystko jest ok, dziecko rozwija się prawidłowo, ma jescze sporo miejsca lekarze mi mówili ze najważniejsze żeby maluch dobrze się ulokował, w dobrze ukrwionym miejscu.\nOczywiście jest to ciąża podwyższonego ryzyka, ale trzeba mieć nadzieje ze wszystko będzie dobrze   trzymam za Was kciuki!\nNo to dbaj o siebie i maluszka a napewno będzie wszystko wporządku. Gratulacje\nHej, ja mam macicę z rogiem szczątkowym (czyli w zasadzie jednorożną). Co prawdopodobnie oznacza, że tylko jeden jajowód jest połączony z macicą, więc szanse na ciążę pojawiają się co drugi miesiąc.\nDowiedziałam się o tym dopiero podczas cc, o pierwsze dziecko staraliśmy się (z różną intensywnością ) 8 cykli. Do ginekologów (wielu różnych!) i na usg chodzę od wielu lat, nikt nigdy tego nie wykrył. W sumie teraz cieszę się, że o tym nie wiedziałam, bo bym panikowała przez całą ciążę .\nTeraz kończy się właśnie trzeci cykl starań...\nPowodzenia w staraniach! Trzymam kciuki żeby szybko poszło jak poprzednim razem się udało to teraz na pewno tez tylko musi nadejść ten właściwy moment!


Prośba o przyjęcie studentów na niedzielny obiad – Katedra Legnicka św. Ap. Piotra i Pawła\nZ wielką radością informujemy, że w dniach od 8 do 15 lipca w naszym mieście i w naszej diecezji będziemy gościli stypendystów-studentów Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”. Prawie 550 młodych osób z różnych miejsc Polski przybędzie do Legnicy na obóz wakacyjny. Uczestnicy tego wydarzenia będą mieszkać w legnickich szkołach, odwiedzą również parafie naszego miasta.\nDo naszej wspólnoty przybędą w niedzielę 14 lipca, aby wziąć udział we Mszach świętych przedpołudniowych, zaangażować się w przygotowanie liturgii oraz podzielić się świadectwami związanymi z korzystaniem przez nich z programu stypendialnego.\nUwieńczeniem wizyty naszych młodych Gości będą spotkania z rodzinami. Serdecznie prosimy naszych Parafian, którzy chcieliby zaprosić Stypendystów na niedzielny obiad w dniu 14 lipca (niedziela), o zgłaszania się do zakrystii lub kontakt telefoniczny z parafią: 500-245-557. Do naszej parafii przybędzie około 50 osób, więc poszukujemy rodzin, które ugościłyby studentów. Za życzliwość i otwartość serdecznie dziękujemy!


Edukacja polonistyczna jako zobowiązanie. Powszechność i elitarność polonistyki. T. 1 - 06 Polonistyczne badania edukacyjne — perspektywy 2016—2020 - Ewa Jaskółowa, Danuta Krzyżyk, Bernadeta Niesporek-Szamburska, Małgorzata Wójcik-Dudek - pdf – Ibuk.pl\nEdukacja polonistyczna jako zobowiązanie. Powszechność i elitarność polonistyki. T. 1 - 06 Polonistyczne badania edukacyjne — perspektywy 2016—2020 - RECENZJE


Numer produktu: 2985633\nMały portfel z kolekcji Emporio Armani. Model wykonany ze skóry ekologicznej. - Model zapakowany w pudełko firmowe. - Kieszeń na bilon zapinana na zamek. - Przegroda na banknoty. - Gładki materiał. - Wymiary: 12 x 10 cm. Wzór: gładkie Materiał: imitacja skóry licowej Skład: Materiał 1: 100 % Poliuretan, Materiał 2: 100 % Poliester ID produktu: 4901-PFD010 Kod producenta: Y3H185.YH15A