POWSTANIE III RZESZY - Notatek.pl\nHitler siedząc w więzieniu po nieudanym puczu monachijskim, napisał książkę „Mein Kampf”, w której znajdował się program, który mieli realizować narodowi socjaliści po dojściu do władzy. Program polityczny zawarty w książce: zniesienie wszystkich powinności i ograniczeń, jakie nałożył na Niemcy traktat wersalski, łącznie z odzyskaniem utraconych terytoriów; przywrócenie Niemcom ich mocarstwowej pozycji w Europie i na świecie; zjednoczenie w jednym państwie wszystkich Niemców i niemieckojęzycznych obywateli innych państw; zdobycie dla wielkiego narodu niemieckiego przestrzeni życiowej (Lebensraum) - w Europie i na innych kontynentach, aby mógł się swobodnie rozwijać; zapewnienie narodowi niemieckiemu jako „narodowi panów” władania nad innymi „małowartościowymi” narodami; wytępienie ras „niższych” jako bezwartościowych, w kolejności Żydów, Cyganów, Słowian; zlikwidowanie komunizmu. W dobie kryzysu coraz bardziej popularna staje się NSDAP. Ta partia niestety przeżywała kryzys, groził jej nawet rozłam. Z pomocą przyszli zachodni bankierzy, którzy wcześniej pomagali finansowo Lenina i Trockiego. Pieniądze te pomogły w znaczący sposób partii, umożliwiły także rozbudowanie i powiększenie liczebności SA i SS. Siła NSDAP skłoniła kierownictwo Niemiec do podzielenia się władzą z nazistami. 4 stycznia 1933 roku odbyło się tajne spotkanie Hitlera z byłym kanclerzem Franzem Papenem, zaufanym człowiekiem prezydenta Hindenburga. Spotkanie odbyło się w Kolonii, w pałacyku Kurta Schroedera, współwłaściciela wielu niemieckich i anglosaskich banków. Papen z Hitlerem osiągnęli porozumienie: kanclerzem zostanie Hitler, wicekanclerzem von Papen. Organizator spotkania baron Schroeder otrzymał od wdzięcznego Hitlera stopień generała SS.\nDojście Hitlera do władzy umożliwił także (pomógł) Stalin, który zabronił niemieckim komunistom stworzenia koalicji po wyborach (koniec 1932 roku) z SPD. Dlatego NSDAP dogadała się z Narodową Partią Ludową, przez co mieli większość i przejęli władzę. 30 stycznia 1933 roku jest pierwszym dniem III Rzeszy.\nPrezydent Paul von Hindenburg powierzył Hitlerowi misję tworzenia rządu.\nDyktaturę Hitler rozpoczął od prowokacji - 27 lutego 1933 roku bojówka SS podpaliła Reichstag, a winą za to obarczono komunistów. Dało to pretekst do wydania „Zarządzenia o ochronie narodu i państwa”, umożliwiające faszystom pełne opanowanie wszystkich instytucji i likwidację dotychczasowej samodzielności państw związkowych. Zaraz po 28 lutego 1933 roku rozpoczęła się fala aresztowań. Najpierw funkcjonariuszy Partii Komunistycznej i znanych członków literackiej i intelektualnej lewicy, dalej „komuniści, anarchiści, socjaldemokraci”. Tzw. aresztowania prewencyjne i zsyłka do nowo utworzonych obozów koncentracyjnych SS i SA stały się narzędziem władzy partii nad społeczeństwem i odbyły się z pominięciem prawa i aparatu sprawiedliwości.\n…, a armia poczuła się znów potrzebna, co zjednało to Hitlerowi wielu zwolenników wśród licznej kadry oficerskiej.\nPo śmierci Hindenburga, Hitler ogłosił się wodzem i kanclerzem Rzeszy. Rozpoczęło się prześladowanie Kościoła, który stał na drodze do ukształtowania nowego światopoglądu (totalitaryzm). W 1935 roku rząd Rzeszy wydał dekrety, aprobowane przez Reichstag na sesji wyjazdowej w Norymberdze (ustawy…


Apulia: zwiedzanie półwyspu Salento. Lecce i okolice\nDzisiaj dostałam od was kolejnego maila z podziękowaniem za plan wycieczki po Sycylii. Zdaję sobie sprawę, że teksty z trasami wycieczek są dla was bardzo ważne. Dla mnie też. Zawsze gdy jedziemy w nieznane, motamy się jak dziecko we mgle, nie wiedząc, co zobaczyć. Dlatego tak samo, jak niegdyś o Emilii-Romanii i Sycylii, tak dzisiaj zapraszam was na na tekst o zwiedzaniu Apulii.\nOdwiedzone miejsca są opatrzone gwiazdkami od * do ***. * oznacza, że dane miejsce „można zobaczyć”, *** że jest obowiązkowe. Informacje praktyczne (te jeszcze bardziej praktyczne, niż cały tekst) umieściłam na końcu artykułu. W tekście znajdziecie linki do miejsc, w których spałam. Jeśli uznacie, że tekst wam pomógł, to proszę, zarezerwujcie swoje noclegi właśnie przez nie. Dzięki temu dostanę drobną prowizję, co pomoże mi utrzymać ten blog przy życiu. Przykładowy link znajdziecie tutaj. Cała seria składa się z trzech części. W pierwszej jedziemy wybrzeżem Adriatyku na półwysep Solento, w drugiej zwiedzamy interior Apulii, a w trzeciej zajmiemy się wybrzeżem na północ od Bari i samą stolicą regionu. Innym pomysłem jest też lot do Bari, a powrót z Neapolu. Wtedy po drodze odwiedzamy Materę i Wybrzeże Amalfi.\nDzień pierwszy: Lotnisko Karola Wojtyły w Bari, Apulia\nW 2016 roku Polska została pobłogosławiona dwoma nowymi, supertanimi lotami do Bari. Wizzair lata do Bari z Katowic i Warszawy. My przyleciałyśmy bardzo wcześnie i od razu wiedziałyśmy, że nie chcemy zostawać na noc w Bari, a wolimy dostać się na prowincję i stamtąd zacząć wycieczkę po Apulii. Na lotnisku odebrałam wcześniej wypożyczony przez internet samochód (korzystam z tej wypożyczalni – mają fajne zniżki) i od razu pojechałam na nocleg do Bitritto. Zaznaczam, że nie zwiedzałam miasteczka – poszłam spać, by następnego dnia od razu wsiąść w samochód i wybrać się na prawidłowe zwiedzanie!\nAlta Dimora. Bardzo fajne mieszkanie z przesympatycznym właścicielem, który w wielu sprawach bardzo poszedł nam na rękę. Człowiek do rany przyłóż. Jeśli chcecie znaleźć dobrze ulokolowaną bazę wypadową (blisko wielu atrakcji), lub po prostu przespać się przy lotnisku – to jest właściwe miejsce.\nplusy: to było świetne miejsce na noc. Pomysł, by nie spać w Bari był wyśmienity. Minusów brak\nDzień drugi: Polignano a Mare, Monopoli i apulijska prowincja\nPo wczesnym wyjeździe z mieszkania padła decyzja: zatrzymujemy się w pierwszym napotkanym miasteczku na kawę. Tak znalazłyśmy się w turystycznie nieznanej Adelfii*, która okazała się mieć bardzo przyjemną starówkę i znakomicie pokazała, jak wygląda Apulia. Miasteczka takie, jak Adelfia stanowią w prowincji zdecydowaną większość. Jest w nich kilka kościołów, kilka bogatszych pałaców, kilka barów, kiosków, jakaś restauracja. Nie zachwycają, ale pokazują normalne życie. A raczej, o tej godzinie, jego brak, bo miejscowość jest puściutka.\nZ niej było już tylko kilkanaście kilometrów do jednego z najładniejszych miasteczek Apulii – Polignano a Mare*** to miejscowość wypoczynkowa, która swoją sławę zawdzięcza przepięknemu położeniu i jednej z najbardziej niezwykłych restauracji na świecie (w grocie nad samym morzem).\nNa popołudnie i na noc pojechałyśmy do Monopoli***. Szalenie polecam! Otoczone murami stare miasto znajduje się na wychodzącym w morze półwyspie. Ciasne uliczki i kafejki na samym brzegu nadają niepowtarzalny klimat. To pierwsze miasteczko na tej wycieczce, w którym chętnie zostałabym dłużej (będzie ich kilka).\nw Monopoli spałyśmy w Casa Algere. Mieszkaniu znajdującym się w samym centrum starego miasta, dwa kroki od morza. Mieszkanie na wysokim poziomie, z klimatem. Czyste i nowocześnie urządzone. Bardzo polecam!\nPlusy: cały dzień był bardzo dobry!\nMinusy: W Polignano a Mare mogłyśmy pójść na obiad do słynnej restauracji Grotta Palazzese. Drogo, ale wszak raz w życiu.\nDzień trzeci: zwiedzanie wybrzeża Apulii od Monopoli przez Ostuni do Lecce\nNaszą trzecią noc miałyśmy spędzić w Lecce – jednym z najpiękniejszych barokowych miast Europy. Zdecydowałyśmy się jechać tam nie autostradą, ale wybrzeżem. Zatrzymałyśmy się na spacer we wczasowej miejscowości Torre Canne* i zwiedziłyśmy starożytne miasto Egnazia*. Z niego skręciłyśmy do perły tego dnia – miasteczka Ostuni***.\nOstuni bywa opisywane, jako miasto bardziej kojarzące się z Marokiem niż z Włochami. To prawda. Gdy dojeżdżamy do niego, bije na kilometry swoją bielą, mocno kontrastującą z suchym krajobrazem. Na potrzeby turystów zostało zagospodarowanych kilka uliczek, ale tak naprawdę śnieżnobiała architektura ciągnie się na całe dzielnice. To czy w którejś jest ładniej czy brzydziej zależy tylko od ilości samochodów (i sklepów z pamiątkami).\nOdwiedziłyśmy jeszcze nieciekawe Brindisi* – drugie największe miasto w Apulii – i pojechałyśmy na kolację do Lecce***. Tego dnia jeszcze nie wiedziałyśmy, że okaże się przebojem.\nNocleg: W Lecce spędziłyśmy dwie noce. Postawiłyśmy na niską cenę i rozgościłyśmy się w oddalonym o 15 minut drogi spacerem Hotelu Delle Palme . Hotel lata świetności miał już za sobą, ale nadal poczęstował dobrym śniadaniem i robiącym wrażenie lobby. Ogólnie polecam.\nplusy: Ostuni jest prześliczne! Lecce jest pozycją obowiązkową, nie tylko przy zwiedzaniu Apulii, ale przy zwiedzaniu Włoch w ogóle\nminusy: Zupełnie niepotrzebnie spędziłyśmy kilka godzin w Brindisi. Miasto jest nieciekawe i niewarte zaglądania do niego.\nDzień czwarty: zwiedzanie półwyspu Salento\nWczesna pobudka! Musi być wczesna, wszak dzisiaj planujemy objechać półwysep Salento. I tu od razu chcę wam podpowiedzieć! Nie róbcie tego w jeden dzień! Salento okazało się być większe niż sądziłyśmy. Zwiedziłyśmy zaledwie jego niewielką część, po czym wróciłyśmy 100 km do Lecce. To był po prostu zły pomysł.\nMacie ochotę na zdjęcia z Apulii. Tu znajdziecie fotograficzny post o okolicy. Klik!\nTak czy inaczej pojechałyśmy na zachód. Naszym pierwszym przystankiem był Kupertyn (Copertino*) – małe miasteczko słynne dzięki swojemu latającemu świętemu – Józefowi z Kupertynu. Sama miejscowość niestety nie powaliła. Znajduje się tu co prawda imponujący zamek, ale – ciężko mi to przyznać – wiele takich w Apulii.\nDużo większe wrażenie zrobiła kolejna miejscowość – Nardo*. Nardo uważane jest za jedne z miasteczek z najlepszym przykładem baroku z Salento.\nCzy jest piękną miejscowością? Nie. Posiada jednak bardzo ładną barokową piazzę, która jest idealnym miejscem na południową kawę. Również najstarsza część miejscowości, ze swoimi ciasnymi uliczkami jest ciekawym miejscem. W sam raz na dwugodzinny spacer.\nJedziemy dalej – na wybrzeże. Tego dnia moczymy się w dwóch morzach! Najpierw w Morzu Jońskim w okolicy turystycznego miasteczka Gallipoli** (ono byłoby dobrym miejscem na kolejny nocleg!), a po kilku godzinach jazdy nad brzegiem morza (nie do końca polecam, jako że cały czas się mierzymy z korkami przy kurortach – lepiej wybrać się drogą ekspresową) w Adriatyku. Z Leucy*, która jest najbardziej wysuniętym na południe miejscem włoskiego buta, wracamy do Lecce.\nPlusy: Gallipoli jest warte odwiedzin. Jeśli macie więcej czasu, polecam też Nardo.\nMinusy: niepotrzebnie ominęłyśmy północny-zachód półwyspu z jego pięknymi plażami. Minusem było też wracanie do Lecce na nocleg, a nie zatrzymanie się gdzieś na trasie. Copertino, jeśli nie macie pobudek religijnych, możecie ominąć.\nDzień 5 – zwiedzanie Lecce, popołudnie w Otranto i plaże Apulii\nW końcu! Trzeciego dnia pobytu w Lecce*** zagospodarowałyśmy całe przedpołudnie na zwiedzenie tej perły Apulii. Lecce zasługuje zdecydowanie na osobny artykuł. Jego barokowe fasady są arcydziełem unikalnym na skalę światową. Gdy spacerujecie po starym mieście, po prostu nie możecie się pozbyć efektu „Wow”.\nOkoło południa pojechałyśmy dalej. Miałyśmy opuszczać półwysep, ale że poprzedni dzień nam tak się przedłużył, pojechałyśmy do Otranto***. To jedno z najpiękniejszych miasteczek regionu, które zresztą znajduje się na liście „Najpiękniejsze miasteczka Włoch”. Otranto ma bajkową starówkę i katedrę, w której znajduje się jedna z największych mozaik na świecie! Jeśli czasem będziecie tam i przyjdzie wam ominąć kościół… cóż – to będzie błąd.\nOtranto ma jeszcze jedną zaletę. W obrębie kilkunastu kilometrów od miasteczka zobaczycie wiele przepięknych plaż. I jeśli plaże w Apulii spędzają wam sen z powiek, to mam dla was dwie rady. Po pierwsze – nie jedźcie tam w wakacje. Zamiast tego zapolujcie na plażowanie w maju-czerwcu lub wrześniu-październiku. Po drugie, zajrzyjcie na artykuł z bloga Nomad is beautiful (tekst po angielsku). My tego dnia pojechałyśmy na Baia dei Turchi (Plaża turecka). Piękna, ale tłoczna.\nPo plażowaniu mogłyśmy już zrobić tylko jedno – jechać do kolejnego miejsca noclegowego. A tej nocy spałyśmy pomiędzy Alborobello i Locorotondo – dwoma najpiękniejszymi miasteczkami Apulii, słynnymi dzięki trulli. Ale o tym w drugiej części opowieści o zwiedzaniu Apulii. Znajdziecie ją tutaj.\nJedziesz do Apulii? Poczytaj inne teksty o tym coraz popularniejszym włoskim regionie. Znajdziesz je tutaj. A jeśli jesteś tu po raz pierwszy i Ci się spodobało, zajrzyj na Fanpage bloga na Facebooku. Tam znajdziesz relacje na żywo, konkursy i masę zdjęć!


Benefity – czysty marketing czy realne narzędzie rozwoju firmy? - Grupa Progres\nBenefity – czysty marketing czy realne narzędzie rozwoju firmy?\nFirmy prześcigają się dzisiaj w wymyślaniu pozapłacowych elementów wynagrodzenia pracownika. Są organizacje, które chwalą się nawet dwudziestoma różnego rodzaju benefitami, starając się tym wyróżnić na tle konkurencji. W efektywnym wykorzystaniu tego narzędzia nie chodzi jednak o ilość, tylko o jakość i dopasowanie do rzeczywistych potrzeb pracowników.\n– Pozapłacowe elementy wynagrodzenia nie są nowym rozwiązaniem, choć dzisiaj znacznie częściej wykorzystywanym i to w niemal wszystkich już branżach, czasami stającym się też elementem gry konkurencyjnej. Jednak myśląc o projektowaniu efektywnych rozwiązań, tak dla pracownika, jak i firmy, musimy wyjść od rzeczywistych potrzeb osób pracujących w organizacji i jej indywidualnego charakteru – mówi Ewa Przybylska, Dyrektor ds. Rozwoju Rekrutacji Stałych w Grupie Progres.\nCo z tymi benefitami?\nNa rozmowach rekrutacyjnych nie dziwią już pytania kandydatów o to, co firma oferuje poza wynagrodzeniem. Na coraz bardziej odczuwalnym rynku pracownika firmy przykładają więc coraz większa wagę do uatrakcyjniania swojej oferty i dotyczy to już nie tylko sektora białych kołnierzyków, ale także innych branż, jak handlowa czy produkcyjna. Karty mulitisport czy dostęp do prywatnej opieki medycznej to już standard w wielu organizacjach.\nZ bardziej popularnych obecnie BENEFITów wyróżnić można „dzień owoca i/lub warzywa” (firma zaopatruje pracowników w owoce/warzywa w trosce o ich zdrowie i lepsze samopoczucie), „fun day” (organizuje im cykliczne gry i zabawy zespołowe w miejscu pracy), strefy relaksu z hamakami czy piłkarzykami, dofinansowanie do zakupu roweru, którym pracownik będzie dojeżdżał do pracy, a nawet przeliczanie przejechanych w ten sposób kilometrów na złotówki doliczane do pensji.\nNa długiej liście pojawiają się też bardziej spektakularne pozycje, jak masaże i joga w biurze. Te i wiele innych pozapłacowych elementów wykorzystywanych jest przez firmy, aby wyróżnić się w walce o pracowników na coraz bardziej konkurencyjnym rynku.\n– Takie marketingowe podejście do benefitów nie jest niczym złym, ale trzeba mieć na uwadze, że może okazać się krótkoterminowe, gdy firma skupia się tylko na zwróceniu na siebie uwagi. Dobrze zaprojektowany i wdrożony program przynosić może długotrwałe korzyści, być płaszczyzną przywiązania pracownika do organizacji i jednocześnie motywacji, realnie podnosząc jej efektywność operacyjną, a nawet finansową – dodaje Ewa Przybylska z Grupy Progres.\nWedług badania firmy Benefit Systems oraz portalu HRNews.pl z grudnia 2014 roku, aż trzech na czterech pracowników objętych programem benefitowym nigdy nie zostało zapytanych przez pracodawcę o ich potrzeby. Niesie to za sobą ryzyko „rozminięcia się” z oczekiwaniami, potrzebami i celami, a rolą świadczeń pozapłacowych jest przecież motywacja pracowników, pobudzanie ich zaangażowania oraz danie poczucia wsparcia ze strony firmy. Kluczem do sukcesu na tym polu jest więc świadome inicjowanie programów.\n– Na wielu przykładach naszych klientów widzimy, że strategiczne podejście do wdrażania pozapłacowych elementów wynagrodzenia stanowi efektywne źródło motywacji pracowników oraz solidny fundament dla rozwoju i zacieśniania relacji pracodawcy z pracownikiem. Płaszczyzn do tworzenia atrakcyjnych, a jednocześnie efektywnych rozwiązań jest tutaj wiele. Mogą one przecież dotyczyć nie tylko zdrowia czy zabawy, ale też edukacji, rozwoju, wolontariatu, a nawet przyszłości – dodaje Ewa Przybylska.\nPrzodownikiem w implementowaniu tego typu rozwiązań są oczywiście zachodnie korporacje, które transferują na nasz rynek ciekawe rozwiązania, dopasowując je często do specyfiki naszego regionu. Tak właśnie jedna z firm sektora usług, uruchomiła dla swoich pracowników program oszczędzania na emeryturę, w ramach którego dokłada równowartość odkładanych przez pracownika z pensji środków (oczywiście w pewnych granicach). Możliwości jest więc sporo, ale jeśli chcemy, by wdrażane programy „pracowały” dla organizacji przez długi czas musimy się skupić na ich jakości, nie koniecznie ilości.\nMimo, że rynek świadczeń pozapłacowych w Polsce rozwija się dynamicznie, to nadal sporo brakuje nam do zachodnich standardów i różnorodności. W Wielkiej Brytanii popularne są płatne urlopy na odnowę biologiczną lub dofinansowanie operacji plastycznych. Amerykańskie firmy, które motywowanie poprzez benefity opanowały do perfekcji, oferują swoim pracownikom szerokie spektrum dodatków, począwszy od funduszy wakacyjnych, poprzez pomoc w spłacie kredytu studenckiego, skończywszy na poradach prawnych i opiece psychologicznej.\nCiekawe przykłady znaleźć można też u naszego zachodniego sąsiada. W niemieckich firmach także dba się o kondycję fizyczną i psychiczną pracowników (piwko w firmowej lodówce dostępne w przypadku nadgodzin), choć w większości dostrzegalny jest charakterystyczny pragmatyzm (np. indywidualne i obowiązkowe zajęcia sportowe z coachem dla pracowników mających siedzący tryb pracy).\nCo ciekawe w Niemczech różnego rodzaju programy dla pracowników powstają również w sektorze publicznym przynosząc mu realne korzyści. Być może takie rozwiązania z korzyścią dla wszystkich zawitają niedługo także do naszych urzędów.


Autodestrukcja buntu? | Przeglad | Miesięcznik „Teatr”\nDramat Schillera staje się dla Klaty pretekstem do snucia opowieści o buncie – jego sensie i konsekwencjach.\nNa festiwalu Nowa Klasyka Europy wielokrotnie pytano Jana Klatę, czy pracując dla niemieckiego teatru, bał się konfrontacji z legendą niemieckiej literatury romantycznej – Zbójcami. Za Odrą do spuścizny Schillera odnoszą się z nie mniejszym namaszczeniem niż my do dzieł naszych wieszczów romantyzmu, więc „majstrowanie” tam przy Zbójcach jest ryzykowne już dla niemieckich reżyserów – co dopiero dla reżysera z Polski. Klata nie bał się ani konfrontacji, ani majstrowania, jednak na pytanie o stosunek do historii inscenizacji dramatu Schillera – z typową dla siebie swadą – odpowiadał, iż do słynnych inscenizacji, choćby Petera Zadka, nie ma żadnego stosunku, bo ich nie zna. Patrząc na efekt pracy reżysera z zespołem teatru w Bochum, trudno chyba podważyć jego prawdomówność.\nDość oczywiste wydaje się, dlaczego Klata, nieustannie powracający do tematu rewolucji, sięga po czołowy tekst okresu „burzy i naporu”. Dramat Schillera – choć trzeba zauważyć, że w tej nowej interpretacji niewiele z niego zostało – staje się pretekstem do snucia opowieści o buncie, i to nie tylko tym zarysowującym się między postaciami dramatu, ale o buncie w ogóle – jego sensie i konsekwencjach. Bez wątpienia udaje się Klacie rozpisać wielogłosową partyturę protestu, w której żaden z głosów – co w pewnym sensie może zaskakiwać – nie jest dominujący.\nMamy tu więc klasyczny konflikt pokoleń i wystąpienie synów przeciw ojcom będącym gwarantami starego, skostniałego ładu i niesprawiedliwości. Ale i sprawiedliwość ma tutaj wiele odcieni. Karol, który mimo popełnienia straszliwych zbrodni u Schillera nadal pozostaje bohaterem szlachetnym, u Klaty wyraźnie traci na szlachetności. Zasadniczy element tej układanki – swoisty paradoks, że wyjęty spod prawa zbójca jest jednocześnie obrońcą prawa i że przeciwstawiając się ustanowionemu przez ojców porządkowi, pozostaje wiernym i jedynym naprawdę kochającym, wręcz zapatrzonym w swojego rodzica synem – zostaje w inscenizacji zniesiony. Klata każe nam wątpić w tę postać i szczerość jej czynów, ukazując Karola i jego kompanów w ciągłych atakach bezsensownej agresji wymierzonej zarówno w społeczeństwo, jak i w samych siebie. W interpretacji Klaty spoglądamy na zbójców tylko przez pryzmat ich nikczemnych czynów – gwałtów i morderstw (często ukazywanych za pomocą projekcji). Te wyświetlane obrazy dają zresztą dość jasne wyobrażenie o losach nieszczęśników spotykających na swojej drodze bandę Moora.\nJednakże kierująca zbójcami siła jest zarazem autodestrukcyjna. Ten nieustanny pęd popychający ich coraz głębiej w ciemność Czeskich Lasów – a być może w światłość lasu, ponieważ drzewami są na scenie rozświetlone jarzeniówki – prowadzi do aktów masochizmu. Brutalne uderzanie zbójców całym ciężarem swoich ciał o umieszczoną na końcu sceny metalową ścianę to tyleż przysłowiowe walenie głową w mur, co oznaka beznadziejnego pragnienia samounicestwienia. Nie rozbijania murów, ale unicestwiania siebie w starciu z przeszkodą nie do pokonania. Jest zatem w tym buncie coś pozaracjonalnego. To bunt, który nie ma celu, niczego nie zmienia, nie obala starego porządku i nie ustanawia nowego. Czy zatem cały ten sprzeciw wobec pokolenia ojców, wobec zastanego porządku i społeczeństwa nie kończy się jedynie na pompatycznych hasłach wytatuowanych dużą czcionką na obnażonych torsach zbójców? Tatuaże są zresztą nie tylko najbardziej widocznym efektem nieco sztubackiej rewolty, ale też znakiem wykluczenia – to swego rodzaju stygmat, dowód odcięcia się od wspólnoty i odrzucenia przez nią. To również tyleż banalna, co tragiczna próba zwrócenia na siebie uwagi, bo przecież powstałe pod wpływem impulsu znaki są niezmywalnym potwierdzeniem przynależności do zbójeckiej bandy, dożywotnim dowodem zbrodni i hańby.\nAle wektor niszczącej siły buntu Klata kieruje także w drugą stronę. Młodszy brat Franciszek knujący spisek przeciwko Karlowi, intrygant i skrytobójca, rozpoczyna swą własną wojnę przeciwko społecznemu porządkowi. Bez wątpienia Franciszek, choć odpychający, wręcz obleśny, jest też niejednoznaczny i tragiczny. Pucołowaty blondyn z zaczesaną grzywką, zduszony w zbyt ciasnym białym garniturze, czuje się spadkobiercą i panem rodzinnego majątku: zarządzający tak ziemią, jak i ludźmi, obalający stary ład i ustanawiający własne prawa. Na wszystko jednak – na władzę, majątek, a nawet narzeczoną Karla – musi polować niczym chytry lis: tyle jego, ile wyrwie kłami, ile wyszarpie. Ta prosta zasada polowania odnosi się także do ojcowskiej miłości. Nie ma przecież złudzeń, że ukochanym dzieckiem starego Moora jest pierworodny syn – ten szlachetny i zdolny, nie zaś młodszy Franciszek, któremu natura poskąpiła nie tylko rozumu, ale i urody. Zatem także Franciszek doznaje bólu odrzucenia, tym bardziej bolesnego, że dokonanego przez własnego ojca, dostrzegającego obecność syna tylko z konieczności.\nNiezrozumiała wydaje się przy tym konstrukcja roli starego Moora (Andreas Grothgar), który w inscenizacji Klaty jest stylizowany na tancerza butoh. Ubrany w spódnicę, tańczący Moor z pobieloną twarzą i wbitymi w plecy metrowymi kolcami to ponoć wynik fascynacji Klaty postacią legendarnego tancerza Kazuo Ohno. Reżyser pytany o tę zaskakująca metamorfozę Moora opowiada o brakującej w dramacie postaci matki, która nie pojawia się nawet we wspomnieniach obu braci, co reżyserowi wydaje się co najmniej zastanawiające. Tego kobiecego pierwiastka poszukuje więc Klata u starego Moora. Daleko wiedzie ta ścieżka poszukiwań matki, chyba zbyt daleko, bo zastosowany przez Klatę chwyt pozostaje nieczytelny. Stylizowanie ojca na tancerza butoh w najmniejszym nawet stopniu nie przybliża nas do pytania o postać matki – sprawia natomiast, że Moor wydaje się być całkiem oderwany od rzeczywistości, duchowo nieobecny w świecie.\nCo ciekawe w tym wybitnie męskim dramacie Klata upomina się nie tylko o postać matki, ale o kobiety w ogóle. Z jednej strony nasyła na Amalię odrażającego, ciągle spoconego Franciszka, dosłownie oblizującego się na jej widok i wymuszającego różnego rodzaju pieszczoty. Niektóre z nich, jak choćby pocałunek, w trakcie którego Amalia, aby odzyskać zaręczynowy pierścionek od Karla, musi językiem wyjąć go z ust Franciszka, nosi znamiona gwałtu. Z drugiej jednak strony, gdy po śmierci Karla młody spadkobierca majątku i Amalii jasno domaga się seksualnej ofiary, zostaje ośmieszony. Amalia bowiem zaczyna igrać z natarczywym agresorem, rozbiera go, ociera się o jego ciało, w końcu siada na coraz bardziej podnieconym, ale też wystraszonym jej dominacją Moorze, aby po chwili udowodnić mu, że jest nieudacznikiem. Spod eleganckiej koszuli ze sztywnym kołnierzykiem wynurza się ukrywany przez bohatera gorset, mający choć trochę maskować jego niezgrabną figurę. W Zbójcach Klaty śmiertelnie groźny, przebiegły Moor musi ratować się przed demoniczną Amalią ucieczką w gorsecie i z opuszczonymi do kostek spodniami. Wyśmiany Franciszek – odtrącony przez własnego ojca, pod każdym względem gorszy od brata, w końcu brzydki i wzgardzony przez kobiety – nawet siłą nie może zdobyć odrobiny miłości.\nScena ta jest przewrotna: zmienia dotychczasowy układ sił, ale i pokazuje, jak głęboko zraniony i odrzucony czuje się Franciszek. Jego bunt przeciwko ojcu, bratu, choć i przeciwko społecznemu porządkowi, uznającemu wyższość praw pierworodnego syna i skazującemu młodszego na życie w cieniu, w końcu przeciw samej naturze, która dała wszystko i tak uprzywilejowanemu bratu, zaś Franciszka obdarzyła co najwyżej obwisłym brzuchem – wydaje się krzykiem rozpaczy, ale też nie przynosi nic poza śmiercią. Franciszek wiesza się na sznurówce z własnego gorsetu.\nDeklarowana przez Klatę nieznajomość wielkich inscenizacji niemieckiej klasyki ostatnich lat skutkuje osobliwą „innością” jego przedstawienia: gdy wielu reżyserów zza Odry spogląda na Zbójców przez pryzmat ironii, Klata uderza w dawno na niemieckich scenach niesłyszany bęben patosu. Jednocześnie zastanawia się, czy opowiadana przez niego historia wydarzyła się naprawdę, czy została jedynie stworzona w wyobraźni bohaterów. Na to ostatnie rozwiązanie wskazuje choćby projekcja z nieustannie powtarzanego przez braci Moor samobójstwa, inscenizowanego za pomocą aplikacji symulującej rozpryskiwanie się krwi na ścianie po rzekomym strzale w głowę. Historia braci Moor wydaje się zatem momentami ocierać o banał. Wszystko jest udawane – i bunt, który jest walką o nic, i śmierć, która być może również się nie wydarzyła. Banda wytatuowanych chłopców, bez celu biegających po scenie i nieustannie wykrzykujących w stronę publiczności fragmenty mocno skróconego tekstu Schillera, męczy i drażni tym bardziej, że spektakl z każdą chwilą traci swój rytm. Również gra popkulturowych odniesień, w których Klata jak zwykle porusza się z wielką swobodą, często wydaje się niczemu nie służyć, przyćmiewa tekst i aktorów. Transponowane na różne sposoby motywy z Iron Woodkida, czy w końcu Lana Del Rey i The Battles służą jako wypełniacze brakującej treści i sensu.\nNajlepsze rzeczy tego rodzaju są tylko cieniami\nTeatr Polska jest tutaj


Google wprowadza do Polski płatności w Android Pay dla klientów Alior Banku, BZ WBK i T-Mobile Usług Bankowych\nO wprowadzeniu nowej usługi Google poinformował na konferencji prasowej w Warszawie, zaznaczając, że Polska jest drugim po Wielkiej Brytanii krajem w Europie z dostępnością systemu Android Pay.\nAby skorzystać z możliwości płacenia za towary i usługi z użyciem Android Pay konieczne jest posiadanie smartfona wyposażonego w moduł bezprzewodowej komunikacji NFC oraz system operacyjny Android w wersji 4.4 KitKat lub wyższej.\nUżytkownik pragnący skorzystać z Android Pay musi ściągnąć do smartfona odpowiednią aplikację ze sklepu Google Play i przypisać do niej kartę kredytową lub debetową (na razie obsługiwane są jedynie karty Alior Banku, Banku Zachodniego WBK i platformy T-Mobile Usługi Bankowe, w niedalekiej przyszłości ma do nich dołączyć mBank).\nDo kwoty 50 zł transakcje w Android Pay są realizowane całkowicie bezprzewodowo i automatycznie. W wypadku wyższych kwot konieczne jest potwierdzenie transakcji za pomocą kodu PIN posiadanej przez użytkownika karty (podobnie jak ma to miejsce w przypadku zbliżeniowych kart płatniczych). Google podkreśla, że zakupy są całkowicie bezpieczne, bowiem sprzedawca nie uzyskuje prawdziwego numeru karty użytkownika, a jedynie specjalnie wygenerowany przez system wirtualny numer.\nGoogle twierdzi, że płatności za pomocą Android Pay będzie można dokonać w 400 tys. punktów sprzedaży w całym kraju, na liście są takie marki jak Carrefour, Rossman, Lidl oraz McDonald’s. W niedalekiej przyszłości ma się pojawić opcja płacenia za pomocą Android Pay także w aplikacjach mobilnych Allegro, Ceneo, iTaxi czy Ubera.\n- Bardzo się cieszymy, że polscy użytkownicy urządzeń z Androidem mogą już korzystać z łatwych i bezpiecznych płatności. Korzystanie z Androida Pay jest bezpieczniejsze i znacznie szybsze od przeszukiwania portfela, by znaleźć plastikową kartę. Klienci mogą płacić Androidem Pay w ponad 400 tys. punktów sprzedaży w Polsce, a niebawem także w aplikacjach mobilnych - komentuje debiut nowej usługi, Pali Bhat, szef działu Payment Products w Google.\nPlatforma Android Pay wystartowała jesienią ub.r., w pierwszej kolejności została udostępniona w USA, Australii i Singapurze. Nie jest to obecnie jedyny system mobilnych płatności zbliżeniowych – obok niej na świecie funkcjonują także Apple Pay oraz Samsung Pay. Według zapowiedzi to drugie rozwiązanie ma się także pojawić na polskim rynku jeszcze w br.\nDołącz do dyskusji: Google wprowadza do Polski płatności w Android Pay dla klientów Alior Banku, BZ WBK i T-Mobile Usług Bankowych\nSuper... tyle tylko, że od około pół roku płacę telefonem i wypłacam gotówkę z bankomatów korzystając z peopay od Banku pekao. Co więcej wszystko telefonem z windows phone.\nZ tego co wiem Ing ma podobne możliwości.\nJeśli będą miał do wyboru: wyciągnąć komórkę (smartfon naładowany, z android, odpowiednią apką, NFC i w jednym z 3ch banków, choćby i moim) i zapłacić zbliżeniowo lub wyciągnąć z portfela kartę debetową (z kredytowej zrezygnowałem jakiś czas temu) i też zapłacić zbliżeniowo to będę wyciągał kartę.\nNie widzę tu innowacji (pomijam już fakt, że od dawna w komórce można mieć funkcje karty debetowej zbliżeniowej). A stwierdzenia typu "Korzystanie z Androida Pay jest bezpieczniejsze i znacznie szybsze od przeszukiwania portfela, by znaleźć plastikową kartę" budzą tylko mój pusty śmiech.


Pojemna Elegancka Torebka Damska na ramię KUFEREK SHOPPERKA | Sklep internetowy EdiBazzar\n» Pojemna Elegancka Torebka Damska na ramię KUFEREK SHOPPERKA\nProducer: JEWELRY & WATCHES | Kod produktu:T32\nOcena: (Ilość ocen: 73) 4.65069\nCena netto: 39,83 zł 44,71 zł\nDuża Torebka z pomponem Wysokiej jakości - starannie wykonana z dbałością o wszystkie szczegóły.\nW środku torebka jest podzielona na trzy główne komory.\nWysokość : 38 cm z rączką\nSzerokość u podstawy : 31 cm\nDno Szerokość : 12.5 cm\nCałkowita Wysokość torebki z paskiem na ramię : 75 cm\nTorebka jest bardzo ładna i dużo rzeczy do niej się mieści, mało gdzie za taką cenę kupicie taką ładną torebkę.\nRzeczy znajdujące się w tym sklepie są bardzo fajne. Mam od nich torebkę, która ma dużą ilość kieszonek co jest dużym plusem. Myślę że akcesoria z tego sklepu także wam się spodobają.\nJuż jakiś czas temu koleżanka poleciła mi wasz sklep, jednak nie miałam okazji w nim nic kupić. Teraz w czasie wakacji postanowiłam zmienić sobie torebkę i kupiłam tą właśnie u was, jest ekstra, duża ilość kieszonek i do tego świetna jakość.\nWedług mnie jedna z lepszych torebek jakie miałam do tej pory, duża i pojemna, a do tego cena nie wygórowana.\nTorebka piękna i super jakoś. Tylko zamiast szarej dostałam czarną\nTorebka jest pojemna i przestronna. Łatwo się w niej odnaleźć, bo posiada przegrody. Wykonana z dbałością o szczegóły.


Różne | Blog dla kobiet – kosmetyki i uroda\nCIESZ SIĘ CHWILĄ OWOCOWEGO ORZEŹWIENIA! WYPRÓBUJ ŻEL POD PRYSZNIC LE PETIT MARSEILLAIS\nChwila odpoczynku, moment tylko dla Ciebie, czas w którym możesz się w pełni zrelaksować\ni zapomnieć o wszystkim. Gdzie odnaleźć ten błogi stan? Pod prysznicem! To właśnie tam czas\nmagicznie staje w miejscu. Przestajemy się spieszyć, a zaczynamy cieszyć chwilą. Warto więc\nsprawić, aby ten pielęgnacyjny rytuał stał się jeszcze przyjemniejszy. Jak? Dzięki wyjątkowemu żelowi Le Petit Marseillais o uroczym zapachu białej brzoskwini i nektarynki poczujesz na sobie promienie odprężającego, śródziemnomorskiego słońca i ODETCHNIESZ PROWANSJĄ.\nTen wpis został opublikowany w Do ciała, Różne dnia Styczeń 14, 2015 , przez monia.\nfelicea – pierwsza polska marka kolorowych kosmetyków naturalnych debiutuje na rynku\nfelicea – pierwsza polska marka kolorowych kosmetyków naturalnych debiutuje\nJuż dziś na rynku kosmetycznym zadebiutowała felicea – pierwsza polska marka kolorowych\nkosmetyków naturalnych. Kosmetyki felicea stworzono z myślą o świadomych kobietach, które\ndbając o swoje piękno jednocześnie troszczą się o swoje zdrowie. Każdy z kosmetyków zawiera\ntylko naturalne składniki. To między innymi: wosk pszczeli, witamina E, olej kokosowy, masło shea, olej rycynowy oraz mineralne pigmenty.\nTen wpis został opublikowany w Do twarzy, Nowości, Paznokcie, Różne dnia Wrzesień 30, 2014 , przez monia.\nRegenerująca moc VASELINE® !\nTen wpis został opublikowany w Do ciała, Do stóp, Do twarzy, Nowości, Różne dnia Wrzesień 30, 2014 , przez monia.\nTen wpis został opublikowany w Nowości, Różne dnia Wrzesień 17, 2014 , przez monia.\nHasło przewodnie wrześniowej edycji beGLOSSY to „Czas dla urody”. Twórcy pudełka\nchcą skłonić każdą pasjonatkę kosmetyków do poświęcania większej ilości czasu na\ndbanie o siebie. Przygotowali więc pudełko pełne produktów do pielęgnacji i makijażu,\nzdradzając jednocześnie kilka przydatnych trików urodowych. Chcesz je poznać, a przy\nokazji dowiedzieć się co znalazło się w pudełku beGLOSSY? Zapraszamy do lektury!\nTen wpis został opublikowany w Do ciała, Do twarzy, Nowości, Różne dnia Wrzesień 17, 2014 , przez monia.\nOLŚNIEWAJ ZAPACHEM JESZCZE DŁUŻEJ…\n…WYKORZYSTAJ CAŁĄ LINIĘ C-THRU PURE ILLUSION!\nCZASEM NAWET NAJTRWALSZE PERFUMY NIE SĄ WSTANIE OTACZAĆ NAS SWOJA WONIĄ PRZEZ CAŁY DZIEŃ LUB DŁUGĄ IMPREZĘ. ISTNIEJE JEDNAK SPRYTNA METODA, DZIĘKI KTÓREJ PRZEDŁUŻYMY TRWAŁOŚĆ ULUBIONEGO ZAPACHU…\nTen wpis został opublikowany w Do ciała, Do twarzy, Perfumy, Różne dnia Wrzesień 1, 2014 , przez monia.\nPielęgnacja skóry po słonecznych kąpielach. Nawilżający krem do ciała i rąk marki Dalan d’Olive\nNawilżający krem do ciała i rąk marki Dalan d’Olive\nTen wpis został opublikowany w Nowości, Paznokcie, Różne dnia Sierpień 21, 2014 , przez monia.\nMasła do ciała Body Creme LAMBRE – skutecznie regenerują i intensywnie odżywiają skórę. Chronią ją przed utratą wilgoci, przywracają elastyczność i jędrność. Masła Body Creme wyróżniają się kremową konsystencją, koją zmysły ciepłymi nutami owoców i słodkim aromatem. Ciało staje się cudownie miękkie, komfortowo nawilżone i naturalnie zmysłowe, a Ty jesteś zrelaksowana, odprężona i w doskonałym nastroju. Wszystkie masła Body Creme zawierają trehalozę, masło shea, masło kakaowe, olej winogronowy oraz naturalne\nekstrakty roślinne, zapewniające kompleksowe działanie.\nTen wpis został opublikowany w Do ciała, Nowości, Różne dnia Sierpień 15, 2014 , przez monia.


Vector 950 - opis jachtu, zdjęcia, opinie, czarter ⛵\nOgólny opis jachtu Vector 950\nsilniki – rodzaje wystepujące: Yanmar 2x225Hp, 2x180Hp, 2x150\nzbiornik paliwa: 620\nJacht Vector 950 ma 9.50 m. długości. Kadłub jachtu jest szeroki na 3.20 m. Zanurzenie kadłuba jachtu wynosi 0.82 m. Ta żaglówka gwarantuje komfortowe warunki pływania po morzu. W zbiorniku na ropę mieści się 620 l. , a w zbiorniku na wodę 300 l. W tej wersji łodzi zostały zamontowane silniki Yanmar 2x225Hp, 2x180Hp, 2x150. Przy pomocy serwisu Yachtguru.pl wyczarterujesz jacht Vector 950 podaj miejsce , datę startu oraz czas czarteru w formularzu powyzej.\nZobacz aktualne oferty czarteru jachtu Vector 950\nszukaj Vector 950


zac ten problem. - www.multiplay.fora.pl\nWysłany: Nie 3:48, 23 Mar 2014 Temat postu: PomĂłĹźcie mi rozwiÄ\nStosunek przerywany w XXI wieku .Kobiety,gdzie wy jesteĹcie.Prowadzi to do nerwĂłwki obydwoje partnerĂłw.Zabezpieczenie Ĺźadne,a kobieta z nerwami czeka na @. [link widoczny dla zalogowanych] powiedz, krem na twarz stosowaĹaĹw trakcie? SpĂłĹşnia mi siÄ okres 4 dzieĹ zrobiĹam dziĹ juĹź 3 testy dwa majÄ\nhej dziewczyny bralam gynalgin najlepiej go wkladac na lezaca przy podniesionych biodrach , tylko ze mi sie okres spoznia ciekawa jestem czy innym tez sie spoznial po tych tabletkach? [link widoczny dla zalogowanych] Dawno mnie z Wami nie byĹo...\nJulii, kochana Mi teĹź lekarz przepisaĹ Bromergon najpierw napisaĹ na recepcie 2x dziennie ale poprawiĹ na 1 dziennie. Zalezy, jak kto do tego podchodzi. MoĹźe Ci byÄ zimno, to normalne. mialem miec z szpitalu przed zabiegiem (zresztÄ\nale mnie omineĹo bo wyszedĹem na korytarz w tym czasie, dopominaĹem sie nawet ale mnie olali; [link widoczny dla zalogowanych]\nA u gĂłry gdzie byĹo wycinane dalej mam lekko scierpniÄte i wiem ze to normalne jeszcze I w rĂłĹźowych butkach siÄ jest nienormalnym? Oczy to podstawa , czasami wystarczy jedno spojrzenie i ............................... to bylam ja: 28 pas (w talii) 81cm badania.psychologia@ wp.pl


You are here: Home / Baza pod makijaż cera tłusta / Lustra do makijażu\nMakijaż to coś, bez czego wiele kobiet nie wyszłoby każdego dnia z domu. Aby jednak wykonać go w perfekcyjny sposób, należy zaopatrzyć się w odpowiednie kosmetyki oraz akcesoria. Najważniejszym elementem jest oczywiście lustro do makijażu, przy pomocy którego nałożenie pudru czy podkładu nie sprawi trudności. Obecnie lustra do makijażu można bez problemu kupić w każdym supermarkecie i drogerii w różnych rozmiarach oraz kształtach. Warto jednak wybrać model dwustronny, czyli taki, który z jednej strony ma szkło powiększające, co z pewnością okaże się pomocne np. podczas regulacji brwi, bo jak wiadomo zabieg ten może nadać twarzy zupełnie inny wyraz. Wracając jednak do makijażu, należy pamiętać o tym, aby nie przesadzać z ilością nakładanych kosmetyków, ponieważ można w ten sposób po prostu wyglądać bardzo komicznie. Odpowiednio wykonany makijaż powinien być delikatny, dzięki czemu wszystkie atuty urody zostaną idealnie podkreślone. Warto zatem nałożyć podkład, który zakryje wszystkie skórne niedoskonałości, pamiętając jednak o tym, aby nie wybierać zbyt ciemnych kolorów. Następnie, aby go utrwalić, warto posłużyć się pudrem, najlepiej transparentnym. Kolejnym bardzo ważnym krokiem jest podkreślenie spojrzenia. Z tego też względu rzęsy warto wytuszować odpowiednio dobranym tuszem a panie, które nie wyobrażają sobie wyjścia z domu bez eyelinera, również mogą go użyć. Dosyć ważne są również usta, jednak nie należy tu przesadzać, używając ostrych kolorów szminek. Warto zatem skorzystać z błyszczyka, który prezentuje się nieco lepiej.\nsobota, Czerwiec 2nd, 2018W jaki sposób możemy zadbać o swój wygląd?\nKażdego roku zazdroszczę innym, jak wyjeżdżają nad morze, albo na mazury. Ja też bym tak chciała, ale mąż dostaje urlop po wakacjach. Strasznie jestem rozżalona. Od lat jeździmy po sezonie gdzie. już dzień jest krótszy i noce zimne. W tym roku jednak mąż mi zrobił wielką niespodziankę. Oznajmił mi w czerwcu, że jedziemy nad morze…\nSecond hand to inaczej sklep z używaną odzieżą. Można być modnym gdy się tam ubierasz. Zapewni Ci to każdy taki sklep z ubraniami. Spódniczki, sukienki, modne marynarki, kardigany, kapelusze, marynarki, kombinezony, koszule, bluzeczki, topy koronkowe wszystko znajdziesz w sklepach z używaną odzieżą,…


Poznań – stolica województwa wielkopolskiego – to piąte pod względem liczby mieszkańców miasto w Polsce. Znane między innymi z koziołków, rogali Świętomarcińskich czy międzynarodowych targów. Miasto stanowi nie tylko ważny ośrodek akademicki czy naukowy. Na jego terenie znajdują się również ważne instytucje kulturalne. Nic więc dziwnego, że z roku na rok mieszkańców w tym mieście przybywa. Mowa tutaj nie tylko o studentach, dla których możliwość nauki w Poznaniu z pewnością jest ogromną szansą, ale również o osobach dorosłych, przybywających do stolicy województwa wielkopolskiego w poszukiwaniu pracy. Podjęcie pracy nierzadko wiąże się z założeniem rodziny, a to z kolei powoduje, że mieszkańcy szukają dla siebie mieszkania na stałe. Mowa tutaj nie tylko o wynajmie, ale przede wszystkim o zakupie wymarzonego domu bądź mieszkania. Warto zatem wiedzieć, na jakie możliwości w tym kontekście możemy liczyć. Wbrew pozorom ofert wcale nie jest mało, a każdy zainteresowany znajdzie dla siebie idealną nieruchomość mieszkalną.\nStolica województwa wielkopolskiego może pochwalić się bardzo niskim wskaźnikiem bezrobocia. Przede wszystkim dlatego, że w mieście bardzo prężnie od wielu lat rozwijają się takie branże jak przemysł, turystyka, handel czy budownictwo. Na terenie Poznania działają również wspomniane już wcześniej Międzynarodowe Targi Poznańskie, których historia sięga roku tysiąc dziewięćset dwudziestego pierwszego. W stolicy Wielkopolski prężnie rozwija się również transport. Na terenie miasta znajduje się lotnisko międzynarodowe Ławica. Jeśli chodzi o komunikację miejską, z pewnością warto wspomnieć o tak zwanej PST-ce, czyli o poznańskim szybkim tramwaju. Władze dbają również o naturalne środowisko. Na przestrzeni ostatnich kilku lat pojawiły się (i nadal pojawiają!) nowoczesne ścieżki rowerowe. Dzięki temu wielu mieszkańców przesiadło się z samochodów na rowery. Warto dodać, że w dwa tysiące dwunastym roku na terenie samego Poznania (ścieżki rowerowe znajdziemy także poza granicami miasta) znajdowały się ścieżki o łącznej długości ponad stu dwudziestu kilometrów. W ostatnim czasie wprowadzono również akcję pod hasłem Poznański Rower Miejski. Osoby nieposiadające rowerów mogą założyć specjalną kartę, by w okresie letnim korzystać dostępnych na terenie całego miasta rowerów miejskich. Wszystkie wymienione elementy sprawiają, że mieszkanie w Poznaniu wydaje się dla Polaków atrakcyjne. Warto zatem sprawdzić, jakie nieruchomości mieszkalne oferowane są dzisiaj na szeroko pojętym rynku nieruchomości (zarówno wtórnym, jak i pierwotnym).\nWieżowce na terenie Poznania\nW stolicy województwa wielkopolskiego – jak w każdym dużym, polskim mieście – znajdziemy oczywiście wieżowce. Co ciekawe, pierwsze obiekty budowlane tego typu powstawały już w latach sześćdziesiątych ubiegłego stulecia. Obecnie w mieście można wskazać przynajmniej kilkadziesiąt wieżowców, w którym mieszka znaczna część poznańskiego społeczeństwa. Oprócz wieżowców mieszkalnych, w Poznaniu znajdziemy również bardzo interesujące budynki wysokościowe przeznaczone do innych celów. Jest to chociażby Collegium Altum należące do Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu. Budynek ma ponad sto metrów długości i – co bardzo interesujące – był stawiany przez około dwadzieścia siedem lat.\nJeśli chodzi o nowe mieszkania Poznań może pochwalić się naprawdę udanymi inwestycjami deweloperskimi. Na terenie miasta prężnie działa kilku sprawdzonych inwestorów, dzięki którym nowoczesne i komfortowe mieszkania pojawiają się na przestrzeni ostatnich lat w każdej istotnej dzielnicy Poznania. Nowe projekty można pochwalić nie tylko pod względem nowoczesności czy bezpieczeństwa. Wiele nowych budynków zachwyca swoją oryginalnością pod względem wizualnym. Projekty realizowane aktualnie przez inwestorów można obejrzeć na specjalnie stworzonych stronach internetowych.\nPoznań jest pięknym miastem, w którym wiele osób uczy się i pracuje. Jak się jednak okazuje, wielu mieszkańców szuka swojego miejsca na tak zwanych osiedlach podmiejskich. Po ciężkim dniu w pracy warto odpocząć w ciszy i spokoju. To między innymi dlatego zapotrzebowanie na osiedla podmiejskie jest tak ogromne. Niemniej jednak trzeba zauważyć, że nowe budynki mieszkalne powstają również w centrum i także cieszą się zainteresowaniem ze strony mieszkańców Poznania.\nWiele osiedli mieszkaniowych w Poznaniu skupia się wokół domków jednorodzinnych. Co ciekawe, na terenie miasta powstają również całkiem nowe osiedla, na których budowane są wyłącznie domy jedno- i dwurodzinne. Takie rozwiązanie sprawdzi się w przypadku osób, dla których liczy się znaczna przestrzeń mieszkalna. Domy jednorodzinne zwykle bywają dwukondygnacyjne, co z kolei przyczynia się do ich popularności. W jakich dzielnicach warto szukać nieruchomości tego typu? Szczególnie interesujące okazują się między innymi Winogrady (cieszące się zainteresowaniem przede wszystkim ze względu na liczne tereny zielone w okolicy, takie jak na przykład park Cytadela).\nNiezwykle urokliwe i klimatyczne – poznańskie kamienice. Czy warto decydować się na taki zakup? Z pewnością nie jest to opcja dla osób z ograniczonym budżetem. Nierzadko zakup kamienicy (np. od miasta) to ogromny wydatek. Dodatkowo należy liczyć się z różnymi remontami i wymianą niezbędnych instalacji (jeśli liczymy na nowoczesne mieszkanie). Niemniej jednak zdarzają się osoby, których marzeniem jest zamieszkać właśnie w starej, klasycznej kamieniczce.


Forum PZW Gdańsk :: Zobacz temat - Jeziora : Głębokie, Sitno i Karlikowo\nJeziora : Głębokie, Sitno i Karlikowo\nWysłany: Pon Wrz 03, 2012 19:02 Temat postu:\nW niedziele rano byłem sobie chwilkę na głębokim ze spinem. Rzucałem chwilkę od 8 do 10 i bez rezultatów. Przynętę goniły co prawda okonki i próbowały ją skubać ale zdecydowanego brania nie miałem. Ludzi była masa, cały teren szlabanami i zakazami wstępu obstawiony (kiedyś tego nie było) więc szybko do domu się zwinąłem. Spróbuje we wrześniu jak się chłodniej zrobi i tyle ludu tam nie będzie.\nWysłany: Wto Kwi 16, 2013 15:07 Temat postu: Lipa :/\nWysłany: Wto Kwi 16, 2013 15:14 Temat postu:\nCiekawe czy wlaściciel ma zamiar coś zrobić z tymi śniętymi rybami. Sądząc po tym że nic nie zrobił żeby tak się nie stało to troche w to wątpie.\nSkąd: Gdańsk, Złota Karczma\nWysłany: Sro Maj 01, 2013 12:06 Temat postu:\ndzisiaj będąc przelotem: pełno zdechłych żab i węgorzy przy brzegu, woda śmerdzi\nWysłany: Wto Lip 02, 2013 12:53 Temat postu:\nJak tam koledzy, był ktoś ostatnio nad Karlikowskim? Ja byłem jakieś 1,5 miesiąca temu i zero brań ani śladów życia w wodzie. Ciekaw jestem czy to była wina pogody czy wszystkie ryby się podusiły.\nWysłany: Wto Wrz 24, 2013 10:58 Temat postu:\nMa ktoś namiary na właściciela jeziora Sitno. Chodzi mi oczywiście o nr tel?\nWysłany: Czw Wrz 26, 2013 6:31 Temat postu:\n721 330 571\nWysłany: Czw Wrz 26, 2013 12:26 Temat postu:\nPodziękował Brutus ślicznie\nWysłany: Czw Lis 07, 2013 11:16 Temat postu:\nczy ktokolwiek był na którymś z tych jezior w tym roku?\nWysłany: Pią Lut 07, 2014 15:32 Temat postu:\nJa jakieś 8 lat temu uwielbiałem jezioro w Sitnie.\nTam zaczynałem swoją przygodę wedkarska jako nastolatek.\nWracaliśmy ZAWSZE z rybą. Jeźdzliśmy na gruntówki oraz na żywca. Czasami rzucaliśmy też na spining. I to właśnie na spining złapałem tam kiedyś w zatoczce od strony Checzy Rybackiej mojego największego do tej pory szczupaka. Miał około 5 kilo.\nJednak dużo częściej jeździliśmy tam na gruntówki.\nłapaliśmy piękne płocie i leszcze - a praktycznie nic innego.\nTylko płocie i leszcze trafiały się z gruntu - ale za to pokaźne.\nRaz nawet podczas holu płoci z gruntu uderzył mi w nią szczupak - i wyciągnełem gruntówką 3 kilowego szczupaczka:)\nKochaliśmy tą wodę. Zawsze była ryba, zawsze były te 3 kilowe leszcze.\nJeździłem tam dobre 5-6 lat. Wtedy przyszedł okres buntu, imprez itp - i porzuciłem wędkarstwo.\nTeraz po kilku latach ( około 7-8 ) wróciłem nad tą wodę. Smutny widok na pierwsze spojrzenie. Wycinka drzew, prywatyzacja plaż.\nSpędziłem tam dwa popołudnia ( o dziwo nie przyjechał właściciel, który zawsze przyjeżdzał rowerem pobrać opłaty ) - i niestety wynik.. katastrofa.\nAni jednego brania na grunt. ŻADNEGO.\nWielokrotnie widziałem z ulicy pływające tam sieci.. Zresztą mój wujek był nad tą wodą w 2012 roku, gdy właściciel wraz z firmą specjalizującą się odłowami czyścili jezioro;/\nZ tego co wiem, dogadali się, że właściciel im nie zapłacił - tylko podzielili się rybostanem po połowie. Dramat.\nJezioro ma też dodatkową wadę. ZARASTA.\nBardzo potężne kępy zielska pod koniec lata zaczynają wystawać nad wodę - co znacznie utrudnia połów.\nPrzykro mi to stwierdzać, ponieważ po tylu pięknych latach nad tą wodą - właściciel uśmiercił rybostan tego jeziora..\nWysłany: Pon Kwi 07, 2014 9:25 Temat postu:\nW wakacje wybieram się z rodzinką nad jezioro Głębokie, jeżeli możecie powiedzcie proszę na co się można na tym jeziorze nastawić, jaką rybkę, jak jest tam z opłatami?\nPytanie drugie dotyczy rzeki Raduni i tu też moje pytanko jakie opłaty trzeba zrobić żeby pospinnigować na tej rzeczce? Na jakie rybki tam można się natknąć jeżeli chodzi o spinning? Czy występują w niej kropki?\nPytanie trzecie - jak wygląda sprawa z innymi jeziorami w okolicy czyli Karlikowskim oraz Sitno.\nRafał z Kielc.\nWysłany: Pią Maj 02, 2014 8:14 Temat postu:\nDalej szukasz odpowiedzi?\nNa sitnie oplaty pobiera wlasciciel, ktory jezdzi dookola jeziora i zbiera kase od lowiacych.


Islandia atrakcje Islandii: gejzery, lodowce, wodospady\nAtrakcje Islandii w Sadurski.com – nasza mapa atrakcji, zwiedzanie. Gejzery, wulkany, lodowce, jeziora. Co zobaczyć w Islandii?\nIslandia nie zafunduje nam widoku wiekowych zamków i zabytków. Można odwiedzić Rejkjavik, stolicę niedużą jak na standardy europejskie, choć mieszka tu ponad połowa ludności kraju. W tym kraju można głównie podziwiać wspaniałe widoki przyrody. O ile oczywiście nie pada deszcz lub śnieg i jest w miarę widno, a z tym tutaj bywa różnie.\nPrzedstawiamy wybrane atrakcje turystyczno-przyrodnicze, które warto odwiedzić podczas wizyty na wyspie Islandia.\nIslandia atrakcje: Kerid – jezioro w kraterze wulkanu Grimsnes\n1. Kerið / Kerid\nKerid, to jezioro mające 270 metrów długości, 170 metrów szerokości i 55 metrów głębokości. Znajduje się wewnątrz krateru wulkanu Grimsnes, w południowej Islandii. Skąd wzięła się tu woda? To zgromadzone przez tysiące lat opady deszczu.\nPodobnych jezior w kraterach wulkanów w okolicach jest kilka, ale akurat to można oglądać. Właścicielom terenu trzeba wcześniej zapłacić 400 ISK (równowartość 12 zł, dane z I połowy 2019 r).\nIslandia atrakcje: Geysir w dolinie Haukadalur\nGejzer w południowo-zachodniej Islandii, w dolinie Haukadalur, na stokach wzgórza Laugarfjall. Co 10 minut wyrzuca w górę na wysokość 35 metrów. Dodajmy, że po trzęsieniach ziemi w 2000 r. woda tryskała na wysokość 130. metrów, a w połowie XIX wieku nawet na rekordowe 170 metrów.\nW bliskich okolicach znajduje się niemal 30 innych gejzerów (m.in. Strokkur) i liczne źródła termalne (w tym Smiður i Litli-Strokkur). Geysir i Strokkur są obecnie jedynymi aktywnymi gejzerami w Europie czyli wyrzucającymi regularnie wodę. Oba gejzery są jedną z głównych atrakcji trasy turystycznej zwanej Złotym Kręgiem.\nO istnieniu gejzerów w Haukadalur wiemy z kronik z 1294 roku. To wtedy trzęsienia ziemi w okolicy spowodowały zmiany krajobrazu, tworząc kilka nowych gorących źródeł.\nSłowo Geysir pochodzi od islandzkiego czasownika geysa (tryskać, wybuchać).\nIslandia atrakcje: Park Thingvellir, jezioro Þingvallavatn i þing\n3. Þingvellir / Park Thingvellir\nJest to obszar w południowo-zachodniej Islandii, kilkadziesiąt kilometrów na wschód od Reykjaviku, na północnym brzegu największego islandzkiego jeziora Þingvallavatn. Stykają się tu płyty tektoniczne: eurazjatycka i północnoamerykańska. W 1928 utworzono na tym obszarze park narodowy, który w 2004 r. został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.\nTutaj w 930 roku po raz pierwszy zebrał się islandzki parlament (þing). Także tu, 17 czerwca 1944 r., ogłoszono niepodległość Republiki Islandii.\nÞingvellir, to jedna z głównych atrakcji turystycznych w ramach trasy turystycznej zwanej Złotym Kręgiem.\nIslandia atrakcje: Landmannalaugar, Fjallabak Nature Reserve\nLandmannalaugar znajduje się na terenie Fjallabak Nature Reserve. Według niektórych najpiękniejsze miejsce Islandii. W 1477 roku wybuchł tu wulkan Laugahraun, a zastygła lawa pozostała i stworzyła to oryginalne miejsce. Trochę kosmiczny krajobraz: wielobarwne góry, skały, lawa, ciekawe ukształtowanie terenu, śnieg. Piękne krajobrazy. Nieopodal jest też wulkan Hekla.\nW pobliżu jest schronisko górskie (może tu przenocować 75 osób), toaleta publiczna i prysznice, a w sezonie turystycznym także sklepik. Są tu piesze szlaki turystyczne – 4 godzinny oraz 3-4 dniowy (na jego drodze kilka chat, w których można wypocząć). Latem można pojeździć konno.\nIslandia atrakcje: wrak samolotu Douglas Super DC-3 na plaży\n5. Wrak samolotu Douglas Super DC-3\nW 1973 r. awaryjnie lądował na plaży w rejonie Sólheimasandur wojskowy samolot US Navy – Douglas Super DC-3 (w Anglii nazywany Dakota). Na szczęście nikt nie zginął. Wrak został wkrótce ogołocony z co ciekawszych elementów, a ponieważ nie podjęto próby jego usunięcia, pozostał tu dobre. Mimo niesprzyjającej pogody i upływu lat, wciąż prezentuje się nieźle. Szkielet samolotu jest obecnie atrakcją i łakomym kąskiem dla turystów z aparatami fotograficznymi.\nWrak DC-3 leży 4 km od drogi, więc trzeba się solidnie przespacerować aby do niego dotrzeć. Do niedawno można było podjechać tu samochodem terenowym, teraz jest to zabronione. W okresie zimowym jest tu wietrznie i zimno, więc tę atrakcję lepiej sobie darować.\nDolnopłat Douglas DC-3 był jednym z najpopularniejszych samolotów w historii transportu lotniczego, była też jego wersja wojskowa. Był produkowany od 1935 r., ale wciąż lata kilkaset egzemplarzy.\nIslandia atrakcje: góra Kirkjufell\nNa półwyspie Snæfellsnes, na zachodnim wybrzeżu Islandii, w pobliżu miasteczka Grundarfjörður, znajduje się góra Kirkjufell. Góra ma kształt stożka i dosyć często uwieczniana np. na pocztówkach. Jest uważana za najpiękniejszy szczyt półwyspu. Zanim górę nazwano Snæfellsnes, miejscowi nazywali ją Firðafjall (Góra Zatoki).\nWejście na szczyt, szczególnie na końcu wspinaczki, jest strome. Zdarzały się wypadki śmiertelne. Obecnie w ostatnich chwilach wspinaczki pomaga specjalnie pozostawiona tu lina.\nIslandia atrakcje: wodospad Gulfoss\n7. Wodospad Gulfoss\nDwukaskadowy wodospad Gulfoss (Złoty wodospad) w ciągu sekundy wyrzuca z siebie 400 metrów sześciennych wody. Pierwsza kaskada ma wysokość 11 metrów, druga 21 metrów. Wokół wodospadu założono park narodowy. Ponieważ Gullfoss stał się atrakcją turystyczną, powstały wokół niego hotele i punkty widokowe. W pobliżu są ścieżki z barierkami, po których chodzą turyści. Gulfoss, to jeden z punktów trasy turystycznej Złoty Krąg.\nIslandia atrakcje: gejzery Namafjall\n8. Námafjall / Namafjall\nJeden z najbardziej znanych obszarów geotermalnych w Islandii znajduje się w pobliżu jeziora Mývatn. Z głębi ziemi wydobywają się gazy.\nJezioro Mývatn jest nazywane Jeziorem Komarów. Ma ono powierzchnię 37 km kwadratowych, a jego głębokość ma od 2 do 4,5 metra. Są tu bloki lawy o niepowtarzalnych, różnorodnych kształtach. Ponieważ kratery są podobne do tych, które znajdują się na Księżycu, amerykańscy kosmonauci (także Armstrong) trenowali tu przed wylotem na Księżyc.\nIslandia atrakcje: jezioro Fjallsarlon i lodowiec Vatnajökull\n9. Fjallsárlón / Zatoka Fjallsarlon\nPolodowcowe jezioro w południowej części lodowca Vatnajökull. Po powierzchni jeziora dryfują kawały lodu. Na ziemi wokół jeziora swoje gniazda mają wielkie mewy skúas. W to miejsce organizowane są wycieczki, można pływać łodzią między wielkim kawałami lodu oderwanymi od lodowca. Miejsce znajduje się 115 km od miasta Kirkjubæjarklaustur.\nIslandia atrakcje: jezioro Jökulsárlón\n10. Jökulsárlón / Jokulsarlon\nJest to jezioro w południowo-wschodniej Islandii, które powstaje z wody z topniejącego lodowca Vatnajökull. Znajduje się na skraju Parku Narodowego Vatnajökull (Vatnajokull National Park). Z powodu coraz szybszego topnienia lodowców, jezioro stale się powiększa. Obecnie jest to najgłębsze jezioro w Islandii (ma 248 metrów).\nDosyć kosmiczne krajobrazy. Nic więc dziwnego, że pokazano je w filmach o Batmanie i Jamesie Bondzie i Larze Croft. Jökulsárlón znalazło się też na islandzkim znaczku pocztowym, o wartości 26 koron.\nIslandia atrakcje: wodospad Jokulsarlon\n11. Wodospad Saljalandsfoss\nPołożony w południowej części Islandii, jeden z najbardziej znanych wodospadów kraju. Jest na rzece Seljalandsá, która swój początek bierze z lodowca Eyjafjallajökull. Wodospad ma wysokość 60 metrów i szerokość 15 metrów. Ścieżką można dojść do sporej jaskini, skąd można obserwować spadającą wodę (foto powyżej). Wspaniały widok, który można podziwiać ze wszystkich stron, o ile jest wystarczająca ilość czasu.\nIslandia atrakcje: (c) Sadurski.com\n> Ciekawostki o Islandii\n> Co zobaczyć w Zagrzebiu\n| Tags: Islandia, Reykjavik, gejzery, parlament Islandii, Thingvellir, Eyjafjallajökull, Kerið, Geysir, jeziora Islandii, wulkan Grimsnes, Haukadalur, Laugarfjall, Strokkur, źródła termalne, źródła geotermalne, Smiður, Litli-Strokkur, gejzery Islandia, gejzery na Islandii, Złoty Krąg, Złoty Krąg Islandia, Park Thingvellir, Reykjavik Islandia, Þingvallavatn, þing, islandzki parlament, Landmannalaugar, Fjallabak Nature Reserve, Laugahraun, Hekla wulkan, Sólheimasandur, Douglas Super DC-3, Kirkjufell Mounrain, Snæfellsnes, Grundarfjörður, Kirkjufell, Firðafjall, Wodospad Gulfoss, Gulfoss, Námafjall, Mývatn, Fjallsárlón, Zatoka Fjallsarlon, Vatnajökull, skúas, Kirkjubæjarklaustur, Vatnajokull National Park, Wodospad Saljalandsfoss, Saljalandsfoss, Seljalandsá, Islandia atrakcje, Islandia ciekawostki, atrakcje Islandii, atrakcje na Islandii, Islandia wyspa, Islandia państwo, Islandia klimat, Islandia ludność, Islandia pogoda, Islandia wycieczki, Islandia wakacje, Islandia wulkan, Islandia wulkany, Islandia wodospad, Islandia wodospady, Islandia elfy, Islandia rzeki, Islandia turystyka, Islandia trasa, Islandia trekking, Islandia urlop, Islandia informacje, Islandia inaczej, Islandia informacje praktyczne, Islandia co zobaczyć, Islandia opinie, Islandia objazd, Islandia objazdówka, Islandia samochodem, Islandia Skandynawia, Islandia Dakota, Islandia fiordy, Islandia fauna, Islandia gejzery, Islandia gorące źródła, Islandia historia, Islandia jak zwiedzać, Islandia jeziora, Islandia jak z bajki, Islandia krajobraz, Islandia kiedy jechać, Islandia krajobrazy, Islandia lodowce, Islandia lodowiec, Islandia zwiedzanie, Islandia Złoty Krąg, Islandia zabytki, Islandia czarna plaża, Islandia co zwiedzać, Islandia na rowerze, Islandia mapa atrakcji\n← Ciekawostki o Morzu Martwym\nTajemniczy kraj: Korea Północna →


Mateusz Wasiewski, SportsInWinter.pl 09.12.2018 17:18\nKaisa Makarainen odniosła kolejne zwycięstwo w rywalizacji w Pokljuce. Finka tym razem była najlepsza w biegu pościgowym. Na drugiej lokacie uplasowała się Dorothea Wierer, a na trzeciej Paulina Fiałkowa. 21. miejsce zajęła Polska Monika Hojnisz.\nMakarainen nie dała szans\nBieg pościgowy kobiet zakończył rywalizację biathlonistów w inaugurujących zawodach Pucharu Świata 2018/2019 w Pokljuce. Na trasę jako pierwsza ruszyła Kaisa Makarainen, która ani przez moment nie pozwoliła zbliżyć się rywalkom do siebie. Finka zaprezentowała kolejny świetny bieg, a na strzelnicy była bezbłędna. Bardzo dobra forma na trasie oraz celność pozwoliły odnieść 35-latce dwudziestą piątą wiktorię. Drugie miejsce zajęła liderka klasyfikacji generalnej cyklu Dorothea Wierer, która w sprincie przegrała także tylko z Kaisą. Włoszka również nie pomyliła się dziś na strzelnicy, a do zwyciężczyni straciła na mecie ostatecznie 41,3 s. Podium uzupełniła reprezentantka Słowacji – Paulina Fiałkowa (+59,2 s).\nTuż za czołową trójką została sklasyfikowana Liza Vitozzi (+1:01,5), która na ostatnim okrążeniu przegrała walkę o podium z Fiałkową. Jednak i Włoszka, i Słowaczka poprawiły swoje pozycje ze sprintu. Piątkę zamknęła Marte Olsbu Roeiseland – pierwsza zawodniczka z pudłem. Norweżka straciła do Makarainen 1:22,1 s. Szóste miejsce zajęła Clare Egan, siódme Irina Kryuko, ósme Irina Starykh, dziewiąte Franziska Preuss, a dziesiąte Jewgienia Pawlowa.\nHojnisz w trzeciej dziesiątce\nMonika Hojnisz tym razem była dwudziesta pierwsza. O spadku zdecydowały dwa pudla na trzecim i jedno na czwartym pobycie na strzelnicy. W sobotę Polka strzelała znacznie lepiej. Hojnisz jednak dobrze pobiegła i miała szansę poprawić o kilka lokat pozycję zajętą w sprincie. Kinga Zbylut została sklasyfikowana na pięćdziesiątej drugiej lokacie. Druga z reprezentantek biało-czerwonych zanotowała cztery karne rundy.\nKlasyfikacja generalna PŚ w biathlonie:\n6. Julija Dżima (Ukraina) 98\n7. Franziska Preus (Niemcy) 95\n8. Irina Starych (Rosja) 92\n9. Iryna Krjuko (Białoruś) 87\n10. Julia Simon (Francja) 78\nMłody hokeista uderzył sędziego. Wstrząśnienie mózgu i dziwne tłumaczenie


Forum Akademickie Innowacyjne firmy i jednostki naukowe wizytówką Polski w Hannowerze - Forum Akademickie\nSaule Technologies, Ekoenergetyka, XTPL, Photon, Transition Technologies, Solaris Bus, Genicore, PIAP oraz VIGO Systems – to tylko niektórzy z beneficjentów NCBR, którzy prezentują się na targach Hannower Messe 2017.\nW poniedziałek w Hannowerze rozpoczęły się największe targi przemysłowe na świecie, których Polska jest w tym roku krajem partnerskim. Na targach Hannower Messe 2017 prezentują się polskie firmy i jednostki naukowe, które w myśl promującego polską obecność na targach hasła Smart means Poland pokazują nowe oblicze naszej gospodarki.\n– Gros wystawców na polskim stoisku narodowym to nasi beneficjenci, którzy m.in. prezentują rozwiązania stworzone i tworzone przy wsparciu NCBR. Inwestowanie przez nas w rozwój innowacyjnych polskich projektów nierozłącznie wiąże się z podejmowaniem ryzyka, ale to właśnie dzięki podejmowaniu odważnych decyzji innowacje stają się wizytówką Polski na świecie – mówi prof. Maciej Chorowski, dyrektor NCBR. – Uczestnicząc w targach polskie firmy i jednostki naukowe mają niepowtarzalną okazję do rozwijania kontaktów biznesowych i współpracy z zagranicznymi partnerami – dodaje dyrektor NCBR.\nPolskie stoisko narodowe (hala nr 3) jest największym stoiskiem na targach. Na ponad 1200 m2, w tym na stoisku NCBR, prezentowany jest szereg nowatorskich technologii i produktów stworzonych przez polskie firmy i jednostki naukowe. Goście i uczestnicy targów mogą zobaczyć m.in. ultraszybkie detektory podczerwieni, systemy bezzałogowe, stacje ładowania pojazdów elektrycznych, autonomiczne roboty mobilne, efekty prac nad technologią druku ultracienkich linii przewodzących czy innowacyjnego w skali światowej robota edukacyjnego Photon.\nDrugim polskim stoiskiem na targach jest zorganizowane przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego stoisko SciTech Poland (hala nr 2). Na ponad 400 m2 goście i uczestnicy targów poznają najciekawsze wynalazki z polskich uczelni, instytutów badawczych oraz nowatorskie rozwiązania stworzone przez polskich studentów. Odwiedzający stoisko SciTech zobaczą m.in. prototyp B-Droida – skonstruowanego przez zespół laureata programu NCBR dla młodych naukowców robota do zapylania roślin, napędzanego i kontrolowanego za pomocą światła mikrobota zdolnego przenosić ładunki o wadze 10-krotnie wyższej niż własna oraz stworzony przez studentów samochód solarny. Łącznie prezentowanych jest 27 nowatorskich rozwiązań.\nJednym z elementów udziału Polski w targach będzie także prezentacja oferty i możliwości polskich centrów badawczych. Uczestnicy targów, dzięki przygotowanym przez NCBR „wirtualnym spacerom”, przeniosą się do nowoczesnych i świetnie wyposażonych polskich laboratoriów, które śmiało mogą konkurować z zagranicznymi ośrodkami, świadcząc usługi w zakresie B+R dla biznesu i instytucji naukowych. Na Hannower Messe 2017 zaprezentują się Wrocławskie Centrum Badań EIT+, Centrum Cyklotronowe Bronowice IFJ PAN, Wielkopolskie Centrum Zaawansowanych Technologii, Narodowe Centrum Promieniowania Synchrotronowego SOLARIS, Centrum Zaawansowanych Materiałów i Technologii CEZAMAT oraz Akademickie Centrum Materiałów i Nanotechnologii AGH.\nTargi Hannower Messe będą trwały do 28 kwietnia. Organizatorzy przewidują, że odwiedzi je ponad 250 tysięcy osób. Za udział Polski w targach odpowiadają Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego i Ministerstwo Rozwoju oraz ich agencje wykonawcze: Narodowe Centrum Badań i Rozwoju oraz Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości.


Zgodnie z prawem do celu roku 2014 podmiot, którego sprzedaż na sprawę osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych nie przekraczała 20.000 zł rocznie, nie był zobowiązany do ewidencjonowania sprzedaży na kwotach rejestrujących. Jak poprawiłyby się te przepisy? Czy kasa finansowa w fabrykach gastronomicznych jest niezbędna?\nOd roku 2015 powyższe przepisy przestały mieć zastosowanie do kobiet mających się prowadzeniem małych barów, domów z przygotowywaną żywnością oraz budek z „fast foodami”. W nauka obowiązujących przepisów prawa tego nie używa się również wobec podmiotów świadczących usługi związane z utrzymaniem w dużych placówkach gastronomicznych. Chodzi tutaj więcej o te, które mówią swoje usługi sezonowo. Podobna sytuacja jest w przypadku podmiotów skupiających się przygotowywaniem żywności dla zewnętrznych odbiorców.W układzie ze zmianą przepisów w 2015 roku, na dobę dzisiejszy wszyscy podatnicy trudniący się usługami gastronomicznymi są bezwzględnie zobowiązani do stosowania kasy fiskalnej przy sprzedaży. W tej jakości nie ma znaczenia wielkość lokalu, czy stanowi więc spora restauracja, albo i mały bar, czy pracuje sezonowo czy cały rok. Zadania nie pamięta też wysokość osiąganego wpływu.Na pomocy należy pamiętać fakt, że ustawodawca pomyślał o stanie na wprowadzenie takich kwot w dziedziny gastronomicznej. Dlatego te kasę widzącą w domu gastronomicznym potrzeba było zawrzeć najpóźniej przed dniem 1 marca 2015 roku. Do ostatniego dnia kasa pragnęła być szybko zafiskalizowana, zaprogramowana, gotowa do lektury, a też zgłoszona do urzędu skarbowego. Kasa powinna również pamiętać zainstalowane oprogramowanie dla gastronomii, z różnymi stawkami VAT dla materiałów z pozostałych kategorii. Był to istotny warunek do wykorzystania z 90% ulgi na zakup kasy rejestrującej.\nW sukcesu oferowania usług gastronomicznych, jeżeli do 31 grudnia 2014 roku podatnik nie przekroczył limitu obrotów (20 000 zł, kasę fiskalną musiał wprowadzić najpóźniej w bezpośredniej rolę 1 marca 2015 roku. Jednak, gdy podatnik prowadzący małą gastronomię przekroczył limit obrotów do zwolnienia z kasy fiskalnej przed 1 stycznia 2015 roku, przecież nie w grudniu dopiero w listopadzie, to kwotę fiskalną musiał wkroczyć do 1 lutego 2015 roku.Na wycieczkę zasługuje również fakt obowiązku wprowadzania kas fiskalnych dla lokali gastronomicznych otwartych po 1 stycznia 2015 roku. Przecież w niniejszych terenach kasę rejestrującą należy wpisać w porządku 2 miesięcy mając od końca miesiąca, w jakim została utworzona pierwsza pomoc gastronomiczna.


Live streaming z kamerą IP – jakie kamery wybrać?\nStrona główna » Poradniki » Live streaming z kamerą IP - jakie kamery wybrać?\nSklep z alarmami i kamerami do monitoringu - zabezpieczeniapoznan.pl Sklep z alarmami i kamerami do monitoringu - zabezpieczeniapoznan.pl Data dodania: 10-04-202010-04-2020\nLive streaming - co to jest?\nTo przede wszystkim transmitowanie wideo w czasie rzeczywistym. Jest wiele możliwości live streamingu. Wykorzystując odpowiedni sprzęt oraz platformę umożliwiającą transmitowanie można przesyłać obraz z dźwiękiem na żywo z dowolnego miejsca na świecie. Od kilku lat streaming cały czas zyskuje na sile zarówno jako kanał komunikacji, jak i promocji marek, firm czy produktów. Streaming to bardzo autentyczny i atrakcyjny kanał komunikacji, ponieważ przekaz jest na żywo i nie ma możliwości przerobienia go w jakikolwiek sposób.\nCo można streamować?\nKiedy można wykorzystać streamowanie? We współczesnym świecie, w którym panuje pandemia koronawirusa firmy, marki, instytucje państwowe czy publiczne próbują dosłownie wszystkich rozwiązań, które pomogą im kreować wizerunek oraz pozostać w kontakcie ze swoją społecznością. Transmisje internetowe oraz telewizyjne to idealny sposób na utrzymywanie dobrego poziomu marketingu w sieci oraz komunikacji z klientami. Transmisje na żywo można prowadzić z:\nkościoła - mszy świętej,\nTransmisja mszy świętej w serwisie YouTube z wykorzystaniem kamer IP\nStreaming live za pomocą kamery IP w dobie korona wirusa\nW obecnej sytuacji na świecie coraz częściej wykorzystywana jest technologia streamingu, która pozwala transmitować obraz na żywo w telewizji i na YouTube. W dobie koronawirusa firmy, instytucje państwowe lub publiczne, osoby prywatne nie mają możliwości bezpośredniego kontaktu ze swoją społecznością czy klientami. Z tego powodu na skalę światową rozszerzyła się moda na streamowanie. Obraz na żywo z dźwiękiem pozwala utrzymywać kontakt ze swoimi fanami, klientami czy społecznością.\nTrening personalny z transmisją live\nRozwój platformy YouTube, branży monitoringu oraz obecna sytuacja na świecie wymusiła produkcję kamer do streamingu online, które potrafią nadawać obraz na żywo bezpośrednio na kanał YouTube. Takie rozwiązanie to przede wszystkim inwestycja na dłuższy czas, która wiąże się z mniejszymi kosztami. Kamery IP nadające bezpośrednio do YouTube to świetny sposób na wyeliminowanie wszystkich niepotrzebnych urządzeń, dzięki czemu zmniejszymy ryzyko awarii.\nCo jest potrzebne do transmisji na żywo w serwisie YouTube?\nJak wygląda transmisja z wykorzystaniem serwera streamingowego?\nAby udostępnić publicznie obraz z kamery na długi okres czasu należy dokupić usługę w firmie, która oferuje strumieniowanie obrazu. Najczęściej firmy wykorzystują protokół RTSP, który został opisany powyżej. Taki protokół pozwala odebrać obraz z dźwiękiem, który później transkodowany jest do RTMP, aby przekazać go publiczności.\nW tym przypadku wymagane jest stabilne łącze internetowe, posiadanie publicznego adresu IP oraz odpowiednia reguła NAT. Co to znaczy? Reguła NAT to przekierowanie portu RTSP na adres lokalny kamery IP.\nJak wygląda transmisja bezpośrednio do Youtube?\nDo transmitowania obrazu na żywo do serwisu YouTube najlepiej jest wykorzystać kamery IP z protokołem RTMP. Zaletą kamer z takim protokołem jest nawiązywanie bezpośredniego kontaktu z YouTube. Nie potrzeba tutaj konieczności posiadania publicznego IP oraz nie trzeba dodawać reguły NAT w routerze, jak w przypadku powyższej propozycji. Należy jednak zapewnić stabilne łącze internetowe, ponieważ bez niego streaming live na YouTube może się nie odbyć.\nDlaczego przesyłanie strumienia z kamery bezpośrednio na YouTube jest dobrym rozwiązaniem?\nFunkcja streamingu idealnie sprawdza się podczas sytuacji, gdy chcemy transmitować obraz na żywo przez długi okres czasu. Wystarczy raz ustawić kamerę, tak aby nadawała obraz na stałe. Przede wszystkim jest to bardzo wygodne i tanie rozwiązanie, które nie wymaga większego zaangażowania i ryzyka wystąpienia awarii. Co najlepsze platforma YouTube nie pobiera żadnych opłat związanych z udostępnieniem platformy strumieniującej.\nKamery do streamingu live - jakie wybrać?\nNajlepszą propozycją są kamery kopułowe, które posiadają protokół RTMP. W naszej ofercie znajdą Państwo kilkanaście propozycji, które generują wysoką jakość obrazu z dźwiękiem. Kamery różnią się ilością pikseli, funkcją zdalnego zoomu, kątem widzenia, rozdzielczością itd.


Księżna zaczęła pracę w szpitalu. Chce pomóc lekarzom walczącym z epidemią - Polsat News\nKsiężna zaczęła pracę w szpitalu. Chce pomóc lekarzom walczącym z epidemią\n17.04.2020, 17:10 Świat\nKsiężniczka Zofia (z prawej) podczas spotkania z pracownikami szpitala, m.in. pielęgniarzem Gustavem Westboeoem\nSzwedzka księżniczka Zofia przeszła trzydniowy kurs medyczny i rozpoczęła wolontariat w szpitalu w Sztokholmie. Będzie m.in. odkażać sprzęt, pracować w kuchni i czyścić pomieszczenia w budynku. Nie będzie mieć bezpośredniego kontaktu z zakażonymi koronawirusem.\n96-letnia Polka pokonała Covid-19\nKsiężna Szwecji zaczęła pracę jako asystentka w szpitalu Sophiahemmet w czwartek. Wcześniej przeszła trzydniowy kurs medyczny na przyszpitalnej uczelni. Na takie szkolenie mogą zapisać się wszyscy chętni.\n- Zofia chce jako wolontariusz pomóc służbie zdrowia podczas epidemii koronawirusa, gdy brakuje personelu - wytłumaczyła Margaretha Thorgren, szefowa biura prasowego szwedzkiej rodziny królewskiej.\nKsiężna Zofia będzie dezynfekować sprzęt\nKsiężna patronuje szpitalowi, w którym pełni wolontariat. Placówka poinformowała, czym dokładnie będą zajmować się wolontariusze, czyli również księżna Zofia.\n- Pomogą lekarzom, aby odciążyć ich od obowiązków. Będą dezynfekować sprzęt, pracować kuchni i sprzątać - wyliczył szpital.\nZOBACZ: Epidemiolog: nie sądzę, by Covid-19 kiedykolwiek zniknął\nGdy księżna zaczynała pracę w szpitalu, spotkała się z częścią jego personelu. Zachowano wtedy środki ostrożności, m.in. dystans między poszczególnymi osobami.\nZofia dołączyła do szwedzkiej rodziny królewskiej w 2015 roku, gdy została żoną księcia Karola Filipa. Wcześniej była modelką. Jej mąż urodził się jako następca tronu, ale po zmianie prawa sukcesyjnego w 1980 r. stracił ten tytuł na rzecz starszej siostry Wiktorii.\nLiberalna strategia walki z koronawirusem w Szwecji\nW Szwecji do czwartku potwierdzono 12 540 przypadków koronawirusa, w tym 1333 zgony. Jedna trzecia ofiar Covid-19 zmarła w domach opieki.\nZOBACZ: Nagły wzrost zgonów w Szwecji. Tam obostrzenia są wyjątkowo łagodne\nWedług 22 tamtejszych naukowców, wysoka śmiertelność dowodzi, że liberalna strategia walki z epidemią nie sprawdza się. W kraju nie wprowadzono szerokich restrykcji np. w przemieszczaniu się lub odwiedzaniu lokali gastronomicznych. Eksperci zaapelowali więc o zmianę strategii.\n- Wśród chorych odnotowujemy nadreprezentację osób urodzonych w Somalii, Iraku oraz Syrii, co wymaga dalszej analizy. Natomiast rozprzestrzenianie się koronawirusa w domach opieki dla osób starszych jest bezpośrednim powodem wyższej liczby zgonów niż w krajach sąsiednich - stwierdził główny epidemiolog Anders Tegnell z Urzędu Zdrowia Publicznego.\nwka/hlk/ "Daily Mail", polsatnews.pl, PAP\nKORONAWIRUSKSIĘŻNA SZWECJIKSIĘŻNICZKA ZOFIALEKARZESPRACA W SZPITALUSŁUŻBA ZDROWIAŚWIATSZPITALSZWECJAWOLONTARIATS\nCzytaj więcej: Koronawirus w Wielkiej Brytanii. Ponad 14,5 tys. zgonów


12 faktów o Sardynii, które Cię zaskoczą\nPodróże na południeSardynia\nby Hania 18 lutego, 2018\nWłochy lubimy od dawna. Jest to jeden z tych krajów, do których możemy wracać wielokrotnie, mając gwarancję, że taki wyjazd będzie na pewno udany. Śródziemnomorska kuchnia, południowa nonszalancja i gwarancja rajskiej pogody to powody, dla których włoskie wojaże są przez nas zawsze dobrze wspominane.\nSardynia bez wątpienia dołącza do miejsc, do którego kiedyś wrócimy. Sardynia jest czymś więcej niż typową wyspą z ładnymi plażami. Pomijając fakt, że wybrzeże Sardynii jest obiektywnie uznawane za jedno z najładniejszych w Europie, wyspa oferuje przyjezdnym znacznie więcej. Jeśli jesteście ciekawi, co dokładnie możecie zobaczyć na Sardynii poza pięknymi widokami i słońcem, zapraszamy do tego krótkiego artykułu. Poznaj 12 faktów o Sardynii, które Cię zaskoczą!\n1 1. Wyspa Sant’ Antocio\n2 2. Chcesz zobaczyć flamingi na własne oczy? Jedź na Sardynię!\n3 3. Kraina duchów i wróżek. Pierwsza eutanazja miała miejsce na Sardynii?\n4 4. Sardynia – to w tym miejscu kupisz dom za 4 złote\n5 5. Nuragi – tajemnicze kamienne kopce\n6 6. Noże Arboresa z rękojeścią z kości muflonów\n7 7. Sardyńczycy potrafią robić dobre piwo kraftowe\n8 8. Wioska bandytów Orgosolo i miasteczko murali Muravera\n9 9. Kary do 10 tys. euro za wywóz piasku i muszli\n10 10. Wyspa 100-latków. Na Sardynii żyje się długo i szczęśliwie!\n11 11. Zwierzęta pełnoprawnym uczestnikiem ruchu drogowego\n12 12. Na Sardynii jest średnio 300 słonecznych dni w roku\n1. Wyspa Sant’ Antocio\nSant’Antioco to mała wysepka połączona z Sardynią drogą lądową, ciągnącą się wśród rozlewisk, na których można zobaczyć różowiótkie flamingi. Największą miejscowością tego małego skrawka lądu jest miasto o tej samej nazwie – Sant Antocio, charakteryzujące się niską zabudową, wąskimi uliczkami oraz kameralnym portem. Główna promenada zmienia się wieczorami w pełen restauracji i sklepików tętniący życiem deptak. Nam najbardziej spodobał się plac, który w sezonie staje się areną zmagań lokalnych artystów.\nWażnym portowym miasteczkiem wartym zobaczenia jest Calasetta, której symbolem jest rozpoznawalna, średniowieczna wieża. Ponadto Sant’ Anocio ma do zaoferowania piękne i wciąż dzikie plaże, z której najbardziej polecamy Cala Lungę – małą zatoczkę z reagge barem, gdzie w dość małym gronie spędziliśmy dwa dni plażingu.\n2. Chcesz zobaczyć flamingi na własne oczy? Jedź na Sardynię!\nWyspa Sant Antocio to miejsce bardzo lubiane przez flamingi. Po raz pierwszy w życiu mieliśmy okazję oglądąc to piękne ptactwo na własne oczy.\nJadąc przesmykiem na wsypę Sant Antocio, można się zatrzymać na poboczu i poobserwować życie bajkowych flamingów. Niestety ptaki nie pozwalają na zbyt bliskie podejście, dlatego miłośnikom ornitologii polecamy zaopatrzyć się w dobre lornetki.\nPrzebywając kilka dni na Sant Antocio, nie zdziwiło nas tym bardziej, że jej dumni mieszkańcy wykorzystują flamingi jako znakowanie swojego lokalnego, rzemieślniczego piwka Rubiu. Innym i to chyba największym skupiskiem flamingów na Sardynii jest rezerwat Molentargius, którego nam niestety nie było dane odwiedzić.\n3. Kraina duchów i wróżek. Pierwsza eutanazja miała miejsce na Sardynii?\nKadr z filmu L’accabadora w reżyserii Enrico Pau, opowiadający o losach młodej Annette. Kobieta jest spadkobierczynią ciemnych mocy swojej matki.\nPrzygotowując się do wyjazdu na Sardynię, znaleźliśmy w internecie informację, że wyspa słynie z opowieści o duchach i wróżkach. Kiedy trafiliśmy przypadkiem na mały, lokalny festiwal kultury i tradycji sardyńskiej w podwórzu wyspiarskiego domu w Muraverze, usłyszeliśmy, że jedna z kobiet prowadzących tamtejszą galerię jest czarownicą. Niestety nie kontynuowaliśmy tematu, a kto wie, może była to jedna z postaci nazywanej cogas lub accabadora? Jak donoszą ludowe źródła Sardynii, cogas to czarownice z długim ogonem ukrywanym pod spódnicą, polujące na niemowlęta i przybierające różne postaci.\nO ile istnienie czarownicy z ogonem (cogas) jest mało prawdopodobne, o tyle historia o służebnicy śmierci czyli accabadorze wydaje się bardziej realna. Accabadora była kobietą mieszkającą tuż pod miastem, która pojawiała się w domach na zaproszenie rodziny osoby ciężko chorej i umierającej by skrócić jej męki. Dokonywała tego często przez uduszenie poduszką, skręcenie karku lub bicie drewnianym młotkiem lub kijem z drzewa oliwnego. Dziś jednak zaprzecza się istnieniu kobiet, które ówcześnie przeprowadzały eutanazję.\n4. Sardynia – to w tym miejscu kupisz dom za 4 złote\nKilka lat temu świat obiegała informacja o bardzo atrakcyjnych cenach domów na Sycylii. Ze względu na ówczesny kryzys i emigrację zarobkową Sycylijczyków, można było kupić nieruchomość na tej włoskiej wyspie za 50 tys złotych. Późniejsze informacje donosiły jednak, że zagrożeniem okazała się tamtejsza mafia, której ofiarami wymuszeń i rozbojów stawali się nowi nabywcy. W tym roku bardzo atrakcyjna oferta zakupu domu pojawiła się także na Sardynii.\nWyludnianie się małych miasteczek południa powoduje, że samorządy decydują się sprzedawać niszczejące domostwa zagranicznym inwestorom. To dobry sposób, aby wykorzystać potencjał pięknie położonych miast.\nWładze miasteczka Ollolai na początku lutego wystartowały z pierwszą turą sprzedaży kilkuset domów, które można było nabyć za symboliczne 1 euro pod warunkiem odrestaurowania obiektu w ciągu 3 lat za kwotę ok. 80 tys. złotych. Burmistrz miasteczka nie wykluczył możliwości wystawienia kolejnych domów na sprzedaż, ale nie podał informacji, kiedy nastąpi nabór nowych właścicieli.\nW Ollolai jeszcze w 2004 r. mieszkało 1579 mieszkańców, obecnie ta liczba wynosi niespełna 1300 osób. Miasteczko leży w prowincji Nuoro, której zdecydowana większość mieszkańców żyje z turystyki. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na ten temat, przeczytaj koniecznie nasz wrzut: O tym, jak za 4 złote kupić dom na Sardynii.\n5. Nuragi – tajemnicze kamienne kopce\nNa całej wyspie spotkać można tysiące kamiennych kopców tzw. nuragów, które są spadkiem po kulturze Nuragijczyków. Ta starożytna cywilizacja wznosiła między 1500 a 500 rokiem p.n.e. megalityczne budowle, co do których do dziś są wątpliwości, czym tak naprawdę były. Dotychczas odkryto na Sardynii już kilkadziesiąt kamiennych nuragów, z których największy istniejący ma prawie 18 metrów wysokości, a zdaniem historyków w pierwotnej wersji przekraczał 21 metrów.\nJaką funkcje pełniły nuragi? Dobre pytanie, na które wciąż nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Ze znalezionych w ruinach wykopalisk można wysnuć teorię, że były to miejsca, w których dokonywano magicznych rytuałów. Najprawdopodobniej nuragi ze względu na charkater konstrukcji pełniły również funkcję obronną. Największym dotychczasowym odkryciem cywilizacji nuorskiej jest kompleks Su Nuraxi znajdujący się niedaleko miejscowości Barumini.\n6. Noże Arboresa z rękojeścią z kości muflonów\nPopularnym rzemiosłem wśród Sardyńczyków jest produkcja noży. Wielowiekowa tradycja wytwarzania noży jest istotna dla mieszkańców wyspy, dla których nóż jest wciąż niezbędnym narzędziem do polowania i przygotowywania potraw. Wielu Sardyńczyków nosi nóż przy sobie i uważa go za niezbędne narzędzie do codziennego użytku. Sardyńskie noże są różne w zależności od miejsca, z którego pochodzą. Głównymi ośrodkami wytwarzania noży są miasta Pattada, Arbus i Guspini.\nW miejscowości Arbus (prowincja Medio Campidano) na Via Roma 15 znajduje się bardzo ciekawe miejsce lokalnego rzemiosła – sardyńskie muzuem noży. Obiekt ten jest własnością rzemieślnika Paolo Pusceddu i jest zbiorem noży i prac malarskich. Odwiedzający może zobaczyć przedmioty z epoki starożytnej, ostrza z XVI wieku, ale również aktualnie produkowane noże artystyczne o różnych kolorach, kształtach i formach. Podczas wizyty możliwe jest oglądanie filmów pokazujących poszczególne etapy tworzenia rękodzieła.\nW muzeum znajduje się nóż, który w przeszłości był najcięższym na świecie. Został zrobiony przez Paolo Pusceddu w 1986 r. i jest to „Arburesa” – typowy sardyński nóż wykorzystywany przez Sardyńczyków do hodowli owiec i rzeźni. Charakteryzuje się dużym liściastym ostrzem ze stali i rękojeścią najczęściej wykonaną z baraniego rogu dopasowanego do składanego ostrza. Nóż jest długi na 4,85 metra i waży 295 kg. Muzeum otwarte jest od poniedziałku do piątku (9:00 – 12:00 – 16:00 – 20:00), a także w sobotę (9:00 – 12:00). W niedzielę do muzeum można odwiedzić tylko za zgodą właściciela.\n7. Sardyńczycy potrafią robić dobre piwo kraftowe\nWino – pierwsza myśl po pizzy i makaronie, z którą kojarzą się Włochy. Istotnie, Włosi są wielkimi koneserami tego owocowego trunku, ale jak się okazuję, mają też dryg do robienia całkiem dobrego piwa rzemieślniczego. Będąc na Sardynii przekonaliśmy się, w jak wielu miejscach można napić się czegoś więcej niż tylko popularnych browarków typu Peroni czy Birra Moretti.\nW Cagliari dobrego piwa kraftowego napijecie się w Hop Corner (pracuje w nim super brodaty barman, co nie jedno dobre piwo poleci:). Na wyspie Sant Antocio warto odwiedzić Rubiu – Birrificio Artigianale e Brew Pub – mini browar oferujący treściwy kraft i antipasti. Będąc w Alghero grzechem byłoby nie wstąpić do L’altra vineria, piwnej knajpy prowadzonej przez małżeństwo Lucę i Sonię. Luca robi własne piwo i uwielbia Dire Straits. W bliskim sąsiedztwie znajduje się też Il Tocco Del Prete.\nWarto również odwiedzić Sassari, gdzie mieści się siedziba sardyńskiego browaru P3 Brewing Company.\nSa wyspie kwitnie organizacja różnych piwnych festiwali. 23-go czerwca w miejscowości Gonnesa odbywa się impreza o nazwie Isolabirra, 7 -go lipca w Birras festiwal Montevecchio, a 19-go października sardyński Octoberfest czyli w Cagliari – stolicy Sardynii.\n8. Wioska bandytów Orgosolo i miasteczko murali Muravera\nSardynia jest pełna prześlicznych włoskich miasteczek, ale dwa z nich zasługują na szczególną uwagę. Pierwszym z nich jest wioska bandytów Orgosolo. Swoją nazwę miasteczko zawdzięcza głównie położeniu – górski region Barbagia był w przeszłości znakomitym schronieniem dla łapserdaków i różnego rodzaju rzezimieszków. Orgosolo, które słynie ze 150 barwnych murali i jest otwartym na turystów ośrodkiem, niegdyś budziło strach wśród Sardyńczyków i przyjezdnych. Nikt o zdrowych zmysłach nie zapuszczał się do tego miejsca. Rzymski orator Cyceron określił mieszkańców Orgosolo mianem „barbarzyńców”. Liczba morderstw zmalała dopiero po II wojnie, kiedy do akcji wkroczyło regularne włoskie wojsko. O Orgosolo powstał film „Bandyci z Orgosolo” w reżyserii Vitorria de Sety.\nMiasteczko Muravera, które położone jest na wschodnim wybrzeżu, słynie z dziewiczych plaż i przyozdobionej muralami zabudowy. Miasto samo w sobie nie olśniewa i stanowi bardziej bazę noclegową dla okolicznych atrakcji. Tym, co wyróżnia to miejsce od innych, są kolorowe murale, które przedstawiają codzienne sceny z życia Sardyńczyków na przestrzeni dziejów. Zwiedzając wybrzeże Costa Rei w drodze powrotnej do Cagliari, warto odwiedzić Muraverę na krótki spacer szlakiem włoskiego street artu.\n9. Kary do 10 tys. euro za wywóz piasku i muszli\nSardynia jest pełna pięknych i zróżnicowanych plaż. Na wyspie znajdziemy je piaszczyste, kamieniste, pełne turystów i te zupełnie bezludne. Sardynia słynie przede wszystkim z wybrzeża Costa Rei, pełnego luksusowych rezydencji i hoteli. Mogłoby się wydawać, że taki kawałek lądu jest gratką dla zbieraczy muszli i minerałów, ale uwaga nic z tego!\nZa wywóz z Sardynii muszli, piasku czy kamieni grożą kary do 10 tys. euro. Co więcej, w pobliżu znajdują się miejsca, w których panuje bezwzględny zakaz plażowania jak np. na Spaggia Rosa na pobliskiej wyspie Budella.\n10. Wyspa 100-latków. Na Sardynii żyje się długo i szczęśliwie!\nSekret długowieczności spędza sen z powiek wielu naukowcom. Od lat jednym z miejsc, gdzie poszukuje się kamienia filozoficznego, jest właśnie Sardynia. To właśnie na tej włoskiej wyspie odnotowano największą liczbę żyjących 100-latków – na 100 tys. mieszkańców przypada aż 22 z wiekiem powyżej 100 lat. Długowieczności Sardyńczyków upatruje się m.in. w ich zdrowej i lekkiej diecie, długiej aktywności fizycznej, dobrych relacjach rodzinnych i pokoleniowych, a także dużej ilości słonecznych dni w roku.\nO Sardynii mówi się, że jest miejscem, które gwarantuje długie i szczęśliwe życie. Coś w tym musi być. Sardyńczycy mawiają, że aura panująca na wyspie „zabija depresję” i zapewnia życie pozbawione smutku. Prawdą jest, że średnia długość życia mieszkańców Sardynii jest porównywalna z sytuacją w Japonii. Średni wiek kobiet na Sardynii to 85 lat, a mężczyzn 78 lat. Sardynia jest również (wg różnych rankingów) jednym z pięciu najzdrowszych miejsc do życia na świecie.\n11. Zwierzęta pełnoprawnym uczestnikiem ruchu drogowego\nWidok dreptających po jezdni zwierząt to wizytówka Sardynii. Są pełnoprawnymi uczestnikami ruchu drogowego z tym tylko wyjątkiem, że nie podporządkowują się zasadzie ustąpienia pierwszeństwa. Mieszkańcy wyspy żyją z nimi w pełnej symbiozie.\nSardynia jest jedynym regionem we Włoszech, który nie posiada autostrady. Kameralny klimat wyspy sprawia, że zwierzęta czują się w tym miejscu bardzo swobodnie. Sardyńczycy dażą wyjątkowym szacunkiem lokalną florę i faunę. Uważąją ją za swój skarb, który daje im szczęście, a także pieniądze. Wielu mieszkańców wyspy jest bowiem pracownikami branży turystycznej, która jest strategicznym sektorem sardyńskiej gospodarki. To natura i jej mieszkańcy tworzą krajobraz wyspy i nawet wzrost turystyki w ciągu ostatnich lat nie zakłócił tej równowagi. Styl życia wyspiarzy przyczynił się do wytworzenia świadomości środowiskowej, która nie ma sobie równych w regionie Morza Śródziemnego.\nSpacerujący po jezdni inwentarz jest pocztówkowym krajobrazem z Sardynii. Nikt nie ma problemu z tym, że stado owiec okupuje drogę, a osiołki podchodzące do samochodów to całkiem normalne zjawisko. Podróżując po Sardynii na pewno zaobserwujecie wiele zwierząt pastewnych takich jak osły, muflony, krowy, owce czy kozy. Najciekawiej pod tym względem jest w górach (prowincja Nuoro) i w środkowej części wyspy. Warto wiedzieć, że na wyspie jest znacznie więcej owiec niż ludzi, może dlatego zwierzęta traktowane są przez mieszkańców jak pełnoprawni uczestnicy ruchu drogowego…\n12. Na Sardynii jest średnio 300 słonecznych dni w roku\nMiędzy innymi dlatego jeździmy na południe Europy – dla bezchmurnego nieba, pięknych kontrastowych zdjęć i opalającego na brązowo słońca. Trudno się dziwić, że mieszkańcy Sardynii są tacy szcześliwi, skoro doświadczają średnio 300 słonecznych, bezchmurnych dni w roku.\nSardynia uchodzi za najcieplejsze miejsce we Włoszech i słynie z 300 dni pełnych słońca w ciagu roku. Temperatury na wyspie nawet w ciągu zimy średnio nie spadają poniżej 10 stopni C. Klimat panujący na wyspie to prawdziwy lek na depresję, a mieszkańcy z pewnością nie potrzebują dodatkowych dawek witaminy D.\nSardynię odwiedziliśmy w szczycie sezonu – pierwszym tygodniu lipca. W trakcie prawie dwutygodniowego pobytu mieliśmy praktycznie cały czas piękną słoneczną pogodę z krystalicznie błękitnym niebem. Uwielbiamy taką aurę za oknem. Sprawia, że nie sposób przywieźć z wyprawy zdjęcia złej jakości, wszystkie nadają się do publikacji, dlatego zawsze jest problem z wybraniem odpowiednich do opublikowania na blogu. Na Sardynii od marca do września świeci słońce. W innych miesiącach jest również słonecznie, ale może pojawić się miejscowe zachmurzenie.\nTypowy krajobraz wschodniego wybrzeża Sardynii.\n12 faktów o SardyniiAccabadoraArboresaflamingiMuraveranuragiOrgosoloSant AntocioSardyniawyspawłochy\nKino włoskie 18 lutego, 2018 - 6:32 pm\nnawylocie 18 lutego, 2018 - 9:29 pm\nSkoro kino włoskie to zainteresuj się wydarzeniem o nazwie Festival del Cinema di Tavolara.\nPrzegląd filmów w akompaniamencie błękitnego nieba i śródziemnomorskiego klimatu wydaję się całkiem dobrym pomysłem :]\nUaa 7 lutego, 2020 - 9:05 pm\nSardynia ma autostrady! Droga z Cagliari do Olbii i Sassari ma status autostrady i jest obecnie intensywnie rozbudowywana.\nPaula 12 marca, 2020 - 11:50 pm\nŚwietny blog 🙂 Sporo można się dowiedzieć\nSardynka 17 marca, 2020 - 3:34 pm\nCiekawy artykuł, ale wyspa z pierwszego punktu nazywa się „Sant’Antioco”, proszę nie przekręcać! 😉\nZgorky 16 listopada, 2021 - 2:46 pm\nWspaniałe miejsce, w ogóle jestem wielką fanką całych Włoch