Nazwa jednostki: Gmina Wiejska Dobre\nUrząd Gminy Dobre, ul. Kościuszki 1, 05-307 Dobre\ntel./fax (25) 757 11 90\nStrony www: www.gminadobre.pl, www.gminadobre.bip.net.pl\nPowierzchnia: 12 485 ha\nPołożenie geograficzno-przyrodnicze: Gmina Dobre leży we wschodniej części woj. mazowieckiego, a jej powierzchnia wynosi 12 485 ha, z czego 8 970 ha to użytki rolne, resztę powierzchni stanowią lasy. Obszar gminy przecinają niewielkie rzeczki i strumienie. Tereny gminy są wyjątkowo atrakcyjne krajobrazowo. Gęste lasy, pełne grzybów, rozległe pola i łąki, gdzie można spotkać ciekawe gatunki zwierząt i ptaków. Jest to idealne miejsce dla amatorów fotografii.\nGospodarka, przemysł, rolnictwo, inwestycje: Gminę zamieszkuje 6 200 mieszkańców, zaś w samym Dobrem mieszka 1 620 osób. Częste połączenia komunikacyjne i bliskość aglomeracji warszawskiej i Mińska Mazowieckiego powodują, że wielu młodych mieszkańców podejmuje pracę poza miejscem zamieszkania. Władze gminy kładą duży nacisk na inwestycje komunalne. Na ukończeniu jest budowa sieci wodociągowej ze stacjami uzdatniania wody, dzięki funduszom unijnym działa oczyszczalnia ścieków. Dobre podłączone do cyfrowej centrali telefonicznej oferuje szeroki dostęp do Internetu. Z tej możliwości korzysta w szerokim zakresie młodzież szkolna, urzędy, GOK, Biblioteka i coraz większa liczba indywidualnych odbiorców. Opiekę zdrowotną zapewnia Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej oraz szpital powiatowy w Mińsku Mazowieckim, Władze gminy stosując politykę ulg i zwolnień dla nowo powstających firm, pragną pozyskać inwestorów. Już prowadzi działalność na terenie Dobrego znana firma Wienerberger – producent cegły.\nHistoria, dziedzictwo i kultura: Na mocy aktu lokacyjnego z 28 września 1530 roku, wystawionego przez króla Zygmunta Starego dla Jana Dobrzynieckiego, powstało nowe miasto w Ziemi Liwskiej – Dobre. Głównym atutem jego lokalizacji i rozwoju było położenie na starym szlaku handlowym, który łączył Wilno z Wrocławiem. Zachęcamy też do zwiedzania dworku w Rudzie Pniewnik, elektrycznego młyna i tartaku w Wólce Kobylańskiej czy dworku w Rudzienku. W centrum Dobrego na szczególną uwagę zasługuje rynek, którego kształt przypomina wrzeciono. Na wschodniej pierzei rynku stoi jednonawowy kościół w stylu neogotyckim pod wezwaniem św. Mikołaja. Ciekawym i jedynym w swoim rodzaju jest Społeczne Muzeum Konstantego Laszczki, które mieści się w Dobrem w budynku straży pożarnej (tel. 52 757 15 20). Jeden z mieszkańców gminy opisuje ją tak: „…Bo wszystko co dobre, w Dobrem się znajduje I wszystkich przybyłych dobrze potraktuje”.


#Cake-pops- małe pyszne arcydzieło. ⋆ Szczypta-milosci\nJakiś czas temu trafiłam na zdjęcie i przepis na lizaki z ciasta tzw. #Cake-pops. Śliczne kolorowe lizaczki z miękkiego ciasta. Od razu się w nich zakochałam i postanowiłam znaleźć odpowiedni przepis i sprawdzić czy faktycznie są tak smaczne jak wyglądają.\nPrzepis znalazłam, ale…..trzeba mieć formę do wypiekania tych kulek. Myślę sobie hmmm gdzie by takie znaleźć… i nagle mnie olśniło….. 🙂\nCzy wy w domu też macie taki sprzęt lub urządzenie, który dostałyście od kogoś i totalnie nie wiecie do czego on może służyć bądź jak Go użyć? Kilka lat temu mąż przywiózł mi z Niemiec sprzęt, który wyglądał jak toster do sandwichów, ale w środku miał wymienne wkładki w kształcie półkuli i kwadratu. Instrukcja po niemiecku i zero rysunków. Może gdyby jakieś fotki były to szybciej bym wpadła na to jak użyć tego ustrojstwa 🙂 no więc podziękowałam mężowi położyłam na półce i zapomniałam, że mam.\nGdy znalazłam przepis na lizaki dotarło do mnie, że to własnie ten sprzęt, który obrasta u mnie kurzem służy własnie do wypieku tych cudeniek. Sprzęt odkurzyłam…..przygotowałam ciasto i o to są moje śliczne kulki lizaczki #cake-pops.\n150g masła miękkiego, 150g cukru, cukier wanilinowy- ja daje 2 opakowania, 2 jajka, szczypta soli, 2 płaskie łyżeczki proszku do pieczenia- i nie więcej bo w kulkach zostaje posmak proszku jeśli jest go więcej, 150g mąki pszennej.\nWyjmujemy masło z lodówki, żeby nam zmiękło\nMasło, jajka, cukier i cukier wanilinowy ubijamy razem mikserem na najszybszych obrotach.\nJak się stworzy jednolita masa to dodajemy resztę składników i ubijamy na najwolniejszych obrotach do połączenia się składników.\nJeśli ciasto wyszło za twarde, nie lejące się to dodajemy odrobinę mleka by rozluźnić ciasto.\nJeśli ciasto wyszło zbyt rzadkie, za bardzo lejące to podsypujemy odrobiną mąki.\nIdealne ciasto jest gęste ale lejące, nie twarde i nie rzadkie, wodniste.\n4. Jak już mamy gotowe ciasto rozgrzewamy naszą maszynkę. Wlewamy do każdego miejsca ciasto ta\nk 3/4 wysokości foremki- ponieważ ciasto rośnie i jak będzie go za dużo- a mnie też się tak często zdarza, to po prostu nam lekko wypłynie poza formę.\n5. W mojej maszynce jest tak, że te kulki są upieczone po upływie ok. 5min. Ja jednak przezornie czasem zaglądam wcześniej, żeby mieć sytuacje i proces pieczenia pod kontrolą.\n6. Jak nasze kulki są upieczone to wyciągamy je i odstawiamy do ostudzenia.\n7. Gdy już są zimne zaczynamy dekorować 🙂 i tu możliwości jest absolutnie mnóstwo. Ja przedstawię Wam swoją 🙂\nKulki nabijam na patyczki, rozpuszczam w kąpieli wodnej jeden kolor lukru i przygotowuję posypki. Jak lukier jest już płynny to przelewam go do miseczki zanurzonej do połowy swojej wysokości we wrzątku. Po co? żeby lukier tak szybko mi w tej miseczce nie zastygał. Jak kulka jest pokryta lukrem to ozdabiam ją wybranymi przeze mnie posypkami.\nGotowe lizaczki wbij w styropian do wyschnięcia a następnie przełóż do wybranego przez Ciebie naczynia.\nJak je przyozdobisz wiążąc wstążeczki na patyczku to będą wyglądały jak arcydzieła. Można się też pokusić o posypanie ich brokatem spożywczym.\nCo zrobić jeśli nie mam takiego urządzenia do wypieku kulek?\nOtóż całkiem niedawno na jednej ze stron zajmującej się sprzedażą akcesoriów do pieczenia i zdobienia ciast widziałam takie foremki sylikonowe. Od razu mówię, że nie używałam ich więc nie mogę nic powiedzieć na ich temat. Ale jeśli chcecie zrobić takie lizaki to proponuje przemyśleć sprawę.\nŻyczę Ci udanej zabawy i satysfakcji z wykonania tych lizaków.


Pogoda. Nadchodzi niebezpieczny wiatr i sporo opadów. Wystąpią lokalne burze w Polsce - Fani Pogody\nPogoda. Nadchodzi niebezpieczny wiatr i sporo opadów. Wystąpią lokalne burze w Polsce\nArkadiusz 9 marca 2021\nPogoda. Nie ulega wątpliwości, że w drugiej połowie bieżącego tygodnia wkroczymy w dynamiczny okres w pogodzie. Tak typowy dla przełomy pór roku. Odbuduje się cyrkulacja strefowa, czekają nas duże zmiany w ciśnieniu atmosferycznym, wystąpi silny wiatr oraz częste opady atmosferyczne. Niewykluczone są burze.\nZnajdziemy się w rozległym polu obniżonego ciśnienia\nPrognozy numeryczne wskazują, że już w nocy ze środy na czwartek zacznie nasuwać się zatoka niżowa związana z głębokim i wieloośrodkowym niżem ulokowanym w pobliżu Wysp Brytyjskich i Islandii.\nPrognoza średniej wartości ciśnienia atmosferycznego nad Europejskim Obszarem Synoptycznym i obszarami przyległymi\nŚrednia wartość ciśnienia atmosferycznego na okres od 10.03.2021 do 15.03.2021. W tym czasie znajdziemy się przeważnie w obszarze obniżonego ciśnienia. Często z zachodu na wschód przemieszczać będą się ośrodki niżowe z frontami atmosferycznymi. Duży gradient baryczny przyczyni się do wystąpienia silnego wiatru w Polsce.\nNajczęściej wiać będzie z południa i południowego-zachodu, nieco rzadziej z zachodu i północnego. W górach i na obszarach podgórskich w drugiej połowie tygodnia wystąpi silny halny, którego porywy mogą przekroczyć 100 km/h. Nad polskim morzem natomiast spodziewany jest sztorm. Duża zmienność pogody w kolejnych dniach będzie odczuwalna w całej Polsce i związana ma być z odbudową cyrkulacji strefowej o różnych składowych.\nPogoda. Silny wiatr w Polsce\nPrognozowana porywy wiatru według modeli GFS i ECMWF w okresie od czwartku do niedzieli dla Polski.\nJeśli chodzi o średnią dobową temperaturę powietrza, to będzie ona typowa dla przedwiośnia. Najcieplej powinno być na zachodzie, natomiast najchłodniej na wschodzie i północnym-wschodzie.\nPoniższa rycina obrazuje średnią anomalię temperatury na najbliższe dni. Widać wyraźnie, że na zachodzie Polski temperatura będzie lekko powyżej normy wieloletniej względem okresu referencyjnego 1979-2000.\nMaksymalna temperatura powietrza na najbliższe 5 dni według modelu GFS. Termometry pokażą około 8°C/10°C w najcieplejszym momencie dnia. Na południu kraju temperaturę podnieść może wiatr fenowy.\nIstnieje prawdopodobieństwo burz. Szczególnie pod koniec tygodnia. W chłodnych i chwiejnych masach powietrza mogą wystąpić sprzyjające warunki do rozwoju lokalnych zjawisk burzowych. Więcej szczegółów podamy jednak w najbliższych dniach, gdy prognozy staną się bardziej stabilne. Na ten moment interesujące są prognozy na piątek i weekend, gdy warunki do rozwoju burz mogą okazać się najbardziej dogodne.\nPrognoza opadów na czwartek tutaj\nTags: pogoda pogoda na 5 dni pogoda Polska 16 dni\nPrevious Pogoda na noc 9/10 marca 2021. Mróz dwucyfrowy, brak opadów i niewiele chmur w Polsce\nNext Pogoda na środę 10 marca 2021. Dziś jeszcze zimno, ale słonecznie. Jutro załamanie pogody\n1 thought on “Pogoda. Nadchodzi niebezpieczny wiatr i sporo opadów. Wystąpią lokalne burze w Polsce”\nPingback: Pogoda. Wichura i linia szkwału przejdą przez Polskę. Możliwe burze - Fani Pogody\nPogoda na 5 dni. Ustąpi zimno i śnieg oraz przymrozki. Termometry pokażą nawet 30°C. Możliwy krótki upał, burze i silny wiatr w Polsce\n8 maja 2021 Arkadiusz\nDziś możliwy śnieg. Od jutra w Polskę uderzy fala gorącego powietrza. Możliwy upał. Ciekawe prognozy dla Polski na 8-12 maja\n8 maja 2021 Michał Kołodziejczyk 1\nPogoda na sobotę 8 maja. Lepsza pogoda, ale pojawią się burze nad Polską\n8 maja 2021 Michał Kołodziejczyk\nPogoda na noc 7/8 maja 2021. Spadnie śnieg, wystąpią przymrozki w Polsce i silniejszy wiatr\n7 maja 2021 Arkadiusz\nPogoda. Wiosenne burze nad Polską. Pada też grad i krupa. Gdzie jest burza 7.05.2021?


Melony - Ogrodniczy blog\nstrona prowadzon z pasją\nby admin 26 września, 2020 21 października, 2020 Warzywa\nHodowla melonów jest zupełnie taka sama jak ogórków, z tą różnicą, że melony muszą być cięte, bez czego wskutek nadzwyczaj bujnego wzrostu nie dadzą ani ładnych, ani wczesnych owoców, a często nawet nie wydadzą żadnych. Melony również potrzebują większego ciepła i dobrej pożywnej ziemi, dodanie więc świeżego obornika jest bardzo wskazane. Melony o ile mają się opłacić muszą być wczesne, a więc sadzone już w końcu czerwca lub na początku lipca, przed pojawieniem się gruszek. W tym celu tak jak i dla ogórków trzeba mieć silną rozsadę i z takiej tylko można się spodziewać wczesnych melonów.\nCięcie wykonuje się w następujący sposób. Gdy tylko melony wytworzą w doniczkach 4 naturalne liście, przycina się łodygę nad pierwszymi dwoma liśćmi. Po 7 do 10 dniach z poza przyciętych liści i liścieni ukażą się pędy, wtedy za liśćmi wyciąć je zupełnie pozostawiając tylko dwa za liścieniami. W takim stanie rośliny nadają się do wysadzenia na stałe miejsce. Gdy tylko dwa pozostawione sznury zrobią po 4 do 6 liści, znów przycinamy każdy sznur za pierwszymi dwoma liśćmi, w ten sposób wyrośnie następnie 4 sznury, które pozostawimy do czasu wytworzenia się na każdym sznurze po 4 liście. Gdy to nastąpi przytniemy po raz trzeci każdy sznur także za pierwszymi dwoma liśćmi, z czego otrzymamy 8 nowych sznurów, na których ukażą się już zawiązki owocowe. Po okwitnięciu melonów jak tylko zauważymy, że owoce powiększają się, zachowując ciemno–zielony kolor, wybieramy w każdym oknie po 3 największe zawiązki, każdy na innym sznurze i przycinamy końce sznurów. Wszystkie inne zawiązki usuwamy i wszystkie inne pędy przycinamy, na tym kończąc cięcie melonów.\nW tej porze należy melony mocno przewietrzać i obficie podlewać, a owoce szybko będą rosnąć z chwilą jednak, gdy zawiązki osiągną wielkość jabłka, trzeba pod każdy podłożyć tafelkę szkła, aby leżąc na wilgotnej ziemi nie zagniwały od spodu, co ze względu, że melon ma delikatną skórkę łatwo może się zdarzyć. Gdy owoce wyrosną dostatecznie a zależne to jest od siły krzaka i ziemi, wtedy rozpoczyna się dojrzewanie. Pierwszą oznaką tego jest zmiana barwy owocu z ciemno-zielonej na jasno-zieloną, następnie u nasady ogonka owocowego pęka wokoło skórka. Na koniec po uchyleniu okna da się odczuć przyjemny aromatyczny zapach. To jest właściwa chwila do wycięcia owocu, później nabierze on żółto-pomarańczowego koloru, lecz w inspekcie tak długo nie można go trzymać, gdyż stałby się przejrzały, a więc trudny do przewozu. Melony kompotowe sprzedaje się na konserwy w stanie zupełnie zielonym, ale dostatecznie wyrośnięte.\nMelony za wyjątkiem gumowania podlegają tym samym chorobom i przez te same szkodniki są napadane co i ogórki. U melonów pojawia się także choroba łodyg wynikająca z pękania naskórka na grubych sznurach rośliny. Szczególniej ma to miejsce przy korzeniu wskutek czego roślina w chwili najsilniejszego wzrostu i formowania owoców nagle ginie, gdyż w szpary popękanej łodygi dostaje się z podlewania woda, która nie mogąc wyschnąć z powodu zasłonięciu liśćmi, powoduje gnicie łodygi. Jedynym środkiem na to jest staranne przewietrzanie inspektu po każdym podlaniu, a co ważniejsze, podlewanie melonów tylko rano, aby w ciągu dnia zdążyły dobrze obeschnąć.\nMelony można także hodować na ciepłych rowach na gruncie, szczególniej pod wielkimi miastami, gdzie można dostać zmiotków ulicznych, które się wybornie zagrzewają. Otóż na rowach napełnionych takimi zmiotkami z dodaniem na wierzch dobrej ziemi można w końcu maja wysadzać silną rozsadę melonów z doniczek, na ten cel nadają się najlepiej odmiany kompotowe, siatkowymi nazywane. Do wczesnej hodowli używać tylko Kantalupy paryskie.\nProwadzę tego bloga z prawdziwej pasji. Bardzo lubię zajmować się ogrodem oraz zbudowaną w nim szklarnią. Mam nadzieję, że będę mógł regularnie dla Was pisać. Zachęcam czytelników do dodawania komentarzy, są one dla mnie bardzo ważne\nHodowla melonów jest zupełnie taka sama jak ogórków, z tą różnicą, że melony muszą być cięte, bez czego wskutek nadzwyczaj …\nOgrodniczy blog - strona prowadzon z pasją


Laser dalekozasięgowy i detektor tegoż - elektroda.pl\nIndoctrine 02 Mar 2016 12:50 1185 26\n#1 02 Mar 2016 12:50\nPotrzebuję porady w kwestii laserów i ich detekcji.\nDo pewnego eksperymentu potrzebny jest mi laser o efektywnym zasięgu około 15 kilometrów. Jednocześnie, potrzebuję detektora tego promienia laserowego, coby mieć pewność, że wiązka trafiła gdzie trzeba.\nWidziałem na allegro lasery zielone o mocy pół wata, niby z zasięgiem 50 kilometrów, ale obawiam się, czy przy cenie poniżej 100 złotych, zamiast 50 nie jest to aby 5 kilometrów co najwyżej.\nAha, oba urządzenia będą stały w plenerze, więc dochodzi kwestia zasilania.\n#2 02 Mar 2016 13:01\nNapisz do czego to ma byc to dostaniesz odpowiedz jaki konkretnie uzyc laser, o jakiej dlugosc fali, rozbieznosci wiazki laserowej, waist (przewezenie w ognisku), pasmo detektora, etc.\n#3 02 Mar 2016 13:13\nBez wdawania się w detale:\nLaser jest umieszczany w jednym punkcie. Wiązka jest kierowana do detektora ustawionego około 15 kilometrów od lasera. Chcę wiedzieć w detektorze, czy wiązka w niego trafiła.\n#4 02 Mar 2016 17:19\nWiązka ma trafiać w detektor w celu naprowadzania czegoś, transmisji danych za pomocą modulacji tejże wiązki, bądź też ot tak sobie? Jak rozumiem wszystko ma się odbywać w ziemskiej atmosferze, zatem trzeba wziąć pod uwagę pochłanianie i rozpraszanie danej długości fali w atmosferze. Podasz więcej szczegółów?\n#5 02 Mar 2016 18:43\nPierwszy szczegół jest taki że na dystansie 15km trafienie wiazką w detektor to jak wygrana w totka. Chyba że detektor będzie wielkości bloku mieszkalnego. Co do tłumienia wiązki przez ośrodek. Wystarczy wziąć w rękę laserek taki zabawkowy i przepuścić jego wiązkę przez parę z czajnika czy dym z papierosa. Taki eksperyment szybko wyleczy z prób przesłania wiązki ciągłej na tak dużą odległość.\n#6 02 Mar 2016 18:49\nPierwszy szczegół jest taki że na dystansie 15km trafienie wiazką w detektor to jak wygrana w totka.\nTo oczywiscie jest nieprawda, bo wiazka laserowa ma swoja rozbieznosc i po 15 km wiazka moze byc calkiem duza. Odpowiednio dobierajac uklad optyczny mozna uzyskac duza rozbieznosc (duza plamka w duzej odleglosci) lub mala rozbieznosc (mala plamka). Co wiecej - to nawet da sie policzyc!\nLudzie mierza odleglosci do satelitow nad Ziemia za pomoca laserow wiec to sie da zarobic. Pochlaniania praktycznie nie ma (jaki kolor ma powietrze), bardziej dokuczliwe jest rozpraszanie - ktore bardzo mocna zalezy od dlugosci fali (odwrtonie proporcjonalne do czwartej potegi dlugosci fali).\n#7 02 Mar 2016 19:06\n1. Wiązka ma trafić w detektor w celu ustalenia jedynie, że trafiła w ten punkt. Żadnej transmisji danych.\n2. Ziemska atmosfera, nad jeziorem.\n3. Wielkość plamki u celu jest powiedzmy zależne od możliwości detektora. Dlatego oba elementy winny do siebie pasować.\n4. Oba elementy nie będą w ruchu.\n#8 02 Mar 2016 19:21\nMoże takie elementy odblaskowe przy detektorze, odbiją wiązkę powrotną do ciebie.\n#9 02 Mar 2016 21:07\nNo to kupujesz laser, kupujesz detektor, celujesz i po sprawie.\n#10 02 Mar 2016 23:57\nOk, jaki laser i jaki detektor by się nadawał?\nGdyby to było kilkaset metrów, to sprawa prostsza, ale tutaj chodzi o kilkanaście kilometrów i nie wiem jakie parametry oba urządzania winny spełniać...\nAle to dalej wymaga detektora, obojętnie po której stronie\n#11 03 Mar 2016 08:35\nMam na myśli że będziesz widział w tym elemencie odblaskowym odbitą wiązkę. Sam laser musisz chyba umieścić na statywie precyzyjnie regulowanym.\n#12 03 Mar 2016 08:51\nA masz wolny strzał na 15km i nie ma drzew, kopcących kominów i linii WN po drodze?\n#13 03 Mar 2016 09:01\nSamo widzenie to za mało, potrzebuję, by coś niezależnego od moich oczu powiedziało "widzę laser".\nTak, prosta linia, bez drzew, kominów, kabli i innych przeszkód terenowych.\n#14 03 Mar 2016 09:48\nZwykly zielony modul DPSS 532nm z allegro powinien dzialac, one moga z baterii pracowac. Jak detektor moze byc OPT101 albo fotodioda BPYP44.\n#15 03 Mar 2016 17:58\nNie wiem czy panowie doczytaliscie że tu chodzi o 15km. Już samo umocowanie lasera tak by zmienne warunki atmosferyczne nie spowodowały pływania wiązki to duży problem. Do tego jezioro gdzie z założenia występuje mgła. Energia jest tylko energią i nie ma większego znaczenia czy to laser czy żarówka z solidną optyką. Dla mnie jest to niewykonalne domowymi sposobami.\n#16 03 Mar 2016 18:54\nPrzy dobrze skolimowanej wiązce o rozbieżności rzędu 2 mrad mamy w odległości 15km średnicę rzędu 30m! Przy mocy wyjściowej lasera dajmy na to 500mW i powierzchniowej gęstości mocy ok 150W/m² zakładając średnicę wiązki 50mm (dla zmniejszenia efektów dyfrakcyjnych) daje to w maksymalnym uproszczeniu mniej niż 0,7mW/m² bez uwzględnienia efektów dyfrakcyjnych oraz rozpraszania i tłumienia w atmosferze. Ponadto 0,12° błąd celowania powoduje minięcie detektora. Warstwa przyziemna atmosfery jest ponadto silnie turbulentna i zapylona. Nie twierdzę, że realizacja tego zadania jest niewykonalna, ale jeśli ma to być tylko "sztuka dla sztuki" to szkoda czasu i pieniędzy (bo tanie to nie będzie).\n#17 04 Mar 2016 10:27\nRzeczywiście, wielkość plamki u celu wynosi około 30m. To bardzo komplikuje sprawę.\nZ drugiej strony - jakie parametry muszą mieć zatem lasery, które pingują Księżyc? Nawet z rozbieżnością 0,01 mrad na Księżyc dotrze półtorakilometrowa wiązka.\nWychodzi na to, że niby tylko 15 kilometrów, ale sprawa jest nie do przeskoczenia.\n#18 04 Mar 2016 10:56\nJeżeli chodzi o takie zabawy to najprościej jest jak już tutaj koledzy napisali. Laser z allegro (ja bym brał zielony bo najlepiej widać). Zrobić, albo kupić zwierciadło rogowe (https://pl.wikipedia.org/wiki/Reflektor_rogowy) ustawić toto po jednej stronie jeziora (tak zrozumiałem). Przejść sobie na drugą i skolimować wiązkę (są takie laserki co to mają, oczywiście to nie zawsze może działać). Świecąc laserem i machajać w kierunku zwierciadła powinieneś widzieć odbicie. Jak widzisz to da się to zrobić lepiej jak nie widzisz to trzeba dalej kombinować.\nWielkością plamki się nie przejmuj. Z tego co się orientuję to przy pomiarach księżyca stosuje się duże detektory do zbierania sygnału i dodatkowo jakiś lock-in (tak mi się wydaje) czyli tniesz wiązkę, którą wysyłasz, żeby mieć jakąś modulację i na podstawie modulacji odebranego sygnału wiesz czy to Ty strzelałeś czy to był szum. Tak mi się wydaje, że w podstawowej wersji się robi, ale dokładnych szczegółów nie znam.\nP.S. Oczywiście takie zabawy z machaniem laserem oczywiście w nocy, jak nie będzie dużego zanieczyszczenia innymi światłami to powinno się dać zobaczyć nawet bardzo słabe odbicie.\n#19 04 Mar 2016 12:48\nNie ma co sie przejmowac wielkoscia wiazki, bo zawsze mozna postawic byle soczewke ogniskujaca wiazke z lasera. Na allegro widzialem duuze soczewki za jakies grosze. No i zawsze mozna uzyc wzmacniacza transimpedancyjnego aby wzmocnic sygnal. Jesli to nie pomoze to istnieja specjalne detektory np. fotodiody lawinowe albo fotopowielacze ktore moge dodatkowo wzmocnic slaby sygal. A jesli to nie pomoze to ludzie stosuja tzw. detektory pojedynczych fotonow.\nRozbieznosc wiazki zalezy od jej srednicy - im wieksza wiazka laserowa tym mniejsza rozbieznosc. Ale wiazke laserowa mozna latwo powieksztc stosujac tzw. teleskop w ukladzie Galileusza albo Keplera. Do tego tez sa potrzebne dwie proste soczewki. Wymagane ogniskowe i wzajemne polozenie soczewek mozna wyliczyc z formalizmu macierzy ABCD propagujac zespolony parametr "q" wiazki.\nWiecej nie bede pisal bo niepodoba sie to moderatorowi i blokuje ciagle moje konto.\n#20 04 Mar 2016 12:57\nMi się wydaje, że to już nie jest takie trywialne jak może wynikać z tego co piszesz. Stosując diody lawinowe albo fotopowielacze trzebaby jakoś odizolować inne sygnały, bo przecież te detektory będą wzmacniały cały szum z zewnątrz też. Wąskie filtry pasmowe optyczne już tanie nie są. Fotopowielacze zresztą też tanie nie są. Dodtakowo zrobić taki układ mobilnym też dosyć komplikuje kilka rzeczy. Co do detektorów pojedynczych fotonów to się nie wypowiem, bo nie wiem, ale wydaje mi się, że tam też trzeba jakoś odfiltrować sygnał wejściowy.\n#21 04 Mar 2016 13:33\nLudzie w ukladach lidarowych do badania atmosfery bez problemu rejestruja swiatlo rozproszone w tyl (w kierunku lasera) od chmur i zanieczyszczen powietrza. Ktos wyzej policzyl, ze gestosc mocy 'rozdmuchanej' wiazki bedzie 0.7mW/m2. Nawet jesli zbierzesz z tego 10%, to zlapiesz 70 uW; teraz oswietlisz takim strumieniem swiatla zwykla fotodiode o wsp. 1 A/W to dostaniesz fotoprad 70 uA. Zwykly wzmacniacz transimpedancyjny o k=100 kOhm zrobi z tego 70e-6 A * 100e3 V/A= 7 V. Sygnal 7V zaobserwujesz z palcem w uchu. Wierz mi, to nie jest lot ma Ksiezyc - przez ostatnie 15 lat zajmowalem sie budowa laserow, wysylaniem swiatla na duze odleglosci i detekecja slabych sygnalow...\n#22 04 Mar 2016 13:38\n#23 04 Mar 2016 13:44\nAle czy średnica początkowa wiązki praktycznie nie wpływa na wielkość plamki przy tylu kilometrach? Sprawdziłem dla średnic od 1 mm do 100 mm i różnica jest na poziomie błędu statystycznego przy 30 metrowej plamce.\nNajbardziej wpływa z tego co widzę we wzorze właśnie rozbieżność, a także odległość.\n#24 04 Mar 2016 14:13\nOk niech autor w końcu się pochwali co to za projekt, bo 23 posty takie sobie powstały nie wiadomo do czego to przyczepić.\n#25 04 Mar 2016 14:24\nŚrednica początkowa wpływa na średnicę wiązki na dużych odległościach, a właściwie na średnicę jej maksimum dla n=0 (dyfrakcja Fraunhofera). Jeśli koniecznie chcesz zbudować działający układ, to daj laser impulsowy, sprzężony z optyką najlepiej zwierciadlaną (jakiś mały tani teleskop Newtona, np. 80mm). Kiedyś trafiały się na ebayu lasery YAG:Nd z rezonatorem z modulacją dobroci, dające parę MW w impulsach nanosekundowych. Emisja na 1064nm, pochodziły z dalmierzy wojskowych. Sam stosowałem takie coś do generacji drugiej harmonicznej w układzie pompowania lasera barwnikowego. Można taki laser sprzęgnąć z teleskopem zwierciadlanym i uzyskać wiązkę o bardzo małej rozbieżności (rzędu dziesiątych mrad). Ale nie jest to już bezpieczna zabawka i możesz po drodze pozbawić wzroku np. jakiegoś wędkarza na łódce lub brzegu.\n#26 04 Mar 2016 14:27\nZnaczy ja sobie zdaję sprawę, że z doświadczeniem (ja takiego nie mam niestety) to nie takie rzeczy da się robić . Chodzi mi tylko o to, że chyba musisz dać jakiś filtr bo jak dasz po prostu wszystko na taką diodę ze wzmacniaczem to chyba zatkasz wszystko (mogę się mylić). Ja wiem, że bez problemów można mierzyć pW tylko, że moje doświadczenia ograniczają się do laboratorium, gdzie zazwyczaj jest optycznie przyjazne środowisko do pomiarów.\nP.S. Ja nie miałem intencji insynuować, że czegoś się tutaj nie da zrobić. Chodziło mi raczej, że autor może mieć problemy z zastosowaniem takich technik.\n#27 04 Mar 2016 17:35\nJa jeszcze przypomnę, że niektórzy sądzą, Ziemia jest prawdopodobnie kulista, a zwłaszcza powierzchnia jeziora. Widnokrąg piechura ma promień ok. 4,km, więc będzie potrzebny kawałek drabinki i solidny statyw.\nPodobne tematy Laser dalekozasięgowy i detektor tegoż\nWitam wszystkich! Mam wielką prośbę, jeśli ktoś ma jakieś informacje na temat detektora faz bardzo bym prosił o pomoc w tym temacie. Z góry dzięki ... (4)\nWitam. Zakładam ten temat , ponieważ borykam się z problemem detektora metali do rębaka. Chciałbym taki detektor w jakiś sposób zbudować bo te fabrycz... (34)\nCzy o coś takiego warto się pokusić? Detektor byłby pomocny w tylko w sporadycznych sytacjach. Cena w miarę atrakcyjna ale czy spełni swoją rolę ? N... (3)


"Ach śpij kochanie" kontra makabra nursery rhmyes - GAZETA dziennik Polonii w Kanadzie\nYou are at:Home»Dobre rady»O języku»Nasze dwujęzyczne dzieci»“Ach śpij kochanie” kontra makabra nursery rhmyes\n“Ach śpij kochanie” kontra makabra nursery rhmyes\nAutor: Eliza Sarnacka Mahoney opublikowane:\t 25 November, 2013 W kategorii:Nasze dwujęzyczne dzieci\nKupiłam sobie i córkom w prezencie płytę z klasyką francuskiej piosenki dla dzieci. Odkąd starsza zaczęła uczyć się francuskiego w szkole, młodsza zrobiła awanturę, że nie ma mowy, ona też musi, mną zaś samą zaczęły targać wyrzuty sumienia, że do tej pory nie wróciłam do przerwanych onegdaj własnych studiów tego języka, to tak się porobiło, że uczymy się obecnie wszystkie razem. Odpaliłam płytę w samochodzie w drodze do szkoły po dzieci. Nie łudziłam się, że wszystko zrozumiem, ale w tym cała frajda, żeby się przekonać czy cokolwiek i do jakiego stopnia.\nPopłynęły skoczne dźwięki “Alouette”. Słyszałam już te nuty, starsza nuciła je pod nosem w zeszłym roku po którejś z lekcji. Piosenka była o ptaszku (trzeba koniecznie sprawdzić w słowniku jakim dokładnie), a właściwie to chyba o jego piórkach. W drugiej zwrotce coś o upierzeniu głowy… W trzeciej zwrotce wciąż o piórkach, ale jest i dziób. Potem piórka i szyja, piórka i oczy, ramiona, piórka i … osz Święta Joaśko! (D’Arc! patronka Francji). Oni tam temu ptaszkowi… na żywca… nie tylko piórka, ale i całe organy…? Cudem na czas wyhamowałam przed skrzyżowaniem unikając kraksy z hamującym przede mną złotym lamborghini (może to nawet był bugati!) i przełączyłam na następną ścieżkę. Mam ptakofobię i źle znoszę pierzastych, choćby tylko w głośnikach. “La cane de Jeanne”, czyli “Kaczka Janiny”. Brr, znów ptactwo, ale już trudno … Nie, zaraz. Czy mnie ucho nie myli, czy ta kaczka jest … ZDECHŁA? No zdechła na pewno, w piosence zostało po niej jedynie spadkowe jajko (prześliczne!) i bezwładny korpusik, choć ponoć też wyjątkowy. Ratunku! Następne proszę. Spis treści na okładkach pudełka zapowiadał: “Dansons la capucine”, czyli w wolnym tłumaczeniu “Taniec kapuściany”. Odetchnęłam z ulgą tym większą, że wywijały nie ptaki, a pewna muzykalna rodzinka. Nie mieli co jeść, nie mieli co pić, a tańczyli, by nie dostać z głodu pomieszania zmysłów, a przy okazji udowodnić swoim sąsiadom o kamiennych sercach lecz pełnym spichlerzu, że choć im to głodno, to jednak im wesoło… Wyłączyłam odtwarzacz. Było mi maksymalnie niewesoło (niefajnie jak powiedziałby mój 10letni kuzyn z Warszawy) i chwilowo czułam się maksymalnie niezainspirowana do nauki czegokolwiek.\n– O, czego słuchałaś? – zainteresowała się starsza wskakując do samochodu i łapiąc pudełko po płycie. – O! -podniosła na mnie wielkie oczy i z trudem tłumiąc chichocik dodała: No i CO? – Mówisz tak, jakbyś była pewna mojej reakcji odpowiedziałam.\n– Bo chyba jestem -pokiwała głową i wróciła do studiowania listy piosenek Aluetki już słuchałaś? Tak? To wiesz, że oni tam tego ptaszka, hm, pozbawiają piórek i innych rzeczy w sposób mało humanitarny, a na końcu…\n– Przestań, przestań! jęknęłam z rozpaczą. Jest mi już wystarczająco niedobrze. Przecież potem była hymn pośmiertny dla kaczki, a dalej o przymierającej głodem rodzinie. Nie rozumiem, jak można na takich piosenkach wychować dzieci? – Jak można? – zdziwiła się starsza. -To przypomnij sobie angielskie “nursery rhymes”. Miłościwie nam panującą Matkę-Gęś. – O Jezu odpowiedziałam i mimo wioli poczułam nieprzyjemny skurcz w gardle, bo Matka-Gęś była swego czasu w naszym domu (choć nie w sposób absolutny) zadomowiona. Jej rolę ograniczała z jednej strony literatura polskojęzyczna, a z drugiej mój własny mąż, dyżurny lektor po angielsku, który nad lirykę zdecydowanie przedkładał prozę, a do tego był entuzjastycznym fanem Kubusia Puchatka. Ale wiem przecież doskonale, że popularne “Ring-Around-A-Rosy” to zabawa-taniec zapoczątkowana w czasie epidemii dżumy w Londynie, że rodzeństwo Jack i Jill (“Jack and Jill went up the hill”) kończą swój bieg z przetrąconymi kręgosłupami, a matka biedronka traci w pożarze dom i dzieci (wierszyk “Ladybird, ladybird, fly away home”). W starych polskich wierszach dla dzieci nie ma (chyba…?) aż takich okropności? O ile czegoś nie przeoczyłam w najgorszym wypadku Gaweł musi remontować mieszkanie (“Paweł i Gaweł” Aleksandra Fredry), osiołek umiera z głodu, bo nie może się zdecydować co zjeść najpierw (“Osiołkowi w żłoby dano” Ignacego Krasickiego), łakomy kotek musi leżeć w łóżeczku (“Chory kotek” Stanisława Jachowicza), a Andzi krew leci z palca, bo nie posłuchała rad mamy i ukłuła się różanym kolcem (“Andzia” Władysława Bełzy). Większość wierszy spełniających w polskiej literaturze rolę podobną do angielskich “nursery rhymes” wcale nie jest stara, a dwóch ukoronowanych ex aequo włodarzy liryki dziecięcej to oczywiście Brzechwa i Tuwim. Dramat i przemoc, jeśli się w ich twórczości pojawiają, są zawoalowane i podlane wystarczającą dawką humoru, by mitygować niefortunne końce opowiastek (na przykład kłótliwe warzywa kończące życie w garnku z zupą czy ruszające na wojnę grzyby). “Nasi górą!” miałam na końcu języka pospołu z uwagą o “tych dziwacznych narodach doprawdy”, które masochistycznie wręcz hołdują swej “makabrycznej klasyce”, ale akurat były czerwone światła, stanęłam i zatrzymałam wzrok na rozkopanym poboczu. Odgrodzone jest od ulicy pomarańczową taśmą już od prawie pół roku i straszy dziurą głęboką na kilka metrów. Ponoć naprawiano tam jakieś rury, ponoć służby miejskie szykują się do wymiany chodnika i pasa zieleni wzdłuż całej ulicy, i dlatego zostawiono dziurę, by załatać ją przy okazji kolejnych robót, a nie kopać w tę i z powrotem.\nCzy rzeczywiście tak fenomenalnie odstajemy, jeśli chodzi o twórczość dla dzieci, na tle reszty świata? Czy tam, gdzie u innych klasyka fechtuje koszmarem u nas jest elegancka, wygodna dziura? O żadnej dziurze nie ma oczywiście mowy. Tradycja zabawiania dzieci za pomocą tworzonych specjalnie dla nich wierszy i piosenek jest stara jak świat i uniwersalna we wszystkich kulturach i narodach. Obawiam się, że wiem nawet dokładnie, co recytowalibyśmy czy nucili naszym pociechom w myśl kultywacji “tradycyjnych nursery rhymes”, gdyby z różnych przyczyn nasza literatura narodowa się ich nie wyrzekła. To samo, co wszyscy inni: o życiu w jego najpiękniejszych, ale i najbrzydszych szatach, o pełnej gamie targających nim emocji, o jego dwóch przeciwległych brzegach -tym pierwszym, idyllicznym (łaskawy Bóg i chóry anielskie), którego się nie pamięta i tym drugim, strasznym lecz nieuniknionym, o którym wie się, że kiedyś na pewno się na nim stanie, nie ma się tylko pojęcia kiedy dokładnie, ani w jaki sposób strząśnie nas on ze swego grzbietu w odmęty nieprzezroczystej wody u stóp. Świadoma ochrona dzieci przed brutalizmem praw życia i przemijania to wymysł dopiero naszych, współczesnych czasów. Rodzice z przeszłości takich obiekcji nie posiadali, “nursery rhymes” doskonale ten światopogląd odbijają i można się jedynie kłócić, czy było to dla dziecka lepsze czy nie. “Wybuch” liryki dziecięcej Brzechwy, Tuwima i innych twórców dla dzieci w okresie międzywojennym, programowo komicznej, przewrotnej i generalnie łagodnej w tonie nie był przypadkowy. Zeszła niczym lawina i spełniła swoje zadanie: zmiotła z drogi utwory przesiąknięte treściami elegijnymi i patriotycznymi, na których od stuleci wychowywano polskie dzieci w trosce o zachowanie w nich polskiego ducha i pamięci historycznej. Realia życia do tego czasu, w przeciwieństwie do większości innych krajów w Europie mieliśmy niestety takie, że albo odbywał się przez kraj nieustanny przemarsz wojsk, swoich lub cudzych, a jeśli był względny spokój, to trzymały nas za gardła łapy zaborców. Zaborów, wojen i wysyłania najbliższych na front w końcu miało w odrodzonej, wolnej ojczyźnie nie być, a dzieci miały robić to, co dzieci robić powinny: uczyć się, bawić i cieszyć. Nie sprawdzałam pod tym kątem archiwów, ale coś mi mówi, że to dlatego, właśnie wtedy i właśnie z takich przyczyn zniknęły z polskiej literatury jej najstarsze “nursery rhymes”, te, które napawałaby nas dzisiaj równie wielkim zdumieniem (i dreszczem grozy), co ich francuskie i angielskie odpowiedniki. Ich miejsce niepodzielnie opanowała klasyka “nowa” z “Lokomotywą”, “Ptasim radiem”, “Dyziem marzycielem” , “Ach śpij, kochanie” i “Jedzie pociąg z daleka” na czele. Powszechnie znamy ją po prostu jako “klasykę” i nie używamy dodatkowych definicji.\n– W polskich piosenkach nie ma takich dziwnych i strasznych rzeczy przerwała moje zadumanie młodsza. A właściwie dlaczego? – Wydaje mi się, że dlatego, że… odpowiedziałam i wróciłam do rozmyślań, tym razem na głos. Dla wielbicieli zakurzonych wersów wyciągnęłam na przypomnienie z niezawodnego internetowego sztambucha poniższe, stare zwrotki. Coraz rzadziej figurują w szkolnych podręcznikach, a nawet w antologiach klasyki dla dzieci. Szkoda-nie szkoda, przypomnijmy je sobie, zanim też znikną na zawsze.\nIgnacy Krasicki: Bajeczka o Osiołku Osiołkowi w żłoby dano, W jeden owies, w drugi siano. Uchem strzyże, głową kręci. I to pachnie, i to nęci. Od któregoż teraz zacznie, Aby sobie podjeść smacznie? Trudny wybór, trudna zgoda – Chwyci siano, owsa szkoda. Chwyci owies, żal mu siana. I tak stoi aż do rana, A od rana do wieczora; Aż nareszcie przyszła pora, Że oślina pośród jadła – Z głodu padła. Stanisław Jachowicz: Staś na spodniach zrobił plamę Staś na spodniach zrobił plamę; Płacze i przeprasza mamę. Korzystając z chwili, mama Rzecze: na spodniach wypierze się plama; Ale strzeż się moje dziecię, Brzydkim czynem splamić życie: Bo ci, Stasiu, mówię szczerze, Ta się plama nie wypierze. Stanisław Jachowicz: Andzia “Nie rusz Andziu, tego kwiatka, Róża kole” rzekła matka. Andzia mamy nie słuchała, Ukłuła się i płakała. Stanisław Jachowicz: Nieposłuszeństwo Nieposłuszeństwo Często bywamy winni złemu sami. “Nie gryź, chłopcze rzekł ojciec orzechów zębami”. Chłopczyk na to: “Nic nie szkodzi”. A teraz bez zębów chodzi.\nArtykuły Elizy Sarnackiej-Mahoney i wywiady z nią o tej tematyce ukazują się co dwa tygodnie. Osoby chętne do zgłoszenia swoich pytań lub uwag prosimy o kontakt: redakcja@gazetagazeta.com lub 416-262-0610.\nKarlina on 25 November, 2013 15:45\nOdniosła Pani wielki sukces, że Pani dzieci mówią po polsku mimo że mąż nie jest Polakiem, a mieszka Pani, jak pisała Pani w poprzednich odcinkach, w miejscu, gdzie nie ma Polonii, polskich szkół i programów. To niesamowite. Nie znam takich przypadków. Jedyny, który znam, że matka jest Polska, a ojciec Latynos w Kanadzie, nie działa jeżeli chodzi o uczenie się polskiego przez dzieci. Ale to może dlatego, że ojciec nie uważal tego nigdyza ważne. I dlatego dziecko mówi tylko po angielsku. Szkoda.. Lubię Pani artykuły i wywiady z Panią.


Dom do nabycia w miejscowości Warszawa o powierzchni 240.00m2 - Nieruchomości w Częstochowie\nDom do nabycia w miejscowości Warszawa o powierzchni 240.00m2\nOgromną zaletą domu jest bliskość do przystanku autobusowego – niespełna 100m a także do metra stokłosy – 3 przystanki autobusowe. Metraże pomieszczeń:\nhall 19,3m. Dom schludny przez właścicieli. Duże, drewniane stolarka okienna – bardzo nasłonecznione pomieszczenia. Wolno stojący cudowny, jasny dom z 2003r. W kuchni wysokiej jakości sprzęt agd miele. Kw\njadalnia (połączona z pokojem dziennym oraz kuchnią) 13,5m. Czuje się pozytywną energię tego miejsca. Urocze, ciche miejsce – uroczy ogród, taras z pergolą, porządna zieleń.


Dochodzenia w sprawach karnych - usługi detektywistyczne\nStartStart / Sprawy karne\nDetektyw ma bardzo zawężone pole działania w zakresie prowadzenia czynności w sprawach karnych. Nie ma możliwości i zasobów, którymi na co dzień posługuje się policja. Nie może na przykład korzystać z ich baz danych, metod oraz narzędzi. Może jednak skutecznie poprawić zaniedbania, nieporadność czy zwyczajne lenistwo organów ścigania.\nPrywatny detektyw ma też przewagę w zakresie zaangażowania w sprawę. Dla organów ścigania każda ze spraw, mimo że dla osoby w nią wplątanej najważniejsza, jest tylko jedną z wielu. Dla detektywa natomiast zlecone przez Klienta śledztwo zawsze będzie priorytetowe. Personel naszego biura nad każdym z nich pracuje w skupieniu, możliwie jak najszybciej i jak najbardziej dyskretnie.\nPodstawa prawna działań prywatnego detektywa\nZgodnie z art. 2. ust.1 pkt. 6 do ustawy o usługach detektywistycznych, detektyw może zbierać „informacje w sprawie, w której toczy się postępowanie karne, postępowanie w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe albo inne, jeżeli w toku postępowania można zastosować przepisy prawa karnego.”\nWspomniane uprawnienie podlega jednak pewnym ograniczeniom. W myśl art. 25 ww. ustawy „przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie usług detektywistycznych jest obowiązany, niezwłocznie po zawarciu umowy, o której mowa w art. 2 ust. 1, powiadomić na piśmie o jej zawarciu organ prowadzący postępowanie karne lub postępowanie w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe, jeżeli z treści tej umowy wynika, że może się ona wiązać ze sprawą, w której prowadzone jest postępowanie".\nTak więc od chwili złożenia zawiadomienia, detektywowi „towarzyszyć” będzie policjant. O fakcie tym powinien być powiadomiony ewentualny pokrzywdzony przestępstwem.\nDziałanie podejmowane w sprawach kryminalnych\nNasze usługi obejmują szeroki zakres działań związanych z wyjaśnianiem spraw kryminalnych. Zajmujemy się między innymi uzyskiwaniem informacji o przyczynach i sprawcach:\npoważnych przestępstw kryminalnych,\nw sprawach dotyczących osób zaginionych, gdzie istnieje podejrzenie, że poszukiwana osoba mogła zostać pozbawiona życia.\nZarówno czynności policyjne, jak i detektywistyczne w tym zakresie są najskuteczniejsze wówczas, gdy informacje i zlecenie przyjmujemy niezwłocznie po zaistnieniu tragicznych zdarzeń.\nO podjęciu czynności detektywistycznych, w przypadku równoległego prowadzenia takiej sprawy przez policję, zgodnie z Ustawą o usługach detektywistycznych, informujemy o naszym udziale w postępowaniu stosowne organy policji. Czynności w sprawach kryminalnych prowadzimy równolegle z czynnościami procesowymi organów ścigania, zazwyczaj w ścisłym porozumieniu z prowadzącym postępowanie przygotowawcze.\nProfesjonalna kadra to pewność skutecznego rozwiązania sprawy\nDo realizacji zadań angażujemy kadrę, wywodzącą się z policji, która w czasie służby realizowała podobne czynności.\nNaszym atutem, w odróżnieniu od policji, dla której dana sprawa jest często tylko jedną z wielu, jest duże zaangażowanie i skupienie na zleconym śledztwie. Ponadto policja w czasie zbierania dowodów jest ograniczona bardzo szczegółowymi przepisami proceduralnymi, a czasami ograniczeniami osobowymi lub politycznymi. Policję obowiązują też ścisłe terminy!\nNatomiast detektyw nie jest ograniczony w zakresie możliwości zbierania informacji! Może je uzyskiwać od każdego i zawsze!!!\nNiemniej jednak, w każdym przypadku detektyw jest gotowy do współpracy z policjantem prowadzącym czynności operacyjne lub procesowe.\nPrzebywający w Anglii przedsiębiorca zlecił detektywowi ustalenie sprawców spowodowania bałaganu na terenie jego działki przemysłowej przeznaczonej pod eksploatację kopalin.\nW czasie czynności detektywistycznych udokumentowano kradzież około 20 tysięcy metrów sześciennych piasku i żwiru.\nUstalono również, dokumentując to filmami i zdjęciami, że sprawcy przywieźli na teren substancje, prawdopodobnie bardzo szkodliwe dla zdrowia i otoczenia, a następnie umieścili je w powstałych zagłębieniach w ziemi.\nMateriały detektywistyczne stały się twardą podstawą do wszczęcia śledztwa.\nBadanie wariografem a podejrzany w sprawie karnej kryminalnej\nW sprawach kryminalnych, w których istnieje potrzeba wyeliminowania z grupy podejrzanych osób niewinnych, z powodzeniem prowadzimy badania wariografem badania wariografem. Skutecznie stosujemy je również w sytuacji, gdy istnieje konieczność wskazania nieszczerości osoby podejrzanej.\nO podjęciu czynności detektywistycznych, w przypadku równoległego prowadzenia takiej sprawy przez policję, zgodnie z ustawą o usługach detektywistycznych, informujemy o naszym udziale w postępowaniu stosowne organy policji.\nBadania wariograficzne prowadzimy również w odniesieniu do różnych zorganizowanych i niezorganizowanych grup towarzyskich, gdzie istnieje konieczność wskazania w takiej grupie osoby nieetycznej lub nieuczciwej.\nUCZCIWOŚĆ PRACOWNIKÓW ZAKŁADÓW PRACY\nSprawdzamy uczciwość pracowników metodami detektywistycznymi poprzez obserwację ich zachowań.\nW przypadkach kradzieży badamy wiarygodność zaprzeczeń podejrzewanych pracowników na wariografie. Odbywa się to wyłącznie za ich zgodą!\nNieetyczne lub przestępcze zachowania wspólników ustalamy poprzez badanie ich na wariografie, wyłącznie za ich zgodą!\nWiarygodność kontrahentów i innych przedsiębiorców\nUstalamy wiarygodność kontrahentów lub innych przedsiębiorców, przede wszystkim poprzez ustalenie ich majątku pozwalającego, w razie naruszenia zasad umowy, pokryć straty orzeczone przez Sąd.\nDokumentowanie materiałów do wszczęcia gospodarczych spraw karnych\nW przypadku podejrzenia zaistnienia przestępstwa zbieramy, utrwalamy i dokumentujemy materiały mogące być podstawą do wszczęcia postępowania karnego.\nNa terenie wiejskim nieznani sprawcy, poprzez bezmyślne spowodowanie niewielkiej powodzi, spowodowali uduszenie około 250 ton ryb. Szkody z tego tytułu przekroczyły kilka milionów złotych.\nMiejscowi policjanci nie od razu widzieli konieczność przedsiębrania czynności w takim zakresie, jakie standardowo podejmuje się przy popełnieniu przestępstwa. Nie mieli dowodów popełnienia jakiegokolwiek przestępstwa.\nDetektywi, na życzenie pokrzywdzonego i poszkodowanego, w trybie bardzo pilnym, przede wszystkim ze względu na możliwość zmiany pogody i zniszczenie jakichkolwiek dowodów, udokumentowali standardowo stan faktyczny zdarzenia i sporządzili sprawozdanie.\nW toku czynności ustalono fakty i zabezpieczono dowody, które, po wielu perturbacjach, pozwoliły jednak wszcząć już przez prokuraturę postępowanie karne.\nANALIZA SPRAW KARNYCH PRZEZ DETEKTYWA\nSprawy karne, z którymi pokrzywdzeni przychodzą do detektywa, jako ostatniej „deski ratunku”, najczęściej są związane z zawiłymi przestępstwami i zwykle bywają skomplikowane oraz nowe dla nich i trudne. Często towarzyszą im emocje i stres. Najczęściej ludzkie tragedie.\nOsoby pokrzywdzone lub oskarżone często mają subiektywne poczucie, że organy ścigania nie działają sprawiedliwie i rzetelnie lub nie dokładają wystarczających starań, aby doprowadzić sprawę do pomyślnego dla nich końca.\nGdy pomoc organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości zawodzi lub z różnych przyczyn, w tym obiektywnych, jest znikoma, warto skorzystać z pomocy DETEKTYWA.\nW jaki sposób detektyw dokonuje analizy spraw karnych i czy jego działania mogą przynieść oczekiwane rezultaty?\nNA CZYM POLEGA DETEKTYWISTYCZNA ANALIZA SPRAW KARNYCH?\nAnaliza spraw karnych prowadzona jest przede wszystkim w przypadkach umorzenia śledztwa czy dochodzenia przez organy ścigania i wymiaru sprawiedliwości. Wykonywana jest na zlecenie osoby pokrzywdzonej, która uważa, że decyzja o umorzeniu jest niesłuszna.\nUsługi z tego zakresu świadczone są przez detektywa także w przypadku skazania osoby niewinnej (nawet prawomocnym wyrokiem), gdy pokrzywdzony, obrońca pokrzywdzonego lub bliskie mu osoby są przekonane, że wydany wyrok jest niesprawiedliwy.\nPonowna drobiazgowa i rzetelnie wykonana analiza pozwala wydobyć z powodzi ważnych i nieważnych informacji tę najważniejszą, czy też ujawnić nowe fakty, które mogą rzucić całkowicie nowe światło na sprawę karną. Zdarza się, że w toku swoich czynności to właśnie detektyw, najczęściej doświadczony były funkcjonariusz operacyjno-dochodzeniowy policji jest w stanie wychwycić rażące błędy czy zaniechania popełnione przez organy ścigania na różnych etapach postępowania karnego. Bywają ujawniane nowe ślady, dowody, informacje, które okazują się pomocne w ustaleniu rzeczywistych przyczyn i prawdziwego sprawcy przestępstwa lub też ustalić nowe przesłanki zmieniające bieg dalszego postępowania sprawy.\nOczywiście wszelkie podejmowane przez detektywa czynności analityczne nie wykraczają poza jego ustawowe uprawnienia i są całkowicie zgodne z prawem. Dokładna i umiejętna analiza akt oraz ponowna weryfikacja wszelkich zgromadzonych przez policję i prokuraturę danych bardzo często prowadzi do zupełnie nowych, zaskakujących wniosków, które wymagają ponownego zbadania w formie procesowej.\nCZYNNOŚCI W SPRAWACH KARNYCH — JAK MOŻE POMÓC DETEKTYW?\nDoświadczony detektyw może zapewnić bardzo duże wsparcie przy wyjaśnianiu aktualnie prowadzonych spraw kryminalnych, nawet tych najbardziej trudnych, jak np. poważne przestępstwa kryminalne. Oprócz tego chętnie pomaga przy rozwiązaniu kwestii przestępstw drogowych czy dotyczących osób zaginionych, gdy istnieje podejrzenie pozbawienia życia.\n„Ciemna liczba” zabójstw wynosi „100”, co oznacza, że na prawdopodobnie 100 (sto) popełnionych przestępstw zabójstwa, tylko o 1 (JEDNYM!) dowiadują się organy ścigania i wymiaru sprawiedliwości. Wiedza o pozostałych 99 (dziewięćdziesięciu dziewięciu) rozmywa się w masie osób zaginionych, samobójców, zmarłych śmiercią naturalną, w niewyjaśnionych nigdy okolicznościach, itp.\nNajważniejszym zadaniem detektywa w takich przypadkach jest zdobycie przez niego jak najwięcej informacji, w tym poznanie przyczyn dręczącej zlecającego sytuacji. Dopiero potem wchodzi w grę przekształcenie jego informacji w dowody. Ale to już w trybie procesowym i przez uprawnione przez prawo procesowe osoby.\nCzynności detektywistyczne w sprawach kryminalnych często prowadzone są przez detektywa równolegle z czynnościami procesowymi organów ścigania.\nZgodnie z Ustawą o usługach detektywistycznych (Dz.U. 2002 nr 12 poz. 110) detektyw, pod groźbą kary pozbawienia wolności, musi powiadomić organy policji o swoim udziale, jeżeli w sprawie prowadzone jest postępowanie.\nW toku sprawy zaś jego czynności powinny być realizowane w porozumieniu z prowadzącym postępowanie przygotowawcze. Chyba, że z tej drugiej strony czynności i zamiary wyraźnie prowadzą donikąd!\nJednak zgodna współpraca może okazać się korzystna dla sprawy i zlecającego. Organy ścigania są jednak precyzyjnie ograniczeni przepisami proceduralnymi, co do zakresu swoich czynności.\nDetektyw nie jest w żaden sposób ograniczony w zakresie możliwości zbierania informacji. Za wyjątkiem swojego intelektu.\nPostępując zgodnie z literą prawa, ma niezliczenie wiele sposobów na skuteczne dochodzenie prawdy.\nWARIOGRAF W ANALIZIE SPRAW KRYMINALNYCH\nW niektórych sprawach kryminalnych zastosowanie znajduje badanie WARIOGRAFEM. Najczęściej w przypadkach, gdy występuje kilku podejrzanych, chętnych do przekonania całego świata o swojej niewinności.\nNawet jeżeli z kilku podejrzanych ten jeden nie wyrazi zgody na takie badanie, to dla prowadzących postępowanie jest to oczywista wskazówka, komu powinni się bardziej szczegółowo przyjrzeć i choćby dokładniej sprawdzić jego alibi.\nTego rodzaju usługi świadczone są przez nasze biuro DETEKTYWI zarówno w przypadku konieczności wyeliminowania z grupy podejrzanych osób tej osoby lub osób niewinnych, ale także w celu wskazania nieszczerości zaprzeczeń osoby podejrzanej lub osób podejrzanych.


Helikopter Lotniczego Pogotowia Ratunkowego lądował na Rudzie – co się stało? - Ruda Śląska informacje\nDodano: 2020-02-19 16:15\nJak informuje rzecznik rudzkiej Komendy Miejskiej Policji, jeden z pracujących przy termomodernizacji mężczyzn w pewnym momencie uległ drobnemu wypadkowi – zauważył to jeden z mieszkańców, który będąc przekonanym, że mężczyzna ten spadł z rusztowania - wezwał pomoc.\nJak się jednak okazało, mężczyzna uderzył się co prawda przy pracy, ale nic mu się nie stało. Sam nie skarżył się na żadną dolegliwość, a badanie lekarskie również nie wykazało żadnego uszczerbku na zdrowiu. Wezwane na miejscu służby, a więc helikopter LPR, straż pożarna i policja, nie musiały de facto interweniować.\nZa informację o lądowaniu helikoptera serdecznie dziękujemy naszemu czytelnikowi.\nSkoro przyzwyczailiśmy się już do każdorazowego wzywania helikoptera do każdego wypadku, to może zlikwidujmy Pogotowie Ratunkowe w Rudzie śl.?\nCiekawe czy ktoś za to beknie...?\nSzkoda, że tyle gapiów nie było jak mojej koleżance w walentynki auto skasował jakiś ciężarowy samochód, pewnie nic to nie ma wspólnego z remontem bloku, obok którego samochód stał zaparkowany. Oczywiste, że nikt nic nie widział a dziewczyna ma nowy samochód zniszczony .\nNajgorsze jest rysowanie dowodów wręcz karalne\nTo teraz już od razu wysyła się helikopter?


Zara nowy sweter paski elegancki golf\nModne golfy zara nowy sweter paski\nczerwony nowy okazja paski rozmiar cienki szary dlugim rekawem\nPrzedstawiamy nową kolekcję modne golfy stylowe rozwiązanie łączące odrobinę codziennego szyku z ponadczasową klasyką. Dla Ciebie zara nowy sweter paski modne golfy, wiele modeli w kolorach i fasonach. Każdy znajdzie tutaj coś dla siebie, prezentujemy zara nowy sweter paski, propozycje z różnych półek cenowych. Jesteśmy przekonani, że wśród naszych sugestii znajdziesz coś ciekawego. Polecamy najciekawsze oferty sprzedawców na sezon 2022. Szukamy dla Was ciekawych stylizacji, topowych modeli, najmodniejszych ubrań i dodatków w polskich sklepach.\nDzisiejsza moda jest odważna i wyraźna, kreują ją zdecydowane kolory, buty i mocne wzory. Jest bardziej kobieca i elegancka, stawia na niezależność. Każda z nas wie, że ubranie jest bardzo ważne, zawsze staramy się odpowiednio dobierać nasze ciuchy. Wiadomo, że czasem ubieramy na siebie to, co akurat jest czyste. Jednak pod wieczór myślimy o tym co założymy na siebie jutro. modne golfy w naszej szafie nigdy nie jest ich za dużo by dobrać kolejne do naszej modnej kolekcji. Nasze użytkowniczki często pytają o modne golfy zara nowy sweter paski, a oto kilka modeli które Wam przedstawiamy. Tak, więc drogie panie, jeśli chcecie modnie się nosić, to powinnyśmy wiedzieć, co jest odpowiednie dla was i co się teraz noś. Warto wspomnieć, że przy wyborze ubrań ważne jest by obiektywnie spojrzeć na swoją sylwetkę, nieodpowiedni rozmiar, zupełnie przekreśli oczekiwany efekt końcowy.\nmicha lounge przedłużany tył sweter wełna multikolor nowy zara świetny czerwony sweter delikatny kobiecy klasyczny


Bardzo kompetentny lekarz i jednocześnie empqtyczny człowiek. Uzyskałam odpowiedź na wszystkie pytania zanim jeszcze zdołałam je zadać. Zdecydowanie polecam.\nDr Pogrzebielski jest życzliwy, nastawiony na rozwiązanie problemu pacjenta -szuka różnych możliwości, udziela rad mających na celu zmniejszenie dolegliwości. Od wielu lat wymagam licznych konsultacji okulistycznych i innych specjalistów, porównując mam wrażenie, że dr Pogrzebielski jest kompetentny i zorientowany w najnowszych osiągnięciach naukowych. Wizyta przebiega w spokojnej i miłej atmosferze, co bardzo ważne.\nLekarz bardzo uprzejmy. Mówił co robił, co wyniki oznaczały. W przeciwieństwie do innych lekarzy, u których byłam nie czułam się pogoniona i z 5-minutowym limitem czasu. Moja wizyta z lekarzem zajęła około 20 minut. Zdecydowanie wrócę do tego samego lekarza.\nByłam na rutynowej i nieskomplikowanej wizycie, wszystko przebiegło w przemiłej atmosferze i sprawnie. Gabinet przychylny pacjentowi, troszczą się o niego panie już od wejścia. Przemiła pani recepcjonistka i asystentka lekarza. Sam pan doktor spokojnie i rzetelnie objaśnia badania i ich wyniki, wyczerpująco odpowiada na pytania pacjenta, a przy tym jest przeuroczy:)\n27 grudnia 2016 •et; Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl\nLekarz bardzo kompetentny i uprzejmy. Pacjenta traktuje podmiotowo. Mojej mamie przywrócił wzrok, a miała zaćmę i uszkodzony nerw wzrokowy. Zlikwidował jaskrę. Bardzo dziękuję Panu Doktorowi. Polecam każdemu kto ma taki problem jak moja mama. Drugiego takiego lekarza trudno znaleźć.\nWszystko przebiegło sprawnie, Pan doktor bardzo sympatyczny, spokojny, odpowie na każde pytanie. Jak najbardziej polecam.\n19 grudnia 2016 •et; Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl\nPełen profesjonalizm, lekarz bardzo miły, kulturalny oraz kompetentny. Udziela wyczerpującej informacji o problemie. Szczerze polecam. Nigdy nie byłem u lepszego lekarza. Jedynym minusem są długie terminy ale jest to zrozumiałe.\n15 grudnia 2016 •et; Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl\nPan Doktor, bardzo sympatyczny, spokojnie, bardzo dokładnie i bez pośpiechu przeprowadza badanie, uważnie słucha oraz wyczerpująco odpowiada na wszystkie pytania\nPana Doktora polecam w 100 % bardzo cierpliwy, kompetentny lekarz. Zawsze uśmiechnięty, otwarty na potrzeby i problemy pacjenta.\n12 grudnia 2016 •et; Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl\nPełen profesjonalizm, lekarz bardzo miły, kulturalny, kompetentny. Polecam Wszystkim, którzy szukają idealnego specjalisty - okulisty,\n15 listopada 2018 •et; Wizyta umówiona przez ZnanyLekarz.pl •et; Lokalizacja: "OCULUS" Krakowskie Centrum Okulistyczne\nNie polecam. Odniosłam wrażenie, że Pan doktor nie miał czasu się zastanowić nad moim problem. W gabinecie spędziłam 4 min, z czego przez 3 Pan przekonywał mnie, że nie wie co mi jest i pytał czy mam jakiś pomysł... Odesłał mnie do asystentki, która nie jest okulistką. Przyszłam z bólem oka. Wyszłam z bólem, poczuciem straty czasu i pieniędzy.\nSzanowna Pani Gabrielo, prawda jest nieco bardziej zniuansowana niż wynikałoby to z Pani publicznej wypowiedzi. Przeprowadzono u Pani pełne badanie okulistyczne z oceną wady wzroku, ciśnienia wewnątrzgałkowego, badania struktur przedniego odcinka oka i dna oka. Ze szczegółowego wywiadu wynikało, że niecharakterystyczny ból nie ustąpił mimo wcześniejszego intensywnego i wielotygodniowego leczenia przeciwzapalnego, przeciwbakteryjnego oraz nawilżającego powierzchnię oka. Dodatkowe badania wykonane przez dyplomowaną ortoptystkę wykluczyły astenopię jako potencjalną przyczynę bólu. Konkluzja naszej rozmowy była taka, że opisywany przez Panią ból z wysokim prawdopodobieństwem nie ma źródła w samym oku, a może być skutkiem choroby zatok, chorób autoimmunologicznych, reumatologicznych lub być związany z zaburzeniami tarczycy. Proszę wierzyć, że także dla lekarza jest rzeczą frustrującą, gdy nie udaje się, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki pomóc swoim pacjentom. Z wyrazami szacunku A Pogrzebielski


Pani Krysia z Księgowości – Odcinek 3: Jednolicie kolorowo - siwy - 19 października 2013\nPani Krysia z Księgowości – Odcinek 3: Jednolicie, kolorowo\nKażdego dnia tysiące ludzi pracują nad tym aby uzyskać jeszcze lepsze efekty wyświetlania i przetwarzania obrazu, z każdym rokiem mamy coraz to większy postęp, a to większe rozdzielczości, a to giętkie ekrany, a to telewizory o grubości kartki papieru. Jednak te wszystkie nowe technologie będą musiały trochę poczekać aż staną się powszechne.\nW polskich firmach rzeczywistość jest na razie taka, że najczęściej spotykamy monitor LCD o przekątnych 17-22 cali. Dominują te z formatem obrazu 4:3… Zaraz, zaraz… W sumie nie ma tak źle. Skoro mamy płaskie ekrany to oznacza tylko tyle, że informatyzacja naszego kraju idzie w dobrym kierunku. Jestem pewien, że nie minie dekada, a w wielu miejscach będziemy mogli się pochwalić monitorami panoramicznymi i z technologią LED.\nJest jeszcze kwestia laptopów, tu głównie mamy przekątne 15,6. Swoją drogą zupełnie nie rozumiem pchania laptopów do biur gdzie nie będzie on wynoszony na zewnątrz, skoro potrzeba czegoś co będzie stało 8 godzin i współpracowało, to moim zdaniem lepiej wybrać zwykłego Peceta. Ale wróćmy do tych monitorów, jest z nimi dobrze, wyświetlają tyle kolorów, że żaden człowiek nie jest wstanie ich policzyć. No chyba, że coś się zepsuje…\nNo się popsuło, dostałem zlecenie, że w firmie X na komputerze Pani B. jest zielony ekran. W pierwszej chwili, że ktoś pomylił kolory. Bo może po prostu BSOD wyskakuje. Okazało się, że nie, to nie był niebieski ekran błędu. Zjawiłem się na miejscu i mogłem przyjrzeć się problemowi bliżej. Obraz wyświetlał się normalnie, nie licząc małego szczegółu: było tak jakoś zielono na całym ekranie. Tak jakby ktoś nałożył jakiś filtr czy coś w tym rodzaju.\nZabrałem się zatem do naprawy problemu, sprawdziłem konfiguracje monitora i karty graficznej – tam wszystko grało. W ruch poszedł więc mój netbook i zapasowy kabel VGA(no w sumie to jak ktoś by się czepiał to był to czarny 15 pinowy przewód D-SUB z niebieskimi końcowkami). Dokonałem trzech testów:\nMój netbook+ mój kabel + Monitor przy którym pracowała Pani B.\nMój netbook + kabel od monitora Pani B + Monitor Pani B.\nKomputer Pani B + Mój kabel + Monitor Pani B.\nAby zasugerować wynik testu wykorzystałem możliwości edytora tekstów z panelu gdzie powstają wpisy, kolor zielony(paradoksalnie) oznacza, że test wypadł pomyślnie i wszystko było jak należy, natomiast kolor czerwony oznacza, że obraz był wyświetlany nieprawidłowo.\nWinny okazał się kabel łączący monitor z komputerem. Udałem się więc na parking przynieść z samochodu nowy, radosny, zapakowany przewód. Szybka podmianka, drobne porządki w kablach, spięcie ich opaskami. I mamy finał, Pani B. ma znowu normalny obraz. Więc interwencja zakończona.\n19 października 2013 - 14:19\nTo nie jest recenzja pakietu AVG Internet Security 2014\nRecenzja Sniper: Art of Victory - Pierwszej snajperskiej gry od City Interactive


Gdzie kupić Elizabeth Taylor Diamonds and Rubies woda toaletowa dla kobiet 100 ml\nElizabeth Taylor Diamonds and Rubies woda toaletowa dla kobiet 100 ml\nElizabeth Taylor Diamonds and Rubies woda toaletowa dla kobiet 100 ml . Elizabeth Taylor Diamonds and Rubies najlepsze ceny. Elizabeth Taylor kup teraz. Zobacz pełny opis produktu >>>\nElizabeth Taylor Diamonds and Rubies woda toaletowa dla kobiet 100 ml gdzie kupić można kupić w sklepie internetowym 56 zł. Nie wahaj się odwiedzić sklepu, aby uzyskać więcej szczegółowych informacji o produkcie i poznać szczegóły produktu. Możesz wysłać swoje towary pocztą lub odebrać osobiście.\nZ e-sklepu iPerfumy.pl możesz wygodnie i bezpiecznie kupić Elizabeth Taylor Diamonds and Rubies woda toaletowa dla kobiet 100 ml z Pwszystkich miast w Polsce co jest wielką zaletą zakupów internetowych. Pokaż ofertę i rabaty >>>\nRabat Elizabeth Taylor Diamonds and Rubies woda toaletowa dla kobiet 100 ml\nJakość Elizabeth Taylor Diamonds and Rubies woda toaletowa dla kobiet 100 ml jest zwykle sprzedawany po cenie 56 zł. Sprawdź sklep, aby uzyskać bardziej szczegółowe i dokładne informacje o towarze.\nNakupoval: Elizabeth Taylor Diamonds and Rubies woda toaletowa dla kobiet 100 ml\n- Dostawa towarów Elizabeth Taylor Diamonds and Rubies woda toaletowa dla kobiet 100 ml - szybka dostawa na terenie całej Polski.\nPolecamy e-sklep iPerfumy.pl możesz wygodnie zamówić Elizabeth Taylor Diamonds and Rubies woda toaletowa dla kobiet 100 ml.\nRalph Lauren Polo Ultra Blue woda toaletowa dla mężczyzn 125 ml\nSergio Tacchini With You woda toaletowa dla kobiet 100 ml\nZakup Elizabeth Taylor Diamonds and Rubies woda toaletowa dla kobiet 100 ml\nElizabeth Taylor Diamonds and Rubies woda toaletowa dla kobiet 100 ml Znajdź i filtruj najlepszą cenę między e-sklepami. Możesz zaoszczędzić dużo pieniędzy. E-sklep jakościowy to na przykładiPerfumy.pl s dopravou - Info v obchodu. .\nLomani AB Spirit Millionaire woda toaletowa dla mężczyzn 100 ml\nSalvador Dali It Is Dream woda toaletowa dla kobiet 30 ml\nPolice To Be The King woda toaletowa dla mężczyzn 40 ml


Kontuzja De Jonga. Ochoa nie uratował Meksyku! - ForzaMilan.pl- aktualności i newsy o Milanie\n28.05.2022, g. 00:05\n12.83 X4.00 22.12 Odbierz 2720 zł i typuj na eFortuna.pl Zarejestruj konto\nKontuzja De Jonga. Ochoa nie uratował Meksyku!\nWysłany przez Zbyszek | cze 29, 2014 | Aktualności\nW dniu dzisiejszym w meczu Mistrzostw Świata zmierzyła się ekipa Meksyku z Holandią. W barwach Holandii w pierwszym składzie wyszedł Nigel De Jong, w barwach Meksyku grał z kolei bramkarz, o którym marzy wielu kibiców Milanu.\nMecz toczony był w bardzo trudnym upale – w wielkim upale. Już na samym początku meczu kontuzji doznał Nigel De Jong. Nie znamy jeszcze szczegółów jego urazu, jednak wiadomo, że najprawdopodobniej nie doszło do niego poprzez kontakt z przeciwnikiem. Mówi się o lekkim urazie mięśnia.\nW drugiej połowie na prowadzenie wyszli Meksykanie. Później do gry wzięli się Holendrzy, jednak dzielnie ratował ich Guillermo Ochoa, bramkrz, który mam nadzieję wzmocni Milan. Niestety i on nie dał rady przy golu Seedorfa i Hunterlaara z karnego. Tym samym awansowali Holendrzy, a my wciąż mamy nadzieję, że do Mediolanu wróci Mistrz Świata.\nPoprzedniCo słychać w sprawie Ramiego?\nNastępnyKaka rozwiązał kontrakt z Milanem\nCzy u legalnie działających bukmacherów, możliwe są płatności kryptowalutą?


Pieczarki faszerowane ziemniakami i szpinakiem przepis Olga Smile\nNo i przyszedł czas na jeden z moich ulubionych przepisów na faszerowane pieczarki. Generalnie uwielbiam faszerować warzywa i grzyby, a właśnie pieczarki nadają się do tego celu wyśmienicie. Wypełniam je rozmaitymi farszami począwszy od czysto warzywnych, makaronowych, ryżowych, jajecznych a na mięsnych skończywszy. Każdy farsz jest smaczny, o ilepreferujemy dane połączenia smakowe. Należy, więc wyjść z założenia, że w kuchni wszystkie kulinarne chwyty dozwolone. I idąc tym tropem nafaszerowałam moje pieczarki ziemniaczkami z serem i szpinakiem. Było pysznie, średnio kalorycznie i zdecydowanie z charakterem. Dokładnie tak, jak lubię! Faszerowane pieczarki są moim już ósmym przepisem w ramach Ziemniaczanego Tygodnia II.\nFaszerowane pieczarki kojarzą mi się z pierwszymi imprezami, za czasów dziecinnych, gdy organizowane były imieniny i urodziny koleżanek i kolegów ze szkolnej ławki. Rodzice zazwyczaj podawali kanapki, faszerowane pieczarki i niezliczona ilość magicznego napoju Ptyś. To dopiero był rarytas. A jak na końcu lądował na stole tort lub sernik na zimno, to była już typowa magia urodzin.\nPamiętacie owego Ptysia, delikatną podróbkę Mirindy i Fanty. Był w dwóch smakach pomarańczowym i cytrynowym w szklanych litrowych butelkach z metalowym kapslem. To dopiero był fantastyczny smak dla dzieci. Ptyś był nawet smaczniejszy niż lody Bambino na patyku i oranżada sprzedawana w torebkach na plaży :)\nI właśnie faszerowane i zapiekane pieczarki zapamiętałam jako jedzenie nie tyle wystawne, co przeznaczone do konsumpcji w ramach jakiś okoliczności większych, niż zwykła domowa kolacja. Szczęśliwie czasy się zmieniają i takie pieczarki możemy z wielką przyjemnością i radością podawać jako dodatek do alkoholu, małą przystawkę lub przekąskę w trakcie spotkań domowych, biurowych czy plenerowych. Pieczarki są zdecydowanie dobre na wszystko :)\n* opakowanie ponad ½ kg pieczarek o małych, białych główkach\n* ponad ½ kg ziemniaków\n* 100 gr szpinaku\n* 100 gr ostrego żółtego sera drobno startego. Ja użyłam Gryera\n* płatki ostrej papryki\nZiemniaki obrałam i ugotowałam w osolonej wodzie. Gdy lekko przestygły przepuściłam je przez prasę do ziemniaków. Około 100 gr młodych listków szpinaku pocięłam przy pomocy miksera na papkę. Ser starłam na drobnych oczkach. W misce wymieszałam ziemniaki, szpinak, ser, śmietanę, wodę, miękkie masło, sól i płatki papryki. Dynamicznie mieszając widelcem połączyłam wszystkie składniki Az uzyskałam dość jednolitą masę. Małe pieczarki umyłam i oderwałam im nóżki. Matko, jak dramatycznie zabrzmiało, brrrr. W powstałe miejsce nałożyłam łyżka kopiastą ilość farszu. Pieczarki umieściłam w żaroodpornym naczyniu i zapiekałam pod grillem w temperaturze 200 stopni około 5 minut. Idealne do podawania na ciepło i zimno.\nKolejny wpis Ziemniaczana zupa z groszkiem i kiełkami »\nOlgo, pieczarki faszerowane to zdecydowanie coś co uwielbiają tygryski, ale tygryski za często takich pieczareczek nie jadają, a szkoda. Wyglądają dostojnie i pięknie jak zresztą kazda potrawa u Ciebie. Kazdy szczegół dopracowany, zdjęcia są śliczne po prostu. Olgo musisz być wspaniałą żoną – tak sobie myślę!!! :)))\nCo do Ptysia, oczywiscie,ze go pamietam. I oranżade w woreczkach, kurcze jak mi to smakowało ! :)) No i rzecz jasna lody Bambino i guma Donald ! :)\nPtysia nie kojarzę, ale oranżadę w woreczku tak- ależ mi ona smakowała ;) I lody bambino, i gofry w budce koło domu, lody z automatu i wata cukrowa koło składnicy harcerskiej- o rany mogłabym tak wymieniać :)))\nFajowsko to wygląda na zdjęciach.\nJak zwykle-przepyszny przepis :)\nŚwietnie brzmi ten przepis, choć rzeczywiście trąci horrorem – te obcięte nóżki;))) Ciekawam czy dałoby się zastąpić świeży szpinak takim z puszki. Zdjęcia śliczne!\nWspomnienia wróciły hihihihi Donaldy były fantastyczne chociaż czasami twarde jak suszone owoce hihihih A gumy, takie kolorowe, puste w środku kulki w pasku pamiętacie? Sprzedawcy w sklepach odcinali nożyczkami gumy hihihihi A te budki-sklepiki, w których bywały gumy były takie wybitnie fantastyczne. Mieli czekoladę na półkach, batony, masę kolorowych pudełeczek, banany i pomarańcze. Jak wracałam ze szkoły często tam wchodziłam popatrzeć. I jeszcze namolnie wraca mi wspomnienie zielonych pomarańczy :) To był ewenement kolorystyczny :) Pamiętam jak biegłam do domu jak szalona aby powiedzieć mamie, że zielone pomarańcze „pojawiły” się w warzywniaku i już mam zajętą kolejkę :) Po czym zadawałam zawzięcie pytanie „dlaczego pomarańcze nazywają się pomarańczami a nie zieleńcami?”\nMajanko – o matko ale jesteś dla mnie miła. Serdecznie dziękuję za komplementy, zaraz dzwonię do męża, żeby mnie bardziej doceniał hihihihihi\nZemfiroczko – jak możesz Ptysia nie pamiętać – to był rarytas z farbką w środku. Wymieniaj, wymieniaj, to świetny temat wspomnień minimum sprzed ćwierćwiecza hahahaha :) Poczułam się lekko staro, ale co tam, ważne, że jeszcze pamiętam hihihihihi\nGosi@ – dziękuję bardzo :)\newenko – spokojnie można zamienić świeży szpinak na mrożony na przykład. Z puszki nigdy nie jadłam, więc nie umiem ocenić, ale nie powinno być żadnego problemu :)\nCo za kapitalny przepis, a ja niedługo imprezę jakąś będę urządzać i takie pieczarki jak znalazł :)\nTak daleko pamięcią nie sięgnę, bo nie ma takiej możliwości raczej ;) ale te gumy-kulki to fakt! Świetne były, Osobisty też je z rozrzewnieniem wspomina. Czasem nawet jak trafimy gdzieś, to kupujemy, ale to już nie ten smak, niestety.\nAaaaa pamiętam jeszcze anyżowe cukierki, każdy pakowany osobno w przezroczystą folię i czekoladę nadziewaną- Consuela się nazywała, czy jakoś tak, ehhh słodkie czasy :)))\nRobiłam wczoraj i szczerze mówiąc smakują średnio..zdecydowanie lepsze z ostrym sosem czosnkowym.


Najważniejsze funkcje w liczniku rowerowym. Jaki wybrać? - Sklep-presto.pl\nNajważniejsze funkcje w liczniku rowerowym. Jaki wybrać?\nLiczniki rowerowe już dawno przestały być luksusowym wyposażeniem roweru. Co prawda nie znajdziemy w seryjnym wyposażeniu takiego roweru takiego dodatku, ale jest to jeden z pierwszych zakupów, które powinniśmy poczynić po kupnie roweru. To nie tylko pomoc w treningu, ale również źródło wiedzy o naszej jeździe. Jakie funkcje w liczniku warto brać pod uwagę?\nWskaźnik różnicy prędkości\nJeszcze wiele lat temu, gdy liczniki rowerowe dopiero pojawiały się na rynku, oferowały tylko podstawowe funkcje. Dopiero po jakimś czasie pojawiały się funkcje w postaci dystansów dziennych, średniej prędkości itp. Dziś liczniki rowerowe to zaawansowane komputery, które zbierają mnóstwo danych i są w stanie łączyć się z telefonem bezprzewodowo. To sprawia, że wybór odpowiedniego modelu staje się skomplikowany, zaś ilość funkcji przyprawia o zawrót głowy. Jak w tym gąszczu odnaleźć funkcje, na których nam zależy? To proste – poznać je wszystkie i wybrać najważniejsze.\nZobacz liczniki w sklep-presto.pl\nNajważniejsze funkcje w licznikach rowerowych\nNa rynku znajdziemy niedrogie liczniki rowerowe posiadające kilka funkcji, jak również skomplikowane komputerki rowerowe, w których ilość funkcji powinna zadowolić nawet wybrednych profesjonalistów. Zacznijmy jednak od podstaw.\nNie zawsze ilość idzie w parze z jakością obsługi. Pamiętajmy, że duża liczba opcji utrudnia korzystanie z licznika, gdyż „dokopanie” się do pożądanej funkcji przez kilkanaście innych jest czasochłonne i podczas jazdy bardzo niewygodne. Przed zakupem określmy, z czego będziemy korzystać i wybierajmy licznik rozsądnie.\nTo bez wątpienia podstawowa i najważniejsza funkcja w liczniku rowerowym. Przecież każdy chce wiedzieć, z jaką prędkością aktualnie podróżuje. Funkcja ta, jak sama nazwa wskazuje, pokazuje aktualną prędkość, z jaką porusza się rowerzysta. Prędkość pokazywana jest w kilometrach na godzinę lub milach na godzinę – w większości przypadków preferowaną jednostkę możemy wybrać w opcjach licznika (km/h lub mph).\nW tym przypadku licznik mierzy średnią prędkość, którą osiągnęliśmy w danym okresie czasu, na przykład od ostatniego zrestartowania wyników. Funkcja ta przydaje się przede wszystkim podczas treningów do ustalania średniej prędkości przejazdu danego odcinka drogi.\nFunkcja ta zapisuje wartość maksymalnej prędkości, którą udało nam się osiągnąć od ostatniej sesji czyli zrestartowania zapisanych wyników. Podczas jazdy z dużą prędkością zazwyczaj nie ma czasu, aby śledzić prędkość na liczniku, dlatego też urządzenie zapisze maksymalną osiągniętą podczas jazdy prędkość.\nFunkcja ta określa dystans, jaki pokonaliśmy od ostatniego zrestartowania sesji. Może to być na przykład jedna wycieczka lub trening. Parametr ten przydaje się podczas treningu do określania przebytego dystansu lub podczas zwykłej przejażdżki do sprawdzenia, jak daleko udało nam się zajechać. Za pomocą tej funkcji możemy również sprawdzić, jak daleko mamy z domu do pracy, na uczelnię lub do ulubionego miejsca piknikowego.\nW tym przypadku jest to funkcja, której nie możemy wyzerować, gdyż dystans całkowity mierzony jest od momentu założenia licznika. Dzięki temu możemy na przykład sprawdzić ile kilometrów przejechaliśmy na nowym rowerze itp. Co ciekawe, w większości przypadków możemy ustawić przebieg, od którego licznik ma mierzyć kolejne kilometry. Przyda się to w przypadku wymiany licznika na nowy. Przykładowo ze starym licznikiem zrobiliśmy 2000 kilometrów, więc w nowym ustawiamy taką wartość przebiegu, aby nie liczyć go od nowa. Nowoczesne liczniki posiadają także możliwość pomiaru dystansu całkowitego dla drugiego roweru, dzięki czemu nie musimy stosować dwóch osobnych liczników.\nCo prawda funkcję stopera możemy mieć w zegarku, ale o wiele wygodniejszym rozwiązaniem jest stoper w liczniku rowerowym. Tym bardziej, że nie musimy go włączać i wyłączać, gdyż licznik robi to automatycznie po ruszeniu z miejsca i zatrzymaniu się. Co prawda podstawowe i najtańsze liczniki mają manualny stoper, który trzeba włączać i wyłączać samodzielnie, co jest niewygodne podczas treningu, ale nowoczesne rozwiązania posiadają automatyczne stopery. Funkcja ta idealnie sprawdzi się podczas treningu, ale również podczas zwykłej przejażdżki do mierzenia czasu przejazdu konkretnego odcinka.\nTo funkcja odwrotna do stopera, czyli mierzenie czasu do tyłu. Kolejna przydatna opcja podczas treningu, gdyż możemy ustawić na przykład 60 minut, a licznik będzie ten czas zliczał do zera.\nTu chyba nie trzeba nic wyjaśniać, choć wielu użytkowników może się dziwić, po co zegarek w liczniku rowerowym, skoro można mieć swój zegarek na nadgarstku. Owszem, ale spróbujcie pojeździć z ciężkim zegarkiem po nierównych leśnych ścieżkach z wyższą prędkością – ból poobijanego nadgarstka gwarantowany. Skoro najważniejsze funkcje mamy w liczniku, niewygodny podczas jazdy zegarek możemy zostawić w domu.\nTo jedna z funkcji, która nie przyda się początkującym użytkownikom rowerów, którzy swój środek transportu traktują rekreacyjnie. Kadencja to ilość obrotów korbą w określonej jednostce czasy, na przykład na minutę. Parametr ten sprawdza się podczas treningu, w którym ważne jest równe tempo pedałowania. Pomiar kadencji wymaga założenia dodatkowego czujnika na ramieniu korby.\nJaką wybrać blokadę rowerową?\nWskaźnik różnicy prędkości pomiędzy prędkością chwilową a średnią pozwala nam utrzymywać równe tempo jazdy. Licznik wskazuje nam za pomocą znaku plusa lub minusa, czy w danej chwili jedziemy szybciej lub wolniej od prędkości średniej.\nTo idealna funkcja dla posiadaczy dwóch rowerów. Odpada konieczność kupowania dwóch osobnych liczników. Wystarczy jeden licznik przenieść do innego roweru, wybrać z opcji drugi rower i kontynuować trening. Co ciekawe, licznik zapamiętuje przebyty dystans osobno dla każdego z rowerów.\nOsobna sekcja dystansu i czasu\nOprócz czasu całej wycieczki możemy mierzyć na przykład konkretny dystans. Może to być przykładowo czas i dystans zjazdu, podjazdu, fragmentu toru itp.\nLiczniki rowerowe mają ekrany monochromatyczne bez własnego podświetlenia, dlatego też widoczność wyświetlanych danych po zmroku spada do zera. Jeśli często podróżujemy po zmroku, warto wybrać licznik z podświetleniem ekranu.\nTo niezwykle ciekawe i praktyczne rozwiązanie, w którym łączność pomiędzy licznikiem a czujnikiem przy kole odbywa się bezprzewodowo. Taki licznik nie posiada w zestawie kabli, które bardzo często trudno odpowiednio ułożyć, zdarza się również, że podczas upadku zostają zerwane. Niestety minusem liczników bezprzewodowych mogą być zakłócenia w komunikacji pomiędzy czujnikiem i licznikiem. Wystarczy, że obok nas będzie jechał inny rowerzysta z licznikiem bezprzewodowym, aby wskazania były mocno zakłócone.\nPewność i stałość pomiaru\nRyzyko uszkodzenia przewodu\nBez szpecącego przewodu\nNie ma możliwości uszkodzenia łączności...\n... ale występują częste zakłócenia, szczególnie w mieście\nKolejna opcja w droższych licznikach, przeznaczonych dla zaawansowanych i wymagających rowerzystów. W przypadku rekreacyjnej jazdy, takie rozwiązanie nie ma zastosowania, ale podczas treningu pomiar tętna jest bardzo istotny i potrzebny do zwiększenia efektów.\nW przypadku liczników z wieloma funkcjami, programowalny wyświetlacz jest bardzo ciekawym dodatkiem. Umożliwia on bowiem dobór opcji, które będą w danej chwili wyświetlane na ekranie, na przykład prędkość aktualna oraz godzina, albo stoper i przebyty dystans itp.\nOczywiście nie chodzi tu o alarm o przekroczeniu dopuszczalnej prędkości, ale powiadomienie o tym, że jedziemy za wolno lub za szybko. Funkcja ta przydaje się podczas treningu, gdy chcemy utrzymywać stałą prędkość przejazdu konkretnego odcinka.\nFunkcja ta również dedykowana jest profesjonalnym rowerzystom, którzy odbywają trening w różnych częściach kraju a nawet świata. Za pomocą tak zaawansowanego licznika możemy sprawdzić na jakiej wysokości w danej chwili się znajdujemy, choć w większości przypadków wskazania będą mało dokładne – błąd pomiarowy może wynieść nawet 100 metrów. Urządzenia te działają na zasadzie pomiaru ciśnienia atmosferycznego i w związku z tym są dość niedokładne.


21 Finał WOŚP, który odbył się w Brusach przechodzi do historii. A historia ta zawiera wiele bardzo ciekawych informacji. Już od godziny 7:00 do 19:00, 30 wolontariuszy (22 z KLO i 8 z Gimnazjum z Brus) ruszyło na bruskie ulice zbierać pieniądze. Nie tylko w Brusach można było włączyć się w akcję, ale także w Kosobudach, Męcikale, Leśnie i Orliku. Wolontariuszom pomagało kwestować 27 osób z Gimnazjum i 3 z KLO. Łącznie w całej gminie było ich 60.\nPo raz pierwszy w dziejach, Brusy miały zarejestrowany własny sztab. Nadano nam nr 2311. Siedzibą było oczywiście Centrum Kultury i Biblioteki w Brusach gdzie kwestujący przychodzili się ogrzewać. Warto w tym miejscu podkreślić o życzliwości jaką spotkała dziewczyny kwestujące w Kosobudach. Zostały one zaproszone na herbatę i śniadanie przez jedną z mieszkanek Kosobud. Dziękujemy i doceniamy życzliwość.\nDziękujemy bruskiej policji. To oni objeżdżali teren gminy i czuwali na bezpieczeństwem wolontariuszy. Także sami wolontariusze byli kontrolowani pod względem prawdziwości danych na identyfikatorach i numerów puszek – policji zostały wcześniej przekazane wszystkie dane kwestujących w tym dniu. Podziękowanie należą się Pani Gabrieli Kloske z KLO i Jędrzejowi Czarnowskiemu z Gimnazjum w Brusach, którzy są prowadzącymi kluby woluntarystyczne w swych szkołach.\nPunktualnie o godzinie 16.00 w CKIB rozpoczął się koncert zorganizowany z okazji tegorocznego finału. Udział wzięli wychowankowie CKiB, uczniowie KLO oraz zespół „Krëbane”. Wszystko przeplatane aukcjami przedmiotów przekazanych przez Fundację WOŚP. Oczywiście zostały także sprzedane przedmioty przekazane przez darczyńców, którym dziękujemy za ten dar. Dziękujemy również wszystkim tym osobom, które zakupiły na aukcji przedmioty – dzięki nim udało się wszystkie przekazane rzeczy sprzedać. Około 19. na placu przed Urzędem odbył się pokaz Fireshow i puściliśmy „ogniste balony”. Dziękujemy w tym miejscu naszej bruskiej straży pożarnej, która czuwała nad ogniami. Następnie członkowie sztabu oraz wszyscy pracownicy CKiB zabrali się do liczenia i sortowania pieniędzy. Zebrana kwota 12.031,79 zł okazała się dla nas miłym zaskoczeniem, bo w zeszłym roku wynosiła ona tylko 5.200 zł.\nO 22.00 wszystkie zebrane od mieszkańców pieniądze zostały przekazane do Banku Pekao przy placu Jana Pawła II. Stąd przelano je na konto Fundacji. Dziękujemy wszystkim za złożenie darów do puszek.\n21 finał (oczko) WOŚP dla bruskiej gminy okazał się bardzo szczęśliwy.


Jak stworzyć zaangażowaną społeczność wokół marki? #MaratonMarzeń by Katalog Marzeń - NowyMarketing\nJak stworzyć zaangażowaną społeczność wokół marki? #MaratonMarzeń by Katalog Marzeń\nAutor: Artykuł sponsorowany 01.09.2020\nMożna wydać cały marketingowy budżet na reklamy, posty sponsorowane i inne płatne narzędzia komunikacji. Czy to zagwarantuje marce uwagę osób, na których zależy jej najbardziej? Nawet jeśli ktoś kliknie reklamę, czy wróci do nas choć raz w przyszłości?\nJak zagwarantować sobie ciepły kąt w sercu potencjalnych klientów i sprawić, żebyśmy mocno polubili się nawzajem?\nJeśli zainteresował Cię ten artykuł, pewnie dość często zastanawiasz się, co zrobić, aby krok po kroku budować zaangażowaną społeczność wokół Twojej marki. Nie wystarczy regularna obecność w sieci, nie wystarczą szokujące kampanie. Dzisiaj liczą się relacje, emocje i doświadczenia. Co wyróżni Twoją firmę? Co sprawi, że ludzie kupią Twój produkt dlatego, że lubią Twoją markę, nawet gdy znajdą inną, lepszą ofertę? Wystarczy im pokazać, jak łatwo spełnić ich marzenia.\nBudżet przeznaczony na wzmacnianie wizerunku marki na rynku można wydać na nieskończenie wiele sposobów. Stawiając na nietypową formę komunikacji, ryzykujemy, ale w długim okresie możemy liczyć na lepsze wyniki. Warto pokazać i dać potencjalnym odbiorcom wartość dodaną. Konsumenci są znudzeni i mają dość przeciętnych marek. Nie wystarczy sam produkt. Trzeba opowiedzieć jego historię, dać się dotknąć, poczuć. Stworzyć usługę, która jest zgodna z przekonaniami i gustem odbiorcy. Wyjść naprzeciw klientowi i pozwolić mu samemu ocenić oferowany produkt. Tak w Katalogu Marzeń powstały nietypowe akcje marketingowe #ChcęToPrzeżyć i #MaratonMarzeń.\n#ChcęToPrzeżyć — daj coś od siebie, dostaniesz w zamian o wiele więcej\nZaczęło się w 2017 roku od akcji #ChcęToPrzeżyć, w której uczestnicy mogli stać się testerami marzeń i na własnej skórze testować ofertę Katalogu Marzeń. Swoje przygody relacjonują w mediach społecznościowych, wywołując prawdziwą burzę oznaczeń i poleceń. Najbardziej aktywne osoby mogą testować kolejne, droższe atrakcje z oferty firmy i tak dochodzą do finału, w którym skaczą ze spadochronem lub latają balonem.\nPierwsza edycja objęła 100 osób na terenie Warszawy, trzecia już ponad 700 w całej Polsce. Tak swoje małe i duże marzenia spełniło już ponad 3000 osób. Zwycięzca otrzymuje kilka tysięcy złotych do wydania na spełnianie kolejnych marzeń w serwisie. Kampania #ChcęToPrzeżyć realizowana przez Katalog Marzeń przy udziale z agencji On Board Think Kong w 2019 roku zdobyła nagrodę „Best Social Media Campaign” w kategorii Leisure w międzynarodowym konkursie Internet Advertising Competition (IAC) Awards.\nDla firm z sektora MŚP badania typu Top of Mind są trudno osiągalne i mało skuteczne ze względu na skalę działania, dlatego trudno policzalne wskaźniki, jak rozpoznawalność, świadomość marki i stopień zaangażowania jej społeczności mierzą wewnętrznymi kryteriami. Wyniki kampanii #ChcęToPrzeżyć przekraczają najśmielsze oczekiwania, dlatego kolejna edycja na 2021 r. jest już planowana. III edycja #ChcęToPrzeżyć w liczbach:\nwzrost ruchu według Google Analytics ze źródła social media w okresie trwania kampanii o 120% w stosunku rok do roku,\nwzrost liczby zamówień klasyfikowanych jako „brandowe” o 52% rok do roku w okresie trwania kampanii.\nŹródło danych: Google Analytics oraz Google Search Console.\n#MaratonMarzeń, czyli wyścig o spełnione marzenia\nCzwarta edycja #ChcęToPrzeżyć zaplanowana na lato 2020 musiała zostać przełożona ze względu na pandemię. Wtedy pojawiła się informacja o nowej akcji #MaratonMarzeń. Główna nagroda to 10000 zł na realizację dowolnego marzenia. Tym razem firma nie obliguje do spełniania marzeń ze swojej oferty, a zwycięzca może zrobić z wygraną co mu się podoba (o ile to legalne ;)). Każdy z 11 finalistów ma swojego mentora, osobę doświadczoną w danej branży. Wspólnie pracują nad planem realizacji swojego marzenia. Najlepszy z nich zgarnie nagrodę główną.\nDodatkowo w ramach Maratonu uczestnicy otrzymują ogrom wiedzy, która przybliża ich do osiągnięcia celu, na przykład w trakcie webinarów z zakresu zarządzania projektami i motywacji, czy w formie e-booków o tym, jak pozyskiwać finansowanie marzeń. Materiały te są dostępne dla wszystkich zainteresowanych za darmo w sieci: maratonmarzen.pl oraz na oficjalnej stronie organizatora https://katalogmarzen.pl/.\nW ten sposób Katalog Marzeń wypełnia założoną misję i realizuje cel: świadome budowanie zaangażowanej społeczności. Udowadnia ona, że naprawdę spełnia marzenia i warto obserwować ją na co dzień.\nKażdy ma wpływ na werdykt Maratonu Marzeń\nWszyscy mogą mieć wpływ na to, kto ostatecznie wygra Maraton Marzeń. Do ścisłego finału wchodzą trzy projekty. Jeden wskazuje publiczność w głosowaniu internetowym, pozostałe Katalog Marzeń oraz mentorzy biorący udział w projekcie.\nUczestnicy akcji #MaratonMarzeń, ich projekty i mentorzy:\nTerapia sercem: Anna Zoll, mentor Szymon Reich\nSerial o matkach: Agata Michalak i Anna Szanciło, mentorka Anna Nagler\nBieg po Murze Chińskim: Krzysztof Jukiewicz, mentor Krzysztof Żuk\nWydanie książki: Karolina Zawiasa, mentor Piotr Sałata\nSpot dla Fundacji DKMS: Konrad Ludian, mentorka Karolina Adamska-Woźniak\nKreska&Frez, Warsztaty stolarskie: Zuza Habura, mentorka Joanna Borucka\nWarsztat wikliniarski: Katarzyna Nejman, mentorka Joanna Borucka\nUltramaraton w Australii: Patrycja Bereznowska, mentor Marek Wikiera\nReportaż o Ludziach Syberii: Karolina Kaczyńska-Piwko, mentor Jerzy Kruk\nZdobycie szczytu Aconcagua: Katarzyna Janisz, mentorka: Miłka Raulin\nPieszo-biegowo-kajakowa podróż dookoła Polski: Jeremiasz Merkel, mentor Tomasz Kozłowski\nZbudowanie zaangażowanej społeczności to ogromne wyzwanie i nieustająca praca. Jak zatrzymać obecnych odbiorców? Jak przyciągnąć nowych? Codziennie spełniając ich marzenia. Nawet jeśli sami wcześniej nie wiedzą, że je mają. ;)


Test: Nissan Navara N-Guard - czarna mamba | Moto Pod Prąd\nTest: Nissan Navara N-Guard – czarna mamba\nNissan Navara N Guard 9 e1634887798183\nMając na horyzoncie kolejny lifting Navary sprawdziliśmy topową wersję N-Guard. Czym się wyróżnia, ile kosztuje i najważniejsze – czy warto? Zapraszam!\nKilka lat temu mieszkałem w miejscowości pod Warszawą i jak dziś pamiętam dźwięk wysokoprężnego silnika diesla, który co rano dawał o sobie znać z parkującej nieopodal Navary. D40 z silnikiem 2.5 dCi, mimo mało porażającej mocy, zdecydowanie zapadł mi w pamięć. Krótkie przełożenia, silnik przypominający dźwiękiem z trudem działającą dmuchawę jasno wskazywał jednoznaczne przeznaczenie tego modelu. Z biegiem czasu i kolejną generacją pojemność skokowa spadła, moc jednostki wzrosła, ale jako wypadkowa Navara moim zdaniem nieco straciła na charakterze. Teraz przy najbardziej topowej z topowych wersji miałem potwierdzić lub zaprzeczyć swojemu stereotypowi.\nCo by nie powiedzieć, jeździłem niemal każdym pickupem z polskiego rynku (no może poza Ramem). Wsiadając do Navary odniosłem jednak wrażenie, że nie jest to bezczelnie duże auto. Nie wiem na ile jest to moje przyzwyczajenie do wielkich aut dostawczych z zabudową o dziwnym przeznaczeniu, a na ile realne wymiary. Zdecydowanie kubaturą powinniśmy uznać, że minimum 530 cm stawia japońskiego robotnika na czołowych miejscach aut na kategorię B.\nW moje ręce wpadła topowa wersja wersja wyposażenia N-Guard oraz najmocniejsza wersja silnika tzn. w zasadzie mocna odmiana jedynego w cenniku 2.3 dCi. Mój egzemplarz legitymował się mocą 190 KM oraz 450 Nm momentu obrotowego pracującego z siedmiostopniowym automatem. Pod względem napędu nie dało się go lepiej doposażyć.\nN-Guard to nieśmiałe nawiązanie do koncepcyjnej Navary En Guard zaprezentowanej w 2016 roku w Hanowerze. 5 lat minęło, z nazwy zniknęła literka 'E’, a z masywnego i przygotowanego do ekstremalnych warunków pikapa zrobił się całkiem przyziemny i zgoła zwyczajny pojazd roboczy. Aż dziwne, że nie został nazwany Black Edition.\nW znakomitej większości wersja ta opiera się na detalach i elementach zachowanych właśnie w czarnej kolorystyce. 18-calowe obręcze ze stopów lekkich, obudowy lusterek, grill, obwódki świateł przeciwmgielnych oraz klamki. W sumie nieco pod prąd panującym trendom wpychania chromów gdzie tylko się da. Zabieg zdecydowanie na plus, tym bardziej, że czarne pasuje tu zdecydowanie lepiej zmieniając aparycję Navary NP300 na nieco bardziej jednoznaczną i drapieżną.\nW środku zmiany dotknęły skórzaną tapicerkę, która w N-Guard zyskała tonujące wnętrze przeszycie w postaci niebieskiej nici. Poza tym jest obszyty skórą hamulec ręczny, a dla doświetlenia wnętrza producent zaproponował szyberdach. N-Guard względem najbogatszej dotąd wersji Tekna wymaga dopłaty 10 200 zł.\nWnętrze Navary NP300\nOgólnie rzecz ujmując środek Navary to ergonomiczne środowisko pracy. Wszystko jest jak najbardziej na swoim miejscu, urządzenia są proste w obsłudze, a ręka intuicyjnie zmierza w odpowiednie miejsca. Deska, tunel centralny, boczki wykonane są z twardego plastiku, ale elementy są dobrze spasowane. Przyciski, pokrętła są dość duże, w znakomitej mierze normalne, fizyczne, dzięki czemu obsługa nawet w rękawicach nie nastręczy problemów.\nNadal jednak system inforozrywki jest nie za bardzo up to date. Pokrótce można powiedzieć, że jego koncepcja trąci już myszką, a zmiana względem konkurencji jest już nieodzowna. W aucie o namaszczeniu roboczym trudno o proste i skuteczne rozwiązanie, ale konkurencja np. w Amaroku dała sobie dobrze z tym radę. Miejmy nadzieję, że zaplanowana na listopad 2021 prezentacja rozwiąże tę kwestię. Na pewno z zewnątrz możemy liczyć na wyraźne zmiany!\nJapoński pickup na co dzień…\nNie trzeba czarować tego, który choć raz jechał pickupem lub prawdziwą terenówką – te auta prowadzą się zgoła inaczej niż typowa osobówka. Navara nie jest wyjątkiem. Na pusto zawieszenie w tym aucie ledwo daje radę, ale tu nie zapisałbym tego po stronie wad. Jest wyraźnie twarde, podskakuje na wybojach, co czyni jazdę średnio wygodną, a na pewno specyficzną. Dokładając do tego układ kierowniczy o gumowatej charakterystyce przypominający mieszanie łyżką w gęstym budyniu. Nie zapominajmy jednak, że ten opis można śmiało zastosować do większości konkurentów.\nSprawa zmienia się gdy na pakę wskoczy kilka stówek ładunku a do szoferki pasażer lub dwóch. Wtedy resorowanie jest zdecydowanie lepsze. Staje się płynniejsze, jednostajne, spokojne. Dodając do tego działanie automatycznej skrzyni biegów, która 7 przełożeń zmienia płynnie i spokojnie, jazda staje się jeszcze bardziej harmonijna. Dopiero w takim w setupie Navara spełnia wszystkie moje oczekiwania. Dopłata do automatu to równe 5 tysiecy, warto? Moim zdaniem zdecydowanie tak.\nWzrastające ceny paliwa to iście rozgrzewający fora internetowe temat. Navara jednak, paradoksalnie jak na auto o tych gabarytach, to może nie miód spływający na serce, ale nie puści nas z torbami. Spalanie przy spokojnej jeździe poza miastem to okolice 7 litrów, odcinki z prędkością rzędu 110 km/h to już 8.5 l/100km. Autostrada winduje spalanie do okolic 10.5 litra, ale nie ukrywajmy – podróż z prędkością autostradową nie należy do najprzyjemniejszych. Świsty powietrza, odgłosy opon robią się wyraźnie słyszalne i nieco irytujące. Wracając jednak do spalania – w mieście realnym wynikiem są okolice 9.5 litra, jednak brak start/stop oraz częste wprawianie w ruch ciężkiej Navary podbiło mi spalanie do nieco poniżej 11 litrów, ale to przy bardzo dużym zakorkowaniu.\nN-Guard ma całkiem dobre zdolności terenowe. Topowa, testowana przeze mnie wersja ma najmniejszy spośród wszystkich wersji modelu kąt zejścia wynoszący 27 stopni. Niezmienione pozostały kąty natarcia oraz rampowy wynoszące odpowiednio 31 oraz 23 stopnie. Oczywiście auto wyposażone jest w napęd na wszystkie koła. Przednia oś dołączana jest ręcznie za pomocą pokrętła umieszczonego na dole konsoli centralnej. Poza tym Navara posiada reduktor i blokadę tylnego dyferencjału. Oczywiście w trudny teren nie można się wybrać bez należytego rozgrzeszenia. Z szosowymi oponami należy mimo wszystko ostrożnie wybierać teren. Bieżnik łatwo wypełnia się mokrym piachem, a błoto znakomicie oblepia każdy rowerek czyniąc przeprawy niekiedy bardzo trudnymi.\nMasa własna, ładowność\nW wersji Double Cab z najmocniejszym motorem Navara waży 1958 kg. Wspólna dla wszystkich wariantów jest natomiast dopuszczalna masa całkowita, która wynosi 3010 kg. W testowanej wersji N-Guard auto może zabrać 1052 kg ładunku. Co istotne najsłabsza wersja z zabudową King Cab, przy masie własnej 1807 kg, jest zdolna do przewiezienia aż 1203 kg ładunku.\nPrzyczepa do Navary\nAuto niezależnie od wersji jest homologowane do maksymalnej DMC zestawu na poziomie 6 ton. W takim wypadku, jak pokazują dane techniczne, auto posiada maksymalny uciąg 3.5 tony, co jednak przy w pełni załadowanej Navarze oznacza niewiele mniej niż 3000 kg możliwości ciągnięcia przyczepy.\nNavara jest protoplastą Mercedesa klasy X, ale również Renault Alaskana. Wciąż jednak można uznać, że modele wyprodukowane na jej bazie nie dorównują oryginałowi. Po Navarze nie można spodziewać się wodotrysków, przekombinowań ani udawania. To auto stworzone do pracy, z biegiem czasu nabrało nieco ludzkiego, uniwersalnego sznytu. Prawdę powiedziawszy mimo, że N-Guard to kawał dobrej, stylistycznej roboty, mógłbym się bez niej obyć. Jedyne czego byłoby mi naprawdę żal to szyberdach, ten fajnie rozświetla czarne wnętrze. Czarne elementy na zewnątrz? Nieco drogo wychodzi jak za te kilka detali, ale „black look” może się podobać.\nA Ty polubiłeś czarną mambę?\nNissan Navara N-Guard – punktacja:\nNavara N-Guard – zdjęcia:\nNissan Navara N-Guard – dane techniczne:\nMoc: 190 KM przy 3750 obr/min\nMaksymalny moment obr: 450 Nm przy 1500-2500 obr./min.\nCena: od 170 500 PLN, egzemplarza testowego około: 213 414 PLN\nTagi: dieselnavaranissanpick up\nDJI Mavic 3 – najnowsze informacje\nDJI Mavic 3 - najnowsze informacje


Pażdziernik miesiącem lnu!\nLEN 100%, LEN NA JESIEŃ\nPaździernik miesiącem lnu!\nData publikacji 18 października 2020 5 listopada 2020 by so linen!\nPaździernik jest nie tylko miesiącem, w którym wyjmujemy z szafy ciepłe, wełniane swetry oraz parzymy herbatę z malinami i imbirem. To nie tylko czas długich nocy, zimniejszych poranków, złocistych liści i aromatycznej zupy dyniowej. Dla nas październik jest szczególnie ważny i symboliczny, m.in. ze względu na swoją genezę i pochodzenie. To właśnie w tym miesiącu, nieoficjalnie, obchodzi się „urodziny” lnu. Dlatego też, z tej wyjątkowej okazji, przygotowałyśmy dla Was wiele niespodzianek – poczynając od jesiennej promocji, po poniższy wpis. Ten drugi pozwoli nam na podróż do przeszłości, podczas której poznacie tajemnice pierwszego kroku produkcji – uprawy i zbierania.\nZastanawialiście się kiedyś, skąd pochodzi nazwa miesiąca „październik”? Etymologia nazw miesięcy jest ciekawa i niezwykle jednoznaczna – nie inaczej jest w przypadku obecnego miesiąca.\nPaździernik ma oczywisty związek z paździerzami, czyli ze skórkami, które pokrywają włókna roślin takich jak len czy konopia. To właśnie w tym okresie, podczas gniecenia, skórki odrywają się od łodyg, dzięki czemu możliwa jest późniejsza praca przy ich obróbce. Nazwa więc jest nijako hołdem w kierunku lnianych upraw oraz późniejszych prac, których owocem jest znana już Wam tkanina.\nZanim otrzymamy lnianą pościel lub lniane obrusy, roślina ta musi przejść naprawdę długą drogę – od pola, po szwalnię.\nJako że len jest uprawiany we wszystkich kontynentach – zwłaszcza w strefie umiarkowanej ze względu na wymagania uprawne – jej forma pielęgnowania i obróbki może nieco się różnić. W Polsce występuje najczęściej w czterech odmianach i każda z nich wyrywana jest wraz z korzeniami. Włókna o różnej charakterystyce pochodzą z różnej części łodygi. Z części środkowej otrzymuje się włókna długie, które następnie wykorzystuje się do produkcji tkaniny. Z części korzeniowej i górnej powstaje włókno krótkie, które służy do produkcji przędz.\nPo zebraniu, len podlega suszeniu i wymłóceniu. To w tym kroku dochodzi do oddzielenia włókna od paździerzy, co powszechnie nazwano roszeniem. Nazwa ta wzięła się od rosy, która jest źródłem wilgoci – niezbędnej, aby zachować właściwości rośliny. Po kilku dniach len się przewraca, aby dostarczyć odpowiednią ilość ciepła. Cały proces trwa nawet 3 tygodnie.\nPo ułożeniu snopków i ustawieniu ich na kilka tygodni, dochodzi do międlenia – czyli do mechanicznego łamania drewniaka, będącego we wnętrzu łodygi. W tym celu używa się mędlic i tarlic, które traktują rośliny bardzo delikatnie, nie ściągając przy tym paździerzy. Ten zostaje usunięty dopiero podczas trzepania na terlicy.\nWyprawione w ten sposób włókna segreguje się na odpowiednie gatunki. Dobre włókno o wysokiej jakości, które wykorzystuje się do np. lnianych zasłon czy lnianych firan, wykazuje się trwałością, miękkością, lśniącym wykończeniem i specyficznym dla włókna zapachem.\nNastępnie, wyselekcjonowane, wymydlone i wytrzepane włókna czesze się na grzebieniach. Co ciekawe, dawne grzebienie wykonane były z drewna, a dziś posiadają metalowe wypustki. Po wyczesaniu włókno zwijane jest w zwitki, po czym trafia do np. szwalni.\nZanim jednak obróbka wygląda w ten sposób, nasi przodkowie uprawiali len na ogrodzonych działkach. Tak stworzone „ogródki” zlokalizowane były niedaleko domu, a na jedną wieś występowano od 8 do 12 zagród. Len znajdował się na drugim miejscu pod względem popularności, rywalizując z grochem i bobem.\nGłównym celem uprawianego lnu byłą chęć pozyskiwana włókna łodygowego, który był niezwykle cennym materiałem, wykorzystywanym do produkcji tkanin.\nW XIV wieku produkcja i uprawa lnu weszła na nieco „wyższy” poziom, pojawiając się w ogrodach magnackich i królewskich. Ówcześnie uprawa lnu cieszyła się ogromną popularnością, nie tylko ze względu na brak alternatywy, ale przede wszystkim ze względu na znajomość drogocennych właściwości rośliny. Co ciekawe, w XVIII wieku 70% chłopów utrzymywało się właśnie z uprawy lnu, który następnie trafiał do kobiet, które prządły tkaniny w fabrykach tkackich. To wtedy październik okrzyknięty był pracą na roli, gdzie zarówno kobiety, jak i mężczyźni spędzali całe dnie.\nDziś, mimo tego, że tradycja paździerzy nieco straciła na swojej popularności, to w naszych oczach właśnie ten miesiąc przemija pod znakiem „lnianych urodzin”. Warto więc go świętować np. z naszymi produktami!\nZdjęcie główne wpisu @karolina.tamtutaj\nDlaczego warto wybrać lniane obrusy? Czytaj więcej!\nPoradnik: jak często zmieniać pościel i jak dbać o len?


rimmellondonn - Pamiętasz? Mieliśmy przetrwać wszystko.\nrimmellondonn dodano: 20 luty 2012\nrimmellondonn dodano: 19 luty 2012\nAż pewnego dnia doszła do wniosku, że nie widzi sensu w piciu, paleniu i ćpaniu. Po co pić, skoro zaraz po wytrzeźwieniu ma kaca i przypomina jej się, jak robił jej gorącą herbatę i chodził do monolopowego po piwo? Po co palić, skoro zaraz przupomina jej się, jak idealnie okrągłe były kółka które robił z dymu tytoniowego? Po co ćpać, skoro zaraz przypominają jej się odloty które mieli po zjaraniu się? Na koniec skoczyła z 13 piętra, bo stwierdziła, że życie również nie ma sensu, skoro każdy oddech przepełniony jest miłością do niego. A jego już nie było. Bynajmniej nie dla niej.\nUśmiechnięci , wzięli się za ręce , jakby nigdy się nie rozstawali .\nuwielbiam moją prostownice do włosów ♥\nrimmellondonn dodał komentarz: tak :x do wpisu 19 luty 2012\nrimmellondonn dodał komentarz: hmm . tak ten to nie szukałam . ale wiem ze reklama jest na yt :* dam Ci link http://www.youtube.com/watch?v=Mo29Gjk70c4 +ślicznie dziękuję za dodanie do obserwowanych ♥ do wpisu 19 luty 2012\nto przyjaźń zdejmuje z Ciebie pasmo milczenia ♥\nrzygam tecza! Jezdze na rozowym jednorozcu!\nChcesz mieć szczupły tyłek ? Najlepiej dużo żałuj . Podobno żal dupę ściska\n-co sie gapisz ? -bo mam oczy! -to niech Ci chujek wskoczy .\npoprosze bilet . - normalny ? - nie ,POPIERDOLONY .\nCzy pamiętasz nasze wspólne dni? Czy pamiętasz uśmiech pojawiający się w nich? Chciałbym aby wszystko to powróciło, Przecież nic w nas się nie zmieniło. Niech nadejdą tamte czułe dni, kiedy mówiliśmy sobie Ja i Ty. Niech wrócą czułe gesty i spojrzenia Niech wrócą tamte słowa, Ale czy jesteś na to już gotowa?