Jaki worek transportowy wybrać do firmy? - Biznes, Finanse i Prawo\nKomunikat firmy 21-10-2019, 06:41\nMyli się ten, kto sądzi, że worki transportowe to coś na wzór zwykłej torby, która sprawdzi się jedynie w pieszej turystyce. Ciągłe unowocześnianie tego typu rozwiązań sprawia, że powstają coraz to nowe modele, wyspecjalizowane do konkretnych zadań.\nTym razem skupimy się na worku transportowym dla firm. Przekonamy się, jakie funkcje i właściwości powinien on posiadać i w czym objawia się jego specyfika i zastosowanie. Zaczynamy!\nTurystycznie, czy dla firmy?\nWorek transportowy jest inwestycją, która - jeszcze jakiś czas temu - sprawdzała się wyłącznie w zastosowaniach turystycznych.\nDziś, przy tak dużej multiplikacji branż i specjalności, jego popularność znacznie wzrasta i to nawet w kontekście prowadzenia własnej działalności gospodarczej. Istnieje sporo firm, które (z racji swej specyfikacji) mogą wykorzystywać tego typu sprzęt. Chodzi mianowicie o firmy związane z branżą:\nOczywiście to tylko przykłady. Zastosowanie dobrych worków transportowych w przypadku przedsiębiorstw jest znacznie szersze.\nWorek dla przedsiębiorstwa - wymagane funkcje i specyfikacja\nDobry worek transportowy z przeznaczeniem dla firmy, powinien posiadać szereg funkcji i właściwości, z których najważniejsze, to:\n1. Odpowiednia pojemność, która w przypadku worków dla firm powinna oscylować w zakresie od 45 do nawet 80 litrów. Duże worki sprawdzą się zwłaszcza w przypadku branży nagłośnieniowej, gdzie wymaga się zastosowania masywnego i ciężkiego sprzętu, wraz z podłączonym akumulatorem. Z worków o mniejszej pojemności może skorzystać np. branża spożywcza.\n2. Wyściółka - jeśli worek transportowy ma być czymś na miarę narzędzia pracy, powinien on zostać wyposażony w delikatną wyściółkę. Najlepiej, jeśli będzie się ona znajdować na paskach i oparciu worka. Dzięki temu, nawet intensywny marsz nie doprowadzi do powstania bolesnych otarć.\n3. Pas biodrowy - ciężkie worki transportowe trudno ustabilizować wyłącznie na naramiennych paskach. Ponadto, jeśli ich masa jest stosunkowo duża, mogą one szybko doprowadzić do nieprawidłowej postawy ciała. Dlatego każdy worek do zastosowań firmowych powinien posiadać specjalny pas biodrowy, który umożliwia jego umocowanie właśnie na wysokości bioder. System ten przedkłada się na wyższy komfort noszenia i lepszą stabilizację ładunku.\n4. Klapa z okienkiem informacyjnym - jeśli worek ma być wykorzystywany do celów firmowych, warto zadbać o jego prawidłowe oznaczenie. W tym celu warto zakupić worek ze specjalną, przezroczystą klapą. Wykonana jest ona ze specjalnego, wodoodpornego tworzywa sztucznego, zabezpieczającego np. kartkę przed działaniem wilgoci.\n5. Dodatkowe uchwyty to kolejny atut firmowego worka transportowego. Niemniej montuje się je wyłącznie w mniejszych workach, których pojemność sięga maksymalnie 50 litrów. W workach o znacznie większej pojemności ich montaż nie jest zasadny, chyba, że mają one postać dodatkowych, ukrytych i materiałowych uchwytów. Trzeba pamiętać, że zwykle nie są one dostosowane do obciążeń przekraczających wspomniane 50 kg.\n6. Materiał wykonania to kolejny czynnik, na który warto zwrócić uwagę przed zakupem worka transportowego dla firmy. Po pierwsze, powinien być on przyjazny dla skóry. Wentylacja i komfort noszenia to aspekty szczególnie istotne w przypadku pleców i ramion. Tanie tworzywa sztuczne mogą łatwo doprowadzić do odparzeń, które - same w sobie - znacznie utrudniają transport worka. Po drugie, materiał ten powinien zabezpieczać wnętrze torby przed działaniem ciepła. Cecha ta jest szczególnie ważna, gdy transportujemy w worku przedmioty o niewielkiej odporności na działanie ciepła.\n7. Wewnętrzna, pojemna kieszeń na górnej pokrywie to niezbędny element w każdym, firmowym worku transportowym. Rozwiązanie to jest przede wszystkim funkcjonalne, ponieważ pozwala na szybki dostęp do interesujących nas przedmiotów, bez konieczności rozpinania całej torby. Wystarczy zdjąć ją i rozpiąć wspomnianą kieszeń. Opcja ta sprawdzi się zwłaszcza w przypadku jednoosobowych firm usługowych, zajmujących się np. fotografią, bądź transportem innych, małych choć niezbędnych przedmiotów.\n8. Pętle mocujące to kolejny gadżet, który sprawdzi się w przypadku firmowych worków transportowych. Dzięki nim można je zawiesić np. na linie, zabezpieczając w ten sposób worek przed kontaktem z podłożem. Dzięki pętlom możemy też wciągnąć nasz worek transportowy na określoną wysokość. Z funkcji tej skorzystają zwłaszcza te przedsiębiorstwa, które na co dzień zajmują się turystyką, lub surwiwalem.\nWorki transportowe dla firm - podstawowe właściwości\nWbrew pozorom, właściwości worków dla firm nie powinny w dużej mierze odbiegać od właściwości rozwiązań typowo turystycznych. Ma to związek z bardzo zróżnicowaną specyfiką poszczególnych branż.\nJeśli worek transportowy z przeznaczeniem dla firmy ma spełniać swoje zadanie, powinien przede wszystkim zabezpieczać przenoszone w nim przedmioty, przed działaniem warunków zewnętrznych. Oczywiście przede wszystkim chodzi tu o deszcz, śnieg, intensywne światło słoneczne i promieniowanie UV. Niemniej, dobry worek powinien również chronić wnętrze przed skutkami upadku, otarć np. o skalne granie i chwilowego zanurzenia się w wodzie. Materiał stosowany do produkcji worka powinien również bardzo dobrze znosić długotrwałe oddziaływanie na pozór mało szkodliwych warunków zewnętrznych. Chodzi tutaj o piach (który może doprowadzić do uszkodzenia zamków), transport ostrych narzędzi i przedmiotów a także długotrwałe obciążenie uchwytów i pasków mocujących. Istotne jest też szycie poszczególnych powłok worka, które musi zapewniać mu maksymalną szczelność w każdych warunkach.\nIdealny worek transportowy dla firmy to sprzęt, który musi przede wszystkim zabezpieczać przenoszone przedmioty. Co więcej, musi on sprawdzić się w każdych warunkach, niezależnie czy mówimy o firmie z branży IT, czy też o przedsiębiorstwie powiązanym z branżą surwiwalową. Poza tym worek ten powinien - w każdym przypadku - gwarantować komfort swemu użytkownikowi.\nworek transportowy komunikat firmy


kongres Świadków Jehowy 1966\nKongresy międzynarodowe na świecieEdytuj\nW Tegucigalpie w Hondurasie kongres odbył się w grudniu 1966 roku, a wśród 1422 obecnych, było 225 delegatów z zagranicy, m.in. z Australii, Niemiec i Kanady.\nW Kanadzie kongresy odbyły się w dniach od 22 do 26 czerwca w Toronto, od 29 czerwca do 3 lipca w Corner Brook, od 6 do 10 lipca w Halifaksie, od 13 do 17 lipca w Montrealu (w języku angielskim i francuskim), od 27 do 31 lipca w Winnipegu oraz w dniach od 3 do 7 sierpnia w Vancouver.\nW szwajcarskim Zurychu kongres zorganizowano w dniach od 21 do 24 lipca.\nW dniach od 27 do 31 lipca kongres odbył się w Luksemburgu.\nW Austrii zgromadzenie odbyło się w dniach od 17 do 21 sierpnia w Linzu, a od 7 do 11 września w\tInnsbrucku.\nW Wielkiej Brytanii kongres odbył się w czterech miastach. W dniach od 8 do 12 czerwca na Football Ground w Blackpool, w dniach od 6 do 10 lipca w Ninian Park w Cardiff, w dniach od 27 do 31 lipca w The Ice Rink w Glasgow oraz w dniach od 24 do 28 sierpnia na stadionie Twickenham w Londynie.\nOstatnio edytowano 10 gru 2019 o 12:31


Wezwanie do międzynarodowej koordynacji działań: Fuck Nations, Squat the World! | GRECJA W OGNIU | Nieregularne informacje o sytuacji w kryzysowej Grecji\nWezwanie do międzynarodowej koordynacji działań: Fuck Nations, Squat the World!\n/ Opublikowano 1958 dni temu /\nZakładanie skłotów było, jest i powinno być w przyszłości potężnym narzędziem w rękach otaczających nas towarzyszy. Ewoluuje ono w kontinuum czasoprzestrzennym i dlatego uważamy, że koniecznym jest przedstawienie kilku ważnych momentów w jego historii. Skłoting, jako stabilna infrastruktura, pojawił się po raz pierwszy w Grecji i innych krajach w Europie oraz poza nią w latach 70-tych.\nW Europie, a w szczególności w Grecji, kilka skłotów, które działały w ostatnich latach, były czymś więcej niż miejscem wykorzystywanym do zamieszkania lub organizacji alternatywnych źródeł rozrywki. Były żywymi, oddychającymi komórkami politycznymi, które od czasu do czasu przybierały agresywny charakter.\nW Barcelonie mamy skłot „Can Masdeu”, którego mieszkańcy w ciągu roku stanęli w obliczu ciężkiej opresji. Zaledwie jedenastu mieszkańców stanęło naprzeciw stu policjantów, którzy wydali rozkaz opuszczenia pomieszczeń. Mieszkańcy nie chcieli oddać skłotu bez walki.\nRuch prężnie działał również w Kopenhadze. Podczas marca roku 1982, kiedy to ruch skłoterski stawał się coraz potężniejszy, proporcjonalnie rosła też liczba starć z władzami. W tym samym roku doszło do gwałtownego starcia z lokatorami skłotu. Akt ten był początkiem końca pokojowego oporu przeciwko eksmisjom. Akcja ta stała się wzorem do naśladowania dla innych skłotów znajdujących się w Kopenhadze. W czerwcu 1986 roku Rada Miejska postanowiła odbić skłot „Ryesgate 58”. Dzicy lokatorzy zaczęli więc przygotowywać się do jego obrony. To, co stało się potem było największym starciem między skłotersami a siłami policyjnymi w historii. Około dwustu towarzyszy zebrało się przed skłotem i zbudowało barykady. Na dużym banerze napisali: „Wolimy umrzeć stojąc, niż żyć na kolanach”. Pięćdziesięciu policjantów zostało obrzuconych gradem kamieni i żelaznych pocisków wystrzeliwanych z proc, aż się wycofali. Walki trwały 9 dni. Przez ten czas policja była niezdolna do złamania oporu dzikich lokatorów. Wreszcie siły policyjne zorganizowały operację na dużą skalę, przysyłając półtora tysiąca policjantów i buldożery w celu zniszczenia budynku. Jednym z najbardziej znaczących symboli ruchu skłoterskiego jest również „Ungdomshuset”. Jego mieszkańcy stawiali dzielnie opór siłom państwowym, które próbowały przejąć skłot. Lokatorzy zadeklarowali wtedy: „Nie mamy wyboru! Musimy bronić tego, co stworzyliśmy w ciągu ostatnich 24 lat! Ungdomshuset będzie istniał nadal – przejmijmy ratusz!”, po czym walczyli do końca, wcielając swe słowa w życie.\nRok 1981 był początkiem ruchu skłoterskiego w Grecji. Kilka dni po tym, jak partia PASOK doszła do władzy, przy ulicy Valitesiou w Exarchii otworzono pierwszy skłot. Kilka miesięcy później jego mieszkańcy spotkali się z represjami ze strony policji, która, próbując go odbić, biła i aresztowała jego lokatorów. Później sporą liczbę skłotów spotkał podobny los. 15 kwietnia 1988 roku grupa osób zdecydowała się przejąć opuszczony budynek stojący przy lulicach Drospoulou i Lelsa Kergianni. Nieruchomość ta była własnością Uniwersytetu Ateńskiego oraz Ministerstwa Edukacji. Od tego dnia, aż do dzisiaj ów skłot, zwany „Lelas Karagianni” jest częścią skłoterskiego światka. W 1989 roku w skłot przekształcono dawną szkołę, stojącą u zbiegu Luc Acharnon i Heyden na Placu Wiktorii w Atenach. Przyjął on nazwę „Villa Amalias” i jest drugim na liście najdłużej działających w Grecji. Niestety, w końcu po 23 latach istnienia, 20 grudnia 2012 roku, został ewakuowany. Mniej więcej w tym samym czasie doszło też do zamknięcia innego skłotu o nazwie „Skarmaga”, który został opuszczony w styczniu 2013 roku. Niestety, nasza odpowiedź na te eksmisje nie była tak intensywna jak w przypadku „Ryesgate 58” czy „Undgomshuset”, w których podczas prób eksmisji skłotersi stanęli i walczyli przeciwko uciskowi. By chronić to, co uznali za część swojego życia.\nJeśli chodzi o nas, skłoting jest ważnym punktem odniesienia, ponieważ to na skłotach stawiamy sobie ofensywne cele i organizujemy opór przeciwko wszelkim formom władzy. Ataki na skłoty to ponadczasowa praktyka stosowana zarówno przez państwo jak i różne grupy faszystowskie. Ostatnio tego typu ataki, w różnych formach, miewały miejsce dość często. Kluczową rolę odgrywa w tym państwo i jego instytucje, które pod zarzutem wykorzystywania własności publicznej stale grożą ich zniszczeniem, podobnie jak czynili to w przypadkach miejsc takich jak „Squat 111” i „Squat Orphanage”. Często wcielają nawet w życie wyżej wymienione pogróżki, jak w przypadku skłotu „Centaur”, który został dosłownie zniszczony. Należy wspomnieć też o przypadku skłotów „Acta et Verba” w Gianneni i „Dougrou” w Larisie (była to pierwsza próba zeskłotowania budynku), które również zostały poddane ewikcji. Jednak za ostatnie ataki przeprowadzone przeciwko skłotom odpowiadają głównie grupy faszystowskie działające pod ochroną państwa. Umieszczenie ładunku wybuchowego w „Kouvelou Squat”, inwazja na „Elaia”, podpalenia „Agros”, dwukrotne podpalenie skłotu „Analipsi” oraz „Strouga”, a nawet ataki na zajmowane centrum społeczne „K*VOX”. Ataki te zakończyły się kompletną porażką udowadniając po raz kolejny głupotę faszystowskich szumowin. Ich porażki nie powinny nas jednak uspokajać. Dają nam one szansę na zaatakowanie tych, którzy atakują nas, jak ostatnie opresyjne działania państwa skierowane przeciwko skłotom i podobnym niezależnym inicjatywom solidarnościowym.\n* 19.04 – we wczesnych godzinach porannych policja najechała solidarne z imigrantami miejsce w Chios, „Soli-Cafe”, aresztując imigrantów oraz tych, którzy wyrazili z nimi swą solidarność. Ponadto trzy dni później podpalono to miejsce.\n* 20.04 – W „No Border Camp” w Mytilini ewiktowano zorganizowany tam obóz. Aresztowano 384 imigrantów, którzy zostali następnie doprowadzeni do aresztu w Morii. 19 osób, które postanowiły wyrazić z nimi solidarność zostało zatrzymanych na komisariacie na kilka godzin, po czym ostatecznie ich zwolniono.\n*21.04 – Policja najechała i ewiktowała skłot „Persiadou 8”. Aresztowano trzy osoby pod zarzutem drobnych przestępstw dotyczących zniszczenia, zakłócania spokoju domowego i kradzieży prądu.\n*22.04 – W godzinach porannych siły policyjne ewiktowały skłot „Turle Corner” w Salonikach.\nJako działający aktywnie w Rethymno anarchiści, siedem miesięcy temu zdecydowaliśmy o zeskłotowaniu prywatnego budynku, znajdującego się w starej części naszego miasta. Naszym celem jest udział w polimorficznej walce anarchistycznej (w ten sposób definiujemy swą działalność podczas „Czarnego Grudnia”) i podkreślenie naszych charakterystycznych cech. Braliśmy udział w wezwaniu do koordynacji działań podczas „Czarnego Grudnia”, a po przyjrzeniu się im widzimy pozytywny wpływ tego apelu. Chcemy więc utrzymać i rozwinąć tę formułę na przyszłość. Proponujemy, aby nasza następna agenda stanowiła wezwanie do zwiększenia aktywności ruchu skłoterskiego. Jako anarchiści uważamy, że skłoting to mocny strzał w społeczno-ekonomiczny system posiadania i jego skutki.\nMy, jako grupa „Ciągła Dekonstrukcja”, chociaż nie jesteśmy skłotersami, wspieramy walkę anarchistyczną, działamy na rzecz jej postępu i bronimy każdego jej aspektu. Idąc tym tokiem rozumowania uważamy skłoty za ważne narzędzie walki anarchistycznej. Za miejsca, w których towarzysze mogą poznawać się i dyskutować ze sobą. Za wolne miejsca, które tworzą teorie i działania będące kolejnymi krokami na drodze do całkowitego wyzwolenia. Ważną częścią naszej akcji jest Biblioteka Anarchistyczna Teflon, której członkowie, nasi towarzysze, od 29 października 2015 roku okupują dawną kuchnię w podziemiach Wydziału Geografii. Powoli, ale systematycznie budują swoją bibliotekę i pragną, aby była ona zalążkiem powszechnego zaprzeczenia istniejącej rzeczywistości i zniszczenia zgniłego państwa.\nDla ścisłości musimy podkreślić, że przyczyny i sposoby, w jakie stajemy się niebezpieczni określają nasze pragnienia i praktyka, a nie jakiś system rozumowania. W ramach ciągłej i zróżnicowanej walki anarchistycznej chcielibyśmy, by nasze skłoty były barykadami, miejscem, w którym rozkwita i zaostrza się sprzeciw wobec systemu. Można to osiągnąć, gdy są one centrami walki i dystrybucji radykalnych idei, miejscami wytwarzania teorii insurekcyjnej, spotkań, zgromadzeń i współpracy, by przez rozwój sojuszy teoria mogła przekuć się w działanie. Skłoty są dla nas ogniskami wolności, okupującymi czas i przestrzeń wewnątrz zgniłej struktury społecznej. Pragniemy, by były narzędziem pomagającym w dalszym rozwoju walki wszelkimi dostępnymi środkami, nie odcinając się od bojowych aspektów działań takich jak zakładanie skłotu czy działań anarchistycznych w ogóle. Odnośnie zarzutów o bycie „ogniskami bezprawia” chcielibyśmy odpowiedzieć wprost tym, którzy są przywiązani do systemowej dychotomii legalne-nielegalne: jesteśmy i będziemy zwolennikami illegalizmu. Jesteśmy przeciwko tym, którzy chcieliby traktować skłoty jako zwykłe miejsca spotkań i nieszkodliwej, alternatywnej rozrywki.\nUdawany i wyimaginowany świat kultury dominującej ma na celu promować ulotne relacje, powtarzaną przez media w kółko dezinformację i plastikową rozrywkę. Robią to przedstawiając dystopijne modele ról społecznych, do których nieliczni mogą się dopasować, a jednak przedstawiane są jako absolutna konieczność. Dlatego jesteśmy zobowiązani do wspierania kontrinformacji, kontrkultury oraz samodzielnej zorganizowanej możliwości ekspresji, tworzenia i sztuki. Dzięki temu zdołamy wyrazić i spełnić swoje potrzeby. Popierając to podstawowymi przykładami, możemy dokonać tego zakładając własne stacje radiowe, typograficzne kolektywy, wolnościowe biblioteki, koncerty DIY i wiele podobnych inicjatyw, które działają wewnątrz skłotów. W ten sposób świadomie stawiamy siebie w pozycji czarnych owiec wobec ich zgniłej, skomercjalizowanej cywilizacji.\nZ wymienionych wyżej powodów, a także ponieważ nasze skłoty funkcjonują jako solidne obszary wewnątrz struktury społecznej, należy spodziewać się że będziemy mieli do czynienia z opresją ze strony tych, którym agresywnie się przeciwstawiamy. Kluczową rolę odgrywa tu państwo i jego mechanizmy. Nie może być inaczej, ponieważ walczymy o jego upadek. Celem opresyjnych działań jest pozbawienie skłotów ich prawdziwego przeznaczenia, czyli prowadzonej przeciwko państwu walki anarchistycznej, która bezustannie toczona jest przez zamieszkujących skłoty towarzyszy. Jednocześnie grupy faszystowskie sterowane przez różne mafie i zbirów organizowanych wokół klubów piłkarskich stawiają sobie ten sam cel co państwo, atakując nas poza prawem. Tego rodzaju ataki – bez znaczenia czy są starannie zorganizowane czy też odbywają się spontaniczne – w żadnym wypadku nie powinny pozostać bez odpowiedzi. Oczywistym jest, że większość tych grup to albo ortodoksi albo autonomiczni faszyści, którzy w idealnej współpracy z siłami państwowymi podjęli się zadania zaatakowania nas poza „prawem”. Można się tego spodziewać od tego typu faszystowskiego ścierwa, skoro z własnego wyboru i w zgodzie z własną naturą stanęliśmy przeciwko wszystkiemu, co reprezentują. Ostatnio takie ataki stały się coraz częstsze. Większość z nich w rzeczywistości zakończyła się całkowitą porażką, jednak nie powinniśmy im tego ułatwiać ani puszczać płazem. Wręcz przeciwnie, powinniśmy zorganizować się i bronić naszych struktur jeszcze mocniej, przygotowując swoje własne „odpowiedzi”.\nRolę katalizatora w tym dobrze zorganizowanym procederze pełnią głupcy z mass mediów. Jedną z ich najczęstszych taktyk jest tępa dezinformacja, skupiająca się na towarzyszach lub infrastrukturach oraz obdzieranie walki anarchistycznej z jej pierwotnego znaczenia. Odbiorcami tego typu propagandy są najczęściej przeciętni cywile, którzy poprzez swoją obojętność wobec niemalże wszystkiego legitymizują i często nawet popierają tego typu ataki na imigrantów, skłoty, anarchistów i każdego, kto zagraża ich poczuciu spokoju i jednolitości. Naszą odpowiedzią dla nich wszystkich powinno być wypowiedzenie im otwartej wojny. Nic nie pozostanie bez odpowiedzi.\nUważamy, że temat skłotów jest ważny, a osiągnięcie tego celu może zająć o wiele dłużej niż jeden, krótki miesiąc. Jednak czas ten może okazać się dobrze wykorzystany, jeśli chodzi o intensywność i częstotliwość akcji bezpośredniej. Proponujemy więc w ramach tego projektu koordynację wielopostaciowych anarchistycznych działań w maju.\nTo wezwanie, w tym właśnie momencie zostało zainspirowane przez dynamikę i rozwój „Czarnego Grudnia”, która ukazała znaczenie organizacji, kontynuując nieformalną sieć współpracy w przeciwieństwie i opozycji do formalnej i ideologicznej „czystości”. Koordynacja ta zyskała na znaczeniu i przezwyciężyła greckie granice i ideologiczne obsesje. Stało się tak, ponieważ jej część stanowiły osoby lub grupy wyraźnie różniące się światopoglądowo. Ta różnorodność wzmocniła dynamikę całego projektu.\nKolejnym powodem, dla którego zdecydowaliśmy się opublikować tę odezwę teraz jest wzrost represji przeciwko skłotom i towarzyszom, którzy je tworzą. Takie próby – zakończone powodzeniem lub nie – nie powinny sprawić, że staniemy się obojętni lub nieaktywni. Aspirując do tworzenia zdarzeń zamiast do podporządkowywania się im, uważamy, że natychmiastowe, agresywne działania przeciwko państwu powinny zastąpić nasze defensywne usposobienie. Takie ataki powinny również uderzać w faszystowskie bojówki, a także stanowić odpowiedź na działania mafii lub innych stadnych ugrupowań, które stają przeciwko nam.\nW odpowiednim momencie możemy zwiększyć rolę skłotingu w ruchu anarchistycznym poprzez tworzenie wydarzeń, dyskusji, manifestacji, dystrybucję ulotek, oraz każde inne narzędzie, które mamy pod ręką. Obojętnie czy działamy indywidualnie czy jako skłotersi lub grupy. Jednocześnie jest to dla nas szansa do rozpoczęcia dyskusji o skłotingu, redefiniując go agresywnie i wyostrzając krawędzie naszych propozycji. Jest to także szansa na wzmocnienie naszej ogólnej koordynacji i sieci. Naszym celem jest nigdy nie pozwolić na odbicie skłotu bez walki, kolektywnego oporu i ataku, a także przezwyciężenie osłabiającej cechy skłotów logiki stawiania sobie za cel jedynie tego, by istniały jak najdłużej. Chcemy, by to wezwanie było początkiem rozwoju naszej obrony i zwiększenia mnogości liczby debat oraz działań bezpośrednich – tajnych i innych, które będą od teraz permanentną częścią naszych taktyk. Chcemy, by to wezwanie było wspierane i wzmacniane przez wszelkie skłoty, grupy lub osoby, które zdecydują się działać w tym temacie, bez względu na to, czy były częścią „Czarnego Grudnia”, czy też zdecydowały się na udział w Insurekcyjnej Jedności Teorii i Praxis.\nUmieśćmy raz jeszcze skłoty na ustach opinii publicznej pokazując, że to miejsca w których „żyjemy” i „oddychamy”, broniąc ich w każdy możliwy sposób.\nSkłot „Papamixelaki”, aktywna część Insurekcyjnej Jedności Teorii i Praxis\nGrupa Ciągła Dekonstrukcja, aktywna część Insurekcyjnej Jedności Teorii i Praxis\nAnarchistyczna Biblioteka Teflon, aktywna część Insurekcyjnej Jedności Teorii i Praxis\nRadiofragmata, samozorganizowana stacja radiowa


Perry Mason i sprawa podmienionego zdjęcia – książka\nPerry Mason – nowy serial produkcji HBO z książkowym bohaterem. Perry Mason spotyka państwa Newberrych na wakacyjnym rejsie. To nowobogaccy, którym bardzo zależy na wprowadzeniu córki w odpowiednie kręgi towarzyskie. Pani Newberry podejrzewa, że mąż zdefraudował świeżo zdobyte pieniądze, i zwraca się o pomoc do Masona. Kiedy jednak pan Newberry ginie za burtą, przy której stoi jego żona trzymająca...\nKocham Cię maluszku! – książka\nSee inside how things work – książka\nThe Winter Soldier – książka\n"Part mystery, part war story, part romance, The Winter Soldier is a dream of a novel' - Anthony Doerr, author of All The Light We Cannot See. From the bestselling author of The Piano Tuner, comes Daniel Mason's The Winter Soldier, a story of love and medicine through the devastation of the First World War. Vienna, 1914. Lucius is a twenty-two-year-old medical student when World War I explodes across...


Pierwsza Gwiazda 26. Przystanku Olecko - Aktualności - Olecko - moja przystań. Oficjalna strona WWW gminy Olecko. Urząd Miejski w Olecku. Warmińsko - mazurskie Mazury Polska Marggrabowa Treuburg Oletzko Олецко\nPierwsza Gwiazda 26. Przystanku Olecko\n30.01.2019Data publikacji, 30.01.2019, Józef Kunicki Józef Kunicki\n, 128Ilość wyświetleń, 128\nZnamy już pierwszy zespół, który wystąpi na tegorocznym 26 Przystanku Olecko! Będzie to zespół ENEJ!\nENEJ to polski zespół muzyczny, reprezentujący szeroko rozumianą muzykę folkową z dodatkiem wielu innych gatunków, założony w roku 2002 w Olsztynie. Nazwa grupy wywodzi się od imienia głównego bohatera “Eneidy” Iwana Kotlarewskiego (będącej pierwszym dziełem napisanym w literackim języku ukraińskim) - Eneja, czyli wesołego kozaka podróżującego po świecie. Swój wielokulturowy i eklektyczny charakter zespół zawdzięcza niezwykle zróżnicowanej grupie muzyków, którzy go tworzą, pochodzą oni bowiem z przeróżnych środowisk muzycznych, od jazzu, czy klasyki po muzykę stricte etniczną. Sfera muzyczna nie jest jednak jedyną, w której wyczuć można silne zróżnicowanie, jest nią również pochodzenie członków kolektywu, Piotr i Paweł Sołoducha mają ukraińskie korzenie, Mirosław Ortyński urodził się we Lwowie, a pozostali reprezentują pierwiastek polski. Całość spojona jest miłością do muzyki i wiarą w jej silnie jednoczący charakter, co sami muzycy często podkreślają przy każdej możliwej okazji.


Nauczyciele Portal Yogi - Dorota Kobos, Iyengar Joga\nJest dyplomowaną instruktorką hatha jogi wg metody B.K.S. Iyengara ze stopniem Junior Intermediate III. Jest malarką i graficzką. Ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Łodzi z tytułem magistra.\nŚwiat widzi w plamach barwnych, dlatego maluje go i zwiedza. Tworzenie jest dla niej sposobem na zobrazowanie procesu wewnętrznego wzrastania.\nWraz z naturą artysty łączy osobowość duchowego wędrownika, filozofa, którego rozwija praktykując jogę. Wierzy w mądre integrowanie ruchu ciała, oddechu wraz z żywą i szczerą obserwacją nieustannie zmieniających się stanów naszego umysłu i naszych odczuć. Wierzy również, że świadoma integracja ciała, oddechu i umysłu pozwala nam być postępowym w naszym życiu.\nJej największą inspiracją jest życie – duchowa podróż, w której ciągle na nowo odkrywa, kim naprawdę jest.


„Leptospira – powracający patogen”- 29.04.2021 szkolenie on-line - Polskie Towarzystwo Mikrobiologów\n„Leptospira – powracający patogen”- 29.04.2021 szkolenie on-line\nSerdecznie zapraszamy na szkolenie on-line organizowane przez Krakowski oddział Polskiego Towarzystwa Mikrobiologów, pt.: „Leptospira – powracający patogen”, które wygłosi Dr hab. Zbigniew Arent, prof. UR\nSpotkanie odbędzie się 29 kwietnia o godz. 12.00.\nSzkolenie przewidziane jest na około 60 min, 45 min wykład, 15 min dyskusja/pytania.\nLink do zalogowania się do szkolenia w aplikacji Microsoft Teams znajduje się na końcu tego zaproszenia. W załączniku jest dostępna szczegółowa instrukcja jak zalogować się do spotkania na dowolnym komputerze z zastosowaniem przeglądarki Google Chrome.\nProsimy o wpisywanie IMIENIA I NAZWISKA podczas dołączania do spotkania w aplikacji Microsoft Teams – dane te są wymagane do wystawienie imiennych certyfikatów uczestnictwa w spotkaniu i są zgodą na nagrywanie.


Rafał Osiński Artystycznie Pszczyna - 3266 - Portal weselicho.net\nRafał Osiński Artystycznie w miejscowości Pszczyna - Planujemy Wesele i Ślub z weselicho.net\nRafał Osiński Artystycznie\nNasze portfolio to mieszanka kultur, tradycji i urody - dlatego kochamy to co robimy. Mieszkamy w Pszczynie, fotografujemy nie tylko na Śląsku, ale i w całej Polsce oraz za granicą. Serdecznie zapraszamy! PAKIET "PEŁNY DZIEŃ" Przygotowania w domu Błogosławieństwo Ceremonia Sesja plenerowa oraz zdjęcia grupowe Przyjęcie do oczepin Wszystkie zdjęcia (min 200) otrzymują Państwo na płycie DVD w pełnej rozdzielczości Każde z nich jest indywidualnie obrobione i zretuszowane Duża elegancka fotoksiążka (30 x 30cm) w twardej oprawie z 40 stronicami Galeria w internecie dla rodziny i znajomych Płyta DVD z pokazem slajdów i podkładem muzycznym Zdajemy sobie sprawę, iż wybór fotografa, któremu powierzacie uwiecznienie tak ważnego dla Was dnia, nie jest łatwy. W związku z tym zachęcamy do niezobowiązującego spotkania, podczas którego zapoznacie się z naszym pełnym warsztatem, obejrzycie albumy, fotoksiążki i przedstawicie swoje oczekiwania przed podjęciem ostatecznej decyzji.\nAdres siedziby: Pszczyna, Grzebłowiec\nWybrane miasta w których działamy: Pszczyna


K/191: Pojawienia - Opinie | Portal Teatralny.pl\nPrzemysław Pilarski odbiera Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną\nfot. Roman Jocher / Teatr Miejski w Gdyni\nPrzemysław Pilarski zdobył Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną za utwór Wracaj. Okrutnie mi się człowiek spodobał. Jego tekst – również. Jakby w tej sztuce splotło się wszystko, co Pilarski dotąd zrobił, jaki był i co napisał. Tak się złożyło, że zwycięski dramat to trzeci tekst Pilarskiego, jaki przeczytałem (po Tato wiesza się w lesie – wystawionym w Teatrze Studio i Reality show(s) – najlepszym dramacie Poznańskich Metafor Rzeczywistości). Autor należy do tej kategorii twórców, których działalność pozateatralna stanowi frapujący punkt wyjścia dla interpretacji firmowanego przez nich świata dramatycznego. Poprzednie medialne wcielenia nie znikają bez śladu, choć Pilarski mówi o nich – „w moim poprzednim życiu”.\nPo pierwszym researchu można Pilarskiego kojarzyć z jego działalnością dziennikarską – jest współautorem książek seksuologicznych: Jak facet z facetem i Sztuka obsługi penisa. I w rezultacie badać męskie traumy i seksualne uwikłania bohaterów jego sztuk. Ten klucz chyba jednak otwiera znacznie mniej drzwi w jego dramaturgii niż inne wcielenie Pilarskiego: gejowskiego komika i stand-upera-nieudacznika. Można jeszcze znaleźć w sieci jego występy w nieodżałowanym praskim Śnie Pszczoły. Pilarski właził na estradę z wszystkimi swoimi niedoskonałościami: wadą wymowy, nieśmiałością i brakiem scenicznej charyzmy, wstydem coming outu, podśmiewaniem się z własnych czerstwych żartów. Pilarski był niszowy, ogrywał gejowskie i hipsterskie tematy, trudno go dziś oglądać bez lekkiej konfuzji, że w istocie oglądamy masochistę. Pilarski występował jakby w ramach autoterapii: a co mi tam – wyjdę, zagadam, ponawijam, będę śmieszny. Bawiło go, że bardziej bawi ludzi swoją ludzką i osobowościową nieporadnością niż błyskotliwością skojarzeń, tempem stand-uperskiej gadki. Podejrzewam, że widział siebie jako genialnego złego gejowskiego, a więc skazanego na margines, nieśmiesznego komika. Film krótkometrażowy Jak mi nie wyszło to właściwie surrealna próba podsumowania estradowej i telewizyjnej kariery Pilarskiego. Autokreacja i samozaoranie w tej samej chwili. Mógłby mieć podtytuł Krótki film o depresji gejowskiego komika. Jego bohater opowiada o swoim życiu, dzieciństwie, karierze, relacjach z ludźmi. Pilarski z ekranu nie wymawia „r”, ogrywa siebie złośliwie jako narcystyczny antytalent aktorski, śni o występach, których nie było, o facetach, których mógł poderwać, ale nie poderwał, rzadko opuszcza mieszkanie w bloku, a jeśli już, to jedzie przez osiedle tramwajem jak wielka gwiazda – w futrze i ciemnych okularach. W pewnym momencie opowiada, że babcia wymarzyła dla niego karierę w balecie i właściwie udało się, siedzi teraz w rajtuzach na podłodze i nie chce mu się wstać i zatańczyć, bo nie umie, i to są te jego wielkie związki z wielkim baletem. Bohater leży na wersalce i gada do siebie, udając, że słucha go psychoanalityk. I choć słyszymy głos terapeuty, nie wierzymy w domowe sesje – Pilarskiego z filmu zwyczajnie nie stać na nie.\nJest w tej okrutnej etiudzie drwina z samorozpoznania i podejrzenie, że w tym kraju, na tych osiedlach, w tych miastach po prostu się nie da być innym, wrażliwym, twórczym. Coś wisi w powietrzu i siedzi w tobie, tłamsi i ośmiesza.\nZałóżmy teraz, że ten nieudany komik i nierozpoznany na czas idol przybiera imię Bobbiego Kleksa i zjawia się w dramacie Wracaj. Pilarski opowiada w nim o polsko-żydowskim uwikłaniu. O życiu po Zagładzie bez używania słowa Zagłada, bez większości holocaustowych rekwizytów i narracji. Polscy Żydzi istnieją tu wyłącznie w mrugnięciu. Nie dopowiada się ich losu. Nie mówi. Nie pokazuje w kostiumie i konkretnych biografiach. Przy obiadowym stole jakaś rodzina, nawet nie bardzo polska. Matka podaje do stołu, syn dywaguje o tym, jakie danie i z czym bywa najlepsze, wycofana siostra, para Leśnych Dziadków upozowana na chór z Mrożkowego Indyka. Wszyscy jakby siedzieli w szklanym akwarium, zamknięci we własnych rytuałach. W kontrze do tej manifestacyjnie złej, stereotypowej sceny pojawia się ktoś bardzo podobny do Boba Dylana, Kurta Cobaina i Maryli Rodowicz jednocześnie. Bobby Kleks (w gdyńskim czytaniu-półspektaklu przygotowanym przez Natalię Orkisz miał twarz Jacka Bały, długie włosy i kolorową koszulę) wyraża swoje emocje w piosenkach, śpiewa i akompaniuje sobie na gitarze, w trudnych sytuacjach improwizuje quasikomediowe skecze. Jednak ani piosenki, ani dowcipy nie działają, jak powinny. Są śpiewane i mówione zamiast. Nietrafione, zbyt naiwne, udawane protest songi. W Gdyni Bała kapitalnie oddawał ich oszukańczą łatwość. Jego Bobby Kleks śpiewał, bo nie wiedział, co ma o sobie powiedzieć. Jak nazwać miejsce, w którym teraz jest, i to, kim tu może być. Kleks zawdzięczał swoje nazwisko fragmentowi z arcypolskiej komedii – z Fredrowskiej Zemsty – o Żydzie z kałamarza, czyli plamie atramentowej na pergaminie. To najdziwniejszy Żyd Wieczny Tułacz w polskiej dramaturgii. Co by było – zastanawia się Pilarski – gdyby po wojnie po zawłaszczone majątki, domy, meble, przerwane życia i kosztowności zgłosił się nie człowiek z pejsami i w jarmułce, ze smutnymi oczami, tylko poeta, gwiazda, bard, idol tłumów? Jakoś trudniej przegnać Boba Dylana czy Leonarda Cohena spod drzwi niż Hertza czy Kirszensteina z Telawiwu. To jest Żyd światowy, popkulturowy, wielbiony. Tylko że nic nie pamięta. Nie wie, że jest Żydem, i co im zrobiono w tej części Europy. Bo w straumatyzowanej Polsce Pilarskiego ofiary wszystko zapomniały, pamiętają, choć jak przez mgłę, tylko kaci i świadkowie. Kleks cały czas powtarza: „Mnie nie ma, ale wy jesteście”. Nie wie, po co wrócił, wydaje mu się, że dom, do którego zapukał, to jego dom rodzinny. Grażyna, Janusz i Leśne Dziadki także nie poznają Bobbiego, ale przeczuwają, że on nie ma po co wracać, że, jakby co, trzeba będzie powtórzyć to, co było. Tylko siostra zdaje się pamiętać więcej albo inaczej – zdaje się krążyć wokół nienazwanej ale nieodkupionej winy. Bo ona jest tą gorszą, inną w rodzinie. Gdyby nie Boby, to ona byłaby tą ukrytą, schowaną. W Reality Show(s) prezenter telewizyjny pokazuje widzom ilustracje i mówi: „Na rysunku ukrywa się Żyd. Wygrywa ten z państwa, kto znajdzie go pierwszy”. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu. Czego nie można pokazać, trzeba schować – twierdzi Pilarski. Wracaj jest utworem o chowaniu. I chowaniu się.\nPilarski wydaje się być przywiązany do pewnych stałych tematów i motywów: depresja, trauma, izolacja, brak języka na wypowiedzenie siebie. Sztuki Pilarskiego są zawsze sztukami o kryjówkach. Na scenie musi być miejsce, w którym można się schować: izolatka, azyl, selfgetto. Bohaterowie Pilarskiego zamykają się w nich sami. Odcinają od świata, który jest zły i groźny. Bożena z Reality Show(s) chowa się w 1989 roku w szafie przed biedą i transformacją ustrojową, chłopak z Taty… żyje w naszpikowanym kamerami pokoju, w doskonałej izolacji od rzeczywistości. We Wracaj tych miejsc odosobnienia jest aż trzy. Siostra pokazuje Bobbiemu radomskie więzienie zbudowane w szczerym polu, dumę miasta, kryjówką jest też mieszkanie Grażyny i Janusza, wreszcie pokój, który pojawia się w ich domu znikąd z chwilą, kiedy otworzyli drzwi przed obcym. Pokój się zmaterializował, ale pusty, nic w nim nie ma jak w pamięci Bobbiego. Ale jest. I nie chce zniknąć.\nCzym może być ten pokój we Wracaj, który nagle pojawia się w zajętym, ukradzionym mieszkaniu z chwilą przybycia Bobbiego? Jeszcze 30-40 lat temu w małomiasteczkowych i wiejskich większych domach jednorodzinnych zawsze zostawiano jedno pomieszczenie na tak zwany zimny pokój. Nigdy nie był ogrzewany. Miał status między graciarnią a garderobą. Trzymało się tam w szafach, walizkach i stertach niepotrzebne ubrania, których nie chciano wyrzucać. Koszule i futra na wieszakach, buty, dziesiątki butów w szafkach do sufitu. Jakby wszystkie czekały na wojnę lub inny kataklizm. Małe muzeum przeciw powojennej biedzie. Magazyny po nas z przeszłości, czyli jakby po innych ludziach. Zawsze stało tam stare łóżko, przynoszono pościel z innych pokojów, żeby nie gniotła się w wersalkach. W lecie zimny pokój mógł służyć za spiżarnię (stały tam słoiki z przetworami) lub sypialnię dla gościa w sytuacjach ekstraordynaryjnych, kiedy ktoś umarł i zjechała się cała rodzina. To był pokój z zamrożonym czasem. Cześć domu, ale jednak część bez życia, nieużywana, przeczekująca. Na co dzień się o nim nie pamiętało. Tylko dzieci wchodziły tam jak do innej krainy, pościel przynoszona stamtąd cudownie chłodziła przed snem. Ale nie pytaliśmy o naturę i pochodzenie tego chłodu.\nInny zimny pokój, w którym mógłby zamieszkać Bobby Kleks, był zimnym pokojem mego lekko upośledzonego wuja Jaśka, który do śmierci mieszkał z rodzicami. Bałem się tam wchodzić. Bo tam było pusto. Choć mieszkał w nim przez wiele lat człowiek. W rogu stało wielkie, jakby za wysokie łóżko sięgające prawie do pasa dorosłej osoby. Na środku okrągły stół i dwa krzesła. Tylko dwa. Na jednym zawsze wisiała koszula, a na niej marynarka, na drugim siadał wuj. Mogło to nawet wyglądać tak, jakby wuj z kimś drugim rozmawiał, jakby tworzył sobie gościa, rozmówcę, z własnego ubrania. W pokoju wisiał na ścianie jeden jedyny religijny obraz, a właściwie czarnobiała reprodukcja w ramie przedstawiająca Chrystusa z apostołami w zbożu. Czasem na podłodze leżała jedna wczorajsza gazeta. I nic więcej. Nic. Naprawdę. Biała ściana była jak umysł wujka, kiedy nie pił i nie biegał po podwórku z siekierą, z oszalałym wzrokiem, półnagi w majtkach w marynarskie paski. Czasem wuj przynosił do domu dziesiątki pudełek z zapałkami. Wysypywał zapałki na okrągły blat stołu, a potem siadał i wkładał je do środka pudełek. Najpierw myślałem, że to jakieś natręctwo, że wuj bada zawartość każdego opakowania, peerelowska kontrola jakości, brał fuchy z zakładu i sprawdzał, i liczył, czy zgadza się przepisowa ilość, oddawał cześć bogini-statystyce. Przecież w tamtych czasach zapalała się jedna zapałka na pięć – Jan Kobuszewski miał nawet taką brawurową etiudę w filmie Barei. Wyobrażałem sobie, że licząc zapałki, wuj liczy minuty swego pustego życia. To w końcu nie najgłupsza rzecz, szukać sensu życia w zgodnej liczbie zapałek, dziwić się pudełkom, w których brakuje dwóch, trzech zapałek albo zapląta się jakaś wypalona, złamana. Wuj brałby je w palce i przyglądał się im, pytał, czemu właśnie ta, a nie inna. Szukał podobieństw w wybrakowaniu, odstępstw od reguły zapałkowatości. Potem dowiedziałem się, że to nie była czynność filozoficzna czy natręctwo, po prostu wuj tak zarabiał na drobne potrzeby. Brał z kiosku 100 opakowań po 40 zapałek. Przepakowując je, wkładał tylko po 35, resztę umieszczał w starych, zużytych opakowaniach z jeszcze dobrym tarełkiem do siarki. Sprzedawał potem, powiedzmy, 120 opakowań. Któż liczy zapałki w pudełku? Jaka to różnica 35 czy 40, skoro połowa i tak się nie zapali? Wierzyliśmy we wszechobecny bubel, nie przerażało nas wybrakowanie towaru. I mój polski wuj zręcznie z tego korzystał.\nWięc widzę w nienapisanej scenie z dramatu Pilarskiego Bobbiego Kleksa, który zostaje w takim białym zimnym pokoju przy Grażynie i Januszu. Nie ma tam nic, bo pamięć po poprzednich właścicielach została starta nawet ze ścian. Bobby siada przy stole, wyciąga z kieszeni pudełka, całe góry pudełek, rozsypuje i liczy zapałki, całe góry żydowskich zapałek, żydowskich istnień. Próbuje potrzeć siarkę o bok pudełka, o blat stołu, żadna się nie pali. Jest tylko przejmująca pustka zimnego, nieistniejącego pokoju, który pojawił się w przestrzeni gry jak pokoiki Lupy, wyświetlony z ciemności, ze snu, zza gazy.\nW Reality Show(s) ukrytą w szafie Bożeną opiekuje się mąż zwany w dramacie Sąsiadem. Intruzi to pracownicy telewizji, którzy postanawiają emitować z ich mieszkania wypasiony i zakłamany talk-show. W Tato wiesza się w lesie spoza pokoju-izolatki bohatera przybywała Dziewczyna z kamerki. Relacja z nią także była zapośredniczona z pomocą ekranów. Ale największy strach i zagrożenie generowali dla samych siebie samoizolujący się bohaterowie. Wracaj pokazuje, jak Janusz zrywa w pokoju stołowym z twarzy psi kaganiec i morduje Bobbiego. Schowane w domu świństwo dopadło kolejną ofiarę. W gdyńskim czytaniu Natalia Orkisz kazała założyć aktorom biało-czerwone opaski na ręce. Jakby cały czas byli w konspiracji. Jakby ukrywali się przed światem, żeby ukryć swoje winy. Tuż przed sceną zabójstwa przybysza Janusz zmieniał opaskę – teraz to była taka zielona z mieczykiem Chrobrego. Bobby Kleks nie ginął, wędrował dalej przez Radom-Fantom i spotykał Esterkę i Gombrowicza. Parę terrorystów, rewolucjonistów ulicznych szykujących wielką zmianę, walczących, żeby oddać Żydom to, co zagrabione. Finałowym aktem ich działalności będzie rozstrzelanie widowni teatralnej. Mocny, bezczelny, wściekły gest. Orkisz proponowała w swojej półinscenizacji, by punkt ciężkości przenieść na modlitwę Bobbiego Kleksa, gest akceptacji dla tego, kim jest, powrotu pamięci, przyjęcia swego losu. Bobby rozumie, że jest Żydem i wie, dlaczego nie można go zabić, dlaczego już go nie ma. My, Żydzi, teraz nie musimy się ukrywać, bo wszystkich nas tu nie ma. Nie znajdziecie nas na rysunku. I mówi to ten sam Bobby Kleks, który próbował zagadać zamierzającego przegryźć mu gardło faszystowskiego falangistę sucharami ze stand-upu, tymi samymi, które parę lat temu wygłaszał z estrady gejowski, smutny, nieśmieszny komik Przemka Pilarskiego. Podoba mi się u Pilarskiego to przejście z prywatnych traum na traumy szersze, narodowe. W jego dramatach to nie tylko on, teraz to całe polskie społeczeństwo siedzi u psychoanalityka.\nZastanawiałem się nad tytułem sztuki Pilarskiego. Wracaj. Powinno być chyba raczej „Wróć! Polski Żydzie”. Ciągle wracaj, bo coś ważnego dzieje się wtedy z nami i z Tobą. Albo znaczy to agresywne – „wracaj skąd przyszedłeś!”. Reżyserka gdyńskiej wersji przedstawia jednak inną interpretację. Chodzi o „Nie wracaj!”. Tak brzmi naprawdę ten tytuł, polskie powitanie. „Nie” jest ukryte. Jak prawie wszystko u Pilarskiego, u którego pewnych słów się nie wypowiada. Wymazane. Ucięte. Przemilczane. Wypowiedziane poza sztuką. A właściwie nie jest ukryte. Już nie.\nPani Jekyll, pani Hyde\nWłaściwie już od późnej jesieni 2015 roku naszą uwagę zaprząta nieustannie fenomen wiceminister Wandy Zwinogrodzkiej, spiritus movens polityki teatralnej państwa polskiego. Wieść gminna niesie, że to ona podpowiada Piotrowi Glińskiemu, kogo z artystów publicznie pochwalić, a kogo zganić, kogo z dyrektorów krajowych scen poprzeć, a kogo wymienić na drodze konkursowej, komu dać więcej, a komu mniej z publicznych pieniędzy. Pani Wanda jest ważna, bo z wszystkich urzędników zna się na teatrze najlepiej, kojarzy nazwiska, nurty, pokolenia. Swego czasu nawet sporo o teatrze pisała, a skoro pisała, to i myślała! Ma swoje zdanie na temat klasyki i nowych tekstów, repertuaru, konwencji scenicznych, rankingu reżyserów, konkursów dyrektorskich. Skoro po wyborach zapadła decyzja o przestawieniu zwrotnicy w polskim teatrze, wnikliwie badamy światopogląd „pani od scen polskich”, którą podejrzewa się o posiadanie znaczącego wpływu na ruch ministerialnej wajchy. Czytamy jej wszystkie wywiady, analizujemy wystąpienia publiczne, sprawdzamy recenzje i artykuły napisane w przeszłości. Wszystko może się przydać, żeby zrozumieć, w którą stronę to idzie, kto jest zagrożony, kto może zyskać. Jakiego teatru na dziś chce pani Wanda i w jaki sposób teatr będzie nadal modyfikować? Może wszak oddziaływać na niego przez politykę personalną, rozpisywanie konkursów na szefów kluczowych instytucji, podział pieniędzy z ministerialnych programów i grantów, wspieranie sięgania po określone tytuły i autorów, tworzenie sekretnych czarnych list twórców, z którymi współpraca ministerstwa i jego placówek jest niewskazana. Nie jest to klasyczna metoda na bacik i marchewkę, bo część środowiska poznała tylko bacik, a część wyłącznie marchewkę. Makiaweliczność postaci pani wiceminister jest więc dość dyskusyjna. Bo z jednej strony mamy programy i deklaracje, z drugiej realne działania ministerstwa. Po prawej leżą słowa „naród” i „wielki repertuar”, po lewej – „promocja miernot”, „zemsta”, „bałagan” i „drobne złośliwości”. Bywa tak, że do jednych posunięć rządu wobec teatrów polskich osoba pani Wandy Zwinogrodzkiej pasuje, z innymi połączyć jej niepodobna. Nie może przecież być tak, że kompetencja i niekompetencja siedzą razem przy jednym biurku – ba! – gnieżdżą się wewnątrz jednej osoby. Skoro wizje nie przykrywają błędów, a błędy nie kompromitują wizji, w grę musi wchodzić coś jeszcze. Czegoś o Wandzie Zwinogrodzkiej nie wiemy, kluczowy element układanki umknął naszej uwadze.\nByć może tajemnicę MKiDN odkrył Witold Mrozek. Trochę mi głupio, że to właśnie on, no ale skoro on, to napiszmy, że on. W tekście opublikowanym w „Gazecie Wyborczej” z 22 maja 2018 roku warszawski recenzent napisał: „Ta scena długo kojarzyła się z przykurzoną klasyką, a w ostatnich latach wiceminister kultury Danuta Zwinogrodzka podawała [Teatr] Polski jako przykład wzorcowego teatralnego konserwatyzmu”. Eureka! Wszystko jasne! A więc jest ich dwie! Dobra i zła. Wrażliwa i okrutna. Racjonalna i odwetowa. Wicepremier i minister kultury Piotr Gliński zatrudnia dwie urzędniczki o tym samym nazwisku. Może nawet podobne do siebie jak dwie krople wody. Skoro Dorota Wodecka może być podobna do Wandy Zwinogrodzkiej, może być do niej podobna także Danuta Zwinogrodzka. Nie dajcie się zwieść tłumaczeniom, że Mrozek coś pomylił, że zawiodła korekta. Korekta w „Gazecie Wyborczej” jest nieomylna. Zwłaszcza w tak ewidentnych przypadkach. Czy ktoś pomyliłby imię byłej premier Szydło i napisał: Bożena Szydło? Albo o panu prezydencie – Adrian Duda? Czy przeszedłby tekst przypisujący Michnikowi imię Arnold? Nie. To jest niemożliwe. Skoro w „Wyborczej” serio napisali, że Danuta Zwinogrodzka – wiceminister kultury powiedziała to lub tamto, to znaczy, że taka osoba istnieje. Musimy przyjąć, że teatrem w ministerstwie zajmują się dwie pracownice o tym samym nazwisku i o różnych imionach. Niech was nie zwiedzie milczenie wujka Google’a w tej sprawie (choć tekst Mrozka z Danutą wyskakuje w wyszukiwarce), brak osoby o nazwisku Danuta Zwinogrodzka może oznaczać co najwyżej utajnienie jej danych wrażliwych, zapewne do ministerstwa na odcinek teatru skierowało ją CBŚ, CBA, kontrwywiad lub żandarmeria wojskowa.\nDwie Zwinogrodzkie w ministerstwie, dwie zupełnie różne osoby o odmiennych poglądach na teatr, aczkolwiek o podobnych kompetencjach doskonale tłumaczą niekonsekwencje urzędu, plątanie się Piotra Glińskiego w opiniach na niektóre sprawy, kontrowersyjne sądy, opóźnienia w rozpatrywaniu wniosków. Wanda Zwinogrodzka i Danuta Zwinogrodzka konkurują ze sobą w walce o dostęp do ucha ministra, forsują inne strategie wobec twórców niepokornych, kontestują decyzje tej drugiej Zwinogrodzkiej. Tak jest zawsze w korporacjach, kiedy jedna osoba ma ustalona pozycję zawodową, a druga o tym samym nazwisku musi dopiero zdobyć sobie mołojecką sławę. Przyglądając się poszczególnym sprawom kojarzonym z nazwiskiem Zwinogrodzka, zakładamy, że obie urzędniczki są permanentnie mylone, ale da się opracować ich profile i stwierdzić, że to Danuta jest zwolennikiem twardego kursu, Danuta jest groźniejsza, bardziej pisowska niż Wanda, Danuta psuje to, co nie najgorzej rozpoczęła Wanda. Kiedy na przykład Wanda powie coś przytomnie dziennikarzowi, wniosku będącego konsekwencją tej wypowiedzi nie podpisze już ta druga Zwinogrodzka. Zapewne Wanda wymyśliła tandem Mikos-Gieleta w Starym Teatrze, ale to Danuta zaakceptowała Mikosa solo. Solidarność urzędnicza nie pozwala Wandzie narzekać publicznie na twardogłową koleżankę z pracy, zresztą jakby to zabrzmiało w gabinecie u ministra: „Piotrze, nie radzimy sobie z tą Zwinogrodzką! Zwinogrodzka mi wszystko psuje”. Minister (odrywając się na chwilę od tableta) mógłby odrzec tak: „Wando, dlaczego mówisz o sobie w trzeciej osobie? To nie lata pięćdziesiąte, nie składamy samokrytyki, przynajmniej u mnie, ha, ha!”. Nie znam zakładu pracy, w którym nie robiono by sobie żartów z identycznych nazwisk, z pomylonych tożsamości zatrudnionych. Tak musi być też w ministerstwie. „Idź z tym do Zwinogrodzkiej!” – mówi urzędnik złośliwiec do młodego referenta i bawi się jego dezorientacją: do obu wszak pójść nie może, wybierając jedną, może nie trafić na tę właściwą…\nWymowa passusu w tekście Mrozka sugeruje jednak inne rozpoznanie co do podziału ról i zadań między obiema Zwinogrodzkimi. Mrozka trzeba słuchać, bo ma w sobie rewolucyjny żar i pragnienie docierania do prawdy za wszelką cenę. Wedle Mrozka to Danuta promuje i wspiera scenę Andrzeja Seweryna, może to ona stoi za decyzją o długofalowym wsparciu teatru z funduszy ministerstwa, niedawno podpisaną umową, przebudową zespołu i zwrotem dyrektora w stronę twórców do tej pory na Karasia nie zapraszanych. Danuta Zwinogrodzka byłaby więc tą bardziej liberalną ze Zwinogrodzkich i dlatego regularnie ukrywaną w ministerstwie, odsuwaną od wywiadów i przecinania wstęg? Zdumiewające.\nUstalenia Witolda Mrozka trzeba oczywiście zweryfikować, samo odkrycie jest jednak dla mnie i, jak mniemam, dla państwa – wstrząsem. Bliźniaczość to choroba szczególnie rozpowszechniona w partii rządzącej i w gronie jej sympatyków.\nWanda Zwinogrodzka, Przemysław Pilarski, Danuta Zwinogrodzka, Warszawa, Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana w Warszawie,


Nieudany początek. - Orlęta Rema Reszel\nPrzewidywania przed piątkowym meczem były proste. Zwycięstwo i to jeszcze jak największą liczbą goli. Przecież jesteśmy liderami i drużyny z środka tabeli powinny być tak rozbijane, zwłaszcza na swoim boisku. Niestety już pierwsza kolejka sprowadziła pewne grono osób na ziemię. Rzeczywistość stała się brutalna i na inaugurację Orlęta REMA Reszel jedynie zremisowały z Granicą Bezledy 1:1.\nOd początku wyglądało to pięknie. Wszyscy zawodnicy Orląt zdrowi, (biorąc pod uwagę sparingi) w niezłej formie. Oprócz tego obydwie drużyny wyprowadziły dzieci z rocznika 2007 i młodsi podopieczni trenerów Bochno/ Zaleśkiewicz. Duża grupa kibiców zasiadających na trybunach. Naprawdę otoczka wokół meczu świetna.\nJuż pierwsze minuty pokazywały, że nie będzie to łatwy mecz. Nieźle grająca w defensywie Granica, nie pozwalała na zbyt wiele Orlętom. Oprócz tego goście z Bezled groźnie kontratakowali i to oni mieli dogodniejsze sytuacje. Na domiar złego w 30. minucie straciliśmy jednego z graczy. Jarosław Bochno przy ofiarnym wślizgu wybił bark i został przewieziony do szpitala (co najmniej miesięczna przerwa w grze). Pod koniec pierwszej połowy goście wyszli na prowadzenie. Faul w polu karnym Andrzeja Adamiaka i sędzie wskazał na wapno. W takiej sytuacji jeden z graczy gości pewnie umieścił piłkę w siatce.\nDruga połowa nie zmieniła obrazu gry. Goście się bronili i czekali na kontry. Orlęta ciągle próbowały głównie po stałych fragmentach gry. Z rzutów wolnych swoje szanse mieli Romańczuk i Zaleśkiewicz. Wreszcie sprawy w swoje ręce wziął Romańczuk. Po świetnym rajdzie doprowadził do wyrównania. Gospodarze chcieli pójść za ciosem. Jednak starania naszych zawodników nic nie przyniosły i mecz zakończył się remisem.\nJohan Cruyff powiedział bardzo cenne słowa- "Jeśli nie możesz wygrać, zrób wszystko, żeby nie przegrać". Trzymajmy się tego i warto wyciągnąć wnioski z piątkowej lekcji. Jak to mówią pierwsze śliwki robaczywki.\nOrlęta REMA Reszel- Granica Bezledy 1:1\nStrzelec gola: Romańczuk 68'.\nOrlęta wystąpiły w składzie: Doborzyński, Adamiak, Terlik, Bochno (zm.Suszyński), Olszewski, Zaleśkiewicz, Romańczuk, Markisz (Leszczenko), Maćkowiak (Modzel), Krzywicki, Jankiewicz (Kozoń).\nmazurowiec napisał 01.05.2016 10:04\nha ha juz tylko 3 punkty straty juz sracie w majtki tylko mazur tylko mazur\nmazurowiec napisał 28.03.2016 15:18\nha ha juz tylko 6 punktow ma straty nasza duma mazur tylko mazur juz pewnie cieplo macie ha ha


Naklejki na ścianę drzewo lub kwiaty - szybka odnowa wnętrz\nStrona główna / naklejki na ściany / Naklejki na ścianę drzewo lub kwiaty – modna ozdoba wnętrza\nNaklejki na ścianę drzewo lub kwiaty – modna ozdoba wnętrza\n6 września 2014 31 sierpnia 2017\nMotywy roślinne to specyficzna kategoria dekoracji, którą z powodzeniem można zaliczyć do uniwersalnych. Nie ma znaczenia ani miejsce, ani styl, ani kolorystyka aranżacji wnętrza, bowiem zarówno kwiaty, jak i drzewa pasują wszędzie. Tematyka jest wprawdzie wszechstronna pod względem miejsca wykorzystania, ale ograniczenia stawia rodzaj dekoracji. Nie wszędzie pasuje fototapeta z żółtym słonecznikiem, albo obraz z lawendą. Znacznie więcej możliwości w tym zakresie stwarzają ścienne naklejki stylizowane na motywy roślinne w wielu różnych formach, wielkościach i kolorach.\nZaletą naklejek decydującą o ich uniwersalności jest jednostajna kolorystyka, która nie tylko może być dopasowana do ogólnego wystroju, ale też nie będzie krzykliwa i rażąca. Odpowiednio dobrany kolor kwalifikuje taką dekorację nawet do wnętrz oficjalnych, miejsc publicznych, w których obowiązuje pewien poziom ogólności i umiaru. Naklejki drukuje się w wielu różnych barwach i wymiarach pasujących do przeznaczonego im miejsca. Dodając do koloru motyw roślinny można zauważyć, że jest on też ograniczony pod względem detali, nieprzeładowany i gustowny, a więc również uniwersalny, nadający się do większości wnętrz.\nNaklejki na ścianę drzewo lub kwiaty zaprezentowane na https://ornamentyka.pl/naklejki/naklejki-roslinne/ są przykładem zastosowania tego typu dekoracji na ścianach salonów i sypialni, oraz możliwości doboru kolorystyki wzoru do podłoża, na którym jest on umieszczany. Wbrew pozorom motyw drzewa nie musi być ani zielony ani brązowy, jak to bywa w naturze. Zasady aranżacji dopuszczają każdy dostępny odcień pod warunkiem, że będzie on odpowiednio dobrany do tła i aranżacji wnętrza. Przykładowo wnętrze urządzone w kolorze żółtym może zostać uzupełnione o motyw zielony, ale również czerwony i pomarańczowy.\nUmieszczenie naklejki z wizerunkiem drzewa na dużej powierzchni ściany jest doskonałym sposobem na wypełnienie wolnej przestrzeni. Dzięki możliwości modyfikowania położenia gałęzi takie wzory są też idealne do miejsc, w których trzeba wypełnić łuk czy przestrzeń o nietypowym kształcie. Podobne zalety posiadają też wzory pojedynczych gałęzi – pustych, z liśćmi, kwiatami czy małymi ptaszkami. Z kolei motywy kwiatowe dają nieograniczone możliwości tworzenia układu wzoru, który może przyjąć dowolną formę geometryczną.\nnaklejki kwaty, naklejki z drzewami, ozdabianie ścian naklejkami z kwiatami


TOP10: Zaskakujące fakty o narkotykach\nHome / Inne / TOP10: Zaskakujące fakty o narkotykach\nBy AdminTop10 on 4 listopada 2013\nNarkotyki są popularne na całym świecie. Bez wątpienia dostaniemy je w każdym zakątku świata. Środków odurzających je mnóstwo, a stale wyszukiwane i produkowane są nowe. Przedstawiamy faktów o narkotykach, o których możecie nie zdawać sobie sprawy. Zapraszamy do lektury.\n10. Rekordowi wciągacze kokainy\nJeśli wierzyć amerykańskim badaniom, najwięcej tego narkotyku zużywają mieszkańcy stolicy USA. Ślady odurzającego białego proszku znajdują się na aż 95 proc. banknotów dolarowych w Waszyngtonie, co czyni go światową stolicą kokainy. Mimo, że na prawie każdym banknocie są ślady narkotyku, to jednak nie da się nimi odurzyć: na jeden papierowy pieniądz przypada od 0,006 do 1240 mikrogramów tej substancji. Aby uzyskać jeden gram kokainy, trzeba by było zdrapać resztki narkotyku z nawet 66 tysięcy banknotów.\n9. Najciekawszy przemyt narkotyków\nKolumbijska mafia narkotykowa zbudowała łódź podwodną, aby przerzucać czystą kokainę na odległość 2500 km na południowe wybrzeże Meksyku. Trasy takiego przemytu nie da się monitorować. Kokainowa łódź podwodna ma nawet do 30 m długości, do 3m wysokości i można w niej zmieścić do 8 ton kokainy o wartości rynkowej 1,6 mld złotych. Eksperci szacują, że obecnie kursuje około 80 takich jednostek.\n8. Zwierzęta też się narkotyzują\nLemury mokki chwytają czasem duże wije z rodzaju Charactopygus, których jednak nie zjadają, a tylko lekko kąsają. Rozdrażniony stawonóg wydziela wówczas płynną substancję obronną, którą lemury wcierają w swoje futro, gdyż odstrasza ona insekty. Wydzielina działa także silnie odurzająco. Odrętwiałe małpiatki siedzą wówczas na gałęziach, wodząc zamglonymi oczami – ale przynajmniej nie kłują ich komary.\n7. Mózg potrafi produkować narkotyki\nNaukowcy z Instytutu Chemii Fizjologicznej Uniwersytetu w Moguncji stwierdzili, że mózg stale produkuje substancje podobne do tych zawartych w marihuanie. Odkryli oni endokannabinoidy w płynie mózgowo-rdzeniowym człowieka. Są one wytwarzane przez ludzki mózg przede wszystkim w sytuacjach stresowych i przy nadmiarze bodźców w celu zapewnienia skoordynowanego przekazu impulsów nerwowych. W efekcie ich działania człowieka odczuwa zadowolenie i spokój.\n6. Kokainę zażywali nawet Egipcjanie\nJuż od dawna wiadomo, że w starożytnym Egipcie brano narkotyki – Kleopatra np. mieszała wino z opium i owocami bielunia. Jednak obecność kokainy w wielu egipskich mumiach stanowi dla naukowców zagadkę, ponieważ krzewy koki rosną w Ameryce Południowej. Czy Egipcjanie mieli kontakt z ludami po drugiej stronie Atlantyku? Również starożytni Rzymianie zażywali narkotyki, a podatki pobierane od handlarzy opium stanowiły ważną część wpływów do budżetu państwa.\n5. Ropuchy wytwarzają narkotyki\nRopucha olbrzymia wytwarza w gruczołach skórnych mlecznobiałą wydzielinę, która zawiera bufoteninę – substancję wywołującą u ludzi halucynacje. W Australii wydzielina płaza stała się popularnym narkotykiem. Zlizywano ją bezpośrednio ze skóry zwierzęcia lub zeskrobywano, suszono, a potem palono. Właściwym zadaniem ropuszej wydzieliny jest ochrona przed naturalnymi wrogami, takimi jak np.żmije.\n4. Drożdże zastąpią psy tropiące\nGenetycznie zmodyfikowane komórki drożdże potrafią wykrywać określone substancje. Normalne drożdże w ogóle nie reagują na większość narkotyków, ale naukowcom udało się wszczepić im szczurze geny odpowiedzialne za budowę receptorów określonych substancji. W przyszłości mają one świecić na zielono, gdy w ich pobliżu znajdują się narkotyki lub substancje wybuchowe.\n3. Wiedza, jako narkotyk\nNaukowcy odkryli, że uczenie się i rozumowanie może uzależniać Odpowiedzialna za to jest endomorfina wydzielana przez mózg w trakcie procesu porównawczego. To uczucie odurzenia wyzwala u ludzi wielkie pragnienie wiedzy. Zwłaszcza w środku wzroku w mózgu jest wiele miejsc, do których mogą „przyczepiać się wytwarzane przez organizm ludzki substancje wyzwalające wybuchy euforii np. podczas analizy i interpretacji obrazków. Dlatego człowiek pragnie tego „narkotyku” coraz więcej i próbuje zwiększać jego produkcję poprzez zdobywanie nowej wiedzy.\n2. Czy narkotyk można usłyszeć?\nTak zwany i-dosing polega na słuchaniu muzyki przez słuchawki pochodzących z Internetu plików muzycznych, które mają wprawić odbiorcę w ekstazę. Trwające najczęściej kilka minut „utwory” składają się z głośnego, przenikliwego dźwięku, który tylko nieznacznie się zmienia. W jaki sposób to działa? Przyczyną reakcji organizmu na tego typu nagrania jest fakt, że w momencie odurzenia narkotykami w mózgu aktywowane są te same obszary, co podczas słuchania muzyki. Określone dźwięki wpływają na nasz organizm (np. rytm serca i oddechu) i powodują swego rodzaju stany odurzenia.\n1. Co wcinamy z ecstasy\nPigułka miłości – Ecstasy – cieszy się popularnością przede wszystkim wśród młodych mężczyzn i na wszelakich imprezach muzycznych. Powoduje jednak często halucynacje i urojenia.\nPigułki ecstasy wytwarzane są w nielegalnych prywatnych laboratoriach. Dla wzmocnienia działania tego imprezowego narkotyku producenci dodają do niego czasem strychninę – neurotoksynę stosowaną, jako trutka na szczury.\nNext Story → TOP10: Stres – ciekawostki z nim związane\nIle można zaoszczędzić kupując w lombardzie?\n16 października 2014 at 01:17


Dwa różne wesołe miasteczka zawitały do Gorzowa. Pierwsze, bardziej znane mieszkańcom Gorzowa - przy ulicy Górczyńskiej. Drugie tuż przy rzece Warcie od strony Wału Okrężnego. Zobaczcie, co oferują oba miasteczka i jakie są ceny?\nPrzysmaki z okienka w Gorzowie. Zobaczcie ceny kultowych dań\n21 kwietnia 2022, 21:01\n3,50 za bułkę z pieczarkami na przystanku przy Zakładach Energetycznych? 4 złote za hot-doga „ze ściany”? Nic z tych rzeczy. Jeżeli dawno nie jedliście gorzowskich przysmaków na wynos, te ceny wręcz zwalą Was z nóg.\nPrzysmaki z Food trucków już 19 i 20 marca w Gorzowie\n18 lutego 2022, 09:47\nWiosna tuż, tuż! Wraz z nadejściem tej pory roku, do Gorzowa zawitają po raz kolejny food trucki. Burgery, frytki, pad thai, a może meksykańskie quesadille? Będzie w czym wybierać!\nPodróż do Gorzowa pociągiem to jak gra w rosyjską ruletkę\n2 lutego 2022, 16:23\nWielokrotnie opisywaliśmy różne historie, jakie miały miejsca na kolei w Gorzowie. Ale chyba nigdy nie doszło do takiej kumulacji wydarzeń, związanych z awariami lokomotyw, jak w ostatnim czasie. Cierpi wciąż pasażer, który musi czekać, lub przesiadać się na komunikację zastępczą.\nGorzów Wielkopolski, jedna ze stolic województwa lubuskiego. W centralnym punkcie pomiędzy Berlinem, Szczecinem, Poznaniem a Zieloną Górą. I na stacji kolejowej nie ma toalety. Był kontener, do którego podłączony był prąd, można więc sądzić, że z kranu popłynie ciepła woda, a w zimniejszych miesiącach może i trafi się jakiś grzejnik. Był. Zupełnie niedawno zniknął i przy głównej stacji Gorzowa pojawiły się… toi-toie.


ETUI CLEAR NA TELEFON MOTOROLA MOTO G20 TRANSPARENTNY - Cena, Kup teraz\nETUI CLEAR NA TELEFON MOTOROLA MOTO G20 TRANSPARENTNY\nEtui to niezbędnik każdego posiadacza telefonu komórkowego. Tego typu gadżety są w stanie skutecznie uchronić smartfon przed różnego rodzaju uszkodzeniami, takimi jak chociażby rysy, czy pęknięcia. Zabezpieczą także telefon przed tworzeniem się rys, do powstawania których dochodzi na skutek upuszczenia urządzenia, czy to przypadkowego wysunięcia się z kieszeni lub upadku ze stołu. Koszt takiego etui zaczyna się od kilku złotych, co wydaje się być niezwykle rozsądną inwestycją, biorąc pod uwagę fakt, że ceny dostępnych obecnie na rynku smartfonów wahają się od kilkuset do kilku tysięcy złotych. W asortymencie naszego sklepu internetowego znaleźć można bogaty wybór wysokiej jakości estetycznych etui na telefon. Przykładem mogą być przezroczyste modele z linii Clear, pasujące do modelu MOTOROLA MOTO G20.\nEtui Clear MOTOROLA MOTO G20 to, jak sama nazwa wskazuje, model przezroczysty, który w żaden sposób nie zmienia wyglądu naszego telefonu. Stanowi ono idealne rozwiązanie dla wszystkich miłośników prostych, ponadczasowych gadżetów, które nigdy nie wychodzą z mody. Świetnie sprawdzi się także u posiadaczy telefonów o oryginalnym designie, które już same w sobie prezentują się niezwykle efektownie. Do zalet takiego etui zaliczyć można także fakt, iż podczas użytkowania smartfona nie wysuwa się on z dłoni, co w znaczący sposób zwiększa wygodę codziennego korzystania z telefonu.\nW ofercie sklepu internetowego FunnyCase.pl znaleźć można kilkadziesiąt modeli etui w wersji Clear. Mnogość dostępnych wersji sprawia, że każdy znajdzie tu coś dla siebie, bez względu na markę telefonu. Przykładem może być etui Clear 0,3 mm, pasujące do modelu MOTOROLA MOTO G20. To etui transparentne, którego grubość wynosi zaledwie 0,3 milimetra. Mimo tego, że jest ono ultracienkie, gwarantuje niezwykle skuteczną ochronę telefonu.\nNapisz opinię - ETUI CLEAR NA TELEFON MOTOROLA MOTO G20 TRANSPARENTNY


Toyota Land Cruiser Owners Club Poland • Wyświetl temat - Wymiana tylnych amortyzatorów\nTytuł: Wymiana tylnych amortyzatorów\n: 08 gru 2017, 19:04\nRejestracja: 14 lis 2017, 22:51\n(w "szukajce" nie znalazłem)\nDzisiaj wrzuciłem na chwilę na podnośnik swoją 90 aby przeprowadzić rozeznanie w sprawie wymiany tylnych amortyzatorów.\nCo mi się udało ustalić to fakt, że słabo z podejściem do górnej śruby.\nMacie jakiś sposób na jej odkręcenie? Czy diaks w łapę i na przód?\nTytuł: Re: Wymiana tylnych amortyzatorów\n: 08 gru 2017, 19:15\n: 08 gru 2017, 19:46\n: 08 gru 2017, 22:11\nJest też opcja wycięcia okienek serwisowych w podłodze kabiny - wtedy też jest bardzo dobry dostęp ...\nBrzmi może dziwacznie - ale zupełnie poważnie - jest to całkiem sensowna metoda (jeżeli przewiduje się opcję kolejnych wymian amorów). Oczywiście otwornicą, a nie otwieraczem do konserw, i z taką średnicą - do której idzie dopasować gumowe zaślepki.\n: 08 gru 2017, 23:29\nTo oczywiście w przypadku gdybyś chciał sprzedać na allegro stare, zużyte i zardzewiałe amortyzatory\n: 09 gru 2017, 8:25\nNiekoniecznie. To w przypadku gdy np. jest potrzeba ich wykręcenia w warunkach polowych, bez dostępu do kątówki czy palnika, o podnośniku nie mówiąc ...\nA tak przy okazji - to nie wiem, czy mając J95 z planami na dłużej się bym nie zdecydował na zmiksowanie ramy z j12. Nie dla idei, oczywiście - ale już dosyć często pojawia się temat odbudowy ramy w J9, własnie w tylnej części, skutkiem zgnicia. No wiec - chyba bym zamiast rzeźbić metal celem przywrócenia stanu fabrycznego - zapodał tylny fragment z J12. (od wysokości drzwi tylnych do tyłu).\nTaka operacja się by mogła okazać całkiem sensowna ekonomicznie (ramy z J12 są tanie i jest ich sporo), i technicznie (uchwyty do kabiny łatwo dopasować, a takie zespolenie ramy to w sumie mniej roboty, niż odtwarzanie zgnilizny). A w bonusie - sensowny dostęp do amorów tylnych ...\nOczywista - łatwiej kupić po prostu J12 - ale takich nadgryzionych J9 - cóż - trochę szkoda.\n: 09 gru 2017, 14:22\nAle nadal nie rozumiem tego działania. Świeży amortyzator jest odkręcalny bez klapki. A zardzewiały w ogromnej części się ukręca na górnej zardzewiałej szpilce. To ze względu na rdzę się na nim klucze obmykają. Co Ci da klapka? Obmykanie się od góry? I wywalanie w terenie całej zabudowy? Owszem prawdopodobieństwo lepszego złapania kluczem jest ale i większe szanse na ukręcenie szpilki.\n: 09 gru 2017, 17:22\nOd dołu (czyli między ramą a kabiną można się dostać tylko kluczem płaskim, lub oczkowym. Temu chwyt jest słaby, i się te śruby obrabiają. Jest tez dramatycznie mało miejsca na pracę klucza, więc nawet jak śruba idzie - to trzeba się ostro gimnastykować i klucz przekładać, albo stosowac płaskie grzechotki.\nPrzez otwór serwisowy w kabinie zakłada się zwykłą nasadkę sześciokątną, jest też dostęp żeby gwint wyczyścić, czy użyć chociażby klucza udarowego. Takie rozwiązanie jest po prostu wygodne. W niczym to też nie uszkadza auta - podobne zaślepki są stosowane jako zamknięcie dostępu do śrub nadwozia na przykład.\nMoże to takie moje "zboczenie" konstruktorskie, ale już od dawna jak cokolwiek przerabiam w autach, to biorę pod uwagę późniejszy dostęp serwisowy. Bo bardzo wiele razy już się auta do mnie wracały (moje modyfikacje), czy przyjeżdżają motane przez kogoś innego, i okazuje się to mocno istotną sprawą, bo coś, co teoretycznie miało być na długo trzeba jednak odkręcać szybciej/częściej ...\nW omawianym przypadku zresztą Toyota również wpadła na ten pomysł, przekonstruowując (i to radykalnie) to mocowanie amorów w J12. J9 ma to rozwiązanie zaczerpnięte z 4Runnera MK2 - tyle że w 4R gniazda sprężyn są wspawane na dolnej wysokości belek ramy, i jest tam znacznie więcej miejsca\n: 11 gru 2017, 12:36\notwor serwisowy w kabine jest w podlodze z lewej i prawej strony - gdzie dokładnie ?\nCzy po zdjeciu dywanu i ewentualnie wygłuszenia będzie to zaslepka widoczna??\n: 11 gru 2017, 12:54\nCzytaj dokładniej - pisałem o ZROBIENIU tego otworu ...\nFabrycznie go nie ma.\n: 11 gru 2017, 12:55\n: 11 gru 2017, 16:08\na cała rama pasowała by od J12 do J( ?\n: 11 gru 2017, 20:16\nRama nawet na pierwszy rzut oka jest kompletnie inna. Pewnie dałoby sie jakos dopasować ale nie wiem czy jest sens. Taniej chyba byłoby po prostu kupic 120.\n: 11 gru 2017, 20:25\na cała rama pasowała by od J12 do J9 ?


ORIENT RA-AG0023Y10B Zegarek Automatyczny Japońskiej Marki Orient - 1 188,00 zł - Otozegarki.pl\nWitam! Chciałbym negocjować cenę produktu: http://otozegarki.pl/orient-ra-ag0023y10b-zegarek-automatyczny-japonskiej-marki-orient Pozdrawiam\nZegarek Orient RA-AG0023Y10B zachwyca swoimi kolorami i elegancją; kolor brązowy na skórzanym pasku i tarczy przełamuje koperta w kolorze różowego złota, co daje wspaniały efekt. Ta niesamowicie dobrana kolorystyka na pewno zrobi na każdym duże wrażenie. Mechanizm ukryto w idealnie okrągłej kopercie, wykonanej ze stali szlachetnej, którą charakteryzuje odporność na korozję. Ten kobiecy zegarek Orient na pewno odpowiadać będzie każdej kobiecie, która poszukuje zegarka uniwersalnego- zegarek dobrze będzie wyglądać w połączeniu z eleganckimi butami, jak i adidasami.\nZegarek RA-AG0023Y10B Orient jest bardzo czytelny - wszystko dzięki zastosowaniu brązowej tarczy z jasnymi oznaczeniami pełnych godzin w postaci jasnych indeksów. Na tarczy umieszone jest tzw. OPEN HEART: przez "okienko w tarczy" widoczny jest mechanizm produktu. Zegarek jest zegarkiem automatycznym, ale można go też dodatkowo nakręcać; sprawia to, że Zegarek Orient jest jeszcze bardziej atrakcyjny. Zegarek RA-AG0023Y10B posiada wodoszczelność 3ATM.\nZegarek Orient RA-AG0023Y10B- najważniejsze informacje:\nbrązowy pasek, różowo złota koperta, brązowa tarcza\nKupując zegarek RA-AG0023Y10B w naszym sklepie otrzymujesz w pełni oryginalny model, wykonany z wysokiej jakości materiałów, z dbałością o detale. Jest to model pochodzący z legalnej polskiej dystrybucji marki Orient, co jest gwarancją oryginalności i serwisowania w Polsce.\nZegarek Japoński ORIENT RA-AG0023Y10B należy do kolekcji damskich naręcznych czasomierzy jednej z najbardziej rozpoznawalnych i cenionych marek. Od powstania marki w 1950r Orient zyskał reputację marki, która tworzy wyjątkowe zegarki kwarcowe i mechaniczne. W ciągu ponad sześćdziesięciu lat istnienia, marka Orient przyczyniła się do rozwoju technologicznego mechanizmów zegarkowych i stworzenia przykładowo wskaźnika naładowania mechanizmu oraz uzyskała wysokie miejsce wśród marek Japońskich. Zegarki Orient są chwalone za swoją niezawodność, wytrzymałość i bezcenną wartość oraz fakt, że wszystkie modele produkowane są w Japonii. Spośród wielu marek zegarkowych Orient wyróżnia się tym, iż wszystkie mechanizmy są również przez niego produkowane, dzięki czemu firma zapewnia wysoką jakość, dobre wykonanie oraz idealne skomponowanie swoich modeli zegarków. Poprzez swoją ofertę i duży wybór zegarków mechanicznych firma jest w stanie zaoferować klientom produkty, które z pewnością docenią.


[D780] Dziwna melodia podczas rozmowy - Forum - TELEPOLIS.PL\nDzisiaj jest 22 wrz 2020, 20:06\n[D780] Dziwna melodia podczas rozmowy\n#415351 autor: pawel.pietrasz\n06 lip 2010, 21:19\nMam taki problem, ostatnio podczas rozmowy na moim sluzbowym telefonie Samsung d780 (choc to pewnie nie ma znaczenia) slysze od czasu do czasu taka dziwna melodyjke. Melodyjka pochodzi z telefonu ale nie jest slyszalna przez rozmowce. Nie wiem dokladnie co to jest ale troche to denerwujace. Podejrzewam ze moze nieswiadomie cos zostalo wlaczone, trudno mi powiedziec.\nSzukalem cos w sieci na ten temat, znalazlem taki temat:\nniestety nie ma tam odp, odsylaja do instrukcji, natomiast nie mam instrukcji poniewaz tel jest z pracy i zanim doprosze sie kogos z administracji o pudelko to mina wieki, czy ktos spotkal sie z takim problemem, ?\nOstatnio zmieniony 07 lip 2010, 22:39 przez pawel.pietrasz, łącznie zmieniany 1 raz.\n29 lis 2009, 12:27\n#415527 autor: kerim36\n07 lip 2010, 15:44\npawel.pietrasz pisze: niestety nie ma tam odp, odsylaja do instrukcji, natomiast nie mam instrukcji poniewaz tel jest z pracy i zanim doprosze sie kogos z administracji o pudelko to mina wieki\na czy tak trudno wpasc na pomysl, ze na stronie producenta mozna znalezc manuale??\n#415532 autor: Orfi\n07 lip 2010, 16:05\nMoże ta melodyjka to ustawiony znacznik pomiaru czasu rozmowy, który np. co minutę podczas rozmowy przypomina o czasie , który mija. Wejdź w ustawienia telefonu, tam znajdziesz to bez problemu.\n#415627 autor: pawel.pietrasz\n07 lip 2010, 21:38\nNie wiem po czym stwierdzasz ze tak nie zrobilem, napisalem ze nie mam dostepu do papierowych instrukcji, to co bylo online to przejrzalem, zreszta wkleilem tez link do innej dyskusji co dowodzi ze googlowalem za tym zanim zadalem pytanie, wiec jak nie znasz odpowiedzi to moze daruj sobie "dobre" rady w stylu wejdz na www i poczytaj, bo moze to dla ciebie dziwne, ale czesto ludzie zanim zapytaja na forum, to zadadza spbie trud sprawdzenia tego co jest na sieci.\n[ Dodano: 2010-07-07, 21:42 ]\nOrfi pisze: Może ta melodyjka to ustawiony znacznik pomiaru czasu rozmowy, który np. co minutę podczas rozmowy przypomina o czasie , który mija. Wejdź w ustawienia telefonu, tam znajdziesz to bez problemu.\nnie, to nie jest pomiar czasu, zreszta sprawdzalem. Dzwiek nie jest w regularnych odstepach czasowych, czasem sie zdarza ze nie wystepuje, wiec moze to faktycznie jakis techniczny problem, poki co przejrzalem to co bylo w sieci, + jakies zagraniczne fora ale nie znalazlem, no nic dzieki za pomoc, moze oddam tel w pracy niech sie martwia\n#415646 autor: kowcio\nMożesz też przywrócić wszystkie ustawienia do zera kodem *2767*3855# wszystkie ustawienia jak i dane zostaną skasowane z pamięci telefonu.\n#415722 autor: kerim36\n08 lip 2010, 09:58\npawel.pietrasz pisze: odsylaja do instrukcji, natomiast nie mam instrukcji poniewaz tel jest z pracy i zanim doprosze sie kogos z administracji o pudelko to mina wieki\nwybacz, ale jak przeczytasz jeszcze raz co napisales, to podalem ci przepis gdzie instrukcje znajdziesz.\n#417877 autor: Orfi\n18 lip 2010, 23:02\nZaciekawiony tym problemem sprawdziłem swojego D780 i muszę potwierdzić, że faktycznie problem występuje i dziwną melodyjkę można usłyszeć podczas prowadzonej rozmowy, występuje nieregularnie ( podczas około 30 min. rozmowy dźwięk zabrzmiał jakieś 8-10 razy), więc nie jest to sygnał minutowy. Zajrzałem do instrukcji obsługi i niestety nie ma tam żadnego wyjaśnienia , zresztą jest ona bardzo skąpa i zawiera jedynie podstawowe informacje a na stronie producenta jest ten sam plik bez żadnych dodatkowych danych ( co jest o tyle dziwne, że większość producentów dorzuca w postaci elektronicznej naprawdę obszerne instrukcje z dokładnymi wyjaśnieniami dotyczącymi poszczególnych funkcji, tutaj Samsung się nie popisał niestety). Poeksperymentuję z ustawieniami tego telefonu i może znajdzie się jakieś rozwiązanie o czym postaram się napisać.\n[ Dodano: 2010-07-19, 15:26 ]\nUstawiłem-zaznaczyłem w menu dwie opcje : Ton połączenia i Sygnał zakończenia połączenia, następnie wykonałem połączenie telefoniczne i jak na razie problem dziwnej melodyjki nie występuje ( wcześniej te opcje nie były zaznaczone).@ Pawel.Pietrasz żeby to sprawdzić wybierasz Menu, Ustawienia,Ustawienia połączeń,Wszystkie, Sygnały stanu połączenia.


Nowoczesny Kościół, dla Nowoczesnych Kobiet - wiocha.pl absurd 1071486\nNowoczesny Kościół, dla Nowoczesnych Kobiet\nBIERZ BIERZ - nie, dziękuję, nie skorzystam\nDeeDeeLinka 14-02-16, 13:33 Zgłoś\nDodano: 2014-02-16, 13:33:55 przez: DeeDeeLinka\nOcena: 80 (glosow:98)\nNowoczesnych kobiet? Jeśli Grodzki jest kobietą to a jestem myszka Miki.\nżydostwo sieje takie zamieszanie!!\nżadnej kobiety nie widzę :) same cioty\nNawet jakichś eunuchów mają\nkur...a drugi Rydzyk rośnie Grodzki biskupem wow\nJaki nowoczesny Kościół? Kościół nie toleruje transseksualistów. JA TEŻ\nKraków płacze że musiał to oglądać -_-\nTak ks. Alien Grodzki w sutannie. I ten napis bierz bierz... chyba go do buzi. A więc jednak mu nie ucięli.\nale właśnie o to chodzi, że ona z jajami ;)\nDee Dee Linka, komentarz - mistrzostwo świata :))))) Kocham Cię :)))\nCo robi facet na marszu nowoczesnych kobiet?\naaaa.....czyli bycie nowoczesną kobietą w XXI w. oznacza bycie mężczyzną? ....ok, to wolę być uwsteczniona kobietą\nale na pierwszym planie widac faceta...?\nA od kiedy to facet któremu coś odpieprzyło i zakłada kiecki jest kobietą ? Tu psychiatra jest potrzebny- nie tolerancja..\nSzkoda slow,ZENADA no ale ostatnio kosciol toleruje wszystko i wszystkich bo wszyscy jestesmy dziecmi bozymi;\nGrodzka to prawdziwa Baba z jajami :-)\nFcale bym śę ńe zdźiwiła, gdyby Grodzka była bardźej kobieca i zadbana od waszyh matek i babek. [fpis sponsorowały literki: hbns36]\nkomętasz usónienty pszes moderatorka-sroderatorka. wysadzłby ci w paszcze s@ko .\nNawet jeśli kobiety by to skandowały, to jaki sens miałoby zmienianie tego typu tradycji jeśli można to tak nazwać mimo, że i tak by z tego kościoła nie korzystały.. Niech powalczą o nowoczesny meczet.\nKrzysztof bęgowski myśli ze Jezus dla niego znowu się da ukrzyżować i z ruchu pal-kota napiszą od nowa ewangelie\nKrzysiek Begowski nigdy nie byl i nie bedzie kobieta to sa jakies jaja normalnie.. wyludzil mandat posla mowiac, ze jest kobieta bo jako facet by sie do sejmu nie dostal.. a jak dla chlopa sie zdaje, ze jest baba to juz jest patologia\nGrupa wzajemnej adoracji. Wszystkie te cuda rodem z trzeciorzędnego cyrku co jakiś czas spotykają się, siadają w kółku i mówią sobie np. tak: "Cześć jestem Anna Grocka i jestem kobietą" po czym następują oklaski i wzajemne poklepywanie, coś jak na spotkaniach anonimowych alkoholików.\nim ktoś płaci jakieś lobbi pedofilów czy innych dewiantów,albo są tak chorzy,proponuje zamknąć w zoo,albo zasiedlić syberię nimi\nLumpy i schizofremicy typu UB Bęgowski mają teraz swoje specjalne prawa, świat schodzi na psy. Pałami rozgonić, albo jakimś szambem, lub gnojowicą polewać tak tych wariatów traktować się powinno.\nCi BOCHATEROWIE którzy ginęli podczas wojen za nasz kraj,jak widzą co się w nim teraz wyprawia to się w grobach przewracają!!!\nTak, ale dlatego, że my ich wnuki i prawnuki pozwalamy by to dziadostwo łaziło po ulicach.\nżenada a na czele popiernicza pierwszorzędna dama LOL cytując klasyka , nawet jeśli wykastruje się psa on nadal jest psem ;]\nDobre. Kto to napisał?\na co to za muminek z przodu z napisem bierz mnie?\nale co "to" karwa jest?\nCzy ktoś im broni założyć sobie kościół ?\nTak bo dziadostwom nie ma prawa chodzić po ulicach manifestując swoje chorubsko tylko w psychiatryku elektrowstrząsami leczyć się powinno.\nPrzez takich obojniaków, dziecko nie będzie mogło się zdecydować, być babą, czy chłopem, nie zostanę obojniakiem.\nA dlaczego nie można ich po prostu za każdym razem obrzucać torebkami z gównem???\nMożna, a nawet powinno się szambem polewać i pałami rozganiać to nasz obowiązek względem przodków.\ntę, tą, tego na czele to na trójkącie powinni ukrzyżować\nci wszyscy ludzie za grodzim to ludzie bardzie chorzy niż to coś\nI tu się z tobą zgadzam. Krzychu to zwykły wariat, ale jak nazwać ludzi, którzy go w tym choróbsku wzmacniają, utrzymują i jeszcze sami w to wierzą mimo oczywistych faktów?\nZaraz pawia puszcze.....\nJeżeli owe ,,nowoczesne kobiety'' mają mieć twarz Grodzkiej vel Bęgowskiego to tylko współczuć lewakom tej nowoczesności.\nJestem Ateistą i nie chodze do kościoła.Mimo wszystko jak widze tego przebierańca i jego postulaty, to otwiera mi się nóż w kieszeni...\nMoże za wczasu wyjmij ten nóż z kieszeni bo jeszcze się potniesz jak emo.\nTen pedał na przedzie to kobieta taaa?? hehehehe to stare pedalisko ,które powinno pływać w garze i gotować sie ,az odejdzie od kości.\nStare pedalisko -dobre\n"Krzysiek... nie rób se jaj"\njak psu jajka obetniesz to dalej to pies nie suka. To sobie grodzki załóż nowy kościół (15 osób i rejestracja) a od mojego się odwal.\nDosłownie garść ludzi pomylonych domaga się... no właśnie. Czego? Każdy ma wolność wyznania, więc gówno powinno ich obchodzić. A to, że większość jest katolikami, zatem powinni respektować rację większości. Nie pasuje? To wyp..... np. do Holandii.\nJak wariat z tego typu choróbskiem założył by kościół to raczej jakaś sekta by to była.\nPedał to nowoczesna kobieta?\nKrzysiek ty cieciu w sukience, zobaczymy czy będziesz ją nosił jak ci sie mandat poła skończy.\nzanim się skończy to nazbiera kasę na cycki i muszelkę-bo takie operacje pewnie nie są tanie. aaah. przecież on se zrobi na NFZ ,w końcu poseł..\nNajwyżej sobie jakieś dziecko na jakąś chemioterapie poczeka.\nlewacka logika: chcemy zdelegalizować kościół. chcemy nowoczesnego kościoła dla nowoczesnych "kobiet".\nTacy to są w stanie nawoływać do zmian, zrezygnowania z tradycji, niszczenia obyczajów tylko dlatego, by to im było lepiej. O innych, choć są większością, w ogóle nie myślą. A wszystko to podpinają pod hasło, że "mamy XXI wiek".\n(to jeszcze raz)nie stary. tak się dzieje kiedy da się dojść do władzy nadzianym popaprańcom ze zrytymi łbami(czyt. psycholami) . garstka debili odłączyła się od partii na którą ktoś tam głosował i utworzyła własną. i dalej siedzą przy korycie za naszą kasę robiąc z Polski chlew i pośmiewisko-odwracając skutecznie (dzięki "wspaniałym" mediom) uwagę od NAPRAWDĘ ważnych spraw.\nadmin ,wulgaryzmy zastąpiłem bardziej desperackimi słowami,bo mam nadzieję,że za to skasowałeś wpis,a jeśli za przekonania polityczne to jesteś wiochą sam dla siebie.pozdro\n(to jeszcze raz)Grodzki zwal se konika bo widzę,że ci odpier.ala\nMydlenie oczu i odwracanie uwagi od poważnych bieżących problemów wagi państwowej...\na za grodzką zebrali się chyba wszyscy zboczeńcy z Warszawy.\ndużo ich;) w sumie to na wiocha też się wydaje że wyborców paligłupa jest ze 40%:D\nnie wiem o co chodzi ale widzę grodzkiego więc nie może to być normalne\nsram na takie "nowoczesne kobiety"w takim wypadku wolę jak jarek k. masturbacja az po smierc\nurwa ale dno\nGrodzka, jak Grodzka, ale warto zwrócić uwagę, że cała ta szpica jakaś dziwaczna estetycznie.\nOsobiście nie popieram kościoła. Ale KOBIET, tam też nie widzę.\nCiekawe ile mu płacą za to przebranie. Jestem na 100% pewien, że przyłazi do domu zrzuca perukę i wali kratę browara.\nczy ja dobrze widzę ? z tym plecaczkiem to nasz jurek1102 ?\nnaprawde on tak fatalnie (ładniej ?) wygląda ?\nSKORO BOZKI SA WSZEDZIE I MOZNA SOBIE Z NIMI POGAWEDZIC NAWET W PIWNICACH TO KOSCIOLY SA DLA BEZMOZGICH TEPAKOW !!!!\nnadruk na torbie pani grodzkiego- bezcenny:)\na i tak tego coś nikt nie weźmie\nTo lepiej bądź Myszką Miki, niż jak byś miała być Kaczorem Donaldem.\nOsobiście zawsze wolałam Królika Bugs'a, lubię wredne istoty:)\nOn nie był wcale wredny.\nBugs to facet, może Daisy :}\nZawsze chciałam być Smurfetką ;D\nTo ja chcę być Czerwonym Kapturkiem:)\nDeeDeeLinka -- to znaczy że chciałaś mieć nad sobą 100 smerfów ??????\n@sebek to zależy w jakim kontekście piszesz ;)\na ty w jakim napisałaś???\nja napisałam tylko, że chciałbym być Smurfetką - to Ty piszesz o 100 smerfów nade mną więc pytam w jakim kontekście?\nwidzę,że dostałeś minusiki od trawersów . ja pie..ole te zboki są wszędzie !!\nże są na wiocha to nie znaczy że wszędzie;)\nk.u.r.w.a. co to jest ?!, kiedyś takie cuda w cyrkach pokazywali\nW cyrkach i teatrzykach osobowości. Mutant grockiecośtam furorę by zrobił w tamtych czasach. Ludzie płaciliby aby to zobaczyć.\n@UNTERmensch: Teraz też ludzie za to płacą. Ze swoich podatków. I też jest cyrk...


Tanie hotele w Neulliac - Oferty hoteli w Neulliac - eSky.pl\nHotele w Neulliac\nNeulliac - Zobacz najlepsze oferty hoteli\nPontivy, 29 stycznia 2021, 2 noce\nLoudeac, 29 stycznia 2021, 2 noce\nTrévé, 29 stycznia 2021, 2 noce\nSprawdź inne oferty Zobacz więcej hoteli w Neulliac\nHotele w Neulliac to zróżnicowana baza noclegowa, w której każdy z podróżujących znajdzie nocleg odpowiadający swoim potrzebom. Wolisz hotel o wysokim standardzie z ofertą all inclusive, a może wybierasz hotele gwarantujące kameralną atmosferę i tani nocleg? w Neulliac zarezerwujesz nocleg na każdą kieszeń! Wybierz dogodną dla siebie lokalizację i standard hotelu, a także sprawdź metody płatności za nocleg i możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji. Hotele w Neulliac to obiekty zlokalizowane zarówno blisko najpopularniejszych atrakcji, jak i z dala od tłumu. Idealne na dłuższy pobyt, jak i pełniące funkcję jedynie bazy wypadowej do innych miejsc. Wybierz hotel dla siebie i rozpocznij przygotowania do podróży lub wyjazdu służbowego już dzisiaj!\nNeulliac – najlepsze hotele\nKompleksowe usługi i atrakcyjna lokalizacja to jedne z kluczowych warunków, które musi spełniać hotel all inclusive. Najlepsze hotele w Neulliac to gwarancja obsługi na najwyższym poziomie oraz szereg udogodnień dla gości hotelowych. Obiekty noclegowe o wysokim standardzie oferują doskonałą lokalizację, blisko kluczowych atrakcji w Neulliac. Goście mogą skorzystać z bezpłatnego parkingu, a także wybrać pokój lub apartament idealnie dopasowany do swoich potrzeb. Hotel o wysokim standardzie to również m.in. zróżnicowane menu, strefa SPA lub fitness oraz atrakcje dla dzieci. Najlepsze obiekty noclegowe w Neulliac to znakomite rozwiązanie dla par, rodzin, a także osób, które podróżują służbowo czy planują organizację szkolenia dla swoich pracowników.\nJak znaleźć hotel w Neulliac?\nNajszybszym sposobem na znalezienie hotelu w Neulliac jest skorzystanie z wyszukiwarki noclegów eSky. Rozbudowana baza noclegowa to pewność, że znajdziesz to, czego szukasz. W odpowiednie pola wyszukiwarki wpisz miejsce podróży, wybierz datę zameldowania i wymeldowania, a także liczbę gości i pokoi. Gotowe! Wyniki wyszukiwania wskażą dostępne w danym terminie obiekty. Bez problemu sprawdzisz odległość hotelu od centrum, sposób płatności za nocleg czy liczbę gwiazdek, które otrzymał obiekt.\nJakie udogodnienia znajdę w hotelach w Neulliac?\nHotele w Neulliac to obiekty o różnym standardzie i dopasowanych do niego udogodnieniach dla gości. Najpopularniejsze z nich to m.in. bezpłatny dostęp do Wi-Fi, strefa SPA, barek/sejf w pokoju, centrum konferencyjne, strefa gastronomiczna, kącik zabaw dla dzieci, bezpłatny parking, a także broszury informacyjne na temat atrakcji w okolicy. Niektóre z obiektów zapewniają również transport z/na lotnisko lub zachęcają do skorzystania z wycieczek śladem największych zabytków w Neulliac\nGdzie rezerwować hotele w Neulliac?\nRezerwacja noclegu na stronie eSky.pl to rozwiązanie, które pozwoli Ci zaoszczędzić czas i pieniądze. Skorzystaj z wyszukiwarki hoteli w Neulliac i dobierz obiekt do swoich potrzeb. Wiele osób decyduje się także skorzystać z pakietu „Lot+Hotel”, który umożliwia rezerwację noclegu nawet o 30% taniej. Wyszukiwarka i rezerwacja tanich hoteli w eSky.pl jest dostępna na stronie głównej, w zakładce „Noclegi”. Nie wiesz, czy planowana podróż dojdzie do skutku? Sprawdź, czy dany obiekt udostępnia możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji.\nIle kosztuje hotel w Neulliac?\nCena za nocleg w Neulliac jest zróżnicowana i zależy od standardu oraz lokalizacji hotelu. Noc w obiekcie o średnim standardzie to koszt od kilkudziesięciu do kilkuset złotych. Hotele pięciogwiazdkowe goszczą gości za kwotę od kilkuset do nawet ponad tysiąca złotych za noc. Jeśli szukasz tanich noclegów, sprawdź naszą ofertę pakietów „Lot+Hotel”, która umożliwia rezerwację hotelu i lotu nawet o 30% taniej.


Hotel Nowa Ruda - Rezerwuj tanie najlepsze hotele z HRS!\nod 150 do 907.5\nInne typy hoteli w mieście Nowa Ruda (Dolnośląskie)\nDzielnice w mieście Nowa Ruda (Dolnośląskie)\nHotele tematyczne w mieście Nowa Ruda (Dolnośląskie)\nHotele Nowa Ruda (Dolnośląskie) - Strona 1\nNowa Ruda (Dolnośląskie) - 25 dostępnych hoteli\n2 Hotele Nowa Ruda (Dolnośląskie)\n0.30 km do centrumOdległość do centrum 0.07 km do dworcaOdległość do dworca 64.39 km do lotniskaOdległość do lotniska\n0.88 km do centrumOdległość do centrum 3.00 km do dworcaOdległość do dworca 60.98 km do lotniskaOdległość do lotniska\n0.70 km do centrumOdległość do centrum 66.44 km do lotniskaOdległość do lotniska\n0.40 km do centrumOdległość do centrum 100.00 km do lotniskaOdległość do lotniska\n0.10 km do centrumOdległość do centrum 0.70 km do dworcaOdległość do dworca 81.76 km do lotniskaOdległość do lotniska\n0.29 km do centrumOdległość do centrum 81.59 km do dworcaOdległość do dworca\n0.29 km do centrumOdległość do centrum 0.50 km do dworcaOdległość do dworca 81.59 km do lotniskaOdległość do lotniska\n0.29 km do centrumOdległość do centrum 1.00 km do dworcaOdległość do dworca 81.59 km do lotniskaOdległość do lotniska\n0.32 km do centrumOdległość do centrum 6.00 km do dworcaOdległość do dworca 81.63 km do lotniskaOdległość do lotniska\n0.45 km do centrumOdległość do centrum 81.69 km do lotniskaOdległość do lotniska\n0.30 km do centrumOdległość do centrum 0.15 km do dworcaOdległość do dworca 81.40 km do lotniskaOdległość do lotniska\n1.81 km do centrumOdległość do centrum 12.00 km do dworcaOdległość do dworca 80.28 km do lotniskaOdległość do lotniska\n0.50 km do centrumOdległość do centrum 81.50 km do lotniskaOdległość do lotniska\n0.92 km do centrumOdległość do centrum 81.35 km do lotniskaOdległość do lotniska\n0.43 km do centrumOdległość do centrum 1.00 km do dworcaOdległość do dworca 81.70 km do lotniskaOdległość do lotniska\n0.66 km do centrumOdległość do centrum 2.50 km do dworcaOdległość do dworca 101.00 km do lotniskaOdległość do lotniska\n0.40 km do centrumOdległość do centrum 1.50 km do dworcaOdległość do dworca 100.00 km do lotniskaOdległość do lotniska\n0.50 km do centrumOdległość do centrum 2.00 km do dworcaOdległość do dworca 70.49 km do lotniskaOdległość do lotniska\n1.03 km do centrumOdległość do centrum 5.00 km do dworcaOdległość do dworca 50.80 km do lotniskaOdległość do lotniska\n0.48 km do centrumOdległość do centrum 1.00 km do dworcaOdległość do dworca 45.00 km do lotniskaOdległość do lotniska\n0.38 km do centrumOdległość do centrum 0.20 km do dworcaOdległość do dworca 75.95 km do lotniskaOdległość do lotniska\n0.50 km do centrumOdległość do centrum 90.00 km do lotniskaOdległość do lotniska\n0.77 km do centrumOdległość do centrum 1.00 km do dworcaOdległość do dworca 60.78 km do lotniskaOdległość do lotniska\n6.67 km do centrumOdległość do centrum 5.00 km do dworcaOdległość do dworca 63.11 km do lotniskaOdległość do lotniska\n0.90 km do centrumOdległość do centrum 0.80 km do dworcaOdległość do dworca 75.16 km do lotniskaOdległość do lotniska\nMiejsca w pobliżu Nowa Ruda (Dolnośląskie)\nLudwikowice Kłodzkie, Gmina Nowa Ruda (Dolnośląskie)\nHotele-biznesowe Nowa Ruda (Dolnośląskie)\nhotele-miejskie Nowa Ruda (Dolnośląskie)\nhotel-konferencyjny Nowa Ruda (Dolnośląskie)\nNajczęściej zadawane pytania dotyczące hoteli w Nowa Ruda\nKtóre hotele w mieście Nowa Ruda są blisko centrum?\nIle średnio kosztuje dzisiaj nocleg w mieście Nowa Ruda?\nW mieście Nowa Ruda podróżujący powinni liczyć się ze średnią ceną 160,00 zł za pokój. (Dane bazują na cenach HRS).\nNajlepsze hotele w mieście Nowa Ruda (Dolnośląskie)\nAtmosfera panująca w tym hotelu jest super .Oprócz tego duży parking i stoliki na zewnątrz.Bardzo blisko do centrum i parku zdrojowego\nBardzo przytulne miejsce. polecam\nHotele Nowa Ruda: Zabytki u podnóża Gór Sowich\nTeren Nowej Rudy to raj dla miłośników architektury. Wiele zabytków – głównie domy i kościoły – wpisano do rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa. Zamek Stillfriedów, wieża widokowa na Górze św. Anny, piece szybowe oraz ratusz to najbardziej reprezentacyjne spośród nich. W mieście znajdują się też dwa muzea: Josepha Wittiga oraz Górnictwa z podziemną trasą i kolejką górniczą.\nDo miasta dojechać można samochodem (drogami wojewódzkimi nr 381, 384 i 385), autobusem z pobliskich większych miast, a także pociągiem (linią kolejową nr 286: Wałbrzych Główny – Nowa Ruda – Kłodzko Główne).\nRezerwuj hotel w Nowej Rudzie i udaj się na domowe pierogi oraz kuchnię polsko-europejską\nW pobliżu Góry św. Anny oraz centrum miasta znajduje się restauracja Parkowa (Strzelecka 4, pon.-niedz. 12.00-22.00; danie główne: 13,50-24 zł). Taka lokalizacja sprawia, że miejsce nadaje się idealnie dla miłośników przyrody oraz osób w podróży służbowej. Lokal mieści się w budynku będącym niegdyś klubokawiarnią Naczelnej Organizacji Technicznej. Składa się z trzech sal: bankietowej, kominkowej i bufetowej. Na jego terenie znajduje się też zadaszony taras oraz obszerny zielony ogród z domkiem grillowym. Kuchnia serwuje dania kuchni polskiej i europejskiej, które zadowolą nawet najbardziej wymagających gości. Specjalność szefa to polędwica wołowa w sosie borowikowym z ziemniakami opiekanymi oraz scallopini (polędwiczki wieprzowe w sosie brzoskwiniowo-koperkowym) z rozetkami ziemniaczanymi, obie potrawy podane z bukietem surówek. Do dyspozycji spragnionych klientów jest także bar bogaty w różnego rodzaju napoje zimne i gorące.\nSmacznej domowej kuchni można spróbować w Pierożkowie (os. XXX-lecia 14b, pon.-pt. 11.00-18.00, sob. 10.00-17.00) działającym niedaleko hoteli w Nowej Rudzie. Pierożkowo słynie z korzystania z bogatej tradycji kuchni polskiej, wolnej od mrożonek, gotowych mieszanek i sztucznych baz do sosów. Potrawy bazują na naturalnych produktach i sprawdzonych domowych recepturach. W lokalu podawane są ręcznie i tradycyjnie robione pyszne pierogi oraz zupy, a także domowe ciasta.\nPrzed powrotem do hotelu w Nowej Rudzie – trochę sportowej rywalizacji\nWieczorem można się zrelaksować w Centrum Sportu i Rozrywki Nowar (Piłsudskiego 27, pon.-czw. 09.00-22.00, pt.-sob. 09.00-00.00, niedz. 12.00-22.00). Kręgielnia wyposażona jest w pełnowymiarowe tory do gry, w tym jeden przyjazny dzieciom, z wysuwanymi bandami bocznymi. Kręgle to nie jedyna rozrywka – są też dwa stoły do bilardu, cymbergaj, piłkarzyki oraz lotki. Nikt nie wyjdzie stąd głodny ani spragniony: w sprzedaży są piwa lane w atrakcyjnej cenie, różne rodzaje piwa butelkowego, drinki, soki, chipsy, orzeszki, paluszki, świeżo mielona kawa, herbata oraz inne napoje. Do jedzenia można zamówić pizzę, gyros, sałatki oraz makarony dostarczane z pobliskiej pizzerii.\nMalowniczo położona Nowa Ruda ma swoim gościom wiele do zaoferowania zarówno na ziemi, jak i pod nią. Nie tylko turyści, lecz także osoby w podróży służbowej znajdą w pobliżu hoteli w Nowej Rudzie doskonałą infrastrukturę i wiele możliwości.


Szakszuka - czyli jajka w papryce i pomidorach - proste i pyszne - Vividlife\nNasze weekendowe gotowanie z mężem sprawdza się świetnie – testujemy dania, których wcześniej nie robiliśmy. Przekonujemy się do nowych smaków, szukamy dań zawierających więcej warzyw. Wiemy dobrze, że to najwyższy czas wdrożyć w życie jeszcze intensywniej zdrowe nawyki – w końcu Sebek rośnie tak szybko że ani się obejrzymy, a będzie jadł to co my. Nie pozwolimy przecież by żył na pizzy (choćby domowej) czy słodyczach! Ta szakszuka to danie bardzo proste i dość szybkie w wykonaniu – po pokrojeniu składników robi się praktycznie samo. To takie proste – po prostu jajka w papryce i pomidorach – a takie pyszne!\nCzas przygotowania – około 40 minut\n1 puszka pomidorów krojonych lub całych (bez skórki)\n1-2 papryki (np. czerwona i żółta)\n1 papryczka chili (bez pestek)\new. kawałek zesmażonego w kostkę boczku\nmasło klarowane lub oliwa lub olej do smażenia\nKroimy cebulę w drobną kostkę. Kroimy drobno czosnek. Na dużej patelni na wybranym tłuszczu szklimy cebulę, kiedy jest gotowa, dodajemy czosnek i chwilę dusimy. W międzyczasie kroimy paprykę i papryczkę chili. Dodajemy na patelnię do cebuli i czosnku. Dusimy, dodając trochę wody. Kiedy papryka jest odpowiednio podduszona, dodajemy pomidory z puszki. Wszystko razem dusimy, a jeśli jest taka potrzeba dodajemy trochę wody. Doprawiamy do smaku solą i pieprzem. Na patelni robimy 4 miejsca odsuwając sos warzywny, do powstałych dołków wbijamy całe jajka. Przykrywamy patelnię przykrywką i dusimy na mniejszym ogniu około 5-10 minut (w zależności od tego czy lubimy bardziej miękkie czy twardsze żółtko). Całość posypać możemy grubo zmielonym pieprzem i np. szczypiorkiem.\nSzakszuka to bardzo proste, smaczne i zdrowe danie – można je przygotować z dnia na dzień przygotowując warzywa, a jajka dodać 10 minut przed podaniem. Na pewno zagości w naszym menu jeszcze nie raz – myślę, że bez większych wariacji, bo już nie raz przekonałam się, że ulepszanie czegoś dobrego na siłę nie ma sensu, a efekt wcale nie jest lepszy. Jak dla nas jedyna dopuszczalna wariacja to dodanie boczku – ja tak nie lubię ale mój mąż bardzo – dodatkowy powód dla którego to danie jest idealne.\nTagskuchniaobiadpomysł na obiadprzepisywarzywa


Skatepark na koniec lata - Halootwock.pl - portal informacyjno - rozrywkowy\nSkatepark na koniec lata\nCzy otwocką młodzież czeka kolejne lato bez skateparku?\nUrządzenia zostały rozebrane już rok temu. W ostatnim czasie prezydent przeprowadził konsultacje z mieszkańcami, wybrał urządzenia, które powinny być dokupione ale przetarg został ogłoszony dopiero w tym tygodniu! Wykonawcy mają czas na składanie ofert do 19 czerwca a wybrany wykonawca będzie miał dwa miesiące na realizacje skateparku. Wszystko to oznacza, że w skateparku pojeździmy ale dopiero we wrześniu.\nCo się pojawi na pustym placu?\nJak czytamy w zamówieniu: „Dwupoziomowy grindbox, funbox uzupełniony o dwa grind boxy, które są po obu stronach piramidy z grind boxem, hip – dobudowany jako podjazd po boku piramidy pod kątem 90 stopni, grind box przy hipie odsunięty od krawędzi”.\nOsobom, którym nie jest znane fachowe słownictwo wyjaśniamy, że skatepak zostanie po prostu częściowo dobudowany i znajda się w nim urządzenia podobne do tych, które ponad rok temu zostały rozebrane. Dzieci będą mogły tu jeździć na rolkach, rowerach i hulajnogach. Szkoda tylko, że dopiero po wakacjach!


Data dodania: 16.09.2015 10:06 Miasto:Region Kategoria:Sztuki plastyczne / wizualne Autor:inf. nadesł, AJ Placówka:Centrum Spotkań Europejskich "Światowid"\nKonkurs jest skierowany do młodzieży: uczniów gimnazjów, szkół średnich i plastycznych oraz do dorosłych. Temat, podkreśla organizator Centrum Spotkań Europejskich Światowid w Elblągu, jest zakreślony szeroko i pozwala na swobodę twórczą.\n- Najważniejsza będzie kompozycja pracy - mówi Ewa Bednarska - Siwilewicz, artysta plastyk ze Światowida. - Nie chcemy niczym ograniczać twórców, dlatego w tej dziedzinie pozostawiamy uczestnikom pełną dowolność i liczymy na ciekawe podejście do tematu.\nDo wyboru są cztery kategorie: grafika - młodzież, grafika - dorośli, malarstwo - młodzież, malarstwo - dorośli. Techniki malarskie lub graficzne - są dowolne. Na konkurs można przesłać więcej niż jedną pracę.\nKażdą pracę należy opisać na odwrocie (imię i nazwisko, wiek autora, imię i nazwisko nauczyciela pod kierunkiem, którego praca została wykonana, nazwa i adres, telefon, faks, email placówki) i przysłać do 1 października 2015 roku na adres:\nDla autorów najlepszych prac przewidziane nagrody rzeczowe i dyplomy. Wystawa pokonkursowa odbędzie się w Światowidzie oraz na stronie swiatowid.elblag.pl . Wernisaż i wręczenie nagród - w październiku. Regulamin konkursu jest tutaj. Dodatkowe informacje - pod numerem tel. 55 611 20 64 lub 55 611 20 50 (sekretariat CSE).\nKonkurs realizowany w ramach projektu Twórcza Terapia, został dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Programu Edukacja, priorytet Edukacja kulturalna.\nLiczba odwiedzin: 5655701