do tego wrażenia zmysłowe, wizyta w hali targowej Maroka może przywodzić na myśl aurę z baśni Tysiąca j Jednej Nocy. Wśród stoisk i straganów z przyp\nDodane: 14-02-2021 01:16\n4 Wypowiedzi Ekspertów Na To Jak Drukować ulotkiTo może Cię zainteresować. Jak zrobić wege parmezan profesjonalnie How to buy brake discs Immediately Artykuł o sprzątaniuVacation in SpainOgólnie o czystości samochoduO bezpieczeństwie danychChoroby zębów i ich leczenieStomatologia i nowoczesna technologiaFirmy w sieci. Jak je promować?Prawo w Polsce i nie tylkoU dentystyCzęści samochodowe i serwisowanie - co warto wiedzieć?Jak cyklinować parkiet - ważne zmianyPolacy pracują za granicąDbaj o swoje autoKorzystanie z konsultacji profesorskich w trakcie leczenia ortopedycznegoObsługa bhpUczyć się hiszpańskiego? Dobrze albo wcale!Bhp warszawaDentysta ZabrzeDom czysty, czy szczęśliwy?Technical condition of your carKiedy po pomoc prawną i jak z niej mądrze skorzystać?Ogólnie o saunachNowe podejście w 2020 jak uczyć się hiszpańskiego Vi g?r til tannlegen Jak wycisnąć z treningu maksimumO pomocy psychologa. Krótko i na tematZabawki dla dzieci - temat rzeka


Brakuje pieniędzy na wybory - mPolska24\nBrakuje pieniędzy na wybory\nW liście do premiera, szef KBW apeluje do premiera o pilne zmiany w budżecie państwa.\n„W związku z wejściem w życie nowelizacji ustawy o ordynacji wyborczej znacząco wzrosły koszty przeprowadzania wyborów i referendów oraz koszty funkcjonowania Krajowego Biura Wyborczego” - pisze w liście do premiera Szef KBW Beata Tokaj. Wzrost ten szacowany jest na kwotę ponad 605 milionów złotych\nPismo do premiera skierowane zostało także do wiadomości prezydenta, Marszałków Sejmu i Senatu, ministra finansów oraz szefów klubów parlamentarnych i poselskich. Szefowa Krajowego Biura Wyborczego załączyła szczegółowe wyliczenia dotyczące niezbędnego wzrostu nakładów. Zgodnie z szacunkami KBW rezerwa celowa powinna wzrosnąć o 598 milionów 150 tysięcy złotych.\nKBW wskazuje, między innymi, że koszt zakupu sprzętu do transmisji i nagrywania przebiegu prac obwodowych komisji wyborczych - przy założeniu 28 tysięcy obwodów głosowania - wyniesie 84 miliony złotych. Komputery i drukarki dla komisji to koszt 100 milionów złotych, skanery - dalsze 3 miliony. Koszt transmisji z przebiegu prac obwodowych komisji wyborczych szacowany jest na 50 milionów złotych. Wynagrodzenia urzędników wyborczych wyniosą łącznie 95,5 miliona złotych, a wydatki na ich biura 32, 5 miliona.\nDodatkowy koszt diet dla obwodowych komisji wyborczych, w związku z powoływaniem dwóch komisji wyborczych - ds. przeprowadzenia głosowania i ds. ustalenia wyników głosowania - to zgodnie z wyliczeniami KBW 112,5 miliona złotych. Dodatkowy koszt uzupełnienia wyposażenia lokali wyborczych to niespełna 8, 5 miliona złotych. Jednocześnie Krajowe Biuro Wyborcze podkreśla, że wydatki na wybory samorządowe, planowane przed wejściem w życie nowelizacji Kodeksu wyborczego wynosiły 307,9 miliona złotych. W obecnej sytuacji kwotę tę należy zwiększyć o 484,6 miliona - do 792,5 miliona złotych.\nPlanowane wydatki na referendum ogólnokrajowe wynosiły niespełna 140 milionów złotych. Kwotę tę należy zwiększyć o ponad 111 milionów - do 250,5 miliona złotych. Wydatki na ewentualne wybory uzupełniające do Senatu wynosiły nieco ponad 2,5 miliona złotych. Zgodnie z szacunkami KBW należy je zwiększyć niemal dwukrotnie - do 4 i pół miliona. Krajowe Biuro Wyborcze wskazuje także, że sam budżet KBW w związku z realizacją nowych zadań powinien zostać zwiększony o ponad 7 milionów złotych - z przeznaczeniem m.in. na wynagrodzenia dla nowych komisarzy wyborczych oraz siedziby dla nich.


jacek bies fotografie: 2010\nEtykiety: Kodak Colorplus 200\nAutor: Jacek o 18:48 Brak komentarzy:\nKodak Farbwelt 100.\nAutor: Jacek o 22:50 1 komentarz:\nEtykiety: autoportret, jupiter 135\n... a w zasadzie to z jednodniowego wypadu nad Żywieckie. Już jutro powrót na mury uczelni.\nEtykiety: Superia 200\nZ szarości utkani\nz emocji wyprani\nbiegniemy bez celu\nwyjąc ciszą z bólu.\nEtykiety: Dominika, Superia 200, wiersz\nTymczasem coś dla ucha:\nI obie Panie, czyli Gosia i Bożena, razem:\nPowyższe obrazki (poza trzecim) to dzieło mojego nowego ruskiego nabytku, Jupitera 37A (tak, mowa o obiektywie!), którego de facto kupiłem trochę przez przypadek. Podsumowując, nieco za późno wybraliśmy się na foty i brakowało światła, no ale było bardzo miło. Wymieniliśmy się jeszcze wizjami na zdjęcia i mam nadzieje, że niektóre uda się urzeczywistnić.\nAutor: Jacek o 15:18 Brak komentarzy:\nEtykiety: Jupiter 37A, Superia 200\nPo raz pierwszy założyłem do aparatu przeterminowany film. O ile miałem obaw, czekając na skany z tego negatywu. Ów film to Konica VX 100, data "spożycia" minęła jakieś cztery lata temu. Na szczęście, wyszło całkiem przyzwoicie. W każdym bądź razie, nie mogę obwiniać negatywu.\nMimo, że nigdzie na tym zdjęciu nie można się dopatrzyć ostrości, uwielbiam je... oj, bardzo!\nPozowała Ania, kobieta z głową pełną pomysłów, przyszła pani "pedagożka". (;\nAutor: Jacek o 21:44 Brak komentarzy:\nTe zdjęcia ze słońcem w tle, to taka przeciwwaga do tego, co ostatnio widzimy za oknem i nie tylko.\nPozowała moja ulubiona kuzynka, Kasia, która obecnie rezyduje w Hiszpanii i trochę (pół roku) tam pobędzie. Teraz, z perspektywy czasu żałuję, że wcześniej nie zaproponowałem jej zdjęć. Tym bardziej, że Kasia jest bardzo fotogeniczna, jeśli w ogóle istnieje coś takiego jak "fotogeniczność". Wiadomo, o co kaman. W sumie pokuszę się o stwierdzenie, że każdego można korzystnie sfotografować. Może z niektórymi trzeba troszkę dłużej/intensywniej popracować. Jednakowoż, Kasi to nie dotyczy.\nAutor: Jacek o 21:56 Brak komentarzy:\nEtykiety: Kasia, Kodak Colorplus 200\nNo, pierwsze koty za płoty! Pozowała Bożenka. Ostatnie wykonane Prakticą MTL 5; materiał światłoczuły: Fuji Superia 200.\nAutor: Jacek o 21:09 Brak komentarzy:


Po nieudanej pierwszej próbie wyjścia w morze okrętu U-730 następuje druga próba. Początkowo również się wydaje, że okręt będzie musiał zawrócić do portu, ponieważ napotyka bardzo silną blokadę okrętów alianckich. U-730 nie został należycie naprawiony po ostatnim rejsie, a poza tym jest silnie przeciążony, ponieważ oprócz załogi i zapasów kapitan musiał przyjąć na pokład dodatkowo pięćdziesięciu urzędników za stoczni razem z ich bagażami. Kiedy okręt mimo licznych uszkodzeń n...\nCzęść piąta cyklu relacjonuje okres od 12 do 20 sierpnia 1944 roku, w którym narrator po przybyciu do portu La Pallice podejmuje próbę przedostania się do Paryża. Mimo katastrofalnej sytuacji na froncie; jest już sierpień 1944 roku, w południowej Francji wydaje się, że czas stanął w miejscu. Okupacyjny aparat biurokratyczny działa bez zarzutu, a szef flotylli najchętniej spędza czas na rybach. Buchheim próbuje poruszyć niebo i ziemię, żeby dostać samochód, którym mógłby pojec...\n"Okręt" to opis wojennych doświadczeń autora - szybko stał się światowym bestsellerem. Sukces powieści należy przypisać zarówno jej tematowi, jak i niezaprzeczalnym walorom literackim. Jeden z krytyków stwierdził, że Buchheim "z Melvilleowskim opętaniem i brutalnością Mailera maluje to mroczne królestwo wojny podwodnej, ów świat, którego prawie nikt nie zna". "Okręt" to zarówno swoisty rachunek sumienia naocznego świadka i uczestnika wydarzeń, jak i przestroga dla współczesne...


ludziesektora.ngo.pl - media -\nLudzie sektora: Paweł Prochenko\nStara się żyć tak, aby robić jak najwięcej pożytecznych rzeczy i wykonywać dobrze swoją pracę. Jest prezesem Fundacji Komunikacji Społecznej, która obecnie skupia się na prowadzeniu portalu www.kampaniespoleczne.pl oraz organizacji konkursu „Kampania Społeczna Roku”.\nLudzie sektora: Cezary Ciszewski\nCzy to Warszawa czy Mali w Afryce, on zawsze biega z komórką w ręku i kręci nią filmy. Chce zrealizować Komórkową Telewizję Obywatelską, która nigdy nie poda ręki komercji. Dziennikarz, reżyser, przede wszystkim - działacz życzy wszystkim ludziom sektora, żeby spotykali na swojej drodze samych uśmiechniętych, szczerych i uczynnych urzędników.\nLudzie sektora: Mirosław Chojecki\nLegenda konspiracji. Do dziś nie opowiada o tym, co robi, dopóki tego nie zrobi. Ciągle walczy o wolne słowo i daje wyraz rozczarowaniu, że w Polsce nie ma społeczeństwa obywatelskiego. Obecnie pracuje nad siódmą edycją Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Żydowskie Motywy.\nLudzie sektora: Jan Dąbkowski\nW ostatniej klasie liceum trafił do Stowarzyszenia Młodych Dziennikarzy „Polis”. Został, bo podobała mu się intelektualna atmosfera oraz grupa ludzi, z którą się fajnie pracowało. Tam poznał żonę. Teraz wciąga do stowarzyszenia kolejnych ludzi i marzy, żeby połączyć funkcję prezesa z byciem dziennikarzem.


Magia na papierze: „Pokój” Emma Donoghue\nWzajemna miłość aż bije ze stron, choć jednocześnie niejeden czytelnik mógł zadawać sobie pytanie, czy sposób, w jaki wychowano tego uroczego blondynka jest właściwy. Właściwy, prawidłowy – to słowo trudno odnieść do historii takich jak ta, które wydarzały się i wciąż się wydarzają na całym świecie. Postać Starego Nicka także nie jest obojętna i człowiek sam nieświadomie zaciska zęby, czytając o tym „nieprzyjemnym panu”. Ogromu wyrządzonych cierpień można się tylko domyśleć i dopowiedzieć do skąpych słów Mamy. Widać więc, że nie ma tu brutalnych opisów, choć „Pokój” lekturą łatwą i przyjemną do końca nie jest.\nTemat emocjonujący, a i realizacja całkiem realna, na tyle, na ile może być, jeśli mowa o relacji dziecka, które z racji swego wieku i dostępu do informacji nie wszystko widzi tak, jak jest w rzeczywistości. Mimo to, myślę, że autorka podeszła do sprawy świetnie, także pod względem budowy Pokoju. Zadbano nawet o wielkość czcionki, która przypominała okrągłe literki pisane przez malucha, a co z pewnością jest sporym ułatwieniem dla osób, które czytają książki, przy tym zajmując się dzieckiem (co zresztą potwierdziła moja krewna).\nNie zawiodą się również ci, którzy pragną poznać tę historię pod kątem socjologicznym czy psychologicznym, co myślę, że najlepiej ukazano.\nCiężko opisać tę historię tak, aby zachęcić, a jednocześnie nie powiedzieć zbyt wiele, zabierając w ten sposób radość z czytania takiej pozycji. Bo jest warta przeczytania i mimo niełatwej tematyki, czyta się ją zaskakująco szybko, ba, wręcz pochłania. Łatwo przywiązać się do wszystkich tych osób, do ich problemów – teraźniejszych czy przyszłych – do klimatu opowieści. Mam nadzieję, że udało mi się pokazać spojrzenie człowieka z Zewnątrz. A może teraz chwycisz za klamkę i otworzysz drzwi do Pokoju? Pamiętaj tylko, że kiedy z niego wyjdziesz, nic nie będzie takie same.\nAutor: Herma o 13:45\nSylwuch 28 lipca 2012 01:29\nOczywiście czytając o "nieprzyjemnym panu" i małym chłopcu, można domyślić się fabuły i problemu poruszanego w książce.. Z pewnością "Pokój" trafi w mój gust, ponieważ lubię książki o takiej tematyce.\nHerma 28 lipca 2012 02:25\nMożna też wyciągnąć pochopne wnioski, ale cóż, ja też nie wiedziałam na początku z kim (a raczej "czym", bo chyba żaden człowiek nie mógłby dopuścić się do takiego bestialstwa) mam do czynienia.\nTak sądziłam, że po nią sięgniesz, bo wiem, że lubisz taką literaturę, więc specjalnie zachęcać nie muszę, choć naprawdę, naprawdę warto!\nCassandra 29 lipca 2012 13:27\nKolejna intrygująca pozycja, o której w życiu nie słyszałam, ale gdyby nadarzyła się okazja, najwidoczniej warto po nią sięgnąć. Na pewno plus za to dobre wczucie się w młodego bohatera. Wiarygodnie przedstawienie psychiki dziecka to jest pewna sztuka, sami raczej niewiele pamiętamy z tego najwcześniejszego okresu, a obserwować możemy tylko te zewnętrzne przejawy. Z recenzji wynika, że książka porusza też jakiś poważny problem, pojawia się jakaś krzywda widziana oczami dziecka... Cóż, na pewno pozycja warta uwagi.\nHerma 30 lipca 2012 05:18\nJak najbardziej - lekko się czyta, aczkolwiek treści, jakie przedstawia, już do takich nie należą, a opisane są w taki sposób, że tylko bić pokłony.\nEwa 30 lipca 2012 09:55\nCzytałam bodajże jeszcze w tym roku (jeśli pamięć mnie nie zawodzi) i byłam (i jestem nadal) pod ogromnym wrażeniem tej książki. Styl narracji poprowadzony przez bohatera, którym jest dziecko, jest świetny, a jednocześnie tak bardzo wymagający od pisarza. Autorka bezbłędnie poradziła sobie z tym wyzwaniem. :)\nHerma 31 lipca 2012 05:30\nJak najbardziej zgadzam się z Twoimi słowami, tym bardziej, ze to dzięki Twojej recenzji miałam okazję przeczytać tę książkę.\nDziękuję serdecznie za przemiłe komentarze i pomoc - jesteś nieoceniona!\nCherish your dreams 1 sierpnia 2012 02:27\nksiążka wydaje się interesująca\nHerma 15 sierpnia 2012 14:06\nBo w istocie taka jest. Polecam serdecznie i zapraszam do częstszych odwiedzin!:)\nversatile 1 sierpnia 2012 07:16\nFabuła powieści rzeczywiście brzmi bardzo oryginalnie i interesująco. Świetnie, że autorka zdecydowała się na całkowite naśladownictwo dziecięcej psychiki i napisała książkę razem z "błędami".\nCo to "Czerwonego Testamentu" to akcja nie kręci się tylko wokół testamentu hrabiego, są tam wątki miłosne, jednak czuję, że będą one dużo szerzej rozwinięte w kolejnych tomach.\nZajrzałam też do działu, o którym wspomniałaś w komentarzu, jednak niestety nie mogę Ci pomóc. Mam w prawdzie siostrę w Ameryce, ale jest ona tam 7 lat i raczej obce są jej lata 50 czy 60 :) Mam nadzieję, że jednak znajdzie się ktoś, kto orientuje się w tej dziedzinie.\nHerma 16 sierpnia 2012 03:35\nMyślę, że właśnie dlatego ta książka do tego stopnia mi się spodobała i zajmuje wyjątkowe miejsce na mojej półeczce w wyobraźni. Gorąco zachęcam do przeczytania, kiedy będziesz mieć okazję.\nCieszę się więc, że książka ma wątki poboczne. Jak będę mieć ku temu czas, chętnie przeczytam. Dziękuję, że zajrzałaś do tego działu - kto wie, może akurat znajdzie się ktoś, kto zna się na tym:) Dziękuję ślicznie za odwiedziny.\nCinnamon 1 sierpnia 2012 10:01\nBardzo dziękuję Ci za miłe słowa, jakimi uraczyłaś mnie na mojej stronie - sama nigdy bym tak nie pomyślała, a Ty sprawiłaś, że cieplej zrobiło mi się na sercu ;)\n"Pokój" miałam wielką przyjemność przeczytać w ubiegłym roku i do tej pory jestem po jego wrażeniem. Zatraciłam się w historii małego Jacka i jego Mamy tak bardzo, że połknęłam ją w niecałą dobę i wciąż miałam ochotę na więcej. Książka teraz stoi na półce, ale nieustannie posyła mi impulsy, które w końcu skłonią mnie do ponownego po nią sięgnięcia.\nHerma 20 sierpnia 2012 12:55\nBo samego siebie ciężko obiektywnie ocenić, a jestem pewna, że wszystko, co powiedziałam, to prawda. Takie są moje odczucia jako czytelnika i nie ma za co dziękować, wprost przeciwnie - to ja powinnam dziękować takim ludziom jak Ty, którzy tak dobrze piszą (nie te moje lanie wody...).\nMyślę, że u większości czytelników jest podobnie i cieszę się z tego. W końcu pokazuje to naszą wrażliwość, prawda?\nPozdrawiam serdecznie, może się rozgościsz?\nKasia 3 sierpnia 2012 14:54\nŚwietna recenzja. Na tyle szczegółowa, że na chwilę obecną mogę zdecydować, że tej książki nie przeczytam w najbliższym czasie. Nie wiem dlaczego, opowieść z perspektywy dziecka nigdy nie pociągała mnie jakoś szczególnie. To mi chyba przyszło z Panem Ibrahimem Schmitta, o ile dobrze pamiętam :-) Albo Dziecko Noego? Zgroza, mój ulubiony autor, wszystkie książki połknięte, a wciąż czasem mylą mi się bohaterowie opowiadań i powieści. To chyba amnezja.\nHerma 20 sierpnia 2012 12:58\nDziękuję ślicznie:) Szkoda, że nie masz ochoty na tego typu literaturę, w końcu też coś wnosi, a ta jest na tyle lekka, że szybko wchodzi. No cóż, nie mi o tym mówić, skoro w zasadzie czytam tylko książki obyczajowe:) Swoją drogą, możesz wyjaśnić dokładniej, czemu Cię taki temat nie pociąga?\nCo do tej amnezji, to najbardziej dziwi, jak dotyczy autora, którego książki się uwielbia, a to dość częsty przypadek (Rowling chociażby - cały czas mi się mieszają wydarzenia i to, do jakich domów jaki bohater był przeznaczony). Nie martw się;)\nKasia 21 sierpnia 2012 09:37\nWydaje mi się, że czuję się jeszcze zbyt młodo, aby zagłębiać się w umysł dziecka. Inaczej: chyba jestem w tym krótkim okresie, kiedy sama już nie jestem dzieckiem, ale jeszcze o dzieciach czytać nie chcę. Nie wiem, jak mam to lepiej wyjaśnić. Ale jest ważniejszy powód: opowieści z ust dziecka wymyślane przez dorosłych wydają mi się nieautentyczne i trochę naciągane. Rozumiem, fikcja literacka, bla, bla, ale tu chodzi o sam system myślenia, którego dorośli nie znają i nigdy nie poznają, bo dzieci takich książek nie piszą. A chyba nikt mi nie wmówi, że pamięta swój tok rozumowania z czasów, gdy miał przykładowo siedem lat. Szukam po prostu autentycznych bohaterów, takich, w których uwierzę. A wyimaginowany umysł dziecka po prostu nie wierzę.\nKasia 21 sierpnia 2012 09:38\nPS. Przepraszam, że odpisuję tak późno, ale przydarzyły mi się długie wakacje :-) Gdzie się podziewasz?\nHerma 22 sierpnia 2012 07:30\nW sumie też się nad tym zastanawiałam w trakcie czytania, bo przecież nawet stylistyka jest odpowiednio dopieszczona, co się równa temu, że to nie do końca "autentyczna" opowieść dziecka. Przecież nie dałoby się czegoś takiego czytać, przyznajmy to uczciwie. A jednocześnie w Jacka udało mi się uwierzyć, choć czytałam sporo książek o dziecięcym umyśle i o dzieciach w roli głównej (większość to istne brednie, ale szczegół).\nJa także jeździłam tu i tam, głównie do rodziny, dlatego różnie też było z komentowaniem, blogowaniem itd. Aktualnie jestem już w domu, choć przez połowę sierpnia przebywałam na drugim końcu Polski (dosłownie - mieszkam na wychwalanych przez Ciebie w ostatnim poście Mazurach, chociaż może nie w okolicach Mikołajek, bliżej mi do granicy z Rosją, jakie 20-30 km), niedaleko Rzeszowa. Było całkiem miło, pogoda dopisywała i mam nadzieję, że taki stan utrzyma się co najmniej do października. Za chwilę do Ciebie zajrzę;)\nsaara 21 października 2012 11:45\nW życiu bym nie zwróciła uwagi na tą pozycję, gdyby nie ty:) Możliwe, że się zdecyduję jak będę miała możliwość:)\nSylwuch 29 listopada 2012 23:23\nKochana, gdzie jesteś?!\nAntyśka 11 grudnia 2012 08:50\nJest to książka, która musi znaleźć się na mojej półce. Trudna tematyka bardzo kusi i ten oryginalny przekaz...\nWracaj do świata bloggerów. ;)


Nowoczesna architektura : Teoria architektury Część 3: Dlaczego rozpowszechniane są języki pierwotne « Tani architekt\nObecnie tradycyjne budownictwo i geometria miejska w Afryce subsaharyjskiej okazuje się zasadniczo fraktalna, co zmienia naszą zwyczajową (i całkowicie błędną) koncepcję tych kultur jako matematycznie niedorozwinięte. Zdjęcie El Molo Hut, Lake Turkana, Kenii. Zdjęcie dzięki uprzejmości shutterstock.com ArchDaily, jak można się było spodziewać, publikuje UNIFIED ARCHITECTAL THEORY, przez urbanistycznego i kontrowersyjnego teoretyka Nikosa A. Salingarosa, w formie szeregowej. Jednakże, w celu bardziej szczegółowego wyjaśnienia niektórych pojęć, zdecydowaliśmy się wstrzymać tę serię i opublikować trzy fragmenty z Salingaros. książki: TEORIA ARCHITEKTURY. Pierwszy fragment wyjaśnił różnicę między. Wzorcowym językiem. i. Form Language. podczas gdy drugi ustalił, w jaki sposób te języki mogą się łączyć, tworząc Adaptacyjną Metodę Projektowania . W poniższym, końcowym fragmencie wyróżnia się realistyczne, złożone języki, które ewoluowały w czasie i prymitywne,. Nie-języki. które zdominowały XX wiek ze względu na ich symboliczną prostotę (i pomimo ich nieadaptacyjnych cech). Niezależnie od osiągnięć technologicznych wszystkie grupy istot ludzkich rozwinęły bogato złożony język mówiony. Różnice pojawiają się w specyfice, w szerokości słownictwa dla pojęć ważnych dla tej kultury oraz w ich przejściu na język pisany, ale nie wpływają one na ogólne bogactwo języka. Wewnętrzna struktura każdego języka musi być zgodna z ogólnymi zasadami, które są wspólne dla wszystkich języków. Natomiast język pierwotny lub niejęzykowy charakteryzuje się zmniejszeniem lub brakiem takiej wewnętrznej złożoności i struktury. Złożoność myśli ludzkiej wyznacza raczej wysoki próg dla złożoności, którą każdy język musi być w stanie wyrazić poprzez kombinatoryczne grupy. Przechodząc teraz do architektury, żywotny język formy również charakteryzuje się wysokim stopniem wewnętrznej złożoności. Co więcej, złożoność różnych języków form musi być porównywalna, ponieważ każdy język formularza ma wspólne cechy z innymi językami form na ogólnym poziomie metajęzykowym. Prymitywny język formalny poważnie ogranicza ekspresję architektoniczną do surowych lub nieartykułowanych wypowiedzi. Tak więc, podczas gdy każdy język formy może być odrębny w swoich komponentach, nie jest to tak naprawdę pełny język formy, chyba że ma złożoną wewnętrzną strukturę. Dokładne szczegóły tej struktury muszą koniecznie być zgodne z wewnętrzną strukturą każdego innego w pełni rozwiniętego języka, w szczególności języka wzoru. Z grubsza, te właściwości można opisać jako cechy kombinatoryczne, łączące i hierarchiczne, które widzimy w naszym własnym języku pisanym i mówionym. Język formy, który dostosowuje się do ludzi, zawiera i kodyfikuje pewne bardzo specyficzne właściwości geometryczne, takie jak struktura fraktalna, łączność, spójność i skalowanie (jak omówiono w poprzednich rozdziałach tej książki). Ponownie, język formularza, który nie zawiera tych właściwości matematycznych, jest prymitywny. język formalny, lub. nie-język ., ponieważ jest zbyt rzadki, aby zdefiniować bogaty język form. Istnieje wiele języków formalnych, od nie-języków, po języki prymitywne, zwiększając złożoność kombinatorycznej ekspresji do autentycznych języków formalnych. Tę argumentację potwierdza ogromna liczba odrębnych języków, opracowanych niezależnie przez różne narody na całym świecie. Uzasadnione jest twierdzenie, że dla każdego języka mówionego istnieje również język formalny, którego używają ludzie do budowania i kształtowania swojego środowiska. Środki ekspresji słownej i nagromadzonej kultury, określające tradycję literacką, mają podobieństwo w tradycji ornamentacyjnej i kulturze materialnej, która obejmuje język formy, będący wyrazem inwencji w geometrii i tektonice. Każdy tradycyjny język formy jest wyraźny, ale ma porównywalnie wysoki stopień zorganizowanej złożoności w zakresie słownictwa wizualnego i możliwości kombinatorycznych. Usunięcie języka formularza wymazuje kulturę, która go utworzyła. Nie różni się niczym od usuwania literatury kultury czy jej muzycznego dziedzictwa. Dopiero w ostatnich latach zaczęto dokumentować matematyczne wyrafinowanie tradycyjnych języków formalnych. Matematycy i etnologowie wykonują tę pracę, podczas gdy instytucja architektoniczna nadal ignoruje rodzime kultury budynków i ludzką wartość tego, co reprezentują. Na przykład, tradycyjne budownictwo i geometria miejska w Afryce subsaharyjskiej okazuje się obecnie w istocie fraktalna, zmieniając naszą zwyczajową (i całkowicie błędną) koncepcję tych kultur jako matematycznie niedorozwiniętych. Fraktale zostały ponownie odkryte na Zachodzie dopiero niedawno. Luźno (i deprecjonalnie) sklasyfikowane t\n[podobne: szerokość drzwi wejściowych, remondis opole, olx wrzesnia ]\nTags: olx wrzesnia, remondis opole, szerokość drzwi wejściowych\nPowiązane tematy z artykułem: olx wrzesnia remondis opole szerokość drzwi wejściowych


Premiera Sony 70-200 f/2.8 G SSM II :: Alpha Corner\nAlpha Corner - Twoj przewodnik po fotografii Premiera Sony 70-200 f/2.8 G SSM II\n16 października 2013 roku odbyła się premiera nowej odsłony jednego swoich podstawowych pełnoklatkowych obiektywów z bagnetem A: Sony 70-200 f/2,8 G SSM II. Nowa wersja, SAL70200G2, została wyposażona w usprawniony silnik AF oraz nowe powłoki nanokrystaliczne. Niestety – konstrukcja optyczna nie uległa zmianie.\nNowa wersja obiektywu którego historia sięga jeszcze czasów Minolty przynosi przede wszystkim wspomniane już powłoki nanokrystaliczne (oznaczane przez Sony AR) – co ciekawe zmiana ta przyniosła niewielką poprawę rozdzielczości na długim końcu zakresu ogniskowych (co nie miało miejsca w przypadku odświeżonej wersji obiektywu 70-400 ). Dodatkowo możemy spodziewać się poprawionego kontrastu oraz lepszej pracy pod światło.\nOprócz tego obiektyw został wzbogacony o długo wyczekiwane uszczelnienia przeciw wilgoci, oraz nowy układ AF. Procesor podobny do tego zastosowanego w SAL70400G2 ma gwarantować nawet 4 krotnie szybszą pracę układu automatycznego ustawiania ostrości oraz lepszą współpracę ze śledzącym autofokusem zastosowanym choćby w Alfie 99, czy A58.\nObiektyw trafił do sprzedaży w cenie 3000$ – dla porównania obecnie starsza wersja w tych samych sklepach jest do kupienia za ok. 2000$.\n87mm x 97mm\nNowy obiektyw jednak do pewnego stopnia jest rozczarowaniem. Jego układ optyczny zaprojektowała Minolta i w 2003 roku miał premierę obiektyw Minolta 70-200 f/2,8 APO G D SSM – trzy lata później, w 2006 roku Sony zaprezentowało model po re-brandingu który różnił się jedynie zastosowaniem odrobinę innych, bardziej neutralnych powłok. Od tamtej pory minęło jednak sześć lat, a Sony 70-200 G SSM nie zachwycał nawet w dniu premiery. Teraz można go porównywać najwyżej z poprzednią generacją obiektywów 70-200 Canona, z obecną nie ma najmniejszych szans. Sony niestety przegapiło szansę na przeprojektowanie jednego z kluczowych obiektywów w swoim systemie przekładając ją na bliżej nieokreśloną przyszłość. Przekładając dlatego, że nowa wersja jest nieuchronnie musi nadejść, tym bardziej kiedy Sony planuje wypuszczenie aparatów pełnoklatkowych z matrycami o rozdzielczości 36 MPx i wyższej. Poniżej małe przypomnienie z historii – wspomniana Minolta 70-200 f/2,8.\nZobacz pokrewne tematy: obiektyw, wydarzenia Opublikowano: 16 10 2013 8:08,\nostatnia aktualizacja: 16 10 2013 18:18 Przeczytałeś cały artykuł? Ocen go! ocen: 2\nW 1985 roku powstał bagnet A - pierwszy system lustrzanek z autofocusem. Pierwszym aparatem z nowym bagnetem była Alpha 7000 (znana również w europie jako Dynax 7000 i w USA jako Maxxum 7000) cc-by-3.0 Sky_walker 2008-2017\nAlpha Corner > Nowości α > Premiera Sony 70-200 f/2.8 G SSM II