Sześciolatki zamiast do zerówek pójdą do szkół - GazetaPrawna.pl\nRząd opowiada się za obniżeniem wieku rozpoczęcia nauki oraz za upowszechnianiem wychowania przedszkolnego. / Inne\nOd 2009 roku dzieci pójdą do szkoły rok wcześniej niż obecnie. Pięciolatki rozpoczną naukę w zerówkach prowadzonych w przedszkolach.\nRząd, posłowie i autorzy obywatelskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o systemie oświaty (druk 605) zgadzają się, że konieczne jest upowszechnienie wychowania przedszkolnego wśród dzieci.\n- Sześciolatki muszą być przygotowane do rozpoczęcia nauki w szkole. Będzie to możliwe, jeśli pięciolatki będą chodzić do zerówek w przedszkolach - mówił Sławomir Broniarz, pełnomocnik Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej, podczas pierwszego czytania obywatelskiego projektu w Sejmie.\nRząd opowiada się za obniżeniem wieku rozpoczęcia nauki oraz za upowszechnianiem wychowania przedszkolnego. Według Katarzyny Hall, ministra edukacji, resort planuje obniżenie wieku obowiązku szkolnego, ale ten proces ma być rozłożony na trzy lata. We wrześniu 2009 r. do pierwszych klas szkół podstawowych będą trafiały dzieci z dwóch różnych roczników.\nProjekt obywatelski zakłada też, aby koszty prowadzenia przedszkoli od samorządów przejął budżet. Na takie rozwiązanie nie zgodzili się m.in. posłowie PO.\n- Nie godzimy się na odwrócenie decentralizacji państwa - mówi Ewa Wolak, poseł PO.\nPosłowie i rząd skrytykowali także propozycje stworzenia zbiorczych przedszkoli, do których dzieci będą dowożone na koszt gminy. Projekt trafił do dalszych prac w komisji.\noświata przedszkola dzieci edukacja\nA to te sześciolatki będą chodziły na trzecią zmianę? Przecież już teraz moje siedmioletnie dziecko chodzi na dwie zmiany,bo w szkole nie ma miejsca. A na lekcje w/f chodzą do parku niezależnie od pogody,bo w sali gimnastycznej nie ma miejsca. Przychodzi taki siedmiolatek do domu zmęczony i nie chce odrobic zadania domowego,bo jest zmęczony i chce spać.A co z sześcilatkiem? Przecież w tak małym wieku rok różnicy to bardzo wiele.Nie mówiąc o tym jak niektóre dzieci nie radzą sobie jako siedmiolatki w szkole.Przecież ile w szkołach jest już teraz rożnego rodzaju dyslektyków.Ale kogo to obchodzi.Najważniejsze jest dobro dziecka,czy w tym wypadku napewno?\nZnowu wzorce z zachodu, czy my nie mamy swojej kultury?\nMam syna czterolatka i nie wyobrarzam sobie ze ma isc do przedszkola od pieciu lat. Ma kuzynow rok starszych i narazie nie rozumie ze oni beda w innej grupie. W takim wypadku jak ma zrozumiec ze bedzie musial isc do szkoly jako jedyny z kuzynow do innej grupy.Moim zdaniem bardzo to przezyje i bedzie zle nastawiony do szkoly. Jakis czas temu byl w przedszkolu i zrazily go dwie dziewczynki niewiem jak przyjmnie sytulacje w jakiej bedzie. moze jak bylby starszy to lepiej to zrozumie. osobiscie niemam nic do szkoly.\nJestem przeciwna posyłaniu dziecka w wieku 6 lat do szkoły.Tych 100 tys.to tacy ,których dzieci wyrosły ale moga wkrótce mieć wnuki.Moje dziecko chodzi do kl.I i kończy o 12 a potem plącze się od babci do babci,bo pierwszoklasistów jest 140, a miejsc w świetlicy niewiele.Co mam się zwolnić z pracy?Jeszcze taki los miałby go spotkać rok wcześniej.On emocjonalnie w wieku 7 lat nie radzi sobie w szkole choc perfekcyjnie czyta itp.Ja na 100% nie wyrażę zgody aby moje młodsze dziecko rocznik 2004 poszło rok wcześniej do szkoły.Będzie chodziło do przedszkola na 9 godzin.Niech rodzice decydują a nie stare pryki z polityki...SLD ,Po itp.chcą nam dzieci upaństwowić.\nDo Funiok: przeczytaj raz jeszcze artykuł... , zwłaszcza trzeci akapit ... i nie obrażaj innych\nPrzecież te dzieci już nie nadążą przerobić wszystkiego. Niech zmiejszą ilośc dzieci w klasach już "o" i tam nauczyciele wtedy zobaczą jak dzieci się rozwijają na co ich stać i wtedy nauczyciele więcej pracują z każdym dzieckiem bardziej je poznają poznają jego braki i poznają w jakim kiurunku jest uzdolnionyi niech stworzą im dobre warunki do nauki. Najlepiej wypchać już pięciolatka do szkoły nie ważne jakość tylko ilość. Szybciej skończą szkołę, szybciej będzie bezrobotnym.\nMam dziecko które obecnie zdało do drugiej klasy, byłam z nią w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej bo ma problemy z pisaniem i automatycznie zaczynają się problemy z nauką stwierdzono u niej dysgrafię i dysortografię i to nie nauczycielka mnie tam wysłała tylko ja sama stwierdziłam że powinnam się tam udać.Dzieci w klasie jest dużo i myślę że takich dzieci jest więcej i rodzice nie wszyscy się zorientują że ze swoim dzieckiem coś się dzieje i nie wszystkich rodziców stać by przebadać prywatnie swoje dziecko gdyż koszt taki wynosi 240.00 zł.( ja otrzymałam pożyczkę z pracy z PKZP). Pani psycholog i pedagog twierdzi że tabliczka mnożenia powinna być w trzeciej klasie a nie w pierwszej, ilość dzieci w klasach jest za duża i niby są zajęcia kompensacyjne dla dzieci które nie mogą sobie poradzić z zakresem materiału mimo ciężkiej pracy w domu i co i nic się w tym kierunku nie dzieje.Dyrektor szkoły ma do dyspozycji takie godziny na tego typu zajęcia ale nie ma na to środków. c.d.\nI znów Wieś po tyłku dostaje dzieci na przymus będzie trzeba dowozić do szkół bo Mądry u góry wymyślił sobie wcześniejsze nauczanie co z dziećmi które po 20 km maja do szkół ??? Kto pyta Rodziców o Zgodę i Gdzie są prawa Rodziców i Dzieci w podejmowaniu decyzji czy chcą tak wcześnie dzieci posyłać ???\nNiech sami w końcu wezmą się za nauke bo jak na razie to same bzdury wymyślają. Totalne nieuki!!\nNajlepiej żeby od pampersa się uczyć. Co oni już całkowicie dzieciństwo chcą odebrać. Paranoja!!\n...bez komentarza ....\nMałgośka 24 projekt jest projektem obywatelskim. Jaki mądry u góry? Skoro 100 tys ludzi podpisało się pod projektem to zgodnie z prawem taki projekt trafia do Sejmu. Zbieraj sobie nastęne 100 tysięcy i składaj projekt przeciwny. Marudzić tylko potrafisz a d... Ci się nie chce ruszyć aby cokolwiek zmienić.\npani minister sama powinna jeszcze do dziś w przedszkolu wycinać kolorowanki...\nPomysł bardzo zły i szkodliwy dla dzieci z końca roczników (listopad - grudzień). Jak można wymyślać takie głupoty. 6 lat było dobrym wielkiem dla edukacji przedszkolnej.


Jak włączyć tryb ciemny w Chrome na Androidzie\nPrzeglądasz strony na Androidzie późnym wieczorem lub w nocy? Jeśli tak, zobacz, jak włączyć tryb ciemny w przeglądarce Chrome na Androidzie. Ułatwi on przeglądanie stron na telefonie w słabych warunkach oświetleniowych.\nCoraz więcej aplikacji mobilnych otrzymuje tryb ciemny. To bardzo dobry trend, dzięki któremu korzystanie z telefonu późnym wieczorem lub w nocy nie męczy aż tak bardzo oczu. Jedną z najczęściej używanych przez nas aplikacji jest jednak przeglądarka internetowa, a konkretnie przeglądarka Chrome. Do tej pory nie posiadała ona trybu ciemnego, jednak po ostatniej aktualizacji uległo to zmianie. Chrome 74 otrzymał tryb ciemny, który można włączyć w zaawansowanych ustawieniach przeglądarki. Jak to zrobić?\nKrok 1: Zaktualizuj przeglądarkę do Chrome 74 lub nowszego\nTryb ciemny został dodany do Chrome w wersji 74. Aby skorzystać z tej funkcji, musisz upewnić się, że masz zainstalowaną najnowszą wersję przeglądarki (Chrome 74 lub nowszy). Aktualnie zainstalowaną wersję przeglądarki możesz sprawdzić, uruchamiając Chrome i wybierając z menu opcję „Ustawienia > Chrome – informacje”.\nAktualizację do Chrome 74 możesz wykonać z poziomu Sklepu Play, ale jeśli ta wersja nie jest jeszcze dla Ciebie dostępna, to możesz ją zainstalować z poziomu pliku APK.\nPobierz Chrome 74 w formie pliku APK na Androida\nŚciągnij z powyższego linku najnowszą wersję Chrome w formie instalatora APK, a następnie uruchom pobrany plik na telefonie.\nPojawi się ekran instalacji aplikacji – potwierdź instalację aplikacji przyciskiem "Instaluj". Chrome zostanie zaktualizowany. Oczywiście, jeśli nie chcesz instalować aplikacji z zewnętrznego źródła, to możesz poczekać, aż Chrome 74 pojawi się w formie aktualizacji dla Ciebie ze Sklepu Play.\nKrok 2: Włącz tryb ciemny w Chrome 74 lub nowszym na Androidzie\nAktualnie opcja ta jest jeszcze ukryta i trzeba ją samemu włączyć za pomocą zaawansowanych ustawień przeglądarki. Uruchom Chrome, a następnie w pasku adresu wpisz poniższy fragment:\nWłączą się zaawansowane ustawienia i zostaniemy od razu przeniesieni do sekcji z trybem ciemnym. Na żółto zostanie podświetlona opcja o nazwie „Android Chrome UI dark mode”. To właśnie opcja odpowiadająca za tryb ciemny.\nPoniżej znajdziesz przycisk pozwalający zmienić wartość tej opcji. Zmień ją z „Default” na „Enabled”. Po zmianie u dołu ekranu pojawi się komunikat, że w celu zapisania ustawień należy ponownie uruchomić przeglądarkę. Dotknij przycisku „Relaunch now”.\nChrome zostanie uruchomiony ponownie i teraz możemy skorzystać z trybu ciemnego. Aby go włączyć, należy wejść do głównych ustawień przeglądarki. W tym celu dotknij ikony z trzema kropkami w górnym prawym rogu i wybierz „Ustawienia”.\nNa liście ustawień znajdziesz teraz zakładkę „Dark mode”. Znajduje się ona tuż pod zakładką „Adresy i ustawienia”. Jeśli jej nie ma, to jeszcze raz wyłącz Chrome (całkowicie zamknij aplikację i usuń ją z listy ostatnio uruchamianych), a następnie włącz go ponownie.\nWejdź do zakładki „Dark mode” i przesuń suwak z polu „Wyłączone” do pozycji „Włączone”. Interfejs przeglądarki zostanie zmieniony na ciemny i możesz teraz korzystać z trybu ciemnego w przeglądarce.\nJeśli zechcesz w przyszłości powrócić do zwykłego trybu (jasnego), to wystarczy ponownie wejść do ustawień i wyłączyć opcję „Dark mode” za pomocą suwaka.\nGoogle Chrome, chrome, tryb ciemny, chrome tryb ciemny\nTryb ciemny Chrome\nGoogle tryb ciemny telefon


Zmarszczki, czyli linijne zagłębienia w skórze, mogą powstać nie tylko jako skutek starzenia się organizmu, ale także jako wynik nieodpowiedniego trybu życia (m.in. palenie papierosów, niewłaściwa dieta, stres, ekspozycja na promienie UV), zaburzeń hormonalnych czy nadmiernej mimiki twarzy.\nPojawiają się jako pierwsze, około 25 roku życia. Zmarszczki te powstają prostopadle do mięśnia, którego częste skurcze tworzą zagłębienia na skórze. Przykładem tego typu zmarszczek są tzw. „kurze łapki” w zewnętrznych kątach oczu, poziome zmarszczki na czole i „lwia zmarszczka” między brwiami. Do ich likwidacji stosuje się toksynę botulinową.\nPierwsze zmarszczki statyczne powstają jako utrwalenie zmarszczek mimicznych. Cechą charakterystyczną zmarszczek statycznych jest brak ich całkowitego zniknięcia po rozciągnięciu skóry. Są one efektem rozerwania delikatnej struktury włókien kolagenu i elastyny oraz wysuszenia naskórka. Do tego rodzaju zmarszczek należą także zmarszczki senne (odkształcenie skóry od poduszki podczas snu). W walce ze zmarszczkami statycznymi pomocne będą peelingi, mezoterapia mikroigłowa i igłowa, PRP, CGF, laser frakcyjny CO2.\nPrzyczyną ich powstawania jest szkodliwe działanie promieniowania słonecznego, które powoduje uszkodzenie macierzy skóry, a zwłaszcza włókien elastycznych. Często występują razem\nPojawiają się z powodu przesuszenia naskórka w jego warstwie rogowej i zbyt małej ilości naturalnego czynnika nawilżającego (NMF). Tworzą się niezależnie od wieku nawet u bardzo młodych osób z suchą skórą. W tym wypadku najlepiej sprawdzą się zabiegi rewitalizujące i nawilżające skórę tj. mezoterapia igłowa, PRP, CGF.\nBruzdy są wynikiem grawitacji oraz postępującej z wiekiem wiotkości skóry, która opadając tworzy nawis. Utrata naturalnego kolagenu powoduje zmianę owalu twarzy. Najbardziej typową bruzdą jest bruzda nosowo-wargowa (między skrzydełkiem nosa\na kącikiem ust), którą spłycić można stosując m.in. nici podciągające policzek lub wypełniacz bezpośrednio w obszar bruzdy. Utrwalone zmarszczki i bruzdy wypełnia się kwasem hialuronowym. W walce\nz grawitacją pomocne będą również zabiegi z wykorzystaniem technologii Hi-fu.\n•PRP - OSOCZE BOGATOPŁYTKOWE\n•CGF - KONCENTRAT CZYNNIKÓW WZROSTU


szkolnastrona - Gimnazjum im. Bohaterów Bitwy nad Bzurą w Wyszogrodzie - PATRON SZKOŁY\nOdwiedziło nas: 416386 osób\nJesteś tu: » Strona główna » PATRON SZKOŁY\nGimnazjum im. Bohaterów Bitwy nad Bzurą w Wyszogrodzie.\nBitwa nad Bzurą inaczej zwana bitwą pod Kutnem rozegrała się w dniach od 9 do 18-22 września 1939 roku. Była to największa bitwa podczas kampanii 1939 roku. Została stoczona przez dwie polskie armie "Poznań" (gen. Tadeusz Kutrzeba) i "Pomorze" (gen. Władysław Bortnowski) z niemieckimi 8 Armią (gen. Johannes Blaskowitz) i 10 Armią (gen. Walter von Reichenau) z Grupy Armii Południe ("Süd") (gen. Gerd von Rundstedt).Była to największa bitwa w 1939 roku podczas Kampanii Wrześniowej.\nW I fazie zgrupowanie uderzeniowe Grupy Armii Poznań-Pomorze, którego trzon stanowiła Grupa Operacyjna pod dowództwem gen. bryg.Edmunda Knoll-Kownackiego (skład: 14 Dywizja Piechoty (14 DP), 17 Dywizja Piechoty (17 DP), 25 Dywizja Piechoty (25 DP), 7 Pułk Artylerii Ciężkiej (7 pac)), osłaniana od wschodu przez Wielkopolską Brygadę Kawalerii (dowódca gen. bryg. Roman Abraham), a od zachodu przez Grupę Operacyjną Kawalerii gen. bryg. Stanisława Grzmota-Skotnickiego (skład: Podolska Brygada Kawalerii, Pomorska Brygada Kawalerii, 7 Batalion Strzelców), zaatakowało maszerującą wzdłuż prawego brzegu Bzury, na północnym skrzydle 8 Armii niemieckiej (dowódca gen. piech. Johannes von Blaskowitz), 30 Dywizję Piechoty, która w ciągu 3 dni została pobita, ponosząc ciężkie straty (w tym ranny dowódca gen. mjr Kurt Briesen) zepchnięta na południe. Zdobyto Łęczycę, Piątek, Uniejów, Walewice, docierając do liniiOzorków-Stryków. W następstwie tego Niemcy musieli ściągnąć początkowo całe siły 8 Armii (X Korpus Armijny: 24 DP, pozostałości 30 DP; XIII Korpus Armijny: 10 DP, 17 DP oraz 221 DP z odwodu Grupy Armii "Południe"), a potem skierowali do bitwy nad Bzurą główne siły 10 Armii, w tym XVI Korpus Armijny spod Warszawy, XV Korpus Armijny i XIV Korpus Armijny. Polacy, po wprowadzeniu do walki 11 września na kierunku Łowicz–Głowno Grupy Operacyjnej gen. bryg. Mikołaja Bołtucia (skład: 4 Dywizja Piechoty, 16 Pomorska Dywizja Piechoty), zaatakowali i zdobyli Łowicz znajdujący się na wschodnim skrzydle bitwy i wyrzucili z niego niemiecką 24. Dywizję Piechoty, która nie zdążyła jeszcze przygotować się do obrony. W nocy z 12 na 13 września siły polskie zostały wycofane na lewy brzeg Bzury.\nW II fazie gen. dyw. Tadeusz Kutrzeba zdecydował o ataku w kierunku Skierniewic. Natarcie miała wykonać Armia "Pomorze" pod dowództwem gen. dyw. Władysława Bortnowskiego (skład: 26. Dywizja Piechoty; GO gen. Bołtucia: 4 DP, 16 DP). Pod osłoną natarcia na Skierniewice, pozostałe siły Armii Poznań miały się przegrupować: Grupa Operacyjna (GO) gen. Abrahama (Wielkopolska Brygada Kawalerii, Podolska Brygada Kawalerii) nad dolną Bzurę; Grupa Operacyjna gen. Knoll-Kownackiego (w poprzednim składzie) na podstawy wyjściowe do natarcia w rejonie Sochaczewa - doszło wtedy do 2,5 dniowej bitwy o Sochaczew (Obrona Sochaczewa 1939), który stał się kluczowy dla powodzenia tej fazy operacji. 14 września GO Bołtucia musiała ponownie zaatakować, opuszczony dzień wcześniej, a teraz silnie obsadzony przez Niemców Łowicz. W krwawych walkach oddziałom tym udało się sforsować Bzurę i zagrozić niemieckim pozycjom. Całkowitą tragedią zakończył się natomiast atak 26 DP na wschód od Łowicza. Rozwijające się pod ciężkim niemieckim ogniem natarcie zostało wstrzymane w godzinach południowych na (przedwczesny?) rozkaz (najprawdopodobniej przeżywającego załamanie nerwowe) gen. Bortnowskiego (gen. Bołtuć wnioskował w związku z tym o odebranie gen. Bortnowskiemu dowodzenia), na podstawie niesprawdzonych informacji o marszu niemieckich oddziałów pancernych w rejon Sochaczewa. Cała 26 DP wraz z częścią 16 DP odpłynęła na północny brzeg Bzury, ponosząc niewspółmierne i niepotrzebne straty w ludziach i uniemożliwiając oddziałom Bołtucia sukces w rejonie Łowicza (atak na Łowicz). Pod koniec dnia gen. Bortnowski wydał kolejny, niekonsultowany z gen. Kutrzebą, defensywny rozkaz o odwrocie całości sił Armii Pomorze na lewy brzeg Bzury.\nKilka zdjęć z uroczystości.


jan oblak - gol24.pl\nData: 6 września 2019, 17:30\nJan Oblak to największa gwiazda reprezentacji Słowenii, naszego piątkowego rywala w eliminacjach mistrzostw Europy. 26-letni bramkarz...\nData: 4 września 2019, 06:45\nSłowenia Polska, eliminacje Euro 2020. W piątek na stadionie Stożice w Lublanie Robert Lewandowski i spółka staną naprzeciw jednego z...\nData: 3 maja 2019, 22:46\nJan Oblak zastąpi Davida De Geę? Manchester United rozważa wykupienie piłkarza\nManchester United poważnie myśli o tym, aby Jan Oblak bramkarz Atletico Madryt zastąpił Davida De Geę w następnym sezonie. 26-letni...\nData: 20 września 2017, 13:35\nSzczęsny to za mało dla Juventusu. Mistrzowie Włoch chcą też w bramce Jana Oblaka\nPo zakończeniu tego sezonu żywa legenda Juventusu, Gianluigi Buffon, zamierza odejść na sportową emeryturę. Podczas letniego okna...\nData: 23 kwietnia 2015, 09:49\nJedenastka rewanżowych ćwierćfinałów Ligi Mistrzów (GALERIA)\nPrezentujemy naszą jedenastkę najlepszych zawodników rewanżowych meczów ćwierćfinałowych Ligi Mistrzów. Została ona zdominowana przez piłkarzy Bayernu Monachium, ale nie zabrakło też graczy Barcelony, Realu Madryt, Juventusu, a nawet Monaco i Atletico.


Dzień Żołnierzy Wyklętych – Szwadron Kawalerii im. 10 Pułku Ułanów Litewskich\n…Nie dajmy zginąć poległym” Z. Herbert\n1 marca kolejny raz obchodziliśmy Dzień Żołnierzy Wyklętych\nDzień Żołnierzy Wyklętych to doskonała okazja, by przypomnieć kilka ważnych faktów o Nich i o Ich działaniach na naszym terenie.\nDo dziś przetrwała opowieść o świetnie uzbrojonym i doskonale zorganizowanym partyzanckim oddziale AK majora Zygmunta Szendzielarza „Łupaszki”. (na szczęście już znane jest miejsce Jego śmierci i ułani Zaniemeńscy mogli złożyć Mu hołd).\nNa przełomie I/II 1945 r. ppłk. W. Liniarski mianował „Łupaszkę” komendantem partyzantki Okręgu Białostockiego AKO, a jego V Wileńska Brygada stała się oddziałem dyspozycyjnym Komendy AKO. Na pocz. kwietnia tego roku nastąpiła mobilizacja Brygady w okolicy wsi Oleksin. Odtąd żołnierze pojawiali się również w okolicach Pietkowa, prowadzili walki z regularnymi oddziałami Armii Czerwonej i LWP, KBW, NKWD oraz grupami UB i MO. Szczególnie wagę zwracano na likwidację agentów komunistycznych i członków PPR, którzy byli uważani za zdrajców. W połowie maja 1945 r. Brygada liczyła ok. 200 ludzi i składała się z pięciu pododdziałów: trzech szwadronów, kompanii szturmowej i drużyny podoficerskiej. Warto pamiętać, że partyzantka „Łupaszki” prowadzona była w „rycerskim” stylu, co wówczas nie zawsze stanowiło regułę. Nawet dokumenty UBP i KBW podkreślały dyscyplinę panującą w szeregach V i VI Brygady Wileńskiej oraz wybitnie ideowy – „polityczny” – charakter ich działalności. Zwracały też uwagę na zwalczanie przez nie bandytyzmu, stanowiącego prawdziwą plagę także naszych terenów po wojnie.\nNa początku września cała V Brygada skoncentrowała się w lesie niedaleko gajówki Stoczek (za stawami rybnymi w Pietkowie, na szlaku naszych konnych ścieżek) mjr Z. Szendzielarz otrzymał rozkaz rozformowania swojego oddziału, liczącego wówczas ok. 300 partyzantów. Natomiast on sam podjął decyzję prowadzenia dalszej walki z komunistami. Rozkazy zostały wydane, był 7 września 1945 roku. Jednak walka trwała dalej. W roku 1945 działał zbrojny oddział kapitana Kazimierza Kamieńskiego „Huzara” przeprowadził szereg akcji bojowych. Zlikwidowali na rozkaz Komendy Obwodu Armii Krajowej między innymi zastępcę szefa PUBP Bałkasa (znanego w Łapach z okrutnych sposobów przesłuchiwania więźniów), komendanta powiatowego milicji Kanię. Wiosną żołnierze dowodzeni przez „Huzara” rozbroili posterunki milicji w Łapach, Poświętnem, Czyżewie, Szulborzu, rozbili grupę operacyjną UB i MO 27 maja w niewielkiej odległości od lasku zwanego Płonkowską Choiną. Jeden z żołnierzy Huzara J. Jakubowski „Mazur” wspomina: „po dłuższym okresie oczekiwania odebraliśmy sygnał, że jadą. Rzeczywiście w oddali ukazał się samochód i gdy znalazł się na wprost naszych pozycji strzeleckich rozległ się rozkaz „ognia!” Z karabinem maszynowym i przydzielonym mi amunicyjnym znajdowałem się w naturalnym wykopie, z którego posyłałem serię za serią, celując w maskę samochodu i jego podwozie. Samochód zatrzymał się i zaczął płonąć, z jego platformy wyskakiwały postacie w wojskowych mundurach, kryły się w przydrożnym rowie. Wkrótce zaczęto gęsto strzelać w naszą stronę.” Wkrótce milicjanci poddali się, zostali rozbrojeni, pozbawiono ich części umundurowania i ukarano chłostą. „Groźny” zrządził zbiórkę i bosym w kalesonach rozkazał maszerować do Łap.\nŻołnierze przetrwali do roku 1947, było ich coraz mniej. Amnestia 1947 była kolejną, ale i tym razem Kazimierz Kamiński nie ujawnił się, chociaż swoim żołnierzom zostawił tu prawo wyboru. Rozmundurowanie i rozbrojenie przeprowadził w Raciborach, odchodzącym z oddziału wypłacił też „Huzar” po 12 tysięcy złotych żołdu.\nZ nieliczną grupą „bandytów” jak ich nazywała władza ludowa „Huzar” ukrywał się. Przed wigilią 1947 roku stoczył w Łapach na ulicy Południowej potyczkę z milicją, UB i żołnierzami Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego.\n30 kwietnia 1952 roku w Lizie Starej w potyczce z grupą operacyjną UB giną kolejni partyzanci, w maju następni. W lipcu 1952 roku ostatni partyzant „Huzara” z bronią w ręku zginał w Łapach Witach. Był to „Krakus” Lucjan Niemyjski otoczony w gospodarstwie Kowalewiczów nie chcąc się poddać strzelił sobie w usta. „Huzar”, „Żubryd”, „Zbyszek” zostali przywiezieni na pokazowy proces do Łap, tu jeszcze niedawno była ostoja partyzantów. Teraz po trzydniowym procesie 26 marca 1953 roku skazano ich na śmierć. Wyrok wykonano w Białymstoku.\nDziś nie tylko las szumi o tamtych dniach, wydarzenia wciąż żyją w pamięci, po ludziach zostały mogiły, pomniki i wspomnienia. Chcemy, by w młodszych zrodziła się głęboka zaduma i serdeczna troska o dzień dzisiejszych i jutrzejszy, o perspektywę życia w pokoju. W naszych, ułańskich trwa wciąż pamięć o ułanie Zaniemeńskim majorze Łupaszce i ułanie 9 Pułku Strzelców Konnych ( Dywizjon Osowiec) majorze Huzarze. Wszystkim piechurom polecamy XII Rajd Szlakiem Żołnierzy 5 Wileńskiej Brygady AK w dniach 28 czerwca 3 lipca 2014 roku w Borach Tucholskich


Paryż chce równiez być miastem rowerów?\nParyż na wzór Amsterdamu i niektórych innych miast europejskich chce stać się miastem rowerów. Zgodnie z planem, rowery mają być dostępne za darmo.\nNa razie wiadomo tylko tyle, iż władze miejskie francuskiej stolicy ogłosiły, że wybrały firmę JCDecaux SA jako operatora "serwisu rowerowego". Firma ta więc zajmie się udostępnianiem turystom i mieszkańcom tysięcy rowerów.\nKorzyści z takiego rozwiązanie będą oczywiste - turyści i mieszkańcy zyskają alternatywny, wyjątkowo dobry dla ich zdrowia środek komunikacji, a miasto będzie znacznie mniej zanieczyszczone samochodowymi spalinami.\nLatem tego roku w stolicy Francji będzie można korzystać z ponad 14 tysięcy rowerów.\nwynajęcie roweru Paryż za darmo miasto rowerów Amsterdam rower łozowska rowery do wynajęcia paryz w paryżu\nBlind Booking - oferta Germanwings dla niezdecydowanych turystów\nposzukiwany ratownik-wychowawca - Sycylia\nKorzystanie z serwisu oznacza bezwarunkową akceptację polityki prywatności, regulaminu i polityki cookies. Wygenerowano:2020-01-25 17:21:12


Ten moment, kiedy idziesz na szybki prysznic, po czym zakręcając wodę w wannie uświadamiasz sobie, że ręcznik kąpielowy został w tej drugiej łazience.\nW takiej chwili zostaje (poza gromkim sacrebleu czy jaki tam język kto preferuje do wyrażenia dynamicznych, negatywnych emocji) bezradne rozejrzenie się po łazience, rozważenie kwestii wystarczalności ręcznika do rąk - a potem przystąpienie do najbardziej tradycyjnej z metod: otrzepywania się z wody. Z odpowiednią starannością, bo wprawdzie człowiek nie ma psiej sierści, ale i tak wystarczająco dużo kropel trzyma się skóry, i zbytnim wymachem można zachlapać łazienkę. Potem dobrze jest mieć pod ręką (nogą) dywanik, na którym można stanąć, zawsze trochę wsiąknie.\nNa tyle, żeby potem w klapkach dało się przebyć drogę do drugiej łazienki, nie zostawiając za sobą wyraźnego śladu.\n16:25, bartoszcze , Bez\nWarszawski postmodernizm architektoniczny\nRzuciło mnie służbowo do stolicy. Dobrze trafiłem, bo dzień był śliczny, słoneczko piękne, temperatura co najmniej dwucyfrowa (a może i z dwójką na początku). Mając chwilę czasu w zapasie, szedłem więc sobie leniwym spacerem oglądając sobie, jak ta nasza siedziba Stadionu Narodowego wygląda. Rozwodzić się nad śmiesznym wieżowcem z wielką dziurą nie będę, pewnie zrobiono to już wiele razy, znacznie bardziej zaintrygowało mnie, co wypatrzyłem w okolicy kościoła Wszystkich Świętych.\nNawet specjalnie zrobiłem detal:\nTak mi pasuje do ulicy Bagno (wiem, że to brzydko się śmiać z nazwisk etc). Całości dopełniał znajdujący się tuż zaraz Plac Grzybowski, na którym zafascynowały mnie imitacje torów tramwajowych (varsavianiści pewnie mają o tym jakąś fajną historię), rudera na rogu Próżnej nie wyglądała na hipsterską imitację.\nPóźniej wyszedłem na Plac Bankowy, szedłem wzdłuż dłuuuugiego i bardzo urzędowego pałacu i zastanawiałem się, czym wszystkie lokalne władze naraziły się Wieszczowi, że stał do nich tyłem i wolał patrzeć na zwykłe, przygaszone peerelowskie bloczydełko. Może nie podobało mu się, że mu po bokach zrobili dworzec autobusowy.\nOgród Krasińskich rozczarował mnie, bo zasadniczo był jeszcze w przedsezonowym remoncie, więc zamiast przezeń przejść, musiałem go obejść. Tym milsza była jednak niespodzianka na jego drugim końcu, kiedy na trawniku przed gmachem z napisem Biblioteka Narodowa zobaczyłem taki śliczny widoczek:\n20:02, bartoszcze , Z podróży\nZima się skończyła (dziś wręcz prawie lato), więc udało mi się jakoś zmobilizować do pisania na blogu sportowym w serwisie śląsk.sport.pl. Tym razem napisałem o futbolu, a konkretnie o przepisach i sędziowaniu.\n(Chociaż w zimie właściwie też miałem nastrój do pisania... ale nie kiedy wypadała wiosną).\nZakręty pętli czasu\nW ubiegłym sezonie głośno dość było o filmie Looper, tej zimy już nawet się chyba zdążył pojawić na DVD. Osobiście nie widziałem (przeżyję, najdalej za dwa lata będzie w TV), ale stanowi on dla mnie impuls, żeby wreszcie napisać od dawna planowaną notkę o interesujących aspektach pętli czasu w filmach SF.\nZacznę od takiego filmu najmniej rzucającego się w oczy, czyli od Częstotliwości. Fabułę ma mocno naciąganą, o tym jak syn przy pomocy radia (i dziwnego zjawiska fizycznego) łączy się z żyjącym 30 lat wcześniej (zmarłym 30 lat wcześniej) ojcem (koncept jak ojciec fizycznie przekazuje coś synowi dzięki temu połączeniu był w stanie dobić człowieka). Syn (policjant) dobrą radą ratuje ojcu (strażakowi w trudnej akcji) życie, co powoduje (zgodnie z wszelkimi zasadami dotyczącymi zmieniania kontinuum czasoprzestrzeni) skutki dla jego własnej teraźniejszości. Scena, w których syn przychodzi do pracy i widzi na biurku znacznie mniejszą (dzięki zmianie w rozwoju zdarzeń) ilość teczek od tej, którą zostawiał dzień wcześniej, podobała mi się niezmiernie (a to ledwie początek).\nZ klasycznych filmów oczywiście wypada zatrącić o serię czterech już Terminatorów. Przyznam szczerze, kiedy oglądałem pierwsze dwa (albo i trzy), to zawsze mnie zastanawiało (może mi umknęło) wytłumaczenie, dlaczego właściwie wszyscy zawsze się przenoszą w czasie o dokładnie ten sam okres (o ileż prościej byłoby wysłać bardziej zaawansowanego robota w moment, kiedy Connor byłby łatwiejszym do ustrzelenia celem). Oczywiście każdego przechodził dreszcz w momencie, kiedy uświadamiał sobie, że Kyle Reese przybywał w przeszłość po to, żeby zostać ojcem swojego przyszłego dowódcy. Ten twist został ostatecznie jednak dopełniony, kiedy w czwartej części John Connor ratował życie dużo młodszemu od siebie Kyle'owi (implikacje tej pętli zostawiam każdemu do spokojnego uświadomienia).\nMistrzostwem (prywatnym moim) jest jednak 12 małp Terry Gilliama. James Cole jest rzucany w różne miejsca w czasie głównie po to, żeby jego obecność w tych momentach pomogła uwiarygodnić go w najważniejszej podróży (nie powiem, żeby to było zamierzone). Arcydziełem jest jednak scena (zapowiadana od samego początku, choć zrazu nie rozumiana jak należy), w której przybyły z przyszłości Cole ginie na oczach siebie samego jako ośmiolatka. Lepiej się tego zapętlić nie udało.\nNo, chyba że w Looperze się udało.\n17:06, bartoszcze , Kult-ura\nMiałem w sądzie parę minut przerwy w rozprawie (dość emocjonującej), więc czekając na powrót na salę zacząłem sobie studiować ogłoszenia sądowe wywieszone na korytarzu. Dominowały oczywiście tradycyjne o zawieszeniu postępowania z powodu braku czyjegoś adresu, o ustanowieniu kuratora dla kogoś kogo adres jest nieznany, czy o licytacji jakiejś nieruchomości. Wśród nich zauważyłem jednak rzecz nietypową (może dlatego, że rzadko przebywam w okolicy wydziałów karnych) - wezwanie do podjęcia z depozytu rzeczy zebranych jako dowody w postępowaniu karnym, prowadzonym w sprawie jakiegoś wypadku.\nPoczątkowo, nie ukrywam, uśmiechnąłem się, skoro zaraz na początku listy znalazłem "kolczyki z metalu żółtego, niekompletne", "majtki damskie białe 1 szt.", a nieopodal "pasek damski z napisem" i inne części garderoby (w tym "półlowet wełniany"). Później rozbawiły mnie "opakowanie Colgate uszkodzone" oraz "szklany pojemnik wypełniony w 2/3 czarno-białym proszkiem z napisem BLACK PEPPER". Aż westchnąłem nad losem widząc, jak pracowicie opisywano "reklamówkę uszkodzoną z napisem..."\nLista robiła się coraz dłuższa, umysł stał się czujniejszy, wyobraźnia zaczęła pracować. Ubrania, dużo ubrań starannie opisywanych, w tym dziecięce; kawa, kosmetyki, drobiazgi.. Reklamówki z napisem "mama" oraz zdrobnieniami imion dziecięcych (też chyba uszkodzone). Twarz stężała, uśmiech się gdzieś zgubił. Zobaczyłem ten wypadek w wyobraźni, pomyślałem, jak dwie godziny wcześniej pędziłem po lokalnych drogach.\nNie wiem, czy uczestnicy tego wypadku mieli szansę się w ogóle zgłosić po odbiór swoich rzeczy, nie wiem, czy to ogłoszenie w ogóle do kogoś dotrze lub będzie chciał się pojawić (zwłaszcza że podano datę wypadku: 1988 rok). Ogłoszenie zamieszczono, bo rzeczy leżą bezproduktywnie w magazynie, a ich zniszczenie lub wyrzucenie na śmieci wymaga dochowania odpowiedniej procedury.\nWracałem do domu nie spiesząc się.\n14:19, bartoszcze , Z podróży\nNie dotykać czajnika (bo pika)\nKiedyś czajnik to był prosty metalowy garnek, zwykle zamknięty od góry, w którym gotowało się wodę aż do skutku (w szczególności aż zaczęło solidnie dymić z dzióbka). Potem dla większej wygody wymyślono gwizdki nakładane na dzióbki, które w odpowiednim momencie zaczynały wydawać nieprzyjemny dźwięk lub bawić się w rakietę napędzaną parą. Dalsza ewolucja w tym kierunku się zatrzymała, bo upowszechniły się czajniki elektryczne.\nTen krótki rys historyczny ma na celu wprowadzenie do zdarzenia, które nastąpiło w tym tygodniu. Mimo że to zdarzenie u mnie rzadkie, sprowadziłem do domu nowiutki czajnik (elektryczny, a jakże). Prawie dizajnersko metalicznie lśniący, z bajerami (jakie wciska się do każdego nowego czajnika). Ma możliwość gotowania wody o zadanej temperaturze, sporą szybkę z widokiem na wnętrze i kolorowe podświetlenie wnętrza, zależne od zadanej temperatury (można siedzieć i patrzeć na narastający kolorowy bulgot). A gdyby ktoś się miał zagapić i nie zauważyć tego magicznego momentu, w którym woda jest gotowa, wydaje z siebie przenikliwe pi(s)knięcie.\nI właśnie. Dźwięk wydaje też przy innych okazjach, przez co obecnie proces przygotowywania porannej herbaty wygląda/brzmi następująco. Nalewa się wody, ustawia czajnik na podstawce [piip]. Włącza się czajnik [piip]. Ustawia się temperaturę wody na 80 stopni [piip piip piip]. Woda się zagrzała [piip]. Zalewa się zieloną herbatę i stawia czajnik z powrotem [piip]. Włącza się czajnik, żeby woda zawrzała [piip]. Zawrzała [piip]. Zalewa się czarną herbatę i odstawia czajnik na miejsce [piip].\nZa parę dni wyjeżdżam służbowo skoro świt. Chyba wyciągnę zwykły metalowy garnuszek i zagrzeję na gazie...\n18:32, bartoszcze , Eko\nMoje własne Dhaulagiri\nNazwę Dhaulagiri tłumaczy się jako "Biała Góra" (z sanskrytu). W Himalaje trochę daleko, więc usypaliśmy sobie w ogródku własną.\n(łopata nie sięga podłoża, góra miała około półtora metra).\n(za World All&Details)\nTagi: bzdury fotka zima\n11:11, bartoszcze , Bez\nRuda i Zosiek\nNieszczęsnym przebojem tygodnia był tekst o bohaterach Kamieni na szaniec - o tym, jak to należy ich zdemitologizować, bo byli antysemitami, a przynajmniej obracali się w anstysemickiej rzeczywistości, a przynajmniej Kamiński nic nie napisał o problemie żydowskim (przynajmniej w wydaniu wojennym), oraz że Rudy z Zośką mieli romans. Kto nie czytał, niech wygugla (jeśli koniecznie potrzebuje).\nNie, nie zamierzam nawet przez chwilę zastanawiać się, czy mamy do czynienia z odkryciem Ukrytej Prawdy jak u Dana Browna, głowić się, czy Rudego odbijali dlatego, żeby przyćmić inne wydarzenia, czy też może dla ukojenia odchodzącego od zmysłów kochanka. Zadaję sobie tylko jedno pytanie: po co właściwie jest ten tekst? (Opcję "żeby zohydzić narodowi jego bohaterów" zostawiam prawicowym megalomanom.) I tylko dwa powody widzę, niewykluczające się: jeden to chęć zabłyśnięcia, drugi to wierszówka (lub inna forma honorarium).\nBo nie wiem, jak można czytać Kamińskiego i nie wyłapać kwestii elementarnej, oczywistej: że demitologizujące zarzuty nie mają żadnego wpływu na sens opowieści. Akcja z Kopernikiem, akcja z kotwicami, wszystkie inne akcje małego sabotażu i poważnej dywersji, zachowują ten sam sens. No i co zmieniałaby orientacja w tej patetycznej scenie z recytowaniem Słowackiego?\nA poza tym zawsze wolałem Alka.\nTagi: dyskryminacja książka przeczytane\n16:34, bartoszcze , Bez


Redakcja ⚫ 21.11.2019 ⚫ 9\nW dniu 12 listopada 2019 roku nowym dyrektorem handlowym spółki PKP CARGO INTERNATIONAL został Martin Sněhota. Zastąpił on na tym stanowisku Viktora Bystriana, który będzie realizował nowe zadania w grupie PKP CARGO INTERNATIONAL.\nMartin Sněhota ma wieloletnie doświadczenie menedżerskie w zakresie handlu, zakupów i zarządzania spółkami produkcyjnymi. Przed przyjściem do grupy PKP Cargo International był m.in. dyrektorem ds. zakupów w spółkach MSA i Fermat CZ oraz dyrektorem ds. handlu i zakupów w spółce VOP CZ. Od 2018 roku był w ramach BR Group członkiem Zarządu i dyrektorem generalnym spółki Lucco, a jednocześnie dyrektorem generalnym w firmie Spojmont Ostrava. Ukończył Transport Lądowy, Technikę i Technologię Transportu na Wydziale Mechanicznym oraz Ekonomikę i Zarządzanie Przemysłem na Wydziale Metalurgii i Inżynierii Materiałowej w Wyższej Szkole Górniczej – Technicznym Uniwersytecie Ostrava.\n− Wiem, że PKP Cargo International należy do grupy PKP Cargo, jednego z największych kolejowych przewoźników towarowych w EU, i z chęcią chciałbym tu wykorzystać moje dotychczasowe doświadczenie i umiejętności w dziedzinie transportu oraz zarządzania spółkami i pionami handlowymi. Od całego zespołu handlowego oczekuję bardzo aktywnego podejścia do klienta w zakresie rozwijania biznesu i potencjału, który ma spółka. Wspólną pracą zespołową chcemy nie tylko ponadstandardowo troszczyć się o naszych dotychczasowych klientów, których wysoko sobie cenimy, ale przede wszystkim, z wykorzystaniem synergii w grupie PKP Cargo, uzyskiwać nowe możliwości handlowe dla spółki zarówno na rynku krajowym, jak i w całej Europie – powiedział Martin Sněhota, nowy dyrektor handlowy PKP Cargo International.\n− Chciałbym serdecznie podziękować Viktorovi Bystrianovi za długoletnią pracę dla spółki na stanowisku dyrektora handlowego, który nadal pozostaje członkiem zespołu i w grupie będzie odpowiedzialny za business development. Nowemu dyrektorowi handlowemu życzę wielu sukcesów w pracy i wierzę, że jego menedżerskie doświadczenie doprowadzi we współpracy ze spółką macierzystą PKP Cargo International do realizacji ambitnych celów całej grupy na międzynarodowym rynku transportu kolejowego i kombinowanego − powiedział Maciej Walczyk, prezes Zarządu PKP Cargo International.


Niepełnosprawny powinien być wliczony do ogółu pracowników z dysfunkcjami od dnia podjęcia pracy, a nie zawarcia umowy o jej wykonywanie, jeśli nastąpiło to w odrębnych terminach.\nTak wynika ze stanowiska przedstawionego przez Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych (BON). O jego wydanie wystąpiła Polska Organizacja Pracodawców Osób Niepełnosprawnych (POPON), która miała wątpliwości, od kiedy można wliczać pracownika z uszczerbkiem na zdrowiu do wskaźnika takich podwładnych Co do zasady, art za ust i ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitant zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tj. Dz.U. z 2016 r. poz. 2046 ze zm) przewiduje, że od dnia przedstawienia pracodawcy orzeczenia potwierdzającego uszczerbek na zdrowiu.\nPOPON zapytał, w jaki sposób powinna postąpić firma, która podpisała umowę z nowym podwładnym 30 listopada 2017 r. Tego samego dnia przedstawił on orzeczenie o niepełnosprawności, ale jako termin rozpoczęcia pracy wskazany został 1 grudnia. Zdaniem organizacji nie jest jasne, od kiedy wliczać go do stanu zatrudnienia. Taka sama wątpliwość dotyczy tego, czy efekt zachęty, którego wykazanie jest niezbędne, aby firma mogła otrzymać na taką osobę dofinansowanie do wynagrodzenia, powinien być ustalony na 30 listopada czy 1 grudnia.\nBON tłumaczy, że w takich sytuacjach firma powinna postępować zgodnie z art 26 kodeksu pracy. Przepis ten wskazuje, że stosunek pracy nawiązuje się w terminie określonym w umowie jako dzień rozpoczęcia pracy, a jeśli go nie wyznaczono, to w dniu ' jej zawarcia.\n- Wprawdzie wyjaśnienie BON nie odnosi się wprost do przykładu zawartego w pytaniu POPON, ale można na jego podstawie wskazać, że skoro pracownik zaczął pracę 1 grudnia, to właśnie od tego dnia może być zaliczony do stanu zatrudnienia osób niepełnosprawnych - mówi Mateusz Brząkowski, radca prawny z Kancelarii Prawnej TCC Corporate Lawy- ers. Dodaje, że analogicznie również efekt zachęty powinien być ustalony na dzień 1 grudnia.


Social media + rozwój produktów = innowacje – wicu.pl – sztuka innowacji\nSocial media + rozwój produktów = innowacje\nWiele osób słysząc hasło socia media ma na myśli Facebooka. Spore grono na propozycję rozwoju produktów społecznościowych mówi: po co robić coś skoro jest Facebook. Tymczasem serwisów społecznościowych jest cała masa. I ciągle powstają nowe. Nie wynika to tylko z mody na social media. Podyktowane jest przede wszystkim tym, że mechanizmy społecznościowe doskonale nadają się do rozwiązywania różnych problemów i kooperacji pomiędzy użytkownikami. Dzięki stawianiu na odkrywanie nowych dróg są także motorem innowacyjności. Kalypso – firma, która zajmuje się dostarczaniem nowatorskich rozwiązań, stworzyła raport na temat rozwoju produktów za pomocą social mediów. Warto się z nim zapoznać.\n„Social media and product innovation” to kilkustronicowy dokument w języku angielskim. Można ściągnąć go za darmo ze strony Kalypso. Z jego lekturą powinny zapoznać się wszystkie osoby, które planują rozwój swoich produktów i usług w sieci. Bez względu na to czy celują w zwykłych użytkowników, czy też kierują swoje działania w stronę firm. W raporcie znajdują się takie informacje jak:\nKlasyfikacje social mediów ze względu na przeznaczenie,\nInformacje o strategiach rozwoju z wykorzystaniem social mediów,\nKorzyści wynikające z social product innovation,\nPrzejrzenie raportu zajmie nie więcej niż kilka minut. Wcielenie w życie wniosków, które z niego wynikają potrwa znacznie dłużej. Budowanie od zera społeczności w obrębie danej grupy odbiorców lub tematu nie jest wcale łatwą sprawą. Trzeba włożyć w nią wiele pracy, energii i konsekwencji w działaniu. Warto mieć jednak świadomość, że mechanizmy społecznościowe z powodzeniem można wykorzystywać do rozwoju własnych produktów i usług. Facebook mimo ogromnych możliwości nie nadaje się do wszystkich zastosowań. W większości przypadków użytkownicy chętniej skorzystają z dedykowanego rozwiązania. Wystarczy tylko podstawić odpowiednie zmienne do wzoru.\nOpublikowano 15 lutego 2012 19:03 Autor Wojciech DrewczyńskiKategorie Social mediaTagi innowacje, Kalypso, raport innowacje, raport social media, rozwój produktów, social media, social product innovation\nPoprzednie Poprzedni wpis: Do zakochania jeden krok. Wystarczy Facebook\nDalej Następny wpis: Nowe zastosowanie dla Pagerank


Red Dead Online - Handlarz: szczegóły klasy, rangi i umiejętności, jak zostać • Eurogamer.pl\nHandlarz to jedna z profesji, w które możesz się wcielić w Red Dead Online. Nadaje się dla graczy, którzy wolą spokojną, dobrze płatną pracę, a także dla miłośników polowania. Tak jak pozostałe, kosztuje kilkanaście sztabek złota, choć użytkownicy PS4 mogą rozpocząć ścieżkę za darmo.\nW tym poradniku dowiesz się, czy Handlarz jest dla ciebie odpowiedni. Poznasz cechy tej specjalizacji, a także sposób rozpoczęcia kariery.\nKim jest Handlarz\nHandlarz zajmuje się głównie polowaniem, dostarczaniem materiałów oraz przewożeniem zamówionych przez klientów przedmiotów. W teorii jest to najmniej ekscytująca profesja z trzech dostępnych w Red Dead Online, ale równocześnie najbardziej opłacalna.\nGracz decydujący się na rolę Handlarza zamienia swój obóz w kwitnący biznes i wchodzi w skład spółki handlowej Cripps Trading Company, którą prowadzi Cripps, czyli towarzysz z obozu. To kompan zajmuje się wytwarzaniem przedmiotów, ale potrzebuje do tego surowców, dostarczanych przez Handlarza.\nJeżeli jesteś miłośnikiem polowania, to spełnisz się w tej roli. Handlarz zajmuje się głównie polowaniem: zdobywaniem trucheł zwierząt i skór, które następnie przynosi do obozu. Podejmuje się też misji zaopatrzeniowych, by zapewnić Crippsowi dodatkowe materiały.\nGdy towarzysz z obozu wytworzy przedmioty, Handlarz wchodzi w rolę dostawcy, transportując dobra wozem do klientów. Gracz decyduje, czy chce wybrać się na dłuższą, czy krótszą przejażdżkę. Wielkość trasy ma wpływ na zapłatę, ale też możliwość ataku wrogów.\nDodatkowym urozmaiceniem są ataki na obóz. Miejsca należy bronić przed regularnymi napaściami rabusiów.\nUmiejętności i przedmioty odblokowywane przez Handlarza w miarę osiągania kolejnych rang służą głównie ułatwieniu pracy. To ulepszenia torby, większe wozy dostawcze czy wyszkolenie psa, by zwierzę ostrzegało przed nieprzyjaciółmi czającymi się na obóz.\nJak zostać Handlarzem\nAby rozpocząć karierę Handlarza, udaj się na jakąkolwiek pocztę i odbierz przesyłki. Następnie otwórz ekwipunek (torbę), przejdź do ostatniej zakładki i wejdź w Listy. Odszukaj tam List od Crippsa i przeczytaj go.\nUwaga: z dużą dozą prawdopodobieństwa możesz mieć list w ekwipunku, jeżeli regularnie korzystałeś z poczty. Zanim udasz się po odbiór przesyłek, sprawdź najpierw torbę.\nGdy przeczytasz list, na mapie pojawi się nowa ikona, podpisana jako Narodziny spółki. Cripps będzie na ciebie czekał przy sklepie wielobranżowym w Valentine, mieście w centrum mapy. Udaj się tam i porozmawiaj z towarzyszem.\nNastępnie kup stół rzeźnika od Crippsa za 15 sztabek złota. Gracze na PlayStation 4 mogą wcielić się w Handlarza za darmo. Po kupnie stołu rozpoczynasz grę w nowej roli.\nNagrody za rangi Handlarza - unikalne umiejętności i wyposażenie\nRozwijanie klasy Handlarza odblokowuje dostęp do unikalnych umiejętności i przedmiotów, niedostępnych dla innych klas. Poniżej spis wszystkich nagród za kolejne rangi:\nGarnek do duszenia - przepisy na potrawki zapewniające premię do rdzeni\nUlepszenie torby: składniki - torba mieści więcej przedmiotów\nCzujność - umiejętność identyfikowania wozów innych handlarzy z większej odległości\nPsie ostrzeżenie - możliwość wyszkolenia psa, aby zwierzę ostrzegało przed rabusiami, planującymi napad na obóz\nŚredni wóz dostawczy - ulepszony wóz, w którym pomieścisz 2 beczki\nSchowek na broń - miejsce do przechowywania broni\nNóż Lance - specjalny rodzaj noża, dostępny tylko dla Handlarzy\nSkuteczność - zwiększa ilość materiałów pozyskiwanych z trucheł w idealnym stanie\nUlepszenie torby: materiały - torba mieści więcej materiałów\nDuży wóz dostawczy - ulepszony wóz, w którym pomieścisz 4 beczki\nWóz myśliwski - zwiększa liczbę możliwych do przewożenia trucheł, skór i futer\nOchrona - zmniejsza szansę napaści na obóz\nPorady dla Handlarzy\nOto kilka wskazówek, które pozwolą ci jak najlepiej wykorzystać profesję Handlarza:\nPrzynoś Crippsowi całe truchła zwierząt, a nie części. Lepiej przywieźć truchło w nienaruszonym stanie, a nie skórować zwierzę\nZ drugiej strony, jeżeli chcesz jak najlepiej wykorzystać wyjazd na polowanie, najlepiej zarzucić na konia trzy truchła, a potem zająć się skórowaniem pozostałych zdobyczy\nAby zmaksymalizować dochody, nie kupuj zapasów, tylko wykonuj misje zaopatrzenia. Zagwarantuje ci to szybszy awans dzięki dodatkowemu PD Handlarza\nDostawy długodystansowe są bardziej opłacalne, ale jeżeli masz problemy z nękającymi cię po drodze bandytami, wybieraj krótsze, bezpieczniejsze trasy\nChoć to duże zwierzęta powinny być twoim głównym celem, to rozglądaj się również za ptakami, które mogą stać się szybką i łatwą zdobyczą - szczególnie w drodze powrotnej do obozu\nPo osiągnięciu 5. rangi Handlarza warto kupić średni wóz dostawczy, który zwiększy dochodowość misji. 10. ranga to z kolei duży wóz dostawczy oraz wóz myśliwski. Te ulepszenia pozwolą ci transportować więcej trucheł, skór i futer\nNastępnie: Red Dead Online - Kolekcjoner: opis, rozwój profesji, jak zostać\nPoprzednio: Red Dead Online - Łowca nagród: opis, nagrody za rangi, jak zostać


Notatnik kulturalny: kwietnia 2020\nMały zgon, czyli Fargo to nie jest\nGdy ogląda się "Mały Zgon" trudno nie oprzeć się refleksji, że kopiowanie nigdy nie wychodzi na dobre. Lepiej zaryzykować i zrobić coś oryginalnego, niż liczyć na to, że skoro gdzieś za oceanem był jakiś hicior, to zrobimy coś w tym stylu, tyle że biedniej i liczymy, że to widza polskiego zadowoli.\nNiestety. To nie jest klasa "Fargo" choć podobieństw byłoby sporo. Tyle, że tam nawet to co przerysowane, robi wrażenie rozmachem, a u nas strzelaniny nawet nie bawią, są jedynie żałosne. Można oczywiście usprawiedliwiać, że reżyserów było kilku, że Machulski przyłożył palce nie tyle do samego scenariusza, co do dialogów, ale wyszło jak wyszło. "Mały Zgon" ani specjalnie nie bawi, a warstwie kryminalnej to nawet rozłazi się w szwach. Młodym twórcom: Maciejowi Kawalskiemu, Filipowi Syczyńskiemu oraz Piotrowi Domalewskiemu nawet doświadczenie starszego kolegi nie pomogło. Ale jedno jest na poziomie.\nBy przynadziei - kwietnia 29, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: czarna komedia, film, kryminał, Machulski, serial\nSpisek przeciwko Ameryce, czyli czy życie europejskiego Żyda jest mniej warte niż amerykańskiego\nW najbliższych dniach chyba aż trzy seriale i zważywszy na to, że majówka taka a nie inna, to może i kolejne zaległości uda się nadrobić. Na początek historia alternatywna i ekranizacja powieści Philipa Rotha. Dopisuję ją do listy do przeczytania.\nW Stanach ten serial jest dziś odczytywany jako szczególnie aktualny, bo za prezydenta Trumpa wszystkie radykalne grupy nacjonalistyczne mają się coraz lepiej i atmosfera pewnie odbierana jest właśnie tak jak opisuje to Roth. Co z tego, że to historia. Pokazuje pewne mechanizmy, które są dość uniwersalne - jak łatwo manipulować tłumem, wskazać mu wroga, a potem zaostrzając retorykę nawet nie trzeba brudzić rąk, bo ludzie sami zajmą się pozbyciem tych, których wskażemy im jako tych "innych" winnych całego zła.\nBy przynadziei - kwietnia 28, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: film, historia, polityka, serial\nLupus - Jens Henrik Jensen, czyli Oxen powraca\nBardzo dobra trylogia sensacyjno-kryminalna o weteranie Nielsie Oxenie, byłym komandosie, który zostaje wciągnięty w śmiertelną rozgrywkę z tajną organizacją o licznych mackach i wszechstronnych wpływach, ma kontynuację! Frajda spora, bo to ciekawa postać, a fabuła skonstruowana przez Jensena naprawdę trzymała za gardło. I co ważne, daleka była od uproszczeń w tylu: zabili go, a on i tak uciekł.\nOxen wreszcie może odetchnąć, nikt go nie ściga, nic nie zagraża jego życiu, próbuje poukładać swoje relacje z synem, ale daleki jest od spokoju - wciąż nie może ułożyć sobie życia, znaleźć normalnej pracy, a koszmary z przeszłości wciąż nie dają mu spokoju. Każde z zespołu, który wtedy wygrał ważną wojnę, poszło swoją drogą - Mossman dostał niezłą posadkę i szefuje komisji przeglądającej akta jakie zdobyli, Margrethe Franck też wróciła do policji z awansem i jeszcze większym zaangażowaniem, tylko Oxen jak zwykle jest samotnym wilkiem. I takim trochę pozostaje. Gdy Mossman prosi go o wyjazd na Jutlandię i sprawdzenie co dzieje się z pewnym człowiekiem, nie przyjmie on tego zlecenie, choć i tak tam pojedzie, tyle że w tajemnicy przed dawnym szefem.\nBy przynadziei - kwietnia 27, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: kryminał, książki, skandynawskie\nCo z tymi młodymi, czyli Podrzutki, My oraz Kamper\nTrzy filmy, które trochę łączy temat młodych ludzi - ale czy w różnych krajach udałoby się opowiedzieć o takich samych problemach i stylu życia?\n"Podrzutki"to produkcja rosyjska, opowiadająca o młodym chłopaku wychowującym się w sierocińcu. Podobnie jak u nas nie wynika to z tego, że nie ma rodziców, ale nie chcieli oni brać odpowiedzialności za dziecko - tam system "okien życia" funkcjonuje widać podobnie jak u nas. Bohater ma rzadką chorobę, która sprawia, że mniej odczuwa on ból niż inni, co nie znaczy pewnie, że nie ponosi z tego tytułu konsekwencji. W tym filmie nie tylko on jednak jest istotny - jego historia jest okazją do opowiedzenia co zdaniem reżysera jest raczej problemem dorosłych, jaki kraj stworzyli, na jakich zasadach go oparli, czego uczą młodych. Choć świat na zewnątrz placówki kusi wszystkimi przyjemnościami, chłopak pewnie wolałby okazanie mu ciepła i bezpieczeństwa, a nie obsypanie go podarunkami, które nie są bezinteresowne. Matka, która próbuje go z sierocińca wyciągnąć ma bowiem jasny interes i pomysł: dziecko będzie pomagać w naciąganiu naiwnych bogaczy na kasę.\nBy przynadziei - kwietnia 26, 2020 4 komentarze:\nEtykiety: dramat, film\nKimkolwiek jesteś. Ukryta sieć #2 - Jakub Szamałek, czyli raczej się nie schowasz...\nOdkładam na chwilę kolejny pakiet z filmami i może przyjrzyjmy się kontynuacji cyklu "Ukryta sieć". O poprzedniej książce Szamałka notkę znajdziecie w zakładce "Przeczytane" na górze. Druga część jest w bardzo podobnym stylu - to thriller, w którym wątki dziennikarskiego śledztwa oraz narastającego wokół bohaterki zagrożenia, przeplatają się z odkrywaniem przed nami zagrożeń związanych z bezpieczeństwem w sieci. O ile ten ostatni wątek mnie trochę w pierwszej części drażnił, to w drugiej wypada już trochę ciekawiej, autor bowiem dotyka mechanizmów, które ze świata biznesu, przenikają powoli np. do sfery polityki. Jak wiedzę o naszych upodobaniach, sposobach spędzania wolnego czasu, przeczytanych książkach, przełożyć na preferencje wyborcze? Okazuje się, że to całkiem proste. Politycy, partie i różne grupy uczą się tego od najlepszych speców od marketingu i wiedzą gdzie uderzyć trzeba z przekazem mocnym, a gdzie po prostu siać wątpliwości, rozmiękczać lub zniechęcać do pójścia na głosowanie. I choć Szamałek podobnie jak w części pierwszej, dotyka jedynie wierzchołka góry lodowej, to i tak dla wielu ludzi ta wiedza może być szokująca. Jak łatwo udostępniamy informacje o sobie, nie chronimy ich, dajemy sobą manipulować, w dodatku ciesząc się z tego, że to takie wygodne? O konsekwencjach, o tym do czego to może doprowadzić, jakoś mało kto chce myśleć. Może więc taka forma - poprzez książkę sensacyjną, może do ludzi dotrze?\nBy przynadziei - kwietnia 25, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: kryminał, książki, polityka, thriller\nPrzygodowo, czyli Gdzie jest korona Cara oraz Gdzie jest dukat Króla Zygmunta\nJako osoba wychowana na Nienackim i Niziurskim, mimo upływu lat wciąż mam sentyment do awanturniczych i przygodowych książek dla młodszych czytelników. Podsuwam je potem już nie tyle córkom, bo te również wyrosły z takich lektur, ale różnym znajomym, którzy mają młodsze pociechy. I cieszę się, że wciąż pojawiają się na naszym rynku wydawniczym nowi autorzy, nowe pozycje, że mogę je polecać innym.\nZamiast wierzyć w reklamy drukowane na okładach zagranicznych (bestseller! ... milionów na całym świecie itp.), może warto rozejrzeć się wśród naszych rodzimych pisarzy. Jednym z tych, których odkryłem ostatnio jest Artur Pacuła, mający już 4 książki przygodowe dla młodzieży na swoim koncie. Przy okazji premiery najnowszej części cyklu, otrzymałem od wydawcy również wznowienie części pierwszej i z ogromną satysfakcją stwierdziłem, że nowa szata graficzna jest dużo ciekawsza od pierwotnej. Trzeba trzymać kciuki za wydanie brakujących części z podobnymi okładkami (poniżej macie porównanie, żeby wiedzieć o co mi chodzi). Okładka świetna, a w środku?\nBy przynadziei - kwietnia 24, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: dla dzieci, dla młodzieży, książki, przygodowy\nMiędzynarodowo i różnorodnie, czyli Bille, Bułgarska róża i Miłosierny\nTrzy produkcje, niby nie powalające na kolana, ale każda z nich pokazuje kawałek rzeczywistości/historii danego kraju. Łotwa. Bułgaria. Francja. Obiecuję na dniach kolejne takie pakiety.\nBille. Ciekawe podejście - opowiedzieć o swojej słynnej pisarce Vizmie Belševicy, postaci bardzo ważnej dla kultury łotewskiej, pokazując ją jako małą dziewczynkę. Tak jakby jej wrażliwość, talent, spojrzenie na świat ukształtowało się właśnie wtedy, gdy dość naiwnie próbowała dostosować się do niełatwego świata dorosłych. Wyrosła w latach 30 XX wieku, w biedzie, w domu gdzie znerwicowana i surowa matka oraz popijający ojciec, nie zawsze otaczali ją wystarczającą uwagą. Dziewczynka uciekała w świat wyobraźni, poszukiwała cudownej krainy, w której podobno nie brakuje niczego. Jak każde dziecko psoci, popełnia błędy, buntuje się...\nŁadne zdjęcia. Ale czy coś więcej dobrego mogę powiedzieć o tej produkcji? Chyba niestety nie.\nBy przynadziei - kwietnia 23, 2020 Brak komentarzy:\nPłacz - Marta Kisiel, czyli mniej żartu, ale uczuć nie zabraknie\nWidzę, że z każdym dniem coraz trudniej mi się mobilizować do pisania, jakaś totalna deprecha nadciąga :(\nAle póki jest jeszcze siła...\n"Płacz" finał (czyżby?) tzw. trylogii wrocławskiej Marty Kisiel, cyklu z którym miałem trochę problem. Zaczynałem bowiem spotkanie z autorką (czy też wtedy jeszcze ałtorką?) właśnie od niego, od "Nomen Omen", które mnie wcale nie zachwyciło. Potem dopiero "Dożywocie" sprawiło, że odszczekiwałem swoje słowa, że ta Kisielowa to przereklamowana (dowody znajdziecie w zakładce Przeczytane). I "Toń" wydała mi się dużo ciekawsza. Na pewno była też poważniejsza i mroczniejsza niż pierwszy tom. I tak też jest i z finałem. To cykl na pewno odmienny od "Dożywocia", mniej tu humoru, zabawnych postaci, więcej za to akcji, tajemnic, napięcia. Mam wrażenie, że w takie klimaty w innych książkach Marta Kisiel wchodzi tylko na chwilę (ale potrafi to robić!), a tu zanurza nas prawie od początku. Gdyby nie to, że już trochę znamy charaktery poszczególnych postaci, mamy frajdę z różnych przepychanek między nimi, to byśmy w tym mroku zatonęli bez nawet jednego uśmiechu i sympatycznego ciepełka. A że są oni, to trochę nas w tych ciemnościach czasoprzestrzeni, duchów i potworów, coś jednak ogrzewa i światełka nadziei też nie zabraknie.\nBy przynadziei - kwietnia 22, 2020 2 komentarze:\nKobiety na pierwszym planie, czyli Vita i Virginia, Ekspedientki, Maria Królowa Szkotów, Miłość mojego brata\nVita i Virginia. Podobno poza filmem jest też książka, ale nawet nie wiem czy mam ją ochotę czytać. I nie dlatego, żebym nie wierzył w jakąkolwiek możliwość relacji Virginii Woolf z inną kobietą, ale jakoś skutecznie ten obraz mi tak spłycił jej osobowość, że wolę jednak przyglądać się ewentualnie jej twórczości, a nie roztrząsać na ile romans mógł mieć dla niej wielkie znaczenie.\nPróba opowiadania w kostiumach epoki historii na wskroś współczesnym językiem, w dodatku z wtrętami rodem z jakiegoś eksperymentalnego filmu (czyli np. muzyka, taniec), może być dowodem albo szaleńszej odwagi, geniuszu artystycznego, albo też jakiejś degrengolady umysłowej i przekonania o swojej wyjątkowości. W przypadku tego filmu mamy do czynienia z drugim przypadkiem.\nBy przynadziei - kwietnia 21, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: dramat, film, historia, kostiumowy\nMłodość - Terrific Sunday, czyli fale nade mną\nStaram się przynajmniej raz w miesiącu napisać jakąś notkę muzyczną, więc mimo, że jakoś ostatnio daleko mi po drodze z radosnym, melodyjnym graniem, to z deezera wybieram tym razem Terrific Sunday. Niech będzie, że nazwa bliższa mojemu samopoczuciu :)\nA muza? Cieszę się, że w Polsce wciąż gra się takie gitarowe, ale nie za ciężkie granie. Nie jestem na bieżąco z tym co na rynku, ale mam wrażenie, że indie rock trochę odchodzi do lamusa, szuka się oryginalności, czasem na siłę. A tu proszę - w prostocie czasem jest urok.\nBy przynadziei - kwietnia 20, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: indie rock, muzyka, polski, rock\nGra w cykora - Szilárd Rubin, czyli toksyczne związki\n„Człowiek nigdy nie powinien pogodzić się z tym, co utracił”. Ten cytat trochę oddaje ducha tej powieści, w której uczucie jest zarówno czymś wspaniałym, jak i destrukcyjnym. M. gdy jej pożyczyłem egzemplarz stwierdziła, że to powieść smutna i pełna goryczy. Ja przyznaję się, że zachwyciłem się głównie warstwą językową, zaskakująco poetycką i gdyby nie realia komunistycznych Węgrzech, to raczej bym nigdy bym nie odgadł, że powstała w latach 60. Wtedy zresztą chyba przeszła trochę bez echa, odkryto ją dopiero niedawno i zyskała duży rozgłos. Autor pisał nie tylko prozę, ale podobnie jak jego bohater był również poetą, może stąd niepowtarzalny klimat "Gry w cykora".\nOn poeta lewicujący, w nowej rzeczywistości otrzymał szansę na studia i awans społeczny, dla niej i jej rodziny to raczej zmiana na gorsze, ale w tej rzeczywistości trudno chwalić się dawnym bogactwem czy przywilejami. Oboje młodzi, otoczeni innymi studentami, przyjaciółmi, szalejący, choć wokół raczej system temu nie sprzyja. Uczucie wybucha...\nEtykiety: historia, książka, melodramat, powieść\nŚpiewajcie, z prochów śpiewajcie - Jesmyn Ward, czyli życie przeplatające się ze śmiercią\nGdy dotychczasowe życie się wali człowiek najchętniej zwinąłby się w kulkę i po prostu starał się odciąć od wszystkiego. W tej chwili chyba głównie książki, a może troszkę również ten blog, dają mi namiastkę takiej możliwości... Myśleć o czymś innym. Nie dać się ogarnąć do końca czarnym myślom.\nCzytam. Szukam w tym ucieczki, zapomnienia. Choć nie raz lektury również mogą boleć, tak jak choćby ta. To jednak trochę inny ból, taki który próbujesz ogarnąć, pojąć jego bezmiar, przeżywasz go, ale to nie jest do końca twój ból, bierzesz go tylko małą okruszynę. Współodczuwanie daje jednak ukojenie. Skoro tamte krzywdy udało się opowiedzieć, to może i samemu uda się przejść przez wszystko i kiedyś być w stanie z większym spokojem spojrzeć do tyłu.\nWybaczcie dziwny wstęp, ale po prostu cieszę się, że właśnie dziś mogę napisać kilka zdań o tym tytule. Takim, który w wyjątkowy sposób dotyka emocji, wyobraźni, zostaje w głowie.\nKażdy ma tu swój punkt widzenia, prawo do własnych emocji, ale przez to jeszcze wyraźniej doświadczamy tego jak bardzo można być blisko siebie, a jednocześnie się ranić, nie do końca świadomie.\nLeonie pragnie zagłuszenia swoich lęków, ucieka w narkotyki, pragnie bliskości i dlatego tak bardzo zależy jej na powrocie męża, dzieci są trochę kłopotliwym ciężarem, choć boli ją to, że traktują jej z taką czułością jakiej by oczekiwała, sama również nie potrafi jej okazywać. Pomiędzy wyrzutami sumienia, a próbami ogarniania tego co jest w stanie, chwile gdy może odpłynąć są dla niej najważniejsze.\nBy przynadziei - kwietnia 19, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: dramat, historia, książki, powieść, przemoc\nDwupak niepokojący, czyli Wieża. Jasny dzień oraz Ciemno, prawie noc\nZnowu tak wyszło, że przy jednej produkcji będzie więcej zachwytu, a przy drugiej marudzenia. Niby można dostrzec pewne podobieństw, jakieś niedopowiedzenia, elementy snu, dziwnych wydarzeń, ale o ile Jagodzie Szelc wyszło coś oryginalnego, to Lankosz poległ na całej linii.\n"Wieża. Jasny dzień" zachwyca klimatem, tajemniczością, możliwościami do interpretacji.\nRodzinne spotkanie, jak się domyślamy po wielu latach, choć nie wiemy z jakiego powodu, z pozoru jest sielanką, ale podskórnie cały czas wyczuwamy masę napięcia. Jego szczególnym źródłem wydaje się Kaja oraz jej relacja z siostrą Mulą. Sekrety i decyzje z przeszłości wciąż rzutują na sytuację obecną. Mula wychowuje bowiem córkę Kai i obawia się, że siostra będzie próbować nawiązać z nią jakieś relacje, a być może nawet zdradzić prawdę.\nCały czas wyczuwamy jakieś obawy, niepokój związany z obecnością dawno nie widzianej w tym domu kobiety, jedynie matka cieszy się na obecność obu córek.\nEtykiety: dramat, film, psychologiczny, thriller\nSzczury Wrocławia. Chaos - Robert J. Szmidt, czyli powieść idealna na czas pandemii\nPowieść idealna na czas pandemii. Inspirując się prawdziwymi wydarzeniami z lat 60, a dokładniej epidemią czarnej ospy we Wrocławiu, autor opisuje działania różnych służb, reakcje ludzi, konkretne rozwiązania. Ale to nic. W klimaty PRL i całą tamtą rzeczywistość zamordyzmu wobec obywateli, Szmidt dorzuca jeszcze zombie. Wiadomo - w Stanach temat wyeksploatowany do cna, ale u nas? Nic dziwnego, że powieść zdobyła tak dużą popularność, co doprowadziło do powstania kolejnych dwóch tomów. W pewnych kręgach jest nawet dość kultowa, bo to właśnie na jej kartach chętni mogli pojawić się z imienia i nazwiska (by potem zginąć marnie). Dla mnie, w tym dziwnym czasie okazała się mało zabawna (choć takich fragmentów trochę też się tu znajdzie), a raczej przerażająca. Bezradność wobec szerzenia się "wirusa", którego nikt nie zna, nie rozumie, przedwczesna radość gdy wydaje im się, że znaleźli sposób na ograniczenie zarażeń, a potem spektakularne porażki - to nie nastraja optymistycznie wobec tego co za oknem, prawda?\nBy przynadziei - kwietnia 18, 2020 3 komentarze:\nEtykiety: historia, horror, książki, przemoc\nDwupak: dokument albo fabuła, czyli Maiden i Hotel Mumbaj\nNie powinienem porównywać takich produkcji, nie mają zbyt wiele ze sobą wspólnego, ale to dla mnie dowód na to, że jednak czasem lepszy jest dokument niż nawet bardzo emocjonująca fabuła nakręcona "na faktach". W obu przypadkach mamy prawdziwe historie, dużo bardzie dramatyczna jest na pewno ta druga, a mimo to właśnie pierwszą z nich ogląda się z większą przyjemnością. Dlaczego? Bo słuchamy świadków tych wydarzeń, oglądamy prawdziwe zdjęcia, żyjemy tymi emocjami. W drugim przypadku, choć fabuła daje dużo więcej możliwości podkręcenia emocji, jest ich sporo mniej.\nZacznijmy od "Maiden". Determinacja. Siła woli. I walka z uprzedzeniami. Tracy Ewards, młoda, przeciętna dziewczyna była niespokojnym duchem, nie potrafiła zagrzać długo miejsca, wciąż próbując nowych rzeczy. Pokochała żeglowanie, ale jak opowiada, zajmowali się tym głównie mężczyźni, sprowadzając takie jak ona jedynie do roli kuchcika. Ona natomiast pragnęła zakosztować tego w pełni. Skoro nikt nie chciał jej przyjąć do załogi, bojąc się też różnych problemów jakie może wywołać obecność jednej kobiety w gronie kilkunastu facetów, wymyśliła sobie, że zbierze własną, kobiecą załogę. I wystartuje z nią w jednym z najtrudniejszych wyścigów żeglarskich: Whitbread Round the World Race - regatach, które trwają całymi miesiącami.\nKto by pomyślał, że w roku 1989 wciąż tak wielu osobom na świecie w głowie tkwiło przekonanie: no przecież kobiety nie dadzą rady. Były wykpiwane, nie wierzono w to, że przepłyną choćby parę mil, oczekiwano jakichś ekstremalnych błędów i kłótni między członkiniami załogi (no bo same kobiety, nie?)...\nBy przynadziei - kwietnia 17, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: dokument, film, historia, przemoc, sport, thriller\nŻycie Sus - Jonas T. Bengtsson, czyli jutro będzie po wszystkim\nDziś wyjąłem ze skrzynki pocztowej kolejny tom z serii Dzieł Pisarzy Skandynawskich, a na dziś jako temat notki wybieram jeden z ostatnich tytułów tej serii. Jak zwykle jest niebanalnie!\nBengtsson zachwycił mnie już "Baśnią", a teraz ponownie dostarczył sporej dawki emocji. Przyznaję - niezbyt miłych, bo też nie ma tu nic przyjemnego. "Życie Sus", podobnie jak i życie bohaterki wypełnia brutalność i chłód. Młoda dziewczyna musiała się uodpornić, inaczej by nie przetrwała. Od dziecka przyzwyczajana była do różnych okropieństw i teraz niewiele ją rusza, a przynajmniej tak sobie wmawia. Wciąż stawia przed sobą kolejne zadania, próby, które mają uczynić ją jeszcze twardszą. Je byle co, do życia prawie nic nie potrzebuje, wszystkie siły poświęca na przygotowanie się do tego co nieuchronnie ma nadejść. Ojciec, który odsiaduje wyrok za zabicie matki, wyjdzie na wolność i ją odnajdzie. A ona musi być na to gotowa. Dlatego zbiera noże. I ćwiczy. Sprawdza, czy na pewno będzie do tego zdolna.\nEtykiety: dramat, książki, powieść, przemoc, psychologiczny\nNajlepsi wrogowie, czyli rozmawiać czy nie\nMam w zanadrzu chyba jeszcze kilkadziesiąt filmów i seriali popakowanych w paczki i do opisania, ale na razie łapcie coś świeżo obejrzanego (przy wpisywaniu ankiet niestety, więc jednym okiem). A jutro kolejna książka.\n"Najlepsi wrogowie". Inspirowana prawdziwymi wydarzeniami opowieść trochę w stylu feel good movie - dla tych, którym ostatnio spodobał się "Green Book" będzie jak znalazł. Nie chodzi o humor, ale o wymowę filmu, o przemianę jaka zachodzi w niektórych ludziach, gdy mają okazję bliżej się poznać.\nOto Karolina Północna i początek lat 70. Niby segregacja przepisami jest zniesiona, ale tu nadal pełno jest podziałów. Rada miasta to głównie biali, którzy po cichu dogadują się m.in. z Ku Klux Klanem, żeby dawali im wsparcie przy dużych protestach czarnoskórych mieszkańców. Szkoły są oddzielne i od tego zaczyna się ta historia - gdy szkoła, w której uczą się Afroamerykanie spłonie, pojawią się naciski na integrację, co wzbudzi protesty u białych. Gubernator umyje ręce od decyzji, proponując, żeby w mieście odbyło się coś w rodzaju debaty społecznej, poprowadzonej przez specjalizującego się w takich projektach wykładowcy.\nBy przynadziei - kwietnia 16, 2020 2 komentarze:\nEtykiety: dramat, film, historia, polityka\nTrzypak dramatyczny, czyli American Woman, Ostrym nożem i Zwyczajna dziewczyna\nLeci do Was kolejny pakiet filmowy. I choć to tytuły mało znane, każdy z nich wart jest uwagi. Może nie są wyjątkowe, ale opowiadają ciekawe historie, poruszają...\nNa początek coś zza Oceanu. American Woman. Historia kobiety, która potrafiła się podnosić po kolejnych ciosach. Gdy ją poznajemy to raczej trudno ją polubić. Imprezuje może nawet bardziej niż jej nastoletnia córka, związana jest z żonatym facetem, w nosie ma wezwania do bycia odpowiedzialną. Babcia? Jaka babcia. Dziecko to raczej kłopot niż radość... W sumie u nich w rodzinie ten schemat powtarzał się nie raz.\nI nagle ginie jej córka. Nie wraca na noc. Poszukiwania nic nie dają.\nBy przynadziei - kwietnia 15, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: dramat, film, thriller\nFiedler. Głód świata - Piotr Bojarski, czyli chyba muszę sięgnąć do źródła\nDługo mi zeszło przy lekturze biografii Fiedlera. Nie dlatego, że to postać mało interesująca lub tego, że Piotr Głowacki napisał kiepską książkę. Znałem go dotąd z kryminałów, ale mam wrażenie, że dobrze poradził sobie z postawionym przed sobą zadaniem. Nie wystawia laurki, ale i nie próbuje na siłę znajdować w życiu słynnego podróżnika i pisarza jakichś sensacji i czarnych plam. Wykorzystuje okazję, by pokazać Fiedlera w chwilach, z którymi jest mniej kojarzony, które słabiej znamy, a dzięki temu jeszcze wyraźniej widzimy ten głód świata wspominany w tytule biografii, który go inspirował do końca życia.\nCzemu więc wolno mi szło? W sumie trudno to wyjaśnić. Może przez sporą ilość nazwisk, dat, cytatów, czasem wydawałoby się dość mało istotnych? A może dlatego, że moje wyobrażenia o tej postaci (w dużej mierze bardzo pozytywne) trochę się zmieniły? Pasjonat, podróżnik, człowiek świetnie opowiadający o swoich przygodach, okazał się człowiekiem z dość niełatwym charakterem, a i na twórczość zaczynam patrzeć trochę inaczej. Gdy średnio polubiło się jakiegoś bohatera, drażnią jego kolejne pomysły, to i częściej odkłada się książkę na bok. Mam jednak ochotę wrócić do lektur, które pamiętam z młodości (nie tylko Dywizjon 303, ale czytałem chyba jeszcze dwa inne tytuły), by odkryć czy wciąż mogą rozbudzać wyobraźnię, czy nadal będą się wydawać tak żywe i barwne.\nEtykiety: biografia, historia, książki, podróże\nAnimowane i nie dla dzieci cz. 3, czyli Anomalisa oraz Jeszcze dzień życia\nSkoro wczoraj marudziłem o filmach, to tym razem, dla równowagi trzeba napisać o czymś z zachwytem. A jest o czym!\nOto trzecia odsłona odkryć animowanych, filmów, które uradują zarówno oczy, jak i serducho.\n"Anomalisa" zachwyca zarówno od strony wizualnej, klimatem tej historii, jak i samą tematyką. To opowieść o samotności, tęsknocie za czymś innym, o psychice pogrążającej się w szaleństwie. Oto mężczyzna w średnim wieku, przybywa na kolejną z konferencji marketingowych, kolejnego hotelu, kolejnego miasta. Kiedyś napisał książkę, która ma sprawiać, że wydajność pracy podnosi się prawie o 100%, być może kiedyś był dobrym mówcą i motywatorem. Gdzie jednak po drodze wygasł w nim ten ogień i dziś jest raczej ponurym, zamkniętym w sobie gościem, którym nikogo by nie porwał. Rodzina, dawna miłość, która liczył, że obudzi w nim pożądanie - to wszystko coraz bardziej go dołuje. Depresja? A może objaw poważniejszych zaburzeń? Wszyscy wokół wydają mu się jedną i tą samą osobą - to zaburzenie znane jako Zespół Fregoliego, sprawia, że wszystko dla niego traci smak, kolor, przestaje być interesujące. Do czasu gdy spotyka ją...\nBy przynadziei - kwietnia 14, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: animowany, dramat, film\nCiekawe życiorysy, ale..., czyli Biały Kruk i Tajemnice Joan\nPo kilkudniowej przerwie ciężko notek wrócić do notek. Szkiców jednak cała masa, sporo zaległości, więc to nimi właśnie będę obdarowywał Was przez kilka dni na zmianę z nowszymi notkami książkowymi.\nNa początek dwie produkcje filmowe. Ciekawe historie oparte na faktach, ale niestety na ekranie wypadają dość blado. Z różnych powodów.\nW "Białym Kruku" (Ralph Fiennes nie tylko zagrał, ale i stanął z drugiej strony kamery) mam wrażenie, że zabrakło jakiejś głębi psychologicznej, czegoś co sprawiłoby, żebyśmy poczuli emocje do głównego bohatera. A jeżeli czujemy to raczej niechęć niż cokolwiek innego. Ewidentnie zapatrzony w siebie, wykorzystujący innych ludzi, zimny jak ryba, trochę zakompleksiony, ale tym bardziej gwiazdorzący - czy tak sobie wyobrażałem Rudolfa Nuriejewa, jednego z najsłynniejszych tancerzy baletowych XX wieku? Owszem - czuje się tu wysiłek, włożoną pracę, ale czy geniusz? Raczej nie.\nBy przynadziei - kwietnia 13, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: biograficzny, dramat, film, historia\nLala - Jacek Dehnel, czyli odkryć to co nam umyka (i życzenia)\nWielki Czwartek. Zwykle starałem się dobrać jakąś lekturę, która by zahaczała o sferę duchowości, ale w tym roku wszystko jest inne. Zostawiam Was z czymś co mocno poruszyło w ostatnim czasie. Znikam na kilka dni jak co roku. I życzę i sobie Wam zdrowia, spokoju i nadziei. O radość w tym roku trudno. Ale może to też pozwala nam wszystkim odkrywać to co czasem nam umyka, do czego się przyzwyczajamy i przez to chyba nie doceniamy jak należy. I trochę o tym też jest ta powieść.\nŁadnych parę lat temu trafiłem na fragmenty audio tej powieści puszczane chyba w "trójce" i pokochałem postać babci, jej rwane opowieści, wspomnienia, które zaczynały się i urywały czasem w najbardziej dziwnych momentach. Była w tym nie tylko nostalgia, ale i dowcip, na naszych oczach ożywali kolejni przodkowie, a wraz z nimi przeróżne ich perypetie, różne czasem zwariowane, a innym razem dramatyczne decyzje. Nie o same anegdotki i wspominanie znanych postaci przecież tu jednak chodzi.\nBy przynadziei - kwietnia 09, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: historia, książki, powieść, wspomnienia\nPostraszmy trochę, czyli W lesie dziś nie zaśnie nikt, To my, Smentarz dla zwierzaków i Martwe zło\nNiby nie przepadam za horrorami, ale czasem i ja trafię na coś, co przykuje moją uwagę. Łapcie więc czteropak z kilkoma produkcjami z dreszczykiem, każda trochę inna, ale dwie z nich polecić mogę śmiało nawet tym, którzy nie są fanami gatunku.\nPierwszą taką propozycją jest produkcja Bartosza Kowalskiego, która miała trafić do kin w marcu, ale z powodu decyzji związanych z epidemią, trafiła od razu na netflix. A trochę szkoda, bo na dużym ekranie oglądało by się to pewnie nawet lepiej niż na małym. Mimo pewnej wtórności (nawet plakat :() i braku wielkiej oryginalności, powiem wam, że to bardzo fajna rzecz. Skoro trudno u nas o wielkie budżety, super efekty i trudno o horror bardzo serio, to takie podejście - robimy coś bardziej na luzie, bez zadęcia, campowe i z założenia robimy zabawę z odwołaniem do klasyki slasherów - bardzo się sprawdza.\nFani będą zachwyceni odpowiednią ilością makabry, krzyków, odcinanych kończyn, krwi, a reszta o ile przyjmie zasady zabawy, również myślę, że będą mieli frajdę.\nBy przynadziei - kwietnia 08, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: film, horror\nObrzydliwcy, czyli co z tymi facetami?\nPora wszystkie szkice teatralne wreszcie przerobić na notki i czekać z wytęsknieniem na powrót do teatrów. Co prawda oferta tego co można zobaczyć online rośnie, ale to jednak nie to samo.\n"Obrzydliwcy". Już sam tytuł sugeruje, że łatwo i przyjemnie nie będzie. Tego możecie być pewni. Natomiast spektakl wystawiany na scenie Przodownik Teatru Dramatycznego na pewno ucieszy zwolenników rzeczy trudniejszych, wymagających skupienia, maniaków teatralnych wytrawnych. No i pewnie tych, którzy lubują się w porównaniach literatura-sztuka. Spektakl w reżyserii Marka Kality oparty jest bowiem na głośnym tytule Davida Fostera Wallace'a "Krótkie wywiady z paskudnymi ludźmi". Nie jest łatwo na pewno takiego tekstu przenieść na scenę, nie jest też łatwo tego zagrać (nie mogę zdradzać zbyt wiele), doceniam więc fakt iż udało się zarówno jedno jak i drugie. Na pewno to nie jest spektakl, po którym wychodzi się uśmiechniętym i zachwyconym, bo jednak treść mocno wbija w fotel, kogoś może oburzyć lub zniesmaczyć. Jednak na pewno zostaje w głowie, nawet jeżeli są to refleksje dość nieprzyjemne na temat tego do czego jest zdolna psychika ludzka.\nBy przynadziei - kwietnia 07, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: dla dorosłych, dramat, teatr\nInternational Burlesque show, czyli… pochwała ciała\nZachęt ze strony znajomych nie było, ale z drugiej strony ciekawość (jak zwykle) zwyciężyła i po raz kolejny nie miałam do swojej ciekawości pretensji. Lubię szukać czegoś nowego, staram nie sugerować cudzymi opiniami, nieraz trafi się coś co nie do końca spełnia moje oczekiwania, ale częściej chwytam kolejnego bakcyla i wiernie przy nim trwam.\nNiemal w przeddzień kwarantanny Teatr Druga Strefa przedstawił burleskę w międzynarodowym składzie. Konferansjerkę zabawnie prowadził Dyrektor Teatru, za scenografię służyły schody i błyszczące kotary zza których kolejno wychodzili uczestnicy show. Czy było wulgarnie? Nie! Czy było erotycznie? Poniekąd.\nKratki się pani odbiły - Jacek Galiński, czyli więzienie jej niestraszne\nPani Zofia powraca. Moje odkrycie z roku ubiegłego - cudownie wymyślona postać, bohaterka komedii kryminalnej, emerytka z piekła rodem, tak wredna, że aż bawi, tak rozbrajająca, że ją kochamy. Zofia Wilkońska jest niepowtarzalna.\nI mimo całej groteski jaka jest zawarta w tych książkach, całego humoru, za każdym razem ze zdziwieniem odkrywamy, że po lekturze została nam jakaś całkiem poważna refleksja, że w tych szalonych historiach jest drugie dno. Ilu emerytów rzeczywiście bieduje jadają za parę groszy, z wytęsknieniem czekając na jakiś kontakt od dzieci, ilu interesuje się życiem sąsiadów bo nie może wytrzymać nudy, siedzenia w czterech ścianach.\nW trzecim tomie Pani Zofia trafia za kratki. Tak - prokurator postanowił przycisnąć ją, nastraszyć i ma nadzieję, że w ten sposób ją złamie. Cały czas sprawa czyścicieli kamienic, machlojek finansowych, w którą przypadkowo wplątała się nasza bohaterka, ciągnie się za nią, mimo że nie do końca ona ogarnia swoją rolę. Ale tak to już jest z Wilkońską - wiele rzeczy które dla innych są oczywiste, dla niej są nowe, przyjmuje je na klatę i radzi sobie z nimi jak potrafi, wywołując czasem katastrofalne więc skutki. Nigdy oczywiście nie ma w tym jej złej woli - to samo jakoś tak wychodzi...\nBy przynadziei - kwietnia 05, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: humor; kryminał, książki\nGra w oczko - Grzegorz Kalinowski, czyli co ty wiesz o bagnie\nPo lekturze "Załogi" jakoś kręciłem nosem, a autor ostrzegł mnie, że mogę mieć te same zarzuty przy lekturze "Gry w oczko", ale nie powstrzymało mnie to przed zmniejszeniem stosu wstydu, który dzięki epidemii może wreszcie ograniczę. Od Warszawskiej Skarpy kupuję większość tytułów, więc Kalinowski czekał na swoją kolej już jakiś czas. I...\nI jest dobrze. Nie mam takiego poczucia chaosu i braku połączenia między wątkami jak przy najnowszej książce tego autora. Co prawda piłka nożna nie należy do moich koników, to na szczęście wszystko jest zgrabnie wyłożone kawa na ławę, tak że i laik zrozumie skalę i rodzaje przekrętów. Pieniędzy w tym sporcie nie brakuje, więc i temat, który może podnieść ciśnienie się znajdzie. Jak są pieniądze, są i pokusy by je wydawać, a wtedy jest i żądza, jest zazdrość, są podstawy do szantażu, od razu jacyś dłużnicy i inni cwaniacy wokół... No i są media. Tak generalnie szybko można by naszkicować fabułę tego kryminału.\nBy przynadziei - kwietnia 04, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: kryminał, książki, sport\nMistrzowie, czyli zrobić z nich drużynę\nUwielbiam takie produkcje - komedie, które nie tylko wywołują dobry nastrój, ale i przełamują pewne stereotypy w myśleniu, jakieś społeczne uprzedzenia. W tym przypadku - w stosunku do osób z niepełnosprawnością intelektualną. Ci którzy stykali się z nimi wiedzą ile w nich szczerości, bezpośredniości, empatii, a to że nie zawsze tak szybko wszystko chwytają, że potrzebują czasu... cóż. Ja widać "normalni" też by pewne rzeczy zrozumieć, też potrzebują czasu. Po części wszyscy więc jesteśmy trochę niepełnosprawni intelektualnie albo emocjonalnie, skoro nie potrafimy wychwycić tego, co oni wiedzą i czują od razu. Jak mało kto potrafią też wyczuć kto jest dobrym człowiekiem, kto udaje, kto traktuje ich serio.\nW tej konfrontacji pewnych uprzedzeń, zdziwień, zarówno pozytywnych jak i negatywnych tkwi potencjał komediowy tego filmu. Pewne rzeczy przerysowuje, ale nie odbiera bohaterom prawa do sukcesu, do frajdy, do poczucia że jest się częścią zespołu.\nKroniki koronawirusowe - Malcolm XD, czyli wy..chać nietoperza\nCzas epidemii nie musi być wolny od kultury i różne instytucje, placówki i firmy na wszelki sposób próbują uprzyjemnić nam ten czas, dzieląc się różnymi dobrami w sieci. A i pisarze rzucili się do piór - chyba już 5 albo 6 powieści powstaje w odcinkach, a kilka z nich dotyka właśnie tego dziwnego czasu przymusowej izolacji i zagrożenia jakie niesie ze sobą wirus. Być może o którejś z nich jeszcze napiszę, ale mimo że czasu na pisanie na pewno na pracę pisarzom nie brakuje, to zastanawiam się, czy pośpiech nie wpływa trochę na słabszą jakość takiej twórczości.\nNie ukrywam, że Malcolm XD swoimi opowieściami o imigracji mnie ciut rozbawił, ale "Kroniki koronawirusowe" raz że trącą malizną, dwa że jakoś brakuje tu tej świeżości, zarówno dowcipu jak i spojrzenia na rzeczywistość. Może gdyby tak pociągnąć ten pomysł dalej, rozwinąć, nie spieszyć się...\nBy przynadziei - kwietnia 03, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: groteska, humor, książki, opowiadania\nKrótka historia Stowarzyszenia Nieurodziwych Dziewuch - Helen Oyeyemi, czyli z opowiadaniami jest pewien problem\nZ opowiadaniami zawsze jest pewien problem - jeżeli coś się podoba, to chciałbyś więcej, wchodzisz w kolejną historię, ale wciąż myślisz o poprzedniej, szukasz wspólnego klucza. Dlatego chyba wolę powieści.\nZbiór brytyjskiej autorki sprawił mi jednak sporo frajdy, może głównie przez nieoczywistość tych tekstów, wchodzimy z bohaterami w sytuacje, które czasem wydają się trochę groteskowe, nie dostajemy odpowiedzi na wszystkie pytania. To właśnie jednak w tym przypadku nie jest wadą, a raczej zaletą, pobudza ciekawość, zmusza do poszukiwania znaczeń, kontekstów, kluczy. Już same tytuły opowiadań świadczą o tym, że nie będzie banalnie.\nBy przynadziei - kwietnia 02, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: książki, opowiadania, realizm magiczny\nSpisek przeciwko Ameryce, czyli czy życie europejs...\nKimkolwiek jesteś. Ukryta sieć #2 - Jakub Szamałek...\nPrzygodowo, czyli Gdzie jest korona Cara oraz Gdzi...\nMiędzynarodowo i różnorodnie, czyli Bille, Bułgars...\nPłacz - Marta Kisiel, czyli mniej żartu, ale uczuć...\nKobiety na pierwszym planie, czyli Vita i Virginia...\nŚpiewajcie, z prochów śpiewajcie - Jesmyn Ward, cz...\nDwupak niepokojący, czyli Wieża. Jasny dzień oraz ...\nSzczury Wrocławia. Chaos - Robert J. Szmidt, czyli...\nDwupak: dokument albo fabuła, czyli Maiden i Hotel...\nŻycie Sus - Jonas T. Bengtsson, czyli jutro będzie...\nTrzypak dramatyczny, czyli American Woman, Ostrym ...\nFiedler. Głód świata - Piotr Bojarski, czyli chyba...\nAnimowane i nie dla dzieci cz. 3, czyli Anomalisa ...\nCiekawe życiorysy, ale..., czyli Biały Kruk i Taje...\nLala - Jacek Dehnel, czyli odkryć to co nam umyka ...\nPostraszmy trochę, czyli W lesie dziś nie zaśnie n...\nKratki się pani odbiły - Jacek Galiński, czyli wię...\nGra w oczko - Grzegorz Kalinowski, czyli co ty wie...\nKroniki koronawirusowe - Malcolm XD, czyli wy..cha...\nNajlepsze książki 2022 (do tej pory)\nGust i prestiż


Mycie Wrocław | Mycie elewacji, czyszczenie kostki brukowej\nW ZAKRESIE MYCIA ELEWACJI, KOSTKI BRUKOWEJ, CZYSZCZENIA DACHÓW ORAZ USUWANIA GRAFFITI\nObsługa dużych przedsiębiorstw, małych firm i klientów indywidualnych\nNasza firma świadczy specjalistyczne usługi związane z czystością dla przedstawicieli różnych branż działalności gospodarczej, dla instytucji pożytku publicznego, jak i klientów prywatnych. Niezależnie od tego, czy nasz klient ma do wyczyszczenia teren liczący sobie kilkaset metrów kwadratowych, czy tylko kilkadziesiąt, do realizacji usług podchodzimy z takim samym zapałem i profesjonalizmem.\nW zakresie naszej oferty znajduje się mycie ciśnieniowe różnych powierzchni, usuwanie graffiti i antygraffiti, a także kompleksowe, solidne i skuteczne mycie elewacji, które może być połączone również z jej malowaniem. Czyścimy kostkę brukową z zabrudzeń, kurzu, resztek ziemi czy z mchu. Wykonujemy czyszczenie dachów różnego rodzaju oraz przeprowadzamy czyszczenie chemiczne.\nDzięki naszym usługom Twoja elewacja domu czy budynku biurowego odzyska dawny blask i kolory. Będzie wyglądała tak, jak zaraz po jej wykonaniu. Podobnie stanie się z podjazdem czy chodnikami na Twojej posesji, wykonanymi z kostki brukowej. Czyścimy różne powierzchnie płaskie – ściany domów, jak i posadzki, z wykorzystaniem skutecznej chemii.\nCzyste elewacje budynków\nŚciany Twojego domu czy budynku firmowego będą wyglądać dzięki nam jak nowe, a zabrudzenia powstałe w wyniku oddziaływania czynników atmosferycznych i biologicznych szybko zostaną usunięte. Będziecie mogli o nich po prostu zapomnieć!\nProwadzimy działalność z należytą starannością i dbamy o pełne zadowolenie klientów. Chcemy, aby nasza współpraca z Tobą układała się znakomicie, począwszy od pierwszego kontaktu. Współpracujemy zarówno z klientami indywidualnymi, jak i z firmami, niezmiennie oferując przy tym najwyższy standard naszych usług oraz efektywne i nowoczesne metody mycia i czyszczenia.\nJeśli potrzebujesz profesjonalnych usług z zakresu szeroko rozumianego czyszczenia, usuwania kurzu, brudu, plam i zabrudzeń, a także śladów mchu i pleśni, zgłoś się do naszej firmy. Poradzimy sobie z tym znakomicie, niezależnie od tego, czy będziemy mieli do wyczyszczenia zaledwie kilka metrów kwadratowych kostki, elewację niewielkiego domku jednorodzinnego, czy wielopołaciowy dach i duży teren wokół instytucji czy zakładu produkcyjnego.\nMamy doświadczenie w skutecznym usuwaniu graffiti i antygraffiti, bez potrzeby ponownego malowania elewacji. Nasza firma wykona dla Ciebie specjalistyczne czyszczenie różnorodnych powierzchni! Sprawdź, co możemy dla Ciebie zrobić!


Koparka Wieliczka | EdukacjaEdukacja\nMachiny budownicze to podstawa na każdej budowie czy to: domu, drogi, autostrady, mostu itp. Budowa każdego z tych budynków wymaga użycia innych maszyn budowlanych. Jeżeli budujemy mały obiekt np. dom jednorodzinny to machiny budowlane jakich użyjemy będą niewielkie oraz łatwe w obsłudze takie jak np. betoniarka. Natomiast do budowy mostu, tamy czy autostrady potrzebne będą nam specjalistyczne maszyny budowlane. Specjalistyczne maszyny budowlane jakie pomogą nam przy budowie możemy dziś zakupić za pomocą Internetu. Tu koparka wieliczka proponowane w sieci internetowej posiadają rozmaite parametry rozpocząwszy od wielkości, wydajności po trudność w obsłudze. Im maszyna nowsza tym łatwiejsza w obsłudze, wydajniejsza, bezawaryjna – wyburzenia niepolomice. Najnowsze machiny budowlane to tzw. kombajny jedna maszyna wykonuje parę prac oraz obsługuje ją wyłącznie jeden człowiek. Sprawdź transport kamienia krakow. Takie rozstrzygnięcie pomniejsza ilość machin na budowie do minimum co powoduje zmniejszenie niebezpieczeństwa kolizji a co za tym sterczy przestoju w budowie. Maszyny budowlane troszczą się by jednostka gospodarcza przynosiła zyski.\n← Dekoracje na ścianę\nSkup samochodów Radzyń podlaski →


Montaż instalacji lpg Warszawa - Darmowy katalog stron www - Ajla.pl\nSamochodowe instalacje lpg - montażem zajmujemy się już kilkanaście lat. Nasz serwis oferuje także wszelkie prace związane z instalacjami gazowymi czyli: regulacje, kalibracje, serwis gwarancyjny oraz pogwarancyjny. Zajmujemy się także mechaniką samochodową, diagnostyką komputerową elektronicznych sterowników samochodowych. Zakładamy jedynie profesjonalne instalacje lpg w autach osobowych, takich firm jak BRC, KME oraz STAG. Oferujemy także montaż na nisko oprocentowane raty.\nSzczegóły strony www.instalacje-lpg.eu\nTytuł: Montaż instalacji lpg Warszawa\nSłowa kluczowe: montaż instalacji gazowych warszawa, instalacje gazowe warszawa, montaż instalacji lpg warszawa, instalacje lpg warszawa\nPodlinkuj stronę www.instalacje-lpg.eu


Zobacz temat - Budowa pierwszego E - BIKE'a::ROWERY I INNE POJAZDY ELEKTRYCZNE - FORUM ARBITER\nROWERY I INNE POJAZDY ELEKTRYCZNE - FORUM ARBITER Strona Główna » Konstrukcje własne i przeróbki » Konstrukcje własne » Budowa pierwszego E - BIKE'a\nBudowa pierwszego E - BIKE'a\nWysłany: Nie 09 Wrz, 2018 Budowa pierwszego E - BIKE'a\nWitam wszystkich. To mój pierwszy post na forum.\nOd dłuższego czasu czytam i oglądam wszystko co dotyczy e – bike ów. I postanowiłem, że przerobie swój rower.\nPosiadam rower GIANT YUKON rozmiar L. Rama to duży trójkąt, w którym można zmieścić dużo.\nTeraz co wymagam od roweru:\n- przede wszystkim chce nim dojeżdżać do pracy (asfalt, płasko). W jedną stronę mam 32 km, więc zasięg jest mi potrzebny w granicach 70 km, średnia prędkość przelotowa to 35-40km/h.\n- chciałbym aby bateria była wyjmowana (minimum 48V)\nZestawy którymi jestem zainteresowany:\n1.\tzestaw VOILAMART S1300 od Glebora\n2.\tZestaw z NEXUNA\n- silnik MXUS 30H (10X6) TYŁ KASETA\n- sterownik GT 1500W, 48-84V, 45A\n- przycisk na kierownice\n3. Drugi zestaw od NEXUNA\n- sterownik KT36/48SVPRCL, 36-48V, 30A (SINUS) + wyświetlacz LCD\n1.\tJeżeli chce baterię wyjmowaną czy obudowy typu HAILONG to jedyny sposób? Czy macie jakieś patenty jak zrobić baterie wyjmowaną ze skrzynki w ramie?\n2.\tKtóry z tych zestawów polecacie? Jeżeli chodzi o zestawy od NEXUN czy warto dopłacać złotówki do zestawu ze sterownikiem SINUS i wyświetlaczem LCD?\n3.\tCzy stosowanie czujnika PAS jest konieczne? Jakie są wady i zalety tego rozwiązania?\n4.\tI czy stosowanie czujników w manetkach hamulcowych jest konieczne? Czy tak bardzo zwiększa to bezpieczeństwo?\nPobierz Plik ściągnięto 294 raz(y) 54,13 KB\nNa wstępie czytając wymagania proponuję włączyć myślenie i odpowiednio skorygować oczekiwania. Szybkość i zasięg to są parametry wymagające sporej pojemności baterii,radził bym zacząć właśnie od tego. HiLong to max.65 ogniw czyli gdy bateria np.13s5p z najwydajniejszych ogniw to jedynie ok.15-16 Ah. PAS to konieczność ujęta przepisami a czujniki w manetkach to nie tylko bezpieczeństwo ale i kasa i to spora bo wyobraź sobie jak zareaguje silnik gdy zahamujesz a on będzie pracował,kto tu zwycięży,sądzę, że ty a kto padnie? sądzę, że silnik lub bateria i stąd ta "kasa".\nJeżeli nie wymyślę jak skonstruować większa baterię wyjmowaną ze skrzynki wtedy będę zmuszony mieć dwie baterie HiLong. Oczywiście ten zasięg i prędkość to przy dużym wspomaganiu pedałami.\nCzujnik PAS i czujniki w hamulcach pytam bo w wielu poradnikach między innymi tym na blogu NEXUN, nie montowane są wcześniej wymienione elementy. Jeżeli chodzi o czujnik PAS to wiadomo, że wymagany przepisami, ale sam silnik ma mieć ponad 250W, więc przepisami się nie przejmuję. Rozumiem, że gdy jest PAS wtedy każdy ruch pedała włącza silnik, bez PAS dopiero po ruszeniu manetką silnik się uruchamia. To już sobie muszę sam zdecydować co mi odpowiada.\nW przypadku braku czujników w manetkach wskazane byłoby przed hamowaniem przechylić manetkę w położenie "0". Na co nie zawsze będzie czas.\nOgólnie nie chciał bym wymieniać moich oryginalnych manetek. Czy jest jakaś możliwość zakupu samych czujników i zamontować je do oryginalnych manetek?\nSkąd: W-wa Tarchomin\nCzy jest jakaś możliwość zakupu samych czujników i zamontować je do oryginalnych manetek?\nDemontowana bateria to kłopoty odłożone na trochę później ,każdy montaż i demontaż baterii skutkuje w momencie podłączania przeskokiem dość sporej iskry która wypali malutki krater w stykach. Po entej liczbie takich akcji styki będą jak powierzchnia księżyca przeorane w efekcie dając mała powierzchnie styku i będzie to się grzać i wypalać w efekcie wszystko dookoła a to przecież plastiki wiec groźba zwarcia i pożaru istnieje. Dlatego jest lepiej gdy baterie są podłączone na stałe lub możliwie rzadko sa zdejmowane z roweru.\nJak kolega wibi słusznie zauważył żeby było szybko i daleko potrzebna jest bateria dość sporych rozmiarów i wydajności prądowej, moim zdaniem 13-16s 7-10p( zależnie od typu zastosowanego ogniwa)będzie tu na miejscu i zapomnij że coś dołożysz od siebie nogami do prędkości, przy prędkościach rzędu 50-60km/h bo tyle musi rozwijać twoja maszyna by mieć średnią 35-40km/h na dystansie 32km\nKażdy z wymienionych zestawów spełni twoje oczekiwania choć w nieco inny sposób gt 1500 to sprawdzony w bojach sterownik blokowy nieco głośny ale niezawodny, sinus jest cichszy ale i nieco wolniejszy oraz nieco sie grzeje wybierz co ci bardziej lezy/podoba sie/odpowiada finansowo - twój wybór.\nczujniki w klamkach to przede wszystkim bezpieczeństwo gdy będzie potrzeba nagle się zatrzymać rozpoczynając hamowanie bez czujników w klamkach będzie walczył przez pewien czas hamulec z silnikiem przez co wydłuży się droga hamowania i mogą być problemy z zachowaniem stabilności toru jazdy( na śliskiej nawierzchni można stracić kontrole i się wysypać ) a czasami na polskich drogach 1m oddziela życie od śmierci.\n4x taniej wyjdzie zastosować kontaktron zwierny 10W 500mA SPST-NO KMS-25 + jakis mały magnes+ troche kleju=\nWielkie dzięki za wskazanie mi tych kontaktronów. Nie jest to duży koszt więc zamontuję się.\nMam tylko pytanie do tych styków, czy wymiana co jakiś czas wtyczki (np. co 3 miesiące, jeżeli bateria będzie wyjmowana dwa razy na tydzień w celu naładowania) pozwoli obniżyć szansę przegrzewania?\nI czy ktoś ma/używa zestawu od Glebora Voilamart S1300? Czy jest dużo słabszy od silnika MXUS 30H 10x6\nAby tego uniknąc można dorobić sobie wyłącznik. Może być mechaniczny (niektórzy stosują bezpieczniki nadprądowe dużej mocy), elektorniczny na FETach, albo zastosować w baterii BMS z wyłacznikiem (są takie). Oczywiście to wymaga dodatkowego miejsca i kosztów.\nBaterie dużej pojemności i mocy zajmują prawie cały trójkat w ramie i takiej baterii nie można w prosty sposób wyciągnąć. Dlatego podłączone są na stałe i ich posiadacze nie stosują wyłączników.\nW typowych obudowach baterii wyjmowanych, mocowanych zamiast bidonu lub na bagażniku, mieści się 60 do 80 ogniw 18650, co ogranicza ich zastosowanie do rowerów małej i średniej mocy (praktycznie do 500 - 750W).\nnie ma koniecznosci wyjmowania baterii do ładowania . Nie wiem czy zdobedziesz te elementy by je wymieniać gdy się "zużyją"\nSilnik elektryczny nie ma mocy w takim rozumieniu jak silnik spalinowy moc ma instalacja czyli ile maxymalnie moze dostarczyć bateria energii przez sterownik do silnika.\nnie ma koniecznosci wyjmowania baterii do ładowania ..\n99 % fabrycznych ebajków ma wyjmowalny pojemnik z AKU.\nCo to znaczy nie ma konieczności ???\nA jak nie ma mozliwosci fizycznego wniesienia roweru do ładowania, lub jest to problematyczne aby zostawiać na zewnątrz z kablem zasilania lub w deszczu.\nNie ma konieczności znaczy dokładnie to co znaczy żę nie trzeba ale mozna. 99% fabrycznych rowerów ma zabezpieczenia przeciw iskrzeniu na stykach\nNo czyli jednak można mieć wyjmowaną baterię i zrobić to dobrze. Wystarczy dorobić dodatkowy fizyczny włącznik (albo BMS z takim włącznikiem) albo dodać układ softstartu.\nNadmierne generalizowanie nigdy nie jest dobre.\nWłącznik powinien znajdować się na plusie tym od akumulatora między BMS, a wtyczką, która łączy sterownik?\ntylko pamiętaj taki od "odkurzacza" wyłącznik sie nie nadaje, potrzebny ci jest wyłącznik do prądu stałego o dużym natężeniu ( najlepiej nominalnie tyle A ile BMS puszcza lub wiecej )..przerabiałem ten temat ceny i gabaryty są zniechecajace\nPo wielu miesiącach czytania forum zacząłem budowę swojego pierwszego e bike-a. Podstawą ta co w pierwszym poście.\nZakupiłem zestaw Voilamart 1700 od Glebora. 65 szt. Sanyo GA.\nZacząłem od akumulatora. Będzie to bidon na 65 ogniw. Postanowiłem, że będę lutować aku sam.\nZakupiłem więc lutownice i gruby grot do niej.\nEfekt lutowania na zdjęciach, spodziewałem się, ze bedzie trudniej.\nPobierz Plik ściągnięto 547 raz(y) 3,74 MB\nPobierz Plik ściągnięto 476 raz(y) 3,28 MB\nO podkładkach - izolatorach na PLUS ogniw nie doczytałeś ;-(


Legendary 1.3.5 stabilny i szybki ROM - Android 2.1 - ROM-y & Modyfikacje - Forum Android.com.pl\nBenocharm wypuścił nowy ROM. Jest on na najnowszej wersji ROMu z Legend wydanego dla Europy dlatego jest w PEŁNI SPOLSZCZONY!. Link do oficjalnego wątku:\nŻeby go wgrać potrzebny jest pełny wipe - data, dalvik, partycja ext. Z tego co można wyczytać jest szybki i płynny.\nZainteresowanych zapraszam do flashowania\nJest nowy wygląd widgetów. Praktycznie wszystkich. Wykorzystują teraz bardziej powierzchnię ekranu. Są szersze i ładniejsze graficznie\nZawarte w romie\n- All Graphical glitches fixed, thanks to HomerSP for finding the solution which I used along with my tweak of rosie\n- SpareParts from CyanogenMOD added\n- Working Market Enabler added\nEdytowane 27 Marca 2010 przez majczu\nFaaaajnie jak ktos mial behero oparte na przecieku legenda to ma ustawienia zapisane na karcie , i tu mozna je przywrocic , czyli wszystko mamy poustawiane odrazu jedynie dodac konto google i appsy\nw pelni polski jezyk a bynajmniej nic nie znalazlem jeszcze\nmajczu w 1.3.2 be hero w ustawieniach masz "call" czy zadzwon ? bo mi sie wydaje ze tam bylo "call" a tu wszedzie doslownie wszedzie pl\nogolnie rom jest prawie tak szybki jak behero sa male zmulenia ale przy ustawieniach przy dzialaniu juz nie.\nWidgety wygladaja troszke inaczej , albo znowu mi sie wydaje , ogolnie poki co nie mialem zadnego fc wiec zostaje na nim i potestuje\npoinstalowalem wszystkie niezbedne mi programy [ okolo 15] i zrestartowalem telefon [ pierwszy po wgraniu] i prosze bardzo na starcie 71mb pamieci po zabiciu procesow 113 mb wolnego ramu\ngodz:20:00 odlaczony full naladowany zobacze ile rano % bateryjki zostanie\nEdytowane 13 Marca 2010 przez maliiina\ndzięki za mirrory chyba też potestuję, behero nie zadowala mnie do końca, ale nie chcę wracać do 1.5... nic do straceia\nDzięki za opinię. Właśnie w tej chwili wrzucam, już kończy się flashować. Pop kilku godzinach dam znać co i jak\n- Jest nowy wygląd widgetów. Praktycznie wszystkich. Wykorzystują teraz bardziej powierzchnię ekranu. Są szersze i ładniejsze graficznie\n- Działa wolniej ale naprawdę da się używać\n- Jest o wiele bardziej spolszczony niż BeHero.\nDalsze spostrzeżenia i wkrótce\nEdytowane 13 Marca 2010 przez majczu\n@maliiina co do języka polskiego w behero 1.3.2 też jest pełny pl przynajmiej nie zauważyłem angielskiego słowa;P\njest zadzwoń a nie call\nCzy można prosić o jakieś screeny ??\nScreeny w pierwszym poście. Nie używam większej ilości więc od razu pozbawiam rom tych widgetów. Może maliina będzie miał inne widgety to nie wrzuci do drugiego postu - inne widgety niż te co ja wrzuciłem\nZmieniam zdanie. ROM nie jest do użytku na codzień. Jest wolny i niedopracowany. Pulpity i reszta działa dużo mniej płynnie niż na BeHero. Na razie nie wracam do BeHero tylko czekam na zoptymalizowaną wersję od Benocharma. Znając jego szybkość pracy może być niedługo\nFirmware: BeHero.1.2.4 by eX\naz mnie zainteresowaliscie-zaciagam\na tak czytajac tweeta to nie wynika z tego ze be dostal dumpa z chinskim jezykiem i najnowsza kompilacja z 4 marca?? I z tego pewnie wynikaja te zmiany-ze nie sa one na nasz rynek-zreszta zaraz wgram to bede cos wiecej mogl powiedziec\nEdytowane 13 Marca 2010 przez exekutor\nSą dwa różne dumpy. Jeden chiński drugi to ten Europejski, o którym tutaj mowa. Tak samo na HTCPedii są już teraz 3 wątki: BeHero, ten tutaj i ten dla Chińczyków.\nCiekawa sprawa nie dziala zaden indykator bateri bo raczej niemozliwe zeby po godzinie neta i 2 czuwania nadal wskazywalo 100% bateri\nPs android moge sie zalozyc ze behero nie ma w 100% polskiego\nFakt nawet na twitterze pisal ze wolny ale full legend i raczej jako ciekawostke wypuscil\nO lol wlasnoe herosa pisze tego posta i bateria spadla na 98%, czyli hmm 3 godziny uzytkowania =2%


23/04/2021, godz. 18:00\nGościem kolejnego spotkania będzie Wiesław Kot, który opowie o miłości w polskim kinie, jej różnorodnych obliczach i sposobach ukazywania. Będzie o miłości niemożliwej, nieszczęśliwej, ale i romantycznej, w najbardziej klasycznym tego słowa znaczeniu.\nProwadzenie – Natasza Ziółkowska-Kurczuk – reżyserka, scenarzystka, dziennikarka. Ukończyła nauki polityczne (dziennikarstwo) i kulturoznawstwo na UAM w Poznaniu oraz wydział reżyserii filmowej PWSFTviT w Łodzi. Doktor habilitowany na wydziale reżyserii filmowej i telewizyjnej w PWSFTviT w Łodzi w zakresie reżyserii firmowej.\nPoprzedni Jaki jest plan gry? Następny Komiksiary


powikłania po grypie stawy - Zdrowie, alkoholizm i uzależnienia\nHome » Posts Tagged "powikłania po grypie stawy"\nLśniące usta bez wysiłku\nKażda kobieta chce mieć piękne i zadbane usta, nie ma w tym nic dziwnego. Usta bardzo wyraźnie odznaczają się na twarzy, dlatego to …\nChwilowe zaburzenia widzenia i ból głowy, to dosyć powszechne dolegliwości. Bardzo często ich przyczyną jest migrena. Co robić, w przypadku odczuwania bólu głowy, …\nSmakowita zupa rybna\nJeśli jecie ryby przynajmniej dwa razy w tygodniu oznacza to, że jesteście na diecie rybnej. Ryby to niezastąpione źródło białka i mikroelementów. Jodu, …\nDziwne plamy na brzuchu – możliwe przyczyny i skuteczne rozwiązania problemu