Ruszyła rejestracja operatorów i pilotów dronów ⋆ FPV.com.pl\nWojtek | 31 grudnia 2020 | Blog | Brak komentarzy\nDziś ruszyła rejestracja operatorów dronów na platformie drony.ulc.gov.pl, na której możesz zarejestrować się jako operator i pilot, a także za darmo przejść podstawowe kursy na kategorię otwartą. Warto na wstępie przypomnieć, że rejestracja dotyczy operatorów i pilotów, a nie samych urządzeń. Także określenie „rejestracja dronów” nie jest trafna, a wręcz myląca.\nRejestracji profilu operatora oraz pilota możemy dokonać na stronie drony.ulc.gov.pl. Całość przebiega bardzo szybko i raczej nie wymaga komentarza.\nPosiadacze ważnego Świadectwa Kwalifikacji UAVO nie muszą zdawać testu online. Wystarczy naklejenie na model swojego unikalnego numeru, który zostanie przydzielony po rejestracji. Co prawda już teraz istnieje możliwość złożenia wniosku o konwersję Świadectwa Kwalifikacji na nowe uprawnienia, ale równie dobrze można to zrobić do końca przyszłego roku. ŚK zachowują ważność do 1.1.2022. Pamiętaj, że nowe przepisy wchodzą w życie od dnia dzisiejszego 🙂\nJak to zawsze bywa w przypadku nowości, w sieci robi się zamieszanie. Wielu kolegów modelarzy jest zdezorientowanych. Ze swojej strony polecam zasięgnięcia informacji u źródła. Dla mnie osobiście – i myślę, że dla wielu z Was również – najbardziej przystępnym źródłem przyswajania wiedzy są filmy.\nWarto subskrybować oficjalny kanał Urzędu Lotnictwa Cywilnego na YouTube, aby być na bieżąco. Korzystając z okazji, życzę wszystkim modelarzom w nadchodzącym roku tyle samo lądowań co i startów.\nA Ty zarejestrowałeś się już?\nTags:Dron, rejestracja, rejestracja dronów, rejestracja operatorów dronów, rejestracja pilotów dronów, świadectwo kwalifikacji, UAVO


Pracodawcy narzekają na chaos przy reformie emerytalnej - rp.pl\nPublikacja: 05.03.2018 20:31\nNiejasne zapisy w projekcie ustawy o pracowniczych planach kapitałowych sprawiają, że firmy nie wiedzą, czy opłaca im się tworzyć PPE.\nPracodawcy stanęli przed dylematem, czy rejestrować w tym roku pracownicze programy emerytalne (PPE), czy nie. Nie mają też pewności, kiedy muszą złożyć wniosek do Komisji Nadzoru Finansowego oraz założyć PPE, żeby nie objął ich obowiązek utworzenia pracowniczych planów kapitałowych (PPK).\nFirmy, które prowadzą PPE i odprowadzają składki podstawowe w wysokości co najmniej 3,5 proc. wynagrodzenia, nie będą musiały tworzyć PPK – taki zapis znalazł się w projekcie ustawy o pracowniczych planach kapitałowych.\nWedług pracodawców wciąż jest w nim jednak wiele niejasności. Jak tłumaczy Krzysztof Nowak, członek zarządu Mercer Polska, pojawia się szereg problemów. Po pierwsze, nikt nie wie, kiedy zaczną obowiązywać przepisy, a więc nie można tej daty przewidzieć. Po drugie, nie wiadomo, co będą mieli zrobić pracodawcy, których wnioski o PPE są już w KNF i czekają na wpis, tym bardziej że czekają coraz dłużej, bo KNF nie rejestruje już PPE tak sprawnie jak kiedyś.\nDylematy mają także pracodawcy, którzy chcieliby podjąć decyzję co do PPE czy PPK, ale dopiero mając pewność co do tego, jak ostatecznie PPK będą wyglądać (a na to jeszcze trzeba poczekać).\nDo tego w uzasadnieniu do ustawy (a nie w jej treści) zamieszczono zdanie, że PPE, które zwolnią z tworzenia PPK, będą musiały działać na „dzień wejścia w życie ustawy”. Jest to sprzeczne z treścią projektu, z którego wynika, że pracodawca jest zwolniony z tworzenia PPK, niezależnie od terminu utworzenia PPE.\n– Pracodawcy analizują, co mogą zrobić. To jest czekają na jednoznaczne wytłumaczenie się projektodawców ustawy o PPK, co mieli na myśli, przedstawiając w uzasadnieniu projektu treści sprzeczne z samym projektem – mówi dr Marcin Wojewódka, radca prawny, partner w kancelarii Wojewódka i Wspólnicy Sp.k. – I raczej będą czekali na ostateczne regulacje, ale przygotowując się do zakładania PPE – dodaje Marcin Wojewódka.\nNiektóre podmioty zatrudniające pracowników mają pewność, że PPE będzie dla nich bardziej korzystne. Stąd bierze się spory napływ wniosków do KNF o rejestrację programów.\n– Obserwujemy wzrost zainteresowania tworzeniem PPE zarówno w dużych międzynarodowych korporacjach, jak i małych, rodzinnych firmach – mówi Dorota Dula, ekspertka Business Centre Club.\nOd początku 2018 r. do rejestru pracowniczych programów emerytalnych wpisano 22 nowe programy. W tym czasie wpłynęło 25 wniosków o wpis programu do rejestru PPE, w tym trzy wnioski od dnia ogłoszenia projektu ustawy o PPK.\n– To, że wszystkie wątpliwości wciąż nie pozostały wyjaśnione, skłania część przedsiębiorców do pośpiesznego uruchamiania PPE – tłumaczy Łukasz Kozłowski, główny ekonomista Pracodawców RP. – Zwłaszcza że istnieje pewna obawa, iż w momencie, gdy będzie znana ostatecznie uchwalona treść przepisów ustawy o PPK, będzie już za późno na wystartowanie z PPE na korzystniejszych warunkach.\nEksperci szacują, że zwiększony napływ wniosków o rejestrację PPE może jeszcze utrzymać się w najbliższych miesiącach, choć w dalszej perspektywie powinien zacząć się powoli zmniejszać.\nTo, które rozwiązanie – PPK czy PPE – będzie bardziej opłacalne dla pracodawcy, zależy od jego oczekiwań wobec tego rodzaju rozwiązań.\n– Udział w PPK powinien być tańszy z uwagi na prawdopodobieństwo rezygnacji części pracowników w celu podwyższenia wynagrodzenia netto oraz tego, że składka podstawowa po stronie pracodawcy wynosi 1,5 proc. – podkreśla Łukasz Kozłowski.\nDla porównania: składka pracodawcy w PPE musi wynosić 3,5 proc., aby nie musiał on być objęty obowiązkiem PPK.\n– Z drugiej strony PPE również ma swoje zalety, takie jak np. możliwość tworzenia pracowniczych towarzystw emerytalnych i zachowania większej swobody w kształtowaniu polityki inwestycyjnej – dodaje Kozłowski.


Aktualności » 24 czerwca 2019, godz. 15:46 » komentarzy: 0\nW 2003 roku podjął pracę w Elektrowni w Połańcu, piątego co do wielkości wytwórcy energii elektrycznej w Polsce. Była to wówczas jedna z pierwszych sprywatyzowanych elektrowni w naszym kraju. Rozpoczął tym samym pracę dla największych korporacji energetycznych na świecie – belgijskiej Electrabel, a następnie dla francuskiej GDF-SUEZ. Zdobywając doświadczenie zawodowe przeszedł przez wszystkie szczeble kariery: od stanowiska referenta do stanowisk menedżerskich. Sentyment do rodzinnego miasta sprawił, że w 2009 roku wrócił do Raciborza i został przedsiębiorcą. Stworzył firmę działającą w branży reklamowej i public relations, którą z powodzeniem prowadził do 2019 roku. Prywatnie - mąż i ojciec czteroletniej córeczki. Był członkiem miejskiej komisji wyborczej zgłoszonym przez Prawo i Sprawiedliwość. W ostatnich wyborach do Rady Miasta z listy KWW Dariusz Polowy - Racibórz może być wielki startowała Monika Ziółkowska. Zdobyła 44 głosy.\nTagi: ZWiK, wodociągi, prezes


Recenzja: Paletka Sleek „Enchanted Forest” – dzickablog.com\nRecenzja: Paletka Sleek „Enchanted Forest”\nPublished by @_dzicka on Luty 3, 2017\nZdecydowanie za długo mnie tu nie było! Jednym z moich noworocznych postanowień było reaktywowanie bloga i dzisiaj (po miesiącu zmagań z moim wewnętrznym leniem) w końcu nadszedł ten dzień. Od teraz wpisy będą ukazywały się regularnie i w większości będą to recenzje pojedynczych produktów. Natomiast tematy wymagające szerszego omówienia oraz wszelkiego rodzaju tutoriale pojawiać się będą (tak jak do tej pory) na moim kanale YouTube.\nDzisiaj na tapecie mamy relatywnie nową paletkę cieni firmy Sleek o nazwie „Enchanted Forest”, czyli „Zaczarowany Las”. Jest to pierwszy produkt tej marki w mojej kolekcji, ale słyszałam o niej wiele dobrego, więc postanowiłam w końcu sprawdzić to na swojej skórze.\nZacznijmy może od kolorystyki, jaką twórcy wybrali do paletki „Enchanted Forest”. Nazwa moim zdaniem jest jak najbardziej adekwatna – mamy tutaj bowiem przepiękne zestawienie różnych odcieni zieleni oraz niebieskiego, przeplecione różem i złotem.\nPomimo dosyć odważnych kolorów, jakie znalazły się w tej paletce, jest ona według mnie przydatna nie tylko w makijażu na „specjalne okazje”, ale również na co dzień. Jaśniejsze odcienie z powodzeniem możemy wykorzystać do pomalowania całej powieki ruchomej, a ciemniejsze jako akcent kolorystyczny np. w postaci kreski na górnej lub dolnej linii rzęs.\nZdecydowanym plusem jest również umieszczenie przez producenta w paletce matowego beżu, który idealnie sprawdza się w roli cienia bazowego, ale może posłużyć nam także do rozjaśnienia łuku brwiowego oraz wewnętrznych kącików.\nCzy mamy więc do czynienia z paletką idealną? Niestety nie! Muszę bowiem odjąć kilka punktów z powodu braku tzw. cienia przejściowego, który nadawałby się do nakładania w załamanie powieki i tym samym sprawił, że używanie „trudnych” kolorów, takich jak zieleń czy granat, będzie szybkie i bezproblemowe. Z uwagi na brak np. średniego neutralnego brązu, przy wykonywaniu tak naprawdę jakiegokolwiek makijażu, musimy niestety sięgać do innych palet lub pojedynczych cieni. Jest to niewątpliwy minus, jednak nie na tyle duży, żebym odwodziła Was od zakupu tego produktu.\nJeżeli chodzi o jakość i pigmentację cieni, to muszę powiedzieć, że byłam bardzo pozytywnie zaskoczona. Większość kolorów ma aksamitnie przyjemną konsystencję i niezwykle mocny pigment, który na oku wygląda dokładnie tak samo, jak w opakowaniu. Jedynie dwa kolory (matowa zieleń oraz ciemny brąz) są trochę bardziej pudrowe, a ich intensywność nie do końca spełniła moje oczekiwania.\nWażnym aspektem jest również to, jak cienie sprawują się na powiekach. Podczas nakładania i blendowania nie zauważyłam żadnych problemów – praca z nimi to sama przyjemność. Ku mojemu zdziwieniu nawet najintensywniejsze kolory (np. burgund) nie osypują się podczas aplikowania, więc nie musimy się obawiać, że zepsują nam skończony wcześniej makijaż twarzy. Już niedługo na moim kanale YouTube opublikowany zostanie filmik, w którym będziecie mogły „na żywo” zobaczyć trzy cienie z tej paletki w akcji.\nNie pozostaje mi więc nic innego, jak tylko ocenić tę paletę na pięć z minusem! Myślę, że za tę cenę (39,99) ciężko jest znaleźć cienie lepszej jakości. Serdecznie Wam ją polecam, jeżeli lubicie bawić się kolorami, które troszkę wykraczają poza tzw. strefę komfortu.\nPublished inMakijażPo taniościRecenzje\nPrevious Post Moja kolekcja cieni Inglot\nNext Post Na bogato: NARS Velvet Lip Glide\nWitaj Olu, zdradzisz gdzie można kupić tą paletkę ?\nBuziaki, Kasia ;*\nLuty 3, 2017 Reply\nUps! Zapomniałam wstawić link 🙂 Możesz ją kupić np na http://www.mintishop.pl 🙂\nChyba muszę się wybrać po te paletkę po twoim poście, ja posiadam @sleekmakeup Storm, świetnie u mnie sprawdza i dość dobrze trzyma się na powiekach przez długi czas. I kolor są rewelacyjne 🙂\nZdradisz co to za pomadka? 🙂 Czy dowiemy się w filmiku? 😀\nZdradzisz co to za szminka? 🙂 Czy dowiemy się w filmiku? 😀\nMogę zdradzić 😀 To jest mix dwóch pomadek: Golden Rose Matte Lipstick Crayon nr 08 + Zoeva „Easy Spirit” 🙂\nBardzo się cieszę, że powróciłaś na bloga 🙂\nFajnie, że akurat teraz napisałaś o cieniach Sleek’a bo ostatnio zastanawiałam się nad paletką „Storm” i teraz już wiem czego się po nich spodziewać. Choć nie ukrywam, paletka „Funfetti” z Too Faced też kusi od paru dni 😀\nPaletki z Too Faced rzeczywiście kuszą, ale powiem Ci szczerze, że mam Chocolate Bon Bons i zdecydowanie częściej sięgam np. po paletkę z Makeup Revolution 😛\nHaha, niezły paradoks 😀 Olu, zauważyłaś jakieś znaczące różnice pomiędzy paletką z Makeup Revolution a Sleek’a,bo ilość cieni i cena jest w nich podobna i zaczęłam się zastanawiać,czy jakoś bardzo się różnią 🙂\nNie zauważyłam większej różnicy 🙂 Wydaje mi się, że cienie Sleeka są odrobinę bardziej napigmentowane i mają żywsze kolory. Ale to może być zasługa akurat tej jednej paletki, bo innych nigdy nie miałam w ręku 😛\nOstatnio właśnie myślałam, że dobrze by było przeczytać wpis na blogu i niespodzianka 🙂 chciałam się spytać co to za pomadka na ustach bo kolor jest piękny 🙂\nTo jest mix dwóch pomadek: Golden Rose Matte Lipstick Crayon nr 08 + Zoeva „Easy Spirit” 🙂\nSuper, że wróciłaś do pisania tutaj! W internecie jest masa blogów, jednak mało który pisany jest z taką starannością i poprawnością, jeśli chodzi o warstwę językową. Aż chce się tu zaglądać! Trafiłam tu przypadkiem i… zostałam na dłużej 😀\nTwoje porady są naprawdę interesujace i sensowne! Tak trzymaj 😀\nNiezmiernie się cieszę, że moja warstwa językowa została doceniona haha 😀 Dziękuję za miły komentarz – aż chce się dalej pisać 🙂\nMoże zrobiłabyś filmik o rysowaniu kreski na opadającej powiece? 😛 Bo niestety mam z tym problem 😞\nLuty 5, 2017 Reply\nPostaram się! 😛\nLuty 6, 2017 Reply


List organizatorów II. Swoszowickiego Pikniku Patriotycznego - Swoszowicki Portal Informacyjny\nStrona głównaAktualnościInstytucjeMuzeum Spraw WojskowychList organizatorów II. Swoszowickiego Pikniku Patriotycznego\nPrzed nami II. Swoszowicki Piknik Patriotyczny – wydarzenie przeznaczone przede wszystkim dla mieszkańców Dzielnicy X Swoszowice. Chcielibyśmy przypomnieć dorosłym i zapoznać młodzież, że patriotyzm może i powinien być uczuciem pozytywnym, czyli sprowadzać się do miłości Ojczyzny, zarówno tej dużej – Polski, jak i tej małej, w której żyjemy. Patriotyzm nie jest uczuciem negatywnym, nienawiścią, czy nawet niechęcią skierowaną przeciwko innym społecznościom. Jest to patriotyzm czasów pokoju, pokazujący dumę z tego, że jesteśmy Polakami, ucząc jednoczesnego szacunku do innych narodów.\nNieszczęście Polski polega na tym, że polskie postawy patriotyczne najczęściej związane są z wojnami – nasi przodkowie musieli swą miłość do Ojczyny potwierdzać w boju o Nią. Stąd postawa „żołnierza-bohatera” jest uznawana powszechnie jako patriotyczna. Stąd także większość utworów poetyckich opiewa bohaterstwo, odwagę, czy poświęcenie, które są dowodem przywiązania do najwyższych wartości.\nDewizą współorganizatora II. Swoszowickiego Pikniku Patriotycznego są słowa: Si bellum omittimus, pace numquam fruemur. W wolnym tłumaczeniu na język polski: Gdy zapomnimy o wojnie, nigdy nie będziemy się cieszyć pokojem. Można zaryzykować twierdzenie, że to powiedzenie jest aktualne od czasów prehistorycznych i będzie aktualne jeszcze przez setki lat. Niestety zawsze znajdzie się na Ziemi szaleniec, fanatyk lub wręcz pospolity zbrodniarz, który pociągnie za sobą naród i zagrozi bezpieczeństwu sąsiadów. Na tę ewentualność musimy być przygotowani, ale w żadnym razie nie oznacza to zamiłowania do wojny i chęci do agresji. Żołnierze powiadają, że to właśnie oni są najbardziej przekonanymi pacyfistami. Któż chciałby ginąć, zostawiając swój dom, przyjaciół, rodzinę…?\nII. Swoszowicki Piknik Patriotyczny ma być wydarzeniem, które z jednej strony pokaże uczestnikom patriotyzm u ujęciu tradycyjnym. Zaprezentuje go zespół Contra Mundum, który zaśpiewa poezję polskich twórców – K. Baczyńskiego, T. Gajcego, J. Kaczmarskiego i innych, którzy musieli udowadniać w walce swoją miłość do Ojczyzny. Z drugiej strony patriotyzm bardziej radosny, który zaprezentują dzieci z naszej Szkoły Podstawowej. 6. Brygada Powietrznodesantowa pokaże nam nie tylko broń osobistą żołnierzy, ale także sprzęt i wyposażenie. Będzie można obejrzeć nowoczesną armatę przeciwlotniczą oraz sprawdzić się w roli celowniczego. Będzie także pokaz Grupy Rekonstrukcji historycznych, która zaprezentuje biwak żołnierzy Armii Krajowej, ich broń i mundury. GRH zorganizuje szereg gier i zabaw dla młodzieży.\nPrzypomnimy również dwie wrześniowe rocznice – Wrzesień 39, w czasy którego przeniesie nas weteran obrony Lwowa, kpt. Włodzimierz Wolny oraz wrzesień 1944, podczas którego walczący w Warszawie Powstańcy byli zaopatrywani z powietrza, m.in. przez lotników Południowo Afrykańskich Sił Powietrznych (SAAF), o czym opowie film pt. „Zrzuty dla Warszawy” w reżyserii Tinusa Le Roux. Lokalnemu patriotyzmowi poświęcone będzie przekazanie przez górników Kopalni Siarki w Tarnobrzegu tablicy pamiątkowej naszej szkole. Nad bezpieczeństwem wydarzenia czuwać będzie Policja i Straż Miejska.\nWobec tego radujmy się odzyskaną wolnością, cieszmy się z niepodległości, kochajmy Ojczyznę i nasze miejsce na Ziemi – Swoszowice. Myślmy pozytywnie, współpracujmy w ważnych dla nas sprawach, mimo różnic w światopoglądach, bo wartości, którymi powinniśmy się kierować są wartościami uniwersalnymi. Szczególnie cieszy, że do organizacji Pikniku włączyły się lokalne firmy i przedsiębiorstwa, patronatem objął je Wojewoda Małopolski, a współfinansował Urząd Miasta Krakowa, Urząd Marszałkowski Województwa Małopolskiego, Instal S.A. oraz Unison Sp. o.o.\nOsoby, które mają wątpliwości zapraszamy tym goręcej, aby mogły je rozwiać.


Slipy męskie 2PACK Emporio Armani 1117331A504 | BODYLOOK\nKostium kąpielowy Sunflair Ethno Fantasy 22284299.00 zł 435.00 zł -31%\nSlipy męskie 2PACK Emporio Armani 1117331A504\nProdukt został dodany do koszyka: Dodano do koszyka: Slipy męskie 2PACK Emporio Armani 1117331A504\nWygodne, bawełniane slipy męskie marki Emporio Armani zapakowane w eleganckie pudełko. W zestawie 2 sztuki - jedna para w kolorze czarnym z z niebieskim logo marki. Druga drobny motyw na niebieskim tle.\nPrzód wyprofilowany pionowym cięciem i wzmocniony dodatkową warstwą materiału. W pasie wszyta szeroka, elastyczna guma, na której widnieje wyraźne logo marki. Wysokiej jakości dzianina daje poczucie komfortu przez cały czas noszenia.


Nasi partnerzy charytatywni ciężko pracują, aby zmienić świat i pomagać. Naszą misją jest zadbanie, żeby dostarczyć im jak najwięcej środków aby mogli realizować cele szybciej i lepiej. Część Twojej wpłaty przekazujemy na rzecz wybranych fundacji. W tej chwili przekazujemy wsparcie między innymi przez SiePomaga.pl, która organizuje zbiórki i szczegółowo je opisuje. Możesz sprawdzić komu do tej pory pomogliśmy przechodząc do naszego profilu w fundacji klikając [TUTAJ]\n-[ Apple Watch – Series 5 ] –\n. 2020-04-01 16:11


Meksyk – kraina ludzi przedsiębiorczych. - Rafael del Viaje\nOsobiście uważam, że o sukcesie państwa decydują 4 czynniki: wolność, dobre prawo, prorynkowa gospodarka oraz przedsiębiorczość jego mieszkańców. W przypadku Meksyku niewątpliwie na czoło wysuwa się ten czwarty czynnik. To, co najbardziej ujęło mnie wśród zwykłych Meksykanów, to bowiem niesamowita przedsiębiorczość, którą widać na każdym kroku i za każdym rogiem ulicy – bez względu na to, czy jesteśmy olbrzymim Mieście Meksyk (Ciudad de Mexico), czy też w małej – rzadko odwiedzanej miejscowości. O ile bowiem możemy mieć pewne zastrzeżenia co do prawa w Meksyku, czy też dużo większe co do bezpieczeństwa w tym kraju (gdzie gołym okiem widać nieustanną walkę między policją a kartelami narkotykowymi), to niewątpliwie możemy brać przykład od Meksykanów pod względem przedsiębiorczości i pracowitości.\n1 myśl na “Meksyk – kraina ludzi przedsiębiorczych.”\n17 maja, 2021 o 2:03 am


HOME > Aktualności > „Opowieść o rzece” – reportaż o Ośrodku Edukacji Leśnej w Czeszewie\nNa brzegu Warty usadowiony jest Ośrodek Edukacji Leśnej w Czeszewie oraz Rezerwat „Czeszewski Las”, oraz wybudowana za unijne środki instalacja edukacyjna „Rzeka” , która łączy zabawę z praktyczną nauką. Projekt przybliża najmłodszym szczególną rolę wody w przyrodzie.\nPrzygoda rozpoczyna się podziałem uczestników na trzy grupy, które zaczynają poruszać się po zjeżdżalniach symbolizujących trzy źródła występowania wody: podziemne, powierzchniowe, opadowe. Dzieci w kolorowe wiaderka pobierają wodę z bijącego źródła, studni oraz deszczówki uzupełniając ją w głównej studni do momentu, gdy rzeka nie rozpocznie swojej podróży. Maszerując wzdłuż miniaturki koryta rzecznego, napotykają one na drodze tamę bobrową, którą budują z ogromnych puzzli.\nJednym z elementów projektu jest również pakiet edukacyjny „Dziuplaki”. Zakupiony w projekcie zestaw bezprzewodowych, specjalistycznych kamer pozwala na zdalną obserwację i rejestrację (na żywo) życia zwierząt w dziuplach, gniazdach i na tokowisku. Kamery już działają i rejestrują na żywo najciekawsze fragmenty z narodzin i życia ptaków w budkach lęgowych.\nStanowi to doskonały sposób aktywnej edukacji, gdzie obserwacja naturalnych zjawisk odbywa się na żywo.\nPrzy ośrodku edukacyjnym funkcjonuje prom „NIKODEM”. Nim przedostajemy się na drugi brzeg rzeki Warty na pole biwakowe oraz na wybrane ścieżki edukacyjne.Nasza kamera będzie towarzyszyć grupie dzieci młodszych z Żydowa i gimnazjalistów z Czeszewa w czasie wędrówki po instalacji i w plenerze. Poznamy także zdanie dzieci i pedagogów na temat tego rodzaju edukacji.\nReportaż można obejrzeć na stronie TVP [>>]:


Szpital w Gorzowie przeprowadza unikatowe badanie, które jest bardzo korzystne dla pacjentów | Gazeta Lubuska\nSzpital w Gorzowie przeprowadza unikatowe badanie, które jest bardzo korzystne dla pacjentów\nOPRAC.: (sndr) 5 maja 2022, 7:05\nLekarze dwóch oddziałów gorzowskiego szpitala połączyli siły i pacjenci po wszczepieniu stentgraftu są kontrolowani za pomocą ultrasonografu z kontrastem. Na zdjęciu kierownik chirurgii naczyniowej lek. med. Olga Szyroki i szef oddziału wewnętrznego lek. med. Roman Kołodziejczak. WSzW w Gorzowie Wlkp.\nPacjenci chirurgów naczyniowych, którzy są po wszczepieniu stengraftu do aorty jamy brzusznej, kontrolowani są teraz za pomocą ultrasonografu z kontrastem. - To bardzo korzystne dla pacjentów – mówi lek. Olga Szyroki, kierownik chirurgii naczyniowej.\nPo wszczepieniu stentgraftu pacjenci poddawani są kontrolnemu badaniu obrazowemu, dzięki któremu można szybko wykryć i usunąć ewentualne nieprawidłowości. W ten sposób sprawdza się przede wszystkim, czy nie doszło do przecieku wymagającego reoperacji. Dotychczas kontrolowano to za pomocą tomografu komputerowego po podaniu jodowego środka kontrastującego. Teraz jest inaczej: gorzowska lecznica postawiła na unikatowe badanie, które jest korzystniejsze dla pacjentów.\nTutaj nie będzie prądu! Sprawdź, gdzie zaplanowano przerwy w dostawie energii\nWyniki są porównywalne z tomografią\n- Teraz nasi pacjenci są badani za pomocą ultrasonografii kontrastowej CEUS – mówi lek. Olga Szyroki, kierownik chirurgii naczyniowej w Wielospecjalistycznym Szpitalu Wojewódzkim w Gorzowie Wlkp.\nNa czym polega różnica między tymi badaniami? Jak informuje Anna Rimke z Wielospecjalistycznego Szpitala Wojewódzkiego w Gorzowie Wlkp., jodowe środki kontrastujące są nefrotoksyczne, te używane przy badaniu USG są bezpieczniejsze, bo są gazowe i wydalane przez płuca.\n- Pacjenci nie są więc narażani na uszkodzenie nerek i na promieniowanie. A czułość wykrywania przecieków jest porównywalna z tomografią komputerową – wyjaśnia lek. Olga Szyroki.\nTa metoda kontroli pacjentów po wszczepieniu stentgraftu jest znana w literaturze światowej, jednak gorzowscy lekarze nie słyszeli, by była już stosowana w kraju. - Na pewno jest to unikatowa praktyka w Polsce – zaznacza Olga Szyroki.\nTutaj w Lubuskiem zarobisz nawet 14 tys. złotych. Pracownicy pilnie poszukiwani!\nBadania za pomocą ultrasonografii kontrastowej CEUS w gorzowskiej lecznicy przeprowadzane są od blisko czterech lat. - To dość szybkie i tanie różnicowanie choćby zmian złośliwych i łagodnych wątroby. Badanie może zastąpić nie tylko tomografię komputerową i rezonans magnetyczny, ale nawet biopsję – mówi lek. med. Roman Kołodziejczak, ordynator Oddziału Chorób Wewnętrznych, Nadciśnienia Tętniczego, Endokrynologii i Gastroenterologii.\n- Lekarze dwóch oddziałów gorzowskiego szpitala: chirurgii naczyniowej i wewnętrznego połączyli siły i pacjenci po wszczepieniu stengraftu są kierowani na kontrolę do lek. Romana Kołodziejczaka - dodaje A. Rimke.\nKleszcze przenoszą liczne choroby, nie tylko boreliozę! Uważaj na siebie wiosną i w letnim sezonie, gdy są one szczególnie aktywne!


Trzynastoletni Bily Williams uczy się, jak być mężczyzną w walijskich kopalniach węgla, a po wybuchu wojny zostaje żołnierzem i walczy na froncie we Francji. Jego siostra Ethel trafia jako służąca do domu arystokratki, Maud Fitzherbert, wyemancypowanej kobiety uwikłanej w niebezpieczny romans z niemieckim dyplomatą i szpiegiem, Walterem von Ulrichem. Ze związku Ethel i hrabiego Fitzherberta rodzi się syn, nieuznany jednak przez ojca. Nieszczęśliwie zakochany Amerykanin Gus Dewar, młody student prawa i przyjaciel Fitzherberta, otrzymuje szansę na wspaniałą karierę w Białym Domu. Osieroceni przez matkę bracia Grigorij i Lew Peszkow snują plany emigracji z Rosji do mitycznej Ameryki, ale ich pełną realizację uniemożliwia wojna. Grigorij bierze udział w tworzeniu nowej władzy bolszewickiej i zostaje komisarzem ludowym...


MS Teams: kod zespołu: qm1pf0n\n1. Finanse publiczne - pojęcie, podsektory, zakres, funkcje.\n2. Budżet państwa - historia, pojęcia, funkcje, zasady.\n3. Budżet zadaniowy i Wieloletni Plan Finansowy Państwa.\n4. Dochody i przychody budżetu państwa.\n5. Wydatki i rozchody budżetowe.\n6. Deficyt budżetowy i dług publiczny.\n7. Finanse samorządu terytorialnego.\n8. Zasady gospodarki finansowej samorządów.\n1 wielokrotnie, sobota (niestandardowa częstotliwość), 15:05 - 16:35, sala e-learning\nJolanta Pakulska 52/ szczegóły


W Oświęcimiu powstanie Park Pojednania Narodów | Gazeta Krakowska\nBogusław Kwiecień 19 października 2017, 15:08\nPonad 4 mln zł będzie kosztowało utworzenie Parku Pojednania Narodów, który w ramach Oświęcimskiej Przestrzeni Spotkań powstanie przy ul. Kamieniec w Oświęcimiu. Miasto pozyskało na to środków unijnych 2,25 mln zł. Przetarg został już ogłoszony.\nDo końca 2018 roku zagospodarowany zostanie teren pomiędzy ul. Kamieniec i ścieżką pieszo-rowerową po zachodniej granicy lasu łęgowego oraz ścieżką pieszo-rowerową nad Sołą i ścieżką pieszo-rowerową od strony południowej w rejonie domów jednorodzinnych.\n– Park ma być kolejnym miejscem do wypoczynku. Na powierzchni 14 hektarów, znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie Soły, powstaną nowe ścieżki spacerowe i miejsca dla spotkań mieszkańców oraz turystów – mówi Janusz Chwierut, prezydent Oświęcimia. – W tym miejscu możliwa będzie organizacja wydarzeń o różnym charakterze np. festiwale ze sceną umiejscowioną w rejonie ul. Kamieniec – wyjaśnia prezydent.\nŚcieżki poprowadzone będą w ten sposób, aby dostosować ich przebieg do ukształtowania terenu i istniejących już tras pieszo-rowerowych wokół parku. Wykonane zostaną w części o nawierzchni mineralnej, a w części trawiastej. Na obrzeżach inwestycji znajdować się będą trzy place spotkań.\nPrzy placu wejściowym od ul. Kamieniec wyznaczono miejsce pod lokalizację większej sceny bądź camping. Ponadto w rejonie ul. Kamieniec nawierzchnia trawiasta zostanie wzmocniona z uwagi na skomplikowaną budowę podłoża i możliwość osiadania. W tym miejscu zlokalizowane będą także toalety publiczne. Przy ul. Łęgowej zostanie wyremontowany istniejący parking. Powstanie ponadto nowe oświetlenie.\nBogdan 26.10.2017 10:15:31\nW świecie istnieje firma: Międzynarodowego Parku Pokoju. Tak powinien ten projekt wpisać w szersza formę działalności...\nMarek 19.10.2017 18:04:56\nA gdzie zostanie przeniesione schronisko?


Leah & Others - julu10.pinger.pl\nLeah & Others\nLicznik odwiedzin:2 420 / 2519 dni\nObiecywałam , że tu wrócę. Niestety , nie mam tyle czasu na pisanie. Na razie oswajam się z nowymi dodatkami do gry.W tym tygodniu , najprawdopodobniej w weekend, postaram się dodać nowy wpis. Nie rozpoczynam nowej historii , bo nie mam pomysłu na nową postać. Wytrzymajcie jeszcze trochę. A teraz trochę screenshotów z gry zarówno starych , jak i nowych. Strzałeczka - Leah\nKJSims: Dwa lata a ja ciągle czekam :D\nDawno mnie nie było , ale myślę że część wytrzyma jeszcze troszkę. Znowu naszła mnie wena. Wpis myślę już niedługo. ;p Pozdrawiam.\nCarmen Fly: Czekamyyyy.\nWiadomo , rok szkolny zaczyna się już w poniedziałek , od tego czasu nie będę za często na blogu. Wiadomo , od pon. do pt. wogóle nie pojawię się tutaj , chyba że na informatyce bądź o dziwo będę. Pisać raczej będę w jakieś ferie , bądź święta. Zobaczymy. Zostawiam was z nowym wpisem na jakiś czas. Do zobaczenia następnym razem. | Leah\n` April <33: Ja też nie będe często na komputerze więc dzisiaj muszę chyb napisać może ... 3 wpisy na zapas ;DD\nLecz to nie był koniec wrażeń z tamtej nocy. Zrzuciłam z siebie imprezowe ciuchy i ubrałam się w wygodny kostium kąpielowy. Czułam , że i tak już nie zasnę , dlatego też udałam się nad basen , by umoczyć swoje gładkie stopy w zimnej wodzie. Będąc w drzwiach spostrzegłam sylwetkę mężczyzny pływającego w zbiorniku wodnym. Przecierałam oczy ze zdumienia. Podchodząc bliżej zauważyłam również iż człowiek ten jest ... nagi ! Od razu zareagowałam :\n- Ej , co ty wyprawiasz w tym basenie , golasie ?!\n- Nie żaden " golas " , a Alvaro. Pani Haley mnie zatrudniła - odpowiedział.\nPrzystojniak spojrzał na mnie uwodzącym spojrzeniem i wydostał się z wody.\nPodskoczyłam z wrażenia widząc jego nagą sylwetkę. Odwróciłam się. Było mi strasznie głupio.\n- Ależ nie musisz się bać , nic ci nie zrobię - rzekł Alvaro.\nWróciłam do wcześniejszej pozycji. Starałam się nie patrzeć na jego genitalia.\n- Rozumiem , że moja przyjaciółka cię zatrudniła. Wytłumacz mi tylko , co ty robisz w basenie zupełnie nagi ?! - spytałam go.\n- Taka moja natura , jestem ogrodnikiem i lubię pływać w czyichś basenach bez ubrań.\n" Dziwak , słodki dziwak " - pomyślałam.\n- Tylko nie mów jej błagam , ponieważ wylecę z pracy , a naprawdę trudno teraz o dobry zawód - uprosił mnie Alvaro.\n- Niech ci będzie. Tylko nie rób tego już więcej. Masz jakiś inny akcent. Jakiej jesteś narodowości?\n- Z Hiszpanii jestem - rzekł.\n- Dobra , tylko się ubierz !\nW tej samej chwili udałam się do posiadłości Haley.Najpierw ubrałam się w ubrania po czym zeszłam na parter. Zakochana para nadal siedziała na kanapie i obejmowała się , tylko w innych ubraniach. Spojrzałam na zegarek. Zrobiłam się senna , w końcu była piąta nad ranem. Chciałam ułożyć się w łóżku i tak zrobiłam. Kolejne 3 godziny spałam.\nObudzona zostałam po ósmej głośnym brzęczeniem Haley na gitarze w piwnicy. W kuchni ktoś w tym samym momencie rozbił szklane naczynie. To pewnie Ruth - niebiesko włosa dziewczyna mojej przyjaciółki.\n" Muszę jej w końcu przemówić do rozumu , nie znoszę jej ciągłych tajemnic i kłamstw " - myślałam gapiąc się w sufit. Wstałam z łóżka i pościeliłam je , po czym poszłam na niższe piętro domu.Tam strudzona Ruth sprzątała kawałki leżącego wszędzie szkła. Nawet nie zauważyła mnie jak obok przechodziłam. Nie zważywszy na to weszłam do piwnicy , w której Haley ćwiczyła swoje piosenki. W pewnym momencie odłożyła gitarę. Spojrzała na mnie pytająco.\n- Czy mogłabyś mi wytłumaczyć dlaczego nie powiedziałaś mi o nowych domownikach w twoim domu?- spytałam wrogo.\nDziewczyna podeszła do mnie bliżej.\n- Powinnaś wiedzieć , że to moja posiadłość i mogę sobie zapraszać kogo chcę i zatrudniać również kogo chcę , a natomiast jeśli ci się coś nie spodoba to możesz się w każdej chwili wyprowadzić. Nie staję na drodze. - rzekła.\nNie mogłam uwierzyć w słowa które wypowiedziała moja najlepsza przyjaciółka. Zraniła mnie i to bardzo. Z płaczem wybiegłam z jej domu. Pieszo wybrałam się na grób mamy. Po 2o minutach drogi , dotarłam na miejsce. Usiadłam na marmurowej ławeczce znajdującej się tuż obok miejsca pochówku. Było ono przyozdobione wieloma kolorowymi kwiatami , które sprawiały wrażenie , jakby otulały grobowiec. Na posadzce umieszczona została rzeźba upiornego potwora , dokładnie nie wiem jakiego , moja mama bardzo lubiała to fantastyczne stworzenie.\n" Myślę , że do tego miejsca będę wracała jeszcze często jak będzie mi ciężko. Tak jak teraz , na przykład. Będę prosiła cię o rady itp. Ale teraz nie chcę cię zamęczać swoimi smutkami , zrobię to innym razem ,ponieważ idę zaraz do studia, śpij spokojnie ". Te słowa skierowałam do mamy.\nDalsze sześć godzin spędziłam w pracy. Mojemu pracodawcy bardzo podoba się jak pracuję. Chociaż nie dostałam tego samego dnia awansu , to i tak się cieszyłam. Dostałam jakąś pochwałę , w końcu coś dobrego.\nZmęczona ciężką harówką do domu zawiozła mnie taksówka. Siedząc w pokoju , nawet nie witając się z domownikami postanowiłam się odświeżyć. Po szybkim prysznicu zawszę czuje się lepiej i młodo.\nPrzygotowana na kąpiel udałam się do łazienki na pierwszym piętrze. W drzwiach ujrzałam (ponownie) Alvaro nagiego. Byłam wściekła. Zastanawiałam się co on wogóle robi w łazience , w mojej łazience.\n- Powiedz mi , co ty wyprawiasz ? To jest moje pomieszczenie , nie powinieneś się tu znajdować! - krzyknęłam.\n- Oh , przepraszam. - odpowiedział. - Ja wiem , myślałem że to łazienka Haley , pozwoliła mi się umyć.\n" W basenie mógł " - zażartowałam sobie w myślach.\n- A więc , co tu jeszcze robisz ? - spytałam go.\nMłody Hiszpan podszedł bliżej. Położył swą dłoń na mym ramieniu , po czym zdjął ręcznik , w który byłam owinięta. Nasze ciała stały się zupełnie nagie. Zbliżyliśmy się do siebie. Uścisnął moją dłoń i wszedł pod prysznic , ja zrobiłam to również. Odkręcił kurek z ciepłą wodą. Objął swoimi bezpiecznymi rękoma i pocałował mnie w szyję. Szyby zaparowały. Nikt nas już nie widział.\n` April <33: Ah ... miłość! Myślę, że z tym przepięknym Hiszpanem zostaniecie ... parą? Pasujecie do siebie :D\nWróciłam. Jak tylko się ogarnę zacznę pisać.\nHej ! Nie będę dodawała wpisów dotyczących historyjki , gdyż wyjeżdżam na 1o dni. Wiadomo , komputera stacjonarnego z domu nie wyniosę . ponieważ na nim mam simsy. Wyjeżdżam 16.08 , a wracam 26.08. Może popracuję trochę nad historią Leah i od razu po przyjeździe dodam wpis ze zdjęciami , oczywiście.\nA może podzielę się z wami fotkami z gór.\nBiankaB: czekamy :)\n♥ Moves Like Jagger ♥: Pa\nJak to przystało na tradycję w naszej rodzinie , pogrzeb odbył się bardzo szybko , bo już następnego dnia po śmierci mojej mamy. Nadal nie mogę uporać się z jej odejściem.Bardzo mi jej brakuje.Nie wiem czy tę pustkę - coś bądź ktoś wypełni. Na razie pomaga mi się uporać z tym wszystkim Haley , której mogę zaufać. Moja przyjaciółka od zawsze mnie wspierała , nawet w tych najtrudniejszych momentach, a ten nadarzył się akurat teraz. Sama straciła rodziców i wie jakie to uczucie. Przynajmniej tyle może dla mnie zrobić.\nPogrzeb odbył się na głównym cmentarzu w Bridgeport. Zaproszone zostały tylko osoby blisko związane z moją matką oraz naszą rodziną. Nie było ich sporo , ja i mój ojciec nie chcieliśmy by zjawiło się wiele nieznajomych nam twarzy. Towarzyszyła mi Haley , która w chwili zakopywania trumny powstrzymywała mnie przed wtargnięciem do dołu , w którym miała być ona umieszczona. Jestem jej za to bardzo wdzięczna , nie chciała bym zachowała się jak jakaś wariatka. Uroczystość trwała dość krótko. Po niej wszyscy udali się do swoich domów. Najbardziej zaskoczył mnie fakt , iż ojciec na ceremonię przyszedł z młodą blondynką o jasnej karnacji. Kobieta nie wyróżniała się spośród zaproszonych , była ubrana na czarno i elegancko , tak jak przystało na pogrzebie.\nDziewczyna była w podobnym wieku jak ja.\nNie można było jej nic zarzucić oprócz tego , iż trzymała mojego ojca za ręce , jakby byli oni razem. To wzbudziło we mnie mieszane uczucia. Nie wiedziałam co mam myśleć o tej sytuacji. Postanowiłam , że po pogrzebie będę ich śledziła.\nNa początek jednak wróciłam do domu z Haley by przebrać się w coś bardziej wygodnego. Będąc już gotowa , udałam się swoją toyotą do rodzinnego domu. Mimo iż dzieliło mnie 5 kilometrów przez zakorkowane miasto , udało mi się przedostać na przedmieścia. Po trzydziestu pięciu minutach jazdy byłam już pod budynkiem , w którym znajdowała się ta niby " para ". Schowałam się w krzaki rosnące nieopodal ogródka i tam z ukrycia obserwowałam każdy ruch domowników. W oknie ujrzałam tulących się ludzi , którymi byli Joseph i tajemnicza niebieskooka blondynka. Nie mogłam powstrzymać łez.\n- Czyżby ojciec znalazł sobie inną ,młodszą kobietę , usuwając przedtem Danielle?!Wymienił sobie na nowszy model!A więc to tak działa,ten podły typ pozbył się mojej matki , by spędzić dalsze beztroskie życie z jakąś lalunią! - miałam dziwne myśli.\nPo godzinie nastało późne popołudnie. Nadal obserwowałam rodzinny dom. W pewnej chwili wyszli z niego radośni " młodzi " trzymając się za ręce.\nNie mogłam znieść tego widoku , dlatego też głębiej schowałam się w krzakach , by na nich nie patrzeć. Jedyne co wtedy usłyszałam to odgłos silnika samochodu , który wyjeżdżał z podjazdu. Postanowiłam ruszyć za autem , które zmierzało w kierunku parku. Udając niezauważalną , znalazłam się w odpowiednim miejscu i czasie. Ojciec Joseph i dziewczyna obejmowali się właśnie na ławce. Patrzyli sobie głęboko w oczy , jak zakochani. W pewnym momencie ich wargi styknęły się i zaczęli się namiętnie całować. Miałam już dość oglądania starego ojca , obmacującego jakąś pustą blondynkę.\nTo był odpowiedni czas , by się ujawnić. Wielkimi krokami dotarłam do drewnianej ławki , by spojrzeć ojcu prosto w oczy.Jego reakcja była taka , jak oczekiwałam. Zrzucił dziewczynę z kolan i powiedział:\n- To nie tak jak myślisz , Leah.\n- Oj proszę , przestań ! Nie mam teraz czasu na wysłuchiwanie durnych przeprosin , lepiej powiedz mi w tej chwili , kim jest ta puszczalska blondyna i dlaczego zabiłeś moją matkę ! - krzyknęłam na cały park aż przechodnie zwrócili się w naszą stronę.\n- Jak mnie nazwałaś szmato ?! - zapytała srogo dziewczyna.\n- Kochanie , proszę przestań ! - rzekł Joseph. - Córeczko , nie zamordowałem Danielle , nigdy bym tego nie zrobił. Ta blondynka , to nie jest jakaś pusta lalka , tylko moja ukochana. Znam ją już dawno , mieliśmy romans ...\nTa wiadomość wzbudziła we mnie agresję , którą przejawiłam , rzucając się na młodą kobietę. Doszło do bijatyki , która została zarejestrowana przez pewnego rowerzystę telefonem komórkowym , który zatrzymał się w parku , by udokumentować walkę. Przez moją słabość poniosłam porażkę i do tej pory mam całe osiniaczone ciało. Mój ojciec się rozkleił i uciekł z miejsca przepychanek.\nJa także uciekłam z parceli i pojechałam swoim samochodem do domu. Nie zastałam w nim Haley , byłam przekonana , że imprezuje w jakimś nocnym klubie , dlatego też ubrałam się w jakieś wizytowe ubranie i postanowiłam pospacerować po centrum w celu znalezienia szalonej rockmenki. Mimo iż przeszłam niemal dwie godziny szukając jej po klubach nie odnalazłam jej. Udałam się wtedy do Plazmy , by tam zaznać trochę rozrywki. Poznałam miłego barmana , który zaoferował mi dwa darmowe drinki. Po nich poczułam się o wiele lepiej. Po wypiciu dużej dawki alkoholu wyszłam na balkon by podziwiać widoki na miasto Bridgeport. Dookoła było widać drapacze chmur , posiadłości dyskotekowe , spelunki i inne knajpki oraz port , który już od wielu lat nie tętnił życiem , był opuszczony. Zdałam sobie sprawę , że żyję w wielkiej metropolii odgrodzonej od przyrody wielkim murem. Jedynym miejsce gdzie można było ją podziwiać był park , więc tam także się udałam.\nPojechałam taksówką , bo nie dałabym rady pójść tam na swoich nogach , w końcu dużo się napiłam.\nMimo i było kilka minut po północy , park zachwycał swoją roślinnością i tą świeżością , którą można było poczuć. Poznałam tam nawet ciemnoskórego mężczyznę , który czytał romansidło w świetle księżyca na ławce , na której przedtem działy się wcześniej wspomniane wydarzenia. Nie był on bardzo przystojny , lecz uroczy i słodki. Mówił ładnym , pisarskim językiem , że aż chciało się go słuchać. Często chwalił moją postać , co bardzo mi schlebiało. Miło spędziłam z nim dwie godziny, chociaż nawet nie poznałam jego imienia.\nPrzyjacielskim uściskiem pożegnałam go i życzyłam dobrej oraz spokojnej nocy. Taksówką dotarłam pod posiadłość Haley , w której obecnie zamieszkuję. Cichutko na paluszkach weszłam do holu po czym udałam się do salonu.Przeżyłam szok ,gdy zobaczyłam na sofie obejmujące się dwie dziewczyny w tym Haley. Zauważyła ona mnie dopiero po paru minutach kiedy zdejmowałam obcasy w kuchni.\n- Leah , a co ty tu robisz ?! Nie śpisz ?! Myślałam , że jesteś w domu.-odparła przyjaciółka.\n- Nie , byłam w Plaźmie - odpowiedziałam. - Ale kim jest ta niebieskowłosa kobieta ? - spytałam.\n- To jest moja nowa dziewczyna , zamieszka u nas.\nOsłupiałam z wrażenia.\n` April <33: Przykro mi z powodu matki, wiem, że ciężko to zniosłaś! Twój ojciec nie postąpił dobrze okłamując cię. A co zrobisz tylko z dziewczyną Haley ?\nZawieszam bloga. Będę może po 26 sierpnia.\nGość: Wracaj szybciutko!\nAdriane Rain: No wiesz Ty co, musisz być!\nNie mam już dla kogo pisać\nWróciłam tu na okres wakacyjny z myślą , że będę mogła poczytać jakieś ciekawe , simowe blogi.\nA co się okazało ?\nO simach pisze może pięć osób , większość usunęła blogi bądź opuściła je na wieczność. Miałam tyle pomysłów , ale jeśli mam pisać tylko dla dwóch-trzech osób to nie opłaca mi się ani trochę.\nZastanawiam się nad usunięciem bloga , bo takie bezsensowne pisanie robi się coraz to nudniejsze.\nJa sama czytam wpisy innych i widzę jakie jest zainteresowanie naszymi historiami.\nNie wiem co mam robić ...\nLeah & Others: Nwm co o tym wszystkim myśleć. Może jednak zacznę ponownię pisać.\nGość: Dawne pokolenia simomaniaków wyginęło i zostali nieliczni kiedy to na pingerze zkładano konta swoim simom. Pamiętam, prowadziłam wtedy bloga gdzie moim najulubieńszym blogiem był http://swiatsim.pinger.pl/ lub http://berenika.pinger.pl/ . Tamte czasy już nie wrócą ale teraz jesteśmy my i tworzymy naszą nową "generację" ;) Nie zniechęcaj się.\nBiankaB: To prawda, że nie ma już takiego "ruchu" jak kiedyś... cóż, gra przestała być modna. Pamiętam czasy, kiedy swoje blogi prowadziły Natasha albo Demon's House (moj najukochańszy) ale jesteśmy My :) Nie ma Nas dużo, ale idźmy w jakość :) Może z czasem będzie lepiej.\nWeszliśmy do przestronnego salonu , utrzymanego w ciepłych barwach. Drogie meble , ekskluzywnie zdobione wnętrza - Liam żyje w prawdziwych luksusach.W końcu jest piłkarzem.\nZaprosił mnie i Haley na musztardową kanapę w celu porozmawiania o naszym wspólnym dzieciństwie.\nKażda rozmowa zaczynała się od:\n" A pamiętacie jak [...] " i tak w kółko.\nNie mieliśmy poczucia czasu. Będąc u Liama minęły trzy godziny. Cały czas śmialiśmy się , żartowaliśmy i przypominaliśmy sobie te najlepsze momenty z naszego życia. Nie obyło się bez dziwnych wydarzeń , które miały miejsce na podwórku i w szkole. Bardzo się do siebie zbliżyliśmy , stworzyliśmy małą grupkę przyjaciół , którzy nawzajem mogą sobie ufać .Euforia i śmiech towarzyszyły tylko do pewnej chwili , w której to zadzwoniła moja stara Nokia.Przez moment wesoły dzwonek zanuciła Haley.Odebrałam:\n- Czy rozmawiam z panią Carey ? - zapytał głos w telefonie.\n- Tak , słucham ? - odpowiedziałam.\n- Nazywam się komendant Williams i mam dla pani złą wieść.\n- Proszę powiedzieć , jaką ?! - z trwogą spytałam.\n- Przed pół godziną , czyli o 15.30 pani Danielle Carey poniosła śmierć w wyniku poważnych obrażeń , które odniosła w wypadku samochodowym. Jest mi bardzo przykro ...\nŁza popłynęła po moim policzku. Nokia , która przed chwilą znajdowała się w mojej ręce , teraz leżała bezwładnie na drewnianej podłodze.\nWszystkie oczy skierowały się na moją postać.\n- Ona nie żyje ... - wybełkotałam i zaraz po wypowiedzeniu tych słów tym znalazłam się na czarnym , skórzanym fotelu.Zemdlałam.\nObudziłam się po krótkim czasie. Leżałam już na wygodnym i dużym łóżku w sypialni. Czuwała przy mnie moja Haley , która gdy się ocknęłam zawołała\nLiama. Ten jak grom z jasnego nieba zjawił się w pomieszczeniu po czym zapytał mnie:\n- Nie za dobrze. - odpowiedziałam cienkim głosikiem.\nHaley podała mi szklankę z wodą , żebym poczuła się lepiej. Przykryła moje ciało pościelą w kwiaty i wyszła z pokoju wraz z młodzieniaszkiem. Spokój wykorzystałam na rozmyślanie nad śmiercią mojej matki.Cały czas nurtowało mnie pytania: Dlaczego ona odeszła tak szybko ? Dlaczego w taki sposób ? Co się dokładnie stało ? Byłam oszołomiona. Zaczęłam płakać. Do sypialni wbiegła roztrzęsiona Haley.\nUsiadła na łóżko i przytuliła mnie.Zapewniała , że jest już dobrze , ale ja wiedziałam , że nie.\nRozmazaną twarz otarłam o pościel. Na materiale pozostała czarna plama po mascarze , ale nie to było w tamtej chwili najważniejsze. Zastanawiałam się wtedy , kto lub co zabiło Danielle. Chciałam dorwać mordercę mojej matki , ale Haley uspokoiła mnie i poprosiła żebym nie robiła żadnych głupot , ponieważ wsadzą mnie do więzienia , a ja nie potrafię żyć w takich warunkach , jakie tam panują. Wstałam z wygniecionej pościeli i udałam się do ogrodu za domem. Przebywał tam Liam. Siedział on na brudnym leżaku i bujał w obłokach.\nPrzystojny brunet wpatrywał się w fontannę, umiejscowioną naprzeciwko niego. Chwiejnym krokiem podeszłam do drugiego siedziska , na którym rozłożony był koc w żółto-białą kratę. Złapałam koniuszkiem palca róg materiału i złożyłam na taborecie. Ułożyłam swoje ciało na białym leżaku w pozycji leżącej. Westchnęłam:\n- Nie wiem co mam myśleć o tym wszystkim.\n- Myślę , że w tak trudnej chwili powinnaś pomyśleć o czymś , co wywołuje uśmiech na twojej twarzy - odpowiedział.\nSpojrzałam na niego. Uśmiechnęłam się:\n- Jesteś bardzo miły , dziękuje za twoją radę.Od razu czuję się o wiele lepiej.\n- To nic wielkiego - rzekł Liam po czym wstał z leżaka. Ja także podniosłam się z siedziska. Staliśmy naprzeciwko siebie.Przyjrzałam mu się dokładniej. 26-letni mężczyzna wydawał mi się bardziej przystojny niż przedtem.\n- " To przez te muskuły " - pomyślałam.\nWysportowany chłopak najpierw uścisnął moją dłoń , a potem objął mnie. Wtuliłam się w niego bardziej. To było bardzo miłe uczucie.\nFarbowany Rudzielec: T, co się stało jest straszne!\nGość: Liam jest słodki! Przykro mi z powodu mamy\n` April <33: :0\n- Leah wstawaj , już pora.\nUniosłam lekko opadające powieki.Po pokoju krzątała się nieokrzesana mamusia sprawdzając , czy wszystko mam już spakowane.Przeszukiwała duże kartony w obawie , że o czymś zapomniała. Pomieszczenie wydawało się być ogołocone.Brak było babcinej komódki , sosnowego biurka , ulubionych książek na półkach i stosu kolorowych pluszaków wysłanych przez ciocię z Ameryki do mnie , które zawsze miały swoje miejsce w wielkiej , pomalowanej białą farbą skrzyni.Nawet żyrandol został zdjęty.Jedyne światło wpadało przez okienko z drewnianym parapetem , na którym to miała zwyczaj leżeć barwna i droga biżuteria , także pamiątka po kochanej i sympatycznej babci Gabi.\n- Bardzo mi jej brakuje - pomyślałam.\nKażdy człowiek doczeka się śmierci , nawet ja. Zazwyczaj ta następuje w najmniej oczekiwanych momentach , niespodziewanie , raniąc przy tym bliskich.Przecież nikt nie żyje wiecznie.\n- Chyba , że wampiry - jak to mawia mój dwunastoletni kuzyn, Gale.Ach te dzieci !\nMimo że Gabi nie ma wśród żywych , to korzystam z życia i nie rozpamiętuje jej odejścia.Nie można cały czas się smucić.\n- Dziewczyno , nie bujaj w obłokach tylko ubierz się , bo ojciec nie lubi, gdy musi czekać - rzekła Danielle.\n- Dobrze , mamo.Daj mi 5 minut! - odpowiedziałam.\nW ekspresowym tempie założyłam przyszykowane wcześniej ubrania i buty.Spakowałam komórkę, gotówkę i parę saszetek cukru do skórzanej torebki z ćwiekami i pobiegłam na parter po czym udałam się do białej,kafelkowanej kuchni. Ojciec zdumiony siedział na metalowym krześle i czytał " Dziennik Bridgeport ". Spojrzał na mnie , a potem na biegającą po salonie matkę:\n- Co się z tymi kobietami w XXI wieku dzieje ?! - sapnął.\n- Co miałeś na myśli ? - spytałam zdziwiona.\n- Kiedyś było inaczej. Ludzie się tak nie śpieszyli , a teraz ?! Sami wariaci.\n- Ciebie się to nie dotyczy,czyż nie ? - zadała pytanie wkurzona Danielle.\n- Święta prawda - odpowiedział. - Ja jestem odmieńcem.\nAch tak ? - stwierdziła Danielle. - A teraz proszę zawieź naszą najukochańszą dorosłą już córunię do Haley.\n- A śniadanie ?! - krzyknęłam.\n- Weź sobie z lodówki jakiś jogurt na drogę , to ci wystarczy - powiedziała mama.\nPopatrzyłam na nią wrogo.\n"Jogurcik" - na moje zapotrzebowanie żywieniowe na śniadanko wystarczy mi "jogurcik".Na pewno -.-"\nZ lodówki wzięłam jogurt truskawkowy oraz puszkę piwa po czym poszłam pożegnać mamę i Alfonsa , mojego ulubionego psiaka.Potem popędziłam do samochodu taty , w którym on już czekał na mnie.Wchodząc do auta nawet on z niedowierzaniem patrzył na moje śniadanie.\n- Matka ci kazała to zjeść ? - spytał skwaszony.\n- Niestety ...\n- Nie martw się.Zajedziemy do jakiegoś baru i tam dostaniemy zdrowy i ciepły posiłek - chrząknął Joseph.\nPopatrzyłam na niego z uśmiechem:\n- Ty zawsze wiesz co dobre - odrzekłam.\nNiedaleko domu znajduje się bar mleczny pod uroczą nazwą: " Zajazd u ciotuni Barbry ". Można tam smacznie zjeść za niewielką cenę i właśnie dlatego zazwyczaj jadam tam po powrocie z Zaplecza Kryształka Pikczers , w którym pracuje. Tego dnia obsługiwała nas moja ulubiona i sympatyczna pani zwana Rue. Tak jak zazwyczaj ubrana była w poplamiony od różnorodnych sosów fartuch , a jej głowę przyozdobiła siateczka , która niemalże zsuwała się z łysego czubka głowy. Mimo niechlujnego wyglądu Rue w oczach klientów zawsze jest widziana jako sympatyczna starsza pani. Ja zresztą uważam to samo.\nRazem z tatą zamówiliśmy sobie ciepłe mleko i kanapki z szynką oraz serem. Tak jak oczekiwałam w napoju pływał swobodnie kożuch, a ja brzydzę się tym czymś. Po zjedzeniu smacznego śniadania ruszyliśmy w dalszą drogę. Tata chciał mnie jeszcze namówić na ciastko , ale ja odmówiłam.\n- To tylko parę kilometrów - pomyślałam wgryzając się w batonika , który znalazł się po miesiącu poszukiwań. Przeprowadzka to nie jest łatwa rzecz, szczególnie dla krewnych , których opuszczasz. Mam\njuż ponad 20 lat i nie chcę być ciężarem dla moich rodziców. Haley to moja przyjaciółka z lat szkolnych , a także świetna gitarzystka. Mimo to , że przeprowadziła się na drugi koniec miasta nadal utrzymujemy ze sobą kontakt , chociaż Bridgeport to bardzo duże miasto. Aby pokazać swoją samodzielność rodzicom , postanowiłam wydostać się z " rodzinnego gniazda " i zamieszkać u Haley. To kolejny etap w moim życiu.\nStarym autem ojca dotarliśmy pod dom Haley. Nie oczekiwałam , że posiadłość jest , aż tak ogromna.\nBudynek utrzymany jest w dwóch barwach : białej i turkusowej. Także pomieszczenia pomalowane są na te same kolory. Za domem usytuowany jest basen wokół którego rośnie różnorodna roślinność: od monumentalnych palm po egzotyczne krzewy i kwiaty.\nNie brakuje tam też jacuzzi i baru z napojami. Piękna posiadłość zawiera także tajne miejsca.\nW piwnicy znajduje się studio nagrań , a także siłownia. Myślę , że będę tam zaglądać trochę częściej niż np. do łazienki\n- Witaj Leah ! - odparła Haley - jak miło cię spotkać po tylu latach rozłąki. Co tam u ciebie ?\n- Czuję się wspaniale,jestem taka podekscytowana - odpowiedziałam.\nPrzede mną stała bardzo blada blondynka z różowymi końcówkami i tatuażami na rękach , przypominająca mi zbuntowaną nastolatkę. O jej nogi ocierał się mieszkaniec tego domu kotek , właściwie kotka Dakota. Czarny jak smoła zwierzak łasił się także do mnie , co bardzo mnie zaskoczyło , bo widocznie nie wyczuł zapachu Alfonsa. Po krótkiej rozmowie z Josephem pożegnałam ojca , a on wyruszył w drogę powrotną do domu.\n- Będzie mi brakować jego żartów i refleksji - powiedziałam. - Ale trzeba jakoś żyć.\nWraz z Haley stałyśmy na chodniku , kiedy obok nas przechodził młody i przystojny osobnik płci męskiej.\n- Cześć , Haley ! - przywitał się. - Jak tam ?\n- U mnie wszystko dobrze.A u ciebie?-odpowiedziała\n- Można powiedzieć , że jest OK. Widzę , że masz gościa. Nie będę cię już zatrzymywał , trzymaj się!\n- Ależ nie musisz już iść , Liam! - krzyknęła.\nChłopak wydawał się być znajomy , a w dodatku nazywał się Liam. Od razu skojarzyłam sobie go z dawnymi kolegą z podstawówki , tyle że tamten był otyły i niechlujny oraz niemiły.\n- To niemożliwe. To nie może być on! - pomyślałam.\nTo było on.\n- Pamiętasz Liama ? - spytała mnie Haley.\n- Tak tak , pamiętam - oszołomiona odpowiedziałam.\n- Dziewczyny , może pójdziemy do mnie ? Powspominamy sobie stare , dobre czasy ...\n- OŁKEJ !!! - wykrzyknęłam chyba na całą ulicę.\nWszyscy gapili się na mnie , jak na jakąś durną, natomiast Haley zrobiła tę swoją :\nidiotyczną minę ...\nGość: Hmmm, no ciekawa jestem co wyniknie z tego spotkania z dawnym kolegą ;)\nLeah & Others: @Mądra Blondynka ^^: Cześć !\n` April <33: Fajne imię dla psa Alfons , a ten batonik... smaczny był ;D bardzo ciekawe mam nadzieje , że często będziesz dodawać wpisy ^^ A w dodatku znalazłam tylko jeden błądzik , który raczej poprawisz ;** Pozdrawiam , a tak wogóle to witaj ;PP\nWakacje więc powrót ; P\nAdriane Rain: HURA! czekam na wpisy, ja już też zaczynam nadrabiać :)\nGość: http://shinybox.pl/?ref=d22b61f darmowe kosmetyki co miesiąc , zarejestruj się !\nŻycie bywa nieznośne.Skąd ja to wiem ?\nOd moich narodzin doświadczyłam wiele naprawdę nieprzyjemnych rzeczy.Będąc jeszcze noworodkiem zostałam podrzucona przez matkę do klasztoru , zamieszkałego przez bardzo kochane i pomocne zakonnice , które zaopiekowały się mną aż do moich osiemnastych urodzin.Przez ten czas nauczyłam się wielu pożytecznych rzeczy.Byłam blisko Boga.I to właśnie on sprawił , że chce mi się dalej żyć.Najukochańsza istota na tej ziemi postanowiła odejść zbyt wcześnie.Aż zbyt wcześnie.Niestety.\nJej śmierć była dla mnie wielkim ciosem.Przez dłuższy czas nie mogłam pogodzić się z jej odejściem.Przeżyłam to bardzo źle.\nInną , niemiłą niespodzianką była moja choroba , z którą walczyłam przez kilka lat.Cały czas musiałam pozostawać w szpitalnym łóżku pod kroplówką.To było także nieciekawe doświadczenie.Takie jest życie , w końcu.\nZ klasztoru przeprowadziłam się do Bridgeport , by tam móc żyć dalej , ale bardziej rozrywkowo niż z zakonnicami.Biało-czarny dom może nie jest zbyt wesoły , ale jak najbardziej komfortowy oraz nowoczesny.Mimo iż nie jestem bogaczką , nie narzekam na życie , a pensja dziewczyny rozdającej telegramy dla osób smutnych wystarcza na życie.\nNo właśnie.Moją pasją życiową jest śpiewanie.\nOdkąd miałam pięć lat nie było dnia , żebym nie śpiewała bądź słuchała jakiegokolwiek gatunku muzyki , od klasycznej po ostrzejsze kawałki.\nCzęsto byłam chwalona przez osoby z mojego otoczenia za talent do grania na kontrabasie.\nMoże i obciachowy instrument , ale w tamtych czasach było trochę inaczej niż teraz.\nZresztą.Interesuję się także modą.Uwielbiam kupować oraz nosić ciuchy bardziej ekstrawaganckie niż te , które są w każdej sieciówce.Chciałabym , by kolekcja zaprojektowana przeze mnie została zaprezentowana na wybiegu w stolicy mody - Paryżu.\nAle przecież to tylko marzenia.\nBo przecież trzeba się śmiać.\n` April <33: ciekawe ^^\nWracać czy nie wracać ? ; P\nUśmiechnięta.xD: Nie wracać :) wbij i komentuj\nNiepewna siebie dwudziestolatka z wielkimi marzeniami , która postawiła sobie za cel walkę z nieśmiałością i obrażającymi komentarzami na temat wyglądu i nie tylko - tak śmiało można mnie nazwać.\nCzemu akurat pragnę zostać piosenkarką ? Jest prosta odpowiedź : bo tylko w śpiewaniu jestem dobra , niestety.I jeszcze gram na kontrabasie.\nTo strasznie " obciachowy " instrument , przynajmniej tak uważali moi dawni przyjaciele , których już nie mam ;[\nPo śmierci moich rodziców przeprowadziłam się do Starlight Shores , by zaznać trochę spokoju.\nA teraz chcę się spełnić w karierze piosenkarki.\nI want to be famouse !\n` April <33: Fajne\n` Witam !\nZ przykrością mówię , iż nie ma dalszego "endu" tej historyjki. Czemu ? Postaram odpowiedzieć na to pytanie.\nKomputer już od pewnego czasu wskazywał , iż gra przestanie mi działać , jeśli nie oczyszczę dysku.\nAle ze względu , że mam go już cztery lata , postanowiłam zainstalować nowy system.\nByło mi to bardzo potrzebne , niestety.\nAle już niedługo postaram się wystartować z nowa historyjką , jak najszybciej będe mogła.\nPobyt w Al Simhara\n" Już jesteśmy "\nSłońce doskwiera strasznie , a temperatura już jest powyżej 4o stopni.Zero chłodu. Nigdzie. Nawet klimatyzacji nie ma.Nic.\nJednak świetnie się bawimy. Na początek musieliśmy załatwić sprawy związane z naszym pobytem w Al Simharze w Bazie Wypadowej. Po rozpakowywaniu udaliśmy się na targ gdzie kupiliśmy niezbędne , ale też i zbędne rzeczy.Przykładowo książka napisana po egipsku oraz kadzidełka , które musiałam mieć wraz z Harriet. My lubimy takie duperele. Moim najlepszym zakupem była lustrzanka.\nPocykałam wiele debilnych fotek , dzięki czemu muszę teraz sporo usunąć.Ivan postanowił tego dnia zostać zaklinaczem węży , co mu nie wychodziło.Najważniejsze , że próbował swoich sił.\nPo jakimś czasie wybraliśmy się by obejrzeć Sfinksa.Budowla jest ogromna , wręcz monumentalna.\nSzkoda tylko , że nie weszliśmy do środka , tak jak do wielu innych piramid , które widzeliśmy z daleka. Do tej pory najbardziej podoba mi się świątyna królowej Hatszepsut , czy jakoś tak\nUpał nam doskwierał wiec przybyliśmy do Oazy faraona , gdzie spędziliśmy większość czasu.\nJa z Harriet opalałyśmy się , natomiast Ivan bawił się jak dzieciak na zjeżdżalni wodnej.\nNie mogąc się pohamować skorzystałam z okazji jak nikt nie widział i zjechałam sobie raz.\nMiałam ubaw.Po paru godzinach znudziło nam się siedzenie w Oazie , więc udaliśmy się do Obozu Słońca gdzie piekliśmy warzywka , które Harriet spaliła.Wiedziałam , że jest strasznie głodna , dlatego dałam jej trochę z mojego patyka.\nPo pewnym czasie wróciliśmy do bazy.Moja przyjaciółka oznajmiła , iż zostaje , bo ma dość tego gorąca.Postanowiłam wraz z Ivanem , że wybierzemy się na kolację.Jedyna restauracja znajdowała się na targu , dlatego też udaliśmy się w jego kierunku.Zamówiłam krewtki , a Ivan Falafel , który ponoć jest bardzo dobry.\nWłaściwie nie mieliśmy sobie za dużo do powiedzenia.Po ukończeniu "ucztowania" wybraliśmy się do zakątka po drugiej stronie miasta , gdzie mogliśmy sobie trochę odpocząć.Ułożyliśmy się na trawie i patrzyliśmy w gwiazdy:\n- O , patrz to Syriusz , najjaśniejsza gwiazda gwiazdozbioru o nazwie Wielki Pies - powiedział.\n- Nie wiedziałam , że jesteś taki mądry - rzekłam.\n- Oj nawet nie wiesz ile wiem.\nWtedy przytulił mnie do siebie.Poczułam się bezpieczna , jakby on był moim rycerzem , a ja największym skarbem , który nie może ujrzeć światła dziennego.Tak się poczułam.\nDochodziła już północ.Zrobiło się chłodnawo , dlatego wyruszyliśmy w drogę powrotną do bazy.Wędrówkę utrudniała nam znikoma ilość światła , co przedłużyło ją o jakieś pół godziny.\nNa miejscu Ivan rozłożył namiot , natomiast ja penetrowałam wszystkie zakamarki naszej stacji w poszukiwaniu Harriet:\n- Nigdzie jej nie ma - spanikowałam.\n- Może jest no nie wiem , w toalecie - spytał.\n- Tam też szukałam ! - odparłam - Boże , jak ona sobie poradzi ?! To nasza wina , nasza !\n- Nie obarczaj winą nas , w tym siebie , napewno jest blisko ! - wykrzyczał Ivan.\n- No nie wiem kochanie , boję się o nią.\nNagle przyszła mi najgorsza myśl: ktoś ją porwał , a może nawet zabił ...\nGość: widzę że masz też meble, fryzurki i inne :o\nGość: skąd pobierasz ciuszki ? są boskie ;)\nAgaBlog: piękne zdjecia :D\nWyrok zapadł.Mój brat przyznał się do zarzucanych mu czynów i przez to teraz będzie odsiadywał karę 25 lat więzienia.\n- Nigdy nie podejrzewałam , że mój brat może ukraść , ale zabić ?!Nadal nie mogę w to uwierzyć - rozmyślałam siedząc na kanapie.\nNie chciałam go już nigdy zobaczyć.\nPostanowiłam , że nie będe go odwiedzać w tym więzieniu wogóle.Nie mogłam spojrzeć w oczy zabójcy.\nWłaśnie łaskotałam Leah , gdy usłyszałam dzwonek.\nZostawiłam mojego pupilka na jego posłaniu i szybko zjechałam windą na parter.W drzwiach budynku ukazała mi się moja dawna przyjaciółka z podstawówki - Harriet Stiff :\n- Jak dawno cię nie widziałam ! - krzyknęła.\nTak , nie widziałyśmy się przez jakieś 11 lat odkąd Harriet wyjechała za granicę z rodzicami.\nRozmowy telefoniczne i pisanie sms-ów nie były tak ekscytujące jak spotkanie w realnym świecie.\nMiałam jej tyle do powiedzenia.Ona mi zresztą także.Po krótkiej rozmowie przytuliłyśmy się.\nNie robiłyśmy tego od dłuższego czasu.\nW tym samym momencie zaprowadziłam Harriet do mojego mieszkania , chciałam by zobaczyła jak mieszkam.Będąc w drzwiach zatkało ją.Powiedziała , że nigdy tak cudnego mieszkania nie widziała.Przyglądała się każdemu obiektowi z wielkim namaszczeniem , jakby to było coś bardzo cennego , co w rzeczywistości nie miało jakiejś większej wartości.Jednak , gdy Harriet zobaczyła małą Leah nie mogła się opanować.Podbiegła do miejsca , w którym się znajdowała i zaczęła ją głaskać , przytulać , łaskotać , drapać po pleckach itp. ...\nPo zabawie z kociakiem usiadłyśmy na kanapie.\nWtedy zaczęła się bardzo długa rozmowa.\nPowiedziałam jej wszystko co mnie ostatnio spotkało , o tym jak mnie przygarnęła sąsiadka , jak zostałam wyrzucona z domu , jakie miłości spotkałam ... było tego dużo.\nOd niej dowiedziałam się o młodszym braciszku , o śmiesznej sytuacji jaka ją spotkała w ostatnim czasie i o najważniejszym.\nHarriet potrzebowała pomocy.\nPrzyjechała do Bridgeport do mnie , bym mogła pozwolić zamieszkać jej w moim mieszkaniu.\nOczywiście zgodziłam się , ponieważ przyjaciółki powinny się zawsze nawzajem wspierać , tak jak kiedyś ona mi pomogła , tak i ja teraz się odwdzięcze.\nNie wiedziałam wtedy tylko o jednym:Harriet miała psa , przecudnego mopsa o imieniu Chuck.\nNie wiedziałam jak zareaguje Leah , tylko o to się martwiłam , ponieważ ja kocham zwierzęta i nie miałam nic przeciw temu , by Chuck zamieszkał z nami.Okazało się , że mój kot i pies Harriet bardzo się polubili.Żeby bardziej zacieśnili ze sobą więzy wybrałyśmy się na wycieczkę po mieście , chciałam jej pokazać najciekawsze miejsca w Bridgeport.Na początku Harriet oznajmiła mi , iż musi znaleźć sobie jakąś fajną pracę.W tym celu zaprowadziłam ją do ratusza , gdzie się zatrudniła.Była bardzo podekscytowana tym , co będzie robić.Właściwie miała tylko sprzątać , ale nie miałam zamiaru jej wkurzyć z powodu , że jej praca wcale nie jest taka extra.\nNastępnie udałyśmy się do ogrodów , gdzie potwornie się nudziłyśmy.\nPotem wybrałyśmy się na plan filmowy , chciałam go pokazać Harriet.Po wyjściu ze studia postanowiłyśmy zrobić sobie debilne fotki , takie jak robiią sobie przyjaciółki.\nBlisko był park , więc poszłyśmy sobie na piechotę.Przez jakąś godzinę huśtałyśmy się , właściwie ja nie , bo tylko siedziałam i nawijałyśmy o głupich rzeczach.\nW pewnym momencie usłyszałam dziwny dźwięk wydobywający się z mojego brzucha:\n- Harriet , wiesz co robiłyśmy w tej sytuacji? - spytałam.\n- Tak , musimy jak najszybciej znaleźć jakieś źródło gdzie możemy smacznie zjeść.\nNa szczęście na parkingu obok parku stał wóz z tłustym żarciem.Ostatnio mnie zemdliło , jednak nie chciałam o tym pamiętać.Zakupiłam zupę z małży , a Harriet buritto.Moja przyjaciółka bardzo szybko jedząc omal się nie udławiła tym świństwem.Po jakimś czasie wybrałyśmy się by trochę powędkować na plaży , szkoda tylko , że nic nie złowiłyśmy\nNastępnie udałyśmy się do sklepu , Harriet musiała kupić cebule ;D\nPo wyjściu z budynku powiedziała mi :\n- Wiesz , za pare dni wyjeżdżam do Egiptu , ale nie mam z kim.Więc myślałam , że chcesz ...\n- Ja ?! Naprawdę ?! Jestes taka kochana , uwielbiam Egipt i jego historię , ty zawsze wiesz\nco lubię - odpowiedziałam.\n- Jest jeszcze jedno ale.Kupiłam aż trzy bilety , chciałam by pojechała też ze mną moja mama , jednak sprawy pokomplikowały się , a biletu nie mam zamiaru zwaracać.Możesz wziąść kogoś ze sobą.\n- Dzięki , jeszcze raz wielkie dzięki ! Jeżeli chodzi o kogoś to zabrałabym ... o wiem , zabiorę Ivana chociaż mało się znamy to może ta podróż poprawi nasze stosunki ...\n- Świetnie , wyjeżdżamy w poniedziałek.Pamiętaj , powiedz też naszemu towarzyszowi o Egipcie - przypomniała mi Harriet.\nKiwnęłam głową.Był to znak , że napewno zapamiętam.Te wakacje bardzo mi się przydadzą ...\nNastał wieczór.Zadzwoniłam do Ivana , z prośbą o spotkanie.Zgodził się.Ukryłam swoje emocje związane z podróżą podczas tej rozmowy telefonicznej jak mogłam i myślę , że mi się udało.Nie chciałam wtedy o niczym mu mówić.\nWolałam żeby dowiedział się o tymw cztery oczy.\nByło już kilkanaście minut po dwudziestej.\nStałam przy barierce od schodów , gdy nagle zjawił się Ivan.Nie mogłam się opanować z radości jaka mnie ogarnęła i rzuciłam mu się w ramiona.\nBył wręcz zdumiony moim zachowaniem.Nie wiedział o co chodzi.Uświadomiłam sobie , że nie powinnam się tak zachowywać tylko powiedziec prawdę.\nInformacja o podróży nie wywołała u niego żadnego zachwytu , minę miał niepewną.Po chwili się odezwał:\n- Nie powiedziałem ci wszystkiego , dlatego teraz się już o wszystkim dowiesz , bo wiesz no ja mam tego no ...\n- Co masz ? Jakąś chorobę , żonę , dzieci czy co - rozmyślałam.\n- No bo ja mam dziewczynę i nie chciałem ci o niej mówić.Ale nie martw się nasz związek to już koniec.Ja jej nie kocham ,rozumiesz? - powiedział.\n- Że co ? Czemu nie powiedziałeś mi o tym wcześniej , tylko akurat teraz , kiedy jestem taka szczęśliwa z tego , że możemy gdzieś wyruszyć razem , co ? Dlaczego , powiedz ?\n- Wtedy w klubie nie rozmyślałem o niczym innym jak o tobie , tylko i wyłącznie o tobie nic innego mnie nie obchodziło , zakochałem się , ale nie jestem pewien czy ta osoba odwzajemnia to uczucie - odrzekł Ivan trzymając mnie za ręce.\n- Ja też cię kocham , tylko nie wiem czy nie łączy cię jednak jeszcze jakieś uczucie z tą kobietą ...\n- Ależ nie Ruby , nic a nic. - powiedział.\n` Charlie: Podejrzewałam twojego brata o coś naprawdę okropnego , a ta twoja koleżanka jest super. Szkoda że ja niemam takiej :s\nLeah & Others: @<Allie Johannson>: tu poprawie , Mirek , a nie Mietek czyli moja siostra najpierw miał(a) czarne włosy , a potem blond. A on jest łysy ;D\nFarbowany Rudzielec: *MIREK!\nDzień jak dzień.Tyle , że był dla mnie wolny od pracy.Chciałam spędzić jak najwięcej czasu z moim maleńkim skarbem , Leahą. Moja kicia uwielbia długie i fikuśne zabawy , zresztą ja także.Po jakimś czasie zgłodniałam , nic dziwnego w końcu było już po piętnastej.Te wybryki z Leahą bardzo mnie zmęczyły , dlatego też skorzystałam z szybkiego , ale tłustego jedzenia jakie jeździ przez pare godzin po mieście.Skusiłam się na tacos.Mdłości , które ujawniły się tuż po zjedzeniu potrawy dały mi do zrozumienia , że takiego świństwa nigdy już nie wsadzę do buzi.\nA może jednak ... Ale nie w tym czasie!\nDochodziła ósma wieczorem.Nie miałam żadnych chęci na pozostanie w domu , więc wybrałam się do Plazmy , często odwiedzanego przez celebrytów miejsca.Postanowiłam , iż ubiorę swoją niebieską sukienkę , którą trzymam tylko na specjalne okazje.Oczekiwałam zbyt wiele.W miejscówce pojawili się wpływowi ludzie , ale nie należeli do osób , które często pojawiają się na okładkach wielu magazynów.Zawiodłam się.\n- Tym razem postąpie inaczej niż ostatnio - pomyślałam. - Wystarczy mi jeden drink na ten wieczór i nic więcej , nic !\nW tej samej chwili poprosiłam barmana o napitek:\n- Chciałabym dostać coś czego mało osób próbowało.\nTylko żeby nie było za mocne.\nPo paru minutach na ladzie zastałam szklankę , w której znajdował się różowawy płyn.W dodatku na wierzchu była piana.Byłam ciekawa jak smakuje.\nSpróbowałam i nic ...\nNormalny , zwykły drink nic nadzwyczajnego , no może oprócz tej parasolki , która ładnie komponowała się z barwą napitku.\nNie odczuwałam żadnych efektów ubocznych , nie było żadnych złudzeń czy mdłości.Nic złego się nie stało.\nDo klubu wtargnął łysy mężczyzna.Zdziwiłam się , gdy nastała głuch cisza.Wszystkie spojrzenia padły ku niemu.Nawet pianistka przestała grać.\nDziwna sytuacja.Dopiero po paru sekundach zauważyłam , że trzyma w ręce odznakę policyjną:\n- Mam nakaz zamknięcia lokalu , proszę wychodzić!Nagle wszyscy wybuchnęli śmiechem.Zresztą facet także.A nawet ja.\nOkazało się ,że koleś jest policjantem.\n- Taa , wydaje się znajomy , gdzies już go widziałam.\nTo był ten sam mężczyzna , który zadawał mi pytania na posterunku w sprawie mojego brata i jego kradzieży.Tamtego wieczora wydawał się poważny i strasznie sztywny , ale teraz ...\nPoprostu żartobliwy typek.\nNie byłam zbyt zainteresowana całym tym zajściem.\nSiedziałam w fotelu rozglądając się po całym pomieszczeniu.Nudziło mi się.Nie lubię gdy jestem sama w klubie , a obok mnie nie ma nikogo z kim mogłabym pogadać.W pewnym momencie do miejsca , w którym przebywałam podszedł ten sam żartowniś.\nDobrze mnie pamiętał.Nasza rozmowa była energiczna , przynajmniej z jego strony.\nPo jakimś czasie zaprowadził mnie do malutkiego pomieszczenia , które mieniło się różnymi odcieniami fioletu a także różu za sprawą świateł jakie tam się znajdowały.\nByliśmy tylko my: ja i on Ivan , jak mi się przedstawił.Wiedziałam , że nie przyszliśmy tam tak poprostu , żeby pogadać.Tu chodziło o coś więcej.On chciał mnie uwieść.Właściwie byłam bezradna.Sama coś do niego czułam i nie przyszło mi na myśl by wyjść stamtąd.Nie interesowały mnie rzeczy jakie działy się w klubie.Skupiłam się tylko na nim.I tak dużo czasu wsłuchiwałam się w jego gadki na temat tego co do mnie czuje.\nMoże dla wielu byłoby to nudne , ale jak się słucha czegoś takiego na osobności to wtedy jest inaczej , a zwłaszcza gdy jest się w towarzystwie osoby , z którą wiąże was jakaś chemia.\nNas chyba też coś związało , chociaż znaliśmy zaledwie dwa dni -_- ...\nMinęło już pare minut po północy.Byłam już zmęczona , miałam zamiar pójść do domu, ale chciałam spędzić z nim jak najwięcej czasu.\nPostanowił mnie odprowadzić do domu.\nIdąc trzymałam go za rękę , jakbym bała się ,że ktoś mi go zostawi.Gdy dotarliśmy do budynku , w którym mieszkałam przytulił mnie.Staliśmy tak ściśnięci przez jakieś pięć minut.Oznajmiłam mu wtedy , że powinnam już pójść.Na pożegnanie pocałowałam go.Zauważyłam na jego twarzy obojętność , jakby nic go to nie obchodziło.\nNie chciałam nic mówić , zresztą było już późno i dygotałam z zimna.Oddaliłam się w kierunku drzwi.\nBędąc między nimi spojrzałam ostatni raz na niego.\nStał ciągle w tym samym miejscu.\n` Charlie: ^^\n.Cassie.: jakbym czytała dobrą książkę, masz talent!\nLeah & Others: @<Allie Johannson>: siedzi jeszcze w areszcie , czeka na wyrok\nPoprosiłam by Eric przyszedł do mnie do pracy, gdy nadejdzie wieczór. Tak dawno się nie widzieliśmy i chciałam z nim porozmawiać.W tym celu mieliśmy się udać do Zakątka Ciszy.Rozczarowałam się nim , kiedy wychodząć ze studia zobaczyłam jak obmacywał się z jakąś blondynką.Awantura była nieunikniona:\n- Co ty wyprawiasz ?! Dopiero co przyszedłeś , a już kleisz się do obcej baby.Jesteś taki sam jak kiedyś!\n- A co cię obchodzą moje stosunki z tą dziewczyną?!Zrobiła ci coś czy co ? I wcale nie jestem taki sam , idiotko ...\nWiele osób widziało nas jak się kłócimy.\nMiałam tego dość.Walnęłam go w twarz i zaczęłam uciekać w stronę domu.Dopiero po paru minutach się ocknął i zaczął za mną biec.Byłam przerażona.\nOmalże mnie nie dogonił , gdyby nie interwencja pewnego przechodnia , który go zatrzymał w trosce o mnie.Jestem mu wdzięczna.\nWidziałam z daleka jak Eric wpatruję się we mnie niczym dziki zwierz , który właśnie znalazł sobie ofiarę na którą zaraz zapoluje.\nTen obraz utkwił mi w mojej pamięci na bardzo długo.Nie mogłam wyrzucić go z moich myśli.\nPrzed 22.00 dotarłam do mojego mieszkania.\nPrzez dłuższy czas wpatrywałam się w chrapiącą Leah , która leżała do góry nogami w swoim legowisku.Wyglądała uroczo.W pewnej chwili dotarło do mnie , iż jest już późno.\nPołożyłam się w swoim łóżku lecz nie mogłam zasnąć.Gnębiła mnie ta sytuacja z moim bratem.\nBałam się , że przyjdzie w nocy do mojego domu i mi coś zrobi , jednak tak się nie stało.\nNadszedł weekend.Jak zwykle w sobotę poszłam do pracy.Koleżanki z pracy widząć jak jestem zmęczona , udały się do mojego szefa , który pozwolił mi wcześniej pójść do domu.\nWłaściwie trzy godziny , z których byłam zwolniona to nie tak wiele , ale byłam wdzięczna moim współpracowniczkom.Wychodząc ze studia usłyszałam jak dzwoni mój telefon.Na ekranie wyświetlił mi się nieznany numer.Byłam przekonana , że ktoś robi żarty więc postanowiłam nie odbierać.Komórka zaczęła wykonywać to samo.Odebrałam:\n- Halo , czy pani Ruby Curtis ?\n- Tak , z kim mam przyjemność rozmawiać ?\n- Mówi rzecznik policji w Bridgeport.Pani brat znajduje się w areszcie i ...\n- Co ?! To nie możliwe ! Mój brat ? Co on takiego zrobił ?\n- Proszę pani jest to poważna sprawa.Pan Eric Baker został aresztowany za próbę kradzieży auta spod parkingu klubu "Banzai".Jest także oskarżony o wiele innych kradzieży oraz zabójstwo.\n- Ależ proszę mi tu nie kłamać , Eric nigdy by czegoś takiego nie zrobił - w czasie rozmowy zaczęłam płakać.\n- Jeżeli pani mi nie wierzy proszę udać się na posterunek.Będzie na panią czekać tam mój współpracownik.\n- Dobrzę , pojadę tam - odpowiedziałam.\n- Dziękuje , dobranoc.\n- Dobranoc - w tej samej chwili rozmówca odłączył się.\nNie wiedziałam co myśleć:\n- Czy mój brat mógł coś takiego zrobić ? Czy mógłby kogoś zabić - powtarzałam sobie w myślach udając się metrem na posterunek.\nSiedziałam na jakimś brudnym krzesłem czekając na policjanta , ktory miał ze mną porozmawiać.\nPo kilku minutach zjawił się łysy ubrany w mundur mężczyzna:\n- Sierżant Ivan Colton.W czym mam pani pomóc ?\n- Miałam się stawić na posterunku.Mój brat się tu znajduje ...\n- Mój współpracownik mnie powiadomił , że ma pani tu przybyć.Pani Ruby ...\n- Curtis , Ruby Curtis.Czy mogę się zobaczyć z moim bratem?\n- Chyba nie jest zbyt zainteresowany.Czyta jakąś książkę i nie chce rozmawiać z nikim.Niech sama pani spojrzy.\nEric siedział na łóżku i rzeczywiście czytał jakąś książkę.Nie zdawał sobie sprawy , że jestem tu , blisko niego.Nic go nie obchodziło.\nPo chwili sierżant poprosił mnie o to bym z nim porozmawiała o moim bracie.Właściwie nie wiedziałam o nim zbyt wiele , gdyż nie mieliśmy ze sobą kontaktów od wielu lat , więc policjant dowiedział się o nim bardzo mało.Po jakiejś godzinie wyszłam z posterunku.Byłam przestraszona.\nBałam się , że Eric pójdzie do więzienia.\nBałam się strasznie ...\n.Cassie.: to się porobiło\nLeah & Others: on przystojny ? blee ...\nFarbowany Rudzielec: Ten twój brat jest podstępnym przystojniakiem.\nMoja rodzina powiększyła się o jednego członka.Dla złudzeń nie chodzi o dziecko lecz o zwierzę.Zaadoptowałam kotka o imieniu Leah.\nMaluch to bardzo sympatyczny zwierz.Energicznie podchodzi do wielu działań i promienieje radością.\nKociak czasem bywa nieposłuszny , ale rozumiem go ze względu na jego wiek.Po naszym pierwszym spotkaniu zakochałam się w niej.Urocza kotka!\nDlaczego ją zaadoptowałam?\nOprócz przebywania w pracy przeważnie jestem w domu.Rzadko odwiedzają mnie moi znajomi i dlatego czuję się samotna.Ale teraz gdy mam przy sobie Leah jest mi bardzo dobrze.To świetna towarzyszka.\nJestem nią wprost oczarowana , gdy przybiega do mnie po czym wywraca się na podłogę.Zabawa z nią to świetny sposób na nudę.Polecam ! ;D\nMuszę się także pochwalić tym , że dostałam awans.Obecnie jestem na stanowisku asystentki technicznej.Cieszy mnie to nie tylko , dlatego że zarabiam więcej pieniędzy , ale jestem także szczęśliwa z powodu tego , że moje marzenie wkrótce może się stać rzeczywistością.\nPo pracy udałam się do najspokojniejszego miejsca w Bridgeport jakie mało simów zna.Kiedyś pokazał mi je Nathan ... A z resztą !\nTo były bagna , takie błotniste , mokre bagna.\nUważam , że szpilek i kusych spódniczek nie powinno się tam nosić.Przynajmniej teraz już wiem.\nKiedyś po imprezie u koleżanki zdarzyło mi się tam pójść.Kompletnie oszołomiona jeszcze po imprezie weszłam na most by powzdychać.Gdyby nie szybka interwencja przechodnia to napewno nie wydostałabym się ze szczeliny , która powstała na skutek obciążenia mostu.Powodem tej sytuacji były moje ciężkie szpilki.Ale to mam juża za sobą.\nBędąc w pracy zmuszona zostałam przez mojego szefa do posprzątania sali po niechlujnych aktorach , którzy urządzili "bitwę na jedzenie" Zajęło mi to ok. dwóch godzin.Opłacało się.\nDostałam podwyżkę , a moja ocena pracy znacznie urosła , jednak zmęczenie dokuczało.\nWtedy uzmysłowiłam sobie , by pójść do tego miejsca , o którym wcześniej wspominałam.\nNazywałam je "Zakątkiem ciszy".\nUsiadłam na ławce.Mogłam odpocząć.\nNie bałam się , że przyjdzie jakiś zbój i mnie zabije , wręcz przeciwnie.Wydawało mi się , że ten "Zakątek ciszy" unosi się gdzieś w powietrzu i tylko ja mam do niego dostęp.Niestety , nie tylko ja mam do niego dostęp.\nW pewnym momencie obok mnie usiadł jakiś mężczyzna ubrany w brudne łachmany.Na twarzy widoczne było błoto , którym był także wymazany na rękach i ubraniach , jeżeli te łachmany można tak było nazwać.Patrzył na mnie swoimi zaszklonymi oczami znajomym wzrokiem , jakbym już tego człowieka gdzieś spotkała.Po chwili wszystko już było jasne.To był mój brat.Nie wiecie nawet jak się czułam.Byłam strasznie podekscytowana , że mogę znowu porozmawiać z własnym rodzeństwem , że jednak nie jestem sama.Niestety znowu coś we mnie wybuchło.Wstrzęłam awanturę.Byłam zła , dlatego że nikt z mojej rodziny nie dawał oznak życia , że nie podjął starań o odszukaniu mnie.\nNikt.Kompletnie nikt.On nie zdawał sobie sprawy co przeżyłam.Matka go kochała.Mówiła mi prosto w twarz, że to jej najukochańsze dziecko.Ona mnie nienawidziła.Nigdy mnie nie chciała.Taki mój los ...\nZaprowadziłam go do mojego domu.Był wręcz zdumiony jakiego mieszkania się dorobiłam.\nOpowiedziałam mu wszystko o tym kto mnie uratował i jak potoczyły się moje dalsze losy w Bridgeport.\nZrobiło się już dość późno.Leah spała , a my rozmawialiśmy o naszych wspomnieniach przy kubku kawy.Stwierdziłam , że już pora spać.Z szafy wyciągnęłam śpiwór , który dostałam od Judy.\nEric (mój brat) był zachwycony.Pewnie od jakiegoś czasu nie było go stać na takie wygody.\nWłaśnie i w tym rzecz.Miałam mętlik w głowie.\nPo co Eric przybył do Bridgeport , przecież nie wiedział , że tu jestem nawet moja własna matka nic nie podejrzewała.Dlaczego był taki brudny , ubrany w podarte i brudne ubrania?W przeszłości zawsze mieliśmy czyste i niezniszczone ciuchy.\nCzyżby tak jak ja został wyrucony z domu?\nPostanowiłam się go spytać o to wszystko rano.\nObudziłam się wcześniej niż zwykle.Na śniadanie zaserwowałam tosta z serem.Eric zajadał go jakby nigdy niczego takiego nie jadł.Nic dziwnego , skoro żył na ulicy.Po ukończeniu posiłku zaczęliśmy oglądać TV.W pewnej chwili zaczęłam go pytać o tą całą sytuację , która go dotyczyła.\n- Ruby , to długa historia.Nie chcę cię zanudzać.\n- Ale to mnie nie zanudzi , no powiedz mi ...\n- Kochana siostrzyczko , proszę cię nie mam siły , kiedy indziej ci opowiem.\nEric wstał z sofy i poprosił żebym zrobiła to samo po czym mnie przytulił.Brakowało mi tego ciepła jakie daje rodzina.Wzruszyłam się.\nSylwia Rura: @<Allie Johannson>: Bardzo!! ;)\nFarbowany Rudzielec: AAAA! Twj brat jest miamuśny!\nLeah & Others: @.Suzie.Black.: thx , Suzie\n- Znowu to samo ! - krzyknęłam.\nTak , " znowu to samo ! ".\nJak zwykle obudziłam się bardzo późno , bo o dwunastej rano , a zważywszy iż do pracy muszę iść na trzynastą nie pozostało mi wiele czasu.\nW pierwszej kolejności przygotowałam sobie śniadanie.Jedną z moich pasji jest gotowanie.Odziedziczyłam to hobby po mojej babce , która zaraziła nim moją "biologiczną" matkę.Na tę rozrywkę mam bardzo mało czasu przez co niedokształcam się tak często.Postanowiłam , że zrobie hamburgera z serem , moje popisowe danie.Uwielbiam zapach wydobywający się z garnka.\nTo mnie uszczęśliwia.Po śniadaniu szybko ubrałam się i popędziłam do pracy.\nPo osiemnastej byłam już w domu.Przewidywałam , że będe siedzieć w domu na kanapie zajadając popcorn oraz oglądać głupie filmy romantyczne , ale tak się nie stało.Moi najlepsi przyjaciele: Sonya i Nathan wyciągneli mnie na miasto , a dokładniej do "Jasnoty" , luksusowego klubu.\nA teraz krótko i zwięźle na temat naszego pobytu w tym lokalu. ;D\n- Poproszę jeszcze jednego , sir - odrzekła pochłonięta drinkami Sonya z wielkim szacunkiem do barmana.Wszyscy wiedzieli , że przesadziła , ale barman ze szczerym uśmieszkiem podawał jej kolejne napitki.Wiele osób było na parkiecie.Ludzie tańczyli energicznie(oprócz Sonyi) i nie zastanawiali się nad tym aby pójść do domu.Nawet ja.Żwawo ruszałam tyłkiem , aby przypodobać się wszystkim imprezowiczom.Tańczyłam z Nathanem , który pokazywał mi swoje kocie ruchy.W pewnym momencie spojrzał na mnie dziwnym wzrokiem niż zazwyczaj , takim ponętnym.\nPostanowiłam , iż zaskoczę go i resztkami sil pokazałam mu najlepsze ruchy jakie potrafię.\nChyba mu się podobało\nKiedy miałam już dość wraz z grupą weszliśmy do jakuzzi , w którym roiło się ponad 1ooo bąbelków.\nRozmawialiśmy o rzeczach , które nie przychodziły by nam na myśl gadać o nich w stanie trzeźwym.\nZ resztą tej nocy wszyscy robili co chcieli.\nNawet ja trochę zaszalałam.Postanowiłam podmuchać trochę miętowych bąbelków co mnie bardzo wzmocniło.Byłam w transie.Teraz już wiem , że bąbelki uzależniają , i to jak !\nPod koniec imprezy , Sonya bełkocząc oznajmiła mi , że wraca do domu , gdyż musi zająć się swoim małym synkiem , którego zostawiła pod opiekę sąsiadki.Postanowiłam , iż ze względu , że zostało jeszcze sporo czasu wypiję jeszcze trochę drinków.\nNiestety efekt był niezadowalający.Nie mogłam stanąć na nogach , a w dodatku strasznie mnie mdliło.W pewnym momencie ułożyłam się na podłodze , a w myślach powtarzałam sobie , iż to tylko sen.Nathan zajął się mną.Nie był tak upity jak wszyscy.Wziął mnie na ręce i zaniósł do swojego domu.I właśnie wtedy film mi się urwał ...\nNastępnego dnia obudziłam się w łóżku.Co gorsze nie było to łóżko znajdujące się w moim mieszkaniu.Spostrzegłam , że obok mnie leży jakiś obcy mężczyzna.Z niedowierzaniem dokładnie mu się przyjrzałam.Bez wątpienia był to Nathan.W mojej głowie padało coraz więcej pytań.\nCo się stało poprzedniej nocy?Czemu leżę obok Nathana?Co on ze mną zrobił ? Co ja zrobiłam ?\nTo była dość dziwna sytuacja.Przespałam się z własnym przyjacielem ...\nPo chwili usiadłam na krześle znajdującym się przy biurku.\nWpatrywałam się w ogromne lustro umieszczone na stole zastanawiąjąc się.\n- Ciekawe jak mi teraz wszystko wytlumaczy , cholerny drań ...\n- To bardzo proste - nagle za mną zjawił się on , mój przyjaciel - Tamtej nocy ułożyłem cię w moim łóżku , a ja sam poszedłem spać na sofie.Po chwili usłyszałem twoje wołanie.Przybiegłem do sypialni myśląc , że coś ci się stało , ale ty nie czułaś się źle , wręcz przeciwnie.Leżałaś roznegliżowana na łóżku.Podeszłaś szybkim krokiem łapiąc mnie za ramię po czym wyszeptałaś:\n- pragnę cię ...\nNie wyraziłem sprzeciwu.Byłaś tak pociągająca , że ...\n- Dobra starczy już , nie musisz więcej opowiadać tyle mi wystarczy.\nWtedy Nathan wyszedł z sypialni.\nW moich oczach pojawiły się łzy ....\nSylwia Rura: Moim zdaniem byłas pijana i nie powinien ci tego robić.\nGość: zawsze jedno z przyjaciół się zakochuje ;)\nLeah & Others: @.Suzie.Black.: to mój przyjaciel ! xd\nMoje mieszkanie bardzo mnie zadowala.\nNie jest może duże , ale w sam raz jak dla jednej osoby , a w dodatku wygodne i schludne.\nWrzucam pare fotek z mojego domu.\nŁazienka cz. 1\nSalon cz. 2\nAgaBlog: ładne mieszkanko ! :D\nGość: Jaka chata!!!! :D\nLeah & Others: dzięki wielkie ;)\nJest takie dziwne uczucie , kiedy dowiadujesz się , że spierniczyłaś komuś życie , a zwłaszcza wtedy , gdy te słowa padają od własnej matki.Nic dziwnego , pijaczyna nie chciała takiego życia w nędzy i w brudzie sama z dzieckiem , na które ojciec nie miał zamiaru płacić alimentów , bo uważał , że to nie jego bachor.\nTak , moje życie było pełne przykrości.\nNajwiększy ból zadała mi matka , kiedy kazała mi się wynosić z domu z byle powodu.Miałam wtedy tylko piętnaście lat.Wiedziałam , że coś jej dolegało , że to jakaś choroba psychiczna, która nie daje jej normalnie żyć.\nMoja błękitna walizka była już spakowana.\nW pośpiechu ubrałam się w podarte dżinsy oraz szary T-shirt z nadrukiem , na który założyłam bluzę o barwie miodowej. Na nogach miałam wtedy zaduże tenisówki , z których byłam wyśmiewana w szkole przez koleżanki z klasy i nie tylko.\nDo mojej skórzanej torby zabrałam zrobione dzień wcześniej kanapki z marmoladą i ruszyłam w drogę.\nOd tej pory moje życie się zmieniło.\nPostanowiłam , że pojadę autobusem do oddalonego od mojego rodzinnego domu o pięć kilometrów miasta Bridgeport.Tam jednak ludzie nie przyjeli mnie tak dobrze , jak mi się wydawało.\nPrzez trzy dni włóczyłam się po zaśmieconych ulicach widząc okrutny los , który spotyka takie osoby jak ja.Najdziwniejsze było to , iż nikt nie zwrócił na mnie uwagi , choć bardzo wyróżniałam się spośród innych wędrowców przybyłych , by poszukać jakiegoś schronienia.Przez trzy noce spałam niedaleko śmietniska.Uprzejmi biedacy zrobili dla mnie miejsce w swoim ubogim domu i ugościli mnie najlepiej jak mogli.\nNastępnego dnia był wtorek , 14 kwietnia.\nSpacerowałam po centrum , by jakoś zaradzić nudzie jaka mnie przybijała.\nI wtedy spotkałam ją , młodą pięlęgniarkę , niejaką Judith Shepard.Była młodą , pełną energii kobietą , która nie bała się wyzwań.Tak jest do dzisiaj , choć nie jest już taka młoda.Ona zastąpiła mi matkę.Dziś Judy jest moją sąsiadką.\nNiedawno załatwiła mi mieszkanie w naszym bloku.\nWłaściwie to nie wiem czy tak poprostu można nazwać ten dom mieszkalny "blokiem".Nie jest to może apartamentowiec , ale spełnia wszelkie moje wymogi.Dziękuje całym serce Judith ...\nOh , zapomniałam się przedstawić.Nazywam się Ruby Curtis i mam 24 lata.W obecnej chwili pracuję jako statystka na Zapleczu Kryształka Pikczers.\nJuż od dzieciństwa marzyłam , by zostać aktorką , ale wiele osób wmawiało mi , że to nierealne.\nA jednak marzenia się spełniają ...\nSylwia Rura: Świetna, ale dobijająca historia. Będę tu zaglądać. ;*\nAdriane Rain: Przeszłaś przez przykre wydarzenia, mam nadzieję, że uchronię swoje dzieci przed takimi sytuacjami. Czekam na dalsze wpisy.\nGość: Bardzo się cieszę, że nas piszących jest coraz więcej. Przykra, ale i ciekawa historia. Czekam na dalsze opowiadania :) Blog jak na razie bardzo dobry, będę zaglądać.\nLeah & Others, Polska\nO mnie: Przyszła reżyserka.\nNa blogu obowiązuje :\n- zakaz kopiowania ;\n- zakaz przeklinania ;\n- zakaz zaśmiecania.\nMotto: " Jestem jaka jestem i nikt tego nie zmieni . "\nKomentarz od Carmen Fly, 6 lata temu »\nKomentarz od EVELYN ☺, 6 lata temu »\nKomentarz od BiankaB, 6 lata temu »\nKomentarz od ♥ Beauty and life ♥, 6 lata temu »\nZnajomi Leah & Others (5)


Paweł Januszewski - polskieradio.pl\nLekkoatleta, specjalista biegu na 400 m przez płotki - mistrz Europy z 1998 roku. Wspólnie z Krzysztofem Łoniewskim prowadzi akcję Trójki "Biegam, bo lubię".\nTrener lekkiej atletyki II klasy. Absolwent warszawskiej AWF i SGH na podyplomowym studium marketingu sportowego. Wykładowca lekkiej atletyki i marketingu sportowego.\nBiegam, bo w wieku pięciu lat przegrałem na olimpiadzie przedszkolaków z Aliną. Dość długo biegałem przez płotki. W 1998 roku w Budapeszcie pobiegłem nawet najszybciej w finale na 400 metrów i zostałem mistrzem Europy. Mam żonę Bernadetę, córkę Marcysię i syna Leona. Teraz biegam dla przyjemności, chociaż w czasie zawodowej kariery też to lubiłem. Kompletnie nowe jest za to dla mnie bieganie z mikrofonem – mówi Paweł Januszewski.


Posiadanie prawa jazdy to marzenie wielu osób. Wielu z nas też zdaje sobie doskonale sprawę, że jest to jednocześnie ogromna odpowiedzialność. W końcu wyjeżdżając na ulice stajemy się uczestnikami ruchu i mijamy na swojej drodze wielu innych uczestników. Każdy nasz błąd, każdy brak wiedzy czy umiejętności może stać się przyczyną nieszczęścia. Dlatego też do kursu na prawo jazdy należy podejść z pełną świadomością. Taki kurs ma przygotować nas do świadomego, bezpiecznego i odpowiedzialnego prowadzenia pojazdu.\nJak taki kurs powinien wyglądać? Powinien przede wszystkim opierać się na kompleksowym przekazaniu wiedzy i wpojeniu pewnych kluczowych umiejętności, w tym trzeźwej oceny sytuacji, czy zachowania przysłowiowej zimnej głowy w sytuacjach stresujących. Tylko wtedy kursant będzie miał pewność, że po zdanym egzaminie będzie przygotowany do bycia kierowcą.\nJeśli interesuje Cię taka właśnie nauka jazdy Lublin jest miastem, gdzie szukasz szkoły – skorzystaj z internetu. Tam ją znajdziesz bez problemu.


Czy warto kupić kobiecość? Przeczytaj!\nOprócz produktów specyficznych dla kobiet, obejmuję również niektóre produkty specyficzne dla kobiet, takie jak odzież damska, bielizna i zabawki.\nProdukty specyficzne dla kobiet\nTa sekcja witryny zawiera listę produktów zaprojektowanych z myślą o potrzebach kobiet i mężczyzn. Zawiera szeroką kategorię, więc nie musisz przeglądać całej listy, aby znaleźć to, czego szukasz. Wiele produktów jest bardziej przeznaczonych na potrzeby mężczyzn, takich jak bielizna, stroje kąpielowe, czepki pływackie i bielizna. Niektóre z tych produktów zostały stworzone z myślą o określonych potrzebach, na przykład dla kobiet w ciąży lub karmiących piersią, lub dla mężczyzn, którzy chcą urodzić chłopca.\nNiektóre elementy na stronie są w większości przeznaczone dla kobiet, ale są też produkty specjalnie dla mężczyzn. Wszystkie wymienione poniżej kategorie mają swoje własne sekcje. Na przykład bielizna zawiera sekcje strojów kąpielowych, piżam, bielizny i bielizny, a bielizna dla kobiet jest oddzielna od strojów kąpielowych dla kobiet. Niektóre produkty nie są przeznaczone dla obu płci, takie jak czepki pływackie lub koszule pływackie, a męskie stroje kąpielowe nie są uwzględnione. Oto niektóre z produktów, których używam i polecam. Ta strona jest dla kobiet, ale nie chodzi tylko o kobiety.\nForte Love będzie prawdopodobnie jedną z najbardziej idealnych okazji do zwiększenia pożądania na d...\nCoraz więcej entuzjastów donosi o Femmax i ich doświadczeniach związanych z zastosowaniem tego prod...\nwięcej Luster jest najwyraźniej najlepszy z Femin Plus. Wielu zadowolonych konsumentów już potwierd...


Czy można stosować obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku należnego do nabywanych paliw, | Interpretacje podatkowe\nCzy można stosować obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku należnego do nabywanych paliw, wykorzystywanych do napędu samochodów ciężarowych marki Volkswagen PASSAT o ładowności 505 kg i przewozu dwóch osób łącznie z kierowcą ?\nZgodnie z art.86 ust.1 i art.88 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.Nr 54, poz.535), w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, przysługuje Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, przy nabywaniu paliw silnikowych wykorzystywanych do napędu pojazdów samochodowych w Pana firmie. Wynika to z następującego wyliczenia: według wzoru: DŁ = 357 kg + n x 68 kggdzie: DŁ = 357 kg + 2 x 68 kg DŁ = 357 kg + 136 kg DŁ = 493 kggdzie:DŁ - oznacza dopuszczalną ładowność,\nn - oznacza ilość miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy. Dopuszczalna ładowność Pana pojazdów samochodowych jest wyższa niż określona powyższym wzorem. Należy zatem, przy tak określonej ładowności, uznać stanowisko Pana zawarte w zapytaniu za prawidłowe. W myśl art.86 ust.5 ustawy o podatku od towarów i usług dopuszczalna ładowność pojazdów oraz ilość miejsc (siedzeń), o których mowa w ust.3 określona jest na podstawie wyciągu ze świadectwa homologacji lub odpisu decyzji zwalniającej z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji, wydawanych zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym. Pojazdy, które w wyciągu ze świadectwa homologacji lub w odpisie decyzji, o której mowa w zdaniu pierwszym nie mają określonej dopuszczalnej ładowności lub ilości miejsc, uznaje się również za samochody osobowe, o których mowa w ust.3. Z przepisów nie wynika natomiast, aby sam brak u podatnika wyciągu ze świadectwa homologacji lub odpisu decyzji zwalniającej z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji, skutkował uznaniem tego pojazdu za samochód osobowy. Istotne jest bowiem, aby z homologacji wydanej dla danego typu samochodu wynikało uprawnienie, którego podatnik dowodzi.\nhomologacja , obniżenie podatku należnego , paliwo , samochód ciężarowy , świadectwo homologacji


Szklarz Piława Górna, montowanie, naprawa, wymiana szyb i luster\nWitaj na stronie specjalistów usług szklarskich w miejscowości Piława Górna oraz okolicy. Z radością przychodzimy Państwu z pomocną dłonią w rozwiązaniu rozmaitych kłopotów w dziedzinie usług szklarskich. Zaradzimy na wszelaką awarię okien, drzwi, witryn sklepowych, okien starego i nowego typu, czy potrzebę ich montażu lub obróbki w miejscowości Piława Górna.\nNasi szkalrze z miejscowości Piława Górna podejmują się każdej pracy, niezależnie od skali problemu, począwszy od obrobienia i docięcia szkła o różnej grubości, kończąc na montażu szyb w oknach i drzwiach drewnianych.\nW ramach naszej oferty zapewniamy najważniejsze usługi szklarskie w miejscowości Piława Górna niezbędne w mieszkaniach, takie jak: wykonywanie szyb termoizolacyjnych w dowolnie wskazanych strukturach i grubościach, szlifowanie blatów i półek szklanych, wiercienie otworów w szkle, hartowanie szkła, sklejanie szkła klejem UV, produkcja akwariów i szklanych gablot, oprawa luster oraz piaskowanie szkła.\nPonadto Nasz zaufanyzespół szklarzy w miejscowości Piława Górna oraz okolicy wykonuje również prace szklarskie na bardziej rozległą skalę jak: docinanie i obrabianie luster, docinanie i obrabianie szkła bezpiecznego i antywłamaniowego, docinanie i obrabianie szkła przyciemnianego lub barwionego. Ustalamy wszelkiego rodzaju uszkodzenia luster oraz szyb okiennych i drzwiowych. Zapewniamy również usługę montażu szyb, montażu luster, montażu zabudowy, balustrad, kabin prysznicowych.\nZ radością namawiamy do skorzystania z pomocy specjalistów w dziedzinie szklarstwa w mieście Piława Górna oraz okolicy.\nOprócz Szklarz Piława Górna oferujemy również\nMiasteczko Piława Górna to miasto, które znajduje się w południowo-zachodniej Polsce, województwo Dolnośląskie, kod pocztowy 58-240. Miasto należy do powiatu dzierżoniowskiego. Powierzchnia zajmuje 20,9 km2.\nHistoria powstania jest ciężka do ustalenia. Pierwsze wzmianki wskazują na długoletnią historię, która związana jest z wieloma okolicznymi obyczajami. Uzyskanie praw miejskich nastąpiło w roku 1962. Liczba mieszkańców miasta Piława Górna osiąga ok. 6 479. Bezrobocie tutaj jest umiarkowane i wynosi szacunkowo wartość 7%. W mieście Piława Górna gęstość zaludnienia wynosi 309,6 osób/km2. Numer/Numery kierunkowe to (+48) 74, a numery tablic rejestracyjnych rozpoczynają się od DDZ.\nMiasto Piława Górna leży blisko takich miejscowości jak: Niemcza (7,7km) Dzierżoniów (8,1km) Bielawa (8,5km) Ząbkowice Śląskie (11,5km) Pieszyce (11,8km) Bardo (19,8km) Nowa Ruda (20,4km) Ziębice (22,9km) Sobótka (24,1km) Strzelin (25,1km).\nW każdej porze roku Piława Górna i okolica przyciąga turystów oferując ogrom niespodzianek. Mieści się tu wiele atrakcyjnych miejsc, które budują wyjątkowy klimat miasteczka. Piława Górna posiada jeden z najciekawszych oraz najpiękniejszych krajobrazów. W miasteczku Piława Górna i okolicy mieści się sporo pomników przyrody, obszarów zielonych w tym również parków. Miasto Piława Górna daje komfortowe warunki zarówno dla mieszkańców, jak i dla odwiedzających.