Eurowizja Junior 2017 - Co już wiemy? - Eurowizja.org - najwięcej o Eurowizji %\nEurowizja Junior 2017 – Co już wiemy?\nTelewizja Polska potwierdziła uczestnictwo w Konkursie Piosenki Eurowizji Junior 2017, który odbędzie się 26 listopada w stolicy Gruzji, Tbilisi. Pora więc przekazać naszym czytelnikom najnowsze informacje ze świata tego konkursu.\nAktualnie 14 państw potwierdziło chęć startu w imprezie, która po raz pierwszy organizowana jest w Gruzji. Poza Polską są to Albania, Armenia, Australia, Białoruś, Gruzja, Holandia, Irlandia, Macedonia, Malta, Rosja, Serbia, Włochy i Ukraina. Najprawdopodobniej do stawki dołączą jeszcze co najmniej dwa kraje – Bułgaria i Cypr. Spekuluje się, że na kolejny start zdecyduje się także Izrael i wtedy stawka wyniosłaby 17 państw – tyle samo co rok temu na Malcie.\nTrzy kraje wybrały już swoich reprezentantów. Rosja przeprowadziła swoje preselekcje narodowe, które zakończyły się triumfem Poliny Bogusevich z utworem Krylya. Armenia i Malta zdecydowały się wskazać na razie tylko wykonawcę, a dopiero zacząć prace nad utworem. Dla Armenii zaśpiewa Misha Grigoryan, a dla Malty Gianluca Cilia. Pod koniec miesiąca poznamy reprezentanta Białorusi – nasi sąsiedzi zaplanowali finał narodowy na 25 sierpnia. 16 września odbędą się preselekcje w Holandii, a 23 września w Albanii. Polska wyboru dokona dopiero 1 października. Preselekcje narodowe planują też Irlandia, Serbia i Ukraina jednak na razie nie podano szczegółów.\nPrzypominamy, że zgłoszenia do polskich preselekcji potrwają do 11 września, a regulamin i szczegóły konkursu dostępne są na stronie TVP TUTAJ. Rok temu polskie selekcje wygrała Olivia Wieczorek z utworem Piotra Rubika pt. Nie zapomnij. W finale Eurowizji zdobyła 60 punktów, co dało 11. miejsce, najwyższe w historii polskich startów. Czy w tym roku uda się osiągnąć co najmniej czołową dziesiątkę? Trzymamy kciuki za wszystkich kandydatów!\nŹródło: EBU, JuniorEurovision.tv, TVP, fot. EBU\nTematy: 2017EBUEurowizjaEurowizja dla DzieciEurowizja JuniorGruzjaJESCJunior EurovisionOlivia WieczorekTbilisiTVP


22 września 2021 | Przeczytasz w 4 min.\nCreator: Gd Jpeg V1.0 (using Ijg Jpeg V80), Quality = 82\nFirma Microsoft zaprezentowała dziś nową gamę urządzeń Surface i akcesoriów do PC. Surface Go 3 jest już dostępny w przedsprzedaży za pośrednictwem Microsoft Store na Microsoft.com. Z kolei jego premiera w salonach będzie miała miejsce 5 października. Pozostałe urządzenia Surface trafią na sklepowe półki w nadchodzących miesiącach.\nSurface Laptop Studio stanowi ewolucję Surface Book. To urządzenie konwertowalne do trzech różnych pozycji. W łatwy sposób przechodzi z trybu stacji roboczej, do trybu Stage czy studyjnego. Komputer ten nadaje nowe znaczenie wszechstronności, oferując charakter pracy dostosowany do użytkownika. Posiada również przestrzeń i ładowarkę do pióra Surface Slim Pen 2, znajdującą się pod klawiaturą. Dostępny w cenie od 1 599 USD.\nWprowadza całkowicie zmodernizowany design do najpotężniejszego komputera z serii Pro. Urządzenie posiada większą powierzchnię użytkową 13-calowego ekranu o wysokiej rozdzielczości. Jego krzywizna została udoskonalona, by zachować ultra-przenośną formę. Komputer wyposażono w procesory Intel® Core™ 11. generacji, dwa porty Thunderbolt, a także zaawansowane kamery i głośniki. Nowa klawiatura typu Type Cover doskonale współpracuje z piórem Surface Slim Pen 2, które można w niej przechowywać jednocześnie bezprzewodowo ładując.\nPoprzednio dostępny wyłącznie w ofercie dla biznesu, teraz dystrybuowany będzie w kanale konsumenckim w cenie od 799 USD. Surface Pro 7+ jest idealny dla klientów poszukujących klasycznej konstrukcji Pro wyposażonej w najnowsze procesory, wydłużony czas pracy na baterii, wymienny dysk SSD oraz łączność LTE.\nPrzenośny tablet Surface z ekranem dotykowym 2 w 1, wykorzystujący tę samą konstrukcję Surface Go z większą mocą obliczeniową. To kolejny produkt z tej serii, którego cena zaczyna się od 399.99 USD. Urządzenie wyposażono w szybsze procesory Intel Core, baterię zapewniającą całodzienną pracę oraz wbudowane zabezpieczenia firmy Microsoft. Go 3 jest konwertowalny z tabletu do laptopa, a ponadto obsługuje cyfrowe pióro i ekran dotykowy. Rozwiązanie to jest idealne do codziennych zadań, pracy domowej i zabawy.\nSurface Duo zapewnia produktywność i rozrywkę na dwóch ekranach, gdziekolwiek jesteś. Kiedy Microsoft wprowadził smartfon w zeszłym roku, przesunął granice tego, czym może być urządzenie mobilne. Surface Duo 2 rozwija tę wizję jeszcze dalej, oferując jednocześnie podstawowe funkcje, jakich ludzie oczekują od nowoczesnego smartfona klasy premium. Surface Duo 2 zapewnia od integracji z Microsoft 365 i Microsoft Teams po aplikacje i funkcje rozrywkowe, takie jak TikTok, Kindle czy gry.\nUrządzenie to już jest dostępne na rynku, jednak teraz trafi do sprzedaży w wariancie wyłącznie z Wi-Fi w przystępnej cenie 899 USD. To najcieńszy, ultra-mobilny Surface Pro, idealny dla klientów poszukujących elastyczności i mobilności. Posiada również więcej natywnej obsługi aplikacji i emulację X64, która ożywia ekosystem Windows.\nMicrosoft zaprezentował również szereg nowych akcesoriów, w tym:\nFeature 2 0337 Rgb 1000×683\nPióro o ulepszonych właściwościach haptycznych i sprzężeniu zwrotnym. W efekcie oferuje wrażenie pisania po papierze. Można je przechowywać i ładować w kompatybilnych urządzeniach Surface. Cena pióra Slim Pen 2 wynosi 129.99 USD.\nSurface Adaptive Kit Hero\nPomaga użytkownikom dostosować ich Surface. Chociaż narzędzie to może być używane przez każdego użytkownika Surface, Surface Adaptive Kit został stworzony w celu wsparcia osób niedowidzących, niewidomych i / lub ograniczonych zdolnościach motorycznych. Dostępne w cenie 9.99 USD.\nMysz zaprojektowana przez Microsoft, wykonana w 20 proc. z recyklingowych tworzyw sztucznych, pochodzących z mórz i oceanów. Dostępna w cenie 24 USD.\nZestaw słuchawkowy certyfikowany dla Microsoft Teams zapewnia wysoką jakość dźwięku słuchawek, jak i mikrofonu. Lekka konstrukcja, kontrolki do obsługi spotkań i łatwa konfiguracja pomagają zachować łączność i koncentrację przez cały dzień. Dostępny za 54.99 USD.


Zakaz handlu w niedzielę...znowu! | Page 3 | Forum Libertarian\nZakaz handlu w niedzielę. Minister: "Przepisy jeszcze nie obowiązują, a już wszyscy główkują, jak je obejść"\nPraktyką w Polsce jest, że przepisy jeszcze nie obowiązują, a już wszyscy główkują, jak je zręcznie obejść - mówi Elżbieta Rafalska, minister rodzinny, pracy i polityki społecznej, ws. doniesień, że sieci handlowe myślą, jak obejść zakaz handlu w niedziele. Rafalska zapewnia, że znajdzie sposób, by do tego nie doszło.\nZakaz handlu w niedzielę to "bubel roku" - przekonuje Forum Obywatelskiego Rozwoju. I obnaża kolejne luki w nowym prawie. Fundacja kilka dni temu podsunęła sprzedawcom sposób na sprzedaż produktów mimo formalnego zakazu.\nThe Silence, 17 Luty 2018\nsnajper, inho, FatBantha oraz 1 użytkownik lubi to.\nGdy etatyzm wejdzie za mocno, nawet sługusy państwa zapomną, po co tak naprawdę są...\nDzisiaj, 13 marca (11:00)\n13 marca 2018\nxawas, The Silence, luke27 oraz 2 uzytkowników lubi to.\nostrowiecc16 New Member\nNa razie jest zakaz w niektóre niedzielę w miesiącu, ale ciągu kilku lat zakaz zostanie rozszerzony na wszystkie niedziele. Zakupy trzeba będzie robić w sobotę.\nostrowiecc16, 3 Kwiecień 2018\nostrowiecc16 napisał: ↑\nZakupy trzeba będzie robić w sobotę.\nTylko, że od wprowadzenia tego zjebanego zakazu, w niektórych sklepach w sobotnie popołudnie zrobić zakupy jest bardzo ciężko, bo tyle ludu najebane, że to jest dramat kurwa.\nCngelx, 3 Kwiecień 2018\nSługa szatana napisał: ↑\nTo jest prawda. Ponadto obsługa sklepu musi pracować intensywniej z tytułu większej ilości klientów. Kiedyś, jak się poszło w sobotę, to był luzik. Teraz to jest ścisk i kwik, jakby następnego dnia miał być koniec świata.\nFinis, 3 Kwiecień 2018\nUpada mit o dobrodziejskim wpływie zakazu handlu na drobne sklepy.\nW tym roku liczba małych sklepów spożywczych skurczy się o 5,2 tys. - wynika z badań Euromonitor International sporządzonych dla ”Rzeczpospolitej”. W tym samym czasie powstanie 1,8 tys. nowych dyskontów i supermarketów.\nSpada również wartość obrotów. Zwłaszcza małe tradycyjne sklepy mają problem. Stracą bowiem na wartości około 6,4 proc. – zauważa dziennik.\nTrudną sytuację pogłębia zaostrzający się zakaz handlu. Eksperci pytani przez „Rz” upatrują w nim gwoździa do trumny małych przedsiębiorców.\n– Małe sklepu cierpią straszenie, obroty niedzielne niemal wyparowały, zostało 20 -30 proc. wcześniejszej sprzedaży w ten dzień – wyjaśnia Andrzej Faliński, prezes Forum Dialogu Gospodarczego.\n- Zakaz handlu na pewno dokłada swoje – podkreśla na łamach dziennika Maciej Ptaszyński, dyrektor generalny Polskiej Izby Handlu. Tempo rozwoju spadło. Duże sklepy w sieciach ratują się promocjami, mniejsze nie mają z nimi szans w konkurencji.\nThe Silence, 9 Styczeń 2019\nsabat, ernestbugaj, luke27 oraz 9 uzytkowników lubi to.\nŚroda, 16 stycznia (05:55)\nGłos obywateli jest bez znaczenia. Nieważny jest też bilans zysków i strat. Tutaj liczy się tylko polityka. Rząd wprowadził ustawę pod naciskiem związkowców i nieprędko wycofa się z tego ruchu. O problemach z liberalizacją niedzielnego handlu mówi dr Maria Andrzej Faliński, prezes Stowarzyszenia Forum Dialogu Gospodarczego, dyrektor generalny Polskiej Organizacji Handlu i Dystrybucji w latach 2000-2017.\nMondayNews.pl: W 2018 r. były dwie niedziele handlowe w miesiącu. Teraz jest jedna. W 2020 r. zostaną tylko cztery (obok niedziel przed Wielkanocą i Bożym Narodzeniem). Do tej pory nie było widać oporu społecznego. Czy jednak nie pojawi się on ze względu na bardziej rygorystyczne rozwiązania?\nDr Faliński: - Dotychczas odpowiednio prowadzona działalność informacyjna, rekompensacja i marketing przyzwyczajały konsumentów do ograniczeń. Jednak wyniki badań pokazują, że zwolennicy i przeciwnicy zakazu dzielą się mniej więcej po połowie. Konsumenci zmienili swoje postawy i zaczęli kupować produkty na zapas. W efekcie tracą najmniejsze sklepy, a zyskują przede wszystkim dyskonty. To zjawisko znane z doświadczeń innych krajów, a najlepszym przykładem są Węgry, gdzie struktura rynku przypomina nasze krajowe podwórko.\n- Klienci formalnie zyskali. Szczególnie ci, którzy korzystają z dyskontów, supermarketów czy hipermarketów. Zaczęli się odzwyczajać od małych, lokalnych sklepów, traktując je jako miejsce uzupełniające czy ratunkowe. Większość sprzedaży przeniosła się do sieci organizujących promocje, a Polacy przestali chodzić w niedziele na zakupy. Wzrosła natomiast świadomość konsumencka, co przejawia się w częstszym przeglądaniu gazetek online i offline, a także w bacznym śledzeniu reklam z atrakcyjnymi ofertami. To jaśniejsza strona zakazu. Krótko mówiąc, doszło do samodzielnej edukacji.\n- Na razie opinie klientów są podzielone, ale już pojawił się dyskomfort konsumencki. Dotyczy to przede wszystkim tej części nabywców, którzy ze względu na organizację pracy czy przyzwyczajenia cenili sobie niedzielne zakupy. Zostaną bowiem całkowicie pozbawieni tej możliwości. Sieci handlowe chcą za wszelką cenę utrzymać wysoką sprzedaż, więc nowe przepisy nie są jeszcze odczuwalne dla kieszeni. Ale co się stanie, kiedy skończy się dobra koniunktura? Właśnie dochodzimy do tego momentu, który może zakończyć etap niskich, często promocyjnych cen. Jednak na zmianę podejścia rządzących nie ma wielkich szans.\n- Tam występują inne zwyczaje. Sobota to spotkania towarzyskie i inne rozrywki, a niedziela to dzień zakupów. W Polsce pracujemy ciężej, mamy inny styl spędzania tego czasu, a stopniowo wprowadzane ograniczenia do tej pory nie były dolegliwe. Ale także u nas dojdzie wkrótce do niechęci i protestów przeciwko całkowitemu zakazowi. Już ograniczenie handlu do jednej niedzieli w miesiącu spowoduje widoczny opór społeczeństwa, ponieważ utrudni codzienne życie. I nie ma to związku z żadnymi ideologiami, nawet jeśli za takim rozwiązaniem stoją argumenty pracownicze.\n- Do buntu konsumentów dojdzie niezależnie od ich światopoglądu. Kwestie religijne są tu drugorzędne. Ci, którzy odwiedzają kościoły, później ruszają na zakupy. Z tego stworzyli problem ostentacyjnie religijni działacze związkowi. W świecie handlu wyznanie nie ma znaczenia. Można społeczeństwo odzwyczajać od przyjętego stylu życia, ale w końcu odczuje ono takie działania jako pewnego rodzaju deprywację czy dyskomfort. Pomysł ograniczeń sprawdził się w okresie dobrej koniunktury światowej, ale to złe rozwiązanie. Zaostrzenie restrykcji połączone z końcem gospodarczej prosperity pokaże negatywne skutki takich posunięć. Odczują je zarówno konsumenci, jak i rynek pracy.\n- Do momentu, w którym mamy obecny rząd, poddany wpływom NSZZ "Solidarność" i jego postulatom, to raczej niemożliwe do wykonania. Wpływa na to silnie lewicowa narracja połączona z populistycznymi hasłami dotyczącymi rodziny, narodu i wiary. Do tego dochodzi potępienie zagranicznego kapitału, choć właśnie on najbardziej korzysta z tego zakazu, niestety kosztem niewielkich polskich przedsiębiorców.\n- Nawet jeśli stery przejmie dzisiejsza opozycja, do szybkiego zniesienia zakazu handlu w niedziele nie dojdzie. Takie działania muszą się wiązać z programem kompensującym zmiany pracownikom. To efekt utwardzenia pozycji zarówno związkowców, jak i zarządów sieci handlowych. Nie skorzystano z innych propozycji, jak podniesienie płac za niedzielną pracę. Niektórzy liczyli na to, że - tak jak w przypadku podatku od sieci handlowych - zareaguje Bruksela. Jednak kwestie czasu pracy pozostają w gestii rządów krajowych. Potencjalnie można zaproponować właśnie wyższe wynagrodzenia i zapewnić podstawy prawne do negocjacji świątecznych regulaminów płacowych, uwzględniających atrakcyjne pensje, także w przypadku pracowników czasowych. W ten sposób zainteresowani nie czuliby się pokrzywdzeni. Ale to długa i niepewna droga do pokonania.\n- Związki takie, jak NSZZ "Solidarność", będą zawsze bronić zakazu jak niepodległości. To dla nich kwestia tożsamościowa, istotna część legendy o obrońcach pracowników itd. Będą tłumaczyć, że rynek nie upadł, pensje wzrosły, a z zakupami nie ma żadnych problemów. Nie przyjmą natomiast żadnych argumentów przeciwnych. Są zafiksowani na celu, dopisując do niego ideologię, a każdy, kto ma inne zdanie, jest ich naturalnym wrogiem. A jeśli okaże się, że zniesienie tego zakazu będzie lepszym rozwiązaniem, to włączą argumenty światopoglądowe czy religijne. I zawsze znajdzie się biskup, który będzie grzmieć i straszyć Polaków piekłem. Tak to niestety u nas wygląda.\nFatBantha, 16 Styczeń 2019\nsabat, tosiabunio, luke27 oraz 3 uzytkowników lubi to.\nTymczasem kolejna mocna odpowiedź Żabki na działania związkowców z "S":\nHanki, 16 Styczeń 2019\nsnajper, Ciek, wah oraz 3 uzytkowników lubi to.\nMałe sklepy padają tysiącami od lat, bo są chujowe a nie przez zakaz handlu w niedzielę, natomiast Żabka planuje sklepy zautomatyzowane dlatego, że cena automatyzacji gwałtownei spada, postęp techniczny napiera, za to kandydatów do pracy w Żabce brak i są coraz drożsi.\nBTW. będę musiał zajrzeć wreszcie do któregoś ze stworzonych przez rodzinę Świtalskich sklepu Bio Family, podobno bezobsłuogowych. Świtalski to jest ten gość który stworzył Elektromis później przemianowany na Eurocash, stworzył sieć Biedronka, stworzył sieć Żabka i dopiero w ostatnich latach mu nie poszło ze sklepami Małpka Express, Merlinem i pasażami handlowymi Czerwona Torebka.\ntolep, 16 Styczeń 2019\nCzyżby PiS w końcu się zorientował, że ich pomysł był chujowy?\nThe Silence, 17 Styczeń 2019\nsabat, snajper, luke27 oraz 4 uzytkowników lubi to.\nWbrew oczekiwaniom rządu, zakaz handlu nie przyczynia się do powstawania nowych miejsc pracy.\nernestbugaj, 17 Styczeń 2019\nwah, sabat, Hanki oraz 5 uzytkowników lubi to.\nPoniedziałek, 11 lutego (08:35) Aktualizacja: 1 godz. 42 minuty temu\n- Niezadowolenie z powodu zakazu handlu w niedzielę będzie się pogłębiać. Do tej pory wszystko działo się w piękną pogodę, a teraz jest mróz, więc nie ma gdzie wyjść. Największe niezadowolenie z tego powodu jest w najmniejszych miejscowościach. Tam był taki zwyczaj, że w niedzielę szło się do kościoła, a później jechało z rodziną do centrum handlowego i to był ważny element obyczajowości - mówi Cezary Kaźmierczak, prezes Związku Przedsiębiorców i Pracodawców.\nW dniach przed niedzielami, które nie są handlowymi, robimy zwiększone zakupy. To uderza w drobny handel. Wprowadzenie dalszych ograniczeń tylko ten problem pogłębi. więcej »\nZdaniem Kaźmierczaka, podobnie było na Węgrzech, gdzie niedziele wolne od handlu obowiązywały przez trzynaście miesięcy. Tam liczba małych sklepów spadła wówczas o 13 proc. Jednocześnie wzrosła skala zjawiska marnowania żywności.\n- Ustawę trzeba w ogóle wycofać i wyrzucić do kosza. Trzeba wprowadzić w Kodeksie pracy prosty zapis, że każdy pracownik, nie tylko w handlu, ma prawo do dwóch wolnych niedziel w miesiącu - podkreśla Cezary Kaźmierczak.\nwah, luke27 i Staszek Alcatraz lubią to.\nWtorek, 12 marca (10:29)\n- Niejednokrotnie, po tym jak prezentowaliśmy twarde dane statystyczne, jasno pokazujące że zakaz handlu w niedziele przynosi dla małych sklepów fatalne skutki, spotykaliśmy się w odpowiedzi z "argumentacją" na zasadzie dowodu anegdotycznego - mówi cytowany w komunikacie prezes ZPP.\n- Przywoływano szwagrów, kuzynów i sąsiadów, którzy rzekomo prowadzą małe sklepy i chwalą zakaz handlu - to miał być kontrargument wobec miażdżących tę regulację statystyk. Skoro zatem powszechnie dostępne dane wciąż niektórych nie przekonują, postanowiliśmy zebrać podpisy pod petycją do pana premiera, w której apelujemy o uchylenie tej szkodliwej ustawy. Jest ich ponad pięćset - a więc solidna, reprezentatywna grupa właścicieli najmniejszych sklepów, a nie pojedyncze anonimy, jasno twierdzi, że zakaz im szkodzi i prosi, by się z niego wycofano - dodał Kaźmierczak.\n- My naprawdę widzimy i czujemy, że zakaz handlu w niedziele jest dla właścicieli małych, polskich sklepików szalenie szkodliwy" - zapewnił w komunikacie prezes OFSKiP Jerzy Romański. "Ta petycja to krzyk rozpaczy. Najdrobniejsi przedsiębiorcy z sektora handlowego apelują do premiera, by wycofał się z regulacji, które doprowadzają do ich bankructw. Mam głęboką nadzieję, że zostaną wysłuchani - oświadczył.\nUstawa o ograniczeniu handlu w niedziele i święta weszła w życie 1 marca 2018 r. Zgodnie z nią handel w niedziele w 2019 r. będzie dozwolony w jedną niedzielę w miesiącu - ostatnią, a także w dwie kolejne niedziele poprzedzające Boże Narodzenie i w niedzielę poprzedzającą Wielkanoc. Od 2020 r. zakaz handlu nie będzie obowiązywał jedynie w ostatnią niedzielę stycznia, kwietnia, czerwca i sierpnia każdego kolejnego roku kalendarzowego, a także w dwie kolejne niedziele poprzedzające Boże Narodzenie i w niedzielę poprzedzającą Wielkanoc. Ustawa przewiduje obecnie katalog 32 wyłączeń. Zakaz nie obowiązuje m.in. w cukierniach, lodziarniach, na stacjach paliw płynnych, w kwiaciarniach, w sklepach z prasą i w kawiarniach.\nFatBantha, 12 Marzec 2019\nluke27, wah, mikioli oraz 3 uzytkowników lubi to.\nW całej Unii markety w niedzielę są zamknięte !/ Czas wolny ma być poświęcony rodzinie a nie szwendaniu się po sklepach./\nramon, 12 Marzec 2019\nramon napisał: ↑\nBzdura, na przyklad w Szwecji nie są.\nworkingclass, 12 Marzec 2019\nNa marginesie: Dzień Święty ( Szabat ) to sobota - nie niedziela.\nJaranek, 12 Marzec 2019\nmikioli, sabat, luke27 oraz 1 użytkownik lubi to.\nTo jest zwyczajnie nieprawdziwe:\nHanki, 12 Marzec 2019\nmikioli, sabat, tosiabunio oraz 2 uzytkowników lubi to.\nNa Litwie w niektórych miastach chcą wprowadzić nawet urzędy miejskie czynne w niedzielę, a w normalne dni tygodnia również popołudniu. Chcą ułatwić życie ludziom i tyle.\nkr2y510, 13 Marzec 2019\nsnajper i mikioli lubią to.\nNIe potwierdzam fake newsa, w katolickiej Irlandii wszystkie supermarkety i centra handlowe są otwarte we wszystkie niedziele. Co prawda z reguły krócej niż w tygodniu, bo do g.18-19.\nClaude mOnet, 13 Marzec 2019


Warsztaty perkusyjne z Simonem Phillipsem - GO POZNAŃ - w Poznaniu\nStrona główna » Muzyka » Warsztaty perkusyjne z Simonem Phillipsem\n15 Paź 2019 (wtorek)\nSimon Phillips był perkusistą grupy The Who, podczas amerykańskiej trasy koncertowej w 1989 roku. W późniejszym czasie współpracował przy solowych projektach Rogera Daltreya i Pete’a Townshenda. Udzielał się także przy pracy nad albumem Judas Priest “Sin After Sin” oraz brał udział w nagraniu debiutanckiego albumu zespołu Michaela Schenkera “The Michael Schenker Group”.\nSimon Phillips najczęściej kojarzony jest z zespołem Toto, do którego dołączył w 1992 roku po śmierci Jeffa Porcaro. W zespole uzyskał przydomki “Si-Phi” i “Si”. W grupie uważany był za guru techniki gry na bębnach, co udowodnił podczas nagrania albumów “Mindfields” (1999), “Through the Looking Glass” (2002) i “Falling In Between” (2002).\nudział w warsztatach i koncercie PROTOCOL – Simon Phillips | 30th Anniversary Tour – 14.10.2019 – 100 zł\nHubert Tas – “Unfinished / 未了” (finał) TBA / Poznań\nPo ponad 3 latach od wydania „Roots”, Hubert Tas wraca ze swoim kolejnym solowym wydawnictwem. Album „Unfinished / 未了” to piąty długogrający materiał, który wzbogacił katalog muzyczny tego doświadczonego producenta\nJungstötter w Scenie na Piętrze\nJungstötter 13 listopada Scena na Piętrze / Poznań godzina 20:00 Bilety: 35 zł (przedsprzedaż) 40 zł (w dniu koncertu) Fabian Altstötter nie jest pustą kartą. Już w młodości artysta z


Kremowa kamizelka fluffy - Kurtka kamizelka - sklep eButik.pl\nKremowa kamizelka fluffy\nOszczędzasz 80,00 zł(62% taniej)129,90 zł\nKremowa kamizelka damska fluffy. Gdy jest Ci wiecznie zimno ta przecudna kamizelka w góralskim stylu przyjdzie z pomocą! Całość jest zapinana na wygodne haftki, bardzo przytulna i lekka. Z przodu posiada dodatkowo dwie przydatne kieszenie. Ten damski bezrękawnik baranek o luźniejszym fasonie wykonany jest z wysokiej jakości materiału przypominającego futro. Niezwykle wygodny krój zapewnia całkowitą swobodę ruchów, a przy tym ładnie układa się na sylwetce. Taka futrzana kamizelka to najmodniejszy hit ostatnich lat i konieczny must have do Twojej kolekcji, który pomoże Ci stworzyć look na czasie oraz dopełni wiele godnych naśladowania stylizacji! Dzięki uniwersalnemu wyglądowi kamizelkę bardzo łatwo łączyć z innymi częściami garderoby. Kamizelka fluffy świetnie sprawdzi się w połączeniu z naszymi stylowymi jeansami i dowolnym obuwiem. Zabłyśnij wśród znajomych!\nfason: damska kamizelka, damski bezrękawnik, faux fur\ndodatki: haftki, kieszenie\nCzarna asymetryczna kamizelka z ekoskóry\n179,99 zł111,59 zł


Saab 9-5 I 2.3 T MT (185 KM) kombi : dane techniczne\nSaab 9-5 I 2.3 T MT (185 KM) kombi\nSaab 9-5 w wersji I 2.3 T MT (185 KM) to samochód osobowy z nadwoziem typu kombi produkowany w latach od 1997 do 2005 roku. Model ten otrzymał czterocylindrowy silnik benzynowy o pojemności skokowej 2290 cm³ (2.3L) osiągający maksymalną moc 185 KM i maksymalny moment obrotowy na poziomie 280 Nm. Współpracuje on z manualną skrzynią biegów o pięciu przełożeniach która przenosi napęd na przednie koła. Taka konfiguracja zapewnia przyspieszenie od 0 do 100 km/h w czasie 8.8 sekundy oraz pozwala osiągnąć maksymalną prędkość wynoszącą 225 km/h. Średnie spalanie przy normalnej jeździe miasto/trasa w proporcjach 50/50 nie powinno przekroczyć 9.6 l/100km, a zbiornik paliwa o pojemności 75 litrów powinien wystarczyć na przejechanie w takich warunkach około 781 km.\nWe wnętrzu opisywanego modelu znajdziemy cztery miejsca dla pasażerów i jedno miejsce przeznaczone dla kierowcy czyli mamy auto 5 osobowe. Nadwozie prezentowanego modelu ma długość całkowitą 4828 mm, jest szerokie na 1792 mm, a wysokość jego jest równa 1501 mm. Rozstaw osi na poziomie 2703 mm jest zarezerwowany dla samochodów klasy średniej z segmentu D. Pozwala to podróżować w miarę komfortowo nawet pięciu dorosłym osobom (z bagażem) na dłuższych dystansach.\n136 [kW] | 185 [KM]\ndo 5 500 [obr/min]\ndo 1 800 [obr/min]\nod 580 do 1 100 [km]\nZawieszenie pół zależne - tylna belka skrętna\nZobacz wszystkie modele marki Saab\nJeżeli znalazłeś nie aktualne informacje lub masz więcej danych na temat oglądanego modelu podeślij je do użytkownika ArteK wraz z numerem zgłoszenia umieszczonym w temacie [DT37710] korzystająć z tej wiadomości na PW.\nSaab 9-3 II Lift 2.0 MT BioPower (220 KM) Sport Sedan\nSaab 9-5 II 2.0 TDI MT AWD (190 KM) Sedan\nSaab 9-3 II Lift 2.0 turbo MT (210 KM) SportCombi kombi\nSaab 9-5 I 2.3 T MT (250 KM) kombi\nLata produkcji: 1997 - 2005\nSaab 9000 II 2.3 Turbo MT (170 KM) Liftback\nSaab 9-3 II 2.8 turbo AT (250 KM) Sedan\nSekrety Takumi - kim są rzemieślnicy Lexusa?\nSamochody Lexusa wyróżniają się wieloma cechami - odważną stylistyką z atrapą chłodnicy w kształcie klepsydry, napędami hybrydowymi, które są wizytówką marki i nietypowymi rozwiązaniami, jak ruchome zegary. ...\nGaleria marki Saab\n99,90 PLNWyściółka wnętrze, gąbki KASKU LS2 Pioneer MX436 EVO, AK800436LNR01\n25,00 PLNMeguiar's deep crystal step 1 paint cleaner 473ml marki Meguiars\n1 159,00 PLNIxil tłumik suzuki sfv650 gladius dual\nHyundai i30 1,6 benzyna szarpanie podczas ...Nie. Niekoniecznie " Nie". Z powodu złej jakości paliwa, różne rzeczy mogą się z silnikiem dziać. Warto wyjeździć to paliwo i zalać bak paliwem z innej stacji np. Orlen, BP, Schell itp.Wymiana kompresora klimatyzacji w CitorenWitam, Mam do wymiany kompresor klimatyzacji w Citroen Xara Picasso. Problem jest taki, że jeden warsztat miał to zrobić trzymali cały dzień samochód a potem zadzwonili, że w układzie jest dużo opiłków a oni nie mają ...Jakie opony całoroczne dla Dacia Logan ...Ja mogę polecić te dwie ostatnie.Phaeton 6l benzyna - zablokowane kierownica i ...Gdzieś przy skrzyni, obok lewarka powinien być przycisk opisany Shift lock albo Shift lock release. Żeby odblokować skrzynię, trzeba wcisnąć pedał hamulca, zaciągnąć ręczny i wcisnąć ten przycisk. Wtedy drążek ...Zobacz więcej nowych dyskusji\nŚrednia cena paliwa w PolsceBenzyna PB95, PB98 (E5, E10), Olej napędowy ON, ON+ (B7, B10), LPGOlej do silnika i skrzyni biegówdobierz olej i sprawdź ile oleju wchodzi do silnika i skrzyni biegówUmowa kupna sprzedażyformularze do pobraniaKalkulatory motoryzacyjneLPG, spalania, mocy, prędkości, ET, ciśnienia, momentu obrotowego, OC i AC, przyczepy na kat. "B"Kalkulator doboru zamienników oponSprawdź zalecane zamienniki oponKalkulator OC AC NNWnawet 50% taniej!Firmy Motoryzacyjnekatalog Firm motoryzacyjnych


Zdrowe serce - idealny prezent na święta dla Ciebie i bliskich - Beskidzka24.pl\nZdrowe serce – idealny prezent na święta dla Ciebie i bliskich\nAutor: Artykuł sponsorowanyaccess_time 27.12.2021 09:20 chat_bubble_outlineZostaw komentarz\nCzy już kiedykolwiek doświadczyłeś objawów zapchanych tętnic? Owszem, pewnie sądzisz, że to Ciebie nie dotyczy, ale musisz wiedzieć, że również i osoby w Twoim wieku cierpią na schorzenia związane z nieprawidłową pracą tętnic. Zawroty głowy, problemy z pracą serca, ból w okolicach mostka, to tylko niektóre z nich. Może więc warto im zapobiec?\nCardipro, jak działa?\nCardipro to preparat, którego działanie jest zorientowane przede wszystkim na tętnice. Tak, one są odpowiedzialne za prawidłowe zasilenie Twoich tkanek w tlen i najważniejsze substancje odżywcze. Mało tego – nieprawidłowo funkcjonujące (zwykle niedrożne) tętnice, mogą doprowadzić do szeregu schorzeń, w tym nawet zawału. Pewnie wiesz, że jest to jedna z najczęstszych przyczyn zgonów wśród coraz młodszych przedstawicieli populacji. więcej informacji na www.cardi-pro.pl\nNie daj się tłuszczowi!\nDziałanie preparatu Cardipro jest bardzo proste i polega w głównej mierze na rozpuszczaniu tłuszczu zalegającego we krwi. Dzięki niemu usunięte zostają różnego rodzaju złogi tłuszczowe, blaszki miażdżycowe i wiele innych, niepożądanych pozostałości procesów metabolicznych. Zalety Cardipro będą zatem miały bezpośrednie przełożenie na Twoje samopoczucie. Dzięki preparatowi poczujesz się lepiej, skończą się męczące zadyszki w trakcie wchodzenia na schody, a także definitywnie miną zawroty głowy, które tak utrudniały codzienne funkcjonowanie.\nKoniec z wyzwaniami!\nMało tego, jeśli wdrożysz Cardipro do swojego jadłospisu, nie będziesz musiał zamartwiać się wyniszczającymi dietami i ciągłymi ćwiczeniami. Owszem, nikomu nie zaszkodzi odrobina ruchu na świeżym powietrzu i zdrowa dieta, ale też nikt – i pewnie również i Ty – nie chce wyniszczać swojego organizmu. Od teraz nie będzie to konieczne, gdyż zalety Cardipro to również kompleksowe oddziaływanie na organizm stosującej ów preparat osoby.\nWysoka skuteczność preparatu CardiPro\nSkąd zatem wzięła się wysoka skuteczność tego skądinąd nowego preparatu na serce i układ krwionośny? Jego twórcą jest znany i doceniany lekarz, którego celem było połączenie ze sobą wielu różnych, naturalnych składników aktywnych, które korzystnie wpływają na pracę tętnic i poprawiają ich wydajność. Co więcej, działanie tych substancji korzystnie wpływa na pracę innych układów, w tym układu odpornościowego, mięśniowego i nerwowego.\nPodsumowując, w przypadku preparatu Cardipro zalety stosowania produktu nie ograniczają się jedynie do wsparcia Twojego organizmu. Wręcz przeciwnie – jest to preparat, który znacząco poprawi jakość Twojego życia, a na to przecież zasługujesz, prawda?\nwięcej informacji na www.cardi-pro.pl\nPoprzedni post Poprzedni post Białka: Cud, że nikomu nic się nie stało!\nNastępny post Następny post Czy warto inwestować w krówki na wesele? Zdecydowanie! Oto pięć głównych przyczyn


A jak pszczoły się mają w ulu z płyty pilśniowej?Czy nie nabiera wilgoci płyta w środku ula,czy nie pęcznieje? Odradzam ten materiał do budowy ula, ponieważ pod wpływem wilgoci pęcznieje i do produkcji płyt używa się klei a to nie służy dobrze pszczołom. Tak jak człowiek w budynku betonowym jak mus...\nTemat: malowanie ulów/uli jak pszczoły są w środku\nOczywiście że ule praktycznie każdego roku powinny być pomalowane. Dla pszczół to raczej niepotrzebne ale ma wpływ na ogólny wygląd pasieki ikonserwacjęmateriału przed działaniem czynników atmosferycznych. Ja maluję zawsze wiosną lub jesienią swoje ule. Ważne aby temperatura była wyższa niz 10 st. W...\nTemat: Zapobieganie rójce\ntak jak napisał ,miły- marian" rojenie się pszczół to genetyczna dążność do rozmnażania. Można wpłynąć na przyśpieszenie rójki i odwrotnie. Wiosną jak nie dołożysz ramek /nie powiększysz gniazda/ to rójkę masz jak w banku i nie ma takich pszczół które z uwagi na ciasnote nie wyroją się. Jak jest poż...\nJeśli pszczółki przeżyły i są bardzo silne Połącz je z rodziną najsłabszą. O tej porze roku nie ma problemów z łączeniem rodzin. Jednak nie zaszkodzi osłodzić wodę cukrem dodać kilka kropli miętowych /z apteki/ najpierw rozsunąć ramki gdzie mają matkę i pokropić, óźniej dokładając ramki z czerwiem n...\nMusisz kolego zwrócić uwage że jeśli jest to ugór to najpierw 2 tygodnie wcześniej zniszcz chwasty /najlepiej RAHDAUP niszczy perz/ bo facelia zanim wyrośnie z nasionka zostanie zacieniona prrzez chwasty. Facelia tak jak wiele innych roślin uprawnych musi mieć odchwaszczone pole. Czy warto ją posiać...\nTemat: Groszek zielony\nCzy na plantacje groszku warto wywozić pszczoły? Kolego rośliny strączkowe to bardzo dobry pożytek. Kilka lat temu wywiozłem pszczoły na rzepak i po przekwitnieciu rzepaku i odwirowaniu miodu nie miałem czasu ich zabrać. Zdziwiłem się jak po ok 10 dniach wszystkie ule były zapełnione miodem - okazał...\nJa stosuję od kilku lat podkarmiaczki powałkowe które wykonałem sam ze skleiki wodoadpornej. podkarmiaczka jest dwuczęściowa. W jednej części jest syrop a w drugiej wybierające go pszczoły. Konstrukcja uniemożliwia topienie się pszczół. Wszysko z wierzchu przykryte jest pleksą na zawiasach. Widać il...\nW dalszym ciągu jest zima - i to normalne o tej porze roku. Tak właśnie powinno być - poczekamy jeszcze trochę i zobaczycie jaka przyjdzie piękna wiosna. Osłuchałem ule na pasiece - wszystkie równiutko szumią i mają się dobrze.\nTemat: Jakie ule na poczatek?\nOsobiście mając taki kawałek pola posiałbym facelię. Bardzo miododajna roślina długo kwitnie i nie zachwaszcza pola. Jednak wcześniej jak był ugór to należy wiosną potraktować chwasty randopem, poczekać z 2 tygodnie ,przeorać i wybronoać pole. Piękna roślina błękitnie kwitnie i na każdym warkoczu kw...\nTemat: a może dyskucja nad siedzibą pszczół\nBirkut ma rację. Osobiście widziałem owady na drzewie wysoko wisiał sredniej wielkości rój po miesiącu zauważyłem dzikie plastry. Człowiek wycioł wiekowe drzewa i gdzie te bidule jak się wyroją /bo to genetyka rozmnazania/ maja znaleźć dziuplę - wieszają się wszedzie, zagnieżdżają sie pod dachami, w...\nPodkarmiaczki najlepiej zrobić samemu. Zakładam że pszczelarze mają drobny sprzęt stolarski - piła strugarka frezarka /teraz jest naprawdę tani/ . Nie polecam stosowania płyt pilśniowych zawsze w jakiś sposób zawilgacają się - płyta pęcznieje itp. Zdecydowanie lepszym materiałem jest sklejka wodoodp...\nTemat: gospodarka woszczyną\nJa dałem sobie spokój z tymi tomerami, parnikami i kociołkami. W tamtym roku zimą poświęciłem troche czasu i zrobiłem sobie 2 topiarki słoneczne o wym 80 x 120cm z szybą zespoloną po oknie PCV /z demontażu kupiona na allegro/. Teraz na bieżąco jak są przeglądy uli i miodobrania wycofane ramki wkłada...\nTemat: Pytanie odnośnie kratek\nKolego Piotrze. normalny wlotek do ula ma 20mm wysokości a więc tak pozostawiony na zimę umożliwi myszom w czasie niskich tempetatur do odwiedzenia ula. Przy temperaturze powyżej 10 st zabiją intruza. Gorzej jest jak zawiążą kłąb są niemrawe niepokoją sie słysząc hałas spadają na dennicę i nie sa w ...\nScieśnianie gniazda na dobrą sprawę zaczyna się natychmiast po ostatnim miodobraniu. Zabierając ramki z miodem w tym samym czasie wkładam ramki ładnie odbudowane bez komórek trutowych, jasne ale w których był wychowywany czerw.W tym samym dniu daję podkarmiaczkę i 3 litry syropu cukrowego. Bardzo wa...


PKM Duda: Zakłady mięsne, które przetrwają kryzys, zwiększą swoje udziały w sprzedaży - Mięso/wędliny\nData: 13-07-2009, 12:28\nW wyniku kryzysu zmniejszy się ilość funkcjonujących zakładów mięsnych. - Te, które radziły sobie najgorzej już upadły lub nie przeżyją najbliższych miesięcy - oświadcza zarząd PKM Duda.\nPrzyczyni się to w pewien sposób do konsolidacji rynku. - Firmy, które przetrwają, zwiększą swoje udziały w sprzedaży - ocenia zarząd PKM Duda. - Ze względu na generalny brak wolnych środków finansowych na rynku oraz trudności w pozyskiwaniu finansowania nie należy się jednak spodziewać wielu akwizycji. Upadające przedsiębiorstwa obarczone są z reguły dużymi kredytami, które trzeba spłacić - dodaje.\nFirmy branżowe koncentrują się obecnie raczej na poprawie rentowności działania własnych zakładów.\nWitek 16-07-2009, 08:37:\nWszystko zależy teraz od tego czy bankom opłaca się splajtować PKM czy nie. Jak chociaż jednemu się to opłaci to po PKM. I nic wiecej.\nkolega Maćka 16-07-2009, 08:07:\nbyły księgowy 15-07-2009, 21:24:\nty maciek napewno nie przetrwaz i dobrze o tym wiesz,a te gadki juz ci akcji nie podbiją


Festiwal Książki Artystycznej dla Dzieci | Kobiecy Białystok\nGaleria Arsenał oraz Stowarzyszenie „Fabryka Bestsellerów” zapraszają na Festiwal Książki Artystycznej dla Dzieci.\n12-13 maja, godz. 10:00-18:00, Galeria Arsenał elektrownia, ul. Elektryczna 13 (wejście od ul. Świętojańskiej)\n„Książka to podróż w głąb siebie” – to hasło tegorocznej edycji Festiwalu Książki Artystycznej dla Dzieci, w której organizatorzy chcą położyć nacisk na to, że czytanie książek z dzieckiem buduje więź i wzmacnia relację z rodzicem. Wynika to bezpośrednio z natury czytania – to czynność intymna, która nawet od najmłodszego czytelnika wymaga skupienia i skoncentrowania się na pojedynczym obiekcie. Kontakt z dobrą literaturą dziecięcą to wspaniała pożywka dla wyobraźni i kreatywności małego człowieka. Dorosły również wiele zyskuje na wspólnym czytaniu – wraca myślami do swojego dzieciństwa, może w świeży sposób spojrzeć na świat dziecka. Kontakt z książką artystyczną wprowadza dzieci w świat estetyki, formy, koloru.\nTo, co odróżnia ten Festiwal od innych festiwali literackich, to skupienie na stronie wizualnej książki i promowanie, za jej pośrednictwem, edukacji wizualnej.\nWystawa ilustracji Marii Dek „Trąci Myszką?”\nAle gdzie się podział ten skubany gryzoń? Zapraszamy na wyprawę w świat ilustracji pełnej absurdu, ciepła i natury. Prace pochodzą z książki „Good Morning, Neighbor”, która zawędrowała na trzy kontynenty. A to wszystko za sprawą jednej głodnej myszy.\nMaria Dek (ur. 1989r.) – ilustratorka, absolwentka University of the Arts London oraz Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Autorka książek: „A Walk in the Forest” (wydanie amerykańskie, francuskie), „When I am Big” (wydanie amerykańskie, francuskie, hiszpańskie, polskie). Artystka stworzyła ilustracje do książek: „Paskudki Słowiańskie”, „Czary na Białym” (wyróżnienie graficzne w konkursie Książka Roku IBBY 2017), „Ole! Hiszpania dla dociekliwych” oraz „Good Morning, Neighbor” autorstwa Davide Cali (wydanie angielskie, włoskie, francuskie, koreańskie oraz hiszpańskie).\nMarina – pokój twórczej zabawy\nAlgoRytm – pokój spokojnej lektury\nWarsztaty z niezawodną Basią Bednarczyk BB’s Playground (bez zapisów)\nWarsztaty na podstawie książki „Shark in the park” dla dzieci w wieku powyżej 3 lat. Będziemy robić własne teleskopy i z ich pomocą poszukamy rekina w parku. A co jeszcze tam znajdziemy? Dowiecie się niebawem.\nW niedzielę przeczytamy „T-Veg the story of a carrot-crunching dinosaur” i dowiemy się, co lubią jeść dinozaury, a w szczególności co je taki jeden T-rex o imieniu Reginald. Zrobimy wspólnie dinozaury i je oczywiście nakarmimy. Wyruszymy z nimi w podróż, zagramy w grę na prześcieradle i może poznamy jakieś inne dinozaury? Te warsztaty przeznaczone są dla dzieci powyżej 5 lat i dla fanów dinozaurów.\nKsiążka „Dlaczego w trawie piszczy?” powstanie w tym roku dzięki stypendium marszałka woj. podlaskiego. To ilustracyjna wariacja na temat przyrody – ze szczególną miłością i uwagą ukazująca cudowną naturę Podlasia. To również wyprawa do puszczy, wiodąca poprzez jej małe i duże tajemnice, która ma zachęcić, szczególnie najmłodszych, do eksplorowania, obserwowania i szacunku wobec przyrody.\nSzwedzka autorka książek dla dzieci Eva Susso opowie uczestnikom warsztatów o dalekiej Afryce, gdzie ma dom i skąd pochodził jej mąż, a wraz z szefową wydawnictwa Zakamarki, Katarzyną Skalską, nauczy dzieci tańców afrykańskich i zaprosi ich do wspólnej zabawy przy dźwiękach afrykańskich bębnów na wzór bohaterów książek: „Binta tańczy” i „Lalo gra na bębnie”.\nEva Susso – ur. 1956 r. w Göteborgu. Jest szwedzką autorką książek dla dzieci. W latach 2002-2009 zasiadała w radzie prestiżowej Szwedzkiej Akademii Książki Dziecięcej. Autorka znanych i popularnych w Szwecji i za granicą książek, m.in. „Babo chce”, „Binta tańczy”, „Yeti”. Ma troje dzieci, od 1976 roku mieszka w\n14:00 Spotkanie autorskie z Tomaszem Samojlikiem pod hasłem „Bum! Bęc! Trach! Jak naukowiec został komiksiarzem” dla wszystkich zainteresowanych, bez względu na wiek\n16:00 Warsztaty z Tomaszem Samojlikiem „W czterdzieści plansz dookoła świata”, dla dzieci w wieku 7-9 lat\nBinta to jedna z bohaterek książek dla dzieci autorstwa Evy Susso opowiadających o przygodach sympatycznej i bardzo muzykalnej rodziny z czwórką dzieci. Binta zaczyna tańczyć, gdy tylko usłyszy dźwięki afrykańskich bębnów wydobywane przez swojego tatę. Ciekawe, czy spodobałyby jej się dźwięki polskiej muzyki tradycyjnej: oberków, mazurków i walczyków, które w swojej książce „Cuda wianki” o polskim folklorze wspomina inna autorka zaproszona na festiwal – Marianna Oklejak? Postanowiliśmy to sprawdzić i zaprosić ją wraz z uczestnikami Festiwalu na prawdziwą ludową potańcówkę! Kapela Batareja poprowadzi tradycyjne zabawy ruchowe i proste tańce korowodowe dla dzieci. A może wśród dźwięków cymbałów i skrzypiec zaplączą się jakieś afrykańskie dźwięki?\nKapela Batareja powstała w 2017 r. Jej członkowie (Mateusz Tymura – akordeon; Zbyszek Rusiłowicz / Zibi Zibjakow – cymbały rzeszowskie; Julita Charytoniuk – baraban, bębenek obręczowy; z kapelą współpracuje Magdalena Dąbrowska – skrzypce, taniec) zafascynowani są muzyką tradycyjną z różnych stron Polski. Coraz częściej sięgają jednak po repertuar wschodniej jej części – muzykę z Suwalszczyzny, Podlasia, Lubelszczyzny i Zamojszczyzny, a także muzykę wschodnich sąsiadów.\nAgata Loth-Ignaciuk, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Autorka i ilustratorka książeczek dla dzieci: „Tosia i karteczka”, „Tosia i pudełko” (wyróżnienie must have) i „Tosia i żarówka” (wydawnictwo Muchomor). Zilustrowała „Piramidę w kuchni” (autor Joanna Gorzelińska, GWF) i już wie co jeść i jak to wszystko ugotować. Autorka „Draki w muzeum” (ilustracje Bartek Ignaciuk, wydawnictwo DRUGANOGA). Książkę napisała, chcąc przeżyć z dziećmi szaloną noc w muzeum i odkryć niejedną tajemnicę muzealnych eksponatów. „Doba na oceanie. Jak przepłynąć Atlantyk kajakiem” (ilustracje Bartek Ignaciuk, wydawnictwo DRUGANOGA) to opowieść o wyprawach Aleksandra Doby przez Atlantyk i o tym dlaczego trzeba dokładać starań, żeby zrealizować swoje marzenia.\n12:00 Warsztaty ilustratorskie z Marianną Oklejak „Dzikie kolory” – na podstawie książki „Cuda wianki”, dla dzieci w wieku 4-6 lat\nPodczas warsztatów skupimy się na kolorystyce – jakich barw używano tradycyjnie?, co mogły oznaczać?, jak je łączono?, jakie cieszyły się popularnością? – obejrzymy przykłady. Porozmawiamy wspólnie m.in. o tym: jak kolorem wyrazić nastrój?, czy można o kolorach opowiedzieć ruchem, gestem, tańcem? Efektem warsztatów będą malarskie prace plastyczne.\nMałgorzata Frąckiewicz absolwentka warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Specjalizuje się w projektowaniu książek dla dorosłych i dla dzieci. Za swoje projekty dostała wiele nagród i wyróżnień w konkursach IBBY Najpiękniejsza książka roku (2012), PTWK czy ostatnio – pióro Fredry. Superbohaterki to jej debiut literacki.\nUWAGA! Na wszystkie warsztaty obowiązują zapisy! Informacje u organizatorów. (Galeria Arsenał). Na większość z nich niestety brak już miejsc.\nWarning: file_get_contents(https://graph.facebook.com/v2.2/?id=http%3A%2F%2Fwww.kobiecybialystok.pl%2Ffestiwal-ksiazki-artystycznej-dla-dzieci-3%2F): failed to open stream: HTTP request failed! HTTP/1.1 403 Forbidden in /wp-content/themes/ideaweb/template-parts/social-media.php on line 14\nTagi: #BEZPŁATNE, dziecko, ksiażka, kultura, warsztaty, wydarzenia


Rzeczywistość bywa złudna - opowiadania homoerotyczne: Rozdział 14. (Za trzy punkty)\nRozdział 14. (Za trzy punkty)\nNiczym Harvey z Batmana\nNie wiem o której się obudziłem, ale z pewnością na dworze było już bardzo jasno. Uchyliłem lekko powieki, czując, że jest mi cholernie gorąco. Zaspanym wzrokiem błądziłem dookoła, dłużej zatrzymując nieprzytomne jeszcze spojrzenie na włączonym telewizorze. Później zorientowałem się również, że pomimo promieni słonecznych wpadających do pokoju przez duże okna, wciąż świeciła się lampa pod sufitem.\nI już wiedziałem gdzie jestem. Aż przełknąłem nerwowo ślinę, bojąc się poruszyć. Uniosłem tylko głowę i spojrzałem, najpierw nieco niespokojnie, na twarz Sebastiana. Gdy zorientowałem się, że śpi w najlepsze, podniosłem się na jednym łokciu, na tyle, na ile pozwało mi ramię chłopaka owinięte dookoła mojego pasa. Nie myślałem w tamtej chwili o tym, że za ścianą mogą być jego rodzice. Że (cholera!) na pewno tam są, a ja przytulałem ich syna. Przyglądałem się mu, nie mogąc powstrzymać lekkiego uśmiechu.\nSebastian na pierwszy rzut oka był przystojny. Naprawdę. Dopiero później, gdy już się oswoiło z jego urodą, dostrzegało się też jego mankamenty. Cholernie seksowne, jak dla mnie, mankamenty. Na przykład wystający pieprzyk koło ucha z tunelem, lekko przekrzywiony nos, jedną brew cieńszą od drugiej, czy nawet niezwykle wąską, w porównaniu do dolnej, górną wargę. Ale i tak był przystojniakiem z nietypową urodą.\nNajbardziej podobały mi się jego piegi. Nie wiem, czy to jakiś mój nowy fetysz, ale gdy tylko przypomniałem sobie wypięty, piegowaty (i twardy) tyłek, to zrobiło mi się nieco goręcej. Zerknąłem na obojczyki i aż się uśmiechnąłem. Tu też były piegi. Nie wiem co mną pokierowało, a chwilę później nawet stwierdziłem, że nie chcę tego wiedzieć, ale podniosłem się nieco i najpierw pocałowałem wystający obojczyk, a następnie przesunąłem po nim językiem, schodząc aż na szyję.\nSebastian zamruczał, jakby z zadowoleniem, na co ja drgnąłem i pewnie bym się odsunął jak najdalej, gdyby nie to, że przycisnął mnie do siebie ramieniem. Uchylił powieki i uśmiechnął się lekko.\n- Nie spałeś – warknąłem, powracając szybko do pozycji w której zasypiałem. Pewnie byłem czerwony na twarzy, więc wolałem, żeby tego nie widział. Kurwa, ale się zbłaźniłem, myślałem nerwowo.\n- Nie – przyznał ze śmiechem, wsuwając dłoń w moje włosy. – Obudziłem się chwilę przed tobą, ale byłem ciekawy, co zrobisz. – Gnida jedna, skomentowałem w myślach.\n- Twoi rodzice już są? – zapytałem trochę dla zmiany tematu, a trochę też dla zorientowania się w sytuacji. Wolałem wiedzieć wcześniej, czy będę musiał jak ninja przemknąć przez korytarz, schody i ogród, aż do bramy. Ale z dwojga złego, wolałem już wcielić się w tego ninję i nawet po ścianach zacząć łazić, bylebym tylko nie musiał stanąć twarzą w twarz z mamą Sebastiana. Chociaż… z ojcem też jakoś nie uśmiechało mi się spotkać.\n- Pewnie są – odpowiedział. Drgnąłem. Spojrzałem na telewizor, w dolnym prawym rogu wyświetlana była godzina. Po dziesiątej… Skoro wrócili nad ranem – zacząłem kalkulować – to oznacza, że pewnie jeszcze śpią.\n- To ja idę – powiedziałem szybko i już się podnosiłem, gdy Sebastian przyciągnął mnie mocno do siebie, dzięki czemu wylądowałem nosem w jego piersi. Nie, żeby to przyjemnie nie było. Bo ładnie pachniał, cholera.\n- Gdzie lecisz? – burknął, nieco zaspany. – Śpij lepiej.\nZamknąłem oczy nie mając siły z nim walczyć. Dobra, nawet nie chcąc z nim walczyć, bo całkiem miło było, kiedy on tak mnie obejmował, głupie reklamy Vanisha przygrywały w tle, a lampa pod sufitem paliła się, podczas gdy słońce przebijało przez okna.\nNie wiem jak długo spałem. Obudziłem się i przeciągnąłem, ale po chwili stwierdziłem, że czegoś mi brakuje. Dokładniej: ciepłego ciała pode mną o zapachu męskiego żelu do kąpieli. Podniosłem się na łokciach, a moje zaspane spojrzenie zatrzymało się na Sebastianie, który zapinał spodnie. Miał mokre, przyklapnięte włosy, ale i tak wyglądał całkiem pociągająco, stwierdziłem, kiedy bez skrępowania oglądałem jego sylwetkę.\nGdy sięgał po koszulkę, zatrzymał na mnie wzrok. Uśmiechnął się lekko.\n- Cześć – przywitał się. – Jak chcesz, możesz wziąć prysznic, a później zjemy na śniadanie i… - Nie dokończył. Niemal wyskoczyłem z łóżka i zacząłem się chaotycznie ubierać.\nBoże, jak mogłem zapomnieć?! Jak, do cholery, mogłem pójść dalej spać ze świadomością, że jeżeli to zrobię, to na pewno spotkam jego rodziców?\nMiałem ochotę wyskoczyć przez okno. Nawet na nie spojrzałem i zacząłem rozważać opcję zsunięcia się po rynnie, a później przejścia przez płot.\n- Twoi rodzice są na dole? – zapytałem. Sebastian stał i obserwował mnie z rozbawieniem. No kurwa, cholernie śmieszne! Oczywiście, każdy przecież po przespaniu się z kimś, marzy o spotkaniu jego rodziców.\nA niech cię, piegowata łajzo, szlag weźmie.\n- Są – odparł i chyba nie zamierzał mi pomagać w cichym wyjściu z jego domu.\n- Masz jakieś tylne drzwi? Taras? – Prawdopodobnie zabrzmiało to jak słowa prawdziwego desperata. I chyba nim byłem.\n- Mam – odpowiedział i oparł się o biurko. Pewnie uznał, że niezła zabawa będzie, więc zajął dogodne miejsce. Zmarszczyłem brwi, spoglądając na niego groźnie. Oczywiście, o ile można być groźnym z włosami wyglądającymi jak siano, poszewką poduszki odciśniętą na policzku i w gaciach. Pewnie wyglądałem jak prawdziwy handlarz narkotykami.\n- To super, zaprowadzisz mnie i…\n- W jadalni i kuchni. W jadalni pewnie siedzi tata i czyta wczorajszą gazetę, a w kuchni mama. Gdzie wolisz? – zapytał i uśmiechnął się niby niewinnie. Miał świetną zabawę.\n- Nienawidzę cię – warknąłem i schyliłem się po spodnie. – Po prostu wyjdę, zamkniesz za mną drzwi i o wszystkim zapominamy, okej? – burczałem, zapinając rozporek.\n- Chciałbyś, żebym zapomniał o wczorajszym? – parsknął. – Nie ma mowy – dodał i uśmiechnął się, ale już nie złośliwie. Nie wiem co oznaczał ten uśmiech, ale był… ciekawy. Żeby nie wpatrywać się w niego jak ostatni idiota, schyliłem się po koszulkę i założyłem ją.\n- Nie o tym masz zapomnieć – mruknąłem i przewróciłem oczami. – Dla twoich rodziców nigdy mnie tu nie było… okej?\n- Jak chcesz – powiedział. – Ale nie wiem po co się tak spinasz. Moi bracia przyprowadzali tu laski i jakoś żyli – parsknął.\nZmarszczyłem brwi, podchodząc do niego. Sięgnąłem po plecak, który leżał na fotelu i przewiesiłem go sobie przez ramię.\n- Ale ja nie jestem laską, jakbyś nie zauważył – prychnąłem.\nNajgorsze w tym wszystkim było to, że wcale nie chciałem stąd wychodzić. Mógłbym już do końca życia grać na sebastianowej perkusji, wymachiwać kinectem do X-boxa, wpieprzać meksykańską pizzę i oczywiście kochać się z nim do upadłego. Co więcej, przeżyłbym już nawet tę durną matematykę, byleby tylko nie wracać do domu.\nBo tam pewnie czekał na mnie niezbyt zadowolony Paweł. A ja nie wiedziałem jak mu się wytłumaczyć. Poszedłem do kolegi na korepetycje, a wracam rano. Jak to wyglądało?\n- A to jakaś różnica? – zapytał Sebastian.\n- Spora? – Naprawdę, nawet jeżeli chciałem, to nie potrafiłem go zrozumieć. – No… po prostu to nie jest normalne, że my wiesz… razem… - „Kochaliśmy się”, czy nawet nieco gorsza wersja „pieprzyliśmy”, nie chciała mi przejść przez gardło. Rany, naprawdę to zrobiłem z facetem.\n- Seks jest seksem, nie? – pytał dalej. Naprawdę, nie lubiłem jak nasze rozmowy schodziły na te tematy. Mieliśmy zupełnie dwie różne wizje. Sebastian żył sobie w tym tęczowym, tolerancyjnym świecie. Był przystojny, miał zajebistych rodziców, a na dodatek był bogaty. No i może przez to trochę rozpieszczony, bo już zdążyłem zauważyć, że zachowywał się tak, jakby wszystko do niego należało. Aż tak mi to jednak nie przeszkadzało.\nGdybym miał jakiś dystans do siebie to pewnie stwierdziłbym nawet, że podobało mi się bycie adorowanym przez niego. To, że obrał sobie mnie za cel i chciał mnie mieć. Ale w tamtym momencie patrzyłem na to wszystko tylko w sensie kolegowania się i eksperymentowania. Nie było żadnych celów. Nikt mnie nie musiał zdobywać. To ja robiłem co chciałem.\nSzkoda, że prawda była nieco inna. Tu Sebastian pociągał za sznurki.\n- Dobra, zapomnij – machnąłem ręką. – Po prostu nie chcę, żeby każdy patrzył na mnie jak na geja – dodałem, chociaż nie mam pojęcia dlaczego.\n- A kto tak patrzy? – ciągnął dalej.\n- Nikt – prychnąłem poirytowany. – Odprowadzasz mnie do tych przeklętych drzwi, czy masz zamiar pieprzyć te gówna jeszcze dłużej? – Zawsze jak nie posiadałem odpowiedniego kontrargumentu, zaczynałem się wkurwiać. To, że nie wiedziałem co powiedzieć zdarzało mi się tylko przy Sebastianie. I właśnie dlatego się denerwowałem. Miałem mu ochotę przypieprzyć, bo brakło mi słów. Może nieco prymitywne, ale w takich chwilach nie zastanawiałem się nad tym.\n- Powiedziałeś w końcu Pawłowi? – zapytał. – Bo chyba jesteście blisko, co?\nZacisnąłem usta i odetchnąłem ciężko, licząc w myślach do dziesięciu.\n- Nie – warknąłem. – I nie zamierzam.\n- Dlaczego? – No jak Boga kocham! Nic, tylko mu zapchać ryj.\n- Żeby się nie ośmieszyć? – prychnąłem. Sebastian w odpowiedzi tylko kiwnął głową i odepchnął się biodrem od biurka. Ruszył do drzwi.\n- Chodź, odprowadzę cię – powiedział i wyszedł. Obraził się, przemknęło mi przez myśl, gdy pożegnał mnie zwykłym, wypranym z emocji: „cześć”.\nNastawiłem się na burzę. Właściwie, to byłem już niemal przekonany, że jak wejdę, to Paweł albo zasypie mnie wyzwiskami, albo dostanę w prezencie ogromnego siniaka na twarzy. I w sumie wcale bym mu się nie dziwił, sam miałem ochotę sobie przywalić. No cholera! Mówiłem mu, że idę się uczyć matmy, a wracam rano. I jak ja miałem się z tego wytłumaczyć? Że niby sobie popiłem z kumplem? Za coś takiego to należałoby mi się dziesięć razy w twarz, bo przecież pić miałem z Pawłem i Arkiem. Mieliśmy razem gdzieś wyjść, jak za starych, dobrych czasów. Pogadać sobie o NBA, głównie o Chicago Bulls i powkurwiać się trochę na Krzycha, bo pieniądze z naszych małych wypadów dostarcza nam później niż zwykle…\nZnów się od nich oddalałem. Zaczynałem mieć przed nimi masę tajemnic i z wszystkimi związany był Sebastian. Zaczynało mnie to powoli przygniatać, w końcu nigdy nie musiałem niczego przed nimi ukrywać. No, chyba że moje zbyt długie zapatrywanie się na penisy i męskie tyłki przy przeglądaniu pornoli. Ale przecież nie powiedziałbym im czegoś takiego, wiedząc, że normalny facet jara się kobiecym krągłym zadkiem i cyckami. A w szczególności, że nie raz, nie dwa, wyśmiewali się przy mnie z kogoś kto albo był pedałem, albo jak pedał wyglądał. Przyznanie się do tego na głos brzmiało dla mnie jak samobójstwo i coś bardzo niemęskiego.\nA później pojawił się Sebastian i swoją osobą spierdolił wszystko. Tak, kurwa, jestem pedałem – zacząłem o sobie myśleć i co najdziwniejsze, wcale mnie te myśli aż tak nie obrzydzały. Jednak mimo wszystko, wolałbym zostawić to pomiędzy mną a Sebastianem. Paweł i Arek nie mogli się dowiedzieć. I to postawiłem sobie za punkt honoru. Nikt nie mógł się dowiedzieć, że właśnie wracam z domu cholernie przystojnego chłopaka, którego tyłek wczoraj miałem. Aż się uśmiechnąłem do siebie, na chwilę zapominając o czekającej mnie w mieszkaniu kłótni.\nWszedłem do domu i od razu skierowałem się do pokoju, żeby zostawić tam plecak i wziąć czyste rzeczy. Otworzyłem szeroko, dosyć głośno drzwi, pewny, że nie muszę zachowywać się cicho. W końcu, cholera, była piętnasta. Prawie szesnasta!\nOtworzyłem i zamarłem. Cicho odłożyłem plecak, złapałem jakieś galoty do kolan i wyciągniętą koszulkę i wyszedłem prawie że na palcach. Gdybym mógł, to zrobiłbym to na rzęsach, byleby się tylko nie obudził.\nMusieli wczoraj zaszaleć, skoro spał do tej godziny, a i nawet nie wyglądał zbyt reprezentacyjnie. Walnął się na łóżko w rzeczach i, co zauważyłem po chwili, nawet w butach, brudząc błotem pościel. Powinienem mu ściągnąć te trampki, jak na dobrego brata przystało. Tylko, że to działa w dwie strony, pomyślałem, gdy zamykałem za sobą drzwi z zadowolonym uśmiechem. On by mi nie ściągnął. On by mi jeszcze zdjęć narobił, w momencie w którym byłbym najbardziej pijany.\nZadowolony, bo na burzę jednak się nie zapowiadało, wszedłem do kuchni i mój dobry humor momentalnie zwiał gdzieś w krzaki. Spojrzałem niechętnie na ojca, który trzymał w łapsku piwo. Jakiegoś VIPa czy inne tanie gówno za dwa złote.\n- Gdzie byłeś? – zapytał i wlał sobie do gęby siki. Ale jego wątroba nie takie rzeczy przeżywała, to tanie piwo i tak było pewnie dla niej rarytasem.\nZmierzyłem go zniechęconym spojrzeniem i gdyby nie żołądek wbijający mi się w kręgosłup z głodu, pewnie bym wyszedł. Minąłem go, położyłem wyciągnięte z szafy ubrania i podszedłem do lodówki, w której (o cholera, co za niespodzianka!), jak zwykle zastały mnie pustki. Mama nigdy jakoś przesadnie nie dbała o jej zawartość, ale od czasu gdy umarła, lodówka miała się jeszcze gorzej. Każdy kupował to, co aktualnie potrzebował, nikt się nie martwił zapełnieniem jej chociażby podstawowymi produktami. Co więcej, nikt się nie przejmował wyrzucaniem mocno przeterminowanych rzeczy. Dla przykładu ser, który wyciągnąłem, wydawałoby się, że już powoli zaczynał chodzić. Nic, tylko zostawić go tam i poczekać, aż sam spierdoli.\nObrzydzony wrzuciłem go do kosza na śmieci, po czym sięgnąłem po mleko. Powąchałem ostrożnie. Wydawało się dobre.\n- Ojca w dupie masz, ta? – zaczął gadać. Nie zwróciłem na niego uwagi, tylko przystawiłem gwint butelki do ust i wziąłem kilka dużych łyków. – Te – wychylił się i dźgnął mnie puszką w plecy - u matki na grobie byłeś, gówniarzu?\n- Nie dotykaj mnie – wysyczałem, patrząc na niego tak, jakbym chciał go zabić. I właściwie to chciałem.\n- Goguś, kurwa. – Zaśmiał się głośno swoim ochrypłym od przepicia głosem. Miałem ochotę wyjść, już nawet chciałem odstawić mleko do lodówki i wrócić do pokoju, gdy on znowu się odezwał. – Do matki byś poszedł, niewdzięczniku zakichany. Jak matka żyła, to daj było, jak już jej nie ma, to w dupie ją masz. To przez ciebie umarła, gówniarzu – bełkotał. – Gdybyś choć odrobinę zaradniejszy był, pasożycie ty.\nBył pijany, stwierdziłem, kiedy patrzyłem na niego i walczyłem z ogromną chęcią przywalenia mu w ten czerwony od nadmiaru alkoholu ryj. Jednak w zamian obicia mu twarzy, wychyliłem się i wyrwałem mu z rąk puszkę, którą odwróciłem do góry nogami nad zlewem i zacząłem wylewać zawartość.\nSpodziewałem się krzyku. Przekleństw. Może nawet gróźb, bo byłem pewny, że ręki to już na mnie nie podniesie. Co jak co, ale zdawał sobie sprawę, że jestem silniejszy od niego, bo już mu kiedyś ostro przywaliłem, jak się do matki rzucał. Tym razem jednak chyba za dużo wypił. Podniósł się z furią, łapiąc za pusty wazon, który stał na stole. Wszystko działo się szybko, czego w życiu nie spodziewałbym się po kompletnie pijanym ojcu. Gdy był pijany, jego ruchy były spowolnione.\nJednak tym razem było inaczej, w jednej chwili jeszcze siedział, a w drugiej już zamachiwał się na mnie wazonem. Zdążyłem jeszcze zgnieść puszkę, ostatecznie pozbywając się całego piwa nim poczułem mocne uderzenie w bok twarzy i kawałki szkła wbijające mi się w skórę. Miałem wrażenie, że są wszędzie. Zatoczyłem się i wpadłem na lodówkę, zrzucając z niej porcelanowe, zakurzone figurki. Z mroczkami przed oczami zsunąłem się po niej, czując, jak coś ciepłego spływa mi po policzku i szyi.\n- Ty skurwielu! Do ojca? Do ojca? – wrzeszczał i chyba pochylił się nade mną, bo po chwili poczułem uderzenie z pięści w twarz. Aż odrzuciłem głowę na bok, nie będąc w stanie zareagować i się przed tym obronić.\nJuż po chwili, jakby z daleka, usłyszałem wściekłe warknięcie. Paweł, przemknęło mi gdzieś przez myśl. Nachodząca mi na oczy ciemność nie chciała ustąpić, a na dodatek zaczęło mi się mocno kręcić w głowie. Oddychałem ciężko, mętnym wzrokiem wpatrując się w scenę, jaka rozgrywała się naprzeciwko.\nPaweł chyba uderzył ojca, bo usłyszałem głośne jęknięcie. Zamrugałem, chcąc odgonić zamazany obraz, ale nic mi to nie pomogło.\n- Wypierdalaj! Wypierdalaj, bo cię zabiję! – przebiło się przez mój otumaniony umysł. Nie wiem ile siedziałem pod tą lodówką, wpatrując się przed siebie, na dwie niewyraźne postacie. Nie mam pojęcia, kiedy Paweł do mnie podszedł, zaczął coś mówić. Zadawał jakieś pytania. Machał mi dłonią przed oczami.\nA później usłyszałem jego ściśnięty, nerwowy głos podający nasz adres. I chyba zasnąłem. Albo zemdlałem, ale najważniejsze, że nie czułem łupiącego bólu czaszki i bardzo nieprzyjemnie piekącej wargi i policzka.\nZnowu wstrząs mózgu? No to ja się nie dziwię, że mam takie problemy z matematyką.\n- O kurwa. – Takie są pierwsze słowa Kacpra Adamczyka, który budzi się po dwóch dniach z pięcioma szwami na policzku i klejoną chirurgicznie wargą.\n- Jak się czujesz? – Nade mną pojawiła się głowa Pawła. Zmarszczyłem brwi, nie bardzo wiedząc co się dzieje. Musiałem pomyśleć przez chwilę i przypomnieć sobie, co wydarzyło się, gdy straciłem przytomność.\n- Chujowo – burknąłem i momentalnie zdałem sobie sprawę, że nie powinienem tak szeroko otwierać ust podczas mówienia. Aż skrzywiłem się, gdy poczułem ból w dolnej wardze i nieprzyjemne ściąganie na policzku. Uniosłem rękę, żeby wymacać, co jest tego powodem.\n- Miałeś cholerne szczęście, idioto – powiedział Paweł, siadając na krześle obok. – Nie dotykaj, debilu! – warknął i odciągnął dosyć brutalnie moją dłoń, która już miała sięgnąć do rany. Wtedy jeszcze nie wiedziałem, że tam się znajduje. Nie wiedziałem też, jak tragicznie wyglądałem i że połowa mojej facjaty była opuchnięta i sinofioletowa.\n- Takie miłe słowa z samego rana – westchnąłem, opuszczając rękę.\n- Jest popołudnie – sprostował.\n- Co mam na twarzy? I dlaczego tak cholernie boli? – zapytałem, patrząc na niego. Miał cienie pod oczami i ogólnie nie prezentował się jak okaz zdrowia i urody. – I czemu przypominasz gówno?\n- Masz pięć szwów na policzku i klejoną wargę – mruknął. Aż otworzyłem szerzej oczy. Że, kurwa, co? – Mogłeś stracić wzrok, jeżeli szkło wbiłoby ci się w oko, a było blisko – westchnął ciężko, przecierając zmęczoną twarz. – Chyba bym go wtedy zabił – mruknął pod nosem, nie patrząc już na mnie.\nZerknąłem na biały, szpitalny sufit, dopiero teraz zdając sobie sprawę, że nie jesteśmy sami. Obok mnie jakiś chłopak w piżamie rozmawiał przez telefon, a przy oknie siedział jakiś gościu w średnim wieku. Szybko zorientowałem się również, że to nie jedyni moi współlokatorzy. Na sali znajdowało się sześć łóżek, wszystkie wskazywały na to, że mają właścicieli.\nNo tak, przecież jesteśmy w Polsce. Że niby miałoby tu być pusto? W kupie cieplej, ponoć.\nMinął jeden dzień, a ja miałem wszystkich tu serdecznie dosyć. Jeszcze tylko jeden, pocieszałem się, popatrując na chłopaka, który nie mówił, a wydzierał się do telefonu. No tak, przecież druga osoba jest tak daleko, że aby usłyszała, trzeba drzeć ryja. Czasem, kiedy tak krzyczał na całą salę, nachodziła mnie szczera ochota, aby wyrwać mu komórkę i wcisnąć do gęby. Naprawdę, nie mam pojęcia jak ja się przed tym powstrzymałem.\nDodatkowo wiedziałem już, jak obrzydliwie wyglądam. Miałem podbite oko, siną mordę i rozwaloną wargę. Przynajmniej będę mógł przybić piątkę Sebastianowi, bo zapowiadało się na to, że też będę mieć bliznę na ustach.\nPrzypominałem cały wór nieszczęść albo pobite świńskie mięso, jak skomplementował mnie Arek, kiedy przyszedł zobaczyć co mi się stało. Na przyjaciela zawsze można przecież liczyć. Na dokładkę dodał jeszcze, że będę mieć cholernie brzydką szramę na policzku, a jak będzie mi się babrać, to będzie jeszcze gorzej i ostatecznie mogę przypominać Harveya z Batmana.\nPrzyjaciel, kurwa, się znalazł.\n- Cholernie się o ciebie bał – powiedział w pewnym momencie Arek, wbijając we mnie ciężkie do odgadnięcia spojrzenie. Przesunął ręką po swojej kilkumilimetrowej szczecinie na głowie i westchnął ciężko. – Jak cię szyli, to musiałem go siłą zatrzymać w szpitalu, bo by idiota wrócił i zajebał waszego ojca – mruknął i skrzywił się. – Nie, żeby nie zasługiwał – dodał zaraz – ale wiadomo, Paweł miałby wtedy kłopoty. A gdybyś serio stracił wzrok, to ja nie wiem, co by zrobił.\nPatrzyłem na niego ze zdziwieniem. Niby wiedziałem, że brat byłby do tego zdolny, bo przecież, cholera, sam bym miał ochotę zabić ojca, gdyby coś zrobił Pawłowi.\nUśmiechnąłem się i od razu tego pożałowałem. Skrzywiłem się, gdy warga odezwała się nieprzyjemnym uczuciem rozciągania, które po chwili zamieniło się w piekący ból. Kurwa, jak tak dalej pójdzie, to nie będę mógł w ogóle otwierać ust.\n- Dobra, spadam, brzydalu – powiedział i wstając, poczochrał mnie jeszcze po głowie, jak psa.\nNiby było już lepiej. Niby już mniej przypominałem Harveya z Batmana, ale ciągle wyglądałem jak gówno. Siniak zmienił kolor z sinofioletowego na żółto-zielono-brązowawy, jeszcze bardziej upodabniając mnie do łajna. Ale przynajmniej zeszła mi obrzydliwa czerwień z białka oka i Arek nie miał już tylu powodów do nabijania się.\nSzwy musiałem ponosić jeszcze pięć dni, przez ten czas nie miałem nawet ochoty ruszać się z domu. Po co straszyć ludzi na ulicy? Dostałem zwolnienie ze szkoły, a sprawdzian z matematyki poszedł się kochać w krzaki. Ja to miałem szczęście, cholera. Pierwszy raz coś tam umiałem, pierwszy raz mogłem dostać naprawdę wysoką ocenę, a tu szwy na ryju i ogromny siniak.\nOjciec po tym wszystkim praktycznie w ogóle nie pojawiał się w domu. I chyba dobrze dla niego, bo naprawdę dawno nie widziałem tak wkurzonego Pawła. Denerwował się już wtedy, gdy tylko temat schodził na moją szramę i na ojca. Byłem przekonany, że ich spotkanie nie zakończyłoby się dobrze.\nJa do tego podchodziłem trochę inaczej. Oczywiście, nie byłem zadowolony z tego powodu, że ten pijak mnie okaleczył i że teraz będę popierdalał z blizną na pół policzka tylko dlatego, bo wylałem mu piwo do zlewu. Ale chyba potrafiłbym się opanować w jego towarzystwie. Może nawet bym go zignorował.\nPrzez to wszystko zaczęliśmy poważnie myśleć o wynajęciu sobie jakiegoś mieszkania. Nie było sensu dalej utrzymywać tego pasożyta, bo i tak teraz to my opłacaliśmy rachunki. Jak jeszcze żyła mama było inaczej.\nSpoglądałem w odbicie w lustrze i nakładałem sobie maść na opuchnięty policzek, gdy telefon, który miałem w kieszeni, zawibrował. Nie sięgnąłem od razu po niego. Najpierw opłukałem ręce z kremu i wytarłem je w ręcznik zawieszony przy pożółkłej, popękanej umywalce. Dopiero wtedy wyciągnąłem komórkę i popatrzyłem na wyświetlacz.\nSkrzywiłem się, jak tylko przeczytałem „Sebastian”. Wysyłał mi już kilka smsów, na które nie odpowiedziałem. Na razie nie chciałem mieć z nim nic wspólnego, bo, do cholery jasnej, jak ja wyglądałem, a jak wyglądał on. Wolałem nawet się nad tym nie zastanawiać, co by pomyślał, gdyby mnie takiego zobaczył. Frankenstein, cholera.\n„Żyjesz?” – napisał. Nie kurwa, odpowiedziałem sobie w myślach i schowałem telefon do kieszeni, po czym wyszedłem z łazienki.\nJak spędzasz całe dnie w domu, to godziny zlewają ci się w jedno. Ranek, popołudnie, wieczór, wszystko takie samo. Kręciłem się po pokoju, trochę pograłem w jakieś gry załatwione przez Pawła, pooglądałem telewizję, nawet książkę poczytałem, ale mimo wszystko nudziłem się jak jasna cholera. Miałem ochotę wyjść z mieszkania, zabrać piłkę i wrócić dopiero następnego dnia.\nPaweł wychodził rano, wracał wieczorem, więc nawet nie miałem do kogo gęby otworzyć. Ojciec nam się na oczy nie pokazywał, ale to dobrze. Nie marzyło mi się jego towarzystwo.\nArek też pracował. I jeszcze do tej swojej dziewczyny latał, także nie miał zbyt wiele czasu. Zostałem sam z komputerem, telewizorem i książkami. Ach i matematyką. Tak, może to dziwne, ale kilka razy zaglądałem do podręcznika, jednak tak szybko jak go otwierałem, tak szybko go też zamykałem.\nJakie więc było moje zdziwienie, gdy dwa dni przed ściągnięciem szwów usłyszałem, o godzinie piętnastej, dzwonek do drzwi. Listonosz to na pewno nie był, myślałem, gdy podnosiłem się z łóżka. Paweł też nie, bo miał przecież klucze, Arek pracował.\nI aż miałem ochotę cofnąć się do swojego pokoju, nakryć brzydki łeb kołdrą i już nigdy stamtąd nie wychodzić. Zrobiłem nawet kilka kroków w tył, pech chciał, że zahaczyłem nogą o próg pokoju i wyrżnąłem do tyłu, zapominając oczywiście o tym, żeby zamknąć gębę.\n- Kurwa! – krzyknąłem, upadając na pośladki.\n- Kacper? – Dobiegł mnie bardzo znajomy głos zza drzwi. Aż się w nie wpatrzyłem, zastanawiając się co teraz. No cholera, nie otworzę mu.\n- Nie – odpowiedziałem, chociaż jasne było, że to ja. – Nie nudzi ci się przychodzenie do mnie? – zapytałem, podsuwając się na tyłku po kafelkach do drzwi.\n- Jeszcze nie, chociaż mógłbyś odbierać telefony – odparł, a ja już niemal widziałem jego lekki, nieco może kpiący uśmiech. – Otworzysz? – Nie ma, kurwa, mowy!\n- Nie – burknąłem, bo nie miałem pojęcia, jak inaczej mógłbym się wywinąć. Zresztą, jakby mnie zobaczył to na pewno zapytałby, gdzie to zaliczyłem. Co bym na to odpowiedział? „No, wiesz jak jest, ojciec z wazonu mi przypierdolił?”.\n- Bo? – zapytał zdziwionym głosem.\n- Bo nie. – Och, naprawdę, czasem to ja myślę, że elokwencja aż ze mnie kipi.\n- Jezu, Kacper, nie zachowuj się jak dziecko – westchnął ciężko, najwidoczniej już tym zmęczony. I w sumie to wcale mu się nie dziwiłem, tylko że ja na jego miejscu pewnie dawno dałbym sobie spokój i odszedł w długą.\nPodniosłem się z podłogi i zajrzałem przez wizjer. Właściwie to nie wiem dlaczego, bo gdy tylko zobaczyłem jego przystojną twarz, nabrałem ochoty założenia sobie na głowę jakiejś torby.\n- Nie chcesz, żebym ci otwierał – prychnąłem, sam nie wiem czemu. Ta scena zaczynała robić się bardzo dziwna.\n- Tak, właśnie po to tu przyszedłem – zaśmiał się. – Żebyś otworzył mi te cholerne drzwi i powiedział, za co się obraziłeś – dodał.\n- Nie obraziłem się – burknąłem w odpowiedzi, przyciskając czoło do chłodnego drewna. Po prostu jak mnie zobaczysz, to uciekniesz, pomyślałem.\n- No to otwórz te drzwi – sapnął.\nRozważyłem jeszcze opcję udania się do kuchni po jakąś torbę, żeby założyć ją na głowę. Ostatecznie jednak sięgnąłem do klamki, przekręciłem klucz w zamku i otworzyłem.\nPierwsza reakcja Sebastiana była dokładnie taka, jakiej się spodziewałem. Otworzył szeroko oczy w szoku, a uśmiech z jego ust zniknął. Następnie zmarszczył brwi, jakby z obrzydzeniem i kiedy już według moich przypuszczeń, miał uciekać, zapytał:\nAbigail 14 lipca 2013 20:59\nNie masz pojęcia, jak ja umierałam przez te kilka ostatnich dni... Od wczoraj wchodzę na bloga w nadziei, że 14 rozdział pojawi się chwilę szybciej niż informacja na facebooku.\nTylko no, strasznie mi przykro. Poza tym krótkim, sympatycznym początkiem, treść była wstrząsająco smutna. Mam nadzieję, że Paweł i Kacper wyprowadzą się od tego stukniętego ojca. Mimo że wcale nie uśmiechnęłam się przy tym, to jestem pod wrażeniem postawy Pawła. Jest świetnym bratem.\nPrzykro mi też z powodu Sebastiana. Spodziewałam się, że w tym rozdziale już sielankowo nie będzie, ale tak jakoś niefajnie się to potoczyło. I to właściwie przez to, że Kacper tak się obawiał rodziców Sebastiana... Jestem ciekawa jego dalszej reakcji i wyjaśnień Kacpra.\nJak mogłaś zakończyć w takim momencie ten rozdział? Nie wytrzymam z niecierpliwości za następnym rozdziałem. Nawiasem mówiąc, czy pojawi się on trochę wcześniej?\nDream Winchester 14 lipca 2013 23:14\nO ile wyrobię się z napisaniem rozdziału do czwartku :) Jeżeli nie, to obawiam się, że kolejny rozdział dopiero w sierpniu.\nAi~chan 14 lipca 2013 21:11\nJejku. Genialny rozdział. Pobudka i poranek były bardzo fajne i śmieszne... Potem ta akcja z ojcem... Współczuję Kacprowi. Ale dobrze że Paweł jest za nim... Arek jak zawsze mnie rozbroił. uwielbiam gościa! Znaczy jako przyjaciela.. Bo Kacper może być jedynie z Sebastianem xP\nRozmowa pod drzwiami była G-E-N-I-A-L-N-A. Jak to Kacper się wstydził swojego wyglądu.. W sumie nie dziwię mu się, bo jak teraz ma wytłumaczyć chłopakowi co się stało? "A nic.. Tylko ojciec mi przypierdolił wazonem, bo wylałem mu piwo..." Taa piękna odpowiedź >.< Mam nadzieję,że Sebastian jakoś mu pomoże!\nJak mogłaś w takim momencie zakończyć? No jak? Ja już chcę kolejny rozdział! Mam wielką nadzieję, że pojawi się przed sobotą. Jest to możliwe? Bo później wyjeżdżam i nie będę miała jak czytać ;ccc\nAnonimowy 14 lipca 2013 21:11\nWielkie szczęście... Już miałam wyłączać laptopa, bo "nie mam co robić". Jak bardzo się cieszę, że zajrzałam jeszcze tutaj. Gdy ujrzałam napis "14 rozdział", aż mi ciśnienie skoczyło :).\nBardzo zaciekawiło mnie, jak Kacper zachowa się po spędzonej nocy z Sebastianem i jakie będą ich podejścia. Sielanki nie było, lecz rozdział wyszedł Ci świetnie :). Ciekawe, jak zareaguje Sebastian na opowiastkę o tym, co się stało (oczywiście o ile Kacper uraczy go tą informacją :)). Jeśli to cholerne dziecko szczęścia dowie się o problemach Kacpra... Ale jak na razie zostało mi czekać cierpliwie co wymyślisz.\nJak mogłaś skończyć rozdział w takim momencie? Nie wiem czy przeżyję do kolejnego rozdziału.\nNinka 14 lipca 2013 21:26\nJak szybko ten rozdział minął...\nRozumiem obawy Kacpra przed spotkaniem z "teściami" - Kacper w zasadzie dopiero odkrył swoją seksualność, więc cały jego światopoglad tak naprawdę się teraz przestawia. Nic dziwnego, że woli się jednak trochę poukrywać ;) Cieszę się, że Sebastian nie naciskał za bardzo na Kacpra, by ten na siłę spotkał się z jego rodzicami. Seba jest fajny - mam nadzieję, że Kacper też trochę na niego wpłynie i zrobi z niego ustatkowanego i grzecznego chłopca :) (tak, tak, jasne.... xD Wiem, że to prawie niemożliwe, ale jednak mam nadzieję na romantyczny happy end).\nByło oczywistą oczywistością, że prędzej czy później dojdzie do wojny z ojcem. Szkoda, że aż tak poważnej w skutkach. Z drugiej strony mam nadzieję, że chłopcy się wyprowadzą i zaczną nowe życie. Nie miałabym nic przeciwko, gdyby zamieszkali z Sebastianem w wynajętym gdzieś przez jego rodziców mieszkaniu... xD Takie romantyczne i trochę nierealne nastroje się mnie dziś trzymają, wybacz :p\nSzczerze liczę na to, że podczas obecnej wizyty Sebastiana w domu Kacpra przyjdzie Paweł i wyjdzie na jaw kacprowa tajemnica. Według mnie lepszego momentu nie mogłoby być - Kacper jest nieźle poobijany, więc wątpię, by Paweł chciał mu jeszcze przyłożyć. No i jest jeszcze Seba, który mógłby się wcielić w rolę królewicza dzielnie ratującego swoją królewnę ;)\nCzekam na kolejny rozdział z jeszcze większą niecierpliwością niż zwykle. O mamusiu, jak ja kocham tych chłopców! <3\nMemetik 15 lipca 2013 01:42\nSiedze jak idiotka z telefonem o drugiej w nocy i czytam. Dlatego rozpisac sie nie moge. W kazdym razie ucieszylam sie jak glupia na widok nowego rozdzialu.\nMyslalam, ze opiszesz jakos spotkanie rodzicow Sebastiana z Kacprem, a tu niespodzianka.\nZ ta warga mnie zaskoczylas, ale Sebastian pod drzwiami... Mistrz :)\nSHIROGACE KAMUI 17 lipca 2013 16:35\nBoże, jestem idiotką...\nOstatni raz komentowałam bodajże przy ósmym rozdziale! Hańba! (Przez samo "H" czy "CH"? Nie wiem ;.;... Ach, to bycie mistrzem powiatu w ortografii xD.)\nW każdym razie, może od razu wszystko ocenię?\nPolska, polska... KOCHAMY CIĘ, POLSKO! Jesteś chyba jedynym bloggerem, który w opowiadania wkłada chociaż cząstkę naszego kraju :3. Masz absolutną rację - nasz kraj wcale nie jest gorszym tłem do powieści. Krystian, Kuba, Adam, Gracjan zamiast Chrisa, Jacoba, Adama (to akurat takie same xD) i kogoś jeszcze (Gracjan ma angielski odpowiednik? Grace? xD). Aż się miło robi :3. Dobrze poczytać dzieła polskiej autorki o wydarzeniach mających miejsce w Polsce.\nEch, co tu dużo gadać... Bardzo dobrze wykreaowane postacie. Żadnego mientolenia, które nadmiernie stosują autorki powieści dla dziewczyn czy yaoi (dobra, twoje opowiadania to raczej tematyka LGBT, a nie yaoi, ale cii xD): piękna twarz, piękne ciało, dupa piekna, nic, tylko się jarać. Twoi bohaterzy też są zazwyczaj przystojni, jednakże o wiele bardziej ludzcy - mają nawet blizny! xD (W wymienionych przeze mnie powieściach niemal nie do pomyślenia.) Wszyscy są bardzo naturalni, realistyczni (jedna ciensza brew Sebastiana od drugiej <3 (jaram się czymś takim... Ze mną jest źle). Co do ich osobowości - to samo. auważyłam tylko jedno: czy mi się wydaje, czy w niemal wszystkich twoich opowiadaniach jest "seme" (to raczej nie seme, ale nie aktyw jest za długie xD) który nie boi się obnosić ze swą orientacą? Kacper nie może, Filip się bał mend z podwórza... Za to Sebastian i Gracjan, homo na całego. Cóż, pewnie coś mi się uroiło, ale takie mam wrażenie ;.;.\nCóż, to moszę przestanę paplać bez ładu i składu i się uspokoję, co? xD\n1. ZTP - zdecydowanie twoje najlepsze opowiadanie i najbardziej realistyczny główny bohater. Świetnie wykreowany, nie ja nazbyt rozpaczliwy ani twardy. Nie rozpacza, kiedy rozmyśla nad tym, jak im się źle z Pawłem powodzi.Dla niego to normalna kolej rzeczy, w takim środowisku się wychowywał. Tak samo Sebastian - bogaty, wszystko okay, ale nie zarozumiały, za to nieco rozpieszczony. Świetnie się z nimi zżywam i przewiduję niemal każdą reakcję :D (poza tym, iż myślałam, że Sebastian widząc Kacpra ucieknie spod jego drzwi xD. Ale na to jeszcze nigdy za późno! xD). No i ten świat... Wiecznie pijany ojciec, zmarła matka... U mnie to by wyglądało tak: masakra przytłaczających opisów i psychika głównego bohatera taka, iż czytelnik nagle rozumie bezsens swego życia (oczywiście, w sbosób negatywny), A u ciebie? Wszystko piękne, naturalne...\nPowtarzam się, ale wybacz mi to ;.;.\n2. Zostawić rzeczywistość - chlip, kontynuacja poszła się walić ;.;. Jestem w żałobie, nic więcej nie napiszę ;.;.\n3. Niebo nad nami - w sumie to to, iż tutaj akcja rozgrywa się w Nowym Jorku jest plusem. To daje tylko czytelnikowi poczucie, że nie ograniczasz się do jednego państwa :3 (obyś i tak pisała o Polsce xD). Do tego agent CIA... (Tak, CIA, nie FBI?\_ Nie pamiętam ;.;.) To bardziej pasuje do New Yorku niż, np. do Warszawy xD. Strasznie lubie tego murzyna *0* (oczwyiście, moja pamięć do imion wymiękła ;.;). I mam wrażenie, że to z nim będzie się seksił Dean, a nie z Keithem... Hmm...\n4. Książę - nie lbuię tego ;.;. Jeśli chodzi o zakończenie, kapitalne - w życiu sie tego nie spodziewałam. Jednak jest coś, co odpycha mnie od tego opowiadania... Nie wiem co, ale go nie lubię. Nie pasuje mi styl, główny bohater, wszystko, mimo iż powinno mi się spodobać... Nie wiem czemu, po prostu nie przepadam za tym opowiadaniem.\n5. Wilczy skowyt - HUG (tak, to tyle z "recenzji" xD).\nWszystko skomentowałam? Oby.\nSTYL PISANIA - raz lepszy, raz gorszy. W Księciu mi się szczerze nie podobał (nie wiem, co było tego powodem), natomiast w reszcie jest bardzo przyjemny, dobry i stabilny. Nie rzucasz opisami na prawo i lewo, piszesz zwięźle, a zarazem nie sucho.\nBędę wierną czytelniczką! xD (Ta. I pewnie znowu skomentuję za parę rozdziałów... T.T...)\nJeszcze coś! Przepraszam za błędy w poprzedniej wypowiedzi ;.;. Piszę na klawiaturze taty, a to znaczy nieumiejętność wycelowania w klawisze.\npoczątek cudowny, oj ale Sebastian podpuścił Kacpra... mam nadzieję,z ę Kacper i Paweł wyprowadzą się od tego ojca... reakcja Sebastiana na widok Kacpra pokiereszowanego dobra, choć ciekawe czy Kacper powie mu prawdę.... i jak ten zareaguje..