Niezatapialna Armada Kolonasa Waazona: 199. Pająki z Mroku wzięte, czyli Sienkiewicz ci to nie jest (3/3)\n199. Pająki z Mroku wzięte, czyli Sienkiewicz ci to nie jest (3/3)\nKochani i Drodzy Czytelnicy! Dzisiaj niestety (ehem!...) żegnamy się z Zoranem barbarzyńcą i jego towarzyszami. Zoran poczyna sobie chwacko i rzuca świat na kolana, nie zważając na to, że grupka jego kamratów topnieje coraz bardziej i bardziej, dążąc do nieskończoności od tej drugiej strony. Spotkamy tu Złą Królową, Starożytny Niewolniczy Związek Zawodowy, wojowników na nietypowych wierzchowcach, mnóstwo intryg i podstępów oraz pagórki ozdobione... A sami zobaczycie, czym!\nAnalizują: Sineira, Dzidka, Kura i Jasza.\nTeris przychodziła codziennie na plac ćwiczeń, by podziwiać Zorana.\nKrólowa w nosie miała opinię rozpustnej latawicy, jaką obdarzyli ją poddani.\nZła królowa już od rana\nWpatrywała się w Zorana\nNa śniadanie są cytrynki -\n- Ona widzi jego szynki.\nGdy na obiad je brokuły\nPrzed oczyma ma muskuły.\nNa kolację... O mój boże!\nPodali wędzone węgorze!\nReszta barbarzyńców również wyraźnie się wyróżniałana tle innych gladiatorów. Wojenne przygody w drodze do Kanaanu mocno zaprawiły ich mięśnie i instynkt przetrwania.\nInni gladiatorzy tarzali się w luksusach i rozpuście, instynkt przetrwania im zdechł, a mięśnie mieli jak bocian pięty.\nBo generalnie cały region od stuleci zażywał błogiego pokoju, a mieszkańcy gnuśnieli i obrastali sadłem.\nDowiedzieli się od swoich instruktorów, że na arenie każdy będzie walczył przeciwko każdemu oraz oni będą tworzyć jedną z drużyn. W której też każdy będzie walczył przeciw każdemu. Pozytywem w tym wszystkim było to, że barbarzyńcy pozostali razem. Teris wyraźnie chciała od Zorana coś więcej niż tylko pokazów siły i mięśni.\nBogowie, o Bogowie moi! Królowa narzuca się gladiatorowi! Może jeszcze ciągnie go za warkoczyk i z piskiem ucieka?\nJednak Habiru był jak głaz, a to jeszcze mocniej nakręcało królową.\nTo chyba dobrze, że był “jak głaz”, skoro chciała coś więcej.\nNo ba. Przecież królowa nie poleci na jakiegoś mientkiego dydka.\nPrzydzieliła mu lepsze posiłki i kazała przychodzić do pałacu, aby tam staczał walki zapaśnicze z innymi gladiatorami.\nPojedynki gladiatorów nie miały nic wspólnego z zapasami, ale Pisakowi to wszystko dynda, bo przecież w słuchowisku radiowym i tak nie będzie nic widać.\nJednooki cieszył się jak dziecko, bo zapewniało mu stały dopływ złota do jego kieszeni. Zoran wynegocjował z nim również lepsze posiłki dla swoich towarzyszy.\nZadziwiające stosunki panują w tym kraju. Niewolnik negocjuje warunki, królowa płaci za występy...\nZwiązek zawodowy założył, potem usiadł, oflagował się, stwierdził, że chrzani - nie robi dopóki nie dostanie drugiej miski zupy.\nI zaczęły się negocjacje dupy z batem.\nTaka starożytna Linda Evangelista, też nie wstaje z łóżka za mniej niż dziesięć tysięcy dolarów.\nKtóregoś dnia królowa przygotowała dla siebie szczególny pokaz. Ponieważ wcześniej wiedziała, że Zoran nienawidzi Filistynów, sprowadziła z Gat mocarza i olbrzyma Zota (przodek Goliata) [oraz Gortata], aby stoczył walkę z Habiru. Przygotowano z tej okazji specjalną ucztę.\nA te pałacowe uczty, kiedy Zoran B. walczył z innymi gladiatorami, to nie były specjalne?\n- Jak uczta?\n- Eeee tam, niespecjalna.\nKiedy przyprowadzono Zorana, królowa rzekła do niego:\nDzisiaj będziesz miał namiastkę tego, czego pragniesz od wielu lat.\nZoran Dziewiczyk-Barbarzyńca tylko przełknął ślinę. “Namiastka?! Niech to demony! Znów tylko erzatz!?”\nSprowadziłam z Gat pewnego Filistyńczyka, z którym dziś stoczysz walkę...- Zoranowi rozbłysły oczy – ale najpierw ucztujmy i cieszmy się życiem. Podejdź tu.\nSłucham cię – odparł szorstko.\nJak się zwracasz do swojej królowej? - uderzyła go lekko w pośladki – niedobry niewolnik, usiądź przy mnie – rozkazała.\nBzidki pieseciek! Chodź do pańci!\nNie boisz się, że zrobię ci krzywdę?\nOna się nie boi, ona ma nadzieję.\n“Pobawmy się w chowanego, jak mnie znajdziesz, będziemy się kochać. PS. Jestem w szafie.”\nOj głupiutki, obróć się za siebie – Habiru ujrzał dwóch strażników z wyciągniętymi włóczniami w jego stronę – a poza tym twoja dzikość i nieokiełznanie są bardzo podniecające – wyciągnęła rękę w kierunku jego bicepsów i zaczęła je ściskać i masować – jakaż wielka siła musi być tu ukryta, ale bawmy się i jedzmy.\nKrólowa musiała mieć naprawdę dużą słabość do Zorana, skoro po pierwszej próbie pyskowania nie kazała go wychłostać.\nNie żadne tam “bawmy się i jedźmy!” ale liche “jedzmy”...\nJedzmy, nikt nie woła.\nNagledo sali biesiadnej wszedł ogromny człowiek, przewyższał Zorana o trzy głowy.\nPowiedzmy to sobie szczerze - o jakieś półtora metra.\nHabiru się sprężył. Kiedy ich spojrzenia się przecięły, zapach śmierci rozniósł się po sali.\nBarbarzyńca popuścił ze strachu???\nWącha, a z tego zapachu,\nWnosi, że to nieboszczyk, i że już nieświeży...\n(A. Mickiewicz “Przyjaciele”)\nZmiażdżę cię jak robaka.\nMocny jesteś w słowach, ale przejdźmy do czynów – barbarzyńca wstał i był gotów do walki.\nSpokój !!! - krzyknęła Teris – nie czas na walkę, teraz jest uczta. Niech zabrzmi muzyka.\nZoran usiadł, ale nic nie jadł i nie pił. Wiedział, że jego przeciwnik jest potężny.\nOjojoj, biedactwo, apetyt mu odebrało.\nNie chciał sobie obciążać żołądka przed aktywnością fizyczną.\nTymczasem Zot smakował różnych potraw i pił wino. Zerkał na Habiryjczyka z pogardą i ironicznym uśmiechem na twarzy. Zgodnie ze swoimi słowami patrzył się na barbarzyńcę jak na robaka, którego wkrótce rozdepcze i wyraźnie okazywał mu lekceważenie.\nPokilku godzinach królowa zarządziła turniej. Habiru jakby tylko na to czekał, poderwał się z miejsca i stanął w pełnej gotowości jak dziki kot na środku sali.\nZ wyprężonym ogonem.\nTi frywolna Kurciu, ti!\nI wysuniętymi pazurkami.\nZ uszami przylegającymi płasko do łebka.\nZot wygramolił się zzastołu i lekko się zachwiał. To wino dawało znać o sobie. Nie umknęło to uwadze Habiru. Teraz wszyscy mogli się przypatrzeć dokładnie olbrzymowi. Przeciwnicy stanęli na przeciw siebie w samych przepaskach biodrowych. Zot naprężył mięśnie i zaprezentował swoją muskulaturę. Przepięknie wyrzeźbione barki, bicepsy, plecy, tors i nogi.\nBuuu, ani słowa o pośladkach.:(\nOj, najwyraźniej miał obwisłe, no.\nMiało się wrażenie jakby cały wykonamy był z kamienia. Górował nad Zoranem znacznie, który wydawał się przy nim jak igraszka. (Kto to jest Znacznie? Kuzyn Zwłaszcza.) Habiru był również potężny, ale jakby w mniejszej wersji.\nByła jednak drobna różnica i tylko wprawne oko mogło ją dostrzec.\nA kryła się ona pod przepaską biodrową.\n- Panie kierowniku, ja mam taki mały interes...\n- A to nie moja wina.\nKiedy Zoran napinał mięśnie odnosiło się wrażenie jakby pokryty był stalą (taa, zwłaszcza łeb miał zakuty), a jego ruchy zdradzały niezwykłą szybkość. Jednooki Jakin przyjmował zakłady od gości. W końcu podszedł do królowej.\nPowiedz mi mój Jakinie na kogo stawiają goście?\nNa Zota moja królowo.\nA czy ktoś postawił na Zorana?\nNie nikt na niego nie postawił.\nA co ty mi doradzisz?\nJa przyjmuję zakłady i nie mogę doradzać.\nA ja jestem twoją królową i dzierżawię ci arenę.\n… więc jeśli nie będziesz posłuszny, to ci tak zaktualizuje wysokość opłaty rocznej z tytułu dzierżawy, że pójdziesz z torbami!\nPostaw pani na Habiru.\nAle on tak niepozornie wygląda przy Zocie.\nAle Habiru jest dziki.\nRzekł Jakin: on wzrok ma dziki\nI suknia jego plugawa.\n(I dodał, widząc kurwiki)\nPod suknią ogromna buława!\nNastąpił sygnał i rozpoczęła się walka. Zot ruszył z impetem na Habiryjczyka. Ten ze zwinnością kota uskoczył na bok i podciął nogi Gatyjczyka, który pod wpływem swojego ciężaru i wina runął na ziemię.\nAż się kolumny zatrzęsły, a królowej peruka zjechała na lewe ucho.\nZoran przypomniał sobie słowa Hatro Coelho:„...Mędrzecwkracza do grodu mocarzy i burzy umocnienia, w którychpokładano ufność...nie zawsze mięśnie i miecz dają przewagę izwycięstwo. Ten kto kocha mądrość, prawdziwie jest potężny...”\nCała sala śpiewa z nami, tańcząc walca, walczyka parami zamarła w milczeniu, a oczy wpatrywały się w ciała wojowników. Olbrzym cały czas atakował, a Zoran unikał spotkania z jego ramionami.\nCzyli Habiru podciął mu nogi i, korzystając z chwili spokoju, oddał się filozoficznym rozmyślaniom, zamiast czym prędzej skopać leżącego?\nTo, że gladiatorzy, jak nazwa wskazuje (łac. gladius – miecz) powinni walczyć na miecze, a nie wręcz, jakoś Pisakowi umknęło.\nOj tam czepiacie się. Zoran nie chciał być tym, który wypełni ramiona Zotowi!\nA gladiatorzy walczyli tez siecią, nie? “Nie ciebie łowię, rybę łowię...”\nKrążył dookoła niego jak gepard i sondował jego umiejętności. Zdawał sobie sprawę, że w bezpośrednim starciu miał z Zotem niewielkie szanse. Postanowił go zmęczyć i kąsać jak wąż. Zgrabnie omijał jego ciosy i natarcia. Stal kontra kamień.\nPapier, nożyczki, kamień, jaszczurka, Spock.\nOlbrzym był powolny, miał dużą siłę, ale znikomą gipkość. Był jak z gipsu. Ale nie był Gipsy Kingiem. Habiru trzymał go na dystans, uderzając co jakiś czas w twarz, tors i plecy.\nTak doskakiwał i pac! pac! pac! I z liścia! I kłujkę w bok!\nI dźgał go paluchem pod żebra! I łaskotał pod pachami!\nZot słabł. Zoran też, ale nadal jego przewagą była szybkość. Nagle Habiru źle wymierzył odległość i potężna pięść wylądowała na jego głowie. Zatoczył się i upadł.\nzdenerwował się przy tym ogromnie\nPoczuł że -\njego bronią będą mu spodnie.\nOstrzegaj, że w pracy nie czytać :D\nOlbrzym podbiegł do niego, chwyciłgo w pasie i jak piórko uniósł do góry. Zaczął gruchotać mu kręgosłup.\nAle dopiero zaczął, więc póki co Zoran czuł się jak na kozetce u kręgarza.\nNapięły się mięśnie wojowników. Kamień kontra stal.\nJaszczurka i Spock uznali, że nie będą brać udziału w tym cyrku.\nHabiru czuł jak uścisk olbrzyma, zaciska się śmiertelnie na jego ciele. Powietrze uciekało z płuc. Na szczęście ręce miał wolne. Zaczął uderzać czołem w twarz Zota.\nBo te ręce miał na czole, tak?\nPokazywał: “ale rączki tu, o popatrzcie”\nPociekła krew. Po chwili w miejscu gdzie Gatyjczyk miał nos została krwawa miazga.\nBo tak stał posłusznie, jak co i raz z całej siły dostawał z bańki w nos, i na przykład nie wzmocnił morderczego uścisku, żeby szybciej gnoja udusić.\nUścisk był coraz mocniejszy. Próbował rękoma uwolnić się od uścisku wkładając palce w jego oczy, ale to też nie pomagało.\nPewnie dlatego, że uścisk nie miał oczu.\nOstatkiem sił chwycił go głowę olbrzyma, napiąłmięśnie do granic możliwości i mocno szarpnął. Usłyszał wybawczy chrzęst, ale uścisk nie zelżał. Pociągnął jeszcze raz, gruchnęło coś ponownie i ciało Zota zrobiło się bezwładne.\nMamy rozumieć, że próbował mu oderwać głowę? Bawi się w samicę modliszki???\nZ przodka Goliata został smętny flak.\nMiejmy nadzieję, że zdążył wpierw spłodzić prapradziadka rzeczonego Goliata, bo inaczej cała historia biblijna na nic.\nUścisk zelżał. Zoran stanął nad olbrzymem i ciężko dyszał. Wtedy ciszę przerwały oklaski.\nZoranie brawo, chodź tutaj i usiądź przy mnie – rzekła królowa.\n- Połóż, eeee, GŁÓWKĘ na mymłonie.\nKiedy Habiru usiadł przy Teris, ona zaczęła dotykać go i gładzić pocałym ciele.\nO, starożytna orgietka będzie!\nPotem mimochodem obnażyła swoje piersi i przylgnęła do barbarzyńcy. Ten odepchnął ją.\nI tak naprawdę w tym momencie powinna się zakończyć kariera Zorana, ale osobista straż była zbyt zajęta kłótnią o forsę z zakładów.\nGdzie z cycami, co mnie szczujesz, ladacznico!!!\nBrzydzę się tobą i tymi ludźmi, którzy tu są. Jesteście ohydni. Nie macie honoru [sprawdził, niecnota...] i zabawiacie się kosztem niewinnych ludzi. Tak, nienawidzę Filistynów, ale walczę z wojownikami, a wy kupujecie ludzi jak jakieś zwierzęta i napawacie się ich śmiercią. Zamiast serca macie żądzę krwi. To wy powinniście ponieść śmierć na arenie, a nie wasi niewolnicy... a do ciebie królowo mam takie słowa, jestem barbarzyńcą, ale mam swoje zasady, nie dostaniesz mojego ciała, bo nie zasługujesz na nie. Nie będę twoją zabawką. Złączę się tylko z kobietą, którą pokocham...\nTo jej przygadał, aż babie w pięty poszło, ha!\nPotych słowach grobowa cisza zapanowała w sali.\nPo chwili przerwana dzikim rechotem obecnych\nZoran obrócił się i wyszedł ze strażnikami.\nI od tego dnia przedstawiał się jako Józef Pałys.\nNie! Nie zasługuje na to szlachetne miano, co prawda odtrącił królową i wygłosił jej kazanie, ale nie potrząsnął nią jak szczurem!\nCo tam słuchowisko radiowe! Film! Jak się Zanussi o tym dowie, będzie z Wajdą walczyć na noże o prawa do adaptacji!\nNadszedł dzień bitwy na arenie. Wojownicy ruszyli przed siebie. Wszyscy jakbyw amoku.\nA teraz pożądam odpowiedzi na taką zagwozdkę: skąd, do wszetecznicy ubogiej, wziął się w północnej Afryce rzymski obyczaj walk gladiatorów? W dodatku - akcja toczy się w połowie XIII wieku przed naszą erą, gdy na założenie Rzymu trzeba będzie czekać do VIII wieku p.n.e., a na pierwsze walki gladiatorów kolejnych pięćset lat, do III wieku.\nOdpowiedzi proszę wysyłać gołębiem pocztowym.\nChaos w myślach i jedno pragnienie, przeżyć za wszelką cenę. Każdy z nich myślał, że to właśnie on przeżyje. Dystans zmniejszał się z każdą sekundą. Instruktorzy podzielili gladiatorów na 20 osobowe odziały, ale barbarzyńców było czternastu.\nE? Chyba się rozmnożyli po drodze z tymi góralkami, bo nam wychodzi, że powinno być czterech.\nMieli stoczyć bitwę jako pięć różnych plemion. Mogła zostać tylko jedna drużyna.\nTygodnie przygotowań, ćwiczeń, dekoracje tylko po to, aby zaspokoić krwiożercze pragnienia opasłych obywateli Kotham. Zoran wraz z towarzyszami tworzyli niebieską drużynę. Był otumaniony jak inni.\nAtmosfera męskiej szatni tak na nich wpłynęła.\nSnikersów nie dostali, nie byli więc sobą.\nJednak ostry trening jakiemu byli poddani wszyscy gladiatorzy, dobrze mu zrobił. Po okrutnej walce z Zotem, ćwiczył jeszcze więcej i zaczął ufać swojej sile bezgranicznie. Mało tego czuł, że jego kondycja i umiejętności zwiększyły się ponad miarę, że więcej teraz umie niż wcześniej. Myślał tylko o jednym, że za chwilę będzie ciął, rąbał, dźgał, kopał itd.\nI Trochę Dusił.\nWidział krew, wszędzie widział krew i nie zdawał sobie sprawy, że wszyscy gladiatorzy są w takim samym stanie, pod wpływem narkotyku, który im podano w posiłku, aby ubarwić walkę do granic możliwości. Jednak o tym wojownicy mieli się przekonać później.\nI żaden się nie zorientował, że jest naćpany. Jasne.\nNo i mamy narratora wszechwiedzącego wszystko lepiej.\nWidownia siedząca wokół areny piała z zachwytu. Dawno bowiem ich królowa Teris nie zrobiła tak wielkiego widowiska. Wino lało się strumieniami. Robiono zakłady, kto pierwszy padnie martwy, który odział zostanie,\nA kto nagi.\nilu ludzi przeżyje itd.\nCzy itd to jakaś Wunderwaffe?\nLecz królowa siedziała niespokojnie jakby coś ją w zadek żgało.\nJakin czy Habiryjczyk dostał podwójną porcję narkotyku? - Zapytała nagle jakby chciała uspokoić swój lęk i niepokój. - On musi zginąć za, to co mi zrobił. Nikt nie ma prawa odrzucać moich wdzięków i tak mnie traktować.\nTo trzeba mu było, do jasnej anielki, kazać od razu wypruć flaki, obciąć łeb i zatknąć na palu wkopanym w widocznym miejscu. Kobieto, podobno jesteś królową! Pokazowa egzekucja z pewnością dostarczyłaby ludowi nielichej rozrywki, a i przypomniałaby poddanym gdzie ich miejsce.\nOczywiście moja królowo.\nNie wiem dlaczego, ale dla mnie to echo prozy “pryszczatych” z gadaniem żula do barmanki.\n- Lornetę z meduzą!\n- Dałem mu na wszelki wypadek potrójną porcję – rzekł spokojnie.\nNie musiałeś, ale dziękuję za twoją przezorność – odpowiedziała już bardziej spokojna.\nJesteś łaskawa dla mnie pani. - odparł spokojnie spokojny i się uspokoił.\nTymczasem gladiatorzy starli się ze sobą. Wytworzył się totalny chaos, gdzie nie widać było dobrze w tumanach pyłu, kto jest kim. Często zdarzało się, że wojownicy z tej samej drużyny walczyli ze sobą.\nNo w końcu “każdy z każdym”.\nPo godzinie walki [zieeew, opis równie fascynujący, co relacja z meczu polskich drużyn w piłce kopanej] wyraźnie nastąpił podział na dwie grupy walczących, niebiescy i żółci oraz czerwoni, zieloni i biali.\nTo znaczy że niebiescy (to znaczy Zoran i Spółka) z żółtymi utworzyli koalicję i razem rżną połączone siły czerwonych, zielonych i białych, tak? Trzydziestu czterech przeciwko sześćdziesięciu.\nNarkotyk który działał w ich organizmach, wyzwalał niezwykłą zajadłość i agresję.\nI najwyraźniej zmieniał kolor ich skóry.\nChociaż starcie trwało już ponad godzinę, na ziemi leżało dwóch martwych gladiatorówi czterech z odciętymi stopami, którzy jakby nie czuli bólu dalej walczyli podczołgując się do „wrogów”.\nA wrogowie to dupy straszne, bo nie umieli sobie poradzić z czołgającymi się facetami bez stóp. I jak oni niby walczyli, przecinali im podstępnie ścięgna Achillesa?\nPo GODZINIE walki było TYLKO dwóch zabitych? Co to było, zapasy w kisielu?\nNajwyraźniej. A te zwłoki, to pewnie dwie największe ofermy w drużynie. Swoją drogą, jak w walce na miecze można odciąć przeciwnikowi stopy? To znaczy - czterem ofiarom zadać jednakowe rany. Kosami się naparzali, czy jak?\nTak, mieli kosy na sztorc i śpiewali “Zoranie, Zoranie, oj nie traćwa nadziei...”\nCo jakiś czas walkę gwizdkiem przerywali instruktorzy, jeśli starcie nie było wyrównane.\nCenili bowiem bardzo zasadę fair play.\nMoże w starożytności znano gwizdki jako takie, ale mam wrażenie, że gdy w cyrku naparzała się setka zajadłych i naćpanych facetów, to nawet organy parowe byłyby zbyt ciche.\nOczywiście chodziło w tym wszystkim o to by jak najdłużej trwała bitwa. Wojownicy posłusznie przerywali walkę, bo wiedzieli, że włócznicy mieli prawo ich zabić.\nI pamiętali o tym drobiazgu mimo narkotyku, który wywoływał szał bojowy. Seems legit.\nZoran machał mieczem z taką lekkością jakby był wykonany z drewna, a nie stali.\nWojownicy nie stali. Rzucali się na ziemię, gdy Zoran wymachiwał.\nOtoczony z dwóch stron walczył jednocześnie z czterema żółtymi.\nRzeczywiście musiał być nieźle naćpany, bo żółci to ponoć jego alianci.\nWiedział, że ma jedną przewagę nad przeciwnikami, był barbarzyńcą i nie polegał w walce na umyśle, tylko na instynkcie.\nA żółci to przedstawiciele wyższej cywilizacji, medytujący nad każdym swym ruchem.\nWtedy kontem oka\nTo było konto w Okazjonalnej Kasie Asekuracyjnej, takiej specjalnej dla gladiatorów,\nzobaczył instruktora z gwizdkiem. Szybki obrót i pchnięcie gwizdek został w jego ręce, a instruktor leżał martwy.\nI nikt nie dał mu po ryju za zamordowanie funkcjonariusza.\nOjtam, nie zauważyli nawet w tym zamęcie.\nTen zawód zawsze był niewdzięczny. A to krzykną “sędzia kalosz”, a to ci miecz wsadzą w plecy.\nNikt nie będziemu przerywał zabawy, pomyślał. Ponownie zjawił się przy żółtychi po chwili ściął jednym potężnym zamachem dwie głowy „wrogów”.\nLonginusowi do pięt nie dorastasz, więc dalej tkwij w dziewictwie, barbarzyńco.\nWtedy coś błysnęło mu w oczach\nŁza żalu za dzieciństwem?\nKryształowa i samotna\ni zapadł się w ciemność...\nJakin! - Krzyknęła królowa i poderwała się z trybuny. - Czy ja dobrze widzę? Czy Zoran leży martwy?\nDobrze widzisz królowo, on faktycznie leży, ale to nie oznacza, że jest martwy.\nByczy się sukinkot, jak oni wszyscy.\nAle spójrz nie rusza się...\nTu dźgnęła go patykiem w słabiznę.\nmoże być nieprzytomny albo ogłuszony. Poczekajmy jeszcze trochę. Sama królowo wiesz, że narkotyk dodaje sił witalnych, więc może ów wojownik jeszcze powstać.\nDlaczego mnie się to kojarzy z reklamą Viagry...\nOby śmierć pustyni go zabrała.\n...wtedy wydarzyło się coś, czego nikt się nie spodziewał. Na arenie pojawiła się trąba powietrzna, która zatrzymała się przy Zoranie.\nTwoje życzenie, o królowo, jest dla mnie rozkazem - zadudniła trąba.\n“Trochę się boję trąby, trąby, bomby,\nmoże poprosić ją, by, ją, by\nzagrała trochę ciszej, ciszej,\nbo Zoran wszystko słyszy?”\nPęd wiatru porwał barbarzyńcę do wnętrza, gdzie znikł za chmurą pyłu i piachu. Trąba stała w miejscu.\nAle z niej trąba, powinna uciekać!\nTo nie trąba, to elemental, nie wymagaj inteligencji od potomka kurzu i wiatru.\n...Mgła...szum...ból...krew...kłucie w klatce piersiowej... łomot w skroniach... i głos...\nZoranie Hebrajczyku, gdzie jesteś? Co robisz w tym miejscu? Co robisz ze swoim życiem?\nA mówią, że jest Wszechwiedzący.\nBo to nie Wszechwiedzący tylko jakaś trąba z pustyni.\nA kuku! Szukam!\nKim jesteś? Nie widzę cię?\nMiałeś iść do Kanaanu, co tutaj robisz?\n- Odpoczywam, nie widać?\nTo przez diadem i złoto, ale kim ty jesteś?\nByłem który byłem. Gdzie jest twoje serce Hebrajczyku?\nMam serce po lewej stronie...\nW Hebronie, ale skąd wiesz kim jestem?\nO kurczę, Kościej Nieśmiertelny!\nJa wiem wszystko. Ja cię ukształtowałem.\nBędę który będę. Weź swoich towarzyszy i idźcie do Kanaanu a ja was zaopatrzę.\nBYŁEM, JESTEM I BĘDĘ ZAOPATRZENIOWCEM!\nDobrze być zaopatrzeniowcem, zaopatrzenie wszędzie wjedzie! Nawet do Kanaanu!\nZdjęcie z jednej z kananejskich ulic:\nPo tych słowach trąba zniknęła, a Zoran stał z mieczem w ręku na arenie i zastanawiał się co [czego!] właściwie przed chwilą doświadczył. Nadbiegało dwóch żółtych...Habiru dalej był myślami gdzie indziej... Żółci nadbiegali z lewej i prawejstrony...\nI tak w slow motion nadbiegali, nadbiegali i dobiec nie mogli, bo arena miała kilka hektarów.\nto z pewnością nie była magia, myślał barbarzyńca... napastnicy byli już o dziesięć kroków... czy to był Hatro, nie, on by się zaraz przedstawił...\n- Pan pozwoli, że mu się przedstawię, a potem mu lutnę!\nżółci zamachnęli się... instynkt ostrzegł go w ułamku sekundy, padł na ziemię, a wojownicy nie mogąc zatrzymać pędu swoich mieczy odrąbali sobie nawzajem głowy.\n*Sine kończy się cierpliwość* Drogi Pisaku! Jeżeli tworzysz boChatera, który z założenia ma być herosem, nie rób z niego totalnej pizdy, każąc przeciwnikom potykać się o własne nogi podczas każdej cholernej walki. Nie dość, że to mało prawdopodobne, to jeszcze bezdennie głupie.\nOj Sine, Sine, to był Brawurowy Element Komiczny (w skrócie BEK), a Ty narzekasz.\nProszę mi tu nie BEK-ać w towarzystwie!\nZoran wstał. Ściągnął hełm i spokojnym krokiem ruszył na pole walki. Przyłożył gwizdek instruktora do ust i zagwizdał przeciągle. Wszystkie drużyny stanęły nieruchomo.\nWidać szkolone były metodą słynnego egipskiego maga Pawłowesa.\nBarbarzyńcy jakby się ocknęli i wycofali do Zorana.\nJasne, potem utworzyli wagenburg i nikt im nie naskoczył.\nWtedy cała dziesiątka (czwórka) nim ktokolwiek się zorientował, wspięła się na trybuny i wybiegli/ła na pustynię.\nPróbuję ogarnąć, jak wyglądał ten cyrk. I robi się dziwniej i zdziwniej. Jedyne wyjście z areny (droga ucieczki) wiedzie przez trybuny, a potem co? Wielkie HOOOP?!\nW dodatku pamiętamy, że cyrk zajmował centralny plac miasta. Samego Rathorim strzegły mury, a bramy obstawione były przez strażników. Mało tego! Od bram miasta na pustynię było kilka dni drogi.\nBiegnąc, co sił w nogach, Zoran niezmiernie żałował, że przez jego głupotę życie straciło kolejnych czterech towarzyszy.\nAle że gdzie, że na tych trybunach, przepychając się między widzami?\nI teraz było ich okrągłe zero.\n1. Pustynia Śmierci.\n3. Lody bakaliowe.\n...Wojownicy ledwo dysząc biegli od kilku godzin.\nI nikt ich nie gonił, naprawdę...\nDziałanie narkotyku już osłabło, więc z płuc wydobywał się gwizd, a oddech był szybki. Ciśnienie krwi rozsadzało im głowy, a zmęczenie było już tak duże, że nawet nie myśleli o bólu. Po prostu nie mogli się zatrzymać na tej pustyni. Woleli umrzeć z wyczerpania, niż paść ofiarą straszliwych pająków...ale wróćmy do wcześniejszych zdarzeń... [bo na razie Pisak nie ma pojęcia, co z tymi pająkami] od czasu straszliwej bitwy, albo rzeźni, którą urządziła królowa Teris, upłynęło ledwo dwa dni.\nNo widzisz, Jaszu, to akurat te dwa dni drogi, które dzieliły miasto od pustyni.\nNieźle byli naszprycowani. Oni tak biegną i biegną przed siebie...\nJednak dziwne spotkanie z trąbą powietrzną na arenie były zapalnikiem do buntu i ucieczki z Kotham. Wraz z dziewięcioma towarzyszami poszli na żywioł i bez przygotowań do drogi, wybiegli na pustynię.\nCo wybitnie świadczyło o tym, że pustynne słońce wypaliło im ze szczętem i tak skromną zawartość mózgownic.\nZoran nigdy się nie zastanawiał, dlaczego te regiony nazwano Pustynią Śmierci.\nMyślał, że to tak dla jaj.\nAlbo, że ktoś się przejęzyczył, a tak naprawdę chodziło o Pustynię Śmieci.\nStraszliwą prawdę poznał na pierwszym noclegu. Kiedy wszyscy usnęli, zaczęły pojawiać się jak cienie. Wyszły ze swoich kryjówek na nocny żer. Ciche, inteligentne i sprytne. Miały wielkość dłoni dorosłego człowieka – pająki Czerwone Giganty (Hysterocrates gigas).\nKtóre owszem, sporawe są, ale “zamieszkują tereny nadrzeczne o dużej wilgotności i dużej średniej temperaturze”.\nOjtam, żyły sobie spokojnie w sitowiu, aż tu wtem! przyszedł Mojżesz i się ocknęły na pustyni.\nAgresywne i żarłoczne. W ich jadzie był substancje, które paraliżowały ofiarę w taki sposób, że nie odczuwała ona żadnego bólu.\nTak, świerszcze i mniejsze gryzonie.\nNasi barbarzyńcy to takie myszki są. Czy ktoś ma wątpliwości?\nPrzerażające było, to w jaki sposób atakowały swoją ofiarę. Po ukąszeniu odgryzały po kawałku skórę, ścięgna i mięso aż do kości. Często zdarzało się tak, że ofiara umierała we śnie, wykrwawiając się z przegryzionych tętnic i żył.\nGdybym nie miała arachnofobii, to bym wyszukała zdjęcie aparatu gębowego pająka. Ale mam, więc sami sobie wyszukajcie i wyciągnijcie wnioski.\nHabiru mógł mówić naprawdę o dużym szczęściu, bo kiedy zaczęły ich atakować owe pająki, jeden z wojowników zaczął chrapać.\nAggrr, to jednak prawda, że one we śnie włażą człowiekowi do gardła?\nZoran zbudził się i z przerażeniem stwierdził, że jego ręce i nogi obsiadły dziwne stworzenia. Strącił je z siebie i ze zdziwieniem spojrzał na płytkie rany, z których ciekła krew. Kompletnie nie czuł bólu. Rozglądnął [rozejrzał] się dookoła. Jeden barbarzyńców leżał na czerwonym dywanie,\nBo to był dzień wręczania Oskarów, a ten łachudra naćpany, jak tłumok legł w poprzek dywanu gwiazd.\nPisak wyraźnie lubi wyrażenie “czerwony dywan”. Może mu się marzy, że pewnego dnia...\nA gdy będzie scena, jak ktoś - kogoś rozsmaruje po ścianie, Pisak bez wahania napisze “oparł się o czerwony kilim”.\n*śpiewa* To było łoże w kolorze czerwonym, a to był mój kolor ulubiony...\nnieświadomy tego co się z nim dzieje. Obrócił się w drugą stronę skąd dobiegało chrapanie. Wojownik leżał, a może to co z niego zostało. Jego kończyny, a właściwie kości świeciły blado w poświacie księżyca. Korpus przypominał już krwawą szmatkę i tylko twarz była nietknięta.\nAle nadal chrapał. Oto, co znaczy mocny, zdrowy sen *z uznaniem*.\nHabiru wpadł w panikę. Obudził resztę towarzyszy i zaczęli uciekać. Postanowili biec ile mają sił w nogach...\n… a pająki sru! za nimi!!!\n...barbarzyńcy ledwo dysząc biegli od kilku godzin. Z płuc wydobywał się gwizd\nNo mam skojarzenie:\na końca pustyni nie było widać. Powoli zaczynało się przejaśniać. Zoran zatrzymał się i zaczął kopać niewielki rów. Gdy otwór osiągnął głębokość dwóch łokci, ściągnął z siebie skórzaną zbroję, położył się w rowie, zamykając się nią z góry.\nBardziej interesuje mnie w tym momencie długość i szerokość “otworu”. Chyba że długo kopali...\nPróbuję sobie wyobrazić, jak można zakryć skórzaną zbroją dziurę mieszczącą leżącego faceta, ale chyba mam kiepską wyobraźnię.\nMusiał odpocząć przed dalszym biegiem.\nNo shit, Sherlock. Możesz mi wytłumaczyć, facet, dlaczego chcesz koniecznie dalej biec, skoro najwyraźniej nikt was nie goni?\nReszta uczyniła to samo. Robiło się coraz goręcej, ale wykopane doły i zasłona ze zbroi, skutecznie chroniły od słońca i temperatury.\nCiekawam, jakie zbroje na sobie mieli, bo jeśli takie, to kiepsko widzę tę zasłonę, a jeśli takie - to bieg przez pustynię...\nWojownicy nawet się nie spostrzegli, kiedy sen zamknął ich oczy. Teraz nie musieli się niczego obawiać, bo pająki żerowały nocą.\nAle za to sępy żerują w dzień. A kilku spoconych, niemytych maratończyków pustynnych samym smrodem zwabiało padlinożerców. .\nPierwszy wstał Zoran i obudził resztę. Zaczynało zmierzchać. Wszyscy zastanawiali się, gdzie właściwie teraz się znajdują i jaki odcinek drogi przebiegli w nocy.\nTak to jest, jak się leci przed siebie w panice. Wojownicy, ich mać. Szkoda, że jeszcze nie wydobywali z siebie przeraźliwego “iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii!!!”\nChawila jak myślisz, gdzie jesteśmy? - Spytał Zoran.\nMyślę, że jesteśmy blisko wody.\nChyba ci słońce przygrzało, gdzie ty tu widzisz jakąś wodę?\nPowiem więcej, to jest słodka woda i nie widzę ją tylko czuję.\nBo jesteś góralem, a ja pochodzę z kraju morskiego. Moja wioska leżała nad morzem w delcie rzeki i dlatego potrafię wyczuć zapach wody. Dobra nie będę się z tobą spierał – rzekł spokojnie Zoran – prowadź nas do tej wody.\nNie chciał się dalej spierać, bo przypomniał sobie, że się urodził w górach.\nI że dzięki temu potrafił wywąchać nawet najmniejszy pagórek.\nJeśli nurtuje Was pytanie, z kim właściwie Zoran rozmawia, skoro wszyscy oprócz niego zdążyli już zginąć, ostatnia wypowiedź powinna Wam rozjaśnić mroki - facet zwariował i kłóci się sam ze sobą.\nW zasadzie z naszych wyliczeń wynika, że tam nie powinno już być nikogo, z samym Zoranem włącznie... A wręcz powinno ich być minus dwóch. Hm, może właśnie o to chodzi, ujemny Zoran kłóci się z ujemnym Chawilą?\nTaka sytuacja ma same plusy!\nPo niecałej godzinie biegu dotarli do oazy, nad Nilem, która wydała się im dziwnie znajoma. No, oczywiście tutaj mieli jeden z noclegów z „białymi” beduinami\nCzyli faktycznie kręcą się po tej pustyni jak gie w przeręblu.\nale to teraz nie było istotne. WODA... nadzieja zawitała ponownie do ich serc.\nŻe zatrują kolejne ujęcie wody?\nChoć droga przed nimi była jeszcze daleka i nie mieli koni, ani wielbłądów, ich morale wyraźnie wzrosło.\nŁyk wody ze źródła daje +3 do morale w najbliższej turze.\nNoc była w pełni. Ustalili warty (oooo, wreszcie!) i ułożyli się do zasłużonego odpoczynku. Było dość chłodno, a księżyc wyglądał jakby ktoś z niego uciął większą część. Nagle w oddali zamajaczył niewielki orszak. Korech który pełnił wartę obudził wszystkich. Karawana która zbliżała się do oazy liczyła około dwudziestu osób. Były w niej wielbłądy i dwa wozy. Barbarzyńcy ukryli się za opuncjami.\nSprowadzonymi w ramach wymiany handlowej z Meksykiem.\nSwoją drogą ciekawe, czy Pisak wie, że owoce opuncji są jadalne (i całkiem smaczne).\nWłaśnie. W zamian za ten jakże pożyteczny krzaczek, Egipcjanie sprzedali Aztekom kilka swych ciekawych patentów architektonicznych.\nMilczący orszak wjechał na miejsce, gdzie jeszcze chwilę temu wszyscy się znajdowali. W Zoranie zawrzała krew, to byli ci sami beduini, którzy sprzedali ich w Kotham. Po ustaleniu strategii ataku, rozdzielili się na dwie grupy i uderzyli na obozowisko. „Biali” nie mieli żadnych szans. Nawet nie zdążyli wyciągnąć swoich oręży,\nJeśli chodzi o broń, to “nie zdążyli wyciągnąć swojego oręża”, bo inaczej brzmi tak, jakby poszli w krzaki się odlać.\nkiedy ośmiu z nich padło od pierwszych ciosów. Nie było litości, tylko miecz [mocz] i krew. W jednej chwili pokonali wszystkich wędrowców, a Korech zaczął uspokajać wielbłądy.\nJedno trzeba Pisakowi przyznać, jego opisy walk są wyjątkowo epickie. Rzadko zdarza się, żeby z obrazów bitew wiało aż TAKĄ nudą.\n“A potem była wielka bitwa i Voldemort został pokonany”.\n“Potem jeden facet powiedział mi mnóstwo rzeczy i umarł”. [Joanna Chmielewska, “Szajka bez końca”]\nTeraz mieli nie tylko środek transportu, ale również wodę, żywność i towary handlowe.\nZaopatrzeniowiec ex machina. Trąba z pustyni dotrzymała słowa.\nNastępnym celem który sobie wyznaczyli to miasto Ber-Szeba i kraj Refaim.\nKarawana leniwie sunęła do swego przeznaczenia. Zoran siedział na wielbłądzie\nJedzie Zoran na wielbłądzie,\nwielbłąd pod nim hasa,\na Zoran ogląda\ni zastanawiał się nad słowami, które usłyszał w trąbie powietrznej. Jeszcze parę dni temu ocierał się o śmierć, a teraz wolny, bogaty jedzie do Ber-Szeby. Głos powiedział mu o zaopatrzeniu...\nCo ten Pisak do murwy szmurwy ma z tym zaopatrzeniem?!\nNo jak to, nie rozumiesz? Różnych bogów ludzie wyznają, żałujesz Zoranowi Wielkiego Zaopatrzeniowca?\nGłos cały czas mówił do niego Hebrajczyku... mówił jestem który jestem... czy przypadkiem kapłan z Mizraim też tak nie nazwał Boga Izraelitów...nie chyba coś mi się wydaje... jeszcze te pytania... Gdzie jest moje serce?... Co robię ze swoim życiem?... jak to on mnie ukształtował???... co mi się właściwie przytrafiło? Masę pytań męczyło jego umysł.\nA nie był on przyzwyczajony do takiego wysiłku...\nBarbarzyńcy minęli kraj Anamimów, Patrusim, Nubię, Hyksos i Mizraim. Dalsza droga wiodła przez pustynię Synajską. Kiedy dotarli do Ber-Szeby, Zoran wraz z barbarzyńcami wymienili wielbłądy na konie. Nawet wyszli na tym lepiej, bo kupiec był zamożny, a wielbłądy od wojowników pustyni bardzo podnosiły jego prestiż i sławę.\nA wojownicy nie mieli pojęcia, że w warunkach pustynnych to się jednak lepiej wielbłądy spisują. Frajerstwo...\nPlączą się całe życie po okolicach mniej lub bardziej pustynnych i jakoś im to nie przyszło do głowy.\nObładowali zwierzęta wodą i suchą żywnością. Wozy wymienili na złoto.\nZamiast wyładować je po brzegi zapasami wody i spyży.\nPodróż stała się nudna. W dzień upał wysuszający mózg, a w nocy chłód łamiący kości. W tych warunkach najlepiej czuły by się wielbłądy, których akurat się pozbyli.\nNo właśnie. Faktycznie lepiej wyszli na tej zamianie.\nDwa tygodnie później znaleźli się w dziwnej krainie. Nie był to Kanaan, ale pradawny region Refaim. Graniczył on z ziemią do, której zdążali od długiego czasu, minęło już ponad rok odkąd opuścili Ataram. Na początku było ich dwudziestu jeden, teraz pozostało tylko ośmiu.\nA tych dziesięciu dodatkowych to skąd??? Wróćmy do początku opka... “Otrzymał więc Zoran konia, prowiant i dziesięciu wojowników, którzy sami się zgłosili na tę wyprawę.” Chyba, że Pisak liczy konie za pełnoprawnych uczestników drużyny...\n[Barbarzyńcy docierają do krainy zamieszkanej przez olbrzymów]\nOwi wielkoludzi posiadali wysoko rozwiniętą kulturę i cywilizację, a na dodatek każdy z nich parał się myślistwem i rzemiosłem wojennym. Zoran i towarzysze po usłyszeniu tych legend, znacznie zwiększyli tempo podróży.\nPrzeraziła ich myśl o spotkaniu z wysoko rozwiniętą kulturą i cywilizacją?\nTo musi być potworne, zobaczyć zastęp tych olbrzymów – mówił sam do siebie – wysoki jak trzech dorosłych ludzi – zamyślił się Habiru – to nie człowiek to potwór – znów chwila ciszy – Chawila jak można z takim wielkoludem walczyć? Czy w ogóle można?\nAha, to dlatego na arenie jacyś goście obcinali przeciwnikom stopy - trenowali na olbrzymach i zostały im nawyki.\nOsobiście doradzałabym podstępny cios zakutym łbem prosto w nabiał. *wizualizuje sobie* Cóż by to był za epicki pojedynek, godny pióra naszego Pisaka!\n“Kiedy sięgasz komuś do pasa, to pamiętaj, że masz zęby na wysokości jego krocza”.\nNasi pradziadowie podobno walczyli z nimi w górach – rzekł niespodziewanie Korech.\nA co to za różnica w górach, czy na nizinie?\nNo myślę, że w górach łatwiej było dosięgnąć ich szyji.\nSzyj i czego?\nRzeczywiście, dobra myśl.\nAle chciałem zauważyć, że tu nie ma żadnych gór, ewentualnie te pagórki – powiedział Mogai\nna równinie pewnie sięgalibyśmy im do genitaliów – wypalił Korech.\n*dławi się* No bez jaj, żartowałam z tym nabiałem... Pisaku, proooszę...\nI dlatego mówi się, że barbarzyńcy przed nikim nie klękają...\n[Zoran śpiewa pieśń motywacyjną, a wszyscy barbarzyńcy zaczynają zastanawiać się nad swą przyszłością i celem życia]\nNagle Zoran ocknął się z zamyślenia. W oddali zobaczył tumany piachu jak w czasie burzy piaskowej i wyraźnie odczuwał drżenie ziemi. Miał złe przeczucia. Wszyscy zatrzymali się i w milczeniu oczekiwali dalszych zdarzeń.\nOni wszyscy mają wbitą na mur w te zakute łby pierwszą zasadę taniego horroru: jeśli zauważysz niebezpieczeństwo, stań i gap się, i czekaj, co dalej.\nWtedy Habiru zauważył, że jakieś kilkadziesiąt łokci od nich znajduje się jakby zagłębienie w terenie.\nAle tylko “jakby”, więc z bliska okazało się być pagórkiem z genitaliami.\nZmierzchało, więc liczył na to, że podróżni ich nie zobaczą. Po krótkim czasie wszyscy rozłożyli się w niszy i modlili się do swoich bogów, aby nie zostali odkryci.\nAaaa, czyli to “jakby zagłębienie w terenie” okazało się być niszą, która zlazła ze ściany i położyła się, żeby odpocząć.\nTymczasem spod wielkich tumanów kurzu, niewyraźnie zamajaczyło sześć postaci. Zoran i Chawila odsapnęli, gdy zwrócili uwagę, że wiatr wieje w ich stronę. Jednak dziwny orszak wyraźnie miał przejechać około pięćdziesięciu łokci obok nich. Wszyscy trzymali miecze w pogotowiu...Korech przemawiał do koni, aby je uspokoić.\nKonie, dodajmy, też były ukryte w tej poziomej niszy.\nPotężni ludzie przemierzali pustynię na dziwnych zwierzętach. Jeszcze nigdy takich stworzeń nie widzieli. Długi ogon uniesiony w górę. Silna para nóg, na których się poruszały zakończonych szponami z jednym szczególnie dużym. Druga para odnóży jakby niedorozwinięta oraz wielki łeb na smukłej szyi.\nO, to ja wiem, na czym ci ludzie jechali!\nPaszcza zwierzęcia wypełniona była mnóstwem ostrych kłów. Lecz jeszcze straszniejsi byli ich jeźcy. Nikt nie miał wątpliwości, że to byli olbrzymi z Refaim. Nagle zwierzęta przystanęły węsząc coś nozdrzami. Wiatr się zmienił.\n… i wtedy dla odmiany powęszyły uszami.\nNaszczęście nie byli tak ogromni jak mówiły legendy. Mieli wysokość około dwóch dorosłych mężczyzn. Choć i to wystarczyło, by czuć się przy nich jak mrówki.\nZoranie, ja wiem, że Skleroza Opkowa to ciężka przypadłość, ale skup się... W pierwszym odcinku przecież walczyłeś z jednym takim, co miał wzrostu niemal cztery metry i miecz o wadze dwóch dorosłych ludzi!\nPosłuchajcie – rzekł szeptem Zoran – bądźcie w pogotowiu, wyjdę do nich sam, to może nie będą z nami walczyć.\nChcę iść z tobą – szepnął Chawila.\nLepiej zostań tutaj, obserwuj, co się dzieje i gdy będzie trzeba przyjdziecie z pomocą.\nBarbarzyńca schował miecz do pochwy i cicho wyszedł z kryjówki. Ledwo uszedł kilka kroków, gdy zwierzęta go zwietrzyły. Refajmici zeszli z Kadonów (Velociraptor).\nO kurde, zgadłam, a to miał być dowcip!\nA sprowadzali je kupcy z odległej Mongolii i Chin.\nTymczasem Habiru powoli zbliżał się do jeźców. Im bliżej był, tym bardziej strach chwytał go za gardło.\nTak jak podejrzewaliśmy - jeźce budziły lęk i grozę.\nBo taki jeziec to bestia plugawa i przedwieczna.\nTe zwierzęta, które widzieli z daleka, były starożytnymi potworami z ziem Magoga. Podobno ich jaja przetrwały wielki potop i olbrzymi zaczęli je hodować na swoje rumaki.\n*wyobraża sobie olbrzymów wysiadujących jaja*\nTo nawet pasuje. Najpierw wysiadywali jaja, potem chrup-chrup wykluwało się młode (od tej pory olbrzymowi nie było wolno nawet drgnąć, tylko tak siedział okrakiem), a jak bydlę podrosło, to od razu miało jeźdźca na grzbiecie, więc nie wierzgało.\nDo tej pory słyszał o nich tylko legendy i nigdy nie sądził, że stanie wobec tych krwawych bestii oko w oko. Olbrzymi byli dwa razy wyżsi od niego, a ich miecze miały długość sześciu łokci.\nMin ajna huwa huna achaza? (Skąd on się tu wziął?) - odezwał się basem jeden z nich.\n- Harła balia larwa - odpowiedział pod nosem Pawełek, nie zwalniając kroku.\n- Zwariowałeś - zgorszyła się zaskoczona Janeczka. - Co ty mówisz?!\n[Joanna Chmielewska “Skarby”]\nLa arafa? (Nie wiem?) - rzekł drugi.\nNein, this is żyrafa.\nIdę do Kanaanu, wracam do domu.\nBez konia, bez wody, bez jedzenia, dziwny sposób podróżowania?\n- Podróżuję autostopem?\nKoń mi padł dwa dni temu, jedzenie się skończyło wczoraj, a ostatnią kroplę wody wypiłem przed zachodem słońca.\nMity zostaw dla głupców, nasze kadony zwietrzyły konie, a ty nie jesteś karawaniarzem.\nNie masz wielkiego czarnego powozu ani koni z kitami na łbach.\nOlbrzym był tak wielki, że sygnał nerwowy z mózgu do języka szedł i szedł, po drodze ulegając zakłóceniom. Dlatego bredzi o jakiś karawaniarzach na pustyni.\nJeszcze raz pytam, coś za jeden i co tu robisz? - Zapadła nieprzyjemna cisza. Habiru gorączkowo myślał co ma odpowiedzieć.\n- Jestem wędrowną tancerką! - wypalił, usiłując wygiąć wdzięcznie kibić.\n- I handluję jabłkami! Końskimi! - dodał, widząc, że nie przekonał rozmówców.\nJestem wojownikiem i barbarzyńcą.\nTo widać z daleka. Zastanawia mnie tylko skąd masz ten miecz?\nKupiłem go za złoto.\nMieczy z Kotham nie kupuje się za złoto, to oręż gladiatorów.\nKtórzy sami je robią? Skoro ich się nie kupuje?\nDostają przydziałowe. Królowa dzierżawi jednemu facetowi kuźnię i pobiera czynsz w mieczach.\nMoże kiedyś nim byłem?\nSłyszałem o pewnym barbarzyńcy, którego zwą Zoran, ale on pochodzi z Habiru. Słyszałeś coś o nim?\n- Jest silny, potężny, odważny, umięśniony, przystojny, inteligentny... A nie, tu już przegiąłem.\nPodobno jest najlepszym wojownikiem wśród ludzi i co ciekawe był gladiatorem w Kotham. On mógłby posiadać taki miecz jak ty – olbrzym spojrzał badawczo na Zorana – przestań kłamać. Ty jesteś Zoranem z Habiru.\nOni mają nie tylko velociraptory, ale też internet.\nNiezły rozstrzał czasowy.\nEe tam. Co to dla Zorana 60 milionów lat w tę, czy w tę? Pustynia Gobi, czy Pustynia Wschodnia... jemu to wszystko jedno, byleby fajnie było.\nJam jest i co z tego.\nCzy coś mówi ci imię Rator z Mizraim, albo Zot z Gat – zapadła cisza pełna napięcia – to byli moi krewni i poprzysiągłem sobie, że zabiję tego kto ich uśmiercił.\nRefaimici patrzyli na Zorana, u którego mięśnie zaczynały się napinać pod wpływem adrenaliny.\n...robiąc takie bulk! bulk! bulk!\nDudnienie w głowie, dudnienie w klatce (a to zadudnił zamknięty w niej słoń) i chwile wyczekiwania.\nPo czym Zoranowi zadudniło we flakach.\n[Olbrzymi wysyłają do walki velociraptory, Zoran jednak dezorientuje je swoim gwizdkiem od czego głupieją na dobre, a barbarzyńcy nie szkodzi, bo już dawno zgłupiał ze szczętem]\nBarbarzyńcy w oka mgnieniu znaleźli się przy zwierzętach i zanurzyli ostrza w ich cielskach. Pradawne stwory padły martwe.\nTak oto wyginęły ostatnie dinozaury. Wnioskuję o przyznanie temu panu nagrody im. Macieja Giertycha!\nOlbrzymi patrzyli na całe zajście, nie mogąc, w to uwierzyć, że ktoś pokonał ich wierzchowce.\nZ przyzwyczajenia jeszcze stali dłuższą chwilę w rozkroku, patrząc na ścierwa między nogami.\nŚcierwa??? Aaa, dinozaury masz na myśli?\nTeraz czuli się jeszcze bardziej niepewnie i po raz pierwszy strach dotknął ich serc. Zaczynało do nich docierać, że Zoran i jego towarzysze słusznie byli nazywani najlepszymi wojownikami pustyni. Jeszcze przed chwilą ich lekceważyli lecz teraz lękali się o swoje życie.\nNawet największy olbrzym dupa, kiedy mu jaszczur między nogami zdechł.\nTumany piachu wzniosły się w górę.\nZmuszając do gdakania kurę.\nMiecze i włócznie\nzwarły się z sobą.\nI stał się trupem\nKto był osobą.\nKrew i stal.\nW łeb go wal!\nRefaim i barbarzyńca,\nbarbarzyńca i Refaim.\nże da w ryfa im!\n(Znaczy temu drugiemu.)\ni mięśnie z kamienia.\nJak blacha wklęśnie\nKto pierwszy padnie?\nKto pierwszy zaśnie?\nKogo pierwszego piorun trzaśnie?\nA kto kastrowany?\nFlaczki się plączą\ni wokoło sapanie.\nWzięła się publiczność\nW taką ciszę wszystkie gwiazdy na niebie wyliczę...\nBól...kołysanie i ciemność... szum i wiatr... Chyba żyję, to pierwsza myśl, która dotarła do Zorana.\nAno, znowu. Znów jadą jakimś wozem nie wiadomo gdzie, z tą różnicą jednak, że nie są związani.\nDodajmy, że wóz ów nijakiego zadaszenia nie posiada, albowiem transport rannych na pustyni rządzi się własnymi prawami.\nWtedy podjechał do niego jakiś starszy człowiek na koniu. Był bogato ubrany w kolorowe szaty poprzetykane złotą nicią.\nUbranie jak w sam raz na wędrówkę. OK, mógł to być jakiś wódz tego geszeftu, ale wtedy raczej nie fatygowałby się osobiście do Zorana, tylko kazałby go sobie przyprowadzić, i to pewnie dopiero wieczorem, do namiotu.\nWitaj zacny wojowniku – rzekł uprzejmie – już dwa tygodnie minęło [minęły!] jak was znaleźliśmy.\nDwa tygodnie leżeli nieprzytomni na wozie? A słoneczko im aby móżdżków nie wypaliło?\nTo już wcześniej, więc teraz bez różnicy...\nKim jesteś? - Powiedział zdziwiony Habiru.\nZwą mnie Geszran i pochodzę z Gabaon.\nCzy jesteśmy waszymi niewolnikami?\nSkądże znowu. Jedziemy z zaopatrzeniem do hebrajczyków, jesteśmy ich sługami.\n??? - zrobił zdziwioną minę.\nWieziemy im żywność, a was spotkaliśmy na pustyni jak wracaliśmy z Kadesz-Barnea.\nAle dlaczego nas wzięliście?\nBo na środku pustyni trudno o chętne niewiasty.\nBo ze strachu zawarliśmy przymierze z Izraelem, który pokonał Amalekitów, Cheszbon, Baszan, Jerycho i Aj...\nAle co to ma wspólnego z nami?\nKiedy zobaczyliśmy trupy Refajmitów i kadonów, zrozumieliśmy, że nie jesteście zwykłymi wojownikami. Żeby czegoś takiego dokonać trzeba mieć ochronę Boga Hebrajczyków.\nA gość ostatnimi czasy intensywnie werbuje klientów, pewnikiem się w hurtowni jakowaś ruchawka szykuje. Niedawno, znaczy się sto lat temu, niejaki Aton też próbował zostać Jedynym Zaopatrzeniowcem, ale mu nie wyszło.\nWas było ośmiu a ich sześciu, to że zabiliście ich rumaki już graniczyło z cudem. Nieraz się zdarzało, że czterech olbrzymów potrafiło zdobyć miasteczka liczące dwustu osadników, a wy pokonaliście, aż sześciu Refajmitów!!! - Zapadła chwila milczenia, bo Geszran zaniemówił przywołując do pamięci obraz z pola walki – trzech waszych towarzyszy nie żyło, ale wam nie było spieszno na drugą stronę.\nEch... To ilu ich w końcu było?\nWędrowało po pustyni.\nDwóch poszarpał gad okrutny\nGdy mu wleźli do jaskini.\nWięc dziewięciu barbarzyńców\nChciało zbójom zabrać łupy,\nLecz nie poszło im tak łatwo -\nDwa na piasku leżą trupy.\nSiedmiu dzikich barbarzyńców\nCiężkiej dziś doznaje doli -\nTrzech utłukli Beduini,\nReszta idzie do niewoli.\nCzterej walczą na arenie\nPrzed królową, tą heterą.\nWszystkich czterech usieczono\nI zostało równe zero.\nZero dzielnych barbarzyńców\nprzez pustynię pędzi kłusem.\nDwóch pożarły tam pająki\nZatem mamy dwóch z minusem.\nDwóch ujemnych barbarzyńców\nZ olbrzymami się spotkało.\nCi zabili trzech kolejnych,\nMinus pięciu pozostało.\nAż trafili do oazy -\nChętne żyły tam niewiasty,\nWięc nie minął rok-półtora\nZnów ich było jedenastu!\nDlatego zabraliśmy was, aby przedstawić Jozuemu, któremu tacy wojownicy z pewnością się przydadzą.\nMy właśnie zdążamy do Izraelitów.\nChwała niech będzie JHWH.\nJa i moi ludzie przyłączyliśmy się do Hebrajczyków i ich Bóg jest teraz naszym Bogiem.\nRozumiesz, tak jakby nie mieliśmy innego wyjścia...\nMonopolizują rynek i nie ma przebacz.\n[Zoran jest dobrze wychowanym barbarzyńcą, więc przedstawia siebie i swoich kumpli]\n...Co?! Tyś jest ten Zoran, który pokonał Dagota, który pokonał doborowy odział Tuzima z Mizraim, zabił olbrzymów Ratora i Zota, rozciął na pół Ganara króla Hyksosów jednym ciosem, pokonał trzydziestoosobowy odział walecznych Nubijczyków?!\n- Nie chwaląc się, jam to uczynił.\n- Widziałem twoje zdjęcia w “Faktach z Jerycha”!.\n- Krzyczał podniecony Geszran – chwała JHWH. Teraz wiem, że to nie był przypadek, że was znalazłem...\n- Zorek, jam ran twych całować niegodzien!\nUsiłowałam krzyknąć “chwała jhwh”, nie da się.\nTo niemożliwe dano mi możność uratowania wojowników, o których krążą pieśni i legendy... Chwała JHWH.\nA wtedy JHWH zapłonął gniewem, że byle chłystek ot, tak sobie wykrzykuje Jego święte imię i spuścił z nieba ogień, który spalił wszystko w promieniu trzech kilometrów; koniec opka.\n(Albo jednak nie!)\nDni mijały niepostrzeżenie. Barbarzyńcy pod okiem Gabaonity szybko wracali do zdrowia. Zoran zaproponował, by zmienić szyk karawany, aby ułatwić obronę w razie ataku.\nZamiast gęsiego, teraz szli tyralierą. Głupie, ale za to jakież nowatorskie!\nWszyscy przystali na to z radością, bo wiedzieli, że wskazówki doświadczonych wojowników zapewnią im bezpieczeństwo. Na postojach Zoran wraz z towarzyszami szkolili nieprzywykłych do walki wędrowców we władaniu mieczem i formacjach bojowych.\nBez, urważ, jaj, dobrze? Mówimy o mieszkańcach terenów zajętych przez liczne, przeważnie skłócone ze sobą plemiona oraz o karawanie, narażonej na ataki rabusiów, Beduinów i cholera nie wie kogo jeszcze. Tam nie było miejsca dla ludzi “nieprzywykłych do walki”.\n[Zoran jedzie jako przednia straż przed karawaną]\nSłońce paliło żarem jakby z pieca, ale Habiru jechał w cieniu drzew.\nI świat doń się śmieje - haha!\nPo kilku godzinach dojechał do niewielkiego strumyka. Roślinność w tym miejscu była bardziej bujna i pojawiła się trawa. Kiedy koń ją zobaczył jakby się uśmiechnął pod nosem.\nZoran zsiadł z konia i powoli zaczął się skradać do strumienia.\nŻeby mu woda nie uciekła?\nNagle usłyszał w oddali jakiś hałas. Przypadł do ziemi i obrócił się za siebie. Jego rumak był na szczęście niewidoczny.\nJakim cudem koń był niewidoczny, a jeździec musiał się ukrywać w trawach?!\nTestral! To musiał być testral.\nTestral by się nie sprawdził w krainie, gdzie wszyscy się wyrzynają. Po prostu koń był niewidoczny i przyjmijmy to, udając że wierzymy w tę bzdurę.\nGłupoty gadacie, przecież Pisakowi chodzi tylko o to, że Zorek ma na sobie gacie i nie straszy przechodniów przyrodzeniem.\nPodczołgał się do zarośli i zaczął obserwować pobliską polanę, która łączyła się z traktem handlowym. Po chwili ujrzał niewielki orszak konny z bogato zdobionym wozem w środku. Ludzi było około trzydziestu. (...)\nOdczołgał się. Wrócił do swojego wierzchowca i pogalopował do karawany.\nNie zwracając niczyjej uwagi swym dziwnym zachowaniem.\nA koń galopował na paluszkach, więc wcale go nie było słychać.\nKiedy wrócił do Korecha, wezwał barbarzyńców i nakazał reszcie kontynuować pochód.\nA teraz będzie przebiegły fortel, knuta w napięciu intryga i w ogóle suspens!\nPiątka wojowników wysforowała się przed karawanę, aby spotkać się z obcymi. Zoranowi świtał w głowie plan.\nSłuchajcie teraz co powiem – rzekł Zoran kiedy zbliżali się do polany – przebieramy się w szty, które mamy od Nubijczyków [czy tych samych Nubijczyków, których obrabował na długo przed pójściem w niewolę?] będziemy udawać kupców.\n- Zawiesimy sobie na szyjach takie coś i będziemy udawać handlarzy cebulą...\nWszyscy chowamy miecze. Trzeba dowiedzieć się kim są ci obcy i czy nie ma ich więcej po drodze. Pamiętajcie, jedziemy do Jerycha sprzedać towar i jesteśmy Hyksosami. Karawanę prowadzą nasi niewolnicy. Dokładnie się okryjcie, aby nie było widać waszych mięśni.\nA jakby jednak szata się omsknęła i ktoś je zobaczył, powiecie, że to od wytrząsania na koniu wasze kupieckie sadło tak się dziwnie ułożyło.\n[Barbarzyńcy rozmawiają z bogato odzianym typkiem]\nDo Jerycha??? - Powiedział zadziwiony grubas. - To wy nic nie wiecie?\n- Telewizji nie oglądacie?! Na wszystkich kanałach przez kilka dni tylko o tym mówiono!\nDawno nie widziałem się z moim przyjacielem, który tam mieszka.\nTo próżna twa droga, bo Jerycho już nie istnieje.\nChyba sobie kpisz ze mnie.\nTy naprawdę nic nie wiesz?\nA co mam wiedzieć?\nŻe obszarpańcy i włóczędzy z pustyni zniszczyli Jerycho.\nStraż!!! Opuścić broń i rozejść się – wypalił niespodziewanie – jestem Sarug z Lakisz i jestem ambasadorem królewskim. Właśnie zdążam do Kiriat-Arba,\nSarug, nie musisz się tak spieszyć, bo Kiryat Arba zostanie założone w 1968 roku po Chrystusie, masz więc blisko cztery tysiące lat wolnego czasu.\nOjtam, Pisak sprawdził na mapce, że leży obok Hebronu, więc uznał, że może używać tych nazw zamiennie.\nto wielkie miasto. Inni zwą je Hebronem, może pojedziesz ze mną? Tam z pewnością mógłbyś sprzedać swój towar.\nJa jestem Toman z Hyksos – rzekł Zoran – chętnie przyjadę do Kiriat-Arba, ale muszę najpierw pojechać do Jerycha i zobaczyć to na własne oczy.\nCo chce tam oglądać? Ruiny, zgliszcza, gnijące zwłoki, czy może ma jakieś nadzieje co do nierządnicy Rachab?\nBo w Gilgal niedaleko Jerycha stacjonuje ten ochydny lud, Izrael. Oni oHydnie gilgają! Z tak wielką karawaną bylibyście łakomym kąskiem dla nich.\n[Ambasador straszy Zorana opowieściami o straszliwych Izraelitach.]\nAle jeśli mówisz, że oni są taką potęgą, to jak ich pokonać? - Sprytnie ciągnął za język Zoran.\nDlatego właśnie zdążam do Jebuz, bo tamtejszy król znalazł rozwiązanie. Wezwał ambasadorów z Eglonu, Debiru, Jarmutu i Hebronu. Jak połączymy sie w jedną armię, to nie oprą się naszej potędze. Jednak najpierw uderzymy na Gabaon i wybijemy ich wszystkich za zdradę jakiej się dopuścili.\nI tak sobie wesolutko ambasador z Lakisz zdradza tajemnice państwowe pierwszemu lepszemu napotkanemu po drodze włóczędze.\nPo rozmowie z ambasadorem Zoran doznaje kameralnej epifanii:\nZoranie! Gdzie jesteś? - Usłyszał głos.\nTutaj – ledwo odpowiedział.\nZoranie gdzie jest twoje serce? - Usłyszał ponownie, a głos i obecność dziwnej istoty powodowała, że czuł się bezpiecznie. Niezwykły pokój roztaczał się dookoła.\nNie mam siły, aby z tobą rozmawiać – rzekł z wielkim wysiłkiem. Wtedy postać dotknęła go i posadziła na kolana.\nNie mam żadnych skojarzeń.\nNo ja akurat nie mam, ale i tak to głupio wygląda.\nWyobrażam sobie Najwyższego, który nie domaga się padnięcia na twarz przed Majestatem, nie pojawia się wśród gromów i dźwięku trąb, nie każe nawet zdjąć sandałów, tylko bierze mysia-pysia na kolanka i słodko przemawia:\n(no, do proroka Eliasza przyszedł nie w burzy, trzęsieniu ziemi i ogniu, tylko w powiewie łagodnego wiaterku, więc w sumie...)\nJa byłem, jestem i będę. Przyszedłem do ciebie, bo cię szukam.\nWiesz, co ja się musiałem za tobą nauganiać?!\nPrzecież mnie znalazłeś? - Powiedział zdziwiony Habiru.\nSzukam twego serca, które wypełnia nienawiść i zemsta.\nPrzecież już powiedział, że serce ma w Hebronie, pewnie w słoiku z korniszonami.\nAle z nadzionkiem jest!\nTo ja ukształtowałem cię w łonie twej matki i chcę abyś mi służył.\nKim jesteś? - rzekł tym razem zaniepokojony.\nI słusznie,bo coś tu pośmierduje nielegalnymi eksperymentami na ludzkich zarodkach.\nJestem tym, który uratował twe życie wiele razy. To nie mięśnie i siła cię ratowały, kiedy znajdowałeś się w różnych tarapatach, ale moja pomoc.\nA tak się głupek cieszył, że potrafi wyjść z każdej opresji.\nSpotkaliśmy się już kiedyś, na arenie, w Kotham.\n- Jesteś jednym z tych, którym ucięto stopy?\nTak pamiętam te dziwne zdarzenie, ale kim jesteś?\nJestem tym, który chce cię uratować całego, nie tylko ciało, ale i ducha.\nKuźwa, mniej konkretnie się nie da?!? Od razu niech powie, że ma do zaoferowania pakiet zdrowotny dla całej rodziny i promocyjne szczepienie przeciw grypie.\nI trzy darmowe sesje terapii poznawczo-behawioralnej.\nNienawiść i zemsta zaprowadzą cię do pewnej zagłady, ale życie, które chcę ci dać, będzie pełne pokoju i dobrych rzeczy. Zawrzyj ze mną przymierze i żyj dla mnie.\n*ostrzega* Zoran, uważaj, on coś kręci! Już kilka razy zawierał układ zbiorowy i to z całym ludem, a nie indywidualnie!\nI bywa dość niekonsekwentny. Nie rozmawiaj z nim dalej bez prawnika.\nPorzuć nienawiść, zemstę i złe czyny, zmień swoje myślenie,\nPrzejdź na buddyzm, doznasz ukojenia.\nJaszu, Wszechmogący nie będzie szczęśliwy, że próbujesz mu podebrać klienta dla konkurencji.\nPodejrzewam, że to jakiś wyjątkowo wredny dżin pustynny, a nie Pan Zastępów.\na ja poprowadzę cię taką drogą, że sam będziesz zdziwiony.\nTo brzmi jak oferta początkującego psychologa, ewentualnie telefonicznej wróżki.\nZe zdumienia gały wyjdą ci na wierzch, obiecuję.\nJak mogę to zrobić, skoro żyję zemstą od lat? Jak mogę to zrobić skoro nienawiść napędza me życie? Jak mogę zmienić myślenie skoro nie umiem inaczej myśleć?\nPodejmij decyzję, a ja ci pomogę rozpocząć nowe życie.\nKim jesteś!!!? - krzyknął.\n- Telemarketerem, kuźwa! Bierzesz pan ten pakiet czy nie?\nJeszcze tego nie wiesz? Jestem JAHWE Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba, Bóg Hebrajczyków... Jaka jest twoja decyzja?\nEhehe, Pisaku, jesteś jeszcze na tym etapie historii biblijnej, kiedy to Pan mówił do Izraelitów na przykład tak: “Pamiętaj, co ci uczynił Amalek w drodze, gdyś wyszedł z Egiptu. Zaszedł ci drogę i napadł na wszystkich osłabionych, na twoje tyły, gdyś ty był zmęczony i wyczerpany, on Boga się nie lękał. Gdy Pan, Bóg twój da ci bezpieczeństwo od wszystkich twoich wrogów okolicznych w kraju, który ci daje Pan, Bóg twój, w posiadanie, wygładzisz imię Amaleka spod nieba. Nie zapomnij o tym!” (Pwt 25, 17-19). Do etapu “Miłujcie waszych nieprzyjaciół; dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą” (Łk 6, 27) mamy jeszcze dobre 1200 lat...\nKimże ja jestem, że przychodzisz do mnie Panie?\nJesteś tym, którego szukam...jaka jest twoja decyzja?\nTy jesteś wielkim [Zaopatrzeniowcem] Bogiem, a ja marnym człowiekiem, cóż ja ci mogę zaoferować?\nPójdź za mną Zoranie... jaka jest twoja decyzja?\nZupełnie jak na sesji Warhammera: “Czy chcesz zostać Rycerzem Chaosu”? Tyle że z Malalem dało się jeszcze potargować...\n– moja decyzja... moja... decyzja... tak...tak chcę ci powierzyć me życie JAHWE, chcę z tobą żyć. Wybacz mi zło, które czyniłem... wybacz...\nPrzyjmuję twe słowa i teraz wiem, że odnalazłem twoje serce. Przyjmij, więc teraz to, co mam dla ciebie.\nPo tych słowach światłość ogarnęła Habiru, a barbarzyńca zaczął płakać.\nJa też zaraz zacznę, bo z nudów zaczynam gryźć kabel od myszki.\nJak pomyślę, że mogą nas czekać opisy zmian w psychice Zorana, czyli od “silny a głupi”, po “dobrodusznego idiotę”, to też mam ochotę płakać.\nA ja już płaczę.\nDlatego też pożegnamy się z barbarzyńcami już tutaj, odpuszczając sobie ostatni rozdział, w którym nasi boCHaterowie dołączają wreszcie do obozu Hebrajczyków. Nudny był i tyle.\nZ ruin Jerycha pozdrawiają:\nJasza z gwizdkiem i trąbką, Dzidka z tabliczką “ZOOpatrzenie”, Kura na testralu i Sine trenująca zastęp gladiatorów,\nzaś Maskotek naćpał się i ucieka przed urojonymi pająkami.\nAutor: kura z biura o 11:59\nEtykiety: Dzidka, Fantastyka, Jasza, Kura, Sineira\nKocham was za tę analizę! Znacznie kwikaśniejsza od poprzednich :)) A wierszyk o barbarzyńcach FTW!\n15 listopada 2012 15:23\nBędę tęsknić za Zoranem, to była jedna z najpiękniejszych analiz. Więcej barbarzyńców! Więcej złej historii!\n15 listopada 2012 15:57\nJaszczurka ze Spockiem!Zaopatrzeniowiec!Zapasy w kisielu!Pająki!Wierszyki!Obrazek z Godzillą!\n15 listopada 2012 18:56\n"Ty jesteś wielkim Zaopatrzeniowcem!" Rozwaliło mnie to do reszty. Sama już nie wiem, co jest lepsze; opko czy Wasze komentarze :D\n15 listopada 2012 19:36\nKolejna świetna analiza!\nCzytam już od dawna, ale to pierwszy komentarz więc dzięki za częste poprawianie nastroju!\nZ wielu niezwykle ciekawych i pouczających obrazów w tym opku rzuciło mi się w oczy jedno - jak musieliby wyglądać ci olbrzymi (4m z okładem) jadący na Velociraptorach (miały mniej niż metr wysokości...)\nCoś jak konnica na psach... Jamnikach pewnikiem... :D\n15 listopada 2012 23:04\nZawsze wolę opka fandomowe niż te opowiadanka z własnymi światami i bohaterami, ale ten odcinek był kwikaśny i przesmaczny, dzięki za cudowny relaks wieczorem! :D:D:D\n16 listopada 2012 00:05\nTak czytałam o tym Zaopatrzeniowcu i czekałam, aż wstawicie tego mema z kotem... no i się doczekałam.\nDzidko, cytaty z Chmielewskiej - bezcenne. :)\nWierszyk Kury o jedenastu barbarzyńcach wymiata.\nMogę tak wymieniać bez końca. Przekwikaśna analiza.\n16 listopada 2012 10:49\nTa seria jest fenomenalna :D Wysoko podniosłyście sobie poprzeczkę, oj, wysoko... Może zanalizowałybyście dla odmiany coś wydanego? Jakąś opkowatą powiastkę albo coś. Pozdrawiam i życzę samych takich Zoranowych kąsków do analizowania :p\n16 listopada 2012 12:50\nPopieram Anonima nade mną i głosuję na drugi tom Fapai. :D\n17 listopada 2012 18:21\nTak czytam tę analizę i się zastanawiam: na jaką cholerę budować skomplikowane więzi między bohaterami, tworzyć ciekawe i pasjonujące historie każdego z nich - wystarczy nadać dwóm imiona (Zoran i Chawila), a potem stwierdzić "było ich dwudziestu jeden, a teraz jest ośmiu." Człowiek się uczy całe życie.\n18 listopada 2012 14:35\nWierszyk o jedenastu małych Murzyn... eee, barbarzynkach to hit nad hity. Kuro, przyjmij ten oto internet, który niosę w darze.\nI dziękuję Wam wszystkim, że dotrzymywaliście Zoranowi towarzystwa w tej pasjonującej podróży, bo wyszła z tego jedna z najlepszych analiz w historii.\n(swoją drogą walki gladiatorów to jedno, zakładam, że różne ludy mogły mieć zbliżone zwyczaje, ale... łacińska nazwa pająków? I to polinneuszowska?)\n18 listopada 2012 18:26\nWierszyki i obrazki były śliczności, ale sama opowiastka- fuuuj!niech zginie,przepadnie na wieki wieków... Moze coś fandomowego na odmianę- z "Supernaturala" na ten przykład...\n20 listopada 2012 14:28\nLOL, a najlepsze jest to, że te dwie wypowiedzi olbrzymów to faktyczny transkrypt z arabskiego. Ciekawe, jak to Pisak robił, wrzucił sobie po polsku zdanie w google translate i spisał, jak mu zdanie po arabsku lektor przeczytał? xD bo o znajomość języka go nie podejrzewam, ale może ja uprzedzona jestem;)\n20 listopada 2012 22:22\nI tak dobiegła końca opowieść o dzielnym syfilistynie w kraju Anonimowych Mimów... Trzeba przyznać, że Zoran i jego towarzysze dostali naprawdę mocny towar.\nWiersz o barbarzyńcach oraz wiersz bitewny należą do największych osiągnięć poezji analizatorskiej.\n"Właśnie zdążam do Kiriat-Arba,\nSarug, nie musisz się tak spieszyć, bo Kiryat Arba zostanie założone w 1968 roku po Chrystusie, masz więc blisko cztery tysiące lat wolnego czasu."\nI tak dobrze, że autor nie zdecydował się użyć takich nazw miejscowości, jak Jad Mordechaj (nazwana na cześć Anielewicza) czy Lochamej haGetaot ("Bojownicy Gett").\nA Wszechmocny Zaopatrzeniowiec to chyba zmonoteizowana odmiana kultów cargo.\nCo do tekstów arabskich - myślę, że Pisak mógł spokojnie ściągnąć je z jakichś rozmówek czy innych podręczników, na rynku ich nie brakuje.\n30 listopada 2012 11:19\nNapięły się mięśnie pośladków\nI nawet się nie zdziwiłam, czytałam dalej. Dopiero później mnie tknęło.\n12 lutego 2015 18:19


„Stodoła” w ogniu – retrospekcja – Reporter NTR\nHomeAktualności z regionu„Stodoła” w ogniu – retrospekcja\n„Stodoła” w ogniu – retrospekcja\nKolejny pożar o którym głośno w całym regionie. Popularny pawilon „Społem”, przy ul. Starzyńskiego, płonął przez wiele godzin – ocalała jedynie blaszana konstrukcja. To dla miejscowej spółdzielni spożywców ogromna strata, bo w „Stodole” działali również najemcy. – Podźwigniemy się z tego i zrobię wszystko, abyśmy przetrwali – usłyszeliśmy od Agnieszki Derleckiej, prezes PSS „Społem” w Ozorkowie.\nDochodziła godzina 17. W pawilonie było kilku klientów. Spod dachu zaczął wydobywać się dym. Personel sprawnie wyprowadził ludzi z pomieszczenia. Na szczęście, nikt nie odniósł obrażeń.\n– Gdy przyjechałam na miejsce było kilkadziesiąt minut po 17. Jeszcze wtedy kopciło się jedynie z dachu. Nie było dużego zadymienia. Nic nie zapowiadało takiej tragedii. Niestety, ogień bardzo szybko się rozprzestrzenił – mówi prezes „Społem”.\nKłęby czarnego dymu było widać z daleka. Z każdą minutą sytuacja stawała się coraz poważniejsza. W akcji wzięło udział ponad 20 wozów strażackich. St. kpt. Michał Mirowski, rzecznik KP PSP w Zgierzu, nie ukrywa, że walka z ogniem była niezwykle trudna.\n– Gaszenie było bardzo utrudnione z powodu konstrukcji hali, która była obita blachą. Pod spodem znajdowało się docieplenie: płyty wiórowe i karton gips. Elementy konstrukcyjne musieliśmy rozebrać. Najbardziej prawdopodobną przyczyną pojawienia się ognia było zwarcie w instalacji elektrycznej.\nDogaszanie „Stodoły” trwało jeszcze następnego dnia, do godz. 15. Dach pawilonu runął, a blaszane ściany się wygięły. Najprawdopodobniej budynek będzie do rozbiórki.\nPrezes „Społem” w Ozorkowie jest zdruzgotana… ale zapewnia, że spółdzielnia przetrwa.\nNie ukrywa, że pożar popularnej „Stodoły” znacząco wpłynie na dalsze funkcjonowanie firmy.\n– Powiedziałam sobie jednak, że spółdzielnia funkcjonowała przez 100 lat i będzie dalej działać – słyszymy od szefowej „Społem”. – Całą noc byłam na miejscu i patrzyłam, jak pawilon trawi ogień. Jestem zdruzgotana, ale muszę mieć siłę i będę walczyć o to, aby „Społem” w Ozorkowie przetrwało.\nStraty są ogromne. Szacuje się, że mogą wynieść 15 milionów zł, a nawet więcej, bo jeszcze najemcy muszą określić zniszczenia. Prezes podkreśla, że w pawilon przy Starzyńskiego inwestowane były duże środki finansowe.\nDowiedzieliśmy się, że pracownicy mają zostać w spółdzielni i wykonywać obowiązki w innych sklepach „Społem”.\n– To nie jest typowy zakład pracy, a spółdzielnia. Musimy trzymać się razem. Jeśli chodzi o najemców, to poprosiłam władze miasta o poszukanie dla nich lokali. Niestety, spółdzielnia nie dysponuje wolnymi pomieszczeniami – dodaje A. Derlecka.\nMieszkańcy wspominają popularną „Stodołę”. Dla wielu pawilon ma sentymentalne znaczenie.\n– Pamiętam czasy, gdy w naszym mieście nie było jeszcze marketów. Do „Stodoły”, supersamu, szło się na super zakupy. Lata biegły, a „Stodoła” wciąż była atrakcyjnym miejscem. Przyzwyczaiłam się do tego pawilonu. Myślę, że nie tylko mnie będzie brakować „Stodoły” – mówi jedna z naszych czytelniczek.\nW Ozorkowie to kolejny pożar o którym jest głośno. Kilka dni temu paliła się kamienica w centrum miasta, przy Listopadowej. Mieszkańcy wciąż mają w pamięci pożar trzech kamienic przy pl. Jana Pawła II.\n– Walka z ogniem była niezwykle trudna – mówi st. kpt. Michał Mirowski\nPobili na śmierć.\nRemont kamienicy za


Cineplex Cinemas Fredericton (Kanada) - opinie - TripAdvisor\nWszystkie hotele - Fredericton\nOferty hoteli - Fredericton\nHotele last minute w Fredericton\nNajlepsze hotele dla rodzin - Fredericton\nHotele biznesowe - Fredericton\n3-gwiazdkowe hotele - Fredericton\nHotele InterContinental w Fredericton\nHotele w pobliżu lokalizacji Marysville\nHotele w pobliżu lokalizacji Garden Creek\nHotele w pobliżu lokalizacji South Devon\nHotele w pobliżu lokalizacji Sandyville\nHotele w pobliżu lokalizacji Silverwood\nFredericton — popularne kategorie\nTanie hotele w Fredericton\nHotele z jacuzzi w Fredericton\nHotele w centrum w Fredericton\nHotele z balkonem w Fredericton\nHotele z apartamentami w Fredericton\nHotele w pobliżu Killarney Lake Park Trail\nHotele w pobliżu lokalizacji (YFC) Fredericton Airport\nWszystkie restauracje - Fredericton\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Cineplex Cinemas Fredericton\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Fredericton\nAtrakcje w pobliżu obiektu Cineplex Cinemas Fredericton\nKanał o podróżach: Fredericton\nCineplex Cinemas Fredericton opinie\nAtrakcje w Fredericton\nNr 6 wśród 9 Gry i zabawy w lokalizacji Fredericton\n1381 Regent St, Fredericton, New Brunswick E3C 1A2, Kanada\nżałując coś porządnego w Fredericton\nKiedy przyjechaliśmy pół z biletów nie działa i musieliśmy kupić bilety w części gastronomicznej. Większość studentów, lub po prostu nisko opłacanych, i nikt nie dba. Trwa wieki dostarczyć jeden popcorn i napoje, więc nasze oczekiwanie było bardzo złe. Jeśli chodzi o ekran, są one zazwyczaj...ok, ale mieliśmy dobrze poniżej normy pokaz najnowszych Star Trek. Czuliśmy się jak oglądając inne film. Fotele są sztywne i nie wygodne. Brzmi może być w zależności od pokoju, w którym jesteś. Mamy nadzieję na odnowione pokoje w najbliższych latach.Więcej\nŚwietny film, Super personel\nIdę na klienta do kina co tydzień. Personel jest bardzo przyjazny i zawsze profesjonalny. sposób traktują mój klient jest jak każdy inny. Co jest tak jak powinno być. Kino to coś robią, bo mają dużo młodszych pracowników i są świetne. . . Dziękuję. . .\nStrasznie przestarzałe kina domowego\nTen zestaw kina domowego jest strasznie przestarzałe. To jest stara szkoła miejsca, więc trzeba przejść przez palce nikt nie wzrostu znajduje się w oczach. Można również nie mogę zarezerwować miejsca więc bądź przygotowany na linii godziny przed filmem tak, że nie są zatrzymani w pierwszym...rzędzie. Tym teatrze wymaga generalnego remontu.Więcej\ndać odpocząć nogom z przyjaciółmi\nPoszedłem do Cineplex Fredericton kilka razy w ciągu ostatnich 6 miesięcy, żeby zobaczyć trochę Christian filmy. Bardzo wdzięczny, że zrywają te filmy do teatru. Więcej wskazówek można w kierowaniu do kina domowego. Kilka razy skończyło się w złe miejsce tylko po to, aby dowiedzieć się...jak w filmie zaczyna, co oznacza, że najlepsze miejsca w teatrze były już zajęte.Więcej\nData z mężem\nJa i mój mąż zdecydowaliśmy się pójść na randkę. Nie mogliśmy się i w centrum miasta, ale zdecydowaliśmy się pójść do ciniplex w Fredericton. W tneater jest czysty i personel jest przyjazny i łatwo dostępna, jeśli mieliśmy pytania.\nStrona internetowa nie jest przyjazny dla użytkownika\nTym teatrze wymaga aktualizacji. To jest przestarzała i nic nie nowoczesny. Trudno jest korzystać z Cineplex strony internetowej. Nie jest fanem.\nTen zestaw kina domowego jest pięknym i czystym miejscem do odwiedzenia z dużą ilością miejsc dla filmów. Dobry wybór potraw do wyboru do jedzenia. Niektóre oferty na widok film.\nZobacz 22 hotele w pobliżu.Zobacz 262 restauracje w pobliżu.Zobacz 85 atrakcji w pobliżu.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Cineplex Cinemas Fredericton.


Młoda, atrakcyjna studentka szuka sponsora - mężczyzny z klasa! - TOP-Ogloszenia.Net\nMłoda, atrakcyjna studentka szuka sponsora - mężczyzny z klasa!\nJestem młodą (25 lat) , atrakcyjną, inteligentną studentką. Poszukuję zdecydowanego mężczyzny z klasą, przystojnego, zadbanego, bez problemów finansowych zainteresowanego stałym układem sponsorowanym. Chciałabym, żebyśmy stworzyli miły układ, który dla nas obojga byłby oderwaniem od rzeczywistości, odskocznią.\nProszę o zgłoszenia mężczyzn, którzy wiedzą czego oczekują i wiedzą co mogą w zamian zaoferować. Fizyczność jest ważna, dlatego na zgłoszenia zawierające zdjęcie odpowiem w pierwszej kolejności - również odwdzięczę się zdjęciem.\nPoszukuje tylko jednego, wyjątkowego mężczyzny.\nOgłoszenie dodane: Piatek, 31 Maj, 2013 17:10\nOgłoszenie Nr: 461006


Pompy ciepła Warszawa - Nowatermia\nEnergia odnawialna w Warszawie\nNowatermia jest wyłącznym dystrybutorem pomp ciepła marki Thermia i Aermec (seria BHP) w Polsce. Posiada sieć Autoryzowanych Partnerów w całym kraju i są oni również na terenie Warszawy - stolicy naszego kraju. Warszawa jest bardzo ważnym ośrodkiem kulturalnym, przemysłowym i biznesowym. Jest największym miastem w kraju pod względem powierzchni i liczby ludności - mieszka tutaj około dwa miliony osób. W Warszawie znajduje się wiele terenów zabytkowych oraz muzeów, które przyciągają turystów nie tylko z kraju, ale i zza granicy. Duże, prężnie rozwijające się tereny miejskie sprzyjają powstawaniu smogu. Można go zredukować przesiadając się z samochodu na rower bądź też decydując się na ekologiczne źródło ogrzewania. Może to być na przykład pompa ciepła, która dzięki wykorzystaniu odnawialnych źródeł energii tworzy naturalne ciepło. W pompie ciepła nie zachodzą żadne procesy spalania, a co za tym idzie - nie dochodzi do emisji szkodliwych substancji do atmosfery. Powietrze nad warszawskimi ulicami może więc być o wiele bardziej czystsze.\nGruntowe pompy ciepła są jednym z najefektywniejszych rodzajów tych urządzeń grzewczych. Stabilność działania jest zapewniana poprzez odwierty oraz zamknięty układ instalacji. Dobrze dobrana i zamontowana pompa ciepła będzie w stanie działać bezawaryjnie przez wiele lat i zapewni niskie koszty użytkowania. Poza tym, gruntowa pompa ciepła nie jest uzależniona od warunków atmosferycznych i charakteryzuje się niezwykle cichym działaniem. To nie jedyne plusy tych urządzeń. Mieszkańcy Warszawy, jak i całego kraju, decydując się na pompę ciepła zapewniają sobie także komfort użytkowania. Nie potrzebuje ona bowiem materiałów eksploatacyjnych do ogrzewania budynku, nie trzeba więc się o to martwić. Sterowanie jest niezwykle proste nie tylko dzięki intuicyjnemu sterownikowi, ale również za sprawą darmowej aplikacji na telefon.\nWarszawscy właściciele domów jednorodzinnych, decydując się na wymianę nieekologicznego źródła ogrzewania na pompę ciepła, mogą skorzystać z różnego rodzaju dotacji. Jedną z nich jest program "Czyste Powietrze". Można też skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej, dzięki której istnieje możliwość odliczenia kosztów związanych z zakupem materiałów i urządzeń związanych z montażem pompy ciepła i całej instalacji w rozliczeniu rocznym PIT. Obydwie wymienione pomoce finansowe mogą się ze sobą łączyć.\nErgo Eco sp. z o.o.\nul. Niska 4\ntel: 516 991 447\nPracownia Techniki Ogrzewania s. c. A. Borkowski, W. Oszczak\nal. XX-lecia 78A,\ntel: 608 512 546


Czego nie można wysyłać kurierem Fedex?\nStrona główna » Czego nie można wysyłać kurierem Fedex?\nRynek kurierski rozwija się niezwykle dynamicznie. Ten trend związany jest z rosnącą popularnością zakupów przez internet, zmianą nawyków konsumpcyjnych, a także rozwojem różnych branż. I dlatego z usług profesjonalnych przewoźników korzystają i klienci indywidualni, i biznesowi, a przesyłki szybko i tanio trafiają od nadawców do odbiorców, wykorzystując nowoczesną infrastrukturę, najnowszą technologię oraz sprawną logistykę. Jedną z najbardziej rozpoznawalnych marek jest kurier FedEx. Dostarcza paczki w niemalże w każdy rejon świata, oferuje niskie ceny i jest chętnie wybierany przez branżę e-commerce. Z usług kuriera FedEx korzystają klienci wysyłający okazjonalnie, jak i ci, którzy potrzebują sprawdzonego partnera przy prowadzeniu biznesu.\nJakich towarów nie można wysyłać FedEx?\nŁadunki zabronione w transporcie FedEx\nCzego FedEx nie przewiezie?\nJak zapakować przesyłkę FedEx?\nTowary zakazane w przewozie FedEx\nPomimo tego że w sklepach można kupić niemalże wszystko, to trzeba pamiętać, że nie każdą rzecz przewiezie kurier FedEx. Na podstawie krajowych i międzynarodowych przepisów powstała lista towarów zabronionych w transporcie. Wynika ona przede wszystkim z konieczności zapewnienia bezpieczeństwa kurierowi oraz innym przesyłkom. Z zasady to właśnie nadawca jest odpowiedzialny nie tylko za poprawne zapakowanie przesyłki zgodnie z wytycznymi, ale również za to, by wewnątrz znalazły się tylko rzeczy dozwolone w transporcie. Kurier FedEx nie sprawdza zawartości paczki bez uzasadnionych podejrzeń, ale w przypadku kontroli i wykazania, że zostały wysłane towary zakazane, nadawca jest obarczony konsekwencjami.\nLista towarów zabronionych i niebezpiecznych FedEx powstała w oparciu o obowiązujące przepisy. Przewoźnik dopuszcza natomiast transport niektórych materiałów, które z zasady są wykluczone, ale zawsze musi wyrazić zgodę na taką usługę. Mogą to być na przykład pieniądze i ich ekwiwalenty w postaci przenośnych dokumentów o charakterze płatniczym takich jak indosowane akcje, obligacje i akredytywy pieniężne, monety kolekcjonerskie i znaczki pocztowe. Poza tym FedEx materiały niebezpieczne – na przykład wyroby pirotechniczne i inne materiały łatwopalne również dostarcza. Taki transport każdorazowo należy uzgodnić z Biurem Obsługi Klienta.\nTowarami zakazanymi w transporcie FedEx są przede wszystkim organy lub części ciała, embriony, prochy, ekshumowane szczątki ludzkie lub zwierzęce. Te restrykcje związane są z przepisami fitosanitarnymi. FedEx nie dostarcza również przesyłek wysyłanych na adresy apo oraz fpo i tych nadanych za pobraniem. Zakazany jest również transport materiałów niebezpiecznych takich jak na przykład broń palna, uzbrojenie, amunicja i ich części. Warto wiedzieć, że do tej kategorii należą również aerozole, poduszki powietrzne, akumulatory samochodowe, perfumy, suchy lód, sztuczne ognie.\nJeśli masz wątpliwości co do tego, czy towary, jakie chcesz wysłać, nie są zabronione w transporcie, skontaktuj się z przewoźnikiem. Specjaliści doradzą i pomogą odpowiednio przygotować paczkę. Nie mogą się w niej znaleźć przedmioty i materiały nielegalne takie jak narkotyki czy inne środki psychoaktywne. Poza tym pewnego rodzaju ograniczenia są również nałożone na żywność, artykuły szybko psujące się, czy też te, które wymagają odpowiedniej temperatury czy warunków w czasie transportu. FedEx nie przyjmie także roślin i materiałów pochodzenia roślinnego, włącznie z nasionami i kwiatami ciętymi. W tym ostatnim wypadku można w porozumieniu z przewoźnikiem nadać towary, ale tylko do niektórych miejsc przeznaczenia. Warto również pamiętać o tym, że w niektórych państwach zabronione jest przewożenie materiałów niepoprawnych politycznie czy też społecznie. Na przykład mogą to być publikacje o charakterze pornograficznym i/lub zawierające treści obsceniczne.\nKurier FedEx podkreśla również, że niezwykle istotne jest poprawne zapakowanie przesyłki. Dzięki temu dotrze ona do odbiorcy w stanie nienaruszonym. Kurier nie przyjmie więc paczek źle przygotowanych, wilgotnych czy też z wystającymi elementami, ponieważ wpływa to na bezpieczeństwo innych przesyłek oraz samego kuriera. W przypadku paczek niestandardowy oraz tych, które muszą być przewożone z należytą starannością, należy zadbać również odpowiednie oznakowanie.\nprzesyłki na adresy apo/fpo\nakredytywy; przesyłki z zastosowaniem akredytywy są zasadniczo zabronione z wyjątkiem przesyłek z zastosowaniem akredytywy wymagającej „kurierskiego dowodu nadania” określonej w "jednolitych zwyczajach i praktykach dotyczących akredytyw dokumentowych” ucp 600 –art. 25, jeżeli przesyłka jest przesyłana za pomocą międzynarodowego (lotniczego) listu przewozowego FedEx expanded service\nprzesyłki mogące wyrządzić szkodę lub spowodować opóźnienie, jeżeli chodzi o wyposażenie, personel lub inne przesyłki. FedEx wyklucza odpowiedzialność za przewóz tego rodzaju przesyłek, również w przypadku przyjęcia ich do wysyłki (umyślnie lub wskutek pomyłki).\nChcesz wysłać towary niebezpieczne kurierem? Sprawdź naszą ofertę wysyłki ADR.


Powiało optymizmem po godnym pożegnaniu Rosy z LM. "To dopiero początek drogi" - Sport WP SportoweFakty\nWe wtorkowy wieczór Rosa Radom godnie pożegnała się z Ligą Mistrzów, pokonując u siebie Petrol Olimpiję Lublana 75:58. - Ten mecz pokazał, jak powinniśmy grać. Musimy przenieść to na rozgrywki ligowe - mówili Wojciech Kamiński i Michael Fraser.\nPiotr Dobrowolski 07 Lutego 2018, 15:03\nOd długiego czasu było wiadomo, że Rosa Radom nie ma szans na awans do kolejnej fazy Basketball Champions League. Mimo wszystko, bardzo zmobilizowana przystąpiła do ostatniego meczu w tych rozgrywkach, z Petrol Olimpiją Lublana. Wygrała 75:58, zapewniając sobie zwycięstwo w ostatniej kwarcie. Po pierwszej odsłonie prowadziła nieznacznie, bo 15:13. - Myślę, że byliśmy blisko rywala w pierwszej kwarcie. Nie mieliśmy jednak na tyle dużo energii, aby pokonać go na wyjeździe - przyznał Jordan Morgan, najlepszy zawodnik gości.\n- Pozwoliliśmy Rosie dyktować tempo gry i fizyczność. Nasz brak energii spowodował dużą ilość strat. Zgubiliśmy piłkę 19 razy, a to zdecydowanie za dużo w meczu na obcym terenie, jeśli chcemy myśleć o zwycięstwie - kontynuował podkoszowy. Dla porównania - gospodarze zanotowali 12 strat. - Nie mieliśmy odpowiedniego podejścia. Ponadto nie byliśmy przygotowani na fizyczną grę Rosy, która od początku zdominowała wydarzenia na parkiecie - dodał autor double-double: 17 punktów i 12 zbiórek. Ponadto miał trzy asysty, dwa przechwyty i dwa bloki, kończąc zawody z najwyższym wskaźnikiem efektywności ze wszystkich graczy: +27.\nZoran Martić nie będzie więc miło wspominał powrotu do Polski. - W ostatnim czasie nie mieliśmy szczęścia, ponieważ przystąpiliśmy do tego meczu bez trzech kontuzjowanych zawodników. To był największy problem, z jakim musieliśmy sobie poradzić, i od tego trzeba zacząć. Niemniej jednak, nie jestem zadowolony z postawy, jaką zaprezentowaliśmy w tym spotkaniu. 19 strat w naszym wykonaniu było kluczowych. Różnica punktowa na koniec meczu jest zbyt duża, ale nie można odmówić Rosie, że zasłużyła na to zwycięstwo i odniosła je w dobrym stylu - skomentował były trener Trefla Sopot.\nZ kolei w dobrym nastroju po swoim pierwszym i zarazem ostatnim występie w Lidze Mistrzów był Michael Fraser. - Byliśmy po prostu lepszą drużyną. Wiemy, co robić, tylko musimy grać zespołowo, wspierać się nawzajem. Nie było mnie tutaj wcześniej, ale myślę, że to zwycięstwo, ten moment powinniśmy przenieść na rozgrywki ligowe i kontynuować dobrą grę w ekstraklasie. Ta wygrana doda nam pewności siebie - nie miał wątpliwości Kanadyjczyk, który w dobrym stylu zadebiutował w europejskich zmaganiach i przed publicznością zgromadzoną w Hali MOSiR-u, notując siedem punktów i tyle samo zbiórek przez 22,5 minuty spędzone na parkiecie.\nZadowolony mógł być także Wojciech Kamiński. - Zagraliśmy dobrze przede wszystkim w defensywie. Kluczowa była ostatnia kwarta, kiedy zdobyliśmy kilka łatwych punktów z kontrataku, po dobrej obronie - podkreślił trener Rosy. Czwartą część jego podopieczni wygrali 26:9. - To było dla nas bardzo ważne zwycięstwo, ale to dopiero początek drogi i powrotu na właściwe tory. Ten mecz pokazał, jak powinniśmy grać w obronie i również po drugiej stronie parkietu - zakończył.\nCzy wygrana Rosy z Petrol Olimpiją jest niespodzianką?\nKoszykówka Polska HydroTruck Radom Petrol Olimpija Lublana Wojciech Kamiński Europejskie puchary Radom Lublana Zoran Martić Michael Fraser Basketball Champions League