Rita Ora przemierza nowojorskie ulice w osobliwym połączeniu futra z zielonymi skarpetkami - Pudelek\nOd kilku dni media żyją hucznym weselem, które sprawił sobie Marc Jacobs z Charem Defrancesco, który przez przesadną opaleniznę wygląda, jakby był żywcem wyrwany z Warsaw Shore. Na długiej liście gości weselnych nie zabrakło najważniejszych graczy modowej branży, w tym Anny Wintour, Naomi Campbell, Kate Moss, czy sióstr Hadid.\nW sieci nie mogło z tej okazji zabraknąć ostrej krytyki ze strony zatwardziałych tradycjonalistów, szczerze wierzących, że dwóch mężczyzn nigdy nie będzie w stanie stworzyć rodziny. Na szczęście nie posłuchała ich Rita Ora, która ewidentnie nie dbając o uznanie politycznych radykałów, przybyła na ślub w trudnej do przeoczenia kreacji.\nZOBACZ: Pstrokata Rita Ora ściąga uwagę fotografów w płaszczu za 23 tysiące\nBrytyjska wokalistka, znana ostatnimi czasy bardziej z występów w programach rozrywkowych niż ze śpiewania, przybyła do Nowego Jorku już dzień wcześniej. Najciekawszą stylizację gwiazda naturalnie zachowała na samo wesele, jednak nawet jej spontaniczne wyjście z hotelu do pobliskiego Starbucks'a, też nie miało by prawa bytu bez odrobiny modowego szaleństwa. Na przechadzkę w towarzystwie rosłych kolegów, Rita wdziała niezwykle ciekawą kompozycję, składającą się z oversizowego, futrzanego płaszcza, jaskrawo zielonych skarpetek, oraz trzewików, których nie powstydziłby się sam Oscar Wilde. Uwagę zwracała także biżuteria gwiazdy. Jej pokaźnej wielkości kolczyki spokojnie mogłyby bowiem posłużyć za talerzyki deserowe\nLubicie uliczny styl Ory?\nPrestiż zawodu? Wcześniej czy później dostaną więcej kasy ale nauczyciel nigdy nie był szanowany i nie będzie. Niestety ta grupa zawodowa sama do tego doprowadziła, środowisko jest przesiąknięty osobami "marnymi" a prawdziwe perły z powołaniem i sympatią do młodzieży giną gdzieś w tłumie.\nNauczyciele powinni pracować po 8 godzin\nOkropnie a buty jak muszkieter\nPrzecież ona ciagle nagrywa... i non stop wydaje single. Pudel doinforumuj się 😖\nJestem nauczycielem dyplomowanym z 23letnim stażem i mam na rękę 5300. Dodam, że pracuję w szkole wiejskiej\nŚrednio to wyglada\nPodoba mi się, coś się dzieje, nie jest nudno\nNiech kazdy ubiera się tak jak lubi. Krzywdę wam robi?\nStyl jest moim zdaniem lekko przesadzony, lecz nie można ująć jej niczego jeśli chodzi o głos i piosenki. Ostatnio często wydaje single, dużym sukcesem był również album Phoenix, moim zdaniem jej kariera muzyczna powinna być ważniejsza niż jej ubiór.\nJest to guczi?\nWygląda super. .na luzie i bez zadęcia...bawi się modą i kolorem...Nie idzie na spotkanie z królową tylko na spacer. ...\nFizia pończoszanka?! 😂😂😂😂\nto jest czapka polskiej firmy, może o tym byście napisali????\nWygląda makabrycznie źle\nBo To Jest Sztuczne Futro!


You are currently browsing the Psychodnia blog archives for Październik, 2013.\nKtóż z nas nie lubi potraw mięsnych, które pełne są wyrazistego smaku, zapachu, które ociekają wręcz tłuszczem. Polacy właśnie takie posiłki jedzą najczęściej. Lubimy solić, dodawać duże ilości oleju, czy masła, poza tym nakładamy sobie zazwyczaj naprawdę duże porcje jedzenia. Takie odżywianie niestety często prowadzi nas do problemów zdrowotnych, szczególnie związanych z układem pokarmowym, ale […]\nDzisiejsze czasy niestety są bardzo niebezpieczne dla naszego zdrowia. Wokół nas istnieje obecnie tak wiele zagrożeń, które w sposób bezpośredni, ale i pośredni wpływają na nasze samopoczucie i swoje działanie przekładają na nasze zdrowie w przyszłości. Często wiele chorób rozwija się w nas stopniowo, małymi kroczkami, a najgorsze że zwykle nikt o tym nie wie, […]\nNowotwory to niestety obecnie tak zwane choroby cywilizacyjne, które coraz częściej atakują społeczeństwa na całym świecie. Oczywiście jest wiele odmian nowotworów, dodatkowo można mówić też o pierwotnych i przerzutowych, które są zwykle najtrudniejsze do pokonania. Niemalże każdy narząd naszego organizmu może zostać zaatakowany przez raka. Oczywiście niewielu z nas zdaje sobie od razu sprawę z […]\nWiosna i lato za nami, a są to pory roku, które niestety oprócz cudownego słońca i wakacji, przynoszą nam również nieprzyjemne choroby, pochodzące od insektów z łąk, lasów, czy jezior. Bardzo częstym jest oczywiście ukąszenie przez kleszcza, które może mieć poważne i groźne dla naszego zdrowia skutki. Kleszczowe zapalenie mózgu atakuje ośrodkowy układ nerwowy. Jest […]\nKolejną bardzo groźną dla życia chorobą jest tętniak mózgu. To schorzenie powstaje w przypadku pojawienia się stanów zapalnych tętnic, oraz kiedy przez to buduje się pewnego rodzaju wybrzuszenie. To wybrzuszenie to właśnie lokalizacja tętniaka, a pęknięcie takiego miejsca może niestety skutkować śmiercią, bądź w najlepszym przypadku znaczną degradacją wielu funkcji życiowych, które są kierowane przez […]\nUrazy mechaniczne głowy\nKażdy z nas będąc dzieckiem wiele raz z pewnością stłukł sobie głowę. Jedni oczywiście delikatnie, inni niestety mieli z pewnością dużo poważniejsze przypadki. Głowa to bardzo ważna dla nas część ciała z wielu przyczyn i powinniśmy dbać o nią szczególnie. Niestety czasem bywają sytuacje, których nie jesteśmy w stanie przewidzieć i wówczas nie trudno o […]\nWielu osobom z pewnością zdarzało się mieć różnego rodzaju mniej lub bardziej groźne wypadki, w których niestety cierpiała nasza głowa. Wystarczy potknięcie się i wywrócenie, uderzenie drzwiami w głowę, czy poważniejsza sprawa, jak wypadek samochodowy, ale i wiele innych zdarzeń, które niestety mogą być bardzo szkodliwe dla naszej głowy. Każde stłuczenie głowy jest dla nas […]


Prezydent Brazylii wysyła wojsko pod granicę z Wenezuelą - WP Wiadomości\nMichel Temerwenezuelanicolas madurokolumbiaperuchileekwadorimigrancionzameryka południowakryzys gospodarczyroraima\nPrezydent Brazylii Michel Temer, postanowił we wtorek, wysłać wojsko do stanu Roraima (na północy kraju) przy granicy z Wenezuelą. Armia ma pomóc w utrzymaniu porządku i zapewnieniu bezpieczeństwa wenezuelskim imigrantom.\nMichel Temer, w krótkim telewizyjnym wystąpieniu, poinformował o decyzji podjętej po posiedzeniu brazylijskiego rządu. Podpisał dekret, na mocy którego wojsko przez najbliższe dwa tygodnie pomoże w przestrzeganiu prawa i utrzymaniu porządku w stanie Roraima.\nArmia ma zapewnić bezpieczeństwo brazylijskim obywatelom oraz emigrantom z Wenezueli. Do stanu Roraima, przed chaosem gospodarczym i politycznym, uciekło dziesiątki tysięcy Wenezuelczyków. W związku z tym wydarzeniami, na północy Brazylii, dochodzi do incydentów na tle ksenofobicznym i znacząco rośnie liczba przestępstw. Taka ilość imigrantów, przeciąża również system opieki zdrowotnej.\nPrezydent Brazylii oskarża Nicolás’a Maduro (prezydenta Wenezueli) o wywołanie najpoważniejszego w historii Ameryki Południowej kryzysu imigracyjnego. W ostatnich miesiącach, w poszukiwaniu lepszych warunków życia, setki tysięcy Wenezuelczyków wyemigrowało do m.in Kolumbii, Chile, Peru i Ekwadoru. Temer twierdzi, że sytuacja w Wenezueli stanowi zagrożenie dla stabilności całego kontynentu południowoamerykańskiego.\nW sierpniu, przepisy wjazdowe dla obywateli Wenezueli, zaostrzyły Peru i Ekwador. Jak podaje ONZ, z powodu pogłębiającego się kryzysu gospodarczego, Wenezuelę opuściło już w sumie 2,3 mln osób.


SolaFrame 2000 - TEATR\nNapędzana przez 600-watowe źródło Bright White LED o mocy 26.000 lumenów, oprawa oświetleniowa SolaFrame 2000 zapewnia wydajność właściwą dla zastosowań największego formatu.\nNapędzana przez 600-watowe źródło Bright White LED o mocy 26.000 lumenów, oprawa oświetleniowa SolaFrame 2000 zapewnia wydajność właściwą dla zastosowań największego formatu. Oprawa oferuje czystą biel, wspaniałe kolory i szeroki wachlarz efektów. Dostępne w wersjach Ultra-Bright i High CRI, urządzenie SolaFrame 2000 oferuje całkowitą swobodę twórczą i niezrównany poziom kontroli.\nOprawa SolaFrame 2000 wyposażona została w dwie obrotowe tarcze gobo, dwie w pełni składane tarcze animacyjne, dwa obrotowe pryzmaty, przysłonę Irysową i filtr frost, stałą tarczę kolorów oraz system mieszania kolorów CMY + CTO. Specjalnie zaprojektowana optyka umożliwiająca generowanie światła na dalekie odległości, pozwala na uzyskanie wysokiej ostrości w pełnym zakresie zoomu od (8° do 45°), co sprawia, że urządzenie to jest idealne do stosowania na największych pokazach.\n• Silnik LED z białymi emiterami\n• Silnik Ultra-Bright o mocy 600 W generujący 20,000 lumenów lub silnik High CRI charakteryzujący się niewiarygodnie precyzyjnym odwzorowaniem barw.\n• System przysłon z funkcją pełnego kadrowania\n• Liniowy System mieszania kolorów CMY/CTO-\n• Tarcza kolorów z sześcioma wymiennymi pozycjami i jedną pozycją otwartą z opcjonalnym filtrem TM-30\n• Przysłona Irysowa i Lekki Frost\n• Obrotowy pryzmat\n• Tarcza Gobo z siedmioma wymiennymi pozycjami i jedną pozycją otwartą\n• Obrotowa Tarcza Gobo z sześcioma pozycjami i jedną pozycją otwartą\n• Opcje Animacji\n• Opatentowany Defogger (ogrzewanie) soczewki


Ultra Kamieńsk już w ten weekend - Biegowe.pl - wszystko o bieganiu\nSzósta edycja biegu Ultra Kamieńsk odbędzie się już w najbliższy weekend (1 – 2 sierpnia). Trasa zawodów jak co roku wytyczona została na terenie Góry Kamieńsk położonej na obszarze gminy Kamieńsk. Biegacze wystartują w tym roku na trzech dystansach: 10km, 25 km i 50 km.\n– Fajnie, że udało się organizatorom przygotować zawody na Górze Kamieńsk, będzie to mój pierwszy start od 8 marca – mówi Krzysztof Pietrzyk, który zmierzy się z trasą 10 km. – Za tydzień wybieram się na Mistrzostwa Polski w biegach górskich, które odbędą się w ramach Biegu na Wielką Sowę, więc start w Górskiej Dyszce będzie idealnym sprawdzianem – dodaje.


Eko sprzątanie | HABA RL - Przydomowe oczyszczalnie ścieków, separatory tłuszczu i węglowodorów\nEkologiczne rozwiązania coraz częściej pojawiają się w naszych domach. Pozyskujemy energię z naturalnych źródeł, segregujemy śmieci, kontrolujemy zużycie wody, kupujemy ekologiczną żywność. Teraz nadszedł czas na ekologiczne sprzątanie. O co w nim chodzi? Eko sprzątanie to nic innego jak porządki, do których używa się tylko naturalnych produktów, czyli takich, które są przyjazne dla środowiska. Obecnie na sklepowych półkach znajdziemy mnóstwo środków, które z łatwością poradzą sobie z brudem, rdzą i kamieniem. Jednak podczas analizy ich składu okazuje się, że większość z nich może negatywnie wpływać na zdrowie człowieka.\nW czasach, w których wiele osób cierpi z powodu różnego rodzaju alergii, szukamy rozwiązań pozwalających nam radzić sobie z brudem w bezpieczny dla nas sposób i bez udziału „chemii”. W związku z tym w sklepach coraz częściej można znaleźć produkty do sprzątania typu eko.\nJaki skład mają produkty ekologiczne?\nOkazuje się, że większość z nich bazuje na składnikach dobrze nam znanych i takich, które stosowały nasze mamy i babcie. Soda oczyszczona, szare mydło, ocet, cytryna i olejki eteryczne – to te najbardziej znane i najczęściej stosowane. Ale ekologiczne produkty do sprzątania można także z łatwością przygotować samemu w domu. Przy użyciu naturalnych składników stworzymy np. płyn do naczyń, środek do czyszczenia piekarnika, preparat do sprzątania łazienki czy płyn do mycia szyb.\nDo czego można wykorzystać naturalne składniki?\nocet – doskonale czyści tłuszcz i usuwa kamień,\nsoda oczyszczona – zmiękcza wodę i zwiększa właściwości czyszczące mydła. To także produkt odpowiedni do szorowania,\nszare mydło – skutecznie rozpuszcza tłuszcz, pomaga umyć brudną podłogę. Znajdują się w nim naturalne oleje roślinne oraz potas,\nkwasek cytrynowy – czyści tłuszcz, usuwa kamień i odświeża,\nnaturalne olejki eteryczne – mają właściwości, które wzmacniają działania antybakteryjne i antywirusowe środków czyszczących. Wśród nich znajdziemy m.in. laur, imbir, lawendę, trawę cytrynową, limonkę, pomarańczę, sosnę czy drzewo sandałowe,\nproszek do pieczenia – idealnie nadaje się do czyszczenia fug.\nCoraz większą popularnością cieszą się także orzechy piorące. Ich łupiny zawierają saponinę, czyli substancję, która jest naturalnym detergentem i ma działanie odtłuszczające, a w kontakcie z wodą tworzy naturalny roztwór mydlany. Orzechy piorące są doskonałym rozwiązaniem dla alergików. Można je stosować zarówno podczas prania w pralce, jak i podczas prania ręcznego. Dodatkowo, sprawdzają się również jako naturalny i uniwersalny środek czyszczący, preparat czyszczący w zmywarkach do naczyń, szampon do mycia włosów, specyfik do czyszczenia srebra oraz środek do pielęgnacji zwierząt.\nKorzystając z ekologicznych produktów do sprzątania, zauważymy nie tylko korzyść dla naszego zdrowia, ale również dla portfela. Wydatki związane z naturalnymi środkami czystości będą bowiem zdecydowanie niższe, niż w przypadku kupowania sklepowej „chemii”.


Dzialka na sprzedaż - Tychy - BHN-GS-68 - 2435.00m² - Berso House Nieruchomości\n320,33 zł/m2 cena: 780 000 zł\nDziałka budowlana, mieszkaniowo-usługowa\nIdealna pod zabudowę mieszkaniową, biurową, przedszkole oraz inne usługi społeczne.\nNieruchomość o powierzchni 2435 m2 zlokalizowana w miejscowości Tychy - Czułów (woj. Śląskie) nieopodal ulicy Cedrowej.\nDziałka niezabudowana, płaska w kształcie zbliżonym do prostokąta o wym. 34m x 70m położona bezpośrednio przy asfaltowej drodze publicznej (ul. Cedrowa)\nMU 2 – tereny zabudowy mieszkaniowo-usługowej, oraz częściowo KDL1 (tereny dróg publicznych klasy lokalnej)\nb) zabudowa mieszkaniowo-usługowa, z wykluczeniem:\n- hurtowni, magazynów, składów, baz transportowych,\n- sprzedaży i wynajmu pojazdów samochodowych i wolnobieżnych,\nc) zabudowa usługowa, w zakresie usług społecznych, usług drobnych i usług biurowych;\n2) forma zabudowy - wolnostojąca lub bliźniacza;\n3) maksymalna wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki budowlanej 35%\n4) maksymalna powierzchnia zabudowy pojedynczego budynku:\na) 250 m² – w zabudowie wolnostojącej,\nb) 125 m² – w zabudowie bliźniaczej;\na) od 0,1 do 0,9\n6) minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej – 35%;\n7) maksymalna wysokość zabudowy – 15 m, w tym maksymalna wysokość budynków:\na) mieszkalnych, o dachach płaskich – 7,5 m,\nb) mieszkalno-usługowych lub usługowych o dachach płaskich – 8 m,\nc) mieszkalnych, o dachach innych niż wymienione w lit. a – 9 m,\nd) mieszkalno-usługowych lub usługowych o dachach innych niż wymienione w lit. b – 9,5 m\nMedia: woda na działce, kanalizacja, prąd w granicy działki\nW okolicy dostępne są wszelkie punkty oświatowe, handlowe i usługowe. Lokalizacja umożliwiająca bardzo dogodny dojazd do miast ościeżnych (zjazd na DK 86- 2km, DK 44- 2.5km), Najbliższy przystanek autobusowy (300m)\nSymbol oferty BHN-GS-68


Choroba wywołana wirusem Ebola w Demokratycznej Republice Konga nadal rozprzestrzenia się na wschodzie kraju, z wysokim ryzykiem rozprzestrzeniania się na kraje sąsiednie. Unia Europejska zwiększa pomoc dla Burundi kwotą 465,000 EUR w celu dalszego wzmocnienia środków w zakresie gotowości na Ebolę przez władze i organizacje pomocowe w tym kraju.\nChristos Stylianides, komisarz ds. pomocy humanitarnej i zarządzania kryzysowego, który jest także koordynatorem UE ds. Eboli, powiedział: „Aby skutecznie walczyć z wirusem Ebola musimy nie tylko zająć się dotkniętymi chorobą w Demokratycznej Republice Konga, ale także zwiększyć nasze wysiłki w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby na kraje sąsiadujące, takie jak Burundi. Unia Europejska wspiera zatem bieżące środki w zakresie gotowości na Ebolę w tym kraju, w tym zapobieganie zakażeniom i ich kontrolę. Należy zrobić wszystko, aby uniknąć dalszego rozprzestrzeniania się śmiertelnego wirusa. ”\nNowe fundusze UE zostaną przyznane za pośrednictwem Światowej Organizacji Zdrowia. Wzmocnią one koordynację, nadzór i zdolność reagowania na wirusa Ebola w okręgach wysokiego ryzyka w Burundi, w pobliżu granicy z Demokratyczną Republiką Konga. To nowe finansowanie stanowi uzupełnienie istniejącego wsparcia finansowego dla bieżących wysiłków UE w zakresie nadzoru nad wirusem Ebola i podnoszenia świadomości za pośrednictwem organizacji pozarządowych i ONZ.\nOd 2018 r. UE przekazała 47 mln EUR partnerom humanitarnym w Demokratycznej Republice Konga zaangażowanym w reakcję na Ebolę na obszarach dotkniętych katastrofą, a także na obszarach wysokiego ryzyka. Równolegle UE wspiera również środki zapobiegania Eboli i środki gotowości w najbardziej zagrożonych krajach sąsiednich – Ugandzie, Sudanie Południowym, Ruandzie i Burundi – udzielając pomocy humanitarnej w wysokości ponad 4 mln EUR, aby zapewnić szybkie wykrycie i leczenie w przypadku wycieku.\nWspieranie gotowości na wirusa Ebola w krajach sąsiednich ma kluczowe znaczenie w tym regionie ze względu na wysoką mobilność i znaczny handel transgraniczny. Uganda była ostatnio świadkiem trzech przypadków powrotu rodziny z obszaru dotkniętego wirusem Ebola w Demokratycznej Republice Konga. W Burundi nie wykryto żadnych przypadków wirusa Ebola, ale zagrożenie stało się coraz bardziej realne dzięki dwóm niedawno potwierdzonym przypadkom w prowincji Demokratycznej Republiki Konga w południowym Kivu, która graniczy z Burundi.\nDodał Dominika Wolf,, 21 sie 2019


RE: MMA - Jerome - 07-04-2012 08:41 PM\nTak?? No ok. Możliwe...\nJa tylko mówię co słyszałem tu i tam...\nRE: MMA - Rutherford - 07-04-2012 08:49 PM\nTu nie chodzi o to, czy K.A.S.T.A. (nie wiedzieć czemu zawsze używam pisowni z kropkami...) jest spoko, czy nie. Te jego zapowiedzi są po prostu bardzo, ale to bardzo sztuczne i czasem słuchając go mam ochotę wyłączyć TV. A to chyba niedobrze, prawda?\nDalej: oczywiście, że KSW nie ma pomysłu na "Pudziana". W ogóle prowadzenie tego zawodnika to jest niemal od początku ciąg pomyłek. Przeanalizujmy to:\nPrzeciwnik numer 1: Marcin Najman, czyli rywal OK jak na debiut w mieszanych sztukach walki. Bez doświadczenia, łatwy do ogrania, a na dodatek medialny, co sprowadzi ludzi na halę i przed telewizory. Tu jest bardzo dobrze.\nPrzeciwnik numer 2: Kawaguchi, czyli jak na drugą walkę dla żółtodzioba rywal również dość dobry. Pominąwszy to, że Mariusz dyszał jak parowóz, a kondycyjnie nie był przygotowany wcale, również było dość dobrze.\nPrzeciwnik numer 3: Tutaj stało się coś, czego do tej pory nie rozumiem. KTO DO CHOLERY WPADŁ NA POMYSŁ ZAKONTRAKTOWANIA PUDZIANOWSKIEMU, KTÓRY STAWIA PIERWSZE KROKI W MMA TAKIE ZAWODNIKA JAK TIM SYLVIA?! Równie dobrze można było go wystawić Fedorowi Emalience, który miałby wtedy ładny sparing i zaliczyłby bardzo efektowne zwycięstwo... Czy ktoś to w jakiś sposób przemyślał? Bo mi się wydaje, że nie. Już wtedy zacząłem podejrzewać, że "Pudzian" będzie tylko maskotką. Ale miałem nadzieję, że się mylę...\nPrzeciwnik numer 4: Eric Esch. Popularny "Butterbean", czyli 200kg żywej wagi, ale łatwy do pokonania. Rywal w sam raz na odbudowę po sromotnej porażce. Mariusz chyba odzyskał wiarę w siebie, no i przede wszystkim uznanie w oczach wielu kibiców. Czyli tutaj też było OK.\nPrzeciwniki numer 5: James Thompson, czyli dość solidny zawodnik, ale jak dla mnie był zbyt doświadczony jak dla mimo wszystko nadal zielonego Mariusza. Ale mimo wszystko walka była całkiem niezła, mimo, że Pudzianowski przegrał. Moim zdaniem, jego następnym rywalem powinien być ktoś pokroju "Butterbeana", czyli facet niegroźny, ale znany i pozwalający podbudować własną markę (Saleta?). A kto był kolejny, wszyscy doskonale wiemy...\nPrzeciwnik numer 6: James Thompson. Kolejna "genialna" decyzja duetu Lewandowski&Kawulski. Jaki jest sens doprowadzania do rewanżu, podczas gdy i tak wiadomo, że PÓKI CO dla Mariusza to i tak będzie za dużo? To, że do tej pory była to zdecydowanie najlepsza walka "Pudziana" w formule MMA nie ma najmniejszego znaczenia. Thompson to i tak dla Mariusza za dużo. O cyrku po tej walce związanym z werdyktem nie będę więcej pisał, bo na samą myśl o tym robi mi się niedobrze. Powiem tylko, że czułem się wtedy jakbym oglądał jakąś galę Sauerlanda...\nPrzeciwnik numer 7: Bob Saap, czyli "zagraniczny Najman". Tak jak pisałem kiedyś, jeżeli "dobrze pójdzie", to Saap znokautuje się sam. Po co ten rywal Mariuszowi TERAZ, po tym jak ciężko trenuje, wręcz (przepraszam za wyrażenie, ale najlepiej oddaje sens) zapieprza na treningach w American Top Team i jest zdecydowanie w najlepszej formie? W tej chwili rywalem Pudzianowskiego powinien być ktoś pokroju Kawaguchiego, może nieco lepszy, aby aktywny i wytrenowany Polak ładnie wygrał i żeby można było zobaczyć, jak radzi sobie teraz. A w walce numer 8 powinno się doprowadzić do rewanżu z Silvią, z którym moim zdaniem OBECNY Mariusz dałby dobrą walkę, może niekoniecznie by wygrał, bo Silvia to jednak wielkie doświadczenie i niezłe umiejętności, ale na pewno by się nie skompromitował. A tak, to rywalem numer 8 będzie pewnie ponownie Esch, bo "rewanż wielkich rywali powinien się odbyć". Już sobie wyobrażam Lewandowskiego, który reklamuje tę walkę...\nNie zrozumcie mnie źle, nie jestem fanem Mariusza, choć jako Polakowi mu kibicuję. Nie wiążę z nim żadnych wielkich nadziei na mistrzostwo świata czy Europy. Ale w momencie, gdy widzę "genialne" decyzje KSW, to odechciewa mi się to oglądać...\nEDIT: Końcowy wniosek, który nie wiedzieć czemu wcześniej ucięło: Po mojej króciutkiej analizie doskonale widać, kim dla KSW jest Pudzianowski. On jest po prostu maszynką do zarabiania pieniędzy. Nikt chyba nie myśli o tym, żeby wypuścić go na jakieś "szersze wody". Mariusz pozostanie maskotką już do końca kariery w MMA. "Trafione" decyzje duetu Lewandowski&Kawulski to doskonały przykład zmarnowania wcale nie takiego małego potencjału zawodnika, który miał szansę zaistnieć na europejskim (bo o światowym nie ma mowy) rynku MMA. Kolejny raz napiszę: nie jestem fanem "Pudziana", po prostu mi kibicuję jak niemal każdemu Polakowi. Nic więcej. Po prostu jego prowadzenie mnie załamuje...\nRE: MMA - PeterManfredo - 07-04-2012 10:10 PM\nWalka z Sappem to drwina z fanów Mariusza. Po co to komu potrzebne? Tylko promocja gali mi przychodzi do głowy. Tyle treningów z zawodowcami by walczyć z gościem który się przewraca i przy pierwszej okazji klepie? Jerome Le Banner to zawodnik na te chwilę idealny. Doświadczony i znany ale już past prime do tego ma kontrakt z KSW na dwie walki. No ale niestety będzie szopka z Sappem. Wogóle walka z Sylvia była bez sensu. Walczyli tydzień po walce z Kawaguchim.. Jak wyglądały przygotowania? Pod niskiego japończyka czy wysokiego Tima? Myśleli że Mariusz swoją siłą pokona wszystkich a było tak że ten kto przetrwał pierwsze 2 minuty miał już ułatwione zadanie gdyż Mariusz strasznie padał kondycyjnie. Teraz jest z tym dużo lepiej lecz jeśli chodzi o rywala to dwa kroki w tył. Szkoda\nRE: MMA - Crumb - 08-04-2012 12:11 PM\nNapisałeś wszystko co trzeba. Zgadzam się z Tobą w 100%\nJa wciąż jednak liczę, że Mariusz nie będzie maskotkom. W końcu ktoś zobaczy w nim potencjał i da mu do zrozumienia, żeby nie robił z siebie maskotki i nie odwalał cyrków z jakimiś Sappami. Mariusz zrozumie, wkurzy się i będzie chciał bardziej wymagających przeciwników.\nRE: MMA - Rutherford - 08-04-2012 03:10 PM\nNapisałeś, że walka z Saapem to drwina z fanów Mariusza. Tak niestety nie jest, bo większość "fanów" Pudzianowskiego to ludzie, którzy zobaczyli jego walkę z Najmanem i Eschcem oraz nie znają innych federacji niż KSW. Taka jest niestety prawda, bo PRAWDZIWYCH fanów MMA w Polsce jest naprawdę niewielu... Dla większości ludzi Saap to rywal idealny, bo znany i "Pudzian" efektownie go pokona, co im wystarczy. Oczywiście, są ludzie, którzy mają pojęcie o mieszanych sztukach walki, ale jest ich naprawdę niewielu. To bardzo smutna sytuacja, ale jeszcze przez długi czas nic się nie zmieni...\nMariusz dostanie lepszych rywali, gdy opuści KSW. Innych opcji po prostu nie widzę. Tylko gdzie miałby się udać? UFC i Bellator odpadają na 100%, bo "Pudzian" to dla ludzi spoza Polski no-name. Trzecia federacja świata, czyli Strikeforce również odpada, bo Pudzianowski ma za małe doświadczenie. Pozostaje więc tylko nowa polska federacja, czyli MMA Attack. Jak mi się wydaje, tam Mariusz dostałby w końcu rywali na swoim poziomie i nie byłby tylko maskotką.\nRE: MMA - AdamekFightPL - 09-04-2012 12:36 PM\nMMA Attack nie dało by Pudzianowskiemu lepszych przeciwników niż KSW. KSW ma Mariusza i Mameda to są ich konie napędowe, bez nich KSW by nie istniało. MMA Attack ma Najmana. Przecież gdyby to Marcin walczył dla KSW a Mariusz dla MMA Attack to zapewne Mariusz walczył by z Hardkorowym koksem. KSW prowadzi bardzo dobrze Pudziana. Bo Mariusz ma dawać przede wszystkim show... chyba nikt nie liczy na to, że Pudzian chciałby się pokusić o walkę o pas jakiejś federacji ew. KSW. W ogóle co to za porównanie MMA Attack a KSW. MMA ATTACK będzie miało dopiero 2 galę gdzie KSW wnet będzie ich już miało 19 to o czymś świadczy. Większości ludzi MMA kojarzy się właśnie z KSW a nie z MMA Attack.\nRE: MMA - Rutherford - 09-04-2012 09:32 PM\nCzasami mam wrażenie, że ta cała "propaganda" KSW spowodowała, że nie widzisz świata europejskiego MMA poza tą federacją. Wybacz, to nic osobistego, ale po prostu tak to wygląda.\nA co do Twojego posta, to odpowiem w punktach. Będzie najczytelniej.\n1)Napisałeś, że bez Mariusza i Mameda KSW by nie istniało. Czyli automatycznie sam przyznałeś mi rację do tego, o czym pisałem kiedyś, a z czym się nie zgadzałeś... Skoro bez maskotki (jaką niestety teraz jest "Pudzian") KSW nie istnieje, to chyba nie można powiedzieć, że jest to federacja sztuk walki? Prawdziwa federacja ma zaplecze utalentowanych fighterów, z których niektórzy fakt, stanowią jej podporę, ale i bez nich jest w stanie sobie poradzić i dawać dobre walki. A jeżeli piszesz, że bez Pudzianowskiego KSW nie istnieje, to chyba coś jest nie tak, prawda?\n2)Dlaczego Mariusz ma dawać przede wszystkim show? Zupełnie się z tym nie zgadzam! Może tego chce duet Lewandowski&Kawulski,ale na pewno nie sam "Pudzian". Gdyby tak było, to Mariusz nie trenowałby ciężko w Stanach chcąc zwiększyć swe umiejętności, tylko do tej pory obijałby Najmanów...\n3)Oczywiście, że nikt nie liczy na to, że Pudzianowski zawalczy o pas jakiejś większej federacji. Nie przy tym prowadzeniu go ze strony KSW. Gdy zaczynał karierę w mieszanych sztukach walki były na to jakieś szanse, ale puszczenie go w trzeciej (!!!) walce na Tima Sylvię całkowicie je zniszczyło. Teraz szanse na jakiś nawet mało znaczący tytuł właściwie nie istnieją. Ba, właściwie. Dopóki Mariusz jest w KSW, to nie zaistnieją już nigdy...\n4)Co to za porównanie MMA Attack i KSW? Z całym szacunkiem, ale nieco się zbłaźniłeś tym pytaniem... Tym bardziej, ze sam porównałeś wcześniej KSW do PRIDE.... Poziom sportowy PIERWSZEJ gali MMA Attack był o niebo lepszy niż większość dotychczasowych gal firmowanych logiem KSW! Tomek Drwal dał świetną walkę z Garym Padillą, Michał Kita zmierzył się z Rico Rodriguezem (czyli, gdybyś nie wiedział, facetem, który wygrał między innymi Abu Dhabi Submission Fighting Championship) i również dał niezłą walkę. Reszta zawodników (między innymi Ferreira, Grabowski czy Sobotta) też dała nam fajne widowisko. A powiedz mi, czy KSW daje nam tak dobrych fighterów i tak dobre walki? Bo nie wiem jak Ty, ale ja powoli mam dość obijania przez Khalidova byłych mistrzów czy znanych nazwisk, które swój "prime" mają za sobą. Ja chcę zobaczyć go z czołówką!\n5)Fakt, MMA Attack będzie miała dopiero drugą galę. KSW już 19. Ale zauważ, że przed debiutem Pudzianowskiego, KSW nie oglądał niemal nikt... Taka jest prawda. A MMA Attack już jest poważnym rywalem dla KSW, co jest dobre dla nas, fanów. Bo jeżeli Lewandowski wraz z Kawulskim poczują na plecach oddech konkurencji, to może zmienią swoje podejście do tematu. Ale jakoś nie chce mi się w to wierzyć...\nRE: MMA - PeterManfredo - 09-04-2012 10:20 PM\nMamed by walczyć z czołówką musi zmienić federację,gdyż najlepsi mają kontrakty w UFC i Strikeforce... Więc jak na możliwości KSW rywale są godni choć nie prezentują światowego poziomu a taki według mnie prezentuje Mamed. Zasób ciosów,zwinnosc i niesamowity parter robią wrażenie na mnie. Czekam na nazwisko rywala na KSW19\nRE: MMA - PeterManfredo - 10-04-2012 05:34 PM\nSapp wrzucił do sieci film skierowany do Mariusza jeśli ktoś nie wierzy że to klaun to niech obejrzy ten film:-) link bym podał ale nie mam czasu szukać. Wpiszcie w google Sapp drwi z Pudziana\nRE: MMA - Jerome - 10-04-2012 09:23 PM


ZIELONA GÓRA W czwartek i piątek protesty przeciwko decyzji Trybunału Konstytucyjnego - Poscigi.pl\nStrona główna Zielona Góra ZIELONA GÓRA W czwartek i piątek protesty przeciwko decyzji Trybunału Konstytucyjnego\nW czwartek i piątek kolejne protesty w Zielonej Górze w sprawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego aborcji.\nW czwartek, 29 października, odbędzie się protest taneczny. Organizują go Instytut Równości, Młoda Lewica oraz Partia Zieloni. Demonstracja odbędzie się przed filharmonią. Będą również DJ-e, którzy zadbają o oprawę muzyczną. Protest rozpocznie się o godz. 18.00.\nPoprzedni artykułKompletnie pijany kierowca fiata uderzył w barierki na zjeździe z S3 w Zielonej Górze (ZDJĘCIA)\nNastępny artykułVolkswagen uderzył w opla w Zielonej Górze. Opel wypadł na trawnik i uderzył w reklamę


Ministerstwo straciło na koncercie Madonny prawie 5 mln zł. Rusza śledztwo w tej sprawie | naTemat.pl\nMinisterstwo straciło na koncercie Madonny prawie 5 mln zł. Rusza śledztwo w tej sprawie •\nMinisterstwo Sportu, którym kieruje Joanna Mucha, będzie wyjaśniać prokuraturze, dlaczego wsparło finansowo koncert Madonny\t•\tFot. Sławomir Kamiński / Agencja Gazeta\nNiegospodarność w tym wypadku polegała na sponsorowaniu koncertu Madonny ze środków publicznych, pochodzących z rezerwy celowej przeznaczonej na zadania związane z Euro 2012 oraz na upowszechnianie sportu wśród dzieci i młodzieży w zakresie piłki siatkowej. Skarb Państwa stracił na tym przedsięwzięciu ponad 4,6 mln złotych. CZYTAJ WIĘCEJ\nPrzedstawione przez NIK wnioski zainteresowały Prokuraturę Okręgową w Warszawie. Dzisiaj oświadczyła ona – o czym informuje RMF FM – że w sprawie finansowania przez ministerstwo koncertu Madonny toczy się śledztwo.\n– Postępowanie sprawdzające, które było prowadzone od końca maja w sprawie, było prowadzone z zawiadomienia posła Marcina Mastalerka. W ramach tego postępowania prokuratura zwróciła się do ministerstwa sportu i turystyki o nadesłanie stosownych informacji w tym zakresie, a także zapoznała się z wystąpieniem pokontrolnym NIK. W oparciu o te dokumenty prokurator podjął decyzję o wszczęciu śledztwa w tej sprawie – wyjaśnił rzecznik Prokuratury Okręgowej w Warszawie Dariusz Ślepokura.\nProkuratorzy starają się ustalić, czy urzędnicy ministerstwa przekroczyli swoje uprawnienia, dofinansowując imprezę. Resort sportu nie zgadza się z zarzutami przedstawionymi przez NIK. Przekonuje, iż środki zostały wydane zgodnie z przeznaczeniem.


Gdzie można wynająć słuchawki dla przewodników? (Strona 1) / www.odliczamy.pl\nGdzie można wynająć słuchawki dla przewodników?\n#1 2016-11-24 05:52:38\nOdp: Gdzie można wynająć słuchawki dla przewodników?\nWitam, czy ktoś z was może orientuje się czy i gdzie można wynająć słuchawki dla przewodników i w ogole całe naglosnienie? Rozkręcam biuro podróży i przede mna za chwile pierwszy wyjazd. Niestety nie mam jeszcze własnego naglosnienia i jestem zmuszony gdzies je wypozyczyc. Ktoś jest mi w stanie pomoc??\n#2 2016-11-24 06:20:28\nNawet nie wiedziałem, ze takie rzeczy można wynająć.\n#3 2016-11-24 08:15:43\nMożna, kumpela też ma biuro podrozy i zaczynala podobnie jak kolega. Wiem, bo sam byłem na pierwszej wycieczce u niej )\n#4 2016-11-24 10:35:43\nJa chyba wiem, gdzie można wypożyczyć słuchawki dla przewodników. Jest takie biuro podrozy, które nazywa się misjatravel.pl. Jezdze z nim od jakiegoś czasu m.in. na mecze piłki nożnej i pielgrzymki. Kiedyś jedna z przewodniczek wlasnie wspomniała cos na temat tych słuchawek, ze zdarza się, ze pożyczają je tez inne biura podrozy czy inni organizatorzy wycieczek, wraz z całym naglosnieniem, bo to znacznie ulatwia oprowadzenie turystow i w ogole organizacje w sensie komunikację – podczas takich wyjazdów. Może zajrzysz sobie na ich strone i zobaczysz jak to jest?\n#5 2016-11-24 10:53:27\nJasne, mówisz, ze nazywają się Misja Travel… okej, już sobie wrzucamw google i zaraz sprawdze, co maja w ofercie. Uratowaloby mi to zycie. I tak się stresuje, bo to pierwsza wycieczka, a chce wypasć jak najlepiej.\n#6 2016-11-24 12:15:59\n» Gdzie można wynająć słuchawki dla przewodników?


Nie mogę o nim zapomnieć. Jak pogodzić się z rozstaniem? - Zwierciadlo.pl\nPrawdopodobnie najtrudniejsze jest odczuwanie ambiwalencji po rozstaniu. Pamiętaj, że ta część ciebie, która chce powrotu partnera czy partnerki, to przestraszone, zagubione dziecko, które tak naprawdę potrzebuje twojej troski i opieki. (Fot. iStock)\nRozstanie to nie tylko pożegnanie partnera, lecz także fantazji na temat miłości i drugiego człowieka. „Jeśli nasze uczucia po rozpadzie związku są silniejsze od tych podczas jego trwania, prawdopodobnie rozstanie było symbolem wielu innych życiowych strat, być może wszystkich, których doznaliśmy od chwili narodzin” – mówi psychoterapeutka Ewa Klepacka-Gryz w kolejnym cyklu Terapii Jednego Spotkania.\n– Wiem, wiem, wszyscy mają już dosyć słuchania moich opowieści o Marku. Ale on naprawdę był mężczyzną mojego życia, taka miłość zdarza się tylko raz…\nKrok 1. Ustalamy, że Matylda nie chce się obudzić ze snu\nRzeczywiście, sesja z Matyldą była jedną z trudniejszych, jakie do tej pory mi się zdarzyły. Naprawdę starałam się z całych sił, używając całej mojej wiedzy i wszystkich znanych mi metod, wytrącić ją z przymusu snucia bajki na temat relacji z Markiem. Momentami miałam wrażenie, że jestem na dobrej drodze, ale za chwilę traciłam z nią kontakt, pojawiało się znieruchomienie, miała nieobecny wzrok, nie było reakcji na moje pytania czy polecenia.\n– Wiesz, że nasze pierwsze spotkanie było jak żywcem wyjęte z największego romansidła…? – snuła swoją opowieść. – Strzała Amora trafiła mnie prosto w serce…\nOd dzieciństwa zwłaszcza my, kobiety, jesteśmy uczone, że prawdziwa miłość to taka, która spada na nas jak grom z jasnego nieba, doprowadza do utraty kontroli, zdrowego rozsądku, pozbawia snu, odbiera apetyt i uruchamia bajkowy scenariusz: „A potem żyli długo i szczęśliwie”.\n– …Byłam pewna, że to ten jeden jedyny, a związek z nim to ten na zawsze, dopóki śmierć nas nie rozłączy… – kontynuowała.\nNa etapie zakochania nie widzisz drugiego człowieka, a jedynie swoją projekcję. „Tylko on i nikt inny da mi to, czego potrzebuję” – myślisz.\n– …Marek czytał mnie między wierszami; od razu odgadł, jakie kocham kwiaty, że boję się ciemności i dużych psów… – Matylda była nie do zatrzymania. Widziałam w jej oczach niezaspokojony głód miłości i ogromną wiarę, że jest gdzieś ktoś, kto go zaspokoi. W tym momencie obiektem jej nadziei nadal był Marek. – Od rozstania minęło pół roku, a ja ciągle nie mogę o nim zapomnieć – wyznała z westchnieniem.\n– Ty nie tyle nie możesz, co nie chcesz o nim zapomnieć – próbowałam sprowadzić ją na ziemię. – Ciągłe wspominanie tego, co się między wami wydarzyło, opowiadanie o tym i bezustanne przeżywanie emocji – nie sprzyjają zapominaniu.\nWiedziałam, że to było ich kolejne rozstanie, zapytałam, co takiego się wydarzyło, kiedy wrócili do siebie po pierwszym rozstaniu. Tak jak przypuszczałam, rzeczywistość nie sprostała fantazjom.\n– Przez tydzień było cudownie, ale później znowu zaczęło się psuć – ze smutkiem stwierdziła Matylda. – Kłóciliśmy się chyba jeszcze bardziej niż przed rozstaniem.\nKażdy związek miłosny jest odtworzeniem naszych relacji z rodzicami. Zakochanie budzi głęboko uśpioną tęsknotę za wszystkim, czego zabrakło nam w dzieciństwie. Zaślepieni nadzieją, że ukochany człowiek da nam to wszystko, czego nie dostaliśmy od rodziców, patrzymy na niego przez różowe okulary. Kiedy partner w realnym świecie nie jest w stanie zaspokoić naszego emocjonalnego głodu z przeszłości, uciekamy w świat fantazji, śniąc jasny sen o naszym związku. – Kiedy byliśmy osobno, tęskniłam za nim tak bardzo, że aż bolało; gdy spotykaliśmy się – czar pryskał – mówiła dalej Matylda. Próbowałam jej wytłumaczyć, że „niemożność”, a raczej lęk przed ostatecznym domknięciem relacji pochodzą z tej samej iluzyjnej półki.\n– Ale jak mam to zrobić, skoro kiedy tylko zamykam oczy, widzę Marka uśmiechniętego, z wyciągniętymi ramionami?! – po 20 minutach sesji Matylda wreszcie odpowiedziała na moją próbę nawiązania relacji. – Dobrze, zostań przy tym obrazie. A teraz wyobraź sobie, że Marek kładzie obydwie dłonie na swoim sercu. Widzisz to? – Tak, to wygląda jak pożegnanie. – Właśnie tak – potwierdzam i poprosiłam, żeby Matylda zrobiła ten sam gest. – Nie, nie jestem jeszcze w stanie się z nim pożegnać.\nKażde rozstanie jest jak pogrzebanie nadziei, że ktoś zaspokoi nasz głód z dzieciństwa. Jeśli nasze uczucia po rozpadzie związku są silniejsze od tych podczas jego trwania, prawdopodobnie to rozstanie było symbolem wielu innych życiowych strat, być może wszystkich, których doznaliśmy od chwili narodzin.\nKrok 2. Ustalamy, dlaczego rozstanie tak bardzo boli\n– Czy czujesz, że nie możesz zapomnieć o Marku dlatego, że nadal go kochasz? – badam, choć jestem pewna, że Matylda kocha swoje wyobrażenie o partnerze, a nie jego prawdziwego. – Uwielbiam siebie z tamtego czasu – Matylda zaczyna snuć kolejną opowieść. – Byłam szczuplejsza o parę kilo, miałam mnóstwo energii, choć niewiele spałam i niewiele jadłam. Mężczyźni oglądali się za mną, a koleżanki mówiły, że miłość bije z moich oczu.\nKiedy pytam kobiety po rozstaniu, za czym najbardziej tęsknią i czego najbardziej by pragnęły, zwykle odpowiadają, że tęsknią za sobą – szczęśliwą i zakochaną, i że bardzo chciałyby się znowu zakochać. Zakochanie budzi, traconą wiele razy w dzieciństwie, wiarę i nadzieję, że ktoś odzwierciedli wszystkie nasze uczucia i przyjmie nas z całym dobrodziejstwem inwentarza. W wyobraźni odgrywamy scenę, w której partner szepcze: „Kocham cię za to, że jesteś, i nigdy cię nie opuszczę”. Im bardziej związek z partnerem jest wierną kopią pierwotnej więzi z matką czy z ojcem, tym bardziej porzucenie partnera przeraża nas i uderza w nasze poczucie bezpieczeństwa. Miłość partnera, a właściwie jej wyobrażenie, cofa do dzieciństwa i uzdrawia wszystkie rany zadane przez rodziców. Zakończenie związku, przyznanie, że relacja umarła – przywołuje dawne cierpienie.\nGorączkowo próbuję znaleźć najprostszą definicję miłości, żeby pomóc Matyldzie urealnić jej relację z Markiem. Nie chcę brutalnie demaskować jej iluzji, chcę pokazać, że miłość można dawać i dostawać od różnych ludzi, na wiele rozmaitych sposobów. – Jeśli zgodzimy się, że miłość to dawanie drugiemu człowiekowi uwagi, akceptacji, uznania, zaufania, zrozumienia i wolności – to czego najbardziej ci brak po rozstaniu z Markiem? – pytam wreszcie.\n– Wiesz, chyba nigdy nie czułam się naprawdę rozumiana – mam wrażenie, że Matylda dotyka czegoś ważnego. – Rodzice często powtarzali mi, że jestem dziwna. Koleżanki też nazywały mnie dziwadłem. Marek powtarzał, że jesteśmy do siebie bardzo podobni, nawet kiedy kłóciliśmy się na śmierć i życie i żadne nie chciało odpuścić, twierdził, że to dlatego, że obydwoje jesteśmy jednakowo uparci – mówi.\nW dzieciństwie w oczach rodziców szukamy potwierdzenia, że należymy do rodziny, że jesteśmy tacy sami jak oni – kolor oczu mamy po tacie, a upór po wujku ze strony mamy. „Jesteśmy tacy do siebie podobni, czujemy tak samo, rozumiemy się bez słów” – tego typu zapewnienia są jak najważniejsze wyznania miłosne. W tym kontekście rozstanie i wymazanie z pamięci tej niepowtarzalnej symbiozy są jak wyrzeczenie się części siebie.\nKrok 3. Wspólnie opracowujemy metody opłakania żalu po rozstaniu\nBez względu na to, jak dawno temu rozstaliśmy się z partnerem, dopóki ciągle czujemy potrzebę wspominania i opowiadania o tym i towarzyszą temu silne emocje, to znak, że nie przeżyliśmy jeszcze do końca żalu i coś ważnego domaga się opłakania. Często nawarstwiają się inne znaczące straty i rozstania.\nPróbowałyśmy z Matyldą omówić różne sposoby, które umożliwiłyby jej przeżycie żalu po stracie. Nie chcąc już dłużej zamęczać przyjaciół, postanowiła prowadzić dziennik emocji i zapisywać w nim wszystkie pojawiające się uczucia. Ustaliłyśmy, że będzie koncentrować się głównie na uczuciach, mniej przywołując z pamięci konkretne sytuacje z przeszłości. Zdecydowała też, że wróci na lekcje jogi, które zawsze pomagały jej zmniejszyć napięcie w ciele. Jednak czułam, że w jej „nie mogę o nim zapomnieć” kryje się jeszcze jakaś istotna strata z przeszłości. Czułam także, że na sesji nie zajdziemy tak głęboko, nasz czas dobiegał już końca, bałam się też, że to by było za dużo jak na jeden raz.\nKiedyś po takich sesjach odczuwałam niedosyt. Dziś już wiem, że jeśli tajemnica ma się ujawnić, to stanie się to prędzej czy później.\nKilka tygodni potem przyjaciółka Matyldy opowiedziała mi historię jej matki. Rodzice Matyldy pobrali się bardzo młodo i szalenie się kochali. Niestety, matka zachorowała na raka, kiedy dziewczynka miała pięć lat, i wkrótce zmarła. Ojciec ponownie się ożenił. Nigdy nie rozmawiał z córką o jej biologicznej mamie. Matylda miała tylko jedno jej zdjęcie i jedno silne wspomnienie: kiedy mama ją kąpała. Przez lata pielęgnowała je w swojej pamięci. Wtedy pomyślałam, że dla niej pamięć o tym to jedyny sposób na celebrowanie miłości.\nAutoterapia po rozstaniu\nPamiętaj, że dojrzałe osoby w związku miłosnym szukają jedynie 25 proc. całości zapotrzebowania na spełnienie potrzeb przez drugą osobę, pozostałe 75 proc. czerpią z własnego wnętrza, od rodziny, z pracy zawodowej, zainteresowań czy duchowości. Narysuj tabelkę źródeł spełniających twoje potrzeby.\nStwórz sobie bezpieczną przestrzeń, w której będziesz mógł spokojnie opłakiwać rozstanie i przeżywać do końca smutek i ból. Kiedy głowa podsuwa ci obrazy z przeszłości, staraj się bardziej koncentrować na ciele i doznaniach, które powstają pod wpływem tych obrazów. Oddychaj do tych miejsc, dotykaj ich z miłością, kołysz ciało, wykonuj różne ruchy, które ukoją twój ból.\nPotraktuj byłego partnera czy byłą partnerkę jako metaforę. Być może byli ważnym czynnikiem wyzwalającym w tobie reakcje na straty z przeszłości. Jak czujesz, które straty były najdotkliwsze? Wymyśl swój własny rytuał, który pozwoliłby ci się z nimi pożegnać. Możesz np. wypisać je na kartce, a potem spalić.\nPrawdopodobnie najtrudniejsze jest odczuwanie ambiwalencji po rozstaniu. Pamiętaj, że ta część ciebie, która chce powrotu partnera czy partnerki, to przestraszone, zagubione dziecko, które tak naprawdę potrzebuje twojej troski i opieki. Ta część ciebie, która akceptuje rozstanie, to twoja dorosłość. Wzmocnij ją, a pozwoli odejść byłemu lub byłej i ukoi twój ból.


Dania ze śliwkami. Przepisy i składniki na powidła, kaczkę pieczoną i sałatkę z kozim serem - Dzień Dobry TVN\nNaleśniki z powidłami śliwkowymi, imbirem i cynamonem\nJak przygotować powidła śliwkowe?\n1Śliwki przetnij na ćwiartki, zasyp cukrem i wstaw do powolnego gotowania. Czekaj, aż same się rozpadną i wygotuje się nich sok. Jeśli śliwki nie są soczyste, można je trochę podlać sokiem owocowym.\n2Powidła na koniec dopraw sokiem z cytryny i posiekanym marynowanym imbirem.\n0,3 kg maki pszennej\n1Wymieszaj mąkę pszenną z suszonym imbirem, cukrem, cynamonem, jajkami i dodaj mleko. Gdy ciasto będzie gęste i zwarte, możesz stopniowo wylewać na rozgrzaną patelnię i smażyć duże naleśniki.\n2Gotowe posmaruj wcześniej przygotowanymi powidłami i zwiń w rolkę.\nlistki mięty, świeże kwiaty do dekoracji\nŚliwki przetnij na połówki, od przeciętej strony lekko skarmelizuj. Gotowe naleśniki przetnij na połówki, ułóż na talerzu, dekorując kawałkami usmażonej śliwki.\nSałatka z kozim twarogiem i pieczonymi śliwkami\nSkładniki na sałatkę ze śliwkami i kozim serem:\nŚliwki do pieczenia:\nŚliwki przetnij na połówki, posyp cukrem brązowym, polej octem balsamicznym, dodaj przyprawę do piernika i piecz w temp. 210 st. C przez około 10 minut.\n0,6 kg koziego sera pleśniowego (rolada)\n3 opakowania sałaty rzymskiej\nKozi ser, potnij na plastry grubości 1,5 cm i przesmaż na suchej patelni tak, aby ser nabrał złotego koloru i zmiękł w środku.\nSałatę rzymską przetnij na ćwiartki, dopraw sosem winegret i ułóż w dużej sałatkowej misce. Na górę ułóż kawałki koziego sera, dodaj pieczoną śliwkę, listki rukoli i całość posyp prażonymi orzechami włoskimi.\nWymieszaj oliwę z pestek winogron razem z sokiem cytrynowym, miodem i solą. Gotowym winegretem zostaw do wykończenia sałatki.\nKaczka pieczona ze śliwkami w sosie własnym\nSkładniki na kaczkę pieczoną ze śliwkami:\nsól, pieprz, majeranek - po 1 dużej łyżce\n1 l soku śliwkowego\nliść laurowy, ziarna pieprzu, ziele angielskie - po 1 łyżce\nJak przygotować pieczoną kaczkę ze śliwkami?\n1Kaczkę dokładnie i mocno nasmaruj solą, pieprzem i majerankiem, zarówno na zewnątrz, jak i od środka. Kaczkę wypełnij połówkami śliwek i zwiń za pomocą sznurka tak, aby nie wypadły.\n2Przełóż mięso na blaszkę do pieczenia, podlej ja sokiem śliwkowym, dodaj listek laurowy, ziarna pieprzu i ziele angielskie. Wstaw kaczkę do piekarnika na 1,5 h do temp. 160 st. C. Po tym czasie posmaruj kaczkę miodem i zwiększ temp. tak, aby kaczka mogła się bardziej delikatnie przypiec.\nSkładniki na sos do kaczki ze śliwkami:\nDodatkowo: 1 opakowanie klusek śląskich\nJak przygotować sos do kaczki?\n1Śliwki przetnij na połówki, obsmaż na oleju na złoty kolor, podlej czerwonym winem i miodem.\n2Poczekaj, aż sos delikatnie zgęstnieje i wyjmij z niego podsmażone śliwki. Na patelnię wlej sos, który powstał podczas pieczenia kaczki, wszystko razem gotuj tak długo, aż zgęstnieje i wtedy dodaj śliwki.\n3Upieczoną kaczkę podaj razem z kluskami śląskimi, smażonym śliwkami i podlej całość powstałym sosem.\nZobacz wideo: Wrześniowe przysmaki. Jakich owoców i warzyw szukać na bazarku?


Własnym głosem. O aktualności encykliki Divini Redemtoris | Christianitas. Religia, kultura, społeczeństwo.\nPius XI wydał swoją antykomunistyczną encyklikę w dwadzieścia lat po rewolucji październikowej. Komunizm panował w jednym tylko państwie, ściśle wtedy izolowanym na arenie międzynarodowej. Nie było jeszcze doświadczenia II wojny światowej, współpracy wolnego świata z sowieckim imperium w celu pokonania hitlerowskich Niemiec. Nie było komunistycznych państw w Chinach i innych krajach Dalekiego Wschodu. Nie było Kuby, nie było komunistycznej partyzantki w Afryce, nie było komunistycznego bloku państw w Europie Środkowo-Wschodniej. Nie było – krótko rzecz ujmując – całego splotu dyplomatycznych zależności, które w następnych dziesięcioleciach utrudniły Stolicy Apostolskiej otwarte potępienie komunizmu. Pius XI mógł się więc skupić na jego istocie, równocześnie ilustrując swój sąd przykładami z dwóch już dekad politycznej praktyki komunizmu, w tym również praktyki w kontrolowanym przez siebie organizmie państwowym.\nWarto mieć na uwadze tę swobodę, zestawiając papieską reakcję na komunizm z papieską reakcją na hitleryzm, który zdobył władzę w kraju połączonym ze Stolicą Apostolską dyplomatycznymi relacjami. Czyniło to otwarte potępienie trudniejszym niż w przypadku komunizmu. Tym większa zasługa Piusa XI, że w tym samym 1937 roku, a więc po wyczerpaniu środków dyplomatycznego nacisku, Papież zabrał publicznie głos również przeciwko hitleryzmowi. I chociaż formalnie Mit brennender Sorge była protestem przeciwko łamaniu postanowień konkordatu, to faktycznie zawierała również potępienie przynajmniej niektórych podstaw filozoficznych narodowego socjalizmu.\nW ciągu osiemdziesięciu lat, które minęły od wydania encykliki, ZSRR zdążył nie tylko przełamać międzynarodową izolację, kończąc II wojnę światową w gronie czterech zwycięskich mocarstw. Komunizm nie tylko opanował znaczną część globu. Nie minęło sto lat od rewolucji październikowej, a Związek Radziecki upadł, Chiny z sukcesem realizują swój model kapitalizmu państwowego, a Korea Północna czy Kuba zdają się być ostatnimi pozostałościami starego świata.\nCzy pod koniec drugiej już dekady XXI wieku, czyli prawie trzydzieści lat od 1989 roku, zagrożenie komunizmem jest jeszcze aktualne? Czy antykomunizm nie jest dziś przedmiotem działalności swoistych grup rekonstrukcyjnych? Czy nie jest ucieczką od zmagania się z realnymi problemami współczesności? Czy nie jest stygmatyzowaniem przeciwników politycznych, podobnie zresztą jak walka z „faszyzmem”? Czy dla wchodzących w dorosłe życie ludzi urodzonych już w XXI wieku komunizm może być czymś więcej niż jednym z wielu pojęć z zamierzchłej historii? Wreszcie: czy Divini Redemptoris jest ciągle aktualna?\nPius XI dzieli swoją encyklikę na dwie części: najpierw definiuje istotowe zło komunizmu, a potem zajmuje się omówieniem środków zaradczych. A więc dokument zaczyna się od nazwania tego, co w komunizmie najgorsze. Po pierwsze, specyficzne pomieszanie materializmu z idealizmem. Z jednej strony odrzucenie innego poziomu ludzkiego istnienia niż ten materialny, zarówno na poziomie indywidualnym (odrzucenie istnienia duszy żyjącej po śmierci ciała, duszy będącej formą, materii, czyli czynnikiem stawiającym jej granice), jak i społecznym (odrzucenie istnienia świata nadprzyrodzonego, nadprzyrodzonego sądu przywracającego sprawiedliwość po końcu dziejów). Z drugiej strony obietnica realizacji ideału społecznego już na tym świecie (innego przecież nie ma). Odrzucając nadprzyrodzony ideał oraz możliwość jego pełnego osiągnięcia dopiero po końcu historii, komunizm odrzucił jakiekolwiek trwałe ograniczenia możliwości materii.\nPonieważ materia stawia opór (czego dowodzi życie tak jednostek, jak i społeczeństw), a jej ograniczenia nie wynikają z jej niematerialnej natury (której istnienie komunizm odrzucił na równi z istnieniem duszy), to ich przełamanie za pomocą siły okazuje się nie tylko konieczne, ale wręcz nie może jako takie przynieść negatywnych skutków. Jeśli niezmienna natura nie istnieje, materia może być dowolnie kształtowana. Pogwałcenie natury się nie zemści.\nPius XI dowodzi dalej, że konsekwencją takiego dialektycznego materializmu (dowolne kształtowanie materii, w tym również materii ludzkiej, aby osiągnąć ideał) jest specyficzna wizja tak jednostki, jak i jej relacji do rodziny oraz społeczeństwa. Jednostka przestaje być wówczas bytem autonomicznym obdarzonym ze swej natury pewnymi moralnymi prawami. Staje się wówczas całkowicie podporządkowana wspólnocie. Rodzina jako wspólnota autonomicznych osób przestaje być wspólnotą naturalną, a staje się jednym z kolektywów podporządkowanych interesom całej ludzkości. Komunizm obiecując uciskanym jednostkom i grupom wyzwolenie, w rzeczywistości wpędza je w jeszcze większą niewolę, skoro celem nie jest poprawa konkretnych krzywd, ale zbudowanie idealnego społeczeństwa na ziemi.\nW tej optyce małżeństwo i rodzina nie mają żadnego niematerialnego źródła ani celu, a są jedynie wytworem konkretnych układów ekonomicznych. Przez zmianę tych układów można więc dowolnie zmieniać samą naturę małżeństwa i rodziny. Podobnie z moralnością: skoro nie ma ona zewnętrznego, nadprzyrodzonego pochodzenia, skoro nie ma wiecznej nagrody za moralne życie, to nie może być ona przeszkodą w dążeniu do społecznego ideału tu, na ziemi. Z drugiej strony komunizm nie przestaje odwoływać się do moralności, tyle tylko, że jest ona konstruowana w oderwaniu od natury rzeczy i osób. Jej jedynym punktem odniesienia pozostaje realizacja doczesnego ideału.\nDopiero na tym tle Pius XI porusza kwestię stosunku komunizmu do własności. Komunistyczne zanegowanie prawa własności jest dla Papieża konsekwencją, a nie kwintesencją wyżej opisanych błędów filozoficznych i antropologicznych. Komunizm kwestionuje własność, bo kwestionuje nadprzyrodzoną autonomię jednostki i rodziny. Ponieważ państwo komunistyczne ma obowiązek stosować najbardziej brutalne środki w celu osiągnięcia komunistycznego ideału, tak samo jest z samym pojęciem własności: znosi ją w wymiarze indywidualnym czy rodzinnym, ale bezwzględnie egzekwuje państwową kontrolę nad dobrami nominalnie wspólnymi. Wyzysk kapitalistyczny zostaje zastąpiony jeszcze gorszym wyzyskiem państwowym.\nOmówiwszy ideologię komunizmu, Pius XI zwraca uwagę na jego taktykę ściśle związaną z doktryną komunizmu. Na pierwszym miejscu wymienia przemoc, i to nie tylko rewolucyjną przemoc, która służy zdobyciu władzy oraz obaleniu panowania klas posiadających. To zapowiadał komunizm wprost. Zdaniem Piusa XI jeszcze bardziej dotkliwa jest przemoc państwa komunistycznego wobec własnych obywateli po rewolucji. Pomimo faktu, iż społeczny ideał komunizmu zakładał likwidację państwa, to jednak państwowy aparat kontrolowany przez komunistów stawał się nieodzownym narzędziem na drodze do realizacji wspomnianego ideału. Z omówionych wyżej powodów państwo nie jest ograniczone żadnym prawem naturalnym, może zatem działać brutalniej niż jakiekolwiek państwo z przeszłości. A ponieważ celem jest społeczny ideał sprawiedliwości, a nie pragmatyczne usuwanie konkretnych, niesprawiedliwych rozwiązań, zatem na drodze do pełnej sprawiedliwości dopuszczalna staje się każda niesprawiedliwość. Co więcej, zanim zostanie osiągnięty społeczny ideał, należy w jego imieniu wzmocnić walkę z klasami posiadającymi. Im bardziej ideał społeczeństwa bezklasowego jawił się jako bliski, tym bardziej pochodzenie klasowe determinowało wszystko.\nObok przemocy oraz rewolucji zbrojnej głównym narzędziem okazała się propaganda. Istotą komunistycznej propagandy jest natomiast przedstawienie komunistycznej doktryny jako prawdy naukowej, obiektywnie uzasadnionej na gruncie nauk społecznych czy filozofii. Stąd też głównym polem działania dla komunistycznej propagandy będą obok prasy uniwersytety. Nie po to jednak, aby poddać doktrynę komunistyczną swobodnej dyskusji akademickiej, ale by zamknąć usta jej przeciwnikom jako prezentującym nienaukowe stanowisko.\nWreszcie trzeci środek: gotowość do wchodzenia w taktyczne sojusze nawet z wrogami, jeśli tylko sojusze te posłużą faktycznemu celowi ruchu komunistycznego, czyli zdobyciu władzy dyktatorskiej. W imię spełnienia tych dążeń w ramach taktycznych sojuszy komuniści gotowi są iść na daleko idące, chwilowe ustępstwa. Precyzyjnie ustanawiają hierarchię kolejnych stopni w kierunku władzy i nie wahają się przed pozorowaniem braku zainteresowania kolejnymi stopniami, gdy skoncentrowani są na tym, który aktualnie uznają za najpilniejszy.\nPius XI przestrzega chrześcijan, by nie dali się zwieść tej taktyce. Słuszna walka katolików przejętych nauką społeczną Kościoła z nadużyciami gospodarki kapitalistycznej może rodzić w nich pokusę, by korzystać z komunistycznego poparcia. Pokusę tym większą, że współpracę proponują sami komuniści, ściśle ograniczając jej zakres i cele, by stała się tym łatwiejsza dla katolików. Pewna wspólnota wrogów czy też pewna pozorna wspólnota celów nie mogą usprawiedliwić takiej współpracy, gdyż jest ona jedynie środkiem do przejęcia władzy, i to na zgubę chwilowych sojuszników komunizmu. Katolicy mają mówić własnym, suwerennym głosem.\nJeśliby ten opis istoty zła komunizmu i istoty sposobu jego działań przyłożyć do czasów dzisiejszych, to współczesnymi komunistami (neokomunistami) będą ludzie, którzy nie tylko nie nazywają siebie komunistami, ale także niekoniecznie chcą mieć coś wspólnego z lewicą.\nNeokomunistami będą ci, którzy kwestionują pojęcie natury osób i rzeczy rozumiane filozoficznie. Dotyczy to zwłaszcza natury ludzkiej. Wszystko, co w człowieku albo w ludzkim społeczeństwie nie jest zdeterminowane biologicznie, jest konstruktem kulturowym, który może być w miarę dowolnie zmieniany. Jak dla komunistów wszystko (w każdym razie wszystko, co ważne) było materią, którą można dowolnie kształtować, jeśli oczyści się ją z idealistycznych ograniczeń, tak dla neokomunistów wszystko jest kulturą, którą można dowolnie dekonstruować i konstruować na nowo, bo nie opiera się o żaden naturalny porządek, przestaje być jego odzwierciedleniem.\nPojęcie natury zostaje nie tylko odrzucone, ale potępione jako narzędzie służące przemocy i podporządkowaniu. Już nie głównie, ale nawet w ogóle przestało tu chodzić o podporządkowanie pracowników pracodawcom, robotników kapitalistom, ale dzieci rodzicom, kobiet mężczyznom, czarnoskórych białym, homoseksualistów heteroseksualistom. I znów, tak jak w komunizmie, tak też w neokomunizmie im bliżej realizacji społecznego ideału wyzwolenia grup wykluczanych i dyskryminowanych, tym więcej obszarów dyskryminacji jest odkrywanych i stawianych na celowniku. Im bardziej kobieta, młody człowiek, czarnoskóry czy homoseksualista zdobywa kolejne prawa, których mu wcześniej odmawiano, tym bardziej odkrywa nowe prawa, które także są mu odmawiane. Im dłużej trwa walka, tym bardziej jesteś dyskryminowany. Zamiast przestać być nosicielem garbu płci, koloru skóry czy skłonności seksualnej, by stać się po prostu osobą, pełnowartościowym i równym w prawach członkiem społeczeństwa, zaczyna się doświadczać, że kulturowe jarzmo ciąży coraz bardziej. Zamiast zbliżać się do ideału, w którym płeć, skłonności seksualne czy kolor skóry stają się coraz bardziej przeźroczyste, coraz mniej determinujące, zaczynamy żyć w świecie nieustannej trybalizacji (bałkanizacji) społeczeństwa w oparciu o te kryteria, które miały być przecież zwalczone. Jak niegdyś w miarę postępów rewolucji zaostrzała się walka klasowa, tak teraz w miarę postępów rewolucji kulturalnej zaostrza się walka o kulturę.\nNeokomunizm chętnie odwołuje się do argumentów moralnych. Przytacza je jednak w specyficzny sposób: oto sumienie przestaje być rozumem moralnym, które może rozpoznawać zgodność czynów z obiektywną normą moralną, a zatem ocena moralna przestaje być osądem, który można rozumowo uzasadnić, a staje się arbitralnym stwierdzeniem, z którym nie można polemizować. Sprzeciw wobec niego pociąga za sobą ryzyko wyłączenia ze wspólnoty politycznej.\nNeokomunizm nie powtarza komunistycznego postulatu zniesienia prywatnej własności środków produkcji ani tym bardziej zniesienia prywatnego handlu czy własności prywatnej w ogóle. Nawet stronnictwa sytuujące się zdecydowanie po lewej stronie spektrum politycznego ograniczają się do postulatów denacjonalizacji najwyżej transportu publicznego czy pewnych strategicznych dziedzin przemysłu. Mocno za to podnosi się postulat progresywnego opodatkowania dochodów. Ta powściągliwość wynika oczywiście z wielu przyczyn. Dla naszych rozważań najważniejsze jest inne definiowanie przez neokomunizm przyczyn zniewolenia i wykluczenia. O ile dla klasycznego komunizmu przyczyną tych zjawisk był niesprawiedliwy podział dóbr, o tyle dla neokomunizmu będzie to opresyjna kultura. Zarówno jednak neokomunizm, jak i klasyczny komunizm będą tutaj ściśle materialistyczne: neokomunizm rozumie kulturę w zupełnym oderwaniu od filozoficznego pojęcia natury osób i rzeczy, które to pojęcie w całości odrzuca.\nZdemaskowana przez Piusa XI, oparta na trzech filarach taktyka, jaką komunizm stosował do realizacji swoich celów (przemoc, propaganda, sojusze taktyczne), jest również wykorzystywana przez neokomunizm, ale w istotnie zmodyfikowanej formie. O ile w doktrynie komunistycznej przemoc fizyczna oraz krwawa rewolucja stanowią normalny, pierwszy i najważniejszy środek do osiągnięcia społecznego ideału, o tyle neokomunizm co do zasady akceptuje ewolucje poglądów tej części ruchu socjalistycznego, która przyjęła, że osiągnięcie społecznego ideału dokona się na drodze przejęcia władzy w sposób demokratyczny. Poza wszystkimi innymi przyczynami rosnąca rola mediów istotnie zmieniała uwarunkowania w porównaniu do tych z pierwszych dekad XX wieku. Krwawa rewolucja przestaje być potrzebna tam, gdzie przemoc symboliczna czy śmierć cywilna wystarczą. W sytuacji trwającego od niemal ośmiu dekad (w świecie Zachodu) nieprzerwanego pokoju do zastraszenia przeciwników wystarczy przemoc słowna, lżenie, odbieranie godności, a w ostateczności – wandalizm, niszczenie budynków, wtargnięcie na cudzy teren i chociażby symboliczna, krótkotrwała okupacja. A dalej: zakłócanie normalnej, publicznej aktywności tych, których definiuje się jako przeciwników, czasem rzucony tort, czasem jajka, czasem obrzucanie wyzwiskami klientów sieci restauracji, której właściciel wsparł finansowo politycznie „niesłuszną” sprawę. Czasem zakłócenie publicznego spotkania pisarza czy publicysty, którego uznaje się za wroga, czasem bluźnierczy napis na kościele.\nPo zdobyciu władzy neokomuniści sięgają po przemoc państwową: więzienie za pokojowy protest, proces karny za głoszenie niewłaściwych poglądów, takich, które w przepisach prawnych definiowane są na tyle szeroko, że rządy prawa czynią fikcją. Zniesienie zasady domniemania niewinności, gdy chodzi o przestępstwa popełniane przez przedstawicieli współczesnych „klas wykluczających”. Wprowadzenie represji administracyjnych, bez faktycznej kontroli niezawisłych sądów, i to represji skrajnie dotkliwych, takich jak odebranie dziecka. Nałożenie rujnującej firmę kary finansowej. Wyrzucenie z pracy.\nNeokomunizm chętnie powołuje się na swoją „naukowość”. Jest to jednak naukowość specyficzna, współczesna żdanowszczyzna. Tak jak naukowy komunizm chciał zastąpić moralność filozofią polityczną, tak neokomunizm chce na podstawie wyników badań nauk eksperymentalnych wydawać osądy filozoficzne. I tak jak filozofia polityczna komunizmu była karykaturą filozofii, a „naukowość” komunizmu karykaturą badań naukowych czy swobody akademickiej, tak też „naukowość” neokomunizmu w istocie szkodzi naukom eksperymentalnym, które laikom przestają kojarzyć się z dochodzeniem do prawdy (często bardzo cząstkowej w danej dziedzinie), a zaczynają się jawić jako proste algorytmy ogólnego projektu stworzenia nowego świata i nowego człowieka.\nWreszcie trzeci filar taktyki komunizmu: wciąganie do współpracy innych środowisk, w tym chrześcijańskich. Taktyka ta opiera się na prezentowaniu swojego projektu politycznego jako zbioru pewnych moralnych, naukowych i pragmatycznych oczywistości. Czy ktokolwiek mógłby wystąpić przeciwko równości? Przeciw walce z dyskryminacją? Przeciw wykluczeniu? Czyż w chrześcijaństwie nie chodzi właśnie o dobro? O miłość? O dotarcie do tych odrzuconych przez społeczeństwo?\nOstrzeżenia Piusa XI, by tego pozoru zgody nie brać za prawdę, są aktualne również dzisiaj. Także współcześnie chrześcijanin powinien mówić własnym głosem i stawiać konkretne pytania. Jeśli równość, to w stosunku do czego? Jeśli ochrona dobra, to czy rzeczywiście bez dyskryminacji zła? I dalej: czy miłość nie wyklucza wszystkiego, co jest jej przeciwne? Czy dotarłszy do odrzuconych, mamy na dobre pozostać w ciemnościach zewnętrznych, gdzie zostali oni wyrzuceni? Czy też raczej winniśmy przyprowadzić ich do domu?\nWielu dawało się uwodzić w przeszłości, wielu i dziś, niestety, daje się uwodzić, ponieważ patrzy tylko na deklarowane wartości, którymi łatwo się manipuluje. To jednak zasady, a nie wartości są prawdziwym śladem idei, a zasady idące wprost z komunizmu wciąż są bardziej żywe, niż się potocznie uważa.


NALTREKSON (Adepend, Naltex) - strona 4 - Leki - Indeks leków - Nerwica.com\nNALTREKSON (Adepend, Naltex)\nPrzez kuzyn, 14 Maj 2011 w Leki - Indeks leków\nNapisano 15 Luty 2019 (edytowane)\nThe use of low-dose naltrexone (LDN) as a novel anti-inflammatory treatment for chronic pain https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3962576/\nEdytowane 15 Luty 2019 przez xanonymous\nA są jakieś informacje odnośnie tego czy buprenorfina może mieć podobne działanie ? Używa jej się w leczeniu substytucyjnym od opio ze względu między innymi na jej działanie antagonistyczne względem któregoś receptora opioidowego.\nEDIT: Okej wygląda na to że nie. Według wikipedii jest agonistą TLR4 a nie antagonistą jak naltrekson. Ale ciekawi mnie czy z samego antagonistycznego działania względem receptorów opioidowych może wynikać jakiś pozytywny wpływ na organizm.\n5 godzin temu, Martinez22 napisał:\nAle ciekawi mnie czy z samego antagonistycznego działania względem receptorów opioidowych może wynikać jakiś pozytywny wpływ na organizm.\nPanie , pełno masz tego w Necie ,,,jedno jest pewne ,że takiej euforyji jak po buprenomorfinie to LDN -em nigdy nie doświadczysz .\nJednak moim skromnym zdaniem warto spróbować jednego i drugiego ,żeby wiedzieć jak to na Ciebie działa . Bupra to zdecydowanie na dłuższe podróże sie nie nadaje , ale Naltrexon owszem tak .\nBuprę osobiście traktuje jako rozrywkowy drug , i nie żeby nie za często( najlepiej wcale ) , bo straszny z tego depresant lękotwórczy ( oczywiście po przynajmniej po 3 dniach tańcowania z Buprą ) , bo jednorazowe wypady nie niszczą czachy mocarnie .\nZreszta prawda jest taka ,że tylko " najodporniejsi " mogą sobie pozwolić na kontakt z opoidami .\nXynomymous , to dosyc ciekawe co wkleiłeś , cyt .:\n" Ale jeśli chcesz mieć alternatywny sposób obniżania poziomu kortyzolu w nocy, polecam taurynę. Biorę to w nocy (około 3g) specjalnie dla niższego kortyzolu i to działa uczta. Nie zauważyłem żadnych negatywnych skutków na kortyzol w ciągu dnia"\nTauryne łykam , ale nie w takich dawkach ( biorę 900 mg rano i 900 wieczorem ) .\nPo oczyszczeniu wątroby planuję ( po tym tekście ) brać na noc 2700 mg + 250 mg kwasu ursolowego +kwas ursodeoksycholowy,\nByłem dziś u psychiatry żeby powtórzyć alprazol który biorę od 3 lat i się od niego uzalezniłem - nie biore duzych dawek ale....\nTYlko akurat nie u tej u której się "lecze" tylko takiej drugiej z tej samej przychodni.....\nI cipa nie wypisała mi recepty na naltrekson. Bo powiedziała że musi poczytać o tym leku. Zna ten lek bo niby się specjalizuje w terapii uzaleznień i jest też lekarzem rodzinnym oprucz bycia psychiatrą. Ale o innych zastosowaniach naltreksonu poza leczeniem uzaleznienia od alkoholu to nie słyszała. Odpaliła google wyskoczyło jej pełno stron.. no ale nie miała czasu czytać tego wszystkiego na wizycie. Ja już to przerabiałem. Nie mam czasu czekać aż niby lekarz się dokształci. Lek nie uzależnia, nie ma po nim euforii a może pomagać na przewlekłe zmęczenie jako chorobę prawdopodobnie związaną z zaburzoną pracą układu odpornościowego.... nawet u mnie się to zaczeło od infekcji.... Benzodiazepiny przepisała bez problemu. Jej koleżanka z pracy przepisuje mi je od 3 lat....\nPowiedziałem nawet że jak szybko jakiś lekarz mi tego nie wypisze to po prostu poszukam tego w jakiejś aptece (tylko nie wiem czy będą mieli na stanie czy tylko na zamówienie:/) i poprostu dam pieniądze i zabiorę lek bez recepty i niech wzywają policje (w ch**ju to mam), mogą mnie wsadzić do więzienia. Jestem ciężko chory i chce wyzdrowieć a lekarz mnie zwodzi , 3 dni temu z nią przy okazji rozmawiałem i też mówiła że musi poczytać o tym ale nie wiem kiedy raczy to zrobić. Spotkałem w poczekalni kilka kobitek i dziwne to ale wiele z nich ma różne dolegliwości z przewodem pokarmowym i właśnie nerwice lękowa. No tak, co było pierwsze, jajko czy kura, ale coś musi być na rzeczy... Ile ludzi ląduje na odwyku od benzodiazepin.... i skąd się tam biora? Lekarze ich wpędzają w uzaleznienie przepisują bez opamiętania te leki.... najlepiej w ogóle nie zaczynać jeśli to mozliwe. Ja nie mogę brać żadnych antydepresantów co działają na serotonine bo robie się jeszcze bardziej zmęczony i z mózgu kisiel się robi , upośledza mi jeszcze bardziej pamięć i koncentracje ze czuje się jakby mnie ktoś palnął w glowę i ogłuszył. Nie mogę brać IPP od kwasu w żołądku bo po 4 dniach takie zmęczenie że nie mam siły się ruszać. A zapytaj się jakiegoś lekarza to ci powie że on niue wie dlaczego tak mam. po lekach na noradrenaline działających może zmęczenie się zmniejsza ale serce mi napierdala i mam też lęki. Może pójdę jeszcze do innej psychiatry albo do lekarki rodzinnej. Ale pewnie lekarz nie słyszał o LDN nigdy.\nSłyszeliście kiedyś aby jakiegoś lekarza wsadzili do więzienia za uzależnienie pacjenta od benzodiazepin? Powinni ich powsadzać, przynajmniej co niektórych którzy przepisują to pacjentom którzy nie są świadomi co to za leki łykają grzecznie a potem budzą się z reką w nocniku.. Nie wiem czy naltrekson mi pomoze ale czy zawsze pomagały mi leki które lekarz mi dawali mówiąc że pomoże na to czy na tamto? Lekarze nie świadomi niczego przepisują sztuczny antybiotyk/chemioterapeutyk cyprofloksacyna mysląc że to "bezpieczny antybiotyk" a to w istocie gówno o potencjale leków przeciwnowotworowy i niszczą zdrowie tysiącom ludzi na całym świecie https://www.google.com/search?q=fluorochinolone+wall+od+pain\nwk8rwiłem się bo ci*a mi nie przepisała naltreksonu :]\nCzy LDN ma jakikolwiek potencjał aby powodować chociaż niewielką euforię? czyli nie taka poprawę nastroju jak po antydepresantach (bo te chyba eufoiri nie powodują?) tylko euforie:) ?\nw jaki sposób bedziesz oczyszczal watrobe? i skad wiesz ze watroba twoja potrzebuje wspomagania przy oczyszczeniu? na watrobe to sylimarol?\nNapisano 25 Luty 2019 (edytowane)\nWyczytałem (na poniższej witrynie) taka opinię, że naltrekson może powodować takie przyzwyczajenie jak picie kawy, czyli że łatwo to odstawić Naltrekson wpływa na OGF - Opioid growth factor przez receptor OGFr\nEdytowane 25 Luty 2019 przez xanonymous\nChlorowodorek naltreksonu doskonale rozpuszcza się w wodzie. Po rozpuszczeniu go w wodzie nie nalezy przed uzyciem potrząsać buteleczką - ten osan na dole to substancje pomocnicze do niczego nie potrzebne. Nie należy też dodawać alkoholu do tej wody bo naltreksonu chlorowodorek nie rozpuszcza się w alkoholu a zwiększa rozpuszczalność zbędnych substancji pomocniczych które znajdują się w tabletkach. Jest na YOuube filmik gdzie koleś wprowadza w błąd - mówi że za bardzo się aż tak nie zna - a z drugiej strony zaleca doddać alkoholu do tego roztworu. NIE MA POTRZEBY DODAWAĆ ALKOHOLU DO ROZTWORU!\nNaltrekson w niskiej dawce (LDN) - cudowny lek na większość chorób?\nCzytałem, że tym leczą w Stanach derealizację i depersonalizację lekooporną - może kiedyś wypróbuje to LDN.\nWystarczy poczytać to forum jak leki zatwierdzone do leczenia danej jednostki chorobej się super sprawdzają i jakie skuteczne sa. Czego boją się naltreksonu? ani nie uzaleznia ani nie ma poważnych skutecznych dawek. MOże łapówek od koncernów nie biorą za przepisywaniue tego leku w formie LDN i dlatego świadomość wśród lekarzy jest marna. Niech sobie każdy lekarz sam przed lustrem odpowie jak wyglądała jego współpraca z firmami produkującymi leki.....\nNapisano 1 Marzec 2019 (edytowane)\nnie działa edycja postów....\nWystarczy poczytać to forum jak leki zatwierdzone do leczenia danej jednostki chorobowej się super sprawdzają i jakie skuteczne są ale mimo to lekarze przepisują leki , nie zwracają pacjentom pieniędzy za nietrafiony lek który nie pomógł, lekarz z własnej kieszeni nie wypłaci odszkodowania jak zaszkodzi jakiemuś pacjentowi. Czego boją się naltreksonu? Ani nie uzależnia ani nie ma poważnych skutków ubocznych w przeciwieństwie do niektórych leków które mogą spowodować zgon pacjenta. Antydepresanty to nieraz ludzie biorą 2 na raz i lekarza się nie boi że pacjent dostanie zespołu serotoninowego i umrze. Może łapówek od koncernów nie biorą za przepisywanie tego leku w formie LDN i dlatego świadomość wśród lekarzy jest marna. Niech sobie każdy lekarz sam przed lustrem odpowie jak wyglądała jego współpraca z firmami produkującymi leki jak często do ich gabinetów przychodzą przedstawiciele takie czy innej firmy i w jaki sposób namawiają lekarzy do wypisywania takich czy takich leków....\nEdytowane 1 Marzec 2019 przez xanonymous\nU nas pod tym kątem jest chyba brak odpowiedniej edukacji lekarzy na temat LDN stąd ta nadmierna ostrożność. Poza tym jak pacjent przychodzi i wychodzi z taką inicjatywą to od razu pojawiają się skojarzenia, że "przeczytał to z internetu gdzieś i próbuje mnie uczyć jak należy postępować". LDN robi się co raz bardziej popularne, więc może i do nas zawędruje to jako pewna alternatywa na lekooporne leczenie pewnych dolegliwości. Na razie jak widać to jest jeszcze egzotyka. xanonymous jak Ci się uda dorwać Naltrekson i będziesz robił eksperyment to chętnie pośledzę Twój dziennik\nEdytowane 1 Marzec 2019 przez In_Chains_Of_DD\nAle wielu lekarzy to w Polsce przepisuje od co najmniej kilku lat, czytałem nawet gdzieś że pacjent zasugerował lekarzowi a ten przepisał choć nigdy o tym nie słyszał wcześniej. Ale jak lekarz ma zatwardzenie mózgowe albo nie czyta rożnych opracowań naukowych lub jest odporny na wiedzę to co się dziwić. Nikt im nie karze czytać niewiadomego pochodzenia wiadomości na stronach o wątpliwej reputacji/rzetelności itp. Kiedyś Grzegorz Braun powiedział pewne słowa o dziennikarzach Gazety Wyborczej - wypadałoby żeby ktoś publicznie powiedział coś podobnego o lekarzach https://www.google.com/search?&q=grzegorz+braun+dziennikarzy+gazety+wyborczej+rozstrzelać\nhttps://painsandiego.com/2014/02/15/low-dose-naltrexone-ldn-novel-anti-inflammatory-treatment-for-chronic-pain/ Jest na tej stronie link do rządowej strony USA na której prezentowane są wyniki badań klinicznych rożnych leków na różne schorzenia. Tylko trzeba się dobrze wczytać w te wyniki żeby wyłuskać interesujące informacje ...\nCzy ktoś stosował ten lek w leczeniu uzależnienia od jedzenia (kompulsywne objadanie się)?\nCo do działania przeciwbólowego -nie pojawia się ono od razu tylko dopiero po kilku tygodniach, i pomoże jeśli przyczyną bólu jest stan zapalny. Gdzieś na tym forum https://healthunlocked.com/ldnresearchtrust/posts/135377157/ldn-a-strong-anti-inflammatory ktoś pisał o tym, zresztą kto zgłebił temat to wie.\nHow long does it take for LDN to work for pain?\nHow long does LDN take to work for pain? I have seen patients start to get benefit at about 2–3 weeks, and maximum effect is seen at around two months. I have patients try it for three months (first month titrating up dosage and then two full months on 4.5mg dosage) before giving up on it\nwitamina D działa w sposób podobny do LDN jeśli chodzi o wpływ na receptor TLR4. Vitamina D chroni neurony dopaminergiczne, ponoć wzrasta po niej poziom dopaminy ale ja sie robiłem zamulony ostatnio juz po pierwszej dawce bo ma też działanie na GABA jakieś tzn. w sposób pośredni ... a brałem benzo i amisulpiryd.\ndr Huber Czerniak twierdził że vitamina D daje dużo energi - tzw. POWER'a (powert to po angielsku moc) ale ja tam nie wiem, może..... Vitamin D Treatment Attenuates Neuroinflammation and Dopaminergic Neurodegeneration in an Animal Model of Parkinson's Disease, Shifting M1 to M2 Microglia Responses. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27987058\nco do CFS to bohaterka filmu Unrest wyzdrowiała, miała coś nie tak z pierwszym kręgiem szyjnym i przeszła 3 operacje neurochirurgiczne i cofnięto jej diagnoze CFS. Ona nie miała CFS tylko co innego ... nawet szum prześcieradła na łózku wyzwalał u niej reakcje bólowe i w ogóle "warzywem" była.\nJennifer Brea - bohaterka filmu Unrest w remisji... https://medium.com/@jenbrea/health-update-3-my-me-is-in-remission-dd575e650f71 https://forums.phoenixrising.me/threads/my-me-is-in-remission.76324/\nDziś zaczynam moją przygodę z naltreksonem.\nCzy LDN można łączyć z SNRI i lamotryginą?\nKalebx3 Gorliwy - z czym łączyłeś/łączysz LDN?\nW dniu 4.08.2019 o 19:45, warning napisał:\nJa biorę co prawda tylko naltrekson, ale łączę go z SNRI i lamotryginą.\naudreyhorne: dzięki, że się odezwałaś/odezwałeś! Jakie dawki SNRI i lamo przyjmujesz przy naltreksonie? Jakie widzisz efekty naltreksonu w takiej mieszance? Leczysz depresję, ChaD czy coś innego? :)\nSorrki za grad pytań, ale nie spotkałam wcześniej nikogo na takim mixie. Proszę odpowiedz.\n1 godzinę temu, warning napisał:\naudreyhorne: dzięki, że się odezwałaś/odezwałeś! Jakie dawki SNRI i lamo przyjmujesz przy naltreksonie? Jakie widzisz efekty naltreksonu w takiej mieszance? Leczysz depresję, ChaD czy coś innego?\nMam wiele zaburzeń: zaburzenia osobowości (borderline), zaburzenia lękowe (NN, lęk uogólniony, fobie), stany depresyjne, hipomania, zaburzenia odżywiania...\nNaltrekson biorę eksperymentalnie. Ma zapobiegać napadom kompulsywnego objadania się. Biorę 50 mg dziennie. Niestety nie działa, bo miałam już napady. Poza tym powoduje u mnie mdłości i problemy ze snem, więc możliwe, że odstawię lek.\nPoza tym biorę duloksetynę 90 mg, lamotryginę 200 mg, topiramat 100 mg, arypiprazol 10 mg, kwetiapinę 50 mg i doraźnie alprazolam i zolpidem.\nOczywiście wszystko pod kontrolą lekarza.\nPrzy tym kompulsywnym objadaniu się to polecam psychoterapię.\n8 minut temu, picziklaki napisał:\nNa terapię też chodzę.\nKto jest online? 0 użytkowników, 13 anonimowych, 1345 gości (Zobacz pełną listę)\nPrzez Bosak10, 2 godziny temu w Leki\nPrzez dorosledzieckoalkoholika, 6 godzin temu w Nerwica lękowa\nPrzez Sarczin, 18 godzin temu w Nerwica natręctw\nPrzez Sarczin, 20 godzin temu w Nerwica natręctw\nPrzez Agastelma, 23 godziny temu w Witam\ndepresja strach nerwica lęki nerwica natręctw smutek samotność stres lęk nerwicalękowa\nProblemy w pracy z koleżanką


Zero tolerancji dla alkoholu | Niedziela.pl\nNiedziela Ogólnopolska 33/2019, str. 40-41\nCiągle wzrasta, niestety, liczba wypadków spowodowanych przez pijanych kierowców. Jak podają policyjne statystyki, do końca lipca br. zatrzymano ponad 63 tys. amatorów jazdy po kielichu. Oznacza to wzrost w porównaniu z ubiegłym rokiem o ponad 3,2 tys. Trzy czwarte pijanych, którzy siedzieli za kółkiem, miało ponad pół promila alkoholu. Dla jasności: żeby mieć pół promila w wydychanym powietrzu, trzeba wypić znacznie więcej niż jedno piwo czy lampkę wina. Specjaliści mówią, że tragedii na drogach będzie coraz więcej, bo Polacy coraz więcej piją.\nLiczby, które przerażają\nZatrzymany w lipcu br. rekordzista miał w wydychanym powietrzu ponad 4 promile. Na policyjnym alkomacie zabrakło skali. W innym miejscu kraju kompletnie pijana matka, prowadząc samochód, spowodowała wypadek, w którym zginął jej malutki syn, a o życie drugiego dziecka lekarze musieli długo walczyć. W Zgierzu (łódzkie) samochód osobowy potrącił na pasach dwie kobiety. Jedna nie żyje, druga jest ciężko ranna. Sprawca wypadku był pijany. 23-letni pijany mieszkaniec Tarnobrzega, kierując quadem, potrącił rowerzystkę, która przewoziła małe dziecko. Kobieta oraz jej 14-miesięczny synek trafili do szpitala – itd., itd.\nDrogówka wlepia wysokie mandaty, grozi zabraniem prawa jazdy i więzieniem (za spowodowanie wypadku w stanie nietrzeźwym grozi do dwóch lat pozbawienia wolności), i nic. Rosnącej irytacji wymiaru sprawiedliwości towarzyszy rosnąca liczba niefrasobliwych wariatów za kierownicą. Pijaniutki ojciec z równie pijaną matką i trójką dzieci na tylnym siedzeniu to częsty widok. Podobnie jak odurzeni alkoholem młodzi ludzie ze świeżutkim prawem jazdy w kieszeni, którym zamożni rodzice fundują drogie, szybkie „fury”. To ponoć najgorsza kategoria drogowych zabójców. Są zupełnie nieobliczalni.\nNajgorsze są, według policji, tzw. długie weekendy. Wtedy brawura łączy się z szybką jazdą i alkoholem. Policjanci, którzy patrolują nocami okolice dyskotek i nocnych klubów oraz tzw. imprez w plenerze, opowiadają, że zdarzają się noce, iż co trzeci zatrzymany jest pod wpływem alkoholu, a część delikwentów nawet nie posiada prawa jazdy lub zostało im ono odebrane. Jak jednak przekonywać do trzeźwości za kierownicą, skoro nagminnie słyszy się o zatrzymywanych osobach publicznych czy celebrytach po kieliszku, i na dodatek jeszcze chojrakujących? Kilka tygodni temu znany dziennikarz, którego policja zatrzymała, gdy zdążył już staranować pachołki oddzielające pasy ruchu, miał 2,6 promila alkoholu we krwi. By go przesłuchać, prokurator musiał czekać dwie doby.\nJeden kieliszek to jeszcze nie grzech?\nPrzeciwnie – prowadzenie pojazdu mechanicznego pod wpływem alkoholu jest grzechem. Piszą o tym biskupi w swoich listach pasterskich, o rozwagę apelują też księża. Mimo to do niedawna panowało w Polsce ciche przyzwolenie na jazdę po piwie czy kielichu. Na jednym z forów internetowych, raptem kilka lat temu, ktoś zupełnie poważnie zaproponował, by „podnieść dopuszczalną zawartość alkoholu we krwi z 0,2 do chociażby 0,4, i wszystko będzie ok., można będzie jechać po jednym piwku, a policja nie będzie nabijała ludzi w butelkę, jakie to społeczeństwo nawalone jeździ (są kraje gdzie 0,5 jest dopuszczone)”. Aż trudno uwierzyć, ale do 2000 r. prowadzenie pod wypływem alkoholu było jedynie okolicznością obciążającą; by stało się przestępstwem, potrzebna była tzw. społeczna inicjatywa i ponad 100 tys. podpisów obywateli. Wydaje się więc, że owo przymykanie oka przez społeczeństwo się skończyło. Ludzie zaczęli reagować, i to zdecydowanie, co nas niezmiernie cieszy.\nA oto kilka przykładów. W małej gminie Kęty władze lokalne wraz z policją publicznie dziękowały szóstce mieszkańców, którzy w różnych sytuacjach zatrzymali pijanych kierowców, nim zdążyli oni zrobić komuś krzywdę. Jak się okazało, we wszystkich przypadkach kierowcy mieli grubo ponad 2 promile alkoholu, a mówiąc prościej – byli kompletnie pijani. Coraz częściej słychać, że kierowcy, gdy widzą, jak ktoś jedzie zygzakiem, zajeżdżają mu drogę, odbierają kluczyki i wzywają policję. Reagują także przechodnie. Na miejskim parkingu grupka spacerowiczów zauważyła mężczyznę, który na ich oczach wypił duszkiem tzw. małpkę, a równocześnie drugą ręką otwierał drzwi samochodu. Mimo że spacerowiczów było sporo, zareagowała młodzież. Bez ostrzeżenia zabrali mężczyźnie kluczyki, co wywołało u niego atak wściekłości. Na pomoc ruszyli klienci sąsiedniego spożywczaka i wezwali policję. Jak się okazało, nie była to pierwsza „małpka” wypita przez tego kierowcę.\nInternet aż kipi od nagrywanych samochodowymi kamerami filmików, pokazujących podobne obywatelskie zatrzymania. Aż serce rośnie. Wygląda na to, że nastała u nas moda na wyłapywanie zabójców na 4 kółkach. Zero tolerancji dla alkoholu za kierownicą to zdecydowanie właściwy kierunek.\nJak powstrzymać drogowych zabójców?\nZaostrzyć system kar – to najczęściej proponowana przez społeczeństwo metoda walki z pijanymi kierowcami. Ale nie tylko.\n– Twarze pijanych kierowców, którzy spowodowali wypadek ze skutkiem śmiertelnym lub zrobili z kogoś kalekę, powinny być upubliczniane m.in. w internecie. Dla nich to dodatkowa kara, a dla nas przestroga – to głos osoby, której dziecko potrącił kierowca prowadzący pod wpływem alkoholu, po czym uciekł z miejsca wypadku. Dziewczynka jest do dziś w stanie śpiączki. Samo zabranie prawa jazdy, nawet dożywotnio, tylko w części rozwiązuje problem. Niektórzy ukarani, drwiąc sobie z wyroku sądu, nie porzucają procederu. Może wyjściem byłyby też konfiskata samochodu i wysokie grzywny? Pokrywanie kosztów leczenia i rehabilitacji osoby, którą się okaleczyło, to sprawa niepodlegająca dyskusji. NFZ nie chce płacić z naszej kieszeni za niefrasobliwość nietrzeźwych kierowców. Tak samo firmy ubezpieczeniowe, które uzależniają wypłatę ubezpieczenia od stanu, w jakim znajdował się kierowca w chwili kolizji.


Ta część skazanych to narkomanki. Jest ich około 70%. Im wszystko jedno, co jedzą. Najważniejsze, żeby było jak najwięcej i możliwie słodkie. Po aresztowaniu, kiedy mija zatrucie narkotykowe zaczynają bardzo dużo jeść. Najbardziej lubią słodką herbatę z czekoladkami.


Vader, Bydgoszcz 10.03.2012, fot. A. Jędrzejewska\nKończąc temat Vader, powiedz mi Pająku, jeszcze zanim zacząłeś współpracować z Peterem, byłeś fanem tej kapeli?\nJasne, byłem wielkim fanem Vader! Moje pierwsze metalowe kasety to był Vader i Morbid Angel, na dodatek obie przegrywane na jedną taśmę - na jednej stronie Morbidzi, na drugiej Vader. Słuchałem tego do zajechania. Pamiętam nawet, że kiedyś wpierdzieliłem się na scenę na ich koncercie. To było jakieś piętnaście lat temu, świeżo po tym, jak do Vader dołączył Mauser. Byłem wtedy totalnym szczeniakiem i nie wiem, co mi odbiło, ale na ich pierwszym koncercie z Mauserem - który grał wtedy tylko cztery czy pięć utworów, bo nie był jeszcze za dobrze przygotowany - podszedłem do Petera i powiedziałem: "Słyszałem, że szukacie gitarzysty. Jakby co, to jestem chętny!" (śmiech).\nA Peter to zapamiętał i po latach się o ciebie upomniał.\nJasne... (śmiech). Zrobiłem sobie wtedy z nim zdjęcie. Muszę mu je teraz pokazać i powiedzieć: "O widzisz, już wtedy chciałem grać w Vader. Nie przyjąłeś mnie... odchodzę!" (śmiech)\nZrób tak koniecznie! (śmiech) A ja popytam cię jeszcze o twoją pozostałą aktywność muzyczną. Kiedy wróci Esqarial?\nNie jesteś pierwszą osobą, która o to pyta... Też brakuje mi tego zespołu. Ale odkąd dołączyłem do Vader, mam znacznie mniej czasu na poboczne projekty. Poza tym reszta muzyków Esqarial też wbiła sobie nieco na luz. Zajęli się swoimi prywatnymi sprawami, biznesami... to też absorbuje czas. Swojego czasu próbowaliśmy grać regularne próby, nawet jakieś koncerty, ale widziałem, że jakoś się to nie klei i przyszedł czas na przerwę. Ja w Esqarial jestem postrzegany jako lider, a na lidera spada najwięcej pracy. Kiedy wybrałem taką, a nie inną drogę z Vader, powiedziałem chłopakom, że fajnie by było, gdyby przejęli ode mnie część obowiązków, bo nie dam rady wywiązywać się ze wszystkiego tak, jak do tej pory. Niestety nie udało się tego tak zorganizować. Podjęliśmy więc wspólną decyzję, że robimy przerwę. To oczywiście nie oznacza, że Esqarial się rozwiązał. Utrzymujemy ze sobą kontakt i kiedyś na pewno wrócimy do tematu, ale na razie nie gramy żadnych prób, nie myślimy o koncertach itd. Mogę jednak powiedzieć, że mam w głowie przyszłość tego zespołu, a materiał na kolejną płytę cały czas powstaje w moim domowym studiu. Na szczęście nie narzekam na brak pomysłów. Co najwyżej na brak czasu. Powiedziałem też chłopakom: "Słuchajcie, jak przyjdzie czas, więcej ikry, więcej chęci do współpracy, zbierzemy wszyscy tyłki i zaczniemy działać". Ja jestem w stanie ten czas wygospodarować, mimo że gram w Vader. Mój kolejny projekt Amorphous jest tego najlepszym przykładem. Tak, strasznie mi żal, że nie mogę odpowiedzieć nic konkretnego ludziom, którzy czekają na powrót Esqarial. Myślę, że Peter ma podobny problem z Panzer X. Chociaż u niego sprawa trochę drgnęła, bo na naszym koncercie w Poznaniu w "Blue Note" Grzegorz Kupczyk wykonał z nami gościnnie jeden utwór Panzer X! Także wiesz, apetyt się zaostrzył i jest szansa, że pojawimy się na trzydziestoleciu pracy artystycznej Grzesia.\nWspomniałeś o Amorphous. Zdaje się, że całkiem niedawno ukazała się nowa płyta?\nMateriał był nagrany już troszkę wcześniej, ale dopiero teraz udało się go wydać. Miksy robiłem w zeszłym roku, kiedy byliśmy z Vader na trasie w Stanach. Między koncertami było bardzo dużo wolnego czasu, więc poświęciłem go na pracę nad tym materiałem. Niestety krążek swoje odczekał, bo szukaliśmy dla niego wydawcy. W Polsce rynek jest bardzo skromny, jeśli chodzi o firmy fonograficzne. Udało nam się wreszcie nawiązać kontakt z Seven Gates, czyli z Zibim. On powołał do życia markę Let It Bleed Records i byliśmy tam trzecim zespołem. Premiera albumu "A Perfect Evil" odbyła się trzeciego marca i zaraz potem zagraliśmy krótką serię koncertów. Oczywiście wkrótce będą następne. Muszę tylko sprawdzić w grafiku kiedy nie gram z Vader. Także ruszamy z promocją i pojawiają się już pierwsze recenzje.\nDo którego z zespołów bliżej ci stylistycznie? Amorphous to ostrzejsze, bardziej oldschoolowe granie. W Esqarial jest o wiele więcej melodii, utworów instrumentalnych, a nawet inspiracji klasycznych...\nMateriał na nowej płycie Amorphous troszkę nawiązuje do stylistyki Esqarial, ale oczywiście to nie to samo. Nie ma sensu nagrywać tej samej muzyki pod dwoma różnymi szyldami. Zwłaszcza, że przez pewien okres kapele funkcjonowały równolegle. Na płycie "A Perfect Evil" zawarłem nieco progresji, jeśli chodzi o melodię w partiach solowych, natomiast jeśli chodzi o riffy, musiał pozostać old school.


SsangYong Rodius 2.7 XDi – AUTO TEST – AUTOWIZJA.pl – Motoryzacja\ntest na dystansie: 517 km\nCo to za auto? Terenówka? Van? Z pewnością jest monumentalny, niepowtarzalny, interesujący… To obecny na polskim rynku od 2004 roku SsangYong Rodius, dzieło azjatyckich inżynierów wsparte technologią Mercedesa, z którym od dawna współpracuje koreańska firma. Co może zaoferować to auto, czy jest wart swej ceny, kto będzie z niego zadowolony a komu nie przypadnie do gustu. Zachęcamy do przeczytania testu Autowizji i zapoznania się galerią zdjęć.\nWygląd samochodu to czynnik, który nie tylko kobiety uważają za kluczowy podczas wyboru auta. Pierwsze spojrzenie przekłada się w znaczący sposób na ogólne wrażenie kupującego i decyzję o zakupie. Koreański van z pewnością jest kontrowersyjny i próżno szukać czegoś podobnego na naszych ulicach. Ogromne, ponad 5-metrowej długości nadwozie przyciąga wzrok przechodniów i innych kierowców. Czy jednak chcieliby oni przesiąść się do SsangYonga?\nWłaściwie można by było w tym momencie napisać zakończenie recenzji w kilku słowach: Tego nikt nie kupi, czy to jest na pewno seryjny, ogólnie dostępny pojazd cywilny? Postarajmy się jednak, pomimo obejrzenia fotografii jakie Państwu udostępniamy, przejść do dalszej części opisu i przyjrzeć się Rodiusowi bliżej.\nZachwiane proporcje tylnej części nadwozia oraz zdecydowanie zbyt małe (16 calowe) aluminiowe obręcze kół sprawiają wrażenie, że poszczególne elementy auta do siebie nie pasują, że ktoś stworzył ten dziwny pojazd z kilku innych. Wyraźnie zarysowana w linii bocznej sylwetka opływowego 4-drzwiowego terenowego „coupe” (kojarząca się z Lexusem RX) zakłócona jest przez, jakby doklejony, kwadratowy tył. Klapa opada pionowo w dół a jej ostre krawędzie nie współgrają z zaokrągleniami przedniej części pojazdu i poszerzanymi nadkolami. Widok auta z tyłu również pozostawia wrażenie, że zbyt dużo tu blachy, że szyba jest za mała a trójkątne światła nie pasują stylistycznie do reszty. Uwagę obserwatora przyciąga także przód SsangYonga, wizualnie nieco za krótki w stosunku do bryły auta, gdzie zaokrąglona maska opada dość gwałtownie łącząc się z dużą atrapą oraz, jakby smutnymi, światłami. Rzut okiem na całość nadwozia powoduje, że mamy ochotę spytać: czy ten samochód został zaprojektowany w całości, czy kilku stylistów tworzyło oddzielnie jego części, które na koniec ktoś bezkrytycznie poskładał i zatwierdził do produkcji.\nPodsumowując – wygląd tego modelu raczej nie spowoduje lawiny zamówień i jego szerokiego rozpowszechnienia na polskim rynku. Być może sytuację uratują jednak inne walory auta, które udało się odnaleźć w trakcie niniejszego testu.\nWsiadając do auta tracimy z oczu sylwetkę Rodiusa i wydaje nam się, że przeszliśmy „na drugą stronę lustra”. Widok wnętrza sprawia znakomite wrażenie i pozwala poczuć się znacznie lepiej.\nPrzestronna, siedmioosobowa kabina wygląda w testowanym egzemplarzu jak z klasy wyższej, niemal luksusowej. Miejsca dla kierowcy jest wystarczająco dużo, bez problemu znajdzie on dla siebie wygodną pozycję za kierownicą dzięki jej regulacji w dwóch płaszczyznach. Pasażerowie również nie będą narzekać, mają miejsca aż nadto. Jasna skórzana tapicerka oraz plastiki średniej jakości powodują, że wszyscy powinni poczuć się komfortowo. Niestety tylko do momentu uruchomienia auta. Wtedy do uszu pasażerów zaczynają docierać odgłosy głośnego silnika. Dyskomfort ten częściowo rekompensuje dobre wyposażenie. O samopoczucie podróżujących dbają podgrzewane i wszechstronnie regulowane fotele.\nTylna, przesuwana i składana kanapa, obracane fotele drugiego rzędu oraz rozkładane stoliki pozwalają dowolnie aranżować przestrzeń dla pasażerów i bagażu a szeroko otwierane drzwi oraz niskie progi ułatwiają zajęcie miejsca w wysokim bądź co bądź nadwoziu. Bardzo praktyczny okazuje się ogromny bagażnik o pojemności 875 litrów a liczne schowki i uchwyty na napoje, dzięki którym łatwo utrzymać porządek również doskonale się sprawdzają. Dwukolorowa deska rozdzielcza, z tablicą przyrządów umieszczoną centralnie może się podobać. Obsługa wszystkich urządzeń jest dość prosta, ale rozmieszczenie przycisków pozostawia wiele do życzenia.\nPodczas projektowania kokpitu o ergonomii chyba nikt nie pomyślał. Szkoda, gdyż można było, nawet wzorując się na produktach konkurencji, zastosować sprawdzone już rozwiązania. Na uwagę i pochwałę zasługuje rozbudowany system audio-video z dvd i ekranem opuszczanym z sufitu (za dopłatą prawie 6 tys. zł), który zapewnia pasażerom rozrywkę na długich trasach. Całość dopełniają automatyczna klimatyzacja, szyberdach, dbające o bezpieczeństwo poduszki powietrzne (niestety tylko 2 !!!) oraz czujniki parkowania, zdecydowanie niezbędne w tym kolosie.\nReasumując – należy dość wysoko ocenić konstruktorów za projekt wnętrza, ale efekt psują nieco trzeszczące plastiki, zbyt wysoki poziom hałasu (głośny silnik), nieergonomiczna konsola przyrządów oraz mała ilość airbagów.\nJedyny silnik oferowany przez koreańską firmę w tym modelu to nowoczesny turbodiesel common-rail korzystający z technologii Mercedesa. 5-cylindrowa rzędowa jednostka o pojemności 2696 cm3 rozwija maksymalną moc 165 KM przy 4000 obr/min oraz osiąga wysoki moment obrotowy 340 Nm już przy 2400 obr/min. Pozwala to ważącemu 2 tony autu na dość swobodne przyspieszanie okupione jednak dość wysokim zużyciem paliwa. Silnik pozwala na pokonanie 100 km na około 11 litrach oleju napędowego (w cyklu mieszanym). Podczas jazdy w ruchu miejskim zużycie wzrasta do około 12-13 litrów. W testowanej wersji z silnikiem współpracuje automatyczna 5-stopniowa skrzynia biegów, która wydaje się być optymalnym rozwiązaniem. Choć w trybie auto jest nieco ospała, istnieje możliwość ręcznej i szybszej zmiany biegów dzięki opcji zwanej potocznie „tiptronic”.\nBiorąc pod uwagę wielkość i masę Rodiusa jego atutem jest stały napęd na 4 koła z reduktorem dostępny w droższych wersjach. Nieduży prześwit powoduje, że auto nie może aspirować do miana terenowego, ale spokojnie poradzi sobie po zjeździe z asfaltu na polne czy leśne drogi lub w zimie na śliskiej nawierzchni. Wentylowane hamulce tarczowe radzą sobie przyzwoicie z zatrzymywaniem olbrzyma, choć osoby przyzwyczajone do mniejszych i lżejszych aut mogą mieć złudzenie nieco niższej skuteczności. Wielowahaczowe zawieszenie jest dość miękkie i niestety na nierównościach mocno hałasuje. Podsumowując, układ napędowy należy dobrze ocenić, a silnik na licencji Mercedesa jest najmocniejszą stroną testowanego vana.\nProwadzenie SsangYonga Rodiusa może sprawiać kierowcy przyjemność. Wysoka pozycja za kierownicą, dobra widoczność (niestety widok do tyłu jest mocno ograniczony konstrukcją tylnej części pojazdu), wyposażenie i osiągi umożliwiają komfortowe pokonywanie setek kilometrów autostradowych. Do takiej jazdy ten van wydaje się stworzony. Niestety miejskie korki, parkowanie w centrum i wysokie zużycie paliwa mogą dać się we znaki użytkownikowi – tu znacznie lepiej sprawdzą się mniejsze auta. Reakcje układu kierowniczego na polecenia kierowcy są ospałe. Efekt psuje również hałasujące zawieszenie i głośny silnik. Na niekorzyść koreańskiego kolosa działa brak dodatkowych poduszek powietrznych, komputera pokładowego i nieergonomiczna konsola, czyli warsztat pracy kierowcy. Przy tej klasie i cenie auta można by oczekiwać więcej.\nDla osób lubiących wyróżniać się w tłumie innych pojazdów lub potrzebujących napędu 4×4 zakup Rodiusa będzie jednak dobrym rozwiązaniem. Za cenę od ok. 123 tys zł do 163 tys zł klient otrzymuje niepowtarzalny, solidny i nieźle wyposażony samochód, wystarczająco uniwersalny by zaspokoić zarówno potrzeby dużej rodziny w okresie wakacyjnym jak i przedsiębiorcy potrzebującego nierzadko auta do przewozu towaru. Rodius mógłby spełniać również funkcję dużej, luksusowej limuzyny dla prezesa poważnej firmy, ale czy przyjazd na ważne spotkanie biznesowe lub do opery tym autem podnosi prestiż czy raczej wzbudza litość obserwujących to dziwne zjawisko – pozostawiamy do oceny czytelnikom i potencjalnym nabywcom SsangYonga. Tych z pewnością nie odstraszy miano „najbrzydszego samochodu świata” jakim często nazywany jest prezentowany pojazd.


Zabiegi T-2 i T-3 w uprawie zbóż - E-pole\nPublikacje » Uprawy » Zabiegi T-2 i T-3 w uprawie zbóż\nW uprawie zbóż kompleksowa ochrona jest potrzebna, gdy w przedsiębiorstwie prowadzi się intensywną produkcję ukierunkowaną na uzyskanie wysokiego plonu doskonałej jakości. Zabiegi wykonywane w terminie T-2 i T-3 decydują o tym, czy nakłady związane z zakupem materiału siewnego, uprawą gleby, żywieniem roślin, itp. były przemyślane i przyniosą zysk.\nLiście fotosyntetycznie czynne i kłos\nOpryskiwanie roślin w terminie T-2 chroni górne liście czyli liść flagowy (F), liść podflagowy ( F-1) i pozostałe, które biorą udział w fotosyntezie. To właśnie te liście odpowiadają w największym stopniu za wielkość uzyskanego plonu, dlatego utrzymanie blaszki liściowej bez uszkodzeń przez możliwie długi czas jest ważnym działaniem.\nW odniesieniu do zabiegu w terminie T-3, którego zadaniem jest utrzymanie kłosa w pełnym zdrowiu nie ma wątpliwości, że jest to walka o ostateczną jakość i ilość plonu. Przyjmuje się, że zdrowe górne liście i kłos dzięki zabiegom opryskiwania przy użyciu fungicydów, odpowiadają w 70% za końcową ilość plonu zbóż.\nSeptorioza paskowana liści pszenicy corocznie zagraża plantacjom pszenicy\nW czasie wegetacji zbóż istnieje wiele zagrożeń zarówno ze strony czynników biotycznych, jak również abiotycznych. Wystarczy obecność jednego grzyba chorobotwórczego lub dłuższy okres niedoboru albo nadmiaru wody na plantacji pszenicy, jęczmienia lub innego gatunku zbóż i może być to przyczyną pojawienia się choroby. W uprawie zbóż znaczenie gospodarcze mają grzyby porażające blaszki górnych liści. Większość z tych patogenów infekuje również kłosy. Zadaniem zabiegu w terminie T-2 w uprawie pszenicy jest walka z grzybami powodującymi takie choroby jak: mączniak prawdziwy zbóż i traw (Blumeria graminis), septorioza paskowana liści (Zymoseptoria tritici), rdza brunatna (Puccinia recondita), rdza żółta (Puccinia striiformis), brunatna plamistość liści (Drechslera tritici-repentis).\nSprawcy rdzy żółtej stanowią poważne zagrożenie dla dojrzewających kłosów pszenicy ozimej\nJęczmień porażany w tym czasie (T-2) jest przez grzyby wywołujące: mączniaka prawdziwego zbóż i traw (B. graminis), rdzę jęczmienia (Puccinia hordei), plamistość siatkową jęczmienia (Drechslera teres), rynchosporiozę zbóż (Rhynchosporium secalis ) oraz ramularię jęczmienia (Ramularia collo-cygni). Żyto narażone jest na obecność sprawców takich chorób jak: rdza brunatna (P. recondita), rynchosporiozy zbóż (R. secalis), septoriozy żyta (Septoria secalis) i mączniaka prawdziwego zbóż i traw (B.graminis). Z kolei na pszenżycie zabieg T-2 likwiduje obecność grzybów powodujących następujące choroby: rdzę brunatną (P.recondita), rdzę żółtą (P. striiformis), mączniaka prawdziwego zbóż i traw (B. graminis), septoriozę plew – objawy na liściach (Pseudostagonospora nodorum), rynchosporizę zbóż (R. secalis) i brunatną plamistość liści (D. tritici–repentis).\nNa walkę i zapobieganie obecności grzybów na kłosach zarezerwowany jest zabieg opryskiwania określany jako T-3. Większość wymienionych grzybów porażających liście może też być obecna na kłosach zbóż, jednak nie wszystkie, a niektóre pomimo, że mogą być obecne na tym ważnym organie zbóż nie powodują strat w plonie ziarna o znaczeniu ekonomicznym. Ważną grupę grzybów, która odgrywa duże znaczenie w uprawie zbóż, a szczególności...