niedorozwój nerwu wzrokowego Dzieciaki, Jednooczni.org - serwis dla osób niewidzących na jedno oko, proteza oka, epiproteza, proteza oczna, enukleacja, Implant oczodołowy\nForum - niedorozwój nerwu wzrokowego\nWitam u mojego syna 10 m-cy i tydzień dr n. med. Anna Niwald (kierownik okulistyki dziecięcej UM w Łodzi) zdiagnozowała niedorozwój nerwu wzrokowego OP Podobno nic nie widzi na prawe oko :( Niemały szok - dziecko rozwijające się bardzo dobrze - tylko lekki zez nas niepokoił i postanowiliśmy to sprawdzić - nie spodziewaliśmy się takiej diagnozy\nCzy ktoś spotkał się z tą chorobą. Młody jest obecnie diagnozowany w szpitalu UM w Łodzi. Miał USG przeciemiączkowe - w normie. W czawrtek neurolog. Później sprawdzenie czy przyczyną nie są jakieś choroby odzwierzęce. I reszta badań w warunkach szptalnych.\nCałe to postepowanie po to by wykluczyć inne choroby, które mogły być przyczyzną takiej wady. ALe co dalej czy rzeczywiście nic nei możan zrobić, aby polepszyć mu widzenia w tym oku??Spotkaliście się z takim schorzeniem,metodami leczenia w takim wypadku??\njako dziecko tez lekko zezowalam i także rozpoznano u mnie niedorozwoj nerwu wzrokowego..... ale to nie stalo sie nagle tylko to byla juz "norma" z ktora sie urodzilam.... nie wpadalam w sciany, nie przewracalam sie na schodach, nie rozlewalam plynow wiec dla rodzicow taka diagnoza byla duzym zaskoczeniem ....w zasadzie nie wiem nawet kiedy zrozumialam ze nie kazdy tak ma.... teraz jest juz ok.... zyje sie w miare normalnie chocciaz jest pewnien dyskomfort : ograniczone pole widzenia i czasami dziwne sytuacje z tego powodu wynikajace.... ale glowa do gory;]\nDzięki zaodpowiedź Dokładnie tak jak u nas Młody ma 10 i pół m-ca w zasadzie już sam chodzi - rozwój psychomotoryczny na wysokim poziomie a tu taka diagnoza...Był to dla nas szok.\nZastanawiam się nad rehabilitacją tego oka. Wczoraj zdrowe mu zakleiłam i niestety nic nie widział Nie wiem czy jest sens go męczyć wg niektórcy lekarzy nie, bo tak jak ktoś się urodził bez ręki i żadne ćwiczenia mu nie pomogą w tym aby mu wyrosła tak i nerw mu nie wyrosnie...\nA jak z zezowaniem ponoć w tym schorzeniu nie ma sensu robić operacji na zez bo może starczyć na 5 min...Prawda??\nwiec jakies cwiczenia czy zaklejanie tego oka niewiele da niestety, tak mozna cwiczyc ale oko slabsze a nie niewidzace..... ciezko jest opisac jak to jest jak sie tak widzi, to nie jest czarna plama taka jka wtedy gdy przeslonisz to widzace, nie widac konturów ani nawet światla , po prostu ta jedna stona nie istnieje.....\na co do operacji to niestety nie wiem na ile moze byc trwala ....\nwitam serdecznie rodzicow i osoby jednooczne...u mojej corki wykryto takze niedorozwoj nerwu wzrokowego tzw.hipoplazja...w tej chwili ma 12lat i jest dzieckiem jednoocznym...nie zaprzestalam na klinikach prywatnych i szpitalach na terenie calej polski,bylam z nia miesiac temu w klinice niemieckiej w wiesbaden i niestety potwierdzilo sie ,ze oczko jest zupelnie slepe,niestety na to nie ma operacji...najwazniejsze w tym wszystkim jest jesli sie komus ten "PECH"przydarzyl,dbac o oko widzace,ktore z reguly nie jest 100 sprawne...Corka odtrzymala w niemczech 30prozent niepelnosprwanosci...lekarze mowia,ze w wieku doroslym moze prowadzic auto i zupelnie normalnie funkcjonowac,ale zaczyna wiek nastolatki ktora sie buntuje i kiedy jest pobudzona nienawidzi mnie za ta innosc z jaka ja urodzilam...do dzisiaj nie potrafie sie z tym pogodzic...\nnaswietlanie nic nie pomoze,meczylam ja 5lat systematycznie w klinice okulistycznej we wroclawiu...chcialabym nawiazac kontakt emaiolowy z kobieta ,poprzedniczka ,ktora wypowiedziala sie tutaj na forum przede mna,zeby wiedziala,ze nie jest jedyna na swiecie z ta przypadloscia...pozdrawiam serdecznie ..dbajmy o to co mamy...monika hoffmann\nmój syn - Adam ma obecnie 7 lat i chodzi do I klasy szkoły podstawowej. W wyniku niedorozwoju nerwu wzrokowego nie widzi na prawe oko od urodzenia. Zostało to zdiagnozowane jak miał 1 rok i 2 miesiące. Diagnoza i kropka - żadnej pomocy wskazówek dla rodziców ( w tamtym czasie) do wszystkiego dochodziliśmy sami i o wszystko się sami staraliśmy bo ani żaden lekarz ani Urząd nie potrafił pokierować nas by dziecku pomóc się rozwijać i nauczyć go radzić sobie z jednym oczkiem. Internet to kopalnia wiedzy i udało nam się... W Radomiu, bo tu mieszkamy jest Pracownia Wczesnego Wspomagania Rozwoju przy Stowarzyszeniu dla Dzieci Niewidomych i Niedowidzących "NADZIEJA". Wiem, że przyjeżdżają tam również dzieci z całej Polski. Tu Adaś chodził na różne zajęcia (usprawnianie widzenia, basen, gimnastyka korekcyjna, integracja sensoryczna, sala doświadczenia świata, muzykoterapia, logopeda, psycholog, pedagog) - terapeuci fantastyczni z wiedzą i życzliwym podejściem. Chodził też do przedszkola integracyjnego, gdzie po pierwszym roku przepisaliśmy go do normalnego przedszkola, ukończył normalną (szkolną) zerówkę jako drugi najlepszy uczeń. Te zajęcia w Ośrodku dały mu więcej niż przedszkole integracyjne. Niestety z chwilą pójścia do I klasy musiał ukończyć zajęcia w Ośrodku czego my i syn bardzo żałujemy. Jest bardzo żywym, ruchliwym dzieckiem z dużą wyobraźnią, wiedzą, z której umie korzystać. Radzi sobie świetnie, czyta, pisze (choć ma nieraz problem w utrzymaniu liter w odpowiedniej do linii wysokości). Gra w piłkę, jeździ na rowerze, biega bardzo szybko - niczym się nie różni od dziecka widzącego normalnie dwoma oczkami. My jesteśmy z niego bardzo dumni.\nW obawie o zdrowe oczko i w konsultacji z okulistą nosi okularki a to dla tego żeby piasek, gałązka czy uderzenie nie uszkodziło zdrowego oka. Adam a i podejrzewam, że inne dzieci z tym schorzeniem muszą mieć kontrolowany kręgosłup - Adam przechyla się na jedną stronę (minimalnie) bo stara się to jedno oczko ustawiać chyba centralnie by móc widzieć choć w niewielkim stopniu to co jest z drugiej strony i ma niewielkie skrzywienie kręgosłupa. Teraz dopatrzyliśmy się z ortopedą w jego postawie, że przez te znikome przechylanie lekko ma uniesioną miednicę co wizualnie daje efekt krótszej nóżki - wkładamy mu do obuwia do jednej stopy wkładkę ortopedyczną by tą niewielką różnicę skasować.\nTeż nas nikt nie pokierował ani nie poinformował o możliwości starania się o orzeczenie o niepełnosprawności. W tej chwili Adam ma takie przyznane do 16-go roku życia. Poza świadczeniami pieniężnymi uprawnia ono do ulg w komunikacji, abonencie TV i RTV wielu innych - trzeba poczytać. Zapisaliśmy go też do Polskiego Związku Niewidomych ( ulgi w PKP). Nam nie udało się wystarać o turnus rehabilitacyjny choć składaliśmy trzykrotnie wniosek.\nChętnie odpowiem na pytania czy udzielę jeszcze jakiś informacji - stronę i jej forum odkryłam przypadkiem i od razu musiałam coś napisać.\nAgnieszka z Radomia\nchcę dodać do wczorajszej wypowiedzi a właściwie podzielić się z Wami jak się dowiedzieliśmy o tym że Adaś nie widzi na prawe oczko.\nOd małego leciutko zezował, okulista odroczył wizytę na czas jak skończy roczek bo według niego to było normalne, że maleństwa zezują i zezik może się rozejść. Nie czekaliśmy jednak do czasu ukończenia przez syna roku i poszliśmy do okulisty prywatnie. Tam w wyniku badań lekarz poinformował nas o słabej tarczy nerwu wzrokowego i o tym, ze Adaś może mieć znaczne niedowidzenie tego oka, skierował nas z dzieckiem do Centrum Zdrowia Dziecka w Międzylesiu. Tam po szeregu badań usłyszeliśmy tą smutną wiadomość, z którą do dziś jest nam trudno się pogodzić. Konsultowaliśmy się jeszcze u p.p. profesorów Prosta i Szaflika, którzy potwierdzili ten fakt. To był dla nas wielki szok. Adaś miał wówczas 1 rok i 2 miesiące. Podczas corocznych wizyt u okulisty w oku było i jest sprawdzane poczucie światła - niestety brak.\nAdaś jest dzieckiem bardzo wesołym, śmiałym w kontaktach z ludźmi i rówieśnikami, ma wiele kolegów, koleżanek i przyjaciół nawet wśród dorosłych. Chętnie się uczy, poznaje nowości, jest ciekawy. Od małego rozwijał się super i nawet w testach w poradni pedagogiczno-psychologicznej przebijał dzieciaki zdrowe.\nĆwiczyliśmy z nim od małego i sami i w Ośrodku S.O.S.W. im.Wyszyńskiego, przekazaliśmy jak tylko mogliśmy najlepiej zasady bezpieczeństwa przy poruszaniu się, zabawach kontaktach z innymi dziećmi.\nUmieszczenie Adasia w przedszkolu integracyjnym było wielką pomyłką - syn nie chciał tam chodzić, nic nie skorzystał w tym przedszkolu, żadnych nowych wiadomości, umiejętności - po prostu nic. Na występach zawsze stał na końcu, nie dostawał żadnych kwestii do mówienia, nie wisiały jego prace - chyba go tam traktowano jak ułomnego. Przepisałam go do normalnego przedszkola i tu wielki podziw dla p. Dyrektor, która poprosiła mnie na spotkanie z dziećmi i rodzicami sama szykując opaski dla dzieci. Poprosiła by każde dziecko założyło opaskę na jedno oczko i próbowało się tak pobawić. Już wtedy wiedziałam jaki p. Dyrektor miała w tym cel. Chciała dzieciaki i rodziców przygotować, ze w grupie będzie Adaś z jednym zdrowym oczkiem i w ten sposób uczulić na bezpieczną zabawę. Już po pierwszym tygodniu w tym nowym przedszkolu Adaś znał po angielsku wszystkie zwierzęta ( w poprzednim integracyjnym przedszkolu też płaciłam za angielski ale syn nie przyniósł żadnego słówka).\nZerówka i I klasa też w normalnej szkole bo nie chciałam powtórzyć błędu z przedszkolem integracyjnym - nie twierdzę, ze tak jest we wszystkich tego typu placówkach.\nW zerówce i teraz w I klasie na zebraniu informacyjnym (wstępnym) poinformowałam rodziców, że w klasie jest dziecko widzące tylko na jedno oczko i poprosiłam o rozmowę z dziećmi o zasadach bezpieczeństwa i ostrożności. Wiele z nich chodziło z synem do tego "dobrego" przedszkola i zerówki i te zasady znają a w ogóle to są jego najlepsi przyjaciele i kompani w zabawach.\nNajboleśniejsze są dla nas rozmowy z synem na temat jego oczka, rozmawiamy często a przede wszystkim bardzo często mówimy, że jest dla nas najważniejszy i bardzo go kochamy. Adam wie, że jakby tylko można było to mama pierwsza oddałaby swoje oko by on mógł patrzeć normalnie.Kiedyś też ie myślano o przeszczepach serc czy wątroby może w jego dorosłym życiu będzie taka możliwość i naukowcy wynajdą sposób na wszczepienie nerwu do oka - wszystkim tego życzę i czekam na ten dzień.\nAdam jest normalnym chłopakiem i urwisem - kochamy go i jesteśmy z niego dumni.\nWitam! Mam również problem z synem Adam urodził się z niedorozwojem tarcz nerwów wzrokowych obydwu oczu. Ma 6 lat rozpoznaje kolory rysuje, normalnie się porusza bez większych problemów samodzielnie, rozpoznaje miejsca w których przebywa, rozwija się jak normalnie dziecko mimo wiele słabszego wzroku. Nosi okulary i ma astygmatyzm. Pragniemy z mężem aby nasz syn zaczął uczęszczać do szkoły ale mamy problem z podjęciem decyzji jaką szkołę wybrać gdyż nie chcemy zrobić mu krzywdy. Mieszkamy w niewielkiej miejscowości miedzy Łodzią a Warszawą i nie wiemy jaką szkołę podstawową wybrać czy ma być to szkoła dla osób niewidomych i słabowidzących czy wystarczy szkoła podstawowa zespołami integracyjnymi. Prosimy również o opinie na temat szkoły Łódzkich i Warszawskich dla osób niewidomych i słabowidzących. Pozdrawiam Joanna!\nRe: niedorozwój nerwu wzrokowego\nJak to nie problem to podaj swoje gg lub maila chciałabym popytać o schylanie głowki a nie chce zaśmiecać forum.\nAle wątek się rozrósł - jak miło :) Choć lepiej żeby go wcale nie było...\nCyprian ma obecnie 2 lata i 2 m-ce. Cały miniony rok odkąd dowiedzieliśmy się diagnozie, zaczęliśmy się rehabilitować w Ośrodku Wczesnego Wspomagania Rozwoju: IS, zajęcia z tyflopedagogiem, logopedą, koloterapia.. Pamiętam jak szczęśliwa byłam gdy usłyszałam na początku czy dobre oko mu zakleiliśmy ;)\nAle nie zawsze jest tak różowo, jest dzień, że zdziera plaster po pół godzinie.. jest dzień, że ładnie pracuje okiem.. Rożnie bywa. Niestety mało jeszcze moje dziecko mówi, także nie wiem ile widzi i jak, mocno niewyraźny obraz do oka dociera to więcej niż pewne. Nie poddajemy się i zaklejamy, męczy - na pewno, widać to po nim :( W tym roku szkolnym (pracuję w szkole) niestety jedynie dwukrotnie byliśmy na rehabilitacji wzroku z tego względu, że musimy na ta okazję wziąć urlop(mąż) albo ja dzień na dziecko, a jak wiadomo są takowe 2.. :(\nW czerwcu u.r. miał korekcję zeza, a przed tym masę badan w tym potencjały - wyszły nadspodziewanie dobrze, ale do tych wyników podchodzimy z rezerwą. Doktor,która go operowała, zresztą ta sama, która go diagnozował, której wiele zawdzięczamy, jest zadowolona z efektu - mniej zezuje.\nDo przedszkola zamierzam go wysłać integracyjnego. Z tego prostego powodu, że w owym przedszkolu jest Wczesne Wspomaganie Rozwoju, o którym niedawno się dowiedziałam.. - jestem na etapie załatwiania tam zajęć. Chciałabym wystara się o zajęcia z tyflopedagogiem... Zobaczymy.\nŻyczymy zdrowia, zdrowia i jeszcze raz zdrowia w 2011.\nzosialorenc Racibórz Witam przeczytałam pani informacje o Adasiu,ja również mam syna Adasia z takim problemem chętnie nawiążę kontakt obecnie jestem na etapie orzeczenia i nie wiem co dalej .Zgadzam sie z opinią, ze trzeba samemu szukac nikt nam nie pomoże,ale widze nadzieję korzystając z internetu.Orzeczenie mamy od pazdziernika 2010 Adas ma 10 lat.Pozdrawiam Zosia Lorenc Mama Adasia\nWitam moja Kornela też ma niedorozwój nerwu wzrokowego byliśmy u prof Prosta na badaniach i niestety nic się nie da zrobić,oczko te jest mniejsze o 2 milimetry i zezuje,po szeregu badań u Profesora stwierdził że mała choć mimo tej wady widzi na te oczko na met dwa,a ja jako rodzic wierze że nawet dalej poczucie światła ma w tym oczku,boje się jej przyszłości i ludzi którymi będzie się otaczać, zezik skorygujemy operacyjnie,co jakiś czas zasłaniamy jej te zdrowe oczko i kontrolujemy te chore,ma rok i 4 miesiące\nJestem tatą 2,5 miesięcznego Filipka. Wczoraj wybraliśmy się do okulisty bo nasze maleństwo nie reagowało na pokazywane mu przedmioty :( - jednak reaguje na świecące przedmioty, widać że interesuje go światło, mrugająca lodówka itp. Diagnoza lekarza wskazała na bardzo cienkie nerwy wzrokowe i szarawe tarcze nerwowe. Polecono nam udać się do Centrum Zdrowia Dziecka na dalsze badania oraz na konsultacje do ośrodka Tęcza znajdujacego się w Warszawie. Czy możecie mi cokolwiek poradzić ? Jestem totalnie załamany :( co mamy dalej robić :(boje się najgorszego\nNajlepiej to pojedźcie na konsultacje do prof. Prosta, wybitny specjalista w dziedzinie okulistyki dziecięcej.\nPolecam Ci również forum http://forum.gazeta.pl/forum/f,37296,Dzieci_slabowidzace.html\nw szczególności Agnieszkę z Radomia i mam do Ciebie pytanie,\nJestem mamą 7 letniego Darka-jak łatwo się domyśleś dziecka "jednoocznego"czytając Waszą historie zwróciłam uwagę,że Adaś miał konsultację kręgosłupa, wspomniałaś,że to norma u naszych dzieci, niestety my nigdy nie mieliśmy(a Daruś nie ma gałki ocznej od 5 lat) zaczynam się zastanawiać co dalej z tym zrobić?????Proszę o Twoje zdanie na ten temat....POZDRAWIAM\nWitam . Ja jestem mama Mikołajka (lat 5) u którego równiez stwierdzono hipoplazję tarczy oka. To był dla nas szok tym bardziej ,że nikt w mojej ani męża rodzinie nigdy nie miał problemów ze wzrokiem. Przeżyliśmy to bardzo ,próbowaliśmy doszukiwać się przyczyn, obwiniać ,ale cóż stało się , przecież dzieci rodzą się zupełnie niewidome, chore , bez rąk i nóg itp.a rodziny zdrowe.\nMiki rozwija się super, miał 10 mies. gdy zaczął chodzić ( i nigdy nie obijał się o meble, ściany itp.), rozwija się prawidłowo , rysuje , rozwiązuje labirynty,wyszukuje różnice na obrazkach i nikt nie powiedziałby ,że nie widzi na jedno oko , tylko tyle ,ze troszkę mu oczko ucieka(lekki zez). Jestem z niego dumna bo radzi sobie super(, niektórzy ze zdrowymi oczami radzą sobie gorzej niż on z jednym). A pani doktor z CENTRUM ZDROWIA DZIECKA pytaliśmy czy może mieć jakąś wadę postawy przez to oczko i powiedziała ,że nie(kto to wymyślił) . Może mój Miki nie będzie zawodowym kierowcą ze względu na oczko ,może nie widzi filmów w 3D, ale jest super chłopakiem i chce żeby żył normalnie i chce go traktować normalnie i nie chce mu zrobić krzywdy traktując go jakby był bardziej chory niż jest( w sumie to on nie jest chory tylko patrzy na świat jednym okiem a nie dwoma). Mamy jednoocznych trzymajcie się i pamiętajcie nasze dzieci nie są gorsze!one są wyjątkowe ( radzą sobie ze wszystkim choć są troszkę osłabione przez naturę\nMam 17 lat i również niedorozwój nerwu wzrokowego. Czy to jest dziedziczne?\nRaczej nie.. To wada wrodzona, a nie genetyczna..Ale okulista nie jestem dowiedz się przy najbliższej wizycie :)\nOkazuje się, że syn jeszcze w bonusie dostał niedoczynność tarczycy - piszę o tym bo w tym samym czasie na angielsko języcznej wikipiedii dokopałam się do informacji, że przy hipoplazji nerwu wzrokowego często idą w parze również różne zaburzenia hormonalne.. :( No i u nas się to sprawdziło :( Jesteśmy obecnie pod opieką endokrynologa. Nieustannie też ćwiczymy 3 godziny dziennie oko (zaklejamy zdrowe). Pozdrawiamy :)\ndotarłem na to forum szukając informacji na temat niedorozwoju nerwu wzrokowego, bo po wielu latach wizyt u okulisty i oczywistym noszeniu okularów dowiedziałem się całkiem niedawno, jaka jest medyczna nazwa mojej przypadłości. Tak, mojej - mam obecnie 23 lata i prawie nie widzę na oko lewe. Jestem zaskoczony, że tak wiele osób usłyszało diagnozę na temat swoich dzieci - gdy ja miałem badania jako dziecko lekarze stwierdzali tylko "niedowidzenie". Pocieszam wszystkich - mam prawo jazdy, rozwijałem się całkiem normalnie i wada nie przeszkadza mi zbytnio w codziennym życiu. Mam ograniczone pole widzenia od urodzenia i jestem do tego przyzwyczajony. Na pewno zacznę teraz szukać więcej informacji na ten temat :) Pozdrawiam i zachęcam do kontaktu mailowego i nadsyłanie ciekawych linków.\nPS. Zapomniałem dodać pewną anegdotę - gdy zapytałem moją okulistkę, czy są jakiekolwiek szanse na wyleczenie mojego widzenie odpowiedziała, że współczesna medycyna nie przeprowadza jeszcze przeszczepów mózgu, więc lepiej mam o tym nie myśleć. Bardzo budujące, prawda? Wziąłem jej radę do serca - nie przejmuję się :)\nHej!!!Proszę o nr gg lub mail do Agnieszki z Radomia.\nHej! Nie wiem czy niedorozwój nerwy równa się atrofia.\nale co do zaniku nerwu są próby regeneracji za pomocą przeszczepów komórek w Rosji w Moskwie w Laserowym Centrum Korekt Med u profesora Romaszenki. Mogę podać linka, ale jest stronka tylko po rosyjsku.\nMogę pomóc tłumaczyć i znaleźć potrzebne informacje(znam dobrze rosyjski). Jeśli ktoś potrzebuje informacji podaję do mnie kontakt\nHej!!! A gdzie słyszałaś o tym lekarzy w kwestii regeneracji nerwu wzrokowego???Czy sama masz tę wadę??? Powiedz coś więcej na ten temat!!!!Jestem zainteresowana.\nHej! sama znalazłam tą informacje. Ja mam akurat inną wadę związaną z siatkówką. Ten lekarz też tym się zajmuje. Jeśli chcesz wiedzieć więcej proszę o kontakt(podałam).\nHej Agnieszka z Radomia podaj swój mail lub swoje gg!!!!\nmój synek ma pół roczku i w wieku 3 miesięcy stwierdzono u niego niedorozwój nerwów wzrokowych w obu oczkach, badanie ver w katowicach wykazało 20%, dwa miesiące później w szczecinie 0% :( nie wodzi za przedmiotami, nie skupia wzroku, od niedawna troszkę mu się uspokoił oczopląs, momentami jakby próbował utrzymać na czymś wzrok ale nie wiem czy to nie przypadek. podobno w Berlinie jest jakaś klinika zajmująca się odżywianiem tych nerwów? czy może ktoś coś słyszał?\nMój synek ma zanik nierwu w prawym oczku... narazie jestesmy na etapie jezdzenia od lekarza do lekarza..\nNiewiem co to za badanie Ver... ale ja robiłam Potencjały wzrokowe które wykazały ze na 95% mały nie widzi w oczku prawy... ale lekarz ( cudowny człowiek) kazał nam zrobic mu rezonans głowki i Tomografie by okreslic w czym tkwi problem... synek tez ma oczoplas... i w tym wypadku kazał nam jechac do Krakowa bo tam są najlepsi lekarze w tej dziedzie by ten oczoplas leczyc... wizyte mam dopiero w styczniu.. teraz 15 mamy tomografie..\naha czy wiesz jaka jest przyczyna uszkodzeni nerwów w oczkach Twojego synka?\nA i chodzimy tez na rehabilitacje z nieuzywania... lekarz w CZD powiedział ze taka rehabilitacja napewno mu nie zaszkodzi a moze pomóc... gdyz moze właczyc mózg by zaczął prace oczkiem chorym..\nRe: Re: niedorozwój nerwu wzrokowego\nBadanie ver to właśnie potencjały wzrokowe, właśnie jesteśmy po wizycie w szpitalu i tam stwierdzono, że te zerowe w jego przypadku to niemożliwe, bo widać poprawe, źrenice reagują, oczopląs się stabilizuje, ale i tak widzi niewiele :( my również biegamy po lekarzach, w naszym wypadku rezonans i tomografia nic nie wykazały, mamy za to kwas metylomalonowy w moczu i lekarze nie mogą dojść jaka jest przyczyna...było też stwierdzenie niedoboru b12, ale po pdaniu jednej dawki jej poziom się ustabilizował, a nerwy wzrokowe uszkodzili małemu na 99% przy porodzie, skutki niedotlenienia (choć w szpitalu mi wmawiali, że żadnego niedotlenienia nie było-a mały na 3h zaklinował się w ostatniej fazie, jak już włoski było widać). Chodzimy na rehablitacje wzrokowa do PZN, ale nie wiem co to jest rehabilitacja z nieużywania? a w jakim wieku jest Twój synek?\nRe: Re: Re: niedorozwój nerwu wzrokowego\nSynek ma 3 latka... od tygodnia namawiałam go by zakleic słabsze oczko.. udało nam sie to zrobic kilka dni temu na godzine( zgodził się)... oczywiscie odrazu powiedział ze nic nie widzi.... uspokoiłam go ze czasami tak jest ale moze zaraz bedzie lepiej... siedział troszkę i sie bawił... wyszłam z pokoju i wziełam taką lampeczkę duzą w kształcie gwiazdki i zaczełam mu swiecic w to oko... a on nagle zapytał czym mu swiece... zdziwiłam sie powiedziałam ze tą lampleczką pózniej ja sobe trzymał i swiecił.. troche sie pobawił moze to wszystko trwało tak z poł godziny po czym stwierdził zeby mu właczyc bajkę.... właczyłam bajkę pytałam czy widzi kilka krotnie powiedział ze niee po czym zasnał.... dzis znów postanowilismy zakleic oczko... Mały sie zgodził.. oczywiscie odrazu kazał właczyc sobie POcoyo na laptopie... to mu właczyłam siedział bardzo blisko w odległosci 30 cm.. zminimalizowałam obraz a głos z bajki był dalej taki sam.. a on do mnie powiedział ze bajka niedziała... Słuchajce ja niejestem jakas sutknieta wiem co oznacza ze na 95% nie widzi... i potencjały na 95% zerowe... ale zaczełam nagrywac jego zachowanie... po poł godziny ogladania bajek juz mu sie znudziło.. chciał sie pobawic...za rączke poszlismy na dywan.. i zucalismy do siebie piłką która wydaje dzwiek.. miałam na sobie czarną koszulkę co jakis czas lekko sie przesuwałam w bok a on dobrze do mnie rzucał... gdy wstał jego młodszy braciszek postanowił sam isc do pokoju... kazałam mu wyciągnac rączke do przodu zeby w nic nie stuknął... ogolnie nawet niezle sie przemiszczał.. w pokoiku bawił sie z bratem.. ale czesto pytał gdzie on jest ( Kuba był ubrany w jasne kolory )... troszkę się pobawilismy... i wrocilismy do salonu a Synek powiedział ze zaraz przyjdzie bo idzie po zabawke.. ( a ja po cichu za nim).. wszedł do pokoiku i niezdarne skierował sie po zabawke...\nzaklejone oczko miał z dobre 2 godziny.. najdziwniejsze spotkało mnie na koniec gdy chciałam mu odkleic a on zaczął protestowac ze niechce bo chce pokazac dla taty i babci jak ma zaklejone... gdy przypomniałam mu ze przeciez zle widzi powiedział ze widzi "nieźle" i ze chce tak zostac... po długich niegocjacjach udało mi się odkleic mu plasterek.. ale stwierdził ze jeszcze bedziemy zaklejac....\nniewiem co myslec:(\npytałas o te niedowidzenie z nieużywania , http://www.gabinetokulistyczny-lodz.pl/pages/choroby/niedowidzenie/\nnieznamy przyczyny a nic nierobienie jest najgorsze wiec próbujemy terapie własnie w gabinecie pleopatycznym... w naszym miescie.. stronka jest jakas przykładowa\nWitam czy ktoś mi może wyjaśnić czy jest różnica między niedorozwojem tarczy nerwu wzrokowego a zanikiem tego nerwu.Moja 7 letnia córka nie widzi na OL\nMarta--- nie ma róznicy ..\nbylismy w Krakowie u doktor Bilskiej.. po 3 zakropleniu atropiny.. okazało się ze Tomek widzi dołem oczka prawego nawet te mniejsze obrazki na tablicy ... oczoplas jest współistniejacy ze wzgledu na niedowidzenie zaleciła zabieg korygujacy skrecanie głowy i patrzenie bokiem..\nmozemy zaklejac oczko zdrowie i cwiczyc te chore.. zwłaszcza ze od listopada gdzie potencjały nie wykazały reakcji na swiatło jest taka duza poprawa..\ndalej nieznamy przyczyny ... ale pod koniec miesiaca mamy kolejne badania..\nWitam! Moja corka również ma niedorozwoj nerwów wzrokowych, mam pytanie w związku z badaniem potencjałów wzrokowych, mieliśmy je robione w jednym z poznanskich szpitali ale w wynikach nie było podane na ile procent dziecko nie widzi. Czy mogłabym prosić o adres gabinetu w którym robiliście to badanie??? Słyszałam że w Katowicach jest jakiś gabinet w którym używa się nowocześniejszego sprzętu ale nie wiem czy określa on procent w jakim dziecko widzi pozdrawiam\nmy robilismy w Centrum Zdrowia Dziecka...http://www.czd.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=226:pracowniapotencjalowiemg&catid=8:pracownie&Itemid=292\nmoże, może już wkrótce...\nNawet nie wiedziałam że takie forum istnieje. Wtedy kiedy u mojej już teraz 16-letniej córki stwierdzono zanik nerwu i niewidzenie też myślałam że odbiorę sobie życie. U niej stwierdziliśmy to w 6 miesiącu jej życia. Oprócz tego ma astygmatyzm obu oczu i miała zez nadwzroczny obu oczu. O co chodzi - po prostu wyglądała masakrycznie oczy zbiegały się jej do środka. Zaczęła chodzić w okularach już właśnie od 6 miesiąca. Możecie sobie wyobrazić jak to wyglądało na ulicy w 1996 roku gdzie nikt nie spodziewa się w wózeczku dziecka w okularach. Płaciłam za nie słono bo szkła musiały być plastikowe a oprawki specjalnie profilowane z zawiniętymi zausznikami. Opłaciło się w tej chwili zeza już nie ma i wady którą miała też oczywiście chodzi o zdrowe oko. W okularach chodzi nadal. Oko to które nie widzi gdy zdejmuje okulary lekko ucieka to dla laików jest nie do zauważenia ale ja się od razu orientuje.\nCo do operacji leczących zeza przy niewidzeniu też miałam taką diagnozę od kilku lekarzy. m in dr. Prost, że korekta nic nie da bo po pewnym czasie ze względu na osłabienie przez oko niewidzące wada powróci ale może być gorsza ze względu na operację. Dlatego się nie zdecydowałam.\nI dobrze bo okulary wyleczyły jej zeza, ale ile się musiałam namęczyć żeby je nosiła to tylko ja wiem. I wy którzy macie te same problemy.\nMoja córka też ma orzeczenie o niepełnosprawności można też wyrobić sobie do tego legitymację osoby niepełnosprawnej, nie wiem jak to jest przy małych dzieciach, ale ulga jest. Występuje się o nią przy odbieraniu orzeczenia dodatkowo oprócz tych ulg o których pisała Aga to dochodzą jeszcze w miejskiej komunikacji autobusowej osoba niepełnosprawna jeździ za darmo i jej opiekun też. Jeśli chodzi o opiekuna to nie ma znaczenia czy z dzieckiem jedzie ojciec, matka czy babka. Kto akurat z nim jedzie ten ma tą ulgę.\nRadzi i radziła sobie dobrze. Rozwijała się prawidłowo. Nie miała kłopotu z raczkowaniem, chodzeniem. Pocieszałam się, że z jednej strony to dobrze że od urodzenia bo jest tak jakby przyzwyczajona. Czasami gdy jest jej smutno to pyta się czy będzie kiedyś normalnie widzieć. Teraz dochodzi jeszcze wiek dojrzewania. Jeśli chodzi o naukę jest gorzej, ale chodzi do klasy integracyjnej i jakoś leci.\nja od razu zaczęłam od Centrum Zdrowia Dziecka. Miałam ten komfort w tej ciężkiej sytuacji że moja chrzestna była wtedy świeżą okulistką i po wstępnym badaniu tam mnie właśnie skierowała. Teraz na konsultacje chodzę już do niej bo Ewa jest już duza i chodzi już tylko o zbadanie i zmianę szkieł ale wtedy jako malutkie dziecko był kłopot z jej zbadaniem i stąd nie błąkałam się po żadnych przychodniach tylko od razu tam pojechaliśmy. Do dr. Prosta też przez nią trafiłam.\n" oprócz tych ulg o których pisała Aga to dochodzą jeszcze w miejskiej komunikacji autobusowej osoba niepełnosprawna jeździ za darmo i jej opiekun też. Jeśli chodzi o opiekuna to nie ma znaczenia czy z dzieckiem jedzie ojciec, matka czy babka. Kto akurat z nim jedzie ten ma tą ulgę."\nPrzy małych dzieciach opiekun dostaje legitymację imienną i tylko on może z niej skorzystać.\nJestem mama 2,5letniej dziewczynki z hipoplazja nerwu wzrokowego oka prawego (dokladnie corka ma septo-optic dyspasie). Nasza droga do diagnozy byla dosc dluga, bo zaliczylysmy 8okulistow... az w koncu trafilysmy pod opieke rewelacyjnej Pani okulistki z CZD... ktora byla zaskoczona, ze corka ma jzu 2lata i nie maila jesczcze VEPow i rezonansu oczodolow i przysadki mozgowej .... Wziela corke szybko na odzial do CZD i zrobila VEPy... Na podstawie wyniku reoznansu i VEPow (VEP nie odpowiada, brak odpowiedzi korowych, oko prawe- niewidzace)lekarze stwierdzili , ze corka nic nie widzi na to oczko... ja sie jednak nie poddalam i zaklejalam jej oko dobre...\nPoczaki - dramat- corka nic nie widziala, nie widziala mnie jak stalam kolo niej w odleglosci 0,5m.... przewracala sie.... zrywala plaster .. bylam załamana... ale nie poddałam sie.... po 1msc zaczela sie przyzwyczajac do plastra i jakos sobie radzic... na co lekarze stwierdzili, ze corka chodzi o glosie, ze nauczyla sie mapy mieszkania... Ja na to jakiej mapy mieszkania??? Jak my mieszkamy na walizkach, co chwila zmieniamy kraj w ktorym mieszkamy... co 2tyg nowe mieszkanie, nowy hotel... jaka mapa mieszkania??? I tu lekarzy zatkało.....\nPowiedzieli badania badaniami, ale cuda sie zdarzaja i jak wg mnei corka cos tam widzi, daje sobie rade z zaklejonym oczkiem to mam cwiczyc dalej...\nDziewczyny naprawde nie ma sie co poddawac... VEP u malych dzieic nie sa wiarygodne, bo dziecko musi wylezec w pelnym relaksie..... jak tego nei zrobi to wynik VEPow zawsze bedzie zaklamany... Jak rezonans mowi ,ze dziecko nie widzi, ale zostala minimalna ilosc wlokien nerwowych (u nas oko prawe 1/3wlokien nerwowych, przy czym oko lewe-zdrowe 100% wlokien nerwowych)\nJa polecam zaklejanie oczka jak dziekco jeszcze spi .. jak wstanie to mozg od razu przelaczy sie na chore oczko , gdyz zdrowe widzi ciemnosc... i w takiej chwili oko chore staje sie lepsze od oka zaslonietego-zdrowego...\nMinelo 6msc.... Lena oglada juz bajki z zaklejonym okiem, widzi postacie... na pewno widzi z bliska, z daleka raczej nie... Okulistka jest pod wrazeniem.. Mamy cwiczyc dalej -2h dziennie....a wczesniejsi okuliscinawet mi nie mowili o zaklejaniu oka.. bo po co jak nie widzi....oczywiscie mamy awantury o zaklejanie oka, ale to dla jej dobra....\nOko z hypoplazja cwiczy sie do ok6r.z.do kiedy rozwija sie mozg... i to co teraz wycwiczymy to mozg to zakoduje i todziecku zostanie na przyszlosc.....\nNa poczatku dziecko z hypoplazja nerwu wzrokowego po zaklejeniu zdrowego oczkanie ebdzie widziec, albo w malym stopniu, bo mozg wylaczyl widzenie w tym oczku... ale jak sie cwiczy to mozg zaczyna wlaczac to widzenie......\nDodam,ze my wiemy,ze corka ma takie uszkodzenia mozgu i hypoplazja nerwu to waga wrodzona, wiec cwiczeniami nie poprawimy jej widzenia, ale zachowamy to co zostało!!! a to duzo!!!!\nTakia wada OUN nezywa sie septo-optic dyspasia ,syndrom de Morsiera,.. konieczne jest wykonanie rezonansu... U nas corcia ma ten zespol... dostaje hormony tarczycy od 5msc, kortyzol mam w pogotowiu i zblizamy sie do rozpoczecia leczenia hormonem wzrostu....\nJak u Was wyglada teraz sytuacja?? pozdrawiam\nNapisze to co ja wiem od lekarzy i z amerykanskiej fundacji dzieci z SOD / OHN ...\nHypoplazja nerwu wzrokowego to nie to samo co zanik nerwu wzrokowego.. Hypoplazja newru wzrokowego to wada wrodzona.. moze miec podloze genetczne, wtedy powstaje u polodu w pierwszych tygodniach ciazy, lub tez moze powstać w wyniku infekcji, wirusa np. przeziebienie ciezarnej w pierwszym trymestrze ciazy...\nZanik nerwu wzrokowego moze byc nabyty i powstac juz u urodzonego dziecka, w wyniku urazu np. upadku itd.... , w wyniku guzow mozgow, ktore uciskaja na nerw wzrokowy czy dlugotrwalym przyjmowaniu roznych lekow np. przeciwpadaczkowych...\nW przypadku zaniku niedowidzenenie moze sie poglebiac, ale mozna tez ja zahamowac cwiczeniami... wazne jest znalezienie przyczyny tego zaniku.. - trzeba zrobic rezonans czy nie ma jakiegos guza w glowce.\nCo do stwierdzenia,ze dziecku z hypolazja nerwu wzrokowego nie ma co robci operacji na zeza, to z calym szacunkiem do prof. Prosta, nie do konca tak jest.. Owszem jak zrobi sie operacje zeza dziecku, ktore ma nie cwiczone niedowidzenie, to w ciagu kilku dni oko wroci do zeza.. i tu prof. ma racje... Ale jak dziecko cwiczy niedowidzenie (zaklejanie oczka, cwiczenia ) do ok 5-6r.z. to po tym wieku jak najbardziej mozna zrobic operacje na zeza, bo oczko cos widzi, mozg juz zapamietal to widzenie... wiec mozna oko ustawic wprawidlowym ustawieniu... Oczywiscie wszystko zalezy od tego jak glebokie jest niedowidzenie... i czy cwiczenia cos daly....\nA nadzieja dla hypoplazji nerwu wzrokowego - komorki macierzyste... na razie w fazie badan i probnych operacji w Chinach, za duze pieniadze... (amerykanskie organizacje to krytykuja, bo operacje sa wykonywane juz na dzieciach, w ramach badan testowych, a nie wiadomo jakie sa skutki uboczne).. ale pisalam z rodzicami z USA, ktorzy zdecydowali sie na ta operacje i efekt pozytywny .... Na razie musimy poczekac, niech skacza sie te tesy i miec nadzieje,ze za 10lat takie operacje beda juz robione :-) To naszna mala nadzieja :-)\nPisałam kiedyś o leczenie niedorozwoju nerwu wzrokowego. Okazało się, że w Moskwie ten profesor zajmuje się tylko zanikiem nerwu, czyli atrofią. Poniżej podaję informacje dotyczące niedorozwoju i leczenia nerwu wzrokowego.(inforacje te sama znalazłam i tłumaczyłam).\nNiedorozwój nerwu wzrokowego-wrodzona anomalia ujawniająca się pomniejszonym dyskiem nerwu wzrokowego (od 30 do 50% normalnego rozmiaru dysku). Ochrona funkcji narządu wzroku zależy od stopnia zmniejszenia dysku i nie naruszenia włókien idących od centralnych części siatkówki.\nLeczenie polega na elektrostymulacji. Najlepsze rezultaty można uzyskać u małych dzieci, które powinno się poddać takiej terapii do pierwszego roku życia. Dla każdego pacjenta jest dobierana odpowiednia forma leczenia dostosowana do jego choroby i reakcji organizmu, dzięki czemu nie ma efektów ubocznych i nie pogarsza się stan choroby. Kuracja trwa od 10 do20 seansów po 20-50 minut w warunkach ambulatoryjnych codziennie. Kuracja może trwać od 10 do 40 dni. W większości przypadków kurację trzeba powtarzać od 3 miesięcy do roku.\nMetoda jak i aparatura są cały czas doskonalone.\nTakie leczenie jest prowadzone w Sankt Petersburgu w Centrum profesor Anny Nikołajewnej Szanduriny. Mają także stronę w języku angielskim.\nshand@mail.rcom.ru Adres:Санкт-Петербург, ул. Школьная, дом 7тел./факс (812) 430-7-430\nmiał tylko CT w tym roku rezonans, ze wzrostem wszystko ok\nZojka jeszcze raz..!\nWidzę, że staczacie codzienny bój o to oko, my też..3 h dziennie zaklejamy mu zdrowe..obecnie z przerwami na p-le czyli od pn do pt ma wolne..dopóki przynajmkniej nie będzie wracal taki styrany po p-lu.. a w weekendy bite 3 h, funkcjonuje dobrze pod kontrolą wzroku, aczkowiek woli jak jest pusty plac zabaw i wtedy woli się bawić sam..Z widzeniem z daleka u nas też problem no i z niewyrazistymi kolorami, okulista go badał i niby na 1 m widzi, ale moim zdaniem ma duużą nieostrość.. Na wczesne wpsomaganie dla dzieci słabowidzących nadal jeździmy 1 ,2 w m-cu jeździmy ćwiczy tam pod okiem tyflopedagoga nieoceniony czas..\nco do tej niedoczynności u nas wyszął oczywiście przypadkowo (nie w badanaich przesiewowych jako noworodek) tylko jak miał 2,5 roku miał TSH 6,5 i po 2 m-ch nadal 6,5 więc ma włączone leczenie eutoryxem 25 endo stwierdził subkliniczną niedoczynność.. nie wiąże hipoplazji z niedoczynnościa ech..\nna stronie o hipoplazji nerwu wzrokowego do któej się dokopałam i na której były wspomniane zawirowania u dzieci z hipo n.w. owszem powiazane było to wszystko z przysadką i z jej możliwą hipoplazją również..\nnajbardziej w tej wadzie morsesa (mam nadzieję, że dobrze piszę) zmroziło mnie to uposledzenie, ale generalnie przy niedoczynnośąci jest takie zagrożenie więc pewnie to z tym powiązane jest..\nw lutym teraz idziemy na kontorlę do naszej oklulistki i tak mieliśmy jej wspomnieć o rezonanasie zresztą neurolog, którego ostatnio odwiedzliśmy tez wspomniał o tym, że warto byłoby je zrobić, choć syn się rozwija super to jednak coś tam sie zadziało..Syn miał mieć przez 1 urodzianmi , ale z tego względu, że uległ wypadkowi i miał na gweatł robiony CT w narkozie, moment wcześniej USG przecmieączkowe okulista odstapił od rezonansu..twierdząc, że i tak swietnie się roziwja iwęc póki co nie będziemy go narażać na drugą narkozę..Ale tym razem nie odpuścimy ;) Pozdrawiamy :)\nDEMOONEK Mam nadzieje, ze u Was ta niedoczynnosc nie ma zwiazku z hypoplazja newru wzrokowego.. ale to moze tylko rezonans przysadki mozgowej (+ ewentulanie oczodolow) wykluczyc.. ewentualnie testy innych hormonow przysadki....Tomografia jest mniej czula i dokladna i moz etego nie wykazac... Nasza endokrynolog cos podejrzewala, ale w zyciu nie powiedziala by ze to septo-opitc dysplasia... W CZD zas endokrynolodzy chcieli jej odstawic Euthyrox, bo corka sie swietnie rozwija i praktycznie ma jakis objawow nieodczynnosic tarczycy.... tam tez uwazano, ze moze juz nie potrzebuje hormonow (jej nigdy nie udalo sie lekami doporowadzic do prawidlowych wartosci TSH i fT4, wiec stad mysl,ze moze nie potrzebuje tego leku).. Nie widzieli podstaw do zrobienia rezonansu... w kocnu udalo sie - termin za rok :-)... Powiedzialam naszej endo, ze w CZD chca corce odstawic Euthyrox, ona na to,ze sie nie zgadza... ja zglupialam... okulistka zaczela tez naciskac na rezonans... wiec zrobilismy prywatnie.... I tu zalamalam sie... dostalam kartke -cala zapisana anomaliami w glowce mojej coreczki...... Praktycznie nie ma przysadki mozgowej... i wykryto septo-optic dyspalsie... ale!!!!! obraz z rezonansu wogole nie jest adekwatny do jej rozwoju!!!!!!! Rozwija sie super, nie ma opoznienia, wyprzedza rozwojowo nie jednego 2,5latka . Teraz chodzi do przedszkola, do grupy 3-4latkow i panie sa pod wrazeniem jak ona jest rozwinieta..Tak, wiec u nas na szczescie nie ma zadnego opoznienia umyslowego.... ale z czasem dojda nam braki pozostalych hormonow... W dodatku lekarze te ztego nie moga pojac, ze takie uszkodzenia w mozgu a dziekco tak sie rozwija i mowia,ze to maly cud :-)\nTrzymam kciuki,zeby u Was takiego scenariusza nie było!!!!!!!!!!!!!\nDzięki,że tak dokładnie to opisałaś - myślę, że to wiele cennych informacji nie tylko dla mnie,ale dla innych. Fakt jest jeden, że często lekarze tylko na początku szukają przyczyny później to już objawowo..\nA co to diagnozy, tak naprawdę, to najważniejsze to rzeczywiście skupić się na tym co jest i kompensować.\nONH i SOD jeszcze raz..\nwrzucam stronę, w której coś jeszcze więcej jest napisane o obu schorzeniach związanych z niedorozwojem nerwu wzrokowego,w obu charakterystyczne są zaburzenia hormonalne..na pewno warto sprawdzać je u waszych dzieci gdy zdiagnozują hipoplazję nerwu wzrokowego no i rezonans to o czym pisała już Ziojka, pozdrawiam cieplutko\nczy jest możliwe poprawić pracę nerwu wzrokowego może ktoś wie jak skontaktować się z kliniką w rosji i pomógłby w tym temacie\nHej wyżej podałam adres\nCześć, jestem mamą 10latka z zanikiem nerwu wzrokowego w oku prawym. Od 2lat jeżdzimy od okulisty do neurologa i nic ...tzn. okulisci stwierdzają częściowy zanik nerwu II w oku prawym (V 0,16) i mówią, że to nic takiego bo dużo jest dzieci jednookich ale ma uważać, żeby nie uszkodzić zdrowego oka i odsyłają nas do neurologa- bo to w głowie jest odpowiedż, a ten z kolei odsyła nas do okulisty...i ja i dziecko mamy już dość :( Neurologicznie młody miał robiony rezonans, który wykazał jedynie, że prawy migdałek móżdżku wpukla się nieco ku dołowi na ok.4,5mm w otwór potyliczny oraz niewielka asymetria komór bocznych prawa nieco poszerzona. Jeden okulista w Warszawie stwierdził, że to zespół Arnolda Chiariego typ I ale neurolog to wykluczył i odesłał nas do Katowic. Tam okulista potwierdził, że z nerwem jest bardzo kiepsko, a ja dalej nie mam nawet zaświadczenia do szkoły, a młody ma duży problem, bo nie dowidzi małych liter, ćwiczeń o jasnej czcionce i dodatkowo wolno pisze, bo uciekają mu linijki, często też wpada na różne przedmioty, bo nie dostosowuje odległości. Gdyby Ktoś z Was miał pomysł, gdzie nam pomogą to będę bardzo wdzięczna Wiola\nNiedorozwój nerwu wzrokowego u Stasia\nJesteśmy już po wszystkich możliwych konsultacjach, także już mogę na spokojnie opisać naszą historię choroby: Staś urodził się 3.10.2007, tydzień po terminie, ciąża idealna, bez powikłań, jedynie moja opryszczka wargowa 2 tyg. przed porodem. Poród siłami natury, w szpitalu na Karowej w W-wie. 10 pkt Apgar, jedyny feler: urodził się z zapaleniem spojówek, czerwone, ropiejące powieki, przez tydzień dostawał Gentamycynę w kroplach. To, co zaczęło mnie niepokoić, to że Staś był wyjątkowo płaczącym, niespokojnym noworodkiem, tylko noszenie na rączkach i stały kontakt ze mną go uspakajał. Notorycznie nie sypiał, budził się 3-4 x w nocy z krzykiem, od razu na równe nogi (nawet nie potrafił się przeciągać). Wyjątkowo wrażliwy na bodźce i dźwięki. Stopniowo musieliśmy wdrożyć rygorystyczny plan dnia, jedynie ścisłe rytuały pozwoliły nam w miarę normalnie funkcjonować. W 2-gim mies. życia pojawił się wyjątkowo wyraźny, przesadny odruch Moro: kilka razy dziennie dziecko nagle drżało, rozszerzało ręce na boki i zaczynało panicznie krzyczeć z przerażeniem w oczach, wyglądał, jakby spadał w przepaść. Trwało to do ok. 6 mies. życia. Pediatra na te wszystkie objawy miała odpowiedź: no cóż, to jest przecież mały, ma jeszcze niedojrzały układ nerwowy, na pewno z tego wyrośnie. Jedyne, co proponowała, to konsultację okulistyczną: w 6 mies. życia Staś wciąż zezował, prawe oczko mu uciekało i było wyraźnie mniejsze. Po kilku miesiącach poszukiwań udało się zapisać prywatnie do pani profesor z CZD. Jej brutalna diagnoza: Staś W OGÓLE NIE WIDZI NA PRAWE OKO I NIGDY NIE BĘDZIE WIDZIAŁ I TEGO SIĘ NIE DA WYLECZYĆ, gdyż przyczyną niewidzenia jest niedorozwój nerwu wzrokowego. I żeby ewentualnie skonsultować się jeszcze z neurologiem, bo może inne nerwy również są nie rozwinięte. Szok! Porezonansie magnetycznym w CZD: nerwy wzrokowe są (uff), ale…. Staś ma bardzo wyraźne zmiany w mózgu w wyniku… NIEDOTLENIENIA OKOŁOPORODOWEGO!!!! A jego niepokój, nadpobudliwość na bodźce, problemy ze snem, stany lękowe, strasznie wyraźny odruch Moro są objawami niedotlenienia i obumarcia części nerwów. Staś był pod stałą kontrolą neurologa, dostawał lekarstwo przeciwpadaczkowe. Po konsultacji prof. Prosta stwierdził że:- w zdrowym oku człowieka występuje milion zakończeń nerwowych. U Stasia występuje ich tylko 50 tysięcy.- oznacza to, że nigdy tym okiem nie będzie mógł widzieć na tyle dobrze, żeby pisać czy czytać tym okiem, ale będzie nim widział kształty, kolory, postacie- natomiast będzie widział pod warunkiem, że chore oko będzie codziennie stymulowane-aż do zakończenia rozwoju widzenia, czyli do ok. 7 roku życia. Stymulacja to codzienne zasłanianie zdrowego oczka na pół dnia + okularki (poza niedorozwojem ma jeszcze wadę wzroku + astygmatyzm w obydwu oczkach). Zezowanie wynika z tego, że mózg „wyłącza” niedowidzące oko, a z czasem, gdyby oko nie było stymulowane, w ogóle przestał by nim widzieć! Narząd nie używany zanika… I już. Szok i pewna ulga, nadzieja równocześnie. Największy żal do lekarzy mam o to, że położne ani położnik ABSOLUTNIE NIE PRZYZNALI SIĘ DO TEGO, ŻE MOGŁO WYSTĄPIĆ NIEDOTLENIENIE! A gdybyśmy nie trafili na dość brutalną okulistkę, to oczywiście byśmy się aż tak nie zaangażowali w diagnostykę. Staś zezowałby dalej („bo przecież pewnie z czasem to minie, dzieci wyrastają z zeza”), my męczylibyśmy się dalej z wiecznie niedospanym, nadaktywnym nerwusem, i cóż… Po jakimś czasie pewnie w ogóle przestałby widzieć. Teraz Staś ma 5 lat, rozwija się fantastycznie, chodzi do normalnego, ale prywatnego przedszkola, ruchowo jest super sprawny, lecz ma problem z nauką pisania, szlaczkami, rysowaniem. Zaklejamy oko na 3h dziennie, nienawidzi tego, ale jakoś walczymy (zaklejamy tylko gdy jest jasno, po ciemku nie widzi na chore oko, również nie daje rady oglądać nim telewizji). Jest ewidentna różnica: gdy zaklejamy oko codziennie, nie ma problemu, widzenie jest całkiem niezłe. Gdy na wakacjach przez tydzień nie zaklejaliśmy, to potem prawie nic nie widzi. Uwielbia chodzić w okularach (Fisher Price), wszyscy w przedszkolu się przyzwyczaili, nie ma problemu. Widzenie poprawiło się z 5% do 20%.\nBardziej obawiam się pójścia do szkoły, tolerancji kolegów i nauczycieli i przede wszystkim trudności z pisaniem i czytaniem – jakie macie na to sposoby i ćwiczenia?


11.11... - Wędrownictwo w Świdniku\nWysłany: Sob 17:34, 11 Lis 2006 Temat postu: 11.11...\nJeśli te cyferki coś dla Ciebie znaczą i chcesz coś napisać na temat tego dnia i obchodów w Świdniku to gorąco zapraszam!\nUważam, że było całkiem przyzwoicie ale pogoda w tym roku nie dopisała.. było zimmno.. i jestem pełen podziwu dla "talibanek", które dzielnie stały w poczcie sztandarowym.\nSztandar to chyba przybrał na wadze, bo jak go ostatnio nosiłem to był lżejszy.\nChciałem się jeszcze podzielić moją uwagą, że mogliśmy jeszcze obstawić na końcu wyjście pocztów sztandarowych z placu gdyż by to ładnie wyglądało ale wszystko przebiegło sprawnie.\nBardzo się też cieszę, że mogłem być tan razem z Wami i stać w mundurze, którego dawno nie nosiłem.\nNo to do następnego..\nWysłany: Sob 17:38, 11 Lis 2006 Temat postu:\nA ja jestem mile zaskoczone liczebnością. Widzę, że jest nas coraz więcej. Oby na następnych imprezach hufcowych było nas jeszcze więcej!\nMam nadzieję, że nie do następnego 11.11\nWysłany: Sob 17:48, 11 Lis 2006 Temat postu:\nNareszcie wyglądaliśmy jak kordon, a nie jak gapie .\nPoza tym składanie i rozstawianie namiotów w Piorunie zawsze jest wielką zabawą ;].\nPogoda niestety jest taka praktycznie co roku. Na wiosnę nas grzeje, a w listopadzie ziębi - taka dola harcerza .\nWysłany: Sob 20:06, 11 Lis 2006 Temat postu:\nByło fajnie... poza domem byłem od około 7:40 do 16:10. Właśnie - było zimno. Jak stałem tam przy pomniku to do rozgrzania się pozostawało mi tylko ruszanie palcami w butach Trochę zmarzłem i coś czuję, że chyba roznieciłem moje przeziębienie...\nCo do tegorocznej organizacji hufcowej to chyba się udała. Oby tak dalej...\nWysłany: Sob 22:11, 11 Lis 2006 Temat postu:\nJa niestety nie mogłam przyjść, ponieważ oczywiście musiała mnie dopaść choroba w ostatniej chwili, a tak chciałam być bo nie często mam okazję przebywać na 11.11 u nas w mieście:/\nSłyszałam, że sporo harcerzy przyszło cieszę się, fajnie, że znowu zaczyna się coś dziać w hufcu...\nDużo nas było oj duzo jak na ostatnie czasy Aż mnie zdziwiło że udało nam się rozciągnąc prawie na całą szerokośc placu a i tak staliśmy w normalnych odstępach a nie na maks rozciągnięci Uroczystość też jakaś dziwnie krótka się wydała, ale to chyba dobrze- za długie nudzą się ludziom, uważam, że trzeba szybko a konkretnie\nA poza tym to mi zimno było, tak jak każdemu, ale mi pomogła "grupka wsparcia przytulanego " ale ciiiiii.....


Testowane na dzieciach: Oddech\n48 godzin w ciszy, spokoju, bez jęków, krzyków, bójek o jedzenie/zabawki/honor/cokolwiek. Bez dwóch wiecznie upierdzielonych i ciągnących psów, z których jeden zaczepia mnie właśnie łapą z pazurami, by odciągnąć od klawiatury i wyjść z domu, albo by się kocić, albo wyłudzić coś do żarcia. Nic z tych rzeczy, czyli idealne dwa dni w Kazimierzu.\nPrzypuszczam, że moi rodzice którzy nieświadomie zgodzili się zaopiekować przez ten czas całą czwórką mają odrobinę inne wspomnienia z tego czasu, ale cóż. Najwyżej udało nam się wyrwać tylko w dwójkę dwa razy: pierwszy i ostatni.\nWyjazdy tylko z dziećmi też bywają fajne, Pierwszą wyprawę Franka nad morze do dziś wspominamy. Wjechaliśmy na półwysep helski i zatrzymaliśmy się na pierwszym z brzegu parkingu, by wysadzić go z samochodu i pokazać wielką wodę zatoki. Szkoda, że nie sfilmowaliśmy tego, co się wtedy wydarzyło. Mielibyśmy przykład akademickiego osłupienia. Dziecko stało nieruchome jak posąg z rozłożonymi lekko ramionami i obracało tylko oczami, które pytały: kto tyle kurna wody rozlał i dlaczego nie ma o to awantury? I tak z dobre pięć minut, żaden bodziec poza obrazem wody do niego nie docierał...\nKazimierz jest fajny. Wszędzie blisko, ładnie, hotele dobre, rynek z klimatem. Wycieczki, wróżące/oszukujące cyganki, wyśmienite piwo i kawa, oraz przemili ludzie. Do tego cisza i spokój wiekowego miasta, które leży z dala od szlaków, i w którym nikt się nie spieszy. Nawet buty, które zaczęły zjadać mi stopy, nie popsuły humoru. Następnym razem będę jednak pamiętać, że na wycieczkę nie zakłada się nowych butów :)\nW hotelu zapraszali nas, by następnym razem przyjechać z dziećmi i psami (tak, istnieją jeszcze fajne miejsca, gdzie dzieci i zwierzęta traktuje się normalnie - np. Król Kazimierz). Ot, taka błoga nieświadomość zapraszania do siebie klęski żywiołowej.\nWiem, co piszę. Rodziców - dorosłych ludzi, którzy wychowali dwójkę dzieci - jeszcze nigdy nie widziałam tak szczęśliwych jak w chwili, gdy wróciliśmy.


PGG: cięcia na miesiąc na próbę? Związki się łamią • www.rybnik.com.pl\nGórnicy czekają na propozycje dla swojej branży (Fot. Archiwum)\nZwiązki chcą miesiąca próby\nWczoraj przedstawiciele central związkowych działających w PGG rozmawiali we własnym gronie nad propozycjami wyjścia z impasu w spółce, a potem spotkali się z zarządem. Z nieoficjalnych informacji, do których dotarła PAP i nettg.pl wynika, że działacze byliby skłonni zgodzić się na wprowadzenie cięć na miesiąc.\n"Po tym okresie strony miałby ocenić jak sprawdza się takie rozwiązanie. To dawałoby również więcej czasu na przygotowania programu naprawczego dla PGG i całej branży, na którego przedstawienie oczekuje strona związkowa.” podaje nettg.pl.\nCo na to zarząd PGG? Dziś nie odniósł się do tego. Kolejne spotkanie szefostwa spółki ze związkowcami zaplanowane jest na piątek 8 maja na godz. 9.00 w siedzibie spółki. Jeszcze nie mamy informacji, czy coś uzgodniono.\nZ informacji PAP wynika, że związki nie rezygnują z oczekiwania poznania planu działania górnictwa i samej PGG. Teraz liczą, że taki dokument, czy chociażby jego założenia, przedstawione będą do końca maja. Zarząd spółki dotąd mówił, że opracowywanie teraz planu naprawczego, w sytuacji, kiedy nie wiadomo, jaki będzie rynek węgla i zapotrzebowanie na ten surowiec, jest nierozsądne.\nZa chwilę może się jednak okazać, że szykowanie planu dla samej PGG będzie się mijać z celem. Do myślenia dała wszystkim wypowiedź prezesa Polskiej Grupy Energetycznej, najpotężniejszej państwowej spółki (mającej udziały w PGG) zajmującej się produkcją energii. Otóż Wojciech Dąbrowski powiedział w rozmowie z agencją Blomberg, że przeniesienie aktywów węglowych do jednej spółki jest rozsądne.\n- To zdecydowanie ciekawy, rozsądny pomysł i jedna z możliwych opcji. Myślę, że wkrótce rozpoczną się rozmowy o zmianach w tym kierunku. Oczywiście decyzja nie należy do nas - muszą ją podjąć politycy - powiedział prezes PGE.\nJeśli politycy, to w pierwszej kolejności na myśl przychodzi Jacek Sasin, wicepremier i minister aktywów państwowych. Niedawno wyśmiał na Twitterze doniesienia „Rzeczpospolitej”, że miał być zdymisjonowany m.in. za brak panowania nad sytuacją w górnictwie. To może teraz się wykaże inicjatywą.\nW mediach mówiło się na przykład o powstaniu tworu o nazwie Polski Węgiel, który miałby skupić aktywa węglowe spółek PGG, JSW, TAURON Wydobycie i Węglokoks Kraj. Nie wiadomo jednak, kiedy by się to miało stać, na jakich zasadach – JSW i TAURON są spółkami notowanymi na giełdzie. Nie wiadomo, czy Komisja Europejska zgodziłaby się na taką fuzję, chyba, że za cenę zlikwidowania najsłabszych kopalń. Wówczas scalenie można by obronić mówieniem o restrukturyzacji górnictwa. A jeśli miałyby zostać zlikwidowane kopalnie, to które? TOK FM podawał nieoficjalnie, że wyrok może spotkać kopalnie Pokój w Rudzie Śląskiej i Wujek w Katowicach.\nZwiązkowcy dywagują, że skoro PGG w ramach działań osłonowych podjęła decyzję o wstrzymaniu prac przygotowawczych w kopalniach, to tak naprawdę szykuje już grunt pod przyszłe likwidacje. Nie od dziś wiadomo, że zyski w PGG wypracowuje przede wszystkim kopalnia ROW skupiająca ruchy Jankowice, Chwałowice, Marcel i Rydułtowy. Pozostałe kopalnie, patrząc na wyniki z 2019 roku wyszły na zero, lub miały śladowe zyski. Widać było to po propozycji podzielenia nagród rocznych, tzw. czternastek.\nDo uśpienia mają iść ponadto kopalnie TAURONU: Janina i Brzeszcze, a także jedna kopalnia JSW.\nProdukt kopalń musi być konkurencyjny\nWszelkie zabiegi nie będą miały większego sensu, jeśli finalnym efektem nie będzie produkt dobry jakościowo i konkurencyjny cenowo. Którego nie trzeba będzie wpychać na siłę polskim elektrowniom, a który to będzie kupowany dlatego, że jest po prostu lepszy. Wtedy ani import węgla, ani zwały nie będą probemem.\nOczywiście, wymaga to trudnych decyzji, np. przewietrzenia gabinetów, uproszczenia dystrybucji, przejrzystości przetargów, kontroli kosztów. Koronawirus, ta fatalna okoliczność dla gospodarki, jest nieoczekiwanym sprzymierzeńcem w podejmowaniu takich decyzji.\nTagi: PGG, zwiazki zawodowe, restrukturyzacja kopalń, likwidacja kopalń, Jacek Sasin, JSW, Tauron\n~PogromcaSzkodnikow 2020-05-08 12:19:48\nDrogie dzieci (gornicy),\nTeraz to juz musztarda po obiedzie. PGG to bankrut. Ta proba bedzie trwac so koniec jego dni.\n~Benett 2020-05-08 12:34:54\nZgodze sie z Toba wyjatkowo.\nDla wielu rodzin gorniczych bedzie przyspieszony kurs gospodarki kapitalistycznej w warunkach krachu. I najazd na warszawe nic nie da bo beda nakryci przez warszawiakow czapkami. Ludzie ktorzy wszyscy traca prace beda wsciekli. Moze sie polac krew, jak w UK kiedy Thatcher wyslala czolgi na gornikow.\n~sympatykrybnika 2020-05-08 12:35:14\nJakie jest wyjście gdy nieunikniona jest likwidacja starego górnictwa węglowego głównie z przyczyn czysto ekonomicznych.\nJakimś wyjściem z tej sytuacji mogłaby być prywatyzacja tego sektora. Teraz jest ona niemożliwa do przeprowadzenia w sytuacji jego deficytu i zadłużenia. Nikt nie zechce lokować kapitałów w sektor, który z ekonomicznego punktu widzenia od dawna jest bankrutem. Zachodnie rozwiązanie polegające na przynajmniej podanie płatnych nowych miejscach pracy dla górników wydaje się być jedynym rozwiązaniem, które uniknie generalnego strajku na Górnym Śląsku. To będzie budżet państwa kosztować dziesiątki miliardów złotych. Górnośląskie górnictwo węgla kamiennego jest tego warte, pomimo, że jest chore, a lekarstwo jest drogie i gorzkie. Jednak zamiast górnikom dawać podwyżki płac, które poza chwilowym spokojem niczego więcej nie gwarantują, lepiej by było pieniądze te przeznaczyć na ich przekwalifikowanie i zatrudnienie w innych zawodach. Lekarstwo takie, im szybciej zostanie zastosowane, tym lepiej zarówno dla górników, jak i dla rządu. Do tego trzeba jednak odwagi, pomysłowości, determinacji i woli politycznej korzystania z podobnych rozwiązań w Europie.\n~sympatykrybnika 2020-05-08 12:41:24\nJacek Sasin właśnie podał: Sukces w #PGG. W Katowicach zarząd i związki zawodowe podpisały w piątek porozumienie o ograniczeniu czasu pracy i wynagrodzeń o 20 proc. Spółka skorzysta z rządowej tarczy antykryzysowej w zmaganiach ze skutkami COVID-19.\n~Dawid Dziwoki 2020-05-08 13:05:21\nPrzecież to jest jawny przekręt. Pomoc należy się firmom które nie pracują, a nie mają zamiar nie pracować. Nieudolność destrukcyjnego zarządu trwa, który chce z rządem stworzyć do wyborów pozory normalności ślizgając się dzięki pomocy z pieniędzy podatników, które zostaną jak wszystkie poprzednie dotacje do reform zdefraudowane. Dlaczego zwracam na to uwagę? Bo przerabiamy to kolejny raz i do niczego to nie prowadzi. Państwowe firmy jak KGHM, Orlen, Azoty i inne potrafią być prężnymi i mieć potencjał. W branży górniczej nadal panuje komunistyczny chaos z działającymi strukturami mafijno przestępczymi.\n~grzegorz410 2020-05-08 13:12:34\nNajważniejsze że będzie pomoc - musimy im przecież wypłacić trzynastki czternastki barbórki deputata z czego płacić jak firma od 20 lat nie przynosi zysku ?\n~PogromcaSzkodnikow 2020-05-08 13:23:37\nPlace ograniczyc do 80%,\nPozostale 20% wynagrodzenia, 13, 14, Barborki, kartki na zywnosc, wczasy pod grusza, deputaty weglowe wyplacac gornikom jako udzialy w S.A. PGG.\nNa walnym zgromadzeniu beda miec swoj glos. Panstwo powinno przekazac swoje wszystkie udzialy w rece gornikow.\nKazdy gornik bedzie odpowiadac swoim majatkiem do wysokosci % udzialow w PGG.\nNiezaplacone ZUS, PIT, VAT, umowy i dzierzawy beda sciagane bezposrednio od udzialowcow - wlascicieli kopalni.\n~master4k 2020-05-08 13:34:05\nAkurat czołgów posyłanych na górników jakoś niespecjalnie pamiętam, ale faktycznie kobieta miała twardą rękę. Efekt jej polityki? Za kopalniami obecnie nikt specjalnie nie płacze, a przy okazji zaoszczędzili sobie sporo pieniędzy, które wydali na rokujące i dochodowe branże.\nAż się boję co powiedzą związkowcy na relatywnie starą informację o pierwszej w pełni zautomatyzowanej kopalni. No bo jak takim robotom zorganizować masówkę? Albo pogotowie strajkowe? No i oponę ciężko spalić. Mało tego, takiej kopalni żaden wirus jest niegroźny i może fedrować nieprzerwanie w nieskończoność.\nTo jest jakiś niepodważalny cud, że górnictwo w Polsce przy takim zarządzaniu i z takimi wynikami finansowymi tak długo funkcjonuje. Normalnie istne czary.\n~Matrix_74 2020-05-08 13:55:25\nZwiązki czują swój nieuchronny koniec, stąd jakieś durne żądania -. na próbę, postojowe itp.\nGoście oderwani od rzeczywistości, skupieni na sobie i na swojej "ciepłej posadce", a górnicy to tylko dodatek do ich beztroskiego życia w kopalnianej rzeczywistości.\nZa obecną sytuację z epidemią na kopalni Jankowice zdecydowanie odpowiada zarząd, kierownictwo, owe związki i BHP w/w kopalni.\nNiestety zbagatelizowali obostrzenia i kolokwialnie pisząc "olali" jak zawsze temat o którym trąbią media na całym świecie.\nSzkoda tylko chłopaków (szeregowych górników), którzy łyknęli to gówno i zarazili przy okazji swoje rodziny.\nPowinni po epidemii rozliczyć to towarzystwo wzajemnej adoracji i wywalić na "zbity pysk " z kopalni - nie zdali egzaminy.\nTakim kierownikiem, głównym specjalista czy szefem BHP na KWK Jankowice to mógłby byc każdy z Nas kto czyta ten komentarz, bo jak sie nic nie dzieje i nie trzeba podejmować strategicznych, odpowiedzialnych decyzji to i laik nie z branży będzie dobrym kierownikiem, natomiast Ci goście nie nadają się jak widać w związku z zaistniałą sytuacją na zajmowane stanowiska.\nZarząd, wierzyciel powinien rozliczyć tych Panów i zwyczajnie podziękować Im za ich nieudolność, po prostu rozliczyć, nie zdali egzaminu, nie podjeli odpowiedzialnych decyzji, wytraszyli się lub olali temat więc załoga która została sama na placu boju i szefostwo najwyższego szczebla powinno podać tym Panom tzw. "czarną polewkę" czytaj outside.\nTego Wam górnicy życzę, abyście wyczyścili "toksycznych nierobów, sztucznych kartonowych decydentów, kolesiów i zlikwidowali Familiadę na decydyjnych stanowiskach, bo jak widać Ci goscie są Wam niepotrzebni po prostu nie zdali egzaminu, za co im PGG płaci ????\nŻycze wszystkim chorym szybkiego powrotu do zdrowia, a tym "kanalią decydentnym" , żeby po epidemi mogli cieszyc sie wyższym zasiłkiem z powiatowego urzędu pracy ponoć maja ustalić ludzie "długopisa" 2500 PLN i zapewniam ich, że za takie pieniądze otrzymywane z PUP nie musza podejmowć żadnych decyzji czyli to co teraz robili dotychczas tylko za dużo większą kasę i udowodnili swój profesjonaliz nieróbczy :-))\nGórnicy macie niepowtarzalną okazje przeszeregować swoich decydentów na ludzi z pełną profeską.\nWykorzystajcie tą szansę - PLEASE\n~Matrix_74 2020-05-08 13:59:19\n~Benett 2020-05-08 16:22:53\nFaktycznie, sprawdzilem, nie wyslala na nich wojska, ale bylo to rozwazane. Uwazala brytyjskich gornikow za "enemy within" czyli w wolnym tlumaczeniu wewnetrznego wroga.\nRosmawialem z wieloma rodzinami gornikow. Oczywiscie wszyscy uwazaja ja jako najgorsza qrwe, ale w drugim zdaniu mowia, ze na szczescie nie sa juz gornikami, bo to nie jest robota dla cywilizowanych ludzi - "niech to w Chinach wydobywaja".\nMalo kto wie, ale kiedy ona likwidowala gornictwo Australia zatrudniala gornikow I jesli byli tak zdesperowani to mogli wyemigrowac - nawet jezyka nie musieli sie uczyc, ale wiadomo - tam I tu gornicy raczej za bystrzakow nie uchodza (to jest niedopowiedzenie)...\n~lok 2020-06-10 11:34:42\ngórnikiem być...HOOOOO i ŻYĆ....HOOOO kopciuchem smrodzić HOOO bo lubie... a przepraszam NIE STAĆ MNIE NA WYMIANE PIECA.


Instrukcja obsługi SONY KL-50SX100 monitory - 12 opinii o SONY KL-50SX100 Obejrzyj testy, próby i porównania z Monitory SONY KL-50SX100\nDiplotop – porównanie produktów - gromadzi opinie i testy użytkowników SONY KL-50SX100Dzięki nieocenionej bazie danych, 12 opinii o Monitory SONY KL-50SX100, Diplotop porównuje Monitory SONY KL-50SX100 z jego konkurentami, aby wybrać najlepszy produkt.\nPobierz przewodnik lub podręcznik użytkownika dla SONY KL-50SX100.\nOpinia o SONY KL-50SX100\nPrzeciętny użytkownik uważa, że SONY KL-50SX100 jest dużo trudniejszy w obsłudze niż produkty konkurencji.Użytkownicy słabo ocenili produkt za trwałość i odporność., Ale opinia użytkowników jest bardzo zróżnicowana. Jeśli masz wątpliwości lub potrzebujesz pomocy, forum Diplofix pomoże Ci wybrać między SONY KL-50SX100 i innymi produktami.\nNabywcy uważają, że produkt nie jest wydajny., Ale nie wszyscy tak uważają. Produkt został uznany jako drogi w stosunku do tego co oferuje Unikniesz niemiłych niespodzianek, jeżeli obejrzysz instrukcję dla SONY KL-50SX100 przed zakupem.\nCzy KL-50SX100 jest łatwy w użyciu?\n12 użytkowników odpowiedziało na pytania i oceniło produkt w skali od 0 do 10. Ocena 10/10 oznacza, że SONY KL-50SX100 jest bardzo łatwy w obsłudze.\nPrzeciętny wynik wynosi 3.92, a średnia różnica 3.84.\nCzy KL-50SX100 jest bardzo wydajny?\n12 użytkowników odpowiedziało na pytania i oceniło produkt w skali od 0 do 10. Ocena 10/10 oznacza, że SONY KL-50SX100 jest w swojej kategorii na najwyższym poziomie technicznym, oferuje najwyższą jakość lub możliwości.\nPrzeciętny wynik wynosi 4.58, a średnia różnica 4.23.\nCzy KL-50SX100 jest solidny i wytrzymały?\n12 użytkowników odpowiedziało na pytania i oceniło produkt w skali od 0 do 10. Ocena 10/10 oznacza, że uważasz SONY KL-50SX100 jako produkt bardzo solidny, który będziesz mógł używać długo zanim się uszkodzi.\nPrzeciętny wynik wynosi 3.5, a średnia różnica 3.48.\nCzy KL-50SX100 ma dobry stosunek ceny do jakości?\nPrzeciętny wynik wynosi 3.83, a średnia różnica 3.67.


"Ścieżki dorastania" dadzą się zobaczyć za "piątaka"\nW październiku bierzemy udział w akcji “Toruń za pół ceny”. Jedyną w Polsce wystawę poświęconą procesowi dorastania człowieka zwiedzisz za 5 zł.\n9 i 10 października zapraszamy do odwiedzenia Centrum Innowacyjnej Edukacji i zwiedzenia wystawy “Ścieżki dorastania”. Ekspozycję można zwiedzać w godz. 9:00-11:00, 11:00-13:00, 13:00-15:00, 15:00-17:00 i 17:00-19:00. Bilety będzie można nabyć w kasie Centrum Nowoczesności Młyn Wiedzy oraz w systemie sprzedaży online od 28 września – KUP BILET ONLINE.\nZwiedzanie wystaw dostępnych w budynku głównym CNMW jest biletowanie zgodnie z normalnym cennikiem i nie obowiązują dodatkowe promocje.\nO wystawie “Ścieżki dorastania”\nTo wystawa, która u zwiedzających budzi pozytywne emocje. W sali na parterze możesz rozpocząć wędrówkę „ścieżką emocji”. Znajduje się tam kilka eksponatów. Najbardziej „widowiskowe” to „Ludzki teatr” oraz „Kapsuły Emocji”. Na tej przestrzeni najważniejsze dla nas było pokazanie sześciu podstawowych emocji (radości, smutku, strachu, wstrętu, złości, zaskoczenia). Choć emocje są z nami zawsze, czasami nie potrafimy ich rozróżniać, wtedy z pomocą przychodzą nasze eksponaty.\nPiętro wyżej – na „ścieżce dojrzewania” dowiesz się jak zmienia się ciało w okresie dojrzewania, znajdziesz odpowiedzi na nurtujące pytania związane z dojrzewaniem fizjologicznym, rozmnażaniem i „przymierzysz” ciążowy brzuch. Nauczysz się przewijać dziecko, dzięki lalce treningowej odpowiadającej swoją masą noworodkowi. Najbardziej dającymi do myślenia eksponatami w tej przestrzeni są „Egzamin dojrzałości”, który pokazuje osoby z różnych kultur poprzez porównanie ich rozkładu dnia oraz „Klinika”, która przybliża techniki służące modyfikacji ciała oraz pozwoli zastanowić się nad motywacjami, gdy się na nie decydujemy. W tej samej przestrzeni, w eksponacie „W zdrowym ciele”, nawiązujemy do prawidłowego i dobrze zbilansowanego odżywania, które ma wpływ na całe zdrowie i życie człowieka.\nNa ostatnim piętrze znajduje się „ścieżka społeczno-kulturowa”. Zawarliśmy na niej tematy związane z rodziną. Jednym z najbardziej emocjonujących eksponatów jest „Portret rodzinny”. Składa się na niego między innymi film, który opowiada o rodzinach, z których możesz się wywodzić. Pokazujemy, że każdy z nas ma różne drogi życiowe. Przy eksponacie „Mistrz” macie możliwość tworzenia własnych kompozycji muzycznych przy pomocy urządzenia zwanego „Mash Machine”.\nInnym muzycznym eksponatem jaki możemy zaproponować jest „Festiwal”. Jest to obraz nagrany w technologii VR specjalnie dla nas. Przy pomocy specjalnych gogli możesz przenieść się w miejsce jednego z największych festiwali w Polsce – Pol and Rock.\nCentrum Innowacyjnej Edukacji Centrum Nowoczesności Młyn Wiedzy Ścieżki dorastania Toruń za pół ceny


Gościliśmy Romana Jagielińskiego\nPierwszy Portal Rolny 18 maja br. gościł u siebie Romana Jagielińskiego – posła niezrzeszonego, przewodniczącego Partii Ludowo-Demokratycznej oraz przewodniczącego Rady AgroBiznesKlubu. Roman\nRolnictwo– wspólna organizacja rynków\n20 kwietnia 2001 r. odbyła się w Warszawie konferencja zorganizowana przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów na temat Rolnictwo – wspólna organizacja rynków. Konferencja miała miejsce w Sali\nNie brak chętnych do studiowania w Akademii Rolniczej we Wrocławiu\nRozmowa z prorektorem ds. studenckich i nauczania prof. Leszkiem Pływaczykiem - Czy wiadomo, dlaczego w tym roku kandydatów na AR było więcej niż rok wcześniej? -Kandydatów\nJózef Oleksy dla Portalu Rolnego\nJózef Oleksy i wojewoda dolnośląski Ryszard Nawrat spotkali się wczoraj z dziennikarzami na konferencji prasowej, która odbyła się w Dolnośląskim Urzędzie Wojewódzkim. **** Nasza redakcja zadała


Piotr Płudowski kandydatem na burmistrza – Alternatywa dla Łukowa\nPiotr Płudowski kandydatem na burmistrza\nOpublikowane przez Alternatywa Dla Łukowa w dniu 2 września 2018\nPrezes stowarzyszenia Alternatywa dla Łukowa zainaugurował swoją kampanię wyborczą. Piotr Płudowski – bo o nim mowa – postanowił ubiegać się o stanowisko burmistrza miasta.\nW czwartek 24 sierpnia zorganizowana została konferencja prasowa Piotra Płudowskiego. Znany z aktywności radny, będący jednocześnie Przewodniczącym Komisji Rewizyjnej zadeklarował swój start w jesiennych wyborach samorządowych. Prezes naszego stowarzyszenia, a także przedsiębiorca, nauczyciel, motocyklista oraz społecznik – oprócz reelekcji w wyborach do Rady Miasta – powalczy w wyborach 21 października o stanowisko burmistrza miasta.\n– Przez cztery lata miałem okazję wielokrotnie poruszać problemy mieszkańców. Wielokrotnie rozmawiałem, spotykałem się, wsłuchiwałem się uważnie w ich problemy, w ich sugestie dotyczące funkcjonowania miasta. Niestety rządzący próbowali umniejszać te problemy, próbowali je wyśmiać, sprowadzać do fanaberii radnego opozycji – powiedział podczas konferencji Piotr Płudowski.\n– Ta buta i arogancja przedstawicieli miasta, z jaką spotkałem się podczas pracy radnego spowodowały, że podjąłem decyzję o ubieganiu się o funkcję burmistrza miasta. Podjąłem decyzję by służyć mieszkańcom i miastu – uzasadnił swój start miejski radny.\nPrzy okazji formalnego rozpoczęcia kampanii wyborczej, Piotr Płudowski dziękował zgromadzonym przyjaciołom, znajomym, rodzinie, a także osobom, które będą go wspierać podczas najbliższych tygodni. Na spotkaniu z mediami pojawili się też mieszkańcy Łukowa i powiatu łukowskiego, którzy powalczą o mandaty radnych w Radzie Miasta, Radzie Powiatu Łukowskiego i w Sejmiku Województwa Lubelskiego. Jednym z nich jest Marcin Cabaj (Prawica RP), który będzie reprezentował listę Kukiz 15’ w wyborach „wojewódzkich”.\nPrezes stowarzyszenia Alternatywa dla Łukowa, który stanął na czele Komitetu Wyborczego Wyborców o tej samej nazwie, zaprezentował także swój program wyborczy. Główne motto, z jakim Piotr Płudowski ubiegał się będzie o mandat radnego i stanowisko burmistrza miasta, to „Po pierwsze uczciwość”. Inne pomysły na miasto to m.in. rozwiązanie problemów korków w Łukowie, prace nad rozwojem budownictwa w mieście, budowa żłobka oraz powołanie Centrum Aktywnego Seniora, jako miejsca aktywizującego osoby starsze. Poszczególne punkty programu mają być szczegółowiej przedstawiane w kolejnych tygodniach kampanii.


STAN GRY: 25 lat ZChN i słów Szczepkowskiej, Grabarczyk: Sikorski nie zasłużył na odwołanie, Sasin o Smoleńsku i Kopacz, SE chwali PEK: nie dała się zakrzyczeć | Stan gry | 300polityka\nSTAN GRY: 25 lat ZChN i słów Szczepkowskiej, Grabarczyk: Sikorski nie zasłużył na odwołanie, Sasin o Smoleńsku i Kopacz, SE chwali PEK: nie dała się zakrzyczeć\n— DZIŚ MIJA ROK OD ŚMIERCI TADEUSZA MAZOWIECKIEGO. W Gazecie wspomina go – jako szefa – Andrzej Brzeziecki: “Jednocześnie to wtedy, gdy „Solidarność” próbowała się porozumieć z władzą, zaprezentował pełnię swych zdolności negocjacyjnych – umiejętność wysłuchiwania, spokojnego argumentowania i czekania. Jego wzorem był rosyjski dowódca Kutuzow, który pokonał Napoleona, zwlekając z wydaniem mu bitwy i wciągając go w głąb Rosji”.\n— KPRM NA TWITTERZE: “Mija 1. rocznica śmierci Tadeusza Mazowieckiego. Wspominamy dziś premiera, a przede wszystkim wyjątkowego człowieka”.\n— DZIŚ OTWARCIE MUZEUM HISTORII ŻYDÓW POLSKICH. Jak pisze GW: “- Co żydowska młodzież widziała wcześniej w Polsce? Niemieckie obozy śmierci, kropka. Teraz to się zmieni. Tutaj będzie nowy portal, od którego zaczną zwiedzać kraj – mówił wczoraj Zygmunt Rolat, darczyńca otwieranej dziś wystawy głównej Muzeum Historii Żydów Polskich”.\n— 25 LAT TEMU ZAŁOŻONO ZCHN!\n— 25 LAT TEMU, W DZIENNIKU TELEWIZYJNYM JOANNA SZCZEPKOWSKA WYPOWIEDZIAŁA HISTORYCZNE SŁOWA: “Proszę Państwa, czwartego czerwca osiemdziesiątego dziewiątego roku skończył się w Polsce… komunizm”. http://www.youtube.com/watch?v=JkuYYu8PL_I\n— TADEUSZ IWIŃSKI kończy 70 lat.\n— DZIŚ: o 11 posiedzenie rządu o ustawach okołobudżetowych, o 15 w Lublinie konferencja prasowa Jarosława Kaczyńskiego, o 18 we Wrocławiu konwencja PiS z JK.\n— STRAJK NA KOLEI W POŁOWIE LISTOPADA – na jedynce DGP.\n— TYTUŁ W SE NA TEMAT SMOLEŃSKICH ZARZUTÓW NA SPOTKANIU WYBORCZYM PEK: KOPACZ NIE DAŁA SIĘ ZAKRZYCZEĆ\n— JACEK SASIN W KONTRWYWIADZIE RMF O KOPACZ: Ewa Kopacz ma problem ze sprawą smoleńską. W ewidentny sposób kłamała w tej sprawie. Nie wiem. Świadomie czy nieświadomie.\n— SASIN O SPRAWDZANIU WYBORÓW: Będzie akcja [PiS] sprawdzania wyborów samorządowych. Ci, którzy chcieliby dopuścić się nieprawidłowości, muszą wiedzieć, że patrzymy im na ręce\n— GAZETA STOŁECZNA O EKSMISJI STARUSZKI W WARSZAWIE: “W asyście policji i ochroniarzy komornik wyrzucił z domu staruszkę. Eksmitowano ją do lokalu socjalnego, w którym nie będzie w stanie skorzystać z łazienki. (…) ZGN zapewnił, że mieszkanie jest przystosowane do potrzeb osoby niepełnosprawnej. – Nieprawda! – mówi Joanna Szwarc, córka eksmitowanej. – W łazience są zamontowane poręcze, ale znajdują się w nieodpowiednich miejscach. Równie dobrze można by je powiesić na suficie. Przy toalecie i prysznicu są podwyższenia przekraczające te, które dopuszczają przepisy. Rzeczniczka dzielnicy przyznaje: – Nikt z urzędu nie był w tym mieszkaniu”.\n— FAKT: “Korespondent, któremu odebrano akredytację, ujawnia, że pomagał wielu polskim politykom organizować wyjazdy do Rosji”. Na zdjęciu z Leszkiem Millerem. Tytuł: “Rosyjski dziennikarz złożył pocałunek śmierci”.\n— DZIŚ mija tydzień od sejmowego kryzysu Sikorskiego.\n— CEZARY GRABARCZYK W JNJ TVN24 O GŁOSOWANIU WS. SIKORSKIEGO: Nie ma znaczenia, kiedy będzie głosowanie, PO będzie go bronić, nie popełnił takiego błędu, aby zasłużył na odwołanie.\n— GRABARCZYK DALEJ: Im szybciej odbędzie się głosowanie, tym lepiej. Premier Kopacz nie ma intencji grillowania Sikorskiego. Sprawę zamknie głosowanie w Sejmie, macie [media] jeszcze trochę czasu, aby się nad nim poznęcać.\n— RAFAŁ GRUPIŃSKI W TOK FM: Premier Kopacz postępuje w bardzo zdecydowany sposób, pokazując, że prezes RM jest tylko jeden, wkrótce przejmuje też partię. Musi porządkować sprawy, które są skutkiem pewnych zaniedbań czy błędów członków partii. Myślę, że to daje dobry sygnał na zewnątrz, że nie wiemy czego premier Kopacz chce. To jest też dobry sygnał do wewnątrz.\n— BOGDAN ZDROJEWSKI ZNÓW KRYTYKUJE DUTKIEWICZA – jak pisze Gazeta Wrocławska: “Europoseł PO Bogdan Zdrojewski, były prezydent Wrocławia, znów krytykuje Rafała Dutkiewicza. Tym razem Zdrojewski źle ocenia politykę miasta związaną z komunikacją. – Tramwaje, które obecnie jeżdżą po Wrocławiu, to katastrofa. To wozy z XX wieku – twierdzi były prezydent. Tą wypowiedzią Zdrojewski po dwóch miesiącach przerywa milczenie na temat pracy Dutkiewicza. Przypomnijmy, że od sierpnia miał zakaz krytykowania prezydenta wydany przez ówczesnego premiera Donalda Tuska. Dutkiewicz w zbliżających się wyborach jest bowiem popierany przez Platformę Obywatelską”.\n— DUTKIEWICZ I RESZTA. NA DOLNYM ŚLĄSKU BEZ ZMIAN – Jacek Harłukowicz w GW o scenie politycznej Dolnego Śląska przed wyborami: “\n— FAKT O INTRYDZE U WAŁĘSÓW: “Z jednej strony Maria Wiktoria (32 l.) – skandalizująca córka byłego prezydenta Lecha Wałęsy (71 l.) i jej mama Danuta (65 l.). Z drugiej Piotr Gulczyński (39 l.) – od lat szef Instytutu Lecha Wałęsy. W centrum: pieniądze i urażona duma. Jak ustalił Fakt, to nie Lech Wałęsa wymyślił, by Mieczysław Wachowski (63 l.) został szefem instytutu. To była intryga… jego córki!”\n— JEŚLI DERA WYGRA WYBORY W OSTROWIE, ROZPADNIE SIĘ KLUB SPRAWIEDLIWEJ POLSKI – pisze w RZ Paweł Majewski: “Z informacji „Rzeczpospolitej” wynika, że szef klubu Jarosław Gowin rozmawiał o powyborczych scenariuszach z prezesem PiS Jarosławem Kaczyńskim. Ponieważ obie partie tworzą wyborczą koalicję, zależy im, by klub dalej funkcjonował. By to się stało, mieliby do niego dołączyć były poseł PO Andrzej Smirnow i były poseł PiS Jarosław Jagiełło. Ten drugi budzi jednak kontrowersje, bo w 2012 r. rozstał się z partią w złej atmosferze”.\n— POSŁOWIE ZDRADZAJĄ SWOICH WYBORCÓW – pisze w RZ Tomasz Krzyżak: “Na rok przed wyborami parlamentarnymi aż kilkudziesięciu posłów zdecydowało, że pójdzie drogą Donalda Tuska. Zamierzają uciec z Sejmu i przejść do samorządu. (…) próba ucieczki z Sejmu na rok przed wyborami to nic innego jak zdrada. Może to mocne słowo, ale niestety tak jest”.\n— PAWEŁ MAJEWSKI O WYBORACH DO SEJMIKU MAZOWSZA: “Wybory w największym sejmiku powinien wygrać PiS, ale przetrwanie koalicji PO–PSL nie jest zagrożone”.\n— WSZYSCY SIĘ ZNAJĄ NA WSZYSTKIM – pisze w GW Katarzyna Kolenda-Zaleska: “Słucham wypowiedzi polityków na temat efektów posiedzenia Rady Europejskiej w sprawie klimatu i przecieram oczy ze zdumienia, jak wielu mamy wybitnych specjalistów od CO2, globalnego ocieplenia i energetyki. Gdzie oni byli do tej pory? Czemu się ukrywali? To, że wszyscy znają się na polityce, religii, telewizji, to już wiadomo. Ale że tak nagle wszyscy się wyspecjalizowali w klimacie, to duże zaskoczenie”.\n— JESZCZE KOLENDA: “Skromność i pokora to z pewnością przymioty ludzi naprawdę wielkich. Nasi politycy mają o sobie zgoła inne mniemanie. Ale może czasem, zamiast paplać bez sensu, powinni odpowiedzieć: „W tej kwestii mam niewiele do powiedzenia. Proszę poszukać ludzi mądrzejszych ode mnie”.\n— EWA SIEDLECKA W GW O USTAWIE O DOŚWIADCZENIACH NA ZWIERZĘTACH: “Posłowie pracujący nad nową ustawą dotyczącą doświadczeń na zwierzętach odrzucili poprawki polepszające los zwierząt laboratoryjnych. Obrońcy zwierząt zapowiadają protest pod Sejmem”.\n— GAZOWA WOLNOŚĆ LITWY – na jedynce RZ. “Polska uniezależni się od Rosji dopiero w połowie 2015 r. Nasi sąsiedzi już to zrobili”.\n— TOMASZ SIEMONIAK W SYGNAŁACH DNIA PR1 O PRZERZUCENIU ŻOŁNIERZY NA WSCHÓD: Plan jest rozłożony na długie lata, zakłada zwiększenie liczby żołnierzy, inwestycje w sprzęt i infrastrukturę, garnizony.Tytuł [depeszy AP] spowodował trochę zamieszania, bo czytelnicy mogli pomyśleć, że tysiące żołnierzy już wsiadają do pociągów.\n— MIROSŁAW CZECH W GW O WYBORACH NA UKRAINIE: “W polityce ukraińskiej definitywnie skończył się czas balansowania między Zachodem a Rosją, które w istocie było krążeniem na zacieśniającej się orbicie rosyjskiej. Ukraińcy nie pozwolą politykom na kontynuowanie takiego kursu, gdyby komuś przyszła na to ochota”.\n— JEDYNKA FAKTU: NFZ fałszuje długość kolejek.\n— W SE o 50. urodzinach Janusza Palikota.\n— NA ZAKOŃCZENIE KADENCJI PREZYDENT BARDZO HOJNY – pisze Kurier Poranny o nagrodach Truskolaskiego dla jego zastępców http://jedynki.press.pl/2014-10-28/poranny.jpg\n— Urodziny: Tadeusz Iwiński, Andrzej Piłat, Krzysztof Materna.\n#25 lat ZCHN,\n#rocznica śmierci Tadeusza Mazowieckiego,\n#skończył się w Polsce komunizm,


przez michał24 06 lip 2007, 07:05\nprzez inez3 06 lip 2007, 09:17\nprzez michał24 06 lip 2007, 09:47\nprzez Millka 06 lip 2007, 15:11\nprzez michał24 06 lip 2007, 17:07\nprzez Pstryk 06 lip 2007, 19:05\nmichał24 napisał(a): Toksyczni rodzice - toksyczne wychowanie - toksyczne dzieci.\nOd 12 roku życia robię co chcę. Mój ojciec jedyny akcent jaki wniósł w moje życie to wybór szkoły po podstawówce i kierunków studiów. Pewnie dlatego, że nigdy nie miałam problemów z nauką w przeciwieństwie do mojej siostry, która ledwo ledwo ukończyła zawodówkę. Pomimo tego tatuś ją pocieszał, tulił, wspierał. Więc pomyślałam, że penie jestem brzydsza od siostry i zaczęłam się odchudzać. Tak przeżyłam 10 lat anoreksji. Tatuś przelał na mnie swoje niespełnione ambicje więc i z mojej pasji życiowej zrezygnowałam - zawodowo trenowałam siatkówkę. Nie ma sprawy. Tatuś miał ciężkie życie ze swoją matką - tyranem, ofiara drugiej wojny światowej więc tłukł mnie i wyzywał od najgorszych (debil, dziwka, /cenzura/, żałuję że żyjesz....). Nie ma sprawy. W końcu tatuś ma zawsze rację. Nie raz sugerował mi żebym się zabiła, więc pierwsza próba, druga, piata... Nie ma sprawy. Za każdym razem, gdy lądowałam w szpitalu (notabene setki razy) tatuś wypisywał mnie na żądanie na następny - góra - dzień. Nie ma sprawy. Tatuś ma rację. W końcu wylądowałam w szpitalu psychiatrycznym to się mnie wyparł, wydziedziczył. W psychiatrycznym zrobili mi pranie mózgu. Wracając, nie miałam pewności czy mam dokąd bo byłam przekonana, że zamki do drzwi będą wymienione. Ale nie były. Nie wiem do dzisiaj co się stało, ale właściwie nie chcę tego wiedzieć. Najważniejsze, że pokutują za te lata do dzisiaj. I jest tak, że czasem zastanawiam się, czy ja przypadkiem nie śnię...\nprzez Millka 06 lip 2007, 19:36\nprzez Pstryk 06 lip 2007, 23:52\nprzez inez3 07 lip 2007, 10:06\nprzez IceMan 07 lip 2007, 12:50\nprzez sebcio 07 lip 2007, 13:49\nprzez ayrton 08 lip 2007, 10:44\nWidzę, że ten temat jest dla mnie jak najbardziej odpowiedni, nie ukrywam, że strasznie bym się ucieszył, gdyby ktoś odpowiedział na mój post w formie jakiejkolwiek porady.\nMam niecałe 19 lat, mieszkam w malutkiej miejscowości (niecałe 3500 mieszkańców). Na chwilę obecną nie mam tutaj praktycznie nikogo, wszyscy są 30km dalej, w miejscowości, do której uczęszczałem do liceum, w tym roku zakończyłem je maturą, uzyskałem naprawdę świetne wyniki.\nProblem miałem od zawsze, ale dopiero teraz zaczął o sobie dawać znać jeszcze bardziej, gdy chcąc nie chcąc kontakt ze znajomymi bardzo mi się ograniczył. Od około dwóch miesięcy każdy kolejny dzień jest dla mnie karą, a największą jest to, że w ogóle muszę się codziennie rano budzić, nadal żyć. Nie ma już absolutnie niczego, co w jakiś sposób motywowałoby mnie do jakiegoś działania, po prostu - trzymałoby przy życiu. Co to ma wspólnego z tym tematem? Od dziecka, praktycznie codziennie dostawałem "zrypy" od ojca. Za co? Za nic, profilaktycznie. Naprawdę, nigdy nie podpadłem tak, żeby w normalnej rodzinie mieć o to problemy. Zawsze wracałem/wracam do domu w normalnych porach, nie ma ze mną problemów wychowawczych, robię wszystko, co do mnie należy, a nawet więcej. Mimo tego - jak to się mówi - ciągle mam przejeb... Boję się wracać do domu z obawy przed tym, że znowu ojciec może być w złym humorze, mogę zastać sytuację, jak znowu wydziera się na matkę (o naprawdę absurdalne rzeczy), że znowu zacznie się czepiać o wszystko (potrafi chodzić po domu, wywlekać wszystko z szaf i wmawiać nam, jaki w nich "syf" mieliśmy). Jeśli muszę się go o coś spytać, najpierw muszę robić kilkudniowe podchody, żeby trafić na "lepszy" moment (a i tak w większości przypadków muszę zrezygnować ostatecznie). Nie liczę już, ile razy opuściłem spotkania ze znajomymi, jakieś wyjazdy itp. itd., nie mogłem przełamać tego strachu przed nim. (i jakie oczy robiłem, gdy znajomi w każdej chwili mogli podejść do swoich ojców i spytać się o cokolwiek, nawet o rzeczy, o których ja bałbym się myśleć w jego obecności). Ostatnio doszło do tego, że sam podniesiony ton jego głosu wywołuje u mnie napięciowe bóle głowy, zaczynam się cały trząść, tracę siłę fizyczną, nie mogę się na niczym skupić. On tego nie widzi, a jeśli widzi - jest dumny z siebie, że jestem mu "podległy". Jeszcze gorzej jest, gdy swoje humory przelewa na matkę, a ja nie mogę nic wtedy zrobić, bo gdy staję w jej obronie, on jeszcze bardziej się denerwuje, bo widzi, że nie ma nikogo po swojej stronie (w tych momentach jest naprawdę nieobliczalny i blisko jest już rękoczynów z jego strony). Kolejną sprawą jest to, że ciągle ingeruje w moje życie, w to, co mam robić w przyszłości, jaki ma być mój "styl bycia" (a uwierzcie, jestem normalnym chłopakiem, normalnie się ubieram itp.). Najgorsze jest to, że coraz bardziej naciska na to, abym swoją przyszłość powiązał właśnie z miejscowością, w której mieszkam. Jestem jednym z lepszych specjalistów w swojej dziedzinie w województwie, mam masę ofert pracy, ale... o tym później. Gdy tylko zaczyna rozmowę o tym, wpadam w cholernie niedobry stan (opisany wyżej, ale "poważniejszy"). Wystarczy nawet, że słyszę podniesiony jego głos, nawet, gdy mówi o czymś całkowicie innym, robi mi się wtedy dosłownie słabo, czuję się tak, jakbym zaraz miał oberwać. Byłem głupi, nigdy nie starałem się "walczyć" o swoje, on się do tego przyzwyczaił. Teraz mam z tym coraz większe problemy. Znajomi niezbyt chętnie chcą się ze mną spotykać, skoro nawet już w ich towarzystwie nie potrafię się uśmiechnąć, ciągle jestem zamyślony. Przez to właśnie straciłem wspaniałą dziewczynę (a ile problemów ze strony ojca przez to miałem, nie potrafię opisać, to również bardzo na mnie wpłynęło). Chrzanię każdą robotę (w sensie - nie wywiązuję się terminowo), nie mam już do niej żadnej motywacji - tracę wszystko, co wywalczyłem przez ostatnie lata ciężką pracą, nie potrafię już sobie z tym radzić. A tutaj lokalnie - nie mam szans na żadną pracę, z uwagi na specyfikę branży - wybić mogę się tylko w większym mieście.\nMoja miejscowość - taka prawdziwa nora, mentalność ludzi jest tutaj tragiczna, każdy każdego zna, każdy miesza się w sprawy każdego, jakby nie mieli czego innego do roboty, tutaj nie da się żyć.\nMoże i udałoby mi się uodpornić na problemy z ojcem, ale co jakiś czas jest OK, jakaś (głupia) część mnie uważa, że może teraz już będzie ok. Potem znowu przychodzi rozczarowanie, wielki ból. Nie wiem jak z tym walczyć, nie radzę sobie z tym całkowicie. Uśmiech na twarzy pojawia mi się tylko wtedy, gdy w mojej głowie pojawiają się myśli samobójcze, dość poważne i daleko idące.\nEch, przed chwilą znowu - poprosił matkę o przyniesienie jakiejś koszulki. Gdy matka spytała, czy chcę t-shirt czy jakąś rozpinaną - wydarł się, że "wy nic nie wiecie, wszystko trzeba wam mówić, zginęlibyście beze mnie" - wydziera się, jakbyśmy byli jakimiś przestępcami, tego nie da się już wytrzymać. Do psa odzywa się lepiej :-/ :-( Ja nie wytrzymam tego już długo, coraz bardziej to przeżywam.\nDużo ludzi radzi - wyjedź, utrzymasz się, poradzisz sobie (tak, tak by było), ale.. każdy wyjazd z domu i bycie poza nim to cholerny strach, że w domu znowu mógł zrobić awanturę, że matka znowu cierpi (a naprawdę jest wspaniałą osobą i nie mam Jej nic do zarzucenia (każdy telefon do matki, gdy jestem poza domem, zaczyna się od słów "tata jest spokojny?"; niestety, w tym domu nie ma głosu, jest podrzędna). Ojciec uważa, że tak jest w każdym domu i że to jest normalne, że w moim domu też tak będzie. W moim tak nie będzie (jeśli wytrzymam do tego czasu). Nie chcę mieć żony, nie chcę mieć dzieci. Od pół roku nawet nie zauroczyłem się w nikim, jest we mnie jakaś wewnętrzna blokada, uczucia wygasają. Dla mnie słowo rodzina kojarzy się jednoznacznie z patologiami. Miałem wspaniałe plany życiowe, w sumie nadal mam, ale póki co wszystko mi się wali, nawet praca, która była moją pasją. Bardzo lubiłem czytać literaturę fachową z mojej branży, sprawiało mi to wielką frajdę. Dziś? Nie mogę się do tego zmobilizować, nie cieszy mnie to. Wolę godzinami gapić się w sufit, płakać. A broń Boże usłyszałbym jego podniesiony ton głosu. Na chwilę obecną nie ufam Mu już, przez to, że ciągle krzywdzi matkę i mnie, że nie okazuje Jej należytego szacunku, że ciągle zmienia zdanie, narzucając mi ciągle inne rzeczy, niszcząc mnie.\nLudzie czasami się ze mnie już śmieją, gdy mówię komuś "lepiej nie rób tego", gdy spytają się mnie czemu - nie potrafię odpowiedzieć, a Oni śmieją się ze mnie. Dlaczego tak mówię? Ze strachu, że mojemu ojcu to by się nie spodobało. (np. kąpiel/prysznic po godzinie 21:00 - to już jest absurd). Potrafię wydrzeć się na siostrę, żeby ustawiła inaczej kubek na stole, bo zaraz może przyjść ojciec i zrobić o to awanturę (oj, każdy powó do niej jest dobry) - to już za cholerę nie jest normalne.\nNa przełomie sierpnia i września zakładam firmę, studiować będę zaocznie (+ praca), chociaż z takimi wynikami matur i tak dostałbym się na dzienne, ale.. nie miałbym czasu na pracę, musiałbym być na utrzymaniu rodziców, a wtedy ojciec mógłby rościć do mnie jeszcze większe prawa.\nOd razu uprzedzam - jakakolwiek rozmowa na takie tematy kończy się jeszcze większą awanturą i stwierdzeniem, że po prostu "mam za dobrze" i trzeba mnie "krócej trzymać".\nPróbowałem brać validol na uspokojenie, ale po 3 tygodniach zażywania go w cięższych momentach (2-3 razy zdażyło się, że wziąłem 2 tabletki podczas dnia, reszta dni - po jednej), ale jedynym tego efektem jest to, że coraz częściej zauważam u siebie luki w pamięci z przed kilku minut, coraz częściej również popularna "skleroza".\nNie ukrywam, że bardzo liczę na Wasze porady, bardzo :-( Z dnia na dzień jest coraz gorzej.\nprzez ayrton 08 lip 2007, 13:23\nSiostra ma 9 lat, tak więc sytuacja jest troszkę trudniejsza. W sumie nie zależy mi w ogóle na kontakcie z ojcem, to nie ma dla mnie żadnego znaczenia już teraz, tylko, że... boję się tego, że to wszystko mogłoby się odbić na matce i siostrze. :-(\nNa razie muszę zrobić coś z sobą - zastanawiam się nad wizytą w poradni zdrowia psychicznego, ponieważ nie jestem teraz w stanie normalnie egzystować, wszystko, czego się nie dotknę, leci mi z rąk. Uważasz, że powinienem się tam udać?\nprzez michał24 09 lip 2007, 07:16\nMoim zdaniem wychowanie to nie tylko opieka, ale przede wzystkim przygotowanie młodego człowieka do dorosłości, w której już powinien liczyć przede wszystkim na siebie. Dorosłość to autonomia, umiejętność podejmowania suwerennych decyzji, posiadanie własnego światopoglądu niezależnego od innych, posiadanie własnych granic i umiejętność ich obrony, akceptacja własnej samotności a nieprawidłowa socjalizacja zaburza funkcjonowanie jednostki w w/w kategoriach. Jeżeli by podzielić wychowanie dziecka na takie dwie kategorie: opiekę i socjalizację to przy prawidłowej socjalizacji można jeszcze jakoś usprawiedliwić nadopiekuńczość ze strony rodziców. To naturalne, że rodzice kochają swoje dzieci, dbają o nie, martwią się gdy długo ich nie ma w domu, dbają o to, żeby miały dobry start w przyszłość. Ja muszę się przyznać, że opiekę w domu miałem na bardzo wysokim poziomie i nigdy mi niczego nie brakowało, ale socjalizacja była na poziomie miernym i jeżeli miałbym teraz wybierać między twardym ojcem, który dał mi wszystko a nie nauczył jak żyć, a takim który nie dał mi nic z rzeczy materialnych a potrafił wprowadzić w dorosłe życie to z perspektywy czasu i własnych doświadczeń zdecydowanie wybieram to drugie. Dzieciństwo trwa tylko 18 lat a życie dorosłe jak Bóg pozwoli zatem rodzic ma tak naprawdę niewiele czasu, aby prawidłowo ukształtować swoje dziecko, ale od tego jak to zrobi zależy w dużej mierze jego przyszłe życie, więc choć mam wiele pretensji do moich rodziców, to jednak zdaję sobie sprawę, że wychowanie to nie taka prosta sprawa, bo ciężko określić prawidłowe proporcje opieki nad dzieckiem do dawania mu coraz większej autonomi, choć nie da się ukryć, że opieka to też socjalizacja. Jak powiedziała Millka - życie zweryfikuje nasze poglądy na macierzyństwo i ojcostwo i pewnie ma rację. Zadała też pytanie: czy jej dzieci są szczęśliwe mając nadopiekuńczą matkę. Moja odpowiedź brzmi: nie wiem. Jeżeli ta nadopiekuńczość nie będzie kolidowała z prawidłowym wprowadzeniem dzieci w życie dorosłe to pewnie kiedyś one będą mogły powiedzieć, że mają kochającą mamę i są z niej dumne, czego Ci Millka gorąco życzę.\nNapisałaś Millka jeszcze, że jesteś teraz nadopiekuńczą matką, bo w dzieciństwie brakowało Ci duchowej opieki ze strony matki. Podam Ci podobny przykład z mojej rodziny: Odkąd tylko poszedłem do szkoły ojciec zawsze dbał o moje wykształcenie. Wyręczał mnie we wszystkim, żebym tylko się uczył i zdobywał jak najlepsze oceny. Robił tak dlatego, że jego ojciec a mój dziadek nie pozwolił mu kontynuować nauki kiedy był młody i przez to nie zdobył wykształcenia. Dlatego chyba musiał sobie założyć, że uczyni wszystko, żebym ja się wykształcił, więc całe życie słyszałem tylko słowa: ,,Ucz się ucz, bo nauka to potęgi klucz" tylko przez tą naukę ojciec całkowicie zapomniał o moim wychowaniu i nauczeniu mnie zaradności życiowej, więc obecnie widzę siebie jako ,,socjo-inwalidę" . Dlatego dzisiaj to powiedzenie dla mnie brzmi: ,,Ucz się ucz, bo nauka to nerwicy klucz." Dyplom nie pomoże mi podejmować prawidłowych decyzji życiowych a szczęśliwe dzieciństwo napewno by pomogło.


Porady genetyczne: na czym polegają i kiedy są potrzebne? | Poradnia.pl\nPorady genetyczne: na czym polegają i kiedy są potrzebne?\nKonsultacja z lekarzem genetykiem daje możliwość zdobycia cennej wiedzy na temat danego schorzenia, jego przebiegu, diagnostyki i możliwości leczenia. Nieprawidłowości genetyczne są przekazywane z pokolenia na pokolenie, bywają też przyczyną bezpłodności i poronień. Wizyta u lekarza genetyka może więc być szczególnie pomocna dla par planujących ciążę.\nChoroby o podłożu genetycznym mogą mieć postać łagodnych zaburzeń metabolicznych, ale także wad zagrażających życiu. Leczenie nie zawsze jest możliwe, warto jednak dowiedzieć się jak najwięcej o profilaktyce i polepszeniu komfortu życia pacjenta. W poradni genetycznej dowiemy się również, w jaki sposób dana choroba jest dziedziczona. Jeżeli posiadamy wyniki wcześniejszych badań genetycznych, zostaną nam one objaśnione przez lekarza. Jeżeli postawienie diagnozy nie będzie możliwe w czasie pierwszej wizyty, lekarz skieruje nas na dodatkowe badania. W przypadku planowania ciąży może być konieczne wykonanie badań prenatalnych lub preimplantacyjnych (związanych z zapłodnieniem in vitro). Warto podkreślić, że porady genetyczne często dotyczą również bliskich krewnych pacjenta, którzy mogą zostać objęci zaleceniami lekarza.\nPorada genetyczna jest potrzebna w następujących sytuacjach:\nJeśli w rodzinie występuje schorzenie o podłożu genetycznym lub wrodzona wada rozwojowa. Dowiemy się wtedy, jakie jest ryzyko, że również my i nasi krewni jesteśmy nią obciążeni.\nGdy posiadamy wyniki badań genetycznych (również prenatalnych) i chcemy uzyskać ich objaśnienie oraz opinię lekarza.\nGdy mamy do czynienia z częstymi poronieniami – ponad połowa przypadków samoistnej utraty ciąży jest wynikiem wystąpienia aberracji chromosomowej u płodu.\nGdy występuje problem bezpłodności – często jest on uwarunkowany genetycznie.\nKiedy ciążę planuje kobieta po ukończeniu 35. roku życia – ryzyko wystąpienia wielu wad genetycznych jest związane z wiekiem matki.\nW przypadku wystąpienia choroby nowotworowej – cześć nowotworów ma podłoże genetyczne (np. rak piersi), a badania DNA mogą precyzyjnie wykryć mutacje będące ich przyczyną.\nJeśli posiadamy dzieci z niepełnosprawnością intelektualną lub mające trudności w nauce – oba te zjawiska mogą mieć podłoże genetyczne.\nPodstawy poradnictwa genetycznego opierają się na starannie przeprowadzonym wywiadzie rodzinnym oraz na analizie klinicznej. Należy więc zebrać wszelkie istotne informacje i dokumenty takie jak:\ndane na temat zdrowia bliskich krewnych (występowanie chorób genetycznych, wad obecnych od urodzenia lub niedorozwoju intelektualnego),\nwyniki dotychczasowych badań (genetycznych oraz tomografii komputerowej, rezonansu magnetycznego, RTG, USG i EEG),\nPorada genetyczna „na odległość”\nAby skorzystać z porady, nie zawsze będzie konieczne udanie się do gabinetu lekarza w placówce medycznej. Nowym rozwiązaniem są konsultacje przez telefon z lekarzem genetykiem, które pozwalają znacznie zaoszczędzić czas. Zdarza się, że są jedyną szansą na rozmowę ze specjalistą (np. dla mieszkańców małych miejscowości). Przez telefon lekarz będzie mógł objaśnić wynik badania (wcześniej mu dostarczony), a także przekazać informacje na temat prawdopodobieństwa wystąpienia danej choroby u nas, naszych dzieci i innych członków rodziny.\nTina Pysiewicz, testDNA, www.testdna.pl