Znaczenie symbolizmu w sztuce - Wikiźródła, wolna biblioteka\nZnaczenie symbolizmu w sztuce\nTytuł Znaczenie symbolizmu w sztuce\nZNACZENIE SYMBOLIZMU W SZTUCE.\nNieprzeparty mamy pociąg do uogólniania i systematyzowania wszystkiego, cokolwiek do umysłu naszego się dostaje. Jest to objaw zupełnie naturalny i dla mózgu naszego z czysto praktycznych względów konieczny. Dzięki doświadczeniu zewnętrznemu i wewnętrznemu mózg nasz bogaci się niezmierną ilością materjału, który się weń dostaje tak, jak go życie dostarcza, to znaczy w sposób zupełnie przypadkowy i chaotyczny. Jeżeli teraz chodzi o przechowanie nabytku w pamięci, a przedewszystkiem o uczynienie go użytecznym do dalszych kombinacyj myślowych, — musimy zaprowadzić pewien porządek w bezładnem mnóstwie nagromadzonych wyobrażeń i pojęć. Ta czynność jest właśnie uogólnianiem i systematyzowaniem. Wyobrażenia o wybitnych cechach wspólnych grupujemy razem i obejmujemy pojęciem jednem, na które właśnie pojęcia owych wybitnych cech wspólnych się składają. Nie potrzeba dodawać, że uogólniania takie bardzo często fałszywie bywają dokonywane; dzieje się to zwłaszcza wtedy, gdy zamiast na cechy wybitne, główne, zwracamy uwagę na cechy uboczne i przypadkowe i według nich wyobrażenia porządkujemy. Do cech takich najzupełniej przypadkowych należy czasowość wyobrażeń; oczywista tedy, że do najfałszywszych uogólniań zaliczyć należy podporządkowywanie pod jedno pojęcie (w tym wypadku nawet często tylko pod jeden, właściwej treści pozbawiony wyraz) różnych, nic lub niewiele ze sobą wspólnego mających objawów li tylko na tej podstawie, że równocześnie obok siebie istnieją. A jednak dzieje się to bardzo często, — częściej, niż przypuszczamy. Codziennie niemal czytamy np. o «moderniźmie» w sztuce, dziwolągu pojęcia, którego znaczenia nigdy zrozumieć nie mogę.\nZapewne, wielu piszących o sztuce doby dzisiejszej podkłada pod ten nic nie mówiący wyraz pewne określone pojęcie; ilekroć jednak się to zdarza, mamy zawsze do czynienia z czemś dowolnem i przypadkowem, a nadewszystko z czemś, co jako pojęcie nie obejmuje bynajmniej tego, co wyraz «modernizm» ma niby obejmować. — Może sobie ten lub ów piszący «modernizmem» nazywać ten lub ów kierunek sztuki, w którym dusza współczesna się objawia, — ogół mimo to zawsze będzie tym wyrazem obejmował sumę wszystkich obecnie się ujawniających kierunków sztuki, — a więc sumę rzeczy po większej części nic ze sobą wspólnego nie mających nad to, że się mniej lub więcej przypadkowo w czasie ze sobą spotkały. «Modernizm» przypomina mi pociąg towarowy, w którym się węgiel kamienny, bydło i cenne materje razem przewozi. — Stąd niezrównane balamuctwo pojęć i sądów, tak u tych, którzy o «moderniźmie», jako o czemś jednolitem piszą, jak i u tych, którzy te piękne wypracowania czytają i — wierzą im.\nCzyż tedy twórczość współczesna nie ma cechy charakterystycznej, wszystkim kierunkom wspólnej i właściwej? Nie. Jeżeli chodzi o cechę pozytywną, łącząca wszystkie kierunki, które się dzisiaj chrzci mianem «modernizmu», stanowczo: nie. «Modernizm», po za tem, że oznacza pewne objawy sztuki równoczesne, jest pojęciem negatywnem, to jest treści pozbawionem i nierzeczywistem. «Modernistyczna» sztuka, może tylko znaczyć: sztuka inna od tej, która była wczoraj. Odmienność jednak pewnych zjawisk od zjawiska trzeciego nie dowodzi bynajmniej jeszcze wspólności ni podobieństwa pomiędzy niemi. Gdyby tak było, to musielibyśmy psa i muzykę uważać za rzeczy podobne, gdyż... są odmienne obie od świecy naprzykład. I dzisiejsze objawy sztuki różnią się między sobą zasadniczo, mimo że są częstokroć wszystkie zarówno odmienne od objawów sztuki z poprzedzających naszą dobę wieków.\nInna to atoli rzecz będzie, jeżeli się spytamy, czy wśród twórczości dzisiejszej nie ma cechy, która kilku przynajmniej współczesnym kierunkom wspólna, charakteryzuje te kierunki, odróżnia je od wszystkiego, co było, i zaznacza postęp w nieustannym rozwoju sztuki i ducha ludzkiego? Na pytanie tak postawione twierdząco odpowiedzieć wypadnie. Śród powodzi «szkół i kierunków» doby ostatniej, są takie, które okazują, że sztuka postępuje i dąży do uduchowienia i objęcia coraz szerszych i ogólniejszych widnokręgów. Jest to ewolucja zupełnie naturalna i przez ogólny kierunek rozwoju powszechnej duszy człowieczej wskazana. Wszakże dzieje całej ludzkości są jedną straszliwą i zajadłą walką, potwornemi zapasami dwóch potęg, dwóch przeciwnych sobie pierwiastków, — ciała i ducha. Ciałem jest człowiek, dopóki, ogólnemu biegowi przyrody podporządkowany, zależy od zewnętrznych, istocie jego obcych okoliczności i wpływów. Jest on wtedy kółkiem w ogromnej maszynie, które musi się poruszać z nieubłaganą koniecznością tak, jak mu maszyna każe, maszyna, która bynajmniej interesu kółek nie ma na względzie. Człowiek jako ciało jest zawsze «dobry» (o sensie! który my wyrażeniom nadajemy!), ponieważ ogólnemu interesowi świata się podporządkowuje, — jest «niewinny», ponieważ własnej woli w ścisłem słowa znaczeniu nie ma. Proces uduchowienia jest procesem separacji i wyłamania się z pod praw ogólnych, — postępem ku «złemu», — dalszym ciągiem walki, którą niegdyś Lucyfer na wysokościach niebieskich rozpoczął. Człowiek jako duch zamiast podlegać — włada, miast słuchać — rozkazuje, jest «zły» i za złość swą odpowiedzialny, bo przyrodę gwałci i wolną wolę posiada. Ale jest wielki, bo z iskier z własnego łona dobytych stwarza świat wedle swej myśli, który urąga światu z góry mu narzuconemu. Człowiek-ciało był w świecie; człowiek-duch ma świat w sobie, w swej myśli, wraz z wszystkiemi jego gwiazdami i słońcami, całą przestrzenią i czasem. Walka ducha z ciałem jest walką Człowieka z przyrodą, treści z materją i... formą.\nNie tutaj miejsce pogląd ten obszerniej rozwijać i uzasadniać.\nPostęp ludzkości w wymienionym kierunku odbywa się od wieków ciągle — choć z licznemi i wielkiemi wahaniami. Można go wykazać we wszystkich dziedzinach ludzkiego ducha, tego «wiecznego rewolucjonisty», — tutaj jednak chcę tylko parę słów o sztuce powiedzieć. Samo powstanie sztuki znamionuje już okres, w którym duch do walki występuje. Niezadowolenie, ta największa cnota ludzkości, zaczyna już w głębiach jego nurtować. Świat rzeczywisty już nie wystarcza człowiekowi, więc stwarza sobie inny, swój własny. Ale jakżeż niezręcznie w początkach do tego się bierze! — jakżeż ten świat jego jest jeszcze materjalny i jak niewolniczo ów «rzeczywisty» naśladuje! Przypatrzmy się sztukom plastycznym; najmniejszym one może wahaniom podlegały, najoczywistszym i najprostszym dla nas tedy będą przykładem. Pomijam pierwsze nieudolne próby rzeźby linjowej na kopalnych okazach spotykane; sztuką one jeszcze nie są: nie wynikły z popędu tworzenia, lecz tylko z popędu do naśladowania, odtwarzania rzeczy widzianych. Za pierwszy okres uważać możemy zamierzchłą sztukę Wschodu i najstarsze pomniki Egiptu. W dziełach czasów owych materja jest wszystkiem; działają one na człowieka przez swą masę. Forma w nich niedoskonała, surowa, zda się być czemś drugorzędnem, z musu tylko i konieczności bryłom narzuconem. — Wznoszą się przed nami niebotyczne, czterema gładkiemi ścianami objęte piramidy, — sfinksy z gór całych wyciosane, — martwe posągi królów, przypominające zdała rozmiarem i konturami skały, z których je wykuto, — nagie i nieuwieńczone słupy obelisków, świątynie do podziemi olbrzymich podobne, gdzie kolumny o kilkumetrowej średnicy gną się i wgłębiają w kamienny grunt przywalone brzemieniem płyt, dla których zdobycia całe pasma gór trzeba było łupać... Człowiek, który te dzieła stawiał, potęgę ducha miał już w sobie, chociaż o duchu nic jeszcze nie wiedział ani królestwa jego przeczuwał. Znał tylko materję, więc tę materję, której potopy wieków całych zniszczyć nie mogły, przemagał i łamał i mówił sobie: jakżem ja mocny i wielki, ja, który to zrobiłem! — W grotach Ellory, nad Tygrem i Eufratem i tam, na wyżynie między morzem Kaspijskiem i Perskiem, postęp już widoczny. Człowiek tworzy tam rzeczy nietylko ogromem wielkie, ale i formą swą straszne. Duch świta. Obok materji forma staje się tragarzem myśli ludzkiej i wyrazem dążeń jego do samowładztwa nad światem, któremu tak długo jak niewolnik zarówno z mamutem i robakiem, rośliną i kamieniem podlegał. — Człowiek poczuł w sobie moc — i góry kamienne nad Nilem wznosił. Teraz głębiej w siebie pojrzał i spostrzegł w swej duszy świat nieznany jeszcze i niezgłębiony, który jego samego dreszczem trwogi przejął. I tę grozę jął ze siebie wyrzucać w postaci rzeźbionych bogów potwornych o stu rękach i głowach i ohydnie rozwiniętych organach płciowych, — skrzydlatych byków o ludzkiej twarzy i królewskiej tyarze, — świątyń, które spiralnym okręcone krużgankiem szły ku górze, myśl patrzącego wiodąc nad chmury... Człowieka, króla, którego nad zwykłą miarę podnoszono, przedstawiano w Egipcie większym, — w Asyrji dawano mu tylko wspanialszą formę: potężniejsze mięśnie i dziksze oko.\nDotąd tworzy człowiek niemal nieświadomie; z pierwotną silą wyrzuca ze siebie to, co w nim nurtuje — i korzy się i drży przed dziełami swemi... Jeden krok, — paręset lat i jesteśmy w harmonijnej Grecji. — Materję człowiek już złamał, — moc swą w tym kierunku okazał — a jeżeli tworzy jeszcze dzieła kolosalne, to już tylko dla formy ich, która na większej przestrzeni swobodniej się rozwija. Bo forma teraz staje się wszystkiem. Człowiek opanował materję przez to, co w niej najmniej materjalnego — przez formę. Udoskonalił ją i zgłębił, wszystkie tajniki jej zbadał i odkrył dwie rzeczy dotąd nieznane i nieprzeczute: harmonję i piękno. Odtąd twórczość staje się świadomą; już nie napół zwierzęca chęć okazania swej potęgi, nie groza przed nagle odkrytemi, tajemniczemi głębiami własnej duszy, lecz cel jasno określony powoduje ręką artysty. Pragnie on dla zmysłów swych, brutalnością życia gwałconych, stworzyć świat harmonji i piękna, którego tyle ma w swojej duszy... Na zielonych wzgórzach, na tle błękitu nieba i błękitu morza wznoszą się świątynie, których każda kolumna jak czysty akord doskonałej pieśni harmonją barw, linji i wymiarów z innemi w niezmącony rytm kamiennego rapsodu się zlewa; bogowie, co są pięknem samem, schodzą z Olimpu, marmurem się stają i zaludniają place i ulice miast o białych domach. Polyklet stwarza kanon piękności ciała ludzkiego; następcy jego uczą się ruch w to ciało wprowadzać, — ożywiają je, napinają kamienne muskuły, marmurowe żebra do oddechu podnoszą (Miron). Wielki Fidjasz nadaje martwym dotąd twarzom wyraz; boski Praksytel każe posągom swoim czuć i myśleć... Forma, równoznaczna w Grecji z harmonją i pięknem, doszła do najwyższego rozwoju; kapłani jej wprowadzili do sztuki duszę, która jest życiem, — ale nie zdołali zakląć jeszcze ducha, który jest syntezą życia i przeciwstawieństwem przyrody. I nawet kusić się o to nie mogli: Duch istniał już w ciele, ale mu się jeszcze jako moc odrębna nie przeciwstawiał, swego wyłącznego królestwa nie pragnął. Czas na to przyszedł dopiero w wiekach średnich... Rzeźbiarz ateński, mistrz formy, czuł się szczęśliwym, gdy kamienie w ręku swych ciałem robił, posągi, jak Galateje, ożywiał; — chrześcijański artysta wieków średnich zapragnął, by dzieła jego duchem się stawały. Duch syntezuje i tworzy; obrazy i rzeźby średniowieczne miały być wyrazem tych syntez — symbolami, miały mówić o rzeczach przez artystę w duchu stworzonych, których w świecie niema. Wieki średnie pogardzając ciałem, wzgardziły i zatraciły również formę, która ostatecznie od ciała jest nieoddzielna, ale dały za to sztuce rzecz Grekom nieznaną: ideję. Herkules, stojący gdzieś w cieniu doryckich portyków, przedstawiał tylko mężczyznę o potężnie rozwiniętych mięśniach — i nic więcej; Herkules w mroku kościelnym podtrzymujący gzyms kazalnicy wyobraża chrześcijańską stałość i siłę wiary... Święty na ścianie kościoła opowiada postacią swą dzieje swego życia i męczeństwa; kilka zamalowanych kwadratowych łokci muru lub deski, które niegdyś co najwyżej o bitwie jakiejś lub jakim tęczowym mycie widzowi opowiedzieć umiały, — rozmawiają z nim teraz o nicości życia, tajemnicach odkupienia, bożym gniewie lub szczęśliwości, co po wiekach przyjdzie. Językiem surowym i twardym, od śpiewnej wyrazistości posągów greckich dalekim, mówią te wszystkie dzieła o rzeczach ducha, w świecie jego ówczesnym dobrze znanych, codziennie w myśli obecnych.\nSztuka doskonaląc się w formie, wyrabiała sobie narzędzie pośrednio dla celów swych konieczne, — opuściła tedy tę drogę, gdy najwyższą doskonałość w tym kierunku osiągła. Wstąpiwszy natomiast w wiekach średnich na drogę ducha, drogę idei, nie schodzi z niej już nigdy, czując, że to jest jej droga właściwa a w nieskończoność wiodąca. Odrodzenie włoskie pozornie znów przywraca supremację formy nad ideją, treścią, — ale pozornie tylko, gdyż w istocie jest jeno objawem, zmierzającym do zastosowania formy, niegdyś wydoskonalonej a pogardzonej następnie, do celów ducha. Stara się połączyć grecką harmonję i starożytne piękno z ideją, — cywilizuje niejako symbol i szuka środków, któremi gardziły średnie wieki, nadto w świeżo ciału przeciwstawionym duchu zaufane. Renesans jest przededniem sztuki dzisiejszej, a raczej tych kierunków tak zwanego «modernizmu», które ducha i jego syntezy szukają, w symbolach je uzmysławiając. Postęp dzisiejszej sztuki pod względem formalnym polega na tem, że stworzywszy sobie doskonałą, wszechstronną i szeroką technikę, zaprotestowała przeciw ograniczaniu pojęcia piękna przez identyfikowanie go z harmonją, jak to bywało za czasów greckich, a po większej części i w renesansie. Pod tym względem zwraca się sztuka dzisiejsza ku sztuce średniowiecznej, — wyższa jest od niej jednakowoż o cale niebo pod wzglęgem techniki. A teraz co do treści: Od pierwszych wieków ery chrześcijańskiej sztuka dawała nam symbole, ale tylko symbole rzeczy znanych, w świecie myśli oddawna i powszechnie istniejących. Symbol średniowieczny i symbol czasów odrodzenia nie stwarzał nic nowego, lecz tylko przywodził na myśl to, o czem się wiedziało i co się nieraz w innej formie wypowiadało. Odłam sztuki dzisiejszej, o którym mówię, a który najodpowiedniej będzie objąć ogólnem mianem symbolizmu, nie zadowala się odtworzeniem syntez życiowych już istniejących i w dziedzinie myśli jasnych, lecz tworzy w symbolach swych syntezy nowe, odkrywa głębie duszy niejasne i jeszcze nie wypowiedziane, mówiniemi rzeczy, dla których w innej formie i innym języku wyrazu niema. Sztuka od chwili, gdy ideję w pierś swą wzięła, stała się «oknem na nieskończoność», — do dziś dnia jednak była oknem na nieskończoność życia po za nami i naokoło nas leżącą, — dziś usiłuje być oknem na nieskończoność, która w nas i przed nami leży. Nie idzie za tem, aby to usiłowanie zawsze i wszędzie dziś już do pożądanego skutku wiodło. Na razie jednak wystarcza sam fakt, któremu się zaprzeczyć nie da, że istnieje.\nTo jest mniej-więcej w najgrubszych zarysach ewolucja sztuki do dzisiaj. Sztuka jest najczystszym objawem siły twórczej w człowieku, który w niej światu przyrodzonemu swój własny świat duchowy przeciwstawia. Powstanie właściwej sztuki twórczej poprzedza okres naśladownictwa przyrody. Naśladownictwo, początkowo bezpośrednie, pozostaje następnie w sztuce jako tło, coraz mniej pod wzorzystym haftem widoczne. Pierwszy okres sztuki znamionuje dążność do działania przez masę; materja i jej rozmiary są niemal wszystkiem. Pod koniec tego okresu zjawia się zmysł dla formy, która przedewszystkiem przez swą potworność wrażenie wywołuje. Okres drugi, grecki, udoskonala formę i wyraża przez nią harmonijne piękno i życie. Okres trzeci wprowadza do sztuki ideję i stwarza symbol: jest okresem myśli w sztuce. Odrodzenie, jako czwarty okres, usiłuje stworzyć syntezę dwóch poprzedzających. Piąty, który się zaczyna, uduchownia sztukę jeszcze więcej, każąc jej być wyrazem tego, co w głębi duszy ludzkiej pod progiem świadomości leży, stamtąd nowe syntezy na światło wydobywać i w symbolach przyszłość jeszcze nie wcieloną stwarzać. W ten sposób sztuka uduchowniając się, rozszerza swój widnokrąg, coraz ogólniejszą i doskonalszą syntezą się staje.\nMówiłem dotąd tylko o sztukach plastycznych, ponieważ ewolucja ich, najmniej wahaniom podległa, najlepiej za przykład służyć może; ten sam postęp jednakże, choć nieco trudniej, da się wykazać w poezji, która większe skoki i zwroty w drodze robiła, — a także, jak sądzę, w muzyce, o której zresztą nie mówię, ponieważ historji jej rozwoju nie znam dostatecznie.\nTo pewna, że dzisiaj we wszystkich działach sztuki czystej, a więc zarówno w plastyce, jak muzyce i poezji, znajdziemy tę dążność, która kierunki na niej polegające tak łączy, iż choćby do różnych działów należały, tworzą w istocie sztukę jedną, różnemi tylko materjałami (kształt-barwa, dźwięk, słowo) się posługującą, a różną zasadniczo od wszystkich kierunków, tej cechy pozbawionych. Zdanie to będzie niewątpliwe dla każdego, kto sztukę uważa za objaw ducha, w duchu się tworzący a uzewnętrzniający się tylko mniej lub więcej dokładnie w dziełach, nie zaś za wirtuozowskie rzemiosło, zasadzające się jedynie na zręczności palców albo wrażliwości oka lub ucha.\n Powiedziałem, że moźnaby sztukę, o której mowa, ochrzcić ogólnem mianem «symbolizmu». Cóż pojęcie symbolizmu ma właściwie wspólnego z uduchownieniem i rozszerzeniem horyzontów sztuki? Cóż to jest symbol przedewszystkiem — w dzisiejszem, poglębionem znaczeniu?\nSztuka wyrosła z fantazji, która jest intuicyjną zdolnością tworzenia rzeczy nowych. Wiadomo powszechnie, że pierwiastków nowych nikt stworzyć nie zdoła; tworzymy tylko nowe syntezy rzeczy danych. Synteza jest organiczną jednością wyższego rzędu, w której pierwiastki w pewnym prawidłowym stosunku do siebie się znajdują. Odróżnić więc w niej trzeba dwie rzeczy: części składowe i istotę stosunku, — jego wykładnik. Mogę sobie łatwo wyobrazić syntezy, które, mimo różne składniki, mają ten sam wykładnik (według wzoru: a : b = c : d). Biorę przykład ze świata wrażeń zmysłowych. Zestawienie barwy żółtej i fijoletowej wywiera na mnie pewne wrażenie, zależne właśnie od stosunku, jaki między temi barwami zachodzi. Mogę jednak wynaleść dwa tony, dźwięki, które się będą w swym zakresie tak do Siebie miały, jak powyższe barwy w swoim. Dźwięki te powinny wywrzeć na mnie podobne wrażenie, bo choć składniki są odmienne, rodzaj stosunku w syntezie pozostał ten sam. Czyżby to było zbyt śmiałe, gdybyśmy przypuścili, że można znałeść dwa wyrazy, dwa pojęcia, nawet dwa uczucia, których wzajemny stosunek byłby podobny stosunkowi barw naprzykład, o których mówiłem?\nJeśli zaś tak jest, to mogę jakąś zawiłą syntezę uczuć czy myśli objaśnić lub przedstawić za pomocą syntezy z dziedziny zmysłów wziętej, jako czegoś lepiej znanego i naoczniejszego. Będę się wtedy posługiwał alegorją, obrazem. Gdy zaś zdołam uchwycić samą istotę syntezy, niejako ów wykładnik wzajemnego stosunku jej składników — i obrazowo, gdy już inaczej nie można, go przedstawię, to stworzę symbol. Symbol nie jest bynajmniej czemś pochodnem, lecz jest zasadą, wedle której synteza się stała, jest bytem sam dla siebie. Nie służy on, jak alegorja, do objaśnienia czegoś innego, dalszego; może natomiast sam być objaśniany przez zestawienie pewnych wartości, pojęć czy obrazów, w stosunek, którego wykładnikiem on właśnie będzie.\nDla umysłów, pewną intuicją obdarzonych, symbolów sztuki objaśniać nie potrzeba, gdyż mają one dla nich same przez się wartość i znaczenie; ale wogóle, jak powiedziałem, symbole wykładać można — i to zazwyczaj w sposób wieloraki. Jest to proces ich uzmysłowienia. Wszelkie wartości, w stosunek wstawione, będą tu równie dobre, jeśli tylko tak utworzona synteza danemu symbolowi, jako wykładnikowi swemu, będzie odpowiadać. Wybór obrazów zależy po części od autora, który w dziele swem czytelnikowi (względnie widzowi lub słuchaczowi) te raczej niż inne nasuwa, po części zaś od odbierającego wrażenie, który je sobie stwarza stosownie do swego usposobienia, nastroju, myśli. Największą dowolność pod tym względem przedstawia muzyka, jako sztuka najmniej z materją związana.\nSymbolizm zatem przedewszystkiem jest pewną metodą przedstawiania twórczości duszy w dziełach sztuki. Jeżeli jednak jest tylko metodą, na równi z tylu a tylu innemi, odnoszącemi się jużto do technicznej strony artystycznej pracy, jużto do sposobu uzmysłowiania pomysłów, — to skądże nadawanie mu takiego znaczenia, iżby miał znamionować postęp sztuki, polegającej wszakże na wewnętrznej twórczości ducha?\nWybór tej lub owej metody różnie się może przedstawiać. Obieramy jakąś metodę albo przypadkowo, dlatego, że nam jest bliższa lub lepiej znana, albo dlatego, że z pomiędzy wielu innych możliwych tę uważamy za najlepszą, albo wreszcie dlatego, że jest ona dla naszego przedmiotu i celu jedynie możliwa. W tym ostatnim wypadku metoda ma zupełnie inne znaczenie, niż w dwóch pierwszych; łączy się ona wtedy nierozdzielnie z przedmiotem i celem, z zewnętrznej formy staje się niejako istotą pracy ducha, do której się ją stosuje. Dla filozofji naprzykład takie ma znaczenie krytycyzm. Był początkowo metodą, którą się na równi z innemi stosowało, stał się zaś istotą pewnego kierunku filozofji, odkąd się przekonano, że pewne badania tylko za pomocą krytycyzmu mogą przynieść rezultaty.\nTo znaczenie dla sztuki, o której mowa, ma właśnie symbolizm. Póki sztuka przedstawiała rzeczy zmysłom dostępne lub dające się łatwo z zestawienia zmysłowych wrażeń wywieść, mogła je równie dobrze przedstawiać wprost, jak posługiwać się alegorją lub symbolem. Z chwilą jednakże, gdy wstąpiwszy w dziedzinę ducha, zapragnęła tajnie jego opowiadać, z chwilą, gdy chce mówić o rzeczach, które wczoraj może jeszcze nie istniały a i dzisiaj nie wszędzie istnieją, — o rzeczach, które będąc nowemi, nie mają jeszcze dla siebie wyrazu powszechnie zrozumiałego a wprost je oznaczającego, a różniąc się od wszystkiego, co dzięki zmysłom znamy, w alegorji przedstawić się nie dadzą: musi sztuka posługiwać się wyłącznie symbolem, jako jedynym środkiem ujawnienia się na zewnątrz z ducha, w którym się poczęła. Dla tej sztuki symbol stał się koniecznością, a symbolizm dla niej jest czemś więcej niż metodą: jest jej istotą. Symbolowi, który o duchu i jego treści świadczy, służy dopiero rzemiosło artystyczne ze wszystkiemi swojemi metodami i środkami. Rzemiosło samo, chociaż często pod miano sztuki się podszywa i przez większość za nią bywa uważane, sztuką jeszcze nie jest.\nRozważanie techniki symbolizmu wymagałoby obszernej pracy i bardzo szczegółowego przeglądu należących tutaj dzieł sztuki. Z samego pojęcia bowiem symbolizmu wynika, że nie ogranicza się on do pewnych określonych środków artystycznych, lecz wedle potrzeby, rodzaju przedmiotu i woli twórcy może się posługiwać całem ich różnorodnem mnóstwem. Chodzi tylko zawsze o to, aby symbol był istotnie symbolem, to znaczy, aby obok zewnętrznej, zmysłom narzucającej się wartości, posiadał głąb, — rzecby się chciało: treść transcendentalną, — i mógł na nią zwrócić uwagę zdolnych do odczucia jej ludzi. Na pierwszy warunek recepty niema i być nie może: tu wszystko od twórcy zależy; środki, służące do dopełnienia drugiego, są zazwyczaj mniej-więcej w zasadzie podobne.\nZbyt wielka zewnętrzna doskonałość, zbyt ostateczne i szczegółowe wykończenie jest wadą dzieła sztuki, z duchowego stanowiska pojętej. A to dlatego, że wtedy łatwo cenimy dzieło li tylko ze względu na miłą zmysłom harmonję, która nam zakrywa jego wewnętrzną, niejako transcendentalną istotę. Naodwrót, jeżeli w dziele, będącem wynikiem potężnej myśli twórczej, spotykamy coś, co tę harmonję zewnętrzną przełamuje, mimowoli zmuszeni jesteśmy szukać tego «czegoś» i tak w głąb jego istotną wnikamy. Stąd w dziełach symbolistów tyle pozornych niedoskonałości; stąd niedomówienia, dysonanse, zuchwałe przenośnie i przemocą powiązane z sobą sprzeczności; stąd owo tak często spotykane a płytkich «znawców» rażące lekceważenie niektórych szczegółów a forsowne podkreślanie innych. Prawdziwy artysta posługuje się temi środkami celem zwrócenia uwagi na to, co jest istotną treścią jego dzieła a wprost wyrazić się nie da.\nPrawdziwy artysta! Ale wszystko, co w ręku prawdziwego twórcy jest Sztuką, może się stać w ręku naśladowcy błazeństwem. Aby tworzyć rzeczy głębokie, trzeba być głębokim. Wielu przyswaja sobie manjerę symbolizmu, nie rozumiejąc go nawet i nie mając absolutnie nic w symbolach do powiedzenia, w tem jedynie przekonaniu, że wmówią w siebie i ludzi, iż płytka ich dusza «głębie otchłanne» mieści w sobie... Ale słusznie ktoś powiedział, że artyści — pomijając rodzaje pośrednie — dzielą się na bogów, rzemieślników i... małpy.\n↑ Ktoś mógłby tu zarzucić, że kapłani egipscy bardzo wiele o duchu i jego potędze wiedzieli. Być może, — ale również być może, że jest w tem przypuszczeniu wiele przesady. Przyzwyczailiśmy się tajemniczością otaczać i przeceniać wszystko, co było, może właśnie dlatego, że to było chaosem. To przynajmniej Wrażenie otrzymuje się z dzieła K. Kiesewettera: Der Occultismus des Altertums, które przecież bynajmniej nie w zamiarze poniżenia dawnej wiedzy było napisane.\nTę stronę ostatnio edytowano 18 lut 2016, 11:04.


Policja w mieszkaniu dziennikarza "Gazety Wyborczej". "Próbuje zabrać służbowy laptop" - wPunkt\nDo sprawy odniósł się zastępca Mariusza Kamińskiego w MSWiA, Maciej Wąsik. W nawiązaniu do wpisu Mikołaja Chrzana napisał: “Policja zabezpiecza urządzenie, na podstawie ustalonego IP, z którego kierowane były groźby karalne pod adresem posłów”.\nInformację o tym, że policja weszła do domu dziennikarza “GW” poinformował Mikołaj Chrzan zastępca redaktora naczelnego dziennika oraz szef redakcji lokalnych “GW”. “Teraz, w mieszkaniu dziennikarza “Gazety Wyborczej” w Zielonej Górze policja bez żadnego nakazu, próbuje zabrać służbowy laptop naszego dziennikarza. Na miejscu są koledzy z redakcji, jadą też adwokaci” – napisał. “Skandaliczna sprawa. W tamtej słynnej akcji z laptopem Latkowskiego w redakcji Wprost ABW miało przynajmniej nakaz od prokuratury, nie wchodzili ‘na legitymację'” – dodał.\nSkandaliczna sprawa. W tamtej słynnej akcji z laptopem Latkowskiego w redakcji Wprost ABW miało przynajmniej nakaz od prokuratury, nie wchodzili "na legitymację" https://t.co/sFaGg1XMx2\nPostępowanie koordynuje Komenda Stołeczna Policji, do sprawy odniosło się MSWiA. – Dla mnie to prowokacja albo zemsta za pisanie niewygodnych artykułów – mówi sam dziennikarz.\nO zajściu dowiedzieliśmy się od dziennikarza Pawła Wrońskiego na antenie TVN 24. – Przepraszam bardzo, ale teraz krótki komunikat z “pola bitwy” – powiedział w trakcie rozmowy z Marcinem Mellerem w “Drugim Śniadaniu Mistrzów”. – Czterech nieumundurowanych funkcjonariuszy wkroczyło do mieszkania naszego dziennikarza w Zielonej Górze. Tam jest już ekipa, szukają adwokata (…) To jest ulica Krośnieńska, nagła akcja policji – dodał, wskazując, że nie zna jeszcze więcej szczegółów.\nPo godz. 12:30 zielonogórska “Gazeta Wyborcza” opublikowała tekst na temat zdarzenia. Jak podaje, “dziennikarz odmówił wydania służbowego sprzętu, ponieważ policjanci nie okazali nakazu prokuratora, który miałby być prawną podstawą do odebrania laptopa i telefonu. Nie ma także decyzji sądu o tym, by zwolnić dziennikarza z obowiązku tajemnicy dziennikarskiej”.\nDo sprawy odniósł się zastępca Mariusza Kamińskiego w MSWiA, Maciej Wąsik. W nawiązaniu do wpisu Mikołaja Chrzana napisał: “Policja zabezpiecza urządzenie, na podstawie ustalonego IP, z którego kierowane były groźby karalne pod adresem posłów”. Tym słowom zaprzecza dziennikarz. – Nikomu nigdy nie groziłem. Dla mnie to prowokacja albo zemsta za pisanie niewygodnych artykułów – mówi dziennikarz cytowany przez “GW”.


„Chrześcijańskie” piosenki miłosne do Lucyfera. Nie wszystko złote co się świeci. – Prawda w czasach ostatecznych. Chrześcijanie biblijni.\n„Chrześcijańskie” piosenki miłosne do Lucyfera. Nie wszystko złote co się świeci.\n„Chrześcijańskie” piosenki miłosne do Lucyfera, które ujawniają ich intencje, jeśli jesteś ich świadomy.\nOto kilka z nich: ogień, płomień, świeca, gwiazda, słońce, świt, zmierzch, grzmot, błyskawica, światło, świecący, oświecający, promieniujący, zimno, ciemność, noc, wiatr, deszcz burza, śnieg, zima, lód, kryształ, zmiana, sekret, mądrość, tajemnica, nieznajomy, przyjaciel, cień, fantazja, rzeczywistość, sen, niewidoczność, wyobraźnia, umysł, klucz, przeznaczenie, plan, moc, ślepy, widzący, nauka, wiedza, złoto, srebro, magia, manifest, duchowy, duch, obecność, siła, anioł, latać, skrzydła, więzienie, uwolnienie, wolny, wstawanie, dziecko i nawet miłość(miłość do kogo?).\nNie sugeruję, że każda piosenka i każdy artysta, który używa tych słów jest lucyferianinem . Jednakże te słowa zwiększają prawdopodobieństwo, że piosenka jest lucyferiańska.\nW CCM(muzyka chrześcijańska) te piosenki najczęściej usuwają zmianki o „Bogu” i „Jezusie”, zastępując je niejasnym „Ty”. W tym nikczemnym, współczesnym świecie, gdzie lucyferianizm kieruje przemysłem muzycznym „Ty” albo nawet „Pan” może odnosić się do ich „pana” lucyfera.\nMichael W. Smith to rockowy i popowy piosenkach, którego hitem jest rzekomo Chrześcijańska piosenka „Będę tu dla Ciebie” napisana wspólnie z Dianne Warren. Piosenka wydaje się być o tym, że Bóg nad nami czuwa, ale wiele współczesnych piosenek ma podwójne znaczenie.\nŚpiewa „Będę tu dla Ciebie/Gdzieś w nocy/Gdzieś w nocy/Zaświecę światło dla Ciebie/Gdzieś w nocy/będę stał przez/Będę tu dla Ciebie.”\nPo pierwsze, to nie Bóg czyha w ciemności czekając na nas, to lucyfer. Bóg nie ma nic do ukrycia. Po drugie, musisz pamiętać, że lucyfer znaczy „niosący światło”, którym kiedyś był. Ci, których opętuje, są eufemistycznie „oświeceni”, ale oczywiście bycie „oświeconym” przez duchową ciemność jest niemożliwe.\nMichael W. Smith śpiew również „Kochanie, wpuść mnie do twojego świata”. Czy Bóg albo Jezus powiedzieliby „Kochanie, wpuść mnie do twojego świata”? Oczywiście że nie. Brzmi to jak tani tekst na podryw.\nZanim zaczniesz bronić Michael W. Smith, pozwól że coś jeszcze dodam. Nawet w 1988r okładka jego płyty „i 2 (eye)” miała piramidę z „okiem” na szczycie, tworząc egipskie Oko Horusa(lucyfer/szatan), podobny do odwrotu amerykańskiej jednodolarówki. Album jest nazwany „i 2 (eye)”, ponieważ Michael W. Smith („i” – „ja”) poszedł do („2” –„do, 2 używa się czasem zamiast angielskiego „to” co w tym kontekście znaczy do”) („eye” – )„oka” Horusa.\n„i 2 (eye)” z piramidą czy „oku”(Horusa).\nPiramida na tylnej okładce.\nWskazuje na swoją głowę, co symbolizuje okultystyczną wiedzę.\nZauważ, że ten symbol czczenia lucyfera dostał dodany do amerykańskiej waluty około tego samego czasu, kiedy bankierzy rozpoczęci oszustwo Rezerw Federalnym przekazując miliardy dolarów rocznie od obywateli USA do rąk zagranicznych bankierów(1912-1913r). Zbieg okoliczności? Nie ma czegoś takiego jak zbieg okoliczności.\nNa płycie „i 2 (eye)” Michael W. Smith ma piosenkę nazwaną „Sekretna Ambicja”. Zaczynając, dlaczego Chrześcijanin ma „sekretną ambicję”? Tylko źli ukrywają się.\nPo drugie, w tej piosence jest strasznie dużo lucyferiańskich symboliki jak na piosenkę rzekomo o „Jezusie”: „Każde serce zapalonym płomieniem”, „Nikt nie zna jego sekretnej ambicji”, „Rozerwał Świętą Zasłonę”. Bariera pomiędzy nami, a duchową rzeczywistością często jest nazywaną Zasłona w okultyzmie. Aby porozumieć się z demonicznymi duchami Zasłona musi być „rozerwana”.\nNie jestem znawcą Michael W. Smitha. Więc dlaczego mam przeczucie, że jest tysiące więcej przykładów lucyferiańskiej symboliki czekającej na mnie, jeślibym zbadał każdą piosenkę szczegółowo?\nChciałbym wierzyć, że został zwiedziony w śpiewanie takich piosenek, jednak uczestniczył przy ich pisaniu. Życzę mu dobrze, a bardziej precyzyjnie, modlę się, że ma się dobrze.\nAmy Grant przeniosła się z muzyki „chrześcijańskiej” na świecką. Wcześniej miała jednak hit o nazwie „Ukochany mojej duszy(Lover of my soul)”(zauważ, że to stary tytuł „Jezus, Ukochany mojej duszy” tylko bez „Jezusa?):”Pod warstwą śniegu, zimna i bieli/Coś miesza w spokojną noc” Czy to brzmi jak Bóg? „Coś robiące zamieszanie w spokojną noc”?\nNastępnie: „Słońce wstaje, powoli o brzasku”. Satanista Aleister Crowley, razem z innymi, czcił Słońcee w Zakonie Złotego Brzasku. „Brzask Nowego Dnia” odnosi się do powstania Antychrysta przynoszącego okultystyczną „mądrość”dla świata oraz dyktaturę Nowego Porządku Świata.\nNastępnie: „I może moje oczy nie widzą/Ale Ty mnie otaczasz/Tu w wietrze i deszczu”. Jej „oczy nie widzą”, ponieważ nie została jeszcze „oświecona” przez lucyfera. Jednym z symboli lucyfera jest błyskawica, ponieważ upadł na ziemię jak błyskawica. Tam, gdzie jest wiatr i deszcz, jest również często błyskawica, stąd częste przedstawianie burzy w współczesnych tekstach.\nNastępnie: „Znam ten głos/Znam ten dotyk/Ukochany mojej duszy”. Czy to właściwe opisać Boga jako „ukochanego dotykającego” ciebie. Oczywiście, że nie.\nLucyferianie wierzą, że to lucyfer stworzył świat, nie Bóg, więc kiedy Amy śpiewa „ Daj mi wiary, że w pełni uwierzyć/Że Stwórca całego tego, szerokiego świata jest moim Ojcem”, więc nawet to może mieć podwójne znaczenie.\nZnowu, chciałbym wierzyć, że Amy została zwiedziona w śpiewania tych piosenek, ale ona również je pisała. Mimo że nie przeczytałem wszystkich piosenek Amy Grant, które zaśpiewała, może je jeszcze bardziej zbadać, jeśli masz ochotę. Życzę Amy dobrze.\nDla tych, którzy nadal nie są przekonani, podam jeszcze jeden bardziej oczywisty przykład. W 1992r „Chrześcijański” artysta Kemper Crabb miał płytę nazwaną, czekajcie na to, „Oświecenie(Illumination)”.\nNa okładce jedno oko ma w świetle, a drugie w różowym cieniu(Oko Horus). Jego ręka jest ułożona w okultystyczny symbol „Pazura” nad sercem. Jego druga ręka jest otwarta skierowana na zewnątrz, okultystyczny symbol czci. Nazwa jego grupy, Radiohalo, jest zrobiona z gwoździ. „Halo” w „Radiohalo” jest symbolem kultu słońca.\nTytuły piosenek zawierają Słomiany Człowiek(np. Wickerman),Bramy Brzasku, Oświecenie, Upał Nocy, Wytrwałość Wizji i Morze Krwi. Naprawdę subtelnie, Kemper.\nzy album Kemper Crabb „Oświecenie” wygląda na Chrześcijański dla ciebie?\nDwa inne zespoły CCM, które sprawdziłem, przez ich entuzjastyczne recenzje to Skillet „Red” i Newsboys. Zajęło mi kilka sekund słuchania, żeby wiedzieć, że to nie są Chrześcijanie. Dzieło artystyczne to : „Zabierz mnie do swojego przywódcy(Takie me to your leader)” Newsboys ma Marsjanina z zieloną skórą(Ozyrys) pokazującego Oko Horusa(jedno oko).\nDaj mi znać, jeśli znajdziesz więcej lucyferiańskich „Chrześcijańskich” piosenek. Niestety jestem pewien, że są ich setni lub tysiące.\nTeraz wiesz dlaczego tyle piosenek CCM powoduje, że czujesz pustkę. Polecam książkę: „The Archivist: Vintage Vinyl Jesus Music 1965-1980” Ken Scott, jeśli chcesz uciec w dużej mierze płytkiego świata współczesnej muzyki CCM. Jeśli zły może to zniszczyć, to to zrobi i zrobił. To czas, abyśmy się obudzili i zauważyli.\nJeśli nauczysz się ich symboliki, będziesz przygnębiony, kiedy zorientujesz się, że jest wszędzie, ale przynajmniej nie będziesz już zwiedziony przez nich.\nTłumaczyła Juleczka. Dziękuję w imię Jezusa.\nMuzyczny atak duchowy na polską młodzież, czyli Alan…\nEurowizja jest imprezą muzyczną prosto z piekła dla…\nZaktualizowane: 17 kwietnia 2016 - 18:25\n17 kwietnia 2016 w 18:50\n17 kwietnia 2016 w 18:56\nSwego czasu na blogu była wrzucona piosenka ,,El shaddai” Amy Grant.Bardzo mi się spodobała i słuchałem jej namiętnie w aucie. Czy tam również jest przekaz satanistyczny Piotrze ?\n17 kwietnia 2016 w 20:55\nJa znalazłem tekst, Julka przetłumaczyła.\nBędziemy badać temat dalej.\n17 kwietnia 2016 w 20:10\nMłodym pierze umysły popkultura babilońska, średnim polityka -II-, a starszym religia -II-… Musimy dać odpór temu zwiedzeniu. W imię Boże RÓBMY TO.\n17 kwietnia 2016 w 20:32\nChwała Bogu za ” wszechnicę wiedzy wszelakiej” tj. internet czyli z dachów wołać będą.\n18 kwietnia 2016 w 14:26\nWłaśnie, bezbożni i zwiedzeni wytykają nam pozorną hipokryzję, gdy demaskujemy technologie nowej ery (permanentnej inwigilacji), posługując się przy tym internetem, nie mając samemu pojęcia do czego prowadzi robotyzacja. Z pewnością nie do rozpowszechniania Dobrej Nowiny, że Jezus Chrystus jest PANEM, Zbawicielem, że żyje i zbawia.\n18 kwietnia 2016 w 17:35\nTechnologia nie jest zła. Gdyby nie Internet, to wiedzę jaką mam teraz, pewnie zdobywałbym latami, a zacząłem dopiero 5 miesięcy temu. Wszystko można wykorzystać na chwałę Bożą.\n17 kwietnia 2016 w 20:50\nA może by tak wziąć na ruszt seriale telewizyjne oraz filmy kinowe, telewizyjne, internetowe. To jest dopiero babilońska pralnia mózgu… ps. Najlepiej od tek popkulturowej papki się odciąć i omijać szerokim łukiem.\n17 kwietnia 2016 w 22:05\n17 kwietnia 2016 w 21:13\nMam pewność, iż śmierć Anny Jantar ( gwiazda pop lat 70 ) nie odbyła się bez udziału sił demonicznych. Podobnie Andrzeja Zauchy, Magika i wielu innych w Polsce znanych ludzi różnych profesji . Dusza Za sławę i życiowe powodzenie…\n17 kwietnia 2016 w 21:17\n17 kwietnia 2016 w 21:23\nBruce Lee – 33 lata\nKurt Cobain – 27 lat\nJames Dean – 24 lata\n17 czerwca 2016 w 20:20\nAnna Jantar ponoć kiedy była w ciąży pojawiły się jakieś niebezpieczne dla życia problemy,jedynym wyjściem była aborcja,ale ona tego nie zrobiła i wszystko było dobrze\nByła przy tym bardzo wierząca osobą\nMoże to była zemsta i nie pasowała do tej całej pop”kultury ‘?\n17 kwietnia 2016 w 21:31\nJa lubię słuchać psalmów, ale też ostatnio trochę się zdenerwowałem bo ktoś wrzucił na youtube bardzo ładną wersję pslamu 23, ale filmik do tego to jakieś nieporozumienie, dobrze że zauważyłem bo w 2:17 pojawia się obraz Babhometa https://www.youtube.com/watch?v=kKcj53x7TH8 dlaczego to ktoś zrobił? trzeba mieć oczy i uszy dookoła głowy.\n17 kwietnia 2016 w 22:37\nJejuu jak baphomet to ja nie patrzę bo by mnie skręciło chyba. I to tak w psalmie? :- /\nA czasem jest ładna piosenka jakaś chrześcijańska, a tu w teledysku jakieś katolickie obrazy się przewiają…Maryja, ihs…i też wyłączam od razu.\nAle z tym baphometem w psalmie…naprawdę trzeba się wszystkiemu przyglądać bacznie\n17 kwietnia 2016 w 21:54\nPodczas przeglądania wiadomości natrafiłem na bardzo fajną mapkę http://www.vox.com/2016/4/17/11435620/black-death-europe-gif przedstawia ona rozprzestrzenianie się czarnej śmierci (prawdopodobnie dużmy) w XIV wieku która zmiotła z tego świata prawie 60% europejskiej populacji.\nProszę zauważyć, że zaraza ominęła prawie całe Księstwo Krakowskie i dużą część Królestwa Polskiego (bazuje na mapie z XIV wieku), wygląda to imponująco, szara dziura po środku objętej zarazą Europy. Boża ochrona? chyba nie ma innego wytłumaczenia. 🙂\n17 kwietnia 2016 w 22:25\n17 kwietnia 2016 w 22:01\nDzisiaj slyszalem to https://m.youtube.com/watch?v=5BSY_bsfIvk.\n17 kwietnia 2016 w 23:03\nMłodzi mają niezły mętlik w głowie od sprzecznych nauk, nakazów, pouczeń itd. płynących z wielu stron. Rodzice mówią swoje, nauczyciele swoje, rówieśnicy swoje itd. No do głowy idzie dostać.\n17 kwietnia 2016 w 23:12\nSkoszarowanie ludzi w wieku od niemowlaków do osiągnięcia pełnoletności ma właściwie tylko jedno zadanie: Zrobić z nas posłusznych niewolników babilońskich, pozbawionych woli walki i godności osobistej…\n17 kwietnia 2016 w 23:22\nMoim zdaniem używanie tych wszystkich symboli jest pyszną zabawą satanistów, którzy czerpią wielką przyjemność ze zwodzenia niczego nieświadomych mas…\n17 kwietnia 2016 w 23:28\n17 kwietnia 2016 w 23:36\nTen przekaz jest jak pył. Wciska się w każdą szczelinę naszej zbroji duchowej. Dlatego trzeba ją przez cały czas konserwować przez żywy kontakt z Jezusem Chrystusem. Inaczej będziemy brudni w oczach Boga.\n18 kwietnia 2016 w 00:09\nHells Bells 2: The Power & Spirit of Popular Music. Polecam, duzo wyjasnia jak sily demoniczne dzialaja przez muzyke.\n18 kwietnia 2016 w 10:56\nCzy ktoś widział trailer filmu cloverfield lane 10 co ma wejść w listopadzie?\n18 kwietnia 2016 w 11:13\nPamięta ktoś takie hasło: Polska młodzież słucha polskich piosenek? W pewnym momencie Polacy zaczęli się strasznie pod każdym możliwym względem amerykanizować. Psują swój język niepotrzebnymi anglicyzmami itd. Tak jakby wstydzili się swojej własnej kultury, języka i dziedzictwa, które niestety obrzydził katolicyzm.\n18 kwietnia 2016 w 14:31\nIle to pięknych idei z powodzeniem obrzydziła ludziom wiara rzymska… I jak tu nie sądzić, że naczelnym jej celem jest wypaczenie Ewangelii i zohydzenie postaci Jezusa w oczach mas tak, by jak najdalej odwieść ich od wąskiej ścieżki prawdy biblinej?\n18 kwietnia 2016 w 15:31\n18 kwietnia 2016 w 19:20\n18 kwietnia 2016 w 23:20\nA co np. z takimi piosenkami: http://www.tekstowo.pl/piosenka,patti_labelle,are_you_ready_for_a_miracle.html\n18 kwietnia 2016 w 23:27\nCzy Wy też tak macie że większość muzyki światowej wpływa na Was jakbyście byli czymś obciążeni, osłabieni? ja mam tak. Widać jak istotną rolę robi muzyka hałas dla szatana.\n11 maja 2016 w 21:43\nSkoro jestem w temacie piosenek. Ma ktoś jakieś pomysły a może doświadczenie jak przestać słuchać muzykę. To już tylko mi przeszkadza niż pomaga 😉\n11 maja 2016 w 21:53\nZdzisiu zwyczajnie wyłącz 🙂 Ja też nie słucham radia i nie oglądam tv, bo wysysa to ze mnie energię. Kup sobie jakieś płytki z uwielbieniem. Ja mam dwie w aucie i mój dzień się lepiej zaczyna, gdy w drodze do pracy słucham takich łagodnych nutek.\n11 maja 2016 w 21:58\nMuzyka już mi w uszach nie tyka.\n1 lipca 2016 w 13:28\na co myslicie o Tau tj Piotrku Kowalczyku dawniej “medium”.\nMi sie wydaje ze naprawde jest nawroconym i naprawde spiewa o Bogu i Jezusie,


Shar Pei z Bonomielli | Wpisy otagowane jako szczenięta na dworze\nWpisy otagowane jako szczenięta na dworze\nhodowla shar pei 3 tygodniowe szczenięta afera z koziego rynku albert e. bonomiella bonomiella channel ciąża ciąża u suki cieczka clementine czarne szczeniaki shar pei czas w domu czterotygodniowe szczeniaki dni płodne u suki dokarmianie szczeniąt dom domowa hodowla dorastanie dorastanie szczeniąt dwa szczeniaki w domu film fotografowanie zwierząt goście w domu hodowcy psów rasowych hodowla mea-li hodowla psów rasowych jak rosną szczeniaki jednodniowe szczenięta jedzenie z miseczek karma karma dla szczeniaków odchowanie szczeniąt karmienie szczeniąt krety macierzyństwo suki mleko suki obcinanie pazurków odrobaczanie ogród oseski pyrantelum szczenięta shar pei waga szczeniąt rasa shar pei relacje między psami relaks zabawa shar pei zwierzęta afera aportowanie black shar pei choo-choo bonomiella czarne shar pei czarny pies czarny shar pei domowe stado dwa psy dwa psy w domu dwa shar pei gonitwy psów hodowla bonomiella komunikacja z psem lasimonne bonomiella mania & mo co. mary lou bonomiella metryka mleko mleko matki dziecko i pies kot i pies shar pei i kot szkodniki\nPierwsze wyjście z domu małych shar-pei\nFakt istotny do odnotowania: pierwsza konfrontacja małych shar-pei ze światem zewnętrznym. Wczorajsze popołudnie było słoneczne i ciepłe, wyniosłam więc po raz pierwszy do ogrodu szczenięta Belli. Pierwszą czynnością maluchów było dopadnięcie sutek Belli, która to coraz mniej cierpliwie znosi karmienie. Pozwala dzieciom na ssanie, ale nie kładzie się już, stoi z cierpiącą miną. Jest zmęczona. Karmię Bellę najlepiej jak tylko można, mimo tego sierść jak to bywa u suk odchowujących szczeniaki, pogorszyła się i wypada. Nowy włos narośnie za jakieś trzy cztery tygodnie gdy pieski będą już odchowane. Na razie Belcia przypłaca macierzyństwo urodą. Wiem, że to stan przejściowy, i że z końcem lata sunia będzie wyglądać znowu pięknie.\nDzisiaj po raz pierwszy w blogu na zdjęciach Zamira i Zoya na trawce, lekko speszone nową sytuacją w jakiej się znalazły. Pierwsze wyjście z domu to dla piesków zawsze ogromne przeżycie. Świat wydaje im się nagle ogromny, a otoczenie obce. Po paru minutach przebywania na dworze pierwszy szok minął, szczenięta zajęły się głupotkami czyli zjadaniem trawy, a ja kolejno wyciągałam ją z pyszczków. Niestety piękna i słoneczna pogoda nie utrzymała się, co prawda nie pada, ale jest bardzo wietrznie i dzisiaj psie dzieci nudzą się w domu.\nCzwartek, czerwiec 12. 2008 Brak komentarzy\nOliver Twist, aktualne zdjęcia (50502)


W sobotę 8 czerwca o 17:00 grajewianie po raz drugi w tym tygodniu wyruszą w daleką, autokarową podróż. Tym razem WARMIA (obecnie zajmująca 14 miejsce) zagra w Lubawie z MOTOREM, który zajmuje 15 pozycję w tabeli. W środę lubawianie ulegli w Ełku PŁOMIENIOWI 0:4. Sobotni mecz będzie więc pojedynkiem dwóch zespołów, które utraciły szanse na zajęcie bezpiecznego miejsca w tabeli i raczej spadną do IV ligi. Jak pokazały jednak poprzednie sezony w naszej lidze wszystkie scenariusze są możliwe. Proces licencyjny, ewentualne fuzje, wycofania z ligi lub brak rezygnacja z awansu do III ligi mogą sprawić, że zespoły ze spadkowych miejsc w przyszłym sezonie ponownie będą grały w III lidze.\nNasi piłkarze jadą do Lubawy z mocnym postanowieniem powalczenia o jak najlepsze zakończenie sezonu, niezależnie od tego w której lidze WARMIA zagra jesienią. Niestety, po nieszczęsnej żółtej kartce za wyimaginowany faul w polu karnym pauzował będzie w Lubawie Mateusz Tuzinowski, który dobrze spisywał się na pozycji środkowego obrońcy w ostatnich meczach. Do końca sezonu nie zagra Karol Kosiński, kontuzjowany w meczu z MKS Korsze. Trenerzy Wojciech Kozikowski i Daniel Tuzinowski, którzy w dwóch meczach zdobyli 4 punkty będą musieli znaleźć zastępców podstawowych piłkarzy wśród wąskiej kadry zespołu. Po raz trzeci z rzędu zagra w WARMII Krzysztof Krukowski, na co dzień studiujący w Trójmieście, który dołączy do zespołu tuż przed meczem w Lubawie.\n07.11.2009 WARMIA Grajewo – MOTOR Lubawa 3:1\nBramki: Marcin Arciszewski 25′, Maksym Mirva 43′ (rzut karny), Mariusz Milczarek 61′ – Piotr Żurawel 52′\n19.06.2010 MOTOR Lubawa – WARMIA Grajewo 1:1\nBramki: Piotr Woblewicz 74′ – Mariusz Milczarek 36′\n02.10.2010 WARMIA Grajewo – MOTOR Lubawa 2:1\nBramki: Marcin Arciszewski 54′, Maciej Kesler 74′ – Kamil Ludwiczak 41′\n21.05.2011 MOTOR Lubawa – WARMIA Grajewo 1:3\nBramki: Piotr Piceluk 9′ – Marcin Arciszewski 17′, Mariusz Milczarek 33′ (rzut karny), Paweł Górski 74′\n20.08.2011 MOTOR Lubawa – WARMIA Grajewo 1:0\nBramka: Piotr Piceluk 25′\nBramki: Marcin Arciszewski 42′, Mateusz Tuzinowski 75′, Konrad Kowalko 82′ – Piotr Piceluk 33’\nRazem: 7 meczów, 4 zwycięstwa WARMII, 1 remis, 2 porażki. Bramki: 12 – 7\nRelacja z przebiegu meczu w Lubawie w sobotę od godziny 17:00 na stronie http://kswarmiagrajewo.org\nSędzia w roli główne


Giba znów na parkiecie! Zagrał z siatkarzami-amatorami (WIDEO) - Polsat Sport\nPolsatsport.pl Siatkówka 1. liga\nGiba znów na parkiecie! Zagrał z siatkarzami-amatorami (WIDEO)\nTo musiało być wielkie przeżycie dla wszystkich uczestników środowego meczu oldboyów w Częstochowie. Do grona tamtejszych siatkarzy-amatorów dołączył w ramach akcji charytatywnej legendarny Giba, którego występ wylicytowano w Wielkiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy.\nSporym zaskoczeniem była obecność Giby w Częstochowie na meczu pierwszej ligi pomiędzy Tauron AZS i Stalą Nysa. O tym pisaliśmy nie tak dawno, ale jak się później okazało - to nie był koniec niespodzianek, bowiem trzykrotny mistrz świata sam postanowił założyć koszulkę i wybiec na parkiet.\nTaka inicjatywa była możliwa dzięki aukcji, którą wygrali częstochowianie. Dzięki temu miłośnicy siatkówki mogli zobaczyć w akcji człowieka, który w tej dyscyplinie sportu osiągnął wszystko. Jego występ został zarejestrowany przez kamerę lokalnego Radia FON.\nWYNIKI I TABELA PIERWSZEJ LIGI SIATKARZY\n1 LIGA GIBA INNE PIERWSZA LIGA SIATKARZY SIATKÓWKA TAURON AZS CZĘSTOCHOWA\nCzytaj więcej: Pierwsza liga siatkarzy: Niezwykły gość na meczu w Częstochowie (ZDJĘCIE)


Przegląd Urologiczny - Człowiek serca Z prof. Zbigniewem Religą - dyrektorem Instytutu Kardiologii w Warszawie, senatorem RP, przewodniczącym partii Centrum - rozmawia Barbara Góra\nPrzegląd Urologiczny 2004/5 (27) wersja do druku | skomentuj ten artykuł | szybkie odnośniki\nstrona główna > archiwum > Przegląd Urologiczny 2004/5 (27) > Człowiek serca\nZ prof. Zbigniewem Religą - dyrektorem Instytutu Kardiologii w Warszawie, senatorem RP, przewodniczącym partii Centrum - rozmawia Barbara Góra\nartykuł ukazał się w Przeglądzie Urologicznym 2004/5 (27)\nBG: Panie Profesorze, dlaczego nie chciał Pan zająć się urologią? Podobno namawiał Pana do tego docent Józef Dackiewicz?\nZR: Jako student trzeciego roku medycyny trafiłem kiedyś na ostry dyżur w III Klinice Chirurgii Ogólnej Akademii Medycznej w Warszawie i zakochałem się w chirurgii. Wtedy, na trzecim roku, powiedziałem sobie: „Religa, będziesz chirurgiem”. Szybko zorientowałem się, że to, co najbardziej mnie interesowało, czyli możliwość uczestniczenia w operacjach i operowanie, długo nie czeka mnie na Akademii Medycznej, ponieważ tam na „hakach” stali doktorzy medycyny. W związku z tym poszedłem do nowo otwieranego oddziału chirurgii na Stępińskiej, gdzie bardzo szybko byłem traktowany jak kolega lekarz. Mimo, że byłem na 4-5 roku studiów, dostałem możliwość prowadzenia chorych, a potem możliwość operowania. Kończąc studia i otrzymując dyplom miałem 136 operacji wykonanych jako operator. To było dużo, dzisiaj tyle lub mniej operacji mają lekarze, którzy przystępują do pierwszego stopnia specjalizacji. Mogę powiedzieć, że otrzymując dyplom byłem już - w pewnym sensie - wykwalifikowanym chirurgiem. W mojej głowie było to, że chcę być chirurgiem. Wówczas pododdział urologii na Stępińskiej, gdzie pracowałem jako student, prowadził dr Józef Dackiewicz, z którym często dyżurowaliśmy i on mnie bardzo polubił. Po otrzymaniu Dyplomu Lekarza byłem dwa lata w wojsku. Gdy wróciłem do Warszawy trudno było znaleźć etat i wtedy docent Dackiewicz przyjął mnie do Szpitala Wolskiego przy ulicy Kasprzaka. Obiecał, że jak będzie otwierana chirurgia to otrzymam etat. Przez rok byłem na wolontariacie, później otrzymałem etat na chirurgii, ale pracowałem cały czas na urologii. Docent Dackiewicz niezwykle mnie lubił, byłem traktowany jak jego asystent i operowałem bardzo dużo pacjentów urologicznych. On wymarzył sobie, że ja będę jego zastępcą. Natomiast ja mu zawsze mówiłem, że nigdy nie będę urologiem, bo chcę być chirurgiem. To jest bardzo ważna rzecz, w ważnych sprawach nigdy nie wolno kłamać. Dlatego nigdy go nie okłamywałem, on zawsze wiedział, że moim celem jest chirurgia. Gdy otworzono oddział chirurgii odszedłem, ale mój kontakt z docentem Dackiewiczem pozostał bardzo dobry.\nBG: Jak długo wykonywał Pan operacje urologiczne?\nZR: Trzy lata operowałem na oddziale urologicznym. Natomiast szefem chirurgii został docent Sitkowski, który natychmiast wprowadził operacje na sercu. Zakochałem się w kardiochirurgii, w operacjach na sercu. Dzisiaj nie żałuję, że tak potoczyło się moje życie. Człowiekiem, który niewątpliwie zrobił dla mnie bardzo dużo, był docent Dackiewicz. Bez jego pomocy moje życie potoczyłoby się zupełnie inaczej. Jestem mu bardzo wdzięczny.\nBG: Później okazało się, że to kardiochirurgia dzięki Panu stała się dziedziną pierwszoplanową w Polsce\nZR: Na początku miałem szczęście, że spotkałem Dackiewicza a później podjąłem bardzo istotną decyzję w moim życiu, która zaważyła na dalszych moich losach. Było to w roku 1984, kiedy zdecydowałem się opuścić Instytut Kardiologii w Warszawie i pojechać do Zabrza. Odbywało się to w nienajlepszej atmosferze, ale wszystkiego nie opowiem. Moja decyzja była totalnie niezrozumiała w Warszawie, bo jak to jest możliwe, że człowiek, który ma tutaj dobrą pozycję - wówczas byłem docentem - jedzie do Zabrza. Jeżeli chodzi o moje życie zawodowe to była najlepsza decyzja, bo nigdy bym nie zrobił w Warszawie tego, co zrobiłem w Zabrzu. Podjąłem tę decyzję dlatego, że nie mogłem realizować swoich planów zawodowych w Warszawie. Mój szef w Instytucie Kardiologii był przeciwnikiem przeszczepów serca, nie był zainteresowany wprowadzaniem mechanicznego wspomagania krążenia. Kiedy poszedłem do niego w 1981 roku z tym, że musimy wprowadzać program przeszczepów serca otrzymałem odpowiedź, że będę mógł to robić jak on przejdzie na emeryturę lub umrze. Kiedy pojawiła się szansa na samodzielność skorzystałem z niej. Przeszczep serca wykonałem w Zabrzu po trzech miesiącach od otwarcia kliniki, w 1985 roku.\nBG: Czy przejście do Zabrza to była bardzo trudna decyzja dla Pana?\nZR: Nieprawdopodobnie trudna. Gdybyśmy przeprowadzili się całą rodziną do Zabrza, straciłbym zameldowanie i mieszkanie w Warszawie, a to odcinało mój powrót tutaj. Nie można było w tamtych czasach sobie na to pozwolić, wobec tego cała rodzina została w Warszawie, żeby trzymać to mieszkanie. Całe te 16 lat mieszkałem w Warszawie a pracowałem na Śląsku. Stałe dojazdy, czyste koszule jechały do Zabrza a prały się Warszawie.\nBG: Jak pobyty w Stanach wpłynęły na to, co zaczął Pan robić w Zabrzu?\nZR: Pierwszy raz byłem w 1975 roku na stażu w Nowym Jorku, a później pracowałem dwa lata w Detroit. Jak się okazuje, człowiek musi spotykać w życiu ludzi, którzy potem wpływają na jego drogę życiową. Ułatwił mi tę drogę docent Józef Dackiewicz. Również w Stanach Zjednoczonych spotkałem wybitnych ludzi, zobaczyłem supernowoczesną medycynę, inne szpitale, inne podejście do chorych i pewnych zagadnień. Dzięki pobytowi w Stanach zapoznałem się z problemem transplantacji serca, ze sztucznym sercem, z nowoczesnymi metodami. W latach 1976-77 pracowałem jako rezydent w Detroit u profesora Adriana Kantrowitza, który był jednym z największych pionierów kardiochirurgii na świecie. To on, pierwszy na świecie wszczepił stymulator serca i wprowadził balon wewnątrzaortalny. Pracując u niego byłem odpowiedzialny za ten „program wewnątrzaortalny”, kiedy był jeszcze w fazie doświadczalnej. Poznałem człowieka o nieprawdopodobnym umyśle, wielkiego, fantastycznego, mającego zawsze mnóstwo nowych projektów. Spotkanie z tymi ludźmi w Stanach odegrało niesłychanie ważną rolę w moim życiu.\nBG: O Pana sukcesach w kardiochirurgii głośno było nie tylko w Polsce, ale również na świecie a świadczą o tym przyznawane wyróżnienia i złote medale: pneumatyczny system mechanicznego wspomagania krążenia - Grenoble, Francja 1996 i Osaka, Japonia styczeń 1997; biologiczna zastawka serca ”Religa” - Pittsburg, USA maj 1997; prototyp elektrohydraulicznej implantowanej pompy wspomagania lewej komory serca - Londyn, wrzesień 1997; prototyp implantowanej elektrohydraulicznej sztucznej komory wspomagania serca - Londyn, 1998. Które z nich były najważniejsze? A może jeszcze coś było wówczas ważne?\nZR: Wprowadzenie programu transplantacji serca w Polsce okazało się niezwykle ważne dla całej transplantologii, nie tylko dlatego, że to był udany przeszczep, ale dlatego, że ta sprawa wzburzyła pozytywnie opinię publiczną. Rozpętało to nieprawdopodobne dyskusje w całym kraju: dyskutowano na uniwersytetach, czy to jest etyczne, czy nieetyczne, robić to, czy nie robić. To, co stało się w Zabrzu odegrało ogromną rolę w rozwoju transplantologii w ogóle. To pobudziło również całe środowisko kardiochirurgiczne. Wprowadzenie mechanicznego wspomagania krążenia to był w owych czasach nieprawdopodobny krok do przodu w Polsce. Szczerze mówiąc, o tych wszystkich medalach zapomniałem. To w ogóle nie jest w mojej głowie. Istotną rzeczą było stworzenie nadzwyczaj dobrego zespołu młodych, ambitnych ludzi, którzy pokazali, że można coś stworzyć w Polsce bez pieniędzy. Dzięki temu powstała jedna szkoła kardiochirurgii - Religi. Postawiłem wówczas na młodzież i oni dzisiaj robią to samodzielnie, bo wiedzą, że nie można inaczej. Wcześniej młodzi, 25-letni ludzie nie mieli jakiejkolwiek szansy dotknąć się do serca chyba, że na trzeciej asyście. To była rewolucja, nie wszyscy rozumieli, dlaczego ja to robię, a nawet mieli do mnie o to pretensje. Stworzenie bardzo silnego zespołuludzi, którzy potrafili mnie potem we wszystkim zastąpić, traktuję jako istotne osiągnięcie.\nBG: Które czasy dla lekarzy były trudniejsze tamte czy obecne?\nZR: To były zupełnie inne czasy, nie można ich porównać. Wówczas miałem na sali operacyjnej najnowocześniejszą w Europie aparaturę, ale nie miałem sprzętu jednorazowego użytku, nie miałem szwów. Ten sprzęt był mi potrzebny do operacji i wtedy otrzymywałem go od kolegów z USA. Obliczyliśmy, że przez 5 lat otrzymaliśmy od nich pomoc o wartości 5 mln dolarów, to ogromne pieniądze w tamtych czasach. Teraz nie ma takiej sytuacji. Nie wolno zapominać, że w Polsce zostało rozwiązanych wiele problemów, np. problem kardiochirurgii dziecięcej. Dzieci otrzymują diagnostykę i pomoc natychmiast zaraz po urodzeniu. Powstało wiele ośrodków kardiochirurgicznych, kardiochirurgia wtedy w 1984 roku a teraz, to niebo a ziemia, poszliśmy bardzo do przodu w rozwoju tej dziedziny. Natomiast teraz są inne problemy. Istnieje rzeczywiście realna groźba, że lekarze i pielęgniarki w istniejących warunkach nie będą chcieli pracować. Bardziej przebojowi i najlepsi będą szukali miejsca w innych krajach europejskich. Tutaj musimy zmienić podejście do tego, że lekarz i pielęgniarka powinni pracować za pieniądze, które nie gwarantują im normalnego funkcjonowania w życiu. To się musi zmienić.\nBG: Ile w Polce żyje osób z przeszczepionym sercem?\nZR: Ta liczba ciągle rośnie, ale w granicach 700 osób na pewno.\nBG: W 1998 roku był już prototyp implantowanej elektrohydraulicznej sztucznej komory wspomagania serca. Po pięciu latach miał być wdrożony program sztucznego serca. Minęło 7 lat. Na jakim etapie są prace?\nZR: Wszystkie moje zawodowe marzenia zostały zrealizowane oprócz tego ostatniego o implantowanej komorze serca. Niestety spotykam się, z niezrozumiałym dla mnie, oporem ze strony rządu, bo to jest sprawa budżetu państwa. Potrzeba 30 milionów złotych na trzy lata, żeby zrealizować implantowaną komorę serca, którą możemy wszczepić człowiekowi. Już się poddałem, bo tych pieniędzy nie mogę zdobyć. Jako wstęp do tego, żeby kontynuować prace nad implantowaną komorą, w przyszłym roku zabrzański zespół pokaże walizkowy napęd do pneumatycznych komór, które stosujemy w klinice. Zamiast dużej maszyny będzie malutka walizeczka, dzięki temu pacjenci będą mogli z tymi komorami-walizeczkami być przewożeni ze szpitala do szpitala, z miasta do miasta, a nawet ewentualnie pójść do domu.\nBG: Skąd dotychczas były pieniądze, czy z Komitetu Badań Naukowych?\nZR: Wszystkie istotne komory, które mamy i stosujemy w klinice były finansowane z KBN-u lub z datków. Jednak dotychczas te pieniądze nie musiały być tak duże, np. do stworzenia pneumatycznej komory serca. Natomiast na projekt implantowalnej komory, ze względu na to, że to są niezwykle drogie technologie, pieniędzy nie ma. Malutka bateria, mniejsza od mojej zapalniczki kosztuje kilkaset tysięcy dolarów. W Japonii jest kilkanaście ośrodków pracujących nad różnymi projektami sztucznego serca, które są finansowane z budżetu państwa. Stany Zjednoczone wiele lat temu powołały 5 ośrodków finansowanych z budżetu i każdy pracował nad inną koncepcją rozwiązania tego problemu. Oni wiedzą, że to jest ważne, a nasi decydenci nie mogą zrozumieć, że ważne jest, by powstało polskie sztuczne serce. Obecnie KBN daje małe „granty”, dzięki którym rozwiązujemy małe problemy, ale nie podchodzimy do problemu całościowo.\nBG: Panie profesorze, jak Pan ocenia dzisiaj stan polskiej kardiochirurgii?\nZR: Bardzo wysoko. To jest bardzo dobra kardiochirurgia, na wysokim poziomie, szereg ośrodków w Polsce jest bardzo dobrych. Wyniki mamy takie same jak w krajach Europy Zachodniej, to jest ten sam poziom. Nie mamy się czego wstydzić. Natomiast to wcale nie znaczy, że liczba tych ośrodków jest wystarczająca, że jest powszechny dostęp do naszych usług. Musi zwiększyć się w Polsce liczba ośrodków. I znowu wracamy do sytuacji, skąd pieniądze na to?\nBG: Czy z powodu braku pieniędzy nie tracimy tego światowego poziomu w kardiochirurgii?\nZR: Będziemy odstępować. Na Zachodzie, jak chociażby w Niemczech, stosuje się cały szereg nowoczesnych technologii, których my nie stosujemy w tej chwili. Tak więc znowu będziemy odstawać. Mam nadzieję jednak, że nasze wejście do Unii, to, że ludzie zobaczą jak wygląda nowoczesna medycyna, wymusi poprawę sytuacji.\nBG: W 1987 roku Jim Stanfield z National Geografic zrobił Panu takie zdjęcie „zatroskane oczy”, które ukazało się w numerze czasopisma poświęconemu Polsce. Było to zdjęcie roku i znalazło się wśród 100 najlepszych zdjęć National Geografic. Pokazuje jak Pan siedzi przy pacjencie po przeszczepie serca, przy mnóstwie kabli, wpatruje się w aparaturę, na drugim planie asystent, który usnął z wyczerpania. Czy to zdjęcie wpłynęło jakoś na Pana życie?\nZR: Takie rzeczy są dla mnie w ogóle nieistotne. Było to było, ja o tym zapominam. Owszem było niesamowite zdjęcie w National Geografic i tyle, koniec. Śmieszne było to, jak przyjechał ten Amerykanin do nas rano z tłumaczem, powiedzieli, że robią reportaż i chcą być na sali operacyjnej. „No to właźcie” powiedziałem, „proszę bardzo”. Miałem wtedy dwa przeszczepy serca, w ogóle operowałem wtedy non stop. On tam wyjmował filmy z worka i robił zdjęcia. Mówiłem wtedy „patrzcie ile on forsy traci”. Siedział 23 godziny i wykorzystał 22 filmy dla jednego zdjęcia.\nBG: Kiedyś, jak zobaczyłam to zdjęcie to widziałam na nim, że polska kardiochirurgia jest na światowym poziomie. Wczoraj, jak oglądałam je w Internecie pomyślałam, że nadal jest aktualne, bo Pan Profesor czuwa teraz nad stanem systemu ochrony zdrowia. Nieprawdaż?\nZR: W pewnym sensie jest to prawda dlatego, że ten system musi być zmieniony, to jest moim największym zmartwieniem. Temu systemowi potrzeba radykalnych zmian, innego myślenia, innego podejścia, potrzeba pieniędzy i wyznaczenia dróg jak te pieniądze znaleźć. To wszystko jest zawarte w propozycjach ekspertów, które miałem przyjemność przedstawić. Te propozycje są, ale nie ma woli politycznej żeby je wprowadzić. Rozczarował mnie bardzo minister zdrowia Marek Balicki, który staje się coraz większym moim przeciwnikiem. Teraz prezentuje opcję rządową i jest zwolennikiem NFZ. Moim zdaniem to wielki błąd. Mam nadzieję, że za parę miesięcy zmieni się rząd i nasze propozycje będą wtedy rozważane i wprowadzane w życie.\nBG: Jakie są główne założenia ustawy o finansowaniu opieki zdrowotnej, którą opracował Pana Zespół Ekspertów?\nZR: My chcemy, aby były trzy źródła finansowania systemu ochrony zdrowia: budżet, składka obowiązkowa i tzw. „prywatne kieszenie”. Podstawą finansowania jest składka na ubezpieczenie zdrowotne i w połączeniu z dofinansowaniem budżetowym tworzy ona medycynę publiczną. Służby takie jak Policja, wojsko i strażacy, rozwój nowoczesnych technologii i ratownictwo medyczne muszą być finansowane przez budżet państwa. Likwidujemy NFZ, przekształcamy go na początku w 5 regionalnych ubezpieczeń zdrowotnych. Jeśli na terenie kraju będzie tylko pięć dużych instytucji ubezpieczeniowych, to zatrą się różnice demograficzne. Te instytucje muszą być makroregionalne, by nie powielać błędu systemu kas chorych. Wówczas mogła powstać mała regionalna kasa oparta na województwie, gdzie było mało ludzi, wielu z nich bezrobotnych, starszych, w związku z tym było mało pieniędzy. Po dwóch latach te makroregionalne instytucje przekształcą się w spółki działające na terenie całego kraju i wówczas będą konkurowały ze sobą. Będą przyciągać ubezpieczonych z innych regionów proponując im lepsze warunki. Powstanie wolny rynek w ubezpieczeniach zdrowotnych i wtedy wejdą ubezpieczenia prywatne. One jednak będą miały pewne ograniczenia: taka sama wysokość składki i niemożność odmówienia nikomu przystąpienia do ubezpieczenia. Niebezpieczne byłoby, jeśli te instytucje ubezpieczeń prywatnych przyjmowałyby ludzi bogatych, młodych, zdrowych. Chcę podkreślić, że ja byłem, jestem i zostanę przeciwnikiem współpłacenia przez pacjentów. Płacenie składki powinno być wystarczające, ale sytuacja jest taka, że to jest niewystarczające i kolejki do zabiegów się wydłużają. Wobec tego musi powstać drugi pion: medycyna prywatna, która już istnieje, ale w sposób niewystarczający, bo nie ma dodatkowych dobrowolnych ubezpieczeń. Niewielu chorych stać na to, by zapłacić 50 tysięcy złotych za operację, ale jeśli będą ubezpieczeni dodatkowo, to systematycznie płacąc składkę będą mogli mieć sfinansowaną tę operację. My oceniamy, że 20% ludzi w Polsce ubezpieczy się dodatkowo. Wówczas nastąpi rozwój medycyny prywatnej i przy okazji zlikwiduje się korupcję w ochronie zdrowia. Inne źródła finansowania to akcyza na alkohol i papierosy, jeśli ktoś ryzykuje swoje zdrowie to niech płaci, to jest wybór każdego człowieka. Ponadto społeczeństwo starzeje się, a ze starością związane są liczne przewlekłe choroby, nieumiejętność zadbania o siebie ludzi starych także w przypadku choroby. Muszą, więc powstawać zakłady opiekuńczo-lecznicze. Finansowanie tego nie jest możliwe ze składki na ubezpieczenie. Musi powstać oddzielne obowiązkowe ubezpieczenie opiekuńczo-lecznicze, dla każdego. Wysokość tej składki powinna być równa jednej dwunastej obowiązkowej składki na ubezpieczenie zdrowotne. Mamy także szereg innych rozwiązań szczegółowych.\nBG: Jaka jest zasadnicza różnica między ustawą opracowaną przez Pana zespół a ustawą, która właśnie wchodzi w życie?\nZR: Zasadnicza różnica jest taka, że tu jest NFZ a u nas go nie ma. Pieniądze ze składki są w gestii niezależnych ubezpieczeń zdrowotnych a nie państwowej instytucji, agendy rządowej, jaką jest NFZ. U nas zarządzanie pieniędzmi ze składki jest oddzielone od działalności polityków. To jest zasadnicza różnica.\nBG: Jak w praktyce będzie wyglądać udzielanie świadczeń w ramach ubezpieczenia prywatnego? Panuje taka obawa, że jeśli pacjent posiadający ubezpieczenie dodatkowe uzyska świadczenie poza kolejnością, to wówczas kolejka pacjentów bez takiego ubezpieczenia wydłuży się.\nZR: U nas w Instytucie Kardiologii na koronarografię czeka się dwa lata. Natomiast, jeśli 20% pacjentów wykupi dodatkowe ubezpieczenie to znacznie szybciej otrzyma ten zabieg, ale nie w Instytucie Kardiologii.\nBG: Czy jest szansa, że powstanie drugi taki dobry instytut w Warszawie, prywatny?\nZR: Oczywiście, że tak. Jak wejdą prywatne ubezpieczenia dodatkowe, to za chwilę będzie pani miała w Warszawie prywatny szpital kardiologiczny, w którym będzie pracował prof. Różyłło, najlepszy kardiolog w Warszawie oraz inni. Rano będą pracować w Instytucie i po południu będą mogli pracować prywatnie za większe pieniądze. Tak jest na całym świecie, tak jest w Anglii, w Niemczech, we Francji i tak będzie w Polsce. To jest logiczne i normalne rozwiązanie.\nBG: Ile zebrano podpisów pod tym obywatelskim projektem ustawy?\nZR: Mamy powyżej 80 tysięcy. W połowie października powinniśmy mieć 120 tysięcy podpisów. Wówczas przekażemy podpisy do Marszałka Sejmu. Warto podkreślić, że na przestrzeni 10 lat jest to pierwszy raz, gdy udaje się zebrać wymaganą liczbę podpisów pod obywatelskim projektem. Takie inicjatywy w różnych innych sprawach nie uzyskały tak dużego poparcia społecznego. My na pewno będziemy mieli wymaganą ilość podpisów i ustawa wejdzie pod obrady Parlamentu, gwarantuję.\nBG: Kiedy są realne szanse na uchwalenie tej ustawy?\nZR: Gdy złożymy te ponad 100 tysięcy podpisów w Sejmie, wówczas Marszałek zdecyduje, kiedy wprowadzi projekt ustawy pod obrady. Jest to obywatelski projekt ustawy, nie rządowy, dlatego musi być rozpatrywany, jeśli nie przez ten Parlament to przez następny. Jednak nie wiadomo, jaka będzie reakcja posłów, którzy od razu mogą projekt odrzucić i nie skierować w ogóle do komisji. Spodziewam się negatywnych reakcji w tym Parlamencie, w którym względy czysto partyjne decydują o wszystkim. Dlatego zasięgnę opinii i będę kalkulował. Klub PSL poprze mnie na pewno. Porozmawiam z Platformą Obywatelską, ale członkowie tego klubu postępują nieuczciwie, bo cały szereg propozycji, które oni umieścili w ustawie uchwalonej przez Parlament, to były nasze propozycje, ale nigdy nie mówili, że to są nasze zapisy. Zgłaszała je często posłanka Elżbieta Radziszewska. PiS ma zupełnie inną koncepcję, widzi tylko finansowanie budżetowe, więc zagłosują przeciwko. Nie wykluczam, że może byłoby lepiej, żeby ta ustawa weszła do nowego już Parlamentu.\nBG: Jak Pan Profesor już wprowadzi tę ustawę to co będzie Pan robił?\nZR: Będę się cieszył. Wprowadzenie tej ustawy nie rozwiąże wszystkich problemów opieki zdrowotnej, system musi być dalej reformowany, trzeba będzie wprowadzić szereg kolejnych ustaw. Na zreformowanie całego systemu i doprowadzenie do stanu, który będzie akceptowany przez społeczeństwo, potrzeba 10 lat. Jest dużo do zrobienia przez kolejne lata.\nBG: Czy będzie Pan kandydował na prezydenta RP?\nZR: Mój start w wyborach prezydenckich będzie miał miejsce wtedy, gdy badania opinii publicznej wykażą, że będą miał realne szanse na zwycięstwo. Bycie jednym z kandydatów mnie nie interesuje, szkoda czasu, lepiej iść na grzyby, albo na ryby. Mogę być jednym z dwóch, trzech kandydatów, jeśli tak, to nie wykluczam startu. Ta decyzja zostanie podjęta do końca roku. Dziś nie wiem, jaka będzie decyzja. To nie jest decyzja wynikająca z ambicji człowieka, to jest wielka i trudna decyzja.\nBG: Dziękuje za rozmowę.


Pogoda Jarrow ⇒ Prognoza pogody w Jarrow • Pogoda na dziś ⇒ jutro, na cały, dzień, wieczorem w Wielkiej Brytanii METEOPROG.PL\nPogoda w Jarrow\nPogoda Jarrow – prognoza pogody na dzisiaj, na jutro, na tydzień, na miesiąc. Wychodząc z domu albo planując podróż, warto sprawdzić prognozę pogody, żeby nie znaleźć się w niezręcznej sytuacji bez parasola albo lekko ubranym w chłodną pogodę.\nPrognoza pogody Jarrow dzisiaj pomożemy sprawdzić temperaturę powietrza, prawdopodobieństwo opadów, otrzymać informacje dotyczące prędkości i kierunku wiatru, ciśnienia atmosferycznego i wilgotności powietrza, i jak te wskaźniki będą zmieniać się w ciągu dnia.\nPogoda v Jarrow na tydzień, na 10 dni albo na miesiąc pokazuje tendencje zmian pogody w ciągu kilka dni. Wykresy pogody, prawdopodobieństwo wystąpienia opadów i ciśnienie atmosferyczne pokazują ścisłą sytuację pogodową na 3, 10, 14 dni albo na miesiąc. Duży zakres danych na stronie – Temperatura powietrza, kierunek i prędkość wiatru, zachmurzenie, typy opadów i je intensywność w Jarrow - pomożemy Ci zorientować się w sytuacji pogodowej. Także możesz znaleźć informacje o wschodzie i zachodzie słońca, długości dnia i fazie Księżyca.\nDzięki ludzikom w naszym serwisie możesz zdecydować „jak ubrać się”, brać ze sobą parasol czy okulary przeciwsłoneczne w zależności od prognozy pogody. Codzienna prognoza pogody w Jarrow pomoże Ci nie przeziębić się jeśli wieczorem nastąpi ochłodzenie albo wzmoże się wiatr.\nPogoda długoterminowa Jarrow – ścisła i szczegółowa prognoza pogody na dzisiaj, jutro i dwa tygodnie. Także istnieje funkcja pogoda w Jarrow tylko na weekend, żeby zaplanować wypoczynek. Dane pogodowe ze stacji synoptycznych przetwarzane są co godzinę – to daje możliwość udostępnienia najbardziej ścisłej prognozy pogody, w tym godzinowej.\nPrognoza pogody w Jarrow na 30 11 - 04 12\nprognoza pogody w Jarrow\nPogoda w Jarrow: Niewielki deszcz - 0, 0-3 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Jarrow: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Pochmurnie z przejaśnieniami - od 8-10\nPogoda w Jarrow: Deszcz - 4-14 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.


Olsztyńscy siatkarze kolejny raz zagrali w drużynie fundacji - Fundacja Przyszłość dla Dzieci\nFundacja » Olsztyńscy siatkarze kolejny raz zagrali w drużynie fundacji\nOlsztyńscy siatkarze kolejny raz zagrali w drużynie fundacji\nMecz był zacięty i trudny, bo i przeciwnik był mocny. Zanim jednak zawodnicy obu drużyn stanęli do walki, swoje pięć minut na parkiecie miała Fundacja „Przyszłość dla Dzieci”.\nW hali Urania pojawili się nasi mali podopieczni którzy osobiście wyprowadzili drużyny do prezentacji. To odpowiedzialne zadanie przypadło im bardzo do gustu. Podobnie jak prezentacja fundacyjnych barw.\nDrużyna Indykpol AZS tym samym w naszym imieniu zachęcała do przekazywania 1% podatku na Fundację „Przyszłość dla Dzieci” . To dla nas ogromne wsparcie za które dziękujemy. Cieszymy się, że gramy w jednej drużynie.\nCieszymy się, że Klub, jego zawodnicy jak i liczni sympatycy inspirują innych do angażowania się w pomoc na rzecz dzieci. Dzięki współpracy możemy osiągnąć znacznie więcej, niż pracując na rzecz dzieci w pojedynkę.\nKażdy może dołączyć do naszej drużyny przekazując jeden procent swojego podatku, wpisując numer KRS 0000148747 w zeznaniu podatkowym. Możesz także pomóc wpłacając pieniądze na konto: 58 1240 1590 1111 0000 1453 6887.\nFundacja na meczu Indykpol AZS


Wnętrza\t 25 marca 2015\nUrządzenie mieszkania w skandynawskim stylu jest od jakiegoś czasu niezwykle popularne w naszym kraju. Kochamy jasne, przejrzyste, funkcjonalne i klimatyczne wnętrza, które nie będą przeszkadzały nam w codziennym życiu zagracającymi elementami dekoracyjnymi.\nDzięki czterem elementom urządzimy lub zmienimy aktualny wystrój mieszkania na ten, który doskonale odda klimat rodem ze Skandynawii.\nPodłoga wykonana powinna zostać z drewna, które pozostawić możemy w naturalnej formie. Inne możliwości akcentowania drewnianej podłogi, to bielenie, malowanie białą farbą, lakierem lub olejem.\nMeble z kolei również powinny harmonizować z podłogą – drewniane szafy i komody najpiękniej oddadzą klimat Skandynawii, kiedy pomalowane zostaną na biało bądź szaro.\nTradycyjne firany zastępowane są roletami, w zamian za to poeksperymentować możemy z zasłonami – mocne, charakterystyczne kolory dodadzą klimatu wnętrzu. Motywem przewodnim klimatu skandynawskiego jest naturalność, również z kwestii oświetlenia, stąd więc rezygnacja z zasłaniających okno firan.\nJasne, naturalne, przejrzyste barwy takie, jak biele, szarości, brązy dominują w mieszkaniu, którego stylem przewodnim jest skandynawski. Grafity i brązy świetnie współgrają z delikatnością pozostałych kolorów i doskonale akcentują wnętrze.\nLen, wełna i bawełna to materiały, z których powinny zostać wykonane dodatki do naszego skandynawskiego wnętrza. Koce, poduszki, narzutki doskonale wkomponują swoją fakturą w biel i szarość drewna.\n#biel #dom #drewno #inspiracje #poradnik #styl skandynawski\nPrevious: Zmysłowa sypialnia\nNext: Wielkanocne dekoracje\nPorady eksperta (20)\nRodzinny dom (24)\nDekoracja okna na Boże Narodzenie - 33 765 views\nDIY – świąteczne dekoracje - 8 040 views\nNarzuty, koce, pledy… - 5 286 views\nSztuka pakowania prezentów - 4 605 views\nDom z bali ? drewno w roli głównej - 4 413 views\nJola o Dekoracje świąteczne\nmagnez2003 o Choinka niekoniecznie tradycyjna\nbiel czerń DIY dodatki dom drewno dynia inspiracje jesień kolory kuchnia minimalizm ogród oświetlenie poradnik rośliny styl klasyczny zima łazienka święta\nArchiwa Wybierz miesiąc Lipiec 2017 (1) Czerwiec 2017 (1) Grudzień 2016 (2) Listopad 2016 (5) Październik 2016 (5) Wrzesień 2016 (2) Maj 2016 (1) Kwiecień 2016 (2) Marzec 2016 (2) Luty 2016 (3) Styczeń 2016 (4) Grudzień 2015 (3) Listopad 2015 (10) Październik 2015 (24) Wrzesień 2015 (7) Lipiec 2015 (2) Czerwiec 2015 (14) Maj 2015 (3) Kwiecień 2015 (3) Marzec 2015 (4) Luty 2015 (2) Grudzień 2014 (1) Październik 2014 (1) Wrzesień 2014 (7)\nMasz ciekawe pomysły na stylizacje?


Jak partie rozdają stołki – cd. W PO wielki głód stanowisk – Gazeta.pl • Przewodnik po Kielcach\nJak partie rozdają stołki – cd. W PO wielki głód stanowisk – Gazeta.pl\nPowtarzając za tym co zdaje dział informacyjny Gazeta.pl w newsie „Jak partie rozdają stołki – cd. W PO wielki głód stanowisk”:\nW przeciwieństwie do ludowców partia ta nadal nie jest jedną drużyną, a intratne posady rozdają swoim ludziom najbardziej wpływowi działacze Kielce, październik 2011. Wieczór wyborczy w sztabie PO w Kielcach. Tuż po ogłoszeniu wyniki sondaży wyborów […] czytaj cały artykuł ».\nW jaki sposób opiszesz te doniesienia? Przyłącz się do debaty na ten temat\nŚwiderski pożegnał się z Fartem. Wraca do Zaksy – Sport.pl\nWielki projekt Piątków. Profesjonalna grupa MTB w Kielcach – Sport.pl\nMaluch kontra porsche. Wielki wyścig pod Kielcami [ZDJĘCIA] – Gazeta.pl\nFan pisze: Ojrzyński – robi coś z niczego – Wirtualna Polska


Jesteś tutaj: Strona główna›Oferowane marki›RIWALL\nRIWALL szczotka do myjek ciśnieniowych RACC00010\nSzczotka do myjki ciśnieniowej Riwall RACC00014 dedykowana do czyszczenia powierzchni płaskich. Idealna do czyszczenia np kostki brukowej lub podjazdów.\nW magazynie Ocena: 4,5 659 zł 659 zł\n659 zł 659 zł + darmowa dostawa\nAkcesoria do mebli… 12\nAkcesoria do mebli ogrodowych 12\nPojedyncze meble… 10\nPojedyncze meble ogrodowe 10\nKosiarki elektryczne 4 Kosiarki spalinowe 4 Piły spalinowe 4\nGlebogryzarki 2 Kosy spalinowe 2 Myjki ciśnieniowe 2\nPiły elektryczne 2 Rozdrabniarki 2\nAkcesoria do grilla 1 Hydrofory 1\nRIWALL wertykulator z aeratorem REV 3815\nWertykulator z aeratorem Riwall REV 3815 o mocy 1500 W pozwoli na utrzymanie w najlepszym stanie każdego ogródka. Funkcja 3w1 pozwoli na frezowanie, napowietrzanie oraz zbieranie elementów organicznych. Płynna regulacja głębokości cięcia znacząco ułatwia pracę.\nRIWALL szczotka obrotowa RACC00012\nSzczotka obrotowa Riwall RACC00012 dedykowana do myjek ciśnieniowych marki Riwall. Idealnie nada się do czyszczenia wszystkich powierzchni gładkich. Dzięki gęstemu włosiu szczotki korzystanie z niej jest szybkie i skuteczne.\nRIWALL kruszarka elektryczna cylindryczna RES 2844 B\nElektryczna niszczarka do drzew ogrodowych z przezroczystym pudełkiem. Moc silnika 2800 W. Sięga aż 60 obrotów na minutę Riwall elektryczna kruszarka do drewna RES 2844 B jest idealna do niszczenia odpadów drzewnych po przycinaniu, obróbce lub rozdrabnianiu krzewów i drzew w ogrodzie.\nWertykulator z aeratorem Riwall REV 3213 z silnikiem elektrycznym o mocy 1300W i szerokością pracy 32 cm dedykowany jest do pielęgnacji trawnika o różnych porach roku. Funkcja aeracji pozwala dodatkowo napowietrzyć trawnik, co pobudza trawę do lepszego krzewienia.\nRIWALL kosiarka benzynowa RPM 5135\nKosiarka benzynowa z możliwością jazdy RIWALL RPM 5135 i funkcją 4 w 1 umożliwia zbieranie, mulczowanie, wyrzut tylny oraz boczny. Kosiarka jest wyposażona w duży kosz 65 l z plastikową, górną częścią i wygodnym uchwytem. Ujęcie kosiarki wynosi 51 cm. Regulowana wysokość koszenia aż do 7 pozycji.\nRIWALL glebogryzarka RET 3275\nGlebogryzarka elektryczna Riwall RET 3275 z silnikiem o mocy 750 W idealnie sprawdzi się podczas prac w mniejszych ogrodach. Doskonała do spulchniania gleby w szklarniach lub tunelach foliowych, przed wysiewem.\n285 zł 277 zł\nRIWALL szczotka do myjek ciśnieniowych RACC00014\nSzczotka do myjki ciśnieniowej Riwall RACC00014 dedykowana do myjek ciśnieniowych marki Riwall. Idealnie nada się do czyszczenia powierzchni wrażliwych na zarysowania. Dzięki miękkiemu włosiu idealnie nadaje się np do czyszczenia karoserii samochodu.\nRIWALL kosiarka elektryczna REM 3615\nKosiarka elektryczna Riwall REM 3615 z silnikiem o mocy 1500 W oraz szerokością koszenia 36 cm idealnie sprawdzi się w ogrodach z trawnikiem o powierzchni do 300 m2. Centralna regulacja wysokości koszenia pozwoli ściąć trawnik na wysokość 25 – 65 mm.\nKrzesło ogrodowe Riwall Forios stanowi doskonały dodatek do każdego ogrodu lub tarasu. Konstrukcja wykonana z wytrzymałego aluminium w kolorze grafitowym sprawia, iż krzesła są bardzo lekkie. Krzesło posiada możliwość składania.\nRIWALL kosiarka akumulatorowa 40 V RALM 3740i\nCiesz się wszystkimi zaletami kosiarki akumulatorowej – cicha praca, łatwy rozruch, brak emisji, brak kabli, brak materiałów eksploatacyjnych (olej, benzyna, filtry itp.). RIWALL RALM oferuje przycinanie 37 cm i pojemność kosza 40 l, wytrzymałą obudowę polimerową oraz nowoczesny silnik węglowy PowerMax.\nRIWALL kosiarka spalinowa RPM 4630 B\nKosiarka spalinowa Riwall RPM 4630 B o mocy 2,2 kW to nowoczesna maszyna posiadająca aż 7 pozycji wysokości cięcia. Ergonomiczna oraz antywibracyjna kierownica z możliwością składania znacząco ułatwia pracę.\nRIWALL kosiarka wielofunkcyjna RPM 4830 B PRO\nWielofunkcyjna kosiarka do trawy RIWALL RPM 4830 B PRO, 4 w 1, z silnikiem benzynowym Briggs & Stratton i górną skrzynią biegów.\nRIWALL metalowe krzesło (z zestawu Verona 6+)\nMetalowe krzesło ogrodowe do układania w stos, część zestawu Verona 6+ marki RIWALL.\nRIWALL nożyce elektryczne REH 5045\nNożyce elektryczne Riwall REH 5045 to lekkie a zarazem wytrzymałe urządzenie, które pozwoli na swobodne przycinanie krzewów oraz żywopłotów. Specjalna osłona w przedniej części nożyc chroni użytkownika podczas pracy.\nRIWALL krzesło ogrodowe Oliver\nKrzesło ogrodowe Riwall Oliver to model wykonany z wysokiej jakości drewna sosnowego. Wyposażone w regulowane oparcie z możliwością wyboru pomiędzy 7 pozycjami. Solidne i stabilne a przy tym odporne na warunki atmosferyczne. Stanowi doskonały dodatek do każdego ogrodu lub tarasu.\nKrzesło ogrodowe Riwall Pikolo to wygodny i trwały model który doskonale sprawdzi się w każdym ogrodzie lub na tarasie. Lekka konstrukcja charakteryzuje się wysoką wytrzymałością i stabilnością, jest odporna na warunki atmosferyczne i łatwa do utrzymania w czystości.\nRIWALL piła łańcuchowa RECS 2040 z silnikiem elektrycznym 2000 W\nNiezawodny silnik do czystych cięć przy prędkości łańcucha do 14 m/s sprawdza się w przypadku większości zadań domowych i ogrodowych. Elektryczna piła łańcuchowa RIWALL RECS 2040 jest wyposażona w bardzo wydajny hamulec, który zatrzymuje pracę maszyny w ciągu 0,12 s. Posiada również futerał ochronny o długości 40 cm.\nPoduszka ogrodowa Riwall Hartman o wymiarach 120×50×6–1 w kolorze czerownym, to doskonałe uzupełnienie meblli ogrodowych. Wyprodukowana z połączenia wysokiej jakości bawełny oraz poliestru, zapewnia komfort i wygodę użytkowania nawet podczas dużych upałów. Nowoczesna kombinacja kolorystyczna – odmienna na każdej ze stron poduszki, pozwala zmieniać wzory według upodobania i własnego gustu.\nRIWALL poduszka ogrodowa Hartman, 41.5x46x6-1, pomarańczowa\nRIWALL poduszka ogrodowa Hartman HTM, 120x50x6-1, szara\nPoduszka ogrodowa Riwall Hartman HTM o wymiarach 120 × 50 × 6–1 w kolorze szarym, to doskonałe uzupełnienie meblli ogrodowych. Wyprodukowana z połączenia wysokiej jakości bawełny oraz poliestru, zapewnia komfort i wygodę użytkowania nawet podczas dużych upałów. Nowoczesna kombinacja kolorystyczna – odmienna na każdej ze stron poduszki, pozwala zmieniać wzory według upodobania i własnego gustu.\nRIWALL poduszka ogrodowa Hartman HTM, 195x60x6-1, szara\nPoduszka ogrodowa Riwall Hartman HTM o wymiarach 195 × 60 × 6–1 w kolorze szarym, to doskonałe uzupełnienie meblli ogrodowych. Wyprodukowana z połączenia wysokiej jakości bawełny oraz poliestru, zapewnia komfort i wygodę użytkowania nawet podczas dużych upałów. Nowoczesna kombinacja kolorystyczna – odmienna na każdej ze stron poduszki, pozwala zmieniać wzory według upodobania i własnego gustu.


Jarosław Łojewski, Autor w serwisie DobraPorazka.pl\nFuckUp Nights w Polsce\nAbout Jarosław Łojewski\nMeanwhile lets just say that we are proud Jarosław Łojewski contributed a whooping 31 entries.\nDodano przez Jarosław Łojewski\n17-02-2018 w Blog, Porażka /by Jarosław Łojewski\nSłyszeliście już o tym, że z porażek należy wyciągać nauki? Wtedy nie są porażkami, ale sposobem zdobywania doświadczenia. Kto z Was wie, co “uczenie się z porażek” oznacza w praktyce? Na czym ono ma polegać? Jak do niego podejść? Co zrobić, aby faktycznie się czegoś z nich nauczyć? Zapraszam do poznania prostej metodyki, która praktycznie odpowiada […]\n07-02-2018 w Blog, Filmy, Porażka, Różne, Wystąpienia /by Jarosław Łojewski\n04-02-2018 w Blog, Książki /by Jarosław Łojewski\nJest coś, co “przychodzi z trudem, bo stoi w sprzeczności z naszym instynktem i naszą naturą. To nauka na błędach.”. Zwłaszcza, jeśli mówimy o katastrofalnych błędach. O porażkach, które niosą za sobą ofiary. Jeśli nie boicie się wyprawy w krainę takich porażek – zapraszam Was do lektury książki Matthew Syed-a.\n03-02-2018 w Filmy, FuckUp Nights w Polsce /by Jarosław Łojewski\nO FuckUp Nights w Trójmieście i Warszawie, naukach z porażek, chętnych gościach i ciekaw(ski)ej publiczności w rozmowie z Krzysztofem Bulskim\n31-01-2018 w Blog, Porażka /by Jarosław Łojewski\nNiepowodzenia są częścią życia. Traktowanie ich jako kroków na drodze do sukcesu pomoże Ci w pełni wykorzystać te bolesne – ale cenne – doświadczenia. Nikt nie lubi porażek, ale nawet odnoszący największe sukcesy ludzie stanęli w obliczu tego wyzwania w którymś momencie swojej kariery. Życie jest huśtawką. Większość z nas ciągle “buja się” między sukcesami […]\n28-01-2018 w Blog, Katastrofy /by Jarosław Łojewski\nOdważni ludzie, tacy jak jak Tomasz Mackiewicz, Jerzy Kukuczka czy Wanda Rutkiewicz zmieniają świat. “() to właśnie ‘wariaci’ i ‘szaleńcy’, ludzie nieszablonowi ze 100% pasją zmieniają ten świat i dodają mu kolorytu.”. Szanujmy ich odwagę. Z szacunku dla nich, korzystajmy z ich doświadczeń.\n21-01-2018 w Prasówka /by Jarosław Łojewski\nZazwyczaj jest tak: wpadasz na pomysł na genialny startup, siedząc w wannie, samochodzie, autobusie czy zajęciach z biologii molekularnej. Pomysł podoba Ci się coraz bardziej. Potem opowiadasz o nim swojemu ziomalowi z dzielni. Produkt podoba mu się jeszcze bardziej niż Tobie. Więc widzisz już miliony monet, które będziesz dzięki niemu gromadził i (co ważniejsze) WYDAWAŁ! […]\n17-01-2018 w Prasówka /by Jarosław Łojewski\n15-01-2018 w Filmy /by Jarosław Łojewski\nRafał Żak opowiada o tym, jak: uczyć się na własnych błędach, przechodzić przez porażki, mylić się szybko, by poprawiać swoje działania, budować kulturę organizacyjną akceptującą niepowodzenia, popełniać błędy z premedytacją, by rozwijać swoją organizację.\n13-01-2018 w Katastrofy, Prasówka /by Jarosław Łojewski\nWczesnym rankiem, 14 stycznia 1993 w godzinach porannych na Morzu Bałtyckim u wybrzeży niemieckiej wyspy Rugia zatonął polski prom “Jan Heweliusz”. Wydarzyło się to podczas sztormu o rzadko spotykanej sile 12 stopni w skali Beauforta. W katastrofie zginęło 55 osób – 20 marynarzy i 35 pasażerów. Uratowano 9 marynarzy.\n11-01-2018 w Blog, Książki /by Jarosław Łojewski\n“Błąd, niepowodzenie, pomyłka, blamaż, niedopatrzenie, porażka, wpadka, wtopa, fiasko, katastrofa, klęska, klapa, przegrana, zawód, obciach, krach, niewypał, upadek, epic fail, niefart, fuck-up, plama…”. Rafał Żak przedstawia książkę “Sztuka błądzenia”, w której o błędach opowiada na wiele sposobów.\n09-01-2018 w Filmy, FuckUp Nights w Polsce /by Jarosław Łojewski\n4Z, czyli dobra porażka w praktyce17-02-2018 - 11:37\nO fuckupach na poważnie. Śmiertelnie poważnie.07-02-2018 - 09:27\nMetoda czarnej skrzynki. Książka, która zmieniła moje patrzenie na życie.04-02-2018 - 21:16\n6 sprawdzonych kroków na podniesienie się z porażki31-01-2018 - 20:41\nOdwaga28-01-2018 - 21:07\nCzy można odnieść sukces bez porażki?03-02-2018 - 21:54\nSztuka błądzenia, Rafał Żak na TEDxKoszalin15-01-2018 - 23:18\nFuckUp Nights Trójmiasto vol. III – cz.4 – Jan Wyrwiński09-01-2018 - 00:30\nFuckUp Nights Trójmiasto vol. III – cz.3 – Krzysztof Moszyk09-01-2018 - 00:28\nbłędy błędy poznawcze coaching eksperyment eksperymentowanie film fuckup fuckup nights jarek łojewski katastrofa książki media odwaga porażka porażki przygotowanie sukces tedx trójmiasto wystąpienia wywiad\n© Copyright by Jarosław Łojewski - Enfold WordPress Theme by Kriesi


pożyczki online wrocław, co polecicie ? - Czytaj więcej na tym forum !\nStrona główna > Ekonomia > Banki > pożyczki online wrocław, co polecicie ?\npożyczki online wrocław, co polecicie ?\nWitam na forum :) Mam pytanie o pożyczki online. Może znacie jakieś fajne porównanie. Mogę nawet podejść do filii we Wrocławiu.\nDokładnie. Nigdy nie poszukiwałem pożyczek online dla Wrocławia, tylko ogólnie. Te olbrzymie firmy są naturalnie najwiarygodniejsze. Nie łudź się, iż będzie tanio, lecz w sumie i oni mają dla klientó jakieś promocje. Pozdrawiam.\nMnie też uratowała chwilówka. Nie miałem innego wyjścia. Ale nie o tym chciałem napisać. Uważajcie i korzystajcie tylko z tych firm, które widnieją w katalogach. Inne pożyczki online we Wrocławiu mogą być przekrętem.\nUważam podobnie. Miałam problem finansowy i tylko dzięki firmie pożyczkowej udało mi się go pozbyć. Teraz płacę już ostatnią ratę i koniec :D Czy przepłaciłam? Na pewno dużo więcej mnie to kosztowało, ale nie jest źle. Ogólnie popieram, że jest coś takiego jak kredyty online. Nie znalazłam we Wrocławiu banku, który byłby mi przychylny :)\nTo link do wszystkich możliwych pożyczek online we Wrocławiu no i oczywiście również dla innych miast https://pozyczka-wroclaw.pl. Polecam, bo właśnie tutaj znalazłem dobrą ofertę. Nie miałem wyjścia, bo w banku nie daliby mi żadnego kredytu. Źle nie trafiłem :)\nIle więcej się płaci tak orientacyjnie? Szukałam ofert pożyczek online na wielu stronach. Wpisywałam Wrocław, bo może mają jakąś stacjonarną filię, gdzie można się poradzić.


04 maja 2017 15:04\nNagrodzono również ratowników i ich psy służbowe. (fot. MSWiA/twitter)\nStrażacy, którzy 8 kwietnia brali udział w akcji ratowniczej po zawaleniu się kamienicy w Świebodzicach na Dolnym Śląsku, otrzymali nagrody finansowe i odznaczenia od ministra spraw wewnętrznych i administracji Mariusza Błaszczaka.\n"Gratuluję i dziękuję za akcję w Świebodzicach. Za akcję, która pokazała, że polska straż pożarna jest profesjonalna, że polscy strażacy są gotowi na poświęcenie, kiedy trzeba ratować życie ludzkie" - powiedział Błaszczak.\nNagrodzono również ratowników i ich psy służbowe.\nW katastrofie budowlanej w Świebodzicach całkowicie zawalił się przedwojenny budynek, w którym mieszkało sześć rodzin. Akcję ratunkową prowadzono niemal dobę, brało w niej udział 229 ratowników. Ostatnią ofiarę wydobyto spod gruzów kamienicy po 12 godzinach akcji. Według wstępnych hipotez, przyczyną katastrofy był wybuch gazu. Zginęło sześć osób, w tym dwoje dzieci, a cztery osoby zostały ranne.\nSzef MSWiA wręczył także awanse na wyższe stopnie służbowe, odznaki Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej oraz wyróżnienia za długoletnią służbę.


VOLTENO VO0244 Wentylator - ceny i opinie w Media Expert\nKod produktu: 785172\n12.13 zł x 11 rat\nJeśli szukasz ochłody w upalne dni to wentylator VOLTENO VO0244 jest idealnym rozwiązaniem dla ciebie. VOLTENO VO0244 to wentylator bezśmigłowy pracujący z mocą 18 W. Jego nowoczesny design, w żywych kolorach sprawi, że wentylator będzie się dobrze komponował z każdym wnętrzem.\nWentylator VOLTENO VO0244 wyposażony został w system automatycznej oscylacji w zakresie 90°, dzięki któremu chłodne powietrze jest równomiernie rozprowadzane w pomieszczeniu. Funkcję można wyłączyć. Wentylator może pracować w jednym wybranym kierunku lub rozprowadzać chłodne powietrze w różnych kierunkach. VOLTENO VO0244 sterowany jest mechanicznie, posiada także timer.\nWentylator idealny do każdego pomieszczenia w domu jest niewielki, cichy a ponadto ładnie się prezentuje swoim wyglądem.Posiada regulacje nawiewu oraz funkcję oscylacji.Bardzo polecam\nKlient 2016-05-07 23:59:11\njest super maly ale bardzo wydajny\nPiotr 2016-04-17 17:40:46\nGwarancja na produkt: Wentylator VOLTENO VO0244