Teatr. Scena i widownia. Wszystko zamienia się we wnętrze studia filmowego, gdzie właśnie za chwilę będzie realizowany na żywo telewizyjny show. Widownia powoli zapełnia się publicznością. Część widzów jest wyraźnie podekscytowana...\nPo scenie i widowni od początku kręci się dwóch pracowników. Widać, że oni tu rządzą - pilnują ustawienia kamer, świateł, mikrofonów. Oni też ustalają z publicznością zasady "dozowania" aplauzu. Reakcja publiczności ma być spontaniczna, ale wyłącznie na dany sygnał. Po chwili dowiadujemy się, że tych dwoje dba również o dźwięk i muzykę - przez cały program zza konsolety sterują tym, co dzieje się na scenie i tym co leci z mikrofonu.\nBohaterką reality show jest elegancka, wyniosła, lecz smutna kobieta, która po krótkiej, rzeczowej zapowiedzi prowadzącego program, zaczyna zwierzenia ze swojego życia. To Balladyna - kobieta która zdobyła władzę przez krew, kłamstwa i krzywdę - sprawca i uczestnik lawiny nieszczęść. Bohaterka opowiada zarówno na żywo ze sceny, ale widzimy również przebitki z jej zwierzeń, nagrane wcześniej i wyświetlane na wielkim ekranie w głębi studia. Realizatorzy show pokazują też nam scenki z jej życia. A wszystko rozpoczyna występ gwiazdy disco, czyli Grabca vel Grabiątka, który podbija nie tylko serca publiczności ale i chłodne serce szefowej tego całego interesu medialnego - Goplany.\nI tak rozpoczyna się w Teatrze Dramatycznym w Białymstoku opowieść o smutnym i nieszczęśliwym życiu Balladyny, która okazuje się być zabójczą siostrą, niewdzięczną córką, zdradliwą żoną, nieszczerą kochanką i okrutną panią. To opowieść zakończona sceną, w której Balladyna, przed publicznością, na żywo, dokonuje osądu złych czynów i wydaje wyrok na ich sprawców, a ona oraz my, czyli publiczność, doskonale wiemy, że winną tego całego zła jest właśnie ona - Balladyna, i tylko czekamy aż wyda sprawiedliwy i równie okrutny wyrok na samą siebie.\nNieistotne jest gdzie i w jakich czasach toczy się życie Balladyny. Czy będzie to średniowiecze, oświecenie czy współczesność. Wymowa opowieści jest aktualna w każdym czasie, a towarzyszące ludziom emocje w zasadzie w każdej epoce identyczne. I tym właśnie kierowali się twórcy białostockiej adaptacji dramatu Juliusza Słowackiego, lokując całą historię w telewizyjnym studiu, gdzie można wykreować różne realia i epoki, przenieść akcję umownie do odległych czasów króla Popiela albo umiejscowić w epoce baroku i podać widzom w przerysowanym, można nawet powiedzieć, lekko zdegenerowanym obrazie. To, w jaki sposób realizatorzy pokażą nam sceny z życia Balladyny, zależy od scenariusza. A ten scenariusz, na polecenie szefowej całego telewizyjnego interesu, tajemniczej Goplany, szczegółowo realizują jej niezwykle utalentowani asystenci, Skierka i Chochlik, których wszędzie pełno i na wizji i na fonii. Pilnują kamer, kabli, mikrofonów, dbają też o zgodną ze scenariuszem reakcję publiczności oraz o odpowiednie na dany moment emocje, sterowane muzyką i umiejętnie wplecionymi piosenkami. Scenki z życia Balladyny wydają się być specjalnie wykreowane na potrzeby naszego reality show, a o tym, co się wydarzyło, jak i dlaczego, dowiadujemy się zlepiając te sceny, pokazane nam niekoniecznie z zachowaniem chronologii. Dokładnie tak, jak we współczesnych obrazach, gdzie informacje i emocje dozowane są przemyślnie, nie zawsze w odpowiedniej kolejności, a całość historii dopiero na koniec spinana jest klamrą w postaci efektownego albo zaskakującego finału.\nReżyser reality show o Balladynie, pokazując nam te przeróżne sceny, umiejscowione w różnych epokach, w stylizowanych na tamte czasy kostiumach, nawet nie próbuje ukrywać, że to są tylko przebrania, czasami nawet wręcz przerysowane czy karykaturalne, a sceny i postaci - umowne. Na przykład Kirkor, wypowiadający z atencją i z pozoru bardzo poważnie swoje kwestie o wyborze żony, ubrany w ciężką kolczugę i dzierżący w dłoni miecz, a jednocześnie z takim współczesnym błyskiem w oku, przekazujący pozawerbalne pytanie - patrzcie jak fajny ten Kirkor, nie? Albo goście uczty u Pani Balladyny, przebrani w barokowe suknie i peruki, kiwający się rytmicznie zza stołu jak kukiełki. Czy Grabiec w koronie Popiela, wygłaszający swe irracjonalne, ale bardzo dwuznaczne "królewskie" zarządzenia, balansując na kiwającym się stole biesiadnym. Myślę, że z założenia reżysera wszystkie postaci z tej opowieści mają nam sugerować już z góry zaplanowany pewien do nich stosunek - jak to w mediach - gdzie sposób przedstawienia postaci może wywołać w widzach "spodziewany" przez twórców odbiór. To właśnie fenomen telewizji - narzędzia, którym można sterować i informacją, i wizerunkiem.\nW naszym show tak naprawdę rządzi Goplana, pojawiająca się na żywo tylko kilka razy i to głównie gdzieś z zaplecza, ale widoczna prawie cały czas w postaci wielkiej projekcji wyświetlanej na ścianach studia - kobiety w karminowym garniturze z głębokim dekoltem, popijającej czerwone wino, z lekkim ironicznym uśmieszkiem na twarzy - tej wielkiej nieobecnej, lecz wszechmocnej szefowej. Albo miłość Goplany - Grabiec - oryginalnie prostak, cham i wieśniak, tu jest gwiazdorem disco w cekinowym stroju, dający niezły popis wokalno-taneczny, śpiewający jak gdyby nigdy nic rymy Słowackiego do muzyki opartej na jednym prostym akordzie. A publiczność szaleje!\nMamy też bardzo ciekawie ukazane postaci Matki i Pustelnika - to bohaterowie ubrani w zgrzebne szarobure szaty, udające ubiory sprzed tysiąca lat - na dodatek aktorsko również umiejscowieni jakby w poprzednich epokach. Świetny zabieg reżyserski, który pokazuje różnicę pokoleń, nawet w sposobie wypowiadania kwestii aktorskich. Starsi zawsze będą postrzegani przez młodzież jako "nie na czasie", a choćby nie wiem jak starszy się wysilał, jego ubiór, mowa, zachowanie będą dla młodszego "oldschoolowe". I takie właśnie retro są te dwie postaci w zestawieniu z pozostałymi. Za to Alina, pomimo równie zgrzebnej szaty i prasłowiańskich sandałów, jest postacią niezwykle współczesną i świetnie oddaje charakter młodego pokolenia - przemądrzałość, arogancja, zbytnia pewność siebie, uszczypliwość i złośliwość, a wszystko to z pięknym niewinnym uśmiechem na twarzy. Brawa dla Uli za świetną kreację tej postaci, tak bardzo autentyczną, że momentami zaczynamy usprawiedliwiać Balladynę i rozumieć, dlaczego to siostra nie kocha siostry i nie życzy jej zbyt dobrze.\nWiększość postaci zagrana jest bardzo dobrze, i zgodnie z odpowiednią hierarchią, wiemy, kto jest na scenie najważniejszy i kto jaką wizję reżysera realizuje. Tytułowa Balladyna to rola wymarzona dla Justyny Godlewskiej. I to się czuje - nawet wtedy gdy po spektaklu, podczas rozmowy z widzami, opowiada o tej postaci. Robi to z tak wielką pasją, jakby Balladyna przeniknęła do jej umysłu. Szczególnie przejmujące są monologi bohaterki, nagrane wcześniej i wyświetlane na ekranie w głębi sceny. Mam wrażenie, że zamysł reżysera był taki: oto ona Balladyna, stoi przed wami w pełnym świetle, wyostrzającym wszystkie szczegóły, bez okrycia, bez maski, bez pozy - zła, ale piękna, szczera i przerażona, otwierająca przed wami zakamarki swej duszy. Teraz właśnie dowiecie się całej prawdy. I rzeczywiście żeby poznać całą prawdę o Balladynie musimy sobie sami ją skleić, z tych wszystkich scenek i obrazów, do tego dodać własne emocje i doświadczenia i dopiero wtedy wysnuć osobiste wnioski.\nTwórcy białostockiej Balladyny nie sugerują nam żadnego osądu, nie stawiają się po żadnej ze stron, tym bardziej też nie sugerują nam do jakich postaci czy faktów z naszej aktualnej rzeczywistości możemy odnieść tę historię. Pokazują nam tylko, do czego może doprowadzić manipulowanie przekazem informacji i odpowiednie sterowanie emocjami. Pokazują nam wymykające się spod kontroli fakty, którymi w którymś momencie już nie daje się w żaden sposób kierować. Gdzie wszystko może potoczyć się inaczej niż zapisaliśmy w scenariuszu. Gdzie ludzkie życie i los może zależeć od błahego z pozoru wydarzenia. Tak jak w Balladynie, przecież cała historia potoczyłaby się inaczej, gdyby Grabiec nie odrzucił miłości Goplany.\nW białostockim spektaklu zgubnym efektem tego potoku wydarzeń jest wojna - pokazana bardzo dobitnie i wywołująca w widzach realną grozę. Tu akurat twórcy zdobyli się na dosłowne i wyraźne ostrzeżenie - pokazując projekcje z dokumentalnych obrazów wojny - naloty bombowców, nacierających szturmowców i inne sceny wojenne z różnych światowych konfliktów zbrojnych. Ten właśnie moment jest najbardziej dosłowny i daje wyraźny przekaz. Tak jak inne z sceny możemy zinterpretować dość indywidualnie na swoje własne potrzeby i zgodnie z osobistymi poglądami i wartościami, tak te obrazy ukazujące grozę wojny będą przez wszystkich odebrane dosłownie - wojna to samo zło i najgorsze możliwe rozwiązanie.\nJa osobiście odebrałam przekaz twórców białostockiej Balladyny jako sygnał, jak znaczącą rolę pełnią dziś media, jak mogą kształtować rzeczywistość poprzez takie a nie inne jej pokazywanie. Jak łatwo można wykreować bohatera, który "pociągnie" nasz show i da nam oglądalność czy klikalność. Nieważne, jakie nasz bohater ma prawdziwe intencje, czy jest mądry i dobry, czy szalony, czy chory na władzę - ważne żeby się działo. Ale z drugiej strony to dzięki mediom możemy lepiej poznać i zrozumieć świat i ludzi, bez wychodzenia z domu. Najważniejsze to nie dać się zmanipulować i ogłupić, a informacje filtrować przez gęste sito rzetelnej wiedzy i rozumu.\nNie zawsze jednak da się poznać świat w domowym zaciszu. W przypadku historii Balladyny można przeczytać oryginalny tekst dramatu Juliusza Słowackiego, można obejrzeć archiwalne zapisy innych inscenizacji, można przeczytać relacje i recenzje prasowe i telewizyjne, ale to nie wystarczy. Jednak trzeba koniecznie z domu wyjść i zobaczyć spektakl w Teatrze Dramatycznym. Wtedy dopiero uniwersalny obraz postaci Balladyny i jej historii będzie kompletny.\nEla Sawicka /bia24.pl\nLink do źródła: bia24\nOgórki, zaloty i Monty Python. Balladyna jak puzzle w studiu filmowym\n«Słowacki poszatkowany, pokawałkowany, multimedialny, z nutą disco polo. Są w nim skrzydła husarskie, didżeje w martensach sterujący publiką, montypythonowski klimat i złowrogi też. "Balladyna" czytana przez współczesność to najnowsza propozycja Teatru Dramatycznego. Całkiem ciekawa, choć jednak w tym tyglu trochę czegoś za dużo.\nBez chronologii takiej jak w oryginale. Bez rozbudowanych monologów i niektórych postaci. Bez ugrzecznionej postawy wobec dzieła wieszcza. W ascetycznej scenografii z multimedialnymi ekranami. "Balladyna" w reż. Katarzyny Deszcz to raczej wariacja na temat mechanizmu władzy, odrzuconej miłości, powracających demonów z przeszłości - niż pełnowymiarowy spektakl zgodny z literą oryginału. A jednak to cały czas Słowacki - z myślą przewodnią, ironią, językiem, choć mocno pociętym. Nie ginie raczej w multimediach (choć miejscami jest ich trochę za dużo - niepotrzebne wojenne wizualizacje).\nReżyserka swobodnie żongluje scenami, niektóre przenosząc we współczesność. Czasem zmienia kontekst i realia, czasem coś dopowiada, miesza kostium współczesny z archaicznym. Wszystkie te zabiegi do pewnego momentu raczej nie przyćmiewają myśli Słowackiego. Nie przytłacza jej też nietypowa kompozycja spektaklu. Słowacki właściwie przez cały czas jest na pierwszym planie, choć niekiedy trudno uwierzyć, że śpiewany na discopolową nutę pean miłosny Grabca rzeczywiście jest nadal, choć poszatkowanym, tekstem Słowackiego. A jednak jest. I potrafi zaskoczyć: okazuje się bowiem, że wystarczy nadać tekstowi specyficzny rytm, włożyć w inny kontekst i już wybrzmiewa inaczej.\nSporo tu rozmaitych niespodzianek - na poziomie tekstu, kompozycji, muzyki, fabuły. W sumie do tradycyjnej historii wprowadzają ożywczego ducha, ale też zdarzają się momenty, że o tych niespodziankach myśli się jak jak o zbędnych ozdobnikach. Tak dzieje się bliżej finału, póki co, przez pierwszych kilkadziesiąt minut spektakl ogląda się nieźle.\nHistorię Balladyny twórcy opowiadają kawałkami, układanymi w konkretne fragmenty. I tak jak podczas układania puzzle'a - wyciąga się ze stosu elementy, przygląda się im, próbując ułożyć jakiś spójny obraz, czasem od końca - tak i tu: aktorzy opowieść o życiu tytułowej bohaterki referują w migawkach, nie zaczynając od początku, a od środka, a wręcz końca.\nMigawki są tu słowem kluczem - taką w końcu mamy rzeczywistość: współcześni odbiorcy przyswajają fakty za pomocą migawek, zdjęć, krótkich form. Te dłuższe są przegrane na wstępie. I z takiego założenia wychodzi reżyserka - za pomocą multimediów buduje opowieść migawkową, na nasze czasy, jednocześnie między wierszami stawiając diagnozę odbiorców i sposobu wchłaniania przez nich informacji. Idzie zresztą dalej - opowieść o Balladynie stwarza na oczach widza, umieszczając część bohaterów w studiu filmowym.\nPo co? Jak zapowiadała reżyserka - rzecz w tym, by znaleźć współczesny odpowiednik Goplany - baśniowej kreatorki, wróżki, mistrzyni iluzji.\nJednak o ile zamysł, by Goplanę (Agnieszka Możejko) z pani jeziora przechrzcić we współczesną właścicielkę firmy wirtualnej, przetwarzającą treści i kreującą rzeczywistość - był ciekawy, o tyle na scenie nie wypada tak interesująco, jak można było sobie wyobrazić na podstawie zapowiedzi.\nTo bowiem zabieg - na poziomie scenariusza - nie do końca czytelny. W wirtualnym studiu filmowym na oczach widza opowiadana jest historia głównej bohaterki, której Goplana nienawidzi. Sama zakochana w Grabcu (Marek Tyszkiewicz), nie może znieść, że ten nie interesuje się nią, a Balladyną właśnie. Odrzucona kobieta zaczyna sterować nieco jej życiem, prowokować niektóre wydarzenia. W efekcie na część sytuacji, w których postawiona jest Balladyna, ma wpływ właśnie Goplana.\nTyle w kwestii pomysłów na spektakl. Na scenie niestety jednak nie są one już tak klarowne. Ani wątek ze studiem filmowym, ani sposób, w jaki Goplana steruje życiem Balladyny. Nerwowy wybuch Goplany pod koniec spektaklu: "Poplątałam ludzkie czyny!" to jednak trochę za mało, by jej ingerencję w rzeczywistość i ów ciąg przyczynowo-skutkowy - zrozumieć.\nTrochę Monty Pythona\n"Balladyna" to spektakl zaskakująco lakoniczny, z ascetyczną scenografią (Andrzej Sadowski), oszczędny w słowach. Sporo tu ciszy, gry twarzą (świetna scena gdy Kirkor przybywa do chaty, by prosić o rękę jednej z sióstr). Ale i w takim lakonicznym spektaklu zdarza się nadmiar - jak wtedy, gdy scenę zasypują wizualizacje, w którym widać obrazy wojny z różnych stron świata. Nawet jeśli intencja jest zrozumiała - i wynika z chęci uniwersalizacji wątków wojny, przemocy, opresji, dziejących się pod każdą szerokością geograficzną - to jednak tu wydaje się być zupełnie niepotrzebna. Szkoda, że rozbija spójny rytm i przewrotny nastrój spektaklu.\nA ten jest w białostockiej "Balladynie" bardzo ważny. To nastrój nieoczywisty, o dużym poziomie ambiwalencji, łączący przeciwstawne emocje. Powagę i dramatyzm często przełamuje humor, nie brakuje ironii i karykatury. Sporo tu scen pastiszowych, wręcz montypythonowskich. Weźmy wspomnianego Kirkora (zabawny Leszek Żukowski): rycerzyk z przypasanym drewnianym mieczem, który przybywa nagle i wykrzykuje do sióstr: "Dziewice!" Pojawia się niczym Filip z konopi, który wyskoczył z jakichś ludowych podań czy legend o rycerzach. Jakby pochodził z zupełnie innej historii.\nO ile jednak miotając się po scenie ze skrzydłami husarii na plecach i chcąc lecieć do bitwy nawet bez wiedzy o celu - Kirkor wpisuje się w konwencję spektaklu i jego ironiczny podtekst, o tyle towarzyszące mu martyrologiczne i łopatologiczne wizualizacje z wojennymi obrazami - już nie. Zwyczajnie irytują.\nJest zdecydowanie lepiej gdy spektakl pozostaje na poziomie lekkiego pastiszu i przewrotnej niejednoznacznej nuty.\nOgórki i zaloty\nSporo jest w spektaklu ciekawie poprowadzonych scen - w których właśnie przewrotny nastrój ma znaczenie. Choćby mistrzowska scena jedzenia ogórków przez siostry i matkę podczas zalotów Kirkora. Rycerzyk dwoi się i troi, chcąc wypaść jak najlepiej, matka dostaje euforii, nie może się powstrzymać, by nie dotknąć Kirkora. A siostry? Cóż, siostry siedzą sennie ja stołkach, konsumują w spokoju ogórki, czasem rzucą jakiś tekst. Nie wydają się jednak być specjalnie przejęte, że oto za chwilę może zmienić się ich przyszłość.\nA że się zmieni, wiemy już wcześniej. W scenie poprzedzającej zaloty, Balladyna mówi: "Zazdroszczę tej, co jeszcze rano mną była". Rzeczywiście, wszystko było jeszcze inne, normalne, zwyczajne. Siostry po prostu jadły ogórki i przyglądały się absztyfikantowi. A w chwilę później nic nie było już takie same. Machina zła ruszyła.\nBalladyna zabija siostrę podczas wyprawy na maliny, i z czasem wpada w wir kolejnych zbrodni, wyrzutów sumienia, szaleństwa i strachu, że ktoś odkryje to, co zrobiła. Justyna Godlewska-Kruczkowska gra oszczędnie i sugestywnie. Nie szarżuje, jest wiarygodna. Choć historia jej bohaterki na scenie nie jest linearna, a prezentowana w szarpany sposób - aktorka ciekawie i dość wielowymiarowo prowadzi swoją postać, przeskakując z jednego nastroju w inny. Co łatwe nie jest. Zamknięta w sobie, wsłuchana w siebie, widząca widma swych ofiar, staje się coraz bardziej przerażona, coraz bardziej agresywna, w morderczym szale pospołu z Kostrynem (Bernard Maciej Bania).\nNiejednoznacznie wypada też na scenie Alina w kreacji Urszuli Mazur. Potrafi być złośliwa, umie zadbać o siebie, to nie jest wcale przestraszone łagodne dziewczątko. Mimo lakonicznych fraz wypowiadanych przez obie siostry - relacja między nimi oraz matką (Krystyna Kacprowicz-Sokołowska) w spektaklu jest ciekawie zarysowana i wyrazista.\nKróluję! Skarb łatam!\nI wreszcie muzyka. To jeden z ciekawszych elementów spektaklu. Kołysankowy motyw - śpiewany, szeptany, melorecytowany przez dwójkę chochlików, pamięta się długo po przedstawieniu. A i inne wtręty muzyczne - z pogranicza disco-polo i rapu, generowane na żywo, pasują do konwencji kolejnych scen, zmian nastroju. Muzyką zawiadują Skierka i Chochlik (Monika Zaborska-Wróblewska i Patryk Ołdziejewski). U Słowackiego to duet bajecznych pomagierów Goplany. Tu też mają taką rolę, choć kontekst jest inny, bo przecież i Goplana zmieniła skórę. Współczesne chochliki, - jej współpracownicy, stoją za stołem didżejskim, podkręcają publiczność w studiu filmowym (bo taka też jest), "ustawiają" ich reakcje.\nPowołane przez Słowackiego do życia prawie 200 lat temu, nawet w nowym anturażu - w martensach, skórzanych kurteczkach, czy rozciągniętych dresach - potrafią się w nowej przestrzeni doskonale odnaleźć. I ledwie paroma gestami sterować tłumem, który w jednej chwili z gawiedzi wykrzykującej hasła narodowe, nagle zamienia się w publikę discopolowego koncertu. To scena symboliczna, ciekawie pokazuje powierzchowne reakcje, łatwość sterowania tłumem. Wrzeszcząca manifestująca kobieta w jednej chwili, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki - może zamienić się w egzaltowaną fankę wokalisty Grabca "Grabiątka". A Grabiątko może zostać królem.\nI choć u Słowackiego Grabiec też na chwilę dostaje władzę, to w białostockiej inscenizacji jego rządy zyskują na chwilę inny, groteskowy, zbliżający nas do współczesności, wymiar. "Króluję! Skarb łatam!" - woła butnie i znajomo Grabiec i wskakuje na bujający się niestabilny stół.\nBalladyna w Dramatycznym ma potencjał. Niezły pomysł na odświeżenie dramatu romantycznego, ciekawa adaptacja, trochę trafionych zabiegów. Ale są też mielizny, niejasności, nużące wstawki.»\nMonika Żmijewska / Gazeta Wyborcza - Białystok nr 50 online\nGwiazda disco polo i królowa w studiu filmowym\n"Balladyna" to pierwsze w tym roku przedstawienie w białostockim Teatrze Dramatycznym. Wyreżyserowała je znana już widzom Katarzyna Deszcz - stworzyła dotychczas spektakle "Pięć kilo cukru" i "Romeo i Julia". Zapowiadała, że "Balladyna" nie będzie realizacją muzealną i koturnową, ale rozumianą przez współczesnego widza. W spektaklu jest więc dużo wizualizacji, kamera na scenie podąża za aktorami, a muzykę wykonuje oryginalny duet. Twórcy przedstawienia pozostają jednak wierni Juliuszowi Słowackiemu i jego opowieści o mechanizmie dochodzenia do władzy po trupach.\nBalladyna w studiu filmowym\nPoczątek spektaklu jest zaskakujący. Aktorzy we współczesnych strojach zasiadają na scenie i stają się widzami. Najważniejsze miejsce, na środku - jak przystało na królową Polski - zajęła natomiast Balladyna. Pałeczkę przejmuje Monika Zaborska-Wróblewska (Skierka). Dyryguje publiką, która na hasło "aplauz" ma klaskać. Po chwili zapowiada część artystyczną, w której w błyszczącym stroju gwiazdy disco polo występuje Marek Tyszkiewicz (Grabiec). W rzeczywistości to stojąca z tyłu Goplana (Agnieszka Możejko-Szekowska w czerwonym garniturze, paląca papierosa i popijająca wino) decyduje o ostatecznym kształcie wydarzeń.\nW zdecydowany sposób reżyserka pokazuje widzom, że zrezygnowała z baśniowości "Balladyny" na rzecz wirtualnej rzeczywistości. W jej realizacji Goplana nie jest wróżką z jeziora Gopło (sterującą życiem Balladyny), ale szefową studia filmowego (na tym pomyśle mało teatralną scenografię oparł Andrzej Sadowski). Zdaniem Katarzyny Deszcz, to media mają bowiem dziś faktyczny wpływ na rzeczywistość i jej kreowanie. Trudno się nie zgodzić, ale na scenie ten pomysł jest jednak mało czytelny. Idąc tropem studia filmowego, duet Skierka i Chochlik (Patryk Ołdziejewski) wykorzystuje kamerę, nagrywa na nią aktorów (możemy ich obejrzeć na monitorach), ale też zaskoczonych widzów. Tragiczna historia Balladyny przenika się ze współczesną technologią.\n"Która więcej malin zbierze, tę za żonę pan wybierze"\nSpektakl nie ma chronologicznej ciągłości. Reżyserka stosuje rozwiązanie w stylu retrospekcji. Oglądamy ciekawą wizualnie scenę zbierania malin. Zalany czerwienią las zdaje się zapowiadać przebieg wydarzeń. Balladyna zabija siostrę Alinę, by wrócić z dzbanem pełnym leśnych owoców (w spektaklu ich rolę pełnią czerwone, skaczące kuleczki). W nagrodę zostaje żoną Kirkora. To efekt intrygi zazdrosnej Goplany, zakochanej w Grabcu, który uczuciem darzy jednak Balladynę. Goplana chce przeszkodzić w spotkaniu kochanków, dlatego do chaty Wdowy (która razem z dwiema córkami zajada się ogórkami) posyła Kirkora.\nMocną stroną spektaklu jest muzyka wykonywana przez duet Skierka - Chochlik (za opracowanie muzyczne odpowiadają Katarzyna Deszcz i Patryk Ołdziejewski). "Która więcej malin zbierze, tę za żonę pan wybierze" - śpiewa duet. Piosenka przypominająca kołysankę staje się muzycznym motywem całego spektaklu. Patryk Ołdziejewski używa nie tylko laptopa i mikrofonu, sięga również po melodykę, po raz kolejny udowadniając swoją sceniczną wszechstronność.\nUczta za stołem i wojenny finał\nKiedy Balladyna trafia na zamek, zrywa kontakty ze swoim dawnym otoczeniem. Jej tajemnicę poznał Kostryn (Bernard Bania), który owładnięty żądzą władzy wdaje się z Balladyną w romans. Gdy do zamku przybywa posłaniec (Piotr Szekowski) z zapieczętowaną skrzynią od Kirkora, Kostryn sugeruje, że on także może wiedzieć o zabójstwie Aliny i rzuca się na niego z mieczem. Balladyna pomaga mu w zabójstwie, zadając posłańcowi ciosy nożem.\nPodobać może się scena uczty na zamku (aktorów usadzono za stołem jakby na wzór obrazu "Ostatnia wieczerza" Leonarda da Vinci). Na salę wdziera się głodna i spragniona matka Balladyny, ale ta się jej wypiera i każe wyrzucić ją za bramę. Podczas uczty w koronie siedzi Grabiec. To Goplana uczyniła go królem dzwonków, który ma władzę nad przyrodą. Marek Tyszkiewicz nie tylko wchodzi na stół, ale wykorzystuje też jego bujającą konstrukcję.\nPo zabiciu Grabca (posiada koronę) i Pustelnika (posiada tajemnicę), Balladyna i Kostryn wyruszają do walki przeciwko Kirkorowi. Wygrywają, Kirkor ginie. O ile w całym spektaklu wizualizacje Krzysztofa Kiziewicza są trafione (stawia w nich na aktorów), tak finał utrzymany w wojennej stylistyce (naloty bombowców!) jest zupełnie niespójny z resztą przedstawienia. Psuje też jego ostateczny odbiór.\nPonadczasowe przesłanie w nowej szacie\nBalladyna dociera na szczyt - zostaje polską królową. Jej kariera to jednak pasmo zbrodni i kłamstw, ale też piekło wyrzutów sumienia i przerażenia. Cały czas towarzyszy jej przekonanie, że ktoś inny steruje jej życiem. To oszalała z zazdrości Goplana, złośliwa siostra, zaborcza, prymitywna matka, ale też mężczyźni ogarnięci obsesją władzy.\nGrająca tytułową bohaterkę Justyna Godlewska-Kruczkowska jest przekonująca. Jej postać to kobieta wyniosła i zdeterminowana, ale też wielowymiarowa. Reżyserka przywołuje kluczowe dla niej słowa Balladyny: "Będę czym dawno byłabym, zrodzona pod inną gwiazdą". Duchy przeszłości wracają, trudno przejść nad nimi do porządku dziennego (czerwona plama z czoła nie schodzi).\nSceniczne zadanie dobrze wypełniają wszyscy aktorzy. Kirkor w wykonaniu Leszka Żukowskiego (gościnnie) ma zabawny rys, dobrym pomysłem jest przerysowanie tej postaci. Goplana Agnieszki Możejko-Szekowskiej doskonale zna mechanizmy rządzące korporacją. Z kolei Grabiec Marka Tyszkiewicza przypomina coraz śmielej lansowanych ostatnio pseudogwiazdorów disco polo.\nPytanie, które stawiał Słowacki prawie 200 lat temu - czy da się zatrzymać machinę zła i żyć uczciwie po osiągnięciu wymarzonego celu, wciąż pozostaje aktualne. Problemem jest jednak sposób, jaki reżyserka wybrała, by przypomnieć ponadczasowe przesłanie. Być może młodzieżowej widowni (wszak w marcu i kwietniu zostanie zagranych ponad 20 spektakli dla szkół) bardziej przypadnie do gustu ten mariaż klasyki z nowoczesnością.\nAnna Dycha / www.bialystokonline.pl\nBalladyna byłaby dziś celebrytką\nIroniczna antybaśń napisana przez Juliusza Słowackiego, a wyreżyserowana przez Katarzynę Deszcz przenosi widza Teatru Dramatycznego w Białymstoku do współczesnego studia filmowego kierowanego przez Goplanę, już nie królową fali, ale "królową" na fali. Bo na fali chcą być teraz wszyscy - z Balladyną na czele.\n"Balladyna", której premiera miała miejsce w sobotę, 25 lutego w Teatrze Dramatycznym im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku to trzecia realizacja tego (anty)dramatu w karierze Katarzyny Deszcz. Białostocka publiczność "rękę" Deszcz już zna z poprzednich sztuk: "Pięć kilo cukru", "Romeo i Julia".\nNa niemal pustej scenie - nie na tronie, ale na zwykłym krześle zasiada Balladyna (w tej roli Justyna Godlewska-Kruczkowska) nie w bogatej, strojnej sukni (choć i w takiej można ją zobaczyć), ale w czarnej garsonce. Zanim jednak przemówi: "Będę czym dawno byłabym, zrodzona pod inną gwiazdą", usłyszymy fragment listu dedykacyjnego do Krasińskiego: "Wychodzi na świat Balladyna z ariostycznym uśmiechem na twarzy, obdarzona wewnętrzną siłą urągania się z tłumu ludzkiego, z porządku i z ładu, jakim się wszystko dzieje na świecie". Tu się wszystko zaczyna.\nJak zapowiadała reżyser - ta "Balladyna" na pewno nie będzie muzealna, na pewno nie koturnowa. I taka nie jest. Poszczególne sceny równie dobrze mogłyby być odcinkami telenoweli powstającej w studiu telewizyjnym, w którym rządzi Goplana, w modnym outficie przez współczesne szafiarki określanym mianem total look. Jej asystenci to oczywiście Skierka i Chochlik, którzy za pomocą obrazu i dźwięku reżyserują kolejne części serialu o sławie, bogactwie, zdradzie i morderstwie.\nPo swoje marzenia sięga przecież i Balladyna. Nie zawaha się zabić siostry, zabić kochanka, z którym spodziewa się dziecka, odtrącić matki, nie zawaha się wydać wreszcie wyroku śmierci na samą siebie - przy wtórze braw aktorów i publiczności. Aplauz, aplauz, aplauz miga na ekranach trzech telewizorów znajdujących się w teatralnym studiu filmowym. Prawie jak w talk show.\nKreacja nierzeczywistej rzeczywistości w "Balladynie" raz przenosi publiczność do niby-współczesności, a raz do czasów niby-minionych. Do ubogiej chaty - za Pustelnika radą - przybywa rycerz poszukujący żony bez skazy, wiernej i uczciwej. I tak bliskie spełnienia jest marzenie Balladyny, Aliny i Wdowy o dostatnim życiu. Marzenie, które Balladyna chce zrealizować tylko dla siebie. Dziewczyna z ludu chce bogactw i księcia z bajki, jest żądna sławy i władzy. Zrobi wszystko, by po to sięgnąć. Napisana przez Juliusza Słowackiego w 1834 roku "Balladyna" jest zaskakująco aktualna.\nW ciekawy sposób Katarzyna Deszcz zrealizowała także scenę uczty. Atmosfera pełna grozy, zwiastująca rychły koniec Balladyny, została podkreślona światłem i rekwizytem. Stół jak okręt podczas sztormu, tuż przed zatonięciem, przechyla się niebezpiecznie raz w jedną, raz w drugą stronę. Zaskakujących pomysłów realizacyjnych jest w tej sztuce więcej. Nie można nie wspomnieć o Grabku, który w garniturze z cekinów przeistacza się na chwilę w gwiazdę disco polo - gatunku, który ostatnio w telewizji często gości.\nKto oczekiwał po białostockiej "Balladynie" konwencjonalnego spektaklu lekturowego, zakończonego mocnym finałem w postaci piorunów z nieba, będzie zapewne zaskoczony. Nie ma w nim bowiem wiele sentymentalnej maniery.\nJestem ciekawa, z jakim przyjęciem "Balladyna" spotka się ze strony uczniów i nauczycieli. Terminy spektakli dla szkół można sprawdzić na stronie Teatru Dramatycznego w Białymstoku.\nIwona Danilewicz / www.niebywalesuwalki.pl


Noclegi w Maroko - Najlepsze oferty 17 643 hoteli w Maroko\nMaroko – wyszukaj i porównaj oferty hoteli z setek stron turystycznych, by oszczędzić na noclegu\nWallace, WV, Stany Zjednoczone\nPorady dla rezerwujących hotel w mieście Maroko\nMaroko – średnia cena:\n152 zł - 521 zł\n214 zł - 721 zł\nMaroko – najlepiej ocenianie hotele\nZobacz wszystkie hotele (17 643)\n320 Chemin Des Dunes, Agadir, Maroko\n2,7 km od centrum miasta, Agadir, Maroko\nPosiadający bardzo dobrą lokalizację w centrum dużego miasta 4-gwiazdkowy hotel stanowi idealną bazę wypadową podczas pobytu w Agadir. Obiekt ma podgrzewany basen zewnętrzny ze zjeżdżalniami wodnymi oraz prywatną plażę i saunę.\n0,9 km od centrum miasta, Marrakesz, Maroko\nStreet Oued El Makhazine, Marrakesz, Maroko\n1,8 km od centrum miasta, Marrakesz, Maroko\n2ciels Boutique Hotel oferuje komfortowe zakwaterowanie w czasie pobytu w mieście Marakesz. Goście tego obiektu mają bardzo łatwy dostęp różnych lokalnych atrakcji turystycznych.\nAmssafah 32, Quartier Assouel, Marrakesz, Maroko\n0,2 km od centrum miasta, Marrakesz, Maroko\nZlokalizowany w mieście Marakesz wygodny hostel oferuje darmowy dostęp do internetu bezprzedowodego oraz taras na dachu i basen. Obiekt posiada dogodną lokalizację w centrum dużego miasta.\nKm 6 Route de Fes, Marrakesz, Maroko\n6,2 km od centrum miasta, Marrakesz, Maroko\nBarcelo Palmeraie jest zlokalizowane w mieście Marakesz i oferuje jacuzzi, basen kryty i zewnętrzne korty tenisowe. Goście mają też wyłączny dostęp do Nuxe Spa i Terrace.\nChemin des Dunes, Agadir, Maroko\n2,4 km od centrum miasta, Agadir, Maroko\nObiekt Riu Palace Tikida Agadir - All Inclusive mieści się w Agadir, w niewielkiej odległości od Casino le Mirage i oferuje takie udogodnienia, jak prywatna plaża, basen odkryty i sauna. Resort mieści się w centrum dużego miasta.\n1, Derb Assehbé, Bab Doukkala, Marrakesz, Maroko\n0,7 km od centrum miasta, Marrakesz, Maroko\nUsytuowany w centrum miasta obiekt La Maison Arabe Hotel Spa & Cooking Workshops umożliwia łatwy dostęp do popularnych wśród turystów miejsc i rozrywek w Marakesz. Obiekt oferuje wiele udogodnień, w tym obsługę hotelową 24h, basen odkryty i łaźnię turecką.\n3,2 km od centrum miasta, Marrakesz, Maroko\nMaroko – najtańsze hotele\nRue Des Administrations Publiques, Agadir, Maroko\nTen hotel jest dogodnie zlokalizowany w ścisłym centrum dużego miasta i oferuje gościom możliwość skorzystania z prywatnej plaży, basenu odkrytego i tarasu na dachu. Wszystkie atrakcje, jakie oferuje turystom Agadir, są usytuowane w bezpośrednim pobliżu obiektu.\nTen nowoczesny hotel jest dogodnie położony w centrum dużego miasta i oferuje gościom możliwość skorzystania z prywatnej plaży, basenu odkrytego i sauny. Wszystkie atrakcje, jakie oferuje turystom Agadir, są usytuowane w bezpośrednim pobliżu obiektu.\nMieszczący się w mieście Agadir obiekt Hotel Almoggar Garden Beach oprócz 2 basenów posiada również basen kryty, prywatną plażę i saunę. Hotel mieści się w centrum dużego miasta.\nSemialla Bp 894 Route De Casablanca, Marrakesz, Maroko\nUsytuowany w mieście Marakesz obiekt Hotel Marrakech Le Tichka oferuje nowoczesne pokoje z widokiem na basen. Hotel oferuje takie udogodnienia, jak zewnętrzne korty tenisowe i łaźnia turecka.\nSecteur Balnearie Et Touristique,Cite Founty L G15, Agadir, Maroko\nObiekt Hotel Residence Rihab jest usytuowany w mieście Agadir i oferuje nowoczesne zakwaterowanie w standardzie 4-gwiazdkowym z sauną, basenem odkrytym i prywatną plażą. Obiekt mieści się w centrum dużego miasta.\nBoulevard Du 20 Aout, Secteur Balneaire, Agadir, Maroko\nPosiadający bardzo dobrą lokalizację w centrum dużego miasta 4-gwiazdkowy hotel stanowi idealną bazę wypadową podczas pobytu w Agadir. Goście mogą również korzystać z takich udogodnień, jak łaźnia turecka, darmowy internet bezprzewodowy i basen odkryty.\nMaroko – ceny hoteli\nSecteur Balnearie Et Touristique,Cite Founty L G15, Agadir, Morocco\nBaie des Palmiers, Agadir, Morocco\nMaroko – popularne miejsca\nStacja kolejowa Marrakesz\nMaroko – miasta\nMaroko – regiony\nMaroko — pytania związane z podróżą\nMaroko – w którym miejscu warto zarezerwować nocleg?\nMaroko ma wiele do zaoferowania. Warto więc zatrzymać się w jednym z popularnych miejsc, takich jak Marrakesz, Agadir, czy Casablanca.\nMaroko – które hotele są najlepsze?\nSavoy Le Grand Hotel, z oceną 8,0 na podstawie 3 584 opinii, jest jednym z najpopularniejszych hoteli w tej lokalizacji. Kolejnymi są Barcelo Palmeraie, ze średnią oceną 7,8 na podstawie 1 335 opinii i Sofitel Agadir Thalassa Sea & Spa, z oceną 7,7 na podstawie 670 opinii.


Konflikt Xerox i HP narasta. Wszystko przez odrzuconą ofertę\nStrona główna > Newsy > Konflikt Xerox i HP narasta. Wszystko przez odrzuconą ofertę\nOferta przejęcia złożona przez Xerox Holding Corporation skierowana do HP Inc rozgrzała stosunki pomiędzy obiema spółkami. Po tym, jak ujawniono, że Xerox był gotów zaoferować akcjonariuszom HP 22 USD za akcję na sprzedaż udziałów w spółce. W zeszłym tygodniu dyrektor generalny Xerox John Visentin, w mocno sformułowanym liście, stwierdził, że jeśli zarząd HP Inc. nie otworzy ksiąg rachunkowych firmy z należytą starannością do końca wczorajszego dnia, wtedy Xerox skieruje swoją ofertę bezpośrednio do akcjonariuszy HP.\nXerox grozi HP, że skieruje propozycję do akcjonariuszy\nPo otrzymaniu listu w zeszłym tygodniu Xerox ogłasza decyzję o bezpośrednim przejęciu oferty dla akcjonariuszy konkurenta. W odpowiedzi HP twierdzi, że sam Xerox walczy o dobre wyniki, ponieważ firma konsekwentnie przegapiła szacunkowe wyniki Wall Street. Zarząd firmy dodatkowo uważa, że przyjęcie oferty sprawi, iż nowy podmiot utworzony po transakcji przejmie poważne zadłużenie. Dyrektor generalny Xerox John Visentin wyszedł z odpowiedzią także na ten zarzut. W swoim ostatnim liście Visentin stwierdza, że decyzja HP przeczy logice. Argumentuje to tym, że przejęcie pozwoli akcjonariuszom HP korzystać z natychmiastowych korzyści pieniężnych i udziałów w podmiocie, który będzie liderem w branży.\nZobacz też: Prognozy pogody przegrały starcie z 5G\nW dalszej odpowiedzi na zarzuty o problemach w Xerox dyrektor generalny powołuje się na ogłoszony przez siebie w lutym trzyletni planu strategiczny spółki. Następnie stwierdza, że Xerox osiągnął lepsze wyniki, niż początkowo zakładał. Natomiast fakt, że akcje spółki są o 96% wyższe od stanu z początku roku, świadczy o zaufaniu rynku do jej postępów. Najwyższy organ wykonawczy Xerox kwestionuje również twierdzenie HP, że sprzedając swoje udziały w Fujifilm, Xerox rezygnuje z realnych perspektyw na przyszłość.


Gracze Chrobrego powracają do pucharowej rywalizacji. W środę odbędą się mecze 1/8 finału okręgowego PP. Głogowian czeka wyjazd do Polkowic, gdzie o godz. 16:00 będą podejmowani przez rezerwy Górnika.\nWydaje się, że to tylko formalność. Tym bardziej, że pierwsza drużyna Górnika wyjeżdża do Zielonej Góry na mecz ligowy i zagramy z typowym zespołem rezerw. Nie zapominajmy jednak, że rozgrywki pucharowe mają to do siebie, że nie brakuje w nich niespodzianek. Zresztą, sami boleśnie tego doświadczaliśmy.\nJeśli Chrobry odprawi Górnika II, w ćwierćfinale zagra ze zwycięzcą pary Orzeł Czerna – Górnik Polkowice (mecz odbędzie się w innym terminie). Zakładając nasze zwycięstwo i brak sensacji w Czernej, jest szansa, że z Górnikiem zagralibyśmy na własnym obiekcie. W przypadku starć dwóch ekip z tej samej klasy rozgrywkowej decyduje bowiem losowanie. Mecze ćwierćfinałowe zaplanowano na 22 kwietnia, półfinały na 6 maja, natomiast finał odbędzie się 27 maja.\n1/8 finału okręgowego Pucharu Polski:\nGórnik II Polkowice – Chrobry Głogów\nOrzeł Czerna – Górnik Polkowice przeł.\nZagłębie Lubin JS – Zagłębie II Lubin\nOdra Chobienia – Zamet Przemków\nIskra Kochlice – Miedź II Legnica\nIskra Jerzmanice Zdrój – Rataj Paszowice\nCzarni Rokitki – Orkan Szczedrzykowice\nPrzyszłość Prusice – Nysa Wiadrów


Szef MSZ przekazał nagrodę dla Ołeha Sencowa | Epoch Times Polska\nSzef polskiego MSZ Jacek Czaputowicz (po prawej) i prezydent Ukrainy Petro Poroszenko podczas spotkania w Kijowie, Ukraina, 1.12.2018 r. (MYKHAILO MARKIV/PAP/EPA)\n– Ołeh Sencow przypomina światu o dramacie Ukrainy, której Rosja siłą zagrabiła część terytorium. […] Ołeh Sencow przypomina o Ukraińcach, żyjących pod kontrolą sił rosyjskich, którzy w każdej chwili mogą zostać bezpodstawnie oskarżeni przez rosyjski aparat represji – mówił Czaputowicz. Jak ocenił, poprzez nielegalną aneksję Krymu Rosja złamała najbardziej podstawową spośród norm prawa międzynarodowego.\nNawiązując do sytuacji żołnierzy aresztowanych przez siły rosyjskie w ostatnich dniach po incydencie na Morzu Azowskim, zwrócił też uwagę, że „niestety, liczba więźniów politycznych ukraińskich rośnie”.\n– Polska uznaje ochronę praw człowieka, społeczeństwa obywatelskiego, demokratycznych zasad, rządów prawa za jeden z najważniejszych filarów swojej polityki zagranicznej; liczymy na zacieśnianie współpracy w tych obszarach z naszymi ukraińskimi przyjaciółmi – dodał minister.\nWyraził jednocześnie rozgoryczenie związane z faktem, iż nie może wręczyć nagrody osobiście jej laureatowi. – Mam nadzieję, że informacja o tym wydarzeniu dotrze do laureata jako znak naszej solidarności z nim oraz wszystkimi innymi ukraińskimi więźniami politycznymi w Rosji i na okupowanym Krymie – podkreślił Czaputowicz.\nOdbierając nagrodę z rąk szefa polskiego MSZ, Kapłan zaznaczyła, że Sencow, nie bacząc na nic, kontynuuje walkę, a także pracuje w więzieniu nad kolejnym filmem. – Ołeh jest rzeczywiście bohaterem; nie złamał się pod wpływem tortur, choć miał możliwość ich uniknięcia i w dalszym ciągu trwa przy swoich zasadach – mówiła kuzynka ukraińskiego reżysera.\nZapowiedziała, że nagroda zostanie przekazana Sencowowi „najszybciej jak będzie to możliwe”, a w najbliższym czasie dostanie przynajmniej fotografię przekazanego jej dyplomu. – Liczę na to, że dzięki takim działaniom w niedługim czasie Ołeh będzie mógł opowiedzieć światu sam o swoim losie – dodała Kapłan.\nPodczas uroczystości głos zabrał również szef MSZ Ukrainy Pawło Klimkin, który wskazał, że Sencow stał się legendą. – Nikt nie zapomni jego bohaterskiej, heroicznej głodówki. […] Rosja sądziła, że po zakończeniu głodówki emocjonalna fala w świecie dotycząca Ołeha ucichnie, że przestaną wspominać jego imię, ale stało się odwrotnie – mówił.\n– Bardzo ważne jest, że nasi polscy przyjaciele zdecydowali, że nagrodę wręczą w tym roku Ołehowi Sencowowi. Ołeh otrzymywał różne nagrody, m.in. nagrodę Sacharowa, natomiast ta nagroda jest szczególna, ponieważ jest to nagroda „za ludzką godność” – podkreślił szef ukraińskiej dyplomacji.\nJak ocenił, Sencow zwyciężył już Rosję i panujący w niej reżim, „bowiem tego, co zrobił, stawiając opór okupacji, Rosja się nie spodziewała”. – Jestem przekonany, że tysiące tych, którzy dzisiaj cierpią w wyniku okupacji Krymu, także zaczną stawiać opór, Krym pod okupacją bowiem zmierza donikąd – oświadczył Klimkin. – To o wiele gorszy reżim niż w samej Rosji – zaznaczył.\nMinister podziękował jednocześnie Polakom, partnerom z Unii Europejskiej oraz Stanom Zjednoczonym za wsparcie w obliczu działań Rosji i jasne deklaracje, że okupacja ziem ukraińskich „nie zostanie uznana nigdy”.\nPro Dignitate Humana jest nagrodą ustanowioną przez ministra spraw zagranicznych Radosława Sikorskiego w 2011 roku. Nagroda, w wysokości 100 tys. zł, przyznawana jest osobie lub organizacji pozarządowej za „pełne poświęcenia, bezkompromisowe działania w obronie praw osób prześladowanych i narażonych na represje oraz niezłomną postawę w obronie praw jednostki i poszanowania godności ludzkiej”. Pierwszym jej laureatem został białoruski opozycjonista i obrońca praw człowieka Aleś Bialacki. Wśród dotychczasowych laureatów są też: niezależna organizacja „Memoriał” zajmująca się dokumentacją komunistycznych represji oraz ochroną praw człowieka w Rosji, pakistańska działaczka na rzecz praw człowieka Asma Jilani Jahangir, polska lekarka i misjonarka świecka dr Helena Pyz, która prowadzi Ośrodek Rehabilitacji Trędowatych Jeevodaya w Indiach. W zeszłym roku laureatkami nagrody zostały Nadia Murad i Farida Abbas – jazydzkie działaczki społeczne zaangażowane m.in. w działania na rzecz ochrony praw osób prześladowanych przez ISIS.\nZ Kijowa Marceli Sommer, PAP.\nTagi:Kijów Krym Ministerstwo Spraw Zagranicznych Ołeh Sencow Rosja Ukraina


Pomóżcie mi uzupełnić tabelkę proszę!\nPodajcie gen... - Zadane.pl\nPomóżcie mi uzupełnić tabelkę proszę! Podajcie geneze i przenośne ( symboliczne znaczenie ) 1. Gimnazjon 2.Stadion 3.Wieniec laurowy 4.palma pierwszeństwa Geneza : 1. 2. 3. 4. Przenośne : 1. 2. 3. 4. Będę bardzo wdzięczna :) Jeżeli możecie to podajcie stronkę z której korzystaliście ! Dzięki\nprzez oless 19.11.2009\n1.Gimnazjonszkoły w ktorych ćwiczono i uczono się rożnych dyscyplin sportowych.\n2.Stadion-miara długości rowna 192m\n3.Wieniec laurowy-nagroda na olimpiadzie za 1 miejsce\nwięcej nie wiem a korzystałam z zeszytu od historii;p


Sercem Grupy Carlsberg są ludzie, to dzięki nim wszystko staje się możliwe. Na całym świecie bardzo dbamy o możliwość rozwoju talentów. Pomagamy naszym pracownikom się rozwijać i tworzymy otwarte środowisko pracy, które umożliwia im pełne wykorzystanie ich potencjału.\nMobilność pracowników jest kluczowym elementem strategii SAIL '22 Grupy i People Agenda. To w ich ramach koncentrujemy się na dalszym wspieraniu właściwych ludzi, zapewnianiu wybitnego przywództwa i promowaniu zwycięskiej kultury. Wierzymy, że mobilność pracowników pomaga budować wspólne zrozumienie naszych podstawowych wartości. Mobilność sprawia, że kompetencje pojawiają się tam, gdzie mogą mieć największy wpływ na naszą działalność, dając pracownikom możliwości rozwoju na całym świecie. W ten sposób zwiększamy świadomość kulturową, dostarczamy wiedzę biznesową i wzmocniamy integrację.


Bardzo tanie Podwiązka ślubna po34? Najlepsze na : ShoeJob\nSpodobał Ci się Podwiązka ślubna po34, to zobacz najniższą cenę poniższego produktu.\nNasze podwiązki ślubne "coś niebieskiego" z przepięknymi zdobieniami, z satynową wstążką z kości słoniowej. Ta podwiązka jest znakomita dla kultowej i ekskluzywnej panny młodej! Podwiązka może być w dodatku w innych odcieniach i kolorach. Jej wszechstronność umożliwia jej wykorzystanie jako typowej podwiązki ślubnej oraz jako podwiązkę do rzucania. Nasze podwiązki są ręcznie robione i zapakowane w opakowanie.


27-05-2013 - wnp.pl (DC)\nTrudne podejmowanie decyzji inwestycyjnych w energetyce\nUwarunkowania rynkowe i regulacyjne oraz restrykcyjna polityka UE powodują, że podejmowanie decyzji inwestycyjnych w energetyce jest dzisiaj skomplikowane i bardzo trudne - mówi Joanna Schmid, wiceprezes zarządu ds. strategii i rozwoju w Tauron...\n24-05-2013 - wnp.pl\nPomiędzy politykami energetycznymi Polski i Niemiec jest wiele rozbieżności, ale jest kilka obszarów, w których współpraca jest wskazana lub konieczna i od efektów dialogu polsko-niemieckiego mogą zależeć nawet niektóre rozwiązania europejskie -...\n24-05-2013 - wnp.pl (Ireneusz Chojnacki)\n- Nasz cel, 15 proc. udział OZE, obejmuje kilka obszarów - energię elektryczną, ciepło i chłód oraz transport. Sytuacja rynkowa wskazuje, ze w cieple, chłodzie i transporcie nie jesteśmy w stanie wykonać założonych celów. Cel ogólny będziemy...\n24-05-2013 - wnp.pl (Roman Wieczorkiewicz)\nSiemens: otoczenie formalno-prawne hamuje rozwój energetyki\nGłówną barierą dla rozwoju energetyki w Polsce jest całe otoczenie formalno-prawne - powiedział Piotr Dobrowolski, dyrektor sektora Energy w Siemens Sp. z o.o. podczas V Europejskiego Kongresu Gospodarczego.\n24-05-2013 - wnp.pl (PSz)\n- Exatel będzie starał się być centrum integracji różnych sieci. Całą swoją infrastrukturę, drugą co wielkości sieć światłowodową w Polsce, będzie udostępniał małym, średnim i dużym graczom - zadeklarował w rozmowie z wnp.pl Magdalena Dziewguć,...\nWiadomości od 41 do 50 z 906


Zstio wśród najlepszych szkół na olimpiadzie wiedzy i umiejętności rolniczych - Wiadomości Wrzesińskie\n< WW / WW / oświata | Obszar: Powiat\nZSTiO wśród najlepszych szkół na Olimpiadzie Wiedzy i Umiejętności Rolniczych\nReprezentacja Zespołu Szkół Technicznych i Ogólnokształcących zajęła trzecie miejsce w drużynowej klasyfikacji na centralnym etapie OWiUR-u. Indywidualnie pięcioro uczniów uzyskało tytuł laureatów.\noświata 00:47 23-06-2018 0 0\nTen wynik otwiera im drogę na uniwersytety przyrodnicze bez względu na wyniki matur. Wprawdzie tylko zajęcie trzech pierwszych miejsc gwarantuje indeks każdej uczelni, ale niektóre wydziały przyjmują wszystkich laureatów (a nawet wszystkich uczestników finału) Olimpiady ze względu na jej ogromny prestiż.\nUczniowie ZSTiO wykazali się w trzech blokach programowych OWiUR-u.\nBlok weterynarii2. miejsce – Kamil Wrotecki3. miejsce – Magdalena Grabowska6. miejsce – Norbert Śliwa\nBlok technologii żywności2. miejsce – Adam Krajewski\nBlok produkcji zwierzęcej14. miejsce – Dorian Książyk\nZdobywcy trzech pierwszych miejsc prócz pewnego wejścia na wszystkie uczelnie przyrodnicze w Polsce otrzymali nagrody finansowe, a trzy najlepsze szkoły – luksusowe ekspresy do kawy.\nPrzygotowaniem uczniów do Olimpiady zajęli się nauczyciele placówki: Katarzyna Banaszczak, Małgorzata Paszkowiak, Małgorzata Gołębiowska, Jadwiga Chojnacka, Piotr Grobelny i Zbigniew Bukowski.\nGospodarzem tegorocznego etapu centralnego Olimpiady Wiedzy i Umiejętności Rolniczych był Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu. Finał odbył się w terminie 7-8 czerwca, a zmierzyło się w nim ponad 200 uczniów.\nUNIWERSYTET PRZYRODNICZY WE WROCŁAWIU ZBIGNIEW BUKOWSKI PIOTR GROBELNY JADWIGA CHOJNACKA MAŁGORZATA GOŁĘBIOWSKA MAŁGORZATA PASZKOWIAK KATARZYNA BANASZCZAK DORIAN KSIĄŻYK ADAM KRAJEWSKI NORBERT ŚLIWA MAGDALENA GRABOWSKA KAMIL WROTECKI OLIMPIADA OLIMPIADA WIEDZY I UMIEJĘTNOŚCI ROLNICZYCH ZESPÓŁ SZKÓŁ TECHNICZNYCH I OGÓLNOKSZAŁCĄCYCH\n00:47 23-06-2018 0 0\nZSTiO proponuje integrację na rowerach\nrekreacja 00:18 23-06-2018 0 1\ninne dyscypliny 11:45 30-12-2016 0 0


"Kilo komórek macierzystych proszę!" Już niedługo w sklepach. Na razie w Japonii - National Geographic\n"Kilo komórek macierzystych proszę!" Już niedługo w sklepach. Na razie w Japonii\nPo raz pierwszy masowo produkowane komórki macierzyste wejdą na rynek, na razie japoński – informuje „New Scientist”. Sprzedaż ma się rozpocząć jeszcze w lutym. W każdym opakowaniu będzie po około 72 milionów żywych ludzkich komórek.\nKomórki macierzyste od dziesięcioleci były nadzieją medycyny (przy czym nie obeszło się bez rozczarowań). Dotychczas leczenie nimi prowadzono w nieuregulowanych prywatnych klinikach lub w ramach eksperymentalnych badań klinicznych. Nieliczne zaaprobowane terapie dotyczyły komórek uzyskanych przez odpowiednie przekształcenie własnych komórek pacjenta w komórki macierzyste. Jednak proces ten może potrwać kilka tygodni i nie zawsze się udaje.\nTeraz australijska firma Mesoblast z Melbourne (Australia) uruchomiła produkcję pochodzących od zdrowych dawców komórek macierzystych pod nazwą Temcell (wcześniej znanych jako Prochymal). Komórki uzyskały aprobatę w Kanadzie i Nowej Zelandii, jednak nie weszły na tamtejsze rynki. Obecnie Mesoblast prowadzi dodatkowe badania niezbędne do zaaprobowania przez instytucje czuwające nad rynkiem amerykańskim. Natomiast w Japonii udało się uzyskać aprobatę odpowiednich czynników i produkt trafi do sprzedaży jeszcze w lutym. W każdym opakowaniu Temcell znajduje się około 72 milionów żywych ludzkich komórek.\nNa razie Temcell ma znaleźć zastosowanie w przypadkach, gdy przeszczepiony narząd atakuje swojego gospodarza, ale później powinien zostać dopuszczony do użytku w terapii bardziej powszechnych problemów.\nJak twierdzą specjaliści, to kamień milowy w dziedzinie komórek macierzystych – zostały włączone do głównego nurtu przemysłu farmaceutycznego. Można je teraz wytwarzać względnie tanio w wielkich ilościach z komórek pobranych od zdrowych dawców i sprzedawać jak zwykły lek.\nOna ma oczy dookoła głowy! Dosłownie! Jak patrzą bakterie Poprzedni artykuł\nNie uwierzysz! Te zdjęcia wykonały dzieci! Konkurs IPC 2015 Następny artykuł


Termo Organika: Jak przygotować dom i mieszkanie do zimy?\nKilka prostych i sprawdzonych trików pozwoli zabezpieczyć cztery kąty, czuć się w nich bezpiecznie i komfortowo do wiosny. Mroźna i śnieżna zima, mimo wszechobecnych informacji o ocieplaniu klimatu, to w naszej sferze klimatycznej zjawisko normalne, z którym musimy umieć żyć. Najlepiej wykorzystując dostępne środki niwelujące jej przykre skutki. Zima w Polsce rozpoczyna się zwykle na początku grudnia i trwa od 90 do 100 dni. Średnia temperatura w zimowy dzień waha się między -6°C a 0°C. Klimat polskiej zimy powoduje, że zdecydowana większość Polaków po pracy i szkole spędza czas w swoich mieszkaniach i domach. Dlatego tak niebagatelne znacznie ma odpowiednie przygotowanie czterech kątów przed zimą.\nEksperci od trzech dekad są zgodni, że ocieplenie budynku sprawdzonym izolatorem, np. styropianem w kropki to największa gwarancja komfortu jego mieszkańców zimą, bez potrzeby wydania majątku na jego ogrzanie. Ocieplając dom 15-centymetrową warstwą styropianu w kropki można zaoszczędzić nawet kilka tysięcy złotych rocznie.- Listopad to jednak ostatni dzwonek do wykonania termoizolacji budynku w tym roku, ponieważ może być ona wykonywana tylko powyżej kilku stopni Celsjusza - mówi Krzysztof Krzemień z Termo Organiki - Jeśli chcemy ocieplić dom w tym sezonie musimy działać natychmiast. Pamiętajmy, im zimniej, tym wydatki na ogrzewanie są wyższe. Średnie opłaty za ogrzewanie nieocieplanego domu stanowią ponad 50% wszystkich kosztów eksploatacji budynku. Straty energii cieplnej w około 1/3 spowodowane są przenikaniem ciepła przez niezabezpieczone termicznie ściany. Synoptycy zapowiadają, że tegoroczna zima ma być wyjątkowo sroga, a to pewno odbije się na portfelach właścicieli nieocieplonych domów.\nZdecydowanie lepiej wietrzyć mieszkanie przez kilka minut przy szeroko otwartych oknach niż zostawiać je na dłuższy czas lekko uchylone. Nie warto zbyt mocno ogrzewać pomieszczeń gospodarczych, również mniejsza praca kaloryferów pod naszą nieobecność to spore oszczędności energii (ok. 10-15%). Warto pamiętać, że nie we wszystkich pomieszczeniach temperatura musi być jednakowa, co wpłynie na oszczędność energii i dodatkowe finansowe bonusy. W sypialni na przykład zdecydowanie lepiej się śpi, a organizm szybciej się regeneruje, kiedy temperatura jest niższa o kilka stopni niż w pozostałych pomieszczeniach. W pochmurny dzień staraj się zasłaniać okna zasłonami i roletami. To spowoduje, że ciepło nie będzie miało łatwej ucieczki na zewnątrz domu. W przypadku słonecznego dnia, odwracamy działanie, rozsuwamy wszystkie żaluzje, zasłony, firanki czy rolety tak, by słońce miało łatwą drogę do wnętrza domu i nagrzało jego pomieszczenia. Warto umieścić ekrany odbijające ciepło za grzejnikami. To rozwiązanie gwarantuje, że odbite ciepło wróci do wnętrza budynku zamiast uciekać na zewnątrz przez ściany. Nie zasłaniamy również grzejników zasłonami czy firankami. Zarówno w ocieplonym, jak i nieocieplonym budynku, przed przenikaniem chłodu ochroni nas dokładne uszczelnienie okien i drzwi.


Tarcze antykryzysowe a rozliczenie podatku PIT | ATL Flor & Błaszak\nPrzedsiębiorcy poszkodowani przez pandemię koronawirusa i związane z nią liczne ograniczenia gospodarcze korzystali z różnych form pomocy zawartych w Tarczach antykryzysowych. W związku z koniecznością rozliczenia podatku dochodowego, powstaje wątpliwość, które świadczenia należy uwzględnić w deklaracji PIT, a które są całkowicie, lub częściowo zwolnione z opodatkowania.\nInstrumenty finansowe przygotowane przez rząd dla przedsiębiorców obejmowały do tej pory m.in. świadczenie postojowe, mikropożyczki, dotacje, subwencje z Państwowego Funduszu Rozwoju, dopłaty do wynagrodzeń pracowników, czy zwolnienia z odprowadzania składek ZUS. Nie wszystkie świadczenia zostały jednak zwolnione z podatku dochodowego, co oznacza to, że niektóre z nich należy wykazać w rocznych rozliczeniach PIT. Należy przy tym zaznaczyć, że co do zasady, większość środków otrzymanych w ramach tarcz antykryzysowych jest zwolniona z opodatkowania.\nŚwiadczenie postojowe wypłacane przedsiębiorcom, nie traktuje się jako pomoc publiczną, co oznacza, że tę formę pomocy uznawać należy za przychód zwolniony z opodatkowania (art. 52m pkt. 1 ustawy antykryzysowej z 31 marca 2020 roku [Dz.U. 2020 poz. 568]). Nie musi być ona wykazana w rocznym rozliczeniu PIT .\nPowyższa reguła dotyczy również dodatkowego świadczenia postojowego realizowanego w ramach Tarczy antykryzysowej 5.0 oraz jednorazowego dodatkowego świadczenie postojowego realizowanego w ramach Tarczy 6.0. Obejmuje to również świadczenie postojowe wnioskowane w ramach świadczenia pracy na podstawie umowy zlecenia.\nMikropożyczki i bezzwrotne dotacje\nPodobnie sytuacja wygląda w przypadku mikropożyczki oraz bezzwrotnych dotacji wypłacanych w ramach Tarczy antykryzysowej 6.0. Chociaż mikropożyczka stanowi przysporzenie majątkowe, to zostało ono ustawowo zwolnione z opodatkowania. Zgodnie z artykułem 15zzd ust. 10 ustawy Tarczy antykryzysowej 2.0 (Dz.U. 2020 poz. 695) ,,Przychód z tytułu umorzenia pożyczki na zasadach, określonych w ust. 7, nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych”. Także tej kwoty dofinansowania nie należy zatem wykazywać w rocznych rozliczeniach PIT. Zgodnie z przepisami Tarczy antykryzysowej 6.0 „Przychód z tytułu udzielonej dotacji na zasadach określonych w ust. 1 oraz w przypadku, o którym mowa w ust. 13, nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych” (art. 15zze(4) ust. 15). Podobnie jak mikropożyczka nie musi być zatem wykazywana w rocznym zeznaniu PIT.\nPomoc z Polskiego Funduszu Rozwoju PFR\nZgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Finansów wypłacone subwencje traktowane są w momencie otrzymania jako pożyczka. Przedsiębiorca nie był zatem zobowiązany w momencie przyznania do odprowadzenia od niej podatku PIT, a pokryte nią wydatki były kosztem PIT/CIT. Jednakże umorzenie kwoty pożyczki z PFR stanowi dla przedsiębiorcy przysporzenie, z którym bezpośrednio wiąże się powstanie zobowiązania podatkowego z tytułu uzyskanego przychodu. Potwierdzają to również przepisy ustawy o PIT i CIT, zgodnie z którymi do przychodów zalicza się wartość umorzonych zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek, z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy (art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o CIT i art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o PIT). Z obecnych przepisów wynika możliwość uzyskania częściowego umorzenia otrzymanej subwencji w zależności od wielkości przedsiębiorcy, stanu zatrudnienia itd. Wciąż nie podjęto ostatecznej decyzji o ewentualnej zmianie przepisów podatkowych i zwolnieniu z opodatkowania umarzanej części.\nZgodnie z art. 15 gga ust. 25 ,,Przychód z tytułu świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy nie stanowi dla przedsiębiorcy przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych”. Wynika z tego, że kwoty otrzymanych dofinansowań nie należy wykazywać w rocznych rozliczeniach PIT. Jednakże Dyrektor KIS w wydanej przez siebie interpretacji z dnia 30.12.2020 roku (nr0111-KDIB1-3.4010.503.2020.1.MBD.) twierdzi, że ,,Otrzymane wsparcie w postaci dopłat do pensji pracowniczych oraz składek ZUS ze środków FGŚP nie jest neutralne podatkowo”. Interpretacja ta stoi w sprzeczności z wcześniejszym stanowiskiem Ministerstwa Finansów, które wskazywało, że niezaliczenie wydatków w kosztach uzyskania przychodów uprawnia do niezaliczania dofinansowania do przychodów.\nW przypadku zwolnienia z opłacania składek ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych, należy pamiętać, żeby najpierw zapłacić składki, aby później móc je odliczyć, albo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2 oraz art. 30c ust. 2 ustawy PIT składki na ubezpieczenia społeczne pomniejszają podstawę obliczenia podatku, ale tylko jeżeli zostały faktycznie zapłacone w roku podatkowym. Oznacza to, że w przypadku zwolnienia z opłacania składek na własne ubezpieczenie społeczne nie ma podstaw, żeby ich wysokość była odliczana od podstawy opodatko\nKategorie: Aktualności, PodatkiPrzez Anna Błaszak 6 maja 2021\nPoprzedniePoprzedni wpis:Rozliczenie spółki komandytowej w okresie przejściowymNastępneNastępny wpis:Praca zdalna zza granicy. Czy trzeba informować pracodawcę?


Obraz w ramie, pt. Jesień - Obrazy - Wnętrze\n> Wnętrze > Obrazy > Obraz w ramie, pt. Jesień\nRęcznie malowany obraz w złoconej ramie. Obraz namalowany akrylami na płótnie o wymiarach 20x30 cm. Zewnętrzne wymiary ramy to: 29x39 cm. Rama biała, posiada złotą ramkę z prawdziwego złota płatkowego. Obraz przedstawia abstrakcyjną łąkę inspirowaną jesienią. Nasi klienci dokonują u nas zakupów od 2006 roku. Każdy z nich ma prawo do zwrotu w ciągu 14 od dnia otrzymania przesyłki.\nobrazy, obrazy w ramie, obrazy na płótnie, obrazy na ścianę, abstrakcja


Stare zdjęcia Kociuba - gmina Krynice - archiwum historycznych fotografii\nHistoria, stare zdjęcia archiwalne, historyczne fotografie - Kociuba\nHistory, old, archival photos, historical photos - Kociuba\nZobacz historię dziejów "spisaną" na starych domowych archiwach zdjęć - Kociuba - gmina Krynice\nWiekowe pamiątki przekształcone w postać cyfrową mogą stanowić skarbnice wiedzy dotyczącą historii otaczających nas miejsc. Cyfrowe archiwa w formie optycznej umożliwiają ukazanie przekształceń jakie przyszły z biegiem lat. Uruchamiając cyfrowe archiwum chcemy nie tylko zobrazować dzieje na zdjęciach ale równocześnie wciągnąć lokalnych sympatyków do współpracy.\nTereny, ludność, widoki, fabryki, fakty...\nStaramy się opublikować szeroki przekrój tematyki dając sposobność szerszego widoku na mijający okres. Wybitnie ważne są dla nas fotografie miejsc które przestały istnieć, opisujące rzeczy mało popularne oraz wydarzeń przekazywanych ustnie z pokolenia na pokolenie. Interesujące są oraz archiwa ze starych fabryk oraz z perspektywy życia codziennego.\nKociuba - Odnowione stare zdjęcia poddane koloryzacji\nStaramy się aby fotografia opublikowane na portalu fotodzieje.pl zostało poddane modyfikacji pozwalając pokazać barwną odsłonę. Takie porównanie pozwala na lepsze ukazanie zmian oraz umożliwia zobrazowanie zmieniającej się historii. Zamierzamy także osadzać dane takie jak czas wykonania fotografii i opis przedstawionego terenu, sytuacji pokazanej na zdjęciu.\nDigitalizacja starych zdjęć to najlepszy sposób aby zatrzymać obrazy na długie lata chroniąc przed zniszczeniem. Udostępniając swoje zdjęcia masz szansę wspólnie budować wyjątkowe archiwum cyfrowe. Dajemy również możliwość promocję wśród ludzi z całej Polski co bezsprzecznie ma wpływ dydaktyczny.\nPodkościele Krawiecka Góra Ziemiany Szczepany Wrzeczko Młyny Wołowiec Gibasówka Sierosław


Internet - Dziwiszów. Światłowód dla domu i firmy\nInternet Dziwiszów - dostawca Internetu AirMax - do domu, biura, firmy\nInternet Dziwiszów - Dostawca Internetu AirMAX pragnie zaprezentować nowy, najtańszy w swojej klasie internet do domu, firmy, biura. Miło nam poinformować, że zasięg naszej sieci objął miejscowość Dziwiszów i okolice.\nObecnie zasięg niezwykle popularnego i niezawodnego internetu obejmuje nie tylko miejscowość Dziwiszów, ale także bliższą i dalszą okolicę. O niezawodności naszych usług możesz przekonać się w czasie bezpłatnego okresu testowego. Najważniejsze dla nas jest zaufanie jakim obdarzyła nas Twoja gmina, jak i cały powiat jeleniogórski.\nAirmax Światłowód Dziwiszów bez limitu danych o stałej prędkości bez względu na porę dnia i ilość użytkowników - Internet Dziwiszów.\nOperator Airmax jest dostawcą Internetu domowego w miejscowości Dziwiszów. Dostarczamy Internet w technologii klasycznego światłowodu kablowego, układany 3 sposobami: techniką napowietrzną, techniką przepustów podziemnych lub technologią bezprzewodowego światłowodu (AirFiber). Internet ten umożliwia osiąganie prędkości porównywalnych lub nawet większych od normalnego światłowodu, tj. przeciętnie 15 Gb i więcej. Internet ten, oprócz zestawu korzyści tradycyjnego światłowodu, ma także dodatkowe profity w formie: braku kabli (nie wpływa negatywnie na wygląd domu i ogrodu), rewelacyjnej szybkości, bezproblemowości montażu bez pomocy fachowca oraz odporności na warunki pogodowe i fizyczne zniszczenie infrastruktury sieciowej. W przypadku tego Internetu sieci kabli zwyczajnie nie ma, a przecież naprawienie okablowania na ogół trwa sporo czasu. Dzięki sprawdzonemu routerowi Airmax Fiber - światłowód Dziwiszów, bez problemu podłączysz do sieci cały zestaw urządzeń. Interesującym rozwiązaniem także opcja Internetu prepaid, czyli bez umowy.\nInternet Dziwiszów Cennik\nZAMÓW INTERNET Dziwiszów\nInternauci polecają nasze usługi - Internet Dziwiszów !\nKlienci są w naszej firmie wartością nadrzędną. Dlatego staramy się, żeby czas spędzony z nami był dla nich wartościowy. Staramy się, aby nasze usługi gwarantowały doskonałą rozrywkę, a nasza ekipa była zawsze życzliwa, zaangażowana i dobrze przygotowana. Wielką satysfakcję daje nam fakt, że zarówno klienci indywidualni, jak i biznesowi zauważają i doceniają nasze zaangażowanie oraz polecają nas i nasze usługi bliskim osobom. I nie są to tylko puste słowa! Wasze opinie są dla nas najważniejszą informacją zwrotną i niezastąpioną motywacją do ciągłego rozwoju, a Wasze zadowolenie z usług - najlepszą wizytówką firmy. Pamiętajcie, że każda, otrzymana opinia jest przez nas traktowana poważnie, więc zostaje przekazana właściwym osobom i przyczynia się do nieustannego zwiększania jakości oferty i obsługi internet Dziwiszów. Dziękujemy za polecenia i za zaufanie, którym darzycie naszą markę od wielu lat.\nInternet światłowodowy Airmax oferuje także dostęp do rozmaitych multimediów, jak telewizja internetowa na żywo – na korzystnych, dopasowanych do potrzeb warunkach.\nPakiet Airmax to nie tylko wysoki upload i download - bez względu na rozmiary plików, ale także bardzo wysoka stabilność usług internet Dziwiszów, niedostępna np. w przypadku LTE.\nUltraszybki, nielimitowany Internet Dziwiszów to brak zmartwień transferem plików, możliwość oglądania największych, kinowych hitów w najlepszej rozdzielczości, 24-godzinny dostęp do pakietów multimedialnych oraz zawsze stabilna usługa. W porównaniu do łącza LTE, masz ultraszybki Internet, niezależnie od obciążenia sieci czy niesprzyjającej pogody. Airmax oferuje dostęp do Internetu naprawdę pozbawiony ograniczeń. Oglądasz ulubione filmy i seriale, kibicujesz piłkarzom oraz uploudujesz i downloudujesz nawet duże pliki bez jakichkolwiek limitów - na wielu urządzeniach równocześnie. Nie musisz marnować czasu na załadowanie stron czy stale ponawiać transfer danych. Airmax to wspaniała opcja Internetu dla wszystkich domowników oraz dla firm. Można z niego korzystać w każdym pokoju w mieszkaniu czy w biurze. Odkryj nową jakość korzystania z sieci z ultraszybkim Internetem Airmax w miejscowości Dziwiszów. Zapraszamy do kontaktu, żeby poczuć wszystkie korzyści. Przetestuj szybkość naszego Internetu – za darmo w przestrzeni prywatnej lub w środowisku pracy przez cały miesiąc.\nInternet Dziwiszów i okolice: Miejscowości objęte zasięgiem sieci AirMAX:\nW trakcie minionych lat nieograniczony dostęp do wirtualnej rzeczywistości stał się dla młodszych i starszych osób czymś do tego stopnia codziennym, że niełatwo współcześnie chociażby wyobrazić sobie pracę bądź codzienne funkcjonowanie bez e-świata. Dzięki nieprzerwanemu połączeniu z Internetem poprzez światłowód Dziwiszów, możliwa jest permanentna komunikacja z każdą częścią globu, przesyłanie małych i dużych plików czy rozwijanie umiejętności. Możliwości połączenia z Internetem jest jednak kilka, również w miejscowości Dziwiszów. Decyzja, co wybierzemy zależy w decydującym stopniu od indywidualnych potrzeb internauty oraz od stworzonej infrastruktury sieciowej. Na ogół osoby nieorientujące się w zagadnieniach technicznych, mają problem z dopasowaniem idealnego łącza oraz pozostają nieświadome tego, jaka technologia może sprostać ich unikatowym preferencjom. Dlatego właśnie warto wziąć pod uwagę naszą ofertę internet Dziwiszów – Airmax zapewnia klientom sprawny i satysfakcjonujący dobór indywidualnie dopasowanej formy połączenia z siecią z uwzględnieniem ściśle określonej lokalizacji – w tym również dla miejscowości Dziwiszów. Dodatkowo zyskasz szansę porównania: prędkości i stabilności łącza, cenników, długości trwania umowy oraz aktualnych rabatów u popularnych dostawców Internetu.\nNasza firma jest operatorem sieci internetowej. Oferowane usługi realizujemy w miejscowości Dziwiszów. W ramach współpracy dostarczamy światłowodowy internet symetryczny o największej przepustowości, a dodatkowo telewizję online oraz telefon przez Internet. Robimy, co w naszej mocy, by zapewniane usługi internetowe były jak najbardziej przyjazne w użytkowaniu, dlatego podpisujemy umowę na czas nieokreślony oraz przeprowadzamy aktualizację oferty internet Dziwiszów dla wszystkich użytkowników - bez dodatkowych kosztów. Możesz rozwiązać umowę w dowolnej chwili. Użytkownicy, którzy używają naszego światłowodu, zyskują nieodpłatnie publiczny adres IP, symetryczne łącza (transfer danych z identyczną prędkością jak ich ściąganie) i bezpośrednie połączenie z wszystkimi sieciami na naszej planecie. Klienci korzystający z naszej sieci zyskują w pakiecie również gratisowy multiroom, programy w jakości HD, 3D oraz interaktywną nagrywarkę. Ponadto Ci internet Dziwiszów, którzy zamówią telefon, zyskują możliwość korzystania z darmowych rozmów w sieci (w godzinach wieczornych) oraz realizacji darmowych rozmów z innymi krajami.\nInternet światłowodowy dla zapalonych graczy w miejscowości Dziwiszów\nStabilne łącze bez momentów braku dostępności Internetu znacząco zmniejsza ryzyko utraty kontaktu w trakcie decydującej rozgrywki. Oprócz do gier online, Internet AirMAX sprawdzi się do pracy, nauki, e-zakupów czy innych form rozrywki.\nJesteś mieszkańcem miejscowości Dziwiszów i szukasz rzeczywiście korzystnej oferty Internetu w rejonie? Postaw na Internet AirMAX i zapewnij sobie nieprzerwany dostęp do najświeższych wiadomości oraz różnych form rozrywki – kiedy tylko zapragniesz. Internet AirMAX to nowatorskie rozwiązanie. Stabilne łącze oraz prędkości sięgające 1 Gb/s oznaczają absolutnie nową jakość w branży Internetu dla domu i biznesu w miejscowości Dziwiszów.\nŚwiatłowód symetryczny – czym się wyróżnia? Czy łącze symetryczne jest oferowane w miejscowości Dziwiszów?\nŁącze symetryczne - światłowód Dziwiszów (lub Internet symetryczny) jest takim wariantem łącza internetowego, w przypadku którego zapewniana przez dostawcę prędkość pobierania danych i deklarowana prędkość uploadu są takie same. Prawie zawsze łącze symetryczne bazuje na światłowodzie. Dlatego można również spotkać się z nazwą ”symetryczny Internet światłowodowy”.\nŚwiatłowód symetryczny w miejscowości Dziwiszów wdraża polski dostawca Airmax.


Wbijcie na nasz serwer i zagrajcie z wieloma ciekawymi ludźmi. Poznajcie moderatorów, którzy zawsze chętnie odpowiedzą na wszystkie nawet najgłupsze pytania. Zawalczcie o pozycję budowniczego i dołączcie do ekipy _Rokso_. Jeśli znajdziecie jakiś błąd zgłoście go, a Ziomkeee na pewno go naprawi. Masz pomysł na ulepszenie serwera? Simon_Simonsky z chęcią go wysłucha. A może potrzebujecie po prostu się wygadać, na pewno znajdziecie odpowiednich słuchaczy na TeamSpeak'u lub Discordzie. Jesteście tu pierwszy raz? Wszyscy czy to administracja czy gracze chętnie Wam pomogą na każdym etapie rozgrywki. Łączy nas pasja, kreatywność i chęć dobrej zabawy.\nJak samo nasze IP wskazuje stawiamy na klasyczne rozgrywki tak jak twórca minecrafta przykazał. Znajdziecie u nas również tryby z ekonomią, działki oraz wiele dodatkowych sezonowych eventów. Zawalczcie o prestiż na skyblocku, lub zbudujcie arcydzieło, które będą podziwiać wszyscy na trybie Creative.\nJesteście naszym priorytetem i inspiracją. Dzięki Wam i Waszym pomysłom dodaliśmy nowe klasyczne tryby i codziennie pracujemy nad ich ulepszeniem. Już niedługo pojawi się jeszcze więcej rozgrywek, na które wszyscy czekacie. Chętnie również wysłuchamy Waszych propozycji, które mamy nadzieje pomogą w dalszym rozwoju serwera. Pamiętajcie, że to tylko dzięki Wam ClassicMC wciąż istnieje i może się rozwijać.\nNewsy z serwera\nCopyright © 2017-2018 ClassicMC.pl | All rights reversed.


Na co zwracać uwagę podczas czytania etykiet kombuchy\nNa co zwracać uwagę podczas czytania etykiet kombuchy.\nCo powinno a czego nie powinno być w kombuchy\nDodano przez Koala Kombucha w dniu Lipiec 13, 2020\nCo najmniej część w Was (mam nadzieję że większość) z pewnością sprawdza informacje zawarte na etykiecie produktu przed dokonaniem zakupu. Podejmując decyzję o wyborze konkretnego producenta kombuchy, warto zwrócić uwagę na specyfikę tych produktów w odniesieniu do obowiązujących przepisów.\nKażdy producent pakowanej żywności powinien dostarczyć nam następujące informacje:\nRzeczywista nazwa produktu\nTermin przydatności do spożycia / data minimalnej trwałości\nWarunki przechowywania (jeśli występują)\nKolejnośc składników na etykiecie\nWarto pamiętać o tym, że przy produktach poddanych fermentacji jak kombucha, w składzie zamieszczone są informacje na temat bazowych wartości poszczególnych składników. Co to oznacza? Wyjaśnię na przykładzie. Butelka Koala Kombucha o smaku mango ma następujący skład: Woda, Cukier, Kultury Kombuchy, Zielona Herbata, Napar z Liści stewii, Erytrytol (wzmacniacz smaku), Naturalny Aromat z Mango. Jak zapewne wiecie, kolejność składników nie jest przypadkowa - zgodnie z prawem, na początku składu powinien występować składnik, którego jest najwięcej i w dalszej kolejności te mniej znaczące aż do najmniej licznego. Jeśli skład naszej kombuchy rozpisany zostałby na podstawie wartości końcowych (po fermentacji), a nie bazowych jak to ma miejsce, wyglądałby następująco: Woda, Kultury Kombuchy, Zielona Herbata, Cukier, Napar z Liści stewii, Erytrytol (wzmacniacz smaku), Naturalny Aromat z Mango.\nDelikatna zmiana, aczkolwiek przemawiająca do wyobraźni… Właśnie dlatego, należy zwracać uwagę również na tabelę kaloryczną oraz przypisy. W naszej tabeli kalorycznej, znajdziecie informację o zawartości cukru <0.5g/100ml z przypisem informującym o możliwości zmiany zawartości cukru w związku z zachodzącą w butelce fermentacją. Efektem fermentacji jest oczywiście wytrącanie cukru, więc wartość 0,5g/100ml należy traktować jako szczytową dla końcowego produktu. Pozostając przy etykiecie Koali, chciałem poruszyć jeszcze kwestię erytrytolu, który wykorzystujemy do złagodzenia smaku kombuchy. Z etykiety dowiadujemy się że jest to składnik BIO, co samo w sobie dobrze rokuje skupmy się jednak na chwilę na samej substancji.\nErytrytol jest niczym innym jak przefermentowaną glukozą. Naturalnie występuje m.in. w winogronach, melonach, gruszkach, arbuzach czy grzybach. Cechuje się zerową kaloryznością i brakiem ograniczeń w kwestii dziennego spożycia. Dodatkowo, korzystnie wpływa na profil lipidowy krwi, działa przeciwbakteryjnie, przeciwgrzybiczo i przeciwwirusowo. Pobudza wydzielanie śliny, zwiększa wchłanianie wapnia w jelitach i jest naturalnym prebiotykiem. Podczas czytania etykiet, warto również zapoznać się z listą substancji oznaczonych jako sławne “E” - okazuje się, że symbol ten nadawany jest licznej grupie niekoniecznie niezdrowych dodatków do żywności. Przykładowo E300 to nic innego jak kwas askorbinowy (witamina C), E967 oznacza cukier brzozowy zwany ksylitolem - naturalny słodzik zalecany przez dietetyków. W przeciwieństwie do innych produktów, kombucha wzbogacana o prozdrowotne dodatki może budzić wątpliwość - napój sam w sobie powinien posiadać witaminy, kwasy i żywe kultury bakterii, więc wzbogacanie może mieć na celu odwrócenie naszej uwagi od tego, że napój nie ma nic wspólnego z kombuchą, lub jest pasteryzowany.\nW przeciwieństwie do innych produktów, kombucha wzbogacana o prozdrowotne dodatki może budzić wątpliwość - napój sam w sobie powinien posiadać witaminy, kwasy i żywe kultury bakterii, więc wzbogacanie może mieć na celu odwrócenie naszej uwagi od tego, że napój nie ma nic wspólnego z kombuchą, lub jest pasteryzowany. Cukier niejedno ma imię - kombucha do rozpoczęcia fermentacji potrzebuje cukru, lecz może on występować pod różnymi postaciami np. miodu, soków, syropów itp. Jeśli chcesz być pewien, że spożywasz kombuchę pozbawioną lub z minimalną ilością cukru - zawsze sprawdzaj tabelę kaloryczną. W osobnym artykule zwracałem już uwagę na składniki, jakie występują w produktach “kombuchopodobnych” więc nie będziemy się tu na nich skupiać. Jeśli jesteście zainteresowani, zapraszam do lektury: Prawdziwa vs pseudo kombucha


Transport lotniczy - LOT i Lotnisko Chopina - Seaoo.com\nTransport lotniczy. Lotnisko Chopina i linie LOT docenione za punktualność\nLotnisko Chopina w Warszawie* pochwaliło się swoimi wynikami. Jak wyliczyła brytyjska firma analityczna OAG, w 2015 roku, aż 89,87% wszystkich startów w porcie lotniczym obyło się w wyznaczonym czasie. Warszawski port osiągnął tym samym najlepszy wynik na świecie z pośród średnich lotnisk, czyli takich obsługujących od 10 do 20 mln pasażerów rocznie. Wyprzedziliśmy między innymi lotnisko w Kopenhadze (88,53% punktualnych lotów), Moskwie-Szeremietiewo (88,48%) oraz Helsinkach (88,43%).\nAle nie chodzi tylko o zadowolenie pasażerów, bo również towary przewożone są samolotami m.in. pasażerskimi. Punktualność lotów jest więc nie bez znaczenia także dla spedycji lotniczej oraz dalszej drogi przesyłki. Samolot to przecież tylko jeden ze środków transportu, którym będą się przemieszczać towary i przesyłki zanim dotrą co celu. Czasami więc liczy się każda minuta. Transport lotniczy kojarzony jest przede wszystkim z krótkim czasem przelotu, głównie dlatego jest on wybierany zamiast np. transportu morskiego czy drogowego.\nPolskie linie lotnicze LOT, także zostały docenione za 88,88% punktualnych lotów, dzięki czemu zajęły 10 miejsce na świecie. LOT obsługuje ponad 40% ruchu na Lotnisku Chopina i wygląda na to, że niemal wszystkie operacje wykonuje punktualnie. Bezkonkurencyjne okazały się litewskie linie airBaltic z ok. 94% punktualnych lotów.\n*W bezpośrednim sąsiedztwie z płytą lotniska mieści się Warsaw Cargo Terminal, z którym współpracujemy przy realizacji zleceń w transporcie lotniczym. Zajmuje się on obsługą ładunków.\nŹródło: www.lotnisko-chopina.pl, www.warsawcargoterminal.pl\nlotlotnisko chopinaport lotniczytransport lotniczywarszawa


Korupcja czy harakiri? Czyli kulisy meczu Legia - Górnik z 1994 roku - JustPaste.it\nKorupcja czy harakiri? Czyli kulisy meczu Legia - Górnik z 1994 roku\nWsiadamy w wehikuł czasu i cofamy się do roku 1994...\nSpirala korupcji osiągnęła rozmiary, które dla PZPN były zupełnie nie do ogarnięcia. Zresztą bardzo prawdopodobne, że wchłonęła też kilku ludzi zajmujących wysokie stołki w tejże organizacji. Dziś wiele już udało się wyjaśnić, ale jedna historia wciąż czeka na swoją kolej. Mecz Legia – Górnik. Ustawiony? A może przegrany przez niewłaściwą strategię brutalności?\nPo zakończonym skandalem sezonie 1992/93, kolejny zapowiadał się zupełnie inaczej. Potężnie wzmocniony Górnik Zabrze miał rozdawać karty w polskiej ekstraklasie. Trenerem zespołu z ulicy Roosevelta był wówczas Henryk Apostel a o jego sile decydowali olimpijczycy z Barcelony: Tomasz Wałdoch, Ryszard Staniek (odszedł w trakcie sezonu), Aleksander Kłak, Grzegorz Mielcarski, Jerzy Brzęczek czy Dariusz Koseła, a nie można też pomijać Tomasza Hajto i Henryka Bałuszyńskiego, którzy odważnie wchodzili w świat wielkiej piłki. Młodość była wymieszona z doświadczeniem, które posiadali Grembocki, Jegor Kraus czy Bęben. Rywalami czternastokrotnych mistrzów kraju w walce o tytuł miały być warszawska Legia (zaczynała sezon z trzema ujemnymi punktami), GKS Katowice i Lech Poznań, oraz w mniejszym stopniu ŁKS Łódź. Aspiracje zabrzan nie kończyły się tylko na wygraniu ligi, klub miał też odegrać ważną rolę w europejskich pucharach. Tak przynajmniej zapowiadał ówczesny prezes klubu, Władysław Kozubal.\nPoczątkowo wszystko szło zgodnie z planem. Górnik zaliczył świetną rundę jesienną i na półmetku był zdecydowanym liderem ekstraklasy. Zawiodła Legia, która miała do odrobienia aż siedem punktów. Punktem zwrotnym była nominacja trenera Apostela na selekcjonera reprezentacji Polski. Początkowo Pan Henryk chciał nawet łączyć tę funkcję z posadą szkoleniowca Górnika Zabrze, lecz PZPN nie wyraził na to zgody. Dzieło Apostela miał kontynuować Hubert Kostka.\nAndrzej Iwan w swojej książce opowiadał, że trener Kostka należał do najbardziej wymagających szkoleniowców w kraju. Widocznie zabrzańska młodzież nie miała z nim po drodze, bo wyniki były znacznie gorsze niż oczekiwano. Górnik tracił punkty, po piętach zaczął mu deptać katowicki GKS, a w zatrważająco szybkim tempie do czołówki zbliżała się też Legia. Trzeba było działać i zadziałano, nowym szkoleniowcem został Edward Lorens.\nNie wiadomo kto i dlaczego polecił powiązanego z Ruchem Chorzów Lorensa do tej roli, ale zupełnie nie zdało to egzaminu. Górnik dalej grał słabo, a porażka z Widzewem Łódź zepchnęła zabrzan z fotelu lidera. W międzyczasie trafił się też dwumecz z Legią, który zakończył się klęską podopiecznych Pana Edwarda (2:2 w Zabrzu i 2:5 w Warszawie). Górnik przegrał cztery spotkania i pięć zremisował, z kolei Legia nie przegrała nic, remisując tylko czterokrotnie i przed ostatnią kolejką miała dwa punkty przewagi. Los chciał, że w 34. serii spotkań w dwie najlepsze drużyny tego sezonu zmierzyły się ze sobą.\nTo był mecz o wszystko. Nie tylko o mistrza, ale też o przyszłość, bo gdyby Legia drugi raz z rzędu nie wygrała ligi to mogłoby być różnie. Na pewno warszawianie byli faworytem, bo mieli za sobą fantastyczną rundę, a i własne boisko było sporym atutem. To spotkanie zaczęli jednak jakoś niemrawo, jakby stres pożarł ich jeszcze przed meczem. Edward Lorens przygotował nietypową strategię. Zabrzanie od początku cieli pokazać, że są zdolni do wszystkiego, by sięgnąć po to mistrzostwo. I rzeczywiście. Wślizgi, czy ataki łokciem, jakie oglądaliśmy w tym meczu były godne najlepszych walk MMA. Wyjątkowym talentem do sztuk walki wykazał się Mielcarski, który tuż po rozpoczęciu spotkania o mało nie połamał nóg Wędzyńskiemu. Sędzia nie miał wyjścia, musiał pokazywać kartki i jeszcze przed końcem pierwszej połowy za faul taktyczny z boiska wyleciał Henryk Bałuszyński. Wydawało się, że Legia będzie teraz miała z górki.\nNic z tych rzeczy. W drugiej połowie to Górnik doszedł do głosu i po ładnym strzale Marka Szemońskiego wyszedł na prowadzenie. W tym momencie zabrzanie mieli w garści mistrzostwo kraju! Edward Lorens nie zrezygnował jednak ze swojej taktyki i piłkarze Górnika kontynuowali wykaszanie przeciwników. Najpierw z boiska wyleciał Dziuk, który zbyt agresywnie zaatakował Ratajczyka. Później Adam Fedoruk strzałem głową wyrównał stan meczu na 1:1. Następnie Jacek Grembocki nieprzepisowo zatrzymuje Ratajczyka i otrzymuje czerwoną kartkę. Górnik kończy w ósemkę i nie ma żadnych argumentów by przeszkodzić Legii w osiągnięciu celu.\nTaki przebieg spotkania od razu daje do myślenia, czy nie było ono ustawione. Jakby dokładnie się przyjrzeć faulom trójki piłkarzy Górnika, to żadna czerwona kartka nie była w pełni zasłużona. Nie były to jakieś brutalne wejścia, choć trzeba zrozumieć też sędziego, który wiedział, że mecz wymyka mu się spod kontroli i musi sięgnąć po jakieś środki, którymi utemperuje zawodników. Na obronę arbitra trzeba też powiedzieć, że w kilku przypadkach nie pokazał kartki, choć mógł to zrobić. Niektórych rzeczy po prostu mógł nie widzieć. Nie ma jednak wątpliwości, że Pan Redziński widział faul Jałochy, który kwalifikował się na automatyczną czerwoną kartkę, a pokazał tylko żółtą. Rozjemca tego spotkania dał się też nabrać na aktorstwo Kowalczyka przy starciu z Dziukiem. Jeszcze większe wątpliwości co do czystości tego spotkania pojawiły się, kiedy sędzia zakończył karierę i okazało się, że był to jego ostatni mecz. Tych argumentów nie da się obalić tezą, że Górnik grał bardzo agresywnie, smród po raz kolejny delikatnie unosił się nad ligowym piekiełkiem. Wyrok wśród kibiców zapadł, Legia dała, Redziński wziął, mistrzostwo sprzedane. Dowodów jednak nie było, więc PZPN nie miał prawa podjąć kroków, na jakie zdecydował się rok wcześniej.\nW pomeczowych wypowiedziach piłkarze Górnika nie ukrywali żalu. Największe pretensje do sędziego miał Tomasz Wałdoch. – Jestem zaskoczony postępowaniem sędziego. Rzadko się zdarza, by w jednym meczu arbiter pokazał trzy czerwone kartki. Takie przypadki zdarzają się tylko w Ameryce Południowej. Legioniści również faulowali, ale kartkami nie byli karani. Edward Lorens nieco przesadził w swojej wypowiedzi. Otóż trener Górnika twierdził, że nie widział ani jednego ostrego wejścia swoich podopiecznym. Ciekawe który mecz oglądał… – Nie było to dobre spotkanie, ale dramatyczne. Przez ponad pół godziny byliśmy mistrzami Polski. Szkoda, że kończyliśmy mecz w ósemkę. To wielki sukces, że mimo osłabienia dotrwaliśmy do końca i nie przegraliśmy. Mam pretensje do sędziego. W takim meczu nie wolno szastać kartkami. Nie widziałem ani jednego ostrego wejścia swoich piłkarzy. Legioniści oczywiście byli w siódmym niebie. Ówczesny sponsor Legii, Janusz Romanowski, zapowiedział, że będzie dalej inwestował w klub. Ciekawe co by powiedział, gdyby Górnik zwyciężył. – Czekałem na ten moment 24 lata. Pierwszy raz mam okazję przeżywać zakończenie sezonu i mistrzostwo kraju. W ubiegłym roku leżałem w szpitalu, po ciężkim wypadku. Myślę, że w przyszłym sezonie również będę sponsorem legionistów. Trener Janas zasłużył, by prowadzić drużynę w europejskich pucharach. A co na to Janas? – Mecze o taką stawkę zawsze są nerwowe. W całej rundzie wiosennej byliśmy najlepsi. Zdobyliśmy najwięcej punktów i bramek. To prawda, Legia w tym sezonie była lepsza, ale czy w ostatniej chwili nie zapewniła sobie drobnej pomocy ze strony sędziów by osiągnąć cel? To do dziś pozostaje niewyjaśnione.\nPo latach okazało się, że dobrodziej Górnika, Władysław Kozubal, w przeciwieństwie do Janusza Romanowskiego, nie był osobą dającą gwarancje sukcesów. Andrzej Iwan opowiadał, że prezes zabrzańskiego klubu był finansowym bankrutem. – To był jeden wielki kit, dopracowana w najmniejszych szczegółach mistyfikacja. Znany w Polsce dobrodziej Górnika Zabrze, mieszkający nad samym jeziorem genewskim biznesmen nie miał nic. Był finansowym golasem. Willa, w której urzędowaliśmy okazała się być wynajęta od sąsiada, który zbudował ją jako dom dla gości, Łódź pożyczona, firmy, którymi zarządzał zadłużone bez jakiegokolwiek majątku. Kozubal w rzeczywistości był bankrutem lawirującym między osobami majętnymi by naciągać je na lipne interesy. – mówił były piłkarz Górnika w książce „Spalony”. Czy z takim prezesem Górnik miał szansę na sukces? Może i ktoś zainwestował parę groszy w to spotkanie, jednak nawet gdyby się tak nie stało, przyszłość Górnika nie rysowałaby się w różowych barwach.


Piękne wille - klub terytorium\nDodane: 2019-04-09 :: Kategoria: Ajencja / Nieruchomości, Działki\nOferujemy wspaniałe, luksusowe wille. Warszawa jest miastem, w którym mamy świetną reputację jako solidny i innowacyjny deweloper. Dlatego serdecznie zapraszamy do odwiedzenia naszej strony internetowej, na której będą mogli Państwo zapoznać się z naszymi propozycjami. Oferowane przez nas wille ulokowane są w bezpiecznej, cichej i pełnej zieleni okolicy, dzięki czemu będą mogli Państwo poczuć się komfortowo i doświadczyć prawdziwego odpoczynku. Jednym z powodów, dla których jesteśmy tak bardzo cenieni, są właśnie nasze luksusowe wille. Warszawa i okolice pełna jest świetnych deweloperów i my jesteśmy wśród nich liderem!