MMA fighter. tom 1. MMA fighter. Walka [Vi Keeland] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nAutor: Vi Keeland Liczba stron: 344\nISBN: 978-83-65506-71-9 Data wydania: 2017-03-30\nPewnego dnia ktoś pojawi się w twoim życiu i zrozumiesz, dlaczego nigdy nie wychodziło ci z kimś innym. – Autor nieznany Ta książka jest dedykowana osobie, która właśnie tak pojawiła się w moim życiu\nRozdział 1 Elle Chciałabym wierzyć, że moja przeszłość nie prześladuje mnie jak cień w słoneczny dzień, przed którym nie da się uciec. Moje życie jest udane. Jestem mądra, mam świetną pracę, długie nogi, sterczące cycki, a dodatkowo wszyscy ciągle mi powtarzają, że facet, z którym się spotykam, jest niezłą partią i zerwanie z nim byłoby prawdziwą zbrodnią. A więc dlaczego patrzę na drugą stronę pomieszczenia i szukam w zatłoczonej restauracji Williama, ale jednocześnie jakaś cząstka mnie pragnie, by on jednak wystawił mnie do wiatru i się nie pojawił? Która dwudziestopięciolatka chce być wystawiana do wiatru? Taka jak ja – żyjąca jak na autopilocie, chyba że okoliczności w moim idealnym życiu zmuszą mnie do jakiejś zmiany. Ale tak naprawdę bycie idealnym jest przereklamowane. Jestem tylko bohaterką w swoim życiu, przechodzę od rozdziału do rozdziału w książce, którą napisała jakaś niewidzialna osoba, podczas gdy to ja powinnam być autorką swojej historii. Żyję w ten sposób od bardzo długiego czasu. Moje decyzje są zawsze odpowiedzialne i przemyślane, moje życie jest dobrze zorganizowane, a moje serce niezmiennie bije w jednym, stałym rytmie. Przez większość czasu podoba mi się taki porządek rzeczy. Powinnam być dumna z tego, jak wygląda moje życie w tym momencie. Ale prawda jest taka, że czasami czuję się tak, jakbym się w tym swoim idealnym, poukładanym świecie dusiła. William zauważa mnie. Unosi rękę i zaprasza gestem, bym podeszła do jego stolika, usytuowanego w najbardziej oddalonym kącie restauracji. Prawie zawsze siedzimy w tym samym miejscu. O tej samej porze, w tej samej restauracji, co tydzień – każdego zwyczajnego tygodnia po poprzednim zwyczajnym tygodniu. Zauważam dwie dziewczyny siedzące przy barze niedaleko ode mnie i patrzące ukradkiem na Williama. Miny im rzedną od razu, kiedy zauważają, że William machał do mnie, a nie do nich, bo ich nawet nie spostrzegł. Uśmiecham się, najlepiej, jak potrafię, a William, który zawsze jest dżentelmenem, wstaje, gdy podchodzę do stolika. Całuje mnie w policzek, po czym otacza ramionami w talii. Jego dotyk jest taki znajomy. – Przepraszam, że się spóźniłam – mówię i siadam na swoim krześle. – Nic się nie stało, sam dopiero co tu przyjechałem – odpowiada, ale wiem, że to kłamstwo. William Harper nigdy się nie spóźnia. Jestem absolutnie pewna, że był tu piętnaście minut przed czasem, podczas gdy ja spóźniłam się aż dwadzieścia. I mimo że czekał na mnie ponad pół godziny, wiem, że nigdy by mi tego nie wypomniał i nie narzekałby na to. – Czy mogę podać coś do picia? – Atrakcyjna kelnerka uśmiecha się do Williama, chociaż jej słowa są skierowane do mnie. Gdybym była zaborcza lub przesadnie zazdrosna, jej próby flirtu pewnie by mnie wkurzyły. Ale ja nie jestem takim typem dziewczyny – latami pracowałam nad tym, żeby się pozbyć emocjonalnych reakcji. A przecież zaborczość i zazdrość do nich należą. – Dla mnie żurawinowy drink z wódką. Ale poproszę w wersji dietetycznej. – Patrzę na Williama i widzę, że jego szklanka jest już w połowie pusta. W duchu parskam śmiechem, myśląc, jak dobrze znam tego człowieka. Pozwolił sobie tylko na jednego drinka, jak zawsze, i sączy go od ponad trzydziestu minut. Wiem też, że teraz będzie pił wyłącznie wodę. – Dla mnie tylko woda, dziękuję – mówi William i uśmiecha się do kelnerki, a ona cała promienieje, bo zwrócił na nią uwagę. William Harper to przystojny mężczyzna. Musiałabym być ślepa, by tego nie widzieć. Jest wysoki, ma niebieskie oczy i idealnie przycięte blond włosy. Zawsze ubiera się tak, jakby właśnie zszedł z okładki magazynu dla mężczyzn – czyli ma na sobie idealny garnitur. Jego zęby są idealnie białe i równe i wszystkie widać doskonale, gdy się uśmiecha tym swoim idealnym uśmiechem. Pochodzi z bardzo szanowanej rodziny i chociaż ma dopiero dwadzieścia siedem lat, już jest partnerem w firmie prawniczej swojego ojca. A więc dlaczego, gdy widzę, jak jego usta się poruszają, nie słyszę ani jednego słowa, które do mnie wypowiada? – Elle, czy wszystko w porządku? – William wyczuwa mój dystans, a ja wiem, że troska, którą słyszę w jego głosie, jest prawdziwa. On naprawdę jest wspaniałym mężczyzną, takim, którego jak już się złapie, to nie można dać mu odejść. – Och, przepraszam. – Udaję, że budzę się z zamyślenia. – Chyba nadal nie mogę przestać myśleć o sprawie, nad którą aktualnie pracuję. – To oczywiście kłamstwo. Jednak moja odpowiedź najwyraźniej go satysfakcjonuje. – A co to za sprawa? Bardzo szybko zaczynamy rozmawiać o pracy, ale tak naprawdę zawsze przychodzi nam to z łatwością. Powinnam się cieszyć z tego, że pracujemy w tej samej branży i że on jest człowiekiem, który rozumie to, czym się zajmuję. Niestety, najczęściej rozmawiamy właśnie tylko o sprawach zawodowych. – Chodzi o bezprawne wypowiedzenie pracy. – Podrzucam mu pierwszą sprawę, jaka przychodzi mi na myśl. Na szczęście po chwili pojawia się kelnerka i stawia przed nami nasze drinki, a następnie pyta, czy może przyjąć zamówienie. Dzięki temu mam więcej czasu, by wymyślić, dlaczego tak nudna sprawa jak ta, o której mu powiedziałam, nie daje mi spokoju. Kelnerka odchodzi, ale po chwili do naszego stolika zbliża się para w podeszłym wieku. – Pan to Bill Harper Junior, prawda? Syn Billa? – Starszy pan wyciąga rękę i uśmiecha się przyjaźnie. – Wolę używać imienia William, ale tak, to ja, William Harper Junior – odpowiada William. Przez ostatnich kilka lat mnóstwo razy słyszałam, jak poprawia w ten sposób innych ludzi. Zawsze się zastanawiałam, dlaczego tak mu przeszkadza to, gdy ktoś mówi o nim Bill czy Billy. Dlaczego czuje, że musi poprawiać wtedy ludzi. Bo przecież jeśli ktoś zwraca się do nas, zdrabniając nasze imię, to robi to z sympatii, tak? Mimo to William ma nawyk rzeczowego poprawiania wszystkich, którzy używają tego zdrobnienia. I jakimś cudem nie brzmi wtedy, jakby był nieuprzejmy. Tak naprawdę nigdy nie zapytałam go, dlaczego to zdrobnienie mu przeszkadza. Mężczyźni rozmawiają przez chwilę i w niecałe dziesięć minut Williamowi udaje się przekonać starszego pana, by ten powierzył mu swoje prawnicze interesy. Obiecuje, że zadzwoni do jego biura następnego dnia. I robi to w taki sposób, że nikt nie weźmie go za jakiegoś natręta, który na siłę próbuje sobie załatwić u kogoś pracę. William jest charyzmatyczny i profesjonalny. Przychodzi mu to z łatwością, naturalnie – pewnie dlatego, że jego ojciec, dziadek i brat też są prawnikami. Później, gdy kończymy naszą kolację, nikt nam już nie przerywa. Nasza rozmowa staje się lekka i niewymuszona. Dokładnie taka, jaka była wtedy, gdy poznaliśmy się na ostatnim roku studiów prawniczych. Od razu zaczęliśmy się ze sobą dogadywać, a ja dzięki temu mogłam go uznać za jednego z moich najbliższych przyjaciół. A może przyjaciel to złe słowo, skoro sypiam z nim od osiemnastu miesięcy? – Wypożyczyłem film Possible Cover. Miałem nadzieję, że po kolacji będziesz chciała wpaść do mnie i obejrzeć go ze mną. – To do niego takie podobne… Wypożyczył najnowszy film akcji, by obejrzeć go ze mną, chociaż nie znosi tego gatunku filmowego. Wie jednak, że ja je uwielbiam. William jest typem człowieka, który lubi głębsze filmy w stylu Woody’ego Allena. – A możemy przełożyć to na inny dzień? – pytam. Widzę, że delikatnie smutnieje. To już drugi tydzień z rzędu, gdy wykręcam się od spotkania po naszej randce… które zazwyczaj ma miejsce przed seksem. – Muszę być w biurze o szóstej rano, by się przygotować do przesłuchania. – Udaje mi się sprawić, że w moim głosie pobrzmiewa żal, jednak tak naprawdę znowu okłamuję go z łatwością. Nie jestem pewna, czy kupuje moją wymówkę, czy nie, a może on jest po prostu zbyt miły, by mi to wytknąć. Ale i tak mnie to nie obchodzi. Nie jestem dzisiaj w nastroju. W ciągu ostatnich kilku miesięcy seks z Williamem stał się dla mnie wyzwaniem, chociaż on chyba tego nie zauważa. I to nie jest ogólnie jego wina. Ma dobry sprzęt i potrafi go odpowiednio używać, przynajmniej przez większość czasu. Po prostu ostatnio mam problem ze szczytowaniem podczas naszych wspólnie spędzonych nocy. Może to jest część problemu. Jeśli chcę skończyć z Williamem, muszę sama o to zadbać. Wydaje mi się, że on sam już nie potrafi mnie doprowadzić do orgazmu. I przez to niestety stałam się jedną z tych kobiet, które uprawiają seks ze swoim facetem tylko raz w tygodniu, i jeszcze przy tym udają. A dzisiaj nie jestem w nastroju na kolejne udawanie.\nRozdział 2 Elle Moi współpracownicy w firmie Milstock i Rowe to bardzo zróżnicowana grupa. William i ja w zeszłym roku, podczas naszego ostatniego roku studiów prawniczych, odbywaliśmy tu staż. Po ukończeniu szkoły William zaczął pracę w firmie swojego ojca, która zajmowała się głównie sprawami bogatych ludzi. Założona przez jego dziadka ponad siedemdziesiąt lat temu, ma mocną pozycję na rynku. Leonard Milstock, założyciel firmy Milstock i Rowe, na koniec mojego stażu zaproponował mi posadę młodszego prawnika, a ja ją przyjęłam i bardzo się z tego cieszyłam. William i ja rzadko miewamy różne zdania na dany temat, ale pokłóciliśmy się właśnie wtedy, gdy zdecydowałam się pracować dla Milstock i Rowe. Uważał, że to niemądre i nie powinnam zaczynać kariery prawnika w tak małej i nieznanej firmie. Mimo to czułam się tam komfortowo, a Milstock pozwolił mi wykonywać pracę, o której inni młodsi prawnicy mogliby tylko pomarzyć, pracując w większych firmach. To był jeden z plusów pracy w tak małej firmie, sądziłam więc, że to rekompensuje mi niższe zarobki i brak prestiżu. Z kolei dla Williama w jego karierze wynagrodzenie i prestiż były wszystkim. Dla mnie nie. – Dzień dobry, Regino – mówię i uśmiecham się do recepcjonistki, gdy wchodzę do biura piętnaście minut po ósmej, a więc jestem spóźniona o kwadrans. Jednak najwyraźniej nikt o to nie dba, szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że prawie każdego dnia zostaję w biurze dłużej, zazwyczaj do siódmej. Ja po prostu nie przepadam za wyznaczonymi godzinami pracy. – Dzwonił William. Powiedział, że masz do niego zadzwonić. Kazał mi sprawdzić twój kalendarz, bo chce wiedzieć, czy jesteś wolna na konsultacje z jego nowym klientem. Cholera. Teraz William wie, że moja wymówka odnośnie do wczesnego przesłuchania była kłamstwem. – Regino, czy możesz wykorzystać Gigi i zadzwonić do niego, żeby ustalić i wpisać do kalendarza termin, którego on potrzebuje? – Unoszę znacząco brwi, a Regina wie, o co ją proszę. Uśmiecha się podekscytowana tym, co każę jej zrobić. Regina jest naszą recepcjonistką od prawie roku. Ma blisko pięćdziesiąt lat, w domu trzyma osiem kotów, a jej biurko jest zdecydowanie za bardzo udekorowane kocim motywem. Wygląda na przeciętną kobietę w średnim wieku. Ma lekką nadwagę, nosi spodnie trochę za bardzo opinające jej pulchny tyłek oraz zazwyczaj obszerne, luźne, kwieciste koszule i płaskie, wygodne buty. Ogólnie wszystko do siebie pasuje, jeśli spojrzeć na nią z boku. A przynajmniej dopóki nie otworzy ust. Nigdy w życiu nie spotkałam kobiety, która miałaby tak seksowny głos. Jeśli mam być szczera, to chyba nawet żaden mężczyzna nie ma równie zmysłowego głosu jak ona. Dźwięk, jaki wydobywa się z jej gardła, gdy mówi, przypomina bardziej pomruk seksownego kociaka, a nie głos starej niedźwiedzicy, którego można by się spodziewać po jej wyglądzie. Jestem pewna w stu procentach, że zarobiłaby miliony, gdyby została operatorem sekstelefonu albo gdyby czytała książki i nagrywała audiobooki. Mężczyźni nie potrafią jej odmówić i są absolutnie bezbronni, gdy słyszą jej głos. Dlatego kobietę o tak zachwycającym głosie postanowiłam nazywać Gigi. Bardziej to do niej pasowało. Przyznaję, że bardzo często wykorzystuję Gigi, czyli dar, jakim jest głos Reginy. Czasami każę jej zadzwonić do klientów, jeśli wiem, że muszę odwołać spotkanie w ostatniej chwili, a oni nie będą z tego powodu zadowoleni. Gdy ona ich informuje o takiej sytuacji, jakoś lepiej przyjmują złe wieści. Nikt w biurze nie wie, w jakich okolicznościach ja i Regina spotkałyśmy się wiele lat temu. Na pewno myślą, że jest tylko koleżanką mojej mamy, bo wyglądamy zupełnie inaczej i dzieli nas spora różnica wieku. Ale tak nie jest. Ona jest moją najlepszą przyjaciółką i… kimś, kto uratował mi życie. Chociaż jeśli ktoś by ją o to zapytał, powiedziałaby, że jest na odwrót. Kto wie, może rzeczywiście uratowałyśmy sobie życie nawzajem. Leonard Milstock jest moim siedemdziesięciopięcioletnim szefem. Tylko raz spotkałam Fredericka Rowe’a, drugiego z założycieli firmy Milstock i Rowe. Mimo to jego imię nadal jest na drzwiach firmy, a on ciągle otrzymuje swoje wynagrodzenie. Ci mężczyźni są przyjaciółmi, odkąd ukończyli razem szkołę, i zostali partnerami, jeszcze zanim ja się w ogóle urodziłam. Najprawdopodobniej pan Rowe był głową całej firmy i dbał o to, by wszystko przebiegało płynnie. Jednak kilka lat temu musiał odejść na emeryturę z powodu problemów zdrowotnych jego żony i teraz w naszej firmie został tylko ten drugi, bardziej pokręcony i niepoukładany życiowo partner. Wchodzę do gabinetu Leonarda i próbuję znaleźć jakieś krzesło pod zwałami papierów, które piętrzą się w całym pokoju. Te sterty są tak wysokie, że mogą w każdej chwili się zawalić. Odsuwam z krzesła trzy marynarki od garnituru, które na pewno leżą tu od lat. Postanawiam odwiesić je na miejsce, podczas gdy Leonard zaczyna mówić o sprawie, nad którą razem pracujemy. Zerkam na papiery leżące na krześle wraz z tuzinem numerów magazynu „Wall Street Journal”. Daty na dokumentach i magazynach wskazują, że mają one już kilka lat. Zaczynam je porządkować, ale Leonard albo tego nie zauważa, albo ma to gdzieś. Zamiast tego zaczyna mówić jeszcze szybciej i wprowadza mnie w sprawę, gdy jestem w trakcie sprzątania. – Dzisiaj zajęłabyś się przesłuchaniem – mówi, jedząc hot doga z papryką, którego przed chwilą przyniosła mu Regina, chociaż jest jeszcze za wcześnie na tego rodzaju posiłek. Minęła dopiero dziesiąta trzydzieści rano. – Mogę się tym zająć – zgadzam się. Oczywiście, że mogę, jednak jestem zaskoczona tym, że on mnie o to prosi. Przesłuchanie, które ma się odbyć tego popołudnia, dotyczy naszego najważniejszego klienta, więc zazwyczaj to Leonard zajmuje się sprawą, a ja się wycofuję. Najwyraźniej widzi moją zdziwioną minę, bo wyjaśnia: – Mam dzisiaj po południu angioplastykę. – Jego głos jest spokojny, jakby podawał mi godzinę, a nie informował o tym, że będzie miał poważną operację serca. – Angioplastyka? Jak się pan czuje? – Dobrze, dobrze. Nic mi nie jest. Lekarze tak naprawdę robią z igły widły. To tylko zabieg. Mój lekarz chce mnie widzieć na stole operacyjnym chyba tylko dlatego, że nie ma za co opłacić czesnego swojego syna. – I ta operacja pewnie nie ma nic wspólnego z tym, że codziennie je pan na śniadanie hot doga z tłustą kiełbaską i papryką? To nie ma nic wspólnego z tym, że pan nie dba o swoje serca, prawda? – Wstaję, zakładając, że lepiej się wcielić w rolę pouczającej go córki, bo czasem Leonard pozwala mi się tak zachowywać, gdy jego nawyki żywieniowe robią się gorsze niż zazwyczaj. – Posłuchaj, panienko. Kiedy będziesz w moim wieku, sama zauważysz, że masz gdzieś to, co jesz. Więc zajmij się lepiej jedzeniem tej swojej zdrowej sałaty, żeby nie przytyć, i idź się przygotować do przesłuchania klienta. Liczę na to, że go zadowolisz. Zaczynam się śmiać, bo wiem, jaki jest Leonard. On po prostu się nie zmieni. I mimo że żadne z nas w tej relacji nie jest uprzejme czy powściągliwe, on wie, że mi na nim zależy. – Powiedz Millie, żeby do mnie zadzwoniła, gdy już wszystko skończysz i będziesz mieć czas, okej? – Tak, Leonard ma żonę o imieniu Millie, więc po ślubie z nim nazywa się Millie Milstock. Na jej miejscu zatrzymałabym swoje panieńskie nazwisko, ale myślę, że gdy oni brali ślub jakieś pięćdziesiąt lat temu, nawet nie było takiej możliwości. – Dobra, dobra, niech będzie. – Uśmiecham się do swojego szefa i kręcę głową, patrząc, jak dokańcza swojego hot doga. Gdy lekarze przeprowadzą zabieg poszerzania tętnic, idę o zakład, że odkryją całe kawałki kiełbasek, które blokują jego tętnice.\nRozdział 3 Elle Kilka dni później Regina dzwoni do mojego gabinetu, by poinformować mnie, że William i pan Hunter pojawią się tu o jedenastej. Oczywiście William przychodzi piętnaście minut wcześniej, a ja… jak zwykle się spóźniam. Robię, co tylko w mojej mocy, by jak najszybciej dokończyć sprawę, którą się aktualnie zajmuję. Dociera do mnie, że ostatnio źle traktuję Williama, ciągle się spóźniam i okłamuję go, więc daję mu wiele powodów, by mi to wytknął. Ale on tego nie robi. Nie wspomina o tym, że przyłapał mnie na kolejnym kłamstwie, gdy znowu powiedziałam, że nie mogę u niego zostać, bo muszę być wcześniej w pracy. Sama już nie wiem, czy nic o tym nie powiedział, bo go to nie obchodzi, czy naprawdę jest taki uprzejmy. – Dziękuję, Regino. Czy możesz ich pokierować do sali konferencyjnej i powiedzieć, że niedługo przyjdę? – pytam. – Jasne, Elle. – Regina odpowiada mi seksowym głosem kociaka, a nie swoim zwykłym. Uśmiecham się, zastanawiając się, czy w ten sposób chce mi dać do zrozumienia, że oni nie są w dobrych nastrojach i że będzie musiała ich udobruchać swoim głosem. A może pan Hunter to miły starszy pan, któremu spodobał się sposób mówienia Gigi? Pojawiam się w sali konferencyjnej zaledwie kilka minut po czasie i jestem z tego dumna, bo to i tak wcześnie, jak na mnie. Można powiedzieć, że chociaż raz nie spóźniłam się za bardzo. William i jego klient wstają, gdy wchodzę, a ja nagle czuję, że powinnam zasalutować tym mężczyznom czy coś w tym stylu. Na szczęście trzymam w rękach kawę, notes, telefon i laptopa. Najpierw odkładam swoje rzeczy na stół, a dopiero potem na nich patrzę. Nagle do sali konferencyjnej wchodzi Regina. – Czy mogę panom podać kawę? – mruczy swoim superseksownym głosem. Zdecydowanie zmieniła się w Gigi. Spoglądam na Wiliama, po części oczekując, że na dźwięk jej głosu zobaczę zachwyt na jego twarzy, ale jego mina jest równie przyjazna i zwyczajna jak zawsze. Po prostu uśmiecha się do mnie delikatnie. – Elle, to jest Nicholas Hunter. – William wskazuje ręką na mężczyznę siedzącego obok niego. W końcu przyglądam się uważnie Nicholasowi Hunterowi i jestem w szoku. Na jego widok przestaję na chwilę oddychać. Jest chyba najprzystojniejszym mężczyzną, jakiego kiedykolwiek widziałam w swoim życiu. Siedzący obok niego William prezentuje się świetnie i nie brakuje mu urody, ale wygląda zupełnie inaczej i nie posiada pewnych cech, które ma ten drugi. Jego skóra jest opalona, oczy mają piękny zielony kolor, włosy są ciemne i zmierzwione, a mocną szczękę pokrywa zarost. Tak wygląda mężczyzna, który wyciąga do mnie rękę, by się przywitać. – Jestem Nico. Nikt nie mówi do mnie Nicholas, poza tym facetem – mówiąc to, wskazuje kciukiem na Williama – moją matką i znajomym księdzem. – Ujmuję jego rękę, którą podaje mi nad stołem. Moja dłoń ginie w jego wielkiej dłoni. Czuję się tak, jakbym ściskała rękę faceta, który ma na sobie rękawicę bejsbolową. Jego uścisk jest mocny i ciepły, a gdy do mnie mówi, patrzy mi prosto w oczy i uśmiecha się łobuzersko. Czuję, jak przez nasze złączone dłonie ogrzewa się moje ciało i wszystko zaczyna mnie mrowić, łącznie z intymną strefą tam na dole. Nico. Takie seksowne imię pasuje do tego seksownego mężczyzny. Nie umyka mojej uwadze, że Williamowi musiało przeszkadzać to zdrobnienie, więc i tak przedstawił swojego klienta pełnym imieniem. William jest po prostu bardzo formalny w tej kwestii. Według mnie imię Nico o wiele bardziej pasuje do mężczyzny, który stoi przede mną, niż Nicholas. Patrzę na niego dość długo – nie tylko dlatego, że jest niesamowicie przystojny, ale również z tego powodu, że skądś go znam. Nawet jego nazwisko, Nico Hunter, brzmi znajomo. Jestem pewna, że coś mi ono mówi, jednak spotkanie zostało ustalone z Nicholasem Hunterem, więc nie wzbudziło to wtedy mojego zainteresowania i nie sprawdziłam go. – Elle? – odzywa się William, chcąc przyciągnąć moją uwagę. Mam nadzieję, że nie gapiłam się zbyt długo na Nica. I że szczęka nie opadła mi aż do ziemi. To by było nieuprzejme. – Nicholas, znaczy… Nico… ma podpisaną umowę o sponsoring, którą chce zerwać. Moja firma przyjrzała się jej, ale z naszego punktu widzenia stanowi to problem. Pomyśleliśmy, że może ty zajmiesz się tą sprawą, ze względu na sprawę Weilanda? Interesujące. Na temat sprawy Weilanda pisałam pracę na ostatnim roku studiów prawniczych. Została ona później opublikowana. Wydrukowanie pracy studenta ogólnie jest sporym osiągnieciem dla niego, więc nie dziwię się, że William przypomniał sobie o tej sytuacji. Sprawa dotyczyła sportowca, który podpisał na trzy lata umowę dotyczącą sponsoringu z firmą zajmującą się sprzedażą napojów energetycznych. Po tym fakcie jednak połączyła się ona z inną firmą oferującą podobne napoje, z tym że zawierały one środki dopingujące. Weiland nie chciał być kojarzony z firmą, która sięgała po niedozwolone preparaty i robiła wszystko, by produkty nie były testowane na ich obecność. Na jego nieszczęście podpisany przez niego kontrakt był niepodważalny. Jego prawnik dokonał jednak odpowiedniego posunięcia. Pozwał firmę, ale tylko na podstawie naruszenia klauzuli o moralności – nie odwołał się do któregoś z punktów umowy i nie próbował go podważyć, bo wtedy na pewno by przegrał sprawę. Czy Nico to jakiś sportowiec? W sumie nie jestem zaskoczona, patrząc na jego wygląd. Należy do postawnych mężczyzn i mimo że ma na sobie garnitur, jestem pewna, że jego ciało jest w świetnej kondycji. – Nico, a może naświetlisz mi trochę tę sprawę? Z jakiegoś powodu nie mogę się doczekać, aż usłyszę jego historię. Nie chodzi mi tylko o sprawę. Ja po prostu jestem ciekawa człowieka, który stoi przede mną. Nico zaczyna mówić o tym, że trenuje mieszane sztuki walki. Nie bardzo wiem, co się w tym zawiera, ale zakładam, że jest jakimś specem od karate. Słuchając go, staram się robić jakieś notatki, ale zamiast tego przyłapuję się na tym, że się na niego gapię. Nie jestem w stanie przenieść wzroku z jego osoby na papier. Mówiąc, patrzy mi prosto w oczy, przez co jest mi jeszcze trudniej przerwać ten kontakt wzrokowy. Zapominam, że William siedzi obok i widzi to wszystko. Nie ma w tym pokoju nikogo poza mną i mężczyzną z oczami w pięknym zielonym kolorze, który nie chce dać mi spokoju i patrzy na mnie nieustannie, co pozbawia moje ciało całej energii. W tej chwili do pokoju wchodzi Regina z kawą dla naszych gości i jestem jej za to wdzięczna, bo Nico przenosi swoje spojrzenie ze mnie na nią, by jej podziękować. Zaraz jednak ponownie skupia swoją uwagę na mojej osobie. Patrzę na Reginę, która zerka to na mnie, to na Nica, a potem sugestywnie unosi brwi. Udaję, że zaczynam kaszleć, ale tak naprawdę próbuję tylko ukryć swój uśmiech dłonią. William podaje mi swoją wodę. Jak zwykle zachowuje się niczym prawdziwy dżentelmen. Nico kontynuuje swoją opowieść, a ja wykorzystuję okazję, by przyjrzeć mu się dokładniej, nim znowu nasze spojrzenia się spotkają. Dostrzegam małą bliznę nad lewym okiem, a potem kolejną, dłuższą, na prawym policzku. Szramy są ledwo widoczne, jakby miały już kilka lat, ale kontrastują z jego opaloną skórą. Jednak nie szpecą go – przeciwnie, sprawiają, że jego twarz wygląda na jeszcze bardziej surową i męską. To twarz silnego mężczyzny, a ja z jakiegoś powodu nie potrafię oderwać od niego wzroku. Gdy Nico kończy opowiadać, odzywa się William. Jego głos w końcu przypomina mi o tym, że on też jest w tym pokoju. Mam nadzieję, że się nie śliniłam, gdy słuchałam jego klienta. Próbuję się skupić na Williamie, który nie przestaje mówić, ale mój wzrok kieruje się na Nica, a ten podchwytuje to spojrzenie. Za każdym razem. I za każdym razem widzę, jak kącik jego ust unosi się lekko, jakby w milczeniu cieszył się z tego, że przyłapuje mnie na gapieniu się na niego. Williamowi udaje się przyciągnąć moją uwagę tylko dlatego, że zaczyna rozmawiać ze mną o tym, jak można by odnieść do tej sytuacji sprawę Weilanda. Nico chce zerwać umowę o sponsoring, którą podpisał, bo okazało się, że producent wykorzystuje dzieci jako siłę roboczą. Fakt, że temu mężczyźnie zależy na zerwaniu kontraktu wartego miliony z tak szlachetnych pobudek, sprawia, że wydaje mi się on jeszcze bardziej pociągający niż na początku. Gdy mija prawie godzina, William patrzy na zegarek i zaczyna podsumowywać nasze spotkanie. Nico pyta o moje zdanie na temat tej sprawy, a ja mówię, że zanim wyrażę jakąś opinię, potrzebuję kopii tej umowy, a potem muszę poszukać informacji na temat tamtej firmy. William kiwa głową i wstaje. – Nadal jesteśmy umówieni na czwartek? Może wtedy będziemy mogli omówić jeszcze tę sprawę? – Hmm, tak. – Widzę, jak Nico nam się przygląda. Myślę, że dostrzegł, co się między nami dzieje. Wyciąga rękę na pożegnanie. Gdy nasze dłonie się stykają, moje serce od razu zaczyna bić szybciej. Nie wypuszcza mojej ręki od razu. Zamiast tego drugą ręką wskazuje na mnie i Williama. – Czy wy jesteście parą? Zaprzeczam w tym samym momencie, w którym William mówi „tak”. Patrzę na Williama, a potem na Nica, który ciągle trzyma moją dłoń w uścisku, i wydaje mi się, że w jego oczach widzę błysk pasujący do jego uśmieszku. Jest rozbawiony naszą różniącą się odpowiedzią i nie winię go za to. W końcu puszcza moją dłoń, a ja czuję się trochę zawiedziona tym, że nasze ciała już się nie dotykają. Obracam się w stronę Williama i wiem, że on w myślach nadal patrzy na nasze złączone dłonie. Jego twarz wyraża zdezorientowanie i zranienie, a ja zaczynam się czuć źle z powodu braku szacunku, który właśnie mu okazałam. – Do zobaczenia w czwartek – mówi do mnie niskim głosem. Kiwam głową, myśląc, że jeśli musimy odbyć jakąś rozmowę, to lepiej zrobić to na osobności. Mężczyźni wychodzą, a ja podążam za nimi. Zatrzymuję się przy biurku Reginy. Nico odwraca się do mnie i uśmiecha. William nawet na mnie nie spogląda. Całą noc przewracam się z boku na bok. Nie potrafię wyrzucić z głowy obrazu Nica. Ten mężczyzna jest cholernie pociągający i obawiam się, że nie będę potrafiła kontrolować swoich myśli. Gdy budzę się rano, słysząc głośny budzik, czuję się tak, jakbym spała tylko dziesięć minut. Wychodzę zaspana z łóżka i ledwo docieram do łazienki, by wziąć prysznic. Polewam się zimną wodą, mając nadzieję, że to mnie jakoś obudzi. Po kilku minutach takich tortur zmieniam temperaturę wody na cieplejszą i zamykam powieki, rozkoszując się ciepłem. Wtedy coś do mnie dociera. Otwieram oczy i próbuję przypomnieć sobie obraz z przeszłości, który właśnie pojawił się w mojej pamięci. Nico Hunter. Nico „Pogromca Kobiet” Hunter. Byłam tam w noc, gdy zabił człowieka. To była jedyna walka, na jaką poszłam. Nagle wszystko do mnie wraca. Zawsze nazywałam ten sport walką w klatce, ale myślę, że to po prostu inne określenie MMA, czyli mieszanych sztuk walki. Mój ojczym jest byłym policjantem. Teraz pracuje jako ochroniarz na różnych wydarzeniach sportowych, tak jak to robi wielu gliniarzy na emeryturze. Kiedyś dostał dwa bilety na wielką walkę o mistrzostwo w MMA i oddał mi je. Normalnie bym na to nie poszła, biorąc pod uwagę moją przeszłość i to, jak się czułam, oglądając bijących się ludzi, nawet jeśli oboje brali w tym czynny udział. Ale mój młodszy przyrodni brat Max jest fanem tego sportu i musiałam z nim iść. Po prostu nie mogłam odmówić dwunastolatkowi, który z podekscytowania zapomniał, że miał się zachowywać jak dorosły, i zaczął skakać z tej radości, jakby miał cztery lata. Walka nie trwała długo. To były tylko dwie rundy. Teraz pamiętam to dobrze. Ogólnie całość zajęła nie więcej niż dziesięć minut. Na godzinę przed walką przeprowadzono wywiady i odbyła się cała reszta różnych atrakcji. Mieliśmy dobre miejsca – w dziesiątym rzędzie od ringu. Pamiętam, że krzywiłam się za każdym razem, gdy któryś z walczących oberwał, ale nie potrafiłam odwrócić wzroku. Zamykam oczy i w mojej głowie pojawia się powtórka tego wydarzenia. Większość ludzi uważa, że fotograficzna pamięć jest błogosławieństwem, ale dla mnie to po prostu przekleństwo. Tak, pamiętam wiele postaci i słów, ale także wszystkie złe rzeczy, o których wolałabym zapomnieć. Czuję się tak, jakbym wybrała film i nacisnęła przycisk „play”. W ten sposób odtwarzam w myślach ostatnie minuty walki. Widzę, jak Nico zadaje cios, a potem głowa jego przeciwnika odskakuje w bok, jakby uderzyło go co najmniej dziesięciu mężczyzn. Upada, jego głowa jest bezwładna i kołysze się na szyi. Krzyczący tłum zamiera, a zespół ratunkowy od razu wskakuje na ring. To straszne wydarzenie, ale nie ten widok mnie dręczy. To widok drugiego mężczyzny, który upada na kolana i ukrywa twarz w dłoniach. Trzęsie się. Jest załamany. Nie mogę odwrócić od niego oczu, patrzę, jak rozpada się na miliony kawałków. Powinno mi być przykro, bo ktoś inny właśnie stracił życie, ale ja nawet nie spoglądam w jego stronę. Jestem zapatrzona w mężczyznę, który już nigdy nie będzie taki sam. I teraz to wiem. Przez jedną chwilę czuję z nim więź. W moim umyśle, mimo że jest południe, cienie mojej przeszłości przerastają mnie. Unoszą się nade mną. Nie mogę przed nimi uciec.\nRozdział 4 Elle Gdy w końcu docieram do swojego biura, jestem bardziej spóźniona niż zwykle. Przeglądając później maile w moim gabinecie i planując swój dzień, czuję się nadal otępiała i co rusz się zamyślam. Nico „Pogromca Kobiet” Hunter. Przed walką go nie znałam, ale tak go nazywano. Pamiętam, że obserwowałam, jak wchodzi do klatki i uśmiecha się łobuzersko do tłumu. Wszystkie kobiety zaczynały wtedy szaleć. Nie potrzebowałam dużo czasu, by się domyślić, skąd się wzięła ta nazwa. Pamiętam, że poczułam się jak rażona prądem, gdy zobaczyłam jego uśmiech. I nie zapominam, co ten uśmiech robił z moim ciałem. Po tamtej walce prasa nie dawała mu spokoju. Od tego czasu nie był już więcej nazywany „Pogromcą Kobiet”, lecz tylko „Pogromcą”. Bez namysłu wpisuję słowa do wyszukiwarki Google. Gdy na ekranie pojawiają się zdjęcia, widzę, że niczym się one nie różnią od obrazów z mojej głowy. Sędzia sportowy oznajmił, że tamten śmiertelny cios był przypadkowy, ale prasa i tak rozdmuchała całą sprawę. Po kilku tygodniach, gdy media zaczęły się już interesować innym skandalem, pojawił się artykuł mówiący o tym, że przeciwnik Nica cierpiał na nieznany uraz mózgu i tak naprawdę był chodzącą tykającą bombą. Mógł umrzeć w każdej chwili. W końcu jestem w stanie odepchnąć od siebie myśli na temat Nica i po dwóch kubkach kawy zajmuję się pracą. Po południu dzwoni Regina i mówi, że w lobby czeka na mnie klient. Tak naprawdę nie miałam w kalendarzu żadnego spotkania o tej godzinie. Idę do lobby. Uświadamiam sobie, że nie wyglądam zbyt wyjściowo. Moje gęste włosy w kolorze piaskowego blondu są zwinięte w kok na czubku głowy, który utrzymuje się dzięki ołówkom wsuniętym w niego w odpowiednich miejscach. Zatrzymuję się gwałtownie, gdy widzę, że to Nico wstaje z kanapy w poczekalni i odkłada na stolik jakiś magazyn. Jestem zaskoczona jego pojawieniem się, ale mimo wszystko ten widok nie wydaje mi się dziwny, bo całą noc i większość poranka myślałam o nim. Wyprostowuję się i staram się, by moja twarz wyrażała wyłącznie profesjonalizm. – Panie Hunter, czy byliśmy na dzisiaj umówieni? – Udaję, że mogło mi wylecieć z głowy to domniemane spotkanie, ale doskonale wiem, że nie mogłabym zapomnieć o niczym, co jest związane z tym mężczyzną, mimo że widziałam go tylko dwa razy w życiu. W dwóch krokach zbliża się do mnie i znajduje się teraz o kilka centymetrów za blisko, naruszając moją przestrzeń osobistą. Jestem tego bardzo świadoma. Przewyższa mnie o przynajmniej dwadzieścia centymetrów, jeśli nie więcej. – Mów mi Nico, proszę – mówi z uśmiechem. Nagle wydaje mi się, że w tym pomieszczeniu robi się jakoś ciaśniej. I cieplej. Uśmiecham się do niego. I nie muszę udawać. To mój prawdziwy uśmiech. Cieszę się, że go widzę, i nie potrafię tego ukryć. Nie mam pojęcia, dlaczego tak jest. Powinnam być przerażona tym, co mi się wczoraj przypomniało, ale z jakiegoś powodu tak się nie dzieje. Ciekawi mnie ten mężczyzna. Kiwam więc głową. – Nico, w czym mogę ci pomóc? Uśmiecha się do mnie łobuzersko kącikiem ust, przez co zaczynam myśleć, że jest facetem, który lubi się droczyć i bawić ludźmi. Ale wygląda przy tym cholernie seksownie. To naprawdę najseksowniejszy facet, jakiego w życiu widziałam. – Przypomniałem sobie kilka rzeczy, o których mógłbym ci powiedzieć, a nie wspomniałem o tym wczoraj. Masz parę minut? Przechylam głowę na bok i przyglądam mu się uważnie. Co w nim takiego jest, że nie uciekam od niego, chociaż czuję, że serce bije mi mocno? – Jasne, chodźmy porozmawiać do mojego gabinetu. Nico uśmiecha się zwycięsko. Ten uśmiech jest zaraźliwy. Odwzajemniam go, chociaż nawet nie jestem pewna, dlaczego się uśmiechamy. Idzie za mną korytarzem. Gdy, będąc już w gabinecie, obracam się w jego stronę, widzę, jak patrzy na mój tyłek. Unosi głowę i spogląda mi prosto w oczy. Normalny człowiek powinien być zawstydzony tym, że został przyłapany, ale nie Nico. Uśmiecha się i wiem, że wcale nie czuje się zażenowany. Nie uważam tego za niestosowne czy złe. Co dziwne, podnieca mnie to. Siadam za swoim biurkiem, a on najpierw patrzy na małe krzesło stojące po drugiej stronie biurka, a potem na mnie. – Masz coś przeciwko, jeśli usiądziemy tam? – Wskazuje ręką na kanapę za nim, a do mnie dociera, że to krzesło jest za małe i zbyt delikatne dla osoby o jego gabarytach i on po prostu by się na nim nie zmieścił. – Och, jasne. Przepraszam – mówię, śmiejąc się cicho. – Domyślam się, że to krzesło nie byłoby wygodne dla kogoś twoich rozmiarów? Nico staje przy kanapie i czeka, aż usiądę pierwsza. Zajmuję miejsce na samym brzegu, spodziewając się, że on usiądzie na jej drugim końcu, by była między nami przestrzeń i byśmy mogli swobodnie rozmawiać. Biurko zazwyczaj zapewnia idealną odległość między mną a osobą, z którą się spotykam, by porozmawiać o interesach, ale na tej kanapie nie ma co nas od siebie oddzielać. Nico najwyraźniej ma gdzieś normy społeczne i siada tuż obok mnie, jednak nie na tyle blisko, byśmy się dotykali. Odległość jest mniej więcej taka, jakbyśmy siedzieli w teatrze. Boże, jak w tym małym gabinecie zrobiło się gorąco. Dociera do mnie, że może nie powinnam była zamykać za nami drzwi. Podnoszę się i podchodzę do okna, by je otworzyć. Wracam na kanapę, a Nico obraca się twarzą w moją stronę. Jest tak blisko, że czuję nagłą potrzebę, by wyciągnąć rękę i go dotknąć. Obserwuje mnie i uśmiecha się delikatnie. Wstaję ponownie, biorę z biurka długopis i notes, a gdy wracam na kanapę, jego uśmiech jest jeszcze szerszy. Wygląda na rozbawionego. Chyba musiał zauważyć, że nie wiem, co mam ze sobą zrobić. Bardzo się staram udawać, że on nie ma na mnie żadnego wpływu, co oczywiście jest nieprawdą. – Nico, a więc o czym chciałeś mi powiedzieć? – Przykładam długopis do kartki, gotowa, by zacząć robić notatki, z głową pochyloną nad notatnikiem. W ten sposób nie będę musiała na niego patrzeć i nie stanę się ponownie niewolnicą jego spojrzenia. Nico siedzi cicho i nic nie mówi. W końcu nie mam wyboru i unoszę wzrok, by sprawdzić, dlaczego się nie odzywa. Gdy zauważa, że na niego patrzę, posyła mi uśmiech. Też się do niego uśmiecham, chociaż jestem pewna, że zrobił to specjalnie. – Zapomniałem wczoraj zaprosić cię na kolację. – Na kolację? – Jestem zdezorientowana. Nico uśmiecha się przebiegle, a ja nagle czuję potrzebę, by go pocałować. Co jest ze mną, do cholery, nie tak? Zawsze jestem spokojna, opanowana i poukładana. A teraz czuję się jak uczennica siedząca przy najfajniejszym chłopaku w szkole. – Tak, na kolację. Bo jadasz kolację, prawda? – W jego głosie słychać rozbawienie. Droczy się ze mną. – Hmm. – Waham się przez chwilę. – Nie mogę. – Dlaczego nie? – pyta. Jego reakcja jest natychmiastowa. Czuję się tak, jakbym zeznawała w sądzie i ktoś mnie przesłuchiwał. – Bo to nie byłoby właściwe. – Masz chłopaka? – To nie do końca tak. – No to dlaczego nie byłoby to właściwe? – Uśmiecha się krzywo. Zanim jeszcze coś doda, wiem już, że to, co powie, będzie flirtem. – Ja uważam, że to by było bardzo właściwe. Wyraz jego twarzy sprawia, że też się uśmiecham. Nagle gubię się we własnych myślach. To do mnie bardzo niepodobne. – To skomplikowane. – Te dwa słowa odstraszyłyby większość mężczyzn, ale najwyraźniej nie Nica Huntera. – Okej, no to posłucham. Pomogę rozwiązać ci problem, z powodu którego to jest takie skomplikowane, i wtedy będziemy mogli ruszyć dalej. – Opiera się wygodnie o kanapę i zakłada nogę na nogę, przygotowując się do wysłuchania historii. Czy on tak na poważnie? – Cóż… Jesteś klientem Williama. – A ty wcześniej powiedziałaś, że nie jesteście parą, prawda? – Nie jesteśmy. – Jeśli mam być szczera, nie uważam Williama za swojego chłopaka. Posiadanie chłopaka wskazuje na to, że jest się w związku, a bycie w związku to nie tylko bycie przyjaciółmi i okazjonalne zaspokajanie swoich potrzeb. Jednak moja odpowiedź nie jest w pełni zgodna z prawdą. – To znaczy… nie tak naprawdę. – Okej – odpowiada. Kładzie ręce na swoich kolanach i pochyla się. – A więc gdzie tu są jakieś komplikacje? – Patrzy mi prosto w oczy, a po chwili kontynuuje: – W tym, że „nie tak naprawdę”? Rumienię się. Szczerze mówiąc, nie jestem pewna, czy on rozumie, o co chodzi, czy tylko tak mu się wydaje. – Tak. – Patrzę mu w oczy i robię wszystko, by mimo zawstydzenia nie opuścić wzroku. Nico mi się przygląda. Na pewno zauważył moje zawstydzenie. Emanuje ono ze mnie z pełną mocą, mimo że staram się zachowywać jak typowa ja, czyli być opanowana, spokojna, poukładana. Chyba jednak nie potrafię ukryć przed nim tego, co czuję. On na to nie pozwoli, a ja nie mam pojęcia, dlaczego pozwalam mu mieć nad sobą taką kontrolę. Nie umiem się opanować przy tym mężczyźnie i z tego powodu czuję się niepewnie. – Pozwól mi zabrać cię na kolację. To tylko kolacja. Będę się zachowywał doskonale, jak dżentelmen. Słowo skauta. – Podnosi rękę i pokazuje w geście trzy palce. Marszczę brwi. – Czy ty w ogóle kiedykolwiek należałeś do skautów? – pytam. – Tak – odpowiada, chociaż brzmi to mało przekonująco. Mrużąc oczy, przyglądam mu się z niedowierzaniem. Najwyraźniej dociera do niego, że mu nie wierzę. – Dobra, byłem tylko przez jeden dzień. Mój brat i ja wdaliśmy się w bójkę i wyrzucono nas stamtąd na drugim spotkaniu. Ale i tak się liczy. Byłem skautem. Uśmiecham się, rozbawiona tym tłumaczeniem. Jestem też zaskoczona szczerością jego słów. – Dlaczego? – Co dlaczego? – Na jego twarzy widać zdezorientowanie. – Dlaczego chcesz iść ze mną na kolację? Nico powoli obrzuca mnie spojrzeniem od góry do dołu. Wcale się z tym nie kryje. Uśmiecha się chłopięco, a jednocześnie seksownie, a następnie mówi: – Poza tym, że wyglądasz wspaniale? Bo to jest oczywiste. Rumienię się, ale postanawiam tego nie komentować. Dobry negocjator wie, kiedy zachować milczenie i pozwolić przeciwnikowi wypełnić ciszę, nawet jeśli byłoby to dla niego trudne. – Jesteś mądra i pewna siebie, a ludzie w twoim otoczeniu najwyraźniej cię uwielbiają. – Milknie i patrzy na mnie. Widzę, że rozważa, czy ma kontynuować, czy nie. – A gdy patrzę w twoje oczy, dostrzegam delikatny błysk światła… Znowu przerywa na chwilę. Patrzę na niego wyczekująco. – I przez ostatnie dwadzieścia cztery godziny myślałem wyłącznie o nim i o tym, czy uda mi się ten delikatny błysk rozpalić, aż stanie się płomieniem. Jasna. Cholera. Spoglądam na niego przez dłuższą chwilę. Kręci mi się w głowie, ale już wiem, jaka będzie moja decyzja, chociaż nic jeszcze nie powiedziałam. Wstaję i daję tym sposobem niemy znak, że nasza rozmowa dobiega już końca. Nico też się podnosi i dołącza do mnie, czekając niecierpliwie na odpowiedź. – Okej. Uśmiecha się, co dodaje mu chłopięcego uroku. Nie mogę oderwać od niego wzroku. – Okej? – powtarza. Myślę, że chyba go naprawdę zaskoczyłam. Odpowiadam uśmiechem i unoszę brew, udając zaskoczenie tym, że kwestionuje moją odpowiedź. – Piątek o siódmej. Daj mi swój adres. Przyjadę po ciebie – oznajmia. – Zazwyczaj pracuję do siódmej. Przyjedź po mnie do biura. I właśnie w ten oto sposób umówiłam się na kolację z Nikiem „Pogromcą Kobiet” Hunterem. Dalsza część książki dostępna w wersji pełnej\nTYTUŁ ORYGINAŁU: Worth the Fight Redaktor prowadząca: Aneta Bujno Redakcja: Ewa Kosiba Korekta: Monika Pruska Opracowanie graficzne okładki: Łukasz Werpachowski Cover model: Peter Dichkov Cover photo: Tihomir Iliev Worth the Fight © Vi Keeland 2013 Copyright © 2017 for Polish edition by Wydawnictwo Kobiece, an imprint of ILLUMINATIO Łukasz Kierus Copyright © for Polish translation by Sylwia Chojnacka Wszelkie prawa do polskiego przekładu i publikacji zastrzeżone. Powielanie i rozpowszechnianie z wykorzystaniem jakiejkolwiek techniki całości bądź fragmentów niniejszego dzieła bez uprzedniego uzyskania pisemnej zgody posiadacza tych praw jest zabronione. Wydanie elektroniczne Białystok 2017 ISBN 978-83-65506-71-9 Bądź na bieżąco i śledź nasze wydawnictwo na Facebooku: www.facebook.com/kobiece Wydawnictwo Kobiece E-mail: redakcja@wydawnictwokobiece.pl Pełna oferta wydawnictwa jest dostępna na stronie www.wydawnictwokobiece.pl Plik opracował i przygotował Woblink woblink.com\nMMA fighter. tom 1. MMA fighter. Walka\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/MMA_fighter__tom_1__MMA_fighter__Walka-ebookRO/p124789i225032" target="_blank" title="MMA fighter. tom 1. MMA fighter. Walka [Vi Keeland] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="MMA fighter. tom 1. MMA fighter. Walka [Vi Keeland] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Gry Erotyczne Apk-Darmowe Gry Erotyczne Na Androida\nSeks Gry Apk Przynosi Swoje Załamania W Telefonie\nJeśli używasz rozrywki dla dorosłych głównie na urządzeniu mobilnym, wiesz, że tak wiele stron porno jest wadliwych, jeśli chodzi o nawigację na ekranie dotykowym, zarówno na iOS, jak i Androidzie. Jest to szczególnie ważne w świecie gier dla dorosłych. Kiedyś był czas, kiedy hardcore gry porno były prawie niemożliwe do grania na Androidzie. Nawet jeśli strony były przystosowane dla użytkowników mobilnych, gry nie były zaprojektowane do rozgrywki na Androida w pierwszej kolejności. Jednak rzeczy się zmieniły. Nie dostajemy już gier Flash., Wszystko o grach HTML5 w dzisiejszych czasach i ta nowa generacja nadchodzi z doskonałą dostępnością dla Androida i iOS.\nI dlatego rozpoczęliśmy ten nowy projekt. Gry erotyczne Apk chodzi o to, aby zaoferować Ci szansę grania w gry erotyczne na telefonie. Każda gra, którą mamy na naszej stronie, została przetestowana, aby działać idealnie na Twoim telefonie. Nie tylko, że mamy wszystkie najlepsze gry HTML5 na tej stronie, ale nawet emulowane niektóre z klasycznych gier Flash w taki sposób, że będą one działać na urządzeniu z Androidem. A ponieważ zbudowaliśmy tak dużą kolekcję, na pewno znajdziesz grę, która zadowoli każde załamanie, które masz na naszej platformie., Mamy setki gier i wszystkie są gotowe, aby cieszyć się bezpośrednio w przeglądarce, bez pobierania i bez płatności. Ponadto stworzyliśmy platformę, która zapewni Ci wszystkie narzędzia i funkcje potrzebne do doskonałego doświadczenia użytkownika. Ta platforma ma nawet funkcje społecznościowe, które możesz cieszyć się bez dołączania do witryny. Naszym celem jest oferowanie darmowych gier porno i całkowitej dyskrecji. To będzie Twój numer jeden Strona gier dla dorosłych i można przeczytać wszystko o tym w poniższych akapitach.\nOgromna kolekcja gier XXX na Twoją komórkę\nPo wejściu na naszą stronę, będziesz zaskoczony, ile gier oferujemy. Nawet nie będziesz wiedział, od czego zacząć. Dlatego ten akapit jest poświęcony, aby dać ci wyobrażenie o tym, jakie gry Oferujemy. Byłoby trochę zarozumiałe powiedzieć, że dostaniesz wszystkie gry można sobie wyobrazić, ponieważ twoja wyobraźnia może być dość dziki. Ale mamy najbardziej zróżnicowaną kolekcję gier porno w sieci. Mamy gry we wszystkich rodzajach stiles i we wszystkich gatunkach., Możesz cieszyć się wszystkim, od gier tak prostych jak puzzle, gry kasynowe i gry karciane z wszelkiego rodzaju gorącymi motywami i erotycznymi nagrodami, po skomplikowane gry, takie jak RPG porno, gry fantasy i interaktywne gry erotyczne i symulatory randkowe, w których każda decyzja, którą podejmiesz, zmieni sposób, w jaki gra się rozwiąże. A jeśli lubisz ostre rżnięcie w wirtualnym świecie, mamy tak wiele symulatorów seksu, które możesz cieszyć się. Mamy nawet wybór gier tekstowych, w których możesz cieszyć się dzikimi historiami, które będą bardziej przypominały powieść wizualną, w której możesz grać sceny seksu.\nKinks W Sex Games Apk Collection\nJeśli chodzi o fantazje możemy spełnić z gier z naszej kolekcji, dostaniesz tak wiele różnorodności. Mamy wszystko od zmysłowości po kompletną złośliwość. Out dziewczyna gry przygodowe sprawi, że poczujesz się jak umawiasz się dziewczyna anime lub laska można dostosować, aby być idealną kobietą dla Ciebie. Z drugiej strony, mamy hardcore gry, w których można karać wszelkiego rodzaju piskląt jako ich mistrza. Mamy nawet gry, w których możesz grać jako domina, ciesząc się lesbijską dominacją, a nawet męską dominacją, wraz z kutasem i jajami tortur i klamer., Jeśli lubisz ekstremalne gry, możesz cieszyć się grami erotycznymi z potworami na naszej stronie, z fantazjami o mackach, odgrywaniem ról gwałtu, a nawet grami z tabaką, które wystraszą Cię na śmierć.\nI to nie tylko dla Hetero chłopców na naszej stronie. Mamy tak wiele queerowych gier w tej kolekcji. Kategoria gejowskich gier erotycznych jest ogromna i tak samo zróżnicowana jak kolekcja straight. Jeśli lubisz laski z kutasami, Mamy gry porno shemale, w których możesz cieszyć się wszystkimi mieszankami hardcorowego rżnięcia między Trans laskami, cis kobietami i napalonymi mężczyznami.\nA potem jest sekcja fetysz na naszej stronie. Mamy wiele wariacji dla naszej futrzanej społeczności. Z out furry gry nie tylko, że można dostać się do fuck furry przyjaciół, ale będzie również w stanie dostosować swoje fursona w dowolny sposób chcesz. Inne fetysze, które można podziwiać na naszej stronie to zabawa stopami, ciąża i zapłodnienie, a nawet gry upokorzenia i degradacji.\nDoskonała Platforma Do Mobilnych Gier Erotycznych\nKiedy stworzyliśmy tę stronę, chcieliśmy być jedną z najlepszych platform do gier mobilnych. I naszym zdaniem, udało nam się. Przede wszystkim witryna może być prawidłowo poruszana zarówno na telefonach, jak i tabletach. Narzędzia przeglądania naszej strony są dobrze skalibrowane, co pomoże Ci przejść przez kolekcję z tak dużą łatwością. Kiedy masz tak dużą kolekcję gier xxx do swojej dyspozycji, musisz polegać na narzędziach do przeglądania, które pomogą Ci znaleźć gry oferujące bardzo załamania, które sprawią, że dojdziesz. Jak wspomniano we wstępie tego artykułu, oferujemy również funkcje społecznościowe na naszej stronie., Dostaniesz sekcje komentarzy pod każdą z gier, a nawet tablicę ogłoszeń, na której możesz rozpocząć lub zaangażować się w wszelkiego rodzaju dyskusje na temat sprośności. A najlepszą rzeczą na naszej stronie jest fakt, że oferuje wszystko za darmo. Nie musisz zakładać konta i nie prosimy o darowizny. Wszystko, czego potrzebujesz, to dostęp do Internetu i urządzenie mobilne, które może uruchomić aktualną przeglądarkę. Jeśli masz to, masz również dostęp do naszego wirtualnego świata kink Na Sex Games Apk.


Czy autobusy komunikacji miejskiej zawsze mają pierwszeństwo? - Infor.pl\nStrona główna » Moja firma » Moto » Moto porady » Technika jazdy » Miasto » Czy autobusy komunikacji miejskiej zawsze mają pierwszeństwo?\n15 kwietnia 2013, 20:57\nZ racji dużego natężenia ruchu i faktu, że autobus komunikacji miejskiej może przewozić nawet kilkudziesięciu pasażerów, należy w jego pobliżu zachować szczególną ostrożność. Wymuszenie pierwszeństwa na autobusie może spowodować, że kierowca autobusu wykona gwałtowny manewr i narazi nieprzypiętych pasażerów na niebezpieczeństwo.\nWedług obowiązującego prawa (kodeks drogowy art. 18), kierowcy zbliżający się do przystanku autobusowego w obszarze zabudowanym mają obowiązek zwolnić, a w razie potrzeby zatrzymać się, aby umożliwić autobusowi lub trolejbusowi włączenie się do ruchu. Tak samo należy zachować się w stosunku do autobusu szkolnego, także poza obszarem zabudowanym.\nZobacz też: Czy dodanie współwłaściciela pojazdu należy zgłosić w urzędzie skarbowym?\nZa złamanie powyżej wymienionych przepisów grozi mandat w wysokości 200 złotych.\nJednak kierowcy autobusów również mają obowiązek zachowania ostrożności przy włączaniu się do ruchu i przy zmianie pasa ruchu. Nie mogą oni wykonywać takich manewrów, jeśli mogłyby one stworzyć zagrożenie w ruchu.


Konotop, gmina Drawno, powiat choszczeński, województwo zachodniopomorskie\nuzupełnij Data powstania: pocz. XIX\nA-88 z 06.12.2001\nzabytki.ocalicodzapomnienia.eu//artykuly.php - Jest to autorski opis powstania wsi, pałacu i losy mieszkańców na podstawie zgromadzonych dokumentów, fotografii, wspomnień . Autor (jasiakmarian@interia.pl) prosi o pomoc w dotarciu do nowych informacji. Proszę- aby ocalić od zapomnienia.\nwww.polskiezabytki.pl/m/obiekt/7339/Konoto... - Obiekt w portalu polskiezabytki.pl.\nwww.westernpomerania.com.pl - Obiekt w portalu westernpomerania.com.


„KOPERTA ŻYCIA” - Aktualności - UG Lasowice Wielkie\nW Gminie Lasowice Wielkie realizowany jest program „KOPERTA ŻYCIA” . Akcja skierowana jest do osób przewlekle chorych (bez względu na wiek) i polega na umieszczeniu w specjalnie przygotowanych kopertach najważniejszych informacji o stanie zdrowia, przyjmowanych lekach, alergiach na leki, kontaktach do najbliższych, danych osobowych w tym numer PESEL. Koperta życia ma umożliwić zespołowi ratownictwa medycznego uzyskanie niezbędnych informacji o stanie zdrowia osoby z zagrożeniem życia. Informacje te mogą uratować życie. Koperta życia jest całkowicie bezpłatna.\n„KOPERTA ŻYCIA” to zestaw składający się z :\n- koperty w foliowym woreczku\n- naklejki do umieszczenia na drzwiach lodówki\nPakiet z takimi informacjami powinien być przechowywany w lodówce, czyli miejscu, które jest prawie w każdym domu i zarazem jest łatwo dostępne. Natomiast naklejka z napisem „koperta życia” powinna być przyklejona na drzwi lodówki w widocznym miejscu. Informacje w karcie informacyjnej powinny być co roku aktualizowane.\n„KOPERTY ŻYCIA” można będzie odbierać w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w Lasowicach Wielkich, Ośrodku Zdrowia w Lasowicach Małych, Ośrodku Zdrowia w Lasowicach Wielkich oraz podczas pobierania podatku u Sołtysów Gminy Lasowice Wielkie.


Weekend we dwoje 2018 w Dąbkach | weekend-we-dwoje.pl\nOdnowa biologiczna Dąbki Wyczyść filtry\nDąbki - weekend we dwoje nad morzem\nDąbki to dla zakochanych świetne miejsce nad morzem, wprost doskonałe na romantyczny weekend we dwoje. Dąbkom i okolicom kurortu z woj. zachodniopomorskiego nie brakuje interesujących dla par atrakcji, a bajkowe otoczenie Pomorza Zachodniego wydatnie pomoże w budowaniu miłosnego nastroju. W 2018 roku wiele obiektów nad morzem z Dąbek zachęca do spędzenie weekendu we dwoje właśnie u nich. Dzięki temu w Dąbkach zakochani mają przeogromny wybór. Ci, którym zależy na kameralnym weekendzie we dwoje, pewnie nad morzem wybiorą małe domki letniskowe i pensjonaty, ewentualnie pokój na kwaterze. Natomiast poszukując mocy atrakcji powiązanych z weekendem we dwoje i Dąbkami, najlepiej będzie przejrzeć oferty na sezon 2018 hoteli i centrów SPA & Wellness, mających apartamenty. W takich miejscach w Dąbkach (woj. zachodniopomorskie) zakochani nad morzem będą mieli dużo przyjemnych zajęć - i to bez krajoznawczych wycieczek po Pomorzu Zachodnim


jak nagrac piosenke z komputera na plyte cd | piesniarze.pl\nPo zdobyciu but na American Idol, Davis znalazł nogami, najpierw na czerwonym dywanie, a następnie na scenie.\nW 2003 roku pracował jako korespondent zarówno Grammy za Entertainment Tonight i członek obsady mieszkalne muzycznej gdzie śpiewała solo iz kompletu w różnych aktach prawnych. Davis następnie udał się znaleźć sławę w produkcji scenicznej Dreamgirls. Choć od tego czasu wrócił do swojej roli w czynszu, to jest podobno, że pozostawi w maju 2007 roku.\nKimberly Caldwell: Po Ameryka nagrodzony ją na siódmym miejscu, Kimberly Caldwell udał się pozować do Maxim, i służyć jako korespondent Fox News 54321, a krótko sportów ekstremalnych show. Staje dobrze zorientowani w roli korespondenta, ona również zamawiane pracę jako American Idol reporter Fox News Live, Ryan na powietrze, Showbiz Tonight i TV Guide Channel. Plotki krążą, że Caldwell ma swoje nadzieje ustawione na stając się anchorwomen dla sieci Fox.\nChoć życie Caldwella jako korespondent pozornie podjąć ją od tworzenia muzyki, to nie jest to regułą. W 2004 roku zaczął nagrywać swój debiutancki album, wyprodukowany przez jednego Randy Jackson i zawierających piosenek napisanych przez Diane Warren. To jednak jeszcze nie ujrzy światła dziennego.\nCarmen Rasmussen: Po co go z powrotem do łask American Idol podczas rundy dziką kartę, Carmen Rasmussen został ostatecznie wyeliminowany z szóstym miejscu Wejdź na naszą stronę pod jej pasa. Najmłodszy finalista Idola sezonu Rasmussen udał się od śpiewania do aktorstwa, zamawiający rolę w Duma i uprzedzenie: Dniach Ostatnich komedii. Ale ona nie podcięła sobie akordy, vocal czy inaczej, i wydali EP-kę zatytułowaną Carmen w 2004 roku.\nW 2005 roku jej poślubić syna gubernatora Utah Lt., natomiast 2006 zobaczył ją wykonać trzy występy w Fear Factor NBC; ukończyła na drugim miejscu. Rasmussen po czym wróciła do swoich muzycznych korzeni i podpisał z Lofton Creek Records w lutym 2007.


Przygotowania do ŚDM 2016 - m.in. pociągi co 30 min przez całą dobę.\nTrwa odliczanie do Światowych Dni Młodzieży, w których przygotowanie zaangażowane jest również Województwo Małopolskie. Poprawa bezpieczeństwa przeciwpowodziowego terenu w Brzegach, transport pielgrzymów, oznakowanie i dekoracja Krakowa oraz wsparcie finansowe organizacji ŚDM – w te działania włącza się Małopolska.\nKolejny sukces wielickich koszykarzy w ciągu kilku dni. Reprezentujący SP 2 Wieliczkę młodzi wieliczanie z rocznika 2004 i młodsi zdobyli Mistrzostwo Małopolski. W turnieju finałowym szkół w po turniejach eliminacyjnych startowało 6 szkół : cztery z Krakowa oraz Limanowej i Wieliczki.\nBilety na przejazd historycznym składem otrzymują...\n14 maja 2016 r. odbędzie się przejazd lokomotywy parowej Ty42-107 na odcinku Kraków Główny (Odjazd: 10:35) – Wieliczka – Kraków Główny. Specjalnie dla naszych czytelników przygotowaliśmy kolejną zabawę, tym razem do zdobycia były bilety na ten właśnie niezwykły przejazd z Krakowa do Wieliczki.\nHistoryczne lokomotywy przyjadą do Wieliczki - zdobądź podwójny bilet na przejazd!\n14 maja 2016 r. w ramach II edycji projektu „ Małopolskie Szlaki Turystyki Kolejowej” organizowanego przez Nowosądeckie Stowarzyszenie Miłośników kolei odbędzie się przejazd lokomotywy parowej Ty42-107 na odcinku Kraków Główny (Odjazd: 10:35) – Wieliczka – Kraków Główny.\n6. Wielickie Dyktando - zgłoszenia do 19 maja\nZgłoszenia do 6. Wielickiego Dyktanda będą przyjmowane od 4 do 19 maja 2016 roku. Podobnie jak w zeszłym roku, autorem tekstu dyktanda będzie prof. dr hab. Bogusław Dunaj, a gościem specjalnym, który odczyta tekst dyktanda będzie Krystyna Czubówna.\nKrystyna Czubówna w Wieliczce\n21 maja Krystyna Czubówna odczyta fragmenty książek Swietłany Aleksijewicz, laureatki literackiej Nagrody Nobla w 2015 roku.\nZ historią w kadrze: Co by było, gdyby?\nCzy zastanawialiście się kiedykolwiek co by było, gdyby niektóre wydarzenia z przeszłości potoczyły się zupełnie inaczej? Jak wyglądałby dzisiejszy świat, gdyby Hernán Cortés nie zdołał podbić Meksyku lub gdyby Arabowie rozprawili się z Karolem Młotem pod Poitiers?\nSmakowite Czwartki: Jak coś pysznego, to tylko bigos z Czarnochowic\nSerdecznie zapraszamy na kolejną odsłonę Smakowitego Czwartku. W roli kobiet wielu talentów wystąpią tym razem panie z Koła Gospodyń Wiejskich Czarnochowice.


Rak żołądka – Choroby zakaźne i nowotworowe\nOpublikowany dnia 26 sierpnia 2019 31 października 2019 by doctor\nRak żołądka jest jednym z częstszych rodzajów nowotworów. Choroba może się rozwinąć u osób w każdym wieku. Udowodniono, ze pewne czynniki znacznie zwiększają ryzyko zachorowania. Jednym z najważniejszych jest dieta. Wykazano bowiem, że rodzaj pożywienia znacząco wpływa na metabolizm komórkowy. W przypadku żołądka najbardziej niebezpieczna jest żywność konserwowana. Zagrożenie stwarza również żywność z wysoką zawartością soli, azotynów.\nNadmierne spożywanie tego rodzajów produktów może przyczynić się do rozwoju wrzodów żołądka. Rak żołądka może być spowodowany także przez palenie papierosów. Dym tytoniowy zawiera wiele substancji trujących, które niszczą ścianę żołądka. Z czasem mogą rozwinąć się komórki nowotworowe. Jednym z badań, które umożliwia wczesne wykrycie zmian nowotworowych w żołądku jest gastroskopia. W niektórych przypadkach wskazane jest zrobienie badania radiologicznego górnego odcinka przewodu pokarmowego. W przypadku podejrzenia choroby nowotworowej lekarze często decydują się na wykonanie biopsji.\nDopiero to badanie umożliwia postawienie trafnej diagnozy. Rak żołądka objawia się na różne sposoby. Chorzy najczęściej skarżą się na częste nudności i wymioty. W przypadku wymiocin zazwyczaj pojawia się w nich krew. Do innych dolegliwości należy zaliczyć silną bolesność nadbrzusza bądź zaburzenia połykania. Rak żołądka zazwyczaj leczony jest chirurgicznie. Chemioterapia stosowana jest pomocniczo.\nRokowania uzależnione są od stadium rozwoju choroby, dlatego warto przestrzegać podstawowych zasad profilaktyki.\nChoroby zakaźne i nowotworowe, Żołądek i płuca\nPoprzedni Poprzedni post: Jak rozpoznać białaczkę?\nNastępny Następny post: Guzy mózgu


Związek zawodowy CGT wezwał do mobilizacji i strajków w całej Francji - iFrancja - Francja - Najnowsze informacje prosto z Francji\nZwiązek zawodowy CGT wezwał do mobilizacji i strajków w całej Francji\nArtykuł wprowadzono: 5 lutego 2019\nZwiązek zawodowy CGT organizuje dziś liczne manifestacje i wzywa do 24-godzinnego strajku w całej Francji, przy wsparciu partii antykapitalistycznej (NPA), komunistycznej (PCF), Francji Niepokornej (France Insumise), i z udziałem „żółtych kamizelek”.\nW Paryżu pochód manifestujących wyruszył o godzinie 14 sprzed budynku paryskiego ratusza w kierunku placu Zgody.\nZamknięto kilka stacji metra znajdujących się na drodze pochodu (Hôtel de Ville, Champs-Elysées Clémenceau, Franklin Roosevelt, Miromesnil).\nPodwyżki wynagrodzeń i sprawiedliwość podatkowa – to główne postulaty związkowców, którzy uważają, że trwająca aktualnie wielka debata narodowa nie doprowadzi do zmiany liberalnej polityki rządu.\nW całej Francji przewidzianych jest 160 manifestacji, w tym w Lille, Nantes, Orleanie, Clermont-Ferrand, Lyonie, Marsylii, Bordeaux, Rennes, Tuluzie, Avignon…\nZgłoszenie o strajku złożone zostało przez związki zawodowe francuskich kolei. Ma on trwać do środy do godziny 8 rano. Na tory nie wyjechały pociągi intercités na trasie Bordeaux-Marsylia, Clermont-Béziers, Paryż-Tuluza czy Paryż-Rodez.\nNajwyższy Urząd ds. Zdrowia zatwierdził tabletki Paxlovid przeciw Covid-19\nŻegluga po Sekwanie wkrótce bardziej ekologiczna\nRada Konstytucyjna zatwierdziła ustawę wprowadzającą przepustki szczepionkowe\nSzczyt wieży Eiffla aktualnie zamknięty dla turystów\nSpotkanie uczestników Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy i fanów Jurka Owsiaka 22-01-2022 15:00 Paryż


„Im nas więcej – tym nas mniej” - Swoszowicki Portal Informacyjny\nStrona głównaAktualnościSportWLKS KrakusPiłka nożna„Im nas więcej – tym nas mniej”\nPewnie nie jedną osobę zdziwi ten tytuł. Mam świadomość, że moje felietony nie są „Mount Everest’em” stylistyki, a dzisiejszy tytuł sięga, a właściwie leży u podnóża góry. Muszę jednak tak zatytułować moją relację z niedzielnego turnieju, bo on w stu procentach odzwierciedli grę naszych chłopców. Zacznijmy od początku, co, kiedy, gdzie i jak?\nW piękne niedzielne popołudnie dnia 1.10.2017, a dokładnie o godzinie 14.00 rozegraliśmy kolejny turniej w ramach rozgrywek ligowych, kategorii Orlik Młodszy zorganizowany przez MZPN. Tym razem gospodarzem turnieju był MKS SMS Kraków. Zawody były zorganizowane na dwóch boiskach, na sztucznej trawie. Gospodarz zorganizował zawody na odpowiednim poziomie. Mieliśmy dostęp do szatni, boiska były tym razem blisko siebie i było dodatkowo jeszcze sporo miejsca do rozgrzewki. Brakowało tylko miejsca do parkowania, ale jak ktoś jest sprytny i ma terenowy samochód to przejedzie przez każdą przeszkodę, aby znaleźć sobie wygodne miejsce. W dniu turnieju stawiło się dwóch sędziów z ramienia MZPN, którzy jak zwykle sędziują po swojemu. Raz mecz trwa 15 minut, innym razem 18 minut, raz każą auty wybijać rękami, a innym razem nogą. Jeden wielki kogel – mogel!!\nTyle tytułem wstępu, bo myślę że nie ma sensu pisać o sędziach, szkoda mojego pisania i Waszego czytania. Wracając do samych meczów, które rozegraliśmy tego dnia to chcę powiedzieć, że graliśmy słabo i to przez duże „S”. Mam świadomość, że w mądrych książkach jest napisane, że dzieciom w tym wieku powinno się mówić tylko to, co zrobili dobrze, a to co robią źle delikatnie zaznaczyć i jak najszybciej naprawić. Ja trochę pójdę pod prąd i będę wytykał chłopcom ich błędy. Ja już im powiedziałem, że piłkarz musi być zwariowany, szalony, bo inaczej nie będzie nigdy grał w piłkę. Mogą się na mnie gniewać, obrażać, mogą mnie nawet na taczkach wywieźć, ale to i tak nic nie da. Nawet jadąc na taczkach, będę mówił im co zrobili źle i oczywiście co zrobili dobrze.\nChciałbym w tym miejscu mocno zaznaczyć, że poza mną nikt inny nie powinien zwracać uwagi swoim pociechom. Rodzice, bo tu „piję” do Was, powinniście wspierać chłopców, chwalić, pocieszać i w żadnym wypadku nie wolno Wam ich krytykować!!! Chłopcy na pewno chcą pokazać się Wam z najlepszej strony, a Wasza krytyka na pewno im w tym nie pomaga.\nWracając do turnieju, tego dnia ich postawa była bardzo słaba, mimo dwóch wygranych. Graliśmy tak jak ostatnio, 4 mecze z dokładnie tymi samymi drużynami, czyli z Grzegórzkami, Victorią, z SMS i Diamentem. Tym razem była jedna znacząca różnica w naszym przypadku. Przyjechaliśmy dwoma składami, czyli nie było mowy, że jesteśmy zmęczeni i to jest przyczyna naszej przegranej. Pisząc na początku, że im nas jest mniej tym nas jest więcej, chciałem podsumować naszą postawę w obu turniejach. Grając we wcześniejszym turnieju jednego zawodnika mniej, paradoksalnie graliśmy lepiej i czego nie mogę zrozumieć, mieliśmy więcej siły. Miałem wrażenie, że w tym turnieju przeszkadzał nam jeden zawodnik. Wychodzi na to, że my powinniśmy grać o jednego mniej, wtedy dopiero zaczynamy biegać.\nPierwszy mecz, w którym teoretycznie powinniśmy mieć najwięcej siły, wyglądaliśmy jak kluski na parze i to w dodatku leniwe (nie mam nic do klusek leniwych, bardzo lubię). Nie biegaliśmy, mało atakowaliśmy, przyglądaliśmy się przeciwnikowi, nie mogliśmy zawiązać żadnej akcji i patrzyliśmy tylko jak przeciwnik strzela nam bramki. Postawa niektórych zawodników w tym meczu i w ogóle tego dnia będzie większą zagadką niż powstanie piramid w Egipcie. Nie będę tutaj pisał dokładnych wyników, bo to nie ma w zasadzie żadnego znaczenia, a postawa jaką prezentowaliśmy. Napomnę tylko tyle, że tak jak ostatnio przegraliśmy z Grzegórzkami i Victorią, a wygraliśmy z SMS-em i Diamentem.\nNie ma co płakać nad rozlanym mlekiem, tylko trzeba dalej ciężko pracować. My oczywiście będziemy pracować dalej, a ja będę ich zamęczał treningami, aby poprawili swoją grę. Wracamy do ciężkiej pracy na treningach, poprawiamy swoje umiejętności, a przede wszystkim postawę na boisku, bo inaczej będziemy musieli zająć się wspomnianymi we wcześniejszym artykule pelikanami. Wiem, że chłopcy teraz mają okres komunijny i są bardzo przejęci tym wszystkim, ale muszą to jakoś pogodzić. A jak się ich ksiądz zapyta czy chcą iść do piekła, czy do nieba, to mają odpowiedzieć, że do Barcelony.\nZebranie trójek gru


Mycie w bibliotece\nA potem zaczęło się włóczenie. Zostawił wszystko. – Jaki się ma dobytek w wieku dwudziestu kilku lat? – zastanawia się. – Ja się kompletnie nie przywiązuję do rzeczy, do modeli samolotów też nie. Złapał „stopa” i pojechał do Krakowa. Miał gdzie nocować, bo w akademikach mieszkali znajomi. Z zatrudnieniem nigdy nie miał problemów. – Zawsze można znaleźć pracę, tylko trzeba jej szukać – podkreśla. – Czego ja nie robiłem? Nie byłem tylko dealerem narkotyków. To mnie odstraszało, bo widziałem, do czego prowadzi. Na Nowym Kleparzu w Krakowie chodził pod ścianę, gdzie każdego ranka zjawiali się ludzie potrzebujący pracowników do najdziwniejszych prac. Wspomina, jak ze starszym dekarzem zajmował się remontem gontów na krakowskich kamienicach: – Co to były za widoki! Z dachu przy kominie oglądałem ulicę Zwierzyniecką. Albo sprzątał na ogródkach działkowych. To znów nocą, jak fachowo określali to zleceniodawcy, „przenosił cmentarz” na inne miejsce. Podróżował z rosyjskim cyrkiem jako pracownik fizyczny, sprzątając, nosząc kable. – Tam było mało czasu na romantyzm. To ciężka harówka, ciągle w drodze, mieszkanie w barakowozie. Cieszyło mnie tylko, kiedy widziałem, jak dzieci na widowni bawią się, oglądając popisy cyrkowców – wspomina. Z kolegą chcieli dotrzeć do Cieśniny Beringa, ale udało im się dojechać tylko za Władywostok. Potem jeszcze jeździł po Węgrzech, Turcji. Na koniec wrócił do kraju i znów w różnych miejscach doraźnie pracował. Kiedy nie zarabiał tyle, by starczyło na nocleg, korzystał z noclegowni. – Ale tylko na kilka dni, bo w noclegowniach obowiązuje rejonizacja – opowiada. – Kiedy nie miałem noclegu, to trzeba było przechodzić całą noc, w dzień znów szukało się zatrudnienia. Jak się nic nie ma, nie trzeba zarabiać aż tak dużo, bo potrzeby się kurczą. Czasem odpoczywał w bibliotece. – Tam też dało się umyć, tylko trzeba było to robić szybko, żeby nikt nie zauważył – pamięta.\nBismarck za papierosy\nDo Wspólnoty „Betlejem” trafił z noclegowni w Sosnowcu. – Wcześniej poznałem ks. Łukasza Malkiewicza – wspomina. – Był tuż po skończeniu seminarium. Jeździł do „Betlejem” pomagać wychodzącym z bezdomności. Też jest modelarzem i miał wiedzę o U-Bootach w jednym palcu. Kiedy wszedł do pokoju, gdzie nocował Paweł, wpadł mu w oczy jego niedokończony model rosyjskiego samolotu myśliwskiego. Zaczęli rozmawiać o modelarstwie, a skończyli na czuwaniu modlitewnym w „Betlejem”. Przez kolejne czwartki Paweł starał się tam przyjeżdżać na adorację Najświętszego Sakramentu. Kiedy trzeba było opuścić noclegownię, jakby naturalnie przeniósł się do domu Wspólnoty. – Jak się Panu teraz układa z Panem Bogiem? – pytam. – Wiem, że Bóg jest i mam nadzieję, że ma do mnie nadal dużo cierpliwości. Zaczęło mi na Nim zależeć. Te „betlejemskie” adoracje sprawiły, że zrozumiałem, że życie trzeba oprzeć na czymś więcej. To głupie, co mówią ludzie, że można je budować na pieniądzach albo innych sprawach. Nie znam się na teologii, ale jestem pewien, że Bóg wystarczy. No i zawsze pomaga jakaś pasja – dodaje. Pracuje w zakładzie produkcyjnym jako spawacz, ale kiedy tylko może, wpada do modelarni i prowadzi zajęcia z uczniami z podstawówek. W najbliższych planach ma sklejenie dwóch modeli samolotów, których historia związana jest z okolicami rodzinnego Tarnowa. – Wydarzenia, w których brały udział, dzieli 30 lat i 30 km – mówi. – W 1914 r. pod Brzeskiem po raz pierwszy startowała austriacka maszyna z radiem przeznaczona do niszczenia precyzyjnego. Ostrzelała stacjonujące tam wojska rosyjskie, omijając inne obiekty. Druga to brytyjska Dakota, która z 26 na 27 lipca 1944 r. wylądowała pod Tarnowem, żeby wywieźć części rakiet V2. Niestety, przy starcie ugrzęzła i akcja zamiast 15 minut trwała półtorej godziny – opowiada. Paweł zna historię każdej wykonywanej przez siebie maszyny. – Trzeba mieć tylko dużo czasu, a ręce same pracują – mówi. Jest przekonany, że znajdując cel życia, da się zerwać z każdym uzależnieniem. – Ten kadłub jest efektem rzucenia przeze mnie palenia – pokazuje na model pancernika Bismarck. – Jego równowartość to półtora tysiąca złotych, czyli pół roku palenia papierosów. Wie pani, palacz jak ma 20 zł, to najpierw 12 wyda na papierosy, dopiero resztę na jedzenie. Żona nie paliła nigdy, ja tak, no to postanowiłem z tym skończyć i się udało. Bo jak się chce, to można wszystko.


Spotkaj się ze mną podczas Warszawskich Dni Rodzinnych - nebule.pl\nZazwyczaj piszę Wam o wydarzeniach, w których mieliśmy już przyjemność uczestniczyć. Wtedy zawsze mi piszecie: „Szkoda, że nie dałaś znać wcześniej” lub „Też odwiedzamy to miejsce, żałuję, że się nie spotkaliśmy”. Tym razem jest inaczej. Pojawiła się niesamowita okazja i już w następną niedzielę (19.03.2017 r.) będziecie mogli się z nami spotkać.\nObecnie na bloga zagląda ponad 100 000 unikalnych użytkowników miesięcznie! Wooow! Pamiętam jak zaczynałam pisać i miałam 10 czytelników. Jest mi ogromnie miło, że tu zaglądacie i macie chęć na więcej. Cieszę się z każdego „lajka” pod wpisem. Wam się może to wydawać niezbyt ważne, bo to tylko liczby. A ja zawsze, przy każdym moim wpisie klikam te „polubienia” i patrzę kim jesteście, jak wyglądają Wasze dzieci itd. Tam, pod tymi postami na Facebooku nie jesteście liczbami tylko osobami, które już rozpoznaję.\nTrzeci weekend marca to dla warszawskich rodzin trzy dni wspaniałej zabawy. Czekają na Was między innymi: zajęcia z matematyką na wesoło przygotowane przez Matplanetę i anglojęzyczne zajęcia pełne gier, zabaw ruchowych i muzyki w szkołach języka angielskiego Helen Doron. Szkoła języka angielskiego dla dzieci Archibald Kids zorganizuje warsztaty językowo- plastyczne, zaś KLOCKOWNIA warsztaty „dookoła świata” gdzie dzieci będą budować z klocków znane budowle np. Wierzę Eiffla, Taj Mahal czy Big Bena. Dziecięca Akademia Twórczości zaprasza na zajęcia z robotyką RoboRobo oraz z Robo Maincraftem; w księgarni Baczyńskiego spędzicie czas w latynoskim klimacie, a rodzice spróbują wybornej południowoamerykańskiej kawy. Fundacja Nowolipki przygotowała warsztaty z witrażu – Puzzle na szkle; Fundacja Nadwiślański Uniwersytet Dziecięcy pokaz – „Czy w morskich głębinach mieszkają potwory?”. Na najmłodszych czekają również zajęcia z podstaw programowania – a to tylko niektóre z przygotowanych zajęć! Podczas tej edycji WDR będziecie mogli bezpłatnie wejść do najciekawszych muzeów, teatrów i kin w Warszawie. Czekają na Was zaproszenia m.in. do: Teatru Studio, Teatru Guliwer, Kina Muranów, Kina Iluzjon oraz Kina Wisła na Misiowe Poranki, Muzeum Domków dla Lalek, Muzeum POLIN czy Zamku Królewskiego.


Ścieżka nad Wisłą sięgnie Gocławia - Twoja Praga\nŚcieżka nad Wisłą sięgnie Gocławia\nZarząd Zieleni m.st. Warszawy rozstrzygnął przetarg na zaprojektowanie i wykonanie przedłużenia ścieżki rekreacyjnej na praskim brzegu Wisły. Nowa trasa zacznie się w okolicach mostu Łazienkowskiego i zakończy na wysokości ul. Fieldorfa.\nŚcieżka nad Wisłą coraz dłuższa\nŚcieżka nad brzegiem Wisły została udostępniona w 2011 roku. Początkowo pomyślana jako trasa dla biegaczy nowa ścieżka szybko zyskała entuzjazm nie tylko tych ostatnich, ale też spacerowiczów i rowerzystów, a w zimie – zapewne także entuzjastów nart biegowych.\nDziesięciokilometrowa ścieżka, prowadząca od Mostu Łazienkowskiego do Trasy Toruńskiej zostanie w tym roku przedłużona w kierunku Gocławia. Szerokość nowego odcinka wyniesie 2,5 metra i nie będzie się wiązała z wycinką drzew.


Opinia Komitetu nr 722: Używanie marihuany podczas ciąży i laktacji - Centrum Medycyny Konopnej\nOpinia Komitetu nr 722: Używanie marihuany podczas ciąży i laktacji\nBy Magdalena Nita5 czerwca 20215 stycznia, 2022No Comments\n2 Zalecenia American College of Obstetricians and Gynecologists:\n„Istnieje niewiele dowodów na bezpieczeństwo stosowania marihuany w ciąży. Chociaż nie wykazano, że marihuana powoduje wady wrodzone, obecność receptorów kannabinoidowych w mózgu płodu sugeruje, że marihuana może wpływać na rozwój poznawczy i behawioralny dziecka w późniejszych latach. Istnieją również dowody na to, że używanie marihuany podczas ciąży może zwiększać ryzyko utraty ciąży z powodu nadmiernej stymulacji receptorów kannabinoidowych w błonie śluzowej macicy. (patrz kolejny artykuł : Medyczna marihuana w ciąży”\n„Nie ma wystarczających danych, aby ocenić wpływ używania marihuany na niemowlęta w okresie laktacji i karmienia piersią, a wobec braku takich danych odradza się używanie marihuany”\nCannabis sativa to najczęściej stosowana substancja narkotyczna podczas ciąży. W większości badań ankietowych rozpowszechnienie marihuany podczas ciąży waha się od 2% do 5%. Coraz więcej państw legalizuje marihuanę do celów leczniczych lub rekreacyjnych, a jej stosowanie przez kobiety w ciąży może w rezultacie jeszcze bardziej wzrosnąć. Ze względu na obawy dotyczące upośledzenia neurologicznego płodu, a także narażenia matki i dziecka na niekorzystne skutki palenia, kobiety w ciąży lub planujące ciążę powinny być zachęcane do zaprzestania używania marihuany. Położnicy-ginekolodzy powinni być zniechęcani do przepisywania lub sugerowania używania marihuany w celach leczniczych w okresie przed zajściem w ciążę, w okresie ciąży i laktacji. Kobiety w ciąży lub kobiety planujące ciążę należy zachęcać do zaprzestania używania marihuany w celach leczniczych na rzecz alternatywnej terapii, dla której istnieją lepsze dane dotyczące bezpieczeństwa w odniesieniu do ciąży. Nie ma wystarczających danych, aby ocenić wpływ używania marihuany na niemowlęta w okresie laktacji i karmienia piersią, a wobec braku takich danych odradza się używanie marihuany.\nZalecenia American College of Obstetricians and Gynecologists:\nPrzed zajściem w ciążę i we wczesnym okresie ciąży należy zapytać kobiety o używanie przez nie tytoniu, alkoholu i innych narkotyków, w tym marihuany i innych leków stosowanych w celach pozamedycznych.\nKobiety zgłaszające używanie marihuany powinny zostać poinformowane o potencjalnych niekorzystnych konsekwencji zdrowotnych ciągłego zażywania marihuany w czasie ciąży.\nKobiety w ciąży lub planujące ciążę powinny być zachęcane do zaprzestania używania marihuany.\nKobiety w ciąży lub kobiety planujące ciążę należy zachęcać do zaprzestania używania marihuany w celach leczniczych na rzecz alternatywnej terapii, dla której istnieją lepsze dane dotyczące bezpieczeństwa w odniesieniu do ciąży.\nNie ma wystarczających danych, aby ocenić wpływ używania marihuany na niemowlęta w okresie laktacji i karmienia piersią, a wobec braku takich danych odradza się używanie marihuany.\n“Committee Opinion No. 722: Marijuana Use During Pregnancy and Lactation”\nObstetrics & Gynecology: October 2017 – Volume 130 – Issue 4 – p e205-e209\nEkspert ds. medycznych oraz członek Rady Nadzorczej Centrum Medycyny Konopnej S.A. Na co dzień związana z Katedrą i Kliniką Chirurgii Ogólnej i Transplantacyjnej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Doświadczenie zdobywała od najlepszych lekarzy w kraju i za granicą, odbyła także liczne staże za granicą. Doktorantka z dorobkiem naukowym. Doświadczona w niesieniu pomocy pacjentom bólowym. Nauczyciel akademicki WUM.\nLeczenie choroby Alzheimera. Medyczna marihuana jako wsparcie terapii.\nLeczenie zapalenia trzustki. Czy medyczna marihuana może pomóc?\nBól nowotworowy, kacheksja nowotworowa — medyczna marihuana jako wsparcie leczenia raka.\nLeczenie refluksu. Jak konopie mogą pomóc?\nZaburzenia lękowe – czy medyczna marihuana może pomóc?\nPrevious PostMarihuana a serce\nNext PostDawka lecznicza - co to jest? Rodzaje dawek leków\nCentrum Medycyny Konopnej S.A.\nnie prowadzi jeszcze obsługi pacjentów\ntel. +48 731 93 66 66\nlekarzy specjalistów, partnerów\ntel. +48 731 23 88 88\nMasz pytania i wątpliwości? Porozmawiaj z Opiekunem Pacjenta.\nStale poszukujemy nowych specjalistów i partnerów. W sprawie współpracy prosimy o kontakt na:\nRegulamin Regulamin organizacyjny CMK w Mediach Relacje Inwestorskie Polityka prywatności


Targi Światło i Targi Elektrotechnika już za nami! - Nowoczesne Hale\nTargi Światło i Targi Elektrotechnika już za nami!\nTargi ŚWIATŁO to kluczowe wydarzenie, które co roku prezentuje najnowsze trendy w dziedzinie oświetlenia, nowoczesnych technologii i budownictwa. Co ważne, to właśnie tutaj producenci prezentują premierowe produkty, innowacyjne rozwiązania i technologie.\nTargi ŚWIATŁO dostarczają praktyczną wiedzę z zakresu oświetlenia, instalacji elektrycznych i teletechnicznych oraz prawa budowlanego. Są najlepszą w kraju okazją dla spotkań branżowych, wymiany doświadczeń oraz platformą nawiązania nowych kontaktów handlowych.\nTargi ŚWIATŁO to także wyjątkowo bogaty program wydarzeń towarzyszących – szkolenia, warsztaty, panele dyskusyjne oraz konsultacje branżowe, wystawy, pokazy dla odwiedzających. Na tegorocznych Targach rozstrzygniętych zostało wiele konkursów, wręczone zostały prestiżowe nagrody i wyróżnienia – wśród nich nagrody dla najlepszych produktów prezentowanych na targach, Nagroda Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, Nagrody Osobowość Roku 2018. Targom towarzyszył Konkurs na Najlepiej Oświetlone Miasto i Gminę 2018 Roku oraz Najlepszą Inwestycję Oświetleniową 2018 Roku.\nTargi ŚWIATŁO 2019 zgromadziły ponad 10 tys. odwiedzających, w tym projektantów, architektów, inwestorów. Targi przyciągnęły również odwiedzających z zagranicy. Dużym zainteresowaniem cieszyły się imprezy towarzyszące, co potwierdza liczba uczestników szkoleń. O pozytywnym odbiorze Targów świadczy bardzo dobra ogólna ocena targów zawarta w ankiecie przeprowadzonej wśród wystawców.\nStrefa Wnętrze Otwarte – wystawa zaaranżowana przez architekt Justyny Smolec\nWystawa prac finalistów i zwycięzców konkursów dla studentów i młodych architektów oraz projektantów\nWystawa projektów studentów Wydziału Wzornictwa warszawskiej ASP\nXXVII Międzynarodowe Targi ŚWIATŁO 2019 zgromadziły łącznie 450 wystawców z Polski, krajów Unii Europejskiej, Ukrainy, Chin, Algierii oraz Rosji.\nNajwiększym sektorem wystawowym Targów ŚWIATŁO 2019 było oświetlenie mieszkaniowe i dekoracyjne oraz oświetlenie techniczne, powierzchni komercyjnych, a także oświetlenie zewnętrzne. Wystawcy pokazali również szeroki asortyment oświetlenia architektonicznego. Znaczącą część ekspozycji stano-wiły układy zasilania i sterowania, a także oświetlenie awaryjne i ewakuacyjne.\nTargi ŚWIATŁO 2020 odbędą się w dniach 5-7 lutego po raz dwudziesty ósmy.


Dziękuję! - PROPSIK - Prosty Psi Kurs\nCUDOWNIE - DZIĘKUJEMY ZA ZAPIS!\nOdbierz e-mail potwierdzający zapis na listę testerów Modułu 0!\nPOTWIERDŹ ZAPIS NA LISTĘ TESTERÓW\nJeśli jesteś już aktywnym subskrybentem Doggo, nie musisz robić nic.\nWiem, że to nudna prośba, ale bez tego nie będę mogła wysyłać Ci żadnych maili ani udostępnić obiecanych prezentów. Otwórz wiadomość e-mail od doggo@doggo.eu o tytule "[PROPSIK] - potwierdź chęć testowania Kursu!" - po kliknięciu przycisku potwierdzającego zapis, od razu zostaniesz przekierowany na stronę, na której się znajdują nagrania serii. W kolejnym mailu otrzymasz link do bonusów!\nJeśli nie możesz znaleźć maila, wykorzystaj wyszukiwarkę w swojej poczcie - wpisz tam adres doggo@doggo.eu :-) to rozwiązanie jest też dobre do wyszukiwania innych wiadomości ode mnie.\nPo potwierdzeniu zapisu na listę testerów, w ciągu 24h otrzymasz ode mnie wiadomość e-mail, zatytułowaną "Zarejestruj się na PROPSIKu i odbierz rabat 150zł". Znajdziesz w niej odnośnik do strony, gdzie ustawisz hasło logowania się na PROPSIK, a także kod rabatowy na kupno PROPSIKA na 150zł. Od tego momentu możesz korzystać z Modułu 0!\nOPCJONALNIE: DODAJ DOGGO@DOGGO.EU DO LISTY ZAUFANYCH ODBIORCÓW\nJeśli chcesz mieć pewność, że nie przegapisz mojej wiadomości o nowych szkoleniach z Prostej Psiej Serii, dodaj adres doggo@doggo do listy zaufanych odbiorców.\nJak to zrobić? Na przykład w przypadku poczty Gmail, wystarczy, że otworzysz e-mail ode mnie. Po prawej stronie zobaczysz trzy kropki - po ich kliknięciu, znajdziesz opcję "Dodaj doggo@doggo.eu do listy zaufanych odbiorców".\nŻadne z tych rozwiązań nie daje 100% pewności, że moje wiadomości nie zostaną z jakiegoś powodu uznane za SPAM (spokojnie - nie SPAMuję, wysyłam Ci tylko najciekawsze wiadomości z Doggo), ale liczę, że dotrze do Ciebie jak najwięcej maili - szczególnie tych o Prostej Psiej Serii, w końcu po to jesteś na liście!\nWSKAZÓWKA: zdarzyło się, że jedna subskrybentka mogła odbierać maile ode mnie na telefonie, ale nie udawało jej się to w programie, którego używa na komputerze. Korzystaj z różnych źródeł, by sprawdzać wiadomości!


Debata o konkurencyjności gospodarki - Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego\nDebata o konkurencyjności gospodarki\nponiedziałek, 10 marca 2014\tSzkolnictwo wyższe było jednym z tematów podjętych podczas Forum Debaty Publicznej „Gospodarka konkurencyjnej Polski: rekomendacje reform". W spotkaniu z udziałem Prezydenta RP uczestniczył dr hab. Jacek Guliński, podsekretarz stanu w MNiSW.\tPodczas forum Sekretarz Generalny OECD Jose Angel Gurria przedstawił raport o konkurencyjności polskiej gospodarki, zawierający rekomendacje OECD dla Polski. Odbyła się też dyskusja panelowa, w której wzięli udział ekonomiści, przedsiębiorcy i przedstawiciele biznesu. Podjęto próbę odpowiedzi na pytanie – jakie reformy służące wzmocnieniu konkurencyjności Polski należy przeprowadzić w ciągu kolejnych 25 lat.\n- Szeroki projekt reform dotyczących edukacji, rynku pracy, rynku produktu, innowacji powinien wzmocnić gospodarkę Polski i pozwolić jej kontynuować działanie w kierunku bardziej bogatych gospodarek - powiedział Jose Angel Gurria. - W OECD jesteśmy gotowi, żeby udzielić wsparcia w waszym działaniu na drodze do realizacji lepszej polityki, dla zapewnienia lepszego życia wszystkich obywateli.\nJose Angel Gurria poinformował też, że w Polsce jakość edukacji publicznej i prywatnej na poziomie wyższym wyraźnie poprawiła się od momentu zmiany systemu. Konieczne jest jednak wzmocnienie autonomii instytucjonalnej oraz większe zaangażowanie pracodawców w proces kształcenia, aby zagwarantować, że umiejętności nabywane przez studentów odpowiadają wymaganiom rynku pracy.\n- Zalecenia reform OECD są dobrym drogowskazem działań dla wszystkich rządów, także dla rządu polskiego, dla władzy wykonawczej i ustawodawczej, w celu przywrócenia wzrostu i konkurencyjności gospodarek - powiedział w swoim wystąpieniu Prezydent RP Bronisław Komorowski.\nPrezydent podkreślił, że Polska potrzebuje nowego impulsu reformatorskiego na rzecz dynamicznego rozwoju przez kolejne 25 lat polskiej wolności. - Widzę w tym zadanie dla wszystkich, także dla siebie – dodał. Zdaniem Bronisława Komorowskiego, oznacza to konieczność stworzenia dobrych warunków dla przedsiębiorczości i konkurencyjności, a także kontynuację procesu deregulacji oraz proinnowacyjną reorientację polskiej gospodarki.\nDodatkowe informacje: www.prezydent.pl\tDebata o konkurencyjności gospodarki


MG XPower SV debiutuje w filmie\nMotofakty.pl Wiadomości Aktualności Informacje MG XPower SV debiutuje w filmie\nData publikacji: 2004-05-21 17:16 Autor: łm\nCharakterystyczny samochód w filmie akcji to podstawa jego sukcesu. MG XPower SV czeka nie lada wyzwanie.\nJak się nie „zaangażuje” super bryki, która będzie odstawiać policyjne wozy na kilometr, to nikt do kina nie przyjdzie. Wiedzą o tym panowie Craig Blake-Jones i Graham Kelly z Box Office Films, którzy wyłożą 10 milionów dolarów na produkcję filmu „Run”. Co więcej, chcą zaprezentować w nim walory samochodu MG XPower SV.\nMiejsce i czas na ogłoszenie decyzji wybrali doskonałe – festiwal filmowy w Cannes. Auto będzie miało doborowe towarzystwo w osobach Ricka Yuna (znanego z produkcji „Szybcy i wściekli”) oraz Simona Webba z zespołu Blue, dla którego będzie to debiut filmowy. Reżyserem filmu jest Andy Morahan (twórca m.in. „Nieśmiertelnego III”).


nego, co tworzy człowiek, naprawdę nie jest dziś łatwo. W obecnych czasach nie wystarczy już być twórcą. Nie wystarczy umiejętność wytwarzania dóbr oraz świadczenie usług\nSposób na stron\nPrzebić się w internecie do szerszej świadomości z tworzoną przez siebie treścią lub ofertą wobec takiego zalewu dóbr, tekstów i wszystkiego innego, co tworzy człowiek, naprawdę nie jest dziś łatwo. W obecnych czasach nie wystarczy już być twórcą. Nie wystarczy umiejętność wytwarzania dóbr oraz świadczenie usług\nKrótko i na temat: odzież termoaktywnaEndokrynolog na problemy z menopauząKurs bhp onlineJak mieć ciepło w domu, w domku ogrodowym lub w magazynie?Ciepły dom - zadbaj o toMasz dom? Na pewno kiedyś przyda Ci się wynajem podnośnika koszowego Is there a new law on how to buy us auto parts? Zegarki A propos de la prévention Tanie pozycjonowanieDziecko i jego potrzeby. O akcesoriach dziecięcychSprawdzone metody jak drukować części 3dArtykuł o kwestiach stomatologicznychWarto rozważyć - wirtualne biuro Can you buy us auto parts on a commercial Sunday? O praniu dywanówWarto kupować dobrą kawę?Czym jest reklama zewnętrznaCzy można bhp po pracy?Przewozy taksówkarzyCzy warto kupić nowe auto?Kto Jeszcze Chce cyklinować parkiet?Jak nauczyć bhp na sto procent!Szybka pomoc weterynarza. Czyli zwierzę w potrzebieJak znaleźć dobrego dentyste w Zabrzu - zmiany w 2021Nowy wątek jak transportować maszyny?Ogólnie o taksówkach i taksówkarzachRecepty wypisywane w prywatnym gabinecie ortopedycznym Is It Still Worth Repairing in 2020?Badania serca - po co i dla kogo?


Jak rozpoznać i leczyć nadwrażliwość słuchową u dzieci?\nNajprościej mówiąc, nadwrażliwość słuchowa jest zupełną odwrotnością niedosłuchu. U dzieci często objawia się emocjonalnym zachowaniem, problemami w przyswajaniu nowych informacji czy integracji z rówieśnikami. Piszemy, czym charakteryzuje się nadwrażliwość na dźwięki u dzieci, jak ją rozpoznać i jak powinna wyglądać skuteczna terapia.\nCo to jest nadwrażliwość słuchowa?\nJak wskazuje nazwa tej przypadłości, nadwrażliwość słuchowa wiąże się ze zwiększoną wrażliwością na dźwięki. Dotyka zarówno dorosłych, jak i dzieci. Odczucia związane z tym zjawiskiem wywołują dyskomfort, a czasem także ból. Przy czym, nieprzyjemne mogą być nawet dźwięki uważane przez większość ludzi za ciche. Konsekwencją nadwrażliwości słuchowej u dzieci mogą być ataki złości, nadmierne pobudzenie, problemy z koncentracją i uczeniem się. Częstą reakcją na nadmierne bodźce jest głośne zachowanie u dziecka, które w ten sposób próbuje zagłuszyć słyszane dźwięki o zbyt dużym natężeniu.\nObjawy nadwrażliwości słuchowej u dzieci\nRozpoznanie tej dolegliwości może być niekiedy trudne dla rodziców. Jest tak szczególnie wtedy, gdy maluch jeszcze nie potrafi komunikować swoich potrzeb lub gdy problemy ze słuchem są wrodzone. W tym drugim przypadku dziecko nie ma porównania i przyzwyczaja się do intensywnych dźwięków. Można jednak wyróżnić wiele charakterystycznych zachowań, które mogą wskazywać na nadwrażliwość słuchową. Są to m.in.:\nniepokój i płacz jako reakcja na dźwięk suszarki, odkurzacza i innych głośnych urządzeń;\nniechęć do uczestnictwa w zajęciach grupowych;\nszybkie wychwytywanie bardzo cichych dźwięków;\nnadmierne pobudzenie (lub agresja i złość) w miejscach o dużym natężeniu hałasu.\nZwykle jednoznaczne zdiagnozowanie problemu możliwe jest po wykonaniu właściwego badania słuchu. Sposobem radzenia sobie z tą przypadłością jest m.in. stosowanie specjalnych ochronników słuchu. Produkty tego typu dostarcza firma OTIS Profilaktyka Słuchu.\nLeczenie nadwrażliwości słuchowej u dzieci zaleca się prowadzić kompleksowo, łącząc terapię oswajania dźwięków i ochrony przed nadmiernymi dźwiękami na co dzień. Terapia polega na przyzwyczajaniu małego pacjenta do intensywnych dla niego bodźców przez stopniowe zwiększanie zakresu natężenia dźwięków. W tym celu stosuje się ekspozycję na szum o różnej częstotliwości. Drugim ważnym aspektem leczenia jest codzienna ochrona słuchu dziecka. Ważne, aby unikać sytuacji, w których maluch wystawiony jest na odczuwanie intensywnych dla niego bodźców słuchowych. Czasami zaleca się stosowanie specjalnych zatyczek do uszu.\nSchizofrenia jest zaburzeniem psychicznym z grupy psychoz. Oznacza to, że chorzy doświadczają zakłóceń postrzegania rzeczywistości, co może przekładać się na nieadekwatne przeżywanie i zachowania. W...


Testy predyspozycji do dogoterapii | Psia Wachta\nData: co dwa miesiące\nProwadzący: Magda Urban (Psia Wachta)\nMiejsce: Mały Piesek Zuzi\nRodzaj szkolenia: Testy psychiczne psów\nNiższa cena: 150 zł\nLiczba uczestników: 4 psy\nWydarzenie na Facebooku: PSIA WACHTA\nTESTY PREDYSPOZYCJI DO DOGOTERAPII\nZapraszamy właścicieli sympatycznych psiaków do udziału w testach oceniających przydatność psa do zajęć terapeutycznych i edukacyjnych.\nTesty odbywają się w placówce terapeutycznej, w sali zajęciowej. Razem z rozmową z właścicielem każde spotkanie trwa około 1,5 godziny, z czego sam test około 20 minut. Poszczególne elementy testu sprawdzają poziom stresu u psa w nowej sytuacji, jego socjalność i poziom wyszkolenia. Oceniane będą zachowania psa i przewodnika w sytuacjach, które mogą zdarzyć się podczas zajęć terapeutycznych.\nWłaściciele psów w ciągu tygodnia od udziału w teście otrzymają mailowo raport ze spotkania, zawierający ocenę temperamentu psa oraz poziomu jego wyszkolenia, oraz sugestie dotyczące dalszej pracy z psem. Właściciele psów, które zostaną ocenione pozytywnie otrzymają pocztą oryginał opinii o predyspozycjach psa do pracy w dogoterapii.\nTesty są filmowane w celu dokumentacji zachowania psa i przechowywane przez organizatora testu. Psy będą testowane według testu autorskiego, opracowanego przez specjalistów fundacji Mały Piesek Zuzi i Psia Wachta.\nDo udziału w testach zapraszamy psy od 6 miesiąca życia.\nTerminy testów ustalane są po zebraniu odpowiedniej liczby zainteresowanych.\n(Data aktualizacji: 20 września 2017)\nTesty odbędą się w centrum Poznania, w siedzibie Fundacji Mały Piesek Zuzi, ul. Jarochowskiego 44.\nMagda Urban (Psia Wachta)\nMagda Urban zajmuje się szkoleniem psów od 2000 roku. Posiada bogate doświadczenie w różnych obszarach pracy z psami – opiece, pielęgnacji, szkoleniu, pracy behawioralnej. Specjalizuje się w dobrostanie, ocenie stresu oraz komunikacji psów. Jest certyfikowanym ewaluatorem psów agresywnych. Pełne kwalifikacje >>


Wykonujemy plakaty na ścianę w ramach, zamów druk plakatu z oprawą!\nPlakaty ścienne w ramach\nJeszcze kilka czy kilkanaście lat temu kolorowe plakaty były prawdziwym hitem. Zwłaszcza wśród nastolatków, którzy wieszali je dumnie w swoich pokojach. Obecnie przeżywają prawdziwy renesans. Choć ich wygląd różni się od tych sprzed lat, ich popularność staje się równie imponująca. Plakat ścienny w ramie świetnie sprawdzi się jako wystrój biura, sklepu czy restauracji, ale również doskonale prezentuje się w domowym zaciszu jako nowoczesna ozdoba salonu, pokoju dziecięcego czy sypialni. Oferowane przez naszą firmę ramy pozwalają na ekspozycję plakatów o różnych rozmiarach dzięki szerokiej gamie ich formatów. Dodatkowo dostępne są również w różnych kolorach, dzięki czemu można je dopasować do wnętrza czy do samego plakatu.\nPlakaty w ramach o różnej wielkości i w różnych kolorach tworzą na ścianie piękną i niepowtarzalną galerię, dodadzą charakteru każdemu pomieszczeniu, a prostota i łatwość montażu oraz wymiany pozwala na szybką zmianę wystroju. W kilka minut wnętrze może nabrać niepowtarzalnego charakteru, stać się wyjątkowe, a przede wszystkim nietuzinkowe, bowiem takich plakatów nie znajdzie się w marketach czy innych sklepach z wyposażeniem wnętrz.\nZastanawiasz się dlaczego warto mieć plakaty w ramach na swoich ścinach ?\nKoszt zakupu i oprawienia plakatu to zazwyczaj kilkadziesiąt złotych. Trzeba przyznać, że jest to stosunkowo niewiele. Zwłaszcza za zakup oryginalnej, nieszablonowej ozdoby wnętrza, której nie znajdziemy w żadnym popularnym sklepie.\nMontaż ramy z plakatem zajmuje nie więcej niż 10 minut, wliczając w to czas niezbędny na wbicie gwoździa lub kołka rozporowego w ścianę. W 10 minut jesteś w stanie zmienić całkowicie charakter pomieszczenia, dając mu wyróżniający się element, odzwierciedlający Twoje realne potrzeby.\nMożesz wybrać i zawiesić na swojej ścianie dokładnie taki plakat, jaki sobie zażyczysz. Postać z ulubionej kreskówki z czasów dzieciństwa? Reprodukcja dzieła sztuki? A może soczyście zielona łąka, przypominająca o zbliżającym się lecie? Wybór należy do Ciebie !\nDrukujemy plakaty na zamówienie\nOprawiamy plakaty w ramy\nPoprzez plakaty ścienne w ramach możemy pokazać nasze hobby, ulubionych bohaterów albo odwiedzone przez nas odległe miejsca. Plakaty w ramach doskonale sprawdzą się jako ozdoba pokoju dziecka czy młodzieżowych pokojów, gdzie ulubieni bohaterowie czy zainteresowania naszych pociech zmieniają się dosyć często. W ostatnim czasie bardzo popularne są plakaty czarno białe, plakaty motywacyjne, plakaty typograficzne czy też plakaty z napisami – na takim plakacie umieszczane są różnego rodzaju sentencje, motto życiowe czy inne napisy wprawiające nas w dobry nastróji przypominające co jest w życiu naprawdę ważne. Wszystko zależy tylko od wyobraźni właściciela wnętrza.


Wiadomości związane z hasłem "rodzice i dzieci"\nMając dzieci często okazuje się, że doba… nagle staje się za krótka. Pogodzenie kilku ról życiowych: mamy, żony, przyjaciółki, pracownika - może powodować, że zawsze na coś brakuje czasu. Przedstawiamy 6 kroków do bycia zorganizowaną mamą!\nRodzina współczesna jako środowisko wychowawcze dziecka\nRodzina jest grupą społeczną, czyli zbiorem ludzi, którzy dążąc do wspólnych celów stanowią pewnego rodzaju odrębną całość. Ta odrębna całość zachowuje swą identyczność mimo zmiany osobowego składu. Wzajemne kontakty członków rodziny stwarzają szereg trwałych ujednoliceń w zachowaniu.


Jak było na POCZĄTKU? Młodzieżowe czuwanie – Diecezja Legnicka\nJak było na POCZĄTKU? Młodzieżowe czuwanie\nNoc z piątku na sobotę stała się już po raz czwarty okazją trwania przed Jezusem Chrystusem w Najświętszym Sakramencie podczas Młodzieżowych 24h dla Pana.\nTym razem tematem przewodni było hasło „Początek” w nawiązaniu do księgi Rodzaju. Nasze spotkanie rozpoczęło się od Eucharystii po której nastąpiło wystawienie Najświętszego Sakramentu oraz wspólnotowe uwielbienie wraz z modlitwą wstawienniczą prowadzoną przez ks. Jakuba Sikorskiego i dk. Artura Jaguszczaka.\nKolejny dzień to wspólna integracja oraz dwie konferencje: jedna prowadzona przez ks. Roberta Bielawskiego, który ukazywał na podstawienie dwóch pierwszych rozdziałów Księgi Rodzaju jakimi byliśmy na początku jako ludzie i jacy tak na prawdę jesteśmy w głębi swego serca poranionego przez grzech; drugą konferencję poprowadziła s. Elżbieta Pieszko ze Zgromadzenia Sióstr św. Marii Magdaleny od Pokuty, która poprzez swoje świadectwo życia ukazała dlaczego warto wracać do tego co było na początku i jak koniec staje się początkiem nowych rzeczy i decyzji. Pomiędzy konferencjami były prace w grupach, jak również „czas z Panem”, czyli możliwość osobistej adoracji, spotkania z drugim człowiekiem, spowiedzi.\nZapraszamy na kolejne Młodzieżowe 24h dla Pana, które jest zaplanowane w dniach 29/30 listopada br. pod hasłem „Stworzył ich”, gdzie młode małżeństwo będzie ukazywało piękno stworzenia jakim jest kobieta i mężczyzna. Więcej informacji już wkrótce. Zapisy ruszają już 14 października.\n24h dla Pana młodzież początek


Piła 3 butelki wina dziennie. Wygląda jak ciężarna\nPod Włos- Bieszczady, odc. 2 (odcinek: 2)\n5 sposobów na udany seks oralny (wydanie: 14 listopada 2018)\nJo ma 35 lat i wygląda jakby była w 9. miesiącu ciąży. Nieznajomi w autobusie ustępują jej miejsca i przepuszczają w kolejce w sklepie. W przypadku Jo duży brzuch nie jest spowodowany ciążą, a uzależnieniem od alkoholu. Zobacz film.\n14.11.2018 alkoholizm, wodobrzusze, marskość, wątroba\t1:29


BEBETTO Nitello wózek głęboko spacerowy 2w1 KOLOR 04 + RABAT 10% SKLEP DZIDZIUSIOWA KRAINA\n» BEBETTO Nitello wózek głęboko spacerowy 2w1 KOLOR 04 + RABAT 10%\nBEBETTO Nitello wózek głęboko spacerowy 2w1 KOLOR 04 + RABAT 10%\nBEBETTO Nitello wersja 2w1 KOLOR 04\nWózek Nitello to połączenie lekkości i atrakcyjnego designu. Gondola w wersji standardowej wyróżnia się atrakcyjnymi wzorami na budce, które świetnie harmonizują ze stonowanymi odcieniami tapicerki. Gondola ma możliwość szerokiego rozłożenia budki, co chroni przed deszczem czy wiatrem. Regulowane oparcie pozwala na zmianę pozycji dziecka. Materacyk wyposażono we wkład zabezpieczony przed przemakaniem, a poszewka ma zamek błyskawiczny, ułatwiający utrzymanie jej w czystości


Krisline Fortuna biustonosz miękki - ecru - Sklep myBra.pl\nMiękki biustonosz Fortuna Soft od firmy KrisLine to bardzo wygodny, delikatny i lekki model wykończony przepiękną koronką. Specjalny krój stabilizuje biust, a grube ramiączka podtrzymują go na pożądanej wysokości.\nrozmiarEU: 60D, 60DD, 60E, 60F, 60FF, 60G, 60H, 65D, 65DD, 65E, 65F, 65G, 65H, 70D, 70DD, 70E, 70F, 70G, 70H, 75C, 75D, 75DD, 75E, 75F, 75G, 80B, 80C, 80D, 80E, 80F, 80G, 85B, 85C, 85D, 85E, 85F, 90B, 90C, 90D, 90E, 90F, 90G, 90H, 90I, 90J, 90K, 95B, 95C, 95D, 95E, 60GG, 60HH, 60I, 60J, 60JJ, 60K, 60KK, 65FF, 65GG, 65HH, 70FF, 70GG, 75FF, 75GG, 80FF, 85FF, 90FF, 90GG, 90HH, 90JJ, 80DD, 85DD, 90DD, 95DD, 60L, 60M, 60N, 60O\nROZPROD=ROZEU: 60D=60D, 60DD=60DD, 60E=60E, 60F=60F, 60FF=60FF, 60G=60G, 60H=60H, 65D=65D, 65DD=65DD, 65E=65E, 65F=65F, 65G=65G, 65H=65H, 70D=70D, 70DD=70DD, 70E=70E, 70F=70F, 70G=70G, 70H=70H, 75C=75C, 75D=75D, 75DD=75DD, 75E=75E, 75F=75F, 75G=75G, 80B=80B, 80C=80C, 80D=80D, 80E=80E, 80F=80F, 80G=80G, 85B=85B, 85C=85C, 85D=85D, 85E=85E, 85F=85F, 90B=90B, 90C=90C, 90D=90D, 90E=90E, 90F=90F, 90G=90G, 90H=90H, 90I=90I, 90J=90J, 90K=90K, 95B=95B, 95C=95C, 95D=95D, 95E=95E, 60GG=60GG, 60HH=60HH, 60I=60I, 60J=60J, 60JJ=60JJ, 60K=60K, 60KK=60KK, 65FF=65FF, 65GG=65GG, 65HH=65HH, 70FF=70FF, 70GG=70GG, 75FF=75FF, 75GG=75GG, 80FF=80FF, 85FF=85FF, 90FF=90FF, 90GG=90GG, 90HH=90HH, 90JJ=90JJ, 80DD=80DD, 85DD=85DD, 90DD=90DD, 95DD=95DD, 60L=60L, 60M=60M, 60N=60N, 60O=60O\nWygoda, elegancja i ponętność! Tak w trzech słowach można opisać model biustonosza Fortuna Soft od producenta KrisLine.\nTen lekki, niezwykle przepiękny biustonosz fantastycznie sprawdzi się u wszystkich pań z jabłkowym, szeroko rozstawionym biustem. Specjalnie zaprojektowana konstrukcja miseczek zbiera biust do środka, maskując mankamenty z okolic pach, a także unosząc piersi.\nModel biustonosza idealny dla pań z jabłkowy, szeroko rozstawionym i dużym biuście. Tworzy cudowny efekt kształtu serduszka, unosząc piersi do góry oraz zbierając je do środka.\nWygodne, szerokie ramiączka są regulowane. To nie tylko gwarancja pełnego dostosowania wysokości biustonosza do potrzeb własnego ciała. To też bezpieczeństwo dla Twoich pleców oraz ramion. Zastosowany tu krój stabilizuje biust. Będzie bezpieczny nawet podczas gwałtownych ruchów.\nWyjątkowo miękki materiał wykończony jest w górnej części subtelną siateczką z koronką. Dolna, usztywniana część również ozdobiona jest fantazyjnym wzorem, obok którego nie da się przejść obojętnie. Biustonosz sprawdzi się u pań z dużym biustem. Idealny zarówno na co dzień, jak i na wyjście, do sukienek o niezbyt głębokim dekolcie.\nCN 00 B02 L1100 EC