Rękopisy Nowego Testamentu z I wieku naszej ery\nStrona domowa » Ateizm » Rękopisy Nowego Testamentu z I wieku naszej ery\nPoniższy tekst, z którym tym razem ma do czynienia czytelnik przez lata pozostawał jedynie pewną nieosiągalną wizją, czasem wręcz wyidealizowaną. Aż kilka lat zabierałem się za napisanie tego artykułu, może dlatego, że zawsze coś innego znajdowało się do roboty. Jednak chyba tak naprawdę chodziło o to, że napisanie tego tekstu miało być prawdziwą przyjemnością a przyjemności zostawiam sobie czasem na później, po obowiązkach, które bywają niestety pilniejsze. Desery są w końcu najsłodsze i o ile pisanie bywa czasem przyjemnością, to zbyt często bywa też katorgą. Można nie cierpieć choć i zarazem kochać pisać, co jest bez reszty ambiwalentne. Tym razem na pewno kocham pisać, tym bardziej, że teraz rzecz tyczy się pewnej arcyciekawej książki, książki która jest dla mnie swojego rodzaju arcydziełem. Książka nie jest oczywiście dowodem na cokolwiek, nie jest to jakiś ostateczny święty Graal w kwestii dowodów na słuszność chrześcijaństwa czy jakiegokolwiek innego systemu przekonań, bo takie książki po prostu nie istnieją i na pewno nie chodzi o nic takiego. Jednak jest ona bez dwóch zdań wyjątkowa i zupełnie nietypowa jak na książki zajmujące się chrześcijaństwem. Jest sama w sobie unikalna i na pewno od dawna znana niejednemu czytelnikowi, gdyż jak wspomniałem wyżej, kilka lat zabierałem się za napisanie o tej książce a ona sama stała się bardzo popularna i została opublikowana na naszym rynku wydawniczym jeszcze w 2007 roku. A więc w skali wydawniczej to dawno i jest to już niemal prehistoria jeśli chodzi o ilość nowości ukazujących się co miesiąc na półkach księgarskich. Jednocześnie książkę uważam za o tyle ważną, że upływ czasu nie ma dla mnie większego znaczenia i jestem przekonany, że należy ją upamiętnić takim choćby okolicznościowym esejem. Nie będzie to jednak tylko luźny esej. Poniżej chciałbym bowiem w miarę szczegółowo przybliżyć i zarazem spopularyzować jej bezcenną treść.\nW 1994 roku Carsten Thiede, niemiecki profesor biblistyki badający to zagadnienie aż od 1974 roku, ogłosił na łamach „Timesa”, że odnalazł papirus Nowego Testamentu, który jest najstarszym znanym nauce zabytkiem archeologicznym. Oświadczenie to było kontrowersyjne z wielu powodów (skupię się dalej jedynie na tych najważniejszych). Thiede był wyposażony w supernowoczesny sprzęt (epifluorescencyjny mikroskop nowej generacji, techniki komputerowe itd.) i najnowsze systemy przetwarzania danych ale przede wszystkim był uzbrojony w zarzut, który brzmiał: wasze dotychczasowe metody datowania papirusów NT są przestarzałe, są one oparte na starych koncepcjach rodem z początku XX wieku i polegają na ewidentnie błędnej wiedzy. Nowoczesna wiedza każe to wszystko zrewidować a dokładniej mówiąc przedatować w oparciu o samą papirologię i nic więcej. Nie potrzebuję waszych zawiłych teorii do datowania NT; wystarczą mi suche empiryczne dane, które mówią coś zupełnie innego. To co mówił Thiede było bardzo stanowcze ale uczony ten miał prawo do takiego tonu choćby dlatego, że badał zagadnienie niezwykle starannie, długo i przy pomocy bardzo pomysłowych technik. Był nowatorem i rewolucjonistą w pełnym tego słowa znaczeniu.\nJednak to co najbardziej zszokowało skostniały w swych paradygmatach świat nauki to fakt, zgodnie z którym Thiede datował swój papirus na I wiek naszej ery. Do czasów Carstena za najstarszy rękopis NT uznawano słynny papirus Rylandsa P52 z fragmentami Ewangelii Jana, pochodzący z Egiptu i datowany na około 125 rok n.e. Thiede mówił jednak: mam dużo wcześniejszy papirus z fragmentami Ewangelii Mateusza, pochodzący być może nawet z pierwszej połowy I wieku n.e. W świecie nauki zawrzało – przecież to nie zgadza się nie tylko z tym co wiemy o najstarszych rękopisach NT ale nawet z wszystkimi dotychczasowymi teoriami powstania Ew Mt, które datują ją najwcześniej na lata 80. I wieku naszej ery.\nCo ciekawe, Thiede nie opublikował manuskryptu, który byłby wcześniej nieznany. Biblista po prostu na nowo przebadał pewien już wcześniej skatalogowany przez naukę papirus - P64, datowany przez tradycyjną biblistykę na „około 200 rok”.\nNiemal w tym samym czasie w którym trwały żmudne badania Thiedego prawie identyczny głos odezwał się z zupełnie innej strony. W 1972 roku Jose O’Callaghan, hiszpański badacz zwojów z Qumran oświadczył, że w jaskini nr 7 nad Morzem Martwym znajdował się fragment Ewangelii Marka. Również i tym razem zawrzało w świecie nauki gdyż z pewnych określonych przyczyn historycznych nic co znalazło się w jaskiniach z Qumran nie mogło być starsze niż 68 rok n.e. (rzymski X legion „Fretensis” zrównał wtedy z ziemią siedlisko wspólnoty esseńskiej nad Morzem Martwym, które od tej pory stało się już tylko milczącym cmentarzyskiem i zarazem pomnikiem tej wspólnoty). Jednak O’Callaghan był wysokiej klasy papirologiem i jego głosu nie można było tak po prostu zignorować. Jego autorytet przewyższał autorytet wielu literatów i teologów, którzy rozprawiali o papirusach biblijnych i Nowym Testamencie oraz datach się z tym wiążących jedynie w oparciu o pewne suche teorie powstające w zaciszu ich własnych gabinetów. I znów mieliśmy do czynienia z rewolucyjną tezą: istnieje kolejny starszy papirus niż P52 z początku II wieku n.e., uznawany dotychczas za najstarszy rękopis NT.\nObaj uczeni przedstawili niezwykle wyrafinowaną i wysoce zaawansowaną naukowo argumentację a książka na jakiej się opieram jest wyposażona w bogaty materiał w postaci licznych przypisów, odnośników do wielu artykułów naukowych czy skomplikowanych metod z dziedziny papirologii i biblistyki. Książka ta nie tylko wyczerpująco uzasadnia rozumowanie wspomnianych uczonych ale podejmuje też w sposób wysoce profesjonalny polemikę z tymi, którzy starali się zbagatelizować a później nawet podważyć wnioskowanie Thiede i O’Callaghana. Paradoksalnie to właśnie ta polemika najbardziej wzmacnia tezy obu uczonych i jakby ostatecznie przypieczętowuje ich racje. To najciekawsze i zarazem najmocniejsze fragmenty książki. Poniżej przedstawiam główne linie tych sporów i uzasadnień starając się czynić to w sposób możliwie jak najbardziej przystępny, by ten artykuł nie był przyswajalny jedynie dla garstki osób. Temat jest bardzo rozbudowany i zainteresowanych ostatecznym zgłębieniem go odsyłam do książki. Naprawdę warto ją mieć. Tymczasem przejdźmy do zagadnienia, zaczynam od argumentacji O’Callaghana. Na deser zaś zostawimy bezcenne odkrycia Carstena Thiedego (pamiętając ze wstępu, że desery bywają najsłodsze).\n7Q5 to papirus z qumrańskiej siódmej groty, na którym skoncentrował się O’Callaghan. Był to jeden z niezidentyfikowanych 16 fragmentów zapisanego papirusu z tejże jaskini. Jak już wspomniałem O’Callaghan ogłosił, że skrawek manuskryptu oznaczony jako 7Q5 jest fragmentem rękopisu z Ewangelią Marka (6,52-53). Co znamienne orzeczenie to i argumentacja wspierająca to twierdzenie była czymś zupełnie oczywistym dla papirologów a czymś kompletnie niepojętym dla teologów i badaczy NT, którzy byli skrępowani przez różne tradycyjne rozumowania i teorie do jakich już tak przywykli, że nie dali rady wyjrzeć poza te schematy. Nie raz jeszcze będziemy do tego wracać.\nTymczasem rozumowanie papirologa było w tym miejscu bardzo proste i niezwykle dobitne zarazem. Nieskrępowany żadnymi modnymi teoriami ani uprzedzeniami wobec Nowego Testamentu, uzależniony jedynie od bezwzględnej logiki faktu i chłodnej dyscypliny dedukcji trzymał teraz w ręku papirus, który w czwartym wierszu zawierał taki oto ciąg greckich liter: nu/nu/eta/sigma. Sugerowało to słowo egennesen („rodzić”), częsty zwrot widziany choćby w licznych genealogiach biblijnych. Sęk jednak w tym, że inne litery na tym papirusie nie pasowały nie tylko do żadnej z tych genealogii, czy nawet słowa Gennesar w LXX (1 Mch 11,67), ale wręcz do żadnego innego fragmentu literatury antycznej. Wbrew logice modnych teorii te wszystkie litery wraz z wnioskami wynikającymi ze stychometrii pasowały tylko do fragmentu z Ewangelii Marka, rozdział 6, wiersze 52-53. Coś nieprawdopodobnego, oczywiście dla tych, którzy nie chcą z jakiegoś powodu na to przystać.\nMyliłby się jednak ten, kto natychmiast włączył fanfary na cześć O’Callaghana. Armia malkontentów i mistrzów w szukaniu dziury w całym szykowała się już bowiem do ataku. Na początku ktoś doczepił się, że jeśli weźmie się pod uwagę stychometrię 7Q5 to wtedy układ liter w ocalałym fragmencie wygląda tak, jakby dalej papirus nie zawierał słów epi ten gen („przybili do brzegu”), obecnych przecież w Mk 6,53. A tym samym nie jest to fragment z Mk 6,52-53, wnioskowali niektórzy. W tym wypadku stychometria byłaby bowiem mocno nieregularna bo któryś z dwóch wierszy (3 lub 4) miałby ponad 30 liter przy średniej na wiersz 21. Nie jest to oczywiście niemożliwe, ale trzeba tu też poszukać lepszego wyjaśnienia. Trzeba zastanowić się, czy wczesne rękopisy rzeczywiście mogły nie mieć tych trzech słów? Wbrew pozorom jest to całkiem realne. Jak wiadomo w latach 70. I wieku n.e. Rzymianie sukcesywnie pustoszyli Palestynę, w tym miasto Genezaret. Zanim to nastąpiło było jasne dla każdego, że zarówno ziemia jak i jezioro noszą tę samą nazwę – Genezaret. Napisanie przed 70 rokiem „przybili do ziemi Genezaret” byłoby więc pleonazmem. Jednak po 70. roku sytuacja się zmieniła, czytelnik nie był już obyty z socjotopografią tego miejsca a tym samym należało się wyjaśnienie, naświetlenie czegoś co nie było już jasne. Dlatego dopisek narratora epi ten gen w późniejszych etapach redakcyjnych dzieła był potrzebny, we wcześniejszych zaś nie. Posiadamy też rękopisy Ew Mk, które nie zawierają tych trzech słów, takie jak przekład bohairycki czy Wulgata. Nie ma tych słów również w paralelnym tekście Ewangelii Mateusza. A zatem ten pierwszy zarzut można odeprzeć gdyż brak tych słów można zadowalająco wyjaśnić.\nZ czasem pojawiały się jednak inne zarzuty. Jednym z nich było spostrzeżenie, zgodnie z którym pierwsze słowo po greckim kai w wierszu trzecim 7Q5 powinno rozpoczynać się od greckiej delty, gdyż w Mk 6,53 po kai pada słowo diaperasantes – „przeprawiwszy się”. Tymczasem w 7Q5 znajdujemy tu greckie tau, zamiast delta. A tym samym nie jest to fragment z Mk 6,52-53, wnioskowali ponownie niektórzy. Ale i tę trudność można z powodzeniem i bez żadnego naciągania wyjaśnić. Aż prosi się aby upatrywać tu błędu ortograficznego, choćby takiego jak w P64, w którym kopista pisząc ze słuchu napisał nieporadnie galeglaian zamiast galilaian. Nie można jednak wszystkiego tłumaczyć błędami bo w ten sposób wytłumaczymy wszystko a tym samym nic. Należy więc spojrzeć inaczej. Może zastępowano miękkie d twardym t, czy th? Czy mamy jakieś potwierdzenia dla takich sytuacji? Ten trop jest lepszy. Znaleziono bowiem dwie starożytne kopie greckiego napisu Heroda Wielkiego zabraniającego wchodzić do świątyni jerozolimskiej (jedna znajduje się w Muzeum Rockefellera w Jerozolimie a druga w Stambule). Napis ten zawiera aż dwukrotną zamianę właśnie d na t lub th: methena zamiast medena i tryphakton zamiast dryphakton. Ten drugi przykład idealnie pasuje do zamiany d na t w naszym 7Q5 gdyż w obu przypadkach zamianie podlega pierwsza litera słowa. Identycznie zamieniono d na t przed iota w pierwszej literze słowa dikes pisząc tikes w pewnym papirusie z 42 roku n.e. Mamy tu do czynienia z tym samym okresem czasowym. Najwyraźniej w tym czasie kopiści z jakiegoś powodu mieli problem z miękkim d (być może na podobnej zasadzie jak my dziś czasem niedbale wymawiamy japko, które zapisujemy jako jabłko, czy łep, który zapisujemy jako łeb). Mamy aż dwadzieścia biblijnych rękopisów w których podobnie zamieniono d na t, jednym z nich jest P4 przechowywany w Paryżu. Taka zamiana d na t w 7Q5 po kai była zatem bardzo prawdopodobna i tym samym powyższy zarzut traci na swym znaczeniu. W każdym razie można tę sprawę zadowalająco wyjaśnić odwołując się do dobrze uzasadnionej hipotezy.\nAle na tym zarzuty nie skończyły się, było ich więcej. W drugim wierszu 7Q5 częściowo zrekonstruowany tekst brzmi: auton he kardia pepero [mene]. Jak widać ostatnią literą greckiego auton jest nu. Jednak o ile omega w wyrazie auto znajdującym się w 7Q5 jest wystarczająco czytelna to nu już nie. Według niektórych krytyków jest to iota nie nu. Inni mówią, że może to być lewa kreska nu. Jak rozstrzygnięto ten spór? Rozstrzygnął go Herbert Hunger i właśnie Thiede. Zmierzyli oni wielkość innych liter w tym papirusie, w tym eta i inne czytelne nu, po czym wykazali, że kopista rysował je z powtarzającą się regularnością w bardzo zbliżonych do siebie wymiarach. Nas interesuje jednak głównie nu. Otóż Hunger udowodnił, że jeśli weźmie się inne nu z 7Q5 to pasują one prawie idealnie pod zarys tego co wygląda jak rzeczone nu we wspomnianym auton. Najwyraźniej atrament w tej literze częściowo wykruszył się i dlatego mogła ona przypominać iotę. Nie wszystko musi być idealne w takich prastarych zabytkach. Ostatecznie rozstrzygnął tę sprawę Thiede, który w 1992 roku obejrzał ten fragment w 7Q5 pod stereomikroskopem elektronicznym. Ku swemu zaskoczeniu zobaczył, że pod tym wysoce wyrafinowanym powiększeniem da się zobaczyć poprzeczne ramię nu biegnące z góry na dół od lewej do prawej kreski czegoś co wyglądało właśnie jak wybrakowane nu. Nu zostało zatem w tym miejscu nieoczekiwanie skompletowane za pomocą wysoce wyspecjalizowanych narzędzi badawczych. Kolejny zarzut krytyków został odparty zaskakująco sprawnie i to w taki sposób, że uzyskano nawet nowe potwierdzenie dla odczytania 7Q5 jako fragmentu Mk 6,52-53.\nOponenci O’Callaghana byli coraz bardziej przyciśnięci do muru. Zaczęto więc uciekać się do coraz bardziej podrzędnych zarzutów. Niektórym nie podobało się nawet, że 7Q5 ma tylko 20 liter w 5 wierszach i aż 10 z tych liter nie jest w pełni czytelne. Uważali, że to uniemożliwia pełną identyfikację. Zarzut ten był jednak najbardziej chybiony z wszystkich skoro w Qumran i nie tylko identyfikowano bez zastrzeżeń papirusy o mniejszych wymiarach i słabej jakości. Na przykład w tej samej siódmej grocie znajdował się papirus oznaczony jako 7Q2 i został zidentyfikowany jako fragment Proroctwa Barucha (List Jeremiasza, 6,43-44). Tekst w tym skrawku był dużo bardziej niezgodny w swych wariantach z Septuagintą niż tekst z 7Q5 względem Ewangelii Markowej. A mimo to nikt nie miał zastrzeżeń do tej identyfikacji. Jest to zrozumiałe – tekst ten nie burzył ideologicznego paradygmatu wielu uczonych w kwestii Nowego Testamentu więc tu nie włączały się uprzedzenia i subiektywizm nie zostawał zaangażowany. Innym papirusem, który nie budził zastrzeżeń podczas identyfikacji był papirus XXXVII 2831 z Oxyrhynchus, zidentyfikowany jako ustęp z komedii Menandra Samia, wiersze 385-390. Podobnie jak 7Q5 zawiera on tylko 19 liter w pięciu wierszach (mierzy 2,4cm na 3,3cm) i mocno odbiega od uzgodnionego tekstu sztuki a mimo to nie wahano się zidentyfikować go tak a nie inaczej. W końcu oznaczono go numerem inwentarzowym 0 16 i wcielono do krytycznych wydań sztuki Menandra. Można by dalej wyliczać. W Masadzie znaleziono papirus, który został skatalogowany pod numerem 721a i zidentyfikowany jako 9 wers z IV księgi Eneidy Wergiliusza. Ten datowany na lata 73/74 skrawek miał jednak tylko 15 liter, czyli o 1/4 mniej niż 7Q5. A jednak nie budził zastrzeżeń jak ten ostatni. Czemu? Bo ponownie kwestia nie pociągała za sobą ideologicznych implikacji. Z obiektywnego punktu widzenia 7Q5 jest więc w takim samym stopniu fragmentem z Mk 6,52-53 jak papirus 0 16 jest fragmentem z komedii Menandra a papirus 721a jest fragmentem Eneidy Wergiliusza. A jeśli 7Q5 nie jest fragmentem z Ewangelii Marka z wspomnianych powodów odwołujących się do wymiaru to te dwa ostatnie papirusy też nie są tym za co je wzięto z tych samych powodów. Nie da się inaczej. Zarzut oparty na małych gabarytach również okazał się więc nietrafiony.\nTak samo należy skomentować zarzut słynnego biblisty Kurta Alanda odwołujący się do rewersu 7Q5, który był pusty. Wielki starzec twierdził, że taki zapełniony rewers był niezbędny do potwierdzenia identyfikacji tekstu na awersie antycznego skrawka. Tymczasem choćby rewers wspomnianego papirusu Wergiliuszowego zawierał słowo titubantia, które nie istniało w żadnym dziele Wergiliusza. Rewers nie potwierdzał więc awersu w tym wypadku a jednak to ponownie nie przeszkodziło w identyfikacji tego zabytku. A więc kolejny nietrafiony zarzut wobec 7Q5 upada, jak wszystkie poprzednie. Zresztą Aland nie był obiektywny wobec 7Q5 gdyż próbował udowodnić za pomocą analizy komputerowej w swym laboratorium w Monachium, że papirus ten nie może być urywkiem z Ew Mk. Badanie to było jednak niewiarygodne a Aland ustawił swój komputer tak, żeby otrzymać z góry zamierzone wyniki, co wykazał inny badacz Nowego Testamentu i epistemolog zarazem - Ferdynand Rohrhirsch.\n7Q5 broni się więc bardzo mocno. O dziwo nawet pewni racjonalistycznie nastawieni pisarze dopuszczają możliwość, że w 7 grocie w Qumran znaleziono fragment Ewangelii Marka. Nawet niektórzy wybitni papirolodzy albo dopuszczali możliwość albo byli wręcz pewni, że 7Q5 jest fragmentem Ewangelii Marka. Należą do nich: Shemariahu Talmon, członek komitetu redakcyjnego zwojów qumrańskich, a także Orsolina Montevecchi. Natomiast Albert Dou, profesor matematyki na Uniwersytecie w Madrycie obliczył przy pomocy analizy stychometrii i prób dopasowania 7Q5 do czegoś innego, że prawdopodobieństwo, iż 7Q5 nie jest tożsame z Ewangelią Marka jest jak 1 do 900 000 000 000.\nNa zakończenie warto wspomnieć w ramach pewnej ciekawostki, że O’Callaghan zidentyfikował także inne fragmenty papirusów z 7 groty jako zabytki chrześcijańskie. Tak było z 7Q4 jako zapisem I Listu do Tymoteusza (3,16-4,3). Co ciekawe nikt nie sprzeciwił się już tej identyfikacji.\nTyle na temat 7Q5, przejdźmy teraz do papirusu badanego tak wnikliwie przez Carstena Thiede.\nPapirus Magdaleński vel P64\nJak wspomniałem wyżej Carsten Thiede oparł się na papirusie znanym wcześniej biblistyce i skatalogowanym jako P64. Zawiera on w sobie fragmenty Ewangelii Mateusza. Miejsce jego przechowywania to Kolegium Magdalen w Oxfordzie (stąd określenie „papirus magdaleński”) a miejsce znalezienia to Egipt. Szczegółowa historia odkrycia tego bezcennego skrawka jest opisana w książce jakiej jest poświęcony ten artykuł i tam też odsyłam czytelnika, który ma zamiar to zgłębić. Tutaj chciałbym się skupić przede wszystkim na rewizji daty, której dokonał Thiede w stosunku do tego papirusu.\nThiede oparł się głównie na paleografii porównawczej przy nowym ustalaniu daty. Zrewidował też wcześniejsze przestarzałe założenia nauki co do kodeksu, które nie pozwalały datować P64 na I wiek n.e. Te przeszkody w datowaniu były bezpodstawne, o czym napiszę zaraz, omawiając też inne pozorne przeszkody nie dopuszczające do głosu takiego datowania. Wpierw przywołajmy paleografię porównawczą jaką posłużył się Carsten. Otóż uczony ten zauważył, że niemal dla każdej dekady antycznej w papirologii można uchwycić coś takiego jak charakterystyczne style kroju pisma. P64 nie pasował do epoki jaką mu wyznaczono (II/III wiek n.e.), doskonale pasował natomiast do epoki wcześniejszej – do pierwszej połowy I wieku n.e. Punktem wyjścia dla tych wniosków były ponownie papirusy z Qumran datowane na I wiek n.e.: 4QLXXLeva i 4QLXXLeviticusb. Istotne są welinowe i skórzane fragmenty z tej groty. Ogólny wygląd tych manuskryptów bardzo przypominał papirus magdaleński, w tym krój pisma w przypadku takich liter jak alfa, beta, gamma, epsilon i omikron. Litery stykały się ze sobą zarówno w papirusie magdaleńskim (tak też w jego barcelońskim odpowiedniku) jak i w tekstach qumrańskich i było to o tyle znamienne, że rękopisy z II i III wieku nie zawierały już w zasadzie tego stylu. Był on zatem zbyt archaiczny jak na II wiek ale pasował do I wieku.\nObie grupy papirusów, tzn. 4QLXXLeva i papirus magdaleński P64 zawierają inne cechy kroju pisma typowe tylko dla I wieku n.e. Chodzi o gruby styl kreski, jaki zupełnie zanikł w II, III i IV wieku n.e. na ścieżkach biblijnej uncjały cieniującej już litery, co było zupełnie nieobecne w tekstach z I wieku.\nNie były to jedyne zwoje z Qumran wykazujące zadziwiające zbieżności paleograficzne z P64. Inna grupa tych zwojów to 7Q6 i fragmenty zwojów proroków mniejszych odnalezione w tzw. Jaskini Grozy w Nahal Hever. Thiede zaobserwował tu szczególne podobieństwa pomiędzy krojem pisma takich liter jak eta i nu. Ponadto zarówno P64 jak i ta grupa zwojów qumrańskich odwołują się do tzw. stylu haczykowego i ozdobnego. Na style te składają się charakterystyczne kropki, haczyki i wydłużenia tak popularne w I wieku p.n.e. i w I wieku n.e. P64 zawiera elementy tego stylu w przypadku takich liter jak alfa, gamma, delta i lambda.\nTo wciąż nie jedyne argumenty porównawcze przemawiające za tym, że P64 pochodzi z I wieku n.e. Dodatkowa pomoc przychodzi w tym momencie z tak nieoczekiwanego kierunku jak greckie ostraki z Masady, które z przyczyn historycznych nie mogą być datowane później niż na rok 73/74 n.e. I właśnie jeden z tych ostraków oznaczony numerem 784 i zawierający imiona Lei i Amm[iasa] wykazuje niezwykłe podobieństwo do papirusu magdaleńskiego w zakresie stylu piśmienniczego.\nI wciąż mamy jeszcze więcej takich argumentów porównawczych wskazujących na I wiek jako datę powstania P64. Mianowicie w Oxyrhynchus znaleziono najstarszy papirus z dziełem greckiego pisarza Arystofanesa, Rycerze. Ten papirus pochodzi najpóźniej z początku I wieku n.e. i krój jego pisma również bardzo przypomina styl zawarty w papirusie magdaleńskim. Znów prowadzi nas to do umieszczenia P64 w ramach czasowych I wieku n.e. Inny papirus z Oxyrhynchus z I wieku n.e. bardzo przypominający stylem P64 to list Harmijsisa (egipski chłop) do Papiskosa. Jest to dokument urzędowy opisujący kwestię ilości owiec posiadanych przez hodowcę. Dokument ten jest jednak sam w sobie wyjątkowy z pewnego szczególnego powodu - zawiera dokładną datę, jak na dokument urzędowy przystało, datę powtórzoną nawet kilkakrotnie: rok, miesiąc a nawet dzień. Czytamy w nim: „W 12. roku Nerona Pana, Epeich 30”, co według naszego kalendarza oznacza 24 lipca 66 roku. Czy ktoś jeszcze ma wątpliwości, że P64 zawierający w sobie Ewangelię Mateusza można datować na I wiek n.e.?\nByli jednak tacy co mieli wątpliwości, podobnie jak w przypadku 7Q5. Ponownie jednak ich zarzuty okazały się co najwyżej pretekstami kleconymi na kolanie a nie naprawdę poważnymi zastrzeżeniami. Linie krytyki poszły w trzech kierunkach. Po pierwsze twierdzono, że w 70 roku n.e. nie istniała jeszcze Ewangelia Mateusza a więc żaden papirus z tego okresu nie może być jej nośnikiem. Po drugie twierdzono, że styl uncjalny był raczej późny niż wczesny. Po trzecie twierdzono, że Thiede oparł się na materiale porównawczym z Cesarstwa Rzymskiego a więc nie nadającym się do snucia analogii z papirusem magdaleńskim gdyż ten ostatni miał powstać w odizolowanym kulturowo Egipcie. Inni rozwijali ten ostatni zarzut i twierdzili, że w I wieku n.e. chrześcijaństwo nie było jeszcze obecne w Egipcie a więc P64 nie może pochodzić z tego okresu.\nWszystkie te zarzuty są oczywiście dziecinnie łatwe do obalenia (a tak swoją drogą warto zauważyć, że żaden z nich nie odwołuje się do paleografii porównawczej na jakiej głównie oparł się Thiede i wszystkie one operują na teoretyzowaniu tak typowym dla literatów wyrokujących o datach Nowego Testamentu). Weźmy choćby ostatni zarzut – P64 pochodzi z Egiptu a tam wtedy nie było jeszcze chrześcijaństwa. Kto jednak udowodnił, że P64 powstał w Egipcie? Miejsce odkrycia danego zabytku niekoniecznie jest miejscem jego powstania. Przecież to tak proste, że nie wiem jak można na to nie wpaść. Gdyby na przykład ktoś znalazł w podziemiach Paryża rosyjską ikonę to czy tylko dlatego nie mogłaby być ona rosyjska, że znalazła się w Paryżu? P64 mógł pochodzić tak naprawdę z Koryntu, Rzymu, skądkolwiek, a to, że znalazł się w Egipcie oznacza tylko tyle, że się tam co najwyżej w jakiś sposób znalazł i nic więcej.\nAle co ciekawe nawet gdyby uznać, że P64 powstał w Egipcie to wcale nie obala to prób jego datacji na I wiek n.e. Już w I wieku n.e. istniały bowiem dobre kontakty między Palestyną, Rzymem a Egiptem. Powyższe tezy mówiące tu o jakiejś rzekomej izolacji są wyssane z palca. W Dz 6,9 czytamy o Aleksandryjczykach przebywających w Jerozolimie. Podobnie w Dz 18,24 czytamy o Apollosie z Aleksandrii „znającym drogę Pańską”. Natomiast w Dz 27,6 i 28,11 czytamy o okręcie aleksandryjskim płynącym do Italii. Jak widać w starożytności komunikacja pomiędzy Egiptem a Cesarstwem Rzymu była czymś naturalnym (por. też Dz 2,10). Z Rzymu do Aleksandrii można było dotrzeć w zaledwie 3 dni przy dobrej pogodzie. Podobnie częste były kontakty między Palestyną a Rzymem. W Jaskini nr 7 w Qumran znaleziono urnę z dwukrotnym napisem „Roma” na szyjce, wskazującym na pochodzenie jej zawartości. Herod Wielki zamawiał ulubione gatunki wina z Włoch a wiemy to stąd, że w jego pałacu odkryto skorupy z łacińskimi adresami zawierającymi jego imię. Poświadczeń tego typu jest dużo więcej i wszystkie wskazują na właściwie brak barier geograficznych w I wieku n.e. Wspomniany wyżej manuskrypt z cytatem z Wergiliusza w Masadzie, greckie ostraki tamże, 25 greckich rękopisów w Qumran itd. To wszystko jest dalszym poświadczeniem braku wspomnianych barier geograficznych.\nPrzejdźmy do kolejnych zarzutów. Jeden z nich nawiązuje do kodeksów uncjalnych i ich późnego pochodzenia co ma negować datę P64 wyznaczaną na I wiek n.e. Jednak nikt nigdy nie udowodnił, że uncjała jest późniejszym pismem. To tylko zwykłe założenie, które stało się swego rodzaju niepisaną tradycją. Podobnie zarzut mówiący o tym, że Ewangelia Mateusza nie mogła istnieć latach 70. I wieku n.e. jest niepoważny bo opiera się na pewnym paradygmacie a mówiąc dosadnie na pewnym literackim teoretyzowaniu szkół krytycznych. W tym wypadku należy uznać wyższość argumentów Thiedego opartych na paleografii porównawczej. Wnioski wychodzące z danych empirycznych zawsze będą miały wyższość nad konceptami czysto teoretycznymi.\nCiekawa jest historia redatacji P64 przed Thiedem. Datowany był pierwotnie na przełom III/IV wieku n.e. właśnie z tego powodu, że na początku XX wieku uważano, iż kodeksy mogły zaistnieć dopiero za cesarza Konstantyna. Ale już poematy Marcjalisa z lat 84-86 n.e. mówiły o „poręcznych tomikach” dzieł współczesnych mu poetów (Marcjalis, Epigram 1,2). Święta Petronela umęczona wedle tradycji pod koniec I wieku n.e. jest przedstawiana na malowidle ściennym w rzymskich katakumbach Domicilli z kodeksem w ręku. II List do Tymoteusza zawiera greckie słowo membrana (4,13), które oznacza notatki czynione na pergaminie i sugerujące istnienie tu jakiegoś prototypu kodeksu. Cyceron wspomina o kopiach listów przechowywanych w takich notesach (Epistulae ad Familiares, IX,26,1). Jak widać uczeni wcale nie są nieomylni w kwestii późnego datowania rękopisów Nowego Testamentu a ich założenia wciąż są poddawane rewizjom i upadają w świetle naszej rosnącej wiedzy o starożytności. Tym samym nie ma nic złego w tym, że próbujemy przesuwać daty manuskryptów NT wstecz, czyniąc to za pomocą rzetelnej wiedzy.\nPrzesuwanie wstecz do I wieku zastanych datacji odnoszących się do poszczególnych rękopisów NT to proces, który już się rozpoczął jakieś 40 lat temu i mówi się o tym coraz głośniej. Tak naprawdę nie chodzi już tylko o 7Q5 i P64. Zabrano się za rewizję dat innych manuskryptów, na przykład niejaki Kim przedatował papirus P46 na rok 85 n.e. i nikt tego jak dotąd nie podważył. Herbert Hunger przedatował P66 na ok. 125 rok. Już teraz trwa przesuwanie wstecz datacji innych rękopisów, jak na razie z III do II wieku, takich jak P1, P5, P32, P45, P69, P70, P77, P87, P90.\nJakie znaczenie dla ludzi współczesnych ma owo przesuwanie dat wstecz? Po pierwsze oznacza to, że datacja jakiej już raz dokonano w świecie nauki nie jest absolutna lecz podlega rewizji wraz z naszą coraz dalej idącą wiedzą o dawnych czasach. Po drugie, jeśli te rękopisy są wcześniejsze niż myśleliśmy, jeśli niektóre pochodzą lub przynajmniej mogą pochodzić z I wieku n.e., to ma to doniosłe znaczenie zarówno dla wierzących jak i niewierzących. Oznacza bowiem, że dokumenty te są bliższe czasowo opisywanym w nich wydarzeniom niż dotąd myślano co stawia w nowym świetle nasze poglądy jak też i poglądy tradycyjnej biblistyki. W takim wypadku trudno utrzymywać, że dokumenty te były tylko zbiorami legend tworzonymi przez autorów zupełnie nie mających styczności z historiami jakie opisywali. Oczywiście wcześniejsza datacja nie implikuje, że to co opisuje dany dokument jest bezwzględną prawdą, jednak sama w sobie datacja taka tworzy nowe warunki dla naszego myślenia o tych sprawach. Natomiast bezsporne jest to, że te nowe prądy w biblistyce i papirologii są godne uwagi a tym samym książka Carstena Thiedego zasługuje na szczególne zainteresowanie, podobnie jak sam fakt pojawienia się jej na naszym rynku wydawniczym\nCarsten Peter Thiede, Matthew D’Ancona, Jezusowy Papirus, Najbardziej sensacyjny od czasów zwojów z Qumran rękopis Ewangelii, wyd. Amber, Warszawa 2001.\nWszystkie dane w tekście pochodzą z tej książki, poza niektórymi drobnymi uwagami mojego autorstwa i kilkoma publikacjami przywołanymi w przypisach w ramach ubogacenia tematu.\nJan Lewandowski, czerwiec 2010\n Por. Nestle-Aland, Novum Testamentum Graece, Stuttgart 2001, s. 687.\nGennasar - nazwa jeziora, 1 Mch 11,67 to jedyny fragment w ST, który można tu było jeszcze jakoś próbować dopasowywać do 7Q5, choć bezskutecznie, ponieważ inne litery w tym manuskrypcie nie pasowały już do kontekstu z 1 Mch 11.\n Analiza oparta na częstotliwości liter w wierszu charakterystycznej dla danego pisarza, która pozwala przewidzieć i wyliczyć wyrazy jakie nie ocalały w danym fragmencie wewnętrznym zachowanego skrawka papirusu lub poza jego obszarem.\n Por. M. Grant, Święty Piotr, Warszawa 2001, s. 33.


Eönwë | Śródziemie Wiki | Fandom\nPostacie, Ainurowie, Majarowie\nWersja z 10:55, lip 12, 2014 (edytuj)\nWersja z 15:57, wrz 2, 2014 (edytuj)(anuluj edycję)\nm (Zmiana litery, dodanie linków.)\n'''Eönwë''' – herold, chorąży, posłaniec [[Manwë]]go, jeden z najpotężniejszych majarów. W walce mało kto mógł mu dorównać. Gdy Earendil przybył do Amanu, to właśnie Eönwë wyszedł jako pierwszy go przywitać, a następnie zaprowadził go przed potęgi Ardy. Był głównodowodzącym Valarów podczas [[Wojna Gniewu|Wojny Gniewu]]. Gdy Morgoth został pokonany to on wziął [[Silmarile]], których miał pilnować. Po Wielkiej Bitwie został sędzią [[Eldarowie|Eldarów]]. Próbował, po ostatecznej klęsce [[Morgoth]]a, zawrócić [[Sauron]]a, na drogę dobra, ale bezskutecznie, ten bowiem nie chciał ukorzyć się przed [[Valarowie|Valarami]], bo okrył by się wstydem.\n'''Eönwë''' – herold, chorąży, posłaniec [[Manwë]]go, jeden z najpotężniejszych [[Majarowie|Majarów]]. W walce mało kto mógł mu dorównać. Gdy [[Eärendil]] przybył do [[Aman]]u, to właśnie Eönwë wyszedł jako pierwszy go przywitać, a następnie zaprowadził go przed potęgi Ardy. Był głównodowodzącym [[Valarowie|Valarów]] podczas [[Wojna Gniewu|Wojny Gniewu]]. Gdy [[Morgoth]] został pokonany to on wziął [[Silmarile]], których miał pilnować. Po Wielkiej Bitwie został sędzią [[Eldarowie|Eldarów]]. Próbował, po ostatecznej klęsce [[Morgoth]]a, zawrócić [[Sauron]]a, na drogę dobra, ale bezskutecznie, ten bowiem nie chciał ukorzyć się przed [[Valarowie|Valarami]], bo okrył by się wstydem.\nWersja z 15:57, wrz 2, 2014\nEönwë – herold, chorąży, posłaniec Manwëgo, jeden z najpotężniejszych Majarów. W walce mało kto mógł mu dorównać. Gdy Eärendil przybył do Amanu, to właśnie Eönwë wyszedł jako pierwszy go przywitać, a następnie zaprowadził go przed potęgi Ardy. Był głównodowodzącym Valarów podczas Wojny Gniewu. Gdy Morgoth został pokonany to on wziął Silmarile, których miał pilnować. Po Wielkiej Bitwie został sędzią Eldarów. Próbował, po ostatecznej klęsce Morgotha, zawrócić Saurona, na drogę dobra, ale bezskutecznie, ten bowiem nie chciał ukorzyć się przed Valarami, bo okrył by się wstydem.


Transtone Logistics x Renault Karlik. - Karlik\nTranstone Logistics x Renault Karlik.\n4 czerwca, 2020 Renault\nFirma Transtone Logistics powiększyła swoją flotę o nowe samochody marki Renault.\nCo jest lepsze od Renault Master? Renault Master w ilości 15 sztuk w różnych konfiguracjach! Dziś nasz najnowszy salon Renault Karlik w Poznaniu miał przyjemność przekazać nową flotę samochodów dostawczych marki Renault firmie Transtone Logistics – renomowanej, działającej od 2000 roku na rynku firmy transportowej. Wyposażenie nowych samochodów zostało zaprojektowane tak, aby zapewnić kierowcom największy komfort jazdy oraz pełne bezpieczeństwo. Podczas przekazania samochodów, mieliśmy ogromną przyjemność porozmawiać z Panem Damianem Tomiak, Prezesem Zarządu firmy Transtone Logistics , wizjonerem, który stawia na jakość i ludzi.\nDlaczego marka Renault?\nObecnie w trakcie testów posiadamy cztery marki busów. Na przestrzeni lat pod każdym względem najlepiej wypada marka Renault, dlatego jej samochody stanowią blisko 95% naszej floty. Składa się na to zarówno cena, jakość wykonania, jak i nowy design, który nadaje firmie nowoczesny wizerunek. Dodatkowo niskie koszty eksploatacji. Jednym słowem dobry stosunek jakości do ceny. Nie jest to na pewno nasz ostatni zakup i już wkrótce będą prowadzone rozmowy nad kolejnymi transakcjami z Renault Karlik.\nCzym kierował się Pan przy wyborze samochodów do swojej floty?\nPrzede wszystkim najwyższą jakością obsługi, którą otrzymałem z ramienia Pana Szymona Wiertelaka. Zrozumienie potrzeb moje firmy i znalezienie najlepszych rozwiązań było dla mnie kwestią nadrzędną. Drugim aspektem był serwis. Fundamentalna jest przepustowość na serwisie, ilość samochodów, które jest on w stanie przerobić. Czas jest kluczowy, a samochody muszą na siebie pracować. Jednym słowem sprzedaż nie działa bez serwisu, a serwis bez sprzedaży i w Renault Karlik zarówno jedno, jak i drugie jest na poziomie spełniającym moje oczekiwania. Trzeci element to bliskość, nareszcie doczekaliśmy się konkretnego przedstawiciela Renault w naszym okręgu, w pobliżu naszej firmy.\nFlota samochód firmy Transtone Logistics jest charakterystycznie oznakowana i nie da się przejechać obok niej obojętnie, czy uczestniczył Pan również w tworzeniu projektu oklejenia samochodów?\nTak, u mnie wszystko musi być poukładane, jak garnitur z krawatem i koszulą. Uczestniczę w każdym procesie, który odbywa się w naszej firmie, żyję tym. Od koloru, przez stylistykę, po oklejenie samochodów. Samochód to również nasza reklama i jak każdy element w firmie, musi być na najwyższym poziomie.\nPoniżej klika ujęć reprezentacyjnej floty samochodów. Firmie Transtone Logistics dziękujemy za zaufanie i życzymy licznych sukcesów na arenie międzynarodowej.


Radio samochodowe Auna MD-830 USB SD MP3 Bluetooth 3 kolory Kup tanio!\nStrona głównaHiFi i TVSprzęt car audioRadia samochodoweRadia samochodowe z Bluetooth\nNumer artykułu 10026824\nRadio samochodowe Auna MD-830 USB SD MP3 Bluetooth 3 kolory 331,99 Zł\nRadio samochodowe Auna MD-830 USB SD MP3 Bluetooth 3 kolory\nW pełni cyfrowe radio samochodowe z interfejsem Bluetooth, slotami USB/SD z obsługą MP3, wejściem AUX i odbiorem stacji radiowych FM.\nMoc maks. 4 x 75W PMPO. Możliwość podłączenia do wzmacniaczy 2- i 4-kanałowych.\n3-kolorowy wyświetlacz i 3 kolory panelu do wyboru (czerwony, niebieski, fioletowy).\nAuna MD-830 to zaawansowane, nowoczesne radio samochodowe z bogatą ofertą złączy do przenośnych urządzeń audio.\nW pierwszej kolejności należy wymienić złącze Bluetooth. Pozwala ono na podłączenie smartfonów i tabletów poprzez łącze radiowe, dzięki czemu kierowca i pasażerowie nie muszą martwić się plątaniną kabli w samochodzie. Wbudowany w radio mikrofon umożliwia odbieranie i prowadzenie rozmów telefonicznych poprzez radio samochodowe.\nNowoczesność urządzenia potwierdzają poza tym trzy dalsze złącza umieszczone na przednim panelu. Sloty USB i SD dają dostęp do bibliotek MP3 na pamięciach masowych, takich jak karty SD, odtwarzacze USB-MP3 i klucze USB. Wszystkie inne źródła dźwięku - od odtwarzacza CD, z którego świadomie zrezygnowano w tym urządzeniu, poprzez laptop aż do tabletów - można podłączyć przez wejście AUX mini jack.\nUzupełnieniem funkcjonalności radia samochodowego Auna jest tuner radiowy FM, który posiada pamięć 18 stacji radiowych.\nKonsekwentna rezygnacja z odtwarzacza CD oraz magnetofonu kasetowego daje znaczną korzyść, bowiem urządzenie nie posiada mechanicznych części podlegających zużyciu i w ten sposób ma znacznie dłuższą żywotność. Inną zaletą są wynikające z powyższego koszty produkcji przekładające się na korzystną cenę dla klienta końcowego.\nMoc PMPO 4 x 75W maks. radia Auna MD-830 przebija konkurencyjne urządzenia i kwalifikuje to radio do grupy urządzeń o znacznie wyższej cenie. Poprzez odpowiednie wyjścia liniowe urządzenie łączy się z 2- lub 4-kanałowymi stopniami wyjściowymi (wzmacniacza) celem uzyskania jeszcze wyższego poziomu mocy.\nSportowy, przejrzysty interfejs użytkownika oraz 3-kolorowy, regulowany, wielkoformatowy wyświetlacz umożliwiają w każdej chwili dostęp do różnorodnych funkcji radia samochodowego.\nProszę zwrócić uwagę, że urządzenie nie posiada odtwarzacza CD.\nInterfejs Bluetooth do streamingu audio i do nagrywania rozmów telefonicznych\nWejścia USB i SD do bezpośredniego odtwarzania plików MP3 z pamięci USB i kart pamięci.\nWejście AUX do podłączenia zewnętrznych urządzeń audio, takich jak odtwarzacze MP3 oraz CD\nRadio UKF z tunerem PLL i pamięcią 18 stacji\nKomfortowa obsługa pilotem lub przyciskami na obudowie\nWzmacniacz MOSFET z 4 x 75W PMPO maks. mocy wyjściowej\n3-kolorowy wyświetlacz i 3 kolory panelu do wyboru (czerwony, niebieski, fioletowy)\nMasa: ok. 800g\nZłącza: 1 x wejście USB, 1 x wejście SD, 1 x wejście AUX mini jack 3,5mm, 2 x wyjście liniowe stereo cinch, 1 x złącze ISO (sekcja zasilania/sekcja głośników), 1 x wejście antenowe\nObsługiwana wielkość nośników pamięci USB/SD: do 32 GB; SD, karty SDHC\nAutomatyczny i ręczny tuner radiowy\nWyświetlanie tagów ID3 (nazwiska artysty, tytułu utworu itd.)\nWbudowany equalizer z różnymi presetami\n2-pasmowy equalizer (regulacja basów i dźwięków wysokich)\n24-bitowy procesor dźwięku\nFunkcja Intro (odtwarzanie początków utworów)\nRadio samochodowe Auna MD-830 USB SD MP3 Bluetooth 3 kolory Specyfikacja techniczna\n940,99 Zł 842,99 Zł\nwysuwany wyświetlacz TFT, 18cm (7") z ekranem dotykowymporty USB i SDmultimedialny odtwarzacz DVD\nAuna DVA72BT Moniceiver odtwarzacz DVD z ekranem...\nAuna DVA72BT Moniceiver odtwarzacz DVD z ekranem 18cm\nDVD- radio samochodowe z 18cm (7") ekranem dotykowym LCD Bluetooth Interfejs odtwarza DVD, CD, MP3 i MPEG4\nRadio samochodowe Auna DTA90BT 18cm Moniceiver...\n975,99 Zł 829,00 Zł\nNumer artykułu 10005069\nRadio samochodowe Auna DTA90BT 18cm Moniceiver Bluetooth DVD\nEkran dotykowy 18 cm (7“)\nOdtwarzacz DVD – odtwarza\nDVD, CD, MP3, MPEG4Sloty USB i SD


Dirk się przełamuje, Dallas wracają do klubu +.500 – Enbiej.pl\nData: 11/01/2012 Autor: Enbiejowy Kategoria: Aktualności\nDirk Nowitzki po tym, jak w ostatnich trzech meczach grał bardzo słabo i miał olbrzymie problemy ze skutecznością, dziś trafiał prawie perfekcyjnie, myląc się tylko raz na 10 prób. To wystarczyło, by pokonać Tłoki, bowiem Detroit po raz kolejny zagrało bardzo słaby mecz, przegrywając piąte spotkanie z rzędu. Mavericks za bardzo się dziś nie namęczyli, ich starterzy mogli odpocząć, bo spotkanie rozstrzygnęło się już w pierwszej połowie, a Tłokom do come-backu spieszno bynajmniej nie było po tym, jak po próbie zrywu znów musieli odrabiać jeszcze większą stratę, niż przed nim.\nMavericks rozpoczęli w bardzo dobrym stylu, chcąc jasno zasygnalizować, że nie chcą tracić zbyt dużo sił i po prostu wywieźć z Motown wygraną, która pozwoliła im wrócić do tzw. klubu .500, czyli grona, do którego należą kluby z min. 50% wygranych spotkań. Trafiając pierwsze 8 rzutów z gry oraz rzuty wolne goście prowadzili aż 16 punktami (23:7) po niecałych 8 minutach gry! Dopiero wtedy Pistons zaczęli grać w koszykówkę i jeszcze w tej samej odsłonie zbliżyli się na 6 oczek (24:18, 1:27). Na początku drugiej kwarty nadal utrzymywała się mniej więcej taka przewaga, ale gdy Mavs na 10:12 do końca pierwszej połowy prowadzili 7 punktami (32:25), wyczuli dobry moment na odskoczenie, bo nie chcieli już więcej uciekać. Nieco ponad dwie minuty wystarczyły, by Mavericks znów mieli bezpieczną przewagę. Po dwóch trafieniach Nowitzkiego oraz dwóch trójkach Cartera Dallas prowadzili 13 punktami (42:29) i od tamtego momentu mieli dwucyfrową zaliczkę. Przed końcem pierwszej połowy Mavericks, którzy mieli już aż 18-punktową przewagę, złapali chwilę zadyszki, co wykorzystali Pistons, zbijając cztery punkty ze swojej straty. Come-back? Nic z tego.\nChoć pierwszy kosz w drugiej połowie należał do Grega Monroe z Detroit, to od tamtej pory (52:40 dla DAL) Mavericks zdobyli 16 punktów z rzędu, dzięki czemu na 18 minut do końca wypracowali sobie gigantyczną, 28-punktową przewagę. Dlatego we wstępie wspomniałem o możliwości odpoczynku kluczowych graczy Dallas, którzy z niej skorzystali. Najdłużej, ale tylko 28 minut, grał Dirk Nowitzki. Pozostali grali mniej, dużo minut dostali rezerwowi, szczególnie w końcówce meczu, który był już rozstrzygnięty. Na pocieszenie dla Pistons pozostał fakt, że z 26-punktowej straty w ciągu nieco ponad trzech ostatnich minut zrobili tylko 14-punktową, która nie wygląda tak źle, ale nie oddaje przewagi Dallas w tym meczu.\nDirk Nowitzki (18 pkt, 7 zb, 9-10 FG, +42) nie zdobył dziś oszamiającej liczby punktów, bo nie musiał, a był niemal perfekcyjny. Vince Carter (11 pkt, 5 zb, 3 ast) również rozegrał dobry mecz, podobnie jak Shawn Marion (14 pkt, 4-6 FG). Z ławki energii dostarczyli Jason Terry (9 pkt, 4-9 FG) i Ian Mahinmi (10 pkt, 5-8 FG) Mavericks wzięli dobry przykład ze swojego lidera i trafili dziś aż 55,1% swoich rzutów. Oczywiście byli gracze, którzy nie potrafili się dziś wstrzelić, jak Odom (5 pkt, 7 zb, 4 ast 0-3 FG) czy Delonte West (6 pkt, 10 zb, 5 stl) ale oni robili inne dobre rzeczy dla zespołu.\nGreg Monroe, po tym, jak w ostatnich 7 meczach zdobywał średnio ponad 17 punktów, dziś miał ich tylko 9. Rodney Stuckey opuścił czwarty mecz z powodu kontuzji pachwiny, a zastępujący go Brandon Knight (12 pkt, 5 zb) miał problemy z rozprowadzaniem piłki (6 TO). Will Bynum z ławki rezerwowych wyrósł na najlepszego dziś gracza gospodarzy (20 pkt). Ben Gordon zdobył 11 punktów.\nWiecie, kiedy ostatni raz Pistons prowadzili w meczu NBA? 130 minut i 56 sekund gry temu. Ostatnie swoje prowadzenie utracili w pierwszej kwarcie meczu z Knicks, a w spotkaniach z Bulls i Mavericks nigdy go nie objęli.\nBen Gordon, Brandon Knight, dallas maveficks, Delonte West, Detroit Pistons, Dirk Nowitzki, Greg Monroe, Ian Mahinmi, Jason Terry, Lamar Odom, Shawn Marion, Vince Carter, Will Bynum\nKomentarze do wpisu: “Dirk się przełamuje, Dallas wracają do klubu +.500”\nMarność, szkoda że kibic pamiętający Bad Boysów i Bad Boys II musi to oglądać…


Lepsze wyniki Galerii Malta - Centra handlowe\n28 kwi 2015 13:41\nPonad 10-procentowe zwiększenie sprzedaży i wzrost odwiedzalności o 2 proc. zanotowała w marcu tego roku Galeria Malta. Otwarte w 2009 roku w Poznaniu centrum, wybudowane i zarządzane przez Neinver może pochwalić się bardzo wysokim poziomem komercjalizacji i świetnymi wynikami handlowymi osiąganymi na poznańskim rynku.\nPierwszy kwartał 2015 roku zakończył się dla Galerii Malta sukcesem. W styczniu dzięki kampanii pro-sprzedażowej, w której za każde wydane 150 zł można było otrzymać wyjątkowy kalendarz dla całej rodziny, centrum odnotowało 6-procentowy wzrost odwiedzalności i niemal 10-procentowe zwiększenie sprzedaży.\nDodatkowo Galeria Malta przeprowadziła dużą ilość eventów: eko weekend, wiosłowanie dla WOŚP, imprezy filmowe, a także wyjątkowe atrakcje z okazji walentynek oraz ferii zimowych, które miały bez wątpienia wpływ na tak dobry rezultat.\nTomasz Wojsz ALERT RSS Malta ALERT RSS centra handlowe zarządzanie ALERT RSS


10 lis 2017, 08:04\nwyglada jak bys odpalil zimny silnik. Normalne zjawisko\n29 paź 2016, 14:16\nCzesc Kolego a czego ty sie spodziewsz? Masz 1.8 z 116 konnym silnikiem :) w zasadzie jak ja. Ale pelna moc o on ma dopiero po 3,5 tys obrotow wiec niezbyt wiele mozna sie spodziewac, jezeli mamy mniej jak 2 tys obrotow. Na zimnym silniku go nie krec, silniki BMW tego za bardzo nie lubia. Co lubia? ...\n12 paź 2016, 21:45\nTemat: Booomer by Piguś ;)\nRe: Booomer by Piguś ;)\nLadna Bawarka, dbaj o nia\n01 paź 2016, 12:03\nTemat: Halasujace uszczelki drzwi\nRe: Halasujace uszczelki drzwi\nDodatkowo jeszcze mozna pod uszczelka drzwi wyczyscic i osuszyc.\n01 paź 2016, 09:46\nHalasujace uszczelki drzwi\nCzesc Pany. Czy macie problem z usczelkami drzwi? Trzeszcza, jak sie lekko uchyli dzwrwi to przestaja? problem BMW. Ale znalazlem sposob. Jezeli wchodzimy i wychodzimy, zamykamy otwieramy i tak z 1000 razy, to po tylu razach drzwi sie wyginaja od karoserii i trzeba je lekko dogiac do srodka. Doginac...\n28 wrz 2016, 23:18\nTemat: Moja Brytyjka\nRe: Moja Brytyjka\n24 wrz 2016, 09:04\nTemat: stuka z tyłu\nRe: stuka z tyłu\nWitam :bmw: Ja mam podobnie. Skrzynia automat, jak hamuje to z tylu wydobywa sie dzwiek stukania taki lekki, dzieje sie przy automatycznej redukcji z 3 na 2 bieg i tak samo jest przy ruszaniu. nie jestem pewien czy to ze skrzyni, jezeli ktos ma pojecie prosze o wsparcie i wyjasnienie czy to normalne...\n22 wrz 2016, 19:56\nTemat: Spalanie w naszych BMW\nRe: Spalanie w naszych BMW\nMoja BM-ka pokazuje mi srednie spalanie 33 mile na galonie. To jest ok 8,5 litra na 100 km ale cykl mieszany, raczej nie swiruje, jezdze spokojnie jak przepisy pokazuja w anglii bo tutaj na kazdym kroku radary\nTemat: Wasze ulubione utwory\nRe: Wasze ulubione utwory\n17 wrz 2016, 10:05\nTemat: Ogranicznik drzwi przednich\nWitam fanow e46 :) Mam taki maly problemik panowie, wczoraj wial wiatr i jak otwieralem drzwi do mi je porwalo i chyba zlamalem ogranicznik. Pozycje dzialaja, zatrzymuja sie drzwi ale przy samym koncu jest odglos lamania i to mnie boli :) Czy orirtuje sie ktos, musze sciagac boczek czy wystarczy odk...


Hwaseong IBK Altos Daejeon KGC wyniki na żywo, transmisje wideo i rezulaty H2H - SofaScore\nHwaseong IBK Altos - Daejeon KGC wyniki na żywo, transmisje wideo i rezulaty H2H\nData startu: 7.03.2021 7:00\nHwaseong IBK Altos Daejeon KGC wyniki na żywo (oraz wideo transmisja na żywo online*) zaczyna się 7.03.2021 at 7:00 czasu UTC w V League, Women - South Korea. Na SofaScore wyniki na żywo możesz znaleźć wszystkie poprzednie mecze Hwaseong IBK Altos przeciwko Daejeon KGC. Odnośniki do Hwaseong IBK Altos w Daejeon KGC skrótów wideo możesz znaleźć w zakładce Media jak tylko zostaną udostępnione na serwisach typu Youtube lub Dailymotion. Nie ponosimy odpowiedzialności za udostępniane materiały, wszelkie kwestie związane z prawami autorskimi prosimy kierować do właścicieli filmów.\nMożesz obejrzeć Hwaseong IBK Altos - Daejeon KGC transmisje na żywo, jeśli jesteś zarejestrowanym użytkownikiem U-TV, wiodącego bukmachera online udostępniającego transmisje ponad 50 000 wydarzeń sportowych na żywo przez cały rok. Jeśli mecz jest transmitowany w U-TV, możesz obejrzeć Volleyball mecz Hwaseong IBK Altos - Daejeon KGC na swoim urządzeniu iPhone, iPad, Android oraz Windows Phone. Łatwo znajdziesz także powtórki oraz wiadomości z najpopularniejszych lig na świecie. Aktualne kursy U-TV możesz podejrzeć na SofaScore w sekcji Volleyball wynik na żywo. Nie podajemy tutaj transmisji TV. Jeśli chcesz obejrzeć ten mecz w TV, prawdopodobnie znajdziesz tranmisję w najlpopularniejszych kanałach sportowych jak Canal+, nSport, Polsat Sport, Eleven, TVP Sport.\nHwaseong IBK Altos wyniki na żywo, terminarz i rezultaty\nDaejeon KGC wyniki na żywo, terminarz i rezultaty\nWyniki na żywo SofaScore dostępne są w App Store, Google Play i Windows Store. Możesz nas znaleźć w sklepach z aplikacjami w każdej wersji językowej pod nazwą "SofaScore". Zainstaluj aplikację SofaScore i śledź Hwaseong IBK Altos Daejeon KGC na żywo na swoim telefonie!\n*Ważna informacja – SofaScore.com we współpracy z U-TV oferuje ponad 140.000 wydarzeń transmitowanych na żywo, przez Internet rocznie. Należy jednak pamiętać, że prawa własności intelektualnej do transmisji takich wydarzeń są zazwyczaj własnością poszczególnych krajów i w związku z tym, w zależności od lokalizacji, mogą zdarzyć się wydarzenia sportowe, których nie będzie można obejrzeć z powodu takich ograniczeń. Zachęcamy do wcześniejszego dołączenia do U-TV aby móc obejrzeć Hwaseong IBK Altos Daejeon KGC lub inne wydarzenie przez kanał serwisu U-TV. Zalecamy również sprawdzenie poprzez U-TV czy w miejscu, w którym przebywasz możliwe będzie oglądanie na żywo transmisji z wybranego wydarzenia.


Fundusz Wsparcia Kultury. Kult, Krystyna Janda, Bracia Golec. Ile dostali artyści? - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaKoronawirusFundusz Wsparcia Kultury. Kult, Krystyna Janda, Bracia Golec. Ile dostali artyści?\n| 17.11.2020 16:04\nFundusz Wsparcia Kultury. Kult, Krystyna Janda, Bracia Golec. Ile dostali artyści? (ONS)\nFundusz Wsparcia Kultury. Kult, Krystyna Janda, Bracia Golec. Kto ile dostał?\nFundusz Wsparcia Kultury budzi od wielu dni wiele emocji wśród komentatorów. Wśród beneficjentów programu znalazły się m.in. firmy świadczące usługi zaplecza scenotechnicznego, w&nbsptym spółka Golec Fabryka, należąca do Łukasza i&nbspPawła Golców (prawie 1,9 mln zł na pomoc w&nbspprzetrwaniu pandemii). Pieniądze trafiły także na konta zespołów Disco Polo -&nbspm.in. Bayer Full (550 tys. zł) czy Weekend (550 tys. zł).\nWsparcie otrzymały także teatry Krystyny Jandy. Jak wskazała sama aktorka w&nbsprozmowie z&nbspWirtualną Polską, władze placówek wnioskowały o&nbsp5,8 mln zł, czyli tyle ,&nbspile miały wynieść straty z&nbsppowodu pandemii. Ostatecznie teatry otrzymały 1,8 mln zł wsparcia.\nPo przeciwnej stronie znalazł się m.in. zespół Kult, który wskazał za pośrednictwem facebooka, że są grupy zawodowe, które takiej zapomogi potrzebują bardziej.\n- Rząd nie może ci dać żadnych pieniędzy, bo ich nie ma. Jeśli jednak komuś daje to znaczy że przedtem komuś zabrał. Zabrał setkom tysięcy uczciwie pracujących ludzi, którym teraz na dodatek zamyka interesy. Nie chcemy tych ukradzionych wam pieniędzy -&nbspczytamy na profilu facebookowym zespołu.\nFundusz Wsparcia Kultury. Kontrowersje wokół programu\nArtyści i&nbspludzie kultury w&nbspzwiązku z&nbsppandemią zostali na wiele miesięcy pozbawieni możliwości wykonywania swojej pracy i&nbspzarabiania pieniędzy. Fundusz Wsparcia Kultury miał być odpowiedzią rządu w&nbspformie wsparcia finansowego ze specjalnego funduszu. Pieniądze zostały przyznane i&nbspjest afera.\nCzytaj też: Fundusz Wsparcia Kultury. "Rozliczymy każdą złotówkę" -&nbspopowiada organizatorka koncertów\nPrzypomnijmy, że Fundusz Wsparcia Kultury skierowany był w&nbspdużej mierze na pomoc teatrom, filharmoniom, oświetleniowcom, firmom nagłaśniającym koncerty czy ośrodom kultury. Program wzbudził jednak niemałe kontworesje, wszystko z&nbsppowodu środków przeznaczonych na pomoc dla popularnych zespół jak Bayer Full, który polscy podatnicy wspomogli kwotą 550 tys. zł.\nPrezes w porozumieniu z Kurskim podzielił ha ha. Ale obciach.\nTen kto rozpatrywal wnioski osób i podmiotów z branży szeroko rozumianej kultury powinien zajrzeć do ich dochodów za 2019 rok podanych do urzędu skarbowego do opodatkowania i na tej podstawie wskazać potrzebujących np. Oswietleniowcow zamiast grupy muzyczne które zarobiły miliony i z dużym prawdopodobieństwem mają złotówki na prąd, gaz i chleb że smalcem...\nNajpopularniejsi artyści (których roczne przychody przekroczyły x) nie powinni dostać nic. Jeśli do tej pory nie udało się im odłożyć pieniędzy, bo prowadzili zbyt wystawne życie, to ich problem a nie podatników. Dlaczego Kowalski zarabiający średnią krajową ma utrzymywać artystę który ma kilka fur w garażu??? Nie więcej niż minimalną krajową powinni otrzymać pracownicy obsługi planu, etc. Wsparcie powinny otrzymać placówki kulturalne. Niestety rząd nie jest w stanie wypracować sensownego algorytmu alokacji i nawet na to nie liczę...


Zmiana miejsca zamieszkania - porady, formalności i informacje\nStrona główna » Zmiana miejsca zamieszkania\nJakie mieszkania kupują młodzi?\nKażda grupa wiekowa tworzy na rynku nieruchomości odrębną grupę kliencką, cechującą się specyficznymi potrzebami, zachowaniami, ale też możliwościami finansowymi. Dzięki sondzie przeprowadzonej przez dompress.pl poznaliśmy preferencje osób młodych (w wieku do 30 lat) szukających dla siebie mieszkania.\nPrzeprowadzka z miasta na wieś – plusy i minusy\nDrogi czytelniku, pewnie jest spora szansa, że i ty ostatnio pomyślałeś o tym, żeby przeprowadzić się z miasta na wieś. To nic dziwnego – w ten sposób wpisujesz się w typowy trend bogacących się społeczeństw! Zanim jednak podejmiesz taką decyzję, zastanów się, jakie są tego plusy i jakie minusy, żebyś był świadom, w co wchodzisz.\nDzielnice Gdańska, które warto wziąć pod uwagę przy przeprowadzce\nGdańsk, największe miasto metropolitarnej grupy nazywanej Trójmiastem, to jeden z najlepiej rozpoznawalnych punktów na mapie Polski. Stolica województwa pomorskiego jest wpisana w historię naszego kraju, ale też obecnie odgrywa w nim wiodącą rolę. Z wielu względów jest to też miejsce, które kusi osoby szukające miejsca do życia. Jest wiele zalet mieszkania w Gdańsku, a w...\nPrzeprowadzka do innego mieszkania – o czym nie zapomnieć\nSzykujesz się do przeprowadzki? Przygotuj się do niej dobrze, ponieważ to trudny okres. Może cię kosztować nie tylko sporo nerwów, ale też strat – jeśli odpowiednio nie zabezpieczysz swojego dobytku oraz całego procesu przenosin. W tym artykule radzimy, jak się przygotować do przeprowadzki tak, aby odbyła się bezproblemowo.\nDo jakiego dużego miasta w Polsce się przeprowadzić?\nPlanujesz przeprowadzkę do dużego miasta? Wpisujesz się tym w dominujący trend. Wynika on z tego, że miasta kumulują kapitał, przez co stają się zagłębiami przemysłu oraz usług. W praktyce oznacza to, iż jest w nich po prostu dużo więcej pracy niż na prowincji, do tego zazwyczaj praca ta jest lepiej płatna. ONZ szacuje, że do...


✓ Nie tylko do garnituru! Eleganckie zegarki męskie i ich charakterystyka - Blog z informacjami ℹ ze świata zegarków\nNie tylko do garnituru! Eleganckie zegarki męskie i ich charakterystyka\nZegarki męskie eleganckie to grupa czasomierzy, które wyróżniają się uniwersalnym wyglądem i stonowaną kolorystyką. Taki ich design sprawia, że klasyczne zegarki doskonale prezentują się w towarzystwie garnituru oraz innego stroju o eleganckim charakterze. Czym charakteryzują się eleganckie zegarki męskie i po jakie marki warto sięgnąć?\nZegarki męskie eleganckie do garnituru\nZegarki do garnituru to klasyczne modele męskich czasomierzy o ponadczasowym, uniwersalnym designie. Ich elegancki charakter w połączeniu ze stonowanym wyglądem sprawiają, że takie czasomierze doskonale pasują do garnituru – najbardziej eleganckiego stroju, który powinien gościć w szafie każdego mężczyzny. Zegarki garniturowe można z łatwością rozpoznać po pewnych charakterystycznych cechach. Należą do nich:\ncienka koperta o klasycznym, okrągłym kształcie\nskórzany pasek i tarcza utrzymane w stonowanej kolorystyce\noznaczenie godzin na tarczy za pomocą cyfr lub indeksów\nZegarki męskie eleganckie przeznaczone do noszenia w towarzystwie garnituru cechują się minimalistycznym, stonowanym designem, w którym trudno szukać oryginalności i indywidualizmu. Nie oznacza to jednak, że zegarki garniturowe są nudne! Wielu producentów tworzy bowiem klasyczne czasomierze, których pojedyncze elementy w subtelny sposób przyciągają uwagę postronnych osób. Należą do nich m. in. masywna, elegancka bransoleta ze stali szlachetnej, tarcza utrzymana w nietypowej, np. butelkowozielonej kolorystyce oraz cyfry rzymskie zastępujące klasyczne indeksy i cyfry arabskie.\nElegancja nie tylko na specjalne okazje! Zegarki męskie eleganckie na co dzień i od święta\nZegarki do garnituru większości mężczyzn kojarzą się z kosztownymi i bardzo eleganckimi czasomierzami, które dobrze komponują się tylko z klasycznym garniturem. Nic bardziej mylnego! Eleganckie czasomierze wcale nie muszą bowiem ani kosztować dużo pieniędzy (podstawowe modele dobrej jakości zegarków do garnituru kupić można już w cenie do 500 zł), ani nadawać się tylko i wyłącznie do zakładania na specjalne okazje. Klasyczny i stonowany design pozwala bowiem na noszenie eleganckiego zegarka także w mniej oficjalnych sytuacjach. Wielu mężczyzn, którzy zdecydowali się zainwestować w zakup dobrej jakości czasomierza, bez problemu sięga po swój ulubiony zegarek także na co dzień zakładając do pracy, na spotkania z przyjaciółmi oraz rodzinne imprezy. Eleganckie zegarki, ze względu na swój uniwersalny wygląd doskonale prezentują się bowiem w towarzystwie praktycznie każdego stroju będąc jego klasycznym uzupełnieniem.\nEleganckie zegarki męskie, które warto poznać bliżej\nZegarki męskie o eleganckim charakterze można znaleźć w ofercie praktycznie każdego producenta. Poszukując uniwersalnego czasomierza, który będzie doskonale prezentował się zarówno w zestawieniu z klasycznym garniturem, jak i mniej oficjalnym ubiorem warto zwrócić uwagę na czasomierze szwajcarskich marek Certina, Tissot i Atlantic. W ich bogatej ofercie znaleźć można szeroki wybór klasycznych zegarków męskich wśród których wiele modeli dostępnych jest w atrakcyjnych, przystępnych dla każdego mężczyzny cenach. Osoby, które pragną natomiast zainwestować w zakup doskonałej jakości zegarka do garnituru powinny zainteresować się czasomierzami marek Longines, Zeppelin i Oris, których zegarki są synonimem najwyższej jakości wykonania połączonego z szykownym, starannie zaprojektowanym designem.


Merc-Lux Dariusz Rzymski - E-Info24 - najlepsze strony firmowe wg branż\nJeżeli czas poszukać używanych części, zachęcamy do zapoznania się z naszą ofertą.\nNiemniej jednak jest coś, co koniecznie trzeba podkreślić – oferujemy części używane do Mercedesa i Smarta.\nSprzedawanie części to nie wszystko.\nZ pełnym przekonaniem można powiedzieć, że jesteśmy gotowi na wiele (wśród propozycji jest m. in. pomoc drogowa czy wynajem samochodów).\nWszystkie propozycje widnieją na www. merc-lux. com.\nSzczegóły strony www.merc-lux.com:\nTytuł: Merc-Lux Dariusz Rzymski\nSłowa kluczowe: części mercedes\nPodlinkuj stronę www.merc-lux.com:\nCzęści używane Warszawa »\nJeśli szukasz używanych części samochodowych w Warszawie to koniecznie zapoznaj się z naszym serwisem internetowym. Prezentujemy ogłoszenia osób prywatnych oraz firm, którzy proponują używane części samochodowe w bardzo atrakcyjnych cenach.\nOmoto. pl spełnia zadania giełdy części motoryzacyjnych, z tym że działa on-line - zakupów dokonuje się w tym miejscu za pośrednictwem Internetu. Przedsiębiorstwa sprzedające podzespoły i akcesoria samochodowe i nie tylko przedstawiają swój asortyment części używanych, regenerowanych lub nowych. Dodatkowo również osoby prywatne mogą zaproponować nam sprzedaż swoich części dodają bezpłatne ogłoszenia. Żeby dokonywać zakupów lub pisać anonse na omoto. pl trzeba się zarejestrować i zalogować. Dużą popularności cieszą się zderzaki i silniki samochodowe oraz części do motocykli.\nSzukasz części z drugiej ręki do swojego samochodu? Skorzystaj ze strony szroty. pl. Znajdziesz tu katalog firm, w których możesz nabyć części używane. Dodatkowo wyszukasz stacje demontażu pojazdów, gdzie dokonasz legalnej kasacji. Zarówno rejestracja firm, jak i wyszukiwanie ich danych nie wiąże się z żadnymi opłatami. Co tydzień w aktualnościach strony możesz przeczytać nowy tekst z poradami lub ciekawostkami motoryzacyjnymi. Najczęściej porusza się tematy kupna używanych samochodów lub części oraz złomowania pojazdów.\nORZECHOWSKI - SKUP - SPRZEDAŻ SAMOCHODÓW CIĘŻAROWYCH »\nZajmujemy się obsługą transportu w zakresie pełnego serwisu pojazdów, skupu oraz sprzedaży naczep, ciągników siodłowych, jak również dostarczania części zamiennych. W bogatej ofercie naszej firmy posiadamy części i elementy mechaniczne, blacharskie, jak również elementy karoserii i oświetlenia.\nPowierzając nam swoje zaufanie macie Państwo gwarancję, że otrzymacie fachowe doradztwo i pewny produkt finalny. Nasza firma zapewnia wsparcie w zakresie mechaniki pojazdów ciężarowych, dostawczych oraz osobowych. Prowadzimy naprawy wynikające z przebiegów eksploatacyjnych pojazdu jak również uszkodzeń powstałych w wyniku kolizji lub wypadków.\nSKUPUJEMY AUTA CIĘŻAROWE, CIĄGNIKI SIODŁOWE I NACZEPY.\nCAŁE, POWYPADKOWE, SPALONE, BEZ PRAWA DO REJESTRACJI.\nAutoStroisz to profesjonalny auto skup z woj. kujawsko-pomorskiego. Przyjmujemy samochody osobowe, dostawcze, ciężarowe, motocykle, czy wiele innych pojazdów, niezależnie od stanu technicznego, rocznika. Odzyskujemy części z samochodów i prowadzimy ich regularną sprzedaż. Wyszukiwarka znajduje się na stronie firmowej.\nSkup Aut Samochodów Bielsko Biała Auto Skup Bielsko »\nSkup Aut Samochodów Bielsko-Biała Auto Skup Bielsko odkupimy kazde auto bez względu na stan czy rocznik całe uszkodzone. Prowadzimy sprzedaż używanych części samochodowych do różnych marek. Zapraszamy do kontaktu


Ołtarz w Gomulinie odzyskał dawny blask - Gmina Wola Krzysztoporska\nStr. głównaO gminiePozostałe informacjeOłtarz w Gomulinie odzyskał dawny blask\nOłtarz w Gomulinie odzyskał dawny blask\n23 grudnia 2020 Pozostałe informacje, Sołectwa\nW grudniu zakończyła się renowacja zabytkowego ołtarza głównego w najstarszej świątyni w gminie Wola Krzysztoporska, w kościele św. Mikołaja Biskupa w Gomulinie. Na ten cel gomulińska parafia otrzymała dotację z gminy Wola Krzysztoporska w wysokości 64.000 zł i z budżetu województwa łódzkiego w kwocie 48.000 zł.\nNie tylko udało się zahamować proces destrukcji i poprawić stan techniczny obiektu, ale także odzyskać pierwotne wartości historyczne i artystyczne.\nKonserwatorzy pod kierunkiem mgr Marii Sęk-Pudłowskiej zmagali się z niezwykle trudnym zadaniem przywrócenia dawnej świetności nie tylko ołtarzowi wraz ze wspaniałym retabulum, ale również cennym, XVII i XIX-wiecznym obrazom.\nPrace rozpoczęto 4 sierpnia 2020 r. Postawiono rusztowanie, a następnie zdemontowano ozdobną nastawę ołtarza wraz z rzeźbionymi elementami wykonanymi w staropolskiej technice snycerskiej.\nPoszczególne elementy zostały przewiezione do Warszawy, do pracowni konserwatorskiej łącznie z trzema obrazami. Pierwszym z nich jest „Niepokalane Poczęcie Najświętszej Marii Panny” – ufundowany w 1689 przez bractwo religijne przy gomulińskiej parafii (wizerunek ten został przemalowany w 1874 roku przez malarkę Helenę Tymowską, dziedziczkę dóbr Postękalic). Obraz ten jest zasłoną innego, XVII- wiecznego obrazu „Matki Boskiej z Dzieciątkiem (Salus Populi Romani)”. Trzecim obrazem jest „Serce Jezusowe” z 1875 roku.\nW odpowiednich warunkach warszawskiej pracowni przystąpiono do wykonywania odkrywek w różnych miejscach poszczególnych elementów, by dotrzeć do oryginalnych warstw malarskich, które były pierwotnie położone na strukturze ołtarza. Wyniki tych prac zostały przedstawione wojewódzkiej komisji konserwatorskiej z Łodzi, która w protokole ustaliła, jak będzie wyglądał ołtarz wraz z nastawą po konserwacji. Kolejny etap prac to impregnacja zabytku od strony tylnej przeciw drewnojadom. Po tym zabiegu wreszcie przystąpiono do zdejmowania wierzchnich warstw malarskich – dziewięciu przemalowań dokonanych w ubiegłych wiekach. Po zakończeniu tych prac wiele elementów wzmocniono, a ubytki wypełniono. Ważnym zadaniem było wykonanie gruntów pod złocenia. Ta praca, jak i poprzednie, trwały dosyć długo, gdyż trzeba było położyć kilka, a nawet kilkanaście warstw gruntów z kredy, by powierzchnie pod złocenia były idealnie równe. Kiedy uporano się z gruntami, rozpoczęły się prace przygotowawcze do złocenia. Pierwsza warstwa pod złocenie jest wykonana z kleju, następnie kładziony jest pulment i na nim złoto płatkowo. Po położeniu złoto jest jeszcze polerowane, co nadaje wspaniały blask elementom snycerskim ołtarza. Kolejny etap prac to malowanie struktury ołtarza. Tam, gdzie zachowało się dużo oryginalnego koloru, miejsca ubytków zostały wypunktowane. Podobnie było z płycinami, które znajdują się na kolejnych kondygnacjach dzieła. Oryginalne miejsca zostały zachowane natomiast tam, gdzie nie zachowało się oryginalne malowanie, zostało wykonane nowe na wzór zachowanego. Wielkim wyzwaniem dla zespołu konserwatorów były prace przy obrazach. Jednak i tu po wielomiesięcznej pracy udało się przywrócić tak cennym pamiątkom historycznym ich dawny blask.\nRenowacja tego cennego zabytku, której koszt przekroczył 140 tys. zł, była możliwa dzięki dotacjom z budżetu gminy Wola Krzysztoporska w wysokości 64.000 zł i budżetu województwa łódzkiego na sumę 48.000 zł.\nW dniu 15 grudnia przy udziale ks. Tadeusza Koziorowskiego, proboszcza parafii Gomulin, wójta gminy Wola Krzysztoporska Romana Drozdka, przedstawiciela Urzędu Marszałkowskiego i wojewódzkiego konserwatora zabytków z Łodzi oraz gomulińskich parafian praca konserwatorska została odebrana.\nParafia św. Mikołaja w Gomulinie już teraz czyni starania o kontynuację prac konserwatorskich. W przyszłości mają być odnowione dwa rokokowe ołtarze boczne z 1730 roku.\n(mat. Wojciech Kamiński)\nOłtarz w czasie renowacji\nOłtarz i obrazy po renowacji\n21 stycznia 2019 Oświata\nKilkaset osób oglądało 19 stycznia występy uczniów ze Szkoły Podstawowej im. Ks. Mariana Wiewiórowskiego w Gomulinie, którzy przygotowali je z okazji Dnia Babci i Dziadka. […]\nBędzie nowy dach, ekologiczny piec na pelet, ganek, a ściany budynku zostaną ocieplone i otynkowane. W Gomulinie trwa przebudowa i termomodernizacja Domu Ludowego. […]


Śląsk: Powołano policyjną grupę SPEED\nStrona główna Wiadomości Regionalne Śląsk: Powołano policyjną grupę SPEED\nNa terenie województwa śląskiego powołano policyjną grupę SPEED.\nPoza mundurowymi z drogówki, w jej skład wchodzą również policjanci z pionów kryminalnych i zwalczających cyberprzestępczość. Głównym zadaniem nowo powołanej komórki, jest zwalczanie agresji i innych niebezpiecznych zachowań na drogach.\nGrupa liczy ponad 50 policjantów. Do zadań zespołu należy nie tylko zatrzymywanie kierowców, którzy stwarzają poważne zagrożenie na grodze. Grupa SPEED będzie zajmowała się także monitorowaniem nagrań i informacji umieszczanych w internecie.


Droga z Suliszewa do Zazdrości. Mazowsze - Mazowsze - Polskie Krajobrazy\n» Droga z Suliszewa do Zazdrości. Mazowsze\nTytuł zdjęcia: Droga z Suliszewa do Zazdrości. Mazowsze\nŚrednia ocena: 4.00 Ocen: 6 Odsłon: 3501\nDrewniany kościół św. Barbary w Górze\nPrzemyśl - ikonostas u bazylianów


autoportret.pl » Neutralne węglowo miasta?\nNeutralne węglowo miasta?\nWYKORZYSTANIE ENERGII ODNAWIALNEJ W MIASTACH\nBardziej oczywiste jest korzystanie z odnawialnej energii na wsi, gdzie znajdują się przeważnie domy jednorodzinne o wielkich dachach, odpowiednich do montowania paneli fotowoltaicznych lub kolektorów słonecznych. Takie rozwiązania znajdują jednak zastosowanie również w miastach, i to nawet w obszarach o najgęstszej zabudowie. Panele słoneczne uda się zainstalować na dachach, chociaż powierzchnia dachowa przypadająca na jednego mieszkańca w wypadku budynków wielorodzinnych jest znacznie mniejsza, a wydajność może być na dodatek niższa z powodu cieni rzucanych przez budynki. Słoneczny potencjał powinien być uważnie analizowany oddzielnie dla każdego miasta, ponieważ – pomimo niedogodności – istnieje wiele różnych rozwiązań. W mieście takim jak Budapeszt istnieje możliwość wyprodukowania wielu terawatów energii, co zdążyli już udowodnić badacze w wypadku Niemiec i Stanów Zjednoczonych4. W Europie Środkowo-Wschodniej mamy większy potencjał wykorzystania energii słonecznej niż kraje skandynawskie, a o tym, że metoda ta nie została rozpowszechniona, decyduje nie tylko brak pieniędzy, ale także brak wiedzy, badań i innowacyjności po stronie profesjonalistów oraz sceptycyzm i ignorancja polityków.\nMiniaturowe turbiny wiatrowe stały się już rzeczywistością i są zainstalowane na niektórych budynkach. Krajobraz miejski ma swoją własną topografię. Większe ulice, rzeki i kanały tworzą wietrzne kaniony, które są korzystne dla małych generatorów energii.\nEnergia wytworzona w ramach tak zwanych systemów sąsiedzkich, dzięki wspólnie realizowanym inwestycjom, mogłaby służyć całej społeczności. Takie rozwiązanie wymaga oczywiście dojrzałego rozumienia społeczności oraz odpowiednich rozwiązań legislacyjnych dla sąsiedzkiej energetyki.\nOdnawialne źródła energii znajdujące się poza terenem miasta również stanowią ważną alternatywę i można je łatwo włączyć do konwencjonalnego systemu wielkich dostawców i drobnych odbiorców końcowych. Interesującą perspektywą jest nie tylko modernizacja starych elektrowni, w taki sposób aby możliwe było wykorzystywanie w nich odnawialnych źródeł energii, takich jak biomasa czy biogaz, ale także zaopatrywanie całych miast w energię przez farmy słoneczne i wiatrowe.\nUżycie odnawialnych źródeł energii w środowisku miejskim wymaga inteligentnego systemu energetycznego, w ramach którego mali producenci podłączają się do sieci energetycznej, aby inni mogli skorzystać z tego, co udało im się wytworzyć.\n[4.] Zob. MapDwell project, http://en.mapdwell.com/solarsystem/cambridge; Sun-Area Research Project, http://www.esri.com/news/arcnews/fall09articles/mapping-the-solar.html (dostęp: 22 lipca 2013).


Pytanie od klienta:Czy Transfer Factor Recall zawiera winpocetynę? Nie widzę w składnikach, a w składzie na amerykańskiej stronie producenta jest wykazany.\nWinpocetyna to alkaloid uzyskiwany z pospolitego w Europie barwinka (Vinca minor L.). Jest to substancja stosowana jako lekarstwo w przypadku neurologicznych i psychicznych zaburzeń krążenia mózgowego, wspomagające w zaburzeniach pamięci i koncentracji. Barwinek jest ziołem niezwykle bogatym w różne lecznicze alkaloidy i wiele z nich można przedawkować. Winpocetyna jest dopuszczona do stosowania w suplementach diety w USA, dlatego znalazła się w składzie oryginalnego suplementu diety firmy 4Life Research wycelowanego na zdrowy mózg i układ nerwowy, którym jest Transfer Factor Recall (ang. recall oznacza pamieć, przypomnienie). W wielu miejscach na świecie winpocetyna jest jednak niedostępna, np. w Kanadzie, Nowej Zelandii i Australii, gdzie władze - choć uznają niewątpliwie udowodnione naukowo korzystne lecznicze działanie winpocetyny - wolą dmuchać na zimne z ostrożności przed ryzykiem przedawkowania.\nW Europie winpocetyna dostępna jest jedynie na receptę, jako lek. Dlatego choć w amerykańskim wydaniu, oryginalnie Transfer Factor Recall zawiera w składzie winpocetynę z barwinka, producent - firma 4 Life Research - został zmuszony do modyfikacji receptury wprowadzając Recalla do Unii Europejskiej. Dlatego w europejskim Recallu nie ma winpocetyny. Recepturę suplementu dostosowano tak by Recall w Europie był równie skuteczny jak w USA. Dlatego polecamy go, bo działa i bez winpocetyny :)


Oficjalna strona Zespołu Szkół Mechanicznych" im, Stanisława Staszica w Krośnie. - Studniówka 2016 w ZSP 3\nStudniówka 2016 w ZSP 3\n6 lutego 2016r. uczniowie klas maturalnych Technikum w „Mechaniku” mieli bal studniówkowy w restauracji „Dwa Serca”. Uroczystość rozpoczęła się w godzinach wieczornych ok. godz. 18.00 gdzie przedstawiciele Abiturientów oficjalnie powitali przybyłych gości tj. dyrekcję ZSP3, nauczycieli wraz z osobami towarzyszącymi, rodziców jak i swoich kolegów również z osobami towarzyszącymi. Następnie głos zabrał przedstawiciel Rady Rodziców, który przywitał wszystkich uczestników balu studniówkowego i życzył uczestnikom balu dobrej zabawy. Później głos zabrał dyrektor Bogdan Adamski, który przypomniał tradycje studniówkowe wprowadzające w czas intensywnej pracy wszystkich uczniów klas maturalnych bo jak tradycja głosi – matura będzie już za symboliczne 100 dni i warto się do niej jak najlepiej przygotować aby udowodnić swoją dojrzałość i tym samym jak najlepiej zaplanować własne dorosłe życie. Po tych słowach uczniowie wręczyli kwiaty dyrekcji, wychowawcom klas maturalnych oraz wszystkim nauczycielom chcąc tym samym wyrazić wdzięczność za jak najlepsze przygotowanie edukacyjne do czekających egzaminów państwowych.\nNastępnie to już tylko polonez mógł zainicjować rozpoczęcie balu… Nauczyciele, uczniowie i osoby towarzyszące zgodnie z tradycją ustawili się na parkiecie i rozpoczęli taniec wprowadzający już w mniej oficjalny nastrój…Bal studniówkowy trwał do godzin porannych i jak wiemy – wszyscy byli bardzo zadowoleni i usatysfakcjonowani udaną imprezą. W trakcie balu był czas na zaprezentowanie programów artystycznych klas maturalnych jak i na sesję zdjęciową, która potomnym ma przypominać jak wspaniale się bawią abiturienci „Mechanika” w 2016r. na balu studniówkowym.\nPoniżej prezentujemy zdjęcia z tego balu.


P-38 Lightningnad Afryką Północną cz.1\nStrona główna / P-38 Lightning nad Afryką Północną cz.1\nSamolot, którym zwykle latał Lt. Edward Newbury z 27. FS z 1. FG, nosił oznaczenia nie tylko zwycięstw powietrznych, ale wszystkich wykonanych lotów bojowych. Sylwetki P-38 oznaczają zadania eskortowe. Możliwe, że jest to „dorobek” samego samolotu, jeśli latali nim również inni piloci.\nWraz z przybyciem do Maghrebu wojsk amerykańskich, na Śródziemnomorskim Teatrze Działań Wojennych pojawiły się dwusilnikowe, dwukadłubowe samoloty myśliwskie Lockheed P-38 Lightning. Żołnierze Niemieckiego Korpusu Afrykańskiego (Deutsches Afrikakorps) nadali im przydomek der Gabelschwanz Teufel („diabeł o rozwidlonym ogonie”).\nDysponując zasięgiem operacyjnym 1600 km, Lightning był pierwszym i przez długi czas jedynym myśliwcem w arsenale Sprzymierzonych, który mógł eskortować samoloty bombowe podczas ich dalekich wypraw w głąb terytorium przeciwnika. Kiedy więc latem 1942 r. do Anglii przybyły pierwsze jednostki Latających Fortec, Amerykanie sprowadzili zza oceanu także Lightningi.\nJako pierwsza przybyła 1. FG (Grupa Myśliwska), która z Lightningiem była związana od początku jego powstania – wiosną 1941 r. testowała przedprodukcyjne YP-38, a latem otrzymała pierwsze seryjne P-38-LO (Lockheed Model 122). W lipcu 1942 r., wyposażona w 85 sztuk P-38F, wyruszyła do Europy północną trasą przerzutową przez Labrador, Grenlandię oraz Islandię.\nDo Anglii dotarły dwa z trzech składowych dywizjonów tej jednostki: 71. i 94. FS. W Reykjaviku pozostał 27. FS, tymczasowo odłączony w celu wzmocnienia obrony Islandii. Tam 14 sierpnia 1942 r. 2/Lt. (ppor.) Elza Shahan, jeden z pilotów 27. FS, miał swój udział w zestrzeleniu rozpoznawczego Focke-Wulfa Fw 200 Condor z I./KG 40. Było to nie tylko pierwsze zwycięstwo 1. FG, ale również pierwsze, historyczne zwycięstwo pilotów USAAF nad samolotem Luftwaffe w II wojnie światowej. W tym samym miesiącu, w ślad za 1. FG, Atlantyk pokonała 14. FG. Na Islandii zostawiła 50. FS (który zluzował 27. FS). Jako, że 50. FS już nie dołączył do swojej macierzystej jednostki, aż do maja 1943 r. zdekompletowana 14. FG operowała w składzie tylko dwóch dywizjonów.\nSwój pierwszy lot bojowy – „wymiatanie” nad Francją – 1. FG wykonała 1 września 1942 r. Do końca października brała udział łącznie w dwunastu wypadach nad okupowaną Europę. Chociaż żaden z pilotów nie zgłosił kontaktu z nieprzyjacielem, 2 października Lt. William Young z 71. FS nie powrócił z lotu. Prawdopodobnie odłączył od reszty formacji i został zestrzelony przez Focke-Wulfa 190 z JG 26. Z kolei 14. FG swój pierwszy lot bojowy wykonała 15 października 1942 r., eskortując bombowce Boston RAF nad Hawr. Do końca miesiąca brała udział w jeszcze dwóch wyprawach nad Francję, ani razu nie napotykając przeciwnika w powietrzu.\nPilot Lightninga z 14. FG rozmawia z Brytyjczykiem z RAF na lotnisku w Atcham w Anglii, gdzie ta jednostka stacjonowała od sierpnia 1942 r. do czasu wyruszenia do Afryki.\nZanim Lightningi miały okazję wykazać się nad Europą zachodnią, obie jednostki włączono w skład sił przydzielonych do operacji „Torch” – lądowania w Maroku i Algierii, francuskich koloniach zarządzanych przez rząd Vichy. Desant rozpoczął się 8 listopada 1942 r. Wsparcia lotniczego, po zdobyciu pierwszych lotnisk, miała udzielić amerykańska 12. AF (Armia Lotnicza), którą dowodził gen. James Doolittle.\nO ile jednostki myśliwców jednosilnikowych w większości przerzucono w rejon działań z pokładów lotniskowców, dysponujące większym zasięgiem Lightningi miały przylecieć samodzielnie. Trasa z Kornwalii wiodła nad Zatoką Biskajską, wzdłuż wybrzeża Hiszpanii i Portugalii, do Oranu w Algierii – ponad 2400 km bez międzylądowania! Po drodze, w odległości około 1900 km od Wysp Brytyjskich, leżał Gibraltar. Tam jednak, z powodu zatłoczonego lotniska, zalecano lądować tylko w ostateczności. Lightningi miały lecieć grupami po osiem samolotów, każda prowadzona przez bombowiec B-26 Marauder.\nWiększość 1. FG wylądowała, po dziewięciu godzinach i kwadransie lotu, na lotnisku Tafraoui na przedmieściach Oranu. Nie wszystko jednak poszło zgodnie z planem. Lt. Robert Chenoweth zginął, rozbijając się o górę w Ortigueira na wybrzeżu Hiszpanii. Dwóch innych pilotów wylądowało awaryjnie w neutralnej Portugalii. Jednym z nich był Lt. Jack Ilfrey. W jego samolocie po drodze odpadł jeden z dodatkowych zbiorników podskrzydłowych. Niedługo później z powodu kończącego się paliwa był zmuszony lądować w porcie lotniczym w Lizbonie. Tam oświadczono mu, że zostanie internowany, a samolot skonfiskowany i odstawiony do pobliskiej bazy wojskowej. Wyznaczony do tego zadania portugalski pilot, który nigdy wcześniej nie widział P-38, zwrócił się do Ilfreya z prośbą o zaznajomienie go z przyrządami pokładowymi. W tym czasie w samolocie uzupełniono paliwo. Sam Ilfrey wspominał:\nNagle usłyszałem charakterystyczny, narastający pomruk silników. Spojrzałem w górę i dostrzegłem pojedynczego P-38. Był w opałach i schodził do lądowania. Sześciu strażników na koniach ruszyło galopem w jego stronę, a tłum gapiów przesunął się na skraj pasa startowego, by zobaczyć lądowanie. P-38, lecąc na jednym silniku, właśnie wysuwał podwozie.\nWstrzymałem oddech i nagle doznałem olśnienia. „Ilfrey, na co do cholery czekasz?”, pomyślałem. Zacząłem ustawiać wszystkie przełączniki w pozycji do startu. Portugalski pilot zorientował się w moich zamiarach. Próbował sięgnąć ręką do kokpitu i coś wyłączyć. Zdążyłem już uruchomić lewy silnik. Strumień zaśmigłowy zdmuchnął czapkę z głowy Portugalczyka, który siedział na lewym skrzydle, a ludzie zgromadzeni wokół samolotu rozbiegli się na wszystkie strony. Kiedy pilot usiłował czegoś się złapać, by nie spaść ze skrzydła, włączyłem prawy silnik i pchnąłem dźwignie przepustnic. Sekundę lub dwie później pęd powietrza zrzucił go na ziemię. Portugalscy oficjele zajęli się łapaniem swoich nakryć głowy, które fruwały wokół. Zatrzasnąłem owiewkę, dałem pełną moc silników i, nie oglądając się na nic, ruszyłem prosto przed siebie, w poprzek lotniska.\nPilotem drugiego Lightninga, który właśnie podchodził do lądowania, był dowódca 94. FS, Capt. James Harman. Na widok startującego P-38 Harman nabrał przekonania, że Portugalczycy tylko tankują samoloty i pozwalają im lecieć dalej. Ku jego zdumieniu, kiedy tylko wylądował, został obezwładniony i siłą wywleczony z samolotu. Tymczasem Ilfrey, który na lotnisku w Lizbonie zostawił m.in. swoją kamizelkę ratunkową i spadochron, bezpiecznie doleciał do Gibraltaru. Jego wyczyn wywołał kryzys dyplomatyczny. Początkowo rozważano nawet odesłanie go razem z samolotem do Portugalii! Harman spędził w obozie dla internowanych cztery miesiące, po czym zdołano go wykupić (bez samolotu) i odesłać do dywizjonu.\nPierwszą bazą 1. FG w Algierii było lotnisko Tafraoui. Po tygodniowym pobycie tam, 21 listopada jednostka przeniosła się dalej na wschód, do Nouvion. Tymczasem w dniach 14-18 listopada do Algierii przyleciały oba dywizjony 14. FG (personel naziemny dotarł drogą morską), urządzając się w Maison Blanche na przedmieściach Algieru – 500 km od granicy z Tunezją.\nChociaż zbrojny opór francuskich wojsk kolonialnych okazał się krótkotrwały, na zdobytych terenach panował organizacyjny chaos. Wszystkie zajmowane lotniska zostały zniszczone podczas walk albo nie posiadały żadnej infrastruktury. Na tych, które jeszcze nadawały się do użytku, panował coraz większy tłok. Z powodu deszczowej pogody wszystko tonęło w błocie. Co gorsza, pierwsze wyprawy Latających Fortec nad Tunis i Bizertę sprowokowały natychmiastową reakcję Luftwaffe, która rozpoczęła nocne naloty na lotniska aliantów w Algierii.\nDebiut bojowy Lightningów nad Afryką nastąpił 20 listopada 1942 r. Sześć samolotów z 14. FG wysłano na rozpoznanie walką nad Tunezję, z międzylądowaniem w Tebessa. Tam paliwo musiano uzupełnić ręcznie, z 5-galonowych kanistrów. W rezultacie Lightningi dotarły nad cel wyprawy dopiero późnym popołudniem. W rejonie Gabes piloci ostrzelali kolumnę czołgów i ciężarówek, zgłaszając obezwładnienie sześciu. W drodze powrotnej zgubili się w zapadających ciemnościach i wszyscy wylądowali awaryjnie w przygodnym terenie. Po paru dniach, dzięki pomocy przyjaznych Arabów cała szóstka wróciła cało, chociaż bez samolotów, do bazy.\nNazajutrz (21 listopada) jeden z dywizjonów 14. FG odprowadził tuzin B-17 nad lotnisko El Aouina w Tunisie. W rejonie celu doszło do starcia z czterema myśliwcami, które nękały amerykańską wyprawę przez blisko pół godziny. Po walce z nimi 2/Lt. Carl Williams zgłosił zestrzelenie „Bf 109”. W rzeczywistości były to Macchi C.202 z 360a Squadriglia z 155º Gruppo. Włosi nie ponieśli żadnych strat. W dodatku ciężko uszkodzili samolot Lt. Ayersa, który rozbił się przy próbie lądowania w bazie.\nRankiem 22 listopada para Lightningów z 14. FG wystartowała alarmowo na przechwycenie samolotu rozpoznawczego Ju 88D z 1.(F)/122, który zapuścił się nad ich bazę w Maison Blanche. Zestrzelił go Lt. Wallace Sorrenson. Pilot Junkersa, Lt. Herbert Scheschonka, dostał się do niewoli; pozostałych trzech członków jego załogi zginęło. Tego samego dnia 14. FG scedowała zadania eskortowe na 1. FG i przeniosła się do Youks-les-Bains we wschodniej Algierii, przy granicy z Tunezją.\nNowy „rewir łowiecki” obfitował w potencjalne cele. Przed południem 24 listopada Lt. William Schottelkorb i jego skrzydłowy przechwycili nad Bou Thadi pojedynczego Ju 88. Przypuszczalnie był to samolot z 4./KG 77, który po długiej ucieczce rozbił się około 70 km na południe od Tunisu. Na pokładzie samolotu zginął Staffelkapitän Oblt. Oskar Wolf i jeszcze dwóch członków jego załogi. Kolejnego Junkersa zestrzelił nad lotniskiem w Gabes, w trakcie popołudniowego wypadu ośmiu Lightningów nad południową Tunezję, Lt. Thomas Morris. Najprawdopodobniej był to Ju 88D z\nJeden z Lightningów 14. FG na lotnisku w Gibraltarze, po długim locie transferowym z Wielkiej Brytanii.\nWekusta 26, jednostki rozpoznania meteorologicznego. Kwadrans później Amerykanie wpadli na grupę włoskich samolotów transportowych. Lt. James Butler i Lt. Virgil Lusk zgłosili po cztery zestrzelenia. Przechwycona przez nich formacja w rzeczywistości liczyła siedem maszyn typu Savoia-Marchetti SM.82, lecących z Castelvetrano na Sycylii do Trypolisu. Wszystkie siedem zdołało wylądować awaryjnie na południe od Sfaxu. W ostrzale zginęło trzech członków załóg, a pięciu zostało rannych.\nWkrótce nad Youks-les-Bains zawitała Luftwaffe, po zmroku okładając lotnisko bombami. W powietrze wyleciał m.in. skład mieszczący kilka tysięcy galonów paliwa. 27 listopada 14. FG spisała ze stanu następne dwa Lightningi, których piloci w drodze powrotnej znad Przełęczy Kasserine nie dotarli przed zmrokiem na lotnisko i lądowali awaryjnie w przygodnym terenie. Następnego dnia do Youks-les-Bains, w celu wsparcia 14. FG, przeniósł się 94. FS – jeden ze składowych dywizjonów 1. FG.\nKolejny duży sukces 14. FG odnotowała 28 listopada, ale też odniosła pierwsze straty w walce. Podczas rozpoznania w rejonie Gabes Lt. Virgil Smith i Lt. Robert Eubank zgłosili zestrzelenie po jednym Ju 88 (tego dnia Luftwaffe straciła nad Tunezją aż osiem maszyn tego typu). Dalej na północ, w rejonie Bizerty, Amerykanie przechwycili formację transportowych Ju 52/3m (z KGr zbV 11 i KGr zbV Wittstock). Zestrzelili pięć, w tym cztery Lt. Irvin Ethell. W tym czasie na miejscu starcia pojawiły się Bf 109 z II./JG 53. Ich piloci, wykorzystując zamieszanie, zestrzelili dwa P-38. Zginęli obaj piloci, Lt. James Butler i Lt. Carl Skinner. Tego dnia 14. FG walczyła z Messerschmittami jeszcze raz. Tuzin Lightningów eskortowało 12 Bostonów nad Bizertę. Ich wyprawa była atakowana przez kilkanaście Bf 109 z JG 51 i 53. Niemcy zaliczyli sobie zestrzelenie pięciu P-38. W rzeczywistości tylko uszkodzili dwa.


Tym skrótem są paliwa kopalne. Ich spalanie jest krytykowane najczęściej z powodu emisji CO2, ale problem jest znacznie szerszy. Spalanie węgla czy ropy emituje do atmosfery ogromne ilości różnych zanieczyszczeń. I nie chodzi nawet o duże elektrownie, które te zanieczyszczenia dość skutecznie wyłapują, ale o niewielkie, przydomowe kotłownie. To one są w Polsce w największym stopniu odpowiedzialne za fatalną jakość naszego powietrza.\nZ jej powodu każdego roku w Polsce przedwcześnie umiera kilkadziesiąt tysięcy osób. Ofiar dałoby się w dużym stopniu uniknąć, jeśli do domów czy mieszkań zostałaby doprowadzona energia z innego źródła. Optymalnie byłoby, gdyby był to prąd elektryczny. Jest praktyczny i łatwy w wykorzystaniu, a co bardzo istotne, nie wymaga tworzenia nowej infrastruktury przesyłowej. Prąd i tak dostarczany jest do każdego mieszkania, podczas gdy gaz trafia tylko do części z nich. A to oznacza, że do reszty gospodarstw domowych trzeba doprowadzić instalację gazową.\nBy prąd był ekologicznym źródłem energii, musi być produkowany w sposób, który nie ma negatywnego wpływu na otoczenie. Obecnie w Polsce prąd powstaje głównie ze spalania węgla. I choć elektrownie są wyposażone w system filtrujący spaliny, problem stanowią popioły i CO2. Co więcej, nieobojętne dla szeroko rozumianego środowiska naturalnego jest samo wydobycie węgla. Każdego roku w polskich kopalniach ginie od kilkunastu do ponad 20 górników. Straty związane ze szkodami górniczymi są liczone w miliardach złotych. Poza tym polski węgiel jest coraz droższy, bo trzeba go wydobywać z coraz niżej położonych pokładów. Jest to wiadome od wielu lat, ale brak strategicznych decyzji na poziomie centralnym spowodował, że nasza gospodarka jest uzależniona od węgla, choć… coraz częściej tego węgla nam brakuje. A to oznacza eksport tego surowca z Rosji, RPA, a nawet Australii.\nPrąd w gniazdku powstaje u nas głównie z węgla. Wydobywanie węgla powoduje zatrucie środowiska oraz sprowadza niebezpieczeństwo na ludzi, którzy go wydobywają. Czy jest jakaś alternatywa? Energia odnawialna, wiatr, woda czy słońce nie dadzą nam wystarczającej ilości energii. Tym bardziej że już dzisiaj mamy jej za mało. Wyjściem jest energia jądrowa.\nTo nie jest ślepa miłość. To miłość z rozsądku. Energetyka jądrowa ma swoje wady, ale w porównaniu z energetyką konwencjonalną bilans zysków i strat jednoznacznie wskazują na to, że to reaktory są znacznie lepszym rozwiązaniem.\nNakładem wydawnictwa PWN ukazała się właśnie książka „Energia dla klimatu”, której autorzy w przystępny i kompetentny sposób przeprowadzają analizę naszych energetycznych możliwości. Z tych badań wynika jednoznacznie, że nie mamy innego wyjścia – dzisiaj to atom jest najlepszym rozwiązaniem.\nParadoksalnie, książka ukazuje się dokładnie wtedy, gdy w Niemczech zamykane są działające już elektrownie jądrowe pod pretekstem ochrony klimatu. Kolejny raz polityka wygrywa z nauką i liczbami.\nAutorzy „Energii dla klimatu” na początku książki porównują transformację energetyczną Szwecji i Niemiec. W Szwecji elektrownie konwencjonalne sukcesywnie zamieniano na jądrowe, a gdy technologia pozwoliła na budowanie wydajnych źródeł energii odnawialnej, zaczęto je wprowadzać do energetycznego miksu. W efekcie 40 proc. energii dają dzisiaj Szwecji reaktory, równie wiele elektrownie wodne, a pozostałych 20 proc. jest podzielonych mniej więcej równo pomiędzy wiatr i elektrownie konwencjonalne (głównie na biomasę). Dzięki takiemu podejściu emisja CO2 sukcesywnie w tym kraju spada mimo wzrostu PKB. Zupełnie inaczej do sprawy podeszli Niemcy (których PKB na mieszkańca nie różni się zasadniczo od PKB Szwecji). Oni budując jednak wiatraki i panele słoneczne, wygaszali reaktory, czyli jedno źródło zeroemisyjne zastępowali innym, pozostawiając w użyciu źródła wysokoemisyjne, takie jak elektrownie węglowe czy turbiny gazowe. W efekcie ich gospodarka emituje coraz więcej CO2, a największym źródłem energii elektrycznej są elektrownie konwencjonalne. Dzisiaj statystyczny Niemiec emituje dwukrotnie więcej CO2 od statystycznego Szweda. Dzieje się tak – warto to podkreślić – mimo miliardowych inwestycji w energetykę odnawialną.\nPatrząc na problem energii z perspektywy globalnej, można powiedzieć, że gospodarki świata stoją przed konkretnym dylematem. Mogą albo inwestować w energetykę odnawialną, która nie jest w stanie zagwarantować pewnych dostaw prądu (w naszej części świata), albo zdecydować się na energetykę konwencjonalną, która zatruwa środowisko. Autorzy książki „Energia dla klimatu” twierdzą, że wiedzą, jak ten dylemat rozwiązać. Nie, nie zachęcają do zatrzymania rozwoju (czy to w ogóle da się zrobić?). Mówią, że jedynym globalnym wyjściem z rogu, do którego sami się zapędziliśmy, jest energetyka jądrowa. Na kolejnych stronach książki argumentują i podają konkretne przykłady. Rozprawiają się z energetycznymi mitami i pokazują, że technologie, które świetnie sprawdzają się lokalnie, nie zawsze działają globalnie. Największą wartością tej publikacji jest jednak to, że przystępnie wyjaśnia, na czym tak naprawdę polega technologia jądrowa w energetyce. Przy okazji skutecznie rozwiewając pojawiające się w przestrzeni publicznej wątpliwości i nieporozumienia dotyczące tego sposobu pozyskiwania energii.•


centrum astronomiczne - MACROWEB\nStrona główna Tagi Centrum astronomiczne\ncentrum astronomiczne - znajdujesz się na podstronie zatytułowanej: centrum astronomiczne. Oznacza to, że dowiesz się w tym miejscu wszystkiego, czego konkretny temat dotyczy. Możesz dodać tą podstronę do swoich ulubionych zakładek i śledzić przyszłe aktualizacje niniejszego tagu. Odwiedź również stronę główną serwisu i posiłkuj się nauką, technologią i przeróżnymi ciekawostkami z wody, ziemi i nieba. Prezentujemy również treści w serwisie YouTube i Facebook, zachęcamy do obserwowania naszych kanałów gdzie udostępniane są treści, które z pewnością Was zaciekawią. Piszemy i nagrywamy na tematy przyciągające uwagę!\nCentrum Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika PAN – Astronomia niepodległa #7\ncentrum astronomiczne - wszystko na ten temat


SFC Opava - Sparta Praga na żywo i online w internecie, mecz i meczyki za darmo\nSFC Opava – Sparta Praga\nLiga Czeska Futsal / 19 Grudzień 2020, g. 17:30\nSFC Opava – Sparta Praga meczyki za darmo i mecz na żywo w Internecie. Transmisja live online i darmowy stream.\nSprawdź gdzie oglądać meczyki za darmo i mecz SFC Opava – Sparta Praga na żywo online w Internecie. Dostępna jest transmisja live i darmowy stream z wydarzenia w ramach rozgrywek Liga Czeska Futsal. Początek meczu o godzinie 17:30 w dniu 19 Grudnia 2020.\nPoprzedniSlovan Liberec – Mlada Boleslav transmisja na żywo i mecz online w internecie – live stream i meczyki za darmo\nNastępnyFK Teplice – Zbrojovka Brno transmisja na żywo i mecz online w internecie – live stream i meczyki za darmo\nRob Papa Krych – PSG Shemyakin Onze Fifa transmisja na żywo i mecz online w internecie – live stream i meczyki za darmo\nTbr Tabula Rasa – CFC Catalonia FC Fifa transmisja na żywo i mecz online w internecie – live stream i meczyki za darmo


Grupa SER ponownie liderem polskiego rynku ECM - S.E.R. Solutions Polska\nGrupa SER ponownie liderem polskiego rynku ECM\n(July 13, 2018 - Warschau) SER Group kolejny raz został uznany za lidera polskiego rynku ECM w rankingu ITwiz Best 100*. W corocznym zestawieniu, ITwiz ocenia polskie firmy informatyczne i analizuje potrzeby klientów. Oprócz ogólnego rankingu przedsiębiorstw, wyodrębniono także 56 podgrup według sektora i kategorii ich działalności. SER zajmuje pierwsze miejsce w rankingu ECM i 41. miejsce w klasyfikacji generalnej.\nSER może pochwalić się stabilnością i dynamicznym rozwojem działalności. Rosnące przychody, szczególnie w porównaniu z resztą rynku, wyróżniają SER i plasują firmę na wysokich miejscach w 20 rankingach Best 100. Oprócz pierwszego miejsca w głównym zestawieniu, SER zajmuje także drugą lokatę wśród firm IT o najwyższych przychodach na pracownika, najwyższych przychodach w sektorze finansowym oraz najwyższych przychodach w innych branżach. SER znalazł się również w top 3 firm z najwyższymi przychodami w sektorze usług IT, utrzymania i przemysłu. Co więcej, SER pięciokrotnie uplasował się w pierwszej dziesiątce i sześciokrotnie w pierwszej dwudziestce w pozostałych rankingach. Oznacza to dla firmy ogromny sukces, ponieważ nie tylko wypracowała silną pozycję w swojej podstawowej działalności – ECM – ale również z łatwością nadąża za innymi firmami IT na polskim rynku, takimi jak Oracle Polska czy HP Inc.\n– Wyjątkowo dobrze radzimy sobie we wszystkich istotnych podrankingach. To wielkie uznanie dla naszej działalności i sukcesów na polskim rynku – mówi Morad Rhlid, Dyrektor Zarządzający SER Solutions International.\n– ITwiz to ważna publikacja dla nas i dla polskiego rynku IT. Cieszymy się, że nadal prowadzimy w rankingu ECM. Daje nam to uzasadnienie niezbędne, aby dalej poszerzać nasz potencjał. Wyniki rankingu pokazują, że możliwości platformy Doxis4 iECM są doceniane również przez klientów w Polsce – dodaje Marcin Somla, Dyrektor SER Solutions Polska.


Kolejne przemyślenia o własności w zdigitalizowanym świecie.\nStrona główna›@nintyfan›Kolejne przemyślenia o własności w zdigitalizowanym świecie.\nNa ten wpis nakłoniły mnie ostatnie wydarzenia zafundowane przez Sony. Koncern postanowił zdalnie zablokować ludziom możliwość wykorzystania pewnych reklamowanych mechanizmów ich sprzętu/oprogramowania na nim zainstalowanego. Chodzi konkretniej o możliwość uruchamiania Linuksa.\nWarto podkreślić, że chyba nikt nie zmusza nikogo do akceptacji aktualizacji. Już teraz jednak nie można korzystać z Playstation Network bez aktualizacji. Pewnie sprawa nabierze większego obrotu przy kolejnych aktualizacjach, które będą wprowadzać coś nowego. Użytkownik będzie mieć coraz więcej argumentów za aktualizacją.\nWszystko kręci się wokół jakiś śmierdzących zapisów, którymi Sony warunkuje użytkowanie ich(bo trudno określić, kto ma większe prawa do tej zabawki) sprzętu. Sony zagwarantowała sobie taką właśnie możliwość, czyli prawo do wyłączenia niektórych mechanizmów ich sprzętu zdalnie.\nGłówne pytanie brzmi: Czy przypadkiem nie należy tego rozpatrywać już, jako czegoś w rodzaju komunizmu? W jednym z wariantów komunizmu, czyli ustroju, w jakim przyszło żyć niektórym społeczeństwom, własność jest zarządzana centralnie. Centralnie zarządza się produkcją i dystrybucją dóbr. Dobra też mogą być odebrane, choć możliwość odebrania ziemi wraz z domem właściciela istnieje nawet w demokratycznych krajach. Czy zaszyte funkcje do inwigilacji konsumentów, funkcje do odcięcia konsumenta od naszego produktu czy przejęcia kontroli nad naszym produktem nie niosą znamion czegoś groźniejszego niż jednopartyjny ustrój?


Wizualizacja Osiedla - Mirakowo • DIP Studio Toruń\nPosted on 3 grudnia 2018 18 czerwca 2020 by admin by admin\nW niedalekiej odległości od Torunia, w miejscowości Mirakowo, na prywatnym terenie bezpośrednio nad jeziorem powstaje ekskluzywne Osiedle Letnie PLAZA i WODA. Mieszkańcy tych kilkunastu domków będą mieli mnóstwo atrakcji związanych z posiadaniem prywatnej plaży i ogromnego pomostu. Amatorzy ekstremalnych sportów wodnych nie będą musieli już wyjeżdżać na koniec świata, ponieważ tu zrealizują wszystkie swoje pasje. Inwestor postanowił, że konieczna będzie wizualizacja osiedla. Jesteśmy bardzo zadowoleni, że możemy uczestniczyć w tym przedsięwzięciu.\nOtrzymaliśmy plany przytulnego osiedla, schematy przyszłych domków wraz z infrastrukturą. Rozmowa z inwestorem dostarczyła nam niezbędnych informacji na temat materiałów, kolorów i wszelkich szczegółów stanowiących istotną całość osiedla. Postanowiliśmy jednak zacząć od zdjęć z lotu ptaka. Mając taki materiał mogliśmy przygotować pierwsze wizualizacje, które wkomponowaliśmy w środowisko.\nNa potrzeby marketingu, statyczna wizualizacja osiedla, przygotowywana była w wysokich rozdzielczościach. Pozwoliło to inwestorowi „wystartować” z kampanią zanim zostanie wbita pierwsza łopata. Zyskując wiele cennego czasu, kampania reklamowa może przebiegać spokojniej, docierając do większej liczby zainteresowanych.\nKolejnym krokiem w kampanii było pokazanie klientowi świat VR (wirtualnej rzeczywistości). Postanowiliśmy przygotować ujęcia sferyczne, dające widok 360 w każdej osi. Klient otrzymał materiał do prezentowania w okularach VR oraz panoramy nadające się do umieszczenia na Facebook lub witrynie internetowej. Wizualizacje takiego typu, mocno wpływają na oglądającego, szczególnie gdy prezentowane są za pomocą okularów.\nKolejny etap to obraz w ruchu. Przygotowanie video wymaga wiele czasu i pracy. Co prawda obiekty 3D zostały wcześniej przygotowane na potrzeby wizualizacji lecz zsynchronizowanie ich z materiałem video z drona, to inna sprawa. Wymaga to przeanalizowania wielu punktów odniesienia. Na ich podstawie program jest w stanie odtworzyć ruch kamery drona i dopasować do niej ścieżkę kamery wizualizacji. Niestety to polowa drogi, zostaje jeszcze wyrenderowanie. Na 1 sekundę video przypada 30 klatek, co łatwo policzyć, video trwające 1,5 minuty zawiera 2700 klatek. Render takiej ilości materiału wymaga czasu, lecz efekt końcowy jest tego warty.\nPosted in Architektura, CGI, Wizualizacje, Zdjęcia 360Tagged 360, 3d, animacje produktowe, architektura, foto, fotografia, giga panorama, obrót, panorama, virtual reality, virtual tour, vr, wirtualne spacery, wirtualny spacer, wizualizacja