Wolne Miasto Gdańsk (1807–1814) – Wikipedia, wolna encyklopedia\nNa mapach: 54°21′N 18°40′E/54,350000 18,666700\nTen artykuł dotyczy miasta Gdańska w okresie napoleońskim. Zobacz też: Wolne Miasto Gdańsk w dwudziestoleciu międzywojennym.\nVille libre de Dantzig (fr.)\nFlaga Wolnego Miasta Gdańska Herb Wolnego Miasta Gdańska\nTyp państwa Wolne Miasto (Republika)\nGłowa państwa (Jedyna) François Joseph Lefebvre\nStatus terytorium protektorat\nZależne od Cesarstwa Francuskiego\nok. 1000 km²\nok. 60 000\nwaluta Szeląg Gdański\nData powstania Królestwo Prus\n21 lipca 1807\nData likwidacji 2 stycznia 1814\nRatyfikacja konwencji elbląskiej w sprawie granic Wolnego Miasta Gdańska, 5 lutego 1808 roku\nWolne Miasto Gdańsk (fr. Ville libre de Dantzig) – autonomiczne terytorium, obejmujące miasto Gdańsk i okolice, istniejące w latach 1807–1814. Wolne Miasto Gdańsk znajdowało się pod protektoratem Prus i Saksonii, choć faktyczny protektorat sprawowała nad nim Francja. O jego utworzeniu zdecydował podpisany 9 lipca 1807 r. pokój w Tylży. Powstanie Wolnego Miasta poprzedziło długotrwałe oblężenie Gdańska przez wojska napoleońskie. W 1813 miasto zostało ponownie oblężone, tym razem przez wojska pruskie i rosyjskie. Niemal roczne oblężenie miasta doprowadziło do ogromnych strat. 2 stycznia 1814 Francuzi poddali miasto, co de facto oznaczało koniec istnienia wolnego miasta. Na kongresie wiedeńskim w 1815 zdecydowano o likwidacji Wolnego Miasta Gdańska.\n1 Historia Wolnego Miasta\n1.1 Oblężenie w 1807\n1.2 Proklamowanie Wolnego Miasta\n1.3 Oblężenie w 1813\n3.1 Gubernator i książę Gdańska\n3.2 Administracja centralna\n3.3 Administracja terytorialna\n3.4 Projekty konstytucji\nHistoria Wolnego Miasta[edytuj | edytuj kod]\nOblężenie w 1807[edytuj | edytuj kod]\nOsobny artykuł: Oblężenie Gdańska (1807).\nPlan oblężenia Gdańska przez wojska francuskie\nOd 23 stycznia 1793 Gdańsk znajdował się pod zaborem pruskim. W okresie poprzedzającym oblężenie miasta przez wojska francuskie jego garnizon liczył 370 oficerów i 15 287 szeregowców pruskich. Garnizon posiadał również ok. 600 dział, haubic i moździerzy. Dodatkowo w mieście i w Twierdzy Wisłoujście stacjonowały rosyjskie posiłki liczące niemal 4800 ludzi. Na czele obrońców miasta stanął marszałek Kalckreuth. Ponadto wody Zatoki Gdańskiej patrolowało 6-12 angielskich fregat.\nStroną francuską dowodził marszałek Lefebvre (ur. 1755, zm. 1820). Na jego siły składały się wojska różnych narodowości (Polacy, Francuzi, Badeńczycy i Sasi), które w sumie liczyły niemal 17 tys. żołnierzy. Lefebvre był również pozbawiony ciężkich dział oblężniczych, które miały dopiero zostać ściągnięte pod Gdańsk ze Szczecina.\nDziałania oblężnicze zaczęły się 7 marca od zajęcia przez straż przednią wojsk francuskich Pruszcza Gdańskiego i Świętego Wojciecha. Do 10 marca został odcięty dopływ Raduni do miasta co skutkowało wstrzymaniem pracy młynów wodnych i zwiększyło problemy z zaopatrzeniem miasta w żywność. Pierścień oblężenia na lądzie zamknął się 20 marca gdy z Mierzei Wiślanej zostały wyparte wojska gen. Roquette.\n26 marca garnizon miasta dokonał wypadu w celu zniszczenia okopów oblężniczych w rejonie Grodziska i Biskupiej Górki, a w efekcie opóźnienia postępów sił oblegających. Wypadu dokonano przez Bramę Oliwską i Bramę Wysoką. Wypad ten nie przyniósł spodziewanych efektów. 24 kwietnia udało się w końcu ustawić na pozycjach artylerię oblężniczą, która niezwłocznie przystąpiła do bombardowania miasta. Już następnego dnia marszałek Lefebvre zaproponował obrońcom honorową kapitulację, która została odrzucona.\nOblężenie Gdańska w 1807, na obrazie z XIX wieku\nWkroczenie wojsk francuskich do Gdańska po oblężeniu – inscenizacja z 2010\nW trakcie pozorowanego ataku w nocy z 7/8 maja wojska francuskie zdobyły wyspę Ostrów, odcinając miasto od głównych zapasów żywności, oraz Szaniec Wapienny – wybudowany już w czasie działań wojennych pomiędzy Francją i Prusami ciąg umocnień w kierunku Wisły. Tydzień później (14/15 maja) nowodosłane posiłki rosyjskie w sile 8000 ludzi uderzyły z kierunku Twierdzy Wisłoujście, jednak zostały odparte. Ich klęska ostatecznie przekreśliła szanse na odsiecz ze strony Rosji dla oblężonego Gdańska.\nProblemy z żywnością i wzrastający opór mieszkańców pchnęły dowódcę twierdzy do poddania miasta. Uroczyste wkroczenie marszałka Lefebvre do miasta odbyło się ulicą Długą 27 maja o godzinie 9 rano. 1 czerwca zaś odbył się uroczysty wjazd Napoleona do miasta. Na uroczystym obiedzie mianował głównodowodzącego oblężeniem marszałka księciem Gdańska. Ponadto obłożył miasto kontrybucją w wysokości 20 mln. franków. Połowa miała zostać zapłacona w gotówce, połowa towarami i produktami.\nProklamowanie Wolnego Miasta[edytuj | edytuj kod]\nUroczystość proklamacji miała miejsce 21 lipca 1807 w Ratuszu Głównego Miasta.\nGranice Wolnego Miasta zostały określone w Konwencji Elbląskiej z 6 grudnia 1807. Po lewej stronie Wisły biegły od ujścia Potoku Jelitkowskiego do Bałtyku w kierunku na zachód, zostawiając Oliwę po stronie Gdańska, dalej przez Owczarnię i Rębiechowo do rzeczki Strzelenki, następnie jej korytem do Raduni i rzeką Radunią do Pruszcza, skąd biegła do Cieplewa nad Kłodawą do ujścia rzeki Białej (Bielawy, ob. Kanał Kozi Rów Mały), dalej w górę tej rzeczki aż do Güttlander Hauptwall (grobli biegnącej od Kolnika w kierunku Wisły), następnie Motławą aż po Czatkowy, gdzie dobiegała do Wisły. Na Mierzei Wiślanej granica przebiegała zgodnie z przedrozbiorową granicą z lennymi Prusami Książęcymi 1 km za Narmeln Polskim (wieś rybacka, obecnie nieistniejąca, w Federacji Rosyjskiej).\nWycofujący się Prusacy zabrali z kasy miejskiej 2 miliony franków. W kolejnych latach Gdańsk ponosił koszty związane z utrzymaniem garnizonu francuskiego i prowadzeniem dużych prac fortyfikacyjnych. Garnizon wojskowy w 1808 składał się z 8000 żołnierzy, jednak z powodu pogarszania się stosunków z Rosją liczba żołnierzy była zwiększana. W 1813 garnizon liczył 36 000 żołnierzy.\nOblężenie w 1813[edytuj | edytuj kod]\nOsobny artykuł: Oblężenie Gdańska (1813).\nPo klęsce Wielkiej Armii Napoleon wyznaczył linię obrony opartą o Wisłę, z Gdańskiem jako jednym z głównych punktów oporu. Francuski garnizon miasta został wzmocniony przez część wycofujących się żołnierzy pod dowództwem marszałka Rappa. W sumie liczył niemal 40 tys. żołnierzy wraz z 19 generałami. Jednak w wyniku ran i chorób zaledwie 15 tys. było zdolnych do walki.\nW dniach 5–6 marca trwało rosyjskie natarcie na Chełm, Siedlce, Orunię i Wrzeszcz, które po zaciekłych walkach zostały zdobyte. 27 kwietnia pod miasto przybył książę Aleksander Wirtemberski (ur. 1771, zm. 1833), który przejął dowództwo w oblężeniu miasta. Szacuje się, że do 1 maja francuski garnizon miasta stracił ok. 10 tys. ludzi, z czego niemal 90% w wyniku chorób.\nSzeląg Wolnego Miasta Gdańska z 1808\n29 sierpnia opanowana została Jaśkowa Dolina, pod miasto dotarła również niezbędna artyleria (120 ciężkich dział, 28 haubic i 66 moździerzy). 10 października, w wyniku niespodziewanego, nocnego ataku udało się Rosjanom opanować Zaroślak, skąd mieli dogodne pozycje do prowadzenia ostrzału jednego z głównych elementów fortyfikacji miejskich – Grodziska.\nPołudniowa część Wyspy Spichrzów, współcześnie\nZniszczenia spowodowane działaniami wojennymi oraz zastój handlu na Bałtyku doprowadził do licznych bankructw domów handlowych – do 1809 pozostały zaledwie 4. Główną przyczyną problemów była blokada kontynentalna narzucona przez Francję swoim sojusznikom. O skali problemu świadczyć może udział Anglii w Gdańskim eksporcie zboża, który wynosił 89% w 1800 – blokada spowodowała jego załamanie. Dodatkowym obciążeniem dla eksportu zboża jako głównego źródła dochodów miasta było ponowne nałożenie ceł przez Królestwo Prus na spław towarów Wisłą.\nPrzypadki łamania blokady doprowadziły do utworzenia, 21 lipca 1810 w Nowym Porcie, francuskiej komory celnej. Po licznych zabiegach w celu jej zlikwidowania, Napoleon zgodził się wiosną 1811 na przekazanie dochodów pochodzących z komory do budżetu miasta.\nSpłata kontrybucji przy niskich dochodach miasta była ponad siły jego budżetu. Francuski rezydent szacował, że niemal całe dochody miasta pochłania utrzymanie administracji i ciągle rozrastającego się garnizonu francuskiego. Ponadto dla towarowej części kontrybucji ceny były ustalane arbitralnie i często wielokrotnie zaniżone z powodu wzorowania ich na cenach sprzed oblężenia miasta.\nMiasto zostało również zobowiązane do wykupienia zajętych po kapitulacji nieruchomości, mimo że część z nich spłonęła.\nJean Rapp na pomniku w Colmar\nNa mocy postanowień z Królestwem Pruskim, jako ustrój dla miasta wybrano ten sprzed 1793. W dalszej perspektywie miała zostać uchwalona konstytucja, zmieniająca ten stan.\nGubernator i książę Gdańska[edytuj | edytuj kod]\nJako nagrodę za zwycięstwo, 1 czerwca 1807 Napoleon przyznał marszałkowi Lefebvre honorowy tytuł księcia Gdańska. Został on zatwierdzony przez Senat miasta 11 czerwca.\nUtworzony w 1807 urząd francuskiego gubernatora sprawował, z krótką przerwą podczas inwazji na Rosję, aż do upadku Wolnego Miasta Gdańska generał Jean Rapp. Gubernator był bezpośrednio podległy cesarzowi i choć formalnie jego kompetencje ograniczały się tylko do spraw wojskowych, w rzeczywistości ingerował w niemal wszystkie sprawy wewnętrzne miasta.\nNajważniejszym organem miasta był Senat, składający się w początkowym okresie z 4 burmistrzów i 8 senatorów – do 1808 liczba senatorów wzrosła do 18. Do kompetencji Senatu należały kontakty z gubernatorem, obsadzanie urzędów miejskich oraz bieżące administrowanie miastem.\n12 osobowa Ława (Drugi Ordynek) pełniła funkcje sądownicze.\nOstatnim elementem był Trzeci Ordynek, który wraz pozostałymi dwoma brał udział w prawodawstwie i zarządzaniu miastem. Dla spraw bieżących wybierana była Komisja Szesnastu, w skład której wchodziło po czterech przedstawicieli każdego z kwartałów (w 1809 jej skład został powiększony do 24 osób).\nAdministracja terytorialna[edytuj | edytuj kod]\nSamo miasto zostało podzielone na 4 kwartały oraz wyodrębnioną dzielnicę Stare Miasto. Pozostały obszar Wolnego Miasta Gdańska został podzielony na cztery okręgi, z których każdy podlegał jednemu z burmistrzów.\nProjekty konstytucji[edytuj | edytuj kod]\nW połowie listopada 1807 Senat miasta skierował do swojej deputacji w Paryżu projekt konstytucji, który przywracał dawny ustrój miasta. Po drobnych zmianach stylistycznych został on przedstawiony Champagny’emu – francuskiemu ministrowi spraw zagranicznych. Pomimo zastrzeżeń ze strony gubernatora w Gdańsku, nie został on odrzucony przez Napoleona, który traktował ów projekt jako tymczasowy, widząc w nim jednocześnie szansę na zjednanie sobie miasta.\nNajprawdopodobniej na polecenie generała Rappa własny projekt opracował Gottlieb Hufeland. Jego propozycje dążyły do wzmocnienia pozycji prezydenta Senatu. Mimo że prace były otoczone tajemnicą, informacje o nich przedostały się do Senatu. Protesty, które wpłynęły do cesarza po złożeniu tego projektu, spowodowały odłożenie go ad acta.\nW Gdańsku, przy obecnej ulicy Abrahama, na obrzeżu Lasów Oliwskich, u wylotu Doliny Samborowo i wylotu Zielonej Doliny znajdowała się posiadłość zwana VII-mym Dworem. W głównym budynku tej posiadłości (albo w I Dworze) w 1807 roku stacjonował Napoleon Bonaparte.\nX Korpus Wielkiej Armii\n↑ Edmund Cieślak, Historia Gdańska t. III, s. 593.\n↑ Historia Westerplatte. muzeum1939.pl.\n↑ Ponownie stanowisko objął 16 grudnia 1812.\n↑ Tadeusz Maciejewski: Historia administracji. Warszawa: C. H. Beck, 2002, s. 214. ISBN 83-7247-837-6.\n↑ Lasy Oliwskie. Mapa Turystyczna. Gdańsk: Wydawnictwo Via Mercatorum, 1996. ISBN 83-902628-2-7.\n↑ Wędrówki przyrodnicze. Dariusz Podbereski, Marcin S. Wilga. T. 1. Gdańsk: Wydawnictwo Gdańskie, 1995, s. 29. ISBN 83-85843-48-5.\nEdmund Cieślak, Historia Gdańska, T. III/2, Wyd. Morskie, Gdańsk 1993 r.\nNapoleon i Gdańsk. Pierwsze Wolne Miasto Gdańsk 1807–1813/14. Materiały z sympozjum i wystawy Muzeum Historycznego Miasta Gdańska w 200. rocznicę utworzenia Wolnego Miasta Gdańska. Gdańsk 20 lipca – 30 grudnia 2007, pod red. Tadeusza Stegnera, Wyd. Muzeum Historyczne Miasta Gdańska, Gdańsk 2008 r.\nPiotr Bejrowski Wolne Miasto Gdańsk w epoce napoleońskiej w Pomorskie. Magazyn samorządu województwa pomorskiego nr 3 (99) maj-czerwiec 2013, s. 22–23\nTę stronę ostatnio edytowano 3 wrz 2020, 09:25.


BERLIN I SZACHY - Z Pamiętnika Lekarza\nBERLIN I SZACHY\nJak już wiecie, szachy zawsze były obecne w moim domu.\nNajmłodszy syn kontynuuje swoją pasję i obecnie zdobywa normy na tytuł arcymistrza. Grał też jako reprezentant w lidze czeskiej i niemieckiej. I właśnie o jednym z wyjazdów do Berlina chcę Wam opowiedzieć.\nW grudniu 2013 roku syn miał kolejny mecz w niemieckiej lidze. Zaproponował, żebym pojechała do Berlina razem z nim. Pomyślałam, że chętnie się do Berlina przejadę. Doszłam do wniosku, że najlepszym sposobem dotarcia na miejsce będzie jazda nocnym pociągiem, co już miałam wypróbowane i sprawdzone wcześniej, jadąc na kongres neurologiczny.\nWyjazd miał być w sobotę, w niedzielę partia i od razu po partii powrót do domu, więc na nocny pociąg akurat byśmy zdążyli.\nPoszłam na dworzec kupić bilety. A tu niespodzianka. Brak biletów. Okres przedświąteczny i wszystkie wyprzedane.\nNie pozostało nic innego, jak jechać samochodem. Nie byłby to duży problem, gdyby nie to, że przed 2 dniami odebrałam auto prosto z salonu i nie czułam się jeszcze w nim pewnie.\nTrochę obawiałam się tej jazdy, bo nowy samochód, śnieżna zima, dzień krótki, więc i czeka nas jazda nocna…\nAle cóż było robić. Syn musiał dostać się do Berlina. Sam nie chciał jechać, bo powinien być wypoczęty przed ważną grą.\nWyruszyliśmy więc samochodem. Jechało się bardzo dobrze i sprawnie. Nie wiedzieliśmy nawet, kiedy znaleźliśmy się przed Berlinem. Spytałam więc syna, gdzie jest umówiony i dokąd konkretnie mamy się udać.\nSyn wysłał sms z wiadomością do organizatora, że już dojeżdżamy. Sądziliśmy, że ktoś wyjedzie po nas w umówione miejsce, aby doprowadzić nas do hotelu.\nNic bardziej mylnego. W odpowiedzi dostaliśmy adres, czyli nazwę ulicy i hotelu.\nNo pięknie. Nie mieliśmy jeszcze Internetu w telefonie, nie mieliśmy GPS, ani nawet mapy…\nPędzimy autostradą w kolumnie samochodów, zjazdy, rozjazdy, jedziemy wybierając kierunek do centrum. Nawet nie było możliwości zatrzymać się. Żadnej stacji benzynowej nie znaleźliśmy w pobliżu, żeby zapytać lub kupić mapę.\nTak wjechaliśmy do miasta. Zobaczyłam, że zbliżamy się do Charlottenbura. Oznaczało to, że przejechaliśmy już praktycznie całe miasto i zaraz będziemy gdzieś z niego wyjeżdżać.\nPostanowiliśmy zjechać do miasta i tam zatrzymać się i pomyśleć, co zrobić. Może dojechać metrem na podaną ulicę?\nZaparkowaliśmy na ulicy. Wyszłam z samochodu, zaczęłam pytać przechodniów o ulicę, na którą mamy dojechać.\nNiestety nikt nie wiedział, gdzie się znajduje. Pytamy kolejnych przechodniów – to samo. Wreszcie jedna z osób powiedziała nam, że niedaleko jest księgarnia, w której możemy kupić mapę. Może jest jeszcze otwarta. Poszliśmy. Na szczęście była otwarta. Zakupiliśmy plan Berlina.\nWtedy poprosiłam sprzedawcę, aby na mapie zaznaczył nam miejsce, w którym obecnie się znajdujemy i ulicę, do której mamy dojechać.\nOkazało się, że zupełnie niepotrzebnie wjechaliśmy do miasta, bo nasz hotel był blisko drogi wjazdowej do Berlina. Tylko trzeba było o tym wiedzieć. Ale jakoś teraz już trafimy.\nSyn, z mapą na kolanach kierował, którędy jechać i tak dotarliśmy na miejsce.\nTam czekał na nas już organizator, któremu nie przyznaliśmy się, że nie mamy GPSa i że z dużym problemem trafiliśmy na miejsce.\nNastępnego dnia syn grał partię (wygrał) i po południu ruszyliśmy zadowoleni w drogę powrotną. Możecie się łatwo domyślić, co zakupiłam zaraz po powrocie. Oczywiście GPS, które to urządzenie posiadali już wszyscy napotkani kierowcy.\nOrganizator z pewnością wierzył, że też go mamy, dlatego podał tylko nazwę ulicy.\nKolejny wyjazd na ligę do Berlina to była już sama przyjemność. Mając GPS mogliśmy sobie pozwolić na zwiedzanie miasta, spacery, zdjęcia przy Bramie Brandenburskiej. Do hotelu już wracaliśmy z łatwością.\nPrevPoprzedni wpisROPNIE MÓZGU – OPIS PRZYPADKU\nNastępny wpisALKOHOL I PADACZKANastępny\nJestem lekarzem z 40 letnim doświadczeniem w pracy zawodowej, specjalistą neurologiem ze stopniem doktora nauk medycznych. Pracowałam w Klinice Neurologii Sląskiej Akademii Medycznej ( obecny Uniwersytet Medyczny) dochodząc do stopnia adiunkta i stanowiska zastępcy Kierownika Kliniki.\nPrzez 16 lat byłam ordynatorem oddziału neurologii i oddziału udarowego w Szpitalu Powiatowym w Świętochłowicach, a ponadto przez 5 lat także dyrektorem ds. lecznictwa tego szpitala. Pracując w tym szpitalu ukończyłam studia podyplomowe w GWSH w Katowicach – kierunek : zarządzanie placówkami służby zdrowia.\nPoza tym od ponad 20 lat prowadzę w Katowicach samodzielną, neurologiczną praktykę specjalistyczną pracownię EEG ( elektroencefalografia ) a ostatnio od kilku lat również terapię ośrodkowego układu nerwowego metodą Biofeedback. Posiadam certyfikat z neurofizjologii kwalifikujący do oceny badań EEG oraz terapii biofeedback.\nPrywatnie, mieszkam w Katowicach, mąż jest lekarzem, mam 3 wspaniałych, dorosłych synów, cudowne wnuki i kochanego psa.\nOd kilku lat planowałam podzielić się moimi doświadczeniami z pracy zawodowej, spisując ciekawe przypadki, ciekawe zdarzenia humorystyczne ( bo i takie się zdarzają) oraz odpowiadać na częste pytania pacjentów.\nPobierz bezpłatnie mój e-book:\nWyrazam zgode na przetwarzanie danych osobowych\nPOLEKOWE BÓLE GŁOWY\nUDAR MÓZGU I PADACZKA POUDAROWA\nINTERAKCJE LEKOWE. CO ROBIĆ, ABY LEKI DZIAŁAŁY?


Esclusivo 4 Ikea Pokrowiec Na Kanape Klippan - Jake Vintage\nIkea Pokrowiec Na Kanape Klippan Le nostre gallerie\nCasa Ikea Pokrowiec Na Kanape Klippan\nEsclusivo 4 Ikea Pokrowiec Na Kanape Klippan\nIkea Pokrowiec Na Kanape Klippan - Informujemy, że zgodnie z ustawą pwp art.156 pkt.1 ust. 3, nazwy producentów i znaki towarowe są ich prawną i zastrzeżona własnością. W naszym internetowym sklepie użyte są jedynie w celach informacyjnych - do jakiego producenta sofy i modelu pokrowiec jest przeznaczony. Nie sugerujemy, że jest to produkt oryginalny produce sof.\n, wyrażasz zgodę na przechowywanie w twoim urządzeniu plików biscotti lub stosowanie innych podobnych technologii oraz na wykorzystywanie ich do dopasowywania treści marketingowych i reklam, o ile pozwala na to konfiguracja twojej przeglądarki. Jeżeli nie zmienisz ustawień twojej przeglądarki, cookies będą zapisywane w pamięci twojego urządzenia. Więcej w polityce plików cookies.\nInformujemy, że zgodnie z ustawą pwp artwork.156 pkt.1 ust. 3, nazwy producentów i znaki towarowe są ich prawną i zastrzeżona własnością. W naszym internetowym sklepie użyte są jedynie w celach informacyjnych - do jakiego producenta sofy i modelu pokrowiec jest przeznaczony. Nie sugerujemy, że jest to produkt oryginalny produce sof.\nNadaj nowy wygląd twojej sofie! Kciągnięcia pokrowiec, aby nadać jej niepowtarzalny charakter. Masz duży temperament? Viać może twoja divano powinna viać soczyście czerwona? A może drzemie w tobie romantyczna dusza? Jeśli tak, to z pewnością przypadną ci do gustu pachnące wiosną, kwieciste motywy. Spersonalizuj swoją sofę już teraz i rozsiądź się wygodnie. Per continuare! Każy pokrowiec jest przez nas starannie i specjalnie dla ciebie wykonany. Zamów bezpłatne próbki i przekonaj się o kolorze, strukturze i jakości naszych tkanin. Pokrowiec idealnie pasujący na sofę ikea klippan.\n© 2005-2019 dekoria: wyposażenie i dekoracja wnętrz. Kopiowanie i wykorzystywanie ich bez zgody właściciela jest zabronione. Wysokość kapitału zakładowego: 9 050 000,00 pln, wpłata cento, sąd rejonowy di wrocław-fabrycznej we wrocławiu, ix wydział gospodarczy krajowego rejestru sądowego. ?owa 10, 58-żarów, nip: 884 24 86 272, regon: p-891 503337, krs: 0000172975. Nadaj nowy wygląd twojej sofie! Kciągnięcia pokrowiec, aby nadać jej niepowtarzalny charakter. Masz duży temperament? Być może twoja couch powinna usandoć soczyście czerwona? A może drzemie w tobie romantyczna dusza? Jeśli tak, to z pewnością przypadną ci do gustu pachnące wiosną, kwieciste motywy. Spersonalizuj swoją sofę już teraz i rozsiądź się wygodnie. Per continuare! Każy pokrowiec jest przez nas starannie i specjalnie dla ciebie wykonany. Zamów bezpłatne próbki i przekonaj się o kolorze, strukturze i jakości naszych tkanin. Pokrowiec idealnie pasujący na sofę ikea klippan. Kolekcja: fumetti kod tkaniny: centotrentacinque-00 skład: sessantacinque bawełna, 35 poliester szerokość tkaniny: 140cm kolor: różowo-białe zygzaki kurczliwość: 3 grammi: 240 g / m2 martindale dai un'occhiata a: 50 000 cecha tkaniny: jednostronna, matowa, nadruk zaciemnienie tkaniny: średnie.\nIkea Pokrowiec Na Kanape Klippan, Ideale Pokrowiec Na Sofę Klippan 2-Osobową, Bordowo-Beżowe Róze Na Kremowym,, Dekoria\nIkea Pokrowiec Na Kanape Klippan, Delizioso Old Ikea Sofa Covers Luxury Inspirational Klippan Sofa Cover Ikea Klippan Sofa Pokrowiec


Pomoc - DVB-BOARD-PL\nAktualnie przeglądasz stronę pomocy DVB-BOARD-PL. Poniższe tematy pomocy opisuja w wiekszych szczególach mozliwosci, jakie ma do zaoferowania strona.\nAby korzystać ze wszystkich możliwości forum musisz zarejestrować własne konto.\nJeśli zarejestrowałeś się na tej stronie, jesteś jednym z wielu użytkowników. W menu Użytkownicy możesz zobaczy listę aktualnie zarejestrowanych użytkowników.\n4. Pisanie tekstu\nPisząc tekst na tej stronie można korzystać z niektórych narzędzi, aby poprawić wygląd tekstu. Wszystkie możliwości formatowania tekstu zostaną opisane w tym rozdziale.\nJest to wygodne pole wyszukiwania na górze strony. Funkcja wyszukiwania przeszukuje tylko obszar, w którym obecnie jesteś. Jeśli chcesz przeszukać całe forum musisz przejść na stronę startową. Pole wyszukiwania posiada również rozwijanego menu z...\nW dalszej części otrzymasz krótkie wprowadzenie do najważniejszych funkcji w tym tematów i postów\nWyślij prywatną wiadomość (PW) do innych użytkowników - jest to sposób komunikowania. Ikona z przodu wiadomości symbolizuje status wiadomości: Przeczytana Przeczytałeś tą wiadomość Nieprzeczytana Nie przeczytałeś...


"Misiek" sypie, 13 osób trafiło do aresztu. Wśród nich Damian D. były wiceprezes Wisły Kraków - wiadomosci.com\nW sądzie zgromadziła się spora grupka sympatyków aresztowanych kiboli. Pozdrawiali ich zza szyby, bo policja sądowa nie pozwoliła nikomu wejść na korytarz przed salą rozpraw, gdzie były posiedzenia aresztowe. Przez adwokatów zgromadzeni podawali swoim bliskim informacje i ubrania. Starali się dowiedzieć, gdzie trafią do aresztu i typowali czy będą to Wadowice, Tarnów czy Nowy Sącz. Już zastanawiali się kiedy będzie się można starać o widzenie. Komentowali, że wszystko przez „Miśka”. – Był bogaczem, bossem, a teraz jest konfidentem i sk… – wulgarnie o nim mówili.\nJuż szeptem dodawali, że niech się tylko dowiedzą, że wyszedł na wolność po obciążeniu wspólników to oni mu pokażą. O tym, że Paweł M. zdecydował się na współpracę z prokuraturą mówiło się nieoficjalnie do kilku tygodni. „Misiek” od jesieni ub. r. przebywał za kratkami w Raciborzu i krążyły słuchy, że codziennie jest wożony gdzieś na przesłuchania. Wiadomo też, że ochroną objęto jego rodzinę, partnerkę i dziecko Zatrzymania podejrzanych były możliwe dzięki temu, że Paweł M ps. Misiek, lider kibolskiej bojówki Sharks zdecydował się pójść na współpracę z prokuraturą i ujawnić szczegóły wieloletniej działalności przestępczej.\nNieoficjalnie wiadomo, że jego zeznania zajmują 400 stron maszynopisu. Śledczy nie kryją, że zajmują się przestępstwami, do których dochodziło od 2007 r. Do sądu po kolei doprowadzano zatrzymanych. Wszyscy byli skuci łańcuchami, niektórzy mieli na twarzach maski, a na sobie więzienne, zielone drelichy. Wśród nich jest choćby Maciej K. ps. Gęsty skazany na rok więzienia w zawieszeniu na 5 lat za udział w śmiertelnym pobiciu w 2011 r. Tomasz C. ps., Człowiek jednego z liderów pseudokibiców Cracovii.\nZatrzymany został także Hubert B. kiedyś boss dużego gangu, który w Krakowie przed laty dokonywał włamań i kradł obrazy na dużą skalę. Dostał za to wyrok 9 i pół roku więzienia. Sprawa byłą głośna, bo w 1998 r. po raz pierwszy w Polsce wykorzystano świadka koronnego, by rozbić gang i Andrzej B. pogrążył swoich kolegów. Nieoficjalnie mówi się, że policji uciekł teraz Paweł Ł. ps. “Master”, obecnie jedna z ważnych postaci w kibolskiej Cracovii. Przed laty był członkiem też gangu aresztowanego Huberta B. Aresztowano także Tomasza J. Piotra K. ps. Piotrunio, Jacka J., Michała S. ps. Skopek, Łukasza S. ps Kuman, Jerzego L., Jacka B., Marka P., Marka K. i Tomasza B.\nMałopolskie 1070 Misiek 5 news 19716 policja 1613 zeznania 33


Olga 12.01.2012 13:11\nHalle Berry i Olivier Martinez. Agencja Gazeta\nZaręczyny gwiazdorskiej pary\nSzykuje się piękny ślub w Hollywood. Laureatka Oscara Halle Berry i jej partner Olivier Martinez, aktor znany m.in. z roli w "Niewiernej" Adriana Lyne'a, są zaręczeni! Pierwsze doniesienia o tym, że Martinez poprosił Halle o rękę pojawiły się w amerykańskim magazynie "US Weekly". Aktorka powiedziała "tak" w czasie świąt Bożego Narodzenia, które para spędzała wraz z córeczką Halle w Malibu. Okazuje się, że nie tak łatwo zachować tajemnicę w świecie show-biznesu...\nHalle Berry spotkała się z fanami w Polsce! Zobacz jak pięknie wyglądała\nHalle Berry. FORUM\nWygadał się... pracownik firmy jubilerskiej.\nPlotki o zaręczynach pary potwierdził ... rzecznik firmy jubilerskiej Gurhan, której pierścionek wybrał dla narzeczonej Martinez. Palec aktorki zdobi cacko wysadzane diamentami i szmaragdem.\nOlivier Martinez z małą Nahlą. FORUM\nPara poznała się na planie filmu "Dark Tide" w 2010 roku. Oboje po przejściach i nieudanych związkach szybko się w sobie zakochali. Halle ucieszył też fakt, że Martinez nawiązał bardzo dobre relacje z córeczką aktorki, 3-letnią Nahlą.\nDla Halle będzie to już trzeci ślub. Sakramentalne "tak" powiedziała już baseballiście Davidovi Justice i wokaliście Ericowi Benetowi. Była też w nieformalnym związku z modelem Gabrielem Aubry, który jest ojcem Nahli.\nOlivier Martinez. FORUM\nOlivier też nie był singlem...\nMartinez spotykał się m.in. z Juliette Binoche i Mirą Sorvino. Popularność przyniósł mu wieloletni związek z Kylie Minogue, którą wspierał w walce z nowotworem.\nW oczekiwaniu na ślub...\nPlotek życzy świeżo upieczonym narzeczonym dużo szczęścia. Czekamy z niecierpliwością na ślub!\nJoanna Krupa pokazuje pupę!


Watykan: pogrzeb kard. Alfonsa Lopeza Trujillo | eKAI\nWydarzenia Watykan: pogrzeb kard. Alfonsa Lopeza Trujillo\nWatykan: pogrzeb kard. Alfonsa Lopeza Trujillo\n23 kwietnia 2008 | 15:40 | ml, kg//po Ⓒ Ⓟ\nW Watykanie odbyły się dzisiaj (23 kwietnia) uroczystości pogrzebowe kard. Alfonsa Lopeza Trujillo. Aby wypełnić misję, jaką powierzył nam Jezus, nie możemy być leniwi, ani lękliwi – przypomniał Benedykt XVI w kazaniu podczas Mszy św. za zmarłego kardynała, odprawionej w Bazylice św. Piotra.\nBenedykt XVI wyznał w czasie uroczystości, że gdy doszła do niego wiadomość o tej nagłej śmierci, jeszcze w trakcie podróży apostolskiej do USA, natychmiast polecił Bogu jego duszę. „Teraz, na zakończenie Mszy św. (…) przyłączam się z całego serca do was wszystkich, by wspominać, jak wielkodusznie zmarły Purpurat służył Kościołowi i podziękować Panu za tak wiele darów, jakimi obdarzył osobę i posługę naszego nieodżałowanego Brata” – wspominał Ojciec Święty.\n„Jakże nie podkreślić w tym momencie zapału i pasji, z jaką pracował niemal osiemnaście lat, prowadząc niestrudzoną działalność w obronie i wspierania rodziny oraz chrześcijańskiego małżeństwa? Jakże nie dziękować mu za odwagę, z jaką bronił niezbywalnych wartości życia ludzkiego? (…) Nie możemy nie być mu wdzięczni za wytrwałą walkę, toczoną w obronie «prawdy» miłości rodzinnej i na rzecz szerzenia «ewangelii rodziny». Entuzjazm i determinacja, z jakimi działał na tym polu, były owocem jego osobistego doświadczenia, związanego z kalwarią, którą przeszła jego mama, zmarła w wieku 44 lat na bardzo bolesną chorobę. «Kiedy w mej pracy – napisał – mówię o ideałach małżeństwa i rodziny, jest dla mnie czymś naturalnym myśleć o rodzinie, z której pochodzę, gdyż to dzięki moim rodzicom mogłem przekonać się, że można zrealizować oba te ideały»” – przytoczył papież wspomnienia zmarłego purpurata.\nBenedykt XVI przypomniał wystąpienie kard. Lopeza Trujillo na Soborze Biskupów w 1997 r., podkreślając, że było ono „prawdziwym hymnem życia”. „Przedstawił bardzo konkretną duchowość dla tych, którzy zaangażowani są w realizację planów Bożych wobec rodziny i podkreślił, że jeśli nauka nie zajmie się rozumieniem i wychowywaniem do życia, przegra wszystkie decydujące bitwy na fascynującym i tajemniczym polu inżynierii genetycznej” – powiedział Ojciec Święty.\nWspomniał ponadto o działalności charytatywnej kolumbijskiego kardynała, szczególnie na rzecz dzieci i wyraził nadzieję, że „będzie ona dla nas zachętą do poświęcenia wszystkich sił fizycznych i duchowych dla Ewangelii i do działań w obronie życia ludzkiego”.\nPrzyszły kardynał urodził się 8 listopada 1935 r. w kolumbijskim mieście Villahermosa na zachód od Bogoty w jednej ze znaczniejszych rodzin w tym rejonie (jeden z jego stryjów był ministrem). Kształcił się na Uniwersytecie Narodowym w Bogocie, w stołecznym seminarium i na uczelniach papieskich w Rzymie. Święcenia kapłańskie przyjął 13 listopada 1960 r., po czym do 1962 r. kontynuował studia w Europie. Po powrocie do kraju m.in. wykładał do 1966 r. w swym dawnym seminarium duchownym a w 1968 r. koordynował na płaszczyźnie duszpasterskiej przygotowania i przebieg 39. Międzynarodowego Kongresu Eucharystycznego w Bogocie w sierpniu tegoż roku. Brał następnie udział w wielu ważnych krajowych i międzynarodowych wydarzeniach kościelnych, m.in. jako ekspert w obradach II zgromadzenia ogólnego biskupów Ameryki Łacińskiej w kolumbijskim Medellinie w 1968 r.\n25 lutego 1971 r. Paweł VI mianował go biskupem pomocniczym Bogoty (sakrę przyjął 25 marca tegoż roku). W 1972 r. został sekretarzem generalnym Latynoamerykańskiej Rady Biskupiej (CELAM). 22 maja 1978 r. papież mianował arcybiskupem-koadiutorem z prawem następstwa dla archidiecezji medellińskiej, po czym 2 czerwca 1979 r. objął rządy w tej archidiecezji jako jej arcybiskup-metropolita. W międzyczasie uczestniczył w zgromadzeniach Synodu Biskupów, był też sekretarzem generalnym III konferencji ogólnej episkopatu Ameryki Łacińskiej w Puebli (Meksyk) w stycznie 1979. Wtedy też został wybrany na przewodniczącego CELAM-u i urząd ten pełnił do 1982 r.\nNa konsystorzu 2 lutego 1983 r. Jan Paweł II obdarzył go godnością kardynalską. 8 listopada 1990 r., dokładnie w dniu jego 55. urodzin tenże papież powołał go na przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Rodziny. Na stanowisku tym pozostawał do końca życia, dając się poznać jako niestrudzony obrońca życia we wszystkich jego przejawach oraz instytucji rodziny i małżeństwa. W tym charakterze kilka razy odwiedzał Polskę, m.in. był gościem honorowym Międzynarodowego Kongresu Rodziny w kwietniu 1994 r. w Warszawie. W kwietniu 2005 r. uczestniczył w konklawe, które wybrało nowego papieża w osobie Benedykta XVI. Zmarł po dłuższej chorobie 19 kwietnia w Rzymie.


Wspólnota DOM w Ramionach Ojca » 180°\nNa spotkaniu wspólnoty DOM było głoszenie o odczuwaniu Boga w ciele. Jestem jedną z tych osób, które żeby coś przyjąć za realne, najpierw musi to przeżyć na własnej skórze. Tym razem przyjęłam inną "taktykę", tj. biorę wszystko, co usłyszę. Wyszłam ze spotkania nie wiedząc co będzie dalej, bo w sumie nie wiedziałam co dostałam i w ogóle co mogłabym z tym zrobić. Wracałam z koleżanką, która miała rozkminy na temat modlitw wstawienniczych (czy to dla niej, czy nie), a mnie od środka cisnęło, by się za mnie pomodliła. Stanęłyśmy na moście Poniatowskiego i zaczęła się za mnie modlić. Miała dla mnie m.in. obraz przychodzącego Jezusa usuwającego metalowy pręt, którym wyznaczam granicę (na prawdę czułam, że ktoś coś mi zabiera) i Słowo:"Raduj się w Panu, a On spełni pragnienia twego serca."(Ps 37,4). To były dla mnie przełomowe rzeczy, ponieważ nawiązywały do momentów kulminacyjnych w relacji z Bogiem, w których się zbuntowałam i wybierałam swoją własną drogę.\nGdy miałam prawie 7 lat umarł mój tata. Znalazłam go martwego, a że byłam wychowywana w rodzinie katolickiej to wpadłam wtedy na genialny pomysł modlitwy o wskrzeszenie. Bóg go nie wskrzesił, a mi pozostała myśl, że jednak nie jest tak dobry i wszechmocny, jak o tym mówią. To był moment, w którym zamknęłam się na miłość i wszystko, co się z nią wiąże. Stwierdziłam, że lepiej nie kochać i nie być kochaną bo to prowadzi jedynie do bólu i straty. Ta cała modlitwa i moje późniejsze postanowienia odbywały się w miejscu oddzielającym mnie od taty metalowymi prętami balustrady. Przez większość czasu mojego chodzenia z Bogiem otwieranie się na nowo było dla mnie bardzo trudne a wręcz niemożliwe, aby coś zrobić, by "odkręcić" tą blokadę wobec miłości jaką postawiłam w sercu swoją decyzją.\nA Jezus przyszedł i po prostu to wziął, jakby poruszanie się w czasie nie stanowiło dla Niego problemu.\nCo do Słowa jakie dostałam. Wylosowałam Je kiedyś na jakimś spotkaniu, gdy byłam nastolatką. To były moje pierwsze Słowa Boga skierowane bezpośrednio do mnie. (Wiadomo, na mszach czytania są dla wszystkich więc się je traktuje mniej osobiście, niż jak się dostaje Słowo dla siebie podczas innych okazji.) Wtedy odczytałam Je jako wyraz specyficznego poczucia humoru Boga i założyłam się z Nim, że nie ważne co mnie jeszcze spotka w życiu, zawsze przejdę przez nie z radością i dam sobie radę. Zakład wygrał On, bo po około 10 latach już nie miałam sił dźwigać ciężaru walki o szczęście swoje i wszystkich dookoła.\nTam, na tym moście, stojąc ze znajomą, poczułam, że te Słowa z Psalmu mają dla mnie zupełnie inne znaczenie, że Jezus mówi: "dobra, zaczynamy od nowa".\nNastępnego dnia wieczorem gdy usiadłam na łóżku i byłam tak zmęczona, że powiedziałam Bogu, że nawet nie chce mi się modlić i idę już spać, "zobaczymy się rano". Nagle zaczęłam mówić "dzięki, że jesteś Tato", "dzięki, że mam Tatę", "Tato, Boże, dzięki, że jesteś, że Cie mam", "Boże, dzięki, że jesteś moim tatą, że mam tatę", i tak w kółko. Później się trochę "ocknęłam" , a zarazem dziwiłam się samej sobie, co ja w ogóle mówię??! Dla mnie, przez znaczną większość życia (do tego momentu), było oczywiste, że ja kogoś takiego jak tata to nie mam i mieć nie będę. Gdy słyszałam gdzieś słowa typu "rola ojca w życiu człowieka jest bardzo ważna...", mówiłam sobie:" no jest, ale ja nie mam taty i tyle w temacie, nie ma co myśleć na ten temat". Tej nocy, której zaczęłam tak się modlić do Boga, na prawdę poczułam, tak fizycznie, że Go mam. Mam Tatę, tak jak inni ludzie mają swoich ziemskich ojców, ja mam Jego. Czułam, że mam "obstawione tyły", mam w Nim wsparcie i bezpieczeństwo, że mnie ochrania i nikt mi nie podskoczy bo On stoi za mną; takie poczucie, że jest w mojej przeszłości i przyszłości, że mam w Nim mega pokój. Poczułam, że mogę się na Nim oprzeć, jakby odpocząć w Nim, tak jakby zapaść się w wygodnym fotelu. I ta radoooość i siła wypływająca z bliskości i pewności, że mogę na Nim polegać, że jest godny zaufania, i że na prawdę nic nie muszę i że to On się troszczy o wszystko. Doświadczyłam tego, że Duch Św. naprawdę woła w człowieku "Abba Ojcze", a Jezus jest Drogą do Boga Ojca.\nObraziłam się na Boga, gdy byłam na studiach. Po jednej spowiedzi, w trakcie której nie dostałam rozgrzeszenia, z powodu trwania w grzechu, postanowiłam sobie, że skoro Ty Boże tak, to ja Ciebie też nie potrzebuję. Choć nie mogę powiedzieć, że do tej pory miałam jakąkolwiek z Nim relacje. Byłam takim typowym katolikiem z niedzielnej rodziny. Traktowałam to jako nieprzyjemny obowiązek, który trzeba odhaczyć, żeby rodzice nie gadali, choć w sumie miałam wrażenie ze nikt z nas tak na prawdę nie wie po co to się robi.\nAle kiedy zrobiłam ten ostateczny odwrót nawet od tego co było, zaczął się klasyczny model upadku. Początek był jak zwykle pełen niesamowitych sukcesów ale wraz z sukcesami rosła tez pustka we mnie. Na początku prawie niezauważalna (łatwo ją było stłumić muzyką, podróżami, imprezami, alkoholem itp) Ale ta pustka we mnie ciągle rosła i kiedy była już meeega duża, wtedy posypał się świat zewnętrzny. I nagle zorientowałam się, że nie mam nic i nikogo i nawet żadnej nadziei na zmiany (to było najgorsze) … wiec jedyne co przychodzi w takim momencie bardzo łatwo i szybko do głowy to samobójstwo. Ja się tego nie bałam, bo myśli autodestrukcyjne i takiej nienawiści siebie samego są na tyle duże, ze śmierć nie stanowi problemu. Jedyną "linką", która mnie powstrzymywała od tego, była myśl, ze moim rodzicom pewnie by było smutno. I to było jedyne uczucie, które w tym czasie było we mnie - ale dzięki Bogu :-) było na tyle mocne, że powstrzymywało mnie przed tym ostatecznym krokiem. Zaczął się wiec stan, który ja nazywam "chodzące zombie", bo wewnątrz byłam martwa, ale system masek, które zakładałam codziennie były tak urocze i wesołe, ze nikt się nawet nie zorientował, ze coś jest nie tak.\nI stan ten trwał aż do momentu nawrócenia mojej koleżanki z pracy, która zafascynowała się Mszami z modlitwa o uzdrowienie. Oczywiście namawiała mnie na nie codziennie i razu pewnego dla świętego spokoju zgodziłam się z nią pójść. W czasie wypowiadanych proroctw, nagle usłyszałam, że Jezus przychodzi do młodej kobiety która…. no właśnie :-) nagle zrobiło się cicho - ja nic innego nie słyszałam, tylko TE słowa, które dokładnie opisywały stan w którym byłam. To nie były zwykłe słowa, bo ja je słyszałam uszami, ale miałam wrażenie że ktoś je mówi ze środka mnie samej. Nigdy wcześniej nie doświadczyłam czegoś takiego. Byłam tak tym poruszona, ze siedziałam tak chyba cała Msze św. przerażona ale i zaciekawiona, bo to uczucie miłości, ciepła które towarzyszyły temu, były jak kamień wpuszczony do tej mojej pustej studni.\nOd tej pory nie mogłam o tym zapomnieć, oczywiście nie przyznałam się tej koleżance :-) ale zaczęłam pragnąć dowiedzieć się kto powiedział te słowa i dlaczego on wiedział o mnie tyle.\nPonieważ nie miałam się za bardzo kogo pytać, to jedyne co przychodziło mi do głowy to zaczęłam codziennie przychodzić na Msze św. - siadałam sobie tak gdzieś z tylu i słuchałam.\nZaczął się czas meeega łaski polegający na tym, iż kiedykolwiek bym nie weszła do kościoła to słyszałam słowa jakby były TYLKO do mnie. Zorientowałam się ze Bóg jest realną postacią, która wszystko o mnie wie i jest tuż obok. Zapragnęłam wejść w prawdziwa z Nim relacje. Od tej pory zaczął się niesamowity proces małych kroczków poznawania i zaufania, sprawdzania na ile już mogę i co On z tym zrobi.\nZauważyłam też, że im więcej czasu poświęcałam Jemu i naszej relacji, tym bardziej cała reszta mojego życia sama zaczynała się układać. Gdzieś zorientowałam się, że ja już nie zakładam żadnych masek, że moja studnia wypełnia się woda, że moje lęki i wady, które zabierały mi radość, gdzieś są, ale nie mają już na mnie takiego wpływu jaki miały wcześniej…\nWraz z każdym krokiem zaufania i oddawania Bogu części życia czułam coraz większa radość i wolność i zrozumienie, że Bogu z tym oddawaniem i zaufaniem, to wcale nie chodzi o to, żeby mi coś zabrać, ale żebym właśnie odzyskała te pełnie miłości, dla której mnie stworzył i wiem, ze choć na początku jest koszmarnie trudno, to naprawdę warto :-) bo to, co jest potem, czyli pływanie w Bożym zaufaniu, nie da się porównać z niczym innym! :D :D :D\nPrzez wiele lat prowadził mnie Duch Święty, łagodnie, stopniowo, nic nie narzucając. Przez rok mówił dużo o zwycięskiej mocy Sakramentów, czego dobrze mi się słuchało, ale nie chciałem tego, trzymając się około 12 lat z daleka od Kościoła Katolickiego i każdej zorganizowanej religii.\nTo było w 2013, odwiedziłem znajomego, któremu często Bóg daje umiejętność widzenia z Bożej perspektywy i zapytałem jak mógłbym być bardziej posłuszny Bogu? Znajomy bez ogródek powiedział, że przez posłuszeństwo Słowu: „Bierzcie i jedźcie z tego wszyscy”, dodał że to ogromny dar dla człowieka. Stwierdziłem, że spróbuje.\n- Po dwóch tygodniach codziennego przyjmowania Eucharystii, w przedłużonej ciszy, w której zawsze trwałem po przyjęciu Sakramentu, Bóg objawił mi odpowiedź o którą modliłem się intensywnie, przez pół roku.\n- Przez wiele lat trwały walki duchowe bardzo trudne, wycieńczające. Często, prawie co dzień wydobywały mi się z serca stare nieuzdrowione rany, itp. Bóg je uzdrawiał przy wytrwałej modlitwie, po czym pojawiały się jakieś następne nieuzdrowione miejsca. Przez większość czasu chodziłem w emocjonalnym bólu. Przy codziennej Eucharystii cokolwiek wydobywa się z serca, Bóg bardzo szybko uzdrawia w Eucharystii. Od bardzo dawna wewnętrznie nic mnie nie męczy, a jeśli coś się pojawia to Bóg to uzdrawia bardzo szybko.\n- W Eucharystii Jezus bardzo daje siebie poznać. Jest to spotkanie z Osobą, poznawanie Jego osobowości z różnych stron.\n- Gdy katolik odejdzie od Sakramentów to diabeł czasami ciśnie samooskarżenie w tym miejscu i poczucie bycia odrzuconym. Nie pochodzą one od Boga. Bóg łagodnie i cierpliwie zachęca i pociesza. Jednym z owoców przyjmowania sakramentu Krwi Pańskiej jest u mnie rosnąca świadomość bycia w pełni usprawiedliwionym w Chrystusie. To też otwiera na relacje z ludźmi, bo pomysł o odrzuceniu był tylko w mojej głowie, nie w rzeczywistości!\n- Jednym z bardzo dużych pozytywnych owoców powrotu do Kościoła Katolickiego jest to, że poznałem przyjaciół niesamowitych katolików, znających żywego Boga, oddanych Bogu na maxa, poruszających się w Duchu św. Kto by się spodziewał :-)\nZaczęło się od tego, że na moją głowę została włożona korona, więc to będzie krótka historia o tym jak Bóg mnie ubiera. :)\nKoronę otrzymałam podczas weekendu Alfa, a konkretniej w trakcie modlitwy wstawienniczej. Usłyszałam wtedy fragment z Księgi Barucha 5, 1-3. Złóż, Jeruzalem, szatę smutku i utrapienia swego, a przywdziej wspaniałe szaty chwały, dane ci na zawsze przez Pana. Oblecz się płaszczem sprawiedliwości, pochodzącej od Boga, włóż na głowę swą koronę chwały Przedwiecznego! Albowiem Bóg chce pokazać wspaniałość twoją wszystkiemu, co jest pod niebem.\nTrzy lata wcześniej byłam w trudnej relacji. Wyszłam z niej bardzo poraniona i co najgorsze z przekonaniem, że nie jestem warta kochania. Nie potrafiłam się pozbierać przez długi czas. W tamtej chwili jednak coś się zmieniło, słuchając tych słów, dosłownie poczułam, że otrzymałam koronę! A to znaczy, że po raz pierwszy uświadomiłam sobie czym tak naprawdę jest tożsamość Dziecka Bożego. To co było wcześniej nagle wyblakło. Z wielką mocą dotarło do mnie to, jaką godnością i miłością obdarzył mnie Bóg. Jestem warta kochania. Myślałam, że ta świadomość w moim życiu jest tak przełomowa, że nie da się w tej kwestii dopowiedzieć czegoś więcej ale to był dopiero początek! :)\nSzata - to chyba mój ulubiony element garderoby, dzięki której odkryłam Jego przyjacielską obecność. Bóg jest Bogiem w codzienności, jest blisko i razem ze mną przeżywa to, co mnie spotyka. Cieszy się ze mną (i ze mnie), z moich małych sukcesów, tańczy razem ze mną. Dodaje odwagi, pociesza a przede wszystkim prowadzi przez góry i doliny. Tu mogłabym też bardzo dużo napisać o tym jak Bóg do mnie przychodzi w różnych sytuacjach przez Słowo w Piśmie Świętym, przez drugiego człowieka, na modlitwie ale również na spacerze czy w drodze do pracy.\nPłaszcz - czyli bezpieczeństwo i troska. Bóg dał mi poczucie bezpieczeństwa takiego bardzo głębokiego. Trudno mi opisać i wyjaśnić czym ono jest. Nie chodzi mi o to, że jestem teraz nieustraszona. To coś zupełnie innego, jakby nie z tego świata i mieści się w dwóch słowach Wj 3, 14. Ja Jestem - tu jest moje źródło pewności, bezpieczeństwa, troski i pokoju. On ogarnia absolutnie wszystko i trzyma w swoich dłoniach, chociaż wiele spraw jest zwyczajnie trudnych.\nKlejnoty - to dary, które Tata złożył we mnie. Po pewnej modlitwie usłyszałam słowa, że jestem obdarowana. Dary kojarzyły mi się raczej z czymś uchwytnym np. ktoś ładnie maluje, śpiewa, gra, jest świetnym mówcą itd. Niestety nie mieszczę się w tych kategoriach. ;) Jednak będąc na rekolekcjach Ignacjańskich, Bóg mi pokazywał ile w tym określeniu jest ukrytych skarbów. Dary wcale nie muszą być wielkie i super widoczne. To np. radość z małych rzeczy, dostrzeganie piękna otaczającego świata; zachwyt w górach, który da się wyrazić jedynie milczeniem. Podczas tych rekolekcji byłam prowadzona w różne miejsca mojego serca i Tata pokazywał mi wiele zakamarków: "spójrz tutaj, to już masz, a zobacz tutaj to też ci dałem" Niesamowite! Na dodatek okazało się, że jest jeszcze sporo prezentów do odpakowania.\nPierścień - najlepsze jest to, że dosłownie go dostałam! W trakcie rekolekcji Ignacjańskich Jezus na nowo pokazywał mi przez co do tej pory przeszłam oraz co włożył w moje serce i teraz mnie w tym wszystkim utwierdzał. Uwieńczeniem tego całego czasu był pierścień a właściwie to różaniec, który dostałam od siostry prowadzącej i to taki niezwykły! Zrobiony przez znajomą mamy, który siostra nosiła jeszcze w czasach licealnych. Siostra mi powiedziała, że on leżał w jej szafce od siedemnastu lat, chce mi go podarować bo ona czuje, że on właśnie na mnie czekał. To była wisienka na torcie! Doświadczyłam wtedy ogromnej radości i nie dlatego, że w tym wszystkim była jakaś moja zasługa, bo nie było, ale dlatego, że to On sam tego chciał.\nTo wszystko bardzo przemieniło moje spojrzenie na Boga, siebie, ludzi obok, na świat dookoła. Wiem, że jeszcze więcej przede mną. Mój cały ubiór choć piękny nie świadczy o tym, że mam teraz sielankowe życie. Zdecydowanie nie, miewam chwile gorsze i lepsze, buntuje się, gubię, wielu spraw nie potrafię rozumieć czy przyjąć, z wieloma się borykam a moja szata potrafi się przybrudzić... Pomimo tego wszystkiego najważniejsza jest moja tożsamość, pozwalająca wrócić mi na właściwe tory. To kim jestem i do kogo należę. Jestem Córką Boga.


Podczas uroczysto¶ci po¿egnalnej, Wójt Gminy Pan Wies³aw Stalmach podziêkowa³ Panu Stanis³awowi Kaczmarczykowi za wieloletni±, sumienn± pracê w imieniu swoim jak i ca³ego urzêdu, ³±cznie z jednostkami podleg³ymi. Ka¿dy z pracowników osobi¶cie sk³ada³ najserdeczniejsze ¿yczenia i podziêkowania. By³y kwiaty i od¶piewane „sto lat” . Nie zabrak³o wspomnieñ i ciep³ych s³ów pod adresem Pana Stanis³awa. Pan Stanis³aw ze wzruszeniem wspomina³ wspóln± pracê, podziêkowa³ za okazan± pamiêæ i z³o¿one ¿yczenia.\nZ okazji przej¶cia na emeryturê Panu Stanis³awowi Kaczmarczykowi sk³adamy serdeczne ¿yczenia: realizacji dalszych planów i zamierzeñ, wspieranych dobrym zdrowiem i zas³u¿on± satysfakcj± z zawodowych dokonañ oraz wszelkiej pomy¶lno¶ci w ¿yciu osobistym. Za wszystkie lata pracy serdecznie dziêkujemy i ¿yczymy spokojnej emerytury w gronie najbli¿szych.\nWprowadzi³ £J, 2017-07-06


Zafunduj kotu bezpieczeństwo! |\nLipiec 28, 2016 admin\tBrak komentarzy kocia siatka, ochronna siatka dla kota, siatka dla kota, siatka dla kota na balkon\nKażdy posiadacz uroczego miauczącego pupila pragnie, by był on w pełni bezpieczny i chroniony przez dwadzieścia cztery godziny na dobę. Jak tego dokonać? Odpowiedź jest niezwykle prosta!\nAby zwierzak mógł swobodnie przechadzać się i bawić we wszystkich miejscach domu czy mieszkania, wystarczy tylko zakupić siatki dla kota. Dzięki temu rozwiązaniu bowiem zyskamy stuprocentową pewność, że pupil nie wypadnie przypadkowo, kiedy na przykład coś go poza obrębem balkonu czy tarasu zaciekawi. Warto podkreślić także, że siatki dla kotów są niezwykle lekkie oraz łatwe w montażu. Niektórzy decydują się na nie także w przypadku posiadania niewielkich psów.\nWyprodukowano je z ogromną wprost dbałością o każdy detal, by idealnie spełniały swoje zadanie. Siatka dla kota to w dzisiejszych czasach najlepszy sposób na zapewnienie swemu zwierzakowi możliwości bezpiecznej zabawy na balkonie. Wszak nie bez powodu mawia się, że koty lubią chadzać własnymi drogami – lecz ich właściciele mają obowiązek zapewnienia im odpowiednich warunków – tego typu siatka przyda się z pewnością w każdym domu czy mieszkaniu.\nNie zapominajmy, że każda z nich jest odporna na promieniowanie ultrafioletowe i kwasy oraz posiada stosowny atest higieniczny. Warto zadbać należycie o swojego pupila. Pamiętajmy, iż do wyboru mamy siatki żyłkowe oraz inne – wszak każda z nich dostosowana jest do indywidualnych upodobań Klienta. Przy produkcji stosowana jest sprawdzona i innowacyjna zarazem metoda bezwęzłowa. Tego typu siatka powinna zagościć na każdym balkonie właściciela kota!\n← Wypoczywaj z nami!\nNajlepsze pożyczki na rynku! →


Kursy dla trenerów personalnych | Krajowe Centrum Informacji Kulturystyki i Suplementacji\nJednym z celów Krajowego Centrum Informacji Kulturystyki i Suplementacji jest edukacja kulturystów. To zadanie realizujemy między innymi poprzez prowadzenie kursów, które umożliwiają podniesienie kwalifikacji i zdobycie uprawnień do pracy w charakterze trenera personalnego.\nTrener personalny to osoba, która powinna być w stanie opracować trening umożliwiający realizację wyznaczonych celów, dostosowany do indywidualnych potrzeb osoby trenującej, a przede wszystkim do jej stanu zdrowia, kondycji i trybu życia. Powinien także pomóc w ustaleniu prawidłowego jadłospisu oraz w wyborze suplementów diety i odżywek, które ułatwią uzyskanie zaplanowanych rezultatów. Wbrew pozorom nie jest to łatwe zadanie, ponieważ wymaga rozległej wiedzy z różnych dziedzin. Jakiekolwiek błędy trenera personalnego mogą doprowadzić nie tylko do tego, że trening nie przyniesie rezultatów, ale także do kontuzji oraz wielu innych problemów. Prowadzone przez nas kursy pozwalają na zdobycie rozległej wiedzy z zakresu fizjologii sportu i medycyny sportowej, dietetyki oraz suplementacji. Dbamy o to, żeby trenerzy, którzy ukończyli nasz kurs, nie mieli problemów z pracą z żadnym klientem, niezależnie od jego indywidualnych potrzeb i oczekiwań.\nPo ukończeniu naszego kursu trener przystępuje do egzaminu. Jeżeli uda mu się uzyskać wynik pozytywny, to otrzymuje dyplom, który stanowi potwierdzenie nabytych kwalifikacji i prawa do pracy w charakterze trenera personalnego. O terminach zbliżających się kursów informujemy na naszej stronie.


milosc_i_seks_nastolatka_a_rodzice [2013/10/10 23:02] (aktualna)\n+ **„NASTOLATEK.PL czyli przewodnik po życiu nie tylko dla nastolatków, ich rodziców i pedagogów” – artykuł MIŁOŚĆ I SEKS NASTOLATKA A RODZICE\n+ Ktoś kiedyś powiedział, że są dwa najtrudniejsze momenty w życiu rodziny: \_\_\n+ - gdy dziecko dowiaduje się, że rodzice współżyją ze sobą seksualnie \_\_\n+ - gdy rodzice dowiadują się, że ich dziecko współżyje seksualnie \_\_\n+ Wbrew pozorom to podobne momenty - bez względu na to, czy rodzic czy dziecko - jedno z nich musi się pogodzić, że to drugie ma jakieś swoje życie, do którego ono nie ma dostępu, jest z niego wyłączone. Im lepiej rodzice i dziecko poradzili sobie z tym pierwszym momentem, tym lepiej poradzą sobie z drugim. Jeśli w dzieciństwie nastolatka rodzicom trudno było postawić granicę, "zamknąć drzwi od swojej sypialni" a więc skonfrontować go z faktem, że są takie chwile, gdy nie jest najważniejszy na świecie, że dla mamy i taty równie ważny, a w intymnych chwilach nawet ważniejszy jest ich partner seksualny, należy podejrzewać, że sami mają kłopot z przeżyciem bycia wyłączonym, oddzielonym od kogoś bliskiego, a więc również dziecka. Nic więc dziwnego, że gdy to dziecko zaczyna się samo oddzielać, wkraczać w swoje niezależne, samodzielne życie, mieć jakąś symboliczną sypialnię, w której się zamyka ze swoim partnerem, niektórzy rodzice nie mogą tego przeżyć.\n+ Pytacie często w swoich listach, czy lekarz ginekolog musi zachować tajemnicę lekarską, bo boicie się, że wiadomość o fakcie rozpoczęcia przez Was współżycia lub chęć, by to zrobić, dotrze do rodziców. Nawet gdy wiecie o tajemnicy lekarskiej, i tak nie ufacie, boicie się, że kontrolujący wzrok matki przedrze się przez drzwi gabinetu w pobliskiej poradni. Piszecie nie ze swoich kont pocztowych z lęku, że rodzic czyta Waszą korespondencję. Owszem - niektórzy rodzice są nadopiekuńczy, kontrolujący, nie umieją się pogodzić z tym, że ich dziecko jest odrębną istotą. Czasem stosują bardzo perfidną obronę przed tym, aby ich opuściło i poszło w świat: wpuszczają w poczucie winy, szantażują emocjonalnie ("wpędzisz mnie do grobu", "moje serce tego nie wytrzyma"...). Gdy nastolatka wychowuje tylko mama, to uwiązanie może być jeszcze silniejsze. Wielu z Was ma kłopot z przeciwstawieniem się, z obroną swojego JA. Lęk przed tym, że swoją samodzielnością skrzywdzicie rodzica, który w końcu wiele dla Was zrobił, wychował, poświęcił się (niby skoro Was urodził/spłodził, to jego powinność, ale warto to docenić), sprawia, że albo rezygnujecie z dojrzewania i zostajecie wiecznym, zależnym dzieckiem, albo zaczynacie prowadzić podwójne życie, oszukujecie, lawirujecie, w pewnym momencie ta podwójność i nieuczciwość staje się Waszym sposobem na życie. Są jeszcze tacy, którzy tak bardzo się buntują, że przestają kierować się swoim dobrem, tylko tym, by jak najbardziej dokuczyć rodzicom, i „na tym buncie” robią rzeczy dla siebie naprawdę głupie, groźne, destrukcyjne i pławią się w satysfakcji, gdy rodzice z bezradności nie wiedzą już co robić (w końcu też robią rzeczy głupie). Może to się skończyć zerwaniem więzi, wieloletnią a nawet na całe życie obrazą, a mimo wszystko nawet będąc dorosłym, rodziców warto mieć.\n+ Po tym możesz poznać, czy jesteś dojrzały i wystarczająco dorosły: jeśli nie kierujesz się lękiem przed tym co powiedzą czy zrobią rodzice, ani tym, by zrobić im na złość, na przekór, odwrotnie niż myślisz, że chcieliby, tylko swoim przemyślanym zdaniem, tym, co dla Ciebie najlepsze, co jest wypadkową Twoich pragnień, Twoich doświadczeń i rad mądrzejszych od Ciebie. Jeśli jesteś pewien/na tego, że to co robisz jest słuszne, nie ma powodu, by się z tym ukrywać. Umiejętność obrony swojego zdania to kolejny przejaw dorosłości. A, jak pisałam w [[:W JAKIM WIEKU MOŻNA ROZPOCZĄĆ WSPÓŁŻYCIE SEKSUALNE]], decydując się kontakt intymny, wypadałoby być dojrzałym i cieleśnie, i emocjonalnie.\n+ Niestety dobrze wiem, że to piękna teoria. Seksualne impulsy popychają Was w dorosłe życie, choć nadal większość z Was jest dziećmi. Nic więc dziwnego, że rodzice są przerażeni, gdy zaczynacie się z kimś spotykać i podejrzewają, że rozpoczynacie życie intymne. Boją się o Was i to zrozumiałe, często jednak trudno im skonfrontować się z faktem, że nie mają już nad Wami władzy (choć niektórym to się jeszcze długo udaje, choćby, jak pisałam wcześniej, szantażem emocjonalnym), że nie skontrolują każdego Waszego kroku i nie uchronią przed wszystkimi konsekwencjami. Wciąż się łudzą, że prośbą, groźbą, zakazem odsuną od Was zagrożenie. Nie rozumieją, że już nic więcej w tej sprawie nie zrobią, już Was nie ochronią, wszystko zależy od tego, jak Was do tej pory wychowali, w co Was wyposażyli na drogę - mogą jedynie ufać w Waszą mądrość i że dacie sobie radę z tym, co otrzymaliście od nich w dzieciństwie. Klamka zapadła. U zdrowych psychicznie osób od dorosłości nie ma ucieczki!\n+ Jak widać, droga między dzieciństwem a dorosłością wymaga dojrzałości nie tylko od dzieci ale i ich rodziców. Czasem dziecko musi wykazać się większą mądrością, bo rodzice mogą się już nie zmienić! I z tym też, tak jak rodzic z Waszą odrębnością, musicie się pogodzić - to także miara dorosłości. I o ile od rodziców zależało, czy pozwolą Wam na większą samodzielność, indywidualność, gdy byliście mali, gdy uczyliście się chodzić i coraz bardziej oddalaliście się od maminej spódnicy, odkrywaliście świat i rówieśników, o tyle teraz zależy to tylko od Was. To nie rodzic ma Wam pozwolić odejść w Wasze własne życie, to Wy musicie sobie na to pozwolić, czasem niestety wbrew jego woli, jeśli z powodu własnych problemów emocjonalnych nie jest w stanie wypuścić Was w świat. Ten krok należy do Was.\n+ Jest jeszcze druga strona medalu - Wasza nadmierna zależność od rodziców. Pytacie, czy rodzice powinni wiedzieć, że rozpoczęliście współżycie, czy powinniście im o tym powiedzieć. A czy oni Was pytają, gdy idą z kimś do łóżka? Współżycie seksualne, czy w ogóle miłość, czułość, intymność, to osobista, bardzo prywatna sprawa, dotyczy tylko TYCH DWOJE. Czasem mamy ochotę podzielić się swoim szczęściem, czy też niepowodzeniem na tym polu z kimś bliskim, zaufanym (i czasem są to rodzice), ale nie ma powodu, by informować o tym kogokolwiek, nawet mamę czy tatę. Ci ostatni czasem stosują inną strategię (przeważnie robią to bezwiednie), by nadal mieć nad Wami kontrolę i trzymać przy sobie - oboje lub jedno z nich staje się Waszym powiernikiem, przyjacielem. Dzięki temu Wasze zwierzenia pozwalają im nadal żyć Waszym życiem, a Wy mając w nich jedyne bliskie osoby, wciąż jak dziecko jesteście związani z domem, nie oddzielacie się, nie odchodzicie we własne, dorosłe życie.\n+ To oddzielanie nazywane jest separacją - indywiduacją i jest niezbędnym w życiu procesem. Bez tego nie ma rozwoju i szczęśliwego życia w przyszłości. Ale, jak napisałam, jest to proces. Trwa jakiś czas, zachodzi stopniowo, by każdy kolejny krok w dorosłość mógł być zrobiony rozważnie, żeby można było się wycofać, jeśli okazuje się przedwczesny, żeby zarówno rodzice jak i ich dzieci oswoiły się i przygotowały na ostateczne rozstanie. Jednak przeciąganie tego w nieskończoność nikomu nie wyjdzie na zdrowie!\_\_\n+ Czas młodzieńczego buntu, to czas kształtowania nowej dorosłej tożsamości. Nie ma wyodrębniania, budowania siebie bez okazywania złości, stawiania granic, warto więc, aby i rodzice i nastolatki mieli świadomość, że kłótnie to nie koniec świata, lecz wpisane w ten proces zachowanie. Przechodzą (oczywiście nigdy całkiem, czasem pokłócić się trzeba), gdy proces zakończy się sukcesem. Są tym burzliwsze, im wcześniej, właśnie we wczesnym dzieciństwie, w dziecięcej fazie separacji - indywiduacji, proces ten przebiegał z problemami, gdy nie zakończył się pomyślnie. Okres adolescencji (dojrzewania) to próba naprawienia tego, co wtedy się nie udało, a także nowe wyzwania. Wymaga cierpliwości od wszystkich zainteresowanych i coraz większej mądrości - i u dorosłych i u nastolatków. I dobrze by było, aby Wasza dojrzałość seksualna szła w parze z tą mądrością - wtedy rodzice nie będą mieli powodu, by ze strachu o Was, zabraniać, karać czy robić różne głupie rzeczy.\n+ Miłość, związek... To już Wasze życie. Nie musicie się z niego komukolwiek spowiadać, bo to już Wasza sprawa i nikomu nic do tego, nawet rodzicom.\_\_\n+ Seks to aktywność dorosłych, zachowujcie się więc jak dorośli, skoro go już uprawiacie.


Xiaomi lider rynku urządzeń wearables, Fitbit przed Apple\nXiaomi po raz pierwszy liderem rynku urządzeń wearables, Fitbit przed Apple\nGlobalna sprzedaż urządzeń z kategorii wearables w II kwartale 2017 roku zwiększyła się o 8 proc. w porównaniu z analogicznym okresem roku 2016 (20 mln), do poziomu 21,6 miliona sztuk.\nXiaomi sprzedało 3,7 miliona urządzeń - o 23 proc. więcej niż rok wcześniej (3 mln). Dzięki temu chińska firma zdobyła 17,1 proc. udziału w rynku, co dało jej po raz pierwszy pozycję lidera. Zawdzięcza ona to popularnej przede wszystkim w Państwie Środka linii Mi Band.\nDruga w rankingu firma Fitbit zanotowała w ujęciu rocznym wyraźny spadek sprzedaży (z 5,7 mln do 3,4 mln urządzeń) i jednocześnie rynkowego udziału - z 29 proc. do niecałych 16 proc.\nZ kolei Apple sprzedało w II kwartale br. 2,8 miliona zegarków Apple Watch - o 56 proc. więcej niż rok wcześniej (1,8 mln). Dało to firmie z Cupertino 15,9 proc. udziału w rynku (+4 pkt. proc. r/r) i trzecie miejsce w zestawieniu.\nDołącz do dyskusji: Xiaomi po raz pierwszy liderem rynku urządzeń wearables, Fitbit przed Apple


Okno KF500 - innowacyjnie bezpieczne\nWYKOŃCZENIE / Drzwi i okna / 2014-01-30 12:12:00\nKlasy odporności okien określane skrótem RC (od angielskiego Resistance classes), w praktyce oznaczają, jak długo okno będzie się opierać włamywaczowi wyposażonemu w określone narzędzia. Pierwszą klasą odporności na włamanie jest RC1, która chroni okno przed próbami włamania poprzez rozbicie okna, jego kopanie, napieranie barkiem, podnoszenie i wyrywanie. Jednak dla rewolucyjnej konstrukcji okna KF500 pierwsza klasa odporności to dopiero początek, ponieważ standardowo osiąga ono klasę RC2, czyli nie tylko oprze się włamywaczowi z przypadków odnoszących się do klasy RC1, ale także takiemu, który wyposażony jest w narzędzia jak: śrubokręt, szczypce czy klin.\n. Normy określają, że takie okno będzie stawiało opór przez co najmniej 3 minuty. Może się to wydawać mało, ale dla włamywacza każda sekunda jest bezcenna. W jaki zatem sposób KF500 bez modyfikacji ma klasę wyższą niż większość okien po specjalnych udoskonaleniach?\nI-tec Ryglowanie Swoje właściwości KF500 zawdzięcza technologii, której poza Internorm nie oferuje nikt na świecie. System okuć nie wymaga zastosowania żadnych widocznych elementów w ościeżnicy okna. Za zamykanie okien odpowiadają klapy ryglujące umieszczone w komorach profilu skrzydła. W ościeżnicy widoczny jest jedynie zawias nożycowy u góry okna i zawias przegubowy u dołu.\n-Takie rozwiązanie ma liczne zalety. Po pierwsze, co dość istotne z praktycznego aspektu użytkowania okien, KF500 nie wymaga regulacji. Samo skrzydło może być niezwykle masywne, jego waga może dochodzić nawet do ponad 130kg, co dodatkowo wpływa na poczucie bezpieczeństwa, bo ciężkie okno trudniej sforsować. Poza skutecznymi okuciami okno powinno być wyposażone w szybę antywłamaniową P4, klamkę z kluczykiem oraz musi być zamontowane w odpowiedni sposób, dopiero wtedy możemy stwierdzić, że okno jest w 2 klasie odporności na włamanie. Okno KF 500 daje taką możliwość. - tłumaczy Karol Niespodziewański z IFTM Internorm.\nAntywłamaniowość to oczywiście nie jedyna zaleta okna KF500. Wykonano je z PCV, materiału odpornego i solidnego, a dodatkowo profil docieplono pianką termiczną typu XPS. Jednak posiada wersję szczególnie wytrzymałą na działanie czynników atmosferycznych - chodzi o zewnętrzną nakładkę z aluminium. Materiał ten charakteryzuje się najwyższą odpornością spośród tych, z których konstruuje się okna. Niemniej w przypadku współczesnych okien liczy się przede wszystkim energooszczędność, a pod tym względem jest w absolutnej światowej czołówce.\n-KF500 jest oknem spełniającym wyśrubowane standardy budownictwa pasywnego. Potrójne przeszklenie, montowane w technologii Fix-O-Round, polegającej na klejeniu szyby do skrzydła na całym obwodzie okna, standardowo instalowane szyby SOLAR+ , przepuszczające do pomieszczenia 20% energii słoneczne więcej, w porównaniu ze standardowym zestawem trzyszybowym, sprawiają, że współczynnik przenikalności cieplnej dla całego okna wynosi Uw do 0,69 W/m2K ¬- dodaje specjalista Internorm\nPasywna klasa energetyczna, antywłamaniowość, izolacyjność akustyczna - to zestaw, którego może pozazdrościć niejedno okno. Ale to nie wszystko. Okno KF500 jest dostoswane do współpracy z technologią I-tec wentylacja, którą można podsumować słowami - „okno, które grzeje”. W oknie instaluje się specjalnie opracowany wywietrznik wyposażony w wymiennik ciepła. Takie rozwiązanie pozwala na odzyskanie aż 86% ciepła, co oznacza najmniejsze możliwe straty energii. Dodatkowo zastosowanie odpowiednich filtrów zapewnia alergikom ochronę przed pyłkami roślin i kurzem. Wywietrznik instalowany jest razem z oknem podczas montażu. Widoczna jest jedynie kratka wentylacyjna nie zakłócająca estetyki okna oraz elementy sterujące zapewniające wygodną obsługę. Stworzenie okna KF500 wymagało lat badań, popartych sporymi nakładami finansowymi oraz wiedzy i umiejętności, które posiadać może tylko lider technologii okiennej. Efekt jest absolutnie wyjątkowy. Okno KF500 Internorm jest oknem przyszłości dostępnym już dziś.


Sąsiedzki spacer po Gajowicach - Strefa Kultury Wrocław\nSąsiedzki spacer po Gajowicach\nRezerwacja biletów: https://gajowice-spacer.webankieta.pl/\nsierpień 21, 2021@11:00 am – 1:00 pm\nTydzień przed Dniem Trójkąta mamy dla Was spacerową propozycję na rozgrzewkę! 21 sierpnia razem z niezawodnym przewodnikiem Szymonem Maraszewskim ruszamy, by po raz kolejny zwiedzić Gajowice – nowe osiedle na naszym tegorocznym szlaku. Udział jest bezpłatny, obowiązują zapisy.\nWspólnie poczujemy niepowtarzalny klimat i poznamy wiele zaskakujących historii tego osiedla. Spróbujemy zlokalizować miejsce, z którego przed laty biło kwaśne źródełko, dowiemy się, czym jest „Drzewo Życia” oraz bliżej zapoznamy się z pewnym Misterem Wrocławia. Nie zabraknie oczywiście też wizyt na często niewidocznych z ulicy, klimatycznych podwórkach.\nNa spacer zapiszesz się TUTAJ. Wycieczka ruszy punktualnie o godzinie 11:00. Miejsce zbiórki podamy wszystkim zapisanym uczestnikom w wiadomości zwrotnej po wypełnieniu formularza.


10 Najlepszych Specjalistów od Prawa Pracy w Jastrzębiu Zdroju, 2021\nKancelarie Prawa Pracy w Jastrzębiu Zdroju, 2021\nDołącz do naszych Specjalistów od Prawa Pracy w Jastrzębiu Zdroju\nDziałasz na rynku jako Specjalista od Prawa Pracy i szukasz nowych Klientów z Jastrzębia Zdroju lub okolic? Załóż konto i realizuj potrzeby zainteresowanych Klientów z Oferteo!\nPowiązane strony: Prawo pracy, Zlecenia z prawa pracy Jastrzębie-Zdrój\nZ mec. Petlic współpracuję już od kilku lat. Bardzo dobry specjalista z zakresu prawa cywilnego, natomiast gdy potrzebowałam pomocy z zakresu prawa pracy czy prawa gospodarczego również ją otrzymałam.\nTaki prawnik to skarb. Świetny kontakt nawet w weekend, oddany sprawie, miła współpraca.\nRanking Specjalistów od Prawa Pracy obejmuje również takie miejscowości jak: Jastrzębie-Zdrój. więcej...\nTytuł otrzymują Specjaliści cieszący się uznaniem wśród Klientów w swojej branży i regionie. Jesteś jednym z Najlepszych? Pochwal się Klientom dodając ten link na swojej stronie internetowej: https://www.oferteo.pl/prawo-pracy-firmy/jastrzebie-zdroj#Najlepsi


Epidemia odry we Francji | strona 1 - zdrowie - SuperMamy.pl\nEpidemia odry we Francji\nOdra ogarnia Europę. We Francji mówi się już o epidemii!\nNiepokojący powrót groźnej choroby we Francji. Czy to konsekwencje nieszczepienia dzieci?\nCzy odra zaatakuje dzieci w Polsce? To pytanie zadaje sobie wiele rodziców. Odpowiedź na nie nie jest prosta, bo nie dość, że coraz więcej rodziców rezygnuje ze szczepień dla swoich dzieci, to jeszcze epidemie odry ogarniają całą Europę. We Francji odnotowano już 2 tys. zachorowań! Ministerstwo Zdrowia apeluje o nierezygnowanie ze szczepień.\nMinisterstwa Zdrowia we Francji podaje informację, że liczba przypadków odry, które zostały odnotowane od początku tego roku, jest już prawie czterokrotnie wyższa, niż w całym poprzednim roku. Jedna osoba zmarła. Co piąty chory musiał być hospitalizowany.\nBlisko 90 procent pacjentów stanowią osoby niezaszczepione lub zaszczepione częściowo.\nCzytaj więcej na http://twojezdrowie.rmf24.pl/aktualnosci/news-epidemia-odry-we-francji-od-poczatku-roku-2-tysiace-zachorow,nId,2576903#utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=firefox\nMinisterstwo Zdrowia obawia się epidemii i apeluje do rodaków, by nie rezygnowali ze szczepień.


Leczenie schorzeń centralnego i obwodowego układu nerwowego - Wimedica - Leczenie żylaków, neurolog, Giżycko\nStrona główna » Oferta » Leczenie schorzeń centralnego i obwodowego układu nerwowego\nLeczenie schorzeń centralnego i obwodowego układu nerwowego\nZajmuję się leczeniem schorzeń centralnego i obwodowego układu nerwowego takich jak :\nbóle głowy i twarzy /ból głowy typu napięciowego, migrena, neuralgie nerwów czaszkowych itp./\nzawroty głowy /w leczeniu łagodnych położeniowych zawrotów głowy stosuję manewry repozycyjne/\ndrżenie i inne zaburzenia ruchowe\nzespoły otępienne /choroba Alzheimera, otępienie naczyniopochodne i inne /\nuszkodzenia nerwów czaszkowych i obwodowych\nleczenie bólu neuropatycznego / np. w neuropatii cukrzycowej, neuropatii popółpaścowej, ośrodkowego bólu neurogennego/\nWykonuję również badania neurologiczne w ramach medycyny pracy.\nZespoły bólowe kręgosłupa to jedne z najczęstszych przyczyn bólu i niezdolności do pracy. Szczególnie częsty jest ból dolnego odcinka kręgosłupa, zwany bólem krzyża. Szacuje się, że około 80% populacji w państwach wysokorozwiniętych miał, ma lub będzie mieć epizodyczne lub stałe bóle krzyża. Częstość bólu zwiększa się z wiekiem, zwłaszcza u osób pracujących ciężko fizycznie oraz wykonujących pracę w pozycji siedzącej. Pierwszy epizod bólowy występuje zazwyczaj między 30 a 40 rokiem życia. Istnieje szereg przyczyn mogących wywołać ból kręgosłupa, jednak zdecydowanie najczęstszą są zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa (obecne u większości osób po 50 roku życia).\nBól może się nasilać od umiarkowanego do ciężkiego i znacznie ograniczać sprawność oraz wykonywanie codziennych czynności. Bóle związane ze zmianami zwyrodnieniowymi kręgosłupa to tzw. bóle nieswoiste, które stanowią około 80-90% bólów kręgosłupa. Zdecydowanie mniejszą grupę, około 10-20% stanowią tzw.bóle swoiste, których przyczynami są m.in.:\n1. choroby krążka międzykręgowego tzw. dyskopatia\n2. urazy- złamanie kręgu, naderwanie więzadeł kręgosłupa\n3. procesy zapalne- zapalenie stawów, zapalenie kręgu, krążka międzykręgowego, gruźlica\n4. nowotwory- guzy pierwotne i przerzutowe\n5. wady wrodzone- skolioza, stenoza kanału kręgowego\nObjawy alarmujące, mogące sugerować poważną przyczynę bólu kręgosłupa, to:\n– zaburzenia czucia w okolicy krocza\n– osłabienie siły mięśniowej (np. opadanie stopy)\n– nieodległy w czasie uraz kręgosłupa\nU ponad 90% pacjentów, bóle kręgosłupa ustępują samoistnie lub słabną w ciągu 3 miesięcy. Zdecydowana większość ostrych bólów kręgosłupa ma charakter łagodny i wymaga niewielkiej interwencji farmakologicznej i rehabilitacyjnej w celu uzyskania poprawy. Leki stosowane w bólu kręgosłupa niejednokrotnie przynoszą ulgę dopiero po kilkunastu dniach leczenia. Około 15% bólów kręgosłupa utrzymuje się dłużej niż 2 tygodnie. Leczenia operacyjnego wymaga jedynie niewielka grupa pacjentów z bólem kręgosłupa. Najczęstszym wskazaniem do zabiegu jest przemieszczenie krążka międzykręgowego, które powoduje ucisk na korzenie nerwowe lub rdzeń kręgowy. Towarzyszą temu mogą objawy neurologiczne, takie jak: niedowład kończyny/kończyn, zaburzenia czucia szczególnie okolicy krocza, zaburzenia zwieraczy.\nNa kondycję kręgosłupa pracujemy całe życie. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia uciążliwego bólu należy m.in:\n– regularnie uprawiać sport, ćwiczyć – wzmocni to mięśnie gorsetu mięśniowego\n– pamiętać o rozciąganiu przed i po zakończonym wysiłku fizycznym oraz w przerwach podczas pracy wymagającej wymuszonej pozycji ciała\n– utrzymywać prawidłową postawę ciała, również w trakcie pracy (szczególnie w pozycji siedzącej)\n– starać się równomiernie rozkładać dźwigany ciężar (rozkładać na obie ręce)\n– podnosić ciężkie przedmioty, zginając kolana i utrzymując przy tym wyprostowane plecy\n– spać na średnio twardym, lekko sprężynującym materacu (dostosowującym się do fizjologicznych krzywizn kręgosłupa)\n– dbać o prawidłową masę ciała, by waga nie obciążała dodatkowo kręgosłupa\nBóle głowy to schorzenie występujące we wszystkich grupach wiekowych.\nDzieli się ja na pierwotne, czyli takie u podłoża których nie znajduje się zmian morfologicznych oraz wtórne, czyli stanowiące objaw chorób wewnątrzczaszkowych czy też ogólnoustrojowych.\nWtórne bóle głowy występują znacznie rzadziej i stanowią około 10%. Wtórny ból głowy to np. ból związany z guzem mózgu, urazem głowy, chorobą naczyniową mózgu – krwotokiem podpajęczynówkowym, krwotokiem śródmózgowym, w przebiegu zakrzepicy zatok żylnych mózgu, zapaleniu naczyń mózgowych; w neuroinfekcji, czy w chorobach zatok obocznych nosa.\nPierwotne bóle głowy do nich zalicza się migrenę, ból głowy typu napięciowego, trójdzielno-autonomiczne bóle głowy oraz inne pierwotne bóle głowy, np.: pierwotny kaszlowy ból głowy, pierwotny wysiłkowy i kłujący ból głowy, ból głowy związany z aktywnością seksualną.\nNajczęstszą postacią pierwotnego bólu głowy jest ból głowy typu napięciowego. U podłoża tego rodzaju bólu sugeruje się udział dziedziczenia, napięcia emocjonalnego, czynników środowiskowych i nieprawidłowo funkcjonującego obwodowego i ośrodkowego układu nerwowego.\nNapięciowy ból głowy ujawnia się w każdej grupie wiekowej, najczęściej u osób w średnim wieku, a także wśród młodzieży.\nBól głowy napięciowy charakteryzuje się obustronną lokalizacją, zwykle umiejscowiony jest w skroniach lub obejmuje całą głowę, ma charakter tępy, uciskowo-gniotący, zwykle nie towarzyszą mu nudności i wymioty. Ból zwykle ma umiarkowane nasilenie, ale z czasem może narastać, z postaci występującej epizodycznie, może przechodzić w postać przewlekłą. Leczenie napięciowych bólów głowy wymaga współpracy pacjenta z lekarzem, postać przewlekła cechuje się opornością na działanie większości leków, co często prowadzi do nadużywania środków przeciwbólowych. Wprowadzenie właściwego leczenia tego typu bólów głowy, ma na celu zapobieganie przejściu częstego epizodycznego bólu w postać przewlekłą. W leczeniu profilaktycznym tego typu bólów głowy stosuje się przede wszystkim leki przeciwdepresyjne, rzadziej przeciwpadaczkowe.\nMigrena to jedna z najczęstszych chorób neurologicznych, jest przewlekłą chorobą ujawniającą się okresowo, pod postacią silnego, pulsującego bólu głowy, któremu towarzyszą objawy autonomiczne takie jak nudności, wymioty, nadwrażliwość na światło i hałas. Pomiędzy napadami chorzy nie odczuwają żadnych dolegliwości. Występuje trzykrotnie częściej u kobiet niż u mężczyzn.\nW większości osób rozpoczyna się w drugiej lub trzeciej dekadzie życia. Obraz kliniczny migreny jest różnorodny i zmienny, występuje przez większą część życia ze zmienną częstotliwością. Etiologia choroby pozostaje nieznana, można sądzić, że jest uwarunkowanym genetycznie schorzeniem, u podłoża której leżą napadowo występujące zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym.\nJest kilka typów migreny, przy czym najbardziej powszechna jet migrena bez aury – 85% chorych i migrena z aurą- 15% chorych. Aura definiowania jest jako występowanie ogniskowych objawów neurologicznych, najczęściej wzrokowych, rzadziej czuciowych, ruchowych lub zaburzeń mowy, poprzedzających zwykle typowy migrenowy ból głowy.\nNapady migreny mogą być prowokowane pokarmami, stresem, odprężeniem po stresie, zmianami hormonalnymi, niedoborem lub nadmiarem snu, zmianami pogody, zapachami, jasnym światłem.\nLeczenie migreny zależy od częstości występowania napadów, czasu ich trwania oraz natężenia bólu.\nU chorych z częstymi napadami, bądź też napadami niezbyt częstymi ale ciężkimi, upośledzającymi sprawność chorego, oprócz leczenia doraźnego zalecane jest leczenie profilaktyczne, które ma na celu zmniejszenie ilości napadów, ich nasilenia i czasu trwania, poprawę skuteczności leczenia doraźnego oraz przeciwdziałanie polekowym bólom głowy. W leczeniu profilaktycznym wykorzystuje się leki przeciwpadaczkowe, przeciwdepresyjne, B-adrenolityki, antagonistów kanału wapniowego.\nNerwoból (neuralgia) to ból promieniujący w obrębie pola unerwienia przez dany nerw lub jego gałąź.\nNeuralgie dzieli się na samoistne i objawowe, których powodem są takie procesy patologiczne jak guz, uraz, demielinizacja, czy zapalenie.\nNajczęstszym samoistnym nerwobólem w obrębie twarzy jest neuralgia nerwu trójdzielnego.\nJest to napadowy, nawracający, zazwyczaj jednostronny, silny ból o charakterze kłującym w obszarze unerwienia jednej lub więcej, gałęzi nerwu trójdzielnego.\nNerwoból występuje zazwyczaj w obszarze unerwienia drugiej II i III trzeciej gałęzi n. V.\nZnamienne jest występowanie u chorych tzw. stref spustowych, czyli punktów, których dotknięcie, wywołuje napad bólu, często wywoływany jest przez żucie, przełykanie.\nCzas trwania choroby jest różny: od kilku tygodni do kilku miesięcy a nawet lat, choroba przebiega z okresami remisji i nawrotów. Pomiędzy napadami chory nie odczuwa dolegliwości. Remisje choroby mogą być różnie długie, mogą trwać miesiące i lata. Z upływem czasu remisje stają się krótsze, a ataki bólu intensywniejsze i dłuższe, zmianie może ulec również charakter bólu.\nZapadalność wzrasta z wiekiem. Przyczyna powstawania samoistnego nerwobólu n. V jest niejasna. Klasyczna neuralgia obejmuje wszystkie przypadki o niejasnej przyczynie (tu mieści się również neuralgia związana z uciskiem nerwu trójdzielnego przez naczynie). Najbardziej powszechna teoria powstania neuralgii nerwu trójdzielnego, zakłada, że ucisk korzenia nerwu trójdzielnego, prowadzi do nadmiernej pobudliwości neuronów i stanowi źródło napadów.\nW terapii neuralgii czaszkowych najskuteczniejsze są leki przeciwpadaczkowe, leczenie rozpoczyna się od klasycznych leków przeciwpadaczkowych, za najskuteczniejszą uważana jest karbamazepina.\nW przypadku braku poprawy stosuje się inne leki przeciwpadaczkowe oraz toksynę botulinową.\nW przypadkach opornych na farmakoterapię stosuje się zabiegi neurodestrukcyjne i leczenie chirurgiczne.\nRzadziej występującą neuralgią czaszkową jest nerwoból nerwu językowo-gardłowego, charakteryzujący się uporczywymi, jednostronnymi napadami bólu w okolicy migdałka podniebiennego, podniebienia, nasady języka, głębi ucha, niekiedy kąta żuchwy. Zachorowania zwykle w wieku podeszłym. Bóle prowokowane są przez mówienie, żucie, ziewanie, kaszel. Napady utrzymują się od kilku tygodni do kilku miesięcy. Leczenie-podobnie jak w neuralgii n. trójdzielnego.\nInną neuralgią jest nerwoból nerwu potylicznego, który charakteryzuje się napadowymi, ostrymi bólami w zakresie unerwienia n. potylicznego większego i mniejszego. W większości przypadków bóle obejmują jednostronnie kark, potylicę, prowokowane są przez ruchy szyi, czesanie. Strefy spustowe znajdują się w punkcie wyjścia nerwów potylicznych. Leczenie rozpoczyna się od terapii farmakologicznej, przy nieskuteczności tego leczenia stosuje się blokady ujścia n. potylicznego większego.\nZawroty głowy stanowią dolegliwość nieswoistą, która może wystąpić w różnych chorobach.\nMogą się za nimi kryć przyczyny błahe i łagodne, jak też poważne. Pojęcie zawrotów nie jest jednoznaczne i obejmuje co najmniej 2 odmienne typy dolegliwości:\n* złudzenie ruchu otoczenia, najczęściej kołowego, ruchu własnego ciała lub padania w jedną stronę; uczuciu temu mogą towarzyszyć nudności, wymioty, lęk (zawrót układowy)\n* niesprecyzowane doznania niepewności, niestabilności, braku równowagi, lęk przed upadkiem; bez obecności wrażenia ruchu otoczenia względem własnego ciała (zawrót nieukładowy)\nUkładowe zawroty głowy najczęściej są objawem zaburzeń pochodzenia obwodowego, ale mogą też wystąpić w przebiegu nagłych uszkodzeń móżdżku i pnia mózgu.\n1. choroby ucha wewnętrznego (błędnika)- łagodne położeniowe zawroty głowy, zapalenie neuronu przedsionkowego, choroba Meniere’a, zapalenie ucha wewnętrznego, toksyczne uszkodzenie błędnika, uraz błędnika, zaburzenia krążenia krwi w błędniku\n2. choroby układu nerwowego- choroby naczyniowe mózgu, urazy mózgu, guzy mózgu, stwardnienie rozsiane, migrena, padaczka\n3. choroby ogólnoustrojowe i narządowe- nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca, hypoglikemia, choroby oczu.\nU osób w podeszłym wieku zawroty głowy są znacznie częstsze i częściej mają przewlekły charakter, u większości z nich podłożem dolegliwości jest fizjologiczny proces starzenia się trzech układów biorących udział w utrzymaniu równowagi: narządu przedsionkowego, wzroku i czucia głębokiego.\nZawroty głowy mogą też mieć charakter psychogenny, występują w zaburzeniach lękowych, mogą być także objawem maskującym depresję .\nJedną z najczęstszych przyczyn zawrotów głowy są łagodne położeniowe zawroty głowy– cechują się występowaniem krótkotrwałych, od kilku do kilkudziesięciu sekund, napadów zawrotów głowy o typie wirowania, wyzwalanych przez zmianę pozycji głowy w trakcie kładzenia się, wstawania, pochylania i szybkiego skrętu głowy. Objawy choroby pojawiają się, gdy otolity z plamki łagiewki (struktura błędnika) zostają uwolnione i przemieszczą się do jednego z kanałów półkolistych lub osklepka.\nObraz kliniczny jet bardzo znamienny, rozpoznanie potwierdza test diagnostyczny Dix-Halpike’a lub roll test. Podstawowym leczeniem tej jednostki chorobowej jest zastosowanie odpowiednich manewrów repozycyjnych. Czasami pojedynczy manewr powoduje wyleczenie, często jednak konieczne jet powtórzenie manewrów. Jeżeli manewry są niewystarczająco skuteczne lub po ich wykonaniu utrzymują się niewielkie objawy, stosuje się ćwiczenia metodą Brandta-Daroffa, które chory wykonuje samodzielnie w domu. Celem manewrów i ćwiczeń jest przemieszczenie otolitów z kanałów półkolistych i spowodowanie habituacji w ośrodkowej części układu przedsionkowego ( obniżenie percepcji zawrotów głowy).\nRwa kulszowa to zespół bólowy dolnej części kręgosłupa promieniujący przez pośladek i tylną powierzchnię uda oraz podudzia aż do stopy. Jest to częsta dolegliwość, chociaż występująca zdecydowanie rzadziej niż izolowany ból dolnego odcinka kręgosłupa.\nRozpowszechnienie rwy kulszowej w populacji ogólnej waha się od 2 do 43 % w wybranych grupach zawodowych.\nJakie są przyczyny rwy kulszowej ?\nKorzenie nerwowe wychodzące z dolnej części splotu lędźwiowo-krzyżowego (splot nerwowy powstały z gałęzi nerwów rdzeniowych odc. L-S kręgosłupa) łączą się i tworzą między innymi nerw kulszowy. Uciśnięcie któregoś z korzeni tworzących nerw lub samego nerwu, może powodować charakterystyczny ból promieniujący do kończyny dolnej.\nNajczęstszą przyczyną dolegliwości (ok. 90%) jest przepuklina krążka międzykręgowego powodująca ucisk korzenia nerwowego. Krążki międzykręgowe (dyski) znajdujące się między kręgami umożliwiają jego ruchomość i zapewniają amortyzację. Z wiekiem oraz pod wpływem różnych obciążeń, krążki ulegają zwyrodnieniu i tracą swoją elastyczność, stają się podatne na przesunięcia, powodując ucisk na sąsiadujące z nimi korzenie nerwowe.\nInnymi przyczynami bólu o charakterze rwy kulszowej mogą być: ciasnota kanału kręgowego (np. wywołana masywnymi zmianami zwyrodnieniowymi kręgosłupa), przemieszczenie kręgów względem siebie (tzw. kręgozmyk), uraz, zespół mięśnia gruszkowatego ( przeciążenie, uraz mięśnia będącego w bezpośrednim sąsiedztwie nerwu kulszowego w obrębie pośladka), rzadko zmiany nowotworowe w obrębie kanału kręgowego.\nObjawy rwy kulszowej mogą pojawić się nagle (np. po podniesieniu ciężkiego przedmiotu) lub narastać stopniowo bez uchwytnej przyczyny. Dokładna lokalizacja bólu zależy od miejsca ucisku, uszkodzenia korzenia tworzącego nerw lub samego nerwu. Charakterystyczną cechą jest jest ból rwący, jego promieniowanie do pośladka i tylnej części uda i podudzia oraz stopy. Objawy te świadczą o podrażnieniu nerwu, mogą narastać przy poruszaniu się. W przebiegu rwy może dochodzić do zaburzeń czucia i osłabienia siły w obrębie kończyny dolnej (najczęściej w zakresie ruchów stopy).\nZapobieganie wystąpieniu bólu kręgosłupa i rwy kulszowej to przede wszystkim dbałość o zdrowy kręgosłup. Regularne uprawianie sportu, ćwiczenia, wzmacniają mięśnie przykręgosłupowe, które pomagają zachować prawidłową sylwetkę. Należy dbać o odpowiednią postawę ciała w trakcie pracy siedzącej, czyli odpowiednie ustawienie biurka i krzesła ,tak aby pochylanie się nie było konieczne. W przypadku wykonywania pracy fizycznej należy rozkładać obciążenie i unosić przedmioty, utrzymując wyprostowane plecy przy zgiętych kolanach. Istotnym elementem prewencji bólów kręgosłupa jest utrzymanie prawidłowej masy ciała. Im większe obciążenie nakładamy na nasz kręgosłup (np. dodatkowe kilogramy), tym szybciej krążki międzykręgowe tracą swoją elastyczność.\nLeczenie rwy kulszowej w przeważającej większości przypadków jest zachowawcze.\nWskazane jest odciążenie kręgosłupa (odpoczynek, ale nie całkowity brak aktywności), stosowanie leków przeciwbólowych, przeciwzapalnych, rozluźniających mięśnie. Ważnym elementem skutecznego leczenia jest rozpoczęcie wczesnej rehabilitacji.\nW przypadku długotrwałego utrzymywania się bólu lub wystąpienia objawów takich jak zaburzenia czucia w obrębie krocza, osłabienie siły mięśniowej kończyny, czy zaburzenia zwieraczy, konieczne jest leczenie operacyjne. Taka konieczność dotyczy 2-10% chorych z rwą kulszową.\nZespół niespokojnych nóg jest częstą, choć rzadko rozpoznawaną chorobą neurologiczną.\nSzacuje się, że może dotykać nawet 5% populacji ogólnej, z niewielką przewagą występowania u kobiet. Chorują zarówno osoby młode, jak i w podeszłym wieku. Pacjentom z objawami zespołu niespokojnych nóg, często trudno jest opisać odczuwane dolegliwości. Najczęściej zgłaszają to jako nieprzyjemne uczucie w podudziach i stopach (drganie, niepokój, drętwienie), które zmusza pacjenta do poruszania nogami a ruch przynosi ulgę, czasowe ustąpienie dolegliwości.\nObjawy są szczególnie nasilone w godzinach wieczorno-nocnych, utrudniają zasypianie, zakłócają sen. Nieprzyjemne doznania w kończynach dolnych mogą pojawić się także podczas długiego pozostawania w jednej pozycji ( np. podróż samolotem, oglądanie telewizji, w kinie).\nPrzyczyny choroby nie są dokładnie poznane. Wyróżniamy postacie pierwotne i wtórne.\nW postaciach wtórnych duże znacznie w rozwoju choroby ma niedobór żelaza. Zaobserwowano częstsze występowanie zespołu niespokojnych nóg w chorobach z niedoborem żelaza, w stanach predysponujących do obniżonego stężenia żelaza, takich jak ciąża, niedokrwistość z niedoboru żelaza, przewlekła choroba nerek. W postaci pierwotnej prawdopodobnie dochodzi do nakładania się niedoboru żelaza i mającego podłoże genetyczne i niedoboru dopaminy w mózgu.\nDopamina spełnia wiele ważnych funkcji w układzie nerwowym, m.in. jest przekaźnikiem informacji między komórkami nerwowymi. Żelazo jest natomiast potrzebne w procesie wytwarzania dopaminy w mózgu. Objawy chorobowe pojawiają się/ nasilają zwykle w godzinach wieczorno-nocnych, co jest związane z fizjologicznie mniejszą aktywnością układu dopaminergicznego w mózgu w porze wieczorno-nocnej.\nZespół niespokojnych nóg może być też wywołany niektórymi lekami, najczęściej są to leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne i stabilizujące nastrój. Występuje też częściej u osób nadużywających alkoholu, nikotyny, kofeiny.\nWybór optymalnej metody leczenia zależy od postaci choroby (czy jest pierwotna, czy wtórna) oraz od stopnia nasilenia objawów.\nW postaci wtórnej , po ocenie gospodarki żelaza w organizmie, wdraża się suplementację żelaza przez 3 miesiące. Kluczem do wyleczenia postaci wtórnej jest leczenie choroby podstawowej.\nW postaci pierwotnej o lekkim przebiegu należy zadbać o higienę snu, unikać używek przed snem, zachowywać regularne pory snu, nie spożywać obfitych posiłków przed snem.\nW przypadku większego nasilenia objawów oraz braku wystarczającej poprawy po leczeniu postaci wtórnej, wdraża się leczenie farmakologiczne. W terapii najczęściej stosuje się leki wpływające na układ dopaminergiczny, czasami lek z grupy leków przeciwpadaczkowych (np.Pregabalina) czy opioidów w postaci zaostrzonej.\nChoroba Parkinsona to przewlekła, postępująca choroba ośrodkowego układu nerwowego.\nChoruje na nią około 1.5% osób powyżej 65 roku życia. Szacuje się, że w Polsce chorobę Parkinsona rozpoznano u około 70 tys. pacjentów. Średni wiek zachorowania przypada na 60 rok życia, nieco częściej chorują mężczyźni.\nW przebiegu choroby dochodzi do degeneracji i zaniku komórek mózgowych produkujących dopaminę, która odgrywa istotną rolę w utrzymaniu napędu ruchowego, koordynacji i napięcia mięśni.\nNajbardziej widocznym objawem choroby Parkinsona jest drżenie kończyn. Początkowo występuje ono w jednej kończynie górnej, ale w miarę postępu choroby rozprzestrzenia się na pozostałe kończyny. Drżenie występuje w spoczynku , łagodnienie w ruchu. Ważnym objawem powodującym znaczne trudności w poruszaniu jest spowolnienie ruchowe. Polega ono na wolniejszym wykonywaniu wszystkich czynności ruchowych (chodzenie, mówienie), chory ma problemy z rozpoczęciem ruchu oraz przyspieszeniem wykonywanej czynności.\nInne objawy choroby Parkinsona to: sztywność mięśniowa, zaburzenia postawy, zniesienie balansowania kończynami górnymi podczas chodu, zmiana chodu (szuranie stopami, pochylenie sylwetki ciała ku przodowi), zmiana wyrazu twarzy (zubożenie mimiki).\nPoza tym mogą występować zaburzenia snu, zaparcia, osłabienie węchu, obniżenie nastroju.\nObjawy choroby postępują i rozwijają się stopniowo przez lata.\nPrzyczyny choroby Parkinsona pozostają nieznane. Obecnie uważa się, że rozwija się u osób z predyspozycją genetyczną na skutek działania czynników środowiskowych. Nie znaleziono jednak jednego czynnika środowiskowego, który bezpośrednio powoduje wystąpienie choroby\nNie znany jest obecnie sposób zapobiegania chorobie Parkinsona.\nChoroba ma charakter postępujący, leczenie łagodzi objawy choroby. Najlepszy efekt leczenia uzyskuje się przez pierwsze 3-5 lat od ustalenia rozpoznania. Po tym czasie u większości chorych objawy nasilają się pomimo stosowanego leczenia, pojawiają się fluktuacje objawów.\nW leczeniu choroby Parkinsona stosuje się głównie leki działające na układ dopaminergiczny (np. Lewodopa , Pramipeksol, Ropinirol, Razagilina).\nChoroba ma charakter postępujący i prowadzi do upośledzenia sprawności ruchowej utrudniając codzienne funkcjonowanie- poruszanie się, odżywanie, czynności pielęgnacyjne.\nW zaawansowanym stadium choroby chorzy wymagają zwykle pomocy osób trzecich. Ważne jest zapewnienie odpowiedniej ilości ruchu w ciągu dnia i zbilansowanej diety.\nPosiłki powinny być wysokokaloryczne i bogate w składniki odżywcze oraz błonnik ( zapobieganie zaparciom). Ważne jest spożycie około 1.5- 2 litra płynów dziennie. Zalecane są częste posiłki o małej objętości, konsystencji papkowatej. Ważne jest dostosowanie godzin przyjmowania pokarmów do czasu podaży leków- Lewodopę należy przyjmować najpóźniej 30 minut przed posiłkiem lub 2 godziny po spożytym posiłku popijając lek wodą , nie należy przyjmować Lewodopy z posiłkiem (szczególnie z posiłkiem o dużej zawartości białka).\nNajczęstszą przyczyną otępienia u osób w starszym wieku jet choroba Alzheimera. Częstość występowania zwiększa się, co jest konsekwencją wydłużenia życia i starzenia się społeczeństwa. Prognozy demograficzne wskazują, że tendencja ta będzie się utrzymywać.\nSzacuje się, że w Polsce na chorobę Alzheimera choruje ponad 300 000 osób.\nChoroba Alzheimera należy do chorób neurodegeneracyjnych, w których dochodzi do stopniowego, postępującego obumierania komórek nerwowych. Dokładna patogeneza schorzenia pozostaje nieznana, jednak wiele wskazuje, że jej przyczyną jest odkładanie się w komórkach nerwowych nieprawidłowych białek. Głównym białkiem, którego obecność powoduje uszkodzenie neuronów, jest B-amyloid. Dodatkowy mechanizm powodujący neurodegenerację to patologiczna przebudowa białka będącego budulcem szkieletu komórek nerwowych, co również prowadzi do ich rozpadu. Obecność nieprawidłowych białek powoduje zanik neuronów i upośledza ich funkcje, co skutkuje zmniejszeniem ilości substancji przekaźnikowych, głównie acetylocholiny.\nPierwsze objawy choroby to zazwyczaj łagodne zaburzenia pamięci dotyczącej bieżących wydarzeń. Są one słabo wyrażone, często nie budzą niepokoju. Dodatkowo chory może mieć problemy z koncentracją i radzeniem sobie z dotychczasowymi obowiązkami. Osoby dotknięte chorobą często stają się drażliwe i mogą zachowywać się nieadekwatnie do sytuacji. Mogą pojawić się problemy z nazywaniem, przypomnieniem konkretnego słowa. Obserwuje się też objawy depresji, z czasem mogą pojawić się zaburzenia urojeniowe.W bardziej zaawansowanych stadiach choroby objawy nasilają się. Chorzy mają problemy z rozpoznaniem bliskich osób, nie są zorientowani w czasie i przestrzeni, nie poznają własnego domu. Nazywanie staje się coraz trudniejsze, pacjenci wymagają pomocy przy prostych czynnościach dnia codziennego (toaleta, ubieranie się , jedzenie).\nObecnie nie istnieje leczenie mogące powstrzymać proces chorobowy lub zahamować odkładanie nieprawidłowych białek. W terapii choroby Alzheimera stosuje się leki objawowe, które w pewnym stopniu okresowo poprawiają funkcje poznawcze w wyniku podwyższenia stężenia przekaźników w mózgu. Do tych leków należą inhibitory acetylocholinoesterazy, np. donepezil, riwastygmina. Terapia ta spowalnia przebieg choroby o około 1.5 roku. W umiarkowanych oraz średnio zaawansowanych postaciach choroby dodatkowo można stosować mementynę, która korzystnie wpływa na funkcje poznawcze. Chory często wymagają też leczenia zaburzeń zachowania oraz zaburzeń psychotycznych- tu stosowane są głównie neuroleptyki nowej generacji. Ważnym elementem leczenia pacjentów z chorobą Alzheimera jest również postępowanie niefarmakologiczne. W początkowych etapach choroby polega ono na treningu pamięci, a w bardziej zaawansowanych postaciach, na treningu codziennego funkcjonowania. Badania pokazują, że czynnikami mogącymi predysponować do rozwoju choroby Alzheimera są m.in.: nadciśnienie tętnicze, zaburzenia gospodarki lipidowej, cukrzyca. Dlatego wydaje się, ze prawidłowa dieta, utrzymanie prawidłowego stężenia glukozy, mogą mieć wpływ na redukcję prawdopodobieństwa zachorowania. Uważa się, ze osoby aktywne fizycznie w sposób regularny oraz aktywność umysłowa, zmniejsza ryzyko zachorowania.\nChoroba ma charakter postępujący. Rokowanie dotyczące poprawy funkcji poznawczych jest złe, ponieważ nie ma leku mogącego, powstrzymać niszczenie komórek nerwowych. Przeżywalność pacjentów zależy od wieku oraz stopnia zaawansowania choroby w momencie rozpoznania. Średni czas przeżycia chorych waha się od 3-11 lat. Pacjenci z chorobą Alzheimera w większości przypadków nie umierają z powodu niszczenia mózgu, ale na skutek powikłań będących elementem chorób towarzyszących.\nKluczową rolę w życiu chorych z chorobą Alzheimera odgrywają opiekunowie. Wraz z postępującymi zaburzeniami pamięci, pacjenci potrzebują coraz większej pomocy osób trzecich. Zazwyczaj funkcję opiekunów przejmuje najbliższa rodzina. Jest to trudna i nowa sytuacja dla bliskich, dlatego ważne jest, aby dowiedzieli się jak najwięcej o chorobie. Pozwoli to na częściowe przygotowanie się na trudne sytuacje związane z opieką. W miarę możliwości wskazane jest częściowe dostosowanie mieszkania do potrzeb chorego, usunięcie przedmiotów mogących stanowić zagrożenie (ostrze przedmioty, kable). Ważne jest również przygotowanie chorym pełnowartościowej diety, zachęcanie do aktywności fizycznej i umysłowej.


Hudosil – MojeZdrowie\nHUDN1-0004-0250-0000-00 PreviousPrice ShopProductId\nHudosil metyki do pielęgnacji ciała\nNowy krem przeciwzmarszczkowy Karin Herzog ewolucja w badaniach kosmetycznych łączy tlen i neutralną witaminę A ze wspaniałym olejekiem morelowym. Jakość kremów Vita-A-Kombi jest dobrze znana: opatentowana na całym świecie kombinacja tlenu i neutralnej witaminy A daje naskórkowi naturalne elementy, dzięki którym cera jest bardziej świetlista, pory zamknięte, a wygląd w całości się poprawia. Olejek morelowy upiększa skórę i wygładza ją, a odżywia zmęczoną i pozbawioną witalności. Olejek zawiera neutralny witaminy A, B, E, C i witaminy PP, a także cukier i lipidy. W połączeniu z kremem Vita-A-Kombi z 2% zawartością tlenu Vita-A-Apricot zapewnia przyjemne uczucie skórze oraz oczyszcza ją i tonizuje. Zapach Vita-A-Apricot jest naprawdę cudowny, a jego lekka konsystencja sprawia, że czujesz się, jakbyć miała drugą, nową skórę. Nie będziesz chciała się dzielić tym kremem! Sposób użycia Jeśli masz suchą skórę, to nałóż krem typu komfort np. Additional Sweet na noc lub Additional Day po kremie Vita-A-Kombi. Nakładaj rano i wieczorem na twarz i szyję bez wmasowywania. Użyj pędzelka do rozprowadzenia kremu na twarzy lub specjalnej załączonej szpatułki.\nkarin herzog vita-a-apricot krem przeciwzmarszczkowy z olejkiem morelowym 50 ml dostępny od ręki\niluma, maybelline kosmetyki, koreańskie kosmetyki w hebe, loreal infallible more than concealer swatches, maybelline super stay, dermofuture wypełniacz zmarszczek, dlonie, lovely k lips sklep, balsam rozswietlajacy z drobinkami, krem bb rozświetlający, kąpiel rozjaśniająca anwen, zmiany alergiczne na skórze, clarena krem z wit c…\nTagi basiclab, butyrospermum parkii butter, dr jart, samarite divine elixir\n← germaine de capuccini pollution defense youthfulness activating oxy cream krem ochronny przed zanieczyszczeniami 50 ml → fillerina day cream grade 1 krem na dzień – stopień 1 50 ml


Przepis na jajka w sosie musztardowym z młodymi ziemniakami\nCanva (ManuWe, Getty Images)\nChoć jajka w roli głównej kojarzą nam się przede wszystkim ze śniadaniami, mogą one wystąpić w głównej roli również w porze obiadowej. Jedną z takich potraw są jajka w sosie musztardowym, które królowały przede wszystkim w czasach PRL-u, gdzie trudno było o podstawowe produkty. Dziś danie to może niejednego zaskoczyć swoim ciekawym smakiem.\nChoć dietetycy przez jakiś czas podchodzili do jajek z rezerwą, dziś uważa się, że są one bardzo zdrowe i powinniśmy jeść ich nawet do 10 tygodniowo. Jedyny niepokój w lekarzach wzbudzała niegdyś duża zawartość cholesterolu.\nOstrzegano przed jego zgubnym działaniem i zalecano maksymalnie 3 jaja tygodniowo dla zdrowego człowieka. Teraz wiele się zmieniło, a światowi specjaliści od żywienia wskazują przede wszystkim na zalety jedzenia jajek.\nDzisiaj wiadomo, że jajka mają niezwykle cenne składniki, niezwykle potrzebne dla naszego organizmu. Są one bogate w witaminy A, E, D, K, B2, B12 oraz składniki mineralne, takie jak: fosfor, potas, sód, wapń, żelazo, magnez, miedź, cynk, selen oraz beta-karoten i luteinę.\nO tym, jaki jest najzdrowszy sposób przygotowania jajek, pisaliśmy już w poprzednich naszych artykułach. Warto jednak przypomnieć, że najlepszym wyborem będzie spożywanie ich na miękko, ponieważ wtedy tracą najmniej swoich cennych składników.\nJajka w sosie musztardowym z młodymi ziemniakami - sentymentalny powrót do przeszłości\nJajka w sosie musztardowym to danie, które zrodziło się z potrzeby chwili, gdy sklepy w Polsce świeciły pustkami. Królowały nie tylko w domach rodzinnych, szczególnie w piątkowe popołudnia, ale również na stołówkach czy koloniach\nDziś warto odświeżyć ten zapomniany przepis i przełamać rutynę pożywnym daniem z czasów dzieciństwa. Z sosem musztardowym jajka tworzą idealne połączenie. Do przygotowania dania nie potrzeba ani wielkich zdolności kulinarnych, ani mnóstwa czasu. Robi się je w parę chwil i są świetną opcją również dla osób na diecie wegetariańskiej.\nŹródło: Canva (manu10319, Getty Images)\nJak przygotować jajka w sosie musztardowym z ziemniakami?\nZacznij od obrania ziemniaków i ich ugotowania. Gdy warzywa będą się gotować, przygotuj zasmażkę. W rondelku roztop masło i powoli dodawaj mąką, cały czas mieszając. W międzyczasie przygotuj bulion. Gdy będzie gotowy, wlej go do zasmażki i energicznie mieszaj, tak by nie powstały grudki.\nDo powstałego sosu dodaj musztardę oraz odrobinę soli i pieprzu. Wszystko dokładnie wymieszaj, a na koniec dorzuć śmietanę 18%. Mieszaj sos do momentu uzyskania jednolitej konsystencji.\nUgotuj jajka na twardo, obierz je ze skorupki i przekrój na pół. Ułóż je na talerzu razem z ugotowanymi ziemniakami i polej sosem musztardowym. Ziemniaki oraz jajka z sosem posyp na koniec świeżą natką pietruszki.\nŹródło: Puls Medycyny, Ofeminin