Ciekawe prezenty gwiazdkowe. Coś dla ciała i dla ducha\n11 grudnia 2020, 14:00\nJeśli szukamy ciekawych pomysłów na prezent dla bliskiej osoby, możemy podarować bony na warsztaty, degustację wina, zabiegi kosmetyczne czy odpowiednio dobrane zestawy kosmetyków.\nBiżuteria i perfumy już nie wiodą prymu wśród najczęściej wybieranych prezentów świątecznych. Warsztaty, degustacje, masaże, zabiegi kosmetyczne czy zestawy luksusowych kosmetyków - to one aktualnie są wybierane jako wyjątkowe podarunki dla najbliższych.\nW czasach, gdy jesteśmy stęsknieni za podróżami, ciekawą propozycją prezentową mogą okazać się warsztaty z winem. Probiernia win w Gdańsku proponuje różne odsłony winnych podróży: od Francji, przez Włochy, Hiszpanię i Portugalię, Niemcy, Austrię i Węgry aż po wyprawy dookoła świata.\n- Kolejna odsłona warsztatów z winem "Tour de France" odbędzie się po restarcie gastronomii. Warsztaty trwają około czterech godzin, podczas których omawiamy co najmniej osiem win z danego kraju lub regionu. Koszt udziału w pojedynczych warsztatach wynosi 240 zł, ale do 20 grudnia można wykupić udział za 200 zł. Vouchery dostępne są w dwóch opcjach: zakup na miejscu, po uprzednim umówieniu się lub zakup online, przy którym voucher wysyłamy w formie elektronicznej, po wcześniejszej przedpłacie. Vouchery są ważne 12 miesięcy i mogą opiewać na dowolną kwotę - mówi Łukasz Chwojnicki z Probierni Win.\nOprócz warsztatów możemy zdecydować się na pakiety degustacyjne.\n- Pakiety degustacyjne są najpopularniejszą i najlepiej sprzedającą się opcją. Mogą również być połączone z wyselekcjonowanymi przekąskami. W przypadku degustacji cena zależy od liczby próbowanych win, tematyki oraz ich poziomu cenowego. Degustacja win polskich - sześć kieliszków degustacyjnych po 50 ml to koszt 75 zł za osobę. Czerwone wina z Hiszpanii - cztery kieliszki degustacyjne po 50 ml to koszt 38 zł za osobę. Wersja z dobranymi przekąskami, cztery kieliszki degustacyjne oraz cztery odpowiednio dobrane przekąski to koszt 129 zł za dwie osoby - wyjaśnia Łukasz Chwojnicki.\n- Chociaż minimalizm zakupowy rośnie w siłę, nie sposób oprzeć się wrażeniu, że święta to tylko pretekst, by wydać fortunę na kolejne przedmioty. A gdyby tak zamienić przedmioty na uczucia? Dlatego w tym roku zamiast przedmiotów podarujmy bliskim przyjemność doświadczania. Sprezentujmy im odczucia: odprężenia, relaksu, wytchnienia i czułości, a wszystko to zapakowane z japońską dbałością o każdy szczegół. Idealnym prezentem świątecznym dla bliskiej osoby jest chwila wyciszenia i relaksu w wyjątkowym miejscu - mówi Małgorzata Mikołajczyk, terapeuta SPA z Instytutu Zdrowia i Urody Yasumi w Gdyni.\nBony na przyjemne zabiegi lub pakiet kosmetyków to nadal jeden z najbardziej pożądanych prezentów.\n- W naszym salonie można znaleźć wiele luksusowych usług, które tworzą idealne prezenty. Do najciekawszych usług zaliczamy zabieg Cryoskin, czyli kriolipolizy bez zasysania, infuzja tlenowa Intraceuticals - zabieg na twarz, zestaw startowy endermologii Alliance w postaci trzech zabiegów albo mezoterapia igłowa lub mikroigłowa twarzy Cytocare czy zabieg modelujący na ciało Thermogenique. Można też zakupić voucher na daną kwotę i korzystać z wielu drobnych usług w salonie, takich jak: manicure, pedicure, fryzjer czy inne zabiegi na twarz i ciało - mówi Ewelina Juroszek, manager z Hevena Beauty.\nOprócz samego prezentu liczy się też piękne opakowanie.\n- Każdego roku nasze vouchery cieszą się ogromną popularnością. Nasi klienci szczególnie doceniają ich ekskluzywną formę zapakowania jako prezent gotowy do wręczenia. Inspirowane Japonią zaproszenie znajduje się w kopercie z ręcznie lakowaną pieczęcią, a to wkładamy do kartonika z wybranym przez klienta motywem. Całość wzbogacają kosmetyki, miniprodukty, czekoladki czy ręczniczki Yasumi. Nasze vouchery są elastyczne - mogą być na dowolną kwotę lub dowolny zabieg. Obdarowanemu nie pozostaje nic innego niż błogi relaks w blasku świec - wyjaśnia Bartosz Bednarkiewicz, właściciel Instytutu Zdrowia i Urody Yasumi Gdańsk.\nCiekawym uzupełnieniem mogą być kosmetyczne pakiety świąteczne.\n- Marki, z którymi współpracujemy, to profesjonalne kosmetyki, które posiadają renomę na rynku. Mamy w swojej ofercie pakiety: Comfort Zone Tranquillity, czyli włoską markę ekologicznych kosmetyków do codziennej pielęgnacji, Dermomedica zestaw nawilżający lub Mondunique pakiet miód i złoto - dodaje Ewelina Juroszek.\nVouchery i zestawy kosmetyków z Yasumi Gdynia\nmat. prasowe Yasumi Gdynia\nŚwiąteczny zestaw kosmetyków z Hevena Beauty\nmat. prasowe Hevena Beauty\nmat. prasoweHevena Beauty\nBony podarunkowe mogą dotyczyć konkretnego zabiegu lub określonej kwoty.\n- Vouchery prezentowe opiewające na kwotę wyższą niż 200 zł pakowane są w unikatowe pudełka wypełnione minipodarunkami. To doskonały prezent zarówno dla kobiety, jak i mężczyzny, gdyż pudełka są dostępne w wielu wariantach kolorystycznych. Dodatkowo można spersonalizować prezent, dodając do zawartości ulubione kosmetyki - przekonuje Małgorzata Mikołajczyk.\nNajwiększą popularnością cieszy się zestaw Deluxe - pudełko zawierające kosmetyki z linii Mamushi wraz z voucherem na zabieg Siła Jadu Mamushi. Dobrym pomysłem może okazać się też bon na rozświetlający zabieg złotej maski z 24-karatowym złotem wzbogacony o zestaw kremów Gold Sensation.\n- Jeśli chcielibyśmy zaskoczyć osobę obdarowywaną, możemy wybrać voucher na masaż Kobido Tapes. Wzmocniliśmy tę japońską technikę masażu o naklejanie specjalistycznych physio-plastrów, aby jeszcze głębiej pracować na podwięziach, a spokojna muzyka wprowadza umysł w stan głębokiego relaksu. Wielu mężczyzn decyduje się jednak na zakup bonu kwotowego, by obdarowana osoba sama mogła zadecydować, na jaki zabieg ma ochotę, gdyż oferta Instytutu jest bardzo bogata - wyjaśnia Małgorzata Mikołajczyk.\nNiebanalnym pomysłem może także okazać się zaproszenie do świata relaksu, piękna i smaku w hotelu Quadrille Relais & Chateaux. Vouchery prezentowe mogą dotyczyć odprężających pobytów, kojących zabiegów SPA i wyśmienitych kulinariów.\nW przypadku wyboru prezentów dla mężczyzn dużym zainteresowaniem cieszą się zestawy kosmetyków z linii Yasumi Men.\n- Wraz z kosmetykami pakujemy zaproszenia na masaż klasyczny, gorącymi kamieniami bądź ekskluzywny zabieg Platinum Man - dodaje Małgorzata Mikołajczyk.\nPanowie także chętnie korzystają z zabiegów wyszczuplających.\n- Popularny jest zabieg Cryoksin, czyli likwidacji tkanki tłuszczowej, masaże oraz pakiety uniwersalnych kosmetyków do twarzy - wyjaśnia Ewelina Juroszek.\nInnym pomysłem może okazać się podarowanie wspólnie spędzonego czasu parze, np. w postaci masażu. Zabieg odbywa się w tym samym czasie i pomieszczeniu dla obu osób jednocześnie.\n- Atutem naszego salonu jest możliwość skorzystania z masażu dla dwóch osób, zwłaszcza w czasie, kiedy niektóre gabinety hotelowe SPA są zamknięte. Taka opcja daje możliwość spędzenia czasu we dwoje, przy blasku świec i wyciszającej muzyce, wprowadzając ciało i umysł w stan głębokiego relaksu i odprężenia - mówi Katarzyna Waligóra z Plus Dla Urody.\nZaproszenie na zabiegi do Yasumi Gdynia\nmat. prasowe Plus Dla Urody\nZaproszenie na warsztaty lub degustację win\nmat. prasowe Probiernia Wine Bar\nDekoracyjny akcent prezentu\nDodatkiem do niebanalnego prezentu może być balon z helem. Wbrew pozorom może ucieszyć nie tylko dzieci.\n- Zauważyłem, że coraz częściej balony z helem kupowane są jako prezent na święta. Można włożyć taki balon do kartonu lub przywiązać do prezentu, żeby wyjątkowo wyglądał pod choinką - zauważa Maciej Formella z Szalony.pl.\nCzy starasz się dawać bliskim oryginalne prezenty?\nraczej tak, ale to też zależy od tego, o czym marzą\nnie, skupiam się wyłącznie na potrzebach\nTypowy poradnik prezentowy z internetu, z typowymi, oklepanymi prezentami. Nic odkrywczego.\na czego sie po Pani Puchale spodziewasz? Nigdy nie czytalam odkrywczego artykulu spod jej piora...\nNajlepszy prezent to zdrowie niezależnie od tego czy teraz jest pandemia. Nie masz zdrowia wszystko inne się sypie jak domino. Większość tych prezentów to buble w czystej postaci z zawyzonymi cenami.\nNajważniejsze jest zdrowie - tym bardziej, nie zaszczepione, przez pseudo szczepionkę,\nktóra nie została poddana żadnym!!! merytorycznym testom, które upewniłby\nludzi, że jest czysta! (nie czipowana) i pomaga uchronić się przez covidem\ni zarazem nie zaszkodzić człowiekowi.\nNajważniejsze jest zdrowie - tym bardziej, nie zaszczepione, przez pseudo szczepionkę, która nie została poddana żadnym!!! merytorycznym testom, które upewniłby ludzi, że jest czysta! (nie czipowana) i pomaga uchronić się przez covidem i zarazem nie zaszkodzić człowiekowi.\nFajne są te szynki dojrzewające na deseczkach z imadłem. W biedrze za 69,99pln. Do tego Opinel nr 10 w carbonie (40pln) i prezent dla konkubenta gotowy. No można jeszcze dołożyć opcjonalnie destylat rudy na myszach.\nSalony kosmetyczne 10 miejsce 9.2\nHevena Beauty Gdynia, Żołnierzy I Armii Wojska Polskiego 8/5\nWine Bar Probiernia Gdańsk, Targ Węglowy 6\nSzalony Gdynia, skwer Tadeusza Kościuszki 17-19C


Na Wiśle otwarto nowy most - Architektura\nNa Wiśle otwarto nowy most\n15 gru 2020 09:53\nNowy most na Wiśle, łączący Borusową w Małopolsce z Nowym Korczynem w woj. świętokrzyskim, został w poniedziałek udostępniony do ruchu. Pierwsi kierowcy przejechali nim po godzinie 15.\nW uroczystości otwarcia brali udział przedstawiciele samorządów woj. małopolskiego i świętokrzyskiego oraz przedstawiciele rządu.\n"Po 80 latach starań wszystkich samorządowców, rząd Zjednoczonej Prawicy może z dumą przekazywać do użytku ten most. To nie tylko most, który łączy, to most, który wpłynie na przyszłe inwestycje samorządów. Ta inwestycja powstała w bardzo sprawny sposób i będzie służyć wszystkim mieszkańcom i lokalnym samorządom" - powiedział Michał Cieślak, minister ds. rozwoju samorządu.\nAndrzej Bętkowski, marszałek województwa świętokrzyskiego zwracał uwagę, że będzie to jedna z najważniejszych przepraw przez Wisłę w woj. świętokrzyskim. "Mosty łączą - to pokazuje dzisiejsze spotkanie, podczas którego spotykamy się w gronie osób, które rozpoczynały tę inwestycję, tych, którzy ją kończyli oraz mieszkańców obydwu miejscowości" - powiedział Bętkowski.\nŁukasz Smółka, wicemarszałek województwa małopolskiego mówił, że jest to jeden z największych mostów w województwie małopolskim. "Tą inwestycją pokazujemy, że mamy bardzo dobrych polskich inżynierów, którzy realizują inwestycje w odpowiednim terminie i tempie. To imponujący obiekt, jeden z największych na skalę województwa. Do jego przygotowania użyto ponad 1,8 tys. ton stali, ponad 13 tys. metrów sześciennych betonu" - mówił Smółka.\nKonferencje w pobliżu nowej inwestycji zorganizowali także Władysław Kosiniak-Kamysz, prezes Polskiego Stronnictwa Ludowego, europoseł Adam Jarubas, były marszałek województwa świętokrzyskiego oraz Roman Ciepiela prezydenta Tarnowa i były wicemarszałek woj. małopolskiego.\n"Ten most łączy dwa brzegi Wisły, łączy ludność. To wielkie wydarzenie nasz wspólny sukces. To jest marzenie, które było obecne od pokoleń. Historia tego mostu zaczyna się nie dziś, nie wczoraj czy w 2018 roku" - mówił Kosiniak-Kamysz odnosząc się tym samym do prac związanych z przygotowaniem inwestycji, które rozpoczęły się około roku 2007.\n4 marca 2019 roku wojewoda świętokrzyski wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji. Jeszcze w tym samym miesiącu rozpoczęła się budowa. 677-metrowy most w ciągu drogi wojewódzkiej nr 973 z dwoma pasami ruchu spina dwa brzegi Wisły między Borusową i Nowym Korczynem. Trasa ta będzie też najkrótszą drogą z Tarnowa w kierunku Kielc, i dalej do Warszawy.\nZ kolei dla osób podróżujących od strony świętokrzyskiej przeprawa oznacza wygodne połączenie z autostradą A4 w kierunku Krakowa i Rzeszowa, a także strefą aktywności gospodarczej w okolicy Tarnowa.\nZ myślą o pieszych i rowerzystach, wzdłuż mostu powstały chodniki i ścieżka rowerowa. Oprócz samej przeprawy po obu jej stronach wybudowane zostały drogi dojazdowe o łącznej długości około 2 km.\nW Sanoku na Sanie powstanie nowy most\nmost na Wiśle RSS nowy most RSS


Jesteś w: Biznes Oferty.pl / Inwestycje / Gastronomia / Sprzedam kawiarnię\nId oferty: 26874\nSprzedam dobrze funkcjonującą działalność gastronomiczną o powierzchni: 80 m2. Kawiarnia umiejscowiona jest w wielko powierzchniowym sklepie budowlanym (6000 m2), 200 metrów od Galerii Handlowej. Przedmiotem sprzedaży jest: funkcjonująca kawiarnia wraz ze sprzętem (lada chłodnicza, zamrażarka, lodówka, piekarnik, mikrofalówka, robot kuchenny) oraz umeblowaniem (krzesła, stoliki, regały, półki, witryny). Dodatkowo pomogę w podpisywaniu umów z obecnymi dostawcami towarów. Działalność nie wymaga żadnego wkładu finansowego do prawidłowego funkcjonowania.\nCena sprzedaży: 42 000 zł. Miasto: Jastrzębie Zdrój.


Archiwum Fahrenheita i Fantazinu: Robert Zang - Wehikuł\nRobert Zang Literatura\nObudziło mnie ranne, mroźnie powietrze. Uniosłem skostniałe ciało na łokciach i z trudem oparłem się o ścianę kamienicy. Leżałem na chodniku jakiejś wąskiej uliczki w starej zniszczonej części miasta, wśród kartonowych pudeł i przeróżnej maści gratów, wyrzucanych przez ostatni rok przez ludzi z pobliskich domów. Podniosłem obie dłonie do twarzy i delikatnie próbowałem wybadać, czy jest cała. Odkryłem delikatną stróżkę krwi, płynącą za prawym uchem, reszta wydawała się być w porządku. Wstałem i otrzepałem ubranie, sięgnąłem do kieszeni – tu wszystko było na miejscu.\nNajbardziej żałowałem dziewczyny, nie była ani moją, ani jego, ale była człowiekiem, jak każdy i odbieranie jej życia było moim zdaniem zwykłą zbrodnią. Postanowiłem coś z tym zrobić, wszcząć jakiś raban, ale najpierw musiałem dostać się do domu i trochę oporządzić. W tym stanie wyglądałem jak ostatni męt.\nRuszyłem przed siebie, dochodząc do głównej ulicy. Tam znalazłem metro. W domu prysznic, szybkie śniadanie, telefon do pracy, sprawdzenie poczty. Zanim zaczną się dzisiejsze uroczystości, postanowiłem udać się na posterunek. Nie będę gadał z Ribzem. Po tym, co zrobił, uznałem go za szajbę, aż strach pomyśleć, że kiedyś byliśmy kolegami. Od razu złożę oświadczenie.\nMiasto o tej porze roku wyglądało jak bazar z arabskimi dywanami, tysiące kolorowych liści unoszących się w powietrzu, co raz podwiewanych z ziemi przez startujące autobusy i policyjne skutery. W te dziwne dni jesiennego karnawału wszyscy ubierali się kolorowo, dominowały jednak barwy opadających liści. Wielkie plamy żółci, złota, brązu i czerwieni wędrowały w prawo i w lewo, poruszały się do góry i w dół, tworząc jeden spójny, ale rozmazany pejzaż. Ulice zamieniły się jakby w bajkową krainę i człowiekowi robiło się od tego cieplej i milej, w serce wstępowała otucha, wiara w szczęśliwe chwile, których każdy pragnie przeżyć jak najwięcej, kolekcjonując je i wkładając pomiędzy przyjemne wspomnienia.\nTak byłoby i tym razem, gdyby nie wczorajsze popołudnie, gdyby nie Ribz, który pragnął powiększyć jeszcze swoje szczęście, a gdy mu się to nie udało, sięgnął po broń i po prostu strzelił. Niech go szlag. Myśli, że wszystko mu można, ale bardzo się myli. Wypił przecież nie dużo, po prostu był napalony na tę dziewczynę, a ona nie chciała. Zresztą, ja na jej miejscu też bym się poważnie zastanawiał, Ribz nie należy od najatrakcyjniejszych. Z drugiej strony to jej robota, tylko że ma prawo odmówić. Nie podoba jej się, to nie, ma prawo się nie podobać. Popapraniec.\nPosterunek był na rogu, ulicę dalej. Stare obdrapane drzwi, zimny korytarz ze schodzącą ze ścian farbą i już całkiem przyjemne wnętrze dalej, za następnymi drzwiami.\n– Dzień dobry, chciałem złożyć oświadczenie – powiedziałem do masywnego faceta siedzącego za najbliższym biurkiem. – ... a właściwie to zgłosić przestępstwo. Zabójstwo.\nPoruszył się niespokojnie i przysunął fotel bliżej biurka patrząc mi jednocześnie w oczy. Przełknął resztki drugiego śniadania.\n– Proszę niech pan siada... Więc chodzi o zabójstwo, mówi pan? – słowa wymawiał powoli, jakby mieląc je w ustach i przyprawiając odpowiednim akcentem. Na przykład "zabójstwo" zabrzmiało tajemniczo i groźnie, jak w gotyckich powieściach. Usiadłem naprzeciw policjanta, potwierdzając skinieniem głowy.\n– Proszę w takim razie opisać zajście, proszę zwracać uwagę na szczegóły, są bardzo istotne. Ale najpierw musimy wypełnić ten formularz – podał mi kilka kartek papieru A4. – Imię, nazwisko, zawód, miejsce zamieszkania... Ma pan przy sobie dowód?\n– Tak, oczywiście. – Podałem mu wyświechtany już nieco dokument, żeby mógł sprawdzić moją tożsamość.\nKazał mi wpisać niezbędne dane, a później sprawdził je jeszcze raz z dowodem i z danymi w komputerze. Powoli i dokładnie. W tym czasie rozejrzałem się trochę wokoło. Cztery biurka w pierwszym pomieszczeniu, potem ścianka działowa i jeszcze kilka biurek. Dalej zamknięte drzwi z większymi gabinetami i korytarzem prowadzącym do aresztu (przewinęło się dwóch gliniarzy trzymających pod rękę zaobrączkowanego jegomościa o obliczu, które mogłoby samo w sobie wystarczyć za dowód ciężkiej zbrodni). Posterunek robił wrażenie raczej czystego i zadbanego, chociaż skromnego. Wczesną godziną popołudniową dominowała raczej robota papierkowa, spisywanie raportów z wczorajszych akcji i patrolów, przydzielanie zadań na wieczór, odbieranie telefonów i porządkowanie papierków. Wróciłem wzrokiem do mojego posterunkowego, badając bałagan na biurku.\n– Tak. Proszę zatem opowiedzieć zajście – powiedział wreszcie odwracając twarz od ekranu. – Kiedy to się stało i dlaczego nie zgłosił pan tego od razu?\nDopiero teraz pomyślałem, że dużo musiał zauważyć i domyślić się, zanim jeszcze zdążyłem cokolwiek powiedzieć. Dlatego nie zareagował jakoś nerwowo, nie spytał o zwłoki, o miejsce i czas od razu, wysyłając natychmiast patrol. Minęło dobre piętnaście minut zanim zapytał o szczegóły.\nOpowiedziałem mu całą historię, jak poszliśmy z Ribzem się zabawić, jak patrzyliśmy na kobiety idące w pochodzie, jak poszliśmy do restauracji i wypiliśmy trochę Martini i kilka drinków, ale że nie wstawiliśmy się tak znowu strasznie. Powiedziałem, że wzięliśmy taksówkę i pojechaliśmy do Ribza. I o tym, jak namówił mnie na kobiety i do której agencji zadzwoniliśmy.\n– Mówi pan, że ta kobieta po przyjeździe odmówiła i chciała wracać? – Policjant łypnął na mnie badawczo okiem. – Z jakiego powodu, czy podała jakąś przyczynę?\n– Byliśmy nieco wstawieni, jak już pan wie – spokojnie odpowiedziałem – a pan Ribz nie wygląda zachęcająco, może po prostu się przestraszyła.\n– Ale nie wie pan na pewno.\n– Nie – nic innego nie mogłem powiedzieć, może to te jego oczy, wielkie wyłupiaste jak u krokodyla. Można by pomyśleć, że facet chce cię zjeść, a nie przelecieć. No i jeszcze ten brzuch, coraz większy. To dla kobiety żadna przyjemność, mógł ją po prostu zmiażdżyć.\nPolicjant – Harry, bo tak miał na imię (przeczytałem na plakietce), kazał powtórzyć mi bardzo dokładnie wszystkie dialogi, a nawet ruchy i miny, jakie zapamiętałem. Zwróciłem uwagę na śmiech Ribza, trochę szyderczy jak na mój gust i ze szczyptą wyższości. A potem głos tej dziwki, zwykły, nie bezczelny, ale bez uniżoności. To mogło ubódź Ribza, dziwka rozmawiająca z nim jak równy z równym.\n– Czy pan Ribz miał rewolwer przy sobie, czy też...\n– Nie, sięgnął po niego do szuflady, jak dziewczyna leżała już na podłodze – odparłem.\n– Czyli najpierw ją uderzył, sięgnął po broń i gdy odmówiła – pociągnął za spust? – zapytał Harry, chcąc potwierdzić opowiedzianą przeze mnie wersję.\n– Tak – sprostowałem. – Potem mi też się oberwało, bo zacząłem dosyć głośno wyrażać swoje niezadowolenie z przebiegu całego zajścia.\nPolicjant zerknął na spisane zeznania, pokiwał głową i w końcu stwierdził:\n– Ciężko będzie, wie pan pewnie, kim jest pana przyjaciel – akcent położony na słowa "wie", "jest" i "przyjaciel", to ostatnie wypowiedziane powoli, z lekkim dodatkiem ironii.\nWypuściłem powoli z płuc powietrze i rzekłem, że wiem. Jest członkiem Rady.\n– Jest członkiem Rady – powtórzył za mną. – W takim razie nie możemy w zasadzie nic zrobić, oprócz sprzątnięcia zwłok. Pan wie o tym zapewne, a jednak pan tu przyszedł. Dlaczego?\nPrawdę mówiąc trochę mnie zatkało, chociaż gdzieś podświadomie czułem, że tak to się może skończyć.\n– To przecież zabójstwo, przynależność do Rady nie powinna zwalniać od takiej odpowiedzialności. To przecież niedorzeczne! – Policzki naszły mi czerwienią, ale musiałem powiedzieć, że to niedorzeczność.\nPolicjant pokiwał głową na znak zrozumienia, ale jednocześnie uniósł rękę, aby mi przerwać.\n– Tak, zgadzam się z panem, tylko że takie jest prawo. Nie zna pan prawa? – Podniósł protokół, który wypełniałem najpierw i zerknął w papiery. – Kim pan jest z zawodu, historykiem, prawda? Pod koniec zeszłego roku Rada zweryfikowała status immunitetu, rozszerzyła nieco jego zakres – akcent na "nieco".\n– Nieco?! – wybuchnąłem. – To przecież skandal!\nZabrakło mi słów, pomyślałem że śnię.\n– Nie było wtedy pana w kraju? Powinien pan o tym słyszeć. Miało być rozpisane referendum, ale w końcu Rada sama powzięła taką decyzję. Niektóre przestępstwa będzie karała sama, bez pomocy sądów, bez wypowiadania procesów. My możemy przekazać sprawę dalej, zgłosić ją odpowiednim organom, ale na tym koniec. Pan Ribz stanie przed Trybunałem Rady.\n– I co, dadzą mu naganę? – zapytałem cynicznie.\nHarry podrapał się nerwowo za uchem.\n– Mogą go nawet wydalić z Rady.\nNie wiem czy powinienem wtedy wyjść, robiąc jakąś straszną awanturę. Funkcjonariusz, z którym rozmawiałem, wydawał się być równie jak ja zadowolony z tego faktu, że Rada może więcej, ale takie było prawo, a on musiał go bronić. Nie wiem, czy nie powinienem powiedzieć czegoś doraźnego, albo kazać zaprowadzić się do przełożonego, a potem zaraz udać się do prasy i próbować wysmażyć grubszą aferę. Tak czy inaczej zacisnąłem pięści, wstałem, powiedziałem że w takim razie to ja dziękuję i trzasnąwszy drzwiami, opuściłem posterunek.\nChłodny wiatr ostudził nieco moją złość. Gdzie wtedy byłem? Nawet nie za granicą, po prostu siedziałem w górach, bez telewizji, bez radia, bez prasy. A Rada, korzystając z wakacyjnej przerwy, przepchnęła sobie poprawkę do immunitetu. Teraz rozumiem, dlaczego Ribz nie przejął się zbytnio. Zrobili ze społeczeństwa bandę anarchistów, co by nie mieszać się zbytnio do rządzenia, a potem zaczęli się sami ustawiać. I udało im się to.\nWbiłem ręce w kieszenie i wracałem pochmurny do domu, chciałem zdążyć zanim zacznie się kolejna parada, kolejne gorące kobiety wyjdą na ulicę. Wzrok przyciągały wystawy sklepowe wzdłuż głównej ulicy. Przebiegałem po nich wzrokiem, aby uwolnić się od myślenia, przytępić nieco gniew. Ostatnio modne były urządzenia symulujące rzeczywistość, gdzie w ciągu godziny można było przeżyć kilka dni w zaprogramowanym świecie. Zwiększano percepcję i wrażliwość mózgu za pomocą jakichś wstrzykiwanych substancji. Przeżyć trzy dni w ciągu godziny – to było coś. Nauka historii w nowym wymiarze, chociaż rynek komercyjny wymusił najpierw rozwój programów nastawionych na dawanie przyjemności i zaspokajanie głodu silnych wrażeń.\nStanąłem przed małą kabiną wyposażoną w fotel i kilka czujników, spojrzałem na cenę. Tak, była wysoka, ale nie abstrakcyjna. Warta rozważenia.\nDrzwi sklepu otworzyły się nagle i stanął w nich sprzedawca.\n– Patrzy pan na kabiny, niezwykła rzecz – wskazał ręką dokładnie tam, gdzie patrzyłem wcześniej. – Fascynująca, mamy już nowszy model. Chce pan zobaczyć?\n– Nie, dziękuję – spłoszył mnie swoim nagłym atakiem. – Śpieszę się, jestem umówiony.\nZerknąłem nerwowo na zegarek i odwróciłem od sprzedawcy. Nie miałem ochoty teraz dyskutować o technologii. Zamierzałem odejść.\n– Pan poczeka – dobiegło mnie zza pleców. – Dam panu chociaż ulotkę.\nWcisnął mi w dłoń wielki kolorowy prospekt i cofnął się do drzwi. Odszedłem szybko na wypadek, gdyby chciał nawiązać jednak dalszą rozmowę. Dotarłem do domu tuż przed przemarszem pierwszej większej grupy. Wziąłem coś na ząb i usiadłem przed telewizorem. Będę częściej oglądał wiadomości, pomyślałem. Jednak warto mieć pojęcie, co się wokół nas dzieje.\nNie wiem, czy to kwestia pełnego żołądka, ale prawie mi przeszło. Ribz nie powinien tego robić, ale na razie wszystkie te złe uczucia udało mi się stłumić, zepchnąć gdzieś głęboko. Jednostronny stosunek do całej sprawy przeszedł w ambiwalentny. Zacząłem się wahać między prawem do życia jakiej dziwki, a wieloletnią przyjaźnią, chociaż jej adresata poważnie poniosło. Zastanawiałem się, czy nie zgubiłem jakichś szczegółów, czy nie wyszedłem na przykład na chwilę z pokoju i coś nie wydarzyło się w międzyczasie. Straszne przeżycia często wywołują szok i zanik pamięci, która powraca dopiero później, czasami nawet po kilku miesiącach.\nZapadłem głębiej w fotelu i przymknąłem oczy, chcąc odpocząć. Właśnie wtedy zadzwonił Ribz.\n– Cześć Ed... – chwila ciszy – chciałbym cię przeprosić za wczoraj. Zachowałem się bardzo głupio.\nGłos rwał się co chwilę, co u Ribza było rzadko spotykane.\n– Naprawdę bardzo mi głupio – ciągnął dalej. – Nie powinienem był tego robić... – Zawahał się. – ... chociaż to była zwykła dziwka.\nPrzełknąłem ślinę. Coś we mnie strzeliło, mógł myśleć tymi kategoriami, ale nie powinien tego mówić. Nagły błysk pod czaszką rozjaśnił mi wszystko. Nie było żadnego przekłamania, cała sytuacja rozegrała się dokładnie tak, jak ją pamiętałem. Właśnie wtedy po raz pierwszy pomyślałem o WEHIKULE.\nRibz wyraźnie zmieszany kontynuował. Żal mu było bardziej mnie i wieczoru, niż samej dziewczyny. Mówił o sytuacji, w której mnie postawił i o tym, że musiał mi przyładować, żebym się uspokoił. Pięści zaciskały mi się coraz mocniej, ale słuchałem go. Tłumaczył się jakby był upośledzony, nie dostrzegając zbrodni, morderstwa, które popełnił. Mówił o pierdołach, rzeczach mało ważnych, podczas gdy śmierć zalegalizowana przez prawo nie stanowiła dla niego żadnego problemu.\n– Ribz, przestań! – krzyknąłem do słuchawki. Nie mogłem słuchać już tego bredzenia. Zanim zdążyłem cokolwiek dodać, mówił dalej.\n– Czy nie mógłbym ci tego jakoś wynagrodzić? Proszę – głos jeszcze raz mu się załamał, wszystko, co mówił, płynęło prosto z serca, chociaż było totalnie przewrócone. Błądzisz stary, pomyślałem, strasznie błądzisz.\n– Wpadnij dzisiaj do mnie – dodał. – Naprawię, co zepsułem.\nZiarno rzucone na żyzną glebę szybko kiełkuje. Nie wahałem się długo.\n– Dobrze, ale nie chcę tam dzisiaj żadnych panienek, żadnych powtórzeń z wczoraj.\n– Tak, ma się rozumieć – poza radością słyszałem w jego głosie szczyptę lizusostwa. Bardzo dobrze, przyda mu się już niedługo. – Będzie zupełnie inaczej, obiecuję.\nOdłożyłem słuchawkę z drżącym sercem, w głowie siedział mi już plan, ale czułem się niezbyt pewnie. Jak lekarz stojący ze skalpelem w dłoni, tego guza trzeba wyciąć, ale nie jest to przyjemne zajęcie.\nUsiadłem przy biurku, zacierając nerwowo ręce, przelatując po tytułach książek. Fakty historyczne zgromadzone w opasłych tomach, przez które przedzierałem się latami, systemy społeczne, wojny, katastrofy, plagi, wielkie odkrycia, recesje i odrodzenia, rewolucje. Znalazłem interesującą mnie pozycję i wyciągnąłem z szeregu. Przewertowałem strony, znajdując odpowiedni rozdział. Opisy stosunków społecznych zawsze mnie fascynowały, nigdy nie było sprawiedliwości na świecie, a ludzie wciąż w nią wierzyli. Równość to czysta abstrakcja, a jednak jest zapisana w każdej konstytucji, chociaż w praktyce nigdy nie jest przestrzegana. Feudalizm w nowej postaci, zawsze byli panowie i poddani, bogaci i biedni, ci co mogą i ci, co nie mogą.\nPrzejrzałem jeszcze kilka pozycji, wczytując się w opisy, studiując dokładnie fotografie i ryciny. To mnie uspokajało. Po półgodzinie odłożyłem książki, włożyłem świeże ubranie i wyszedłem z głową przeładowaną nadmiarem myśli, jeszcze trochę rozbieganych, ale już koncentrujących się na kilku konkretnych punktach.\nOpuszczając centrum miasta i poruszając się w kierunku przedmieść, człowiek doznaje niepokojącego uczucia. Powoli znikają obdrapane ściany, wąskie ciemne uliczki, wysokie bloki i kamienice nikną, zastępowane przez jedno czy dwupiętrowe domki. Zamiast zagraconych chodników, zaczynają pojawiać się zielone ogródki, coraz większe i większe, aż gdzieś na końcu ich miejsce zajmują wspaniałe ogrody z labiryntami z żywopłotów, fontannami i kamiennymi ławeczkami skrytymi w romantycznych zaułkach wypełnionych kwiatami, śpiewem ptaków i szemraniem wody w sztucznie stworzonych strumykach. Pośród tych ogrodów stoją wspaniałe dworki lub małe pałacyki, w których mieszkają dostojni dygnitarze, członkowie Rady.\nCo różni tych ludzi od nas, zapytałem, cóż jest takiego urzekającego w nich, czego my nie posiadamy? Czy są szczególnie zdolni, posiadają talenty których my nie mamy, czy może ich wrażliwość pozwala im być tak wyniesionym ponad innych, zajmować w społeczeństwie pozycję pozwalającą na pozostawienie za sobą tych slumsów, w których czasami dane było im się urodzić i przenieść się do tego raju na ziemi, gdzie wszystkie te przyziemne problemy typu brak pieniędzy na rachunki czy chleb nie mają miejsca. Ribz chodził ze mną do jednej szkoły, ba, siedzieliśmy razem w ławce przez kilka lat. I czym on się wyróżniał? Trochę lepiej umiał kręcić, był trochę bardziej pewny siebie, co graniczyło czasami z bezczelnością, a chwilami nawet z chamstwem. Poza tym chyba zawsze chciał należeć do Rady. Rada była celem samym w sobie. Nie dobro kraju czy innych ludzi, nie przeprowadzenie jakichś zmian, czy stworzenie czegoś nowego. Nie. Ważny był prestiż, pieniądze i ten właśnie raj, zamiast obdrapanego mieszkania i kartofli codziennie na obiad. Ribz chciał być szczęśliwy, chciał żyć jak człowiek i udało mu się to. A nie każdy może się tu dostać, nie ma miejsca dla wszystkich. Tak po prostu.\nKażdy zazdrości członkom Rady, zazdrość to ludzkie uczucie, zresztą podobnie jak zawiść czy niechęć. Chociaż nowe pokolenia, wychowane już inaczej, nie dostrzegają tego prostego faktu – niczym się nie różnimy. Świat dzielony jest na dwie części, tę naszą zwykłą, codzienną rzeczywistość i na część bajkową, gdzie wszyscy chodzą ładnie ubrani, jedzą wykwintne potrawy i jeżdżą drogimi samochodami. Te światy przenikają się czasami, ale tylko z woli istot bajkowych. Żaden śmiertelnik nie może samowolnie przekroczyć granicy i zmienić przyjętego porządku, zwykło natomiast przyglądać się życiu dostojników, powtarzać plotki na temat romansów, przyjaźni i kłótni między mieszkańcami tajemniczej krainy. Zwykło się też kłaniać im w pas, jeśli tylko była gdzieś sposobność ujrzenia na żywo któregoś z nich.\nLubiłem Ribza od dziecka, dorastaliśmy razem, podejmowaliśmy wspólnie decyzje wchodząc w dorosłe życie. On wybrał Radę, ja historię. Wtedy jeszcze powtarzaliśmy: "zawód jak każdy inny", ale teraz, patrząc z perspektywy czasu wiemy, że to nieprawda. Można harować całe życie i nie mieć nic, a można umieć pięknie mówić i samo to zapewni ci kokosy i komfort, jakiego się nie spotyka. Można być mądrym, a przymierać głodem, lub być idiotą pierwszego sortu, pławiącym się w dostatku tylko za sprawą swojej bezczelności. Przyjaźń moja i Ribza przetrwała wiele takich prób i w zasadzie nigdy nie stanęło między nami nic wielkiego. Co prawda, od czasu do czasu do pasji doprowadzała mnie beztroska, jaką wykazywał nie patrząc zupełnie na innych ludzi, obrażając ich nie raz, a nawet z rzadka paląc mosty, które próbowali budować. Tę cechę zauważyłem u niego jeszcze w dzieciństwie i nie mogłem mieć do niego o to żalu. Taki po prostu był i nic nie było w stanie go zmienić. Zresztą kupa ludzi właśnie to w nim uwielbiała, ten dziecięcy nieco sposób patrzenia na świat, gdzie wszystko jest takie proste i wszystko można zdobyć, wystarczy tylko chcieć. Ten to ma życie, mówili, potrafi z dnia na dzień wsiąść do pociągu i być już na drugim końcu świata. Problemy zostawiane na potem często same się rozwiązywały, prawdziwe dziecko szczęścia.\nAch, Ribz, szkoda. Tym razem przegiąłeś. Ktoś musi wygarbować ci skórę.\nMinąłem ciężką metalową furtkę, wspiąłem się po kilku kamiennych schodach w ogrodzie i po przejściu cienką ścieżką wzdłuż szeregu niskich drzew stanąłem przed mosiężnymi drzwiami. Zamiast dzwonka, użyłem staromodnej kołatki. Ciężkie echo rozniosło się po całym domu, wprawiając w drżenie chłodne zastygłe powietrze. Słyszałem jak Ribz podbiegł do drzwi i przekręcił klucz bez zerkania przez małe okienko.\n– Jak się cieszę, że jesteś. Tak mi głupio. Wchodź, wchodź – zabrał ode mnie kurtkę i powiesił na wieszaku. – Do pokoju. Tak mi głupio, jak tam głowa, boli?\nSpojrzałem na niego spod byka, zamilkł i wskazał ręką kierunek. Wkroczyłem do salonu, który Ribz nie wiem czemu nazywał pokojem. Prześliznąłem się obok kanapy z aksamitną narzutą, spojrzałem w głąb wielkiego akwarium z morskimi stworami, rzuciłem okiem na wypełniony po brzegi barek i stanąłem przy olbrzymim oknie wychodzącym na tył ogrodu. Czysto, chociaż wczoraj leżał tutaj trup. Nie chciałem się pytać, co się z nim stało, która ze służb mu pomogła.\n– Ed, słuchaj – dobiegło mnie zza pleców. – Naprawdę strasznie mi głupio z powodu wczoraj.\n– Powtórzyłeś to już tyle razy, że zaczyna mi się robić niedobrze – skontrowałem bez odwracania się. – Mógłbyś zmienić w końcu płytę.\nSłyszałem, jak podchodzi do barku, wyjmuje szklanki, odkręca zakrętkę.\n– Tak, trochę mnie poniosło. Nie wiedziałem, że jestem do tego zdolny. Miałem broń i sam nie wiem, co mnie skusiło, żeby jej użyć.\n– Od dawna masz tę spluwę? Nigdy jej nie widziałem.\nCzułem, jak się uśmiechnął, trafiłem w czuły punkt. To pytanie go rozluźniło, nie musiałem patrzeć, żeby to wyczuć.\n– Chcesz zobaczyć – znowu ten niedojrzały beztroski chłopczyk. – Jest naprawdę niesamowita.\nPodniecało go to, kawałek metalu plujący ołowiem. Mój Boże, teraz zrozumiałem, Ribz chciał się pobawić nową zabawką. Skręcało go, że leży bezużyteczna, wyjął ją przy pierwszej okazji.\nLeżała w tej samej szufladzie, co wczoraj. Wyjął srebrną broń i z namaszczeniem uniósł przed siebie.\n– Jest taka ładna – położył ją bokiem na dłoni – a jaka ciężka, chcesz spróbować?\nChyba nie spodobał mu się wyraz mojej twarzy, bo cofnął rękę i wzruszając ramionami odłożył rewolwer.\n– Ribz, jesteś stuknięty. Powinieneś się leczyć.\nTo go ubodło. Nadął się i zmienił ton na pogardliwy.\n– Co, wolno mi. Takie jest prawo.\n– Gówno, a nie prawo! – wysunąłem mu prosto w twarz. – Nie wolno zabijać i koniec, a na pewno nie w ten sposób.\nZłapałem go za poły marynarki.\n– Słyszysz Ribz? Nie wolno ci zabijać! Rozumiesz?\nZaczerwienił się. Powoli uwolnił się z uścisku i cofnął parę kroków do tyłu.\n– Może i nie wolno, ale prawo mi tego nie zabrania, więc odwal się – oskarżycielsko wyciągnął rękę w moją stronę. – Nie możesz mi tego zabronić, Ed. To moja decyzja.\nPodszedłem bliżej, tak żeby spojrzał mi prosto w oczy i zrozumiał, że nie żartuję.\n– Ribz, może to i twoja decyzja, ale mogę ci w tym pomóc – delikatnie przycisnąłem go do ściany. – Obiecaj mi, że już więcej tego nie zrobisz. Obiecaj i będziemy kwita.\nNa moment zapanowała cisza przerywana tylko głośnym oddechem Ribza. Zastanawiał się. Mierzyliśmy się spojrzeniami i wiedzieliśmy, że żaden z nas nie żartuje. Obaj byliśmy diabelnie serio. Ribz już po raz drugi dzisiaj zdjął moje ręce z marynarki, poczym wyśliznął się powoli bokiem, cały czas patrząc mi w oczy.\n– Nie mogę ci tego obiecać, Ed, ale nie będę zabijał dla zabawy. Znasz mnie.\nAkurat, pomyślałem, nie dla zabawy, to dla sportu. Coś ci się ostatnio równo poprzestawiało, stary.\n– Nalej mi whiskey, albo nie... Napiję się piwa.\nUsiadłem na kanapie, Ribz odłożył broń na miejsce i podał mi napełniony już kufel.\n– To jak, przyjaciele? – zagaił.\nUśmiechnąłem się pod nosem, szybki jest.\n– Ribz, masz WEHIKUŁ?\n– Skąd wiedziałeś? – wyglądał na zdziwionego. Wzruszyłem ramionami.\n– Jesteś bogaty. Możesz spełniać wszystkie swoje zachcianki. – Miał WEHIKUŁ. Cha, to dobre. W takim razie zabawa trwa dalej. – Możesz mi go pokazać? Jeszcze nigdy nie bawiłem się czymś takim. Nie miałem okazji.\n– Chodź! – krzyknął radośnie i wybiegł z salonu. – Pokażę ci!\nPrzeszedłem za nim przez szeroki korytarz, aż znaleźliśmy się w pomieszczeniu, które kiedyś było pokojem dziecinnym. Ściany oblepione były tapetą przedstawiającą ciemnobłękitne niebo, a z żyrandola zwisały przyczepione na nitce złote gwiazdeczki. Zachowało się tu coś z gwiezdnej harmonii, jakiś rodzaj niebiańskiego spokoju.\nW rogu, skryte w cieniu, stało coś na kształt szkieletu kabiny prysznicowej, same ramy, bez ścian. W środku usytuowane były dwa krzesła oraz maleńki pulpit z kilkoma przyciskami, klawiaturą i monitorem. Na ramach podwieszone było kilka projektorów i kamer analizujących obraz z wnętrza kabiny i przekazujących go do komputera. Projektory, jak już mi było wiadomo, wytwarzały trójwymiarowy obraz zaprogramowanego świata. Całość dopełniały wmontowane w siedzenia stymulatory zmysłowe, no i oczywiście kabelek łączący z główną bazą danych, gdzie przechowywano wszystkie opracowane do tej pory komponenty światów. Całkiem niezła zabawka.\n– Wiesz jak to działa? – zapytał.\n– Możemy zagrać, to najnowszy model, ma dwa fotele – Ribz wyglądał na szczęśliwego. – To znaczy, że możemy wejść w jakiś świat we dwóch jednocześnie. Co ty na to?\nO nic innego mi przecież nie chodziło.\n– Dobrze, ale zaczekaj chwilkę, przyniosę sobie piwo i pokażesz mi, jak się tym obsługiwać.\n– Zostaw piwo – machnął ręką zniecierpliwiony. – To jest dopiero zabawa.\n– Zaraz będę – zignorowałem jego uwagę i szybko wyszedłem z pokoju. Przed wejściem do salonu obejrzałem się uważnie za siebie, sprawdzając, czy nie idzie za mną. Został przy WEHIKULE, więc szybko dopadłem szklanki z piwem, ale najpierw ostrożnie sięgnąłem do szuflady. Rewolwer rzeczywiście był ciężki, a do tego zimny. Nieprzyjemny dreszcz przeszedł mi po plecach, kiedy chowałem go za paskiem. Spokojnie wróciłem do pokoju.\nRibz czekał ze zniecierpliwieniem.\n– Patrz – powiedział. – Tu wybieramy światy, można wybrać standardowy, albo dobierać różne elementy z tych tutaj, w ten sposób tworząc swój własny.\nTeraz wskazał palcem na kilka ikonek w rogu ekranu.\n– Tu wybieramy swoje postacie, to znaczy kim chcemy być. Na przykład w średniowieczu możesz być rycerzem, błaznem, chłopem, królem...\n– Dobra, wiem, o co chodzi – przerwałem mu. – A jak wybiera się akcję, to co będzie się działo w świecie, kiedy akurat tam będziemy?\n– Jest kilka scenariuszy – odparł. – Możemy je wybrać i poustawiać chronologicznie teraz, albo wywoływać i zmieniać na bieżąco, będąc już w środku.\n– Ribz, chciałbym się tym pobawić, już w środku, ok?\n– Dobra, ale robię to tylko dla ciebie – zauważyłem, że też miał na to ochotę.\nWytłumaczył mi kilka podstawowych rzeczy, które można było wykonać za pomocą urządzenia, potem przesymulowaliśmy parę sztuczek bez wchodzenia do środka i w końcu zasiedliśmy na naszpikowanych stymulatorami krzesłach. Położyłem palce na klawiaturze i wystukałem kilka wyrazów – słów kluczowych. Użyłem wskaźnika, żeby wybrać resztę opcji. Projektory zawieszone na ramach wykonały próbny obrót po swoich torach. Kamery wykryły naszą obecność i zaczęły analizować obraz. Czujniki i stymulatory także ożyły. W chwilę później projektory zaczęły wyświetlać nasz nowy świat. Na moment pociemniało mi przed oczami, obraz i dźwięk zanikły zupełnie, odpłynęły, by w następnej sekundzie odrodzić się w zupełnie nowej postaci, kreując coś, od czego zaparło mi dech w piersiach.\n– Lordzie Omara, czy możemy... – Ribz odziany w strój siedemnastowiecznego szlachcica francuskiego próbował utrzymać powagę, ale sytuacja ewidentnie go rozśmieszyła. – Czy możemy wyprawić się na krótki spacer po obejściu.\nZnajdowaliśmy się na wiejskiej posesji lorda Eda Omary, poranne mgły słały się jeszcze w położonych obok dolinach, chłodne powietrze orzeźwiało, ale także mroziło płuca. Przy każdym oddechu z ust wypływały nam potężne kłęby pary.\nMurowany dom, stodoła i dodatkowy budynek gospodarczy okalane były drewnianym ogrodzeniem, wzdłuż którego przechadzaliśmy się powoli. Wskazałem Ribzowi dom, po czym rzekłem:\n– Lordzie Ribz, czy podoba ci się mój letni domek? Postawiłem go w rekordowo krótkim czasie. – Uśmiech zagościł teraz także na mojej twarzy.\nRibz ze sztuczną powagą odpowiedział, że jest zachwycony i naprawdę wdzięczny za taki przyjemny wybór miejsca i postaci. Wyczułem, że obawiał się trochę mojej reakcji, co zastanowiwszy się chwilę postanowił przemilczeć. Oddał w moje ręce zabawkę, którą można bawić się w bardzo nieprzyzwoity sposób i bardzo dobrze o tym wiedział. Teraz wszelkie podejrzenia i wątpliwości zostały rozwiane. Poczuł się bezpieczny i mógł w stu procentach oddać się zabawie.\n– Ser Ribz, czy w takim razie mogę pozwolić sobie na dodatkowe okraszenie naszej tu wizyty pewnymi, różnej maści rekwizytami? – zagadnąłem.\nRibz wzruszył ramionami.\n– Nic nie stoi temu na przeszkodzie, a w razie kłopotów proszę liczyć na moją pomocną dłoń – puścił oko. Nie zastanawiając się długo, wyciągnąłem z kieszeni malutkiego pilota i począłem wciskać odpowiednie klawisze.\nDrzwi stodoły otworzyły się i wyszedł z nich na podwórze dryblas odziany w chłopski strój, spojrzał na niebo, a następnie przeciągnął się ziewając niczym ryczący lew. Zauważywszy panów, skłonił się w pół mamrocząc pod nosem pozdrowienia.\n– Podejdź no tu, Pierre – jako lord Omara przywołałem go ruchem ręki. – Budź kucharkę, niech zrobi nam po filiżance dobrej herbaty.\nPierre powtórnie zgiął plecy i co sił pobiegł w kierunku budynku gospodarczego, gdzie swoje sienniki miała reszta służby. Ribz spojrzał mi w oczy.\n– Szykujesz coś większego, czy tylko się rozglądamy?\n– Wiesz, spadajmy stąd – powiedziałem wreszcie do Ribza. – Nawet moje nazwisko nie za bardzo pasuje do szlachcica francuskiego. Chciałem się tylko trochę wczuć w klimaty i pobawić maszyną. Powiedz mi jeszcze, czy można narzucać jakieś ściślejsze scenariusze? Chciałbym zmienić świat.\nRibz przytaknął ruchem głowy.\n– Nie będzie herbatki, szkoda... W zasadzie można prawie wszystko – przeszedł do rzeczy. – Budować całe sceny, których nie da się obejść, dokładne dialogi, wrzucać jakieś szczegóły, bez których całość nie pójdzie dalej. Gdybyś chciał, ale nie radzę, mógłbyś zrobić tak, że sam musiałbyś wykonać zaprogramowaną czynność, a właściwie, to komputer by cię do tego zmusił. Widzisz, w fotelach są nie tylko stymulatory zmysłowe, ale też elektryczne. Sterują mięśniami, nie będziesz chciał się schylić, jak ten Jasio, to one już ci pomogą. – Ribza złapały spazmy śmiechu.\nAlbo tobie, pomyślałem i odwzajemniłem uśmiech.\n– No to jedziemy dalej – dodał.\nFabrykę charakteryzował przede wszystkim brud. Wszędzie leżały zwały złomu, gruzu, węgla, albo zupełnie przypadkowych śmieci. Co raz jakiś robotnik w szarym waciaku wyłaniał się z drzwi olbrzymiej stalowej hali i przechodził szybkim krokiem na drugą stronę zamarzniętej drogi, gdzie z kolei znikał za blaszanym załomem walcowni. Huk maszyn, pieców i starej kolejki kursującej między halami zagłuszał nawet myśli dyrektora Omary. Pracujący na dole przy maszynach do obróbki stali mogli widzieć go przechadzającego się w tę i z powrotem po swoim małym, oszklonym biurze z papierosem w dłoni, wypowiadającego co jakiś czas na głos niektóre z bardziej pogmartwanych myśli. Jednak przy taśmie produkcyjnej takie przyglądanie się nie miało racji bytu. Przekładając żelazne pręty Ribz nie mógł pozwolić sobie na więcej, niż tylko krótki rzut oka na okna kabiny, gdzie zainstalowane było biuro. Obie ręce odziane w grube materiałowe rękawice ochronne trzymał na dźwigni spuszczającej nadjeżdżające po taśmie pręty do mniejszego pieca, gdzie stal była poddawana obróbce chemicznej. Tuż przy nodze Ribza stał stary wysłużony pogrzebacz, którym wybrakowane sztuki zrzucał na drugą stronę, skąd znowu zabierał je Smith pakując na plandekę fabrycznego meleksa i wywożąc z powrotem do przetopu. Chociaż na zewnątrz mróz skuł ziemię, a wiatr hulał strącając nieostrożnym czapki z głów, tu, przy piecu było tak gorąco, że jeśli tylko była okazja by zdjąć przepocony waciak, czy rękawiczki, natychmiast to robiono. Robotnicy przy każdej sposobności odwracali rozgrzane twarze od gorącego płomienia, którym paliła się stal. Ribz stał co najmniej pięćdziesiąt metrów do wielkiego pieca, a mimo to jego też co jakiś czas dotykał powiew ciepłego powietrza.\nW głowie wykiełkowało mu pewne podejrzenie, niejasna myśl, która wybuchła w ciągu kilku sekund nagłym olśnieniem. W ciele prostego robotnika przekładającego dźwignię Ribz odnalazł swoje prawdziwe ja, powszechnie poważanego i szanowanego członka Rady, faceta od polityki, a nie od łopaty. Rozejrzał się krytycznym wzrokiem po pełnej maszyn hali, po czym zwrócił wzrok na kabinę Omary. Nie bardzo mu się to wszystko podobało. Scenariusz wymyślony przez Eda całkowicie mu nie odpowiadał, czuł się po prostu oszukany. "Co on kombinuje?", pomyślał. "Zwyczajnie bawi się moim kosztem."\nChciał ruszyć się z miejsca, wbiec na górę i natychmiast zmusić Omarę, aby to wszystko odwołał. Przy pierwszej próbie nogi odmówiły mu posłuszeństwa. Szarpnął raz i drugi, ale dalej stał przy taśmie produkcyjnej, i co najwyżej mógł postawić krok gdzieś na bok, z tyłu była jakby ściana, której przekroczyć nie mógł, bo ciało nie reagowało na jego rozkazy.\nA więc tak to wygląda. Uczucie zniewolenia wywołało strach, nagły skurcz ścisnął mu żołądek. Musiał przełknąć ślinę, żeby zatrzymać jego zawartość. Zrobił się czerwony na twarzy, czoło zrosił mu obfity pot. Czuł się jak szczur w labiryncie. Nawet, jeśli znajdzie drogę wyjścia, to czy nie będzie ona z góry zaplanowana? Co najwyżej mógł mieć nadzieję, że cała ta sytuacja jest tylko głupim kawałem, żartem, który zaraz zakończy się przyjacielskim poklepywaniem po plecach.\nUważając na przesuwające się pręty, śledził ruchy Omary. Dyrektor bawił się pilotem, który tutaj wyglądał nieco inaczej (maszyna użyła do tego celu jednego ze schematów zaprogramowanych fabrycznie). Ribz pracował już dobrze ponad godzinę, gdy zauważył, że dyrektor wychodzi z biura i zaczyna obchód po hali. No, nareszcie coś się dzieje. Obawa, że może przepracować tu jeszcze kilka godzin wzmagała się w nim z każdą spędzoną przy taśmie minutą. Chodź tu Ed i skończ te wygłupy, słyszysz stary?!\nEd rzeczywiście kierował się do schodów prowadzących z antresoli na dół, aczkolwiek nie śpieszyło mu się zbytnio. Spokojny krok nie zdradzał najmniejszego zainteresowania czy obawy przed spotkaniem z przyjacielem z rzeczywistego świata. Ribz przekładający dźwignię coraz bardziej nerwowo, nie był pewny, czy Ed podejdzie do niego, co oznaczałoby dalsze czekanie. Tymczasem ręce zaczęły mu już zwyczajnie słabnąć, nie mówiąc o chęci zrobienia sobie małej przerwy na papierosa.\nDyrektor przechodząc obok kolejnych stanowisk przybliżał się jednak do Ribza. Widok nadchodzącego przyjaciela napełniał go mimo całej sytuacji prostą ludzką wdzięcznością, chociaż gdzieś głębiej, na granicy podświadomości, czaiła się obawa przed prawdziwym pochodzeniem tego uczucia. Pozytywne i negatywne emocje mieszały się ze sobą, tworząc wybuchową mieszankę dezorientującą go chwilowo. W momencie, gdy Ed podszedł do niego, Ribz był już kompletnie skołowany, nie wiedział co ma powiedzieć.\n– Cześć Ribz – zaczął dyrektor. – Jak się pracuje.\n– Dobrze, panie kierowniku – odpowiedziały usta Ribza bez jego pomocy, ignorując myśl ułożoną głowie. Oczy wyrażały ogromne zdziwienie, ale brwi i powieki zostały na swoim miejscu. Ribz przeklął w duszy i odetchnął z myślą, że chociaż ten przywilej nie został mu odebrany, możliwość przeklinania to poważna sprawa.\n– Dzisiaj zostaniesz dłużej za swoje wczorajsze wybryki – usta dyrektora spiął gniewny wyraz. Jeśli Ed blefował, to robił to wyśmienicie.\n– Tak, oczywiście – przytaknął Ribz uniżenie. Maszyna wdarła się głębiej w jego organizm. Był wdzięczny, że w ogóle ma możliwość pracowania w fabryce i zarabiania pieniędzy, za które żona może kupić coś do jedzenia i wykarmić jeszcze dwie małe gęby siedmioletnich bliźniaków. Nie każdy jest takim szczęściarzem. Przed oczami stanął mu obraz obdrapanych ścian małego dwupokojowego mieszkanka, które dzielili razem z teściową, co czasami prowadziło do zajadłych kłótni o telewizor, jedzenie i łazienkę, ale ciągle się jakoś kręciło i jeszcze nie było najgorzej. Tak, ciągle się jakoś kręciło...\nW jednej chwili wspomnienie prysło. Ed stał przed nim uśmiechnięty.\n– Dałeś się nabrać. Widziałem twoją minę – zrywał boki ze śmiechu.\nRibz zachowywał się tak, jakby nie złapał żartu.\n– To wcale nie było śmieszne, rozumiesz Ed? Wcale a wcale – obawiał się, że jeśli spróbuje zrobić krok do przodu, to niewidzialna ściana znowu go zatrzyma. Ed wyczuł tę niepewność.\n– Spokojnie, możesz się ruszyć, już wszystko w porządku.\nI po chwili dodał jeszcze:\nRibz nieśmiało wysunął nogę do przodu. Nic się nie stało. Zdecydowanie postawił następny krok. Chciał wskrzesić w sobie gniew, ale na zimno było to trudne, pozostało mu więc tylko zrobienie obrażonej miny i ostre zruganie kolegi.\n– Nie rób więcej takich numerów, bo po prostu się pogniewamy – popatrzył Edowi prosto w oczy. – Chociaż sprzedają to jako zabawkę, to jednak można wyrządzić nią sporo złego, przysporzyć niezłego stracha, a nawet bólu.\nEd kiwał głową w akcie zrozumienia, ale gdy tylko Ribz skończył, zapytał:\n– A rodzinka – nie podobała ci się? – brew uniosła się znacząco.\n– Okropna – burknął Ribz.\n– Masz szczęście, że ominęło cię to w prawdziwym świecie.\n– W prawdziwym świecie w takim syfie żyją tylko nieroby i tanie dziwki – zripostował Ribz.\nSkóra na twarzy Omary ściągnęła się, zęby zgrzytnęły.\n– Zapomniałeś Ribz, skąd pochodzisz – powiedział twardo.\n– Daj spokój, Ed – żachnął się Ribz. – Pokaż mi tego pilota i spadamy.\nDyrektor wyjął z kieszeni mały przedmiot, ale nie podał go pracownikowi.\n– Jeszcze tylko jedna historia, Ribz i potem będziesz wolny.\nRibz przestąpił z nogi na nogę.\n– Nie mam ochoty – odpowiedział. – Wracajmy.\nOmara dokładnie przyjrzał się twarzy członka Rady.\n– Nie – zaczął wciskać klawisze.\n– Jak to nie?! – krzyknął Ribz, ale było to ostatnie zdanie wypowiedziane w fabryce.\nStała na rogu ulic, tuląc głowę w wielkim puchowym kołnierzu. Przestępując z nogi na nogę próbowała rozruszać zastane kości i mięśnie. Mini ledwie przykrywająca tyłek nie pomagała w ogólnej rozgrzewce. Taki zawód, świeże powietrze bez względu na porę roku, temperaturę, ciśnienie, deszcz, śnieg i grad. Zawsze można przespacerować się wzdłuż ulicy tam i z powrotem. Tylko po co? Stanie na rogu jest równie dobre, a czasami nawet lepsze – widok na cztery strony świata, chociaż to właśnie świat ma patrzeć. Kolana ukryte pod siatką czarnych rajstop ocierały się seksownie o siebie, żaden facet nie przeszedłby obok nich obojętnie. Wieczór właśnie zaczął powoli zbierać swoje zabawki i ustępować miejsca nocy. Mila stała tak już dobre dwie godziny, jeszcze bez żadnego klienta. Praktyka nauczyła ją, że dopiero grubo po jedenastej może spodziewać się jakiejś większej liczby napalonych frajerów, ale zanim sobie dobrze nie łykną, nie ma się co spodziewać jakiś tłumów. Co najwyżej któryś z tych młodych wymoczków z górą mamony w kieszeni, albo zabłąkany desperat pragnący wreszcie stać się mężczyzną. Ci ostatni zwykle kończyli na pytaniu o cenę...\nZ bramy wypłynęła znajoma sylwetka Teda. Tutejszy samiec alfa podszedł szybkim krokiem do swojego kociaka i oznajmił, że szykuje się wyjazd. Tak zwana robota u klienta. Złapał Milę za rękę i grzecznie poprowadził do małej sutereny w narożnej kamienicy.\n– Masz tu na taksówkę – rzucił na stół kilka banknotów. – Napij się herbaty i zjeżdżaj. Jesteś umówiona za pół godziny pod tym adresem. – Wskazał na małą karteczkę leżącą na komodzie obok telefonu. Facet nazywa się Ribz i jest nadziany. Jakby chciał coś ekstra, to zrób, co każe, ale policz sobie więcej.\nMila zgarnęła pieniądze ze stołu i podniosła kartkę z adresem.\n– Ktoś z Rady? – zapytała.\n– Ta, chyba tak – przytaknął Ted, kogo innego byłoby stać na mieszkanie w tamtej dzielnicy? Usiadł na kanapie rozkładając szeroko ręce na oparciu.\n– Tylko wracaj zaraz po robocie. Żadnego spania u klienta, kapujesz? Robota czeka.\nZadziornie wysunięta szczęka alfonsa denerwowała Milę. Palant, pomyślała. Siedzi tu i tylko zgarnia szmal, a jak ma ochotę to robi sobie przyjęcie na trzy kociaki za zupełne friko. Ktoś mu kiedyś powinien obrobić tyłek, zobaczyłby, że to wcale nie taka przyjemna praca. Na głos jednak rzuciła tylko:\nPrzechyliła pół szklanki ciepłej jeszcze herbaty i wyszła.\nPół godziny to tyle, że starczy czasu nawet na podróż zwykłym autobusem. Wsiadła we właściwy numer i zajęła miejsce na pojedynczym siedzeniu z tyłu, wbijając nos w szybę. Wszystko byłoby w porządku, gdyby nie banda młodych dupków, którzy wsiedli kilka przystanków dalej i zaczęli się do niej przystawiać.\n– Ej, cizia, ile bierzesz?\n– Zamawiam po francusku na szybko!\n– Pokaż, co tam masz, to może się skusimy.\nZaczepki były coraz bardziej ordynarne, a gdy jeden ze szczyli zaczął zbliżać się niebezpiecznie, pokazała mu palec i wysiadła na najbliższym przystanku. Tacy napaleni szczyle potrafią być nieobliczalni, szczególnie, jeśli są w grupie. Słyszała o kilku gwałtach na prostytutkach, ale raz widziała w metrze ofiarę jednego z nich. Dziewczyna siedziała samej halce, z rozmazanym makijażem, płakała i trzęsła się cała. Ich spojrzenia spotkały się tylko na chwilę, na ułamek sekundy, ale nigdy nie zapomni bólu, jaki w nich widziała. Cały strach, który nosiła kiedykolwiek w sobie nikł w porównaniu z tamtym. Słowami nie można tego oddać. Zobaczyła człowieka całkowicie zniszczonego, złamanego na zawsze, któremu w jednej chwili odebrano cel i sens życia. To był bilet w jedną stronę, nie ważne czy przez wegetację, czy ekspresem do piekła. Od tamtej pory gwałt budził w niej najgłębsze pokłady strachu i gdy tylko istniało jakieś zagrożenie, wolała ominąć je szerokim łukiem.\nPrzejechała jeszcze dwa przystanki następnym autobusem i była na miejscu. Numer odnalazła bez trudu. Dom ukryty za drzewami przypominał jej pałac, należał do baśniowej krainy pokazywanej w telewizji. "Książę dzwoni po dziwkę" zatytułowała ten odcinek. To ją trochę rozbawiło, dodało wigoru. Nacisnęła dzwonek.\nWidok nieco wstawionego grubasa w drzwiach zrobił na niej dziwne wrażenie. Coś przemknęło jej przez głowę, skojarzenie niewiadomego pochodzenia, niedokończona myśl.\n– Zapraszamy, zapraszamy – grubas wskazał ręką przedpokój. – Proszę się nie krępować.\nI zaśmiał się tak jakoś diabelsko, jakby z nutą złośliwości. Zawahała się. Gnoje w autobusie to pryszcz, ale facet we własnym domu, daleko od ulicy to zupełnie coś innego. Pierwsze ostrzeżenie, pomyślała, przestępując próg. Zobaczymy, co dalej, śmiechem krzywdy mi nie zrobi.\nW salonie siedział jeszcze jeden facet, a więc zapowiadało się małe party. Rozejrzała się dookoła. Przepych – to słowo najlepiej charakteryzowało pomieszczenie. Tysiąc drobiazgów na każdej półce, statuetki, figurki, ozdóbki rozmaitej maści. Gdyby nie przestrzenny środek, wielka kanapa i akwarium, reszta uczyniłaby z salonu magazyn pamiątek.\n– Napijesz się czegoś, panienko? – rzekł ten drugi. – Jak masz na imię?\n– Mila – odpowiedziała. Coś jednak ciągle było nie tak, coś niby dejavu mieszało jej myśli. Powodowało pewne rozdwojenie sytuacji, jedna z nich rozgrywała się w jej głowie, druga – naprawdę.\nZ tyłu nadszedł grubas, zamykający wcześniej drzwi wejściowe, gdy spojrzała mu w twarz, zaczęło do niej docierać. Mała zagubiona osobowość przedzierała się przez warstwy sztucznych wspomnień. Gniew Ribza uwięzionego w ciele dziwki w ciągu sekundy sięgał wyżyn. Omara ukryty pod postacią Ribza odgadł to od razu, ale zamierzał doprowadzić zabawę do końca.\n– Rozgość się skarbie. Podobają ci się moje rybki?\nByło coś perwersyjnego w jego głosie i Mila(Ribz) dobrze wiedział, co. Odcięty od własnych członków, szarpał się wewnątrz, próbując wyrwać się na wszystkie sposoby.\n– Dlaczego nic nie mówisz? Nie podobają ci się?\nMila wydęła usta wzruszając ramionami.\n– Nie przyszłam tu oglądać rybki, możemy przejść do rzeczy?\nOmara parsknął śmiechem, podczas gdy Ribz(Omara) zacisnął pięści. Przeszedł się wzdłuż okna, zbierając myśli. Suka kontra gbur, od teraz idzie na noże. Odwrócił się do niej przodem.\n– No pokaż, co potrafisz, rybeńko.\nPodeszła do niego wolnym krokiem i wyciągnęła ręce w kierunku paska. Ribz uwięziony w środku wrzeszczał i klął, ile sił w płucach. Patrzył na własną twarz oczami Mili z najwyższym obrzydzeniem i paniką. Próby wyrwania się, przejęcia kontroli nad ciałem nie dawały skutku. Oglądał całą sytuację z rosnącym przerażeniem, gdy nagle usta Mili otworzyły się i wypowiedziały zdanie, które już przecież słyszał, a które teraz w przeciwieństwie do poprzedniego razu wywołało falę dzikiej radości.\n– Śmierdzisz grubciu.\nZgodnie z prawdziwą historią pięść Ribza(Omary) wystrzeliła w kierunku twarzy Mili (Ribza), ścinając ją z nóg w jednej chwili. Grubas odwrócił się i zanim pierwszy gniew nie opadł, sięgnął do szuflady. Broń błysnęła w świetle żarówki. Wylot lufy mierzył w głowę Mili. Ribz chciał uciec, ale WEHIKUŁ trzymał mocno. Nie było ucieczki. Kula opuściła lufę.\nPo odgłosie strzału zapadła nagła cisza. Kurtyna opadła. Siedzieliśmy naprzeciw siebie w pokoju dziecinnym, a nasze spojrzenia skrzyżowały się, badając wzajemną pustkę. Nikt nie śmiał się odezwać. Powoli wyciągnąłem z kieszeni pilota.\nZrozumiał – pomyślałem. Musiał zrozumieć. A jeśli nie? Palec wskazujący delikatnie przesunął się po stalowej powierzchni i lekko spoczął na cynglu, czekając.


Lake Placid 1932 • Polski Komitet Olimpijski\nPolska Reprezentacja Olimpijska - Lake Placid 1932\nReprezentacje wystawiło 17 narodowych komitetów olimpijskich\nRozegrano 14 konkurencji w 5 dyscyplinach\nW igrzyskach udział wzięło 252 sportowców, 231 mężczyzn i 21 kobiet\nIgrzyska otworzył gubernator stanu Nowy Jork Franklin Delano Roosevelt\nPrzyrzeczenie złożył łyżwiarz John Shea\nPo drugiej stronie Atlantyku pogodowy pech prześladował olimpijczyków podobnie jak w St. Moritz. Do tego dołączył się straszliwy bałagan organizacyjny. W USA szalał kryzys i igrzyska pewnie by się nie odbyły, gdyby nie fakt, że w znacznej mierze sfinansował je właściciel terenów wokół Lake Placid Godfrey Dewey. Wielki fanatyk bobslejów kazał na własny koszt zbudować tor, poza tym jednak nie bardzo znał się na organizacji tak dużych imprez. W efekcie, w biegach narciarskich zawodnicy błądzili na trasie, bo nie była ona dobrze oznakowana, brakowało również sędziów. Okropne zamieszanie wywołał pomysł rozgrywania przez wszystkich zawodników biegów łyżwiarskich ze startu wspólnego. Panczeniści przepychali się, przewracali, dochodziło do scysji między zawodnikami.\nCiekawą postacią tych igrzysk był Amerykanin Edward Eagan. W roku 1920 zdobył jako bokser wagi lekkopółśredniej złoty medal w Antwerpii. Teraz dołożył do niego drugi, za start w czwórce bobslejowej.\nNajlepszy wynik indywidualny Polaków w Lake Placid, to 7 miejsce Bronisława Czecha w kombinacji, który, oprócz tego był jeszcze 12 w konkursie skoków i 18 w biegu na 18 km. Pierwsze punkty w klasyfikacji olimpijskiej dał nam start drużyny hokejowej, co jest swego rodzaju paradoksem. Polacy rozegrali 6 meczów, przegrali 1:2 i 1:4 z Niemcami, 1:4 i 0:5 z USA oraz 0:9 i 0:10 z Kanadą. Zajęli ostatnie miejsce, ale było to miejsce czwarte, co oznaczało zdobycie 3 pkt. I właśnie te punkty pozwoliły sklasyfikować naszą ekipę na 12 miejscu wśród reprezentacji uczestniczących w igrzyskach.


Kampanie AdWords, FacebookAds, artykuły sponsorowane\nStrona internetowa czy sklep internetowy to nie wszystko, bez odpowiedniej reklamy nie osiągną zakładanych celów, czyli zwiekszenia przychodów.\nSkuteczna reklama internetowa, to reklama, która nie narzuca się użytkownikowi. To sam użytkownik Internetu decyduje czy chce zobaczyć co się za nią kryje. W tym właśnie tkwi sekret dobrej reklamy internetowej, która potrafi dotrzeć do odpowiedniej grupy docelowej, czyli do naszych klientów. Rozwój możliwości reklamy internetowej nadaje zupełnie nowy wymiar prowadzenia działań marketingowych. Dlatego moje działania reklamowe nie sprowadzają się do stosowania istniejących rozwiązań, ale do tego co już sprawdzone dodaję nowe możliwości promocji usług i produktów.\nReklama internetowa ma globalny charakter i dociera do użytkownika 24 godziny na dobę.\nReklamę internetową możemy modyfikować, jeśli jej obecny kształt nie spełnia swojej roli.\nReklama internetowa jest stosunkowo tania, a niektóre jej formy całkowicie bezpłatne.\nDobrze nakierowana reklama internetowa trafia dokładnie tam gdzie chcemy.\nReklama internetowa kształtuje i pogłebia obustronne interakcje z naszymi klientami.\nReklama internetowa pozwala na dokładne mierzenie efektów stosowania różnych jej form.\nJak sklasyfikować działania reklamowe w Internecie?\nREKLAMA INTERNETOWA JAWNA,\nktórą można zidentyfikować jako przekaż reklamowy,\nreklamy te są opatrzone odpowiednią informacją.\nLinki sponsorowane - Google Ads\nReklama na FB - Facebook Ads\nREKLAMA INTERNETOWA NIEJAWNA,\nwykorzystujące narzędznia marketingowe,\nktórych zadaniem jest dotarcie do Internautów.\nSocial Media / Facebook, Instagram/\nPodczas planowania i realizacji działń reklamowych należy pamiętać, że najlepsze efekty osiąga się wtedy, gdy nie ograniczamy się wyłącznie do jednej formy reklamy. Należy umiejętnie połączyć kilka form, tak aby przekaz reklamowy wzajemnie sie uzupełniał, docierając do odpowiednich grup docelowych.\nReklama internetowa jest skuteczna jeśli cały czas monitorujemy i analizujemy jej skuteczność. Warto to zrobić przed rozpoczęciem działń reklamowych oraz w czasie ich trwania. Odpowiednia optymalizacja i szybka reakcja na zmiany terndów gwarantuja osiągnięcie wysokiej skuteczności reklamy przy możliwie najnizszych kosztach.\nJesteś zainteresowany zaplanowanie, przygotowaniem i poprowadzeniem kompleksowych działań reklamowych Twojej firmy w Internecie?\nMarketing i reklama w Internecie - kampanie AdWords, FacebookAds, artykuły sponsorowane


Spider-Man - jeśli Kindred to [SPOILER], to kim, do licha, jest postać w tej scenie? - naEKRANIE.pl\nWydawało się, że zagadka tożsamości Kindreda w serii Amazing Spider-Man została już rozwiązana. Jak się jednak okazuje, nie do końca.\nPiotr Piskozub 27 maja o 13:53\nW serii Amazing Spider-Man ze scenariuszem Nicka Spencera przez długi czas czytelnikom sen z powiek spędzała zagadka prawdziwej tożsamości tajemniczego złoczyńcy, Kindreda, który w dobitny sposób wpływał na życie tytułowego herosa. Później okazało się, że pod tym przydomkiem ukrywał się Harry Osborn. 66. zeszyt cyklu rzuca jednak na całą kwestię nowe światło.\nCarlie Cooper prowadziła śledztwo w sprawie wykopanych z grobów ciał, za pomocą których Kindred torturował Petera Parkera; poza zwłokami wujka Bena i Gwen Stacy odnalazła ona jeszcze jedne. Sęk w tym, że później antagonista dzięki swoim mocom przeniósł bohaterkę do specjalnej klatki, w której znajdował się już... Harry Osborn.\nAmazing Spider-Man #66 - plansze\nW chwili obecnej nie wiemy, czy to prawdziwy Harry - jeśli tak, powstaje pytanie, kto ukrywa się pod maską Kindreda. Serwis Comic Book Resources podsuwa dwa przekonujące wyjaśnienia. Dziennikarze spekulują, że Cooper mogła znaleźć się w niewoli z potrafiącym wyglądać jak inni ludzie złoczyńcą Kameleonem. Wiemy, że ten ostatni na dobre ma pojawić się w kolejnej odsłonie serii; nie jest wykluczone, że z jego usług korzysta J. Jonah Jameson, podirytowany faktem, że Spider-Man nie chciał dłużej być medialną gwiazdą, której działania transmitowane były na żywo w sieci.\nZ drugiej strony nie możemy wykluczyć, że Cooper została uwięziona z prawdziwym Osbornem. Jeśli tak, Kindredem byłby inny Harry Osborn, pochodzący z rzeczywistości znanej z serii One More Day z 2007 roku. W tej historii Spider-Man zawarł umowę z Mefisto, która kompletnie zmieniła życie jego i jego najbliższych. W aktualnie wydawanym Amazing Spider-Man pojawiały się już sugestie, że tamten wątek może mieć wpływ na obecne wydarzenia: Mary Jane Watson wspomniała rozmowę z młodym Osbornem na moście, której po One More Day powinna nie pamiętać, natomiast Doktor Strange zauważył, że z duszą Parkera dzieje się coś złego - by dowiedzieć się, co dokładnie, spotkał się nawet z samym Mefisto.\nPrawdopodobna wydaje się również inna opcja: biorąc pod uwagę fakt, że Harry wspomniał niedawno o swojej "drodze przez piekło", być może jego wersja z rzeczywistości One More Day nie żyje, a w Amazing Spider-Man widzimy młodego Osborna, który po zawarciu przez Parkera umowy z Mefisto wrócił w komiksie Brand New Day. Innymi słowy: w serii Spencera mogą obecnie działać dwie postacie będące Harrym Osbornem, z których jedna jest Kindredem.


6gbs | techManiaK.pl !\nJeśli tylko chcesz, możesz już zamówić HTC U11 w mocniejszej wersji, wyposażonej w 6GB RAM i 128GB128GB pamięci na pliki oraz posiadającej odblokowany bootloader. Polska cena nie jest ... zamówić w sklepie HTC, rzecz jasna z dostawą do domu. Nowy wariant HTC U11 ma 6GB RAM, 128GB128GB pamięci wewnętrznej, Dual SIM i odblokowany\n... nadchodzącego UMi Max, gdyż według najnowszych informacji dostarczonych przez producenta, phablet ma mieć na wyposażeniu 6GB pamięci RAM, a także nawet 128GB128GB wewnętrznej pamięci dla użytkownika. Te liczby robią wrażenie...\n... ulepszona wersja UMi Plus. Zostanie wyposażony w procesor Mediatek ale w wersji Helio P20, aż 6GB RAM oraz wgrany firmowo system Android 7 Nougat. Dostępne mają być dwa kolory: czarny i...\n... UMi Plus E postawił na wydajne podzespoły, w tym układ SoC MediaTek helio P20 oraz 6GB pamięci RAM. UMi Plus E jest pierwszym na świecie smartfonem, w którym zastosowany został następca...\nBBK zaprezentowało nowy, flagowy smartfon: Vivo XPlay 5. Jest to pierwszy na świecie telefon z 6GB pamięci RAM Wydajność: Snapdragon 820 Za płynność działania w Vivo XPlay 5 odpowiada Qualcomm Snapdragon ...\n....8”. Nowa generacja smartfonów tajwańskiego koncernu ASUS to układy mobilne dostarczone przez firmę Qualcomm, nawet 6GB pamięci RAM, czytnik linii papilarnych, metalowy korpus, a także szkło Corning Gorilla Glass 3 na... taktowania 2.15 GHz oraz układu graficznego Qualcomm Adreno 530. Procesor wspierany będzie przez maksymalnie 6GB\n... kodowe odpowiadają Nokii 9, tyle że pierwsza ma na pokładzie 4GB4GB RAM, a druga 6GB RAM. To właśnie Nokia 9 (TA-1012) ma trafić na rynek i wszystko wskazuje na... to, że będzie to podstawowy wariant tego modelu, co potwierdza m.in. raport NPU. Oczywiście 6GB RAM nie jest niczym nadzwyczajnym, bowiem tyle oferuje parę chińskich\n...: Huawei Y5 2019, POCO F1, Samsung Galaxy A20e, Samsung Galaxy A70 i Xiaomi Mi 9 6GB/64GB64GB. Poniżej szczegółowe cenniki, a także lista promocyjnych zestawów. Xiaomi Mi 9... 6GB/64GB64GB w Orange https://www.gsmmaniak.pl/987072/xiaomi-mi-9-test/ Plan taryfowy ...\n... Galaxy C9 Pro - nowy phablet koreańskiego giganta, który będzie miał wiele do zaoferowania, w tym 6GB pamięci RAM, NFC, metalową obudowę, a nawet stereofoniczne głośniki. Wszystko wskazuje na to, że Samsung...\n... Samsung chce wprowadzić taki model. Wielu lokalnych producentów sprzedaje już telefony z 6GB pamięci RAM. Walka Samsunga z chińskimi producentami już się rozpoczęła, czego najlepszym... dowodem jest wprowadzenie do oferty Galaxy C9 Pro z 6GB pamięci RAM, a zatem nikt nie powinien być zaskoczony, jeśli Samsung ...wprowadzi na chiński\n... Plus to propozycja najnowszej hybrydy chińskiego producenta, w której zastosowany został procesor Intel Celeron N3450, 6GB pamięci RAM i aktywny digitizer. Teclast wprowadza na rodzimy rynek nowy tablet pracujący pod kontrolą... HD Graphics 500 (taktowanie podstawowe 200 MHz, taktowanie maksymalne 700 MHz). Do tego dochodzi jeszcze\n... bardziej wydajne konfiguracje innych producentów. Godną polecenia inwestycją jest zakup Zotac GeForce RTX 2060 AMP 6GB GDDR6 - dokładając około 200 złotych otrzymujemy mocno podkręcony fabrycznie rdzeń z taktowaniem w Boost wyższym...\nDOOGEE planuje wprowadzić do oferty udoskonaloną wersję sztandarowego phabletu, w której zastosuje 6GB pamięci RAM. DOOGEE F7 Pro to obecnie najbardziej wydajemy phablet w ofercie chińskiego producenta, w ... WQHD (2560 x 1440 pikseli). To jednak nie koniec nowości, gdyż SoC wspierany będzie przez 6GB pamięci RAM, zaś na wszelkiego\nWiem już, że Vernee Mars, zapowiadany smartfon z 6GB RAM będzie wyposażony w dwie anteny na wzór iPhone'a 6, gdzie linie antenowe umiejscowiono ...wzdłuż górnej oraz dolnej krawędzi smartfonu. O Vernee Mars - smartfonie wyposażonym w 6GB RAM - stopniowo pojawiają się nowe informacje. W sieci pojawiły się nowe zdjęcia, które ukazują\n...) ma zostać ustalona na 1899 juanów, zaś cena wariantu dla bardziej wymagającego konsumenta (Snapdragon 653 + 6GB RAM) nie została jeszcze ujawniona. Specyfikacja Nubia Z17 mini Wyświetlacz: 5.2”, Full HD (1920...×1080 pikseli), szkło 2.5D, Procesor: Qualcomm Snapdragon 652 / , Qualcomm Snapdragon 653, RAM: 4GB4GB / 6GB, Pamięć:\n... 84,95% frontu! To nie koniec atutów tego urządzenia, bowiem oferuje on Snapdragona 660 i 6GB RAM (w mocniejszej wersji) oraz podwójny aparat. Ceny nie są niskie, ale trudno nazwać je... 630, 4GB4GB RAM, 64GB64GB pamięci - 2499 juanów (ok. 1345 złotych netto), Snapdragon 660, 6GB RAM, 128GB128GB pamięci - 3499 juanów (ok. 1880 złotych\n... U11+ za 2859 złotych, HTC U11 (4GB4GB/64GB64GB) za 2059 złotych, HTC U11 (6GB/128GB128GB) za 2088 złotych. To jeszcze nie wszystko - wystarczy zapisać się do HTC Club... U11+ za 2574 złotych, HTC U11 (4GB4GB/64GB64GB) za 1854 złotych, HTC U11 (6GB/128GB128GB) za 1880 złotych. Z mojej strony szczególnie polecam HTC U11 z 6\n... Internetu. W ramach JA+ Rozmowy, SMSy na komórkowe i 3 GB użytkownik otrzymuje do dyspozycji 6GB. Z dniem pierwszego lipca bieżącego roku w życie wszedł nowy regulamin promocji „Ja + Rozmowy, SMSy...\nVernee Mars, czyli zapowiadany smartfon z 6GB RAM po raz pierwszy ukazano na zdjęciach. O tym, że chińska firma Vernee ma wypuścić ...\n...-bitowy,14 nm GPU Adreno 530 RAM 3GB / 4GB4GB LPDDR4 1866MHz dwukanałowa 4GB4GB / 6GB LPDDR4 1866MHz dwukanałowa Pamięć wbudowana 64GB64GB / 128GB128GB (UFS 2.0) Slot kart NIE...\n... GB pamięci na dane. Taką ofertę przygotował GearBest. Sklep GearBest oferuje Xiaomi Mi Note 2 6GB/128GB128GB za 329,99 dolarów, co po bezpośrednim przeliczeniu daje nam ok. 1115 złotych...\n... bardziej wymagających konsumentów. SoC współpracuje z odpowiednią ilością pamięci RAM, której w najmocniejszej konfiguracji jest 6GB. Za wydajność graficzną odpowiada ARM Mali G5, o którym mówi się, że jest 1.3...\nChińska firma Oukitel na trwających właśnie targach Global Sources Mobile Electronics Fair 2016 zaprezentowała phablet K6000 Premium z 6 GB pamięci RAM i układem helio X20. A zatem jest to kolejne urządzenie mobilne, w którym zastosowana zostanie tak duża pamięć RAM. Trend ten zapoczątkowała firma BBK, która w marcu tego roku zaprezentowała Vivo XPlay\nNa smartfon występujący pod nazwą Nubia X8 wielu fanów chińskiej marki ZTE czeka już od ponad jedenastu miesięcy. Niejedna specyfikacja wyciekła już do Internetu ale tak naprawdę żadna nie przybliża nas do oficjalnej prezentacji. Czy najnowsze informacje nareszcie się potwierdzą? Podobno phablet Nubia X8 będzie oferowany w trzech konfiguracjach. Model\nLeEco zaprezentowało dzisiaj nową wersję flagowego phabletu Le Max 2, w którym zdecydowano się dorzucić pamięć dla użytkownika. LeEco zgodnie z zapowiedzią, zaprezentowało dzisiaj nowy phablet. Nie został on jednak wyposażony w układ SoC Snapdragon 821 i 8 GB pamięci operacyjnej RAM. Zadebiutowała po porostu nowa wersja Le Max 2. Udoskonalony LeEco Le\nChińska firma Vernee ma wypuścić jeszcze w tym roku smartfona z 6-gigabajtową pamięcią RAM na pokładzie. Urządzenie wyposażone będzie w 64-bitowy procesor MediaTek helio P20. Chińska firma Vernee poinformowała, że jeszcze w tym roku wypuści smartfona do zadań specjalnych. Vernee Mars, bo taką nazwę otrzymał nowy smartfon, ma wyróżniać się 6-gigabajtową\nNowy raport sugeruje, że Samsung pracuje nad flagowym telefonem z klapką, który zostanie oznaczony nazwą kodową SM-W2018. Zostanie on wyposażony w Snapdragona 835 i... aż 6 GB RAM. Takiej ilości pamięci operacyjnej nie oferuje nawet Samsung Galaxy S8. Aktualizacja A tak wygląda Samsung SM-W2018: Poprzednie informacje Samsung Galaxy S8 to świetnie\nNa polskim rynku zadebiutował DOOGEE S50, a zatem smartfon o podwyższonej odporności, który został wyposażony w sensowne podzespoły. Czy jednak sugerowana cena detaliczna jest adekwatna do oferowanych możliwości? Wzmocniona konstrukcja DOOGEE S50 opatrzony został certyfikatem IP68, co oznacza, że nie straszny mu pył i woda (obudowa powinna wytrzymać\nXiaomi Mi A2 w wariancie z 6 GB RAM i 128 GB pamięci doczekał się promocji, dzięki której kupimy go z dość sporą zniżką. Czy warto kupić Xiaomi Mi A2 za te pieniądze? Xiaomi Mi A2 nie jest moim ulubionym smartfonem Xiaomi. Absolutnie nie przeszkadza mi brak MIUI, choć wolę tę nakładkę od czystego Androida, ale przeszkadza mi za to spora lista braków\n...- 2799 juanów (ok. 1500 złotych netto), Huawei V11 6GB/64GB64GB - 3299 juanów (ok. 1765 złotych netto), Huawei V11 6GB/128GB128GB - 3699 juanów (ok. 1980 złotych netto). ...+ 2 MP frontowy Ceny 4GB4GB/64GB64GB - 1999 juanów (ok. 1070 złotych netto); 6GB/64GB64GB - 2299 juanów (ok. 1230 złotych netto) 4GB4GB/64GB64GB - 2699\n...oraz zoptymalizowane oprogramowanie. Trzeba to mieć na uwadze, gdyż w obecnych czasach 6GB pamięci RAM w smartfonie premium z Androidem to już absolutne minimum. Teleobiektyw... na najwyższym poziomie, jak na flagowy model przystało, pomimo obecnoci raptem 6GB pamięci RAM. Mocną stroną smartfona jest także ekran FullVisionOLED, który\n... 4GB4GB/64GB64GB - 4299 juanów (ok. 2335 złotych netto), 6GB/128GB128GB - 4899 juanów (ok. 2660 złotych netto), 6GB/256GB256GB - 5599 juanów (ok. 3040 złotych netto). O ile...Mate 10 Pro - cena i warianty: 6GB/64GB64GB - 5499 juanów (ok. 2990 złotych netto), 6GB/128GB128GB - 6199 juanów (ok. 3370 złotych netto),\n... grafiki odpowiedzialna jest karta nVidia GeForce GT 650M. Ponadto Koreańczycy oferują nam 6GB pamięci RAM DDR3. Nasze dane przechowamy na pojemnym dysku twardym (1TB1TB)....dobrej okazji. Dell Inspiron Q17R Specyfikacja: 17.3”, i7, GeForce GT 525M, 6GB RAM, 750GB750GB. Ostatni laptop w zestawieniu to propozycja od Dell. Inspiron\n...kart graficznych: NVIDIA GeForce GTX 1070 8GB8GB GDDR5 | NVIDIA GeForce GTX 1060 6GB GDDR5 ; Intel HD 530 – karta zintegrowana z procesorem ; możliwość wyłączenia ...kart graficznych: NVIDIA GeForce GTX 1070 8GB8GB GDDR5 | NVIDIA GeForce GTX 1060 6GB GDDR5 ; Intel HD 530 – karta zintegrowana z procesorem ; możliwość wyłączenia ...kart\n... (Kaby Lake) - Intel Core i7-7700HQ; Karta graficzna: NVIDIA GeForce GTX 1060 6GB GDDR5 lub zintegrowany układ Intel HD Graphics 630; Pamięć RAM: maksymalnie 64 GB DDR4... (Kaby Lake) - Intel Core i7-7700HQ; Karta graficzna: NVIDIA GeForce GTX 1060 6GB GDDR5 lub zintegrowany układ Intel HD Graphics 630; Pamięć RAM: maksymalnie 64 GB\n...Jest to niezwykle potężny układ dedykowany urządzeniom mobilnym, który ma być wspierany przez 6GB pamięci RAM. Konstrukcja Xiaomi Mi Note 2 nawiązuje natomiast do zaprezentowanego w lutym ...przeliczeniu oraz opodatkowaniu daje około 2475 zł. Jest to cena za model z 6GB pamięci RAM oraz 128GB128GB dla użytkownika. Xiaomi Mi 5s Plus\n... Snapdragon 835, procesor doskonale nam znany choćby z Xiaomi Mi 6. Jest on wspierany przez 6GB pamięci RAM. Producent zapowiedział też pojawienie się edycji specjalnej z 8GB8GB RAM. Na pliki..., 187 g.) Cena Xiaomi Mi Mix 2 6GB/64GB64GB - 3299 juanów (ok. 1790 złotych netto), 6GB/128GB128GB - 3599 juanów (ok. 1950 złotych\n...5,2-calowy wyświetlacz, aparat z optyką firmy ZEISS, procesor Snapdragon 630 i nawet 6GB RAM. Znamy cenę telefonu Nokia 7. Czy warto się nim zainteresować? Ani Nokia...Jest on wspierany przez 4GB4GB RAM, choć dla bardziej wymagających powstała wersja z 6GB RAM. Na pliki użytkownika producent przeznaczył 64GB64GB pamięci, z możliwością\n... Flagowiec OnePlus pojawił się na stronach x-kom i Komputronik, zarówno w wersji 6GB/64GB64GB, jak i 8GB8GB/128GB128GB. Czy ich ceny zachęcają do zakupu?... 2899 złotych. Tymczasem w Komputronik smartfon występuje w następujących wariantach i cenach: OnePlus 5T 6GB/64GB64GB Lava Red - 2699 złotych, OnePlus 5T 8GB8GB/128GB128GB Lava Red\n... Mi 8 i Xiaomi Mi 8 SE? Xiaomi Mi 8 (6GB/64GB64GB) - 2499,98 RON (ok. 2320 złotych), Xiaomi Mi 8 (6GB/128GB128GB) - od 2619,90 do 2799,90 RON... (ok. 2435-2600 złotych), Xiaomi Mi 8 (6GB/256GB256GB) - 3498,90 RON (ok. 3250 złotych). Xiaomi Mi 8 SE (4GB4GB/64GB...64GB) - 1799,90 RON (ok. 1675 złotych), Xiaomi Mi 8 SE\n479 queries. 0,656, 0.656 (0,656) seconds.


Dzialka na sprzedaż - Łódź - Widzew - PIH-GS-114 - 2450.00m² - CBN\n248,98 zł/m2 cena: 610 000 zł\nDziałka inwestycyjna o powierzchni 2450 m2 na sprzedaż.\nZapraszamy, od lat świadczymy dobre usługi na rynku nieruchomości, zapewniamy bezpieczeństwo transakcji.\nLOKALIZACJA: Przybyszewskiego, okolice działka dłuższym z boków o długości ok. 101 m przylega bezpośrednio do drogi asfaltowej, działka leży w pobliżu jednej z tras ważnych dla systemu komunikacji drogowej miasta Łodzi.\nOTOCZENIE: zabudowa komercyjna, budownictwo wielorodzinne, dojazd asfaltowy, również dla TIR.\nOPIS: teren płaski, niezabudowany, nieutwardzony, niezagospodarowany, kształt prostokąta (21/101), droga asfaltowa wzdłóż dłuższego boku. Media: brak na działce, okolica zurbanizowana.\nWAŻNE: przedmiotowy obszar położony jest na terenie dla którego nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie występowano o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, możliwa zabudowa komercyjna, ze względu na znakomitą lokalizację działka nadaje się na siedzibę firmy, przedstawicielstwo, teren handlowy dla którego niezbędna jest przestrzeń otwarta dla ekspozycji towaru lub inna forma działalności.\nSymbol oferty PIH-GS-114


W ROLI GŁÓWNEJ: CZARNA RZEPA | Poradnia dietetyczna | Dietetyk Szymon Chrzanowski | Inowrocław\nZapominania kuzynka rzodkiewki wraca do łask po latach nieobecności. O czym mowa ?\nO czarnej rzepie, warzywie spożywanym w minionych czasach w całej Europie. Pochodzi z Europy, Azji oraz Północnej Afryki.\nSpożywana była już przez budowniczych piramid w Egipcie, a w czasach średniowiecznych odgrywała dużą rolę w żywieniu ludności. Na terenach Polskich rzepę jedzono już od czasów pierwszych Piastów. Niestety w XIX w. była stopniowo wypierana przez ziemniaka. Czy wiecie, że rzepa jest jednym z częściej wykorzystywanych warzyw do produkcji szamponów, maseczek do włosów i innych specyfików do pielęgnacji włosów? Ponadto substancje zawarte w rzepie możemy spotkać w bardzo popularnym środku stosowanym w dolegliwościach wątroby.\nCzarna rzepa dzięki dużej ilości związków siarkowych, działa korzystnie włosy. Jest również wykorzystywana w leczeniu dolegliwości w przewlekłych chorobach nerek, dróg moczowych czy oddechowych. Sok z rzepy pity regularnie w małych ilościach wpływa korzystnie na wzmocnienie organizmu jak i redukuje dyskomfort w chorobie reumatoidalnej stawów. Rzepa zawiera stosunkowo duże ilości potasu, żelaza, magnezu cynku oraz witamin : A, C czy witamin z grupy B.\nPodobnie jak czosnek, czarna rzepa posiada pikantny smak, dlatego warto dodawać do niej słodkich owoców np. jabłek. W takim połączeniu idealnie nadaje się do sałatek i surówek. Warto ją drobno pokroić lub zetrzeć na tarce, posypać solą, aby wydała sok, który można wykorzystać do celów leczniczych. Za naszą wschodnią granicą rzepę spożywa się z jakiem jak, a także wykorzystuje do produkcji farszu do pierogów. Rzepę można ponadto piec, gotować, robić z niej puree, zupy i potrawki.\n60 ml jogurtu naturalne typu greckiego light\nprzyprawy: sól, ksylitol\nRzepę umyj dokładnie. Przy pomocy nożyka do obierania warzyw zetnij cienko skórę. Rzepę zetrzyj na tarce do miski, przypraw solą i wymieszaj. Odstaw na ok. 20–25 min, aby rzepa puściła sok. Do szklanej miski wlej jogurt i śmietankę. Przypraw sokiem z połówki cytryny oraz ksylitolem. Do tak przygotowanego sosu zetrzyj bezpośrednio jabłko. Odciśnij z soku rzepę (wraz z nim pozbędziesz się specyficznej ostrości) i dodaj do jabłka z jogurtem. Orzechy pokrój na mniejsze kawałki. Rodzynki zalej w kubeczku wrzątkiem, aby zmiękły przez ok. 2–3 minuty. Odlej z wody i dodaj do sałatki. Sałatkę przełóż do dekoracyjnej miseczki, posyp orzechami i listkami natki pietruszki. Do sałatki z rzepy możesz dodać również cząstki pomarańczy, wtedy nabierze ona cytrusowego smaku.\nZapiekankę z warzywami korzeniowymi\nwarzywa korzeniowe marchewka, pietruszka – obrane, pokrojone\nduża pomarańcza –listeczki otarte z dwóch gałązek tymianku\nłyżeczka ziaren kopru włoskiego, podprażonych na suchej patelni\n2 łyżki sosu Worcestershire (opcjonalnie), można zastąpić sosem sojowym)\nCebule , warzywa korzeniowe kroimy na kawałki, czosnek siekamy. Na patelni rozgrzewamy olej, wrzucamy cebulę i czosnek, szklimy na wolnym ogniu przez około 5 minut, aż zmiękną. Dodajemy warzywa korzeniowe, skórkę pomarańczową (jeśli używamy), tymianek, koper włoski. Przykrywamy i dusimy na wolnym ogniu przez około 25 minut. Po tym czasie dodajemy pomidory, sos Worcestershire, pomarańczę, doprawiamy. Teraz uwaga: można dusić na wolnym ogniu przez około 45 minut i potem zapiec w piekarniku (można się też uprzeć i wcale nie zapiekać), lub tak jak ja, wrzucić do piekarnika nagrzanego na 180 stopni na około 60 minut.\nPrzed wsunięciem do piekarnika wszystko posypujemy dwoma łyżeczkami brązowego cukru. Jeśli zapiekanka będzie się zbytnio rumienić – przykrywamy ją folią aluminiową. Potrawa jest gotowa, kiedy rzepa jest miękka i chrupiąca.\nSurówka z selera , z jabłkiem i czarną rzepą\nTen wpis został zaszufladkowany do Blog and tagged błonnik pokarmowy, Bydgoszcz dietetyk, Bydgoszcz odchudzanie, dieta, dieta odchudzająca, dietetyk, dietetyk Bydgoszcz, dietetyk Inowrocław, Inowrocław dieta, Inowrocław dietetyk, Inowrocław odchudzanie, kwas foliowy, odchudzanie, odchudzanie Inowrocław, otyłość, Poradnia dietetyczna Szymon Chrzanowski, racjonalne żywienie, rzepa czarna, zdrowa dieta, zdrowa dieta Inowrocław, zdrowe odchudzanie, zdrowe włosy, związki siarkowe.


Białogóra noclegi blisko morza - nocleg blisko morza w Białogórze - domki, pokoje i apartamenty - Meteor\nStrona główna noclegi morze noclegi Białogóra blisko morza\nNoclegi blisko morza w Białogórze\nDo morza drogą żwirową jest 5 km. Natomiast ulicą asfaltową do centrum Dębek jest 10 km.\nNajbliższe zejście na plażę znajduje się w odległości 6,5 km (10 min jazdy autem lub 25 min jazdy rowerem). Leśny parking (płatny) jest przy samym zejściu na plażę. Na szeroką plażę prowadzą łagodne zejścia. Można wypożyczyć leżaki i parawany, są punkty i obiekty gastronomiczne.\nNa plaże można się dostać: pieszo - 28 min - leśna droga przez piękny sosnowy las; rowerem - 13 min - w Lubiatowie jest wypożyczalnia rowerów; samochodem 5 min - przy plaży można zostawić samochód na parkingu. Plaża jest szeroka, piaszczysta z drobnoziarnistym jasnym i czystym piaskiem. Pozbawiona...\nPiękna szeroka plaża! Dla każdego znajdzie się miejsce do wypoczynku i kąpieli. W otoczeniu niewielkie wydmy i las.\nPlaża Lubiatowska jest jedną z najpiękniejszych plaż w Polsce: bardzo szeroka, czysta, z drobniutkim, jasnym piaskiem - graniczy z pasem wydm i lasów. Atrakcją dla dzieci jest rzeczka, która na plaży wpływa do morza. Od Villi Rosa do brzegu idzie się około 25 minut przez las. Można też podjechać na...\nOdległość do najbliższego wejścia na plażę to 4 km. Plaża w Słajszewie jest szeroka z wydmami z łagodnym zejściem. Plaża nie jest strzeżona. W pobliżu miejscowości Słajszewo znajdują się też inne wejścia np. plaża Stilo czy Lubiatowo.


Robot jako obywatel? - technologie.ngo.pl\nngo.pl wiadomości Robot jako obywatel?\nRobot jako obywatel?\nDziecko-robot zostało zarejestrowane w urzędzie stanu cywilnego w belgijskiej miejscowości Haaselt. Robot dostał akt urodzenia od burmistrza miasta. Nowy obywatel waży 28 kilogramów i ma 120 cm wzrostu.\nNowy obywatel Belgii został nazwany Fran Pepper i posiada nawet rodziców - dwoje naukowców, szefów wydziałów informatycznych z wyższej szkoły w Limburgii PXL.\nFran jest kobietą i niedługo otrzyma pierwszą pracę na kampusie w Hasselt, gdzie zasiądzie w recepcji i będzie witać gości. Fran posiada umiejętność rozpoznawania swoich rozmówców i uczenia się ich twarzy w większym odstępie czasu.\nRejestracja robota jest pretekstem do rozpoczęcia debaty o robotyzacji życia publicznego, która równolegle toczy się w Parlamencie Europejskim. Pod koniec zeszłego tygodnia, redakcja technologie.ngo.pl uczestniczyła w seminarium dotyczącym uporządkowania prawnego sytuacji robotów w Europie. W bliskiej przyszłości może okazać się, że kwestie związane z robotyką będą budziły coraz więcej emocji. Nie wiadomo na jakiej zasadzie miałaby być wykonywana praca przez robotów czy powinna być opodatkowana, a także jakie prawa powinny przysługiwać robotom cywilnym.\nRodzice Fran zapewnili, że nie zastąpi ona recepcjonistów, ale będzie z nimi współpracować. Robot ma być ambasadorką miasta i podkreślać jego nowoczesny charakter.


Strona Głównaludzie & wydarzeniaGorzka Czekolada z Citi Handlowy\nCzy warto rozmawiać o trudnych sprawach? Warto. Szczególnie z dziećmi i nastolatkami. Warto też podsuwać im książki, które o skomplikowanych, pozornie poważnych rzeczach mówią językiem zrozumiałym i łatwo przyswajalnym dla młodego człowieka. O tym jak Citi Handlowy wspiera młodzież w ich codziennym mierzeniu się z wyzwaniami współczesności.\nMało jest książek pisanych w taki sposób, mówi Sławomir S. Sikora, prezes Citi Handlowy Takich, które uczą, a nie umoralniają. Książek, które poruszają tematy ważne dla młodego odbiorcy, jak szacunek, uczciwość, samodyscyplina, asertywność. Zaangażowaliśmy się w wydanie tej książki, bo traktujemy, że tego typu publikacje to także wsparcie w rozwoju naszych pracowników i ich rodzin. W Citi w Polsce swoją działalność rozpoczął właśnie ruch CitiParents. To jedna z wielu inicjatyw, której celem jest wspieranie pracowników w samorealizacji, tej zawodowej, ale także tej związanej w tym wypadku z rodzicielstwem.\n„Gorzka Czekolada” to kontynuacja bestsellerowego zbioru opowiadań, zdobywcy serc setek tysięcy dzieci. Jak zwykle podejmuje tematy z jednej strony niełatwe, z drugiej bliskie każdemu z nas. Historie bohaterów są tak realne, ze mogłyby wydarzyć się naszej sąsiadce, koledze ze szkoły, przyjacielowi z podwórka. To wszystko sprawia, że czytelnik utożsamia się z nimi, skłaniają go one do refleksji i zastanowienia się nad własnym postępowaniem. Być może w dalszej przyszłości pozytywnie wpłyną na młodego człowieka – jedno jest pewne: nie przejdą bez echa i długo pozostaną w pamięci.\nKażda z historii przytoczonych w książce opatrzona jest krótkim komentarzem znanych psychologów: Teresy Jadczak – Szumiło i Jacka Masłowskiego. Rozmowy z nimi przeprowadziła Irena Koźmińska, prezes Fundacji ABCXXI Cała Polska czyta dzieciom Zagadnienia, o których mówią odnoszą się bezpośrednio do konkretnych opowiadań, analizują postawy życiowe bohaterów ich emocje, starają się wyjaśnić motywy postępowania. Partnerem projektu jest Fundacja Kronenberga przy Citi Handlowy, która wspiera działalność inicjatywy Citi Parents w Citi w Polsce. Citi Parents porusza tematy bliskie każdemu Rodzicowi. Służy wiedzą i doświadczeniem zarówno młodym Rodzicom, jak i tym z wieloletnim stażem.


Cykl webinariów dla wielkopolskich hotelarzy - Wasza Turystyka\nCykl webinariów dla wielkopolskich hotelarzy\nWebinaria dla wielkopolskich hotelarzy\nOd 28 kwietnia do 14 maja Wielkopolska Organizacja Turystyczna zaprasza wielkopolskich hotelarzy do udziału w cyklu 6 webinariów. Ich celem jest odpowiedź na rodzące się pytania i wątpliwości związane z prowadzeniem biznesu w dobie koronawirusa.\nTematem pierwszego webinaru (28 kwietnia) będzie wykorzystanie mediów społecznościowych oraz internetu w sprzedaży usług hotelarskich w 2020 roku. Opowie o tym Artur Rogulski autor bloga „Why So Social”, trener social media i wykładowca od wielu lat zaangażowany w media.\nWśród kolejnych zagadnień znalazł się również problem dostosowań hoteli do przewidywanych nowych wskazań higieniczno-sanitarnych. O nim opowie Marcin Mączyński, sekretarz generalny Izby Gospodarczej Hotelarstwa Polskiego.\nJednym z prelegentów będzie również Ghorghe Marian Cristescu – pezes Polskiego Holdingu Hotelowego, który obecnie pełni między innymi rolę osoby kontaktowej między branżą turystyczną i hotelarską a Polskim Funduszem Rozwoju. Tematem, który przedstawi są rozwiązania Tarczy antykryzysowej istotne dla branży hotelarskiej.\nUdział w wydarzeniu jest bezpłatny dla wszystkich przedsiębiorców z województwa wielkopolskiego. Wymagana jest jedynie wcześniejsza rejestracja na stronie www.wot.org.pl. Na niej można również znaleźć więcej szczegółów oraz informacje na temat poruszanych zagadnień i prelegentów.