Opracowała: Joanna Lubojańska\nSą uczniowie, którzy wolą naukę sam na sam z książką, zamykając się w swoim pokoju. Inni lubią uczyć się w większym gronie, organizując wspólne wkuwanie przed klasówką lub powtórki na przerwach. Jedni świetnie się czują w rozwiązywaniu testów na czas uważając, że pierwsza myśl to najlepsza myśl, więc „strzelają” odpowiedzi. Inni w podobnych okolicznościach polegają, bo chcąc dobrze przemyśleć prawidłową odpowiedź, nigdy nie mieszczą się w czasie. Są za to niepokonani przy rozwiązywaniu długich zadań i testach zawierających tzw. pytania podchwytliwe. Wreszcie jedni potrafią przy odpowiedzi z głowy wyprowadzić długi wzór matematyczny, podczas gdy inni mogą godzinami kwieciście opowiadać o fabule powieści.\nTo, jakie podejście do nauki, jaki sposób opanowywania i odtwarzania materiału człowiek preferuje i wybiera najczęściej, przyjęto zwać w psychologii stylem uczenia się. Krótko mówiąc styl uczenia się dotyczy sposobu przyswajania informacji z otaczającego nas świata oraz przekazywania ich z narządów zmysłów do mózgu. Odbierając informacje z otoczenia korzystamy ze wszystkich zmysłów. Jednak z czasem, u wielu osób jeden ze zmysłów wykształca się bardziej, co jest wynikiem oddziaływania i natury( dziedziczenie pewnych skłonności)) i wychowania przez środowisko rodzinne, szkolne, rówieśnicze. Powoduje to, że właśnie dzięki temu jednemu zmysłowi odbierane bodźce są lepiej przez nas przyswajane i zapamiętywane.\nStyl uczenia się nie wpływa tylko na naukę szkolną, ale zdobywanie wiedzy i doświadczenia we wszystkich dziedzinach życia, w każdej sytuacji.\nNiektórzy lubią słuchać i mówić, inni wolą analizować informacje albo obserwować dane zjawiska. Istnieją cztery główne style uczenia się: wzrokowy, słuchowy, dotykowy (czuciowy) i kinestetyczny. Większość z nas stosuje najczęściej styl mieszany tzn. wykorzystuje do nauki pracę kilku zmysłów. Trzeba pamiętać, że każdy styl może być skuteczny w nauce, nie ma podziału na lepszy i gorszy.\nDzisiejsza wiedza na temat pracy mózgu pozwala stwierdzić, że uczymy się szybciej wtedy, kiedy rozwiniemy ten własny, najlepszy styl uczenia się, ten, który preferuje nasz mózg.\na) miejsce, w którym możesz czytać; oglądać obrazy, dzieła sztuki, mapy, wykresy i fotografie; rozwiązywać zagadki wizualne, takie jak odnajdowanie drogi w labiryncie lub wyszukiwanie brakującego elementu obrazu; grać w gry słowne takie jak scrabble czy zajmować się dekorowaniem wnętrz lub przymierzać ubrania,\nb) miejsce, w którym możesz słuchać nagranych na kasety opowiadań, muzyki, radiowych lub telewizyjnych talk show i wiadomości; grać na instrumencie lub śpiewać; bawić się głośno w gry słowne, rozprawiać o czymś, udawać didżeja; czytać na głos lub wygłaszać przemówienia, fragmenty ról ze sztuk teatralnych i filmów, czytać na głos poezję lub opowiadania,\nOblicz wyniki testu w następujący sposób( jeśli na jakieś pytanie dałeś więcej niż jedną odpowiedź, w podsumowaniu uwzględnij wszystkie odpowiedzi):\nPodsumuj wszystkie odpowiedzi a:\nPodsumuj wszystkie odpowiedzi b:\nPodsumuj wszystkie odpowiedzi c:\nPodsumuj wszystkie odpowiedzi d:\nJeśli udzieliłeś najwięcej odpowiedzi c, jesteś dotykowcem(czuciowcem).\n- „to wygląda bardzo interesująco”\nPotrzebuje dużo przestrzeni, gdyż lubi dużo i często się poruszać. Siedząc na krześle zwykle kołysze się lub porusza nogami. Lubi zmieniać miejsce, podróżować. Jest wyczulony na ruch i działanie w otoczeniu. Zorientowany na cel i pragmatyczny. Mówi niewiele i lakonicznie, za to często gestykuluje. Szybko przechodzi „do konkretów”. Używa słów opisujących działanie: robić, jechać, załatwiać, organizować, ruszać się, piąć się w górę, posuwać się do przodu, najlepszy, szybko.\nWzrokowiec: uczysz się patrząc lub oglądając materiał graficzny. Materiał, który masz przyswoić, musi być „przetłumaczony” z formy linearnej, drukowanej na obrazową. Potrzebne ci są ilustracje. Łatwo uczysz się z książek. Słuchając potrzebujesz kontaktu wzrokowego z mówcą, podobnie jak wtedy, gdy sam mówisz i jesteś słuchany. Opisujesz elementy takie jak kolor, kształt, wielkość oraz wygląd rzeczy. Czyli najlepiej, gdy:\n* informacje wzrokowe podane są w formie języka: liter, słów i liczb, przedstawione jasno i systematycznie,\n* wykorzystuj materiał drukowany: książki, gazety, podręczniki, instrukcje, przeźrocza z napisami, tablice, wykresy, plakaty,\n* możesz pracować zarówno przy muzyce jak i w ciszy, ponieważ nie skupiasz uwagi na bodźcach słuchowych,\n* musisz mieć wokół siebie porządek,\n* masz plan i pracujesz według niego,\n* żeby wiedzieć jak coś zrobić, musisz o tym najpierw przeczytać,\n* musisz mieć kontakt wzrokowy z nauczycielem,\n* korzystaj z pomocy w formie graficznej: ilustracje i schematy, diagramy i wykresy umożliwiające spojrzenie na całość zagadnienia od razu,\n* otaczaj się środowiskiem kolorowym, atrakcyjnym wizualnie, inspirującym,\n* zadbaj o wygodne miejsce do siedzenia,\n* przy czytaniu dobrze jest, gdy wyobrazisz sobie treść w formie barwnego filmu w głowie,\n* ważne informacje zaznaczaj kolorem.\nSłuchowiec: uczysz się słuchając, słysząc samego siebie w rozmowie oraz dyskutując z innymi. Jesteś szczególnie wrażliwy na muzykę i słowo mówione. Aby materiał zapamiętać, powinieneś go usłyszeć, toteż preferujesz formę wykładu połączonego z możliwością dyskusji. Samo czytanie książki nie będzie dla ciebie wystarczającym sposobem na uczenie się. Rzadko nawiązujesz kontakt wzrokowy ze swoim rozmówcą. Zatem:\n* możesz słuchać innych i dyskutować o swoich własnych koncepcjach,\n* nie posiadasz rozproszonej uwagi,\n* nie słuchaj żadnej muzyki w tle podczas nauki i czytania – musi być absolutna cisza (chociaż bardzo lubisz muzykę),\n* dbaj o uporządkowane otoczenie z segregatorami i harmonogramami,\n* pomaga ci odczytywanie na głos tekstu do nauczenia się albo jego głośne powtarzanie lub odsłuchiwanie nagrania z płyty,\n* możesz uczyć się z drugą osobą omawiając zagadnienia,\n* musisz dobrze słyszeć nauczyciela,\n* potrzebujesz podsumowania lekcji w formie krótkich zdań z najważniejszymi treściami,\n* powinieneś wyobrażać sobie to, co słyszysz jako film z efektami dźwiękowymi,\n* potrzebujesz opowiedzieć komuś to, czego się już nauczyłeś\n* proś o przepytanie cię przez rodzica lub kolegę.\n* najlepiej uczysz się w ruchu - chodząc po pokoju czy pedałując na rowerze treningowym,\n* lubisz pisać na dużych tablicach lub planszach w pozycji stojącej,\n* potrafisz uczyć się w ciszy i przy muzyce,\n* gestykulacja i odgrywanie czytanych treści pomaga ci lepiej zapamiętać,\n* lepiej uczysz się grając w gry edukacyjne i ruchowe,\n* gdy się uczysz otoczenie musi pozostać nieruchome, bo ruchy innych osób mocno cię rozpraszają,\n* przed rozpoczęciem nauki powinieneś przejrzeć cały rozdział, oglądając ilustracje i wykresy.\nDotykowiec: uczysz się doznając wrażeń na powierzchni skóry. Używasz rąk, palców, łącząc to, czego się uczysz ze zmysłem dotyku. Jesteś wrażliwy na doznania fizyczne. Zwracasz uwagę na komunikację pozawerbalną, taką jak wyraz twarzy, język ciała, tembr głosu. Nie potrafisz „odciąć się” od negatywizmu i uczuć innych, by skoncentrować się na pracy. Wykorzystaj to, że:\n* samo pisanie pomaga ci zapamiętać i uporządkować materiał,\n* lepiej myślisz i słuchasz, gdy bazgrzesz, rysujesz lub trzymasz coś w dłoni, np. długopis,\n* dobrze, gdy za oknem masz widok na drzewa, rośliny,\n* lubisz uczyć się, siedząc w wygodnym fotelu czy leżąc na kanapie,\n* muzyka, którą lubisz pomaga ci w koncentracji,\n* uczysz się wykonując szkice, rysunki,\n* potrzebujesz przyjaznej atmosfery w miejscu, gdzie masz się uczyć, negatywne emocje obniżają twoją zdolność koncentracji,\n* podczas czytania powinieneś robić notatki kolorowymi pisakami lub ważne pojęcia zapisywać artystyczną, ozdobną czcionką,\n* mapy umysłowe z wieloma ilustracjami ułatwiają ci zapamiętanie materiału.\nPamiętaj, że styl uczenia się to nie to samo, co zdolność! Najprościej mówiąc, zdolność to to, ile i jak dobrze możesz się uczyć, styl - jak wolisz się uczyć. Oczywiście, że ucząc się zgodnie ze swoim stylem (czyli tak, jak preferuje twój mózg) zwiększamy szanse na osiąganie wyższych pułapów naszych zdolności. Z drugiej strony ćwicząc się w stylu odmiennym, możemy nabywać nowe zdolności, których wcześniej nie posiadaliśmy.\nPOWODZENIA W NAUCE !!!!!!!


Tajemnicza przeszłość i brutalna teraźniejszość – "Carska manierka"\nTajemnicza przeszłość i brutalna teraźniejszość\nArk / Literatura / Tajemnicza przeszłość i brutalna teraźniejszość\nAndrzej Pilipiuk – homo literatus, człowiek, któremu bez wątpienia niejeden mógłby pozazdrościć (w pozytywnym znaczeniu tego słowa) pomysłów i talentu do snucia niezwykłych opowieści. Oczywiście pomijając rozpoznawalność i rzesze wiernych czytelników. Po wciągających niczym czarna dziura, przyprawiających o dreszcze zbiorach opowiadań Pilipiuka 2586 kroków i Rzeźniku drzew w moje ręce trafił kolejny w dorobku Wielkiego Grafomana zbiór – Carska manierka.\nTym razem autor raczy nas ośmioma fachowo skrojonymi opowiadaniami, mniej lub bardziej zajmującymi, o różnorodnej tematyce. Jak zwykle zgotował czytelnikom iście królewską ucztę w klimatach historyczno-metafizycznych. Nie brakuje w nich zagadek z przeszłości, legend, nawiązań do popkultury, a więc wszystkich tych smakowitości, do których Pilipiuk przyzwyczaił swoich czytelników. Zachęca ich do udziału w szalonej i niezapomnianej przygodzie, wyprawie do przeszłości, stanięcia oko w oko z tym, co nieznane.\nNie skleisz stłuczonej szklanki. Nic już nie będzie takie, jak dawniej. Zacznij żyć bardziej w teraźniejszości. Pył wieków niech zalega w spokoju. Co się stało, nie odstanie się. Dziewczyna jest piękna, ciepła i miękka. Kości i kamienie są zimne, twarde, martwe. Nie wskrzesisz zapomnianych miejsc, czasów ani opowieści.\nCarska manierka jest, można by rzec, zbiorem dość nietypowym, bowiem został zdominowany przez znanych nam wszystkim z poprzednich książek bohaterów – Roberta Storma i doktora Pawła Skórzewskiego. Dla sympatyków przygód kolekcjonera staroci ta pozycja to nie lada gratka, gdyż autor poświęcił im aż pięć z ośmiu historii w niej zawartych.\nNa ostatnich kartach czeka na nas historia niespodziewana, osadzona mocno w klimacie steampunku, której bohaterem jest jak dotąd nam nieznany młody naturalista, Marek Kawka. Alternatywna rzeczywistość, w której Ziemia jest płaska, wyprawa w nieznane i owiany złą sławą odkrywca czekający na rehabilitację (Rehabilitacja Kolumba).\nRobert Storm to miłośnik historii, zapalony łowca i kolekcjoner starzyzny, usiłujący za wszelką cenę ocalić skarby przeszłości od zapomnienia. Opowiadanie tytułowe otwiera cały zbiór i traktuje o początkach kariery Storma, o jego pierwszych znaczących odkryciach. Owa historia składa się z dwóch części tworzących jedną całość. Robert otrzymuje od wuja tajemniczą rosyjską manierkę z wyrytymi zagadkowymi symbolami. Co oznaczają te znaki? Dokąd zaprowadzą naszego bohatera?\nKolejne na kartach antologii jest opowiadanie Miód umarłych, w którym to Storm po raz kolejny na zlecenie policji wciela się w rolę detektywa, badając pewną skomplikowaną, tajemniczą i bulwersującą zarazem sprawę. Rozkopane mogiły powstańców i znikające z nich czaszki poległych. Do czego cmentarnym hienom potrzebne są szczątki powstańców styczniowych?\nWielki Grafoman w tych, jak i pozostałych opowiadaniach rzuca Roberta Storma w wir przygód i nie lada wyzwań. Pilipiuk w nietuzinkowy sposób przeplata rzeczywistość z tym, co fantastyczne. Doprowadza do zderzenia teraźniejszości z przeszłością, historię miesza z fantazją. Istna mieszanka wybuchowa.\nWładza demoralizuje. Mówi się, że władza absolutna demoralizuje absolutnie. Moim zdaniem, to zależy od jednostki. Czasem władza niewielka jak odrobina brudu za paznokciem połączona z odrobiną gotówki i wewnętrznym poczuciem bezkarności wystarcza, żeby z byle obszczymyrka wyrósł mały wioskowy hitlerek. Problem w tym, że na każdego kozaka znajdzie się większy kozak, a rozmaici lokalni watażkowie, mocni na swoim terenie, też czasem nie docenią przeciwnika.\nKolejne dwa opowiadania poświęcone są osobie doktora Skórzewskiego. Jego odwaga i gotowość do działania bez względu na czas i okoliczności zostały nam już zaprezentowane niejednokrotnie. Tym razem doktor został skierowany przez los w głąb bolszewickiej Rosji – kraju tak odmiennego od tego, do którego doktor przywyknął, by nieść ratunek bratankowi Aleksandrowi (Śmierć pełna tajemnic). Autor zgotował również dla Skórzewskiego pełną niespodzianek wyprawę na górę Ararat, gdzie według powszechnie znanych legend spoczywa Arka Noego (Tajemnica Góry Bólu).\nKsiążkę czyta się szybko. Krótka forma, oszczędność i skupienie się na opowiedzeniu historii, losach danego bohatera i dobrnięciu do rozwikłania zagadki bez wplatania zbędnych wątków sprawdziły się świetnie, bowiem czytelnik nie czuje znudzenia w trakcie lektury, a raczej lekki niedosyt. Pilipiuk jak zwykle w wyjątkowo zgrabny sposób kończy opowiadania, pozostawiając pewne niedomówienia i otwarte furtki do dyspozycji czytelnika, by ten mógł dać się ponieść wodzy fantazji.\nCarska manierka to kolejne wyjątkowo udane dzieło w dorobku Andrzeja Pilipiuka. Z pewnością nie rozczaruje miłośników pasjonujących i pełnych przygód historii z pogranicza rzeczywistości i fikcji ani tym bardziej sympatyków twórczości Wielkiego Grafomana.


Wybór (Karolina Zielińska) książka w księgarni TaniaKsiazka.pl\nSięgnij po opowieść o wrażliwej Katarzynie i dziecku, którym postanowiła się zaopiekować! "Wybór to poruszająca historia o sile niezmierzonej odwagi i braniu odpowiedzialności za najtrudniejsze z decyzji...\nDla Katarzyny jest oczywistością, że pomoc dzieciom, które cierpią, jest jej obowiązkiem. To właśnie dlatego, młoda pedagog rozpoczyna pracę w jednym z polskich ośrodków wychowawczych...\nGdy pewnego dnia Katarzyna przemierza parkowe alejki, znajduje tam nietypowe znalezisko. Jest nim pozostawione niemowlę, któremu kobieta obiecuje, że zrobi wszystko, by zapewnić mu wszelką opiekę i bezpieczeństwo. Wkrótce Katarzyna musi zmierzyć się z kolejnymi niespodziankami. Kobieta poznaje Stanisława, w którym szybko się zakochuje. Ku jej radości mężczyzna postanawia wspierać ją w wychowywaniu jej pociechy. Kiedy Katarzyna zdaje sobie sprawę, że Stanisław jest nie tylko wspaniałym partnerem, ale i dobrze radzi sobie z przygarniętym przez nią dzieckiem, coraz częściej zaczyna marzyć o tym, by być jedną szczęśliwą ze sobą rodziną...\nSielankę przerywa jednak sam Stanisław - mężczyzna nie jest tak pewny jak Katarzyna tego, że ich związek ma przed sobą świetlaną przyszłość. Co dla Katarzyny gorsze, okazuje się, że matka dziecka nie jest już osobą zaginioną. Teraz Katarzyna musi wybrać i zdecydować, co będzie najlepsze dla niej, dla jej związku i dla maleństwa, które niedawno znalazła.\nKarolina Zielińska jest polską pisarką, która zadebiutowała emocjonującą powieścią "Wybór".\nDodana przez Dominika W. w dniu 2022-01-04\nDodana przez Ilona W. w dniu 2022-01-01\n"Wybór" to kolejny świetny debiut polskiej autorki. Czytając tę książkę, ciężko uwierzyć, że to pierwsza powieść Karoliny Zielińskiej. Przepiękna historia, w której autorka porusza bardzo trudne tematy, niechciana ciąża, porzucenie dziecka, samobójstwo, to tylko niektóre z nich. Choć książka ma ponad 500 str, to czytana się ją niezwykle szybko. Historia Kasi i Stanisława wciaga nas od pierwszych stron, razem z nimi przeżywamy smutne i bolesne chwile, podejmujemy ciężkie decyzje, płaczemy.. ale bywają też momenty, podczas których się uśmiechamy. Autorka wykreowała cudownych, niezwykle życiowych bohaterów. W tej powieści wszystko jest idealne, cudowny styl i język, fabuła, która nawet na moment nie pozwala oderwać się od czytania. Jedynym małym minusem jest zakończenie.. po zamknięciu ostatniej strony moje serce pękło. Pani Karolino, jak tak można?"Czasami jedna nietrafiona decyzja może roztrzaskać twój świat na kawałki."\n"Wybór" to kolejny świetny debiut polskiej autorki. Czytając tę książkę, ciężko uwierzyć, że to pierwsza powieść Karoliny Zielińskiej. Przepiękna historia, w której autorka porusza bardzo trudne tematy, niechciana ciąża, porzucenie dziecka, samobójstwo, to tylko niektóre z nich. Choć książka ma ponad 500 str, to czytana się ją niezwykle szybko. Historia Kasi i Stanisława wciaga nas od pierwszych stron, razem z nimi przeżywamy smutne i bolesne chwile, podejmujemy ciężkie decyzje, płaczemy.. ale bywają też momenty, podczas których się uśmiechamy. Autorka wykreowała cudownych, niezwykle życiowych bohaterów. W tej powieści wszystko jest idealne, cudowny styl i język, fabuła, która nawet na moment nie pozwala oderwać się od czytania.\n"Wybór" to bardzo emocjonująca powieść o życiu, miłości i trudnych życiowych wyborach. Z pewnością wielu z Was skłoni ona do refleksji.\nJedynym małym minusem jest zakończenie.. po zamknięciu ostatniej strony pękło mi serce..\nDodana przez Małgorzata M. w dniu 2021-12-07\nDodana przez Jolanta J. w dniu 2021-11-12\nMacie w sobie duże pokłady empatii, lub znacie osoby, które rzucą wszystko nie oglądając się za siebie, by pomóc drugiej osobie?\nWybór. Czasami jedna nasza decyzja, może zmienić kogoś życie. Katarzyna nie zastanawiała się nawet sekundy. To cud, że udało jej się uratować porzucone maleństwo. Jedna chwila, zmieniła jej dotychczasowe życie. Ani ona, ani tajemniczy mężczyzna nie są w stanie odejść i przejść do normalnego trybu życia. Obydwoje czują się odpowiedzialni, za to maleńkie życie, które najpierw zostało poczęte, a następnie potraktowane jak zużyta rzecz. Jak sobie poradzą z tym, że coraz bardziej przywiązują się do dziecka? Kim okaże się mężczyzna i jak się potoczy ta dziwna znajomość? Czy znajdzie się ktoś, kto będzie chciał o nią walczyć?\nTakie historie są zawsze trudne oraz przejmujące i tak właśnie było.Smutna rzeczywistość, która pokazuje jak niewiele trzeba, by zabłądzić. Empatia bohaterów pokazuje, że człowiek jest w stanie nawet do największych poświęceń. Myślę, że jest to bardzo dobry debiut, który zbiera bardzo wysokie oceny. Jednak ja biłam się z myślami i do samego końca nie mogłam się zdecydować jak go ostatecznie ocenić.\nChciałabym na moment zapomnieć o głównym wątku, który faktycznie porusza czytelnika, a zająć się bohaterami, którzy w moim odczuciu popadali ze skrajności w skrajność i raz ich rozumiałam, a raz nie. Chwilami doprowadzali mnie do irytacji. Niestety… Oboje są dojrzali, a pomimo tego ich znajomość przechodzi przez dziwne etapy. Po trzech miesiącach znajomosci, wspólnych rozmowach i wyjściach nadal mówią do siebie per pan. Dodatkowo mężczyzna ma swoje traumy sprzed kilku lat i nastawiony jest do wszystkich bardzo oschle, po czym zjawia się pewna kobieta i wtedy mężczyzna staje się zupełnie inny. Zakończenie było dla mnie kompletnie niezrozumiałe i byłam wściekła, ponieważ jak można zamknąć historie w takim momencie?!\nBędzie jednak kontynuacja, Uf😅 Mam nadzieję, że pójdzie ona w dobrym kierunku.\nDodana przez Izabela H. w dniu 2021-10-08\nWiecie, to jest pierwszy raz, kiedy nie wiem co mam napisać. Kiedy ją wczoraj skończyłam, miałam za przeproszeniem „[motyla nóżka]” w głowie. Musiałam się pozbierać do kupy i do tej pory jakoś nie mogę. To była niezwykle wzruszająca historia. Przepełniona emocjami i trudnymi wyborami. To jeden wielki emocjonalny rollercoaster. Tutaj nie ma bohaterów pierwszoplanowych i drugoplanowych. W tej historii wszyscy są ważni, wszyscy pełnią jakąś funkcję. Stacha, chciałam udusić gołymi rękami a Treskę niejednokrotnie wystawić za drzwi. Wszystkie emocje wypisanie na stronach książek odczuwałam całą sobą. Płakałam — nie przepraszam ja nie płakałam, ja wyłam — śmiałam się i irytowałam. Ta książka porusza niezwykle trudne tematy. Pokazuje nam przed jakimi ważnymi wyborami staje człowiek. Jak wiele ryzykuje czy też zyskuję podejmując ostateczną decyzję. Pokazuje nam, że od tego jaką decyzję podejmiemy zależy czyjeś życie. To debiutancka książka Karoliny, ale ma niezwykły dar do pisania. Czytając tę książkę miałam wrażenie, że pisze ja doświadczona autorka. Ta historia jest w niezwykle dojrzały sposób napisana i przekazana czytelnikowi. Uważam, ze każdy powinien ją przeczytać. To nie jest typowo babska książka, to historia dla wszystkich. pomimo tych ponad pięciuset stron przeczytałam ją w półtora dnia. Karolina, dziękuję Ci za tą historię. Czekam na kolejną część z niecierpliwością.\nDodana przez Urszula Z. w dniu 2021-09-30\nAż trudno uwierzyć, że książka "Wybór" @karolina_zielinska_autorka jest debiutem. Idealnie wykreowani bohaterowie, wciąż zaskakujaca fabuła i prosty język to tylko niektóre jej atuty!\nKatarzyna jest pedagogiem w ośrodku wychowawczym. Całe swoje serce oddaje podopiecznym. Kocha dzieci, dlatego, kiedy pewnego dnia znajduje w parku porzucone niemowlę, robi wszystko, by zapewnić mu bezpieczną przyszłość.\n"Nagle jej wzrok padł na leżącą pod drzewem torbę. Niepewnie podeszła bliżej i zamarła, widząc krztuszące się od płaczu niemowlę. Nie czekając ani chwili dłużej, pochyliła się i wzięła zziębnięte małe ciałko na ręce."\nW trudnym okresie zajmowania się dziewczynką pomaga jej Stanisław - policjant, który wciąż boryka się z traumatyczną przeszłością. Pomoc przy dziecku i znajomość z Kasią są dla niego odskocznią od codzienności. Podczas, gdy w pracy jest służbistą i tyranem, tak w obecności tych dwóch kobiet, staje się zupełnie innym człowiekiem, człowiekiem, który ma uczucia... Opieka nad dzieckiem zbliża go do Kasi i wiele wskazuje na to, że razem tworzyliby idealną rodzinę. Jednak nagłe pojawienie się matki Amelki, wszystko komplikuje...\nJak potoczą się losy Katarzyny i Stanisława?\nCzy ich związek przetrwa próbę, na jaką zostanie wystawiony?\nCo stanie się z Amelką?\n"Wybór" to piękna i wzruszająca książka. To powieść nie tylko o wielkiej miłości, ale także poświęceniu. Ukazuje, że każdego dnia musimy dokonać jakiegoś wyboru, wyboru, który wpłynie na dalsze nasze życie.\nAutorka ciekawie poprowadziła fabułę. Pokazała, jak bardzo odpowiedzialną pracą jest praca policjanta. Pokazała jak wiele twarzy ma macierzyństwo. Jak wiele trzeba poświęcić dla dobra dziecka.\nCieszę się, że pomimo trudnego tematu, w książce nie zabrakło takiej osoby, przy której znika całe napięcie i pojawia się uśmiech na twarzy. Mowa tu oczywiście o Teresie - matce Kasi. To barwna i charakterna postać, której nie da się nie lubić.\nPodsumowując - "Wybór" to książka, która na pewno zostanie w mojej pamięci na długo!\nŻałuję tylko, że skończyła się w takim momencie! Wiem jednak, że będzie kontynuacja, na którą z niecierpliwością czekam!\nPolecam "Wybór" z całego serca!\nDodana przez Barbara S. w dniu 2021-09-27\nNie ukrywam, że na tę książkę miałam niesamowitą chrapkę, więc jak do mnie dotarła, to nie było zlituj się musiałam przeczytać 🤭.\nZakończenie… szok niedowierzanie, aż się zapytałam Karoliny jak mogła mam chęć ja za nie udusić, ale wiem, że to nie koniec…\nDodana przez Judyta S. w dniu 2021-09-10\nDodana przez Judyta S. w dniu 2021-09-09\nDodana przez Sylwia Z. w dniu 2021-09-07\nDodana przez Marta W. w dniu 2021-09-05\nDodana przez Paulina G. w dniu 2021-08-27\nDodana przez Patrycja P. w dniu 2021-08-24\nPragnę o niej zapomnieć.. i przeczytać raz jeszcze, na nowo to wszystko przeżyć.\nKatarzyna jest pedagogiem w ośrodku wychowawczym. Pewnego dnia w parku znajduje porzucone niemowle i postanawia się nim zająć. Stanisław jest policjantem zajmującym się tą sprawą, los dziecka także nie jest mu obojętny. Czy wspólna opieka nad małą Amelką połączy ich ze sobą?\nKarolina przychodzi do nas z niesamowitym debiutem i już pokazuje nam, że jest mistrzynią wzbudzania emocji, które pojawiają się już na pierwszych stronach i towarzyszą nam przez całą historię.\nAutorka genialnie przedstawia swoim czytelnikom przygodę Katarzyny i Stanisława, każdy szczegół ma przemyślany, wie co robi i ma świadomość o czym pisze. Bohaterowie zostali wykreowani bardzo realnie, czułam, że czytam historię prawdziwych ludzi, mogło to się naprawdę przydażyć każdemu i było to naprawdę smutne, okropne. Gardziłam matką Amelki, nie wiem jakim trzeba być człowiekiem, żeby własne dziecko spakować do torby i porzucić w parku? Rozumiem sytuację dziewczyny, którą poznajemy w swoim czasie, współczuje jej z całego serca, jednak było tyle możliwości..\nKatarzynę pokochałam bardzo szybko, tak samo jak ona dziecko, które było jej zupełnie obce, a stało się całym jej światem. Dała z siebie wszystko, żeby wychować niemowle, dziecko było ważniejsze od niej samej i tylko to się liczyło.\nDo Stanisława cały czas mam mieszane uczucia. Był gburowatym i sztywnym policjantem z zasadami, których się trzymał, nawet jeżeli innym się to nie podobało i również uważam, że w niektórych sytuacjach przesadzał, jednak to przeszłość sprawiła, że taki się stał.\nAmelka rozczulała wszystkich, nawet zmiękczyła serce Stanisława i bardzo się cieszę, że autorka o niej cały czas pamiętała, nie rzuciła jej na boczny tor.\nAkcja trwa cały czas, dzieje się i to całkiem sporo, lecz swoim odpowiednim tempem. Dochodzimy do wszystkiego po kolei, autorka często mnie zaskakiwała, pojawiały się sytuacje, których w ogóle się nie spodziewałam, a zakończeniem już całkowicie mnie rozwaliła, liczę na kontynuację.\nOczywiście, że polecam! ZDECYDOWANIE MUST READ!\n24,20 zł 36,90 zł Do koszyka dodaj do schowka\n"Dama pikowa" autorstwa Aleksandra Puszkina wybitnego rosyjskiego pisarza i przedstawiciela romantyzmu, zaliczana jest do literatury kobiecej. Herman, młody inżynier, syn zruszczonego Niemca, jest zafascynowany grą w karty. Często siada przy stoliku, obserwując graczy przez całe noce. Sam zachowuje...\nZakazany owoc kusi najbardziej. Zawsze przestrzegam jednej zasady: nie łączyć spraw zawodowych z osobistymi. Kiedy po odniesionej kontuzji sportowej, zmagając się z nieudanym małżeństwem, Landon Wright niespodziewanie wraca do miasta i zostaje moim nowym, jakże seksownym szefem w swojej rodzinnej...\nBohaterowie opowiadań pochodzą z różnych warstw społecznych, reprezentują różny światopogląd i uwikłani są w kłopoty zarówno bytowej, jak i psychologicznej natury. Jedna z najchętniej tłumaczonych na języki obce autorek koreańskich. Poruszane w jej utworach problemy, przeważnie psychologicznej...


Fruitoids Online Bez Rejestracji, Gra Za Darmo\nRecenzja automatu Fruitoids\nAutomat Fruitoids został wyprodukowany przez markę Yggdrasil, czyli jedną z najbardziej rozpoznawalnych w świecie hazardu. Gra ma wbudowane 5 bębnów i 25 linii wygrywających, na których, aby uzyskać wygraną, będziesz musiał wylosować zwycięską kombinację. Wskaźnik zwrotu dla gracza został ustalony na poziomie 96,7%, co sprawia, że slot ten zwraca stosunkowo dużą część inwestycji podczas dłuższych sesji gier.\nCała rozgrywka na tej maszynie odbywa się pod wodą, a sama grafika i wykonanie symboli jest niemal wzorowe. Deweloper zadbał również o efekty dźwiękowe, które wprowadzą Cię w stan skupienia. Pasek nawigacji tradycyjnie został umieszczony w dolnej części ekranu, a wielkość przycisków wydaje się idealna, dzięki czemu zawsze klikniesz tam, gdzie będziesz chciał.\nJeżeli chcesz dowiedzieć się nieco więcej, na temat tej podwodnej gry, to czytaj dalej tę recenzję.\nFunkcje specjalne w slocie Fruitoids\nKażda podstawowa gra jest wspierana przez funkcję Re-spin. Aby z nich skorzystać, musisz trafić na liniach wygrywających przynajmniej 3 identyczne symbole na linii wygrywającej. Następnie bębny zostaną uruchomione ponownie, a zwycięskie w poprzedniej partii symbole się zamrożą.\nInnym ważnym dodatkiem jest rozszerzający się Mnożnik. Wypełnij co najmniej 2 kolumny tymi samymi symbolami, a Twoja nagroda zostanie wzmocniona o mnożnik 2x. Im więcej kolumn wypełnisz, tym większy będzie Twój mnożnik. Jego maksymalna wartość może osiągnąć x5 – w tym przypadku będziesz musiał zapełnić identycznymi ikonami wszystkie możliwe pola w grze.\nNiestety wielu graczy może się rozczarować, ponieważ pomijając dwie wymienione funkcje specjalne, nie są dostępne żadnej inne. Brak też symbolu Wild i Scatter, które często urozmaicają rozgrywkę w tytułach od tego dewelopera. Nie mniej jednak dzięki dodatkom, które są obecne, uzyskanie wygranej jest bardzo proste.\nAutomat Fruitoids to bez wątpienia innowacyjna maszyna z futurystyczną grafiką, która urzeka po kilku zakręceniach bębnami. Jak wszystkie dobre rzeczy, mechanizmy, które zostały zastosowane w tej grze, ewoluowały, zawierając znacznie więcej dobroci niż inne sloty wydane przez Yggdrasil.\nOryginalne funkcje automatu takie jak zamrożone Re-spiny oraz kolumny mnożników sprawiają, że przy odrobinie szczęścia, będziesz mógł walczyć naprawdę o ogromne nagrody. Pamiętaj jedynie, aby nie poddawać się po kilku pierwszych obrotach, ponieważ RTP jest wyliczane na podstawie dłuższych sesji. Przy tak dużym poziomie zwrotu niewiele ryzykujesz, a możesz wygrać zdecydowanie więcej. Jeżeli jesteś początkującym graczem, który dopiero rozpoczyna swoją przygodę z hazardem lub zawodowcem, który chciałby odkryć coś nowego, to nie możesz przejść obok tej gry obojętnie, ponieważ oferuje ona rozgrywkę na najwyższym poziomie.\nJakie RTP ma gra Fruitoids?\nRTP w tej grze zostało ustalone na poziomie 96,7%. Jest to uczciwy wynik, który podczas dłuższych sesji gier, gwarantuje Ci atrakcyjny zwrot, zdecydowanie przewyższający większość maszyn dostępnych na rynku.\nJest to automat o średniej zmienności, nagrody będą pojawiać się często i będą stosunkowo duże.\nNiestety gra nie została wyposażona przez dewelopera Yggdrasil w darmowe spiny. Natomiast dostępna jest funkcja zamrożonych Re-spinów oraz rozszerzający się Mnożnik.\nCzy w grze jest dostępny symbol Scatter albo symbol Wild?\nW grze nie jest dostępny zarówno symbol Wild, jak i Scatter.\nStrona główna » Fruitoids


MUZUŁMANKI: czy islam i brak dziewictwa dadzą się pogodzić?\nCoraz więcej europejskich muzułmanek poddaje się hymenoplastyce, czyli zabiegowi odtworzenia błony dziewiczej. Wraz z powiększaniem się populacji muzułmanów w Europie wiele młodych muzułmanek ma uczucie rozdarcia między wolnością, jaką oferuje im europejskie społeczeństwo, a głęboko zakorzenionymi tradycjami, kultywowanymi przez ich rodziców i dziadków.\nOperacja w prywatnej klinice niedaleko Pól Elizejskich polegała na zrobieniu jednego półkolistego cięcia, założeniu 10 rozpuszczających się szwów i kosztowała 2 900 dolarów z rabatem.\nDla pacjentki, 23-letniej francuskiej studentki pochodzącej z Maroka, mieszkającej dziś w Montpellier, ten 30-minutowy zabieg stanowił klucz do nowego życia: dawał iluzję dziewictwa.\n- W mojej kulturze nie być dziewicą znaczy być śmieciem - mówi studentka, oczekując na operację na szpitalnym łóżku. - Dziewictwo jest dla mnie teraz ważniejsze od życia.\nWedług ginekologów w ostatnich latach coraz więcej muzułmanek prosi o zaświadczenie o dziewictwie, aby móc pokazać je bliskim. To z kolei przyczyniło się do wzrostu popytu na usługi odtwarzania błony dziewiczej, które - jeśli zostaną wykonane prawidłowo - są nie do wykrycia i dają efekt mitycznego krwawienia w noc poślubną. Usługę można z łatwością znaleźć w internecie. Chętne kobiety mogą korzystać z pakietów turystycznych, np. wyjazdów do Tunezji, gdzie zabiegi są tańsze.\n- Jeśli jesteś muzułmanką dorastającą w otwartym społeczeństwie europejskim, są duże szanse, że będziesz uprawiała seks przed ślubem - mówi dr Hicham Mouallem, który wykonuje takie operacje w Londynie. - Jeśli chcesz poślubić muzułmanina i nie chcesz mieć kłopotów, spróbujesz odzyskać utracone dziewictwo.\nNie są dostępne wiarygodne dane statystyczne dotyczące takich zabiegów, gdyż są one zazwyczaj wykonywane w prywatnych klinikach i w większości przypadków ich kosztów nie pokrywają programy ubezpieczeniowe.\nMówi się o nich jednak tak dużo, że stały się one tematem komedii, która będzie miała swoją premierę we Włoszech w tym tygodniu. "Kobiece serca" to historia urodzonej w Maroku i mieszkającej we Włoszech kobiety, która wyjeżdża na operację do Casablanki.\nJeden z bohaterów żartuje sobie, że chce ona "wyzerować" sobie licznik.\n- Zdaliśmy sobie sprawę, że coś, co uważaliśmy za rzadką praktykę, było w rzeczywistości dość powszechne - mówi Davide Sordella, reżyser filmu. - Te kobiety mogą żyć we Włoszech, przyjąć naszą kulturę i nosić dżinsy. Ale w ważnych chwilach nie zawsze mają dość siły by sprzeciwić się własnej kulturze.\nTemat ten jest szczególnie burzliwie dyskutowany we Francji, gdzie powróciła debata na temat stereotypu, który miał zniknąć wraz z rewolucją seksualną przed 40 laty, a mianowicie znaczenia dziewictwa kobiet.\nPoruszenie wywołał wyrok sądu z Lille w północnej Francji, w wyniku którego anulowano zawarte w 2006 r. małżeństwo dwojga francuskich muzułmanów, ponieważ pan młody zorientował się, że jego narzeczona nie była dziewicą.\nRodzinny dramat poruszył Francję. Pan młody, anonimowy inżynier po 30-ce porzucił małżeńskie łoże i ogłosił bawiącym się gościom, że żona go okłamała. Tej samej nocy pannę młodą odstawiono na próg domu rodziców.\nNastępnego dnia pan młody wynajął prawnika, aby załatwił anulowanie małżeństwa. Panna młoda, wówczas 20-paroletnia studentka pielęgniarstwa, przyznała się i zgodziła na unieważnienie.\nW wyroku sądu nie wspomniano o religii. Mówiono raczej o złamaniu umowy, bo inżynier twierdził, że poślubił kobietę po tym jak "przedstawiono mu ją jako wolną i czystą". W świeckiej, republikańskiej Francji sprawa dotknęła kilku delikatnych zagadnień: ingerencji religii w codzienne życie; powodów do rozwiązania małżeństwa oraz równości płci.\nW parlamencie pojawiły się głosy w sprawie rezygnacji Rachidy Dati, francuskiej minister sprawiedliwości po tym jak oznajmiła ona, że wyrok jest prawomocny. Dati, która jest muzułmanką, wycofała się i zarządziła apelację.\nNiektóre feministki, prawnicy i lekarze ostrzegali, że uznanie przez sąd centralnego znaczenia dziewictwa w małżeństwie sprawi, że więcej Francuzek o muzułmańskich korzeniach - arabskich i afrykańskich - zdecyduje się na zabieg odtworzenia błony dziewiczej. Trwają dyskusje czy zabieg jest aktem wyzwolenia czy zniewolenia.\n- Ten wyrok to zdrada francuskich muzułmanek - mówi Elizabeth Badinter, pisarka feministyczna. - To dla nich ponura informacja, że dziewictwo ma znaczenie w oczach prawa. Więcej kobiet pomyśli sobie "Boże, nie będę ryzykować. Odtworzę sobie błonę dziewiczą".\nUdręka odrzuconej panny młodej przekonała studentkę z Montpellier, aby poddać się operacji.\nTwierdzi, że nigdy nie miała stosunku, ale odkryła, że jej błona jest przerwana na badaniu mającym potwierdzić dziewictwo, którego wynik chciała wręczyć chłopakowi i jego rodzinie. Z jej opowieści wynika, że zaczęła krwawić po wypadku podczas jazdy konnej, gdy miała 10 lat.\nGdy zdała sobie sprawę, że nie będzie w stanie udowodnić swojego dziewictwa, była w takim szoku, że w sekrecie pożyczyła pieniądze i opłaciła zabieg.\n- Nagle dziewictwo stało się istotne we Francji - mówi. - Zrozumiałam, że ludzie mogą na mnie patrzeć jak na tę kobietę, o której mówią w telewizji.\nPostęp czy regresja?\nOsoby przeprowadzające zabiegi wyjaśniają, że dają pacjentkom pewność, przyszłość i chronią je przed prześladowaniem - czy nawet śmiercią - ze strony ojców lub braci.\n- Kim ja jestem, aby to oceniać? - pyta dr Marc Abecassis, który odtworzył dziewictwo studentki z Montpellier. - W USA mam kolegów, których pacjentki robią sobie taki zabieg w prezencie walentynkowym dla męża. Ja robię coś innego. Nie robię tego dla zabawy. Moje pacjentki nie mają wyboru, jeśli chcą mieć spokój - i znaleźć męża.\nDr Abecassis, specjalista od, jak sam mówi "intymnych operacji", w tym powiększania penisa, twierdzi, że robi dwa do czterech zabiegów odtworzenia błony tygodniowo.\nFrancuska szkoła ginekologów i położników sprzeciwia się procedurze z przyczyn moralnych i zdrowotnych.\n- Mieliśmy we Francji rewolucję, aby zdobyć wolność; mieliśmy rewolucję seksualną, w 1968 r., podczas której kobiety walczyły o prawo do antykoncepcji i aborcji - mówi dr Jacques Lansac. - Przykładanie takiej wagi do błony dziewiczej to regresja i zgoda na nietolerancję rodem z przeszłości.\nAle historie kobiet, które poddały się operacji pokazują jak skomplikowane i emocjonalne były ich decyzje.\nUrodzona w Macedonii muzułmanka poszła na zabieg, aby uniknąć ojcowskiej kary po 8-letnim związku ze swoim chłopakiem.\n- Bałam się, że ojciec zabierze mnie do lekarza, żeby sprawdzić czy jestem jeszcze dziewicą - mówi 32-letnia kobieta, właścicielka małej firmy, mieszkająca samodzielnie we Frankfurcie. - Powiedział mi: "wybaczę ci wszystko, o ile nie splamiłaś mojego honoru". Nie bałam się, że mnie zabije, ale byłam pewna, że mnie pobije.\nW niektórych przypadkach kobieta wraz z partnerem decydują się na jej zabieg. 26-letnia Francuzka pochodzenia marokańskiego mówi, że straciła dziewictwo 4 lata temu, gdy zakochała się w mężczyźnie, którego dziś chce poślubić. Wraz z narzeczonym podzielili się kosztami operacji, która ma być wykonana w Paryżu za 3 400 dolarów.\nKonserwatywna, daleka rodzina partnera z Maroka domagała się, aby znajomy ginekolog zbadał ją, aby upewnić się, że jest dziewicą.\n- Dla mojego narzeczonego nie ma znaczenia, że nie jestem dziewicą, ale byłby to duży problem dla jego rodziny - mówi. - Wiedzą, że w noc poślubną można skropić pościel krwią, więc potrzebuję lepszego dowodu.\nŻycie francuskiej pary, której małżeństwo unieważniono, jest w zawieszeniu. Ministerstwo Sprawiedliwości domaga się apelacji, argumentując, że decyzja "sprowokowała ożywioną debatę społeczną", która "dotknęła wszystkich obywateli naszego kraju, a szczególnie kobiety".\nW Islamskim Centrum w Roubaix na przedmieściach Lille, gdzie odbyło się wesele, ludzie współczują kobiecie.\n- Ten facet to kompletny osioł - mówi Abdelkibir Errami, wiceprezes centrum. - Nawet jeśli kobieta nie była dziewicą, nie miał prawa narażać jej honoru. Nie tego uczy Islam. Islam uczy wybaczania.\nElaine Sciolino, Souad Mekhennet, The New York Times\nA jak się do tego zagadnienia odnoszą Panie prowadzące ten blog?\nIman 17 sierpnia, 2009\nWitaj Alicjo. Dla mnie jako muzulmanki to z jednej strony jest przykre, bo wzrost popularnosci tego zabiegu swiadczy o czym swiadczy - o wzroscie zwiazkow przedmalzenskich wsrod muzulmanow. Z drugiej strony, zdaje sobie sprawe z realiow wspolnoty muzulmanskiej i jej roznorakiej moralnosci, ktora moze bardziej lub mniej odbiegac od tej, jakiej uczy nas religia islamu (i boli, boli...). Z trzeciej strony, zlosci mnie postawa niektorych rodzin, ktore nie dbaja o moralne wychowanie dzieci, pozwalaja im robic, co im sie zywnie podoba (tak synom jak corkom), wysylaja corki same na studia za granice, czesto przymykaja na wiele rzeczy oko, a jak przychodzi co do czego to wielkie halo bo dzewczyna nie jest dziewica. Mierzi mnie rowniez, ze obarcza sie wina i potepieniem tylko ja, a nie szuka sie nawet wspolsprawcy. Z czwartej, nie rozumiem postawy kobiet, ktore wiedzac, jakie konsekwencje rodzinne, spoleczne moze miec w ich przypadku utrata dziewictwa, pozwalaja sobie na to. Skoro juz z kims sypiaja i ogolnie maja w nosie tradycje religijne czy kulturowe rodziny, to niech maja odwage stawic im czola do konca.\nTo pierwsze co mi sie nasuwa po przeczytaniu. Pozdrawiam.\nAnonimowy 18 sierpnia, 2009\nNie od dzis wiadomo, ze dla muzulmanskich rodzin dziewictwo to klucz do udanego malzenstwa. Choc szkoda,ze rodzina rowniez swych synkow nie pilnuje bo oni potrafia byc bardziej rozwiezli!!! Uwazam, ze muzulmanka ktora wywodzi sie z takiego domu pownna bardziej sie zastanowic nad konsekwencja swego wyskoku (jesli wspolzyla).\nZ drugiej strony bardzo mnie razi i boli ograniczenie mezczyzn bo czesto moze byc tak, ze kobieta nie krwawi ale dziewica jest lub dziewica nie jest ale np. z powodu wypadku. I takiej dziewczyny mi poprostu szkoda.\nA chcialabym zapytac muzulmanke konwertytke..... czy rodziny waszych mezow pytali o wasze dziewictwo? mialyscie z tym problem.\nUkhti Hagar 18 sierpnia, 2009\nSalam alejkum, ja osobiście jestem rozdarta.\n1 - Jezeli ktoś popełnił grzech i (UWAGA:) nawrócił się, a Allah w swojej łaskawości grzech ów ukrył przed innymi, również powinien go ukryć. Tak więc z tej strony jest dla mnie logiczne, że jeżeli ktoś narobił głupot, ale już tego nie powtarza, może i powinien posunąć się do takiego rozwiązania.\n2 - Przywiązanie do tego, że dziewice krwawią w czasie pierwszego stosunku uważam za idiotyczne - po prostu zabobon.\n3 - Zmuszanie narzeczonych do badań lekarskich jest naruszaniem godności osobistej i nie znajduję uzasadnienia w islamie.\nAspekt moralności społeczeństwa, osób które dopuszcza/ją i toleruje/ją różne niemoralne zachowania, dopóki "nikt za ręke nie złąpie", a potem stara/ją się pokazać jako świętsze od ideałów świetości (chcialam napisać "papierza", ale troche nie pasuje) pomijam. Nie chcę się denerwować.\nMnie nikt na szczescie nie pytal.\nZgadzam sie i z Mariam i z Ukhti Hagar.\npoza tym kobiety sa roznie ze tak powiem skonstruowane i bardzo czesto , zeby nie powiedziec w wiekszosci nie krwawia i juz, takze jednym slowem kazdy powinien pilnowac swego nosa\nmargarethe 18 sierpnia, 2009\nCzy bycie dziewicą jest wymogiem religijnym czy kulturowym?\nEhhh... Faceci zawsze mają łatwiej;)\nMonika 18 sierpnia, 2009\nNie wiem, ale wydaje mi się, że odnawianie błony, żeby wpierać przyszłemu mężowi, że taka czy inna sytuacja nie miała miejsca - to już zakrawa na oszustwo, a na oszustwie ciężko związek budować. Zwłaszcza, że różne rzeczy się w życiu zdarzają, a co, jeśli kiedyś przez przypadek by się wydało? Czy byłoby to lepsze, niż przyznanie się do winy na początku?\nW różnych rodzinach muzułmańskich różne rzeczy są priorytetami, wielu mężczyzn w przypadku konwertytek patrzy na obecne prowadzenie się i morale kobiety, nie wnikając w przeszłość...\nA co moze zrobic kobieta - nowa muzulmanka, ktora oklamala swego meza,ze jest dziewica ze strachu, ze sie z nia nie ozeni? czy postapila slusznie? biorac pod uwage, ze maz raczej sie nie domysla skoro o tym nie mowi i kocha zone. I tak sobie zyja szczesliwie. Czy taka konwertytka powinna okazac skruche mezowi i z poczucia winy wziasc rozwod? czy lepiej dalej milczec?\nMonika 19 sierpnia, 2009\n"Czy bycie dziewicą jest wymogiem religijnym czy kulturowym?"\nMoże inaczej - wystrzeganie się wszelkich związków pozamałżeńskich to wymóg religijny - dla obu płci. Tyle tylko, że niestety mężczyźnie trudniej coś udowodnić...\nK.h. Z pewnością zachowanie istniejącego już małżeństwa jest sprawą najważniejszą, nawet jeśli wymagałoby to zatajenia prawdy. W tym przypadku - jeśli nie ma innego wyjścia, powiedzenie prawdy prowadziłoby do podejrzliwości czy rozpadu małżeństwa - jest dozwolone kłamstwo, co potwierdzają liczne fatwy (warto przeczytać także opracowanie http://sites.google.com/site/oislamie/HOME/artykuly/waga-prawdomownosci).\nNatomiast szukam jednoznacznej odpowiedzi na pytanie co PRZED ślubem, bo z jednej strony nacisk na prawdomówność i nie wprowadzanie w błąd narzeczonego, z drugiej zaś wymóg zatajania grzechów, które pozostały ukryte i za które okazało się skruchę...\nZawsze mnie dziwilo, ze taka wage przywiazuje sie do tego kawalka skory u kobiety (znajomy Afganczyk powiedzial mi nawet ze w jego kraju czesto zabrania sie dziewczynkom nawwet biegac(sic!), bo to moze uszkodzic blone). Uwazam, ze dziewczyne, ktora wspolzyje pierwszy raz mąz moze bardzo latwo zdemaskowac i niekoniecznie musi przy tym pojawic sie krew, po prostu jak sie cos robi po raz pierwszy, zwlaszcza ze ma sie swiadomosc ze bedzie bolalo, to mozna poznac po zachowaniu - ja moge zdradzic ze bylam strasznie spieta i moj maz musial sie niezle nameczyc:-), za to krwi zaledwie pare kropelek hhh.. Moj maz akurat pytal sie mnie czy jestem dziewica, dodajac ze jesli nie to i tak sie ze mna ozeni;-) Mysle ze w spolecznosci arabow to ma jednak znaczenie(czy dziewczyna ma za soba zwiazki z innymi chlopakami), chodzi tu przede wszystkim o honor mezczyzny no i o to ze to jest wtedy TYLKO jego kobieta. Moge jeszcze dodac, ze dla mnie jako konwertytki bycie dziewica do slubu nie bylo zadnym problemem jako ze chrzescijanstwo rowniez zabrania zwiazkow przedmalzenskich, a ja absolutnie chcialam byc kobieta tylko jednego mezczyzny. Uwazam jednak, ze na dziewice zasluguje mezczyzna ktory rowniez ma czysta przeszlosc, co niestety nie zawsze idzie w parze:(\nPodam jeszcze przyklad mojej znajomej z algierii, ktora wyszla za maz za egipcjanina, ktory byl szczerze zdziwiony, ze ona jest w wieku 28 lat jeszcze dziewica, wiec raczej bylo mu to obojetne bo i tak ja kochal; inna moja znajoma z kolei byla w zwiazku przedmalzenskim, niedawno wyszla za maz no i caly czas jej maz jej to wypomina, wiec to niestety negatywnie wplywa na ich malzenskie relacje, choc dziewczyna wyznala mu wszystko przed slubem i chlopak mimo to nie zrezygnowal, ale jak widac ciezko mu jest do konca to przelknac. Tak wiec rowniez mezczyzni moga do sprawy dziewictwa roznie podchodzic.\nPozdrawiam, salam aleykoum\nszanowna A. uwazam, ze nawet jesli maz sie godzi brac zone nie dziewice lub bierze taka nie swiadomie to niema on prawa wypytywac ja o jej przeszlosc, to bylo i minelo!! Kiedys pytalam o to online jakiegos sheikha z www.islmreligion.com. Maz niema prawa pytac o przeszlosc swej przyszlej malzonki.\nTez jestem zdania, ze nie zawsze idzie w parze uczciwosc przyszlego malzonka wobec zony. Ja rodzina sprawdza, nawet jakimis potwierdzeniami od ginekologow, a wjego intymne zycie to juz nikt nie ingeruje pewnie mysla "nasz kochany czysty i uczciwy synek" i tak to pewnie wyglada. Jestem zdania, ze czysta kobieta da czystego meza, cudzoloznica dla cudzloznika.\nNie mowie nic o konwertytkach, bo napewno nie wszystkie z Nas byly dziewicami w chwili konwersji... nie oszukujmy sie:) ale to Nasza prywatna sprawa i nikt nie ma prawa nas pytac o nsza przeszlosc.\nAnonimowy 20 sierpnia, 2009\nDo MAriam - uscislam, ze moja znajoma muzulmanka sama powiedziala swojemu jeszcze wtedy narzeczonemu, ze byla w zwiazku przedmalzenskim, on jej o nic nie wypytywal - wydaje mi sie ze nie chciala miec przed nim tajemnic i bala sie tez ze on dowie sie przez osoby trzecie i wtedy bedzie afera. Poza tym po prostu chciala byc z nim szczera i tyle, a to przeciez nie jest zabronione.\nAnonimowy 25 września, 2009\nA Salam Aleykum la Rahmatullahi la barakatu\nchcialabym tylko doddac,ze zgadzam sie z Miriam,iz czysta kobieta dla czystego mezczyzny,cudzoloznica dla cudzoloznika,tak jak to przekazlam nam Allah(subbhana la taala)w Sw.Koranie.\nWstyd mi bardzo,iz kobiety wychowane w muzulmanskich rodzinnach robia takie glupoty!\nAnonimowy 19 listopada, 2009\n...najgorzej w przypadku konwertytki, która ma już pewną przeszłość za sobą; jeśli nawet żałuje prawdziwie i szczerze się zmienia - co według religii z jednej strony wystarczy - z drugiej strony tradycja mówiąca o dziewictwie...\nSmutne że dziewictwo traktuje się bardziej jak kawałek mięsa a nie charakter - dwa skrajne przykłady: zgwałcona kobieta automatycznie ma być lepsza od dziewczyny uprawiającej sex analny by "zachować" czystość?


Prezenty na Walentynki\nWalentynki za pasem! Masz już prezent dla twojego ukochanego? Jeśli nie- oto kilka podpowiedzi dla ciebie- może któraś cię zainspiruje...\nPerfumy- to będzie prezent dla niego, ale i dla ciebie- twój mężczyzna będzie pachniał dokładnie tak jak najbardziej lubisz...\nUbrania, dodatki- czyli prezent jednocześnie ładny i praktyczny. Takie chyba zawsze cieszą. Pamiętaj tylko żeby wybierać według jego gustu a nie swojego! Co z tego, że kupisz mu przepiękną bluzę, podkreślającą kolor jego oczu jeżeli skończy ona zapomniana i nie używana na dnie szafy?\nWykwintna kolacja przygotowana twoimi rękami- a na stole same jego ulubione dania- najlepiej te, które przyrządzasz rzadko, lub wręcz wcale, bo są zbyt pracochłonne albo niezdrowe. Raz w roku możesz go przecież rozpieścić! Mała rada: zadzwoń do jego mamy i poproś ją o przepis na coś pysznego specjalnie dla niego- ona na pewno wie, za czym jej syn najbardziej przepada.\nNagraj dla niego filmik- to będzie taka współczesna laurka- a przecież wszyscy lubimy dostawać laurki, nie tylko od dzieci... Co może być w filmiku? Możesz opowiedzieć mu w nim jak bardzo go kochasz (wymieniając przy okazji wszystkie jego zalety- niech się chłopak cieszy), możesz zaśpiewać dla niego jakąś specjalną piosenkę (jego ulubioną, taką, która ma dla was szczególne znaczenie albo taką, której słowa niosą miłosne przesłanie), możesz też nagrać kuszące wideo, w którym opowiesz mu jakie rozkoszne niespodzianki przygotowałaś dla niego na wieczór... wszystko zależy od twojej pomysłowości i wyobraźni!\nZrób dla niego striptiz. Dopracuj wszystko w najdrobniejszych szczegółach: zadbaj o odpowiednie światło, zapach (użyj kadzidełka lub świecy zapachowej), muzykę... ale przede wszystkim: wybierz na tę okazję odpowiedni strój! Ciuchy do striptizu powinny być bardzo seksowne i łatwe do zrzucenia- tak żebyś mogła pozbyć się ich bez wysiłku i z wdziękiem. Oczywiście „ostatnim punktem programu” musi być wyjątkowo erotyczna bielizna.\nPrzerób jego zdjęcie w programie graficznym w śmieszny sposób, tak żeby powstała jego karykatura (to naprawdę łatwe!), wydrukuj je i opraw w fajną ramkę- bo nic tak nie zbliża zakochanych jak wspólny śmiech... no, dobrze- prawie nic...\nZafunduj wam wspólne zmysłowe masaże w spa. W salonach SPA znajdziesz na pewno dużo specjalnych ofert dla dwojga. Uwaga: lepiej nie wykupuj wam zabiegów na dzień walentynek- bo możliwe, że on już zaplanował dla was jakąś niespodziankę na ten dzień.\nKup coś związanego z jego hobby. Pokażesz mu w ten sposób, że nawet jeżeli nie podzielasz jego zainteresowań, to jesteś szczęśliwa, że je ma- bo przecież tak jest, prawda? Jeżeli kompletnie nie znasz się na danych akcesoriach (na przykład na haczykach do łowienia ryb albo na figurkach do gier)- poproś o pomoc kogoś z jego znajomych.\nA na koniec, pamiętaj: tak naprawdę w dzień zakochanych ważniejsze niż prezenty jest okazywanie sobie uczuć. Życzę wam udanego świętowania!


Polityczne baśnie na placu pełnym dzieci - felieton Tomasza Kubaszewskiego\nRadio Białystok | Felieton | Polityczne baśnie na placu pełnym dzieci - felieton Tomasza Kubaszewskiego\nObywatele zaatakowali mojego wnuka. Zresztą nie tylko mojego, bo inne dzieci również. Na placu Marii Konopnickiej w Suwałkach, gdzie wypoczywają i bawią się całe rodziny, pojawiła się wystawa składająca się z kilkunastu dużych tablic. Ma dokumentować protesty, jak to określono, "obywateli" przeciwko obchodzeniu miesięcznic smoleńskich.\nNa poszczególnych tablicach umieszczono zdjęcia oraz podpisy. Te ostatnie także w języku angielskim. W Suwałkach to chyba raczej litewski byłby bardziej odpowiedni...\nO katastrofie w Smoleńsku pomysłodawcy, pochodzący - zdaje się - z KOD-u i Obywateli RP, napisali, że podzieliła Polaków. Zasugerowali, iż to wina prezydenta Lecha Kaczyńskiego i, ogólnie, Prawa i Sprawiedliwości. A np. o sikaniu do zniczy na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie ani słowa.\nPodobnie zresztą jak o tym, że uwidocznione na jednej z fotografii wynoszenie z ulicy przez policjantów Władysława Frasyniuka skończyło się dla tego ostatniego wyrokiem skazującym. Sąd uznał, że naruszył nietykalność funkcjonariuszy.\nZgadzając się na tę wystawę władze Suwałk, jak rozumiem, zaakceptowały także jej treść, czyli to, że jako bohater prezentowany jest tam ktoś, kto narusza nietykalność policjantów. Czy to mają być wzorce dla miejscowej młodzieży?\nMiędzy pomnik Marii Konopnickiej, ławeczkę emitującą jej bajki, efektowne fontanny i różnego rodzaju urządzenia do zabaw dla dzieci wtargnęła brutalna polityka. Oj, trzeba być bardzo grubo ciosanym, żeby na coś takiego się zdecydować. No chyba, że chodziło o to, jak pisała Konopnicka, iż krasnoludek "czasem dzieciom prawi baśnie". Jak tak, to wszystko w porządku.\nSynowie dwaj i budowniczy przyjaźni polsko-radzieckiej - felieton Tomasza Kubaszewskiego\nKoalicja Obywatelska ujawniła niektórych kandydatów w zbliżających się wyborach do Sejmu. Kandydują syn prezydenta Białegostoku i syn byłego premiera z SLD.\nŁomżyńskie ławeczki - felieton Adama Dąbrowskiego\nZa miesiąc na łomżyńskich ulicach ma się pojawić dziesięć "zaczytanych ławeczek". Te kolorowe konstrukcje w kształcie otwartych książek mają - jak napisano na stronie urzędu miejskiego - "propagować czytelnictwo, kulturę i sztukę oraz edukację społeczną".\nAdam Dąbrowski przy okazji przyjrzał się więc także innym ławeczkom w tym mieście.


lowicz.gosc.pl → Wiadomości z diecezji łowickiej → Dekret na pierwszą parafię i zmiany personalne w diecezji\nKs. Krzysztof Krawczyk, proboszcz parafii w Międzyborowie, i jej nowy wikariusz ks. Tomasz Szcześniak.\nDecyzją Kurii Diecezjalnej, neoprezbiter ks. Szcześniak został skierowany do posługi duszpasterskiej w parafii pw. Przemienienia Pańskiego w Międzyborowie.\nDziś w południe w sali konferencyjnej kurii łowickiej bp Andrzej F. Dziuba wręczył dekret neoprezbiterowi w obecności proboszcza parafii ks. Krzysztofa Krawczyka, dyrektora Wydziału Personalno-Administracyjnego kurii bp. Wojciecha Osiala i wikariusza generalnego ks. Wiesława Wronki.\n– Bardzo się cieszę, że zostałem skierowany do Międzyborowa. Dużo się modliłem w intencji mojej pierwszej parafii, jeszcze jej nie znając. Ufałem Panu Bogu, że postawi mnie na kapłańskiej drodze w miejscu, gdzie będę mógł wiele się nauczyć – mówi ks. Tomasz. – Postaram się jak najlepiej służyć ludziom. Będę starał się z całego serca sprostać wyzwaniom, inicjatywom i w pewnym sensie być częścią tej parafii – dodaje.\nZmiany nastąpiły także w różnych urzędach sprawowanych przez kapłanów w diecezji łowickiej.\nW 5 parafiach zmienili się proboszczowie. M.in. parafię pw. św. Wawrzyńca w Kocierzewie obejmie duszpasterską opieką ks. Krzysztof Chmielewski, w Witoni proboszczem mianowano ks. Zbigniewa Łuczaka, który dotychczas pełnił posługę w parafii św. Michała Archanioła w Kamionie. Teraz urząd proboszcza będzie sprawował tam ks. Arkadiusz Grodzicki. Zmiana nadeszła także w parafii oo. pasjonistów w Rawie, gdzie proboszczem został o. Zbigniew Pisiałek CP, i w parafii Grzymkowice-Byki, gdzie proboszczem został ks. Piotr Borowski.\nNa emeryturę przeszedł ks. Zbigniew Olton, który pozostanie w parafii w Witoni, wspierając ją jako rezydent. 18 wikariuszy przeprowadzać się będzie na terenie diecezji łowickiej od 25 czerwca.\nPełna lista zmian personalnych w diecezji łowickiej\ndodane 19.06.2019 14:05


Identyfikacja podatników dokonujących transakcji wewnątrzwpólnotowych - Podatki - PIT, CIT, VAT, Ulgi podatkowe - Najnowsze informacje podatkowe - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plPodatkiIdentyfikacja podatników dokonujących transakcji wewnątrzwpólnotowych\nautor: Magdalena Majkowska01.12.2008, 16:06; Aktualizacja: 01.12.2008, 16:08\nOpublikowane zostało rozporządzenie ministra finansów z 28 listopada 2008 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie potwierdzania zidentyfikowania określonego podmiotu na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. nr 211, poz. 1332).\nRozporządzenie zostało wydane w związku z wejściem w życie nowelizacji ustawy o VAT z 7 listopada 2008 r. Wprowadziła ona m.in. zmianę w art. 42 ust. 7, w którym odmiennie niż obecnie definiuje się biuro wymiany informacji o VAT. Zmiana ma zatem charakter porządkowy.\nRozporządzenie ma charakter techniczny i nie oddziałuje bezpośrednio na podatników. Weszło w życie 1 grudnia 2008 r.\nNowy wzór zgłoszenie rejestracyjnego VAT-R


Akademia Piłkarska Falubaz | Jak połączyć treningi ze szkołą?\nJak połączyć treningi ze szkołą?\n02-09-2019, 10:33 Porady dla dziecka i rodzica\nWystartował nowy rok szkolny! Możesz zastanawiać się, jak połączyć grę na boisku, z nauką. W końcu za Tobą długie lato, podczas którego nie myślałeś o szkole. Nie martw się! Akademia Piłkarska Falubaz pomoże Ci znaleźć sposoby na odnalezienie równowagi pomiędzy sportem a obowiązkami.\nAby sprawnie połączyć ze sobą treningi z chodzeniem do szkoły i nauką, pierwszym krokiem będzie skonstruowanie planu dnia. Niemożliwe jest wyrobienie w sobie zdrowych nawyków, bez wcześniejszego rozpisania konkretnych zadań. Tylko wtedy będziesz świadomy tego, ile czasu możesz poświęcić. Z dobrze rozplanowanym grafikiem nie będziesz dłużej marnował czasu na przeglądanie stron internetowych czy inne odruchowe czynności, które mają sprawić, że przestaniesz się nudzić. Bardzo dobrym pomysłem jest zainstalowanie aplikacji na telefon, poprzez którą ułożysz dzień w przejrzysty sposób. Będziesz mógł dokładnie rozpisać, która godzina to czas na naukę, a która na trening i inne przyjemności.\nPowszechnym czynnikiem dezorganizacji jest poczucie ciągłego niewyspania. Przyczyną takiego problemu jest deprawacja snu. Nawyk regularnego chodzenia spać o tej samej godzinie będzie bardzo korzystne do obniżenia poziomu stresu w Twoim organizmie. Poziom regeneracji będzie wyższy. Mało osób zdaje sobie sprawę, że to właśnie w nocy nasz organizm uzupełnia glikogen i wszystkie potrzebne elementy budulcowe naszego organizmu. Tutaj również z pomocą przychodzi aplikacja na telefon, która będzie zapisywała regularność Twojego snu.\nOstatnim, ale równie ważnym czynnikiem, będzie spędzanie czasu wśród przyjaciół. Czasem jesteśmy zbyt przemęczeni aby zasiąść do nauki po ciężkim treningu i odwrotnie. Wtedy potrzebujemy dodatkowego wsparcia, płynącego od naszych kolegów i koleżanek. Wspólna nauka i treningi na pewno zacieśnią więzi z Twoimi przyjaciółmi i pozwolą na jeszcze lepsze wyniki. Czasami każdy potrzebuje kompana!\nMamy nadzieję, że przedstawiliśmy wam cenne porady jak polepszyć waszą organizację czasu. Nowy rok szkolny nie będzie żadnym wyzwaniem jeśli się do nich zastosujecie. Zapraszamy was na treningi do naszej Akademii!\n11-03-2020, 10:41 Po czym poznać, że Twoje dziecko odnajdzie się na treningu?


Disney Maluch. Książeczka kontrastowa. Świat dzidziusia - Opracowanie zbiorowe | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nDisney Maluch. Książeczka kontrastowa. Świat dzidziusia (okładka twarda)\n10,47 zł 12,99 zł (-19%)\nTytuł: Disney Maluch. Książeczka kontrastowa. Świat dzidziusia\nTytuł oryginalny: Disney Maluch. Książeczka kontrastowa. Świat dzidziusia\nWłaśnie zrecenzowałem Disney Maluch. Książeczka kontrastowa. Świat dzidziusia\n21-12-2020 o godz 22:36 Magdalena dodał recenzję:\nBardzo fajna książeczka dla maluchów!! Polecam :) trwała, ładnie zrobiona. Na prawdę nadaje się dla najmłodszych.


Temat na forum 'Dla świeżaków' rozpoczęty przez marek789, Wrzesień 20, 2013.\nWitam mam pytanie bo posiadam xboxa 360 z 4 gb pamięci i chciałem sobię ją powiększyć i mam pytanie czy jak kupię taki dysk DYSK TWARDY 20GB XBOX 360 ORYGINALNY MICROSOFT (3565319025) - Allegro.pl - Więcej niż aukcje. i go przełoże do tej obudowy OBUDOWA DYSKU HDD 500GB XBOX 360 Slim Kinect (3562933063) - Allegro.pl - Więcej niż aukcje. to czy będzie działał bez najmniejszego problemu ? Mam takiego xboxa http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/1/1a/Xbox-360S-Console-Set.png (czy to jest slim ?). I jeszcze mam pytanie jeśli by się coś takiego dało zrobić to czy nie dostanę za to bana ? Z góry dzięki.\nmarek789, Wrzesień 20, 2013\nJeśli wymontujesz dysk z obudowy w wersji przeznaczonej dla konsol fat, to możesz wsadzic go do Slima (a taką konsolę posiadasz).\nNie grozi ci za to ban, bez przesady.\nNie musisz też koniecznie kupować obudowy, jeśli masz taka konsole, bo "goły" HDD też spasuje.\nMożesz spokojnie użyć tego dysku i wcale nie musisz kupować tej obudowy bo do slima dysk można włożyć bez niej. Do gołego dysku wystarczy tylko przykleić kawałek taśmy klejącej na wypadek jakbyś go kiedyś chciał wyciągnąć. Od razu Ci mówię,że tego dysku,który podałeś nie opłaca się kupować, bo praktycznie za dużo tej pojemności nie powiększysz. Lepiej dołożyć parę groszy i kupić oryginalny dysk 120 gb. Ja u siebie w slimie właśnie taki mam.\nale 60 mam do kupienia za 50 zł do negocjacji a 120 gb może kosztować ze 120 zł\nmarek789, Wrzesień 21, 2013


Continuum Joanna Grudniok - Medycyna naturalna Oborniki Śląskie woj. dolnośląskie | Panorama Firm\nul. Witosa 17/1, 55-120 Oborniki Śląskie dolnośląskie\n606 327 225\nOpis działalności firmy Continuum Joanna Grudniok w Oborniki Śląskie\nFirma CONTINUUM mieści się w Obornikach Śląskich, na terenie województwa dolnośląskiego i jest prowadzona przez Joannę Grudniok. Zapraszamy do zapoznania się z ofertą.\nW firmie CONTINUUM Joanny Grudniak zajmujemy się medycyną naturalną. Przeprowadzamy biorezonans. Jest to metoda ciesząca się dużym uznaniem w branży medycyny niekonwencjonalnej. To technika, która służy do diagnozowania i leczenia problemów zdrowotnych różnego typu. Biorezonans został opracowany w 1977 roku i od tego czasu zdobył szerokie grono zwolenników na całym świecie.\n- leczenie alergii pokarmowych,\n- wykonywanie testów na nietolerancję pokarmową,\n- leczenie uzależnienia od alkoholu i nikotyny,\n- usuwanie pasożytów,\n- pomoc w walce z otyłością,\n- dobór odpowiedniej diety,\nNaszym znakiem rozpoznawczym jest profesjonalizm. W firmie Joanny Grudniak możesz liczyć na indywidualne podejście i najwyższą jakość obsługi.\nFirma Continuum Joanna Grudniok z lokalizacji: Oborniki Śląskie świadczy usługi m.in. w wymienionych obszarach:\npomoc w walce z alergią pokarmową,\nwsparcie leczenia nałogu tytoniowego,\nwsparcie leczenia nałogu alkoholowego,\ndobór właściwej diety,\nskuteczne rzucanie palenia,\nanaliza organizmu dzieci,\npełna analiza organizmu,\nrezonansowy analizator stanu zdrowia,\nanalizator stanu zdrowia,\nanaliza stanu zdrowia,\nInteresujesz się tematem medycyny niekonwencjonalnej? W takim razie sprawdź ten artykuł i dowiedz się, czym jest biorezonans oraz kiedy warto go wykonać.


Unia Europejska –kto jest kim? | UE, Parlament Europejski, KE\nUnia Europejska –kto jest kim?\nPrzewodniczący Komisji Europejskiej, Rady Europejskiej czy Parlamentu Europejskiego, szef unijnej dyplomacji - który z nich ma większe kompetencje i jakie podejmuje decyzje? Wszystkie te stanowiska będą do obsadzenia w wyniku wyborów do Parlamentu Europejskiego.\nDo wejścia w życie Traktatu z Lizbony za twarz UE uchodził mianowany przez szefów państw i rządów, a potem zatwierdzany przez Parlament Europejski, przewodniczący Komisji Europejskiej. Ten podwójny mandat daje przewodniczącemu KE dużą władzę polityczną, o ile potrafi z niej skorzystać. Wzmacnia ją fakt, że KE, która jest rodzajem rządu UE, uosabia ponadnarodowy charakter Unii Europejskiej i ma "wspierać jej ogólny interes".\nPrzede wszystkim jednak KE ma prawo inicjatywy legislacyjnej, wykonuje budżet i jest "strażniczką traktatów", czyli unijnego prawodawstwa. Dużo zależy od osobowości polityka, który piastuje stanowisko jej szefa. Za wzór charyzmatycznego i odważnego przewodniczącego z wizją do dziś stawia się Jacquesa Delorsa (1985-1994), który stworzył jednolity rynek, koncepcję wspólnej waluty euro oraz wieloletnie plany budżetowe UE.\nDecydując o bieżącej pracy Komisji, jej przewodniczący wywiera bezpośredni wpływ na kierunek integracji europejskiej, zwołuje i przewodzi cotygodniowym kolegiom wszystkich komisarzy. Traktat Amsterdamski wzmocnił jego pozycję, potwierdzając, że komisarze pracują pod "politycznym kierownictwem" przewodniczącego. Nie dobiera ich jednak sobie dowolnie, bowiem w praktyce "swoich" komisarzy wskazują rządy poszczególnych państw. Ale to przewodniczący ustala zakres obowiązków i rozdziela pomiędzy nich teki. Może dokonywać zmian w rozdziale obowiązków w trakcie kadencji, tworzyć grupy robocze komisarzy i wyznaczać ich szefów. Może też - w ostateczności - zażądać dymisji komisarza.\nPrzewodniczący KE reprezentuje też ją na zewnątrz, przyjmuje głowy państw, uczestniczy w szczytach UE z krajami trzecimi, reprezentuje UE na spotkaniach G7 (do niedawna G8) i forach gospodarczych, bierze udział w unijnych szczytach, w kluczowych debatach Parlamentu Europejskiego, może też występować na posiedzeniach Rady ministrów UE.\nTo wszystko uprawnia do stwierdzenia, że choć decyzje KE zapadają na obradach komisarzy na zasadzie kolegialności, to przewodniczący jest kimś o wiele ważniejszym, niż tylko "pierwszym między równymi". A jego silnej pozycji sprzyja rozrost KE wraz z kolejnymi rozszerzeniami UE (i większą liczbą komisarzy). Nie jest tajemnicą, że obecny szef KE Jose Barroso rządził w KE twardą ręką.\nKE i jej przewodniczący pozostają mimo wszystko zależni od rządów krajów członkowskich. Według krytyków Barroso nie chciał odważnymi i kontrowersyjnymi posunięciami narażać się najważniejszym stolicom. Wielokrotnie tłumaczył, że nie ma sensu proponować takiej czy innej dyrektywy, skoro i tak przepadnie w Radzie UE, złożonej z przedstawicieli rządów.\nRada UE to wraz z KE główny organ legislacyjny Unii Europejskiej; to tam zapada większość decyzji wymagających ustalenia jednolitego stanowiska krajów członkowskich. W zależności od debatowanych spraw, składa się z właściwych ministrów (np. Rada ds. Zagranicznych składa się z szefów dyplomacji, zaś Rada ds. Środowiska - z ministrów środowiska).\nNa posiedzeniach Rady ds. Ogólnych spotykają się ministrowie ds. europejskich albo ambasadorowie akredytowani w Brukseli. Posiedzenia odbywają się w Brukseli i Luksemburgu z różną częstotliwością: raz na miesiąc (finanse, rolnictwo, sprawy zagraniczne) albo co kilka miesięcy (edukacja, kultura). Przewodnictwo w Radzie sprawuje rotacyjna prezydencja UE, poza Radą ds. Zagranicznych, której przewodniczy przedstawiciel UE ds. zagranicznych Catherine Ashton.\nUstanowiony w Traktacie z Lizbony przewodniczący Rady Europejskiej miał być osobą, do której zadzwoni prezydent USA, kiedy zechce porozmawiać "z Europą", ale w Brukseli są wątpliwości, czy Herman Van Rompuy zdołał wypracować sobie taki autorytet. Wybrany większością kwalifikowaną przez szefów państw i rządów, zwołuje unijne szczyty (czyli Rady Europejskie) i im przewodniczy, zapewniając ciągłość prac i pomagając - jak stanowi Traktat - "osiągnąć spójność i konsensus" między przywódcami. Za te umiejętności Van Rompuy był powszechnie chwalony.\nTo przewodniczący PE zapewnia reprezentację Unii na zewnątrz w sprawach dotyczących wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Wszystkie te obowiązki w czasach Traktatu z Nicei należały do szefa rządu kraju, który sprawował półroczne rotacyjne przewodnictwo w UE.\nKolejną część obowiązków prezydencja oddała wysokiemu przedstawicielowi UE ds. polityki zagranicznej. Jest on mianowany i odwoływany większością kwalifikowaną szefów państw i rządów UE, ale za zgodą przewodniczącego KE. Zasiada w KE w randze wiceprzewodniczącego i "czuwa nad spójnością działań zewnętrznych UE", przyczynia się swoimi propozycjami do opracowania polityki zagranicznej i jej realizowania - ale tylko z upoważnienia ministrów spraw zagranicznych i w ściśle określonych ramach. Dotyczy to zarówno polityki zagranicznej w ścisłym sensie, jak i bezpieczeństwa i obrony.\nParlament Europejski to jedyna unijna instytucja o demokratycznej legitymacji (w tym sensie iż pochodzi z wyborów powszechnych). Jej przewodniczący wybierany jest przez eurodeputowanych ze swojego grona na początku kadencji, kieruje całością prac instytucji i jej organów (Prezydium i Konferencja Przewodniczących). Prowadzi też debaty na posiedzeniach plenarnych, w czym jednak często wyręcza go 14 wiceprzewodniczących. Do jego obowiązków należy też czuwanie nad przestrzeganiem regulaminu PE i rola arbitra, kiedy pojawiają się konflikty zagrażające prawidłowemu funkcjonowaniu PE.\nJednak to nie przewodniczący PE, ale zebrani w tzw. Konferencji Przewodniczących szefowie grup politycznych mają decydujący głos o tym, czym zajmuje się Parlament Europejski, jakie akty legislacyjne są przyjmowane i w jakiej kolejności. To Konferencja określa bowiem porządek prac całego PE oraz kalendarz i porządek dzienny posiedzeń plenarnych. Uwzględniając rozkład sił w PE, Konferencja Przewodniczących ustala też skład komisji parlamentarnych i podział kompetencji między nimi. Może też zażądać, by przewodniczący KE lub jeden z komisarzy przyszedł do PE tłumaczyć się z tej czy innej decyzji.\nNatomiast przewodniczący PE reprezentuje swą instytucję w sprawach prawnych i wszelkich stosunkach zewnętrznych, przyjmując w Brukseli i Strasburgu zagranicznych gości. Ma prawo wypowiadać się we wszystkich istotnych kwestiach międzynarodowych i składać propozycje zaleceń mających na celu wzmocnienie UE. Dlatego zapraszany jest na początek każdego unijnego szczytu, gdzie przedstawia stanowisko PE. Jednym z jego ceremonialnych zadań jest złożenie podpisu pod budżetem Unii, który dopiero wtedy może zostać wdrożony. Podpisuje też wraz z przewodniczącym Rady ministrów UE wszystkie akty prawne podjęte w ramach tzw. współdecyzji.


Polska dolnośląskie: 656 kujawsko-pomorskie: 205 łódzkie: 324 lubelskie: 122 lubuskie: 80 małopolskie: 332 mazowieckie: 863 opolskie: 39 podkarpackie: 104 podlaskie: 76 pomorskie: 279 śląskie: 347 świętokrzyskie: 81 warmińsko-mazurskie: 115 wielkopolskie: 395 zachodniopomorskie: 141\nwszystkie kino: 100 literatura: 21 muzyka: 1317 samorozwój: 134 sztuka: 117 teatr: 897\nnajnowsze jest: 2578 było: 217200\nW stolicy Dolnego Śląska znajduje się ***unikalna*** na skalę Polski i Europy „Dzielnica Wzajemnego Szacunku” gdzie w odległości 300 m od siebie znajdują się kościoły: prawosławny, ewangelicki, katolicki oraz synagoga należąca do Gminy Żydowskiej.\nDuchowni i społeczności wszystkich tych czterech wyznań od ponad 10 lat współpracują ze sobą tworząc autentyczny dialog. Dzięki tej współpracy powstają kolejne projekty. Od marca 1995 roku cztery wspólnoty wyznaniowe: rzymskokatolicka, ewangelicko - augsburska, prawosławna i żydowska tworzą we Wrocławiu „Dzielnicę Wzajemnego Szacunku” położoną w rejonie ulic: św. Mikołaja, Ruskiej, św. Antoniego, Włodkowica i Kazimierza Wielkiego. Inicjatorami bliskiej współpracy tych wspólnot byli m. in. : **Jerzy Kichler**, **ks. Jerzy Żytowiecki**, **ks. bp Ryszard Bogusz**, **Janusz Witt**, **ks. Aleksander Konachowicz**.\nSpołeczności czterech wyznań zaczęły się wzajemnie odwiedzać w kościołach i w synagodze z okazji świąt religijnych, odbywały się wspólne modlitwy, organizowano koncerty chórów, akcje charytatywne. W 1996 roku powołano Radę Dzielnicy Wzajemnego Szacunku, której działalność przyczyniła się do umocnienia wzajemnej współpracy. Obecnie w „Dzielnicy Wzajemnego Szacunku” społeczności czterech wyznań nie tylko biorą udział w wydarzeniach religijnych, ale razem tworzą i realizują wspólne inicjatywy: artystyczne, edukacyjne, społeczne


Samorządowcy zbierają kolejne osoby do ruchu 4 czerwca\nDodano: 3 kwietnia 2019, 14:55 9\nW czwartek Donald Tusk spotkał się z Grzegorzem Schetyną w Brukseli. Zdjęcie z tego „wydarzenia” obiegło internet i doczekało się mnóstwa memów. Ale też komentarzy wzruszonych wydarzeniem wyborców Platformy Obywatelskiej. Pod zdjęciem, które na Facebooku opublikował Paweł Graś, jedna z internautek napisała: „Może to jakiś cud? Tego cudu potrzebujmy”. O cudzie internautka pisała w kontekście „szorstkiej przyjaźni” między oboma panami.\nA że mimo słodkiego zdjęcia serdeczności między politykami nie ma przekonuje nas sympatyzujący z Donaldem Tuskiem polityk. – Tusk ma plan, zgodnie z którym po kolejnych wyborach parlamentarnych jego ludzie przejmą Senat. Ten scenariusz będzie zrealizowany wtedy jeśli Schetyna przegra jedne i drugie wybory – mówi nasz rozmówca.\nI od wyniku wyborów uzależnione jest też to czy projekt 4 czerwca zamieni się w realny ruch polityczny. – Samorządowcy zbierają kolejne osoby do projektu. Szykują się na otwarcie czegoś nowego, ale czekają na ruch Tuska – mówi nasz rozmówca.


Doda³: Marta Data: 2020-12-30 12:20:04 (czytane: 3516)\nTo bêdzie wyj±tkowa rozmowa na zakoñczenie wyj±tkowego roku. Roku zatrzymania, który w ca³ej swej nieprzewidywalno¶ci da³ nam okazjê do kulturalnej stopklatki. Spotkanie odbêdzie siê 30 grudnia o godzinie 18:30\n30 grudnia zatrzymamy siê w stopklatce raz jeszcze. Tym razem spotkamy siê z Ew± Da³kowsk± - odtwórczyni± g³ównej roli w "Kobiecie z prowincji" i ostatnich "Badylach". Rozmowê poprowadzi mistrzyni dialogu, docierania do sedna i odkrywania detali, które tworz± ca³o¶æ - Weronika Wawrzkowicz. Gor±co zapraszamy.\nSpotkanie odbêdzie siê 30 grudnia o godzinie 18:30 na ¿ywo on-line na kanale https://www.facebook.com/rozmawiambolubie.\nSpotkanie realizowane jest w ramach projektu "Stopklatka. Szeroki kadr na kulturê" dofinansowanego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego ze ¶rodków pochodz±cych z Funduszu Promocji Kultury.\nEwa Da³kowska zagra³a dziesi±tki ról w przedstawieniach teatralnych, filmach, Teatrze Telewizji, by³a lektorem krótkich filmów. W filmie debiutowa³a jeszcze jako studentka ostatniego roku PWST w Nocach i dniach (1975) Jerzego Antczaka (w filmie oraz serialu) i od razu okaza³a siê nieprzeciêtn± indywidualno¶ci± ekranow±. Ewa Da³kowska – aktorka teatralna i filmowa bêdzie go¶ciem spotkania „w dialogu”.\nJej najlepsza, "¿yciowa rola" to Andzia Cichalska-Solska u Andrzeja Barañskiego w Kobiecie z prowincji (1984). Da³kowska przejmuj±co zagra³a postaæ pozornie zwyczajnej kobiety, która jednak dziêki niej ja¶nieje blaskiem niezwyk³o¶ci. W listopadzie 2020 roku Ewa Da³kowska ponownie zagra³a u Andrzeja Barañskiego w filmie telewizyjnym „Badyle”, gdzie zagra³a trzy matki. W tym kameralnych spektaklu telewizyjnym po raz kolejny pokaza³a swoje mistrzostwo aktorskie.\nDodane: 2021-01-14 10:00 - Komentarze (0) czytane (2856)\nTo bêdzie wyj±tkowa rozmowa na zakoñczenie wyj±tkowego roku. Roku zatrzymania, który w ca³ej swej nieprzewidywalno¶ci da³ nam okazjê do kulturalnej stopklatki. Spotkanie odbêdzie siê 30 grudnia o godzinie 18:30 wiêcej»


„Niezależni” sędziowie poskarżyli się Brukseli. Mieli wsparcie w europosłach PO, ale... coś poszło nie tak | Niezależna\n„Niezależni” sędziowie poskarżyli się…\nNADZWYCZAJNA KASTA POLSKA / WIADOMOŚĆ / 21.03.2018, godz. 14:13\n„Niezależni” sędziowie poskarżyli się Brukseli. Mieli wsparcie w europosłach PO, ale... coś poszło nie tak\nGrupa polskich sędziów, która w Parlamencie Europejskim wzięła udział w debacie o reformie sądownictwa w Polsce, poużalała się nad swoim losem Brukseli. Wraz z europosłami PO krytykowali oni zmiany wprowadzone w polskim wymiarze sprawiedliwości. Wiceprzewodniczący PE Zdzisław Krasnodębski poinformował na Twitterze, że spotkanie nie wzbudziło zbyt wielkiego zainteresowania – obecni byli na nim tylko europosłowie z Polski.\nRzecznik Stowarzyszenia Sędziów Polskich Iustitia Bartłomiej Przymusiński mówił, że władza w Polsce chce upolitycznić krajowy wymiar sprawiedliwości, wskazując m.in. wybieranie sędziów Krajowej Rady Sądownictwa przez parlament.\nJuż po dokonaniu wyboru sędziów do KRS usłyszeliśmy wypowiedzi polityków jednego z klubów, który wziął udział w tych wyborach, że właśnie wybrali takich sędziów, którzy reprezentują ich poglądy polityczne\n– użalał się.\nPrzedstawicielka Stowarzyszenia Wolne Sądy Paulina Kieszkowska-Knapik mówiła, że w Polsce widzi się „rosnące naciski na sędziów, zarówno systemowe, jak i indywidualne”.\nObserwujemy rosnącą liczbę represji wobec obywateli, którzy chcą mówić inaczej i demonstrują\nDodała, że takich przypadków zanotowano kilkaset. Podkreśliła, że prawnicy nie są politykami, lecz „zajmują się bronieniem ludzi”.\nNa spotkaniu grupy polskich sędziów z europosłami z komisji LIBE nie ma żadnego europosła spoza Polski pic.twitter.com/MNSEox5j7c\n— ZdzisławKrasnodębski (@ZdzKrasnodebski) 21 marca 2018\nProf. Ryszard Legutko (PiS) podkreślił, że podczas debaty z ust prawników usłyszał język polityczny, a nie prawniczy.\nTen film, który zobaczyliśmy, to propaganda polityczna. (…) To nie jest żadna debata, to jest po prostu show polityczny. Mogą państwo odnosić wrażenie, że w Polsce przez ostatnie 25-27 lat mieliśmy nieskazitelny system, dobrze funkcjonujący, że praworządność była bliska ideałowi, a nagle przyszli ci źli, którzy zaczęli rozkładać ten system. (...) Nie, tak nie jest\nOcenił, że polski wymiar sprawiedliwości jest pełen patologii, a rządzący próbują to obecnie naprawić.\nMichał Boni (PO) podziękował obecnym na sali sędziom, którzy przyjechali z Polski.\nZa ich odwagę, szczerość, uczciwość i determinację, za to, że służą Polsce i służą najwyższym wartościom swojego zawodu. To ważne w czasach sporów, w czasach konfliktów, żeby indywidualnie i jako grupa umieć się tak zachowywać\nŁawa obrońców żeby było, tak jak było pic.twitter.com/41Zhn3nur2\n— Jadwiga Wiśniewska (@j_wisniewska) 21 marca 2018\nnadzwyczajna kastaBrukselaopozycja totalnawymiar sprawiedliwościsędziowie


Lampy UV, gdzie są wykorzystywane? – Of design\nHome Oświetlenie Lampy UV, gdzie są wykorzystywane?\nDzięki promieniowaniu ultrafioletowemu możemy także się opalić, jednak do tego konieczne jest dobranie lampy, która będzie o zdecydowanie słabszej mocy, aby nie narazić się na choroby związane ze skórą, o czym warto pamiętać.\nLampy UV można z powodzeniem porównać do działania, które można zaobserwować w przypadku padania promieni słonecznych. Nie tylko zwiększą się dzięki promieniowaniu witamina D u człowieka, ale możemy także zauważyć brązowienie skóry. Jednak należy mieć na uwadze, że kluczowym elementem jest wybranie lampy, która jest zdecydowanie słabsza. To kluczowy element, kiedy nie chcemy narazić się na problemy skórne. Poczytaj więcej na Hurtownia-swiatla.pl.\nPromieniowanie pozwala na dezynfekcje nie tylko pomieszczeń, ale także wody. Musimy jednak wybierać lampy, które są w tym przypadku mocniejsze, aby rzeczywiście pozbyć się grzybów, pleśni, czy bakterii. To rozwiązanie świetnie sprawdza się w przypadku szpitali i gabinetów medycyny estetycznej. To tam przebywa bardzo wiele osób każdego dnia i musimy być pewni, że powierzchnia, ściany, a także podłogi i przedmioty będą idealnie czyste pod każdym względem. Dzięki wyborze lampy UV możemy na to z pewnością liczyć, jeśli jej moc dobierzemy prawidłowo.\nPrevious ArticleCo wiesz o dywanach dziecięcych?\nNext ArticleNowoczesna aranżacja mieszkania


Szkoła Podstawowa nr 5 z Oddziałami Integracyjnymi im. Jana Pawła II w Kołobrzegu – Strona 2 – Witryna internetowa Szkoły Podstawowej nr 5 z Oddziałami Integracyjnymi im. Jana Pawła II w Kołobrzegu\nDzień Dziecka w SP5\nCzyli jak klasa 4b spędziła Dzień Dziecka w towarzystwie kołobrzeskich piratów!\nDzień Dziecka w grupie „0”\n01 czerwca jest najbardziej wyczekiwanym dniem przez każde dziecko. Starszaki z grupy „0” tego dnia wybrały się na rejs statkiem „Pirat”. Dla części z nich była to pierwsza w życiu podróż wodnym środkiem lokomocji, dlatego wycieczka na długo pozostanie w naszej pamięci. Bardzo dziękujemy Pani Kasi Odyniec za zorganizowanie rejsu oraz Państwu Germak za zaproszenie na pyszne lody. Dziękujemy.\nZabytki wokół nas\nZ przyjemnością informujemy, że Antoś Tęcza (II miejsce) oraz Malwinka Odyniec zostali wyróżnieni w VI regionalnym konkursie plastycznym „Zabytki wokół nas”\nWizyta u Krasnoludków – „Spotkanie z bajką” – w ramach akcji „Mądra szkoła czyta dzieciom” – spotkanie 4\nDnia 28.05.2021 r. p. Jola Gruszczyńska gościła w grupie Krasnoludków w ramach akcji „Mądra szkoła czyta dzieciom. Dzieci podczas spotkania z uwagą wysłuchały bajki o Tomciu Paluszku. Poznały przygodę mądrego i sprytnego chłopca i jego sześciu braci zagubionych w lesie.\nLekcje biblioteczne w klasach II – ważna sprawa!\nW dniach 20, 21 i 24 maja 2014 r. uczniowie klas drugich uczestniczyli w lekcjach bibliotecznych „W czytelni i wypożyczalni biblioteki szkolnej”. W tych dniach dzieci odwiedziły bibliotekę i zapoznały się z ustawieniem książek na półkach według wybranych działów. Przypomniały sobie zasady korzystania z biblioteki zaglądając do regulaminu biblioteki. Zapoznały się z tytułami czasopism, które gromadzi biblioteka. Uczniowie bardzo aktywnie uczestniczyli w zajęciach i wykazali się dużą wiedzą czytelniczą.\nNasze Informatyczne Orły\n29 kwietnia 2021 r. w naszej szkole odbył się Ogólnopolski Konkurs „Orzeł Informatyczny”. Ze względu na pandemię wzięliśmy udział w wersji konkursu online. Uczniowie dwóch klas rozwiązywały test w pracowni komputerowej, a reszta użytkowników przed ekranami komputerów w domu. W SP5 wystartowało 28 młodych informatyków. Po miesiącu dotarły do nas wyniki 🙂\nKonkurs na najpiękniejszy zeszyt w kl. IIIb rozstrzygnięty!\nGłównym celem konkursu było promowanie estetycznego prowadzenia zeszytów i dbałość o graficzny kształt pisma. Konkurs trwał od 1 lutego, gdyż właśnie od tego momentu uczniowie zaczęli pisać w zeszycie w 1 linię!\nWielki talent piłkarski w naszej szkole\nFilip Zahorski to uczeń klasy Ib. Jest utalentowanym sportowcem. Filip trenuje w MKP Kotwica, gdzie osiąga wyśmienite wyniki.\nUczniowie SP5 w „Kołobrzeskiej Mili Morskiej”\nW samo południe w sobotę, 22 maja br., uczniowie naszej szkoły brali udział w biegu na 400m, z cyklu „BiegamBoLubię”, w ramach obchodów Dni Kołobrzegu. Wszystkim towarzyszyła dobra zabawa i znakomite humory Bardzo dziękujemy Rodzicom za wsparcie i doping, który był niesamowitą motywacją dla naszych biegaczy.


portal.mamaroza.pl » Rodzinie potrzebne jest wsparcie, nie ingerencja\nDodane przez: Redakcja 20 marca 2011 w kategorii Polska i świat · Możliwość komentowania Rodzinie potrzebne jest wsparcie, nie ingerencja została wyłączona\nPolskie społeczeństwo starzeje się w błyskawicznym tempie. Wskaźnik dzietności (1,3 dziecka na kobietę), należy do najniższych w Europie. Jak odwrócić ten trend?\n– Zmiana trendu liczby urodzeń nie jest możliwa w sytuacji, gdy kandydatkami na matki są coraz mniej liczne generacje kobiet w wieku 19-34 lata, kiedy plany macierzyńskie są realizowane najczęściej. Po szczycie urodzeń zanotowanym w naszym kraju w 1984 r., czyli 27 lat temu, w kolejnych latach przychodziło na świat coraz mniej dzieci, co jest i będzie jednoznaczne z redukcją generacji potencjalnych matek obecnie i w najbliższych latach. Mniejsza liczba matek determinuje ograniczenie liczby rodzonych przez nie dzieci. A jeśli do tego dodać fakt coraz częstszego ograniczania wielkości rodziny do jednego lub dwojga dzieci (w 2009 r. dzieci pierwsze i drugie stanowiły ponad 85 proc. ogółu zanotowanych urodzeń) nie sposób oczekiwać wzrostu liczby urodzeń pożądanego do zapewnienia przynajmniej prostej zastępowalności pokoleń oraz zabezpieczenia starzejącego się społeczeństwa w środki niezbędne do utrzymania po przejściu na emeryturę lub rentę.\nOptymalnym rozwiązaniem dla kobiety byłoby zapewnienie jej możliwości godzenia roli matki z zaangażowaniem zawodowym. Tu zaś pojawia się problem opieki przedszkolnej nad dzieckiem. O żłobkach celowo nie wspominam, bo oddanie dziecka przed ukończeniem trzeciego roku życia do placówki nie powinno być, moim zdaniem, wzorcem do naśladowania. Kobieta winna mieć zagwarantowane prawo wyboru. Jeśli życzeniem rodziców jest opieka nad małym dzieckiem i jego wychowywanie w domu – należy im to umożliwić przez odpowiednie wsparcie materialne.\nWsparcia materialnego nie ma, natomiast uchwalona została ustawa żłobkowa.\n– Polityka w naszym kraju za główny cel stawia sobie raczej nakłanianie kobiet do jak najszybszego powrotu na rynek pracy. W uzasadnieniu powołujemy się na znacznie wyższe wskaźniki aktywności zawodowej młodych matek w Europie Zachodniej i Północnej. Prawdą jest, że na tle 27 krajów Unii Europejskiej wypadamy gorzej, jeśli chodzi o odsetek matek pracujących i mających dzieci w wieku żłobkowym, bo w Unii wynosi on 42,4 proc., natomiast w Polsce – 36,1 procent. Ale jednocześnie warto mieć na uwadze, że opieki matki nad najmłodszymi dziećmi nie jest w stanie zastąpić najlepiej funkcjonująca instytucja, zwłaszcza wtedy, gdy standardy tej opieki pozostawiają wiele do życzenia. W założeniach zawartych w uchwalonej ostatnio ustawie żłobkowej przewiduje się, że pod opieką jednej wychowawczyni ma się znajdować ośmioro zdrowych dzieci. Trudno wyobrazić sobie, aby jedna osoba była w stanie właściwie zająć się nie tylko ósemką dzieci w wieku pół roku czy roku, ale nawet dwulatkami. Przecież te dzieci potrzebują jednocześnie być przewinięte, napojone, nakarmione. A już tym bardziej nie sposób wyobrazić sobie pod opieką jednej osoby pięciorga dzieci, z których jedno może być niepełnosprawne. Matki z trudem sobie radzą z trojgiem małych dzieci, nawet gdy są to dzieci zdrowe, a przecież kochając – dają z siebie wszystko. Pamiętajmy, że opiekunka jest tylko opiekunką. Nie każda jest gotowa oddać serce obcemu dziecku. Dlatego nietrudno przewidzieć, że dzieci, które pójdą do żłobka w wieku pół roku, lub roczniaki, a nawet dwulatki mogą się czuć opuszczone.\nJak wpływa na psychikę dziecka brak matczynej opieki w pierwszych latach życia?\n– Psycholodzy twierdzą, że małe dziecko buduje swoje relacje z osobą, która się nim opiekuje nie sporadycznie, ale przez dłuższy okres, a relacje, powstałe w najmłodszym wieku, mają decydujący wpływ na późniejszą umiejętność budowania więzi społecznych. Jeśli się okaże, co jest wysoce prawdopodobne, że opiekunki w żłobku będą się zmieniały, to dziecko nie będzie wiedziało, kto jest kim i jak traktować poszczególne osoby. To bardzo niebezpieczne. Nie doświadczając ciągłości oddziaływania, dziecko może zagubić się w późniejszych relacjach z otoczeniem.\nMatka z dzieckiem do trzeciego roku życia powinna być odrębnie traktowana w ramach polityki prorodzinnej?\n– Powinniśmy zrobić wszystko, by dzieci do lat trzech mogły być pod opieką matki lub innej osoby z najbliższego otoczenia. Może to być także ojciec, jeśli matka ma lepszą pracę, a on ma predyspozycje do zajmowania się dziećmi. Ważne, by małe dziecko było kształtowane przez najbliższych, a nie przechodziło z rąk do rąk, od jednej opiekunki do drugiej. Ten kierunek legislacyjny jest niewłaściwy.\nTrwa dyskusja nad podniesieniem wieku emerytalnego kobiet. Jak wynika z badań, są one temu zdecydowanie przeciwne, mimo obietnicy wyższych emerytur.\n– To kolejne niebezpieczne rozwiązanie, które może uderzyć w rodzinę. Kobieta przez większość życia godzi rolę macierzyńską i zawodową, więc praca do sześćdziesięciu lat naprawdę jej wystarczy. Po osiągnięciu tego wieku może opiekować się wnukami, umożliwiając tym samym ich rodzicom dzielenie obowiązków zawodowych i rodzinnych. Powyższy wariant rodzinnego wspomagania jest jednym z wielu możliwych. Bywa, że pracująca babcia wspiera finansowo córkę, która opiekuje się małym dzieckiem. Tej specyfiki polskiej rodziny nie wolno niszczyć. Przy dokonywaniu wyboru optymalnego wariantu potrzebna jest elastyczność. Prawo powinno pozostawić kobiecie decyzję, czy chce później przejść na emeryturę. Jeśli woli pracować dłużej – niech pracuje, ale nie należy jej do tego zmuszać. To powinno być jej uprawnieniem, a nie obowiązkiem.\nCzy wprowadzenie obowiązku przedszkolnego od piątego roku życia dziecka to właściwe rozwiązanie?\n– W tej sprawie także należałoby pozostawić rodzicom wybór. Któż lepiej od nich potrafi zidentyfikować potrzeby dziecka, określić, co jest dla niego najlepsze? Z pewnością nie urzędnik, który go nie zna i który podporządkowuje wszystkie dzieci jednakowym standardom. Zgadzam się natomiast z tym, że wszystkie pięciolatki, które rodzice chcą posłać do przedszkola, powinny tam mieć zapewnione miejsce. Jeśli państwo nie jest w stanie stworzyć dostatecznej liczby miejsc w przedszkolach, a jak dotąd celu tego nie dało się osiągnąć, powinno zapewnić dofinansowanie tym rodzicom, którzy zmuszeni są posyłać dzieci do prywatnych placówek.\nJaka pomoc potrzebna jest rodzicom wychowującym starsze dzieci i młodzież?\n– Skrócenie nauki w szkole podstawowej i wprowadzenie gimnazjów spowodowało, że w każdej ze wspomnianych typów szkół dzieci są krótko i żadna z nich tak naprawdę ich nie wychowuje. Gimnazja to jedno z najgorszych rozwiązań, jakie można było wprowadzić do szkolnictwa. Zachód doświadczył tego wcześniej, a my – świadomi negatywnych konsekwencji – mogliśmy tych błędów uniknąć. Gimnazjum zdeformowało rytm nauczania i wychowania. Właściwie mamy wychów, a nie wychowywanie. Wiek gimnazjalny jako okres przejścia z dzieciństwa do dorastania jest najtrudniejszym etapem w rozwoju młodego człowieka. Wyrwanie go ze środowiska uczniów szkoły podstawowej, w którym spędził sześć pierwszych lat nauczania, i „wrzucenie” go do gimnazjum na kolejne trzy lata – wyjątkowo ważne, ale i trudne dla rozwoju młodzieży – niesie ze sobą zgubne efekty.\nGimnazjaliści to już nie dzieci, ale jeszcze nie dorośli, choć za takich często uchodzą. Jednym z dowodów na potwierdzenie tej tezy jest wysoka przestępczość wśród młodzieży gimnazjalnej, notowana zarówno na terenie placówek oświatowych, jak i poza nimi. Według danych GUS, w 2008 r. wobec 7350 nieletnich w wieku 13-15 lat sądy powszechne prawomocnie orzekły środki wychowawcze w związku z demoralizacją, a w stosunku do 19 370 nieletnich – środki wychowawcze, poprawcze lub kary w związku z czynami karalnymi. Statystyki policyjne informują, że w 2009 r. na terenie szkół podstawowych i gimnazjów popełniono 10 895 przestępstw, w tej liczbie 3918 przestępstw rozbójniczych, w 2639 przypadkach była to kradzież cudzej rzeczy, w 2208 – czyny przynoszące uszczerbek na zdrowiu, a w 1021 – udział w bójce lub pobiciu. Uzupełnieniem tej statystyki było 650 kradzieży z włamaniem oraz 433 przestępstwa narkotykowe.\nRodzice mają mało czasu, dzieci siedzą przy komputerach, czerpiąc z sieci złe wzorce, lub wałęsają się w poszukiwaniu przygód. To, co można w tej sytuacji zrobić, to przygotować szeroką ofertę zajęć pozalekcyjnych, sportowych, kółek zainteresowań, spotkań z ciekawymi ludźmi. Rodzice powinni organizować się i wnioskować do samorządów o fundusze na takie zajęcia, szukać animatorów. Zamożni rodzice prywatnie organizują dzieciom zajęcia, pozostali – a tych jest więcej – nawet się nie orientują, gdzie się można ubiegać o dofinansowanie.\nDużo się mówi ostatnio o zwiększeniu liczby dzieci, niewiele zaś o konieczności zaprzestania eksperymentów wychowawczych i wsłuchania się w rzeczywiste potrzeby rodzin. Czy zmiana podejścia w tym zakresie miałaby wpływ na demografię?\n– Radosne dzieciństwo jest koniecznym warunkiem, by dorosły człowiek chciał mieć dzieci. Owocuje ono także większą liczbą dzieci w przyszłości. Jest to działanie obliczone na pokolenia. I odwrotnie – bolesne doświadczenia z dzieciństwa powodują, że nie chcemy, by doświadczyły tego nasze dzieci i obawiamy się je mieć. Polskie społeczeństwo się starzeje. Dzisiaj jeszcze możemy zapewnić emerytom świadczenia, ale gdy zapaść demograficzna się pogłębi i dojdzie do sytuacji, gdy dwie osoby pracujące będą musiały zapewnić świadczenia trzem emerytom – może się to okazać bardzo trudne, jeśli nie niemożliwe. Albo więc podejmiemy dobre, sprawdzone wzorce rodzinne i przeniesiemy je na kolejne pokolenia, albo będziemy dalej dryfować ku zagładzie.\nTusk i demografia – nieporozumienie


Interaktywna lekcja obywatelskiej odpowiedzialności – Brzesko – Miasto i Powiat – Informatorbrzeski.pl\nStrona główna » Wiadomości » Interaktywna lekcja obywatelskiej odpowiedzialności\nInteraktywna lekcja obywatelskiej odpowiedzialności\nW Sali obrad Rady Powiatu odbyły się dwa spotkania zorganizowane dla uczniów trzecich klas gimnazjum im. Królowej Jadwigi w Brzesku.\nWykłady prowadził Tomasz Latocha – V-ce Przewodniczący Rady Powiatu, który już od kilku lat organizuje takie interaktywne spotkania dla gimnazjalistów.\nOd zwykłej lekcji różni się tym, że jest właśnie bardzo interaktywne. A więc, po pierwsze, spotkanie obywa się w sali obrad starostwa, a nie w zwykłej sali lekcyjnej w szkole. Następnie, uczniowie dokonują spośród siebie wyboru radnych, którzy mają zaszczyt zasiadać przy okrągłym stole, przy którym podczas obrad na sesji pochylają się nad swoimi dokumentami radni powiatowi.\nOczywiście wybierany jest też przewodniczący, v-ce przewodniczący, starosta, v-ce starosta, sekretarz i inne osoby funkcyjne, które normalnie uczestniczą w sesji. Kiedy już wszyscy są wybrani i usadzeni, następuje szybki i dynamiczny wykład v-ce przewodniczącego Tomasza Latochy na temat powiatu: co to jest powiat, że są powiaty ziemskie i grodzkie, ile gmin wchodzi w skład powiatu brzeskiego, czym ogólnie zajmuje się powiat. Nie zapomina oczywiście o reklamie i promocji szkół prowadzonych przez powiat oraz ich oferty, ponieważ uczestnicy są uczniami trzecich klas gimnazjów, i już za kilka miesięcy będą podejmować decyzje w jakich szkołach kontynuować dalej swoją edukację.\nW dalszej części jest czas dla młodych radnych, wybranych na okoliczność tego wykładu. Żeby sobie nie wyobrażali, że bycie radnym to tylko zasiadanie przy okrągłym stole i delikatne snobowanie się, Tomasz Latocha mówi, że w budżecie powiatu jest określona kwota do rozdysponowania i zaprasza żeby radni zgłaszali swoje propozycje które chcieliby sfinansować z tych środków, oczywiście w ramach zadań którymi zajmuje się powiat (o czym było we wcześniejszym wykładzie). Radni zgłaszają: a to kilometr chodnika w Okocimiu, a to kilometr drogi (a najlepiej wszystkie) w Mokrzyskach. Szybko okazuje się, że braknie pieniędzy aby sfinansować te wszystkie bardzo ważne dla mieszkańców inwestycje. No to proszę żeby radni którzy zgłosili te propozycje w jakiś sposób uzasadnili że to właśnie ich propozycja powinna być sfinansowana w pierwszej kolejności i przekonali to tego pozostałych radnych, bo to radni w drodze uchwały dysponują budżetem powiatu. Okazuje się, że nie jest to łatwe zadanie. Jedni radni walczą bardziej inni mniej przekonująco dla pozostałych. W każdym razie stają wobec sytuacji, kiedy nie da się mieć wszystkiego co by się chciało, i trzeba wybierać.\nTrzeba umieć przekonywać innych, umieć współpracować, bo rada to jest miejsce współpracy. Jeżeli wszyscy się tylko kłócą, to nic mądrego nie wymyślą. To uzmysławia młodym ludziom, że radny to bardzo odpowiedzialna funkcja i należy bardzo poważnie się zastanowić kogo się wybiera, oraz że sam udział w wyborach jest sprawą ważną i jest wyrazem obywatelskiej odpowiedzialności za nasze wspólne sprawy.\nKto wie, być może wśród młodych ludzi którzy dzisiaj po raz pierwszy zasiedli przy stole jako radni wybrani na jedną godzinę, są ludzie którzy w przyszłości zdobędą mandat radnego w prawdziwych wyborach i zasiądą na całą czteroletnią kadencję, aby kierować sprawami powiatu?\nBrzesko Tomasz Latocha 2016-11-16\nTagged with: Brzesko Tomasz Latocha\nPoprzedni: Gmina Dębno. Realizacja funduszu sołeckiego\nNastępny: Czchów. Śmiertelny wypadek na drodze krajowej 75


Paweł Kukiz udzielił wywiadu dziennikowi "Rzeczpospolita". Lider Kukiz'15 dzieli się swoimi przemyśleniami po szeroko komentowanym ostatnim posiedzeniu Sejmu.\nNa Pawła Kukiza spadła w ostatnich dniach wielka fala krytyki za wspieranie w Sejmie Prawa i Sprawiedliwości. "Antysytemowowiec" jak o Kukizie mówili jeszcze do niedawna komentatorzy, zagłosował wraz ze swoimi posłami ręka w rękę z politykami PiS ws. "Lex TVN".\n- Poseł Kukiz były rockman i antysystemowiec, a obecnie pogubiony polityk-amator, w sposób bezsensowny i nieodwracalny zmarnował dorobek 50 lat swojego życia - ocenia poseł Dariusz Rosati.\nW najnowszym wywiadzie, jakiego Paweł Kukiz udzielił dziennikowi "Rzeczpospolita" polityk zapowiada swoje kolejne ruchy w Sejmie, wśród nich m.in.; obrona na stanowisku obecnej Marszałek Sejmu Elżbiety Witek.\n- Jednym z punktów umowy, którą zawarłem z prezesem Kaczyńskim, jest wspieranie PiS również w sprawach personalnych do końca tej kadencji - tłumaczy Kukiz i broni reasumpcji zarządzonej przez Witek; - Zrobiła dobrze, bo bez powtórzenia głosowania rząd znalazłby się w katastrofalnej sytuacji.\nJak zagłosuje Kukiz ws. ewentualnego senackiego weta dotyczącego lex TVN? - Będę głosował za odrzuceniem senackiego weta ws. lex TVN.\n- W moim interesie – a konkretnie w interesie naszych postulatów, niezmiennych od 2015 r. – jest dalsze sprawowanie władzy przez PiS, bo jedynie ten rząd i jego trudna dziś sytuacja daje mi nadzieje na ich uchwalenie - przekonuje lider Kukiz'15.\nW moim interesie jest dalsze sprawowanie władzy przez PiS - Paweł Kukiz w jutrzejszej rozmowie dla @rzeczpospolita.https://t.co/tbwWLZioxn\n— Jacek Nizinkiewicz (@JNizinkiewicz) August 17, 2021


Tarnowskie Góry 24.Info - Aktualności, Zakup mieszkania? Taka lokalizacja to pewny zysk - Twój portal regionalny Tarnowskie Góry - praca, ogłoszenia, wiadomości, zdjęcia\nZakup mieszkania? Taka lokalizacja to pewny zysk wróć na stronę główną\nKupując mieszkanie pod wynajem liczymy na szybki i pewny zysk. Rynek nieruchomości w dużych miastach kwitnie i z pewnością da się na nim zarobić. Warto jednak wziąć pod uwagę nieruchomości w kurortach nadmorskich, które ostatnimi czasy cieszą się coraz większą popularnością.\nApartament symbol luksusu\nInwestycje w nieruchomości na wybrzeżu to gwarancja zysku na poziomie 6-10 % w skali roku. Dlatego z roku na rok tego typu lokale cieszą się coraz większym zainteresowaniem. Piękne położenie, morze, zdrowe powietrze i urokliwe plaże zdecydowanie wpływają na wartość kupionej nieruchomości. Bez wątpienia inwestycja w lokale nadmorskie to dobry krok. Bez znaczenia jest czy kupiony lokal będziemy chcieli wynająć czy za jakiś czas odsprzedać, na pewno na nim zarobimy. Apartamenty nad morzem w sezonie letnim są rozchwytywane przez turystów. Warto inwestować w mieszkania o powierzchni od 25 do 100 m2, a z całą pewnością potencjalnych najemców nie będzie nam brakować.\nMieszkanie nad morzem najlepiej kupić bezpośrednio od developera. Obecnie na rynku nieruchomości roi się od atrakcyjnych ofert w dobrych lokalizacjach. Zanim jednak podejmiemy decyzję o zakupie dokładnie sprawdźmy inwestora, to bardzo ważne, gdy inwestujemy tak znaczne środki. Po zakupie nieruchomości warto pomyśleć o gustownej aranżacji wnętrz. Apartamenty utożsamiane są z luksusem, dlatego należy zadbać o wystrój na wysokim poziomie. Jeśli nie mamy drygu do aranżacji postawmy na pomoc doświadczonego architekta. Z jego udziałem stworzymy elegancki lokal mieszkalny, który przez długi czas nie będzie wymagał żadnych zmian. Najlepiej wybierać stonowane kolory, które ładnie powiększą nasze wnętrza. Apartament musi być kompletnie urządzony, dlatego należy zadbać o zakup wyposażenia m. in. lodówki, kuchenki, pralki, zmywarki i telewizora. Z dobrze urządzonymi wnętrzami na pewno znajdziemy wielu najemców.\nNie zapominaj o kosztach!\nWarto podkreślić, że apartamenty nad morzem generują nie tylko zysk, ale też koszty. Nowi nabywcy nie powinni o tym zapominać. Mowa oczywiście o podatku od zysku w wysokości 8,5%, a także opłatach administracyjnych, ubezpieczeniu i opłatach za media. Do tej kwoty warto doliczyć opłatę za utrzymanie lokalu i sprzątanie po każdym najemcy. Kupując od developera możemy liczyć, że będzie w naszym imieniu pozyskiwał najemców i obsługiwał lokal. Dzięki temu nie będziemy musieli na własną rękę szukać najemców. Niestety za to też musimy zapłacić. Plusem takich usług jest to, że inwestorzy mają spore doświadczenie w reklamowaniu swoich budynków. Dlatego z ich pomocą łatwiej nam będzie znaleźć zainteresowanych wynajmem turystów.\nDobra inwestycja, pewny zysk\nMyśląc o zakupie nieruchomości pod wynajem, należy bezwzględnie rozważyć zakup lokalu na wybrzeżu. Mieszkania do wynajęcia nad morzem to pewny zysk, stopa zwrotu z inwestycji bije nawet najlepsze lokaty. Jeśli mamy zapas gotówki i brak pomysłów na inwestycje apartamenty nad morzem są idealnym rozwiązaniem.\n2015-08-21 12:38:25 | J.K.