Aktualność - Terapia ostatniej szansy. Pilnie potrzebna pomoc! - iSanok\nRedakcja\t| 01.02.2018\nTerapia ostatniej szansy. Pilnie potrzebna pomoc!\nNatalia jest szczęśliwą żoną i mamą dwóch uroczych dziewczynek. Fot. archiwum prywatne\n120 tysięcy złotych – tyle kosztuje terapia ostatniej szansy, która może uratować życie pani Natalii spod Sanoka. Mama dwóch kilkuletnich dziewczynek od dwóch lat walczy z chłoniakiem śródpiersia, jak dotąd nieskutecznie. Chemioterapia zawiodła, pozostał Nivolumab – lek ostatniej szansy. Niestety, rodziny nie stać na kosztowną terapię, dlatego potrzebna jest pomoc. Liczy się czas, ponieważ pieniądze na leczenie trzeba zebrać do końca lutego.\nNatalia i Paweł Grad mieszkają w Prusieku pod Sanokiem. Są młodym małżeństwem, mają dwie małe córeczki i całe życie przed sobą. 29 listopada 2016 roku ich świat legł w gruzach. Natalia usłyszała wyrok – chłoniak śródpiersia. Rozpoczęła się walka o życie.\nRok 2017 to nieustanne pobyty w szpitalach. Dziewczynki zostały z tatą. Przez kolejne cykle chemioterapii Natalia musiała przebywać w izolatce. – Niestety, kolejnych osiem cykli chemioterapii nie przyniosło oczekiwanego rezultatu, ale małżeństwo się nie poddaje. Natalia pozostała silna i pełna woli do walki. Ma dla kogo żyć – mówi Rafał Jasiński z Fundacji Czas Nadziei, która zdecydowała się pomóc pani Natalii.\nPoddała się kolejnej terapii w klinice w Krakowie, niestety, jak sie okazało, także nieskutecznej. Rak okazał się silniejszy od dostępnych metod leczenia refundowanych w Polsce przez NFZ.\nPozostał jeszcze NIVOLUMAB, preparat do monoterapii, terapii ostatniej szansy. Koszt leczenia w Polsce wynosi 120 tysięcy złotych. Można ją wykonać w szpitalu w Brzozowie.\n– Drodzy! Liczy się czas. Terapia już się rozpoczyna. Pieniądze musimy zgromadzić do końca lutego. Bardzo prosimy o pomoc! Liczy się każda wpłacona złotówka! Uruchomiliśmy specjalne subkonto. 100% środków zgromadzonych na tym koncie zostanie przekazanych na leczenie Natalii. Nie pozostańmy obojętni! – apeluje Rafał Jasiński z Fundacji Czas Nadziei.\nJest to specjalne subkonto przeznaczone wyłącznie na pomoc Natalii.\nDla osób, które chcą okonać wpłaty zza granicy, mogą to zrobić przez PayPal (grafiki w załączeniu)\nWystarczy wejść na stronę www.czasnadziei.pl - w stopce jest odpowiedni przycisk.\nRozmowa Piotra Piegzy z Sashą...\nXXIV Ogólnopolska Olimpiada...\nSprzęt od Wielkiej Orkiestry...\nStartuje XXIV Ogólnopolska...\nKonferencja prasowa "Demokratów"\nRemont za unijne miliony\nBieg "Policz się z cukrzycą" w...\n/ Luty 2018\n« styczeń 2018marzec 2018 »\nCena życia... [WIDEO]\nHistoria Natalii Grad z Prusieka, która walczy z nowotworem, poruszyła dziesiątki...\n120 tysięcy złotych – tyle kosztuje terapia ostatniej szansy, która może...\nWilk błąka się po Sanoku [WIDEO] (6)\nNa błąkającego się po osiedlu Błonie wilka natknął się jeden z mieszkańców....\nRząd inwestuje w Bieszczady. Chce budować centrum sportowe dla olimpijczyków [ZDJĘCIA] (11)\nJest szansa, że w Bieszczadach będzie można zobaczyć najlepszych polskich...\nSprzęt od Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy dla leskiego szpitala [WIDEO] (1)\nAparat USG – to pierwszy sprzęt od Fundacji Wielkiej Orkiestry Świątecznej...\nGroźny wypadek pod Brzozowem. Zablokowana droga [ZDJĘCIA] (1)\nPolicjanci kierują na objazdy samochody osobowe i ciężarowe po wypadku, do...\nPod wspólnym szyldem pójdą do wyborów [ZDJĘCIA] (44)\nPod wspólnym szyldem “Demokraci Ziemi Sanockiej” osoby związane z lokalnym...\nRząd inwestuje w Bieszczady. Chce budować centrum sportowe dla... (11)\nKontrowersyjna decyzja dyrektora ZOZu? (8)\nDyrektor SP ZOZ w Sanoku w ubiegłym tygodniu złożył u wojewody wniosek o...\n"One Billion Rising"- Sanok zatańczył przeciwko przemocy [WIDEO] (6)\nSanok po raz pierwszy dołączył do międzynarodowej akcji “One Billion Rising”....\nAreszt Śledczy do likwidacji (5)\nMinisterstwo Sprawiedliwości wydało decyzję o likwidacji Aresztu Śledczego w...


Oli-Natura Olej Jachtowy do drewna na tarasy Bezbarwny 1L Ohrpol\n» Oli-Natura Olej Jachtowy do drewna na tarasy Bezbarwny 1L\nSAICOS 8111 WAX CARE Biały Ecoline 1L\nHartzLack OLEJOWOSK WX-1 Naturalny Olej DREWNA 1L\n191,00 zł 176,00 zł\nOsmo 3062 Wosk Twardy Olejny Osmo Bezbarwny Matowy 0,75L\nOsmo Gard Clean 6606 Do Usuwania Glonów i mchu 1L\nOli-Natura Olej Jachtowy do drewna na tarasy Bezbarwny 2,5L\nOsmo Olej Tarasowy do tarasów 006 Bangkirai 2,5L\nWosk Twardy Olejny Osmo 3011 Połysk 2,5L\n478,00 zł 470,00 zł\nSyntilor Olej Impregnacyjny Do Tarasów Saturator 5L\nOLI-NATURA Yacht & Teaköl jest uniwersalnym olejem odpornym na warunki atmosferyczne z wysoce skutecznymi i długotrwale działającymi filtrami UV.\nDo stosowania na zewnątrz oraz do wykańczania i pielęgnacji pokładów jachtów, tarasów, obramowań basenów i mebli ogrodowych do drewna twardego i egzotycznego oraz do drewna miękkiego impregnowanego ciśnieniowo.\nOlej zapewnia powierzchni drewna odporność na zniszczenia oraz wspomaga naturalną kolorystykę i strukturę drewna. Produkt jest łatwy w użyciu, wnika głęboko w drewno. Emitowane przez słońce promieniowanie UV jest skutecznie blokowane, co zapobiega starzeniu i szarzeniu drewna.\nDrewno olejowane szarzeje z upływem czasu. Aby uniknąć tego typu przebarwień ze względów estetycznych, należy regularnie odświeżać naturalny kolor drewna.\nPowierzchnię przed naniesieniem oleju, należy oczyścić wodą oraz preparatem OLI-NATURA Holzaußenreiniger, który w zależności od stopnia zanieczyszczenia wcieramy nylonową szczotką wzdłuż włókien drewna.\nW przypadku mebli ogrodowych zaleca się delikatnie przeszlifować oczyszczoną powierzchnię papierem ściernym o wysokiej granulacji.\nPo oczyszczeniu oraz osuszeniu za pomocą szczotki do olejowania, pędzla, wałka lub szmatki bawełnianej należy nanieść jedną lub dwie warstwy oleju OLI-NATURA Yacht & Teaköl.\nW zależności od temperatury powierzchnia jest pyłosucha po 1-2 godzinach a całkowite utwardzenie następuje po 2-3 dniach. Olejowanie można również przeprowadzić bez szlifowania.


Loty Kraków Wenecja, Loty z KRK do TSF\nLoty z Krakowa (KRK) do Wenecji (TSF)\nNajkorzystniejszy cenowo lot z Krakowa do Wenecji realizowany jest 01 luty 2023 r. Najtańszy powrót z Wenecji jest 05 luty 2023 r. Jeżeli chcesz zarezerwować najtańsze połączenie lotnicze postaraj dostosować się do jednej z tych dat.\nNajniższa cena biletu za połączenie lotnicze tam i z powrotem (loty z KRK do TSF) wynosi: 537 PLN. Ceny połączeń lotniczych z Krakowa (KRK) do Wenecji (TSF) możesz sprawdzić w umieszczonej powyżej tabeli cen lotów.\nLoty Kraków Wenecja obsługiwane są przez linie lotnicze Ryanair, LOT, Air France, KLM i Lufthansa. Aby zarezerwować lot wybierz odpowiednią datę wylotu i powrotu poniżej. Jeżeli chcesz zarezerwować lot tylko w jedną stronę (do Wenecji) zaznacz opcję "w jedną stronę" na odcinku "Powrót". Po kliknięciu klawisza "Pokaż loty" system zweryfikuje dostępność połączeń w wybranych datach i wyświetli pełną listę propozycji lotów z Krakowa do Wenecji.


Dzień dziecka - zabawki edukacyjne to doskonały pomysł na prezent - EMPIS\nDzień dziecka to szczególny dzień dla wszystkich dzieci i ich rodziców. To dzień, gdy każdy z nas przypomina sobie czas, kiedy był dzieckiem i wspaniała okazja do obdarowywani się prezentami. Dobry prezent to taki, który cieszy przez długi czas, a dziecko ciągle do niego wraca. W kategorii Dzień dziecka znajdziecie Państwo produkty, takie jak Św...\nDzień dziecka to szczególny dzień dla wszystkich dzieci i ich rodziców. To dzień, gdy każdy z nas przypomina sobie czas, kiedy był dzieckiem i wspaniała okazja do obdarowywani się prezentami. Dobry prezent to taki, który cieszy przez długi czas, a dziecko ciągle do niego wraca. W kategorii Dzień dziecka znajdziecie Państwo produkty, takie jak Świecąca piłka, Gniotek, Farby do malowania palcami i dużo innych, które na pewno wywołają uśmiech na każdej dziecięcej buzi.\n20,00zł 22,00zł W magazynie\n5,00zł 7,00zł W magazynie\n20,00zł 25,00zł Wysyłka 24h\nManipulacyjna kostka (Fidget Cube)\n95,00zł 110,00zł Wysyłka 24h\n24,00zł 28,00zł Wysyłka 24h\n85,00zł 95,00zł Wysyłka 24h\n49,00zł 55,00zł Wysyłka 24h\n29,00zł 39,00zł Wysyłka 24h\n35,00zł 39,00zł Wysyłka 24h\n29,00zł 35,00zł Wysyłka 24h


Warto zaznaczyć, że uczestnictwo w OHP jest dobrowolne i bezpłatne – oznacza to, że nie pobieramy żadnych opłat.\n1) szkole podstawowej dla dorosłych, bądź z klasami przysposabiającymi do zawodu w klasach VII i VIII (dla osób, które ukończyły 15 lat, mają opóźnienie szkolne oraz stosowną opinię poradni psychologiczno-pedagogicznej);\n2) trzyletniej branżowej szkoły I stopnia (dla osób, które ukończyły 15 lat oraz ukończyły ośmioletnią szkołę podstawową).\n2) nauka zawodu, która jest przeznaczona dla młodzieży posiadającej ukończoną ośmioletnią szkołę podstawową, uczącej się w trzyletniej branżowej szkole I stopnia lub uczestniczącej w kursach; udział w takiej formie edukacji zawodowej kończy się egzaminem potwierdzającym uzyskanie kwalifikacji zawodowych organizowanym przez okręgową komisję egzaminacyjną lub izby rzemieślnicze i prowadzi do uzyskania kwalifikacji zawodowych oraz przygotowania do pracy w charakterze wykwalifikowanego pracownika lub czeladnika; nauka zawodu trwa 3 lata.\nOsoby, które ukończyły 18 lat mogą uzyskać na kwalifikacyjnych kursach zawodowych - kwalifikacje wyodrębnione w zawodach ujętych w klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego, bez względu na dotychczasowe wykształcenie. Po ukończeniu kwalifikacyjnego kursu zawodowego (KKZ) można przystąpić do egzaminu zawodowego w zakresie danej kwalifikacji. Po zakończeniu każdej z kwalifikacji, uczestnik uzyskuje zaświadczenie o ukończeniu kursu i wówczas może zdawać zewnętrzny egzamin zawodowy, potwierdzający kwalifikacje w zawodzie w zakresie danej kwalifikacji. Po zdaniu takiego egzaminu otrzymuje od Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej świadectwo potwierdzające kwalifikacje w zawodzie.\nUkończenie szkoły podstawowej dla dorosłych i przyuczenia do wykonywania określonej pracy daje możliwość uzyskania zatrudnienia oraz jednocześnie kontynuowania nauki w szkole wyższego szczebla.\nUkończenie trzyletniej branżowej szkoły I stopnia lub pozaszkolnej formy kształcenia daje możliwość uzyskania kwalifikacji zawodowych i zdobycia zatrudnienia, a w przypadku absolwenta szkoły branżowej I stopnia jednocześnie kontynuowania nauki w szkole wyższego szczebla.


Fałszywy antyislamizm - KONSERWATYZM.PL – Portal Myśli Konserwatywnej\n18 sierpnia 2013 Redakcja Konserwatyzm.pl\nOd Redakcji: Portal konserwatyzm.pl dostrzega zagrożenia płynące dla Europy ze strony islamskich imigrantów. Niemniej prawica zapobiegając temu zagrożeniu nie powinna jednocześnie posługiwać się i bronić demoliberalnej aksjologii. English Defence League i jej przybudówki w różnych krajach – w tym w Polsce – niestety popełniają ten błąd. /sn/\nPo niedawnych atakach islamskich fundamentalistów na terenie Europy – brutalnym zabójstwie brytyjskiego żołnierza na ulicach Londynu i ataku na francuskiego wojskowego w biznesowej dzielnicy Paryża mogliśmy zauważyć duże nasilenie antyislamskich poglądów w Internecie, zarówno w przestrzeni związanej z szeroko pojętym ruchem narodowym jak i ze stron mocno od niego odbiegających. Czy sprzeciw wobec islamu może być tylko domeną obrońców tradycyjnego porządku i zawsze kryje się za nim coś pozytywnego?\nSojusz i wojna nowoczesnej lewicy\nMyliłby się ten kto uważa, że europejska „lewica tolerancyjna” zawsze staje w obronie wyznawców islamu przed ograniczaniem ich praw i „ksenofobią”. Przykładami mogą być np. niemiecka Fundacja Giordano Bruno, propagująca moralny relatywizm i sekularyzm w imię tzw. humanizmu ewolucyjnego. Niemieccy liberalni lewicowcy zorganizowali w maju tego roku konferencję w Berlinie, na której wysunęli szereg krytycznych postulatów wobec obecności religii islamu i muzułmańskich organizacji w życiu publicznym Niemiec. Oczywiście nie chodziło tutaj o obronę tożsamości niemieckiej przed obcą religią czy sprzeciw wobec samej idei multikulturalizmu. Przeciwnie, chciano wymusić aby muzułmanie jedynie dostosowali swoją religię do „norm nowoczesnego społeczeństwa” – społeczeństwa feminizmu, seksualnych dewiacji, konsumpcji i wszechobecnego laicyzmu. Jeden z postulatów wprost nawoływał do tego, że nie można pozwolić aby islamscy religijni rodzice nie chcieli posyłać swoich dzieci na lekcje tzw. „wychowania seksualnego” (jak wygląda te wychowanie wg. standardów europejskiej demokracji każdy pewnie zdążył już się dowiedzieć, jeśli nie, poleca się zobaczyć: LINK) tłumacząc to “ochroną praw dziecka”.\nPod egidą nieco innych ugrupowań odbyła się dość głośnia Konferencja na temat islamizacji Europy, która miała miejsce w Paryżu w dniu 18 grudnia 2010 roku. Wydarzenie to chociaż było współorganizowane przez uważany za tożsamościowy Bloc Identitare i przy obecności członków rządzącej wtedy we Francji centroprawicowej UMP w praktyce było debatą na której także ustalono, że nie należy walczyć z laicyzacją i degeneracją Europejczyków zachłyśniętych ideą „wolności jednostki” i znajdującym w tej cywilizacyjnej pustce swoje miejsce siłom islamu, ale bronić zlewaczałej i upadłej kulturowo Europy przed islamem, który mógłby jeszcze sprawić, że przestanie ona być laickim rajem konsumpcji i moralnego relatywizmu, opartym na fałszywej liberalnej „wolności” . W duchu tej idei do konferencji dołączyły także organizacje marksistów, feministek i LGBT oraz socliberałów. Końcowym punktem deklaracji jaka narodziła się na zjeździe, który organizatorzy szumnie określili jako narodziny “europejskiego ruchu oporu przeciwko islamizacji” było więc nacechowane epitatami znanymi z tolerancyjno-lewicowej narracji stwierdzenie: „wzywamy wszystkich, by przyłączyli się do zrzeszenia lub partii biorącej udział w tej walce, zgodnie z własnymi przekonaniami politycznymi, by zawierali sojusze z pojedynczymi osobami, ugrupowaniami i państwami. W ten sposób mogą powstać silne struktury. To jedyna droga by przeciwstawić się seksistowskiemu, homofobicznemu totalitaryzmowi islamskiemu, który chce opanować humanistyczną cywilizację przy użyciu przewagi demograficznej i metod zastraszania. Odrzucamy obskurantyzm, zabobony i ślepą uległość człowieka wobec makabrycznych, chorobliwych i haniebnych praw.“\nPowyższe fakty świadczą o tym, że kulturowa lewica przy wsparciu centroprawicy (która jest jest takim samym zagrożeniem poprzez swoją bierność i całkowitą akceptacje wchodzenia w życie lewackich postulatów na terenie całej Europy) może odrzucić w pewnym momencie swoją walkę w obronie religijnych mniejszości, kiedy mniejszości te poprzez silną tożsamość religijną, której nie udało się zwalczyć stają się przeszkodą w już prawie zrealizowanym planie ustanawiania nowego liberalno-lewicowego porządku . Systemu bez religii i narodowości, bez płci i przede wszystkim żadnych moralnych zasad i ograniczeń.\nNie trudno zauważyć, że muzułmanie sprowadzani przez lata do Europy wspólnie przez prawicowo-lewicowe rządy byli przez długi czas niezastąpionym narzędziem do wykorzeniania wiary chrześcijańskiej z Europejczyków poprzez zaprowadzanie przymusu demokratycznego dostosowania się do religii przybyszów – społeczeństwo wielowyznaniowe musiało więc ku zadowoleniu obu stron – lewackich ateistów i muzułmanów usuwać religię ze szkół, krzyże z miejsc publicznych, marginalizować głos duchownych (którzy dodatkowo w duchu zachodniego zliberalizowanego protestantyzmu i biernego posoborowia dostosowywali swój przekaz do postępowych norm). Pustoszejące kościoły i całkowita marginalizacja religii chrześcijańskiej była więc wymarzonym zwycięstwem wojujących ateistów i liberalnych zwolenników kulturowego marksizmu nad leżącą już w trumnie cywilizacją europejską, zastąpioną przez antycywilizacje liberalnej demokracji.\nMuzułmanie, którym na rękę było zwalczenie Kościoła i ateizacja europejczyków sami jednak w znaczącej części nie chcieli się poddawać eksperymentom „nowoczesnego społeczeństwa”. Chociaż spora liczba z nich także ulegała stopniowej laicyzacji i przyjmowała styl życia zdegenerowanego europejskiego mieszczaństwa, to poprzez silną tożsamość religijną opartą na zasadach fundamentalizmu stawali się ruchem uderzającym w nowy porządek ustanowiony przez kulturowych marksistów. Z pogardą traktując zarówno mentalność rozpustnych zsekularyzowanych europejczyków jak i stając na drodze innym mniejszościom traktowanym przez system demoliberalny jako obywatele szczególniej kategorii – znienawidzonym żydom i homoseksualistom.\nW ten właśnie sposób problem który z pomocą mniejszości muzułmanów zwalczyła nowoczesna lewica, powrócił do nich z zwielokrotnioną siłą, stając się swego rodzaju nowym „faszyzmem” zagrażającym systemowi opartemu na całkowitym zanegowaniu praw naturalnych i stworzeniu społeczeństwa bez religii, bez narodowości (a w końcu nawet i bez podziału na płeć) podpieranym przez zindoktrynowane i wypłukane z wszelkich zasad narody zachodnioeuropejskie, w swym kulcie konsumpcji, pieniądza i rozpusty całkowicie poddające się i popierające ten stan. Stąd nie dziwią ostatnie wystąpienia dotąd tolerancyjnej liberalnej lewicy przeciwko islamowi, kiedy ten zaczyna coraz bardziej przeszkadzać w funkcjonowaniu homokracji i demoliberalizmu – systemu który zamienił zachodnią Europę w cywilizacyjnego trupa.\nCentroprawica i kapitalizm w służbie multikulturalizmu\nNie tak dawno z ust przywódców zachodniej centroprawicy reprezentujących państwa stojące na czele Unii Europejskiej mogliśmy usłyszeć zgodne deklaracje o „multikulturalizmie, który się nie udał”. Słowa te odbiły się szerokim echem w mainstreamowych mediach, wywołując z jednej strony sprzeciw tolerancyjnej lewicy będąc zinterpretowane jako tradycyjne nawoływanie do „ksenofobii” a z drugiej pochwały środowisk demokratycznej prawicy wyznającej symboliczny patriotyzm (także na naszym podwórku) interpretujących ten fakt jako „budzenie się Europy”. Wystarczy jednak przyjrzeć się nieco bliżej pełnym wypowiedziom poprawnych politycznie kanclerz Merkel, prezydenta Sarkozyego i premiera Camerona, bo to oni wyrazili się zgodnie „o klęsce multikulturalizmu” i poruszyli problem rosnącej siły islamu na zachodzie, by stwierdzić wprost, że nie miały one nic wspólnego z wyrażeniem potrzeby przywrócenia tradycyjnej tożsamości europejskiej, a wręcz przeciwnie były oparte na tych samych hasłach jakie podjęli kulturowi marksiści – czyli pochwale samej idei multikulturalizmu jednak z przymusem jak najszybszej „demokratyzacji” islamu. Dla przykładu Kanclerz Angela Merkel, o której słowach mówiło się chyba najwięcej przytaczając sformułowanie o „całkowitej klęsce multikulturalizmu” jednocześnie oświadczyła wtedy, że islam jest mile widzany w Niemczech „ale musi to być forma islamu, która czuje oddanie dla naszych fundamentalnych wartości” (oczywiście nie chodziło o wartości na jakich został ukształtowany naród niemiecki, a antywartości demoliberalizmu i fałszywej tolerancji). W tym samym czasie „chadecki” prezydent Christian Wulff wprost poświadczył, że „Islam należy do Niemiec”.\nNie inaczej wyglądała sytuacja z prezydentem Sarkozym i jego „walką z burkami” podczas jednoczesnej akceptacji budowy kolejnych meczetów i zamieniania chrześcijańskich świątyń w tego typu budowle oraz zapewniania, że pragnąłby „islamu francuskiego”. Pochwalany przez sporą ilość tzw. „prawicowych publicystów” premier Wielkiej Brytanii David Cameron z Brytyjskiej Partii Konserwatywnej (która to powołała w swoich strukturach oficjalną frakcję homoseksualną) w podobnym tonie wyraził się ostatnio po słynnym zamachu na żołnierza w Londynie. Potępiając czyn motywowany fundamentalizmem, naraz wyraził aprobatę wobec samej obecności muzułmanów w Angli „które dają tak wiele jego krajowi”. Rzecz jasna poza pochwałą wielokulturowego tygla zajmującego miejsce narodowego państwa (co jest charakterystyczne dla nowczesnych „konserwatystów”) chodziło o kapitał jaki część muzułmańskich imigrantów (tych nie będacych na zasiłkach) produkuje poprzez pracę jako tania siła robocza, oraz wysoki przyrost naturalny jaki generują te wspólnoty – co pozwala przez jakiś czas utrzymać stabilność rządów zbudowanych na gruzach kultury anglosaskiej i zadowolić staczającą się w demograficzną przepaść rdzenną ludność.\nKwestia imigracji jest bowiem jednym z filarów systemu gospodarczego jaki zapanował w powojennej Europie zachodniej. Często jesteśmy wiedzeni przez pogląd jakoby jedyną i całkowitą przyczyną masowej imigracji przybyszów z Bliskiego Wschodu i Afryki była przerośnięta polityka socjalna, polegająca na rozdawnictwie publicznych pieniędzy rzeszom rozleniwionych imigrantów. Nie jest to jednak przyczyną a następstwem tego, co działo się lata wcześniej przez politykę niepohamowanego rozrostu gospodarczego prowadzonego na fundamencie neoliberalizmu. Na przykładzie Niemiec przeżywających w latach 50 i 60 „cud gospodarczy” możemy dokładniej przeanalizować zaistniałą sytuację. Gwałtowny rozrost gospodarki RFN sprawił, że szybko zaczęło brakować rąk do pracy. Myśl oparta na kapitalizmie, nie uznającym innych wartości niż jak największy zysk jak najmniejszym kosztem i odrzucająca całkowicie prymat narodowej jedności wprost nakazywała sprowadzenie imigrantów gotowych pracować za względnie niższą stawkę, głównie dla wielkich korporacji. Od początku lat 50 do Niemiec przyjechało kilka milionów imigrantów, głównie z Turcji. Nawet gdy w latach 70 gospodarkę RFNu dotknął kryzys nie zaprzestano ściągać kolejnych gastarbeiterów. Stali się oni instrumentem do walki ze związkami zawodowymi Niemców, którzy nie mogli żądać podwyżek i zagrozić rządzącym, a w obliczu ilości przybyszów musieli zgadzać się nawet na nisko płatne prace. Gdy imigranci potworzyli rodziny, państwa zachodnie nadawały im obywatelstwo, a gdy ich liczba stawała się coraz większa, w dodatku tworząc środowisko niezwykle kryminogenne i skłonne do buntu wobec władzy, nie pozostawało nic jak obdarowanie gorzej prosperujących licznymi przywilejami socjalnymi , co miało zapewnić względny spokój w państwie i uchronić przed fizycznym oporem pozbawionych środków do życia przybyszów. Niemniej jednak to kapitalizm w którym zawsze będzie się bardziej opłacało zatrudnić pracownika choćby z najuboższych regionów świata jest motorem napędowym multikulturalizmu i masowej imigracji do Europy.\nAmerykanizm i „izraelski bastion cywilizacji”\nWśród przedstawicieli nieco innego typu tzw. „prawicy” niż mainstreamowi europejscy politycy możemy zauważyć pewien abstrakcyjny trend bezkrytycznego aprobowania polityki prowadzonej przez Stany Zjednoczone i Izrael, rzekomo mającej m. in. chronić Europę przed islamizacją. Wielu entuzjastów atlantyzmu i syjonizmu możemy znaleźć w środowiskach stawiających się na pozycji „skrajnych konserwatystów” czy „prawdziwych katolików” (za przykład można wziąć głównych redaktorów popularnej Frondy Ł. Adamskiego i T. Terlikowskiego). Środowiska te fanatycznie wierząc w dziejową misję światowego hegemona i państwa stworzonego przezeń na Bliskim Wschodzie (na wzór propagandy szerzonej przez amerykańskich neokonserwatystów) są kompletnie niewrażliwe na jakiekolwiek fakty mówiące o tym do czego naprawdę prowadzi polityka USA i Izraela. Nie trudno zauważyć, że Stany eksportują na cały świat destrukcyjną kulturę konsumpcji i liberalizmu (niezwykle skutecznie wyjaławiającą duchowo podległe jej państwa) będącą doskonałym podłożem do stworzenia masy odrzucającej tożsamość i chrześcijańską wiarę – ewentualnie do spłycenia jej na wzór amerykański w kierunku corocznego odpustu gdzie głównym celem są zakupy w centrach handlowych. Jednak przede wszystkim to właśnie ze Stanów pochodzi wzór współczesnego społeczeństwa multikulturowego. To właśnie Ameryka jest największym rozsadnikiem wypracowanej przez siebie (i przedstawianej całemu światu jako doskonałej) matrycy populacji składającej się z wielu narodowości i religii, naturalnie sama nie walcząc z islamizacją postępującą za Atlantykiem w niemniejszym stopniu niż w Europie. Sami odpowiedzmy sobie też jakim „bastionem europejskiej cywilizacji” może być goszczące co roku wielotysięczne parady gejów państwo Izrael, które zakazało ewangelizacji na swoich terenach, pozwala na niszczenie Kościołów przez żydowskich ekstremistów, czy jak oficjalnie potwierdza abp Jerozolimy Fouad Twal wychowuje młodych Żydów w nienawiści do chrześcijan, skąd na porządku dziennym jest plucie na krzyże i na księży na ulicach Jerozolimy. Do przemyślenia można pozostawić fakt, że przed konfliktem zbrojnym i powstaniem państwa Izrael w żyło w Jerozolimie około 25 tys. chrześcijan, obecnie to jedynie kilka tysięcy.\nInną chyba najbardziej rażącą kwestią proamerykańskiej i syjonistycznej prawicy jest całkowite poparcie dla działań militarnych Waszyngtonu, gdzie w kolejnych wojnach za ropę i przygniecenie wrogów Izraela potrafią widzieć „nową krucjatę”. Nie trzeba dogłębnej analizy aby wiedzieć, że jedyne co mogą przynieść te państwa to patologie demokracji liberalnej nie mającej żadnego związku z chrześcijańską cywilizacją, co więcej te same które tą cywilizacje zniszczyły. Należy podkreślić, że USA jednocześnie wpiera islamskich fundamentalistów tam gdzie widzi w tym interes, czego najnowszymi przykładami mogą być tzw. „arabska wiosna ludów” i trwająca obecnie wojna domowa w Syrii, gdzie rząd Stanów dostarcza duże ilości uzbrojenia w ręce salafickich terrorystów, którzy dotychczas wsławili się ścinaniem głów pojmanym chrześcijanom. Pomijając jednak aspekty ideologiczne, które w tych konfliktach są drugoplanowe, a jeśli już je brać pod uwagę to są dalekie od absurdalnych wyobrażeń syjonistycznej prawicy o „wojnie w imię europejskiej cywilizacji” możemy przeanalizować ten problem w kontekście rozszerzania multikulturalizmu i islamizacji na Europę i odpowiedzenia jak imperialna polityka USA ma się rzekomo do ochrony Europy przed islamem. Jak podaje raport Organizacji Narodów Zjednoczonych najwięcej uchodźców politycznych na teren Europy pochodzi z Afganistanu, Somalii, Iraku, Sudanu i Syrii. Czy to przypadek, że w każdym z wymienionych krajów rząd ameryki zaangażował się w „szerzenie demokracji”? Na tym właśnie polegają „krucjaty” USA: zasiać konflikt, zbombardować, złupić i opanować źródła surowców – a dla zmniejszenia lokalnego oporu importować muzułmańską ludność do Europy.\nOrganizacją której nie sposób pominąć w temacie rozpatrywania problemu antyislamizmu opartego na antynarodowych i lewackich wartościach jest Angielska Liga Obrony (EDL). Te sformowane 4 lata temu w leżącym nad Londynem mieście Luton stowarzyszenie jest obecnie ruchem o znaczącej sile w Wielkiej Brytanii, przez propagandę lewicowych mediów określanym jako „skrajna prawica”. Chociaż jej symbolem jest czerwony krzyż na białym tle, w treściach szerzonych przez ten ruch nie znajdziemy nic wspólnego z odrodzeniem chrześcijańskich tradycji w Zjednoczonym Królestwie, przeciwnie, opiera się on na ateizmie i atakowaniu islamu z pozycji zwolenników laickiego państwa. Co najbardziej zaskakujące, jak czytamy o Lidze na Wikipedii: „nietypowo dla organizacji skrajnej prawicy, zabiega o szersze poparcie (w jej skład wchodzą m.in. sekcja gejowska i żydowska)”. W istocie oglądając zdjęcia z manifestacji EDLu możemy zauważyć powiewające między flagami brytyjskimi flagi tęczowe, izraelskie, niekiedy także amerykańskie. Pochody są zasilane przez azjatyckich i afrykańskich imigrantów. Mimo tego manifestacje EDLu przyciągają spore liczby nieświadomych udziału w lewackim projekcie, a sfrustrowanych wszechobecną islamizacją angielskich kibiców i przedstawicieli tzw. „working class”. Pod hasłami „obrony Anglii przed islamem” liderzy English Defence League operują jednocześnie językiem tolerancyjnej lewicy, mówiąc wprost o przymusie walki z rasizmem, ksenofobią, homofobią, nietolerancją i stanięcia w obronie demoliberalnego systemu (nazywanego przez nich zachodnią cywilizacją). Często można też zauważyć przeciwstawianie islamowi pochwały zdegenerowanego moralnie stylu życia współczesnego europejczyka, opartego na konsumpcji, hedonizmie i luźnych obyczajach. Można zastanawiać się komu może zależeć na skupieniu osób o zdrowych odruchach, w środowisko obrońców terrorystów z USA i Izraela, mniejszości żydowskich i homoseksualnych, a w końcu w obronie zachodnio-demokratycznego systemu panującego w Anglii , który całkowicie wyniszczył brytyjską tożsamość i moralność, sprowadzając przy tym miliony islamskich imigrantów.\nMocno nagłaśniane akcje EDLu doprowadziły do stworzenia oddziałów Defence League w innych krajach zachodniej Europy, jak Norwegian Defence League czy German Defence League. Warto wspomnieć o tym, że aktualnie podobny eksperyment pod nazwą Polish Defence League próbuje stworzyć w Polsce grupa przewodzona przez ludzi przedstawiających się jako polscy emigranci z Wysp Brytyjskich. Chociaż deklarują, że nie mają zamiaru tworzyć sekcji homoseksualnych jak ich wzorcowe EDL (prawdopodobnie bardziej z przesłanek nierealności takiego projektu w Polsce, gdyż obserwując ich wypowiedzi na ten temat, nietrudno odnieść wrażenie, że problem homopropagandy w naszym kraju jest przez nich całkowicie bagatelizowany) to analizując szerzoną przez tą grupkę ludzi propagandę, możemy zaobserwować znane już oparcie się o przymus obrony obecnej „demokracji” tj. lewicowego demoliberalizmu. Na stronie projektu w zakładce „O Nas” możemy przeczytać (z tekstu niedostępnego w języku polskim) m.in., że PDL (podobnie jak wszelkie wymienione w tym tekście nurty kulturowej lewicy czy mainstreamowej centroprawicy) nie sprzeciwia się imigracji, gdyż ich zdaniem wystarczy, że imigranci dostosują się do zachodnich demokratyczno liberalnych standardów, jakie już zaczynają coraz szerzej opanowywać naszą ojczyznę (czyli porzucą religijny fanatyzm i przyjmą standardy demoliberalizmu).\nNacjonalizm jako rozwiązanie\nRozważając stanowisko wobec islamu jakie przyjmują niektóre odłamy kulturowej lewicy wspólnie z centroprawicą i organizacjami takimi jak EDL, możemy dojść do prostych wniosków. Ta droga nie tylko nie jest rozwiązaniem problemu, ale konserwuje to co poprowadziło Europę do cywilizacyjnej śmierci. Każdemu polskiemu nacjonaliście i tradycjonaliście całkowicie obca powinna być idea środowisk które obecną kosmopolityczną antycywilizację hedonizmu, konsumpcji i całkowitego upadku obyczajów przeciwstawiają islamowi i uznają ją za „swoją cywilizację” za cywilizację „zachodnią” i „europejską” . Cywilizacja demokracji liberalnej nie jest i nigdy nie będzie naszą cywilizacją, a czymś co zabiło wszelkie wartości od wieków obecne na kontynencie. Walka islamu z zachodnim demoliberalizmem i homokracją nie jest naszą walką. Pacyfistyczny, pozbawiony wiary i tożsamości, zdemoralizowany i zniewieściały Europejczyk nie przedstawia wyższej wartości niż islamski religijny fundamentalista. Pozbawione jakiegokolwiek wstydu, wyzwolone seksualnie i zabijające własne potomstwo Europejki nie są lepsze od kobiet w burkach. Przeciwnie. Patrząc na problem obiektywnie zauważamy, która społeczność wychodzi w tym porównaniu na słabszą i bardziej moralnie prymitywną. która wymiera i stacza się na coraz gorsze kulturowe dno. Rocznie 50 tys. Francuzów przechodzi na islam. W Większości są to młode kobiety gotowe do rodzenia dzieci. Pokazuje to, że w demokratyczno liberalnej pustce islam zwycięża, a wielu do obozu zwycięzców chce dołączyć. Stawiać w tym momencie islam jako główne źródło problemu a jednocześnie bronić demokracji liberalnej to zwyczajnie to samo co zwalczać skutki a bronić przyczyny. Jest to rzeczywiste stanięcie po stronie wroga. Trzeba wprost zauważyć pewien fakt – społeczności chrześcijańskie przetrwały prawie półtorej tysiąca lat pod okupacją muzułmańską, a nie są w stanie przetrwać nawet kilkudziesięciu lat agresywnej liberalizacji i wpływów zachodniej antykultury. To system oparty na tzw. „wolności jednostki”, „prawach człowieka” i „demokracji” jest winny rozkładowi europejskiej cywilizacji. To amerykanizacja i kapitalistyczny styl życia jest powodem tego, że przeciętnego europejczyka nie obchodzi nic poza dostarczaniem sobie kolejnych przyjemności. To mulitkulturowy tygiel i idea „tolerancji” broniona zgodnie przez mainstreamową prawice i lewice są powodem zaniku narodowej tożsamości na kontynencie. Polski narodowiec nigdy nie może dać się okłamać ośrodkom promującym fałszywy antyislamizm, oparty na lewackich doktrynach, czy to będzie głos lewicy, czy prawicy, czy organizacji pokroju EDL czy PDL. Nie możemy dać sobie wmówić, że jedynym i największym problemem jest islam. To kłamstwo i pod tym kłamstwem próbuje się nam wmówić, że musimy bronić antynarodowego i liberalnego systemu jaki zapanował w Europie. Systemu barbarzyńskiego i produkującego ludzi pozbawionych zasad i godności. Systemu który przekazuje dzieci w ręce zboczeńców seksualnych. Prawdziwym problemem jest degeneracja zateizowanych i kosmopolitycznych Europejczyków, co poprowadziło naturalnie do rozszerzania kultury silnej religijnie. Trzeba też wprost zaznaczyć, że traktowanie islamu w sposób zero-jedynkowy i holistyczny nie powinno być domeną świadomego nacjonalisty. Warto wiedzieć, że dla przykładu choćby syryjscy alawici, których przedstawicielem jest także prezydent Syrii Bashar Al-Asad (przez innych muzułmanów uznawani często za niewiernych) stoją po naszej stronie – broniąc miejscowych chrześcijan przed wspieraną przez USA, zachodnią Europę i Izrael rebelię salafickich fanatyków. Nie zmienia to oczywiście faktu, że imigracja przedstawicieli także bardziej cywilizowanych odłamów islamu, powinna być powstrzymana z racji różnic kulturowych.\nDroga jaką wskazuje nam nacjonalizm jest prosta – całkowity sprzeciw wobec rozszerzania w naszym kraju zgubnych idei zachodniego demoliberalizmu i multikulturalizmu pod każdą (a zwłaszcza tą zdemokratyzowaną) postacią. Nie ma innego wyjścia niż całkowite zablokowanie przez państwo imigracji obcych kultur do naszego kraju. Tylko postawienie bariery między nami a Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi może uchronić nas przed skażeniem liberalizmu potrafiącego zniszczyć w narodzie każdą wartość. To zwalczenie wirusa postnowoczesnej demokracji tworzącej przedpole do ekspansji obcych kultur. Nie ma bowiem skuteczniejszej zapory przed zalewem islamu niż naród mocno wierzący, przywiązany do swojej chrześcijańskiej tradycji, zdrowy i zorganizowany w silnym państwie. O to powinna toczyć się teraz narodowa walka.\nArtykuł ukazał się na portalu www.narodowcy.net\n← Mariusz Urbanek, “Brzechwa nie dla dzieci”\nRyszard Kapuściński, “Kirgiz schodzi z konia” →\n0 thoughts on “Fałszywy antyislamizm”\n18 sierpnia 2013 o 20:28\n“…Rocznie 50 tys. Francuzów przechodzi na islam. W Większości są to młode kobiety gotowe do rodzenia dzieci. …” – pewnie i dlatego, że, jak mawiano w latach 70-/80-tych, “każden jeden Arab śniady ma fujarę z czekolady”, :-).\n18 sierpnia 2013 o 20:29\nCiekawe, że w Rosji jest mnóstwo zasymilowanych muzułmanów. W Czeczenii np. fanatyczni wahabici pochodzą z importu za USraelskie srebrniki, i zdarzało się, że zabijali miejscowych muzułmańskich duchownych, nieskorych do nawoływania do islamskiej rozpierduchy. Nie zdziwiłbym sie, gdyby islamscy zadymiarze w UE byli także sponsorowani przez USrael.\n19 sierpnia 2013 o 09:06\n@ Dokładnie. Podobna sytuacja ma miejsce w Chinach. Większość muzułmanów w tym kraju np. mniejszość Hui (Chińczycy wyznający islam), bądź Dongxianowie (mongolscy muzułmanie) generalnie żyją w zgodzie z Hanami. Wyjątek stanowią Ujgurzy, aczkolwiek na ich konflikt z państwem chińskich nakłada się wiele aspektów m.in. kwestie narodowościowe. Podobnie jak Czeczeni w Rosji prawdopodobnie są finansowani z zewnątrz.


SUZUKI SUPER SIX - MINĘŁO 55 lat odkąd 6. bieg przestał być marzeniem.\n» SUZUKI SUPER SIX – MINĘŁO 55 lat odkąd 6. bieg przestał być marzeniem.\nW latach 60-tych motocykl przestawał być wyłącznie środkiem transportu, a miał stawać się elementem pasji i dawać frajdę kierowcy. Suzuki stworzyło model T20.\nW dzisiejszych czasach motocykle z 6-cio biegową skrzynia biegów nie robią na nikim wrażenia. Można nawet powiedzieć, że taki rodzaj skrzyni biegów dla wielu motocyklistów stał się pewnego rodzaju standardem. Nasi rodzice i dziadkowie w młodości z dumą poruszali się motocyklami o trzech czasem czterech przełożeniach i nikt wtedy nawet nie myślał o tym, że w standardowym motocyklu może być ich więcej. Oczywiście wielu wspominało o zaletach „czwórki” marząc cicho o rozwoju silników i dalszych przełożeniach jednak nikt na poważnie nie zakładał, że już niedługo stanie się to rzeczywistością.\nW czasie PRL żelazna kurtyna skutecznie odcinała od nas wszelkie nowinki techniczne, ale za nią w połowie lat 60-tych XX wieku pojawił się pierwszy ogólnodostępny motocykl z sześciobiegową skrzynią biegów. Motocyklem tym było Suzuki Super Six kontrowersyjnie zwane również X6 Hustler, a model oznaczono mianem T20.\nPojazd ten zaprojektowany został głównie pod amerykański rynek, na który Suzuki weszło na początku lat sześćdziesiątych. Dalekowschodnia firma chcąc zrobić wrażenie na nowym rynku poważnie podeszła do projektu. Motocykl miał być innowacyjny, dynamiczny i ekonomiczny, a jego silnik miał osiągać minimum 100 KM z jednego litra pojemności. To był okres, kiedy na świecie motocykl sprzedawany powszechnie przestawał być wyłącznie środkiem transportu, a miał stawać się elementem pasji i dawać frajdę kierowcy.\nSzefem projektu został Masanao Shimizu będący wcześniej zaangażowany w projekty wyścigowe Suzuki. Pod jego kierownictwem powstał nowy zespół napędowy do Hustlera. Głównym założeniem przy konstrukcji układu napędowego było umieszczenie sześciobiegowej skrzyni biegów, która pozwalała zdecydowanie lepiej wykorzystać wąski zakres obrotów efektywnych dwusuwowego silnika. Jednak myli się ten kto myśli, że jedyną innowacją była instalowana w standardowym wyposażeniu sześciobiegowa skrzynia biegów.\nMotocykl ten bowiem musiał spełniać również jedno z głównych założeń projektu czyli zapewniać odpowiednią moc. Udało się to japońskim inżynierom lepiej niż zakładał projekt. Silnik skonstruowano jako rzędową dwucylindrową dwusuwową jednostkę chłodzoną powietrzem o pojemności 247 ccm i stopniu sprężania 7,3:1. Średnica i skok tłoka były jednakowe i wynosiły 54 mm. Ta „kwadratowa” konstrukcja pozwalała na uzyskiwanie sporych obrotów – czerwone pole znajdowało się przy ośmiu tysiącach obrotów na minutę. To z kolei pozwoliło na uzyskanie mocy 29 KM przy 7500 obr/min i maksymalnego momentu obrotowego wynoszącego 27 NM przy 7000 obr/min. To były na tamte czasy wspaniałe wyniki, które pozwoliły zrealizować jedno z podstawowych założeń z nawiązką. Każdy cylinder był zasilany osobnym gaźnikiem Mikuni VM 24 SH.\nZbiornik dozownika oleju\nProblematyczne natomiast okazało się tradycyjne smarowanie z przygotowywaniem mieszanki paliwa z olejem przez kierowcę, w tak wysilonej jednostce. Potencjalne błędy w jej przygotowaniu mogły powodować poważne awarie silnika. Właśnie dlatego zdecydowano się na wprowadzenie kolejnej nowości, a mianowicie układu smarowania o nazwie Posi-Force. System ten przy pomocy osobnego zbiornika i pompy oleju, skutecznie zapewniał zawsze właściwe smarowanie i bardzo łatwą obsługę. Przeniesienie napędu na tylne koło odbywało się klasycznie łańcuchem, a za odpalanie silnika odpowiadał starter nożny znajdujący się z lewej strony pojazdu.\nSzwedzka reklama lata 60-te\nSilnik osadzono w stalowej dość lekkiej ramie. Zawieszenie było tradycyjne, z przodu zastosowano widelec teleskopowy z charakterystycznymi chromowanymi sprężynami. Z tyłu natomiast umieszczono wahacz wleczony i dwa elementy amortyzujące. Miały one nawet trzy poziomową regulację twardości, co przydawało się szczególnie przy wyjazdach we dwoje. W tamtych czasach za wzorowe uchodziły ośmiocalowe hamulce bębnowe, które nie raz nazywano wyścigowymi. Faktycznie, bębny o średnicy 203 mm robiły duże wrażenie, nawet optycznie w osiemnastocalowych kołach wyglądały na potężne i dawały przyzwoite opóźnienia (dla porównania w rodzimej WSK 175 S-2 średnica bębna to 135 mm).\nMotocykl wyposażono w piękny chromowany zbiornik paliwa o pojemności 14 litrów, który dodatkowo miał na bokach gumy ułatwiające kierowcy manewrowanie motocyklem. Zawartość zbiornika wystarczała na około 350 km jazdy. Zestaw wskaźników zaprojektowano dość oryginalnie i umieszczono w obudowie przedniego reflektora. Ten iście designerski jak na tamte czasy cyferblat był przejrzysty i dawał niezbędne informacje kierowcy. Centralna stopka na wyposażeniu standardowym ułatwiała codzienne czynności obsługowe. Całości dopełniały chromowany układ wydechowy, ładnie tapicerowana wygodna dwuosobowa kanapa i takie smaczki jak choćby chromowana pompka do kół umieszczona fabrycznie z boku pojazdu. To wszystko mogło się podobać.\nEksponat z pierwszej serii produkcyjnej\nRównie interesujące jak wygląd były osiągi, bowiem mimo zainstalowania w tym motocyklu sporej ilości nowości masa pojazdu była bardzo przyzwoita i wynosiła 138 kg. Silnik przy tym pracował bardzo ładnie i ochoczo wkręcał się na obroty. To pozwalało na pokonanie ¼ mili w 15,1 sekundy i rozpędzenie motocykla do prędkości 152 km/h. Także cena wynosząca 600 $ w roku 1966 była atrakcyjna na tle konkurencji. Motocykl stał się popularny, doczekał się też kilku ewolucji. Bardzo ciekawa była wersja Scrambler.\nW taki właśnie sposób blisko pół wieku temu Masanao Shimizu zrealizował postawione przed nim zadanie konstruując niepozorny motocykl, który nie tylko dzięki innowacyjnej sześciobiegowej skrzyni biegów, był swego rodzajem kamieniem milowym w rozwoju powszechnej techniki motocyklowej. W latach sześćdziesiątych był w Polsce nieosiągalny. Dzisiaj to również przysłowiowy biały kruk, ale w świetle dzisiejszej globalizacji już do zdobycia.\nWarto przyjrzeć mu się bliżej, w końcu to pierwszy seryjny motocykl z szóstym biegiem. Można rzec, że pół wieku temu był to zdecydowanie motocykl na szóstkę. Nie dziwi zatem fakt, że mówi się o tym, iż Suzuki ma w planach reaktywację tego klasyka, tym razem w XXI – wiecznej odsłonie. Cóż, nostalgia motocyklowa jest ostatnio w modzie.\nMikuni VM 24 SHSuzuki 250 t-20T-20 SuzukiX6 Hustler


Chris Klein w czarnej komedii Play Dead - FDB\nChris Klein w czarnej komedii Play Dead 0\nChris Klein, Jake Busey i Fred Durst zagrają w czarnej komedii Jasona Wilesa Play Dead.\nFilm opowiada historię Ronniego Reno (Chris Klein), byłego aktora telewizyjnego, który desperacko próbuje wrócić do zawodu. Pewnego dnia, z powodu śnieżycy bohater trafia do miasteczka w Nevadzie, w którym rządzą niepodzielnie dilerzy amfetaminy (Jake Busey, Fred Durst). Reno musi połączyć siły z byłymi kolegami z telewizji, aby uratować siebie i sterroryzowanych mieszkańców miasta.\nDurst, znany przede wszystkim jako wokalista formacji Limp Bizkit dał już się poznać jak aktor. Muzyk ma na koncie takie filmy, jak Sorry, Haters czy Population 436. Artysta zadebiutuje wkrótce jako reżyser niezależnym obrazem The Education of Charlie Banks.\nDyskografię Limp Bizkit zamyka zestaw największych przebojów – Greatest Hitz z listopada 2005 roku. Ostatni regularny longplay Amerykanów to Results May Vary z września 2003 roku, po którym w maju 2005 roku kapela wydała jeszcze EP-kę The Unquestionable Truth (Part 1).\nChris Klein w filmie Zostańmy przyjaciółmi 2006


Janusz Wojciechowski. Agencje: postępowanie wobec kandydata na komisarza - TVN24\nWojciechowski pod lupą unijnego urzędu zwalczającego nadużycia finansowe\n7 września 2019, 6:41\nAgencje AFP i dpa podały w piątek, że OLAF potwierdził tego dnia, iż przeciwko Wojciechowskiemu toczy się postępowanie w sprawie "domniemanych nieprawidłowości przy zwrocie kosztów podróży" w latach 2004-2014, gdy polityk był europosłem.\nWcześniej w piątek o sprawie poinformował na stronie internetowej "Der Spiegel". Według niemieckiego tygodnika, który powołuje się na źródła w Parlamencie Europejskim, chodzi o "pięciocyfrowe sumy".\nZ Januszem Wojciechowskim rozmawiała agencja AFP, której polski kandydat do Komisji Europejskiej powiedział, że suma 11 250 euro, którą zwrócił Parlamentowi Europejskiemu w 2016 roku, "w całości pokrywała koszt (nieudokumentowanych dostatecznie) podróży" oraz że "nie spowodowało to kosztów dla podatnika". Powiedział, że chodziło o "błąd administracyjny" oraz że złożył "wyczerpujące wyjaśnienia wobec OLAF".\nWedług "Der Spiegel", Komisja Europejska ani zespół przyszłej szefowej Komisji Europejskiej Ursuli von der Leyen na razie nie wypowiadają się na ten temat ze względu na to, że postępowanie nadal trwa.\nTygodnik dodaje, że na razie nie jest jasne, czy OLAF zdąży przedstawić raport końcowy z postępowania, zanim pod koniec września odbędą się przesłuchania przyszłych komisarzy w Parlamencie Europejskim, ani czy Wojciechowski będzie musiał zwrócić kolejne sumy w razie potwierdzenia nieprawidłowości.\nPismo przypomina, że teka komisarza do spraw rolnictwa, do której objęcia typowany jest Polak, jest jedną z najważniejszych w KE.\nJak pisze agencja dpa, w poniedziałek von der Leyen zamierza opublikować listę wszystkich kandydatów do swojej Komisji, a dzień później przedstawi podział tek.\n"Postępowanie jest zakończone"\nJanusz Wojciechowski zaznaczył, że z pisma OLAF wynika, że zbadano jego dokumenty rozliczeniowe z siedmiu lat i że "w dziewięciu z nich znalazły się omyłki pisarskie i rachunkowe, nic więcej".\nDodał, że chodzi o uchybienia niezamierzone. Błędy te miały polegać na przykład na nieprawidłowym wpisaniu numeru rejestracyjnego samochodu, którym podróżował jako europoseł czy podaniu z pamięci po czasie niewłaściwych wskazań stanu licznika.\n- Mam podstawy sądzić, że postępowanie jest zakończone, a jedynie nie są jeszcze sformułowane końcowe wnioski - powiedział Wojciechowski.\nNa pytanie, czy spodziewa się, że informacje o postępowaniu OLAF wobec niego zaszkodzą mu podczas przesłuchań w europarlamencie jako kandydatowi do objęcie teki w KE, Wojciechowski zadeklarował, że jest gotów "wszystko wyjaśnić z dokumentami w ręku, pod warunkiem, że zostanie wydana zgoda na posłużenie się tymi dokumentami".\n- Nie widzę powodu, żeby (...) ta sprawa to miał być jakiś wielki problem - dodał.\n64-letni Janusz Wojciechowski należy do Prawa i Sprawiedliwości. Początkowo był sędzią i przez wiele lat kierował Najwyższą Izbą Kontroli, potem w 2004 roku został eurodeputowanym. Od 2016 roku pracuje w Europejskim Trybunale Obrachunkowym (ETO). Kandydatem do objęcia teki w KE został, gdy z ubiegania się o nią zrezygnował szef gabinetu prezydenta Krzysztof Szczerski.\nWojciechowski zadowolony z "bardzo rzeczowej rozmowy" z von der Leyen\nWojciechowski po pierwszej rozmowie z przyszłą przewodniczącą KE


Lifestyle - czym jest? Co składa się na lifestyle? - e-ogrody - newsletter artykuły\nWieslaw Gawryś 30-01-2014 11:00\nSoczyste owoce są zjadane przez ptaki, które następnie rozsiewają nasiona w sąsiadujących ze sobą ogrodach\nNasiona nie rozsiewają się same, bo nie mają aparatów lotnych i są wielkości ziaren pieprzu (a więc dosyć ciężkie). Do ich roznoszenia przyczyniają się ptaki, np. kosy i kwiczoły, które połykają je wraz z okrywającą czerwoną słodką osnówką. Następnie nasiona, po przejściu przez układ pokarmowy, zostają wydalone (czyli wysiane) w przypadkowych miejscach, także w sąsiednich ogrodach. Enzymy, którymi zostały potraktowane w żołądku ptaka, ułatwiają ich kiełkowanie. Ptakom połykanie nasion cisu nie szkodzi, trzeba jednak wiedzieć, że dla nas są one trujące (podobnie jak igły), gdyż zawierają szkodliwą dla zdrowia taksynę. Czerwone osnówki są jej wprawdzie pozbawione, lecz lepiej nie ryzykować i ich nie próbować, a przede wszystkim chronić przed nimi dzieci. Jeżeli siewek cisu jest w ogrodzie sporo, można je wykorzystać do utworzenia żywopłotu. A jeśli są różnej wielkości, można je będzie potem wyrównać.


Jakie zmiany czekają uczniów w nowym roku szkolnym? - Praca i kariera - wszystko o: zasiłki i świadczenia, wynagrodzenia, urzędnicy, nauczyciele, prawo pracy - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plPracaJakie zmiany czekają uczniów w nowym roku szkolnym?\n01.09.2008, 09:04; Aktualizacja: 01.09.2008, 14:27\nOkoło sześciu milionów uczniów rozpoczyna rok szkolny. Dzieci, młodzież i nauczycieli czeka wiele zmian - nie będzie już obowiązku noszenia mundurków, a nauczyciele będą mieli wiekszą swobodę w wyborze podręczników i programów nauczania.\nSejm obecnej kadencji zdjął kontrowersyjny nakaz jednolitego stroju szkolnego dla podstawówek i gimnazjów wprowadzony przez byłego ministra edukacji Romana Giertycha. Dyrektorzy szkół mogą mundurki pozostawić, ale tylko jeśli zgodzą się rodzice i uczniowie.\nW tym roku przestaje też obowiązywać ograniczenie w wyborze podręczników, które wprowadziła poprzednia koalicja rządząca.\nMinister edukacji Katarzyna Hall zmniejszyła też listę obowiązkowych lektur z języka polskiego. Część tytułów, w tym powieści Henryka Sienkiewicza "Quo Vadis" i "Potop" znajdą się teraz na liście lektur uzupełniających. Nauczyciele mogą je omawiać z uczniami, ale nie muszą.\nHall: trzeba zrobić wszystko, by polskie dzieci wcześniej zaczynały chodzić do przedszkoli\nPromocja edukacji przedszkolnej - to najważniejsze założenie ministerstwa edukacji na ten rok szkolny. Jak podkreśla szefowa resortu Katarzyna Hall, trzeba zrobić wszystko, by polskie dzieci wcześniej zaczynały chodzić do przedszkoli.\nMinister edukacji przypomina, że Polska zajmuje ostatnie miejsce w Unii Europejskiej pod względem upowszechnienia edukacji przedszkolnej.\nMinister Hall dodaje, że upowszechnienie edukacji przedszkolnej ma pomóc przygotować dzieci do planowanej na 2009 rok reformy obniżenia wieku szkolnego do 6 lat. Sześciolatek mający iść do szkoły powinien umieć funkcjonować w grupie. A to, zdaniem minister Hall może zapewnić właśnie przedszkole.\nTagi:nauczyciele, oświata, edukacja, przedszkola, uczniowie\nTusk: pensje nauczycieli będą wzrastały średnio o 10 proc. rocznie\nOni wszyscy zostana nauczycielami(2008-09-01 12:48) Zgłoś naruszenie 00\n-a kto będzie pracował>\nhejka(2008-09-01 21:58) Zgłoś naruszenie 00\ndzieci do przedszkola tylko dlaczego brakuje w nich miejsc może by tak pomyśleć o nowych obiektach\npati(2008-09-05 20:35) Zgłoś naruszenie 00\nbardzo chętnie oddałabym swoje dziecko do przedszkola, szkoda tylko że się jakoś ponad 100 dzieci w małym mieście nie dostało, a co dopiero w dużym lub bardzo dużym mieście. ciekawe gdzie te dzieci mają chodzic.


zielony listek - Gazeta Olsztyńska\nzielony listek - Wiadomości i artykuły\nDuże zmiany w przepisach dla kierowców. Dotkną tych najmniej doświadczonych\nZmiany w przepisach dla nowych kierowców odwlekano kilkakrotnie. Teraz na pewno wejdą w życie w 2018 roku. Na tylne szyby wróci zielony listek. Będzie trzeba też wolniej jeździć i szkolić się z bezpiecznej jazdy. Za dodatkowe pieniądze.


Need For Speed 2015 [wersja PC] - recenzja | Gamehag\nNeed For Speed 2015 [wersja PC] - recenzja\nOceń artykuł "Need For Speed 2015 [wersja PC] - recenzja"\nmarekcz, 12 grudnia 2016 19:51\nNeed For Speed’a nikomu nie trzeba przedstawiać, ponieważ jest to najbardziej znana seria gier wyścigowych. Odsłona z roku 2015 oferuje bogate opcje modyfikacji aut, autentyczną miejską kulturę motoryzacyjną i wciągającą fabułę, rozgrywającą się w otwartym nocnym świecie. Ma jednak kilka istotnych wad.\nDostępnych jest wiele opcji tubingowych, szczególnie wizualnych, gdzie gracz może stworzyć auto jak najbardziej dostosowane do swojego gustu i dzięki temu poczuć, że jest naprawdę jego. Oprócz wymiennych poszczególnych części takich jak maski, zderzaki, lusterka, progi i tym podobne, może również edytować tablice rejestracyjne nadając jej oryginalny charakter dzięki możliwości wpisania własnego tekstu czy hasła. Dostępnych jest wiele felg, wraz z opcją zmiany ich rozmiaru, a na opony dostępnych jest kilka napisów.\nAuto można nadać oryginalny charakter tworząc wyjątkowe wzory dzięki naklejkom, które można dowolnie modyfikować – zmieniać kolor, kształt, rozmiar, nachylenie, a nawet nadać im bardziej metaliczny wygląd. Dostępnych wzorów naklejek jest bardzo wiele, ponadto dodano (w porównaniu z NFS World) możliwość naklejenia własnego tekstu, dzięki czemu gracz nie musi męczyć się przy tworzeniu napisu ze zlepku innych naklejek. Również lakier można dowolnie wybrać w różnych wariantach. Wadą lakierowania pojazdu (chociaż w moim odczuciu niewielką) jest to, że nie można malować poszczególnych części oddzielnie, a lakier możemy nałożyć jedynie na cały samochód. Dodatkowym autem jest opcja zapisu stworzonego przez siebie wzoru i możliwości zastosowania go na innym kupionym przez siebie aucie. A nawet więcej – swoje dzieło można udostępnić innym graczom, by również oni mogli podziwiać je na własnym aucie.\nTuning osiągów to możliwość zabawy poszczególnymi częściami, po zainstalowaniu których odpowiednio zmieniają się statystyki auta – zwiększa się moc silnika, czy auto szybciej dobija do „setki” lub odwrotnie. Gracz sam decyduje na co położyć nacisk. Mamy rodzaje opon dostosowane do driftu oraz GRP, które wybieramy w zależności, w jakich zawodach mamy zamiar startować.\nKażde auto inaczej się prowadzi, a gracz może to dowolnie modyfikować. Każdy samochód także brzmi inaczej. Dostępnych jest kilka kamer, jednak wśród nich nie ma widoku z kokpitu auta.\nZarówno w jeździe dowolnej jak i na wyścigach zdobywać można punkty reputacji, które pozwalają na osiągnięcie wyższego poziomu, a co za tym idzie, odblokowania poszczególnych części. Punkty reputacji dostępne są w kilku kategoriach, a zdobywa się je praktycznie na każdym kroku – jeżdżąc pod prąd, z odpowiednią prędkością czy driftując. Punkty sumuje się i przeliczają się one na odpowiedni poziom gracza. Po ekstremalnej jeździe każde auto można naprawić na stacji benzynowej lub w garażu. Uważać trzeba na policję, którą z czasem, łatwo zgubić. Trudno bowiem, by mundurowi dogonili nasze piękne auto z kilkuset końmi mechanicznymi pod maską. Moim zdaniem, na plus jest to, że policjanci nie używają sygnałów dźwiękowych, a jedynie świetlnych oraz bezmyślnie i brutalnie nie spychają nas z drogi. Można także spotkać ich biorąc udział w nielegalnych zawodach. Podobnie jak innych graczy zwiedzających sobie piękne miasto Ventura Bay. Podczas ucieczki przed policją można skryć się i zgasić silnik. Tym samym stróże prawa nie zobaczą nas i unikniemy mandatu.\nTwórcy rozmieścili po całej mapie punkty do robienia zdjęć, bączków czy zdobywania darmowych części. Ich liczba jest jednak ograniczona. W każdym momencie gracz może zrobić zdjęcie swojego pięknego cacka i pochwalić się nim przed innymi graczami, którzy mają dostęp do zrobionych przez nas zdjęć i lajkują fotki, co przekłada się na punkty reputacji.\nGra to także ciekawa fabuła, która została nagrana przy udziale prawdziwych aktorów, a cutscenki pokazywane są z pierwszej osoby, co sprawia, że ma się wrażenie, że samemu tworzy się swoją legendę. Według mnie to świetny pomysł.\nMożna uczestniczyć w zawodach, które nie są elementem fabuły, a nawet rzucać wyzwania spotkanym na ulicy innym kierowcom w różnych trybach, np. driftu czy sprintu.\nNawet jeżeli gra się samemu, to w moim odczuciu, nie ma się aż tak mocnego wrażenia, że gra się z botami. Do gry możemy zaprosić swoich znajomych. I właśnie w tym momencie przejdę do minusów NFS 2015.\nO ile Ventura Bay jest dosyć dużym miastem, to w sesji może uczestniczyć maksymalnie 8 graczy. Uwaga – wszystkich graczy, nie mam na myśli tutaj ekipy/grupy. Oznacza to, że ulice są raczej opustoszałe, a gdy chcemy dodać znajomego do gry – musimy poczekać aż zwolni się miejsce.\nTo gra dla naprawdę cierpliwych graczy nie tylko z tego powodu. Również musimy długo czekać wychodząc z garażu – trwa to od kilkunastu do kilkudziesięciu sekund, a czasami nawet kilku minut. Gdy bierzemy udział w wyścigu, dojeżdżamy do mety, nie cieszmy się zbyt szybko, ponieważ może okazać się, że właśnie w tym momencie wpadliśmy pod mapę. Co to oznacza? Nagle spadamy w przepaść o zielonkawym kolorze lub wtapiamy się w asfalt, a nasi rywale w tym czasie finiszują. Powrót na trasę, jak łatwo się domyślić, trwa zazwyczaj kilkanaście sekund. Chociaż gra ma już ponad rok, to twórcy nie pokusili się o rozwiązanie tych błędów.\nNa pocieszenie dodam, że NFS 2015 ma świetną realistyczną grafikę, a gra chodzi płynnie (bez klatkowania) nawet na laptopach ze średniej półki cenowej, które NIE są laptopami gamingowymi. Nawet grafika na minimalnych ustawieniach wygląda naprawdę ładnie.\nOceń artykuł Need For Speed 2015 [wersja PC] - recenzja\n:O Nie doświadczyłem błędów z wyjściem poza mapę xD Fajny artykuł :)\n16 grudnia 2016 10:47\n14 grudnia 2016 11:24\nNeed For Speed najlepsza gra dziecinstwa!;>\n13 grudnia 2016 21:54\nnawet nawet dobre\n23 lutego 2021 20:25\nnie ma co sie rownac z 2005\n24 lutego 2020 20:54\nDoświadczyłem błędu zbugowania się reszty przeciwników przez co wygrałem wyścig bez problemu xd\n17 grudnia 2016 17:09


Żiwko Miłanow – Wikipedia, wolna encyklopedia\nŻiwko Kiriłow Milanow (buł. Живко Миланов, ur. 15 lipca 1984 roku w Sofii), bułgarski piłkarz, występujący na pozycji prawego lub środkowego obrońcy.\n2003–2009 Lewski Sofia 122 (8)\n2009–2013 FC Vaslui 104 (1)\n2013–2015 Tom Tomsk 55 (1)\n2015 Lewski Sofia 12 (1)\n2016– APOEL FC 16 (0)\nW sumie: 309 (11)\n2002 Bułgaria U-19 2 (0)\n2003–2005 Bułgaria U-21 13 (0)\n2006– Bułgaria 26 (0)\nW sumie: 41 (0)\n↑ Aktualne na: 12 maja 2016.\nJest wychowankiem Lewskiego Sofia, w którego zespole seniorów zadebiutował w sezonie 2002–2003. Jednak przez wiele kolejnych lat był tylko rezerwowym. Dopiero w rundzie wiosennej rozgrywek 2006–2007 zluzował dotychczasowego pierwszego prawego obrońcę, reprezentanta kraju Stanisława Angełowa, który ostatecznie opuścił klub i odszedł do Energie Cottbus. W barwach Lewskiego Milanow trzykrotnie zdobył tytuł mistrza kraju i trzykrotnie - Puchar, a także dotarł do ćwierćfinału Pucharu UEFA i grał w Lidze Mistrzów. W 2010 roku odszedł do FC Vaslui. W 2013 roku został zawodnikiem Tomu Tomsk. W 2015 wrócił do Lewskiego, a w 2016 podpisał kontrakt z APOEL FC.\nPrzez wiele lat był podstawowym zawodnikiem reprezentacji Bułgarii U-21. W kadrze seniorskiej po raz pierwszy wystąpił 9 maja 2006 roku w wygranym 2:1 z meczu z Japonią. Po rezygnacji Radostina Kisziszewa z gry w kadrze jest podstawowym zawodnikiem drużyny narodowej, walczącej o udział w Mundialu 2010.\nmistrzostwo Bułgarii 2006, 2007 i 2009, Puchar Bułgarii 2003, 2005 i 2007 oraz ćwierćfinał Pucharu UEFA 2006 i start w Lidze Mistrzów 2006-2007 z Lewskim Sofia\nŻiwko Miłanow w bazie National Football Teams (ang.)\nOstatnio edytowano 30 lis 2020 o 23:22\nTę stronę ostatnio edytowano 30 lis 2020, 23:22.


Nocny pościg - recenzja\nZacne kino sensacyjne, a przy okazji najlepszy film z Liamem Neesonem od czasów oryginalnej "Uprowadzonej".\nGęsta, irlandzka krew\nLiam Neeson nie zawsze jest gwarantem jakości swoich sensacyjnych produkcji, czego oba chybione sequele Uprowadzonej są najlepszym dowodem. Parę lat temu jednak udało mu się spotkać reżysera umiejącego wykorzystać nie tylko jego znakomitą formę, ale i potrafiącego wycisnąć ostatnie soki z nawet najbardziej absurdalnych pomysłów na papierze. Wraz z Jaume Colletem-Serrą najpierw nakręcili niezłą Tożsamość, w której Neeson leczył się z amnezji w Berlinie, a następnie solidny podniebny thriller Non-stop. Ich nowe dzieło również odznacza się realizacyjnym dopracowaniem oraz cierpliwością nietypową dla dzisiejszego kina akcji. Reżyser daje sobie naprawdę dużo czasu na przedstawienie postaci, ukazanie ich wzajemnych relacji, ale i tła całej historii, aby następnie nie puścić widza za gardło aż do samego końca.\nNocny pościg zaczyna się od sceny, w której grany przez Neesona Jimmy Conlon leży w lesie z dziurą w brzuchu i rozmyśla o błędnych decyzjach w swoim życiu. Następnie akcja cofa się o kilkanaście godzin, aby ukazać tego samego bohatera jako pijaka, z którego śmieją się kumple, a ubranie go w kostium Świętego Mikołaja kończy się niewybrednymi żartami pod adresem matki jednego z dzieci. To wrak człowieka, wspomnienie zabijaki, jakim był dawno temu. Już nawet nie potrafi zasnąć, wciąż widząc przed sobą ludzi, których zabił pracując dla gangu kierowanego przez Shawna Maguire’a (Ed Harris). Niewesołe jest życie cyngla, który nagle uświadamia sobie, że nikogo nie ma i mieć już nie będzie. Syn Jimmy’ego, Mike (Joel Kinnaman), nie utrzymuje kontaktów z ojcem i niespecjalnie chce to zmienić, nawet gdy okoliczności sprawiają, że obaj znów się spotykają.\nOto bowiem młodszy Conlon jest świadkiem morderstwa dokonanego przez syna Shawna, Danny’ego. Ten postanawia pozbyć się Mike’a, którego w ostatniej chwili ratuje Jimmy, w konsekwencji czego ginie młody Maguire. Od tego momentu ojciec i syn rzucają się do ucieczki, zarówno przed irlandzkim gangiem, jak i policją.\nMożna się śmiać z tego, że po raz kolejny Neeson gra ojca idącego z odsieczą swojemu dorosłemu dziecku i wykorzystującego przy tym zestaw wyjątkowych umiejętności. Jednak relacje, jakie łączą go z synem, do łatwych nie należą. Nie ma tu prostego sojuszu, nie ma obietnicy lepszego jutra, nie ma słowa „przepraszam”, ani chęci wybaczenia. Są natomiast dwaj mężczyźni, wyznający inne zasady, których łączy tylko nazwisko oraz wola przetrwania. Rozmowy Neesona i Kinnamana są znakomite, gdyż niejako zamieniają się rolami – to Jimmy jest w nich kimś słabszym i szukającym pomocy, Mike zaś tym nieustępliwym i twardym, stawiającym na swoim.\nRównież w przypadku Shawna nic nie jest takie oczywiste. Nie ma się czemu dziwić – mieć Eda Harrisa i dać mu jednowymiarową rolę byłoby grzechem. Jego Maguire’em wydają się kierować nie emocje czy nienawiść do Conlona, lecz wartości, jakie wyznaje. Obaj są Irlandczykami starej daty, nie dziwi zatem ich przywiązanie do alkoholu, który piją jak wodę, zdjęcie Jana Pawła II w łazience tego drugiego oraz wyznawanie zasady „oko za oko, ząb za ząb”. Skoro jeden syn zginął, musi zginąć i drugi. Wie to Shawn, wie to także Jimmy, który niemal natychmiast po zastrzeleniu Danny’ego, dzwoni do jego ojca, aby powiedzieć, co się stało i błagać o życie Mike’a. Oto kodeks nie pozwalający na ucieczkę bez wcześniejszego poinformowania o niej. Nieprzypadkowo również grany przez Neesona bohater robi wszystko, co w swojej mocy, aby nie dopuścić do uczynienia ze swojego syna zabójcy, bez znaczenia, czy w samoobronie, czy nie. Strach o życie pierworodnego jest w tym przypadku równie silny co obawa, że pójdzie on w ślady ojca.\nTak zarysowany konflikt oraz relacje między bohaterami już same w sobie są interesujące, lecz reżysera ciągnie ku widowisku. Dlatego od momentu rozpoczęcia tytułowego pościgu, wrzuca on piąty bieg, nie zwalniając tempa aż do samego końca.\n[quote]Collet-Serra hołduje starej szkole, która bardziej polegała na pomysłowej inscenizacji niż tuszowaniu braków agresywnym montażem czy nadużyciu efektów specjalnych. Dlatego bliżej Nocnemu pościgowi do kina Richarda Donnera niż współczesnych filmów akcji.[/quote]\nKlasyczna realizacja zresztą służy fabule opartej na pojedynku dwóch starszych już przecież panów (Neeson kończy w tym roku 63 lata, Harris zaś 65) oraz próbie udowodnienia, że jeden z nich ma w sobie więcej życia i siły niż wszyscy jego przeciwnicy razem wzięci. Reżyser zaś kręci energetyczną bombę, miejscami ponurą, lecz nigdy nudną.\nNie wszystkie pomysły twórców uważam za udane. Tuż przed samym finałem pada pytanie o lojalność Jimmy’ego wobec Shawna, choć już w momencie zabicia Danny’ego kwestia ta wydaje się przesądzona. Również sposób na obrazowanie przeniesienia akcji z jednego miejsca do drugiego sprawia wrażenie zbyt efekciarskiego jak na tak tradycyjne kino. Daje to możliwość podziwiania Nowego Jorku z lotu ptaka, tętniącego życiem w tym filmie, lecz ostatecznie jest raczej niepotrzebnym dodatkiem. Pojawia się też znane już ze zwiastunów ujęcie w zwolnionym tempie, gdy Neeson przeładowuje strzelbę i strzela. Nie psuje to jednak w żaden sposób seansu, a nawet można to uznać za pewnego rodzaju znak firmowy reżysera, gdyż w dwóch swoich poprzednich dziełach również znalazła się taka pokazówka.\nNikogo już nie zaskakuje widok Neesona w akcji. Od czasu pierwszej Uprowadzonej minęło siedem lat, podczas których irlandzki aktor zdołał wyrobić sobie markę jako gwiazda filmów sensacyjnych. Samym swoim twardym spojrzeniem mógłby niszczyć zastępy wrogów, jednak bez problemu radzi sobie również w scenach wymagających od niego wysiłku fizycznego. Co więcej, niespecjalnie widać konkurencję, która mogłaby mu zagrozić i odebrać tytuł – Stallone, Schwarzenegger i Willis robią z siebie pośmiewiska w projektach solowych i wspólnych, Damon przestał być Bourne’em już ładnych parę latek temu, zaś Statham powoli grzęźnie w filmach, które swoją premierę mają od razu na Blu-ray i VOD. Ostatnio Sean Penn próbował strącić mistrza Neesona z piedestału, lecz jego starania przyniosły więcej śmiechu niż emocji. Liam tymczasem trwa mocno, i choć przebąkiwał coś o końcu kariery w tym gatunku, Nocnym pościgiem udowadnia, że jest nadal najlepszy. Zwłaszcza pod batutą Colleta-Serry.


[ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ] [ 8 ] [ 9 ] [ 10 ] [ 11 ] [ 12 ] [ 13 ] [ 14 ] [ 15 ] [ 16 ] [ 17 ] [ 18 ] [ 19 ] [ 20 ] [ 21 ] [ 22 ] [ 23 ] [ 24 ] [ 25 ] [ 26 ] [ 27 ] [ 28 ] [ 29 ] [ 30 ] [ 31 ] [ 32 ] [ 33 ] [ 34 ] [ 35 ] [ 36 ] [ 37 ] [ 38 ] [ 39 ] [ 40 ] [ 41 ] [ 42 ] [ 43 ] [ 44 ] [ 45 ] [ 46 ] [ 47 ] [ 48 ] [ 49 ] [ 50 ] [ 51 ] [ 52 ] [ 53 ] [ 54 ] [ 55 ] 56 [ 57 ] [ 58 ] [ 59 ] [ 60 ] [ 61 ] [ 62 ] [ 63 ] [ 64 ] [ 65 ]\nKonflikty międzynarodowe. Wprowadzenie do teorii i historii\nPolityka USA wobec Ameryki Łacińskiej po zimnej wojnie\nTomasz A. Tupalski\nPolska polityka wschodnia w l. 1989-1991\nPrasa lokalna w kampaniach wyborczych. Warmia i Mazury...\nPoliteja 2008, nr 9\nJulian Klaczko, wstęp Arkady Rzegocki\nŚmiertelny bóg Demos. Pięć wykładów o demokracji...\nPogranicze polsko-niemieckie po 2004 roku. Nowa jakość...\nred. Jarosław Jańczak\nSport w stosunkach międzynarodowych\nred. Andrzej Polus\nred. Alicja Stępień-Kuczyńska\nRzeczpospolita z gminnego nadania. Zachowania wyborcze...\nWspółpraca celna. W Unii Europejskiej\nKultura i Polityka 2008/4\nred. Wiesław Bokajła\ned. Gerhard Besier, Katarzyna ed. Stokłosa, Andrew ed. Wisely\nred. Jacek Kloczkowski, red. Filip Musiał


Oświadczenie prezydenta Zaleskiego w sprawie ZIT – Tylko Toruń\nOświadczenie prezydenta Zaleskiego w sprawie ZIT\nPrezydent Michał Zaleski odniósł się w oświadczeniu do wypowiedzi Przewodniczącego Rady Miasta Bydgoszczy (fot. archiwum)\nMichał Zaleski, prezydent Torunia, opublikował oświadczenie w sprawie Zjednoczonych Inwestycji Terytorialnych.\nOd kilku miesięcy uczestniczę w próbach negocjacji i rozmów na temat zorganizowania Zintegrowanych Inwestycji Terytorialnych dla dwóch miast stołecznych województwa kujawsko-pomorskiego: Bydgoszczy i Torunia. Jak wiadomo, do tej pory nie zakończyły się one powodzeniem, bo nie zostało uzgodnione wspólne stanowisko. Jednym z powodów było kategoryczne stanowisko władz Bydgoszczy w sprawie podziału środków finansowych przeznaczonych na realizację ZIT – tylko i wyłącznie proporcjonalnie do liczby mieszkańców każdego z miast oraz obszarów je otaczających. W praktyce oznaczać to miało zadekretowanie, iż około 60% środków przypadnie Bydgoszczy i okolicznym gminom, a reszta Toruniowi i jego sąsiadom. Przez cały czas trwania rozmów przedstawiciele Bydgoszczy nie dopuszczali możliwości innych rozliczeń niż według tzw. pogłównego oraz rozliczenia „z góry” na początku negocjacji. Na powyższe nie było mojej zgody, a dezaprobatę budzi także fakt, iż dla potrzeb zachowania relacji z przewagą Bydgoszczy ukuto także tezę o proporcji otoczenia – 11 gmin około bydgoskich i tylko 8 gmin podtoruńskich. Tym samym skazano na wykluczenie z obszaru funkcjonalnego trzy gminy wchodzące w skład powiatu toruńskiego (Chełmża – gmina miejska i wiejska oraz Czernikowo).\nWobec powyższego stwierdzenie Przewodniczącego Rady Miasta Bydgoszczy zamieszczone w „Gazecie Pomorskiej” z 6 marca br. w tekście „Sąsiedzi, a nie partnerzy…” o rzekomej propozycji [cyt.] „wraz z Bruskim zaproponowali prezydentowi Torunia równy podział pieniędzy (łącznie 154 mln euro) w przypadku dwóch ZIT-ów”, a więc po połowie, mija się z prawdą. Taka propozycja nigdy nie miała miejsca, tym bardziej, że z Panem Romanem Jasiakiewiczem rozmawiałem bardzo rzadko, a jeżeli, to tylko w ramach debat publicznych. Wobec tego niedopuszczalne i nieuprawnione jest sugerowanie przez p. R. Jasiakiewicza, że [cyt.] Toruń „nie chce 75 mln euro” i adresowanie tego do mnie jako osoby odpowiedzialnej za pozyskiwanie środków UE dla Torunia. Ponadto przypominam, że nadal trwają uzgodnienia w sprawie ZIT, nie zostały podjęte żadne wiążące umowy ani zobowiązania, co oznacza, że żaden z partnerów w ramach ZIT, w tym p. R. Jasiakiewicz, nie jest dysponentem środków i nie może informować o tym, jaka pula przypadnie konkretnym podmiotom.\nNależy podkreślić, że Toruń od początku opowiadał się za podziałem środków według jakości projektów. Zgodnie z projektem Umowy Partnerstwa (dokument przyjęty przez Radę Ministrów 8.01.2014) podział środków w ramach ZIT powinien opierać się na kluczowych projektach, strategicznych dla rozwoju naszego regionu (ujętych w opracowywanym dokumencie Strategii ZIT dla Obszaru Funkcjonalnego).\nMichał Zaleski Prezydent Miasta Torunia. Zintegrowane Inwestycje Terytorialne ZIT Toruń Bydgoszcz\nModele RC królowały na Motoarenie


Dofinansowanie in vitro z programów miejskich – dlaczego warto? | Papilot\nDofinansowanie in vitro z programów miejskich – dlaczego warto?Dofinansowanie in vitro z programów miejskich – dlaczego warto?\nDofinansowanie in vitro z programów miejskich – dlaczego warto?\nProblem niepłodności dotyka każdego roku coraz większą liczbę par starających się o pierwsze bądź kolejne dziecko.\nin vitro zapłodnienie in vitro dofinansowania\nCzęsto okazuje się, że diagnoza podłoża kolejnych nieudanych prób zapłodnienia nie pozwala na zastosowanie innej terapii niepłodności niż zapłodnienie pozaustrojowe in vitro. Dla wielu par metoda ta pozostaje ostatnią szansą na posiadanie biologicznego potomstwa. Jedyną przeszkodą dla niektórych pacjentów pozostaje jednak fakt, że procedura zapłodnienia pozaustrojowego in vitro nie jest refundowana przez państwo, a jej koszty ogólne często przekraczają możliwości finansowe osób pragnących zostać rodzicami. Szansą pomocy dla nich jest obecnie dofinansowanie in vitro z programów miejskich. Dlaczego warto z niego skorzystać?\nDofinansowanie in vitro w Polsce – jakie są możliwości?\nProcedura zapłodnienia pozaustrojowego in vitro obejmuje nie tylko koszt samego transferu zarodków do dróg rodnych przyszłej matki. Wykonanie tego zabiegu wiąże się również z koniecznością wykonania szeregu badań, których zakres w zależności od indywidualnej sytuacji pacjentów może ulegać rozszerzeniu. Dodatkowo należy wziąć pod uwagę konieczność częstych wizyt u lekarza prowadzącego. Niekiedy pacjenci nie posiadają w swoim miejscu zamieszkania uznanej kliniki leczenia niepłodności, bądź ta, która znajduje się najbliżej, nie spełnia ich oczekiwań. Wówczas do kosztów całej procedury należy doliczyć także dojazdy do kliniki. In vitro generuje dodatkowo potrzebę przyjmowania przez pacjentkę specjalnych preparatów hormonalnych i środków stymulujących, które także stanowią dodatkowe koszty zapłodnienia pozaustrojowego. Wszystko to sprawia, że niejednokrotnie cena całej procedury przekracza nawet 20 tys. zł.\nJeszcze do końca czerwca 2016 roku w Polsce obowiązywał program wsparcia finansowego dla osób zakwalifikowanych do leczenia niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego. Mogły w nim uczestniczyć pary, które posiadały udokumentowany przebieg nieudanego leczenia niepłodności przez co najmniej rok. Program okazał się bardzo dużym sukcesem, ale niestety w 2016 roku został przerwany po zmianie władzy. Kolejne wprowadzone rozwiązania nie przyniosły już efektywności na podobnym poziomie. Obecnie jedyną dostępną formą refundacji części kosztów ponoszonych przez osoby chcące skorzystać z metody zapłodnienia pozaustrojowego pozostaje dofinansowanie in vitro z programów miejskich. Okazuje się bowiem, że władze niektórych polskich miast nie pozostały obojętne na potrzeby osób zmagających się z niepłodnością i przygotowały dla nich własne programy wsparcia finansowego w procedurze in vitro.\nDofinansowanie in vitro z programów miejskich – na jakich warunkach?\nKażde miasto, a także gmina, które zdecydowały się na udostępnienie środków finansowych parom pragnącym poddać się zabiegowi zapłodnienia pozaustrojowego in vitro, przygotowały własny zestaw warunków formalnych, jakie należy spełnić, aby stać się jednym z beneficjentów programu. Wymagania te mogą różnić się w zależności od lokalizacji pod względem ogólnych warunków realizacji programu, wysokością dofinansowania, wymogami formalnymi i medycznymi. Istnieje jednak kilka warunków kwalifikacyjnych, które są podobne dla większości programów miejskich dofinansowania in vitro. Należą do nich:\nleczenie niepłodności przez co najmniej 12 miesięcy zakończone niepowodzeniem,\nlekarska kwalifikacja do leczenia niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego in vitro,\nwiek pacjentki mieszczący się w ustalonym przedziale od 20 do 40 roku życia,\nokreślony wynik rezerwy jajnikowej uzyskany po przeprowadzeniu badania kierunkowego hormonu AMH,\nrozliczanie się w odpowiednim dla danej lokalizacji Urzędzie Skarbowym.\nW zależności od miasta lub gminy mogą obowiązywać dodatkowe warunki kwalifikujące do uczestnictwa w programie. Mogą one dotyczyć na przykład okresu zamieszkiwania partnerów na terenie określonego miasta lub gminy. Dodatkowo warto wiedzieć, że dofinansowanie in vitro z programów miejskich ma swoje ograniczenia związane z ilością beneficjentów, których mogą wesprzeć finansowo w ciągu roku, wysokością dofinansowania, zakresem procedur, na które można je wykorzystać (niektóre programy wykluczają na przykład refundację kosztów badań kwalifikacyjnych czy genetycznych), a także liczbą prób zapłodnienia pozaustrojowego, jakie mogą zostać dofinansowane z programu. Najczęściej wsparciem finansowym z programów miejskich objęte jest pobranie komórek jajowych od kobiety, pobranie plemników od mężczyzny, procedura zapłodnienia pozaustrojowego oraz transfer zarodka do macicy.\nW jakich miastach można otrzymać refundację in vitro?\nW 2021 roku z dofinansowania in vitro z programów miejskich można skorzystać w takich miastach, jak: Gdańsk, Warszawa, Wrocław, Szczecin, Chojnice, Słupsk, Tarnowo Podgórne, Kołobrzeg, Nowogard, Radomsko. Dodatkowo o refundację części kosztów ponoszonych w ramach in vitro mogą starać się mieszkańcy gmin: Słupsk, Kobylnica, Świdnica oraz Kielce. Bardzo ważne jest, aby przed rozpoczęciem starań o uczestnictwo w miejskim programie dofinansowania in vitro zapoznać się z warunkami kwalifikacji i zakresem finansowego wsparcia obowiązującymi w danej lokalizacji. Można to zrobić na przykład na stronie Kliniki Invicta, która współpracuje w ramach realizacji założeń miejskich programów dofinansowania: https://www.klinikainvicta.pl/miejski-program-in-vitro/.\nDlaczego warto skorzystać z dofinansowania in vitro z programów miejskich?\nNajważniejszym argumentem przemawiającym za podjęciem starań o uczestnictwo w miejskim programie dofinansowania in vitro jest fakt, że w obecnej sytuacji nie istnieją inne, np. rządowe, formy wsparcia w tym zakresie. Dodatkowo oprócz refundacji samej procedury in vitro, w niektórych lokalizacjach można uzyskać także dofinansowanie na stymulację hormonalną, znieczulenie czy krioprezerwację zarodków celem ich późniejszego wykorzystania. W takich miastach jak na przykład Chojnice można także skorzystać z dofinansowania nie jednej, ale aż trzech prób zapłodnienia pozaustrojowego. Bardzo ważny jest jednak fakt, że każdy miejski czy gminny program posiada ograniczenia w ilości i wysokości dofinansowania w każdym roku. Mając na uwadze to, że w kontekście leczenia niepłodności liczy się czas, warto już po uzyskaniu medycznej kwalifikacji do zabiegu zacząć ubiegać się o udział w miejskim programie dofinansowania in vitro.\nZadbaj o skórę – 5 zasad zdrowego demakijażu


Jak uszczelnić okna – sposób na uszczelnianie okien plastikowych - OBI\nNieszczelne okna przyczyniają się do ucieczki nawet 40% ciepłego powietrza. Niedobory muszą być zrekompensowane przez bardziej intensywną pracę układu grzewczego, a to oznacza wyższe rachunki za ogrzewanie. Jak uszczelnić okna, aby zapobiec wychłodzeniu pomieszczeń? Jakie uszczelki do okien plastikowych najlepiej się sprawdzą? Oto kilka niezawodnych sposobów.\n1. Nieszczelne okna – możliwe przyczyny 2. Jak uszczelnić okna samodzielnie?\n3. Inne sposoby na uszczelnienie okien plastikowych 4. Jak uszczelnić pojedyncze szczeliny w oknie?\n1. Nieszczelne okna – możliwe przyczyny\nNieszczelne okna to problem, który pojawia się nie tylko w systemach drewnianych, ale i plastikowych. Jeśli odczuwasz zimno i dyskomfort, przebywając w pobliżu nowo zamontowanych okien, przyczyną nieszczelności najprawdopodobniej jest niepoprawny montaż lub złe wyregulowanie ościeżnicy i skrzydeł. W starszych, wieloletnich systemach przeważającym powodem nieszczelności są wyeksploatowane uszczelki. Pod wpływem zużycia gumowe lub piankowe listwy izolujące zaczynają się kruszyć i odpadać, tworząc szczeliny, przez które ucieka ciepłe powietrze. Pojawianie się szczelin może być spowodowane także źle dopasowanym materiałem uszczelniającym (np. użyciem uszczelki o niewłaściwym przekroju).\nW warunkach domowych jednym z najprostszych sposobów na sprawdzenie szczelności okien jest wykonanie testu z arkuszem papieru. Wystarczy włożyć jedną kartkę pomiędzy ościeżnicę a skrzydło, omijając miejsce z ryglem, i zamknąć okno. Jeśli bez trudu wysuniesz papier ze szczeliny, konieczna jest wymiana uszczelek w oknach.\n2. Jak uszczelnić okna samodzielnie?\nPozbycie się problemu nieszczelnych okien nie jest skomplikowane i możesz to zrobić samodzielnie, nawet jeśli masz niewielkie doświadczenie techniczne. Istotną kwestią, która ma wpływ na sukces wymiany, jest wybór odpowiednich uszczelek do okien. Do systemów z PVC polecane są uszczelki poliuretanowe lub EPDM. Wszystkie szczegółowe informacje dotyczące przeznaczenia i zastosowania uszczelek znajdziesz w karcie gwarancyjnej swoich okien.\nZaletą uszczelek jest łatwy montaż i demontaż. Materiał jest odporny na ozon i promieniowanie UV i elastyczny, co pozwala na dokładne dopasowanie izolacji do okna. Wszelkie zabrudzenia, które z czasem będą gromadzić się na powierzchni uszczelki, bez trudu usuniesz wilgotną ściereczką.\nWymiana uszczelek w oknach PVC krok po kroku\nZanim zaczniesz uszczelnianie okna, sprawdź, jakiej uszczelki potrzebujesz. W tym celu wyjmij kawałek gumy z górnej części ramy, przyjrzyj się przekrojowi uszczelki, dokładnie ją zmierz i porównaj ze wzornikiem uszczelek. W ten sposób precyzyjnie dopasujesz model przeznaczony do Twoich okien.\nKiedy znajdziesz odpowiedni materiał izolujący, usuń stare uszczelki z ram okna. Teraz wyczyść gniazdo montażowe ściereczką z dodatkiem łagodnego detergentu (np. płynu do mycia naczyń). Wszelkie pyły, kurze, pozostałości kleju i inne zanieczyszczenia pogorszą przyczepność uszczelki i sprawią, że materiał szybciej zacznie się odklejać. Na czystej i suchej powierzchni uszczelka izolacyjna równo przylega i dobrze niweluje szczeliny.\nNową uszczelkę posmaruj cienką warstwą płynu do mycia naczyń lub pasty do rur PVC (fragment, który wchodzi do gniazda montażowego). To usprawni i przyspieszy pracę. Montaż uszczelki zacznij od środka górnej ramy, aby zminimalizować ryzyko przeciekania okna. Listwę izolującą układaj na całym obwodzie ramy.\nUszczelkę wsuwaj w gniazdo montażowe, lekko dociskając palcem, aby ją ustabilizować i osadzić we właściwym miejscu. Podczas zakładania uszczelki w gnieździe nie używaj żadnych ostrych metalowych przedmiotów. Możesz nimi uszkodzić i podziurawić uszczelkę. Szczególną ostrożność zachowaj, wpasowując uszczelkę w narożnikach. Kiedy dojdziesz do miejsca styku, nadmiar gumy uszczelniającej odetnij ostrymi nożyczkami.\n3. Inne sposoby na uszczelnienie okien plastikowych\nJeśli nieszczelność pojawia się np. pomiędzy ramą a ścianą, uszczelnienie okna możesz wykonać także innymi sposobami. Do wyboru masz pianki uszczelniające i specjalne taśmy.\nPianka uszczelniająca nadaje się do stosowania wewnątrz i na zewnątrz budynku. Jest uniwersalna i skutecznie niweluje różnego rodzaju nieszczelności. Pianka po aplikacji zwiększa swoją objętość, a elastyczna formuła dokładnie wypełnia szpary. Nadmiar materiału łatwo usuniesz nożem.\nPianki do okien są łatwe w użyciu. Poza funkcją uszczelniającą są też izolatorem akustycznym i termicznym. Są odporne na pleśń, wilgoć i zmienne warunki pogodowe. Ze względu na niską odporność na promieniowanie słoneczne, warstwę pianki warto przykryć tynkiem lub taśmą, aby z biegiem czasu nie straciła swoich właściwości.\nUszczelnienie okna dachowego, balkonowego lub tradycyjnego możliwe jest też za pomocą specjalnych taśm. Podobnie jak pianki mają one zastosowanie wewnątrz i na zewnątrz, ale ich montaż jest bardziej skomplikowany. Do poprawnego uszczelnienia trzeba przede wszystkim znaleźć miejsce nieszczelności i dopasować do niego typ taśmy. Jeśli szczelina znajduje się po wewnętrznej stronie, użyj materiału paroszczelnego. Do ubytków na zewnątrz najlepiej sprawdzą się taśmy poliuretanowe lub paroprzepuszczalne.\nTaśma do uszczelniania okien jest materiałem bardziej zaawansowanym i wymaga demontażu okna. Materiał izolacyjny trzeba bowiem przykleić w miejscu, gdzie rama styka się ze ścianą. Zanim przykleisz nową taśmę, dokładnie wyczyść miejsce montażu i pozostałości zużytych materiałów uszczelniających. Potem umyj skrzydła i ościeżnice, a na czystą, suchą powierzchnię przyklej taśmę do uszczelniania. Po ponownym zamontowaniu okna, wszelkie ubytki uzupełnij pianką poliuretanową, a kiedy całkowicie wyschnie, odetnij nożem nadmiar i przyklej drugą część taśmy.\n4. Jak uszczelnić pojedyncze szczeliny w oknie?\nPojedyncze szczeliny w oknach powstają m.in. przy parapecie wskutek wykruszających się kawałków tynku. Jeśli ubytki są duże, do ich wypełnienia możesz zastosować piankę uszczelniającą. W przypadku mniejszych szpar lepiej sprawdzi się silikon.\nW sprzedaży znajdziesz silikony o różnym przeznaczeniu. Materiał, którym skutecznie zniwelujesz drobne szczeliny przy oknach plastikowych, powinien być dedykowany do powierzchni z PVC – będzie skuteczny, trwały i odpowiednio elastyczny. Produktem, który wypełni ubytki przy betonie i tynku (np. w miejscu styku muru z ościeżnicą), jest silikon neutralny. Ma większą odporność na wilgoć, promieniowanie słoneczne oraz pleśnie i grzyby. Jego aplikację ułatwiają specjalne pojemniki tzw. kartusze, które pozwalają dopasować wielkość paska do rozmiaru szczeliny. Nadmiar silikonu łatwo usuniesz szpatułką lub palcem.


Asus X99-M WS - nowa profesjonalna płyta m-ATX\nSTART > Hardware > X99-M WS – profesjonalne maleństwo od Asusa\nX99-M WS – profesjonalne maleństwo od Asusa\nDnia: Lipiec 25, 2015\nFirma Asus zapowiedziała wprowadzenie na polski rynek nowego modelu płyty głównej micro-ATX – X99-M WS (z socket LGA 2011-3) Owo maleństwo oferuje m.in. obsługę dwóch kart graficznych (oba sloty są PCI-E 3.0 x16), wydajne chłodzenie sekcji zasilania i posiada wbudowany moduł Wi-Fi 802.11ac zapewniający przepustowość do 1300Mbit/s. Płyta główna Asus X99-M WS wyposażona została również w złącze M.2 oraz porty USB 3.1 Gen 2 Typu A zaś tzw. ekskluzywna technologia Asus USB 3.1 Boost automatycznie przyspiesza transfery portów USB 3.1.\nKomputery zbudowane na płycie X99-M WS są ponoć jeszcze bardziej intuicyjne dzięki tzw. technologii 5-Way Optimization – autorskiej myśli firmy Asus. Dynamicznie optymalizuje ona najważniejsze elementy systemu w oparciu o rzeczywisty / aktualny model użytkowania. Przekłada się to ponoć na bardzo wysokie osiągi procesora, oszczędność energii, stabilne zasilanie cyfrowe, skuteczną i cichą pracę wentylatorów oraz ustawienia audio, które to są odpowiednio dopasowywane do różnych trybów użytkowania (np. granie, filmy i muzyka czy też praca). Wprawdzie sugerowanej ceny tej płyty głównej nie podano ale zapewne wraz z oficjalną premierą w Polsce wszystko powinno się wyjaśnić.\nAsus H110I-PLUS D3 – tani mini-ITX dla Intel Skylake / 23/10/2015\nMSI X99A GODLIKE GAMING ACK – płyta główna z boskim pierwiastkiem? / 08/07/2015


Regulacje CMR a odpowiedzialność przewoźnika | KopalniaPracy.pl\nRegulacje CMR a odpowiedzialność przewoźnika\nMonika 06 lutego, 2022 0 Komentarzy\nNajczęstsze przypadki odpowiedzialności przewoźnika to: kradzież towarów, opóźnienie w dostawie, uszkodzenie lub pogorszenie stanu towaru lub jego niedostarczenie. Odpowiedzialność przewoźnika jest określona przez międzynarodowy list przewozowy lub CMR w transporcie drogowym.\nZgodnie z zasadami Konwencji Genewskiej regulującej transport międzynarodowy, przewoźnik odpowiada za przewożony towar w przypadku:\nopóźnienie w dostawie;\ncałkowita lub częściowa strata;\nnastąpiła degradacja między odbiorem a dostawą.\nMiędzynarodowy list przewozowy – lepiej poznasz tutaj. Jak to działa i jakie jest zastosowanie ma w transporcie drogowym towarów.\nOdpowiedzialność przewoźnika – najważniejsze informacje\nList przewozowy CMR online jest dokumentem poświadczającym, że przewożony towar jest odbierany przez przewoźnika w kraju i ma być wysłany i dostarczony w innym kraju. Dokument ten stanowi podstawę umowy przewozu na podróż międzynarodową, którą sporządza nadawca lub przewoźnik i kontrasygnuje kurier przewożący. List przewozowy jest dowodem zawarcia umowy przewozu towarów pomiędzy obiema stronami, określa tryb i warunki wykonywanej operacji, które muszą być zgodne z międzynarodową konwencją CMR. Jednolita regulacja zawarta w CMR została w dużej mierze zainspirowana normami regulującymi transport morski i lotniczy. Podsumowując, list przewozowy reguluje umowę o międzynarodowy przewóz rzeczy transportem drogowym i intermodalnym, w szczególności w zakresie użytych dokumentów i odpowiedzialności przewoźnika.\nRóżne rodzaje odpowiedzialności przewoźnika\nIstnieje odpowiedzialność na zasadzie ryzyka, przy czym przewoźnik nie może przedstawić żadnego dowodu na ich korzyść. Istotna jest również kwestia domniemania odpowiedzialności iuris tantum, przy czym dopuszcza się korzystny dowód. Warto też zwrócić uwagę na sprawy, w których rozstrzygnie klasyczna zasada odpowiedzialności ex recepto – obiektywna odpowiedzialność za naruszenie zobowiązania umownego w stosunku do odebranego towaru. Według CMR odpowiedzialność przewoźnika pomija jednak pojęcie niedbalstwa i nie utożsamia się również z hipotezą odpowiedzialności obiektywnej.\nOdpowiedzialność przewoźnika w transporcie międzynarodowym wg CMR i Kodeksu Cywilnego oraz limit odszkodowania\nPrzy ustalaniu odpowiedzialności podmiotu wykonującego przewóz warto pamiętać o kwestiach takich jak:\norzecznictwo zrównało rażące niedbalstwo z zamiarem, jeśli chodzi o odpowiedzialność przewoźnika w transporcie międzynarodowym;\nkradzież towaru może być uznana za zdarzenie losowe tylko wtedy, gdy jest absolutnie nieunikniona;\nlimit odszkodowania nie jest aktywny w tych sytuacjach, w zależności od lekkomyślnego postępowania przewoźnika;\nstosowanie CMR jest skuteczne tylko wtedy, gdy strony wyraźnie wskazują na to w ich umowie.\nPrzewoźnik odpowiada za utratę i pogorszenie stanu towaru odebranego do przewozu od momentu odbioru do momentu dostarczenia odbiorcy. Przewoźnicy mogą być zwolnieni z odpowiedzialności, jeśli są w stanie udowodnić, że utrata lub pogorszenie towarów zostało spowodowane przez: zdarzenie losowe, opakowanie, charakter lub wady samych towarów.\nPoprzedni artykuł: Obrazy na płótnie – czy warto?\nNastępny artykuł: Torebki papierowe – sposób na reklamę i minimalizację odpadów


sklep instalacyjny | Oferta handlowa sprzedawców i hurtowni\nArchiwa tagu: sklep instalacyjny\nSprzedaż internetowa rozwija się niezwykle ekspansywnie. Wielu klientów preferuje zakupy w Internecie ze względu na możliwość dokładnego zapoznania się z propozycjami rynkowymi, porównania oferty i wyboru optymalnych rozwiązań. Obecność w przestrzeni wirtualnej jest obecnie koniecznością, która dotyka wszystkie podmioty, zajmujące się handlem stacjonarnym. Rynki e-commerce i m-commerce stale się rozwijają, notując w Polsce roczne wzrosty rzędu 20 procent, co przekładając na kilkuprocentowy udział w wartości całkowitej sprzedaży, pokazuje ich potencjał.\nDo Internetu przenoszą się zwłaszcza wyspecjalizowane sklepy, oferujące asortyment przeznaczony dla ściśle sprofilowanego użytkownika. W Internecie kwitnie handel sprzętem AGD i RTV, elementami budowlanymi i wykończeniowymi oraz elementami instalacyjnymi. Klienci wybierają internetowy sklep hydrauliczny lub elektryczny ze względu na możliwość zebrania informacji dotyczących poszczególnych elementów w trakcie zakupów. W każdej chwili użytkownik Internetu może porównać produkty lub przeczytać, jakie części będą mu potrzebne w związku z planowanym remontem lub innymi pracami instalacyjnymi.\nInternetowy sklep hydrauliczny lub elektryczny oferuje znacznie niższe ceny, co często związane jest z tym, że prowadzi jedynie sprzedaż poszczególnych elementów i nie musi troszczyć się o magazynowanie, czy wysyłkę sprzedanego towaru, ponieważ dzięki systemom B2B robi to hurtownia, której towarem obraca. Internetowe sklepy oferują również niezwykle atrakcyjne rabaty i punkty lojalnościowe, skierowane do instalatorów, dokonujących regularnych zakupów.\nZaszufladkowano do kategorii Hydraulika\t| Otagowano Artykuły instalacyjne, sklep hydrauliczny, sklep instalacyjny


Pożar w budynku hotelu Europa (ZDJĘCIA, WIDEO) | Kurier Lubelski\nPożar w budynku hotelu Europa (ZDJĘCIA, WIDEO)\nMS 24.09.2013 Zaktualizowano 24.09.2013\nPożar na Krakowskim Przedmieściu w Lublinie, w budynku hotelu Europa Jacek Babicz\nTrzy wozy strażackie i karetka przyjechały do dzisiejszego pożaru przy Krakowskim Przedmieściu 29. Ogień pojawił się prawdopodobnie w czasie remontu lokalu na parterze gmachu, w którym jest też hotel Europa.\n- Doszło do niegroźnego pożaru. Spalił się fragment sufitu podwieszanego. Pracownik prowadzący remont ma niegroźne oparzenia ręki - relacjonuje Michał Badach, rzecznik prasowy lubelskiej straży pożarnej.\nStraż była na deptaku około godziny 11. Szary dym wypełniał pomieszczenie na parterze w budynku, w którym jest m.in. hotel Europa. W tej chwili jest ono puste, w trakcie remontu. Strażacy użyli agregatu oddymiającego.\nNa zewnątrz musieli wyjść pracownicy dwóch sąsiednich lokali. - Dym był tak duży, że nie dało się w środku wytrzymać. Na początku myślałem, że coś stało się u nas, z komputerem, albo z instalacją. Potem okazało się, że to coś poważnego - mówi Mariusz Lis, kierownik salonu Play.\nStraż pożarna poinformowała, że przy Krakowskim Przedmieściu zapaliła się instalacja w czasie pracy elektryka. - W niewielkim pomieszczeniu były rury wentylacyjne do sąsiednich lokali, dlatego do nich także dostał się dym - precyzuje rzecznik Michał Badach.\npożar hotel europa\nstaż pożarna hotel e...\nsciab 24.09.2013 22:00:59\nRadze nie kupowac telefonow w lokalu salonu sieci play i t-mobile ktory jest na parterze przy hotelu europa bo tam rowniez nie dalo sie wyrzymac i jak nie chcecie problemow pozniej z aparatami to radze ich tam nie kupowac\nbronek strażak 24.09.2013 19:41:08\n"Dym był tak duży, że nie dało się w środku wytrzymać" - to co ten dym był wysoki czy niski ? Nogą przygniatał klatki piersiowe ?\nFaktycznie pożar okropny w tym hotelu, dymu na zdjęciach...jak podczas pożaru w Australii buszu\nKrzysiek 24.09.2013 17:02:14\nA chciałaby Pani skakać z 3 kondygnacji tej kamienicy na bruk?\nW Lublinie jest więcej niż jedna drabina w straży pożarnej...\nkrysia 24.09.2013 15:17:34\ndo wysokosciowca przyjechala do 2 pietrowego budynku\nWise Man 24.09.2013 14:41:09\nJa bym powołał komisję ekspercką pod wiadomym przewodnictwem...\nluceq 24.09.2013 13:47:30\npapa razi w oczy 24.09.2013 13:43:34\nsedno akcji to paparazzi, czyli chwila dla reportera. Na materiałach video zamieszczonych w innych serwisach, widać, jak paparazzi szaleją, klękają, uwijają się .. W końcu zdjęcia inne niż z okien redakcji. Up sorry .. mieli blisko, więc wybiegli zza biurek :D Sensacja przyszła do nich sama. :)\nred GW 24.09.2013 13:28:00\nTo sama Pani Szlachetka znana z podejmowania idiotycznych tematów z sposób jak na załączonym materiale.\nde 24.09.2013 13:05:28\nalbo autor jest na bani.\n. 24.09.2013 12:44:40\nDrodzy czytelnicy - czy wy też tak macie, że tego pseudo artykułu nie da się czytać, czy to tylko moje odczucie? Zdania jakoś tak dziwnie poukładane, kończy się jakąś krótką wypowiedzią jednego ze świadków. Jeśli dobrze pamiętam, to w szkole uczono mnie, że wypracowanie powinno posiadać wstęp, rozwinięcie i zakończenie - czy tak samo jest z artykułami prasowymi to nie wiem, ale tu aż się prosi, żeby na koniec dodać jedno czy dwa zdania zakończenia - choćby nawet najbardziej oczywiste, typu: "Sytuacja jest opanowana" lub coś w tym stylu. Bo teraz to artykuł kończy się jak droga w polu - nagle.


Zoopsycholog: Pozwólmy kotom oglądać programy przyrodnicze i słuchać klasycznej muzyki - plus.gloswielkopolski.pl\nFot. Mariusz Kapała - Mając napięty grafik dnia, zawsze musimy w nim znaleźć czas dla naszego mruczka. Oczywiście kontakt musi być zdroworozsądkowy. Nie możemy zagłaskać go na śmierć - zauważą Wioletta Bandziak, zoopsycholog.\nPo czym możemy rozpoznać, że kot jest szczęśliwy, ma nas dosyć, chce być sam, albo po prostu zaprasza nas do zabawy?\nKot szczęśliwy, to kot, który może realizować swoje podstawowe potrzeby, czyli jedzenie, sen, ruch, kontakt i bliskość z właścicielem oraz w warunkach naturalnych rozmnażanie. Koty domowe powinny być sterylizowane i kastrowane, to pozwoli uniknąć niepotrzebnego stresu i chorób, a także niekontrolowanego rozmnażania. Ponadto kot szczęśliwy jest spokojny i zrelaksowany, mimo swojej płochliwej natury. Kiedy będzie chciał z nami być, na pewno nam to okaże. Zrobi dokładnie tak samo, kiedy będzie miał nas już dość. W tej sytuacji koty najczęściej po prostu odchodzą w spokojne miejsce, zdarza się też, że przytłoczone nadmiarem dotyku potrafią zamanifestować to dość boleśnie, np. ugryzą. Musimy pamiętać o tym, że zwierzęta te domowe zwłaszcza, podobnie jak ludzie potrzebują czasami od nas odpocząć, wiec uszanujmy to. Aby dokładniej odczytać, co nasz kot próbuje nam powiedzieć, musimy stać się dobrymi obserwatorami i umiejętnie czytać mowę ciała. Merdający ogon nie zawsze oznacza zadowolenie. Pełne informacje o nastroju naszego kota da nam obserwacja w tym samym czasie oczu, uszu, ogona i reszty ciała. Dopiero wtedy możemy być pewni, czy kot chce być sam, chce się bawić, czy ma nas dość.\nCzyli w jakiś sposób jesteśmy w stanie odczytać mowę jego ciała?\nEmocje kota odczytać możemy w różnej konstelacji. Nie jest tak, że machanie ogonem jest jednoznaczne. Każdy kot zachowuje się inaczej i ciężko jest opisać dokładnie każde zachowanie. Jeśli chodzi już o to machanie ogonem, to wszystko zależy od tego, który jego element jest uruchomiony. Czy pracuje na samej końcówce, czy macha jak miotełką na prawo i lewo. Na przykład ogon podniesiony do góry, przypominający choinkę z lekkim drżeniem oznacza ekscytację. Poruszający się w połowie - poirytowanie. Wtedy najlepiej zostawić kota w spokoju. Będzie miał czas na wyciszenie i nie zaatakuje. Gdy kociak siedzi z podkulonymi łapkami - albo obserwuje, albo oczekuje na coś. Gdy robi tzw. koci grzbiet, przypominający literkę „U” - boi się i zazwyczaj odskakuje na bok. Możemy również zwrócić uwagę na jego źrenice. Jeśli są mocno otwarte - jest zainteresowany, zwężone - obserwuje, czai się. Pamiętajmy przy tym, że nie da się schematycznie podejść do każdego kota.\nMówi się, że koty to tacy indywidualiści. Chodzą własnymi ścieżkami i robią to, na co mają ochotę. Czy możemy ich jednak czegoś nauczyć?\nOwszem koty to indywidualiści, podobnie jak ludzie. Nikt nie lubi, gdy narzuca mu się własną wolę. Koty mają tak samo, ale nie oznacza to, że nie potrzebują kontaktu i ludzi, że możemy je zostawić, aby się zajęły sobą. Takie działanie na pewno nie ułatwi nam wspólnego życia, wręcz przeciwnie. Zaczniemy uskarżać się na podrapane meble, postrącane wazony, itd. Kota najlepiej uczyć od czasu kiedy jest mały, choć dorosłe też chętnie się uczą. Należy tylko być bardzo konsekwentnym. To pozwoli nam osiągnąć cel niezależnie od tego, jaki on będzie. Jest wiele sposobów na to, aby osiągnąć zamierzony rezultat, jednak tu trzeba podejść indywidualnie do każdego kota i najlepiej jest pracować pod okiem doświadczonego behawiorysty.\nA jak jest z zostawianiem kotów samych w domu? Jedni właściciele boją się o swoje pupile, inni myślę, że kotom jest to obojętne.\nNiektórzy myślą, że nic wtedy nie robią, tylko śpią. Zdziwilibyście się, co koty wyprawiają, jak nas nie ma. Polecam zamontować kamerkę w mieszkaniu. Na pewno będziecie zaskoczeni. Nie jest to też tak, że nie jesteśmy im do niczego potrzebni. Mając napięty grafik dnia, zawsze musimy w nim znaleźć czas dla naszego mruczka. Oczywiście kontakt musi być zdroworozsądkowy. Nie możemy zagłaskać go na śmierć. Musimy znaleźć chwilę na mizianie, karmienie i oczywiście zabawę. Optymalny czas na zabawę to dwa razy dziennie po 20 minut i musi być ona skonstruowana w odpowiedni sposób. Jeśli myślimy, że wystarczy mówić do kota, to jesteśmy w błędzie. One tego nie potrzebują i często patrzą na nas dziwnie. Fajnie też urozmaicać im życie. Wychodząc z domu, usuńmy z parapetów cenne wazony czy kwiaty. Niech ma pole do obserwacji. Znam koty, które uwielbiają patrzeć się na duże auta. Jeśli lubią oglądać filmy o zwierzętach, niech oglądają. Mój to uwielbia. Możemy włączyć im muzykę klasyczną, relaksacyjną. Oczywiście w odpowiedniej głośności.\nTe rasy kotów cię zadziwią. Jak one wyglądają! Zobacz urocze, ale i zaskakujące rasy kotów\nTe koty są cudowne. Oto piękne i zabawne pupile naszych Czytelników. Zobaczcie sami!\nWIDEO:Jak wprowadzić nowego kota do domu?


Łask należy do harcerzy — Radio Łódź\nsob, 17 wrz 2016 22:56:05 +0200\nŁask należy do harcerzy\nAktywnie, na grach terenowych i warsztatach, upływa weekend harcerzom, którzy zjechali do Łasku na Święto Chorągwi Łódzkiej.\n- Hasło przewodnie tegorocznego zlotu to "Sprawni jak harcerze", to parafraza starego konkursu "Sprawni jak żołnierze" - mówi komendant Hufca ZHP Łask Piotr Ciebiada. - Nie chodzi tu tylko o sprawność fizyczną, ale życiową. My kształtujemy liderów, gdzie indziej 15 latkowie mieli by okazję dowodzić grupą rówieśników? - pyta komendant.\nUczestnicy zlotu zgodnie przyznają, że największą wartością takich spotkań jest integracja.\nŁask jest największym hufcem w Chorągwi Łódzkiej. Obejmuje zasięgiem 4 powiaty. Ważny jest tu jednak element wojskowy w postaci 32 Bazy Lotnictwa Taktycznego, a w tym roku organizatorzy chcą uczestnikom przybliżyć pracę wszystkich służb mundurowych.\nDo Łasku przyjechało 1500 harcerzy, od zuchów począwszy poprzez harcerzy, harcerzy starszych, wędrowników i seniorów.