8 świadomości, 5 mądrości / dd39 / DiamentowaDroga.pl / Buddyzm.pl - Diamentowa Droga - Buddyzm Diamentowej Drogi\nDiamentowa Droga -> Nr 39 -> 8 świadomości, 5 mądrości\n8 świadomości, 5 mądrości\nKuchary, lipiec 1995\nNiełatwo jest dokładnie określić, czym jest madrość. Nie sprawia nam problemu dokonanie wyboru pomiędzy dwoma rzeczami. Jednak tutaj probujemy zrozumieć pełnię madrości przy pomocy samsarycznej świadomości, co nie jest możliwe. Dzięki przykładom i wyobraeni możemy wyrobić sobie na temat madrości pewne zdanie. Jednak prawdziwa natura madrości nie tylko nie istnieje, lecz również nie jest nieistniejaca, dlatego też nie możemy zrozumieć jej intelektualnie, nie da się jej także wyrazić słowami.\nNasuwa się pytanie, czy ta madrość w ogole istnieje. Odpowiedź jest prosta: „Tak”, ponieważ pełni ona wiele funkcji, pomaga istotom i wspiera aktywności buddy. Dlatego też zamiast probować opisać jej naturę, możemy probować opisać madrość pod katem różnych rodzajów wgladu i zrozumienia oraz postrzegania, jakie za sobą niesie. Mowimy wtedy o pięciu rodzajach madrości.\nPierwsza to madrość rzeczywistości, inaczej zwana wszechprzenikajacą. Pojawia się dzięki oczyszczeniu powierzchownych splamień. Istnieją dwa rodzaje czystości. Jeden to naturalna przejrzystość, drugi natomiast to czystość, ktora pojawia się po oczyszczeniu splamień. Madrość rzeczywistości pojawia się w wyniku usunięcia tych zasłon.\nDrugi rodzaj madrości nazywamy madrością podobną zwierciadłu, ponieważ buddowie mogą zobaczyć wszystkie zjawiska w ciagu jednej sekundy. Jest tak dlatego, że nie istnieje dla nich podział na postrzegajacego i przedmiot postrzegany. Dlatego ten rodzaj wgladu nosi tę nazwę. Nieważne, jak wiele jest obrazów, wszystkie one równocześnie odbijają się w zwierciadle.\nTrzeci rodzaj to madrość równości. Jest to zrozumienie, że „ja” i inni są sobie równi. Wgląd ten polega na tym, że nie oddzielamy siebie od innych.\nKolejna madrość to madrość rozróżniajaca, jest ona w stanie opisać wiele rzeczy. Buddowie i bodhisattwowie mogą pamiętać miliony słów. We wchłonięciu medytacyjnym potrafią medytować na każdy przedmiot tak długo, jak chcą, rozumiejąc znaczenie zjawisk. Dzieje się tak, ponieważ rozwinęli rozróżniajacą madrość.\nRozwinęli oni również zdolność działania dla pożytku czujacych istot, czyli cztery aktywności – uspokajajacą, pomnażajacą, inspirujacą oraz ochraniajacą. Są to zręczne środki, ponieważ odpowiednia metoda zostaje we właściwym czasie zastosowana w stosunku do odpowiedniej osoby. Ta umiejętność jest madrością urzeczywistnienia, zwaną inaczej madrością doświadczenia, wszechprzenikającą.\nKażdy budda i oświecony bodhisattwa rozwinął tych pięć madrości. Istnieją jednak pewne różnice, tak jak w przypadku księżyca w ósmym i piętnastym dniu miesiaca księżycowego.\nCzym jest urzeczywistnienie tych madrości i jakie są jego przyczyny? Składają się na nie pozytywne działania, wynikają z rozwijania pewnych elementów naszej praktyki, a także z usunięcia zasłon umysłu.\nPrzyczyną pojawienia się pierwszej madrości jest oczyszczenie wszystkich splamień. Są nimi ego oraz przywiazanie do zjawisk. Dzięki odrzuceniu tych dwóch przeszkód pojawia się madrość rzeczywistości, czyli wszechprzenikajacy wgląd.\nAby rozwinąć madrość podobną zwierciadłu, należy otrzymać wiele nauk i zapamiętać ich znaczenie.\nTrzecia, madrość równości rozwija się dzięki medytacji polegajacej na postrzeganiu innych jako równych sobie oraz zamienianiu siebie na innych.\nNastępnie, madrość rozróżniajaca pojawia się poprzez nauczanie innych dharmy i pokazywanie im, jakie właściwości warto rozwijać, a jakie lepiej porzucić.\nOstatnia z madrości, madrość urzeczywistnienia (doświadczenia) powstaje dzięki pracy dla pożytku innych.\nTak więc słuchanie nauk, medytacja i praca dla dharmy są przyczyną pojawienia się tych pięciu madrości.\nTeraz opowiem o przekształcaniu przeszkadzajacych uczuć w te madrości. Przez przekształcenie rozumiemy proces podobny do czyszczenia złotego pierścienia, ktorego powierzchnia pokryła się patyną. Samo złoto nie ulega przeobrażeniu. Mamy do czynienia z tym samym złotem – zarówno wtedy, kiedy świeci, jak i wtedy, gdy jest pokryte warstwą brudu. Czym jest więc przekształcenie? W tym przypadku jest pojawieniem się właściwości złota. Nie jest natomiast zmianą jego natury. Zmieniła się tylko jego funkcja – przedtem złoto było ciemne, teraz promieniuje. Wcześniej nie było to możliwe z powodu pokrywajacej je warstwy zanieczyszczeń. Teraz może świecić bez przeszkód. Tak więc powinniśmy pamiętać o tym, że przekształcamy jedynie pewne aspekty funkcjonowania danej rzeczy, a nie jej naturę.\nW przypadku madrości wszechprzenikajacej należy oczyścić niewiedzę, główny korzeń pięciu trucizn umysłu. Niewiedza to błędny sposób rozumienia świata i zjawisk. Kiedy zostaje przekształcona, otrzymujemy jej przeciwieństwo – zrozumienie tego, jakimi rzeczy są.\nMadrość podobna zwierciadłu pojawia się w wyniku przekształcenia gniewu. Gniew jest przeciwieństwem współczucia. Dzięki wielkiemu współczuciu buddowie i bodhisattwowie są w stanie w przeciagu jednej sekundy zobaczyć wszystkie istoty i ich cierpienie. Dlatego też przekształcony gniew staje się madrością podobną zwierciadłu.\nOczyszczona duma staje się madrością równości, ponieważ duma to myślenie w sposób: „Jestem ważniejszy, lepszy”. Równość znaczy, że posiadamy taką samą naturę. Tak więc przekształcona duma staje się madrością równości.\nCzwartą przeszkadzajacą emocją, ktorą przekształcamy na ścieżce, jest pożadanie. W wyniku tego rozwijamy madrość rozróżniajacą. Kiedy pożadanie zmienia swoje właściwości, otrzymujemy zdolność widzenia wszystkiego w bardzo precyzyjny i szczegołowy sposób. Posługujemy się tu zwykle przykładem lasu i pojedynczych drzew, ale to samo możemy powiedzieć, używając jako ilustracji samochodu. Myślimy, że istnieje coś takiego jak auto, podczas gdy istnieją tylko niezliczone małe części. Kiedy przekształcimy ten sposób myślenia, będziemy w stanie widzieć wszystko w bardzo dokładny sposób.\nKiedy jesteśmy zazdrośni, zwykle nie życzymy takiej osobie nic dobrego, nie pomagamy ludziom, wobec ktorych żywimy to uczucie. Raczej chcielibyśmy im zaszkodzić. W wyniku przekształcenia zazdrości pojawia się w nas madrość doświadczenia, ponieważ jest przeciwieństwem opisanej sytuacji – teraz naprawdę pracujemy dla pożytku innych.\nW ten sposób pięć trucizn zostaje przekształconych w pięć madrości. Kiedy rozwiniemy pięć madrości, przemianie ulegnie również osiem świadomości i nastapi kolejna transformacja. Alaja, czyli świadomość magazynujaca, składa się z dwóch części: jedna z nich wydaje się być pusta, druga przejrzysta, co znaczy, że umysł nie jest niczym fizycznym jak kamień, czy drewno. Gdyby był czymś fizycznym, bylibyśmy w stanie go dotknąć lub zobaczyć. Jednak tak nie jest i dlatego ten aspekt umysłu nazywamy pustością. Jeśliby jednak był po prostu pusty i nie byłoby niczego innego, nasz umysł przypominałby pustą butelkę. Umysł posiada jednak różne właściwości, może postrzegać i poznawać. To jest jego aspekt przejrzystości. Tak więc przekształceniem pustego aspektu świadomości magazynujacej alaja, pierwszego elementu ósmej świadomości, jest madrość wszechprzenikajaca. Ponieważ ze świadomości magazynujacej wyłaniają się wszystkie samsaryczne zjawiska, madrość rzeczywistości jest podstawą wszystkich innych madrości tak samo, jak z powodu niewiedzy powstają wszystkie inne przeszkadzajace uczucia. Te podstawy zostają ze sobą powiazane, kiedy przekształcony zostaje aspekt przejrzystości alaji w madrość podobną zwierciadłu – w lustrze możemy wszystko przejrzyście zobaczyć, wszystko jest jasne. Aby w zwierciadle mógł pojawić się obraz, potrzebujemy również jasnego, przejrzystego światła. Dlatego właśnie aspekt przejrzystości przekształci się w madrość podobną zwierciadłu. Takiej transformacji ulega ósma świadomość, ktora składa się z aspektu pustości i przejrzystości.\nNastępnie mamy siódmą świadomość, umysł dotknięty chorobą ego. Z jego powodu wszystkie istoty zajmują się sobą i nie przejmują się za bardzo innymi. Jest tak, dopoki mamy ego, gdyż taki jest jego wpływ. Dopoki uważamy się za najważniejszych, nie ma mowy o równości, dlatego też mowimy, iż siódma świadomość przekształca się właśnie w madrość równości.\nSzostą jest świadomość mentalna. Są nią wszystkie nasze myśli. Nie są one wytworem świadomości magazynujacej, ani przejawem świadomości wzrokowej lub słuchowej. Patrząc z relatywnego punktu widzenia można się z czymś zgodzić lub nie. Myślimy: „To jest prawda, a to fałsz, to jest takie, a to siakie, to jest białe, to jest niebieskie” i tak dalej. Stąd też, kiedy przekształcimy tę świadomość, staje się ona madrością rozróżniajacą.\nOstatnia madrość powstaje z przekształcenia pięciu świadomości zmysłowych, takich, jak widzenie czy czucie. Tych pięć świadomości postrzega różne przedmioty, na przykład oko postrzega formy, kształty i kolory. Może ono widzieć tylko kolor albo kształt, taka jest jego funkcja i nie widzi niczego innego, natomiast ucho jedynie słyszy dźwięki. Tak więc pięć różnych świadomości zmysłowych postrzega różne przedmioty, a w wyniku ich przekształcenia osiagamy madrość doświadczenia.\nPodstawą innych madrości jest madrość rzeczywistości (wszechprzenikajaca). Aby osiagnąć wyzwolenie, małą nirwanę, wystarczą pierwsze dwie madrości. Jednak pełne i ostateczne oświecenie, ktore osiagamy dla pożytku wszystkich, wymaga dodatkowo pozostałych trzech. Tak samo dla własnego pożytku wystarczy urzeczywistnić stan prawdy – dharmakaję. Jednak jeśli chcemy być w pełni oświeceni i również pożyteczni dla innych, potrzebne są nam pozostałe dwa stany: radości (sambogakaja) i wypromieniowania (nirmanakaja).\nJaki jest zwiazek tych rodzajów wgladu z poszczególnymi stanami buddy? Pierwsze dwie madrości to stan prawdy. Kolejne dwie są stanem radości, a ostatnia z nich – madrość doświadczenia – jest madrością nirmanakaji.\nMadrości te rozwinąć można na drodze sutr (sutrajana). Jeśli jednak ktoś praktykuje wyłącznie na tej ścieżce, musi mimo to przyjąć przekazy mocy po to, żeby osiagnąć oświecenie. Nawet jeśli na początku ktoś w ogole nie podaża Diamentową Drogą, a jedynie ścieżką sutr, to przed osiagnięciem oświecenia otrzyma inicjację. Wydarza się to zwykle pod koniec dziesiatego bhumi, ostatniego stopnia bodhisattwy. Dlatego buddyści Diamentowej Drogi mają wiele szczęścia, bo wiele szybciej mogą osiagnąć owoce praktyki. Diamentową Drogę trzeba jednak praktykować, a nie jedynie na nią wkroczyć i na tym poprzestać. Diamentowa Droga jest bardzo skuteczna i głęboka pod warunkiem, że ktoś używa jej metod. Dlaczego można na niej tak szybko osiagnąć efekty praktyki? Są dwa ważne powody: dojrzewanie i wyzwolenie. Medytację na Wielką Pieczęć, czy też słuchanie nauk na jej temat, nazywamy wyzwoleniem, ponieważ metody te przypominają sam rezultat praktyki. Jednak zanim będziemy mogli się nim cieszyć musimy coś zrobić, zasiać przyczyny. Są nimi przekazy mocy, zaliczane do metod zwiazanych z dojrzewaniem. W Wadżrajanie mamy wiele metod, wiele rytualnych i symbolicznych przedmiotów i gestów, wyobrażamy sobie także różne formy buddów. Krolem tych wszystkich metod są inicjacje. Przekaz mocy jest właściwie wkroczeniem na Diamentową Drogę, ponieważ bez inicjacji nie da się osiagnąć rezultatu. Nawet jeśli ktoś dobrze praktykuje, bez tego czynnika nie osiagnie sukcesu. Tak więc przekazy mocy są niezbędnym elementem praktyki. Oczywiście potrzebujemy również nauk o Wielkiej Pieczęci, czyli tego, co nazywam elementem wyzwolenia. Dzięki inicjacjom i zastosowaniu wszystkich metod będziemy w stanie o wiele szybciej rozwinąć tych pięć madrości. Przekazy mocy oczyszczają splamienia. Są również po to, żeby przekazać błogosławieństwo. Aby otrzymać błogosławieństwo pięciu madrości najpierw musimy oczyścić umysł. Tak więc, ich znaczenie jest dwojakie: oczyszczenie umysłu i realizacja jego potencjału.\nSposób, w jaki otrzymuje się przekazy mocy, w znacznym stopniu zależy od nauczyciela i jego uczniów. Najważniejszą sprawą podczas inicjacji jest to, jak medytujemy. Czasami otrzymujemy inicjacje, podczas ktorych medytujemy, czasem przekaz następuje za pośrednictwem symboli, takich jak oczyszczajaca waza lub torma. Podstawowy surowiec, źrodło oświecenia, jest w każdym praktykujacym od samego początku. Jest nim nasza natura buddy. Inicjacje są jednak bardzo ważne, ponieważ jeśli należycie nie podlejemy nasionka, nic z niego nie wyrośnie.\nIstnieją różne inicjacje, na przykład ciała, mowy, umysłu i słowa. Czasami tłumaczy się to inaczej: jako inicjację wazy, tajemną, madrości-świadomości i słowa. Zależy to też od poziomu danej tantry. W jednych korzysta się z wielu przedmiotów i symboli, w innych nie. Ich zasadniczym celem jest doświadczenie mocy madrości i przekształcenie pięciu trucizn umysłu w pięć rodzajów wgladu, a także transformacja ośmiu świadomości w pięć madrości. Dlatego też praktyka drogi mantr – mantrajana – jest tak bogata w różne metody.\nMożemy bardzo dużo się od siebie nauczyć - Lama Ole Nydahl, Hannah Nydahl, Tomek Lehnert\t| Przemówienie XVII Karmapy Taje Dordże - XVII Karmapa Taje Dordże\t| Karmapa i cuda - Dzigme Rinpocze\t| Cytat - Milarepa\t| Nyndro - Praktyki podstawowe - Szamar Rinpocze\t| Rdzeń nauk Wielkiej Doskonałości - Dilgo Czientse Rinpocze\t| Świat jest po prostu światem spełniajacym życzenia. - Lama Ole Nydahl\t| Cytaty Karmapów | 8 świadomości, 5 mądrości - Gjatrul Rinpocze | Zrozumieć podstawowe nauki - Szangpa Rinpocze\t| Budda i miłość - Lama Ole Nydahl\t| Kobiety - Lama Ole Nydahl\t| Męskie i żeńskie Lena Leontiewa - Lena Leontiewa\t| Gdziekolwiek jesteśmy powinniśmy być użyteczni - Zsuzsa Kozsegi\t| 90 kilo, długi płaszcz i pistolet pod pachą | 8 linii przekazu w Tybecie. Część II. - Detlev Göbel\t| Cywilizacja buddyjska w starożytnych Indiach | Karmapa w Europie - Mira Starobrzańska\t| Forma i Pustka. Od buddyzmu do nauki i z powrotem. | Droga przez Rumunię - Michael Warner, Ewelina Hebda, Mira Starobrzańska\t| Peru. Kurs mahamudry - styczeń 2005 - Ken Kelley & Magda Lipińska\t| Kagyu Institute of Buddhist Studies Kirtipur, Nepal - Artur Przybysławski\t| Projekt Hala Stupa House | Co nowego w Kucharach? - Leszek Misiek Nadolski & Team\t| Oslo Buddyzm w Norwegii - Maja & Smoła\t| Zagórzany. Nowe miejsce dharmy - Mira Starobrzańska i Paweł Ziorko\t| Zakopane - Żwirek\t| Rzeszów - Paweł Meder\t| New article |


We wpisie o zaklęciach w polityce posłużyłem się przykładem tumultu jaki powstał wokół rzekomo sfałszowanych wyborów do Sejmików wojewódzkich. Zastrzegłem, że nie wiem czy wybory były sfałszowane, czy nie (być może były). Chodziło mi tylko o to, że rzucając takie oskarżenie, należało dysponować jakimiś dowodami lub przynajmniej poszlakami. Tymczasem ani dowodów, ani poszlak nie było. Dlatego hasło o sfałszowanych wyborach nazwałem zaklęciem, które było skierowane nie do rozumu, lecz do emocji obywateli.\nAutor całego zamieszania, czyli partia Prawo i Sprawiedliwość zapowiedziała, że złoży do sądu protesty wyborcze i udowodni fałszerstwa. Istotnie PiS złożyła 18 protestów wyborczych: po jednym w każdym województwie, a w Lubuskiem – trzy. Obecnie większość spraw jest już zakończona (poza Łódzkiem), można się więc pokusić o podsumowanie. W większości przypadków sądy oddaliły protesty, a składająca je PiS nie wniosła apelacji. Muszę tutaj dodać, że oddalenie protestu oznacza, że sąd rozpoznał go merytorycznie, odniósł się do argumentów tam zawartych i orzekł, że są niezasadne. Z kolei brak apelacji ze strony wnoszącego protest oznacza, że podziela on opinię sądu i rezygnuje z dalszej drogi prawnej. Jakby tego było mało, PiS nie wystąpiła nawet o pisemne uzasadnienie orzeczeń, co byłoby pierwszym krokiem do procedury odwoławczej. Mówiąc innymi słowami PiS przyznała, że jej protesty nie miały podstaw. W decyzji o niewystępowaniu o pisemne uzasadnienia orzeczeń jest nawet ziarno racjonalności. Bowiem takie pisemne uzasadnienia byłyby świadectwem skali kompromitacji składającego protesty. A bez uzasadnienia nikt nie będzie sprawy roztrząsał i nastąpi jej szybkie przyschnięcie.\nW części spraw sądy wezwały do usunięcia braków formalnych (np. uzupełnienia numeru PESEL osoby podpisanej pod protestem), a składająca protesty PiS braków nie usunęła, zatem protesty zostały zwrócone. Tylko w jednym przypadku PiS wykazała się pewną aktywnością: w Warszawie sąd wezwał do usunięcia braków, a wobec ich nieusunięcia, wydał postanowienie o zwrocie protestu. I to postanowienie zostało przez PiS zaskarżone. Sąd apelacyjny uchylił zwrot i nakazał ponowne rozpatrzenie protestu przez sąd pierwszej instancji. I sąd pierwszej instancji (sąd okręgowy) zwrócił się ponownie o usunięcia braków i PiS ponownie braków nie usunęła. Więc sąd ponownie zwrócił protest. Sprawa jest sprzed kilku dni, więc jeszcze się nie uprawomocniła.\nW konkretnych sprawach w niektórych województwach dochodziło do sytuacji humorystycznych. Np. w proteście złożonym na Podkarpaciu PiS informowała o fałszerstwach w kilku komisjach wyborczych. Ale nie wskazała w których, w związku z czym Sąd Okręgowy w Rzeszowie zwrócił się o uzupełnienie wniosku i podanie, o które komisje chodzi. Brak reakcji na to wezwanie sądu spowodował, że protest został zwrócony. Z kolei w Świętokrzyskiem sąd zauważył, że ‘Nie zostały sformułowane żadne konkretne zarzuty, które znajdowałyby poparcie w materiale dowodowym. W uzasadnieniu protestu zawarte zostały analityczne rozważania.’ Bowiem PiS, jako jedyny dowód na fałszerstwo wyborcze podała różnice pomiędzy wynikami wyborów a sondażami (sic!). Sąd wezwał do uzupełnienia protestu i podanie konkretnych podejrzeń fałszerstw. Ale to wezwanie pozostało bez reakcji.\nW świetle powyższych faktów, cały tumult wokół rzekomo sfałszowanych wyborów, uznać należy za wielką hucpę. Pytanie o granice do jakich może się posunąć partia w walce wyborczej, nie ma sensu, bowiem w Polsce wszelkie granice zostały już przekroczone. Prawdopodobnie PiS, a także inne partie, przyjmują założenie, że ich wyborcy to idioci i można im wcisnąć każdą bzdurę. Zakładają też zapewne, że wyborcy-idioci mają wyjątkowo krótką pamięć, więc nic nie stoi na przeszkodzie, żeby kolejna wciskana bzdura była sprzeczna z poprzednią. Powyższe założenia wydają mi się całkowicie uzasadnione. W mało komfortowej sytuacji znajduje się natomiast myśląca mniejszość, która czuje, że jest robiona w konia. Chyba jednak ta mniejszość topnieje z dnia na dzień, więc być może, wkrótce i ten problem przestanie istnieć. Czy to będzie ideał demokracji: idioci-politycy wybierani przez idiotów-wyborców?\nBy Jan Adamski 13/07/2019 5 komentarzy\nBy Jan Adamski 03/08/2016 4 komentarze


Zarabianie przez internet teraz online − informacjezielonagora.pl\ninformacjezielonagora.pl Zarabianie przez internet teraz online\nDowiedz się jak to zrobić dzięki jednemu z najlepszych for tematycznych które pokaże Ci jak zarabiać przez Internet. Być może chciałbyś mieć nowy komputer albo samochód lub może chcesz sprawić prezent swojej rodzinie?\nJeśli ciągle narzekasz na brak gotówki, zapoznaj się ze sposobami zarabiania w sieci. Na forum make-cash.pl znajdziesz coś co Cię zainteresuje. Skorzystaj z doświadczenia osób, którym to się udało i osiągnij swój własny sukces .\nNa stronie możesz się dowiedzieć przede wszystkim jak zarobić, jakie są sposoby na legalny zarobek prawdziwych pieniędzy. Nie jest to trudne i nieosiągalne jak jak wydaje się to wielu osobom. Sposobów na to, jak sprawić, żeby na Twoje konto bankowe zaczęły wpływać pieniądze, jest multum. Ze względu na to, osoby, które mają lata doświadczenia w marketingu w sieci, podjęły decyzję, żeby założyć forum, będące pomocą dla osób dopiero zaczynających swoją przygodę z zarabianiem w Internecie.\nDo zarabiania w sieci wystarczy posiadać tylko dostęp do internetu, komputer lub urządzenie mobilne. Zdobądź dodatkowe pieniądze na social media, kryptowalutach. Zacznij już teraz i zarejestruj się na forum, które od 5 lat utrzymuje się w ścisłej czołówce stron www o podobnej tematyce oraz propaguje różnego rodzaju metody zarabiania w sieci internetowej. Poznaj tajniki zarabiania różnymi metodami i sprawdź jakie jeszcze korzyści możesz zyskać dzięki stronie make-cash.pl i zarabiaj przez Internet!


Wielka Gala Wrestlingu KPW w Gdyni - Wideo - Trojmiasto.pl\n3550 wyświetleń 13 sierpnia 2017 (39 opinii)\nKrzyki, mroczny klimat, wspaniałe show i najlepsza publiczność jaką można sobie tylko wyobrazić. Tak w dużym skrócie wyglądała gdyńska gala wrestlingu Kombat Pro Wrestling Godzina Zero.\nŁukasz Kowalczuk o komiksach, wrestlingu i Reptilianach\n20 sierpnia 2017 (7 opinii)\nNiesamowity klimat na gali wrestlingu w Gdyni\n13 sierpnia 2017 (39 opinii)\nGala Wrestlingu: KPW Godzina Zero\nSobota, 12 sierpnia, Gdyńskie Centrum Sportu Gdynia, Olimpijska 5/9\nGala Wrestlingu: KPW Arena 11 - Podwójne zagrożenie\nSobota, 03 listopada, Hala Sportowa GCS Gdynia, Olimpijska 5\nGala Wrestlingu: KPW Godzina Zero 2019\nSobota, 17 sierpnia, Hala Sportowa GCS Gdynia, Olimpijska 5\nGala Wrestlingu: KPW Arena 15 - Świeża krew\nSobota, 16 listopada, Hala Sportowa GCS Gdynia, Olimpijska 5\nZobacz artykuł Niesamowity klimat na gali wrestlingu w Gdyni\nto było modne jakieś 30 lat temu... (2)\nnie wszyscy są niewolnikami mody\nW Wielkiej Brytanii wrestling jest teraz mega popularny\ni fajnie, że wrestlerzy z największych federacji w Wielkiej Brytanii i Europie, takich jak Progress Wrestling albo Insane Championship Wrestling walczą na galach Kombat Pro Wrestling. do tego w Trójmieście.\nHalkhogan to nie jest ale spoko :-)\nAkurat Hogan w ringu byl slaby ale mial charyzme i przyciagal ludzi ktorzy placili za bilety dlatego zrobili z niego gwiazdw\nkto to oglada? jakas parodia\nBrak kasy na bilecik co????by byla tez bus poszedl\nTo po h*j żeś tu wlazł ?\nAmerykanskie cwoki i ich malpy polskie\nJaka atmosfera? Zaczynacie jak tvn (1)\nZ byle g....robic sensacje i news. Kase zarobili ci co mieli zarobic a motlich za to zaplacil.\nPAN PIS :D\nNie wiem, czy wieksza wiocha ten wrestling, czy pisanie o tym..\nMusisz mieçmć nudbe życie skoro poświęcasz na czas na komentowanie tego czego nie lubisz\nUuu syn będzie załamany źe nie wiedział o tej imprezie. Tata Wrestlemanią 20 lat temu się fascynował i co piątek na SKY ONE WWF oglądał, syn poszedł dalej... Chce trenować Wrestling...\nByła cola i popcorn ? (3)\nguma do żucia współczesnych czasów...\njulinek dla 1/4inteligentów\nChyba tak to też takie amerykanskie\nChcę żeby wszystko było jak w stanach zjednoczonych\nImpreza przyciągnęła grupe ludzi, ktorzy świetnie spedzili czas, zintegrowali sie i nikomu nie przeszkadzali.Milosnikow innych sportow i dyscyplin ....\nImpreza przyciągnęła grupe ludzi, ktorzy świetnie spedzili czas, zintegrowali sie i nikomu nie przeszkadzali.Milosnikow innych sportow i dyscyplin .... POZDRAWIAMY\nW sumie to po dobrym lolku bym poszedł...\nKieruję to do wszystkich negatywnie nastawionych, (5)\nWszyscy, którzy piszą, że wrestling jest żenujący sami są żenujący. Po pierwsze każdy musi wiedzieć, że wrestling to nie jest sport. Jest to rozrywka z elementami sportu i teatru. Wszystko co jest inne musi być dla nas, Polaków złe? Jak coś jest nam obce, to nie znaczy, że musimy to od razu zmieszać z błotem. Wrestling został stworzony, by dawać ludziom rozrywkę. Nie jest to prawdziwy sport, gdzie wszystko jest na poważnie. Więc proszę, nie zostawajmy jaskiniowcami i otwórzmy się na nowe i obce nam rzeczy, żeby również czerpać z nich przyjemność. Może to głupie porównanie, ale jak około 20 lat temu do Polski weszła pierwsza restauracja McDonald's, to nikt nie wróżył jej większego sukcesu w naszym kraju, a wystarczy spojrzeć jak jest teraz.\nChoć te widowisko to nie moja bajka, a hejtują typy, które w jeszcze bardziej "tandetnych" widowiskach biora udział.\nPozdro zimek Racja Choć te widowisko to nie moja bajka, a hejtują typy, które w jeszcze bardziej "tandetnych" widowiskach biora udział.\nWarto dodać, że mimo iż nie jest to prawdziwy sport, to wymaga on od zawodników sporej sprawności fizycznej (2)\nzupełnie jak od profesjonalnych sportowców, choć może nie u każdego to widać na pierwszy rzut oka, a i zdarzają się niechlubne wyjątki, głównie w postaci wrestlerów, którzy najlepsze lata mają dawno za sobą i zwyczajnie wiek już im nie pozwala na wiele, a jednak z miłości do wrestlingu, czy też powodów finansowych nadal aktywnie uczestniczą w walkach, choć powinni odejść na ringową emeryturę. Niektórzy wracają do ringu po latach od zakończenia kariery i zwykle nie wygląda to za dobrze. Ostatni dobry przykład to legenda WCW i WWE - Goldberg, którego wszystkie walki były niezwykle krótkie z powodu żałosnego przygotowania kondycyjnego, a raczej jego braku przed powrotem na ring.\nSprawdź ilu zapaśników zmarło przed 50, lub w mózgu galareta jak Chris Benoit\nDoskonale o tym wiem... To ta ciemna strona wrestlingu, choć nie dotyka ona każdego.\nTu pro wrestling łączy się z światem profesjonalnego sportu. Wielu zapaśników zmarło przed 50, co było skutkiem przyjmowania przez nich sterydów, hormonów i innych środków by mieć świetną sylwetkę, czasem połączonego z rozrywkowym trybem życia. Szczególnie dotyczy to gwiazd lat 80 i części 90 gdzie te środki były przez nich łykane jak cukierki i wielu później w latach 90 i później zapłaciło za to cenę.\nDo tego używanie środków przeciwbólowych, by móc występować mimo drobnych urazów, których przy napiętym harmonogramie jaki jest obecnie tylko w WWE nie masz szans wyleczyć czy wykonywanie niektórych akcji - jak w przypadku Benoita, którego jedną z charakterystycznych akcji był Diving headbutt, który to właśnie obok sterydów najbardziej przyczynił się do uszkodzeń mózgu odkrytych po jego śmierci, też zostawiają ślady, co widać po tym, jak zmieniają się wrestlerzy w ciągu zaledwie kilku lat.\nJednak w profesjonalnym sporcie, też zawodnicy się wspomagają różnymi legalnymi lub nielegalnymi medykamentami. Myślisz, że piłkarze tak szybko po kontuzjach wracają do gry bez wspomagania różnymi zabiegami i proszkami? Środki przeciwbólowe biorą na pewno.\nTu pro wrestling łączy się z światem profesjonalnego sportu. Wielu zapaśników zmarło przed 50, co było skutkiem przyjmowania przez nich sterydów, hormonów i innych środków by mieć świetną sylwetkę, czasem połączonego z rozrywkowym trybem życia. Szczególnie dotyczy to gwiazd lat 80 i części 90 gdzie te środki były przez nich łykane jak cukierki i wielu później w latach 90 i później zapłaciło za to cenę. Do tego używanie środków przeciwbólowych, by móc występować mimo drobnych urazów, których przy napiętym harmonogramie jaki jest obecnie tylko w WWE nie masz szans wyleczyć czy wykonywanie niektórych akcji - jak w przypadku Benoita, którego jedną z charakterystycznych akcji był Diving headbutt, który to właśnie obok sterydów najbardziej przyczynił się do uszkodzeń mózgu odkrytych po jego śmierci, też zostawiają ślady, co widać po tym, jak zmieniają się wrestlerzy w ciągu zaledwie kilku lat. Jednak w profesjonalnym sporcie, też zawodnicy się wspomagają różnymi legalnymi lub nielegalnymi medykamentami. Myślisz, że piłkarze tak szybko po kontuzjach wracają do gry bez wspomagania różnymi zabiegami i proszkami? Środki przeciwbólowe biorą na pewno.\nZ McDonaldsem mocno Cię ponioslo, synu.\nWszyscy czekali, na otwarciu byly tłumy i podawano wino musujące.\n348 wyświetleń 4 lutego 2017\n1341 wyświetleń 4 lutego 2017\n1320 wyświetleń 10 sierpnia 2016 (37 opinii)\n6226 wyświetleń 4 lutego 2017 (5 opinii)\n8155 wyświetleń 8 czerwca 2013 (65 opinii)\n1790 wyświetleń 12 sierpnia 2016 (33 opinie)\n2055 wyświetleń 10 listopada 2013 (11 opinii)\n5762 wyświetlenia 26 lutego 2017 (24 opinie)\n345 wyświetleń 4 lutego 2017\n14312 wyświetleń 9 lutego 2015 (60 opinii)\n1860 wyświetleń 24 stycznia 2013 (8 opinii)\n6776 wyświetleń 20 maja 2012 (12 opinii)


Treść orzeczenia XXV C 961/17 - Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych\nXXV C 961/17 - zarządzenie, wyrok, uzasadnienie Sąd Okręgowy w Warszawie z 2017-12-15\nsygn. XXV C 961/17\nDnia 15 grudnia 2017 roku\nProtokolant Łukasz Grochowski\npo rozpoznaniu 15 grudnia 2017 roku na rozprawie\nsprawy z powództwa J. M.\no zapłatę, ewentualnie o zapłatę i nakazanie\nI. umarza postępowanie w zakresie żądania zasądzenia ponad kwotę 106.654,61 zł (sto sześć tysięcy sześćset pięćdziesiąt cztery złote sześćdziesiąt jeden groszy);\nII. w pozostałym zakresie oddala powództwo główne oraz oddala powództwo ewentualne;\nIII. zasądza od J. M. na rzecz (...) Bank Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 5.417 zł (pięć tysięcy czterysta siedemnaście złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego;\nIV. nakazuje pobrać od J. M. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Warszawie kwotę 1000 zł (tysiąc złotych) tytułem opłat.\nPowód J. M. w pozwie z dnia 26 maja 2017 r. skierowanym przeciwko (...) Bank S.A. z siedzibą w W. wniósł o zasądzenie od (...) Bank S.A. z siedzibą w W. na rzecz powoda kwoty 109.268,11 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie wskutek uznania umowy kredytu za nieważną lub której skutki prawne zostały zniweczone na skutek złożenia oświadczenia o uchyleniu się od skutków prawnych oświadczenia złożonego pod wpływem błędu.\nEwentualnie powód żądał zasądzenia kwoty 107.342,41 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie wskutek uznania niektórych postanowień umowy kredytu za bezskuteczne oraz w razie uwzględnienia powództwa na tej podstawie o zobowiązanie pozwanego do przedstawienia w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku rozliczenia dotychczasowych spłat rat kapitałowo-odsetkowych oraz harmonogramu dalszych spłat rat kredytu udzielonego powodowi z pominięciem bezskutecznych klauzul indeksacyjnych.\nPonadto powód wniósł o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.\nW piśmie z dnia 6 września 2017 r. strona powodowa zmodyfikowała powództwo, wnosząc o zasądzenie od (...) Bank S.A. z siedzibą w W. na rzecz powoda kwoty 106.654,61 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie wskutek uznania umowy kredytu za nieważną lub której skutki prawne zostały zniweczone na skutek złożenia oświadczenia o uchyleniu się od skutków prawnych oświadczenia złożonego pod wpływem błędu, ewentualnie o zasądzenie kwoty 112.773,58 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie wskutek uznania niektórych postanowień umowy kredytu za bezskuteczne.\nUzasadniając modyfikację powództwa, powód wskazał, że żądana w pierwszej kolejności kwota stanowi sumę zapłaconych pozwanemu przez powoda w złotych polskich rat kredytu oraz kwoty zapłaconej pozwanemu tytułem opłaty za zawarcie Aneksu nr (...). Odnośnie do żądania ewentualnego powód wskazał, że jest to suma kwoty zapłaconej pozwanemu tytułem opłaty za zawarcie Aneksu nr (...) oraz kwot nadpłaconych pozwanemu w wyniku zastosowania klauzul niedozwolonych przy uwzględnieniu kursu średniego franka szwajcarskiego z dnia spłaty. (pismo procesowe z dnia 06.09.2017 r. – k. 213-215)\nOgraniczenie żądania zgłoszonego jako żądanie główne do kwoty 106.654,61 zł, dokonane jeszcze przed rozpoczęciem rozprawy, a więc niewymagające zgody pozwanego, stanowiło podstawę częściowego umorzenia postępowania postanowieniem zawartym w punkcie I wyroku.\nW uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że w dniu 31 maja 2007 r. zawarł z poprzednikiem prawnym pozwanego (...) Bankiem S.A. w K. – (...) oddział w Ł. umowę kredytu hipotecznego nr (...). Kredyt był udzielony w złotych natomiast był indeksowany do franka szwajcarskiego. Żądania pozwu powód uzasadniał w pierwszej kolejności nieważnością zawartej umowy ze względu na naruszenie art. 69 ust. 1 prawa bankowego oraz art. 3581 § 5 k.c. lub naruszenie zasady określoności świadczenia i nieuzgodnienie istotnych przedmiotowo elementów umowy. W drugiej kolejności powód powoływał się na oświadczenie o uchyleniu się od skutków prawnych oświadczenia woli o zawarciu umowy kredytu złożonego pod wpływem błędu. Błąd ten miał zostać wywołany przez bank, który miał ukryć przed powodem wielkość wynagrodzenia należną bankowi z tytułu Umowy w postaci zaniżenia całkowitych kosztów kredytu oraz niepodanie wysokości prowizji należnej bankowi z tytułu stosowania podwójnej klauzuli indeksacyjnej. W końcu powód wskazał na abuzywność klauzul indeksujących wartość zadłużenia z tytułu kredytu do franka szwajcarskiego.\nPozwany (...) Bank SA z siedzibą w W. wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w podwójnej wysokości ze względu na skomplikowany przedmiot sporu i adekwatnie uzasadniony znaczny nakład pracy pełnomocnika pozwanego, wraz z opłata skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.\nPozwany bank zaprzeczył wszystkim twierdzeniom strony powodowej za wyjątkiem tych, których wyraźnie nie przyznał. Pozwany wskazał, że Umowa kredytu została ważnie zawarta i nie zawiera żadnych klauzul niedozwolonych. W dalszej kolejności pozwany kwestionuje skuteczność oświadczenia powoda o uchyleniu się od skutków prawnych oświadczenia woli o wstąpieniu w stosunek kredytu z pozwanym. W szczególności pozwany podniósł, że indeksacja kredytu do franka szwajcarskiego nie miała na celu waloryzacji wartości zobowiązania, ale jedynie umożliwienie zastosowania preferencyjnej stopy oprocentowania odnoszącej się do tej waluty. W związku z tym nie jest możliwe utrzymanie w mocy Umowy kredytu bez postanowień indeksujących kredyt. Pozwany wskazał również, że kurs franka na potrzeby rozliczenia kredytu nie był ustalany swobodnie przez bank, ale że opierał się na kursie rynkowym, co czyni zarzuty o abuzwyności klauzul indeksacyjnych bezpodstawnymi. Ponadto pozwany wskazał, że klauzule te zostały wyeliminowane z umowy (...) nr (...) z dnia 29 lipca 2010 r. (odpowiedź na pozew- k. 148-169)\nW piśmie procesowym z 9 października 2017 r. powód podtrzymał w całości swoje dotychczasowe stanowisko oraz wniósł od dopuszczenie nowych dowodów w sprawie. W piśmie tym powód wskazał między innymi, że kwestia faktycznego kształtowania się kursu franka nie ma znaczenia dla ustalenia abuzywności klauzuli indeksacyjnej. Powód podkreślił również, że klauzula ta wystawiała kredytobiorcę na nieograniczone ryzyko, podczas gdy bank ryzykował jedynie utratę pożyczonych powodowi pieniędzy. Ryzyko było więc rozłożone pomiędzy stronami nierównomiernie. Powód wskazał również, że pozwany nie informował go o ryzyku związanym z udzielonym kredytem, a przekazywane informacje wskazywały na to, że konstrukcja kredytu indeksowanego jest tańsza w spłacie niż kredytu nieindeksowanego. Powód wskazał, że mechanizm indeksacji w całości stanowi nieuczciwe postanowienie umowne, co z kolei oznacza, że cała umowa musi być uznana za nieważną. Ewentualnie powód wskazał, że niedozwolone postanowienia umowne nie mogą być zastąpione innymi zgodnymi z prawem postanowieniami. (pismo procesowe z 09.10.2017 – k. 227-260)\nW dniu 29 maja 2007 r. J. M. zawarł z (...) Bank S.A. w K. - (...) Oddziałem w Ł. umowę kredytu hipotecznego nr (...) indeksowanego do CHF (dalej: Umowa kredytu , k.40-45). Bank udzielił kredytobiorcy kredytu w kwocie (...) złotych polskich indeksowanego kursem CHF. Przy założeniu, że uruchomiono całość kredytu w dacie sporządzenia umowy równowartość kredytu wynosiłaby (...) CHF, zaś rzeczywista równowartość miała zostać określona po wypłacie ostatniej transzy kredytu. Kredytobiorca oświadczył, że jest świadomy ryzyka kursowego, związanego ze zmianą kursu waluty indeksacyjnej w stosunku do złotego, w całym okresie kredytowania i akceptuje to ryzyko (§ (...) umowy).\nW §25 umowa przewiduje, że w sprawach w niej nieuregulowanych stosuje się m.in. przepisy Regulaminu do umowy kredytu hipotecznego. Regulaminem, do którego odwołuje się umowa kredytowa, był Regulamin kredytu hipotecznego (...) wprowadzony zarządzeniem nr (...) Prezesa Zarządu (...) Bank SA z 30 lipca 2004 roku (k.183-191).\nSpłata kredytu miała nastąpić w 336 miesięcznych ratach równych kapitałowo- odsetkowych (§ (...) umowy). Oprocentowanie kredytu było zmienne i na dzień sporządzenia umowy wynosiło 3,51 w skali roku, na które składała się suma obowiązującej stawki (...) i stałej marży banku, która wynosiła (...).\nKredytobiorca oświadczył, iż jest świadomy ryzyka wynikającego ze zmiennego oprocentowania, w całym okresie kredytowania i akceptuje to ryzyko (§ 1 pkt 3 umowy).\nRata kapitałowo-odsetkowa przy założeniu uruchomienia całości kredytu w dacie sporządzenia przedmiotowej umowy wynosiłaby równowartość 1.289,59 CHF. Rzeczywista wysokość rat odsetkowych lub rat kapitałowo-odsetkowych miała zostać określona w harmonogramie spłat (§ (...) umowy).\nCałkowity koszt kredytu na dzień sporządzenia umowy kredytu miał wynosić 331.676,30 złotych polskich (podana kwota nie uwzględniała ryzyka kursowego). Ostateczna wysokość całkowitego kosztu kredytu uzależniona była od zmian poziomu oprocentowania kredytu w całym okresie kredytowania (§ (...) umowy).\nZgodnie z definicją zawartą w § (...) umowy, bankowa tabela kursów walut dla kredytów dewizowych oraz indeksowanych kursem walut, zwana tabelą kursów jest sporządzana przez merytoryczną komórkę banku na podstawie kursów obowiązujących na rynku międzybankowym w chwili sporządzania tabeli i po ogłoszeniu kursów średnich przez NBP, tabela sporządzana jest o godz. 16 każdego dnia roboczego i obowiązuje przez cały następny dzień roboczy. Analogiczne postanowienia zawierał §2 Regulaminu.\nW myśl § 7 pkt 1 umowy, wysokość rat odsetkowych zostanie określona w harmonogramie spłat, który zostanie doręczony w dniu uruchomienia poszczególnych transz w przypadku kredytu transzowego, zaś wysokość rat kapitałowo-odsetkowych zostanie określona w harmonogramie spłat po wypłacie całości kredytu, rezygnacji przez kredytobiorcę z pozostałej części kredytu lub wygaśnięciu roszczenia kredytobiorcy o uruchomienie pozostałej części kredytu. Harmonogramy te stanowić będą integralną część umowy kredytu. Każdorazowy harmonogram określa wysokość rat spłaty przez okres dwóch lat kredytowania. Przed upływem dwóch lat kredytobiorca otrzymuje harmonogram na kolejny dwuletni okres trwania umowy kredytu. Na wniosek kredytobiorcy, bank zobowiązuje się przesłać harmonogram na cały okres kredytowania.\nW § 9 pkt 2 ustalono, że w dniu wypłaty kredytu lub każdej transzy kredytu kwota wypłaconych środków będzie przeliczana do CHF według kursu kupna walut określonego w tabeli kursów - obowiązującego w dniu uruchomienia środków\nZgodnie z § 10 pkt 3 umowy wysokość zobowiązania miała być ustalana jako równowartość wymaganej spłaty wyrażonej w CHF - po jej przeliczeniu według kursu sprzedaży walut określonego w ,,Bankowej tabeli kursów walut dla kredytów dewizowych oraz indeksowanych kursem walut obcych” do CHF obowiązującego w dniu spłaty. Analogiczne postanowienia zawierał §19 ust.5 Regulaminu.\nW myśl § (...) umowy indeks (...) ulega zmianie w okresach miesięcznych i obowiązuje od pierwszego dnia miesiąca, jeżeli wartość Indeksu jest różna od obowiązującej stawki indeksu (...) o przynajmniej 0,1 punktu procentowego. W przypadku likwidacji stawki LIBOR, bank w terminie 14-stu dni od daty jej likwidacji określi nowy czynnik, na podstawie, którego określane będzie oprocentowanie kredytu, nie spowoduje to jednak zwiększenia marży ryzyka banku. Nowy wskaźnik obowiązywać będzie od 1-go dnia kwartału następującego po kwartale, w którym stawka LIBOR ulegnie likwidacji.\nZgodnie z § (...) umowy, bank pobiera opłaty i prowizje za wykonanie czynności pozostających w związku z zawartą umową kredytową w wysokości obowiązującej w tabeli prowizji i opłat obowiązującej w dniu dokonania czynności.\nNa podstawie Umowy kredytu bank dokonał wypłaty powodowi kwoty 519.208,48 zł w dniu 5 czerwca 2007 r. i kwoty 30.000 zł w dniu 5 września 2007 r. Wypłacone kwoty przeliczono odpowiednio na 231.893,03 CHF i 13.339,26 CHF, uzyskując ostatecznie kwotę 245.232,29 CHF jako saldo kapitału (potwierdzenie wypłaty środków – k. 133).\nPowód uiścił na rzecz pozwanego do dnia 2 maja 2017 r. tytułem rat kapitałowo-odsetkowych kwoty 106.906,04 zł i 71.018,99 CHF oraz 5.476,17 zł i 178,20 zł tytułem składek, innych opłat i prowizji (historia zadłużenia oraz wpłat tytułem spłaty kredytu – załącznik do pozwu k.134-136) .\nW Aneksie nr (...) do umowy kredytu hipotecznego nr (...), sporządzonym w dniu 29 lipca 2010 r. zawartym pomiędzy (...) Bank S.A. w K. - (...) Oddziałem w Ł. a J. M. nadano nową treść § 6 Umowy kredytu. Strony ustaliły między innymi nowy harmonogram wypłaty transz kredytu, zaś kredytobiorca zobowiązał się do dokonywania wpłat w walucie indeksacyjnej CHF. (Aneks nr (...) z dnia 29.07.2010 r.- k. 46).\nPowód zawarł umowę kredytu indeksowanego ze względu na korzystne oprocentowanie kredytu indeksowanego w porównaniu do kredytu złotowego. Powód porównywał z pracownikiem banku kredyt złotowy i frankowy tylko pod względem wysokości oprocentowania. Powód miał zdolność kredytową do zawarcia umowy o kredyt złotowy. Powód otrzymał projekt Umowy kredytu dopiero przed jej podpisaniem. Umowa nie była przedmiotem negocjacji pomiędzy stronami. Powód nie został precyzyjnie poinformowany, że zmiana kursu franka szwajcarskiego wpływa na bieżącą wysokość zadłużenia. Powód został poinformowany jedynie, że kurs franka ma wpływ na wysokość raty kredytu. Powód nie został poinformowany również o zasadach wyznaczania kursów waluty indeksacyjnej przez bank, ani o dotychczasowej zmienności kursu franka szwajcarskiego. Powód otrzymał harmonogram spłaty kredytu dopiero po jego podpisaniu. Powód nie otrzymywał przed zawarciem umowy żadnych dokumentów dotyczących kredytu – wszelkie informacje otrzymywał ustnie. (zeznania powoda – k. 603 verte-604)\nUstalając stan faktyczny, sąd oparł się na zgromadzonych w aktach sprawy ww. dokumentach, które nie budziły zastrzeżeń co do ich wiarygodności oraz miały kluczowe znaczenie dla sprawy ze względu na podstawę rozstrzygnięcia sporu. Pozostałe zgromadzone w aktach sprawy dokumenty sąd uznał za nieprzydatne do jego rozstrzygnięcia. W szczególności strony postępowania w przedmiotowej sprawie złożyły wiele dokumentów, którym w opinii sądu przypisują nadmierne znaczenie. Większość z nich to artykuły prasowe, czy też opinie, które pomimo, że w większości są przedstawiane przez organy państwowe takie jak: Rzecznik Praw Obywatelskich czy Rzecznik Finansowy to nie są jednak w zakresie wyrażanych w nich ocen prawnych wiążące dla sądu. Opinie te nie mogą być też kwalifikowana jako istotny pogląd w rozumieniu art. 63 k.p.c., gdyż po pierwsze przedstawiony sądowi pogląd organizacji powinien być wyrazem oceny społecznej, a nie prawnej, a po drugie jest on przedstawiany na żądanie sądu, a nie z własnej inicjatywy organizacji. Raport Rzecznika Finansowego i zajęte wobec niego stanowisko (...) Banków (...) stanowią wyraz poglądu tych instytucji i mogą być traktowane jedynie jako uzupełnienie stanowiska strony, a nie dowód okoliczności faktycznych.\nSąd nie oparł ustaleń w zakresie stanu faktycznego na dowodzie z zeznań świadka P. K., ponieważ nie pamiętał on szczegółów nie tylko zawarcia Umowy kredytu z powodem, ale również praktyki banku co do zawierania tego typu umów w okresie, w którym zawierana była umowa kredytu.\nZ kolei zeznania powoda sąd ocenił jako wiarygodne, a strony nie przedstawiły żadnych innych dowodów, które mogłyby służyć ustaleniu okoliczności zawarcia przedmiotowej umowy.\nPonadto sąd oddalił zgłoszone przez strony wnioski dowodowe o przesłuchanie pozostałych świadków, ponieważ okoliczności, na które przeprowadzone miały być wnioskowane dowody nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy lub zostały dostatecznie ustalone na podstawie innych dowodów (nie ma bowiem znaczenia dla rozstrzygnięcia w jaki sposób pozwany finansował koszty akcji kredytowej). Sąd oddalił również wniosek o dopuszczenie dowodu z wyliczenia całkowitego kosztu kredytu oraz wyliczenia wielkości rat kredytu z pominięciem abuzywnych klauzul indeksacyjnych, ponieważ dokumenty te stanowiły jedynie prywatne wyliczenia powoda, które nie mogą mieć w procesie charakteru dowodowego (wnioski dowodowe – k. 2-3, 148-149, postanowienie – k. 224). Stanowić mogą jedynie stanowisko zajmowane przez stronę.\nSąd oddalił wniosek powoda zawarty w piśmie z 9 października 2017 r. o zobowiązanie pozwanego do przedstawienia oryginałów dokumentów w postaci umów sprzedaży franka szwajcarskiego zawieranych przez pozwanego, ponieważ dowody te nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Z tego samego powodu sąd oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego zgłoszony przez powoda w pozwie. Sąd oddalił również wniosek o dopuszczenie dowodu z tłumaczenia przysięgłego wyroku Sądu Najwyższego Hiszpanii, ponieważ prawo nie może być co do zasady przedmiotem dowodu w procesie. Stąd też opinia prawna wyrażona w wyroku, któremu przepisy proceduralne nie nadają mocy wiążącej w sprawie, nie stanowi okoliczności istotnej dla rozstrzygnięcia (wnioski dowodowe – k. 4, 227verte-228, 550, postanowienia dowodowe – k. 603)\nW pierwszej kolejności należało się odnieść do najdalej idącego zarzutu strony powodowej, tj. nieważności umowy ze względu na sprzeczność z art.69 ust.1 ustawy z 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankowe i art.358 1 kc. Zarzutów tych sąd nie podziela.\nW szczególności Sąd Najwyższy stwierdził, że jest to umowa na podstawie której „ Bank wydaje kredytobiorcy określoną sumę kredytową w złotych, przy czym jej wysokość jest określana (indeksowana) według kursu danej waluty (np. euro) w dniu wydania (indeksowanie do waluty obcej po cenie kupna). Ustalenie takie następuje też w celu określenia wysokości rat kredytowych, do których kredytobiorca będzie zobowiązany w okresie trwania stosunku kredytowego. W dniu płatności konkretnych rat taka rata jest przeliczana zgodnie z umową na złote stosownie do kursu danej waluty, tj. po kursie jej sprzedaży kontrahentowi banku. (…) mieści się w konstrukcji ogólnej umowy kredytu bankowego i stanowi jej możliwy wariant (art.353 1 k.c. w związku z art. 69 Prawa bankowego). Nie ma zatem podstaw do twierdzenia, że w obrocie prawnym doszło do wykształcenia się jakiegoś odrębnego, oryginalnego typu umowy bankowej, powiązanej w sposób szczególny z kursem złotego do walut obcych w chwili wydania i zwrotu sumy kredytowej i tym samym zakładającej szczególny sposób określania wysokości zadłużenia kredytobiorcy w stosunku kredytowym.\nW zakresie umowy kredytu indeksowanego także dochodzi do wydania sumy kredytu kredytobiorcy i zwrotu wykorzystanej sumy kredytu z reguły w ratach kredytowych w dłuższych odcinku czasowym. Dla kredytobiorcy istotne znaczenie ma z reguły wysokość rat spłacanych w poszczególnych okresach ich spłat. Kredytobiorca zwraca kredytodawcy wykorzystaną sumę kredytu, przy czym w związku z kursem waluty obcej suma ta może być wyższa odpowiednio do relacji do waluty obcej, gdyż suma wykorzystana w dniu wykonywania umowy kredytu hipotecznego może mieć inną wartość rynkową w wyniku indeksacji walutowej. Innymi słowy, kredytobiorca może być zobowiązany do zwrotu bankowi sumy pierwotnie wykorzystanego kredytu, ale taka wykorzystana suma - w całości lub części - może mieć inną (wyższą) wartość rynkową w okresie spłaty kredytu.\nPogląd ten Sąd Najwyższy podtrzymał w wyroku z 19 marca 2015 r., IV CSK 362/14, w którym, odwołując się do przepisów zawartych w ustawie z dnia 29 lipca 2011r. o zmianie ustawy- prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 165, poz. 984), wskazano, że „ideą dokonania nowelizacji prawa bankowego ustawą z dnia 29 lipca 2011 r. było utrzymanie funkcjonujących na rynku kredytów denominowanych według nowych zasad (…) Ustawodawca wprowadził narzędzie prawne pozwalające wyeliminować z obrotu postanowienia umowne zawierające niejasne reguły przeliczania należności kredytowych, zarówno na przyszłość, jak i w odniesieniu do wcześniej zawartych umów w części, która pozostała do spłacenia”.\nWreszcie odwołać się należy do art.4 powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym, w przypadku kredytów lub pożyczek pieniężnych zaciągniętych przez kredytobiorcę lub pożyczkobiorcę przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ma zastosowanie art. 69 ust. 2 pkt 4a oraz art. 75b prawa bankowego, w stosunku do tych kredytów lub pożyczek pieniężnych, które nie zostały całkowicie spłacone - do tej części kredytu lub pożyczki, która pozostała do spłacenia. W tym zakresie bank dokonuje bezpłatnie stosownej zmiany umowy kredytowej lub umowy pożyczki. Skoro przepis ten wprost potwierdza stosowanie przepisów dodanych ustawą nowelizującą do umów zawartych wcześniej, to nielogicznym byłoby uznanie, że wyrażona w nim norma nie ma zastosowania, gdyż wcześniej zawarte umowy kredytu indeksowanego czy denominowanego są nieważne. Nielogiczne jest również twierdzenie, że wprowadzenie konieczności określenia zasad ustalania kursów walut do treści umowy kredytowej nie oznacza dopuszczenia indeksacji kwoty udzielonego kredytu. Powstaje bowiem pytanie, w jakim innym celu takie postanowienia miałyby zostać wprowadzone?\nNie bez znaczenia jest również, że obowiązująca obecnie ustawa z 23 marca 2017 roku o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami1 jednoznacznie dopuszcza – choć z ograniczeniami – zawieranie umów kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty obcej (art.6 i art.10 pkt 7 tej ustawy) wraz ze wszystkimi konsekwencjami jakie może to mieć dla ustalenia wysokości zobowiązania konsumenta. Oczywiście przepisy tej ustawy nie znajdują zastosowania do umowy zawartej przez strony, jednakże pozwalają na ocenę dopuszczalności określonej konstrukcji w systemie prawa.\nStąd też sąd uznaje, że wprowadzenie do umowy kredytu bankowego postanowień dotyczących indeksacji kwoty kredytu mieści się w granicach swobody umów i nie stanowi naruszenia art.69 ustawy Prawo bankowe.\nŁączącej strony umowy kredytu nie można również uznać za nieważną z uwagi na nieokreślenie świadczenia. Wbrew stanowisku strony pozwanej, wysokość świadczenia została określona. Umowa zawierała określenie kwoty kredytu oraz zasad i sposobu jej indeksacji. Zupełnie innym zagadnieniem jest to, czy sposób określenia tych zasad nie stanowił niedozwolonych postanowień umownych.\nPodkreślić też należy, że w oparciu o treść umowy kredytowej i znajdującego zastosowanie regulaminu, stwierdzić należy, że łącząca strony umowa, to umowa kredytu złotowego. Złoty polski stanowił zarówno walutę, w której określono wysokość kapitału kredytu, jak i walutę, w której przez cały czas wykonywania umowy spełniane były świadczenia stron – zarówno wypłata kredytu, jak i jego późniejsza spłata. Indeksacja do franka szwajcarskiego stanowiła jedynie dodatkowe postanowienia umowne, nie zmieniające charakteru kredytu.\nUchylenia się powoda od skutków prawnych oświadczenia złożonego pod wpływem błędu.\nZa nieskuteczną uznać należy argumentację powoda związaną z istnieniem podstaw do uchylenia się od skutków prawnych oświadczenia woli złożonego pod wpływem błędu. Zgodnie z art.84 kc uchylenie się od skutków prawnych oświadczenia woli może nastąpić w razie błędu co do treści czynności prawnej. Chodzi zatem o błąd co do elementów składających się na dokonywaną czynność prawną, nie zaś o błąd w sferze motywacyjnej. Tymczasem wskazywane przez powoda elementy zawartej umowy, dotyczące określenia całkowitego kosztu kredytu, nie stanowią elementu treści dokonywanej czynności prawnej, a pełnią jedynie rolę informacyjną. Informacje udzielane przez przedsiębiorcę na etapie zawierania umowy o jej skutkach nie wyznaczają treści czynności prawnej. Wysokość należnego kredytodawcy wynagrodzenia, prowizji i innych kosztów związanych z zawartą umową określona jest natomiast tymi jej postanowieniami, które wyznaczają zakres obowiązku świadczenia przez kredytobiorcę, nie zaś wadliwą w ocenie powoda zawartą w umowie informacją o ogólnej wysokości tych kosztów. Umowa kredytu zawiera również informację o wysokości raty kredytu, wyrażonej we frankach, przy założeniu uruchomienia kredytu w dacie sporządzenia umowy. Wobec znanej liczby rat oraz dostępnego również dla kredytobiorcy kursu sprzedaży franka przez bank, możliwe było zatem ustalenie całkowitej kwoty, do zapłaty której zobowiązany będzie kredytobiorca – również z uwzględnieniem opisanych w umowie zasad indeksacji.\nNie mogło zatem stanowić istotnego na gruncie art.84 kc wprowadzenia kredytobiorcy w błąd co do treści czynności prawnej podanie informacji o całkowitym koszcie kredytu w wysokości 331.676,30 zł. Również fakt stosowania przez bank dwóch różnych kursów dla operacji związanych z indeksowaniem udzielonego kredytu do waluty obcej nie stanowił okoliczności, która nie wynikałaby z treści zawartej umowy, była w niej w jakikolwiek sposób ukrywana.\nPominięcia w kwocie określonej jako wysokość całkowitego kosztu kredytu, w (...) umowy, wysokości należności obciążających kredytobiorcę z tytułu stosowania różnych kursów na poszczególnych etapach przeliczania należności nie można również uznać za podstępne wprowadzenie w błąd. Brak jest dowodu aby pozwany działał w tym zakresie świadomie i umyślnie, w celu skłonienia kredytobiorcy do złożenia określonego oświadczenia woli. Nie wystarczy do takiego ustalenia samo stwierdzenie, że podana informacja o kosztach kredytu była błędna albo nieprecyzyjna.\nRównież z zeznań powoda wynika, że porównując oferty kredytów miał na uwadze wysokość oprocentowania i wysokość raty. Brak jest natomiast podstaw do przyjęcia, że powód dokonał wyboru oferty pozwanego ze względu na wysokość wyrażonych w konkretnych kwotach całkowitych kosztów kredytu.\nZłożone przez powoda oświadczenie o uchyleniu się od skutków zawarcia umowy kredytu było zatem bezskuteczne.\nPostanowienia umowy uznane za niedozwolone.\nUnormowania zawarte w art. 385 1 -385 3 kc mają charakter szczególny w stosunku do tych przepisów, które mają powszechne zastosowanie do kształtowania przez kontrahentów treści umowy (wskazać należy chociażby na art. 58, 353 1 czy 388 kc). Najważniejsze jest jednak to, iż uzasadnieniem dla ich wprowadzenia ustawą z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny był zamiar zapewnienia konsumentom bardziej skutecznej ochrony w stosunkach umownych z profesjonalistami, a przede wszystkim zaś potrzeba uwzględnienia w polskim prawie postanowień dyrektywy nr 93/13/EWG z 5 kwietnia 1993 r. o nieuczciwych warunkach w umowach (...). Regulacja zawarta w art.385 1 - 385 3 kc stanowi zatem wyraz implementacji w prawie polskim przez ustawodawcę prawa unijnego w postaci powyższej dyrektywy, co rodzi określone konsekwencje dla ich wykładni. Przede wszystkim musi ona prowadzić do takich rezultatów, która pozwoli urzeczywistnić cele dyrektywy. Sądy krajowe, stosując prawo wewnętrzne, zobowiązane są tak dalece, jak jest to możliwe, by dokonywać jego wykładni w świetle brzmienia i celu rozpatrywanej dyrektywy, tak by osiągnąć przewidziany w niej rezultat, a zatem zastosować się do art.288 akapit trzeci Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej3. Ten obowiązek dokonywania wykładni prawa krajowego zgodnej z prawem Unii jest w istocie nierozerwalnie związany z systemem Traktatu, gdyż zezwala sądom krajowym na zapewnienie, w ramach ich właściwości, pełnej skuteczności prawa Unii przy rozpoznawaniu zawisłych przed nimi sporów.\nBrak indywidualnego uzgodnienia kwestionowanych przez powodów postanowień umownych dotyczących indeksacji kwoty kredytu w istocie nie był w niniejszej sprawie sporny. Tym bardziej pozwany nie wykazał aby były to postanowienia uzgodnione indywidualnie – mimo że z art.385§4 kc, ciężar dowodu w tym zakresie spoczywał na pozwanym.\nPozostała zatem ocena kwestionowanych postanowień umownych w świetle pozostałych przesłanek ich abuzywności, tj. sprzeczności z dobrymi obyczajami i rażącego naruszenia interesów konsumenta.\nW sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami rażąco naruszają interesy konsumenta postanowienia umowne godzące w równowagę kontraktową stron, a także te, które zmierzają do wprowadzenia konsumenta w błąd, wykorzystując jego zaufanie i brak specjalistycznej wiedzy. Klauzula dobrych obyczajów nawiązuje do wyobrażeń o uczciwych, rzetelnych działaniach stron, a także do zaufania, lojalności, jak również – w stosunkach z konsumentami – do fachowości. Zatem sprzeczne z dobrymi obyczajami są takie działania, które zmierzają do dezinformacji lub wywołania błędnego mniemania konsumenta (czy szerzej klienta), wykorzystania jego niewiedzy lub naiwności, ukształtowania stosunku zobowiązaniowego niezgodnie z zasadą równorzędności stron, nierównomiernego rozłożenia praw i obowiązków między partnerami kontraktowymi4\nDobre obyczaje, do których odwołuje się art.385 1 kc stanowią przykład klauzuli generalnej, której zadaniem jest wprowadzenie możliwości dokonania oceny treści czynności prawnej w świetle norm pozaprawnych. Chodzi o normy moralne i obyczajowe, powszechnie akceptowane albo znajdujące szczególne uznanie w określonej sferze działań, na przykład w obrocie profesjonalnym, w określonej branży, w stosunkach z konsumentem itp. Przez "dobre obyczaje" w rozumieniu art.385 1§1 kc należy rozumieć pozaprawne reguły postępowania niesprzeczne z etyką, moralnością i aprobowanymi społecznie obyczajami.\nRównież przy interpretacji kolejnej z wymaganych dla stwierdzenia abuzywności postanowienia umownego przesłanek, tj. rażącego naruszenia interesu konsumenta, odwołać należy się do treści przepisów dyrektywy. W ich świetle w pełni znajdują uzasadnienia twierdzenia, iż rażące naruszenie interesów konsumenta ma miejsce, jeżeli postanowienia umowy poważnie i znacząco odbiegają od sprawiedliwego wyważenia praw i obowiązków stron, wprowadzając nieusprawiedliwioną dysproporcję praw i obowiązków na niekorzyść konsumenta. Jednak nie wyczerpuje to zakresu, w którym może dojść do naruszenia interesów konsumenta. Chodzi bowiem nie tylko o interesy ekonomiczne, ale też związane ze zdrowiem konsumenta, jego czasem zbędnie traconym, dezorganizacją toku życia, doznaniem przykrości, zawodu5, wprowadzenia w błąd, nierzetelności traktowania6.\nZwrócić należy przy tym uwagę, że o ile ustawodawca posłużył się w art.385 1 pojęciem rażącego naruszenia interesów konsumenta, co może wskazywać na ograniczenie treści stosowania przepisów do przypadków skrajnej nierównowagi interesów stron, to w treści art.3 ust.1 dyrektywy ta sama przesłanka została określona jako wymóg spowodowania znaczącej nierównowagi wynikających z umowy praw i obowiązków stron ze szkodą dla konsumenta. W tej sytuacji konieczność wykładni art.385 1 kc w świetle wymogów dyrektywy rodzi konieczność złagodzenia kryteriów stawianych skutkom postanowienia, których zaistnienie pozwalać będzie na stwierdzenia jego niedozwolonego charakteru Tradycyjne stopniowanie, w którym za rażące uznaje się sytuacje skrajne, nadzwyczajne, ustąpić musi konieczności odnoszenia się jedynie do znamienia znaczącej nierównowagi, jako wypełniającej już kryteria rażącego naruszenia.\nZgodnie z art.385 2 kc oceny zgodności postanowienia umowy z dobrymi obyczajami dokonuje się według stanu z chwili zawarcia umowy, biorąc pod uwagę jej treść, okoliczności zawarcia oraz uwzględniając umowy pozostające w związku z umową obejmującą postanowienie będące przedmiotem oceny. Również zgodnie z brzmieniem art.4 dyrektywy nadanym sprostowaniem z dnia 13 października 2016 roku7, nieuczciwy charakter warunków umowy jest określany z uwzględnieniem rodzaju towarów lub usług, których umowa dotyczy i z odniesieniem, w momencie zawarcia umowy, do wszelkich okoliczności związanych z zawarciem umowy oraz do innych warunków tej umowy lub innej umowy, od której ta jest zależna.\nW rezultacie przy dokonywaniu oceny niedozwolonego charakteru określonego postanowienia umownego, również oceny indywidualnej, nie ma żadnego znaczenia w jaki sposób umowa była wykonywana przez strony. W szczególności nie ma znaczenia, czy przedsiębiorca rzeczywiście korzystał z możliwości, jakie wynikają dla niego z określonego brzmienia postanowień umownych. Istotne jest jedynie, że nie było żadnych przeszkód aby z takich uprawnień, mogących naruszać interesy konsumenta, skorzystał. Postanowienie umowne ma niedozwolony charakter nie dlatego, że jest w niewłaściwy sposób wykorzystywane przez przedsiębiorcę – tym bardziej, że jest to okoliczność, która w toku wykonywania umowy może się zmieniać. To samo postanowienie nie może być abuzywne bądź tracić taki charakter jedynie w wyniku przyjęcia przez jedną ze stron umowy określonego sposobu jej wykonania, korzystania bądź niekorzystania z wynikających z niego uprawnień. Postanowienie jest niedozwolone jeśli daje kontrahentowi konsumenta możliwość działania w sposób rażąco naruszający interesy konsumenta.\nOceniając przez pryzmat powyżej opisanych przesłanek postanowienia umowne przewidujące indeksację należy stwierdzić, że niedozwolony charakter mają postanowienia:\na) §1 ust.1 umowy kredytu w zakresie, w jakim przewidują indeksowanie kursem CHF,\nb) §9 ust.2 umowy kredytu w zakresie, w jakim przewiduje przeliczanie wypłaconych środków do franka szwajcarskiego na walutę do której indeksowany jest kredyt według kursu kupna walut określonego w Tabeli Kursów,\nc) §10 ust.3 umowy kredytu oraz §19 ust.5 Regulaminu w zakresie, w jakim przewiduje ustalenie wysokość zobowiązania obciążającego kredytobiorcę jako równowartości wymaganej spłaty wyrażonej we frankach szwajcarskich – po jej przeliczeniu według kursu sprzedaży walut określonego w „Bankowej tabeli kursów walut dla kredytów dewizowych oraz indeksowanych kursem walut obcych”,\nd) §6 ust.1 umowy kredytu oraz §6 Regulaminu w zakresie, w jakim określono w nim, że Bankowa Tabela kursów walut dla kredytów dewizowych oraz indeksowanych kursem walut (Tabela Kursów) sporządzana jest przez merytoryczną komórkę Banku na podstawie kursów obowiązujących na rynku międzybankowym w chwili sporządzania tabeli i po ogłoszeniu kursów średnich przez NBP.\nPodstawę przyjęcia, że postanowienie przewidujące indeksację kredytu jest niedozwolone stanowi nierównomierne rozłożenie pomiędzy stronami umowy ryzyka wynikającego z zastrzeżenia indeksacji kredytu, tj. wyrażenia wysokości zobowiązania konsumenta w walucie obcej, której kurs podlega nieograniczonym zmianom – bez zagwarantowania w umowie jakichkolwiek mechanizmów, które mogłyby ograniczyć ryzyko ponoszone przez konsumenta.\nKonsument w istocie nie dysponuje też, zgodnie z postanowieniami umowy, żadnym instrumentem, który pozwoliłoby mu na zmianę sposobu wykonywania umowy wraz z niekorzystnym ukształtowaniem się kursu walut. Przewidziane w umowie przewalutowanie kredytu (§20) kredytu uzależnione jest warunków związanych z wartością nieruchomości, a także weryfikacją zdolności kredytowej. Tymczasem bank przyznaje sobie w umowie (...)), w razie zagrożenia terminowej spłaty kredytu z powodu złego stanu majątkowego kredytobiorcy prawo do wypowiedzenia umowy kredytu bądź żądania dodatkowego zabezpieczenia. A przecież przypadek złego stanu majątkowego kredytobiorcy obejmuje również sytuację, w której dochody kredytobiorcy będą zbyt małe aby pokryć rosnącą wraz z ewentualną zmianą kursu wysokość wyrażonej w złotych spłaty kredytu.\nDlatego też, mimo że konstrukcja indeksacji kredytu nie jest sprzeczna z prawem, jak również nie można ogólnie wykluczyć możliwości jej stosowania w umowach zawieranych z konsumentami, w przypadku spornych postanowień należało uznać je za niedozwolone. Opisana wyżej konstrukcja prowadzi bowiem do wniosku, że następuje rażące naruszenie interesów konsumenta, gdyż brak jest sprawiedliwego i uczciwego wyważenia praw i obowiązków stron umowy. Równocześnie wprowadzenie tych postanowień należy uznać za naruszające dobre obyczaje, gdyż następuje z wykorzystaniem przewagi kontraktowej banku, który dysponując nieporównywalnie większymi możliwościami należytej oceny ryzyka wiążącego się z indeksacją kredytu, wprowadza do umowy postanowienia chroniące przede wszystkim własne interesy. Oczywiście należy mieć przy tym na uwadze, że wprowadzenie postanowień dotyczących indeksacji kredytu pozwoliło na zaoferowanie konsumentowi niższego oprocentowania kredytu. Jednak należy mieć na uwadze, że dopuszczalność takiego rozwiązania uzależniona jest od równoczesnego wprowadzenia instrumentów, które pozwalałyby chronić konsumenta przed nadmiernym ryzykiem, jak również od spełnienia wszystkich wymogów związanych z udzieleniem pełnej i rzetelnej informacji o wszystkich skutkach wprowadzenia określonej konstrukcji. Tymczasem, jak wynika z zeznań powoda, przed zawarciem umowy otrzymał on jedynie informacje koncentrujące się na zaletach kredytu (niższej wysokości oprocentowania i rat). Konsument nie otrzymał natomiast informacji o tym, że na skutek zmian kursowych możliwy jest wzrost wyrażonego w złotówkach kapitału kredytu, a tym bardziej, że wzrost ten może być nieograniczony.\nZeznaniom powoda w tym zakresie nie można odmówić wiarygodności, w szczególności jeśli wziąć pod uwagę, że pozwany bank nie przedstawił dowodów mogących stanowić podstawę do odmiennych ustaleń. Również z przedłożonych przez obie strony dokumentów nie wynika, aby poza ogólnikowym sformułowaniem zawartym w §1 ust.1 umowy kredytowej, kwestia ryzyka kursowego była przedmiotem jakichkolwiek dokumentów czy symulacji przedkładanych konsumentowi.\nTymczasem, jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z 20 września 2017 roku, C-186/16, artykuł 4 ust.2 dyrektywy 93/13 należy interpretować w ten sposób, że wymóg wyrażenia warunku umownego prostym i zrozumiałym językiem oznacza, że w wypadku umów kredytowych instytucje finansowe muszą zapewnić kredytobiorcom informacje wystarczające do podjęcia przez nich świadomych i rozważnych decyzji. W tym względzie wymóg ów oznacza, że warunek dotyczący spłaty kredytu w tej samej walucie obcej co waluta, w której kredyt został zaciągnięty, musi zostać zrozumiany przez konsumenta zarówno w aspekcie formalnym i gramatycznym, jak i w odniesieniu do jego konkretnego zakresu, tak aby właściwie poinformowany oraz dostatecznie uważny i rozsądny przeciętny konsument mógł nie tylko dowiedzieć się o możliwości wzrostu lub spadku wartości waluty obcej, w której kredyt został zaciągnięty, ale również oszacować – potencjalnie istotne – konsekwencje ekonomiczne takiego warunku dla swoich zobowiązań finansowych. I choć wyrok odnosi się bezpośrednio do kredytu zaciągniętego w walucie obcej, to znajduje pełne zastosowanie do konstrukcji kredytu indeksowanego. Użyta konstrukcja indeksacji naraża konsumenta na takie samo ryzyko wynikające ze zmiany kursu waluty, jak wprost wyrażenie zobowiązania w walucie obcej.\nJuż zróżnicowanie pomiędzy kursem kupna i sprzedaży stosowanym dla określenia wysokości kapitału kredytu, a następnie wysokości spłaty uznać należy za sprzeczne z dobrymi obyczajami, a równocześnie rażąco naruszające interesy konsumenta. Szeroko opisywane przez pozwanego mechanizmy, które mają służyć uzasadnieniu stosowaniu takiej konstrukcji pozostają bez znaczenia w niniejszej sprawie. Ponownie należy wskazać, że oceny zgodności postanowienia umownego z dobrymi obyczajami dokonuje się w oparciu o treść umowy i okoliczności jej zawarcia, nie zaś w oparciu o przyjęty przez przedsiębiorcę sposób wykonywania umowy, w tym finansowania przez niego działalności swojego przedsiębiorstwa, w zakresie pozwalającym na wykonanie umowy.\nDlatego też stwierdzić należy, że przyjęcie w umowie rozwiązań różnicujących stosowane kursy walut nie znajduje uzasadnienia. Strony umowy nie umawiały się na prowadzenie przez bank działalności kantorowej – dokonywania wymiany walut, a postanowiły jedynie wprowadzić do umowy mechanizm o charakterze waloryzacyjnym, zabezpieczający bank przed spadkiem kursu waluty i pozwalający na zastosowanie stóp procentowych przewidzianych dla waluty obcej. Dlatego też zróżnicowanie przyjętego kursu nie znajduje żadnego uzasadnienia. Równocześnie nie może budzić żadnych wątpliwości, że konstrukcja, w której w chwili wypłaty kredytu wysokość wyrażonego w złotych polskich zobowiązania konsumenta (świadczenia, które ma spełnić na rzecz banku) jest, w wyniku zastosowania dla jej ustalenia kursu sprzedaży, wyższa niż wysokość udzielonego mu kredytu, stanowi naruszenie interesów konsumenta.\n-(...) umowy kredytowej, w zakresie, w jakim przewiduje, że w dniu wypłaty kredytu lub każdej transzy kredytu kwota wypłaconych środków będzie przeliczana na walutę, w której indeksowany jest kredyt według kursu kupna walut obowiązującego w dniu uruchomienia środków;\n- (...) umowy kredytowej (oraz §19 ust.5 Regulaminu), w zakresie w jakim przewiduje, że wysokość zobowiązania kredytobiorcy jest ustalana jako równowartość wymaganej spłaty wyrażonej w walucie indeksacyjnej – po jej przeliczeniu według kursu sprzedaży walut obowiązującego w dniu spłaty.\nRównocześnie te same postanowienia umowne należy uznać za niedozwolone w zakresie, w jakim wskazują, że stosowane mają być kursy walut określone w „Bankowej tabeli kursów walut dla kredytów dewizowych oraz indeksowanych kursem walut obcych”. Z tych samych przyczyn niedozwolonym postanowieniem umownym będzie również treść (...)umowy w zakresie, w jakim definiuje „Bankową tabelę kursów (…)” jako sporządzaną przez merytoryczną komórkę Banku na podstawie kursów obowiązujących na rynku międzybankowym w chwili sporządzania tabeli i po ogłoszeniu kursów średnich przez NBP.\nNa gruncie zasad ogólnych postanowienia umowy, które zastrzegają jednej ze stron umowy, w szczególności stronie silniejszej, prawo do jednostronnego i swobodnego decydowania o wysokości świadczenia drugiej ze stron, słabszej, uznać należałoby za nieważne jako sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Jednak normy zawarte w art.385 1 i nast. kc regulujące zagadnienie niedozwolonych postanowień umownych, uznać należy za przepisy szczególne wobec norm wynikających z treści art.353 1 i art.58§2 kc, w których zasady współżycia społecznego zostały uznane za limitujące zarówno granice swobody umów, jak i ważność czynności prawnej.\nNie bez znaczenia dla oceny kwestionowanych postanowień umownych pozostaje też orzecznictwo Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów i będące jego rezultatem wpisy w rejestrze klauzul niedozwolonych. W szczególności podzielić należy pogląd wyrażony przez Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 07 maja 2013 roku, sygn. VI ACa 441/13, w którego uzasadnieniu wskazano, że o abuzywności kwestionowanego w tamtym postępowaniu postanowienia decyduje fakt, że uprawnienie banku do określania wysokości kursu sprzedaży CHF nie jest w żaden sposób formalnie ograniczone, zwłaszcza nie przewiduje wymogu, aby wysokość kursu ustalonego przez Bank pozostawała w określonej relacji do średniego kursu NBP lub kursu ukształtowanego przez rynek walutowy. Powyższe oznacza przyznanie sobie przez bank prawa do jednostronnego regulowania wysokości rat kredytu waloryzowanego kursem CHF. To właśnie w tym mechanizmie Sąd Apelacyjny dostrzegł sprzeczność postanowienia z dobrymi obyczajami i rażące naruszenie interesów konsumenta, który nie ma możliwości uprzedniej oceny własnej sytuacji – w tym wysokości wymagalnych rat kredytu – i jest zdany wyłącznie na arbitralne decyzje banku. Nie sposób nie dostrzec, że choć oczywiste jest, że stanowisko Sadu Apelacyjnego nie jest wiążące w niniejszej sprawie, to przyjęta argumentacja znajduje pełne zastosowanie do kwestionowanych postanowień umownych.\nSkutki abuzywności postanowień umowy.\nZ uwagi na okoliczność, że z innych powodów zakwestionowaniu podlegał cały mechanizm indeksacji w kształcie przyjętym w wiążącej strony umowie, zbędne jest poszukiwanie odpowiedzi na możliwość ustalenia i przyjęcia innego, „sprawiedliwego” kursu dla dokonania rozliczeń między stronami, przy zachowaniu mechanizmu indeksacji. Należy przy tym wskazać, że stosowanie art.358§2 kc jest niemożliwe, skoro nie obowiązywał on w dacie zawarcia umowy (wszedł w życie dopiero 24 stycznia 2009 roku), a brak jest przepisów przejściowych, które umożliwiałyby jego zastosowanie. Ponadto przepis ten odnosi się do możliwości ustalenia kursu waluty obcej w przypadku spełnienia świadczenia w walucie polskiej, natomiast nie reguluje sytuacji, w której dochodzi do przeliczenia wysokości zobowiązania z waluty polskiej na obcą.\nWobec braku mogących znaleźć zastosowanie przepisów dyspozytywnych stanowiących podstawę wyznaczenia takiego kursu, rozważać by należało, czy podstawą ustalenia odpowiedniego kursu nie mogą być ogólne przepisy odnoszące się do zasad konstruowania treści i skutków czynności prawnych (np. art.56 kc). Znamienne są w tym zakresie rozważania zawarte w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z 14 lipca 2017 roku, sygn. II CSK 803/16, w którym wskazano, że choć z dotychczasowego orzecznictwa Trybunał Sprawiedliwości wynika, że wykluczona jest zarówno tzw. redukcja utrzymująca skuteczność postanowienia abuzywnego, jak i możliwość uzupełniania luk w umowie powstałych po wyeliminowaniu takiego postanowienia, to pogląd taki dotyczył postanowień, których wyeliminowanie z umów nie powodowało istotnych luk: postanowień przewidujących kary umowne, odsetki za zwłokę albo natychmiastową wymagalność kredytu w razie zwłoki w jego spłacie. Z kolei w odniesieniu do postanowienia stanowiącego element tzw. spreadu walutowego Trybunał w wyroku z 30 kwietnia 2014 roku w sprawie C-26/13 zajął stanowisko bardziej elastyczne, wskazując, że art. 6 ust. 1 dyrektywy 93/13 nie stoi na przeszkodzie temu, „by sąd krajowy uchylił, zgodnie z zasadami prawa zobowiązań, nieuczciwy warunek poprzez zastąpienie go przepisem prawa krajowego o charakterze dyspozytywnym”. Następnie Sąd Najwyższy wskazuje, że, kierując się racjami leżącymi u podstaw przywołanego orzecznictwa, należy dopuścić możliwość stosownego wypełnienia luk w umowie także w innych sytuacjach, w których zagrażają one interesom konsumenta, również wtedy, gdy nie ma możliwości zastosowania wprost odpowiedniego przepisu dyspozytywnego. Konsument nie może być bowiem postawiony przed koniecznością wyboru między dwoma rozwiązaniami, z których każde jest dla niego ex definitione niekorzystne: pozostawieniem niekorzystnej luki w umowie albo następczą akceptacją niekorzystnej klauzuli.\nJednakże wydaje się, że, co zdaje się zauważać również Sąd Najwyższy, rozstrzygnięcie takiego zagadnienia wymagałoby skierowania odpowiedniego pytania prejudycjalnego. Za zbyt daleko idące należy bowiem uznać przyjęcie, na podstawie poglądu wyrażonego przez Trybunał w sprawie C-36/13, tezy o możliwości uzupełniania luki w umowie w oparciu o konstrukcję zbudowaną na normie prawnej odwołującej się do zasad współżycia społecznego czy ustalonych zwyczajów, a nie jedynie w oparciu o przepis dyspozytywny wyraźnie regulujący określoną sytuację. W niniejszej sprawie było to jednak zbędne, gdyż ewentualne ustalenie odpowiedniego i jednolitego kursu waluty nie doprowadziłoby do usunięcia abuzywności postanowień dotyczących indeksacji znajdującej swoją podstawę nie tylko (a nawet nie przede wszystkim) w mechanizmie ustalania kursu waluty.\nDlatego też należy dokonać oceny możliwości dalszego funkcjonowania umowy po wyeliminowaniu z niej postanowień dotyczących indeksacji. Można oczywiście stwierdzić, że problem ten rozwiązuje treść art.385 2 kc. przewidująca, że jeżeli określone postanowienia umowy nie wiążą konsumenta, strony są związane umową w pozostałym zakresie. Jednak w ocenie sądu stwierdzenie, że umowa bezwzględnie wiąże w pozostałym zakresie, stanowi daleko idące uproszczenie. Dyrektywa 93/13 jednoznacznie przewiduje w art.6 ust.1, że Państwa Członkowskie stanowią, że na mocy prawa krajowego nieuczciwe warunki w umowach zawieranych przez sprzedawców lub dostawców z konsumentami nie będą wiążące dla konsumenta, a umowa w pozostałej części będzie nadal obowiązywała strony, jeżeli jest to możliwe po wyłączeniu z niej nieuczciwych warunków.\nJednak uznać należy, że nie jest również możliwe dalsze funkcjonowanie umowy, która bez wyeliminowanych z niej postanowień, tworzyć będzie stosunek prawny, którego cel lub treść sprzeciwiałyby się właściwości (naturze) stosunku, ustawie lub zasadom współżycia społecznego. Taki stosunek prawny musi zostać uznany za nieważny z racji sprzeczności z ustawą, polegającą na naruszeniu granic swobody umów (art.58§1 kc w zw. z art.353 1 kc). Nie ma znaczenia czy prowadzący do nieważności kształt zobowiązania został pierwotnie ukształtowany wolą stron, czy też powstania stosunku podlegającego takiej ocenie doszło po wyeliminowaniu z niego niedozwolonych postanowień umownych. Przepisu art.385 1§2 kc nie można uznać za przepis szczególny wobec art.353 1 kc, gdyż kłóciłoby się z ogólnymi zasadami i konstrukcją prawa zobowiązań, pozwalając m.in. na kreowanie takich stosunków umownych, które po wyeliminowaniu klauzul abuzywnych pozwalałaby na osiągnięcie celów, które nie byłyby możliwe do realizacji na gruncie zasad ogólnych.\nZ tego względu zgodzić się należy z argumentacją pozwanego (odpowiedź na pozew s.9 i 38-40 – k.152 i 166v-167v), iż istnienie umowy kredytu udzielonego i spłacanego w walucie polskiej, w której stawka procentowa byłaby oparta o wskaźnik LIBOR, który pozostaje integralnie związany z klauzulą walutową i rozliczeniami w walucie obcej, nie jest możliwe. Inaczej jednak niż chciałby pozwany widzieć należy skutki takiego stwierdzenia. Otóż nie może ono prowadzić do wniosku, że niemożliwe jest uznanie klauzul indeksacyjnych za niedozwolone postanowienia umowne. Natomiast prowadzi do wniosku, że po wyeliminowaniu klauzul indeksacyjnych dalsze obowiązywanie umowy (przyjęcie, że jest to umowa ważna) nie jest możliwe.\nNie wynika to z faktu, iż stosunek prawny nie odpowiadałby wymogom wprost określonym w art.69 Prawa bankowego, w części w jakiej jedną z podstawowych cech umowy kredytu jest jego odpłatność. Powołany przepis przewiduje w ustępie 1. że kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.\nIstotnie, zastrzeżenie oprocentowania kredytu ustalanego w oparciu o stawkę LIBOR formalnie spełnia warunek odpłatności umowy kredytu. Jednakże pozostaje w sprzeczności z określoną na podstawie całokształtu uregulowań zawartych w ustawie Prawo bankowe właściwością (naturą) stosunku prawnego, jak również pozostaje w sprzeczności z zasadami współżycia społecznego.\nWłaściwość (natura) stosunku prawnego jest samoistnym czynnikiem delimitującym swobodę umów. Chodzi w nim o główne cechy charakterystyczne zobowiązaniowego stosunku prawnego jako pewnego modelu relacji między podmiotami, i to cechy określone przepisami prawa ale też ukształtowanymi na rynku zwyczajami. Przy określaniu takich cech charakterystycznych dla umowy kredytu, należy mieć na uwadze nie tylko treść art.69 Prawa bankowego, ale też treść art.2 tej ustawy, zgodnie z którą, bank jest osobą prawną utworzoną zgodnie z przepisami ustaw, działającą na podstawie zezwoleń uprawniających do wykonywania czynności bankowych obciążających ryzykiem środki powierzone pod jakimkolwiek tytułem zwrotnym.\nTaki rezultat wiązałby się właśnie z zawarciem umowy kredytowej, w której doszłoby do ustalenia i wypłaty kapitału kredytu w walucie polskiej, zaś odpłatność byłaby przewidziana w oparciu o wskaźniki całkowicie nieadekwatne do ekonomicznej wartości waluty będącej podstawą rozliczeń stron.\nNiezależnie od powyższego, umowę kredytu zastrzegającą, że oprocentowanie jest ustalane w oparciu o wskaźniki nieodpowiadające walucie, w jakiej został udzielony kredyt, należałoby uznać za sprzeczną z zasadami współżycia społecznego. Sprzeczność czynności prawnej z zasadami współżycia społecznego oznacza, że czynność prawna jest negatywnie oceniana w świetle reguł lub wartości moralnych powszechnie w społeczeństwie akceptowanych. Chodzi m.in. o równość faktyczną stron, słuszność kontraktową czy wolną konkurencję. Przyjęcie, że możliwe jest istnienie umowy kredytu w omawianym kształcie byłoby niesprawiedliwe wobec tych kredytobiorców, którzy w tym samym czasie zawarli umowy o kredyty udzielane i spłacane bezpośrednio w walucie polskiej, a więc umowy o kredyty nieindeksowane do waluty obcej, ponosząc przy tym z reguły wyższe koszty związane z korzystaniem z cudzego kapitału. Możliwość dokonania wyboru takiej umowy miał również, jak wynika z jego zeznań, powód.\nNie budzi przy tym wątpliwości, że eliminacja z umowy postanowień niedozwolonych powinna być korzystna dla konsumenta, równocześnie wywierając skutek odstraszający wobec przedsiębiorcy. Jednak równocześnie należy pamiętać, że zadaniem przepisów chroniących konsumenta jest przywrócenie równowagi kontraktowej stron, nie zaś nadmierne i nieusprawiedliwione uprzywilejowanie konkretnego konsumenta wobec przedsiębiorcy, czy też innych konsumentów zawierających podobne umowy. Stosowanie regulacji wynikających z dyrektywy nie może również zachwiać konkurencją na rynku, zmuszając część przedsiębiorców do wykonywania umów na zasadach tak znacząco odbiegających od tych, jakie analogiczne umowy wykonują inni przedsiębiorcy – nawet jeśli jest konsekwencją zastosowania w umowie niedozwolonych postanowień.\nNie ma zatem żadnych powodów by uznać, że stwierdzenie nieważności całej umowy odbyłoby się ze szkodą dla konsumenta, naruszając jego interes ekonomiczny - w szczególności w sytuacji, w której powód jednoznacznie określił w toku rozprawy 15 grudnia 2017 roku, że żąda stwierdzenia nieważności umowy.\nW szczególności zawarty aneks nie usuwa pierwotnej przyczyny uznania całej umowy za nieważną, tj. niedozwolonego charakteru zawartych w niej postanowień dotyczących indeksacji kredytu. Przede wszystkim umożliwienie kredytobiorcy spłacania należności, od pewnego momentu wykonywania umowy, bezpośrednio we frankach szwajcarskich nie usuwa źródła abuzywności jakim jest nierównomierne rozłożenie ryzyka kursowego.\nPonadto aby możliwe było przyjęcie, że konsument wyraża zgodę na związanie go niedozwolonym postanowieniem umownych, konieczne jest aby zgoda taka została wyrażona w sposób świadomy i wyraźny. Z pewnością nie sposób nadawać aneksowi takiego znaczenia, gdyż w żaden sposób nie odnosi się on do regulacji łączącego strony stosunku prawnego przed zawarciem aneksu i jej skutków. Nie stanowi zatem potwierdzenia przez kredytobiorcę woli związania go określonymi postanowieniami umownymi.\nRównocześnie, nie stanowiąc zgody na związanie takimi postanowieniami, aneks nie zawiera również rozwiązań, które usuwałyby skutki istnienia umowy w dotychczasowym kształcie. Należy do nie tylko wspomniany już rozkład ryzyka kursowego, ale również istnienie nieuzasadnionego zróżnicowania sposobów przeliczania kwot z PLN na CHF (kapitału kredytu) i z CHF na PLN (wysokości spłat), jak również istnienie po stronie przedsiębiorcy swobody w zakresie ustalania wysokości każdego z tych kursów. W braku wyraźnie wyrażonej zgody konsumenta na związanie ich postanowieniami mającymi charakter niedozwolonych, tylko wprowadzenie rozwiązań, które w pełni usuwałyby skutki zastosowania takich postanowień, można by uznać za zamykające kwestię abuzywności postanowień umowy.\nZwrot nienależnego świadczenia.\nSkutkiem podniesienia przez powoda zarzutów opartych o przepisy o niedozwolonych postanowieniach umownych była ostatecznie nieważność całej umowy. Spełnione przez powoda świadczenia nie miały zatem oparcia w łączącej strony umowie.\nPowyższe nie oznacza jednak, że spełnione przez powoda świadczenia stanowiły świadczenia nienależne. O świadczeniu nienależnym może być mowa jedynie w sytuacji gdy spełniane jest bez ważnej i skutecznej podstawy prawnej. Tymczasem powód w niniejszej sprawie spełniał świadczenia polegające na zwrocie pozwanemu środków, które wcześniej od niego otrzymał. Nastąpiło to poprzez wypłatę kredytu, przy czym nie ma znaczenia komu fizycznie bank wydał środki, skoro czynił to zgodnie z dyspozycją powoda. Oznacza to ich oddanie do dyspozycji powoda.\nNie może budzić wątpliwości, że świadczenie ze strony powoda następowało z zamiarem zwrotu wcześniej otrzymanych środków. W tej sytuacji nawet wobec uznania umowy za nieważną istnieje więc stosunek prawny, który stanowi podstawę tak dokonanych przesunięć majątkowych. Są to właśnie powołane przepisy o bezpodstawnym wzbogaceniu.\nStąd też wszelkie świadczenia ze strony powoda na rzecz pozwanego mają swoją podstawę prawną i nie stanowią nienależnego świadczenia do momentu, w którym nie przekroczyłyby swoją wysokością kwot, które powód otrzymał od pozwanego, tj. (...) zł. W dacie zamknięcia rozprawy taka sytuacja jeszcze nie nastąpiła. W rezultacie żądania powoda zasądzenia od pozwanego wskazanych kwot nie znajdowały swojej podstawy prawnej, a powództwo podlegało oddaleniu.\nNiezależnie od powyższego, nawet ścisłe przestrzeganie odrębności roszczeń stron nieważnej umowy wzajemnej o zwrot spełnionych przez każdą ze stron świadczeń8 (co w ocenie sądu w przypadku, w którym oba świadczenia stanowią świadczenia pieniężne, nie jest uzasadnione), nie mogłoby doprowadzić do uwzględnienia powództwa.\nRównocześnie przyjęcie, że możliwe jest aby konsument uzyskał zwrot całości swoich świadczeń, polegających przecież w istocie na zwracaniu przedsiębiorcy tego, co od niego uprzednio otrzymał, z równoczesnym brakiem pewności co do skuteczności roszczeń przedsiębiorcy (mogą one nie zostać zrealizowane z różnych przyczyn, zarówno ze względu na konstrukcję instytucji bezpodstawnego wzbogacenia, ewentualne ich przedawnienie, czy też sytuację majątkową konsumenta), było rażąco niesłuszne przy uwzględnieniu sytuacji innych podmiotów, które pozostają w stosunkach kredytowych. Ogólnie przyjętą zasadą jest, że korzystanie z środków udostępnionych przez bank wiąże się z koniecznością ich zwrotu, jak i koniecznością uiszczenia na rzecz banku odpowiedniego wynagrodzenia. Okoliczność, że ze względu na nieprawidłowe działanie przedsiębiorcy konsument był zobowiązany do nadmiernych świadczeń nie oznacza, że uzasadnione jest aby do takich świadczeń w ogóle nie był zobowiązany. O ile więc nieprawidłowe zachowanie przedsiębiorcy może stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności umowy i pozbawienia go spodziewanych zysków, to nie może prowadzić do całkowicie nieuzasadnionego zubożenia.\nIstnienie sytuacji, w których zwrot nienależnego świadczenia jest wykluczony ze względu czynniki odwołujące się do sfery moralności i uczciwości, przewiduje ustawodawca. Zgodnie z art.411 pkt 2 kc nie można żądać zwrotu świadczenia jeżeli spełnienie świadczenia czyni zadość zasadom współżycia społecznego. Choć dotychczas przepis ten zazwyczaj był stosowany w innych stanach faktycznych, w ocenie sądu nie ma żadnych przeszkód aby znalazł on swoje zastosowanie również w niniejszej sprawie w przypadku przyjęcia, że świadczenie powoda miało charakter świadczenia nienależnego.\nTakie stanowisko nie pozbawia przy tym konsumenta możliwości ochrony jego interesów. Oczywiście ze względu na faktyczną przewagę banku zaprzestanie spełniania swoich świadczeń byłoby ryzykowne. Nie ma jednak przeszkód aby zamiast żądania zasądzenia konsument, wystąpił z żądaniem ustalenia nieważności umowy. Bez wątpienia istnieć będzie interes prawny w zgłoszeniu takiego żądania. Odrębną kwestią pozostaje też istnienie roszczeń o zwrot kwot, które z racji ich zapłaty w innej walucie, nie mogą być uznawane za zwrot wypłaconego w złotówkach świadczenia banku.\nChoć oddalenie żądania głównego wiąże się z koniecznością rozpoznania żądań ewentualnych, to stwierdzenie, że zawarta przez strony umowa kredytu była nieważna, czyni całkowicie bezpodstawnym żądania zmierzające do nakazania pozwanemu dokonania czynności mogących mieć oparcie w postanowieniach umowy. Dotyczy to żądań zgłoszonych w punkcie IV pozwu bez potrzeby dokonywania dalszej oceny ich zasadności.\nPrzy czym, w ocenie sądu żądania opisane przez powoda z punktach I – III pozwu stanowią w istocie jedno żądanie zasądzenia, uzasadnione jedynie odmienną argumentacją prawną. Są też oparte o te same okoliczności faktyczne. Stąd też nie ma podstaw aby uznawać je za żądania ewentualne.\nO kosztach procesu sąd orzekł na podstawie art.98§1 kpc, zasądzając od strony przegrywającej sprawę koszty procesu, na które składało się wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego ustalone odpowiednio do wskazanej wartości przedmiotu sporu, na kwotę 5400 zł (§2 pkt 6 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie) oraz wydatek – opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).\nSąd nie znalazł podstaw aby zasądzić wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie wyższej niż minimalna. O ile pełnomocnicy obu stron istotnie składali obszerne pisma procesowe, to nie sposób nie dostrzec, że w przeważającej części zawierają one argumentację powtarzaną w szeregu spraw toczących się z udziałem pozwanego w związku z zarzutami formułowanymi przez konsumentów wobec postanowień umów kredytowych.\nOddalenie powództwa głównego wywołało konieczność rozpoznania żądania ewentualnego. W konsekwencji należało ustalić i pobrać opłatę od tak określonego żądania wynoszącą 1000 zł (11 x 200 zł). Opłata ta podlegała pobraniu od powoda jako strony przegrywającej proces.\nDodano: 17 stycznia 2018 , Opublikował(a): Iwona Lubańska


Bateria 69KF2 do laptopów Dell XPS 15 9500 2020 P87F P45E P91F Akumulator\nBateria Do Laptopów Dell 69KF2 86WH\nBateria 69KF2 do laptopów Dell XPS 15 9500 2020 P87F P45E P91F\nNasza zamienna bateria do DELL 69KF2 spełnia lub przewyższa specyfikacje OEM, w 100% kompatybilna z oryginalną baterią, specyfikacje baterii do DELL 69KF2 są następujące.\nKod produktu: DEL21AP11\nNowa bateria DELL 69KF2 11.4V/13.05V 86WH. 69KF2 Bateria Do Laptopów - idealnie pasuje do laptopa . DELL 69KF2 Akumulator zapewnia bezpieczną pracę przez długi czas. Szybka wysyłka, zwrot do 30 dni.\nBateria do DELL 69KF2 11.4V/13.05V 86WH Baterii Litowo-polimerowe - Fabrycznie nowa baterie DELL do Ładowania kompatybilny bateria do Dell XPS 15 9500 2020 P87F P45E P91F Akumulator - DELL 69KF2 w dobrych cenach i dobrej jakości,najniższe ceny! 1 lata gwarancji i 30-dniowa gwarancja zwrotu pieniedzy dla naszych Klientów!\nZastępuje modele: 69KF28FCTCDVG8M70N2FM59JH\nKompatybilny z modelami: Dell XPS 15 9500 2020 P87F P45E P91F\nOpis- Bateria Do Laptopów Dell 69KF2\nWymienna baterii w laptopie Dell 69KF2 wykorzystuje najwyższej jakości akumulatory litowo-jonowe i komponenty do szybszego ładowania i dłuższej żywotności.\nBędziesz mógł kupić Bateria Do Laptopów Dell 69KF2 w najbardziej przystępnej cenie, zapewniamy roczną gwarancję i 30-dniową gwarancję zwrotu pieniędzy za baterię.\nW rzeczywistości, dzięki ulepszeniu technologii baterii, żywotność bateria do Dell 69KF2 ulegnie poprawie. Dostarczane przez nas akumulatory są wykonane z wysokiej jakości baterii i komponentów, dzięki czemu każda bateria ma wysoką wydajność, a ładunek cykliczny osiąga ponad 500 razy. Technologia litowo-jonowa przyspiesza ładowanie akumulatora, nie ma tak zwanego "Efektu pamięci".Każda bateria jest modelem specyficznym dla konkretnego modelu notebooka, a każdy projekt zwraca uwagę na szczegóły. Nowe bateria Dell 69KF2 są na ogół bardziej energooszczędne, a akumulatory o tej samej pojemności działają prawidłowo i mają dłuższą żywotność. Nasza specjalizacja i koncentracja w branży Bateria Do Laptopów oznacza, że możesz łatwo znaleźć odpowiednią bateria do laptopa i zaoszczędzić sporo pieniędzy. Jeśli masz jakiekolwiek problemy Bateria Do Laptopów Dell 69KF2, skontaktuj się z nami przez e-mail, chętnie pomożemy Ci rozwiązać problem.\nJak sprawić, by DELL 69KF2 bateria twojego była zdrowa i szczęśliwa?\nPierwszy proces ładowania powinien wyglądać tak. Włóż DELL 69KF2 baterię do . Podłącz zasilacz do gniazda AC i ładuj do zgaśnięcia kontrolki ładowania, następnie odłącz ładowarkę i dopiero włącz komputer. Rozładuj go całkowicie aż do wyłączenia. Ten proces producent polecił zrobić 3 razy. Polecił również, że jeżeli chcemy usunąć 69KF2 baterię z i korzystać z samego zasilacza to należny baterię wyjąc zaraz po jej całkowitym naładowaniu. A co najważniejsze określił żywotność baterii na 300 ładowań (całkowitych).\nCzy wyjmować DELL 69KF2 baterię kiedy używam na kablu? Można. Powinno to pomóc zachować baterię w dobrym stanie.\nKiedy i w jakich warunkach przechowywać?DELL twierdzi, że 69KF2 baterię litowo-jonową warto wyjąć kiedy naładowana jest mniej więcej do połowy - nie więcej - i odłożyć ją w suche miejsce o temperaturze pokojowej. żeby z baterii wycisnąć nie należy jej wciskać do lodówki ani kłaść na słońcu\nJak mogę znaleźć odpowiednią Bateria Do Laptopów Dell 69KF2?\nJak naładować Bateria Do Laptopów Dell 69KF2?\n3 .Jeśli korzystasz z laptopa podczas ładowania, Bateria Do Laptopów Dell 69KF2 nie będzie ładowany dłużej. Akumulator będzie nadal ładowany, nawet jeśli notebook jest wyłączony.\nJak przedłużyć żywotność Bateria Do Laptopów Dell 69KF2?\n4 .Zachowaj stan Bateria Do Laptopów Dell 69KF2, nie używaj go w zbyt wysokiej temperaturze\n+ Niska cena: Podczas ustalania cen na znajdujące się w naszej ofercie DELL 69KF2 baterie, zawsze staramy się dobierać możliwie jak najlepsze, dbając przy tym o Twoją satysfakcję z zakupów. Regularnie przygotowujemy różnego rodzaju promocje, dzięki którym dostępne DELL baterie może nabyć w bardzo atrakcyjnych cenach.\n+ Wysokiej jakości: www.pc-baterie.pl to DELL 69KF2 akumulator wprost z linii produkcyjnej. Wszystkie nasze baterie pochodzą z zaawansowanych technologicznie fabryk i podlegają rygorystycznej kontroli jakości. Dzięki zastosowaniu wysoce wydajnych ogniw, akumulatory www.pc-baterie.pl cechują się długim czasem pracy oraz żywotnością.\n+ Ceny i koszty wysyłki: Koszty wysyłki są płatne od każdego zamówienia w wysokości wskazanej na stronie zamówienia. Koszty wysyłki mogą być różne w wypadku produktów o szczególnie dużych rozmiarach, ciężkich lub o dużej wartości. Koszty takie są podane na stronie zawierającej szczegółowe dane DELL 69KF2 baterie dla każdego zamawianego przez Państwa produktu oraz na stronie zamówienia\nTag: DELL 69KF2 akumulator, Bateria Do Laptopów,69KF2 bateriami, baterię DELL 69KF2 , baterii do 69KF2 , DELL 69KF2 Bateria Do Laptopów, Li-Ion 69KF2


Daheim - Goethe-Institut Polen\nAdéla Grimes poleca\n© S. Fischer Verlage, Frankfurt am Main, 2021 Akcja drugiej powieści renomowanej pisarki Judith Hermann (ur. w 1970 r.) rozgrywa się w północnych Niemczech, na wybrzeżu – w samotnym domu nad morzem bezimienna bohaterka, a zarazem narratorka, próbuje odnaleźć równowagę po tym, jak zostawiła męża, a jej córka wyruszyła w morską podróż. Książkę otwiera opis dziwnego spotkania, które przed trzydziestu laty o mały włos nie zagnało bohaterki do Singapuru w charakterze „przepiłowanej kobiety”, a teraz skłania ją do zastanowienia się nad swoimi wyborami życiowymi.\nDaheim nie jest powieścią o cieple domowego ogniska, a o przełomie, potrzebie wolności i lęku przed samotnością. W surowym krajobrazie Morza Wattowego z pomocą miejscowej artystki narratorka staje się bardziej odporna, nawiązuje romans i otwiera się na nowy początek.\nHermann pozostaje wierna swojemu stylowi – jej tekst poprzetykany jest lakonicznymi zdaniami i pustymi miejscami, skłaniającymi do refleksji. To co niewypowiedziane, egzystencjalne, a także niespodziewane punkty zwrotne akcji gwarantują intensywną lekturę. Przyniosło to powieści nominację do Nagrody Literackiej Lipskich Targów Książki.\n© Privat (ur. w 1987 r.) jest doktorem germanistyki, specjalistką w dziedzinie literatury niemieckiej. Za opublikowaną w 2000 r. dysertację Neusachliche Verhaltenslehren in der Prager deutschen Literatur otrzymała międzynarodową Nagrodę im. Wendelina Schmidta-Denglera. Od 2015 r. jest lektorką języków niemieckiego i angielskiego w Centrum Językowym Uniwersytetu Palackiego w Ołomuńcu. Mieszka w Opawie.


Digimon Adventure - odcinek 14 | Digimon Universe Wiki | Fandom\nDigimon (forma życia)\nAdventure i Zero Two\nEpizody Zero Two\nPostacie Zero Two\nŹli Generałowie Śmierci\nMłodzi łowcy biegnący przez czas\nArtykuły wymagające rozbudowania\nArtykuły z niepełnymi sekcjami\nDigital Monster Card Game: Booster 1\nOdcinki Digimon Adventure\nDigimon Adventure - odcinek 14\nWersja Kintobor (tablica • edycje) z dnia 20:54, paź 20, 2018\nWyprawa - na nowy kontynent!\nWyprawa na Serwer (Fox Kids)\nRejs przez ocean (TV4)\nANG: Departure for a New Continent\nDE: Abschied von der Insel\n6 czerwca 1999\n2 października 1999\nDigimon Adventure - odcinek 13\nDigimon Adventure - odcinek 15\nDigiWybrańcy dostają wezwanie o pomoc z odległego kontynentu - Serwera. Budują w tym celu tratwę i postanawiają przeprawić się przez most.\nGennai wyjaśnia DigiWybrańcom i ich Partnerom, jako hologram, że pokonali tylko Devimona na Wyspie Plików, a na innym kontynencie - Serwerze - czai się kolejne zło, które wymaga zgromienia. Niestety, tu będzie potrzeba Amuletów i Medalionów, które będą mogły zwiększyć moc Digimonów i umożliwić im przejście na wyższe stadium ewolucji. Jednakże, amulety zostały rozrzucone po całym Serwerze, a medaliony schowane gdzieś przez Devimona. Niektórzy uważają, że nie powinni wyruszać na odległy kontynent, jednak Takeru nie zgadza się z tym i myśli o kolejnych przygodach.\nNastępnego dnia budują tratwę, a z pomocą przychodzą im starzy przyjaciele i w końcu wyruszają w morze. Po drodze jednak zostają zaatakowani przez Whamona i wchłonięci do jego środka, gdzie odkrywają czarną zębatkę. DigiWybrańcy za pomocą DigiPilotów eliminują ją i ratują Whamona, a ten zgadza się zabrać ich na Serwer, a także w głąb oceanu po medaliony.\nDocierają do podwodnej jaskini, gdzie Devimon ukrył medaliony. Jednak miejsce jest strzeżone przez Drimogemona. DigiWybrańcy wdają się z nim w batalię, a w międzyczasie niedawno wykluty Poyomon odnajduje pudełko z medalionami.\nWystępujące postacie Edytuj\nNiemowlę I Edytuj\nNiemowlę II Edytuj\nPoyomon to galaretowaty Digimon podobny do meduzy. Mówi się, że jest najbardziej prymitywną formą życia. Jego witalność i zdolność adaptacji są większe niż można się spodziewać po tak małej istocie.\nPoyomon to małomówny Digimon meduza, gotowy do pomocy gdy jego przyjaciele są w potrzebie.\nWhamon, olbrzymi Digimon zamieszkujący głębokie morza Cyfrowego Świata. Wielkie fale, które wytwarza i technika Jet Arrow wystrzeliwana z jego grzbietu są groźniejsze niż można przypuszczać.\nWhamon to gigantyczny Digimon zamieszkujący głębokie oceany Cyfrowego Świata. Jego Jet Arrows są niesamowite.\nDrimogemon to Digimon żyjący głęboko pod ziemią i używający swojego wiertła do szybkiego poruszania się. Jego ostra technika Drill Spin i Crusher Bone niszczą wrogów.\nDrimogemon żyje głęboko pod ziemią, ryjąc tunele. Używa technik Iron Drill Spin i Crusher Bone do pokonania swoich wrogów.\nTentomon Kabuterimon Tentomon\nGomamon Ikkakumon Gomamon\nTaichi czyta tytuł w oryginale.\nDrimogemon jest ostatnim Digimonem, którym zawładnęła czarna zębatka.\nWięcej z Digimon Universe Wiki\n1 Metal Greymon/Bo-1\n3 Digital Monster Card Game: Booster 1\nDigimon Universe Wiki jest społecznością FANDOMU Anime.