Aleksander Radomski | Wszystkie książki, wywiady, artykuły | Lubimyczytać.pl\nŻródło zdjecia: https://imgur.com/a/aW1HRLc\nZnany również jako: Szachowy Mentor\nUrodzony: 26 lutego 1996\nCześć ! Z tej strony Aleksander Radomski i jestem doświadczonym trenerem szachowym, aktywnym zawodnikiem turniejowym oraz autorem najpopularniejszego polskiego serwisu na Facebooku pt. "Szachowy Mentor". Od ponad dwóch lat publikuję na nim różnorodne treści, pomagające w rozwoju szachowych umiejętności.\nJak zostać szachistą XXI wieku? Kompendium wiedzy dla początkujących\nJak zostać szachistą XXI wieku?\nCzytelnicy: 56 Opinie: 28\nWalory gry w szachy są niezaprzeczalne. Najlepsi gracze, nawet jeśli nie związali z szachami swej kariery, odnoszą sukcesy jako znakomici prawnicy, informatycy czy lekarze. W jaki sposób „zwyczajna” gra może w tak znaczącym stopniu pomagać w życiu zawodowym? Wszystko dlatego, że szachy są kulturalną grą towarzyską, a także swego rodzaju sportem umysłowym. Posiadają również znamiona sztuki, gdyż pięknie rozegrana partia lub dobrze skomponowane zadanie budzą podziw, podobnie jak rzeźba czy symfonia zachwycają koneserów. Nie brak im także cech badań naukowych. Po kilku lub kilkunastu wstępnych ruchach opracowanych przez teorię, gracze zmuszeni są do tworzenia planów własną pomysłowością oraz intuicją, przeciwdziałania zamiarom przeciwnika, rozwiązywania coraz to nowych problemów w atmosferze szlachetnej rywalizacji. Szachy rozwijają te cechy charakteru, które są potrzebne do zwycięstwa we wszelkich grach sportowych oraz w życiu. Uczą obiektywnego myślenia, poczucia odpowiedzialności, odwagi, woli zwycięstwa, wytrwałości, cierpliwości, panowania nad sobą, podejmowania decyzji i nielekceważenia żadnego przeciwnika. Wywierają dodatni wpływ na zwiększenie aktywności umysłu, rozwój inteligencji i rozbudzenie zdolności twórczych. Szachy są także jednym z najlepszych środków przeciwdziałającym nałogom. Im więcej rąk naszej młodzieży będzie przestawiało figury po szachownicy, tym mniej tych rąk wyciągnie się w stronę hazardu czy kieliszka. Czy istnieje inna gra, która w takim stopniu przyczyniałaby się do rozwoju charakteru?\nWalory gry w szachy są niezaprzeczalne. Najlepsi gracze, nawet jeśli nie związali z szachami swej kariery, odnoszą sukcesy jako znakomici pr...\nAleksander Radomski Jak zostać szachistą XXI wieku? Zobacz więcej\nNa turniejach nie cofa się posunięć. Nie należy stukać palcami w stół, gwizdać, rozmawiać z przeciwnikiem (oprócz proponowania remisu) czy wiercić się na krześle. Takim zachowaniem przeszkadzamy rywalowi w myśleniu. Przed partią należy przywitać się z przeciwnikiem uściskiem ręki, a po grze wypada podać ją w podziękowaniu za pojedynek. Naucz się wygrywać bez zbytniej euforii i przegrywać bez gniewu. Nie podkreślaj słowami swego zwycięstwa ani też nie umniejszaj sukcesu przeciwnika. Nie krytykuj oraz nie wyśmiewaj jego ruchów, gdyż być może osoba ta dopiero uczy się grać i zniechęcisz ją do dalszej pracy. Nie korzystaj podczas partii z żadnych książek bądź notatek. Zwycięstwo ma być wyłącznie twoją zasługą. Jeśli wszyscy będziemy postępować według wymienionych zasad, wówczas każdy turniej czy pojedynek będzie toczony w miłej atmosferze.\nNa turniejach nie cofa się posunięć. Nie należy stukać palcami w stół, gwizdać, rozmawiać z przeciwnikiem (oprócz proponowania remisu) czy w...\nTo bardzo ważne, żeby wybrać to otwarcie, które jest przyjemne i łatwe w zrozumieniu. Niestety, czasem zdarzają się sytuacje, kiedy uczeń pod naciskiem swojego trenera przejmuje po nim repertuar, który sprawia mu problemy, ponieważ nie jest dostosowany do jego stylu gry. Szachista atakujący będzie dusił się w spokojnych i strategicznych pozycjach, natomiast gracz pozycyjny będzie rozwijał się za wolno, przez co przeoczy kombinację przeciwnika.\nTo bardzo ważne, żeby wybrać to otwarcie, które jest przyjemne i łatwe w zrozumieniu. Niestety, czasem zdarzają się sytuacje, kiedy uczeń po...


Przed ślubem wybiel zęby jak Kate Middleton\n11-05-2011 12:31 Kategoria: Uroda\nKate Middleton na swoim ślubie zachwycała nie tylko suknią, czarował uśmiechem. Jak się okazało to zasługa wybielania i aparatu ortodontycznego, który księżna Cambrige zafundowała sobie tuż przed weselem stulecia. I suknię od Sarah Burton, i uśmiech wprost od dentysty chcą teraz kopiować tysiące przyszłych panien młodych. Nic więc dziwnego, że od kilku dni tematem numer jeden na Wyspach jest stomatologia przedślubna. Co zrobić, aby wesele każdej kobiety, było ślubem stulecia z szerokim, białym uśmiechem? Radzą specjaliści.\nTo już oficjalne - wybieliła\nTo nie plotka, a fakt potwierdzony przez ortodontę księżej. Olśniewający uśmiech najgorętsza panna młoda ostatnich lat zawdzięcza wybielaniu zębów i nałożeniu specjalnego aparatu ortodontycznego, który nosi się po wewnętrznej stronie zębów, tak, by pozostawał niewidoczny. Przyszła księżna chciała w ten sposób zamknąć szpary między zębami i skorygować niedoskonałości, jakich nie zdołał zaleczyć aparat, który w dzieciństwie. Okazuje się, że Kate jest byłą palaczką, więc obok prostowania zębów ich wybielenie było koniecznością. Podobno na przedślubne wybielanie zębów zdecydowała się także Caroline Middleton, matka Kate i książę William.\n- Coraz więcej pacjentów planuje leczenie lub wybielanie zębów przed ślubem. Na zachodzie niektóre kliniki stworzyły nawet specjalną ofertę stomatologii przedślubnej, obejmującej głównie zabiegi z zakresu stomatologii estetycznej. Teraz za sprawą Kate o tym temacie jest coraz głośniej - mówi dr n. med. Mariusz Duda z Kliniki Implantologii i Stomatologii Estetycznej Duda Clinic w Katowicach.\nPanna młoda u stomatologa\nJak podkreśla wedding planner Jowita Trzaska z firmy Amazing Day przygotowania ślubne stają się coraz bardziej rozbudowane i wymagają dokładnej strategii działań, w której coraz częściej jest miejsce na dentystę. - Każda panna młoda od USA po Chiny chcą wyglądać jak Kate, mieć podobny tort i oprawę weselną. W organizacji ślubów również pojawiają się konkretne trendy, a teraz na topie jest ślub Kate i Williamia. W związku z tym można się spodziewać, że coraz więcej osób planujących wesele, idąc za przykładem Kate Middleton, zdecyduje się na wizytę u stomatologa - mówi Trzaska\nI dodaje: - Planowanie ślubu zaczyna obejmować kolejne dziedziny życia i nic w tym dziwnego - ślub to jedno z najważniejszych wydarzeń w życiu i każdy marzy, aby ten dzień stał się naprawdę wyjątkowy. Dlatego właśnie do sztabu dbającego o doskonały wygląd pary młodej, obok wizażystki, fryzjerki czy nawet trenera fitness, dołączą coraz częściej stomatolog - mówi.\nPoproszę zęby białe jak sukienka\nNajpopularniejszymi zabiegami, na które przyszli nowożeńcy decydują się w gabinetach stomatologicznych jest wybielanie zębów i nakładanie licówek. - Biały kolor sukni ślubnej jest sporym wyzwaniem dla uśmiechu panny młodej. Taka suknia podkreśla przebarwienia i żółty kolor zębów, dlatego wybielanie zębów staje się standardem przedślubnych przygotowań. Na polskim rynku pojawiła się właśnie lampa Zoom 2, która może być ratunkiem dla spóźnialskich. Kate Middleton wybieliła zęby właśnie lampą Zoom. Wybielanie Zoom 2 trwa zaledwie 45 minut, w czasie których zęby mogą stać się bielsze nawet o 8 tonów - wyjaśnia dr Duda.\nJeśli problemem jest nie tylko kolor zębów, ale również ich kształt, ratunkiem stają licówki. - Licówki to cienkie, ceramiczne płytki, które nakleja się na naturalne zęby. To świetna metoda dla osób, które przed ślubem chcą szybko skorygować niewielkie zmiany ortodontyczne czy ukruszenia - wyjaśnia stomatolog.\nDr Duda jednak przestrzega, że nie każda panna młoda może liczyć na natychmiastowy efekt a la Kate. - Jeśli mamy poważne problemy z zębami, wymajające np. wstawienia implantu, uzupełnienia ubytków czy leczenia ortodontycznego zgłośmy się do dentysty na parę miesięcy przed ślubem. Tak aby mieć gwarancję, że podczas wesela nie będziemy tańczyć bez spuchniętego policzka i wacika w ustach - żartuje dentysta.\nKomentarze do: Przed ślubem wybiel zęby jak Kate Middleton


Gra strategiczna Dwergar - HoldemShop.pl\n> Rozrywka>Gry planszowe>Gry Strategiczne>Gra strategiczna Dwergar\nKod produktu: h2889\nPowszechnie wiadomo, że tylko mistrzowie górniczego fachu mogą uzyskać przywilej pracy w legendarnej kopalni, a Ty jesteś jednym z nich! Czy okażesz się godny tego wyróżnienia?\nOto Dwergar. Chodź, oprowadzę cię, powiem co i jak… tylko poczekaj sprawdzę co tam się ostatnio wydarzyło.\nZaczniemy od szybu głównego. To tutaj dzięki pracy wielkiej przekładni co chwila pojawia się urobek najwyższej jakości. Wózki różnych klanów są połączone, aby maksymalnie zwiększyć wydobycie. Powodem tego całego łoskotu jest realizacja projektów Głównego Architekta. Obróbka surowców, umiejętne korzystanie z cennego zasobu jakim jest ciepło buchające z wielkich pieców, idealne zarządzanie specjalistami. To tylko część działań jakie podejmują klany walcząc o szanse zapisania się na kartach historii Królestwa Dwergar – największego cudu Krasnoludzkiej inżynierii.\nWydarzenia wpływające na przebieg rozgrywki\nWspólny system wydobycia surowców\nRóżnorodność kart projektów\nNietrwały zasób ciepła zasilający akcję\nUnikalne podejście do worker placement\nSurowce – różnokolorowe kamienie\nProste oraz intuicyjne zasady, przedstawione w formie ikon oraz symboli.\nNowatorski system dystrybucji pionków (meepli) daje klasycznej mechanice work&placement genialny nowy element planowania tur.\nKarty wydarzeń i projektów oraz losowo generowana pół specjalistów, w każdej rozgrywce stawia nam nowe wymagania.\nPrzepiękne ilustracje przeniosą graczy wprost do fantastycznej krasnoludzkiej kopalni Dwergar\nW grze DWERGAR unikalny system dystrybucji meepli oraz innowacyjny mechanizm wydobywania zasobów pozwalają doświadczyć klasycznej gry Euro o zarządzaniu zasobami w zupełnie nowy sposób!\nJesteś przywódcą gildii krasnoludów, która pracuje w legendarnej kopalni DWERGAR. Twoim zadaniem jest zdobycie wszelkiego rodzaju zasobów (kamień, żelazo, złoto, klejnoty, ciepło). Korzystając z nich rozwijasz infrastrukturę kopalni, a wypełniając karty ze zleceniami architektów otrzymujesz w zamian punkty zwycięstwa.\nUnikatowa mechanika dystrybucji pionków (meepli) pozwala na doświadczenie klasycznej gry work&placement pod nowym, ciekawym kątem. Interakcja miedzy graczami odczuwalna zarówno podczas wydobycia surowców jak i wyścigu o wykonanie projektów, sprawia, że gracze czują się jak w fantastycznej kopalni pełnej zaangażowanych w pracę krasnoludzkich mistrzów.\nGra wymaga strategicznego planowania akcji, opartego o analizę ruchów wykonywanych przez przeciwników. Proste zasady oraz ikonograficzny, intuicyjny zapis, pozwalają szybko rzucić się w wir taktycznego planowania kolejnych tur.\nNowatorska system dystrybucji pionków (meepli) oraz genialne zaimplementowanie mechanizmów kopalni, tworzy produkt idealny zarówno dla wytrawnych gracz jak i dla osób zainteresowanych odrobinę bardziej zaawansowanymi tytułami.\nPrzepiękne ilustrację szybko przeniosą was do fantastycznego miasta-kopalni Dwergar!


Odkurzacze doskonale zaradzą sobie z każdym brudem - Portal z ciekawostkami\nOdkurzacze doskonale zaradzą sobie z każdym brudem\nSprzęt do sprzątania powinien funkcjonować bezawaryjnie\nJeżeli posiadamy firmę sprzątającą, to istotne jest to, byśmy oferowali swe usługi na najwyższym poziomie i w dodatku, żeby wszystko okazało się zrobione solidnie lecz także szybko.\nDlatego tak istotne jest to, żebyśmy mieli wysokiej jakości sprzęt do sprzątania, który pozwoli nam usunąć każdy rodzaj zabrudzenia, spowoduje że nawet spora przestrzeń będzie wyczyszczona w niedługim okresie, a w czasie naszego sprzątania nie będą się zjawiały żadne niebezpieczeństwa powiązane ze śliską podłogą, bo będzie ona od razu wycierana do sucha. Przez to właśnie tak ważne jest to, aby tego rodzaju sprzęt okazał się jak najlepszy i żeby proponował jak najwięcej możliwości, bo wówczas sprzątanie będzie łatwiejsze i milsze.\nOdkurzacze profesjonalne pasują do różnych materiałów\nKażdy kocha żyć w czystości, dlatego chociaż raz na jakiś czas chcemy w profesjonalny sposób wyprać firany czy dywany, tak by jak najdłużej utrzymały później własną czystość. Świetnie do takich spraw nadają się odkurzacze profesjonalne, które okazują się być w stanie poradzić sobie z każdą tkaniną, a co się z tym łączy, też z każdą plamą, co okazuje się być zwłaszcza istotne gdy mamy małe dzieciaczki. Dzięki takim odkurzaczom nasz dywan, czy nasza sofa, będą się przedstawiały jak nowe, a my będziemy mieli gwarancję, że brud nie będzie się do nich przyklejał zbyt szybko, co ma miejsce najczęściej wówczas, jeżeli czyścimy takie przedmioty ręcznie.\nartykuł (https://www.hurtopony.pl/opony-przemyslowe-dunlop.html)%link%I wiek obfituje w ogrom przeróżnych wiadomości. Najważniejsze wydaje się być to, by być na bieżąco – wejdź więc w artykuł (https://www.hurtopony.pl/opony-przemyslowe-dunlop.html).\nWarto inwestować w tego typu odkurzacze, lub regularnie wypożyczać właściwe zakłady sprzątające, ponieważ wówczas możemy mieć gwarancję, że nasz dom będzie lśnił oraz pachniał czystością.\nWarto znać takie sprzęty\nKiedy będziemy rozumieć, z czego możemy korzystać przy sprzątaniu, to prościej będzie nam konkretne urządzenia dobrać do naszych potrzeb. Właśnie dlatego tak istotne jest to, żeby sprawdzić takie profesjonalne urządzenia, zwłaszcza gdy nasza powierzchnia do czyszczenia okazuje się być spora oraz mocno zabrudzona.


Eksploratorzy • Zobacz wątek - Wadowice - cmentarz wojskowy\nStrona główna forum » Eksploracja » Cmentarze » Wojskowe » Cmentarze wojskowe - Małopolskie\nTeraz jest 21 paź 2018, o 06:38\nWadowice - cmentarz wojskowy\nTytuł: Wadowice - cmentarz wojskowy\nNapisane: 1 cze 2009, o 01:50\nPodczas jednej z moich jesiennych wędrówek przejeżdżając przez Wadowice odwiedziłem tamtejszą wojskową nekropolię, miejsce dosyć mało znane, i chyba rzadko odwiedzane, bowiem w biografii Karola Wojtyły raczej o nim się nie wspomina.\nCmentarz wojskowy w Wadowicach został założony przez szpital wojskowy ck 56. pułku piechoty, który stacjonował w tym mieście. Nekropolia powstała w czasie wielkiej epidemii tyfusu i cholery. Pierwszego żołnierza, Józefa Soheda z Łasiny, pochowano tu w 1849 roku. Do 1918 roku pogrzebano tam około 1,5 tys. żołnierzy. Ponad połowę z nich stanowili synowie Ziemi Wadowickiej, wcieleni do armii austriackiej. Po II wojnie światowej, na mocy decyzji starosty powiatowego Stanisława Łyczkowskiego, adaptowano cmentarz dla przyjęcia poległych żołnierzy radzieckich.\nW latach 1947 – 1948, przeniesiono na ten cmentarz ekshumowane zwłoki żołnierzy z gmin: Wadowice, Kalwaria i Budzów. Łącznie pochowano tu w indywidualnych i zbiorowych mogiłach 1399 żołnierzy radzieckich, z czego tylko 63 imiennie. Wśród pochowanych tam żołnierzy kilku narodowości, leży także prawie 1,5 tys. żołnierzy ukraińskich, którzy w latach 1919 – 1921 zmarli w pobliskim obozie dla internowanych. Nie informuje o tym żadna, najmniejsza nawet tabliczka. Jedynie wstążki w ukraińskich barwach narodowych zawieszone na krzyżach, które niedługo zerwie wiatr...\nObecny wygląd zawdzięcza renowacji z 1967 roku.\nNa początek ślady po ck Monarchii...\nZnowu ślad rodzinnej tragedii...\nTeraz czasy powojennego chaosu. Żołnierze bez ojczyzny, Ukraińcy z oddziałów Petlury, którym Rzeczpospolita zaoferowała...obóz internowania i powolną śmierć w nim. Kwatera żołnierzy ukraińskich zmarłych w tym wadowickim obozie.\nTeraz czasy międzywojenne.\nI czasy II wojny światowej. Kwatera żołnierzy Armii Czerwonej poległych na ziemi wadowickiej.\nI trochę egzotyki...\nI czasy powojenne\nZnowu krótkie wzruszające zdanie, i tyle bólu w nim...\nA to miejsce nierozerwalnie związane z tym cmentarzem: wadowickie koszary. Historia zmieniała ich "lokatorów", jednak zawsze będzie w nich duch wspaniałego cesarsko-królewskiego 56 regimentu, czyli 'jacków", jak ich ówcześnie nazywano.\nTytuł: Re: Cmentarz wojskowy w Wadowicach, czyli Cmentarz Narodów\nNapisane: 15 wrz 2010, o 22:58\nMusiałem popytać by trafić,zero kierunkowskazów.I raczej nic się nie zmieni,tubylec powiedział komentując dlaczego tak jest "chcieli by a boją się".Ale czego/kogo się mają bać władze miasta nie wiadomo.\nS7304394.JPG [ 115.21 KiB | Przeglądane 2318 razy ]\nS7304413.JPG [ 116.51 KiB | Przeglądane 2318 razy ]\nS7304414.JPG [ 125.62 KiB | Przeglądane 2318 razy ]\nNapisane: 18 wrz 2010, o 20:46\nSkoro żaden specjalista się nie znalazł to ja dorzucę jeszcze parę słów\nCmentarz był wojskowy od samego początku swego istnienia. Za to kilkakrotnie zmieniał swe oblicze.\nO jego powstaniu zadecydowały zapewne względy sanitarne i transportowe, jako że zmarłych w szpitalu wojskowym musiano przewozić przez całe miasto, do położonego po drugiej stronie Wadowic cmentarza parafialnego.\nDo wybuchu Wielkiej Wojny pochowano tu około 1,5 tyś zmarłych żołnierzy, nie tylko z garnizonu wadowickiego. W roku 1915 cmenatrz włączono w system austro-węgierskiego grobownictwa wojennego nadając mu numer 473. Wtedy też znacznie poszerzono jego powierzchnię, gdyz pierwotna nekropolia nie mogła pomieścić żołnierzy zmarłych w wadowickich szpitalach (obok głównego w mieście działało co najmniej siedem tymczasowych, nie licząc szpitali polowych przejeżdżających i zatrzymujących się w nim).\nNie należy zapomnieć o ogromnym kompleksie obozów jenieckich, największym w Galicji, i może w całych Austro-Węgrzech, z głównym obozem położonym kilkaset metrów od cmentarza, na polach w sąsiedztwie linii kolejowej i szpitala wojskowego, posiadającego nawet własną bocznicę. Przebywało tu ponad 30 tysięcy jeńców rosyjskich, kilkakrotnie więcej niz ówczesna ludność miasteczka, a fatalne warunki sanitarne i choroby oraz rany przywiezione z frontu zbierały śmiertelne zniwo. W latach 1914-18 pochowano tu około 1200 żołnierzy wszystkich bez mała narodowości jakie przewinęły sie przez galicyjskie pola bitew.\nJeszcze gorzej było później, w początkach istnienia niepodległej Polski, w latach 1918-21 pochowano tu 2160 osób, w większości Polaków i Ukraińców, ale także przebywających w nadal funkcjonującym obozie jenieckim żołnierzy Armii Czerwonej.\nNiestety, problemy własnościowe z gruntami zajętymi ad hoc w latach wojennych pod rozrastający się cmentarz, oraz trudności finansowe spowodowały, że w 1938 i wiosną 1939 roku dokonano ekshumacji i komasacji grobów w ramach pierwotnego założenia cmentarnego. We wrześniu 1939 spoczęło tez tutaj kilku żołnierzy WP zmarłych w wadowickim szpitalu.\nNastępna przełomowa data w dziejach cmentarza to rok 1945, kiedy to najpierw pochowano tu zwłoki zołnierzy niemieckich zebrane w okolicach miasta, oraz poległych z Armii Czerwonej z prowizorycznych mogił. W roku 1947 ekshumowano i pochowano tu szczątki czerwonoarmistów z innych miejscowości powiatu wadowickiego. Łącznie spoczęło ich tutaj 1399. Akcja ekshumacyjno pochówkowa z lat 40-tych zniszczyła bezpowrotnie pierwotne założenie, dewastując istniejący system grobów i kwater, zaś w 1967 dokonano ostatecznej przebudowy faktycznie dedykując cmentarz tylko żołnierzom sowieckim oraz ich polskim sojusznikom.\nW latach PRL-u nekropolia była zamknięta, nierzadko nawet przed odwiedzającymi, a pochówków dokonywano sporadycznie.\nPiękny przykład jak przez działania podyktowane ideologią zniekształcać rzeczywistość historyczną.\nNapisane: 27 lut 2012, o 20:01\nNo to moze jeszcze taka "ciekawostka" na dokładkę\nWidoczny na poniższym zdjęciu Marka "marmuropodobny" nagrobek (ten pojedynczy w "tylnym" rzędzie) został na 99,9 % zajumany z pobliskiego cmentarza żydowskiego.\nPomijając dość charakterystyczny kształt nagrobka, na obecnej jego tylnej stronie - wyraźnie widać całą zeszlifowaną powierzchnię - tam kiedyś pewnie było imię/imiona i nazwisko/nazwiska oraz daty śmierci zmarłego/zmarłych:\nObecny przód w dolnej części cokołu - również zeszlifowany napis\noraz sygnatura, która mówi sama za siebie - Wulkan Bielitz(!)\nJest jeszcze drugi nagrobek o podobnym pochodzeniu:\nNapisane: 27 lut 2012, o 20:18\nZrobiłem sobie taką fotkę\nS7304397.JPG [ 127.84 KiB | Przeglądane 1899 razy ]\nbo te obeliski jakoś mi tam nie pasowały,ale do głowy by mi nie przyszło że to takie kwiatki.\nNapisane: 27 lut 2012, o 20:24\nNie bez powodu powstające po II wojnie światowej kongregacje religijne żydowskie za swój obowiązek uważały opiekę nad cmentarzami. Nie wszędzie powstawały i nie wszędzie były w stanie faktycznie tą opiekę sprawować. Opuszczone nekropolie stawały się złożami surowców. Może nie tak jak cmentarze które zamieniły się w kopalnie piasku (już kilka takich na szlaku spotkałem) ale dostarczały surowca kamiennego. Te nagrobki "utraciły pamięć" i to na zawsze. Wiele innych spoczywa w ziemi jako podstawa odrzwi obór i innych gospodarczych budynków. Nawet nie wiadomo czy wyjdą na światło dzienne. Jedyny znany mi przypadek takiego powrotu to kirkut w Lipsku (woj. mazowieckie).\nNapisane: 1 cze 2013, o 22:06\nWidok z góry .\nIMG_3072 - Kopia.JPG [ 134.7 KiB | Przeglądane 1458 razy ]\nIMG_3076 - Kopia.JPG [ 109.05 KiB | Przeglądane 1458 razy ]\nIMG_3077 - Kopia.JPG [ 114.47 KiB | Przeglądane 1458 razy ]\nNapisane: 8 sie 2013, o 17:40\nTakim przykładem powrotu macew może być Pińczów . Gdzie odzyskano potłuczone i zdewastowane macewy z dróg , chlewików i budynków gospodarczych . Macewy te zostały wyeksponowane wokół synagogi co robi niesamowite wrażenie i dają przykład jak można pohańbić czyjąś historię .\nRozmowa z panem , który zajmuje się synagogą w Pińczowie wywarła na mnie piorunujące wrażenie ! viewtopic.php?f=182&t=692\nDołączył(a): 29 wrz 2013, o 18:43\nburied in this cemetery\nTytuł: Re: Wadowice - cmentarz wojskowy (małopolskie)\nNapisane: 24 wrz 2017, o 21:47\nDodam jeszcze panoramę z sierpnia.\nIMG_0993 - IMG_0994.JPG [ 67 KiB | Przeglądane 272 razy ]


Krzesło Polly - Meble Loftowe - Krzesła - Gmyrex\nKrzesło Polly – perfekcyjność i szyk\nFunkcjonalność wnętrz nie musi oznaczać ich monotonii. Tapicerowane krzesło Polly to minimalistyczna forma i stylowe oparcie, które spełni oczekiwania nawet najbardziej wymagających klientów. Unikalna kolorystka podkreśli szyk wnętrza i będzie unikatowym akcentem przykuwającym wzrok każdego z gości.\nTapicerowane krzesło Polly to kwintesencja stylu i oryginalności. Podstawę wykonano z metalu imitującego drewno dębowe. Obicie wysokogatunkową tkaniną w awangardowym kolorze, idealnie wkomponuje się w przestrzeń o charakterze zarówno nowoczesnym, jak i klasycznym. Pionowe przeszycia i starannie wyprofilowane oparcie zapewni nie tylko niebanalny wygląd, ale także wygodę i komfort użytkowania. Unikatowy model krzesła to must-have każdej stylowej kuchni, salonu, czy jadalni. Krzesło Polly tworzy zgrany duet ze stołem naszej firmy.\nKrzesło Polly pasuje idealnie do:\nWybrana konfiguracja Krzesło Polly:lorem


Parę lat temu okiennice były najczęściej wybieranym rozwiązaniem jeśli chodzi o ochronę okien i domu. Jednak już od wielu lat zmieniły się trendy i to właśnie rolety zewnętrzne zyskują swoich miłośników. Tak samo jak okiennice, potrafią ochronić dom przed kradzieżą czy zagwarantować pożądany cieplejsze pory roku cień i chłód. Sprawiają także, że mieszkanie czy dom wygląda nowocześniej niż w przypadku wspomnianych okiennic i zdecydowanie wygodniej się ich używa. Nie potrzeba wkładać dużego wysiłku zamykając je ręcznie, gdyż można wybrać bardzo komfortowe rozwiązanie, czyli sterowanie pilotem. Rolety zewnętrzne są bardzo wytrzymałe i odpowiednio zamontowane mogą nam służyć przez wiele lat. Jak każdy produkt mają jednak swoje wady i zalety. Zanim zdecydujesz się na zakup, dowiedz się, jakie są plusy i minusy takiego rozwiązania.\njakie są wady rolet zewnętrznych\nAby wybrać opcję, która będzie najlepiej odpowiadać naszym wymaganiom, warto zaznajomić się z tym co z całą pewnością polubimy w roletach zewnętrznych, a co może nam przeszkadzać. Poznaj zalety, których jest zdecydowanie więcej.\nOchrona przed nadmierną ilością promieniowania słonecznego – jest to główna i najważniejsza zaleta. Każdy lubi mieć w swoim domu jasno i słonecznie. W momencie nadejścia lata i upałów, szukamy jednak odrobiny przestrzeni, w której znajdziemy upragniony cień. Wpadające przez okna promienie słoneczne również znacznie utrudniają pracę przy komputerze czy oglądanie telewizji. Montaż rolet zewnętrznych znacznie uprzyjemni te czynności. Dodatkowo możemy uchronić nasze meble przed wyblaknięciem.\nZaciemnienie pomieszczenia – rolety zewnętrzne sprawdzą się nie tylko jako ochrona przed słońcem, ale również przed każdym innym światłem, dochodzącym sprzed domu. Doskonale zaciemniają twoje pomieszczenia, podwyższając tym samym jakość twojego snu.\nUtrzymanie właściwej temperatury w pomieszczeniach – odpowiednia izolacja termiczna gwarantuje właściwą temperaturę. Latem twój dom będzie chroniony przed gorącym powietrzem, a zimą przed chłodnym. Bez względu na to, jaka temperatura panuje na zewnątrz, do twojego domu nie będzie się przedostawać gorące bądź zimne powietrze. Nie wychłodzisz, ani nie przegrzejesz pomieszczeń. O każdej porze roku możesz komfortowo korzystać z każdego pomieszczenia w twoim domu.\nZaoszczędzenie pieniędzy – jak już wcześniej wspomniano, odpowiednia izolacja gwarantuje stałą, optymalną temperaturę w pomieszczeniach. Co za tym idzie, twój dom nie wychłodzi się zbyt szybko, a ty nie będziesz musiał płacić wyższych rachunków za ogrzewanie w sezonie zimowym oraz za prąd wynikający z korzystania z klimatyzatora w sezonie letnim.\nZmniejszenie ilości hałasu przedostającego się do środka – rolety zewnętrzne nie tylko zapewnią odpowiednią izolację termiczną i zacienienie. Mają dodatkową zaletę, jaką jest zmniejszenie hałasu w twoich pomieszczeniach. Wszystkie te aspekty korzystnie wpłyną na twój komfort, wydajniejszą pracę jak i jakość snu.\nZapewnienie prywatności – nikt z nas nie lubi być podglądany przez sąsiadów. Rolety zewnętrzne zagwarantują ci poczucie swobody i intymności we własnym domu. Doskonale ochronią przed ciekawskimi spojrzeniami przechodniów, a co za tym idzie, podniosą twój komfort.\nNowoczesny wygląd domu – rolety zewnętrzne idealnie nadają się do zamontowania w każdym domu, bez względu na styl budownictwa. W przeciwieństwie do okiennic zapewniają domowi modny i nowoczesny wygląd. Jeśli chcesz wprowadzić trochę świeżości, z całą pewnością jest to najlepszy wybór.\nZapewnienie bezpieczeństwa – ostatnia, a zarazem jedna z ważniejszych zalet, jakie posiadają rolety zewnętrzne to zagwarantowanie bezpieczeństwa. Są bardzo wytrzymałe i trudno jest je sforsować. Skutecznie będą odstraszać potencjalnych włamywaczy.\nJakie są wady rolet zewnętrznych?\nJak widać, jest dużo zalet posiadania rolet zewnętrznych. Jeśli chcesz się zdecydować na takie rozwiązanie, powinieneś jednak poznać także ich wady.\nDość wysoka cena – jeśli masz ograniczone fundusze, to powinieneś wiedzieć, że rolety zewnętrzne nie należą do najtańszych. Cena jest wyższa również w stosunku do okien dachowych. Należy jednak pamiętać o tym, że jest to inwestycja na długie lata.\nMały wybór – rolety zewnętrze niestety są produkowane w jednym modelu oraz bardzo małej ilości kolorów do wyboru. Jeśli miałeś ochotę urozmaicić wygląd swojego domu i zamontować takie w różowym, żółtym bądź innym żywym kolorze, to na pewno ich nie znajdziesz. Na rynku są dostępne tylko takie w stonowanych kolorach jak na przykład szary czy brązowy.\nUtrzymanie czystości – są one narażone na wszystkie niekorzystne warunki pogodowe. Może również osadzać się na nich znaczna ilość pyłu czy kurzu. Utrzymanie ich w czystości może sprawić kłopot, ponieważ trzeba je odpowiednio dostosować. Nie należy używać do tego środków żrących, ścierających, ani ostrych szczotek czy gąbek, żeby nie poniszczyć ich powierzchni.\nJak widać rolety zewnętrzne mają zarówno wady jak i zalety. Należy je wszystkie przemyśleć w momencie gdy planujemy ich montaż. Pamiętajmy jednak o tym, że jest to inwestycja na długie lata, która może nam zapewnić komfort, ochronę i bezpieczeństwo.


DZIEŃ EDUKACJI NARODOWEJ W NASZEJ SZKOLE | Zespół Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego\n„Dzień dziś jak ogród zaczarowany…..” tymi słowami uczniowie Zespołu Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego im. Jadwigi Dziubińskiej w Golądkowie przywitali panie Dyrektor, nauczycieli i pracowników administracji i obsługi na uroczystej akademii z okazji Dnia Edukacji Narodowej. Pani Ewa Jaworska przewodnicząca Rady Rodziców skierowała słowa podziękowania nauczycielom za trud włożony w wychowanie uczniów, składając na ręce pani Dyrektor bukiet kwiatów.\nNa chwilę zatrzymaliśmy się i w scenerii jesiennego parku wysłuchaliśmy strof wierszy poświęconych pracy w oświacie. Podczas uroczystości odbyło się ślubowanie Rady Samorządu Uczniowskiego. Na koniec przy słowach piosenki „Nauczycielu…..” wręczono słodkie upominki przygotowane przez uczniów klas pierwszych.


MUNDIALMAN: lutego 2014\nHENRYK i BONIFACY by Ronek... AGATA\nHenryk i Bonifacy w wykonaniu mojej żony... takiego kolorowania nie nauczę się nigdy.\nMyślę, że Christa byłby również zadowolony :)\nAutor: Hubert Ronek o 10:30 2 komentarze:\nEtykiety: HENRYK i BONIFACY\nZnów walnąłem spory tekst... trudno, tym razem nie będę go dzielił. Jedni się ucieszą, że mają co czytać, innych ilość literek odrzuci na kilometr. Dla tych drugich mam dobrą wiadomość - krótkich, zwięzłych postów będzie na blogu jeszcze od groma!\nOdnalezienie własnego stylu jest dla rysownika komiksów momentem kluczowym. Otwiera nowe graficzne możliwości, ułatwia podnoszenie poziomu i pozwala czerpać dużo więcej radości z tworzenia kolejnych kadrów. Wcześniej podpatrujesz, próbujesz, przechodzisz karkołomne próby rysowania "tak jak inni", a jednak po swojemu. Kiedy w końcu odnajdziesz swój styl, po prostu o tym wiesz, bo komiksy rysuje się sprawniej i przyjemniej. A efekty tego rysowania są lepsze, po prostu to czujesz. Własny styl może oczywiście być pułapką, zamknięciem w jakichś graficznych ramach. Ale częściej jest polem, na którym można się rozwijać, dodawać nowe elementy, kolejne sztuczki, ćwiczyć łapę i nabierać doświadczenia, robiąc coraz lepsze komiksy.\nTak przynajmniej było i jest w moim przypadku. Co ciekawe, lata pracy zaowocowały u mnie różnymi drogami (rozgałęzieniami?) rysunkowej stylistyki. Z pewnością wszystkie mają wspólne elementy (które nota bene szybciej może dostrzec czytelnik niż ja sam), ale wyraźnie można rozróżnić w moich komiksowych produkcjach (tytułowe) trzy style. Ja przynajmniej mam w głowie taki podział i świadomość wyboru, siadając nad kartką papieru.\nPierwszy przełom, moment, w którym odnalazłem własną kreskę nastąpił przy realizacji Prologu Krainy Herzoga, który rysowałem na konkurs Świata Komiksu. To wtedy coś zazębiło, poczułem, że tak właśnie chcę rysować, w taki sposób układać kreski - zapewne dlatego, że w mojej ocenie wyglądało to stosunkowo dobrze i przede wszystkim sprawiało frajdę. Dlatego wówczas zacząłem od nowa przerysowywać stworzone wcześniej plansze tej serii. I tę kreskę stosowałem przez lata, robiąc kolejne komiksowe rzeczy (np. antologie Egmontu czy Ziarnko prawdy do scenariusza Jerzego Szyłaka), zdobywając doświadczenie, kształtując i rozwijając ten styl. Najświeższe jego odsłony to druga połowa Lenny'ego (niebawem trafi do Waszych rąk albumik) i przede wszystkim World of Aghart, gdzie starałem się wycisnąć z siebie ciut więcej niż wcześniej.\nDruga używana przeze mnie stylistyka to kreska do komiksów dla dzieciaków. Mocno wypracowana przez lata setkami ilustracji i równie dużą ilością komiksowych plansz. Każdy, kto miał okazję zajrzeć do albumu ADA HC, zobaczył zdecydowaną zmianę i jakościowy skok między pierwszymi, a ostatnimi odcinkami serii. To kreska bardziej swobodna, lżejsza i przydatna na rynku zleceń.\nTrzecia stylistyka, która siadła mi w łapie stosunkowo niedawno, to kreska, którą zrobiłem JESTEM BOGIEM. Zdecydowanie brakowało mi możliwości szybkiego rysowania MOJĄ kreską. Świadomość, że każda plansza nad którą siądę wymaga ode mnie dokładności, liczonej wieloma godzinami spędzonymi przy biurku, nie pozwalała na zrobienie rzeczy, które chciałem opowiedzieć "tu i teraz". Polem doświadczalnym dla tego typu kreski bez wątpienia był Henryk i Bonifacy. Przeglądając album z tymi bohaterami z pewnością dostrzeżecie tam jednak ciągłe poszukiwanie właściwego sposobu rysowania, nie zakończone jednoznacznym wyborem/wpasowaniem. Kilka następnych lat, spędzonych nad różnymi zleceniami "na wczoraj" (w tym również rysowaniem komiksów dla dzieci), dało mi możliwość machania szybką kreską. W końcu przyszedł czas bloga, na którego również nie mogłem poświęcić zbyt dużo czasu, więc działałem luźnejszym rysunkiem (np. Wolverine vs Gołębie), i powróciłem do JESTEM BOGIEM. Powstał nowy epizod do Ziniola i coś zaskoczyło. Do tego stopnia, że mogłem "na bieżąco" rysować to, co miałem w głowie - tak powstał tom pierwszy i powstaje drugi. A ja mam swój trzeci styl, który przynosi frajdę, tym większą, że mogę nim realizować projekty, które kiedyś z braku czasu lądowałyby w szufladzie.\nMam nadzieję, że uda mi się jeszcze kiedyś wypracować czwarty (taki mój) sposób rysowania - bardziej realistyczny, naznaczony "plecami konia". Sprawa nie jest prosta i wymaga również ogromnej ilości pracy, nabrania doświadczenia i wykształcenia odpowiedniej kreski. Teoretycznie mam wszystko w głowie: 5 lat plastycznych studiów za sobą, rysowanie z natury, naukę anatomii... i wszystko to potrafię. Co innego jednak zrobić realistyczny portret modela na formacie A1, mając go przed sobą i siedząc nad tym cały dzień. Co innego narysować go w uproszczeniu (bez złych konotacji) w kadrze o wymiarach 10 x 10 cm. Nie mam takiego własnego stylu... czy znajdę czas, aby go wypracować? Chciałbym... kiedyś... może...\nBo jednocześnie znakomicie zdaję sobie sprawę, że mam nad czym (i chcę) pracować w uprawianym przeze mnie fristajlu :)\nAutor: Hubert Ronek o 07:30 5 komentarzy:\nJESTEM BOGIEM - zapowiedź 5\nPowoli przymierzam się do wydania pierwszego tomu JESTEM BOGIEM, a tymczasem powstały nowe scenariusze: kolejny short (tym razem 7 stron) i... druga część opowieści! Scenariusz w postaci rozrysowanych kadrów już gotowy (jako tako możecie go zobaczyć na załączonym obrazku). Tym razem nieco cieniej - 36 stron bezpośredniej kontynuacji "jedynki". I w takiej postaci planuję również kolejne części (właśnie dziś przyszła mi do głowy pewna nowa droga, którą mogę poprowadzić głównego bohatera).\nAutor: Hubert Ronek o 21:51 Brak komentarzy:\nLUCKY LUKE po mojemu\nSpory czas temu rozpocząłem cykl COŚ STARSZEGO i zapowiadałem podrzucać na bloga moje starsze prace. Temat zazwyczaj umyka mi dość skutecznie, choć ciekawego (z różnych względów) materiału jest sporo. Poniżej moja wersja Lucky Luke'a, jeszcze z wieku XX-tego.\nAutor: Hubert Ronek o 11:34 Brak komentarzy:\nEtykiety: COŚ STARSZEGO\nSPIDER-MAN - gra planszowa, cz. 3\nCała gra wykonana była oczywiście ręcznie, wszystkie wizerunki postaci rysowane przeze mnie na podstawie kadrów z polskiego The Amazing Spider-Man, opisy robione były długopisem na kartkach z zeszytu. Do dziś czuję moc, patrząc na ten zestaw! :)\nJakieś dwa lata temu miałem pomysł zrobienia nowej wersji Spider-Mana. Dziś możliwości poligraficzne pozwalają na stworzenie dużo bardziej profesjonalnej wersji gry, może nawet czegoś w postaci propozycji wydawniczej. Wszystko rozbiło się jednak o brak czasu. Nie mam też za bardzo pojęcia, jak poruszać się w świecie wydawców planszówek. W tym wypadku pewnie należałoby uderzyć również do Marvela, a to już spore schody i kolejna bariera w postaci znajomości języka. Z drugiej strony takie sprawy zostają pewnie po stronie potencjalnego wydawcy... może nadal warto?...\nKilka lat temu udało nam się jakimś cudem (chyba przy okazji 80 urodzin mojej babci) zasiąść starą ekipą w mieszkaniu moich rodziców, w tym samym pokoju, na tej samej wykładzinie co przed laty i znów zagrać w Spider-Mana (i pewnie był to ostatni raz, bo dziś porozjeżdżaliśmy się po całym kontynencie, mamy własne rodziny i tysiąc ważniejszych spraw na głowie). I przyjemność z grania była porównywalna, a może i większa, bo opisy, które tworzyłem dwie dekady wcześniej okazały się niekiedy mocno "rozweselające"...\nRzucasz cztery razy kostką. Jeśli suma oczek wynosi np. 5 lub 7 lub 9 lub 11 lub 13 lub 15 lub 17 lub 19 lub jakąkolwiek inną nieparzytą liczbę...\n... takie kwiatki.\nFajnie grało się w Spider-Mana.\nAutor: Hubert Ronek o 07:30 2 komentarze:\nEtykiety: COŚ STARSZEGO, Z ŻYCIA WZIĘTE\nDOM ŻAŁOBY - nowy początek!\nZakończyliśmy Lenny'ego. Prawie, bo do zrobienia została jeszcze okładka. W każdym razie wszystkie plansze (62 strony) są narysowane. Sprawozdania z prac można śledzić na Ziniolu.\nPrzykładowa plansza Lenny'ego.\nPrzygotowując się do składu albumu i szukając starszych materiałów, natknąłem się na całkiem inny początek Domu Żałoby! Rysunek oraz dwie pierwsze plansze wykonane są na formacie A4 (później przerzuciłem się na A3, co pozwalało na większą ilość kadrów na każdej stronie). Widnieje na nich całkiem inna facjata głównego bohatera (Pan X). Dlaczego ją zmieniliśmy nie pamiętam - najwidoczniej uznałem (albo Lucek, albo "gremialnie"), że łysy koleś nie pasuje do charakteru tego gościa.\nDom Żałoby, cz. 1, str. 1 - pierwotna wersja\nDom Żałoby, cz. 1, str. 2 - pierwotna wersja\nDom Żałoby, projekt postaci - Pan X - pierwotna wersja\nOprócz tego dwie strony z drugiej części, wykonane moją łapą (w pierwszym zeszycie jest to jedna plansza drugiej części - strona 6, rysowana już przez Macieja Pałkę).\nWszystkie znaleziska - jako atrakcyjne kąski - wrzucam na Allegro i na razie to koniec okazji do zdobycia moich oryginałów na aukcjach -> KLIK!\nAutor: Hubert Ronek o 07:30 Brak komentarzy:\nEtykiety: LENNY, ZAPOWIEDZI\nSPIDER-MAN - gra planszowa, cz. 2\nSpider-Man był pierwszą planszówką, do której postanowiłem się mocno przyłożyć i fajny pomysł (wtedy wszystkie moje pomysły były przecież bardzo fajne :)) "profesjonalnie" zrealizować. Pierwotnie powstała plansza A4 na technicznym bloku, ale moje ambicje nie zostały zaspokojone i postanowiłem wykorzystać dużą (format 4 x A4), grubą, katonową i składaną planszę z innej gry. Tym samym, z użyciem mazaków, plasteliny oraz innych pomocniczych elementów powstała (na odwrocie) plansza która przetrwała do dziś w dość dobrym stanie. Punkt wyjściowy rozgrywki był prosty: w Nowym Jorku pojawia się kilku Spider-Manów i każdy z nich (czyli graczy) próbuje udowodnić, że to właśnie od jest tym prawdziwym. Wygrać (czyli zostać prawdziwym Człowiekiem Pająkiem) można było na dwa sposoby: docierając jako pierwszy do celu wyznaczonego na planszy lub pozostać jedynym graczem przy życiu. W pierwszej wersji gry występowało 20 innych postaci (superbohaterów i superłotrów), które poznałem na łamach miesięcznika, wydawanego przez TM-Semic. I to właśnie polska edycja serii była dla mnie źródłem wiedzy o nowych anty/bohaterach. Systematycznie przez kilka lat, równolegle do wystepów w komiksach, pojawiali się oni również w mojej grze. Ostatecznie powstało 115 kart postaci! Osobne grono stanowiła grupa mutantów, która dzięki komiksowej serii zasłużyła u mnie na wyróżnienie i odgrywała ważną, bardzo pozytywną rolę - każdy chciał spotkac X-Menów, bo zdecydowanie zwiększało to szanse na wygraną.\nW pewnym momencie zacząłem rozwijać grę w niebepiecznym kierunku, chyba podąrzając ścieżką Marvela, który wprowadzał ciągle nowe postacie, klony, odpryski i tysiąc powiązanych wątków. Tak między innymi powstała dodatkowa plansza Torment, którą jednak po jakimś czasie gremialnie uznaliśmy za niepotrzebną i wycofaliśmy z rozgrywek (tym bardziej, że nigdzie nie zapisałem zasad rządzących tym "odpryskiem" i po pewnym czasie sam już nie bardzo wiedziałem, jak w to grać...).\nDo dziś uważam, że dużym atutem gry była jej nieprzewidywaloność. Udało mi się wówczas stworzyć rozgrywkę, w której każda z postaci (jeśli nie straciła wszystkich punktów życia) miała szansę wygrać grę w każdym jej momencie. Oczywiście poszczególne wydarzenia i los sprawiały, że jedni mieli na to coraz większe szanse, inni mniejsze, ale do końca wszystko zostawało otwarte...\n... ciąg dalszy nastąpi.\nSPIDER-MAN - gra planszowa, cz. 1\nW Spider-mana grałem dziesiątki, a może nawet setki razy. W podstawówce i liceum to była najczęściej rozgrywana planszówka na posiedzeniach z moją siostrą i kuzynami. Śmiało mogę stwierdzić, że była to nasza ulubiona gra (na dalszych miejscach znalazłyby się pewnie Step by Step, Puchar Europy, Magia i Miecz oraz tradycyjny Eurobiznes). Dlatego dziś, z perspektywy czasu patrzę na nią jako na nie wykorzystaną szansę - bo planszówkę Spider-Man wymyśliłem i zrobiłem sam.\nByło to w piątej klasie podstawówki, czyli w 1991 roku (23 lata temu!!!). Rok wcześniej rozpocząłem swoją przygodę z wymyślaniem gier. Sprowadzało się to do tworzenia papierowych wersji tytułów znanych z popularnych wówczas automatów video, ustawianych często w turystycznych miejscowościach, czy kilka lat później w salonach gier. Granie na automatach skutecznie opróżniało kieszenie i trwało zdecydowanie zbyt krótko. Umysł 10-latka postanowił temu zaradzić i stworzyć adaptacje na miarę swoich środków i technicznych możliwości. W ten sposób na kartkach papieru pojawiły się postacie przypakowanych gości, którzy przemierzali podejrzane uliczki i zaułki, tłukąc się z innymi pakerami. Na monitorze wszystko działo się w postaci animacji, u mnie na kartonach. Narysowana i wycięta postać z pomocą gracza przemierzała kolejne kartki papieru, na których widnieli coraz groźniejsi i więksi przeciwnicy. Uderzenia generowane przez ruchy joysticków, zastąpiłem rzutami kostką (lub kostkami). Pasek życia zamieniłem na zwykłą kartkę papieru z długopisem, na której startowało się np. z 20 punktami życia. Zasady były proste: pokonałeś postać, dostawałeś bonus i dopisywałeś sobie kilka punktów. Ale w trakcie walki, można było nieźle oberwać: Aby pokonać przeciwnika musisz 5 razy wyrzucić sześć oczek. Jeśli wyrzucisz piątkę, otrzymujesz supersiłę i możesz doliczyć jedno oczko przy następnym rzucie. Jeśli wyrzucisz trójkę lub czwórkę, Twoje ciosy zostały zablokowane, próbuj dalej. Wyrzuciłeś dwójkę - otrzymałeś silny cios pięścią w brzuch, tracisz jeden punkt życia. Wyrzuciłeś jedynkę - zostałeś niemal znokautowany kopnięciem w głowę, tracisz dwa punkty. Podobne opisy walki widniały pod każdą kolejną postacią. Chodziło o to, aby tak jak w grze video, pokonać jak najwięcej wrogów i dojść jak najdalej. Taka rywalizacja miała miejsce między moimi kumplami na koloniach. I jeśli dobrze kojarzę, inkasowałem nawet jakieś grosze (jak to za możliwość gry na automacie przystało) za dopuszczenie do rozgrywki. Po powrocie z kolonii miałem już bakcyla na tym punkcie i powstawały również moje własne wersje gier planszowych, których okładki widziałem na reklamach, a które albo nie były dostępne w moim mieście, albo po prostu nie było mnie na nie stać. Takim sposobem wymyśliłem między innymi Bruce'a Lee oraz Obcych.\nNiestety, gry wylądowały później w śmieciach i chyba najwcześniejszą uchowaną do dnia dzisiejszego jest właśnie Spider-Man. Oczywiście na chwilę obecną pod wieloma względami jest to produkcja wtórna, niezbyt świeża i mało odkrywcza. Ale w momencie, gdy powstawała, wiele pomysłów rozwijało się w mojej głowie na bazie potrzeb gracza - wiele z patentów, które twórczo zastosowałem w grze, później spotykałem w innych planszówkach, kupionych w sklepie (choćby ilość punktów życia postaci, przeniesiona ze wspomnianych bijatyk)...\n... ciąg dalszy nastąpi\nLiterki w ruch!\nKtoś kiedyś (odsyłam do 11 numeru Zinia, jeszcze wówczas Zinia, gdzie poczyniłem felieton na ten temat) przysłał mi kartkę pocztową (bo maili wtedy nie było), bardzo życzliwą kartkę pocztową, w której proponował, bym zamiast rysować, zajął się redagowaniem zina i pisaniem, argumentując, że lepiej mi to wychodzi. W zasadzie też nie do końca, bo korespondencja zakończona była stwierdzeniem: "Chociaż nie, za słaby na to jesteś". Mimo wszystko nadal rysuję :) A od czasu do czasu również coś napiszę - i dziś właśnie mam dzień pisania. Dawno tak nie było, bo ostatnie miesiące, spędziłem nad kartkami papieru i przed monitorem głównie jako rysownik. Teksty powstawały z doskoku. Dziś parę rzeczy podomykałem, a kwestie sprzętowe sprawiają, że mam dzień pracy przewidziany na klepanie w klawiaturę.\nNieco odchodząc od tematu... jak tu się dziwić totalnemu hejterstwu w sieci - kiedy tak łatwo można kogoś zbluzgać i sponiewierać - skoro chciało się "komuś kiedyś" kupować kartkę, płacić za znaczek, pisać to wszystko ręcznie i zaiwaniać na pocztę, żeby do mnie wysłać. Nie raz, kilka razy - otrzymywałem podobne liściki dość systematycznie (mam je gdzieś na pamiątkę zostawione), podpisywane jakoby przez różnych adresatów. Do dziś zastanawia mnie (zupełnie na chłodno), jak się komuś chciało. Jeśli robił to jako zlewę, żart, psikus... no to jestem w stanie jakoś to jeszcze ogarnąć, bo też robiłem głupie rzeczy za młodu, niezbyt empatycznie odbierając rzeczywistość (znam ludzi, na których podobne zabawy - np. anonimowy telefon "Zginiesz ch...u dziś, tej nocy" - odcisnęły swoje piętno, autentycznie). Jeśli jednak było to na poważnie i wynikało z jakielkolwiek zawiści czy niechęci, to jest to ponad siły mojego umysłu.\nW każdym razie dzisiaj piszę. Postaram się odświeżyć bloga, posłać kilka zdań w stronę kibicujących na (internetowym już) Ziniolu, ale przede wszystkim wrócić do World of Aghart. Pierwszy zeszyt nadal się koloruje (zamieszczam jeden z przedwczorajszych kadrów), ale mam nieco pomysłów, rozpisanych scen i dialogów do zebrania w konkretny scenariusz kolejnego zeszytu. Do roboty zatem!\nAutor: Hubert Ronek o 09:48 2 komentarze:\nEtykiety: WORLD OF AGHART\nORYGINALNE PLANSZE na Allegro\nWrzuciłem na Allegro kilka moich oryginalnych prac - w licytacjach od złotówki lub od ręki w znośnych cenach. Są wśród nich rzeczy, które mają dodatkowy smaczek - m.in. pierwotny szkic okładki KGB 26, dwie kolorowe plansze, które ostatecznie nie weszły do antologii CZŁOWIEK W PROBÓWCE oraz oryginały z drugiego (!) tomu KRAINY HERZOGA.\nAutor: Hubert Ronek o 16:21 Brak komentarzy:\nJESTEM BOGIEM - zapowiedź 4\nTom pierwszy już narysowany, ale spokojnie czeka na dobry pomysł na okładkę, którą będę miał chęć i wewnętrzne ciśnienie robić. Druga część w trakcie pisania, przelewa się z głowy na papier. Tymczasem powstał short spoza głównego nurtu opowieści (choć jednak powiązany) i ukaże się w KGB nr 28.\nAutor: Hubert Ronek o 19:33 Brak komentarzy:\nEtykiety: JESTEM BOGIEM, KGB, ZAPOWIEDZI


Normy zuzlowe – Deska elewacyjna i budownictwo\nCharakterystyka ogólna klinkieru Klinkierem nazywamy sztuczny materiał kamienny w kształcie prawidłowych prostopadłościanów, podobnych do cegły ceramicznej, uzyskiwany z gliny drogą wypału, aż do stanu spieczenia (sklinkrowania). Klinkier odznacza się charakterystycznym metalicznym dźwiękiem 1) przy uderzeniu, świadczącym D zwięzłości i twardości masy klinkierowej, Klinkier ceramiczny znajduje prócz drogownictwa zastosowanie w wielu innych dziedzinach techniki budowlanej, jak do układania podłóg, zwłaszcza odpornych na działanie czynników agresywnych, do fundamentów, do celów hydrotechnicznych, wykładzin i szeregu innych robót o charakterze specjalnym, jak np. kanały do odprowadzania ścieków agresywnych. [hasła pokrewne: castorama deski, jakubas bus, deska elewacyjna castorama ]\nPowiązane tematy z artykułem: castorama deski deska elewacyjna castorama jakubas bus\nKrycie blachą Pokrycie blaszane wykonuje się z następujących rodzajów blach: z blachy żelaznej czarnej (niecynkowanej), blachy ocynkowanej gładkiej, cynkowej i bardzo rzadko z miedzianej. Arkusze blachy żelaznej ocynkowanej układa się… Read More Krycie blacha


Holten stół rozkładany Kategoria Stoły Kolor Jasne drewno Styl Nowoczesny\nHolten stół rozkładany\nID produktu: 2626\nDługość: 160-200 cm\nStół Holten – eleganckie centrum jadalni\nProsta forma, masywny korpus i jasne wybarwienie przełamane ciepłym blatem wyróżniają nowoczesną kolekcję Holten.\n- Element, którego nie może zabraknąć w każdej jadalni i kuchni – stylowy stół Holten. Prosta konstrukcja stelaża jest podstawą dla rozsuwanego blatu. W ciągu jednej chwili możesz rozłożyć blat z 160 aż do 200 cm długości dzięki wkładce przedłużającej, którą schowasz w środku.\n- Laminowany blat i korpus odznacza się większą odpornością podczas codziennego użytkowania.\n- Połączenie korpusu w kolorze biały alpejski oraz blatu w wybarwieniu dąb wotan pozwoli Ci stworzyć zachwycającą aranżację.\n- Kolekcja Holten dzięki różnorodności elementów pozwoli Ci stworzyć jednolitą przestrzeń jadalni i salonu\nHOLTEN - POZOSTAŁE INFORMACJE\nMożliwość rozkładania: tak


Zwolennicy LGBT protestowali w obronie Margot - Infostrow.pl - portal informacyjno - rozrywkowy\n11.08.2020 10:38 | Źródło: faktykaliskie.pl\nZwolennicy LGBT protestowali w obronie Margot\n- Zachowanie Margot można uznać za chuligańskie, aczkolwiek ja osobiście jestem w stanie ją zrozumieć - mówi nam jedna ze współorganizatorek dzisiejszego aktu solidarności z Michałem Sz., osobą transpłciową o pseudonimie Margot. 28- latek został zatrzymany przez policję w Warszawie po tym jak zdewastował auto z napisami atakującymi LGBT i uderzył jego kierowcę. Margot trafił na 2 miesiące do aresztu, co zdaniem środowisk lewicowych jest zbyt surową karą.\nSympatycy Kaliskiego Marszu Równości i Banku Równości spotkali się dziś przed pomnikiem Marii Konopnickiej przy Nowym Świecie. Spotkanie otworzyła Natalia Dolak. Kaliszanka przypomniała wydarzenia z Warszawy od samego początku. Czyli od ataku Michała Sz. z grupą aktywistów LGBT na tzw. homofobus, czyli bus fundacji Pro –Prawo dla Życia. Na aucie widniały hasła sugerujące, że LGBT = się pedofilii i seksualizacji dzieci. Busy mimo kilku sądowych zakazów nadal jeżdżą po Polsce, dlatego aktywiści LGBT postanowili na własną rękę fizycznie je zwalczać. Niszczą mienie i atakują kierowców pojazdów z kontrowersyjnymi treściami.\nPóźniej Margot wyjątkowo wulgarnie zwracał się do policjantów podczas pierwszej próby zatrzymania. Wtedy policjanci odstąpili od działań, by wrócić po niego w innej części stolicy. Po jego zatrzymaniu i wsadzeniu do radiowozu inni aktywiści LGBT zaatakowali radiowóz, skakali po jego dachu, naubliżali policjantom. Policja publikuje nagranie z tego ataku.\nOrganizatorzy dzisiejszej manifestacji w Kaliszu odcinają się od zachowania Margot, ale tłumaczą go i rozumieją. - Zachowanie Margot można uznać za chuligańskie, aczkolwiek ja osobiście jestem w stanie ją zrozumieć. Jest ona bardzo zaszczuta. Jest ona kozłem ofiarnym w tym wszystkim, czy to wokół tego ataku na homofobus czy zawieszenia flagi Chrystusa w Warszawie - mówi nam Natalia Dolak, współorganizatorka dzisiejszego spotkania na Nowym Świecie.\nMłoda kaliszanka dodaje też, że jej środowiska zbyt długo były „potulne” i zapowiada głośne działania. - Dość bycia miłym, dość bycia grzecznym, mamy dość tego, że ludzie mówią nam jak mamy protestować. Prawda jest taka, że wszystkie protesty, które się tutaj odbywały były pokojowe i ten też jest pokojowy. Ale chcemy żeby ludzie wiedzieli, że mamy dość bycia potulnymi jednostkami, które gdzieś się chowają po kątach. – Ale w taki sposób zapowiadasz jakąś eskalację tego konfliktu? Co macie zamiar robić? – na pewno będzie nas częściej widać w Kaliszu, częściej będziemy wychodzić na ulicę, częściej się pokazywać. Cały czas mówię, że będziemy to robić pokojowo, ale na pewno będziemy głośni, będziemy krzyczeć, mówić co nam się nie podoba. Będziemy pokazywać kaliszanom, że my tu jesteśmy. – mówi Natalia.\nAktywiści LGBT zarzucają warszawskiej policji zbyt surowe środki zapobiegawcze dla Margot i agresję wobec manifestujących w Warszawie. Natalia na pytanie czy przemocą odpowiadają na przemoc, powiedziała - czasem się inaczej nie da.


Tydzień 2 – Powierzyć się Miłosiernemu Jezusowi | Polska Parafia Luton Dunstable\nDZIEŃ 8 – POWIERZENIE MIŁOSIERNEMU JEZUSOWI MOICH BLIŹNICH\n„O Duchu Boży, Duchu prawdy i światłości,\nDając jej moc nieprzezwyciężoną – stałości”\nZ Ewangelii wg św. Łukasza: „A oto powstał jakiś uczony w Prawie i wystawiając Go na próbę, zapytał: «Nauczycielu, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?» Jezus mu odpowiedział: «Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz?» On rzekł: Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całą swoją mocą i całym swoim umysłem; a swego bliźniego jak siebie samego. Jezus rzekł do niego: «Dobrze odpowiedziałeś. To czyń, a będziesz żył»” (Łk 10,25-28).\nZ „Dzienniczka” św. Siostry Faustyny: „Córko Moja, w tej medytacji rozważ miłość bliźniego: czy miłością twoją ku bliźnim kieruje miłość Moja, czy modlisz się za nieprzyjaciół? Czy życzysz dobrze tym, którzy w jakikolwiek sposób cię zasmucili albo obrazili? Wiedz o tym, że cokolwiek dobrego uczynisz jakiejkolwiek duszy, przyjmuję jakobyś Mnie samemu to uczyniła” (Dzienniczek, nr 1768). „Pragnę się cała przemienić w miłosierdzie Twoje i być żywym odbiciem Ciebie, o Panie; niech ten największy przymiot Boga, to jest niezgłębione miłosierdzie Jego, przejdzie przez serce i duszę moją do bliźnich (…) Jezu mój, przemień mnie w siebie, bo Ty wszystko możesz” (Dzienniczek, nr 163).\nModlitwa powierzenia: Maryjo, najwierniejsza Uczennico Syna, przez Twoje dłonie powierzam dziś miłosiernemu Jezusowi wszystkich moich bliźnich. Pragnę kochać ich tak jak kocha ich Jezus. Powierzam Ci, zwłaszcza te osoby, które mnie w jakikolwiek sposób zraniły. Pragnę im przebaczyć i zanurzyć ich w morzu Bożego miłosierdzia. Chcę widzieć Jezusa w każdym człowieku i ze względu na Niego czynić wszystkim dobrze. Matko, Ty jednak wiesz jak słaba jest moja miłość, dlatego proszę Cię, pomóż mi całym sercem kochać Jezusa i przyjmować Jego miłosierdzie, bo tylko wtedy ono będzie mogło przejść przeze mnie do moich bliźnich.\nZ Psalmu 119: (Ps 119, 97-98)\n„Jakże miłuję Prawo Twoje:\nTwoje przykazanie uczyniło mnie mędrszym od mych wrogów,\nbo jest ono moim na wieki.”\nZ Ewangelii wg św. Marka: „Tak przyszli do Jerycha. Gdy wraz z uczniami i sporym tłumem wychodził\nz Jerycha, niewidomy żebrak, Bartymeusz, syn Tymeusza, siedział przy drodze. A słysząc, że to jest Jezus z Nazaretu, zaczął wołać: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!» Wielu nastawało na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: «Synu Dawida, ulituj się nade mną!» Jezus przystanął i rzekł: «Zawołajcie go!» I przywołali niewidomego, mówiąc mu: «Bądź dobrej myśli, wstań, woła cię». On zrzucił z siebie płaszcz, zerwał się na nogi i przyszedł do Jezusa. A Jezus przemówił do niego: «Co chcesz, abym ci uczynił?» Powiedział Mu niewidomy: «Rabbuni, żebym przejrzał». Jezus mu rzekł: «Idź, twoja wiara cię uzdrowiła». Natychmiast przejrzał i szedł za Nim drogą” (Mk 10,46-52).\nZ „Dzienniczka” św. Siostry Faustyny: „Z jaką miłością zbliżasz się do Mnie, z taką miłością zbliżaj się do każdej z sióstr, a cokolwiek czynisz im – Mnie czynisz” (Dzienniczek, nr 285). „Dopomóż mi do tego, o Panie, aby oczy moje były miłosierne, bym nigdy nie podejrzewała i nie sądziła według zewnętrznych pozorów, ale upatrywała to, co piękne w duszach bliźnich, i przychodziła im z pomocą. (…) Jezu mój, przemień mnie w siebie, bo Ty wszystko możesz” (Dzienniczek, nr 163).\nModlitwa powierzenia: Maryjo, najwierniejsza Uczennico Syna, przez Twoje dłonie powierzam dziś miłosiernemu Jezusowi moje oczy, by On je dotknął i uzdrowił. Pragnę patrzeć na bliźnich, na siebie i na wszystkie wydarzenia w moim życiu nowymi oczami i widzieć je tak, jak widzi je Bóg. Chcę dostrzegać dobro, które jest we mnie i wokół mnie. Pragnę także tak, jak Ty, Maryjo, zauważać potrzeby moich bliźnich i przychodzić im z pomocą. Proszę Cię, Matko, uproś mi tę łaskę, by moje oczy stały się miłosierne.\nZ Psalmu 123: (Ps 123,1-2)\n„Do Ciebie wznoszę me oczy,\naż się nie zmiłuje nad nami.”\nDZIEŃ 10 – POWIERZENIE MIŁOSIERNEMU JEZUSOWI MOICH USZU I JĘZYKA\nZ Ewangelii wg św. Marka: „Przyprowadzili Mu głuchoniemego i prosili Go, żeby położył na niego rękę. On wziął go na bok, z dala od tłumu, włożył palce w jego uszy i śliną dotknął mu języka; a spojrzawszy w niebo, westchnął i rzekł do niego: «Effatha», to znaczy: Otwórz się! Zaraz otworzyły się jego uszy, więzy języka się rozwiązały i mógł prawidłowo mówić. [Jezus] przykazał im, żeby nikomu nie mówili. Lecz im bardziej przykazywał, tym gorliwiej to rozgłaszali. I przepełnieni zdumieniem mówili: «Dobrze wszystko uczynił. Nawet głuchym słuch przywraca i niemym mowę»” (Mk 7,32- 37).\nZ „Dzienniczka” św. Siostry Faustyny: „Bądź zawsze miłosierna, jako Ja miłosierny jestem. Kochaj wszystkich z miłości ku Mnie, choćby największych wrogów, aby się mogło w całej pełni odbić w sercu twoim miłosierdzie Moje” (Dzienniczek, nr 1695). „Kiedy przyjmuję Jezusa w Komunii świętej, proszę Go gorąco, aby raczył uleczyć język mój, bym nim nie obrażała ani Boga, ani bliźnich. Pragnę, aby język mój nieustannie wysławiał Boga. Wielkie są błędy języka. Dusza nie dojdzie do świętości, jeżeli nie będzie uważać na język swój” (Dzienniczek, nr 92). „Dopomóż mi, Panie, aby język mój był miłosierny, bym nigdy nie mówiła ujemnie o bliźnich, ale dla każdego miała słowo pociechy i przebaczenia” (Dzienniczek, nr 163). „Dopomóż mi, aby słuch mój był miłosierny, bym skłaniała się do potrzeb bliźnich, by uszy moje nie były obojętne na bóle i jęki bliźnich. (…) Jezu mój, przemień mnie w siebie, bo Ty wszystko możesz” (Dzienniczek, nr 163).\nModlitwa powierzenia: Maryjo, najwierniejsza Uczennico Syna, przez Twoje dłonie powierzam dziś miłosiernemu Jezusowi mój język i moje uszy, by On je dotknął i uzdrowił. Pragnę tak jak Ty, Maryjo, słuchać Bożego słowa, aby ono czyniło mnie bardziej wrażliwym na cierpienia i prośby moich bliźnich. Pragnę świadczyć wobec nich o tym jak dobry i miłosierny jest Bóg, niosąc im słowa pociechy i zachęty do ufności w Boże miłosierdzie. Chcę mówić tylko dobrze o innych i bronić ich dobrego imienia. Proszę Cię, Matko, uproś mi tę łaskę, by moje uszy i język stały się miłosierne.\nZ Psalmu 51: (Ps 51,17)\nDZIEŃ 11 – POWIERZENIE MIŁOSIERNEMU JEZUSOWI MOICH RĄK I NÓG\nZ Ewangelii wg św. Łukasza: „Jezus (…) rzekł: «Pewien człowiek schodził z Jeruzalem do Jerycha i wpadł w ręce zbójców. Ci nie tylko go ograbili, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na pół umarłego, odeszli. Przypadkiem przechodził tą drogą pewien kapłan; zobaczył go i minął. Tak samo lewita, gdy przyszedł na to miejsce i zobaczył go, minął. Pewien zaś Samarytanin, wędrując, przyszedł również na to miejsce. Gdy go zobaczył, wzruszył się głęboko: podszedł do niego i opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem; potem wsadził go na swoje bydlę, zawiózł do gospody i pielęgnował go. Następnego zaś dnia wyjął dwa denary, dał gospodarzowi i rzekł: „Miej o nim staranie, a jeśli co więcej wydasz, ja oddam tobie, gdy będę wracał”. Kto z tych trzech okazał się, według ciebie bliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców?» On odpowiedział: «Ten, który mu okazał miłosierdzie». Jezus mu rzekł: «Idź, i ty czyń podobnie!»” (Łk 10,30-37).\nZ „Dzienniczka” św. Siostry Faustyny: „Córko Moja, (…) żądam od ciebie uczynków miłosierdzia, które mają wypływać z miłości ku Mnie. Miłosierdzie masz okazywać zawsze i wszędzie bliźnim, nie możesz się od tego usunąć ani wymówić, ani uniewinnić” (Dzienniczek, nr 742). „Dopomóż mi, Panie, aby ręce moje były miłosierne i pełne dobrych uczynków, bym tylko umiała czynić dobrze bliźniemu, na siebie przyjmować cięższe, mozolniejsze prace. Dopomóż mi, aby nogi moje były miłosierne, bym zawsze śpieszyła z pomocą bliźnim, opanowując swoje własne znużenie i zmęczenie. Prawdziwe moje odpocznienie jest w usłużności bliźnim. (…) Jezu mój, przemień mnie w siebie, bo Ty wszystko możesz” (Dzienniczek, nr 163).\nModlitwa powierzenia: Maryjo, najwierniejsza Uczennico Syna, przez Twoje dłonie powierzam dziś miłosiernemu Jezusowi moje ręce i nogi, by On je dotknął i uzdrowił. Pragnę, by Jezus mógł się nimi posługiwać i by przeze mnie mógł czynić innym dobrze. Chcę przy pomocy Jego łaski zapominać o sobie i przekraczać moje zmęczenie, opory oraz moje lenistwo, by świadczyć miłosierdzie moim bliźnim zawsze i wszędzie. Proszę Cię, Matko, uproś mi tę łaskę, by moje ręce i nogi stały się miłosierne.\nZ Psalmu 119: (Ps 119, 132-133)\n„Obróć się do mnie i zmiłuj się nade mną,\nniech nie ma władzy nade mną żadna niegodziwość!”\nZ Ewangelii wg św. Mateusza: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem słodkie jest moje jarzmo, a moje brzemię lekkie»” (Mt 11,28-30).\nZ „Dzienniczka” św. Siostry Faustyny: „Wiedz, córko Moja, że serce Moje jest miłosierdziem samym. Z tego morza miłosierdzia rozlewają się łaski na świat cały. Żadna dusza, która się do Mnie zbliżyła, nie odeszła bez pociech. (…) Córko Moja, pragnę, aby serce twoje było siedliskiem miłosierdzia Mojego. Pragnę, aby to miłosierdzie rozlało się na świat cały przez serce twoje. Ktokolwiek się zbliży do ciebie, niech nie odejdzie bez tej ufności w miłosierdzie Moje, której tak bardzo pragnę dla dusz” (Dzienniczek, nr 1777). „Odczuwam tak straszny ból, kiedy patrzę na cierpienia bliźnich; odbijają się w sercu moim wszystkie cierpienia bliźnich, ich udręczenia noszę w sercu swoim, tak że mnie to nawet fizycznie wyniszcza. Pragnęłabym, aby wszystkie bóle na mnie spadały, by ulżyć bliźnim” (Dzienniczek, nr 1039). „Dopomóż mi, Panie, aby serce moje było miłosierne, bym czuła ze wszystkimi cierpieniami bliźnich. Nikomu nie odmówię serca swego. Obcować będę szczerze nawet z tymi, o których wiem, że nadużywać będą dobroci mojej, a sama zamknę się w najmiłosierniejszym Sercu Jezusa. O własnych cierpieniach będę milczeć. Niech odpocznie miłosierdzie Twoje we mnie, o Panie mój. (…) Jezu mój, przemień mnie w siebie, bo Ty wszystko możesz” (Dzienniczek, nr 163).\nModlitwa powierzenia: Maryjo, najwierniejsza Uczennico Syna, przez Twoje dłonie powierzam dziś miłosiernemu Jezusowi moje serce, by On je dotknął i uzdrowił. Pragnę, kochać wszystkich miłością, którą Jezus i Ty wypełniacie moje serce. Pragnę to miłosierdzie przekazywać wszystkich, z którymi żyję na co dzień, a także tym, do których mogę docierać w duchu. Maryjo, proszę, wstawiaj się za mną, by Jezus uczynił moje serce podobne do Jego miłosiernego Serca, by umiało pomieścić w sobie wszystkie cierpienia i bóle ludzi na całym świecie oraz wspierać ich modlitwą i ofiarą. Proszę Cię, Matko, uproś mi tę łaskę, by moje serce stało się miłosierne.\nZ Psalmu 16: (Ps 16, 7-8)\n„Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek,\nbo nawet w nocy upomina mnie serce.\nDZIEŃ 13 – POWIERZENIE MIŁOSIERNEMU JEZUSOWI MOJEJ SŁABOŚCI\nZ Ewangelii wg św. Łukasza: „Gdy Jezus przyszedł na to miejsce, spojrzał w górę i rzekł do niego: «Zacheuszu, zejdź prędko, albowiem dziś muszę się zatrzymać w twoim domu». Zeszedł więc z pośpiechem i przyjął Go rozradowany. A wszyscy, widząc to, szemrali: «Do grzesznika poszedł w gościnę». Lecz Zacheusz stanął i rzekł do Pana: «Panie, oto połowę mego majątku daję ubogim, a jeśli kogoś w czymś skrzywdziłem, zwracam poczwórnie». Na to Jezus rzekł do niego: «Dziś zbawienie stało się udziałem tego domu, gdyż i on jest synem Abrahama. Albowiem Syn Człowieczy przyszedł odszukać i zbawić to, co zginęło»” (Łk 19,5-10).\nZ „Dzienniczka” św. Siostry Faustyny: „O mój Jezu, na dziękczynienie za wiele łask ofiaruję Ci duszę i ciało, rozum i wolę, i wszystkie uczucia serca swego. Przez śluby oddałam Ci się cała, już nic nie mam, co bym Ci ofiarować mogła. Jezus mi powiedział: Córko Moja, nie ofiarowałaś Mi tego, co jest istotnie twoim. Zagłębiłam się w sobie i poznałam, że kocham Boga wszystkimi władzami swej duszy; a nie mogąc poznać co jest, co nie oddałam Panu. Zapytałam: Jezu, powiedz mi o tym, a oddam Ci natychmiast z hojnością serca. Jezus rzekł mi z łaskawością: Córko, oddaj Mi nędzę twoją, bo ona jest wyłączną twoją własnością” (Dzienniczek, nr 1318). „Jezu, Światłości wiekuista, oświeć rozum mój, wzmocnij wolę moją i zapal serce moje, bądź ze mną, jakoś przyobiecał, bo bez Ciebie niczym jestem. Ty wiesz, Jezu mój, jak słaba jestem; przecież, Jezu, ja nie potrzebuję Ci o tym mówić, bo Ty sam najlepiej wiesz, jak nędzną jestem. W Tobie moja cała siła” (Dzienniczek, nr 495).\nModlitwa powierzenia: Maryjo, najwierniejsza Uczennico Syna, przez Twoje dłonie powierzam dziś miłosiernemu Jezusowi wszystkie moje słabości, bo one są moją wyłączną własnością. One nieustannie przypominają mi o tym, że bez Jezusa nic uczynić nie mogę, i że bez Jego łaski nie potrafię być miłosiernym. Proszę Cię, Matko, uproś mi tę łaskę, bym wierzył, że kiedy tylko wyznaję przed Nim moją słabość i grzech, Jego Miłosierdzie może działać pośród i pomimo mojej słabości.\nZ Psalmu 13: (Ps 13,6)\n„A ja zaufałem Twemu miłosierdziu;\nchcę śpiewać Panu, który obdarzył mnie dobrem.”\nDZIEŃ 14 – POWIERZENIE SIEBIE JEZUSOWI MIŁOSIERNEMU I UCZYNIENIE GO PANEM MOJEGO ŻYCIA\nZ Ewangelii wg św. Jana: „Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana!» Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i ręki mojej nie włożę w bok Jego, nie uwierzę». A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz [domu] i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł, choć drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!» Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż w mój bok, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym» Tomasz w odpowiedzi rzekł do Niego: «Pan mój i Bóg mój!»” (J 20,24-28).\nZ „Dzienniczka” św. Siostry Faustyny: „W tej chwili stanął Jezus nagle, nie wiem skąd, przede mną, jaśniejący pięknością niestworzoną, w szacie białej, z rękami wzniesionymi i rzekł do mnie te słowa: Córko Moja, serce twoje jest odpocznieniem Moim, jest upodobaniem Moim. W nim znajduję wszystko, czego Mi odmawia tak wielka liczba dusz” (Dzienniczek, nr 339). „Miłości moja, króluj w najtajniejszych tajniach serca mojego, tam gdzie się poczynają najtajniejsze myśli moje, gdzie tylko Ty sam, Panie, masz wstęp, w tym najgłębszym sanktuarium, gdzie myśl ludzka sięgnąć nie jest zdolna. Ty sam tam przebywaj, a wszystko, co na zewnątrz czynię, niech pochodzi od Ciebie. Pragnę gorąco i dążę całą mocą swej duszy, abyś się czuł, Panie, w tym sanktuarium jako u siebie” (Dzienniczek, nr 1721).\nModlitwa powierzenia: Maryjo, najwierniejsza Uczennico Syna, przez Twoje dłonie powierzam dziś miłosiernemu Jezusowi całego siebie. Pragnę, by Jezus był moim Jedynym Panem, Bogiem i Zbawicielem. Od dzisiaj chcę wejść na nowo na drogę zaufania Jemu pozwalając Mu całkowicie panować w moim sercu i w całym moim życiu. Pragnę, by Jego pragnienia i Jego plany zawsze miały pierwszeństwo w moim życiu. Proszę Cię, Matko, uproś mi tę łaskę, bym nigdy nie przestał Mu ufać.\nZ Psalmu 16: (Ps 16, lb-2.5)\n„Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się u Ciebie,\nmówię Panu: «Ty jesteś Panem moim;\nnie ma dla mnie dobra poza Tobą» (…)\nPan jest przeznaczonym mi działem i kielichem moim:


Zakrętka do słoików metalowa z otworem na słomkę WARS BIAŁA 7,1 cm | Garneczki.pl\nOszczędzasz 5.50 zł. Oferta do wyczerpania zapasów.\nNakrętki do słoików umożliwiają zamknięcie przygotowanych przetworów domowych. Dzięki temu możemy przechowywać przygotowane potrawy, napoje czy desery w słoikach bez obaw o ich czystość i świeżość.\nŚrednica zewnętrzna 7,4 cm\nŚrednica wewnętrzna 7,1 cm


Dell - gwarancja NBD - Forum NHL.pl\nDell - gwarancja NBD\nNr użytkownika: 47 701\nostatnio stałem się posiadaczem laptopa (używanego) Dell E6420 z gwarancją NBD i mam kilka pytań odnośnie tejże gwarancji.\n1. Komputer pochodzi ze Szwecji i tak też jest napisane na stronie Della po sprawdzeniu ST. Jak w takim przypadku wygląda realizacja takiej gwarancji w Polsce? Bezproblemowo, czy też trzeba taki komputer wcześniej, nazwijmy to, zarejestrować?\n2. Zauważyłem, że przy zamykaniu klapy (przy otwieraniu nie ma tego problemu), z lewego zawiasu słychać dosyć charakterystyczny dźwięk (coś jakby zamykana szafa przy nienasmarowanych zawiasach, choć może nie aż tak głośno, lecz słyszalnie) - zastanawiam się w związku z tym, czy coś takiego kwalifikuje się do naprawy gwarancyjnej przy gwarancji jaką komputer posiada?\nTrzeba przenieść gwarancję.\nZgłaszasz usterkę i czekasz na technika.\n1. Przez pewien okres można naprawiać w Polsce bez przenoszenia (60 lub 90 dni jeśli mnie pamięć nie myli, tyle, że i tak nie są tego w stanie zweryfikować), ale jeśli ma tu zostać dłużej to lepiej wykonać warranty transfer (tyle, że trzeba znać dane na jakie był kupiony).\n2. Można spróbować zadzwonić i zobaczyć co konsultanci powiedzą (powinno wysłać technika)\nQUOTE(kraluk @ 9-01-2014, 10:44)\nMiałem taki problem w XPS-ie, wymienili bez problemu.\nW związku z informacjami, jakie uzyskałem od Was, spytałem się sprzedawcy mojego komputera o wspomniane wyżej dane pierwotnego właściciela - niestety nie był w stanie mi ich podać, ponieważ ich nie znał... Czy w takiej sytuacji można cokolwiek zrobić, czy trzeba się pogodzić z utratą gwarancji?\nTeoretycznie utraty nie będzie bo nikt nie udowodni, że na stałe nie mieszkasz np. w Szwecji, a tylko czasem odwiedzasz Polskę Niestety trzeba być "delikatnym" bo wiąże się to z niedogodnościami, w sytuacji gdy usterka byłaby "poważna" (albo i nie, ale konsultant uzna za stosowne zapytać o dane) bo zapewne wtedy będą się starali się unikać naprawy (np. zechcą podania danych właściciela podczas zgłaszania usterki).\nNiestety nie da się nic z tym zrobić, bo w ich systemie muszą się zgadzać. Jeśli natomiast sprzedawca podał, że ma ważną gwarancję w Polsce to na tej podstawie można u niego dochodzić swoich racji.\njeśli laptop jest z UK a ja go kupuję na FV w polsce to znaczy że na luzie przepiszą mi gwarancję czy muszę mieć ciągłość faktur/umów zakupu pomiędzy pierwszym angielskim nabywcą a mną?\nWypowiedzi: 2 033\nTransfer nie jest wykonywany na podstawie faktur.\nMusisz znać dane, na jaką firmę/osobę jest aktualnie zarejestrowany komputer.\nzgadza się, dzieki, właśnie dzwoniłem do nich i usłyszałem podobnie.\nOwszem, laptop pochodzi ze Szwecji jednak nazwa firmy w jakiej był kupiony nie jest wcale wymagana.\nZ własnego doświadczenia wiem, że serwis się wykręca i prosi o te dane, jednak wbrew pozorom nie jest zgodne z procedurami opisanymi na stronach firmy.\nTakie dane są potrzebne w wypadku słabszych opcji gwaracji niż NBD.\nOficjalne informacje na temat gwarancji międzynarodowej:\n"Program międzynarodowego serwisu firmy Dell daje poczucie bezpieczeństwa, ponieważ zapewnia pomoc techniczną, gdy przebywasz ze swoim notebookiem Dell za granicą. Aby uzyskać dostęp do serwisu międzynarodowego, należy zakupić usługę Serwis u klienta w następnym dniu roboczym." (a laptop, o którym aktualnie rozmawiamy jest objęty gwarancją NBD - czyli tą wymaganą tutaj)\nW poniższym linku w rozdziale MIĘDZYNARODOWA GWARANCJA DELL znajdzie Pan informację, że dane firmy są wymagane tylko w krajach, w których nie funkcjonują oficjalne oddziały DELL:\nPoniższy link zaś pokazuje, że zarówno w Szwecji jak i Polsce funkcjonują oficjalne oddziały DELL:\nPodając te informacje (głównie to tylko przypominając panu na infolinii, że Gwarancja NBD uprawnia do międzynarodowej gwarancji) nagle przyjęcie zgłoszenia staje równie bezproblemowe jak w przypadku produktu krajowego.\nDellpromocje nie jest oficjalnym źródłem informacji w kwestii gwarancji, więc trzeba by taki zapis odnaleźć w gwarancji na stronach Della.\nGeneralnie kontaktowałem się z serwisem kilkadziesiąt razy i tylko raz pytali o dane (opisywałem przygodę na forum gdy nie uznali NBD na Precla i musiałem załatwiać sprawy z Dell US), na które sprzęt jest zarejestrowany (o ile część zgłaszałem swoich i wtedy choćby po adresie mogli sobie sprawdzić, że jestem właścicielem, o tyle większość sprzętu była służbowa). Obawiam się tylko co będzie w sytuacji gdy usterka okaże się "grubszą" sprawą i zaczną się takich "pierdół" czepiać w Dellu.\nczyli formalnie jeśli kupię lapka z NBD kupowanym w którychś z tych państw to nie mogą mi odmówić jego obsługi w jakimkolwiek innym państwie z listy, kwestia dogadnia się i pociśnięcia infolinii, tak?\nTo, że jest międzynarodowa i działa bez przepisania na dany kraj to pewnik i tu nie ma problemu (nie trzeba ich nawet cisnąć)..\nW dalszym ciągu nie wyjaśnia to, co się stanie w jakichś szczególnych przypadkach, gdy zechcą aby podać im dane jakie mają u siebie w systemie (dla nich to będzie właściciel)\nW linkach nigdzie nie widzę informacji, że nie jest wymagane potwierdzenie własności - czyli podanie informacji na kogo jest zarejestrowane urządzenie.\nBez potwierdzenia własności wsparcie może zostać cofnięte.\ndobrze ale gdzie jest napisane że mogą tego wymagać? nie ma ani że mogą ani że nie mogą.\nWypowiedzi: 9 096\nCzyli w takim przypadku interpretacja dowolna zależnie od konsultanta.\nQUOTE(KingPL @ 22-01-2014, 18:32)\n....gdy zechcą aby podać im dane jakie mają u siebie w systemie (dla nich to będzie właściciel)\nQUOTE(bjorm @ 22-01-2014, 19:16)\nDell nie ma prawa żądać danych poprzedniego właściciela - jest to niezgodne z "Ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych" - nowy nabywca laptopa nie nabywa prawa do rozporządzania danymi osobowymi poprzedniego właściciela. Dell może jedynie poprosić o udokumentowanie pochodzenia/legalności notebooka czyli o dowód zakupu (paragon; FV; umowa kupna-sprzedażny; aktu darowizny itp.). Jeżeli jakikolwiek konsultant poprosi o takie dane wystarczy przytoczyć mu ww ustawę o powiedzieć, że zgłosimy sprawę do inspektoratu ochrony danych osobowych.\nDell udziela gwarancji na konkretny produkt a nie na konkretną osobę....\nMnie tam prawie zawsze prosili o podanie na kogo zarejestrowany jest laptop tyle że u mnie nie było dwóch właścicieli(przy ostatnich 3 naprawach wystarczył sn) i pytali się w sumie czy dane się nie zmieniły i tyle).\nZagramanicą też wymagają danych poprzedniego ołnera http://forum.notebookreview.com/alienware-...e-runaound.html\nco nie zmienia faktu, że robią to nieprawnie i na tym chyba należy zakończyć sprawę a jak coś to straszyć sądem itp itd\nWersja Lo-Fi_|_Informacja o cookies Zegar wskazuje: 23-09-2019 - 9:49


Laboratorium Innowacji Społecznych | Komitet oceni realizację Gminnego Programu Rewitalizacji Komitet oceni realizację Gminnego Programu Rewitalizacji – Laboratorium Innowacji Społecznych\nPierwsze w tym roku posiedzenie gdyńskiego Komitetu Rewitalizacji poświęcono przeglądowi stanu realizacji przedsięwzięć zapisanych w Gminnym Programie Rewitalizacji Miasta Gdyni. Wkrótce członkowie komitetu zapoznają się z oceną aktualności i stopnia realizacji Programu, wyrażą swoją opinię co do konieczności jego aktualizacji.\nUbiegłotygodniowe spotkanie gdyńskiego Komitetu Rewitalizacji rozpoczęło się od informacji o tym, że od marca działać on będzie w zmienionym składzie. Magdalenę Apollo, reprezentującą w komitecie mieszkańców Chyloni, zastąpi Stanisław Skłodowski. – Dziękuję za współpracę, za aktywną działalność i za wszystko, co do prac Komitetu Rewitalizacji wniosła Pani swoją energią i osobą – mówiła prowadząca spotkanie Elżbieta Sierżęga, wiceprzewodnicząca gdyńskiego Komitetu Rewitalizacji. – Życzę sukcesów w innych działalnościach.\nElżbieta Sierżęga przekazała Magdalenie Apollo podziękowania za zaangażowanie w Komitet Rewitalizacji od Wojciecha Szczurka, prezydenta Gdyni, po czym rozpoczęła się robocza część posiedzenia. Poświęcona była dotychczasowemu przebiegowi realizacji przedsięwzięć oraz ich wpływie na poprawę jakości życia mieszkańców.\n29 marca 2020 r. miną trzy lata od uchwalenia przez Radę Miasta Gdyni Gminnego Programu Rewitalizacji Miasta Gdyni na lata 2017 – 2026. Ustawa o rewitalizacji, na podstawie której jest on realizowany, nakłada obowiązek dokonania po upływie trzech lata oceny aktualności i stopnia realizacji programu. Dokument, nad którym prace dobiegają właśnie końca, trafi do zaopiniowania przez członków Komitetu Rewitalizacji, będącego organem opiniodawczo-doradczym prezydenta Gdyni. Po zasięgnięci opinii Komitetu Rewitalizacji prezydent Gdyni podejmie decyzję o konieczności -lub braku – aktualizacji Gminnego Programu Rewitalizacji.\n– W Gminnym Programie Rewitalizacji elementem równie istotnym co przedsięwzięcia są cele, które miały być realizowane w toku wdrażania programu, skupione wokół czterech głównych obszarów tematycznych: reintegracja społeczna, kształtowanie społeczeństwa obywatelskiego, podniesienie jakości przestrzeni oraz aktywizacja gospodarcza – mówił Konrad Młynarczyk z Laboratorium Innowacji Społecznych w Gdyni, jednostki koordynującej gdyńską rewitalizację. – GPR zakłada działania przewidziane do zrealizowania w ciągu dekady, ale ponieważ niektóre uwarunkowania mogą ulec zmianie, ważne jest przyjrzenie się temu co za nami i określenie, które z zadań będących przed nami wymagają zmiany.\nW toku dyskusji pojawiały się głosy o tym, że rewitalizacja dzielnic to dla nich szansa na nowe otwarcie, ale też wyzwania.\nPoprawa infrastruktury może przyciągnąć inwestycje. Jako przykład podano Babie Doły, gdzie po udostępnieniu mieszkańcom wygodnego dostępu do plaży pojawiły się plany budowy mariny wraz z niezbędnym zapleczem. Ważne jest jednak zwracanie uwagi, aby działania będące pośrednim efektem programu rewitalizacji nie zwiększały dysproporcji pomiędzy rożnymi częściami dzielnic.\nCzłonkowie Komitetu Rewitalizacji podkreślali, że by osiągnąć zamierzony cel – poprawę jakości przestrzeni – konieczna jest odpowiednia dbałość na etapie projektowym i wykonawczym. To jednak może wydłużyć czas potrzebny do przygotowania i realizacji przedsięwzięć.\nZa ważne uznano też wzbudzenie w mieszkańcach poczucia odpowiedzialności np. za nowe nasadzenia, nakłonienie ich do rezygnacji z nawyków, które w nowych realiach niekoniecznie się sprawdzają.\nMówiono o stanie zaawansowania i realizacji zadań zaplanowanych na konkretne lata. Już podczas poprzedniego posiedzenia Komitetu Rewitalizacji zwracano uwagę, że w toku prac nad konkretnymi inwestycjami zapisanymi w Gminnym Programie Rewitalizacji konieczne okazuje się doprecyzowanie założeń projektowych czy przeprowadzenie dodatkowych robót. Nie bez znaczenia są też kwestie dotyczące uzyskania wszystkich niezbędnych zezwoleń i rozstrzygnięć. Przeciągające się sprawy formalne opóźniają start planowanych prac – tak jak ma to miejsce w przypadku planowanej na ubiegły rok budowy nowego układu drogowego na osiedlu Meksyk.\nW drugiej części posiedzenia Komitetu Rewitalizacji Elżbieta Sierżęga omówiła udział przedstawicieli Gdyni w II Forum Komitetów Rewitalizacji we Włocławku. Wiceprzewodniczącej towarzyszyli Danuta Styk oraz Adam Osiński. – Nasze zaawansowanie realizacji GPR zrobiło duże wrażenie – mówiła Elżbieta Sierżęga. – Z dużym zainteresowaniem spotkał się Program osłonowy dla mieszkańców osiedla Pekin; to jak przy wsparciu miasta dziś już ponad 260 mieszkańców wzgórza znalazło bezpieczny dom. Mówiliśmy też o włączaniu mieszkańców gdyńskich obszarów rewitalizacji w konsultacje, bo przedsięwzięcia realizowane są przy dużym zaangażowaniu lokalnych społeczności.\nProtokoły z posiedzeń Komitetu Rewitalizacji publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej.


„Take Flight!” to piękny endless runner na smartfony - mobiRANK.pl\n„Take Flight!” to piękny endless runner na smartfony\nInspirowana kreskówkami z początku XX wieku gra mobilna „Take Flight!” to wspaniała pozycja dla wielbicieli niezależnymi produkcjami i grami, w których biegniesz bez końca!\nJedną z najbardziej znanych gier niezależnych opracowanych i wydanych w ciągu ostatnich pięciu lat jest Cuphead, diabelnie trudna platformówka, która próbuje ożywić marzenie z kreskówki z lat 30. XX wieku.\nJeżeli lubisz takie tytuły, które łączą w sobie ręcznie rysowane obrazki z zabawną mechaniką rozgrywki typu „endless runner”, to koniecznie wypróbuj grę mobilną Take Flight!, która inspirowana jest estetyką z Cuphead. Jest to piękny, niezależny tytuł, którego estetyka nawiązuje do starych filmów animowanych.\nStworzony przez niezależne studio Waffle Games składającego się z dwuosobowego zespołu: twórcy gry Davida Scotta i artysty, który dostarczył wszystkie wspaniałe dzieła, które sprawiają, że gra ożywa.\nPrzeczytaj także: Nowa gra „CHUCHEL” od czeskiego studia Amanita Design ?\nW grze mamy do wyboru dwóch pilotów: Buddie Boy i Bonnie Boo, którzy starają się dolecieć jak najdalej zbierając złote koła zębate i unikając wrogów po drodze. Sterowanie jest bardzo proste, wystarczy stuknąć i przytrzymać, aby lecieć w górę i puścić aby zlecieć w dół – pamiętasz Flappy Bird?\nZrzut ekranu z gry „Take Flight!”\nPodczas rozgrywki losowo pojawiają się power-upy i po ich zgarnięciu natychmiast są uruchamiane. Zaczynasz od karabinu maszynowego, który pozwala strzelać przez krótki czas, magnesu, który automatycznie zbiera dla złote koła zębate, oraz tarczy, która pozwala chronić, przed starciem z wrogami. Istnieje również możliwość zwiększenia mocy przed każdą rundą, aby zwiększyć swoje szanse na dłuższy lot.\nGra wygląda jak Cuphead, ale brakuje w niej różnorodności, zamiast tego jest rosnący poziom trudności, dzięki czemu można w nią chcieć grać jeszcze dłużej i dłużej :) Niemniej gra Take Flight! jest doskonałą pozycja na chwilę rozgrywki, no może na dwie, trzy lub więcej…\nGra jest całkowicie darmowa i dostępna na urządzenia z systemami iOS oraz Android. Nie ma w niej skomplikowanych reguł, za to pojawiają się nieinwazyjne reklamy i zakupami w aplikacji, które nie są powiązane z płaceniem za zwiększenie swoich szans taktycznych, ale zamiast tego pomagają bezpośrednio wspierać programistów – warto ich docenić, za ten tytuł!\nTagi: animacja, gra mobilna, gry niezależne, indie game, indie games


Marynowana dynia do mięs - przepisy na marynowana dynia do mięs z popularnych blogów - Durszlak.pl\nPrzepis na marynowana dynia do mięs\nDynia marynowana 3705\nDynia marynowana w occie 6054\nDynia marynowana 1134\nDynia marynowana na słodko jest doskonałym dodatkiem do mięs, często podaję ją jako przystawkę. Polecam. Składniki: 1 mała dynia 1 szklanka octu 2,5 szklanki cukru 2 szklanki wody kilka goździków kora Zobacz więcej\nSałatka z buraków z marynowaną dynią 518\nZamiast kupować ćwikłę, zaopatruję się coraz częściej w buraki i sama przygotowuję surówkę z tych słodkich i zdrowych warzyw. Przepis można modyfikować, dodając różne marynaty. Świetnie nadają się: Zobacz więcej\nMarynowana dynia 3957\nDynia marynowana z ostrą papryką 699\nDynia marynowana w zalewie słodko - kwaśnej 8141\nDynia marynowana 2097\nDynia marynowana na słodko z cynamonem 5664\nZ zeszytu prababci: marynowana dynia 91\nByć może, tak, jak ja, zachomikowaliście sobie jeszcze całą dynię i teraz zastanawiacie się, co z nią zrobić... Być może już od dawna szukacie idealnego połączenia do mięs, wędlin i pierogów? Być może Zobacz więcej\nDynia marynowana na słodko 10453\nDynia marynowana 11017\nMarynowana dynia 1300\nPrzyznaję, że robiłam po raz pierwszy, po to, aby poszerzyć repertuar moich przetworów. Zastanawiam się, czy, skoro dynia jest dość neutralna, zwartość moich słoiczków nie będzie smakowała jak Zobacz więcej


Data publikacji: 08.03.2018 17:34\nDiecezja kielecka we współpracy z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim otwiera podyplomowe studia katechetyczne dla osób, które chcą uczyć religii. Zajęcia będą się odbywały w Kielcach od 16 marca, potrwają dwa lata. Są przeznaczone dla wszystkich, którzy ukończyli studia magisterskie lub licencjackie. Ta inicjatywa ma ułatwić dostęp do zawodu katechety osobom świeckim.\nDotychczas, poza księżmi i siostrami zakonnymi, do nauki religii dopuszczano tylko osoby świeckie, które skończyły 5-letnie studia teologiczne. W ostatnich latach widać spadek zainteresowania tym kierunkiem. Do pracy katechety zgłasza się zaledwie ok. 6 osób rocznie, które skończyły 5-letnią teologię. Tymczasem za kilka lat diecezja może potrzebować większej liczby katechetów - mówi ks. dr Karol Zegan, dyrektor Wydziału Katechetycznego Kurii Diecezjalnej w Kielcach.\nZnaczna część osób, które obecnie uczą religii, to katecheci zatrudnieni w latach 1991-1996. Wtedy przyjęto do pracy ok. 160 osób świeckich. Obecnie są oni między 50., a 60. rokiem życia i w ciągu najbliższych dziesięciu lat nabiorą praw emerytalnych. Diecezja kielecka może być w trudnej sytuacji, w której w krótkim czasie straci wielu katechetów i nie będzie miała wystarczającej liczby osób, aby zapewnić katechezę we wszystkich szkołach. Stąd decyzja o uruchomieniu studiów podyplomowych, z których mogą korzystać także nauczyciele innych przedmiotów.\nZajęcia w ramach podyplomowych studiów katechetyczno - teologicznych będą się odbywały w budynku Kurii Diecezjalnej w Kielcach w piątki i soboty. We wstępnej rekrutacji zgłosiło się 70 chętnych, z czego połowa już potwierdziła swój udział w zajęciach. Ukończenie studiów będzie uprawniało do nauki religii w szkołach podstawowych i zawodowych, nie kończących się maturą - dodaje ks. Karol Zegan. Studenci muszą pozyskać podstawową wiedzę z Biblii, teologii i katechetyki. Lekcje religii różnią się od innych, bo poza podstawowymi celami dydaktycznymi, mają rodzić wiarę w Chrystusa - dodaje ks. Karol Zegan.\nW diecezji kieleckiej pracuje 725 katechetów, z czego 385, to nauczyciele świeccy. Pozostali katecheci, to księża, zakonnicy i siostry zakonne. Każdy, kto chce uczyć religii zgłasza swoje CV do Wydziału Katechetycznego Diecezji Kieleckiej, gdzie przechodzi rozmowę kwalifikacyjną.\nMichał Ćwierz pracuje jako katecheta od 30 lat. Swoją pracę traktuje, jak misję. Według niego, w pracy katechety z młodzieżą ważne jest m.in. pokonanie własnych uprzedzeń oraz autentyczność.\nNauczanie religii po ukończeniu studiów podyplomowych jest możliwe dzięki porozumieniu, jakie dwa lata temu podpisała Konferencja Episkopatu Polski i Ministerstwo Edukacji Narodowej. Niedobór katechetów od pewnego czasu występował bowiem w większych miastach.\nNie wystraszył ich mróz, ani odległość. Szczęśliwie dotarli na Święty Krzyż\nReligia przedmiotem maturalnym?