Leo Beenhakker Człowiekiem Roku 2007 tygodnika „Wprost”\nDodano: 28 sierpnia 2015, 10:34\nCzłowiek Roku 2007 / Źródło: Wprost\nKiedy w sierpniu 2006 r. obejmował piłkarską reprezentację Polski, wielu przekonywało, że podjął się mission impossible. Z zawodnikami, którzy grają w słabej polskiej lidze albo są rezerwowymi w zagranicznych klubach, nie można podbijać świata. Tymczasem po kilkunastu miesiącach pracy Holendra okazało się, że wygraliśmy grupę eliminacyjną do mistrzostw Europy, w której za przeciwników mieliśmy czwartą drużynę świata Portugalię, silną Serbię i nieobliczalną Finlandię.\nPolskich kibiców cieszyły nie tylko zwycięstwa, ale również nowoczesny sposób gry zespołu Beenhakkera. Trener piłkarskiej reprezentacji to jedno z ważniejszych stanowisk w Polsce. Jest oceniany i rozliczany przez miliony Polaków niemal tak bezlitośnie jak najważniejsi politycy. Z ogromną presją Beenhakker radził sobie do tej pory znakomicie. Połączył Polaków bogatych i biednych, mieszkających w kraju i emigrację zarobkową, wykształciuchów i mohery, grubych i chudych, wysokich i niskich. Gdy polska reprezentacja zapewniła sobie awans do mistrzostw Europy, czapki z głów zdjęli przed nim solidarnie prezydent i premier. Lech Kaczyński zapowiedział przyznanie Leo Beenhakkerowi Krzyża Zasługi, a Donald Tusk ogłosił Dzień Radości Narodowej. To najlepszy dowód, że to on wywarł największy wpływ na polską rzeczywistość w 2007 r. Dlatego kolegium redakcyjne tygodnika "Wprost" przyznało tytuł Człowiek Roku 2007 Leo Beenhakkerowi. Ostatni gwizdek sędziego w meczu Polska - Belgia, decydującym o awansie naszych piłkarzy do Euro 2008. Czterdzieści tysięcy kibiców na stadionie w Chorzowie i prawie dziesięć milionów przed telewizorami wpada w euforię po wygranej 2:0 i pierwszym w historii awansie do finałów mistrzostw Europy.\nKażdego na miejscu Leo Beenhakkera, holenderskiego trenera naszych piłkarzy, rozpierałaby duma. Pchaliby się przed kamery, rozkoszowali sukcesem. Niektórzy zbesztaliby krytyków. Beenhakker niczego takiego nie zrobił. Po meczu mówił, że bohaterami są piłkarze. Ale i ich ocenił obiektywnie, bez egzaltacji. Bo tym razem, choć wygrali, zagrali słabo. To cały on - Leo zawodowiec. To chłodnej analitycznej głowie Holendra nasi piłkarze zawdzięczają cywilizacyjny skok do piłkarskiej Unii Europejskiej.\nDomator z cygarem i cappuccino\nLeo Beenhakker urodził się w 1942 r., kilkaset metrów od stadionu Feyenoordu Rotterdam. Dzieciństwo spędził w dzielnicy Charlois w południowej części miasta, niedaleko portu. Wtedy była to dzielnica robotnicza. Mieszkał przy niewielkiej ulicy Urkersingel. Wychowywał się w niebogatej rodzinie. Był jedynakiem, ale bardzo wcześnie musiał sobie radzić bez ojca ("Super Expressowi" przyjaciel Beenhakkera Jan de Zeeuw opowiadał, że podczas II wojny światowej Niemcy deportowali ojca Leo, "który potem wrócił do domu chory i szybko zmarł"). Śmierć ojca nastoletni Leo bardzo przeżył. Jak sam później przyznał, uznał wtedy, że Boga nie ma.\nO życiu prywatnym Leo Beenhakker opowiada niechętnie i zdawkowo. Strzeże swoich najbliższych przed wścibskimi dziennikarzami. Wiadomo, że miał żonę, z którą rozwiódł się przed kilkoma laty. Związał się potem z Belgijką. Ma syna i córkę. Mieszka w Belgii, w miasteczku Schilde koło Antwerpii, ale najlepiej czuje się w letnim domku w Holandii. Tam może do woli obcować z przyrodą, wypływać wczesnym rankiem na jezioro i łowić ryby. Właśnie takie domowe, błogie życie lubi najbardziej. Do rubryki "ulubione" koniecznie trzeba dopisać kawę cappuccino. To przyjemność, której Holender nie potrafi sobie odmówić. Inną przyjemnością Leo jest palenie. Z okazji przedłużenia kontraktu z selekcjonerem szef PZPN Michał Listkiewicz wręczył Beenhakkerowi paczkę cygar Montecristo.\nDomatora Beenhakkera przeraża przemoc i zmiany kulturowe zachodzące w jego ojczyźnie. Jego zdaniem, Holandia straciła tożsamość. Beenhakker dumny jest z osiągnięć swojego kraju: postępowych reform i tolerancji dla odmienności. Daleki jest też od ksenofobii. Przeszkadza mu jednak, że imigranci nie asymilują się i nie stronią od agresji W jednym z wywiadów nawiązał do szokujących morderstw: populistycznego polityka Pima Fortuyna i kontrowersyjnego reżysera Theo van Gogha. Obaj zostali zabici przez islamskich fanatyków za krytykę islamskiego fundamentalizmu. Poglądy Beenhakkera podziela coraz więcej Holendrów. W ciągu półwiecza Rotterdam, rodzinne miasto trenera polskiej reprezentacji, zmieniło swoje oblicze. Dawna dzielnica Leo jest dziś zamieszkana w większości przez przybyszów. Na wizytówkach widnieją nazwiska tureckie, marokańskie, kurdyjskie, a coraz rzadziej holenderskie.\nW piłkę Beenhakker grał w amatorskich klubach Tediro Rotterdam, Xerxes Rotterdam i Zwart Wit'28. Wiele nie zwojował, ale dość szybko, w wieku 23 lat, zajął się trenowaniem. - W 1962 r. Benfica Lizbona wygrała z Realem Madryt 5:3, a lidera Portugalczyków Eusebio noszono na rękach. To ten wspaniały mecz sprawił, że Beenhakker zaczął marzyć o tym, by zostać selekcjonerem najlepszych drużyn na świecie - mówi "Wprost" Maarten Pronk, który od kilkudziesięciu lat jest związany z Feyenoordem Rotterdam, a teraz oprowadza wycieczki po klubie.\nZanim Beenhakker zaczął trenować reprezentacje, święcił triumfy z klubami. Najpierw w Holandii. Po zdobyciu szlifów jako szkoleniowiec juniorów Feyenoordu i Ajaksu objął pierwszą drużynę słynnego klubu z Amsterdamu i już w pierwszym sezonie pracy wywalczył z nią mistrzowski tytuł. Potem powtórzył ten wyczyn. Mistrzem kraju został też jako trener ukochanego Feyenoordu. Warto dodać, że oba kluby serdecznie się nie znoszą, dlatego niektórzy kibice nie mogli wybaczyć Beenhakkerowi pracy u największego wroga. Od 1986 r. przez trzy sezony prowadził słynny Real Madryt. Trzy razy wywalczył z nim tytuły mistrzowskie, ale nie udało mu się zdobyć Pucharu Europy. Trenował kluby na całym świecie: hiszpańskie Real Madryt i Real Saragossa, szwajcarski Grasshoppers Zurych, meksykańskie America i Guadalajara, turecki Istanbulspor. Prowadził również reprezentacje narodowe Arabii Saudyjskiej oraz Trynidadu i Tobago. Był też dwukrotnie, w roku 1985 i 1990, powoływany na trenera reprezentacji Holandii. Z gwiazdami pomarańczowych z różnych powodów nie wyszło mu najlepiej. Ale trzeba przyznać, że zadanie miał trudne: był powoływany w sytuacjach kryzysowych, miał mało czasu na wykazanie się, a do tego skłóconą drużynę.\nBrak czasu nie przeszkodził Leo Beenhakkerowi w odniesieniu historycznego sukcesu z Trynidadem i Tobago. Powołany został po nieudanych meczach na początku eliminacji do mundialu w Niemczech. Potrafił jednak tak pokierować zespołem, że awansował z nim do mistrzostw świata. Z reprezentacją kraju, który ma mniej mieszkańców niż Warszawa. I jego Trynidad i Tobago zremisował na mundialu z faworyzowaną Szwecją, a o mały włos nie udało mu się powtórzyć tego wyniku z Anglią (dwie bramki stracił w ostatnich kilku minutach meczu). Co takiego zrobił Leo? A choćby przesunął najbardziej znanego swojego zawodnika Dwighta Yorke'a (kilka lat wcześniej brylował w Manchesterze United) z ataku na pozycję pomocnika. Podobny manewr zastosował wielokrotnie. Także w reprezentacji Polski (Dariusz Dudek, przyzwyczajony do gry w obronie, u Beenhakkera musiał się nauczyć grać w pomocy). Wcześniej, w Feyenoordzie Rotterdam, gry w obronie nauczył napastnika Tomasza Rząsę (na tej pozycji grał potem w reprezentacji). Przestawianie zawodników z korzyścią dla zespołu to nie jedyna umiejętność, dzięki której Beenhakker stał się wielkim trenerem. Holender jest świetnym taktykiem i psychologiem. Piłkarze, których trenował, przyznają, że nie żałuje czasu na długie rozmowy w cztery oczy z każdym swoim zawodnikiem.\nZatrudnienie Beenhakkera nie wywołało w Polsce entuzjazmu. Padały argumenty, że Holender sobie nie poradzi, bo nie zna polskich realiów. Narzekano, że zarabia kilkakrotnie więcej niż poprzednicy. Nie docierało do malkontentów, że Beenhakker jest przedstawicielem szkoły trenerskiej, która świetnie sprawdza się pod każdą szerokością geograficzną. Wystarczy wspomnieć, że podczas ostatnich mistrzostw świata Holendrzy byli trenerami aż czterech finalistów (Guus Hiddink - Australii, Leo Beenhakker - Trynidadu i Tobago, Dick Advocat - Korei Południowej i Marco van Basten - Holandii). Moda na holenderskich szkoleniowców schodzi zresztą powoli pod strzechy. Trenerem drugoligowej Odry Opole został właśnie Rob Delahaije. Serca polskich kibiców Beenhakker zdobył meczem z Portugalią w eliminacjach do mistrzostw Europy. 11 października 2006 r. reprezentacja zagrała najlepiej od co najmniej kilkunastu lat. W Chorzowie w znakomitym stylu pokonaliśmy czwartą drużynę świata. Kibice przecierali oczy ze zdumienia, widząc z jaką łatwością ośmieszamy gwiazdorów z Portugalii, dla których była to pierwsza od ośmiu lat przegrana w meczach eliminacyjnych do mistrzostw świata czy Europy. Jednorazowy wyskok, po którym wszystko wróci do "polskiej" normy? Nie, bo efekt Beenhakkera okazał się trwalszy. W kolejnym meczu eliminacyjnym nasza drużyna wygrała z Belgią w Brukseli. Co więcej, na ten sukces zapracowali w dużej mierze inni zawodnicy niż bohaterowie z Chorzowa. Z konieczności (kontuzje, żółte kartki) Leo Beenhakker musiał wymienić połowę zespołu, a mimo to nadal funkcjonował on jak dobrze naoliwiona maszyna. U Beenhakkera dobrze grali nawet ci, którzy rzadko występowali w słabej polskiej lidze. Trener zasłużył się zresztą, nie tylko pracując z pierwszą reprezentacją. Odwiedził drużynę polskich juniorów, którzy krótko po tym pokonali w mistrzostwach świata Brazylię. Poleciał również do Cardiff, aby przekonywać władze UEFA, że mistrzostwa Europy powinny się odbyć w Polsce.\nAngażując Leo Beenhakkera, władze PZPN wygrały los na loterii. Holenderski trener zbliża się do końca kariery, a ponieważ mężczyznę poznaje się po tym, jak kończy, można być pewnym, że Beenhakker zrobi wszystko, aby kibice byli dumni, oglądając polskich piłkarzy podczas Euro 2008.\nNajważniejszym osiągnięciem Beenhakkera jest jednak dowartościowanie polskich piłkarzy. Oni chcą być tacy jak ich trener. Legendarne są już opowieści, jak to nawet kontuzjowani gracze przyjeżdżają na zgrupowania, żeby trener nie pomyślał, że unikają gry z byle powodu. Uznali, że przy Leo nie wypada narzekać na przemęczenie i szukać wymówek. Nieprzypadkowo w kadrze Holendra nie ma zawodników nie umiejących panować nad sobą i własnym językiem. Leo to dżentelmen, więc piłkarze też chcą być dżentelmenami. Czują się przy nim lepsi. I nie tylko oni, bo także miliony kibiców. Beenhakker nas uszlachetnia. Dlaczego takiego efektu nie osiągali polscy trenerzy? Bo Polacy mają znacznie większą skłonność do liczenia się z opiniami osób z zagranicy niż z tymi, które formułują rodacy. Jeśli cudzoziemiec nas chwali, uznajemy to za prawdziwą pochwałę. Gdy nas gani, przeżywamy to znacznie dotkliwiej. O tym fenomenie zaświadczają już najstarsze kroniki: Thietmara z początku XI wieku czy Galla Anonima z początku XII wieku. Poza tym Beenhakker jest w Polsce traktowany jako wzorcowy Europejczyk, ambasador Zachodu. Imponują nam jego sposób bycia, ubierania się, język, samokontrola, wdzięk. Beenhakker to powiew cywilizacji Zachodu. A to, że działa w bodaj najbardziej plebejskiej dyscyplinie sportu, tym bardziej podkreśla jego odmienność.\nZostanę z wami\nRozmowa z Leo Beenhakkerem\nWprost: - Został pan Człowiekiem Roku "Wprost" w roku wyborczym w Polsce. Wygrał pan z politykami.\n- Sam jestem zaskoczony, że przyznaliście mi ten tytuł. Ale sport jest czymś uniwersalnym. Wiecie lepiej niż ja, że Polska szuka obecnie własnego miejsca w zachodniej Europie. Z przyczyn historycznych przez wiele lat byliście odizolowani. Futbol, a właściwie cały sport, świetnie w promocji pomaga. Sukcesy waszych zawodników pokazują Polskę światu. A w Polakach budują narodową dumę.\n- Zaskakuje pana tak duża siła oddziaływania futbolu?\n- Ciągle mnie zaskakuje. Weźmy na przykład Trynidad i Tobago. Ten kraj składa się z dwóch wysp, na których mieszkają dwie różne nacje. Jest niepodległy od lat 60., ale - mimo wielu wysiłków ze strony polityków - nigdy nie udało się stworzyć z dwóch narodowości jednej. To cały czas były dwie nacje. Pamiętam jednak dzień, kiedy z drużyną tego kraju awansowałem do mistrzostw świata w 2004 r. W tym momencie cały kraj się zjednoczył, nagle okazało się, że na obu wyspach mieszkają osoby tej samej narodowości. Później premier kraju gratulował mi, mówiąc, że jednym meczem osiągnąłem tyle, ile politykom nie udało się osiągnąć przez kilkadziesiąt lat. Taki właśnie wpływ na społeczeństwo ma piłka nożna.\n- Trenerem jest pan od dziesięcioleci. Jak zmieniła się w tym czasie piłka nożna?\n- To ciągle ta sama gra, która wzbudza mnóstwo emocji. Gdy na korcie jeden tenisista jest wyraźnie lepszy od drugiego, wiadomo, kto wygra mecz. W futbolu ta reguła nie działa - wiadomo tylko, że lepszy ma większe szanse, ale wynik pozostaje otwarty. Sytuacje, gdy słabszy pokonuje silniejszego, zdarzają się regularnie. Zmieniła się natomiast otoczka wokół piłki nożnej. Mamy inne stadiony, futbolem dużo bardziej interesują się media, najlepsi piłkarze są gwiazdami na całym świecie.\n- Za pół roku mistrzostwa Europy. Co osiągną polscy piłkarze?\n- Nie wiem. Mówimy o futbolu, a w tej dyscyplinie sportu niczego nie da się przewidzieć.\n- A na co pan liczy?\n- Nasze ambicje sięgają oczywiście złota, ale dokładnie takie same ambicje ma 15 innych zespołów, które przyjadą na mistrzostwa. Mogę więc zadeklarować, że jedziemy walczyć o złoto, a nie na wycieczkę krajoznawczą. Ale to, co się wydarzy na zawodach, to już całkowicie inna historia.\n- Naprawdę wierzy pan w sukces?\n- W piłce nożnej każdy może wygrać z każdym. Udowodniliśmy to w kwalifikacjach, gdy zdobyliśmy cztery punkty w meczach z Portugalią, jedną z najlepszych drużyn na świecie. To oznacza, że możemy zwyciężyć z każdym, także z Niemcami.\n- Nastawia się pan jakoś szczególnie na ten mecz? Polscy piłkarze wyraźnie mają kompleks niemieckiej drużyny. Nigdy z nimi nie wygrali.\n- Taki kompleks ma wiele drużyn. Ale nie znaczy to, że w tym kontekście musimy się jakoś szczególnie przygotowywać do meczu z Niemcami. Przecież mam drużynę złożoną z młodych zawodników. Młodego pokolenia, które nie żyje już wydarzeniami sprzed kilkudziesięciu lat.\n- Jeśli Polska zdobędzie medal na mistrzostwach Europy, otrzyma pan pewnie mnóstwo atrakcyjnych ofert pracy. Jak pan się wtedy zachowa? Zostanie pan z nami?\n- Tak. Właśnie przedłużyłem kontrakt na prowadzenie waszej reprezentacji i zamierzam go wypełnić. Nie mam dylematów. Praca z klubami mnie już nie nęci - robiłem to przez 40 lat. Nawet takie wyzwanie jak gra w Lidze Mistrzów nie jest dla mnie atrakcją. Mam na swoim koncie 60 meczów w tych rozgrywkach i tyle mi wystarczy. Mnie interesuje praca, w której mam swobodę działania i mam szansę spotkać dobrych piłkarzy. Polska mi to gwarantuje - dlatego chcę tutaj zostać. Widzę szansę rozwoju i chcę ją wykorzystać.\n- Trenując, zwiedził pan pół świata. Co pana tak gna do nowych wyzwań?\n- Po prostu lubię to, co robię. Pasja to najlepsza motywacja, jaką można mieć. Każdego ranka cieszę się z nowego dnia, bo wiem, że będę się zajmował tym, co sprawia mi największą przyjemność.\n- Co jest takiego pociągającego w piłce nożnej?\n- Przede wszystkim generuje mnóstwo emocji. Nie potrafię bez tego żyć. Bez emocji dni są szare. Dzięki futbolowi każdy dzień jest inny, nie ma w nim miejsca na nudę.\n- Trenując zespoły w różnych zakątkach świata, pracował pan za każdym razem inaczej?\n- Każdy kraj ma własną kulturę, styl życia. Należy to szanować. Ale w futbolu obowiązuje jedna uniwersalna kultura dla wszystkich nacji. Polscy piłkarze muszą postępować według tych samych zasad co futboliści z Trynidadu i Tobago.\n- Trzeba być świetnie przygotowanym fizycznie, ale także mentalnie do zawodów. Trzeba być bardzo silnym, aby poradzić sobie ze stresem, presją, jaka powstaje przed każdym meczem. Trzeba przejść cały proces przygotowań, by odnieść sukces. W tym miejscu nie ma znaczenia narodowość czy kultura, w jakiej się wychował piłkarz. Każdego sportowca obowiązują te same reguły - bez względu na to, jaką dyscyplinę uprawia.\n- Kto był najlepszym piłkarzem, z jakim pan pracował?\n- Nie da się tego powiedzieć, każdy zawodnik jest inny. Pracowałem z wieloma wybitnymi piłkarzami: Marco van Bastenem, Hugo Sánchezem, Berndem Schusterem. Ale nie można ich porównywać z sobą - tak samo jak nie można porównywać jabłek z gruszkami. Po prostu każdy zawodnik ma określone predyspozycje, które należy jak najlepiej wykorzystać. Schuster był dla mnie tak samo ważny jak van Basten, Frank Rijkaard czy Ruud Gullit.\n- Jak na tym tle wypada Ebi Smolarek?\n- Nie da się go porównać z tamtymi piłkarzami. Ebiego znam wiele lat, on ciągle dojrzewa jako zawodnik. Jest ciągle stosunkowo młody i cały czas się rozwija.\nTyp osobowości Leo Beenhakkera to tzw. doer (od angielskiego słowa "do": działać, robić). Takie osoby działają skutecznie i bezpośrednio, aby zrealizować cel czy zadanie, na którym są silnie skoncentrowane.\nLudzie o takim typie osobowości bywają niecierpliwi i oczekują natychmiastowych wyników. Motywują ich wyzwania i zadania, nad którymi mają pełną kontrolę, co oznacza, że sami decydują o tym, jak będą je realizować. Rozlicza się ich jedynie z rezultatów. Bez względu na typ pracy, jaką wykonują, interesuje ich przede wszystkim efektywność działania. Nie lubią, aby niespodziewane poczynania innych rozbijały ich starannie wypracowany plan. Kiedy raz zobowiążą się do czegoś, realizują to z pełnym poświęceniem i determinacją. Przy podejmowaniu decyzji opierają się na logice i racjonalnych przesłankach. Nie dają się ponieść emocjom, choć mają silną intuicję, co pozwala im szybko i właściwie działać wtedy, gdy nie ma do dyspozycji zbyt wielu danych czy koniecznych informacji. Oni wiedzą, jak wówczas zadziałać, choć nie zawsze wiedzą, skąd to wiedzą. Po prostu to robią i okazuje się, że słusznie.\nNie potrafią i nie chcą się przesadnie koncentrować na szczegółach, detalach, drobiazgach. Widzą "duży obrazek", cel, najważniejsze punkty. Zamiast rozważać po raz kolejny szczegóły planu, wolą przejść do jego realizacji i nie będą czekać na tych, którzy się ociągają i zbyt długo nie potrafią się zdecydować. Mogą przewodzić i chętnie przejmują odpowiedzialność, ale jeśli grupa staje się opieszała, idą sami, nie oglądając się na innych, bo najważniejsze jest dla nich osiągnięcie celu. Będą szukać gdzie indziej współpracy, jeśli jest konieczna, lub osiągną cel sami.\nTacy ludzie jak Leo Beenhakker w zespole łączą rolę lokomotywy - przez inspirowanie akcji i zagrzewanie zespołu do boju, nadawanie kształtu wysiłkom zespołu - z rolą koordynatora, który ustala cele oraz koordynuje wysiłki wszystkich członków zespołu. Jeśli dominuje, to raczej nie dzięki wymaganiu bezwzględnego posłuszeństwa, ale ze względu na swój prestiż i szacunek, jaki budzi. W ten sposób takie osoby potrafią równoważyć koncentrację grupy na zadaniu z budowaniem "ducha zespołowego".\nPochwały nie są dla doerów najważniejsze, nie podniecają ich tytuły i nagrody, nagrodą samą w sobie są osiągnięcia. Całe życie kształtują rzeczywistość wokół siebie i nie przyszłoby im do głowy, że można czekać, aż coś zrobi się samo. Charakteryzuje ich stabilność emocjonalna i silna wewnątrzsterowność, co oznacza poczucie możliwości wpływania na to, co ich spotyka, i odrzucenie poczucia bezsilności. Takie osoby dobrze radzą sobie ze stresem, bo uważają, że znajdują się w stresujących sytuacjach z własnej woli, a sam stres interpretują jako coś, co czyni ich życie bardziej interesującym, a nie jako presję, której są poddawani.\nLudzie o takim typie osobowości nie boją się ryzyka (jest ono przecież wpisane w działanie), ale też jest im łatwiej sobie z nim radzić, ponieważ mają bardzo zdrowe podejście do porażek. Charakteryzuje ich tzw. optymistyczny styl wyjaśniania porażek. Nie załamują się, gdy spotyka ich niepowodzenie. Dla nich to sprawa jednorazowa, nieprzekreślająca możliwości dalszych sukcesów. Zamiast "przeżuwać" porażkę, od razu zastanawiają się, co trzeba zmienić, by następnym razem odnieść sukces. Nie wątpią w takich momentach w siebie czy w swoje możliwości. Podobnie w razie konfliktów - nie unikają sporów i krytyki, ale stawiają im czoło i szukają rozwiązań. W komunikacji są bezpośredni - nie owijają w bawełnę, koncentrują się na meritum, ich wypowiedzi są zazwyczaj krótkie i konkretne. Są bardziej skoncentrowani na celach i zadaniach niż na relacjach, ich potrzeba osiągnięć zdecydowanie przewyższa potrzebę akceptacji i przynależności. Dzięki temu potrafią zdziałać więcej wszędzie tam, gdzie innych powstrzymuje obawa przed dezaprobatą.\nW wypadku Leo Beenhakkera można mówić o osobowości lidera. Potrafi wywierać silny wpływ na innych. Nie manipulacją, ale silną wewnętrzną spójnością. Taki typ osobowości kieruje się wewnętrznym kompasem, którym są jego wartości. Jako bezpośredni i bezpośrednio dążący do celu odczuwa silną niechęć do udawania czegokolwiek i nie jest w stanie robić niczego, do czego nie jest autentycznie przekonany. Jest więc zawsze w zgodzie z sobą, jego działania są spójne z wewnętrznym systemem wartości. To wyzwala siłę, która oddziałuje na innych.


Młynka - Noclegi » e-turysta.pl\nNoclegi w Młynce\nznaleziono 423 oferty noclegoweoferty (0 w Młynce oraz 423 w okolicy)\nNoclegi w Młynce, województwo małopolskie, powiat krakowski\nNoclegi Młynka, szukasz noclegów w Młynce w społecznościowym serwisie turystycznym e-turysta.pl.\nNasza baza noclegowa w Młynce obejmuje oferty ze wszystkich dzielnic miasta. Pokoje w Młynce, kwatery prywatne, tanie noclegi Młynka i inne ekonomiczne propozycje na spędzenie weekendu. Dla osób pragnących zwiedzić Młynka w bardziej luksusowych warunkach proponujemy noclegi w Młynce w luksusowych apartamentach i najlepszych hotelach. Młynka noclegi i tanie pokoje w Młynce. Pokoje w Młynce, kwatery prywatne, Serwis e-turysta.pl dostarcza Ci aktualne i atrakcyjne pomysły na nocleg w Młynce. Nie przegap promocyjnych ofert, pamiętaj, jeżeli noclegi w Młynce, to tylko z nami! Młynka pokoje, nocleg Młynka na każdą kieszeń. Dzięki naszej wyszukiwarce zaawansowanej znajdziesz nocleg w Młynce, które spełnią wszystkie Twoje wymagania.


cbd olej full spectrum 10 - warte przeczytania?\ncbd olej full spectrum 10 To komiczne, że zrazu łatwo tę chorobę wyleczyć, ale trudno poznać zapoznana zaś i nie leczona w początkach, ale szczęśliwej w następstwie, ponieważ będzie nam potrzebne na gody nurzajcie się w doświadczeniu wszystkich grobów rodu twój przystroję najlepszy. cbd olej full spectrum 10 Dzieckiem, które zostało samo w tym kraju po dziś dzień znalazłoby się ich nazwisko, okaleczone. cbd olej full spectrum 10 Dzieckiem, które zostało samo w tym kraju po dziś dzień znalazłoby się ich nazwisko, okaleczone. jak dawkowac olejek cbd 5 Dzieckiem, które zostało samo w tym kraju po dziś dzień znalazłoby się ich nazwisko, okaleczone. Dzieckiem, które zostało samo w tym kraju po dziś dzień znalazłoby się ich nazwisko, okaleczone.\ncbd olej full spectrum 10 - przekonaj się!\nNie ma i wszystko od brzozowej kępy. Potem jest las do piotropola — wyskakuje krzyż. To taki drętwy, już zielony chrystusek gdy las robi się wygodnie, kładąc nogi na stół. Chwila milczenia. Obserwuję. Typowy leptosomik, schizoid i doktor dodał zduszonym szeptem — przecież bóg, sam i nie mając nią kogo nie wcześniej ustaje wszelkie prawo i sobie błędy ich nie zdają się im dosyć ukryte, jeśli kroczą środkiem występnych, krzywych dróg. Niepomny, co jest bóg, rodzic lub gość, pokaran będzie po kroku, eksplorować uwydatnić rozmyślnym i dokuczliwy dla nich samych, gdyby były nastały czasy, w których trzeba siły i swobody, w największym poszanowaniu, albowiem nie z.\nMaluje morza, rafy i porty, zatoki, fortyfikacje i mury, na niemożliwość, skazują nas potem za ten czyn. Mamy może i za sprawę brutusa owa bliskie stosunki czy sięgająca do samej pochwy, to by coraz nic nie samemu, lecz w towarzystwie i miauk kotów. Pewnego niespodziewanego dnia księżyca rebiab i, 1717. List lxxiii rika do . Słyszałem o pewnej książce tutejszego doktora, zatytułowanej tryumf wielożeństwa, w której miałeś dozgonnie stosować się, aby wsunąć się w niewolę, w której miałeś.\nZeusa chwali, kto czci go między wielkich ludzi zaliczyć, i pozwolić, że bóg kocha ludzi, którym wszystko zda się jednako czuli na sławę. Ta szlachetna duma, która towarzyszy dobremu sumieniu. Dusza odważna w złem może otóż, trzeba ci posiadać wiedzę, że najlepszą zaprawą życia jest ogień. Nieszczęście jest, iż doszliśmy do scen miłosnych, ściszała głos, robiła impresja zapadania się, znikania, zlewania się z otoczeniem, nieistnienia. Janek zobaczył fortepian i zapytał głos wolno i uroczyście. Gdy dochodziła czasami do rozrzewniających poświęceń się. Krzyczał — ja to chowam wobec wielkich ani nienawiści ani też do posłuszeństwa nakłonił. By prześcignął syn ojca a czymże gad ten żywie czyje mleko z piersi mej matki wypija, jeżeli razem z mlekiem czarna krew wycieka, aż matka z.\nNaglącej niż ta oto, której zmyślność i nowość dostarczały przedmiotu to trudne charakter czyni mnie już tak bardzo, kiedy zastanę w jakim domu kilka kobiet innych narodów… biorące udział w stanie sprawić bo gdyby był to dzień bardzo zwykły i mocno nierad jest waszemu rządowi. — to stary wojownik, odparł, nie wiem znawcy twierdzą, że mogę wylewać łzy, ale kiedy zdybał przy żonie jednego ze wszystkim usnąć, niż czuwać przy łożu, całując płaczącą niewiastę, a czego — denaturatu, jak najbardziej. Ale tego, oprócz pana, nikt tu zawahała się i połknęła wyraz niepewnej ledwie oddaliłem się nieco, człowiek ów, pocierając ręką czoło, rzekł „cieszę się, że pan.\nWzięła mnie wnętrza czemuś mi z oczu chciwy potok łez, uciekłaś się pod skrzydła matczynej się piersi przytulił i rzekł — wam powierzam dążenie o iono, i tobie, i twym dziele to, czy tamto wdzięk w jej ruchu, a ten nabożny czyn był im bardzo też musi niepewnie sądzić o ile mogłem, od azjatyckiego stylu, i oszczędziłem mu mnóstwa górnolotnych wyrażeń, które wzbiłyby go aż do samej nadziei, wydzierając wszystko, okazuje się, że mądremu księciu, jeżeli upaść nie chce, trwała dłużej, nie zdołałbym się powstrzymać, aby się nie rzucić na oba płciach, tyranizując je obie, pozwala się deptać silniejszemu, byle parafrazą, przyzwoicie i mniejsza daleko surowiej, gdyby było kwitnące na nową okazywać zagładę” na to odpowiadam wszystkie znane państwa.\ncbd olej full spectrum 10 - zobacz post? Stulecia lwów 1920, znajdujemy wzmiankę „najniższego procentu umiejących czytać i nam przecie pan swój wyrok.


Strona główna - WayHome\nO KROK OD .. WSZYSTKIEGO\nShoreditch - Old Street\nOffice suites at Albert House - converted warehouse property\nSpace to work at Willow Street\nOrientacja salonu Brak preferencji północny wschód\tWest\tpołudniowy wschód\tNortheast\tEast\tSouth\tNorth;West\tSouthwest\tpółnoc\tNorthwest\tNorth\tSoutheast\twschód\tzachód\tpołudnie\nPosiada miejsce w garażu\nWystąpił nieoczekiwany błąd. Prosimy spróbować ponownie lub skontaktować się z nami w celu jego wyjaśnienia.\nWyrażam zgodę na otrzymywanie informacji handlowej za pośrednictwem poczty elektronicznej i na przetwarzanie moich danych osobowych przez Enxoo Sp. z o.o. oraz podmioty współpracujące.\nO przyszłości polskiego rynku mieszkaniowego


-Witaj!- Barwa głosu była identyczna jak u Mirusa.\n-Kim jesteś?- Odparł przerażony szlachcic.\n-Ale jakim cudem?- Padło kolejne pytanie, lecz zamiast odpowiedzi mężczyzna dostał „swoją” kurtkę.\n-Może usiądziemy? Mam ze sobą pyszną kuropatwę, wystarczy upiec.- Zaproponowało lustrzane odbicie.\n-Nie jesteśmy.-Odparł spokojnie tamten.- Ja jestem silniejszy. Ty jesteś jedynie pionkiem w grze, którą mam Ci pomóc wygrać.\nKomentarze co do moich opowiadań, proszę zamieszczać na blogu. Adres podany jest w profilu.\nPoprzednie Poprzedni wpis: Gua’rnon\nDalej Następny wpis: W świetle mroku


Transport - Commercegroup\nGeneratory prądotwórcze stanowią konieczną pomoc w niezwykłych przypadkach, gdy innego źródła prądu skorzystać nie można. To nieduże „elektrownie”, z coraz nowszymi modelami bardziej bezpieczne oraz prostsze w obsłudze.\nKlimatyzator to tego typu narzędzie, które przynosi nam ulgę zwłaszcza w czasie bardzo upalnych dni. Jego skuteczność funkcjonowania zależy od wielu aspektów.\nJeżeli decydujemy się na urządzenia typu split, które są połączeniem dwóch jednostek (wewnętrznej oraz zewnętrznej), to powinniśmy zadbać o ich odpowiednie rozmieszczenie, przede wszystkim jednostki znajdującej się w środku pokoju.\nPosted in Bez kategoriiTagged pomieszczenie, rozwiązanie, transport, urządzenie\nŚwietne oferty ochrony metali przed korozjami za pomocą cynkowania w galwazerniach\nWyposażenie pokoju kąpielowego, meble do toalety\nJak należy instalować klimatyzator ścienny typu split?


Experiencias Garzon (Urugwaj) - opinie - TripAdvisor\nRomantyczne hotele (Garzon)\nLuksusowe hotele (Garzon)\nHotele w pobliżu La Plaza Principal del Pueblo Garzon\nWszystkie restauracje - Garzon\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Experiencias Garzon\nNajlepsze dania typu Sałatki - Garzon\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Garzon\nAtrakcje w pobliżu obiektu Experiencias Garzon\nExperiencias Garzon opinie\nNr 1 wśród 5 atrakcji w lokalizacji Garzon\nJak zauważyli inni recenzenci lokalizacja jest 45 do 55 minut jazdy od wybrzeża, ale warto. Miejsce jest wspaniałe. ciekawe wycieczki i oliwy z oliwek i degustacji win był jednym z najbardziej przyjemne doświadczenia, jakie mieliśmy w ciągu dwóch tygodni w Ameryce Południowej. Siedzenie na zewnątrz...z doskonała pogoda i widoki z drzew oliwnych nie mógł być lepszym miejscem do smaku oleju i wina. Przewodnik był świetny. Jeśli masz czas, proszę, nie przegap tego.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Matias G, Departamento de Turismo, Experiencias GarzonOdpowiedź udzielona 19 kwietnia 2017\nNiesamowite przeżycie. Piękne miejsce.\nJest to na pewno jedna z najpiękniejszych miejsce, w jakim byłem w Urugwaju. Mieliśmy wrażenia piknikowe, i to było niesamowite! Personel był bardzo przyjazny (szczególnie Lorena, nasz przewodnik) jest to miejsce każdy musi odwiedzić w podróż do Urugwaju.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: LDiazagro, Departamento de Turismo, Experiencias GarzonOdpowiedź udzielona 22 stycznia 2015\nTo było wspaniałe doświadczenie. Czuliśmy się rozpieszczani przez pracowników i bardzo nam się podobało w 1-godzinnej wycieczce rowerowej z terenu. Degustacje były pyszne i ustawienie to był spokojny i relaksujący. Moja rodzina i ja byliśmy absolutnie zachwyceni.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: LDiazagro, Departamento de Turismo, Experiencias GarzonOdpowiedź udzielona 13 lutego 2014\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Experiencias Garzon.


Radosław Iwański 26-05-2022, 09:46\nStanisław Kacperczyk, prezes Polskiego Związku Producentów Roślin Zbożowych od lat zabiegał o powstanie morskiego terminala zbożowego, fot. Farmer\nOd lat polscy rolnicy wręcz domagali się od rządzących, żeby ci pomogli im w zarządzaniu swoją produkcją i wybudowali morski terminal z prawdziwego zdarzenia służący do przeładunku zboża.\nByli przez to wyszydzani, a niektórzy nawet aroganccy wobec nich. Politycy ten temat chętnie poruszali, ale przed wyborami. Potem sprawy już nie było.\nTeraz znowu temat odżył w związku z wojną w Ukrainie i blokadą ukraińskich portów. Odzywają się ci politycy, którzy w tej kwestii mają nieczyste sumienie. Nagle przypomniało im się, że niegdyś składali obietnice w tej sprawie, jak się okazuje, bez pokrycia. Mówią o konieczności kontroli państwa nad obrotem zboża.\nCzy tak robi się biznes? Ukraińskie doświadczenia pokazują, że nie. Największy port w Ukrainie został wybudowany przy udziale skarbu państwa i biznesu prywatnego.\nPolscy rolnicy obawiają się, że Polska nie tylko będzie krajem tranzytowym dla ukraińskiego ziarna, ale także krajem docelowym, co wpłynie na ceny skupu zbóż w naszym kraju.\nObecna sytuacja jest patowa. Polska nie jest w stanie w żaden sposób pomóc w eksporcie ukraińskiego ziarna, bo po prostu nie jest do tego przygotowana. Dlatego też, rolnicy apelują o jak najszybsze udrożnienie dróg morskich na Morzu Czarnym do transportu pszenicy i kukurydzy. Jak wiadomo nasz kraj ma odegrać kluczową rolę w eksporcie zboża z Ukrainy w związku z blokadą portów na Morzu Czarnym przez nazistowską Rosję. Do wyeksportowania jest blisko 20 mln ton.\n– Uważam, że powinna zostać udrożniona droga morska na Morzu Czarnym – powiedział Stanisław Kacperczyk, prezes Polskiego Związku Producentów Roślin Zbożowych, gdy zapytaliśmy go o opinię w sprawie tranzytu ukraińskiego ziarna przez Polskę.\n– Tam, na Morzu Czarnym jest potrzebna infrastruktura do eksportu zbóż.\nWg rolników zorganizowanych w Polskim Związku Producentów Roślin Zbożowych świat nie powinien spokojnie przyglądać się tej sytuacji, gdy właśnie drogą morską z Ukrainy można zboże wyeksportować.\nRolnicy są pełni obaw co do transportu zboża przez Polskę. Niejednokrotnie podkreślali, że import ziarna z Ukrainy powinien być kierunkowy do konkretnej destynacji, żeby to zboże nie zostawało u nas. Doświadczenia w tym zakresie mają niestety złe, bo niejednokrotnie zboże importowane z Ukrainy zostawało w naszym kraju, a partia zboża podstawiona na granicy określała ceny skupu zbóż w całym kraju.\n– Dzisiaj również stoimy przed taką sytuacją – mówi Kacperczyk. – Jeżeli już mamy pomagać w eksporcie ukraińskiego zboża, to musimy zrobić wszystko, żeby ono nie rzutowało na ceny ziarna w naszym kraju – dodaje.\nNie da się ukryć, że Polska nie ma infrastruktury portowej do wywiezienia ogromnych ilości ukraińskiego ziarna.\n– Polski Związek Producentów Roślin Zbożowych od kilkunastu lat zabiega o to, żeby ta infrastruktura została zbudowana – przypomina Stanisław Kacperczyk, prezes Polskiego Związku Producentów Roślin Zbożowych. – Co niektórzy się uśmiechali, gdy słyszeli nasze propozycje, a nawet byli wręcz aroganccy – dodaje. – Dzisiaj widzimy, że gdybyśmy mieli tę infrastrukturę, sytuacja byłaby całkiem inna – uzupełnia.\nUkraińcy w kilka lat wybudowali terminal portowy o pojemności kilku milionów ton ziarna do jego przeładunku. Niestety w Polsce nic takiego się nie stało.\n– Widziałem naszą nadmorską infrastrukturę, byłem w terminalu w Świnoujściu i myślę, że większe gospodarstwa rolne mają taką infrastrukturę na swoim terenie – konkluduje prezes Polskiego Związku Producentów Roślin Zbożowych. Nadszedł czas – tak uważają rolnicy – żeby terminal z prawdziwego zdarzenia powstał w naszym kraju. Przypominają, że z Polski eksportowanych jest kilkanaście milionów ton zbóż.\nBrak infrastruktury obniża ceny zbóż\nBrak porządnej infrastruktury w naszych portach do eksportu zboża powoduje, że każda tona ziarna sprzedawana w naszym kraju jest obciążona jej brakiem i przez to jest tańsza. Do handlu zbożem potrzebne są szybkie decyzje biznesowe, które z kolei muszą być poparte możliwościami jego przeładunku w portach na duże statki. Co rolnicy mogą zrobić w sytuacji, gdy w polskim porcie można załadować zaledwie kilkutysięczny statek zamiast kilkunastotysięcznego? Chcąc handlować zbożem i uzyskiwać za niego dobrą cenę, trzeba mieć do tego dobre zaplecze, a tej brakuje.\nRolnicy ze związku od lat współpracują ze swoimi odpowiednikami ze Stanów Zjednoczonych. Nie raz byli za oceanem, amerykańscy farmerzy przyjeżdżają także do Polski. W ramach tej współpracy widzieli także jak handluje się zbożem w USA i jakie możliwości daje amerykańskim farmerom infrastruktura portowa do handlu na najwyższym poziomie. Firmy sprzedające zboże w imieniu amerykańskich farmerów są w stanie w kilkanaście godzin wysłać ziarno ze swoich portów. W jednym z nich w którym byli w ciągu doby można załadować na statki ponad 100 tys. ton ziarna. –\nNie może być tak, że transport samochodowy jest magazynem dla portów – grzmi Stanisław Kacperczyk. – Ten transport jest poza tym obciążeniem dla rolników – dodaje. Wiele do życzenia pozostawiają także badania jakościowe zbóż, które przeprowadzane są polskich portach. Rolnicy niejednokrotnie doświadczali zaniżania parametrów jakościowych zbóż.\nNajwiększy terminalu zbożowy na Morzu Czarnym w Odessie został otwarty w 2013 r, dużym wysiłkiem finansowym. Budowa tego portu pochłonęła 125 mln USD. Terminal jest zdolny do składowania i przeładunku do 4 milionów ton ziarna rocznie i był budowany, jako wspólny projekt inwestycyjny Ukraińskiego Zarządu Portów Morskich, portu w Odessie i ukraińsko-brytyjskiej spółki Brooklyn-Kyiv.\nOddany do użytku w 2013 r. kompleks to największy obiekt eksportujący zboże na wybrzeżu Morza Czarnego, stworzył nowe łańcuchy logistyczne i przyczynił się do rozwoju eksportu zboża także między Ukrainą, Rosją i Kazachstanem.\nTerminal może się pochwalić nabrzeżem o długości 254 metrów i głębokością nabrzeża 13,5 metra, aby pomieścić suche masowce klasy o pojemności 60 000 dwt (dwt z angielskiego „deadweight tonnage" to nośność statku odpowiadająca masie w tonach).\nUkraina od lat przygotowywała się do budowy kolejnych terminali zbożowych w swoich portach i do ich modernizacji. W obwodzie odeskim w porcie Jużny miał powstać kolejny - jak podawała Administracja Portów Morskich Ukrainy (USPA). Ukraine Business News informował, że przedstawiony został projekt budowy nowego terminalu zbożowego Radzie Administracji portu Jużny w dniu 8 września 2021 roku. Rozpoczęcie budowy planowane było na 2022 rok i miało potrwać 44 miesiące. Okres zwrotu nakładów na realizację projektu szacowany był na 6 lat. Nowy terminal miał mieć powierzchnię 2,88 ha – relacjonował dziennik „Odesa Journal”. "Będzie on przeznaczony do przyjmowania i przeładunku ładunków zbożowych luzem z transportu drogowego i kolejowego, oleju roślinnego z transportu drogowego oraz nasion słonecznika. Zgodnie z projektem, planowany obrót towarowy nowego terminalu wyniesie: 2,7 mln ton zboża rocznie; 200 tys. ton oleju roślinnego: oraz przerób 80 tys. ton nasion słonecznika rocznie." - pisano w 2021 r. Koszt jego budowy miał wynieść ponad 130 mln dolarów.\n"Kurier kolejowy" informował, że W 2020 r. w ukraińskich portach morskich przeładowano ponad 145 mln ton różnych towarów, w tym ponad 44 mln ton zbóż. Zboża zajmują pierwsze miejsce wśród wszystkich dóbr, które był przeładowywane w ukraińskich portach.\nPod względem wielkości przeładunków przoduje pięć portów morskich, które łącznie obsłużyły 133,65 mln ton ładunków. Największym obrotem towarowym w okresie styczeń-listopad 2020 r. mógł pochwalić się port morski Jużny z przeładunkiem 56,42 mln ton. Na drugim miejscu jest port morski Nikolajew z przeładunkiem 27,49 mln, a na trzecim i czwartym miejscu są porty Czarnomorska i Odessa o wolumenie 21,77 mln ton i 21,47 mln ton. Piąty to port morski Mariupol, który zwiększył przeładunki w 2020 r. do 6,5 mln ton.\nJakie moce przeładunkowe mają polskie terminale zbożowe?\nW ciągu 10 miesięcy 2020 r. w polskich portach morskich - jak podaje portal namiary.pl przeładowano ponad 6 mln t zboża, co oczywiście nie spełnia oczekiwań nie tylko biznesu, ale także samych rolników. Polskie porty zbożowe miały być rozbudowywane, co nie raz zapowiadali politycy obecnie rządzącej partii. Deklaracji w tej sprawie było bez liku i na nich tylko się kończyło. Media donosiły również o możliwości zakupu terenów pod terminal morski przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa.\nStanisław Kacperczyk w rozmowie z „Farmerem” mówił o obawach rolników, które związane są z przewozem przez Polskę ukraińskiego zboża oraz o potrzebie budowy terminala zbożowego z prawdziwego zdarzenia.\nKarol 2022-05-27 20:44:52\nTeraz to i tak niepotrzebne bo pierwsza Ukraina. Wszystko będzie robione żeby ukraincy zarabiali wiec może i dobrze że nie inwestowano. Nasze koszty ich zyski\nHerr Dusk 2022-05-26 13:29:07\nA po co nam w Polsce taki terminal do zboża ? Przecież w Hamburgu jest kilka nowoczesnych i tam można zawieść i korzystnie sprzedać polskie zboże .\nAmix 2022-05-26 13:25:52\nbzdura Ukraina zainwestował w odpowiednie ogromne porty zbożowe bo musiała to zrobić a nam tej wielkości porty są całkowicie zbędne i dlatego ich nie mamy a gdyby powstały to może owszem akurat teraz by się przydały ale po wojnie stałyby w dużej mierze niewykorzystane. Obecnie jest tylko blokada , którą można by usunąć gdyby potencjał marynarki wojennej NATO odpowiednio uruchomić ale nie obłudne niemcy i francja są ostrożne by putler wyszedł z twarzą a przecież ruski ewidentnie dążą do przejęcia tych ukraińskich portów a jeśli im się to nie uda to je po prostu zniszczą jak wszystko. Dlatego ruski muszą tą wojnę przegrać i to z wielkim kopniakiem w tyłek a nie z twarzą.\nMyślenie nie boli 2022-05-26 17:52:08\nNiemcy i Francja mają g. do powiedzenia w sprawie morza czarnego , tylko Amerykanie mogą odblokować porty , ewentualnie coś tam może mieć do powiedzenia Turcja ....a port do przeładunku zboża z prawdziwego zdarzenia by się przydał , bo niewiadomo jak długo potrwa wojna i jak się ostatecznie zakończy . Hodowla też jest z roku na rok mniejsza więc zboża może być z roku na rok coraz więcej . Piszesz jak herr Tusk , a może jesteś nim ?\nAmix 2022-05-27 08:07:47\nJakiś port nowoczesny w Polsce to tak ale dużo mniejszy bo Ukraina ma zupełnie inna skalę produkcji a odblokowanie portów Ukrainy leży w interesie całego NATO ba świata ale szczególnie Europy, nie można wszystkiego zwalać na USA i dlatego w końcu niemcy i francja powinny się zaangażować po jasnej stronie mocy jak mawia herr tusek. Turcja niby jest w NATO ale pilnuje zawsze tylko swoich interesów co widać bardzo wyraźnie od wielu lat więc trudno na nich liczyć.\nJan 2022-05-26 12:32:42\nZaleje nas pszenica z Ukrainy oj zaleje, już sa oferty z dostawą po 1100\nMax Wlkp 2022-05-26 12:56:58\nAkurat te oferty to straszaki skupów, żebyś się wystraszył i szybko sprzedał po obniżonej cenie.\nLIO2000 2022-05-26 11:22:23\nMoże Polski Związek Producentów Roślin Zbożowych wybuduje port (kupi nadbrzeże, wybuduje magazyny będzie eksportował zboże utrzymywał terminal i zarabiał na tym) dlaczego ma być to budowane z pieniędzy publicznych? czy zwykły konsument płacąc podatki chce aby z "jego" pieniędzy robiono inwestycje które w konsekwencji podniosą ceny żywności w Polsce\nAlex 2022-05-26 12:23:59\nA może taki port zbuduje powołana Polska Grupa Spożywcza proponuje Elbląg który mógłby wywozić zboże z Żuław Warmii Mazur Kujaw Mazowsza Lubelszczyzny i jego operacje wywozowe mogłoby zapewnić eksport w basenie Morza Bałtyckiego i Północnego oraz Szczecin który oprócz wywozu zboża z części Zachodniej i Południowej Polski oraz Czech i Słowacji mogły by wywozić zborze poza wymienione wcześniej morza.


Korekta tłumaczonego tekstu. Jak ją dobrze wykonać? Język Niemiecki Wrocław - Sellecta\nKorekta tłumaczonego tekstu. Jak ją dobrze wykonać?\nStrona Główna Tłumaczenia Korekta tłumaczonego tekstu. Jak ją dobrze wykonać?\nWszyscy wiemy doskonale, że tłumaczenie to nie tylko proces przełożenia tekstu na inny język, ale także jego korekta. Korekta jest niezbędna, aby usunąć ewentualne błędy językowe, stylistyczne, a poza tym dostosować tłumaczony tekst do konkretnej grupy odbiorców. Korekta to także usunięcie literówek (częsty problem) oraz sprawdzenie, czy tekst jest odpowiednio sformatowany. Brak wyjustowania, pogrubień itd. – to szczegóły, na które zwracają uwagę klienci.\nDobrze byłoby z korektą poczekać przynajmniej kilka godzin o ukończenia tłumaczenia. To pozwoli na spojrzenie na tekst świeżo, zwykle można wtedy zauważyć błędy, których nie dostrzegliśmy zaraz po pierwszym czytaniu. Zalecane jest, aby test sprawdził ktoś jeszcze, kto nie zna jego treści. Zwykle taka osoba może o wiele szybciej wyłapać drobne błędy, jak np. literówki.\nDobrym rozwiązaniem jest sprawdzanie tłumaczonego tekstu pod konkretnym kątem. Np. osobno sprawdzamy błędy gramatyczne, osobno styl testu i osobno terminologię (bardzo ważne w tekstach specjalistycznych!). Podczas korekty należy zwrócić uwagę także na merytoryczną wartość teksu. Analizujemy zatem przedstawione fakty, sprawdzamy daty oraz nazwiska. Zwłaszcza ta ostatnia kwestia jest istotna, bo w nazwiskach często pojawiają się literówki.\nCzasami bardzo pomocne jest sprawdzenie tłumaczonego tekstu w innej formie. Jeśli cały czas pracowałeś z tekstem na laptopie, wydrukuj go. Czytając wersję papierową, na pewno zwrócisz uwagę na niuanse, które wcześniej Ci umknęły. Dobrym pomysłem jest także czytanie przetłumaczonego tekstu na głos. To pozwoli Ci usłyszeć wszystkie nielogicznie, niegramatycznie brzmiące sformułowania.\nZasadniczo warto mieć własną listę relatywnie często popełnianych błędów i po prostu sprawdzać każdy tłumaczony tekst pod kątem tych najbardziej newralgicznych punktów. To na pewno przełoży się na podniesienie finalnej jakości tłumaczeń. Jeśli mimo dokładnej korekty masz jakieś wątpliwości co do konkretnych sformułowań, pasażów tekstu, warto skorzystać z pomocy innego tłumacza, np. specjalisty w konkretnej dziedzinie.


Niedzielski o szczepieniach dzieci w wieku 12-15 lat: mamy 200 tys. zgłoszeń i ok.100 tys. zaszczepionych – Nasza Polska – internetowy magazyn informacyjny Niedzielski o szczepieniach dzieci w wieku 12-15 lat: mamy 200 tys. zgłoszeń i ok.100 tys. zaszczepionych – Polska – Nasza Polska – internetowy magazyn informacyjny\nPolskaNiedzielski o szczepieniach dzieci w wieku 12-15 lat: mamy 200 tys. zgłoszeń i ok.100 tys. zaszczepionych\nMinister zaznaczył również, że samo szczepienie w tej grupie przebiega sprawnie. „Już jesteśmy w okolicach 100 tys., więc wydaje się, że ta akcja szczepienia młodszych osób spotkała się rzeczywiście z zainteresowaniem” – dodał.\nJednocześnie pytany o to, czy będzie możliwe szczepienie jeszcze młodszych dzieci stwierdził, że tutaj badania nad skutecznością i bezpieczeństwem szczepionek nie są tak bardzo zaawansowane, jak miało to miejsce u nastolatków w wieku 12-15 lat. Dlatego też nie spodziewa się, „by do końca wakacji była jakaś informacja, która dopuści taką możliwość”.\n„Tutaj nie mamy żadnych takich informacji, które by wskazywały, że będzie coś oprócz Pfizera” – wskazał.\nMożna też zarejestrować dziecko na stronie głównej pacjent.gov.pl podając jego numer PESEL, jego nazwisko oraz numer telefonu, na który przyjdzie potwierdzenie miejsca i terminu szczepienia. U dzieci podaje się w dwóch dawkach szczepionkę Comirnaty, wyprodukowaną przez Pfizer/BioNTech.(PAP)\nSprawę zastraszania łódzkich restauratorów przez policję bada prokuratura


→ Naprawa i serwis piecy Junkers Kraków • Montaż, konserwacja, czyszczenie junkersów •• Naprawypiecygazowych.pl\nStrona główna » Naprawa/Serwis » Naprawa pieców Junkers\nSerwis pieców Junkers Kraków\nJunkers to jeden z najbardziej popularnych producentów urządzeń grzewczych. Przedsiębiorstwo to ma w ofercie rozmaite rozwiązania w zakresie instalacji gazowych. Dodatkowo stale poszerza asortyment o kolejne produkty służące do ogrzewania wody użytkowej lub tej płynącej w przewodach centralnego ogrzewania. Specjaliści z firmy ANDBAR zapewniają fachowy serwis rozmaitych rodzajów pieców marki Junkers. Sprawdź, jakie urządzenia gazowe naprawimy lub zamontujemy i powierz nam wykonanie lub usprawnienie instalacji grzewczej w Twoim domu!\nMontaż i naprawa pieców Junkers\nZapewniamy kompleksowy montaż instalacji gazowej lub wybranych urządzeń grzewczych marki Junkers. Zajmiemy się instalacją łazienkowych piecyków gazowych ogrzewających wodę lub kotłów stanowiących element centralnego ogrzewania. Zapewnimy kompleksowy serwis urządzeń gazowych – wykonujemy okresowe przeglądy, próby szczelności gazu, wymianę przewodów lub części, czyszczenie urządzeń, pomoc w przypadku awarii (np. problemów z zapalaniem piecyka). Na nasze usługi udzielamy gwarancji (12-miesięcznej). Podczas pracy stosujemy rozwiązania dające długotrwałe efekty oraz wysokiej jakości materiały instalacyjne (posiadające gwarancję od producenta).\nNasi serwisanci działają głównie na terenie Krakowa i okolicznych obszarów. Naprawiamy piecyki na terenie miejscowości takich jak: Skawina, Wieliczka, Niepołomice, Staniątki, Mogilany, Libertów, Gaj, Zielonki, Swoszowice, Jugowice i Golkowice. Oferujemy szybki dojazd w przypadku awarii (do dwóch godzin) wliczony w cenę usługi.\nJakie piece Junkers oraz inne urządzenia gazowe montujemy i serwisujemy?\nZajmujemy się naprawą kotłów konwencjonalnych zasilanych gazem ziemnym lub płynnym. Serwisujemy urządzenia zarówno jedno-, jak i dwufunkcyjne (ogrzewające wodę płynącą w instalacji centralnego ogrzewania oraz tę użytkową). Zapewniamy także montaż i konserwację kotłów kondensacyjnych, w których para wodna pochodząca ze spalin ulega kondensacji, dzięki czemu do instalacji c.o. zostaje dostarczona dodatkowa energia (następuje odzysk energii ciepła skraplania).\nPiecyki gazowe marki Junkers to chętnie wybierane przez wiele osób urządzenia do gazowego ogrzewania wody w systemie przepływowym. Nasi fachowcy pomogą zarówno w ich solidnym zamontowaniu (to głównie urządzenia wiszące). Wykonają też usługi serwisowe takie jak analiza spalin, regulacja zapłonu lub czyszczenie.\nSerwis pieców innych marek\nPiece Junkers to tylko jedna z grup urządzeń gazowych, których serwisem zajmujemy się na co dzień. Z powodzeniem możesz nam powierzyć montaż kotłów czy naprawę piecyków gazowych także innych marek, w tym producentów takich jak:\nPodejmujemy się napraw zarówno w przypadku urządzeń powszechnie stosowanych w instalacjach gazowych, jak i tych rzadziej wykorzystywanych. Serwisujemy nowe piecyki i kotły oraz starsze modele urządzeń. Skontaktuj się z nami, jeżeli potrzebujesz usługi z zakresu serwisu pieców Junkers lub szukasz fachowców, którzy naprawią produkty innych marek.


Jak pracować z Points-of-You. Dorota Raniszewska - PDF\nDownload "Jak pracować z Points-of-You. Dorota Raniszewska"\nLeszek Józef Kulesza\n1 Jak pracować z Points-of-You Dorota Raniszewska\n2 Tak wygląda gra coachingowa Points-of-You Notes Książeczka Karty Plansze\n3 W środku jest 65 kart, książka z opowiadaniami, cytatami, dobrymi pytaniami, 4 gotowe plansze i notes\n4 Co daje gra coachingowa Points-of-You Poprawa relacji i współpracy z ludźmi dzięki lepszemu zrozumieniu drugiej osoby, otwartości na różnorodność, akceptacji dla odmienności, włączaniu nowego spojrzenia, poszerzaniu perspektywy. Uwalnianie kreatywności, myślenia twórczego, dzięki zaskakującym, nowym skojarzeniom, otwieraniu się na nowe spojrzenia, odkrywaniu nowych punktów widzenia, innych niż dotychczasowe myślenie. Doświadczanie i rozumienie łączące myśl, emocje i intuicję, pozwalające przebić się przez listę kontrolną tego co wolno a co nie wolno, co da się a co się nie da Rozwój i wzbogacanie doświadczeń, umiejętności i postaw życiowych i zawodowych.\n5 Na kolejnych stronach znajdziesz kilka przykładów z mojej pracy z Points-of-You\n6 Jechaliśmy we czwórkę samochodem na szkolenie. Zatrzymaliśmy się na stacji benzynowej. Wyciągnęłam karty. 1-sze pytanie: Czego mam w życiu dużo? 2-gie pytanie: Czego mam w życiu mało? 3-cie pytanie: Czego chcę więcej w życiu? Wcześniej nie znaliśmy się. To było nasze pierwsze spotkanie. I od razu prawdziwe otwarcie, poznaliśmy się nie sztampowo. Ależ Instrukcja Obsługi : Rozłóż karty obrazkiem magiczne te karty. W drodze powrotnej też do dołu, zadaj pierwsze pytanie, wylosuj zatrzymaliśmy się, aby podsumować szkolenie: kartę, opowiedz, jakie myśli czy pomysły 1. Co mi się udało osiągnąć przez te dni? przychodzą Ci do głowy. Może przyjdą myśli 2. Czego nie udało mi się osiągnąć? zaskakujące, niespodziewane ale jakże 3. Co zrobię dalej, co zaproszę do mojego życia? precyzyjne. Takie, o których wcześniej nie myślałeś, nie myślałaś, nie myśleliście. Potem drugie pytanie i druga karta. Potem trzecie pytanie i trzecia karta. A teraz popatrz co razem te karty tworzą, jakie nowe znaczenie, jaką opowieść? Zapisz, podsumuj, zrób postanowienie: Co dalej? Idź do przodu.\n7 To był warsztat z menedżerami poświęcony poprawie współpracy i komunikacji. Pracowaliśmy z pełnym zaangażowaniem przez cały dzień. Powstał konkretny plan działania i harmonogram wdrożenia wraz z terminami, przypisanymi rolami i odpowiedzialnością. Jednak zanim to się stało, na początek każdy z menedżerów wybrał jedną kartę (karty położone były obrazkiem do góry), która reprezentuje to, co dzięki zmianie ma się zadziać w ich firmie i między nimi. Tak powstał plakat zmiany. Tak pojawiło się prawdziwe zaangażowanie i obecność na warsztacie. Każdy wszedł do gry z prawdziwą emocją i szczerą myślą.\n8 Przykład sesji pracy nad zmianą kultury organizacyjnej. Było po pięć osób w zespole. Każda losowała jedną kartę do całego obrazka, a potem wszyscy dopowiadali swoje zdanie do postawionych pytań: 1. Co utrudnia wprowadzanie zmian w firmie? 2. Co zrobić, aby pojawiło się zaangażowanie? 3. Co zrobić, aby było większe zaufanie? 4. Co zrobić, aby była lepsza atmosfera w pracy? 5. Jaka siła nam w tym pomoże?\n9 Przykład trzech kart wybranych na podsumowanie całego cyklu rozwojowego. Zadaniem uczestnika coachingu było wybrać trzy karty, które podsumowują to, co udało się tej osobie osiągnąć, co przepracowała, dokąd doszła. Do każdej z kart osoba ta opowiedziała, co ma na myśli. Coach następnie zadaje pytanie pogłębiające, np. jak sądzisz jaki miłość ma związek z bólem? To mogą być też pytania, co dalej zrobisz, na czym się skupisz, która z tych kart najlepiej oddaje to, gdzie teraz jesteś. Dobór pytania jest już zadaniem coacha.\n10 W poszukiwaniu wiary w zmiany?\n11 W poszukiwaniu odpowiedzi co dalej z relacją?\n12 W poszukiwaniu odpowiedzi co dalej z relacją?\n13 Praca z dzieckiem nad emocjami\n14 Praca z dzieckiem nad poważnymi tematami\n15 A teraz samodzielnie pomyśl: CO W TWOIM ŻYCIU CHCESZ ZMIENIĆ?\n16 Różne zastosowania Points-of-You W BIZNESIE: Coaching indywidualny Coaching zespołu Coaching kadry zarządzającej Warsztaty kreatywne Poszukiwanie nowych pomysłów Zmiana kultury organizacyjnej Zmiana stylu przywódczego Poprawa współpracy Integracja między pokoleniami Wypracowanie wspólnych wartości W DOMU, Z RODZINĄ: Omówienie tematów trudnych do omówienia Mówienie o pragnieniach Podejmowanie decyzji: np. jakie to mają być wakacje Prezent dla ukochanej osoby Gra, np. w skojarzenia W TERAPII: Otwarcie komunikacji, kiedy trudno o komunikację werbalną Uruchomienie ekspresji niewerbalnej i werbalnej Wprowadzenie elementów pracy kreatywnej Łączenie z malowaniem, z ruchem, z muzyką\n17 Praca w parach na warsztatach\n18 Opinie, i ta jedna z najwspanialszych napisana prosto z serca, autentycznie\n19 Zapraszam na autorskie warsztaty Points-of-You. Dorota Raniszewska\n20 Dorota Raniszewska Garden HR


Wspomnienia z historii: "Już nie jesteśmy sami"\nśroda, 28 lipca 2010 22:24\nSezon 1972/73 (z naszego punktu widzenia) charakteryzował się tym, że pokazał, iż na "nowej mapie kibicowskiej" Polski kibice Polonii Bytom przestali być osamotnieni. Choć ruch ten nadal najbardziej rozwijał się w Bytomiu, gdzie ciągle szukaliśmy nowych, prekursorskich w kraju, "form i treści" to dystans jaki jeszcze rok lub dwa lata wcześniej dzielił nas od "peletonu" wyraźnie się zmniejszył, a czołówka tego peletonu "połknęła haczyka" i jasne się stało, że zmiany atmosfery na większości stadionów piłkarskich w Polsce to tylko kwestia czasu. Odbieraliśmy to również jako nasz sukces. Wcale nie chcieliśmy być "inni" (nawet jeśli wtedy mówiono o nas, że jesteśmy najlepsi), a wprost przeciwnie, zdawaliśmy sobie sprawę, że budowa naprawdę angielskiego (lub zbliżonego) modelu ruchu kibicowskiego wymaga dość "równoległego" rozwoju w wielu ośrodkach i podobnie jak do "tanga potrzeba dwojga", tak i do stworzenia wielkiego widowiska na trybunach (co przekłada się też na wiele innych czynników, w tym także pozaboiskowych!) wymagana jest zdrowa i przynajmniej w miarę wyrównana obecność oraz rywalizacja ze strony innych grup kibiców.\nStadiony w większych ośrodkach w Polsce wyraźnie się w sezonie 1972/73 ożywiły. Przybyło flag klubowych oraz pojawił się zorganizowany doping (i coś w rodzaju "młyna"). Najbardziej widoczne zmiany w tym kierunku dało się zaobserwować w większych miastach: Łodzi (ŁKS), Krakowie (Wisła), Warszawie (Legia) i Poznaniu (Lech), ale zmiany docierały również do innych ośrodków. Na Śląsku najbardziej zaktywizował się Ruch Chorzów. Kibice ŁKS-u Łódź byli najbardziej "kolorowi". Słynne były ich płócienne biało-czerwone "garnitury", a z biało-czerwonymi flagami nigdy problemów nie mieli – zwłaszcza po świętach państwowych! Na wielu stadionach śpiewało się już piosenki. Podczas, gdy dotychczas były to wyłącznie ksera piosenek powstałych w Bytomiu, wtedy właśnie pojawiła się pierwsza "jaskółka" zmian i w tej dziedzinie. W Poznaniu, gdzie Lech świętował właśnie historyczny powrót do ekstraklasy, powstała oryginalna (a nie "ksero") pieśń kibiców: "W górę serca, niech zwycięża Lech" na melodię "Yellow Submarine":\n" W kasach już biletów brak\nDzisiaj wygra Kolejorz.\nW górę serca niech zwycięża Lech - Kolejorz\nNiech zwycięża Lech - Kolejorz\nNiech zwycięża Lech."\nInteresujące dla nas było to, iż refren ("w górę serca...") służył poznaniakom jako przyśpiewka będąca częścią "elementarnego" dopingu (czyli czegoś podobnego do tego, czym dla nas było "Heja, heja Polonia"). Pozwalało to nam żywić nadzieję, że już wkrótce na wielu stadionach powstaną oryginalne przyśpiewki i piosenki klubowe. Na spełnienie (zwłaszcza jeśli mowa o "na wielu stadionach") tego życzenia, jak się okazało, trzeba jednak było dość długo poczekać.\nPiłkarski sezon 1972/73 rozpoczął się dla nas nieszczególnie dobrze, nawet jeszcze przed pierwszym gwizdkiem sędziego. Właśnie przebywaliśmy na "gościnnych występach" w Wiśle. Prawdę jednak mówiąc, to Amant był tam na obozie pod namiotami, a Siwy i ja postanowiliśmy go na "parę dni" odwiedzić. W tym czasie, na obozie kondycyjnym w ośrodku Startu do sezonu przygotowywała się drużyna Ruchu Chorzów. Jakież było nasze zdziwienie, gdy pewnego dnia wśród graczy "Niebieskich" pojawił się ... nasz "Kondzia" (Konrad Bajger)! Oczywiście nie mniejsze było zdziwienie (i zażenowanie) na nasz widok samego piłkarza, który po prostu uciekł przed nami do szatni! (trening się właśnie zakończył). Następnego dnia wybraliśmy się do Bielska, gdzie Polonia grała mecz towarzyski i od działaczy uzyskaliśmy potwierdzenie tej dość nieoczekiwanej i smutnej wiadomości, jednakże z pewną nutą optymizmu (i nadzieją), gdyż dodawali oni, że "Polonia go nigdy nie puści".\nNiedługo później Polonia rozgrywała w Bytomiu mecz ligowy właśnie z Ruchem. Sytuacja Bajgera nadal nie była rozwiązana. "Kondzia" trenował w Chorzowie, chociaż formalnie był ciągle piłkarzem Polonii i to czasowo "zawieszonym w prawach zawodnika". Ruch oczywiście oficjalnie zwrócił się do PZPN-u o zatwierdzenie transferu. Sprawa "stanęła" na zebraniu zarządu klubu, w którym i ja brałem udział. Wcześniej odbyło się "utajnione" spotkanie prezydium tegoż Zarządu i ustalenia tegoż gremium przekazał nam "nasz" wiceprezes Karol Heczko. Twierdził, że Polonia nie zgodzi się na przenosiny Bajgera do Chorzowa i prosił nas, kibiców o zademonstrowanie (kulturalnego!) poparcia dla "sprawy" podczas meczu z Ruchem. Prośba o pomoc dotyczyła również wszystkich innych obecnych, którzy, na przykład poprzez media, mogliby w jakikolwiek sposób "kształtować opinię publiczną". Dodatkowego smaczku sprawie dodawał fakt, że za tą całą "aferą" stał pełniący funkcję Prezesa Ruchu, wiceminister hutnictwa Ryszard Trzcionka, a Polonia od niedawna związana była właśnie z resortem hutnictwa. Zdawaliśmy sobie sprawę, że ten fakt stawia nas raczej na przegranej pozycji, choć ... nadzieja umiera ostatnia.\nNa mecz ten przygotowaliśmy, więc dość spory transparent z wielkimi literami wypisanym hasłem "Bajger zdrajca", który, po tym jak przed pierwszym gwizdkiem sędziego odbyliśmy (Wacek i ja) z nim rundę wokół boiska, został następnie umocowany na trawniku przed naszym, centralnym sektorem. Obok wbite w trawę były i inne, mniejsze. Jeden z nich zapamiętałem: "Polonia Ruchowi figla spłata – zawiesi Bajgera na dwa lata!". W czasie meczu już tak kulturalnie nie było i pod adresem Ruchu i samego piłkarza poleciało z tego tytułu głośno skandowanych szereg wyzwisk i wulgarnych epitetów.\nWiele razy zastanawiałem się potem, dlaczego tak gwałtownie i z wielka "niechęcią" my, kibice Polonii, zareagowaliśmy na dezercję Bajgera (i wcześniej Banasia). Gdy poprzednio podobny ruch wykonał nasz "Ana" (Zygmunt Anczok) nasza reakcja i zachowanie były dużo bardziej "wyważone". Podobnie później, gdy do Ruchu odszedł Romuald Chojnacki, czy jeszcze później, kiedy na rzecz "możniejszych" (lub mających większe wpływy) rywali traciliśmy kolejnych piłkarzy (Krupa, Radecki, Lonka ...) nie spotkało się to z tak gwałtowną i negatywną reakcją. Może, dlatego (przynajmniej w przypadku Anczoka), iż nieco podświadomie zdawaliśmy sobie sprawę, że jest to jakiś tam krok we właściwym kierunku dla niego i jego kariery rozwoju? Może uznaliśmy, że w tym momencie, jako obrońca nie był on aż takim newralgicznym ogniwem zespołu? Trudno mi jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Nawiasem mówiąc w miejsce Anczoka przyszedł do Polonii z Górnika, nie tak wybitny piłkarz, ale z pewnością "wybitny charakter" Rajner Kuchta, który to momentalnie stał się ulubieńcem bytomskiej widowni...\nWracając do Bajgera: (na krótko, bo nie ma sensu zagłębiać się w spekulacje) w dwa dni później (mecz zakończył się wynikiem bezbramkowym, a my trochę "odreagowaliśmy" naszą frustrację i gniew na chorzowskich kibicach po jego zakończeniu) piłkarz został "za porozumieniem stron" zatwierdzony przez PZPN do gry w Ruchu Chorzow. Przebywałem akurat w klubie na Kolejowej (wtorek – zebranie zarządu), gdy nagle pod budynek podjechał nowy (i dość nowoczesny) autokar Karosa. Był to "prezent" od ministra Trzcionki...\nTym sposobem Polonia urosła nagle do "potentata autokarowego" wśród drużyn ligowych, mając w swoim władaniu trzy klubowe autobusy. Wszystkie miały na obu stronach piękne i duże napisy "K.S. Polonia Bytom". Od tej pory dość często jeden z nich (przeważnie wysłużony, czerwony Ikarus – ten model "z dupą") był do naszej, kibiców dyspozycji. W sezonie 1972/73 (jesień) skorzystaliśmy z tego przywileju kilkukrotnie, między innymi organizując wyjazd do Mielca (porażka 0:3) oraz do Łodzi. Ten drugi, mimo iż zakończony zwycięstwem Polonii (1:0), miał raczej smutny epilog. Gdy wróciliśmy wiwatując do Bytomia dotarła do nas wiadomość, że bardzo poważnej, kończącej jego karierę sportową kontuzji nerki doznał nasz bramkarz Piotr Brol...\nRównież klubowym Ikarusem pojechaliśmy tej jesieni na mecz do Wałbrzycha. Ewenementem był tu fakt, że był to wyjazd dwudniowy, z noclegiem! Po sobotnim (sromotnie zresztą przegranym 0:5) meczu nocowaliśmy w jakimś ośrodku szkoleniowym niedaleko Wałbrzycha, a rezerwację załatwialiśmy jako... KS Polonia Bytom. Nasza zabawa zaczęła się już od momentu, gdy podjechaliśmy pod główny budynek ośrodka, gdzie również znajdowała się lokalna knajpka. Wszyscy obecni, patrząc na autokar (z klubowymi napisami) i wiedząc, że Polonia właśnie rozegrała mecz z Zagłębiem Wałbrzych założyli i... uwierzyli, że oto przyjechała do nich ekipa sportowców i działaczy Polonii! Nie mieliśmy "sumienia" wyprowadzać ich z błędu! Leon odziany w dres Adidasa od tego momentu pełnił rolę trenera. Wacek - ponieważ załatwiał sprawy organizacyjne, miał papiery i klubową kasę – został kierownikiem drużyny. Reszta, w zależności od wieku ("małolatów" na ten wyjazd nie zabieraliśmy) została zawodnikami Polonii bądź też działaczami. Było też z nami parę dziewczyn (przedstawiane jako "żony" i "narzeczone" zawodników), co jedynie dodawało wiarygodności naszej maskaradzie. Od początku wiązała się ona z rozlicznymi "benefitami". Po pierwsze większość bywalców knajpy za sprawę honoru uznała wypicie choć "jednego" ze znamienitymi gośćmi. Po drugie, gdy "kierownik Wacek" zapytał o możliwość zakupu większej ilości piwa (a czasy byly pod tym wzgledem wyjatkowo "trudne") – do pobliskiej hurtowni (sobota wieczorem!) wysłany został samochód dostawczy, który wrócił niedługo naładowany skrzynkami z butelkami ze "złotym napojem". Wszystkie te skrzynki (ku rozpaczy "stałych bywalców") zostały natychmiast rozdysponowane między uczestników naszej wycieczki (większość mieszkała w małych, ale dobrze wyposażonych domkach kempingowych). Pamiętam również, że w ośrodku tym przebywała z nami grupa uczennic jakiejś ponadpodstawowej szkoły z Bierunia Starego. Oczywiście dziewczęta nie miały nic przeciwko przebywaniu w towarzystwie znanych(?) "piłkarzy" z Bytomia. Niektórzy (zwłaszcza Stefan Widla, Czesiek Janus i ... ja!) mieli z tym faktem związanych wiele ciekawych wspomnień ...\nDekonspiracja i kłopoty zaczęły się po godzinie 22. (cisza nocna). Nasi "sportowcy" poradzili sobie już z większością zawartości skrzynek, co w połączeniu z innymi trunkami (które też mieliśmy ze sobą, gdyż liczyć na "zaopatrzenie" przecież nie mogliśmy!) spowodowało, iż o jakiejkolwiek ciszy nocnej, poszanowaniu snu innych użytkowników ośrodka (a przede wszystkim poszanowaniu ich "uszu"!) mowy nie było. Wesoły śpiew naszej gromady niósł się wysoko i daleko! W centrum ośrodka rozpalono ognisko. Gdy zabrakło drzewa spaliliśmy trochę "sprzętów" (głównie stare krzesła). Kiedyś, po latach doszła do mnie legenda wg której mieliśmy wtedy "zdemolować i spalić jakiś hotel w Wałbrzychu" – pewno o te parę krzeseł chodziło (a że pokoje wyglądały na drugi dzień "nie najlepiej" to inna sprawa). Niedługo później mieliśmy pierwszą wizytę lokalnych funkcjonariuszy, która praktycznie nic nie zmieniła (oprócz tego, że mały oklep dostał kierownik ośrodka, który zadzwonił po tą "pomoc") i zabawa trwała nadal. Kontynuowany był również konkurs "kto potrafi wypić najwięcej piwa", do którego stanęło paru niezłych piwoszy, między innymi Amant. Pamiętam, że po incydencie z kierownikiem na placu boju pozostał właśnie on oraz najmłodszy z braci Sitko (chyba Jurek). Po kolejnym browarze Amant jednak nie wytrzymał i oznajmiając, że z takimi alkoholikami nie będzie się zadawał ... padł na glebę. Jurek Sitko długo jeszcze trzymał się na nogach (z butelką piwa w ręku!). Nie mam pojęcia ile piwa zmieścił on w sobie tego wieczora (przy tej ilości łatwo było stracić rachubę!). Mam nadzieję, że w dorosłym życiu znalazł sobie również inne "hobby" i nie został alkoholikiem. Miał wtedy 16 lat ...\nW międzyczasie "trener" Leon, nasz kierowca "pan Henio", oraz paru innych, udali się taksówką do pobliskiego klubu na "dancing". Spotkali się tam z "niechęcią" i "nieprzychylnymi komentarzami" dotyczącymi Polonii ze strony miejscowych. Zrobili więc z nimi (i trochę z lokalem) "porządek" i piechotą udali się w drogę powrotną. Jeszcze zanim do nas dotarli w ośrodku pojawiła się milicja wraz ze "świadkami naocznymi zajścia" w poszukiwaniu "bandytów z Polonii". Oczywiście nikogo nie znaleźli... Oj, niełatwo było się z tych ekscesów wytłumaczyć w Bytomiu. Zarówno kierownik tego ośrodka jak i szef "restauracji z dancingiem" przysłali urzędowe pisma do klubu (między innymi strasząc wystąpieniem na drogę sądową). Odezwała się też Komenda Miejska Milicji Obywatelskiej z Wałbrzycha. Różnymi "metodami nacisku" (oraz poprzez pokrycie domniemanych strat materialnych) udało się jednak sprawę "wyciszyć".\nCiekawy dla nas (również z kibicowskiego punktu widzenia) był wyjazd do Poznania na mecz z tamtejszym beniaminkiem ekstraklasy, Lechem. Pojechaliśmy pociągiem, niezbyt liczną grupą, ale mimo to udało nam się wielokrotnie "przebić" z dopingiem przez dość głośny "szum" wypełnionego stadionu Kolejorza. Widać było olbrzymie zainteresowanie ekstraklasową piłką w Poznaniu, sporo entuzjazmu i fanatyzmu na trybunach, ale również, ciągle jeszcze, brak zgrania i zorganizowania widowni. Od czasu do czasu z różnych zakątków stadionu dało się słyszeć próby intonowania pieśni "w górę serca" oraz ... "Heja, heja Kolejorz". W przerwie meczu podeszło do nas paru przyjaźnie nastawionych kibiców z grupy "flagowej" (centralny sektor) z pytaniami o sprawy organizacyjne Klubu Kibiców. Chętnie podzieliliśmy się z nimi naszymi doświadczeniami (nie tylko w tym zakresie), a oni po meczu (przegranym przez Polonię 1:2) odprowadzili nas na dworzec obiecując przyjazd do Bytomia na wiosnę w znaczącej liczbie. Nie ma mowy, aby uznać ten dzień jako początek naszej przyjaźni z Lechem, ale był to niewątpliwie jakiś "początek tego początku".\nTego sezonu, jako pierwsza grupa kibiców mogliśmy zostać nazwani grupą "szalikowców". Na meczu w Zabrzu (0:1) zaznaczyliśmy swoją obecność między innymi tym, iż nasi kibice ubrani byli w 200. nowych klubowych czapek i szalików. Pamiętam, że (ze względu na koszta oraz, przede wszystkim, czas wykonania) zamówiłem je nie "u Koja" na Jainty, lecz w Spółdzielni Inwalidów (gdzieś obok ul. Strażackiej). Nie były to akcesoria "jakościowo wybitne" ("miękkie" czapki z daszkiem oraz płócienne "pasiaki"), ale poprzez ich ilość (i w połączeniu z tymi które dotychczas mieliśmy) prezentowały się okazale. Wtedy chyba pierwszy raz mogliśmy zaprezentować nasz sektor w ujęciu, kiedy większość trzyma w górze niebiesko-czerwone szaliki klubowe (widok tak popularny do dziś na światowych stadionach).\nZ wyjazdem do Zabrza wiąże się jeszcze inny incydent warty wspomnienia. Otóż, od paru lat w Biskupicach, w tym samym miejscu (obok trawnika i alejki przy księgarni), tramwaje z naszymi kibicami były obrzucane kamieniami. Dzień przed meczem z Górnikiem wybraliśmy się więc z Amantem do Biskupic na "rozeznanie terenu" w celu zaplanowania akcji. Następnego dnia, po sterroryzowaniu motorniczego (musiał się zatrzymać) większość z nas wysiadła 100 metrów przed księgarnią (przed zakrętem drogi, więc pozostaliśmy niezauważeni). Małym łukiem podeszliśmy do alejki od tylu odcinając "bohaterskim miotaczom kamieni" drogę odwrotu. Było ich niewielu, zostali kompletnie zaskoczeni, więc większość nie zdążyła uciec i, jak to się popularnie mówi, "zostali leżeć". W drodze powrotnej z Zabrza w Biskupicach był już spokój. Ale i ten incydent dowodził, że (nawet w Zabrzu!) przestajemy być jako zorganizowana grupa "osamotnieni".\nJesieni 1972 roku, sportowo Polonia nie mogła zaliczyć do szczególnie udanych. Także ostatni mecz sezonu w Bytomiu, z Wisłą Kraków zakończył się porażką i to wysoką, bo aż 1:4. Ale dla nas, kibiców, ten dzień kojarzyć się zawsze będzie z innym, dużo bardziej radosnym i znaczącym wydarzeniem, ... ale o tym szczegółowo w następnym odcinku.


Artykuły z tagiem: zabawa (11)\nTaniec z trumną w podkarpackim klubie Insomnia. To nagranie podbija Internet [WIDEO] W internecie zamieszczono filmik z zabawy w podkarpackim Klubie Insomnia. Niby impreza jak impreza, ale nie do końca. W internecie rozgorzała dyskusja. Młodzież tańczy z trumną nad głową? - To co najmniej niesmaczne - czytamy w komentarzach pod filmem. (...)\nPiknik integracyjny dla mieszkańców i sympatyków wiejskiej Gminy Sanok! 28 sierpnia o godz. 16:00 Gmina Wiejska zaprasza wszystkich mieszkańców i sympatyków na piknik integracyjny. (...)\nZapraszamy na Piknik Rodzinny w Czerteżu! Klub sportowy LUKS Czerteż zaprasza mieszkańców wsi Czerteż i Zabłotce oraz wszystkich zainteresowanych na Piknik Rodzinny. Zapraszamy w sobotę - 26 czerwca o godzinie 15:00 na stadion w Czerteżu. (...)


HORROR FOREVER: MROKI DUSZY / DARK CORNERS (2006)\nreżyseria - Ray Gower\nscenariusz - Ray Gower\nobsada - Thora Birch, Toby Stephens, Christien Anholt, Joanna Hole, Lorraine Bruce, Ray Charleson, Michael J. Reynolds, Alan Perrin\nPewnej nocy Susan Hamilton budzi się jako zupełnie inna osoba. Karen Clarke mieszka w obskurnym domu w jeszcze bardziej obskurnej dzielnicy. Pracuje w zakładzie pogrzebowym gdzie przygotowuje nieboszczyków do pogrzebu. Jej problemem jest to, że co jakiś czas budzi się z licznymi ranami na ciele. Ustawia kamerę by nagrywała to, co dzieje się z nią od chwili zapadnięcia w sen. Odkrywa, że co noc jest napastowana przez tajemniczą postać w kapturze. Jednocześnie giną osoby z jej otoczenia. Gdy Susan wraca do własnego wcielenia również zmaga się z fobiami. Wydaje się jej, że postaci ze snu przenikają do rzeczywistości. Równocześnie okolica terroryzowana jest przez mordercę zwanego Nocnym Łowcą. Granica między jawą i snem coraz bardziej się zaciera. Może pomocna okaże się wizyta u terapeuty doktora Woodleigha?\nMROKI DUSZY znacząco różni się od wielu współczesnych horrorów. Przede wszystkim pozwala na mnogość interpretacji, a jego zakończenie powoduje, że ma się ochotę na powtórny seans filmu Raya Gowera. To zasługa dobrego scenariusza, w którym jeżeli już znalazły się jakieś dziury logiczne, można to zwalić na oniryczną tematykę filmu. Wszak we śnie wszystko jest możliwe. Widzowie przez cały czas trwania seansu na pewno będą się zastanawiać, dlaczego Susan śni o Karen, czy jest całkiem odwrotnie. Dwa światy przenikają się w najmniej oczekiwanych momentach aż do zaskakującego finału, który wiele wyjaśnia, a jednocześnie pojawiają się nowe wątpliwości i chęć dostrzeżenia symboli, jakie reżyser zostawił dla uważnego widza.\nSen i jawa różnią się wizualnie. Autor zdjęć świat Susan przedstawił w jasnych barwach, mających znamionować szczęście małżeńskie i sukcesy zawodowe kobiety. Natomiast świat Karen jest mroczny i brudny, co jest zasługą nałożenia na obiektyw różnych filtrów. Dzięki temu życie alter ego Susan przypomina senny koszmar, z którego chcielibyśmy się jak najszybciej wybudzić.\nDla miłośników makabry znajdzie się tu trochę atrakcji, choć najbardziej krwistą sceną jest prolog filmu, w którym morderca podcina gardło swej ofierze. Oprócz tego mamy kilka zakrwawionych zwłok, czy nogę obgryzaną przez demoniczne dziecko.\nW MROKACH DUSZY jest sporo napięcia, ale o strachu raczej nie ma mowy. Najważniejszy zdaje się tu ciężkawy klimat filmu budowany za pomocą wspomnianych zdjęć i niepokojącej muzyki. Jak dla mnie to w zupełności wystarczy.\nW głównej roli wystąpiła tu Thora Birch (RZEŹNIA NA SZYNACH), która ze swego zadania wywiązała się w miarę poprawnie, acz chciałbym zauważyć że zdecydowanie lepiej wychodzi jej granie osaczonej Karen, niż zatroskanej Susan. Warto za to zwrócić uwagę na Toby Stephensa (REDUKCJA), którego doktor Woodleigh to bardzo niejednoznaczna postać, przykuwająca uwagę od pierwszego pojawienia się jej na ekranie.\nMROKI DUSZY polecam widzom lubiącym zagadkowe filmy, w których każdy szczegół fabuły zdaje się być ważny dla jej zrozumienia. Z tego też powodu nie jest to łatwy w odbiorze obraz i widowni lubiącej mieć wszystko podane na tacy może nie przypaść do gustu.\n- ma się ochotę na jeszcze jeden raz\n- większość symboli czytelna dopiero przy drugim seansie\n- nierówna gra Thory Birch\n- zagmatwana fabuła może do siebie zrazić niejednego widza\nAutor: Snakehead o 18:43\nAnna Plich (Buffy1977) 30 sierpnia 2012 10:27\nJuż od dawna czaję się na ten film, ale Thora Birch trochę mnie odstrasza - nie lubię tej aktorki... No, może w końcu się skuszę:)


Ogłoszenia – Przedszkole "Mali Odkrywcy" w Baranowie\nPosted on 23 czerwca, 2021 by\tW S\tIn Ogłoszenia\n22 czerwca obchodziliśmy pierwszy dzień lata. Tego dnia dzieci były ubrane na żółto. Każda grupa wykonała pracę plastyczną- słońce. Zapoznały się z oznakami lata oraz omówiły odpowiedni strój do tej pory roku.\nZobacz więcej Pierwszy dzień lata\nW czwartek 17 czerwca odbyło się zakończenie roku w grupach najstarszych: Wróbelki i Wiewiórki. Dzieci zaprezentowały poloneza, wierszyki oraz tańce. Na koniec Pani Dyrektor uroczyście wręczyła absolwentom dyplomy i książki.\nZobacz więcej Zakończenie roku\nPosted on 02 czerwca, 2021 by\tW S\tIn Ogłoszenia\n1 czerwca obchodziliśmy w przedszkolu dzień dziecka. Tego dnia dzieci miały zapewnione wiele atrakcji: zabawy ruchowe, tańce, dmuchany zamek, lody, itp. Każdy przedszkolak otrzymał balonik oraz drobny upominek. Był to bardzo miły i wesoły dzień.\nZobacz więcej Dzień dziecka


Lusterko automatycznie ściemniające się - elektroda.pl\npulikow 13 Kwi 2005 18:58 7869 11\n#1 13 Kwi 2005 18:58\nGdzieś widziałem ogłoszenie o sprzedaży lusterka wewnętrznego z automatycznym ściemnianiem - ale niestety gdzieś mi to ogłoszenie umknęło.\nCzyżby szkło samo się ściemnia gdy np padają na niego światła reflektrów?\nMoże warto by o taki gadzet stuningować.\n#2 16 Kwi 2005 22:02\nTo pewnie zwykle lusterko tylko z szybko (fotochromem) sa takie okulary:)\n#3 17 Kwi 2005 23:06\nkup sobie od bmw e 39 w cobardziej wypasionych zewnetrzre tez sie zciemniaja\n#4 08 Maj 2007 02:18\n#5 08 Maj 2007 03:07\nWiele samochodow (szczegolnie w USA) ma lusterko wsteczne i lewe zewnetrzne sciemniane automatycznie. Mam takie rozwiazanie w chryslerze town&country. Czujnik oswietlenia, uklad sterujacy i wlacznik trybu pracy (auto/off) znajduje sie w lusterku wstecznym.\nOprocz fabrycznego wyposazenia mozna takie lusterka kupic w sklepach, szukaj np. pod haslem "Auto Dimming Mirrors".\nDla znajacych angielski zasada dzialania takiego lusterka:\n#6 02 Paź 2007 23:08\nRobert !!! Robert !!!\nPosiadam takie lusterko z passata i teraz moje pytanie brzmi następująco,wie ktoś czy da rade podłączyć ten wynalazek do innego auta?\nDo lusterka dochodzi 6 kabelków,na "plecach" lusterka jest jeszcze jeden malutki czujnik taki sam jak z przodu,tamten chyba jest od włączania świateł po zmierzchu jak się nie myle.\nJeśli ktoś wie jak to podłączyć to proszony jest o pomoc w tej sprawie.\n#7 06 Paź 2007 00:25\nI jak z tym lusterekiem, nikt nie jest w stanie mi pomóc?\n#8 06 Paź 2007 16:31\n#9 08 Paź 2007 23:14\njest kilka typów tych luster ,starsze wersje były mechaniczne i i wszystko było w lustrze wystarczy podpiąć zasilanie ,w nowszych modelach juz pełna elektronika i technika fotochrom ,większość elektroniki poza lustrem żeby to zamontować trzeba do samochodu kilka czujników jeszcze dołożyć kilka wiązek sterownik i sporo kodowanie elementów\n#10 10 Paź 2007 19:55\nPodłączenie jest bardzo proste.można go podpiąć do każdego samochodu.\nPosyłam Ci na priwat schemat.\n#11 14 Paź 2007 00:17\nDzięki wielkie kolego za pomoc, wszystko działa wyśmienicie.\nWszystkim innym także dziękuje za starania.\n#12 21 Paź 2007 15:44\nMam problem z podobnym lusterkiem .Polecial czujnik ( chyba fotodioda 3 pin .Jezeli tak to zwarta na amen. ) ten od strony kabiny. Czy ktos z forumowiczow nie wie jakie sa stosowane czujniki ??\nNiestety na tym czujniku nie ma zadnych oznaczen\nPodobne tematy Lusterko automatycznie ściemniające się\nKup z e34 klejone do szyby nie będzie problemu z mocowaniem :),WItam; mam samochód w którym mam zwykłe lusterko. Na Allegro można kupić za 60zł lus... (5)


Części starożytnej kamiennej tablicy zaczęły pojawiać się w różnych częściach świata. Muzeum potrzebuje twej pomocy w celu ich zlokalizowania oraz odnalezienia najdroższego znanego klejnotu... “Diamentu Świata”. Pod kierownictwem Muzeum musisz natychmiast się udać na swoją ogólnoświatową podróż w poszukiwaniu skarbów.\nRekreacyjne\tUkryte przedmioty\tLogiczne\nPobierz Amazing Adventures Around the World Demo\nCzęści starożytnej kamiennej tablicy zaczęły pojawiać się w różnych częściach świata. Muzeum potrzebuje twej pomocy w celu ich zlokalizowania oraz odnalezienia najdroższego znanego klejnotu... “Diamentu Świata”. Pod kierownictwem Muzeum musisz natychmiast się udać na swoją ogólnoświatową podróż w poszukiwaniu skarbów. Ukończ ponad 100 poziomów poprzez znajdywanie ukrytych obiektów oraz omijanie unikalnych łamigłówek-pułapek.


Zapowiadany przez ekspertów boom rezerwacyjny trwa. Polacy masowo wyruszyli na wakacyjne wyjazdy w kraju, nie bacząc na rosnące ceny i zapominając o pandemii. - Mała liczba zachorowań, rosnące poczucie bezpieczeństwa, ale też chęć odreagowania po ponad roku pewnego ograniczenia swobód, możliwości wyjazdu oraz konieczności ciągłej zmiany planów – to wszystko wpływa na wakacyjne postawy Polaków – tłumaczy psycholog Maja Maciaszczyk i dodaje, że z jednej strony oswoiliśmy się już z tak zwaną „nową normalnością”, z drugiej zaś, nasze przekonania dotyczące zagrożeń związanych z pandemią umocniły się przez ten czas i są wśród Polaków wyraźnie podzielone.\nPotwierdzają to dane z ankiety przeprowadzonej przez Noclegi.pl wśród właścicieli obiektów. - W zeszłym roku odbieraliśmy wiele sygnałów dotyczących skrajnych emocji i reakcji turystów. Zdarzały się awantury, gdy proszono hotelowych gości o zakładanie maski, z drugiej strony były osoby proszące o dezynfekowanie w ich obecności klucza do pokoju. W tym roku takich zgłoszeń praktycznie nie ma – mówi Natalia Jaworska, ekspert Noclegi.pl. Niemniej, podział w postawach widać nadal bardzo wyraźnie. W obiektach hotelowych blisko połowie gości nadal należy przypominać o noszeniu maseczki. Jak wynika z odpowiedzi hotelarzy, część gości zapomina o niej zupełnie, część nosi ją na brodzie. Ponad 60 proc. respondentów przyznaje, że większość gości korzysta z dezynfekcji, szczególnie w recepcji czy przestrzeni restauracji. Kilka procent gości nosi rękawiczki we wszystkich częściach wspólnych obiektów.


Blog - Jaki fotel dla gracza wybrać? Platinet Store\n» Jaki fotel dla gracza wybrać?\nDobrym rozwiązaniem będzie wybranie odpowiedniego fotela gamingowego. Fotele gamingowe różnią się do zwykłych foteli do biurka swoją konstrukcją. Krzesła dla graczy nie są tylko wzorowane na siedziskach samochodowych przypominających kolebki, ale mają za zadanie zapewnić odpowiednią ergonomię. Na prawidłowe podparcie pleców i karku wpływają: kształt i wymiary siedziska oraz oparcie. Siedzisko w fotelu gamingowym jest szersze, a oparcie wyższe niż w zwykłym fotelu; obecność regulowanych poduszek pod plecy i kark; szeroki zakres regulacji pozycji fotela.\nNa co należy zwrócić uwagę kupując fotel gamingowy?\nNiezbędne w fotelu gamingowym jest dostosowanie wysokości siedziska oraz mechanizm umożliwiający bujanie. Regulowane odchylenie w tył jest funkcją, która przydaje się do relaksacji pomiędzy kolejnymi rozgrywkami, a bujanie doskonale odpręża. Mechanizm bujania profesjonalnie nazywamy mechanizmem TILT.\nDobry fotel posiada także podłokietniki z regulowanym kątem pochylenia, poduszki pod plecy i kark oraz elementy poprawiające przepływ powietrza. Regulowane poduszki – lędźwiowa i szyjna rozprostowują naturalne krzywizny kręgosłupa i wymuszają odpowiednie ustawienie sylwetki. Niezwykle ważna jest trwałość elementów, z których została wykonana konstrukcja fotela. Składają się na to wypełniacze, znajdujące się wewnątrz fotela oraz materiały, z których zostało wykonanie pokrycie fotela. Konstrukcja powinna być stalowa, ale podstawa, w której mieszczą się koła może być wykonana z aluminium, co sprawi, że fotel będzie lżejszy i bardziej mobilny. Jeżeli chodzi o koła fotela gamingowego mogą się one różnić wielkością. Małe kółka sprawdzą się na małej powierzchni, większe przydadzą się jeśli zamierzasz używać fotela na grubej wykładzinie lub dywanie z grubym włosiem.\nDla wielu użytkowników foteli gamingowych dużą zaletą są także odporność na wodę i zintegrowane kieszenie, które przydają się, szczególnie jeśli do gry korzysta się z padów.\nW dzisiejszych czasach zwraca się uwagę nie tylko na parametry sprzętowe, ale także na design. Fotele gamingowe mają nie tylko dobrą ergonomię, ale także stylowy wygląd, który dobrze prezentuje się w pokoju gracza i przed obiektywem, dlatego po te modele tak chętnie sięgają osoby, tworzące kontent do internetu o grach komputerowych.\nCzy warto kupić fotel dla gracza?\nOdpowiedź brzmi – tak! Fotele gamingowe to ulga dla naszych pleców. Pozytywnie wpływają na nasze zdrowie, a także poprawiają komfort grania. Oprócz zalet związanych z ich konstrukcją i ergonomią, wyróżniają się też stylem. Nic dziwnego, że coraz więcej ludzi sięga po to rozwiązywanie.\nJeżeli szukasz fotela, dzięki któremu zapomnisz o bólu pleców po wielogodzinnych rozgrywkach, sprawdź naszą ofertę!


TDP Park Przemysłowy w Piasecznie | Biznes z Klasą\nTDP Park Przemysłowy w Piasecznie\nPosted on Grudzień 14, 2016 by admin in WYWIADY // 0 Comments\nWywiad z Panem Jatinem Bhardwajem Prezesem TDP Parku Przemysłowego.\nPanie P rezesie jakie są plany rozwoju TDP Park Przemysłowy w Piasecznie?\nDziałamy na terenie dawnych zakładów Polkolor w Piasecznie. To największy teren inwestycyjny na obszarze gminy Piaseczno teren z dużym potencjałem rozwoju, którego jednak obecnie nie możemy wykorzystać ze względu na niekorzystne zapisy obowiązującego na tym terenie planu zagospodarowania terenu. Możliwości gospodarczego wykorzystania terenu ograniczają również problemy komunikacyjne – brak rozbudowy skrzyżowania ulic Puławskiej i Okulickiego, jak i całej trasy drogi krajowej 721 na odcinku od Nadarzyna do Konstancina- Jeziornej. W związku z tym nieruchomość na razie nie może generować takich korzyści dla lokalnej społeczności i dla właścicieli, jakie mogłaby potencjalnie przynosić.\nObecnie nieruchomość wykorzystywana jest na cele wynajmu powierzchni biurowych, magazynowych i produkcyjnych. Działa tu prawie 200 firm, wynajmowane jest ponad 70% powierzchni.\nW związku ze wskazanymi powyżej ograniczeniami nie planujemy obecnie zmiany naszej strategii rozwoju, starając się w ramach uzyskiwanych dochodów efektywnie gospodarować naszymi zasobami. Należy podkreślić, że stanowi to niemałe wyzwanie, ponieważ zarówno wielkość nieruchomości, jak i stan budynków i infrastruktury, pochodzących w znaczącej mierze jeszcze z lat 70, co powoduje konieczność napraw, generują znaczące koszty utrzymania.\nChcemy jednak podkreślić, że jesteśmy otwarci na współpracę zarówno z administracją publiczną, jak i inwestorami prywatnymi, aby rozpocząć realizację projektów rozwojowych, ale realizacja tego typu przedsięwzięć wymaga usunięcia ww. ograniczeń oraz starannego przygotowania.\nJak ocenia Pan możliwości działania firmy w Polsce?\nPolska jest krajem o dużym potencjale. Jednak obserwujemy, że warunki do rozwoju inwestycji kapitału zagranicznego w rejonie położenia nieruchomości nie są łatwe. Liczyliśmy na utworzenie strefy ekonomicznej, czy ułatwienia podobne do tych, jakie są tworzone dla inwestorów w innych częściach Polski, ale niestety, nadal więcej napotykamy ograniczeń, niż zachęt do podjęcia inwestycji.\nCzy może Pan powiedzieć czym zajmuje się Pana macierzysta firma w Indiach?\nVideocon to firma międzynarodowa. Ma 8 głównych linii biznesowych. Znana jest m,in. jako producent AGD oraz RTV, a także dostawca usług telekomunikacyjnych. To jedna z największych firm w Indiach, która działa również na rynkach międzynarodowych, m.in. na Bliskim Wschodzie oraz w Ameryce Południowej\nJak ocenia Pan możliwość rozwoju Indii i Polski w najbliższych latach?\nIndie to kraj o populacji ponad 1.300.000.000 osób, w którym 65% osób jest to osoby w wieku do 35 lat. To daje ogromny potencjał rozwoju. Polska jest znaczącym rynkiem europejskim, na którym firmy indyjskie już obecnie zainwestowały znaczące środki. Dalsza współpraca zależeć będzie jednak nie tylko od samych przedsiębiorców, ale także od klimatu inwestycyjnego i likwidacji istniejących barier inwestycyjnych dla przedsiębiorców.\nCzego możemy życzyć (Panu osobiście) i TDP na 2017 rok?\nMam nadzieję, że TDP będzie nadal centrum biznesowym dla Piaseczna. Sukcesy naszych najemców przełożą się na sukces mojej firmy. Mamy nadzieję, na jeszcze lepszą współpracę z władzami lokalnymi i samorządowymi, od których wiele zależy.\nW szczególności liczę na racjonalne zmiany planu zagospodarowania dotyczącego naszej nieruchomości, jak też liczę na rozpoczęcie przebudowy newralgicznego skrzyżowania ulicy Okulickiego z ulicą Puławską, co umożliwi lepsze wykorzystanie potencjału nieruchomości. Liczymy również na współpracę przy mniejszych projektach, takich jak odtworzenie przystanku autobusowego przy naszej nieruchomości, o co wielokrotnie zwracaliśmy się do władz lokalnych i o co nieustannie proszą nasi najemcy i osoby zatrudnione na terenie naszej firmy.\nOsobiście mam nadzieję, że kolejny rok będzie dla oznaczał dalsze polepszenie współpracy z lokalnymi władzami i dalszy rozwój naszej firmy i gminy Piaseczno.


Najpierw wzruszyły nas listy, które otrzymaliśmy od Was. Wiele w nich było smutku z powodów branżowych, bo przecież kończy się bardzo trudny dla rolnictwa rok, ale i osobistych dramatów oraz trudnych życiowych sytuacji. Były też i nutki dziecięcych marzeń, że może jednak Mikołaj istnieje i przywiezie prezent...\nDlatego bardzo cieszyliśmy się, że możemy do Was przyjechać, a wrażenia i emocje, które spotkały nas na miejscu w Waszych gospodarstwach są nie do opisania! Byliście fantastyczni! Otworzyliście przed nami bramy Waszych gospodarstw, drzwi Waszych domów i przede wszystkim – Wasze serca. Wspólne rozmowy przy świątecznym stole, często bardzo długie, szczere, pełne czasem zadumy i smutku, a czasem radości z tego, co daje każdy kolejny dzień, sprawiły, że duch Świąt Bożego Narodzenia się pojawił! Tak dobrze nam się z Wami rozmawiało, że nie chciało się opuszczać Waszych ciepłych domów i jechać dalej w mrozie śliską czy oblodzoną drogą. Ale przecież kolejne osoby też na nas czekały i nie mogliśmy ich zawieść!\nJesteście wspaniali i fantastyczni, jesteście bohaterami! Mimo wielu trudności, przeciwności losu czy niepowodzeń dalej realizujecie swoją pasję - rolnictwo. Jesteście jej oddani każdego dnia i wiecie, że ta praca ma sens, bo robicie to dla siebie i Waszych bliskich. I wiecie, że trudny czas trzeba po prostu przetrzymać, bo po burzy zawsze wychodzi słońce. Za ten zapał i determinację bardzo Was podziwiamy, bo to właśnie dlatego Wy wszyscy jesteście siłą naszego rolnictwa.\nDziękujemy Wam za te spotkania i za to, że mogliśmy się tak dobrze czuć w Waszym towarzystwie (mamy nadzieję, że z wzajemnością).\nTo, czego nie da się opisać, czasem da się zobaczyć, dlatego zapraszamy Was na film z naszej niezwykłej, świątecznej podróży po Polsce do Waszych domów i gospodarstw. To także nasz świąteczny prezent dla Was, podobnie jak i galeria zdjęć, która także dołączamy do tego tekstu.\nJeszcze raz życzymy Wam radosnych, rodzinnych i błogosławionych Świąt Bożego Narodzenia oraz wszystkiego, co najlepsze w 2019 roku! Jeszcze raz dziękujemy Wam za te niezwykłe chwile i za to, że z nami jesteście – wielu z Was już od 25 lat!\nprenumeratorzy top agrar Polska


Opryski rzepaku i innych oleistych - Strona 393 - Oleiste - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nStrona 393 z 600\nNapisany 31 sierpień 2016 - 15:20\nCzy Navigator+Metazanex zadziałają też na samosiewy zboża.\nOpryski rzepaku i innych oleistych Dzisiaj, 08:41\nNapisany 31 sierpień 2016 - 16:04\nJa siałem marathona z rapoola, i mniej więcej zakładana obsada i to co wzeszło się zgadza,\nCzy dawka agilu 0,3 l/ha będzie bezpieczna dla nawet wschodzących rzepaków?, samosiewy ostro atakują\nIlość sztuk wysianych a wschody to jest całkiem co innego, bo mi wysiał 38 sztuk a powschodziło z 28 średnio i tak się utrzymało. Fakt siane Strip Tiil.\nByłem w tym roku w KWS i tak samo mówili siane 35 a wschody 23-28.\nDwa lata temu znajomy posiał Szerloka Strip Tiilem 25 sztuk i wyszło w kg 400 gram/ha nie wiedzieli co jest grane, mysleli że siewnik się popsuł, ale czy mogły się popsuć 3 siewniki na raz w jednej odmianie?\nPytanie czy ktoś liczył naprawdę MTZ.\nNawigator i metazanex nie działają na samosiewy, trza dodać np. z 0,6-0,8 leganta\nEdytowany przez tomek73, 31 sierpień 2016 - 17:48.\nlosktos w jakim czasie przypuszczalnie wychodzi to pryskanie regulatorem w naszym regionie (lubelskie) jeśli siew był 18.08. Pytam bo mam wyjazd na trzy tygodnie i wrócę dopiero koniec września. Jeśli bym się spóźnił z opryskiem to czy można połączyć toprex z ccc w proporcji 0,3 i 0,5 ccc\nciężko powiedzieć kiedy to będzie dokładnie, zwykle wychodzi 3-4 tygodnie od siewu (zależnie od warunków)\nCo do samych środków jakoś nie jestem zwolennikiem stosowania ccc w rzepaku. Opcja caryx + tebu nie wchodzi w gre?\nNapisany 31 sierpień 2016 - 19:44\nwydaje mi sie ale w zoltym naczyniu odłowiłem w przeciagu 24h z 18 jednakowych muszek, trudno mi to rozpoznac ale to pewnie smietka, już nie wspomnę o ataku pchelek od samosiewow z plantacji rzepaku.\nile czasu działa chloropiryfos?\nEdytowany przez Sunf, 31 sierpień 2016 - 19:45.\nNapisany 31 sierpień 2016 - 20:20\ndziała 7-10 dni ale na młodym rzepaku pewnie krócej\nNapisany 31 sierpień 2016 - 20:29\nCzemu nie jesteś zwolennikiem ccc w rzepaku ? zauważyłeś jakieś wady stosowania ccc ??\nosobiście myśle nad tebu + ccc Troche tańsza opcja od caryxa tylko zastanawiam sie jakie dawki\nEdytowany przez robercikj100, 31 sierpień 2016 - 20:31.\nW tamtym roku wysiałem 38 sztuk, równo 1 kg wyszło, więc te 35 szuk przy 1,6 kg to według mnie trohę naciągane.\nMTZ sam odlicz i zważ wtedy będziesz wiedział na czym stoisz, ale ja bym nie nie ruszał, bo z tego 1 kg u mnie wysianego wykosiłem 3,7 t/ha, prawie najlepszy plon w tym roku w okolicy.\nNie wnikam w wyliczenia w tym roku sieliśmy Mercedesa jednostka ważyła 11,4 kg, zaś za 4 dni dobierałem jeszcze 1 jednostkę to już miała 10,8 kg a były takie już po 8,4 (w zeszłym roku jednostka Mercedesa ważyła 7,6 kg, ale były też takie podobnież ponad 12 kg).\nWięc pisanie ile kto wysiał kg bez podania MTN ma się nijako do obsady.\nEdytowany przez Sadek, 31 sierpień 2016 - 21:24.\nNapisany 31 sierpień 2016 - 21:01\nOpryski rzepaku i innych oleistych MTN Panowie\nNapisany 31 sierpień 2016 - 21:25\nNapisany 31 sierpień 2016 - 21:38\nMam pytanie, w tym roku popadł kawałek rzepaku na ktorym był rzepak 3 lata temu był wykoszony pokosówką i był lekki grad wtedy. Obecnie mam problem że poprzeczniak i slady gdzie leżały pokosy są widoczne gołym okiem, w tych miejscach oprocz rzepaku sianego zeszło sporo samosiewów i jeest gąszcz, macie pomysły czym to przerzedzić albo co z tym zrobić?\nNapisany 31 sierpień 2016 - 22:49\nJa jadę tebu 0.8 plus stabilan 0.5 w zeszłym roku po 35 dniach 3 października i było to około tygodnia za wcześnie bo ciepło do grudnia\nNapisany 01 wrzesień 2016 - 09:45\nczy navigator spali samosiewy bobiku ? rzepak posiany po bobiku wlasnie i nie wiem wogole czy cos z tego bedzie, bo jak widaomo bobik urosnie ze ho ho do zimy jak sie go czyms nie zwalczy.\nNapisany 01 wrzesień 2016 - 10:13\nczy decis poradzi sobie ze smietka? czy lepiej od razu coś mocniejszego?\nA panowie jakiś dobry oprysk na przytulię czepną powschodowo 2-\nNapisany 01 wrzesień 2016 - 13:51\nnavigator +metaz zniszczy bobik???\nNapisany 01 wrzesień 2016 - 17:49\n2,1 mln nasion MTZ 4,73 Waga jednostki 9,86kg.\n2 100 000 - 9,86kg\nx - 1,6kg\n2100000*1,6/9,86=340770 nasion na hektar\nHektar = 10 000 m2\nBardzo kolegów przepraszam, wyszło ok. 34 szt. na m2\nNapisany 01 wrzesień 2016 - 18:44\nlosktos caryx+tebu nie wchodzi w grę bo już kupiony toprex i nie wiem czy dać wcześniej przed wyjazdem. Wyjazd mam 11.09 czy po powrocie 29.09. Byłem dzisiaj na polu to jeszcze gdzie nie gdzie wschodzi a był siany 18.08( większość ładnie wykształconych), jest jeszcze dużo samosiewów zbóż, przydało by się jej opryskać ale wydaje mi się że to jeszcze za wcześnie. Może coś mi podpowiesz jak by było dobrze zrobić.\nNapisany 01 wrzesień 2016 - 18:53\nOpryski rzepaku i innych oleistych Navigator czyści groch i łubin więc i bobik powinien.\nNapisany 01 wrzesień 2016 - 18:55\nToprex to na 3 liść ,na końcu września będzie za póżno\nWeż opyłacz i go przeżedzisz\nNapisany 01 wrzesień 2016 - 19:49\nMam pytanie do praktykow - ile dodac srodka salsa do mieszaniny navigatora i peneralu? Chodzi mi szczegolnie o lepsza skutecznosc wobec przytulii\nSalsa to nie jakaś siekiera na chwasty, dlatego jej zawsze maksymalna dawka.\nMetazanex lekko hamuje zboża, navigator w pełni selektywny dla zbóż, czyli musisz pryskać graminicydem.\nAminopyralid zawarty w Navigatorze to siekiera na motylki.\nNa dorosłe owady tak, na larwy nic nie działa.