Dzielnica Portowa - Strona 8 - Herbia\n106 autor: Ren\nKłęby dymu wydobywały się z narkotyzujacej mieszanki, przyćmiewając wszelkie emocje i zmysły kobiety, która jedyne o czym potrafiła myśleć, to rozszarpanie wszystkiego na strzępy. Drżała przez to spazmatycznie, próbując przegonić bestię ze swojej głowy, ale było to trudniejsze niż myślała. Krwawe słońce nie pomagało, a wręcz przeszkadzało, denerwowało swoim stanem i wpływem najemniczkę, która coraz gwałtowniej zaciągała się tytoniem, dochodząc do momentu, w którym zakrztusiła się dymem. Złapała się za głowę, kompletnie oszołomiona gdy usłyszała pierwszy głos.\n- Ja pierdolę! - wrzasnęła, widząc orczycę i jej kilka kopii... Albo kilku strażników. Postarała się jednak zreflektować na tyle, aby niemrawo zaśmiać i powiedzieć tylko: - N-nie strasz.\nZerknęła na wychodzącą Verę, która delikatnie mówiąc miała dość. Właściwie nie dziwiła jej się - ostrzegała, że współpraca z nią zakończy się tragicznie.\nPatrząc na oddalającą się panią kapitan, Joe coś tknęło. Nie wiedziała do końca co to jest, chociaż najprościej byłoby to opisać poczuciem winy. Jej wybuch przeraził nawet ją, a co dopiero kogoś postronnego. Poza tym przyzwyczaiła się do jej towarzystwa przez ostatnie godziny i pomimo wątpliwego stanu odbiła się od ściany, mijając Snu, mamrocząc coś pod nosem i biegnąc chwiejnie za Verą. Przygasila po drodze tytoń.\n- Czekaj! - krzyknęła, chcąc zwrócić jej uwagę. Będąc wystarczająco blisko, chwyciła ją za nadgarstek mocno, ciągnąc na bok, gdzie nie kręciło się tyle mieszkańców Karlgardu. A wszystko o ile Umberto na to pozwoliła.\n- Ja nie... Kurwa, wszystko mieni mi się w oczach. Tam było kilku strażników, czy tylko ta baba? - zapytała, dysząc. Przymknęła na sekundę oczy, nie chcąc widzieć tego zasranego słońca choćby przez chwilę. - Nawet ja nie wiem... Nie wiem czemu tak nagle się to dzieje, dobra? Nie chciałam się na niego rzucić. Nie chciałam... Nie miałam tego na myśli. Nie ja. Daj mi... Minutę. Muszę odpocząć, z dala od tego pierdolonego zaćmienia. Wytłumaczę wszystko.\n20 lip 2021, 12:34\nFernand nie odezwał się już słowem, nie odprowadził Very nawet spojrzeniem. Jego wzrok omijał również pieniądze, bo co mu było po jednorazowej wpłacie, gdy jego i jego liczną rodzinę czekał los straszniejszy, aniżeli bankructwo?\nZarówno Josephine, jak i Vera, mogły opuścić przybytek bez przeszkód. Kiedy ta druga przekroczyła próg, usłyszała śmiechy.\n- Ktoś tu ma coś na sumieniu, co? - Mówiła orczyca.\n- Może zgarniemy ją tak dla przykładu, pani kapitan? - Zawtórował jej inny strażnik.\nPrzynajmniej Snu-Snu była zadowolona z tego, że widziała Verę.\n- Szybko się zaleczy! - Odpowiedziała jej, poruszona troską o swoje urazy. Odsłaniając stworzony z czystego płótna opatrunek, który przyciskała do rozbitej wargi, pokazała jej ogrom szkód, jaki powstał po zetknięciu z posadzką.\n- Pani kapitan Snurli niewiele już zaszkodzi. - Parsknął kolejny strażnik, wywołując salwę śmiechu swoich towarzyszy, jak również samej zainteresowanej.\n- Jutro się widzim! -Przypomniała Snu Verze i Joe, po czym pozwoliła im pójść własną drogą.\nZaułek, który wybrała Joe, nie różnił się wiele od tego, w którym wcześniej załatwiły ludzi Rappego. Wąski na kilka kroków, z rynienką pośrodku, którą tym razem w stronę morza płynęła w miarę czysta woda, bez zapachów i odpadków.\nJosephine wciąż kręciło się w głowie, a w oczach dwoiło i troiło, jednak narkotyk skutecznie tłumił bestię, która jedynie powarkiwała cicho z podświadomości, nie dając o sobie zapomnieć, jednak nie przejmując władzy nad ciałem kobiety.\n20 lip 2021, 12:59\n108 autor: Paria\n- Ładnemu ze wszystkim ładnie, Snu, nie martw się - uśmiechnęła się nieco szerzej, gdy Snurla pokazała jej swoją poharataną twarz. W rzeczywistości nie było w tym nic ładnego i wszyscy o tym wiedzieli, tak jak generalnie nie było niczego ładnego w orkach. Vera wiedziała o czym mowa - dwóch przedstawicieli tej rasy było członkami jej załogi i nieważne jak przyzwyczajona do nich nie była, wciąż były to parszywe mordy. Kły i permanentnie zmarszczone brwi robiły swoje.\nZamierzała zostawić cały ten cyrk za plecami, ale Joe miała inny plan. Kapitan warknęła, gdy poczuła dłoń zaciskającą się na swoim nadgarstku i wyszarpnęła go, odsuwając się od najemniczki o krok. Poszła jednak za nią do zaułka, postanawiając dać jej jedną, ostatnią szansę na wyjaśnienie, chociaż nie miała pojęcia jakie mogło być racjonalne wytłumaczenie takiego zachowania. Jeśli nie będzie żadnego, Umberto nie zamierzała już dłużej bawić się w te podchody. Rzuciła krótkie spojrzenie przez ramię, sprawdzając, dokąd udali się strażnicy. W razie czego nie miała do nich daleko, co miało jednocześnie pozytywne i negatywne strony. Dla Snurli wyglądało to zapewne jak kłótnia kochanków - znacznie sensowniejsze, niż rzeczywistość.\n- Co? - syknęła. Jej dłoń nie była oparta o rękojeść sejmitara, ale Vera była gotowa w każdej chwili go dobyć. Nie miała już zielonego kurwa pojęcia, czego spodziewać się po tej kobiecie. - Kilku, Joe. Kilku pierdolonych strażników.\nParsknęła suchym, pozbawionym rozbawienia śmiechem i pokręciła głową, przyglądając się naćpanej na nowo najemniczce z niedowierzaniem.\n- Zaproponowałabym ci, że możesz odpocząć od zaćmienia moim statku, ale po tym, co odjebałaś u Fernanda, żałuję, że kiedykolwiek pozwoliłam ci postawić choćby jeden krok na pokładzie.\nOparła się o przeciwległą ścianę. Jej dłoń automatycznie powędrowała do kapelusza, ale nie zabrała go przecież ze sobą z Siostry, tak samo jak płaszcza. Chciała nie zwracać na siebie uwagi i nie wzbudzać podejrzeń. Nie rozumiała, czym zasłużyła sobie na taki okrutny chichot losu, jakim była osoba Josephine. Wyjrzała z zaułka, sprawdzając, czy nikt ich nie podsłuchuje.\n- Mów. Masz minutę. Potem idę, próbować naprawić to, co spierdoliłam, spotykając ciebie.\n20 lip 2021, 23:40\n109 autor: Ren\nZdyszana, spocona i z co najmniej dwoma wersjami Very stojącymi przed nią, Joe osunęła się o ścianie ciemnej uliczki i usiadła, opierając głowę o nią. W cieniu bestia rwała się mniej, jakby lgnęła do widoku czarnego, krwawiącego słońca i domagała się tego samego koloru na rękach kobiety. Czyja to byłaby posoka, jej już nie obchodziło, choćby miała wparować do sierocińca i wyrżnąć wszystkie dzieciaki. Dla bestii liczyło się tylko to, czy będzie uczta.\n— A. Mogło wyjść gorzej. Dobrze... że wróciłaś po tę orczycę. Mniej podejrzeń — mruknęła, sięgając do pasa. Gdzieś tam miała małą manierkę tutejszego wina, którą teraz do połowy kilkoma długimi łykami opróżniła. — Nie skrzywdziłabym twoich ludzi. Nie w taki sposób, jak opowiadałam. Kurwa. Wiem, że tak to wygląda, ale dopóki ja jestem pod kontrolą, nie będzie takiej rzezi.\nSpojrzała w bok, w stronę tętniącej życiem dzielnicy portowej. — Zaćmienie miesza mi w głowie. Wszystko miało iść gładko, ja miałam dorwać Faaza, zabrać go gdzieś i poczekać na odpowiedni moment. A zamiast tego pierdolone księżyce zajebały słońce i wszystko się zjebało do reszty. Zamiast skupiać się na złapaniu go, muszę się skupiać na tym, żeby w ogóle utrzymać się przy świadomości. Normalnie zaszyłabym się gdzieś, zaćpała i zapiła do nieprzytomności i obudziła po wszystkim, ale teraz nie ma czasu. Nie po tym, jak jego przydupasy zginęły i nie wrócą.\nPo krótkiej chwili wahania podała manierkę Verze, jeśli chciałaby też się napić. Tyle, że dała to tej drugiej Verze, która stała obok tej prawdziwej pani kapitan. Nadal dwoiło jej się w oczach. — Życie kopie mnie w dupę codziennie jak widać. Pamiętasz, że wspominałam coś o klątwie? Pewnie zaraz zaczniesz pieprzyć, że wymówki, że jestem wariatką, ćpunką i sadystką, ale chuj z tym. Jestem przeklęta do końca życia, dosłownie, i zaćmienie właśnie wydziera to ze mnie — buty Umberto były bardzo interesujące, ładne, drogie. — Jakiś czas temu zostałam przeklęta i co jakiś czas uruchamia się we mnie coś w rodzaju drugiej... osoby. Chce wszystko mordować, szarpać na strzępy. Do tej pory całkiem dobrze sobie z tym radziłam. Wystarczyło trochę srebra, trochę prochów. Czasami pozwalałam jej się wyrwać, jak dorywałam któregoś z goblinów od Yassida. Generalnie przeważnie jedna noc wystarczyła i wszystko wracało do normy, ale oczywiście nie kurwa dzisiaj, bo w środku dnia musiała się odezwać i zepsuć wszystko.\nWygrzebała z alejki jakiś samotny kamyk, którym cisnęła w przeciwną stronę od głównej ulicy, chcąc się chociaż w ten sposób wyżyć. — Wariatka, co? Wymówki dla bycia psychopatką. W sumie nawet nie wiem, czemu ci o tym powiedziałam, nikt o tym nie wie... tak czy siak, dopóki ja jestem w kontroli, ona może marzyć o rozszarpywaniu niewinnych ludzi. Musi poczekać na Faaza — Joe uniosła spojrzenie czarnych oczu na Verę, pokazując chyba pierwszy raz od ich spotkania coś więcej niż złość na twarzy. Zmęczenie i to nie tylko przećpaniem, a po prostu, życiem i ciągłą walką z drugą stroną swojej osobowości. — Mogę mówić wiele rzeczy, ale nie zabiłabym z takim okrucieństwem nikogo. Mam wiele na sumieniu, ale wszystkie morderstwa robiłam z obowiązku, bo Yassid mi kazał, bo się broniłam. Zawsze szybkie cięcie, nigdy rozrywane ciała, nigdy mordowane dzieci czy chłystki.\nnaprawdę nie wiedziała, dlaczego odczuwała obowiązek tłumaczenia się przed kobietą, którą poznała kilka godzin temu, ale odczuwała trochę ulgi, gdy się żaliła komuś, kogo nie zamierzała mordować za chwilę. Zaśmiała się nawet i zamknęła znów oczy, próbując się uspokoić. — Przypominasz mi Yassida, z cyckami, wyższego i niezielonego. Jak krzyczał na mnie... to jakoś tak nie chciałam, żeby to robił. — Dzień w dzień Joe brakowało jej mistrza i dzień w dzień widziała ponownie jego śmierć, a dzisiaj bardziej niż zwykle. Mogła się mścić na kim chciała, ale większość już nie żyła i jedyna osoba odpowiedzialna za jego wykitowanie to ona.\n21 lip 2021, 0:13\n110 autor: Paria\nVera przysłuchiwała się skulonej pod ścianą kobiecie, spoglądając na nią z góry. Mimo to, nie czuła się, jakby w jakikolwiek sposób nad nią górowała. Miała wrażenie, że Joe może w każdej chwili wyskoczyć z miejsca i wpaść w swoją furię, taką samą, jak chwilę temu u Fernanda. Z drugiej strony, wyglądała teraz na tak zaćpaną, że ledwie trzymała pion. Vera nie przyjęła od niej manierki, zwłaszcza, że była ona wyciągana w bliżej nieokreślonym kierunku. Rozbiegane spojrzenie najemniczki świadczyło o tym, że ledwie kontaktuje. Umberto stęknęła tylko z niesmakiem i pokręciła głową, krzyżując ręce na klatce piersiowej. Zazwyczaj była ostatnią do odmawiania alkoholu. Teraz sytuacja była... specyficzna.\nNie przerywała Josephine, gdy ta tłumaczyła swoje zachowania. Tak, miała rację, gdy stwierdziła, że kapitan uzna ją za wariatkę, ćpunkę i sadystkę, bo to było pierwsze, co przyszło kobiecie do głowy. Wciąż jednak się nie odzywała. Trawiła każde kolejne słowo, usiłując ułożyć z tego w miarę sensowną całość. Jakkolwiek absurdalne nie wydawało się momentami pieprzenie o klątwach, tak gdy przyglądała się skulonej i zmęczonej Joe, czuła w sobie coś, czego nie dało się nazwać inaczej, jak współczuciem. Jej twarz była kamienna i próżno było szukać w niej jakiejkolwiek innej emocji, niż niechęć, ale na to akurat nie miała wpływu. Była tylko jedna, wybrana grupa, która widywała ją uśmiechniętą i która zdawała sobie sprawę z faktu, że pod tą wyniosłą maską zawsze kryje się znacznie więcej emocji, niż wydaje się na pierwszy rzut oka.\nNie inaczej było teraz. Vera uniosła wzrok w górę, na widoczny z zaułka fragment krwistego nieba. Faktycznie, stąd nie było widać księżyców i ukrytego za nimi słońca. Inna sprawa, że w karczmie Fernanda też nie było ich widać, a jednak cokolwiek ukrywało się pod tą w miarę spokojną osobowością Josephine, zdołało się tam wyrwać. A przynajmniej próbowało. Umberto wiedziała o ludziach, którzy posiadali dwie, lub więcej świadomości. Zwykle zamykano ich w domach szaleńców, albo traktowano jako ekscentrycznych odludków. To pierwsze zwłaszcza w przypadkach, gdy ci wariaci stanowili niebezpieczeństwo dla wszystkich wokół. Czy Joe stanowiła niebezpieczeństwo dla wszystkich wokół? Bardzo, bardzo tak.\nNostalgiczne wspomnienie Yassida, jakie wyrwało się najemniczce na koniec tego monologu, sprawiło, że Vera w końcu westchnęła i ponownie przetarła twarz dłońmi. Yassid miał pod sobą ludzi, ona też miała. Miała nadzieję, że to jedyne podobieństwo między nią, a goblinem. Bo to był goblin, prawda? O ile dobrze kojarzyła fakty.\n- Powinnaś przeczekać zaćmienie - odezwała się w końcu cicho. Czy to znaczyło, że z powrotem pogodziła się z męczącym towarzystwem Joe? Jeszcze nie zdecydowała. - Powinnaś zamknąć się w jakiejś norze i poczekać, aż ci przejdzie. Mówiłaś, że gdzieś tu mieszkasz. Masz więcej prochów?\nPrzesunęła spojrzeniem po sylwetce zmęczonej, skulonej kobiety. Może jednak mówiła prawdę?\n- Mam sobie dużo do zarzucenia. Od zejścia na ląd popełniłam już dużo błędów. Nie jestem cierpliwa i nie lubię, kiedy się mnie wykorzystuje - dodałaby coś więcej na temat Rappego, ale rozmawianie o tym otwarcie w samym środku miasta byłoby głupotą. - Corin jest moim głosem rozsądku. Kiedy jestem go pozbawiona, tworzę problemy. Kiedy to ja mam nim być dla kogoś innego, kurwica mnie strzela. Nie będę twoją niańką.\nPo dłuższej chwili milczenia podeszła bliżej i kucnęła przed Joe.\n- Nie mogę czekać. Levant ucieka mi od lat. Poza tym widzisz, jak wygląda moja... nasza sytuacja w mieście - dodała cicho. - Muszę załatwić to jak najszybciej i opuścić Karlgard. Nie zrobię tego, jeśli będę cały czas musiała martwić się o to, czy przypadkiem ci nie odpierdoli w środku rozmowy. Czy nie rzucisz się na kogoś w niewłaściwym momencie i zapierdolą nas w pierwszym lepszym magazynie portowym. Nie zamierzam zdychać dzisiaj. Nie zamierzam zdychać na lądzie.\n21 lip 2021, 13:00\n111 autor: Ren\n— Nie... nie mogę. Z tego samego powodu co ty. Muszę zajebać Faaza, żeby dokończyć to, co zaczęłam. Pomścić Yassida. Jeśli odpocznę, jeśli przeczekam, jakkolwiek długo to trwać nie będzie, to Faaz zniknie. Za chwilę się dowie, że go szukam, naśle na mnie kolejnych zbirów, kolejni mnie zdradzą, a jeśli będę zdychać w jakiejś norze, to nawet się nie obronię. Muszę go dorwać teraz — kolejny łyk wina pozwolił odrobinę uspokoić się Joe, chociaż wybrany przez nią narkotyk nie był pierwszym najlepszym wyborem. — Cały zapas duszka wciągnęłam jak to wszystko się zaczęło, w tamtej alejce. Została mi tylko róża, ale to gówno mnie otępia, nie uspokaja. Byłaby dobra, gdybym nie musiała... dokończyć tego bajzlu. Duszek... duszek jest lepszy. Jak było widać zresztą. Jeśli go dorwę i będę brać zanim znowu zejdę, to bestia powinna siedzieć cicho.\nPomimo faktu, że te narkotyki nie miały działania uzależniającego, to tak intensywna sesja na pewno wywrze się na Joe, która przez... najbliższy czas byłaby pod ich wpływem. Zjazd, jaki będzie miała po jakimś czasie będzie pewnie najgorszym, jaki miała do tej pory.\n— Twoim największym błędem było wplątanie się we współpracę ze mną — z ust Joe wydarł się chrapliwy śmiech. — Szkoda tylko, że tak teraz pływasz w tym gównie, że nawet jeśli pójdziesz w swoją stronę, to i tak będziesz czuć konsekwencje. Co do głosu rozsądku... zabawne. Każdy chyba powinien mieć jakiś, prawda? Ja go straciłam. Chociaż jak to nawet Faaz lubił powtarzać jeszcze za życia Yassida... jestem tylko psem na smyczy — ze stękiem podniosła się, ocierając pot z czoła. — Tyle, że mojego pana już nie ma, a ja łażę jeszcze i gryzę wszystkich, którzy na niego krzyczeli.\n— Jak mówiłam, muszę dorwać się do innego narkotyku i brać go bez przerwy, dopóki to cholerne słońce nie zniknie. Wtedy będę tylko ja, wkurwiająca brzydka morda, która biłaby innych, ale ma jeszcze podstawowe instynkty — podpierając się, dopiero dochodząc do siebie, wyjrzała z uliczki, szukając Snu i podobno reszty strażników. Co, jeśli weszli do Fernanda? — Lubiłam z Yassidem metodę na złego strażnika i dobrego strażnika. On zawsze mielił jęzorem, ja stałam i straszyłam, jak było trzeba. Ten karczmarz coś ci chociaż powiedział?\n21 lip 2021, 13:37\n112 autor: Paria\n- Czyli to była ta spokojna wersja? - spytała Vera, nie oczekując w sumie odpowiedzi. Westchnęła i pokręciła głową, załamana sytuacją, w jakiej obie się znalazły. To był przypadek beznadziejny. Zarówno Joe, jak i cała ta ich współpraca. - Pewnie masz tu swoje źródła. Przejdź się i kup więcej - odpięła od pasa sakiewkę, którą dostały wcześniej od Rappego, lżejszą o te kilkanaście monet, które zostawiła Fernandowi i rzuciła ją kobiecie. Nie sądziła, że złapie. Raczej sakiewka wylądowała przed nią na ziemi. - Ja nie pomogę, jedyne czym się znietrzeźwiam, to alkohol. Nie wydaj wszystkiego. Może się przydać.\nPodniosła się też, nie wiedząc w sumie dlaczego nie zostawiła najemniczki w cholerę i nie poszła w swoją stronę. W rzeczywistości po prostu widziała plusy posiadania kogoś, kto w danej chwili patrzy w tym samym kierunku, co ona. Wciąż miały mniej lub bardziej zbieżne cele, a gdy jej nie odpierdalało, to dało się z nią nawet w miarę sensownie porozmawiać. Szkoda, że musiała do tego być naćpana tak, że nie wiedziała, która z trzech wersji stojącej przed nią Very jest tą prawdziwą.\nUśmiechnęła się tylko krzywo, gdy usłyszała o konsekwencjach, które będzie czuć już zawsze. Nie czuła się bezkarna, ale nie sądziła też, by Josephine miała rację. Miała statek, miała załogę. W wielu różnych miejscach wpakowała się już w podobne gówno. W wielu różnych miastach grożono stryczkiem jej i całej jej załodze. Gdzieniegdzie nawet słusznie. Delikatnie mówiąc, załoga Siódmej Siostry nie składała się z wzorowych obywateli i choć większość miała wojskową przeszłość, służąc z Umberto od samego początku, tak wszystkim udzielił się duch wolności, jaką zapewniła im ostateczna zmiana przeznaczenia okrętu. Verze też. Z roku na rok pozwalała sobie na coraz więcej. Tak czy inaczej, teraz, z Karlgardu, też zamierzała się zmyć i nie wracać, jak już to wszystko się skończy. Póki co nie było nikogo ani niczego, co zdołałoby ją zatrzymać w tym mieście na dłużej, lub sprawić, że kiedykolwiek przypłynęłaby tu ponownie.\n- Tak - odparła niechętnie, po długiej chwili namysłu. - Wiem, dokąd iść.\nWestchnęła, znów przecierając twarz dłonią. Najchętniej pierdoliłaby to wszystko, wróciła do kajuty i zaszyła się w niej z butelką rumu. Może jakimś towarzystwem, które dla odmiany zechciałoby zadbać o jej dobre samopoczucie. Miała jednak zobowiązania, wobec załogi, wobec samej siebie... i wobec Walthorna.\n- Planowałam iść tam sama, żeby nie ryzykować, że zaczniesz znienacka podduszać moich rozmówców - mruknęła. - Ale możesz iść ze mną, jeśli jesteś w stanie zachować spokój. Tak czy inaczej najpierw muszę przejść się do doków, na chwilę. Wysłać do Fernanda ludzi, których mu obiecałam, nawet jeśli mają go pilnować tylko przez jeden dzień, czy dwa.\nZastanawiała się co z Osmarem i jak Corinowi idzie rozwiązywanie tego problemu. Martwiła się o nich obu. Optymizm oficera często nie pasował do powagi sytuacji i miała wrażenie, że nie inaczej było teraz. Ufała mu, ale bała się, że przewrotny los postanowi rzucić kłody pod nogi także i jemu.\n- Możesz w tym czasie przejść się po swojego... duszka, czy co tam bierzesz. Możemy się umówić za godzinę w dokach. I tak widziałam, że źle się czułaś na statku, więc nie będziesz musiała wchodzić na pokład. Mniejsze ryzyko, że Irina przestrzeli ci kolano.\nByła gotowa zrobić to, o czym mówiła. Tkwienie bez końca w zaułku nie miało już żadnego sensu.\n23 lip 2021, 13:44\n113 autor: Ren\n— Mam swoje... — mruknęła, gdy mieszek przeleciał jej przez palce i wylądował w alejce. Schyliła się i podniosła go, oceniając po wadze, na ile starczy jej zapasów za zgromadzone tam zęby. Zerknęła jeszcze do środka, po czym odpowiedziała na kolejne słowa Very: — Mam źródła. Mówiłam, że kręcę się po półświatku. Nawiasem mówiąc myślisz, że jeszcze dałoby się zebrać resztę sumy, którą tamten elfi gnój ci obiecał w banku?\nWyszła powoli z alejki, przypominając sobie, gdzie najszybciej kupi narkotyki. Powinna znać paru dostawców, którzy także i ją świetnie znali – w końcu była stałą klientką odkąd wróciła do miasta. I chociaż dwoiło jej się w oczach, to umysł nieco się uspokoił i zdawała także sobie sprawę, że mogą skończyć tak samo jak Mordred – czyli po prostu wydając ją za grube pieniądze.\n— Siedź na tym swoim okręcie. Jak wrócę z zakupów, to podejdę pod niego. Spokojnie, nie wejdę robić burdy — odwróciła się zdezorientowana, gdy jeszcze kobieta zarzuciła jej złe samopoczucie na jej statku. Uniosła brew, krzywiąc się przy tym. — Nie czułam się źle, po prostu jestem niecierpliwa. Lubię przebywać na pokładzie, szczególnie na otwartym morzu. Uspokaja mnie to, nie muszę wtedy niczego brać.\n— A, uważaj na straż. Jak przeszukują doki, to mogą cię zauważyć. — Z tymi słowami Joe zniknęła z sakiewką Rappe w tłumie, chcąc jak najszybciej dostać się do któregokolwiek z jej kontaktów, który mógłby załatwić jej sporą dawkę duszka za większość zgromadzonych w woreczku pieniędzy. Nie wszystkie, jak sobie życzyła pani kapitan, ale powiedzmy trzy czwarte jej zawartości. Powinno na jakiś czas wystarczyć...\n23 lip 2021, 20:24\n114 autor: Wierzba\nChoć powrót na statek wydawał się Verze nad wyraz kuszący, wydawało się, że piratka ma ważniejsze sprawy na głowie, aniżeli ucieczka z Karlgardu i zapomnienie o całej sprawie z Levantem. Mimo to, na Siódmą Siostrę należało wrócić, chociaż nie po to, by pożeglować w dal, a żeby dotrzymać obietnicy Fernandowi.\nMieszek Rappego, czy też obecnie Very, ciężko pacnął o ziemię z przyjemnym brzękiem. Jego waga dawała do zrozumienia, że paskudny elf był nad wyraz majętny.\nJosephine znała odpowiednie osoby, nawet w dzielnicy portowej. Wszelkiego rodzaju szuje rozprowadzali narkotyki w niemal każdej części miasta, a wilczyca, która polegała na tego rodzaju rozwiązaniach, musiała wiedzieć, co, gdzie i jak.\nVera postanowiła wrócić na pokład. Po drodze nie napotkała żadnych przeszkód - choć widziała strażników, ci nie zwracali na nią większej uwagi, biorąc ją za jedną z kolejnych przyjezdnych. Maszty jej okrętu pyszniły się pośród innych statków na spokojnym morzu. Tuż przy kładce, która prowadziła na pokład, oparta o beczkę z zaopatrzeniem, czekała Irina.\n- Corin zlokalizował Osmara, kapitanie. - Stwierdziła bez przejęcia w głosie. Jej spojrzenie utkwione było w niebie, wciąż ciemnym przez zaćmienie.\nCiężko było mówić o tłumie w momencie, gdy zaćmienie wysłało do domów większość mieszkańców, jak również zachęciło przyjezdnych do oddalenia się w sobie znanym kierunku. Pośród tych, którzy postanowili zostać na ulicach, Joe mogła przemknąć niczym cień. Wiedziała, gdzie się kieruje. Jedna z większych spelun w dzielnicy, lokal o wdzięcznej nazwie "Stara Flądra" (zapewne na cześć żony założyciela).\nNie tylko zaćmienie powodowało, że przed lokalem panował mrok - miejsce było tak paskudnie dobrane, że nawet w jasny dzień, między budynkami, było dość ciemno, ale również chłodno. Bywalcami Starej Flądry byli ci, których lepiej było nie spotykać nocą, wszelkiego rodzaju męty i podejrzane charaktery.\n- Szukasz rozrywki, rybeńko? - Zagadał do Josephine jeden z mężczyzn, oparty o ścianę tuż przy wejściu do Flądry. - Ile bierzesz?\n28 lip 2021, 12:30\n115 autor: Paria\nNie była pewna, czy zostawienie Joe całej sakiewki wypełnionej monetami było mądrą decyzją, ale wolała, by najemniczka wydała te pieniądze na narkotyki, niż narobiła jej więcej problemów przez to, co siedziało w jej głowie. I choć w miarę się dogadały, ostatecznie nie rezygnując z współpracy, Vera czuła ogromną ulgę poruszając się po mieście sama. Dzielnica portowa była taka, jak wszystkie inne - tłoczna, głośna i śmierdząca - a jednak w drodze powrotnej na statek Umberto poczuła się wreszcie swobodnie. Dotarło do niej, jak wiele nerwów kosztowało ją towarzystwo Josephine, na które poniekąd była skazana przez swoje własne, ewidentnie złe decyzje. Głęboko w płuca wciągnęła zatęchłe powietrze Karlgardu i uśmiechnęła się do siebie, na moment zapominając o problemach, które wisiały nad nią jak chmura burzowa... albo jak krwawy dysk zasłoniętego przez księżyce słońca.\n- Świetnie - odparła na informację, jakiej chwilę później udzieliła jej Irina. Przesunęła spojrzeniem po wysokiej, smukłej sylwetce elfki, jak prawie za każdym razem zastanawiając się, co siedzi w jej głowie. Była chyba absolutnym przeciwieństwem otwartego i ekstrawertycznego Corina. - Chodź ze mną. Opowiesz mi więcej.\nNie zamierzała omawiać tego tematu tutaj, przed rampą statku, gdzie każdy mógł ich usłyszeć. Dopiero gdy znalazły się na pokładzie, Vera z westchnięciem oparła się o burtę i skinęła głową, zachęcając Irinę do przekazania jej najnowszych wieści.\n- Ja mam kontakt do kogoś, kto teoretycznie może doprowadzić nas bliżej Levanta. Chciałabym powiedzieć, że jestem dobrej myśli, ale nic tutaj nie sprawia, żebym przynajmniej nie była złej - mruknęła. - Informacje dostałam od karczmarza z tawerny Pod Śmierdzącą Rybką w zamian za obietnicę zapewnienia bezpieczeństwa jemu i jego rodzinie. Boi się zemsty ze strony tych, których ja szukam. Obiecałam mu wysłać kilka osób, które dopilnują, żeby mu nie spalili karczmy i domu. Kto został na pokładzie? Trzeba by wysłać tam małą grupę. Kogoś, kto będzie w stanie siedzieć, pić i jeść, jednocześnie kontrolując okolicę. Kogoś, kto sam też nie zrobi burdy. Wystarczy nam problemów, które już mamy.\nPożałowała, że nie pali. Może powinna kupić sobie fajkę. Może trochę papieru do skręcania tytoniu. Coś, co pomogłoby się jej uspokoić. W tej chwili, od dobrych kilku godzin, była permanentnie zirytowana i przy tym wciąż musiała być tą rozsądną, by jakimś cudem doprowadzić do końca to, co zaczęła.\n02 sie 2021, 12:52\n116 autor: Ren\nKrótką chwilę zajęła kobiecie analiza, gdzie najszybciej spotka jednego ze swoich dostawców, którzy powiedzmy sobie szczerze – przy jej regularnym przyjmowaniu narkotyków musieli już znać jej facjatę. Z miejsca, w którym siedziała, ruszyła w stronę Starej Flądry, speluny będącej siedliskiem podobnych do niej osób, zaangażowanych w nieprzyjemne rozrywki. Tłum, chociaż przytłaczający, mający to do siebie, że łatwo można było czuć się tam klaustrofobicznie, miał pewien plus, to jest osłonę przed wścibskimi oczami. Łatwo było skryć się między morzem sylwetek, łatwo można było kogoś ograbić z mieszka i łatwo było zniknąć, gdy goniła cię straż. Tego luksusu teraz Joe nie miała, więc musiała iść bokiem, z twarzą pochyloną do ziemi, klucząc między kolejnymi alejkami i unikając jak ognia straży miejskiej.\nBez większych problemów tam dotarła, mogąc w końcu się rozluźnić chociaż na sekundę. Może i miejsce to było niebezpieczne i łatwo było dostać kosę w żebra, ale straży tutaj niezbyt można było uświadczyć, co samo w sobie już było plusem. W dodatku między takimi istotami Josephine się wychowywała, z takimi szujami chlała i takim szujom sama wbijała nóż w plecy. Trzeba było być czujnym, lecz była to mniej stresująca forma, niż na głównych ulicach.\nPodchodziła już do drzwi, ignorując do pewnego stopnia otoczenie, gdy odezwał się do niej jakiś pijaczyna. Zmęczona dniem dzisiejszym, przytłumiona przez różę, Jo westchnęła, przewracając oczami. W jednej chwili pragnęła doskoczyć do gościa i przyszpilić go do ściany, rozrywając go na kawałki, ale w kolejnej po prostu chciała dostać swoją działkę i ruszyć dalej. Zwyczajnie nie chciało jej się pierdolić z przypadkowymi pijakami.\nNawiasem mówiąc, była zdziwiona, że ktoś był tak zdesperowany, żeby zagadywać o takie pierdoły do najbardziej pokiereszowanej baby w okolicy, w dodatku widocznie uzbrojonej.\n— Zabrać to ja ci mogę co najwyżej parę zębów i sakiewkę, jak będziesz dalej mielił ozorem — rzuciła, zatrzymując się na sekundę, po czym sięgnęła za klamkę, wchodząc do środka i pilnując, aby i jej nikt sakiewki nie zajebał. Nie zamierzała niczego zamawiać, bo to i tak były tylko szczyny. Liczyła, że od razu rzuci jej się w oczy znajoma twarz dostawcy duszka, zaś jeżeli nie, to wtedy mogła podejść do szynkwasu po informacje.\nIrina wpatrywała się w niebo jeszcze przez dłuższą chwilę, nie odzywając się do pani kapitan, jakby nie dotarły do niej jej słowa. Parę dłuższych sekund zajęło jej ponowne zwrócenie uwagi na Verę.\nTak lekko, jakby jej stopy nie dotykały desek pokładu, Irina podążyła za przywódczynią. Nie odezwała się, póki nie minęły kolumny fokmasztu.\n- Zlokalizowaliśmy budynek z pomocą ulicznych wróbli. Corin został w okolicy z małą grupą, obserwuje. - Wyjaśniła pokrótce Irina, jej ton nie zdradzał przejęcia. W gruncie rzeczy nie zdradzał również innych emocji.\nPokrótce wyjaśniła Verze drogę do aresztu, gdzie przetrzymywany był krasnolud. Nie wydawało się, by budynek znajdował się daleko od doków. Najwyraźniej straż miała miejsce, w które mogła prowadzić zbirów prosto ze statków, jeśli zaszła taka potrzeba.\nOżywiła się dopiero na wieść o tropie Levanta. Lekko uniesione brwi znaczyły zdziwienie, jak również niedowierzanie.\n- Pójdę. Wezmę Tripa i kilku majtków. - Zaproponowała. Musiała zdawać sobie sprawę z tego, że nie była najlepszym wyborem, jednak najwyraźniej na pokładzie nie było nikogo lepszego. - Wskaż drogę, kapitanie.\nJosephine była wśród swoich - nawet jeśli "swoi" byli jeszcze bardziej groźni i przerażający, niż ci, których nazywano prawymi. Kaprawe ślepia zerkały na nią z każdej strony, zupełnie jakby jej pojawienie się było czymś nadzwyczajnym. Wszelkiego rodzaju szuje kręciły się w okolicach Flądry, parę blizn na twarzy nikogo nie odstraszało, tak długo, jak panna była chętna i w miarę czysta.\nOdważny, który zagadał do Jose, parsknął śmiechem, jakby był niespełna rozumu, co też w jego przypadku mogło być niewielkim problemem.\nWchodząc do knajpy, Josephine nie dostrzegła wielu zmian od swojej ostatniej wizyty. Te same stoliki i krzesła, ustawione w taki sam sposób, wydawało się nawet, że trociny, które pokrywały podłogę, nie zostały wymienione, bo w większości były mokre i kleiły się do butów. W swoim niezmiennym miejscu, tuż przy brudnym okienku, siedział mężczyzna, którego Joe poszukiwała. Z bandaną przewiązaną na głowie i uśmiechem przyklejonym do całkiem przystojnej twarzy, siedział mężczyzna z kozią bródką.\n- Kogo me oczy widzą! - Ucieszył się. W tawernie zrobiło się jakby odrobinę ciszej, a ciekawskie spojrzenia podążyły za Jose. - Siadaj, siadaj. Opowiadaj, co u ciebie?\nNajgorsze było to, że Josephine nie pamiętała nawet imienia dilera. Nie miało to jednak znaczenia - facet był dobrze zaopatrzony.\n06 sie 2021, 14:30\n118 autor: Paria\nSkinęła głową, przyjmując do wiadomości informacje o Corinie. naprawdę miała nadzieję, że przynajmniej tam wszystko pójdzie zgodnie z planem. Najlepiej by było, gdyby zgrali się na tyle sprawnie, żeby ona załatwiła problem Levanta mniej-więcej w tym samym momencie, co oficer kwestię Osmara. W razie czego Vera mogła poczekać. On, jak już wyciągnie krasnoluda z aresztu, niekoniecznie. No i pozostawała kwestia przeszukiwania każdego statku, opuszczającego port. Miała kilka skrytek na pokładzie, naturalnie, ale czy to wystarczyło? W razie czego mogli przebić się przez kontrole Karlgardu i uciec. Siódma Siostra była szybka i zwrotna.\n- Tripa zostaw. Niech siedzi na pokładzie - poleciła, nie wyjaśniając skąd brała się taka a nie inna decyzja. Nie musiała tłumaczyć się swojej oficer, ale prawda była taka, że martwiła się o niego. Nie był żołnierzem ani marynarzem. Nie miał żadnego wyszkolenia w potencjalnej walce, choć czasem ćwiczył z nudów z kimś na pokładzie, podczas długich rejsów... i był w tym beznadziejny. Vera miała zbyt wiele spraw na głowie, by martwić się jeszcze o niego.\n- Śmierdząca Rybka - powtórzyła. - Kawałek stąd. Naprzeciwko miejskiej łaźni.\nWytłumaczyła pokrótce drogę do wspomnianej tawerny i pozwoliła elfce odejść, zająć się tą sprawą. Sama przez chwilę stała przy burcie, spoglądając z góry na tłum przelewający się po nabrzeżu. Ile miała jeszcze czasu? Umówiły się z Joe za godzinę. Mogła przynajmniej skorzystać z tej okazji by wyczyścić i zabrać broń i jednak założyć pancerz. Całkiem możliwe, że wchodziła właśnie w gniazdo żmij. Tym razem nie zamierzała pójść całkowicie nieprzygotowana. Jej pancerz był czarny i ładnie wyprofilowany, nie rzucał się w oczy tak bardzo - tak przynajmniej uważała. Zapięcie i zawiązanie go porządnie zajęło jej trochę czasu; popiła ten wysiłek rumem prosto z butelki i gdy była już gotowa, wróciła na pokład. Oparła się łokciami o barierkę i postanowiła przeczekać pozostałe minuty, obserwując przechodniów, co samo w sobie mogło być całkiem przyjemnym i uspokajającym zajęciem.\n06 sie 2021, 15:47\n119 autor: Ren\nNa dźwięk śmiechu Jo zareagowała zmarszczeniem nosa. Co prawda jeśli teraz faktycznie spełniłaby swoją groźbę, raczej nikt oprócz ewentualnie koleżków by się nie wtrącał w jedną z kolejnych bijatyk, ale... Nie po to tutaj była. Poza tym jej siły nie były pełne, zmysły ciągle otumanione, a kolejny wybuch agresji może skończyć się tragicznie dla każdej ze stron. Dlatego też z ciężkim sercem weszła do środka.\nSpeluna wyglądała identycznie jak reszta - syf, bruf i ubóstwo. Wylane piwsko na próchniejącą podłogę, zapach potu, szczyn i czegoś bardziej niezidentyfikowanego. Nikt o zdrowych zmysłach by tutaj nie wszedł, o ile nie wiedziałby czego szuka - takie knajpy służyły bowiem tylko do tego, aby się w nich ugadywać na napady, rozróby i czysty chaos.\nCel Josephine siedział przy oknie i akurat darł do niej ucieszony mordę przez pół sali. Kobieta przewróciła oczami, widząc że małe zamieszanie wokół ich dwójki zwróciło uwagę reszty gości, ale to był jej dostawca i chcąc nie chcąc musiała do niego podejść.\nUsiadła na skraju krzesła, przyciągając bliżej siebie broń i mieszek, po czym westchnęła i podkręciła głową słysząc niedorzeczne pytanie. - I tak gówno cię to obchodzi. To co zawsze. - Mruknąwszy, postukała palcami o blat i wbiła w niego swoje spojrzenie. Cholera, jak mu było na imię? Ich miana zlewały się najemniczce, gdy zmieniała ich co jakiś czas - bo albo wyjeżdżała z Karlgardu, albo kogoś łapali i szukała nowego dilera. Oni zaś najwyraźniej wiedzieli doskonale kim jest... w końcu była ich stałą klientką.\n- Potrzebuję tego co zawsze. Duszek, zapas na co najmniej dwa tygodnie - rzuciła przyciszonym tonem prosto z mostu, nie zamierzając bawić się w jakieś precedensy i grzeczności.\n07 sie 2021, 18:14\n120 autor: Wierzba\nIrina skinęła głową, przyjmując do wiadomości plany odnośnie Tripa. Ktoś przyzwyczajony do jej oszczędnej mimiki mógł wyłapać, że nie jest zbyt zadowolona z decyzji pani kapitan. Kuk czy nie, powinien przydawać się w każdej okoliczności. Nie mógł być tylko od gotowania i zabawiania załogi.\nPrzyjmując do wiadomości rozkazy, Irina oddaliła się, by zebrać drużynę i wyruszyć na pomoc Fernandowi.\nVera miała chwilę na uspokojenie myśli, ale również na przygotowanie się do nadchodzącego spotkania z kimś, kto mógł doprowadzić ją do Levanta. Kiedy już złożyła pancerz i zabrała broń, oparła się o reling i czekała na odpowiednią chwilę, dojrzała dorodną czuprynę za jedną ze skrzyń. Czarne loczki zdradziły właściciela, który wkrótce potem wyjrzał zza pakunku.\nDziecko w wieku nie więcej, jak pięciu lat, wyciągnęło rękę, najpewniej czekając na pieniążek w zamian za to, z czymkolwiek tu przyszło. Musiało być całkiem sprytne, skoro wdarło się na statek i schowało przed majtkami.\nDostawca zadbał o to, by każdy w knajpie wiedział, do kogo udaje się Josephine. Nie było powodu, by zaczynać burdę z powodu komentarza pijaka lub też głupich uśmiechów dilera.\n- W tym masz rację. Gówno mnie to obchodzi. - Mężczyzna uniósł palec ku sufitowi, podkreślając swoje słowa. Urok bezczelnego typa szybko prysł. - Co znaczy: dwa tygodnie? Zależy, ile bierzesz. Jeśli weźmiesz cały mój zapas, dam ci zniżkę. - Kusił. - Ostatnio mamy braki w duszku, więc korzystaj, póki możesz. Może starczy ci na cztery-pięć dni, na tydzień, jeśli będziesz oszczędna. Może chcesz coś innego? Mam parę nowości.\nZapachy mieszały się i wirowały, drażniąc nozdrza Joe. Gdzieś na granicy zmysłów był też nieprzyjemny, a jednak kuszący zapach duszka. Facet z pewnością miał gdzieś zapas.\n09 sie 2021, 14:12\nDzisiaj jest 18 wrz 2021, 10:11


Personal statement - writingJ. polski > J. angielskiDodano: 2 dni temu\nFirma poszukuje tłumacza na...J. polski > J. niemieckiDodano: 14 dni temu\nPoszukiwany tłumacz do stałej...J. polski > J. bułgarskiDodano: 17 dni temu\nPoszukujemy tłumaczy języka...J. polski > J. słoweńskiDodano: 23 dni temu\nWybuch pandemii COVID-19 wymusił wprowadzenie zmian w życiu codziennym oraz reorganizację pracy w wielu sektorach. Obostrzenia i zmiany nie ominęły również branży tłumaczeniowej. Szczególnie chodzi tu o tłumaczenia ustne, które wymagają kontaktów międzyludzkich. To ma ogromny wpływ na branżę tłumaczeń konferencyjnych.\nNiemal z dnia na dzień zostały odwołane prawie wszystkie zaplanowane konferencje i spotkania lub przesuwane są na późniejsze terminy. Częściowym rozwiązaniem jest wprowadzenie możliwości spotkań wirtualnych. Do sieci przeniosła się już edukacja, ale także konferencje czy szkolenia biznesowe. Na szczęście dostępne programy, platformy i łącza internetowe umożliwiają świadczenie usług tłumaczenia konferencyjnego w formie zdalnej. Aby jednak komunikacja w wielu językach podczas spotkań wirtualnych była możliwa, wymaga to od organizatorów spotkań przygotowania odpowiedniego zaplecza i narzędzi.\nZdalne tłumaczenia konferencyjne, czyli RSI (remote simultaneous interpreting) można zrealizować na dwa główne sposoby:\nTłumacz pracuje w kabinie wyposażonej w odpowiedni sprzęt konferencyjny, ma zapewnione wsparcie techniczne. Natomiast uczestnicy konferencji znajdują się w innym miejscu – może to być grupa przebywająca w oddzielnej sali; w kilku osobnych salach, gdy liczba osób przekracza dopuszczalną aktualnie osób mogących wziąć udział w spotkaniu. Jest to tzw. hub tłumaczeniowy.\nTłumacz jest całkowicie odizolowany od innych uczestników spotkania, a wykonywana praca wspierana jest przez platformy cyfrowe. Tłumacz pracuje wtedy na własnym sprzęcie, z wykorzystaniem swojego komputera, zestawów słuchawkowych. Przy takiej opcji nie ma jednak zapewnionego bezpośredniego wsparcia technicznego.\nWykorzystanie rozwiązań platformowych znacząco rośnie w obecnych czasach. Po pierwsze zapewnia to bezpieczeństwo pracy tłumacza, po drugie liczba dostępnych dobrze zorganizowanych hubów tłumaczeniowych jest niewystarczająca.\nJak zmienia to kwestie organizacyjne spotkań?\nOrganizatorzy konferencji czy spotkań biznesowych, na których niezbędne jest wykonanie tłumaczenia, powinni zapewnić niezbędne oprogramowanie oraz połączenie, które umożliwi sprawne przeprowadzenie spotkania. Oczywiście należy być przygotowanym na możliwość wystąpienia nieprzewidzianych trudności, jak chociażby problemy z jakością połączenia (zakłócenia czy utrata połączenia; awarie sprzętu, których nie da się szybko usunąć, inne zakłócenia zewnętrzne, które mogą wystąpić zarówno po stronie tłumacza, jak i uczestników spotkania). W przypadku wystąpienia zakłóceń o charakterze technicznym, tłumacz nie powinien być obciążany odpowiedzialnością za nie. Szczególnie, gdy są one niezależne od niego.\nPoza kwestią rozwiązań sprzętowo-programowych, dochodzą jeszcze kwestie prawne. Mowa tutaj o nieuprawnionym dostępie do dźwięku czy obrazu, który przekazywany jest podczas zdalnego wykonywania tłumaczenia. Należy mieć świadomość tego, że mimo stosowania odpowiednich zabezpieczeń, kodowania, może dojść do ataku, włamania czy przechwycenia niektórych informacji. W takiej sytuacji tłumacz nie może być obciążony odpowiedzialnością prawną w zakresie ochrony danych poufnych (np. tajemnic handlowych), nieautoryzowanym rejestrowaniem połączenia oraz danych osobowych uczestników spotkania. Odpowiedzialność za uregulowanie takich kwestii spoczywa na organizatorze spotkania.\nJak tłumaczenie zdalne zmienia pracę tłumacza?\nZ reguły tłumacze ustni pracujący w kabinach zwyczajowo pracują w parach, mają zapewnioną obsługę techniczną. Podczas wykonywania tłumaczenia zdalnego, gdy tłumacze nie przebywają w tym samym miejscu, brak zaplecza wsparcia technicznego, organizator spotkania powinien zapewnić tłumaczowi oraz uczestnikom spotkania szkolenie z wykorzystania danej platformy. Powinien także zadbać, o ile to możliwe, o odpowiednie wyposażenia tłumacza w niezbędny sprzęt, który zapewni najwyższą jakość świadczenia usługi. Jeżeli tłumacz w pracy musi wykorzystać swój sprzęt i samodzielnie zorganizować właściwe miejsce pracy, poniesione przez niego nakłady powinny być wyrównane w wynagrodzeniu za wykonane tłumaczenie.\nPoza organizacyjnymi zmianami wykonywania tłumaczeń ustnych, zmianie ulega także higiena pracy tłumacza. O ile wcześniej, w dotychczasowych warunkach spotkań konferencyjnych, był skupiony tylko na wykonaniu swojego zadania, o tyle w warunkach wirtualnych dochodzą nowe obciążenia. Poza skoncentrowaniem się na translacji, tłumacz musi skupić się również na takim aspekcie jak kontakt z partnerem (drugim tłumaczem), organizatorem, wsparciem technicznym, otoczeniem, a także zadbaniem o własny komfort pracy (miejsce, ułożenie sprzętu, zapewnienie dostępu do wody).\nWarto również wspomnieć o wykonywaniu tłumaczeń spotkań, które odbywają się w różnych strefach czasowych. W takim przypadku może to oznaczać konieczność pracy w godzinach nocnych czy wczesnoporannych, co nie pozostaje bez wpływu na skupienie i koncentrację tłumacza.\nKolejnym istotnym czynnikiem jest sprzęt komputerowy, który zostanie wykorzystany do tłumaczenia. Niezwykle istotne jest zapewnienie bezpieczeństwa danych oraz transmisji. Dlatego może okazać się niezbędne posiadanie przez tłumacza urządzenia, które będzie przeznaczone tylko i wyłącznie do realizacji tłumaczeń zdalnych.\nTłumaczenie stron internetowych - na co zwrócić uwagęNastępny »


10 najpiękniejszych książek o miłości. „Przeminęło z wiatrem”, „Mistrz i Małgorzata”, „Lalka”… | Uroda życia.pl\nKadr z obsypanej Oscarami ekranizacji „Przeminęło z wiatrem”. Clark Gable jako Rhett Butler i Vivien Leigh jako Scarlett O'Hara. Fot. East News\n10 najpiękniejszych książek o miłości. „Przeminęło z wiatrem”, „Mistrz i Małgorzata”, „Lalka”…\n„Za mną czytelniku! Któż ci powiedział, że nie ma już na świecie prawdziwej, wiernej, wiecznej miłości? A niechże wyrwą temu kłamcy jego plugawy język!” – pisze Michaił Bułhakow w „Mistrzu i Małgorzacie”. To jedna z pozycji na liście najpiękniejszych książek o miłości.\nMiłość szczęśliwa rzadko bywa tematem dla wielkiej literatury. Może dlatego, że ludzie szczęśliwi są zawsze szczęśliwi w podobny sposób? Za to tragiczna namiętność, dramat nieodwzajemnionych uczuć to temat, który fascynował zawsze największych pisarzy.\nPamiętacie, jak zaczyna się ta miłość? Pewnego dnia Małgorzata wychodzi na ulicę w czarnym długim płaszczu, z bukietem pierwszych wiosennych żółtych kwiatów. Postanowiła, że tego właśnie dnia miłość ją odnajdzie. A jeśli tak się nie stanie, to ona się otruje, bo jej życie nie ma sensu. I kwiaty przyciągają uwagę Mistrza. I Mistrz zaczyna iść za nieznajomą, w której oczach dostrzega niesłychaną samotność. Po kilku zamienionych z nią słowach uświadamia sobie, że przez całe życie kochał tę właśnie kobietę. „Za mną czytelniku! Któż ci powiedział, że nie ma już na świecie prawdziwej, wiernej, wiecznej miłości? A niechże wyrwą temu kłamcy jego plugawy język” – pisze Michaił Bułhakow, rozpoczynając jedną z najpiękniejszych historii miłosnych, jakie zna literatura.\nScarlett O'Hara – pełna temperamentu piękność z Południa, próżna, spragniona męskiej uwagi, sprytna i samolubna. Rhett Butler – typ uroczego nicponia i cynika. Mężczyzna, w którego obecności kobieta „czuje się jak rozebrana”. I który szczerze przyznaje, że nie nadaje się na męża, ale otwarcie proponuje pannie z dobrego domu, by została jego kochanką. Relacja między nimi zaczyna się od nieufności, potem przechodzi w nienawiść, by wreszcie przerodzić się w skomplikowaną miłość. Powieść z 1936 roku wciąż budzi niezwykle silne emocje. W komentarzach na portalu Goodreads można spotkać opinie w stylu: „Scarlett to wściekła, złośliwa, nieszczęśliwa suka i nienawidzę jej!”.\nMiłość od pierwszego wejrzenia, rozpaczliwe próby przeciwstawienia się uczuciu mogącemu zrujnować życie, w końcu straceńcza namiętność, która na nic nie zważa i doprowadza do tragedii – „Anna Karenina” to przejmująca do głębi opowieść o upadku kobiety, nade wszystko pragnącej w życiu kochać i być kochaną. Dramat Anny wynika z faktu, że wielkim uczuciem obdarza mężczyznę, który miłość traktuje jak rozrywkę. „Patrzył na nią jak człowiek, który zerwał kwiat i w zwiędłym kwiecie z trudem rozpoznaje to piękno, dla którego zerwał go i zniszczył” – pisze Tołstoj o Aleksym Wrońskim.\nNie wiem, który już raz wróciłam do tej książki. Tym razem słuchając audiobooka w genialnej interpretacji Adama Ferency'ego. I teraz już zawsze posępny adorator Florentino Ariza będzie dla mnie mówił melancholijnym głosem Ferency'ego. Nie jest spoilerem – od tego zaczyna się „Miłość w czasach zarazy” – że nieszczęsny Florentino Ariza dopiero u kresu życia zdobędzie miłość ukochanej kobiety. O tym, jaką drogę przeszedł od dnia, gdy zobaczywszy ją po raz pierwszy, stracił z wrażenia mowę i apetyt; o tym, czego dokonał w życiu i czego się wyrzekł, by zasłużyć na jej miłość, opowiada Marquez z czułością i humorem. „Miłość w czasach zarazy” była jedną z ulubionych książek Jerzego Pilcha, czytał ją wielokrotnie.\nZ „Lalką” jest tak, że jakąkolwiek współczesną polską powieść o miłości wzięłoby się do ręki, bogactwem emocji nie może się równać z historią Stanisława Wokulskiego i Izabelli Łęckiej. Niełatwo znaleźć w literaturze tak głęboką analizę uczuć i myśli człowieka, który to traci rozum z miłości, to go na chwilę odzyskuje, by znów zgubić zdolność racjonalnego myślenia. I trudno znaleźć innego mężczyznę tak ślepo zakochanego, że dla kobiety jest w stanie zdobyć nie tylko fortunę, ale i nieraz zrobić z siebie kompletnego głupca. Wokulski w chwili przytomności sam sobie zadaje pytanie: „Co świat zyskuje na tym, że ktoś wpadnie w obłęd zwany miłością idealną?”.\nNiezwykłe, jak silne emocje budzi wciąż ta wiktoriańska powieść. Na portalu Goodreads oceniło ją ponad milion dwieście tysięcy czytelników, a skala ocen rozciąga się od absolutnego zachwytu po skrajną nienawiść, często wynikającą z faktu, że nienawidzi się bohaterów tej powieści. Heathcliff ma cechy sadysty i psychopaty. Katarzyna ma w sobie mrok i dzikość. Tragiczna miłość miesza się tu z nienawiścią i przemożnym pragnieniem zemsty. Nie jest to historia, którą można by zaliczyć do romansów. To raczej powieść o tym, jak niszczącą siłą może być wielka namiętność.\nChoć powieść „Rozważna i romantyczna” miała angielskie panny przekonywać o tym, że szalejące w sercu burze należy wyciszać, gwałtowne uczucia studzić rozwagą, pozostaje jednym z romansów wszech czasów. Napisana z wdziękiem i humorem, dużo uwagi poświęca nieszczęściom, które wynikają ze źle ulokowanych uczuć. Gdy pełna temperamentu Marianna rozkochuje w sobie dwóch dżentelmenów jednocześnie, pana Willoughby i pułkownika Brandona, komplikacji nie zabraknie. Gdy rozważna Eleonora dowiaduje się, że jej ukochany Edward się ożenił, wydaje się, że wszystko stracone. Ale Jane Austen umiejętnie wychodzi z tych zawirowań i zmierza do pomyślnego finału. Na ostatnich stronach trudno już znaleźć postać, która nie płakałaby ze szczęścia.\n„Orkiestra bezbronnych”, Chigozie Obioma\nMoje zeszłoroczne odkrycie. Nigeryjczyk Chigozie Obioma jest dwukrotnym finalistą Nagrody Bookera. Jego debiutancka powieść „Rybacy” oprócz nagród literackich przyniosła mu miejsce w rankingu 100 najważniejszych intelektualistów magazynu „Foreign Policy”. Ale to nie znaczy, że nie potrafi przejmująco pisać o miłości. Jego druga książka „Orkiestra bezbronnych” to opowieść o prostym chłopaku z Nigerii, właścicielu skromnej farmy drobiu, który by zasłużyć na miłość dziewczyny z bogatego domu sprzedaje wszystko, co ma, i rusza w świat zdobyć wykształcenie, status społeczny i majątek. Opisy upokorzeń, jakich doświadcza i na jakie godzi się w imię miłości, na długo pozostają w pamięci.\nCzasy peerelu. Licealista zakochuje się w trzydziestokilkuletniej nauczycielce francuskiego. Początkowo widzi w niej piękną, zimną, nieprzystępną Królową Śniegu. Gdy jednak z czasem zaczyna prowadzić coś w rodzaju prywatnego śledztwa, chcąc dowiedzieć się jak najwięcej o jej życiu, rozpoznaje w Madame inną kobietę. Zmieniają się też jego uczucia. Perwersyjne pragnienia i żądze ustępują miejsca onieśmieleniu, fascynacji i współczuciu. Pięknie napisana historia miłosna, którą chwilami czyta się jak thriller. Nie brak jej też humoru.\nDla Jaya Gatsby'ego Daisy była pierwszą dziewczyną z dobrego domu, jaką w życiu poznał. Od początku niepokojąco godną pożądania. Wiedząc, że jako chłopak bez grosza i przyszłości nie zdobędzie jej względów, udał kogoś, kim nie był. Ułatwił mu to mundur oficerski. Spędzony we dwoje miesiąc wystarczył, by Gatsby zrozumiał, że nie będzie umiał już bez Daisy żyć. Słynna amerykańska powieść z 1925 roku to portret „straconego pokolenia”, obraz świata, w którym nie ma już miejsca na romantyczną miłość, zniszczoną przez kult pieniądza. Amerykański sen pozwala parweniuszowi przedzierzgnąć się w bogacza, ale nie daje wstępu do wyższej sfery na równych prawach. Pozorny sukces tylko pogłębia tragiczne rozczarowanie życiem.


Śmierć w Wenecji/Pieśni na śmierć dzieci, Thomas Ostermeier, Schaubühne, Berlin\nPodróż w nieznane sfery\nŚmierć w Wenecji/Pieśni na śmierć dzieci zajmuje szczególne miejsce wśród spektakli, które Thomas Ostermeier zrealizował w ostatnich latach.\nTo dziwne przedstawienie, różniące się od innych prac tego reżysera, znanego przede wszystkim z subtelnych portretów współczesnych kobiet i kreślącego krytyczne obrazy dzisiejszych relacji społecznych. Stylistyczna odrębność spektaklu wpisuje go jednak w ważny nurt interdyscyplinarny Schaubühne, łączący ze sobą bardzo różnorodne sposoby wypowiedzi scenicznych.\nPrzedstawienie rozpoczyna się stopniowo; dystans dzielący nas od czasu akcji noweli Thomasa Manna, rozgrywającej się na początku XX wieku, pośród zwiastunów pierwszej wojny światowej, przemierzany jest w płynny sposób. Rozgrzewające się na scenie trzy tancerki wykonują baletowe instrukcje, Josef Bierbichler (aktor cieszący się w Niemczech sławą outsidera) prowadzi cichym głosem prywatną rozmowę z pianistą, a wkraczająca na scenę w negliżu korpulentna aktorka, ubierana i charakteryzowana na oczach publiczności, przemienia się stopniowo w guwernantkę, która będzie sprawować opiekę nad dziećmi z rodziny polskiej arystokracji. Maximilian Ostermann (wkrótce Tadzio) przemierza scenę zajęty grą na iPadzie. Narrator czyta do mikrofonu kilka zdań z opowiadania Manna. Wynurzające się stopniowo zarysy utworu pozostaną przez cały wieczór umownie powiązane z dzisiejszą rzeczywistością: ekipa filmowa, rozpoczynająca przygotowania do pracy podczas próby, pojawi się jeszcze wielokrotnie na scenie, a filmowane przez nią zbliżenia będą wyświetlane na wielkim ekranie zawieszonym w górnej części sceny, niczym ogromny obraz.\nMinimalistyczna scenografia Jana Pappelbauma, zredukowana do kilku elementów wystroju luksusowego hotelu, emanuje atmosferą noweli Manna. Wytworną i przestronną salę restauracji na weneckim Lido wyznaczają jedynie trzy wielkie okna werandy, zasłonięte firanami poruszanymi lekkim powiewem sirocca i przepuszczającymi jaskrawe słoneczne światło, co stwarza złudzenie panującego na zewnątrz upału. Wyposażenie wnętrza ogranicza się do dwóch stołów: długiego, przy którym zasiądzie do posiłku guwernantka z Tadziem i jego siostrami, i pojedynczego stolika dla samotnego przybysza z Niemiec. Z lewej strony, w tyle, ustawiony jest fortepian; ze schodów prowadzących na górne piętro będzie korzystać polska rodzina. Eleganckie wnętrze sugerujące dziewiętnastowieczny świat przesiąknięte jest niepokojem, jego świetność zdaje się chylić ku upadkowi.\nKto oczekuje scenicznej realizacji literatury Manna w sposób podobny do tego, jak uczynił to w swoim filmie Luchino Visconti, przeżyje rozczarowanie. Na płaszczyźnie opowieści snutej w spektaklu Ostermeiera pozornie nie wydarzy się wiele. Gustav von Aschenbach zasiądzie przy swoim stoliku i odda się obserwacji Tadzia bawiącego się z siostrami. W jadalni pojawi się parokrotnie kelner, hotelowi goście zjedzą posiłek i obejrzą występ przyjezdnych artystów, ognista muzyka gitarzysty porwie do tańca nawet układne siostry. W pewnym momencie padnie słowo „cholera”. Aschenbach i Tadzio wymienią między sobą kilka spojrzeń (widocznych dla publiczności za pośrednictwem filmowanych obrazów) i natkną się na siebie, przemierzając hotelowe pomieszczenie. Siedząc przy swoim stoliku, Aschenbach zrobi niewprawnie upiększający makijaż; niedługo potem umrze. Na tym kończy się rozpoznawalna dla odbiorców historia z opowieści Manna.\nŚmierć Aschenbacha nie jest jednak zakończeniem przedstawienia. Sala hotelowa zamienia się nagle w krajobraz, w którym deszcz czarnego popiołu, czy może okruchów lawy, sypie się z nieba, zaś prawie nagie tancerki tańczą w nim ekstatyczny taniec. Atmosferę pięknych, pełnych grozy ekspresjonistycznych obrazów pogłębiają dźwięki szarpanych strun fortepianowych, przetwarzane i nagłaśniane elektronicznie. Wizje te pozostają zagadką. Czy są obrazem wojny, końca świata czy przedsionka piekła (które oczekuje Aschenbacha)? Wybuchu wulkanu, śmiertelnej zarazy w Wenecji czy może współczesnej katastrofy atomowej?\nOstatnia część spektaklu należy do Gustava Mahlera. Josef Bierbichler, stojący obok fortepianu, śpiewa fragmenty pieśni z cyklu Pieśni na śmierć dzieci i inne, podobne w nastroju utwory. Jego śpiew jest daleki od klasycznych wykonań tego rodzaju kompozycji i zrywa również z dotychczasową estetyką spektaklu. Ta półrecytacja, intymny, drżący falset, roztacza atmosferę melancholii. Ale dlaczego śpiewane są właśnie te pieśni?\nPrzemilczenia, niespójności i przede wszystkim otwarte pytania, które stawia Ostermeier, prowokują do powtórnej lektury noweli. Oczywiście trudno powiedzieć, czy takie odesłanie do dzieła Manna było rzeczywiście intencją reżysera, niemniej okazuje się ono niezwykle owocne. W nim bowiem znajduje się klucz do rozszyfrowania niezrozumiałych dotychczas zabiegów scenicznych. Ostermeier buduje obrazy w oparciu o zdania i fragmenty utworu, które przez swoją marginalną wagę dla jego literackich interpretacji rzadko kiedy przechowywane są w pamięci. Tak na przykład przelotne myśli Aschenbacha dotyczące słabej kondycji fizycznej Tadzia i towarzyszący im wniosek, że chłopcu pisane jest zapewne krótkie życie, wyjaśniają włączenie do spektaklu cyklu pieśni Mahlera. Można także odkryć, że taneczna scena ma swoje źródło w drobnej sekwencji traumatycznego snu Aschenbacha, który w opisie Manna, podobnie jak i na scenie, służy głównie stworzeniu nastroju i nie ma bezpośredniego wpływu na przebieg weneckich wydarzeń.\nNowela Manna jest opowieścią o niespodziewanej miłości starzejącego się pisarza do młodego chłopca. To miłość platoniczna, rozgrywająca się w sferze myśli i uczuć. Jej aspekt społeczny był jednak dla pisarza najwyraźniej istotny, gdyż w swoich wypowiedziach na temat utworu Mann podkreślał, że jest to historia mężczyzny, który traci swą godność i staje się pośmiewiskiem dla otoczenia. Takie spojrzenie na temat homoseksualnej miłości jest z pewnością dalekie Ostermeierowi. Mimo to jego spektakl nie jest polemiką z dziewiętnastowiecznymi poglądami autora. Reżyser nie stara się też przekładać na dzisiejszy język teatru psychologicznej warstwy tekstu oraz sugestywnie opisanej homoerotycznej obsesji Aschenbacha. Przedstawiona w zredukowanej formie fabuła noweli czyni główny temat wystarczająco obecnym, aby niepokoić i skłaniać do dyskusji konserwatywną społeczność.\nTen społeczno-obyczajowy aspekt spektaklu nadaje mu autonomiczny charakter i broni przed możliwym zarzutem zbytniej bliskości formalnej do inscenizacji Romea Castellucciego. Takie skojarzenie, które być może nawet spodobałoby się samemu Ostermeierowi, ceniącemu sobie sztukę włoskiego kolegi pracującego w ostatnich latach w Schaubühne, nasuwają brak fabularnej historii, minimalizm, unikanie linearności czy wizualny estetyzm przełamywany muzycznymi zniekształceniami. Najnowsze przedstawienia Ostermeiera: The Little Foxes Lillian Hellman, Ryszard III Szekspira i Bella Figura Yasminy Rezy świadczą jednak o tym, że wyprawa w świat interdyscyplinarności i metafizyki była dla reżysera, tak jak i dla Aschenbacha czy śpiewającego Bierbichlera, krótką przygodą, wiodącą w nieznane dotychczas dla nich światy.\nŚmierć w Wenecji/Pieśni na śmierć dzieci


10 Najlepszych Specjalistów Od Refleksologii Stóp, 2020\nNajlepsi Specjaliści od Refleksologii Stóp, 2020\nZawiązana z pasji do refleksologii stóp firma oferuje pierwszorzędny masaż na obszarze Piły, a także pobliskich miast i powiatów. Przedzwoń natychmiast po więcej szczegółów - nie pożałujesz.\nPerfekcyjna refleksologia stóp to życiowa pasja tego salonu masażu - są niekwestionowanym liderem w fachu masażysty. Wykonaj jeden telefon, a otrzymasz wycenę, która z całą pewnością będzie godna Twojej uwagi.\nChcesz znaleźć solidnego partnera, dzięki któremu osiągniesz swój cel? Przychodnia Rehabilitacyjna FIT-MED Sp z oo będzie najszybszą drogą. Przedstawią Ci dobrą ofertę - sprawdź już dziś, nie pożałujesz.\nPracownia Fizjoterapii i Masażu Magdalena Sierakowska oferuje swoje usługi. Skupia się na Klientach z rejonu Wrocławia i okolic. Nie trać czasu i poproś o ofertę - gwarancja zadowolenia!\nFirma Fitness Medical Center to eksperci od refleksologii stóp, świadczący usługi dla Klientów z powiatu sierpeckiego i pobliskich miast. Ażeby uzyskać dokładną wycenę skontaktuj się - to Ci się opłaci.\nPierwszorzędna Refleksologia Stóp\nRefleksologia stóp na najwyższym poziomie to dla firmy Gabinet Medycyny Manualnej TerapiQ pasja przekazywana z pokolenia na pokolenie, dlatego chętnie podejmą się zlecenia dla Ciebie. Ustal pasujący termin bez zbędnej zwłoki!\nSzukasz cen, cenników lub kosztów refleksologii stóp? A może interesuje Cię najtańsza oferta ? Złóż zapytanie, a specjaliści sami prześlą Ci wyceny.\nInne pobliskie usługi: Masaż relaksacyjny Zespół na wesele Serwis drukarek\nPlanujesz znalezienie salonu masażu z okolic Bydgoszczy, ale nie chcesz przepłacać? RMfizjo - Radosław Machalski oferuje wykonanie usług w niskiej cenie. Ustal pasujący termin!\nHARMONIA TERAPIE NATURALNE świadczy swoje usługi uwzględniając najnowsze rozwiązania i trendy. Koncentruje się na Klientach z rejonu Powiatu Rybnickiego oraz przyległych powiatów. Zapytaj o ofertę dopasowaną do Twoich potrzeb i przekonaj się co firma może Ci zaproponować.\nZnakomici pracownicy Fanaberia spełnią Państwa wymagania w temacie refleksologii stóp. Gorąco zachęcamy do zadawania pytań - to Ci się opłaci.\nZnaleźliśmy specjalnie dla Ciebie najlepszą usługę salonu masażu. Specjaliści z VITALMED MROZOWSCY SJ przeanalizują i kompleksowo wykonają zlecenie. Przedstawią Ci dopasowaną propozycję - skontaktuj się i sprawdź, nie pożałujesz.\nJeśli interesują Cię opinie na temat refleksologii stóp i salonów masażu, szukasz porad lub ofert skontaktuj się ze specjalistami w tej dziedzinie. Otrzymasz fachową pomoc oraz oferty na realizację potrzebnych Ci usług. Już teraz wyślij zapytanie do profesjonalistów z Oferteo i poznaj najlepsze rozwiązania.\nChcesz znaleźć masażystów od pierwszorzędnego masażu w rejonie Bielska-Białej lub na terenie powiatu Bielsko-Biała? Napisz w krótkim formularzu na czym Ci zależy i otrzymaj dopasowaną ofertę spełniającą Twoje wymagania.\nDobry salon masażu z terenu Lublina to prawdziwi specjaliści, z którymi opłaca się współpracować, gdyż mają doświadczenie. Ledwie jeden telefon dzieli Cię od dostania świetnej wyceny - skontaktuj się!\nChesz znaleźć sprawdzonego profesjonalistę z zakresu pierwszorzędnego masażu do realizacji zaplanowanych działań? Firma Dotyk Relaksu jest gotowa Ci pomóc. Przedzwoń i otrzymaj wstępną wycenę, która na pewno Ci się spodoba.\nTen masażysta działa na terenie miejscowości Lublin i oferuje liczne usługi z zakresu doskonałej refleksologii stóp. Przedzwoń, aby otrzymać ofertę - nie będziesz żałować.\nZawodowcy z Progres Barbara Sitek to specjaliści w każdym calu i są zawsze gotowi służyć pomocą każdemu zainteresowanemu poszukującemu profesjonalisty od refleksologii stóp. Konkretną wycenę możesz otrzymać jeszcze dzisiaj, więc nie trać czasu.\nWciąż nie masz salonu masażu? Gabinet fizjoterapii i uslug medycznych Tomasz Deput to wspaniały wybór. Umów się na konkretny termin od razu!\nPoszukujesz dobrego salonu masażu do wykonania Twojego zlecenia w konkurencyjnej cenie? Ayurveda Karina Powieśnik to najlepsze rozwiązanie. Mają ofertę dla każdego, nie pożałujesz.\nGdy szukasz dobrego salonu masażu to skorzystaj z usług specjalistów z Dom Pacjenta - Gabinet Rehabilitacji i Masażu. Jeszcze dzisiaj umów się z nimi na rozmowę, aby poznać wycenę.\nSzukasz salonu masażu do niezwłocznej realizacji Twojego zlecenia? Dobrze trafiłeś - ManSPA Kraków już dziś od przyjęcia zamówienia przystąpi do wykonania prac. Otrzymaj propozycję dopasowaną do Twoich potrzeb i zobacz co firma ma do zaoferowania.\nTen dobry salon masażu to prawdziwi specjaliści, z którymi warto współpracować, gdyż mają duże doświadczenie. Dłużej nie trać czasu i zadzwoń od razu - na pewno będziesz zadowolony!\nJuż od kilku lat pracownicy firmy Rehabilitacja Robert Myca oferują usługi z zakresu masażu, dzięki temu są gotowi obsłużyć każdego Klienta potrzebującego specjalistycznych umiejętności tych fachowców. Jeśli chcesz uzyskać dokładną wycenę skontaktuj się od razu - warto.\nActiv zapewnia bogatą ofertę idealnego masażu stóp gwarantując przy tym solidną obsługę, a na życzenie też usługi dodatkowe, które również mogą Cię zainteresować. Zdecyduj się od razu - skontaktuj się i otrzymaj niezobowiązującą ofertę, która przypadnie Ci do gustu.\nRefleksologia stóp na najwyższym poziomie to ich pasja, dlatego są zawsze gotowi do owocnej współpracy. Już nie zwlekaj i poproś o ofertę - gwarantujemy, że będziesz zadowolony!\nRefleksologia stóp nie ma dla firmy Gaja-Naturalne Terapie żadnych tajemnic. Dzięki doskonałemu doświadczeniu są gotowi poradzić każdemu Klientowi. Określ na czym Ci zależy i poznaj dopasowaną ofertę spełniającą Twoje oczekiwania.\nFirma Gabinet Fizjoterapeutyczny Aktiv-Med to prawdziwi profesjonaliści w temacie refleksologii stóp. Swoje usługi oferują wszystkim mieszkańcom w rejonie Lublina. Skontaktuj się z nimi od razu, aby otrzymać ofertę.\nWysoko wykwalifikowani pracownicy firmy Strefa3L spełnią Państwa oczekiwania w temacie refleksologii stóp. Realizują oczekiwania nawet najbardziej wymagających Klientów.\nSumienny Salon Masażu\nPełny profesjonalizm, dobre jakościowo kosmetyki czysto i schludnie. Udałem się na serię masaży karku już po kilku masażach poczułem wyraźną ulgę polecam.\nPodobne zlecenia: Masaż erotycznyUsługiFachowiecZleceniaSzukam zleceń


Papierosy podrożeją o 90 groszy - Dziennik.pl\n17 września 2009, 08:51 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nPapierosy podrożeją o 90 groszy / Inne\nMinisterstwo Finansów chce załatać dziurę budżetową portfelami palaczy. Resort planuje podnieść akcyzę o prawie trzy procent. Tłumaczy to tym, że musi dostosować podatki do stawek unijnych. To oznacza, że cena paczki papierosów wzrośnie o minimum 90 groszy.\nUstawa budżetowa na 2010 rok zakłada podwyżkę akcyzy na papierosy. Ma ona wynieść 2,57 proc. i wynika z uwzględnienia wskaźników ekonomicznych - wyjaśnia Ministerstwo Finansów. Zdaniem ekspertów taki ruch może spowodować wzrost wpływów budżetowych. Nie powinien jednak zmniejszyć konsumpcji i zwiększyć przemytu papierosów.\nCelem podwyżki akcyzy na papierosy od przyszłego roku jest zdaniem Ministerstwa Finansów jedynie spełnienie unijnego wymogu minimalnego opodatkowania akcyzą papierosów. Szymon Parulski, doradca podatkowy w Kancelarii Parulski i Wspólnicy, przypomina, że od 1 stycznia 2009 r. Polska jest zobowiązana opodatkować akcyzą papierosy na poziomie minimum 64 euro na 1000 sztuk papierosów z najpopularniejszej kategorii cenowej.\n"W związku z tym, że minimalny poziom opodatkowania został określony w euro, a kurs złotówki na 1 października 2009 r. będzie z pewnością niższy niż rok temu, podwyżka akcyzy może faktycznie wynikać z tego powodu" - ocenia Szymon Parulski.\nRównież Karolina Donowska, ekspert w CMS Cameron McKenna, dodaje, że według zeszłorocznego kursu euro Polska mieściła się w minimum unijnym, a obecnie, w związku ze wzrostem kursu, już się w tym minimum nie mieści.\nWIęcej informacji Od 2010 roku cena paczki papierosów będzie wyższa o 90 groszy\nUkrył papierosy w ciężarówce pełnej trocin


Wynik ostrej fizjologii i chronicznej oceny zdrowia II (APACHE II) może wynosić od 0 do 71, przy czym wyższe wyniki wskazują na cięższą dysfunkcję narządu. Dziewięćdziesiąt dni po randomizacji zmarło 829 z 3010 pacjentów (27,5%) w grupie intensywnej kontroli, w porównaniu z 751 z 3012 pacjentów (24,9%) w grupie kontrolnej konwencjonalnej (Tabela 3). Bezwzględna różnica w śmiertelności wynosiła 2,6 punktu procentowego (95% CI, 0,4 do 4,8), a iloraz szans na śmierć przy intensywnej kont...\nNeumann i in. (Wydanie 28 lipca) wskazują, że koszt posiadania jednego dziecka z zapłodnieniem in vitro zaczyna się od 66 667 USD i może wzrosnąć nawet do 800 000 USD. Ta analiza kosztów jest nieodpowiednia. Obejmuje takie zmienne, jak czas podróży do spotkań i czas stracony w pracy z powodu leczenia. Nie bierze pod uwagę częstości występowania depresji oraz dodatkowych kosztów wizyt w zakresie zdrowia psychicznego i dni straconych z pracy, które zostałyby zaoszczędzone, gdyby bezpłodnoś�...\nZbudowaliśmy biblioteki kodowania barowego z genomowego DNA uzyskanego od 172 pacjentów z kardiomiopatią okołoporodową i 332 pacjentów z kardiomiopatią rozstrzeniową. Biblioteki wzbogacono o części kodujące białka 43 genów, które po zmutowaniu powodują poszerzenie kardiomiopatii, a następnie sekw...\nBardzo duże, uległe sprawie przerostowej brodawki mogą wypadać podczas oddawania stolca i dawać uczucie niecałkowitego wypróżnienia; w takim przypadku pierwszą myślą jest zazwyczaj, że to polip odbytnicy, lecz siedzibą polipów jest z reguły odcinek odbytnicy powyżej linii pecten, natomiast punktem wyjścia brodawczaka zapalnego jest zawsze ta właśnie linia. Poza tym, w przeciwieństwie do brodawczaka zapalnego, polip nie jest wrażliwy na ucisk. Po przygotowaniu pola operacyjnego ...


Ford Focus Sedan ma się dobrze. Właśnie trafił do polskich salonów - autoGALERIA\nFord Focus Sedan ma się dobrze. Właśnie trafił do polskich salonów\nMarcin Napieraj 04.11.2020\nCzwarty Ford Focus Sedan trafia do polskich salonów (od 78 900 zł). To ciekawe, bo nie mogę sobię przypomnieć, poza "jedynką" jak taki samochód wygląda.\nNo jakoś się ta wersja nadwoziowa nie przyjęła do końca. Po głębszym zastanowieniu, "trójkę" może kiedyś widziałem. Ford Focus Sedan czwartej generacji jest za to całkiem przyjemny z wyglądu. Ma niecałe 4,7 metra długości i całkiem dobre proporcje, z przetłoczeniem na tylnym błotniku, które dodaje mu nieco "ciekawości" w bryle.\nBagażnik Focusa Sedan ma 539 litrów pojemności, jest to więc ciekawa opcja na rodzinny wóz, jak ktoś nie lubi kombi. Albo SUV-ów. Albo vanów.\nFord Focus Sedan trafi na polski rynek z jednym z trzech silników benzynowych. Możemy wybrać silnik trzycylindrowy, lub trzycylindrowy. Pierwszy ma litr, i może mieć 100 KM lub 125 KM, drugi to 1.5 o mocy 150 KM. Pewnie niedługo ustąpi miejsca odmianie 1.0 mHEV o mocy 155 KM. Silniki 1.0 wyposażone są standardowo w sześciobiegowy "manual". Mocniejszy silnik dostępny jest tylko z "automatem" o 8 przełożeniach.\nFord Focus Sedan - wersje\nZ punktu widzenia klienta dobrą informacją jest to, że Ford Focus Sedan kosztuje tyle samo co hatchback. Gorszą, że można wybrać tylko jedną z dwóch wersji wyposażenia. Gołą - Trend, za 78 900 zł i nieco mniej gołą Connected (od 89 000 zł).\nW tej pierwszej otrzymamy, podobnie jak w pięciodrzwiowym Focusie, m.in. manualną klimatyzację, stalowe alufelgi (16"), ogranicznik prędkości, radio z bluetooth, asystenta pasa ruchu oraz diodowe światła do jazdy dziennej. Odmiana Trend występuje jednak wyłącznie z najsłabszym silnikiem.\nFocus Connected, droższy o ponad 10 000 zł, będzie wyposażony standardowo w mocniejszy silnik. Dodatkowo ma system SYNC3 z interfejsami Apple CarPlay i Android Auto oraz nawigacją, podłokietnik, system doświetlania zakrętów oraz lepsze "sportowe" fotele. A, no i aluminiowe felgi. Jeśli lista opcji będzie taka jak w innych wersjach, będzie można dokupić np. pakiet Winter z ogrzewaną szybą i siedzeniami, czy chociażby światła LED.\nJeśli to już koniec oferty, to wyraźnie widać, że Ford celuje w klienta flotowego/taksówki. Choć cena nie należy do bardzo niskich.\nFord Focus Sedan - cennik\nFord Focus Sedan Trend Connected\n1.0 EB 100 KM 6MT 78 900 zł -\n1.0 EB 125 KM 6MT - 89 000 zł\n1.5 EB 150 KM 8AT - 104 000 zł\nNa razie brak informacji o wersji Titanium, w której pojawia się seryjna automatyczna klimatyzacja, czy tempomat. Jak jednak widzicie na zdjęciach, chiński Focus Sedan jest dostępny jako Titanium, czy ST Line.\n#Ford Focus Sedan #Ford Focus Sedan cena #Ford Focus sedan cennik #ile kosztuje ford focus sedan #ford focus 4d cena #ford focus 4d bagażnik #ford focus sedan bagażnik


Miskant chiński FLAMINGO - Miscanthus sinensis Bukszpanik.pl Szkółka roślin ozdobnych Knurów ul. Wilsona 80 tel. 500 365 666\n» Miskant chiński FLAMINGO - Miscanthus sinensis\nMiskant chiński FLAMINGO - Miscanthus sinensis\nBylinowa trawa, tworząca gęste kępy o wysokości 1,2 m (1,6 m w czasie kwitnienia) i szerokości 0,5-1 m.\nŁukowato wygięte liście o długości 70-80 cm i szerokości ok. 2 cm mają białe unerwienie.\nJesienią przybierają złocistopomarańczową barwę.\nKwiaty zebrane są w atrakcyjne, różowosrebrzyste, przewisające wiechy, które licznie pojawiają się późnym latem (pod koniec VIII) i stanowią ozdobę rośliny do końca wegetacji, a nawet zimą. Trawa ta wymaga słonecznego lub tylko lekko zacienionego stanowiska oraz żyznej, stale wilgotnej, ale przepuszczalnej gleby.\nMłodsze rośliny warto zabezpieczać przed mrozem. Są szczególnie wrażliwe na nadmiar wilgoci zimą.\nNAGRODY: Award of Garden Merit (2001) przyznawana przez brytyjskie Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze (RHS) wartościowym roślinom ogrodowym\n✔ ogrody przydomowe\n✔ zieleń publiczna\n✔ kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)\n✔ kwiaty cięte\n✔ suche bukiety\n✔ w grupach\n✔ soliter (pojedynczo)\n✔ nad wodą


Wyspa Lošinj - zieleń lasów i turkusowe morze - Blog HolidayCheck.pl\nTamtejsze wody otaczające wyspę upodobały sobie delfiny. W miejscowościach na Lošinj znajdziemy liczne oferty rejsów, podczas których można podziwiać beztrosko baraszkujące delfiny. Te sympatyczne ssaki stały się symbolem wyspy, a 2 sierpnia obchodzony jest na Lošinj – Dzień Delfina.\nPołożenie z daleka od lądu sprawia, że na wyspie panuje wyjątkowy mikroklimat. Wpływ powietrza morskiego powoduje, że klimat jest łagodniejszy niż na lądzie. Latem temperatury są nieco niższe, a zimy cieplejsze.\nNajwiększy rozwój wyspy przypada dopiero na wiek XIX. Sława wyspy była związana ze zlokalizowaną w mieście Mali Lošinj stocznią, w której budowano żaglowce dla cesarstwa Austro-Węgier. Kiedy na morzach pojawiły się parowce, stocznia została zamknięta, ale popularność wyspy nie przeminęła. Licznie przybywali tu zamożni Austriacy, korzystając z leczniczych właściwości klimatu. Z czasem przybywało coraz więcej kuracjuszy, a wyspa zyskał status uzdrowiska. Dzisiaj jest bardzo lubianym miejscem wypoczynku, zwłaszcza przez Niemców i Włochów. W czasach współczesnych wybudowano nowoczesne kompleksy hotelowe z centrami odnowy biologicznej, nie brakuje jednak kameralnych willi i apartamentów.\nKalendarz wydarzeń kulturalnych jest niezwykle zróżnicowany. W kwietniu trwa Festiwal Kuchni Lošinj, który ma na celu ożywienie morskich tradycji wyspy. Miejscowe restauracje oferują różnorodne dania z ryb i owoców morza w nowatorskich aranżacjach. W Mali Lošinj odbywają się np. Dni Apoxyomenosa, greckiego atlety, którego posąg odnaleziono w morzu, w pobliżu wyspy. Z tej okazji organizowane są wystawy ceramiki i biżuterii antycznej, zapasy, a nawet pokazy fryzur antycznych. W tych dniach hotele proponują specjalną ofertę: masaże i łaźnie rzymskie. Latem odbywają się również występy orkiestr dętych, a 24 sierpnia – dni miasta. Najważniejszym wydarzeniem są organizowane przed Nowym Rokiem, zawody w łowiectwie podwodnym.\nWyspa doskonale nadaje się do pieszych wędrówek, przez wnętrze wyspy prowadzi wiele wytyczonych ścieżek, którym można dotrzeć do odludnych zakątków, malowniczych zatoczek i osad.\nChorwacja wyspy chorwackie wakacje w Chorwacji Wyspa Lošinj


Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy Ostroróg zaprasza na festiwal taneczny „Wyginam śmiało ciało”, który odbędzie się 2 lipca 2022r.\nPrzez całe lato trwać będzie X edycja objazdowego festiwalu „Teatr w Małym Mieście”. Kilka spektakli będzie można zobaczyć w wielkopolskich miejscowościach. Wystąpią: Teatr Łata, Teatr Ewolucji Cienia oraz Teatr Wariate.\nXIII spływ kajakowy szlakiem Wielkiej Peli Wielkopolski\nLokalna Organizacja Turystyczna MARINA 8 czerwca ruszyła z naborem na spływ kajakowy szlakiem Wielkiej Pętli Wielkopolski. XIII edycja największego w regionie wydarzenia kajakowego odbędzie się 9 lipca br. na trasie Mielnica Duża (gmina Skulsk) – Przystań Wodna w Ślesinie.\n„Orzeł i krzyż” - największe plenerowe widowisko z historią w tle\nNajwiększe widowisko plenerowe w Polsce, w którym co roku biorą udział tysiące Poznaniaków i turystów z całej Polski, powraca do Murowanej Gośliny już na przełomie czerwca i lipca. „Orzeł i Krzyż” to 1000 lat polskiej historii przedstawione w ciągu dwóch godzin pełnych emocji i wrażeń. 300 aktorów, 44 tysiące m2 sceny, efekty świetlne, mappingi, efekty pirotechniczne i kaskaderzy, to tylko część atrakcji czekających na widzów w tym roku.\nFundacja Aktywizacji Zawodowej Osób Niepełnosprawnych FAZON, której założycielem jest Polska Organizacja Pracodawców Osób Niepełnosprawnych od wielu lat przyznaje prestiżowe statuetki dla Pracodawców Wrażliwych Społecznie. Właśnie rusza 17. edycja Kampanii Społecznej Lodołamacze 2022.\nJeżyckie Centrum Kultury zaprasza na wernisaż wystawy „Twórczy Dotyk II – giganci współczesnej rzeźby”, który odbędzie się w piątek 10 czerwca 2022r. o godz. 19:00 w Galerii Sztuki Rozruch przy ul. Jackowskiego 5–7 w Poznaniu.\nGiętkie Pióro 2022\nZapraszamy uzdolnione literacko dzieci i młodzież w wieku 13-18 lat (klasa maturalna) do udziału w ogólnopolskim konkursie o Nagrodę Giętkiego Pióra. Udział w konkursie daje możliwość publicznej prezentacji własnych utworów literackich w drukowanym wydawnictwie, w wersji elektronicznej na stronie konkursu i w wersji scenicznej – spektaklu teatralnego.\nProjekt „Konserwacja fortepianów z kolekcji Muzeum Historii Przemysłu w Opatówku”\nMuzeum Historii Przemysłu w Opatówku otrzymało dofinansowanie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach rządowego programu „Wspieranie działań muzealnych” na realizację dwuletniego zadania na lata 2022-2023 z zakresu konserwacji pn. „Konserwacja fortepianów z kolekcji Muzeum Historii Przemysłu w Opatówku”.\nFestiwal Polskiej Piosenki im. Janusza Kondratowicza w Luboniu\nRuszył nabór zgłoszeń uczestników na Festiwal Polskiej Piosenki im. Janusza Kondratowicza w Luboniu poprzez stronę internetową organizatora oraz w mediach społecznościowych.\nPrzedPolska. Ziemie polskie w czasach plemiennych\nW Muzeum Początków Państwa Polskiego w Gnieźnie udostępniono nową wystawę czasową - „PrzedPolska. Ziemie polskie w czasach plemiennych”. Tym razem to opowieść o tym, jak kształtowała się historia ziem polskich przed powstaniem państwa Piastów i chrztem Mieszka I.\nCo wiemy o jednym z największych „miast” wczesnośredniowiecznej Europy? Czy Wolin był bardziej słowiański czy jednak skandynawski? Jakie wolińskie zabytki przetrwały do dziś? Tego wszystkiego można dowiedzieć się z prezentowanej w Muzeum Początków Państwa Polskiego w Gnieźnie wystawy pt. „Wolin Słowian czy wikingów?”.\nREGULAMIN przyznawania patronatu medialnego przez Polskie Radio Regionalną Rozgłośnię w Poznaniu Radio Poznań S.A.\n1. Polskie Radio Regionalna Rozgłośnia w Poznaniu Radio Poznań S.A. może objąć patronatem medialnym wydarzenia i przedsięwzięcia mające szczególne znaczenie dla lokalnej społeczności regionu wielkopolskiego w szczególności o charakterze edukacyjnym, kulturalnym, naukowym, sportowym i społecznym.\n2. Patronatem medialnym nie będą obejmowane wydarzenia i przedsięwzięcia:\na) naruszające obowiązujące w naszym kraju prawo i normy obyczajowe,\nb) mające na celu jedynie osiągnięcie zysku,\nc) organizowane przez partie polityczne lub służące promocji partii i ugrupowań politycznych.\n3. Podmiot, ubiegający się o patronat, składa wniosek o jego przyznanie w siedzibie Polskiego Radia Regionalnej Rozgłośni w Poznaniu Radio Poznań S.A. przy ulicy Berwińskiego 5, bezpośrednio lub za pośrednictwem poczty, faksem na nr 61 66-44-957, bądź przesyła wniosek na adres poczty elektronicznej: promocja@radiopoznan.fm, nie później, niż 21 dni przed terminem planowanego wydarzenia lub przedsięwzięcia.\n4. Wzór wniosku o objęcie patronatem medialnym przez Polskie Radio Regionalna Rozgłośnia w Poznaniu Radio Poznań S.A. wydarzenia lub przedsięwzięcia, znajduje się w załączniku nr 1 do regulaminu.\n5. Zespół Promocji i Organizacji Imprez Polskiego Radia Regionalnej Rozgłośni w Poznaniu Radio Poznań S.A. w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawidłowo wypełnionego wniosku o objęcie patronatem wydarzenia lub przedsięwzięcia, wydaje decyzję w sprawie jego przyznania. Zespół Promocji i Organizacji Imprez Polskiego Radia Regionalnej Rozgłośni w Poznaniu Radio Poznań S.A. powiadamia o decyzji Podmiot wnioskujący o patronat, w formie pisemnej: pocztą, faksem lub za pośrednictwem poczty elektronicznej, nie później, niż w terminie 4 dni od dnia podjęcia decyzji w sprawie patronatu.\n6. Od decyzji negatywnej nie przysługuje odwołanie.\n7. Objęcie patronatem danego wydarzenia lub przedsięwzięcia przez Polskie Radio Regionalną Rozgłośnię w Poznaniu Radio Poznań S.A, nie oznacza wsparcia organizacyjnego lub finansowego.\n8. Organizator wydarzenia lub przedsięwzięcia, objętego patronatem przez Polskie Radio Regionalna Rozgłośnia w Poznaniu Radio Poznań S.A, zobowiązany jest do:\n- zamieszczenia logo Radia Poznań w materiałach informacyjno - promocyjnych (m.in. na plakatach, zaproszeniach i broszurach), związanych z wydarzeniem lub przedsięwzięciem,\n- umożliwienia ekspozycji logotypu w miejscach możliwie najlepiej eksponowanych (baner, roll-up, naklejki). Ponadto Organizator zobowiązuje się do publicznego wymienienia przez prowadzącego nazwy Radia Poznań jako patrona medialnego podczas imprezy.\n- przysłania droga mailową informacji o wydarzeniu lub przedsięwzięciu (plakat, materiał prasowy, zdjęcia, logotypy).\n9. Organizator wydarzenia lub przedsięwzięcia, objętego patronatem przez Polskie Radio Regionalną Rozgłośnię w Poznaniu Radio Poznań S.A, ma obowiązek przedstawienia Polskiemu Radiu Regionalnej Rozgłośni w Poznaniu Radio Poznań S.A, do akceptacji, materiałów informacyjno - promocyjnych z umieszczonym logotypem Radia Poznań.\n10. Logotyp Radia Poznań znajduje się na stronie internetowej radiopoznan.fm w zakładce Reklama – Materiały Promocyjne do pobrania wraz zasadami jego umieszczania.\n11. W szczególnie uzasadnionych wypadkach Radio może odstąpić od wymagań formalnych wskazanych w Regulaminie, a w szczególności wymogów określonych w ust. 3 i 4. Radio nie może odstąpić od wymagań wskazanych w ust. 1 i 2.\nWniosek przyznania patronatu medialnego


Liverpool - Man Utd. Solskjaer: to my jesteśmy łowcami - Goal.pl\nGoal.pl › Premier League › Solskjaer: to my jesteśmy łowcami\nŹródło: Sky Sports 17:37, 15. stycznia 2021 Marcin Mondorowicz 0\nJuż w niedzielę czeka nas mecz na szczycie Premier League. Liverpool na własnym stadionie zmierzy się z liderującym w tabeli Manchesterem United. Menedżer Czerwonych Diabłów Ole Gunnar Solskjaer tonuje nastroje wokół jego drużyny i podkreśla, że czeka ją niezwykle trudny pojedynek.\nManchester United 36 z punktami po 17 kolejkach prowadzi w ligowej tabeli. Drugi w tabeli Liverpool ma trzy punkty straty, a plasujący się na trzecim miejscu Manchester City traci cztery oczka. Obywatele mają jednak na swoim koncie jeden mecz rozegrany mniej.\nNiedzielny mecz Liverpool – Manchester United rozpocznie się o godzinie 17:30. Solskjaer jest przekonany, że jego drużynę stać na zwycięstwo na Anfield Road. – Każda drużyna przystępuje do każdego meczu myśląc, że może go wygrać. Wiemy, że możemy pokonać każdego, gdziekolwiek, każdego dnia. Przystępując do takiego meczu posiadanie poczucia, że jeśli zagramy najlepiej jak potrafimy to możemy wygrać, jest dobrym uczuciem – powiedział Solskjaer.\n– To test i sprawdzenie, gdzie naprawdę jesteśmy, ponieważ gra z Liverpoolem na Anfield jest jednym z wielkich wyzwań. Wygraliśmy wiele, wiele zaciętych spotkań, zdobyliśmy wiele bramek w doliczonym czasie gry. Aby wygrać na Anfield musisz jednak zagrać na swoim najlepszym poziomie – kontynuował norweski szkoleniowiec.\n– Wolałbym być na górze i mieć punkty niż gonić. Ale to my jesteśmy łowcami goniącymi za mistrzami. Oni są tymi, których każdy chciałby pokonać. Byli niesamowici u siebie, więc potrzebujemy tej dodatkowej przewagi. Musimy być skromni i walczyć o każdy centymetr na tym boisku. Każdy mały szczegół może zadecydować o wyniku takiego meczu – dodał.


Panele słoneczne, kolektory, fotowoltaika - to nie jest czarna magiaJak bez problemu poprawić wentylacjęOd prawa rodzinnego po cywilne...Nowoczesne protezy i koronyCzy w 2020 będziesz mógł chłodzić co2?Na pewno nie wiesz jak wybrać dobre panele fotowoltaiczne. Wystarczy, że przeczytasz ten wpisAkcesoria ciążowe i artykuły dziecięce- krótki wpisNa szybko o reklamie, druku i gadżetach reklamowychO integracji sensorycznejBathroom and water problemThe solution to connecting moving parts of the machines to currentOgrzewanie problematycznych przestrzeni, takich jak magazynyTradycja wysyłania zaproszeńSzokujące 3 Metod Aby pożyczć meblePrace budowlane i wykończenioweMydła, olejki i maseczki. Naturalne kosmetyki z MarokaHale namiotoweSzokujące 10 Metod Aby kupić klimatyzacjęGaraż na motorNowe dane jak transportować ponadgabarytyKwestie kosmetyczne i pielęgnacyjne Gdzie do dentysty w Zabrzu?Części do samochodów osobowychCzego używają obecnie dentyści? Nowe techniki w stomatologiiSilesia - mountains, palaces and much moreCiepły dom - zadbaj o toMaszyny na budowieProgramy do wykorzystania w firmach. Co musisz o nich wiedzieć?Nagrzewnice na eventKwestie urodowe - jakie pojęcia musisz znać


legia - piast gdzie oglądać | Legalne zakłady bukmacherskie w Polsce\nLegalni bukmacherzy-legia – piast gdzie oglądać\nlegia – piast gdzie oglądać\nLegia Warszawa – Piast Gliwice. Gdzie transmisja online? Hit Ekstraklasy w internecie [27.06.20, g. 17:30]\nLegia Warszawa – Piast Gliwice to hit najbliższego weekendu z Ekstraklasą. Gdzie obejrzeć online starcie mistrza Polski z aktualnym liderem…


Najgorsze informacje z ostatniej chwili: Nie żyje legendarny muzyk. Miał tylko 49 lat\nDo domu/Kino i muzyka/Najgorsze informacje z ostatniej chwili: Nie żyje legendarny muzyk. Miał tylko 49 lat\nNie żyje legendarny muzyk, wielka gwiazda i prekursor jednego z najbardziej popularnych gatunków muzyki współczesnej. Fatalne informacje obiegły media. Wiadomość o jego śmierci zasmuciła fanów na całym świecie. Miał 49 lat.\nNie żyje popularny muzyk, osoba, która przez 30 lat swojej twórczości działała pod różnymi pseudonimami, zawsze jednak robiąc wielkie zamieszanie w branży muzycznej, przekazał portal muno.pl. Informacja o jego śmierci zasmuciła fanów. Mężczyzna odszedł nagle.\nNie żyje Eric Morillo\nEric Morillo stworzył mnóstwo hitów, jednym z najbardziej popularnych, które pewnie wielu przybliżą jego postać, jest I like to move it, piosenki, która opanowała listy przebojów po tym jak znalazła się na ścieżce do filmu Madagaskar.\nCiało Erica Morillo odnaleziono w Miami Beach. 49-latek w piątek miał stanąć przed sądem, był bowiem oskarżony o przestępstwa na tle seksualnym, przekazuje muno.pl. Wieści o jego aresztowaniu obiegły media miesiąc temu. Fani śledzili, jak potoczy się ta sytuacja, gdy nagle spadła na nich tragiczna informacja o śmierci muzyka.\nKim był Eric Morillo?\nEric Morillo był znany przede wszystkim jako twórca działający w ramach bardzo popularnego gatunku klubowego, Hausu. Podczas swojej 30-letniej kariery działał pod różnymi pseudonimami: Ministers de la Funk, The Dronez, RAW, Smooth Touch, RBM czy Deep Soul, Club Ultimate, aż po Li’l Mo Ying Yang, za każdym razem odnosząc sukcesy na światową skalę.\nEric Morello osiągnął ogromny sukces w USA, gdzie doczekał się nawet ulicy nazwanej własnym imieniem. Tak ukoronowało go rodzinne miasto Union City w stanie New Jersey.\nNa razie nie są znane przyczyny śmieci artysty. Prokuratura prowadzi w tej sprawie śledztwo. To niejedyne smutne informacje zza granicy\nПубликация от Erick Morillo | Subliminal (@erickmorillo) 7 Июл 2020 в 9:34 PDT


Regulamin działu Media – Media – Battlefield Veterans Forum\nRegulamin działu Me...\nRegulamin działu Media\n3 marca 2019 02:22\nW dziale Media zamieszczamy tematy w których nie ma za wiele do przeczytania a jest więcej do obejrzenia.\nTworząc nowy temat sugerujemy się następującymi zasadami:\nTreść tematu powinna zawierać jak najwięcej informacji o treści postu - krótko i zwięźle.\nTreść postu powinna zawierać tylko media (youtube, zdjęcia itp.). Krótka notka jest dozwolona ale jeśli post ma zawierać większą ilość informacji zachęcamy do zakładania tematów w dziale Strefa Gier\nLink do źródła zawsze dobrym zwyczajem i informacją że nie kradniemy materiałów z innych stron.\nMortal Kombat 11 wyciek informacji o postaciach - możliwe że fake\nElement zaskoczenia w EfT by Kotton\nKolejna dawka kompilacji Apex Legends\nTagi Tematów: regulamin (5), media (6), informacje (15), gry (2),


Z Armandem i Bombilem okiem mojej Mamy :)\n23:55, fabella , Subiektywna wiadomość dnia\n15:05, fabella , Obrazy Francji\nW zeszłą niedzielę było jeszcze ciepło. Tak bardzo ciepło,że na spacerze nad Rodanem mijaliśmy ludzi w kostiumach kąpielowych. Chłopcy ze śmiechem biegali za Bombilem. Nie pachniało jeszcze jesienią, tylko indiańskim latem. Dzieci puszczały kaczki na wodzie, zbierały kasztany. Przytuleni do siebie słuchaliśmy ich szczebiotu, jak gadaniny kolorowych ptaków.\nLetni październik. Uwielbiam ten moment, kiedy natura ociąga się z zimą. Kiedy pszczoły, muchy i inne latawce brzeczą wciąż radośnie koło głowy. Z czułością patrzyłam na moje dzieci, szczęśliwego spokojnie męża, na błękit południowo lazurowy. Było mi zwykle ludzko i chwilowo pięknie.\nJeździmy na te spacery 20km na południe od naszej miejscowości, drogą w stronę Marsylii. Nad zieloną rzeką wznoszą się pasma winnic. Już jest po winobraniu, jeszcze przed szalonym malowaniem liści. Tuż po palących ziemię promieniach i przed bolącą chłodem wilgocią. I w takim międzyczasie jest mi wspaniale. Bo człowiek też jest chwileczką w Wieczności. Wciśnięty między historię i przyszłość. Najważniejsze jest właśnie czerpanie radości z każdej przeżytej w pełni chwili. Potem, może stać się coś smutnego, ale co przeżyte to już w nas, na zawsze.\nW niedzielę chyba skończyło się lato. Defintywnie przyroda zamknęła kolejny rozdział. Od wczoraj jest prawdziwie zimno. Takie, jak tu potrafi być, przejmujące. Chłód wciska się w każdy milimetr ciała. Nie pomaga nawet błękitne sklepienie.\nI najdziwniejsze jest to,że mimo żalu za krótkim , indiańskim latem, nie smucę się. Kochanie jakie mnie otacza i ta ostatnia niedziela są już we mnie. Dobrze mieć dobre wspomnienia. Dobrze jest kochać i być kochanym.\n23:38, fabella , Obrazy Francji\nŻebym nie wiem jak się starała, żebym nie wiem jak bardzo chciała być dobra, to jednak nie zawsze udaje mi się osiągnąć ten idealny stan ducha. Zatem jakiś czas temu, z niezadowoleniem spojrzałam na jadącą pod prąd kobietę. Kiedy w końcu ona, przejeżdżając obok mojego otwartego okna, najzwyklej w świecie napluła na mój piękny kołnierz z lisa. A mój syn z niedowierzaniem krzyknął , czemu ta pani to zrobiła? Z niechęcią pomyślałam, no tak Arabka. Wycierając tłusto spływającą wydzielinę przeklinałam w myśli każdą kobietę w chuście. Dziecku powiedziałam jednak tylko,że ta pani jest z pewnością chora psychicznie.\nNie dość,że miałam brudny kołnierz. Niesmak z powodu własnych rasistowskich myśli i z trudem uniknęłam rozwalenia samochodu przez piratkę drogową. To jeszcze na dodatek kłamałam dziecku.\nOd tego czasu nigdy nie jeżdżę z otwarym oknem. Włączam klimatyzator. Więc postępuję nieekologicznie i mnożę wyrzuty sumienia. Nie zwracam również najmniejszej uwagi nawet na największe wykroczenia kogokolwiek. I udaję, że nie widzę dziesiątek kobiet w chustkach na francuskich ulicach. Niczemu nie są winne, a już na pewno nie temu, że jedna z nich napluła mi na ubranie za nic.\nTłumaczę się wielkomyślnie z powodu zbirowatej baby, pejczem obijam własne sumienie za złe myśli i z dezaprobatą patrzę już na mojego lisa. A w końcu co zwierzak zawinił? Nie dość,że go zabili, pofarbowali, to jeszcze nań napluli. A przecież nie będzie pluł nam.. ach nie, to już nie ta sama piosenka, nie ten sam film.\nPostaram się być dobra mimo wszystko. A jak mi się nie uda to do spowiedzi i tak nie pójdę , bo już nie chodzę od zawsze. Zawsze - to bardzo długo i nie zmienię tego w najbliższej przyszłości. Lisa też nie uda mi się ożywić.\nDobro to trudna droga przez życie.\n16:00, fabella , Subiektywny punkt widzenia\nZielono mi w Millery\n15:55, fabella , Obrazy Francji


Mikroskop optyczny - powiększenie 640x - Levenhuk - Sklep Internetowy TwojPasaz.pl\n» Mikroskop optyczny - powiększenie 640x - Levenhuk\nMikroskop Levenhuk Rainbow 2L PLUS pomarańczowy\nMikroskop optyczny o parametrach dobranych optymalnie dla początkujących obserwatorów mikroświata. Trzy obiektywy dołączone do zestawu oraz dwa niezależne źródła światła pozwalają oglądać zarówno przedmioty przezroczyste, półprzezroczyste jak i nieprzezroczyste. Stabilna konstrukcja i mocne zaciski utrzymują szkiełko w jednym miejscu ułatwiając manewrowanie ustawieniami położenia stolika.\nMetalowy korpus jest odporny na intensywne użytkowanie, dlatego nadaje się nie tylko do domu, ale i w szkołach czy na uniwersytetach. Wysokiej jakości układ optyczny Levenhuk gwarantuje doskonałą ostrość obrazu bez zniekształceń, które mogłyby wpływać na efekty prowadzonych obserwacji.\nDla szybszego rozpoczęcia pracy do mikroskopu dołączony został podstawowy zestaw akcesoriów. Mikroskop optyczny sprawdzi się jako prezent zarówno dla dziecka, jak i dorosłego. Sprawdź sam i znajdź nowe hobby dzięki mikroskopom Levenhuk!\nZakres ruchu stolika z użyciem mechanizmu ustawiania ostrości 0-8 mm, pionowy\nMikroskop Levenhuk Rainbow 2L Lime\_Limonowy\nMikroskop Levenhuk Rainbow 50L PLUS Azure\_Błękitny


Kancelaria Adwokacka Adwokat Agata Walczak - Ranking prawników\nAdres strony: http://www.wikk-adwokaci.pl/\nKategorie: województwo dolnośląskie\n9 opinii - Podziel się swoją opinią o prawniku\nBeata - 4 kwietnia 2019\nŚwietna Pani Mecenas! Polecam z całego serca, najlepsza od rozwodów!\nJ. - 19 kwietnia 2018\nUzasadnienie: Świetna obsługa prawna. Szybkość i błyskotliwość to cechy tej adwokat. Polecam. J.\nJan - 25 marca 2018\nPani Adwokat rozwodziła mnie i prowadziła trudną sprawę o podział majątku. Jest pełen sukces, a nawet więcej niż się spodziewałem! Polecam bardzo jej usługi!\nAnna - 6 marca 2018\nPani Mecenas Walczak wywalczyła wysokie alimenty i rozwiodła mnie z rzadko spotykaną klasą – niezawodnym wyczuciem, troską i ogromnym wsparciem. Polecam z czystym i spokojnym sercem!\nBartek - 27 lutego 2018\nGodna polecenia – jako ojciec mam nieskrępowany kontakt z dziećmi i rozsądne alimenty.\nJolanta - 26 lutego 2018\nJak rozwód to tylko ta adwokat! Jest w tym specjalistką. Wywalczyła mi brak mojej winy, wysokie alimenty na dzieci i dodatkowo alimenty na mnie! Bardzo dziękuję za pomoc i pełne wsparcie pani mecenas!\nKlientka - 6 września 2017\nZ usług Pani Mecenas korzystałam przy okazji rozwodu. Jestem bardzo zadowolona. Pani Adwokat świetna w tym co robi. Nie odpuszcza do końca. Na sali sądowej waleczna, a to bardzo ważne. Jeśli ktoś ma problem, to tylko ta Adwokat!\nA. - 11 listopada 2016\nPani Adwokat Walczak przyjmuje też w Legnicy. Poszedłem do niej z polecenia i przyznaję, że jest świetna! Solidna, zawsze przygotowana i zaangażowana. Bardzo waleczna! Dzięki jej determinacji wygrałem sprawę!!!\nWdzięczna klientka - 15 grudnia 2015\nBardzo polecam Panią Mecenas Walczak z Wrocławia! Sprawy prowadzi szybko, sprawnie i konkretnie. Wygrałyśmy moją sprawę!


Domowy sposób na gładkie stopy – peeling złuszczający\nWysłany przez Justyna Sekuła | gru 30, 2017 | Naturalne kosmetyki | 0 |\nReceptura – peeling do stóp z orzeźwiającą miętą, olejkiem z drzewa herbacianego oraz lawendą\nW przerwie między świątecznej warto zadbać o swoje ciało. Jednym z moich ulubionych sposobów pielęgnacji stóp jest delikatna eksfoliacja, znana również jako peeling stóp. Tak naprawdę wystarczy zwykły spacer po plaży, ale niestety większość z nas nie ma takiej możliwości. Dobrą alternatywą jest domowy peeling do stóp pozwalający usunąć martwy naskórek.\nStworzenie własnego peelingu to świetny sposób na dbanie o stopy we własnym domu i z pewnością znacznie tańszy od zabiegów w SPA. Ważne jest również to, że pozwala na kontrole składników w recepturze, a tym samym unikanie substancji chemicznych, które często znajdują się w produktach komercyjnych.\nZawarta w peelingu oliwa z oliwek ma właściwości przeciwzapalne. Jest także doskonałym środkiem nawilżającym dostarczającym witaminę E.\nPosiada właściwości antybakteryjne. Jest również fantastycznym środkiem nawilżającym dla skóry.\nPomaga leczyć wszelkie stany zapalne skóry, a także działa antybakteryjnie. Wraz z olejkiem miętowym skutecznie usuwa nieprzyjemny zapach stóp.\nPomaga rozluźnić wszystkie mięśnie stóp.\nZapewnia jeszcze głębsze poczucie relaksu, jednocześnie pomagając uśmierzyć ból.\nW miseczce dobrze wymieszaj sól morską, oliwę z oliwek oraz olej kokosowy.\nNastępnie dodaj olejki eteryczne, po czym zmiksuj blenderem.\nPrzenieś do słoiczka z dopasowaną pokrywką.\nPeeling wystarcza na 8 zabiegów.\nPoprzedniOlejek lawendowy jako naturalny lek na bezsenność\nNastępnyRumianek – kwiat z wieloma korzyściami


Cynk (Zn) |\n> Encyklopedia > Cynk (Zn)\n29/07/15 EncyklopediaCynk (Zn)admin\nCynk (Zn) jest pierwiastkiem zaliczanym do grupy mikroelementów. Jego zawartość\nw organizmie dorosłego człowieka wynosi od 1,5 do 2,0 g. Największa zawartość tego pierwiastka ma miejsce w mięśniach, kościach, skórze i włosach (~80% ogólnej puli cynku). Ponadto występuje także w przysadce mózgowej, wątrobie, trzustce, żołądku, grasicy, jądrach i prostacie. W krwi cynk występuje głównie w erytrocytach, surowicy i leukocytach.\nDziennie zapotrzebowanie na cynk zależne jest od wieku i płci. Średnia ilość cynku, jakiej\nw ciągu dnia potrzebuje nasz organizm, to 15 mg. Natomiast w czasie ciąży i karmienia piersią, dzienne zapotrzebowanie wynosi odpowiednio 16 mg i 21 mg. Prawidłowe stężenie cynku\nw surowicy krwi waha się w przedziale 0,5 – 1,5 mg/l (7,65 – 22,95 µmol/l).\nStan niedoboru cynku w organizmie człowieka jest wynikiem złego wchłaniania, a także zwiększonym zapotrzebowaniem np. podczas ciąży, laktacji, czy większego wysiłku fizycznego. Wchłanianie cynku może być ograniczone w przypadku nadmiaru wapnia, magnezu, czy żelaza\nw organizmie. Na proces przyswajania cynku wpływa jego zawartość w produktach spożywczych, postać cynku, a także oddziaływanie z innymi pierwiastkami.\nZbyt niska zawartość cynku w organizmie może wywołać szereg następujących objawów:\nu dzieci: łuszczycopodobne zmiany skórne, biegunki, zahamowanie wzrostu, opóźnienie\nw rozwoju, hipogonadyzm u chłopców,\nu dorosłych: pogorszenie gojenia się ran, problemy w odczuwaniu smaku i zapachu, kurza ślepota, rozwój choroby Alzheimera, wypadanie włosów, utrata masy ciała, zmniejszenie odporności organizmu,\nu kobiet w ciąży – zwiększone ryzyko poronienia, deformacja płodu.\nZakres funkcji, jakie pełni cynk w organizmie człowieka jest bardzo szeroki. Wchodzi on w skład ok. 300 enzymów, dzięki czemu odgrywa ważną rolę zarówno w procesach regulacyjnych,\njak i katalitycznych, pełni także funkcje strukturalne. Do najczęściej wymienianych funkcji pełnionych przez cynk zalicza się jego udział w:\nsyntezie kwasów nukleinowych, białek, tłuszczów i cukrów,\nwiązaniu kwasów nukleinowych oraz regulację genów, w wyniku tworzenia w białkach tzw. „palców cynkowych”),\nprodukcji i właściwym funkcjonowaniu wielu enzymów, np. insuliny, tyroksyny,\nutrzymywaniu równowagi jonowej w organizmie,\nutrzymywaniu odpowiedniego stężeniu witaminy A,\nwytwarzaniu wraz z witaminą A barwników w siatkówce oka,\nwiązaniu i neutralizacji metali ciężkich (głównie kadmu i ołowiu), dzięki przyłączaniu się do metalotioneiny,\nregulacji czynności gruczołów płciowych,\nneutralizacji wolnych rodników, dzięki obecności cynku w dysmutazie nadtlenkowej,\nprocesie rozmnażania i prawidłowym funkcjonowaniu układu rozrodczego,\nodczuwaniu smaku i zapachu.\nZe względu na to, że cynk jest lepiej przyswajalny z produktów zwierzęcych, niż roślinnych, w szczególności u osób stosujących dietę wegetariańską zaleca się stosowanie suplementów diety z cynkiem. Tym bardziej, że dieta wegetariańska jest w głównej mierze oparta na roślinach strączkowych i pełnych ziarnach, zawierających fityniany, które z kolei wiążą cynk\ni hamują jego wchłanianie w organizmie potęgując tym samym możliwość niedoborów tego mikroelementu.\nPuzanowska-Tarasiewicz H., Kuźmicka L., Tarasiewicz M. 2009. Funkcje biologiczne wybranych pierwiastków. III. Cynk – składnik i aktywator enzymów. Polski Merkuriusz Lekarski XXVII (161): 419 – 422.\nŻak I. 2001. Składniki bionieorganiczne, [w]: Chemia medyczna. Śląski Uniwersytet Medyczny, Katowice.\n← Chrom (Cr)\tFlawonoidy →