Wydarzenia sportowe w skrócie, wtorek 9 lutego, godz. 22:00 – Info&Tips\nWydarzenia sportowe w skrócie, wtorek 9 lutego, godz. 22:00\nŁódź, 09.02.2021. Zawodnik ŁKS Łódź Maciej Wolski (L) i Filip Mladenovic (P) z Legii Warszawa podczas meczu 1/8 finału piłkarskiego Pucharu Polski, 9 bm. (js) PAP/Grzegorz Michałowski\nMonika Skinder zdobyła złoty medal w sprincie techniką klasyczną podczas rozgrywanych w fińskim Vuokatti narciarskich mistrzostw świata juniorów. Na najniższym stopniu podium stanęła Karolina Kaleta, a Polki rozdzieliła Szwedka Moa Hansson.\nBroniąca tytułu Cracovia awansowała do ćwierćfinału piłkarskiego Pucharu Polski, wygrywając w Grodzisku Wielkopolskim z Wartą Poznań 1:0. Do niespodzianki doszło w Sosnowcu, gdzie pierwszoligowa Puszcza Niepołomice wyeliminowała Lechię Gdańsk, zwyciężając 3:1.\nRozstawiony z “26” Hubert Hurkacz na pierwszej rundzie zakończył występ w wielkoszlemowym Australian Open. Polski tenisista przegrał w Melbourne po trwającym ponad trzy i pół godziny meczu ze Szwedem Mikaelem Ymerem 6:3, 3:6, 6:3, 5:7, 3:6.\nPiłkarze ręczni Łomży Vive Kielce pokonali FC Porto Sofarma 32:30 (19:14) w zaległym meczu 10. kolejki Ligi Mistrzów. To siódme zwycięstwo w tych rozgrywkach polskiego zespołu, który został liderem tabeli grupy A.\nSiatkarze Vervy Warszawa Orlen Paliwa wygrali z belgijskim zespołem Knack Roeselare 3:1 (20:25, 25:19, 25:20, 25:18) w swoim pierwszym meczu turnieju grupy D Ligi Mistrzów. Kolejnymi rywalami ekipy prowadzonej przez Andreę Anastasiego będą Leo Shoes Modena i Kuzbass Kemerowo.\nJeden z polskich skoczków narciarskich przygotowujących się do startu w mistrzostwach świata juniorów w Lahti jest zakażony koronawirusem – poinformowali organizatorzy. Cała reprezentacja została skierowana na kwarantannę i jej start w czwartek jest zagrożony.\nZ powodu gęstej mgły odwołano zaplanowany na wtorek supergigant kobiet, pierwszą konkurencję mistrzostw świata w narciarstwie alpejskim w Cortina d’Ampezzo. Dzień wcześniej nie odbyła się także kombinacja kobiet – wówczas przeszkodziły intensywne opady śniegu.\nMecz 1/16 finału piłkarskiej Ligi Europy Realu Sociedad z Manchesterem United, zaplanowany na 18 lutego, został przeniesiony z San Sebastian do Turynu – poinformowała UEFA. Powodem są ograniczenia dotyczące podróżowania w związku z pandemią koronawirusa.\nNiemcy – Kanclerz Merkel chce przedłużenia lockdownu do początku marca\nZatrudnienie – co jest liczone do czasu pracy


PSA zamknie wytwórnię Citroena C3? - Motoryzacja\nPSA zamknie wytwórnię Citroena C3?\n25 lipca PSA Peugeot Citroen może ogłosić zamknięcie swojej fabryki w Aulnay-sous-Bois, zapowiedział Gerard Segura, burmistrz miasta, gdzie znajduje się zakład.\n- Obawiamy się, że pod koniec miesiąca, kiedy grupa opublikuje swoje wyniki, ogłosi też prawdopodobnie zamiar zamknięcia Aulnay, powiedział Segura podczas spotkania z ministrem przemysłu Arnaud Montebourgem.\nJuż wcześniej, z przecieków publikowanych przez francuską prasę wynikało, że kierownictwo PSA planuje zamknąć fabrykę Aulnay niedaleko Paryża, gdzie powstaje subkompaktowy model Citroen C3 (zmiana modelu planowana jest na 2014 r.). Szef PSA, Philippe Varin, zapewniał wtedy, że przyszłość Aulnay jest przesądzona do roku 2014 i dłużej, choć dodał przy tym, że żadna decyzja nie została podjęta. Zakład Aulnay zatrudnia 3 600 osób.\nDoradcy z Morgan Stanley uważają, że zamknięcie Aulnay byłoby "wyraźnie pozytywne dla PSA, ponieważ pokaże wolę rozwiązania problemu nadmiernych mocy produkcyjnych." Jednak analitycy ostrzegają też, że zamknięcie fabryki nie wystarczy, aby powstrzymać niekorzystne tendencje zapoczątkowane już w I kwartale roku przy trwającym europejskim kryzysie finansowym.


Strona główna / Słodycze jako prezent / Niezastąpione słodycze na walentynki\nWalentynki to wyjątkowy dzień jeden raz w roku 14 lutego. Czasem wypadnie w czasie weekendu, a czasem w tygodniu. Wszystko zależy od roku. Dzień ten jest ważny dla zakochanych i świętego Walentego, który w ten dzień ma swoje święto.\nNajczęściej w tym dniu wysyłamy do siebie listy miłosne z wyznaniami pisane na czerwonych sercach. Dodatkowo święto słynie także z obdarowywaniu się upominkami w różnych postaciach. Najczęściej są to słodycze, kwiaty, maskotki, a także elementy garderoby osobistej.\nWygrywa jednak moim zdaniem karteczka czy liścik i coś słodkiego. Teraz możemy zachwycić ukochaną osobę słodkościami w różnej postaci i wielkości.\nSłodycze na walentynki to przede wszystkim:\n- bombonierki serca\n- lizaki serca i misie\n- ciasteczka serduszka\n- koszyczki ze słodkościami\n- czekolady z wyznaniami\n- postacie różnych amorków z czekolady\n- bukiety z lizaków czy czekoladek\n- wiele innych pomysłowych i smakowitych słodkości mówiących o walentynkach i uczuciach do drugiej połówki.\nKażde słodkości na walentynki zachwycają barwami miłosnymi, wyznaniami i smakiem. Coraz więcej propozycji można kupić w różnej wielkości i z różnymi dedykacjami specjalnie na zamówienie. Warto jednak pomyśleć o specjalnościach trochę wcześniej, ponieważ na miejscu nie da się niektórych zamówień zrealizować. W ten dzień każdy szuka czegoś wyjątkowego dla Niej czy dla Niego i na pewno w sieci znajdzie wiele takich upominków. Co roku też chcielibyśmy kupić coś innego i też wyjątkowego i na pewno po kilku latach bycia razem nie jest łatwo znaleźć coś takiego. Firmy w internecie jednak są otwarte na różnego rodzaju propozycje od klientów, które też realizują wedle upodobań. W sklepach stacjonarnych też znajdziemy wiele ciekawych takich prezentów, ale na pewno nie aż tyle, co w sklepach internetowych.\nCzasem coś drobnego, smacznego potrafi sprawić większą radość niż duże prezenty zajmujące sporo miejsca. Dzień wyjątkowy, a więc prezent też niech będzie wyjątkowy. Każdy wybierze jednak coś innego, ponieważ mamy różne upodobania i zainteresowania. Każda Kobieta na pewno będzie zachwycona z prezentu w postaci czekoladek pomysłowych i bukietem kwiatów.


WoBBle :)14 grudnia 2011, godz. 08:11\nmoze cos mi sie uda nagrac :D\nKranczips14 grudnia 2011, godz. 11:47\nSpam - jak chcesz nagrywać seta z mp3 to tylko 320, aby jakość była dobra ;)\nMarcin Żyski14 grudnia 2011, godz. 13:22\nHej sety podrzucajcie cały czas, może wcześniej załapią się na seta tygodnia. Pozdrawiam\nKondziuLBN14 grudnia 2011, godz. 14:53\nja mam jeszcze raz pytanie odnośnie tego konta DJ'a...\nMianowicie wysłałem bio i fotki i co dalej? gdzie i jak mam wrzucić seta?\nProszę o pomoc bo nie ogarniam ;)\nMr D White14 grudnia 2011, godz. 18:54\nja tez wyslalem wszystko i co dalej mam czekac ??????? Żyski pomóż\nCornell14 grudnia 2011, godz. 22:46\nNo pomozcie z tym kontem dj bo tez bym podziałął nad tym :)\nSabreO15 grudnia 2011, godz. 11:43\nWłaśnie co do konta DJ , bo np. ja gram tylko w radiu internetowym czyli co nie mogę wziąć udziału ?\nCybul__15 grudnia 2011, godz. 15:30\nMusicie miec konto DJskie, które Marcin napisał jak się robi. Oczywiście nie robi tego maszyna tylko człowiek, więc musicie troche poczekać. W moi przypadku było to około tygodnia. Pozdro ;)\nSabreO15 grudnia 2011, godz. 16:13\nNo to ja nie będę miał tego konta DJ'a bo tylko w radiu ? :/ ;/\nWoBBle :)15 grudnia 2011, godz. 21:00\nmógłby mi ktos podpowiedziec jak na tej nowej odsłonie ftb wejs w swój profil dja ?;D bo ja jakos nie moge... help :)\nMarco Cruz16 grudnia 2011, godz. 11:49\nKondziuLBN16 grudnia 2011, godz. 14:41\na ja jeszcze zapytam z innej beczki :P\nCzy jak set ma 52 mnin będzie brany pod uwagę? bo akurat mi tak czasowo wyszło\nAdwell18 grudnia 2011, godz. 14:04\nMam sprzęt, gram, ale tylko dla siebie więc nie nazywam się djem. Czyli nie biorę udziału :D\nBananowicz18 grudnia 2011, godz. 19:35\njako ze dzial z setami nie dziala to link do posluchania daje tu :) http://www2.ftb.pl/dj.asp?id=2016&opcja=sety&[...]\nKondziuLBN18 grudnia 2011, godz. 19:41\nteż bym już dał tyle że nie wiem co się dzieje z moim kontem DJ'a :(\n216koment. 12 lat temu w Poznaniu na Andrzejki mieliśmy Armin Only - relacja FTB.pl!Przedwczoraj, godz. 12:571koment. Nie żyje i_o, wydawał u Deadmau5a i w Armadzie, miał tylko 30 lat 25 listopada, godz. 10:18


Plac Kazimieża Pułaskiego w Olsztynie – Wikipedja, wolna encyklopedia\nNa mapah: 53°46′53,8″N 20°29′25,9″E/53,781600 20,490536\nPlac Kazimieża Pułaskiego w Olsztynie\nul. Kościuszki (zah.)\nul. Kopernika (płn.-płd.)\nul. Kajki (wsh.)\n53°46′53,8″N 20°29′25,9″E/53,781600 20,490536\nPlac Pułaskiego – plac w Olsztynie, na osiedlu Kętżyńskiego. Jest jednocześnie skżyżowaniem o ruhu okrężnym. Na środku placu umiejscowiony jest parking, pżystanek autobusowy i toaleta miejska. Plac był kiedyś miejscem handlu, pżede wszystkim towarami spożywczymi.\nW czasah Prus Wshodnih plac nazywał się Moltke-Platz (Friedrih Ludwig Elisa von Moltke – od 1903 do 1907 – Nadprezydent Prus Wshodnih). Plac wytyczono w latah 1890-1914. Rozbudowany został w latah 20. XX wieku – wybudowano kamienice wokuł pułnocnej i zahodniej pieżei placu. W latah 40., w miejscu stanowiącym środek dzisiejszego ronda, wybudowano basen, z kturego wodę czerpała niemiecka obrona pżeciwpożarowa. Plac w ciągu drugiej wojny światowej nie uległ większemu zniszczeniu, poza rynkiem i halą stojącą wtedy pży zahodniej pieżei placu (pomiędzy placem a dzisiejsza ulicą Kościuszki).\nPo drugiej wojnie światowej nazwa placu została zmieniona na obecną. 11 maja 1946, na mocy decyzji Miejskiej Rady Narodowej, pżeniesiono targowisko miejskie z placu Nowotki (dzisiejszego placu Konsulatu Polskiego) na teren dawnego basenu pży placu Pułaskiego. 22 czerwca 1947 oddano do użytku, wybudowaną z drewna, Miejską Halę Targową, pełniącą rolę centralnego targowiska miejskiego. W 1949 r. zażąd miejski zakazał handlu z furmanek pży hali targowej. Do końca lat 60. XX wieku w hali targowej pży placu działał pierwszy w Olsztynie bar mleczny. W latah 60. XX wieku, pży zahodniej pieżei placu, wybudowano Dom Handlowy Domar. W roku 1978, pżed dożynkami centralnymi, zlikwidowano targowisko znajdujące się w południowej części placu. W puźnyh latah 80. XX wieku targowisko zostało pżywrucone. W 1997 na miejscu dawnego targowiska wybudowano C.H. Manhattan.\nPlanowana jest rewitalizacja placu, budowa minidworca dla autobusuw podmiejskih oraz wydłużenie ulicy Kajki do ul. Kościuszki (jak pżed rokiem 1945)\nDane placu[edytuj | edytuj kod]\nPlac Pułaskiego jest skżyżowaniem o ruhu okrężnym ulic:\nulica Kopernika (w kierunku placu Bema jest ulicą ślepą)\nPlac Pułaskiego stanowił pętlę dla autobusuw 3 linii podmiejskih olsztyńskiego MPK.\n↑ Ulica Kajki będzie dłuższa


Inwestycje. Budowa portu lotniczego w Sanikach kontra Natura 2000 - poranny.pl\nInwestycje. Budowa portu lotniczego w Sanikach kontra Natura...\nInwestycje. Budowa portu lotniczego w Sanikach kontra Natura 2000\nNatura 2000 protestuje przeciwko budowie lotniska w Sanikach\nData dodania: 22.05.2010, 09:08 Ostatnia aktualizacja: 22.05.2010, 09:12\nRDOŚ dostała 40 odwołań od swojej decyzji środowiskowej dotyczącej lotniska w Sanikach\nRegionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Białymstoku zakończyła przyjmowanie lotniskowych odwołań. Jej decyzja, która pozwala na budowę regionalnego portu w gminie Tykocin nie podoba się ekologom oraz okolicznym mieszkańcom.\n– Dostaliśmy 40 odwołań. Wczoraj zostały wysłane do Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Warszawie. Ta ostatecznie zdecyduje, czy nasza decyzja środowiskowa dotycząca lotniska zostanie utrzymana w mocy – przypomina Małgorzata Wnuk, rzeczniczka RDOŚ w Białymstoku.\nPrzeciwko decyzji protestują cztery organizacje ekologiczne: Klub Przyrodników, Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków, Polska Zielona Sieć oraz organizacja WWF. Mają wspólne argumenty. Budowa lotniska między miejscowościami Saniki-Sawino-Bagienki może zagrażać ptakom. I terenom Natura 2000, które sąsiadują z miejscem inwestycji. Wytykają inwestorowi, czyli urzędowi marszałkowskiemu, że jego raport środowiskowy nie zawiera oceny wpływu przedsięwzięcia na tereny chronione. – Wybrano bardzo ryzykowną lokalizację, teren otoczony Biebrzą i Narwią – mówił „Porannemu” Paweł Pawlaczyk, przedstawiciel Klubu Przyrodników.\nZobacz także: Regionalny Program Operacyjny: na biogazownie, promocję regionu i lotnisko\nUwagi ma też 36 mieszkańców gminy Tykocin. Ich zdaniem zostały pominięte interesy rolniczych rodzin, które od pokoleń uprawiają tu ziemię. Wielu z nich straci hektary przez budowę lotniska. Podają też argumenty przyrodnicze. – Stwierdzili, że nie wzięliśmy pod uwagę m.in. istnienia siedliska dzięcioła i przelotu dzikich gęsi wiosną i latem nad terenem inwestycji – dodaje Małgorzata Wnuk.\nPrzedstawiciele RDOŚ nie chcą jednak komentować odwołań. Podtrzymują swoją opinię, że lokalizacja lotniska w Sanikach jest lepsza niż w Topolanach, czy Nowych Chlebiotkach.


Rozstępy: jak się przed nimi chronić? - NL embassy\nredakcja nlembassy Opublikowane w 15 października 2019\nSą przypadłością powszechną wśród kobiet w ciąży oraz tych osób, które mają tendencję do nagłego przybierania na wadze i chudnięcia. Jeśli skóra jest zbyt mało elastyczna, po każdej takiej zmianie wagi pozostają nam przykre pamiątki, znane jako rozstępy. Dziś wprawdzie nie brak profesjonalnych kosmetyków, które pomagają w walce z tym problemem, jednak ich stosowanie wymaga od nas cierpliwości i konsekwencji. Możemy też postawić na zabiegi na rozstępy, które wykonuje się w salonach kosmetycznych, wiąże się to jednak ze sporymi wydatkami.\nJak zatem chronić się przed rozstępami i nie dopuścić do tego, by zaczęły one szpecić nasza skórę?\nBy uchronić skórę przed takim problemem, nie trzeba wiele. Podstawowe znaczenie ma tu utrzymywanie prawidłowej masy ciała oraz troska o to, by nasza sylwetka nie zmieniała się zbyt gwałtownie. Pomaga w tym zarówno aktywność fizyczna, jak i zdrowa dieta. Pamiętajmy, że to, co pojawi się na naszym talerzu, wpłynie nie tylko na naszą figurę, ale i na stan naszej skóry. By stała się ona mocniejsza i bardziej elastyczna, w naszym menu powinny się pojawić te produkty, w których znajduje się sporo witamin i minerałów, przede wszystkim: cynku, krzemu i magnezu.\nCennym wsparciem dla skóry będą też nienasycone kwasy tłuszczowe, pojawiające się przede wszystkim w olejach roślinnych oraz w rybach morskich. Piękna i zdrowa skóra wymaga też odpowiedniego nawilżenia, warto zatem wypijać każdego dnia kilka szklanek wody, ziołowych herbatek lub owocowych soków. Istotną rolę odgrywa tu również pielęgnacja skóry. Regularne złuszczanie naskórka oraz sięganie po nawilżające kremy i balsamy to podstawa, o której nie można zapominać.\nZobacz więcej na: slimxl.pl\nPoprzedni wpisJaka sucha karma dla psa jest najlepsza?\nNastępny wpisJak zbudować biznes bez pieniędzy?


lutego 2020 - Story Forest | stewardesa podróżująca w czasie\nW kolekcji zdjęć mojej prababci Stasi znalazło się takie z lat nastoletnich. Wygląda na nim tak, jak tuż przed poznaniem swojego przyszłego męża Jana, o którym już tutaj pisałam.\nNa odwrocie nie ma daty. Przypuszczam, że to przełom lat 40/50 ubiegłego wieku. Mogą na to wskazywać ubrania i teren w okolicach domu, w którym moja prababcia mieszkała. Pytanie tylko, kto stoi obok? Czy ten chłopak wygląda na brata? Mi jest ciężko dostrzec jakiekolwiek podobieństwo. Wiem o istnieniu jednego brata prababci - Michała, który w 1942 roku podczas warty został zastrzelony przez Niemców w Brzezinach w wieku około 22 lat (do dziś nie udało mi się znaleźć Jego aktu urodzenia). To nie może być On, prababcia urodziła się w 1930 roku, nie ma na tym zdjęciu 12 lat z całą pewnością, ani on 22 nawet gdyby się okazało, że zdjęcie zostało zrobione tuż przed Jego śmiercią.\nJednak musiał być to ktoś ważny bo w rodzinnym albumie jest zdjęcie z tego samego miejsca, na którym stoi tylko ten chłopak.\nPrababcia urodziła się w maju 1930, a jej tata zmarł w listopadzie tego samego roku. Nie wiem czy moja praprababcia ponownie wyszła za mąż. Myślę jednak, że to bardzo prawdopodobne. Najsensowniejszą wersją jest to, że to brat przyrodni, o istnieniu którego nie miałam pojęcia. Ale uwierzcie mi, dowiem się na pewno, kim jest ten chłopak.\nNie znam Cię, ale w pamięci wszystkich naszych bliskich zawsze byłeś bohaterem. Miałeś tylko 19 lat, kiedy przyszło Ci oddać życie za Ojczyznę. Jaki byłeś? Jak wyglądałeś? Nie mam żadnego Twojego zdjęcia. Często o tym myślę, kiedy przystaję na parafialnym cmentarzu przed Twoim grobem, w którym pochowano Cię razem z kolegą, który poległ razem z Tobą na polu walki. Wiesz? Dziś, 76 lat po Bitwie pod Osuchami jest ona uznawana za największą bitwę partyzancką II Wojny Światowej. Gdyby udało Ci się przeżyć, byłbyś świadkiem historii. Mogłeś żyć, 14 września skończyłbyś 96 lat. Niestety zabrała Cię wojna...\nNie wiem o Tobie prawie nic. Wszyscy nasi bliscy, którzy Ciebie znali już odeszli. Żyje tylko Twój brat Czesław, który miał 3 lata, kiedy Twoje życie dobiegło końca. Próbuję sobie wyobrazić jak wyglądałeś. Wiem, że żadne zdjęcia nie mogły się zachować bo podczas wojny Niemcy spalili Wasz dom. Mówił mi o tym Twój drugi brat, Jan, który był później pułkownikiem Wojska Polskiego.\nCzęsto czytam relacje świadków, którzy opowiadają o Bitwie. Dla mnie szczególnie ważne są wspomnienia z 24 czerwca, ponieważ wtedy odszedłeś. Jak to było? Co widziałeś? O czym myślałeś, kiedy wiedziałeś, że to koniec? Około 3 miesiące przed tym dniem, Krzysztof Kamil Baczyński napisał wiersz "Elegia o Chłopcu Polskim", który właśnie do Ciebie mi pasuje i napawa ogromnym wzruszeniem. Zdarzało mi się go recytować na szkolnych akademiach z drżącym głosem.\nJesienią 1944 roku, około 3 miesięcy po walkach, dokonywano masowych ekshumacji zwłok. Nasza rodzina Cię rozpoznała i zabrali Cię na rodzinny cmentarz. Wielu żołnierzy niestety nie miało takiej możliwości, pod Osuchami jest dziś ogromny cmentarz, a na wielu grobach jest napisane "nieznany żołnierz". W protokole opisano Cię jako wysokiego blondyna. Wiek rozpoznawano na oko, ponieważ lekarze i osoby pomagające podczas ekshumacji nie mieli dostępu do żadnych dokumentów, wpisano "około 24 lata". Czy to nie jest dziwne? Nie wiem jak wyglądałeś, ale wiem, w jakich ubraniach zginąłeś. "Kurtka zielona w paski, z łatami z wojskowego materiału na prawym rękawie od łokcia w dół. Marynarka brązowa w białą jodełkę, guziki jasnobrązowe. Podszewka niebiesko popielata. Bluza z samodziału farbowana na kolor khaki. Spodnie wojskowe farbowane na kolor ciemny. Kalesony płócienne, grube i takaż koszula. Spodnie na szelkach. Znaleziono: bibułki "Herbewo" i pierścień od Żegoty. Musiałeś zatem palić. Ale co to za pierścień i dlaczego go nosiłeś? Mam chyba kolejną rodzinną zagadkę do rozwiązania. Obiecuję Ci, że moje dzieci na pewno będą wiedziały, że żył kiedyś w naszej rodzinie dzielny Władysław, który oddał życie za nasz kraj podczas II Wojny Światowej. Przy okazji sama chciałam Ci podziękować, że mogę mówić po polsku, mam dostęp do edukacji i nie boję się o swoje życie każdego dnia. To między innymi dzięki Tobie.\nTwoja stryjeczna wnuczka\n14 września 1924 - 24 czerwca 1944\nW związku z brakiem zdjęć Władka, wrzucam fotografię z Akcji "Burza" w Lublinie, domena publiczna\nW dzisiejszym wpisie wspominam brata mojego pradziadka, Władysława Studnickiego, który zginął w trakcie największej bitwy partyzanckiej podczas II Wojny Światowej. Walczył w oddziałach AK pod dowództwem "Woyny". Wciąż szukam informacji, które mogłyby w jak najlepszym stopniu odwzorować przebieg bitwy tego dnia i odtworzyć ścieżki, którymi poruszał się mój stryjeczny pradziadek. Może to być ciężkie ze względu na małą ilość materiałów, które się zachowały, ale nie poddaję się. Nie dopuszczę, aby o Nim zapomniano. Cześć i chwała Bohaterom!\nW poprzedniej części skończyliśmy na tym co najbardziej oczywiste, o czym jednak często zapominamy. Zakładam, że macie już podstawowe informacje dotyczące swoich rodziców, dziadków, a może nawet pradziadków. Suche daty nigdy nie leżały w kręgu moich zainteresowań, ja dodatkowo zawsze staram się ożywić postacie, które odkrywam. Szukam fotografii, informacji czym się zajmowali, jakie wiedli życie... Trochę odbiegłam od tematu, a o tym będzie inny wpis. Zaczynamy.\nAkt urodzenia Antoniny Józefy Smoły - siostry mojego pradziadka, 1906\nNa jednym przykładzie wyjaśnię Wam, w jaki sposób docierałam do metryk i jak pięłam się w górę swojego drzewa. Oczywiście zawsze najpierw wychodzimy od siebie, spisujemy kamienie milowe dotyczące własnego życia, dla przyszłych pokoleń. Następnie opisujemy swoich rodziców i dziadków. Tutaj bardzo często zaczynają się schody. Ja mam to szczęście, że swojego Dziadka Edwarda znałam i pamiętam bardzo dobrze. Pisałam już o nim tutaj przy okazji katastrofy, w której uczestniczył - tu i tu oraz analizując zdjęcie naburmuszonego dwulatka w powojennej Polsce. Zmarł w 2005 roku, a wiedząc ile miał lat, byłam w stanie obliczyć rok urodzin - 1945. Oczywiście znałam ją już wcześniej, ale na potrzeby tego wpisu rozłożę to na części pierwsze.\nAkt ślubu moich prapradziadków Józefa Droździela i Marianny z Kierepków, 1900\nNie bądźcie zaskoczeni - Polska była pod zaborami, akty były sporządzane w języku rosyjskim, niemieckim i po łacinie\nMamy rok 2020, zatem minęło mniej niż 100 lat od urodzin mojego Dziadka. Jego akt urodzenia będzie zatem w Urzędzie Stanu Cywilnego dla miejsca urodzenia, w tym wypadku w Szczebrzeszynie. Gdybym nie znała moich pradziadków, mogłabym udać się do tego Urzędu, lub wysłać pismo z prośbą o sporządzenie odpisu aktu urodzenia Dziadka. Po co? W akcie urodzenia są dane o rodzicach, wówczas już mamy kolejne pokolenie. Załóżmy, że nie wiedziałam nic o swoich pradziadkach, udałam się do Urzędu, dostałam informacje, że Edward Smoła urodził się 22.05.1945 roku w Szczebrzeszynie, jako syn Piotra Smoły i Janiny z Kurzawskich.\nNa grobie moich pradziadków odczytałam daty śmierci. Nie ma tam niczego więcej. Nie miałam pojęcia ile lat mieli w dniu śmierci, zatem trzeba było pokombinować. Wiedząc, że Dziadek Edward był najstarszy, ślub musiał się odbyć przed 1945 rokiem lub w 1945. Na początku zawsze zakładam, że nowożeńcy mieli od 15 do 30 lat, zwykle się sprawdza, chociaż czasami nie i wówczas trzeba te widełki zwiększyć. Zatem miałam do przeszukania akty urodzeń z lat 1915-1930. Od 1915 do 1919-20 (zależy czy Urząd Stanu Cywilnego przekazał już akta z ostatniego roku do archiwum) były w zamojskim Archiwum Państwowym, młodsze w Urzędzie Stanu Cywilnego. Z racji tego, że do Archiwum wstęp ma każdy, jest dużo prościej pójść i szukać samemu, niż pisać pisma do urzędów. Postanowiłam zacząć tam. Ale pierwszym krokiem jest sprawdzenie czy dany rocznik nie jest już zdigitalizowany. Mamy dostęp do wielu dokumentów z poziomu własnego domu. Tutaj z pomocą przychodzi Geneteka, bardzo intuicyjna wyszukiwarka z całej Polski, szukaj w archiwach, w której wystarczy wpisać miejscowość parafii oraz w moim przypadku Regestry Lubgens - baza województwa lubelskiego.\nAkt urodzenia mojego pradziadka Piotra Smoły, 1916\nPrzeszukałam wszystkie trzy bazy, najmłodsze akta jakie znalazłam były z roku 1913, zatem trzeba się było udać do Archiwum Państwowego. Na końcu każdego rocznika jest alfabetyczny spis nazwisk, dzięki czemu poszukiwania idą bardzo szybko. W Zamościu nie musiałam przeszukiwać akt zbyt długo bo już w 1916 roku znalazłam mojego pradziadka i Jego rodziców, których dane podane są w akcie. Prababci do 1919 roku nie było, a zatem trzeba było uderzyć do Urzędu Stanu Cywilnego. Tam znalazła się w 1923 roku łącznie z danymi o swoich rodzicach a moich prapradziadkach. I tak koło się toczy... wspinamy się coraz wyżej i wyżej. Często spotykają nas różne zaskoczenia, wzruszenia i radości. Dzięki aktowi, który widzicie wyżej wiem, że mój pradziadek Piotr urodził się 8 kwietnia 1916 roku jako syn Franciszka Smoły i Marianny z Kwiatkowskich. Wiem, ile wówczas mieli lat, kim byli rodzice chrzestni, a także że mój prapradziadek Franciszek w 1916 roku był wyrobnikiem i nie umiał pisać. Była wojna, ludzie rodzili się, umierali, mieli swoje problemy, smutki i radości, zupełnie jak my dzisiaj. Co za historia...\nKolejny mail od Pana Jerzego nieźle namieszał. Zawsze sądziłam, że w całej rodzinie nikt nie miał nic wspólnego z lotnictwem, że tylko u mnie uaktywniła się dziwna miłość do samolotów. Jak bardzo się myliłam! Dodatkowo kolejne porządki w domowym archiwum dostarczyły mi wiadomości o wojskowej karierze dziadka - znalazłam jego książeczkę wojskową z 1966 roku. Jakie było moje zdziwienie, kiedy okazało się, że służył w 41 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego!\nPIERWSZA CZĘŚĆ HISTORII - "KATASTROFA, NAPISANE RĘKĄ DZIADKA NA ODWROCIE FOTOGRAFII" (klik)\nDziadek Edward w wojsku, drugi od prawej na dole\nPo ostatnim mailu, o którym pisałam w poprzednim wpisie, wyjątkowo niecierpliwie czekałam na odpowiedź od Pana Jerzego, który stał się dla mnie bezpośrednim świadkiem wydarzeń, w których uczestniczył mój dziadek, a także jak się okazało Jego kolegą z wojska! Przez cały weekend trawiłam treść tej wiadomości, ponieważ bardzo dobitnie zdałam sobie sprawę, w jak różniącym się od dzisiejszego ustroju żył mój dziadek.\nDziadek Edward Smoła - górny rząd, 3 od lewej\nPan Jerzy był z Dziadkiem w jednej kompanii, jak sam mówi "trudno, aby w czasie służby się nie znać, każdy znał każdego". Współpracowali razem pod względem zabezpieczenia lotów. W swoim poprzednim mailu pytałam Pana Jerzego, czy ma jakieś pamiątkowe zdjęcia z wojska, na których jest razem z dziadkiem. Odpowiedź bardzo mnie zaskoczyła.\n"Niestety nie mam żadnych zdjęć z tamtego okresu bo ze względu tajemnicy było to zakazane. Przypuszczam, że zdjęcia katastrofy również zostały utajnione, dlatego żadna prasa o tym nie pisała. Nie tylko w tym przypadku, ale w wielu innych. Komuna." Dopiero teraz cenzura, o której kiedyś opowiadali rodzice zaczęła przybierać realny kształt, w której bezpośredni udział brali moi bliscy. Smutne.\nDzięki uprzejmości Pana Arkadiusza zdjęcie katastrofy doczekało się rekonstrukcji\nDostałam pełny opis jak doszło do wypadku. Było to dla mnie bardzo mocne i wzruszające przeżycie.\n"Otóż raz w tygodniu dochodziło do wymiany żołnierzy na punktach pełnionej służby. Np. radiostacje, radary itp. Żołnierzy dowożono samochodem marki Lublin i po podmianie zwożono do koszar. Tak było również w tym tragicznym dniu. Ja w tym czasie byłem w gościach u moich teściów, którzy mieszkali w Parkanach około 400 metrów od miejsca katastrofy. Po otrzymaniu sygnału o katastrofie, natychmiast się tam udałem, mobilizując ludzi do pomocy oraz rowerem udałem się do Klecia, aby poinformować oficera dyżurnego Pułku oraz sprowadzić pomoc w postaci karetek. Jeden żołnierz zginął, około 14 było ciężko rannych oraz w szoku. Niestety, jako świadka nie dopuszczono mnie do składania zeznań. Była głęboka komuna, okres Gomułki i Spychalskiego, a wojsko miało być krystaliczne. Wkrótce po tym fakcie wysłano mnie na poligon, aby odciąć mnie od tego zdarzenia. Gdy wróciłem, wszystko już było pozamiatane. Nikt już o tym fakcie nie wspominał. Odwiedziłem Pani Dziadka kilka razy w szpitalu. Bardzo cierpiał, był praktycznie cały podwieszony na wyciągu i nawet małe dotknięcie powodowało ogromny ból."\nPan Jerzy, 77 letni mężczyzna, stał się moim serdecznym przyjacielem, który znał tego 22 letniego chłopaka, był Jego kolegą z wojska, odwiedzał Go w szpitalu i prawdopodobnie uratował mu życie. Dzięki Niemu ten młodzieniec mógł zostać 3 lata później ojcem po raz pierwszy, a 27 lat później moim dziadkiem. Dziękuję!\nOdmierzał mu czas przez wiele lat, ponieważ regularnie nakręcał go każdego dnia, a ja się temu przyglądałam. Mechanizm tego zegarka wydawał mi się kompletnie niezrozumiały. Jako mała dziewczynka zastanawiałam się jak to możliwe, że działa bez baterii. Wciąż mam przed oczami dziadka, jak nosi ten zegarek, pamiętam dobrze jego dłonie i to, że zawsze miał na sobie koszulę. Jak widać w latach 80 nosił także szelki ;)\nTen mały przedmiot nie ma wielkiej wartości finansowej, ale dla mnie jest bezcenny. Biorę go do ręki i wiem, że mam przy sobie coś, co On nosił każdego dnia, co należało do Niego.\nDziadek wpoił mi wiele zasad, nauczył jak być wrażliwym i rodzinnym człowiekiem, że trzeba pomagać komuś, kto tego potrzebuje. Zawsze był dla mnie wzorem. Gdy zachorował, stał się kruchym i bezbronnym człowiekiem, który zdecydowanie zasługiwał na to, żeby żyć dłużej, ponieważ życie nigdy go nie oszczędzało.\nOd kiedy dziadek umarł, zegarka nikt nie nakręca, wskazówki stanęły, zatrzymały się tak jak jego serce. Dziś wiele bym oddała, żeby go cofnąć i spędzić tego czasu z dziadkiem więcej i móc jeszcze z nim porozmawiać.\nDlatego apeluję do Was, pamiętajcie o swoich bliskich, spędzajcie z nimi czas, rozmawiajcie, ponieważ jest to coś czego nigdy nikt Wam nie zabierze. Tego nie da się kupić za żadne pieniądze :)\nTen zegarek przypomina mi o nim każdego dnia. Oprócz wspomnień, nauk i kilkunastu zdjęć, tylko to mi po nim zostało... może jeszcze usta i uszy bo podobno mamy takie same :)\nMiał 22 lata, kiedy ledwie uszedł z życiem z wojskowego wypadku ciężarówką w Malborku. W wyniku obrażeń związanych ze złamaniem miednicy do końca życia miał krótszą prawą nogę. "Pamiętasz jak wszystkie spodnie z jednej strony trzeba było dziadkowi skracać?" - wspominała jego żona a moja babcia po latach, która też już niestety odeszła.\nMój dziadek, Edward Smoła, pytany o tę katastrofę podsumowywał "eeee tam, wypadek...", więc tak naprawdę nie wiedziałam o tym nic. Pytałam tatę, pytałam ciocię - też nie pamiętają, aby jakoś dużo w domu się na ten temat mówiło.\nWiedzieliśmy tyle, ile się zachowało w dokumentacji medycznej dziadka, którą mam w domu. Przebywał w szpitalu od maja do sierpnia 1967 roku w Malborku na oddziale chirurgii po ogólnych obrażeniach, złamaniu miednicy, przemieszczeniach i uszkodzeniu kości kulszowej. Wiedzieliśmy także, że ktoś wówczas na pewno zginął. I to było wszystko, a przynajmniej do dziś...\nKiedy analizowałam te dwa zdjęcia z rodzinnego archiwum, trudno mi było sobie wyobrazić, jak mogło dojść do tego tragicznego w skutkach wypadku. Droga jest prosta, nie ma śniegu ani lodu bo był to maj. Co musiało się wydarzyć, że wojskowa ciężarówka wylądowała na dachu? Wiedząc, że ktoś zginął na pewno, a także znając rok pomyślałam, że musiały pisać o tym jakieś lokalne gazety. Przekopałam wszystkie biblioteki cyfrowe, każdy magazyn z 1967 roku wydawany na Pomorzu i nie znalazłam kompletnie nic. Postanowiłam się nie poddawać, liczyła się każda najmniejsza wzmianka lub informacja, ponieważ mogły mnie zaprowadzić na zupełnie inne tory poszukiwań.\nDziadek Edward w wojsku\nNa Facebooku znalazłam grupę zrzeszającą około 10 tysięcy genealogów z Polski i wrzuciłam zdjęcie z tego wypadku z prośbą o informację. Ponownie zadziałała dla mnie magia Internetu. Napisał do mnie Pan Radosław, który jak się okazało jest z redakcji "Dziennika Bałtyckiego" w Malborku i portalu Malbork Nasze Miasto. Zapytał o zgodę na udostępnienie zdjęcia w artykule na stronie internetowej i w wersji papierowej magazynu. Zgodziłam się licząc na to, że poznam jakieś nowe informacje i być może dowiem się, jak do tego doszło. Jestem temu Panu bardzo wdzięczna, ponieważ to co stało się potem, przekroczyło moje oczekiwania...\nLINK DO ARTYKUŁU NA STRONIE MALBORK NASZE MIASTO\nKiedy na skrzynce mailowej zobaczyłam znaczek nowej wiadomości, serce mi szybciej zabiło. Przypuszczałam, że to może być ktoś, kto przeczytał artykuł. Okazało się, że to mail od Pana Jerzego. Po pierwszych słowach zaczęły mi płynąć łzy. Zachowuję oryginalną pisownię.\n"Witam Panią Pani Angeliko,\nze wzruszeniem przeczytałem artykuł na Naszym Malborku.\nJestem bezpośrednim świadkiem tego, jakże tragicznego wypadku. Byłem wówczas na miejscu po około 10 minutach, powiadamiając na tamte czasy wszystkie możliwe służby ratownicze.\nNie było wówczas komórek, ale sobie poradziłem, miałem rower.\nZginął jeden żołnierz, wielu było ciężko rannych, jak pamiętam to około 12.\nPani dziadek, Edward odniósł ciężkie obrażenia, złamanie miednicy, leczono Go w malborskim szpitalu, gdzie Go często odwiedziałem. Po wyleczeniu został zwolniony do cywila.\nJeśli chce Pani poznać całą prawdę o tym wypadku, a myślę, że tak, to zapraszam do Malborka, gdzie wszystko będziemy sobie opowiadać, włącznie z odwiedzeniem miejsca wypadku. Zawiozę tam Panią.\nJak odpisywałam na tego maila, to mi łzy kapały na klawiaturę bo zdałam sobie sprawę, że to człowiek który być może uratował życie mojemu dziadkowi, powiadamiając w odpowiednim czasie służby ratownicze. Artykuł na stronie internetowej sprowadził go do mojego życia, aby rozszerzyć moją wiedzę na temat dnia, który zmienił życie mojego dziadka. Napisałam do Pana Jerzego maila z podziękowaniami i prośbą o więcej informacji, zapytałam też czy ma zdjęcia z dziadkiem. Niecierpliwie czekam na odpowiedź i odświeżam pocztę co 10 minut. Zamierzam w lecie skorzystać z gościnności Pana Jerzego i odwiedzić Malbork, zobaczyć to miejsce, a także posłuchać Jego opowieści.\nNie zdążyłam dość do siebie, a już zaczął do mnie dzwonić telefon. Chociaż był to obcy numer i nie mam w zwyczaju wówczas odbierać, to teraz zrobiłam wyjątek. Okazało się, że to Pani Zosia, która także była świadkiem tego wypadku. Spisałam przez telefon Jej wspomnienia z tamtego dnia.\n"Miałam wtedy 10 lat. Do dziś boję się tego miejsca. Gdy tam podeszłam to było już po wszystkim. Pamiętam poukładaną broń i żołnierzy leżących na ziemi. Żandarmeria wojskowa wykopała dół i zgarniała tam krew. Do dziś mam to przed oczami. Oni na zmianę warty jechali. Tam szkoła jest niedaleko. Ta droga tylko wydaje się prosta bo tam dalej jest dosyć ostry zakręt i taki uskok. Tam szły dzieci do kościoła chyba. To niedziela była. Oni dość szybko jechali. Ten kierowca nie chciał ich potrącić, wypadli z tego zakrętu, odbili się od jednego drzewa, potem ich sunęło i odbijali się na dachu od jednego do drugiego drzewa. Oni na pace jechali. Wieźli jakieś jedzenie bo była rozlana zupa i wszędzie ta broń leżała. Te dusze chyba nie zaznały spokoju bo tam jakoś dziwnie jest w tym miejscu. Taka pani nauczycielka, która tam mieszka niedaleko, jeszcze po tym wypadku jakiś czas, widziała pourywane ludzkie palce. Pamiętam to wszystko jak przez mgłę bo miałam wtedy 10 lat, ale zapamiętałam ten obraz i od czasu do czasu zdarza mi się wspominać ten wypadek."\nDzisiejszy dzień zafundował mi mnóstwo wrażeń. Wciąż trudno mi uwierzyć, jak wielką siłę ma Internet. Jak łatwo możemy cofnąć się do czasów, kiedy nawet naszych rodziców nie było jeszcze na świecie. Wystarczy trochę pogłówkować...\nZ tego miejsca chciałam serdecznie podziękować wszystkim, którzy przyczynili się do poszerzenia mojej wiedzy na temat tego wypadku. Gdyby nie Państwo, nadal to wydarzenie byłoby tylko wspomnieniem z tych kilku zdań, które zdarzało się wypowiadać w związku z tym dziadkowi. Liczę, że jeszcze uda mi się to szerzej opisać. To dopiero początek...\nPOST Z DWULETNIM DZIADKIEM EDWARDEM\nChociaż sama nie mam dzieci, to odnoszę wrażenie, że na przestrzeni lat nie zmieniły się one wcale. Patrząc na swoich chrześniaków zauważam, że jeśli nie mają ochoty na zdjęcia, to będą stroić głupie miny, patrzeć obrażone albo wywalać język ;) Do tej grupy zaliczał się chyba również mój dziadek Edward Smoła.\nZdjęcie datuję na około 1947 rok, ewidentnie jesień bo za małym Edziem leżą liście, ma na sobie palto i czapeczkę. Urodził się 22 maja 1945 roku w Szczebrzeszynie (tym od chrząszcza), zatem ma tutaj około 2,5 roku.\nZawsze jak patrzę na to zdjęcie, to się bardzo rozczulam bo mój dziadek absolutnie przez całe życie wyglądał tak samo. Nawet nogi stawiał dokładnie w ten sposób! Lubił jeszcze złapać się pod boki.\nZdjęcie prawdopodobnie zostało wykonane w rodzinnej Żurawnicy, ale nie mam pojęcia kto jest autorem fotografii. Może pradziadek Piotr, a tata Edwarda?\nMały Edzio za 20 lat ledwie ujdzie z życiem z wojskowego wypadku, po którym do końca życia będzie miał krótszą jedną nogę. Chwilę później pozna Annę, na którą wszyscy wołają Hanka. W 1970 roku urodzi się mój tata...\nCzęsto zastanawiam się jak to możliwe, że człowiek człowiekowi zgotował tak bydlęcy los. Co musi czuć trzynastoletnie dziecko zaprzęgnięte do ciężkiej pracy i jedzące obierki z ziemniaków? Brak jedzenia, picia, ciężka praca, trudności w utrzymaniu higieny, które doprowadzały do szerzenia się zarazków dziesiątkujących schorowanych i głodnych ludzi musiały być przerażające.\nMajdanek uchodził za najbardziej prymitywny obóz. Drewniane baraki nie zapewniały warunków do przeżycia zwłaszcza w miesiącach zimowych. Do budynków, które przeznaczone były na 150-200 osób często kwaterowano nawet 1000. Potrzeby załatwiano do drewnianych skrzyń, które były przepełnione i wydzielały straszny fetor, ponieważ nawet w upalne dni nie otwierano okien.\nNie mam pojęcia jak małe dziecko przeżyło takie piekło...\nDziś dzięki uprzejmości Pani z Muzeum na Majdanku weszłam w posiadanie skanu ankiety, którą w 1978 roku wypełniał mój pradziadek - Jan Droździel. Dzięki niej jestem coraz bliżej odtworzenia jego wojennych losów. I z tego miejsca chciałam jej za to serdecznie podziękować, ponieważ tak życzliwych osób potrzebuje genealogia.\nZ tego dokumentu wynika, że 26 czerwca 1943 roku został przez Niemców zabrany z pola w Brzezinach. "Przez tydzień przebywałem w Zamościu, następnie wywieziono do Majdanka, gdzie przebywałem przez okres 3 miesięcy. Do Majdanka przewieziono mnie pociągiem towarowym. Przebywałem na trzecim polu w siedemnastym baraku. Oczyszczałem cegłę." Wtedy pomyślałam, "jak to dobrze, że to piekło trwało dla niego tak krótko". Po czym przeczytałam "Po trzech miesiącach wywieziony zostałem na roboty przymusowe do Niemiec". Zatem horror się nie skończył... Co działo się z Jankiem potem? Jakie były Jego losy w Niemczech? Nie ma dnia, żebym o tym nie myślała. Cały czas usiłuję to ustalić.\nZdjęcie z wpisu zostało wykonane niewiele lat po wojnie - w józefowskim kamieniołomie, w którym pracował (siedzi pierwszy po lewej). Przypuszczam, że są to wczesne lata pięćdziesiąte, zatem Janek ma już lekko ponad 20 lat, żonę i syna, ale to już historia na osobny wpis.\nDlaczego brak? Z bardzo prostego powodu. Nie udało mi się ustalić kiedy dokładnie zostało zrobione zdjęcie, kto je zrobił, gdzie, ani w jakich okolicznościach. Wiem tylko kto na nim jest, a to pozwala mi samej dopisać piękną historię do tej uśmiechniętej twarzy mojej kochanej cioci Marysi.\nNazywała się Marianna Studnicka.\nWłaściwie to nie była moja ciocia tylko rodzona siostra mojego pradziadka, która jednak przez całe życie była mi bliska. Nie miała męża ani dzieci, opiekowała się mną, odbierała z zerówki, kiedy mama i tata byli w pracy. Opowiadała wojenne historie, wspominała swoich rodziców, czego ja niestety dziś już nie pamiętam. Wiem, że te opowieści bardzo mnie interesowały i sama pytałam o różne fakty dotyczące ich przeżyć z II Wojny Światowej.\nDo dziś pamiętam smak ziemniaków z koprem i zsiadłe mleko, które jadłam po szkole w upalny dzień.\nJak bardzo żałuję, że o tyle rzeczy nie zdążyłam jej spytać! Czasami wierzę, że i w takich przypadkach siła Internetu ześle na mnie kiedyś innych krewnych, którzy pomogą w ustaleniach.\nBył słoneczny, ciepły, letni dzień, ok. 1960 roku...\nRok to oczywiście moje domniemania, ale wiedząc, kiedy ciocia Marysia się urodziła, drogą dedukcji doszłyśmy z mamą, że ma na tym zdjęciu około 30 lat. Fotografowanie w tamtych latach, zwłaszcza na wsi, nie należało do codzienności. Może to było jakieś rodzinne spotkanie, wesele, chrzciny? Ciocia ma na sobie sukienkę i starannie ułożoną fryzurę, w uszach kolczyki... Chociaż pamiętam z dzieciństwa, że zawsze lubiła je nosić.\nA może to była randka?\nMoże zdjęcie wykonał jakiś adorator z tamtych lat, którego ciocia później odrzuciła? Czy do nic nie znaczącej dla siebie osoby uśmiechałaby się tak promiennie? Mogę tylko dopisywać sobie sama historie i się nad tym zastanawiać bo nic nie wiem na pewno.\nMyślę, że i tak trudno będzie mi to ustalić i kolejna fotograficzna zagadka zostanie nierozwiązana, ale czy tak naprawdę to jest w tym wszystkim najważniejsze? Cieszę się, że zachowała się podobizna tej ukochanej cioci Marysieńki, do której mogę wracać w dowolnej chwili i patrzeć na te znajome policzki i oczy, które do końca życia zostały takie same.\nPrzypominam, że znajdziecie mnie również na Facebooku (Story Forest) i Instagramie (angelkatoja) oraz na zamkniętej Facebookowej grupie "Grupa Story Forest".\nSama zadawałam sobie to pytanie jeszcze 3 lata temu, kiedy moja wiedza o przodkach kończyła się na tym, jak nazywali się moi dziadkowie i pradziadkowie. Bieg wydarzeń przyspieszyło zdjęcie pradziadka Janka, o którym pisałam wczoraj.\nDla zachęty na samym początku postanowiłam się podzielić z Wami fragmentem swojego drzewa. Abyście mieli okazję naocznie zobaczyć, jak to się rozwinęło w ciągu 3 lat. Wybrałam przodków w linii swojego nazwiska. Ukryłam dane mojego taty, ponieważ żyje i nie chciałam tego upubliczniać.\nSamo drzewo wygląda bardzo goło. W domu gromadzę też stare fotografie, dokumenty i informacje o wszystkich przodkach. Każdy z nich ma w kronice swoją stronę, którą uzupełniam, gdy tylko uda mi się dotrzeć do nowych wiadomości. To strasznie uzależnia i daje mega dużo emocji - nie mówcie potem, że nie ostrzegałam ;) Jeżeli ktoś się tym nigdy nie zajmował, to na pewno się jeszcze przekona jakie to emocje, kiedy czeka się na jakąś kluczową informację, albo fotografię z drugiego końca Polski czy świata.\nAle trochę odbiegłam od tematu. Jak zacząć budowę swojego drzewa? Nie będę specjalnie odkrywcza, ale czasami o tych najprostszych rzeczach się zapomina, a to one na początku są bardzo istotne. To co Was w pierwszej kolejności powinno interesować to rodzice i dziadkowie, a także ich rodzeństwo. Najważniejsze rzeczy to daty urodzin i jeśli bliski już nie żyje to także śmierci. Skąd się dowiedzieć? Najlepiej zapytać rodziców albo innych najstarszych krewnych, którzy mogą takie rzeczy pamiętać.\nNie zwlekajcie z odwiedzinami bo ja kilka razy już przeciągałam wizytę u najstarszych osób w rodzinie i niestety nie zdążyłam. Pytajcie kto jest na fotografiach, czym się zajmował, jaki był, opisujcie je. Skanujcie zdjęcia u innych krewnych bo to najlepsze wzbogacenie tego co tworzycie. Po takich rozmowach dowiadywałam się, że ktoś tam walczył w Powstaniu Styczniowym, kto inny zginął w największej partyzanckiej bitwie II Wojny Światowej - niesamowite rzeczy.\nCo jeśli napotykamy komplikacje?\nCzęsto bywa tak, że rodzina nie pamięta dat ani urodzin ani śmierci, co wtedy? Znając parafię, w której urodził się i umarł przodek, jesteśmy w stanie odtworzyć lata w jakich żył. Wszystkie dokumenty, które nie mają więcej niż 100 lat, są zgromadzone w Urzędzie Stanu Cywilnego, dla danego miejsca, w którym żył. Po tym czasie zostają przekazane do regionalnego Archiwum Państwowego, do którego dostęp mają już wszyscy. Nas interesują akty urodzin, małżeństw i zgonów - tam jest wszystko.\nO tyle o ile w Archiwum może szperać każdy, to do urzędników trzeba mieć szczęście. Czasami szukają dla nas, czasami przesyłają skany dokumentów sami z siebie, a czasami zasłaniają się przepisami, każą udowadniać pokrewieństwo. Ja szczęście miałam, pomogła mi wspaniała pani Aneta, która mam nadzieję czyta to teraz bo bardzo mi ułatwiła życie.\nNatomiast jeśli Wy szczęścia mieć nie będziecie, zostają jeszcze nagrobki, na których często są daty, które możecie przepisać lub szukać innych krewnych danej osoby, która może posiadać tę wiedzę.\nCo jeśli już to wszystko mam?\nA tego to się dowiesz w następnym wpisie. Nie zdradzę wszystkich sekretów na raz ;) Do zobaczenia na Facebooku i Instagramie!\nPS. Na Fejsie jest grupa "Grupa Story Forest", tam sobie pomagamy rozwiązywać różne zagadki. Jest prywatna, ale po wpisaniu w wyszukiwarce się wyświetla i można dołączyć.\nWszystko zaczęło się od jednego zdjęcia. Patrzy na mnie z niego trzynastoletni chłopiec z podbitym okiem. Ma na sobie charakterystyczną piżamę w paski. W prawym dolnym roku widać pieczęć z godłem III Rzeszy - czarnego orła trzymającego w szponach wieniec, wewnątrz którego znajduje się swastyka.\nTen trzynastoletni chłopiec to mój pradziadek, Jan Droździel. Za życia nie lubił opowiadać o przeżyciach w obozie. Babcia wspominała, że "tato mówił o tym tylko jak wypił". Niestety zabrał ze sobą do grobu wszystkie historie i tajemnice, które nie dają mi spokoju. Czy kiedy go zabierali Niemcy, bał się? Świeciło słońce czy padał śnieg? Co stało się z nim potem? Uciekł z obozu, czy zwolnili go wraz z końcem wojny? Jak wyglądała jego codzienność "za drutami" - jak zwykł mawiać za życia?\nJego historia jest dla mnie ogromną inspiracją do poszukiwania nowych wiadomości. Dzięki niemu rozpoczęłam badania dotyczące swojej rodziny, zaczęłam szukać informacji, pytałam doświadczonych genealogów co mam robić, dzwoniłam do urzędów, pisałam maile do archiwów państwowych i powiem Wam, że to czego udało mi się dowiedzieć, to najlepsza lekcja historii w życiu. Dziś moje drzewo sięga XVII wieku, a ja patrzę z dumą na wszystkich przodków, dzięki którym jestem dziś taka a nie inna. Tworzę rodzinne albumy, piszę kroniki. Czasami udaje mi się skontaktować z dalekim krewnym, który ma akurat to zdjęcie, którego szukałam. Tak też było z tym, które widzicie tutaj, przywędrowało do mnie z Białegostoku na Zamojszczyznę.\nPradziadek odszedł w wieku 59 lat, miesiąc przed oficjalnym upadkiem komunizmu w Polsce. Nie dożył zatem wolnej Polski, za którą walczył już jako nastolatek. A ja czuję obowiązek, aby pamięć o tym chłopcu ze zdjęcia była ciągle żywa. To jeden z uczestników tej strasznej historii, historii naszych przodków, którzy swoją krwią pisali naszą dzisiejszą codzienność.


W własnej ofercie znajdują się jedynie skuteczne oraz zaawansowane technologicznie urządzenia, m.in atex vacuum cleaners, czyli centralne odkurzacze przemysłowe wyprodukowane zgodnie z poradą atex. Zapewnienie bezpieczeństwa w sezonie pracy, ochrona produkcji oraz ergonomia obsługi są tutaj na idealnym miejscu. Najlepsza wydajność ssania i filtracji została uzyskana dzięki zastosowaniu wysokiej jakości składników, technicznie ulepszają konstrukcję i stały postęp w rozmiarze technik: filtracji, podciśnieniowej i oczyszczania filtra.\nW bliskim ogromnym asortymencie znajdą Państwo nie tylko małowymiarowe odkurzacze przemysłowe, ale i skomplikowane i niezwykle dobre maszyny do wiórów i cieczy, jak również agregaty typu S, będące związaniem odkurzacza przemysłowego oraz maszyny do transportu podciśnieniowego.\nOdpylanie, odkurzanie, oczyszczanie próżniowe i transport podciśnieniowy przy użyciu agregatów ssących o mierze od 3 do 300 kW, z zespołem filtracji o każdym poziomie i całymi gośćmi elementów, które rozprowadzają pył.\nStacjonarne agregaty ssące zasysają wszystkie nieczystości poprzez zabudowane instalacje odkurzania i przyciągają spożywa w innych zbiornikach lub urządzeniach transportujących. Produkowane seryjnie czynniki są dobrane do potrzeb indywidualnych.\nJesteśmy pionierem w rozwoju innowacyjnych, mobilnych agregatów ssących. Agregaty też są mocowane na przyczepach lub samochodach ciężarowych a są optymalnym urządzeniem do pisania czynności dla przedsiębiorstw świadczących usługi oczyszczania zakładów przemysłowych. Dania te stosowane są przy zasysaniu większych dawce suchego materiału z bogatych odległości. Zostały sporządzone według ADR z wykonaniem przeciwwybuchowym według ATEX.\nZatrzymujemy się projektowaniem, tworzeniem, montażem narzędzi i instalacji odpylających. Produkujemy instalacje odpylania maszyn, zespołów urządzeń oraz celów we całych gałęziach przemysłu. Planujemy i powodujemy i instalacje dla pyłów wybuchowych.


•Harry Potter i Komnata Tajemnic - opracowanie\nWiele miejsca zajmuje w „Chłopach” opis obyczajów związanych z małżeństwem i weselem.\nSwaty w „Chłopach”\nZaaranżowanie małżeństwa należało do starszych. Jeśli młodzi przypadli sobie do gustu, przyszły pan młody wysyłał do rodziców panny swatów. To oni w jego imieniu prosili o rękę dziewczyny i negocjowali warunki zawarcia małżeństwa, czyli przede wszystkim kwestie posagu. Decyzja o małżeństwie należała do rodziców, choć na wsi małżeństwa nie były na ogół narzucane wbrew woli młodych. Dominikowa pyta Jagnę o zdanie, nie zmusza jej do poślubienia znacznie starszego Boryny, choć jego pozycja majątkowa bardzo jej odpowiada. Kwestie finansowe miały w tym względzie zasadnicze znaczenie.\nWesele w „Chłopach”\nOdbywało się tradycyjnie w domu panny młodej, gdzie specjalnie na tę okazję odświętnie przybierano izbę. Bracia Jagny powynosili z domu sprzęty domowe, pobielili ściany świeżym wapnem i poustawiali w izbie ławy dla gości, stół nakryto cienkim płótnem. Jagna sama przygotowała wycinanki z papieru kolorowego, żeby ustroić dom. Wesele powinno być huczne, choć oczywiście wszystko zależało od zamożności gospodarzy. Wesele Jagny i Boryny było wystawne, kobiety gotowały sute jedzenie, a goście\nDzień Zaduszny obchodzono w Lipcach hołdując dawnym tradycjom. Wszyscy mieszkańcy udawali się na nieszpory do kościoła, z drugiej strony – kultywowali zwyczaj oddawania czci przodkom, który ksiądz piętnował jako pogański. Więcej »\nJ00r • 2019-09-09 18:35:44\nWspaniałe ogółem tu tego\nNauczyciel • 2019-01-13 21:46:28\nDobre bo kradzione\nJola • 2018-06-04 16:55:50\nJaśko • 2017-11-14 08:15:48\nJo to pszepisoł przod lekcjom, super!\nMichał Ciechanowicz • 2016-09-14 19:25:42\nBardzo sóper opisanie wszystkich poczebnych rzeczy


O tym jak Nc+ rozwiązuje umowy z klientami.... - Forum platformy nc+\nO tym jak Nc+ rozwiązuje umowy z klientami....\nOpiszę tu sytuację, kuriozalną, jaką zafundowało mi nc+.\nMoja umowa na nc+ kończyła się z 30.07.2018. Jednak świadoma tego, że w tym okresie będę poza granicami PL i nie będę w stanie dostarczyć pisma o rezygnacji z usługi nc+ w miesiącu poprzedzającym ten termin - by uzyskać 30 dni wypowiedzenia - złożyłam rezygnację pisemnie, w salonie nc+, w miesiącu kwietniu 2018. Czyli zdecydowanie dochowałam 30 dni wypowiedzenia.\nPracownik przeczytał sobie to pismo, po czym odmówił jego przyjęcia. Twierdząc, że nie bo nie! Nie podał żadnych argumentów za nie przyjęciem pisma. Kazał przyjść w lipcu 2018, twierdząc, że wszystko będzie w porządku.\nNatychmiast poinformowałam centrale nc+ o zaistniałej sytuacji, o złożeniu rezygnacji i o jej nie przyjęciu. Centrala nie odpisała nic sensownego poza cytatami z umowy. Rozmowy zostały przerwane na skutek mojego wyjazdu.\nPo powrocie, gdy tylko stało się to możliwe ponownie zaniosłam rezygnację z nc+ do punktu obsługi. No i co się okazało...? Ano nc+ przedłużyło mi o kolejny miesiąc opłaty bo nie zachowano 30 dni wypowiedzenia!!!!\n1) wywalono do śmieci moje pismo o rezygnacji z usług z kwietnia 2018.\n2) okłamano, że mogę złożyć rezygnację po powrocie do PL i umowa będzie wypowiedziana zgodnie z jej zapisami 30.07.2018\n3) przedłużono mi płatności o kolejny miesiąc. Kłamiąc w POKu, iż ten miesiąc wynika z zapisów umowy. No starszą panią można okłamywać!\n4) kazano przedłożyć dokument o zdaniu sprzętu na adres reklamacje@...... ale okazało się, że w POKu wypisano mi taką wyrwaną karteczkę 5x5cm ze stemplem, wypisanie dokumentu na papierze toaletowym miało by większy sens.\n5) reklamacje zrzuciły na mnie obowiązek bym to ja wykłócała się z pracownikiem nc+ by wypisał mi dokument zdania sprzętu zgodny z wymaganiami nc+.\n6) reklamacje udają, że nie widzą problemu w zachowaniu obsługi POKu i pozostają przy stanowisku "płać frajerzyno"\nNie polecam usług tej firmy! dla 80złotych stracą moje 2 umowy i pójdą do sądu!\nskontaktuj się proszę w tej sprawie poprzez moje nc+, do wyboru chat lub e-mail - przy użyciu formularza kontaktowego w zakładce /Napisz do nas/. Postaramy się pomóc.\nAleż kontaktowałem się przez formularz, to właśnie ten formularz przejęty został przez reklamacje@..... i uzyskałem wielce pomocną odpowiedź "wypowiedzenie należy zgłosić na 30 dni przed zakończeniem umowy"\nNikt tam się nie zorientował do tej pory, że od kwietnia do końca lipca jest znacznie więcej niż 30 dni. Nikt się nie przejmuje tym, że zarówno POK jak i wasz dział kontaktowy odrzucił pismo o rezygnacji z kwietnia 2018r!\njeśli była to odpowiedź na reklamację od specjalisty tego działu to proszę o złożenie odwołania od odpowiedzi.\nAll times are GMT1. This page was generated at 07:21.


Gdzie nadal powinniśmy nosić maseczki? Ekspert: odpowiedz sobie na trzy pytania\ndata publikacji: 06.05.2022, 13:05\nNie musimy już nosić maseczek. Z pewnymi wyjątkami\nKiedy lepiej nosić maseczkę ochronną? Odpowiedz sobie na trzy proste pytania\nKto nadal powinien nosić maseczki? Uwzględnij!\n6 maja zakończony został stan epidemii w Polsce\nWcześniej, 28 marca, zniesiony został obowiązek noszenia maseczek. Nie dotyczy to jednak podmiotów leczniczych\nMinister Adam Niedzielski zastrzegł wtedy, że o maseczkach powinniśmy pamiętać w sytuacjach, które sami identyfikujemy jako związane ze zwiększonym ryzykiem zakażenia\nOceniając wspomniane ryzyko, pamiętajmy, że koronawirus łatwiej rozprzestrzenia się w zatłoczonych miejscach, w bliskim kontakcie oraz w zamkniętych przestrzeniach o słabej wentylacji. Ryzyko rośnie tam, gdzie czynniki te się nakładają\nNa łamach "The New York Timesa" badacz chorób zakaźnych dr Bromage sugeruje ciekawą analogię z dymem papierosowym, która ułatwi ocenę ryzyka zakażenia\nMaski są również ważne, jeśli nie zaszczepiłeś się przeciw COVID-19, masz kontakt z osobami niezaszczepionymi i szczególnie narażonymi na infekcję\n6 maja to dzień, na który czekało wielu Polaków: po ponad 24 miesiącach zniesiony został w naszym kraju stan epidemii. Wcześniej, 28 marca, pożegnaliśmy także obowiązek zasłaniania ust i nosa. Od tego dnia stosowanie maseczek ochronnych w przestrzeniach zamkniętych przestało być obligatoryjne. O decyzji takiej 24 marca poinformował minister zdrowia Adam Niedzielski. "Podjąłem decyzję o tym, żeby od 28 marca wprowadzić dwa rozwiązania – pierwsze z nich to zniesienie obowiązku noszenia maseczek" - ogłosił na konferencji prasowej.\nNa wspomnianej konferencji minister zdrowia zaznaczał, że w ostatnich tygodniach resort przyglądał się tendencjom dotyczącym nowych zakażeń w kontekście powrotu dzieci do szkół i napływu uchodźców, wśród których zakażenia mogą częściej występować. "Z naszej perspektywy te dwa zjawiska nie przyczyniły się do przełamania tendencji spadkowej zakażeń" – mówił Adam Niedzielski. "Oba te elementy, zarówno sytuacja międzynarodowa, jak i perspektywy i prognozy, jakimi dysponujemy, są pozytywne tzn. przewidujemy, że do końca kwietnia będziemy mieli zdecydowaną redukcję zarówno zakażeń, jak i hospitalizacji" – wskazywał minister.\nZe zniesieniem obowiązku stosowania maseczek wiąże się jednak pewien wyjątek. Zasłanianie ust i nosa wciąż obowiązuje w podmiotach leczniczych. I dotyczy to zarówno pacjentów, jak i pracowników. To oznacza, że o maseczkach nadal musimy pamiętać m.in. w szpitalach, przychodniach, poradniach, ośrodkach zdrowia, hospicjach, ośrodkach leczenia uzdrowiskowego, zakładach pielęgnacyjno-opiekuńczych, opiekuńczo-leczniczych i rehabilitacyjnych a także w aptekach. Uogólniając, wszędzie tam, gdzie udzielane są świadczenia medyczne.\nJest jeszcze jedno zastrzeżenie dotyczące maseczek, na które zwracał uwagę minister Niedzielski. Jak podkreślał, zniesienie obostrzeń nie oznacza, że kończy się epidemia i nie ma COVID-19. W związku z tym maseczki powinny być używane w sytuacjach, które sami identyfikujemy jako związane ze zwiększonym ryzykiem zakażenia. "Wtedy rekomenduję, by używać maseczek" – podkreślał Adam Niedzielski. Jak ocenić ryzyko zakażenia? I co za tym idzie, kiedy jednak lepiej będzie zasłonić nos i usta? Warto pamiętać tu o kilku elementach.\nJako przykład sytuacji, w których zalecane jest noszenie masek, minister podał przebywanie w miejscach dużych skupisk ludzkich. Skonkretyzujmy to jednak. Światowa Organizacja Zdrowia przypomina, że koronawirus łatwiej rozprzestrzenia się w zatłoczonych miejscach, w bliskim kontakcie (bezpieczny dystans społeczny to co najmniej 1,5 m) oraz w zamkniętych przestrzeniach o słabej wentylacji. Ryzyko jest wyższe w miejscach, w których czynniki te się nakładają. Erin Bromage, profesor biologii, badający choroby zakaźne na Uniwersytecie Massachusetts przyznaje w "The New York Times", że wchodząc do budynku, zawsze zadaje sobie trzy pytania: "Jak wysoka jest przestrzeń? Czy powietrze się porusza? Czy mogę stworzyć swój własny mały bufor przestrzeni?".\nDr Bromage sugeruje ciekawą analogię z dymem papierosowym: gdyby ktoś palił, zastanów się, czy zapach papierosów szybko wypełniłby powietrze? Jeśli tak, podobnie będzie z wirusem. W takiej sytuacji bezpiecznie jest stosowanie maseczki ochronnej.\nGdyby spróbować wymienić miejsca, w których maseczki wciąż warto stosować, z pewnością byłyby to środki transportu publicznego: autobusy, tramwaje, metro, samoloty (wielu obcych sobie ludzi, ciasna, zamknięta przestrzeń).\nMaseczki — jaka jest ich skuteczność\nOdpowiadając sobie na pytanie, czy zakładać maseczkę, czy nie, trzeba wziąć pod uwagę coś jeszcze. Pamiętajmy, że chodzi o bezpieczeństwo nasze, ale też innych. "Jeśli na przykład masz obniżoną odporność lub mieszkasz z taką osobą, dobrym pomysłem jest dalsze noszenie maski i utrzymywanie dystansu społecznego, szczególnie w pomieszczeniach z powietrzem stojącym, gdzie może gromadzić się wirus" – przypomina "The New York Times". Dotyczy to również sytuacji, kiedy masz kontakt osobami podatnymi na ciężki COVID-19 (ludzie starsi, z chorobami współistniejącymi). Maski są również ważne, jeśli nie zaszczepiłeś się przeciw COVID-19 lub masz kontakt z osobami niezaszczepionymi (eksperci wciąż przypominają, że szczepionki są najlepszą bronią przeciwko SARS-CoV-2, jaką mamy).\nPamiętaj też, że maseczka spełni swoje zadanie, kiedy jest dobrej jakości i właściwie ją stosujemy: całkowicie zakrywa twarz od grzbietu nosa do podbródka, dopasowanie na grzbiecie nosa i do twarzy minimalizuje otwartą przestrzeń między twarzą a maską. Nie zapominajmy też o częstym myciu rąk, ich dezynfekcji, wietrzeniu pomieszczeń, kiedy to tylko możliwe. Na koniec ważna, choć zdawałoby się oczywista, rada: kiedy chorujemy, zostajemy w domu.\nSprawdź pierwsze na rynku biodegradowalne maseczki ochronne, dostępne w atrakcyjnych cenowo pakietach. W ofercie znajdziesz też biodegradowalne maski FFP2.


Nowa nawierzchnia w poniedziałek - NowaWarszawa.pl\nNowa nawierzchnia w poniedziałek\nStrona główna Infrastruktura Nowa nawierzchnia w poniedziałek\nWymiana nawierzchni na ul. Przyczółkowej, prace drogowe w Rembertowie oraz roboty kolejowe na ul. M. Kasprzaka to najważniejsze zmiany w ruchu drogowym zaplanowane na najbliższy weekend.\nCichy asfalt drogowcy ułożą na ul. Przyczółkowej. W ramach weekendowej wymiany nawierzchni ułożą specjalną mieszankę asfaltową na ponad 2 kilometrowym odcinku jezdni zachodniej (w kierunku granicy miasta) od ul. Marcepanowej do S. Korbońskiego. Prace rozpoczną się w piątek 2 czerwca ok. godz. 22.00 a zakończą w poniedziałek 5 czerwca ok. godz. 4.00. Ruch będzie odbywał się tylko po jezdni wschodniej, na której będzie po jednym pasie w każdym kierunku. Kierowcy jadący w kierunku granicy miasta przejadą na drugą jezdnię przez przewiązkę na skrzyżowaniu z ul. Europejską, a na właściwą jezdnię wrócą na skrzyżowaniu z ul. S. Korbońskiego. Połączenia z ul. Przyczółkową nie będzie miała ul. Pałacowa i stacja paliw. Dojazd do tych miejsc będzie możliwy ulicą Karuzela i boczną jezdnią równoległą do ul. Przyczółkowej.\nZmiany w ruchu zapowiada także wykonawca przebudowy ulic Marsa i Żołnierskiej. W piątek, 2 czerwca w godz. 7.00 – 14.00 układana będzie ostatnia warstwa nawierzchni na ul. Optycznej. Konieczne będzie kilkugodzinne całkowite zamknięcie ul. Optycznej na odcinku pomiędzy ul. Bluszczową a Marsa. Podobne prace będą wykonywane na ul. Marsa od nocy z piątku na sobotę (z 2 na 3 czerwca) ok. godziny 0.30 do niedzieli, 4 czerwca ok. godz. 22.00. Ulica pomiędzy skrzyżowaniem z ulicami Żołnierską i Rekrucką a bazą MPO zostanie całkowicie zamknięta dla ruchu. Objazdy zostaną poprowadzone ul. Żołnierską do Strażackiej lub Korkową. Swoje trasy zmienią autobusy linii 183, 514, N21, N71.\nTrwa remont linii kolejowej nr 20 (z Dworca Zachodniego do Gdańskiego m.in. wzdłuż al. Prymasa Tysiąclecia). Kolejarze w ramach tego remontu wybudują nowe wiadukty nad ulicami M. Kasprzaka i Wolską. W pierwszej kolejności stare konstrukcje muszą jednak zostać rozebrane. W weekend 2 – 5 czerwca wyłączone z ruchu będą obydwie jezdnie ul. M. Kasprzaka. Jadący od strony Ronda I. Daszyńskiego będą musieli rozjechać się w ul. J. Bema. Podobnie jadący z Bemowa będą mogli tylko skręcić w al. Prymasa Tysiąclecia. Objazdy zostaną poprowadzone ulicami: al. Prymasa Tysiąclecia – Wolska – al. „Solidarności” – Okopowa – Towarowa. Lokalnie zamknięty odcinek można ominąć jadąc także z ul. Wolskiej w J. Bema. Zamknięty będzie także chodnik po obydwu stronach jezdni ul. M. Kasprzaka (wraz z ciągiem pieszo-rowerowym). Ruch rowerów będzie kierowany do ul. Wolskiej. Ze względów bezpieczeństwa zamknięte będą również przejścia dla pieszych i przejazdy rowerowe wzdłuż al. Prymasa Tysiąclecia przez ul. Kasprzaka (po wschodniej stronie, czyli bliżej wiaduktu kolejowego). Wyznaczone zostaną tymczasowe przejazdy, tak aby można było przejechać drugą stroną skrzyżowania.\nAutobusy zostaną skierowane na trasy objazdowe. Linie: 105, 109, 155, 171, 178 i 190, jadąc w kierunku krańców BROWARNA, RONDO DASZYŃSKIEGO, KONWIKTORSKA, DW.CENTRALNY, TORWAR, CH MARKI, pojadą ul. Wolską i skręcą w ul. J. Bema i dalej swoimi trasami. Natomiast w kierunku krańców OS.GÓRCZEWSKA, ZNANA, PKP URSUS, NOWE BEMOWO pojadą ul. Skierniewicką do Wolskiej. Z kolei autobusy linii 136 (w obu kierunkach) od Ronda Tybetu będą kursowały al. Prymasa Tysiąclecia i dalej ulicami Wolską i Płocką.\nPoprzedni artykułDzień Dziecka na Placu Europejskim\nNastępny artykułIHS Global wprowadza się do C200 Office\nKnight Frank zajmie się komercjalizacją Bohemy\nBiura Redakcja - 23 września, 2019 0\nRealizowana przy ulicy Szwedzkiej 20 inwestycja BOHEMA – Strefa Praga, której inwestorem jest OKAM Capital to kolejny projekt typu mixed-use, który nada tej części...


A firmy ominą ZUS - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 10-03-2014, 06:35\nTylko 15 proc. przedsiębiorców deklaruje, że zapłaci składki ZUS od umów-zleceń i o dzieło, pisze „Rzeczpospolita” w oparciu o badania Domu Badawczego Maison i Związku Przedsiębiorców i Pracodawców (ZPP).\nRząd zapowiada ofensywę przeciwko tzw. umowom śmieciowym. Chodzi o milion osób, które pracują wyłącznie na podstawie umowy o dzieło lub umowy-zlecenia. Remedium na to zjawisko ma być nałożenie na takie osoby obowiązku opłacania składek do ZUS.W miniony wtorek gabinet przyjął już projekt ustawy ozusowujący zlecenia, teraz zamierza objąć obowiązkowymi składkami umowy o dzieło.Co na to przedsiębiorcy? - Tylko co siódmy właściciel małej lub średniej firmy podporządkuje się rządowym planom i będzie opłacać składki. Co zrobi reszta? - Co trzeci deklaruje, że skorzysta z innej formy zatrudnienia, 14 proc. mówi, że zwolni pracowników, niemal tyle samo, że zapłaci w gotówce. Co czwarty przedsiębiorca jeszcze nie wie, co zrobi.– Jak grzyby po deszczu będą powstawać firmy osób fizycznych. Ludzie spod gilotyny ZUS będą uciekać w samozatrudnienie, wieszczy Cezary Kaźmierczak, prezes ZPP.\nSync może stać się T-Mobile Bankiem\nPodatki / A firmy ominą ZUS


Kierowcy jadący w środę krajową „dwunastką” w rejonie Różanny musieli pokonać ogromne rozlewisko\nDrogi krajowej nr 12 nawet nie widać\nWystarczyło kilka dni opadów, aby w rejonie Różanny po raz kolejny pojawiło się ogromne rozlewisko. Po obu stronach drogi krajowej nr 12 stoi woda, której nie są w stanie odebrać prawdopodobnie niewystarczająco drożne rowy. Zalało pola i łąki, ale woda podchodzi także pod kilka posesji w rejonie Dzielnej, zalewa też wjazdy na posesje i niektóre lokalne drogi. Nasiąknięty grunt nie jest wstanie jej wchłonąć. Na terenie Chaty Opoczyńskiej, podobnie jak przed dwoma tygodniami, ułożono worki z piaskiem. Najgorzej jest chyba jednak na terenie stacji paliw. Woda utrudniła tu zarówno wjazd, jak i wyjazd samochodów, bowiem pasów ruchu w ogóle nie widać – dla bezpieczeństwa kierowców oznaczono je poprzez rozciągnięcie czerwonej taśmy. Niewielu zresztą decydowało się wjechać na teren stacji. Rozlewisko otoczyło ją ze wszystkich stron.\nNa utrudnienia natknęli się również kierowcy, którzy w środę przejeżdżali krajową „dwunastką” w tym rejonie. Woda nie mieszcząca się w rowach i na polach po prostu przelewała się przez drogę. O ile ciężarówki rozjeżdżały kałuże zalewając przy tym fontanną wody wszystko i wszystkich wokół, kierowcy mniejszych aut woleli nie ryzykować – zwalniali, a nawet zatrzymywali się i czekali, aż zwolni się lewy pas ruchu (jadąc z Opoczna), gdzie poziom wody był nieco niższy.\nProblem zalanych pół, łąk, a także posesji pojawia się w tym rejonie po każdej nawałnicy. Nie potrzeba zresztą ulewy, wystarczy kilka dni ciągłych opadów. Z pewnością powstawaniu rozlewisk sprzyja występujące w tym miejscu znaczne obniżenie terenu. Ale chyba właśnie w takich miejscach szczególnie powinno się zadbać o właściwe odprowadzanie wód opadowych. Dlaczego w Różannie ciągle zalewa? Odpowiedź na to pytanie postaramy się poznać w najbliższych dniach. Tymczasem miejmy nadzieję, że wkrótce przestanie padać, w przeciwnym wypadku strażacy znowu będą mieli pełne ręce roboty.


Włosowe Inspiracje - Witaj w świecie pięknych i zadbanych włosów!: Organiczna odżywka do włosów z aloesem Dr.Organic - recenzja\nOrganiczna odżywka do włosów z aloesem Dr.Organic - recenzja\nDzisiaj recenzja kolejnego kosmetyku do pielęgnacji włosów - organicznej odżywki z aloesem firmy Dr.Organic. Moje włosy kochają aloes sam w sobie oraz produkty z jego zawartością. Czy polubiły również i tą odżywkę? Sprawdźcie same :)\nŁagodząca odżywka odpowiednia dla wszystkich typów włosów, skomponowana z organicznego aloesu, masła shea, pantenolu, oleju słonecznikowego i witaminy E. Ta niezwykle efektywna formuła delikatnie wzmacnia włosy, tworząc warstwę ochronną i docierając wgłąb cebulek włosowych, oraz wzmacniając włókna keratynowe. Wyciąg z aloesu sprawia, że włosy stają się gładkie, dobrze odżywione, miękkie i chronione przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych.\n-olejek z pestek słonecznika.\nAloe barbadensis leaf juice, Aqua, Polyglyceryl-3 methylglucose distearate, Glycerin, Cetearyl alcohol, Butyrospermum parkii butter, Glyceryl caprylate, Hydrolyzed milk protein, Panthenol, Guar hydroxypropyltrimonium chloride, Tocopherol, Helianthus annuu.\nKosmetyk ten kupimy z powodzeniem na stronie internetowej Dr.Organic. Jeśli chciałybyście nabyć tą odżywkę to znajdziecie ją pod tym LINKIEM. Odżywka kosztuje 29,95zł / 265ml. W Internecie jej dostępność jest więc bardzo dobra, natomiast gorzej jest jeśli chodzi o jej zdobycie stacjonarnie. Ja osobiście nie spotkałam się jeszcze z tym kosmetykiem w żadnym sklepie. Stacjonarnie odżywka jest więc trudno dostępna.\nKosmetyk opakowany jest w poręczną buteleczkę z przezroczystego, dość miękkiego plastiku. Butelka zaopatrzona jest w estetyczne i czytelne naklejki, które nie schodzą podczas użytkowania produktu. To bardzo fajna sprawa, ponieważ nie lubię tych pozdzieranych, brzydkich etykiet, które dość często szpecą nam opakowanie po jakimś już czasie używania kosmetyku. Zamykanie butelki jest typu "na klik" co jest, w moim odczuciu, bardzo wygodną formą zamknięcia. Dzięki temu buteleczka jest zawsze czysta i dozujemy taką ilość produktu, która jest nam potrzebna. Minusem może być to, że na opakowaniu nie znajdziemy opisu produktu w języku polskim. Ale to taki mały szczegół, dla mnie w sumie nie aż tak istotny.\nOdżywka ma konsystencję dość gęstą, jest treściwa, trochę już jak maska, ale nie do końca. Zapewni nam to, że długo będziemy się mogły cieszyć z jej posiadania, ponieważ będzie wydajna. To z całą pewnością jest jej duży plus.\nZapach kosmetyku jest intensywny, bardzo świeży, kojarzy mi się z aromatem cytryny. Przez jakiś czas utrzymuje się on na włosach.\nDziałanie odżywki na moją czuprynę było bardzo dobre. Kolejny raz spisał się więc u mnie kosmetyk z aloesem w składzie. Po zastosowaniu tej odżywki moje włosy były dociążone, lśniące i miękkie, skręt był jakby bardziej uwydatniony. Pomimo proteinek w składzie kosmetyku nie odnotowałam obciążenia czy przyklapu, które zawsze towarzyszy mi po użyciu tego właśnie składniku. I za to daję wielki plus :) Odżywka ułatwiała mi również rozczesywanie włosów. Co do wzmocnienia cebulek włosów się nie wypowiem, ponieważ stosowałam tą odżywkę jedynie na długość włosów. Po dłuższym jej używaniu włoski uzyskały lepszą formę, sprężystość i nawilżenie. Mogę polecić Wam ten kosmetyk w 100%. Kupiłabym go z całą pewnością ponownie.\nZnacie odżywkę aloesową Dr.Organic? Jeśli tak, to czekam na Wasze opinie o niej. Jeśli nie, to piszcie, czy Was zainteresowała i czy chętnie byście po nią sięgnęły.\nA tymczasem się z Wami żegnam. Do następnego! ;)\nPatrycja Kowalewska 3 listopada 2014 15:42\nNigdy nie miałam nic do czynienia z tą firmą ale zainteresowałaś mnie:)\nPaula S. 3 listopada 2014 15:44\nTaka maska z aloesem by mi się przydała ;D Mam z Aloesem z Kallosa i powiem Ci że bardzo mi służy ;)\nAleksandra Anna 3 listopada 2014 15:51\njeszcze nic z tej firmy nie miałam, ale ostatnio dużo o niej słyszałam muszę w końcu coś wypróbować ;)\nMałgorzata eS 3 listopada 2014 16:16\nNie miałam nic z tej firmy, ale uwielbiam aloes, zwłaszcza w kosmetykach do włosów, więc będę mieć na oku ten produkt\nAnna Ritz 3 listopada 2014 16:53\nWidzaialam na allegro maski do wlosow z tej firmy, chetnie przetestuje taka odzywke :-)\nMalinka M. 3 listopada 2014 17:20\nBardzo ładnie wygląda opakowanie.\nDziałanie też brzmi kusząco ,możliwe że ją wypróbuję:-)\nmadame raspberry 3 listopada 2014 18:34\nwydaje się całkiem fana ;)\nEmilia Jadeitwoman 3 listopada 2014 18:34\nnie znam tej odżywki :) nigdy nic nie miałam z tej marki ;)\nannzad 3 listopada 2014 19:33\nja też nie miałam niczego z tej firmy,ale zaciekawiłaś mnie tą odżywką:)\nZielona wśród ludzi 3 listopada 2014 21:31\nNie słyszałam wcześniej o tej marce. Zapowiada się bardzo interesująco.\nOnAlwaysTogether 3 listopada 2014 22:23\nOdżywka wygląda interesująco :) Ja testuję od nich krem do twarzy :)\nRarity 4 listopada 2014 01:27\nMoje włosy uwielbiają aloes, więc moze sie skuszę <3\nJoa nowa 4 listopada 2014 13:33\nnie widziałam nigdy wcześniej tej odżywki, ale lubię kosmetyki z aloesem :)\nnika88 4 listopada 2014 23:28\nLubię kosmetyki z aloesem w składzie :) Mój nr 1 z aloesem właśnie to szampon z Equilibry. Nie wiem jak ta odżywka z Dr Organic by się u mnie sprawdziła, bo moje włosy też zazwyczaj nie lubią protein.\nPaula Selwat 4 listopada 2014 23:35\nDr. Organic to najlepsze kosmetyki do włosów z jakimi kiedykolwiek się spotkałam, moje włosy je kochają, wszystkie serie i zapachy :) Siostra wysyłała mi je z Anglii. Zauważyłam że włosy się po nich mniej elektryzują :)\nAmelia Chwila 5 listopada 2014 01:58\nWydaje mi sie ze bym sie z nia polubia:-)\nkreconowlos a 5 listopada 2014 10:25\nu mnie aloes w większych ilościach powoduje puszek :(\nBeauty B. 5 listopada 2014 14:23\nA moje włosy uwielbiają proteiny i aloes :)\nKasia P 12 listopada 2014 20:02\nBardzo kuszą mnie odżywki dr. organic :)\nmyszahihi 25 listopada 2014 00:03\nJa używałam jej tylko parę razy ale chyba też jestem zadowolona :) Moje włosy są po niej takie mięciutkie. Używam razem z szamponem z tej samej linii.\nrecenzjatorka 26 listopada 2014 19:41\nMoje włosy lubią aloes. Uwielbiam je po użyciu maski NaturVital z tym składnikiem :) Ciekawa jestem czy ten produkt sprawdziłby się podobnie :)\nPanna Mysia 7 stycznia 2015 12:08\nNieco drogi produkt jeśli dołożymy do tego koszty przesyłki... Ale skoro jest skuteczny, to warto.


Fabregas: Mourinho zapewniał mnie, że jeśli przejdę do Chelsea, to wygramy ligę - Chelsea Poland - Polski serwis fanów The Blues\nFabregas: Mourinho zapewniał mnie, że jeśli przejdę do Chelsea, to wygramy ligę\nAutor: Bartosz Kąkolewski Dodano: 25.05.2020 15:02 / Ostatnia aktualizacja: 25.05.2020 15:02\nCesc Fabregas opowiedział o tym, jak Jose Mourinho przekonał go do przenosin na Stamford Bridge. Portugalski szkoleniowiec zapewniał go, że jeżeli zdecyduje się na transfer, będzie świętował mistrzostwo Premier League. Fabregas również wyznał, że jeśli ktoś kilkanaście lat temu powiedziałby mu, że będzie grać w Chelsea i będzie szczęśliwy, nie uwierzyłby w to.\n– Jose ma jeden system gry, jednakże pracuje nad nim bardzo dobrze. Ma właściwych graczy dla odpowiedniego systemu. Pewnego dnia, kiedy spotkałem go po raz pierwszy, powiedział mi, że potrzebuje dwóch zawodników i, że zamierza kupić Diego Costę. Narysował mi zespół na kartce papieru i powiedział, że jeśli zdecyduję się przyjść do jego zespołu, to ta drużyna wygra mistrzostwo Premier League.\n– Pierwszego dnia, kiedy go zobaczyłem powiedział: ”potrzebuję tylko dwóch zawodników, Diego jest już praktycznie kupiony”. Thibaut Courtois też miał zostać w zespole, ale jeśli nie on to bramkarzem numer jeden byłby Petr Cech, to w zasadzie to samo. Mourinho powiedział mi ”jeśli ty przyjdziesz, zdobędziemy mistrzostwo”.\n– Po współpracy z nim, mogę stwierdzić, że to prawdopodobnie trener, który grał najlepiej z moją psychiką. To świetny trener dla wspaniałych graczy, gra umysłem, stymuluje cię. Był taki czas, kiedy bardzo dobrze radziliśmy sobie w rozgrywkach ligowych. Jose pisał nam, jak dobrzy jesteśmy, jak wspaniale zagraliśmy w danym spotkaniu, a za chwilę, że byliśmy fatalni. On właśnie bawi się z tobą w ten sposób.\n– Czas spędzony na Stamford Bridge pod wodzą Mourinho był dla mnie fantastyczny, nie mogło być lepiej. Jeżeli zapytałbyś mnie, kiedy miałem 23 lata i byłem kapitanem Arsenalu, czy byłbym szczęśliwy grając dla Chelsea przez wiele lat i wygrywając to co wygrałem, powiedziałbym, że jesteś szalony. Jednakże moje zrozumienie w fanami, z klubem, ze wszystkimi, którzy tam pracowali i zawodnikami sprawiało, że czułem, że tam pasuję.\n– Mieliśmy wielu wspaniałych trenerów, widać, że Chelsea to klub, który chce wygrywać, który jest głodny trofeów. Trzeba rywalizować do końca, aby coś wygrać, tego właśnie chciałem. Wiedziałem, że współpraca z Mourinho będzie dużym krokiem naprzód w mojej karierze.


Grupa kapitałowa - Work Service\n> Strona główna > O firmie > Grupa kapitałowa\nGrupa Kapitałowa Work Service S.A. to największy gracz na polskim rynku usług HR. Dostarczamy innowacyjne rozwiązania z zakresu zasobów ludzkich – specjalizujemy się w usługach z zakresu doradztwa personalnego, jak i restrukturyzacji w obszarze HR, rekrutacji i outsourcingu pracowniczym.\nOd 1999 roku nasi dedykowani konsultanci zdobyli zaufanie 3000 Klientów, którzy stale wybierają Work Service S.A. na swojego Partnera HR. Dla naszych prestiżowych Klientów każdego dnia zatrudniamy średnio 50 000 pracowników. Partnerstwo bazujące na solidnych fundamentach, zaufaniu i profesjonalizmie, zapewnia stanowiska pracy ponad 300 000 osób rocznie.\nGrupa Kapitałowa Work Service S.A. w swoich działaniach stawia na rozwój utrzymując wysoką dynamikę pozyskiwania nowych klientów, budując lojalność posiadanego portfela klientów oraz wykorzystując istniejące nisze na rynku HR. Work Service jest pierwszą spółką z sektora usług personalnych notowaną na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. Wejście na Giełdę Papierów wartościowych w Warszawie pozwala Work Service kontynuować aktywną konsolidację mocno podzielonego rynku pracy w Polsce i poszerzać wachlarz usług spółki. Od 2016 roku dzięki dual listing nasze akcje są również notowane na London Stock Exchange.\nPostaw na bankInstytucje finansowe cenią sobie nasze usługi z zakresu HR i outsourcingu funkcji personalnej, dzięki którym mogą się w pełni skoncentrować na swojej podstawowej działalności ... więcej\nPrzekształcanie kupujących w konsumentów.Od prawie dekady spółka specjalistyczna Work Service, Sellpro, wspiera naszych Partnerów w generowaniu zysków, poprzez merchandising usług i dystrybucję. więcej


Przewóz osób Warszawa - DarekBus - Boosted.pl - Baza firm i ofert wg branż\nFirma DAREKBUS świadczy usługi w zakresie wynajmowania autokarów i przewożenia podróżnych. Jest do dyspozycji przez cały tydzień, od rana do nocy. Zapewnia obsługę w Polsce i za granicą. Dla każdego zainteresowanego jest osobna oferta. Autobusy są regularnie przeglądane a pracownicy są doświadczeni. Zakład prowadzi współpracę z biurami podróży, uczelniami, obsługuje parafie, kapele, pojedyncze jednostki. Jest możliwość wynajmu busana wycieczkę szkolną czy biwak. Firma dysponuje kompletem niezbędnych koncesji. Zdobyta wprawa daje gwarancję usług najlepszej jakości.\nTytuł:Przewóz osób Warszawa - DarekBus\nUlica: Młynarska 6a\ntel. komórkowy: 605-052-313\nbus mikrobus warszawa, wynajem busów warszawa, przewóz osób warszawa\nŚląsk (7), malowanie (4), gabinet kosmetyczny (8), wakacje (6), wizytówki (5), dachy (6), sosnowe (4), rozwód (5), cyklinowanie (5), wewnętrzne (4), nocleg (5), kancelaria adwokacka (7), Toruń (7), centrum (5), komputerów (5), wypożyczalnia samochodów (6), chirurgia stomatologiczna (5), salon (6), regały (7), stoły (4), budownictwo (8), zielone szkoły (5), reduktory (6), stomatologia (5), szkola (6), obsługa prawna (5), czapki (5), angielski (7), farby (5), śruby (4), producent mebli (5), tworzenie stron (8), metalowe (11), uslugi (9), Motovario (6), projektowanie wnętrz (7), motoreduktory CHM (5)


Przyspieszenie tempa spadku nowych zamówień wpływa negatywnie na produkcję przemysłową i nastroje producentów - Logistics Manager\nNajnowsze wyniki badań PMI przeprowadzonych przez IHS Markit wykazały, że w połowie 2019 warunki gospodarcze w polskim sektorze przemysłowym wciąż się pogarszały. Produkcja i nowe zamówienia ponownie spadły, w dodatku szybciej niż w maju.\nEksport oraz aktywność zakupowa również osłabły, aczkolwiek w wolniejszym tempie. Bardziej pozytywne wieści napłynęły z rynku pracy, gdzie poziom zatrudnienia wzrósł po raz pierwszy od pięciu miesięcy. Koszty produkcji natomiast zwiększyły się w najwolniejszym tempie od ponad dwóch i pół roku.IHS Markit PMI Polskiego Sektora Przemysłowego to złożony, zbiorczy wskaźnik opracowany w celu zobrazowania kondycji polskiego sektora przemysłowego. Jest on kalkulowany na podstawie pięciu subindeksów – nowych zamówień, produkcji, zatrudnienia, czasu dostaw i zapasów pozycji zakupionych. Każda wartość głównego wskaźnika powyżej 50,0 oznacza ogólną poprawę warunków w sektorze.\nW czerwcu Indeks PMI zarejestrował wartość poniżej neutralnego progu 50,0 ósmy miesiąc z rzędu, sygnalizując najdłuższy od sześciu lat okres nieustannego pogarszania się koniunktury w polskim sektorze wytwórczym. Ponadto główny wskaźnik spadł z majowego poziomu 48,8 do najniższej wartości od czterech miesięcy (48,4).Najnowszy odczyt wskaźnika odzwierciedlał przyspieszenie tempa spadku produkcji i nowych zamówień, częściowo równoważone przez poprawę sytuacji na rynku pracy, wydłużenie czasu dostaw oraz szybszy wzrost zapasów pozycji zakupionych. Liczba nowych zamówień spadła w czerwcu ósmy miesiąc z rzędu. Ponadto tempo spadku było najsilniejsze od początku tego roku. Osłabienie napływu nowych zleceń wynikało przede wszystkim z sytuacji na rynku krajowym (zamówienia eksportowe spadły w najwolniejszym tempie od siedmiu miesięcy). Tym samym czerwcowe wyniki badań kontrastowały z danymi zebranymi w ciągu pierwszych pięciu miesięcy 2019, kiedy kiedy całkowita liczba nowych zamówień spadała wolniej niż eksport.\nPrzyspieszone osłabienie napływu nowych zamówień w czerwcu widoczne było w gwałtowniejszym spadku produkcji. Firmy ograniczyły ilość wytwarzanych produktów także z powodu rosnącego poziomu zapasów – zapasy wyrobów gotowych zwiększyły się piąty raz w ciągu sześciu miesięcy, w dodatku w najszybszym tempie od ponad 20 lat. Prognozy producentów odnośnie wielkości produkcji w przyszłym roku były natomiast najmniej optymistyczne od grudnia 2012. Zaległości produkcyjne spadły w najszybszym tempie od stycznia (było to jedno z najszybszych temp odnotowanych na przestrzeni ostatnich sześciu lat). Realizacja zaległych zamówień była częściowo możliwa dzięki niewielkiemu wzrostowi zatrudnienia w polskich firmach z sektora przemysłowego. Wzrost ten nastąpił po siedmiu miesiącach spadku odnotowanych w ciągu ostatnich ośmiu cyklów badań. Słaby popyt wpłynął na aktywność zakupową polskich producentów, która obniżyła się siódmy miesiąc z rzędu, aczkolwiek w najwolniejszym tempie w obecnym okresie spadku. Tymczasem poziom zapasów pozycji zakupionych wzrósł dziewiąty raz z rzędu.\nCzerwcowe dane wykazały kolejne osłabienie presji inflacyjnych w polskim sektorze przemysłowym. Koszty produkcji wzrosły najwolniej od października 2016, co niektóre firmy wiązały ze wzmocnieniem złotego w stosunku do euro. Wzrost cen wyrobów gotowych natomiast był najwolniejszy w obecnym okresie inflacji trwającym nieprzerwanie 32 miesiące.\nTrevor Balchin, ekonomista IHS Markit – firmy opracowującej badanie PMI polskiego sektora produkcyjnego – skomentował: „W czerwcu warunki gospodarcze w polskim sektorze wytwórczym pogorszyły się ósmy miesiąc z rzędu. Niepokojące jest to, że tempo spadku produkcji oraz nowych zamówień przyspieszyło, choć negatywny wpływ tych wyników na główny wskaźnik PMI złagodził nieco pierwszy od pięciu miesięcy wzrost zatrudnienia w przemyśle. Mimo że Indeks PMI w ostatnim okresie badań odnotował najniższą wartość od czterech miesięcy, średnia z II kwartału tego roku (48,8) lekko wzrosła w porównaniu do średniej z poprzedniego kwartału (48,2). To jednak niewielkie pocieszenie dla producentów, których oczekiwania względem przyszłej 12-miesięcznej produkcji były w czerwcu najsłabsze od sześciu i pół roku.”


Recenzja: SoulCalibur VI (PS4) | Konsolowe.info\nGeralt i SoulCalibur VI stanowią idealnie dobrany duet.\nGatunek bijatyk przeżywa swojego rodzaju renesans. Nie ma mowy oczywiście o czymś wielkim, jednak powroty kultowych marek pod strzechy są czymś co napawa optymizmem. Z poletka tytułów 2D mamy Mortal Kombat X, Street Fighter V oraz nowego gracza jakim jest seria Injustice. Na polu bijatyk 3D nie jest aż tak kolorowo, ponieważ do tej pory godny powrót miała jedynie seria Tekken. Jednak twórcy zauważyli, że gracze lubią wspólne okładanie się po wirtualnych twarzach i tak otrzymaliśmy zapowiedź Dead or Alive 6. Nim jednak zobaczymy produkcje Team Ninja to Bandai Namco również przygotowało wielki powrót popularnej serii.\nMowa oczywiście o SoulCalibur VI, którego można znaleźć na półkach sklepowych od połowy października. Na samym początku trzeba oddać wydawcy jedno, wiedzą oni jak zainteresować graczy, którzy nigdy nie mieli do czynienia z serią. Uniwersum SoulCalibur/Soul Edge cieszy się od lat popularnością na zachodzie, jednak w kraju nad Wisłą, seria ta nigdy nie cieszyła się dużą estymą fanów. Oczywiście, grono wiernych sympatyków jest, jednak nie jest to zatrważająca liczba. I tutaj wkroczyło Bandai Namco ubrane całe na biało i zapowiedziało, że do nowej bijatyki trafi nasze dobro narodowe czyli Geralt z Rivii. Nim przejdę do opisu całości, mogę już teraz powiedzieć, nasz Wiedźmin idealnie pasuje do konwencji serii, jakby był z nią od początku. Nie jest on tylko dodatkiem do całości, ale stanowi pełnoprawny element całej gry.\nTutaj mogę przejść do aspektów fabularnych. Do dyspozycji gracza zostały oddane dwa tryby: Libra of Soul oraz Soul Chronicle. Ten drugi jest typową historią w której poznajemy fabułę z perspektywy znanych bohaterów z uniwersum. Całość jest rozbudowana, ponieważ poza główną linią wydarzeń posiadamy też drobniejsze epizody każdego z dostępnych w grze wojowników. Dużym plusem w moich oczach jest fakt, że wszystko jest chronologicznie ułożone, dzięki czemu widzimy jak wydarzenia wpływają na siebie i jakie konsekwencje ciągną za sobą. Tutaj też wyróżnia się aspekt naszego Geralta. Po pierwsze jego pojawienie się w świecie SCVI jest logiczne. Ot wiedźmin wpadł do portalu i tak oto musi przemierzać nieznany świat.\nDzięki temu cały gościnny występ jest o wiele ciekawszy niż poprzednie crossovery z innymi markami, bo bądźmy szczerzy taki Ezio Auditore czy Yoda pasowaliby do fabuły jak przysłowiowa pięść do nosa. Tym akcentem mogę przejść do drugiego trybu, w którym to my jesteśmy bohaterem. Na samym początku tworzymy naszego awatara. Tutaj w nasze ręce zostaje oddany pokaźny edytor, dzięki któremu już teraz można znaleźć w odmętach internetu zdjęcia pokazujące postaci żywcem wyjęte z innych dzieł popkultury. Po tym procesie, który dla wielu będzie trwał godzinami możemy zanurzyć się w historii. Tutaj nasz bohater będzie podróżował po całej krainie oraz walczył z różnymi oponentami, spotykając przy tym inne znane postaci z historii serii.\nW tym miejscu mogę zatrzymać się na chwilę i trochę ponarzekać. Po pierwsze zapomnijcie o przerywnikach fabularnych podczas obu kampanii. No dobrze, podczas Soul Chronicle otrzymamy z pięć krótkich scenek na silniku gry ale na więcej nie ma co liczyć. Wszystko jest nam podane w formie znanej z gatunku Visual Novel lub japońskich gier RPG. Ot mamy pół-statyczne obrazki, które posiadają udźwiękowienie, jednak to tyle. W tym miejscu mała porada. Jeśli gracie epizody postaci z uniwersum SoulCalibur, zmieńcie język głosów na japoński, jeśli natomiast odgrywać historię Geralta to wróćcie do angielskiego dubbingu. Powód jest prosty, moim zdaniem japońskie udźwiękowienie lepiej pasuje do całej otoczki, natomiast wiedźmina lepiej słucha się w zrozumiałym języku (tutaj za struny głosowe odpowiada aktor użyczający Białemu Wilkowi głosu w Dzikim Gonie). Jeśli liczyliście natomiast na wodotryski aktorskie w trybie Libra of Soul to możecie wrzucić te marzenia przez okno. Tak, w tej historii nie uświadczymy ani grama dialogu głosowego. Sprawia to, że w pewnym momencie człowiek woli naciskać z gracją przycisk pomijania dialogów i przechodzić do mięsa jakim jest walka.\nOsobiście uważam, że mechanika to najmocniejszy element całej produkcji. W największym skrócie można powiedzieć, że jest to typowe „easy to play, hard to master”. Doświadczenie nabyte podczas przechodzenia historii pozwoli nam co najwyżej rozgromić kumpli na imprezie, jednak jeśli chodzi o starcia z żywymi graczami przez sieć to już nie jest tak różowo. Sam mogę powiedzieć, że w sieci robiłem bardziej za trochę agresywniejszy worek treningowy co zmusiło mnie do zawieszenia mieczy na kołek i powrót do trybu treningowego. Ogólnie tytuł posiada od groma zawartości dla amatorów samotnego grania oraz walk z innym graczem na jednej konsoli.\nDo klasycznych trybów arcade oraz versus, otrzymujemy przytoczony przeze mnie wcześniej obszar treningowy, gdzie możemy szlifować nasze umiejętności. Na plus można zaliczyć także ataki specjalne, których animacje wyglądają przepięknie zadając przy tym sporo obrażeń. Ostatnim aspektem mechaniki jest swoista zabawa w „kamień, papier, nożyce”. Podczas walki jeden z graczy może wcisnąć R1, dzięki czemu czas zwalnia, obu wojowników zbliża się do siebie w celu wymierzenia ataku. Tutaj do akcji wkracza rzeczona mechanika, gdzie musimy nacisnąć jeden z przycisków na padzie, który odpowiada za atak. I w tym momencie wszystko zależy od szczęścia. Jeśli więc szukacie bijatyki, która sprawdzi się na każdej imprezie, gdzie wszyscy będą mogli w nią grać to SCVI jest wyborem idealnym.\nNa koniec zostawiłem aspekty wizualne. Grafika prezentuje się wybornie. Całość śmiga na silniku Unreal Engine 4, co daje nam efekty graficzne na wysokim poziomie. Od prezentacji postaci, ich ruchów oraz aren na których przyjdzie nam walczyć. Wszystko prezentuje wysoki poziom i działa bez żadnych spadków klatek, co w bijatyce jest rzeczą kluczową. Muzyka również wpada w ucho. Każda arena posiada swój motyw muzyczny (tak, Kaer Morhen posiada ścieżkę dźwiękową z Dzikiego Gonu), co daje niesamowity efekt. Jednym słowem od strony audiowizualnej nie ma się do czego przyczepić, wszystko trzyma poziom, który powinna spełniać współczesna bijatyka.\nPodsumowując SoulCalibur VI jest to wyborny powrót kultowej serii na salony. Oczywiście można mieć do Bandai Namco żal, że niektóre kultowe postaci są dostępne jako dodatki DLC (Tira patrzymy na ciebie), jednak uważam, że można to wydawcy wybaczyć. I tak otrzymaliśmy bijatykę, które może wyrwać z życiorysu naprawdę wiele godzin, a gościnny występ Geralta można skwitować jako jeden z lepszych występów gościnnych w bijatykach 3D (tuż obok Akumy w Tekkenie 7). Jeśli więc szukasz przyjemnej bijatyki do pogrania ze znajomymi lub jesteś fanem serii to bez większego zastanowienia powinieneś iść do sklepu po swój egzemplarz. A ja sam wracam do szlifowania moich umiejętności naszym białowłosym łowcą potworów.\nBandai Namco Entertainment PlayStation 4 recenzja SOULCALIBUR VI Wiedźmin 3: Dziki Gon Xbox One\n+ dwa tryby fabularne\n+ Geralt idealnie pasujący do konwencji uniwersum\n- brak dubbingu w Libra of Souls\n- kultowe postaci jako płatne DLC\nSoulCalibur VI to godny powrót kultowej marki pod strzechy. Tytuł oferuje kapitalny system walki, a nasz rodzimy akcent w postaci Geralta pasuje do całości wręcz idealnie. Jeśli więc jesteś fanem serii, lub szukasz dobrej bijatyki 3D do zabawy w gronie znajomych to nie zastanawiaj się dłużej, tylko udaj się do sklepu po swój egzemplarz.