Jesteś tutaj: Home Sample Data-Articles Uroczyste zakończenie roku szkolnego 2018/2019\n" Na świadectwach, wzbici w radość, odlecieli uczniowie..."\nUroczyste zakończenie roku szkolnego 2018/2019 odbyło się 19 czerwca br. W tym dniu z Publiczną Szkołą Podstawową w Bieździedzy żegnały się dwie klasy gimnazjalne i dwie klasy ósme. Po Mszy św. odprawionej w kościele parafialnym wszyscy udali się do sali gimnastycznej, gdzie odśpiewano hymn państwowy. Następnie uczniowie kończący szkołę zaprezentowali program artystyczny dedykowany głównie nauczycielom i pozostałym pracownikom szkoły. Otóż na wzór gali oscarowej przyznawali nominacje i narody w różnych kategoriach, np. „nauczyciel roku”, „nauczyciel – mecenas kultury”, „nauczyciel z sercem na dłoni”, „nauczyciel detektyw”. Każdy z nauczycieli był nominowany w kategorii, która zyskała akceptację „kapituły uczniowskiej”; podobnie wybrani zostali laureaci szkolnych Oscarów. Program wywołał wiele radości, ale i refleksji. Młodzież mocno przeżywała rozstanie z wychowawcami, kolegami i przyjaciółmi ze szkolnych lat …\nPo części artystycznej Pan Dyrektor Wiesław Jedziniak wygłosił przemówienie dedykowane absolwentom, dziękując im za sumienną naukę i reprezentowanie szkoły w licznych konkursach, olimpiadach i zawodach sportowych, działalność charytatywną, społeczną i artystyczną. Życzył im także wielu sukcesów w nowych szkołach. Następnie Pan Dyrektor wręczył nagrody książkowe uczniom, którzy uzyskali świadectwa z wyróżnieniem (nagrody ufundowała Rada Rodziców) oraz dwie nagrody pieniężne za najwyższe wyniki nauczania (ufundowane przez Radę Pedagogiczną). W tym roku wśród uczniów kończących szkołę najwyższe wyniki uzyskali: Ewa Biernacka z kl. VIII b i Jonatan Maciejowski z klasy III a gimnazjum. Rodzice wszystkich wyróżnionych uczniów otrzymali listy gratulacyjne.\nPo rozdaniu nagród i świadectw absolwentom szkoły odbyło się rozdanie nagród i świadectw uczniom pozostałych klas, którzy wyróżnili się w nauce i zachowaniu. Pozostali uczniowie otrzymali świadectwa od swoich wychowawców w klasopracowniach.


Sklep ZieloneKoty.pl: Walentynkowy zestaw ratunkowy | Aleksandra\nWalentynkowy zestaw ratunkowy | Aleksandra\nLuty to miesiąc, w którym w pracach dominują czerwień, kwaty i niezliczona ilość serduszek. Walentynki rzecz jasna. Jednak jak trafić do męskiego, informatycznego serca, które rozumie jedynie kod zero-jedynkowy? Bukiety kwiatów czy magia świec raczej na nic się zdadzą. Ale już niewielkie pudełeczko z ulubioną, słodką niespodzianką i do kompletu prosta, wymowna karteczka może zdziałać cuda.\nJak na męski prezent przystało, komplet jest prosty i oszczędny w dodatkach. Kolorystyka również oszczędna, od czerni przez szarości do bieli ale przez to fajnie podkreśla czerwień, która chociaż w niewielkiej ilości, dobrze się wyróżnia. W naszym sklepie znalazł się nawet papier z wzorem zero-jedynkowym! Kolekcja Aria Story. Przypasował idealnie :)\nBaza pudełeczka to bardzo prosta forma, do szybkiego wykonania. Mam nadzieję, że zdjęcie wystarczająco wyjaśnia schemat. Dodam, że całość mieści się w formacie A4.\nPrzyznacie chyba, że walentynkowy prezent z dodatkiem pudełeczka pełnego łakoci jest w stanie poruszyć każde męskie serce.\nEtykiety: 13arts , Aleksandra , kartki , walentynki , wykrojniki


Na początku lat 90. XX wieku bielszczanie z Klubu Inteligencji Katolickiej byli pewni, że nowe czasy stawiają przed nimi nowe zadania.\nJuż nie walka o niezależną kulturę, ale działalność charytatywna, pomoc najsłabszym. Zamarzył się im dom stałego pobytu dla seniorów. Kiedy jednak w 1998 r. przejęli dawny ośrodek milicyjny przy ul. Grzybowej w Cygańskim Lesie, cel wydawał się im tak odległy, że niemal niemożliwy do zrealizowania. Nie poddawali się. Powstały więc najpierw: świetlica środowiskowa dla dzieci i dom dziennego pobytu dla osób starszych. Wreszcie w 2013 r. pierwsi seniorzy zamieszkali w domu stałego pobytu. O codzienności „Józefowa” przeczytają Państwo w tekście „Z motyką na słońce” (ss. IV–V).


Finalna wersja Gingerbreada na Desire HD już w sieci\nStrona główna > Newsy > Finalna wersja Gingerbreada na Desire HD już w sieci\nPiernikowy ludzik pojawiał się już w sieci na Desire HD, ale dzisiaj wyciekła końcowa wersja, która po brandingu operatorów pojawi się na telefonach. Wy możecie ją mieć już dziś, naturalnie dzięki forum XDA.\nPodobno ROM działa bez zarzutu, ja niestety nie mogę tego sprawdzić sam, ale koledzy z redakcji na pewno go przetestują.\nUwaga dla posiadaczy roota – flashując ten ROM stracicie go, ale łatwo go odzyskać przez Gingerbreaka.\nLudziom nie znającym technik flashowania własnych ROMów lub bojących się zmieniać coś w systemie w pojedynkę polecam dział ROMy i Modyfikacje na naszym forum.


Rekordowe 12 miesięcy BinarApps | ISBtech.pl\nStrona główna Informatyka Rekordowe 12 miesięcy BinarApps\nRekordowe 12 miesięcy BinarApps\nBinarApps, polska spółka tworząca produkty cyfrowe, poinformowała o swoich rekordowych wynikach, osiągniętych w 2021 roku. Ostatni rok firma zamknęła przychodem na poziomie około 26 mln złotych, (wzrost o 81% r/r) i zwiększeniem zatrudnienia do 160 osób.\nRok 2021 okazał się najlepszy w przeszło 8-letniej historii BinarApps. Spółka tworząca produkty cyfrowe, m.in. dla branży fintech, logistyki i e-commerce oraz rozwiązania oparte o technologię blockchain, w ostatnich 12 miesiącach odnotowała około 26 mln zł przychodu. Przełożyło się to na 81 proc. wzrost r/r oraz wypracowanie zysku operacyjnego (EBITDA) na poziomie 9 proc. W tym czasie firma zrealizowała ponad 70 projektów dla klientów z całego świata.\nTomasz Cichowicz, BinarApps\nW ostatnich 2 latach można zaobserwować wytworzenie się ogromnego popytu na produkty i usługi cyfrowe. Wiele organizacji musiało odpowiednio zarządzić kryzysem związanym z COVID-19 i jednocześnie dostosować się do nowych warunków przechodząc cyfrową transformację. To pozwoliło nam osiągnąć rekordowe wtedy wyniki finansowe z przychodem na poziomie 14,5 mln zł i około 35 proc. wzrostem r/r. Mieliśmy pełne przekonanie, że trendy na rynku tylko się umocnią, dlatego nasze cele na ten rok był ambitne. Jednak końcowy rezultat, jaki osiągnęliśmy, czyli zwiększenie przychodów o ponad 80 proc. r/r, przekroczyły nawet bardzo optymistyczne prognozy. – podsumowuje Tomasz Cichowicz, dyrektor zarządzający BinarApps.\nNowe lokalizacje i pracownicy BinarApps\nW minionym roku BinarApps rosło nie tylko w tabelach finansowych, ale również jako organizacja. Firma zwiększyła zatrudnienie ze 110 do ponad 160 specjalistów. W tym czasie spółka rozbudowała m.in. otwarty jesienią 2020 r. oddział w Gdyni, który w zaledwie 12 miesięcy urósł z 4 do ponad 30 specjalistów, oraz uruchomiła nowe delivery center w Poznaniu.\nNasze biuro w Gdyni w przeciągu zaledwie 12 miesięcy urosło z 4 do ponad 30 specjalistów i zakładamy, że w 2022 roku podwoimy tam zatrudnienie. Podobne prognozy mamy w przypadku poznańskiego oddziału, czyli stworzenie około 30-osobowego zespołu na koniec IV kwartału i zatrudnienie 60 pracowników za 2 lata. Dzięki wypracowanej strategii i modelowi, w jakim funkcjonujemy, jesteśmy w stanie rosnąć bardzo harmonijnie i precyzyjnie określać, co chcemy osiągnąć. Mamy świadomość, że skalowanie biznesu dla mniejszych firm wiążę się z ryzykiem. Dlatego, gdy spotykamy zgrane zespoły, którym brakuje dodatkowego akceleratora do rozwoju, chętnie nawiązujemy współpracę i dzielimy się naszą wiedzą i doświadczeniem. Naszą siłą jest własny know-how, zaplecze sprzedażowe i przede wszystkim renoma zdobyta dzięki stworzonym rozwiązaniom oraz szerokie portfolio klientów. – dodaje Cichowicz.\nDalszy rozwój organizacji – plany na 2022\nW ostatnich 12 miesiącach BinarApps poświęciło czas także na transformację przedsiębiorstwa, zmianę struktury zespołów i wdrożenie procesów zarządzania projektami oraz zasobami, co stanowi fundament dla dalszego rozwoju przedsiębiorstwa.\nSpółka rozszerzyła także portfolio swoich usług, m.in. rozbudowała zespół konsultantów technologicznych, którzy koordynują proces tworzenia nowych produktów cyfrowych w oparciu o pogłębione analizy potrzeb klienta, otoczenie konkurencyjne i oczekiwania konsumentów oraz sprawdzone metodologie projektowe. W 2022 r. firma szacuje dalszy wzrost przychodów o 60 proc. r/r oraz zamknięcie ostatniego kwartału z zatrudnieniem na poziomie 260 osób.\nPoprzedni artykułComarch bierze udział w budowie pierwszej w Belgii sieci współdzielonej\nNastępny artykuł7 obszarów IT, które zyskają na znaczeniu w 2022 r.


Ile będzie kosztować Mieszkanie Plus? Wywiad z ministrem infrastruktury - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plIle będzie kosztować Mieszkanie Plus? Wywiad z ministrem infrastruktury\nIle będzie kosztować Mieszkanie Plus? Wywiad z ministrem infrastruktury\n4 października 2016, 06:45\nWykonawcy, którzy budują mieszkania w różnych częściach Polski przysyłają nam oferty. Potwierdzają one, że można budować już za kwotę ok. 2,3 tys. zł za metr - przekonuje minister infrastruktury i budownictwa Andrzej Adamczyk. Ale ile Skarb Państwa wyda na rządowy program mieszkaniowy - tego już nie wiadomo.\n>>> Polecamy: Tanie mieszkania na wynajem zmobilizują kapitał i młodych\n>>> Czytaj też: Inwestujesz w nieruchomości? Zobacz, na czym najlepiej zarobić\n>>> Czytaj też: Duży ruch na rynku nieruchomości. Oto najnowszy raport NBP\nTagi:mieszkanie, Wywiad, Mieszkanie plus, nieruchomości, polityka i gospodarka\njoanna(2016-10-04 09:28) Zgłoś naruszenie 65\nZnając z autopsji dzielnice "tanich mieszkań na wynajem" wybudowanych z pieniędzy podatnika proponuję hasło "Mieszkanie Plus" przerobić na "Slumsy Plus". To nie sprawdziło się ani w Anglii, ani w Niemczech (spośród tych 55% wynajmowanych mieszkań lwia część to mieszkania w prywatnych kamienicach a nie wybudowanych przez państwo), ani we Francji. Bo jest to budowanie gett dla niezamożnych, o które ani ci, którzy chcą się z nich wyrwać, ani ci, którym jest wszystko jedno jak mieszkają nie będą dbać. A właściciel czyli Państwo czyli nikt nie zmusi ich do tego a będzie zmuszony do wydawania pieniędzy podatnika by zapobiec ich całkowitej degradacji.jest to wprowadzanie programu, o kŧórym wiadomo, że się nie sprawdził. A raczej powinno być to wiadome tym, którzy za pieniądze podatnika sprawują władzę.\nzęszływiek(2016-10-12 18:50) Zgłoś naruszenie 00\nJoanno jesteś chora , nie zna sz rynku mieszkanioewgo i problemów ludzi bez pracy, nie mąć tutaj\nPierre d`Olais-Teau(2016-10-04 07:41) Zgłoś naruszenie 55\nSkoro to ma mieć formę nie ogólnie dotacji do wynajmu a stricte zabawy rządu w biznes wynajmu po cenach dumpingowych możemy się spodziewać pozwów przeciwko państwu o stosowanie nieuczciwej konkurencji wobec właścicieli mieszkań, którzy wynajmują je na wolnym rynku. Ten socjalistyczny balonik może pęknąć szybciej niż zostanie nadmuchany\nZłyDotyk(2016-10-04 09:14) Zgłoś naruszenie 33\nTotalna bzdura. Po to powołano stosowną spółkę BGK, żeby instytucje państwowe nie angazowaly się bezpośrednio. Poza tym nie ma mowy o nieuczciwej konkurencji, bo państwo nie jest firmą. Ten program, czego by o pisie nie myśleć, to realizacja zadań społecznych i konstytucyjnego obowiązku.\nKoziol(2016-10-04 10:09) Zgłoś naruszenie 41\nProgram jaki miały Spółdzielnie Mieszkaniowe dawał mozliwość nabywania mieszkań na wynajem i nazywały się lokalami spółdzielczymi. Te zasady budownictwa należałoby rozwijać, bo musi być pełna kontrola nad tym majątkiem. Przypomnę: Spółdzielnie dostawały tereny nieodpłatnie od Państwa a infrastrukturę budowały samorządy. Pieniądze na budowę budynków wielorodzinnych pochodziły z kredytu bankowego w wysokości 2% Nabywca miał obowiązek wpłacić 20% wartości budowy mieszkania i zostać musiał członkiem Spółdzielni. Miał prawa ale też obowiązki. Nie da się wybudować i wynająć. Ktoś musi tym zarządzać, ściągać opłaty co będzie bardzo trudne w wielu przypadkach. Co będzie, jak ktoś nie będzie płacił? Kto pozbędzie się takiego lokatora? kto zajmie się konserwacją, utrzymaniem czystości, zieleni itp? Tak czy inaczej musi powstać jakiś organizator aby tym zarządzać, prawdopodobnie na wzór wspólnot. Ale przy wynajmie wspólnoty nie powstaną bo najemca nie będzie zainteresowany w udziale w zarządzaniu tą nieruchomością. Czy nie prościej wrócić do systemu opartego na wzór spółdzielni mieszkaniowych? Sprawdzony,wystarczy wyeliminować patologie, zmniejszyć wielkość takich organizacji pod jednym zarządem i będzie chodzić jak zegarek. Łatwiej udoskonalić coś co działa niż eksperymentować, bo to się skończy źle.\nPJB(2016-10-04 11:58) Zgłoś naruszenie 31\nTerenów mamy może i dużo tylko czy ktokolwiek w tych miejscach będzie chciał zamieszkać. Dziś ryzyko wybudowania domu w określonej lokalizacji ponosi deweloper. Gdy będzie to ryzyko na barkach państwa, czyli nikogo personalnie to powstaną domy w lokalizacjach super nieatrakcyjnych tylko dlatego że jest tam możliwość budowy. W efekcie od początku będą to SLUMSY bo trzeba będzie siłą przenosić do nich ludzi. Państwo nie jest dobrym biznesmenem. Skoro już koniecznie chcemy wydać jakąś kasę dajmy te dopłaty bezpośrednio ludziom którzy je potrzebują a oni niech najmują lokale na wolnym rynku.\nMarcin(2016-10-04 09:39) Zgłoś naruszenie 22\nJestem przeciwnikiem budowy mieszkan w blokach bez wind, parkingow, garazy, bez podjazdow dla niepelnosprawnych, bez loggii czy balkonow. Takich uposledzonych mieszkan w Polsce mamy nadmiar i panstwo nie powinno przykladac reki do budowy kolejnych, o jeszcze gorszym standardzie. Dotacja do wynajmu mieszkan powinna byc utrzymana tylko dla osob o najnizszych dochodach.\nbuehehe(2016-10-04 14:57) Zgłoś naruszenie 21\nZarobki zarobki zarobki, zaniżone zarobki. Gdyby nie one, nie byłyby potrzebne żadne mdmy i mieszkania plus, ludzi poprostu stać byłoby na wynajem lub kredyt. Tyle w temacie. W tej chwili łatwiej jest wyemigrować z Polski niż zmienić miejsce zamieszkania w samej Polsce. Chory rynek pracy, chore ceny nieruchomości, chore zarobki.\nzęszływiek(2016-10-12 18:51) Zgłoś naruszenie 00\ntzn, ze nie jesteś Polak


Prenumerata i cena PSX Extreme - strona 8 - Opinie, komentarze - forum, magazyn - Forum PSX Extreme\ndodany przez Gość MasterShake, 15 Maj 2008 w Opinie, komentarze - forum, magazyn\nJeszcze raz - prenumeraty wysyłane są z Krakowa, bo tam przekazuje je drukarnia. Numery przekazywane są w niedzielę i to jest liczone jako dzień nadania. Prenumeraty wysyłamy listami firmowymi (taka usługa poczty) i mamy zapewniony czas dostaw do max 2 dni w obszarze nadania i do max 4 dni na terenie całego kraju, czyli odpowiednio max wtorek i czwartek, chociaż zazwyczaj jest wcześniej.\nJeśli numer nie dojdzie Ci jutro, daj znać na perez@psxextreme.pl - sprawdzę, co tam znowu zamulili.\nDo kiedy jest promocja na -10%\nZamulili? Zgubili i tyle. Jak znajdą to może przyjdzie jutro, albo w przyszłym tygodniu. Albo nie przyjdzie.\nEdytowane 1 Grudzień 2016 przez PiotrekP\n@Perez dziwną sprawę mam.\nZamawiałem prenumeratę w sierpniu (dwunastego) na 3 numery, czyli do października włącznie.\nTeraz przed piętnastym zamawiałem na pół roku i dziś otrzymuję obecny numer, który powinien być pierwszym z nowej prenumeraty, a na nim pisze "ostatni egzemplarz z prenumeraty"\nBłąd w druku czy coś innego?\nGodzinę temu, PiotrekP napisał:\nPuść mi maila na perez@psxextreme.pl i zaraz obadamy.\nPytanko, bo ciekawi mnie kwestia prenumeraty, a nie otrzymałem odpowiedzi na emaile, prenumerata zakupiona i opłacona ostatniego dnia października, dziś mamy 1 grudnia i nadal nie otrzymałem papieru, 28 dostałem PDF'a, czy taki okres oczekiwania jest normalny? Pytam gdyż to moja pierwsza prenumerata i nie wiem czy wszystko zagrało jak należy? Byłem niemal przekonany, ze prenumerata powinna być na rowni z dostępnoscia magazynu w kioskach?\nTen numer wyjatkowo wysylalismy we wtorek, a nie jak zawsze w niedziele. Przy niedzielnej wysylce zazwyczaj prenumerata dociera do srody lub w srode, czyli dzien kioskowej premiery. W tym miesiacu z racji pozniejszej wysylki dodalismy priorytet, ale sprawdzamy, czy w drukarni nie pokrecili czegos, bo dostalem sygnaly, ze do niektorych przesylki dotarly jako list zwykly.\nW skrocie - ten numer wyjatkowo ma terminy pozmieniane, kolejny trafi na poczte tradycyjnie w niedziele.\ntradycyjnie, numeru dalej nie mam zobaczymy kiedy tym razem dojdzie\nDo mnie papierowy egzemplarz dotarł dzisiaj, na szczęście wcześniej mogłem poczytać wersję elektroniczną\nA wysyłka chyba była tak jak zawsze, bo na dołączanej kartce papieru nie widzę nigdzie dopisku "PRIORYTET", chyba że litera "F" na środku to oznacza albo któryś numer umowy to precyzuje\nTeż doszło, 30 min po moim poście


Nowy kodeks pracy 2018. Koniec z urlopem na żądanie? [ZMIANY, ZASADY -20.03.2018] - Strefa biznesu - Forum pomorska.pl\nNowy kodeks pracy 2018. Koniec z urlopem na żądanie? [ZMIANY, ZASADY -20.03.2018] :: zobacz komentowany artykuł\nRozpoczęty przez ~Szymon~ , mar 20 2018 20:41:19\nNapisano 20 marzec 2018 - 20:41:19\nOd kiedy będą obowiązywać te nowe przepisy?\nNapisano 27 marzec 2018 - 15:53:20\nBanda i nic wiecej teraz kazdy a zwlaszcza stardzy i wyeksploatowany bedzie do odstrzalu i to ma byc polityka pro rodzinna w swoich hadlach maja ratujmy zycie nienarodzonych a co z tymi co zyja obluda\nNapisano 28 marzec 2018 - 09:21:49\nDobra zmiana, ale na opuszczenie tego kraju\nNapisano 28 marzec 2018 - 11:36:51\nCiekawe mam 30 lat pracy i 26 dni urlopu, a nowy pracownik ma mieć tyle samo i do tego dostaje taką samą pensję jak pracownik z 30 letnim stażem bo nie może zarobić mniej niż najbliższa krajowa . Gdzie są przywileje dla pracownika ze stażem.\nNapisano 28 marzec 2018 - 13:58:34\nSzef nie będzie dawał mi urlopu specjalnie to go stracę. Czy to jest normalne???\nCzy to jest jeszcze normalny kraj???\nNapisano 29 marzec 2018 - 06:56:03\nWy Pisowskie sku***syny przestańcie niszczyć ten kraj !!! Wy pier***one antypolskie świnie ! To się w głowie ku*** nie mieści co się tutaj dzieje. Ja was ku*** z tego kraju osobiście wypier***e choćbym miał zdechnąć jak pies. Jak za komuny.\nNapisano 29 marzec 2018 - 07:00:00\nLudzie trzeba zrobić strajk. Wszyscy pod sejm i pokażmy co o tym sadzimy.\nNapisano 29 marzec 2018 - 10:10:38\nTAKICH WYBRALIŚCIE SOBIE TO MACIE DOBRĄ ZMIANĘ...ZMIANĘ NA ZAWSZE BO TAK ZOSTANIE NA ZAWSZE.\nNapisano 29 marzec 2018 - 10:12:19\nNapisano 29 marzec 2018 - 11:23:50\nWitam.Pisalem co mysle o waszym belkocie pisac kazdy potrafi ale tylko tyle. wyzywac nazekac oceniam to krutko:CIEMNOGRUT I FTURNY AiNALFATYZM.Sa formy latwe i proste ale trzeba myslec glowa a nie inna czescia ciala ciekawy jestem kto z pisarzy bylby sklonny do podjecia dzialan kture by daly jakis owoc\nNapisano 29 marzec 2018 - 12:53:44\nZ tymi urlopami to jest chore niech daja obowiazkowo te 26 dnibo za takie pieniadze w Polsce bez wolnego nie da sie pracowac\nNapisano 29 marzec 2018 - 13:12:18\nNapisano 29 marzec 2018 - 13:13:12\nNapisano 29 marzec 2018 - 13:48:35\nPiszecie tskie bbzdury przyziemne ze wstyd ze jestescie polakami pracujecie i co tylko urlop jest wazny a szacunek i prawa pracownicze wam posuje kochacie. niewolnictwo\nNapisano 29 marzec 2018 - 14:05:59\nJesli nie wezmiemy sie w garsc i nie zjednoczymy sie my pracowniicy to bedzie po mysli tych ktozy twoza prawo nie dzielmy sie na pisiorow platforme czy inne bo oni pacza na swoje posady i dochody i aby zyc jak poczki w masle a wy jak marjonetki na. sznureczkkach im przytakujecie i co z tego macie tyljo my na samym dole sila robocza mozemy zmienic swoj byt.Ogladacie oszolomow ze wszystkich parti i przytakujecie im pewnie jest to wam najlepiej przytakiwac jakiejss opcji politycznejj tylko co przez wszystkie lata mieliscie i co macie wygodnie jest krytykowac i samemu nic nie robbic gadanie a co ja moge to nic innegi jak lenistwo strach i niewolnictwo krzyczycie ze zke cos jest a wmiiwjscu pracy do przelozonych malo w tylek nie wejdziecie bo co j mam sie odzywac wywala mnie z pracy ro\nNapisano 29 marzec 2018 - 14:46:27\nCo z pracą w soboty i święta. Są zakłady pracy gdzie trzeba robić w niedziele i święta czy pracownik tego chce czy nie. Państwo powinno takim pracownikom zapewnić odpowiedni dodatek, a co państwo robi? Proponuje dzień wolnego w innym dniu bez żadnych dodatków. Jak wiadomo urodziny, imieniny, wesela, , sylwester, święta z rodziną. Wszystkie te imprezy są obchodzone w weekendy albo święta, więc dzień wolnego w innym dniu nie rozwiązuje problemu.\nNapisano 29 marzec 2018 - 21:45:47\nSuper czyli z urlopem w mojej firmie mogę się już pożegnać. :angry:\nNapisano 30 marzec 2018 - 05:06:57\nkto pisal ten kodeks? te sku***syny z lewiatana? czy jakies inne deb***e?\nNapisano 30 marzec 2018 - 07:11:31\nJeszcze trochę a pracownik jak maszyna stanie się własnością pracodawcy.\nNapisano 30 marzec 2018 - 07:22:02\nMy robotnicy nie jesteśmy waszymi niewolnikami wy skur......ny.Mam nadzieje że wasz koniec nadejdzie rychło i wsadzcie cobie w du....ę swoje poierdo...e pomysły .Mam nadzieja że te społeczeństwo w końcu się obudzi i pogna was w cholere jasną do waszych mocodawców albo do kamieniołomów . A takich ekspertów jak ten od kodeksu pracy należy docenić w szczególności . szkoda że w tym kraju nie ma kary śmierci !


Connector s.c. Produkcja elementów złącznych, Prace drogowe, kolejowe - wykonawstwo - Wyszukiwarka firm BiznesFinder.pl\nConnector s.c. Produkcja elementów złącznych\n41-902 Bytom , Bernardyńska 1 (woj. śląskie)\n32 387 2...\nFirma o nazwie Connector s.c. Produkcja elementów złącznych mieści się pod adresem: Bernardyńska 1, Bytom, śląskie. Jesteśmy otwarci w godzinach: Pn.-Pt.: 07:00-15:00. Jesteśmy zarejestrowani pod numerem: 6452347188 w CEIDG. Można się z nami skontaktować pod numerem telefonu 32 387 22 02. Adres e-mail: marek@pezconnector.pl pozwala na szybki kontakt z firmą.\nDziałalność jest zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem: 0000536588. Rok rozpoczęcia biznesu to 2004 rok. Firma widnieje w rejestrze pod numerem REGON: 278320031. Branża, w której działamy na rynku, to Prace drogowe, kolejowe - wykonawstwo. Nasz biznes ma numer PKD: 25.93.Z. Zatrudniamy 11-20 pracowników. Nasze współrzędne geograficzne wynoszą: 50.33952N, 18.92411E.\nJaka jest nazwa firmy Nazwa to: Connector s.c. Produkcja elementów złącznych\nJaki jest adres firmy Connector s.c. Produkcja elementów złącznych Adres to: 41-902 Bytom , Bernardyńska 1 (woj. śląskie)\nJakie są godziny otwarcia firmy Connector s.c. Produkcja elementów złącznych Godziny otwarcia to: Pn.-Pt.: 07:00-15:00\nJaki jest kontakt telefoniczny do firmy Connector s.c. Produkcja elementów złącznych Kontakt telefoniczny to: 32 387 22 02\nJaki jest e-mail do firmy Connector s.c. Produkcja elementów złącznych E-mail to: marek@pezconnector.pl\nJaki jest numer KRS firmy Connector s.c. Produkcja elementów złącznych Numer KRS to: 0000536588\nJaki jest NIP firmy Connector s.c. Produkcja elementów złącznych NIP to: 6452347188\nJaki jest numer REGON firmy Connector s.c. Produkcja elementów złącznych Numer REGON to: 278320031\nJakie są współrzędne geograficzne firmy Connector s.c. Produkcja elementów złącznych Współrzędne geograficzne to: 50.33952°N 18.92411°E


Fajna anegdotka :) | Fronda.pl\nFajna anegdotka :)\ndodano: 7.04.2021, 14:43\nRozmawiają bliźniaki w łonie matki. Jeden drugiego pyta: ej, a ty wierzysz w życie po porodzie? A ten odpowiada: no co ty, nie ma na to żadnych dowodów. Zresztą, ja w ogóle nie wierzę w istnienie matki. Czy ktoś ją kiedyś widział?\nRe: Fajna anegdotka :)|Agnes32 7.04.2021, 14:55\nFajne, ale było. :D\nRe: Fajna anegdotka :)|Darcheville 7.04.2021, 15:14\nBardzo się cieszę że Cię widzę :)\nCoś nie ma Cię ostatnio...\nTo jest znowu ;)\nRe: Fajna anegdotka :)|Agnes32 7.04.2021, 15:34\nPoszłam sobie na odwyk, ale uzależnienie nie odpuszcza. :D\nRe: Fajna anegdotka :)|Darcheville 7.04.2021, 15:50\nŻeby to ludzie mieli tylko takie uzależnienia ;)\nRe: Fajna anegdotka :)|Agnes32 7.04.2021, 16:18\nAle to nie są żarty. Ja przez kilka dni miałam naprawdę fizyczne objawy syndromu odstawienia czy jak to się nazywa. Dobrze, że nie dłużej. I wlazłam jak widać znowu. No nic. Trzeba przynajmniej jakoś sobie dozować.\nRe: Fajna anegdotka :)|Darcheville 7.04.2021, 16:30\nAle skąd diagnoza że to jest uzależnienie?\nMoże źle postawiłaś diagnozę?\nRe: Fajna anegdotka :)|Agnes32 7.04.2021, 16:47\nDobrze i dziś się potwierdziła, bo po piewszym wpisie humor mi się poprawił. Już jestem wstawiona i cały odwyk poszedł na marne. :-(\nRe: Fajna anegdotka :)|Darcheville 7.04.2021, 16:54\nAle Agnes mnie też się poprawił humor jak zobaczyłem Twój wpis ;)\nRe: Fajna anegdotka :)|Agnes32 7.04.2021, 18:16\nCieszę się bardzo, ja też lubię czytać Twoje wpisy. Gorzej, kiedy humor poprawia się, bo zaczynasz pisać. A to już dorwanie się do używki. :D\nRe: Fajna anegdotka :)|Darcheville 7.04.2021, 18:58\nAle zawsze piszesz z głową,więc może nie jest aż tak źle ;)\nSama wiesz najlepiej co Ci jest,mimo wszystko liczę,że chociaż od czasu do czasu wpadniesz.\nChoć n.p.z alkoholizmem to tak nie działa,nie można sobie od czasu do czasu walnąć piwka.\nRe: Fajna anegdotka :)|Agnes32 7.04.2021, 20:40\nTak, zawsze. :D\nRe: Fajna anegdotka :)|Darcheville 7.04.2021, 21:00\nRe: Fajna anegdotka :)|Teofila (w podróży) 7.04.2021, 17:16\nTu całość (rosyjski)\nRe: Fajna anegdotka :)|kandydat 7.04.2021, 17:24\nPust' vsiegda budiet mama, pust' vsiega budu ja\nBudiet mama, budu ja!\nRe: Fajna anegdotka :)|Darcheville 7.04.2021, 17:39


ACTi KCM-5211 • www.kamery-ip.com\nACTi KCM-5211 należy do nowej generacji 4-megapikselowych kamer firmy ACTi oferujących rejestrację obrazu w rozdzielczości 2032x1920. Dodatkowo wyposażona jest w 18-krotny zoom optyczny, który zapewnia idealną ostrość obiektów blisko kamery oraz będących w oddali. Seria KCM została wyposażona w nowy procesor pozwalający na osiągnięcie lepszej jakości obrazów w różnych warunkach oświetleniowych. Kamery KCM są idealnym rozwiązaniem w miejsach, gdzie niezbędny jest wysokiej jakości oraz szczegółowy obraz. Kamera może przechwytywać 12-krotnie(!) większą powierzchnię sceny niż standardowa kamera VGA, istotnie redukując liczbę zainstalowanych kamer.\nKCM-5211 posiada funkcję dzień/noc oferując bardzo dobrą jakość obrazu przy słabym oświetleniu. Ponadto KCM-5211 wspiera technologię kompresji H.264, która redukuje rozmiary plików oraz zmniejsza obciążenie pasma. Kamera oferuje również kompresję plików w formatach MPEG-4 oraz MJPEG. Kamera posiada wbudowany usuwalny filtr IR, aby umożliwić współpracę z oświetlaczami IR dla doskonalszej jakości obrazu podczas całodobowego monitoringu oraz lepszego przystosowania ze zmieniającym się często oświetleniem. Kamera obsługuję również dwukierunkowe audio oraz funkcję PoE, dzięki której instalacja systemu monitoringu sprowadza się do położenia jednego kabla sieciowego.\nPonadto kamera pozwala na ustalenie przez użytkownika do 4 wybranych obszarów obrazu, gdzie każdy z nich może być osobnym strumieniem. Dzięki takiemu rozwiązaniu jedna kamera może działać jak 4 kamery sieciowe wysyłając do rejestratora 4 niezależne strumienie obrazu.\nInstrukcja obsługi ACTi KCM-5211\nHikvision DS-2CD2483G0-IW (WiFi, 4K, H265, IP67)


BAŁKAńSKIE WOJAŻE 2015 (Stara Płanina, Riła, Pirin, Witosza) - Strona 2 - Magazyn Turystyki Górskiej n.p.m. FORUM\nPost autor: Lidka K. » 2015-08-09, 11:05\nrambi pisze: mój GPS poprowadził nas hardcorową drogą, na której miejscami nie było asfaltu, miejscami była dziurawa jak sito, a gdzie indziej szeroka na góra jedno auto\nwidzę, że masz porządnego GPS-a, ja po latach unikania tego wynalazku w końcu też swój polubiłam, bo wskazywał podobne drogi\nButy całe przemoczone, a w środku w nich mam dwa baseny w których wody tyle, jakby miały wymiary olimpijskie\nno jak się używa kajaków zamiast czółenek...\nteż czekam na cd, bo "moja" Serbia odwleka się coś niebezpiecznie trzeci rok\nPost autor: rambi » 2015-08-10, 17:43\nmenel pisze: Będzie dalszy ciąg?\nNiestety ostatnio zostałem wypożyczony w tygodniu do różnych spraw i nie ma kiedy taczek załadować Coś już w zeszłym tygodniu zacząłem skrobać ale jeszcze nie jest gotowe. Mam nadzieję przed wypadem z Julką w Żywiecki w piątek uda się wrzucić następną część\nmenel pisze: Złego diabli nie biorą\nTo właśnie po moim rachunku sumienia już zauważyłem\nLidka K. pisze: bo "moja" Serbia odwleka się coś niebezpiecznie trzeci rok\nJa na przyszły rok chciałbym Serbię też zahaczyć więc może się gdzieś spotkamy?! Planowałem w tym ale mi żona znalazła tyle obowiązków, że chyba nie da rady\nPost autor: rambi » 2015-08-25, 20:53\nPobudka rano w Starej Płaninie i weryfikacja stanu butów przekonała nas, że przynajmniej pod kątem łażenia po górach jeden dzień mamy z głowy. Szybkie sprawdzenie pogody: jeszcze dwa dni w miarę niezłej pogody w okolicach Pirinu a tam czeka nas Melnik, który parę lat temu ominęliśmy wybierając Rilski Monastyr. Akurat aby jeden dzień się wysuszyć i pozwiedzać tamte okolice. No to jedziemy!\nPrzy okazji podjeżdżamy jeszcze do winnicy w Knjazevacu, poleconej nam przez miejscowych. Jak zwykle trzeba kupić parę dobrych win do domu aby było przy czym gaworzyć o wyjazdach Okazuje się, że miejscowość jest bardzo zaniedbana i biedna ale winiarnia Jovic daje radę, choć cudem ją znajdujemy. Znajduje się na terenie firmy handlującej ogrzewaniem (ten sam właściciel). Chłopak obsługujący nas mówi całkiem przyzwoitym angielskim. Poznajemy też właściciela, który chce nas oprowadzić po winnicy. Dziękujemy bo mamy paręset kilometrów do przejechania ale obiecujemy następnym razem wpaść. Degustacja potwierdza, że wina w Serbii są bardzo smaczne. Szczególnie ciekawy jest Vranac (świetny bałkański szczep, który kupowałem w Czarnogórze) i Visnjica czyli dość unikalne wino wiśniowe. Jakby ktoś chciał skorzystać to namiar na winnicę.\nUderzamy na południe wjeżdżając do Bułgarii. Oczom naszym powoli ukazują górki Witosza, następnie przeurocze góry Riła aż w końcu Pirin. Po drodze zahaczamy o Blagoevgrad aby coś zjeść i ewentualnie pozwiedzać. Miasto nas nie zaciekawia więc jedziemy w korku do Melnika drogą prowadząca wśród kanionów Pirinu. Za Pirinem ukazuje się jeden wielki plac budowy przy miejscowości Sandanski: budują autostrady i drogi szybkiego ruchu od granicy z Grecją. Zjeżdżamy w kierunku Melnika i zaczynają się miłe dla oka krajobrazy z południowymi graniami Pirinu w tle.\nMELNIK CZYLI PIRIN OD ZADA\nCo tu dużo mówić: Melnik jest piękny i zdecydowanie warto tu przyjechać. Mnie w szczególności podoba się cisza i spokój tu panujące. Jest to miasto-muzeum, które zauracza od pierwszego wejrzenia i nie pozostawia przybyszowi szansy na nie pokochanie go. Nie dziwię się, że to najmniejsze miasto Bułgarii (około 200 mieszkańców), jest wpisane na listę UNESCO. Miasto od lat się wyludnia, gdyż jest słabo skomunikowane i ludzi wysysa położony niedaleko Sandanski, no i oczywiście Sofia, gdzie wszyscy jeżdżą za zarobkiem. Leży na piaskowcowym płaskowyżu, któremu erozja nadała kształt przepięknych melnickich piramid. Erozja ich dalej postępuje czego mieliśmy doświadczyć na następny dzień.\nSama miejscowość jest maleńka i wciśnięta w dolinkę pomiędzy skałkami. Koryto rzeki oczywiście było wyschnięte ale mostki nad nim dodają uroku. Domki są utrzymane w fajnym klimacie i prawie wszystkie mają na dole knajpki, winiarnie, leżakownie albo sklepy z winem i innymi miejscowymi lokalnymi produktami jak miody, soki czy różnego rodzaju przetwory.\nHotel w Melniku znajdujemy za minimalne pieniądze: 20 Euro ze śniadaniem. Spaliśmy w kompleksie Mario, który polecam z całą odpowiedzialnością.\nA Melnik wygląda mniej więcej tak\nJest tu też małe muzeum wina, gdyż od XIV wieku jest ono tutaj produkowane i nazwa Melnik wśród fanów wina jest bardzo znana. Ponoć Winston Churchill był jego fanem. Wieczór spędzamy testując gust Churchilla\nNa następny dzień sprawdzam pogodę: ma być załamanie w kolejny dzień wieczorem a potem wyraźne ochłodzenie z deszczami. Trzeba uciekać z gór i zorganizować sobie wyjazd, który miał być wisienką na torcie. Idziemy do informacji turystycznej aby się dowiedzieć o możliwości dojazdu do Istambulu z Bułgarii. Rozważamy wszystkie środki transportu, łącznie ze statkami i samolotami. Pani w informacji nie mówi ani w ząb po angielsku ale jakoś udało nam się kilka stronek z autobusami zobaczyć. Potwierdziły się moje spostrzeżenia: najlepiej pojechać z Plovdiv, które i tak chcemy zwiedzić. Przy okazji dowiadujemy się czy szlak wzdłuż piramid do monastyru Rozhen jest ok do przejścia w sandałach Pani na szczęście nam to odradza więc przebieramy się w suche adidasy.\nW spiekocie ruszamy powolutku w górę w kierunku Monastyru. Najpierw trzeba przejść przez miasteczko, gdzie oglądamy urocze domy i wchodzimy do muzeum wina. To małe muzeum pokazuje jak kiedyś wino było produkowane. Oczywiście jest to połączone z degustacją wina i rakiji.\nTrzeba iść dalej. Szlak jak to większość w Bułgarii jest tragicznie oznakowany, więc po chwili wybieramy już złą drogę ale pytamy gościa przy pensjonacie i nas przekierowuje na właściwe tory. Wychodzimy poza miasto i lecimy wzdłuż koryta wyschniętej rzeki. Urok to miejsce ma niesamowity.\nPo drodze wyprzedzamy grupę Francuzów i zaczynamy się wspinać na zbocza piramid. Dochodzimy do ich szczytów. Widoki zapierają dech w piersi.\nTymczasem na górze szlak się robi niebezpieczny. Chyba jakieś urwania chmur zrobiły z niego sieczkę i w pewnych miejscach jest obsuwa ziemi. Dochodzimy do kawałka gdzie szlak jest całkowicie zmyty i przechodzi się wbijając nogi w wykopane przez próbujących przejść stopnie w piaskowcu albo tworząc sobie własne dziury. Idę na zwiad czy da się przebrnąć. Pierwszą taką 10 metrową przeszkodę pokonuję z duszą na ramieniu. Ale widzę, że dalej nie jest lepiej a nawet może być gorzej. Decydujemy się na wycof. W końcu wolimy aby nasze dzieci miały żywych i zdrowych tatusiów Po drodze mijamy wspinających się Francuzów informując ich o przeszkodach. Schodzimy na dół i próbujemy jeszcze przejść pozaszlakowo wzdłuż kanionu rzeczki ale dochodzimy do pionowej ściany co nas ostatecznie zniechęca. Wracamy do Melnika i zwiedzamy resztki fortecy i starą zabudowę.\nNie możemy jednak odpuścić sobie wpisanego na listę UNESCO monasteru więc wsiadamy w auto. Jedziemy tylko 5 km dalej za Melnik do końca drogi, którą jechaliśmy do niego. Zatrzymujemy się w miejscowości Rozhen. Jest tu kilka malowniczo położonych domów.\nIdziemy dobrze ponad kilometr do Rożeńskiego Monasteru z cerkwią klasztorną Narodzenia Matki Boskiej. Jest on największym klasztorem w Pirinie. Przypuszcza się, że został zbudowany mniej więcej pod koniec XII wieku. Jest jedyną odbudowaną świątynią w pierwszych wiekach panowania otomańskiego, która przetrwała po dzisiejszy dzień. Sześciokątny kościół jest nadal czynny. Otoczony jest murem z budynkami mieszkalnymi dla prawosławnych księży. Budynki wokół są z różnych okresów bo często były trawione pożarami. W środku można znaleźć drewniane rzeźby i malowidła na szkle. Miejsce jest wyjątkowo klimatyczne a w szczególności urzeka mnie winorośl na podwórku, która spowija patio. Musi tu rosnąć baaaardzo długo \nPo powrocie dowiadujemy się, że w hotelu na przedmieściach Melnika jest hotel El Greco z basenem. Być w Bułgarii i się nie wykąpać byłoby wstyd więc uderzamy do niego na obiad i pływanko\nWracamy do hotelu poprzez winnicę, w której z właścicielem przeprowadzamy rozmowę o historii regionu a nawet Polski. Jest oczytany i sporo wie. Ma on bardzo kiepskie mniemanie o swoim narodzie w przeszłości jak i teraz. Do tego dodaje, że wszędzie jest mafia i nie ma szans na rozwój kraju.\nCzas się szykować do drogi. Skoro świt jedziemy w góry Pirin od północnej strony. Może zdążymy wejść na Wichren przed załamaniem pogody? Dojazd od strony zachodniej to ponad 100km a od wschodniej … tyle samo. Pętelka wokół Pirinu to jakieś 200 kilometrów\nRano dojeżdżamy do Banska, które jest położone na wysokości prawie 1000 metrów. Jest to zimowa stolica Bułgarii, która w lecie wygląda na opuszczoną. Mnóstwo zamkniętych hoteli, sklepów i poza ścisłym centrum pustki na ulicach. Ale miasteczko bardzo zadbane i niebrzydkie. Mocno w nie teraz inwestują. Rozglądamy się czy nie warto by tu podjechać po Istambule bo ceny otwartych hoteli są co najmniej zachęcające.\nSiedząc w kafejce widzimy zbierające się chmury więc odpuszczamy próbę wejścia na Wichren. Kupuję w księgarni taniutkie mapy Pirinu oraz Witoszy i ruszamy do Plovdiv. Czas na Pirin jeszcze przyjdzie…\nPrzed zajściem za chmurami Wichren łypnął jeszcze do mnie oczkiem. Odpowiedziałem mu ochoczo szeptając aby na mnie zaczekał…\nOstatnio zmieniony 2019-08-05, 06:17 przez rambi, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Satan » 2015-08-25, 21:03\nW Melniku opierdzielałem się kilka lat temu po zejściu z Pirynu. Piękne miejsce, Monastyr Rożeński też widziałem, ale wrażenie robi przede wszystkim piękna zabudowa no i Melnickie Piramidy. Podobno łażą tam dzikie żółwie, my nie spotkaliśmy ani jednego niestety.\nNas na nocleg zgarnęła babuszka i też było zacnie\nPost autor: menel » 2015-08-26, 05:07\nCzytając wcześniej relację Satana z Pirynu i teraz Twoją rambi, niestety stwierdzam, że temat koniecznie jest do odwiedzenia. Monaster Rożeński to pozycja obowiązkowa, a niektóre foteczki nawet Kapadocją trącają.\nrambi pisze: Szlak jak to większość w Bułgarii jest tragicznie oznakowany\nBędąc w Rile w 2009 roku, do oznaczeń szlaków absolutnie nic nie miałem.\nPost autor: Lidka K. » 2015-08-26, 05:32\nrambi pisze: hotel El Greco z basenem. Być w Bułgarii i się nie wykąpać byłoby wstyd\na to chodzi o Morze Czarne?\nza 1 czy 2 osoby?\nPost autor: rambi » 2015-08-26, 05:51\nSatan pisze: Podobno łażą tam dzikie żółwie, my nie spotkaliśmy ani jednego niestety\nTeż niestety nam się nie udało wypatrzeć.\nmenel pisze: Będąc w Rile w 2009 roku, do oznaczeń szlaków absolutnie nic nie miałem.\nDlatego napisałem większość. Riła jest oznakowana doskonale w wielu miejscach. W szczególności graniówka.\nLidka K. pisze: za 1 czy 2 osoby?\nOczywiście, że za 2 Za jedną to można by było w Bansku w najlepszych hotelach spać Tam w czerwcu martwy sezon był i ściągali ludzi na siłę.\nPost autor: buba1 » 2015-08-26, 15:24\nSatan pisze: Melnickie Piramidy. Podobno łażą tam dzikie żółwie, my nie spotkaliśmy ani jednego niestety.\nto chyba jakis kit z tymi zolwiami - coby turystow zwabic, my tez zadnego nie widzielismy!\nPost autor: Lidka K. » 2015-08-26, 20:35\nbo one wszystkie są w Rumunii, w górach Macin\nPost autor: rambi » 2015-09-02, 19:34\nPopołudniu dojeżdżamy do Plovdiv, gdzie po umieszczeniu rzeczy w hotelu ruszamy na miasto aby je pozwiedzać. Dla mnie to miasto ma ciekawe miejsca ale w sumie byłem zawiedziony. Moim zdaniem na uwagę zasługują rzymski amfiteatr (szczególnie pięknie podświetlony nocą), stare miasto, parki i … mini browar Ale House ale o tym będzie w innym wątku Istotne jest jednak to, że wieczorem dogania nas tutaj deszcz, który pada już cały czas. Mieliśmy jechać do Istambułu następnego dnia wieczorem wieczornym pociągiem z przesiadką na autobus po stronie tureckiej. Jednakże poranne wyjście po bułki zakończone kompletnym przemoczeniem powoduje intensyfikację poszukiwań środków transportu. Koło 11 dowiadujemy się od Pani w recepcji, że ona jeździ autobusem tureckiej firmy Metro i jest bardzo zadowolona. Szybkie sprawdzenie i … o 13:00 mamy autobus. Błyskawiczne przepakowanko i lecimy na dworzec autobusowy. Kupujemy bilet w jedną stronę nie będąc pewnymi kiedy wracamy. Ale nędzne prognozy przekonują nas do pozostania w Turcji 3 dni. To i tak mało jak na to miasto.\nPodróż okazała się bardzo sympatyczna poza granicznym trzepaniem i bieganie z bagażami. Ja już miałem wizę kupioną w Polsce przez internet (https://www.evisa.gov.tr/pl/). Marcin tego nie zrobił i na granicy poganiają go pogranicznicy. Jakimś cudem przez pomyłkę wysyłają go na drugą stronę w miejsce wjazdów do Bułgarii aby kupił wizę. Kupuje ale nie może się stamtąd wydostać. Po kilku minutach biegania i nerwówy w końcu jeden z pograniczników się lituje i wpuszcza go z powrotem. Marcin dobiega po odprawie jak już autobus ma odjeżdżać Kupujcie więc wizy przez internet w razie W\nNastępny błąd który udało nam się popełnić to mój zakup mapy. Stwierdziłem, że skoro dojeżdżamy pociągiem do samego centrum (dworzec Sirkeci leży w samym centrum starego miasta) to po co mi mapa całego Stambułu?! Wystarczy laminowana mapa centrum. Oczywiście dworzec autobusowy, na który mamy dojechać (Otokar), jest na obrzeżach centrum gdzie są jednak mniejsze korki niż w centrum i mapa tego miejsca nie obejmuje. Dworzec okazał się wielki i zdecydowanie nie dla turystów z ambicjami pieszego chodzenia. Należało wsiąść w metro, które pięknie ludzi podwoziło do centrum. No ale najpierw trzeba było kupić bilety powrotne a więc musieliśmy znaleźć firmę Metro na dworcu. Uśmiechnięta pani z obsługi innego autobusu tej firmy, nie mówiąca ni w ząb po angielsku, pokazała nam abyśmy szli za nią jak się zapytaliśmy o Metro. No i gdzie trafiliśmy? Na stację metra, na której nam Pani nawet swoją kartą wejście udostępniła. Podziękowaliśmy próbując wytłumaczyć, że nie o takie Metro nam chodzi Pani była bardzo skonsternowana. W końcu udało się znaleźć siedzibę firmy autobusowej i zakupić bilet powrotny.\nHotel wynająłem we wspaniałej tureckiej dzielnicy na ulicy Kucuk Pazar. Niestety robią rewitalizację części stolicy i ta dzielnica pójdzie na wyburzenie Tam chcieliśmy dojść z dworca z buta aby poznać miasto. Zrobiło się ciemno. A my jakoś wyszliśmy z dworca ale poszliśmy w drugą stronę. Próby dogadania się z miejscowymi spełzły na niczym. Dopiero rzut oka na komórkę z google maps jednego z przechodniów uzmysłowił nas, że trzeba pójść do metra Co też natychmiast zrobiliśmy. No i tu okazał się następny zonk bo na mapach nie było nowej linii metra, która miała stację paręset metrów od naszego hotelu. Z tego powodu musieliśmy kawał drogi pokonać z buta z zupełnie innej stacji. Oczywiście po drodze trafiliśmy na teren meczetu gdzie tłumy muzułmanów się modliły bo był to okres ramadanu. Znalezienie ulicy było sukcesem na miarę naszych czasów. Ale za to hotelu nie mogliśmy namierzyć, gdyż numeracja była losowa a hotel był dla niepoznaki … w bocznej uliczce Krążąc pomiędzy Turkami i Cyganami jakoś go znaleźliśmy. Wieczorem poszliśmy jeszcze na jedzonko i na Kucuk Pazar można było naprawdę świetnie zjeść i zjadłem tam rewelacyjny adana kebab\nMieliśmy 3 pełne dni na zwiedzanie Istambułu i było to mało, dlatego narzuciliśmy sobie szaleńcze tempo. Ale trzeba przyznać, że warto było. ¦wietnie spędzony czas i miejsce wyjątkowo magiczne. Nie będę się rozpisywał ze wszystkim bo to forum górskie. Ale kilka rzeczy uwypuklę.\n1. Szok religijny – byłem w paru miejscach muzułmańskich ale jeszcze nigdy nie przeżyłem czegoś takiego. Jako, że klimy nie bardzo lubimy używać to spaliśmy przy otwartym oknie. Nad ranem nagle jak ktoś mi się wydrze do ucha… Siadłem i już chciałem Marcina opierdzielić a tu się okazało, że muezin z pobliskiego meczetu miał takie nagłośnienie, że w naszym pokoju było go słychać z pełną mocą\n2. Zawód wyjazdu – całe życie wmawiałem sobie, że Hagia Sophia to jest co chcę tam zobaczyć i będę zachwycony. Poszedłem, zobaczyłem i … nie! To nie jest miejsce, które mnie urzeka. Półmrok tam panujący powoduje efekt przygnębienia i smutku. Do tego połowa kościoła była jeszcze remontowana. Owszem ten czwarty co do wielkości kościół świata robi wrażenie ogromem i odkrytymi w nim chrześcijańskimi mozajkami.\n3. Najpiękniejszy meczet – wszyscy zachwycają się Błękitnym Meczetem, który jest największym i wg Turków najpiękniejszym meczetem miasta. Jednak mnie zachwycił Meczet Sulejmana, niewiele mniejszy ale czerwony wystrój wnętrz jest cieplejszy, bardziej subtelny i sympatyczniejszy niż niebieski. Porównajcie sobie sami.\n4. ¦wietna komunikacja miejska – bardzo mi się podoba sposób organizacji miejskiej komunikacji. Z większości komunikacji korzystasz ładując kartę miejską. Potem tylko musisz ją przy wejściu do każdego środka transportu przyłożyć do czytnika. Co prawda metro jest w powijakach i nie tak rozwinięte jak na parunastu milionowe miasto by przystało. Ale jest kilka linii, które obsługują centrum i powoli się rozwija. ¦wietna za to jest komunikacja szybkimi stateczkami pływającymi do azjatyckiej czy innych europejskich części miasta. Odciąża to i tak zakorkowane miasto od komunikacji kołowej. W niektórych miejscach w centrum jeżdżą tylko tramwaje i taksówki. Autobusy natomiast dowożą do małych centr na obrzeżach centrum. Stamtąd zaczyna się całą masa dolmusy i małych busików pomarańczowych i niebieskich.\n5. Ateizacja społeczeństwa – z większości rozmów z miejscowymi wynika, że postępuje tam ateizacja społeczeństwa. Ludzie często tylko udają, że żyją zgodnie z zasadami Mahometa. A na pytania o to czy chodzą do meczetu, czy piją alkohol itd. odpowiadają „demokracja”. A więc każdy może robić co chce. Czy tak jest? Nie sądzę patrząc mimo wszystko na te tłumy w meczetach.\n6. Handel prywatny – i to jest to co nasze władze skutecznie nam zabierają: handel w prywatnych rękach drobnych sklepikarzy, rzemieślników itd. Tam są tysiące sklepów, sklepików czy też drobnych ulicznych handlarzy. I każdy pilnuje swojego interesu. Nie ma tysięcy wielkich sklepów i mnóstwa pustych witryn w centrach miast.\n7. Bazary – są piękne, pachnące i aż się chce po nich chodzić. Fakt, że miejscowi szukają jelenia aby kupił u nich rzeczy przepłacając kilkukrotnie ale to taka ich natura. Naganiaczy było sporo. Jak się jest ostrożnym to nie ma problemu. Kryty Bazar (Kapalıçarºı) będący największym bazarem w mieście ma tyle korytarzy i przejść, że można się tam zgubić.\n8. Ludzie – wszyscy Turcy, Kurdowie czy też Albańczycy byli przemili dla nas. Nie spotkaliśmy się z żadnymi problemami ani oznakami złości czy agresji.\n9. Mini browar w Stambule – otóż nie samym Efesem, który znają wszyscy Polacy i jest bardzo fajnym piwkiem, Turcja płynie! Znaleźliśmy knajpkę z lokalnymi piwami, które były bardzo dobre ale … diabelsko drogie. Ale i tak warto tam było podejść. Ciekawa była forma zamówień poprzez tablety przy każdym stoliku No ale o tym w innym wątku napiszę\n10. Yerebatan Sarici czyli weryfikacja Inferno Dana Browna – kiedyś skusiłem się na przeczytanie tej książki, w której autor opowiada w akcji o wielu ciekawych miejscach na świecie (choćby pięknie opisana Florencja) i tam spotkałem się po raz pierwszy z tym miejscem w finalnej akcji. Z chęcią poszedłem skonfrontować wyobrażenie z opisem. Bardzo zawiedziony cysternami bazyliki nie byłem ale też nie tak sobie je wyobrażałem czytając książkę. Za to ciekawe jest, że wybudowane pomiędzy 3 a 4 wiekiem są nadal zupełnie szczelne a wodę w ilości do 100 000 ton ściągano do nich akweduktem z lasu położonego 19 kilometrów dalej.\n11. Część azjatycka też jest piękna – popłynęliśmy sobie połazić po części azjatyckiej. Trafiliśmy do jednej z dzielnic, która przed pogromami Greków musiała należeć do nich. Jeszcze niektóre budynki są typowo grackie i był też stary kościółek grekokatolicki. Podobało mi się tam bardzo.\n12. Hotel Kral Mert Hotel – polecam ten hostelik. Bardzo tani ale czysty I sympatyczny właściciel. Codziennie wieczorem spędzaliśmy z nim i innymi gośćmi trochę czasu dyskutując na tematy z pogranicza muzułmańsko-chrześcijańskiego Tak jak pisałem plusem tego hotelu jest dzielnica w której się znajduje. Teraz można tam od miasta za darmo dostać domy na takie hostele z klauzulą, że w każdej chwili mogą ich wywalić jak będą rewitalizować dzielnicę. Ciekawa opcja. Wadą okolicy jest duża ilość Cyganów ale nie byli upierdliwi. Tylko dzieci kilkuletnie chodziły i żebrały Jeden brzdąc chodził codziennie do 22-23 z bratem, który go wysyłał po jałmużnę do turystów. Raz prawie go ktoś rozjechał autem cofając bo takiego szkraba nie było widać. Chyba z 10 Turków się rzuciło aby zatrzymać auto przed tragedią…\nI jeszcze jedno na koniec: do Stambułu na pewno wrócę. Bo to miejsce, które warto zobaczyć i lepiej poznać Muszę go w szczególności pokazać mojej Julce\nOstatnio zmieniony 2019-08-05, 06:18 przez rambi, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Satan » 2015-09-02, 20:43\nrambi pisze: [...] do Stambułu na pewno wrócę. Bo to miejsce, które warto zobaczyć i lepiej poznać\nJa byłem tam 2 dni, ale było to wyjazd służbowy, więc na zwiedzanie miałem po kilka godzin. Też jestem zauroczony klimatem Stambułu. Błękitny Meczet robi wrażenie, ale faktycznie te "pomniejsze" są ciekawsze wewnątrz. Co do ichnich targowisk, to ja uwielbiam takie klimaty, te zapachy, te kolory, przyprawy...\nStambuł jest...w pytę!\nPS - Hagię Sophię też sobie darowałem.\nPost autor: rambi » 2015-09-06, 15:05\nCZę¦ć 3: PIRIN I RIŁA\nPIRIN - WICHREN (2913)\nPowrót do Bułgarii odbył się w nocy a więc kima w autobusie, choć króciuteńka bo grupa Bułgarów za nami wracająca z urlopu w Turcji nie mogła się nagadać. Do Plovdiv dojechaliśmy koło 3 i wiedząc już, że tego dnia w Pirinie będzie niezła pogoda postanawiamy wejść na Wichren czyli najwyższy szczyt gór Pirin a trzeci szczyt Bałkan po Musale i Mitikasie (też w planach na wyprawę go mam). Z daleka spoglądamy na Pirin, który też łypie na nas zuchwale: jest jakby bardziej biały niż kilka dni wcześniej.\nPostanawiamy zrobić sobie bazę wypadową w jednym z hoteli SPA w Bansku. Szybka rezerwacja i mamy za 22 Euro wypasiony pokój z aneksem kuchennym, wielką lodówką, tarasem z widokiem na Riłę a do tego basenem i SPA do wykorzystania do godziny 20. Do tego hotel położony pod samym lasem na końcu miejscowości zupełnie na uboczu pod szczytami. Czego więcej trzeba?!\nAle najpierw czeka nas Wichren. Wiemy że poprzedniego dnia tam padało a dzisiaj jest mała szansa na przejaśnienia. Ryzykujemy podjeżdżając autem drogą do schroniska Wichren. Po drodze mijamy ekipę, która zostawiła swoje namioty i idzie do góry. Później ich jeszcze spotkamy: to bardzo serdeczni Rumuni, którzy chętnie wymieniają swoje opinie na temat kilku pasm górskich. Bardzo dobrze wspominają Polaków, mówiąc że we wszystkich górach jest ich pełno i niedawno ich spotykali w górach Ciukas Póki co czas coś zjeść: wchodzimy do pustego schronu i zamawiamy po omlecie na śniadanie. A schron jest całkiem przyjemny, tyle że toalety ma na zewnątrz ale to chyba tutaj standard.\nTymczasem jak przepakowujemy rzeczy okazuje się, że nasze serbskie soki jagodowe się wywróciły i korki puściły. Całe auto mamy walące świeżym zacierem No i oczywiście pięknie fioletowe rzeczy. Godzinę zajmuje nam doprowadzenie auta i większości rzeczy do stanu używalności (tapicerkę potem czyścimy w myjni i tu ciekawostka: gość czyści bagażnik z 15 minut i doczyszcza go a cena 5 lewa – u nas za 10 zyla nawet by się nie pochylili). Klniemy przy tym jak szewcy! Po chwili pojawia się bus z Żywca, który przywozi ekipę na trekking. Nie idą na Wichren bo twierdzą, że pogoda jest słaba a wczoraj złapała ich na którymś ze szczytów śnieżyca i mają dość. Z radością myślę o naszej decyzji przedłużenia pobytu w Turcji o 1 dzień. Oni wybierają wycieczkę do jezior w Rezerwacie Julen.\nOporządzamy się i ruszamy do góry aby zdobyć ten zbudowany z marmurów szczyt. Ponoć był on uznany za siedzibę słowiańskiego boga Peruna. Ze względu na śnieg wybieramy prostszą trasę czerwonym szlakiem przez Kabatę. Są trzy sposoby wejścia na szczyt: południowy przez Kabatę, północny trochę bardziej eksponowany oraz z utulni Koncheto, który jest uznawany za najbardziej eksponowany i najtrudniejszy w Pirinie. Wygląda na to, że się rozpogadza więc ochoczo idziemy do góry wyprzedzając kolejne ekipy a szlak jest bardzo widokowy a do tego mamy towarzystwo … całego stadka\nDochodzimy do przełęczy pomiędzy szczytami gdzie zaczyna się główne podejście i … nagle giniemy we mgle. Nie widać nic, pod nogami tylko śnieg i to cholernie śliski. Nie zawsze widać szlak a tylko co jakiś czas widzimy przywiązane do kamieni taśmy: ktoś znakuje szlaki jak w Serbii?! Zagadka rozwiązuje się na górze gdzie spotykamy miejscowego przewodnika zbierającego taśmy i znoszącego je. Okazuje się że poprzedniego dnia był bieg na Wichren i ze względu na pogodę poukładano te taśmy. Poprosił abyśmy wzięli taśmy jeśli jakieś pominął, co też potem uczyniliśmy znosząc kilka sztuk Po drodze we mgle gubimy już szlak ale idziemy cały czas pod górę więc dochodzimy jakoś do niego. Wichren zdobyty! Co z tego jak widoki na które ostrzyłem zęby mamy zerowe?! Trzeba będzie tu wrócić. Na górze jest mała zniszczona kapliczka i „kopczyk” z nazwą szczytu\nSiedzimy 15 minut ale nic nie zapowiada poprawy pogody. Zawiedzeni schodzimy na dół. Posilamy się w schronie sałatką szopską i ruszamy do hotelu. Trzeba skorzystać z dobrodziejstw Obsługa bardzo miła oprowadza nas po hotelu, korzystamy z basenu, siłowni, sauny suchej i łaźni tureckiej. Tego nam było trzeba!! Postanawiamy zostać jeszcze dwie noce aby skorzystać z tego luksusu i wypocząć….\nRIŁA - OWCZAREC (2768)\nNa następny dzień postanawiamy uderzyć we wschodnią część masywu Riły. Tą widziałem tylko z daleka więc jestem ciekawy jak wygląda. Jako początek trasy wybieramy schronisko Tresztenik. Traktuję to wyjście jako rekonesans bo zdecydowanie zamierzam w te góry wrócić aby przemierzyć je z namiotem na tygodniowej wyrypie. Są tego warte co potwierdzał mi już i Menel i parę innych osób, które doświadczyły już dłuższych spacerów po tym pasmie. W pirinie z szafą na plecach raczej bym się nie odważył chodzić. Pierwsze kroki już napawają nas euforią. Jest ślicznie, słonecznie ale nie za bardzo gorąco. Szlak czerwony prowadzi nas do schroniska Grynczar i jest wyjątkowo urodziwy.\nAle schronisko zrobiło na mnie jeszcze lepsze wrażenie jeśli chodzi o lokalizację! Jest cudownie położone nad jeziorkiem. Można spać w domkach nad nim położonych lub w schronie (jak to czynił Satan). Nie korzystaliśmy z toalet i miejsc noclegowych w schronie więc nie widzimy niskiego standardu, który zauważył Satan. Wokół rozpościerają się widoki na wspaniałe góry. Jest cudownie więc zamawiamy sobie śniadanie w postaci szopskiej sałatki, a jakże inaczej, i do tego miejscowe winko Piwa nie polecam bo mieli najtańszy czeski chłam z Lidla.\nZe schronu można ruszyć w kilku kierunkach ale my wybieramy niebieską dobiegówkę do głównego szlaku graniowego prowadzącego przez całą Riłę. Z niebieskiego ukazują się piękne widoki na schronisko. Gdy dochodzimy na przełęcz Dżanka do czerwonego szlaku to oczom nie wierzymy. Szlak oznakowany co paręset metrów słupkami z informacją, który numer słupka mamy, ile metrów i w którym kierunku jest następny słupek oraz jakie do niego jest przewyższenie! Pełny luksus Po drodze spotykamy jedynego tego dnia turystę: Japończyka! Po prawej stronie otwiera się widok na masyw Maliowicy a w dole jezioro Beli Iskar. W drugą stronę natomiast jest nasz Owczarec i powolutku pokazują się szczyty obu Musał. Jest cudownie!\nGdzieniegdzie na szlaku leżą tu jeszcze płaty śniegu. Szczyt jest trochę z boku szlaku ale na niego wchodzimy. Na górze spędzamy trochę czasu napawając się widokami i pięknem chwili.\nPowrót robimy tą samą drogą i wracamy do hotelu gdzie standardowo korzystamy z saun i basenu oraz całkiem przyzwoitej, choć droższej, restauracji. Po saunach nie mamy w żaden dzień nawet śladu po zakwasach czy zmęczeniu. To dobry pomysł i nie dziwię się, że w coraz większej ilości czeskich schronisk sauna zaczyna być na porządku dziennym…\nRIŁA - MUSAŁA (2925)\nCzas na zdobycie szczytu, który już raz nas pokonał za szybko zapadającą ciemnością – najwyższy szczyt Bałkan Musała. Chcemy go zrobić w drodze do Polski bo preferujemy w drodze powrotnej metodę żabich skoków Pakujemy rano majdan do auta i objeżdżamy Riłę aż do Borowca. Pogoda ma się dzisiaj wieczorem znowu złożyć na Bałkanach więc szykujemy się do przejazdu w Witoszę albo od razu w Starą Płaninę. Tym razem nie zamierzamy jednak wchodzić od samego dołu. Korzystamy z możliwości podjechania kolejką na Jastrebec (2369). Na szczycie Jastrebec jest trochę piknikowo bo otwartych zostało trochę knajpek i stoisk z różnymi lokalnymi produktami. Marcin kupuje miody górskie.\nAle szlak prezentuje się pięknie z Musałą w tle – to przewagą nad wejściem doliną, gdyż widoki się ma od początku trekkingu.\nPo drodze spotykamy parę Bułgarów, którzy zamieszkali w południowo-wschodniej Anglii. On ma wdzięcznie brzmiące imię Angel Idąc do góry gaworzymy z nimi o różnych ciekawostkach w Bułgarii. Polecają nam jeden hotel w górach Witosza i mówią, że warto tam choć na jeden dzień pojechać. Przekonują nas dość szybko My polecamy im nasz hotel w Bansku, do którego trafili po Rile A my dowiadujemy się od nich o ciekawym trekkingu po Starej Płaninie oraz o możliwości przejechania bardzo fajną kolejką z Yakoroudy, do której można dojechać z Grynczaru do Banska a nawet do Sandanskiego a jak ktoś sobie zażyczy w Rodopy.\nTrochę przytłacza mnie infrastruktura narciarska. Wszędzie jest tu pełno wyciągów i stoków narciarskich. Wiem, że to nie jest miejsce dla mnie do chodzenia w zimie. Przypomina mi to miejscami zniszczone przez ludzi miejsca w górach Bucegi. Ale tutaj ludzie na szczęście aż tak daleko nie poszli. Miejscami zaczynają się już pola śnieżne. Ale w tym roku było tutaj ponoć mnóstwo śniegu. Dochodzimy do schroniska pod Musałą i nie robi ono na nas dobrego wrażenia. Jak tu byliśmy parę lat temu było zamknięte a teraz jest zapuszczone. Skorzystanie z kibelka spowodowało natomiast odruchy wymiotne: zbyt często używany kibelek jak na ilość sprzątnięć Z góry na ujęciu widać budowany i zostawiony kiedyś moloch a po lewej stronie od niego obecny schron.\nRuszamy więc szybko dalej do Lodowego Jeziora nad którym stoi dużo brzydszy ale sympatyczniejszy schron. Po drodze mijamy dziadka w wieku około 80 lat (na oko), który sobie powoli jednostajnie podchodzi z kijkami. W schronisku Pani ma pyszne winko, którym opijamy bułgarsko-polski Freundshaft Przy okazji dosiadają się inni biesiadujący Bułgarzy, którzy częstują nas ciastkami własnej roboty. Robi się biesiada A ekipa wypuszcza swojego drona aby pofilmować z góry. Po chwili przychodzą nas jeszcze znajomi naszej bułgarskiej pary.\nTu widać dlaczego jezioro nazywa się Lodowe\nOdtąd wchodzimy na górę najbardziej stromą częścią podejścia. Dochodzę pierwszy i obchodzę szczyt, który niestety jest zastawiony budynkami stacji meteorologicznej oraz Bułgarskiej Akademii Nauk.\nJedno pomieszczenie zostało ponoć udostępnione ale nie sprawdzamy: spory tłum na szczycie.\nAle widoki z niego są przednie. Oczywiście trzeba zrobić przynajmniej kilka pamiątkowych zdjęć.\nI z widokiem na Małą Musałę.\nNa szczycie spotykamy starszych Angoli, którzy między rozmawiają, że czegoś nie wiedzą. Od razu się pytamy o co chodzi. Mówią, że poprzedniego dnia byli na Maliawicy i nie wiedzą, gdzie jest. Pokazujemy im pasmo i chwilę plotkujemy i robimy zdjątka. W trakcie gadki pytamy kurtuazyjnie: jak im się podoba w Bułgarii. Odpowiedź zwaliła mnie z nóg: bardzo fajnie! A dlaczego? Bo nie ma tu tylu muzułmanów jak u nas w Manchesterze. Trochę smutne ale pokazuje problem naszych czasów\nPo chwili żegnamy się z całą ekipą: Angel z żoną lecą do schroniska Grynczar a my ruszmy w Witoszę. Pogoda powoli klęka... Zejście robimy drugą stroną schodząc na dół bardziej od zachodu wzdłuż zimowego szlaku, dzięki czemu na końcu mamy piękny widok na schronisko pod Musałą. Szybkim tempem wracamy do kolejki i niedaleko niej wyprzedzamy znowu dziarskiego dziadka, który był na Musale ale od razu poszedł z powrotem. To się nazywa kondycja! Zjeżdżamy na dół. Może przed deszczami uda się dojechać do Witoszy.\nCDN. Ostatnia część w końcu\nOstatnio zmieniony 2019-08-05, 06:19 przez rambi, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Lidka K. » 2015-09-06, 19:43\nrambi pisze: Bardzo dobrze wspominają Polaków, mówiąc że we wszystkich górach jest ich pełno i niedawno ich spotykali w górach Ciukas\ncałe szczęście, ze bardzo dobrze\nFruwające te wakacje Twoje\nPost autor: rambi » 2015-09-06, 20:08\nLidka K. pisze: Fruwające te wakacje Twoje\nAch cóż za eufemizm, Lidko! Nazwijmy to po imieniu: mam piórko ... właśnie tam!\nA na poważnie to moja wada, że zawsze chcę zobaczyć jak najwięcej i za dużo miejsc na raz sobie wybieram za cel Ale mam plan to zmienić! Wiek to zresztą na mnie w końcu i tak by wymusił\nPost autor: rambi » 2015-09-15, 19:37\nWITOSZA – CHERNI VARCH (2290)\nTym razem dojazd do Witoszy zrobiliśmy sobie od wschodniej części. Tamtędy jeszcze nie jechałem a nasi znajomi powiedzieli nam, że tam są fajne widoki i ciekawy sztuczny zbiornik, z którego Sofia bierze wodę do picia. I że w okolicy można dobrze zjeść. Skorzystaliśmy z sugestii i zaatakowaliśmy zupkę rybną i przepyszne ozorki w przybrzeżnej knajpce. No ale kiepska pogoda zaczęła nas doganiać a my utknęliśmy w korkach w Sofii. Potem okazało się, że Automapa nie ma pojęcia jak dojechać drogą w okolice schroniska Aleko i prowadzi mnie starą drogą. A ta droga staje się coraz bardziej wyboista aż w końcu musimy zaliczyć kolejny wycof na tym wyjeździe: dalej przejedzie tylko wysoko zawieszony jeep lub quad.\nW końcu znajdujemy właściwą drogę i dojeżdżamy do hotelu wskazanego przez Angela, który miał być naszym azylem w tym miejscu. Okazuje się, że on jak i wszystkie hotele obok są pozamykane albo remontowane. Muszą widocznie prosperować tylko w lecie i na pewno w zimie bo to kurort narciarski dla ludzi ze stolicy. A na zewnątrz zaczyna padać deszcz. Jedziemy więc do końca drogi i dojeżdżamy do schroniska Aleko. Ostrzegano nas przed niezbyt miłymi ludźmi w schronie. I rzeczywiście o ile budynek wygląda przyzwoicie to obsługa (właściciel?!) sprawia wrażenie jakbyśmy im przeszkadzali. Przypakowany i łysy gość wygląda jakby dopiero co wysiadł z BMW3 po powrocie z ustawki. Ni w ząb w żadnym języku poza bułgarskim nie mówi. Do tego ma nas gdzieś. W końcu łaskawie stwierdza, że może się znajdzie dla nas jakiś pokój. I znajduje! W pustym schronisku bo nikogo tam nie spotkaliśmy. Co ciekawe warunki w środku są przyzwoite. Same pokoje jak w naszych schronach ale czyste prysznice z ciepłą wodą i posprzątane kibelki. Wadą miejsca jest też to, że możemy wyjść z pokoju dopiero o 7 gdyż wcześniej drzwi na zewnątrz są pozamykane … bo obsługa śpi co nam dosadnie komunikuje. Hmm…. Zaletą jest WIFI w restauracji, dzięki któremu dowiadujemy się o pogodzie na najbliższe dni: Bałkany w deszczu, podobnie jak i Stara Płanina. Zastanawiamy się czy jeszcze wieczorem nie wejść na górę i ewentualnie zejść z latarkami. Jednakże ulewa na zewnątrz wybiła nam to z głowy. No cóż, wypada nam tylko wstać rano, zdobyć szczyt i uciekać daleko stąd. Sprawdzam pogodę: Białe Karpaty mają jeszcze jeden przynajmniej dwa dni pogody a dawno już planowałem tam pojechać. A więc cel już jest.\nSchronisko Aleko wygląda mniej więcej tak a obok znajduje się budynek ichniejszego GOPR-u oraz punkt czerpania wody.\nRano ruszamy spod schronu czerwonym szlakiem. Mży. Okazuje się, że miejsce jest wymarzone dla sportowców bo spotykamy kilku zbiegających biegaczy. Ruszamy mozolnym podejściem w górę. Czym dalej w górę tym bardziej jesteśmy we mgle. Zastanawiam się czy ma sens to wejście po to aby tylko zaliczyć. W końcu wchodzimy na wypłaszczenie i ruszamy szlakiem drogą dalej. Tu widać momentami pełną infrastrukturę narciarską: co chwila jakiś wyciąg, domek, nartostrada. WE mgle gubimy szlak i dochodzimy prawie do szczytu Golyam Rezen. W pewnym momencie jednak na chwilę chmury ustępują i spostrzegamy swój błąd. Zawracamy do miejsca odbicia szlaku od drogi.\nWspinamy się wzdłuż słupków i w końcu osiągamy szczyt … i to w momencie gdy chmury się rozstępują Radość niewiarygodna! Na szczycie jak zwykle w Bułgarii postawione jakieś brzydactwo a niedaleko obserwatorium.\nAle nas urzeka panorama, która się otworzyła na Riłę W stronę Sofii mamy chmury ale północny widok miażdży nas. Z pół godziny się delektujemy widokami kręcąc się po szczycie. Aleśmy trafili! Zresztą sami oceńcie pomijając fakt jakości zdjęć z mojego kompaktu…\nW końcu przychodzą ciężkie chmury i zabierają nam naszą ucztę dla oczu. Ale jesteśmy spełnieni i radośni, że udało się jednak ujrzeć ten spektakl Możemy z czystym sumieniem możemy zejść do auta i jechać dalej. Idziemy szybko aby uciec przed deszczem a na dole przy schronie spotykamy pierwszych tego dnia trekkingowców. Wsiadamy do auta i ruszamy w kierunku Białych Karpat.\nBILE KARPATY – VELKA JAVORINA (970)\nTrasa mija nam dość szybko. Pod wieczór dojeżdżamy do Bratysławy. Po drodze przy autostradzie jest motel więc zatrzymujemy się i podchodzimy do wejścia. Pozamykane na 4 spusty, pomimo że auta stoją. Na drzwiach tylko napis aby zadzwonić jak się przyjedzie. Nowa formuła hoteli, po prostu szok! Odpuszczamy, szkoda nam czasu. Jedziemy do Czech i na pierwszej stacji przez WIFI znajdujemy hotel w Hodoninie. Drogi ale jesteśmy już zmęczeni a nie chce nam się szukać czegoś dalej. Przed 3 zjeżdżamy do hotelu i uderzamy w kimę.\nRano szalenie miły Pan w recepcji poleca nam jeszcze dodatkowe miejsca w Białych Karpatach a w okolicach najwyższego szczytu na który chcemy wejść. Realizujemy swój plan: jedziemy w do miejscowości Vapenky skąd zamierzamy wejść na Wielką Jaworzynę. Auto ustawiamy przed Hostincem u Cerneho Potoka. Wchodzimy do środka aby się zapytać czy możemy na kilka godzin zostawić furę. Czesi są bardzo sympatyczni i nie widzą w tym problemu. Przy okazji próbujemy nowe dla nas czeskie piwko: Bohemia Regent. Polecam bo bardzo smaczne!\nBiałe Karpaty znajdują się na morawsko-słowackim pograniczu. Część z nich leży po stronie słowackiej a druga po stronie czeskiej. Najwyższy szczyt Velka Javorina znajduje się na samej granicy. Do najbardziej znanych części parku krajobrazowego należą chroniące skały rezerwaty przyrody w okolicach miejscowości Vr¹atské Podhradie, Èervený Kameò, Lednica a Dolná Súèa. Ciekawy jest też rezerwat przyrody Vęká Javorina, który chroni pierwotne leśne porosty. Słowacka część jest Parkiem Krajobrazowym od 1979 roku. Natomiast morawska strona Białych Karpat została w 1996 roku wpisana do systemu europejskich rezerwatów biosfery UNESCO.\nMy zdecydowaliśmy się na jednodniowy rekonesans na najwyższy szczyt Velką Javorinę. Ruszamy niebieskim szlakiem, który prowadzi przez urocze Wapienki z typowo czeską zabudową.\nPotem drogą idziemy dość długo przez las mając z niewielu miejsc jakiekolwiek widoki. Białe Karpaty są niskie, nie wychodzą powyżej 1000 metrów. Widoków tam za dużo nie ma gdyż zarośnięte są w większości lasem. Dlatego Czesi wstawiają wieże widokowe w miejscach, w których widoczność jest mniejsza. Stąd celem ostatecznym naszej wycieczki jest Jelenec (925), na którym znajduje się takowa wieża i skąd chcemy sobie zobaczyć okolice. Dość szybko wchodzimy na najwyższy szczyt Białych Karpat. Velka Javorina okazuje się wielką polaną z nadajnikiem postawionym na górze.\nSpoglądamy w kierunku Jelenca, który czeka na nas grzecznie.\nRuszamy czerwonym szlakiem w kierunku słowackiego schroniska Holubyho chata. Robi ono bardzo przyjemne wrażenie z zewnątrz.\nW środku jednak ponownie się przekonuję, że Słowacy bardzo często są nieprzyjemni dla Polaków. Nie będę wchodził w szczegóły ale już tam nie wrócę. Zamawiamy małe słowackie piwo co też jest błędem bo jest po prostu niedobre więc tylko właściwie wypijamy po parę łyków. No nic tu po nas, trzeba lecieć. Zmieniamy szlak na zielony i szybkim krokiem wzdłuż granicy zasuwamy do Jelenca. Wieża, która była kiedyś wieżą transmisyjną, robi wrażenie.\nWejście na wieżę też daje radę! Między platformami umieszczonymi co 5 metrów wchodzi się drabiną ale z metalową obejmą wokół. Wejście z plecakiem raczej niemożliwe Wiatr z każdym piętrem się zwiększa i na górze wieje nam już bardzo mocno. Ale widoki to rekompensują. Widać stąd Javorniki a w dali za nimi chyba Beskid ¦ląsko-Morawski. W drugą stronę natomiast oczywiście widnieje Velka Javorina.\nJeszcze tylko spojrzenie w dół i idziemy.\nGdy schodzimy dla odmiany … zaczyna kropić Cały wyjazd mamy pod znakiem trafień pomiędzy deszczami w okna pogodowe. Wracamy czerwony szlakiem do Kamennej Boudy a następnie schodzimy żółtym do Vapenek. Tam w naszym Hostincu jemy bardzo smaczny obiad przed wyjazdem do Polski. Knedliki rulez!\nBiałe Karpaty to przyjemne pasmo do spacerów rodzinnych albo na rower. Spotkaliśmy w nim wielu rowerzystów. Jeśli chodzi o trekking to stosunkowo mało jest schronisk ale namiot to się da w wielu miejscach rozłożyć. Cała nasza trasa wyglądała mniej więcej tak i miała mniej więcej 22 kilometry.\nProfil natomiast był następujący.\nI tak skończyła się nasza wycieczka i objazd 5 pasm górskich oraz kilku miast. Podsumowując dwa pasma wpisuję za idealne do łażenia z plecakiem i z chęcią tam wrócę: Riła i Stara Płanina. Pirin jest super ale z dużym plecakiem ciężko tam się czasami przemieszczać. Białe Karpaty i Witoszę widziałem i na razie mi wystarczy. No i Stambuł jest miejscem, które potrafi zachwycić a zostało mi w nim jeszcze wiele miejsc do zobaczenia. Z wyjazdu wyciągnąłem też następną naukę: następnym razem nie będę tak pędził i zwiedzę mniej pasm w takim czasie. I chyba przesunę wyjazd na później bo szansa na pogodę będzie jednak większa.\nDZIęKUJę ZA UWAGę CIERPLIWYM! I sorki za to rozciągnięcie w czasie relacji ale taki jaki mam dym ostatnio w tygodniu w połączeniu z weekendami wyjazdowymi nie dawał mi szansy na szybkie ukończenie opisu.\nJak to Julce opowiadałem w bajkach wieczorami: dwie dziurki w nosie, skończyło się!\nOstatnio zmieniony 2019-08-05, 06:20 przez rambi, łącznie zmieniany 1 raz.


Strzelanina w Toruniu. Oskarżeni usłyszeli już wyrok | Gazeta Pomorska\nStrzelanina w Toruniu. Oskarżeni usłyszeli już wyrok\nMałgorzata Oberlan 26.06.2019 Zaktualizowano 26.06.2019\nBandycka konfrontacja dwóch konkurencyjnych grup - to naprawdę wydarzyło 18 lipca 2018 roku, na skrzyżowaniu ulic Matejki i Mickiewicza na Bydgoskim Przedmieściu. Nieoficjalnie w Toruniu mówi się, że grupy konkurowały ze sobą m.in. na gruncie kibolskim, narkotykowym i innym. Sławomir Kowalski\nTomasz S. "Sopel", Michał M. "Michu" i Paweł Sz. "Małolat" starli się w biały dzień, w centrum Torunia z konkurencją. Do kiboli Elany strzelali z pistoletu, rakietnicy i wiatrówki, za co zostali skazani we wtorek, 25 czerwca 2019 r. Ale pod sąd mają też pójść elanowcy, którzy wcześniej zaatakowali pod siłownią "Bella".\nCzytaj także: Strzelanina w Toruniu. Czy to była wojna gangów?\nBandycka konfrontacja dwóch konkurencyjnych grup - to naprawdę wydarzyło się na skrzyżowaniu ulic Matejki i Mickiewicza na Bydgoskim Przedmieściu. Nieoficjalnie w Toruniu mówi się, że grupy konkurowały ze sobą m.in. na gruncie kibolskim, narkotykowym i innym.\n- To nie była napaść jednych na drugich. To była bójka dwóch grup, w której użyto niebezpiecznych przedmiotów. (...) Zdecydowali się zetrzeć w środku dnia, w centrum miasta. Tam, gdzie jest przedszkole, ZUS, sklepy, piekarnia, fryzjer; tam gdzie mieszkają ludzie - podkreśliła dziś (25.06) sędzia Sądu Okręgowego w Toruniu Hanna Konrad. Dodając, że pokrzywdzeni w tym procesie niesłusznie mieli za sprawą prokuratury taki status, bo wcześniej sami z maczetami zaatakowali grupę "Sopla"pod siłownią "Bella" przy ul. Żółkiewskiego. Zapowiedziano, że zaraz po zakończeniu rozprawy sąd zawiadomi prokuraturę o popełnieniu przestępstwa przez Arkadiusza L. "Siwego, Michała K., Macieja K. i Krystiana K.\nPrzypomnijmy, że trójka oskarżonych przez prokuraturę o usiłowanie zabójstwa spotkała się na skrzyżowaniu z czwórką elanowców pod wodzą Arkadiusza L. "Siwego". Elanowcy przyjechali srebrną mazdą. Oskarżeni - ciemnym audi. Zatrzymali samochód i gdy elanowcy wyszli ze swojego, zaczęli do nich strzelać z pistoletu, rakietnicy i wiatrówki. Nikomu nic się nie stało, bo elanowcom udało się uciec. Całe zdarzenie trwało zaledwie 18 sekund, ale przerażenie w środku miasta było wielkie.\n"Sopel" i gryps do zabójcy\n43-letni Tomasz S. "Sopel", 30-letni Michał M. "Michu" i 21-letni Paweł Sz. "Małolat" usłyszeli dziś wyrok. Najstarszy z nich skazany został na 13 lat bezwzględnego więzienia. Tomasza S. uznano winnym usiłowania zabójstwa czterech mężczyzn z mazdy, udziału w bójce z niebezpiecznym narzędziem (strzelił przynajmniej 6 razy z pistoletu w kierunku uciekających) oraz sprowadzenia zagrożenia dla życia i zdrowia wielu postronnych osób. Wymierzona mu dziś kara jest tylko o rok niższa od żądanej przez Prokuraturę Okręgową w Toruniu.\nWedług sądu, strzelając z pistoletu Tomasz S. chciał zabić. Decyzję podjął samodzielnie; nie chcieli tego jego młodsi kompani - znajomi jego syna. Co ciekawe, sąd ujawnił dziś treść grypsu, który "Sopel" jako tymczasowo aresztowany skierował do pewnego skazanego za zabójstwo mężczyzny. "Konkurencję chcą wykończyć w sądzie, a nie na ulicy" - takie m.in. słowa w nim padły.\nStrzelanina w Toruniu? "Świadkowie słyszeli strzały"\n"Michu" i rakietnica\n30-letni Michał M. skazany został na 6 lat bezwzględnego więzienia. Uznano, że brał udział w bójce używając niebezpiecznego narzędzia, czyli rakietnicy sygnalnej. Wystrzelił z niej w kierunku uciekających elanowców. Po eksperymencie procesowym wykonanym w listopadzie, a więc deszczową porą, gdy taka rakietnica spalił dosłownie ściółkę, sąd nie miał wątpliwości, że jest ona narzędziem groźnym. Do tego "Micha" uznał winnym sprowadzenia zagrożenia dla wielu postronnych osób.\nSąd zaznaczył, że Michał M. to osoba już w przeszłości wielokrotnie karany. Nie tylko za użycie rakietnicy podczas meczu piłkarskiego, ale i za groźniejsze przestępstwa, np. wymuszenia rozbójnicze. Siedział już w więzieniu.\nNajmłodszy z oskarżonych - Paweł Sz. "Małolat" - ma iść za kraty na 4 lata. Sąd uznał go winnym sprowadzenia zagrożenia na okolicę oraz udziału w bójce. Stwierdził jednak, że nie używał on niebezpiecznego narzędzia. Strzelał z wiatrówki, z dalekiej odległości, a więc trudno tu mówić o groźnym przedmiocie. Według sądu wersja prokuratury mówiąca o tym, że "Małolat" strzelał też z pistoletu, przekazanego mu przez "Sopla", jest nieprawdopodobna. Musiałby wcześniej przeładować broń, a na to nie było czasu.\nUzasadniając wyrok sędzia Hanna Konrad realistycznie odmalowała obraz skazanego. "Jest osoba głęboko zdemoralizowaną" - padło określenie. Ten 21-latek dwukrotnie był już karany za narkotyki. Wyroki za te przestępstwa usłyszał już po strzelaninie. Siedząc za kratami demoralizował innych młodocianych w celi. Nie pomogło przenoszenie go do innej. W końcu na odsiadkę trzeba było go wysłać do Włocławka. - "Doskonale" radzi sobie w zakładzie karnym - podsumowała sędzia.\nŻaden z oskarżonych nie pojawił się dziś w sądzie. Nie zostali do niego doprowadzeni, bo były kłopoty z konwojem (jakie, nie podano). Ogłoszony wyrok jest nieprawomocny.\n"Pokrzywdzeni" pod sąd?\nWedług ustaleń sądu, przed konfrontacją na Bydgoskim Przedmieściu, grupa "Sopla" została zaatakowana przez grupę "Siwego" przed siłownią "Bella" przy ul. Żółkiewskiego. Napastnicy mieli ze sobą m.in maczetę. Strzelanina na skrzyżowaniu ulic Matejki i Mickiewicza była tylko ciągiem dalszym wojny, na którą obie strony były przygotowane. Do sprawy wrócimy, bo Sąd Okręgowy w Toruniu chce, by teraz grupa Arkadiusza L. "Siwego" odpowiedziała karnie za swoje czyny.\nbirmo 27.06.2019 06:15:22\nstrzelać do bandytów policjo na legalu walić do nich a my podatnicy mamy więce kasy w kieszeni\nGość 26.06.2019 13:55:00\nKuzma łajzo pokrzywdzona,Twoi byli koledzy wolą do Ciebie strzelać niż Ci pecie rękę podać!eLANA pokrzywdzeni!\nWKS 26.06.2019 08:05:42\nGość 26.06.2019 08:02:04\nszukam faceta na miłe spotkania\nmoje nagiie zdjecia i telefon na stronie schacka.pl\nGość 26.06.2019 08:01:02\nszukam faceta na spotkania\nGość 26.06.2019 07:59:37


Michał Chmielowski: Wygrywa ten, kto ma lepszą ławkę rezerwowych - Górnik Niwka Sosnowiec\nMichał Chmielowski: Wygrywa ten, kto ma lepszą ławkę rezerwowych\nAKS Górnik Niwka Sosnowiec pokonał Pogoń Imielin w starciu trzeciej kolejki katowicko-sosnowieckiej ligi okręgowej. Co na temat meczu powiedział trener Michał Chmielowski?\n- Pierwsza połowa nie wyglądała tak, jak sobie wyobrażaliśmy. Nie potrafiliśmy się dłużej utrzymać przy piłce. Gra była szarpana. Plusem była nasza gra w defensywie. W drugiej połowie zmieniliśmy trochę nastawienie. Zrobiliśmy też kilka zmian. Dużo dobrego wnieśli zawodnicy rezerwowi. Otworzyliśmy skrzydła i zaczęliśmy stwarzać sytuacje. I mimo tego fatalnego początku drugiej połowy i straconej bramki, drużyna podniosła się i w ciągu tych dwóch minut zadała dwa ciosy - ocenia Michał Chmielowski.\nPIERWSZE ZWYCIĘSTWO NIWCZAN! POKONALIŚMY POGOŃ IMIELIN - TUTAJ\n- Chciałem pochwalić wszystkich zawodników, którzy weszli w drugiej połowie. Potwierdza się to, co już kiedyś powiedziałem, że drużynę stanowi cała osiemnastka meczowa. Wygrywa czasami ten, kto ma lepszą ławkę rezerwowych - podkreśla trener zielonej koniczynki.\nZDJĘCIA Z WYGRANEGO MECZU NIWCZAN Z POGONIĄ IMIELIN - TUTAJ\n- Odeszło kilku znaczących piłkarzy. Mamy odmłodzony skład. Jest sporo młodych zawodników, którzy dopiero zbierają doświadczenie i jestem przekonany, że z każdym kolejnym meczem będzie coraz lepiej - podsumowuje szkoleniowiec niwczan.


( 11,90 PLN/m2)\nNr oferty: EL02520\nOFERTA WYNAJMU lokalu użytkowego w Elblągu przy ul. Kosynierów Gdyńskich. Lokal mieści się na drugim piętrze, składa się z trzech sal biurowych, jednej konferencyjnej, dwóch pomieszczeń gospodarczych, toalety i pomieszczenia socjalnego. Łącznie ok. 126 m2. Do lokalu przynależy również toaleta na korytarzu z niezależnym wejściem. Osobne wejście do lokalu z klatki schodowej. W budynku na parterze mieści się żłobek. Istnieje możliwość dowolnej adaptacji lokalu. Doskonała lokalizacja w centrum. Budynek, w którym mieści się lokal jest bardzo dobrze usytuowany, sąsiadujący ze Szkoła Muzyczną i Urzędem Miejskim. Cena lokalu 1500zł netto plus zużycie wody, prądu i ogrzewania w okresie grzewczym. Wymagana kaucja zwrotna w kwocie jednomiesięcznego czynszu Przy wynajmie należy doliczyć jednorazowe wynagrodzenie do biura nieruchomości. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z ofertą.