13 XII 2002, Boscastle –––––– dwudziestodwuletnia pielęgniarka\nPozwoliłam sobie nie publikować raz jeszcze, bo jestem słaba i lubię mieć dużo komów. Cześć! W tytule sparafrazowany Vilgefortz z Czasu pogardy Andrzeja Sapkowskiego, na zdjęciach przepiękna Ola Rudnicka, w imieniu i nazwisku zalinkowany liryczny Jaymes Young. Wolę wymyślać, niż zaczynać, ale oczywiście honoruję handel wymienny, łatwo mnie przekupić, lubię dramaty, krew, pot i łzy oraz wątki i odpisy średniej długości. Nie lubię kalafiora i mam DO ODDANIA PRZYJACIELA oraz ewentualne siostry od strony mamusi (do wymyślenia i ugadania – uderzajcie na smerfowa.krolowa@gmail.com). Od zawsze bujam się na Hogłartach albo z Rosjankami, albo pielęgniarkami – tym razem jednak nie z Francji, a z Kornwalii, no i fajnie; przynajmniej dla mnie, lel. Vera jest w Hogwarcie od 1 IX 2023 roku. Pod kropeczkami stare karty. Nie gryziemy, czasem trzeba nas kopnąć w rzyć, ale się ogarniamy. Bawmy się! ♥\nautor: pirat w internetach o 01:00\nlaqueum 13 lipca 2017 15:17\n[Ojejejejejejje, jakie piękności patrzą ze zdjęć! *____* Najcudowniej i najlepsiej, to zaszczyt być pierwszą. <3 Naucz znajdować takie perełki, naucz, prosza!]\nGdyby nie świadomość tego, że każda ciąża była inna i nie można było ich do siebie porównywać, nawet jeśli chodziło o stan błogosławiony u tej samej kobiety, Connor niechybnie zamartwiałby się już na śmierć z powodu stanu, w jakim była jego ukochana. To, że zmagała się z tak silnymi mdłościami i to, że nic jej tak naprawdę nie pomagało, chociaż już parzył jej naprawdę niebywałe ilości imbiru, zdecydowanie było bowiem niepokojące. Widocznie jednak ich maluch potrzebował dużo uwagi i ani myślał ułatwiać rodzicom życia – szkoda tylko, że najmocniej cierpiała na tym ta najbardziej niewinna i ta, która absolutnie na to nie zasłużyła.\nCo grosza, nie tylko wpływało to na jej stan fizyczny, ale i na psychiczny – kobiecie czynu takiej jak srebrnowłosa trudno się było bowiem pogodzić z koniecznością odpuszczania sobie na różnych płaszczyznach. Jemu natomiast okropnie się na to patrzyło.\n— No zdarza mi się, zdarza – potwierdził z uśmiechem, chociaż miała rację: nie przestawał o niej myśleć i to nie tylko dlatego, że nosiła pod sercem jego dziecko, chociaż to było dla niego bardzo ważne, ale zwyczajnie z powodu miłości, którą od niej czuł. – Ech… – westchnął jednak już chwilę później, spoglądając na nią ze smutkiem. – Nie podoba mi się, że nic, wiesz? – Wyznał, odgarniając jej włosy z czoła i dobrze wiedząc, że wcale nie czuła się lepiej. – Może po prostu rzucę zaklęcie, żeby się pobyć tych moreli? – Zaproponował w końcu nerwowo. – Albo po prostu zarządzę koniec jedzenia przed obiadem – zastanawiał się głośno – i wyniosę owoce. Ja… nie chcę, żebyś się tak czuła – westchnął ze smutkiem, aby potem jęknąć w duchu, gdy jak zwykle postanowiła olać to, że nie było z nią najlepiej i skupić się na reszcie świata. Naprawdę nie znosił tego, że nie umiała myśleć o sobie. Nawet jednak nie zdążył jej odpowiedzieć, a już musiał ją łapać: pilnować, aby nie upadła, bo do tego to wszystko zmierzało. – Cholera, kochanie, uważaj – poprosił ją czule, bojąc się o nią i pomagając jej odzyskać równowagę. – Nie dziękuj, bo to normalne, wiesz? – Szepnął. – To normalne, że się tobą opiekuję. Ale… Vero, naprawdę powinnaś trochę zwolnić – zauważył łagodnie, chociaż wiedział, że jej się to nie spodoba i jest niemal niewykonalne. – Nic im się nie stanie, jeśli usłyszą o tym przy obiedzie. Nic im się nie stanie, jeśli nie zobaczą balonów z tej okazji. Nic im się nie stanie, jeśli obiad zjedzą kwadrans po, a nie punkt godzina – zapewniał ją z całego serca, bo przecież ich bliscy nie byli nie wiadomo jak wymyślnymi gośćmi. Byli swoi i nie trzeba było przy nich urządzać nie wiadomo jak wielkiego przyjęcia. – Będą się cieszyć razem z nami niezależnie od okoliczności, kochanie, bo tak działa rodzina – przypomniał jej z miłością, gładząc ją dłonią po ramieniu. – Przykro mi, że się tak źle czujesz – wyszeptał później i westchnął, bo naprawdę było mu z tego powodu źle. – Może naprawdę nie warto kosztem twojego zdrowia czekać z tym do deseru? – Zapytał ze szczerym przejęciem. – Albo możemy podać te balony i tę wieść do obiadu. Kochanie… nie chcę, żebyś się tak męczyła – oznajmił, a w jego głosie słychać było odrobinę buntu. Naprawdę ten układ mu się nie podobał.\nprzejęty i taki ładny (specjalnie pod nową kartę) Connor\nlaqueum 13 lipca 2017 17:10\n— A wiem – potwierdził radośnie. – Wiem i cholernie mnie to cieszy – dodał z dumą, ciesząc się jednak nie tylko z powodu jej miłości do niego, ale i przez jej podejście: przez te wszystkie jej zapewnienia o tym, że jest spokojna i pewna tego, co chce zrobić, a przede wszystkim szczęśliwa, bo ich rodzina się powiększy. – Nie – zaprzeczył jednak, kiedy stwierdziła, że jak zwykle ma rację. – Czasami bywam idiotą i popełniam błędy. Czasami częściej. Czasami rzadziej – stwierdził bez wstydu – ale no nieomylny nie jestem i wypraszam sobie kary cielesne, ej! – Obruszył się dość żartobliwie, gdy go uszczypnęła. Później zaś się zasłuchał w jej słowa. – Tak, moja śliczna – kiwnął głową, poruszony nimi dogłębnie – jasne jak słońce… – szepnął z oczarowaniem i miłością. – I nigdy nie ulegało wątpliwościom – dodał jeszcze, nim zasalutował jej i rzucił: – Tak jest!\nJakby nie patrzeć: dała mu bowiem polecenie, które on popędził jak na skrzydłach wykonać. Duży wpływ na to miał fakt, że uwielbiał jej ser w sosie i mógłby się dać za niego pociąć. Poza tym jednak chciał, aby chwilę odpoczęła i naprawdę doceniał, że usiadła. Chociaż bowiem nie ulegało wątpliwościom, że troszczyła się o ich dziecko, wiedział, że nie jest jej łatwo zrezygnować z działania na taką skalę, jak normalnie.\n— Och, nie udał się – stwierdził z udawaną powagą. – Tak – pokiwał głową – zdecydowanie się nie udał – potwierdził swoje przypuszczenia. – Zdecydowanie więc – ponowił – trzeba go szybko zutylizować. Oj tak, tak – kiwał głową, uśmiechając się do Very szeroko, tak aby się nie martwiła. – Trzeba się go pozbyć. Trzeba. A ja się chętnie tym zajmę – zaoferował się z szerokim uśmiechem. – Baaardzo – zapewnił gorliwie – chętnie się tym zajmę – powtórzył, nim podszedł do niej, aby ją pocałować i dodać: – jest idealnie, kochanie. Kocham cię – szepnął.\nPotem zaś westchnął i poprosił ją, aby poczekała i przez chwilę odpoczęła, w czasie kiedy on powędrował, aby pozbyć się moreli ze strefy powietrznej domu. Zajęło mu to dosłownie moment, bo jakby nie patrzeć – argument o tym, że przed obiadem się nie podjada, był nie do zbicia i nawet Jo przyznała mu rację. Wziął więc miskę z owocami, mówiąc że później, jeśli będą chcieli, to się je przyniesie – przy czym miał nadzieję, że będzie dokładnie na odwrót – i poprosił, aby rozłożyli talerze, które pokazał w witrynce. To znów miało im dać parę dodatkowych minut na opanowanie stanu Vereeny i polepszenie jej samopoczucia.\nNa koniec poszedł jeszcze po różdżkę i wymruczał zaklęcie, dzięki któremu powietrze się oczyściło. Nie wiedział, co prawda, czy to coś zmieni, bo jednak kobiety w ciąży były wrażliwe, lecz przynajmniej się starał. Potem szybko popędził do ukochanej.\n— Miałaś siedzieć – rzucił od progu, z uśmiechem błądzącym na ustach, bo kochał ją, bez względu na wszystko. – Jest choć trochę lepiej? – Zapytał następnie i podszedł do niej, muskając ją w czoło. – Pozbyłem się tych pomarańczowych potworków i zabiłem ich zapach. Chyba wygrałem całą wojnę, ale no nie obiecuję… niemniej, nie poddaję się! – Zażartował, starając się humorystycznie podejść do całej sprawy, po czym ujął jej twarz w swoje dłonie. – I jak? – Zagaił wówczas. – Kiedy chcesz to zrobić, kochanie? – Pytał całkowicie poważnie. – Zgodzę się na wszystko, pamiętaj – zaznaczył czule. – Ściągnąłbym ci tutaj nawet chorwacki zespół pieśni i tańca, o ile takie są – zmarszczył na moment brwi – bylebyś była szczęśliwa i byleby było idealnie. Wystarczy słowo, maleńka. Słowo, ok? – Pogładził ją kciukiem po policzku.\nczuły (i seksowny...) wilczek\nlaqueum 14 lipca 2017 18:06\nZe spokojem przyjął decyzję ukochanej, zamierzając ją uszanować.\n— A pewnie, że wiem – przytaknął z zadowoleniem, uśmiechając się mimowolnie, bo Vera nawet w takiej chwili przejmowała się nim mocniej niż sobą. – Pewnie, że wiem, maleńka. Tylko widzisz, moje szczęście to taki mały skubany cosiek, który zakochał się w twoim i już nie umie sobie bez niego poradzić. No nie istnieje bez niego, no! – Rozłożył bezradnie ręce, jakby naprawdę nie mógł z tym nic zrobić. – Także no, wychodzi na to, że zaczyna się od ciebie – wyszczerzył się, po czym pokiwał głową, kiedy zapewniała go, że chętnie wysłucha jego propozycji. – Nie, maleńka – odparł jej czule – nie mam innego pomysłu. Wiem, że będzie idealnie – szepnął, nie mogąc się powstrzymać przed skradnięciem jej jeszcze jednego pocałunku, skoro miał wytrzymać cały obiad bez miziania jej po brzuszku i adorowania jej. Szybko więc nadrobił również pieszczoty ze swoim dzieckiem, które już do szaleństwa kochał.\nPotem zaś zabrał się do roboty i pomógł ukochanej poprzekładać potrawy do naczyń, po kolei znosząc je do jadalni i ciesząc się jak dziecko, gdy za każdym razem, gdy wracał, widział Vereenę w coraz lepszym stanie. W końcu nie widać już było po niej żadnych kłopotów, z jakimi się nie tak dawno zmagała, a to była najlepsza wiadomość świata. Gdy więc wchodzili ramię w ramię do pomieszczenia, w którym była cała ich rodzina, wyglądali na najszczęśliwszych na świecie. On zaś trzymał w dłoniach ostatni półmisek z mięsem.\n— Do stołu: podano! – Oznajmił głośno i radośnie, nie kryjąc że mocno mu się to podobało, a potem wybuch śmiechem na widok dwóch dziecięcych, uśmiechniętych buziek, które minęły go prędko niczym wiatr, pędząc do stołu, żeby zająć najlepsze miejsca. – Halo, halo, uważamy na obrus, ejże! – Wołał, próbując ich jakoś ogarnąć, ale trudno było się burzyć na widok silnego dziecięcego apetytu. – Kochanie? – Zwrócił się następnie do Very, do której podszedł i pomógł jej z krzesłem, co zachęciło inne panie do skorzystania ze swojego przywileju. Felix i Thomas żartobliwie go więc zbesztali za dodanie im obowiązków, ale wszystko to odbyło się w przyjaznej, wspaniałej atmosferze. W dodatku, jedzenie pachniało cudownie i tak też smakowało, co chociaż było do przewidzenia, jako że Vera gotowała najlepiej na świecie, to i tak wywołało falę pochwał i miłych słów pod jej adresem. Connor zaś był jednym z najgłośniej je zachwalających. – Fellie, a gdzie z tymi łapkami, co? – Rzucił w pewnym momencie, patrząc na przyjaciela sięgającego po dodatkową polędwiczkę w boczku. – A weź te łapki schowaj, misiu. Nie można być zachłannym! – Żartował wesoło, do czego szybko przyłączyła się Josephine, szczypiąc męża w bok i mówiąc, że pójdzie mu w bioderka. Ostatecznie jednak wilkołak sam nałożył przyjacielowi porcję, wcale mu się dziwiąc: to było prawdziwe niebo w gębie. – Cholera, musicie do nas częściej wpadać – westchnął zaś po posiłku, odchylając się na krześle i klepiąc się po brzuchu. Jedno ramię miał przerzucone przez krzesło ukochanej. – Tyle pyszności! – Mruczał z zadowoleniem, spoglądając jednocześnie na żonę z uwielbieniem, któremu nie dało się zaprzeczyć pod żadnym pozorem. – Dobrze jest kolekcjonować szczęśliwe chwile w takim gronie, prawda? – Zapytał z uśmiechem.\nnajszczęśliwszy pan domu ever\nlaqueum 14 lipca 2017 20:08\nNie żartował: naprawdę wspaniale było móc po prostu być w towarzystwie najbliższych, choć nie dało się ukryć, że fakt, iż mieli w zanadrzu pewną niezwykłą tajemnicę, również miał na to ogromny wpływ. Patrząc jednak na zebraną przy ich stole familię nie mógł nie zachwycać się tym, jak silna więź ich połączyła ani nie cieszyć się, że kolejne dziecko, które przyjdzie na świat na farmie Trenwith, będzie miało tak cudownych bliskich, gotowych zrobić dla niego absolutnie wszystko. Nic więc dziwnego, że postanowił się tym podzielić z nimi wszystkimi ani że na jego ustach gościł tak szeroki uśmiech – wcale też nie zaskakiwało, że Vera podzielała jego zdanie i tak samo mocno, jak on, nie mogła się już doczekać ich reakcji.\n— Nie lubisz płaczących ze wzruszenia mężczyzn? – Zaśmiał się tak jak i ona, referując do jej słów, a potem odsunął swoje krzesło od stołu i ruszył z pół-wilą do kuchni z częścią naczyń oraz półmisków, które musieli uprzątnąć. Powstrzymał przy tym stanowczo Hawthorne’ów i już w ogóle Rochefortów przed udzieleniem im pomocy. – Już? – Uniósł brew, kiedy żona go pogoniła, a potem uśmiechnął się, bo przecież sam przeżywał to samo. Czuł równie silną, co ona, euforię na myśl o tym, że lada moment ich radość podzieli cała rodzina. Bo co do tego, że dosłownie każdy się ucieszy, nie mieli żadnych wątpliwości: zarówno jedno jak i drugie małżeństwo życzyło im przecież jak najlepiej, a nie dało się ukryć, że Greybackowie stanowili wspaniałych rodziców. – Ale jeszcze nie wszystko sprzątnęliśmy! – Udawał zdziwienie, ale w końcu roześmiał się, pocałował i odpowiedział: – Już idę, idę. W obliczu takiego dramatu na horyzoncie nie mogę nie zareagować! – Oznajmił i dziarsko ruszył na poszukiwanie balonów, z którymi prędko, ukradkiem do niej wrócił. Nie chcieli przecież, aby niespodzianka została komuś przedwcześnie zdradzona, a nie dało się ukryć, że ich bliscy mieli ogromny talent do wtykania nosa w niekoniecznie swoje sprawy. – Gotowa? – Zapytał, zerkając na nią z czułością i raz jeszcze ją pocałować, nim ramię w ramię poszli do jadalni: on z balonami w ręku, ona u jego boku.\n— Tatuś! – Zapiszczała radośnie Rosie, dosłownie podskakując na krześle na ich widok; wiedziała dobrze, co oznaczają balony i już nie mogła powstrzymać podekscytowania. Jakimś cudem jednak nic więcej nie powiedziała: zacisnęła mocno usteczka, przez co wyglądała zabawnie i uroczo.\nWilkołak zaś odchrząknął.\n— No, kochani – zwrócił się do ich rodziny, pozwalając aby część balonów podfrunęła pod sufit; była to sztuczka magiczna, ale łatwa do wyjaśnienia mugolom za pomocą wymówki o użyciu helu, więc mogli sobie na to pozwolić; coraz częściej jednak Connor się zastanawiał, czy nie powinni już wtajemniczyć Thomasa. W końcu był jednym z nich. – Możemy prosić o odrobinę uwagi? – Zapytał, uśmiechając się i wyciągając rękę ku żonie, aby spleść ze sobą ich palce. – Bo tak się składa, że chociaż uwielbiamy spędzać z wami czas i jeść w waszym towarzystwie – zaczął następnie – to dzisiaj zaprosiliśmy was tutaj nie tylko dlatego, że już się stęskniliśmy, chociaż stęskniliśmy się i to bardzo! – zaznaczył z radością – ale też dlatego, że chcieliśmy się z wami podzielić naszą radością – oznajmił i chociaż rozległy się pomruki, to nikt mu nie przerwał; Jo miała jednak szeroko otwarte oczy, a pan Rochefort wydawał się uśmiechać tak, jakby wszystko już wiedział. – W piątek oficjalnie zyskaliśmy potwierdzenie, że…\n— Będę starszą siostrą! – Nie wytrzymała Rosie, wołając to euforycznie, aby potem zrobić wielkie oczka i zakryć buzię dłonią. – Ups… – szepnęła, ale na widok uśmiechu ojca ośmieliła się.\n— Vera jest w ciąży – potwierdził z dumą, unosząc sobie jej dłoń do ust, aby złożyć na niej pocałunek.\ndumny (z siebie i z rodzinki) Connor\nlaqueum 15 lipca 2017 14:24\nChociaż nie do końca tak planowali powiedzieć rodzinie o cudzie, którego doświadczyli, to kiedy się nad tym później zastanawiał, Connor nie miał wątpliwości, że nie mogło wyjść perfekcyjniej. To, że Rosie wzięła bowiem udział w przedstawieniu dobrych wieści i tak naturalnie zgrała się ze swoimi rodzicami, było na swój sposób piękne i czarujące – nic więc dziwnego, że spotkało się szybko z zachwytem ich gości, którzy poruszeni na różne sposoby rzucili się im pogratulować. I choć Jo nie zachowywała się naturalnie, wilkołak wierzył, że jej przejdzie.\n— Potwierdzam! – Zawołał z uśmiechem, zwracając się do zachwyconej babci. – Wiemy dopiero od piątku, a że chcieliśmy, abyście wszyscy usłyszeli to przy nas… – rozłożył ręce – no to musieliśmy to zatrzymać w sekrecie i no oczywiście, że nic jej nie jest: czyżbyś wątpił w moją troskliwość? – Wyszczerzył się również do Thomasa, aby na koniec zdzielić przyjaciela w łeb za jego durne teksty. – Dzieci cię słuchają, pilnowałbyś się, cholera – mruknął, ale jasnym było, że nie jest zły. Wręcz przeciwnie: cieszył się, że wszyscy byli przy nich.\nW ten sposób mogli bowiem już kilka chwil później, przy kawie i cieście wyciągnąć zdjęcie USG, a potem pokazać je rodzinie i w tym niezwykłym gronie cieszyć się swoim szczęściem. To zaś było samo w sobie wielkie, a dzięki nim urosło do niebotycznych wręcz rozmiarów – stało się czymś, co przez kolejne dni sprawiało, że wszyscy budzili się z uśmiechem na ustach i szczęściem w oczach. Oczywiście, nie obyło się bez telefonów, aby się przekonać, czy wszystko w porządku ani bez miliona porad, ale to wszystko było miłe – Greybackowie nie mogliby być bardziej wdzięczni ani za dziecko, którego oczekiwali, ani za swoją rodzinę, ani za miłość, którą teraz niemal co noc celebrowali, kochając się czule.\nPowoli minął maj, a wraz z nim „May Day Celebrations” i pierwsze wspólne grille, robione za każdym razem gdzie indziej, łącznie z chatką górnika, z której rozpościerał się przecież piękny widok. W domek należało bowiem tchnąć odrobinę nowego życia, bo przecież rozpoczynał się sezon: pierwsi turyści mieli przyjechać już na początku czerwca, a potem terminy dziwnie mocno zabukowały się aż do października. Jednocześnie ich muzeum również rozkwitało: coraz więcej gości odwiedzało je każdego dnia, a wykład, jaki zorganizowali w połowie maja, na który zaprosili historyka z Uniwersytetu Londyńskiego, który opowiedział o Celtach, cieszył się tak wielkim zainteresowaniem również miastowych, że profesor musiał zostać na noc i kolejnego ranka go powtórzyć dla tych, co się zwyczajnie nie zmieścili. Wtedy też wspólnie z Hawthorne’ami postanowili, że muszą stworzyć warunki do przeprowadzania takowych wydarzeń na dworze, gdzie pomieściłoby się znacznie więcej ludzi.\nRozpoczął się czerwiec: miesiąc gorących dni i ciepłych deszczów, na które wszyscy czekali, mówiąc że od nich wszystko najlepiej rośnie – nawet dzieci biegały w tym czasie po podwórkach, wierząc ufnie, że przybędzie im centymetrów. Było kolorowo, przyjemnie i radośnie, szczególnie na farmie Trenwith, gdzie każdy dzień oznaczał kolejne milimetry doliczane do brzuszka pięknej pół-wili i jeszcze więcej dzikiego szczęścia jej męża. Co prawda, ten przyrost był nieco zdumiewający, ale jeszcze się nie niepokoili – znane były przecież przypadki, kiedy to na początku ciąży działo się wiele, aby pod koniec wzrost brzucha matki kompletnie się zatrzymał, tak jak i bywało, że dopiero w ostatnich tygodniach ciąży zaczynało być coś widać. Nie podejrzewali, że to może wynikać z niezwykłości ich maluszka ani zwiastować kłopoty.\nWciąż jednak bywały dni, kiedy potrzeba było mnóstwo cierpliwości, ciepła i wiary w to, że będzie lepiej, bo ciąża dawała się mocno we znaki srebrnowłosej. Prawdziwym pozostawało natomiast, że noszenie dziecka nie mogło być dla niej męką, więc nie wpływało to jakoś szczególnie na ich życie rodzinne – jedynie na humory, gdy się o nią martwili. To jednak wynikało z miłości, więc również nie było czymś niemiłym ani kłopotliwym.\nTak właściwie byli do tego stopnia zaaferowani swoim szczęściem – wzmacnianym dodatkowo pięknem okolicy i sukcesami, w tym tym jednym szczególnym, osiągniętym przez Danielle, która zdała egzaminy i mogła od tej pory odciążać Connora na różne dodatkowe sposoby, co było bardzo dobrą wiadomością przed narodzinami dziecka – że jakoś w ogóle nie docierało do nich, że coś mogłoby pójść nie tak albo że los szykuje dla nich coś nowego. I pewnie nawet gdyby ktoś im w tym momencie powiedział, że niebawem przeżyją niemały szok, to nie uwierzyliby, bo układało im się wręcz idealnie: pół-wila rozkwitała w ciąży, a jej mąż szalał za nią, nadal nie mogąc się nacieszyć jej cudownym brzuszkiem, który ciągle musiał dotykać i nawet pełnia, która wypadła dwudziestego dziewiątego maja im tego nie zakłóciła.\nTymczasem do Boscastle zawitała kobieta, której Connor nigdy już nie spodziewał się ujrzeć.\nLucille od lat wiedziała, gdzie szukać swojego syna. Wiedziała też, że w tym samym miejscu najpewniej odnajdzie zwłoki swojego męża, który przed kilkudziesięcioma miesiącami zniknął z domu, nic jej nie mówiąc. Ona jednak wiedziała i wtedy, czego chciał: znała go lepiej niż ktokolwiek inny, łącznie z Czarnym Panem i nie miała złudzeń, że ruszył podporządkować sobie Connora. Skoro zaś nie wrócił, to znaczyło, że młody wilkołak rzucił wyzwanie alfie. I wygrał.\nDługo nie była pewna, czy ją to cieszy, czy smuci. W końcu jednak ruszyła śladem męża i trafiła na kornwalijskie klify, prosto do urokliwego miasteczka, niosąc za sobą kolejną letnią, ciepłą ulewę, z której za kilka godzin miała powstać piękna tęcza, którą uwielbiała Rosie. Odnalezienie go nie zajęło jej wiele czasu: było banalnie wręcz proste, tak jak i podjęcie decyzji, że chce go zobaczyć, ale kiedy natrafiła na skraj posesji… poczuła blokadę. Nie umiała postawić kolejnego kroku, bo panika zżerała jej serce – strach przed odrzuceniem bolał, podobnie jak świadomość, że jej dziecko na pewno jest nią zawiedzione. Ona sama sobą była – doszła do tego przez te lata. Szkoda jedynie, że tak późno. Był bowiem dziewiąty czerwca dwa tysiące dwudziestego dziewiątego roku. Sobota.\nMówiąc sobie jednak, że raz się żyje, ostatecznie wzięła głęboki wdech i ruszyła przed siebie, aby zastukać w drzwi i odsunąć się kawałek, wyłamując nerwowo palce ze stawów, kiedy przyszło jej czekać na jakąkolwiek odpowiedź. Nie wiedziała czy chce, aby otworzył jej syn, czy ktoś inny – nie była pewna, czy jest gotowa na to, aby trzasnął jej drzwiami przed nosem.\nPoczuła więc ulgę, gdy zamiast niego ujrzała zjawiskowo piękną, srebrnowłosą kobietę, której tożsamość wydawała się wręcz oczywista.\n— To ty… – szepnęła, nie musząc się nad tym zastanawiać: wystarczyło jej jedno spojrzenie na Verę, aby zyskała pewność, że to ona zawładnęła sercem jej syna, obecnie zajętego malowaniem córeczki na piętrze, bo wyraźnie sobie tego zażyczyła. – To ty, prawda? – Na jej ustach pojawił się smutny, tęskny uśmiech. Strugi deszczu jej nie przeszkadzały. – Od lat… od lat zastanawiałam się, jaka jesteś – mówiła cicho – a ty… nie dziwię mu się – wyznała szczerze i dość jasnym było, że mówi to jako komplement. Nie zmieniało to natomiast faktu, że całość jej wypowiedzi mogła brzmieć jak kompletnie oderwana od rzeczywistości, bo przecież się nie przedstawiła. Nie była nawet pewna, czy syn jest do niej choć trochę wciąż podobny.\nzajęty i niczego niepodejrzewający wilkołak oraz jego matka, która właśnie próbuje powiedzieć, że nie mogła sobie wyobrazić lepszej synowej, a przecież widzi ją po raz pierwszy na oczy i tak naprawdę nie chce źle, ale no zjebała wiele, więc wie, że jej tam wcale nie chcą\nlaqueum 16 lipca 2017 00:41\nDoceniając gest, jakim było wpuszczenie jej do wnętrza domu, starsza pani Greyback zyskała tym większy szacunek i sympatię do – jak słusznie przypuszczała – synowej. Co prawda, nie od razu weszła do środka, zaaferowana i przerażona tym, co miała zrobić, ale jednak świadomość, że ma taką możliwość, była naprawdę podnosząca na duchu. Wszystko to było bowiem tak skomplikowane i tak mocno na nią wpływało, że zupełnie nie zdawała sobie sprawy z tego, jak niejasno i wręcz dziwacznie mówi, do czasu aż pani domu zmieniła kompletnie sposób, w jaki się do niej odnosiła, przyjmując nagle pozycję obronną wobec rodziny. Postawa młodej kobiety wcale jej jednak nie zaskoczyła – wręcz przeciwnie: Lucille doskonale rozumiała jej skonfundowanie i potrzebę chronienia bliskich. W pełni je również popierała, choć na pytanie kobiety chyba nie umiała odpowiedzieć ani jasno, ani konkretnie.\nSama nie wiedziała bowiem, co ją sprowadzało na farmę Trenwith. Może to była nadzieja, że jej błędy uda jej się naprawić, a może – że uzyska wybaczenie od syna. Być może była to kwestia tego, że łaknęła ciepła, a może – po prostu tęskniła. Nie wiedziała, co odpowiedzieć – od uczuć się w niej bowiem kotłowało do tego stopnia, że szalała.\n— J-ja… – Wciągnęła głośno powietrze do płuc. – To dom Connora Greybacka, prawda? – Jej głos nieznacznie zawahał się, kiedy wspomniała nazwisko wilkołaka; niestety, wspomnienie o mężu robiło w tym wypadku swoje. – Zależało mi na tym, żeby go zobaczyć i… – Nagle urwała i prędko wyminęła Vereenę, kierując się do ściany w korytarzu, na której niedawno rodzinka z Trenwith otworzyła małą galerię zdjęć. Wszystkie z nich oprawione były w ramki własnoręcznie zbite i ozdobione przez duet Connora oraz Rosie, a ponadto wisiało pośród nich kilka obrazów weterynarza. – Merlinie… – sapnęła, zatrzymując się przed nimi i wbiła wzrok w fotografię, która przedstawiała uśmiechniętego, potężnego pana domu, ze spojrzeniem wypełnionym taką euforią, jakiej Lucy nawet nie znała ze snów. Poczuła, jak wiele straciła, będąc lojalną wobec Fenrira i po jej policzkach ni stąd ni zowąd zaczęły płynąć łzy, których nawet nie ocierała. Po prostu przenosiła spojrzenie z jednego zdjęcia na drugie, z każdą chwilą mając coraz większe problemy z oddechem i z utrzymaniem się na nogach. Wreszcie, jej wzrok skupił się nie tylko na wilkołaku, ale i na tym słodkim, małym skarbie tkwiącym u jego boku. Nieświadomie wyciągnęła rękę, aby dotknąć Rosie przez szybkę. – Czy to… – wyszeptała z trudem, zerkając na Vereenę tak, jakby od odpowiedzi zależało jej życie, a potem znów utkwiła spojrzenie we wnuczce. Nagle zaszlochała i poleciała do tyłu, tracąc równowagę. Miała niemałe szczęście, że opadła na krzesło, które jej syn zniósł na dół, aby potem naprawić je, bo się rozkleiło. – Tyle lat… – wymamrotała z bólem. – Tyle chwil… – Kręciła głową. – Tyle utraconych szans! – Ubolewała cicho. – On… on nie zechce mnie zobaczyć, prawda? – Nie oczekiwała wcale odpowiedzi od pół-wili. – On… on mnie nienawidzi. Mój syn… mój syn mnie nienawidzi… – dopowiedziała głucho, mając wrażenie, że serce jej właśnie pękło, gdy to sobie w pełni uświadomiła.\nConnor tymczasem, słysząc poruszenie na dole, próbował przekonać córeczkę, że powinni na trochę przerwać. Czuł bowiem, jakiś dziwny niepokój – potrzebę zerknięcia do ukochanej i sprawdzenia, o co chodzi. Za nic w świecie nie przypuszczał jednak, że na dole jest jego matka – gdyby bowiem wiedział, nie dałby się przekonać córeczce, że jeszcze momencik, bo przecież prawie skończyłeś, tatusiu. Pognałby od razu na dół, aby ją wyrzucić ze swojego domu.\nsmutna Lucille, która wie, że nie jest dobrze i Connor, który zaraz stanie się groźny (ale bez toporka!)\nlaqueum 16 lipca 2017 13:02\nPo tonie przyjmującej ją w korytarzu kobiety poznała, że jej syn nie miał o niej nic dobrego do powiedzenia. Poczuła, jak nadzieja, którą pielęgnowała w sobie, zaczęła gasnąć.\n— Tak – przyznała ze wstydem, którego nie dało się zagrać: była szczera. – To ja – przyznała z westchnieniem, aby później pokręcić z bólem głową i spojrzeć na srebrnowłosą błagalnie, kiedy ta zaczęła ją wyrzucać ze swojego domu. – Nie przyszłam nikogo skrzywdzić – zapewniła spłoszona i smutna, ogromnie żałując popełnionych przez siebie błędów. – Wiem, że go zawiodłam i wiem, że ma prawo mnie nienawidzić, ale może gdybym tylko mogła mu powiedzieć… gdybym mogła wyjaśnić… przeprosić – szeptała z bólem. – Może… Merlinie! – Zachłysnęła się nagle powietrzem, słysząc ciche kroki na schodach i zerkając w tym kierunku, znów poczuła na policzkach łzy. Jej serce zabiło żywo i tęsknie na widok wnuczki, której dorastanie ją ominęło. Żal do męża wzrastał, podobnie jak do siebie samej: wiedziała, że nawaliła. – T-to… to moja… prawda? – Zapytała słabo, milknąc z wrażenia. Miała perfekcyjną wnuczkę, w której widziała odbicie swojego dziecka.\n— Mamo, mamo, patrz, co mi tat… – wołała Rosie, zbiegając po schodach, aby z dwóch ostatnich z uroczym śmiechem zeskoczyć, a potem zatrzymać się: zarówno w połowie słowa, jak i kroku. – Ooo… – Zrobiła duże oczy i spojrzała na gościa, od razu się prostując i poprawiając swoją sukienkę; nie wiedzieć czemu, chciała wyglądać ładnie. – Dzień dobry! – Uśmiechnęła się, nauczona kultury i bycia uprzejmą wobec starszych. Z uwagi jednak na swoją żywiołowość oraz na to, że Lucille wpatrywała się w nią na poły z zachwytem, na poły z bólem, którego jednak mała nie dostrzegła, skierowała swój wzrok na mamę. – A kto to jest? – Zapytała, ale przypomniała sobie nagle o trzymanym rysunku, który ogromnie jej się podobał i już wymogła na ojcu obietnicę, że zawiśnie u niej na ścianie w pokoju. – Mój tata to narysował. To znaczy mnie! – Pochwaliła się, wystawiając portret przed siebie. – Powiedział, że jestem jego muzą! – Dodała dumnie, choć nie do końca pamiętała, co to oznaczało. Tyle się działo, że się trochę pogubiła, zwłaszcza, że nagle coś ją mocno zaciekawiło. – Mamusiu, a dlaczego ta pani nic nie mówi? – Dociekała, marszcząc zabawnie nosek. – I dlaczego wygląda trochę jak tatuś? – Jej zdumienie było jeszcze większe, kiedy dostrzegła między nimi podobieństwo. Przekrzywiła główkę, przyglądając się starszej pani z uwagą i czekając na odpowiedź mamy.\n— I jak, kochanie? Pozwolisz mi się wreszcie namalować? – Zawołał z piętra Connor, rozciągając się u szczytu schodów, bo jego mięśnie stały się obolałe. Referował do tego, że od kilku dni próbował ją namówić na obraz, na którym wyeksponowałby jej brzuszek, a ona, drocząc się z nim, ciągle znajdowała sposób na wymówienie się, tylko po to, aby kiedy ostatecznie trafią razem do jednego pomieszczenia, namiętność między nimi sięgnęła zenitu. – Obiecuję, że nie zakłócę proporcji! – Dodał z rozbawieniem, chowając sztalugę w jednym z pomieszczeń. Zawsze od razu po malowaniu po sobie sprzątał, nie dopuszczając do tego, aby ich dom przez jego nowo odkrytą pasję, stał się pobojowiskiem. Przetarł jednak oczy, mówiąc sobie w myślach, że jego ukochana ma rację i powinien pójść do lekarza, załatwić coś na ich ból i zmęczenie. – Vero, coś się dzieje? – Zapytał zaraz potem, czując dziwne napięcie i gotów zerwać z tradycją, aby jej pomóc.\nZapach matki jeszcze do niego nie doleciał, ale to była kwestia chwili, nim miał rzucić się na dół, aby bronić rodziny.\n— Connor… – rzuciła w tym momencie bezgłośnie i tęsknie Lucille.\nmama-teściowa-babcia, która nie chce wyjść; ciekawska Rosie i trochę zaniepokojony wilczek, któremu się to nie spodoba...\nlaqueum 16 lipca 2017 15:06\nPo głosie ukochanej poznał, że nic nie jest w porządku. Rzucił więc wszystko, czym się zajmował i bez namysłu zaczął schodzić po schodach, aby już po dwóch stopniach, czując znajomy, lecz znienawidzony zapach, z warkotem w piersi rzucić się na dół biegiem. Aż do ostatniej chwili miał nadzieję, że się pomylił, ale los nie chciał być aż tak łaskawy. Parę sekund później stał bowiem naprzeciwko kobiety, której nienawidził kochać i kochał nienawidzić – naprzeciwko matki.\nMomentalnie przybrał postawę gotowości do walki.\n— Wszystko w porządku? – Wiedząc, że jest obok jego córeczka, spojrzał na Verę, upewniając się, że nic im nie jest i zmuszając się do zachowania spokoju. – Rosie – zawołał cicho, ale mocno stanowczo, wpatrując się w matkę ostro. – Weź Pigleta do salonu, dobrze? – Poprosił małą. – Nieładnie tak pozwalać, żeby piesek warczał na kogoś, kto przyszedł do naszego domu, wiesz? – Pouczył ją, chcąc żeby jak najszybciej wyszła z korytarza. – My zaraz do ciebie przyjdziemy, bo ta pani już też wychodzi. Pomyliła się – zapewnił z przekonaniem, które przemówiło do dziewczynki; nie miała powodów, aby nie wierzyć rodzicom.\n— Dobrze, tatusiu – odpowiedziała więc i podskakując chwyciła Pigleta za obróżkę, kierując się z nim w głąb domu. Po paru krokach się jednak zatrzymała i spojrzała na Lucille. – Do widzenia! – Pożegnała się jeszcze, nim zniknęła.\nJak na zawołanie do korytarza przyszła Zjawa, kładąc się kilka metrów przed panią Greyback i wbijając w nią intensywne spojrzenie. Gdyby się nad tym zastanowić: blokowała jej drogę, którą poszła Roselyn. Czuwała.\n— Drzwi są tam – Connor wskazał szorstko na kawałek drewna – i tam też jest pani miejsce – oznajmił obco i głucho, jakby nie była jego matką. – Mam nadzieję, że więcej tu pani nie wróci – dodał, starając się zdystansować, ale na widok Lucy otwierającej usta, wybuchł: – Nie obchodzi mnie, czego tutaj szukasz. Nie obchodzi mnie, po co przyszłaś. Nie obchodzi mnie, czy umierasz, czy przyszłaś o coś błagać. Nie obchodzi mnie – zaznaczył, nie dając jej dojść do słowa. Uniósł przy tym głos, wkurzając się do granic możliwości. – Tam są, kurwa, drzwi – powtórzył – chyba że tęskno ci do męża – prychnął i było jasne, że jej groził i że by w to uwierzył.\n— Connor… – dorwała się wreszcie do głosu. – Wiem, że masz do mnie dużo żalu… – zapewniła, znosząc cierpliwie to, że jej syn żachnął się, powtarzając słowo żal. – Wiem, że mnie nienawidzisz i wiem, że nie masz powodów, żeby mi ufać, ale ja naprawdę nie przyszłam nikogo skrzywdzić – powiedziała, kuląc ramiona, gdy wrzasnął, że ma się wynosić. – Chciałam tylko przeprosić. Naprawić błędy. Ja… ja naprawdę… – Starała się przedrzeć przez jego wściekłość. – Naprawdę żałuję… – wydukała, ale było coraz gorzej. Nagle bowiem wilkołak zaczął iść w jej stronę i nie pozostało jej nic innego, oprócz cofania się do drzwi. – Błagam… tak bardzo się pomyliłam – szepnęła. – Tak bardzo chciałabym poznać synową, wnuczkę i… – zerknęła na brzuch Very.\n— Nie masz prawa nawet na nią patrzeć – wycedził wówczas Connor; warczał, bliski przemiany. – A co dopiero ją poznać. Nie masz, rozumiesz?! – Naparł na nią tak mocno, że przełykając ślinę, autentycznie bała się bólu, gdy wykonał w jej stronę kolejny ruch. On jednak otworzył drzwi. – Wynoś się z mojego domu. Wynoś się z mojego życia. Wynoś się najlepiej z tego świata – syknął, okazując nagromadzony w sobie przez lata żal i niemal wypchnął ją za próg.\n— Błagam… – Lucille spojrzała jeszcze z nadzieją na Verę, że ta zechce dostrzec jej intencje. – Ja naprawdę nie chcę źle… chcę tylko przeprosić, ja… – szeptała, ale tym razem zareagowała Zjawa. Krocząc dostojnie zaczęła się do niej zbliżać niczym drapieżnik z zamiarem dopilnowania, aby opuściła tereny do nich należące. Bez względu na deszcz, zamierzała za nią iść aż do bramy.\nLucille za drzwiami i Connor, który słabo nad sobą panuje\nlaqueum 16 lipca 2017 18:06\nProblem polegał na tym, że wilkołak naprawdę tak uważał. W tym bowiem momencie nie widział stojącej przed sobą matki, tylko oprawcę, który wielokrotnie nie reagował ani na jego płacz, ani na jego błagania, kiedy Fenrir Greyback się nad nim znęcał. Była wówczas obojętna i bez względu na to, jak usilnie prosił ją o litość, ona pozostawała głucha na jego potrzeby. Nie było więc ani krztyny przesady w tym, że obecnie Connorowi trudno byłoby zapłakać nad jej losem, nawet gdyby ten był najpotworniejszy z możliwych.\nNie zmieniło to jednak tego, że ostry ton ukochanej nieco go opanował. Nawet jeśli bowiem nie czuł do niej nic dobrego, to nie takim chciał być człowiekiem dla Very i ich rodziny.\n— Przepraszam – powiedział więc szczerze, ale jasnym było, że kierował te słowa do żony, a nie do płaczącej z bólu i żalu Lucy, która po raz pierwszy na własne oczy dostrzegła, jak wiele zła wyrządziła. Wiedziała w związku z tym, że mogła winić tylko siebie za nienawiść jej dziecka do niej; niestety, nie ułatwiało jej to poradzenia sobie z tym. – Masz rację – przytaknął jej, odnosząc się do tego, że nie był sobą. – Przepraszam – powtórzył, mocno tego wybuchu żałując. Nie był przecież kimś, kto życzył komukolwiek śmierci.\nTo, że pocałowała go w ramię naprawdę mu pomogło i sprawiło, że szczerze zaczął się zastanawiać nad kolejnymi słowami ukochanej.\n— T-tak… tak, oczywiście, tak. Chwilkę – przytaknęła jej w tym czasie ochoczo Lucille i w jej oczach widać było dosłownie iskierki radości: znów jej serce wypełniła nadzieja, że może jednak nie przybyła na marne na farmę Trenwith i zyska szansę porozmawiania z synem. – W-wszystko… cokolwiek sobie życzycie – zapewniała i nie kłamała: była gotowa przystać na każde warunki, byleby otrzymać szansę. I nie, nie była to desperacja samotnej kobiety, lecz matki, która pewnego dnia obudziła się i zrozumiała swoje błędy. – Connor, proszę. Tylko o kilka minut. Ja… ja naprawdę nie chcę źle – wyszeptała. Wilkołak, kompletnie zagubiony, patrzył to na nią, to na Vereenę i już miał się zgodzić, ufając żonie, gdy nagle Lucy dodała: – Synku, proszę…\nI choć nie chciała źle, choć nie zamierzała go zranić, choć zachowała się po prostu jak stęskniona matka, która najbardziej chciałaby w tym momencie pogładzić go po włosach i przeprosić, to i tak sprawiła, że coś w nim pękło. Dosłownie zmniejszył się w oczach, znów stając się tym małym chłopcem, którego skrzywdziła, a który wciąż nie umiał się z tym pogodzić. Przez lata zdołał zapomnieć, owszem, bo miał swoją wspaniałą rodzinę, na której mógł się skupić i pół-wilę za żonę, która go wspierała, ale w gruncie rzeczy bycie odrzuconym przez matkę dalej bolało.\n— Przepraszam – powtórzył więc łamiącym głosem i cofnął się. – A-ale… ale nie mogę. Nie mogę. N-nie… nie mogę, nie – mówił coraz szybciej i coraz bardziej nerwowo, spinając się na całym ciele. W jego oczach pojawiły się łzy, które prędko ukrył przed Lucille; odwrócił się od niej odruchowo, bo przecież kiedyś za to groziła chłosta. – Nie dam rady. J-ja… Chcę, żeby wyszła – szepnął do Very, kompletnie się rozpadając. – Proszę. Chcę tylko, żeby stąd wyszła. Ja… proszę, kochanie… proszę – powtarzał, czując jakiś dziwny, irracjonalny strach, że pół-wila będzie nim zawiedziona, jeśli nie porozmawia z Lucille, a przecież on naprawdę nie był w stanie. – Dość już zrobiła. Dość… dość krzywd wyrządziła. Niech… niech zniknie, błagam. – Przypominał coraz mocniej tego zastraszonego chłopca i chyba nim obecnie był.\nZamiast ucieszyć się na widok matki, poczuł, jak wszystkie złe wspomnienia wracają. Nie wierzył, że ona może chcieć dobrze i Lucille uświadomiwszy to sobie, aż zachłysnęła się z wrażenia. Uniosła dłoń do ust i stłumiła szloch, już wiedząc, że jest tragicznie. I tak jednak spojrzała na Verę.\nzałamany wilczek, który potrzebuje miłości i pomocy, a potem wincyj miłości, bo spotkanie mamy boli\nmała złośnica 16 lipca 2017 20:00\n[Coraz piękniejsze te zdjęcia! <3]\nOsobiście Chloe nie widziała żadnych podobieństw pomiędzy sobą a Vereeną Thornton, no może jedyną: mianowicie łączyło je to, że obie miały urodzić dziecko Connora. Przez ułamek sekundy zastanawiała się czy pod sercem pielęgniarki także rozwija się chłopiec czy raczej piękna jasnowłosa wyda na świat podobną do niej urodą dziewczynkę. Zagryzła nieco nerwowo wargę, bowiem myśl o urodzie Very budziła w niej głęboką zazdrość. Pomimo że była od niej starsza to czuła się milion razy gorsza, pod każdym możliwym względem. Kompleksy charłaczki mocno ją uwierały; wystarczyło jedno spojrzenie na kobietę którą bądź co bądź powinna nienawidzić i potępiać, nie powinna była nawet zamienić z nią jednego słówka a jednak los wyjątkowo sobie z nich zakpił i połączył je w tejże chwili. O dziwo Chloe nie czuła nienawiści, nie potrafiła jej czuć; była jedynie rozczarowana i rozżalona; czuła także wszechogarniający ból, którego wyzbycie się z duszy było praktycznie niemożliwe co napawało ją jedynie poczuciem wielkiej bezsilności, bo tak naprawdę nie mogła nic zrobić ze swoimi uczuciami. Nie potrafiła ich ani uśpić, ani zabić, ani zatrzymać. Kiedy więc znalazła się w "Gospodzie Pod Świńskim Łbem" w tak absurdalnej, niezręcznej i żałosnej sytuacji; nie miała żadnej deski ratunku której mogła się chwycić. Cóż, właściwie to właśnie Vera podała jej pomocną dłoń za co charłaczka była jej wdzięczna lecz pomimo tego uważała że odprowadzenie jej do domu przez hogwarcką pielęgniarkę; cóż, nie było zbyt dobrym pomysłem. Słysząc jednak władczość w jej głosie i stanowczość; Chloe nie potrafiła zaprotestować, nawet nie próbowała tego zrobić. Tak więc ruszyła ramię w ramię z jasnowłosą pół wilą ze wzrokiem wbitym w ziemie, powłócząc ledwo co nogami. Nie chciała wdawać się w żadne dyskusje, jednak kiedy Vera zahaczyła o temat jej męża który był zaiste drażliwy, blondynka zacisnęła mocno zęby. Nie czuła nawet złości; choć musiała przyznać że zaskoczyła ją śmiałość towarzyszki. Przełknęła głośno ślinę podnosząc swój wzrok. Patrzyła jednak w przestrzeń, w widok który malował się przed nimi; w potężne drzewa i okalane iskrzącymi gwiazdami granatowe niebo.\n— Słucham? — mruknęła z przekąsem. W końcu spojrzała na pannę Thorne, jednak w jej wzroku nie było ani cienia pewności siebie. — Kto? — wymamrotała słabszym głosem, który drżał. Wolała udawać idiotkę niż otwarcie przyznać, że jej małżeństwo istniało jedynie na papierze; że tak naprawdę prócz rosnącego w jej łonie dziecka, jej i Connora n i c nie łączyło; że byli sobie tak cholernie, boleśnie obcy; że ona go kochała całym swoim sercem a on... Tu zacisnęła mocniej bladoróżowe wargi, przerywając własne rozmyślenia. — Ja.. nie wiem.. — urwała, jednak zaraz szybko dodała nie chcąc by Vera źle ją zrozumiała. — Naprawdę nie wiem o co ci chodzi. — wyjęczała bezsilnie. Nigdy nie umiała kłamać, tudzież nawet teraz wychodziło jej to beznadziejnie.\nbezsilna, trochę podłamana i niepewna CHLOE i jej autorka która baaaaardzo przeprasza za obsuwę <3


Nie, to przerobione zdjęcie nie pochodzi z kongresu PIS\nStrona główna > Analizy i raporty > Nie, to przerobione zdjęcie nie pochodzi z kongresu PIS\n07.07.2021 godz. 12:03\nTekst „Prowadź nas i bąć naszym sterem” został dodany do zdjęcia.\nFacebookowy fanpage PISlam opublikował zrzut Tweeta jednego z użytkowników portalu, na którym widzimy zdjęcie Jarosława Kaczyńskiego na tle flagi Polski z umieszczonym na niej napisem „PROWADŹ NAS I BĄĆ NASZYM STEREM”.\nNapis został dodany do autentycznej fotografii Mateusza Marka (PAP), wykonanej 27 maja 2020 na spotkaniu dotyczącym terminu wyborów prezydenckich.\nWielokrotne wykorzystywanie przerobionych zdjęć na portalach społecznościowych jest częstą praktyką. Dążąc do jak największej liczby odbiorców, zarówno użytkownicy, jak i fanpage na Facebooku odświeżają co pewien czas zdjęcia znanych osób z dodanymi tekstami, które już wcześniej przyciągały uwagę. Są publikowane w innych okolicznościach jako aktualny komentarz. Nie jest podawana odbiorcom informacja, że jest to wtórne wykorzystywanie archiwalnych treści, a nierzadko sugeruje się, że prezentowane treści są autentyczne.\nTaką taktykę, by przyciągnąć uwagę, zastosował fanpage PISlam, który 4 lipca opublikował post składający się ze zrzutu tweeta z 3 lipca użytkownika portalu, w którym dzieli się on zdjęciem prezesa partii PiS Jarosława Kaczyńskiego na tle flagi Polski, na której umieszczony jest napis „PROWADŹ NAS I BĄĆ NASZYM STEREM”. Całość jest opatrzona komentarzem użytkownika Twittera: „Jebąć PIS!”.\nKomentarze zostawione pod postem sugerują, że użytkownicy nie zwrócili uwagi na manipulację fotografią poprzez dodanie wymyślonego tekstu: „To tylko potwierdza jaka ciemnota nami rządzi”.\nIdentycznie przerobione zdjęcie było wykorzystywane już 6 września 2020 roku przez stronę Racjonalna Polska.\nSkąd pochodzi oryginalne zdjęcie?\nSama fotografia pochodzi z 27 maja 2020. Wykonał ją fotograf Polskiej Agencji Prasowej Mateusz Marek podczas wygłaszania oświadczenia dla mediów przez prezesa PiS Jarosława Kaczyńskiego, na spotkaniu dotyczącym terminu wyborów prezydenckich.\nWykorzystywana fotografia została obrócona w lustrzanym odbiciu oraz dodano do niej tekst.\nDuże poruszenie wywołało udostępnienie na Twitterze zmienionej fotografii przez posła Koalicji Obywatelskiej Bartłomieja Sienkiewicza, byłego ministra spraw wewnętrznych.\nRedaktor Samuel Pereira zwrócił uwagę posłowi na udostępnienie zmodyfikowanego zdjęcia z nieprawdziwymi słowami. Przyczyniło się to do usunięcia przez Sienkiewicza tweeta i poinformowaniu o tym odbiorców.\nPodobno zdjęcie jakie zacytowałem jest fejkiem. Na wszelki wypadek kasuje wpis. Nadal uważam, że rządy PiS chcą zmienić Polaków w kretyno- analfabetów. Dowodem nie jest zdjęcie ale min. Czarnek.\n— Bartłomiej Sienkiewicz (@BartSienkiewicz) July 3, 2021\nPost ze zdjęciem Jarosława Kaczyńskiego i dodanym tekstem z błędem ortograficznym był komentarzem do 6 Kongresu Prawa i Sprawiedliwości, który rozpoczął się 3 lipca 2021 roku. Podczas zjazdu przedstawicieli-członków partii dokonano wyboru prezesa PiS.\nZostał nim ponownie Jarosław Kaczyński, na którego oddano 1 245 głosów, 18 było przeciw, a 5 osób się wstrzymało. Przybyli wysłuchali przemówienia prezesa partii, w którym podsumowywał on ostatnie 6 lat pracy. Delegaci wybrali jeszcze Radę Polityczną, Krajową Komisję Rewizyjną i Koleżeński Sąd Dyscyplinarny. Dokonano kilka zmian statutowych i przyjęto uchwałę dotyczącą nepotyzmu:\n„Przypadki nepotyzmu w naszych szeregach rzucają cień na całą naszą formację. Podważają jej wiarygodność. Kwestionują fundamentalną dla Prawa i Sprawiedliwości zasadę, że uprawianie polityki rozumiemy jako służbę w interesie dobra wspólnego, jako pracę na rzecz pomyślności Rzeczpospolitej i jej obywateli, a nie jako sposób na osiąganie własnych korzyści”.\nPrzyjęta uchwała dotycząca nepotyzmu wśród członków partii PIS\nRzeczniczka Prawa i Sprawiedliwości Anita Czerwińska poinformowała, że zgodnie z uchwałą współmałżonkowie, dzieci, rodzeństwo oraz rodzice posłów i senatorów PiS nie mogą zasiadać w radach nadzorczych spółek Skarbu Państwa. W punkcie drugim delegaci postanowili, że zakazuje się zatrudniania w spółkach Skarbu Państwa członków najbliższej rodziny posłów i senatorów PiS, ich współmałżonków, dzieci, rodzeństwa oraz rodziców – jak podaje PAP.\nUdostępnione zdjęcie Jarosława Kaczyńskiego z napisem, w którym mieści się przykuwający uwagę błąd ortograficzny, miało być komentarzem do odbywającego się 6 Kongresu PiS. Przerobione zdjęcie było publikowane już we wrześniu 2020, a pochodzi z maja 2020 roku. Niestety, wiele osób przyjęło zdjęcie i jego treść za prawdziwe, w błąd został wprowadzony nawet poseł Sienkiewicz. Zawsze warto przypomnieć sobie podstawowe zasady Jak nie dać się nabrać? – zachęcamy do czytania na naszym portalu.


Niemcy. W mieszkaniu znaleziono ciała pięciorga dzieci. Relacje świadków - TVN24\n- Widzieliśmy, jak policja i strażacy przyjechali na miejsce zdarzenia. Wyważyli drzwi. Niestety było za późno. Widziałem policję, lekarzy i sąsiadów. Wszyscy płakali i byli w szoku – relacjonował sąsiad rodziny, w mieszkaniu której znaleziono w czwartek ciała pięciorga dzieci. Tego samego dnia matka dzieci rzuciła się pod pociąg, ale przeżyła. Służby podejrzewają, że to ona dokonała zbrodni.\nW czwartek po południu w jednym z mieszkań w Solingen w zachodnich Niemczech znaleziono ciała pięciorga rodzeństwa. Nie żyją trzy dziewczynki i dwaj chłopcy. Najmłodsza ofiara miała zaledwie rok, najstarsza osiem lat. O zabójstwo podejrzewana jest matka dzieci. Kobieta próbowała odebrać sobie życie. Wczesnym popołudniem 27-latka rzuciła się pod pociąg na dworcu głównym w Duesseldorfie, 35 kilometrów od Solingen, ale przeżyła. Z ciężkimi obrażeniami trafiła do szpitala. Jej stan zdrowia nie pozwala na razie na przesłuchanie. W czwartek przed godziną 14 na policję zadzwoniła zaniepokojona babcia dzieci. Niemiecka telewizja RTL podaje, że kobieta wcześniej miała kontakt z córką.\nW piątek przed blokiem, w którym znaleziono ciała dzieci, ludzie układali kwiaty, znicze i pluszowe zabawki.\n"To niezrozumiałe i okropne"\nBurmistrz Solingen Tim Kurzbach powiedział, że zbrodnia uderzyła go "prosto w serce". - Dla osób, które są rodzicami, tak jak ja, to szczególnie niezrozumiałe i okropne – stwierdził.\n- Widzieliśmy, jak policja i strażacy przyjechali na miejsce zdarzenia. Wyważyli drzwi. Niestety było za późno. Widziałem policję, lekarzy i sąsiadów. Wszyscy płakali i byli w szoku – relacjonował sąsiad rodziny.\n- Policja zawsze zjawia się na miejscu, dopiero gdy coś się wydarzy. Od znajomych słyszałam, że często w tym mieszkaniu było słychać krzyki, kłótnie. Policja była tam kilka razy w tygodniu – twierdzi kobieta, która mieszka w okolicy.\nWiększość pytań wciąż pozostaje bez odpowiedzi - co dokładnie się stało, kiedy, a przede wszystkim dlaczego? Niemieckie media spekulują na temat tego, w jaki sposób doszło do zabójstwa. Najczęściej powtarzaną teorią jest ta, według której matka podała dzieciom tabletki, ale policja podkreśla, że na razie jest za wcześnie na jakiekolwiek wnioski. - Nie znamy motywów tej zbrodni ani szczegółów tego, co się wydarzyło. Właśnie tego próbujemy się teraz dowiedzieć. Policja pracuje tutaj z całą siłą, sprawdzamy mieszkanie i próbujemy przeanalizować tę tragedię – poinformował rzecznik policji w Wuppertal Stefan Weiand.\nJedyne dziecko, które uszło z życiem\nJedno dziecko przeżyło - 27-letniej kobiecie towarzyszył jej 11-letni syn. Na szczęście chłopiec jest cały i zdrowy – powiedział minister spraw wewnętrznych Nadrenii Północnej-Westfalii Herbert Reul. Teraz 11-latek znajduje się pod opieką najbliższej rodziny. Policji udało się już skontaktować z ojcem dzieci, ale na razie służby nie ujawniają żadnych szczegółów.\nPolicja prowadzi śledztwo i podkreśla, że priorytetem w tej chwili jest bezpieczeństwo 11-letniego brata zamordowanych dzieci. RTL twierdzi, że chłopiec wysłał wiadomość do swojego kolegi, w której napisał: "Chciałem ci tylko powiedzieć, że nigdy więcej mnie nie zobaczysz, ponieważ moje rodzeństwo nie żyje". Nie wiadomo, czy dziecko było świadkiem tragedii, która rozegrała się w jego domu.


Słodki flirt hack bondar poker\nGra Sweet Amores tłumacząc na polski Słodki flirt jest grą internetową w której można zauważyć życiowe problemy nastolatków bójka w kasynie na słowacji XXI wieku.\nAkcja gry mieści się w liceum Słodki amoris.\nGraficznie gra stoi na dobrym poziomie jak na grę przeglądarkową.Oczywiście mamy możliwość grania w różnego typu gry dzięki czemu otrzymujemy dodatkowe punkty akcji.Gotowe, efekt naszego programu: LUB, czym jest Słodki Flirt?Gra dzieli się na odcinki.\nW każdym odcinku znajdują się inne przygody.\nKody empire city online casino do Słodki Flirt, stworzyliśmy najbardziej wyczekiwane Kody do Słodki Flirt.\nDziennie otrzymujemy 10 punktów akcji.W grze wyniki losowania lotto ostatnie losowanie poznajemy wiele różnych osób, postaci, a dla urozmaicenia rozrywki twórcy przygotowali nam zadania które mamy wykonywać podczas gry.Mega dobry hack do, słodki Flirt, jest na tej stronie: m/hack-do-slodki-flirt.Każdy odcinek ma różne zakończenia.Dodaje Punkty Akcji i Dollary.Wybieramy ilość Punków Akcji, wybieramy ilośc Dolarów, klikamy Dodaj.Słodki Flirt Kody, działanie programu jest mega proste: Wpisujemy nasz login z gry.W grze otrzymujemy pieniądze oznaczone oraz PA (punkty akcji) dzięki którym możemy przemieszczać się w grze.W tej grze znajduje się również funkcja replay dzięki której można rozegrać odcinek jeszcze raz.Najelpszy hack jaki znam i sama używam.


Gimnastyka Korekcyjna - Positive Therapy\nJuż 80 – 90 % dzieci i młodzieży ma wadę postawy. Jest to najczęstszy problem z jakim spotyka się lekarz diagnozujący dzieci i młodzież.\nplecy okrągłe (kifoza), czyli postawa zgarbiona,\nplecy wklęsłe (lordoza), czyli pogłębiona lordoza lędźwiowa,\nPrzyczyny wad postawy?\nŚciąganie łopatek w pozycji siedzące – siadamy na krześle z wyprostowanymi plecami, splatamy dłonie z tyłu głowy i powoli ściągamy, łopatki odchylając łokcie do tyłu. Rozciąganie należy wykonywać możliwie jak najmocniej, aż odczujemy lekki ból. Następnie wracamy do pozycji wyjściowej.\nĆwiczenie należy powtórzyć 8-10 razy.\nUnoszenie nóg i tułowia w pozycji leżącej – kładziemy się na brzuchu i umieszczamy dłonie po bokach głowy. Następnie staramy się unieść jednocześnie tułów, ręce i nogi nad ziemię, wytrzymujemy kilka sekund w tej pozycji i wracamy do pozycji wyjściowej.\nUnoszenie hantli w opadzie – bierzemy dwa 1-kilogramowe hantle (mogą być cięższe – zależnie od indywidualnych możliwości, kondycji i stopnia wysportowania danej osoby). Hantle kładziemy przed sobą, stajemy w rozkroku, rozstawiając nogi na szerokość barków i pochylamy tułów, tak by znalazł się równolegle do ziemi. Unosimy hantle na wysokość klatki piersiowej i opuszczamy je. Podczas podnoszenia hantli plecy powinny być proste, zaś łokcie mają znajdować się blisko ciała. Podnosząc hantle, jednocześnie ściągamy łopatki.\nZanim rozpoczniemygimnastykę korekcyjną, należy rozgrzać mięśnie przy pomocy krótkiej rozgrzewki, rozciągając je, wykonując krążenia rąk, nóg oraz tułowia.\nW naszym Centrum zajęcia odbywają się pod okiem doświadczonego terapeuty, który w sposób indywidualny podchodzi do problemów każdego dziecka. Terapeuta prowadzący gimnastykę korekcyjną wykonuje ćwiczenia mające na celu skorygowanie wad postawy poprzez stosowanie dobrze dobranych metod terapeutycznych.\nPosted in fizjoterapeuta dzieci, fizjoterapeuta dzieci i dorosłych, fizjoterapeuta dzieci oraz niemowląt\nPrevious: Terapia ręki\nNext: Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne


Amanda: Ufność Bogu – Nowenna pompejańska\nSwoje dwie ostatnie Nowenny odmówiłam w intencji: pierwsza- osób chorych na raka, z myślą o szczególnej osobie; druga- w intencji samej siebie. Owoce pierwszej Nowenny mogę dostrzegać na co dzień czytając świadectwa na stronie poświęconej Królowej Różańca Świętego, gdzie tak wiele osób pisze o uzdrowieniach z raka. Również stan osoby, którą szczególnie polecałam Matce Bożej- uległ poprawie, za co z całego serca dziękuję Ci, Matko Nasza. Drugiej Nowenny nie miałam sprecyzowanej do końca, najbardziej modliłam się o łaski, jakie są dla mnie potrzebne według Woli Bożej. Co otrzymałam? Spojrzenie na siebie w sposób bardziej obiektywny, na swoje słabości, wady, to, jak postrzegam innych i siebie, spokój wewnętrzny i ufność temu, że Bóg jest- czuwa nad nami w każdej chwili naszego życia, nawet, gdy nam się wydaje, że to On nas opuścił. Tak nie jest, to my często upuszczamy Boga, bojąc się Jego sprawiedliwości, innymi słowy- kary. Bóg nas kocha, Matka Boża również i nigdy nas nie opuszczą.\nZachęcam każdego, kto się jeszcze waha przed rozpoczęciem Nowenny Pompejańskiej. Zapewniam, nikt nie pożałuje, a jedynie się ubogaci. Nowenna pozwala nam spojrzeć w głąb siebie, jednocześnie poznać samego siebie i dostrzec, ile czasu do tej pory poświęcaliśmy Bogu, a ile powinniśmy.\nWarto do tego świata, gdzie coraz mniej zaufania i wiary w Boga, włożyć choć jedną własną cegiełkę wiary, po to by budować ten fundament wzajemnej miłości, szacunku, cierpliwości i oddania się Panu Bogu i opiece Maryi. Być ufnym? To znaczy co? Po prostu mówić Bogu: Nie rozumiem, ale jestem Ciebie pewien.\nKategorie Świadectwa o nowennie pompejańskiej Tagi Maryja, miłość, modlitwa, zaufanie\ndziękuję za Twoją cegiełkę w fundamentach wiary, za Twoje zawierzenie, świadectwo..


Mój pocz±tek wêdkarstwa | wiadomo¶ci wedkuje.pl\n2018-01-06 / 11 komentarzy\nMój pocz±tek wêdkarstwa - zdjêcia, foto - 1 zdjêæ\nJest wiele innych sportów, mniej lub bardziej ekstremalnych, mniej lub bardziej widowiskowych. Wszystkie ³±czy jedno- s± wci±gaj±ce dla swoich zwolenników. Wêdkarstwo, podobnie jak i ³owiectwo nale¿± do grupy tych uprawianych przez cz³owieka najd³u¿ej- pozwala³y ludzko¶ci przetrwaæ. Sposoby zdobywania po¿ywienia ewoluowa³y wraz z rozwojem cywilizacji- prymitywne o¶cienie, haczyki z ko¶ci, grodzenie ga³êziami cieków wodnych, matnie, pierwsze prymitywne sieci wyplatane rêcznie czy te¿ pocz±tki hodowli ryb w celu zapewnienia po¿ywienia. Z biegiem czasu konieczno¶æ pozyskania po¿ywienia przerodzi³a siê w ³owienie dla przyjemno¶ci- pierwsze ¿y³ki z jelit czy te¿ w³osia koñskiego, kije wycinane w lesie, sp³awiki z piór. No dobra- do brzegu. Wêdkowaæ zacz±³em w roku 1969- w sumie tylko dziêki temu ¿e zapalonym wêdkarzem by³ mój ¶p. Ojciec, maniak na punkcie ryb i przyrody, chodz±ca encyklopedia wêdkarstwa, cz³onek Zarz±du Okrêgu, prezes ko³a, odznaczony chyba wszystkimi odznakami oraz medalami PZW. Pamiêtam jak dzisiaj pierwsz± wêdkê- kij bambusowy oko³o 5m, ¿y³ka Stilon Gorzów 0,30, haczyk wi±zany bez przyponu, sp³awik z ³abêdziego pióra a jako obci±¿enie s³u¿y³ kawa³ek o³owiu z oplotu kabla telekomunikacyjnego. By³y to czasy gdy jez. Hajka, Niedalino i podobne w dawnym woj. Koszaliñskim obfitowa³y w ryby a za 15 z³. mo¿na by³o wykupiæ pozwolenie krajowe na wszystkie wody PGRyb. Z pocz±tkiem lat 70 furorê robi³y niemieckie Germinki- kije oraz podbieraki, do dnia dzisiejszego le¿± w moim gara¿u, w pe³ni sprawne zreszt±. Czasy g³êbokiej komuny- lata 70 oraz 80, co¶ tam ze sprzêtu wêdkarskiego w sklepach wêdkarskich by³o osi±galne ale wiêkszo¶æ pochodzi³a z prywatnego importu. W handlu dominowa³ sprzêt w wiêkszo¶ci z ZSRR- toporne wêdziska z w³ókna szklanego nie wiadomo dlaczego ciê¿kie jak nieszczê¶cie czy te¿ ko³owrotki Delfin. Szczytem marzeñ by³y wówczas wspomniane wcze¶niej Garminki, ko³owrotki Rex, czeski Tokoz czy te¿ peweksowskie Abu Garcia. nieskromnie przyznam ¿e by³em w posiadaniu tego sprzêtu...A metody po³owu? Lubiê wszystkie (prawie). Zaczyna³em od sp³awikowej (wszystkie odmiany) poprzez gruntow±, sumow±, karpiow±, spinningow±. Muchowa oraz wêdkarstwo morskie jeszcze czekaj± w kolejce- ale co najwa¿niejsze- ¿adna z powy¿szych nie stanowi dla mnie jakiego¶ wiêkszego problemu. Nie wspominam o efektach- faktycznie wtedy by³y ryby- bez udziwnieñ, najprostsze zanêty domowego wyrobu, na hak rosówka, gotowany ziemniak lub kukurydza i naprzód... Brzmi jak bajka, prawda?\nMój pocz±tek wêdkarstwa - opinie i komentarze\nBajka? Chyba nie.Moja przygoda z wêdkarstwem jest znacznie krótsza ale co¶ tam pamiêtam z czasów podstawówki choæby i te obrazy nie daj± spokoju...Czêsto s³yszymy ¿e "kiedy¶ to by³y ryby" - to z pewno¶ci± prawda bo by³o ich wiêcej niezaprzeczalnie ale trochê jest tak ¿e nasz umys³ jest zaprogramowanyn na wypieranie negatywnych wspomnieñ a przechowywanie tych dobrych, mi³ych.W zwi±zku z tym ju¿ nie pamiêtamy ile razy wrócili¶my kiedy¶ o kiju i ¿e te¿ nie ³owili¶my samych okazów bo nie zawsze by³o malinowo.Trochê jest tak ¿e prawda le¿y po ¶rodku. Bywaj± i dzi¶ momenty kiedy tamte dawne chwile wracaj± na widok szalej±cych okoni czy boleni - jest ciut lepiej, zauwa¿am to.Jednak to nie dotyczy ka¿dej wody.W niektórych jest tragedia niestety.Jak to jest ¿e w Holandii, Danii ryb maj± du¿o i s± okazy a w Polsce jest tak trudno? ¯eby u nas tak by³o wystarczy "zma³powaæ" toczka w toczkê" ich model, podej¶cie i cierpliwie poczekaæ parê lat.Dla niektórych by³oby to nie do zaakceptowania i dlatego jest jak jest... (2018-01-07 11:45)\nCo¶ mi siê zdaje ¿e jeste¶my rówie¶nikami mam 62 lata i zaczyna³em dok³adnie jak Ty z t± ró¿nic± ¿e ja w 1970 roku i namówi³ mnie tata kolegi. Pan Czes³aw - mój nestor, Wiêcej nie bêdê siê rozwodzi³ - przeszed³em dok³adnie t± sam± drogê. Z tym ¿e w zasadzie pozosta³em przy sp³awiku : odleg³o¶ciówka + przystawka. Ps. Zwróci³em uwagê na Twój wpis ze wzglêdu na zdjêcie a konkretnie wêdzisko . Mo¿e to nic specjalnego ale ja te¿ podobnych teleskopów u¿ywam ; 360, 390,420 circa 40- 60 cw. Pozdrawiam (2018-01-08 08:40)\nWêdzisko ju¿ dawno jest pe³noletnie i ma jedn± niepodwa¿aln± zaletê- d³ugo¶æ po z³o¿eniu nieca³e 70cm. Dosyæ sztywna gruntóweczka napracowa³a siê przy niejednym karpiu i amurze... (2018-01-09 20:22)\nZe wzglêdów ekonomicznych jak i logistycznych ( korki i dojazd na ³owisko ) zacz±³em na ryby jezdziæ skuterem - dok³adnie taka d³ugo¶æ do circa 80 cm wchodzi mi pod kanapê z ,,nastrojonym " zestawem . Jeszcze raz pozdrawiam . (2018-01-10 07:18)\nMoja pierwsza wêdka to kijek leszczynowy z dwoma wbitymi gwo¼dzikami do nawiniêcia ¿y³ki gorzowskiej 0,40. Sp³awik misternie wystrugany z kory i haczyk, który móg³by pos³u¿yæ do z³owienia rekordowego suma. Przynêta to g³ównie rosówki ukopane w ogródku. Bra³y na taki zestaw liny, szczupaki, karasie. £owisko - rzeczka Dobrzynka w okolicach wsi B±dzyñ, Zofiówka, Rydzynki. Kiedy to by³o? Ponad 60 lat temu... To by³y czasy. (2018-02-15 11:15)\nMój pocz±tek to koniec lat siedemdziesi±tych i te¿ z Ojcem. Pierwszy sprzêt to bambus z ko³owrotkiem o ruchomej szpuli i sp³awikiem se stosiny gêsiego pióra ( w tamtych czasach w mojej miejscowo¶ci prawie ka¿dy uprawia³ jak±¶ dzia³kê i co¶ hodowa³ ) , rosówki zbiera³o siê noc±, czerwone robaki wybiera³o siê z kompostownika, zanêt± by³ gotowany pêczak lub pszenica, rbia³e robi³o siê samemu zostawiaj±c kurze b±d¼ królicze jelita we wiaderu na warstywie trocin i problemem by³o potem ich wymycie i usuniêcie potwornego zapachu, w maju wieczorem razem z Ojcem ³apali¶my do czapki z daszkem chrab±szcze... . Fakt - ryby to wtedy by³y.. . Wspomnieñ czar a sprzêt typu bambusy, pierwsze teleskopy, ko³owrotki Delfin, Tokoz, Rex itd i nawet szpulka Gorzowskiej 25 -tki ci±gle mam. Pozdrawiam. (2018-02-17 10:32)\nKoledzy, a pamiêtacie jedno pozwolenie na wszystkie wody PZW w ca³ym kraju albo te¿ zielony kartonik za 15 z³ociszy uprawniaj±cy do po³owów na wodach PGRyb ca³ego kraju? To by³y czasy... (2018-02-18 17:32)\nMam gdzie¶ moj± pierwsz± legitymacjê z takowymi znaczkami... . (2018-02-18 19:06)\nBrawo Ryszard. Piêkne wspomnienia s± bezcenne. (2018-02-21 19:18)\nKoledzy po kiju mnie namówli , A pomys³ jest nie g³upi. Mo¿e by¶my tu na Tym portalu utworzyli klub ,,Starego Wapniaka " Ryszard inicjatywa nale¿y do Ciebie. Na razie spotkamy siê wirtualnie , wymienimy do¶wiadczenia , podzielimy siê Oczywi¶cie w w±skim gronie- ³owiskami . Potem w miarê mo¿liwo¶ci ka¿dego z Nas mo¿emy siê spotkaæ. Ps. I takich ludzi , i takiego podej¶cia oczekiwa³em i oczekujê na tym Portalu . Mi³o spotakaæ bratni± duszê. (2018-03-01 10:42)\nTroæ - mia³e¶ u³atwiony start w wêdkarstwo, dzieki twemu ojcu . Ja mialem trudniejszy start. Nikt z mojej rodziny nie wêdkowa³. Wci±gneli mnie w wêdkarstwo koledzy z podwórka . Pierwsza wêdka, to kij z leszczyny, ¿y³ka z rozprutego zmywaka do naczyñ(oko³o 0,4mm), sp³awiki z kory lub gêsich piór. Nie wszystko by³o tak piêknie, jak koledzy wspominacie. Piszecie, ¿e tylko 15 z³ na wody PGR-ryb. Ale o tym, ¿e za wêdkowanie z ³odzi i za spinning trzeba by³o s³ono p³aciæ, nie wspomnieli¶cie. O tym, ¿e w latach 70-±tych,tylko wybrañcy w PZW mogli spinningowaæ. Wynika z tego, ¿e nie dla wszystkich by³a taka sielanka jak opisujecie. Mimo tego, tak¿e mi³o wspominam poczatki swojego wêdkowania. Chocia¿ obecnie te¿ nie narzekam, bo u nas s± rybki. Wiêkszo¶æ wypuszczam, nie jadam ryb s³odkowodnych, maj± za du¿o o¶ci, wolê je¶æ morskie(filety bez o¶ci) (2018-03-01 17:11)


Strona główna / strony_2013_2014 / Szkolne obchody Dnia Nauczyciela\nW dniu 10 października 2013 r. Zespół Szkół Podstawowo-Gimnazjalnych uroczyście obchodził Dzień Edukacji Narodowej. Na sali gimnastycznej zgromadziło się grono pedagogiczne z dyrekcją, pracownikami administracyjnymi szkoły oraz przedstawicielami Rady Rodziców, a także dzieci ze Szkoły Podstawowej i młodzież z Gimnazjum.\nPo krótkim powitaniu zebranych przez członka Rady Samorządu Uczniowskiego - Sebastiana Maciuszka - życzenia dla pedagogów i pracowników szkoły złożyła nowo wybrana przewodnicząca Samorządu Uczniowskiego Magdalena Potoniec:\npowstałby wiersz o nauczycielu”\nZ okazji Dnia Edukacji Narodowej pragniemy podziękować nauczycielom i pracownikom szkoły za trud, wyrozumiałość i serce. Życzymy wielu niezapomnianych i pięknych chwil w pracy zawodowej i słońca, które rozjaśni każdy dzień, pozwoli zapomnieć o troskach i kłopotach.\nPrezentem z okazji święta był montaż poetycko-teatralno-muzyczny przygotowany przez dzieci i młodzież naszego Zespołu pod kierunkiem: p. M. Liber, M.Kunickiej-Hajdugi, G. Krawczyka oraz M.Janur i A.Nawojowskiej.\nPodczas uroczystości Chór szkolny zaśpiewał utwory w formie kanonu, jak również ‘a’ cappella. Chórem dyrygował Daniel Żelasko. Wysłuchano także dwóch melodii zagranych na fletach przez uczniów klas V oraz pięknych recytacji wierszy.\nKoło teatralne „BIS” z Gimnazjum zaprosiło na spektakl pt. „Kopciuszek XXI w.” Scenariusz został oparty na motywach baśni. Frania - współczesny Kopciuszek (Magdalena Potoniec) dzięki pomocy dobrej Wróżki przybywa na bal i gubi pantofelek - kalosz rozmiar 46 :-) Bystry Królewicz szybko kojarzy fakty i udaje mu się dotrzeć do właścicielki bucika. Po wyznaniu Frani swego gorącego uczucia, prosi ją o rękę i odbywa się huczne wesele. Finałową piosenkę „Windą do nieba” wykonał zespół „Experyment”. Humorystyczna część artystyczna wywołała wiele radości i uśmiechów wśród publiczności. Sympatycznym akcentem było serwowanie zgromadzonej widowni przez Królewicza - Kamila Kotasa - na srebrnej tacy chrupiących chipsów (wykorzystanych jako jeden z rekwizytów przedstawienia). Po przedstawieniu uczeń Sebastian Maciuszek wyrecytował wiersz Juliana Tuwima pt. „Nauka”.\nNastępnie głos zabrał Przewodniczący Rady Rodziców- p.Golonka, składając najlepsze życzenia z okazji Dnia Edukacji Narodowej.


Pierwszy system HMI/SCADA ze wsparciem dla technologii Multi-Touch\nPierwszy system HMI/SCADA z zastosowaniem technologii Multi-Touch\nW przemyśle ekranów dotykowych używa się z powodzeniem od wielu lat. Wykorzystanie ekranów dotykowych w przemyśle konsumenckim, jak np. w urządzeniach iPhone, zrewolucjonizowało sposoby obcowania ze sprzętem technicznym.\nPodstawą tej rewolucji jest ekran dotykowy z funkcją multi-touch, który obsługuje się za pomocą różnych skoordynowanych dotknięć i ruchów.\nZastosowanie ekranów dotykowych w przemyśle\nZasadniczo wykorzystanie ekranów dotykowych w sprzęcie elektronicznym codziennego użytku jak i w systemach automatyki przemysłowej czyni ich obsługę łatwiejszą, jednakże w sektorze przemysłowym niezbędne są dodatkowe wymagania w kwestii bezpieczeństwa i niezawodności. Dzięki zaawansowanym rozwiązaniom ekranów dotykowych dedykowanych dla przemysłu samochodowego, coraz powszechniej wykorzystywane są panele dotykowe do obsługi procesów produkcyjnych.\nSprawdziły się tam ze względu na swoją niską podatność na uszkodzenia. Nie brudzą się tak łatwo jak klawiatury komputerowe czy myszy. Zasadniczą korzyścią ich stosowania w porównaniu do klasycznej klawiatury komputerowej jest dowolność konfiguracji. Zmiany w procesach produkcyjnych nie muszą oznaczać poważnych zmian okablowania paneli sterowania - może to być przeprowadzone programowo.\nMultitouch z zenon\nPrzełomowy sukces ekranów z funkcją multi-touch w elektronice konsumenckiej zainspirował środowisko automatyki przemysłowej do zastosowania tej technologii w systemach HMI/SCADA. zenon to pierwszy na świecie system HMI/SCADA ze wsparciem dla technologii multi-touch.\nKorzyści płynące z zastosowania technologii multi-touch w systemach HMI/SCADA:\nzwiększone bezpieczeństwo użytkowania (np. dzięki możliwości oburęcznej obsługi ekranów dotykowych)\nzwiększona użyteczność (np. dzięki możliwości powiększenia ekranu dwoma palcami)\nzredukowanie czasu potrzebnego na szkolenie dzięki bardziej intuicyjnej obsłudze... i wiele więcej!\nSprawdź na żywo!\nSkontaktuj się z nami, aby zaplanować indywidualną prezentacje: automotive@copadata.com


Policja Mysłowice: Funkcjonariusze policji i ITD ponownie kontrolowali legalność przewożonych odpadów - Myslowicki24\nPolicja Mysłowice: Funkcjonariusze policji i ITD ponownie kontrolowali legalność przewożonych odpadów\nPolicjanci mysłowickiej drogówki i Wydziału dw. z Przestępczością Gospodarczą wraz funkcjonariuszami Inspekcji Transportu Drogowego prowadzili wczoraj na terenie naszego miasta kontrole pojazdów ciężarowych. Mundurowi sprawdzali m.in. legalność przewożonych odpadów, które mogą zagrażać zdrowiu i życiu ludzkiemu oraz środowisku. Policjanci zwracali szczególną uwagę na sposób załadunku, a także na zgodność ich zawartości z posiadanymi dokumentami przewozowymi.\nPolicjanci z Wydziału Ruchu Drogowego i Wydziału dw. z Przestępczością Gospodarczą mysłowickiej komendy prowadzili wczoraj działania z funkcjonariuszami Inspekcji Transportu Drogowego. Głównym celem akcji było ograniczanie nieprawidłowości związanych z przewozem drogowym towarów, w tym także odpadów. Stróże prawa zwracali szczególną uwagę na sposób załadunku, oznakowanie pojazdu, a także na zgodność ich zawartości z posiadanymi dokumentami przewozowymi. Tradycyjnie sprawdzano także stan techniczny kontrolowanych pojazdów, uprawnienia kierowców oraz ich stan trzeźwości. Mundurowi skontrolowali w sumie 50 pojazdów, w tym 17 przewożących odpady. Stróże prawa ujawnili dwa naruszenia dotyczące czasu pracy oraz zatrzymali kierowcę mana, u którego stwierdzono ingerencję w działanie tachogarfu. Sprawą 65-letniego mieszkańca Rudy Śląskiej zajmie się sąd.\nPonownie przypominamy właścicielom firm transportowych i kierowcom pojazdów dostawczych przed poważnymi konsekwencjami nielegalnego transportowania odpadów niebezpiecznych. Przypominamy, że każdy kierowca samochodu przewożącego ładunek powinien posiadać dokumenty potwierdzające fakt przewożenia danej substancji. W przypadku niezgodności dokumentacji ze stwierdzonym stanem faktycznym lub braku zezwolenia na przewóz substancji niebezpiecznych, samochód zostanie zabezpieczony do czasu decyzji urzędników odnośnie utylizacji odpadów. Do czasu wydania decyzji pojazd może przez dłuższy czas stać na parkingu, w wyniku czego generowane będą straty przewoźnika.\nPonadto, zarówno firmie jak i kierowcy, który nie posiada stosownych uprawnień i dokumentów, grożą poważne konsekwencje takiego postępowania. Osoby te mają obowiązek wstępnej weryfikacji i kontroli przewożonego ładunku oraz wymaganych dokumentów przewozowych. Należy zawsze zwracać uwagę komu wynajmujemy środek transportu, ponieważ przez nieuczciwych zleceniodawców pojazdy mogą zostać zabezpieczone i w tym czasie nie będą przynosiły zysku. Zalecamy daleko idącą rozwagę i odpowiednie sprawdzenie osób i firm, którym wynajmowane są samochody.\nKomenda Miejska Policji w Mysłowicach, http://myslowice.slaska.policja.gov.pl/k16/informacje/wiadomosci/319747,Funkcjonariusze-policji-i-ITD-ponownie-kontrolowali-legalnosc-przewozonych-odpad.html


Materace Koszalin - jak wybrać najlepszy dla siebie model? - InformacjeKoszalin\nDobry sen jest podstawą zdrowego organizmu. Podczas snu głębokiego metabolizm zwalnia, organizm się regeneruje i zwalcza hormony stresu nagromadzone przez cały dzień. Wbrew pozorom masz ogromny wpływ na jakość swojego snu. Zacznij od ograniczenia niebieskiego światła wieczorem, odpowiednią ilość snu i dobrze dobranego materaca. Jak wybrać najlepszy dla siebie model materaca?\nRodzaje materacy - jak dobrać materac?\nDo głównych zadań materaca należy uzyskanie jak najlepszego podparcia dla kręgosłupa. Idealny materac dla Ciebie dostosuje się do Twojego ciała, zapewniając maksimum wygody i co najważniejsze - unikniesz porannego "połamania". Pewnie znasz to uczucie, kiedy o poranku, zamiast sprawnie przygotowywać się do reszty dnia, usilnie próbujesz się rozprostować. Z dobrze dobranym materacem raz na zawsze unikniesz tego problemu.\nDo najpopularniejszych materacy należą materace pianowe wykonywane z pianki wysokoelastycznej lub termoaktywnej.\nPierwsza z nich reaguje na nacisk i błyskawicznie dopasowuje się do pozycji, w jakiej ułożone jest ciało. Pianka wysokoelastyczna dba o odpowiednie podtrzymanie kręgosłupa, nawet kiedy podczas snu często zmieniasz pozycje. Jednym z klasycznych przykładów materaca z piany wysokoelastycznej jest model Modern Hilding.\nPianka termoelastyczna natomiast reaguje na ciepło. W momencie, kiedy położysz się na materacu wykonanym z pianki termoelastycznej, ta odtworzy kształt Twojego ciała, przyjemnie Cię otuli i zapewni odpowiednie podtrzymanie kręgosłupa przez całą noc. Model Hilding Salsa będzie idealny jako pierwszy materac z tej kategorii.\nDla alergików najlepszym wyborem będzie materac lateksowy. W połączeniu z mleczkiem kauczukowym jest materiałem antygrzybicznym i antybakteryjnym. Lateks jest bardzo elastycznym i wytrzymałym materiałem. Dopasowuje się do ciała, zapewniając doskonałe podparcie dla kręgosłupa. Warto zwrócić uwagę na model Hilding Melody, który świetnie reprezentuje tę kategorię.\nZdecydowaną zaletą materaców pianowych jest to, że nie skrzypią, nie falują i dają duży komfort snu nawet wtedy, kiedy na tym samym materacu śpią dwie osoby.\nDobrej jakości materac sprężynowy sprawdzi się równie dobrze, jak materac pianowy. Po czym poznać dobry materac sprężynowy? Jest wykonany z ogromnej ilości niewielkich sprężyn, z których każda jest umieszczona w osobnej kieszeni fiszbinowej. Taka konstrukcja materaca pozwoli odpowiednio zareagować na nacisk i dostosować się do ciała tak, żeby kręgosłup miał doskonałe podparcie przez całą noc. Materace wyprodukowane w ten sposób nie skrzypią, nie odgniatają się i nie falują. Na takim materacu spokojnie wyśpią się dwie osoby. Są nieco droższe niż materace z piany, jednak np. model Tango Hilding cenowo jest bardzo zbliżony do materacy pianowych.\nCzy materac kupię stacjonarnie w Koszalinie?\nProducent materacy Hilding współpracuje z takimi markami jak Natura, Galaxy dla Agata Meble, Sleepmed, FitSleep, Pan Materac, Senpo, więc materace można zakupić w sklepach stacjonarnych tych firm. Materace Koszalin to strona, na której z łatwością wyszukasz sklepy stacjonarne w Koszalinie, w których będziesz mógł obejrzeć, przetestować i wybrać odpowiedni materac dla siebie. Profesjonalni doradcy pomogą dobrać materac z odpowiednim wypełnieniem dla twojej sylwetki. Nawet takie czynniki jak waga i wzrost mają spore znaczenie przy wyborze odpowiedniego materaca. Z doświadczonym sprzedawcą łatwiej podejmiesz decyzje i będziesz mógł cieszyć się dobrej jakości snem!


Legendarna góra Radhošť\n10 czerwiec 2017 roku\nKierownik wycieczki: Marek SZALA\nPogoda: zmienna, ale dobra\nW drodze na legendarną górę zatrzymujemy się na w Hukvaldach, gdzie na wzgórzu stoją romantyczne ruiny średniowiecznego zamku. Są one ozdobą Moraw i świetnym punktem widokowym. Zamek w Hukvaldach wybudowali niemieccy hrabiowie z Huckeswagen, lecz później często zmieniał swoich właścicieli. Należał m.in. do biskupstwa, potem do husytów, służył również za więzienie dla źle sprawujących się księży, a także uczestnikom powstania chłopskiego w 1695 roku. Prawdopodobnie nigdy nie został zdobyty przez nieprzyjaciela. Stawiał opór atakom i oblężeniom m.in. Duńczyków i trzykrotnie Szwedów. Dopiero w 1762 część zamku uległa zniszczeniu, po uderzeniu pioruna w drewniane budynki znajdujące się wewnątrz. Obecnie zamek to atrakcyjny cel wycieczek. Zwiedzamy go pod chmurą w deszczu oprowadzani przez czeskiego przewodnika.\nPo przyjeździe do Rožnova pod Radhoštěm ruszamy na górę Radhošť. Stare legendy mówią, że góra Radhošť byłą siedzibą Radegasta - starosłowiańskiego boga słońca i wojny, ale również boga urodzaju i gościnności. Słowianie od dawnych czasów uważali gościnność za najwyższą cnotę i obowiązek. Niektóre źródła podają go też za boga wieczornego nieba, ognia i światła gwiazd. Radegast okazuje się być łaskawy i wnet znosi deszczowe chmury, choć mgły wciąż parują nad lasami porastającym zbocza gór.\nGrzbiet ciągnący się od szczytu słynie z fantastycznej panoramy, otwierającej widoki na Wsetińskie Wierchy, Hostińskie Wierchy, Jaworniki, Jesioniki, Góry Onderskie, Małą Fatrę. Dzisiaj nieco ograniczone, bo chmury wciąż kłębią się na horyzoncie. Przy sprzyjających warunkach widać stąd nawet Tatry. Przylegający od północy rezerwat „Radhošt” nadaje naszej trasie posmaku wysokogórskiego, który chroni połacie skarlałych świerków oraz kosodrzewiny. Roślinność ta jest tutaj ewenementem, bo zwykle występuje na wysokościach znacznie wyższych niż 1000 metrów n.p.m.\nTo jeszcze nie wszystko. Na przełęczy Pustevy zobaczyliśmy malowniczy budynek hotelu Maměnka, wyglądający jakby był z wyśnionej baśni. Jest najznakomitszym dziełem znanego architekta słowackiego Dušana Jurkoviča. Zachwyca żywą folklorystyczną stylizacją, obfitującą w przetworzone motywy ludowe. Stał tu jeszcze niedawno kompleks takich baśniowych budynków. Niestety w marcu 2014 roku strawił je pożar. Rozpoczęła się ich odbudowa. Jednak zanim znów stamną na przełęczy musimy poczekać jeszcze 2-3 lata. Tyle zajmie Czechom odbudowa tych architektonicznych perełek.\nRožnov pod Radhoštěm – Radhošť - Pustevny – Trojanovice - 10.06.2017\n10.06.2017 Rožnov pod Radhoštěm – Radhošť Czechy 16 Tak\n10.06.2017 Radhošť – Radegast – Pustevny Czechy 5 Tak\n10.06.2017 Pustevny – Tanečnice – Pustevny Czechy 3 Tak\n10.06.2017 Pustevny – Trojanovice Czechy 3 Tak


Fairy Fairy zapewnia moc czyszczenia, której możesz zaufać zawsze, kiedy zmywasz. Wystarcza na 3 razy dłużej niż się spodziewasz. Każda kropla płynu może umyć wiele zatłuszczonych naczyń, więc pomaga Ci oszczędzać. Nieważne, co myjesz – talerze, szklanki, garnki czy patelnie – niezawodna formuła Fairy łatwo rozpuszcza tłuszcz. Dostępny w różnych wariantach zapachowych – Cytryna, Pomarańcza z trawą cytrynową, Jabłko i Granat – oraz w różnych pojemnościach.\n7.59 PLN NewCondition https://dodomku.pl/Fairy_Plyn_do_mycia_naczyn_cytryna/56059.html\n5-15% anionowe środki powierzchniowo czynne, <5% niejonowe środki powierzchniowo czynne, <5% amfoteryczne środki powierzchniowo czynne. Konserwant (Methylchloroisothiazolinone(...)\nbrzoskwiniowy 900 g\nFirma Fairy prezentuje swoje wyroby w sklepie internetowym dodomku.pl od 14 stycznia 2009 - aktualnie dostępnych jest 1 produktów marki Fairy.


Kasyno mybet bonus bez depozytu gxdcx\n1MyBet to kolejne kasyno, które oferuje 10 darmowych spinów bez depozytu dla użytkowników forum. Wszystko co należy zrobić to: 1. Zarejestrować się w kasynie: 1MyBet 2. Wpisać kod bonusowy 1BPOL …\nKasyno bonusy początkowe to w głównej mierze gratisowe wpłaty, które uzależnione są od kwoty, jaką wpłacamy do depozytu kasyna. Niektóre kasyna proponują automatyczne wpłaty bonusowe. Wystarczy założyć konto oraz wpłacić jakąkolwiek sumę, żeby dostać bonus … Niemal każde kasyno internetowe proponuje swoim graczom możliwość otrzymania bonusu na start, może to być bonus bez depozytu, innym razem kasyno oferuje wysoki bonus od wpłaty. Dziś … Każdy oferowany przez kasyno online bonus bez depozytu jest obwarowany wymaganiami dotyczącymi obrotu — nierzadko kasyno online prosi o nawet 100-krotne obrócenie kwoty bonusu. Oznacza to, że jeśli korzystasz z bonusu 10 USD, to aby spełnić wymogi, musisz postawić 1000 spinów o wartości 1 USD za każdy obrót. Kasyna z bonusami bez depozytu wiedzą jak nas zachęcić! Bonus zawsze cieszy gracza. Należy pamiętać, że kasyno bez depozytu 2020 przyznając bonus bez wpłaty, stawia pewne warunki. Jeśli gracz ich nie spełni, bonus zostanie cofnięty. Jeśli kasyno z bonusem bez depozytu oferuje gotówkę, to wymaga obrócenia nią w określonych grach. Sprawdź listę bonusów bez depozytu udostępnioną przez RankingKasyn.pl. Należy zatem przede wszystkim otworzyć konto w darmowym kasynie online, aby zgarnąć bonus za rejestrację bez depozytu. Oczywiście tak się stanie tylko wtedy, jeśli kasyno oferuje nam bonus powitalny bez depozytu .\nBetsafe dodaje 5 spinów bez depozytu na Twin Spin po zapisaniu się do promocji oraz bonus 100% do 400 PLN i 50 spinów po obrocie 130 PLN. odbierz bonus czytaj news Betsafe: 50 spinów bez depozytu …\nKasyno bonus powitalny bez depozytu 2021 nie zawiera jedynie darmowych spinów. Niektóre kasyna idą o krok dalej i oferują nawet darmowe pieniądze, które możesz wykorzystać w grach. Pieniędzy nie możesz wypłacić, jednak bez … Bonus powitalny . To szalone kasyno jest crazy, ponieważ rozdaje kasę użytkownikom serwisu BonusBonusBonus. Zostań jednym z nich. Wejdź na stronę kasyna Crazy Vegas, a otrzymasz ekskluzywny bonus powitalny o wartości 100% pierwszej wpłaty. Jeśli dokonasz depozytu przy użyciu Neteller, UseMyBank, Moneybookers, Money Transfer lub też przelewu bankowego, kasyno … 20 Free Spinów bez depozytu na slot Queen of Gold i 2000zł w bonusie w kasynie FEZbet. Bonus bez depozytu - 50 free spinów za rejestracje w kasynie Vulkan Vegas. Darmowy bonus za rejestrację 20 PLN w Energy Casino. 500PLN oraz 150 Darmowych obrotow z kodem bonusowym NITRO. 40 Free Spinów za rejestrację w bonusie bez depozytu …\nBonus bez depozytu to nic innego, jak oferowana przez kasyno nowemu klientowi określona kwota pieniędzy, przy czym nie wymaga się wpłaty własnych środków. Aby móc wypłacić te pieniądze, gracz …\nBonus bez depozytu za rozpoczęcie gry jest przyznawany graczom kasyna online. Darmowe kasyno bez depozytu daje Ci możliwość uzyskania prawdziwego dochodu. Bonusy, które możesz otrzymać bez rejestracji, podczas gdy strona będzie działać, jeśli wpłacisz gotówkę, aby rozpocząć bez depozytu. Bonus kasynowy bez depozytu - 20 free spinów w Ego Casino Dla wszystkich osób, które interesują się promocjami i bonusami w kasynach internetowych, mamy bardzo dobrą wiadomość. Otóż na rynku pojawiła się zupełnie nowa i atrakcyjna oferta, jaką jest bonus kasynowy bez depozytu - 20 free spinów w Ego Casino . 5 € za darmo! - bez depozytu (Nowi Klienci) Bonus 100% aż do Dodatkowo 1500 zł przy pierwszym depozycie (Nowi klienci) Polscy gracze są akceptowane (Zmień kraj) Gry w przeglądarce - Nie ma potrzeby pobierania; gry dla urządzenia mobilne - Graj w gry kasynowe na smartfonie lub tablecie; kasyno na żywo - Zagraj z prawdziwych krupierów w NOWOŚĆ!!! - Zarejestruj się w kasynie FEZbet i odbierz bonus kasynowy bez depozytu - 20 darmowych spinów na grę na maszynie kasynowej Queen of Gold!Dodatkowo bonus dla nowych graczy do 2000PLN dla tych, oraz dodatkowe free spiny.\nTylko ci chłopacy znają, które gry kasyno bonus bez depozytu wybierać. bonusy bez depozytu kasyno, również i on-line kasyna, mają przewagę w każdej grze i na każdej pojedynczej stawce. Dlatego duża wygrana w kasyna z bonusem bez depozytu …\nCzy zatem naprawdę istnieje kasyno z bonusem na start bez depozytu? Tak, i to nie jedno. Takich kasyn online są dziesiątki, jeśli nie setki. Konkurencja na rynku jest tak mocna, że kasyna online często nie mają wyjścia i muszą się wyróżnić na tle konkurencji oferując free spiny bez depozytu … 30 FS bez depozytu zgarnij bonus Jak założyć konto w kasynie? Dowiedz się jak najprościej założyć konto w kasynie internetowym i jak wygląda proces rejestracji w kasynach online oraz jakie są … Bonus bez depozytu obejmuje najcz??ciej pakiet zawieraj?cy darmowe obroty (zwykle oko?o 20-30 zakr?ce?) lub niewielkie do?adowanie got?wkowe (zwykle 20-30 PLN). Bonus za rejestracj? to nic innego jak bonus bez depozytu… Kasyno Bet-at-home to jedna z najbardziej zaufanych firm na rynku. Recenzja Kasyno Bet-at-home. Bonus kasyna Bet-at-home to 100% do 2200 zł LUB 50% do 5000 zł bez żadnych haczyków! Dodatkowo po wpłacie free spiny na Starburst! Kasyno … kasyno bonus bez depozytu. Nawet 3050 PLN w bonusach i do 500 darmowych spinów. 11 stycznia, 2021 Kasyna internetowe w 2021 roku prezentują nowe bonusy od depozytu i darmowe spiny, Betsson … Osławiony Kasyno Bonus Bez Depozytu jest fantastycznym sposobem na to, abyś wypróbował różne gry bez ryzykowania swoimi pieniędzmi. Bonusy Bez Depozytu pozwalają Ci na zbudowanie kapitału zanim jeszcze wpłacisz jakiekolwiek swoje środki do gry, bez względu na to czy jest to Kasyno …\nKasyno – bonus za rejestrację bez depozytu. Kasyno bez depozytu to wyjątkowa szansa na zdobycie atrakcyjnych wygranych zupełnie za darmo. To musisz wiedzieć: Darmowy bonus możesz zgarnąć … Kasyno bonus powitalny bez depozytu 2021 nie zawiera jedynie darmowych spinów. Niektóre kasyna idą o krok dalej i oferują nawet darmowe pieniądze, które możesz wykorzystać w grach. Pieniędzy nie możesz wypłacić, jednak bez … Bonus powitalny . To szalone kasyno jest crazy, ponieważ rozdaje kasę użytkownikom serwisu BonusBonusBonus. Zostań jednym z nich. Wejdź na stronę kasyna Crazy Vegas, a otrzymasz ekskluzywny bonus powitalny o wartości 100% pierwszej wpłaty. Jeśli dokonasz depozytu przy użyciu Neteller, UseMyBank, Moneybookers, Money Transfer lub też przelewu bankowego, kasyno … 20 Free Spinów bez depozytu na slot Queen of Gold i 2000zł w bonusie w kasynie FEZbet. Bonus bez depozytu - 50 free spinów za rejestracje w kasynie Vulkan Vegas. Darmowy bonus za rejestrację 20 PLN w Energy Casino. 500PLN oraz 150 Darmowych obrotow z kodem bonusowym NITRO. 40 Free Spinów za rejestrację w bonusie bez depozytu … Zagraj w kasynie online bez osadzania! Dla tych, którzy lubia grac w ruletke, blackjack, automaty do gier itp., i nie chca ryzykowac swój kapital tutaj ma szanse rozpoczac gre, nie wydajac ani grosza, aby otrzymac bonus cash darmowe kasyno pieniadze po prostu wybrac jedna z ofert bez depozytu … 1MyBet to kolejne kasyno, które oferuje 10 darmowych spinów bez depozytu dla użytkowników forum. Wszystko co należy zrobić to: 1. Zarejestrować się w kasynie: 1MyBet 2. Wpisać kod bonusowy 1BPOL … Kasyno bonus od depozytu to nie tylko zastrzyk got?wki czy reload bonus? to tak?e pakiety free spins! Free spins, wyst?puj?ce w j?zyku polskim pod takimi nazwami jak darmowe obroty czy?gratisowe …


Joga dla początkujących. 🔥 Joga w domu: od jakich ćwiczeń zacząć?. 2019-12-15\nJoga dla początkujących. Joga w domu: od jakich ćwiczeń zacząć? 2019-12-15\nJoga dla początkujących: 5 podstawowych asan — Krok do Zdrowia\nNie są one na tyle zaawansowane, by stwarzać poważne ryzyko kontuzji. Wiem, że wiele osób w tej pozycji ma trudności z utrzymaniem prostych pleców. Profesjonalni nauczyciele z wieloletnią praktyką zapraszają na: jogę dla początkujących oraz dla początkujących plus, jogę dla kręgosłupa light, autorskie ćwiczenia Body Balance przy muzyce. Pozwala Ci zrelaksować się i pomaga także zmniejszyć nadmierne napięcie mięśni i poziom stresu. Prawie wszystkie z nich stanowią idealne połączenie polityki, filozofii i poezji.\nPoczujesz energię, a Twoja sylwetka wyciągnie się i wyprostuje. Od początku naszego istnienia, przyświeca nam jeden cel - sprostać oczekiwaniom nawet najbardziej wymagających osób i zarażać pasją, jaką jest dla nas hatha joga. Tak naprawdę wystarczy chęć i uporządkowana, spokojna przestrzeń. Joga w centrum Warszawy Nasza szkoła jogi w Warszawie to miejsce, które stworzyliśmy z myślą o każdym, kto chce pracować nad ciałem i duchem, zadbać o swoje zdrowie, a także utrzymać witalność i równowagę. Asany rozlozone na czynniki pierwsze. Bardzo często słyszę to pytanie i chociaż, by opisać każdy styl jogi musiałabym zrobić osobny post, to jeśli jesteś początkującym zdecydowanie polecam Ci zacząć od Hatha Yogi.\nPracował jako instruktor WuShu, instruktor gimnastyki, pływania, kulturystyki, podnoszenia ciężarów oraz samoobrony kobiet. Na moim kanale Youtube znajdziesz serie 7 Dni Kurs Jogi dla Początkujących, którą stworzyłam specjalnie dla osób, które chcą poznać jogę i rozpocząć ćwiczenia! Są to bardzo naturalne pozycje, które pozwolą Ci zrelaksować się w trakcie i pomiędzy ich wykonywaniem. Stworzyli¶my przestrzeñ dla osób gotowych d. Ćwiczę joge od czasu do czasu od okolo 2 lat. Dla wygody dobrze jest spiąć włosy i zmyć makijaż. Jeśli chcesz spróbować jogi, możesz zacząć ćwiczyć ją w domu, ale zdecydowanie lepiej jest udać się na pierwsze zajęcia do profesjonalnego instruktora. Shavasana pozwoli Ci na całkowite rozluźnienie się i usunięcie nagromadzonego napięcia.\nOkazuje siê wtedy, ¿e praktyka mniej lub bardziej skomplikowanych pozycji, sprawia, ¿e cia³o czuje siê stabilnie, pewnie i dobrze. Pięknie ktoś kiedyś powiedział, że prawdopodobnie nawet nie zdajesz sobie sprawy, do czego Twoje ciało jest zdolne i jak dobrze może się czuć. Natomiast kilku miesięczny kurs astanga jogi zakończyłam z powodu bólów szyi spowodowanych praktyką świecy bezpośrednio na macie bez żadnych pomocy jak jest to wymagane w tej odmianie jogi. Od 15 lat praktykuję joge pod kierunkiem najlepszych nauczycieli m. Nazywam się Justyna i kocham dobre jedzenie oraz jogę. Poczuj sposób, w jaki stopniowo rośnie nacisk na Twoje pięty.\nJoga dla początkujących :: Sivananda Yoga\nOdkąd zostałam mamą mam niewiele czasu dla siebie, więc te kilkadziesiąt minut jogi to moment, kiedy mogę pobyć sama ze sobą, odpocząć i skierować myśli na inny tor. Zapoznałem się z informacją o przetwarzaniu danych osobowych. Bardzo lubimy naszych sąsiadów i nie zakłócamy im ciszy, nie rozmawiamy głośno na klatce i nie tupiemy na schodach. Ćwiczyć jogę w domu czy w studiu? Moja historia z Hatha Yoga, była taka, że dopiero po latach trafiłam na zajęcia Hatha Jogi. Rzadko kiedy udaje siê wykroczyæ poza w±ski, stworzony przez umys³ i uwarunkowany przez przesz³o¶æ, osobowy sens istnienia. Na co dzień zwykle oddychamy płytko — jesteśmy zgarbieni, zasiedziali, przez co nabieramy mało powietrza do płuc. Nasza oferta to bogata gama propozycji zarówno dla osób początkujących, które zaczynają swoją przygodę z jogą, jak również osób zaawansowanych, które od dłuższego czasu praktykują jogę.\nJoga dla początkujących: sztuka harmonizowania ciała i umysłu — Piękno umysłu\nCzęsto pierwsze wejście jest za darmo, można znaleźć wiele promocji lub darmowych lekcji. Utrzymuj się w górze również dzięki mięśniom pleców. Mamy tu formę ćwiczeń, które mogą wpłynąć na każdego z nas. Na początku chciałabym zaznaczyć, że porównując jogę do wielu dyscyplin sportowych czy ćwiczeń na siłowi. Dodaj komentarz Twój adres email nie zostanie opublikowany.\nDzisiaj jest dostępnych kilka innych nagrań także polskich nauczycieli. . To też je wzmacnia, więc nie bój się robić tych pozycji. Żeby nie ślizgał się po podłodze, połóż go na dywanie. Padmasana, czyli pozycja lotosu Joga dla początkujących oferuje także medytację, a pozycja lotosu jest do tego idealna.\nJoga dla początkujących w domu - to odpowiedź na pytanie jak zacząć jogę! Z pewnością nie zdawałeś sobie sprawy z tego, że istnieje takie coś, jak joga dla początkujących. J oga jest dla Ciebie Joga jest naszą pasją. Podobno nie powinno się ćwiczyć jogi samemu bez żadnych podstaw zagłębionych z instruktorem, dobrze więc by było, byście — zanim zaczniecie ćwiczyć sami — udali się na kilka zajęć z joginem i tym samym sprawdzili, czy joga w ogóle jest dla Was. Czytaj też: Ważne też, aby podczas praktykowania jogi w domu cały czas pamiętać o oddechu wdech robimy przy rozciąganiu i ani na chwilę nie wstrzymywać powietrza. Dowiesz się także skąd bierze się Twoja siła.\nCzęść wymaga dużej siły i elastyczności, ale większość można dostosować do swoich możliwości i wykonać również w wersji dla osób początkujących. Trudniejsze asany powinieneś wykonywać pod okiem instruktora lub kogoś kto wie jak Cię asekurować. Podsumowując, styl nie ma takie znaczenia, jak ogromnie ważne jest byś uważał na siebie i był obecny umysłem, nie tylko ciałem na zajęciach. Ukończył Akademię Wychowania Fizycznego w Warszawie. Spotkasz się z nią na niemal każdych zajęciach. Często Nasz umysł kreuje obawy przed rozpoczęciem czegoś nowego. W Internecie istnieje dużo filmików, o różnym stopniu zaawansowania.\nCo jest potrzebne by zacząć jogować w domu? Przepraszam za dlugi post ale moze uda Ci sie cos poradzic: bo strasznie mnie to frustruje? Pozycja motyla Zapewniamy, że będziesz uwielbiać tę pozycję. Oferujemy specjalne zajęcia tematyczne np. Zacznij od grupy początkującej lub kręgosłupa. Chociaż studiowałam prawo, postanowiłam podróżować z matą i blenderem. Przede wszystkim należą do nich rośliny. Niezależnie od tego, jakie są Twoje powody zainteresowania się jogą dla początkujących, istnieją pewne pozy asany , które pomogą Ci wykonać pierwszy krok.