Basen Dmuchany Brodzik Dla Dzieci 122x25cm Bestway 51009 - nowoczesne technologie dla Ciebie\n[A] Basen Dmuchany Brodzik Dla Dzieci 122x25cm Bestway 51009 (B1) K45\nNajważniejsze cechy i zalety basenu:\nPiękny wzór z morskimi stworzeniami\nŚrednica po napompowaniu: 122cm\nWysokość po napompowaniu: 25cm\nDuża pojemność aż 140 litrów\nwymiary(śr/wys): 122/25 cm\nOSTRZEŻENIE: produkt przeznaczony wyłącznie do użytku pod nadzorem osoby dorosłej\nWYŚMIENITA ZABAWA NA ŚWIEŻYM POWIETRZU\nBasen dmuchany o pojemności 140 litrów o wymiarach 122x25cm to świetne rozwiązanie w upały dla maluchów. Trzy identyczne pierścienie wyposażone w system wzajemnie połączonych dysz, dodatkowo zabezpieczone są przeciwko wydostawaniu się powietrza na zewnątrz. Basen wykonany z mocnego materiału winylowego.\nWYTRZYMAŁY, BEZPIECZNY I ODPORNY NA USZKODZENIA\nBasen dla dzieci wykonany jest z gładkiego i elastycznego materiału winylowego, który amortyzuje uderzenia i minimalizuje ryzyko przedziurawienia. Basen składa się z trzech pierścieni. Każdy z nich jest pompowany osobno, co sprawia że basenik jest bardzo stabilny. Pierścienie zostały wyposażone w system wzajemnie połączonych dysz, co dodatkowo zabezpiecza je przed wydostawaniem się powietrza na zewnątrz. Każdy z pierścieni wyposażony został także w osobny zawór bezpieczeństwa, przez który można nadmuchać wybraną obręcz.\n3 ZAWORY BEZPIECZEŃSTWA\nBasen wyposażony został w 3 zawory bezpieczeństwa, przez które można nadmuchać lub spuścić z niego powietrze. Każdy pierścień posiada osobny zawór, dzięki czemu możemy nadmuchać tylko wybrane okręgi.\nWodoodporna łatka pozwoli Ci skutecznie i szybko uratować nadmuchany basen. Możesz dokonać naprawy nawet wtedy, gdy jest on wypełniony wodą.\nBasen "Bestway" 51009\nBasen Dmuchany Brodzik Dla Dzieci 122x25 Bestway\nBASEN DMUCHANY Brodzik Dzieci 122x25 BESTWAY 51009\nBasen Dmuchany Basenik Brodzik 122cm Bestway 51009\nBASENIK BASEN DMUCHANY BRODZIK BESTWAY 122x25 CM\nBASEN DMUCHANY "BESTWAY" 51009 122x25cm\n[A]  Basen Basenik dla Dzieci 152x30 cm BESTWAY 51026 (C5) D288\n[B] Pistolet na Wodę Broń Wodna Strzelba Sikawka 38cm (A12) U320\n[A] Kółko Dmuchane Samochód z Kierownicą Ponton Materac (A11) D138\n[A] Kółko Dmuchane Do Pływania Dla Dzieci Ponton Materac 50cm (A15) U319


Bardzo proszę o opinię o stanie więźby dachowej.\nJest to świeżo zamontowana więźba, obecnie już założona membrana, na ten moment jeszcze bez dachówki, jednak wkrótce będzie kryta.\nCzy stan tej więźby jest akceptowany?\nZdjęcia dostępne pod tym linkiem: https://photos.app.goo.gl/z7FtpRa9NbgbdbDa8\nEdytowano 14 lipca 2019 przez zenek (zobacz historię edycji)\n33 minuty temu, KriX96 napisał:\nTylko nie bardzo wiem o co Ci chodzi. Czy o stan elementów drewnianych (spękania w pełni akceptowalne), stan połączeń elementów - nie bardzo widoczne, stan zakonserwowania - diabli wiedzą, coś tam zaciapano.\nKiedyś cieśle łączyli wszystko na zaciosy, gwoździe czy śruby były jedynie elementem stabilizującym, tutaj widzę łaczenia doczołowe, ale w takiej sytuacji trudno ocenić jak to pracuje nie widząc reszty elementu, bo nie wiem w którym to miejscu więźby.\n49 minut temu, KriX96 napisał:\nZ tego co widać na załączonych fotka to tragedia, jak dla mnie więźba do poprawki.\nElementy łączące nie zapewnią stabilności więźby a łączenie krokwi z płatwią to już jakaś paranoja bo z tego co widzę to krokiew przyłapana jest do boku płatwi tylko gwoździem!!!!!\nCzym masz zamiar kryć dach?\nO przekrojach nie będę wspominał bo już zenek o tym pisał, mi też przekroje drewna nie pasują.\nPrzekroje są wykonane zgodnie z projektem, wiec myślę, że powinno być w porządku.\nImpregnat raczej trzeba będzie nałożyć jeszcze raz, bo wydaje mi się, że połowa jest bez żadnego zabezpieczenia.\nDach będzie kryty dachówką ceramiczną.\nDokładnie tak jest, tylko jeden gwóźdź jest łącznikiem płatwi z krokwią. Jak to poprawić?\nJeżeli jest to zrobione zgodnie z projektem to projektant dał ciała, a cieśla to chyba z łapanki bo nie widziałem aby krokwie miały przekrój kwadratowy i w dodatku jeszcze do pokrycia ciężkiego bo dachówka ceramiczna do takiego pokrycia się zalicza był taki przekrój.\nTe krokwie przytwierdzone jednym gwoździem do płatwi po położeniu dachówki będziesz podpierał od środka legarami, to jest więcej niż pewne.\nJa na twoim miejscu wstrzymałbym prace na dachu i wezwał inspektora nadzoru budowlanego, bo rozumiem że Kierownik Budowy pod takim wykonawstwem więźby się podpisał?\n4 godziny temu, KriX96 napisał:\nPrzekroje są wykonane zgodnie z projektem, wiec myślę, że powinno być w porządku\nCzy możesz w takim razie podać, jakie to przekroje, jakie wymiary: krokwi, płatwi, rozstaw więzarów, rozstaw krokwi?\nNa tej fotce krokiew wygląda jak łata - tak jest w projekcie?\npokrycia ciężkiego bo dachówka ceramiczna do takiego pokrycia się zalicza\nwłaśnie - blacha może, ale dachówka? A jeszcze snieg?\nKiedyś też był tylko jeden gwóźdź, ale krokiew opierała się na zaciosach, a nie na gwoździu. Gwóźdź był jedynie łącznikiem spajającym i obciążeń nie przenosił. U Ciebie trzeba by to wszystko dokładnie obejrzeć, ja ze zdjęć nie potrafię tego ocenić.\nA dachówka ceramiczna to spore obciążenie.\nKiedyś też był tylko jeden gwóźdź, ale krokiew opierała się na zaciosach, a nie na gwoździu.\nTak to kiedyś robiono.\nAle teraz też i tak się robi: http://pl.blog.dietrichs.com/2015/05/kulawka-narozna-ukosna/\nWygląda to na drewno klejone i trudno powiedzieć na ile jest to poglądowy, na ile realistyczny widok.\nJednak jestem zwolennikiem tej tradcyjnej więźby, z łączami ciesielskimi .\n9 godzin temu, KriX96 napisał:\nJeżeli zrobione zgodnie z projektem, to ok.\nTragedii nie widać, skąpa ilość zdjęć więc trudno ocenić, z tego co widać to wystarczy dozbroić przez śruby w jętkach, gwoździe lub blachy ciesielskie w kulawkach.\nZaimpregnować i tyle.\nGorzej z jest ze wstępnym pokryciem, przygotowane jest pod blacho dachówkę a ma być dachówka.\nNie tak, ale nie mam czasu na szukanie rysunków. W płatwi muszą być wycięte gniazda do obsadzania krokwi.\nAnimus, zdjęcia fakt są skąpe ale pewne szczegóły widać które mówią same za siebie że cała więźba jest tak zrobiona.\nPowiedz czy to łączenie jest poprawnie wykonane?\nA tu jest prawidłowo wykonanie połączenie krokwi z więźbą? I powiedz czy widziałeś krokwie o przekroju kwadratowym? bo takie tu występują a wiadomo że łatwiej złamać belkę o przekroju kwadratowym aniżeli o prostokątnym ustawiając ją na wysoki kant.\nMoim zdaniem to powinien obejrzeć konstruktor. Na podstawie paru zdjęć trudno oceniać. Jedno widać, że robota jest niechlujna.\nEdytowano 15 lipca 2019 przez animus (zobacz historię edycji)\nco do krokwi, to ja widzę że są prostokątne,\nPrzecież to nie kwestia prostokątnego przekroju, tylko wymiarów. Przekroju i rozstawu.\nŁata też zwykle ma przekrój prostokątny.\nPoza tym nadmiernie oszczędnościowe wymiarowanie więźby dachowej (nawet jeśli spełnia wyostrzone w dół wymagania konstrukcji) może jest atrakcyjne przy zakupie, natomiast po latach ekspoatacji może skutkowac odkształcaniem połaci, odkształcaniem poszczególnych częścii innymi wadami. To samo z tanim gwoździowaniem zamiast profesjonalnego łączenia poszczególnych elementów.\nŁącznie z mocowaniem do wieńca zelbetowego .\nNastępstwa są łatwo wyobrażalne. Jak w przysłowiu: Co tanie to drogie.\na co do krokwi, to ja widzę że są prostokątne,\nTak, jest to prostokąt ale bliżej do kwadratu aniżeli do krokwi 17X8 cm.\nSzkoda tylko że autor tematu milczy i nie podał jeszcze wymiarów owej więźby.\nWięźba ze zdjęć autora tematu raczej nie przypomina tej poniżej.\nJeżeli przekroje są zgodne z projektem, to nie możecie tu nic zarzucać, ten temat jest wyczerpany, ktoś to obliczył, a "na oko to se możecie tylko gdybać".\nKupę starych domów ma krokwie kwadratowe, stoją latami pod dachówką.\nKoledze też projektant wyliczył przekroje więźby pod dachówkę takie że jak zobaczył to cieśla to powiedział że blachy bał się na to położyć i zmienił przekroje na odpowiednie. Natomiast sąsiad mojego szwagra zrobił więźbę wg projektu i po ułożeniu dachówki więźba mu się zaczęła rozjeżdżać, więcej wydał na naprawę aniżeli zrobiłby to od podstaw.\nTylko nie są takiego przekroju jak na fotce, co najmniej mają one przekrój około 20 cm.\nNa fotce nie jesteś w stanie ocenić jaki to przekrój.\nW przybliżeniu jest to możliwe. Załóżmy że płatew ma przekrój 18X18 to krokiew ma około 12 cm wysokości 10 szerokości.\nSzkoda że autor nie napisze jakie ma przekroje.\nWyjaśnienie odnośnie wymiarów:\nKrokiew i jętka: 8x16\nCzyli prawidłowa, do przyjęcia.\nW przybliżeniu jest to możliwe. krokiew ma około 12 cm wysokości 10 szerokości.\nSam widzisz jak to wygląda gdybanie. Po co stresujesz KriX96 .\n. Załóżmy że płatew ma przekrój 18X18 to krokiew ma\nTo też krokiew.\nTylko narożna - krawężnica.\nAle nazywa się płatew i ma inny przekrój niż krokiew.\nZ fotki wydać że jętka jest wyższa aniżeli krokiew, ale cóż jak zmierzyłeś to wiesz.\nA płatwie jakie mają przekroje?\nGdzie ty widzisz tu płatew?\nZ fotki widać, że krokiew i dwie jętki w miejscu mocowania, mają podobne przekroje, ale skręcono je 1 śrubą.\nTu podwójne skręcenie śrubami\nAle co Ty pokazujesz? Mowa o czym innym a Ty wklejasz fotkę gdzie są faktycznie krokwie i jętki.\nJa pokazałem zdjęcie które wkleił KriX96 gdzie widać wyraźnie że płatew a dokładnie stolec leżący jest o wiele grubszy od krokwi.\nautor ma w zasadzie kleszcze (choć jętki ) a animus wkleił focię jętek, choć jak dla mnie sp.... jętek (lub kleszczy)\na tak lekko do tematu - mało łączników, bieda i tyle, sama konstrukcja jakoś się broni\nAle co Ty pokazujesz?\nPokazuje mocowanie dwoma prętami gwintowanymi.\nPokaż gdzie widzisz płatew.\nPokaż gdzie widzisz kleszcze.\nKleszcze obejmują 2 elementy konstrukcyjne na raz, ale to powinieneś wiedzieć.\nrzeczywiście niewyraźnie piszę\nno to dokładniej i poważniej: na zdjęciu które wkleiłeś to dla mnie ani jętki ani kleszcze\nA o czym zaczęła sie dyskusja o mocowaniu czy o przekroju płatwi względem krokwi? Wróć do postu #20\nA jętki ile elementów obejmują aby było można nazwać je jętkami? Jesteś w błędzie niestety.\nI to co ma autor to są typowe jętki widać to dokładnie na poniższej fotce\nTo co wkleił to faktycznie ani jętka ani kleszcze a w rzeczywistości są to jętki tylko że jakoś odchudzone.\nA najlepszym numerem jest to że animus wstawił fotkę bubla budowlanego a pisze że jest to wykonanie prawidłowe\nPrzykładem takiego niewłaściwego połączenia jest dostawienie jętek do boku krokwi i skręcenie ich śrubami(Fot. 1 i 2). Wynika to najpewniej z potraktowania jętek jako elementów rozciąganych, lecz nawet gdyby tak było, to taki sposób łączenia tych elementów wcale nie jest mocny. Nie należy też zapominać, że elementy drewniane często pękają wzdłuż, co dodatkowo może osłabiać połączenie.\nale czytaj dalej ten artykuł, bo Twoja pierwsza fotka to w zasadzie też bubel\ndruga focia też oczywiscie\nPokazałem ja aby było wiadomo że chodzi o jętki a w zasadzie te fotki pokazują jeden i ten sam dach i że to bubel to wiedziałem, przecież to co wkleiłem to pisze że fot. 1 i 2.\nautor ma w zasadzie kleszcze\nTu się skłaniasz ku?\nna zdjęciu które wkleiłeś to dla mnie ani jętki ani kleszcze\nA teraz sam nie wiesz.\nPokaż gdzie widzisz tą płatew.\nPokaż, która to jest ta płatew, ten stolec leżący.\nDnia 14.07.2019 o 12:17, KriX96 napisał:\ncóż, skłaniam się, że to miała być jętka, która została wykonana w formie kleszczy\nbo to co proponujesz to ni pies ni wydra\njętka podpiera (i powinna być w osi krokiew), a kleszcze ściągają i jak sam zauważyłeś są parzyście\nWklejając zdjęcie poglądowe, zaproponowałem tylko montaż drugiej śruby, żeby wzmocnić połączenie.\nCo do kleszczy to ja ich tu nie widzę, choć są dwa elementy parzyście, ale obejmują tylko krokiew.\nto może warto wrócić do wersji avatara bez gogli\nCzy te dwa elementy parzyście to jętka? tak się robi jętki?\ndalej to już bicie piany. ałt\nNapisałem wyraźnie przecież że to\ngdzie widać wyraźnie że płatew a dokładnie stolec leżący\nNatomiast co do jętki to tak jak napisał aru, powinna być w osi krokwi ale cieśle idą na łatwiznę i mocują ją po bokach.\nTylko nie wiem po co dyskutujemy o szczegółach gdy autorowi tematu najwyraźniej już nie potrzeba naszych rad.\nPytanie było czy tak wykonana więźba jest akceptowalna i wydaje mi się że jest, na pewno przez autora jak i przez wykonawcę, przeze mnie raczej nie jest.\nCo do poprawności wykonania jętki to w linku który wcześniej zapodałem jest o tym mowa, a wygląda to tak.\nKleszcze obejmują 2 elementy konstrukcyjne na raz, ale to powinieneś wiedzieć.\nKleszcze są są elementem więzara - spajają płatwie, krokwie i stolec (słupek). Pracują na rozciąganie.\nJętki rozpierają krowie - pracują na ściskanie.\nNie poprawiam waszych wypowiedzi - troszkę rozszerzam\nDnia 16.07.2019 o 13:20, KriX96 napisał:\nNo cóż - jeśli te wymiary są takie w konstrukcji - no to są b. typowe. Na fotkach wyglądają chudsze - no ale z faktami się nie dyskutuje.\nNo i jeśli są takie jak na dokumentacji - to też trudno dyskutować ich zasadność.\nA czy możesz zamieścić foto dokumentacji - rzut, przekrój więźby dachowej, widok dachu?\na nazwę tego elementu więźby wziąłem z netu\nZastanawiam się, czy mówicie o tej fotce i tych kleszczach.\nJeśli tak - to to są kleszcze z platwią. Oczywiście płatwi w kalenicy, czyli szczycie dachu. Najczęście stosowne rozwiązanie w dachu płaskim (oczywiście umownie płaskim, czyli z małym spadkiem(ami)). Zwykle dalej krokwie sobie lecą do oparca na murłacie na ścianie zewn. I to wygląda na taki płaski dach - a konstrukcja stoi na belce (belkach) stalowej C .\nTaka trochę pobałaganiona jest ta konstrukcja - ale jeśli skala niewielka, to i obciążenia mniejsze różne. I raczej pionowe, niż boczne.\nNo i wracając do meritum - jeśli dach jest niewielki i płaskawy, a te przekroje zbliżone do 8x16 - no to chyba może być - nawet przy tych niedoróbkach montażowych i gwoździach\nApel do autora tematu - pokaż projekt więźby - inaczej szkoda dalej się zastanawiać i roztrząsać różne możliwości.\nJeśli tak - to to są kleszcze z platwią.\nJakie kleszcze? to są jętki. Kleszcze pomijając w porównaniu z jętkami w więźbie są znacznie dłuższe i spinają krowie w znacznie niższym punkcie krokwi aniżeli jętka.\nTu poniżej więźba jętkowa.\nA tu więźba kleszczowa. Widzisz różnicę?\nEdytowano 17 lipca 2019 przez mhtyl (zobacz historię edycji)\nEdytowano 17 lipca 2019 przez zenek (zobacz historię edycji)\nAle ja napisałem wyżej o dachu prawie płaskim,\nAle autor ma dach spadzisty około 40 stopni i jest to jak domniemywam czterospadowy z kalenicą.\nI uważam że nie ma co się produkować bo autora tematu to nie interesuje, był tu dwie godziny i nic nie napisał, czyli dla niego jak pisałem wcześniej wykonanie tej więźby jest akceptowalne i nic po naszym pisaniu.\nuważam że nie ma co się produkować bo autora tematu to nie interesuje\nTo prawda - czekam na projekt. W przeciwnym razie szkoda czasu\nWitam, w załączniku projekt.\nDach ma 25 stopni.\nMam tylko jedno pytanie, jakim cudem krokwie mają przekrój\nskoro belka kalenicowa (nazwa wg projektu) ma przekrój 14 cm X 14 cm? czyli co? zdjęcie odchudziło belkę kalenicową? bo wyraźnie widać że krokiew jest węższa od belki kalenicowej a powinna wystawać poza belke bo ma niby 16 cm a belka 14 cm.\nWitam, w załączniku projekt.\nTo nie jest projekt dachu.\nTo jest część projektu dachu - przekroje. Brakuje rzutu i widoku. Tylko nie wiem, czy sensownego. Albo tego samego.\nPoza tym przekroje nie pasują do siebie chyba - o czym niżej. I budowa nie pasuje do projektu.\nZ tymi krokwiami masz rację.\n3 godziny temu, KriX96 napisał:\nDach ma 25 stopni.\nCzyli taka pomieszana ta konstrukcja - kleszcze działające jak jętka. Belka kalenicowa podparta chyba słupkami. Na przekrojach.\nNa przekroju BB są widoczne słupy żelbetowe w przekroju - dziwne, bo nie robi się przekroju przez słupa, tylko słup jest widoczny w widoku. Natomiast nie widać jakiegoś wieńca, belki - spinających słupy. Co je trzyma w pionie - ten daszek????? I ten fundament pod łup zelbetowy - niewiele szerszy, niż dla ściany???\nNa przekroju AA jest słup drewniany. I to od poziomu podłogi parteru. Nie widać zarysu fundamentu - stoi na podłodze????\nTu slupy żelbetowe, tam drewniany. Dziwne.\nWszystko pomieszane - ktoś tu chyba sobie żarty robi.\n1. Nie widać tych belek stalowych - a są na fotkach.\n2. Nie widać tych słupow żelbetowych dochodzących do szczytu dachu - a są widoczne na przekroju.\n3. Nie widac tych niby kleszczy - jętek na każdej parze krokwi na fotce - a na projekcie są.\nWięc albo źle czytam projekt i fotki -- albo są one niezgodne z sobą.\nPrzed chwilą, KriX96 napisał:\nJak masz to daj rzut więźby dachowej, + ewentualnie widok dachu. Ale przede wszystkim rzut więźby.\nTo jest część projektu dachu\nNie, to jest przekrój domu a nie projekt dachu.\n44 minuty temu, KriX96 napisał:\nZapewne jest to projekt indywidualny, tak?\nDach o nachyleniu 25 stopni jest na pograniczu dozwolonego ( nawet jak dla mnie to powinien być min 30 stopni) minimalnego dla dachówki. Im mniejszy kąt nachylenia dachu tym konstrukcja musi być bardziej stabilna i wzmocniona bo działają na nią większe siły aniżeli przy dachu o spadku 40 czy 45 stopni.\nJaką dachówką masz zamiar pokryć dach?\nEdytowano 18 lipca 2019 przez mhtyl (zobacz historię edycji)\nAnalizując fotki i przekroje domu mam wrażenie że wykonawca zastosował swoją inwencje twórczą, czy mury i dach robiła jedna firma?\nDnia 17.07.2019 o 13:19, aru napisał:\nTu widać belkę kalenicową jest nad jętkami.\nEdytowano 18 lipca 2019 przez animus (zobacz historię edycji)


Wojtek Dabrowski - Powrót do Ameryki, część 2: Wybrzeżem Kaliforni\nCzęść IIb - Wybrzeże Kalifornii -- Part two B - The coast of California\nAboard the LOT Dreamliner I flew to New York. From there, the train took me via Chicago to San Francisco, traversing the territory of the United States from the Atlantic coast to the Pacific - this time by rail. About this part of the trip I wrote the first part of the report. Then using rented car I traveled along the California coast from San Francisco to Los Angeles. About my stay in San Francisco and the first miles driven along the coast you can read in the second part of the report. On this page I write about the coastal route down to LA where I boarded inexpensive cruise ship and sailed south - through the Panama Canal - up to Florida! About this part of the trip you will read in the following sections of the report.\nOn the map below I pointed the most interesting places on highway 1 as far as Santa Barbara.\nDreamlinerem LOTu przyleciałem do Nowego Jorku. Stamtąd pociągiem przez Chicago dotarłem do San Francisco, przemierzając terytorium Stanów Zjednoczonych od wybrzeża Atlantyku do Pacyfiku - tym razem koleją. O tej części podróży napisałem w pierwszej części relacji. Następnie wynajętym samochodem przemierzyłem wybrzeże Kalifornii od San Francisco do Los Angeles. O pobycie w San Francisco i początku samochodowej trasy napisałem w drugiej części relacji. Na tej stronie piszę o dalszej trasie - aż do Los Angeles, skąd tanim statkiem popłynąłem na południe - przez Kanał Panamski - aż na Florydę! O podróży statkiem przeczytacie w kolejnych częściach raportu.\nNa mapce poniżej zaznaczyłem najciekawsze miejsca rozłożone wzdłuż highway 1 na całej trasie od San Francisco do Santa Barbara.\n17-Mile Drive along Pebble Beach one of the best-known scenic drives in the world. It takes visitors past world's greatest golf courses, as well as miles of scenic coastline and the serene majesty of Del Monte Forest. Highway One from Monterey through Big Sur is "the road trip of a lifetime." It's a State Scenic Highway. Along you will find many wild beachs:\nAkcja tego odcinka rozpoczyna się na plaży Pebble Beach, na południe od Monterey. Przebiega tędy wzdłuż brzegu i przez nadmorskie lasy tzw. 17-milowa Droga (17-mile Drive), mająca opinię jednej z najpiękniejszych tras widokowych świata - tak przynajmniej piszą w amerykańskich przewodnikach :) No i "kasują" pieniądze za przejazd tą trasą - po 10 dolarów od samochodu. Wiele tam po drodze znajdziecie dzikich plaż i skał...\nThe rocky islands are the habitat to many sea birds and seals:\nSą także skaliste wysepki odsunięte na kilkadziesiąt metrów od brzegu. A na nich - proszę się dokładniej przyjrzeć - siedzą morskie ptaki, ale nie tylko:\nTeleobiektyw pozwala przybliżyć kilkakrotnie tę wysepkę i wtedy widać, że prawie każdy w miarę płaski jej fragment - od poziomu wody aż do szczytu zajęty jest przez... foki. Są ich tutaj setki. Trudno powiedzieć, czy to tylko znane wam już harbor seals czy jeszcze inne gatunki. Faktem jest, że widok jest zaskakujący. Nie sądziłem, że w Kalifornii można zobaczyć takie obrazki:\nDel Monte Forest - masyw leśny przez który prowadzi na tym odcinku Highway 1 to piękny, stary las. W obszarze przylegającym do brzegu wiele drzew, wystawionych na oceaniczne wiatry jest dziwacznie poskręcanych. Droga wśród drzew ma wciąż dobrą nawierzchnię, ale robi się wąska i kręta:\nNa drugim krańcu 17-mile Drive jest mała miejscowość Carmel. Niegdyś było to misyjne miasteczko, dziś to nastrojowa i cicha miejscowość wypoczynkowa o wąskich uliczkach i niskiej zabudowie, do której na szczęście nie wpuszcza się wielkich ciężarówek...\nZamożni Amerykanie mają tu swoje wille. Jest to bardzo modne i bardzo drogie miejsce do życia. Być w Carmel choć przez kilka dni to już coś co Amerykanina nobilituje...\nMnie nie było stać, a w miasteczku zatrzymałem się na kilka godzin -przede wszystkim po to, by odwiedzić starą misję zbudowaną tu przez Hiszpanów. Katolicka misja zbudowana w 1770 roku naprawdę nazywała się Mission San Carlos Borroméo del río Carmelo, ale potocznie mówi się: Carmel Mission czyli Misja Carmel.\nZa wstęp do misji (obecnie jest ona siedzibą katolickiej parafii) trzeba zapłacić 6,50 USD. Nie jest to wygórowana kwota, ale trzeba Wam wiedzieć. że Hiszpanie wybudowali w Kalifornii aż 21 franciszkańskich misji (nie wszystkie przetrwały dwa stulecia w dobrym stanie). Tworzą one dziś swego rodzaju misyjny szlak. Gdybyście chcieli odwiedzić chociaż połowę spośród nich to na wstępy trzeba zarezerwować całkiem sporą kwotę! :). Ale jak widać seniorzy i młodzież mają znaczące zniżki...\nDla nas, Polaków ważny być może jest fakt, że nasz papież - Jan Paweł II odwiedził tą małą misję w 1987 roku. Tak wygląda dziś wnętrze misyjnego kościoła:\nA w przedsionku misyjnego budynku funkcjonuje sklepik z pamiątkami i dewocjonaliami. (zdjęcie na prawej kolumnie).\nPo zrobieniu zdjęć w misji ruszyłem dalej na południe wzdłuż malowniczego wybrzeża Kalifornii. Takich zakątków jak ten jest tam więcej:\nPoint Lobos State Natural Reserve contains a number of hiking trails, many next to the ocean, and a smaller number of beaches. The Point Lobos marine protected area provide shelter to a wide range of fish, birds, and marine mammals like seals, locals say that is good diving place.\nWkrótce znalazłem się w kolejnym Stanowym Parku - Point Lobos State Park (State Natural Reserve). Tu trzeba było zapłacić kolejne 10 dolarów za wstęp, a właściwie wjazd samochodu, ale nie namyślałem się, bo otrzymany bilet, przyklejony od wewnątrz na szybie samochodu upoważniał także do wjazdu do kolejnych parków - aż do końca tego dnia. Park Point Lobos obejmuje spory półwysep i przyległe zatoczki:\nNa Point Lobos wyznaczono turystyczne ścieżki doprowadzające do punktów widokowych na wybrzeżu - widać te ścieżki na zdjęciu powyżej. Z punktów widokowych widać ptactwo i wylegujące się w dole foki, ale już nie w takich ilościach jak na Pebble Beach.\nJuż z Point Lobos widać, że dalej na południe szosa ponownie zaczyna wspinać się na wzgórza:\nAnd here begins the most spectacular and the most exciting part of the route. The challenge for the drive driving on a coastal cliff. Where in the cliff are chunking directed towards the ocean, there are smaller and larger bridges flipped over them:\nI tu zaczyna się najbardziej widokowa i najbardziej emocjonująca dla kierowcy cześć trasy - jazda po nadbrzeżnym klifie. Tam, gdzie w tym klifie są wyrwy skierowanych ku oceanowi wąwozów przerzucono nad nimi mniejsze i większe mosty:\nOn this high level practically every turn of the highway opens new, interesting panorama. Not everywhere that you can stop to photograph and film these views.\nTu wysoko każdy praktycznie zakręt highway'u otwiera nową, ciekawą panoramę. Tylko że nie wszędzie można stawać, by te widoki fotografować i filmować. Na szczęście poza sezonem (a to był właśnie taki okres) ruch na szosie nie jest duży i po cichutku można zaryzykować krótkie parkowanie małym samochodem - i tak właśnie wykonywałem te zdjęcia:\nNajpiękniejszym z mostów przerzuconych ponad wąwozami kalifornijskiego wybrzeża wydał mi się ten, który zbudowano w 1937 roku ponad Bixby Creek. Most ma 218 m długości, z tego 98 m to główne przęsło, zawieszone 85 metrów na wąwozem. Nazywają go po prostu Bixby Bridge:\nBixby Bridge is in the absolute middle of nowhere. the nearest settlement to the south is called the Big Sur. When it was heading toward Big Sur the picturesque cliffs still accompanied me:\nBixby Bridge stoi w absolutnym pustkowiu. Najbliższa osada w kierunku południowym nazywa się Big Sur. Gdy do niej zmierzałem wciąż towarzyszyły mi malownicze urwiska:\nGdy szosa opadła w końcu na powrót na poziom oceanu warto było zatrzymać samochód, aby sfotografować taką malowniczą zatoczkę:\nPamiętacie piosenkę "Blue Bayou"? Kiedy robiłem to zdjęcie powyżej, to pomyślałem sobie właśnie, że to jest właśnie takie urocze blue bayou...\nLatarnia morska na Point Sur (koło Big Sur) jak się okazało, zlokalizowana jest bardzo ciekawie - na wyniosłej skalistej wysepce, połączonej ze stałym lądem tylko wąską groblą - popatrzcie na zdjęcie obok! Stara latarnia morska z 1889 roku otwarta jest do zwiedzania tylko w weekendy i środy. Niestety nie był to żaden z tych wyznaczonych dni tygodnia...\nNa kolejnym zdjęciu widać, jak na tym odcinku przebiega Highway One - przyznacie, że wart jest swojej sławy:\nWith more time you can find along the road some place to park your car and to try go down the path to one of the pristine beaches at the foot of the cliff. You should be, however, prepared for a solid climb in appropriate shoes and to bring adequate supply of water, because the kiosks of Coca-Cola are not visible in the area! :)\nMając więcej czasu można znaleźć sobie przy szosie jakieś miejsce do zaparkowania samochodu i zejść ścieżką na jedną z tych dziewiczych plaż u stóp klifu. Trzeba być jednak przygotowanym na solidną wspinaczkę w odpowiednich butach i zabrać stosowny zapas wody, bo kiosków z coca-colą to nie widać! :)\nThen I - the waterfalls lover - had a chance to see McWay Fall - 80-foot (some 25 m) waterfall located in Julia Pfeiffer Burns State Park. This waterfall is one of the few in the region that are close enough to the ocean to be referred to as "tidefalls", the other The waterfall meets the ocean when the tide is high. To see the fall you have to take underground passage under Highway One:\nWkrótce skręciłem na parking kolejnego parku stanowego. Był to - słynny z 25-metrowego wodospadu - jednego z bardzo nielicznych, które spadają bezpośrednio do toni oceanu. Jak wiecie jestem wielkim fanem wodospadów, wiec nie mogłem przepuścić takiej okazji!\nZ parkingu kilkusetmetrowa ścieżka prowadzi do tunelu pod Drogą nr.1 - z tunelu wychodzi się na drugi odcinek tej ścieżki, biegnący poziomo po zboczu. Dopiero z końcowego odcinka tej ścieżki otwiera się widok na McWay Fall - tak nazywa się ten niezwykły wodospad. I co widać? Popatrzcie na zdjęcie poniżej!\nWprawdzie struga spadającej wody okazuje się cienka (szczególnie z tak dużej odległości), ale pejzaż jest idylliczny. W porze, gdy robiłem to zdjęcie był odpływ i woda z wodospadu spadała nie do oceanu, ale na urokliwą plażę. Gdy podczas przypływu poziom wody się podnosi trafia ona wprost do morskiej toni... Plaża pod wodospadem jest niestety niedostępna.\nSłońce opadało coraz niżej, a ja wciąż miałem szmat drogi do przejechania. Trzysta zaplanowanych kilometrów na ten dzień to niby niedużo. Ale trzeba do tego dodać liczne postoje i uwzględnić fakt, że na krętej drodze nie da się rozwinąć dużej szybkości.\nTam, gdzie ponad nadbrzeżną szosą piętrzą się strome skały zbudowano specjalne zadaszenia, które zabezpieczyły przejeżdżające samochody przed spadającymi kamieniami i skalnym gruzem. Wyglądają te zadaszenia jak tunele - z oknami otwartymi w kierunku oceanu - popatrzcie na zdjęcie obok.\nNie wiedziałem wyruszając w tę podróż, że oprócz fok mieszkają na wybrzeżu także słonie morskie. Wcześniej widziałem je tylko w Antarktyce! A tu - popatrzcie! Na zdjęciu poniżej kolonia właśnie takich ssaków w Piedras Blancas:\nJak widzicie na skałkach powyżej plaży poprowadzony jest specjalny chodnik dla turystów, oddzielony barierką od skarpy. Z tablicy informacyjnej dowiedziałem się, że tutejsze słonie morskie to "northern elephant seals" (północne - więc nie te same co na Antarktydzie). Od pierwszej chwili wydawało mi się, że są jakby mniejsze i chudsze ( :) ) od swoich krewniaków z Antarktydy:\nFemales grow to 9-12 feet and weigh between 900-1800 pounds. Males grow to 14-16 feet long and weigh in at 3000-5000 pounds. Young males reach maturity at age of 4. Before they play on the beach:\nDorosłe samice osiągają do 4 metrów długości i wagę do 900 kg. Samce rosną odpowiednio do 5.5 metra i mogą ważyć do 2,5 tony. Samce osiągają dojrzałość dopiero w wieku 4 lat, a wcześniej baraszkują, zaprawiając się do późniejszych walk o dominację nad haremem:\nAlfa male - "the beach master": Dominującego samca wyróżnia przede wszystkim potężny nos:\nA to cały jego harem - jest z czego wybierać: :)\nHearst Castle near San Simeon:\nZaledwie kilkanaście kilometrów dalej, koło San Simeon niespodziewanie wyrasta na szczycie wzgórza sylwetka białego zamku. W otaczającym to miejsce pustkowiu jest to widok niezwykły. To rezydencja wzniesiona w latach dwudziestych XX wieku przez amerykańskiego magnata prasowego Williama Randolpha Hearsta.\nHearst mieszkał tu do 1947 roku i przyjmował słynnych artystów, polityków i wielkich jego świata. Spadkobiercy Hearsta przekazali zamek stanowi Kalifornia. Jest udostępniony do zwiedzania za wygórowaną cenę 24 dolarów w dzień i 36 dolarów wieczorem.\nU stóp wzgórza funkcjonuje visitors center. Stąd minibusy zabierają tych, co zapłacili na górę. Do stóp zamku dotarłem tuż przed zachodem słońca. I wprawdzie zaproponowano mi wieczorne zwiedzanie to uważałem, że o już nie to, szczególnie biorąc pod uwagę cenę. Zamieszczam jednak dwa zdjęcia tego obiektu, by dać wam wyobrażenie o jego wyglądzie. Sami ocenicie, czy warto go zwiedzać:\nGłówna budowla z dwiema wieżami (Casa Grande) przypomina katedrę, ale tak naprawdę nie ma nic wspólnego z kościołem i mieści pomieszczenia mieszkalne.\nKiedy patrzy się na ten basen (Basen Neptuna) otoczony klasycystyczną kolumnadą i fronton rzymskiej świątyni, można się domyślać, że właściciel miał zamiłowanie do kultury antycznej...\nWciąż jeszcze byłem w drodze, gdy słońce zapadało za horyzont. Następny nocleg miałem zaplanowany w Morro Bay - to niewielki rybacki porcik wyróżniający się nietuzinkowym położeniem w zatoce osłoniętej wielką, kopulastą skałą. To właśnie tą dziwaczną skałę nazywają (z hiszpańskiego) El Morro. Niebo z tyłu za skałą mieniło się kolorami zachodu:\nSpałem dobrze po długim i pełnym wrażeń dniu w motelu Fireplace Inn (tu kominki w pokojach okazały się niestety tylko atrapami), a rankiem, po symbolicznym śniadaniu wliczonym w cenę noclegu (szklanka soku, kawa i słodka bułka) pojechałem ponownie na znane już miejsce, by jeszcze raz - w nowym oświetleniu - sfotografować porcik i niezwykłą skałę:\nA potem ruszyłem w dalszą drogę - na początek do odległego zaledwie o 15 mil historycznego miasteczka San Luis Obispo. Znajdziecie w nim kilka ładnych budynków z czasów gorączki złota, na przykład taki oto sklep, w którym wciąż można kupić różne bibeloty:\nAle najważniejszym dla turysty obiektem w miasteczku jest stara, hiszpańska misja - jeszcze jedna z tych 21 misji na szlaku wiodącym z południa na północ Kalifornii:\nPełna nazwa misji założonej przez Franciszkanów w 1772 roku to “Mission San Luis Obispo de Tolosa” (Misja Świętego Ludwika biskupa Tuluzy). Misję można zwiedzać, płacąc 6 USD za wstęp w sklepie z dewocjonaliami i pamiątkami. Ale jest to mały obiekt. Na zdjęciu obok mamy wnętrze skromnego misyjnego kościoła. Znacznie większe wrażenie robią długie podcienia, zbudowane na lewo od frontonu misji:\nZ San Luis, odsuniętego nieco w głąb lądu wróciłem wkrótce na wybrzeże, zmierzając do tego oto niepozornego eukaliptusowego lasu, rosnącego przy plaży Pismo Beach. Las jak las... Wiele jest takich w Kalifornii. Ale ten upodobały sobie... motyle. I to jakie - motyle-monarchy!\nPrzylatują tu co roku na jesieni, by przezimować. Monarchy z Kanady i północno - zachodnich stanów USA odbywają jesienią masowe migracje. Na jesieni lecące na południe motyle mogą pokonywać odległość nawet powyżej 2500 km. Miejsce nazywa się oficjalnie Pismo State Beach Butterfly Grove i jest otoczone ochroną. Wstęp jest bezpłatny. Ochotnicy stoją tu z lunetami umożliwiając podglądanie śpiących motyli w zbliżeniu. Ale i zwykłym aparatem można sfotografować gałęzie uginające się od tysięcy motyli:.\nZa Pismo Beach krajobraz się zmienił: najpierw jechałem przez żyzną dolinę z hektarami brokułowych pól. Potem, gdy w Guadalupe skręciłem ku oceanowi na horyzoncie przede mną zamajaczyły niespodziewanie wysokie piaszczyste diuny. Podobno Diuny Guadalupe są najwyższymi na całym zachodnim wybrzeżu USA. Jest to rezerwat ustanowiony dla ochrony ginących gatunków ptaków, żab i węży. Przez obszar diun aż do parkingu nad oceanem poprowadzono wygodną asfaltową drogę, która zasypywana jest przez piaski:\nGuadalupe-Nipomo Dunes National Wildlife Refuge - they say that the highest sand dunes on the West Coast USA are located right here...\nPiaszczyste diuny wędrują i człowiek nic na to nie może poradzić - na zdjęciu obok widać, że przesuwanie się wydmy spowodowało konieczność zamknięcia odcinka asfaltowej drogi i wybudowanie nowego. "Podwiewana" nawierzchnia już w połowie się zapadła.\nW rezerwacie z diunami sąsiaduje obszar płytkich jeziorek i mokradeł. To tu gnieżdżą się ptaki i płazy:\nTak przez przyciemnioną szybę samochodowego okna wyglądał najtrudniejszy odcinek dojazdowej drogi - w połowie był zasypany piaskiem, ale moja fiesta pokonała go bez trudu...\nGdy dojechałem w końcu do parkingu przy plaży powitała mnie tam sympatyczna pani ranger. Opowiedziała o rezerwacie - między innymi o tym, że najwyższe diuny sięgają 160 metrów wysokości. Ale spacerować po nich nie wolno. Może i lepiej; w stanie Oregon widziałem kiedyś dostępne diuny na których właściciele ryczących terenowych samochodów urzadzili sobie poligon... A tu - cisza i pustka:\nOtwarta jest za to dla turystów plaża przy parkingu rezerwatu - można się tu kąpać, choć powiem wam, że temperatura wody w oceanie wcale do tego nie zachęca - jest niższa niż latem w Bałtyku:\nSpośród wszystkich hiszpańskich misji w Kalifornii najbardziej (moim zdaniem) warta jest odwiedzenia Misja Purisima położona w szerokiej dolinie koło miasteczka Lompoc. Po pierwsze dlatego, że w ciągu wieków nie została wchłonięta przez żadne miasto - stoi jak niegdyś na pustkowiu. Po drugie: jest to najlepiej odrestaurowana misja w Kaliforni, będąca de facto doskonale urządzonym skansenem:\nLa Purisima Mission State Historic Park - one of 21 Spanish Missions in California, located near Lompoc is the most extensively restored mission in the State of California.\nWstęp do misji kosztuje 6 dolarów. Za kolejnego dolara można dostać tu mapkę z objaśnieniami i samemu ruszyć na zwiedzanie dużego kompleksu budowli. Największa jest oczywiście hala misyjnego kościoła:\nPełna (i bardzo długa) nazwa tej misji to La Misión de La Purísima Concepción de la Santísima Virgen María (Misja Niepokalanego Poczęcia Świętej Dziewicy Maryi). Została założona w roku 1787. Dziś jest jedynym w Kalifornii kompleksem misyjnych budynków z czasów hiszpańskich zachowanym w całości. Można tam zobaczyć kwatery żołnierzy (zdjęcie po lewej), warsztaty rzemieślników (misja musiała być samowystarczalna), kuchnie i magazyny, kwatery dla gości...\nPurisima Mission is currently the only example in California of a complete Spanish Catholic mission complex.\nW dużym kościele modlili się nawróceni Indianie z okolicy. Dla Hiszpanów i gości była w misji osobna, mała kaplica, sąsiadująca z kwaterą przeora:\nW kompleksie misji są także stajnie z żywymi zwierzętami, ogrody, w których zakonnicy sadzili warzywa na potrzeby mieszkańców misji - byli nimi Indianie Czumasze. W XIX wieku mieszkało w misji blisko 1500 Indian. Obecny skansen pokazuje jak wyglądało ich życie - biegnące pod kontrolą żołnierzy i zakonników...\nMój kolejny pracowity dzień miał się ku końcowi, gdy jechałem z misji Purisima dalej na południe - do Santa Barbara. Santa Barbara to już duże miasto - ma około 90 tysięcy mieszkańców i opinię stolicy "Kalifornijskiej Riviery". Jest w tym określeniu sporo przesady, ale miasto ma swoje stare drewniane molo, przy nadbrzeżnej ulicy rzeczywiście rosną tu szpalery palm i ukwiecone krzewy, funkcjonują liczne restauracje i w krajobrazie jest nawet mała latarnia morska:\nNajciekawszym budynkiem w centrum miasta wydała mi się siedziba sądu - ozdobiona zegarem i kamienną bramą w stylu mauretańskim wprowadzającą na ładny dziedziniec (na zdjęciu obok).\nNazwa miasta pochodzi oczywiście od nazwy misji, która do dziś funkcjonuje na peryferiach miasta. O misji w Santa Barbara znawcy przedmiotu piszą, że to "Królowa kalifornijskich misji". Na lotniczym zdjęciu poniżej widać, że kompleks budowli jest rzeczywiście wielki i położony w malowniczej scenerii, u stóp Gór Santa Ynez:\nMission Santa Barbara - "The Queen of the Missions"\nMisja w Santa Barbara została założona przez Hiszpanów w dzień Świętej Barbary - 4 grudnia 1786. Zadaniem zakonników było nie tylko nawracanie miejscowych Indian - Czumaszów, ale także uczenie ich rolnictwa (Czumaszowie byli myśliwymi i rybakami - uprawa roli i hodowla bydła nie była im znana).\nDo dziś misja pozostaje w rękach zakonu franciszkanów. mieszcząc między innymi bogatą bibliotekę starych dokumentów ściągniętych ze wszystkich kalifornijskich misji i dom dla emerytowanych zakonników. Do zwiedzania dostępny jest tylko większy dziedziniec, kościół i przyległe do niego pomieszczenia. Za wstęp trzeba zapłacić 6 dolarów.\nPrzed wejściem do misji stoi spiżowy pomnik zakonnika. Tablica za jego plecami pokazuje odległości do sąsiednich misji - na północ i na południe. Szlak, który 200 lat temu łączył wszystkie misje, będący przecież pierwszą drogą Kalifornii nazywali Hiszpanie El Camino Real - Królewskim Traktem:\nNiestety fronton misyjnego kościoła stojącego po prawej stronie podcieni (zdjęcie poniżej) obstawiony był rusztowaniami - dlatego nie mogę go tu wam pokazać.\nTak wygląda wnętrze misyjnego kościoła w Santa Barbara.\nKolejną noc spędziłem w motelu w miasteczku Ventura - 35 mil na południe od Santa Barbara. Dojazd zabrał mi trzy kwadranse - na szosie - jak widzicie - był spory ruch. To był wciąż ten sam Highway One, ale na tym odcinku poszerzony, bo pokrywający się z innym szlakiem drogowym:\nRanek zastał mnie znów na highway'u. Krajobraz na odcinku drogi do Malibu zmienił się: wciąż towarzyszyły mi nadmorskie góry, ale były bezleśne. Szosa opadała miejscami na poziom plaży, na której pojawiły się dziesiątki samochodów mieszkalnych - camperów. Szczerze mówiąc wyobrażałem sobie wcześniej, że ten odcinek wybrzeża jest lepiej zagospodarowany:\nEl Matador Beach near Malibu:\nSamo Malibu (co za egzotyczna i pobudzająca wyobraźnię nazwa!) okazało się bardzo rozciągniętym wzdłuż wybrzeża miasteczkiem luksusowych will i prywatnych rezydencji. Każda z nich ma kawałek prywatnego brzegu. Nie jest łatwo znaleźć między nimi zejście na plażę. Ale w końcu się udało! Oto fragment wybrzeża z okolic Malibu (to El Matador Beach - stanowa plaża, za korzystanie z której trzeba wrzucić do skrzynki 5 dolarów):\nPrzed i za Malibu są zwykłe, słabo zagospodarowane plaże. Centralna część Malibu leży na półwyspie widocznym na zdjęciu poniżej:\nZabudowa Malibu jest niska - nie ma tu wieżowców mieszczących apartamenty...\nPotem przystanąłem na chwile przy plaży i sfotografowałem Pacific Palisades - ekskluzywne miasteczko na górskim tarasie, gdzie rezydencje ma wielu słynnych (i bogatych) Amerykanów - PP to już właściwie przedsionek Santa Monica:\nSanta Monica to już wielkie i zatłoczone miasto z bezładną zabudową stłoczoną wzdłuż plaży. Santa Monica ma swoją niewielką dzielnicę biznesową z wysokimi wieżowcami, ale ma także wysadzane palmami bulwary:\nNie wjeżdżając do centrum Los Angeles skręciłem w lewo - w kierunku gór. Przez Beverly Hills, zatrzymując się po drodze na licznych światłach dotarłem do Hollywood. Bo dla przybysza z Europy Los Angeles - największe miasto Kalifornii i drugie miasto USA to przede wszystkim Hollywood - stolica amerykańskiej produkcji filmowej od początków kina... Można tu zwiedzać słynne Universal Studios. W Hollywood byłem już wcześniej kilkakrotnie, ale skoro po latach nadarzyła się kolejna okazja... Oto Hollywood Boulevard w 2013 roku:\nW ostatnim dwudziestoleciu produkcję filmową na wielką skalę przeniesiono z Hollywood na peryferie Los Angeles. Hollywood wciąż jeszcze cieszy się swoją sławą. Nawet mieszkać w hotelu w Hollywood - to już coś znaczy! W niedzielny poranek ruch na ulicach był jeszcze niewielki. Mogłem fotografować Hollywood nawet przystając na moment na światłach:\nA to słynny Chiński Teatr Graumana, w którym przez wiele lat wręczano nagrody Amerykańskiej Akademii Filmowej - tzw. Oskary. W chodniku przed teatrem odciśnięte są dłonie (a czasem także i stopy) wielu gwiazd światowego filmu:\nHard Rock Cafe oddziela Teatr Graumana od nowego gmachu Dolby Theatre, gdzie wręcza się od 2002 roku Oscary. Uliczny chodnik, łączący oba teatry to Promenada Gwiazd (Hollywood Walk of Fame) - w powierzchnię chodnika wbudowane są tu gwiazdy z nazwiskami największych artystów i twórców hollywódzkiego kina. Spośród Polaków swoje gwiazdy mają tu Pola Negri i Ignacy Paderewski.\nDolby Theatre (below). Since its opening on November 9, 2001, the theater has hosted the Academy Awards ceremonies (the Oscars):\nCzas naglił - aby nie policzono mi za kolejną, czwartą dobę wypożyczenia samochodu musiałem go zwrócić w południe (wypożyczalnie samochodów dają spóźnialskim jedynie godzinę tolerancji) i to na drugim krańcu wielkiego Los Angeles. A sieć drogowa tej metropolii to prawdziwa dżungla, przez którą pędzi się w kawalkadzie innych samochodów. Warto wcześniej przestudiować trasę... Feeway 101, potem 5, potem 710 i wreszcie właściwy exit - zjazd z autostrady... Ufff... poszło! Nawet miejscowym zdarza się zgubić w tym labiryncie!\nI returned the rented car in the Long Beach area located on the right side of the green bridge. After taking down the counter, it turned out that in the three days and nights I drove over 561 miles or 900 km. From there, 142 city bus of company Ladat for some $ 1.50 brought me almost to the gate of San Pedro Cruise Terminal. And there a beautiful white ship was waiting, which that same evening sailed south with me on board:\nPort w Los Angeles. Samochód oddałem w dzielnicy Long Beach, leżącej po prawej stronie tego zielonego mostu. Po spisaniu stanu licznika okazało się, że w ciągu trzech dób przejechałem 561 mil czyli ponad 900 km! Stamtąd miejski autobus 142 kompanii Ladat za jedne 1,5 dolara dowiózł mnie prawie do samej bramy San Pedro Cruise terminal. A tam czekał już piękny biały statek, którym jeszcze tego samego wieczoru popłynąłem na południe:\nShip took me along the coast of the South and Central America down to Panama and onward - to the Caribean. But about this part of the journey I have already written in the next part of my report.\nTrasa rejsu biegła wzdłuż wybrzeża Ameryki Południowej i Środkowej aż do Panamy i dalej - na Karaiby. Ale o tym fragmencie podróży napisałem już w kolejnej części mojej relacji.


Niezawodne rozwiązania idealnie dopasowane do potrzeb Twojej firmy\nSpecjalizujemy się w dostarczaniu "szytych na miarę" rozwiązań w technologii Java. Projektowanie systemów rozpoczynamy od wnikliwej analizy procesów biznesowych zachodzących w firmie Klienta, badamy potrzeby i wymagania oraz określamy korzyści jakie będą czerpać odbiorcy systemu. Pracujemy w iteracjach, w każdym etapie przekazując zestaw działających funkcjonalności spełniających wymagania Klienta. Dzięki takiemu podejściu Klient na bieżąco ma możliwość obserwowania postępu prac, zgłaszania uwag oraz ustalania piorytetów kolejnych zadań. Wspólnie realizowane produkty są idealnie dobrane do potrzeb, efektywne w działaniu i proste w obsłudze. Wieloletnie doświadczenie, znajomość szerokiej gamy technologii, nowatorskie rozwiązania oraz skuteczność. Tworzymy rozwiązania przynoszące zyski.\n"Zespół Puretech wykazał się dużym zaangażowaniem i przez cały czas trwania projektu pozostawał otwarty na nasze sugestie i uwagi. Na szczególną uwagę zasługuje otwarte i elastyczne podejście pracowników Puretech do zmieniających się w trakcie projektu wymagań dotyczących przygotowywanego produktu. Rekomendujemy firmę Puretech jako solidnego i godnego polecenia Partnera."\nMarcin Preś IFS PROJECT MANAGER\nSkuteczność i doświadczenie - Wasza organizacja również może skorzystać z wiedzy naszych specjalistów.\nPosiadamy wieloletnie doświadczenie w tworzeniu dedykowanych rozwiązań dla jednostek administracji rządowej i samorządowej oraz innych instytucji publicznych. Jako podwykonawca tworzyliśmy moduły m.in. takich systemów jak IACS, ZSZIK, OFSA, PROW dla Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, CEPiK dla Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji czy systemu informatycznego dla Funduszu Ubezpieczeń Gwarancyjnych. Nasi specjaliści uczestniczyli w projektach dla Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Ministerstwa Sprawiedliwości czy Miasta Stołecznego Warszawa.\n"Firma PURETECH terminowo i z należytą starannością opracowała model repozytorium ZUS oraz dokonałą jego instalacji na wybranej platformie".\nAdam Twarowski Dyrektor ZUS Departamentu Zamówień Publicznych\n"Firma PURETECH wykonała przedmiot umowy zgodnie z jej postanowieniami".\nTomasz Myśliński Dyrektor Biura Geodezji i Katastru Gedeta M. St. Warszawy\nZaufaj ekspertom – praktyka redukuje niepotrzebne koszty.\nWspólnie z Wami wybierzemy optymalny sposób realizacji projektu. Nasi konsultanci doradzą i wybiorą najlepsze na rynku technologie. Wskażemy możliwość dostosowania i integracji istniejących na rynku darmowych rozwiązań. Dzięki praktyce Agile sprawnie wydamy wersję MVP z optymalną funkcjonalnością, przy niższych kosztach, a maksimum użyteczności dla potencjalnych klientów. W przypadku trwających projektów przeprowadzimy audyt technologii , testy funkcjonalne i wydajnościowe, określimy aktualny stan produktu, wskażemy najprostszą drogę do sukcesu.\n"Dobra energia, kompetentni i pełni innowacyjnych pomysłów inżynierowie, aplikacja dostarczona w terminie. Mamy różne doświadczenia z firmami programistycznymi, z PureTech współpraca układała się świetnie. Jeżeli potrzebujesz firmy która zada właściwe pytania, doradzi oraz szybko i bezbłędnie zrealizuje twój projekt to dobrze trafiłeś.”\nGrzegorz Łoboda Prezes Zarządu OK-MOTO\nKnow-how, doświadczenie, najnowsze trendy i technologie – profesjonalne wsparcie Twojej firmy.\nDysponujemy interdyscyplinarnym zespołem doświadczonych specjalistów, w skład którego wchodzą programiści, projektanci, architekci oprogramowania, analitycy biznesowi czy specjaliści ds. jakości. Występujemy w roli odpowiedzialnego partnera umożliwiającego dostarczenie na czas zaawansowanych rozwiązań informatycznych. Oferujemy współpracę zarówno w formie uzupełnienia zespołu projektowego jak i zapewnieniu kompleksowej obsługi wybranej aplikacji, modułu, procesu biznesowego. Świadczymy także usługi utrzymania systemów w zakresie II i III lini wsparcia. Kompleksowa obsługa, długoletnie doświadczenie, dostęp do know - how oczekuj określonego wyniku, realizacje pozostaw w naszej gestii.\n"Firma PURETECH wykonuje dla nas moduły portalu pracowniczego rozszerzające funkcje systemu ERP, którego jesteśmy producentem i dostawcą. Rozwiązanie jest wdrażane m.in. na uczelniach, w instytucjach i szpitalach oraz w firmach prywatnych. Codziennie korzystają z niego tysiące pracowników. Jestem zadowolony z efektów naszej współpracy. PureTech to solidny dostawca dysponujący specjalistami z wysokimi kwalifikacjami".\nJarosław Nowisz Dyrektor SIMPLE SA\n+48 71 7591144\nPURETECH Sp. z o.o Sp. k. z siedzibą we Wrocławiu (51-148 Wrocław), przy ulicy Biskupiej 2/4-5, zarejestrowana przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Fabrycznej, VI Wydział Gospodarczy Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000275766\nNIP: 8971725537 REGON: 020475489\n©2005 - 2016 Copyright PureTech


Pielęgnacja trawnika z wertykulatorem elektrycznym | Meble Online\nPielęgnacja trawnika z wertykulatorem elektrycznym\nAreatory i wertykulatory są niezbędne podczas pielęgnacji trawnika w ogrodzie, na działce, czy w otoczeniu domu. Poza podlewaniem i koszeniem, musimy pamiętać o napowietrzaniu. Wertykulacja to pionowe nacięcie darni trawnika, a aeracja jest nakłuwaniem gleby. Zabiegi te wykonamy z użyciem wymiennych wałków roboczych. To sprawia, że uzyskujemy wertylator i aerator w jednym sprzęcie. Jakie modele sprawdzą się a większych przestrzeniach? O czym trzeba wiedzieć? Jak dokonać wyboru? Co oferuje producent?\nJeśli chodzi o większe przestrzenie, tutaj sprawdzą się modele spalinowe. Są one stosowane na areałach do kilkuset do kilku tysięcy metrów kwadratowych. Do mniejszych trawników można dobrać wertykulator elektryczny. Jest on z powodzeniem wybierany na mniejszych działkach, o powierzchniach do 600 metrów kwadratowych.Nie zapominajmy o modelu ręcznym. To rodzaj grabi z wąskimi zębami, które wcinają się w glebę na głębokość kilku centymetrów. Grabie często posiadają kółka, aby zachować komfort podczas użytkowania. Wertykulator jest ogrodowym urządzeniem, które służy do wertykulacji. Czym jest to pojęcie? Oznacza ono napowietrzanie i oczyszczanie trawnika z filcy (z chwastów, mchu, czy starej trawy). Elementami roboczymi w sprzęcie są liczne noże, które znajdują się na obrotowych bębnach.\nProducenci oferują modele dwa w jednym. Łączą one funkcję areatora i wertykulatora, co daje sporo wygody. Faktem jest, że klienci chętnie kupują wertykulatory w postaci przyssawki do traktora. Są one przeznaczone do intensywnej i długiej pracy, na bardzo dużych powierzchniach. Miłośnicy pięknych trawników wiedzą o tym, że utrzymanie trawnika wymaga nakładu sił i czasu. Z pewnością wertykulacja jest najtrudniejszym zadaniem dla ogrodnika. Proces nacięcia tworzącego się filcu można sprawnie usunąć, korzystając z wertykulatorów elektrycznych. Mają one silniki spalinowe o sporej mocy i ostrza ze stali. Nie bez znaczenia jest bezpieczna i ergonomiczna obudowa. Zapewnia ona pracę płynną, komfortową i bezawaryjną. Nawet wertykulator o niewielkiej mocy poradzi sobie z dużą przestrzenią ogrodową. Na uznanie zasługują hartowane ostrza. Sprawdzają się one na każdym rodzaju gleby, nawet tej zbitek i spoistej. Lepszy wzrost sadzonek i usunięcie chwastów to liczne zalety nowoczesnych wertykulatorów. Niezwykle istotne jest to, że solidne urządzenia ogrodowe zakupimy w internetowym sklepie. Możemy dzięki temu cieszyć się atrakcyjną ceną i wysoką jakością.\nPoprzedni artykułDlaczego warto wynająć apartament w Świnoujściu?\nRodzaje pomp głębinowych montowanych w studniach\nPompa głębinowa samozasysająca jest przeznaczona do pomp o ciągłym przepływie z otwartą kryzą, co oznacza, że musi sama się napełnić, gdy zabraknie wody. Ten...


Mikołajki w domu - poradnik jak spędzić i co przygotować - Czynniki Pierwsze\nMimo że już nie wysyłamy listów do Laponii i nie czekamy z kubkiem gorącej czekolady przy kominku to Mikołajki wciąż są dla nas magicznym dniem. Wszędzie roi się od zabieganych ludzi z upominkami, prezentami a nawet workami podarunków. Nie wiem jak u Was ale w naszych domach, ze względu na małe dzieci, zawsze przed Mikołajkami następuje losowanie pt; „Kto w tym roku stanie się grubszym panem z brodą?”. Dzieci czekają więc, dostają prezenty, bawią się i wygłupiają. A co z nami? Chodźcie, pokażemy Wam jak miło i przyjemnie spędzić Mikołajki „po dorosłemu”.\nzabrakło tu tylko listów do M ❤💙💚💛💜 ;))\nNa sam początek szybkie usprawiedliwienie. Brak komputera z jednej strony (Karolina) i grypa z drugiej (Dominika), ale już do Was...


W ostatnią niedzielę czerwca (tj. 30 czerwca) nasz kościół parafialny w Zblewie wypełnił się pięknym śpiewem. A wszystko to za sprawą niezwykłego Koncertu Pieśni Kościelnej, który odbył się w Zblewie już po raz piętnasty.\nXV KONCERT PIEŚNI KOŚCIELNEJ\nTo niewątpliwie jedno z największych wydarzeń tego typu w naszym regionie, na który co roku ściąga do Zblewa kilkuset chórzystów z całego Pomorza. Jest to także niebywała gratka dla mieszkańców, którzy mogli posłuchać najpiękniejszych pieśni kościelnych i to w mistrzowskim wykonaniu. Dodajmy, iż wszystko to w przepięknych wnętrzach kościoła w Zblewie, który słynie z doskonałej akustyki.\nTegoroczny koncert rozpoczął się już tradycyjnie wspólną próbą wszystkich chórów, a po niej odbyło się nabożeństwo czerwcowe, któremu przewodniczył nasz ksiądz prałat Zenon Górecki. Tuz potem Wojciech Birna, główny organizator koncertu i jednocześnie prezes chóru pw. św. Cecylii w Zblewie, uroczyście otworzył tegoroczny koncert. A w tym roku licznie zgromadzona publiczność mogła usłyszeć chóry m.in. z Przodkowa, Trąbek Wielkich, Piaseczna, Tczewa czy Godziszewa. Wystąpili także Gospodarze – chór pw. św. Cecylii ze Zblewa, a występ naszych chórzystów zachwycił publiczność i został nagrodzony wielkimi brawami.\nKoncert zakończył się wręczeniem podziękowań dla wszystkich chórów oraz tych osób, dzięki którym to piękne wydarzenie może być realizowane. Słowa wdzięczności popłynęły więc m.in. w stronę Wójta Gminy Zblewo i Księdza Prałata, a także zblewskiego GOK-u i GOPS-u. Po raz pierwszy chór wręczył też specjalne wyróżnienie – tytuł „Zasłużony dla chóru pw. Św. Cecylii w Zblewie”. Otrzymali go wieloletni przyjaciele naszego chóru – państwo Teresa i Edmund oraz Lucyna Herold. Nie zabrakło także kwiatów i podziękowań dla organizatorów koncertu – państwa Reginy i Wojciecha Birnów, którym w ten piękny i symboliczny sposób podziękowano za trud organizacji tego wyjątkowego wydarzenia.


§ Wyjście ze wspólnej działalności (spółki) – Forum Prawne\nWyjście ze wspólnej działalności (spółki) - Forum Prawne\nWyjście ze wspólnej działalności (spółki)\nMoj mężczyzna rozpoczął wspólny biznes z kolegą. Ich dwóch podpisało z Councilem (tak się chyba nazywa angielski urząd zajmujący się administracja nieruchomości miasta) umowę na wynajęcie lokalu pod działalność gospodarczą. Niestety po kilku miesiącach "współpracy" ...\nMoj mężczyzna rozpoczął wspólny biznes z kolegą. Ich dwóch podpisało z Councilem (tak się chyba nazywa angielski urząd zajmujący się administracja nieruchomości miasta) umowę na wynajęcie lokalu pod działalność gospodarczą. Niestety po kilku miesiącach "współpracy" okazało się, że nie mogą się dogadać. Po prostu WOJNA niemalże otwarta. Stracił na tym nie tylko materialnie (samochód niestety padł i został sprzedany za grosze) ale i nerwy ma w strzępach bo codziennie jest atakowany przez "byłego" kumpla za wszystko co jest i nie jest jego winą. Chce wyjść z tego biznesu, ale sytuacja jest o tyle trudna, ze umowa jest zawarta w taki sposób, ze możliwość zerwania przypada dopiero za 1,5 roku.\nZaznaczam, że majątku w to nie włożył, bo pieniądze pożyczyli od trzeciego kolegi, który nie figuruje na umowie. Można by powiedzieć, ze jest cichym wspólnikiem i głownym sponsorem tego biznesu. Kwestia oddania długu to już inna kwestia i nie o to mi chodzi. Jak wyplątać się z tej spółki, bo tak chyba można już to nazwać skoro jest umowa z urzędem.\n1. Czy angielskie prawo pozwala na takie posunięcia jak oficjalne opuszczenie biznesu przez jednego z zawierających umowę?\n2. Można wprowadzić jakiś aneks czy należy taką umowę rozwiązać?\n3. No i co w przypadku, gdyby "kolega" się na opuszczenie spółki przez mojego faceta nie zgodził?\nBędę wdzięczna za jakiekolwiek wskazówki. Może jest jakaś instytucja w UK, która pomaga w takim doradztwie???\nRE: Wyjście ze wspólnej działalności (spółki)\nPowiedz z jaką spółką mamy do czynienia, a potem zastanowimy się co z tym fantem zrobić.\nPs. Polecałbym mimo wszystko wykonwać telefon do kancelarii adwokackiej. Być może się uda rozwiązać sprawę polubownie i kazdy wyjdzie z twarzą.\n§ Prawa do wspólnej działki (odpowiedzi: 1) Witam Jestem współwłaścicielem działki na której mam zamiar postawić altankę (podłoga-wylewka). Niestety drugi współwłaściciel jest temu...\n§ Współwłasność wspólnie wybudowanego domu na niewspólnej działce (odpowiedzi: 8) Mój narzeczony otrzymał kilka lat temu działkę od swoich rodziców w zamian za dożywotnią opiekę. Na działce znajduje się dom, w którym obecnie...\n§ Zakładanie wspólnej działalności wybór formy - 2 osoby z umową o pracę (odpowiedzi: 5) Witam, Razem z kolegą zamierzamy założyć działalność gospodarczą, zastanawiamy się na wyborem konkretnej formy działalności. Zaznaczę, że na tę...\n§ Budynek na wspólnej działce (odpowiedzi: 4) Witam. Wraz z bratem jesteśmy właścicielami działki. Na tej działce stoi budynek gospodarczy który należy do mojego brata (akt notarialny). Troche...\n§ Podział wspólnej działki (odpowiedzi: 6) Witam.Mam problem z podzialem działki ktora jest wspólna.Kupilem dom który stoi na działce wspólnej ale do mnie nalezy ponad 70% za ktore tez place...\n§ Dom na wspólnej działce (odpowiedzi: 2) Witam. Sprawa wygląda następująco.Mój tata posiada działkę budowlana wielkości 17a,założeniem początkowym było to,że dziełka zostanie podzielona na...


Żona dentysty nauczyła mnie, jak efektywnie wybielić zęby, usunąć osad oraz kamień nazębny i to wszystko w trakcie 4 minut! - Swiat kreatywny\nStr. głównaZdrowieŻona dentysty nauczyła mnie, jak efektywnie wybielić zęby, usunąć osad oraz kamień nazębny i to wszystko w trakcie 4 minut!\nHollywoodski biały uśmiech pozostaje dla nas tajemnicą numer jeden, chociaż wiemy, że kryją się za nim kosztowne zabiegi na fotelu dentystycznym. Naturalnie białe zęby nie ma niemal nikt, a więc większość z nas boryka się ze żółtym zabarwieniem, osadem lub kamieniem nazębnym.\nZdrowe zęby to oznaka piękna. Ludzie często pytają, czy lepiej wybrać kosztowne profesjonalne metody albo wybielić sobie zęby domowymi sposobami. W obydwu przypadkach musimy być ostrożni i rozsądni! Nieodpowiednia manipulacja może uszkodzić szkliwo zębów. O ile nie możemy już na siebie nawet patrzeć, marzymy o pięknych białych zębach i nie chcemy już wydawać dalsze wysokie środki finansowe za wybielanie, te domowe wskazówki są przeznaczone właśnie dla Ciebie!\nZa pomocą żelu z rośliny aloe vera można przepięknie wyczyścić kamień nazębny i osad zejdzie z zębów sam. Oprócz tego zęby będą przepięknie lśnić. Zmieszaj ½ łyżeczki sody oczyszczonej, łyżkę żelu aloe vera, 10 kropli soku cytrynowego oraz 4 łyżeczki oleju roślinnego. Aplikuj na szczoteczkę do zębów i delikatnie poruszaj po powierzchni zębów. Uwaga, szczoteczką do zębów zbyt nie przyciskaj, pamiętaj, że znajduje się na niej soda oczyszczona, która z powodu swojej konzystencji mogłaby uszkodzić. Ważne jest odpowiednie i delikatne stosowanie.\nJedna łyżka sody oczyszczonej doskonale usunie osad, którego nie potrafisz się pozbyć nawet po dziesięciominutowym czyszczeniu szczoteczką do zębów, w trakcie którego nawet uszkodzisz sobie zazwyczaj dziąsła. Oprócz tego, soda oczyszczona potrafi zęby również rozjaśnić, nawet o kilka odcieni. Uważaj na szkliwo! Sodę oczyszczoną trzeba stosować ostrożnie i przede wszystkim nie mocno! W miseczce zrób z sody oczyszczonej i malutkiej ilości wody gęstą mieszankę albo sodę nasyp bezpośrednio na szczoteczkę i potem ją lekko nawilżyj. W przypadku odpowiedniego stosowania soda nie uszkodzi zdrowy stan jamy ustnej, jednak nie zaleca się, żeby nadużywać jej efekty.\nSkórka pomarańcza i cytryny\nSzybki i prosty sposób czyszczenia zębów jest ten za pomocą skórki pomarańcza. O ile chcesz usunąć kamień nazębny, solidnie pocieraj umytą skórkę pomarańcza o zęby i potem, nie biorąc pod uwagę gorzki smak w ustach, potrzymaj ją jeszcze w ustach przez następnych przynajmniej 10 minut. Usta wypłukaj i zęby wyczyścij szczoteczką do zębów i pastą. Podobnie efektywny sposób to pokrojona skórka cytryny – przede wszystkim jej biała część – oraz jej dodanie do pasty do zębów. Ten sposób, w porównaniu do pozostałych, można stosować codziennie, ponieważ w żaden sposób nie uszkodzisz szkliwo. Efektywnie zwalcza również wszelkie mikroorganizmy w ustach i po pewnym czasie zacznie znikać również osad i żółte zabarwienie.\nWybielanie zębów poza murami profesjonalnych gabinetów dentystycznych to bardzo wrażliwa sprawa, z tego powodu warto wiedzieć o wszelkich ryzykach domowego wybielania. Trzeba również skupić się na dzięsłach, które po takich zabiegach mogą być podrażnione albo słabe. Nie zapominaj, że czego za dużo, tego niezdrowo!


ZIAJA BLUBEL Mydło pod prysznic jabłko - agrest 500 ml - [ZIAJA] -\nZIAJA BLUBEL Mydło pod prysznic jabłko - agrest 500 ml\nekstrakt jabłko-agrest – bogaty w antyoksydanty i polifenole, które neutralizują wolne rodniki odpowiedzialne za proces starzenia się skóry oraz wzmacniają jej naturalny system ochronny.\nSPOSÓB UŻYCIA:Mydło nanieść na wilgotną skórę. Po myciu spłukać wodą. Polecany do każdego rodzaju skóry.\nZioła fix Świetlik 30 torebek


Mogli spłonąć żywcem. W środku 3 osoby (aktualizacja 2) – OSTROW24.tv – Ostrów Wielkopolski\nW nocy z soboty na niedzielę doszło do groźnego w skutkach wypadku. Zgłoszenie do służb wpłynęło około godziny 00:30 w Hucie koło Odolanowa.\nOpel Insignia wypadł z drogi, przewrócił się na dach, a przód pojazdu zaczął się palić. W środku podróżowały 3 młode osoby.\nNa szczęście dwoje z nich po wypadku było przytomnych i udało im się wyciągnąć trzeciego. Ogień był na tyle duży, że strawił wnętrze pojazdu.\nOstatecznie całą trójka pojechała do szpitala. Pojawiły się jednak wątpliwości kto kierował oplem. Jedna z nieoficjalnych wersji wskazuje, że mężczyzna po wypadku oddalił się, a po pewnej chwil wrócił. Stwierdził, że to nie on kierował, tylko jego nieprzytomny kolega. Innego zdania była pasażerka, której chłopak był najbardziej poszkodowany. Ona wskazywała, że to chwilowy uciekinier był kierowcą auta.\nIstnieje podejrzenie, że kierowca był pod wpływem substancji odurzających. Policja ustala stan trzeźwości.\nSamochodem podróżowały 3 osoby: 25-letnia kobieta, ktora doznała ogólnych potłuczeń, 26-latek z urazem nóg i klatki piersiowej oraz 25-latek z urazem wielonarządowym.\nŚledczy ustalili, że autem kierował 26-latek. Wydmuchał prawie 2 promile.\nTags: odolanów, pożar, samochód, wypadek\nPowinni się po prostu zajarać i spłonąć w ogniu piekielnym.\nKierujący wali w nos, wali w dupę sterydy, wali alko i myśli, że jest niezniszczalnym fighterem a w głowie gówno.\n… szkoda tylko Janusza płotu.\nPo uszkodzeniach widać że srogą prędkość mieli, silnik i zawias powyrywane. Dobrze że wyszli z tego z życiem\n2 promile i reszta świadomie wsiadła do auta? nikt mnie nie powie że nie było widać i czuć..\nZastanawia mnie jedno. Jeżeli kierowca miał tyle promili, to jak mogli z nim razem jechać…pozwolić mu prowadzić…\nI w ten oto sposób cała robota starego za granica w ciągu jednej chwili poszła sieć je….ać\nJa pier…e, co wy w tym Odolanowie wyprawiacie… Co tydzień jakieś pijane albo naćpane gnojki lądują na drzewie albo w polu kukurydzy.\nJan Kowalski Polska\nCh..uj z nimi bóg z nami\nPrawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie. Jest wypadek i zaczyna sie zrzucanie winy jeden na drugiego


To już pewne – ten sam Office dla wszystkich wersji Windows\nTo już pewne - ten sam Office dla wszystkich wersji Windows\nTak, to nie pomyłka. Office staje się uniwersalną aplikacją, która wykorzystuje ten sam kod źródłowy na tabletach, telefonach i dużych komputerach. Stara wersja dla Win32 będzie jednak nadal rozwijana.\nNowy Office dla Windows 10 będzie czymś faktycznie nowym. Wszystkie jego podstawowe komponenty składowe (Outlook, Word, Excel, PowerPoint, Yammer, itd.) zostały napisane właściwie całkowicie od nowa. Pakiet nie stracił żadnej ze swojej funkcji, ale od teraz działa identycznie na wszystkich rodzajach urządzeń, dostosowując swój interfejs do przekątnej ekranu i rodzaju komunikacji z użytkownikiem (klawiatura i myszka, głos i dotyk).\nTo oznacza, że znikają jakiekolwiek problemy z niemożnością edycji danego obiektu w dokumencie z uwagi na zbyt uproszczoną wersję aplikacji klienckiej. Nie będziemy też mieli problemów z błędnym wyświetlaniem formatowania.\nCo ciekawe, nowy Office nie zastąpi dotychczasowego. Klasyczna wersja Win32 będzie dalej wspierana i rozwijana, co pozwala wierzyć, że desktopowa wersja będzie przeznaczona przede wszystkim dla rynku korporacyjnego, zaś „uniwersalna” będzie przeznaczona przede wszystkim dla użytkowników indywidualnych.\nTagi: MicrosoftMicrosoft Officeofficeoffice dla windows 10pakiet biurowy Officepakiet officepakiety biurowewindows 10


eva stefania: lutego 2007\nto ta sama historia..., zawsze mocno mnie ten film porusza.\nAutor: Eva Dworczyk o środa, lutego 28, 2007 3 komentarze:\nClick here to watch 'Andrzej-Bachleda---Nie-b281d281'\nAutor: Eva Dworczyk o środa, lutego 28, 2007 Brak komentarzy:\n26 lutego, 2007\nTak..., jeszcze chora leze w piernatach.Leżymy dwie bo rochorowała się też mama. Dostałam list od pewnej osoby,przypomniało mi sie, że jeszcze można jakos inaczej przezyc to zycie. I nie ma nic banalniejszego jak narzekanie na swoj zywot. Ale najlepszą receptą na szczescie jest działanie. Narazie nie działam prawie w ogóle.Od tygodnia siedzac w domu. A tu tak siedząc Pani Jadwigo cały czas mysle o jednym-o owym. Nie wiem doprawdy czy pani to czyta, czy pani mnie "odbiera", ale adresuje akurat do pani bo lubie adresowac mysli swoje do kogos. Oj tak zbanalniałam powszechnie, i tyle lat potraciłam na to zbanalnienie całkowite, może nie całkowite ale w zupełnosci odczuwalne, cały czas za kims tesknie i czekam na cos co nie chce przyjsc chodzac w kółko zniecierpliwionymi nogi, miast isc do przodu z byle jakim pustym miejscem obok siebie, nie czekajac. A bo i wiem doskonale ze jesli nie bede czekac ktos sie pojawi na tym pustym miejscu i uswietnimy sobie te krótką drogę, nie i juz nie bede dreptac w kółko ani popełniać tak banalnych błedów. słowem wszystko sie ułozy. Receptą jest działanie. Click here to watch 'Etta-James---Stormy-Weather'\nAutor: Eva Dworczyk o poniedziałek, lutego 26, 2007 Brak komentarzy:\nCóż za przebrzydłe tornado się mnie uczepiło, targa mną od srodka, oj brzydkie, oj okropne, ach, oj...brrr. I tak tu siedząc w tych piernatach, maściach, ziołach, tone we wspomnieniach, no i w marzeniach, wyobrazeniach, achh cięzko sobie wyobrazac kiedy tesknota taka silna.ach tak. Cóż pozostaje... Herbaty szklanka mocnej. Bo my z przyjacielem bardzo lubimy dobrą herbatke. Wracam pod pierzyny ze szklanki herbatką, z herbanki szklanką. ach herbaty szklanką.\nClick here to watch '-WWWPOLSKIE-MP3TK--kabaret-starszych-panow---herbatka---17-herbatka-2'\nAutor: Eva Dworczyk o czwartek, lutego 22, 2007 Brak komentarzy:\n21 lutego, 2007\nczy widziałeś kiedyś bałabysie latające dookoła miejskich latarni w ciemną noc lipcową?\nClick here to watch '22-Track-22-70'\nAutor: Eva Dworczyk o środa, lutego 21, 2007 1 komentarz:\n19 lutego, 2007\nTu Eva twoja, list do Ciebie pisze.\nI na dodatek używa jakieś magii tajemnej!\nTo napewno nie jest chemia- to nie może być tak banalne\nI jeszcze czuje się przy nim tak lekko, rozkwitam\nCzuje oddech wreszcie!\nMelodią piekną mi jest!\nI nigdy nie dowie sie o tym\nSerce mi skradł\nP.s. A więc coż ja Stefo robić mam ? Click here to watch 'bandyta'\nAutor: Eva Dworczyk o poniedziałek, lutego 19, 2007 2 komentarze:\n18 lutego, 2007\n(oto foto historia)\nwspominałysmy ostatnio czasy Gaworzyc, czas płynął wolniej i odczuwalo się taką wolnosc jaką odczuwa\nsie rzadko. nic dwa razy sie nie zdarza ale mam nadzieje, ze jeszcze kiedys tam wrocimy, do tej milej wolnosci.\nAutor: Eva Dworczyk o niedziela, lutego 18, 2007 Brak komentarzy:\nMarczello...kochany aparat, a po kim to on tak zmyśla ;>.\nAutor: Eva Dworczyk o sobota, lutego 17, 2007 Brak komentarzy:\nWarto to powtórzyć, wróciłam dzis to tego filmiku i od razu zrobiłam sie weselsza. Kacper i Marcel rzecz jasna... Elvis i jego dwór ;>\nAutor: Eva Dworczyk o środa, lutego 14, 2007 1 komentarz:\nMy funny valentine - raczej dziwne niż zabawne..., ach to święto, amerykańska tradycja. Dla samotnych to dzień kiedy można zakopać sie w ogrodzie, a odkopać następnego dnia wieczorem ...żeby było bezpiecznej, może już wtedy nie będą się plątały się po ulicach bardziej niż zwykle zakochane pary. Z tej okazyji wstawię dwie piosnki : Waitsa- Blue valentine Click here to watch 'Tom-Waits---Blue-valentine' i My funny valentine Baker'a: Click here to watch 'Chet-Baker---My-funny-Valentine-65' , których słucham w pętli od jakiejs godziny starajac sie nie mysleć o dzis...bo nawet gdybym chciała komus to powiedzieć - nie moge.\nAutor: Eva Dworczyk o czwartek, lutego 08, 2007 3 komentarze:\n07 lutego, 2007\ni jeszcze jeden Waits na dzisejszy dzień . It's Over\nClick here to watch '2-12-Its-Over'\nAutor: Eva Dworczyk o środa, lutego 07, 2007 Brak komentarzy:\nClick here to watch 'Tom-Waits---Warm-Beer-And-Cold-Women' hmm..\nAutor: Eva Dworczyk o wtorek, lutego 06, 2007 1 komentarz:\nno i pare zdjęć z sesyji dla Pana Martineza.\nClick here to watch 'Jack-Kerouac--Tom-waits---One-last-night-on-Earth'\n05 lutego, 2007\ntak to...tak to, to tak, tak to tak... dzis Pani slonecznej Argentyny oraz evita peron, wedrowaly po miescie w celu szukania wrazeń taneczno spiewaczych skonczylo sie na rozmowie w siwym dymie papierosowym,ze spaceru typowo miejskiego zrodziły się takie oto zdjęcia z serii proste historyje. otóż to.\nClick here to watch 'Tom-Waits-Kathleen-Brennan---Punishing-Kiss---The-Part-You-Throw-away'\nAutor: Eva Dworczyk o poniedziałek, lutego 05, 2007 1 komentarz:\nMuzyke z rana poleca Tornado Bajbelburg :\nClick here to watch '04-Delta'\nAutor: Eva Dworczyk o sobota, lutego 03, 2007 Brak komentarzy:\n02 lutego, 2007\nNajcichsze i najciemniejsze miejsce w mieście. Wino.Chleb ze smalcem. Chleb z pewnością, że znajdziemy to co do szczęścia nam potrzebne. Wino półsłodkie i pełnoszczęsliwe. Wszystko dobrze się skończyło.Przez co? Przez kurczaka z siłą, której najadłam się po uszy i dała o sobie znać. Nic mi niestraszne. A w oczach jakby pieprz, aha to ... miłość , a w miąższu pomidorów coraz silniejsza tęsknota. Niezwykle ostra przyprawa. Popijam więc znów winem z pływającymi okruchami nadziei\nsiłą – brazylijska, słodka\npewność- polska, polna, niedojrzała bywa kwaśna, zwykle słodka\nNadziei-okolice Kentaki, uprawiana przez tamtejsze parobnice hiszpańskie.\nMe gustas tu P.Click here to watch 'Manu-Chau---Me-Gustas-Tu'\nAutor: Eva Dworczyk o piątek, lutego 02, 2007 Brak komentarzy:\nSztuka zapominania, drogi panie, to jedna z najcenniejszych sztuk, jakie wszyscy uprawiamy\n„Z wewnętrznej kieszeni, która musiała być niemała, wyciągnął gruby zeszyt w fioletowych okładkach. Podał go, a ja machinalnie wziąłem i zważyłem go w dłoni. Był zadziwiająco lekki.\n-Całe moje życie – powiedział. - Pamiętnik. Do odstąpienia. Ale niech pan nie myśli że jestem sprzedawcą pamiętników. Dotąd odstąpiłem tylko trzy. Nabywcy do dziś ślą mi listy dziękczynne.\n-Za cóż tak dziękują?- zdziwiłem się.\n-Za pozbycie się własnych życiorysów.\nCóż pana tak dziwi? Nabywszy mój przyjęli go jako własny, a o starych zapomnieli.\nSztuka zapominania, drogi panie, to jedna z najcenniejszych sztuk, jakie wszyscy uprawiamy”.\nAutor: Eva Dworczyk o czwartek, lutego 01, 2007 Brak komentarzy:\nto ta sama historia..., zawsze mocno mnie ten film...\nClick here to watch 'Andrzej-Bachleda---Nie-b281d2...\nTak..., jeszcze chora leze w piernatach.Leżymy dwi...\nCóż za przebrzydłe tornado się mnie uczepiło, targ...\nczy widziałeś kiedyś bałabysie latające dookoła mi...\nStefo!Tu Eva twoja, list do Ciebie pisze.Chciałam ...\n(oto foto historia)wspominałysmy ostatnio czasy Ga...\nMarczello...kochany aparat, a po kim to on tak zmy...\nWarto to powtórzyć, wróciłam dzis to tego filmiku ...\nMy funny valentine - raczej dziwne niż zabawne...,...\ni jeszcze jeden Waits na dzisejszy dzień . It's Ov...\nClick here to watch 'Tom-Waits---Warm-Beer-And-Col...\nno i pare zdjęć z sesyji dla Pana Martineza.Click ...\ntak to...tak to, to tak, tak to tak... dzis Pani s...\nMuzyke z rana poleca Tornado Bajbelburg : Click he...\nNajcichsze i najciemniejsze miejsce w mieście. Wi...\nSztuka zapominania, drogi panie, to jedna z najcen...


Żyroskop » Grodziski Zakład Komunalny nie będzie odbierał gminnych śmieci\nImieniny obchodzą dziś: Marcin, Ambroza\nOpublikowano Maj 27, 2013 przez admin\nPrzedsiębiorstwo Usługowe „HETMAN” z Warszawy, będzie odbierać odpady komunalne posegregowane i nieposegregowane z Gminy Grodzisk Mazowiecki, przez najbliższe 2,5 roku. Po przeanalizowaniu wszystkich zgłoszeń, wybrano najtańszą złożoną na przetarg ofertę. To może, choć nie musi, oznaczać niższe niż planowano stawki w gminie za odbiór odpadów.\nNa przetarg dotyczący „Odbierania i zagospodarowania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy z terenu Gminy Grodzisk Mazowiecki w okresie od dnia 1 lipca 2013r. do dnia 31 grudnia 2015 r.”, wpłynęło 9 ważnych ofert. Najdroższa oferta wpłynęła z przedsiębiorstwa „Byś” z Warszawy, za kwotę ponad 30,5 mln zł, najtańsza za sumę blisko 12 mln zł z przedsiębiorstwa Hetman z Warszawy, które wygrało przetarg. Oferta grodziskiego Zakładu Gospodarski Komunalnej przewidywała obsługę gminy za kwotę blisko 15 mln 700 tys zł i okazała się zbyt kosztowna.\nOficjalne otwarcie ofert nastąpiło w obecności radnych, komisji oraz dziennikarzy 6 maja br. Wówczas odczytano wszystkie złożone oferty. Przez kolejne dwa tygodnie komisja analizowała oferty pod kątem zgodności z zamówieniem. Po szczegółowym rozpatrzeniu, została wybrana oferta najtańsza, spełniająca wszystkie wymogi.\nGmina Grodzisk Mazowiecki ustaliła wstępnie stawki za odbiór odpadów na poziomie 12 zł za odpady posegregowane i 20 za odpady nieposegregowane. Po przetargu opłata śmieciowa prawdopodobnie zostanie zweryfikowana na korzyść mieszkańców. Różnica może wynieść nawet kilka złotych./red\n« Przedszkole rozwija dziecięce talenty\nEnergia odnawialna w rolnictwie? Czemu nie! »


Reklama diodowa na tablicach LED – jak to zrobić? | Blog AKB-Poland\n» Reklama na tablicach LED – jak zrobić to skutecznie?\nBadania pokazują, że skuteczność reklam diodowych LED jest zdecydowanie wyższa od osiąganej przez tradycyjne bilbordy. Co zrobić, żeby zmaksymalizować zwrot z inwestycji w ekran LED?\nZ badań POPAI (The Global Association for Marketing-at-Retail) wynika, że produkty reklamowane na tablicach LED osiągają przeciętnie 10-12% wzrost sprzedaży, a jeżeli towarzyszą im dodatkowo promocje cenowe – ponad 20%. Jeśli dobrze przemyślimy reklamę i wykorzystane efekty, rezultaty mogą być jednak zdecydowanie wyższe. Niewątpliwe jest, że już sama zmiana reklamy kasetonowej na reklamę ledową skutkuje lepszym przykuwaniem uwagi potencjalnych klientów i w rezultacie – wzrostem sprzedaży.\nWybierz odpowiednią rozdzielczość reklamy diodowej\nWarto zwrócić uwagę na odległość pomiędzy diodami w naszej tablicy diodowej LED. Jeśli będzie ona zbyt duża, wyświetlany obraz będzie nieczytelny. Wraz ze spadkiem odległości pomiędzy diodami, poprawiać się będzie jakość obrazu, ale niestety też wzrastać będzie koszt tablicy.\nWybierz sposób sterowania ekranem LED\nZanim na naszym ekranie LED pojawią się reklamy, muszą one zostać do niej przekazane. Sterowanie diodami LED można zrealizować na kilka sposobów. Standardowo może się to odbyć za pomocą gniazda USB, bezpośredniego połączenia bezprzewodowego (Wi-Fi) lub kabla (LAN). Co ważne, w przypadku przesyłu danych przez USB, pendrive nie musi być na stałe podłączony do tablicy. Tylko chwilę trwa, zanim dane zostaną wyeksportowane do ekranu i ten będzie działać także po odłączeniu pamięci przenośnej.\nDopasuj tablicę reklamową LED do miejsca\nReklamy diodowe LED zbudowane są z modułów mierzących 16x32 cm. Ich producenci są więc w stanie szybko przygotować dowolny rozmiar tablicy, łącząc ze sobą kolejne moduły. Warto dokładnie zmierzyć przestrzeń, którą dysponujemy i zamówić tablicę, jakiej potrzebujemy, a nie, jaka została sprzedawcy. Pamiętajmy też, że rozmiar ma w tym przypadku znaczenie – im większy wyświetlacz, tym lepiej widoczna reklama i większe możliwości. Wie o tym nawet gigant reklamy internetowej Google, który zarezerwował już reklamy na największej tablicy LED na świecie.\nZamontuj reklamę ledową\nNie potrzebujemy do tego fachowej wiedzy. Tablice reklamowe LED, które otrzymujemy, są gotowa do pracy. Wystarczy przykręcić ją do ściany (tablica posiada uchwyty montażowe, na życzenie klienta możemy wyposażyć ją w dowolny typ stelażu) i podłączyć do prądu.\nUstaw reklamę diodową LED dla swojego biznesu\nTestuj i oprawiaj\nPotrzebujesz porady na temat tablicy LED? Zostaw swoje dane, a oddzwonimy i pomożemy. Sprawdź też naszą ofertę na oświetlenie strefowe MiLight oraz energooszczędne żarówki LED!


Usługi kurierskie – przesyłanie paczek za pośrednictwem kuriera- Portal Uslugowy\nStrona główna » Handel i przemysł » Zalety przesyłek kurierskich\nProfesjonalne usługi kurierskie cieszą się rosnącą popularnością, skutecznie wypierając pocztę tradycyjną. Ich użyteczność została dostrzeżona na całym świecie. Dzięki kurierom, jesteśmy w stanie nadać każdy typ przesyłki – od zwyczajnych gabarytowo po niestandardowe – w trybie pilnym, szybko i bezpiecznie, na terenie kraju oraz zagranicy. Szczegółowe zalety przesyłek kurierskich prezentujemy poniżej. Zapraszamy do lektury.\nProstota wysyłki i odbioru\nUsługi kurierskie są z reguły świadczone w systemie całodobowym, siedem dni w tygodniu. To istotne udogodnienie – zwłaszcza gdy chcemy, by przesyłka dotarła do celu w jak najkrótszym czasie. Przesyłkę można nadawać w każdym, specjalnie wytyczonym punkcie obsługi określonej firmy kurierskiej. Pomocą służą też firmy pośredniczące, umożliwiające skorzystanie z usług dowolnego kuriera na preferencyjnych warunkach (ciekawą ofertą tego typu dysponuje firma Tuwysłam). Dana paczka jest dostarczana bezpośrednio do adresata. Nie istnieją więc częste dla usług pocztowych problemy z odbiorem – wyjmowanie awizo ze skrzynki, stanie w kolejkach w urzędzie i tak dalej. Przeważnie, zainteresowani są powiadamiani o przesyłce drogą mailową lub sms. Istnieje też możliwość kontaktu osobistego z kurierem, w celu doprecyzowania miejsca i godziny dostarczenia przesyłki.\nPrzy pomocy kuriera jesteśmy w stanie nadać każdy typ przesyłki – pudełka, paczki, inne gabaryty – w tym pilne przesyłki dokumentowe oraz paletowe. Nie stwarza problemów transportowanie przedmiotów o dużej wartości, elementów delikatnych oraz niestandardowych. Kurierem można też wysyłać klasyczne przesyłki pocztowe. Cały proces transportu odbywa się bezpiecznie, z dochowaniem wszelkich zasad poufności. Obejmuje teren miast, obszary podmiejskie, wiejskie i zagranicę (także inne kontynenty). Klient posiada wgląd w aktualne miejsce pobytu przesyłki, dzięki wdrożonym systemom obserwacji on-line.\nWielkim atutem korzystania z usług kurierskich jest ich niska cena. Jeszcze taniej wyniesie nas korzystanie z usług pośrednika (wysyłka nawet do 70% taniej niż bezpośrednio w firmie kurierskiej!). Atrakcyjnym cenom towarzyszy jakość usług. Stoją one na o wiele wyższym poziomie niż obsługa Poczty Polskiej. Możliwość przesyłu przedmiotów nietypowych, śledzenie paczki, doprecyzowany czas i miejsce dostarczenia pakunku – to tylko wybrane zalety, o których wspomnieliśmy. Czynnikiem przesądzającym o wyższości kuriera jest jednak czas działania. Większość przesyłek dociera do adresata w ciągu 24 godzin od daty nadania. To ogromne udogodnienie, szczególnie gdy zależy nam na szybkim terminie realizacji (dostarczenie przesyłki na przetarg, zakup prezentu na święta). Szereg zalet powoduje, że z pomocy kuriera coraz częściej korzystają nie tylko osoby prywatne, ale i przedsiębiorstwa, instytucje publiczne i niepubliczne. Usługi kurierskie dotyczą też rozwiązań logistycznych sklepów. To gwarancja oszczędności czasu, pieniędzy, a nierzadko również nerwów.\nTagi: firma kurierskaprzesyłkiusługi


Ta książka pozbawiona jest tych elementów, które czyniłyby z niej literaturę faktu: dat, liczb i – prawdopodobnie – prawdziwych nazwisk bohaterów. Jednak jest to, jak zapewnia Babczenko opowieść o autentycznych wydarzeniach. Z fragmentami autobiograficznymi, wydarzeniami, w których autor brał udział lub o których słyszał od osób, którym potrafił zaufać.\nTo przede wszystkim opowieść o rosyjskiej armii. O patrolach, zadaniach i czasie, który upływał między nimi. Czasie, który żołnierze spędzali przede wszystkim walcząc między sobą. Wszechogarniającym bałaganie. Ale też o Czeczenach, ich polowaniu na rosyjskich żołnierzy, o incydentach tej wojny (choć nie zawsze jest jasne, czy autor pisze o „pierwszej” czy „drugiej czeczeńskiej”, raczej chodzi o tę drugą), tym wszystkim, co w czasie działań wojennych najmocniej wstrząsnęło młodym wojskowym.\nBabczenko po raz pierwszy trafił do Czeczenii w 1995 r., prosto ze studiów. Z kolei w 1999 r. zgłosił się już jako ochotnik. Służył wówczas w Czeczenii do 2000 r. Wkrótce później rozpoczął pracę w rosyjskiej opozycyjnej „Nowej Gazecie”, współpracując z zamordowaną kilka lat temu Anną Politkowską i – podobnie jak ona – pisując demaskatorskie teksty o wojnie w Czeczenii.\n„Dziesięć kawałków o wojnie” zostało uhonorowanych w 2001 roku nagrodą „Za odwagę w literaturze”. Babczenko nadal współpracuje z „Nową Gazetą”, a także z magazynem „Isskustwo wojny” oraz portalem artofwar.ru, zrzeszającym weteranów wojennych.


Wybrzeże Morza Egejskiego – nowe kierunki turystyczne | Opinie Forum 2018\n« Anturium do biura biznesmena\nParking lotnisko Okęcie – miejsce dla każdego »\nPowiązany jest mocno z kulturą chrześcijańską – np. jak głoszą przekazy, tuż obok Efezu znajduje się domniemany grób Marii, zaś Izmir jest otoczony przez kościoły, o których w Apokalipsie mówi św. Jan. Rejon ten jest w wysokim stopniu zaludniony – niemalże jedna trzecia część mieszkańców Turcji (czyli ok. 26 milionów) żyje tutaj. Utrzymują się w głównej mierze z turystyki. Dzięki temu ich przeciętne dochody są wyższe niż w innych częściach kraju. Wybrzeże Morza Egejskiego to także znane kurorty wypoczynkowe, które sprawiają, że każdego roku w sezonie letnim Turcja przeżywa prawdziwą inwazję turystów – żeby wspomnieć chociażby o Marmaris, miejscowości będącej niegdyś typową osadą rybacką.\nJest to jednocześnie baza wypadowa do ciekawych miejsc, które w opisywanym tutaj rejonie Turcji warto odwiedzić. Organizowane są stąd rejsy na Rodos – położoną niedaleko grecką wyspę. Turcja, jak doskonale wiadomo, to szereg interesujących miejsc do zwiedzania. Wybrzeże egejskie w nie obfituje – Efez, Izmir, Hierapolis oraz Bodrum to najlepsze tego przykłady. Podziwiać w tych miejscowościach można pozostałości po zamierzchłych (starożytność i średniowiecze) czasach.\nRok 2012 może być dla Turcji szczególny. Wielce prawdopodobne, że pobity zostanie rekord odwiedzających, ze strony Polski. Aktualne ceny napajają optymizmem. Czyżbyśmy rzeczywiście mieli do czynienia z rekordowym wynikiem odwiedzin? O tym przekonamy się dopiero za pół roku.


Chiang Mai. Słonie, mnisi i dużo jedzenia… – MajkelZet\nAzja 2019, Tajlandia\nChiang Mai. Słonie, mnisi i dużo jedzenia…\nOooo, im bardziej na północ tym lepiej. Ostanie 3 dni spędziliśmy w Chiang Mai, dużo mniejszym mieście niż Bangkok, gdzie samochody zatrzymują się na czerwonym świetle.\nTrafiliśmy tutaj dziennym pociągiem z Bangkoku, który jechał 11 godzin.\nTeraz siedzimy już w autobusie do Chiang Rai, także mam 3 godziny żeby coś napisać.\nAga już w Polsce napaliła się na zajęcia gotowania tajskiej kuchni. Zaklepaliśmy warsztaty w Small house Thai cooking school. prowadzone były przez Arma, kucharza z jakiegoś fancy, 5-gwiazdkowego hotelu. Oprócz nas była jeszcze para Amerykanow z Hawajów. Najpierw byliśmy na targu gdzie kupiliśmy pełno warzyw, owoców i ryby.\nPóźniej w domu kucharza robiliśmy sałatkę, pastę curry, tom yam soup, phad tai i na końcu mango with sticky rice, które jem tutaj codziennie i jest mega dobre. Ogólnie było dużo siekania, krojenia, podsmażania i doprawiania.\nWszystko było bardzo dobre choć w generalnym podsumowaniu było 3:0 dla Agi 🙂\nPierwszego dnia byliśmy w schronisku dla słoni – Maerisk Elephants Sanctuary, gdzie wykupują słonie z różnych miejsc gdzie są źle traktowane (typu cyrki, wyrąbki jungli) i trzymają luzem. Kasa od turystów idzie na wykup kolejnych słoni (przynajmniej taką mam nadzieję).\nNa początek przebraliśmy się w niebieskie ciuchy (podobno słonie widzą tylko niebieski i zielony, za to mają węch na 20 km) a później dostaliśmy banany i karmiliśmy słonie, które chętnie je zjadały.\nPóźniej karczowanie bananowca dla słoni, spacer do dżungli a na koniec najlepsze – nacieranie słoni błotem i kąpiel.\nOgólnie wszystko było pod turystów i na początku mieliśmy mieszane odczucia ale z biegiem czasu widać było, że słoniom się podoba a ludzie tam troszczą się o nie i są pełni entuzjazmu.\nJest w tym coś niesamowitego – stanąć na przeciwko słonia, przytulić się do trąby, pogłaskać go i spojrzeć mu w oczy. Czuć się i potęgę tego zwierzęcia ale też delikatność.\nRozmowy z mnichami\nW przewodniku wyczytaliśmy, że w niektórych świątyniach mnisi chętnie rozmawiają z zagranicznymi turystami aby podszkolić swój angielski. My poszłyśmy do świątyni Wat Phat Kao, gdzie spotkaliśmy dwóch młodych, ponad 20-letnich mnichów. Na początku wszyscy byli trochę nieśmiali ale po chwili nawiązaliśmy bardziej otwarty kontakt. Kilka faktów\nMnichem można zostać po 20 roku życia, a do szkoły dla mnichów można pójść po skończeniu 13 lat\nCzytają jakieś książki o Buddzie i studiują inne nauki (matematykę i angielski)\nMnisi nie piją alkoholu ani nie korzystają z innych używek\nRaz na miesiąc, przed pełnią księżyca golą głowę i brwi\nUtrzymują się z datków\nCodziennie rano idą ze swoją miską do okolicznych mieszkańców po jedzenie\nNie uprawiają sportów (tylko pompki w swoim pokoju)\nPotem Aga zapytała ich czy oni mają do nas jakieś pytania. Byli ciekawi co robimynwv wolnym czasie, jak często chodzę na siłownię (LOL), czy łowimy ryby…\nWywiązała się z tego fajna, luźna, otwarta rozmowa. Byliśmy dość mocno podekscytowani po jej zakończeniu, zresztą oni też.\nStreet Food i nocne targi\nOgólnie to cały czas coś jemy… Jedzenie na ulicy jest tu bardzo tanie, dziwaczne, smaczne i można znaleźć je wszędzie. Póki co mogę ulubione to Mango with sticky rice i woda z kokosa.\nA jak nie jemy to chodzimy po targach, których jest tu mnóstwo. Dzienne, nocne, weekendowe… Zwykle nie lubię ani zakupów ani tłumów ale szwędanie się tutaj między straganami jest bardzo przyjemne. Do mojej obciachowej koszulki w słonie dołączyły wczoraj równie obciachowe spodenki 🙂\nZa to Aga ma tu raj na ziemi, obkupila się tutaj od stóp do głów…\nDużo szwędamy się też tutaj po knajpkach, kawiarenkach, które wyglądają w sumie jak w Europie – piwo, drinki, amerykańska muzyka, pełno młodych ludzi, tyle że trochę więcej Azjatów.\nBuddyjska świątynia jest tu prawie za każdym rogiem. Jedna z ciekawszych dla nas to Wat Doi Suthep, do której dojechaliśmy bardzo popularnym tutaj sposobem – Red taxi – son-wat-coś-tam.\nW tej świątyni było więcej praktykujących wyznawców Buddy niż turystów więc mieliśmy okazję podejrzeć kilka rytuałów, które dla laika wyglądają dziwacznie, typu chodzenie z kwiatkiem dookoła pagody (ksztalt jak złoty dzwon), błogosławieństwo mnicha, losowanie drewnianej pałeczki z numerem wróżby.\nTeraz siedzimy w autobusie do Chiang Rai, jest już ciemno, księżyc w pełni, trochę trzęsie, droga kręta i stroma, jeszcze bardziej na północ….\n…i zatrzymaliśmy się na stacji, gdzie wcinam bułki na parze z wołowiną 🙂\nPrzez majkel 1 komentarz\nKolega przez duze CH\nBudda tez lubi zloto, jak inni bogowie 😮


Łazienka w żłobku, przewijaki\nPodesty dziecięce, podnóżki\nPółeczki i stoliki na kubeczki\nŚcianki działowe do WC\noczekujemy na dostawę 41\nPółki wiszące 9\nKosze na pieluchy 3\nRegały na nocniki 3\nNakładki sedesowe 4\nPodesty dziecięce, podnóżki 7\nDozowniki mydła w płynie 2\nPółeczki i stoliki na kubeczki 20\nPojemniki na papier toaletowy 1\nWieszaki łazienkowe 18\nAkcesoria łazienkowe 48\nUmywalki i baterie łazienkowe 2\nŚcianki działowe do WC 5\nKosze na śmieci 20\n1 zł 10000 zł\nstołówka i kuchnia 15\nszkoła I-III 3\nszkoła ponadpodstawowa 26\nzaplecze administracyjne 15\nponiżej 30 cm 3\n110-119 cm 3\nponiżej 30 cm 2\nczęściowo otwarta 3\nnietypowe szafki 1\nWyposażenie łazienki w przedszkolu bądź żłobku\nŁazienki znajdujące się w żłobkach, przedszkolach oraz pozostałych placówkach oświatowych dla najmłodszych muszą być specjalistycznie wyposażone. Meble, jak i akcesoria powinny w pełni uwzględniać potrzeby dzieci. Oferta firmy Moje Bambino zawiera kompleksowe wyposażenie łazienki znajdującej się w żłobku lub przedszkolu. Meble oraz akcesoria nie tylko zostały dopasowane do najmłodszych pod względem ich wzrostu. Są bezpieczne w stosowaniu, samo wykonanie jest natomiast atrakcyjne dla dzieci pod względem kwestii wizualnych.\nTypowa placówka oświatowa powinna posiadać łazienkę umożliwiającą korzystanie z niej przez dużą ilość dzieci. Możliwe jest to za sprawą różnego rodzaju półek, regałów na nocniki, czy stolików na kubki.\nOferta marki Moje Bambino umożliwia wyposażenie łazienki z uwzględnieniem potrzeb dzieci w każdym wieku. W asortymencie znajdują się przykładowo nocniki, podnóżki, czy nakładki sedesowe z drabinkami. Oprócz tego oferta zawiera wszelkie inne przedmioty jakich może wymagać łazienka w żłobku i przedszkolu jak: meble, kosze na pieluchy, dozowniki mydła w płynie / pianie, pojemniki na papier toaletowy, podajniki ręczników, plastikowe kubki, wieszaki, umywalki, czy ścianki działowe do WC.\nStosowanie tego typu mebli w przedszkolu nie tylko musi ułatwiać codzienność dzieciom, ale również stwarzać sympatyczną atmosferę dla najmłodszych. Wyposażenie dostępne w ofercie uwzględnia tego typu potrzeby. Meble oraz akcesoria wyróżniają się bogatymi barwami oraz bajkowym zdobieniem. Stosowanie tego typu wyposażenia łazienkowego ubarwi z pewnością każdą placówkę oświatową odwiedzaną przez najmłodszych.\n145-155 z 155 item(s)\nKosz swing Kosz swing\nPrzewijak wiszący 1\nPrzewijak wiszący 1 Przewijak wiszący 1\nPrzewijak wiszący 2\nPrzewijak wiszący 2 Przewijak wiszący 2\nPrzewijak na pojemniki z burtami Przewijak na...\nPrzewijak z 10...\nPrzewijak z 10 szufladami i burtami Przewijak z 10...\nDrzwi lewe do przewijaka\nDrzwi lewe do przewijaka Drzwi lewe do przewijaka\nPrzewijak z 15...\nPrzewijak z 15 szufladami i burtami Przewijak z 15...\nPrzewijak z półkami i...\nPrzewijak z półkami i burtami Przewijak z półkami i...\nMaterac do przewijaka...\nMaterac do przewijaka - niebieski Materac do przewijaka...\nPrzewijak z umywalką,...\nPrzewijak z umywalką, z burtami Przewijak z umywalką,...\nWieszak arka Noego\nWieszak arka Noego Wieszak arka Noego\nCena regularna 29,90 zł Cena 19,90 zł\nostatnie sztuki (15 szt.)


godzina W | Niepoprawni.pl\nI nadszedł ten Dzień ta Godzina ..."W"\n1normalnyczlowiek - 1 Sierpnia, 2014 - 16:57\nI nadszedł ten Dzień, w którym raz w roku w jednej godzinie minucie sekundzie wydaje się, że świat stanął, wiatr przestał wiać, krople deszczu zawisły nieruchomo a piorun w połowie zawahał się czy dokończyć dzieła zniszczenia. Takich dylematów nie mają ci, dla których to świetna okazja by albo zaistnieć albo przypomnieć o sobie lub po prostu jak codzień dowalić wyjmując kolejną cegiełkę z...\nCzytaj dalej wpis I nadszedł ten Dzień ta Godzina ..."W"\nFarbowane lisy, przebierańcy, faryzeusze wszelkiej maści hiPOkryci zbędni w godzinie W. Zostańcie w domu.\nantysalon - 29 Lipca, 2014 - 16:43\nJest taka nadzieja, że wreszcie wszelkiej maści przebierańcy nie POjawią się 1 sierpnia na Powązkach w godzinie W.\nI niechaj tak będzie!\nJeden obłozył się na bark.\nDrugi przypomniał sobie, że ma opiekę nad członkiem rodziny.\nA trzeci!? może jeszcze drzemie ze swą matroną w ruskiej Budzie. I niechaj tam pozostanie!\nA hgw? ma swoją <kapliczkę> pod tęczą! I tam jej właściwe miejsce.\nCzytaj dalej wpis Farbowane lisy, przebierańcy, faryzeusze wszelkiej maści hiPOkryci zbędni w godzinie W. Zostańcie w domu.\nJeden za wszystkich wszyscy za jednego – moje samooskarżenie\nMariusz Cysewski - 13 Października, 2013 - 00:46\nProkuratura Moskali nie chce oskarżać redaktora Cysewskiego w głośnym procesie politycznym o prawo Polaków do jawnych rozpraw. Cysewski pisze więc akt oskarżenia samego siebie za Moskali\n14 marca 2011 r. wraz z grupą przyjaciół w biało-czerwonych opaskach z opozycji i dawnego Podziemia – KPN i Solidarność Walcząca – uczestniczyłem w rozprawie w Piekarach Śląskich. Teoretyczna „konstytucja”...\nCzytaj dalej wpis Jeden za wszystkich wszyscy za jednego – moje samooskarżenie\nPrawo i Sprawiedliwość w warszawskiej kampanii przedreferendalnej użyło litery W jako element graficzny na plakacie nawołującym do odwołania Hanny Gronkiewicz-Waltz. Leszek Miller w Kontrwywiadzie RMF FM z 27 IX 2013 r. powiedział „nie wiedziałem … że PiS wpadnie na pomysł, aby literę W, ten … symbol, który przecież dla warszawiaków i nie tylko jest bardzo drogi, zostanie wykorzystany w tak...\nCzytaj dalej wpis Kto ma wyłączność na używanie liter A, B, C …U, W, X, Y, Z?\nMariusz Cysewski - 22 Lipca, 2013 - 11:50\nW 1944 mieliśmy Sowietów witać jako gospodarze. Nie wyszło. Jako gospodarze teraz więc ich pożegnamy - o próbie demontażu pomnika armii sowieckiej na pl. Wolności w Katowicach Zygmunt Korus rozmawia z jej pomysłodawcą – Mariuszem Cysewskim\nByłem pomysłodawcą akcji usunięcia własnymi siłami polskimi pomnika okupanta rosyjskiego na placu...\nCzytaj dalej wpis Z kilofem na ruski pomnik. Godzina W w Katowicach


W białoruskiej Akademii Wojskowej rozpoczęto przygotowanie specjalistów do sterowania ruchem powietrznym\nOd momentu przystąpienia do międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego (IKAO) Białoruś podjęła zobowiązania z tytułu przestrzegania umуw międzynarodowych. W szczegуlności, specjaliści sterowania ruchem powietrznym — zarуwno wojskowi, jak i cywilni — powinni prowadzić ruch radiokomunikacyjny w języku angielskim. Ale w odrуżnieniu od swoich kolegуw cywilnych specjaliści wojskowi powinni doskonale władać jej wojenną częścią składową. Są to profesjonaliści ekstra klasy. Do niedawna na całej przestrzeni postradzieckiej nie istniało uczelni, w ktуrych specjalistom tym pomagano by w pokonaniu bariery językowej. Z podstawami ruchu radiokomunikacyjnego z obcymi powietrznymi statkami wojskowymi zapoznawano tylko kursantуw wyższych wojskowych szkуł lotnictwa. Ale najgłębiej opanowywali wszystkie szczegуły tej nauki oficerowie, z reguły samodzielnie lub na specjalnych kursach. Kilka lat temu na Białorusi na serio pomyślano o przygotowaniu językowym “powietrznych regulujących”. Do roboty zabrał się resort wojskowy. Postanowiono otworzyć specjalne kursy na bazie wydziału lotnictwa Akademii Wojskowej.\nW ciągu dwуch lat trwały przygotowania. Najtrudniej było opracować programy i plany studiуw. Tym się zajmował kierownik cyklu katedry przygotowania lotniczego i zastosowania bojowego lotnictwa pułkownik Igor Czersunow. Do zajęć na niedawno otwartych w Akademii Wojskowej kursach aktywnie dołączyli starsi wykładowcy z katedry językуw obcych Tatiana Gałożyna oraz Piotr Griń. Obecnie tutaj podnoszą swoje kwalifikacje przedstawiciele 570. centrum organizacji ruchu powietrznego.


Robię cennik dla materaców piankowych - grobowieczapomnianych.pl\nRobię cennik dla materaców piankowych\nPosted on 1 czerwca 2017 22 maja 2018 przez Remek Marecki\nW naszej galerii to mamy tyle produktów, że chyba sam szef nie wie co sprzedajemy. Nie ma się dziwić, bo ma ludzi od załatwiania różnych spraw i robią oni wszystko za niego. Ona ma tylko zgarniać pieniądze i to jest poprawna kolej rzeczy.\nNasze nowe materace piankowe mają dobrą cenę\nW naszej ofercie pojawiły się różne materace. Musiałem stworzyć cennik zanim te produkty zostaną wprowadzone do sklepu. Wiedziałem jaka jest cena zakupu u producenta, ale musimy ustalić takie ceny, które są porównywalne w innych sklepach. Za materac piankowy cena u producenta była tak niska, że nie miałem pojęcia czy narzucić standardową kwotę. Doszedłem do wniosku, że będzie ona zdecydowanie za niska i poszedłem do kierownika. Wyjaśniłem, że takie materace są o wiele droższe w innych sklepach a ten nie może być wprowadzony do cennika z tak niską kwotą. Nie mogłem przekroczyć progu i dlatego porozmawiałem z kierownikiem. Kiedy szef dowiedział się, że za materac piankowy cena jest taka niska to uznał, że w tym przypadku wystawimy go w cenie zgodnej z progiem, ale zaznaczymy, że jest on w promocji. Dzięki temu wszystko będzie wykonane jak należy. U nas to szef pilnuje takich rzeczy, ponieważ rozlicza się bezpośrednio z właścicielem galerii a ten chce mieć pełne informacje. Zrobiłem jak kazał i w ciągu kilku godzin miałem przygotowany cennik. Te materace są na prawdę w świetnej cenie i postanowiłem sobie taki kupić do domu. Mój jest już stary i dawno powinienem go wymienić. Porozmawiałem na ten temat z kierownikiem.\nUdało mi się nabyć ten materac w cenie jaką dostaliśmy od producenta. Żona to jest wręcz zachwycona i twierdzi, że za takie pieniądze to warto wziąć tak dobry materac. Sprzedały się w naszej galerii błyskawicznie co mnie nie dziwiło.\n← „Tworzenie sklepów online”\n„Agregaty gazowe na lpg” →