Miracle is another name for hardwork : Free Love - część 1\nIsabelle Fray szła zatłoczonymi ulicami Londynu, lawirując pomiędzy przechodniami z kubkiem kawy ze Starbucks’a. Dwudziestopięciolatka niedawno rozpoczęła pracę w gazecie i póki co, pełniła tam rolę chłopca na posyłki, choć jej marzeniem było pisanie artykułów tak wielkich i godnych zapamiętania, by wszędzie było o niej głośno. Odrzuciwszy na lewe ramię długie, czarne włosy, przygryzła wargę i weszła do ogromnego, nowocześnie przeszklonego biurowca przy Oxford Street, gotowa na kolejny dzień niekoniecznie przyjemnych wyzwań. Faktycznie, ten dzień nie miał być dla niej żadnym wielkim przełomem, który sprawi, że awansuje na wyższe stanowisko, a jednak nie spodziewała się, że nastąpi on całkiem niedługo. 8 godzin pracy spędziła siedząc przy biurku, zakreślając interesujące tematy do artykułów czy reportaży, a jednak nikogo to nie obchodziło, bo wszyscy zajęci byli odbieraniem telefonów i lizaniem tyłków firmom, które ich sponsorowały –całkowita norma.\nGdy wyszła z biura, przed budynkiem czekał na nią Jamie oparty o swoje czarne BMW. Miał specyficzną, angielską urodę, a jednak pomimo niezbyt dużego uroku osobistego sprawiał wrażenie atrakcyjnego. Smukły i wysoki, z opadającymi blond włosami i niebieskimi oczami wyglądał jak rasowy model i oglądało się za nim sporo dziewczyn. Gdy go dostrzegła, na twarzy Isabelle zagościł szeroki uśmiech. Chłopak odpowiedział tym samym unosząc brwi w zabawnym geście.\n-Co tak długo Fray? Jak było w pracy i ile kaw musiałaś dzisiaj przynieść? – spytał z lekką kpiną, przesuwając dłonią po jej policzku, gdy do niego podeszła. Wiedział, że dziewczyna do czegoś dojdzie, jednak chodzenie po kawę i lunch przełożonych do Starbucks’a póki co wydawało mu się całkiem zabawne.\n-Nawet nie pytaj – prychnęła – posuń się – dała mu kuksańca w bok i wsiadła do samochodu.\nVictoria niemalże leżała na oparciu obrotowego krzesła i okręciwszy się na nim po raz kolejny, głośno wypuściła powietrze z ust w wyrazie całkowitego znużenia.\n-Zaraz zwariuję – mruknęła sama do siebie i powróciła do pozycji siedzącej.\nWypiła ostatni łyk mocno posłodzonej kawy z mlekiem i z głośnym stuknięciem odstawiła kubek na biurko. Znudzona spojrzała w ekran laptopa i przetarła oczy dłońmi. Praca w domu miała swoje zalety, jednak szybko się nudziła. Dziewczyna opuściła klapę komputera i ruszyła do drzwi. Ściągnąwszy z wieszaka wierzchnie odzienie narzuciła je na siebie i wyszła z mieszkania. Zbiegła po krętych stopniach klatki schodowej, po czym ruszyła w kierunku Hyde Parku. Czasem praca ją męczyła i wtedy Victoria wybierała się na spacery, by co nieco przemyśleć, a przede wszystkim zaczerpnąć świeżego powietrza. Potrząsając puszystymi włosami, ciemniejszymi na tle biszkoptowego trencza kroczyła przed siebie i lekko kołysząc biodrami przyciągała liczne spojrzenia. Na nosie miała ciemne okulary, bez których właściwie nie ruszała się z domu. Jak na wczesną wiosnę nie było zbyt ciepło, a jednak nikłe promienie słońca przebijały przez typowo londyńskie, szare chmury.\nVictoria prowadziła internetowego bloga, który poruszał aktualne i społecznie ważne tematy. Kiedyś chciała pisać do gazet, a jednak była wolnym duchem, więc uznała, że coś takiego mogłoby ją jedynie krępować. Sama zauważała i zgłębiała problemy w społeczeństwie począwszy od tyranii w osiedlowym spożywczaku, a skończywszy na zaginięciach, czasem nawet morderstwach. Szybko stała się popularna, subskrypcje i komentarze zdobywała w mgnieniu oka, lecz z czasem nawinęło się też kilku sponsorów, dzięki czemu mogła sobie pozwolić na przyzwoitą jakość życia. Z części czegoś, co Brytyjczycy nazywali Citizen journalism, Victoria stała się niezależnym, jednoosobowym zespołem dziennikarskim i bardzo to lubiła. Na przejściu minęła czarne BMW, lecz nie obejrzawszy się za nim nawet ruszyła przez siebie.\n-Co dzisiaj jemy? – spytała Isabelle, leżąc na kanapie z głową na kolanie siedzącego po turecku Jamie’go, który bawił się jej włosami, nawijając sobie długie kosmyki na palce.\n-Nie wiem, to twoje mieszkanie – odparł beztrosko – zrobiłaś chociaż zakupy? –zażartował.\n-Zdziwiłbyś się – złożył delikatny pocałunek na jej czole, a ona zerwała się i ruszyła w stronę kuchni, która tak naprawdę połączona była z salonem – wiem, że we mnie wątpisz – obdarzyła go morderczym spojrzeniem wyciągając w stronę chłopaka palec w oskarżycielskim geście, po czym otworzyła drzwi czarnej i wysokiej prawie na dwa metry lodówki.\n-Więc na co masz ochotę? – podszedł do niej leniwym, ale pełnym nonszalancji krokiem i kładąc głowę na jej ramieniu oplótł dłońmi talię Isabelle – Dzisiaj ty gotujesz.\n-Jesteś pewny? Ostatnio ci nie smakowało – zwróciła się do niego z wyrzutem i położyła na stoliku kilka wyjętych z lodówki jajek – Tym razem zrobię omlet. Powinien być dobry – wzruszyła ramionami – o ile go nie spalę.\n-W porządku – Jamie wyrzucił ręce do góry w geście jakby się poddawał – nie będę cię rozpraszać – usiadł na kanapie i założywszy nogę na nogę zaczął czytać książkę.\nW sposobie bycia Jamie’go, a nawet siedzenia, czy ułożenia nóg było coś wystudiowanego, nierzeczywistego. Coś, co sprawiało, iż wyglądał na nieuchwytny cień, który może zniknąć w każdej, chwili, gdy tylko Izzy na chwilę odwróci wzrok.\n-Znowu pusta lodówka – westchnęła Victoria zgarnąwszy z półki ostatnie opakowanie jogurtu naturalnego – za wieczną dietę – podniosła kubeczek do góry jakby wznosiła toast i usiadła na podłodze przed komputerem. – co za bzdury –mruknęła przeglądając nowości na portalach plotkarskich.\nNie zauważywszy kiedy, opróżniła zawartość kubeczka, wyrzuciła go do śmieci i skrzywiła się, gdy usłyszała, że burczenie w jej brzuchu nie ustało. Leżała na podłodze znudzona wymachując nogami, gdy nagle rozpoznała dźwięk klucza przekręcanego w drzwiach jej mieszkania.\n-Victoria Hathaway! – usłyszała z holu – znów się obijasz!\n-Jenna! – krzyknęła i zerwała się z podłogi. Jej oczy natychmiast spoczęły na siatkach z zakupami, które miała ze sobą kuzynka – wiesz, że znów ratujesz mi życie?\n-Wiem – dziewczyna postawiła siatki na stole w kuchni i otworzyła lodówkę, w której świeciło pustką – gdyby nie ja, pewnie byś zdechła z głodu idiotko – skomentowała.\n-Nie musisz być taka niemiła – Victoria założyła ręce na piersi.\n-Nie muszę, ale mogę – młodsza spojrzała na nią pytająco – Bo mam mięso.\n-Przywiozłaś gulasz cioci?! Pycha! – Victoria susem znalazła się przy kuchni i wyciągnęła z szuflady widelec. Kuzynka zdzieliła ją żartobliwie po palcach – zaczekaj żarłoku! Jest zupełnie zimny.\nJenna uśmiechnęła się rozczulona. Znała swoją kuzynkę na tyle dobrze, iż wiedziała, że ta dla porcji mięsa zrobi wszystko, pewnie nawet rzuciłaby się pod samochód.\nSiedzieli na podłodze, a Jamie grał na gitarze i po cichu podśpiewywał, podczas gdy Isabelle ściskała w palcach kieliszek z winem. Spróbowała łyk, a na jej twarz wtargnął dziwny grymas.\n-Co jest? – zaśmiał się Jamie – Nie lubisz Beatlesów?\n-Nie, to wino – odparła Isabelle, wciąż czując cierpki smak napoju.\nSpojrzawszy na zegarek blondyn odłożył gitarę do pokrowca, po czym podniósł się i ruszył w stronę dziewczyny, wyciągając jej kieliszek z dłoni.\n-Muszę już iść, jest późno. Nie pij tyle, masz jutro pracę – powiedział z troską.\n-W porządku – uśmiechnęła się i wstała by odprowadzić go do drzwi.\n-Do jutra – złożył na jej ustach szybki pocałunek i zniknął w mroku klatki schodowej.\nIsabelle ruszyła chwiejnym krokiem do łazienki. Chwiejnym, bo miała naprawdę słabą głowę. Gdy stanęła pod prysznicem, poczuła jak ciepłe stróżki wody delikatnie spływają po jej ciele, a mięśnie się rozluźniają. Czuła się zabawnie nieobecna. Wyszedłszy z łazienki skierowała się w stronę łóżka i opadła na nie niczym kłoda, natychmiast zasypiając.\nObudziły ją promienie wiosennego słońca sprawiając, że miała ochotę wstać, nawet jeśli czekał ją kolejny niezbyt ciekawie zapowiadający się dzień. Szybko umyła zęby, przygładziła włosy z trochę już za długą grzywką i obramowała oczy czarnymi kreskami. Wydęła usta przed lustrem, mając na nich pomadkę Rimmel odcień 20, jej ulubioną. Założywszy skórzaną kurtkę wyszła z mieszkania, wkładając klucze do jednej z kieszeni torby. Uśmiechnęła się sama do siebie na wspomnienie wczorajszego wieczoru i ruszyła w stronę biura. Zaczepiwszy czubem trampka o wyższy krawężnik, którego nie zauważyła, Isabelle prawie się potknęła i zaklęła cicho pod nosem. Nawet taka głupota nie była w stanie wytrącić jej z równowagi. Uśmiechała się do siebie i do przechodniów, szczęśliwa jak dziecko. Gdy weszła do biura, skinęła głową przełożonym i zajęła miejsce pomiędzy dwójką współpracowników, Simonem i Lissą.\n-Czemu się tak uśmiechasz? – spytała blondynka lekko unosząc kąciki ust – Dobry seks?\n-Coś w tym rodzaju – Isabelle puściła jej oko robiąc głupkowatą minę.\n-Serio? – spytał Simon poprawiając na nosie okulary. Dziewczyny spojrzały na niego spod byka. Za każdym razem, gdy poprawiał swoje połówki miały wrażenie, że gdyby zmienił te wariackie gogle na soczewki, byłby bardzo przystojny ze swoimi ciemnymi oczami i kręconymi włosami. Tymczasem chodził w koszuli i pod krawatem jak stary urzędas, podczas gdy był młodym, niespełna trzydziestoletnim pismakiem.\nKażde z nich zajęło się swoimi obowiązkami, spędzając w ten sposób czas aż do przerwy obiadowej. Isabelle wyciągnęła się przed biurkiem i postanowiła wstać, by trochę rozprostować nogi.\n-FRAY! – usłyszała krzyk dobiegający z gabinetu dyrektora.\n-No nie, pewnie chce kolejna kawę – załamała dłonie wzdychając zrezygnowana i ruszyła w kierunku drzwi jak na ścięcie. Lissa przytaknęła jej pocieszająco a z ust Simona dało się słyszeć ciche „Nie daj się”. Dzięki za wsparcie, przyda się, bym nie chciała wylać mu tej kawy na łeb, pomyślała Izzy.\n-Tak, panie dyrektorze? – zdobyła się na wymuszony uśmiech i weszła do gabinetu.\n-Siadaj – wskazał jej krzesło naprzeciw siebie.\n-To jaka kawa dzisiaj? – wyrwało jej się, choć tego nie planowała. Dzięki bogu mężczyzna puścił tę uwagę mimo uszu, co przyjęła z ulgą.\n-Ostatnio radziłaś sobie bardzo dobrze – chyba w przynoszeniu zamówień, odgryzła się mu w myślach – więc uznałem, że mogę dać ci pierwsze zlecenie.\n-Serio? – spytała. Tego się nie spodziewała.\n-Tak. „Serio”. – rzucił w jej stronę teczkę z dokumentami – przyjrzyj się tej sprawie. Za jakiś czas znów cię zawołam – użył gestu dłoni, który oznaczał, że ma zniknąć mu z oczu.\nPrzytaknęła i wychodziła już z gabinetu, gdy nagle zatrzymał ją szef.\n-Fray? – jeśli będzie musiała przynieść mu jednak te kawę, to przysięgała, że się załamie.\n-Przekaż Lewis’owi, że czekam na espresso. Niech nie słodzi.\nWróciła do swojego biurka zadowolona i wypinając pierś do przodu usiadła, kładąc przed sobą teczkę z dokumentami.\n-Co to? – spytała zaciekawiona Lissa.\n-Dostałam pierwszą sprawę – uśmiechnęła się Izzy – Ah tak, Simon?\n-No? – spytał nie podnosząc głowy znad jakiegoś pozakreślanego żółtym markerem artykułu.\n-Szef prosi cię o kawę – Lewis miał minę jakby wymierzono mu policzek, zaś Isabelle i Lissa wybuchły śmiechem.\n-Zginął naszyjnik z pereł? Serio? Naprawdę uważasz, że będę zajmowała się takimi głupotami ty stary imbecylu? – krzyknęła Victoria rozmawiając przez telefon z jednym ze sponsorów, ale ten nie znosił sprzeciwu, więc po prostu trzasnęła słuchawką.\n-Co się stało? – spytała siedząca przy stole Jenna, która została u Victorii na noc.\n-Chcą, żebym porozmawiała z jakąś starszą panią, której zginęła kolia. Czy oni naprawdę nie mają pojęcia, jakie to głupie? Jen, wiem jak takie sprawy się kończą. Zazwyczaj okazuje się, że babcia ma alzheimer’a i naszyjnik leży gdzieś w domu, bo schowała go do innej szuflady, ale o tym nie pamięta.\n-I co z tym zrobisz? – spytała starsza przeżuwając kawałek suszonej moreli.\n-Nic, jakoś muszę zarabiać – zarzuciła na siebie ten sam biszkoptowy trencz i wygrzebała z torby okulary przeciwsłoneczne – Idę.\nNa szczęście mieszkanie babci nie znajdowało się daleko, więc nie minęło piętnaście minut, a Victoria była na miejscu. Zaskoczenie odmalowało się na jej twarzy, gdy zobaczyła, że pod drzwiami pani Wilson stoi jeszcze jedna dziewczyna, która znudzona raz po raz naciskała guzik dzwonka.\n-Wyluzuj niunia, zakłócasz spokój – skomentowała spokojnie Victoria i stanęła pewnie obok drzwi.\n-Jesteś może rodziną? – spytała tamta z zainteresowaniem spoglądając na Viki.\n-Nie, reporterką – odparła spokojnie ku zdziwieniu czarnowłosej.\nZapewne wdałyby się w niezbyt przyjemną wymianę zdań, gdyby nie fakt, że w drzwiach stanęła pani Wilson. Czarnowłosa uśmiechnęła się przyjaźnie i pokazała starszej kobiecie swoją legitymacje prasową. Kobitka odpowiedziała jej tym samym wyrazem twarzy.\n-Dzień dobry. Isabelle Fray, przyszłam z panią porozmawiać – zaczęła spokojnie i wolno, jakby kobieta była co najmniej całkowicie głucha.\n-Ah, wejdź skarbie, chodź, chodź! – staruszka przywołała ją gestem do środka.\n-Przepraszam, dzisiaj do pani dzwoniłam – Victoria zatrzymała drzwi wpychając czubek buta między nie, a futrynę.\nZdezorientowana kobieta wpuściła obie dziewczyny do środka.\n-Gdzie idziesz? – Victoria biegła za brunetką przytrzymując na głowie kapelusz, dzięki któremu często czuła się jak seksowny szpieg z Mission Impossible.- Zamierzasz wykorzystać ten materiał w prasie? – pytała we własnym interesie. Nie lubiła, kiedy ktoś zabiera jej temat sprzed nosa.\n-Jeszcze nie – uśmiechnęła się Isabelle – Mam do załatwienia dodatkowo kilka spraw. Miło było poznać! Siemka!– podbiegła do nadjeżdżającej taksówki i skierowała się w stronę centrum, gdzie zamierzała porozmawiać z synem Pani Wilson.\nDrzwi apartamentu otworzył jej zadbany , niespełna czterdziestoletni mężczyzna w garniturze.\n-To pani – uśmiechnął się nieciekawie – proszę wejść.\n-Dziękuję – odpowiedziała mu skinieniem głowy.\n-I jak, masz coś? – głos w słuchawce brzmiał, jakby Simon był nieźle podekscytowany.\n-Naprawdę chcesz wiedzieć? – spytała Isabelle siedząc w knajpie z rozrzuconymi notatkami i stojącym przed nią, parującym jeszcze latte– Nie ma żadnego tajemniczego zaginięcia.\n-Jak to? – spytał z niedowierzaniem w głosie.\n-Syn zastawił jej naszyjnik w lombardzie, ponieważ potrzebował pieniędzy na spłacenie części długu firmy. Szef, ten stary kretyn naprawdę oczekiwał, że zrobimy z czegoś takiego porządny reportaż?\n-Faktycznie, nie brzmi to dobrze. Przyjechać do ciebie? – westchnął Lewis – jeśli będę musiał przynieść temu staremu prykowi jeszcze jedną kawę, chyba oszaleję.\n-Nie, dzięki, dam sobie radę. Oki Simon, kończę, trzymaj się.\nUpiła łyk kawy i spojrzała z bezradnością wymalowaną na twarzy na sporządzone podczas obu spotkań notatki. Usłyszała delikatny dźwięk przyczepionego do drzwi dzwoneczka, przez które weszła dziewczyna w okularach przeciwsłonecznych. Co ona, ma się za gwiazdę? Przecież jest tutaj ciemno, pomyślała Isabelle.\n-Kelner? – powiedziała podnosząc nonszalancko dłoń – Americano raz.\nIsabelle wywróciła oczami. Tak jakby księżniczka nie wiedziała, że jesteśmy w barze samoobsługowym, a mimo to kelner jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki pojawił się przy jej stoliku, stawiając na nim kawę. Odpowiedziała mu leniwym uśmiechem, po czym wstała trzymając kubek w prawej dłoni. Wyglądała znajomo.\n-No bez jaj – zatrzymała się patrząc na Isabelle. Podeszła do jej stolika i całkowicie „przypadkowym” ruchem upuściła kubek na notatki brunetki – Upsi, nie chciałam – odparła i uśmiechnęła się sztucznie.\n- Jasne – odparła Izzy zakładając ręce na piersi, a Victoria skierowała się w stronę wyjścia – Swoją drogą – zaczęła brunetka – były bezwartościowe. Naszyjnik zabrał syn kobiety. Szkoda, prawda?\nTajemnica pereł rozwiązana. Syn Pani W. ukradł naszyjnik, by spłacić długi firmy.\nVictoria zaklęła pod nosem, gdy weszła na stronę jednego z dzienników społecznych i zobaczyła tytuł artykułu. A jednak ta menda wykorzystała temat, który podobno był beznadziejny. Walić ją. Zamknęła laptopa i prychnęła głośno, kopiąc leżącą nieopodal poduszkę. Jeszcze się policzymy, pomyślała i postanowiła, że tego wieczoru pójdzie do klubu. Nic nie poprawiało jej humoru tak, jak dobra zabawa.\nPiła za trzech, próbując zapomnieć o porażce. Przeżyła ją mocno, bo nieczęsto zdarzało jej się z kimś przegrać. Lubiła być na górze i nigdy tego nie ukrywała. Tańczyła jakby chciała zapomnieć o świecie, całowała facetów, tańczyła jak wariatka, do domu wróciła nad ranem ledwo trzymając się na nogach. Jak szaleć, to szaleć.\n-Jamie, spójrz! – krzyknęła Isabelle włączając wiadomości.\nBył sobotni poranek, a Jamie został na noc pierwszy raz od dawna. Podczas gdy Izzy jak co rano oglądała programy informacyjne, chłopak jedynie zakrył głowę poduszką, by jeszcze nie wstawać.\n-Izzy, chodź spać, jeszcze wcześnie – złapał ją w pasie i zaczął łaskotać, przyciskając jej nadgarstki do łóżka. Złożył na ustach dziewczyny delikatny pocałunek, przy czym przygryzł jej wargę, jednak ona pozostawała niewzruszona.\n-Czekaj chwilę – podniosła się i skupiła całą uwagę na wiadomościach.\nNa strychu domu znaleziono dwa owinięte w folie ciała. Wczorajszego wieczoru w Busan, prowincji Korei Południowej doszło do brutalnego morderstwa. 53- letni Hwang Joong Guk zamordował swoją żonę Hwang Hee Jin i córkę Hwang Tae Yeon, zadając ciosy w brzuch nożem lub dusząc ofiary. 21 letni Zitao cudem przeżył, gdyż podczas zdarzenia był na uczelni. Chwilowo nikt nie wie, gdzie jest sprawca, a chłopak pozostaje pod opieką medyczną w wyniku głębokiego szoku.\nKamera koreańskich reporterów nakierowana została na wyprowadzanego z budynku przez policjantów chłopaka. Był blady jak ściana, bardzo wysoki o gęstych, czarnych włosach i podkrążonych z niewyspania oczach. Jego wzrok tępo spoczywał na czubkach stóp, które stawiał niepewnie idąc w kierunkach radiowozu. Chwilę później na ekranie pojawiło się zdjęcie mężczyzny.\nWszyscy, którzy zobaczą, lub będą podejrzewać, że Hwang Joong Guk stacjonuje koło ich miejsca zamieszkania czy pracy, są proszeni o natychmiastowy kontakt z policją.\nIsabelle wyłączyła telewizor. Była w szoku.\n-Jakim cudem, ludzie mogą robić coś takiego – powiedziała wyraźnie zmartwiona – Teoretycznie, to na drugim końcu świata, ale wszędzie zdarzają się takie rzeczy. Widziałeś minę tego chłopaka? Stracił wszystko, a ma dopiero 21 lat. Jego świat musiał się przecież całkowicie zawalić, on…\n-Ćśś, spokojnie – Jamie przytulił ją po siebie, delikatnie gładząc ciemne włosy dziewczyny – po prostu o tym nie myśl, to odległa sprawa – gdyby wiedział, jak bardzo się myli.\n-Co za skurwiel – syknęła pod nosem Victoria – powinien dostać karę śmierci. Jak można mordować członków własnej rodziny?! – krzyczała czekając na odzew, chociaż w mieszkaniu nie było nikogo oprócz niej.\nNie ważne, muszę przestać o tym myśleć. Odrzuciła pilot od telewizora na kanapę i zaczęła przechadzać się po mieszkaniu urządzonym w stylu vintage. Omijała porozrzucane na podłodze poduszki we wzory, które powinny leżeć na kanapie. Dziewczyna podeszła do ogromnego balkonu i otworzywszy szeroko drzwi, wciągnęła przez nos powietrze, które niosło zapachy kwitnących na wiosnę drzew. Zamknęła oczy i zaczęła kręcić się w kółko, mając na sobie jedynie zwiewną koszulę nocną. Z błogiego rozmarzenia wyrwał ją dźwięk telefonu, a w salonie rozbrzmiało na cały głos ustawione na dzwonek Gonna Get Over You Sary Bareilles.\n-Słucham? – odpowiedziała trochę znużona.\n-Hej Viki. Mam dla ciebie szansę życia. Mówiłaś ostatnio, że przydałyby ci się wakacje, prawda? – nie odpowiedziała. Zastanawiała się, do czego zmierzał – Nie chcesz może wybrać się do Korei?\n-Fray? – w słuchawce telefonu zabrzmiał głos prezesa biura – oglądałaś dziś wiadomości?\n-Tak szefie. Chodzi o masakrę w Busan?\n-Dokładnie tak. Potrzebujemy tam naszych reporterów, a skoro wszyscy są zajęci, pozostaje mi wysłać waszą trójkę. Nie przyjmuję sprzeciwu, wylatujecie jutro o dwunastej z lotniska Heathrow. Musimy się spieszyć, zanim ktoś znajdzie się tam przed nami – rozłączył się.\nIsabelle spuściła bezwładnie rękę, w której trzymała telefon. Opadła na łóżko wpatrując się tępo w sufit. Przecież zawsze marzyła o byciu reporterką, a jednak, gdy przyszło do badania tak poważnej sprawy, zastanawiała się, czy będzie w stanie sprostać zadaniu. Nie codziennie w końcu ma się okazje badać przyczyny i skutki masakry, zważywszy, że pewnie będzie musiała przeprowadzić wywiad z jedynym ocalałym, choć nawet policja nie wiedziała, czy chłopak pozostawał bezpieczny, ponieważ podejrzany wciąż pozostawał na wolności.\n-Co się stało? – Jamie wyszedł z łazienki ze szczoteczką w ręku i ręcznikiem przewiązanym w pasie.\n-Jutro wylatuję do Korei.\nSzli przez lotnisko, a Isabelle ciągnęła za sobą niewielką walizkę, podczas gdy Jamie trzymał jej bagaż podręczny. Mieli splecione ręce, a chłopak patrzył na nią tęsknym spojrzeniem.\n-Będziesz na siebie uważać, prawda? – spytał z troską.\n-Nic mi nie będzie, spokojnie – uśmiechnęła się do niego ciepło.\nGdy zauważyła czekających na ławkach Lissę i Simona pomachała do swoich towarzyszy i dała Jamie’mu znak, że teraz poradzi sobie sama.\n-Zadzwonię – uśmiechnął się i pomachał do niej, po czym odszedł.\nVictoria przeszła przez kontrolę bagażu i zajęła miejsce w samolocie. Uśmiechnęła się na samą myśl o spokojnej podróży. Spokojnej, dopóki nie ujrzała wsiadającej do samolotu wraz z dwójką ludzi Isabelle. Wstała z fotela, ściągając z nosa okulary zamaszystym ruchem.\n-Fray! Znowu ty?! – krzyknęła bliska załamania. Nie wierzyła we własne nieszczęście.\n-BUSAN?! – krzyknęła niemalże zrozpaczona Isabelle.\n-BUSAN?! – zawtórowała jej Viki i obie opadły na fotele tak samo zmarnowane i dokładnie w tym samym czasie, co wyglądało, jakby ćwiczyły ten ruch od tygodni.\nLissa, Simon i Izzy siedzieli w samolocie grając w karty i rozmawiając o sprawie, którą mieli badać. Victoria przysłuchiwała się ich konwersacji udając, że słucha muzyki ze swojego ipod’a, a że bardzo lubiła towarzystwo, czuła się trochę samotna, choć duma nie pozwalała jej do nich zagadać.\n-Hej, Vic! – krzyknęła uśmiechnięta Isabelle – Zagrasz z nami?\n-W porządku – odpowiedziała niepewnym uśmiechem. Czyżby nadszedł czas zakopać topór wojenny?\nGdy wyszli z odprawy zdali sobie sprawę, że wszyscy są w nowym, zupełnie obcym kraju i być może współpraca będzie jedynym możliwym wyjściem. Byli reporterami, więc nie wypadało im wynająć przewodnika, by nie zdradzić zarówno swojej obecności jak i faktu, dla kogo pracują. Każde z nich miało przy sobie tylko kilkadziesiąt tysięcy won i jak później się dowiedzieli, nie było to wcale dużo, chociaż mieszkanie mieli już opłacone. W Busan wieczorami było chłodno. Isabelle nie wierzyła w zbiegi okoliczności, bo gdyby chciała w ten sposób wyjaśnić fakt, że mieszkanie Victorii w niewielkim bloku w dość staromodnej dzielnicy znajdowało się tuż obok ich drzwi, byłoby to niezwykle naciągane. Pokonali niewielkie schodki, trafiając na coś w rodzaju zewnętrznej klatki schodowej, gdzie w równej linii w odległości kilku metrów od siebie znajdowały się drzwi mieszkań.\n-112 – zachichotała Lissa przekręcając klucz w zamku.\n-113 – parsknęła Victoria i niemalże otworzyła drzwi silnym kopniakiem nowych botków na obcasie.\nIsabelle stała oparta o niewielką, imitującą balkon balustradę, po czym uświadomiła sobie, że gdyby nie wiedziała, że lecą do Korei, byłaby niemal pewna, że znaleźli się w Tokio. Typowa japońska architektura, pomyślała – no może nie licząc faktu, że wszelkie bilbordy w okolicy pokrywa hangul zamiast katakany. Uśmiechnęła się, wdychając nie tak zanieczyszczone jak myślała powietrze, gdy nagle usłyszała krzątaninę dobiegającą ze środka.\n-Przecież nie musicie mieć osobnych łóżek! – Bronił się Simon, podczas gdy Lissa wygrażała mu palcem z groźną miną.\n-Zabawne – odgryzła się – Ale z ciebie seksista!\n-Co się dzieje? – spytała Isabelle przyglądając się im bacznie.\n-To – zaczął Simon, zanim Lissa mu to uniemożliwiła – że wynajęto nam dwupokojowe mieszkanie.\n-To problem? – spytała Izzy nie do końca rozumiejąc sytuację.\n-Chodź – Lissa złapała ją za ramiona i poprowadziła do jednej z sypialni.\n-O kurka – westchnęła Isabelle. Mieli rację. Pokój był naprawdę nieduży, ledwo wystarczający dla jednej osoby. Jak miały zmieścić się we dwie na tak małym łóżku?\n-Co tu się dzieje? – usłyszeli jak Victoria wchodzi do mieszkania z okularami przeciwsłonecznymi przewieszonymi na palcu – Co tu się wyprawia? Halo, halo! Co to za krzyki?\n-Mamy dwuosobowe mieszkanie dla trzech osób – zaczął Simon.\n-W porządku – Izzy wzruszyła ramionami – mogę spać na kanapie.\n-Nie całkiem – Vic uśmiechnęła się tajemniczo – mam wolny pokój.\n-Więc pewnie masz dużo miejsca na porozkładanie swoich wszystkich par okularów przeciwsłonecznych? – uśmiechnęła się krzywo Izzy.\n- Zignoruję tę jakże wredną uwagę i pewnie tego pożałuję, ale zamieszkaj ze mną – westchnęła w teatralnym geście, jakby co najmniej poświęcała się w imię pokoju na świecie.\n-Serio? – uśmiechnęła się Lissa – byłoby świetnie.\nIsabelle rzuciła dwójce spojrzenie, które oznaczać miało, że nigdy im tego nie daruje i ruszyła z bagażem w stronę sąsiedniego mieszkania.\n-Co zamierzasz zrobić? – spytała Victoria siedząc na swoim łóżku.\n-Z czym dokładnie? – odparła krzątająca się w pokoju naprzeciw Izzy.\n-Sama nie wiem. Sprawa wydaje się poważna, a przydałoby się porozmawiać z chłopakiem.\n-Też o tym myślałam ale.. to nie za wcześnie?\n-Zawsze jest za wcześnie na rozmowę o śmierci bliskich. Nie mamy czasu. Szef dał mi tylko kilka tygodni, a pewnie wiesz, że zbieranie materiału do takich spraw trwa wieki.\n-Mhm – westchnęła – Racja. Ale jeśli mamy pracować razem… podzielę się z tobą tym, co już wiem – uśmiechnęła się. Miło, przyjaźnie, wyglądała jak zupełnie inna osoba – Podejdź – wyciągnęła w jej stronę dłoń ze zdjęciem – Spójrz, to jego przyjaciel. Podobno to u niego się teraz zatrzymał.\n-Sprytnie – podjęła z uznaniem Izzy – z tyłu jest adres. Masz dobrych informatorów. Skąd? – Zwróciła jej zdjęcie.\n-Tajemnica. A w dodatku się nią z tobą dzielę, ale jest jeden warunek – puściła jej oko – idziemy tylko my dwie. Żadnych sztuczek, zrozumiano?\n-A co z Simonem i Lissą?\n-Wyślemy ich na wywiad po okolicy, podczas gdy my wybierzemy się na miejsce przestępstwa, a później do chłopaka – utkwiła wzrok w fotografii – Jest całkiem milutki.\n-Vic… - nie dowierzała Isabelle.\n-Spokojnie, umiem oddzielić pracę, od spraw osobistych, co nie zmienia faktu, że całkiem niezły przystojniaczek z tego kolegi.\n-Młodszy od ciebie – przygadała jej Izzy.\n-Wcale nie – pokazała jej język – rzuciłam szkołę i zaczęłam pracę wcześniej, więc oni i ja jesteśmy w tym samym wieku. Nie mierz wszystkich swoją miarą, Isabelle Fray.\n-Spokojnie – uśmiechnęła się Vic – wyglądasz bardzo młodo.\n-Dzięki Hathaway – odgryzła się Izzy – idę spać, dobranoc – zamknęła drzwi od swojej sypialni.\n-Niewdzięczna dziewucha – skomentowała Victoria i ostatni raz spojrzała na zdjęcie.\n-Wstawaj śpiochu – Victoria potrząsała ramieniem Isabelle, podczas gdy ta, ledwo dała radę otworzyć oczy. Źle znosiła zmiany czasu.\n-Która godzina? Dlaczego tak wcześnie?\n-Siódma – odpowiedziała druga, już ubrana i umalowana, w pełnym rynsztunku bojowym – musimy wyjść, zanim twoi przyjaciele wstaną.\nIsabelle ruszyła do łazienki drapiąc się po głowie całej w czarnych, splątanych włosach. Jej błękitne oczy były podkrążone po nocy w nowym miejscu, a gdy spojrzała na telefon, okazało się, że nie otrzymała żadnych nowych wiadomości. To ona miała napisać do Jamie’go, a może to on miał zadzwonić? Nie pamiętała, a jednak postanowiła jeszcze tego nie robić. Nie kontaktować się z nim. Rozczesała włosy, zagarniając na oczy ciemną, nieregularną grzywkę, a resztę związała w warkocz, który przerzuciła przez ramię. Narzuciła szybko ciemne dżinsy, szary sweter i skórzaną kurtkę. Zdążyła tylko wytuszować rzęsy. Nie spodobało jej się to, co zobaczyła w lustrze, a jednak tłumaczyła sobie, że przyjechała tu do pracy, a nie po to, by ładnie wyglądać. Zawiązała buty za kostkę i poganiana przez towarzyszkę wyszła za nią z mieszkania.\nMapa doprowadziła je do samotnego domku na skraju miasta. Otoczony był równo skoszoną trawą i nikt nie przysiągłby, że w tym miejscu mogło dojść do czegoś złego. Na podwórkach sąsiednich posesji szczekały psy.\n-Okropne – westchnęła Victoria, kierując się w stronę frontowych drzwi, które wciąż pozostawały uchylone - mam nadzieję, że nie ma nikogo w środku.\n-Jestem optymistką – wzruszyła ramionami i weszła przez drzwi.\nDom wyglądał całkiem zwyczajnie. Jasne panele, dywany we wzory w odcieniach beżu i ciemniejszych brązów, prowadzące na górę schody. Rozejrzały się po salonie, a gdy Isabelle przeszła obok półki ze zdjęciami rodzinnymi, przeszedł ją dreszcz. Zatrzymała się. Z jednej z fotografii patrzył na nią wysoki i smukły chłopak o podkrążonych oczach(widocznie nie był to wynik zmęczenia a jego znak rozpoznawczy), obejmujący małą dziewczynkę obok której stała kobieta, wyglądająca jak jej starsza wersja. Ojciec pewnie robił zdjęcie. Widząc uśmiechy na ich twarzach, dziewczyna skrzywiła się i poczuła jak pieką ją łzy, które chciały wydostać się na zewnątrz. Przecież oni już nie żyli.\n-Masz coś? – Victoria weszła do salonu – byłam w kuchni i łazience, ale nie znalazłam nic nadzwyczajnego – stanęła w progu i zrobiła kilka zdjęć pomieszczenia – idziemy na górę?\n-Jasne – odparła Izzy, która w ostatniej chwili wyciągnęła zdjęcie z ramki i schowała je do kieszeni.\nW miarę stopni pokonywanych ku górze, w powietrzu dało się czuć metaliczny, bardzo nieprzyjemny zaduch, odór. Gdy weszły na sam szczyt, Isabelle zemdliło i zgięła się w pół. Victoria z zimną krwią (cóż za ironia) sfotografowała ciemnoczerwone, zaschnięte już plamy na podłodze. Wybrały pierwsze z trzech znajdujących się na tym poziomie drzwi. Okazały się być pokojem najmłodszego dziecka. Różowe ściany, pluszaki poukładane na półkach w równym rządku i plakaty z bajek, które musiała uwielbiać. Isabelle czuła, jakby jej obecność w tym pomieszczeniu była czymś zupełnie niewłaściwym, więc natychmiast z niego wyszła. Po chwili dołączyła do niej Viki.\n-Zrobiłam zdjęcia. Nie znalazłam zupełnie nic podejrzanego – westchnęła – chodźmy do drugiego pokoju, pójdę przodem.\nOtworzyła drzwi do sypialni urządzonej stylowo - na czarno, z plakatami zespołów metalowych na ścianach, gdzie nad łóżkiem wisiał ogromny poster z „Ojca Chrzestnego”. Na półkach gnieździły się książki, jednak gdy spojrzały w stronę biurka zobaczyły coś szokującego. Było tam wiele, pokreślonych czarnym markerem kartonów. Mazaje były zupełnie bezsensowne i nic nie przedstawiały ukrywając to, co naprawdę było wartościowe. Spod spodu Isabelle wyjęła rysunek wyglądający na portret. Bardzo dobry. W kubkach, pojemnikach i pudełeczkach starannie ułożonych na biurku gnieździły się ołówki o różnych stopniach miękkości, a jednak teraz były porozrzucane na blacie, zupełnie jakby ktoś wybiegał stamtąd w ogromnym pośpiechu. Do szafy zobaczyły przyklejone zdjęcie chłopaka, chyba z grupą kolegów.\n-Artysta – westchnęła smutno Victoria, po czym rozległ się dźwięk migawki.\nWyszedłszy z pokoju skierowały się w stronę ostatnich drzwi.\n-Chyba wiemy, co nam zostało – powiedziała Vic, a Izzy głośno wciągnęła powietrze, wiedząc, ze nie będzie to miłe.\nW sypialni, która pewnie należała do rodziców, panowało istne pobojowisko. Pościel na łóżku spoczywała rozrzucona, tak jakby ktoś toczył w niej zawziętą walkę. Nie było tam oczywiście żadnych narzędzi, gdyż pewnie policja wszystko zabrała. Na jasnych meblach widocznie były ciemnoczerwone plamki.\n-Spójrz – zaczęła Isabelle wskazując na róg szafki – wygląda, jakby ktoś uderzył głową… - głos uwiązł jej w gardle.\n-Czekaj – Wzrok Victorii powędrował w kierunku sznurka zakończonego uchwytem, zwisającego z klapy przy suficie. Pociągnęła za niego, a z góry wysunęła się dość krótka drabinka, prowadząca na…strych – bingo – uśmiechnęła się, choć trochę niepewnie.\nStrych był niewielki, zakurzony, potencjalnie typowy, jeśli wziąć pod uwagę znajdujące się tam pudła. Jednak gdy weszły w głąb, w ich gardłach uwiązł niemy krzyk. Leżały tam dwa zakrwawione worki, a w powietrzu dało się czuć zapach zgnilizny, przypominający zwłoki w zaawansowanym stadium rozkładu. Leżało tam ciało zwierzęcia.\n-Koszmar – otrząsnęła się siedząca za kierownicą Victoria. Nieopodal znajdował się punkt, w którym wynajęły samochód, cudem dogadując się z właścicielem wypożyczalni, który prawie że nie znał angielskiego. Busan nie było prowincją ludzi tak wykształconych jak Seul, co widać było na każdym kroku – Nie spodziewałam się czegoś takiego. Nawet ja.\n-Przynajmniej mamy zdjęcia. Myślę, że są bardzo istotne – mówiła Izzy trochę nieobecnym głosem – dochodzi szesnasta. Wciąż chcesz jechać do domu tego chłopaka?\n-Tak, właśnie tam zmierzamy. Mam adres, a nawet spytałam tego wujaszka w komisie jak tam dotrzeć. Niedługo będziemy na miejscu. Dobrze się czujesz?\n-Tak… ja tylko – odpowiedziała Isabelle zamykając oczy – wszystko w porządku.\n-Kim JongIn? – spytała Victoria, gdy otworzyły się drzwi.\nUjrzały smukłego, dość wysokiego chłopaka o zaczesanych do góry czekoladowych włosach (farbował je?), nieprzeniknionych oczach i pełnych wargach. Miał na sobie koszulę w kratę w odcieniach czerni i zieleni oraz ciemne, postrzępione spodnie. Był boso.\n-Możemy z tobą chwilę porozmawiać? – spytała Vic przygotowana na każdą odpowiedź.\n-Kim jesteście? – odparł agresywnie –reporterkami? Nie ma mowy. Spływajcie stąd.\n-Proszę – zwróciła się do niego Isabelle błagalnym tonem – To naprawdę ważne.\n-Wpuść je – zza rogu wyłonił się drugi chłopak. Chyba Zitao.\nJongIn przesunął się, robiąc im miejsce i kiwając głową (bardzo niechętnie) na znak, że mogą wejść.\n-Napijecie cię czegoś? Kawy? Herbaty? – spytał od niechcenia.\n-Herbata – uśmiechnęła się Victoria. Isabelle pokręciła głową w zaprzeczeniu.\n-Drugie drzwi na prawo, usiądźcie – krzyknął JongIn z kuchni.\nPokierował je do swojego dość dużego pokoju, gdzie Zitao siedział na łóżku, a jego twarz nie wyrażała żadnych emocji. W rękach trzymał książkę Fiodora Dostojewskiego – „Idiota”, jednak chyba jej nie czytał. Wpatrywał się bez zrozumienia w litery na pożółkłym papierze. Po kilku minutach przyszedł JongIn, który wręczył Victorii kubek z herbatą w niemal oskarżycielskim geście.\n-Co dokładnie chcecie wiedzieć? – spytał zajmując miejsce na krześle przy biurku.\n-Nie jestem głupi. Pewnie chcecie ze mną porozmawiać – odezwał się nagle Zitao, który do tej pory był tak cicho, że niemal zapomnieli o jego obecności – opowiem wam, co się stało.\nVictoria wyjęła z torby niewielki zeszyt i długopis na znak, że wszystko zrozumiała. Isabelle wciąż w szoku wpatrywała się w chłopaka, który na razie nawet nie zwrócił na nią uwagi.\n-Jak to się stało? – spytała Viki ściągając brwi.\n- Byłem na uczelni, wróciłem do domu, na miejscu była policja. Sąsiedzi usłyszeli krzyki. Tyle zapewne wiecie z mediów, jednak to wam nie wystarcza. Wy, dziennikarze jesteście jak kanalia, która wyciągnie wszystkie rodzinne brudy dla własnej korzyści, by na tym zarobić. Nie macie szacunku dla nikogo – spojrzał na nie – Skąd jesteście?\n-Z Londynu – odezwała się Izzy po raz pierwszy od dłuższego czasu.\n-Cóż – wzruszył ramionami – nie spodziewałem się, że zagraniczne media też może to interesować. Nie jesteście stąd, więc dlaczego miałbym wam coś mówić?\n-A może…- zaczęła brunetka – powinieneś nam zaufać właśnie dlatego, że nie jesteśmy stąd?\n-W porządku – chłopak rozmasował skronie.\n-Od jakiegoś czasu ojciec zachowywał się jak inna osoba. Był trochę bardziej agresywny, krzyczał, kłócił się z matką. Uważał, że go zdradza, chociaż nie miał ku temu podstaw. Niedawno stracił pracę. Czy mogło to jakoś na niego wpłynąć? Sam nie wiem. TaeYon często mówiła, że boi się taty, tak go nazywała. Spędzała większość czasu ze mną lub z mamą. Tak, nie układało nam się, ale nikt nie spodziewał się, że może dojść do czegoś takiego. Przez cały dzień nie dostałem od siostry ani jednej wiadomości. Gdy wróciłem, drzwi do domu były otwarte, a gdy zacząłem wołać, nikt nie odpowiadał. Nie wiedziałem, czego się spodziewać. Ojca już nie było i do tej pory nikt nie wie, gdzie mógł być. Nie zastanawiając się wyjąłem telefon i zadzwoniłem po policję. Przyjechali, a ja nawet nie miałem odwagi, by wejść na górę. Jedyne co pamiętam, to jak mówili, że obie nie żyją.\nIsabelle głośno przełknęła ślinę. Była wstrząśnięta, przerażona, całkowicie osłupiała. Wiedziała, że ich jedyną nadzieją w tej sytuacji jest Victoria, która zawsze miała głowę na karku.\n-Dziękuję – odpowiedziała młodsza, zamykając notatnik. Starała się sprawiać wrażenie spokojnej, a jednak nawet na niej historia zrobiła wrażenie.\n-Jaką byli rodziną? – Spytała Victoria, siedząc teraz sam na sam w pokoju z JongIn’em.\n-Dobrą, potencjalnie. Zitao miał wiele sprzeczek z ojcem, a jednak ten zawsze był poczciwym człowiekiem. Kilka razy Tao przyszedł do mnie z podbitym okiem mówiąc, że wdał się w bójkę. Nie miałem problemu, żeby w to uwierzyć, jednak teraz wszystko wygląda inaczej. Zitao nie oddałby ojcu, za bardzo go szanował. W tym momencie wychodzi na to, że mój kumpel mieszkał pod jednym dachem z mordercą, a ja nie miałem o tym pojęcia, ten skurwysyn…\n-Czyli sądzisz, że ojciec go bił? Tylko jego? A może wszystkich w domu?\n-Teraz miałoby to sens – chłopak odparł ze złością w głosie – A jednak, gdy przychodziłem do ich domu, pani Hwang zawsze była poukładana, ładnie ubrana i umalowana, a TaeYeon wesoła. Aż do momentu, gdy zaczęła się go bać, ale to wiecie od niego.\n-Sugerujesz, że one o niczym nie wiedziały?\n-Chyba, że zadawał pani Hwang ciosy w miejscach, które można zakryć ubraniem – Victoria sama nie wierzyła w to, jakie słowa wydostały się teraz z jej ust.\n-Dlaczego właściwie tutaj przyjechałyście? – spytał Zitao przyglądając się badawczo Isabelle.\n-Zobaczyłyśmy wiadomości, szef mnie tu wysłał, Victoria jest samodzielną reporterką. Nie brzmi to zbyt chwalebnie, ale nie będę cię oszukiwać. Nie wszyscy dziennikarze tacy są – odparła jakby jej coś zarzucał.\n-Rozumiem – uśmiechnął się krzywo – doceniam to.\nChłopak siedząc na fotelu ściskał w rękach kartkę na podkładce i kreślił po niej nieregularne linie ołówkiem. Przynajmniej z jej perspektywy, bo nie widziała, co robił. Rozmawiali od jakiegoś czasu, a on przypatrywał jej się bacznie, co chwilę odpływając tak, że zapominał, jakie pytanie mu zadała.\n-Wiesz – przypomniała sobie Izzy i wstała sięgając do kieszeni dżinsów – Pomyślałam, że chciałbyś to mieć – Podeszła do Zitao, wyciągając ściśnięte w dłoni zdjęcie, które zabrała z jego domu. Chłopak przyjął je, a później wybuchnął niekontrolowanym śmiechem. Trochę ją przerażał.\n-To był fajny dzień, wiesz Izzy? – zwracał się do niej zdrobnieniem, choć się nie znali – Bardzo fajny. Poszliśmy wtedy do Zoo, bo mała TaeYeon chciała zobaczyć tygrysy. Zabawne, prawda? On robił to zdjęcie – ścisnął w dłoni fotografię, a jego wyraz twarzy znów zmienił się na nieprzeniknioną maskę.\n-Co rysujesz? Lubisz rysować, prawda? – bała się jego reakcji, więc postanowiła zmienić temat.\n-No tak, byłyście w moim domu. – powiedział bez cienia emocji w głosie.\n-Przepraszam. – znów poczuła się, jakby zrobiła coś złego.\n-Nie masz za co. To ja mógłbym przeprosić. Rysowałem Ciebie, a ty się nie zgodziłaś.\n-Mogę zobaczyć? – spytała niepewnie.\nNic nie mówiąc wyciągnął w jej kierunku kartkę. Zobaczyła siebie, ale lepszą, piękniejszą. Z dużymi oczami, pełnymi wargami, twarzą czarno-białą, choć pełną życia i kolorów. Uśmiechała się, choć przysięgłaby, że ani razu, odkąd się tutaj pojawiła nie uniosła nawet kącików ust.\n-Przecież się nie uśmiecham – powiedziała z założonymi rękami.\n-Ależ tak, robisz to, a nawet nie zdajesz sobie z tego sprawy. To urocze.\nZ tym chłopakiem musi być coś nie tak, pomyślała od razu. To pewnie szok pourazowy. Kilka dni temu jego ojciec zamordował całą rodzinę, przeżył tylko on, a teraz beztrosko mówi o jej uśmiechu. To wszystko nie miało sensu. Przypatrywała mu się badawczo jak i on jej. Ktoś, kto obserwuje z boku i nie zna sytuacji, w której się znajdują mógłby przysiąc, że toczyli bitwę na spojrzenia.\n-Izzy, możemy już iść – w drzwiach salonu pojawiła się Victoria.\n-W porządku – rzuciła ostatnie spojrzenie w stronę Zitao, po czym ruszyła do drzwi.\nGdy JongIn odprowadził je do wyjścia, Victoria wręczyła mu swoją wizytówkę.\n-Gdybyś potrzebował, zadzwoń – podała mu białą karteczkę – Co teraz zrobicie?\n-Nie mam pojęcia – westchnął chłopak – niedługo wracają moi współlokatorzy, przez co nie będę mógł dalej udzielać schronienia Zitao. Oni nie wiedzą o całej sprawie, a wątpię, by chcieli trzymać pod dachem syna mordercy. Nie powiem mu tego, ale on jest bystry. Myślę, że o tym wie.\n-Rozumiem – odparła Victoria – wiem, że nam nie ufacie, ale wciąż mam w mieszkaniu wolny pokój, przynajmniej na jakiś czas.\nAutor: Nana Herondale o 20:26\nmafuyu 12 marca 2014 22:05\nO mamuniu... Jesteś genialna wiesz?!\nWkręciłam się straszliwie i nawet nie wiesz jak byłam zaskoczona kiedy nagle pojawił się koniec opo! Matko ja chce więcej i to jak najszybciej!! A do tego jeszcze mój Kai!! <3 :3 Już jestem w niebie!\nPark Ji Yong 12 marca 2014 23:10\nPowiem szczerze, rzadko czytam opowiadania, gdzie nie mogę wczuć się w bohaterkę. Książka to coś zupełnie innego w moim odczuciu. Na komputerze nie lubię ich czytać, wolę namacalne, na papierze.\nJednakże, lubię Twoje prace, masz talent do pisania i świetnie potrafisz człowieka zaintrygować swą twórczością, więc postanowiłam przeczytać.\nPrzyznaję, że świetnie opisujesz sytuacje, przechodzisz z wątku na wątek, człowiek nie gubi się w informacjach, które otrzymuje. Wprawdzie imiona bohaterów źle mi się kojarzą (patrz Victoria czy Isabelle Fray), ale poza tym nie było problemu. Wątek z wykorzystaniem morderstwa, tajemniczej historii w tym wszystkim, zespołu EXO, to też ciekawa opcja. Możliwe też, że jest to jeden z głównych powodów, dla których przeczytałam tę część.\nNie jest krótkie, co sprawia, że człowiek czyta z ochotą, nie spodziewając się, że mimo tak dużej ilości treści, szybko przychodzi koniec. Przyznaję, że urwałaś w ciekawym momencie i zaczynam się zastanawiać, jaką rolę odegrają tu niektóre postacie. Mam kilka swoich własnych podejrzeń, domysłów i jestem ciekawa, czy okażą się słuszne, czy też jednak zaskoczysz mnie czymś nietuzinkowym.\nJedyne co teraz pozostaje, to czekać na kolejną część. :)\npandaholic- 21 kwietnia 2014 21:31\nChyba wiesz że bardzo mi się podoba to co piszesz. :D Czekam na kolejną część ;)


Pompy ciepła - ogrzewanie domu i wody - Szczecin- BPOWER\nPromujemy nowoczesne i ekologiczne rozwiązania, określające właściwy kierunek zmian na rynku pozyskiwania energii i jej efektywnego wykorzystywania.\nZapewniają one zarówno codzienną funkcjonalność, komfort użytkowania ogrzewanej z ich pomocą przestrzeni, jak i wpływają na regulację ponoszonych przez inwestorów kosztów.Innowacyjne pompy ciepła to urządzenia uznawane za jedną z najwydajniejszych metod ogrzewania budynków mieszkalnych. Wykorzystująca technologię przyszłości pompa to jednorazowa inwestycja, nie wymagająca dodatkowych nakładów finansowych, gwarantująca przy tym niezastąpiony dotąd komfort użytkowania.\nUrządzenie to umożliwia znaczne obniżenie kosztów ogrzewania budynku mieszkalnego i użytkowego oraz aktywne pozyskanie do niego ciepłej wody użytkowej. Zainstalowanie tego systemu na zewnątrz sprawia, że montaż jest prosty i wygodny, nie wymaga bowiem wykonywania skomplikowanych odwiertów, a jedynie instalacji odpowiednich przyłączy hydraulicznych i elektrycznych. Tak skonstruowana pompa ciepła jest jednocześnie tanim i skutecznym rozwiązaniem, które działa praktycznie w każdych warunkach atmosferycznych, gwarantując długotrwałe i bezawaryjne użytkowanie.\nZastosowanie pompy ciepła w domu jest milowym krokiem w kierunku ekologii i czynnej ochrony środowiska. System ten wykorzystuje energię cieplną z naturalnych zasobów. Jego działanie uwarunkowane jest stałymi przemianami fizycznymi, zachodzącymi podczas wykorzystywania zasobów wody, powietrza i ziemi. Procesy parowania i skraplania występują zarówno w proponowanych przez nas pompach, jak w środowisku naturalnym. Co więcej, technologicznie zaawansowane pompy ciepła, poza niewielkim zużyciem energii i wody nie generują żadnych większych zanieczyszczeń.\nJest to system stworzony z myślą o świadomych odbiorcach, którzy za priorytet uznają ekologiczne i bezpieczne rozwiązania dla swojego domu. Jeżeli szukają Państwo praktycznego, bezawaryjnego urządzenia na lata, zapraszamy do naszego szczecińskiego oddziału bądź do kontaktu telefonicznego lub online z naszym doradcą.\nRedukcja kosztów stałych – jednorazowa inwestycja bez konieczności ponoszenia wysokich kosztów eksploatacyjnych.\nNiezależność od dostawców prądu – utrzymanie stałych kosztów oraz wytwarzanie niezbędnej energii w sposób niezależny (redukcja ryzyka obniżenia napięcia lub awarii i przerw w dostawie).\nMożliwość wykorzystywania nadwyżek – własna produkcja energii pozwala na wykorzystanie osiągniętych nadwyżek lub ich odsprzedanie.\nDbałość o środowisko naturalne – wykorzystanie odnawialnych lub odpadowych źródeł energii, obniżenie emisji dwutlenku węgla.\nObniżenie kosztów budowy – budynek posiadający innowacyjny system ogrzewania nie wymaga budowy komina (niższy koszt inwestycyjny).\nOszczędność czasu i miejsca – pełna automatyzacja montowanych zewnętrznie (eliminacja kotłowni) systemów grzewczych.


Osoby podróżujące samochodem mogą skorzystać z hotelowego parkingu. Czuj się jak u siebie Przyjemny zakres temperatur w pokoju hotelowym zapewnia klimatyzacja. Kolejne elementy wyposażenia pokoju - sejf i czajnik (do przygotowania kawy / herbaty). Warto ...\nOpis hotelu Apartments Albir Confort - Nuevo Golf\nOsoby podróżujące samochodem mogą skorzystać z hotelowego parkingu. Czuj się jak u siebie Przyjemny zakres temperatur w pokoju hotelowym zapewnia klimatyzacja. Kolejne elementy wyposażenia pokoju - sejf i czajnik (do przygotowania kawy / herbaty). Warto wiedzieć: Zgodnie z krajowymi przepisami w tym hotelu płatności gotówką nie mogą przekraczać limitu 2500 EUR. Aby uzyskać więcej informacji, należy się skontaktować z hotelem, używając informacji podanych w potwierdzeniu rezerwacji. Dostępny jest transport z lotniska. Goście proszeni są o skontaktowanie się z hotelem przed przyjazdem i podanie szczegółowych danych dotyczących podróży, używając w tym celu informacji kontaktowych na potwierdzeniu rezerwacji. Zestawy posiłków podaje się w pokojach gości (jadłospisy i restauracje nie są dostępne). Opłaty: Hotel pobiera następujące opłaty i kaucje w momencie korzystania z usługi, zameldowania lub wymeldowania: Opłata za parkowanie samodzielne: 4.30 EUR za dzień Opłata za późniejsze wymeldowanie: 50 EUR Powyższa lista może być niepełna. Opłaty i kaucje mogą nie zawierać podatku i podlegać zmianom. Obowiązkowe opłaty i podatki: W obiekcie należy dokonać następujących opłat: Zadatek: 150.00 EUR za pobyt Wszelkie opłaty podane przez hotel zostały wymienione. Opłaty mogą się zmieniać, na przykład w zależności od długości pobytu lub rodzaju pokoju.\nIlość pięter 4, Łączna ilość pokoi 14, Pokoje letniskowe, Hotel apartamentowy/typu suite, Łóżka dziecięce/niemowlęce 0\nCarrer de Pau Casals, 20, 03581 L'Alfàs del Pi, Hiszpania\nStacja kolejowa (Alicante - Railway Station) 45,07 km\nDzielnica (l'Alfàs del Pi) 2,93 km\nLotnisko (Alicante International Airport (ALC)) 53,61 km\nOceny Apartments Albir Confort - Nuevo Golf


Kremer o rosyjskich publikacjach: odpowiedź Polski jest adekwatna - Money.pl\nStrona głównaKremer o rosyjskich publikacjach: odpowiedź Polski jest adekwatna\nKremer o rosyjskich publikacjach: odpowiedź Polski jest adekwatna\nWiceminister spraw zagranicznych Andrzej Kremer zapewnił w czwartek posłów, że polskie władze udzielają "adekwatnej" odpowiedzi na nieprawdziwe wiadomości dotyczące Polski, także te płynące z Rosji, nt. II wojny światowej. "Nie jest prawdą, abyśmy mieli do czynienia ze skomasowanym atakiem mediów rosyjskich" - podkreślił.\n*Wiceminister spraw zagranicznych Andrzej Kremer zapewnił w czwartek posłów, że polskie władze udzielają "adekwatnej" odpowiedzi na nieprawdziwe wiadomości dotyczące Polski, także te płynące z Rosji, nt. II wojny światowej. "Nie jest prawdą, abyśmy mieli do czynienia ze skomasowanym atakiem mediów rosyjskich" - podkreślił. *\nKremer odpowiadał w czwartek w Sejmie na pytanie posłów PiS: Tadeusza Wity, Anny Sikory i Karola Karskiego w sprawie sposobu, w jaki rząd zamierza zareagować na film "Sekrety tajnych protokołów" wyemitowany w rosyjskiej telewizji Wiesti, który oskarża Polskę o współpracę z hitlerowskimi Niemcami.\nWedług wiceministra, po "analizie całości kontekstu filmu" skierowano pismo z jego oceną do kanału telewizyjnego Rossija, którego częścią jest stacja Wiesti. "Rzeczą znacznie ważniejszą od domagania się odpowiedniej korekty i sprostowania jest dopuszczenie otwartej debaty polskich i rosyjskich historyków i komentatorów, tak aby umożliwić opinii publicznej w Rosji zapoznanie się z całokształtem zagadnienia" - zaznaczył.\nZdaniem wiceszefa MSZ "rzeczywistym wyrazicielem myśli rosyjskiej w zakresie polityki historycznej" są historycy, którzy z nadania Federacji Rosyjskiej współpracują z polskimi naukowcami.\nW ocenie Kremera, nie jest prawdą, że obecnie rosyjskie media przypuszczają skomasowany atak na nasz kraj. "Mamy do czynienia z przeróżnymi wypowiedziami" - argumentował. "Żałuję, że niektóre z audycji są komentowane szeroko, a inne, bliższe prawdzie historycznej, już nie" - zaznaczył.\nMinister odniósł się także do słów szefa Administracji (Kancelarii) Prezydenta Rosji Siergieja Nariszkina, który zarzucił Polsce fałszowanie i upolitycznianie historii. Według niego, Polska uczestniczy w "krucjacie historycznej" przeciwko Rosji, a fałszowanie historii na szkodę Rosji zostało w Polsce podniesione do rangi polityki państwowej.\n"Szeroki artykuł Nariszkina, który jest wysokim urzędnikiem administracji prezydenta i w tym samym tomie zawarte artykuły prezydenta Federacji Rosyjskiej, ministra SZ Federacji Rosyjskiej, przedstawiają wizję historii XX wieku, z którą nie do końca się zgadzamy" - przyznał Kremer.\n"Nie znaleźliśmy - po wnikliwej analizie tych tekstów - elementów, które byłyby dla Polski obraźliwe lub byłyby rzeczywistym obciążeniem Polski za wywołanie II wojny światowej. Analiza merytoryczna tych zagadnień wygląda niekiedy nieco inaczej niż wypowiedzi prasowe" - dodał.\nWiceminister podkreślił, że wypowiedzi ostatnio nagłośnione przez media "nie były nigdy oficjalnymi wypowiedziami organu czy urzędnika, który działał w swojej kompetencji". "Gdyby takie były, rząd do nich by się natychmiast ustosunkował" - zapewnił.\nWedług wiceszefa MSZ należy prowadzić konsekwentną kampanię, pokazującą wysiłek Polski podczas II wojny światowej i przyczyny jej wybuchu, nie tylko w Rosji, ale i w innych krajach. "To jest proces długofalowy" - zastrzegł.\nKremer zapowiedział też, że uczestnicy polsko-rosyjskiej grupy ds. trudnych pod koniec roku zaprezentują "inne, dużo bardzo zbieżne z Polską interpretacje faktów historycznych". (PAP)


BADANIA – drogą do sukcesu – Szpital Specjalistyczny im. Jędrzeja Śniadeckiego w Nowym Sączu\nZespół ds. Promocji Zdrowia w Szpitalu posiada szerokiego grono ekspertów. Jednym z członków zespołu jest Pani Barbara Wacławik, położna na Oddziale Położniczo-Ginekologicznym.\nW skład wielu działań zespołu wchodzi również w dużej mierze profilaktyka, która nie skupia się wyłącznie na pacjentach szpitala, ale również na pracownikach oraz społeczeństwie całego powiatu.\nW ubiegłym roku odbywały się szkolenia w szkołach pod kątem profilaktyki chorób gruczołów piersiowych i raka szyjki macicy. Najciekawsze, iż szkolenia skierowane do dziewczyn i kobiet, gromadziły również bardzo często płeć męską.\nNasze działania mają na celu zwrócenie uwagi na zagrożenia płynące z zaniedbań lub zaniechań działań prewencyjnych nad chorobami. Im więcej edukacji w tej sprawie tym szybciej można wykryć początek danej choroby i ją wyleczyć – mówi Pani Barbara Wacławik.\nNasz ekspert radzi, aby być czujnym w analizowaniu chorób mogących nam się przytrafić, tak jak katar czy kaszel oznacza początek przeziębienia można go wyleczyć, tak obserwowanie swojego ciała może szybko pomóc nam wykryć anomalie, które się pojawiają.\nNajważniejsze jest SAMOBADANIE – regularne sprawdzanie nieprawidłowości pojawiających się na naszym ciele. Codziennie mamy ku temu sposobność, więc naturalnie możemy to samemu badać.\nIstnieje dużo czynników ryzyka, które mogą wpływać na pojawiające się u nas potencjalne choroby, takie jak: wiek, płeć, poronienia i aborcje (u kobiet), otyłość czy obciążenia genetyczne.\nJeśli w naszej rodzinie pojawiały się choroby, czy symptomy chorób warto badać się regularnie. Przykładowo kobiety powinny poddać się pierwszej mamografii w wieku 35 lat, ale jeśli ktoś z naszych bliskich: mama, czy ciocia chorowała na raka piersi, zbadajmy się jak najszybciej – doradza Pani Barbara Wacławik


Panna, 14 września • Kobieta • mega horoskop\nPanna, 14 września • Kobieta\nsamopoczucie: twoje podejście do życia wznosi się ponad chmury, idź ujarzmiać świat.\nzdrowie: to pora całkiem zadowalającej sprawności, ruszaj odważnie przed siebie zademonstrować światu, co jesteś w stanie zdziałać.\nszczęście: staraj się unikać automatów do gier, fortuna ci z całą pewnością nie dopisuje.\nmiłość: twój seksapil rozkwita, weź sobie sprawy których pragniesz.\nkamień labradoryt, azuryt, amazonit, topaz\nkolor grafitowy, kobaltowy, popielaty, niebieski, stalowy, szary, siwy, antracytowy, siny\nKobieta panna, która przyszła na świat w dniu 14 09, jest to jednostka wierna, partnerzy są dla niej bardzo istotni, szczerość w małżeństwie jest dla niej sprawą bezdyskusyjną, lecz chwilami w swoim zaangażowaniu posuwa się aż do pompatyczności. Jest to osoba emocjonalna, rozstrzygnięć trudności poszukuje w urokach i w horoskopach, nie polega na uczonej metodzie usuwania przeciwności, a więc przed laptopem często reaguje niczym słoń w składzie porcelany. Jest to osobnik zachowawczy, nienawidzi niespodziewanych udziwniań i reorganizacji, jej ludzie mają obowiązek oceniać wszystko w taki sam sposób jak ona, dlatego częstokroć zaczyna wybuchowe konflikty z własnymi pociechami. Często bywa pedantyczna, gubi się w drobiazgach i traci panoramę całokształtu, dlatego niestety częstokroć nie potrafi rozpocząć bezzwłocznych i właściwych do warunków aktywności. Bywa sztywna, jej zachowanie jest często rutynowe, częstokroć jest niezwykle taktowna, jednakże także trochę stereotypowa w funkcjonowaniu, zatem optymalne rezultaty osiąga w naukowych przedmiotach pozbawionych kuglarskich błyskotek. Lubi zachowywać się konsekwentnie, wykazuje opanowanie i determinację, umie się prawidłowo motywować, jednak marnie radzi sobie z dynamicznie przeobrażającymi się okolicznościami. Bywa bojaźliwa, kajakarstwo górskie nie jest zabawą stosowną dla tej osoby, lubiany przez nią rodzaj działań znamionuje dalekowzroczność, mimo że często równoważy to sprytem i planowaniem. Cechuje się cierpliwością, umie cierpliwie wsłuchiwać się w czyjeś opowieści, częstokroć raduje ją wędkarstwo i potrafi wykonać zadania niezmiernie nieatrakcyjne dla innych ludzi.\nCharakteryzuje się posłuszeństwem, osobiste dokonywanie decyzji może być dla niej bardzo denerwujące, bowiem pozostałe jednostki często uznaje za wyrocznie i bez problemu pozwala się kierować. Uwielbia zachowywać się powolnie, ciężko ją oczarować czarującymi słowami, ponieważ w każdym wypadku rozpatruje oczekiwane profity i próbuje funkcjonować według wytyczonych harmonogramów. To osoba opanowana, wykonuje pracę niespiesznie oraz rozważnie, a zatem umie odpowiednio uhonorować wymyślny kunszt i z reguły mozoli się odpowiedzialnie, ale w swoim rytmie. Jest to jednostka ostrożna, stroni od nieroztropnych aktywności, konstruuje przemyślane plany oraz nie ufa pomysłom stworzonym w pośpiechu. Znamionuje się sumiennością, swoje powinności postrzega poważnie, jej projekty nie kryją dziur, więc można uczyć się od niej sprawności i pragmatyczności.\nZawodami, w których najtrafniej będzie działał, są: laborant, myśliciel, chirurg, eksperymentator, ortopeda, farmaceuta, wizażysta oraz filolog.\nBernard, Siemomysł, Szymon, Matern, Piotr\nKleyr (1980-) sportowiec, piłka nożna.\nMaicon (1988-) sportowiec, piłka nożna.\nMiyavi (1981-) japoński piosenkarz, aktor.\nPelé (1987-) sportowiec, piłka nożna.\nAlexsandro de Souza (1977-) brazylijski sportowiec, piłka nożna.\nAmy Winehouse (1983-) angielska piosenkarka, autorka tekstów piosenek.\nAndrew Davis Bruce (1894-1969) generał amerykański.\nAndrzej Kozak (1934-) aktor.\nAnna Malle (1967-) amerykańska aktorka w filmach erotycznych.\nAshlyn Gere (1959-) amerykańska aktorka w filmach erotycznych.\nAykut Erçetin (1982-) sportowiec, piłka nożna.\nBarış Özbek (1986-) sportowiec, piłka nożna.\nBronisław Brok (1906-1975) scenarzysta, reżyser, autor tekstów.\nBruce Hyde (1941-2015) aktor amerykański.\nCharles Trueman Lanham (1902-1978) generał amerykański.\nChristian Petzold (1960-) niemiecki reżyser, scenarzysta filmowy.\nDimitrij A Miedwiediew (1965-) rosyjski prawnik, polityk.\nDmitrij Riekisz (1988-) sportowiec, piłka nożna.\nDouglas Costa (1990-) sportowiec, piłka nożna.\nEdgar Algernon Robert Gascoyne Cecil (1864-1958) polityk brytyjski, z wykształcenia prawnik.\nGeorges Berger (1918-1967) belgijski kierowca wyścigowy.\nGünther Landgraf (1928-2006) fizyk niemiecki.\nHelmut Bantz (1921-2004) niemiecki sportowiec, gimnastyka.\nIvica Olić (1979-) chorwacki sportowiec, piłka nożna.\nIztok Puc (1966-2011) słoweński sportowiec, piłka ręczna.\nJasmin Hurić (1972-) sportowiec, piłka nożna.\nJerzy Popiełuszko (1947-1984) duchowny katolicki, ksiądz, kaznodzieja, duszpasterz ludzi pracy.\nJesse Marunde (1979-2007) strongman amerykański.\nJessica Brown Findlay (1989-) aktorka angielska.\nJessie Electra (1986-) amerykańska aktorka w filmach erotycznych.\nJohann Michael Haydn (1737-1806) kompozytor austriacki.\nJonathan Bottinelli (1984-) sportowiec, piłka nożna.\nJózef Popławski (1857-1921) aktor, reżyser.\nJānis Čakste (1859-1927) polityk łotewski.\nKazimierz Bednarski (1945-2010) działacz związkowy.\nKazimierz Iwiński (1918-2012) aktor.\nKid Nichols (1869-1953) amerykański sportowiec, baseball.\nLisa von Nathusius (1998-) aktorka dziecięca.\nMaciej Sowiński (1982-) sportowiec, piłka nożna.\nMaciej Wojciechowski (1991-) sportowiec, piłka nożna.\nMario Regueiro (1978-) urugwajski sportowiec, piłka nożna.\nMartina Gedeck (1961-) aktorka niemiecka.\nMichel Auclair (1922-1988) aktor francuski.\nMichelle Stafford (1965-) aktorka amerykańska.\nMotoo Furusho (1882-1940) japoński generał, polityk.\nNarciso Yepes (1927-1997) hiszpański gitarzysta i kompozytor.\nOlga Gromyko (1978-) białoruska pisarka fantasy.\nPatricia Petite (1984-) kanadyjska aktorka w filmach erotycznych.\nPatryk Gniadzik (1995-) sportowiec, piłka nożna.\nPatryk Szlas (1994-) sportowiec, piłka nożna.\nPavel Novotný (1973-) czeski sportowiec, piłka nożna.\nPaweł Kochański (1887-1934) skrzypek, pedagog muzyczny.\nPetr Průcha (1982-) czeski sportowiec, hokej na lodzie.\nPiper Austin (1980-) amerykańska aktorka w filmach erotycznych.\nPrzemysław Fidera (1981-) sportowiec, piłka nożna.\nRobert Kucharski (1968-) sportowiec, piłka nożna.\nRobert Żbikowski (1976-) sportowiec, piłka nożna.\nRudolf Baumgartner (1917-2002) szwajcarski dyrygent, skrzypek.\nSilvia Navarro (1978-) aktorka meksykańska.\nStanisław Mysakowski (1896-1942) ksiądz katolicki.\nSzymon Kasiński (1982-) sportowiec, piłka nożna.\nTadeusz Sinko (1877-1966) filolog klasyczny, profesor.\nTadeusz Zieliński (1859-1944) filolog klasyczny.\nTim Wallach (1957-) amerykański sportowiec, baseball.\nVitalie Bulat (1987-) sportowiec, piłka nożna.\nVittorio Gui (1885-1975) dyrygent włoski.\nWaldemar Głuchowski (1955-) aktor.\nWiktor Kasztelan (1989-) sportowiec, piłka nożna.\nWolfgang Sühnholz (1946-) niemiecki sportowiec, piłka nożna.\nZoe Caldwell (1933-) australijska aktorka teatralna.\nZofia Kulik (1947-) artystka intermedialna.\nhoroskop»kobieta»panna, 14 września


Dzienny raport koronawirusa: 35 nowych przypadków\nopublikowano: 2021-02-28 09:32:59\nZ raportu Ministerstwa Zdrowia wynika, że 27 lutego (sobota) przybyło 35 nowych chorych w naszym powiecie.\nDzienna liczba zakażeń wzrosła. W ubiegłym tygodniu przybywało dziennie od 11 do 22 nowych chorych, w sobotę było to już 35 nowych zakażonych koronawirusem Covid-19. To dwukrotny wzrost. Wskaźnik wynosi 2,95 na 10 tysięcy mieszkańców.\nObecnie kwarantanną objętych jest 371 mieszkańców powiatu pabianickiego.\nKomentarze do artykułu: Dzienny raport koronawirusa: 35 nowych przypadków


Opole. Zamek Górny z nowymi atrakcjami. W planach specjalne wydarzenia | Nowa Trybuna Opolska\nOpole. Zamek Górny z…\nPiotr Guzik 3 marca 2021, 18:32\nOpole. Zamek Górny ma mieć nowe atrakcje. W planach także specjalne wydarzenia Piotr Guzik\nZrewitalizowany Zamek Górny oddano do użytku ponad dwa lata temu. Wtedy też udostępniono go do zwiedzania.\n- To jedna z atrakcji Opola. Postanowiliśmy zwiększyć jej atrakcyjność przez zakup dodatkowego wyposażenia - mówi Arkadiusz Wiśniewski, prezydent miasta.\nMowa o uatrakcyjnieniu wnętrza Zamku Górnego. Ale na tym nie koniec. W rejonie wejścia ma się pojawić mural prezentujący przebieg dawnych murów obronnych. Do tego dochodzi opracowanie wirtualnego spacer po zamku.\nMiasto przygotowało projekt we współpracy z Uniwersytetem Opolskim. Dlatego w jego ramach przewidziana jest też publikacja naukowa, a także konferencja tematyczna.\nWartość projektu to ponad 300 tysięcy złotych. Około 200 tysięcy pochodzić będzie z funduszy europejskich.\n- To 44 umowa w sprawie unijnego dofinansowania podpisywana pomiędzy urzędem marszałkowskim a urzędem miasta. Opole to regionalny lider w pozyskiwaniu dotacji unijnych - podkreśla Zbigniew Kubalańca, wicemarszałek województwa.\nProjekt przewiduje też przygotowanie oraz wydanie gry planszowej poświęconej Zamkowi Górnemu. W planach są również inscenizacje oraz rekonstrukcja historyczna, która ukazywać ma jak wyglądała codzienność mieszkańców zamku w czasach Władysława Opolczyka.\n- Dbamy o dziedzictwo kulturowe i historyczne miasta. Takie działania na pewno temu sprzyjają - komentuje Arkadiusz Wiśniewski.\nNowe wyposażenie Zamku Górnego może się w nim pojawić w połowie roku. Inne atrakcje, takie jak wspomniana rekonstrukcja historyczna, mogą się odbyć wcześniej.\n- Chcielibyśmy, aby były one częścią Święta Wojciechowego, które planujemy na drugą połowę kwietnia. Pod tym względem jesteśmy jednak w dużej mierze uzależnieni od obostrzeń epidemicznych. Jeśli w tym terminie się to nie uda, taka rekonstrukcja mogłaby mieć miejsce w ramach Dni Opola, które planujemy na drugą połowę maja. Trzeba jednak pamiętać, że organizacja i tej imprezy nie jest jeszcze przesądzona - zaznacza prezydent Opola.\nJaM 05.03.2021 13:01:43\nP. Prezydent robi wiele, aby jeszcze podnieść atrakcyjność turystyczną naszego pięknego Opola. Diabeł tkwi w szczegółach, kłują w oczy (tak jak w komentarzu poniżej) parkujące tam nie całkiem historyczne auta, zresztą nie tylko tam np. na wyspie Bolko. P. Prezydencie proszę także nie zapominać o "chlebie" powszednim np. o budynkach komunalnych, mieszkańcy comiesięcznie zasilają kasę miejską czynszami, ale te w zerowy sposób wpływają na standard. Przy zjeździe z obwodnicy północnej w Budowlanych wzrok trafia od razu na obskurne familoki przy ul. Korneckiego. Skóra cierpnie w jakim stanie są tam klatki schodowe, nie remontowane od wielu, wielu lat ...\nZbigniew Kleszcz 04.03.2021 13:24:43\nLata temu miałem tam maszynoznawstwo\nMaggi2 04.03.2021 13:19:56\nCzy tych pieniędzy nie można by było przeznaczyć na nowy żłobek lub sadzenie drzew na pasiece. A.W. muj prezydent\nHrabia Gwidon 04.03.2021 08:13:47\nNa 9 fotek tylko na 3 prezydent miasta ! To jest skandal.\nSTE 03.03.2021 19:32:10\nNajwiększą atrakcją Zamku Górnego jest darmowy parking w ładnym otoczeniu murów miejskich. Widać nawet na fotce pod artykułem.


Artelis - Mobilna rewolucja w salonach kosmetycznych - Justyna Eversun - Uroda, Kosmetyka\n6183 razy czytane\nProfesjonalne zabiegi kosmetyczne to już nie tylko te świadczone w samym gabinecie. Za sprawą przełomowych urządzeń mobilnych kosmetyczki mogą świadczyć specjalistyczne usługi również z dojazdem do klienta.\nNa otwarcie biznesu kosmetycznego decyduje się coraz więcej osób - nic dziwnego, skoro zapotrzebowanie na tego typu usługi jest bardzo duże, a dbałość o wygląd zewnętrzny w przypadku wielu osób jest już nie tylko chęcią, ale i standardem wymaganym w pracy. Podczas gdy otwarcie dużego salonu, o szerokiej ofercie wymaga kwoty nawet kilkuset tysięcy złotych, na założenie niewielkiego, skromniej urządzonego gabinetu nierzadko wystarczy kilkanaście tysięcy. Pozostaje jednak pytanie: jak pogodzić niewielki budżet z marzeniami o salonie wyposażonym w wysokiej jakości sprzęt renomowanej marki? Czy jest to w ogóle możliwe? Okazuje się, że owszem - i to, co niedawno było osiągalne tylko dla bardziej zasobnych portfeli, dziś jest w zasięgu ręki również dla tych, którzy przy rozpoczynaniu swojej działalności muszą liczyć się z każdą złotówką.\nRenomowany sprzęt w niższej cenie\nNaprzeciw potrzebom mniejszych salonów wyszła firma Abacosun - jedna z wiodących w Polsce marek w dziedzinie wyposażenia salonów kosmetycznych i SPA. Funkcjonująca na rynku od kilkunastu lat firma wypuściła w tym roku cztery rewolucyjne aparaty kosmetyczne. Diamond Peel, pompa Shaper, żelazko przeciwzmarszczkowe i złote łyżki to urządzenia dobrze znane na rynku kosmetycznym - nowością była zaś forma, w jakiej pojawiły się w tym roku - te popularne aparaty doczekały się bowiem swoich wersji mobilnych. Przenośne wersje urządzeń charakteryzują się niewielkimi rozmiarami - mieszczą się w małych walizkach, dzięki czemu bez problemu można je zabrać z sobą np. na umówiony zabieg w domu.\nNowy rozdział dla salonów kosmetycznych\nZabiegi na przenośnych urządzeniach Abacosun wykonywać można zarówno w salonie, jak i z dojazdem do klienta. Jednym z większych atutów urządzeń mobilnych są ich ceny - w niektórych przypadkach ponad połowę niższe od cen stacjonarnych odpowiedników. Pozwala to zarówno na oszczędność, jak i większe możliwości dla salonu - teraz usługa z dojazdem do klienta wkracza w zupełnie nowy rozdział - to już nie tylko podstawowe zabiegi pielęgnacyjne i stylizacja paznokci. Z mobilnymi urządzeniami Abacosun możliwe jest przeprowadzenie zabiegów wyszczuplających, przeciwzmarszczkowych, liftingujących i wielu innych poza granicami salonu. Jest to ogromne udogodnienie dla kosmetyczki - która od teraz może poszerzyć znacznie swoją ofertę usług wykonywanych z dojazdem do domu, jak i dla klientki - która może skorzystać z profesjonalnych zabiegów bez przekraczania progu swojego mieszkania.\nZabiegi w domu coraz popularniejsze\nZabiegi z dojazdem do klienta są bardzo popularne na Zachodzie i trzeba przyznać, że cieszą się też coraz większym wzięciem również w Polsce. Choć na usługi kosmetyczne istnieje bardzo duże zapotrzebowanie, na tym rynku panuje duża konkurencja. Urządzenia mobilne stanowią atrakcyjną opcję zarówno dla małych gabinetów, jak i dla dużych centrów kosmetycznych. W przypadku tych pierwszych umożliwiają zakupienie niskim kosztem renomowanego sprzętu cenionej marki, w przypadku drugich zaś jest to sposób na poszerzenie oferty o specjalistyczne zabiegi świadczone w domu klienta. W obu zaś jest to szansa na zwiększenie atrakcyjności świadczonych usług i zainteresowanie ofertą nowej grupy klientów.\nwww.eversun.pl to sklep internetowy oferujący profesjonalny sprzęt, kosmetyki i akcesoria do salonów kosmetycznych, solarium i SPA. www.mojsalon.pl to blog dla osób, które chcą dowiedzieć się czegoś o zakładaniu biznesu kosmetycznego.\nartelis.pl › Uroda › Kosmetyka › Mobilna rewolucja w salonach kosmetycznych\nelfa-pharm kosmetyki WellDerm ajurweda cellulit cera depilacja kobieta kolagen kosmetyczka kosmetyczne kosmetyczny kosmetyka kosmetyki kosmetyki naturalne kosmetyki profesjonalne krem kremy makijaż makijaż permanentny manicure masaż medycyna estetyczna na trądzik naturalne odmładzanie paznokcie peeling perfum perfumeria perfumy pielęgnacja pielęgnacja skóry pielęgnacja twarzy podklad pryszcze rzęsy salon salon kosmetyczny skóra spa trądzik trądzik różowaty trądziku twarz twarzy uroda zdrowie zioła zmarszczki


Całkowicie usunąć Iglobalsearch.com | Usunąć Wirus\nCałkowicie usunąć Iglobalsearch.com\nIglobalsearch.com Opis zagrożenie\nWirusy i zagrożenia komputerowe teraz stało się popularne sposoby przestępców komputerowych, aby zarabiać pieniądze łatwo i szybko. Zakaźne programy komputerowe są elegancko zaprojektowany kodu przez hakerów komputerowych i spamerów do nielegalnego dostępu do niewinnych użytkowników systemu komputerowego i spowodować poważne uszkodzenia.Zagrożenie Iglobalsearch.com jest jednym z bardzo niebezpiecznych zagrożenia przeznaczone do wejść i kontrolować niczego komputerze użytkownika systemu i wykonywać szkodliwe działania, aby zebrać pieniądze na nielegalny sposób. To nigdy nie jest dobry znak, mieć to Iglobalsearch.com infekcji na komputerze i użytkownik zaburzoną musi podjąć natychmiastowe kroki w celu usunięcia Iglobalsearch.com zagrożenie jak najszybciej z systemu komputerowego.\nZłośliwe Działalność Iglobalsearch.com\nPoniżej znajdują się niektóre z czynów zagrożeń Iglobalsearch.com:\nKonsekwencje zagrożenia Iglobalsearch.com\nZagrożenie Iglobalsearch.com mają swoje konsekwencje zarówno na danych systemowych, jak również w przeglądarce PC.\nMetoda ręczna Removal dla Iglobalsearch.com\nZ powyższego omówienia zagrożenie Iglobalsearch.com mogą znaleźć bardzo niebezpieczne i powinno zostać usunięte jak najszybciej z systemu. Istnieje kilka sposobów, aby usunąć Iglobalsearch.com z komputera. Użytkownik może korzystać z automatyczną lub manualną metodę eliminacji Iglobalsearch.com z systemu.\nInstrukcja Iglobalsearch.com metoda usuwania – Aby usunąć Iglobalsearch.com zakażenie ręcznie użytkownik powinien wykonać poniższe czynności:\nKrok 3 – W Menedżerze zadań Windows zatrzymać wszystkie Iglobalsearch.com procesy związane.\nKrok 4 – Szukaj dowolnego pliku Iglobalsearch.com lub bieżącego folderu w systemie, a następnie usunąć.\nKrok 5 – Ręczne odinstalowanie Iglobalsearch.com program z Dodaj / Usuń programy.\nKrok 6 – Usuń wszystkie Iglobalsearch.com powiązane wpisy rejestru systemu Windows Registry Editor.\nKroki te muszą w usuwanie Iglobalsearch.com zagrożenia z systemu. Jednak dla każdego normalnego użytkownika komputera ręczne usuwanie Iglobalsearch.com jest dość ryzykowne i uciążliwe procedury. Stąd zwykle ręczne procesy nie są zalecane do użytkownika komputera nowicjusza.\nAutomatyczne Removal Tool Iglobalsearch.com\nAutomatyczne Iglobalsearch.com usuwania oprogramowania jest najlepszym sposobem, aby pozbyć się zagrożenia Iglobalsearch.com całkowicie i szybko, bez większego problemu dla użytkownika. Użytkownik nie trzeba być profesjonalnym komputer za pomocą tego narzędzia, a także Program optymalizuje wydajność komputera po usunięciu infekcji całkowicie.\nNa początku program usuwania bezpiecznie skanuje cały system komputerowy, w tym pliki, foldery, wpisy rejestru, pliki programów i innych części maszyny w celu wykrycia infekcji i usunąć go całkowicie z komputera. Program ten został specjalnie zaprojektowany przez wykwalifikowanych specjalistów komputerowych o wszystkich najnowszych i zaawansowanych algorytmów w celu wyeliminowania Iglobalsearch.com bezpośrednio z systemu. Użytkownik może łatwo pobrać i zainstalować ten program usuwania Iglobalsearch.com wyeliminować Iglobalsearch.com i zapobiec komputera z poważnych szkód lub zepsucie. Narzędzie to jest również w stanie aktualizować się czas do czasu, a tym samym uniknąć nowych zakażeń, aby wejść do systemu komputerowego i zniszczeń przyczyną.\nTo zajmie tylko kilka minut, aby pobrać i zainstalować automatyczne Iglobalsearch.com usuwania oprogramowania i wtedy są gotowe do pozbyć się niebezpiecznego Iglobalsearch.com na komputerze. Oto krok po kroku wskazówek, które pomogą swoją usuń Iglobalsearch.com sprawnie i łatwo.\nVN:F [1.9.20_1166]please wait...Rating: 0.0/10 (0 votes cast)VN:F [1.9.20_1166]Rating: 0 (from 0 votes)\tThis entry was posted in Uncategorized and tagged Całkowicie usunąć Iglobalsearch.com, Iglobalsearch.com Przewodnik usuwania, Jak usunąć Iglobalsearch.com on July 14, 2016 by admin.\tPost navigation\n← Całkowicie usunąć Monsear.xyz\nCałkowicie usunąć Vhomepage.com →


O nas - Sól nie z tej ziemi\nWitamy Państwa w sklepie internetowym Kopalni Soli „ Kłodawa” S.A.\nJako producent soli nie chcemy kojarzyć się tylko z solą drogową, ale również jako producent bogatej w mikroelementy soli spożywczej jodowanej jak i niejodowanej, soli przemysłowych w różnych granulacjach (w zależności od potrzeb), a co najważniejsze nie stosujemy w produkcji soli spożywczych E 536 (żelazocyjanek potasu K4Fe(CN)6).\nJesteśmy największym producentem soli paszowych i lizawek solnych do skarmiania zwierząt hodowlanych (owce, kozy, krowy itd.). Oprócz typowych znanych od lat lizawek solnych w naszym sklepie znajdziecie Państwo kompozycje lizawek solnych skierowanych specjalnie do skarmiania koni, kucyków jak również zwierzyny płowej (żyjącej na wolności jak i hodowlanej).\nW naszej ofercie znajdziecie Państwo również szeroką gamę ręcznie wykonanych lamp solnych i świeczników z soli białej i różowej oraz specjalnie skomponowanych soli kąpielowych na bazie halitu (minerał - sól kamienna).\nZarząd i Pracownicy Kopalni Soli „Kłodawa” S.A.


Nienaukowy przewodnik po świecie nauki - Blog TaniaKsiazka.pl\nPaulina Roszko | 25 października 2019\nNienaukowy przewodnik po świecie nauki, czyli The Science od Rick and Morty to doskonała propozycja dla wszystkich wielbicieli zagranicznych reportaży i literatury popularnonaukowej. Poza tym powody do zadowolenia mają również miłośnicy nauki, która została tu zaprezentowana w sposób przystępny i zabawny. W związku z tym możecie liczyć na prawdziwą zabawę i intrygujące eksperymenty, zamiast garści suchych faktów, wzorów i definicji. Ten międzynarodowy bestseller na polskim rynku będzie dostępny w sprzedaży już od 30 października 2019 roku i zachwyci każdego poszukiwacza nietuzinkowej literatury faktu i popularnonaukowej. Zainteresowani? Koniecznie czytajcie dalej, by dowiedzieć się więcej!\nNienaukowy przewodnik po świecie nauki – kilka słów o książce\nWarto tutaj na początku wspomnieć, że Rick and Morty to animowany serial, który cieszy się ogromnym zainteresowaniem wśród widzów na całym świecie. Poza tym dość mocno wszedł też we współczesną popkulturę. Stąd też pomysł, by wykorzystać tę popularność. W związku z tym czytelnicy otrzymali właśnie The Science od Rick and Morty. Nienaukowy przewodnik po świecie nauki.\nNajbardziej szalony serial tej dekady. Odjechani bohaterowie. Najbardziej nieoczywiste zagadnienia i ciekawostki. Czy możemy włamać się do ludzkiej pamięci? A czy dzięki polizaniu karalucha można przejąć nad nim kontrolę? Lub czy ludzkość może czerpać energię z baterii?\nJeśli chcecie poznać odpowiedzi na te oraz wiele więcej pytań, trafiliście idealnie. Dzięki prezentowanej dziś książce wyruszycie w pełną humoru i wiedzy podróż z ekscentrycznymi Rickiem i Mortym. Ponieważ bohaterowie podróżują do odległych galaktyk i alternatywnych rzeczywistościach. W związku z tym zbierają intrygujące ciekawostki i przedstawiają nieoczywiste teorie z zakresu biologii, chemii i fizyki. A poza tym przeprowadzają odjechane doświadczenia, dzięki którym i wy poznacie mechanizmy rządzące światem przyrody.\nTym samym eksperymenty dziadka Ricka sprawią, że świat nauki stanie przed wami otworem. Szalona dawka emocji, absurdalnego humoru i niebanalnej wiedzy dla prawdziwych geeków i Tryboli. Sprawdźcie to sami!\nPrzypominamy, że książka pt. The Science od Rick and Morty. Nienaukowy przewodnik po świecie nauki będzie dostępna od 30 października bieżącego roku. Znajdziecie ją tutaj. Jeszcze raz gorąco polecamy!


We dworze zabawa - Żuromin\nWe dworze zabawa\n2013-07-24 10:28:45 (ost. akt: 2013-07-24 10:33:24)\nArena przedstawionych wydarzeń\nAutor zdjęcia: fot. Tadeusz Manista\nJest jesień 1946 r. Grupa młodych mężczyzn odważnie kroczy głównym traktem wsi. Pełni werwy i animuszu idą na pierwszą zabawę, jaką zorganizowano po wojnie. Kiedy zastają zamknięte drzwi sklepu spożywczego, orientują się, że dzieje się coś dziwnego. Wokoło nie widać żywego ducha.\nSkończyła się wojna. Mieszkańcy Chamska spragnieni rozrywki przygotowują się do pierwszej od czasu zakończenia wojny zabawy tanecznej. Do tańca będzie przygrywała kapela rodziny Mikas. Ponury czas okupacji, choć żywy jeszcze w pamięci, odszedł. Szczególnie młodzi ludzie chcą się bawić i napełniać swoje umysły i ciało tym, co do niedawna było zakazane.\nOdświętnie wystrojony Tadeusz Budzich zwołuje swoich kolegów w drodze na zabawę. Obok niego idą: Kowalski, Olszewski, Ropelewski. Głośno rozmawiają, gestykulują. A nuż któryś spotka dzisiaj swoją wybrankę? Poderwać dziewczynę – oto myśl naczelna. Zatrzymują się przed sklepem spożywczym p. Oleksiaka, w centrum wsi. Ten jest zamknięty. Są zdziwieni, gdyż o takiej porze „sklepik” był zawsze otwarty. Rozglądają się dookoła, a tu żywego ducha nie widać, i cisza… jakby makiem zasiał. Nie wróży to niczego dobrego, ale młodzieńcy idą dalej – do pałacu. A może wszyscy są w środku? W końcu jest to nie lada wydarzenie – pierwsza powojenna zabawa.\nNie ma już drewnianego ogrodzenia wokół parku, więc idą przez sad i mijają „altanę”. „Stój, kto idzie!?” – słyszą głośną komendę. Zatrzymują się w tej chwili, a jeden z nich odpowiada równie głośno – „Swój!”. „Dokąd?” – słyszą powtórnie pytającego. „Na zabawę!!!” – odpierają hurmem. „To proszę” – otrzymują pozwolenie na przejście. Docierają w końcu do pałacu, a Tadeusz dostrzega KM ustawiony na klombie. Jego lufa wycelowana jest wprost na główne drzwi wejściowe. Przechodzą przez ganek, lecz za drzwiami czeka na nich niemiła niespodzianka. Jakiś mężczyzna z karabinem woła: „Dokąd?” „Na zabawę” – odpowiadają. Następuje konsternacja, gdyż czują, że kroi się coś złego. Mężczyzna kieruje ich na dużą salę. Tu, kobiety i dziewczyny stoją pod jedną ścianą, a mężczyźni i chłopcy pod drugą. „Ręce do góry” – pada komenda. Posłusznie podnoszą ręce w górę i zostają ustawieni pod ścianą. W sąsiedniej, wielkiej sali, trwa zabawa. Wyraźnie słychać dźwięki muzyki. „Mikasy” przygrywają do tańca. Partyzanci z AK rewidują tymczasem Tadeusza i jego kolegów. Jemu samemu wyciągają z kieszeni kilka jabłek i wyrzucają na podłogę. Młodzieniec nie wie, co ma myśleć. Przyszedł tylko się pobawić, a tu takie przykrości. W bardziej kłopotliwej sytuacji jest żeńska część zatrzymanych. Kobiety są rewidowane równie szczegółowo. Wśród dziewcząt znajduje się przyszła żona Tadka – Marianna Kryszczak. Jeden z kolegów – Kowalski rusza spod ściany wprost na salę taneczną. Nagle na jego głowie ląduje cios partyzanta. Chłopak wraca na miejsce.\nNa skraju przypałacowego parku stoi jeden z AK – owców. Zbliża się do niego milicjant z Żuromina ubrany w niemiecki mundur. Partyzant nawołuje do zatrzymania się, lecz mundurowy nie reaguje. W odpowiedzi na komendy wyjmuje pistolet i strzela do AK – owca, raniąc go w rękę. Ten nie pozostaje dłużny. Posyła serię z automatu w kierunku strzelającego. Milicjant pada martwy. Lotem błyskawicy roznosi się wieść – „We wsi zabito człowieka!”.\nWróćmy do pałacu.\nUczestnicy zabawy słyszą strzały w oddali. Wśród partyzantów zapanowało poruszenie. Nie przerywają jednak kontroli. U dwóch mieszkańców (K. i S.) odnajdują legitymacje partyjne (w innych relacjach są to dokumenty na „odstawę” płodów rolnych). Dla tych dwóch panów dworska zabawa kończy się bardzo boleśnie. Partyzanci biją ich grubym kijem sosnowym. To jednak nie koniec. Zostają zmuszeni do zjedzenia własnych dokumentów, po czym dostają do popicia po szklance wody.\nMija krótki czas\nDo pałacowej sali wpada partyzant z wieścią o zastrzelonym milicjancie. Następuje odwrót „leśnych” tak z pałacu, jak i z obstawy wioski. Mało kto z mieszkańców wie o prawdziwym celu ich wizyty, jakim jest pozyskanie mięsa dla własnych potrzeb (szerzej pisałem o tym w art. „Okupacja oczami Ireny cz. 2”). Chamszczanie nie mają już ochoty na zabawę. Tadek i jego koledzy myślą o jak najszybszym powrocie do domu. Wielu opuszcza salę, wyskakując oknami.\nMilicjant z Sierpca\nCzesław Matusiewcz podchodzi do zastrzelonego i przypatruje mu się. Milicjant leży obok drogi, w pobliżu jego domu. Zabity, to młody mężczyzna z Sierpca. Ubrany jest w niemiecki mundur. Uwagę Czesława przykuwają oficerki. Według pogłosek mundurowy przyjechał skontrolować Niemkę pracującą u pp. Oleksiak. Władysław Gorczyca i p. Kryszczak pilnują nocą ciało funkcjonariusza. Leży ono w pałacowej komnacie. Następnego dnia zostanie podwodą zawiezione do Sierpca przez p. Ruchałę.\nKiedy podwoda zbliżała się do Rościszewa, Ruchała, chcąc spełnić dobry uczynek, zabrał na wóz dwie kobiety idące pieszo. Na słowa, żeby usiadły blisko niego, gdyż pod sianem wiezie trupa, przerażone kobiety uciekły z wozu.\nWystrzegam się oceniania. Nie chcę napisać: ten był dobry, ten był zły, czy też – ten stał po właściwej stronie, a ten nie. Ocenę zostawiam Tobie, Drogi Czytelniku. Jednakże, nie oceniaj pochopnie. Zarówno partyzant, jak i milicjant byli na służbie. Tak jeden, jak i drugi wykonywali powierzone obowiązki. Można powiedzieć, że czas i miejsce im nie sprzyjały, jednak czy można na nie zrzucić winę? Był to czas ogromnych przemian i walki o władzę.\nCzasami słyszę: „AK to była banda”, „Byli prawdziwi AK – owcy, ale też byli zwykli bandyci”. Gdzie leży prawda? Prawda leży tam, gdzie Ci się wydaje, że leży. Wszystko należy rozpatrywać w kategorii indywidualnych postaw ludzkich. Znajdziemy wtedy herosów gotowych oddać życie za Ojczyznę, znajdziemy i zwykłych bandytów mordujących samotne kobiety. Czyż w innych ugrupowaniach nie było podobnie? A czy w naszym życiu nie jest podobnie? Czy nie ma wśród nas ludzi z wielkim sercem, gotowych pomagać innym, oraz takich, których życie przesączone jest jadem i nienawiścią do innych? Zanim zawołasz – On jest winny! – patrz, żeby samemu nie oberwać kamieniem.\nRelacje zebrałem od: Czesława Matusiewicza, Tadeusza Budzicha, Marianny Budzich, Ireny Manista. Nazwiska milicjanta żaden z informatorów nie znał. Z rozmysłem nie umieszczam nazwisk partyzantów. Niektóre rany goją się bardzo długo, a ja nie zamierzam ich rozdrapywać.\nTadeusz Manista #1159178 | 83.6.*.* 1 sie 2013 23:13\nZ pewnością będzie ich więcej.\n... #1158432 | 46.112.*.* 1 sie 2013 10:24\nuwielbiam takie wspomnienia!!!!Mam nadzieję Tadek,że będzie ich więcej...


ŚWIADCZENIA POZAPŁACOWE - KDR KPI Smart\nStrona główna / HR / ŚWIADCZENIA POZAPŁACOWE\nCzy świadczenia pozapłacowe faktycznie wpływają na zwiększenie motywacji w pracy? Który z możliwych wariantów zorganizowałeś w swoim przedsiębiorstwie? Poza podstawowym wynagrodzeniem pracownicy mogą otrzymywać wiele innych świadczeń. Niektóre wynikające z obowiązku pracodawcy, inne zależne od jego dobrej woli. Potocznie możemy w tym kontekście mówić o owocowych czwartkach, karcie do klubów sportowych, telefonie i pojeździe służbowym do celów prywatnych, zniżkach pracowniczych czy darmowych kursach. Wszystkie dodatki do wynagrodzenia, które wynikają z woli pracodawcy i nie są uwarunkowane przepisami prawa, nazywane są benefitami.\nPoszczególne przedsiębiorstwa prześcigają się w ilości oraz w zasadach ich wręczania. Dla wielu pracowników to istotny element wynagrodzenia. Mogą też one decydować o chęci zmiany pracy lub pozostania w organizacji. Świadczenia pozapłacowe stały się elementem motywowania pracowników i zmniejszenia retencji. Czy orientowałeś się jak Twoja firma wypada w tej materii na tle konkurencji? Czy może to być element, który zadecyduje o pozostaniu specjalistów w firmie? Przeanalizuj świadczenia pozapłacowe z grupy KPI HR i nie pozostaw tego przypadkowi.


pichcikowa: Biedronkowa grecka musaka na zmierzch polskiego lata\nBiedronkowa grecka musaka na zmierzch polskiego lata\nRobiąc zakupy w Biedronce mój wzrok powędrował na półkę z serią biedronkowych książeczek kulinarnych. Do mojego koszyka od razu wskoczyła "Kuchnia francuska" i "Kuchnia grecka" :)\nZachwycona swoją zdobyczą, błyskawicznie dokończyłam zakupy i wróciłam do domu, aby udać się w podróż po kartkach kuchni świata... Jeden przepis ciekawszy od drugiego - aż mi się w głowie zakręciło od nadmiaru smakowitości ;) Od czego by tu zacząć? Hm... Chwilowa konsternacja i postanowione - na pierwszy ogień idzie grecka musaka (oczywiście z książeczki "Kuchnia grecka"). Zaciekawiło mnie połączenie mięsa mielonego z cynamonem. I muszę przyznać, że efekt "powalił mnie na kolana". Zapiekanka wyszła rewelacyjnie! Robiłam ją pierwszy raz, ale na pewno nie ostatni. Następnym razem zrobię ją z połowy składników, gdyż te podane w oryginale wystarczyły na dwa naczynia do zapiekania (co prawda zaprosiłam Siostrę z rodzinką i po musace nie ma już śladu, ale dla mnie i mojego Łasucha spokojnie wystarczyłaby połowa porcji).\nSkładniki (ilość, jak w oryginalnym przepisie):\n2 duże bakłażany (lub 3 średnie)\n80 dag. mięsa mielonego\n40 dag. sera\nBakłażany umyć, odkroić ogonki i pokroić wzdłuż na plastry. Ułożyć na talerzu, osolić obficie solą, przykryć deską i pozostawić na 30 min. aż puszczą sok.\nCzosnek i cebulę posiekać, pomidory sparzyć, obrać ze skórki i pokroić w kostkę. Mięso mielone podsmażyć na 2 łyżkach oliwy rozdrabniając widelcem. Dodać czosnek, cebulę i doprawić solą i pieprzem. Wrzucić pomidory, po chwili dodać koncentrat pomidorowy, cynamon i bazylię. Gotować 5 min.\nBakłażany umyć pod bieżącą wodą i osuszyć papierowym ręcznikiem. Smażyć porcjami na oliwie po 2 min. z każdej strony.\nJajka wymieszać z mlekiem i mąką, podgrzać w rondelku ciągle mieszając. Gdy zaczną gęstnieć dodać masło i energicznie mieszać. Zdjąć z ognia dodać odrobinę soli i pieprzu. Ser zetrzeć na dużych oczkach.\nW żaroodpornym naczyniu ułożyć bakłażany i posypać odrobiną sera. Wyłożyć farsz mięsno-pomidowy i przykryć warstwą bakłażanów. Bakłażany posmarować sosem jajecznym i posypać obficie serem. Piec ok. 30 min. w rozgrzanym do 200 stopni piekarniku.\nPS - Do musaki było oczywiście winko (Łasuch zadbał, żeby było greckie;) ), pogoda pozwoliła na zjedzenie obiadu w ogrodzie i poczułam się prawie jak w Grecji... Choć prawie robi jednak różnicę ;p\nJeszcze raz życzę Wam smakowitości.\nAutor: pichcikowa o 02:49\nEtykiety: bakłażan, mielone\nmopswkuchni 26 sierpnia 2011 03:14\nUwielbiam moussakę, też ją robiłam niedawno. To jest chyba najlepsza zapiekanka. Dziękuję za udział w akcji.\nAnonimowy 26 sierpnia 2011 07:40\npichcikowa 26 sierpnia 2011 09:55\nFaktycznie musaka jest rewelacyjna, pierwszą próbę uważam za udaną:)\nshy 26 sierpnia 2011 23:36\nsuper..! ostatnio miałam ochotę na taka musakea tu proszę :)\nchantel 28 sierpnia 2011 02:51\nKaś 28 sierpnia 2011 03:27\nsama jeszcze nie robiłam, ale przepadam za musaką. szkoda, że nie kupiłam tych książeczek :)\nKatarzyna Kaczmarczyk 28 sierpnia 2011 11:04\nLubię :) Ale sama jeszcze nigdy nie robiłam. :0\nDziwi mnie trochę ten cynamon. Ale, skoro mówisz, że taki powalajacy efekt... :)\npichcikowa 28 sierpnia 2011 11:13\nJa też ją polubiłam:) Jeszcze raz Was zachęcam do wypróbowania tego przepisu i "odważenia się" na mieszankę cynamonu z mielonym. A książeczki kupiłam niedawno, więc może jeszcze są?\nBiedronkowa grecka musaka na zmierzch polskiego la...\nZakochany Szekspir, czyli owocowy misz-masz z masc...\nWytrawna tarta warstwowa\nBłogie lenistwo i lekka caprese\nNutelkowe ciasto bez pieczenia\nJesienne lato i gorąca zupa serowa\nLitewski chłodnik na gorące, leniwe dni\nMuffinki z niespodzianką na powitanie


§ Różne definicje DG VAT/Prawo przedsiębiorców – Forum Prawne\nWitam. Chciałbym się spytać i upewnić bo bardzo często pojawia się informacja że pewne rzeczy mogą być działalnością gospodarczą według jednej definicji (VAT) i nią nie być według drugiej (Prawo przedsiębiorców). https://pl.wikipedia.org/wiki/Dzia%C...finicje_prawne Jestem mocno zmieszany ...\nWitam. Chciałbym się spytać i upewnić bo bardzo często pojawia się informacja że pewne rzeczy mogą być działalnością gospodarczą według jednej definicji (VAT) i nią nie być według drugiej (Prawo przedsiębiorców).\nJestem mocno zmieszany właśnie, gdyż w bardzo wielu źródłach:\n+ kilka tych w domenie gov.pl\njest powiedziane że nie będąc nawet przedsiębiorcą można podlegać pod VAT (nawet przy zarobkach < 1050zł, w przypadku drobnej działalności).\nI tutaj pytanie - czy działalność gospodarcza jest jedna i po prostu "skaszanili" to dając różne definicje w poszczególnych ustawach, w związku z tym przepisy VAT nie obowiązują ciebie jako przedsiębiorcy jak się nie jest zarejestrowanym przedsiębiorcą, czy jest kilka innych rzeczy tak samo się nazywających, i prowadząc "działalność gospodarczą" według pierwszej ustawy a nie drugiej, trzeba się stosować do tej pierwszej.\nŻeby być podatnikiem VAT trzeba mieć zarejestrowaną DG. Ja bym uważał tylko co wykonujemy/sprzedajemy jeżeli się myśli o nie rejestrowanej DG. Ponieważ są DG gdzie trzeba aodrazu być w VAT (art. 113). Więc żeby ktoś się nie zdziwił i np. sprzedawał złoto i sądził że go obejmuje nierejestrowana DG a potem US zinterpretuje po swojemu i każe się zarejesrtoać z datąwstecz + podatki wstecz xD\nNom, w większości rzeczy które wymagają kasy fiskalnej/VATowania to rzeczy nie pasujące do drobnego dorabiania (jak np. złoto).\nNo może z wyjątkiem komputerów i elektroniki, teraz to jest wymagane w vat.\nNo i nośniki cyfrowe/analogowe oraz kosmetyka jak ktoś nie chcę kupować kasy ^^.\nCo do zasady działalność spełniająca warunki Art. 5. Prawa przedsiębiorców nie jest działalnością gospodarczą.\nCo do zasady ustawa o Vat ma własną definicję działalności gospodarczej\nart. 15 ust. 2: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.\nA pan moderator niech przestanie pisać głupoty, bo jeden podobny temat już zamkną, bo on wie najlepiej.\nTobie radzę powstrzymać durne komentarze. Jak nie umiesz czytać ze zrozumieniem to nie wypowiadaj się. Wróć do wspomnianego wyżej Art. 5. Pp i czytaj go tyle razy aż dotrze do Ciebie jego treść, która w żaden sposób nie koliduje z Art. 15. Ustawy o VAT. Póki tego nie zrozumiesz powstrzymaj się od pisania postów.\nRównie głupio odwoływałeś się do Kodeksu cywilnego.\nA ja Panu moderatorowi radzę zmienić ton i przestać straszyć. To nie jest Twoje prywatne forum. Jak się wymaga czegoś od innych do najpierw pasowało by zacząć od siebie.\nA teraz proszę odnieść się do definicji w ustawie vat i w końcu przyznać rację że w rozumieniu ustawy o vat, działalność nierejestrowana jest działalnością gospodarczą.\nOde mnie wymagałeś interpretacji, to czekam aż zamieścisz swoją, bo poprzedni temat zamknąłeś kiedy o takową poprosiłem.\nCzytaj post #6 tyle razy aż zrozumiesz jego treść.\nNie straszę, uprzedzam o konsekwencjach.\nProste pytanie (tak/nie) - czy działalność nierejestrowana spełnia definicję działalności gospodarczej zawartej w Art. 15. Ustawy o VAT?\nProste pytanie, czy zrozumiałeś o czym napisałem wyżej, bo sądząc po pytaniu kompletnie nie masz pojęcia o zasadach prawa.\nSam mieszasz.. skoro działalność nieewidencjonowana nie jest działalnością gospodarczą to dlaczego mają obowiązek wystawić fakturę na żądanie? Przecież w prawie przedsiębiorców nie ma o tym słowa?\nPo za tym gdzie bym nie wszedł to wszędzie (portale księgowe, podatkowe, ba.. nawet portale które świadczą usługi księgowości) twierdzą że normalnie działalność nierejestrowaną obowiązuje ustawa o vat.. tylko Ty twierdzisz inaczej.\nNie masz pojęcia o czym piszesz. Wykonując jakąkolwiek umowę zawsze masz obowiązek wystawienia rachunku/faktury.\nWykonując jakąkolwiek umowę zawsze masz obowiązek wystawienia rachunku/faktury.\nOd kiedy osoba fizyczna ma obowiązek wystawienia rachunku/faktury? Pierwsze słyszę.. prawo wystawienia owszem, ale nie obowiązek.\n... Pierwsze słyszę.. ...\nTo szybko uzupełnij wiedzę zanim podejmiesz kolejną dyskusję. Zawsze wypłata wynagrodzenia po realizacji umowy powinna następować na podstawie rachunku/faktury, pisaliśmy o tym wielokrotnie na FP.\nNie ukrywaj swojej niewiedzy za podrzędnymi pytaniami nie na temat.\nOdpowiesz na pytanie? Od kiedy osoba fizyczna ma obowiązek wystawić rachunek/fakturę? Konkret...\nbo ciągłe teksty, nie wiesz, nie rozumiesz, a już uzupełnij wiedzę jest naprawdę słaby.. wiesz lepiej, znasz odpowiedź to się popisz.. bo nie jesteśmy w przedszkolu i nie bawimy się w zgadywanki.\nZawsze wypłata wynagrodzenia po realizacji umowy powinna następować na podstawie rachunku/faktury,\njakiego wynagrodzenia? jak sprzedaję jakąś rzecz (choćby z zyskiem) prywatnie to mam Ci wystawić rachunek lub fakturę? Nie mówimy tylko o usługach.. - dodane,\nP.S. A Ty ciągle próbujesz mnie zagiąć i szukasz dziury w całym, bo chyba dobrze wiesz że przegiąłeś.


Oświetlenie Led - wizualia.com.pl\nDziś dobrze wiemy, że bardzo ważne są ekologiczne rozwiązania. Nie możemy po prostu przechodzić obojętnie obok rzeczy, które niszczą miejsce naszego życia. Pojęliśmy, że skoro można robić coś z mniejszą szkodą dla natury, a przy okazji dla samych siebie, to próbujemy z tego typu rozwiązań korzystać.\nNa pewno do ekologicznych rozwiązań można zaliczyć oświetlenie ledowe. Powoli niemal we wszystkich miejscach korzysta się właśnie z takiego oświetlenia. W biurach montuje się oprawy rastrowe led, by można było zamontować włąściwe żarówki. To wszystko sprawia, że mamy rzeczywiście odpowiednie jakościowo oświetlenie i co ważne bardziej ekologiczne, czyli w tym wypadku bardziej oszczędne.\nKiedy decydujemy się kupić do swojego biura oświetlenie ledowe musimy pamiętać o tym, że będziemy musieli również, a raczej po pierwsze wybrać odpowiednie oprawy rastrowe led. A tych jest na rynku bardzo dużo. Ale nie musimy się martwić tym, że samodzielnie będziemy zmuszeni wybrać coś, na czym się nie znamy. Najlepiej zawołać speca od oświetlenia, czyli elektryka, który podpowie nam, co dokładnie okaże się potrzebne.\nW dodatku ważne będzie też to, jaki efekt będziemy chcieli otrzymać, bo tego typu oprawy rastrowe led to nie tylko dobre rozwiązanie pod względem oszczędności na opłatach za światło, ale też element wystroju wnętrza. Dlatego warto samodzielnie spojrzeć na takie oprawy w Internecie, żeby mieć świadomość, z czego można wybierać. Nie okaże się to łatwe, bo oprawy są bardzo różne, ale dzięki tak dużemu wyborowi damy radę wyszukać pasujące do naszego wystroju wnętrza oprawy.\nNajistotniejsze jest jednak to, że nie będzie kłopotu, z tym, żeby je umocować w wybranym miejscu. Ale najfajniej już na początku wybrać właśnie takie oprawy, żeby potem nie było trzeba organizować jakiś przeróbek typu zmiana oświetlenia. Tak, więc jeśli dopiero poszukujemy miejsca na biuro, to najlepiej szukać takiego, w którym wcześniej ktoś pamiętał o porządnym oświetleniu i my już nie będziemy zmuszeni inwestować kolejnych środków na oświetlenie led.\nChociaż z drugiej strony ciężko w dzisiejszych czasach znaleźć jeszcze miejsca, gdzie montuje się zwykłe oświetlenie, chyba, że wiąże się to z projektem dekoratora wnętrz (zobacz apdmarket.pl) i ogólnie biuro jest szykowane pod jakąś konkretną firmę.