Gadżety reklamowe cieszą się ogromną popularnością wśród przedsiębiorców. Wszystko to ze względu na użyteczność produktów, a także niską cenę. Producenci takich gadżetów proponują niezmiernie znaczny wybór produktów, które mogą stać się atrakcyjnym nośnikiem reklamy. Zazwyczaj przedsiębiorcy decydują się na długopisy, kubki, torby, parasole, a także smycze reklamowe Gdańsk. Wybierając do własnej firmy gadżety, należałoby wziąć pod spostrzeżenie kilka kwestii. Przede wszystkim musimy pomyśleć o naszym profilu działalności, a także grupie docelowej.\nJeżeli nasza firma zajmuje się naprawą kom...\nMetoda pakowania próżniowego żywności jest niezwykle dobrze znana wielu z nas. Te osoby, jakie jeszcze nigdy tego nie robiły winny nadrobić stracony czas. Na początek przyda nam się folia do zgrzewarki próżniowej, która jest niezwykle tania i prosta w użyciu. Taka folia jest niesamowicie wytrzymała. Producent umożliwia, że żywności zapakowana w folię może być mrożona do minus dwudziestu stopni Celsjusza. Możemy również taką folię podgrzewać do stu stopni Celsjusza, a dlatego należałoby będzie się nieco bliżej takiej ofercie przyjrzeć.\nMożna również nabyć gotowy zestaw pojemników próżniowyc...\nMożna stosować samodzielnie inne środki, lecz czy będzie z tego efekt? Na nieszczęście, lecz nie jest to wcale takie proste, na jakie może wyglądać. Nam jest niezbędny profesjonalny auto detailing łódź, który wykona wyspecjalizowana w tym firma. Samochód trzeba będzie niezmiernie, lecz to niezmiernie dokładnie umyć, a do tego trzeba będzie zastosować powłoki ceramiczne od najlepszych producentów. Tym wszystkim zajmują się osoby, które wykonały w swoim życiu już mnóstwo prac i każdy z ich klientów jest niezmiernie usatysfakcjonowany. Nakładanie powłoki ceramiczne to super pomysł.\nWarto wiedzieć o tym, że na nieszczęście nie wszyscy znają prawo w dostateczny sposób. Z drugiej strony każdy z nas ma własne własne zainteresowania i wcale nie musi się na tym znać tym niezwyklej, że są to dosyć skomplikowane kwestie. Właśnie z tego względu, jeżeli musimy iść do sądu to może nam się przydać prawnik Zielona Góra. Taka osoba pomoże nam w załatwieniu wszystkich formalności i poinformuje jak to wszystko ma wyglądać, bowiem jak się okazuje kolejność tutaj ma ogromne znaczenie.\nNaturalnie adwokat Zielona Góra będzie z nami na sali sądowej podczas rozprawy, aby pomóc nam w jej w...\nMontaż ogrzewania podłogowego warto zostawić komuś, kto się tym zajmuje, na co dzień. Wtedy ogrzewanie podłogowe Wieliczka będzie działać tak jak trzeba i nie będzie sprawiać żadnych kłopotów. Na tym nam na pewno bardzo zależy. Wybierając ogrzewanie podłogowe nowe brzesko wybieramy jednoczenie specjalistę, który przyjedzie na miejsce, aby wszystko bardzo dokładnie sprawdzić. To będzie osoba bardzo dobrze przygotowana, jaka wie jak łączyć wszystkie elementy ogrzewania podłogowego, aby działało to wszystko nie sprawiając nam żadnych kłopotów.\nNależałoby, aby hydraulik niepołomice się wsz...\nSporo ludzi decyduje się na montaż ogrzewania podłogowego. To, zatem iż jest tańsze w eksploatacji i jest o mnóstwo bardziej estetyczne. Właśnie, jeżeli zamontujemy takie ogrzewanie podłogowe Wieliczka to nie będzie go widać. Nie mamy tradycyjnych grzejników, jakie wpływają bardzo negatywnie na wnętrze. Tutaj tego nie ma, bo instalacja rozprowadzona jest pod podłogą. Bardzo doświadczana osoba zajmie się tym wszystkim w taki sposób, aby ogrzewanie podłogowe nowe brzesko nie sprawiło nam żadnych problemów. Trzeba polegać na kimś, kto zajmuje się tym, na co dzień. W ten sposób wiemy, iż trafiliśm...\nW przypadku, gdy prowadzimy naszą firmę od dłuższego czasu to zapewne na przestrzeni lat czy też miesięcy zdążyliśmy zauważyć kto jest naszym stałym klientem, a kto odwiedza nas i korzysta z naszych usług tylko od czasu do czasu. Najczęściej na koniec roku robimy podsumowania sprzedaży i w tym momencie być może należałoby wykazać pamięć właśnie o stałych klientach i np. wysłać im ekskluzywne zestawy piśmiennicze. Będzie to swego rodzaju niezwykle elegancki podziękowanie za zaufanie nam i w ten sposób na pewno mnóstwo zyskamy w oczach klienta.\nWarto wiedzieć, że takie zestawy najlepiej jest...\nNiektórzy uważają, że ekologiczne przedmioty są gorzej wykonane od tych standardowych. Jak się jednakże okazuje wcale nie musi być to prawda, a jednym z przykładów są chociażby ekologiczne gadżety reklamowe. Na dzień dzisiejszy sporo firm decyduje się na to, aby właśnie w nie zainwestować. Wówczas, jeśli wykonane są w sposób prawidłowy to w wielu przypadkach potrafią być bardziej wytrzymałe od tych standardowych. Znakomity przykład to kredki z nadrukiem, które są w stanie nie tylko skutecznie wypromować firmę, natomiast również uświadomić dzieciom to jak niezwykle istotne jest dbanie o środowi...\nDecydując się na własną firmę obojętnie w której branży musimy liczyć się z tym, iż na samym początku jej prowadzenie raczej nie będziemy mieć zbyt olbrzymiej ilości klientów. Bez wątpienia zdarzają się czasami wyjątki, ale w większości przypadków wygląda to właśnie w ten sposób. Jeśli chcemy szybko to zmienić należałoby zainwestować w jakieś gadżety reklamowe. Co prawda trzeba w poniektórych wypadkach wydać na nie dużo pieniędzy, ale z drugiej strony, jeśli będą trafione to taka inwestycja winna nam się stosunkowo szybko zwrócić w postaci większej ilości klientów w firmie poprzez co będziemy...\nChyba raczej zdecydowana większa część z nas wie o tym, iż jeżeli chcemy otrzymać klientów do naszej firmy to niezbędna jest odpowiednia reklama, bowiem bez tego tak faktycznie nikt o nas na rynku nie usłyszy. Właśnie z tego względu być może należałoby postawić na nieco nietypowe rozwiązania, jeżeli chodzi o reklamę, a konkretniej na czapeczki promocyjne. Perfekcyjnym pomysłem może okazać się rozdawanie ich klientom w upalne dni, bowiem przecież zalecane jest chodzenie w czapce z daszkiem podczas, gdy świeci mocne słońce.\nWłaśnie w ten sposób klienci będą rozreklamowywać naszą firmę. Bez w...


poduszki ze sznurka bawełnianego | Wiele artykułów wielotematycznych\nHome » inne » poduszki ze sznurka bawełnianego\nOzdoby hand made przeżywają aktualnie swój renesans. Są entuzjastycznie wybierane przez projektantów wnętrz mieszkalnych, jak oraz wszelkie osoby, które pragną, aby ich miejsce zamieszkania było klimatyczne oraz niepowtarzalne. Narzuty hand made lub poduszki ręcznie robione powodują, że pomieszczenie nabiera nadzwyczajnego charakteru. Warto zastanowić się nad samoistnym wykonaniem tego typu akcesoriów, a kiedy tak właściwie to niemożliwe skorzystać z oferty coraz to liczniejszych sklepów zaprzątających się sprzedażą rękodzieła.\nJeszcze kilkadziesiąt lat temu poduszki ze sznurka bawełnianego i inne produkty rękodzielnicze były normą w wielu mieszkaniach. Globalny brak towaru objawiający się opustoszałymi półkami w sklepach miał również miarodajne pozytywy. Osoby, jakie chciały ładnie mieszkać zmuszone były kreować akcesoria do własnych mieszkań samodzielnie. Smutna realność namawiała do kreatywności oraz samodzielnego szukania odkrywczych rozwiązań.\nAktualnie w punktach sprzedaży odszukamy prawdziwy ogrom akcesoriów do wystroju mieszkalnych wnętrz. Pomimo to wielu jednostkom przestają one starczać. Kluczowymi mankamentami produktów sklepowych są:\nKiedy pozyskujemy ciekawe poduszki w sieciowych sklepach, jesteśmy w stanie być przekonani, że znajdą się one w setkach tysięcy innych domów. Wielu miłośnikom klimatycznych wnętrz takie rozstrzygnięcia przestają wystarczać. Jest to kluczowy powód, dla jakiego decydują się oni na ponadprzeciętne wyroby rękodzielnicze.\nNarzuta ze zpagetti, czy unikatowe poduszki są w stanie odmienić każde pomieszczenie. Dekoratorzy wnętrz mieszkalnych bajecznie zdają sobie sprawę, że diabeł tkwi w szczegółach. W ostatnich latach wolno zaobserwować, że punkty sprzedaży proponujące wyroby rękodzielnicze rozpoczynają upajać się coraz większym zainteresowaniem. Wiele osób wybiera unikatowe narzuty na łóżko oraz ręcznie wykonane poduszki, mimo że są one znacznie droższe aniżeli podobne dekoracje osiągalne w sieciowych punktach sprzedaży.\nDuża grupa z nas decyduje się na samodzielne konstruowanie przedmiotów z duszą. Jest to oszałamiający sposób na rozwój własnej inwencji i wyobraźni. Dobrze jest zaangażować do takiej aktywności także dzieci.\nsklep dzieci To nie jest proste, by stworzyć pewne zabawki lub inne akcesoria dla małych maluchów,


Fuzja z polskim wątkiem w tle - Biznes w INTERIA.PL\nFuzja z polskim wątkiem w tle\nWtorek, 14 czerwca 2005 (09:08) Aktualizacja: Wtorek, 14 czerwca 2005 (09:10)\nFuzja UniCredito Italiano i HVB oznacza przede wszystkim wzmocnienie pozycji Włochów w rejonie Europy Środkowowschodniej. Włosi wykluczają pozbycie się działalności w Niemczech. Nie obędzie się jednak bez cięć etatów, także w Polsce.\nUniCredito Italiano i HVB dopinają fuzję /AFP\nWedług inwestorów, bankowa fuzja dwóch gigantów - łącznie z ofertami na BACA i BPH warta 19,2 mld euro - w lepszej sytuacji stawia Włochów. - UniCredito będzie mieć mnóstwo korzyści z tej transakcji. Jeśli przejęcie zostanie dobrze poprowadzone, z pewnością przyniesie owoce - ocenił Filippo de Luca, zarządzający z LMF Servizi Finanziari ze szwajcarskiego Lugano. Wczoraj papiery UniCredito poszły w górę o ponad 3%, do 4,22 euro. Akcje HVB, za które włoski bank zaproponował po pięć własnych walorów, też podrożały, o 1,9%, do 20,45 euro.\nNiemiecki problem czy szansa?\nNa razie UniCredito fuzję może jednak przypłacić obniżką ratingu kredytowego. Agencja Fitch podała wczoraj, że bank z Italii trafił na listę obserwacyjną z perspektywą negatywną, co oznacza, że agencja rozważa obniżenie oceny dla jego zobowiązań (teraz wynosi AA-). "Największym wyzwaniem dla połączonego zarządu grupy na najbliższą przyszłość jest wyprowadzenie na prostą krajowych operacji HVB" - podał Fitch. Na swoim lokalnym rynku niemiecki bank ma duży kłopot ze strukturą aktywów. Dzięki przejęciu, Fitch nadał jednak ocenie ratingowej HVB perspektywę pozytywną i wkrótce może ją podnieść rating - teraz wynosi A-.\nIle Włosi zapłacą za polskie banki?\nUniCredito Italiano po połączeniu z HVB wejdzie na giełdę w Warszawie. Wcześniej skupi akcje BPH. Nowe przepisy mogą sprawić, że inwestorzy dostaną sporo więcej za papiery polskiego banku niż oferują Włosi. więcej »\nW momencie upublicznienia informacji o prowadzonych między bankami negocjacjach pojawiły się podejrzenia, że UniCredito będzie chciało pozbyć się balastu i niemiecką działalność HVB po prostu odsprzedać. - To były zupełnie bezpodstawne spekulacje. Nigdy na ten temat nie rozmawialiśmy - zapewnił wczoraj Dieter Rampl, prezes HVB. Szef UniCredito Alessandro Profumo dodał, że niemiecki biznes ma "największy potencjał". - Wiemy, że rynek ten jest inny niż włoski. Jestem jednak przekonany, że możemy natychmiast przystąpić do analizy i eliminowania trudności - stwierdził przyszły prezes połączonych instytucji.\nPołączenie obu banków, które będzie kosztować 1,35 mld euro, po trzech latach ma przynosić roczne oszczędności rzędu 745 mln euro. Nie obędzie się jednak bez cięć etatów - o czym zresztą już wcześniej było wiadomo, ale nie była znana ich skala. Wczoraj Profumo ujawnił, że liczba pracowników najbardziej zostanie ograniczona w Europie Środkowowschodniej - o 9%, a w nieco mniejszym stopniu w Austrii i Niemczech - po 7%. We Włoszech personel zostanie zredukowany o 2%. Na koniec pierwszego kwartału oba banki zatrudniały łącznie 125,6 tys. pracowników.\nPrzejęcie HVB znacznie wzmocni pozycję UniCredito w Europie Środkowowschodniej. Aktywa grupy w naszym regionie podwoją się do 70 mld euro i będą ponad dwa razy większe niż kolejnego gracza na rynku - austriackiego Erste Banku (prezes tej instytucji Andreas Treichl zapewnia, że cały czas dostaje propozycje przejęcia firmy). Liczba obsługiwanych przez UniCredito klientów w naszym regionie zwiększy się do 16 mln klientów. Poza Polską, bank będzie numerem jeden w Bułgarii i Chorwacji. W czołowej piątce znajdzie się ogółem w dziewięciu państwach regionu spośród 16, w których UniCredito i HVB są obecne.\n- To nie będzie jedna fuzja, to będzie wiele fuzji w wielu krajach - zapowiedział Profumo. Na konferencji ujawnił, że UniCredito dopiero rozpocznie konsultacje z regulatorami bankowymi w poszczególnych państwach. Dodał jednak, że tylko w przypadku Chorwacji mogą pojawić się kłopoty i połączony bank może zostać zmuszony do odsprzedania konkurentom części działalności. Centralę środkowoeuropejskich operacji UniCredito ulokuje w Wiedniu. Tam właśnie ma siedzibę Bank Austria, który odpowiada za środkowoeuropejską działalność grupy HVB.\nBACA do wycofania\nUniCredito chciałoby z obrotu publicznego wycofać Bank Austria (BACA), notowany na rynkach w Warszawie i Wiedniu. Warunkiem jest jednak skupienie ponad 90% akcji spółki. Do HVB należy 78%, w grę wchodzi więc przejęcie ponad 14%. A oferta Włochów nie jest zbyt kusząca - 70,04 euro za papier. Na propozycję zareagował już regulator tamtejszego rynku, informując, że sprawdza, czy oferta nie jest zbyt niska. Alternatywą dla płatności w gotówce jest wymiana akcji BACA na walory UniCredito. Proponowany parytet to jedna akcja Banku Austria za 19,92 nowych akcji UniCredito - przy wczorajszym kursie włoskiej spółki (4,22 euro) daje to 84 euro, czyli 336 zł podczas gdy kurs BACA na GPW to 330 zł.\nHalina Kochalska, Tomasz Goss-Strzelecki


Turystyka, Pomorze: wypoczynek w hotelu 4*\nDo dyspozycji jest 62 komfortowych pokoi. Każdy z nich posiada toaletę, prysznic, bidet oraz telewizor z satelitą. Z okien rozpościera się widok na park lub na okoliczny las.\nPotrawy podawane w magicznej restauracji to prawdziwa kulinarna podróż. Serwowane są tutaj wyszukane dania z dziczyzny po delikatne dania z owoców morza. Wszystko to podane w udekorowanym kryształowymi żyrandolami i marmurowymi posągami pomieszczeniu.\nNa terenie pałacu można też korzystać z basenu krytego, sauny fińskiej i jacuzzi. Warto także odwiedzić hotelowe spa lub wypożyczyć sprzęt do nordic walkingu i aktywnie zwiedzić malowniczą okolicę. Wiosną dostępne są również: kort tenisowy, boisko do badmintona oraz ścieżka rowerowa.\n2 osoby – 2-os. pokój standard – wyżywienie HB\n689 zł zamiast 1 860 zł za 3 noce\n1149 zł zamiast 3100 zł za 5 nocy\n1599 zł zamiast 4340 zł za 7 nocy\n2 osoby + 2 dzieci – 2-os. pokój standard – wyżywienie HB\n429 zł zamiast 880 zł za 1 noc\n839 zł zamiast 1760 zł za 2 noce\n1239 zł zamiast 2640 zł za 3 noce\n1599 zł zamiast 4400 zł za 5 nocy\n2199 zł zamiast 6160 zł za 7 nocy\nZdrowie, Uroda (2867)\nKursy, Szkolenia (382)\nRozrywka, Kultura (93)\nLista sprzedawców (77005)


Pożary na Syberii. Te tereny nie płonęły od tysięcy lat\nRosja ogłosiła stan wyjątkowy w związku z pożarami na Syberii. Zginęło już przynajmniej 10 osób, ogień pochłania wioski, płoną lasy i torfowiska. Gaszeniem syberyjskich pożarów do tej pory zajmowało się wojsko - dziś wojsko jest zaangażowane w napaść na Ukrainę\nRosyjska agencja RIA Nowosti opublikowała w czwartek (12 maja 2022) zdjęcia z rejonu Krasnojarska na Syberii, spustoszonego przez pożary. Widać na nich zniszczone domy, strażaka na pogorzelisku, powalone drzewa, mieszkańców zbierających to, co zostało z ich budynków.\n„Częściowo lub doszczętnie spłonęło 546 budynków mieszkalnych, ponad 1,2 tys. osób zostało bez dachu nad głową” – pisze agencja. Media donoszą o 10 ofiarach i 19 rannych w samym rejonie Krasnojarska. Te liczby mogą jednak wciąż rosnąć.\nProblem dostrzegł nawet Władimir Putin. Podczas telekonferencji z lokalnymi władzami mówił, że pożary powodują znaczne straty materialne i stanowią zagrożenie dla życia, środowiska i gospodarki.\n„Chciałbym zwrócić szczególną uwagę na to, że nie możemy dopuścić do powtórzenia się sytuacji z ubiegłego roku, kiedy to pożary lasów stały się najdłuższe i najbardziej intensywne w ciągu ostatnich kilku lat. Musimy skuteczniej, systematycznie, konsekwentnie zwalczać pożary oraz poprawiać jakość i poziom wszystkich rodzajów profilaktyki” – powiedział Putin, nie zapowiadając jednak żadnej konkretnej pomocy ze strony Kremla.\nPożary gorsze niż rok temu\nSyberia płonie od tygodni. A nawet od miesięcy, bo nawet w zimie tliły się tzw. zombie fires, czyli pożary pod powierzchnią torfowiska, nierzadko także pod pokrywą śnieżną. Nie pomaga również silny wiatr, który rozwiewa płomienie. Jak podaje rosyjski Greenpeace, na Syberii wiatr osiągał prędkość 25, a nawet 40 metrów na sekundę.\nAktywiści dodają, że ogromne pożary to również wina mieszkańców, którzy wypalają suchą trawę albo palą śmieci. Przy dużym wietrze i otwartej przestrzeni wystarczą minuty, żeby ogień przeniósł się dalej. „Państwo »popycha« obywateli do podpalenia suchej trawy grzywnami. Młody las rosnący na gruntach rolnych, rozrastające się chwasty lub sucha trawa grozi właścicielom i dzierżawcom dużą grzywną. To zmusza ich do sprzątania terenu w najprostszy i najtańszy sposób – ogniem” – pisze Greenpeace.\nOrganizacja wskazuje również, że w pożarach, które wystąpiły od początku roku, spłonęło 2,7 mln ha terenu, dwa razy więcej niż w tym samym czasie w zeszłym roku. Powołuje się na dane z monitoringu satelitarnego ISDM-Rosleskhoz.\nO znaczeniu syberyjskich pożarów rozmawiamy z prof. Mariuszem Lamentowiczem z Pracowni Ekologii Zmian Klimatu Wydziału Nauk Geograficznych i Geologicznych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.\nSyberyjskie pożary to poważny globalny problem\nKatarzyna Kojzar, OKO.press: Mam wrażenie, że co roku słyszymy o rekordowych pożarach na Syberii. Jak jest naprawdę?\nProf. Mariusz Lamentowicz: Patrząc na statystyki, bo tylko na tym mogę się opierać, możemy stwierdzić widoczny wzrost intensywności pożarów. Ważne jest również to, że pożary wybuchają coraz wcześniej. Wynika to z tego, że tracimy pokrywę śnieżną wcześniej niż w poprzednich dekadach. A to z kolei skutek wzrostu temperatury. Torfowiska, które zaczęły płonąć kilka miesięcy temu, tlą się pod śniegiem, w głębi.\nKiedy śnieg topnieje, ogień ma szansę wydobyć się na powierzchnię wcześniej niż w poprzednich latach. W tamtym roku spłonęło 18,8 mln hektarów lasów, stepów i torfowisk. Obecnie mamy początek sezonu, więc trudno powiedzieć, czy będzie gorzej niż rok temu. Jedno jest pewne: dobrze nie będzie. Sytuacja będzie się pogarszać, bo to mało prawdopodobne, że nagle zaczną padać na Syberii ulewne deszcze. Zgadzam się, że ten rok jest dramatyczny. Czy gorszy niż poprzednie lata? Z oceną musimy jeszcze poczekać.\nDlaczego Syberia płonie? Chodzi – jak wskazuje Greenpeace – o wypalanie traw?\nMamy tutaj kilka elementów. Po pierwsze: wydawałoby się, że torfowiska są wilgotne, a więc ich pożary są niemożliwe. Ale tak się dzieje. Winna jest susza, na Syberii coraz dłuższa i coraz bardziej pogłębiająca i coraz dotkliwsza.\nSusza prowadzi do obniżenia się lustra wody gruntowej, a to ono determinuje potencjalną palność tych siedlisk. Nawet jeśli człowiek robił błędy, nie tyle w sensie intencjonalnego podpalania, ale obecności ognia w tych środowiskach, to w ostatnim czasie ten ogień antropogeniczny zaczął się wymykać spod kontroli.\nSiedliska takie jak łąki czy torfowiska stały się bardziej suche, poziom wody się obniża w dużym tempie. Jeśli poziom wody spada poniżej 40 cm, to szansa, że ogień będzie się tlił wewnątrz gleby przez wiele miesięcy, jest znacznie większa. I trudno przewidzieć, gdzie zapłonie po roztopach.\nWypalone torfowisko na Syberii, fot. M. Lamentowicz\nLas zapala się w jednym miejscu, od niego zapala się torf. Tli się pod śniegiem przez miesiące – co nazywamy zombie fires – i nie wiemy, czy po roztopach nie zapłonie np. kilkaset metrów dalej od zeszłorocznego pożaru. Tracimy kontrolę nad zjawiskiem, bo to ogromny obszar, niezamieszkały, którędy ewentualnie przebiegają rurociągi albo gdzie się wydobywa ropę. Dostępność tych terenów jest trudna, dlatego i możliwości ugaszenia pożaru są ograniczone.\nMultiple 🔥wildfires are affecting #Siberia’s far-east\n⬇#Sentinel2 🇪🇺🛰 image of an ongoing fire 70 km west of Novokievskii Uval acquired on 10 May pic.twitter.com/2sxDi3KSEn\n— Copernicus EU (@CopernicusEU) May 11, 2022\nAle chyba też nie jest tak, że człowiek zupełnie nie ma na te pożary wpływu.\nKlimat jest tłem tego spektaklu związanego z pożarami. Ale rzeczywiście nieostrożność ludzi może grać tu ważną rolę. Wystarczy ognisko rozpalone w pobliżu lasu, a co gorsza jeszcze podlanie go benzyną. Wystarczy rozpalenie drewna używanego do ogrzewania. Ogień rozprzestrzenia się tam bardzo łatwo – podobnie jak w Amazonii. Z badań wynika, że pożary Amazonii są w ogromnej części pożarami antropogenicznymi. Człowiek wywoływał pożary od tysięcy lat, widzimy to w zapisach z torfu czy jezior. To nie jest nowe zjawisko, ale staje się coraz bardziej intensywne – właśnie przez zmianę klimatu, wyższe temperatury, suszę i obniżanie się lustra wody gruntowej.\nWładimir Putin pouczał władze lokalne, że coś muszą z tym zrobić. Ale czy w ogóle da się takim pożarom zapobiec?\nDo tego potrzebne są wielkie inwestycje. Na Syberii lokalne społeczności są mocno niedofinansowane, żyją często w biedzie, nie mają sprzętu do gaszenia tak ogromnych pożarów. Do tego potrzeba bazy strażackiej, która posiada samoloty, helikoptery, wyszkoloną i dobrze opłacaną kadrę, sprzęt, który potrafi wjechać w niedostępne miejsca. Z takim wyposażeniem można by było ten pożar jakoś ukształtować, ograniczyć go – bo zapobiec się nie da.\nNo bo jak? Proszę sobie wyobrazić – pod śniegiem tli się ogień, więc pompujemy do zamarzniętego gruntu wodę, żeby go ugasić? To niemożliwe.\nAle pamiętajmy też, że pożary na Syberii były od zawsze, choć w znacznie mniejszej i mniej dramatycznej skali. W momencie, kiedy ta skala robi się tak ogromna, potrzeba dobrego finansowania i wsparcia ze strony państwa, a nie stwierdzeń, że trzeba sobie jakoś poradzić.\nTeraz dodatkowo brakuje wojska, które do tej pory było zaangażowane w gaszenie pożarów. Są w Ukrainie.\nBiorąc pod uwagę, ile tysięcy kilometrów kwadratowych zajmuje Syberia, to straż pożarna rzeczywiście ma problem. Pożary rozprzestrzeniają się nie tylko na południu Syberii, ale też w rejonie Krasnojarska, gdzie panuje bardziej kontynentalny klimat. Zachodnia część, bliżej Uralu, płonie punktowo, nie na tak wielkich powierzchniach.\nAle niestety widzimy przesuwanie się tych obszarów na północ w arktyczne obszary wieloletniej zmarzliny. To martwiące, bo te tereny były niepalne przez wiele tysięcy lat.\nPłonęły miejscowo, ale nigdy w takiej skali i na takiej głębokości. Byłem tam w 2019 roku, jeździliśmy po wypalonych torfowiskach, które się regenerowały. Ale to były pożary powierzchniowe, a nie tak jak teraz, rozległe i głębokie.\nTo poważny globalny problem. Jeśli przez wiele tysięcy lat gromadził się węgiel w torfie, to po pożarach cały ten węgiel trafi do atmosfery. W każdej sekundzie pożaru uwalniane są tony CO2, co jeszcze bardziej wzmaga efekt cieplarniany. Emisje antropogeniczne możemy w jakiś sposób ograniczyć, zmniejszyć. Te z syberyjskich pożarów są zupełnie poza kontrolą.\nProf. dr hab. Mariusz Lamentowicz pracuje na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu na Wydziale Nauk Geograficznych i Geologicznych. Jest kierownikiem Pracowni Ekologii Zmian Klimatu. Realizuje badania torfowisk w Polsce i za granicą. Jest ekspertem w dziedzinie paleoekologii i ekologii torfowisk. Realizuje badania interdyscyplinarne nad wpływem zmian klimatu na torfowiska poprzez integrację monitoringu, eksperymentu i paleoekologii. W ostatnim czasie nawiązuje współpracę w projektach skoncentrowanych na ochronie oraz odtwarzaniu torfowisk.\nEkologia, Świat, Władimir Putin, pożary na syberii Syberia\nJan Franciszek 15 maja 2022\n15 maja 2022 at 11:15\nKasia Złośnica 15 maja 2022\nU nas nie było porządnych opadów od dawna…Ale Anżej się "ciągle uczy i on nie wie czy są te zmiany klimatu czy ich nie ma…"\n15 maja 2022 at 13:18\nAnonimowy nie-hejter 15 maja 2022\nAleż nie ma obawy: przed globalnym ociepleniem uratuje nas… zima nuklearna po wojnie atomowej. I w ten sposób dwa wielkie problemy ludzkości zniwelują się nawzajem. Przy okazji populacja ludzka zmniejszy się o kilka miliardów i nie będzie stanowiła zagrożenia przez najbliższe setki lat…\n15 maja 2022 at 18:20\nAgnieszka Strzelecka 15 maja 2022\nMoże jest to wykonalne skoro twierdzisz, że było by to takie dobre. Nawet się abderyto nie podpisaleś imieniem i nazwiskiem. Jak smiesz.\n15 maja 2022 at 23:34\nAnonimowy nie-hejter 16 maja 2022\nDroga Agnieszko – to powyżej to była gorzka ironia. Ja tak właśnie widzę kondycję współczesnego społeczeństwa – sami dążymy do zagłady.\nZ przykrością odnotowuję, że Twoje hejterskie posty pod tym artykułem wpisują się w ten najpopularniejszy w Polsce od lewa do prawa nurt kultury politycznej – nurt skrajniactwa i braku chęci zrozumienia rozmówcy. Niezależnie od tego jak wyszukanymi sposobami na obrażanie rozmówcy operujesz, to właśnie ta postawa, promowana przez goniące za klikalnością "media" społecznościowe wpycha nas na tory ku skrajniackim ideologiom, ponownej wojny światowej i – być może tym razem – zagłady ludzkości.\nTym razem nie ma tu ironii. To przykre.\n16 maja 2022 at 20:03\nAleż oczywiście. Tylko TY i TWOJA rodzina jako pierwsi powinni zginąć. Podoba się?\n15 maja 2022 at 23:30\nSzatan Z piekła 16 maja 2022\nDziwić sie syberii, w Polsce rzucisz zapałke w każdym lesie liściastym i wszystko płonie, do tego zaraz dojdą wysuszone nie koszone łąki czy torfowiska bo dziś sie łąk nie kosi i nie wypala bo nie wolno. Obrazki z kaliforni niedługo w polsce, może nawet w tym sezonie. U ruskich dochodzi wojna i możliwe działania dywersantów.\n16 maja 2022 at 08:54


Iluzyt.pl | Recenzja | komiks: „Strażnicy”, Alan Moore, Dave Gibbons | Quis custodiet ipsos custodes?\n„Strażnicy” · Alan Moore, Dave Gibbons\nczytano 850 razy, ostatnio w niedzielę, 17 stycznia 2021 o 06:01\nNowy Jork, 12 października 1985 roku. Na miejscu zbrodni, pod osłoną nocy, pojawia się człowiek w niezwykłej masce na twarzy. Biało-czarna tkanina zdaje się nieustannie zmieniać: czarne plamy chaotycznie, choć raczej niespiesznie, pływają po całej jej powierzchni. Mężczyzna, wspinając się po linie wystrzelonej z dziwnego harpuna, pokonuje prawie trzydzieści pięter wieżowca. Wchodzi przez rozbite okno. Nie wygląda na specjalnie zmęczonego, kiedy chwilę później myszkuje w mieszkaniu denata. Ślady bijatyki. Plamy krwii. Szafa. Ukryty guzik. Schowek. W środku broń, zdjęcie w ramce i… kostium.\nPierwszy rozdział powieści graficznej Strażnicy (ang. Watchmen) autorstwa zadeklarowanego maga 1 Alana Moore'a (scenariusz), Dave’a Gibbonsa (rysunki) i Johna Higginsa (kolory) wrzuca nas bez ostrzeżenia w sam środek brutalnej konfrontacji zabójcy i jego ofiary, zakończonej rozbiciem szyby i lotem Blake’a ku śmiertelnemu spotkaniu z chodnikiem. Zaraz, zaraz, rozdział pierwszy… czego? No, właśnie. Powieści graficznej.\nPssst! Czy wiesz, że większość prezentowanych tutaj kadrów możesz oglądnąć w wersji kolorowej (klasycznej) lub czarno-białej (Noir)? Wystaczy kliknąć / tapnąć obrazek i przesunąć suwak w lewo lub w prawo. I już! Najlepiej wypróbuj, jak to działa, na poniższym obrazku.\nKadr z komiksu "Watchmen" (wersja kolorowa) / "Watchmen Noir" (wersja czarno-biała), © DC Comics\nKomiks. Nietrudno zauważyć, jaki wydźwięk w naszym ojczystym języku ma słowo komiksowy – cóż, jest to wydźwięk jednoznacznie pejoratywny. Schematyczność, płytkość, uproszczenia, wtórność… Wiele prawdy jest w stwierdzeniu, które odnajduję w Narracji w powieści graficznej 2: „Tak rozumiana komiksowość staje się zarzutem skierowanym bezpośrednio do jego twórcy, ale pośrednio także do odbiorców.” Inaczej mówiąc: jeśli masz więcej niż -naście lat, akurat zaprosiłeś nieznajomą pannę/pana na randkę, lepiej nie przyznawaj się, że czytasz komiksy. Pomijając już fakt, że „przecież, hahaha, tego się nie czyta jeno ogląda”, masz dużą szansę, że twoja miłość ucieknie, gdzie pieprz rośnie, przekonana, że oto spędziła wieczór ze zdziecinniałym freakiem.\nJeśli faktycznie uciekła, nie martw się – nie warto było. Doskonale przecież wiesz, że komiks to pojęcie niezwykle pojemne, kryjące wiele niespodzianek – i to zaczynając już od samej definicji. Łatwo nie jest, bo – uwaga - nie ma jasno określonych kryteriów, które utwór musi spełniać, by zostać zaklasyfikowany jako komiks. Podoba mi się to, co zauważa w swojej książce Kamila Tuszyńska:\nOtóż próbując zdefiniować komiks jako medium, a co za tym idzie – komiksowość, musimy mieć na uwadze m.in. poniższe punkty.\n1. Tekst nie jest obligatoryjny (mogą występować dymki, pola słowa, lecz nie muszą, istnieją komiksy bez słów, nadal opowiadające historię.\n2. Obraz (miejscami) nie jest obligatoryjny (istnieją komiksy mające całe strony wypełnione jedynie tekstem).\n3. Podział na kadry/paski nie jest obligatoryjny (istnieją komiksy mające jednostronicowe kadry).\n4. Jednolitość stylu plastycznego w ramach pojedynczego komiksu nie jest obligatoryjna.\n5. Wyodrębnienie warstwy werbalnej z warstwy wizualnej nie jest obligatoryjne.\n6. Rodzaj narracji (fabularne, niefabularne, afabularne).\n7. Jednostkowość / cykliczność / seryjność / serialowość.\n8. Kolorystyka (kolorowy lub czarno-biały).\n9. Autorstwo (jeden autor, scenarzysta i rysownik, różni autorzy w ramach jednego tomu czy serii).\n10. Nieustalone funkcja (np. rozrywkowa, edukacyjna), odbiorcy (np. dzieci, młodzież, dorośli), odmiany (np. fantastyka, autobiograficzność).\n11. Nieustalona technika (np. gwasz czy akwarela).\n12. Nieustalona forma wydawnicza (książka, magazyn komiksowy, tom zbiorowy).\n13. Nieustalony nośnik/przekaźnik (papier/książka, ebook, internet, ściany/murale, torba na zakupy…)\n14. Nieustalony sposób powstawania (papier lub komputer).\n15. Nieustalony sposób dystrybucji (druk lub internet).\n16. Nieustalony sposób zakupu (księgarnie, sklepy komiksowe, kioski, internet).\nKamila Tuszyńska, Narracja w powieści graficznej\nCóż, nikt nie mówił, że będzie łatwo. Nadal akceptujecie definicję, którą podaje SJP 3?\nTemat fascynujący, ale umówmy się, że to nie miejsce i nie czas na dywagacje na temat roli komiksu i jego wpływu na kulturę w takich na ten przykład Stanach Zjednoczonych czy – bliżej nas – we Francji. Zainteresowanych tematem odsyłam do książki Kamili Tuszyńskiej 2, którą tak ochoczo cytuję w niniejszej recenzji – to naprawdę ciekawa lektura, opierająca się na bogatej bibliografii. Dla naszych dalszych rozważań istotne jest co innego: komiks to istotny i równoprawny element kultury. Ani nie gorszy, ani nie lepszy. Równoprawny.\nHej, ale dlaczego właściwie na okładce Strażników widnieje termin powieść graficzna? Czy to aby nie jest kolejny nadmiarowy zlepek słów, uknuty ewidentnie po to, aby zastąpić ten pejoratywny, nieszczęsny komiks czymś, co zabrzmi poważniej? I tak, i nie. Dobrze myślicie: z tym pojęciem również mamy znajomy kłopot: brak obowiązującej, kompletnej i czytelnej definicji. Spróbujmy tak: „Pełna rozmachu narracja, bez sztywnych ograniczeń wydawniczych, niepodyktowana logiką rynku, autonomiczna w strukturze narracyjnej, celu oraz w tematach i wyraźnie adresowana do dojrzałych odbiorców.” 4 Od razu brzmi poważniej, prawda? To co powiecie na to:\nPowieść graficzna to utwór komiksowy, który porusza poważniejsze, często kontrowersyjne tematy, a jego forma charakteryzuje się oryginalnymi rozwiązaniami fabularnymi: zarówno pod względem graficznym, jak i językowym. Intertekstualność, autotematyzm czy metafikcja są strategiami narracyjnymi charakterystycznymi dla tego rodzaju. Jednocześnie powieści graficznej nie można sprowadzić do jakiś wyznaczników formalnych: nie można jednoznacznie stwierdzić, ile ma liczyć stron, czy które tematy poruszać, aby dany tekst można było jednoznacznie zaklasyfikować właśnie jako powieść graficzną. Powieść graficzna jest swego rodzaju sygnaturą, która ma oznaczać, że dane dzieło odbiega od komiksu amerykańskiego i chce zaproponować jakieś innowacyjne rozwiązania gatunkowe.\nPodoba mi się ta definicja, jest wystarczająco pojemna. Dokładnie czymś takim są Strażnicy Moore'a i Gibbonsa, dodatkowo - może jednak trochę nad wyrost - określane mianem powieści graficznej wszechczasów. Piszę o tym wszystkim i przytaczam te definicje nie tylko dlatego, że to fascynujące – miejcie na uwadze, że kiedy w niniejszej recenzji piszę komiks, mam na myśli powieść graficzną właśnie.\nOtwórzmy w takim razie to przyjemnie grube i ciężkie tomiszcze 5. Pierwsze, co zauważycie, to dominujący, powtarzalny układ kadrów (paneli) na planszach. Regularna makieta, siatka pionowych prostokątów w układzie 3x3 (ang. democratic grid 6) ze stałym odstępem (ang. gutter). Autorzy oczywiście łamią ten schemat, ale zawsze zgodnie z ustalonymi regułami: łączą sąsiadujące w pionie lub poziomie prostokąty gdy to potrzebne (obrazek niżej). Wierność tym zasadom jest zaskakująco konsekwentna – na placach jednej ręki można policzyć plansze, które odbiegają od schematu. Pionowe, stosunkowo wąskie kadry wymuszają prowadzenie narracji w zbliżeniu, we fragmencie sceny. Stosując terminologię filmową: na planszach Strażników mamy najczęściej do czynienia z planem amerykańskim, średnim, bliskim i zbliżeniem. Dlatego scalanie paneli mocno się przydaje – pozwala tworzyć plany szerokie (dalekie, ogólne, pełne). Więcej nawet: taki zabieg zwykle robi niesamowite wrażenie. Bo oto na ten przykład nagle dostajemy w twarz szerokim, poziomym kadrem – czasem zresztą nie tyle łączonym, co „rozbitym” na sąsiadujące prostokąty.\nPrzykładowy podział kolejnych plansz na panele, siatka 3x3, sposoby łączenia kadrów. Ilustracja za "Watchmen: The Deluxe Edition", DC Comic.\nZostawmy jednak – na chwilę, bo jeszcze do tego wrócę – kwestie techniczne i zagłębmy się w lekturze. Szybko zauważycie, że coś nie jest w porządku ze światem przedstawionym 9… Ameryka w komiksowym 1985 roku to miejsce dalece nieprzyjazne, i to mimo ewidentnego postępu technologicznego: na niebie unoszą się sterowce, po ulicach jeżdżą samochody elektryczne. Amerykanie wygrali wojnę w Wietnamie. Prezydentem nadal jest Richard Nixon i nikt nie słyszał o aferze Watergate. Trwa zimna wojna – nie, to za mało powiedziane: konflikt między USA a ZSRR z każdym rozdziałem komiksu eskaluje. Widmo atomowej zagłady wisi nad planetą i dominuje w przestrzeni publicznej. Po ulicach chodzą smutni ludzie, przerażeni nadciągającą wojną totalną. Nagłówki gazet krzyczą. Szaleńcy przepowiadają koniec świata. Anarchia, protesty, zwykłe chuligaństwo…\nA wśród tego wszystkiego – superbohaterowie.\nSerio? Superbohaterowie? Raczej dziwacy, zwykli przebierańcy, „grupa osobników w rajtuzach i kąpielówkach” 7 - pewnie i to zbyt dużo powiedziane, bo ich "kostiumy" są czasami po prostu żenujące. Niby walczą z przestępcami, z szeroko pojętym złem, ale robią to, hmmm, niekoniecznie w zgodzie z literą prawa. I najważniejsze: zasadniczo są pozbawieni jakichkolwiek nadprzyrodzonych mocy (z jednym wyjątkiem). Są wśród nich szaleńcy, są idealiści, są celebryci, jest nawet… żywa reklama banku. W 1939r. jest ich siedmiu. Potem dołączają kolejni, kilku umiera, pojawiają się nowi. Dwoje z nich ma nawet swoich następców – „drugą wersję” oryginału, młodsze pokolenie.\nPierwsi Gwardziści, ilustracja za "Strażnicy", wyd. Egmont.\nSkręt w stronę historii alternatywnej (tzw. point of divergence) następuje w świecie Strażników w okolicach roku 1938 i jest zapoczątkowany pojawieniem się wspomnianych przebierańców, którzy – najpierw solo, a potem w grupie (Gwardziści, Minutemen 8) – walcząc z przestępczością zmieniają świat. No, dobrze - przynajmniej ci najpierwsi, traktujący swoją robotę na serio. Bo przecież są tu i tacy, których motywacje są dalekie od altruistycznych. Są i tacy, którzy pracują dla rządu USA. Jedno jest pewne: to nie są krystaliczni bohaterowie, bohaterowie-samo-dobro. Niezrównoważeni. Przewrażliwieni. Wariaci. Zboczeńcy. Naziści. Karierowicze. Indywidua, jakich ze świecą szukać. Tak czy siak, w efekcie ich wątpliwych moralnie działań, niechęci społeczeństwa i policji zostają w 1977 roku zdelegalizowani (tzw. Aktem Keene’a) i odchodzą na emeryturę. Nie wszyscy jednak: jeden nadal przyda się do realizacji tajnych operacji rządowych, drugi zapewni bezpieczeństwo militarne USA, trzeci nie zamierza rezygnować z karania przestępców na własną rękę...\nNo, dobrze, pora ich przedstawić. Przynajmniej tych kilku, którzy w głównym wątku fabularnym Strażników – tym, który dzieje się w 1985r. - odgrywają kluczową rolę.\nPamiętacie dziwaka w czarno-białej masce z początku tego tekstu? Tego, co to spinał się po szklanym wieżowcu? Antysystemowy koleś, niespecjalnie przebierający w środkach, brutalny i bezwzględny. Akt Keene’a spowodował tylko tyle, że Rorschach zaszył się gdzieś w Nowym Jorku, na własną rękę katując przestępców. Brak jakichkolwiek supermocy. Skąd dziwna ksywka? To ruchome coś, co nasz bohater nosi na twarzy, jako żywo przypomina plansze testu psychologicznego szwajcarskiego psychiatry Hermanna Rorschacha (który z kolei – przynajmniej na zdjęciu zamieszczonym w Wikipedi - jako żywo przypomina Brada Pitta).\nTo ten jedyny prawdziwy superbohater. Wypadek w reaktorze czegośtam-o-skomplikowanej-naukowej-nazwie w 1959 zamienił zwykłego naukowca we wszechpotężnego niebieskiego nadczłowieka. To istota, która potrafi chodzić po powierzchni Słońca, teleportować siebie i innych, multiplikować się, tworzyć rzeczy z otaczającej nas materii, zmieniać prawa fizyki – ot, takie tam drobnostki. Widzi swoją przyszłość (w sumie to trochę bardziej skomplikowane: raczej doświadcza czasu w sposób nieliniowy). Nie starzeje się. Właściwie może wszystko – w efekcie, wraz z upływem czasu staje się coraz bardziej nieludzki i oderwany od rzeczywistości. Gwarant bezpieczeństwa USA i czynnik, który zadecydował o wygranej wojnie w Wietnamie. Najnowsze wynalazki i odkrycia, z których powszechnie korzystają amerykanie w 1985r. to właściwie jego zasługa. Pseudonim jest nawiązaniem do projektu Manhattan - amerykańskiego programu badań nad bronią jądrową.\nO, to prawdziwy bezwzględny i cyniczny sukinsyn. Napakowany twardziel o fizis bandyty. Gwałciciel i degenerat, zbrodniarz i morderca. Najlepszy i najskuteczniejszy agent rządowy, misje specjalne to jego ulubiona rozrywka. Posiadacz żółtej, uśmiechniętej przypinki.\nUznawany za najinteligentniejszego człowieka na Ziemi. Zakochany w sobie narcyz, bogacz, właściciel wielu firm. Wynalazca i wizjoner. Produkuje zabawki z samym sobą i pręży wyrzeźbione ciało w telewizji. Fascynuje go postać Aleksandra Wielkiego i egipscy faraonowie. Przekonany o swojej nieomylności i słuszności swoich poczynań.\nZakompleksiony, nieszczęśliwy, samotny i zrezygnowany czterdziestoletni przebieraniec. Potulnie wycofał się z czynnej działalności, uznając ją za dziecinną i śmieszną. Ale ma fajne laboratorium pełne supergadżetów, a jedyny latający superpojazd Strażników to jego własność.\nCórka Jedwabnej Zjawy I. Od urodzenia szkolona przez matkę do roli godnej następczyni, którą nigdy właściwie nie chciała być. Kochanka Doktora Manhattana (sic!) od 16 roku życia (sic!) - sam Manhattan ma wtedy ponad 30 lat (sic!). Nieszczęśliwa w związku z czymś, co już dawno przestało być człowiekiem.\nZwróciliście uwagę, że napisałem o „głównym wątku fabularnym” Strażników? Siła tej powieści graficznej drzemie nie tylko w samej fabule czy rysunkach, ale i w sposobie, w jaki autorzy prowadzą nas przez tę historię. Mamy tu na przykład nieustanne retrospekcje, dzięki którym poznamy pierwszych Gwardzistów. Mamy fragmenty książki pierwszego Nocnego Puchacza, mamy pamiętnik Rorschacha, mamy kapitalnie wplecioną w narrację opowieść o przygodach pewnego pechowego żeglarza (właściwie to po prostu komiks w komiksie). Do świata Strażników zostajemy wrzuceni bez litości i zbędnych tłumaczeń, trafiając od razu na wypadającego przez okno Blake’a. Stopniowo odkrywamy kolejne karty tej historii, sięgamy w przeszłość i zaczynamy rozumieć, że to dziwny świat i… dziwni superbohaterowie.\nTyle słów już tutaj padło, a właściwie nie wspomniałem jeszcze o fabule. I nie wspomnę. Nie zepsuję Wam przecież przyjemności płynącej ze spokojnego odkrywania tej niesamowitej historii. Co nieco już wiecie, co nieco będziecie musieli zrewidować w trakcie lektury. Zrozumiecie na ten przykład, że te krótkie charakterystyki bohaterów, które przed chwilą przeczytaliście, to ledwie muśnięcie po tym, co przygotowali dla was Moore i Gibbons. Tu nie ma klasycznych szablonów ani łatwych rozwiązań, nie ma też podziału na klasycznych złych i klasycznych dobrych. Co i dlaczego ukrywa się pod maską? Przed czym maska chroni? Co uwalnia? Czasem będzie brutalnie, czasem będzie absurdalnie. Czeka was też sporo niespecjalnie przyjemnych konstatacji na temat kondycji człowieka i społeczeństwa. Co i ile można poświęcić w ramach dobra ludzkości? Czy można tuszować prawdę w ramach większego dobra? Czym jest w ogóle to całe mniejsze zło? Zapewniam, że odkładając komiks na półkę zostaniecie z przekonaniem, że właśnie przeczytaliście coś wyjątkowego.\nZamiast opowiadać o fabule i sugerować, jak macie odczytywać Strażników, wolę skupić się ponownie na kwestiach technicznych, a właściwie ciekawostkach.\n1.Pierwsze zeszyty Strażników ukazały się w roku 1986. W 1987 ukazało się pierwsze zbiorcze wydanie całości. Wydawcą był DC Comics. Oznacza to, że komiks powstał 34 lata temu. Wtedy było to prawdziwe wydarzenie – nikt wcześniej nie przedstawiał w taki sposób „obrońców ludzkości”. Dziś już nikogo chyba nie dziwią pokręceni superbohaterowie, którzy mają więcej wątpliwości, niż radości z walki ze złem. I którzy często sprawiają wrażenie niezrównoważonych psychicznie. Wówczas jednak skończyło się Nagrodą Hugo (1988, kategoria: inne formy) i Nagrodą Eisnera (1988, zarówno dla twórców, jak i dla samego komiksu).\n2.W pierwotnej formie Strażnicy składali się z 12 zeszytów – w obecnym, kompletnym wydaniu to 12 rozdziałów. Na okładce każdego z nich – całostronicowy obrazek, przedstawiający zbliżenie detalu z pierwszego kadru danej części. W tamtych czasach było to nie do pomyślenia: komiksy o superbohaterach miały zwykle suberbohaterów na okładce.\n3.Jeden z rozdziałów – piąty (Groza symetrii), to prawdziwy techniczny majstersztyk. Jest bowiem symetryczny według środkowej rozkładówki (na zdjęciu niżej, w polskim wydaniu to strony 154-155). Plansze budowane są na zasadzie lustrzanego odbicia od środka. Dotyczy to nie tylko układów kadrów na planszach, ale również np. oświetlenia, kolorów etc. Odkrywanie tych podobieństw (po skończonej lekturze) to prawdziwa przyjemność.\nSymetryczna rozkładówka w "Grozie Symetrii", "Watchmen" (wersja kolorowa) / "Watchmen Noir" (wersja czarno-biała), © DC Comics\n4.Każdy rozdział – oprócz ostatniego - zamyka niekomiksowa część. Czasem jest to fragment fikcyjnej książki W kapturze Hollisa Mansona (jednego z Gwardzistów), czasem jakaś naukowa rozprawka, fragmenty artykułów z gazet ze świata Strażników, a nawet protokół aresztowania jednego z bohaterów czy opinie psychiatryczne. Niesamowicie buduje to klimat tej historii.\n5.Ostatnia strona każdego rozdziału przedstawia fragment zegara, którego minutowa wskazówka z każdym rozdziałem coraz bardziej zbliża się do godziny dwunastej. Zegary (szczególnie tzw. Zegar zagłady) i upływający czas to jeden z charakterystycznych elementów tej historii.\n6.Warto zwracać uwagę na przejścia między kadrami, sąsiadującymi ze sobą między stronami komiksu. Ostatni kadr strony lubi być twórczo wykorzystany w pierwszym kadrze strony następnej.\n7.Wydano dwie "specjalne" wersje Strażników: Noir – wersja czarno-biała oraz tzw. Annotated Edition. Ta druga to wersja Noir z dodatkowymi uwagami na marginesach (ciekawostki, wyjaśnienia, opowieści twórców, wskazanie rzeczy, na które warto zwrócić uwagę). W Polsce dostępna jest wersja klasyczna, kolorowa (odpowiednik wersji Deluxe, z dodatkami w postaci szkiców i innych materiałów). Wersje anglojęzyczne bezproblemowo można nabyć w formie cyfrowej np. w Amazonie. W niniejszej recenji możecie porównać wybrane kadry z wersji kolorowej i czarno-białej.\nNa podstawie komiksu w 2009 roku powstał film o tym samym tytule, którego reżyserem jest Zack Snyder. Film cieszył się uznaniem widzów i krytyków - pewnie głównie dlatego, że przedstawia superbohaterów w innym niż zwykle świetle. Technicznie zrealizowany jest mistrzowsko: sceny wyjęte żywcem z komiksu, świetnie dobrani aktorzy. Niestety, ma też i wady (niedostrzegalne przez kogoś, kto wcześniej nie znał komiksu): najpoważniejsza to brak wierności oryginałowi w końcówce, przez co zmieniło się przesłanie całej historii. Przeszkadzało mi też nadmierne eksponowanie zwinności Rorschacha, sugerujące, że koleś jednak ma jakieś supermoce. Bohaterowie u Snydera są w ogóle zbyt "super" i "dobrzy" - u Moore'a są niejednoznaczni, budzący ambiwalentne uczucia, czasem wręcz odpychający czy żenujący. I rzecz zasadnicza: film mocno spłyca dzieło Moore'a i Gibbonsa, skupiając się na głównym wątku fabularnym. Widowiskowy, wart zobaczenia (ożywione komiksowe kadry robią niesamowite wrażenie) – ale niestety nie zbliżający się do geniuszu literackiego pierwowzoru.\nBez dwóch zdań warta odnotowania jest animowana wersja Strażników: Watchmen The Complete Motion Comic (dostępna na YouTube, oryginalna wersja HD dostępna na Amazon Prime Video). To po prostu „ożywiony” komiks – niektóre sekwencje to prawdziwe mistrzostwo. Rzućcie też okiem na Watchmen: The Enhanced Motion Comic (dostępny na YouTube). Co ciekawe, to fanowski projekt non-profit, na tę chwilę nieukończony, za to fantastycznie udźwiękowiony. Warto też wspomnieć o jeszcze jednej animacji: Tales of the Black Freighter (trailer). Pamiętacie jeszcze, że wspomniałem o wplecionym we właściwą fabułę Strażników komiksie o pewnym pechowym żeglarzu? Tutaj macie go zekranizowanego w całej pełnokrwistej krasie.\nW 2019 roku zadebiutował na HBO serial Watchmen, zasłużenie ciepło przyjęty przez widzów. Tytuł może wprowadzać w błąd, bo to de facto sequel komiksu, którego akcja ma miejsce 34 lata po wydarzeniach znanych z oryginalnych Strażników. Jeremy Irons w roli Adrian Veidta i Jean Smart jako Laurie Blake robią świetną robotę, natomiast scenariusz jest więcej niż przyzwoity i zasadniczo ładnie komponuje się z kanoniczną, komiksową wersją tej historii.\nTo dobre miejsce, aby nadmienić, że Moore był przeciwny filmowaniu swego dzieła i żadna filmowa adaptacja Strażników nie została przez niego zatwierdzona. "Chciałem nadać komiksom wyjątkowe miejsce, kiedy je tworzyłem. Chciałem pokazać, jakie możliwości daje medium komiksowe - filmy to coś całkowicie innego” 10. „Są rzeczy, które zrobiliśmy ze Strażnikami, które mogą zadziałać tylko w komiksie i faktycznie zostały zaprojektowane tak, aby pokazać rzeczy, których inne media nie mogą.” 11 Krótko mówiąc, Moore uważa, że jego powieści graficzne są nieprzekładalne na język filmowy. Jeśli najpierw przeczytacie komiks, a potem oglądnięcie filmową adaptację Snydera, przekonacie się, że ma rację. I zrozumiecie - jeśli jakimś cudem jeszcze tego nie dostrzegaliście - jakim niesamowitym medium jest komiks i jakie daje możliwości.\nKomiksowa historia Strażników nie kończy się na jednej tylko powieści graficznej. W 2012 roku, 26 lat po premierze oryginału, powstały prequele (seria Before Watchmen), kilka lat później, w 2017r. - sequel (Doomsday Clock). Autorami żadnego z tych projektów i wchodzących w ich skład zeszytów nie są już jednak Moore i Gibbons. Więcej nawet: Moore i w tym przypadku nie był zadowolony z pomysłu powrotu do stworzonego przez siebie uniwersum i mocno go krytykował. Czy słusznie? Nie odważyłem się sięgnąć po żaden z tych komiksów, bo - podobnie jak Moore - uważam Strażników za dzieło skończone i kompletne.\nJak zdążyliście się już przekonać, wraz z upływem lat oryginalna, kultowa już powieść graficzna Moore’a i Gibbonsa nie tylko stała się pożywką i inspiracją dla innych komiksów (dekonstrukcja mitu superbohatera, polityczne zaangażowanie, te sprawy), ale i sama mocno zakorzeniła się w kulturze. Film fabularny, filmy animowane, sequle i prequele komiksowe, serial HBO. Tym bardziej warto sięgnąć po oryginał. Przekonacie się, że poruszane w nim tematy nie tylko się nie zestarzały, ale i nadal pozostają aktualne. Dziś, w świecie kontroli i wszędobylskiej elektroniki, w świecie, w którym łamane są prawa człowieka, w świecie, w którym politycy za nic mają Konstytucję – w tym świecie być może nawet głośniej, niż kiedykolwiek wcześniej, należy pytać: Quis custodiet ipsos custodes? Who watches the watchmen? Któż pilnować będzie samych strażników? ■\nPomyśleliście pewnie, że to taka niewinna przenośnia. Nic bardziej mylnego: w W 1993 roku, w swoje czterdzieste urodziny, Moore otwarcie zadeklarował, że zostaje... magiem ceremonialnym. Stało się podobno w efekcie pracy nad "Prosto z piekła" (ang. From Hell), kiedy to zetknął się z symboliką masońską i okultyzmem. Podoba mi się to, co w tym kontekście mówi o zawodzie pisarza: "Uważam, że magia jest sztuką, a sztuka, niezależnie od tego, czy to muzyka, pisanie, rzeźba, czy jakakolwiek inna forma, jest w istocie magią. Sztuka, podobnie jak magia, to nauka o używaniu symboli, słów lub obrazów w celu osiągnięcia zmian w świadomości... I faktycznie, rzucenie zaklęć to po prostu literowanie, manipulowanie słowami, wpływ na zmysły - i właśnie dlatego wierzę, że artysta lub pisarz to ktoś, kto współcześnie jest najbliższy definicji słowa szaman." (film dokumentalny The Mindscape of Alan Moore, cytat za angielską Wikipedią, tłumaczenie własne). ↩\nKamila Tuszyńska, "Narracja w powieści graficznej", Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2016. ↩\nSłownik Języka Polskiego definiuje komiks tak: "historyjka obrazkowa z tekstem, zwykle o charakterze sensacyjnym lub humorystycznym" . Ciekawsze definicje znajdziecie w Słowniku terminów literackich Michała Głowińskiego i w Poetyce Adama Kulawika (tu jest nawet mowa o komiksie jako "smutnym fenomenie kultury" ). Obie cytuje Tuszyńska w Narracji w powieści graficznej. ↩\nSG. Marchese, "Leggere Hugo Pratt. L’autore di Corto Maltese tra fumetto e letteratura", Tunué, Latina 2008, s. 4. Cytat i tłumaczenie za Kamila Tuszyńska, "Narracja w powieści graficznej". ↩\nMimo tego, że jestem zadeklarowanym Kindle'owcem, nie toleruję komiksów w formie elektronicznej – chyba że twórcy jasno określają, że medium docelowe to elektronika (ekran). Jestem w tym zakresie konserwatystą – należy z nimi obcować w takiej formie, w jakiej twórcy chcieliby je widzieć. Podobnie rzecz się ma z książkami dla dzieci. Skład, typografia, obrazki, kolory - tam wszystko ma swoje znaczenie. Wyjątek robię tylko wtedy, kiedy komiks nie jest dostępny na rynku polskim. Nie oznacza to jednak automatycznie, że taka lektura sprawia mi jakąś specjalną przyjemność - bo niestety nie sprawia. ↩\nCiekawe omówienie siatek i ich układu w kontekście narracji graficznej znajdziecie np. w eseju Gavaler, C., 2018. "Undemocratic Layout: Eight Methods of Accenting Images.", The Comics Grid: Journal of Comics Scholarship, 8, p.8. DOI: http://doi.org/10.16995/cg.102. ↩\nW wersji angielskiej to po prostu costumed adventurers albo costumed crimefighters. ↩\nW przypisach do polskiej wersji Strażników można znaleźć informację, że angielski termin Minutemen nie ma dokładnego polskiego odpowiednika. Bohaterowie komiksu zapożyczyli nazwę swojej grupy z historii USA. Była to doborowa jednostka straży obywatelskiej (milicji) we wczesnej historii Stanów Zjednoczonych. Minutemeni słynęli ze swojej mobilności - często jako pierwsi zjawiali się na polu bitwy. Formacja ta pojawiła się w połowie XVII wieku w Massachusetts, odegrała dużą rolę podczas amerykańskiej wojny o niepodległość. ↩\nNiżej wspomnę o filmie, który powstał na podstawie tego komiksu. Tam twórcy jeszcze dosadniej i mało subtelnie (acz widowiskowo) zaakcentowali różnice między naszym światem a światem „komiksowym”. Już na początku, w czołówce, wykorzystano amerykańskie fotografie-ikony, które kojarzy pewnie nie tylko każdy statystyczny Amerykanin. Ożywiono kadry, na których fotografowie uwiecznili historyczne momenty i… pokazano wydarzenia niezgodnie z prawdą. Przyznaję, że zabieg jest mistrzowski, a samej czołówki raczej nie da się zapomnieć. ↩\nDent, Nick (March 2009). "Alan Moore – Writer of Watchmen". Time Out Sydney. Cytat za angielską wikipedią. Tłumaczenie własne. ↩\nGopalan, Nisha (July 16, 2008). "Alan Moore Still Knows the Score!". Entertainment Weekly. Cytat za angielską wikipedią. Tłumaczenie własne. ↩\nPoprzednia recenzja„Niewinny czarodziej”\nNastępna recenzja„Tyler twardy jest”\ndystopia | gibbons | historia alternatywna | komiks | książka w książce | moore | strażnicy | superbohaterowie\nAlan Moore, Dave Gibbons W CZYTELNI


Szkoła wolna od używek. Konkurs dla szkół ponadgimnazjalnych.\nW piątek 10 marca 2017 roku o godzinie 15.00 ruszył Konkurs „Szkoła wolna od używek”.\nCelem konkursu jest przygotowanie projektu edukacyjnego promującego postawę wolną od używek. Konkurs skierowany jest do szkół ponadgimnazjalnych, które zrealizowały program edukacyjny „ARS, czyli jak dbać o miłość?”. Prace należy zgłaszać poprzez FORMULARZ ZGŁOSZNEIOWY, który znaleźć można na stronie dedykowanej konkursowi www.szkolawolnaoduzywek.pl.\nZwieńczeniem konkursu będzie gala wręczenia nagród, zaplanowana na 30 marca w hotelu Marriott w Warszawie, podczas której zaproszeni laureaci podzielą się swoimi doświadczeniami w zakresie realizacji programu „ARS…” oraz idei własnych projektów edukacyjnych.


Only Bio Płyn do kąpieli dla dzieci hipoalergiczny 500 ml w Bee.pl\n> Mama i dziecko > Kosmetyki dla dziecka > Mydła, płyny, żele > Płyn do kąpieli dla dzieci hipoalergiczny\nPolską markę Only Bio wyróżniają produkty zawierające przynajmniej 99% składników pochodzenia naturalnego oraz to, że są one biodegradowalne, jednocześnie zapewniając wysoką efektywność działania. Płyn zawiera 99,55% składników pochodzenia naturalnego. Receptura kosmetyku została dostosowana do skóry dziecka z objawami atopowego zapalenia skóry lub uczuleniami alergicznymi lub skłonnością do podrażnień. Wytwarzana przez mikroorganizmy, naturalna biosurfaktyna z rzepaku skutecznie i delikatnie myje skórę, wytwarza pianę, działa antyseptycznie. Fitosterole zatrzymują wilgoć, pobudzają wytwarzanie kolagenu, odpowiedzialnego za jędrność i regenerację skóry. Delikatny olej z rzepaku zatrzymuje wilgoć i uelastycznia naskórek. Testowany dermatologicznie. Biodegradowalny.\nSkładniki - Only Bio Płyn do kąpieli dla dzieci hipoalergiczny 500 ml\nSzczegóły - Only Bio Płyn do kąpieli dla dzieci hipoalergiczny 500 ml\nKod producenta: ONB00377\nWymiary: 14.7 x 7.6 x 7.7 cm


M12 na sprzedaż - 3 pokoje 56,9 m2 w cenie 375 672 zł - Aleksandry Park - ul. Podłęska1,1A,3,3A - Onet Nieruchomości\nCena: 375 672 zł brutto\nCena (brutto): 375 672 zł\nInwestycja: mieszkanie znajduje się w inwestycji Aleksandry Park, w której dostępnych jest jeszcze 46 podobnych ofert.\nNowe mieszkanie o oznaczeniu M12 znajduje się na 3 piętrze, jest 1-poziomowe, a pomieszczenia mają od 260 do 280 centymetrów wysokości. W mieszkaniu znajdują się 3 pokoje, jest 1 łazienka. Dla przyszłych mieszkańców deweloper przewidział: miejsca postojowe naziemne (20 miejsc) oraz miejsca postojowe podziemne.\nCena ofertowa mieszkania wynosi 375 672 zł.\nMieszkanie znajduje się w inwestycji Aleksandry Park, w której dostępnych jest w sprzedaży jeszcze 46 podobnych nowych mieszkań.


CLOSED :: A GOOD LIFE BLOG :: CLOSED: stycznia 2013\nBananowe babeczki z masłem orzechowym.\nEtykiety: BABECZKI + MUFFINY, CIASTA, CIASTECZKA, KUCHNIA, NA SŁODKO, WYPIEKI\nCześć Wam! O tym jak bardzo lubię piec muffiny czy cupcakesy pisałem tutaj niejednokrotnie. Według mnie nie trzeba się przy nich zbytnio napracować, a potrafią być "gwiazdą" niejednego spotkania z rodziną czy ze znajomymi. Są naprawdę smaczne, a dodatki możesz dobrać jakie tylko chcesz. Słone lub słodkie - na co masz tylko ochotę!\nOstatnio padło na przepis, który zalegał w "zakładkach" już od dawien-dawna, a o którym przypomniałem sobie stojąc w markecie przy półce ze słoiczkami masła orzechowego. Jeszcze tylko do pobliskiego warzywniaka po kilka bananów, i do roboty! W niecałą godzinę miałem 12 dużych, bananowych babeczek z masłem orzechowym i lekkim, cytrynowym kremem.\nAutor: Blurb Kulturalny o 11:53 3 komentarze:\nLekkie pankejki na.....\nEtykiety: NA SŁODKO, NA ŚNIADANIE, PANCAKES\nCześć Wam! Dzisiaj wrzucam przepis na lekkie pancakes zrobione na naturalnym serku homogenizowanym znalezionym na feed-me-better.blogspot.com. Pierwsze próby wykorzystania tego przepisu były już wczoraj. Za pierwszym razem wyszło marni - nie okazałem się mistrzem smażenia placuszków. Za drugim było już bardzo dobrze, do tego stopnia że dzisiaj wstałem wcześniej niż planowałem, i nasmażyłem kolejną porcję pancakesów. I mówię Wam: nie ma to jak rozpocząć weekend tak pysznym, słodkim (i lekkim) akcentem. Polecam.\nDo przygotowania potrzebowaliśmy:\n1 łyżka otrębów (u mnie żytnich)\n1. Białko oddzielamy od żółtka, po czym białko ubijamy ze szczyptą soli na sztywną pianę.\n2. Do miski wrzucamy żółtko, serek homogenizowany i mleko. Wszystko mieszamy.\n3. Dodajemy mąkę, miód, otręby i proszek do pieczenia. Mieszamy do połączenia się składników.\n4. Na koniec dodajemy ubitą z białek pianę i delikatnie łączymy.\n5. Smażymy na zwilżoną niewielką ilością oleju rzepakowego patelni.\nZ podanych w przepisie proporcji wyszło około 10 średniej wielkości pankejksów. Można je podawać z czym ma się tylko ochotę. Z domowym dżemem, owocami, masłem orzechowym, a bardziej odważni sięgną może nawet po bitą śmietanę lub czekoladę.\nA tak przy okazji, to właśnie ten przepis zamierzam zgłosić do konkursu urodzinowego bloga feed-me-better.blogpost.com, myslicie że mam szansę?\nAutor: Blurb Kulturalny o 01:34 12 komentarzy:\nWalentynkowa sesja fotograficzna +KONKURS.\nCześć Wam! Walentynki zbliżają się wielkimi krokami, a Ty nie masz jeszcze pomysłu na prezent dla swojej ukochanej/swojego ukochanego? Chcesz być oryginalny, i zastąpić tuzin róż czymś niezwykłym. Zaskocz swoją drugą połówkę i zabierz ją/jego na walentynkowo-plenerową sesję zdjęciową dla zakochanych (i nie tylko).\nCzeka na Was miła atmosfera, profesjonalizm, a przede wszystkim dobra zabawa. A takie rzeczy to tylko w Pictures Factory! Nie zwlekaj i sięgnij po więcej szczegółów pisząc na: yhtis@interia.pl (w temacie wpisując SESJA WALENTYNKOWA) i dzwoniąc pod numer 669-665-244.\nA na każdego zainteresowanego czeka konkurs. Wystarczy kliknąć w ten KLIK lub ten KLIK link. Przejdziesz na fejsbukową stronę, i wszystko co musisz zrobić to lajknąć lub sharnąć foto, a może to właśnie Ty zgarniesz darmową sesję i staniesz w obiektywie Tomka Palacza.\nSerdecznie polecam a prace Tomka możecie podejrzeć zaglądając na oficjalną stronę i bloga :-)\nPICTURES FACTORY | TOMASZ PALACZ BLOG\nAutor: Blurb Kulturalny o 15:01 6 komentarzy:\nApetytu na Italię ciąg dalszy...\nEtykiety: HAPPY HOUR, KUCHNIA, NA KOLACJĘ, NA OBIAD, PARTY FOOD, PIZZA\nObok pizzy na razowym spodzie (która zdała egzamin na piątkę z plusem) na stole pojawiła się też ta tradycyjna, do której przepis już się tutaj znalazł. O tym czy smakowała powinni wypowiedzieć się sami "jedzący". Blacha po kilku minutach była już pusta, a to oznacza tylko jedno: smakowało. A ja nie ukrywam, że mnie to niezmiernie cieszy, i że jest to jeden z moich ulubionych przepisów na spód od pizzy.\nNa ciasto: 450g mąki; 30g świeżych drożdży; 3-4 łyżki oliwy z oliwek; 1 płaska łyżka czosnku granulowanego; 0,5 szklanki mleka; 0,5 szklanki wody; szczypta soli.\nNa sos: Mała puszka całych pomidorów lub 2 obrane pomidory; garść bazylii; zioła prowansalskie; 4 ząbki czosnku; 2-3 łyżki koncentratu pomidorowego; sól i pieprz.\nDodatki: ser, pieczarki, kiełbaska.\n1. Przygotowujemy ciasto. Mąkę przesiewamy na stolnicę lub do dużej miski.\n2. Dodajemy sól, czosnek i rozdrobnione drożdże.\n3. W dzbanku łączymy mleko i wodę.\n4. Do ciasta dolewamy oliwę z oliwek, rozcieńczone mleko i zagniatamy.\n5. Wyrabiamy przez około 15 minut.\n6. Gotowe ciasto odstawiamy w ciepłe miejsce, aż do wyrośnięcia. (+/- 1h).\n7. W tym czasie przygotowujemy sobie dodatki, którymi chcemy wypełnić pizzę.\n8. W czasie kiedy ciasto "rośnie" przygotowujemy sos. Potrzebne składniki umieszczamy w robocie kuchennym i miksujemy do uzyskania gładkiej masy.\n9. Blachę do pieczenia natłuszczamy masłem lub wykładamy papierem do pieczenia.\n10. Nastawiamy piekarnik na 220'C.\n11. Ciasto rozwałkowujemy, nakłuwamy widelcem i smarujemy sosem pomidorowym.\n12. Ciasto wykładamy naszymi ulubionymi dodatkami.\n13. Pieczemy przez około 25 minut.\nAutor: Blurb Kulturalny o 22:24 6 komentarzy:\nApetyt na Italię - część pierwsza.\nNie, nie! Wbrew pozorom, post nie będzie poświęcony książce Matthew Fort'a "Apetyt na Italię. Vespaniała podróż kulinarna". Chociaż nie będę ukrywał - kiedyś miałem ochotę tę książkę przeczytać. I na pewno to zrobię, jednak teraz mam inne "must read", i "Apetyt..." zszedł na drugi plan.\nWracając do dzisiejszego posta, to dzisiaj (w następnym poście także) będzie o pizzy, która chodziła za mną (i nie tylko za mną) już od dłuższego czasu. Wiem, że najprościej byłoby wykręcić numer do najbliższej pizzerii, złożyć zamówienie, i !viola!. Pizza w mig ląduje na stole, gary nie piętrzą się w zlewie, a i czas na robociźnie zaoszczędzony.\nNa szczęście, lubię marnować(???) czas w taki właśnie sposób i postanowiłem wypróbować znaleziony kiedyś przepis na razowy spód do pizzy. Teraz, będąc po wypróbowaniu "razowej pizzy", bo tak pozwoliłem sobie ją nazwać, żałuję, że nie miałem w lodówce więcej sera..... A na światowy dzień pizzy na pewno wrócę do tego przepisu, i wzbogacę go większą ilością dodatków!\nDzisiaj potrzebowałem tylko/aż:\nNa ciasto: 2 szklanki mąki pszennej razowej (typ 2000); 1 szklanka mąki pszennej; 3 łyżeczki suchych drożdży; 200-250 ml wody, łyżeczka soli, 4 łyżki oliwy z oliwek.\nDodatki: ser, pieczarki, kiełbaska\n1. Przygotowujemy ciasto. Wszystkie składniki: mąkę, drożdże, wodę, sól i oliwę łączymy w misce i wyrabiamy ciasto. Gotowe ciasto odkładamy w ciepłe miejsce (pod przykryciem) na około godzinę.\n2. W czasie kiedy ciasto "rośnie" przygotowujemy sos. Potrzebne składniki umieszczamy w robocie kuchennym i miksujemy do uzyskania gładkiej masy.\n3. Przygotowujemy dodatki, którymi chcemy wypełnić naszą pizzę!\n4. Blachę do pieczenia natłuszczamy masłem lub wykładamy papierem do pieczenia. Gdy nasze ciasto podwoi swoją objętość, dzielimy je na dwie części i rozwałkowujemy.\n5. Rozwałkowany spód nakłuwamy (np. widelcem) i smarujemy sosem pomidorowym.\n6. Ciasto wykładamy naszymi ulubionymi składnikami. U mnie pieczarki, kiełbaska i ser żółty.\n7. Pizzę wkładamy do rozgrzanego do 220'C piekarnika, i po około 20-25 minutach możemy zasiadać do stołu! :-)\nAutor: Blurb Kulturalny o 22:09 9 komentarzy:\nEtykiety: HAPPY HOUR, KUCHNIA, NA SŁODKO, TARTA, WYPIEKI\nCześć! Znowu za oknem pełno śniegu. Dzieciaki mają naprawdę fajną pogodę na ferie. Szkoda tylko, że część autobusowych kursów została zawieszona na te dwa tygodnie, i dostać się do domu po pracy (zwłaszcza, kiedy mam drugą zmianę) to nie lada wyczyn! Ostatnio podczas przerwy przeglądałem blogi kulinarne, i trafiłem na przepis na bardzo słodką tartę bananową. Wyglądała tak "słodko", że po powrocie nie mogłem jej nie zrobić. Jedynym minusem tego przepisu jest fakt, że tarta rzeczywiście jest bardzo słodka, co sprawia, że częstsze jej przygotowanie nie wchodzi w grę, przynajmniej dla mnie...\nKoniec gadania. Zabieramy się za przygotowywanie!\nPotrzebujemy: 250g pełnoziarnistych herbatników, 50g miękkiego masła, 4-5 bananów, 250ml śmietanki kremówki, 2 łyżeczki cukru pudru, 1 puszka masy kajmakowej (ja użyłem masę krówkowo-kakaową), cynamon (opcjonalnie)\n+ forma do tarty o średnicy 24 cm.\n1. Przygotowujemy mikser - zdecydowanie ułatwi nam zmielenie herbatników na drobne okruchy, chociaż ręcznie też jest to możliwe :-).\n2. Herbatniki mielimy, po czym dodajemy do nich masło. Łączymy do powstania ciasta.\n3. Gotowe ciasto przekładamy na formę do pieczenia tart. Dociskamy dna i zawijamy w folię.\n4. Zawinięte ciasto schładzamy w lodówce przez 3-4 godziny (jeżeli skrócimy czas schładzania, spód przy podawaniu może się kruszyć).\nMinusem tzw. ciast "na zimno" jest długi czas przygotowywania, który należy przeznaczyć na schładzanie, mrożenie, i takie tam..... Kiedy ciasto dzielnie chłodzi się w lodówce, możemy zagospodarować czas na co tylko chcemy, np. czytanie książki lub oglądanie koncertu swojego ulubionego zespołu. Plus / minus 20 minut przed wyjęciem z lodówki naszego ciasta, zabieramy się ponownie do roboty!\n5. Śmietanę kremówkę ubijamy razem z cukrem pudrem.\n6. Do średniej wielkości rondla wlewamy 3/4 wody. Zanurzamy w niej otwartą puszkę z masą kajmakową (lub tak jak w moim przypadku kakaową) i podgrzewamy.\n7. Na "ciastkowy" spód wylewamy ostudzoną masę.\n8. Banany kroimy w plasterki i układamy według uznania na masie.\n9. Na koniec wylewamy ubitą śmietanę.\n10. Przed podaniem schładzamy w lodówce i dekorujemy posypując tartę cynamonem (według uznania).\nPrzepis znaleziony na makecookingeasier.pl\nAutor: Blurb Kulturalny o 15:01 2 komentarze:\nEtykiety: CIASTKA, KUCHNIA, NA SŁODKO, PARTY FOOD, WYPIEKI\nCześć Wszystkim! Dzisiaj wrzucam przepis na kruche ciasteczka "amoniaczki". Ciastka, bez których grudzień i styczeń byłby miesiącem zmarnowanym. Ciastka, które dzięki węglanu amonu są pulchne, a po kilku dniach od upieczenia rozpływają się w ustach. A do tego są bardzo proste w wykonaniu! Ciasto po wyrobieniu z łatwością daje się rozwałkować, wyciąć, no i szybko się pieką. I mimo charakterystycznego, ostrego zapachu jaki ma amoniak, są to jedne z moich ulubionych kruchych ciasteczek.\nSkładniki które potrzebujemy:\n1/2 opakowania/butelki śmietany\n1. Amoniak rozpuszczamy w 2 łyżkach cieplej wody.\n2. Do dużej miski wsypujemy mąkę. Dodajemy resztę składników: śmietanę, margarynę, smalec, cukier, jajka i rozpuszczony amoniak.\n3. Łączymy wszystkie składniki i wyrabiamy ciasto. Jeżeli ciasto jest zbyt "twarde" dodajemy trochę śmietany, jeżeli znowu jest za rzadkie to dosypujemy mąki.\n4. Gdy już będziemy mieli gotowe ciasto, rozwałkowujemy je i foremkami do pierników wykrawamy wzorki o grubości minimum 5mm.\n5. Piekarnik rozgrzewamy do 180'C, a na natłuszczoną blachę do pieczenia wykładamy ciasteczka (można je posmarować rozbełtanym jajkiem) i pieczemy przez ok. 10 min.\nAutor: Blurb Kulturalny o 03:17 6 komentarzy:\nTarta znad Wisły.\nEtykiety: KUCHNIA, NA KOLACJĘ, NA OBIAD, TARTA\nJeszcze w starym roku odwiedziła nas Iwka, którą przywitaliśmy nie chlebem i solą, ale ogniskiem i tartą z pomidorami, bazylią i mozzarellą. Okazało się, że przygotowanie tarty z właśnie tymi dodatkami było strzałem w dziesiątkę. co prawda lekko niedosolonym strzałem w dziesiątkę, ale co tam, i tak wystarczyło kilka minut, aby pozostały tylko okruszki :-) Za to brak soli nadrobiła nadwiślańska sceneria, która towarzyszyła nam podczas wcinania tarty. Stąd też wziął się tytuł tego posta.\nPotrzebne składniki na spód do tarty: 250g mąki, 125g masła, 1 żółtko, szczypta soli, 2 łyżki wody.\nPrzygotowanie: Wszystkie składniki dokładnie zagnieść i wyrabiać, aż ciasto stanie się gładkie. Formujemy kulkę, zawijamy w folię spożywczą i odstawiamy do zamrażalnika na około 30 minut.\nPo 30 minutach schłodzonym już ciastem wylepiamy dno i boki foremki do tarty. Ciasto nakłuwamy widelcem lub wysypujemy na nie ziarna grochu, aby zbytnio nie urosło. Pieczemy w nagrzanym do 180'C piekarniku przez 15 minut.\nPotrzebne składniki na farsz do tarty: mozzarella, 6 pomidorków koktajlowych, kilka liści bazylii, 2 pieczarki (opcjonalnie), 2 jajka, 125ml śmietany 18%, szczypta soli, szczypta pieprzu.\nPrzygotowanie: Mozzarellę i pieczarki kroimy na cienkie plastry, a pomidorki koktajlowe dzielimy na pół. Jajka delikatnie ubijamy ze śmietaną (tak, aby nie doprowadzić do powstania piany). Doprawiamy solą i pieprzem (o czym ja zapomniałem :))))\nPo 15 minutach wyciągamy ciasto z piekarnika. Wysypujemy na nie mozzarellę, pieczarki i przekrojone na pół pomidorki koktajlowe na ciasto. Na nich ułożyć listki bazylii, a na koniec równomiernie wylewamy masę z jajek i śmietany i zapiekamy w 180'C przez około 30 minut.\nTartę podajemy na ciepło - nawet w warunkach polowych. :-)\nna zdjęciu: Iwka\nrysował: Slavkomir klik\nfotografował: Toffik klik\nAutor: Blurb Kulturalny o 11:10 7 komentarzy:


czarny naszyjnik sutasz - najtańsze sklepy internetowe\nWyniki 1 - 8 z 8 znalezionych dla zapytania czarny naszyjnik sutasz w sklepie Artillo\nZapraszam do mojego magicznego Świata Biżuterii Sutasz. Jest to urocza biżuteria wykonywana z sercem i pasją. Biżuteria sutasz w najpiękniejszym wydaniu. Prezentowany komplet: Naszyjnik... Pełen opis produktu 'Czarny Fuksja i Złoto - naszyjnik sutasz' »\nwewnętrzny naszyjnika ok. 40cm, szerokość głownego elementu sutasz - 9cm, wysokość w centralnym miejscu - 7cm. Na życzenie do kompletu mogę wykonać kolczyki, bransoletkę lub ozdobę do... Pełen opis produktu 'czarny hematytowy naszyjnik sutasz' »\nWięcej o czarny hematytowy naszyjnik sutasz\nWitam. Naszyjnik sutasz wykonany własnoręcznie. Naszyjnik jest od tyłu podszyty filcem i zaimpregnowany przed zabrudzeniem. Pełen opis produktu 'NASZYJNIK SUTASZ BIAŁO CZARNY' »\nWięcej o NASZYJNIK SUTASZ BIAŁO CZARNY\nWitam. Naszyjnik sutasz wykonany własnoręcznie. Naszyjnik jest od tyłu podszyty filcem i zaimpregnowany przed zabrudzeniem. Pełen opis produktu 'NASZYJNIK SUTASZ MUSZTARDOWO CZARNY' »\nWięcej o NASZYJNIK SUTASZ MUSZTARDOWO CZARNY\nPiękny i efektowny naszyjnik-kolia został wykonany ręcznie pracochłonną techniką haftu sutasz. Robi wielkie wrażenie! Użyte są szlachetne materiały: cyrkonia, kryształki, sznurki jedwabiste... Pełen opis produktu 'Naszyjnik sutasz Beżowo-złoto-czarny Onyks' »\nPiękny i efektowny naszyjnik-kolia został wykonany ręcznie pracochłonną techniką haftu sutasz. Robi wielkie wrażenie! Użyte są szlachetne materiały: cyrkonia, kryształki, sznurki jedwabiste i metalizowane wyższej wysokiej jakości, kuli z Onyksy (kamień szlachetny) o średnice 8, 6 i 4 mm. Tył wykończony filcem. Długość naszyjnika (obwód) 50 cm + 5,0 cm, zapięcie na karabińczyk w kolorze srebra. Wszystkie elementy materiałowe są dwukrotnie i obustronnie zabezpieczone specjalnym sprayem na bazie nanocząstek chroniącym przed wilgocią i zabrudzeniami. CZARNY ONYKS nazywany jest „kamieniem wewnętrznej siły”. Pogłębia poczucie kontroli nad swoim życiem, obdarza takimi cechami jak: determinacja, wytrwałość, odwaga i stanowczość. Daje siłę ludziom, którzy są narażeni na ekstremalny stres - emocjonalny i umysłowy, jest również pomocny przy podejmowaniu decyzji. Przynosi równowagę ciału i umysłowi i zapewnia moc psychiczną. Ułatwia zmianę nawyków, eliminuje negatywne myślenie a także wyostrza zmysły. Uważany jest za kamień przynoszący duchową inspirację i jasność umysłu - pomaga wyciszyć emocje i łatwiej nad nimi panować. CZARNY ONYKS to idealny kamień także dla uczniów i studentów, nauczycieli, księgowych, prawników oraz informatyków - pomaga w skupieniu uwagi na najmniejszych detalach, ułatwia analizę przyczynowo-skutkową faktów, dodaje cierpliwości i uczy samodyscypliny. Onyks symbolizuje siłę i moc - pozwoli Ci stać się Panią swojego Losu.\nWięcej o Naszyjnik sutasz Beżowo-złoto-czarny Onyks\nWitam. Naszyjnik sutasz wykonany własnoręcznie metodą haftu sutasz. Naszyjnik jest od tyłu podszyty filcem i zaimpregnowany przed zabrudzeniem. Wymiary naszyjnika... Pełen opis produktu 'NASZYJNIK SUTASZ AMARANTOWO CZARNY' »\nWitam. Naszyjnik sutasz wykonany własnoręcznie metodą haftu sutasz. Naszyjnik jest od tyłu podszyty filcem i zaimpregnowany przed zabrudzeniem. Wymiary naszyjnika szer-7,5 cm dł centralnego elementu 13,5 cm, dł całkowita 43 cm plus 6 cm łańcuszka do regulacji\nWięcej o NASZYJNIK SUTASZ AMARANTOWO CZARNY\nPiękny i efektowny naszyjnik-kolia został wykonany ręcznie pracochłonną techniką haftu sutasz. Robi wielkie wrażenie! Centrum naszyjnika stanowi szlachetny kamień Agat czarny... Pełen opis produktu 'Naszyjnik sutasz Beżowo-czarny Agat, Onyks' »\nPiękny i efektowny naszyjnik-kolia został wykonany ręcznie pracochłonną techniką haftu sutasz. Robi wielkie wrażenie! Centrum naszyjnika stanowi szlachetny kamień Agat czarny fasetowany, który posiada naturalne przebarwienie co czynni go unikatowym. Użyte są kuli z Onyksy fasetowane (kamień szlachetny) o średnice 10 i 8 mm. Tył wykończony filcem, sznurek ze skórki ekologiczną. Długość naszyjnika 50 cm + 5,0 cm, zapięcie na karabińczyk w kolorze srebra. Wszystkie elementy materiałowe są dwukrotnie i obustronnie zabezpieczone specjalnym sprayem na bazie nanocząstek chroniącym przed wilgocią i zabrudzeniami. AGAT CZARNY pomaga w opanowaniu samotności, strachu i w pokonaniu własnych wad. Ten kamień podobno stosuje się na zabezpieczenie przed pechem i na uspokojenie w okresach podwyższonego stresu. Agat czarny dodaje odwagi i wzmacnia siły przetrwania w trudnych czasach. CZARNY ONYKS nazywany jest „kamieniem wewnętrznej siły”. Pogłębia poczucie kontroli nad swoim życiem, obdarza takimi cechami jak: determinacja, wytrwałość, odwaga i stanowczość. Daje siłę ludziom, którzy są narażeni na ekstremalny stres - emocjonalny i umysłowy, jest również pomocny przy podejmowaniu decyzji. Przynosi równowagę ciału i umysłowi i zapewnia moc psychiczną. Ułatwia zmianę nawyków, eliminuje negatywne myślenie a także wyostrza zmysły. Uważany jest za kamień przynoszący duchową inspirację i jasność umysłu - pomaga wyciszyć emocje i łatwiej nad nimi panować. CZARNY ONYKS to idealny kamień także dla uczniów i studentów, nauczycieli, księgowych, prawników oraz informatyków - pomaga w skupieniu uwagi na najmniejszych detalach, ułatwia analizę przyczynowo-skutkową faktów, dodaje cierpliwości i uczy samodyscypliny. Onyks symbolizuje siłę i moc - pozwoli Ci stać się Panią swojego Losu.\nWięcej o Naszyjnik sutasz Beżowo-czarny Agat, Onyks\nczarny naszyjnik - ofert: 276\nczarny sutasz - ofert: 138


Wieża Eiffla - kilka ciekawych informacji na jej temat - Paryskie spacery\n14 marca 201814 marca 2018By adpola4 komentarzy2 polubień\nWieża Eiffla to bez wątpienia najbardziej rozpoznawalny symbol Paryża. Ale czy na pewno wszystko już o niej wiecie?\nOto kilka niezwykłych informacji na temat Wieży Eiffla!\n1. Budowa Wieży Eiffla\nrozpoczęła się 1 lipca 1887 roku, a zakończyła 31 marca 1889 roku wystawną imprezą inauguracyjną po 21 miesiącach pracy. 50 inżynierów i prawie 300 robotników uczestniczyło w budowie, aby wznieść Żelazną Damę, która miała zostać później zdemontowana. Na szczęście tak się nie stało i dziś jest jednym z symboli Francji.W 1889 r., pierwszymi oficjalnymi gośćmi wieży Eiffla byli angielska rodzina królewska i Buffalo Bill. Wszyscy podpisali księgę gości dla Gustave Eiffel’a.\nJeszcze przed końcem budowy wieża Eiffla stała się obiektem ostrej krytyki. Swoje oburzenie wyrażali sami Paryżanie ale przede wszystkim ówczesna „elita” (Charles Garnier, Emile Zola, Guy de Maupassant). Wieża, którą niektórzy opisali jako „wielką żyrafę „, stala się największym francuskim znakiem rozpoznawczym.\n2. Rozmiary Wieży Eiffla\nStalowa rama Wieży wieży 7 300 ton, a całkowita waga 10 100 ton.Na wieży Eiffla znajduje się odpowiednik 16 ton farby, wieża została przemalowana już 18 razy.\nZ wysokością 324 metrów Wieża Eiffla pozostaje do dziś najwyższym francuskim budynkiem.\nPodczas burzy w 1999 roku (jednej z najbardziej gwałtownych w XX wieku) szczyt wieży przesunął się zaledwie o 20 cm.\nW okresie zimowym wieża Eiffla kurczy się od 4 do 8 cm. Gdy temperatura wzrasta, powraca do pierwotnego rozmiaru. Podczas upałów ekspansja metalu przesuwa pomnik, rekord nachylenia to 18 cm w 1976 roku.\nPrzed swoim aktualnym brązowym kolorem , Wieża Eiffla była najpierw pomalowana na czerwono, potem na żółto, potem na niebiesko …\n3. Wartość Wieży Eiffla\nIzba Handlowa w Monza we Włoszech oszacowała w 2012 roku wartość Wieży Eiffla na 434 miliardów euro.\n4. Historia Wieży Eiffla\nPierwotnie latarnia na wieży została umieszczona w małym wagonie kolejowym, który okrążał szczyt, aby oświetlić Paryż. Dopiero w 2000 roku urządzenie zostało zmienione: 4 stałe projektory, z których każdy znajduje się po jednej stronie budynku.\nOd 1925 r. Do 1934 r. widniał na Wiezy napis: Citroën, który zaoferował sobie taka właśnie reklamę, pisząc swoją nazwę na wieży Eiffla w postaci świetlnych liter (250 000 żarówek i 600 km kabli elektrycznych).\nFranz Reichelt, zmarł w wieku 33 lat 4 lutego 1912 r., Skacząc z pierwszego piętra wieży Eiffla, aby przetestować swój wynalazek, kombinezon spadochronowy.\nNa najwyższym piętrze znajduje się dawne mieszkanie Gustave Eiffel. Dziś możemy odkryć woskowe posągi Gustave’a Eiffela i Thomasa Edisona w pełnej dyskusji. Można jednak się założyć, że twórca Wiezy Eiffla nigdy tam nie mieszkał. Te pomieszczenia były używane jako stacja meteorologiczna, a następnie jako laboratorium do pierwszych testów TSF.\n5. Wieża Eiffla teraz…\nOświetlenie wieży Eiffla wymaga około 20 000 żarówek, chociaż rzadko wszystkie świecą w tym samym czasie.\nZ 7 milionami odwiedzających rocznie, Wieża Eiffla jest najczęściej zwiedzana płatną wieżą na świecie. Trzy najczęściej odwiedzane miejsca we Francji przed Wieżą Eiffla to Disneyland, Notre-Dame de Paris i Le Louvre!\nDokładna liczba replik wieży Eiffla nie jest dokładnie oszacowana, ale istnieje około trzydziestu wzorowanych przez nią inspiracji. Aby je zobaczyć, trzeba jechać do Las Vegas, Chin, Kanady … Wieża Eiffla jest na całym świecie!\nKażdego dnia w restauracji „Le Jules Verne” dochodzi średnio dwa razy do oświadczyn.\nCzy wiedzieliście, że rozpowszechnianie zdjęć podświetlonej Wieży Eiffla jest zabronione? . Rzeczywiście, iluminacje są dziełem chronionym przez prawa autorskie.\npoprzedni postParyskie wystawy na wiosnę 2018\nnastępny postParyskie Pola Elizejskie czyli Najpiękniejsza aleja Paryża\nJak dla mnie Paryż nie byłby tym samym miastem bez wieży. Toż to najlepszy punkt widokowy w mieście! Byłam dwa razy i chętnie wrócę trzeci raz\nKiedy byłam na wieży, to jedną z rzeczy, która mnie zaskoczyła, był sam widok. A raczej to, że Paryż ma naprawdę zachowany ogromny ład architektoniczny.\nPamiętam, że kiedyś natrafiłam na takie stare zdjęcie z wielkim napisem Citroen na Wieży Eiffla i bardzo mi się ono spodobało. Wiele osób uważa Wieżę Eiffla za kiczowaty symbol Paryża, ale na mnie robi ona za każdym razem ogromne wrażenie.\nKinga, ja mam podobnie. Wieza Eiffla zawsze robi na mnie wrażenie bo jest nie tylko symbolem ale jest po prostu piękna według mnie 😉


Burmistrz Londynu: wkład Polaków w rozwój miasta jest ogromny - WP Wiadomości\nBurmistrz Londynu: wkład Polaków w rozwój miasta jest ogromny\nPolscy imigranci wnoszą ogromny wkład w rozwój Londynu - podkreśla w wywiadzie burmistrz brytyjskiej stolicy Boris Johnson. Chwali Polskę za transformację gospodarczą i przekonuje, że Brytyjczycy powinni bardziej doceniać rolę Polaków w historii Wielkiej Brytanii.\nOdwiedził pan Polskę, by wziąć udział w uroczystościach związanych z 70. rocznicą wybuchu Powstania Warszawskiego. Ale to nie pierwsza pana wizyta w stolicy Polski. Jakie zmiany najbardziej pana uderzają?\nBoris Johnson: - Przyjechałem tu po raz pierwszy zaraz po upadku komunizmu, gdy w Berlinie padał mur. I nie było mnie tu od tamtej pory. Zmiany, jakie zaszły w tym czasie są niezwykłe. Nigdy w życiu nie spodziewałbym się, że w Warszawie będę mógł znaleźć Tesco albo że język polski będzie tak rozpowszechniony na ulicach Londynu. Uważam, że przenikanie się dwóch ekonomii jest wspaniałe. Nie śniłbym nawet o tym 20, 25 lat temu.\nWy Polacy jesteście rozważni, nie dołączyliście do strefy euro. Dobry ruch! Powinniście dołączyć do funta (śmiech). Złotówka i funt powinny ustanowić wspólną walutę, to oczywiste - to następny krok w naszych relacjach. Polska ekonomia zawstydziła całą strefę euro, notujecie stały wzrost. Zmiana, jaka dokonała się w Polsce od mojej ostatniej wizyty jest wprost oszałamiająca.\nPolskę i Wielką Brytanie łączy nie tylko ekonomia, ale też historia. Czy londyńczycy mają świadomość tego, co działo się w Polsce podczas II wojny światowej? Czy wiedzą o Powstaniu Warszawskim?\n- Wiedzą za mało na temat Powstania Warszawskiego; nie wiedzą też wystarczająco wiele o zasługach polskiego lotnictwa w II wojnie światowej. Gdybym dziś wyszedł na ulice Londynu i zapytał kogoś czy wie, że jeden na siedem z samolotów wroga, zestrzelonych podczas bitwy o Wielką Brytanię, został trafiony przez polskiego pilota, raczej by o tym nie wiedział.\nW Warszawie od lat toczy się dyskusja o tym, czy warto odbudowywać historyczne budynki, zburzone w czasie wojny. Zwolennicy podkreślają estetyczną wartość budowli, przeciwnicy wskazują, że byłyby to jedynie atrapy. Londyn także ucierpiał podczas bombardowań. Jak rozwiązano ten problem w stolicy Anglii?\n- To niekończąca się walka między upamiętnianiem a potrzebą patrzenia w przyszłość. Nie mogę wypowiadać się w imieniu Warszawy, decyzje muszą podejmować mieszkańcy. Są oczywiście miejsca, które warto szczególnie chronić, jak Grób Nieznanego Żołnierza, który odwiedziłem. Powiedziano mi, że historyczny pałac, którego jest on częścią został zniszczony w trakcie wojny. To bardzo silne świadectwo historii, jedno z ważniejszych miejsc w dzisiejszej Warszawie. Choć oczywiście nie każdy obiekt jest taki, na każdy trzeba patrzeć inaczej.\nWszelkie decyzje powinni podejmować warszawiacy. Podczas bombardowań zniszczono część Londynu, m.in. Pałac Westminsterski czy Izbę Gmin, zbombardowano pokój, w którym pracował Churchill, wszystko było zniszczone. Od razu zdecydowaliśmy, że trzeba wszystko odbudować dokładnie tak, jak było. Nie wiem, czy da się to zrobić po 70 latach. To będzie decyzja Warszawy.\nLondyn to największe skupisko Polaków w Europie, poza Polską. Jak ocenia pan ich rolę w życiu brytyjskiej stolicy? Padają zarzuty, że wykorzystują brytyjski system świadczeń socjalnych. Czy Polacy więcej biorą czy dają Londynowi?\n- Wkład Polaków w rozwój Londynu jest ogromy. Istnieje oczywiście kwestia związana z zasiłkami rodzinnymi, ale ta sprawa dotyczy wszystkich imigrantów, którzy korzystają z tych dodatków, a mają dzieci w innym (niż Wielka Brytania) kraju Unii Europejskiej. Jednak rozwiązanie tego problemu to zadanie dla rządu brytyjskiego, nie dla mnie.\nTo, co ja mogę zrobić, to zabezpieczać interes Londynu jako miasta. I myślę, że jeśli przyjrzymy się historii Londynu w ostatnich 20, 30 latach, to trzeba powiedzieć, że polski wkład jest olbrzymi, absolutnie, we wszystkich obszarach. I sądzę, że Brytyjczycy to generalnie akceptują.\nChyba jednak nie wszyscy. Premier David Cameron pod naciskiem opinii publicznej zdecydował się na ograniczenie przywilejów socjalnych dla imigrantów...\n- Mieliśmy okres wielkiej emigracji z Polski do Anglii. W Londynie mieszka około 200 tysięcy Polaków, a w całej Wielkiej Brytanii około 600 tysięcy - oczywiście w związku z tym muszą pojawić się pewne problemy, jak choćby właśnie kwestia zasiłku rodzinnego. Politycy muszą jednak wytłumaczyć ludziom, że imigracja ludzi utalentowanych, to dobra rzecz dla brytyjskiej ekonomii.\nTo, czego Brytyjczycy nie chcą, to emigrantów, którzy przyjeżdżają do Londynu, żeby wyciągać z niego pieniądze albo ulgi. Nikomu by się coś takiego nie podobało. Cieszymy się natomiast, gdy ludzie się u nas rozwijają, pobierają i wiodą szczęśliwe życie. Popieramy ten proces.


Schody ruchome na dworcu w Katowicach nie działają. Zepsuł się też ruchomy chodnik i windy | Dziennik Zachodni\nSchody ruchome na…\nRedakcja 4 marca 2019, 10:30\nSchody ruchome na dworcu w Katowicach nie działają. O niedogodnościach przekonują się kolejne osoby, które korzystac muszą z połączenia pomiędzy parkingiem, dworcem autobusowym a podstawowym poziomem dworca kolejowego PKP w Katowicach. Nie działają też obie windy oraz "ruchomy" chodnik w hali głównej dworca. Katarzyna Pachelska\nSchody ruchome na dworcu w Katowicach nie działają. O niedogodnościach przekonują się kolejne osoby, które korzystać muszą z połączenia pomiędzy parkingiem, dworcem autobusowym a podstawowym poziomem dworca kolejowego PKP w Katowicach.\nOd jakiegoś czasu (ale krótszego niż słynne nieruchome ruchome schody) nie działa też ruchomy chodnik w hali głównej dworca, którym można się dostać z hali do przejścia wiodącego na perony. Od kilku dni działała tylko jedna winda, przewożąca ludzi z podziemnego dworca autobusowego (poziom -1) na dworzec PKP (poziom 0) albo na podziemny parking pod dworcem i Galerią Katowicką (poziom -2 lub -3).\nDworzec w Katowicach: windy nie działają\nDziś, czyli w sobotę 2 marca 2019 r. nie działały już obie windy, co znacząco utrudnia poruszanie się po dworcach: autobusowym i PKP osobom starszym, niepełnosprawnym czy rodzicom z wózkami dziecięcymi.\nOwszem, z dworca autobusowego można przejść do Galerii Katowickiej, i tam skorzystać z wind Galerii - jeśli ktoś wie, gdzie takowe są, ale to skandal, że w budynku użyteczności publicznej, wybudowanym niedawno, wszystko się po kolei psuje, i nie ma widoków na poprawę. W dodatku w Katowicach trwają finały olbrzymiej imprezy Intel Extreme Masters, więc w mieście pełno jest przyjezdnych, którzy korzystają z autobusów i pociągów.\nGdy schody się zepsuły, wydawało się, że remont będzie szybki. Teraz niestety okazuje się, że to nie takie proste, a dodatkowo bardzo kosztowne. Zarządca dworca kolejowego w Katowicach mimo zorganizowania dwóch przetargów nie jest w stanie wybrać firmy, która uruchomiłaby zepsute schody.\nKrótka historia schodów ruchomych w Katowicach\nSchody ruchome na dworcu w Katowicach działały zaraz po otwarciu dworca w 2013, ale jak tylko minęła gwarancja, zaczęły się psuć, a PKP nie potrafiły ich naprawić. Potem zaś nie były w stanie znaleźć firmy, która je naprawi. Awarię tłumaczono tym, że... ze schodów korzysta zbyt wiele osób i są przeciążone.\nW 2018 były dwa przetargi i negocjacje. W styczniu 2019 otwarto oferty w negocjacjach, do 19 lutego wciąż nie było wyniku, którą firmę i czy w ogóle PKP wybierze. Jedna oferta opiewała na milion, a druga na dwa. Tę tańszą złożyła firma Otis, która dostarczyła schody, które obecnie nie działają. Ale ich produkcji są też schody ruchome w Galerii Katowickiej, które działają bez awarii. Prawdopodobnie rzecz w tym, że tamte schody wciąż serwisuje Otis.\nKmicic 02.03.2019 20:41:29\nW czasach PRL-U to nie do pomyślenia by schody ruchome stały tak długo były nie ruchome, lub co koleiwk było posute tak długo. Poleciały by głowy ze stanowisk na bank.\nKmicic 02.03.2019 20:36:28\nMarsylia 02.03.2019 20:28:53\nW takim wypadku pytanie, czy władza Prezydenta miasta Katowice i jego zastępców, wychodzi po za ich gabinety, bo chyba nawet sekretariatu nie sięga.\nkomarek 02.03.2019 20:16:18\njak to nic nie działa? Przecież centrum handlowe pracuje pełną parą!!\nkatowiczanin od pokoleń 02.03.2019 20:05:06\nOk!, ktoś powie to nie działka miasta, ale Prezydent miasta Katowic i jego czterech v-ce prezydentów za coś pobierają co miesiąc SZMAL i to niemaly, więc przynajmniej mogliby zainteresować się, stymulować itp. Pytanie kiedy "ONI" byli na dworcu ostatni raz?. A radni co?, też NIC!. Katowice po zimie BRUDNE!, przy okazji dworca, przystanek z którego odjeżdża np.297, pasażerowie czekający na autobus widzą SIWO -CZARNĄ, BRUDNĄ ŚCIANĘ. Czy tej ściany nie można pomalować?!.\nWitek Boikot 02.03.2019 19:15:47\nMiasto w żaden sposób nie odpowiada za stan techniczny dworca bo nie jest jego właścicielem\nAcik 02.03.2019 18:58:51\nA czy wykonawca nie udzielił gwarancji na swoją usługę czy tylko kasę wziol??\nPsikuta 02.03.2019 17:53:23\nAle premie dla szefostwa poszły po otwarciu. Teraz ze świeczką szukać winnych.\nkato 02.03.2019 17:28:17\nStary dworzec wyburzono, bo nie działały schody ruchome i był obsikany. W nowym dworcu też nie działają schody ruchome, a w klatce schodowej jest zawsze nalane i śmierdzi jak w szalecie. Wniosek: będzie trzeba niedługo nowy dworzec wyburzyć.\nReden 02.03.2019 17:04:53\nFrancik Posypa 02.03.2019 16:06:59\nJak ino zrobiom malopolcko - sloncko gubernia, to wszyjstko zacznie dzialac, W ...Sosnofcu!\nNoJa 02.03.2019 15:46:11\nWedług jakiego kalendarza autor twierdzi że to krótka historia??? Księżycowego??? Grunt że miasto ma nową galerię- a po co ruchome schody czy windy? Ruch to zdrowie- podobno :( A mnie wstyd odprowadzać znajomych na dworzec- wstyd jak choroba Panie!!!


Niedaleko Drawska Pomorskiego stoi spichlerz zaprojektowany przez Waltera Gropiusa - Bryła - polska architektura\nWG 06-07-2020 07:34\nWalter Gropius - Drawsko Pomorskie\nMajątek Jankowo (niem. Janikow) na początku XX w. należał do Ericha Gropiusa. Częstym gościem Ericha był Walter Gropius, jego bratanek, w 1903 r. student Uniwersytetu Technicznego w Monachium (Technischen Hochschule München), w 1904 r. praktykant w berlińskim biurze projektowym „Solf und Wichards”, a od 1905 r. słuchacz Technicznej Szkoły Wyższej w Charlottenburgu (żadnej szkoły nie skończył). I właśnie w Jankowie powstało kilka budynków zaprojektowanych przez 21-letniego Waltera Gropiusa, późniejszego wybitnego architekta, pioniera modernizmu, twórcy Bauhausu - pierwszej na świecie uczelni artystycznej kształcącej w dziedzinie wzornictwa przemysłowego.\nPierwsze prace Waltera Gropiusa utrzymane były w tzw. stylu ojczyźnianym – Heimatstil, charakteryzującym się wykorzystaniem lokalnych, pomorskich tradycji architektonicznych, czyli np. szachulec i spadziste dachy, ale też użyciem nowoczesnych rozwiązań architektoniczno-funkcjonalnych.\nWalter Gropius - spichlerz\nSpichlerz w Jankowie powstał 1906 r. Jest budynkiem unikatowym, przetrwał bowiem w stanie niezmienionym. Budynek ma rozczłonkowaną bryłę, zbudowaną na planie trzech przenikających się prostokątów, z ryzalitem i parterowym aneksem. Jest podpiwniczony i nakryty wysokimi dachami dwu- i czterospadowymi z lukarnami. Pokrycie dachów to współczesna dachówka karpiówka, ułożona „w koronkę”. Wyróżniającym się członem budynku jest pięciokondygnacyjna wieża.\nSpichlerz był budynkiem wielofunkcyjnym. Główna bryła - dwukondygnacyjna z dwupoziomowym poddaszem, to właściwy spichlerz. Wieża z nadwieszoną kondygnacją poddasza, była klatką schodową i wieżą ciśnień. Na jej ścianie frontowej na przedostatniej kondygnacji zamontowany był zegar o średnicy cyferblatu 95 cm – pozostała po nim tylko metalowa tarcza. W części parterowej budynku, z szerokim wjazdem frontowym, mieściła się maszynownia i czyszczarnia.\nBudynek powstał z szarej, wapienno-piaskowej (silikatowej) cegły, nietynkowanej. Szczyty wieży i ryzalitu mają konstrukcję ryglową. Elewacje poszczególnych części budynku są dzielone pilastrami i przyporami. Na elewacji frontowej uwidoczniony jest drewniany szkielet górnych kondygnacji wieży i ryzalitu.\nPo 1945 r. spichlerz był użytkowany przez miejscowy PGR - do lat 60. XX w. w budynku magazynowano nawozy sztuczne. Opuszczony przez PGR w 1975 r., nieremontowany popadł w ruinę. W 1977 r. spichlerz i park wpisane zostały do rejestru zabytków. W 2004 r. spichlerz został przejęty przez gminę Drawsko Pomorskie i zabezpieczony przed dalszą dewastacją. Wzmocniono ściany i wymieniono dach, pokrywając go dachówką karpiówką.\nWalter Groupius zaprojektował w Jankowie jeszcze kilka budynków, m.in. kuźnię i pralnię. Spichlerz jest jedynym obiektem z historycznej folwarcznej zabudowy, który ocalał. Pralnia zniknęła w latach 50. XX w., kuźnia, wcześniej przebudowywana, została rozebrana w 2011 r. Nie ma też dworu stryja, Ericha Gropiusa.\nGropius tworzył na Pomorzu do wybuchu I wojny światowej. Do dziś stoi w regionie kilka obiektów według jego projektów, m.in. willa w Drawsku Pomorskim, znana jako Villa Metzler, i budynek fabryki słodu dla rodziny Kleffel w Gudowie. Jednym z ostatnich pomorskich projektów Waltera Gropiusa i współpracującego z nim Adolfa Meyera był istniejący do dziś spichlerz zbożowy w Mirosławcu (dziś skład przemysłowo-budowlany).


Zaorać przed zimą | Porady ekspertów | nawozy.eu\nZaorać przed zimą\n2013-10-28 1729 wyświetleń\nOrkę przedzimową należy przeprowadzić przy optymalnej wilgotności gleby (Fot. A. Artyszak).\nPiękna pogoda sprzyja wykonywaniu prac polowych. Wszystkie pola nie obsiane przed zimą oraz nie poddane mulczowaniu powinny być zaorane przed zimą. Ważne jest, aby orkę przedzimową (zięblę) wykonać przy właściwej wilgotności gleby. Szczególnie szkodliwa jest orka przeprowadzana przy zbyt dużej wilgotności. W takich warunkach gleba się maże i niszczona jest jej struktura. W przeszłości zalecano, aby po orce przedzimowej skiby były maksymalnie wysztorcowane, co sprzyjało zatrzymywaniu śniegu. Obecnie jednak podejście do tego zagadnienia się zmieniło. Rola po orce powinna być wyrównana, aby pole wiosną równomiernie i szybko obsychało. Jest to szczególnie istotne przy siewie punktowym, na przykład buraków cukrowych. Część rolników dodatkowo wyrównuje jeszcze rolę przed zimą za pomocą agregatów uprawowych. Mimo że orka przedzimowa powinna być głęboka, to nie może wydobywać na wierzch roli martwicy (gleba pozbawiona życia mikrobiologicznego). Dlatego trzeba uwzględnić miąższość warstwy ornej na danym polu.\norka zaorać przed zimą zima\nChemiczna regulacja zachwaszczenia w soi\nW uprawie soi największym problemem jest ochrona plantacji przed zachwaszczeniem. Soja w początkowym okresie wegetacji rośnie bardzo wolno, szerokie międzyrzędzia sprzyjają kiełkowaniu chwastów, przez co plantacja łatwo ulega zachwaszczeniu.\nJak radzić sobie z suszą?\nKolejny suchy rok na polach wymusza na nas pewne zasady postępowania. Co zrobić i jak postępować, aby choć trochę ograniczyć straty wywołane brakiem wody w glebie…?\nCeny skupu nasion fasoli zniechęcają rolników do jej uprawy\nW tym rolnicy uprawiający fasolę na suche nasiona w południowo-wschodniej części Zamojszczyzny nie mają powodów do zadowolenia.\nŚwiatowa produkcja bawełny będzie niższa\nPrognozuje się, że światowa produkcja bawełny w sezonie 2020/2021 wyniesie 113 mln bel, czyli 7,4 procent mniej niż w poprzednim sezonie.\nRozstrzygnięcie konkursu Grupa Najlepszych Składników\nUkraina 7-krotnie zwiększyła import mango\nMango to jeden z najpopularniejszych owoców w Azji i zdecydowanie jeden z najsmaczniejszych. Z roku na rok staje się coraz bardziej popularny na Ukrainie.


» Pokrywka do pojemników termoizolacyjnych EPP 180 czerwona | EPP3253LID365\nKod produktu: EPP3253LID365\nPokrywka do pojemnika EPP180 czerwona\nDzięki zastosowaniu czerwonej pokrywy do pojemnika EPP180, mogą Państwo w łatwy sposób rozróżnić zawartość dwóch pojemników już na pierwszy rzut oka - czerwona pokrywa rzuca się w oczy i łatwo rozdzielić ją od standardowej, czarnej pokrywy.\nDodatkowo, może być używana jako zastępcza pokrywa w przypadku mechanicznego uszkodzenia, np. złamania pokrywy oryginalnej.\n*Zdjęcie nr 3 pokazuje pokrywkę na pojemniku EPP180. Przedmiotem sprzedawanym jest sama pokrywa.


Praca Belgia - Oferty pracy za granicą Grodzisk Wielkopolski Anonse Gazeta\nJestes w: > Anonse Gazeta / Wielkopolskie / Grodzisk Wielkopolski / Praca za granicą / Belgia - Oferty Pracy\nKategoria Praca za granicą: Belgia - Oferty Pracy - zawiera najnowsze oferty pracy dla opiekunek, pracowników fizycznych oraz powiązane z pracą na budowie jako budowlaniec, elektryk, spawacz, monter, hydraulik. Pozostałe ofert pracy można znaleźć w zawodach tj. kierowca c e, mechanik samochodowy, lakiernik, blacharz, operator wózka widłowego, magazynier. Szeroki wybór ofert również dostępny jest dla opiekunka do osób starszych lub jako pomoc domowa, sprzątaczka oraz jako niania do dzieci. Tutaj pracodawcy z Polski oraz z Belgii\tzamieszczają oferty pracy, są to ogłoszenia prywatne jak również dodawane przez firmy oraz agencje rekrutacyjne z Grodzisk Wielkopolski. Każdego roku pracodawcy z Belgii\tpotrzebują nowych pracowników do pracy stałej, tymczasowej oraz sezonowej do pracy za granicą. Juz wczesną wiosną zatrudnienie można znaleźć w rolnictwie oraz ogrodnictwie. Często poszukiwani są pracownicy bez doświadczenia oraz bez znajomości języka do bardzo popularnej pracy sezonowej w Belgii\t. Najwcześniej zatrudnienie w rolnictwie można znaleźć w Niemczech u naszych zachodnich sąsiadów na zbieraniu szparagów, truskawek oraz w późniejszym terminie ogórków. Popularnym kierunkiem wyjazdu są Niemcy, Holandia, Francja, Finlandia oraz Anglia.\nJeżeli szukasz pracy a może nowego pracownika? W prosty i szybki sposób możesz umieścisz ogłoszenie i znaleźć nowa pracę w Belgii\talbo zyskać nowego członka swojej firmy. W naszym serwisie masz możliwość szybko dotrzeć do lokalnej społeczności z Grodzisk Wielkopolski. Szukający pracy mogą zamieścić darmowe ogłoszenia w dziale szukam pracy w kategorii Praca za granicą. Napisz, jaka praca Cię interesuje oraz jakie posiadasz kompetencje. Nasze ogłoszenia są całkowicie darmowe. W pozostałych kategoriach znajdziesz anonse oddam za darmo, ogłoszenia nieruchomości, używane samochody, usługi oraz firmy budowlane. Zapraszamy do skorzystania z lokalnego serwisu ogłoszeniowego w Grodzisk Wielkopolski i zamieszczania bezpłatnych ogłoszeń w kategorii Praca za granicą oraz w wielu innych podkategoriach np. Belgia - Oferty Pracy! Nie czekaj i już teraz dodaj darmowe ogłoszenie do najbardziej skutecznego lokalnego serwisu ogłoszeniowego.