Warszawa56 · miasto2\nTak jak nie wolno śmiecić w miejscach publicznych, tak też nie powinno być wolno zaśmiecać tej przestrzeni hałasem. To po pierwsze. Gdy ktoś wyleje nieczystości na ulicę, to dostanie mandat. Gdy zagłusza wszystkich łomotem głośników, to nic mu nie grozi.\nWolności każdego człowieka kończą się tam, gdzie zaczynają wolności innych. Prawo do „hałasowania” każdego człowieka kończy się tam, gdzie zaczyna cisza kogoś innego. Każdy ma swobodę robić w swoim mieszkaniu co chce (prawie) ale tak, by nie zakłócać spokoju innych. Zatem ta wolność „w swoim domku” kończy się na tego domku ścianach. W prasie co rusz pojawiają się ogłoszenia o badaniach słuchu, bo jest z tym coraz gorzej - i to u młodych ludzi. Podobno aż 1/3 populacji ma problemy. A przecież udowodniono, że hałas jest tak samo szkodliwy, jak walenie pałką po głowie. Na ostatnim Pikniku Naukowym był namiot z tytułem „podzielmy się kilometrami”. Tłumek podskakiwał w „rytm” łoskotu zagłuszającego wszystko. Może prowadzący ten spektakl był już głuchy. Ale na pewno był prymitywem. Gdyby natężenie dźwięku było o połowę mniejsze nadal byłoby przy czym skakać. Każdej imprezie towarzyszy jednak łoskot głośników.\nInny przykład – niedziela, 23 czerwca, godzina 12:00, koncert Chopinowski w Łazienkach Królewskich. Z dołu, od lewej strony patrząc, od bramy w kierunku pomnika dochodzi łoskot pop-muzyki. Komentarz zbyteczny. W tę samą niedzielę, Krakowskie Przedmieście w Warszawie, pokaz mody, długi wybieg dla modelek, u szczytu głośniki aż dygoczą od łomotu na full.\nMożna by rzec – w tym kraju nikt już nie potrafi bawić się nie dewastując łomotem przestrzeni.\nPrzepis mówiący o ciszy nocnej pomiędzy 22:00 a 6:00 rano jest rzeczywiście absurdalny. To jest przepis koszarowy. Ani straż miejska, jak w średniowieczu, nie chodzi wieczorami po ulicach każąc mieszczanom gasić światła, ani też rano trębacze nie trąbią pobudki. Czasami jeszcze dzwony kościelne budzą rano wiernych i wzywają na modlitwy. Ale i na to są też skargi. Tym bardziej, że przepis o ciszy nocnej 22:00-6:00 jest traktowany przez niektórych za przyzwolenie na to, by w godzinach 6:00-22:00 swobodnie demolować otoczenie hałasem. I zdarza się, że ktoś zaczyna np. fedrować ściany wiertarką udarową, 5 minut przed 22, bo wszak ma jeszcze 5 minut. Albo od 6 rano.\nZatem ustalmy za fundamentalne i niezbywalne prawo każdego do ciszy. Cisza, a właściwie zakaz jej naruszania bez istotnej potrzeby wynikającej z normalnego życia miasta, powinna obowiązywać zawsze. A bezwzględna cisza od 20:00 do 8:00 rano. Godziny dozwolone na głośne prace, np. remont, powinny być ustalone w umowie społecznej mieszkańców danego siedliska. Aktywność ludzka jest bardzo różnorodna, wielu pracuje w nocy, a w dzień wypoczywa, ma pracę zmianową, chce wieczorami posłuchać muzyki według własnego uznania, itd. I to trzeba bezwzględnie uszanować. A dzisiejsza regulacja jest dla nich krzywdząca. Jeszcze stosunkowo niedawno, przy trzepakach w osiedlach był zakaz trzepania przez godzinę-dwie około 11 rano i bodajże koło 15, bo to był czas, kiedy małe dzieci zwykle śpią! Toczy się walka o prawa do odmienności. Szanujmy prawa tych, co czuwają w nocy a śpią w dzień.\nW kinach, w małych salkach, na które podzielono dawne wielkie sale, natężenie hałasu (bo nie muzyki) w czasie reklam przed filmem jest wręcz zabójcze. Czy obsługują te sale głusi, czy aż tak prymitywni, że sądzą, że im większy hałas, tym skuteczniejsza reklama? Kiedyś w salach takich kin jak Relaks czy Moskwa w Warszawie wchodzących witała dyskretna cicha muzyka. Kiedyś… To samo było w kawiarniach. Dzisiaj w niejednej trudno rozmawiać, nie słyszy się osób siedzących przy tym samym stoliku.\nOrganizatorzy imprez odbywających się na tzw. świeżym powietrzu chwalą się tysiącami kilowatów mocy dźwiękowej. A każda zapowiedź kolejnego utworu kończy się wrzaskiem zapowiadającego. Bez wrzasku i ogłuszania słuchaczy nie ma imprezy. Jak impreza odbywa się w zamkniętej przestrzeni, np. na stadionach sportowych – to oczywiście nie ma problemu – są tam ci, którzy chcą tego słuchać..\nZapewne nie powodowałby większych protestów mieszkańców normalny gwar kawiarnianych ogródków, nawet usytuowany pod ich oknami. Ale gwar normalnych rozmów a nie ryk głośników wystawionych na ulicę czy wrzaski pijanych biesiadników. I powinna być pewność natychmiastowej interwencji policji czy straży miejskiej, gdy dochodzi do zwyczajnego już w naszym kraju wycia pijanej tłuszczy, używającej do tego rynsztokowych wyrazów. Społeczeństwo tak schamiało, że normą już jest głośne i publiczne używanie tzw. „wyrazów” i to w zwracaniu się do kobiet i w ich towarzystwie, a także przez nie. W tej materii zwycięstwo feministek jest pełne – mamy powszechne równouprawnienie dla obu płci do używania plugawego języka. Zatem, tak jak kluby piłkarskie odpowiadają za swoich kibiców, tak właściciele tych lokali powinni odpowiadać za przebywające tam towarzystwo.\nW Gazecie Wyborczej red. Agnieszka Kubik w artykule „Nocne życie na pustym śródmiejskim placu” przytacza wypowiedź osoby działającej w Radzie Osiedla Centrum: Można sobie wyobrazić, że muzyka jest do godz. 23, a potem wzmacniacze są już wyłączone i ludzie rozmawiają przy cichszej muzyce, a nie łomocie, który odbija się od ściany Jak można rozmawiać w lokalu, w który „łomot odbija się od ścian” i jak można łomot nazywać muzyką, to zapewne wie tylko ta Pani. Łomot nie jest muzyką. I dlaczego do 23 mam być dozwolone łomotanie w przestrzeni publicznej. Dlaczego do 23 mieszkańcy tej ulicy, placu mają być narażeni na cudze łomotanie. To przecież jest chore.\nŻycie miasta jest wystarczająco głośne, by nie dodawać dodatkowych hałasów. Wszelkie wystawianie głośników w oknach, czy to w mieszkaniach prywatnych czy lokalach w celu zwabianie klientów do lokali, powinno być zabronione prawem pod karą grzywny. Nie wolno śmiecić w mieście także „łomotem”!\nWiele miast na świecie ma swoje dzielnice uciech, w których jest głośniej i to przez większą część nocy. Z tym że np. w Londynie w Soho nie słyszałem ryczących głośników ani wrzasków pijanych rozrywkowiczów. Może grzywny są zbyt dotkliwe. i może dlatego Brytyjczycy tak chętnie odwiedzają Kraków, gdzie czują się bezkarni. Z pewnością „rozrywkowe” miejsca są potrzebne w każdym mieście. Powstają zazwyczaj naturalnie, latami tworzy się jakaś dzielnica lub jej fragment, gdzie grupują się lokale uciech. Naszym nieszczęściem był bolszewizm, najbardziej ponura z ponurych rzeczywistość, która narzuciła organizację miast, wymieszaną do tego stopnia, że trudno coś wydzielić. Gdyby w Polsce po wojnie miasta odbudowywały się w naturalny sposób, pod kontrolą architektów i planistów przestrzeni, a nie ideologów, to kto przy zdrowych zmysłach wybudowałaby w środku miasta ciąg mieszkalnych pudeł – Oś Saską, zwaną Żelazną Bramą, zamieszkałą dziś głównie przez emerytów i wynajmujących mieszkania przybyszy z Azji.\nZatem do fundamentalnych praw człowieka wpiszmy – prawo do ciszy!\nA teraz nieco mniej serio. Ale tylko nieco. Jest takie miejsce w Warszawie, które nadaję się znakomicie na krainę uciech. Można by to nazwać, za Londynem, gdzie jest mila kwadratowa businessu, milą uciech. Gdy wybudowano ten gmach, to już wówczas, gdy zobaczyłem wnętrza pełne złoceń, kandelabrów, sal zbiorowych i dyskretnych gabinetów, miałem dla niego przeznaczenie. Świetne miejsce na – w dzisiejszej nomenklaturze – agencję towarzyską i to imienia znamienitej postaci –Józefa Wisarionowicza Stalina. Oczywiście chodzi o tzw. Pałac Kultury. Byłby to znakomity sposób upamiętnienia zasług tego wodza rewolucji bolszewickiej. Goście, w tym bogaci właściciele pól naftowych, pchaliby się drzwiami i tarasami, na których lądowały by helikoptery. Plac wokół należałoby obudować kafejkami, pubami i innymi lokalami uciech, byle skierowanym do wewnątrz i powstałaby dzielnica uciech.\nNie wdając się w szczegóły, które mogłyby budzić złe skojarzenia – sądzę, że minister finansów odetchnąłby z ulgą. Z samych podatków przychód byłby bowiem taki, że budżet by się domknął i starczyłoby pieniędzy na emerytów. Byłby zatem spełniony chwalebny cel – młodzież utrzymywałaby swych seniorów.


Lew Tołstoj - dramaturg - Miesięcznik internetowy WOBEC Piotr Kotlarz\nStrona główna Dramat Lew Tołstoj – dramaturg\nLew Tołstoj – dramaturg\nLew Tołstoj (1828-1910), znany głównie ze swych powieści, odegrał również znaczącą rolę w dziejach rosyjskiej sceny i miał wpływ na kształtowanie się teatru europejskiego. Jako dramaturg zabierał głos na temat najbardziej palących spraw Rosji drugiej połowy XIX wieku, jej najistotniejszych konfliktów zrodzonych przez stosunki społeczne po reformie rolnej (konflikty te, moim zdaniem, związane były również ze zmianą struktury społeczeństwa wkraczającego na drogę industrializmu, postępu gospodarczego, oraz ze wzrostem liczby ludności), która przyniosła chłopom wolność, nie dając im jednak ziemi. Tołstoj dał też wyraz własnym rozterkom, przekładając na język sceniczny swoje przemyślenia o poszukiwaniu dróg wyjścia z sytuacji, która jest nie do przyjęcia. Pisarz był bezlitosnym sędzią arystokracji – klasy społecznej, z której sam pochodził. Jego sztuki stanowiły też ważki głos w procesie kształtowania się i rozwoju nowych prądów w teatrze rosyjskim i światowym – często wbrew subiektywnym intencjom autora.\nUwagi powyższe dotyczą oczywiście drugiego etapu w twórczości dramatycznej tego pisarza, gdyż jego wcześniejsze próby w tym zakresie (dramaty Praktyczny człowiek, Szlachecka rodzina, Błogosławieństwo dziadka, Wolna miłość i ukończona w 1864 roku komedia pt. Zarażona rodzina) miały charakter głównie publicystyczny i dydaktyczny. Większość z nich (niektóre nie zostały zachowane) w ogóle nie była przeznaczona do druku. Były bardzo słabe artystycznie i być może właśnie dlatego na okres kilkunastu lat pisarz zrezygnował z tej formy wypowiedzi na temat swych moralnych, filozoficznych i artystycznych poglądów. Znacznie wyżej ceniona jest późniejsza twórczość dramaturgiczna Lwa Tołstoja. Dramat Ciemna potęga (ros. Власть тьмы, 1886) był istotnym argumentem na rzecz teatru naturalistycznego, a sztuka Żywy trup (ros. Живой труп, 1900) odegrała kolosalną rolę w formułowaniu się dramatu psychologicznego. Najmniej znana na scenach sztuka Tołstoja pt. A światło świeci w ciemnościach stanowi rzadki w literaturze przykład dramatu autobiograficznego, scenicznej polemiki z samym sobą, teatralnej próby najbardziej intymnej wypowiedzi, głoszenia swych idei na deskach scenicznych niejako w pierwszej osobie, obnażania własnych rozterek, klęsk i słabości nie tylko przed czytelnikiem, ale i przed widzem. Lektura dramatu Ciemna potęga do głębi poruszyła Emila Zolę – głównego inspiratora jej francuskiej inscenizacji w Théâtre Libre, zaś Bernard Shaw, przesyłając Tołstojowi swój dramat Zdemaskowanie Blanco Posneta, zwracał uwagę na pokrewieństwo łączące jego utwór ze sztuką Tołstoja, który odkrył współczesnym dramaturgom przebogatą złotodajną żyłę materiału dramatycznego, jaki niesie samo życie. Gerhart Hauptmann42 wyznał, że najlepsze jego dramaty powstały dzięki Tołstojowi, a jego sztuka Przed wschodem słońca zrodziła się pod wpływem Ciemnej potęgi. Ciemną potęgę napisał Tołstoj w roku 1886, w okresie, kiedy ogłosił już swoją Spowiedź, ukończył pracę nad traktatem religijnym Na czym polega moja wiara? i nad traktatem – pamfletem Więc cóż mamy robić?\nFabułę dramatu Ciemna potęga43 pisarz zaczerpnął z kronik sądu okręgowego w Tule. Możemy prześledzić okoliczności jej powstawania, mając do dyspozycji wypowiedź autora. Fabułę Ciemnej potęgi zaczerpnąłem prawie w całości z autentycznej sprawy kryminalnej, którą rozpatrywał tulski sąd okręgowy. Szczegóły tej sprawy opowiedział mi mój wielki przyjaciel, podówczas prokurator, a obecnie przewodniczący sądu Dawydow (…) Miało tam miejsce takie samo, jak opisane w „Ciemnej potędze”, zabójstwo dziecka zrodzonego ze stosunku z pasierbicą, przy czym sprawca zbrodni dokładnie tak samo kajał się przed zgromadzonym ludem na weselu tej pasierbicy (…). Otrucie męża wymyśliłem sam, lecz główne postaci wyrosły ze zdarzeń rzeczywistych. Scenę skruchy oddałem w sztuce znacznie słabiej. Prototyp Nikity, dokładnie tak samo jak w dramacie, nie chciał iść i dawać błogosławieństwa młodym, i rzeczywiście różni członkowie rodziny przychodzili do niego. Przyszła, między innymi, i mała dziewczynka – jak moja Aniutka. (…) Pod wpływem wyrzutów sumienia sprawca zbrodni poczuł, że nie ma sił iść i błogosławić; ogarnął go gniew, chwycił hołoblę i tak uderzył dziewczynę, że ta upadła martwa. Pod wrażeniem tej nowej zbrodni, ogarnięty przerażeniem, zdecydował się na skruchę przed ludem. (…). Nie wprowadziłem tej sceny, po pierwsze ze względów scenicznych, a po drugie, chcąc uniknąć przejaskrawień; okropności w sztuce i bez tego przecież jest dosyć. (…) Ale gdy ujrzałem „Ciemną potęgę” na scenie, zrozumiałem, że finał dużo wyraziściej rysował się w mojej wyobraźni pod wrażeniem sprawy kryminalnej.\nW utworze tym dostrzegamy wyraźne piętno doktryny etycznej Tołstoja, który z ogromną siłą i bezwzględnością obnaża koszmar życia wsi rosyjskiej w okresie po reformie uwłaszczeniowej, ukazując panujące tam stosunki jako splot potworności, powstałych w rezultacie naruszenia patriarchalnych norm współżycia. (Jak już wspominałem wyżej, wcześniej interpretowano te fakty niewłaściwie: potworność życia rosyjskiej wsi nie była wynikiem reformy, która naruszyła „patriarchalne normy współżycia”, lecz właśnie pozostałością epoki feudalizmu, w której warstwy panujące traktowały chłopów przedmiotowo. Świadectwo tych relacji znajdziemy we wspomnieniach Dostojewskiego. To właśnie egoizm warstw panujących i niedostrzeganie przez nie przemian demograficznych i konieczności reform spowodowały lub co najmniej pogłębiły zacofanie wsi). Zniesienie poddaństwa – głosił Tołstoj – nie rozwiązało zasadniczych problemów wsi. Sławetna reforma rolna, której dwudziestopięciolecie właśnie uroczyście obchodzono, wyzwoliła najciemniejsze żądze, zdeprawowała umysły i dusze ludu, podporządkowując je władzy pieniądza. Tołstoj uważał przy tym, że główną przyczyną zła było burżuazyjne i amoralne miasto, które zniszczyło ideały chłopskiego patriarchalizmu.\nDramat Tołstoja jest dramatem społeczno-psychologicznym. Podejmował analizę stosunków społecznych panujących na ówczesnej wsi rosyjskiej. Sztuka ma posmak moralitetu, przypowieści o grzesznych ludziach, tyle w niej jednak prawdy społecznej i psychologicznej, że przesłania niemal zupełnie ów natrętny dydaktyzm Tołstoja-moralisty, piszącego „ku przestrodze”, z wyraźnymi ciągotami pedagogicznymi. Ciemne siły rządzą zbiorowością, której wiwisekcji dokonuje na naszych oczach Tołstoj. Troje bohaterów – Matriona, Nikita i Akulina – to ludzie w większym lub mniejszym stopniu skażeni przez miasto. Postaciom tym przeciwstawia Tołstoj bohaterów wiejskich – Akima, Mitrycza i Anisję. „Grzeszna” miłość do parobka Nikity kieruje postępkami Anisji. Ta miłość nakłoni ją do mężobójstwa, gdy kobieta uświadomi sobie, iż straci na zawsze kochanka, jeżeli nie zdobędzie pieniędzy, które umierający Piotr woli oddać swojej rodzinie, nie zaś niewiernej żonie. Ślepa miłość do syna, pragnienie zapewnienia mu za wszelką cenę dobrobytu i lekkiego życia każe starej Matrionie kusić i pchać do zbrodni. Ciemna moc, jaką wyzwalają pieniądze i popęd seksualny, zgubią młodego parobka, który zamiast (wzorem ojca czy dawnego gospodarza) ciężko pracować, hulać będzie ze swoją pasierbicą za procenty płynące z kapitału złożonego w banku. Spod władzy „ciemnych sił” wymyka się jeszcze mała Aniutka, ale i ona już wie, że „potem to się przecież ześwini”. Stary żołnierz Mitrycz, który niejedno widział, powiada: jeszcze jak się ześwini! Jak tu baba ma się nie ześwinić? Kto was uczy? Co ty zobaczysz? Co usłyszysz? Samo świństwo...\nDwie zbrodnie, szczegółowo przygotowane i w najdrobniejszych detalach omówione przez bohaterów dramatu, dokonują się na oczach widza, który poza tym obejrzy jeszcze kilka scen kłótni, pijackich awantur, wyrzucenia Anisji z domu przez pijanego Nikitę, swatania Akuliny i pijatyki z tej okazji, która przypadnie akurat w chwili jej porodu. O tym widz dowie się również z relacji Aniutki. Wreszcie nie zostanie mu oszczędzona scena uśmiercenia i zakopywania niemowlęcia, dziecka parobka i pasierbicy (scena 14, akt IV) – ewidentna kwintesencja naturalizmu. Stary Akim – mądry i sprawiedliwy, kierujący się w życiu odwiecznymi zasadami sprawiedliwości i bogobojności, reprezentant dawnej patriarchalnej rodziny, w nowych warunkach nie ma już żadnej władzy nad synem – nie może go zmusić do poślubienia skrzywdzonej Martyniki, nie jest w stanie zapobiec demoralizacji, której ulegają bohaterowie dramatu. Wymknęli się dawno spod jego władzy, ogarnięci targającymi ich namiętnościami, grzesznym pragnieniem użycia, pięcia się do celu bez skrupułów, po trupach. Zbrodnia jest tylko konsekwencją rozkładu, do którego doprowadzona została wieś rosyjska w rezultacie przemian ekonomiczno -społecznych. Tołstoj uważał, że niwecząc jeden świat – opartej na pracy i sprawiedliwości patriarchalnej Rosji – stworzono nowy, który przyniósł tylko rozprzężenie, rozkład moralny. Swą sztuką chciał poruszyć sumienia, wstrząsnąć widzem, aby wywołać w nim dezaprobatę do świata, który pozwala na istniejące stosunki społeczne.\nKolejna sztuka Tołstoja pt. Płody edukacji (ros. Плоды просвещения, 1890) została ogłoszona drukiem w 1891 roku. Jej pomysł nasunął się pisarzowi podczas seansu spirytystycznego w domu księcia Lwowa, gdzie gościł w roku 1886. W latach 1886- 1889 powstało osiem redakcji „komedii o spirytystach” pod różnymi tytułami. Wreszcie w 1889 roku, na prośbę córki Tatiany o napisanie sztuki dla domowego przedstawienia w Jasnej Polanie, pisarz wrócił do pomysłu i ukończył dramat. Sam temat – kpina z modnych wówczas seansów spirytystycznych, wirujących talerzy i rozmów z duchami – nie był niczym nowym w literaturze rosyjskiej, u Tołstoja jednak był tylko punktem wyjścia do rozważań o znacznie głębszym znaczeniu, pretekstem umożliwiającym mu przeciwstawienie dwóch światów – „komnat” i „przedpokoju”. Na owym przeciwstawieniu „chłopskiej tragedii” i „pańskiej głupoty i bezwzględności” zbudowana została oś dramaturgiczna tej tylko z pozoru zabawnej komedii. (Rzecz ciekawa: u Federico Felliniego spirytystyczne seanse stają się również pretekstem do filmowych rozważań o nicości duchowej warstw „sytych” we Włoszech. W filmie Giulietta i duchy ów świat „komnat” i „kuchni” jest zresztą też ukazany – i przeciwstawiony sobie.) W dramacie Płody edukacji widzimy życie „jaśniepaństwa” od strony „kredensu”, oczami służby i przybyłych z dalekiej kurskiej guberni chłopskich delegatów, usiłujących przekonać dziedzica, by im sprzedał kawałek gruntu, rozkładając spłatę na kilka lat.\nLew Tołstoj nasycił swoją komedię prawdą o chłopskim losie, o rujnującym rosyjską wieś głodzie ziemi i złością na głupotę jej właścicieli, trwoniących lekką ręką przypadające im w udziale fortuny, na „władzę ciemnoty”, która opanowała ziemiańskie salony, i na pseudonaukę uznanych autorytetów profesorskich, na niefrasobliwość „złotej młodzieży” marnującej czas w Towarzystwie Cyklistów, Wyścigów Konnych czy Hodowli Psów Myśliwskich. Wielokrotnie zwracano uwagę w literaturze na autentyzm postaci chłopskich w sztukach Tołstoja, ich niepodrobiony język, na znakomitą indywidualizację, mimo że w Płodach edukacji występują oni zawsze razem i nazywani są tylko Pierwszym, Drugim i Trzecim. Błaha farsa o tym, jak sprytna pokojówka Tania przechytrzyła swoich państwa i wymusiła na chlebodawcy w czasie seansu spirytystycznego podpisanie aktu sprzedaży ziemi chłopom ze swojej wsi – kryje znacznie głębsze treści. Tołstoj wyśmiał nie tylko powierzchowną ogładę, obskurantyzm własnej sfery, nie tylko portretował swoje środowisko, kpiąc dobrotliwie z jego przesądów i przywar. Tania wywodzi się z kurskiej wsi, skąd przyszli chłopscy delegaci. O losie takich jak ona mówi z przejęciem kucharka: Ile tu naszych dziewcząt się marnuje – jak tych much. Każda się kusi na lekką pracę i jadło. I tylko patrzeć, jak się z tego słodkiego życia rozbałamuci. A jak się tylko rozbałamuci, to już im taka niepotrzebna. Zaraz ją za drzwi i – nową na jej miejsce. Tak też i z Nataszą niebogą: potknęła się i zaraz wygnali. Urodziła, zachorowała i zeszłej wiosny umarła w szpitalu. A co to była za dziewczyna!\nPrzed Tołstojem nikt nie wprowadził do komedii takich dialogów, jakie toczą pomiędzy sobą i służbą kurscy chłopi w pańskiej kuchni. Mówią o próżniaczym życiu właścicieli ziemskich. O tym, jak ci jedzą i się bawią. O ich bezwzględności: Oni się, cholery, ulitują – mówi stary kucharz. – Trzydzieści lat smażyłem się przy kuchni, a jak już byłem niepotrzebny – to zdychaj jak pies. Ulitują się, a jakże!\nPłody edukacji stanowią w istocie kontynuację rozważań pisarza o kwestiach etycznych, o źródłach zła toczącego Rosję. Konflikt sytych i głodnych, pracujących w pocie czoła i korzystających jedynie z owoców ich pracy Tołstoj wplótł w schemat beztroskiego wodewilu. Owi chłopi z Płodów edukacji nie są bynajmniej buntownikami, doprowadzonymi do ostateczności, świadomymi, że tylko siłą dojść mogą prawdy. To ciągle jeszcze pokorni, wędrujący z „prośbą” do pana „chodataje”, ich protest jest jeszcze bierny, pełen bezsilnej rozpaczy. Oprócz dramatu Ciemna potęga napisanego dla teatru „Skoromoch”, Tołstoj jest autorem kilku innych jednoaktówek opracowanych z myślą o widzach teatrów ludowych. Należy do nich Pierwszy gorzelnik (1886). To sceniczna przeróbka opowiadania Jak diabeł kromkę chleba wykupił, utworu dydaktycznego z wyraźnym morałem, nawołującego do walki z pijaństwem wśród ludu. Prosta historyjka o tym, jak młody diabeł nie mógł sprowadzić chłopa na złą drogę, dopóki nie wymyślił wódki, obleczona została w kształt ludowego misterium, mającego śmieszyć, a śmiesząc, uczyć. Najgłośniejszą i najczęściej wystawianą tak w Rosji, jak i poza jej granicami, sztuką Tołstoja był Żywy trup (ros. Живой труп). Dramat ten został po raz pierwszy opublikowany dopiero po śmierci pisarza i wystawiony na scenie MChAT w 1911 roku. Wątek fabularny sztuki oparty został – podobnie jak w Ciemnej potędze – na materiale dokumentalnym: aktach sprawy sądowej Mikołaja i Katarzyny Gimerów, które w roku 1897 udostępnił pisarzowi Mikołaj Dawydow.\nSprawa Gimerów współbrzmiała z własnym nastrojem Tołstoja, nadawała konkretny kształt problemom, które go od dawna frapowały. Pisarza zainteresowała konfrontacja dwóch charakterów: bezwolnego, grzęznącego na samym dnie ludzkiego bytowania i charakteru człowieka pozornie prawego, cieszącego się powszechnym szacunkiem. Tołstoj postanowił wypowiedzieć się w sprawie konfliktu elementarnej sprawiedliwości i obowiązujących praw, rozbratu między tym, czego domaga się życie, a tym, co ustaliły raz na zawsze przepisy, których człowiekowi nie wolno naruszyć, choć zdaje sobie sprawę z ich bezduszności. Zainteresowała Tołstoja ta dziwna sprawa kryminalna, odsłaniająca dramat człowieka, który – jak on sam – próbował uciec od życia dotychczasowego, wydostać się z zaklętego kręgu nierozwiązywalnych przeciwieństw, wyrwać z własnego środowiska. Zafascynowała go też pytaniami, które nasuwała: czy można przestać być sobą, porzucić wszystko, co dotychczas tysiącem niewidzialnych nici wiązało człowieka z jego środowiskiem, trybem życia, pracą, obowiązkami? Czy można wszystko rozpocząć jeszcze raz od nowa? Prawdziwemu Mikołajowi Gimerowi ucieczka taka się nie udała: ten zbieg z własnego domu, alkoholik, wyrzucony z posady, żył zepchnięty na margines społeczeństwa. Odnaleziony przez żonę symuluje samobójstwo, by umożliwić jej rozpoczęcie życia od nowa, skoro w konsystorzu odmówiono im legalnego rozwodu. W porozumieniu z żoną wysyła do niej list, zawiadamiając o swej śmierci. Ubranie zostawia nad brzegiem rzeki i ślad po nim ginie. Katarzyna wychodzi za mąż. Nieszczęśliwym zbiegiem okoliczności wszystko wychodzi na jaw i cała sprawa trafia do sądu, grożąc najcięższym wymiarem kary przewidzianym za oszustwo i bigamię. Żywego trupa nieprzypadkowo uznano za „antytołstojowski” dramat pisarza. Jest to jego najbardziej pesymistyczny utwór. Dramat straconych złudzeń, niewiary w skuteczność idei „niesprzeciwiania się złu przemocą”, apoteozy szlachetnej bierności, ucieczki przed niesprawiedliwością tego świata. Fiedia Protasow, bohater Żywego trupa, przekonuje się, że nie można być wolnym w zniewolonym społeczeństwie. Ucieczka od świata prowadzi donikąd. Szpicel – szantażysta, który pojawia się w sztuce Tołstoja i denuncjuje bohatera, nie jest postacią przypadkową. W społeczeństwie, gdzie los człowieka uzależniony jest od bezmyślnej litery prawa a na straży, którego stoją bezduszni sędziowie, tępi urzędnicy oraz armia szpiclów i donosicieli, nie może być ucieczki od zła. Dla takich ludzi jak Fiedia pozostaje tylko jedna droga – „samobójstwo”. W ten sposób Tołstoj broni tego, przeciwko czemu sam występował. Potępiał samobójstwo, a usprawiedliwia wystrzał Protasowa. Był gorliwym propagatorem wstrzemięźliwości, wrogiem pijaństwa, a ukazał wyniszczonego alkoholem pisarza jako bohatera. Był przeciwnikiem rozwodów, apologetą monogamii, a jednak zaprotestował przeciwko systemowi, który nie pozwala ludziom dobrowolnie się rozejść, zmuszając ich do kłamstw i upokorzeń. Dramat Żywy trup był zjawiskiem nowym pod każdym względem. To nowatorski charakter dramatu psychologicznego. Rysunek postaci w tej sztuce nosi już piętno Czechowowskiego psychologizmu. Nie ma tu wyraźnego podziału na „dobro i zło”. O żadnym z bohaterów tej sztuki nie można powiedzieć, że jest postacią w pełni negatywną. Tołstoj kontynuował tu polemikę z kulturą wyższych warstw, opowiadając się za ludowymi formami sztuki. Dramat ten podnosi piękno pieśni ulicznej i romansu cygańskiego. Ukazując ludzi o skomplikowanym wnętrzu, wnikając w motywy ich postępowania z maksymalnym obiektywizmem, przedstawiając ich racje z pozorną bezstronnością – pisarz interesuje się przede wszystkim ich światem wewnętrznym. Ciekawią go nie tylko czyny ludzkie, lecz przede wszystkim motywy, jakimi się kierują. Ukazuje bogactwo duchowe człowieka „dna”. Dramat psychologiczny wypiera, więc, dramat społeczno-obyczajowy, analityk odnosi zwycięstwo nad dydaktykiem. Dramatu Żywy trup Tołstoj nie ukończył, podobnie jak i ostatniej swej sztuki A światło świeci w ciemnościach. Oba utwory wykazują pewne podobieństwo, nie tylko przez zasadniczy motyw sztuk – pragnienie ucieczki od życia, rozpoczęcia go na nowo zgodnie ze swymi przekonaniami i pragnieniami, ale też przez pesymistyczny finał każdej z nich: ucieczka taka jest niemożliwa. Pozostaje tylko jedno wyjście – śmierć. Podobieństwo dotyczy też tak wstępnej charakteryzacji obu bohaterów, jak i samej ekspozycji. Obaj główni bohaterowie, Fiedia Protasow i Mikołaj Sarnycow, długo nie pojawiają się na scenie, dowiadujemy się o nich wszystkiego z rozmowy ich najbliższych. To oni przekazują widzowi niepokój, wprowadzają w atmosferę nabrzmiałej w ich rodzinach sytuacji konfliktowej, z ich ust padają słowa oskarżenia, żalu i obrony. Protasow i Sarnycow są ludźmi o wielkim sercu i obaj jednakowo zdają sobie sprawę z bólu, jaki wyrządzają swym najbliższym, tak samo nie potrafią znaleźć wspólnego języka z otoczeniem. Obaj wstydzą się swojego życia, nie chcą i nie potrafią czynnie w nim uczestniczyć. Sarnycow podnosi ten stosunek do świata do rangi najwyższej cnoty; Protasow zdaje sobie sprawę, że jego szlachetna bierność sama w sobie nie przedstawia żadnej wartości. W przeciwieństwie do silnego duchem Sarnycowa jest człowiekiem słabym, opętanym przez nałóg.\nSztuki A światło świeci w ciemnościach i Żywy trup pisał Tołstoj w klimacie rozterek i zwątpienia, wzbogacony o ciężki bagaż zarówno osobistych, jak i ogólnonarodowych doświadczeń. I dlatego finał obu sztuk jest tak tragiczny. Wiara w sprawiedliwość nie zwycięża, dobro nie triumfuje, człowiek nie wychodzi, jak niegdyś Nikita, zwycięsko z walki z samym sobą i z otoczeniem. Pozostaje mu tylko śmierć. Fiedia musi popełnić samobójstwo, a Sarnycow – zginąć z rąk opętanej nienawiścią i żądzą zemsty księżny Czeremaszanowej. Innego wyjścia nie ma. Nad jednym i nad drugim pochylają się z ulgą i przerażeniem ci, od których obaj pragnęli uciec, a innym sposobem uciec nie mogli. A światło świeci w ciemnościach to rozpisany na głosy dramat rodziny sędziwego już pisarza. I choć jego bohater nie jest człowiekiem pióra, lecz tylko zamożnym ziemianinem, ojcem licznej rodziny, rozpoznajemy w nim bez trudu Lwa Tołstoja, skłóconego z własnym środowiskiem, niezrozumianego przez najbliższych, usiłującego rozpocząć życie zgodnie z własnymi zasadami „niesprzeciwiania się złu przemocą”, nieuczestniczenia w niegodziwościach tego świata, niekorzystania z owoców pracy ludu, rezygnacji z dóbr doczesnych. Mikołaj Sarnycow chce oddać ziemię tym, którym się ona słusznie w jego przekonaniu należy – chłopom. Nie dopuści do tego rodzina – świat pasożytów z Płodów edukacji. Sarnycow chce odejść z rodzinnego domu – i na to mu nie pozwolą. Usiłuje żyć z pracy, nie korzystać z dóbr, które bezprawnie przypadły mu w udziale z racji urodzenia. Nikt nie traktuje tego poważnie – nawet stolarz, u którego uczy się „pożytecznej pracy”, widzi w tym jedynie „pański kaprys”. Sarnycow za wszelką cenę poszukuje sensu życia, dręczy go brak harmonii wewnętrznej, niezgodność tego, co robi, z tym, co głosi. Nie widzi żadnego usprawiedliwienia dla siebie, żadnego wytłumaczenia. Nadejdzie starość, śmierć – mówi – i zapytam siebie: po co żyłem? Żeby rozmnażać takich samych jak ja pasożytów? Tak, a co najważniejsze, niewesołe to życie (…).\nW żadnym utworze Tołstoja z taką siłą nie zabrzmiało poczucie własnej bezsilności, świadomość, że idee, jakie głosi, prowadzą w ślepy zaułek44.\n Por.: A. Semczuk, Lew Tołstoj, Warszawa 1067, s. 303-306.\n G. Hauptmann, (1862-1946), pisarz niemiecki, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli niemieckiego naturalizmu.\n W innych tłumaczeniach występuje pod tytułem Potęga ciemnoty, a L. Eustachiewicz sugeruje, że najlepszym odpowiednikiem byłby tytuł Potęga ciemności. Antoni Semczuk uważa, że ideę sztuki najlepiej w języku polskim oddawałby tytuł Potęga żądzy i chciwości. [Por.: A. Semczuk, Lew Tołstoj, Warszawa 1967, s. 308.]\n Por.: R. Śliwowski, Od Turgieniewa do Czechowa, Warszawa 1970, s. 329-379; cytat wypowiedzi Tołstoja dotyczący Ciemnej potęgi za: A. Semczuk, Lew Tołstoj, Warszawa 1963, s. 327-328.\nObraz wyróżniający: Portret Lwa Tołstoja autorstwa Ilji Riepina, 1887\nPoprzedni artykułErupcja Thery (1627 p.n.e. lub około 1500 p.n.e.)?


Nowa polska specjalność naukowa – mechanika polityczna\nOddalenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargi na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji o odmowie przyznania Telewizji Trwam miejsca na tzw. multipleksie rodzi pytanie, czy w Polsce mamy już do czynienia z monopolem informacyjnym partii rządzącej. Czy nie powielamy sytuacji, kiedy konstytucja PRL mówiła, że papier gazetowy i drukarnie stanowią własność ludu pracującego miast i wsi, ale w praktyce dysponowali nimi wyłącznie funkcjonariusze PZPR?\nO ograniczeniach obecnie narzucanych mediom katolickim w Polsce mówił w krakowskim Klubie Wtorkowym prof. Janusz Kawecki z Politechniki Krakowskiej, przewodniczący Zespołu Wspierania Radia Maryja, współpracownik tej rozgłośni oraz Telewizji Trwam i Naszego Dziennika. Drugim wątkiem spotkania był obecny stan edukacji w Polsce.\nW obu dziedzinach, tj. w mediach i edukacji, występują, według Kaweckiego, niepokojące analogie z czasami minionymi. Kiedyś, żeby awansować w hierarchii naukowej konieczny był „brak sprzeciwu” odpowiedniej instancji partyjnej PZPR. Dziś jest podobnie, gdy chodzi o partię rządzącą, choć ów sprzeciw jest bardziej zakamuflowany i skutecznie wdrażany na przykład przez odmowę przyznania grantu na niesłuszne przedsięwzięcia naukowe. Wskutek tego widoczna jest bojaźń przed partią rządzącą. Dlatego m.in. nie było chętnych na wykonanie naukowych ekspertyz przebiegu katastrofy smoleńskiej. Polscy uczeni schowali głowę w piasek. Zaproponowanie któremuś z nich wykonanie naukowej ekspertyzy jakiegoś aspektu tej katastrofy kończyło się odmową z symptomatycznym uzasadnieniem: „ja zajmuję się mechaniką, a nie polityką”. Mamy więc nową dziedzinę wiedzy w Polsce: mechanikę polityczną. Pomysł badań eksperckich wypadku lotniczego, niezleconych przez władzę, traktowany jest przez krajowych naukowców niemal jak działalność wywrotowa.\nPodobnie działa mechanizm przemocy medialnej. W przypadku odmownej decyzji dla Telewizji Trwam władza zastosowała ograniczenia administracyjne. Pozostałe sposoby umacniania monopolu informacyjnego partii rządzącej są bardziej zakamuflowane. Milcząco odmawia się racji bytu innej formule komunikowania masowego niż preferowana formuła „wszystko na sprzedaż”. Stąd podział akcentowany przez Kaweckiego na „media” i „środki wzajemnego komunikowania”. „Media” dążą – jego zdaniem – do zawładnięcia człowiekiem, do zmanipulowania i zrujnowania go. Przekaz jest dla nich towarem, a odbiorca konsumentem karmionym dla zysku informacyjną papką. Papka ta, oprócz rozrywki służącej przyjemnemu spędzaniu czasu, stwarza możliwość nieprzerwanego „lokowania produktu” – nieustannej reklamy (jawnej i ukrytej) nakłaniającej do kupowania wszelakich dóbr (rzeczy, idei, wizerunku). Nadawca góruje nad odbiorcą, którego traktuje instrumentalnie. Przeciwstawieniem dla takich mediów jest formuła „komunikowania wzajemnego” zakładająca równość stron komunikacji, „osobowe” traktowanie odbiorcy przez nadawcę, np. przez dopuszczanie na antenie do głosu każdego w każdej sprawie. Według tego kanonu, mówi Kawecki, działa Radio Maryja – radio nie tylko mówiące o modlitwie, ale modlące się wraz ze słuchaczem. Jest to rozgłośnia utrzymywana przez słuchacza poprzez wolne datki, a nie przez reklamodawców zwiększających tą drogą konsumpcję oferowanych przez nich dóbr.\nEdukacja w Polsce, dowodzi Kawecki, przejmuje szkodliwe, rynkowe nastawienie. Wykształcenie coraz bardziej można sobie kupić bez względu na poziom posiadanej wiedzy. Uczniów liceów naucza się bezrozumnego rozwiązywania testów, a nie rozumienia przerabianego materiału. Podobnie jest ze studentami. Odchodzi w przeszłość osobista relacja uczeń-mistrz, która kilkadziesiąt lat temu łączyła Kaweckiego z jego mistrzem, prof. Romanem Ciesielskim z Politechniki Krakowskiej, wówczas autorytetem dla całej uczelni. Pod jego opieką Kawecki rozpoczynał w latach 60. karierę naukową w PK. Ciesielski też oceniał jego postępy. Teraz natomiast naukowca i całe uczelnie mierzy się indeksem Hirscha opartym o liczbę cytowań. Można być równie często cytowanym – przekonuje Kawecki – po opublikowaniu doniosłego odkrycia naukowego, jak i po opublikowaniu ewidentnej bzdury, którą potem prostować będą inni.\nW dyskusji pojawił się wątek tzw. pluralizmu opinii w „mediach toruńskich”. W formie zarzutu padło pytanie, dlaczego nie pojawiają się tam wypowiedzi ludzi mających odmienne poglądy od uznawanych przez nadawcę. I z tak prostym pytaniem jest naprawdę kłopot. Bo równie prosta odpowiedź brzmieć by mogła: każdy nadawca ma niezbywalne prawo publikowania tylko tych wypowiedzi, które mu odpowiadają. To jednak od razu rodzi zarzuty o brak pluralizmu, jednostronność i brak tolerancji. Jak polemizować z tymi zarzutami? Pokazując na przykład, ile fundamentalnie zróżnicowanych opinii odnajdujemy w telewizji publicznej, która w odróżnieniu od stacji prywatnych, jest nadawcą zobowiązanym ustawowo do zachowania bezstronności. Wystarczy obejrzeć programy Tomasza Lisa, który jako prowadzący swój autorski program w TVP bez ceremonii bierze na siebie rolę rzecznika partii radzącej.\nMedia prywatne są ze swej natury stronnicze i nie można czynić im z tego zarzutu, a tym bardziej pozbawiać prawa do istnienia w imię fałszywej bezstronności nadawców opowiadających się po stronie władzy lub bezpośrednio od tej władzy zależnych.\n(relacja filmowa: http://klubwtorkowy.pl/relacje-ze-spotka)\nRadio Wolna Europa nie znalazło słuchaczy w wolnej Polsce\nGłodówka w Krakowie przerwana – dalsza akcja trwa!\nDziennik Polski bez przechyłu w lewo\nTrybunał w Strasburgu: Remuszko przeciwko Polsce\nJak naprawić polskie sądy? Przepędzić zdeprawowanych sędziów z sali rozpraw!\nKULTURA WYSOKA I NISKA, RODZIMA I OBCA\n© 2022 Klub Wtorkowy | Projekt: Artmedia.Net, wykonanie: SapeleDesign.pl\ndrewniane okna pasywne i energooszczędne\n13 grudnia, stan wojenny w małopolsce i świętokrzyskim


Bronie w GTA V | GTA.gram.pl\nJest tylko jeden sposób, aby w świecie GTA pokazać kto tu rządzi: bronie. I czym mocniejsza broń tym lepiej. Tak więc jakie bronie będziemy mieć dostępne w Grand Theft Auto 5? W jaki sposób będziemy je zdobywać i czy będą ze sobą pogrupowane tak jak poprzednio? Spróbujemy odpowiedzieć na te pytania…\nBronie pokazane w trailerze\nAK-47 (Norinco Type 56-2)\nTo nie pierwszy „występ” tej broni w serii GTA. W GTA V pokazano jeden z taktycznych wariantów AK-47, tzw. Norinco Type 56-2″ (7.62x39mm), wyprodukowany w Chinach. Można domyślić się, że broń będzie można dowolnie modyfikować.\nNa pierwszym trailerze gry widzimy policjantów, którzy gonią prawdopodobnie jednego z bohaterów. W wyposażeniu policjantów widać pałkę. Czyżby była to jedna z głównych broni w grze?\nTo kolejna z prawdopodobnych broni w GTA V. Pokazana została na pierwszym trailerze, gdy ukazano „Los Santos Golf Club”.\nNa jednym ze screenów widać dwóch, zapewne bogatych ludzi, którzy grają w tenisa. Wierzymy, że oprócz minigierki, zobaczymy również rakietę do tenisa jako jedną z broni w naszym arsenale.\nTo podstawowa broń w każdej serii GTA. Na pierwszym trailerze widać jak podczas pościgu jeden z policjantów po nią sięga.\nCelownik pojawi się w serii GTA po raz pierwszy. Mogliśmy zobaczyć go w akcji na dwóch screenach. Podczas pościgu miał go jeden z antyterrorystów oraz prawdopodobnie jeden z bohaterów gry, gdy celował w helikopter.\nW ostatnich dwóch grach od R*, Red Dead Redemption oraz Max Payne 3 zastosowany inny system do zmiany broni. Trzeba przyznać, że znacznie wygodniejszy. Czy uświadczymy go również w GTA V? Zobaczymy Dostosowywanie?\nJak pokazaliśmy powyżej, na broni można było zauważyć tłumiki. Na dwóch z trzech broni zainstalowane były laserowe celowniki oraz latarki. Czyżby oznaczało to, że będziemy mogli dostosować broń do naszych potrzeb? Skala dostosowywania broni nadal jest nieznana. Wielu z nas chciałoby posiadać kamuflaż na broni, ale wydaje nam się, że Rockstar nie jest na tym skupiony. Warto zanotować to, że bronie pokazane na zdjęciu mają składane kolby. Czy wybór kolby też będzie elementem dostosowania broni?\nW Grand Theft Auto IV, aby dostać pożądaną broń musiałeś przejechać przez listę posiadanych broni. Wybór dostępnych broni był ograniczony tak samo jak w San Andreas. W grze występowały ‘grupy’ broni, a my mieliśmy możliwość posiadania jednej broni z tej grupy. Grupy były podzielone na bronie ręczne, pistolety, karabiny, strzelby, itp. Granatnik był jedyną bronią w swojej grupie. Występowały dwa ‘poziomy’ broni. Oznacza to, że występował podstawowy pistolet oraz jego lepsza wersja, pistolet bojowy. Odkąd możemy nosić jedną broń z grupy, zawsze zostawaliśmy z lepszą wersją danej broni.\nW Grand Theft Auto IV usunięto niesławne sklepy Ammu-Nation z powodu kryzysu w Liberty City, ale nadal można było znaleźć małe sklepy z broniami. Posiadanie takich przyjaciół jak Little Jacob umożliwiało nam zakupienie broni w dowolnym miejscu i po niższych cenach. W związku z przemocą gangów w Los Angeles, możliwe, że w Los Santos również dojdzie do kryzysu, gdyż Rockstar lubi wyolbrzymiać prawdziwy świat. Prawdopodobnie zdecyduje się na umieszczenie małych sklepów z bronią czy sklepy z artykułami sportowymi podobnym i do tych w Los Angeles.\nBędziemy mogli również zdobyć broń z poległych wrogów lub znaleźć w ciemnej alejce. W GTA 4 leżące bronie świeciły czerwono-pomarańczowym blaskiem, aby były dla nas widzialne. W Red Dead Redemption bronie posiadały biały połysk. Bardzo możliwe, że rozwiązanie to powróci w GTA 5.


Lumpiata w drodze: 111. Czemu pani nie jechała jezdnią?\nOligator 15 maja 2013 16:22\ntakie rzeczy tylko w PL. ja bym spytal "prosze wykazac szkodliwosc spoleczna czynu" hihi\nKrteK 15 maja 2013 19:51\nnie jeździj pasami tylko równolegle do nich.. ;)\nade 15 maja 2013 21:23\naż się zgrzałam przy czytaniu o szkodliwości jeżdżenia rowerem;)\np.s. bo się dobrze czyta Twojego bloga:) a dziś szczególnie, bo byłaś gwiazdą, wiesz gdzie;) tylko szkoda, że tak mało pozwolili Ci mówić, a właściwie to nie wiem, na ile to było wyreżyserowane, bo miałam wrażenie, że pękasz od słów, które chcesz powiedzieć na wizji.\nMuikku Zen 20 maja 2013 20:14\nStraż Wiejska ma polecenie zasypania dziury w kasie ZDM??? Mojemu ojcu przyrąbali tysiaka kary i nie poskutkowało tłumaczenie, że inwalida 3 stopnia. Ni chu chu.\nZmarnowali Twój kwadrans.


Coraz częściej dochodzi do nadużyć na gruncie pośrednictwa w sprawie sprzedaży i kupna nieruchomości. Jako klienci, którzy chcą znaleźć nabywcę lub właściciela gruntu, domu, mieszkania i każdego dowolnego lokalu, powinniśmy być szczególnie ostrożni. Najczęściej klienci firm pośredniczących są zmuszani subtelnymi sposobami do podpisania umowy. Jedną z takich praktyk jest nakłanianie klientów do zawarcia pisemnej umowy jako niezbędna formalność przed pokazaniem im nieruchomości. Nie jest to jednak w pełni prawidłowy i rzetelny sposób działania tego typu biur.\nAgencje nieruchomości pomagają klientom w dotarciu do ofert, które spełniałyby ich najwyższe wymagania. Chodzi przede wszystkim o odpowiednią selekcję, która pozwoli zaoszczędzić zainteresowanym osobom czas i pieniądze. Takie usługi są również proponowane dla tych, którzy nie znają się na działaniu rynku nieruchomości lub nie wiedzą w jaki sposób załatwić wszelkie formalności. Pośrednicy mają więc w obowiązku wyjaśnienie swoim klientom, czym się naprawdę zajmują i jakie istnieją korzyści, które mogliby osiągnąć ze świadczonych na ich rzecz usług.\nNie jest to niezgodne z prawem, ale nadwyręża dobre imię biura. Jest to pewnego rodzaju naciąganie klientów i wykorzystywanie określonych chwytów na pozyskanie kontrahentów. Godzi zatem w dobre obyczaje tej branży. Klienci powinni czuć się bezpieczni i bez obaw pytać o rynek nieruchomości raport, ceny, lokalizację i wiele innych. Na szczęście sprawdzaniem tego typu procedur zajmuje się odpowiednia Komisja Odpowiedzialności Zawodowej, która może wszcząć postępowanie sądowe. Takie działanie pośredników szkodzi zarówno tym klientom, którzy udostępniają oferty sprzedaży, jak i kupującym. Może to bowiem utrudniać zapoznanie się z konkretną propozycją jednej strony dla drugiej. Pośrednik, jak sama nazwa wskazuje powinien pośredniczyć, a nie utrudniać dokonanie transakcji.\nJak się okazuje istnieją również poważniejsze praktyki pośredników, które są absolutnie nie do zaakceptowane w świetle prawa polskiego. Przed podpisaniem umowy należy bardzo dobrze zapoznać się z każdym paragrafem, bowiem w kontrakcie może znajdować się informacja o prowizji ze sprzedaży nieruchomości na własną rękę. Jeżeli klient danej agencji znajdzie kupca na swoją działkę, lokal lub mieszkanie, pośrednik nie powinien żądać od niego żadnej zapłaty. Takie wymaganie jest niezgodne z prawem, ale niepoinformowanym klientom taka praktyka może wydać się w porządku.\nWażna jest również jasna część o ochronie danych osobowych oraz tak skonstruowana umowa, aby klient nie miał wątpliwości co do warunków, jakie zostają mu postawione. Niejasne kwestie powinny być natychmiast wyjaśniane i konsultowane w miarę możliwości z radcą prawnym. Dla osób, które nie wiedzą jakie mają prawa i jak funkcjonuje rynek nieruchomości raport powinien pomóc rozeznać się w praktykach, jakie są potencjalnie niebezpieczne dla niego i jego interesów.\nNależy również uważać na wszelkie hasła reklamowe, które mogą wprowadzać klientów w błąd. Wszelkie hiperbole w retoryce kampanii reklamowej agencji nieruchomości powinny być traktowane z dystansem. Większość z nich odnosi się jedynie do części ofert, jakie udostępnia biuro. Pamiętajmy jednak, że korzystając z danych usług, musimy za nie zapłacić. Nic nie jest nam oferowane za darmo. Ale tego typu wprowadzanie klienta w błąd ma miejsce w każdej niemalże branży. Nieostrożność może nas wiele kosztować, ponieważ niektórych win nie jesteśmy w stanie udowodnić. Wszystko zależy od tego, jak sformułowana jest umowa, którą podpisujemy. Niezależnie zatem od tego, czy jesteśmy sprzedawcami czy nabywcami, musimy mieć oczy szeroko otwarte.\nKorzystanie z usług takich jak wycena mieszkań oferowanych przez rynek nieruchomości raport cenowy, pośrednictwo i tym podobne mają oczywiście swoje zalety. Sprzedaż domu lub mieszkania na własną rękę nie jest niemożliwa, ale bardzo trudna i skomplikowana. Pomoc w dokonaniu transakcji jest nieoceniona. Po pierwsze nie chodzi tutaj o przedmioty bagatelnej wartości, ale nie rzadko o dorobek całego życia. Musimy o tym pamiętać, angażując osoby trzecie w sprzedaż lub kupno naszych przyszłych lub przeszłych nieruchomości. Przede wszystkim powinniśmy podejść do całego procesu z zainteresowaniem i zaangażowaniem, powierzając rzetelnej agencji nieruchomości nasz dom lub mieszkanie. Musimy sprawdzić pochodzenie biura, jego opinie, jakie wystawili dotychczasowi klienci oraz notowania. Jeżeli zależy nam na sprzedaży w dobrej cenie, powinniśmy uzgodnić wszelkie podejmowane kroki z określonymi osobami. Musimy być świadomi chociaż minimum zasad rządzących obrotem nieruchomościami i przygotować się teoretycznie w sposób wystarczający przed przystąpieniem do działania. Rynek nieruchomości, raport, wysokości cen oraz zainteresowania mogą wydawać się z początku dość skomplikowane. Ale znajomość procedur jest obowiązkowa w trosce o nasze przyszłe interesy i miejsce zamieszkania nasze i naszych najbliższych. Szczególnie ciekawa okazuje się analiza rynku. Na stronie http://www.walor-nieruchomosci.pl/ znajdują się informacje, które mogą zainteresować nie tylko hobbystów w tej dziedzinie, ale także zawodowych rzeczoznawców.\n© 2019 Pomóżmy Razem - Portal Informacyjny


W czerwcu br. ukonstytuowa�o si� w Strzelinie nowe stowarzyszenie - Lokalna Organizacja Turystyczna „Geopark Wzg�rz Niemcza�sko – Strzeli�skich”. W dniu 28 XI 2013 r. oby�o si� pierwsze po rejestracji Walne Zebranie stowarzyszenia.\nWalne Zebranie cz�onk�w przyje�o plan dzia�alno�ci na 2014 r., ustali�o wysoko�� sk�adek cz�onkowskich oraz za�atwi�o sprawy organizacyjne. Stowarzyszenie, do kt�rego przystapi�y na razie dwa samorz�dy, 10 firm i 7 os�b fizycznych jest organizacj� pozarz�dow�, kt�rej celem jest d��enie do rozwoju turystyki w rejonie Wzg�rz Niemcza�sko – Strzeli�skich, mi�dzy innymi w oparciu o tzw. „geoatrakcje”, kt�rych w rejonie Z�bkowic �l. i Strzelina jest bardzo wiele.\nCelem nadrz�dnym stowarzyszenia jest powo�anie na tym obszarze tzw. Geoparku Krajowego. Na terenie �l�ska s� dwa geoparki krajowe: Geopark G�ry �w. Anny oraz Geopark Karkonoszy.\nZ plan�w stowarzyszenia na 2014 r. nale�y wymieni� utworzenie parku skalnego w Strzelinie oraz zorganizowanie konferencji popularnonaukowej na temat mineralogii i geoatrakcji na Ziemi Z�bkowickiej, kt�ra odb�dzie si� w maju 2014 r. w Z�bkowicach �l. Wszystkie osoby zainteresowane t� tematyk�, kt�re chcia�yby uczestniczy� w pracach stowarzyszenia, proszone s� o kontakt, najlepiej drog� mailow� pod adresem: wist@pro.onet.pl.\nDoda� Jerzy Organi�ciak 30 Nov 2013


Reklama podświetlana | Nip wyszukiwarka regon\nHome / Wyszukiwarka regon ceidg / Reklama podświetlana\n— 25 listopada 2017 Możliwość komentowania Reklama podświetlana została wyłączona 178\nO tym, jak ważną rolę pełni reklama, nie trzeba chyba nikomu tłumaczyć. Reklama jest obecna w naszych czasach dosłownie wszędzie. Praktycznie trudno wyobrazić sobie już współczesny świat bez obecności reklam. Reklamowane są przeróżne usługi, produkty i wszystkie tego typu oferty. Jak wiadomo reklama ma na celu zwiększyć zainteresowanie i popyt na dany produkt więc bardzo istotne jest to, aby była ona jak najlepsza i jak najbardziej zachęcająca potencjalnego klienta.\nReklama podświetlana będzie więc doskonałym pomysłem jeśli chcemy, aby zwrócono na coś szczególną uwagę i, aby nasze logo czy oferta nie przeszły niezauważone. Dobra reklama jest przecież kluczową. Jak już mówiłam, bez reklamy żadna oferta czy produkt nie zostałyby dostrzeżone i dlatego cały proces reklamy musi przebiec jak najsprawniej i jak najdoskonalej.\nReklama podświetlana zwraca szczególną uwagę na to co jest najważniejsze i sprawia, że trafi do klienta tylko to czego przekazanie postawiliśmy sobie za główny cel. Jest to więc wybór doskonały.\n28 września 2017Tanie mieszkania Legionowo Posted in Blog\n9 maja 2016Nowe mieszkania na sprzedaż – Bydgoszcz Posted in Biuro i Biznes\n24 lipca 2016Elektroniczny obieg faktur Posted in Biznes i Ekonomia\n27 lutego 2017Ogród i Działka Posted in Biuro i Biznes\n9 września 2016Skandia polisa na życie Posted in Biznes i Ekonomia\n24 maja 2018Jak można zabezpieczyć przyszłość swoich dzieci? Posted in Prawo i Polityka\n9 grudnia 2015Projekty domow nowoczesnych i basen Posted in Blog\n24 marca 2015Nowoczesne budynki Posted in Blog\n24 marca 2015Grzejniki Posted in Blog\n29 czerwca 2017Kancelaria prawna Chorzów, Obsługa prawna firm Konin, Prawnik Oława Posted in Prawo i Polityka\n9 maja 2016Stylowe meble na zamówienie – Bydgoszcz Posted in Biuro i Biznes\n18 lipca 2016Skup monet Wałbrzych Posted in Biznes i Ekonomia\n10 czerwca 2017Fotel prezesa Posted in Blog\n28 stycznia 2017Kancelaria prawna dla firm Katowice Posted in Prawo i Polityka\nCzy nadchodzi w końcu koniec kryzysu? Eurostat poinformował, że w Polsce wzrosła sprzedaż detaliczna o 4,5 %\nCzy nadchodzi w końcu koniec kryzysu? Eurostat poinformował, że w Polsce wzrosła sprzedaż detaliczna o 4,5 % Jak poinformował Eurostat, sprzedaż detaliczna pozbawiona czynnika sezonowości wzrosła w Polsce o 4,5 procent w sierpniu w stosunku do wzrostu o 2,9 procenta w poprzednim miesiącu. Eurostat poinformował według co miesięcznych danych w sierpniu w stosunku do miesiąca…\nFundusze małych i średnich spółek zarobiły najwięcej. Polskie akcje mają najlepsze wyniki\nFundusze małych i średnich spółek zarobiły najwięcej. Polskie akcje mają najlepsze wyniki W zestawieniu trzech kwartałów tego roku najlepiej wygląda sytuacja polskich fundusze akcyjnych małych i średnich spółek. Dotychczas zarobiły one prawie 26 procent. Natomiast najgorzej w międzynarodowym rankingu wypadają fundusze akcji tureckich które tracą średnio 14 procent. Wzrost na polskim rynku Według danych z…\nJedną z rzeczy, która ma szczególny wpływ na życie człowieka w dzisiejszych czasach jest reklama. To właśnie dzięki niej ludzie chcą kupować różne rzeczy, bądź korzystać z usług danej firmy. Reklama występuje w przeróżnych postaciach: między innymi jako spot w telewizji, kalendarze kieszonkowe, kolorowe obrazki w gazetach, a także smycze reklamowe. Bardzo często można zauważyć,…


Pułapki poprawności politycznej - pdf , eBook | Księgarnia Gandalf.com.pl\nPułapki poprawności politycznej - pdf\nPułapki poprawności politycznej (miękka) 32.76 zł\nPułapki poprawności politycznej - pdf - opis produktu:\neBook pdf Pułapki poprawności politycznej - pdf pochodzi z wydawnictwa Von Borowiecky. Autorem książki jest Monika Kacprzak. Należy do gatunków: nauki społeczne. Książka Pułapki poprawności politycznej - pdf liczy 396 stron.\n-13% Pułapki poprawności politycznej - pdf ebook


GPS w aucie niekoniecznie za zgodą pracownika - Archiwum Rzeczpospolitej\n25 września 2014 | Menedżer | Tomasz Poznański\nNadmierna inwigilacja zatrudnionego poprzez system lokalizacji pojazdu służbowego może się przyczynić do tego, że natychmiast rzuci posadę, a pracodawca zapłaci mu odszkodowanie.\nJeśli szef instaluje w firmowych pojazdach system ich lokalizacji, powinien o tym uprzedzić korzystających z nich pracowników. Gdy samochód użytkowany jest też do celów prywatnych, na GPS w nim potrzebna jest zgoda etatowca.\nGPS może być montowany przez pracodawcę wyłącznie jako zabezpieczenie antykradzieżowe. Wtedy lokalizacja pojazdu jest analizowana po zgłoszeniu kradzieży. Takie urządzenie w żaden sposób nie narusza praw etatowca – użytkownika samochodu.\nInaczej jest, kiedy GPS instaluje się po to, żeby weryfikować należyte wykonywanie obowiązków pracowniczych. Dzięki temu szef ma bardzo dokładną informację o poczynaniach podwładnego. Dodatkowo gdy pracownikowi wolno użytkować auto również w celach prywatnych, może dochodzić do swego rodzaju śledzenia jego życia, do czego rzecz jasna przełożony nie ma prawa.\nInstalując w samochodach służbowych system lokalizacji, pracodawca powinien o tym zawiadomić załogę....


Kryzys po Wielkiej Brytanii. Osoby żyją po ubóstwie\nHome - Recesja w Uk. Ludzie żyją w ubóstwie\nRecesja w Uk. Ludzie żyją w ubóstwie\nZ najnowszych danych przedstawionych przez Departament ds. Sily i Zmian Klimatu wynika, że dwóch, 39 mln brytyjskich gospodarstw domowych funkcjonuje w warunkach tak zwanym. ubóstwa energetycznego. Odpowiada to 11 procentom całości populacji tego panstwie.\nDECC przedstawił wyliczenia oparte na danych za okres 2010-2011. Wobec poprzedniego papieru liczba gospodarstw domowych zaliczonych do ubogich energetycznie spadła na temat 84 tysiące.\nWedług przyjętej przez DECC w lipcu tego roku kalendarzowego definicji, gospodarstwo domowe wydaje sie byc uznawane zbyt ubogie energetycznie, jeśli swoim przychody, wliczając wszelkie dopłaty w związku z wydatkami energii, są mniejsze od czasu, lub równe przyjętej granicy ubóstwa a koszty ciepla przekraczają średnią wartość na rzecz danego typu gospodarstwa domowego.\nZapora tego ubóstwa, według rządowych wyliczeń, na rzecz rodziny wraz z jednym dzieckiem wynosi nieco ponad 13 tys. funtów rocznie przychodu. W przypadku rodziny z dwójką dzieci granica ta określona została w prawie 18 tys. funtów rocznie. Obie kwoty to przychody wedlug odliczeniu kosztów mieszkaniowych.\nWprowadzono również wskaźnik różnicy pomiędzy realnymi rachunkami za energię a kosztami, jakie dane gospodarstwo musi ponosić, aby nie zaliczać się do ubogich energetycznie. Różnica ta, według najpózniejszych danych, wynosi średnio 438 funtów na rok.\nŁączna kwota, jakiej teskni brytyjskim gospodarstwom domowym az do wyjścia z ubóstwa energetycznego to, według DECC, 1-wsza, 05 mld funtów. W Wielkiej Brytanii funkcjonują obecnie różne formy obslugi dla najuboższych w formie dopłat dzieki uregulowanie rachunków za energię.\nWedług wyliczeń brytyjskiego regulatora rynku energii (Ofgem), średnia wysokość obliczenia za energię elektryczną gwoli gospodarstwa domowego kosztuje około 570 funtów rocznie. Po doliczeniu kosztów gazu, kwota ów wzrasta jednak do mniej więcej 1400 funtów rocznie.\nOd 2003 roku, podczas gdy to na raz pierwszy zbadano skalę ubóstwa energetycznego w Uk, liczba domach zaliczonych do tego grona przenigdy nie przekroczyła 2, 5 mln. Najniższy poziom zanotowano w r. 2006 – 2, 26 mln gospodarstw.\nSpadek zanotowany w 2011 roku rząd uzasadnia rosnącą skalą inwestycji w ramach pomocy efektywności energetycznej. Pozwoliło to zrekompensować wzrost kosztów sily zanotowany przy 2011 r..\nTags: wiadomości\twiadmomości\tsystem gospodarczy\tunia\tfundusze unijne


Ratują funeralne zabytki z Garczegorza. Zobacz fenomenalne efekty prac [GALERIA] - LĘBORK24.info\nRatują funeralne zabytki z Garczegorza. Zobacz fenomenalne efekty prac [GALERIA]\nDobiega końca pierwszy etap prac przy renowacji wyposażenia zabytkowej, przykościelnej kaplicy grobowej w Garczegorzu. Po wydobyciu i uporządkowaniu XVII i XVIII-wiecznych trumien i sarkofagów, przeprowadzono ratunkowe prace konserwatorskie. Efekt już teraz robi ogromne wrażenie.\nMiejscową pracownię naukowców z Torunia wizytował Mikołaj Ochman, pełniący funkcję Wójta Gminy Nowa Wieś Lęborska. Do Garczegorza dotarła także dr Alicja Drozd-Lipińska z Katedry Biologii Człowieka Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, która na zaproszenie Oleksy Konserwacja Zabytków prowadzi wstępne prace antropologiczne.\nI etap prac finansowany jest ze środków własnych gminy oraz dotacji celowych z Powiat Lęborski oraz Pomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków.\nZdjęcia: UG Nowa Wieś Lęborska\nLęborczanie otrzymali medal z wychowanie trzech wojskowych\nCerkiew greckokatolicka powstanie w Lęborku


1 Zawód: technik optyk Symbol cyfrowy zawodu: 322 Numer zadania: 1 Arkusz zawiera informacje prawnie chronione do momentu rozpoczęcia egzaminu 322 Czas trwania egzaminu: 240 minut ARKUSZ EGZAMINACYJNY ETAP PRAKTYCZNY EGZAMINU POTWIERDZAJĄCEGO KWALIFIKACJE ZAWODOWE CZERWIEC 2010 Informacje dla zdającego: 1. Materiały egzaminacyjne obejmują: ARKUSZ EGZAMINACYJNY z treścią zadania i dokumentacją, zeszyt ze stroną tytułową KARTA PRACY EGZAMINACYJNEJ oraz KARTĘ OCENY. 2. Sprawdź, czy arkusz egzaminacyjny zawiera 4 strony. Sprawdź, czy materiały egzaminacyjne są czytelne i nie zawierają błędnie wydrukowanych stron. Ewentualny brak stron lub inne usterki w materiałach egzaminacyjnych zgłoś przewodniczącemu zespołu nadzorującego etap praktyczny. 3. Na KARCIE PRACY EGZAMINACYJNEJ: wpisz swoją datę urodzenia, wpisz swój numer PESEL. 4. Na KARCIE OCENY: wpisz swoją datę urodzenia, wpisz swój numer PESEL, wpisz symbol cyfrowy zawodu, zamaluj kratkę z numerem odpowiadającym numerowi zadania, przyklej naklejkę ze swoim numerem PESEL w oznaczonym miejscu na karcie. 5. Zapoznaj się z treścią zadania egzaminacyjnego, dokumentacją załączoną do zadania, a następnie przystąp do rozwiązania zadania. Rozwiązanie obejmuje opracowanie projektu realizacji prac określonych w treści zadania. 6. Zadanie rozwiązuj w zeszycie KARTA PRACY EGZAMINACYJNEJ od razu na czysto. Notatki, pomocnicze obliczenia itp., jeżeli nie należą do pracy, obwiedź linią i oznacz słowem BRUDNOPIS. Zapisy oznaczone BRUDNOPIS nie będą oceniane. 7. Po rozwiązaniu zadania ponumeruj strony pracy egzaminacyjnej. Numerowanie rozpocznij od strony, na której jest miejsce do zapisania tytułu pracy. Wszystkie materiały, które załączasz do pracy, opisz swoim numerem PESEL w prawym górnym rogu. 8. Na stronie tytułowej zeszytu KARTA PRACY EGZAMINACYJNEJ, wpisz liczbę stron swojej pracy i liczbę sztuk załączonych materiałów. 9. Zeszyt KARTA PRACY EGZAMINACYJNEJ i KARTĘ OCENY przekaż zespołowi nadzorującemu etap praktyczny. Powodzenia!\n2 Zadanie egzaminacyjne Zakład optyczny prowadzi działalność usługową w zakresie wykonywania pomocy wzrokowych na podstawie dostarczonych recept okularowych. Personel pomaga dobrać oprawy okularowe oraz soczewki korekcyjne najbardziej odpowiadające oczekiwaniom klientów. Opracuj projekt realizacji prac związanych z wykonaniem okularów korekcyjnych dla klienta. Zaproponuj klientowi soczewki zapewniające komfortowe widzenie, uwzględniając dane z recepty, parametry techniczne oprawy, sposób użytkowania i konserwacji okularów. Projekt realizacji prac powinien zawierać: 1. Tytuł pracy egzaminacyjnej. 2. Założenia do projektu realizacji prac sformułowane na podstawie treści zadania i załączników. 3. Obliczenia niezbędne do wykonania okularów korekcyjnych na podstawie danych z recepty oraz wybór odpowiedniej soczewki wraz z uzasadnieniem. 4. Opis kolejnych czynności procesu technologicznego prowadzących do wykonania okularów korekcyjnych. 5. Wykaz narzędzi, urządzeń, przyrządów i materiałów niezbędnych do realizacji prac związanych z wykonaniem okularów korekcyjnych. Dokumentacja z wykonania zadania powinna zawierać: uzupełnioną Kartę kontroli jakości wykonanych okularów korekcyjnych umieszczoną w zeszycie Karta Pracy Egzaminacyjnej, określenie optymalnych warunków użytkowania wykonanych okularów korekcyjnych oraz sposobu ich konserwacji. Do wykonania zadania wykorzystaj: Receptę okularową Załącznik 1 Zdjęcie klienta w wybranej oprawie okularowej Załącznik 2 Parametry soczewek z katalogu Załącznik 3 Wyposażenie pracowni oftalmicznej Załącznik 4 Czas przeznaczony na wykonanie zadania wynosi 240 minut. Strona 2 z 4\n3 Załącznik 1 Recepta okularowa dal SPH CYL/AX PRISMA/BASIS PD dptr dptr/stop prdptr/stop mm OP -4,50-1,50 / 135 / 32,5 OL -5,50-1,00 / 60 / 31,5 Załącznik 2 Zdjęcie klienta w wybranej oprawie okularowej Wymiary oprawy okularowej: szerokość tarczy 53 mm wysokość tarczy 26 mm mostek 20 mm Załącznik 3 Parametry soczewek z katalogu SOCZEWKA A B C D materiał CR 39 średnioindeksowy wysokoindeksowy wysokoindeksowy indeks 1,5 1,56 1,6 1,6 liczba Abbego gęstość 1,32 g/cm 3 1,23 g/cm 3 1,32 g/cm 3 1,32 g/cm 3 konstrukcja sferyczna sferyczna sferyczna asferyczna Strona 3 z 4\n4 Załącznik 4 Wyposażenie pracowni oftalmicznej Narzędzia, urządzenia, przyrządy 1. automat szlifierski szablonowy 12. polerka 2. barwiarka 13. rowkarka 3 cążki do regulowania i profilowania opraw 14. rozwiertaki 4. centroskop 15. sferometr 5. dioptromierz 16. suwmiarka 6. nagrzewnica do opraw 17. szlifierka ręczna 7. polaryskop 18. śruba mikrometryczna 8. kątomierz 19. śrubokręty 9. lutownica 20. wkrętaki optyczne 10. pęseta 21. wiertarka optyczna 11. pilniki 22. wiertła Materiały pomocnicze Alkohol etylowy, kleje, linijka (źrenicówka), nakrętki, nożyce, pisaki wodoodporne, podkładki, przyssawki do automatu szlifierskiego, szablony, ściereczki do czyszczenia soczewek, pasta polerska do soczewek, wkręty, wstążki do montażu, żyłki wypełniające. Strona 4 z 4


Znajdź swoją przystań → Sprzedaż → Mieszkanie lub dom - gdzie kupić, aby odpocząć?\n2016-10-24 | Sprzedaż |\nMieszkanie - wygodne rozwiązanie\nKażdy z nas zgodzi się chyba co do tego, że mieszkanie jest o wiele wygodniejszym rozwiązaniem niż dom. Mieszkanie to dobre rozwiązanie dla osób, które nie wymagają od siebie dużego zaangażowania w remonty, modernizację oraz opiekę nad nieruchomością.\nZakup mieszkania na rynku wtórnym bardzo często wiąże się z przeprowadzeniem remontu i wdrożeniu własnej adaptacji. Jest to raczej jednorazowa inwestycja, która wystarcza na wiele lat.\nPrzy zakupie mieszkania bądź domu powinniśmy wziąć pod uwagę miejsce oraz cenę. W większych i popularnych miastach ceny są bardzo wysokie i nie zawsze stać nas na tak duży wydatek. Ktoś, kto wiąże swoją przyszłość z Warszawą czy Krakowem, musi być na to przygotowany. Łatwiej jest w mniejszych miastach. Wadowice, Oświęcim czy rejony widokowe, takie jak Sucha Beskidzka, na pewno są godne uwagi. Ceny zdecydowanie mniejsze i wybór też szeroki. Ważne, aby mieszkanie odpowiadało naszym indywidualnym preferencjom i oczekiwaniom. Pomocne może okazać się biuro nieruchomości, posiadające szczegółowe informacje o obiekcie. Przykładowe oferty biura nieruchomości Expert znajdziemy tutaj.\nDom - wyzwanie i prestiż\nZ domem rzecz ma się podobnie. Ale kupno i prowadzenie domu to nie jest dobry pomysł dla ludzi, którzy nie planują angażować się w prace domowe. Dom wymaga ciągłej ingerencji i poświęcenia. Nie pozostawimy go bez pewnych prac, gdyż po pewnym czasie nie poznamy własnego miejsca zamieszkania.\nZakup domu na rynku wtórnym nie jest łatwym zadaniem. W okolicach większych miast na pewno ceny są wygórowane i nie zawsze mieszczą się w zasięgu naszych możliwości finansowych. Dlatego warto szukać domów w okolicach mniejszych miast i miejscowości. Tam prawdopodobieństwo wyboru rośnie, a ceny są w zasięgu każdego inwestora. Domy na sprzedaż w okolicach Suchej Beskidzkiej, Wadowic czy Oświęcimia dostępne są w tym miejscu. Malownicze krajobrazy oraz spokój, który pozwala odpocząć, powinien zachęcać do zakupu nieruchomości właśnie tam.\nDecydując się na zakup nieruchomości z rynku wtórnego, pamiętajmy, aby dokładnie sprawdzić interesujące nas oferty. Wiele z nich nęci atrakcyjnymi cenami i akcentuje zalety oferowanego obiektu, nie napomykając oczywiście o wadach. Biuro nieruchomości Expert posiada wyselekcjonowane propozycje.\nmieszkania wadowice domy sucha beskidzka domy na sprzedaż sucha beskidz mieszkania na sprzedaż mieszkania oświęcim


czytasz: Sklep fryzjerski - zapraszamy na bluszcz.com.pl\nSklep fryzjerski - zapraszamy\nAby salon fryzjerski właściwie funkcjonował, to z wyjątkiem wykwalifikowanej kadry, niezbędnych jest dużo sprzętów, dodatków i wszelakiego gatunku kosmetyków. Jeśli zakład fryzjerski ma wyglądać profesjonalnie i zarazem być sprawny, trzeba pomyśleć o tym, żeby oprzyrządowanie pomieszczenia fryzjerskiego było sporządzone w profesjonalny sposób, osobliwe meble fryzjerskie są w takim wypadku całkowicie konieczne.\nSklep fryzjerski oferuje różnego rodzaju meble fryzjerskie, które będą cechowały się wyszukanym, nowoczesnym wzornictwem, dzięki czemu perfekcyjnie da się je dostosować do każdego wnętrza. Podstawowym elementem wyposażenia pomieszczenia fryzjerskiego są niewątpliwie takie meble jak fotele fryzjerskie dostępne tutaj.\nZobacz ten link - to bez dwóch zdań świetna propozycja (https://www.kielce24.com.pl/artykuly-przemyslowe/gospodarstwo-domowe/przechowywanie-zywnosci), która z całą pewnością bardzo Cię zaabsorbuje! Nie wahaj się zatem i sprawdź już teraz.\nWytrawny salon musi mieć myjnie kompaktowe z wkomponowanymi fotelami, lub te, do jakich jest możliwość dostawić specjalny fotel fryzjerski.\nNowoczesne metody walki z niedoskonałościami - sprawdź na ten temat więcej\nRedaktor: IQ MEDISPA\nKompleksy dotyczące swej urody mają głównie kobiety, które dużo chciałby poprawić albo całkowicie zmienić. Z myślą właśnie o takiego typu kobietach działa wiele nowoczesnych gabinetów kosmetycznych jak i klinik, w jakich zatrudnieni są specjaliści stosujący współczesne metody walki z kompleksami. Czy powinniśmy korzystać z usług takiego rodzaju podmiotów?\nKosmetyki kojarzą się głównie z przeróżnymi preparatami do makijażu i pielęgnacji ciała. Oczywiście, mniemanie to tak samo dobrze odnosić się może do specyfików pielęgnujących włosy. One też, jednakowo jak nasze ciało i skóra twarzy, wymagają odpowiedniego traktowania.\nPrzejdź do serwisu autora, jeśli zaciekawiły Cię wiadomości podane w naszym tekście. Tam wyszukasz znacznie więcej detali.\nSklep fryzjerski oferuje kosmetyki do włosów pielęgnacyjne, stylizujące, oraz określone do barwienia.\nDodatki fryzjerskie wyznaczają kluczowe atrybuty stylisty, bez których nie jest w stanie się on obejść w swej codziennej pracy. Jako że te narzędzia są stosowane przez fryzjerów codziennie, warto jest wybrać wyroby najwyższej jakości, które będą służyły długo i niezawodnie. Sklep fryzjerski posiada w sprzedaży urządzenia niezbędne do tworzenia, modelowania, także strzyżenia. Kliknij tutaj.\nRedaktor: Special Olympics Connaught\nWyjątkowe preparaty, zezwalające kompleksowo zadbać o piękne loki, niesforne kosmyki i proste pasma (dowiedz się więcej). Kosmetyki do włosów dobrych firm są nasycone aktywnymi składniki w takim stopniu, by można było mówić o ich rzeczywistym działaniu ożywiającym, nawilżającym, czy wygładzającym. Środki określone do pielęgnacji, stylizacji i koloryzacji włosów i wszelkie pozostałe rzeczy konieczne do działania każdego salonu fryzjerskiego oferuje sklep fryzjerski.\nW którym miejscu warto kupować wyposażenie do naszego zakładu fryzjerskiego?\nProwadzenie dobrze funkcjonującego salonu fryzjerskiego to niewątpliwie ciężkie zadanie. Jest to jednak wariant usługi, z której korzysta praktycznie każdy z nas, aby podtrzymać swój wygląd na intrygującym poziomie. Taka prawidłowość dotyka współcześnie w podobny sposób mężczyzn, jak i kobiety, które spędzają w wielu przypadkach długie godziny w salonach fryzjerskich. Powinno się jednak przyznać, że zapewnianie najlepszej jakości usług fryzjerskich potrzebuje sporych nakładów wytrwałej pracy.\nKosmetyki do stylizacji pukli. Na jakie się zdecydować?\nRedaktor: David Burke\nIstotnym elementem wszystkich kobiet są ładne i schludne włosy. Dóbr z posiadania ładnych włosów jest bardzo dużo.\nUpominki nabywaj „z głową”, kierując się zainteresowaniami obdarowanego oraz czyniąc danej osobie prawdziwą przyjemność\nNabywanie prezentów – nawet dla bliskich osób – to w niektórych przypadkach bardzo ciężka kwestia, która wymaga starannej analizy i dobrego planu. Tymczasem trafiony prezent najłatwiej będzie nabyć, kierując się zasadą, by nabywać artykuły pozostające w zgodzie z zainteresowaniami lub preferencjami osoby, dla której będą przeznaczone. Przez to z pewnością uczyni się komuś dużą przyjemność!\nW jaki sposób troszczyć się o siebie latem, a więc cięcie, cera oraz paznokcie jako wybór\nRedaktor: PARA PAINTS\nNa podstawie: PARA PAINTS\nTendencja na dbanie o siebie jest z każdym rokiem o wiele silniejsza. Każdy chce wyglądać stylowo, trendy, ale także niesztampowo, czysto. Dlatego tak ważne są regularne wizyty u kosmetyczki, fryzjera a także na zakupach.


W lipcowe piątki tarnowski Rynek już po raz szósty rozkołyszą dźwięki jazzu tradycyjnego. Wzorem lat ubiegłych Tarnowskie Towarzystwo Jazzu Tradycyjnego „Leliwa” organizuje VI Letni Festiwal Jazzu Tradycyjnego „Jazz-owy Rynek” – cykl koncertów plenerowych z udziałem wyjątkowych gości z różnych zakątków Europy. Impreza odbywa się w ramach United Europe Jazz Festival. Sercem festiwalu będzie scena plenerowa na tarnowskim Rynku, ale liczne imprezy odbędą się również w klubie festiwalowym Bombay Music. Każdy z koncertów na Rynku zwieńczony będzie wspólną paradą nowoorleańską.\nPoprzedzając piątkowe koncerty pod gołym niebem, w przeddzień każdego z nich, w ramach tradycyjnych „czwartków jazzowych” w klubie Bombay Music odbywać się będą wieczory jazzowe w towarzystwie festiwalowych gwiazd.\nPo raz pierwszy raz festiwal zrealizowany jest pod szyldem United Europe Jazz Festiwal, który obejmuje festiwale w Salgótarjan (Węgry), Bańskiej Bystrzycy (Słowacja), Hradec Kralove (Republika Czeska) oraz miejscowości związane z Małopolską Wiosną Jazzową (Zakopane, Krynica, Tarnów)\nZespół powstał w 1978 roku i działa przy TCK. Nazwa zespołu pochodzi od herbu „Leliwa” przynależnego założycielom miasta Tarnowa. Początkowa nazwa Ragtime Capella podkreślała preferowanie ragtime, lecz z czasem repertuar rozszerzono o standardy jazzu lat 20 i 30. Aranżacje utworów nawiązują do najlepszych tradycji tego gatunku - jazzu nowoorleańskiego, szczególnie zespołów Hot Five i Hot Seven Louisa Armstronga.\nLeliwa Jazz Band jest laureatem nagrody „Złota Tarka 2005” zdobytej na XXXV Old Jazz Meeting w Iławie, a także zwycięzcą wielu konkursów jazzu tradycyjnego. Doroczne ankiety miesięcznika Jazz Forum pn. JAZZ TOP klasyfikuje tarnowian w połowie pierwszej dziesiątki zespołów tradycyjnych. Zespół LJB corocznie bierze udział w wielu festiwalach w kraju i za granicą. Jest gospodarzem dorocznego festiwalu „Jazzowy Rynek” w Tarnowie.\nOld Timers – polski zespół jazzu tradycyjnego, założony w Warszawie w 1965 przez trębacza Henryka Majewskiego, pianistę Wojciecha Kamińskiego i puzonistę Jerzego Kowalskiego.\nJerzy Kuszakiewicz – trąbka, Jerzy Galiński – klarnet, Zbigniew Konopczyński – puzon, leader, Wojciech Kamiński – fortepian, Paweł Tartanus – banjo, gitara, wokal, Janusz Kozłowski – kontrabas, Bogdan Kulik – perkusja.\nJan Kudyk założyciel i lider zespołu ma swoją wypróbowaną receptę: ustępliwość, kompromisowość i tolerancja. Dzięki takiemu liderowi JBBO nieprzerwanie przemierza wzdłuż i wszerz Europę i Amerykę, od jednego miejsca koncertu do drugiego. Zespół stworzony przez grupę studentów Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie po pierwszych swoich sukcesach w Polsce (między innymi zwycięstwo w pierwszym konkursie Jazz nad Odrą) rozpoczął trasy w krajach ościennych. Od końca lat 60-tych trwa do dziś eksportowa działalność w Niemczech i innych krajach Europy Zachodniej, zespół tam jest bardziej znany niż w swoim własnym kraju. Armstrongowska tradycja, to fundament, na którym zbudowana jest muzyczna machina JBBO. Jazz Band Ball Orchestra to, Satchmowski tradycjonalizm, Lunefordowsko - Goodmenowsko - Elingtonowski Swing, szczypta Boogie, Latynoska furia echo Rhytym & Bluesa wszystko to wymieszane, wzbogacone o show i twórczą parodię. Taka jest najkrótsza definicja muzyki JBBO, którą fani ze Wschodu i Zachodu oklaskują już czwartą dekadę.\nMarian Urban – trąbka, Romuald Słowik – puzon, wokal, lider, Jacek Pikozub – saksofon sopranowy, Antoni Guśtak – fortepian, Władysław Strejczek – banjo, Ryszard Kolbusz – gitara basowa, Grażyna Scheffler – wokal, Tytus Jakubowski – perkusja.\nErwin Żebro, Dominik Mietła, Arek Płaneta, Piotr Prosowicz- trąbki,\nTomasz Ożóg, Robert Piechnik, Dawid Prosowicz – puzony,\nJoanna Ważna-Pociask - flet, Dominik Chrobak - klarnet i klarnet basowy,\nGrzegorz Kluzek, Kuba Łępa - saksofony altowe,\nKazimierz Król, Paweł Król - saksofony tenorowe,\nJanusz Słowik - saksofon barytonowy,\nRafał Taraszka- perkusja.\nMarta Bauerova - wokal, Jiri Kodajek - trąbka, Jindrich Jindrich - puzon, Jaroslav Kanta - klarnet, saksofony, Michal Lehky – piano, Marek Levy – gitara, Tomas Macek – kontrabas, Bretislav Vaverka - perkusja\nSkład zespołu: Roman Feder - kornet, skrzypce, altofon, wokal, lider, Marek Berka - klarnet, saksofon tenorowy, Pali Ivicic – akordeon, Daniel Valasek - suzafon, Vlado Gahura - perkusja\nZoltan Finok - leader, saksofon tenorowy, Istvan Lazar - trąbka, wokal, Tomas Kovacs - puzon, wokal, Attila Juhasz - fortepian, Tibor Czako - perkusja, Janos Lutz – kontrabas.\nJuraj Kollar - trąbka, lider, Patricia Palenickova - gitara, banjo, wokal…


Przywrócenie 100 % zasiłku chorobowego dla medyków » Radio 90 FM\nPrzywrócenie 100 % zasiłku chorobowego dla medyków\nData: 13 grudnia 2020 / 07:26 Data:Aktualizacja: 13 grudnia 2020 / 10:31 Facebook Twitter\nOsoby zatrudnione w podmiotach leczniczych – zarówno pracownicy medyczni, jak i niemedyczni – mają prawo do 100% zasiłku chorobowego. Na podwyższony zasiłek mogą również liczyć strażacy- ochotnicy.\nPrawo do 100% zasiłku będzie przysługiwać ochotnikom, jeżeli ich niezdolność do pracy, kwarantanna lub izolacja nastąpiła po zetknięciu z Covid-19 w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych albo wykonywaniem zadań w ochotniczej straży pożarnej.\nNowe przepisy umożliwiają wyrównanie zasiłku chorobowego za okres od 5 września do 100 proc. podstawy wymiary zasiłku osobom zatrudnionym w podmiotach leczniczych. Przeliczenie zasiłku będzie następowało na wniosek. Jeśli zasiłki wypłaca sam pracodawca czy zleceniodawca, to wniosek należy przekazać pracodawcy lub zleceniodawcy. Osoba prowadząca własną firmę składa wniosek w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Może to zrobić przez Platformę Usług Elektronicznych (PUE ZUS).\nCieszyn Czerwionka - Leszczyny Jastrzębie-Zdrój Knurów Racibórz Rybnik Wodzisław Śląski Zakład Ubezpieczeń Społecznych Żory ZUS\nKiedy rodzicowi przysługuje zasiłek opiekuńczy? ZUS ogłasza zmiany 1 grudnia 2021