Kredyt studencki – wady i zalety - Ta-Praca.pl\nAutor Stanisław Mackiewicz · 1 czerwiec 2015\nOd 1 października do połowy listopada można składać wnioski o udzielenie preferencyjnego kredytu studenckiego. O jego przyznanie mogą starać się studenci i doktoranci, uczelni publicznych oraz prywatnych. Kredyt może być przyznany na cały okres studiów, jednak nie dłużej niż na sześć lat (w przypadku studiów I i II stopnia) oraz na cztery lata (w przypadku studiów doktoranckich).\nKredyt studencki jest obecnie najtańszą na rynku formą finansowania nauki. Dzięki rządowym dopłatom, jego oprocentowanie wynosi zaledwie 2, 75%, co czyni ofertę niesamowicie atrakcyjną i pozwala na opłacenie czesnego, zakup niezbędnych podręczników i pomocy naukowych czy pokrycie kosztów utrzymania, nawet gorzej sytuowanym osobom. Nie ma znaczenia czy student uczęszcza do uczelni prywatnej czy państwowej, a także czy studiuje dziennie, wieczorowo czy nawet zaocznie.\nDo otrzymania kredytu studenckiego nie jest konieczne uzyskiwanie dochodów przez osobę uczącą się. Należy jedynie przedstawić poręczycieli (spełniających kryteria dochodowe i posiadających zdolność kredytową) lub inną formę zabezpieczenia spłaty.\nSpłatę rozpoczyna się dopiero po dwóch latach od ukończenia studiów, a ilość rat stanowi dwukrotność liczby wypłaconych przez bank transz kredytu. Dzięki temu można bez stresu poszukać pracy i uzyskać finansową niezależność jeszcze przed rozpoczęciem spłaty zobowiązania.\nPieniądze wypłacane są przez dziesięć miesięcy w roku, w miesięcznych transzach i mogą być przeznaczone na dowolny cel. Można dzięki nim sfinansować opłatę czesnego, opłacić koszty utrzymania w innym mieście czy nawet wpłacić je na lokatę jako poduszkę finansową i przeznaczyć na start w dorosłe i samodzielne życie.\nW przypadku, kiedy kredytobiorca znajdzie się w trudnej sytuacji życiowej lub materialnej, istnieje możliwość karencji w spłatach rat, wraz z odsetkami, na okres maksymalnie 12 miesięcy.\nStudenci, którzy znaleźli się wśród 5% najlepszych na swoim roku, mogą liczyć na umorzenie 20% kwoty kredytu. Częściowe lub całkowite umorzenie spłaty możliwe jest również w sytuacji, gdy kredytobiorca straci częściowo lub trwale, zdolność do wykonywania pracy. Umorzenia dokonuje minister szkolnictwa wyższego, na wniosek kredytobiorcy.\nAby otrzymać kredyt studencki należy spełnić szereg warunków. Jednym z nich jest dochód, który nie może przekroczyć ustalonej przez ministerstwo kwoty (w 2014 roku było to 2300 zł na osobę w rodzinie). Nie zostanie więc przyznany studentom pochodzącym z dobrze sytuowanych domów.\nWniosek o kredyt można składać wyłącznie wtedy, gdy studia rozpoczęło się przed ukończeniem 25 roku życia.\nUciążliwa może być również konieczność załatwienia szeregu formalności. Między innymi zaświadczenia z uczelni o podjęciu nauki na uczelni wyższej, dokumentów wymaganych do poręczenia kredytu (w przypadku osób pracujących należy przedstawić zaświadczenie o uzyskiwanych dochodach), oświadczenia o liczbie członków rodziny oraz zaświadczenia o dochodach uzyskanych przez gospodarstwo domowe w roku ubiegłym. Należy również wypełnić wniosek o udzielenie kredytu. Dodatkowo, po otrzymaniu kredytu, należy po każdym zakończonym semestrze, składać w banku zaświadczenie z uczelni o kontynuacji nauki.\nDodatkowym utrudnieniem jest fakt, że kredytu studenckiego udziela tylko kilka banków. W roku akademickim 2014/2015 były to:\nBank Polskiej Spółdzielczości S. A. (oraz zrzeszone banki spółdzielcze)\nSGB-Bank S. A. (oraz zrzeszone banki spółdzielcze)\nNie ma zatem możliwości swobodnego wyboru placówki, w której można wziąć kredyt i należy nastawić się na czekanie w długich kolejkach. Chętnych bowiem jest dużo, a moce przerobowe poszczególnych placówek, są ograniczone.\nNie bez znaczenia jest też fakt, że kredyt studencki, mimo że udzielany jest na bardzo dobrych warunkach, jest zobowiązaniem finansowym, które będzie trzeba kiedyś spłacić. Może więc nie warto wkraczać w dorosłość z długiem na karku?\nCzęść informacji na temat kredytów dla studentów pochodzi ze strony exprescredit.pl\nTags: Kredyt studenckiedukacjakariera\nNastępny artykuł Poznaj sposób na szybką budowę hali przemysłowej\nPoprzedni artykuł Czym zajmuje się kadrowa w firmie?\n2 czerwiec 2015 o 19:24\nJa wzięłam , zainwestowałam i nie żałuję


bluefairy art: Blue Blood, kolczyki\nAutor: bluefairy o piątek, lutego 06, 2015\nViola 6 lutego 2015 10:41\nKolczyki piękne! Ptaszki śliczne! :)\nbluefairy 6 lutego 2015 17:20\nPtaszki są prześliczne! :)\nSowiarnia 6 lutego 2015 11:05\nPiękne kolczyki, kolorytyka jest wprost niesamowita :)\nA haftowane ptaszki po prostu powalają na kolana :-)\nMnie powaliły jak je tylko zobaczyłam!\nKoralinowo Art 6 lutego 2015 11:37\nPiękne kolczyki. Wydaje mi się, że kojarzę te kryształki. Jeśli tak to faktycznie mają przepiękną, głęboką barwę. A ptaszków "zazdraszczam" bo wyglądają trochę jak ze starych rycin :)\nbluefairy 6 lutego 2015 17:21\nKryształki są z Royal Stone, ale chyba jeszcze gdzieś je widziałam. Masz rację ptaszki mają w sobie jakąś vinagową nutę.\nliwias 6 lutego 2015 13:24\nŚwietna wymianka. Obie bardzo się postarałyście. Ptaszki może przywołają wiosnę :)\nbluefairy 6 lutego 2015 17:22\nOczywiście nie tylko te kolczyki były przedmiotem wymijanki z mojej strony, ale Ania naprawdę dała czadu!\nKatarzyna 6 lutego 2015 15:17\nKolczyki cudne , kolory dobrane wyśmienicie :)\nA ptaszki , które przyfrunęły do Ciebie aż miło popatrzeć , śliczne :) Wymianka super ;)\nbluefairy 6 lutego 2015 17:23\nKolczyki w kolorystyce na życzenie, chociaż całkowicie zgodnym z moją wizją :)) Ale ptaszki, ach! Bajeczne!\nPoduszeczka rzeczywiście najsłodsza. A kolczyki wyszły Ci piękne\nbluefairy 6 lutego 2015 17:24\nDo tej podusi, aż chce się przytulić i zasnąć :)\nlolissa 6 lutego 2015 17:35\nPrucie pracy to podstawa, bez trudności nie ma zadowolenia :-). A tak poważnie, to są piękne i perfekcyjne. A hafty są urocze!\nbluefairy 6 lutego 2015 18:05\nOstatnio coraz więcej tego prucia i nie wiem właśnie czy to braki warsztatowe, czy efekt nasilającej się samokrytyki :)\nedyro 6 lutego 2015 17:51\nKolczyki piękne, jak zawsze :-) Podusia przeurocza, a ptaszki prześliczne. Fantastyczna wymianka!\nbluefairy 6 lutego 2015 18:06\nBasiaW 6 lutego 2015 17:55\nPiękne prace- Twoje i " dostane".\nA określenie błękitnej krwi pochodzi prawdopodobnie od koloru zabarwienia wskaźnika podczas badania krwi w kierunku chorób wenerycznych, na które " wysokie warstwy" w minionych wiekach często chorowały!\nbluefairy 6 lutego 2015 18:09\nSłyszałam, że było to spowodowane tym, że "dwór" z natury i mody blady, miewał bardziej widoczne żyły pod skórą, które z powodu kontrastu wydawały się bardziej niebieskie :) Rzecz jasna choroby też były bardziej widoczne :)\nprzeuroczo i przepięknie, na widok kolczyków w pierwszym odruchu chciałam rzucić się na podłogę i krzyczeć "Mamo, kup mi!" ; ) a ptaszki... no, nic oryginalnego nie wymyślę, są przeurocze po prostu : )\nbluefairy 7 lutego 2015 19:02\nNo ja chyba jednak nie zazdroszczę Twojej mamie ;) z drugiej strony, niektóre dzieci potrafią się złościć bardzo uroczo :)))\nUnknown 6 lutego 2015 21:48\nŚliczne kolczyki wykonałaś na fajna wymiankę bo ptaszki które do ciebie przyfruneły szczególnie na podusi śliczniutkie:) Często mam tak, że jak oglądam twoje prace to zaraz w oko wpadają mi pikotki na wykończeniu dodaja lekkości, delikatności i od razu sie uśmiecham o są to dobrze bo kolczyki przeslicznie z nimi wyglądają :D Pozdrawiam\nbluefairy 7 lutego 2015 19:03\nJa po prostu uwielbiam pikotki, najchętniej dorabiałbym je do wszystkiego i czasami z trudem się powstrzymuję :)\nlamodalena 6 lutego 2015 22:44\nte kolczyki są przecudne, zresztą wszystkie Twoje prace to cacuszka! kiedyś się na jakieś skuszę, taki mam plan ;)\nbluefairy 7 lutego 2015 19:40\nPlany trzeba realizować :))\nRuda 7 lutego 2015 01:26\nZacna wymianka! Ptaszki urocze, kolczyki w pięknych kolorach. Ale podusi też nie miałabym sumienia dźgać.Choć żadnego igłowkłuwacza nie mam i odczuwam brak!\nbluefairy 7 lutego 2015 19:42\nTo nie czuje się aż taka samotna w swoim zaniedbaniu :) Igły zawsze trzymałam w pudełeczku, najczęściej z odzysku po kremie nivea, a podczas pracy wbijałam w cokolwiek poza sobą :) ale te czasy odeszły bezpowrotnie!\nRuda 7 lutego 2015 22:50\nAsiu, zazdroszczę Ci. Chciałam dodać, że ja igły też wbijam we wszystko, często w części mojej garderoby. Raz nawet w czoło męża, ale przypadkowo, nie z zamiarem pozostawienia :)\nBetka 7 lutego 2015 11:07\nŚwietna wymianka. Masz rację, że taka robota na zamówienie bardziej motywuje - człek się stara, pruje, poprawia. Piękne prace. Bardzo mi się podobają.\nbluefairy 7 lutego 2015 19:43\nZawsze się staram podwójnie gdy robię dla kogoś, a dla siebie niemal wcale, bo lubię mieć wszystko na już :)\nRóżany Kącik Dzieł Rąk Własnych 7 lutego 2015 15:43\nAsiu, śmiem twierdzić, iż w łączeniu kolorów jesteś geniuszem :) Pięknie wygląda połączenie niebieskości z miedzią :)\nA ptaszeńki są boskie - właśnie ostatnio zatęskniłam za haftem krzyżykowym i przymierzam się do ukończenia obrazka sprzed kilku lat :)\nbluefairy 7 lutego 2015 19:44\nJa tam nie wiem czy geniuszem, ale na pewno lepsza od przeciętnego faceta :))\nDorjaDesign 7 lutego 2015 18:54\nNiebieskie śliczności. Bardzo lubię niebieski kolor właśnie w kolczykach, pewnie dlatego, że niesamowicie mi się podobają odbijając się na tle twarzy.\nA podusie (bo też mniemam, że to właśnie ona) jest słodka :)\nbluefairy 7 lutego 2015 19:46\nJa też uwielbiam niebieski, ale rzadko go noszę w ubraniach, za to w dodatkach, w dodatkach jest bajeczny!\natydde 7 lutego 2015 23:03\nAle cudeńka pokazujesz :D Asiu te kolczyki wręcz genialne są .. już zazdroszczę właścicielce, a Tobie tych ptaszków i podusi :) Ależ dopracowane !\nbluefairy 11 lutego 2015 20:12\nDziki Edytko, cuda od Ani są wręcz perfekcyjne!\nNoelia 8 lutego 2015 20:06\nUnos trabajos excelentes..!!\nbluefairy 11 lutego 2015 20:13\nCynamonka 8 lutego 2015 21:51\nTrzeba być bardzo utalentowanym, żeby tworzyć takie cuda.\nbluefairy 11 lutego 2015 20:14\nDziękuję Cynamonko, ja myślę, że przede wszystkim trzeba to lubić i mieć trochę więcej cierpliwości niż przeciętny człowiek ;)\nagaopalinska 9 lutego 2015 21:48\nFantastyczna wymianka. Kolczyki, choć niewielkich rozmiarów - godne królowej, a igielnik przesłodki - też byłoby mi go szkoda dźgać igłami :)\nOne może małe, ale mają wielki potencjał:)\nAnonimowy 11 lutego 2015 13:22\nWow! Myślę, że obie jesteście bardzo zadowolone z takiej wymianki. Piękne kolczyki - i piękne ptaszki (i te w ramkach, i ten z podusi). Pozdrawiam!\nbluefairy 11 lutego 2015 20:15\nOj, ja bardzo. Tym ptaszkom nikt się nie oprze, są fantastyczne!\nWrzące Kolory 11 lutego 2015 14:05\nKolczyki naprawdę udane - dobry dobór kolorów i oszczędna, staranna forma - a jaki efekt elegancki. Obejrzałam też hafty z wymianki i mi się mordka uśmiechnęła, bo zobaczyłam sikorkę, mam ich na pęczki na balkonie, bo je dokarmiam, sprytne i piękne zwierzaczki. :)\nbluefairy 11 lutego 2015 20:17\nMoja mordka cieszy się do nich codziennie :)\nTeż mam mnóstwo ptaszorków na balkonie, ale po tym jak postanowiły zrobić mi z niego Toi Toia lubię je znacznie mniej :))\nBlue-Anna 12 lutego 2015 11:58\nŚmiało wbijaj igły w poduszkę, bo do tego jest. Oczywiście jak ktoś się uprze może na niej spać, w sumie ludzie miewają różne pomysły;)\nZa wymiankę dziękuję!!


Rabat -50% Na Młode Wino. O Owocach Ducha Świętego Ebook\nEbook Młode wino. O owocach Ducha Świętego\n(Det nya vinet. Om Andens frukter) Nowość Rabat -50%\nAutor: Wilfrid Stinissen OCD, Kwiecień 2020 , 244 stron\nPromocja na ebooki Wydawnictwo W Drodze / CAŁA OFERTA -50% więcej ebooków!\nGdy nieustannie koncentrujemy się na tym, co powinniśmy zrobić, a zapominamy o tym, co otrzymaliśmy, wywracamy wszystko do góry nogami. Zapominamy, że życie chrześcijańskie nie jest pracą do wykonania, lecz przede wszystkim darem do przyjęcia. Otrzymaliśmy nowe życie, aby je przeżyć; młode wino, aby je wypić. To jest naszym podstawowym i w zasadzie jedynym celem. Ufajmy bardziej Duchowi Świ ętemu niż własnym możliwościom. W Młodym winie Stinissen OCD przeprowadza czytelnika przez dziewięć rozdziałów: Miłość, Radość, Pokój wewnętrzny, Cierpliwość, Życzliwość, Dobroć, Wierność, Pokora i łagodność, Opanowanie. W ten sposób pomaga znaleźć odpowiedzi na fundamentalne pytania dotyczące sposobu myślenia, odczuwania i postępowania; m.in.: Czy istnieje możliwość, żeby człowiek już tutaj, na ziemi, mógł żyć jak w niebie? A jeżeli odpowiedź brzmi tak, to jak takie życie wygląda? Czy mam w sobie nadzieję na życie wieczne? Jak silna jest moja wiara? Czy świadomie kroczę za Jezusem, będąc uważnym na działanie Ducha Świętego? Jak pisze autor: Nigdy nie będziesz zawiedziony, jeśli zawierzysz się Duchowi. On poprowadzi cię w świat wolności. Teresa z Ávili bardzo lubiła ten werset psalmu: rozszerzyłeś me serce (dilatasti cor meum) (Ps 119,32), uznając, że dokładnie wyraża on to, co czuła, gdy nawiedził ją Bóg. Liturgia przypisuje jej to, co Pismo Święte mówi o Salomonie: Bóg dał jej mądrość i rozsądek nadzwyczajny oraz rozum nieogarniony [latitudinem cordis\_ jak piasek na brzegu morza (1 Krl 5,9 Wulgata).Duch rozszerza cię i czyni prawdziwie nowym (por. Ap 21,5). Dzięki tej książce, która w całej pełni czerpie z chrześcijańskiej mistyki, spotykamy się z wyzwaniem dającym wolność. Korzystajmy z tego daru! Ebook porusza temat owocach. Jedną z istotnych spraw poruszanych w ebooki jest: Świętego.\nZobacz jeszcze 120 ebooków w promocji Promocja na ebooki Wydawnictwo W Drodze / CAŁA OFERTA -50%\nISBN 9788379064229. Porównywarka cen ebooków, które dostępne są w formatach PDF, MOBI i innych. Na urządzenia Kindle i inne. Tutaj znajdziesz ebook, którego szukasz. Nie wszystkie ebooki w ofercie są darmowe. Wspierajmy autorów i kupujmy ebooki.\nTytuł: Młode wino. O owocach Ducha Świętego Ocena: 4.8 Recenzent: Tomasz Smykowski Dodał: Tomasz Smykowski Data recenzji: 3 sierpień 2012 Streszczenie: Ebook polecany Opis: Ebook polecany


Najstarszy radomski układ | Mój Radom\nNajstarszy radomski układ\n- Jeśli pozostanie tu stary układ, najstraszy - bo z roku 1976, nie zmienicie miasta - grzmiał z mównicy w radomskiej Resursie premier Jarosław Kaczyński. Przyjechał do Radomia na kilka godzin, głównie po to, by poprzeć PiS-owskiego kandydata na prezydenta miasta.\nKaczyński spotkał sie najpierw z dziennikarzami. Podczas konferencji prasowej podkreślał, że przyjechał do Radomia przede wszystkim jako prezes partii, by wesprzeć dobrego kandydata na prezydenta miasta Andrzeja Kosztowniaka. - PiS w wyborach samorządowych zajmuje racjonalne stanowisko - przekonywał. - Wybraliśmy niewojenną drogę, to z naszej strony akt dobrej woli. Reguły wojennej walki narzuca nam Platforma.\nW podobnym tonie wypowiadał sie na spotkaniu z sympatykami PiS- w Resursie. Spotkanie było mocno opóźnione w stosunku do planu wizyty, dlatego poza wystąpieniem Kaczyńskiego, radomianie nie mieli szansy na zadanie nawet jednego pytania. Jednak i tak niemal wszyscy przyjęli szefa partii entuzjastycznie, a jego słowa dotyczące Radomia, krytyczna ocena urzedujących władz miasta były przerywane oklaskami. - Tak jak w wielu miastach, w Radomiu potrzbna jest zmiana. Wybór prezydenta należy do wyborców, ale oni czasami się też mylą. I w Radomiu taki błąd został popełniony. Błąd, który ciąży na mieście, a Radom jest miastem szczególnym, miastem, które komuniści przeklęli. Nad Radomiem wisi wyrok, wyrok trzydziestoletni.\nKaczyński uważa, że w porównaniu z innymi miastami Radom stanął w miesjcu że nie rozwija się. - Byłem tu w 91 roku i - jak widzę - niewiele się od tamtego czasu zmieniło - przekonywał. -To poczucie beznadziejności widać nawet na twarzach mieszkańcow. Zdaniem Kaczyńskiego tylko kandydat PiS-u, Andrzej Kosztowniak może spowodować zmiany. - Jeśli będzie tu rządził stary, najstarszy, bo z 76 roku układ, nie zmienicie miasta - powtarzał.\nPremier uczestniczył również w spotkaniu ze stypendystami Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia, a także spotkał sie z biskupem Zygmuntem Zimowskim.


Zawieszka markiza złota 585 z rubinem i brylantami\nUnikatowa zawieszka złota próby 585 wysadzana brylantami i centralnym rubinem. Odznacza się wyrafinowanym wzornictwem i oryginalnym stylem. Szlachetne kamienie stanowią wspaniałe dopełnienie drogocennego kruszcu. Ponadczasowa i pełna wdzięku kompozycja dedykowana dla pań lubiących otaczać się wyszukaną biżuterią.\ndł.2,3 cm x szer. 0,85 cm


Valentina Sampaio będzie pierwszą transpłciową modelką Victoria's … – Newsio.pl\nValentina Sampaio będzie pierwszą transpłciową modelką Victoria's …\nHome - Wiadomości - Valentina Sampaio będzie pierwszą transpłciową modelką Victoria's …\nValentina Sampaio – transpłciowa modelka zatrudniona przez …\nValentina Sampaio, transpłciowa modelka została zatrudniona przez Victoria's Secret. To wyjątkowe wydarzenie dla marki, która do tej pory kojarzona była z określonym kanonem piękna. Valentina Sampaio twarzą Victoria's Secret. Słynna marka bielizny …\nVictoria's Secret zatrudniła pierwszą transpłciową modelkę. Kim jest …\nW wieku 10 lat została Valentiną. – Wszyscy w mojej wiosce byli dla mnie wspaniali. Mimo mojej odmienności nie doświadczyłam żadnych aktów nietolerancji – przyznała Sampaio dodając, że miała szczęśliwe dzieciństwo, a jej decyzję wspierali rodzice.\nValentina Sampaio. Transpłciowa modelka, którą właśnie zatrudniło …\nOkazuje się, że Valentina na swoim koncie ma już kilka udanych współprac. Zaliczyć do nich można, chociażby okładkę w brazylijskim wydaniu magazynu Vogue. Ponadto Sampaio chodziła w pokazie Balmain, była twarzą w kampanii Philipa Pleina, czy …\nMarka Victoria's Secret pierwszy raz w swojej historii zatrudniła …\nTranspłciowa modelka Valentina Sampaio została twarzą Victoria's …\nŚwiat mody, który do niedawna uchodził za dosyć skostniały i kurczowo trzymający się nieakceptowalnych dziś zasad, od kilku lat przechodzi rewolucję. Po latach "panowania" anorektycznie chudych modelek i powszechnej tolerancji przekraczania granic …\nBycie modelką Victoria's Secret to marzenie każdej dziewczyny pracującej w modelingu. Udaje się to nielicznym a dotąd nie udało się żadnej osobie trans. Valentina Sampaio jest pierwszą reprezentantką transgender, która zasiliła szeregi Victoria's Secret.\nictoria's Secret zmienia swój wizerunek. Już niedługo w sesjach zdjęciowych marki będziemy oglądać pierwszą transpłciową modelkę. To 22-letnia Valentina Sampaio. Valentina Sampaio (nie mylcie jej z innym aniołkiem Victoria's Secret – Sarą Sampaio) …


Materace do spania sprężynowe kieszeniowe - MkFoam Koło\nBazą materaca kieszeniowego są sprężyny umieszczone w pojedynczych kieszonkach materiałowych dla niezależnej pracy każdej z nich. Zapewnia to rownież cichą pracę sprężyn.\nCena i jakość materaca zależy od ilości sprężyn oraz materiału jakim obłożony jest wkład. Większa liczba sprężyn daje więcej indywidualnych punktów podparcia, co daje lepsze dopasowanie. Materac kieszonkowy może być obłożony lateksem lub piankami: poliutretanową, wysokoelastyczną i termoelastyczną.


Uzdrowienie za wstawiennictwem Matki Bożej z Luján. Świadectwo\nPod bramą sanktuarium w nocy modlił się i płakał. Maryja wyjednała cud\nRadowitz | Shutterstock\nBeata Zajączkowska - 05.11.21\n„Uchwyciwszy się zamkniętej w nocy bramy sanktuarium, błagał Boga o ratunek dla swej śmiertelnie chorej córeczki”. Papież Franciszek opowiedział niedawno niezwykłą historię, która kilka lat temu wydarzyła się w Argentynie.\nKlęczący mężczyzna pod bramą sanktuarium\nNie znamy imienia dziewczynki, nazwiska jej rodziców ani personaliów księdza, który poruszony widokiem młodego mężczyzny, klęczącego w nocy na ulicy, otworzył przed nim bramę sanktuarium. Nawet dzieląc się z Radiem Watykańskim świadectwem o tym, co się wydarzyło, argentyński kapłan wolał pozostać anonimowy, by – jak wyznał – przemówiła sama Ewangelia, która z cudowną mocą realizuje się również w naszych czasach.\nTego dnia wracał z kolacji u rodziny. Dochodziła północ. Ulice Luján były wymarłe. Gdy przechodził przez plac, na którym znajduje się sanktuarium patronki Argentyny, zobaczył klęczącego mężczyznę z bukietem róż w ręku.\nObok stali jego przyjaciele, którzy przywieźli go siedemdziesiąt kilometrów, ze stolicy, gdzie w szpitalu walczyła o życie 9-letnia dziewczynka.\nJezusa trzeba prosić o wszystko\n– Sanktuarium Matki Bożej było zamknięte, a on, trzymając się kurczowo bramy, całą noc się modlił: „Panie, ocal ją! Panie, daj jej życie!”. Modlił się do Matki Bożej całą noc, wołając do Boga, płacząc z serca – mówił Franciszek na Anioł Pański, dzieląc się z całym światem tym świadectwem wiary.\nTego dnia komentował historię niewidomego Bartymeusza, którego natarczywe błaganie usłyszał przechodzący nieopodal Jezus. Papież przypomniał, że „kiedy wiara jest żywa, modlitwa jest serdeczna: nie żebrze o grosze. Jezusa, który może wszystko, trzeba prosić o wszystko, nalegając na Niego. On nie może się doczekać, aby wylać swoją łaskę i radość do naszych serc. Ale niestety to my trzymamy się z daleka, może ze względu na nieśmiałość, lenistwo lub niewiarę”.\nFranciszek dodał, że wielu z nas, kiedy się modli, nie wierzy, że Pan może czynić cuda. Inaczej było w przypadku zdesperowanego ojca.\nMaryja wyjednała cud\nKsiądz zatrzymał się przy klęczącym mężczyźnie i zapytał, co się wydarzyło. Gdy usłyszał, że jego córeczka walczy w szpitalu o życie, wprowadził go bocznym wejściem do sanktuarium Matki Bożej Niepokalanie Poczętej. Ochrona była zaskoczona, ale nie robiła przeszkód.\n– Mężczyzna położył kwiaty przed ołtarzem. Cały czas klęczał, podczas gdy ja na głos odmawiałem różaniec w intencji jego córeczki. Na koniec udzieliłem mu błogosławieństwa i się pożegnaliśmy – wspomina kapłan, który o całym wydarzeniu opowiedział papieżowi.\nKilka tygodni później, gdy spowiadał w sanktuarium, podszedł do niego uśmiechnięty mężczyzna z uroczą blondyneczką na rękach.\n– Spytał mnie, czy go poznaję. Gdy zobaczył moją zaskoczoną minę, powiedział, że jest mężczyzną, z którym modliłem się nocą, a na rękach trzyma córeczkę, której Maryja wyjednała cud – opowiada ksiądz dodając, że nigdy później już się nie spotkali.\nCzytaj także:W rocznicę ślubu pielgrzymowali do św. Szarbela. „Ludzie błagali o cud uzdrowienia. Padali na kolana” [świadectwo]\nDziewczynka wyszła ze szpitala\nGdy mężczyzna szturmował niebo, lekarze w szpitalu przecierali oczy ze zdumienia. O północy dziewczynka wybudziła się, usiadła na łóżku i jak gdyby nigdy nic powiedziała mamie, że jest głodna. Następowała ciągła poprawa.\n– Gdy rano mężczyzna wrócił do szpitala, zastał płaczącą żonę. Pomyślał, że jego córeczka nie żyje – opowiadał Franciszek. Tymczasem żona powiedziała mu, że wydarzyło się coś niezrozumiałego, czego lekarze nie są w stanie wyjaśnić. Wyglądało na to, że ich córeczka została uzdrowiona. Ten cud potwierdziły kolejne dni, gdy dziewczynka opuściła intensywną terapię i pełna sił wyszła ze szpitala.\n– Wołanie tego człowieka, który prosił o wszystko, zostało wysłuchane przez Pana, który dał mu wszystko. To nie jest jedynie historyjka – mówił Franciszek pytając, czy także my mamy taką odwagę w modlitwie.\nArgentyński ksiądz dodaje, że był świadkiem wielu cudów wybłaganych za wstawiennictwem Matki Bożej z Luján. – Ewangelia dokonuje się także we współczesnych wydarzeniach. One stawiają nas w obliczu tajemnicy Boga, który działa również w naszych czasach – mówi w swym świadectwie. Podkreśla, że wytrwała i odważna modlitwa naprawdę otwiera niebo.\nOpowiadając tę historię Franciszek zachęcał do odwagi w modlitwie. „Niech Matka Boża, Dziewica modlitwy, nauczy nas zwracać się do Boga całym sercem, ufając, że On wysłuchuje uważnie każdą modlitwę”.\nPapież poprosił też argentyńskiego księdza, by dokumentował cuda dokonujące się w Luján. Książka o odwadze modlitwy już powstaje. Kapłan wyznaje, że gdy słucha tych historii, ma wrażenie, jakby to dziś z Jezusem wędrował po kartach Ewangelii.


Przed wyjściem nic nie jadłem, wypiłem tylko Yerbę i kawę, co pobudziło mnie po ośmiogodzinnej pracy i pobudki o czwartej rano, zjadłem dziś jedynie dwie bułki z dodatkami.\nWpadając na teren jeziora od razu widać było co przyniosła nocna zmiana pogody, było błoto, pełno błota, w które zapadałem się i zapadałem, na szczęście nie było go na całej trasie, ale w około sześćdziesięciu procentach.\nTempo jakie dziś obrałem na bieg to biec poniżej pięciu minut na kilometr, średnie tempo nad rusałką wyniosło około 4:50 min/km, zanim tam dobiegłem pierwsze dwa kilometry zrobione na 4:22 min/km, a kiedy wybiegłem, czyli ostatnie dwa kilometry także na około 4:22 min/km, w tym ostatni kilometr był szybszy , bo na 4:05 min/km.\nNa tętno dziś nie patrzyłem, ale jak widać, na wykresie trzymałem się strefy anaerobowej, a efekt treningu został oszacowany na 4,0 czyli znaczną poprawę.\nPo powrocie do domu zjadłem obiad i zaktualizowałem oprogramowanie zegarka do numeru 4.90.\nbieg bieganie czacha drużyna endomondo fenix fitness garmin jezioro kalenji poland polska poznan poznań run running szpiku trail training trening


KOLEJNY ODCINEK OBWODNICY OLSZTYNA ODDANY DO UŻYTKU – retv.pl\nKOLEJNY ODCINEK OBWODNICY OLSZTYNA ODDANY DO UŻYTKU\n1 lutego został otwarty 9-kilometrowy odcinek obwodnicy Olsztyna pomiędzy węzłami Olsztyn Wschód i Olsztyn Jaroty. Stanowi on część południowej obwodnicy Olsztyna realizowanej w ramach drogi S51. Inwestycja powstaje przy dofinansowaniu z Unii Europejskiej. Oddany dziś odcinek to kolejny etap udostępniania obwodnicy kierowcom. W budowie pozostaje jeszcze część obwodnicy od węzła Olsztyn Południe do węzła Olsztyn Jaroty, której termin zakończenia to koniec kwietnia 2019 r.\nObwodnica Olsztyna w ciągu S51 połączy się na węźle Olsztyn Południe z oddanym do ruchu 6 grudnia br. odcinkiem obwodnicy w ciągu DK16 Olsztyn Zachód – Olsztyn Południe. W docelowym układzie nowa droga poprawi układ drogowy i warunki transportowe Olsztyna i okolic. Umożliwi eliminację znaczącej części ciężkiego ruchu z zatłoczonego centrum miasta oraz poprawną obsługę podróży tranzytowych dalekich a także bliskich (pomiędzy oddalonymi dzielnicami czy sąsiednimi miejscowościami). Poprawiony system transportowy miasta i okolic poprawi również atrakcyjność regionu i umożliwi szybszy rozwój gospodarczy.\nInwestycja realizowana jest w systemie „Projektuj i buduj”. Do wykonawcy oprócz robót budowlanych należało wykonanie dokumentacji zamiennej wielobranżowej węzłów w zakresie projektu budowlanego oraz dokumentacji zamiennej w zakresie ewentualnej zmiany sposobu wzmocnienia podłoża i umocnienia skarp, a także uzyskanie wszystkich warunków technicznych, uzgodnień, opinii i decyzji.\nWykonawcą zadania jest firma BUDIMEX SA. Koszt robót budowlanych zgodnie z umową to 1 049 970 551,60 zł, wartość całego projektu, z uwzględnieniem kosztów dokumentacji, wykupów, prac archeologicznych, nadzoru i robót to 1 165 823 532,28 zł. Wysokość dofinansowania z Unii Europejskiej wynosi 532 848 955,80 zł wydatków kwalifikowanych.


Ile kosztuje reklama w TV? | Noble Cash\nOpublikowano dnia 9 grudnia 2021\nPewnie każdy z nas zastanawiał się, ile może kosztować emisja reklamy w telewizji. Wszystko jest uzależnione od sporej liczby czynników wpływającej na jej stawkę. Jesteś ciekawy, ile trzeba zapłacić za reklamę w prime time? Zapraszamy do zapoznania się z artykułem!\nTo jak wycenione jest trzydzieści sekund reklamy telewizyjnej – ściśle jest uzależnione, w jakiej stacji będzie ona emitowana oraz w jakim czasie antenowym. Rozbieżność cenowa potrafi być naprawdę ogromna, gdyż najwyższe stawki odnotowujemy podczas wielkich wydarzeń sportowych, takich jak na przykład Euro 2020, gdzie za 30 sekund reklamy należało się liczyć ze stawką bliską pół miliona złotych.\nDla wielu może wydać się to niewyobrażalna kwota, jednak dla wielkich marek jest to już norma, gdy zależy im na emisję swojego spotu reklamowego w czasie największej oglądalności. Wszystko jest uzależnione od przewidywanej oglądalności, która dyktuje te niebotyczne kwoty.\nDla kontrastu możemy przedstawić bardziej przyziemne kwoty, które nie przyprawiają o palpitacje serca. Gdy reklamodawca zamierza wyemitować materiał reklamowy w czasie trwania „Pytanie na śniadanie” w TVN, koszt 30 sekund to zmieści się pomiędzy trzema a siedmioma tysiącami złotych.\nStawki znacznie rosną, gdy zbliżamy się do programów wyświetlanych bliżej godzin wieczornych. Za reklamę przed bardzo popularnym serialem na TVP2, „M jak miłość” należy zapłacić 97 tysięcy złotych.\nNie od dziś zauważono zależność pomiędzy wydarzeniami sportowymi a stawkami za reklamy, które potrafią rosnąć do niebotycznych poziomów. Skoki narciarskie należą do jednych z nich, gdzie Polacy bardzo chętnie spędzają czas przed telewizorami – windując ceny do astronomicznego pułapu.\nChcąc wyemitować reklamę w Polsacie, tuż przed „Wydarzeniami”, trzeba przygotować kwotę 54 tysięcy złotych za trzydzieści sekund emisji. Ceny nie są wzięte z kosmosu, a wszystko opiera się o standardowych mechanizmach rynkowych – dobro jest tyle warte, ile jest w stanie za nie zapłacić kupujący. Rynek nienawidzi próżni, więc jeśli byłyby faktycznie za wysokie, to zamiast kolorowych reklam przed wiadomościami, oglądalibyśmy telewizyjny ekran kontrolny.\nOczywiście nigdy taka sytuacja nie ma miejsca, a ta marketingowa układanka nieustannie działa jak dobrze naoliwiona maszyna. Warto jednak wspomnieć, że mimo wygórowanych cen i wysokiej oglądalności telewizji – reklama w internecie staje się dużo bardziej skuteczna, a to za sprawą dużo szerszych zastosowań i sygnału zwrotnego od odbiorców – który nie występuje w przypadku telewizji. Dlatego też reklama w internecie przyciąga ciągle to nowych reklamodawców.\nReklama radiowa jest odpowiednio tańsza niż ta przedstawiona powyżej. W dalszym ciągu jej wysokość jest powiązana z zasięgiem danej stacji radiowej. Największe stacje radiowe oczekują opłaty w wysokości 35 do 47 tysięcy złotych za emisję w ciągu tygodnia w godzinach najwyższej słuchalności. Ceny potrafią zmaleć nawet o połowę, gdy przychodzi do emisji w weekend, lub nawet do jednej trzeciej podczas porannych niedzielnych audycji.\nMamy nadzieję, że udało nam się nakreślić zarys stawek reklamowych w polskich mediach. Są one ściśle uzależnione od oglądalności widzów i słuchaczy. Kwoty, które przewyższają wieloletnie pensje przeciętnych odbiorców, stają się obecnie standardem w mediach na świecie.\nKawiarnia – jak otworzyć


Rysunek 3D Jak Narysować\nRysunek 3D Jak Narysować. Wybierz plik nowy z górnego menu. Jak widac sa tu wykorzystane 2 kartki.\nJak narysować rysunek 3D YouTube from www.youtube.com\nNastępnym krokiem jest narysowanie nóg i pasm na głowie. Jak narysować krzesło w 9 krokach. Trudne wybralas jak na pierwszy raz 🙂 ja zrobilabym to tak :\nDla tych, którzy już znają podstawy rysowania obrazów 3d, przedstawiamy klasę master, która szczegółowo wyjaśnia kolejność rysowania pięknej maszyny wolumetrycznej za pomocą kolorowych ołówków lub markerów. Tenkształt będzie stanowić podstawę dla naszej 3d litery.\nPo tym, jak poczujesz, że te dane ci odpowiadają, możesz przejść do bardziej złożonych rysunków. Na papierze i na asfalcie.\nEtapy powstawania mojego kolejnego, niezbyt skomplikowanego rysunku w 3d. Krok po kroku on pinterest.\nWszystkie twarze złożone są z prostych kształtów. Przeczytaj poniższe wskazówki a dowiesz.\nInstrukcja 1 zanim zaczniesz rysować. Prosty kształt, niezbyt skomplikowana forma.stąd tytuł.\nGdy uczysz się rysować coś nowego, pomocne jest korzystanie z materiałów źródłowych, takich jak książki, zdjęcia czy modele 3d. W najmniejszej kulce na samej górze zrób oczy i uśmiech i trójkątny nos z marchewki.\nTrudne wybralas jak na pierwszy raz 🙂 ja zrobilabym to tak : Oto kilka wskazówek, jak samodzielnie wykonać rysunek optyczny.\nInstrukcja 1 zanim zaczniesz rysować. Rozwijamy się i rysujemy linie po obu stronach zakładki.\nProsty kształt, niezbyt skomplikowana forma.stąd tytuł. Rysowanie 3d na kartce papieru przyjdzie z czasem, a teraz musicie zabrać się do nauki :).\nSee more ideas about rysunek, lekcje sztuki, plastyka. 1 tak będzie wyglądał twój rysunek.\nNa pierwszej kartce narysuj to co ci oddzielilam czerwona linia. Narysuj kontur kształtu, jak pokazano na rysunku.\nNajpierw narysuj linię horyzontu i oznacz punkt zbiegu, a następnie narysuj literę, jak zwykle wygląda. Podzielmy część arkusza, na której będziemy rysować, na 49 identycznych kwadratów.\nWybierz plik nowy z górnego menu. Przełamujemy odcinek arkusza, na którym będziemy rysować, na 49 identycznych kwadratów.\nJak widac sa tu wykorzystane 2 kartki. Przełamujemy odcinek arkusza, na którym będziemy rysować, na 49 identycznych kwadratów.\nJak narysować rysunek 3d na papierze: Musimy to umieć i koniec.\nZacznij od czegoś prostego, baw się dobrze, nie przestawaj, a twoje umiejętności będą rosły! Najpierw narysuj linię horyzontu i oznacz punkt zbiegu, a następnie narysuj literę, jak zwykle wygląda.\nZacznij od czegoś prostego, baw się dobrze, nie przestawaj, a twoje umiejętności będą rosły! I wiele błędów zniechęca do dalszych eksperymentów.\nJak narysować miasto z perspektywą. Musimy wziąć gruby papier lub tekturę.\n1 tak będzie wyglądał twój rysunek. Aby dowiedzieć się, jak tworzyć obrazy figur wolumetrycznych na płaskiej powierzchni, przydatna będzie wiedza ze szkolnego programu nauczania z geometrii wizualnej, a ten artykuł pomoże, z którego nauczysz się rysować rysunki 3d na dwóch rodzajach powierzchni:\nPo tym, jak poczujesz, że te dane ci odpowiadają, możesz przejść do bardziej złożonych rysunków. Trudne wybralas jak na pierwszy raz 🙂 ja zrobilabym to tak :\nW Środkowej Kuli Narysuj Trzy Kółka.\nAby osiągnąć efekt zbiorczy, musisz wykonać następujące czynnościproste zasady perspektywy. Wystarczy mieć dobre narzędzia do rysunku i dobrze się przypatrzeć.możesz rysować jabłko z natury lub ze zdjęcia.ja akurat pobrałam obrazek z google i dzisiaj napiszę ci, jak krok po kroku realistycznie narysować jabłko. Na pierwszej kartce narysuj to co ci oddzielilam czerwona linia.\nPrzeczytaj Poniższe Wskazówki A Dowiesz.\nNajpierw narysuj linię horyzontu i oznacz punkt zbiegu, a następnie narysuj literę, jak zwykle wygląda. Dla tych, którzy już znają podstawy rysowania obrazów 3d, przedstawiamy klasę master, która szczegółowo wyjaśnia kolejność rysowania pięknej maszyny wolumetrycznej za pomocą kolorowych ołówków lub markerów. 05, 2019 gdybyśmy mieli porównać poziom trudności rysunku smartphone’a, rysunku telefonu stacjonarnego lub rysunku telefonu z przyciskami, to niewątpliwie do najłatwiejszych należałby rysunek telefonu typu.\nJak Krok Po Kroku Narysować Telefon?\n1 tak będzie wyglądał twój rysunek. Wbrew pozorom nie jest wcale trudno narysować jabłko. Musisz tylko zadbac o bardzo dobre cienie.\nPrzygotowaliśmy Poradnik, Krok Po Kroku W Którym Nauczycie Się Samodzielnie Jak Narysować Krzesło W Domu, Krok Po Kroku.\nJak widac sa tu wykorzystane 2 kartki. Gdy uczysz się rysować coś nowego, pomocne jest korzystanie z materiałów źródłowych, takich jak książki, zdjęcia czy modele 3d. Łatwe zdjęcia do szkicowania przez początkujących artystów.\nRozwijamy Się I Rysujemy Linie Po Obu Stronach Zakładki.\nPobierz stockowy obraz wektorowy krok po kroku tutorial rysunek. Aby opracować własny styl, musisz przetrawić wiele rysunków innych autorów. Jak narysować rysunek samochodu 3d na papierze?\n3D Logo Na Stenu\n3D Secure Visa Dkb


Chitozan Naturalny Sun 85 ml\n5 osób licytowało, wygrał kachaola (1)\nZakończona (pon 15 sty 2018 08:13:56 CET)\nSprzedający Twoja_Apteczka (2)\noferta nr 5922790\nPierwszy na rynku produkt kosmetyczny z linii produktów Chitozan naturalny, opracowany na bazie hydrożelu chitozanu, 100% naturalny, łączy w sobie wszystko co niezbędne skórze aby łagodzić oparzenia słoneczne oraz nawilżać, równocześnie regenerować i przyśpieszać gojenie podrażnionej skóry. Tworzy niewidzialną, delikatną warstwę ochronną. Jedyny produkt na rynku tego przeznaczenia nie zawierający konserwantów, a także innych związków budzących dylematy świadomego konsumenta. Regeneracja skóry po podrażnieniach jeszcze nigdy nie była tak bezpieczna.\nZmniejszanie uczucia przegrzania i pieczenia skóry, łagodzenie oparzeń słonecznych, łagodzenie czucia napięcia i swędzenia, łagodzenie innych podrażnień i stanów zapalnych skóry (np. ukąszeń owadów, podrażnień po depilacji skóry). Unikalny skład sprawia, że produkt jest idealny zwłaszcza dla dzieci, alergików i osób ze skóra wrażliwą.\nNie zawiera KONSERWANTÓW, WYPEŁNIACZY, BARWNIKÓW, SUBSTANCJI ZAPACHOWYCH itp.\nPodmiot odpowiedzialny: AG Medica\nkachaola (1) 13,20 zł nie 14 sty 2018 15:12:44 CET\npetronelka-p1 (0) 12,70 zł nie 14 sty 2018 20:33:58 CET\ntadek533 (20) 11,70 zł nie 14 sty 2018 12:54:05 CET\nkasiakoraliczek (15) 6,00 zł śro 10 sty 2018 08:46:48 CET\npbns (59) 5,55 zł śro 10 sty 2018 13:30:45 CET


7 myśli Jana Pawła II do Dzieci | Stacja7.pl\nDzieci są nadzieją, która rozkwita wciąż na nowo. Projektem, który nieustannie się urzeczywistnia. Przyszłością, która pozostaje zawsze otwarta. Przychodząc na świat, przynoszą z sobą orędzie życia, które wskazuje na pierwszego Stwórcę życia.\nIleż dzieci, także w tych dniach, pada ofiarą nienawiści, która szaleje w wielu miejscach ziemskiego globu. Właśnie rozważając te wydarzenia, napełniające nas wielkim bólem, postanowiłem prosić was, drogie dzieci, ażebyście wzięły sobie do serca modlitwę o pokój. Wiecie dobrze, że miłość i zgoda budują pokój, a nienawiść i przemoc go rujnują. Jesteście wrażliwe na miłość, a lękacie się wszelkiej nienawiści. Dlatego mogę liczyć na to, że spełnicie prośbę, że dołączycie się do modlitwy o pokój na świecie z takim samym zapałem, z jakim modlicie się o pokój i zgodę w waszych rodzinach.\nDo was, moi mali przyjaciele, bez względu na różnice języka, rasy, czy narodowości mówię: Chwalcie imię Pana! A ponieważ człowiek winien chwalić Boga przede wszystkim własnym życiem, nie zapominajcie o tym, co dwunastoletni Jezus powiedział swojej Matce i Józefowi w Świątyni jerozolimskiej: „Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?” (Łk 2,49). Człowiek chwali Boga przez to, że idzie w życiu za głosem swego powołania. Módlcie się, drodzy chłopcy i dziewczęta, abyście rozpoznali, jakie jest wasze powołanie, i abyście mogli później iść wielkodusznie za jego głosem.\nCzłowiek nie może żyć bez miłości. Jest wezwany do miłości Boga i bliźniego. Niech ta miłość, właśnie dzięki wam, drodzy chłopcy i dziewczęta, rozszerzy się na wasze otoczenia i na cały świat. Niech ta miłość dotrze do wszystkich, którzy jej szczególnie potrzebują: zwłaszcza do cierpiących i zapomnianych.\nDrogie dzieci tworzycie łańcuch solidarności łączący pięć kontynentów i stwarzacie — również najuboższym — możliwość „dawania”, a najbogatszym „otrzymywania” — poprzez dawanie. Dbajcie nadal o tę „wymianę darów”, która przyczynia się do budowania lepszej przyszłości dla wszystkich.\nKochane dzieci, chłopcy i dziewczęta, kiedy ludzie próbują budować świat wbrew Bogu i Jego prawu, w rzeczywistości tworzą sytuacje coraz większego cierpienia i niesprawiedliwości. Bóg wzywa nas, byśmy naprawiali to zło, współdziałając z Jego wspaniałym zamysłem wobec każdego człowieka i całej ludzkości. Jezus potrzebuje także was do tego dzieła. Powierza wam swoje plany i pyta się: czy chcecie być Moimi przyjaciółmi? Czy chcecie Mi pomagać w pracy nad tym, by świat stawał się coraz piękniejszy i bardziej gościnny? Czy chcecie być świadkami Mojej miłości w Kościele i w świecie?\nZ entuzjazmem odpowiedzcie Mu TAK i nieście radość Ewangelii…\nMyśli wybrała Aneta Liberacka\nFot. Screen YouTube/Catholik link


Kardynał Marian Franciszek Jaworski. Część 9\nKardynał Marian Franciszek Jaworski. Część 8\nKardynał Marian Franciszek Jaworski. Część 7\nKardynał Marian Franciszek Jaworski. Część 6\nKardynał Marian Franciszek Jaworski. Część 5\nJarema Wiśniowiecki urodził się w roku 1612. Wychowywał się na dworze księcia Konstantego razem z jego synami, Jerzym i Aleksandrem, kształcąc się początkowo w kolegium jezuickim we Lwowie, a po jego ukończeniu – na studiach w Rzymie, Padwie i Bolonii.\nU Misjonarzy Oblatów na Świętym Krzyżu\nKiedy w upalne lato 1959 roku ostatkiem sił doszedłem po stromo wznoszącej się drodze do bramy klasztoru na szczycie góry Święty Krzyż, kiedy po wejściu na klasztorny dziedziniec mogłem nareszcie zrzucić z ramion ciężki, solidnie wypchany plecak, pełen wszelakiego podróżniczego dobra – od strony klasztoru zbliżyło się do mnie dwóch niezwykłych księży.\nSpodziewałem się zastać tu zakonników, którzy kojarzą się każdemu z osobami, ubranymi w zakonne habity, stroje trochę dziwaczne swoim starożytnym krojem i chyba mało praktyczne w naszych warunkach klimatycznych, a tymczasem szli do mnie dwaj młodzi mężczyźni, najwyraźniej księża, ale księża dziwnie podobni do oficerów. Ich czarne sutanny przypominały swym krojem wojskowe płaszcze, a czarno-złote krzyże, noszone na długich czarnych sznurach, przez kark, były zawadiacko zatknięte u każdego z nich za pas na sutannie. Niezwykły sposób na noszenie krzyża. Oficerowie piechoty, przygotowujący się do prowadzenia ataku, bardzo podobnie zatykają sobie za pasy naładowane pistolety.\nOjcowie Misjonarze Oblaci NMP ze Świętego Krzyża przypominali oficerów nie tylko swoim wyglądem, ale i swoim zachowaniem, sposobem poruszania się i mówienia. Zacząłem im zazdrościć wyglądu, postawy i tego, trudnego do zdefiniowania psychicznego luzu, charakterystycznego dla ludzi, którzy mają za sobą problemy dnia codziennego, którzy dokonali wyboru swojego miejsca na ziemi, i którzy są ze swojego wyboru zadowoleni. Patrząc na nich, chciało się zostać oblatem na Świętym Krzyżu. W dodatku, na Świętym Krzyżu było wtedy ślicznie. Wszystko było jeszcze tak, jak przed wiekami, panował ten sam stary porządek, cisza i spokój.\nW roku 1959 góra klasztorna nie była jeszcze oszpecona 157-metrową, pokraczną wieżą radiowo-telewizyjną, bo wieżę postawiono dopiero w roku 1966, aby lud pracujący całego prawie południa Polski miał możliwość oglądania telewizji, a w niej, ojca narodu – Władysława Gomułki. Lud uzyskał, więc możliwość chłonięcia widoku oblicza towarzysza „Wiesława” i podobno od razu zaczynał wtedy pracować lepiej i wydajniej. Po iluś tam latach ludowi się odmieniło i nie chciał już szukać natchnienia w tasiemcowych przemówieniach telewizyjnych swojego idola, ale paskudztwo wybudowane „za Gomułki” na Świętym Krzyżu, stoi sobie w najlepsze do dzisiaj.\nKrypta w kaplicy Oleśnickich\nPanoramę zabudowań klasztornych tak, jak ją pamiętam, patrząc od strony bramy i od lewej do prawej, tworzyły: dzwonnica, kościół, kaplica Oleśnickich i budynki zajmowane przez zakonników. Najlepiej utkwiła mi w pamięci krypta pod Kaplicą Oleśnickich, bo tam sympatyczni „oficerowie” pokazali mi coś naprawdę niezwykłego. Oszkloną trumnę Jeremiego Wiśniowieckiego, księcia walczącego z Kozakami i Tatarami, słynnego Jaremy z sienkiewiczowskiego „Ogniem i mieczem”, obrońcy Zbaraża i co tam jeszcze. Zajrzałem przez szybkę. W anemicznym świetle słabej żarówki widać było wyschniętą trupią głowę. Mumia szczerzyła białe zęby. – O Jezu…! O Jeremim Wiśniowieckim wiedziałem wtedy tyle, ile się o nim wie po przeczytaniu „Ogniem i mieczem”. Nagłe zetknięcie się z jego trumną było naprawdę wstrząsające. Mumia Jeremiego leżąca w krypcie kaplicy Oleśnickich na Świętym Krzyżu denerwowała i nie dawała spokoju. Jarema tak bardzo kojarzył mi się z Kresami i z Ukrainą, że spotkanie się z nim w Górach Świętokrzyskich było dla mnie dużym zaskoczeniem. Dlaczego znalazł się tak daleko od miejsc, w których przyszło mu się urodzić, działać i na koniec umrzeć? Czemu jeden z najbogatszych ludzi na świecie, którego było stać na zbudowanie sobie prywatnej katedry, leży pochowany w czyjejś, nie w swojej kaplicy? Jak to wreszcie było z tym Jaremą?\nNajmłodsze lata Jaremy Wiśniowieckiego i domniemana klątwa\nUrodził się w roku 1612. Nie wiadomo, gdzie się urodził, bo ta wiadomość się nie zachowała. Jego ojcem był Michał Wiśniowiecki, starosta owrucki, a matką Raina (Regina) Mohylanka, córka hospodara mołdawskiego Jeremiasza. Jego ojciec ginie podczas swego pobytu na Mołdawii w roku 1616, otruty przez podstępnego mnicha prawosławnego, trucizną podaną mu w komunii. Matka umiera w roku 1619. Wtedy opiekę nad małym Jaremą obejmuje jego dość daleki stryj, książę Konstanty Wiśniowiecki. Jeremi pochodził z rodziny prawosławnej, rodzina Konstantego Wiśniowieckiego, była rodziną wyznania rzymskokatolickiego. Będzie to powodem rozmaitych domysłów, kiedy Jarema dokona przejścia z prawosławia na katolicyzm.\nAle stanie się to dopiero w roku 1632, kiedy Wiśniowiecki będzie już człowiekiem dorosłym, a znając jego twardy charakter, trudno sobie wyobrazić, by chęć zmiany religii mogła być wynikiem czegoś innego, niż osobistej woli samego księcia. W związku z przejściem Jaremy na katolicyzm, jest jeszcze coś. Wciąż od nowa powtarzane gadanie o klątwie. Klątwę jakoby miała rzucić jego matka, która umarła, kiedy Jarema miał siedem lat. W klątwie tej księżna miała przestrzegać syna, by nie zmieniał świętej wiary prawosławnej, bo inaczej...\nProszę Państwa. Jak się tego bardzo chce, można znaleźć coś tajemniczego i sensacyjnego nawet w instrukcji obsługi parowego młyna. Raina Wiśniowiecka, osoba bardzo pobożna i silnie przywiązana do wiary prawosławnej, rzeczywiście uciekła się raz do postraszenia klątwą. Chodziło wtedy o jej fundację, Monastyr Mharski, zbudowany przez księżnę w Łubniach w roku 1619.\nProblem polegał na tym, że w wyniku Unii Brzeskiej w 1596 roku powstała Cerkiew Unicka, która dość zaciekle zaczęła przejmować od prawosławia różne cerkwie i klasztory. W trosce o to, by jej monastyr nie został również przejęty przez unitów, księżna napisała: „...a kto by tę fundację w przyszłości naruszać i kasować miał, albo odejmować to, cośmy nadali, albo na starożytną błahoczestywą wschodnią prawosławną wiarę następował i odmieniał – tedy niech będzie na nim klątwa!”\nKsiężna nie życzy, więc sobie, by w przyszłości ktoś fundację naruszał, kasował, odbierał, albo odmieniał następując na wiarę prawosławną. No i wszystko. Gdzie tu przestroga dla syna, żeby nie zmieniał wyznania? Gdyby nawet księżna Raina (chyba natchniona Duchem Świętym), wypowiadając klątwę, już wtedy wiedziała, że za trzynaście lat jej mały obecnie synek będzie chciał zmienić wyznanie, użyłaby ku jego przestrodze zapewne zupełnie innych słów.\nW roku 1648 gromady zbuntowanego chłopstwa napadły na Łubnie, chyba, dlatego tylko, że było to miasto księcia Wiśniowieckiego. Miasto zostało spalone i kompletnie zniszczone. Ludność wymordowano do ostatniego człowieka, nie patrząc na płeć, wiek, czy narodowość. Obronił się tylko Monastyr Mharski księżnej Wiśniowieckiej. Bohdan Chmielnicki, gdy dowiedział się, co „czerń” wyczyniała w Łubniach, wściekł się. Jego kozacy dostali rozkaz, by, biorąca udział w napadzie na Łubnie „czerń”, została wycięta do nogi. Przywódców chłopskich kazał Chmielnicki odesłać Jeremiemu Wiśniowieckiemu do ukarania. Ocalenie Monastyru Mharskiego przed masakrą wskazuje, że zaklęcia księżnej Rainy, jeśli nawet niosły w sobie jakąś moc tajemną, raczej chroniły, niż szkodziły. Dajmy, więc sobie spokój z głupim gadaniem o klątwie matki, prześladującej niewiernego syna, bo ani to prawda, ani nie przydaje to nam powagi.\nDzielny i mądry organizator i zarządca\nJeremi Wiśniowiecki wychowywał się na dworze księcia Konstantego razem z jego synami, Jerzym i Aleksandrem, kształcąc się początkowo w kolegium jezuickim we Lwowie, a po jego ukończeniu – na studiach w Rzymie, Padwie i Bolonii. Dodatkowo jeszcze studiował w Holandii sztukę budowy fortyfikacji wojskowych, która bardzo przydała się mu później podczas słynnej obrony Zbaraża.\nW roku 1631 powrócił do kraju. Rozpoczął zarządzanie swymi ogromnymi majątkami i chyba najbardziej zajmował się osadzaniem nowych osadników na ziemiach jeszcze nie uprawianych, lub zniszczonych napadami. W celu utrzymania porządku na olbrzymich terenach swoich włości, utworzył prywatną armię, której liczebność wahała się w zależności od potrzeb od 2000 do 6000 nowocześnie wyposażonych żołnierzy. Realizując swoje, naprawdę doskonałe posunięcia ekonomiczne, zwiększył siedmiokrotnie ilość chłopów, pracujących w jego dobrach i to nie stosując jakiegokolwiek przymusu. Starał się równomiernie rozwijać cały podległy mu teren ogromnego księstwa. Fundował też klasztory i kościoły. Katolickie i prawosławne. Ten młody przecież chłopak zadziwiał wszystkich niezwykłą jak na jego wiek mądrością.\nW roku 1637 książę żeni się z Gryzeldą Zamoyską, siostrą „Sobiepana” Zamoyskiego. Wspaniały ślub odbył się w zamojskiej kolegiacie, a w półtora roku po tym wydarzeniu, urodził się księciu syn, Michał Korybut, przyszły król Polski. – Jak dalej potoczyły się losy tej trzyosobowej na razie rodziny?\nNo, niestety. Nie można powiedzieć, że żyli długo i szczęśliwie. Stosunek Rzeczypospolitej do Kozaków i całej Kozaczyzny od lat opierał się głównie na umizgiwaniu się do Kozaków w chwilach zagrożenia i pogardliwym odrzucaniu ich postulatów w momencie, kiedy zagrożenie mijało. Nie wiem, czemu nikomu w Polsce nie przychodziło do głowy, że ten fałsz przecież widać, że takiej polityki wobec Kozaczyzny nie będzie można stosować wiecznie.\nW roku 1648 wybucha powstanie Chmielnickiego i od tego momentu czas zaczyna pędzić jak oszalały. Wydarzenia następują jedno za drugim. Ważne są już nie lata, a miesiące, a nawet tygodnie.\nPierwsze trzy miesiące roku 1648, to dojrzewanie, wylęganie się powstania na Zaporożu. Pojawiają się sprzymierzeni z Kozakami Tatarzy. Książę Wiśniowiecki zaoferował hetmanowi Mikołajowi Potockiemu swoją prywatną dywizję. Hetman pogardliwie odrzuca ofertę Jaremy, za co natychmiast zostaje skarcony, bo już 16 maja 1948, bez pomocy Wiśniowieckiego, następuje katastrofa wojsk koronnych pod Żółtymi Wodami. Kozacy rejestrowi i część dragonów przyłączają się do powstańców. Chmielnicki wspaniałomyślnie pozwolił odejść z placu boju pobitym Polakom. Musieli tylko zostawić całą swoją artylerię.\nW dziesięć dni później następuje klęska wojsk polskich pod Korsuniem. Do niewoli wpadają obaj polscy hetmani. Wielki hetman koronny Mikołaj Potocki, zwany „Niedźwiedzia łapa” i hetman polny koronny Marcin Kalinowski. Mikołaj Potocki niedawno efekciarsko odmówił Wiśniowieckiemu. Wydawało się panu hetmanowi, że batem zagoni Zaporożców do odrabiania pańszczyzny. Hetmanowi, za jego arogancję kara się może należała. Ale dla Polski to była niezasłużona tragedia. Polska została nagle pozbawiona całego dowództwa wojskowego!\nSkoro hetman zrezygnował z przyjęcia jego dywizji, Jeremi Wiśniowiecki zajął się ewakuacją ludności wschodniej Ukrainy. Zadnieprze zostało odcięte powstaniem od reszty Rzeczypospolitej, a jego ludność znalazła się w potrzasku. Żydzi do dzisiaj jeszcze modlą się za spokój duszy księcia, w podzięce za ratunek, jakiego książę udzielił wtedy Żydom, zamieszkującym Ukrainę. Gdyby nie Jarema, nikt z nich nie przeżyłby powstania.\nLudność Zadnieprza zebrano w ogromne tabory, gdzie razem maszerowali chłopi, mieszczanie i szlachta. Polacy, Ukraińcy i Żydzi, wszyscy, którzy usiłowali wydostać się z objętego mordem i pożarem kraju przyłączali się do pochodu Jaremy. Jego prywatna dywizja dwoiła się i troiła zabezpieczając powolny pochód cywilów.\nKonstantynów i Piławce\n20 maja 1648 w Mereczu na Litwie umiera król Polski Władysław IV Waza. Straszna komplikacja dla i tak już skołowanej Rzeczypospolitej.\n26 – 28 lipca 1648 doszło do bitwy pod Konstantynowem. Jeremi, właśnie odstawił cywilów do miejsc spokojniejszych i teraz wraca do gry. W zwarciu z armią Maksyma Krzywonosa, Jarema osiąga pierwsze polskie zwycięstwo w tej wojnie. 60-tysięczna armia Krzywonosa traci 15 tysięcy żołnierzy. Straty Jaremy to 300 żołnierzy.\nPo klęsce pod Korsuniem, sejm mianował dowódcami wojska polskiego, w miejsce wziętych do niewoli hetmanów, trzech tak zwanych regimentarzy. Byli to: Władysław Zasławski, Mikołaj Ostroróg i Aleksander Koniecpolski. Kozacy nazywali ich: Zasławskiego ze względu na niedołęstwo i brak inteligencji – Pierzyną, uczonego Ostroroga – Łaciną, a młodego Koniecpolskiego – Dzieciną.\n23 – 25 października. Dowodzone przez regimentarzy wojsko polskie doznaje spektakularnej klęski w bitwie pod Piławcami. Karykatura dowództwa, jaką był urząd regimantarzy, przyniosła Polsce następną porażkę. Ku zdziwieniu naszych regimentarzy, ale i całego Sejmu z nieprzeliczoną ilością innych polskich „statystów” okazało się, że dowodzenie wojskiem, to jednak nie to samo, co mądrzenie się na sali sejmowej.\n6 – 24 listopad 1648. Kozacy oblegają Zamość. 17 stycznia 1649 roku następuje koronacja nowego króla Jana Kazimierza.\nJarema i król Jan Kazimierz\n19 stycznia i 14 lutego 1649. W tych dniach odbył się Sejm koronacyjny. Wszyscy myśleli, że nowo wybrany król nada nareszcie Wiśniowieckiemu buławę hetmańską. Stało się jednak inaczej. Jan Kazimierz w swoim przemówieniu, zwracając się do księcia Jaremy Wiśniowieckiego, dał popis małostkowości, złego wychowania, pychy i w końcu też, skrajnej głupoty. Oto jego wystąpienie: „Służyłeś, książę Rzeczpospolitej, ale nie nam; nie chciałeś, byśmy byli królem, a teraz my nie chcemy, byś był hetmanem. (...) Przy nas być ci się nie godzi i dopóki za łaską bożą jesteśmy królem, ty naszego wojska prowadzić nie będziesz. Monarchowie szanują tych, którzy zdrowia ich pilnują i dobrze im życzą…”\nNajgorsze, więc, co według Jana Kazimierza zrobił Wiśniowiecki było to, że służył Rzeczypospolitej, a nie jemu, Janowi Kazimierzowi. Rzeczywiście. Karygodne zaniedbanie.\n19 lutego 1649 dochodzi do podpisania zawieszenia broni i Chmielnicki odchodzi na Ukrainę.\n10 lipca – 22 sierpnia 1649. Oblężenie Zbaraża.\n15 – 16 sierpień 1649. Porażka wojsk Jana Kazimierza mających stanowić odsiecz dla Zbaraża.\nW sumie nie wyszło najgorzej, bo Polakom udało się przekupić Tatarów, a ci przekupieni, porzucili Kozaków, co zmusiło Chmielnickiego do zawarcia tak zwanej ugody zborowskiej, która przyznawała Kozakom województwa kijowskie, bracławskie i czernihowskie oraz podwyższała rejestr do 40000. W zamian za te zdobycze Kozacy odstąpili.\nPo odwrocie z Zadnieprza Wiśniowieccy zostali pozbawieni bazy, potrzebnej dla utrzymania nie tylko rodziny, ale i licznego prywatnego wojska. Szwagier Wiśniowieckiego „Sobiepan” Zamojski, przeznaczył im na kwaterę Krzeszów i leżące wokół Krzeszowa majątki na pograniczu Wołynia i Lubelszczyzny. W sytuacji, w której Wiśniowiecki nie dysponował już swoim majątkiem, jego prywatna armia zaczyna ciążyć księciu nieznośnym ciężarem. Odcięty od dochodów, a zobowiązany do utrzymywania swojego wojska, książę zaczyna wydawać ostatnie oszczędności, a gdy i to nie wystarcza, zaczyna zaciągać długi.\nTymczasem rozpoczynała się nowa kampania wojenna. Pułkownik Iwan Teodorowicz Bohun (nie książkowy Jurko Bohun, a prawdziwy pułkownik kozacki) zaatakował oddziały hetmana Kalinowskiego, które pod naciskiem Kozaków zaczęły wycofywać się w stronę Polski. Książę Jarema zbiera, więc swoją dywizję, ale jeszcze przed wyjazdem z Krzeszowa, pisze testament. Czyżby coś przeczuwał? Nigdy przedtem nie pisał testamentu.\nWznowienie działań wojennych nastąpiło w roku 1651. Tego to roku, 30 czerwca, siły kozacko-tatarskie poniosły druzgocącą klęskę pod Beresteczkiem. Uderzenie głównych sił polskich, dowodzonych osobiście przez Jana Kazimierza oraz jazdy, prowadzonej do boju osobiście przez księcia Wiśniowieckiego, doprowadziły do pogromu przeciwników i ucieczki z pola bitwy tatarskiego chana Islama Gireja i Bohdana Chmielnickiego. Ugoda w Białej Cerkwi, którą następnie zawarto, zmniejszyła rejestr kozacki o połowę, a Kozakom pozostawiła tylko województwo kijowskie.\nPo Beresteczku wszystko zaczęło się dziać, jak gdyby pod dobrym znakiem i można było sądzić, że książę powróci na Zadnieprze. Ale nie powrócił. Jarema Wiśniowiecki zmarł podczas wyprawy wojennej w obozie wojsk polskich, w małym ukraińskim miasteczku Pawołocz, 20 sierpnia 1651 roku o godzinie jedenastej. Śmierć nastąpiła z nieznanej przyczyny. Książę miał zaledwie 39 lat i jego szybka śmierć zaskoczyła wszystkich. Książę czuł się przecież dobrze, był wesoły, chętnie popijał z oficerami, gdy nagle poczuł się źle, wystąpiła gorączka i biegunka. Chorego przeniesiono do zamku w Powołoczy i oddano pod opiekę doktora Cunasiusa. Chory czuł się jednak coraz gorzej i w niedzielę 20 sierpnia zakończył życie. Co mogło być przyczyną śmierci księcia?\nNiespodziewana i szybka śmierć księcia\nGdy książę zaczął chorować, myślano, że przyczyną choroby są zjedzone przez niego surowe ogórki popite miodem, ale bardzo szybka śmierć księcia, wzbudziła podejrzenie otrucia. Wojsko zaczęło się burzyć. Chcąc uspokoić żołnierzy, zarządzono sekcję zwłok księcia, by przekonać się o otruciu, lub otrucie wykluczyć. Opis oględzin narządów wewnętrznych księcia sprowadzał się do stwierdzenia, że „naleziono w nim niesłychanie tłustość wielką; kiszki tak łojem oblane, jako u wieprza nie mogą być tłustsze, serce tak tłustość oblała, że szpilką nie było gdzie tknąć i płuca bardzo zniszczałe”.\nOtrucia nie stwierdzono, co nie oznacza, że księcia na pewno nie otruto. Nie umiano wtedy wykrywać wielu trucizn, a już na pewno nie umiano wykrywać arszeniku, bardzo wtedy popularnej trucizny. Przyczyna śmierci Jaremy nie jest znana do dzisiaj. W obozie pod Powołoczą musiała chyba panować jakaś choroba o charakterze zatrucia pokarmowego, bo można przeczytać, że właśnie wtedy… „rzadka to chorągiew, żeby kilkunastu towarzystwa leżeć nie miało na swoje gorączki (...)”.\nWięc może księcia zabiła Salmonella, jak teraz wytwornie nazywa się to, co kiedyś nazywano tyfusem brzusznym? Ale równie dobrze mogłoby to być otrucie. Tym bardziej, że znaleźć można relację, mówiącą o tym, że książę chorował tylko 22 godziny, nie zaś jak twierdzi wersja oficjalna, że choroba trwała tydzień. O otrucie księcia podejrzewano hetmana Mikołaja Potockiego, który niedawno powrócił z tatarskiej niewoli i jak gdyby nigdy nic, wziął się do dowodzenia polskim wojskiem.\nTytuł hetmana wielkiego koronnego był u nas wtedy DOŻYWOTNI!! Szlachta i oficerowie kpili sobie jednak z hetmana, ile wlazło. Wszyscy woleli słuchać księcia Wiśniowieckiego niż tego hetmana z odzysku, więc facet, uważający sam siebie za wojskowego geniusza, wściekać się musiał dniami i nocami.\nŻydowski kronikarz Natan Hanower w swojej kronice napisał bez ogródek: „W owym czasie zazdrościli panowie bardzo ks. Wiśniowieckiemu coraz to większych godności i zaszczytów i dali mu do picia truciznę. I umarł książę Wiśniowiecki”. Podobno Żydzi zawsze byli o wszystkim najlepiej poinformowani.\nJeśli za śmiercią Wiśniowieckiego naprawdę stał hetman Potocki, los zadrwił sobie z niego, jak zwykle drwi z napuszonych, głupich i śmiesznych. Hetman przeżył Jaremę tylko o kilka miesięcy i zmarł 20 listopada 1651 roku.\nZwłoki księcia ubrano w karmazynowy kontusz i zalano smołą w drewnianej trumnie, jak to było w zwyczaju, gdy odsyłano poległych w daleką drogę do miejsca pochówku. Szczególnie podczas letnich upałów. Trumnę z ciałem księcia odesłano do kościoła w Sokalu.\nGdy zwłoki tam dotarły okazało się, że księżna Gryzelda nie ma pieniędzy nie tylko na wyprawienie księciu pogrzebu, ale nawet na zapłatę dla sług, zajmujących się do tej pory strażą przy zwłokach. Wiśniowieccy nie mieli już żadnych pieniędzy. Książę wszystko wydał na utrzymanie wojska. Księżna wstydziła się prosić o pieniądze niechętnego księciu króla. Nie chciała też prosić o pieniądze Sejmu. Trumnę z ciałem księcia pozostawiono, więc w sokalskim kościele bez pogrzebu.\nPo dwóch latach, we wrześniu roku 1653, księżna Gryzelda przywiozła trumnę z ciałem męża do klasztoru na Świętym Krzyżu. Przywiozła go tu, bo dotychczasowe miejsce w Sokalu, wobec narastających ataków Chmielnickiego, przestało już być bezpieczne. Księżna prosiła zakonników o przetrzymanie trumny księcia do czasu, kiedy sytuacja finansowa pozwoli jej na wyprawienie księciu okazałego pogrzebu. Świętokrzyscy benedyktyni zgodzili się i trumnę księcia umieszczono w krypcie klasztornej. Zrujnowana finansowo księżna Gryzelda wciąż jeszcze miała nadzieję na powrót do ogromnych majątków męża, ale nie było to już możliwe. W roku 1654 rada starszyzny kozackiej uchwaliła w Perejesławiu zjednoczenie lewobrzeżnej Ukrainy z Rosją. Skutki umowy perejesławskiej trwały przecież aż do czasu upadku Związku Radzieckiego.\nKsiężną Gryzeldą zaopiekował się jej brat i od tej pory mieszkała przez cały czas w Zamościu, gdzie zmarła w niedzielę wielkanocną 17 kwietnia 1672 roku.\nPogrzeb księciu Wiśniowieckiemu chciał wyprawić w roku 1670 jego syn, wtedy król Polski Michał Korybut Wiśniowiecki. Było to już po tak zwanym „potopie szwedzkim”, podczas którego w opactwie na Świętym Krzyżu przez trzy lata stała załoga wojsk okupacyjnych, złożona ze Szwedów i Węgrów. Opactwo było, więc plądrowane przez trzy lata przez najeźdźców, uważanych za jednych z największych grabieżców Europy. Po ich trzyletnim pobycie, na Świętym Krzyżu nie było już niczego. W poszukiwaniu kosztowności szperano nawet w obu świętokrzyskich kryptach, wyrzucając z trumien ciała zmarłych.\nCiała nie znaleziono\nPo przegonieniu Szwedów, król Michał Korybut prawdopodobnie nie znalazł już w splądrowanych kryptach ciała swojego ojca, bo ograniczył się tylko do ufundowania w kościele opactwa pamiątkowej tablicy poświęconej księciu Wiśniowieckiemu. Oto jej tekst:\nHieremias Cosacorum terror – Dux et princeps visnioviecus – Michaelis Primi Regis Poloniae Progenitor – ab A.D. 1653 depositus\nJeremiemu pogromcy kozaków, wodzowi i księciu Wiśniowieckiemu, Michał pierwszy, Król Polski, potomek, złożonemu od 1653 r.\nW roku 1777 kościół na Świętym Krzyżu doszczętnie spłonął. Tablica Michała Korybuta, aczkolwiek nieco zniszczona pożarem, ocalała. Przeniesiona została do klasztornego krużganku i umieszczona na jego ścianie. 6 września 1939 roku, podczas niemieckiego bombardowania, tablica wraz z całym fragmentem muru została zniszczona.\nKościół na Świętym Krzyżu odbudowywano po pożarze z roku 1777 przez ponad dwadzieścia lat.\nNa początku wypalone pożarem mury rozebrano, a kościół, w zupełnie innym, niż poprzednio, stylu, wybudowano od nowa. W roku 1806 ewakuowano zwłoki, pochowane w krypcie pod spalonym kościołem, ekshumując je do jednej, zbiorczej trumny.\nNa Świętym Krzyżu powstaje więzienie. Początkowo tylko dla księży demerytów (skazani przez władze duchowne za odstępstwa pod powołania, księża zdrożni), a od roku 1882 władze carskie urządziły tu zwyczajne więzienie karne.\nDopiero od roku 1936 do klasztoru wrócili zakonnicy. Ojcowie Misjonarze Oblaci. Na Świętym Krzyżu, obok klasztoru Oblatów nadal istniało więzienie. Tym razem polskie. Trwało tak, aż do wejścia Niemców we wrześniu 1939.\nPoszukiwania ciała Jaremy\nPo objęciu opactwa przez Ojców Oblatów, w oparciu o istniejącą w krużganku tablicę Michała Korybuta, postanowiono odszukać miejsce pochowania księcia Wiśniowieckiego. Do przeszukania była właściwie tylko krypta pod Kaplicą Oleśnickich, bo krypta pod kościołem dawno już została wypalona i opróżniona. Po otwarciu krypty Oleśnickich znaleziono w niej kilka pochówków i jedną, centralnie ustawioną trumnę, w której znajdowały się jakieś zmumifikowane zwłoki. Właściwie, dlatego tylko, że trumna zajmowała centralne miejsce w krypcie, okrzyknięto ją trumną księcia Wiśniowieckiego.\nMiejsce umieszczenia trumny uznano, bowiem za honorowe, a więc godne księcia i bohatera. Nie ma nigdzie ani jednego przekazu, który by mówił, że księcia kiedykolwiek pochowano w krypcie Oleśnickich. Przeciwnie. Wiele wskazuje na to, że po przywiezieniu przez księżną Gryzeldę trumny Jaremy, zakonnicy złożyli ją do krypty pod kościołem, krypty klasztornej, jak się wtedy mówiło. To dlatego Michał Korybut umieścił swoją tablicę w kościele, nie w kaplicy Oleśnickich. Można tylko się spierać, czy w krypcie zakonnej znajdowały się wtedy zwłoki Jaremy, czy może już ich tam nie było? Może już wcześniej uległy zniszczeniu przez plądrujących wszędzie Szwedów? Dziwnie wygląda polski król, który nie wyprawia ojcu pogrzebu, a zadowala się tylko zawieszeniem na ścianie kościoła poświęconego mu epitafium. Ale postarajmy się zrozumieć Michała Korybuta. Co on mógł innego zrobić, gdyby się okazało (bo tak się najprawdopodobniej okazało), że w krypcie nie ma już ciała Jaremy? Epitafium, początkowo na pewno znajdowało się w kościele. Świadectwo przebywania w ogniu pożaru widać było na kamiennej tablicy jeszcze przed ostatnią wojną światową. Ani Kaplica Oleśnickich, ani krużganki, nigdy się nie paliły. A więc ciało Jaremy MUSIAŁO znajdować się w krypcie pod kościołem.\nCzemu więc po roku 1936 szukano Jaremy w krypcie Oleśnickich, położonej pod zupełnie innym budynkiem, niż kościół? Złośliwie można powiedzieć, że szukano w krypcie Oleśnickich, bo już gdziekolwiek indziej wszystko było od dawna wypalone i spenetrowane. Myślę jednak, że, pomijając złośliwostki, można znaleźć dość logiczny powód takiego akurat postępowania. Trzeba tylko wyjść z fałszywego założenia, że epitafium od samego początku jego istnienia umieszczono w klasztornym krużganku. Wobec takiego założenia, miejsce pochowania trumny Jaremy nie było określone jednoznacznie i mogło znajdować się w krypcie Oleśnickich. Centralnie, jakoby „honorowo” umieszczona trumna w krypcie Oleśnickich, mogła się wydawać trumną księcia Wiśniowieckiego. Jak, więc, Państwo widzicie, w nazwaniu zmumifikowanego nieboszczyka z krypty pod kaplicą Oleśnickich księciem Wiśniowieckim, nie ma absolutnie nic pewnego, a rzecz cała oparta jest tylko na pobożnych życzeniach miłośników polskiej historii i tradycji.\n10 września 1980 roku doszło z inicjatywy profesorów Jana Widackiego i Zdzisława Marka do gruntownego przebadania (włącznie z wykonywaniem zdjęć rentgenowskich) zachowanej na Świętym Krzyżu mumii, uznanej za zwłoki księcia Jeremiego Wiśniowieckiego. Już pierwsze oględziny wypadły dla wszystkich zaskakująco. Trumna okazała się być przerabiana, lub remontowana??! Zwłoki nie były ubrane! Poprzykrywane tylko najdziwniejszymi fragmentami tkanin. Rozpoznano na przykład połówkę damskiego gorsetu. Głowa mumii była oderwana od ciała. Spoczywała na kilkakrotnie złożonymżupanie. Podobnie jak głowa, lewa ręka mumii oderwana była od tułowia w obrębie stawu barkowego.\nCo to wszystko mogło znaczyć? – Chyba tylko jedno. Grabieżcy wdarli się do krypty, rozbili trumnę, wyciągnęli zwłoki… Ktoś to potem poukładał, jak umiał, starając się przywrócić choćby tylko pozory porządku.\nZwłoki, ale nie te\nZmarły niewątpliwie był mężczyzną. Miał około 163 cm wzrostu. Na podstawie zdjęć rentgenowskich ustalono wiek zmarłego na około 50 - 55 lat. Instytut Fizyki Politechniki Śląskiej w Gliwicach wykonał dwukrotne badania fragmentów ciała mumii metodą chronometrii radiowęglowej. Badania wykazały, że mężczyzna, którego zwłoki badano, naprawdę żył w czasach Wiśniowieckiego. Ale na badanych zwłokach nie ma żadnego śladu po sekcji, jaką przeszły zwłoki księcia jeszcze na Ukrainie. Cięcia powinny być wyraźnie widoczne, bo sekcja obejmowała przecież całą klatkę piersiową i jamę brzuszną. Mumia nie ma żadnych śladów po sekcji, a jej narządy wewnętrzne zachowane są w prawidłowym porządku anatomicznym.\nBadany zmarły nie może być księciem Wiśniowieckim, bo po pierwsze jest na to za stary. Książę, pamiętajmy, gdy umierał, miał tylko 39 lat. W dodatku, badany zmarły nie może być księciem Wiśniowieckim, bo nigdy nie przeprowadzano na nim sekcji.\nPrzy okazji przeprowadzono badanie mumii na obecność arszeniku. Nie wiadomo, po co przeprowadzono to badanie, skoro wykluczono, aby mumia należała do Jaremy. No, ale badanie wykonano. Arszeniku nie stwierdzono. Widzicie, więc Państwo, że nic, ale to naprawdę nic nie wskazuje na to, aby badany zmarły był Jaremą Wiśniowieckim. Poza wszystkim, o czym mówiliśmy do tej pory, badany był na pewno, od Wiśniowieckiego wyższy. Książę był po prostu niski. Miał niewiele ponad 150 centymetrów wzrostu. „Dzielny to był pan bardzo i lubo przy małym wzroście” – jak o księciu pisały kroniki. W sumie, badanie wyklucza, aby zwłoki leżące na Świętym Krzyżu były zwłokami księcia Wiśniowieckiego.\nTak naprawdę, nie wiemy, jak wyglądał Jarema Wiśniowiecki. Portret, uznawany dotychczas jako wizerunek księcia, najprawdopodobniej należał do kogoś innego. Mały, gruby i wesoły, – bo takim zapewne był książę, bardziej pasuje do portretu z Muzeum Wojska Polskiego, który też przypisywany jest Wiśniowieckiemu. Co naprawdę stało się ze zwłokami Jaremy? Czy wyrzucili je na śmietnik Szwedzi? Czy spłonęły w pożarze kościoła? – nie wiemy i chyba nigdy nie będziemy tego wiedzieć.\nMumia na Świętym Krzyżu będzie zapewne przez następne stulecia udawała Jaremę, a że wszystkiego, czego ten książę dokonał i ze wszystkiego, co ten książę powiedział, w pamięci potomnych pozostanie tylko „…mordować tak, by wiedzieli że umierają”.\nTekst ukazał się w nr 5 (57) 17 marca 2008


Pierścień do oddania doży – Paris Bordone ❤\nGłówna ⇒ 🎨Bordone Paris ⇒ Pierścień do oddania doży – Paris Bordone\nPierścień do oddania doży – Paris Bordone\nParis Bordone, malarz, wyszedł z pracowni Tycjana, doświadczyła skutków w różnych porach Giorgione i Lorenzo Lotto, długi czas pracował we Francji na dworze króla Franciszka I. Ale nadal większość prac została stworzona przez niego w Wenecji i innych miast w północnych Włoszech. Jego sztuka ma szczególny kolor i niezwykłe kompozycje.\nPierścień do oddania doży (Doge Handing Ring) jest jednym z niewielu zachowanych zabytkowych płótn Bordone. To ilustruje ostatni odcinek legendy o rybaku, który miał wizję długiej bitwy świętych Marka, George’a i Theodora, patronów Wenecji, z potworami morskimi płynącymi do miasta z wyspy Lido. Po zwycięstwie św. Marek zwrócił się do rybaka z przemówieniem, że będzie bronił swego miasta w przyszłości, a na dowód tego poprosił Doge Bartolomeo Gradenigo, by przekazał swój pierścień Dożowi.\nWidz staje się świadkiem tej chwili. Kompozycja rozgrywa się na tle wspaniałej perspektywy scenograficzno-architektonicznej. Dążenie spojrzenia w głąb płótna powstrzymuje przekątna złożona z zaledwie kilku postaci, skierowana w wektor do siedzącej na tronie elewacji „publicznej loggi”. Zaczyna się od postaci w turbanie. Jej niebieskawy odcień dziwnie się rymuje ze strojem Doża, jak złoty ceremonialny szlafrok z peleryną i czapką „pierwszego weneckiego”.\nTa niesamowita kolorowa apelacja, być może, była spowodowana troską o kolorystyczną harmonię, ale prawdopodobnie niosła pewną wiadomość informacyjną, której dzisiaj nie można zaakceptować. Dzieło zostało zlecone przez Bractwo Świętego Marka w Sali Albergo.\nPierścień do oddania doży – Paris Bordone.\n← Wkład narodów ZSRR w światową kulturę i cywilizację – Ilya Glazunov\nWioska – David Teniers →


NITRO QG1 | Monitory | Acer Polska\nDzięki technologii Radeon FreeSync ä1firmy AMD możesz zapomnieć o zacinającej się rozgrywce i drganiu obrazu. Możesz cieszyć się płynnym i dynamicznym obrazem, ponieważ częstotliwość odświeżania obrazu monitora jest zsynchronizowana z szybkością odtwarzania klatek w komputerze.\nDostrzeżesz wszystkie szczegóły, grając w ulubione gry w doskonałej rozdzielczości FHD. Monitory VA 2 o przekątnej 27 cali charakteryzują się najlepszym kontrastem i głębią obrazu, a konstrukcja ZeroFrame zmniejsza ramkę wokół wyświetlacza. Monitor może służyć większej publiczności, ponieważ cienie i kontrast nie tracą jakości nawet przy kącie patrzenia równym 178°.\nCiesz się płynną rozgrywką bez zacinania dzięki częstotliwości odświeżania równej 75Hz3. Nawet gdy akcja przyspieszy, czas reakcji trybu Visual Response Boost™ na poziomie 1 ms4 gwarantuje wyraźny, nierozmywający się obraz.\nDaj się porwać niesamowicie realistycznym kolorom ze świata gry. Płynne przejścia, ładniejsze odcienie i jednolita jakość dzięki szerokiej gamie kolorów NTSC 72%. Technologia Black Boost umożliwia zaglądanie nawet w najciemniejsze miejsca, gdzie znajdziesz ukrytych wrogów, bonusy i inne ciekawostki.\n1 W przypadku technologii Radeon™ FreeSync potrzebne są: monitor obsługujący funkcję DisplayPort Adaptive-Sync, zgodny procesor graficzny Radeon™ ze złączem DisplayPort i zgodny sterownik karty graficznej Radeon™.\n3 Rzeczywista częstotliwość odświeżania zależy od modelu, regionu, specyfikacji komputera/sprzętu i ich konfiguracji.\n4 Dane techniczne zależą od modelu lub regionu. Czas reakcji 1 ms trybu VRB został obliczony na podstawie testów wewnętrznych przeprowadzonych w specjalnych warunkach. Używanie trybu Visual Response Boost™ może mieć wpływ na jasność ekranu.


Warsztaty LCP: ceramika Nubii\nSpecjaliści zajmujący się badaniami nad ceramiką sudańską spotkają się w Warszawie na warsztatach organizowanych w ramach Levantine Ceramics Project (LCP). Ich współorganizatorami są Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW oraz Instytut Kultur Śródziemnomorskich i Orientalnych PAN. Projekt LCP ma na celu stworzenie porównawczej bazy danych na temat ceramiki znajdowanej we wschodnim rejonie Morza Śródziemnego i na obszarach […]\nKonferencja: Programy badawcze w Deir el-Bahari\nZapraszamy na kolejne spotkanie w cyklu seminariów Centrum, które poświęcone będzie prezentacji bieżących programów badawczych w Deir el-Bahari. W trakcie konferencji zaprezentowanych zostanie 18 referatów na temat rezultatów badań projektów archeologicznych, egiptologicznych, konserwatorskich i architektonicznych przede wszystkim w świątyni Hatszepsut, ale również w świątyniach Totmesa III i Totmesa I oraz nad starożytnymi technikami górniczymi. Konferencja […]\nNa zakończenie pilotażowej edycji programu stypendialnego „UNESCO/ Poland Co-Sponsored Fellowships Programme in Archaeology and Conservation” uczestnikom zostały wręczone pamiątkowe dyplomy. W uroczystości, która odbyła się w siedzibie Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW, wzięli udział p. Małgorzata Herbich, koordynatorka programu ze strony Polskiego Komitetu ds. UNESCO, a także prof. Krzysztof Chmielewski, Prodziekan Katedry Konserwacji i Restauracji Malarstwa […]\n15-06-2018Polish Archaeology in the Mediterranean 27: zaproszenie do nadsyłania artykułów\n11-06-2018Konferencja: Polacy nad Nilem, sezon 2017/2018\n08-06-2018Konferencja Polacy na Bliskim Wschodzie, 2018\n30-05-2018Praca: Asystent/ka Dyrektora Stacji Badawczej w Kairze\n24-05-2018Konferencja: Programy badawcze w Deir el-Bahari\nPolsat News: Polscy archeolodzy odkryli nieznane inskrypcje hieroglificzne w Egipcie


British School - Szkoła Języków Obcych - szkoła językowa, kursy językowe, szkoła angielskiego i inne języki - Język Migowy\nPolski Język Migowy (PJM) jest to język naturalny, którym posługują się głusiw Polsce.\nPJM jest językiem o własnej, odmiennej od polskiej, strukturze gramatycznej.\nDzięki niezależności artykulatorów takich jak np. dłoń lewa, dłoń prawa czy twarz, możliwe jest równoczesne nadawanie kilku znaków. W wielu przypadkach sposób łączenia tych znaków jest ściśle określony przez reguły gramatyczne.\nWażną rolę w komunikatach PJM odgrywają elementy niemanualne, w szczególności: położenie tułowia i głowy (odchylenia, zwroty) oraz mimika. Występowanie tych elementów należy do języka (jest zgramatykalizowane), choć może wydawać się zaimprowizowaną pantomimą.\nWbrew popularnym poglądom nie istnieje jeden ogólnoświatowy język migowy, ale wiele w pełni wykształconych języków, których zasięgi nie zawsze pokrywają się z zasięgami języków mówionych.\nSystem Językowo-Migowy (SJM, język migany) to język sztuczny utworzony z połączenia elementów języka polskiego i Polskiego Języka Migowego (PJM). Nie należy mylić Systemu Językowo-Migowego z Polskim Językiem Migowym (PJM), który jest językiem naturalnym. System językowo-migowy (SJM) wywodzi się bezpośrednio z polskiego języka fonicznego. Istotą systemu jest wspomaganie wyraźnej wypowiedzi dźwiękowo-artykulacyjnej znakami migowymi. Mimo że system jest uważany także za odmianę języka migowego, jego podstawę stanowi polszczyzna foniczna.


Nazwa Zawalony Schron\nNr inwentarzowy T.E-12.59\nWspółrzędne WGS84 λ: 19°54′47,64″, φ: 49°14′43,42″\nWysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1790\nWysokość względna [m] 590\nPołożenie geograficzne Schron znajduje się w lewym orograficznie zboczu Doliny Małej Łąki, w górnej części Żlebu Pronobisa (nazwy wg. Cywińskiego 1995).\nSchron znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Z Przysłopu Miętusiego podchodzimy niebiesko znakowanym szlakiem do końca Kobylarzowego Żlebu i kierujemy się na Małołąckie Siodło. Stąd schodzimy około 50 m Żlebem Pronobisa do niewielkiego, skalno-trawiastego żlebu. Tu, po lewej stronie, niewidoczny od góry, znajduje się szukany otwór.\nMa on około 0,6 m szerokości i około 1,2 m wysokości, jest przegrodzony odpękniętą wantą, która utrudnia przejście. Za otworem 2,5 m korytarzyk doprowadza do niewielkiej salki o szerokości około 1,5 m, długości około 2 m i wysokości rzędu 1,5 m, rozpościerającej się ku W. Jej przedłużenie ku wschodowi stanowi nieco węższy, 2 m długi, ślepo kończący się korytarzyk.\nSchron powstał w wapieniach malmo-neokomu wierchowej jednostki Organów (fałd Czerwonych Wierchów) na szczelinie o przebiegu W–E. Dno pokrywa autochtoniczny rumosz.\nSchron jest suchy, światło bezpośrednio padające sięga około 3 m od otworu. Przy otworze występuje roślinność zielona. W głębi stwierdzono obecność ciem.\nOtwór groty mógł być wcześniej znany taternikom, jednak brak o tym obiekcie wzmianek w literaturze.\nZostał znaleziony 28 maja 1999 r. przez M. Parczewskiego i Z. Tabaczyńskiego (ST Zakopane), którzy 30 października 1999 r. wykonali pomiary przy pomocy przyrządu Topo-Vulcan. Zaktualizował Z. Tabaczyński (2009 r.).\nTabaczyński, Z. 2000c (opis, plan); Jaskinie TPN 2004 (opis inwentarzowy i plan).


Benfica Lizbona - PSV Eindhoven 1:3 (2012)\nHome Europejskie puchary Benfica Lizbona - PSV Eindhoven 1:3 (2012)\nOdsłon : 2781306\nponiedziałek, 23 lipca 2012 17:44\nFinał Polish Masters 2012\nMecz finałowy nie przypominał spotkania towarzyskiego. Obie drużyny walczyły o zwycięstwo. Spotkanie mogło podobać się polskiej publiczności. Szkoda tylko, że nie było na stadionie kompletu widzów. Na trybunach były grupki kibiców z Portugalii i Holandii. Wspierali ich nieliczni polscy fani tych klubów. Obie grupy siedziały na tym samym sektorze. Sympatie polskich kibiców były podzielone. Większość jednak była za PSV, ponieważ gra tam Przemysław Tytoń. Na sektorze za bramką coraz więcej osób sympatyzowało z Benficą. Działo się to za sprawą ich kibiców, którzy odśpiewali słynne Polska biało-czerwoni.\nDo przerwy Benfica prowadziła 1:0. Po przerwie skuteczniejsi byli zawodnicy PSV, którzy zdobyli 3 bramki.\nO tym, że nie był to typowy mecz towarzyski świadczą dwa fakty. Pierwszy, to taki, że w tym meczu Maxi Pereira otrzymał czerwoną kartkę. Drugi, że w pewnym momencie doszło do bójki między zawodnikami obu zespołów. Sędzia okazał się łagodny i pokazał po tej zadymie tylko po 1 żółtej kartce dla zawodników obu zespołów. Po meczu Tytoń rzucił na trybuny swoje rękawice zdobywając jeszcze większą sympatie wśród widzów. Widać, że jest lubiany też przez holenderskich kibiców, którzy śpiewali przyśpiewkę jemu poświęconą.\nPSV Eindhoven - Benfica Lizbona 3:1 (0:1)\nBramki: Jørgensen 54, Lens 74, Wijnaldum 83 - Martins 34\nPSV: Tytoń - Jorgensen, Manolew, Derjick, Ritzmaier (46. Willems) - Nasringh (61. Lens), van Bommel (61. Strootman), van Oijen (46. Locadia), Wijnaldum, Depay - Toivonen\nBenfica: Artur - Maxi Pereira, Garay, Luisao, Jorge Luis Pinto (46. Bruno Cesar) - Ola John (46. Nolito), Javi Garcia (77. Rodrigo Mora), Carlos Martins (46. Melgarejo), Gaitan (64. Djalo) - Saviola (46. Witsel), Cardozo (62. Nelson Oliveira).


Data publikacji: 2018-09-20 20:04\nJacek Woźniak zapowiada, że pozwie Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego Olgierda Geblewicza w trybie wyborczym przed sąd. Poszło o publiczne wypowiedzi Geblewicza mówiące o tym, że Woźniak, który jest niezależnym kandydatem na stanowisko prezydenta Kołobrzegu spotyka się z działaczami PiS.\nNieprawdziwe informacje na ten temat były kilka dni temu rozsyłane smsami do mieszkańców miasta. Woźniak już wówczas zaprzeczył, aby do jakikolwiek spotkań z politykami miało dochodzić. Zachęcał przy tym do przejrzenia zapisów monitoringu zamontowanego przed biurem europosła Czesława Hoca, co miałoby być dowodem na to, że z politykiem PiS się nie widział.\nPrzebywający w środę (19 września) w Kołobrzegu Olgierd Geblewicz starał się mocno wspierać kandydatkę PO na stanowisko prezydenta miasta – Annę Mieczkowską. Podczas swojej wypowiedzi kierowanej do dziennikarzy nie omieszkał powiedzieć o spotkaniach jej konkurenta Jacka Woźniaka z przedstawicielami Prawa i Sprawiedliwości. Warto wspomnieć, że PiS ma w Kołobrzegu swojego własnego kandydata, a wśród wszystkich, którzy ubiegają się o prezydencki fotel, największe poparcie ma Jacek Woźniak.\n– Brutalnie jestem faulowany przez najwyższej rangi polityków Platformy Obywatelskiej. Wiem, że boli ich to, iż wygrywam z nimi w sondażach – mówi Jacek Woźniak zapowiadając podanie Olgierda Geblewicza w trybie wyborczym do sądu za pomówienie i wprowadzanie opinii publicznej w błąd. – Daję panu Geblewiczowi szansę, aby mógł swoje słowa udowodnić przed sadem – dodaje zdegustowany sposobem prowadzenia kampanii wyborczej przez swoich politycznych konkurentów. ©℗\nKtoś? A cóż to za obrona marszałka?\nTo nie jest małe dziecko, żeby winą za oszczerstwa obarczać kogoś innego.\nCzy ktoś uważnie przeczytał jakie hasło ma Geblewicz ma na plakatach? wybierając pierwsze litery będzie ..RWA dodając słowo Koalicja K.RWA :) tak marszałkowi się złożyło:)\nGeblewicz to taki Dyzma naszych czasów! Oj mam nadzieję, że juz nigdy więcej nie dochrapie się jakiegokolwiek stołka.\ncelem gebelewskizmu-krzystkizmu-nitrasizmu-platformizmu w polityce jest takie wydawanie kasy UE by nie było z tego silnych miejsc pracy a były bliżej nie określone wydatki generujące wydatki które kosztują kupę kasy w utrzymaniu - na przykład : drogie w utrzymaniu rewitalizacje na Łasztowni, kosztowne rewitalizacje Wałów Chrobrego, Wymalowana na Biało Filhormonia, Niepotrzebna w Zachodniopomorskim Filharmonia w Gorzowie Wielkopolskim(ciekawe kto zapłaci za etaty muzykom po 10.000 zł skoro koszty biletów nie pokryją kosztów działalności) za to gebelewskizmu-krzystkizmu-nitrasizmu-platformizmu nie ma kasy na śmietniki na granicach miasta bo z tego nie ma dużej kasy dla PO, także niestety...skończą się dotacje a Szczecin znów pojedzie w dół, a dotacje były do tego by ożywić miasto, gdyby nie blokowiska spółdzielcze z dawnej epoki to platformizm polityczny skończył by się budową FAWELI dla biedoty....ludzie nie dajcie się kantować błyskotliwym Judaszom co was zadłużają i robią z was niewolników długów\nLepiej z PiS-em... jak z PO-pisem !/?\nNie dać się oszczercom!\njakie by tu jeszcze udogodnienia starym niemcom wybudować w sznie, herr geblewicz??? wszystko byle nie wzmacniać rozwój gospodarczy regionu, o to chodzi nadłamany pionku???\nA czego się spodziewać po nich, tylko to potrafią.


Maciej Musiał pokazał mamę na Instagramie. „Jest dla mnie wielką inspiracją” – wyznał - Glamour.pl\nZ okazji Dnia Mamy 2022 Maciej Musiał opublikował na Instagramie kilka zdjęć ze swoją mamą. Natomiast w opisie postu przyznał, że jest dla niego wielką inspiracją. To najbardziej urocze, co dziś zobaczycie (i przeczytacie).\nMaciej Musiał pokazał mamę na Instagramie\nMaciej Musiał opublikował zdjęcia z mamą na Instagramie. Kim są rodzice aktora?\nMaciej Musiał jest obecny w branży od lat. Od dziecka występuje w filmach i serialach. Należy do grona najpopularniejszych aktorów młodego pokolenia w Polsce. Unika skandali, natomiast w wywiadach, których udziela niezwykle rzadko, skupia się na promowaniu kolejnych projektów zawodowych. Trochę więcej o życiu prywatnym gwiazdora można się dowiedzieć z jego profilu na Instagramie. Osoby, które go obserwują, z całą pewnością zauważyły, że jest bardzo rodzinny. Od czasu do czasu publikuje zdjęcia z dziadkiem i rodzicami. Z okazji tegorocznego Dnia Mamy nie mogło być inaczej. Maciej Musiał podzielił się z fankami oraz fanami kilkoma fotografiami ze swoją mamą. Są ultra urocze!\nOkej, ostrzegamy: to najlepsze, co dziś zobaczycie. Maciej Musiał opublikował wzruszający post na Instagramie z okazji Dnia Mamy 2022. Po raz pierwszy od dawna pokazał zdjęcia ze swoją mamą – Anną. Wśród nich znalazły się urocze kadry sprzed lat, w tym (prawdopodobnie) ze ślubu jego rodziców oraz z czasów, gdy aktor był dzieckiem. Możecie je zobaczyć poniżej.\nCo więcej, gwiazdor takich produkcji jak „Klangor”, „1983” czy „Rodzinka.pl” napisał kilka wzruszających słów o swojej mamie. Jak sam przyznał, zawsze mógł liczyć na wsparcie z jej strony. Zawdzięcza jej pewność siebie, odwagę, dumę oraz chęć do walki o rzeczy, które są dla niego istotne. Poza tym otoczyła go miłością. Maciej Musiał wyznał, że mama jest dla niego ogromną inspiracją.\nSilna, niebywale mądra i piękna kobieta. Zawsze we mnie wierzyła. Dała mi pewność siebie, odwagę, dumę, chęć walki o wszystko co wymyślę i mnóstwo miłości.\nDziś tak wiele robi dla innych i spraw w które głęboko wierzy.\nJest dla mnie wielką inspiracją.\nkocham i cieszę się że jesteś – napisał Maciej Musiał na Instagramie.\nMaciej Musiał na wspólnej kolacji z gwiazdami Netflixa świętuje zakończenie prac nad nowym serialem. „To największa przygoda w moim życiu”\nCo ciekawe, Anna Musiał, bo właśnie tak brzmi nazwisko mamy Macieja Musiała, także jest aktywna w mediach społecznościowych. Jej profil na Instagramie (@ankamusial) obserwuje ponad 11 tysięcy osób.\nKim są rodzice Macieja Musiała? Przypomnijmy, że jeden z najpopularniejszych aktorów w Polsce jest synem Anny Musiał i Andrzeja Musiała, który także zajmują się aktorstwem. Można się więc domyślać, że właśnie po nich odziedziczył miłość do kina, jak również do teatru.\ndzień matki rodzice gwiazd Maciej Musiał\nMaciej Musiał pokazał urocze zdjęcia z dziadkiem! To najlepsze, co dziś zobaczycie


Organizacja obrony praw człowieka Amnesty International uznała w środę, że Parlament Europejski stanął w obronie Węgrów i całej Unii Europejskiej, przyjmując rezolucję wzywającą do uruchomienia art. 7 traktatu unijnego wobec Węgier.\n"Dzisiejszy dzień jest historyczny, bo przedstawiciele Parlamentu Europejskiego jednoznacznie stanęli w obronie Węgrów i całej UE. Jasno powiedzieli, że prawa człowieka, państwo prawa i demokratyczne wartości stanowią dla wszystkich państw członkowskich wspólny fundament, z którego nie zrezygnują" - oznajmiła szefowa AI na Węgrzech Julia Ivan.\nWedług niej większość europosłów odrzuciła naruszającą prawo węgierską politykę opartą na nienawiści, "za sprawą której Węgry coraz bardziej oddalają się od wspólnych wartości". W jej przekonaniu była to jedna z ostatnich okazji, by dać wyraz temu, że Węgry są członkiem UE i każdy mieszkaniec tego kraju zasługuje na wolność, ludzką godność i równość.\n"Przedstawiciele PE podjęli słuszną decyzję. Teraz kolej na szefów państw i rządów, by śladem paramentu poszła Rada Europejska i aby podjąć działania, zanim węgierski rząd uczyni krajowi nieodwracalne szkody" - zaznaczyła Ivan.\nTo precedensowa decyzja, bo PE po raz pierwszy w historii uruchomił art. 7 traktatu i wezwał kraje członkowskie w ramach Rady UE do działania w tej sprawie. Wniosek trafi teraz do Rady, która zgodnie z traktatem będzie musiała się nim zająć.