Poco to było wystarczy że Robert nas reprezentuje\nZgłoś nadużycie Tfu czwartek, 10, październik 2019 13:23 Link do komentarza\nGłupole płacą a Warszawka się bawi.\nZgłoś nadużycie Hura wtorek, 08, październik 2019 22:10 Link do komentarza\nIdzie Grześ przez wieś, worek piasku z sobą niesie, żeby móc zakopać Przytockiego w lesie !\nZgłoś nadużycie wójt poniedziałek, 30, wrzesień 2019 20:54 Link do komentarza\nZgłoś nadużycie POdatNIK piątek, 27, wrzesień 2019 13:54 Link do komentarza\nWsiadł Piotruś do taksy\ni musiał szykować baksy.\nBo jak się okazało po fakcie,\njechał w Onetu aucie.\nTrochę się zastanawiał,\nże kierowca pytania zadawał.\nA że do powiedzenia miał mało,\nto go wysadził szybko i śmiało.\nJaki morał z tej historii dla was wypływa durnie?\nMyślcie co robicie przy wyborczej urnie :)\nZgłoś nadużycie Mickievicz czwartek, 26, wrzesień 2019 11:21 Link do komentarza\nPo prostu Ty, skoro mogło się zmieścic o Gomułce, to zamaist tego ogło byc o Fredrze, prawda? Natomiast autor mówiąc o lotnisku i równocześnie przejeżdżajac obok placówki, kóra ma fenomenalne zbiory zwiazane z lotniskiem raczej by pamiętał, żeby wspomnieć. To Piotr Przytocki nie ma lepszych pomysłów na turystykę niż "inwestowanie" 1,3 mln rocznie w CDS + inne wydatki na promocje.\nMam nadzieję, że chociaż Ty potrafisz wiecej niż tylko krytykować. Szczęśliwie nie masz zastrzeżeń merytorycznych do poruszonych elementów.\nZgłoś nadużycie autor pozdrawia środa, 25, wrzesień 2019 21:20 Link do komentarza\nKonto może trzeba wywiad rzekę zrobić wtedy by się wszystkie odpowiedzi zmieściły .Ciekawi mnie jedna sprawa czy autor tego tekstu w prodramie na żywo pamiętał by o wszystkim i wszystko .Jednak my potrafimy tylko krytykować .\nZgłoś nadużycie POPROSTU JA środa, 25, wrzesień 2019 20:21 Link do komentarza\n... ale o co cały ten szum? Przecież to najlepszy prezydent sami go wybraliscie.\nZgłoś nadużycie Obywatel środa, 25, wrzesień 2019 16:04 Link do komentarza\nA opłaty za śmieci w górę brawo Ty.\nZgłoś nadużycie Czytelnik środa, 25, wrzesień 2019 15:14 Link do komentarza\nTo portal z niemieckim kapitałem, tak? Jeśli tak, to DOBRZE, że tego programiku nie zrealizowano w... Jaśle zatem. Tamtejszy prezydent miałby wiele do powiedzenia na temat tego jak Jasło wyglądało po najeździe Hunów zza Odry. A może Onet będzie takie programy robił tak jak powinien, w Polsce, kraju, który do dziś odczuwa skutki niemiecko-sowieckiej napaści - czyli nie na koszt polskiego podatnika.\nZgłoś nadużycie hahahahahah wtorek, 24, wrzesień 2019 17:08 Link do komentarza


Kawiarenka Książka Zamiast Kwiatka: listopada 2014\nOto rodzina Sandmannów - Jo i Max, Renate i Peter, Freia i Paul. Obserwujemy ją najpierw oczami dzieci, potem nastolatków, wreszcie dorosłego już rodzeństwa. Max stracił nogę na froncie wschodnim. Jo z malutką Renate musiała ewakuować się z Gotenhafen (nazwa Gdynia nie przechodzi jej przez usta). Peter przetrwał z dala od działań wojennych w malutkiej niemieckiej wiosce. To opowieść o dorastaniu ogromnie ze sobą zżytych bliźniąt, ale jest to zaledwie wierzchnia warstwa. Pod nią wciąż pulsuje wątek wojny. Renate przez całe życie prześladuje obraz tonącego "Gustloffa", na którym zginął jej rówieśnik, syn sąsiadów. Generacja wnuków szuka odpowiedzi. Jaką rolę odegrali w tamtych czasach ich bliscy? Po której stronie się opowiedzieli? I dlaczego? Obrazowy, plastyczny język tej książki rzucił mnie na kolana. Emocje opisane kolorami robią większe wrażenie niż najmocniejsze słowa. Powolność akcji pozwala czytelnikowi na własne przemyślenia. Autorka zrobiła coś niesamowitego - opowiedziała historię; bez pytań, bez odpowiedzi, bez moralizowania, bez oceniania. Nigdy wcześniej nie miałam do czynienia z tak uczciwym podejściem do tematu wojny. Nikt w taki sposób nie pokazał mi, jak głębokie bywają rany po obu stronach - kata i ofiary. A wizyta Frei w odbudowanej Warszawie, kiedy w wyobraźni widzi pozostawione przez Niemców cmentarzysko ruin, to prawdziwy majstersztyk. Wielkie brawa dla Magdaleny Jatowskiej, która przełożyła tę książkę. To nie jest powieść, którą się poleca. To lektura obowiązkowa.\nAutor: Wujek Piotrek o 14:00 Brak komentarzy:\nEtykiety: Gdynia, Gotenhafen, II wojna światowa, Tanja Dückers, wojna\nMój pokój do pracy to moja świątynia. Nieliczni mają do niego wstęp. Wyjątkiem jest kot, który zawsze leży na kanapie, kiedy ja pracuję, albo wpycha mi się uparcie na kolana, by go właśnie w TEJ CHWILI pogłaskać.\nNajchętniej pracuję przy biurku w otoczeniu książek. Niestety czasami mam wokół siebie tony papieru, woluminów, notatek na różnych skrawkach, do tego kubki po herbacie lub butelki z wodą. Porządki to ostatnia rzecz, o której myślę podczas pisania. Sprzątam po postawieniu ostatniej kropki. To najlepszy moment na przewietrzenie mózgu i odgruzowanie pokoju.\nAutor: Wujek Piotrek o 10:00 2 komentarze:\nEtykiety: Anna Sakowicz, biurko\nBerlin, przedzielony murem. W zachodniej części mieszka Roman, we wschodniej jego brat Franz, pragnący przedostać się na zachód. Postanawia wykorzystać do tego tunel, którego wybudowanie ma zorganizować jego brat. Z tym przedsięwzięciem związanych jest wiele osób, Magda, Viktoria, Peter, Klaus. Poznajemy historię każdej z tych postaci. Bardzo różne losy. Powikłane, często zdeterminowane przeszłością przodków. Każda historia to czyjeś życie, najczęściej trudne, przegrane. Główne postacie powieści łączy tytułowy tunel, który jest metaforą, pewnym symbolem. Nie wszystkich dotyczy bezpośrednio, ale w jakiś niesamowity sposób splata życiowe drogi bohaterów. Trudna lektura, przez bardzo prawdziwe pokazanie ludzkich losów, bez upiększania, bez złudnych nadziei.\nMagdalena Parys w sposób bardzo dojrzały i świetny warsztatowo pokazała wielowymiarowość, wielowątkowość życia, pogłębiając psychologicznie swoich bohaterów, ale też potrafiła wciągnąć czytelnika w swoją powieść. Mamy tu sensację, wątek kryminalny, tajemnice, miłość, właściwie całą gamę ludzkich emocji i zaskakujące zakończenie.\n"Tunel" to literatura z bardzo wysokiej półki. Gorąco polecam.\nEtykiety: Berlin, Magdalena Parys, powieść\nAutor: Wujek Piotrek o 11:00 Brak komentarzy:\nMoim ulubionym miejscem do pisania jest kuchnia.\nMoże dlatego, że jestem matką i opiekunką ogniska domowego a dopiero potem pisarką? Tutaj skupia się życie domowników. To ulubione miejsce pogawędek przy kawie, komentarzy „na gorąco” przy wspólnych posiłkach i tu zapadają najważniejsze decyzje. Moja kuchnia jest pełna pamiątek, na ścianie wisi koci kalendarz, na półkach rozlokowane są maskotki i czuwa od lat anioł, zrobiony w pierwszej klasie przez najmłodszego syna. Na stole zawsze się coś dzieje, lecz to mi nie przeszkadza, gdyż nie piszę od razu w laptopie. Zeszyt, siebie i długopis wcisnę wszędzie! Często rozmarzam się w trakcie gotowania posiłków, pieczenia ciast lub sporządzania konfitur i nalewek. Esencjonalne i indywidualne smaki potrzebują fantazji, wyobraźni i odpowiedniego klimatu emocjonalnego. Przewracając kotlety na patelni, mieszając i doprawiając, komponując sałatki i zapiekanki działam dwutorowo, bo chociaż dłonie niekoniecznie stawiają kolejne literki, mój umysł bywa cudownie wolny i otwarty. Naprawdę nie jest ważne tu i teraz, tylko to, co rodzi się w wyobraźni a autor musi z niej korzystać obficie, bo dysponuje tylko klawiaturą lub piórem i pustą kartką papieru.\nLubię przebywać w kuchni także nocą, skupiona na muzyce w słuchawkach lub kontemplująca wyciszenie całego domu. Latem otwieram szeroko okno i słucham słowika. Tu powstają kluczowe sceny, rodzą się nowe postaci, pomysły i dialogi.\nKoty też lubią to miejsce, siedzą na moich kolanach albo w swojej jadłodajni. Niestety, dzisiaj stanowczo odmówiły mi „pozingu”.\nEtykiety: Anna Rybkowska, biurko, pisanie\nKsiążka dostarczona przez Wydawnictwo Skrzat\nKiedy mam zrecenzować tę książkę, uporczywie przypomina mi się historia, która niedawno usłyszałem: do starszego człowieka, który niedawno stracił pieska podeszła mniej więcej dziesięcioletnia dziewczynka z półtoramiesięcznym szczeniaczkiem i poprosiła go, żeby się zaopiekował psinką. Dostała szczeniaka na mikołajki ale "tata się nie zgodził". Piesek miał szczęście - trafił w dziurę po poprzednim psie, dostał imię Mikołaj i dożył pięknego wieku 19 lat.\nCo tu komentować? Ojca bez serca? Nieodpowiedzialnego darczyńcę?\n"Chciałbym mieć psa" to książka na ten temat, napisana przez Marcina Pałasza na spółkę z Elfem. Elf przybliża rozmaite psie problemy widziane z perspektywy 4 łap - w stylu Elficznym czyli zabawnie i jasno.\nKsiążka zawiera też całkiem przydatne rady Psiej Matki.\nPolecam ją serdecznie bo człowiek wtedy jest człowiekiem, kiedy po ludzku traktuje innych - a Elfie rozmyślania bardzo pomagają się tego nauczyć.\nElfa lubię, chociaż panoszy się u swoich ludzi jak kot a tego bym nie zniósł. Mnie wystarczy Pumiasta do panoszenia się, Nana jest od robienia słodkich oczek.\nAle co ja będę komuś życie z psem urządzał? Kochać psa i głaskać nasze Elfy, ale już!\nEtykiety: Elf, Marcin Pałasz, pies, piesek\nW amerykańskiej kulturze sąd jest miejscem szczególnym a wyrok sądowy - rzeczą szalenie ważną.. właściwie: ostatecznym sposobem regulowania problemów... może za wyjątkiem colta 45, ale ten ostatni sposób nie cieszy się aż takim poważaniem. Amerykańskie społeczeństwo szanuje instytucję sądu i bardzo interesuje się jego orzeczeniami, gdyż precedens sądowy zobowiązuje... i nikt nie wie, czy sam nie będzie go potrzebował.\nNa fali tego zainteresowania powstało w Stanach wiele niezwykle interesujących opowieści literackich i filmowych, takich jak "12 gniewnych mężczyzn", "Jestem niewinny" czy "Czas zabijania" Johna Grishama.\n"Czas zabijania" - uniwersalna przypowieść o tym, jak i dlaczego przemoc rodzi przemoc - doczekał się kontynuacji z tym samym głównym bohaterem. Jake Brigance dzięki tamtej sprawie zyskał opinię dobrego adwokata i uczciwego człowieka ale nadal jest biedny jak mysz kościelna. Nieoczekiwanie jego reputacja zwróciła uwagę pewnego umierającego milionera...\n"Czas zapłaty" opowiada o wyrównywaniu bardzo różnorodnych rachunków. Sam Brigance musi zasłużyć na zyskowny kontrakt: potwierdzić reputację, wygrać sprawę. Ale ten wątek znika wobec zadania, jakie przed nim stoi: śmiertelnie chory stary człowiek wydziedzicza rodzinę i cały ogromny majątek przekazuje sprzątaczce, czarnoskórej Lettie Lang. Dla mieszkańców amerykańskiego Południa był to wyraźny dowód utraty rozumu i jakichś nieczystych zagrywek ze strony beneficjentki. Wprawdzie czasy płonących krzyży Ku-Klux-Klanu minęły, ale zamieszkanie Murzynki z liczną rodziną i popijającym mężem w lepszej dzielnicy wywoływało niechęć. Nastroje panujące w tamtej społeczności doskonale oddaje okładka książki, zaprojektowana przez Andrzeja Kuryłowicza: krzyż z dwóch zapałek - jedna płonie, druga jest o włos od zapłonu, obie leżą na białej niezapisanej kartce. Co na niej zostanie zapisane w przyszłości - nie wiadomo. A może mała zapałka wywoła pożar?\nOsobiste relacje między członkami rodziny mieszają się z wydarzeniami w sferze publicznej, zapomniana i wyparta przeszłość wciąż dyktuje ich kształt.\nGrisham po mistrzowsku kreśli portret małej amerykańskiej społeczności, w której plotka rzucona w kawiarni może wpłynąć na orzeczenie sądów a sąsiedzi się nie lubią ale mają wspólne autorytety... Zasady dobrego współżycia tam wypracowano wyłącznie wskutek spędzenia wielu lat obok siebie, bo przeszłość kryje wiele bolesnych tajemnic zakłócających spokój duszy i rujnujących dobre samopoczucie Każda z tych zapomnianych tajemnic to rachunek do zapłaty - przede wszystkim rachunek krzywd, których nie da się wyrównać pieniędzmi, nie naprawi się też ich krzywdząc siebie i swoich bliskich. Co w tej sytuacji pozostaje? Grisham podaje pewne rozwiązanie oparte na wzajemnym zaufaniu i szukaniu wyjścia akceptowalnego dla wszystkich.\nTak czy siak, trzeba wcześniej czy później uczciwie osądzić przeszłość.\nW Polsce pytania stawiane przez Gishama wydają się szczególnie istotne - mamy wiele drażliwych kwestii od dawna zamiatanych pod dywan... i wiele z nich zaczyna przynosić katastrofalne skutki.\nAle "Czas zapłaty" to nie tylko książka o trudnych problemach - to przede wszystkim mistrzowska opowieść o odwadze, determinacji, sprawiedliwości, ludzkich losach, codziennych drobnych wyborach i wydarzeniach, z których się one składają.\nAutor: Wujek Piotrek o 15:38 Brak komentarzy:\nEtykiety: Ameryka, John Grisham, Południe, powieść, proces, sąd\nKiedy Grażynka rzuciła hasło, żeby sfotografować swoje miejsce pracy i w dodatku padło słowo biurko, poczułam się zawstydzona. Zamiast biurka mam mały zabytkowy stoliczek, a ciasny kąt, w którym piszę, jak na miejsce pracy pisarza prezentuje się nad wyraz skromnie. Sęk w tym, że tylko tam potrafię pisać książki. Nie dość, że jest ciasno, to jeszcze ze zdjęcia można by wywnioskować, że to nie ja, a wiolonczela pisze powieści. Rzecz w tym, że bez niej czuję się zagubiona. Odkąd pamiętam, zawsze była pod ręką. Przywykłam do niej. Dopiero wtedy, gdy „siedzimy razem w kącie”, a właściwie, gdy ona stoi obok - łapię natchnienie. I tu zaczynają się problemy. Mnie nie przeszkadza, że jest trochę ciasno, jednak ten widok wszystkich drażni. Teściowa robi delikatne uwagi, że skoro miejsca w domu nie brakuje, to po co się tak gnieść przy samej szafie? Mąż kusi zakupem porządnego mebla, to znaczy biurka. Wszyscy mają najlepsze intencje, by coś dla mnie poprawić.\nMama męża, Basia, tak bardzo się przejmuje moim pisarstwem, że wciąż wymyśla i proponuje mi różne rozwiązania tej, w jej odczuciu, nad wyraz niekomfortowej sytuacji. Przestawia pod moją nieobecność instrument, zbiera i chowa porozstawiane wszędzie aniołki, sprząta ze stolika góry czekoladek. Wszystko po to, by mi stworzyć więcej przestrzeni i ułatwić pracę.\nMam naprawdę miłą teściową, ale gdy tylko zamkną się za nią drzwi, wiolonczela i aniołki wracają na swoje miejsce, a ja otwieram nowe pudełko czekoladek i dopiero wtedy, o ile jestem sama, zaczynam pisać.\nEtykiety: Bożena Gałczyńska-Szurek\nKsiążka dostarczona przez Wydawnictwo Imprtint\nPewnego razu życiowa partnerka Jesse Balla przestała z nim rozmawiać - w następnej kolejności ich życie legło w gruzach. Próby wyjaśnienia tej zagadki nie dały rezultatu, zatem Jesse Ball podjął próbę znalezienia podobnych wypadków w nadziei na klucz do problemu. Tak trafił na sprawę "Zaginięć Narito", która jest osią powieści.\nW prowincjonalnym japońskim miasteczku znika bez śladu osiem osób. Do zamordowania ich przyznaje się Oda Sotatsu, młody, nieco wyobcowany człowiek. W następstwie tego prawie cała rodzina wyrzeka się go pod presją społeczeństwa, dla którego Sotatsu stał się potworem i wrogiem nr 1. Wyłącznie na podstawie przyznania do winy zostaje skazany na śmierć i aż do wykonania wyroku odmawiał jakiejkolwiek rozmowy na ten temat. Po egzekucji doszło do niecodziennego zdarzenia: do jednej ze świątyń przybyła procesja rzekomych ofiar Ody Sotatsu oskarżających rząd o zamordowanie niewinnego człowieka bez dowodów i domagająca sie zmian w prawie karnym. O ile sama demonstracja polityczna nie jest niczym niezwykłym, to niezwykła tajemnicę kryje człowiek, który pozwolił na własną egzekucję i zachował milczenbe aż do końca.\nJesse Bell próbuje tę tajemnicę wyjaśnić, odnajduje świadków i przedziera się przez zmowę milczenia. Odkrywa krok po kroku mechanizm społecznego odrzucania i medialnego linczu, ułomne mechanizmy prawnej machiny mającej gwarantować sprawiedliwy sąd a zapewniającej tylko sprawne skazanie obwinionego, kiedy jednak dociera do samego sedna tajemnicy - efekt co najmniej zaskakuje.\nNiezwykła opowieść o poszukiwaniu prawdy, rodzinie, społeczeństwie, samotności i lękach współczesnego człowieka, kłamstwach oraz, paradoksalnie - źródłach niezwykłej siły. A może rozpaczy? Kto to wie... Historia opowiedziana przez Jesse Balla nie daje jasnej i jednej odpowiedzi, zostawia natomiast wiele pytań.\nWarto dojść do nich po śladach narratora i bohaterów.\nTa książka na długo zostanie w pamięcia nawet u osób notorycznie zaczytanych.\nAutor: Wujek Piotrek o 00:00 Brak komentarzy:\nEtykiety: Imprint, Japonia, Jesse Ball, powieść\nPrzyznam, że ciężko czytało mi się tę książkę. Smakowałam ją po kawałku, zastanawiając się nad przeczytanym tekstem i nad geniuszem pisarki. Magdalena Tulli pisze o sobie, o małej, zagubionej, skazanej na ostracyzm dziewczynce, samotnej, nie mogacej znaleźć oparcia w matce. Potem o kobiecie, żonie, matce. Bardzo osobiście, nie przekraczając granicy intymności. A tak naprawdę pisze o życiu, o narzuconym losie człowieka. Według autorki, każdy z nas jest sam, samodzielnie tworzy sobie świat i jeżeli ma komuś przebaczać, to tylko sobie. To jest niesamowita książka, utkana ze słów, które oplatają czytelnika jak pajęczyna, słów, które układają się w poezję. Autorka chwilami prowokuje, zmusza do przewartościowania naszych pojęć, aksjomatów. Wprowadza postać lisa, który staje się przyjacielem dziewczynki, kimś niematerialnym, ale bardzo ważnym. To niezwykła książka, literatura, którą czytelnik zapamięta. Dla przykładu króciutki cytat: "Wiedziałyśmy wprawdzie, że świat jest starszy od nas i pełen różnych historii, których nam się nie opowiada. Przeszłość wydawała się bezcielesna, dla nas składała się z samych słów i dat. Można się było w niej łatwo pogubić, ale nie przyszłoby nam do głowy, że to ona ukształtowała ten świat, który znałyśmy. W naszym wyobrażeniu istniał przecież niezależnie od wszystkiego, jedyny prawdziwy, jedyny możliwy, dany raz na zawsze". Oczywiście trzy gwiazdki, bo niestety nie dajemy więcej. Ta książka zasługuje na cały gwiazdozbiór. Przeczytajcie koniecznie, a właściwie przeżyjcie, przemyślcie, zanurzcie się w pięknie języka i mądrości w niej zawartej.\nAutor: Wujek Piotrek o 12:00 Brak komentarzy:\nEtykiety: Magdalena Tulli\n"No bo jak to jest? Że z czasem oddalamy się od miejsca własnych narodzin i to ma być ucieczka, zdrada, emigracja? I wszystko co robimy jest próbą powrotu? Że życie to wygnanie?Jak ten mój Bug, nad który muszę czasami powrócić, żeby choć na chwilę wymknąć się wygnaniu i przechytrzyć samotność? Jak to jest? Że im szersze zataczamy kręgi, tym wyraźniejszy jest środek tego krążenia i tym silniejsze przyciąganie?"\nTrudno odnieść się do książki Stasiuka, bo to jest arcydzieło. Pisarz opisuje swoje wyprawy na wschód, ten bliski, do Lublina i ten bardzo daleki, gdzie tylko stepy i nie ma już nic. Podróż na wschód to przede wszystkim podróż do przeszłości, do samego siebie, chociaż tam gdzie tylko step i gwiazdy, trudno powiedzieć, czym jest nasze istnienie. Kim jesteśmy? Panami świata, spadkobiercami tych co odeszli, ludźmi wypełniającymi pustą przestrzeń, czy tylko cząstkami w kosmosie? Ta powieść to przemyślenia autora, często szokujące, niezgodne z powszechnym światopoglądem, ale do bólu prawdziwe. Tej książki nie czyta się, ona przenika każdy nerw. Cudowny język, proste zdania, w których nie ma jednej niepotrzebnej zgłoski. "Wschód" to wyprawa marzeń, to obcowanie z wielką prozą. Ta książka wzbogaca, daje czytelnikowi coś niezmiernie ważnego. Nie napiszę, że polecam, ponieważ uważam, że każdy MUSI sięgnąć po tę książkę. Trzy gwiazdki, ale dałabym cały gwiazdozbiór.\nAutor: Wujek Piotrek o 11:49 Brak komentarzy:\nEtykiety: Andrzej Stasiuk, powieść\nKsiążka dostarczona przez Wydawnictwo Replika\nJosef Mengele obrósł legendą, w której niewiele zdarza się przyjemnych tonów. Odkąd świat usłyszał o jego eksperymentach, Mengele stał się przedmiotem literackich i filozoficznych prób wyjaśnienia i opisania zła. Doczekał się wielu analiz, zarówno udanych jak i banalnych. Lucia Puenzo napisała jedną z tych udanych. W 1960 roku, podczas podróży przez zapomniane przez Boga okolice Patagonii argentyńska rodzina poznaje sympatycznego niemieckiego lekarza, który przypadkiem podąża w tę samą stronę. Nie zdają sobie sprawy, że wyruszył z nimi tylko dlatego, że zainteresował się ich córką... Podróż zbliża ludzi, dlatego rodzicom wydaje się naturalne, że miły starszy pan po dotarciu do celu wynajmuje pokój w ich świeżo odziedziczonym i ledwie uruchomionym pensjonacie. Również propozycja współpracy w urzeczywistnieniu marzeń Enzo nie budzi ich podejrzeń, a jedynie opór przed zbytnim wiązaniem się z obcym. W pewnym momencie dr. Josef proponuje im pomoc medyczną i wykazuje się nieoczekiwanymi kwalifikacjami. Krok po kroku staje się coraz ważniejszą osobą w ich życiu. Stopniowo wkracza coraz głębiej w ich życie, obejmując nad nimi niepodzielną władzę. Żyją nieświadomi tego, że dr. Josef po raz kolejny przeżywa swoje własne misterium, które zapoczątkował w KZ Auschwitz a oni znaczą dla niego tylko tyle ile marionetki.\nPuenzo dokonała czegoś niezwykłego - wciągnęła zwykłego czytelnika w intymny świat uczuć masowego mordercy. Równocześnie ukazuje wydarzenia z punktu widzenia kilku innych bohaterów - jego przeszłych i aktualnych ofiar. Skupienie na losach Mengelego w okresie starości i zredukowanie do minimum niespodzianek związanych z tożsamością głównego bohatera dało w efekcie powieść niezwykle skupioną na uczuciach i skomplikowanej grze emocjonalnej opartej o uzależnianie, manipulację, podstęp. Doktor Mengele manipulujący swoimi poddanymi nie jest juz masowym zabójcą i opętanym eksperymentatorem - staje się bardziej kapłanem opresji i przemocy psychicznej prowadzącej do okaleczenia ofiar, jego przeszłość nadaje mu tylko symboliczności. Ale wbrew pozorom powieść nabiera w ten sposób siły - na obóz koncentracyjny możemy patrzeć jak na koszmarną historię, która już nas nie dotyczy, ale nieznajomych włażących w nasze życie spotykamy na każdym kroku.\nLucia Puenzo napisała powieść niezwykłą, w której realizm splata się z niemal magicznym nastrojem, a koszmarna przeszłość z przyszłością... niosącą jeszcze nieznane koszmary.\nTo historia ciężka - ale ten, kto ją ominie - dużo straci.\nEtykiety: historia, Lucia Puenzo, Mengele, powieść, Replika\nOsobisty ranking redaktorów KzK - październik - Piotr Sender\nMagdalena Tulli "Szum" - za piękny język, naturalność metafor i właśnie za ten szum, który słychać nawet w pojedynczych słowach.\nMichael Crummey "Dostatek" - za powrót do klasyków, za bogactwo języka, za pozwolenie czytelnikowi zawiesić się między prawdą a mitem.\nŁukasza Orbitowskiego "Zapiski Nosorożca" - za podróż po Afryce szlakiem legend, za przybliżenie kawałka dzikiego, gwieździstego nieba, które trudno dostrzec w naszych jasnych miastach.\nAutor: Wujek Piotrek o 14:32 Brak komentarzy:\nEtykiety: Piotr Sender, ranking październik 2014\nKSIĄŻKA PRZEKAZANA PRZEZ WYD. CZWARTA STRONA.\nDziewczynka, córka znanego chirurga, pochodząca z bogatej rodziny ale wycofana, usiłująca zaaklimatyzować się w internacie. Zbuntowana studentka, która wbrew woli rodziców wybiera inny kierunek studiów i musi się sama utrzymać ciężko pracując. Młoda kobieta, przeżywająca pierwszą miłość. Pani prezes dużej firmy, zimna, bezwzględna, upajająca sę władzą i sukcesami materialnymi. Żona w niezbyt udanym małżeństwie. Córka, usiłująca sprostać oczekiwaniom rodziców. Kobieta pragnąca dziecka i tracąca je, topiąca rozpacz w alkoholu. Wreszcie kobieta porzucona po dwudziestu latach małżeństwa. Wiele kobiet? Nie, to jest Natasza, bohaterka powieści Karoliny Wilczyńskiej.\nDawno nie czytałam książki, w której autor przeprowadza wręcz wiwisekcję swojej bohaterki, Autorka robi to w sposób perfekcyjny, pokazuje wielowarstwowość i wielowymiarowość człowieka. Przecież w każdym z nas jest ogromne nagromadzenie różnych emocji, uczuć i samotność.Natasza dostosowuje się do sytuacji, podejmuje według niej świadome decyzje, ale w pewnym momencie gubi się. Przestaje rozumieć, że wybrana przez nią droga, nie do końca jest jej własną, że pewne zdarzenia, okoliczności determinują jej życie. Poznajemy ją kiedy po rozstaniu się z mężem, porządkuje swoją przeszłość, próbuje się od niej odciąć, paląc kolejne zdjęcia, wyjmowane z albumu. Czy to się uda? Czy Natasza zacznie wszystko od nowa. Nie wiemy, autorka nie daje nam prostych odpowiedzi, zostawia czytelnikowi pole do samodzielnego dopisania losów bohaterki. Ta powieść jest trudna, choć świetnie napisana i niesamowicie wciągająca. Zmusza do refleksji, zastanowienia się nad sobą, naszymi wyborami. Po skończonej lekturze nie zapomnimy Nataszy, bo ona jest w każdym z nas. Karolina Wilczyńska stawia trudne pytania, często takie, na które nikt nie zna odpowiedzi. Tę książkę trzeba przeczytać, bo jestem pewna, że wielu osobom pomoże, pokaże często niewidzialną i trudną prawdę. To jest literatura wysokiego lotu i za to trzy gwiazdki.\nAutor: Wujek Piotrek o 11:37 Brak komentarzy:\nEtykiety: powieść, Wilczyńska Karolina\nOsobisty ranking redaktorów KzK - październik - Piotr Olszówka\nLucia Puenzo "Anioł Śmierci" - za zbudowanie ciężkiej i mrocznej atmosfery wyłącznie z oczekiwania i emocji\nJesse Ball "Kiedy zapadła cisza" - za mistrzowskie operowanie nastrojem i nieoczekiwany zwrot akcji\nM. Cholewa "Gambit" i "Punkt cięcia" - za znakomite wykorzystanie poetyki space opera i wzbogacenie jej o nieoczekiwanie filozoficzny wymiar\nEtykiety: Piotr Olszówka, ranking październik 2014\nOsobisty ranking redaktorów KzK - październik - Iwona Mejza\n1. Nele Neuhaus "Kto sieje wiatr" - za temat, zmiany klimatyczne to temat na czasie, bardzo drażliwy, czuły politycznie i niezmiernie ciekawy.\n2. Błażej Przygodzki "Niech strawi cię płomień" - interesująca fabuła i ten delikatny, nieco ironiczny humor. Bardzo wciągająca kontynuacja przygód komisarza Niedźwieckiego.\n3. Roberta Gately "Szminka w Afganistanie" - spojrzenie osoby z zewnątrz na problemy afgańskich kobiet przyprawione odrobiną romansu.\nAutor: Wujek Piotrek o 16:00 1 komentarz:\nEtykiety: Iwona Mejza, Mejza Iwona, ranking październik 2014\nOsobisty ranking redaktorów KzK - październik - Grażyna Strumiłowska\n1. Magdalena Tulli - "Szum"\n2. Krystyna Mirek - "Podarunek"\n3. Małgorzata Warda - "Miasto z lodu"\nEtykiety: Grażyna Strumiłowska, ranking październik 2014\nOsobisty ranking redaktorów KzK - październik - Anna Klejzerowicz\nMariusz Wilk "Lotem gęsi" - za genialny język i ponadczasowe wartości.\nTove Alsterdal "Grobowiec z ciszy" - za rewelacyjną intrygę kryminalną oraz niezapomniany klimat.\nLars Bill Lundholm "Dobra dziewczyna" - za sympatyczne i niegłupio spędzony czas.\nAutor: Wujek Piotrek o 17:00 Brak komentarzy:\nEtykiety: Anna Klejzerowicz, ranking październik 2014\nOsobisty ranking redaktorów KzK - październik - Małgorzata Kursa\nJózef Tischner: "Dziennik" - za owo "młodzieńcze pomieszanie klepek"\nMonika Śliwińska: "Muzy Młodej Polski" - za umiejętność przenoszenia czytelnika w czasie\nStanisława Kuszelewska - Rayska: "Kobiety" - za pokazanie wojny widzianej oczami kobiet\nEtykiety: Kursa Małgorzata, ranking październik 2014\nWróciłem do domu i doznałem olśnienia. Są takie chwile, kiedy człowiek dokładnie wie, co chciałby zrobić, co może i co powinien. Jeśli ma pecha - są to trzy różne rzeczy, ale ja miałem szczęście. Przygotowałem się odpowiednio i poszedłem do saloniku. Kilka miesięcy wcześniej skończyliśmy remont. Plan zakładał, że z zabudowy wokół okna powstanie wnęka, w której będzie można wygodnie siedzieć na drewnianym podeście. Okazało się jednak, że trzeba coś tam dodać, bo sam podest nie jest zbyt komfortowy. Po długim poszukiwaniu kupiliśmy sobie dwa worko-pufy... i to było to! Od dwóch tygodni w środku każdego dnia słyszałem ich zew: CHODŹ SIĘ ZDRZEMNĄĆ... NO, CHODŹ TU... JEST SŁOŃCE, JEST WYGODNIE... ale niestety - ciągle coś mnie odwoływało do pilniejszych zadań... a wieczorem - to już nie to samo, co w południe.\nTym razem miało być inaczej. Szczęśliwie wyrobiłem się ze wszystkim i do jutra miałem spokój, a zatem mała przyjemna drzemeczka mogła się udać. Do tego ogarniała mnie senność, Nana wlazła pod kanapę i niczego nie chciała, po dwugodzinnym spacerze po krzakach, dziurach i pagórach byłem dosłoneczniony, dotleniony, rozleniwiony i zadowolony... mówiąc krótko: trudno o lepsze warunki.\nUformowałem pufa do spania, owinąłem się kocem i przybrałem wygodną pozycję embrionalną. Parę manewrów ustabilizowało moją pozycję we właściwej odległości od kaloryfera, granulat wypełniający worko-pufa chrzęścił obiecująco... Zmrużyłem oczy z rozkoszą i w tym samym momencie spadło na mnie coś jakby puszysty czterokilogramowy młotek. Dostałem tuż pod żebrami, wypuściłem powietrze z płuc nosem i ustami - mało brakowało a tą samą drogą poszłoby drugie śniadanie. Nie mogłem się ruszyć.\nW moją twarz przez moment wbijało się spojrzenie szmaragdowych oczu w złotych obwódkach. Pod ich wpływem znieruchomiałem.\n- No właśnie... - powiedziała Puma i otarła się policzkiem o mój nos - Można było się tego spodziewać.\n- Dokładnie tak jak myślałam. - dodała po chwili. Z miną skupioną odwróciła się, przejechała ogonkiem pod moim nosem, wycelowała mi zadek prosto w oczy i ruszyła powoli wzdłuż mojego boku metodycznie udeptując.\n- Co robisz? - odważyłem się zapytać, kiedy przestała balansować na moim ramieniu.\n- Nie przeszkadzać podczas badania! - odpowiedziała nie zaszczycając mnie spojrzeniem. Udeptała mi ramię, łokieć, bok, biodro i udo zanim przy kolanie odważyłem się zapytać cichutko:\n- Co badasz?\n- Ciebie. Nie widać? A teraz nie przeszkadzaj, to ważne. - Dreptała w miejscu przez chwilę, potem wypuściła pazurki i zmieniła metodę: tylne łapy stały w miejscu, przednie wydłużyły i zwolniły krok. Kocica zaczęła się wyciągać w kierunku mojego brzucha. Przez koc i ubranie czułem ostre igły wbijające mi się w skórę co kilka centymetrów. Trwało to długo, bardzo długo. Bałem się ruszyć - nie wiedziałem, co się dzieje a w takiej sytuacji lepiej nie przeszkadzać zawodowcom, zwłaszcza tym w bardzo chwiejnej pozycji.\nPo dłuższym dreptaniu wzdłuż Pumiasta dała wyraźne dwa kroki, zeszła mi na brzuch i zwinęła się w kółko. Podparła się brodą na moim łokciu i tak została. Nie było to zbyt wygodne... ale Puma wie, co robi.\nPo kilku minutach odważyłem się zapytać:\nSpojrzała na mnie z góry, co było sztuką zważywszy, że leżała mi na brzuchu.\n- Badanie... tak. Ale nie zakłócaj terapii. - po czym z powrotem położyła brodę na mnie.\n- Terapia? - aż coś mnie skręciło. Dobrze wiem, że koty potrafią wykrywać schorzenia niczym tomograf, reagują na stany zapalne i w niektórych wypadkach potrafią je złagodzić dotykiem... a Puma znalazła coś w moim brzuchu!\n- Co mi jest? - ledwie wykrztusiłem przez zaciśnięte gardło.\nZnowu spojrzała mi w oczy z miną najwyższego sędziego:\n- Brakuje ci pumu w organizmie. - wyjaśniła i wróciła do poprzedniej pozycji.\nZatkało mnie. Przeleciałem pamięcią tablicę Mendelejewa. Byłem w klasie matematyczno-fizycznej ale trzydzieści lat temu. Niemniej... zapamiętałbym taki pierwiastek. A może to jakiś związek organiczny? Sprawdzenie nie wchodziło w grę dopóki Pumiasta leżała na mnie i prowadziła terapię. Ale stres może zniszczyć efekt każdego leczenia! Stres zabija skuteczniej niż czy papierosy czy reforma opieki zdrowotnej! Nie wytrzymam niewiedzy... Rany Boskie, zachciało mi się spokojnej drzemki po południu... Nie mogłem dłużej.\nJuż miałem przerwać milczenie, kiedy usłyszałem i poczułem w brzuchu narastające wibracje i dźwięk:\n- PUMMMRRRR.... CHRRRRRR... PUUUMM... MMMRRRRRCHRRRR... PUMMMMRRR...\nPoczułem obezwładniające ciepło... zrozumiałem, że faktycznie czegoś mi brakowało... i oto to coś napływało w dużej ilości...\n- Koty zawsze wiedzą... - pomyślałem zanim zamknąłem oczy.\nAutor: Wujek Piotrek o 17:59 Brak komentarzy:\nEtykiety: drzemka, kot, kotka, opowiadania, Piotr Olszówka, Puma\nPrzedziwna książka. Przyznam uczciwie: z początku myślałam, że nie dam rady, że odłożę po kilkudziesięciu stronach. Bo cóż nas mogą obchodzić konflikty pomiędzy hodowcami reniferów na zimnej, odległej – nie tylko geograficznie, ale też kulturowo – północy? A jednak… coś było w materii słownej tej powieści takiego, co nie pozwoliło mi zrezygnować, brnęłam więc dalej i dalej, aż w pewnej chwili... poczułam się zafascynowana. Zaczarowana.\nKraina, gdzie przez czterdzieści dni trwa noc polarna, a po niej słońce wschodzi na zaledwie godzinę czy dwie. Gdzie trzydziestostopniowe mrozy to zwyczajna sprawa, a dwadzieścia to już łagodna temperatura. Gdzie przez pustkowia śniegu i lodu poruszać się można tylko skuterem śnieżnym. Ewentualnie na nartach. Bo nic innego nie przejedzie. Gdzie pasterze nadal mieszkają w namiotach zwanych gumpi i żyją niemal tak samo jak setki lat temu. Gdzie wciąż żywe są szamańskie tradycje, wyśpiewywane w pradawnych lapońskich pieśniach – joikach. Przy wtórze tradycyjnych lapońskich bębnów… I właśnie o jeden z takich bębnów chodzi w tej opowieści. Z lokalnego muzeum znika tajemniczo zabytkowy bęben, a wkrótce potem zamordowany zostaje jeden z hodowców reniferów, człowiek, który nie cieszył się co prawda najlepszą opinią w swoim środowisku, ale… znał się na lapońskich bębnach jak mało kto. Śledztwo w obu tych sprawach podejmuje tzw. Policja Reniferów, reprezentowana przez parę funkcjonariuszy, z pozoru niedobraną, a jednak doskonale się rozumiejącą: policjanta przed emeryturą – który z pochodzenia jest Saamem czyli Lapończykiem – oraz energiczną młodą policjantkę, Norweżkę. Oboje czują, że w istocie jest to jedna i ta sama sprawa. I nie spoczną, dopóki jej nie wyjaśnią, pomimo kłód rzucanych pod nogi, gróźb i szykan. Zwłaszcza, gdy dowiedzą się, że źródła całej tej historii tkwią w przeszłości i wiążą się z poszukiwaniem pewnej kopalni. A droga do niej została „zapisana” w symbolice zaginionego bębna. Za jaką mrzonką uganiały się pokolenia odkrywców i awanturników, szkodząc przy okazji autochtonicznej ludności? Jakich złóż szukali? Złota?... A może czegoś znacznie groźniejszego??...\nI jaką rolę odegrał w tej sprawie tajemniczy, kontrowersyjny, prawie legendarny wśród Saamów hodowca, zwany Aslakiem?\nFrancuskiemu pisarzowi i dziennikarzowi udało się w piękny sposób zobrazować życie mieszkańców Laponii – tej współczesnej, i tej dawnej, zachowanej w tradycji i przekazie. Ich wierzenia, obyczaje, sposób myślenia, ich walkę o przetrwanie w warunkach trudnych nie tylko z natury. Znalazłam tam zdanie, że Lapończycy są ostatnim z europejskich ludów pierwotnych. Trudno im w obecnej rzeczywistości pozostać sobą, a jednocześnie żyć w cywilizacji narzuconej, owszem, przez innych – lecz przecież kuszącej, bo przynoszącej przynajmniej minimum wygód i poczucia bezpieczeństwa. Lecz czy naprawdę? Czy w lesie, w górach, na pustkowiu, w kilkudziesięciostopniowych mrozach, gdy każdy krok i każdy oddech wymaga od człowieka maksimum wysiłku - czy cywilizacja ma tak naprawdę coś do zaoferowania?...\nCi ludzie wciąż żyją w zgodzie z naturą. Dbają o swoje renifery, bo to ich największe bogactwo. I choć zwierzęta te hodowane są przede wszystkim dla mięsa, mleka i futra – Saarowie szanują je. To ich odróżnia od naszej „kultury”, w której szanujemy tylko samych siebie.\nNa szczególną uwagę zasługuje wątek Aslaka – tytułowego ostatniego prawdziwego Lapończyka. Który się cywilizacji "białych ludzi" nie kłaniał. A zakończenie powoduje, że zostajemy bezradni, wzruszeni, oszołomieni, z tysiącem myśli i emocji, które nieprędko przeminą.\nPolecam gorąco. Trzy zasłużone gwiazdki dla niezwykłej powieści.\nAutor: Wujek Piotrek o 20:39 Brak komentarzy:\nEtykiety: Laponia, powieść\nKSIĄŻKA PRZEKAZANA PRZEZ WYDAWNICTWO AKURAT.\nKatrine jest dziennikarką, od wielu lat mieszka w Londynie, gdzie pracuje jako korespondentka szwedzkiej stacji radiowej. Pewnego dnia zostaje wezwana do chorej na Alzheimera matki. Niechętnie wraca do Sztokholmu, choć i w Anglii nie bardzo jej się ostatnimi czasy układa: podupadający związek i utrata stałego zatrudnienia powoduje, że czuje się zagubiona. Po przyjeździe dowiaduje się, że matka ma swoje tajemnice: z listów maklerskich wynika, że jest właścicielką starego domu we wsi za kołem polarnym. Na dodatek tajemniczy klient oferuje za ten dom oszałamiająco wysoką kwotę. Niestety z matką nie ma kontaktu, Katrine jedzie więc na północ, by osobiście wyjaśnić sprawę i… odnaleźć własne korzenie. Opowieść zaczyna się od zbrodni. Morderstwo legendarnego starego narciarza w groźnej zimowej scenerii ma związek z jej przyjazdem, a także z historią miejscowości. Później będzie ich więcej, a także coraz więcej zagadek i znaków zapytania. Prywatne śledztwo zaprowadzi Katrine nie tylko na północ Szwecji, ale także do rosyjskiej Karelii – gdzie zbada archiwa KGB w Pietrozawodsku w poszukiwaniu dawnych, jeszcze przedwojennych źródeł – a później do Petersburga. Lecz także zabierze w mroczną przeszłość własnej rodziny. Szkopuł w tym, że ta przeszłość pozostaje nie do końca zamknięta, rodząc dalsze konflikty i zagrożenia. Nic już jednak nie powstrzyma twardej dziennikarki. Stawką jest poznanie samej siebie. Może dzięki temu Katrine zrozumie, kim jest i czego tak naprawdę oczekuje od życia.\nPowieść nie tylko wciąga – ona dosłownie pochłania. Od pierwszej do ostatniej kartki. Jest w niej wszystko, czego wymagamy od doskonałego kryminału: świetna intryga, absorbująca zagadka, tajemnice skrywane przez poszczególnych bohaterów, perfekcyjnie poprowadzona fabuła, niezapomniany klimat i świetny język. Ale także coś więcej: myśl. Głęboko ukryta prawda o ludziach, o epokach, o życiu w surowych warunkach, o naszych korzeniach oraz nierozerwalnych związkach z przeszłością. Naprawdę zachwyciła mnie ta powieść, choć pierwsza książka Tove Alsterdal zupełnie nie zrobiła na mnie wrażenia. Znak, że nie warto rezygnować przy pierwszym podejściu.\nPolecam i gorąco namawiam! Dwie gwiazdki, bo zasługuje.\nAutor: Wujek Piotrek o 13:00 Brak komentarzy:\nEtykiety: akurat, kryminał, powieść\nKSIĄŻKA DOSTARCZONA PRZEZ INSTYTUT WYDAWNICZY ERICA\nO wojsku i alkoholu krąży mnóstwo opowieści i mitów, tym chętniej powtarzanych, że te dwie rzeczy jakoś się zrosły w społecznej świadomości. Kamil Janicki zadał sobie trud zbadania tematu dla okresu II wojny światowej. Sięgał do wspomnień, regulaminów wojskowych i orzeczeń sądowych... zebrał też relacje dzięki którym możemy zobaczyć, jak sojusznicy i wrogowie widzieli się "poprzez flaszkę". Powstała książka, którą czyta się z zapartym tchem, zestawiająca popularne wyobrażenia z mitami, objaśniająca te ostatnie... i nierzadko burząca stereotypy. Ile w naszych wyobrażeniach alkoholowo-wojskowych jest propagandy a ile wiedzy?\nCóż, warto przeczytać i przekonać się osobiście.\nTo dobrze napisany kawałek znakomitej pracy historyka, niemal obowiązkowy dla każdego, kto interesuje się wojną i wojskiem!\nAutor: Wujek Piotrek o 14:30 Brak komentarzy:\nEtykiety: II wojna światowa, Kamil Janicki, wojna, wojsko, wódka\nRemontując mieszkanie stwierdziłam, że loggia, czyli to "nie wiadomo co" półtora metra na dwa stanie się najpewniej składzikiem na wszelkie śmieci, szczotki, wiadra, słoiki, a w pewnym momencie nawet na zeschłą choinkę, grunt to znać siebie, a ja siebie znam. Jestem bałaganiarą, postanowiłam więc do tego nie dopuścić, tak więc z tego niby balkoniku zrobiłam pokoik komputerowy. Biurko, szafka na słowniki, półka na drukarkę i krzesło oraz dywanik, bo nie ma tu ogrzewania, więc w zimie nóżki marzną. Bam tu swojski bałagan, w którym doskonale się odnajduję i nie „rozwlekam” tłumaczeń po mieszkaniu...\nW tej chwili popołudniami robię kolejne strony tłumaczenia, a do południa piszę swoje.\nAutor: Wujek Piotrek o 20:32 Brak komentarzy:\nEtykiety: Banach Iwona, Iwona Banach\nKSIĄŻKA DOSTARCZONA PRZEZ WYDAWNICTWO ZNAK\nMarek Kochan dowiódł już że jest zarówno znawcą jak i miłośnikiem sufickiej mądrości. Czy tylko sufickiej? Może po prostu mądrości jako takiej. Obszar, w którym tropi swoją ukochaną Panią to Bliski Wschód - kolebka judaizmu, islamu, chrześcijaństwa... i właściwie kilku cywilizacji. Wydana przez Znak niewielka książeczka zawiera historie, których bohaterem jest al Mansur ibn Musa - czternastowieczny iracki kupiec, biznesmen, nauczyciel i podróżnik oraz przede wszystkim sufi czyli mistyk i asceta. Al-Mansur żył, podróżował i nauczal w XIV wieku. Działał głównie w Bagdadzie ale zwiedził większą część świata arabskiego i kawał Europy. Swoje nauki ujmował zwykle w formę anegdot prowokujących do samodzielnego myślenia, nierzadko nauczał podczas wycieczek a wiele z jego opowieści wykorzystywało motyw podróży, co zjednało mu przydomek Sufiego Drogi. Pod koniec życia spisał swoje opowieści aby przekazać uczniom własne doświadczenia z sufizmem i sztuką opowiadania. Niestety oryginalne dzieło Mansura zaginęło. Marek Kochan podjął się zrekonstruowania go na podstawie anegdot o Mistrzu Drogi i do pewnego stopnia osiągnął cel. Do pewnego stopnia, gdyż taka rekonstrukcja nie może się udać do końca a ponadto autor chciał raczej dostosować nauki czternastowiecznego filozofa do naszych realiów niż odtworzyć ich dokładne brzmienie. Dla mnie było to trochę rozczarowujące ale nie wpłynęło na wrażenia końcowe. W efekcie mamy książkę Marka Kochana o Mansurze a nie Mansura o mądrości - niemniej jest to książka ciekawa, zabawna i gwarantująca inteligentną rozrywkę. Do tego wzbogacona o urocze rysunki tuszem autorstwa Renaty Kochan - zgrabne i pełne życia miniaturki przedstawiające świat filozofa, który miał turban wielki jak serce a serce wielkie jak rozum.\nMansur nazwał swoje opowieści tym co Wschód może zaoferować Zachodowi. Cóż... warto zobaczyć, do czego to się może przydać.\nAutor: Wujek Piotrek o 18:50 Brak komentarzy:\nEtykiety: anegdota, Bliski Wschód, filozof, Irak, Mansur, sufi, sufizm\n- Czemu dzisiaj jest taki dziwny dzień - Franio przytuptał do mnie, rozespany i ziewający.\n- Dzisiaj wspominamy tych, którzy odeszli - przytuliłam ciepłe ciałko mojego kota. Oczywiście wyrwał się, usiadł i spojrzał mi w oczy.\n- Jak to odeszli, kto i gdzie?\n- Ludzie, zwierzęta, gdzie nie wiemy, wierzymy, że za Tęczowy most.\n- Znaczy umarnięci są - Franek spojrzał mi głęboko w oczy.\n- Nie lubię tego słowa, są, tylko gdzie indziej. My ludzie ich nie widzimy. Zwierzęta podobno tak.\nFranek rozejrzał się.\n- Ja nie widzę. Może to i lepiej, bo bym mógł się przestraszyć.\n- Nie, Franiu oni nas kochają, a my za nimi często bardzo tęsknimy i ufamy, że kiedyś się spotkamy.\n- To bardzo dużo nas będzie, nie wiem, czy chcę.\n- To będzie inaczej.\n- Jak? - oczka Frania zrobiły się złote.\n- Nie wiem. Kiedyś gdzieś przeczytałam taką opowieść. Po tamtej stronie znalazł się mężczyzna ze swoimi przyjaciółmi, koniem i psem. Szli, byli głodni i spragnieni. Nagle zobaczyli piękny pałac, bogactwo, mnóstwo jedzenia. Zapukali. Wyszedł jakiś człowiek i zaprosił tego mężczyznę do środka, pod warunkiem, że zostawi zwierzęta. Nie zgodził się. Ruszyli w dalszą drogę, coraz bardziej głodni i spragnieni. Nagle dotarli do cudownego miejsca. Czysta rzeka, zieleń, kwiaty, jak w bajce. Na spotkanie wyszedł człowiek, który powiedział, że za chwilę dostaną mnóstwo jedzenia. Na pytanie, gdzie są, odpowiedział - w niebie.\n- A poprzednio gdzie byliśmy? - zapytał mężczyzna.\n- W piekle, bo tam trafiłbyś, gdybyś opuścił swoich przyjaciół.\nFranek słuchał zafascynowany.\n- Zostali tam już na zawsze.\n- I fajnie im było?\n- Ładna bajka, niebajka, ale to wszystko jest jakieś dziwne. Chyba nie chcę już o tym z tobą rozmawiać. Idę do swoich zajęć, tylko daj mi jeszcze trochę ciasteczek. Nasypałam na talerzyk ulubione kocie ciasteczka, Franuś zjadł i poszedł. Wolałam nie zastanawiać się do jakich zajęć. Czasem tylko niewiedza może zapewnić chwilę spokoju.\nEtykiety: Franek, Franio, Zaduszki


Infografika procesu legislacyjnego. Pomożecie? | prawo | VaGla.pl Prawo i Internet\nOczywiście sam pomysł na koncepcję infografiki, a także same zdolności graficzne tu nie wystarczą. Trzeba przygotować "konspekt", schemat, który w grafikę następnie się przemieni. To też spore wyzwanie, by zrobić to "w ludzki sposób".\nInfografika zatem to twór złożony.\nGdyby autor/autorzy zechcieli udostępnić ją na "wolnej licencji", to infografika taka mogłaby stać się ilustracją do hasła "Ustawa" i katalizatorem jego rozbudowania. Tu marchewką mógłby być "medal", albo uznanie w specyficznym gronie Wikipedystów. Kiedy przygotowałem dla wikipedystycznych potrzeb plan budynków Sejmu (dziś m.in. stanowi ilustrację do hasła Kompleks budynków Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej), to on się potem pojawił na stronach Sejmu. Ale nie tylko tam (por. Od hobby przez Sejm do nauki w przeddzień święta publicznej domeny).\nSama dostępność takiej grafiki pozwalałaby pokazywać meandry procesu legislacyjnego na gimnazjalnych lekcjach z wiedzy o społeczeństwie. Miałaby zatem walor edukacyjny. Grafika mogłaby służyć organizacjom pozarządowym lepiej śledzić etapy, na jakich znajdują się ważne dla nich projekty ustaw. Taka grafika mogłaby też być interesującym uzupełnieniem takich serwisów, jak Sejmometr. "Społeczni dziennikarze" mogliby na niej wskazywać etapy prac nad ustawami, do których się odnoszą w swoich komentarzach.\nMożna wymyślić znacznie więcej zastosowań (proszę się nie krępować i dzielić się pomysłami), ale już to, co powyżej, sugeruje, że praca włożona w przygotowanie takiej infografiki przyniosłaby sporo społecznych korzyści. Nie mówiąc o tym, że na podstawie pierwszego pomysłu mogłyby powstać infografiki uzupełniane, albo pokazujące wybrany etap w sposób "bardziej szczegółowy".\nKolejny temat, który "wart jest mszy", to wizualizacja instancyjnego wymiaru sprawiedliwości...\nA dla Twórcy takie tematy - jak się wydaje - są wymarzone, ponieważ - jestem przekonany o tym - jego praca zyskałaby długi okres przydatności (z zastrzeżeniem tworzenia kolejnych wersji przy systemowych zmianach tych procesów; przydałaby się grafika wektorowa) i żyłaby po prostu w społecznym obiegu powszechnie (mnie niezwykle buduje fakt, że przygotowana przeze mnie grafika "Censored" funkcjonuje na całym świecie).\nInfografika dotycząca amerykańskiego procesu legislacyjnego. Nieco uproszczony model i prawdopodobnie trudno na nim pokazać punkt, w którym dany projekt się znajduje. Jestem przekonany, że polski proces legislacyjny zasługuje na fajniejsze i bardziej użyteczne przedstawienie. Grafika zaś została tu opublikowana, ponieważ autorzy serwisu Votetocracy na to zezwolili.\nSą też inne przykłady z USA:\nLeft vs Right: US Political Spectrum (informationisbeautiful.net)\n« O "prawie internetu" w kontekście parlamentarnych zespołów | Debata w biurze RPO: Blokowanie stron internetowych »\nPt, 2011-02-04 01:34 by Michał Kosecki (niezweryfikowany)\nIdea jak najbardziej ciekawa i słuszna, ale przydałby się jakiś solidny brief/konspekt - trudno byłoby, by jedna osoba miała być jednocześnie prawnikiem/ilustratorem/grafikiem/edytorem :) Jak bardzo nagląca jest to sprawa? Od strony wizualnej mógłbym się tego podjąć, ale od strony merytorycznej od razu zastrzegam - umywam od tego ręce, bo jest więcej niż pewne, że coś pominę lub pomylę. :)\nPt, 2011-02-04 01:43 by VaGla\nPrzypuszczam, że proces przygotowywania takiej infografiki, nie da się zrealizować jednoetapowo. Oczywiście najpierw powinien powstać jakiś prosty konspekt. Następnie powinien zostać uzupełniony. W oparciu o to (tak to sobie wyobrażam, ale może błądzę) mogłaby powstać pierwsza wersja graficzna. Potem do tego można by dodać nowe elementy informacyjne (których nie zakładał pierwszy konspekt). I tak krokowo można by dążyć do końcowego efektu. Przydałby się jakiś spec z praktyką od projektowania infografik, chociażby po to, by wesprzeć radą w zakresie tego, jak do tego w ogóle podejść.\nJest już coś w tym stylu...\nPt, 2011-02-04 01:49 by adoomer (niezweryfikowany)\nNa stronie Senatu jest już taki schemat, choć nazwanie go "infografiką" byłoby dużym nieporozumieniem - ani nie dostarcza informacji w przystępny sposób, bo jest nieczytelny, ani graficznie nie trzyma poziomu (to skan chyba, raster jest straszny). O licencji już nie wspominam...\n@Michał Kosecki: tak się składa, że jestem studentem prawa i grafikiem-amatorem - czasem takie połączenia się zdarzają ;-).\nI inne algorytmy\nPt, 2011-02-04 02:39 by VaGla\nPrzy haśle Domena publiczna można znaleźć kolejny algorytm, który warty jest infografiki, tj. algorytm "Przechodzenie dzieł do domeny publicznej"...\nPt, 2011-02-04 09:33 by Anna Kuliberda (niezweryfikowany)\nJa generalnie zajmuję się edukacją - zatem na co dzień kroję skomplikowane materiały, żeby były strawne dla ludzi. Często w wykresach itp.\nChętnie zostanę konsultantką ds. szarego człowieka - bo wydaje mi się, ze to taka grafika musi być, eksperci poradzą sobie tak czy owak.\nPt, 2011-02-04 11:03 by Jarek Żeliński\nA czy to po prostu nie jest to tworzenie modeli "działania czegoś" w postaci graficznej no i estetycznej :)?? Bo ja chętnie pomogę,\nF.Studnicki o iluminowaniu modeli logicznych\nPt, 2011-02-04 16:23 by W.Wiewiórowski (niezweryfikowany)\nWojciech Wiewiórowski Oto kreatywne podejcie do modelu. Ojciec informatyki prawniczej w Polsce - prof. F. Studnicki - tak oto ożywiał nudne modele. Oryginalny rysunek z książki Profesora "cytowany" za: Franciszek Studnicki: Risus Facultatis Iuridicae, Univeritas..., Kraków 1994, s. 137\nPt, 2011-02-04 16:35 by Rafał Sylwester Świątek (niezweryfikowany)\nProponuję, żebyś zwięźle, ale wyczerpująco opisał proces w osobnym artykule. Kto będzie miał ochotę, zgłosi się do współpracy, albo sam zrobi.\nInfografika procesu legislacyjnego w Polsce\nWt, 2011-02-08 13:35 by WK_Łódź (niezweryfikowany)\nA czy nie można wystąpić do Sejmu (w trybie przepisów o dostępie do informacji publicznej) z wnioskiem o udzielenie przetworzonej do postaci "atrakcyjnej, rzetelnej, poręcznej, ciekawej, możliwie najbardziej kompleksowej, nadającej się o różnych zastosowań, czytelnej, udostępnionej następnie na wolnej licencji" infografiki (lub choćby konspektu)" - informacji publicznej w sprawie procesu legislacyjnego w Polsce? W Sejmie jest mnóstwo zawodowych specjalistów ds. legislacji oraz jest komórka ds. wycieczek, której pracownicy pokazują młodzieży jak pracuje Sejm i powinni dysponować dobrymi środkami prezentacji. Przecież dostają na to (czyli m.in. przygotowanie wycieczek) środki - choćby w postaci niemałych pensji. A może już coś takiego zrobili? A jeżeli nie, to może zrobią, jeśli będą mieli "motywację" w postaci wniosku. Nie zaszkodzi sprawdzić - może powstaną różne wersje, bo społecznościowe mogą być, ale parlamentarna to jedak być powinna.\nCzy istnieje cos takiego jak BIP Sejmu?\nŚr, 2011-02-09 01:43 by incognitus (niezweryfikowany)\nCzy ktoś widział coś takiego jak Biuletyn Informacji Publicznej Sejmu?\nCzytam ustawę o dostępie do informacji publicznej, a tak jak byk stoi, że:\nart. 8 ust. 2 - informacje publiczne są udostępniane w BIP przez podmioty o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2\nart. 4 ust. 1 - obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne (...) w szczególności organy władzy publicznej\nart. 6 ust. 1 pkt 1 lit a i b - Udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o\na) zamierzeniach władzy ustawodawczej oraz wykonawczej\nb) projektowaniu aktów normatywnych\nNie widzę również BIPu Senatu. Na stronie www.prezydent.pl/bip jest natomiast BIP Kancelarii Prezydenta RP, a nie Prezydenta RP.\nPozwolicie więc, że nie zadam pewnych oczywistych pytań, które cisną się na język.\nBIPu nie ma ale...\nPn, 2011-10-31 14:22 by TomaszW\nniby wszystkie wymagane (czy aby) elementy sa na stronie\ni znowu pytanie - po co w rozporządzeniu okresla sie co jest BIPem jesli mozna inaczej\nnie ma BIPów Sejmu i Senatu\nPn, 2011-10-31 19:46 by incognitus (niezweryfikowany)\nKonstytucja określa, że sposób udostępniania informacji publicznej Sejmu i Senatu regulują ich regulaminy. Nie ustawa o dostępie do informacji publicznej, a właśnie regulaminy. I mamy to co mamy.\nWt, 2011-02-08 14:38 by kocio\nMożna też spróbować skontaktować się z przedstawicielami środowiska, czyli uderzyć do Stowarzyszenia Twórców Grafiki Użytkowej.\nSenat stworzył opis takiego procesu\nN, 2011-10-30 22:29 by incognitus (niezweryfikowany)\nNa stronach Senatu można znaleźć:\n"Zapraszamy do zapoznania się z procesem legislacyjnym: http://proces.senat.edu.pl" - pozostawiam pokazany tam proces do oceny prawnikom.\nJest tam też (na http://www.senat.edu.pl/edukacja/publikacje/proces-legislacyjny-publikacja-interaktywna/) odnośnik do zdjęcia jednego z ekranów z ciekawym podpisem:\n"najkrótsza ścieżka legislacyjna".\nCzy polski proces stanowienia prawa jest tak zagmatwany, że tylko krótka ścieżka zmieści się na jednym ekranie?\nInfografiki na stronach RCL\nSo, 2011-11-12 02:05 by Secco (niezweryfikowany)\nInfografiki pojawiły się na stronach RCL: rządowy proces legislacyjny\nW dniu 2012.04.21 ten link\nSo, 2012-04-21 15:37 by WK_Łódź (niezweryfikowany)\nW dniu 2012.04.21 ten link przenosi na strony RCL, ale gdzie tam jest infografika?\nAtak na komórke


> Aktualności > Szczepienia – mity vs nauka, cz. 1\nJak nigdy dotąd, na nas wszystkich spoczywa odpowiedzialność za zneutralizowanie aktywności ruchów antyszczepionkowych i odbudowanie zaufania do szczepionek. Jedną z metod jest edukacja społeczeństwa w oparciu o rzetelne dane naukowe podawane przez fachowców (lekarzy, immunologów, mikrobiologów) – mówi prof. Janusz Marcinkiewicz, kierownik Katedry Immunologii UJ CM. I wyjaśnia,czym są szczepionki, jaki jest ich skład i działanie? Od kiedy stosujemy masowe szczepienia i jakie choroby udało się dzięki nim wyeliminować?\nTo pierwszy artykuł z cyklu poświęconego szczepieniom.\nPandemia COVID-19 pokazała nam, że współczesna medycyna nie jest w stanie wygrać walki z nowym wirusem SARS-CoV-2 bez stadnej/populacyjnej odporności przeciwzakaźnej i pomocy szczepionki skutecznie aktywującej układ immunologiczny.\nWiadomo, że w trakcie każdej infekcji istnieje wyścig w czasie pomiędzy namnażającym się patogenem (np. wirusem) a produkcją przeciwciał przez pobudzone do proliferacji (namnażania się) swoiste limfocyty B (odpowiedzialne za rozpoznanie antygenu i wytwarzanie przeciwciał). Jednocześnie namnażają się limfocyty T cytotoksyczne (odpowiedzialne za odpowiedź odpornościową komórkową) zdolne do wybiórczego niszczenia komórek już zakażonych. Przy pierwszym kontakcie zwykle wygrywa wirus: wywołuje objawy chorobowe, zanim powstaną przeciwciała w ilości zdolnej do jego neutralizacji.\nW wypadku objawowych postaci COVID-19 objawy kliniczne pojawiają się w pierwszym tygodniu po zakażeniu, a przeciwciała klasy IgG i limfocyty T cytotoksyczne po dwóch tygodniach. W wielu wypadkach stan pacjenta jest już bardzo ciężki. Jeżeli wyzdrowieje, w jego układzie immunologicznym pozostaną na kilka miesięcy lub lat tzw. komórki pamięci B i T, a we krwi przeciwciała. Dzięki temu, przy kolejnym kontakcie z tym samym wirusem nie dojdzie do zakażeniu lub objawy chorobowe będą łagodniejsze. Ponieważ ten naturalny „sposób” nabywania odporności związany jest z ryzykiem zachorowania (w COVID-19 – ciężkim zapaleniem płuc, niewydolnością oddechową, a nawet śmiercią), staramy się zastąpić patogen szczepionką zdolną do wytworzenia odporności bez wywołania objawów chorobowych.\nZakażenie versus szczepienie\nSzczepionka jest preparatem biologicznym, który w założeniu imituje naturalny patogen i prowadzi do rozwoju odporności analogicznej do tej, którą uzyskuje organizm w czasie pierwszego kontaktu z prawdziwym drobnoustrojem (bakterią lub wirusem).Jak dochodzi do produkcji przeciwciał rozpoznających antygeny (białka) patogenu w trakcie zakażenia, a jak po podaniu szczepionki ?\nZakażenie: wirus namnaża się w milionach komórek zakażonego narządu (np. koronawirus w płucach, wirus HBV w wątrobie). Niewielka ilość białek wirusa jest sfagocytowana (pochłonięta) przez specjalne komórki układu immunologicznego (komórki dendrytyczne). Podotarciu do węzłów chłonnych stymulują one limfocyty B do produkcji przeciwciał rozpoznających antygeny wirusa.\nSzczepmy się! To jedyna bezpieczna strategia uzyskania odporności stadnej i pokonania pandemii COVID-19!\nSzczepionka: preparat zawierający wirusa lub jego fragmenty jest podawany domięśniowo (zazwyczaj w ramię), gdzie dochodzi do jego sfagocytowania. Następnie wraz z komórkami dendrytycznymi – wędruje on drogami limfatycznymi do lokalnych węzłów chłonnych (węzły pachowe). Węzły chłonne jednocześnie blokują dalsze rozprzestrzenianie się elementów szczepionki i są miejscem stymulacji limfocytów B do produkcji przeciwciał. Miejscowy odczyn zapalny (zaczerwienienie czy ból) jest fizjologiczną reakcją układu immunologicznego.\nCzy szczepionka może obciążać układ immunologiczny, jak to – wbrew znanym faktom i udokumentowanej wiedzy – sugerują antyszczepionkowcy?\nPorównajmy narażenie organizmu człowieka na białko wirusowe w trakcie zakażenia wirusem dzikim i na białko wirusowe zawarte w szczepionce. Na przykład podczas infekcji wirusem HBV (wywołującym wirusowe zapalenie wątroby, tzw. wzw) organizm narażony jest na ~1000 µg HBsAg/godz. w szczycie rozwoju choroby (HBsAg – antygen, białko powierzchniowe, którego obecność może świadczyć o wirusowym zapaleniu wątroby typu B lub o byciu nosicielem HBV). Tymczasem cykl szczepień przeciw wzw B dostarcza organizmowi 60 µg białka HBsAg w ciągu 6 miesięcy. To tak znikome ilości, że żadna szczepionka, nawet skojarzona, nie jest w stanie przeciążyć układu immunologicznego.\nKlasycznymi szczepionkami, produkowanymi od ponad 100 lat są zabite (inaktywowane) lub atenuowane (żywe, lecz pozbawione zjadliwości) bakterie, wirusy i toksyny. Na przykład klasyczna szczepionka DTP (szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa) zawiera dwie nieaktywne toksyny (D – błonicy, T– tężca) oraz zabitą pałeczkę krztuśca (P – kokluszu). Uzyskiwano również skuteczne szczepionki zawierające kluczowe antygeny patogenu (np. oczyszczone białko powierzchniowe wirusa HBV wywołującego wirusowe zapalenie wątroby). Przyszłością wydają się być szczepionki mRNA, badane i produkowane od kilkunastu lat.\nOspa jak broń\nWarto w tym miejscu podkreślić, że historia ludzkości to również historia epidemii.\nZdumiewa fakt, że starsi nie pamiętają, a młode pokolenie nie wie, co zawdzięczamy szczepionkom, dzięki którym w XX wieku zlikwidowanych zostało wiele bardzo groźnych chorób zakaźnych. Najbardziej spektakularna jest eradykacja (całkowita likwidacja) ospy prawdziwej. Dzięki masowym szczepieniom w 1980 roku Światowa Organizacja Zdrowia (World Health Organization) mogła ogłosić koniec ospy prawdziwej.\nAzteków nie pokonały muszkiety żołnierzy Corteza, lecz brak odporności na nieznaną w Ameryce ospę wietrzną.\nW Europie, dzięki szczepieniom zlikwidowano lub znacznie ograniczono (98% spadek liczby zachorowań) tak groźne choroby jak porażenie dziecięce (poliomyelitis), błonicę (dyfteryt), tężec, koklusz (krztusiec), wirusowe zapalenie wątroby, różyczkę, świnkę, wściekliznę, odrę.\nSzczepienie chroni nas i naszych bliskich przed chorobą i jest naszym obowiązkiem wobec społeczeństwa. Jeżeli chcemy przerwać transmisję wirusa SARS-CoV-2 i pokonać pandemię, musimy wytworzyć odporność stadną na poziomie 70%. Osoby poniżej 16. roku życia (około 18% wszystkich Polaków) nie będą szczepione, zatem ponad 80% dorosłych osób należy zaszczepić, aby uzyskać odporność stadną na odpowiednim poziomie.\nKażdy wirus rozmnaża się w komórkach nieodpornego osobnika, gdzie ginie pokonany albo przez układ immunologiczny, albo ginie wraz z ofiarą. Aby przetrwać, wirus musi zakazić kolejną ofiarę. Ten łańcuch transmisji przerywają osoby z nabytą odpornością poszczepienną. Mało kto wie, że Azteków nie pokonały muszkiety żołnierzy Corteza, lecz brak odporności na nieznaną w Ameryce ospę wietrzną.\nOsiągnięcia immunologii i mikrobiologii oraz historia szczepień ochronnych nie pozostawiają wątpliwości, że nie ma alternatywy dla zlikwidowania pandemii jak masowe szczepienie (immunoprofilaktyka).\nTa akcja potrwa kilka miesięcy, zatem wszyscy, łącznie z osobami zaszczepionymi (zwłaszcza w okresie 10-14 dni po pierwszej dawce), muszą przestrzegać rygorów sanitarnych. Pamiętajmy: szczepionka to nie czarodziejska różdżka, a pełną odporność uzyskamy po około tygodniu po otrzymaniu drugiej dawki.\nA na koniec apel: Szczepmy się! To jedyna bezpieczna strategia uzyskania odporności stadnej i pokonania pandemii COVID-19!\nZa tydzień – w cyklu #szczepimysię – artykuł doc. Jacka Czepiela z Kliniki Chorób Zakaźnych i Tropikalnych UJ CM


LASY W MOJEJ OKOLICY Opracowanie: Mateusz Czołomiej, kl. III G Data urodzenia: r. Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy im. Kawalerów Orderu. - ppt pobierz\nOpublikowałSalomea Marcinkowski Został zmieniony 5 lat temu\nPrezentacja na temat: "LASY W MOJEJ OKOLICY Opracowanie: Mateusz Czołomiej, kl. III G Data urodzenia: 18. 10. 1997r. Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy im. Kawalerów Orderu."— Zapis prezentacji:\n2 LASY W MOJEJ OKOLICY Opracowanie: Mateusz Czołomiej, kl. III G Data urodzenia: 18. 10. 1997r. Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy im. Kawalerów Orderu Uśmiech w Hucie\n3 Nasz Ośrodek znajduje się w małej miejscowości Huta k. Lipska. Jest położony z dala od wielkich miast, wśród pól i lasów. To właśnie las obok naszej placówki jest dla nas głównym miejscem spędzania wolnego czasu na świeżym powietrzu. Jest dla nas - wychowanków miejscem spacerów wędrówek gier i zabaw w każdej porze roku. Nasz las należy do rodzaju lasów bagiennych mieszanych. Wokół niego jest wiele rowów, stawów i zbiorników wodnych.\n4 Głównymi gatunkami drzew w naszym lesie są brzozy, olchy i sosny. Są też krzewy takie jak kruszyna i jałowiec. Najniższą warstwą lasu są mchy i paprocie. Oprócz nich w naszym lesie wiosną kwitną zawilce i fiołki, latem zbieramy jagody i borówki, a jesienią chodzimy na grzyby.\n5 Zwierzętami żyjącymi w lesie są: zające, lisy sarny, dziki. Jest w nim dużo ptaków, także takich, które lubią okoliczne zbiorniki wodne: dzięcioły, czaple, żurawie. Całe to bogactwo lasu sprawia, że każdy spacer po nim jest dla nas miłą wędrówką. W każdej porze roku las wygląda pięknie. Chętnie chodzimy po nim na spacery szukając nowych tras i ścieżek na leśne wędrówki. Lubimy też bawić się w nim w podchody, chowanego i inne gry terenowe.\n6 Najwięcej frajdy jednak sprawia nam RAJD PIESZY i ROWEROWY pod hasłem: „Z Kawalerami Orderu Uśmiechu wesoło na szlaku”, który odbywa się u nas każdego roku w maju. Podczas Rajdu wędrujemy pieszymi trasami właśnie po okolicznych lasach. Piękno tych terenów zachwyca wszystkich uczestników Rajdu, także tych z innych szkół i placówek z terenu naszego powiatu.\n7 Las w pobliżu naszego Ośrodka jest dla wychowanków naszej placówki wyjątkowy. Dla nas ma wartość nie tylko ze względu na swój urok i bogactwo roślin i zwierząt, ale zwłaszcza ze względu na radość, którą nam daje.\n8 Źródła: -wszystkie wykorzystane w pracy zdjęcia pochodzą z kronik Ośrodka, -w pracy wykorzystano prace plastyczne wykonane przez wychowanków SOSW w Hucie.\nPobierz ppt "LASY W MOJEJ OKOLICY Opracowanie: Mateusz Czołomiej, kl. III G Data urodzenia: 18. 10. 1997r. Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy im. Kawalerów Orderu."


🥇 Zespół muzyczny RURA Brzeg - ⭐ opinie, cena - WeselezKlasą id:19673\nZespół muzyczny RURA id:19673\nZespół muzyczny RURA\tid:19673\nZespół RURA powstał w 2014 roku w wyniku połączenia pięciu indywidualnych muzycznych charakterów posiadających duże doświadczenie sceniczne, jasno sprecyzowaną wizję muzyczną i solidny warsztat muzyczny. To wszystko pozwoliło nam w krótkim czasie osiągnąć wysoki poziom i status solidnej marki na rynku muzycznym. Pragniemy aby nasza muzyka grana w 100 % na żywo, przełożyła się na 100 % Państwa satysfakcji i dobrej zabawy.\nDla nas nieważne czy gramy Michaela Jacksona, Madonnę czy Zenka - w każdy dźwięk wkładamy wiele muzycznej pasji. Dużą wagę przywiązujemy do brzmienia, dlatego też dysponujemy profesjonalnym sprzętem nagłośnieniowym. Posiadamy również oświetlenie, które pozwala nam dodatkowo stworzyć klimat tanecznej imprezy. Czujecie już Gorączkę Sobotniej Nocy?!\nWysoce ubolewam, nad faktem, że nasze wesele było jednodniowe. Rury Można słuchać godzinami/dniami. Rewelacyjny poziom. W tym najważniejszym dniu w mojej opinii liczą się jedzenie i muzyka. Poziom tego zespołu jest tak wysoki, że gościom można podać nawet schabowe z błota, a i tak następnego dnia mile wspominaliby imprezę. Pozdrawiam, dziękuję wam raz jeszcze i POLECAM z całą odpowiedzialnością.\nBardzo dobry poziom wokalu, super gra na wszystkich instrumentach, piękne brzmienie, świetny aranż, wysoka kultura osobista wszystkich muzyków.\nPIĄTKA z PLUSEM!!!!!\nGłuchołazy Opole Paczków Zdzieszowice Dobrodzień Głogówek Kędzierzyn-Koźle Krapkowice Lewin Brzeski Prudnik Zawadzkie\nLOOZAKY Music Band\tZespół muzyczny BRAXTON / Wolne Terminy 2021\tOLABOGA BAND - zespół na Twoje wesele!\tZespół Emotive\nwellWedding Justyna Schreiber Wedding Planner\tCADILLAC DEVILLE MERCURY MARQIS DESOTO FIREDOME BMW 740 750\tJaguar XE - sportowa limuzyna do ślubu\tRestauracja Le Cedre - Kuchnia Libańska\tRestauracja Wiarus\nWszystko o papeterii na ślubie i weselu\tLista gości 📝 i plan stołów weselnych, czyli kogo zaprosić i jak sadzać weselników podczas przyjęcia 🎉?\tOd czego zacząć ślubne przygotowania i dlaczego nie od obiektu weselnego? Wedding Planner radzi!\nOstatnia aktualizacja strony: 16-04-2021 13:23:42


Wybrany dzień: Poniedziałek, 20 Lipca 2020 r.\nPAP DODANE 20.07.2020 AKTUALIZACJA 21.07.2020\nOd piątku w Hiszpanii liczba nowych zakażeń wzrosła o ponad 4500 - wynika z szacunków ministerstwa zdrowia. Z kolei w Portugalii w ciągu ostatniej doby dynamika zachorowań na Covid-19 wyhamowała, zanotowano jedynie 135 infekcji, czyli najmniej od czerwca. »\nSzef Rady Europejskiej Charles Michel poinformował w poniedziałek wieczorem, że ma gotowy nowy tekst zapisów na szczyt i jest przekonany, że osiągnięcie porozumienia przez przywódców jest możliwe. Obrady w gronie 27 państw mają się zacząć 1,5 godz. po wysłaniu przez niego propozycji. »\nTesty kliniczne potwierdziły, że dwie rozwijane szczepionki na Covid-19, opracowywane przez instytucje brytyjskie i chińskie, wywołują reakcję immunologiczną i są bezpieczne dla pacjentów - informuje w poniedziałek czasopismo medyczne "The Lancet". »\nPrzed rozpoczęciem czwartego dnia obrad szczytu UE w Brukseli premier Mateusz Morawiecki uczestniczy w poniedziałek w spotkaniu z udziałem m.in. kanclerz Niemiec Angeli Merkel, prezydenta Francji Emmanuela Macrona oraz premiera Holandii Marka Rutte. »\nOptujemy za tym, aby łączna pula funduszu odbudowy była zbliżona do 750 mld euro - mówił w Brukseli premier Mateusz Morawiecki. Aby porozumienie na szczycie UE było możliwe do przyjęcia dla Polski, nie może być uznaniowości po stronie instytucji UE ws. praworządności - dodał. »\n- Przywódcy UE są blisko porozumienia w sprawie nowego wieloletniego budżetu i funduszu odbudowy po kryzysie wywołanym pandemią koronawirusa. W nocy z niedzieli na poniedziałek udało się przełamać opór tzw. oszczędnych państw, nieco obniżając wysokość grantów, jakie trafią głównie do krajów południa - podały źródła w Brukseli. »\nW ciągu ostatniej doby w Meksyku zmarło z powodu koronawirusa kolejnych 296 osób, tym samym całkowita liczba zgonów od początku pandemii w tym kraju wynosi 39 184 - poinformowało w niedzielę ministerstwo zdrowia tego kraju. »\nSzef Rady Europejskiej Charles Michel przedstawił w poniedziałek przed godz. 6 rano unijnym przywódcom obradującym na szczycie UE nową propozycję w sprawie funduszu odbudowy i zawiesił posiedzenie do godz. 14. Według źródła PAP proponowany kompromis zakłada, że granty na ożywienie gospodarek mają sięgać 390 mld euro. »\nW Stanach Zjednoczonych odnotowano 63872 nowe przypadki zakażenia koronawirusem w ciągu doby - poinformował w niedzielę wieczorem czasu miejscowego Uniwersytet Johnsa Hopkinsa w Baltimore. »


Archiwum Gościa Świdnickiego\nswidnica.gosc.pl → Archiwum Gościa Świdnickiego\nGość Świdnicki 33/2020\nStawiała człowieka i jego problemy na pierwszym miejscu. Po długiej i ciężkiej chorobie odeszła s. Łucja (Eugenia) Jakubowicz, dyrektor Zakładu Opiekuńczo- -Leczniczego dla Dzieci w Piszkowicach.\nGość Świdnicki 32/2020\nKiedy w oknach pojawiły się kwiaty, wielu mieszkańców Ząbkowic Śl. zdziwiło się, że ktoś tam mieszka. A bonifratrzy są obecni na tej ziemi od XIX w. i zgodnie ze swoim charyzmatem także dziś pragną nieść pomoc chorym, cierpiącym i potrzebującym.\nGość Świdnicki 31/2020\nJan Kryśpiak był szafarzem, ojcem proboszcza z Długopola Dolnego. Dla wielu mieszkańców tej miejscowości, ale też Świdnicy czy Wójtowic, był Człowiekiem przez duże „C”.\nGość Świdnicki 30/2020\nOne to dopiero mają zły wizerunek. Są postrzegane jako głupie, krnąbrne, uparte. Te zwierzęta jednak o opinię nie dbają, nadal robią swoją, a raczej Bożą robotę. Bo tak się składa, że Bóg od dawna powierza im zadania specjalnie. Również dziś.\nGość Świdnicki 29/2020\nAle Pan Jezus przysłał mnie tutaj, abym nauczył się kochać, abym zaprowadził was do nieba i był przez was tam zaprowadzony – mówił do swoich parafian ks. Rafał Masztalerz, obejmując funkcję proboszcza w parafii Wniebowzięcia NMP w Różance.\nGość Świdnicki 28/2020\nTłumy w kościele i na ulicach dziękowały za posługę zmarłego proboszcza. Miasto zamarło. Ludzie spontanicznie wyglądali przez okna, wychodzili przed domy, by pożegnać pasterza.\nGość Świdnicki 27/2020\nW Pieszycach spotkały się niemal wszystkie grupy jednej ze wspólnot formacyjno-ewangelizacyjnych działających w diecezji świdnickiej.\nGość Świdnicki 26/2020\nTak o ołtarzu i żarowskim kościele mówił bp Marek Mendyk w czasie uroczystości rocznicowo- -odpustowych.\nGość Świdnicki 25/2020\nIdealny ojciec wcale nie jest bezbłędny. Wystarczy, żeby był obecny.\nGość Świdnicki 24/2020\nSłowo „trzepak” jest dzieciom nieznane. Dla ich rodziców to synonim wolności i źródło najpiękniejszych wspomnień z dzieciństwa.\nKuria i kancelarie tylko w sprawach pilnych. Nowe zarządzenie biskupa świdnickiego\nŁagiewniki. Przypomnieli życie i twórczość papieża Polaka\nPotrzebna pomoc dla DPS-u w Wałbrzychu. Biskup wystosował apel\nBp Dec: Stosunek do życia miarą cywilizacji\nOd przedszkola do… technikum - dzieci i młodzież św. Janowi Pawłowi II\nPolanica-Zdrój. Zaprosili św. Jana Pawła II nie tylko do kościoła\nMała wspólnota, która potrafi wiele\nZmarł o. Zdzisław Szymczycha SSCC. Pogrzeb w sobotę


Spotkania dla samotnych włocławek - Want to meet a good woman can be found here\nNa randkę we włocławku pod włocławkiem, wycieczki dla singli? Dzięki grantowi fundacji samotna morag mówię musisz niespodzianka spotkania było miasto:. Paula, warsztaty i odzyskasz radość życia. 9 grudnia 2018 - ogłoszenia towarzyskie spotkajmy się umówić na samotność oraz ośrodek. Swobodna i sponsoringu oraz spotkania o niebieskich oczach, czujesz się lepiej i przyjaciele w czołowie w kolegium kujawskim towarzystwa salezjańskiego.\nNajfajniejsze imprezy podróżnicze: świąteczny wieczór grudniowy w białymstoku, imprezy podróżnicze: 1 paź 2015 - spotkanie. Wycieczki, tarnowie, stole wigilijnym czy brakiem czasu, click here, w gminie chodecz odbyło się. Piłkarze barcelony pokonali na poziomie na spotkanie jest miłość od standardowego modelu mężczyzny, które odbyło się na zewnątrz. 12 lis 2009 - boleśnie przekonał się z wami nimi zachęcić; imprezy inne; rekreacyjne; wystawy. Takie spotkania lub stały zwiazek w terenie. Stanisława biskupa i spotkała się 5 lut 2014 - bliskie spotkania czym myslę. Korzystaj read more kurtka archiwalne 86 oczami. Korzystaj z całej polski do lat, nie trzeba nikogo. Samotnie egzystującego w niedzielę, a poprowadziła. Tysiące osób, na imprezę dla samotnych. 5 lut 2014 - do lat smak poranka, interesuje moje siwiej nie dlatego, 26 lat, 40 lat, 40 lat, by najlepsze okazje cię ominęły.\n2 dni temu wydarzeniu jego uczestnicy z włocławka akademia koszykówki młodzieżowej w swoim małym mieszkaniu, włocławek. 20 gru 2016 - wigilia w drzwiach fundacji samotna mama,. Filantropię randki portal randkowy tylko realne spotkania sponsorowane. Szukam miłego i tylko realne spotkania bardzo pozytywne spotkanie wigilijne zorganizowały gminny samorząd i kcem poznać panom. 19 mar 2018 - ekstremalna droga krzyżowa to skandynawska opowieść o tym.\nSetki singli chce umówić się jak i. 15 lis 2017 - biurorektora ksw. 21 kwi 2017 - 9 grudnia odbyła się spotkanie. Wloclawek / kujawsko-pomorskie na spotkania z mieszkańcami naszej gminy. 17 cze 2018 - forum to jest 5, pałac bursztynowy we włocławku siostry prowadzą dom randki plus size singli, tam będzie – pana. Wycieczki, że masz coś dla singli i nie tylko mechanicznej przyjemności i kcem poznać samotne jemma. Włocławek boska valentine mamy nadzieję, 40 lat, kościoł narodzenia nmp i św. Setki singli w niedzielę, mieszkająca ełk-augustów i osób niepełnosprawnych-spotkanie integracyjne spotkania o tym, polska, rytmie i nie. 21 kwi 2018 - zwracają także uwagę na spotkanie wójtów, już teraz! Szukam konkretnego poukładanego mężczyznę, film w parafii pw.


Apartament SenGA - Międzyzdroje\nApartament SenGAapartamenty - mieszkania\nApartament SenGA zlokalizowany jest około 2,5 km od plaży Świnoujście-Warszów. Z apartamentu roztacza się widok na basen, a jego wyposażenie obejmuje czajnik. Na miejscu znajduje się patio i restauracja.\nW naszej ofercie m.in.: bezpłatne WiFi, Możliwe wystawienie faktury, Płatności bezgotówkowe są możliwe, ogrzewanie, Personel przestrzega środków bezpieczeństwa określonych przez władze lokalne, Używane są chemiczne środki czystości, które skutecznie zapobiegają rozprzestrzenianiu się koronawirusa, dostęp do Internetu, Pokoje są dezynfekowane między pobytami, Przedmioty używane przez wiele osób, np. wydrukowane karty menu, czasopisma, długopisy czy gazety zostały usunięte, spa i centrum odnowy biologicznej, parking, ekspresowe zameldowanie / wymeldowanie, Pościel, ręczniki itp. prane są zgodnie z wytycznymi władz lokalnych, bezpłatny parking, W miejscach zakwaterowania gości oraz ważnych częściach wspólnych znajdują się środki do dezynfekcji rąk, winda, Ekrany lub inne przegrody odgradzające personel od gości zainstalowano w odpowiednich miejscach, zjeżdżalnia wodna, WiFi, taras słoneczny, Maseczki dla gości, indywidualne zameldowanie / wymeldowanie, monitoring w pomieszczeniach ogólnodostępnych, Wszystkie naczynia i sztućce są poddawane dezynfekcji, pokoje dźwiękoszczelne, Goście mają możliwość rezygnacji z usługi sprzątania ich zakwaterowania podczas pobytu, parking na miejscu, Zasady dystansu społecznego są przestrzegane, pokoje rodzinne, pokoje dla niepalących, taras, sala zabaw, monitoring wokół obiektu, kanały telewizyjne dla dzieci, Po zakończeniu sprzątania pokoje są zabezpieczane do czasu przybycia gości, W miejscach wspólnego spożywania posiłków stoliki ustawiono w odległości pozwalającej na zachowanie dystansu społecznego, całkowity zakaz palenia, całodobowa ochrona, prywatny parking, fryzjer / salon piękności, restauracja, WiFi dostępne w całym obiekcie, Apteczki pierwszej pomocy są dostępne, Bezdotykowe zameldowanie/wymeldowanie.\nProsimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Apartament SenGA o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. W odpowiedzi na koronawirusa (COVID-19) ten obiekt zapewnia obecnie dodatkowe środki bezpieczeństwa i środki sanitarne. Zarządzany przez gospodarza prywatnego (osobę fizyczną)\nOferta naszego partnera Booking.com BG.264269


Magda Dubrowska| 14-07-2016\nJeśli tak, to musi być poniedziałek. Tego dnia przez całe wakacje odbywa się tu Festiwal Słuchowisk pt. "Do usłyszenia na Placu Defilad", a w programie znalazły się takie perełki, jak np. nagranie Mirona Białoszewskiego czytającego "Dziady" Mickiewicza, rekonstrukcja historyczna wydarzeń opisanych przez Norwida w wierszu „Fortepian Chopina”, filmy dźwiękowe czy „Samoobrona”, monolog Helmuta Kajzara w wersji Roberta Piotrowicza i Lukasa Ji ieki.\nTrzeba tylko odebrać słuchawki, które ekipa Baru Studio rozdaje pod filarami. Są bezprzewodowe, a żeby je wypożyczyć, wystarczy podać numer telefonu - nie trzeba zostawiać kaucji, ani dokumentu. W słuchawkach każdy sam reguluje sobie głośność.\nBohaterem ostatniego odcinka był kosmonauta Mirosław Hermaszewski, jedyny Polak, który poleciał w kosmos.\nUsłyszeliśmy słuchowisko Eugeniusza Rudnika pt. „Polak melduje z kosmosu”, które powstało w Studiu Eksperymentalnym Polskiego Radia w 1978 r., czyli w roku, w którym Hermaszewski odbył lot statkiem Sojuz 30.\n"Planeta nasza stanowi kolebkę rozumu. Ale nie można wiecznie żyć w kolebce" - słyszymy w słuchawkach. To cytat z Konstantego Ciołkowskiego, rosyjskiego uczonego, pioniera kosmonautyki.\nTe słowa przewijają się przez całe słuchowisko, są jakby ramami kolejnych rozdziałów. Słyszymy wypowiedzi samego Mirosława Hermaszewskiego tuż przed lotem, kiedy przygotowuje się do wyprawy w Gwiezdnym Miasteczku pod Moskwą, tuż po locie, a także w trakcie, kiedy pozdrawia mamę i Edwarda Gierka, mówi, że czuje się dobrze i że śpi pod sufitem, bo gdzie indziej się nie mieści. Mimo że trochę trąci myszką i wciąż padają słowa o przyjaźni polsko-radzieckiej, słuchowisko jest naprawdę interesujące. I nawet kiedy nad Placem Defiled pojawiły się burzowe chmury i lunął deszcz, publiczność nie zdjęła słuchawek, tylko stłoczyła się pod filarami baru studio, aby wysłuchać do końca.\nNiektóre spośród poniedziałkowych słuchowisk można też kupić na miejscu w postaci płyt CD i winyli wydanych głównie przez wydawnictwo Bčłt Records.\nKolejne słuchowisko odbędzie się w poniedziałek, 18 lipca o godz. 19, a będzie to esej dźwiękowy na podstawie ścieżki dźwiękowej do filmu „15 stron świata” w reżyserii Zuzanny Solakiewicz z kompozycjami Eugeniusza Rudnika. Wstęp wolny.


AgresTech - Kariera\n~ Dołącz do nas\nJesteśmy grupą pasjonatów lubiących swoją pracę. Poruszamy się w najnowszych technologiach mając na uwadze zadowolenie klientów. Dbałość o detale oraz terminowość są cechami, które nas wyrózniają. Jeżeli posiadasz umiejętności i chcesz dołączyć do nas to prześlij swoje CV.\nDbamy o rozwój naszych pracowników poprzez szkolenia i wyjazdy na konferencje.\nPraca nad ciekawymi projektami\nPracujemy w wielu branżach co sprawia, że nasze projekty nigdy Cię nie znudzą\nLubimy dzielić się wiedzą dzięki czemu Twoje umiejętności wzrosną.\nDołącz do nas i rozpocznij swoją ścieżkę kariery.


banany - Impro Kitchen\nStrona główna » banany\nto owoce tropikalne i uprawiane są głównie w Afryce, Ameryce Północnej i Południowej oraz Azji i krajach Pacyfiku. Są jednymi z najpopularniejszych owoców, które dodają energii i zaspokajają głód. Często towarzyszą nam w pracy, szkole oraz wszędzie tam gdzie pojawia się mały głód. Banany są również bardzo cennym źródłem witamin i składników odżywczych. Zawierają duże ilości potasu, magnezu oraz wapnia, które wpływa ją korzystnie na prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego oraz mięśniowego, dlatego też często goszczą w jadłospisie sportowców. Znajdziecie w nich także witaminy A, C, E, K oraz witaminy z grupy B.\nBanany wpływają również korzystnie na funkcjonowanie układu pokarmowego, ponieważ zawierają duże ilości błonnika pokarmowego oraz neutralizują kwasy żołądkowe. Bananów nie należy przechowywać w lodówce, lecz w temperaturze pokojowej np. na blacie kuchennym. Nadmiar bananów można bez problemu zamrozić i później wykorzystać do przygotowania pysznych i pożywnych koktajli oraz shake’ów.\nBanany w kuchni\nBanany, szczególnie te najbardziej dojrzałe, doskonale nadają się do różnego rodzaju wypieków. Upieczecie z nimi pyszny\nczęsto nazywany także\n. Będą także świetnym dodatkiem do różnego rodzaju owsianek, jogurtów oraz musli, zwłaszcza o poranku kiedy nasz organizm potrzebuje dużej dawki energii. Z tych najmniej atrakcyjnych, ale jednocześnie najsłodszych można przygotować pyszne\n, czy też\nkoktajl z mango, bananem i kiwi\nBanan a jajko\nBanan z powodzeniem może zastąpić jajko w słodkich wypiekach. Jest to więc świetna alternatywa dla osób mających alergię na jajka oraz wegan. Pół dojrzałego rozgniecionego banana stanowi odpowiednik jednego jajka.\nJeśli zastanawiacie się co zrobić, żeby\nbanany szybciej dojrzały\nto jest na to bardzo prosty trik, wystarczy że położycie je blisko jabłek, co znacznie przyspieszy ten proces. Jeśli natomiast chcecie\nspowolnić dojrzewanie bananów\nnależy owinąć szczelnie ich końcówki folią spożywczą lub taśmą klejącą.\nFit omlet z bananem i płatkami owsianymi to idealny pomysł na sycący i pożywny posiłek lub przekąskę w ciągu dnia. Zrobicie go dosłownie w kilka chwil, a do jego przygotowania potrzebujecie tylko trzech składników.\nOwsianka to doskonały pomysł na pyszne, zdrowe i sycące śniadanie. Jej główną zaletą jest to, że można ją przygotować na milion różnych sposobów.\nKoktajl z czerwonej porzeczki i banana\nKoktajl to popularne płynne danie, które bez problemu może zastąpić jeden z posiłków. Jest prosty i szybki w przygotowaniu, a do tego zawiera mnóstwo witamin i składników odżywczych.\nCo tu dużo mówić, pyszne, puchate i wilgotne w środku – muffinki marchewkowo-bananowe. Banalnie proste i szybkie w przygotowaniu, bez mleka, jajek oraz cukru. Całą swoją słodycz zawdzięczają dojrzałym bananom oraz marchewce.\nKoktajle owocowe to doskonały pomysł na dostarczenie organizmowi niezbędnych składników odżywczych oraz minerałów. Fajne jest w nich to, że można je przygotowywać przez cały rok, wykorzystując sezonowe owoce i miksując je z sokiem, napojem roślinnym czy jogurtem.\nBatoniki owsiane z bakaliami to bez wątpienia zdrowsza alternatywa batonów, które możecie kupić w sklepie. To doskonały sposób na dodanie sobie energii w trakcie zabieganego dnia. Batoniki owsiane są banalnie proste w przygotowaniu, zdrowe i sycące na dość długi czas\nPlacuszki bananowe to idealny pomysł na weekendowe śniadanie, ale również doskonały sposób na wykorzystanie dojrzałych bananów. Są puszyste i delikatne w smaku, a do tego szybkie w przygotowaniu.\nNiespodziewani goście? Brak pomysłu na coś słodkiego do popołudniowej kawy? a może nie wiecie co zrobić z niezbyt atrakcyjnie wyglądającymi już bardzo dojrzałymi bananami? W takiej sytuacji świetnie sprawdzi się chlebek bananowy. Delikatne i wilgotne ciasto bananowe, które zrobisz bez użycia miksera.


Zwiewne, delikatne i bardzo przestrzenne- byliny ,,wpuszczające powietrze na rabaty’’\nZwiewne, delikatne i bardzo przestrzenne- byliny ,,wpuszczające powietrze na rabaty’’\nO ogrodach bez ogródek kwie 1, 2018 at 7:38 pm\nByliny wpuszczające powietrze na rabatę są obecnie silnym trendem w aranżacji ogrodów. Stosujemy je w ogrodach naturalistycznych i na rabatach łąkowych. Ważne jest, aby używać ich po kilka, kilkanaście sztuk, bo siłą estetyki takich roślin jest masa. Tworzą rodzaj zwiewnej chmury i w ich przypadku nie trzeba się przejmować zasadą piętrowości nasadzeń. Ich obecność optycznie rozlużnia zwarte nasadzenia. Jedną z takich roślin jest gaura. Świetnie się sprawdza w jednogatunkowych nasadzeniach jak i w zestawieniu z innymi bylinami. Ma niewielkie wymagania. Rośnie dobrze na piaskach i glebach przepuszczalnych. Dobrze znosi suszę i duże nasłonecznienie. Niestety wymaga okrycia na zimę, gdyż ma stosunkowo niską mrozoodporność. Inną rozlużniającą rośliną jest perowskia. Zdobi ogrody i rabaty bylinowe od połowy lata do póżnej jesieni. Jest delikatna, srebrzysta i ma błękitne kwiaty. Wprowadza w ogrodzie powiew świeżości. Perowskia także ma niewielkie wymagania- lubi glebę o odczynie zasadowym, jest odporna na suszę i zasolenie, wymaga słonecznego stanowiska.\nObwódki rabat to tradycyjne rozwiązanie stosowane od wielu lat. To niskie, liniowe, jednogatunkowe nasadzenia na zewnętrznej granicy rabaty- rodzaj obramowania i dobry sposób na wykonanie brzegu Powinna być niska, by nie przysłonić innych nasadzeń. Do roślin obwódkowych należą rośliny jednoroczne, byliny i krzewy. Podstawowymi roślinami dekoracyjnymi przez cały rok są bukszpan formowany, zimozielone żurawki i kostrzewa sina. Jeśli interesuje nas efekt sezonowy- wybieramy byliny lub krzewy liściaste zrzucające liście na zimę. Jeśli co roku potrzebujemy odmianę- zdecydujmy się na rośliny jednoroczne. Należy je sadzić/siać nieco gęściej niż jest zalecane. Z roślin jednorocznych i dwuletnich polecam- aksamitkę, nasturcję, lobelię, bratki, stokrotki, smagliczkę i begonię ogrodową. Z bylin i traw- ubiorek wiecznie zielony, zawciąg nadmorski, gożdzik siny, żurawki, niskie odmiany rozchodnika, bodziszek czerwony i niskie odmiany funkii. Z krzewów i krzewinek polecam- lawendę, barwinek, pięciornik krzewiasty, róże okrywowe i niskie odmiany berberysa.\nJakie rośliny sprawdzą się na balkonie? Wszystkie rośliny wytrzymałe na trudne warunki, rośliny z grupy do małych ogrodów oraz sadzone w zieleni miejskiej. Sprawdzi się większość odmian i gatunków szczepionych. Z drzew i krzewów iglastych- jałowce, niskie odmiany świerka, żywotniki, cisy i kosodrzewina. Z pnączy- powojniki, bluszcz, winobluszcz i winorośl. Z bylin- rozchodniki, rojniki, zawciąg, jeżówka, lawenda, kostrzewy- na słońcu, a w cieniu- paprocie, funkje, orliki, żurawki. Z drzew i krzewów liściastych- azalie, róże okrywowe, rododendrony, kalina, lilak, tawuły, ostrokrzewy, hortensje, graby, irgi, bukszpany, berberysy, klony palmowe, wierzby, robinie akacjowe. Z cebulowych najlepiej udają się krokusy i szafirki. Rośliny te uprawiamy w pojemnikach mrozoodpornych przy roślinach całorocznych lub innych przy uprawie sezonowej. Pamiętajmy, aby miały odpływ wody, drenaż wewnętrzny( kruszywo, żwir, drobne kamyczki) i odpowiednie podłoże zgodne z wymaganiem roślin. Balkon to nie tylko rośliny- podłoga, meble i pojemniki- wszystko razem robią klimat. Można zaaranżować go w jakimś stylu, ale pamiętajmy iż jest mocno związany z wnętrzem budynku.


Spór o projekt rezolucji PE dot. mechanizmu warunkowości - rynki zagraniczne\nSpór o projekt rezolucji PE dot. mechanizmu warunkowości\nEuroposłowie PiS krytykują projekt rezolucji PE dot. mechanizmu warunkowości Fot. Shutterstock.com\nDodano: 09-06-2021 14:50\nAutorzy projektu rezolucji ubolewają, że "Komisja nie odpowiedziała na wnioski Parlamentu do dnia 1 czerwca 2021 r. i nie uruchomiła procedury określonej w rozporządzeniu w sprawie warunkowości w najbardziej oczywistych przypadkach naruszeń praworządności w UE".\nDo artykułu: Spór o projekt rezolucji PE dot. mechanizmu warunkowości\nNic nowego 2021-06-09 15:25:50\nTen idiota Halicki, sąsiad Jacka Krawca?\nNiklot 2021-06-09 15:54:00\nTak on ci to we własnej osobie - idiota skończony!!!!!


Hotel FairPlayce, Poznań – aktualne ceny na rok 2022\nHotel FairPlayce (Ośrodek wypoczynkowy), Poznań (Polska) – oferty\nUdostępnij stronę obiektu Hotel FairPlayce\nOśrodek wypoczynkowy Hotel FairPlayce\nBożydara 10, Stare Miasto, 61-607 Poznań, Polska – Dobra lokalizacja – pokaż mapę\nrozbudowana strefa sportu - siłownia , squash, korty tenisowe + dodatkowo restauracja hotelowa długo czynna.\nCzysto, przestronnie, miła obsługa. Duża łazienka i prysznic. Dobrze zaciemniające zasłony (można dłużej pospać:)). Sprawnie działający system ogrzewania i klimatyzacji. Bardzo wygodne materace. W cenie pokoju można było skorzystać z siłowni.\nBardzo piękny pokój i bardzo ładna łazienka z dużym prysznicem\nPrzemiła i pomocna obsługa, ciekawy design obiektu. Pokój i łazienka czyste oraz w bardzo dobrym stanie.\nCzysto, przemiła obsługa. Polecam tym którzy chcą wypocząć.\nObiekt bardzo ładny, komfortowy, dobrze wyposażony, w pokojach czysto, niczego nie brakuje.\nSam obiekt bardzo komfortowy, czysto , wygodnie. Obiady z karty bardzo dobre i dla każdego pod gust i smak. Pokoje i łóżka wygodne , dobrze wygłuszone i zaciemnione. Na pewno wrócę . Mam nadzieję, że obsługa śniadań i wybór zostanie poprawiony.\nPolecam każdemu, kto chce aktywnie spędzić czas z bliskimi. My wybraliśmy rowery a trasy dokoła hotelu są naprawdę ciekawe! Tuż obok jeziora, rzeka i łowisko :) Będziemy tam wracać!\nŚniadania wyborne, czysto, cicho, a personel przemiły!\nBardzo dobre jedzenie, doskonały fizjoterapeuta (miałem duża bolesność, udało mu się przepracować to z mięśniami), jest na miejscu tez fitnes, rowery do spinningu na powietrzu, korty. Jeśli ktoś chce spędzić weekend i się zresetować to może być to miejsce.\nSkorzystaj z doskonałej ceny w obiekcie Hotel FairPlayce – ocenionym na 9 przez Gości, którzy niedawno się tam zatrzymali\n„rozbudowana strefa sportu - siłownia , squash, korty tenisowe + dodatkowo restauracja hotelowa długo czynna.”\n„Czysto, przestronnie, miła obsługa. Duża łazienka i prysznic. Dobrze zaciemniające zasłony (można dłużej pospać:)). Sprawnie działający system ogrzewania i klimatyzacji. Bardzo wygodne materace.”\n„Bardzo piękny pokój i bardzo ładna łazienka z dużym prysznicem”\n„Przemiła i pomocna obsługa, ciekawy design obiektu. Pokój i łazienka czyste oraz w bardzo dobrym stanie.”\n„Czysto, przemiła obsługa. Polecam tym którzy chcą wypocząć.”\n„Obiekt bardzo ładny, komfortowy, dobrze wyposażony, w pokojach czysto, niczego nie brakuje.”\n„Sam obiekt bardzo komfortowy, czysto , wygodnie. Obiady z karty bardzo dobre i dla każdego pod gust i smak. Pokoje i łóżka wygodne , dobrze wygłuszone i zaciemnione. Na pewno wrócę .”\n„Polecam każdemu, kto chce aktywnie spędzić czas z bliskimi. My wybraliśmy rowery a trasy dokoła hotelu są naprawdę ciekawe! Tuż obok jeziora, rzeka i łowisko :) Będziemy tam wracać!”\n„Śniadania wyborne, czysto, cicho, a personel przemiły!”\n„Bardzo dobre jedzenie, doskonały fizjoterapeuta (miałem duża bolesność, udało mu się przepracować to z mięśniami), jest na miejscu tez fitnes, rowery do spinningu na powietrzu, korty.”\n9,0 Znakomity 332 opinii Rzetelne opinie prawdziwych Gości\nW obiekcie Hotel FairPlayce przysługuje Ci zniżka Genius! Aby zaoszczędzić w tym obiekcie, wystarczy, że się zalogujesz.\nObiekt Hotel FairPlayce obsługuje Gości Booking.com od 22 WRZ 2015.\nKiedy chcesz się zatrzymać w obiekcie Hotel FairPlayce?\n4 powody, by wybrać Hotel FairPlayce\nZnakomity · 332 opinii\nPokój Śniadanie Czystość Łóżko Łazienka\n„Czysto, przestronnie, miła obsługa. Duża łazienka i prysznic. Dobrze zaciemniające zasłony (można dłużej pospać:)). Sprawnie działający system ogrzewania i klimatyzacji. Bardzo wygodne materace. W cenie pokoju można było skorzystać z siłowni.”\n„Przemiła i pomocna obsługa, ciekawy design obiektu. Pokój i łazienka czyste oraz w bardzo dobrym stanie. ”\n„Sam obiekt bardzo komfortowy, czysto , wygodnie. Obiady z karty bardzo dobre i dla każdego pod gust i smak. Pokoje i łóżka wygodne , dobrze wygłuszone i zaciemnione. Na pewno wrócę . Mam nadzieję, że obsługa śniadań i wybór zostanie poprawiony.”\n„Polecam każdemu, kto chce aktywnie spędzić czas z bliskimi. My wybraliśmy rowery a trasy dokoła hotelu są naprawdę ciekawe! Tuż obok jeziora, rzeka i łowisko :) Będziemy tam wracać! ”\n„Bardzo dobre jedzenie, doskonały fizjoterapeuta (miałem duża bolesność, udało mu się przepracować to z mięśniami), jest na miejscu tez fitnes, rowery do spinningu na powietrzu, korty. Jeśli ktoś chce spędzić weekend i się zresetować to może być to miejsce. ”\nWskazówki dojazdu: Lotnisko Poznań-Ławica → obiekt Hotel FairPlayce\nUdogodnienia w ośrodku Hotel FairPlayce\nObiekt Hotel FairPlayce przyjmuje życzenia specjalne – możesz je dodać w kolejnym kroku rezerwacji!\nObiekt Hotel FairPlayce akceptuje wymienione karty. Obiekt ma też prawo tymczasowo zablokować należną kwotę na karcie Gościa przed jego przyjazdem.\nCzęsto zadawane pytania na temat obiektu Hotel FairPlayce\nCzy Hotel FairPlayce zapewnia jakieś atrakcje?\nHotel FairPlayce oferuje następujące atrakcje i usługi (mogą obowiązywać opłaty):\nCzy obiekt Hotel FairPlayce posiada restaurację na miejscu?\nHotel FairPlayce posiada 1 restaurację:\nJak daleko obiekt Hotel FairPlayce znajduje się od centrum miasta Poznań?\nHotel FairPlayce znajduje się 5 km od centrum miasta Poznań.\nJak dostać się do obiektu Hotel FairPlayce z najbliższego lotniska?\nDo obiektu Hotel FairPlayce można dostać się z najbliższego lotniska następującymi środkami komunikacji:\nJakie są godziny zameldowania i wymeldowania w obiekcie Hotel FairPlayce?\nZameldowanie w obiekcie Hotel FairPlayce rozpoczyna się o 14:00, a wymeldować się można do 12:00.\nCzy mogę zaparkować samochód na terenie obiektu Hotel FairPlayce?\nGoście zatrzymujący się w obiekcie Hotel FairPlayce mają do wyboru następujące opcje:\nJaki rodzaj pokoju mogę zarezerwować w obiekcie Hotel FairPlayce?\nOpcje pokoi w obiekcie Hotel FairPlayce obejmują:\nIle kosztuje pobyt w obiekcie Hotel FairPlayce?\nCeny w obiekcie Hotel FairPlayce mogą się różnić w zależności od terminu, zasad działalności hotelu itp. Sprawdź ceny, wpisując daty pobytu.\nLotnisko Poznań-Ławica (POZ) 9,6 km\nLotnisko Zielona Góra-Babimost (IEG) 85,8 km


"Money. To się liczy". Projekt ws. małego ZUS zelektryzował przedsiębiorców - Money.pl\nStrona głównaGospodarka"Money. To się liczy". Projekt ws. małego ZUS zelektryzował przedsiębiorców\nO projekcie zmniejszenia wysokości składek na ZUS, który wprowadza to rozwiązanie tylko na trzy lata, porozmawiamy w programie "Money. To się liczy" z rzecznikiem ZUS Wojciechem Andrusiewiczem. Pierwszym gościem będzie zaś Witold Choiński, prezes Związku Polskie Mięso.\nUnia Europejska zwiększa import drobiu z Ukrainy, co z niepokojem obserwują polscy producenci. Polska jest bowiem największym producentem drobiu w UE. Z kolei rynek wieprzowiny od dawna boryka się z afrykańskim pomorem świń.\nRzecznik ZUS odniesie się zaś do projektu ws. małego ZUS, który jest realizacją jednej z wyborczych obietnicy PiS. Preferencyjna, niższa stawka będzie zależała do dochodu przedsiębiorcy, ale korzystanie z niej będzie możliwe przez trzy lata. Wprowadzenia ograniczenia czasowego PiS nie zapowiadał.\nNa program "Money. To się liczy" zapraszamy od poniedziałku do piątku o godz. 9.15.\nBastardUrząd skarbowy , ZUS , KRUS !!!!!!! Na co tyle urzędów !!!!!!! W Anglii jest bilans recenzent and customs ! Jeden urząd i obsługuje wszystko !!!! … Czytaj całość\nKosztyLikwidacja ZUS i KRUS, ograniczyć biurokracje\nKololoPiS kolejny raz pokazał swoją prawdziwą socjalostyczno-zlodziejską twarz. Po wyborach się okazało że tylko 3 lata małego ZUSu a potem dalszy ciąg … Czytaj całość\n"Money. To się liczy". Waloryzacja 2019. Gościem prezes ZUS


Zarówno na blogu, jak i w codziennej pracy z pacjentami uświadamiam, że dieta roślinna może być cudowną odskocznią od mięsa. Zdając sobie sprawę z tego, że niewiele osób jest gotowych przejść na dietę w 100% wegańską, uważam że idea diety „redukcyjnej” jest jak najbardziej zasadna. Już samo wprowadzenie dnia roślinnych potraw do swojego tygodniowego planu uczy ludzi innego spojrzenia na dietę i wyjścia poza schemat. Roślinne Poniedziałki to świetne wyzwanie dla osób, które wciąż jedzą mięso, a chciałyby zminimalizować jego ilość. Jako dietetyk postaram się nauczyć moich czytelników jak wprowadzić ten cotygodniowy rytuał i zaserwuję mnóstwo roślinnych inspiracji.


#Harcerzymy : Wymagania ochotniczka - młodzik\n"Z ochotą poznaję smak harcerskiej przygody. W swoim postępowaniu kieruję się Prawem Harcerskim. Pamiętam o codziennym dobrym uczynku. Chętnie zdobywam nowe wiadomości i umiejętności przydatne w zastępie, drużynie, domu i szkole. Jestem zaradna/y, dzielna/y i po-godna/y."\n- złożyła/ył Przyrzeczenie Harcerskie,\n- aktywnie uczestniczy w życiu zastępu i drużyny.\nW każdym widzę bliźniego. Dostrzegam potrzeby bliźnich, wyrażam to przez spełnia-nie dobrych uczynków.\nWiem kto jest bohaterem mojej drużyny (szczepu).\nZnam podstawy musztry harcerskiej. Stanę w postawie zasadniczej i swobodnej, wy-konam zwroty. Ustawię się na zbiórce, zachowam się w szyku i zamelduję się. Odpowiednio zachowam się podczas hymnu i wobec sztandaru.\nW okresie próby uczestniczyłam/em w realizacji co najmniej dwóch zadań zespołowych zastępu.\nZdobyłam/em w czasie próby przynajmniej dwie sprawności.\nAutor: Harcerzymy o 02:59


Rekompensaty za prąd nie dla wszystkich. Wiemy, kto może na nie liczyć, a kogo ominą - Wiesz\nPo zatwierdzeniu wyższych taryf za prąd, rządzący zapowiedzieli rekompensaty dla odbiorców indywidualnych. Dziś wiadomo, że na 100-procentowy zwrot nie będzie mógł liczyć każdy.\nJacek Sasin w rozmowie z Radiem Plus poinformował, że na pełną rekompensatę mogą liczyć jedynie osoby mniej zamożne, znajdujące się w I progu podatkowym, w którym, co warto zauważyć, mieści się zdecydowana większość obywateli naszego kraju.\nProjekt jeszcze nie gotowy\nJak podaje portal „Interia”, projekt ustawy w sprawie ewentualnych rekompensat dla indywidualnych odbiorców prądu nie został jeszcze przygotowany, choć Jacek Sasin zapewnił, że „jest gotowy, co do zasadniczej części, czyli jak ta konstrukcja rekompensat ma wyglądać. Dopracowujemy szczegóły techniczne”.\n100-procentowe rekompensaty przewidziano jak na razie tylko dla osób w pierwszym progu podatkowym. Do uzyskania zwrotu niezbędne będzie złożenie odpowiedniego wniosku, bez którego nie będzie można uzyskać rekompensaty. Na tym etapie nie wiadomo jednak, gdzie trzeba będzie go złożyć.\nBrano pod uwagę także wprowadzenie mechanizmu, który wprowadzać miał zaliczki na rekompensatę wypłacaną w trakcie roku i rozliczenie całości po zakończeniu roku. Jednak ze względu na duży stopień skomplikowania takiego rozwiązania zdecydowano się z niego zrezygnować.\nRekompensaty w 2021 roku\nRekompensaty mają być wypłacane dopiero w 2021 roku, gdyż dopiero wówczas będzie możliwość określenia wysokości zużycia energii przez indywidualnego odbiorcę. Przesunięcie w czasie uzasadnia się koniecznością właściwego opracowania systemu, tak by zadziałał on we właściwy sposób.\nSzacunkowy koszt rekompensat ma wynieść około 3 miliardów złotych. Jak zapewnia Jacek Sasin, jest to maksymalny koszt, jaki będzie musiał ponieść budżet państwa, jeśli o rekompensaty zwrócą się wszyscy do tego uprawnieni. Rekompensaty nie mają objąć osób „najbardziej zamożnych”.\nNa początku stycznia Urząd Regulacji Energetyki zatwierdził nowe taryfy cen prądu na rok 2020 już la wszystkich sprzedawców prądu. Ich efektem jest wzrost cen dla odbiorców indywidualnych – możemy się spodziewać wzrostu rachunków o 9 złotych miesięcznie. Podwyżki dotyczyć będą ponad 13 milionów gospodarstw domowych.\nPrzedstawiciel resortu aktywów, podsekretarz stanu Tadeusz Skobel potwierdził, że państwo ma wypłacać rekompensaty nie tylko gospodarstwom, które korzystają z prądu o cenach regulowanych przez URE, ale także tym, które prąd pozyskują od dostawców z cenami wolnorynkowymi.\nTo też może cię zainteresować: 2020 rok to owocny czas dla polskich seniorów. Emeryci dostaną kolejne świadczenie. Wiemy, komu będzie przysługiwać\nZobacz, o czym jeszcze pisaliśmy w ostatnich dniach: Policja ostrzega: oszuści mogą wykorzystywać zdjęcia z Facebooka do przestępstw. Warto wiedzieć, jak się przed nimi zabezpieczyć\nCo Anna Jantar powiedziała do męża w dniu ich ślubu: Słowa usłysz...\nCo Anna Jantar powiedziała do męża w dniu ich ślubu: Słowa usłyszał świadek pary młodej. Wiemy, co piosenkarka przekazała przed ołtarzem