Kobiety i Historia: Najjaśniejsza\nLa Serenissima, Najjaśniejsza. Tak mówią o swoim mieście wenecjanie i o swoim kraju Polacy. Jedni i drudzy przekonani, że dostali od Pana Boga najlepsze miejsce na Ziemi. Dziś, w Święto Niepodległości, każdy podziękuje za to po swojemu. Politycy ustawią się na ulicach w tyraliery, zbierając siły do swoich hałaśliwych marszów. Ja wywieszę za oknem flagę, posłucham "Pąków białych róż", jak moje babcie, i wrzucę na bloga post o Najjaśniejszej Rzeczpospolitej. Ona też jest kobietą!\nO białych różach nikt nie śpiewa tak pięknie, jak Chór Juranda, tu w nagraniu z 1935 roku:\nA skoro zaczęłam od zestawienia Polski i Wenecji, pójdźmy dalej tym tropem. Popatrzmy na odrodzoną w 1918 roku Polskę oczami cudzoziemców. Na początek niezwykły film pokazujący Warszawę lat trzydziestych, wydobyty z amerykańskich archiwów. Kolorowy! Eleganckie dziewczyny na Krakowskim Przedmieściu, nianie z wózkami w kwitnącym Ogrodzie Saskim, malowniczy starozakonni wysiadający z czerwonych tramwajów - Warszawa miała styl! (Do czego zapewne przyczyniał się też całkowity brak reklam oraz innych billboardów).\nI jeszcze raz Warszawa po amerykańsku, tym razem z 1936 roku, zaś autorem zdjęć jest słynny filmowiec i fotograf Julien H. Bryan. Znów mamy słoneczne ulice, damy w futrzanych etolach, paradę wózków w ogrodach i przeciągający ulicą malowniczy żeński pensjonat, by użyć słów Boya. Trzy lata później Bryan wróci do nas, by fotografować Warszawę pod niemieckimi bombami. To jego zdjęcia dla ludzi na całym świecie staną się obrazem dnia, w którym wybuchła druga wojna światowa.\nA niżej film brytyjski, który w latach trzydziestych zaczęła kręcić wytwórnia Cancanen Films Production. Ukończono go jednak dopiero w październiku 1940 roku , kiedy nad Europą szalała już wielka wojna. Film składa się z dwóch części. W pierwszej zobaczymy sielską i anielską Polskę przedwojenną, w drugiej - rozrywaną na strzępy przez Hitlera (o Stalinie niestety zapomnieli). Dużo patosu, sporo propagandy, ale zdjęcia z epoki - bezcenne!\nEtykiety: II Rzeczpospolita, Najjaśniejsza, Święto Niepodległości, XX wiek\nglusica 11 listopada 2012 08:12\nI jak tu nie wierzyć, że punkt widzenia zależy od punktu ... patrzenia! Każdą kwestię, o której piszesz naświetlasz z tej strony, w którą się jeszcze nie udałam, albo udać nawet nie zamierzałam. Dzięki! Jak dobrze, że Cię znalazłam - jakbym jeszcze jedno życie dostała do kompletu do moich siedmiu kocich i stu literackich:)))\nAndromeda 11 listopada 2012 11:06\nŁał. Twoje komentarze sprawiają, że nieustannie chce mi się szukać tych nowych punktów patrzenia. Dzięki wielkie!\nAnonimowy 28 maja 2019 20:35\nDocumentary filming in our time about past events is quite interesting in observations. link\nThe article is informative and easy to read.


Warunki - Le Fort Pouzols-Minervois 11120\nGoście płacą depozyt w wysokości 200 za rezerwację. Zostanie on zwrócony w możliwie najkrótszym czasie po sprawdzeniu stanu nieruchomości po wyjeździe. Jeśli nieruchomość wymaga dodatkowego czyszczenia lub dezynfekcji, opłata do 150 zostanie wstrzymana. Za przedmioty zagubione, skradzione lub uszkodzone mogą zostać wstrzymane dodatkowe opłaty.\nW przypadku jakichkolwiek zmian w liczbie osób przebywających w nieruchomości, musisz nas o tym powiadomić przed przyjazdem. Zwierzęta nie są akceptowane. Ale radzimy gościom, aby dom wygodnie pomieścił ludzi 8, z dodatkowym łóżeczkiem, łóżkiem pojedynczym na antresoli i łóżkiem składanym dostępnym w razie potrzeby.\nPobyt obejmuje korzystanie z podgrzanego basenu (3m x 3.5m x 1.5m) z systemem bezpieczeństwa. Ze względu na swoją wielkość basen ten nie nadaje się do pływania i nurkowania.\nRezerwując nasze zakwaterowanie, wyrażasz zgodę na:\nPotwierdź, że zrozumiałeś zalecenia użytkowania dotyczące bezpieczeństwa w basenie i otrzymałeś zalecenia dostarczone przez właściciela.\nPoinformuj, że basen jest wyposażony w osłonę bezpieczeństwa i że zostałeś pokazany, jak go używać, w towarzystwie właściciela / osoby przyjmującej cię do domu, który upewnił się, że zrozumiałeś.\nUżytkownik zwalnia właściciela z wszelkiej odpowiedzialności związanej z bezpieczeństwem basenu podczas pobytu na terenie obiektu.\nObiecuję korzystać z puli w sposób odpowiedzialny, jako dobry rodzic i szanować radę, jak korzystać z puli, pokrywając ją, gdy przestaje korzystać z puli.\nWiem, że zostałem poinformowany, że do celów związanych z ubezpieczeniami korzystanie z basenu jest ściśle ograniczone do osób przebywających w Le Fort i że nie jestem upoważniony do zaproszenia nierezydentów do korzystania z puli.\nObiecuję, że będę szczególnie czujny, jeśli wszystkie osoby uczestniczące w naszym pobycie będą pod ścisłym nadzorem, a zwłaszcza dzieci.


Nagroda przyznawana jest najlepszemu w danym roku utworowi prozatorskiemu (zwykle są to powieści).\nEric-Emmanuel Schmitt sam jest laureatem Nagrody Goncourtów, którą otrzymał w 2010 roku za opowiadanie „Koncert ku pamięci Anioła" ze zbioru „Trucicielka".\nEric-Emmanuel Schmitt jest jednym z najbardziej poczytnych francuskich pisarzy. Studiował filozofię na prestiżowej uczelni École Normale Supérieure, uważanej za kuźnię francuskiej elity intelektualnej. Po studiach zrobił doktorat i wykładał filozofię na Université de Savoie. Ostatecznie zwrócił się ku literaturze. Wielbiciel teatru (ma swój własny: Théâtre Rive Gauche w Paryżu) i muzyki (doskonale gra na fortepianie). Jego książki zostały przetłumaczone na 40 języków, a sztuki teatralne wystawiane są w teatrach w 50 krajach świata. Tylko w Polsce sprzedało się ponad 1 300 000 egzemplarzy książek Schmitta. Uwielbiany i doceniany przez czytelników w 2014 r. otrzymał nagrodę Ambasadora Czytelnictwa, przyznaną przez Instytut Książki i Dyskusyjne Kluby Książki w Polsce.\nA już 17 lutego w polskich księgarniach pojawi się jego nowa książka „Zazdrośnice". Eric-Emmanuel Schmitt sprawdza, do czego jesteśmy zdolni, gdy zawładnie nami zazdrość i uraza. Jak cienka linia dzieli miłość i nienawiść, przyjaźń i zemstę?


Walka o utraconą tożsamość | One game, one passion\nWalka o utraconą tożsamość\nOttmar Hitzfeld ma pełną rację twierdząc, iż jeśli Bayern Monachium wygra jutrzejsze spotkanie z Borussią Dortmund to wyścig mistrzowski zakończy się zanim na dobre się rozpoczął. Dla Bawarczyków to pojedynek o odzyskanie własnej duszy, którą utracili w przeciągu ostatnich dwóch lat pozwalając obijać się Borussii z każdej strony, nieważne czy to na Allianz Arenie, Westfallenstadion czy stadionie Olimpijskim w Berlinie. Ligowa seria czterech porażek z rzędu z największymi rywalami musi być upokarzająca dla takiego zespołu jak Bayern. Zespołu przyzwyczajonego, by po kolejne trofea mknąć jak po swą własność.\nTrudno znaleźć w Europie drugą drużynę, z którą Bawarczycy mieliby taki słaby bilans w całej swej historii. Pięć porażek i zaledwie jedno zwycięstwo, które przyszło w Superpucharze kraju, rozgrywanego notabene na własnym boisku. Przepaść. Bayern właśnie zapewnił sobie miano mistrza jesieni – Herbstmeister. Jednak w 2011 rok również wchodzili jako liderzy, lecz już po pierwszej noworocznej kolejce oddali prowadzenie Borussii. Do końca sezonu obserwowali plecy Dortmundczyków. Szanse na mistrzostwo zawaliły hurtowo tracone punkty w styczniu, lutym oraz na początku marca. Bayern w końcu się ocknął, lecz za zwycięstwa 7-1 czy 6-0 nie przyznaje się dodatkowych punktów. Liczy się stabilność formy, której podopiecznym Juppa Heynckesa wyraźnie zabrakło.\nW tym sezonie jest inaczej. Bayern od początku sezonu zachwyca regularnością oraz niespotykaną w Europie grze obronną. Monachijska maszynka zacina się tak rzadko, że niemal niezauważalnie. Sensacyjna porażka z BATE Borysów nie pozostawiła po sobie żadnych widocznych śladów, rany się zabliźniły. Jedyną poważną rysą jest domowa wpadka z wiceliderem z Leverkusen; remis w derbach Bawarii z Nurnberg można było wliczyć w koszta, wszak nie można wszystkie po kolei wygrywać, tak samo jak i remis z Valencią, który nie powinien przeszkodzić w zajęciu pierwszego miejsca w grupie Ligi Mistrzów.\nNiemiłosiernie krytykowani po przegraniu poprzedniego sezonu na wszystkich frontach Philipp Lahm, Bastian Schweinsteiger i Thomas Muller zdołali się podnieść. Symbolem odrodzenia jest w szczególności ten ostatni zawodnik. Jeszcze niedawno zupełnie bezproduktywny, grający w składzie nieco na wyrost, przez media łączony z odejściem do Interu Mediolan. Dziś nikt nawet nie śmie myśleć o sprzedaży najlepszego strzelca w drużynie. W całej zawierusze związanej ze Złotą Piłką trudno było zrozumieć, dlaczego w kontekście 3. miejsca nie mówiło się o Francku Riberym. Poprzedni sezon Bundesligi zakończył z 12 bramkami i 21 asystami, podczas gdy w tym ma już 4 trafienia i 6 decydujących podań w zaledwie 9 meczach. Francuz wywiera tak wielki wpływ na Bayern, iż można zacząć mówić o „RiberyDependencii”. Teoretycznie uzależnienie od jakiegokolwiek piłkarza to zły sygnał dla zespołu, lecz problemu nie widzi Karl-Heinz Rummenigge. – Nasza gra zależy od Ribery’ego tak jak od Messiego w Barcelonie, Ronaldo w Realu Madryt i Rooneya w Manchesterze United. Tak po prostu jest, że wszystkie wielkie zespoły mają kilku kluczowych graczy na których mogą polegać. –\nAbsencja Arjena Robbena teoretycznie powinna stanowić poważny cios dla Bayernu lecz… teoria lubi się rozmijać z praktyką. Już wiemy, iż Holender nie będzie gotowy na mecz z BVB i to wspaniała informacja dla Bawarczyków. Rozbrajanie świetnie działającego mechanizmu i wstawianie do niego Robbena mogłoby wyjść Bayernowi bokiem, wszak lepsze bywa wrogiem dobrego. Poza tym nie wiadomo, czy poradziłby sobie z presją nałożoną na jego barki. Wszyscy pamiętają spotkanie na Westfallenstadion z poprzedniego sezonu, gdy dwukrotnie w końcówce spotkania mógł uratować remis i szanse na mistrzostwo – zamiast tego zmarnował rzut karny i nie trafił do pustej bramki. Powroty bywają ciężkie i z pewnością znajdzie się do tego odpowiedniejszy rywal.\nDrugi najlepszy snajper w zespole, Mario Mandzukić podkreśla swą klasę w Bundeslidze gdzie ładuje bramkę za bramką. Jego brak doświadczenia widoczny jest na europejskich boiskach, gdzie do tej pory pozostaje bez bramki, marnując nawet rzut karny. Różnica jest znaczna – grając na niemieckich boiskach oddaje strzały niemal dwa razy częściej, podaje również znacznie celniej. Dlatego dobrą wiadomością dla Bawarczyków jest powrót Mario Gomeza, najbardziej krytykowanego zawodnika po przegranym Euro. – W dzisiejszych czasach napastnik musi bardziej pomagać kolegom z zespołu – mówił Mehmet Scholl. W tym co mówi jest sporo racji, lecz liczby bronią Gomeza. W Lidze Mistrzów więcej goli od niego zdobył jedynie Leo Messi, w Bundeslidze miejsca ustąpił wyłącznie Klaasowi Janowi Huntelaarowi. Swojego magicznego dotyku jednak nie zatracił, w pierwszych sekundach po powrocie na boisko zdążył zdobyć bramkę. Gomez sprzed kilku miesięcy to idealne uosobienie piłkarza Bayernu – wiecznie drugi, przegrany, niespełniony. Liga Mistrzów – najboleśniejsza finałowa porażka od lat. Bundesliga – wicemistrzostwo. Puchar Niemiec – upokorzenie w finale. Euro 2012 – podbój Europy zakończył się w Warszawie. Napastnik pochodzący z Hiszpanii nie umiał zająć najwyższego miejsca nawet w indywidualnych statystykach.\nAnalogia między Bayernem a reprezentacją Niemiec nasuwa się sama, lecz trudno by było inaczej. Obydwa organizmy są tak podobne do siebie, że różnice są słabo widoczne, rdzeń obu zespołów jest identyczny. Nawet dominacja Borussii Dortmund nie przeszkodziła Joachimowi Loewowi w wystawieniu aż siedmiu zawodników „Der FCB” w półfinale Euro 2012 przeciwko Włochom. Byli to Manuel Neuer, Jerome Boateng, Holger Badstuber, Philipp Lahm, Toni Kroos, Bastian Schweinsteiger i Mario Gomez. Jakby tego było mało, ósmy (Thomas Muller) wszedł z ławki a trzech kolejnych (Lukas Podolski, Miroslav Klose oraz Mats Hummels) ma za sobą przeszłość na Allianz Arenie. Jeśli jesteś Niemcem i grasz w podstawowym składzie zespołu z Monachium, masz pewne miejsce w kadrze. Jedynym zawodnikiem z naszej zachodniej granicy, który wystąpił w majowym finale Ligi Mistrzów i nie został powołany na Euro 2012 był Diego Contento. Zagrał wyłącznie z powodu zawieszenia Badstubera za kartki. Taka tendencja panuje od lat. Reprezentacja to niemieccy piłkarze Bayernu plus uzupełnienia z innych klubów.\nZ tego powodu niemoc do wygrania czegokolwiek na arenie międzynarodowej, trwająca przeszło dekadę posucha nie jest przypadkiem. Od 2001 roku, gdy Bayern w finale Ligi Mistrzów pokonał Valencię po rzutach karnych Niemcy nie zdobyli niczego w Europie. Raz bywało bliżej, raz dalej, lecz nigdy ostatni mecz nie był tym zwycięskim. W finale Ligi Europejskiej Werder Brema poległ z Szachtarem Donieck, Bayern ulegał Interowi Mediolan oraz Chelsea w LM. Porażka na Santiago Bernabeu w 2010 roku była mniej dotkliwa niż ta ostatnia – nie odbyła się przed własną publicznością, w dodatku dwa lata temu nikt takiego wyniku nie mógł się spodziewać. W ostatniej kolejce fazy grupowej Bawarczycy stali pod ścianą, dopiero wspaniały comeback w Turynie z Juventusem dał im szansę gry w fazie pucharowej. Tam odrabiali straty z Fiorentiną (decydująca bramka ze spalonego) oraz z Manchesterem United, najmniejszy opór postawił w półfinale Olympique Lyon. Piłkarze Bayernu to jednak chłopcy o nieustabilizowanej psychice, pękający w najważniejszych momentach, gdy trzeba przypieczętować swój sukces lub wydrzeć go rywalowi z rąk. Wspomniany wcześniej Robben zawiódł z Chelsea marnując rzut karny w dogrywce, dwa lata temu zmarnował sytuację sam na sam w finale Mistrzostw Świata, gdy mógł dać Holandii upragnione trofeum. Czy ktokolwiek się dziwi, dlaczego tak dobrze wkomponował się w zespół? Nawet trener Jupp Heynckes przybył do Monachium jako wicemistrz kraju, gdy do drugiego miejsca poprowadził Bayer Leverkusen. Czysto piłkarskich umiejętności im nie brakuje, to nie one są problemem. Dlatego jutrzejszy mecz z Borussią Dortmund jest wspaniałym testem na ich męstwo. Zwycięstwo może sprawić, iż wejdą w nową erę, zostawią za sobą dotychczasowe wpadki i niepowodzenia.\nDortmundczycy już nie zachwycają taką regularnością jak w poprzednim sezonie, głównie przez występy w Lidze Mistrzów. Pokazali w niej jednak, iż potrafią w znakomity sposób mobilizować się na najważniejsze spotkania. Po raz pierwszy taki mecz wypada w Bundeslidze. Na ich niekorzyść przemawia fakt, iż pierwszy raz od dłuższego czasu to Bayern jest najbardziej żądną sukcesu drużyną w Niemczech. Role się odwróciły. Piłkarze BVB zdobyli na krajowym podwórku wszystko, to oni są syci i trzymają w swych rękach trofea, których widok kuje zawodników „FC Hollywood” w oczy. W Monachium, mieście gdzie nikt nie przywykł do choćby roku bez mistrzowskiej patery kolejny sezon wyczekiwania na trofeum skończyłby się trzęsieniem ziemi. Zdarzały się takie wyjątki jak mistrzostwa dla Werderu, Stuttgartu czy Wolfsburga, lecz jak do tej pory nikt nie był na tyle bezczelny by zdobyty przez siebie czempionat obronić.\nPrzed Bayernem długo oczekiwana szansa na dobicie swych największych rywali. Na dobre. Trudno się spodziewać, by ci drudzy mogli odrobić ewentualną czternastopunktową stratę. Jeśli nie wykorzystają tej okazji, kolejne już mogą nie nadejść. Jutro obydwie strony z najzimniejszą krwią wykorzystają każdą oznakę zawahania ze strony rywali, najdrobniejsze błędy. O wyniku zadecydują detale. Rację ma Martin Demichelis, obrońca Malagi, który twierdzi iż Bawarczycy mają spore szanse na zwycięstwo w Lidze Mistrzów. Obecnie to najsilniejszy zespół w Europie, tuż za Barceloną i (to dyskusyjne) Realem Madryt. Nawet angielskie potęgi wydają się mniejsze. Więcej upokorzeń ze strony Dortmundu w Monachium się nie przewiduje.\nAnonim said: 01/12/201200:50


FACHOWA.PL - księgarnia techniczna - Postęp w inżynierii i technologii chemicznej\nMonografia przedstawia 22 artykuły, wybrane tak, aby zaprezentować prace dotyczące najciekawszych tematów naukowych realizowanych obecnie na Wydziale Inżynierii i Technologii Chemicznej. Artykuły te, co istotne, obejmują tematykę prezentowaną w najbardziej aktualnych światowych opracowaniach naukowych.\nBadania prowadzone na naszym Wydziale są podejmowane i prowadzone zgodnie z Krajowym Programem Ramowym, określającym strategiczne obszary badawcze i priorytetowe kierunki badań, które wymagają realizacji nowoczesnych i oryginalnych zadań badawczych, przydatnych społecznie i gospodarczo, przyczyniających się do wzrostu inno-wacyjności i konkurencyjności gospodarki oraz istotnych dla edukacji.\nStąd też bardzo szeroka jest tematyka zamieszczonych w niniejszej monografii artykułów. Dotyczy ona opracowywanych nowych i zmodernizowanych czystszych technologii (polimery biodegradowalne, recykling odpadów), zarówno nieorganicznych, jak i organicznych, zwłaszcza polimerów, jak również badań syntezy nowych związków chemicznych, badań katalizatorów i własności fizykochemicznych związków metaloorganicznych. Są też prezentowane prace z zakresu zagospodarowania odpadów, prowadzone pod kątem możliwości wprowadzenia efektywnych ekologicznie i ekonomicznie systemów zarządzania odpadami, oraz zrównoważonego rozwoju i ocen ekologicznych. Realizowane od stosunkowo niedawna kierunki badań dotyczą syntezy nanozwiązków (nanokompozy-tów polimerowych czy nanomateriałów funkcjonalnych) lub opracowywania bioreakto-rów i badania w nich procesów biodegradacji. Kilka artykułów dotyczy tradycyjnie mocnych stron naszej inżynierii chemicznej (badanie procesów suszenia, układów rozproszonych, emulsji, procesów przenoszenia ciepła i masy).\nStron 304, Format B5, Oprawa miękka, 2011


autor - Daria Boniec-Błaszczyk - virtualo.pl\nAutor Daria Boniec-Błaszczyk\nJustyn Piskorski, Arkadiusz Barut, Daria Boniec-Błaszczyk\nMonografia zawiera materiały z konferencji zorganizowanej w czerwcu 2018 r. w Obrzycku przez Katedrę Prawa Karnego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu pt. „Ogólnopolski Zjazd Karnistów. Istota, faktyczność i legitymizacja prawa ...\nCena w punktach Virtualo: 17900 pkt.\nJustyn Piskorski, Arkadiusz Barut


Bp Pindel do pielęgniarek i położnych: zawsze pomagacie biedakowi | eKAI\nBielsko-żywiecka Bp Pindel do pielęgniarek i położnych: zawsze pomagacie biedakowi\n06 listopada 2016 | 09:45 | rk Ⓒ Ⓟ\nUroczystości zbiegły się z jubileuszem 25-lecia samorządu zawodowego pielęgniarek i położnych. Obecnie siostry będą mogły potwierdzać kwalifikacje oraz kształcić się w nowej swej siedzibie w Bielsku-Białej, przy Warszawskiej 28.\nMałgorzata Szwed, przewodnicząca Beskidzkiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych zapewniła, że w lokalu istnieją znakomite warunki do rozwoju zawodowego. Wyraziła także nadzieję, że pielęgniarek na Podbeskidziu będzie przybywać, gdyż zapotrzebowanie jest ogromne.\nPodczas liturgii w bielskim kościele NSPJ bp Pindel przypomniał, że służba pielęgniarek polega zawsze na służeniu człowiekowi choremu, niedomagającego, który w tym sensie jest biedakiem, skazanym na pomoc.\n„Trzeba wiele serca, wiele cierpliwości nie tylko umiejętności i czasu. W tej pracy ważna jest też motywacja” – zaznaczył ordynariusz bielsko-żywiecki. Zachęcił też do dziękowania Bogu za wszystkie pielęgniarki i położne z beskidzkiej izby oraz za ich powołanie i zaangażowanie w pracę dla życia.\nBiskup poświęcił sztandar beskidzkiej izby, wyhaftowany przez s. Marię Goretti OCPA, klaryskę od Wieczystej Adoracji w klasztorze w Kętach. Pielęgniarki i położne złożyły także akt zawierzenia się miłosierdziu Bożemu.\nW Beskidzkiej Okręgowej Izbie Pielęgniarek i Położnych zarejestrowanych jest 5,3 tys. pielęgniarek i położnych. Czynnych w zawodzie jest 4,1 tys. Część przeszła na emeryturę lub zrezygnowała z wykonywania zawodu.


6 grudnia, 2018 – Zespół Szkół Zawodowych w Ozorkowie\n7 grudnia, 2018 6 grudnia, 2018 przez admin\nUroczyste otwarcie boiska wielofunkcyjnego – wymarzony prezent Mikołajkowy! W czwartek, 6 grudnia oficjalnie przekazano do użytkowania naszej społeczności szkolnej nowoczesne boisko wielofunkcyjne i odnowiony budynek szkoły. Uroczystego przecięcia wstęgi dokonali przedstawiciele władz Powiatu Zgierskiego wraz ze Starostą p. Bogdanem Jarotą, członkowie Rady Powiatu oraz Dyrekcja szkoły. W okolicznościowych wystąpieniach zaproszeni goście podkreślali rolę i znaczenie … Czytaj dalej


HELIOTROPE No 2 kolczyki - Kolczyki - Biżuteria artystyczna\nWielkanocBoże Narodzenie\tGaleria Kuferart > Biżuteria artystyczna > Kolczyki > HELIOTROPE No 2 kolczyki HELIOTROPE No 2 kolczyki\nEleganckie kolczyki wykonane z kryształów Swarovskiego w kształcie migdału wielkości 24 x 12 mm i otwartych bigli ze srebra próby 925. Kryształki pięknie załamują światło mieniąc się odcieniami filoletu, niebieskiego i zieleni. Zdjęcia nie oddają w pełni ich blasku i uroku. Wielkość całkowita kolczyka: ok. 4 cm.\nZa zakupy można zapłacić przelewem tradycyjnym dokonując wpłaty na poczcie lub w banku, przelewem online, kartą płatniczą lub kredytową lub za pośrednictwem serwisu PayPal. Koloryfioletowy, granatowy, niebieski, srebrny, zielonyMateriałyswarovski, srebro, srebrne bigle Stylekskluzywny, kobiecy, nowoczesnyPrzeznaczeniedo ucha, na prezent, na imprezę, na co dzień Informacje o projektancie\ninne produkty Alrauna


Window-flag indoor, system z drukiem\nWindow-flag Indoor, druk\nSkuteczny przekaz reklamowy za pomocą Window-flags indoor\nKażda osoba prowadząca własną firmę z pewnością zdaje sobie sprawę, jak ważny dla jej działalności może być skuteczny przekaz reklamowy. Czy zastanawiałeś się kiedyś, w jaki sposób możesz wykorzystać puste okna swojego biura? Zachęcamy do umieszczenia na nich artykułu reklamowego, który przekaże potencjalnym klientom najważniejsze informacje na temat Twojej firmy. Zamocuj Window-flags indoor po wewnętrznej stronie okna wystawowego i pokaż wszystkim swoją reklamę. Flagi mogą okazać się pomocne również dla odbiorców w rozpoznawaniu właściwego kierunku. Jeśli zależy Ci na skutecznym przekazie to produkt Window-flags z pewnością spełni Twoje oczekiwania.\nZamów cały system lub postaw wyłącznie na wymienny druk\nW naszej ofercie znajdziesz cały zestaw tego artykułu bądź możesz skorzystać z możliwości zamówienia samego systemu bądź wyłącznie druku pasującego do Window-flags indoor. Produkt posiada ramię poziome wykonane z włókna szklanego, które zadba o niezbędną stabilność i ustawienie artykułu reklamowego. Znajdujące się w nim przyssawki zapewnią pewne i niepozostawiające śladów zamocowanie do szyb. Jeżeli obawiasz się, że nie poradzisz sobie ze złożeniem produktu zapewniamy, że nie masz się czym przejmować. Do zestawu dołączamy instrukcję montażu i konfekcjonowania, którą znajdziesz w „przygotowaniu projektu”. Wszystko w niej dokładnie opisaliśmy i wyjaśniliśmy, dlatego montaż produktu stanie się jeszcze szybszy. Wysuwany drążek, który również znajdziesz przy Window-flags indoor umożliwia optymalne pozycjonowanie. Produkt możliwy jest do przymocowania na wszystkich szklanych powierzchniach.\nWymienny druk to doskonałe rozwiązanie dla osób pragnących często i szybko zmieniać wygląd swojej reklamy. Taka opcja idealnie sprawdzi się także w sytuacji, gdy reklama stanie się nieaktualna. W razie potrzeby możesz w łatwy sposób wyjąć materiał z nadrukiem i wyprać go. Zalecamy pranie w programie do prania delikatnego w 30 stopniach, ale unikaj suszenia materiału w suszarce bębnowej. Wykonywany druk jest sublimacyjny, a materiał certyfikowany B1, co oznacza, że charakteryzuje się trudnopalnością. Pamiętaj, że w jednym zleceniu możliwe jest wykonanie tylko jednego motywu, dlatego dobrze się nad nim zastanów.


O prezentach... | Zwidokiemnaobelisk.pl\nSą prezenty wymarzone, długo oczekiwane, napisane cicho na liście życzeń i oczekiwane latami.\nSą takie, które wywołują uśmiech na twarzy i dają poczucie bycia na chwilę w niebie.\nSą prezenty krzyczące ze sklepowych witryn, że są tymi jedynymi, które zapewnią przychylność obdarowanego.\nSą robione w tajemnicy wieczorami, aby w tą magiczną noc pojawiły się we właściwym momencie.\nI są takie, które nigdy nie zostaną wręczone, bo już za późno...\nPostarajmy się, żeby każdy otrzymał choć jeden...\nPrezent idealny to taki, który nie wymaga poklasku ani rewanżu, nie kosztuje fortuny, ale trafia do tego, który się najmniej czegokolwiek spodziewa...i przede wszystkim - sprawia radość.\nA jeśli coś dla bliskich to coś niepowtarzalnego i koniecznie zapakowane z sercem, bo nawet najskromniejszy drobiazg ciekawe opakowanie zamieni w małe dzieło sztuki, a największy bez otoczki nie sprawi tyle radości, co niepewność rozpakowywania ;).\nI to ten czas, gdzie oprócz otwarcia serc i kieszeni, możemy wesprzeć artystów, studentów i innych twórców, kupując od nich rzeczy, które mogą okazać się niezłą inwestycją w przyszłości, a póki co cieszyć oko nasze i osób obdarowanych ;).\nP.S. na zdjęciu litografie Valerie Hermant\nAle tak naprawdę podarujmy naszym najbliższym coś, co jest bezcenne - uwagę i CZAS ;).\nCinzia 5 grudnia 2013 15:00\nBelle immagini di un Natale ormai prossimo…posso chiederti che obbiettivo usi?\nJo 5 grudnia 2013 21:38\nHelios-44-2 2/58 da fotocamera Zenith ;)\nAvrea 5 grudnia 2013 15:09\ntak najwazniejsy jest czas i serce z bliskimi :)\nJo 5 grudnia 2013 21:39\ndokładnie, w dzisiejszych czasach wręcz bezcenne ;)\newelajna 5 grudnia 2013 15:26\nKochana jak Ty to pięknie napisałaś...:):):):)\nKalendarzem pozachwycam się raz jeszcze:) Pewnie,z e ciekawa jestem zawartości...:)\nJestem z Tobą i też Ci życzę wspaniałego Adwentu:)\nJo 5 grudnia 2013 21:41\n:):):) wczoraj robiłyśmy ozdoby (kule śnieżne ze słoika, gwiazdek, uschniętej rośliny i posypki cukrowej ;), a przed nami sprzątanie, robienie kartek, pieczenie itp., wszystko pod odpowiednim numerkiem ;)\nmonika jall 5 grudnia 2013 17:31\nlubie ladnie opakowane prezenty, patrzenie na nie sprawia mi przyjemnosc, nie wazne co w srodku.\nNika 5 grudnia 2013 19:25\nUwielbiam pakować prezenty. Choć czasami mam niemałe problemy, to później wyraz twarzy rozpakowującego jest bezcenny.\nPodpisuję się pod ostatnim zdaniem postu. Uwaga i czas najważniejsze. Warto w święta trochę zwolnić i pobyć z najbliższymi.\nJo 5 grudnia 2013 21:42\nnie tylko w święta, ale jak nie da się wcześniej, to przynajmniej wtedy ;)\niga 5 grudnia 2013 19:44\nJak zawsze pięknie ubrałaś to w słowa Jo.Spokojnego adwentu wam życzę!!\nwzajemnie, Iga, bez pośpiechu, ale z radością i z refleksją ;)\nAnonimowy 5 grudnia 2013 20:01\nJo jak zawsze pieknie to ujelas\nJo 6 grudnia 2013 10:17\nnawzajem, dobrego ;)\nOtul Ona 5 grudnia 2013 20:44\nJa juz jeden wspaniały dostalam. Dziekuję :*\nnie ma za co, ja niespodziewanie też ;)\nAvelina 5 grudnia 2013 20:51\nŻyczę wszystkim i sobie wspaniałych prezentów danych z serca. :)\nJo 6 grudnia 2013 10:22\nnie muszą być wspaniałe, dane z serca wystarczą aż nadto ;)\nGosia Myślicka 5 grudnia 2013 22:24\nNajważniejsze są te prezenty których nie można kupić... Czasem mając wszystko okazuje się, że nie mamy nic.\nWymarzonych życzę :)\nJo 6 grudnia 2013 10:19\njakże często ludzie prezentami starają się zastąpić czas, którego każdy potrzebuje... tego czasu dla siebie nawzajem, Gosiu ;)\nMolikZygmuntEWA 6 grudnia 2013 00:16\nDzięki za przypomnienie każdej z tych, zdawałoby się oczywistych, rzeczy. Wymarzonych prezentów :)\nJo 6 grudnia 2013 10:21\nTy na pewno pamiętasz ;), a z tą oczywistością...jednak często ludzie wykosztowują się na nie wiadomo co, a dzieci wolałyby coś małego i wieczór spędzony z rodzicami na wspólnej zabawie ;)\nMolikZygmuntEWA 9 grudnia 2013 23:09\nAż chciałoby się powiedzieć, I like it! W ostatnich Wysokich Obcasach GW, naczelna I. Wierzbicka napisała: ...postanowiłam spełnić jej (córki) marzenia. Była... i tu długa lista...Mania była przerażona, rozgorączkowana, nie wiedziała co tym zrobić...tak się nauczyłam, we wszystkim potrzebne jest wyczucie i umiar. Pozdrawiam\nAga Głaz Fedak 6 grudnia 2013 08:47\nPiękny tekst:) Dziękuję:)\nJo 7 grudnia 2013 22:04\nN. ze Szwecjobloga 6 grudnia 2013 13:51\nCudownie się patrzyło na te zdjęcia!\nAnex 6 grudnia 2013 14:00\nPięknie napisane:) Ks. Pasierb mawiał, że wystarczy jeden liść, jeśli ma kształt serca... Pozdrowienia cieplutkie!\njeśli ma taki kształt to na pewno ;)\nJulia 6 grudnia 2013 16:21\nQue bonito es regalar.Las fotografias trasmiten, son geniales. Ha estado un regalo el visitar tu bloc, es genial, te invito visitar el mio y si te gusta espero que te hagas seguidora.\nIluminacja 6 grudnia 2013 21:09\nTyle serca w poście. A prezenty zapakowane najpiękniej. Obrazek z końmi - cudo!!!\nJo 9 grudnia 2013 18:12\nwłaśnie usiłuję odszukać w pamięci czyj, muszę sięgnąć po wizytówki ze Święta Ceramiki ;)\nKasia Poliwka 7 grudnia 2013 07:15\nWzruszylam sie czytajac pierwsze zdania tego wpisu...masz racje, nawet najskromnieszy upominek, podarowany od serca, we wlasnorecznie (i czesto niezdarnie) "wydzierganym" opakowaniu, sprawia wiecej radosci niz kazdy kupiony na predce drogi prezent w krzyczacym firmowym papierze czy reklamowce;)\n:):):) czyli nie tylko ja tak mam ;)\nguciamal 7 grudnia 2013 14:49\nMoim siostrzeńcom podarowałam czas i wspólną zabawę w szukanie mikołaja poprzez odczytywanie kolejnych instrukcji ukrytych w kolorowych kopertach po całym mieszkaniu :) bo zgadzam się z Tobą, że tego najbardziej potrzebują czasu i uwagi, a nie kolejnej drogiej zabawki.\nto musiała być wyśmienita zabawa ! ! ! gratuluję pomysłu ;)\nakwamaryna 8 grudnia 2013 11:41\nPiękne zdjęcia! A prezenty... tak, one zawsze ucieszą:)\nJo 9 grudnia 2013 18:16\npowinny cieszyć ;)\nmagnolia0joaska - seize the moment 8 grudnia 2013 17:26\nPatrzę z zachwytem na te Twoje opakowaniowe dzieła sztuki!\nJo 9 grudnia 2013 18:15\nile osób tyle pomysłów, czasem warto ;)\nDag 8 grudnia 2013 22:36\nJa w tym roku stawiam na drobne prezenty, ale bardziej trafione :-) I też planuję pięknie zapakować - zaczynam dostrzegać, że to też ważne :-)\nZainspirowałaś tymi małymi dziełami sztuki - może to jakiś pomysł na prezent? :-))\ni jaka radość z rozpakowywania ;), nie dla każdego ważne, ale dla wielu tak :)\nVicky 8 grudnia 2013 22:48\nI love it, Beautiful pictures.\nJo 9 grudnia 2013 18:13\nMaryś 8 grudnia 2013 23:58\ni to zakończenie o czasie...\nA ja mam cudny upominek u siebie! ♥\nMam i cieszę się nim ogromnie, zawartość wyjedzona do ostatniego okruszka, nie zdążyła poczekać na aparatu szkło, ale otoczka już tupta do sesji ..\nA to zdjęcie Ah i Oh - dawno nikt we mnie tyle dziecka nie obudził\n:):):) w Tobie dziecko nigdy nie zasnęło, Maryś, niech cieszy i długo służy ;)\nAMELI 10 grudnia 2013 06:55\nPiekne drobiazgi- male dziela sztuki, i cudowne zdjecia, poczulam atmosfere Swiat:-) Pozdrawiam Cie serdecznie kochana!\nJo 16 grudnia 2013 19:45\ncieszę się, choć jeszcze ciut czasu zostało ;)\nMigafkaFoto 10 grudnia 2013 14:52\nKiedy trafiam prezentem w sedno, nie ma większej radości. Uwielbiam obdarowywać ;)\nto chyba przyjemniejsze niż bycie obdarowanym, pod warunkiem, że prezent naprawdę cieszy ;)\nLena Poleska 11 grudnia 2013 01:35\nPrzepiękne zdjęcia! A kalendarz adwentowy - obłędny! Jestem ciekawa co jest w tych małych kopertkach ;)\nJo 16 grudnia 2013 19:47\nprzeróżne zadania typu robienie świątecznych kartek, sprzątanie szuflad oraz nieco przyjemności jak robienie ciastek czy wyjście do kina ;)\nEspresso 12 grudnia 2013 12:39\nJo 18 grudnia 2013 21:17\nKamila 13 grudnia 2013 17:41\nniech się stanie ;)\nKinga 15 grudnia 2013 20:31\nPięknie napisane i zilustrowane:)\nMaszka 29 grudnia 2013 11:30\nPost pełen zadumy i niebywałej prawdy, oczywisty i nieoczywisty zarazem - cudnie :) Pozdrawiam - M.\nGdy brakuje światła...tli się jeszcze nadzieja


Relacja z Piwnego Blog Day 1.0 - Małe Piwko Blog\nRelacje, Wszystkie wpisy\t— October 2, 2012\nPowoli dochodzę do siebie po bardzo owocnym, ciekawym, burzliwym, ale i wyczerpującym Blog Day 1.0. Emocje już nieco opadły, więc na spokojnie mogę zabrać się za skreślenie kilku(set) słów o tym co w sobotę działo się w poznańskim klubie SARP.\nA działo się bardzo wiele. Po wstępnym zapoznaniu, a w niektórych przypadkach zidentyfikowaniu się nawzajem poprzez dopasowanie nicku (z browar.biz) lub nazwy bloga do twarzy oraz imienia rozpoczęła się pierwsza część spotkania, w której wysłuchaliśmy trzech prelekcji zwieńczonych „ślepą degustacją” 11 piw w różnych stylach.\nJako pierwszy wykładu udzielił Ziemowit Fałat – piwny publicysta, a od ponad roku piwowar PINTY. Przedstawił nam historię polskiego piwowarstwa na przestrzeni ostatnich 20 lat. Dowiedzieliśmy się między innymi, jak wiele browarów zniknęło przez ten czas z piwnej mapy Polski. Strata jest nieodżałowana, gdyż z ponad 80 browarów przemysłowych działających a początku lat 90 do dziś pozostało około 50. Na całe szczęście obecnie powstaje wiele nowych browarów (najczęściej małych, restauracyjnych), co już wkrótce powinno doprowadzić do powrotu do stanu sprzed 20 lat, a sądząc po aktualnym tempie rozwoju rynku piwnego jest duża szansa na to, że może być ich znacznie więcej. Jakby na poparcie tej tezy, w trakcie prelekcji Ziemowita, otwarcie nowego browaru rzemieślniczego „Pracownia Piwa” w Modlniczce koło Krakowa zapowiedział współtwórca browaru i jeden z piwnych blogerów – Tomasz Rogaczewski. Był to niewątpliwie jeden z ciekawszych newsów tego dnia.\ndr Andrzej Sadownik\nDruga prelekcja dotyczyła chmielu, a poprowadził ją dr Andrzej Sadownik – prezes PSPD (Polskiego Stowarzyszenia Piwowarów Domowych), jeden z pionierów piwowarstwa domowego w Polsce. Wykład był ciekawy, choć momentami dosyć skomplikowany, ściśle związany z chemią i chemicznymi terminami. Mi, urodzonemu humaniście, kilka razy zdarzyło się zgubić wątek, niemniej starałem się udawać, że wszystko rozumiem, jednocześnie starając się zrozumieć jak najwięcej. 😀\nPo drugiej prelekcji nastąpiła krótka przerwa podczas której zaopatrzyłem się w kufelek chłodnego Pilsnerka. 😉\nKrzysztof „Skitof” Lechowski\nTrzeci wykład dotyczył technik degustacji i miał nas bezpośrednio przygotować do „blind testingu”. Tajniki smaków oraz pracy sędziego PSPD zdradził nam Krzysztof Lechowski, znany w piwnym środowisku również jako „Skitof” – certyfikowany sędzia konkursów piwnych, redaktor piwnych haseł na Wikipedii oraz początkujący bloger. Dzięki niemu dowiedzieliśmy się na co zwrócić szczególną uwagę podczas testowania piwa, a także co należy zrobić, aby zostać certyfikowanym sędzią konkursów piw domowych.\nJuż po ośmiu próbkach\nPo wykładzie Skitofa mikrofon przejął Tomasz „Kopyr” Kopyra, który przeprowadził wyczekiwaną przez wszystkich „ślepą degustację”. Kopyr przygotował dla nas 11 różnych piw, a naszym zadaniem było określić w jakim stylu jest każde z nich, jak się nazywa i z jakiego pochodzi browaru. Jak się później okazało, dodatkowym utrudnieniem było to, że spośród całej jedenastki były tylko dwa piwa z Polski. Ponadto z przedstawionych piw, sześciu nigdy wcześniej nie piłem, a dwa style były mi całkowicie obce. Mimo początkowych problemów udało mi się poprawnie wytypować 5 stylów oraz całkowicie rozpoznać jedno z piw i zdobyć łącznie 22 punkty, co dało mi 4 miejsce wśród wszystkich uczestników (zabrakło ok. 2 lub 3 punktów do podium, eh…). Jako nagrodę pocieszenia otrzymałem jedno z degustowanych piw: St. Peter’s Best Bitter. 😀 (Tak jak się spodziewałem nie brakowało spektakularnych zaskoczeń, z których największym był Pilsner Urquell, którym raczyliśmy się przez cały czas, a podczas ślepego testu uznaliśmy go za stronga, tudzież jakieś marcowe, w dodatku z bardzo silnie wyczuwalnym w zapachu DMS-em (zapach/smak gotowanych warzyw). Jak się później okazało piwo celowo zostało zaserwowane w sposób niewłaściwy, aby utrudnić nam zadanie.)\n11 piw ze ślepego testu, fot. Pilsner Urquell\nPo degustacji przyszedł czas na przerwę obiadową, a po niej skupiliśmy się już wyłącznie na tematach związanych stricte z piwnym blogowaniem.\nMarcin Chmielarz, fot. Pilsner Urquell\nPierwszej prelekcji po przerwie udzielił Marcin Chmielarz – piwowar domowy obecnie warzący piwa we współpracy z Manufakturą Piwną Browaru Jabłonowo. Popularny „Mason” starał się udowodnić, że polskie blogi piwne mogą, tak jak zagraniczne, być źródłem fachowej wiedzy specjalistycznej. Nie wszyscy dali się co do tego przekonać, a po żywych reakcjach niektórych uczestników widać już było wyraźną chęć do dyskusji.\nTemperatura jeszcze bardziej wzrosła kiedy swój wykład przedstawiał Bartek Napieraj – jeden z pierwszych piwnych blogerów w Polsce oraz współtwórca AleBrowaru. Niestety wypowiedzi Bartka były wielokrotnie przerywane, co wprowadzało sporo chaosu i znacznie utrudniało pełen odbiór treści, które chciał nam przekazać.\nPo wystąpieniu Bartka bardzo płynnie przeszliśmy do panelu dyskusyjnego moderowanego przez Kopyra. Dyskusja była dość burzliwa, zostały podniesione ważne tematy, postawiono kilka śmiałych, nierzadko przeciwnych tez, było wiele ciekawych i cennych uwag, z których każdy z nas będzie chciał wyciągnąć jakieś wnioski. Niestety dyskusja nie trwała długo, ponieważ mieliśmy niewielkie opóźnienie, a przed opuszczeniem klubu SARP był do zrealizowania jeszcze jeden punkt programu.\nPo dyskusji wyszliśmy na rynek do ogródka piwnego, gdzie specjalnie zaproszony gość z Danii, mistrz barmanów w konkursie Pilsner Urquell, Razmus Koppersmed zaprezentował nam cztery sposoby serwowania Pilsnera. Po zakończeniu pokazu każdy z nas miał okazję do samodzielnego nalania kilku kufli. Prób było wiele, jedne bardziej udane, inne mniej. Piwa wylało się sporo, ale zabawa była przednia.\nOkoło godziny 20 przeszliśmy do realizacji ostatniego punktu programu, czyli mini maratonu po poznańskich pubach. Z racji obsuwy czasowej mini maraton zmienił się w mikro maraton, ponieważ od razu wylądowaliśmy w Setka Pub, pomijając zaplanowane wcześniej wizyty w Brovarni i Ministerstwie Browaru.\nSetka Pub, fot. docent\nSetka powitała nas Gniewoszem Grapefruitowym, co było bardzo miłym i zabawnym żartem ze strony chłopaków, natomiast Bartek Napieraj każdemu podarował firmową szklankę AleBrowaru oraz do dyspozycji dwa krany: Rowing Jacka i Sweet Cow. W międzyczasie otrzymaliśmy jeszcze od Pilsnera torby z kuflem, limitowaną edycją litrowej butelki piwa Pilsner Urquell oraz kwartalnikiem Piwowar.\nSetka Pub, fot. Mateusz Baniuszewicz\nNa kranach przy barze same znakomitości, m.in. Bury Kocur z Manufaktury, Red IPA z Hausta, Witbier z Artezana i oczywiście gwiazda wieczoru, czyli premierowe Angielskie Śniadanie PINTY serwowane przez samego twórcę – Ziemka Fałata. Dodatkową frajdą było dla mnie to, że pierwsze nalane tego wieczoru w Setce Angielskie Śniadanie trafiło prosto w moje ręce.\nPodczas posiedzenia w pubie odbyłem wiele ciekawych rozmów m.in. z Browarnikiem Tomkiem o podróży do Kazachstanu, z Piwnym Turystą o zwiedzaniu browarów, z Marcinem Chmielarzem o garze zaciernym, czy ze Skitofem o piwnym sędziowaniu. Około godziny 2 w nocy stężenie Rowing Jack’a w moim organizmie osiągnęło już na tyle wysoki pułap, że niestety miłe spotkanie musiało dobiec końca.\nWszystko co dobre szybko się kończy. Piwny Blog Day 1.0 był bardzo dobry i bardzo udany. Warto było tam być i warto będzie przyjechać również za rok (i za rok i za rok…) Pozostaje mieć tylko nadzieję, że ten świetny pomysł cyklicznych corocznych spotkań będzie rozwijany, tak jak rozwijać się będzie (miejmy nadzieję) piwna blogosfera w Polsce. Dużo się przez ten dzień nauczyłem, na wiele rzeczy spojrzałem z innej perspektywy, dostałem silnego kopa motywującego do dalszego działania i rozwoju ku chwale piwnej kultury w Polsce.\nNa koniec pozostaje mi jeszcze tylko podziękować wszystkim współuczestnikom za dobrą zabawę oraz miłe towarzystwo, przeprosić za ewentualną niedyspozycję pod koniec wieczoru i z nadzieją wyczekiwać kolejnego spotkania. Fajnie było Was wszystkich poznać! 😀\nAleBrowar pilsner urquell pinta piwny blog day poznań setka setka pub\nNext Post Trzy „marcowe” nowości na Pożegnanie Oktoberfest!


Pod Durbaszką - P/B3\nSALON z kominkiem oraz wyjściem na słoneczny taras z pięknym widokiem na górę Jarmutę (Czupranę). Do dyspozycji gości jest wysezonowane drewno kominkowe, rozkładana kanapa narożna, stolik kawowy, duży stół z sześcioma krzesłami oraz telewizor LED 42”, odtwarzacz CD/DVD/Blu-Ray a także bezprzewodowy system audio Apple AirPlay.\nKUCHNIA w pełni wyposażona; lodówka z zamrażarką, zmywarka, płyta indukcyjna z kompletem garnków, piekarnik z mikrofalówką, czajnik elektryczny, ciśnieniowy ekspres do kawy na kapsułki ITALICO (dostępne w Biedronce) oraz pełna zastawa naczyń i sztućców.\nŁAZIENKA z prysznicem i głębokim brodzikiem z siedziskiem, szafka z umywalką, elektryczną suszarką na ręczniki i ubikacją.\nWIATROŁAP z dużą szafą typu Komandor, wieszakami, szafką na buty i elektryczną suszarką na buty narciarskie.\nTARAS, na którym znajduje się duży, okrągły stół oraz wygodne fotele (poza zimą).\nSYPIALNIA z dużym łożem małżeńskim z dwoma nakastlikami i lampkami nocnymi, garderobą oraz wiszącym telewizorem LED 28”.\nDUŻA ŁAZIENKA z kabiną prysznicową, umywalką, ubikacją, bidetem, pralką automatyczną oraz elektryczną suszarka na ręczniki.\nmop z wiaderkiem.\nNa wyposażeniu znajduje się 5 kompletów pościeli (3 kołdry 160cm, 2 kołdry 140cm i 8 poduszek).\nKochasz polskie góry ? Uwielbiasz szaleć na nartach, czy może wędrować po górskich szlakach ? A może po prostu chcesz oddychać czystym, górskim powietrzem, podziwiać piękne krajobrazy i korzystać z tego co mają do zaoferowania przepiękne Pieniny…\n„Pod Durbaszką” to luksusowy, utrzymany w ciepłym, górskim klimacie, dwupoziomowy apartament o powierzchni użytkowej 78m2. Jest wspaniałym miejscem wypoczynku dla ceniących ciszę, spokój, przyrodę i relaks, ale również dla miłośników aktywnego wypoczynku i zabawy. Wysoki standard wykończenia apartamentu, pełen komfort oraz doskonała lokalizacja stwarza wymarzone warunki dla rodzinnego wypoczynku, a szerokopasmowy dostęp do internetu (WiFi) pozwala pozostawać w kontakcie ze światem. Już od wczesnej wiosenny aż do późnej jesieni można w pełni cieszyć się błogim relaksem na tarasie w wygodnych fotelach z poduchami przy dużym okrągłym stole. Do dyspozycji naszych gości jest wygodny parking z wyznaczonym miejscem (B3) dosłownie o krok od drzwi.\nSerdecznie zapraszamy do naszego Apartamentu „Pod Durbaszką”.\nPrzy liczbie osób powyżej 6, dopłata 25 zł/doba za każdą kolejną osobę.


lowicz.gosc.pl → Wiadomości z diecezji łowickiej → Życzenia od prezydenta\nŻyczenia od prezydenta\tprzejdź do galerii\nBp Józef Zawitkowski wygłasza kazanie w dniu swoich 75. urodzin\nW sobotę 23 listopada do katedry łowickiej przybyli biskupi łowiccy, kapłani, siostry zakonne, samorządowcy i parlamentarzyści. Kościół zapełnił się pocztami sztandarowymi i wiernymi z całej diecezji, którzy przybyli na Mszę św. dziękczynną za za życie i posługę bp. Józefa Zawitkowskiego. W tym dniu przypadły jego 75 urodziny. Eucharystii przewodniczył jubilat. Mszę koncelebrowali ks. Józef Staszewski i kapłani wywodzący się z ziemi żarskiej - rodzinnych stron biskupa. W Liturgię włączył się chór i zespoły ludowe oraz orkiestra.\n- Dziękuję czcigodnym biskupom i każdemu z was za to, żeście mi przypomnieli o moich urodzinach. Gdy ma się 75 lat, to trzeba za wszystko Bogu i ludziom dziękować. Cieszę się, że kolegiata dziś jest katedrą. Tu zostaną moje wszystkie pacierze, medytacje i zamyślenia, pieśni i kazania, bo się tu zrodziły - mówił w homilii bp Józef Zawitkowski, kiedyś proboszcz parafii kolegiackiej.\nHomilia wygłoszona przez bp. Józefa Zawitkowskiego w dniu jego 75. urodzin\nZ okazji jubileuszu bp Józef Zawitkowski otrzymał życzenia od Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej Bronisława Komorowskiego. "Już od przeszło pół wieku jest Ekscelencja prawdziwym oraczem, siewcą i żniwiarzem Słowa Bożego w ludzkich sercach. Ileż pięknych, poruszających treści wypowiedział Ksiądz Biskup o człowieczeństwie, patriotyzmie, o szacunku do ojczystych dziejów, literatury, polskiej przyrody. Te słowa najlepiej pokazują, jak silnie wrósł Ksiądz w tę ziemię i tych ludzi " - napisał prezydent Komorowski w odczytanym na głos liście.\nW imieniu duchowieństwa życzenia złożyli członkowie kapituł łowickiej, łęczyckiej i skierniewickiej - ks. Stanisław Poniatowski, ks. Wiesław Skonieczny i ks. Paweł Staniszewski.\nList gratulacyjny przysłała Karolina Kaczorowska, wdowa po prezydencie Ryszardzie Kaczorowskim. W imieniu przebywającej za granicą prezydentowej list odczytał Sławomir Ambroziak. Życzenia przesłał Jarosław Kaczyński. W jego imieniu odczytał je poseł na Sejm RP Maciej Małecki.\nBezpośrednio życzenia składali samorządowcy m.in. wicewojewoda łódzki Paweł Bejda, delegacje różnych organizacji oraz wierni zgromadzeni na uroczystości. Życzenia do jubilata skierował również ordynariusz łowicki bp Andrzej F. Dziuba.\n- Wszyscy otaczamy dzisiaj jubilata tym wszystkim, co jest w nas dobre i szlachetne. Niech ta, która stała się mottem posługi księdza biskupa (red. zawołanie bp. Zawitkowskiego to: "Jam sługa Twój, syn służebnicy") pozwoli wydawać jeszcze długie lata obfite owoce w naszym łowickim Kościele i Kościele w Polsce - mówił bp Dziuba.\ndodane 24.11.2013 11:35


ierowcach. Nie da się bowiem zaprzeczyć, że każdy samochód będący w nieodpowiednich rękach może być narzędziem sprawczym wielkiej ludzkiej tragedii. Nie na darmo z resztą w telewizji co rusz słys\nSzkolenia BHP Do you know how to choose a chauffeur so you don't regret it later? Geodeta przy budowie nieruchomościNowe dane jak zainwestować w fotowoltaikęPorady prawne- i te darmowe i te płatne. Które lepsze?O pracy geodety oraz jego obowiązkachCzy rozwieść się można tanio?Czy masz możliwość kupić suanę?Bhp-pulsar.plDbać o bezpieczeństwo? Szybko!O tworzeniu stron wwwNa temat: drewno i jego właściwościPomoc psychologiczna dla najmłodszychDuża impreza? Zastanów się nad meblami do wynajęcia - kilka faktów4 Pomysłów Aby uczyć się hiszpańskiegoKilka ciekawostek dotyczących ogrzewaniaZ wizytą w dentystycznym piekleProtezy stałe, ruchome- jak wybraćKomu potrzebne są krzesła eventowe?Lubisz klimatyzować pomieszczenia? Po przeczytaniu tego na pewno polubisz!Śmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę dać panele słoneczne. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...Kancelaria Adwokacka KatowiceFotowoltaiczne fakty i mityNawet Nie Myśl Aby odmłodzić cerę Zanim Nie Poznasz Tych 5 Sposobów.Sposób na rozwój firmy - marketing internetowyO geodetach ogółemDobra kawa w praktycePo co właściwe odmłodzić cerę?Czy sprzedać samochód jest łatwo?Nigdy Nie Rób Tych 11 Rzeczy Jeśli Chcesz kupić klimatyzator


Portal Informacyjny KMN » Witold Gadowski mocno o prezydenckich projektach: opóźnią reformę wymiaru sprawiedliwości\nDziś Andrzej Duda zaprezentował swoje projekty ustaw o Krajowej Radzie Sądownictwa i o SN. Podtrzymał propozycję wyboru członków KRS-sędziów przez Sejm większością 3/5 głosów. Przygotował też projekt zmiany w konstytucji – tak, by w sytuacji gdy Sejmowi nie uda się porozumieć co do wyboru członków KRS, dokonywał go prezydent RP. Ponieważ kluby nie zgodziły się na zmianę konstytucji, prezydent zaproponował, by w wypadku klinczu w parlamencie, w kolejnym etapie każdy poseł mógł głosować tylko na jednego kandydata. Nowa propozycja – mówił Duda – będzie w efekcie oznaczała "multipartyjny wybór członków KRS".\n– mówił Gadowski.


Przez 4368764, Luty 21, 2010 w Zrób to sam\nMam problem jak zrobić podwójny obwiązywacz sznurkiem w prasie sipma classic aby praca szła dużo szybciej może ma ktoś zrobione podobną rzecz? ;[\npodwójny obwiązywacz montowany jest fabrycznie w niektórych modelach pras , musiałbyś przyjrzeć się takiej prasie jak jest to zamontowane i jak działa. ;[ mój sąsiad ma podwójny obwiązywacz, ale i tak korzysta z jednego, gdyż stwierdził, że częściej się rozwiązują bele. Ja polecam obwiązywacz siatką, jest o wiele szybciej niż sznurkiem i bele są estetyczniejsze ;[\nwszystko zależy od tego ile szt. bali robisz rocznie. Biorąc pod uwagę zakup obwiązywacza siatką nie kieruj się tylko jego ceną i ceną siatki, ale uwzględnij oszczędność paliwa zużywanego w czasie obwiązywania bala, oszczędność czasu oraz mniejsze zużycie maszyny, która wykona relatywnie większa ilość bali


• naszyjnik srebrny pozłacany z jaszczurką ღ art-Madam.pl\n♡biżuterianaszyjnikinaszyjnik srebrny pozłacany z jaszczurką - jaszczurka modny, delikatny srebro\nNaszyjnik srebrny pozłacany z jaszczurką\nręcznie wykonane naszyjniki naszyjnik srebrny pozłacany z jaszczurką\njaszczurka modny delikatny srebro pozłacany złote naszyjniki\nNaszyjnik srebrny pozłacany z jaszczurką. Całość wykonana ze srebra 925 pokrytego 24 karatowym żółtym złotem.\nJaszczurka: 14,6 x 13,3 mm\n• Ręcznie wykonane niepowtarzalne naszyjniki • biżuteria - naszyjniki • Ręcznie wykonane luo •\ndarmowa dostawaNaszyjnik srebrny pozłacany ze znakiem zodiaku. Naszyjniki zodiak Z kryształkiem preciosa w kolorze crystal, Znak zodiaku Konstelacja z kryształkiem, 1 mm, 8 mm149,00 zł darmowa dostawaNaszyjnik srebrny pancerka z butem air jordan 1 high.179,00 zł\ndarmowa dostawaNaszyjnik srebrny pozłacany pancerka z butem air jordan 1 high.189,00 zł darmowa dostawaNaszyjnik srebrny z butem air jordan 1 high. Naszyjniki handmade Naszyjnik srebrny z butem przypominającym nike air jordan 1 high, But "Air Jordan 1 High"149,00 zł


Kopalnia kawy, czyli harmonia smaku i aromatu\nW Kopalni Kawy ziarna wypalane są w specjalnym piecu; fot./archiwum firmy\n/Bełchatowska przedsiębiorczość w nowej odsłonie/ nabiera tempa. Dziś do grona firm biorących udział w akcji magistratu dołącza Kopalnia Kawy. Przy Placu Wolności znaleźć można nie tylko świeżo palone ziarna, ale także przekonać się o tym, że kawę pić można na niemal nieskończoną liczbę sposobów.\n„Zrobić komuś kawę, to jakby go przytulić” - to motto właścicieli Kopalni Kawy, którzy swoją pasją i miłością do czarnego napoju dzielą się z bełchatowianami od listopada 2019 roku. W czasach epidemii koronawirusa działalność kawiarni była mocno ograniczona, stąd decyzja o skorzystaniu z inicjatywy prezydent Marioli Czechowskiej, która zaprasza wszystkich prowadzących działalność gospodarczą do wzięcia udziału w akcji /Bełchatowska przedsiębiorczość w nowej odsłonie/.\nAromatyczne espresso, aksamitne cappuccino czy delikatne latte – w Kopalni Kawy można wybierać spośród 17 rodzajów napojów, ale to nie wszystko. Co sprawia, że kawa przy Placu Wolności jest wyjątkowa? Odpowiedź jest prosta. Niektórzy lubią mocno paloną kawę, ktoś inny woli delikatny, czekoladowy smak. Klienci mają różne upodobania, a dzięki wypalaniu kawy na miejscu, mogą oni liczyć, że dostaną napój dokładnie taki, jaki smakuje im najbardziej. Pełną ofertę znajdziecie na stronie www.kopalnia-kawy.pl i na facebookowym profilu firmy. Pamiętajcie, że kubek gorącej kawy możecie wziąć na wynos albo zamówić aromatyczne ziarna, które firma dowiezie wam do domu.\nEpidemia koronawirusa i związane z nią obostrzenia to czas trudny dla nas wszystkich, szczególnie zaś dla przedsiębiorców, którzy walczą o utrzymanie swoich firm. Każdy z nas może wspomóc lokalną gospodarkę. Temu celowi służy właśnie akcja /Bełchatowska przedsiębiorczość w nowej odsłonie/, w ramach której tworzymy katalog przedsiębiorstw oraz oferowanych przez nie produktów i usług. Okazuje się, że nie trzeba daleko szukać, by znaleźć to, czego potrzebujemy. Wystarczy rozejrzeć się w Bełchatowie.


[Lublin] Przebudowa skrzyżowania Solidarności-Sikorskiego-Ducha - Page 2 - SkyscraperCity\nSeptember 7th, 2016, 04:34 PM #21\nKto kogo zmusza do wchodzenia na skarpę i spadania z niej? Z tego co wiadomo to nie prowadzi tam żaden chodnik...\nrml-, Bania liked this post\nSeptember 7th, 2016, 05:26 PM #22\nJak będziemy podchodzić do tematu e ten sposób to lepiej się nie ośmieszać.\nLudzika ,dzieciarnia łazi gdzi to jest możliwe i niemożliwe,to tak jak z parkowaniem ??????\nSeptember 7th, 2016, 05:50 PM #23\n@dociekliwy: W związku z tym każdą istniejącą skarpę na świecie należy zabezpieczyć?\nSeptember 7th, 2016, 06:15 PM #24\nPisałem nie o skarpie tylko o zabezpieczeniu muru oporowego pionowego zrobionego z larsenów a to inny temat niż skarpa\nSeptember 7th, 2016, 06:33 PM #25\nMam nadzieję, że cytat z PW zakończy tę jałową dyskusję:\n3.4.2 Projektowany przekrój poprzeczny obiektu\nZaprojektowano mur oporowy o grubości konstrukcyjnej 80cm wykończonego warstwą torkretu o grubości od 5-10cm.\n[...] Poszczególne segmenty ściany szczelinowej zwieńczono żelbetowym oczepem, którego wysokość dopasowano do ukształtowania terenu. Powierzchnię zewnętrzną muru wykończono torkretem. Na oczepie zainstalowano balustradę chroniącą przed upadkiem.\n4.4.3 Urządzenia bezpieczeństwa ruchu\nPrzewiduje się instalację balustrady o wysokości 1.10m\ndociekliwy liked this post\nSeptember 7th, 2016, 06:43 PM #26\nSeptember 7th, 2016, 06:49 PM #27\nNie ma za co. Udostępniałem już kiedyś wybrane fragmenty PB/PW tej inwestycji - gdyby ktoś był zainteresowany to proszę o info na priva.\nSeptember 7th, 2016, 08:47 PM #28\nCzy przy okazji tego kontraktu cała ul. Sikorskiego będzie wyremontowana, czy tylko przytaczany odcinek do ul. Jagiellońskiej? Przydałoby się! A może remont Sikorskiego będzie zrobiony w tym samym czasie tylko przy innym projekcie?\nSeptember 7th, 2016, 09:03 PM #29\nNawet nie do Jagiellońskiej - zakres robót, obejmujących Al. Sikorskiego, kończy się mniej więcej na wysokości południowej krawędzi wyspy na parkingu przed budynkiem TEZET-u - czyli na linii "brązowych" drogowskazów "turystycznych": o tu.\nSeptember 8th, 2016, 01:53 AM #30\nElementy muru po przeciwnych stronach nasypu są łączone taśmami GeoStrap, zasypywanymi kolejnymi warstwami gruntu\nDzięki za szczegółowe informacje, poczytałem i poprzeglądałem przedstawione materiały . Tak przypuszczałem, kiedy widziałem na zdjęciach te taśmy przymocowane do paneli i nawet miałem o to zapytać. Ale myślałem że się tym wygłupię i dlatego zapytałem ogólnie . Wydawało mi się to zbyt nieprawdopodobne.\nFind More Posts by otocinclus\nSeptember 8th, 2016, 08:20 AM #31\nOriginally Posted by dociekliwy\nTeren budowy jest? Jest. Tablice informacyjne o terenie budowy są? Są. Jeśli ktoś tam wlezie i sobie zrobi krzywdę - to na własne ryzyko. Naród jest dziwny, ostatnio przy okazji któregoś remontu w Warszawie matki z wózkami potrafiły przechodzić między maszynami do frezowania nawierzchni, a wywrotką, pod taśmą. Nie idiociejmy jak Amerykanie, że trzeba na kubkach pisać, że gorąca kawa jest naprawdę gorąca i można się sparzyć.\nskimble, zoltar99, Strzala liked this post\nSeptember 8th, 2016, 12:48 PM #32\nTemat zakończył i wszystko wytłumaczył kolega AndyB66\nTeraz jest budowa to niech sobie budują łażą,spadają,skręcają karki to mnie nie obchodzi.Obchodziło mnie jak to będzie po ukończeniu budowy i tu dostałem wyczerpującą odpowiedz a brać jakiś post nie czytając całości to dla mnie bicie piany nie w temacie\nSeptember 8th, 2016, 01:10 PM #33\nElementy muru po przeciwnych stronach nasypu są łączone taśmami GeoStrap, zasypywanymi kolejnymi warstwami gruntu (...)\nDodam jedynie, że ta ziemia ostatecznie nie trzyma się na tych bloczkach tylko na taśmach. W uproszczeniu bloczki są po to aby ziemia po bokach nie uciekała. Cała konstrukcja trzyma się pod własnym ciężarem. Można w domu zrobić eksperyment. Wziąć siatkę na komary, trochę ziemi i doniczkę. Wsypać ziemię do doniczki tak aby co 1cm mieć warstwę siatki. Po "wysypaniu" można śmiało na takiej konstrukcji stanąć i ona się nie rozsypie. Bez siatki nie byłoby to możliwe. Gdzieś był film na YT opisujący całe zjawisko w bardzo prosty sposób. Poszukam wieczorem i jak znajdę to podeślę.\nSeptember 8th, 2016, 01:48 PM #34\nZdjęcia z wiaduktu Sikorskiego/Ducha/Solidarności/Północna 02.09.2016:\nhttp://www.lublin112.pl/wkrotce-rusz...nizacji-ruchu/ (fot. UM Lublin)\nTazor, AndyB66, CzeRo, LeszekLBN, Ju-ram51 and 9 others liked this post\nSeptember 8th, 2016, 07:23 PM #35\nOriginally Posted by otocinclus\nWitam. Przyglądam się budowie nasypu w ciągu Solidarności i zastanawiam się w jaki sposób mur oporowy zbudowany z tych stosunkowo niewielkich płyt jest w stanie utrzymać napór ogromnej masy ziemi z nasypu.\nMam nadzieję, że ktoś jest w stanie w sposób kompetentny odpowiedzieć na moje podyktowane ciekawością pytanie:\nW jaki sposób łączone są płyty muru oporowego, oraz jakie elementy dają mu tak dużą wytrzymałość?\nZnalazłem ten film o zbrojeniu gruntu -\nLast edited by khan_tengri; April 23rd, 2017 at 07:09 PM. Reason: yt\nSeptember 8th, 2016, 11:00 PM #36\nElementy muru po przeciwnych stronach nasypu są łączone taśmami GeoStrap, zasypywanymi kolejnymi warstwami gruntu - szczegóły konstrukcji masz tu:\nOriginally Posted by michal13\nZnalazłem ten film o zbrojeniu gruntu - youtube.com/watch?v=0olpSN6_TCc\nOriginally Posted by voltek12\nŚwietne. Na zdjęciach wygląda jakby te pasy były zakotwione do ziemi, a nie połączone z przeciwległymi płytami\nUcieszyłem się na pierwsze wyjaśnienia, a tu coraz więcej niewiadomych się pojawia.\n-wg filmu najlepszy efekt stabilizacji daje siatka\n-wg certyfikacji podlinkowanych przez AndyB66 wydaje się, że panele powinny być połączone ze sobą tymi taśmami\n-wg zdjęć nie ma ani siatki, ani połączenia paneli.\nWygląda na to że taśmy kończą się w ok 1/3 szerokości nasypu. Czy gęsto rozmieszczone taśmy pełnią rolę siatki na tyle wytrzymałej, że nie jest ona potrzebna na całej szerokości nasypu?\nSeptember 9th, 2016, 03:31 AM #37\n1. Te pasy mają odpowiedni kształt, który na pewno poprawia ich skuteczność. Nie wiem też czy używanie siatki nie byłoby marnotrawstwem pieniędzy. Na filmie koleś opuszcza samochód na mały bloczek ziemi. W realiach drogowych obciążenia tej skali nie będą miały nigdy miejsca. Pewnie musiałby się ktoś od tych pasów odezwać i poopowiadać o ich magiczności ;-).\n2. Szukałem, ale nie mogę znaleźć informacji na ten temat w tych dokumentach.\n3. Panele nie są łączone z tymi po drugiej stronie. Te pasy i tak zadziałają. Czasem przecież robi się ścianę tylko z jednej strony. Tu przykład: terre-armee.ro/uploads/Image/05052009(005).jpg (wybaczcie takie linki ale wciąż nie mam 10 postów). Wydaje mi się, że przy takiej szerokości estakady nie ma sensu zbroić gruntu na środku. Zabezpieczą jedynie boki. Widać to na tym zdjęciu, gdzie ziemia na środku jest już*usypana: lublin112.pl/wp-content/gallery/sikprzebud/2016-09-02_14.46.52klOWfqWibGpC785HlXs.jpg Jeśli się mylę, to niech mnie ktoś poprawi.\nSeptember 9th, 2016, 09:41 AM #38\nNo i wszystko jasne. Zawsze wydawało mi się, że geostrapy łączą panele ze sobą. Teraz wiem więcej - człowiek się uczy całe życie.\nSeptember 9th, 2016, 09:41 AM #39\nCzy ktoś wie jak będzie zorganizowana organizacja ruchu dla jadących od strony zamku w kierunku Monte Cassino? Czy będzie możliwość przejazdu estakadą i zjechanie w zjazd kierujący na rondo "pniaka"? Czy będzie wystarczająco dużo miejsca, tak aby TIRy mogły bez problemu przeciąć 2 pasy prowadzące do W-wy?\nJeśli nie, to estakady będą używane jedynie w relacji zamek-warszawa. Po wybudowaniu obwodnicy w tej relacji spory ruch jest jedynie w piątki od Warszawy i w niedziele do Warszawy.\nFind More Posts by pawel.skoczylas\nSeptember 9th, 2016, 09:46 AM #40\n1. Pasy zastosowane tutaj to produkt Geostrap 5 z perforacją - są to pasy z włókien poliestrowych w powłoce polietylenu, nie muszą byc na całą szerokość nasypu ponieważ przenoszą obciążenie pionowe gruntu którym są zasypane na siłę ściskającą elementy muru. - Szczegóły systemu i dokładny opis i taśm i bloczków znajduje się w dostępnej w internecie aprobacie - AT/2006-03/1039/1 z IBDiM.\n2. Sama estakada będzie chyba dodatkowo zazbrojona przez siatki z prętów GFRP (tak jak droga nad palami), chodzi o to aby obciążenia z konstrukcji drogi równomiernie przenieść na nasyp i taka będzie rola tej siatki.\nFind More Posts by Frozerek


Mandaty dla kierowców aut, rowerzystów i pieszych\nRegion. 550 mandatów dla kierowców, 96 dla rowerzystów i 1134 dla pieszych – to efekt działań „Niechronieni uczestnicy ruchu drogowego”, które w minionym tygodniu przeprowadzili funkcjonariusze małopolskiej policji. więcej...\nKobieta dała się oszukać na kilkadziesiąt tys. zł. Policja apeluje o ostrożność\nNowy Sącz. Na kilkadziesiąt tysięcy złotych dała się oszukać 45-letnia mieszkanka Nowego Sącza. Wczoraj w południe przekazała pieniądze osobie, która kontaktując się z nią podała się za funkcjonariusza CBŚP, prowadzącego akcję pod nadzorem prokuratury, mającą na celu zatrzymanie przestępców. Później oczekiwała na dalszy kontakt, który jednak nie nastąpił. więcej...\n1670 mandatów w jeden dzień, w tym 1525 dla pieszych\nNa terenie województwa małopolskiego w sobotę prowadzone były działania pt. „Niechronieni uczestnicy ruchu drogowego”. Akcja organizowana jest cyklicznie i ma na celu poprawę bezpieczeństwa wszystkich uczestników ruchu drogowego. więcej...\nZaginęła Wiktoria Marona - rodzina i policja proszą o pomoc\nKomenda Miejska Policji w Nowym Sączu prowadzi poszukiwania zaginionej 16-letniej Wiktoriii Marona. więcej...\nAkcja "trzeźwość" - 32 tys. badań i 76 pijanych\nW miniony piątek 27 lutego 2015 roku, na terenie województwa małopolskiego zostały przeprowadzone działania „Alkohol i Narkotyki” w trakcie których policjanci ujawnili 76 pijanych kierowców. więcej...\nUratowali desperata, który targnął się na własne życie\nDzięki szybkiej reakcji i dociekliwości policjantów oraz właściwej współpracy pomiędzy służbami, udało się uratować życie 24-latka, który podjął próbę samobójczą. Mężczyzna przebywa na obserwacji w jednym z krakowskich szpitali. więcej...\nNowy Sącz. Policjanci szukają świadków brutalnego rozboju, który miał miejsce przed paroma tygodniami w Nowym Sączu. Wtedy 23-letnią mieszkankę miasta napadło dwóch mężczyzn – żądali wydania, a gdy się sprzeciwiła, napastnicy przewrócili ją i kopali po twarzy. więcej...\nPodpalił sąsiadom… opał\nNowy Sącz. 43-letni mieszkaniec Łabowej postanowił zrobić przykrą „niespodziankę” swoim sąsiadom. Tuż przed świętami pozbawił wielodzietną rodzinę opału, podpalając stertę zgromadzonego drewna o wartości tysiąca złotych. Teraz grozi mu nawet 5 lat więzienia. więcej...\nPolicja zapowiada wzmożone działania na drogach\nW okresie świątecznym policjanci będą prowadzić wzmożone działania na drogach i zapowiadają kontrole m.in. prędkości, czy obowiązku korzystania z pasów bezpieczeństwa. więcej...


Budowa silosu – najszybciej po 30 dniach\nKarol Hołownia 29-07-2014, 09:21\nZacznijmy od tego, że wszystkie kwestie formalno-prawne związane z budową leżą po stronie inwestora.\nNajszybciej można postawić mały silos, gdyż jego postawienie nie wymaga pozwolenia na budowę. Niestety, ustawa Prawo Budowlane określa, iż taki silos może mieć maksymalnie 4,5 wysokości i nie większą objętość jak 30 m3. Taka pojemność to w praktyce to zaledwie około 23 ton pszenicy.\nTo że na taki silos nie potrzeba zezwolenia na budowę nie oznacza jednak że można go postawić z dnia na dzień bez jakichkolwiek formalności. Potrzebne jest bowiem zgłoszenie budowy „właściwemu organowi".\nW zależności od terenu inwestycji może to być np. starostwo powiatowe urząd miasta, urząd marszałkowski. Do zgłoszenia dołącza się m.in.: szkic usytuowania obiektu budowlanego (np.: na kopii mapy sytuacyjnej lub mapy ewidencyjnej), opis rodzaju, zakresu i sposobu prowadzenia robót budowlanych, dołaczamy oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz szkice i rysunki obrazujące obiekt i jego parametry takie jak wysokości i objętość.\nSkładając zgłoszenie, jeśli wszystko jest w porządku (tzn. jeśli np. plan przestrzennego zagospodarowania gminy nie przewiduje inaczej), nie otrzymujemy żadnej odpowiedzi z urzędu. Pismo otrzymamy tylko w przypadku uwag lub braków do złożonych dokumentów opisanej w zgłoszeniu inwestycji.\nZgłoszenie trzeba złożyć na 30 dni przed rozpoczęciem budowy. Po tym terminie można rozpocząć jej realizację.\nPrzy konstrukcjach przekraczających wysokość 4,5 m lub objętości powyżej 30 m3 potrzebne jest pozwolenie na budowę. Do tego wymagany jest projekt budowlany. W praktyce wygląda to w ten sposób, że inwestor zgłasza się z planowaną inwestycją do biura projektowego wraz z wytycznymi konkretnego modelu silosu, gdzie wykonywane są obliczenia płyty fundamentowej pod konkretny model silosu (istotne obciążenia które będą działały na grunt), oraz wykonuje komplet dokumentacji niezbędny do uzyskania pozwolenie na budowę.\n- Po wykonaniu projektu silosu wraz z płytą składamy komplet dokumentów wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę, oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, i w zależności wyłączenie gruntów z produkcji rolnej. W tym momencie urząd ma 65 dni (czas maksymalny) na wydanie pozwolenia na budowę. Po tym terminie jak już uzyskamy pozwolenie jest okres 14 dni na uprawomocnienie się decyzji. Jak już to nastąpi całą inwestycję zgłaszamy do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wraz z pozwoleniem, oświadczeniem kierownika budowy. Dziennik budowy i tablicę budowy możemy wykupić w urzędzie który wydał nam pozwolenie na budowę - mówi Adam Kwapień z firmy PW Kwapień Dorota Kwapień prowadzącej usługi projektowe.\nSilosy o ładowności do 100 ton musza być usytuowane minimum 4 m od granicy działki, 8 m od pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, 8 m od pozostałych budynków gospodarczych, 15 m od instalacji do otrzymywania biogazu rolniczego i składu węgla/koksu. W Przypadku budowli o ładowności powyżej 100 ton wartości te są odpowiednio większe.\nNiezależnie od wielkości silosu, wymagane jest przygotowanie odpowiedniego podłoża pod montaż silosu. Mogą to być stopy lub płyta. O ile w przypadku małych silosów można jeszcze zastanowić się nad poszczególnym rozwiązaniem (choć zalecane są raczej płyty), tak w przypadku większych konstrukcji stosuje się wyłącznie płyty.\n- W silosach do których wymagane jest pozwolenie na budowę, jako podłoże stosowane są wyłącznie płyty. W odróżnieniu od stóp, obciążane są one bardziej równomiernie - wyjaśnia Adam Kwapień.\nMars 2016-03-14 16:59:49\nwybudowałem z wolf system, rozwiązują kompleksowo problem zezwoleń.\nAdam 2015-10-20 08:35:21\nA ja polecę pridamach. Mają teraz swój oddział w Polsce więc można dogadać się bez problemu. No i szybko robią.\nJan 2014-08-01 06:49:15\nSzukam producentow malych silosow do kukurydzy , pojemnosc 40-100 ton , export . karskian@yahoo.co.uk\nemilko 2014-07-30 07:47:13\nSąsiadka juz 3 razy pisała odwołanie. Sprawa trafiła do SKO. Taka demokracja masz działkę ale nic nie możesz zrobić. Dodatkowo konserwator zabytków narzucił mi nadzór archeologa przy pracach ziemnych ponieważ granicze z parkiem. Myślałem ze to niby nic, a jednak 2000 ( 10 % inwestycji ) trzeba włożyć z kieszeni.\nADAM 2014-07-30 00:37:55\nA ja kupiłem silos w kwietniu, dostałem obietnice montażu w czerwcu i do dziś leży na paletach, a firma na B tylko zbywa mnie po wzięciu kasy, a żniwa w pełni i zaraz nie będę miał gdzie sypać. A teraz dzwonią i proponują montaż pod koniec sierpnia.


KRYNICE Ujęcie nietrzeźwego kierowcy - Tomaszowski Portal Informacyjny\n17 października, 2019 17 października, 2019 admin\tBrak komentarzy\nBlisko 2 promile alkoholu miał w organizmie 68-letni mieszkaniec gm. Lubycza Królewska, który w takim stanie kierował samochodem marki Renault. Dzięki obywatelskiej postawie mieszkańców Warszawy udało się nie dopuścić do jego dalszej jazdy, kiedy zatrzymał się na skrzynce elektrycznej. „Podróżując” z butelką mocnego alkoholu twierdził, że wypił tylko piwo. Zgodnie z obowiązującym prawem, za kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości grozi kara do 2 lat pozbawienia wolności.\nWczoraj około godz. 17:00 dyżurny tomaszowskiej komendy został powiadomiony, że w miejscowości Krynice doszło do ujęcia nietrzeźwego kierującego. Policjanci, którzy przybyli na miejsce zastali czterech mężczyzn, w tym jednego, który ledwo trzyma się na nogach.\nJak ustalili, kierujący pojazdem mieszkaniec Warszawy wspólnie z dwoma pasażerami zauważył jadące przed nimi w kierunku Zamościa renault, które porusza się od jednej krawędzi jezdni do drugiej. W pewnym momencie samochód zjechał na parking kościelny i uderzył w skrzynkę elektryczną. Świadkowie zdarzenia domyślili się, co było przyczyną tak nieostrożnej jazdy.\nNatychmiast podbiegli do renault, a kiedy otworzyli drzwi, potwierdzili swoje przypuszczenia. Z wnętrza czuć było alkohol. Za „kółkiem” siedział mężczyzna, a obok niego, na siedzeniu pasażera butelka alkoholu.\nW celu uniemożliwienia dalszej jazdy, świadek natychmiast zabrał mężczyźnie kartę do pojazdu.\nKierującym renault okazał się 68 – letni gminy Lubycza Królewska. Kiedy funkcjonariusze sprawdzili jego stan trzeźwości okazało się, że ma blisko 2 promile alkoholu w organizmie. Jak sam stwierdził, był nietrzeźwy, bo wypił tylko jedno piwo.\nZgodnie z obowiązującym prawem za kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości grozi kara do 2 lat pozbawienia wolności.\n← TOMASZÓW Cztery kolizje\nHREBENNE Poszukiwany we Francji, odzyskany. →


Która z osób urodzonych w Lęborku wspięła się na najwyższy szczebel politycznej władzy? » e-Lębork\nStrona główna Historia Która z osób urodzonych w Lęborku wspięła się na najwyższy szczebel politycznej...\nNie, nie jest to urodzona w Lęborku posłanka lewicy II, II i IV kadencji oraz Sekretarz Stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej Jolanta Banach, ani obecna europoseł, w latach 2006-2007 Minister Spraw Zagranicznych czy szefowa Kancelarii Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Anna Fotyga.\nNajwyżej zaszedł człowiek zupełnie nam nieznany, widoczny na zdjęciu wicepremier w rządzie Mieczysława Rakowskiego (ostatni rząd w PRL-u) Janusz Patorski.\nO narodzinach w Lęborku 26 lipca 1946 roku zadecydował przypadek. – W czasie Powstania Warszawskiego moi rodzice musieli opuścić Warszawę. Zamieszkali w Gdańsku. Podczas podróży samochodem, akurat w Lęborku zdarzyło się, że ja i mój brat bliźniak urodziliśmy się w miejscowym szpitalu. Do roku 1952 mieszkałem w Gdańsku, potem przeprowadziłem się do Warszawy – mówił z rozmowie z Głosem Pomorza w 1988 roku wciąż żyjący Janusz Patorski.\nObjęcie teki wicepremiera 14 października 1988 roku było ukoronowaniem inżynierskiej i partyjnej drogi Janusza Patorskiego. Ponadto pełnił w tym czasie funkcję przewodniczącego Komitetu Przemysłu Obronnego Rady Ministrów, przewodniczącego Krajowej Rady ds. Mieszkaniowych i wiceprzewodniczącego Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów. Urzędowanie zakończył 12 września 1989 wraz z dymisją rządu. Kolejnym premierem został Tadeusz Mazowiecki. Jako wicepremier zajmował się głównie postępem naukowo-technicznym i zaspokajaniem potrzeb społecznych.\nJanusz Patorski – ur. 26 lipca 1946 w Lęborku. Ukończył studia na Wydziale Mechaniki Precyzyjnej Politechniki Warszawskiej. W latach 1964–1972 należał do Zrzeszenia Studentów Polskich, w którym pełnił funkcję przewodniczącego Rady Wydziałowej, sekretarza Rady Uczelnianej Politechniki Warszawskiej, sekretarza Rady Okręgowej w Warszawie i przewodniczącego Okręgowej Komisji Rewizyjnej. 13 czerwca 1969 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1 listopada 1972 do 30 czerwca 1975 był instruktorem, a następnie i starszym instruktorem komitetu dzielnicowego Warszawa Praga-Południe, po czym do 15 stycznia 1976 pracował jako instruktor Wydziału Organizacyjnego Komitetu Warszawskiego. W 1972 został członkiem Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej. W 1973 i 1975 uczestniczył w kursach I i II stopnia przy Wojewódzkim Ośrodku Kształcenia Ideologicznego. W 1974 i 1978 słuchacz Rocznego Studium Nauk Społecznych. Od 1976 pełnił funkcję przewodniczącego Stołecznego Komitetu ORMO Dzielnicy Warszawa Praga-Południe. W 1983 uczestniczył w 6-tygodniowym kursie w Akademii Nauk Społecznych przy Komitecie Centralnym Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego. Członek Związku Zawodowego Pracowników PZPR. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski\nurodzeni w Lęborku\nPoprzedni artykułW I Liceum Ogólnokształcącym w Lęborku będą uczyć o cyberbezpieczeństwie\nNastępny artykułPowiat lęborski w walce z koronawirusem trzyma się dobrze\nMarcin z Lęborka zgarnął 250 000 zł


Miłość, poezja, i czerstwe żarty: kino LGBT w Indiach – Kulturazja\nOpublikował/a blankakatarzynadzugaj dnia 30 czerwca 2021 9 lutego 2022\nKino spod szyldu masala movie coraz mocniej angażuje się w walkę o prawa osób homoseksualnych. Produkcje oparte na stereotypach i czerstwych żarcikach wciąż nie należą jednak do rzadkości.\nTemat homoseksualizmu oraz transseksualizmu jest w Indiach przedmiotem społecznego tabu, a przedstawiciele środowisk LGBT traktowani są przez indyjską kulturę ambiwalentnie. W Indiach klasycznych relacje nieheteroseksualne były zależnie od tradycji prawnej uznawane za niedozwolone lub dozwolone, choć nieprzyzwoite. W sztuce i kulturze dworskiej odnajdujemy jednak bardzo częste przedstawienia lub odniesienia do relacji homoseksualnych. Współczesna sztuka, w tym kinematografia bardzo intensywnie i coraz bardziej otwarcie podejmuje kwestie związane z funkcjonowaniem osób homo- i transseksualnych we współczesnym społeczeństwie indyjskim. Jeszcze do niedawna kinematografia komercyjna, znana pod nazwą masala movie, rzadko podejmowała temat osób heteroseksualnych i transpłciowych. Jeśli już, to raczej prześmiewczo, powielając negatywne stereotypy. Takie wizerunki homoseksualistów znajdujemy m.in. w filmach Dostana (Przyjaźń), Page 3 (Strona nr 3), Kal Ho Na Ho (w Polsce wydany jako Gdyby jutra nie było). Pierwszy z nich opowiada historię dwóch kumpli – Sameera (Abhishek Bachchan) i Kunala (John Abraham), zafascynowanych tą samą dziewczyną. Aby zbliżyć się do ukochanej Nehy (Priyanka Chopra), przyjaciele postanawiają wynająć pokój w jej mieszkaniu, w tym celu podając się za parę gejów. Oczarowana łączącym ich rzekomym uczuciem Neha, zgadza się przyjąć ich w charakterze lokatorów. Dostana, mimo gwiazdorskiej obsady, jest jednym z głupszych filmów, jakie oglądałam, bazującym na karykaturalnym wręcz wizerunku gejów. Kunal to typowy samiec alfa, podczas gdy Sameer to koleś zniewieściały i przegięty, ewidentnie usiłujący odgrywać w tym niby związku rolę pokornej kobiety. Organizator jednego z bollywoodzkich festiwali w Polsce twierdził, że Dostana nie mówi o sprawach homoseksualizmu na serio, ale radośnie i z pełnym szacunkiem dla inności. Najwyraźniej zupełnie inaczej rozumiem znaczenie słowa szacunek, albo nie mam za rupię poczucia humoru. Wizerunek zniewieściałego geja zaprezentowali widzom także twórcy ogólnie bardzo udanego filmu Page 3. Jego bohaterka, pracująca w czasopiśmie showbiznesowym Madhavi (Konkona Sen Sharma), przyjaźni się ze znanym w środowisku celebrytów wizażystą. Mężczyzna jest, rzecz jasna, gejem, wykonuje przecież zawód wyjątkowo mało męski. Ubiera się w damskie ciuszki, mówi cieniutkim głosikiem, gestykuluje w niby damski sposób. Takich postaci w bollywoodzkich produkcjach jest, niestety, wiele – zazwyczaj pełnią one funkcję przyjaciela głównego bohatera, oczywiście ukazanego w komediowy sposób.\nFilmowcy indyjscy mają skłonność do „usprawiedliwiania” kobiecego homoseksualizmu, nie uwarunkowaniami biologicznymi jednak, lecz społecznymi. W filmie Fire Deepy Mehty Sita i Radha nawiązują romans na skutek braku emocjonalnej i erotycznej satysfakcji w związkach z mężczyznami, w obrazie Begum Jaan zbliżają się do siebie dwie prostytutki, niemal od dziecka wykorzystywane przez mężczyzn. Lesbijskie skłonności Tanyi z obrazu Girlfriend scenarzyści tłumaczą natomiast faktem, że dziewczyna była niegdyś molestowana seksualnie. Ten punkt wyjścia stanowi wstęp do filmu zbudowanego wyłącznie ze stereotypów, znacznie bardziej krzywdzących niż w obrazie Dostana, nie ukrywanych bowiem pod płaszczykiem komedii. Tanya (Isha Koppikar) jest zakochana w swojej przyjaciółce Sapnie (Amrita Arora) – nie świadomej tych uczuć oraz nie przejawiającej skłonności homoseksualnych. Owszem, dziewczyny spędziły niegdyś wspólnie noc, stało się to jednak pod wpływem alkoholu i narkotyków, a zawstydzona tym zdarzeniem Sapna niemal wyparła je z pamięci. Z Tanyą łączy ją głęboka przyjaźń, swoją przyszłość wiąże jednak z narzeczonym Rahulem (Ashish Chaudhary). Warto zwrócić uwagę na konstrukcję osobowości obu bohaterek, rodem z tanich dowcipów o lesbijkach. Tanya to babochłop – nienawidzi mężczyzn, zajmuje się ulicznymi walkami, większość czasu spędza na siłowni lub na przejażdżkach motocyklem. Zdradza objawy niezrównoważenia emocjonalnego lub psychicznego, pragnąc rozdzielić Sapnę i Rahula posuwa się bowiem nawet do przemocy fizycznej. Sapna tymczasem stanowi uosobienie dziewczęcości, naiwności i niewinności. Gdy Rahul dowiaduje się o jednorazowej erotycznej przygodzie narzeczonej z Tanyą, odwraca się od niej z obrzydzeniem. Motyw homoseksualizmu pojawia się w filmie Girlfriend także w postaci „komediowej”: Sapna wychodząc bez Tanyi decyduje się na towarzystwo geja, tylko u boku mężczyzny nie zainteresowanego kobietami czuje się bowiem bezpiecznie, Rahul natomiast, chcąc zbliżyć się do Sapny udaje homoseksualistę. Wszystko to sprawia, że obrazu Karana Razdana nie da się oglądać bez poczucia zażenowania, choć reżyserowi należy się uznanie za odwagę w pokazywaniu lesbijskiego seksu.\nZupełnie inaczej sytuacja przedstawia się w przypadku kinematografii artystycznej Indii, reprezentowanej przez ośrodki filmowe w stanach Bengal Zachodni oraz Kerala. Indyjskie parallel cinema od momentu powstania chętnie podejmowało bowiem trudne problemy społeczne, także związane z życiem seksualnym człowieka. Jednym ze sztandarowych keralskich filmów poruszających tematykę LGBT jest obraz Sancharram, nakręcony przez Ligy J. Pullappally na podstawie scenariusza jej autorstwa. To piękna i szalenie subtelna opowieść o Kiran (Suhasini V. Nair) i Delilah (Shruti Menon), przyjaciółkach z dzieciństwa, których relacja w miarę dojrzewania dziewcząt zmienia się w miłość i erotyczną fascynację. Dziewczyny myślą o wspólnej przyszłości, na przeszkodzie staje jednak tradycyjne społeczeństwo, które nie akceptuje związków homoseksualnych jako niezgodnych z naturą. Kiran i Delilah muszą zmierzyć się z niechęcią ze strony sąsiadów i szkolnych kolegów, zostają odrzucone przez własne rodziny. Tylko Kiran ma odwagę bronić swego uczucia – Delihah zgadza się na aranżowane małżeństwo z mężczyzną, którego widziała raz w życiu. Sancharram zachwyca delikatnością w ujęciu trudnego dla indyjskiego kina tematu, ale i wszechstronnością w prezentowaniu charakteru homoseksualnego związku. Cielesność jest, oczywiście, obecna w relacji Kiran i Delihah, nie ma jednak w sobie nic z wulgarności bollywoodzkich produkcji, o których wcześniej pisałam. Sceny erotyczne sfilmowane zostały z niezwykłym wdziękiem i subtelnością, a także ubrane w artystyczną metaforę – Kiran to poetka, Delihah zajmuje się tańcem i za pomocą tych dziedzin sztuki dziewczęta przekazują sobie nawzajem miłosne wyznania.\nW Bengalu ikoną ruchu LGBT stał się Rituparno Ghosh, który chętnie poruszał problem wyobcowania osób homoseksualnych i transseksualnych, niejednokrotnie wykorzystując w tym celu motywy zaczerpnięte z mitologii lub teatru indyjskiego. W 2011 roku, razem z Kaushikiem Gangulym wyreżyserował obraz Ar Ekti Premer Golpo (Kolejna opowieść o miłości), w którym zagrał również jedną z głównych ról. Ghosh gra reżysera filmowego Abhiroopa Sena, który nie kryje swoich homoseksualnych skłonności i żyje w związku z innym filmowcem, Basu (Indraneil Sengupta). O naturze tej relacji wie nawet żona Basu, do czasu akceptująca ów małżeński trójkąt i traktująca Abhiroopa jak przyjaciela. Reżyser postanawia nakręcić dokumentalny film o Chapalu Bhadurim (Chapal Bhaduri/Rituparno Ghosh), legendarnym bengalskim aktorze występującym w jatrze – ludowym teatrze Bengalu. Artysta, nazywany również Chapal Rani (królowa Chapal), zasłynął jako aktor odgrywający role kobiece w spektaklach teatralnych – kobiety nie mogły bowiem wówczas występować na scenie. Abhiroop naraża się na powszechną krytykę otwarcie mówiąc o homoseksualności swego bohatera, w przeszłości wprawdzie żonatego, lecz związanego uczuciem z Kumarem (Indraneil Sengupta). Indyjskie społeczeństwo nie dopuszcza bowiem możliwości, by uwielbiany gwiazdor mógł dopuszczać się tak haniebnego zachowania, jak seksualne relacje z innym mężczyzną. W miarę posuwania się prac nad filmem, reżyser zaczyna dostrzegać podobieństwo swojego życia do historii Chapala. Ar Ekti Premer Golpo to nie tylko, jak sugeruje tytuł, opowieść o miłości, ale przede wszystkim historia trudności, z jakimi od lat borykają się osoby transseksualne.\nRok później Rituparno Ghosh już samodzielnie wyreżyserował obraz będący ukoronowaniem jego zawodowej kariery. W filmie Chitrangada: The Crowning Wish ponownie podjął problem seksualności człowieka, choć twierdził, że nie to jest podstawowym tematem jego dzieła. Kwestie seksualności, zmiany płci i preferencji seksualnych Ghosh potraktował raczej jako pretekst do opowiedzenia o odmienności, samoakceptacji i pozycji „innych” w społeczeństwie indyjskim. Obraz ten bazuje na dramacie Ćitrangada Rabindranantha Tagore’a, opowiadającym historię tytułowej Ćitrangady, znanej z eposu Mahabharata. W eposie tym Ćitrangada jest księżniczką Manipuru, jedynym dzieckiem swego ojca. Gdy zakochuje się w Ardźunie, ojciec stawia warunek – Ardźuna musi zrzec się prawa do pierworodnego syna, którego urodzi mu Ćitrangada. Pisząc swoją sztukę Tagore wprowadził pewne zmiany do mitu o księżniczce Manipuru, nadając mu genderowy charakter. Jego Ćitrangada wychowywana jest przez ojca jak chłopiec i przyszły wojownik – dziewczyna doskonale włada bronią, świetnie walczy i poluje. Podczas jednego z polowań natyka się na Ardźunę, który bierze ją za mężczyznę. Ćitrangada zakochuje się w Ardźunie i zwraca się do bogini miłości z prośbą, by uczyniła ją nieco bardziej kobiecą, tak by mogła zdobyć serce przystojnego wygnańca. Życzenie księżniczki zostaje spełnione, wkrótce jednak ponownie zwraca się ona do bogini. Tym razem pragnie powrócić do swojej prawdziwej natury, Ardźuna jest bowiem zafascynowany pogłoskami o wojowniczej księżniczce. Mężczyzna zakochuje się w prawdziwej Ćitrangadzie i przyjmuje ją taką, jaka jest. Motyw ten wykorzystał Rituparno Ghosh w swoim przedostatnim filmie, którego bohaterem jest Rudra Chatterjee (Rituparno Ghosh) – tancerz i choreograf przygotowujący inscenizację słynnego dramatu Rabindranatha Tagore’a Ćitrangada. W czasie prac nad spektaklem nawiązuje namiętny romans ze współpracującym z nim perkusistą Partho (Jisshu Sengupta). Związek ten szybko okazuje się czymś więcej niż przelotną miłostką – mężczyźni myślą o wspólnej przyszłości, chcą także adoptować dziecko. Indyjskie prawo zabrania jednak adopcji przez pary homoseksualne, Rudra decyduje się więc na operację zmiany płci. Jest przekonany, że w ten sposób spełni swoje marzenie o życiu w ciele kobiety. Uważa siebie za współczesną Ćitrangadę – istotę, która sama kształtowała swoją tożsamość płciową. Im bardziej zaawansowany jest proces zmiany płci, tym Rudra traci pewność co do trafności swojej decyzji. Jednocześnie opuszcza go Partho, zdradzając Rudrę z jedną z tancerek z jego zespołu. Film został niezwykle pozytywnie przyjęty przez indyjską publiczność – wbrew pozorom Ghosh nie złamał tym razem żadnego społecznego tabu, problem transseksualności i transpłciowości od setek lat obecny jest w indyjskiej kulturze. Osoby transpłciowe nie cieszą się wprawdzie szacunkiem społeczeństwa, ale nie są wyrzucane poza jego nawias. W swoim przedostatnim filmie Rituparno Ghosh postawił wiele, niezwykle istotnych pytań: ile musi i jest w stanie znieść osoba homoseksualna, jeśli nie chce kryć się ze swoją tożsamością płciową? Czy rodzicom trudno jest pogodzić się z tym, że ich dziecko preferuje osoby tej samej płci w relacjach erotycznych? Czy współczesny człowiek jest wolny i może sam określić swoją tożsamość płciową? Pytań tych jest znacznie więcej, a Ghosh tylko na nieliczne z nich daje konkretne odpowiedzi.\nKilka ostatnich lat to okres kształtowania się nowego nurtu w popularnej kinematografii indyjskiej, zwłaszcza tej z ośrodkiem w Mumbaju. Lekka musicalowa formuła nadal ma się dobrze, filmowcy zaczęli jednak chętniej realizować dramaty podejmujące istotne problemy społeczne. Nowy nurt plasuje się gdzieś pośrodku, między kolorowym, roztańczonym kinem spod znaku masala movie a bengalskim parallel cinema. W miarę kształtowania się tego kierunku, także temat osób homoseksualnych i transpłciowych zaczął być traktowany inaczej. Społeczne tabu przełamują takie obrazy jak My Brother Nikhil, Aligarh, czy Margarita with the Straw. Pierwszy z tych filmów opowiada historię tytułowego Nikhila Kapoora (Sanjay Suri), młodego, osiągającego sukcesy sportowca, który nagle, niemal z dnia na dzień, staje się ofiarą społecznego ostracyzmu. Chłopak okazuje się nosicielem wirusa HIV, co sprawia, że odsuwają się od niego nawet jego właśni rodzice. Odizolowany od społeczeństwa w zapomnianym przez bogów ośrodku zdrowia, Nikhil walczy o prawo do normalnego życia, w czym pomagają mu siostra Anamika (Juhi Chawla) i partner Nigel (Purab Kohli). My Brother Nikhil to profesjonalnie zrealizowany i wysmakowany dramat, pokazujący miłość homoseksualną z ogromną dozą wrażliwości i empatii. W filmie Onira nie ma miejsca na wulgarność, jest za to subtelny obraz miłości, której pokonać nie może nawet ciężka choroba czy śmierć, świetne aktorstwo i doskonałe zdjęcia kontrastujące sielankowy klimat Goa z dramatem umierania.\nRównie subtelnie do tematu homoseksualizmu podeszli twórcy filmu Aligarh, powstałego na podstawie prawdziwej historii Ramchandry Sirasa (Manoj Bajpayee), filologa i wykładowcy uniwersyteckiego z Uttar Pradeś. Mężczyzna pada ofiarą dziennikarzy, którzy nagrywają go podczas seksu z mężczyzną, w efekcie czego zostaje usunięty z uczelni i napiętnowany przez znaczną część lokalnej społeczności. W jego obronie staje początkujący dziennikarz prasowy oraz grupa obrońców praw gejów. Podobnie jak My Brother Nikhil, film Hansala Mehty akcentuje duchową, a nie fizyczną stronę relacji homoseksualnych. Młody dziennikarz Deepu Sebastian (Rajkummar Rao) tłumaczy trudną sytuację profesora jego orientacją seksualną, ten jednak woli mówić o miłości, niechętnie używając słowa „gej”. Jego związek z kochankiem opierał się przede wszystkim na uczuciu, seks był sprawą drugorzędną. Profesor Siras jest poetą, człowiekiem nieco oderwanym od rzeczywistości, życiowego spełnienia szukającym we wzniosłych przeżyciach, a nie przyziemnej fizyczności, choć i ta stanowi część jego relacji z młodym rikszarzem.\nTwórcy filmu Margarita with the Straw poszli jeszcze jeden krok dalej, złamali bowiem społeczne tabu dotyczące nie tylko homoseksualizmu, ale także kwestii osób niepełnosprawnych. Bohaterką obrazu Shonali Bose jest nastoletnia Laila (Kalki Koechlin), od dziecka cierpiąca na porażenie mózgowe. Mimo mocno ograniczającej choroby dziewczyna nie rezygnuje z przyjemności życia i ambicji, postanawia nawet sama wyjechać na studia zagraniczne. Tam, pozbawiona rodzicielskiego nadzoru, zdobywa nie tylko wiedzę akademicką, ale także świadomość samej siebie i swoich potrzeb. Nie wstydzi się erotycznych eksperymentów, poszukując swojej seksualnej tożsamości wiąże się z kobietą, sypiając jednocześnie z kolegą ze studiów. Film Shonali Bose w subtelny, choć nie pozbawiony dosadności sposób pokazuje wciąż nieoczywistą dla niektórych środowisk prawdę o seksualności osób niepełnosprawnych. Brawa za odwagę i świetną kreację aktorską należą się bollywoodzkiej super gwieździe Kalki Koechlin, która nie bała się oszpecić do tej roli oraz rzucić wyzwanie społecznemu tabu.\nFilmy, o których wspomniałam to, oczywiście, tylko przykłady, które można by mnożyć – wprawdzie nie w nieskończoność, ale przez kolejnych kilka tysięcy znaków na pewno. Zestawienie daje jednak dobry obraz sytuacji w indyjskiej kinematografii w zakresie problematyki LGBT i pokazuje pozytywny kierunek zachodzących w niej zmian. Zaangażowanie filmowców jest w tym zakresie niezwykle istotne, kinematografia komercyjna wydaje się bowiem medium mającym największy wpływ na mentalność i światopogląd indyjskiego społeczeństwa.\nIndie homoseksualizmIndie LGBTkino indyjskie\nPoprzedni wpis Singapur chce zadbać o uczniów po padnemii. Na pierwszym planie troska o zdrowie psychiczne\nNastępny wpis Życie jak festiwal absurdu: recenzja książki „Samotna kulturystka” Yukiko Motoyi\nPiękne zestawienie. Podejście jakie obserwuję do spraw LGBT prezentowane przez indyjskie społeczeństwo jest bardzo w kratkę. Tak jak i to zestawienie. Grupa z jaka miałam do czynienia przez dłuższy czas była albo bardzo zamknięta, albo otwarta albo neutralna. Poznałam wielu mężczyzn w szafie, którzy pozwalają sobie na niegrzeczne żarty w stronę własnego środowiska, ale też osoby starsze, które zaczynają otwierać się na takie osoby. I tutaj właśnie kino odgrywa ogromną rolę. Ludzie jakby przywykli do tego co wcześniej totalnie nieznane i obśmiewane. Wiadomo, że wiele jest jeszcze do zrobienia, ale cudownie jest być świadkiem tego, że mury puszczają. A takie piękne opowieści na ekranie przywracają wiarę w dalszy postęp. Pozdrawiam Cię.


Transakcje wewnątrzwspólnotowe w VAT - Paweł Selera - 129.00 zł. - Tezeusz.pl\nPrezentowana książka jest obecnie jedyną publikacją na rynku wydawniczym, w której przedstawiono pogłębioną i aktualną analizę opodatkowania VAT transakcji wewnątrzwspólnotowych. W pracy omówiono w szczególności te zagadnienia, które budzą najwięcej kontrowersji w praktyce opodatkowania, m.in.: zastosowanie stawki 0% dla dostawy wewnątrzwspólnotowej, rozliczanie transakcji łańcuchowych, zwłaszcza z udziałem krajów trzecich, funkcjonowanie systemu VIES i jego znaczenie dla podatników. Opracowanie zawiera najnowsze orzecznictwo sądowe i interpretacje Ministra Finansów w zakresie opodatkowania VAT transakcji wewnątrzwspólnotowych, przykłady i diagramy obrazujące przebieg transakcji łańcuchowych i trójstronnych oraz metodologię rozliczeń, a także odniesienia do poszczególnych konstrukcji prawnych funkcjonujących w wybranych państwach Unii Europejskiej. Do książki dołączono również aneks ukazujący planowane zmiany w zakresie opodatkowania transakcji wewnątrzwspólnotowych.\nRok wydania: 2012 Wydawnictwo: Wolters Kluwer Stan: Nowa Wymiar: 17x24.5cm Waga: 0.62 kg EAN: 9788326440342


U Antoniny: Siatki i poszewki\nSiatki i poszewki\nNiby nic wielkiego, jednak warto wspomnieć, gdyż uszyła je moja mama mająca 90 lat. Mama zawsze szyła na maszynie, kiedyś nawet ubrania: bluzki, spódnice, sukienki, żakiety, a nawet płaszcze. Robiła swetry na maszynie i oczywiście na drutach. Ostatnio niestety już na drutach nie może robić, gdyż zesztywniały jej palce dłoni. Kiedy wspomniałam, że chciałabym siatki z materiału - mama od razu zrealizowała prośbę. Uszyła też poszewki na jaśki (z kolei wnuczka wspomniała, że jej by się przydały). W planach ma zamiar szyć następne.\nPoszewki - 30 sztuk, z różnych resztek materiału\nEtykiety:zdjęcia Akcesoria, Dla domu, Drobiazgi, Siatki na zakupy\nUkłony dla Mamy! Dużo zdrowia i radości. Najważniejsze jest to, żeby być potrzebnym, duży szacunek dla Mamy (moja Mama jeszcze tylu lat nie, ale jest taka sama:), pozdrawiam hel\n24 marca 2014 07:39\nNasze Mamy to potrafiły zrobić prawie wszystko.Myślę że życie je do tego zmuszało.Podziwiam sprawność Mamy i piękny wiek.Pozdrawiam i dużo zdrówka dla Mamy.\n24 marca 2014 07:42\nAleż Kochana jak to nic wielkiego. Wszak w każdej tej pracy jest okruszek serca Twojej Mamy.\nA to już jest bezcenne.\nŻyczę Twojej MAMIE dużo zdrowia i wielu następnych tak pięknych, kolorowych prac.\nMam takie brzydkie torby na zakupy. tez muszę coś poszyć. Podziwiam mamę. Pokolenie mojej babci-nie do zdarcia, oby jak najdłużej tak było. Pozdrawiam\n24 marca 2014 08:57\nCudna, dzielna mamusia. Proszę przekazać Jej słowa uznania i zachwytu.\n24 marca 2014 09:19\nJak to niby nic? Wspaniałe poszewki i super torby na zakupy. Kiedyś moja mama też takie szyła.\nTylko pozazdrościć takiej zaradnej mamy . Niech prubuje drutowac lub szydelkowac , to doskonała rehabilitacja na usprawnienie sztywniejących stawów .\n24 marca 2014 10:16\na wiec talent z pokolenia na pokolenie :)\n24 marca 2014 10:42\nMam wielki szacunek dla tego pokolenia. Ludzie niezwykłej pracowitości :-)\n24 marca 2014 11:29\nJa Cię!!! 90 LAT ???? Chciałabym dożyc takiego wieku w dobrej dyspozycji! Życzę zdrówka Wam obu!!!\nwitam, gratuluje wspanialej MAMY, zycze Jej duzo zdrowia,pozdrawiam, fajne siatki i poszewki, ania\n24 marca 2014 13:00\nŚliczne i poszeweczki i torebeczki. Moje babcie już niestety sobie odpuściły robótkowanie :(\nTo ja życzę jeszcze zdrówka i stu lat aby miała czas zrealizować swoje wszystkie plany. Babcia mojego męża( 101 lat ma) zawsze powtarza,że trzeba mieć plany do realizacji i wtedy się żyje.\n24 marca 2014 13:59\nSerdecznie dziękuję za słowa uznania dla mamy i życzenia zdrowia.\n24 marca 2014 14:57\npogratulować mamusi że jeszcze tak pięknie szyje, podziwiać i zdrowia,\n24 marca 2014 15:01\nPozdrowienia i zdrowka dla mamy.Podziwiam,ze w tym wieku jeszcze szyje na maszynie.Taka mama to skarb :)\n24 marca 2014 18:46\nWielkie achy i ochy posypały się z mych ust jak zobaczyłam zdjęcia. W momencie przeczytania tekstu wyrwało się głośne łał :) Jak ja bym chciała w wieku 90 lat nadal robić to co kocham i mieć na to siły. Dużo zdrowia dla Mamci oraz dla Ciebie. Pozdrawiam cieplutko.\n24 marca 2014 19:48\nPODZIWIAM! Mam nadzieję, że\n1. dożyję takiego wieku,\n2. mając 90 lat będę miała tyle energii i będzie mi się chciało!\n24 marca 2014 21:30\nTo wspaniałe uczucie, że mimo tak pięknego wieku człowiek nadal może czuć się potrzebny :)\n24 marca 2014 22:54\nUkłony dla Mamy! Poszewki i siateczki piękne i do tego tym bardziej cenne, że uszyte bliską sercu ręką :-) Dużo zdrowia i optymizmu dla Mamy!\n25 marca 2014 10:15\nBardzo przydatne są takie siateczki-/ekologia/a ja z innej beczki:)-\nW rosyjskich robótkach 0=narzut-jak go przerabiać po lewej stronie?Czyli\njeśli są na schemacie zaznaczone: 1,3,5,7 rząd-to te nie zaznaczone przerabiało się jak schodzą z drutu:\nale jak narzut przerabiać w 2,4,6,\n25 marca 2014 11:28\nJeżeli w rzędzie parzystym jest narzut, to się go przerabia w zależności od tego czy ta strona tzw. prawa jest na prawo czy na lewo. Tzn.na lewej stronie na lewo, na prawej na prawo.\nDziękuję i pozdrawiam-Maria!\n26 marca 2014 11:50\nSuper mama!!!Siatki i poszewki świetne!!! :)\n26 marca 2014 18:06


Miękki podkład TENA Bed Secure Zone Plus stanowi niezawodne zabezpieczenie łóżka w nietrzymaniu moczu. W przypadku doświadczania mimowolnego oddawania moczu lub moczenia nocnego chroni materace, krzesła, sofy i wózki inwalidzkie. Ich powierzchnia pozostaje sucha dzięki wsadowi chłonnemu oraz wodoodpornej warstwie od spodu, zapewniającej zabezpieczenie przed przeciekaniem. Układ strefy Secure Zone sprawia, że ciecz jest wchłaniana w jej poszczególne sekcje, a następnie zamykana wewnątrz superchłonnych mikrogranulek. Dostępna w rozmiarze dla dorosłych osłona na łóżko została przebadana dermatologicznie pod kątem zapewniania uczucia komfortu w pozycji siedzącej lub leżącej. Podkłady TENA Bed Secure Zone Plus są dostępne w gamie różnych rozmiarów dopasowanych do rozmaitych potrzeb.\nWybierz wielkość opakowania Wybierz 60x60 60x90