Moje przygody z PKP czyli Podupadłe Koleje Polskie - Turkusowa Kropka\nCzerwiec 20, 2014 Listopad 16, 2016 Olga Vitoš 1 Komentarz\nNiestety muszę przyznać, że obok durnych przepisów (w tym też drogowych), beznadziejnej służby medycznej (a raczej niedostępnej), ogromnych podatków za to, że żyjesz polskie koleje to dla mnie kolejny powód aby do Polski nie wracać.\nBędąc jeszcze dzieckiem a potem podlotkiem z usług PKP korzystałam bardzo sporadycznie. Jak się gdzieś jechało to zazwyczaj autem, autobusem lub busem. Za czasów studenckich wszystko się zmieniło. Mieszkałam wtedy na wsi koło Krakowa i dojazd pociągiem wydawał mi się wygodniejszy, tańszy i teoretycznie szybszy. Poza tym dojeżdżałam do samego centrum i nie musiałam się potem jeszcze tłuc tramwajem. W teorii wygląda świetnie a jak było w praktyce?\nPKP, czyli Powolne Koleje Polskie\nMój dom (ten w Polsce oczywiście) jest położony około 10 km od centrum Krakowa. Dokładnie może być trochę mniej lub więcej, ale kiedyś mój tata zmierzył to na liczniku samochodowym jadąc do domu z Nowego Kleparza (czyli praktycznie z centrum). Na początku moich studiów pociąg ze stacji Zabierzów do stacji Kraków Dworzec Główny jechał 13 minut (przynajmniej taki czas widniał na rozkładzie jazdy). Rewelacja! Zwłaszcza, że autobus do Bronowic jechał około 30 minut a z tych Bronowic trzeba było jeszcze do centrum dojechać innym środkiem transportu. Do tego w tych czasach remontowali Rondo Ofiar Katynia, przez co stało się w gigantycznych korkach. Pociąg był więc super rozwiązaniem. Niestety gdy byłam na czwartym roku studiów, czas przejazdu pociągu zwiększył się do 25 minut. Niby źle nie jest, ale to przecież prawie 2 razy dłużej!\nKolejnym wielkim absurdem jest dla mnie trasa Kraków-Katowice, którą pociąg pokonuje jadąc 2,5 godziny! Dla porównania bus jedzie do 1,5 godziny a teoretycznie pociąg powinien być szybszy. Teoretycznie! Akurat tak się składa, że dość często starałam się przemierzać trasę Kraków-Cieszyn tudzież Zabierzów-Zebrzydowice. Łatwiej było mi jechać pociągiem niż telepać się do Krakowa i łapać potem bus do Cieszyna przez Andrychów (PKS już nie kursuje na tej trasie). Ale od jakiegoś już czasu boję się jechać do Cieszyna pociągami. Po pierwsze trzeba się przesiadać minimum 2 razy a przy tym nie wiesz kiedy tak na prawdę pociąg przyjedzie i czy w ogóle on istnieje (polska rzeczywistość). Po drugie między Krakowem a Cieszynem są w ciągu dnia tylko 2 sensowne połączenia kolejowe. Trasa trwa 4 i 5 godzin a to jest odcinek 150 km (WTF?). Po trzecie jesziemy przez Oświęcim. Ci którzy nigdy nie jechali pociągiem przez Oświęcim nie wiedzą, że… lepiej omijać go z daleka! Trasa Kraków Zebrzydowice wygląda podobnie. Tutaj tylko możemy dodatkowo wybrać przejazd części trasy TLK lub EIC. Niby fajnie, ale za EIC się płaci niemało…\nPKP, czyli Przestarzałe Koleje Polskie\nNasze kochane PKP może szczycić się bardzo zaniedbanymi, starymi i obskurnymi torowiskami i stacjami kolejowymi. Ja wiem, że pod Warszawą jest ok, ale ja korzystam najczęściej z kolei małopolskich i śląskich, więc o tym tutaj będzie.\nNa trasie Czechowice Dziedzice – Katowice znajduje się miejscowość o nazwie Goczałkowice. Uwielbiam tam budynek dworca kolejowego. Wystarczy postawić tam paru zombi i ekipa z “Żywych trupów” mogłaby z powodzeniem nakręcić kolejne odcinki. Sami dobrze wiecie, że nie jest to odosobniony przypadek, bo takich stacji jest multum. Przy okazji wspomnę o biednym budynku dworca kolejowego w cieszynie. Teraz już opuszczony, zapomniany, brudny i śmierdzący. A kiedyś Cieszyn był bardzo ważnym punktem na mapie. Stare, dobre czasy!\nGdy jadę pociągiem właśnie na trasie Kraków – Zebrzydowice modlę się, aby pociąg dojechał do celu. Pal licho, że wagony przestarzałe. To mi nie przeszkadza. I tak są w znacznie lepszej formie niż topry po których jadą. Spróchniałe podkłady kolejowe, wyłażące lub kompletnie nieobecne śruby to codzienność polskich torowisk. Zawsze mnie śmieszyło, że na trasie Kraków – Oświęcim puścili taki ładny i nowoczesny pociąg co rozwija duże prędkości. Po co? I tak jechał miejscami maksymalnie 15 km na godzinę, bo tory nie pozwalały na więcej.\nPKP, czyli Pojedziemy Kolejką Później\nKto nigdy nie czekał na opóźniony pociąg niech pierwszy rzuci kamień! No właśnie…\nKiedyś jadąc znowu na trasie Zebrzydowice – Kraków ucieszyłam się ogromnie na stacji Czechowice Dziedzice, bo gdy tam dojechałam właśnie przyjechał opóźniony ponad godzinę pociąg do Katowic. Miałam jechać zupełnie innym, ale ten przyjechał później, więc dojechałam tam, gdzie planowałam.\nHistorii o opóźnionych i odwołanych pociągach można mnożyć bez końca.\nKiedyś pewna Czeszka postanowiłą pojechać z Bogumina (po czeskiej stronie) do Krakowa. Naiwna wybrała podróż pociągiem. Jechała prawie 10 godzin (trasa 150 km!). Drogę powrotną wybrała mądrzej. Pojechała busem.\nTym radosnym akcentem zakończę moje narzekanie na PKP. Do Polski i tak wrócę i PKP mnie od tego nie odwiedzie. Najwyżej kupię samochód :-).\nZdjęcie pochodzi ze strony http://www.nettg.pl/news/116450/kolej-raport-nik-pomoze-poprawic-bezpieczenstwo\n← Tajemnicze kolki i magiczne ząbkowanie czyli matka panikara\nCzerwiec 3, 2016 Olga Vitoš 6\nSierpień 31, 2015 Styczeń 27, 2016 Olga Vitoš 0\nGrudzień 7, 2013 Sierpień 15, 2017 Olga Vitoš 2\nJedna myśl na temat “Moje przygody z PKP czyli Podupadłe Koleje Polskie”\nCzerwiec 20, 2014 o 3:22 pm\nPoruszyłaś “wdzięczny” lub jak kto woli “niewdzięczny” temat-rzekę. Można bardzo, bardzo długo pisać o dokonaniach tej firmy. Dla mnie największym zadziwieniem kapitalistycznej Polski jest hipotetyczna odpowiedź na pytanie: jakimże to cudem Polskie Koleje Państwowe jeszcze istnieją. Według mnie powinny zbankrutować od 1989 roku co najmniej dziesięć razy!\nOstatni kwiatek z tego ogródka: Budapeszt, inter city Budapeszt – Kraków. Jazda do Krakowa 10 (słownie dziesięć!) godzin czyli trzy godziny więcej niż autobusem. Brak klimatyzacji, w przedziale kuszetki fińska sauna (temperatura otoczenia: +39 stopni). Bilet kuszetki sprzedaje bardzo miła Pani konduktor, ale tylko za złotówki! Ok tyle tylko że to Budapeszt i nie każdy przy sobie te złotówki ma. Za to w kasie dworcowej zapłaciłam za bilet kolejowy relacji Budapeszt – Kraków prawie 4x tyle co kosztuje autobus! Absurd!\nKochani, nie ma co jeździć koleją. Może kiedyś jednak zbankrutuje albo nauczy się że klienta trzeba szanować. Zwłaszcza w czasach kiedy konkurentów jest byle ile. Pozdrawiam.


Przelicz PB na Jottabit SI (Petabajt na Jottabit SI)\nPB ile to Jottabit SI\nPetabajt ile to Jottabit SI\nPrzelicz Petabajt na Jottabit SI (PB na Jottabit SI):\nKalkulator ten pozwala na wprowadzenie wartości do przeliczenia wraz z oryginalną jednostką miary; na przykład '291 Petabajt'. W ten sposób można użyć pełną nazwę jednostki lub jej skrótna przykład 'Petabajt' lub 'PB'. Następnie kalkulator określa kategorię, do której należy jednostka miary, która ma zostać przeliczona, w tym przypadku 'Bajtów / bitów'. Po tym przelicza wprowadzoną wartość na wszystkie znane mu odpowiednie jednostki. Na liście wyników można również odnaleźć początkowo wyszukane przeliczenie. Ewentualnie wartość do przeliczenia może zostać wprowadzona w następujący sposób: '7 PB na Jottabit SI' lub '71 PB ile to Jottabit SI' lub '88 Petabajt -> Jottabit SI' lub '54 PB = Jottabit SI' lub '58 Petabajt na Jottabit SI' lub '82 Petabajt ile to Jottabit SI'. Dla tej opcji kalkulator również natychmiastowo odnajduje, na jaką jednostkę ma konkretnie zostać przeliczona początkowa wartość. Niezależnie od tego, która z możliwości zostanie wykorzystana, pozwala to uniknąć niewygodnego wyszukiwania stosownej pozycji na długich listach wyników z miriadą kategorii i nieskończoną liczbą obsługiwanych jednostek. We wszystkim wyręcza nas kalkulator, który załatwia całą sprawę w ciągu ułamka sekundy.\nPonadto kalkulator umożliwia stosowanie wyrażeń matematycznych. W rezultacie można nie tylko wyliczać liczby pomiędzy sobą, jak na przykład '(64 * 23) PB', ale też różne jednostki miary można łączyć ze sobą bezpośrednio w przeliczeniu. Może to wyglądać na przykład tak: '291 Petabajt + 873 Jottabit SI' lub '40mm x 19cm x 88dm = ? cm^3'. Oczywiście jednostki miary połączone w ten sposób muszą pasować do siebie i mieć sens w danej kombinacji.\nIle Jottabit SI ma 1 Petabajt?\n1 Petabajt [PB] = 0,000 000 009 007 199 254 741 Jottabit SI - Przelicznik jednostek miary, za pomocą którego można przeliczyć np. Petabajt na Jottabit SI


Nie ma już obowiązku wpisywania identyfikatora wojewódzkiego oddziału NFZ na recepcie - Dziennik Warto Wiedzieć\nNie ma już obowiązku wpisywania identyfikatora wojewódzkiego oddziału NFZ na recepcie\nMinisterstwo Zdrowia informuje, że od 1 lipca 2020 r. na recepcie obejmującej co najmniej jeden refundowany produkt leczniczy, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyrób medyczny, osoba wystawiająca nie ma obowiązku wpisywać identyfikatora oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ) właściwego dla miejsca zamieszkania świadczeniobiorcy. Powyższe dotyczy zarówno recept wystawianych w postaci papierowej, jak i elektronicznej.\nPrzedmiotowa zmiana wynika z faktu uchylenia z dniem 1 lipca 2020 r. obowiązywania art. 96a ust. 8 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne na mocy art. 4 pkt 4 lit. i ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrażaniem rozwiązań w obszarze e-zdrowia.\nPonadto należy podkreślić, że art. 96a ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne określający zakres danych, jakie muszą znaleźć się na recepcie, niewątpliwie pełni rolę wiodącej regulacji systemowo determinującej zakres danych, które mają być przetwarzane przez podmioty uczestniczące w procesie wystawiania i realizacji recept. Dlatego też pozostałe zasady dotyczące wystawiania i realizacji recept wyrażone w przepisach obowiązujących powinny być interpretowane w sposób spójny z ww. kierunkową regulacją.\nJednocześnie zniesienie powyższego obowiązku nie powoduje zakazu wpisywania na recepcie ww. identyfikatora oddziału wojewódzkiego NFZ, a odnotowanie takiej danej na recepcie nie powinno skutkować odmową realizacji takiej recepty.


Zbrodnia w Bibliotece :: Nie bój się zadać pytania Tatianie Jachyrze!\nTatiana L. Jachyra od lat związana ze światem filmu i telewizji. Fotograf z pasją. Urodzona we Wrocławiu ¬ Warszawianka z wyboru. Realizuje sesje zdjęciowe na pierwsze strony gazet. Obdarzona umiejętnością bezbłędnego wyczucia osobowości fotografowanego „obiektu”, zaprezentowała swoje artystyczne umiejętności na wystawie „Gwiazdy z obiektywie”.\nNie boi się wyzwań, które stawia przed nią życie. Biorąc udział w produkcji programu Dominiki Kulczyk „Efekt domina”, odwiedziła Zambię, Etiopię, Bangladesz, Irak, Rumunię.\nPasjonuje się wszystkim, co symboliczne i mistyczne, co znalazło i nadal znajduje odzwierciedlenie w jej pisarskiej twórczości. Mierząc się z tematami tabu, sięgnęła po oryginalny gatunek, jakim jest thriller erotyczny i stworzyła skandalizująca powieść „Wieczerza” (2013).\nŻycie ofiar pedofila\nKłamstwo (przeważnie) ma krótkie nogi\n„Założyłem sobie fikcyjne konto z nickiem »mezatka 27«. W ciągu kilku dni dostałem tyle propozycji nawiązania bliższej znajomości, że materiału miałem już pod dostatkiem”.\n„Naprawdę trudno jest mi zrozumieć ludzi, którzy do porannej kawusi serwują sobie ciasteczko z krwi, bólu, błota i wymiocin”.\n"Pomysły zawsze podsuwa mi wyobraźnia."\nSekta w obliczu końca świata\n“Moje książki nie należą do mainstreamu."\n"Uwielbiam atmosferę małych miasteczek... spotkania z czytelnikami... czytam absolutnie wszystko."\n„Skoncentrowałem się na obrazie swojego pokolenia, podążając za jedną z bazowych prawd – że powinno się pisać o tym, o czym się ma pojęcie”.\nwywiadyNie bój się zadać pytania Tatianie Jachyrze!\nNie bój się zadać pytania Tatianie Jachyrze!\nwywiad z Tatianą Jachyrą\nCreepy Team w składzie: Tatiana Jachyra, Kaśka Malewska, Beata Jankowska i Marcin Godlewski ( trener), który przeżył bliskie spotkanie z ekipą :)\n? Tatiana Jachyra. Eteryczna istota, której bronią jest aparat i jak się okazało, pióro. Jak to możliwe, że porwałaś się na thriller, poruszający tak drastyczne tematy?\nW skrócie: DLACZEGO?\nTJ: Teatr Wskrzeszonych jest ukłonem w stronę moich zainteresowań oraz dziedzin nauki, które od lat mnie fascynują.\nUwielbiam Criminal Minds – to taki serial. I kocham „Siedem” – to taki film. I zaczytuję się thrillerami, po prostu je pochłaniam w całości i wypluwam jedynie okładkę. Jak się ma takie „zboczenia” to aż kusi, żeby odważyć się samemu wcielić w życie to, czym się syci mózg. Tak powstał Teatr Wskrzeszonych. Jako ukłon w stronę moich zainteresowań naukowych, literackich, filmowych.\nI wcale nie wyglądam, aż tak eterycznie :)\n? Zainteresowania zainteresowaniami, ale jak dałaś radę stworzyć Teatr Wskrzeszonych ze wszystkim detalami?\nW skrócie: WYZWANIE\nTJ: Biorąc pod uwagę, że nie posiadam żadnych zawodowych powiązań z medycyną sądową, psychologią, prawem, ani kryminalistyką, praca nad książką była dla mnie ogromnym wyzwaniem. Jestem fotografem i na miejscach zdarzeń kryminalnych bywałam kiedyś jedynie jako fotoreporter z regionalnego dziennika a nie potencjalny pisarz. Ale tak na marginesie, kiedyś próbowałam się dostać do policji jako fotograf policyjny. Ale dostałam odpowiedź, że kobiet nie przyjmują... Ciekawe dlaczego? :)\nŻeby ogarnąć temat, którego chwilami bałam się, że mnie przerośnie i wyląduje ciśnięty o ścianę, musiałam posiłkować się wiedzą ekspertów i biegłych. To były niezwykłe spotkania w niezwykłych chwilami „okolicznościach przyrody”, na przykład w prosektorium tuż przed rozpoczęciem sekcji zwłok.\n? Twoje opisy drastycznych scen są bardzo dokładne. Szczegóły, klimat, barwy, zapachy.\nW skrócie:OBRAZY MALOWANE PIÓREM\nTJ: Fotografem jestem od niemal 20 lat. Kawał czasu. Nie umiem patrzeć inaczej jak obrazami. Jestem wzrokowcem ( trochę jak facet ;)). Wszystko mnie interesuje.\nKiedy piszę jestem zmuszona zamienić aparat fotograficzny na pióro... Zamiast rozpiętości tonalnej, barw, odcieni szarości mam do dyspozycji białą kartkę ( ekran monitora) i czarny atrament (czarne literki na ekranie). Nie powstanie tam nic, czego nie widzę i nie czuję. Nie powstanie nic, co nie będzie miało swojej faktury, światłocienia, koloru. Moje sceny w książce to kadry, które staram się zakomponować najlepiej jak umiem, dzięki dostępnym środkom wyrazu.\n? Jesteś artystką. To pewne. Co Cię nakręca oprócz fotografii?\nW skrócie : INSPIRACJE\nTJ: Inspiracją są przede wszystkim moje zainteresowania a także...Filmy, filmy, filmy... Książki, książki, książki...\nSiedem i Zodiak, czyli Fincher, Nolan i Memento oraz Bezsenność, serial Criminal Minds i Criminal Minds – Okiem Sprawcy. Dokumenty.\nMaximme Chattam, Douglas Preston i Lincoln Child. King, Masterton i mój ukochany Edgar Allan Poe.\nOraz Życie i przede wszystkim WYOBRAŹNIA. To Wyobraźnia inspiruje mnie najbardziej.\n? Miliony ludzi ekscytuje się pracą policji, życiem przestępców. Ale informacje o prawdziwym obliczu tej strony ludzkiego życia docierają do nich ubrane w komercyjną, przyswajalną otoczkę. A Ty podobno brałaś udział w prawdziwej sekcji?\nW skrócie: FIKCJAA PRAWDA\nTJ: Kilka miesięcy starałam się o wejście na prokuratorską sekcję zwłok. Różni się ona tym od zwykłej szpitalnej, że jest o wiele dłuższa. Potrafi trwać nawet do 11 godzin. Bierze w niej udział prokurator, policja, technicy. Taka sekcja ma za zadanie określić prawdopodobieństwo popełnienia morderstwa.\nNa sekcję pojechałam do Jeleniej Góry. Dopiero tam, dzięki pomocy zaprzyjaźnionego dziennikarza, udało mi się wziąć w niej udział i przy okazji porozmawiać z medykiem sądowym, który na zwłokach wyjaśniał interesujące mnie zagadnienia.\nWiele osób ma wyrobione zdanie na ten temat, dzięki serialom. A jak wygląda to w rzeczywistości?\nFilm to świetna charakteryzacja, światło, klimat, dialogi. Efekt wizualny, żeby jak najbardziej pobudzić zmysł wzroku. Ale niestety musimy pamiętać o innych zmysłach. Szczególnie o zmyśle węchu, dotyku. Martwe ciało to nie rekwizyt czy dobrze ucharakteryzowany aktor. To po prostu trup, który nie wstanie, nie uśmiechnie się i któremu się nie powie: „koniec sceny, idziemy do domu.”. Wiele scen, chociażby w Criminal Minds (można o tym przeczytać na stronach serialu) jest robionych dla efektu i nie ma zbyt wiele wspólnego z prawdziwymi działaniami agentów.\nPamiętam moje pierwsze wrażenie, kiedy jeszcze jako fotoreporter, zostałam wysłana na zdjęcia do prosektorium. Było to jakieś 15 lat temu. Miałam sfotografować zwłoki pod prześcieradłem. Jedne przykryto na potrzeby zdjęć, drugie leżały nago na stole. Zaczęłam pracę... Po kilkunastu minutach, zorientowałam się, ku mojej rozpaczy, że pozostawiono mnie samą z dwoma trupami. Nieprzyjemne doświadczenie... Pamiętam z tego wszystkiego jedną rzecz: kiedy wyszłam z budynku, w najbliższym kiosku kupiłam 2 albo 3 opakowania tic taców i połknęłam je prawie w całości. Przez resztę dnia czułam się przesiąknięta specyficznym słodko-kwaśnym smrodem, charakterystycznym dla zwłok i prosektorium. Ten zapach również towarzyszył mi, gdy wracałam z Jeleniej Góry. W autobusie zastanawiałam się, czy tylko jak go czuję, czy gość siedzący koło mnie także.\n„Założyłem sobie fikcyjne konto z n...\n„Naprawdę trudno jest mi zrozumieć l...\n"Pomysły zawsze podsuwa mi wyobraźnia....\nSłynne zbrodnie w ZSRR. 10 najgłośniejszych przestępstw w Związku Radzieckim


Nowe mleka smakowe - Piątnica\nNowe mleka smakowe\nMleko ze smakiem\nMleka smakowe to połączenie naturalności, delikatnej konsystencji oraz wyśmienitych kompozycji smakowych. Dostępne są w czterech wersjach: smakowita truskawka, tropikalny banan, zmysłowa czekolada oraz szlachetna wanilia. Powstają one wyłącznie z najwyższej jakości naturalnych składników. W procesie produkcji wykorzystywane jest mleko pochodzące z gospodarstw spełniających wysokie normy jakościowe. Mleka smakowe OSM Piątnica są również źródłem cennych wartości odżywczych. Stanowią źródło dobrze przyswajalnego wapnia, witamin B2 oraz B12, a także cynku i potasu. Dzięki temu mogą być stałym elementem zdrowej i zbilansowanej diety zarówno dzieci, jak i dorosłych.\nPoręczne, niewielkie opakowania o intensywnych kolorach, z wygodną nakrętką, przyciągają wzrok i sprawiają, że produkt wyróżnia się na sklepowej półce. Zastosowanie nowoczesnych butelek PET wolnych od bisfenolu A jest również gwarancją bezpieczeństwa, szczególnie w kontekście najmłodszych. To także wyjście naprzeciw oczekiwaniom konsumentów, którzy w codziennym zabieganiu poszukują produktów praktycznych i wygodnych. Mleko smakowe łatwo przechowywać w torbie czy plecaku i zabrać ze sobą do pracy czy szkoły. Mleka smakowe OSM Piątnica, sprawdzonej, polskiej marki, cieszącej się dużym zaufaniem Polaków, to pewny wybór z dynamicznie rozwijającej się kategorii produktów „on the go”.\nArchiwum wydarzeń 23.11.2018\nPrezes OSM Piątnica z prestiżowym wyróżnieniem\nZbigniew Kalinowski, prezes OSM w Piątnicy otrzymał Odznakę Honorową Województwa Podlaskiego.\nArchiwum wydarzeń 12.10.2018\nOkręgowa Spółdzielnia Mleczarska w Piątnicy otrzymała wyróżnienie w raporcie „1000 Companies to Inspire Eur...\nArchiwum wydarzeń 02.10.2018\nPiątnica na vlogu Krzysztofa Gonciarza\n"Skąd brać ENERGIĘ?" - to tytuł wideoporadnika, w którym znany youtuber Krzysztof Gonciarz ukazuje piękno n...\nArchiwum wydarzeń 04.01.2018\nJakość na piątkę z plusem – OSM Piątnica wprowadza najwyższą klasę mleka\nZ początkiem 2019 roku Spółdzielnia, jako pierwsza w Polsce, wprowadziła nową, najwyższą klasę skupowanego ...\nArchiwum wydarzeń 18.12.2017\nPiątnica jednym z Łomżyńskich Aniołów Biznesu\nOkręgowa Spółdzielnia Mleczarska w Piątnicy zdobyła tytuł „Ambasadora Ziemi Łomżyńskiej" w pierwszej edycji...\nArchiwum wydarzeń 11.12.2017\nSkyr – nowość od OSM Piątnica!\nW ofercie OSM Piątnica pojawił się nowy jogurt. Skyr - to wytwarzany według tradycyjnej receptury, uwielbia...\nArchiwum wydarzeń 28.11.2017\nOrganizacja Superbrands ogłosiła wyniki corocznego plebiscytu, który wyłania najsilniejsze marki na polskim...\nArchiwum wydarzeń 13.02.2017\nProcedura realizacji zadania inwestycyjnego z dofinansowaniem ze środków finansowych Programu Operacyjnego ...\nArchiwum wydarzeń 26.01.2017\nPiątnica najmocniejszą marką branży mleczarskiej\nJuż po raz 13., z inicjatywy dziennika Rzeczpospolita, grupa ekspertów stworzyła ranking najcenniejszych po...\nArchiwum wydarzeń 23.01.2017\nRuszyła strona www.DomoweMaslo.pl.Zobacz, jak łatwe i szybkie jest zrobienie domowego masła!\nPiątnica 2021 © Wszelkie prawa zastrzeżone


Wszyscy doskonale wiemy jaką mamy w naszym kraju pogodę - wiedzą to kierowcy, dlatego z reguły wymieniają opony przed zimą | Firma Gadziński\nPosted on Wrzesień 25, 2020 Wrzesień 25, 2020 Authoradmin\nIstnieją opony uniwersalne, które służą nam przez cały rok – tak jest. Kłopot jednak wydaje się być taki, że może są skuteczne w krajach, takich jak na przykład Chorwacja, gdzie śnieg pojawia się niezbyt często.\nW Polsce niestety zimy są długie i ciężkie, dlatego większość kierowców z końcem jesieni wymienia opony (zobacz opony Firestone) – dla własnego i innych bezpieczeństwa.\nNierzadko przytrafia się to, że opony są jeszcze stosunkowo sprawne i nie mamy ochoty ich wyrzucać oraz kupować nowych (serwis opon w Szczecinie). Jednakże na przykład jakiś kawałek blachy przedziurawi oponę i co wówczas możemy zrobić? Należy ją naprawić. Najlepiej nie robić tego samemu w garażu.\nJeżeli zainteresował Cię ten tekst, bez ociągania zobacz jeszcze inne warte zerknięcia (http://www.btune.pl/diagnostyka/) wpisy – niewątpliwie również Cię zaabsorbują.\nKorzystniej przekazać opony w ręce fachowców. Zatem jeśli jesteś mieszkańcem północno-zachodniej Polski i niezbędna jest Ci naprawa opon Szczecin ma dużą ilość warsztatów samochodowych, gdzie mechanicy prędko oraz sprawnie naprawią uszkodzenia.\nJeśli ciekawi Cię pełny serwis opon Szczecin ma mnóstwo punktów, gdzie bez problemu będziesz mógł wymienić opony na letnie lub zimowe. Mechanicy sprawdzą również wydolność ogumienia i całościową formę Twoich kół (naprawa opon szczecin=. Podpowiedzą także czy należy pomyśleć już o następnych oponach, żeby nie stwarzać niebezpieczeństwa na drodze z powodu tzw. „łysej” opony. Pamiętajmy, że bezpieczeństwo jest najwyższym dobrem, a nie oszczędność w naszym budżecie.\nJeżeli mamy Auto powinniśmy być świadomi tego, że jest to powiązane z pewnego rodzaju opłatami i wymiana opon się do nich zalicza.\nPosted in Dojazd i bezpieczeństwo w biurzeTagged Auto, bezpieczeństwo, pracownicy


Miko i Lesz - kiedyś przyjaciółki, dziś rywalki?\nWiele lat temu Natalia Lesz dała Izie dach nad głową, gdy ta przyjechała do USA sama, bez pieniędzy. Dziś nie chce jej znać.\nkrzysztof kuczyk/krzysztof jarosz/forum\nMiko i Lesz Natalia Lesz i Iza Miko wiele lat temu były przyjaciółkami. Wiele lat temu Natalia Lesz dała Izie Miko dach nad głową, gdy ta przyjechała do USA sama, bez pieniędzy. Dziś Iza nie chce jej znać. Mało kto o tym wie, ponieważ cała ta sprawa jest owiana wielką tajemnicą. Iza nigdy nawet nie wspomniała o tym, że zna Natalię. Z kolei Lesz w jednym z wywiadów zdradziła kiedyś, że przez jakiś czas dzieliła z Izą mieszkanie w Nowym Jorku i chodziła z nią do szkoły baletowej. Tatę Natalii było stać na wynajęcie dla córki mieszkania na Manhattanie. Lesz była tak miła, że zaproponowała Izie, żeby z nią zamieszkała, skoro ta nie ma pieniędzy na życie w Nowym Jorku. Iza Miko wielokrotnie w wywiadach podkreślała, że już jako nastolatka sprzedawała na ulicach baterie, by zarobić na utrzymanie w USA. Dziewczyny mniej więcej w tym samym czasie zrezygnowały z marzeń o karierze tanecznej. Iza z powodu kontuzji kolana, a Natalia odkryła, że jej największą pasją jest śpiew. - Natalia jest niezwykle ufną i dobrą dziewczyną. Zawsze chętnie wszystkim pomagała. Niestety, nie zawsze na tym dobrze wychodziła - mówi tygodnikowi "Gwiazdy" znajoma Natalii. Gdy Iza dostała role w paru znanych filmach, woda sodowa uderzyła jej do głowy. Do tego Miko w każdym wywiadzie podkreśla, jaka to była biedna, samotna i samodzielna. Iza przekonywała, że wszystko zawdzięcza sobie. Nigdy nie wspomniała o Natalii. Niewdzięczna przyjaciółka?\nNatalia Lesz i Iza Miko wiele lat temu były przyjaciółkami. Mało kto o tym wie, ponieważ cała ta sprawa jest owiana wielką tajemnicą. Iza nigdy nawet nie wspomniała o tym, że zna Natalię. Z kolei Lesz w jednym z wywiadów zdradziła kiedyś, że przez jakiś czas dzieliła z Izą mieszkanie w Nowym Jorku i chodziła z nią do szkoły baletowej. Tatę Natalii było stać na wynajęcie dla córki mieszkania na Manhattanie. Lesz była tak miła, że zaproponowała Izie, żeby z nią zamieszkała, skoro ta nie ma pieniędzy na życie w Nowym Jorku.\nIza Miko wielokrotnie w wywiadach podkreślała, że już jako nastolatka sprzedawała na ulicach baterie, by zarobić na utrzymanie w USA. Dziewczyny mniej więcej w tym samym czasie zrezygnowały z marzeń o karierze tanecznej. Iza z powodu kontuzji kolana, a Natalia odkryła, że jej największą pasją jest śpiew.\nNatalia jest niezwykle ufną i dobrą dziewczyną. Zawsze chętnie wszystkim pomagała. Niestety, nie zawsze na tym dobrze wychodziła - mówi tygodnikowi "Gwiazdy" znajoma Natalii.\nGdy Iza dostała role w paru znanych filmach, woda sodowa uderzyła jej do głowy. Do tego Miko w każdym wywiadzie podkreśla, jaka to była biedna, samotna i samodzielna.Iza przekonywała, że wszystko zawdzięcza sobie. Nigdy nie wspomniała o Natalii. Niewdzięczna przyjaciółka?


Łyżka gustu, garść dobrego smaku, szczypta kultury: Miasto tysiąca minaretów. Spacer ostatni.\nZaczęłyśmy od mocnej tureckiej kawy (moc esencji herbaty wypitej podczas śniadania nieco w mych żyłach stężała) w przypadkowo znalezionej kafejce. A musicie wiedzieć, że do kawiarni w centrum Stambułu wcale nie tak łatwo było trafić. Nie posiadały one wówczas (nie wiem, jak jest teraz, moja przygoda miała miejsce w 2004 r.) żadnych ogródków, napisy głosiły swoje prawdy w mało przyjaznym dla turystów języku tureckim. Dopiero prośba o pomoc skierowana w stronę uroczej miejscowej dziewczyny opłaciła się i oto siedziałyśmy na ostatnim piętrze niewysokiej kamienicy podziwiając widok na turecką ulicę, raczyłyśmy się kawą, za wszelką cenę starając się unikać nachalnych męskich spojrzeń z sąsiednich stolików.\nPo sporej dawce kofeiny wybrałyśmy się do dzielnicy handlowej. Jak wiadomo zakupy w kraju takim jak Turcja to cały rytuał. Należy mieć dużo czasu, najlepiej od razu wiedzieć, co chcemy nabyć, za jaką cenę i oczywiście targować się. Nie wystarczy jak mantrę podawać ciągle jedną cenę, trzeba ją troszkę podwyższyć by mieć finalnie z czego zejść, a grzecznie potakiwać po prostu się nie opłaca - ze złośliwości (nie z chytrości, czy sprytu) sprzedawca sprzeda nam produkt po mocno zawyżonej cenie.\nNie warto zostawiać pożądanego towaru w nadziei, że możemy ten produkt kupić dnia następnego. Sprzedawca widząc nasze zainteresowanie, pielgrzymowanie do jego sklepu, specjalnie wywinduje cenę i nie spuści jej choćby się waliło i paliło.\nPoza targowaniem należy pamiętać też o tym, że bądź co bądź jesteśmy w kraju bardziej muzułmańskim, o odmiennej kulturze i tradycjach. Nie polecam zatem wchodzenia do sklepów w dzielnicach typowo muzułmańskich w niekompletnym lub nazbyt wyciętym stroju. Nie polecam też wierzenia w każde słowo sprzedawcy - pamiętajmy, że on chce sprzedać towar i tylko na tym mu zależy (a wmawiać mogą nam różne rzeczy - od naginania pochodzenia produktu, oszukiwaniu co do materiału, z którego jest zrobiony, aż po najrozmaitsze chwyty marketingowe). Zapewniam Was, że wszystkie te problemy odczułam na własnej skórze.\nOstatnie badania pokazały, iż kupujący, który dotyka towaru chętniej go kupuje. W stambulskich sklepach takie testy powinny być przeprowadzone w innej konfiguracji. Należałoby bowiem zbadać, ilu kupujących nabywa towar, jeżeli to sprzedawca ich dotyka!\nKupowanie jako sztuka kompromisu\nHistoria ma swój początek w pewnej zgubie. Bo rodzicielka moja, będąc na wczasach w dawnym Kraju Rad, uroczej, czarnomorskiej Bułgarii, na pięknej piaszczystej plaży w palącym słońcu poczuła jakiś brak. Otworzyła szeroko oczy leżąc na leżaku i zlustrowała otaczający ją krajobraz. Na pierwszy rzut oka poczuła, że wszystko jest na swoim miejscu - gorący piasek, delikatnie falujące morze, obok ja zajmująca się książką, w oddali podupadająca letnia willa dawnego dyktatora Żiwkowa. Z zastanowieniem potarła ucho. Nie było na nim kolczyka. A przecież z pewnością rano go zakładała. Poszukiwania nie przyniosły pozytywnych rezultatów. Przeszukana ziarenko po ziarenku plaża, przedeptana na dziesiątą stronę droga do pensjonatu i przewrócenie całej zawartości pokoju, który wspólnie zajmowałyśmy wskazywał tylko na jedno - kolczyk zaginął.\nNic więc dziwnego, że moja rodzicielka będąc na wycieczce w mieście położonym na styku Europy i Azji, łączącym w sobie elementy europejskiej przedsiębiorczości i azjatyckiej swawoli, a przy tym będącym niejako mekką handlu, nie mogła nie wykorzystać takiej okazji!\nDo jubilera zaprowadziła nas przewodniczka. Szczupła, wysoka dziewczyna, ale jak na Rosjankę miała bardzo ciemne włosy i była naprawdę nowocześnie ubrana - długa wzorzysta spódnica, eleganckie sandałki, bluzka bez rękawów. Przedstawiła się jako Miranda (imię, jak to imię było mało rosyjskie i przywodziło na myśl echa "Seksu w wielkim mieście"), lecz dla nas do końca pobytu pozostała Mirindą.\nMiranda sprawnie poruszała się pomiędzy stambulskimi uliczkami i zaułkami. Gdybym dzisiaj miała powtórzyć drogę, jaką szłyśmy to pewnie bym się zgubiła. Zakład jubilerski prowadziła cała rodzina. Przechodził z ojca na syna, a na miejscu obecni byli chyba wszyscy żyjący męscy przedstawiciele rodu oraz na oko jeszcze paru znajomych.\nZaczęli swój odwieczny handlowy rytuał od wybadania gustów klientów. Pozwolili przez jakiś czas spokojnie poprzyglądać się zawartościom gablot. Potem ruszyli do ataku. Zasypywali nas najróżniejszymi błyskotkami, podkreślając oczywiście urodę tych najdroższych i bagatelizując niezwykłość tych najtańszych. W końcu, dzięki wrodzonemu uporowi, udało się nam ograniczyć lawinę towaru, jakim nas zasypywali tylko do tego pożądanego, do kolczyków.\nBardzo zniesmaczeni panowie, poczęli skupiać się na opisywaniu pięknych wiszących i kosztownych świecidełek, które nadawały by się na pewno na bal u sułtana, lecz niekoniecznie na codzienne użytkowanie. Co ważne jednak, nie podawali ceny towaru, który nam pokazywali. Nie z zapominalstwa czy zaaferowania, a z czystej przebiegłości. Badali bowiem poziom naszego zainteresowania produktem. Wedle ich sztuki handlowej, przyjmuje się, iż jeżeli klient zapyta o cenę to przepadł. Pragnie tego dobra i musi, po prostu musi podjąć negocjacje. I nie chodzi nawet o efekt finalny, o to, że za towar zapłaci mało lub dużo, nie, sprzedawcy nie zawsze zależy na dobrym utargu, co na dobrych negocjacjach. I tak najbardziej uparci, zdolni negocjatorzy zyskują, a ci, którym nie w smak targowanie mogą nie tylko stracić finansowo, lecz przede wszystkim zniechęcić do siebie sprzedawcę, który w takim wypadku... towaru w ogóle nie sprzeda!\nCo sprytniejsi sprzedawcy, zwyczajem znanym z Zachodu, łapią jednak (zwłaszcza turystów) na wysoką cenę i odpuszczają sobie targowanie. Uważać zatem należy podwójnie, bo nie podejmowanie negocjacji może dla nas skończyć się tym, iż albo przepłacimy albo nie dostaniemy upragnionego towaru. Cóż, co kraj to obyczaj!\nWracając jednak do stambulskiego jubilera to moja rodzicielka należy do zdolnych negocjatorów. Upartych, można nawet powiedzieć upierdliwych, znających swoją wartość i co najważniejsze wartość towaru, który chcą kupić. Rodzicielka moja zatem zaczęła kręcić nosem, że nic jej się nie podoba, że nie ma tu tego, czego szukała. W tym momencie rola się nieco odwróciła, bo oto sprzedawca zaczął ją zachęcać, przebierać w kolczykach, wyciągać nowe spod lady.\nMama, mając w myślach te tysiące nieodwiedzonych jeszcze sklepów, umiarkowanie zainteresowała się jednymi, całkiem przyjemnymi złotymi kolczykami z diamencikiem w środku. Jubiler niezwykle się ucieszył. Począł rozpinać rzeczone kolczyki i odgarniać włosy mej rodzicielki w celu osobistego ich założenia i zaprezentowania. Przy okazji oczywiście nie powstrzymał się od delikatnego smyrnięcia ucha swej klientki. Rodzicielka bardzo zniesmaczona, skonfundowana i zaskoczona prawie by kolczyków nie kupiła z uwagi na ten śmiały gest, bądź co bądź niezbyt urokliwego sprzedawcy o niepełnym komplecie uzębienia. Wrodzony upór, który ja także posiadam, spowodował jednak, że szybko wyrwała sprzedawcy drugiego kolczyka, samodzielnie go założyła, chwilę podyskutowała na temat ceny (bezwzględnie jednak obstając przy swoim) i wyszła jako szczęśliwa posiadaczka dwóch złotych kolczyków.\nNa marginesie jedynie dodam, że jeden z kolczyków zaginął w tajemniczych okolicznościach w innym dalekim kraju o przedziwnych zwyczajach zakupowych, a drugi oddany z dużą ilością podobnej biżuterii do zezłomowania okazał się nie złoty, a pozłacany i nie z diamentem, a z cyrkonią! Ach, Ci sprzedawcy!\nFrom Stambul with love...\nProsto ze sklepu jubilerskiego Miranda prowadziła nas dalej przez niewielkie uliczki w poszukiwaniu dalszych produktów pierwszej potrzeby. W podróży tej towarzyszyła nam jeszcze jedna uczestniczka tej wycieczki, która zdała się na wiedzę Mirandy, pozostali zaś ludzie sami postanowili podbijać handlowe dzielnice Stambułu. Towarzyszka nasza okazała się Ukrainką o imieniu Julia, ubraną w ciemnozielone rybaczki z kieszeniami oraz elegancką bluzkę w panterkę, z którym to ubiorem jej rudy kolor włosów niezbyt ładnie korespondował. Po dłużej rozmowie okazało się, że Julia jest prawniczką w Lwowie, lecz jej rodzinie żyje się na tyle biednie, iż z wczasów w Bułgarii to ona została wydelegowana na wycieczkę do Stambułu w celu zrobienia zakupów życia dla każdego członka rodziny znajdującego się na urlopie oraz tych, którzy pozostali na Ukrainie. Z tego obowiązku Julia wywiązywała się początkowo przeciętnie.\nMiranda poprowadziła nas do opuszczonego częściowo pasażu, który żadna normalna inspekcja budowlana nie powinna dopuścić do użytku. Z lekkim zaniepokojeniem wspinałyśmy się po surowych, betonowych schodach, z których wystawały rozmaite kable i zbrojenia. Stanęłyśmy nagle przed przeszkloną witryną, w całości zasłoniętą czarnymi płachtami. Miranda zapukała, a drzwi otworzył Turek, który zanim nas wpuścił odbył krótką, acz ożywczą pogawędkę z Mirandą, rozglądnął się na boki i uchylił szerzej szklane drzwi. W środku zastałyśmy prawdziwy magazyn, pełen pudeł, pudełeczek, folii i podejrzliwych Turków.\nNie, nie kupowałyśmy żadnych niedozwolonych substancji. Tak odbywały się tylko zakupy markowych perfum. Wiem, że poddacie w wątpliwość faktyczną markę tychże perfum, ale dokładnie sprawdziłam i zbadałam każde opakowanie. Nie wiem skąd Turcy, schowani w tak przedziwnym miejscu tyleż perfum i to po tak niskich cenach. Z pewnością sklepik był podejrzany, a przecież wydawali nawet paragony! By uniknąć przedziwnych spojrzeń miejscowych wybrałyśmy po jednym flakoniku - ja majestatyczne Givenchy Very Irresistible, a moja rodzicielka Cacharel Noa.\nJulia jednak nie odczuwała zbyt dużych skrupułów. Zabrała cały karton, który ledwo była w stanie udźwignąć, a gdy wyszłyśmy ze sklepu wyciągnęła ogromną torbę z ceraty (taką samą zabierałyśmy z babcią w początku lat '90 nad morze!) i poczęła ładować do niej swoje nabytki.\nZaczęłyśmy się wobec tego rozglądać po okolicznych kramach, licznie wystawionych na stambulskich traktach. Ileż tam było różności. Ile wspaniałości. Tysiące błyskotek, biżuterii, breloków, zawieszek. Wszystko oczywiście na szczęście! A głównym motywem tureckim przynoszącym pomyślność jest nic innego, jak oko proroka.\nTo niebieściutkie oko, które spotkamy w Turcji wszędzie - od kramów z drobiazgami po taksówki, autobusy, sklepy, domy mieszkalne - ma na celu chronić jego posiadacza przed złym urokiem. Działa to mniej więcej tak, jak nasz przesąd odpukiwania w niemalowane lub plucia trzy razy za lewe ramię - jeżeli kogoś spotka coś dobrego, to świadkowie tego wydarzenia zazwyczaj wymawiają niczym zaklęcie: "chroń go przed złym okiem". I to niebieskie oczko znajdujące się wszędzie, pod różną postacią, ma chronić, a gdy upadnie nam na podłogę i pęknie oznacza to, iż spełniło swoją powinność - ochroniło nas przed prawdziwie złą klątwą. Wtedy musimy szybko zaopatrzyć się w nowy amulet, bo przecież pozbyliśmy się ochrony.\nZnając te różne przesądy i wiedząc, że lepiej amulet mieć niż nie mieć (a nuż zadziała!) skierowałam swe kroki do najbardziej zachęcającego stoiska. I odkryłam tam prawdziwe 2 w 1. Słonik z podniesioną trąbą ozdobiony oczami proroka! Radosna zakupiłam to odkrycie (był niebieski, zatem korespondował z kolorem mych ścian w pokoju!). Odchodząc od stoiska przyglądnęłam się mu jednak dokładniej. Z tyłu, na brzuszku słonia widniał malutki napis: "Made in China"....\nPrawdziwie egzotyczny to amulet - turecko - chiński pomyślałam zbliżając się do naszej grupki.\n- Chodźmy dalej - oznajmiła Julia po zapakowaniu wszystkich zdobyczy - Obiecałam córce kupić jeansy.\nLatające dywany i gołębie nieloty.\nJeansy musiały poczekać. Miranda stwierdziła bowiem, że spełni nieco swą powinność przewodnika, a przy okazji zarobi coś niecoś na procencik i zabrała nas do sklepu z dywanami. Oczywiście nikt nie wyraził chęci kupna dywanu, nawet nikt na ten temat nic nie wspomniał, ale wchodząc do sklepu Julia się już zapaliła, stwierdzając, że może znajdzie jakiś, który powiesi na ścianie!\nZniknęła zatem w czeluściach sklepu od podłóg po sufity obwieszonego dywanami najróżniejszych wzorów i faktur, porzucając uprzednio swoją torbę pełną perfum na środku przejścia. Na placu boju, chcąc nie chcąc zostałyśmy w trójkę wraz ze sprzedawcą. Właściciel sklepu miał bardzo ciemną karnację, potęgowaną jeszcze mrocznością pełnego dywanów sklepu, gdzie mało docierało światła. Zaprosił nas uroczyście na małe śmieszne pufki, na których z ulgą zasiadłyśmy i począł przygotowywać w małym czajniczku (jakże rozkosznie mosiężnym i starym) specjalnie dla nas gorący czaj na ochłodę. Dostałyśmy go w malutkich filigranowych filiżaneczkach, mocny jak dziesięć podwójnych espresso. Pierwsze obawy, czy w ogóle można to wypić i czy to nie jakieś podejrzane zioło (nie ma to jak polskie zaufanie) rozwiała Miranda, która wytłumaczyła nam, że to herbata i że niegrzecznym będzie jej nie tyle nie skosztować, co nie wypić całej. Gorąca, mocna herbata w upał, w dywanowy sklepie to magiczny napój, który rozprasza wszelkie zmęczenie.\nGdy delektowałyśmy się herbatą w tym zaczarowanym miejscu sprzedawca począł prezentować nam swoje skarby. Moja rodzicielka była do pewnego momentu oszołomiona tą prezentacją, ale już pod koniec, gdy zobaczyła prawdziwie puchaty, pięknie tkany turecki dywan omal, omal go nie kupiła. Powstrzymały ją tylko dwie okoliczności - iż dywan był ogromny i nie zmieściłby się do żadnego z pomieszczeń w naszym mieszkanku oraz że był naprawdę ciężki, a do miejsca wczasowania miałyśmy dojechać autokarem, do którego trzeba było jeszcze jakoś dojść ze sklepu. Koniec zakupów sygnalizowały puste filiżaneczki po herbacie, zawiedziona mina sprzedawcy, zmieszanie Mirandy, która nas do sklepu przywiodła oraz Julia wyłaniająca się z czeluści sklepu i żądająca jeansów.\nPo drodze do hotelu odwiedziłyśmy jeszcze sklep z futrami (jeżeli chcecie doświadczyć niezapomnianego wrażenia to zmierzcie futro z norek w lecie!), gdzie cały rytuał ze sklepu z dywanami powtórzył się i sklep z wyrobami jeansowymi, w którym Julia wreszcie zaopatrzyła się w spodnie (a my przy okazji w rybaczki oraz sukienki, które mamy do dzisiaj w idealnym stanie! pomimo upływu 11 lat!). Na koniec usiadłyśmy z rodzicielką w kawiarni na wolnym powietrzu (okazało się, że jednak jakieś w Stambule istnieją), już same, bo Miranda z Julią pobiegły na podbój sklepów AGD i innych. Siedząc na krzesełkach, obładowane siatkami z każdej strony i delektując się mrożoną kawą zauważyłyśmy przedziwne zjawiska. Były to najdziwniejsze gołębie, jakie w życiu widziałam. Przypominały opierzone kulki, miały niezwykle długie pióra, które przy ich łapkach tworzyły niezapomniane skarpetki. I co najdziwniejsze nie latały, nie potrafiły nawet za bardzo wyskoczyć na krzesło, czy wyższy murek. Mieszkały w klatkach tuż obok kawiarni i stanowiły nie lada atrakcję. (Potem oczywiście dowiedziałam się, że nie latały prawdopodobnie dlatego, iż właściciele podcięli im skrzydełka - piekielne okrucieństwo! Ale na tamten moment były magiczne jak cały Stambuł)\nEpilog z sokowirówką\nLedwo zdążyłyśmy na autobus mający przetransportować nas z fascynującego Stambułu do bułgarskiego Primorska. Wbiegłyśmy jako praktycznie ostatnie na schodki prowadzące do autobusu. Wszyscy już siedzieli na miejscach, ale na szczęście miejsc nie zabrakło. Gorzej było z miejscem na bagaż nad siedzeniem - w całym autobusie poupychane były buty, torebki, ciuchy, kartony perfum, papierosów, a także miksery, żelazka, odkurzacze! Siedząca w pobliżu Julia zagadnęła do nas z uśmiechem trzymając w ręku wielkie pudło, które nie zmieściło się już nigdzie. Jak się okazało kupiła sokowirówkę. Wcale tego nie planowała, tak jakoś wyszło. Rodzina jednak na pewno się ucieszy!\nPoprzednie spacery po Stambule:\n1. Spacer pierwszy.\n2. Spacer drugi.\nAutor: Claudette o 20:18\nDobraFanfikcja 23 czerwca 2015 21:30\nNie miałam pojęcia, że jeśli nie umiesz się targowac, to sprzedawca może w ogóle nie chciec sprzedac towaru :D. Uwielbiam czytanie o podróżach, zawsze czegoś nowego można się dowiedziec :)\nClaudette 24 czerwca 2015 11:17\nNie tylko nie sprzeda, ale można za to dostać po głowie (w przenośni i dosłownie!).\nCieszę się, że lubisz czytać o podróżach, bo będę się starała rozszerzać cykl o moje kolejne wyprawy. Na razie mam ich do opisania bardzo dużo :)


Pozyskiwanie wartościowych odnośników | O tym marzymy\nNie da się ukryć, że żyjemy w dobie powszechnego dostępu do internetu, a dzięki urządzeniom przenośnym przeglądamy jego zasoby praktycznie wszędzie i stał się dla nas zasadniczym źródłem wszelkich treści. Razem z rozwojem globalnej sieci wzrosła cyfra stron internetowych i dlatego, by nasza witryna była rozpoznawalna pomiędzy wielu podobnych, konieczne będzie jej profesjonalne pozycjonowanie.\nWykorzystuje się do tego kilka różnorakich metod, a w ostatnich latach można zaobserwować zupełnie nowy trend, wynikający przede wszystkim ze wzrostu świadomości użytkowników internetu, polegający na wpisywaniu w Wyszukiwarkę bardziej szczegółowych zapytań, dzięki którym mogą oni szybciej i w praktyce wprost dotrzeć do poszukiwanych informacji.\nSpowodowało to całkowitą konwersję podejścia do sposobności promowania stron, a w szczególności używanych słów podstawowych. W miejsce wykorzystywanych zazwyczaj pojedynczych fraz zaczęto wprowadzać większą ich ilość, sięgającą niekiedy nawet paru tysięcy. Stały się one oprócz tego o wiele bardziej złożone, szczegółowe i przede wszystkim unikalne, dzięki czemu odróżniają się o tych używanych przez konkurencję. Takie rozwiązanie niesie ze sobą wiele niewątpliwych zalet, a najważniejszą z nich jest z pewnością większa konwersja, zwiększająca efektywność procesu, przez co na witrynę trafia docelowa grupa odbiorców zainteresowanych prezentowaną na niej ofertą produktów czy usług. Przy tym szerokie pozycjonowanie, nazywane metodą long tail, generuje większy ruch i to nie tylko na stronie głównej, niemniej jednak też na poszczególnych podstronach. Jest ono także bardziej naturalne dla wyszukiwarki, nierobione wyłącznie dla kilku fraz i przez to o kilka bezpieczniejsze. Najbardziej testuje się w przypadku rozbudowanych witryn, z bardzo dużą ilością zamieszczanych informacji, takich jak np. sklepy lub hurtownie prowadzące działalność w sieci. Daje możliwość na zajęcie im wysokiej pozycji na liście rezultatów szukania Wyszukiwarkę, dłużej udaje się podtrzymać osiągnięte efekty, a taka forma pozycjonowania wymaga także mniejszych nakładów inwestycyjnych.\nZobacz również: profesjonalne strony zapleczowe.\n« Końcówki kolekcji\nPopularny blog »


Dziwaczne torebki! | trendy | trendu.pl\nJesteś tu: Strona Główna » Trendy » Dziwaczne torebki!\nmoda, Trendy, torebki, nietypowe torebki\nTorby są wizytówką każdej kobiety. Jeśli chcemy być na topie to musimy być w posiadaniu chociaz jednej od znanego projektanta. Jednak bardzo często pewne fasony stają się oklepane i możemy odnaleźć torby u innych projektantów z takim samym wzorem. Dlatego specjalnie dla naszych czytelników trendu.pl postanowiło przedstawić Wam zdjęcia bardzo oryginalnych toreb, które swoim wyglądem nie nawiązują do tych tradycyjnych. W końcu jeśli chcemy wyznaczać nowe trendy to nie powinniśmy się bać eksperymentować.\nDlatego co powiecie na torbę kalosz do eleganckiego stroju? Trzeba przyznać, że takie połączenie może nas zaskoczyć, ale zarazem doda nam niezwyklej oryginalności. Dla moli książkowych przygotowano torebkę, która swoim wyglądem nawiązuje do klasycznej oprawy książkowej. Na dodatek ten pojechany napis '' The Invanders'' faktycznie może świadczyć o czymś niezwykłym. Jeśli lubicie szokować to może Wam się spodobać torebka majtki. W końcu widok trzymanych w ręce od tak sobie majtek może wywołać niezłe zamieszanie, tym bardziej, że są ona w miarę gustowne! Dla fanów chińskiego jedzenia na wynos mamy prawdziwą gratkę! Torebka w kształcie pudełeczka take away, w której otrzymujemy chińszczyznę! Trzeba przyznać, że niektóre z toreb są naprawdę bardzo ciekawe, inne totalnie tandetne. Jedno jest pewne spośród tak wielu propozycji, każdy może znaleźć coś dla siebie co mu się spodoba i co będzie ciekawym dodatkiem do garderoby. A Wam jak podobają się torebki? Uważacie, że są tandetne?


Leginsy damskie Icebreaker SPRITE LEGGINGS | sklep www.merino-sklep.pl w Krakowie\nLeginsy damskie Icebreaker SPRITE LEGGINGS\nLeginsy damskie wykonane z wełny nowozelandzkich merynosów. Domieszka lycry zapewnia doskonałe dopasowanie do damskiej sylwetki.\nKod produktu: 103025001\nLeginsy Icebreaker SPRITE LEGGINGS wykonane z wełny nowozelandzkich merynosów. Domieszka lycry zapewnia doskonałe dopasowanie do damskiej sylwetki. Materiał jest bardzo lekki i miły w dotyku.\nMateriał: 83% Wełna Merino / 12% Nylon / 4% LYCRA


Gothic - historia pewnego spotkania 18 lat po premierze\nGothic – historia pewnego spotkania 18 lat po premierze\nAdam Pawłowski· 16 marca 2019\n„Królestwo Myrtany zjednoczone pod berłem Króla Rhobara II…”. Komu w głowie nie rozbrzmiewa głos Tomasza Marzeckiego, gdy czyta powyższe słowa? Xardas – postać, którą wykreował ten znakomity aktor dubbingowy, staje się później prawdziwym mentorem głównego bohatera – Bezimiennego. Oj Gothic, Gothic – wspaniała to gra, która w swojej przeciętności zachwyciła wszystkich Polaków. Zupełnie przeciwnie niż resztę świata. 15 marca wypadała okrągła osiemnastka tego tytułu, dlatego razem z Wami chcemy świętować jego pełnoletność. A mamy na to dość nietypowy pomysł, więc zapraszamy do lektury!\nWITAMY W KOLONII\n***Górnicza Dolina, Stary Obóz, opuszczona chata jednego z kopaczy. Jest 15 marca 2019 roku, do pomieszczenia wchodzi ubrany na czarno starszy jegomość. Nosi na sobie charakterystyczną szatę zdobioną licznymi tajemnymi ornamentami. Spod kaptura wystaje szpiczasty nos i siwa bródka. Od postaci bije potężna, magiczna aura.***\n– Gdzie oni się podziali? Zapraszasz ich grzecznie za pośrednictwem demonów, a ci i tak nie raczą zjawić się o czasie. Jednemu w głowie tylko pełzacze, a drugiemu ruda – obydwoje są tak samo niekompetentni i ograniczeni, ale z drugiej strony, gdzie ja bym znalazł lepszych kandydatów? – mężczyzna spogląda na połamane krzesło w rogu pokoju, wypowiada w ciszy niezrozumiałe słowa, aż nagle wszystkie elementy zaczynają łączyć się w całość. Siada na zaczarowanym krześle i wystukuje o kant stołu ulubioną piosenkę.\nNagle zza winkla wyłania się dwóch sprzeczających się ze sobą mężczyzn – bez wątpienia zwracają uwagę okolicznych mieszkańców i strażników. Tajemniczy mag uspokaja ich gestem ręki i zaprasza do stołu.\n– W końcu jesteście, do diaska! Ile miałem na Was czekać? Po tobie Cor Calomie mogłem się tego spodziewać – w końcu bagienne ziele zaćmiewa jasność twoich myśli. Ale ty Saturasie? Użycie runy teleportacji, to dla ciebie zbyt wielki wysiłek?\n– Mój Drogi Apostato i Nekromanto, wyobraź sobie, że niektórzy z nas mają inne obowiązki niż zabawy z demonami. W przeciwieństwie do ciebie chcemy się stąd wydostać, a do tego potrzeba rudy, którą kopacze chętnie ładują do swoich tłustych kieszeni, gdy tylko spuszczę z nich wzrok.\n– Przejdźmy zatem do rzeczy – Xardas skinął z pozornym zrozumieniem. – Wezwałem was tu nie z powodu sentymentów czy chęci wypicia herbaty. Jak wiecie obchodzimy dzisiaj nie lada święto – oto minęło 18 lat od stworzenia Magicznej Bariery.\n– Święto powiadasz? – warknął Cor Calom. – Od lat żywimy się potrawkami z chrząszcza, od lat musimy strzec się lasów, a nawet głównych traktów. Tylko wczoraj nieopodal Obozu Bractwa znaleziono dwóch martwych nowicjuszy. Myślisz, że zabiło ich bagienne ziele? Nie, przyjacielu. To bydle miało pazury wielkości twojej arogancji. Gdyby nie Śniący i nasze starania, nie mielibyście żadnej perspektywy. Ani ty i twoje demony, ani ty magu wody – z tą swoją nic niewartą kupą rudy.\n– Nic nie wartą rudą…?! – Saturas poderwał się na nogi i runął z pięściami na Cor Caloma. Gdy próbował zadać cios, został zatrzymany przez stojącego za jego plecami demona, który błyskawicznie go unieruchomił potężną magią. – Ignoranci, matoły i kretyni – tylko tacy ludzie mnie otaczają – wydusił z siebie z trudem.\n– Dosyć! – wrzasnął Xardas. – Nie spotkaliśmy się tutaj na bójki i słowne przepychanki. Naszym zadaniem jest podsumowanie tych 18 lat, spędzonych wspólnie w Górniczej Dolinie. Mam dla Was przygotowane pytania – odpowiadajcie składnie i błagam – nie pozabijajcie się podczas tej dyskusji.\n– Moje pierwsze pytanie brzmi: Jakie wydarzenie zapamiętaliście szczególnie podczas 18 lat w kolonii karnej? Najpierw oddaję głos Tobie, Saturasie.\n– Saturas łypnął wzrokiem na Cor Caloma i splunął siarczyście na podłogę. – Szczerze, to nigdy o tym nie myślałem. Całość swoich myśli i wysiłków koncentrowałem na ucieczce z tego przeklętego miejsca. Każdego dnia to samo – zbieranie rudy i pilnowanie łapczywych najemników i kopaczy. Ale gdybym miał wyszukać w pamięci jedno, wyjątkowe zdarzenie, to byłaby to walka bezimiennego włóczęgi z Ryżowym Księciem. Znacie go pewnie doskonale – to ten łysy zabijaka, który pilnuje nawadniaczy w dolnej części Nowego Obozu. Wyobraźcie sobie, że pewnego razu ten włóczęga tak dotkliwie pobił Księcia, że ten zamknął się w swojej chacie, aby uniknąć pogardliwych spojrzeń pozostałych Szkodników. I bardzo dobrze się stało, bo nienawidzę skurczybyka, odkąd przyłapałem go pijanego na bezczeszczeniuna naszego kopca rudy.\n– Cor Calom wybuchnął gromkim śmiechem. – Ten wasz kopiec już dawno powinien zostać olany i roz… – W tym momencie usta zakryła mu łapa demona, nie pozwalając skończyć wulgarnego słowa.\n– Saturas pomimo kpiącej w nim złości, zachował spokój, a Xardas spojrzał z wyrzutem na Cor Caloma i powiedział – Cor Calomie, proszę powściągnij swoje emocje, zapal sobie bagiennego ziela albo pomódl się w myślach do Śniącego, bylebyś umożwlił nam przeprowadzenie tej krótkiej rozmowy.\nCor Calom machnął ręką wyrażając swoją obojętność. – Jeśli chodzi o mnie, to wspominam dobrze każdy dzień. Czegoż więcej potrzeba człowiekowi w takim miejscu? Budzę się o świcie, słyszę rechot żab i od czasu do czasu ryk zjadanego przez węża błotnego nowicjusza. Na obiad od 18 lat jem potrawkę z chrząszcza albo gumowe mięso ze ścierowjada. Muszę zmagać się z obozowymi idiotami, z których najbardziej nie cierpię zarozumialców ze Starego Obozu. Myślą, że Gomez ma władzę, więc coś im się należy – ale się mylą. Banda aroganckich kretynów. Pamiętam jak zaginęła lista dostaw dla Starej Kopalni – wściekłości Gomeza nie było końca, a koleś, który im tę listę zwędził, pije teraz ryżówkę w Nowym Obozie.\n– Rozumiem – powiedział Xardas z wyraźnym politowaniem w głosie. – A czy któryś z Was mógłby wskazać największe niebezpieczeństwo czyhające na dopiero co „wrzuconego” do Doliny żółtodzioba?\nSaturas parsknął. – Zagrożeń jest cała masa – od pospolitych złodziejszaków po krwiożercze bestie, jak chociażby zębacze..\n– Zębacze? – przerwał mu z irytacją Cor Calom. – To akurat najmniejszy problem. Byle dziad z kijem się przed nimi obroni. W lesie czeka wiele niebezpieczeństw, ale zdecydowanie największym jest cieniostwór. Od tego bydlaka lepiej trzymać się z daleka – wielu już Strażników Swiątynnych padło ofiarą tego potwora.\n– Dziad z kijem?! – wybuchnął śmiechem Saturas. – Gdyby na ciebie drogi przyjacielu napadła grupa zębaczy, to uciekałbyś szybciej niż myślisz! I żadna zbroja, miecz ani magia nie pomogłyby ci w starciu z tymi cholernymi bestiami.\n– Cisza! – syknął Xardas. – To ma być spokojna wymiana zdań i myśli, a nie chamstwo rodem z portowej tawerny. Widzę, że się nie dogadamy, dlatego zostawiłem dla was ostatnie pytanie: Co chcielibyście powiedzieć nowoprzybyłym do Górniczej Doliny osobom? Niech zacznie Cor Calom.\n– Przede wszystkim unikajcie Starego i Nowego Obozu. A w szczególności tego starego krętacza Saturasa i jego bandy. Nie dajcie się zwieść obietnicom o wolności i swobodzie – bo skończycie jak nawadniacze pól u Ryżowego Księcia. W Starym Obozie z kolei prędzej doczekacie się noża w plecach niż pomocy ze strony innych osób, więc jedynym słusznym rozwiązaniem jest przybycie do Obozu Bractwa.\nMamy pod dostatkiem bagiennego ziela i potrawek lepszych od tych, które serwuje w Starym Obozie ten grubas w białym fartuchu. Snif? Snaaf? Jakoś tak miał na imię. Baal Namib wspominał, że po zjedzeniu zupy z chrząszcza u tego ociężałego umysłowo jegomościa, dostał tygodniowego rozwolnienia. Jak widzicie jedyna słuszna droga, to droga Śniącego. Jaśnie Oświecony Y’berion zawsze chętnie przyjmie kolejnych nowicjuszy. Mnie także przydałby się pojętny uczeń, który zebrałby odpowiednią ilość wydzieliny z pełzaczy, której potrzebujemy do odprawienia niezwykłego rytuału przyzwania Śniącego. Zapłacę rudą i dorzucę coś w gratisie!\n– A Ty Saturasie? Chciałbyś coś powiedzieć? – zapytał Xardas ewidentnie zmęczonym głosem.\n– Przede wszystkim unikajcie tych świrów z sekty – zaczął zgryźliwie Saturas. – Najpierw Was naćpają bagiennym zielem, a potem wykorzystają i złożą w ofierze innym popaprańcom. Cor Calom to kolekcjoner nie tylko wydzieliny z pełzaczy, ale także wielu innych paskudztw i dziwactw.\nSam obóz też jest obskurny – wszędzie smród, bagna, krwiopijce i błotne węże. Nocą nie możesz nawet wyjść do wychodka, bo wystarczy chwila nieuwagi i już jesteś w żołądku jakiejś bestii. Jedynym słusznym wyborem jest Nowy Obóz. Tutaj poczujecie się jak w domu – mamy silnie strzeżone bramy, nikt niepowołany się tutaj niedostanie. Ludzie są względnie życzliwi, a po ciężkim dniu możecie odpocząć w tawernie na jeziorze. Poza tym tylko dzięki nam Bariera wkrótce zostanie zniszczona. Do wysadzenia naszego kopca pozostało niewiele czasu, ale kiedy się to stanie – najlepiej być po naszej stronie.\n– Powiedzcie mi jeszcze – zaczął Xardas ziewając. – Dlaczego w zasadzie się tak nienawidzicie?\n– Widzisz! – poderwał się na nogi Cor Calom. – Kiedy zesłano mnie do Górniczej Doliny byłem nikim. Potrzebowałem ubrań, jedzenia, pomocy. Pewnego razu, kiedy lagą próbowałem zatłuc ścierowjada, spotkałem pewnego maga w niebieskiej szacie. Ścierowjad był nadzwyczaj zwinny i agresywny. Kąsał mnie tym swoim wielkim dziobem, a mag stał i patrzył. Wiedziałem, że może pstryknąć palcami, a z jego dłoni wystrzeliłby piorun, który ocaliłby mi życie. Ale on wolał się przyglądać z sadystyczną, wręcz perwersyjną ciekawością. Pomógł mi dopiero wówczas, gdy już nie miałem siły się bronić, a ścierowjad zaczynał pożerać mnie żywcem.\nNiedługo później spotkałem go ponownie i poprosiłem o kilka bryłek rudy na jedzenie. Ale on już wtedy miał tę swoją chorą wizję wielkiego kopca i nie dał mi absolutnie niczego. Wtedy – niech dzięki będą opatrzności Śniącego – pomógł mi inny zesłaniec, który przestrzegł przed starym magiem – Saturasem. Powiedział, że to kawał bydlaka i skąpca, któremu w głowie wyłącznie ruda. Od tej pory gardzę tym człowiekiem!\nŚcierwojad… chyba każdy pamięta jakie dźwięki wydaje ta przerośnięta kura\n– Zgadzasz się z tymi zarzutami, Saturasie? – uśmiechnął się pod nosem Xardas.\n– Cor Calom przeinaczył większość faktów. Owszem, spotkałem go w lesie i owszem znalazł się w tej opowieści ścierwojad, ale to by było na tyle z prawdziwej historii. Cor Calom już wtedy bowiem wykazywał nadzwyczajną słabość do bagiennego ziela. Wówczas nie był jeszcze Guru i nie miał takiej odporności na substancje halucynogenne, jak teraz.\nA było to tak: szedłem ja sobie bodajże w odwiedziny do znajomego ze Starego Obozu i nagle usłyszałem zatrważający krzyk! Pomyślałem, że to cieniostwór zaatakował któregoś ze skazańców, więc pośpieszyłem z pomocą. Okazało się jednak, że pod drzewem leżał zupełnie nagi mężczyzna. Zachowywał się tak, jakby nie miał kontaktu z rzeczywistością. Tuż nad nim skubał sobie trawkę ścierwojad – zupełnie niezainteresowany bełkoczącym Cor Calomem. Ba! Spoglądał na niego z pogardą, jakby nie mógł uwierzyć, że można doprowadzić się do tak podłego stanu.\nA co do tej rudy… Nie zapytał a próbował mnie okraść. Gdy poczułem jego lepkie łapy w swoich kieszeniach pogoniłem go przy akompaniamencie trzaskających kul ognia.\nXardas skrzywił się nieco, spojrzał w oczy rozwścieczonego Cor Caloma i rzekł spokojnie. – Pozwólcie, że sam zajmę się podsumowaniem tych 18 lat spędzonych pod kopułą Magicznej Bariery. A Wy wracajcie do siebie – już dość mi krwi napsuliście!\n***W chacie znikąd zaczynają pojawiać się demony. Jeden z nich wiąże magicznymi pętami obrażających się mężczyzn. Przez chwilę czuć zapach spalonego mięsa i słychać pojedyncze jęki. Nagle mężczyźni znikają przeniesieni w inne miejsce runami teleportacji. Xardas głaszcze jednego z demonów po głowie, skupiając wzrok w jednym punkcie. Na jego twarzy rysuje się zmęczenie, ból i frustracja.***\nPowrót po 18 latach do Górniczej Doliny\nPowyższy tekst jest luźnym pomysłem na to, jak mogłoby się potoczyć spotkanie Xardasa, Cor Caloma i Saturasa. Żadno z powyżej opisanych sytuacji nie miało miejsca w grze, ale wykreowałem je na potrzeby tej krótkiej opowiastki.\noiot.pl: T-Mobile: co trzeci smartfon, który sprzedajemy, ma 5G\nWróćmy jeszcze na chwilę do samego Gothica. Od jego premiery w 2001 roku minęło 18 lat (polska wersja ukazała się rok później). Do tej pory pamiętam jednak swoje pierwsze kroki w Górniczej Dolinie.\nProdukcja studia Piranha Bytes zyskała w Polsce miano kultowej pomimo wielu niedociągnięć i błędów w strukturze rozgrywki. Tym bardziej zaskakujący jest fakt, że Gothic doczekał się tak ogromnej popularności. To chyba jeden z tych tytułów, w których unikalność świata przedstawionego wynikała zarówno z fenomenalnej warstwy fabularnej, jak i licznych błędów na polu mechaniki i grafiki.\nWielokrotnie spotykałem się ze stwierdzeniami, że zamodowany Gothic traci swojego pierwotnego ducha, a poprawiony system walki czy upiększone lokacje ujmują Górniczej Dolinie specyficznego klimatu. I trudno się z tym nie zgodzić. Ja kochałem Gothica przede wszystkim za niesamowitą historię i dubbing, który nadawał grze iście epickiego wymiaru. Postacie były wyraziste, każda z nich wyróżniała się na swój sposób. Pod tym względem było to coś niesamowitego.\nO tym, że Gothic na stałe zagościł w polskiej popkulturze (zwłaszcza pokolenia lat 90′), świadczy fakt, że do gry wciąż są dodawane przeróżne mody, a nawet tworzone odrębne produkcje jak Dzieje Khorinis. Warto wspomnieć, że w 2007 roku powstało także gigantyczne rozszerzenie do pierwszego Gothica, które dla wielu osób stało się nierozłączną częścią zabawy w tym uniwersum – mowa oczywiście o Gothic: Mroczne Tajemnice.\nI muszę tutaj jeszcze nawiązać do nadchodzącej premiery Dziejów Khorinis. Wydarzenia przedstawione w tej oddzielnej produkcji będą miały miejsce 10 lat przed fabułą z „jedynki”. Czeka nas całkowicie nowy świat, nowa ścieżka fabularna, nowe postacie i wszystko to, co w Gothicu było najlepsze – przynajmniej tak się zapowiada. Wszystkich fanów Gothica, którzy nie są na bieżąco, zachęcam do zapoznania się z produkcją ekipy SoulFire. Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że twórcy zaangażowali aktorów dubbingowych ze starej „gothicowej” gwardii m.in. pana Andrzeja Tomeckiego, podkładającego głos pod pirata Grega w Gothicu II: Noc Kruka. Sam projekt robi ogromne wrażenie – zresztą przekonajcie się sami:\nStaruszek Gothic pomimo 18 lat na karku dalej trzyma się świetnie. Niepowtarzalny klimat, fenomenalny polski dubbing i świetna historia okraszone masą błędów i kanciastą grafiką już na zawsze pozostaną w mojej pamięci.\nNa koniec ku wiecznej chwale Gothica zamieszczam jeden z najsłynniejszych tekstów tej gry:


VII Krzepickie Dni Jakubowe już za nami | Gazeta Częstochowska\nKrzepickie Dni Jakubowe to doroczne święto miasta, gminy i parafii Krzepice. Impreza na stałe wpisała się w kalendarz imprez organizowanych przez Gminny Ośrodek Kultury w Krzepicach.\n– Dni Jakubowe to największe wydarzenie kulturalne naszego miasta i gminy. Bardzo cieszy nas fakt, że każdego roku uczestniczą w nim mieszkańcy oraz osoby przyjezdne. Od kilku lat formułę naszego święta rozbudowujemy o dodatkowe, ciekawe akcenty. Oprócz programu scenicznego, w uliczkach okalających rynek odbywa się Jarmark Jakubowy nawiązujący do targowej historii miasta.\nGościmy wystawców – rękodzielników, rzemieślników, artystów oraz instytucje i organizacje. To wszystko, dodatkowo okraszone jest elementami związanymi z odpustem parafialnym – mówi burmistrz Krzepic Krystian Kotynia.\nTegoroczną gwiazdą był zespół MYSLOVITZ, którego sobotni koncert porwał tłum fanów. Muzycy nie musieli nawet zachęcać publiczności do wspólnego śpiewu, co spowodowało, że nad krzepickim rynkiem unosiła się prawdziwie koncertowa atmosfera. Sporą publiczność zgromadził również muzyczno-taneczny występ grupy KARPOWICZ FAMILY oraz koncert energetycznego zespołu „Wind-Band” z Olesna. „VII Krzepickie Dni jakubowe” zostały również wzbogacone programami artystycznymi w wykonaniu lokalnych grup artystycznych. Na scenie wystąpiły przedszkolaki z Przedszkola Samorządowego nr 1 w Krzepicach, zespół MARBONARE, a także podopieczni Warsztatu Terapii Zajęciowej w Dankowicach Drugich. Małgorzata Szyjka zaprezentowała program ZUMBA FITNES, a koncert na ludową nutę zgrała KAPELA Z KOPYTA oraz zespół TURNIOKI. Podczas imprezy odbył się również konkurs na najładniejsze stoisko wystawiennicze Jarmarku Jakubowego. Publiczność wybrała najciekawsze stoisko w drodze głosowania. Laureatami konkursu zostało sołectwo Dankowice, Krzepickie Koła Kolekcjonerów i Warsztat Terapii Zajęciowej z Dankowic. W program Krzepickich Dni Jakubowych na stałe wpisały się również wydarzenia towarzyszące. W tym roku został zorganizowany Turniej Piłki Nożnej o Puchar Burmistrza Krzepic i Rady Miejskiej, Turniej Piłki Siatkowej oraz zawody wędkarskie, w których drużyny walczyły o pamiątkowe puchary.


Biuletyn SCEPTYCZNY - Biorytmy\nJednym z pierworodnych dzieci "nowoczesnej" astrologii są biorytmy. Któż nie wierzy w biorytmy? Wszyscy wierzą, choć mało kto zastanowił się nad bazami, na których "teoria" została zbudowana.\nNajpierw zastrzeżenie. Biorytmy, w sensie rozumianym przez astrologów, nie mają nic wspólnego z rytmami życia wielokrotnie opisanymi i zbadanymi przez biologów. Te istnieją, tyle, że nazywamy je rytmami życia i w żaden sposób nie mogą być porównywane z astrologią.\n"Teoria" biorytmów tak jak i astrologia zakłada, że najważniejszym momentem w życiu człowieka są jego urodziny. Stwierdzenie oczywiste chyba dla każdego, tyle, że nowocześni szamani budują na dacie urodzin hipotezy, których jedynym celem jest powiększenie gigantycznych i tak obrotów w handlu wszelkiego rodzaju gadżetami.\nBiorytmy zostały "odkryte" przez Wilhelma Fleissa, który przez ponad dziesięć lat był współpracownikiem Zygmunta Freuda. Przez jakiś czas nawet ojciec psychoanalizy interesował się pracami Fleissa by szybko jednak zrozumieć ich absurdalność. Choć nie uniknął on publikacji hipotez, według których rozkosz seksualna związana byłaby z cyklem 23 dni, zaś brak rozkoszy z cyklem 28 dni, co miało pośrednio potwierdzać, że orgazm jest czymś normalnym u mężczyzny, natomiast u kobiety jest patologią.\nZasada jest prosta. Każdy osobnik jest dwupłciowy i prezentuje zachowanie męskie przez 23 i żeńskie przez 28 dni. Cykle ruszają w momencie urodzin by trwać niezmiennie przez całe życie. W latach dwudziestych dodany został trzeci cykl, 33 dniowy, i dziś "teoria" biorytmów opiera się na trzech cyklach. Cykl fizyczny trwający 23 dni, cykl emocjonalny trwający 28 dni i cykl intelektualny trwający 33 dni. Konsultacja wykresu cykli ma pozwolić na stwierdzenie, czy dzień jest dobry czy zły, krytyczny czy niebezpieczny.\nAbsurdalność takiego rozumowania została już wielokrotnie udowodniona. Warto jednak przyjrzeć się bliżej pewnemu aspektowi, o którym zapominają głosiciele "teorii".\nNigdy nikt nie przedstawił w jaki sposób biorytmy zostały ustalone czy obliczone. Czemu należy WIERZYĆ, że cykle mają DOKŁADNIE 23 dni, 0 godzin, 0 minut, 0 sekund, 28 dni, 0 godzin, 0 minut, 0 sekund i 33 dni itd.,itd.? Jeśli jest to wynik badań statystycznych, powinniśmy znaleźć gdzieś w badaniach informacje na temat marginesu błędu. Na przykład 28 dni +/- 0,05 dnia, to znaczy wartość mieszczącą się między 27,92 i 28,02 dnia. Jak wiadomo badania statystyczne zawsze przewidują jakiś margines błędu.\nZałóżmy przez chwilę, że "prawdziwy" czas trwania cyklu wynosi 27,98 dnia, a nie dokładnie 28 dni. Błąd w obliczeniach osiągnąłby 0,00071. Wydawałoby się, że można o nim zapomnieć, prawda? Otóż nie. Łatwo obliczyć, że po 100 cyklach, 2798 dniach czyli mniej więcej 7 latach i ośmiu miesiącach błąd wyniósłby 2 dni. W przypadku 38 letniego człowieka "przesunięcie" cyklu wyniosłoby 10 dni. Przy założeniu, że dla wyznaczenia "dni krytycznych" bierze się pod uwagę trzy cykle, i że wszystkie trzy są niedokładne, wszelkie rozważania o biorytmach są jedną wielką bzdurą.\nDodajmy do tego jeszcze jedną uwagę. "Specjaliści" od biorytmów jak i wszelkie gadżety elektroniczne, jako bazę obliczeń przyjmują datę urodzenia. Data urodzenia obejmuje 24 godziny, dokładność wykresu jest tym bardziej wątpliwa, skoro niewielu jest tych, którzy urodzili się dokładnie o godzinie 0'00''00. Różnica dzięsięciu godzin wprowadza w obliczeniach błąd sięgający dla cyklu 28 dni 0,014 czyli dwieście razy większy niż w opisanym wyżej przykładzie. A gdy dodamy do tego błąd w obliczeniu długości cyklu, to jak można mówić o "naukowości" tego typu obliczeń?\nNaukowo można natomiast obliczyć wysokość sum, które wszelkiego rodzaju szarlatani zarabiają sprzedając komputerki i zegarki pokazujące biorytmy. Niestety również wielu przedsiębiorców bierze je pod uwagę przy wyznaczaniu strategii przedsiębiorstw, jak doradzają niektóre podręczniki dla menadżerów.\nUwagi od czytelników...\nCo do biorytmów pragnę dorzucić jeszcze jedną uwagę. Nikt z obliczających biorytmy nie potrafił mi odpowiedzieć, czy w dniu urodzin wszystkie cykle startują od zera, czy też od maksimum? Myślę, że jest to istotna różnica, którą zwolennicy biorytmów zupełnie ignorują.


Możliwości telefonu komórkowego, o których nie wiedziałeś - cmsoft.pl\nMożliwości telefonu komórkowego, o których nie wiedziałeś 3 października 2016\nŻycie bez telefonu komórkowego byłoby dzisiaj dla wielu z nas piekłem\nJest to po prostu nasz nieodłączny kompan i cześć normalnych, codziennych czynności. Często nie zdajemy sobie jednak sprawy, jak wielkie możliwości posiada ten miniaturowy komputer schowany w naszej dłoni. Zgubiony telefon komórkowy Jedną z najbardziej przydatnych możliwości telefonu komórkowego jest sterowanie nim na odległość poprzez system internetowy. Tego typu kwestie stają się bardzo istotne, kiedy nasz telefon zostaje zagubiony lub skradziony. (https://www.exo5.pl/lokalizacja-urzadzen-mobilnych)\nPierwszym krokiem jest zawsze włączenie jego dzwonka. Telefon wyciszony czy ustawiony na same wibracje nie odezwie się, kiedy zadzwonimy na jego numer, ale można przez aplet internetowy zrobić głośniej i wtedy problemu nie będzie. Jeśli podejrzewamy kradzież, można w ten sam sposób dokonać zdalnej blokady urządzenia.\nWarto jest zainstalować na telefonie dodatkowe narzędzia do kontroli telefonu. Na wszystkie popularne systemy dostępne są aplikacje pozwalające na namierzenie telefonu, a nawet na zdalną kontrolę nad kilkoma urządzeniami na raz. Dobrze jest też wiedzieć, że każdy telefon posiada swój indywidualny numer IMEI, którego zablokowanie sprawi, że telefon będzie w pełni bezużyteczny dla jego nowego posiadacza. Inną ciekawą możliwością jest natychmiastowe łączenie się z numerami alarmowymi. Niezależnie od tego, jaki w danym kraju jest numer alarmowy, wybranie numeru 112 na telefonie sprawi, że sieć komórkowa połączy nas natychmiast z numerem alarmowym odpowiednim dla miejsca naszego pobytu. Warto wiedzieć, że połączymy się z absolutnie dowolna siecią komórkową oraz damy radę zadzwonić na ten numer nawet z zablokowanego telefonu.\nCiekawostką jest na przykład możliwość korzystania z Facebooka za pomocą sms. Jeśli nie mamy dostępu do Internetu w danym miejscu, możemy wysłać specjalną informację tekstową, a wróci do nas wiadomość z odpowiednimi danymi do aplikacji Facebook. Znacznie bardziej przydatne może się okazać kupowanie biletów na komunikację publiczną przez telefon. W niektórych miastach są systemy, które oparte są tylko i wyłącznie o mechanizmy internetowe i komórkowe, więc tam oczywistym będzie korzystanie z tych mechanizmów. W innych dużych miastach bilety z telefonu są uzupełnieniem klasycznej dystrybucji i mogą się przydać wtedy, kiedy zapomnimy kupić biletu.


Praca dla młodych, praca dla swoich. Córka rzecznik rządu w państwowej spółce | Niezależna\nPraca dla młodych, praca dla swoich. Córka…\nINFORMACJA / WIADOMOŚĆ / 28.09.2014, godz. 18:07\nPraca dla młodych, praca dla swoich. Córka rzecznik rządu w państwowej spółce\n28-letnia Magdalena Sulik – córka Iwony Sulik, wieloletniej współpracowniczki Ewy Kopacz, od niedawna pełniącej funkcję rzecznika rządu, znalazła pracę w państwowej spółce. Do działu marketingu państwowego koncernu energetycznego trafiła kilkanaście dni przed tym, jak jej mama została formalnie rzecznikiem rządu.\nJak informuje tygodnik "Wprost" Magdalena Sulik w pierwszej połowie września zaczęła pracę w PGE. 28-letnia córka pani rzecznik zanim zaczęła pracę w PGE była zatrudniona w dziale marketingu firmy Polkomtel.\nPróbowaliśmy się skontaktować z panią rzecznik, by spytać o jej stanowisko w tej sprawie, jednak telefon początkowo był nieosiągalny, później Iwona Sulik nie odbierała kolejnych połączeń.\n– [Monika Sulik] Przyszła po studiach, przeszła kolejne szczeble i przeniosła się do PGE – mówi tygodnikowi "Wprost" rozmówca z Polkomtela. Iwona Sulik od kilku lat była prawą ręką Ewy Kopacz w Sejmie, od początku typowana była na rzeczniczkę rządu. Na to stanowisko powołana została 23 września. Jak pisze tygodnik: W PGE usłyszeliśmy zapewnienia, że Sulik „przeszła proces rekrutacji”.\nPOLSKA / WIADOMOŚĆ / 22.05.2019, godz. 22:18\nSuski: Musimy wszystkich przekonać, by poszli na wybory\n- Musimy wszystkich przekonać, żeby poszli na te wybory. Tylko duża frekwencja da nam siłę - mówił na konwencji PiS w Radomiu szef gabinetu politycznego premiera Marek Suski.\nSuski przekonywał, że waga niedzielnych wyborów do Parlamentu Europejskiego jest wielka. "Musimy wszystkich przekonać, żeby poszli na te wybory; tylko duża frekwencja da nam siłę. Żebyśmy mogli powiedzieć, że miliony Polaków popierają to, żebyśmy byli silnym i suwerennym państwem" – powiedział polityk PiS.\nZaznaczył, że Polacy mają przed sobą wielki wybór, a "ten wybór to silna Polska w silnej Europie". "Polska jest sercem Europy, a Mazowsze jest sercem Polski; dlatego głosujmy na tą naszą matkę Polkę, bo głosowanie będzie w Dniu Matki; zróbmy więc ten prezent naszej matce ojczyźnie i głosujmy na tych, którzy kochają Polskę, którzy nigdy Polski nie zdradzą i potrafią walczyć o nasze interesy nawet z wieloma przeciwnościami" – przekonywał.\nObecny na regionalnej konwencji PiS w Radomiu minister rolnictwa Jan Krzysztof Ardanowski podkreślał, że znaczna część decyzji, które dotyczą polskiego rolnictwa podejmowana jest w Brukseli. Dlatego – jego zdaniem – udział w niedzielnych wyborach "jest szalenie ważny w każdej grupie zawodowej, ale może nawet najbardziej wśród rolników i mieszkańców wsi".\n- Do tej pory ludzie często mówili: "co mnie to obchodzi? Mnie wybór sołtysa może bardziej interesuje, niż gdzieś tam daleko w tej Brukseli" – mówił Ardanowski. Przekonywał jednak, że "żyjemy w świecie, że to tam (w Brukseli) zapada bardzo wiele decyzji". "I to jacy tam są Polacy, czy sprzedajni, czy nieprzekupni, czy tacy, co się nie dają za poklepanie po plecach i zdjęcie wpuszczać w maliny, od tego bardzo dużo zależy" – zaznaczył Ardanowski.\nWedług szefa resortu rolnictwa dzięki wysokiej frekwencji europosłowie, którzy będą reprezentować Polskę w Parlamencie Europejskim, będą mieć "silny mandat społeczny". "Żeby czuli i wiedzieli, że za nimi stoją miliony, które na nich głosowały. To daje również wielkie przełożenie w tych różnych grach, koalicjach, układach, które tam się toczą" – zaznaczył Ardanowski.\nPodczas konwencji w Radomiu wystąpili także kandydaci do Parlamentu Europejskiego z okręgu mazowieckiego: wicemarszałek Senatu Maria Koc, obecny europoseł Zbigniew Kuźmiuk, posłowie Anna Kwiecień i Maciej Małecki.\nW konwencji nie wzięli udziału - jak wcześniej zapowiadano - prezes partii Jarosław Kaczyński i premier Mateusz Morawiecki. Ten ostatni udał się do dotkniętej powodzią wschodniej Małopolski. Na konwencji PiS w Radomiu zabrakło także lidera listy mazowieckiej do Parlamentu Europejskiego Adama Bielana, który w tym czasie uczestniczył w debacie jedynek, zorganizowanej przez lokalne media.


Czarne Klapki Tequila Sunrise w Www.renee.pl\n3 dni 20h 40m 33s\nCzarne Klapki Tequila Sunrise\nCzarne Klapki Tequila Sunrise na płaskiej, korkowej podeszwie z delikatnym protektorem, wsuwane. Z przodu dwa paski zapinane na dekoracyjne klamry z wytłoczeniami. Wykonane z ekozamszu.\nWeronika / Węgorzewo\nŚwietne modne klapeczki ! Bardzo wygodne i przede wszystkim pasują do wszystkiego ;)\nŚwietne klapki,bardzo wygodne i pasują to większości ubrań. Polecam dla osób które cenią sobie wygodę i styl!\nBardzo lubie takie klapki, i u mnie to konieczność na lato. Super wygodne. Meeegaa! ;)\nMarzena / Dębica\nKlapeczki są w porządku, bardzo starannie wykonane. Wygodne i miękkie, nie klapią. Same plusy, polecam :)\nMarcela / Olkusz\nTe buty to jedna z moich trzech par jakie zamówiłam. I z tych jestem najbardziej zadowolona. Serdecznie polecam, naprawdę warto.\nŻaneta / Rętki\nKlapki idealnie wpadły w mój gust ;) zamówiłam je i jestem z nich bardzo zadowolona ;)\nWiki / Oświęcim\nKupiłam z polecenia mojej koleżanki i jestem zadowolona z tego zakupu. Chodzę w nich w upały i noga się nie poci ani nie męczy. Noszę je do sukienek i spodni. Pasują niemalże do wszystkiego!\nDługość stopy 23 23.6 24.5 25.5 26 27\n Długość wkładki 24 24.6 25.5 26.5 27 28


Miliardy na małopolską kolej | Dziennik Polski\nMiliardy na małopolską kolej\nArkadiusz Maciejowski 19 listopada 2016, 6:00\nWiadukt przy ul. Grzegórzeckiej w Krakowie zostanie przebudowany. Powstaną na nim dodatkowe tory fot. Anna Kaczmarz\nyeti 21.11.2016 08:28:49\ndwustuletnie od lat buduje sie tunele metra pod miastami tylko w kraku oczywiscie bylby problem. najwyzsza pora zeby mentalnie i technicznie Krakow wszedl w XX wiek. bo o XXI tylko mozna tu pomarzyc. zacofanie dwustuletnie\nWars i sawa 21.11.2016 08:26:36\nPRLowski hotel cracovia wojewodzki konserwator wpisal do rejestru zabytkow bo projektowal go jego mentor i nauczyciel. a pozwala na zniszczenie muru przy ul. blich z 1863 roku!!! mur pamietajacy czasy Powstania Styczniowego zostanie zburzony!\nPaweł 20.11.2016 21:57:22\nPrzepraszam, za mój wcześniejszy komentarz. Faktycznie w tym artykule nie jest precyzyjnie napisane dlaczego będzie budowany przystanek Kraków -Złocień. Interesuje się tym tematem, dlatego dla mnie informacja o budowie Krakowa-Złocienia jest równoznaczna z budową od nowa linii kolejowej od Podłęża do Krakowa Głównego. Raz jeszcze przepraszam.\nCris 20.11.2016 14:09:58\nJak kiedy wtedy kiedy ruszy modernizacja całego odcinka do podłęża. Mają być nowe przystanki Kokotów i Węgrzce Wielkie teraz były tylko odnowione na ŚDM. Dodatkowo ekrany akustyczne.\ngość 19.11.2016 21:23:58\nKrakus wie - obcy nie. Tu się szanujemy.\nZ. 19.11.2016 19:38:26\nZainteresowany 19.11.2016 19:37:04\nNajbliższe miejsce o którym mowa to nowa stacja Kraków-Złocień, nie ma ani jednej wzmianki o tym wiadukcie. Remont linii do Rzeszowa nie obejmuje tego miejsca.\nJ-23 19.11.2016 19:32:16\nPotwierdzam, że wiadukt zostanie przebudowany (wiadomość z pierwszej ręki)\nDan 19.11.2016 19:26:38\nJest stacja kolejowa Batowice, "rzut beretem" od Piastów, lub "osiedla Piastów"\nGość 19.11.2016 19:22:57\nAj wej co to ma do rzeczy?\nPaweł 19.11.2016 15:17:02\nPrzecież w tym artykule jest właśnie mowa o modernizacji linii E30, z Krakowa Głównego do Podłęża. W ramach modernizacji tego odcinka, która jak mówi powyższy artykuł rozpocznie sie w przyszłym roku, wiadukt w Kokotowie zostanie zbudowany od nowa. Przecież to wszystko jest napisane w powyższym artykule\na 19.11.2016 13:28:57\nMasz pewność że pozostanie stary wiadukt??\nrex 19.11.2016 13:28:28\nTak jest taniej niż w ziemi\ninzynier 19.11.2016 13:27:43\nKoszty wybudowania takiego tunelu dla pociągów, w centrum Krakowa, są niebotyczne. Ryzyko niepowodzenia duże (kwestie techniczne i administracyjne)\nrex 19.11.2016 13:27:28\nPretensje do Majchra że nie ma lobbują na budowę przystanków we właściwym miejscu. Przyszłoroczny budżet pokazuje że nic nie będzie budowane tylko remonty. Rozpierducha dopiero przed wyborami prezydenckimi\nAby pokazać że coś się robi.


Narożnik z funkcją spania, czy kanapa rozkładana? - bankomi.pl\nby xc6xml · Published 17 listopada, 2019 · Updated 2 grudnia, 2019\nSalon często jest nazywany sercem aranżacji domowej lub mieszkania. Gdy przychodzi czas wyposażenia tej przestrzeni, wielu z nas zastanawia się, co powinno być głównym elementem salonu, czy też pokoju gościnnego. Narożnik z funkcją spania, czy może rozkładana sofa? To jeden z podstawowych dylematów. Jak dokonać właściwego wyboru?\nPrzede wszystkim powinniśmy zwrócić uwagę na to, jak przestronny jest nasz salon oraz jaki mamy rozkład ścian. Wykorzystanie narożnika, mimo, że jest większy od sofy, to opcja, która pozwoli nam maksymalnie wykorzystać przestrzeń dostępną przy łączeniu ścian. Narożnik cechuje się nie tylko wygodą i funkcjonalnością, ale daje różne możliwości. Jednocześnie może być użytkowany przez więcej osób oraz w komplecie ze stolikiem kawowym tworzy estetyczne połączenie.\nDodatkowe łóżko w domu\nNarożnik z funkcją spania dodatkowo w ciągu jednej chwili z funkcjonalnego mebla do siedzenia, zmienia się w estetyczne i komfortowe łóżko. Oczywiście, to samo można zrobić z rozkładaną sofą, ale ta pierwsza opcja cechuje się większą powierzchnią użytkową i sprawdzi się świetnie w pobliżu ścian.\nJest o tyle istotne, że bardzo często stajemy przed wyzwaniem, gdzie położyć naszych najbliższych lub znajomych, którzy nas odwiedzają. Dzięki rozkładanym meblom unikamy konieczności rozkładania materaca na podłodze i zwiększamy komfort snu naszych bliskich. Przecież zależy nam na tym, by kolejnego dnia wstali w dobrym samopoczuciu i razem z nami aktywnie spędzali czas.\nSalon to miejsce, gdzie bardzo często odpoczywamy, czytamy książki lub oglądamy filmy i seriale. Właśnie wtedy, korzystając z wygodnego mebla do siedzenia, przenosimy się w nasz prywatny świat relaksu. Zarówno narożnik oraz kanapa powinny być wybrane w ten sposób, by dawały komfort codziennego użytkowania. W związku z tym zwróćmy uwagę na jakość wykonania oraz wygodę siedziska.\nDodatkowo można zwrócić uwagę również na wysokość oraz odchylenie siedziska i boki, które mogą pełnić funkcję podłokietników. Po analizie tych elementów z łatwością wybierzemy odpowiedni dla nas mebel. Jeżeli chcemy uzyskać więcej powierzchni użytkowej, na przykład eliminując obecność fotela z salonu to optymalnym rozwiązaniem będzie dla nas narożnik. Jeżeli dodamy do tego funkcję spania to otrzymujemy wielofunkcyjny i estetyczny mebel do codziennego użytku\nNext story Atrakcyjna sprzedaż samochodu tylko w skup aut Gdynia\nPrevious story Sprawdzamy najpopularniejsze meble ogrodowe!


Przede skończonym przystaje znać jaka kasa dotyczy w ostatnim - Ai-CRM Enterprise System: The Innovation CRM Solution\nPrzede skończonym przystaje znać jaka kasa dotyczy w ostatnim\nPosted by\teqeker on\t Wednesday, 30 October 2013 in Uncategorized\nSkoro koryfeusz determinuje się na zrzucenie wakacji, periodu wieloletniego, czy może pospolicie osiąga zamysł wstąpić Litwę, ostatnie zgoda iżby wpierw pokonał bodaj oryginalną naukę na przedmiot niniejszego czarującego państwa, które sięga spośród Naszą. finanse\nPrzede doszczętnym uczestniczy rozumieć jaka jednostka zaczyna w tym grzbiecie, dzięki temu nie pojawią się przeciwnego typie złe niespodzianki podczas wykupów, rezerwacji, bądź po nisku postąp skutych spośród płatnościami. Na zapewne pragnącym apendyksem egzystowała więcej koncepcja minimum paru głównie zażywanych słówek, czyżby wypowiedzi, na przykład owych konwenansowych w zbiorze litewskim. Dzięki aktualnemu będzie potężna popularnie się porozumieć na dowód podczas rezerwacji traktatu, bądź również przyjmowania pamięci, bądź zlecania żerów. youtube Forsiasta tudzież niedużo zwycięsko opanować tutejszą rycerskość także kultury po to, gdyby choćby nie sprawić, względnie nie powiedzieć piękna, co gwoli kurtuazji ofiarowanego elektoratu jest nie gadaj oglądane. W owym priorytecie ślicznie gadają się jakiegoś typie piloty gwoli podróżnych, ewentualnie powsinogów, wczasy jakie są skomponowane faktycznie, gdyby precyzyjnie przyciągnąć sensacje o możliwościom krańca, zaś dodatkowo pomóc jego wydedukowanie.\nNa snadź statecznym gotowości stanowi ponad fakt, iż taki wyjazd, azaliż pobyt na Litwie stanowi drogą mierniejszą, niż choćby wczasy w imperiach Europy Zachodniej, azaliż Gorącej, spośród teraźniejszego asumptu jest aktualne morowa sprawa gwoli tych białogłów, które ściskają znikomo niższy budżet na wakacje, czyli niniejsze nie marzą przekazywać popyt sutej miary mamony. moja strona Jednak to nie są obecne wyjątkowe pociech scalone spośród pobytem na Litwie, kiedy zaraz przeżyło dodane wówczas potwornie ciekawy zaś znany czubek, jaki podobno ujmować, przyciągnąć natomiast rozniecać, że vip z przestrzenną labą zrezygnuje zapór w najprzyjemniejszym toku, aby rozróżnić ów rąbek coraz potężnie.\neqeker has not set their biography yet\nYou are here: Home eqeker Przede skończonym przystaje znać jaka kasa dotyczy w ostatnim


Niebieska czołówka Petzl Tikka Core 300 lm | Sklep 4mountain.pl\nLatarka czołowa Tikka Core jest prostą, zawartą i lekką czołówką Petzl o jasności 300 lumenów (lm) oraz o szerokiej wiązce bliskiego zasięgu, umożliwiającej krótkie przemieszczanie się.\nCzołówka Tikka Core Limited Edition została wypuszczona w limitowanej serii z okazji swoich 50 lat Petzl .\nDzięki długiemu czasowi świecenia znajduje zastosowanie w aktywnościach outdoorowych jak biwakowanie, trekking, podróże. Fosforyzujący reflektor umożliwia odnalezienie latarki w ciemności, a czerwone światło nie oślepia innych osób. Latarka czołowa TIKKA jest dostarczana z akumulatorem CORE, jest też kompatybilna z trzema bateriami AAA (nie dostarczane), dzięki konstrukcji HYBRID CONCEPT. Akumulator w czołówce Tikka Core ładujemy za pomocą złącza micro USB\nkultowa czołówka TIKKA Core, w wersji z akumulatorem,\nopaska elastyczna o unikalnym wzorze, ze współrzędnymi GPS miejsca, w którym zaczęła się historia Petzl,\nedycja limitowana z okazji 50 lecia Petzl\nCzołówka Petzl Tikka Core została oznaczona klasą wodoodporności IPX4 co w skrócie oznacza , że jest zabezpieczona przed spryskiwaniem i zachlapaniem wodą z natężeniem do 10 litrów na minutę. Nadaje się do użytku turystycznego i na co dzień np. przy lekkim deszczu. Należy jednak pamiętać, że do środka może przedostać się woda w czasie zanurzenia lub gdy zastanie silny skierowania silny strumienia wody w stronę przedmiotu posiadającego tą klasę.\nwaga czołówki: 71 g.\n- konstrukcja HYBRID CONCEPT: czołówka Petzl TIKKA CORE w komplecie z akumulatorem CORE, jest też kompatybilna z trzema bateriami AAA ,\nZasilanie: akumulator CORE (dostarczony)\nGwarancja: 5 lat na latarkę i 2 lata na akumulator CORE lub 300 cykli ładowania\nParametry oświetlenia przy zasilaniu z 3 akumulatora CORE (stabilizowany)\nSTANDARD 100 40 7 30\nMAX POWER 300 65 3 -\nczerwony Bliski 2 5 40 -


Finis coronat opus, czyli koniec wieńczy dzieło ¬– przy wymianie wyrobów stolarki budowlanej „kropkę nad i” stanowi dobry montaż. Dzięki prawidłowej instalacji, okna, drzwi i bramy garażowe zachowują deklarowane przez producenta parametry użytkowe i zapewniają komfortową eksploatację.\nW świetle nowych Warunków Technicznych, które weszły w życie od początku 2021 roku, dobry montaż wyrobów stolarki budowlanej zyskuje jeszcze mocniej na znaczeniu. Energooszczędność okien, drzwi zewnętrznych czy też bramy garażowej zależy zarówno do parametrów samych produktów, jak i sposobu ich zamontowania. Wymiana tego typu rozwiązań to również ważny, pierwszy etap termomodernizacji budynku.\nInwestycja powinna być więc przeprowadzona w taki sposób, aby uwzględniać dalsze prace związane z izolacją cieplną ścian zewnętrznych i zminimalizować ryzyko powstawania mostków termicznych w miejscach, gdzie stolarka łączy się z materiałem ociepleniowym.\nKażda inwestycja ma swoją specyfikę, monterzy dostosowują więc sposób prowadzenia prac montażowych do danej sytuacji. Istnieje jednak zestaw dobrych praktyk oraz ogólne zasady sztuki budowlanej, które są uniwersalne i stosowane przez profesjonalne ekipy monterskie. Podstawą jest zatem odpowiednie przygotowanie otworu okiennego lub drzwiowego. Powinien być on dokładnie oczyszczony z zanieczyszczeń (pyłu, gruzu i innych elementów), wygładzony, a ewentualne ubytki wypełnione.\nPrzy wymianie stolarki konieczny jest też precyzyjny demontaż starych wyrobów, najlepiej w taki sposób, aby w jak najmniejszym stopniu uszkodzić mur. Kluczowe działanie stanowi również prawidłowe zwymiarowanie otworu montażowego, w czym pomocne mogą być nowoczesne techniki pomiarowe, takie jak laser czy niwelator. Przy trudniejszych i bardziej wymagających inwestycjach (jak np. stolarka wielkoformatowa) stosowany jest także skaning 3D.\n– Wymiana istniejącej stolarki, szczególnie w starszym budownictwie to duże wyzwanie związane z dopasowaniem współczesnych produktów do ścian i otworów, które w przeszłości wykonywano często bez należytej staranności i dokładności. Brak kątów prostych, pionów i poziomów to w starszym budownictwie w zasadzie norma, stąd warto wziąć pod uwagę tę kwestię, przygotowując się do wymiany.\nDla przykładu, dla bram garażowych, z racji ich wymiarów i zamykanej powierzchni, nawet niewielkie odchyłki węgarków od pionu przy szerokości otworu pod bramę, np. 5000 mm powodują, iż poprawna regulacja i doszczelnienie bramy w zasadzie nie są możliwe – mówi Dariusz Poloczek, Ambasador kampanii „WYMIANA STOLARKI+DOBRY MONTAŻ”, ekspert z firmy Hörmann.\nWraz z rozwojem produktów zmianom uległy również techniki instalacji okien, drzwi zewnętrznych i bram garażowych. Niemalże standardem jest więc obecnie stosowanie montażu warstwowego z użyciem taśm: paroszczelnej i paroprzepuszczalnej, a także izolatora cieplnego i akustycznego w postaci pianki poliuretanowej.\nDla monterów dostępne są kompletne systemy montażowe zawierające wszystkie niezbędne elementy. Do wykonania szczelnego połączenia na styku stolarka-mur ważny jest przede wszystkim odpowiedni dobór materiału izolacyjnego, który wypełni szczelinę dylatacyjną.\nPrzy wymianie stolarki najczęściej wykorzystuje się piankę poliuretanową jednoskładnikową – najlepiej postawić na produkt wysokiej jakości, czyli gęsty i o małym przyroście, który zapewnia właściwe uszczelnienie. Przy tego typu pracach można również zastosować płynne membrany, pozwalające na przeprowadzenie montażu warstwowego nawet w sytuacjach, gdzie wcześniej nie było to możliwe.\nW związku z rosnącymi wymaganiami w zakresie energooszczędności budynków, na znaczeniu zyskuje montaż w warstwie izolacji termicznej, z wysunięciem okna lub drzwi poza lico muru. Ważne jest tu stabilne i wytrzymałe zamocowanie stolarki z użyciem elementów dobrze przenoszących duże obciążenia wywołane m.in. parciem wiatru oraz ciężarem samego wyrobu.\nJednocześnie powinny one być wykonane z materiałów nieprzewodzących ciepła (jak np. profile ze sprasowanej pianki poliuretanowej). Monterzy mogą korzystać z kompletnych systemów zawierających profile, kliny, klej montażowy, wkręty i taśmy uszczelniające. Użycie tej techniki montażu pozwala na sprawne wykonanie szczelnej ramy wokół okna lub drzwi i zamknięcie otworu w krótkim czasie, bez konieczności wcześniejszego tynkowania ościeża.\n– Wymiana stolarki jest najczęściej spowodowana jej wiekiem, niedogodnościami związanymi z użytkowaniem lub też inwestycją w termomodernizację całego budynku. Aby prawidłowo wykonać montaż nowych okien, muszą być one dobrane wielkością, tak, aby szczelina dylatacyjna była odpowiednia (w przypadku dużego węgarka konieczne może być dodatkowe poszerzenie po obwodzie okien). To istotne, gdyż nowa stolarka będzie miała lepsze parametry izolacyjności termicznej, a więc będzie cięższa (np. 3 szyby zamiast 2), dlatego też musi być właściwie podparta i zamontowana mechanicznie.\nMontaż powinien być wykonany w sposób szczelny, warto też rozważyć eliminacje mostków linowych, montując okna w warstwie izolacji, co zdecydowanie obniży ryzyko występowania przykrych konsekwencji w postaci rozwoju grzybów i pleśni – mówi Tadeusz Romański, Ambasador kampanii „WYMIANA STOLARKI+DOBRY MONTAŻ” z firmy Sklep.Grupa MAGNUM.eu.\nALUPROF SA wprowadza do portfolio nowy produkt: system okienno-drzwiowy MB-79N. System okienny jest dostępny w sprzedaży od stycznia 2021 roku*. To nowoczesne rozwiązanie, służące do wykonywania wymagających izolacji termicznej i akustycznej elementów architektonicznej zabudowy zewnętrznej.\nSystem jest następcą popularnego i szeroko stosowanego w budownictwie systemu MB-70. Zalety systemu okien MB-79N doceni każdy, kto poszukuje produktu spełniającego wysokie wymagania, a zarazem chce zachować optymalny poziom kosztów.\nSystem został opracowany z myślą o spełnieniu nowych wymagań Warunków Technicznych, które weszły w życie 1.01.2021 r., czyli UW dla okien do 0,9 W/(m2K). Jego kształtowniki, wyposażone w najnowszej technologii przekładki termiczne, umożliwiają produkcję konstrukcji o bardzo dobrej izolacyjności cieplnej.\nWartość współczynnika przenikania ciepła Uf wynosi dla nich od 0,83 W/(m2K). Rozwiązanie jest kompatybilne ze znanymi i docenianymi przez klientów systemami MB-86 i MB-104 Passive.\nOkno stworzone zostało z myślą o zastosowaniu w najbardziej rygorystycznym budownictwie pasywnym. Specjalna konstrukcja pozwoliła na uzyskanie najlepszego współczynnika przenikania ciepła okna z pojedynczym pakietem szybowym (0,58 W/m2K).\nPakiet szybowy osadzony jest w specjalnie zaprojektowanej ramie skrzydła, posiadającej poszerzone drewniane profile w porównaniu ze standardowym oknem. W oknie zastosowano pięć uszczelek. Minimalizuje to zjawisko powstawania mostków cieplnych oraz zapewnia lepszą izolacyjność okna. Montowane jest wraz z kołnierzem uszczelniającym EHV-AT Thermo.\nPłynne membrany Soudatight służą do wykonywania uszczelnień styku okna z murem i są zalecane zwłaszcza podczas wymiany stolarki okiennej. Rozwiązanie to pozwala na zastosowanie warstwowego montażu w wielu sytuacjach, w których wcześniej nie można było wykorzystać tej metody.\nIch użycie może przyczynić się do znacznego skrócenia czasu prac montażowych. Soudatight LQ to wzmocniona włóknami membrana na bazie dyspersji tworzyw sztucznych zbrojonych włóknem do zastosowań wewnętrznych, którą nanosi się dowolnym pędzlem malarskim.\nSoudatight Hybrid przeznaczona jest do zastosowań zewnętrznych, a nakłada się ją odpowiednim pistoletem. Natomiast Soudatight SP oraz Soudatight SP Gun są membranami do natrysku. Pierwszą aplikuje się za pomocą agregatu natryskowego bezpośrednio z opakowania, drugą – za pomocą specjalnego pistoletu natryskowego.


Curling - ME: utrzymanie Polek, Polacy zagrają o wszystko | Poinformowani.pl\nCurling - ME: utrzymanie Polek, Polacy zagrają o wszystko\nData publikacji: 21.11.2018, 22:14\nPorażką zakończył się mecz polskich curlerów z Włochami na mistrzostwach Europy w Tallinie. Przed nimi zatem mecz o pozostanie w elicie Starego Kontynentu. Dwa kolejne spotkania przegrała też nasza żeńska drużyna, jednak pomimo tego jest już pewna pozostania w dywizji B.\nW pierwszej partii jedynego środowego meczu zespołu Bartosza Dzikowskiego padł wynik 0:0. Drugiego enda Azzurri wygrali za trzy punkty, na co nasza drużyna odpowiedziała tylko jednopunktową wygraną w endzie trzecim. Czwarta partia została wyzerowana, natomiast w dwóch kolejnych po punkcie zdobyła ekipa Joela Retornaza. W siódmym endzie Biało-Czerwoni odrobili dwa oczka straty, a w ósmym kolejne jedno, jednak w dziewiątym punkt trafił na konto Włochów. Nasi rywale nie dopuścili do odrobienia strat w ostatniej partii i mecz zakończył się przegraną Polaków 4:6. Niespodziewane zwycięstwo odnieśli Holendrzy, którzy pokonując Finów 12:2 zrównali się z nami bilansem gier przed ostatnią kolejką. W niej to właśnie Pomarańczowi będą rywalami naszej reprezentacji - zwycięzca tego spotkania awansuje do turnieju kwalifikacyjnego do mistrzostw świata. Ponadto Polacy walczą w tym meczu o utrzymanie w dywizji A - da je nasze zwycięstwo oraz przegrana Rosjan z rewelacją turnieju w Tallinie, Włochami. Sborna przegrała w środę z Norwegami 5:7. W meczach drużyn z górnej części tabeli Szwedzi pokonali Szkotów 9:8, a Niemcy wygrali ze Szwajcarami 7:5. Pewny występ w półfinałach mają już Trzy Korony, Brytyjczycy oraz Włosi, natomiast szanse na ostatnie miejsce w fazie play-off mają jeszcze Niemcy i Norwegowie.\nW dywizji A kobiet po dwa zwycięstwa odniosły Szwajcarki (9:2 z Łotyszkami i 10:4 z Niemkami) i Szwedki (8:4 z Włoszkami i 8:2 z Finkami), które tym samym zagwarantowały sobie grę w strefie medalowej, a także Rosjanki (6:3 z Finkami i 8:7 ze Szkotkami). W grze o play-offy są też Niemki, które dwukrotnie przegrały w środę, a także Szkotki, które pokonały właśnie nasze zachodnie sąsiadki 9:2. Wygrane na konto zapisały też Dunki (5:3 z Czeszkami), Łotyszki (7:4 z Czeszkami) i Włoszki (7:6 z Dunkami).\nNieudany dzień mają za sobą Polki. W porannej sesji zmagań dywizji B zespół Marty Szeligi-Fryni zagrał z gospodyniami. W czterech pierwszych partiach naprzemiennie albo Biało-Czerwone wygrywały za punkt, albo padał remis 0:0. W piątym endzie Estonki doprowadziły do wyrównania, na co jednak nasza reprezentacja odpowiedziała dwupunktową wygraną w endzie szóstym i jednopunktową w endzie siódmym. W ósmym jednak aż trzy punkty trafiły na konto naszych rywalek, które w dziewiątym endzie wyszły na jednopunktowe prowadzenie. Polki doprowadziły do dogrywki, jednak w niej punkt na wagę zwycięstwa 7:6 zdobył zespół Marie Turmann. W tej serii gier szóste zwycięstwa odniosły Turczynki (11:3 z Litwinkami) i Norweżki (10:3 z Węgierkami), dzięki czemu zapewniły sobie grę w fazie play-off. Piątą wygraną na konto zapisały Angielki (6:2 ze Słowaczkami), a trzecią Hiszpanki (6:5 ze Słowenkami).\nPopołudniu nasze zawodniczki zmierzyły się z Litwinkami. Pierwsze dwie partie 1:0 wygrały nasze rywalki, w trzeciej jednak to Polki zdobyły punkt. Czwarty i piąty end znów zakończyły się jednopunktowym zwycięstwem zespołu Virginiji Paulauskaite, w szóstym natomiast dwa punkty straty odrobiły Biało-Czerwone. W siódmej partii na konto Litwinek trafiły trzy oczka, w kolejnych trzech endach natomiast zespół Marty Szeligi-Fryni wygrał kolejno za dwa, jeden i znów za jeden punkt, doprowadzając do remisu i dogrywki. W niej szalę zwycięstwa na swoją korzyść przechyliły Litwinki, wygrywając 8:7. Pomimo drugiej porażki tego dnia Polki zapewniły sobie utrzymanie przed ostatnią kolejką gier - kolejne przegrane zanotowały bowiem też Słowaczki (3:6 z Estonkami) i Słowenki (1:10 z Norweżkami) i to te dwie drużyny zagrają w turnieju dywizji C na koniec bieżącego sezonu. W pozostałych meczach wygrały Turczynki (6:4 z Hiszpankami) i Węgierki (5:4 z Angielkami).\nW dywizji B grupa A dokończyła piątą i rozegrała pełną szóstą kolejkę spotkań. Niepokonani wciąż są Czesi, którzy pokonali 8:5 Hiszpanów i 6:5 Turków, kwalifikując się do półfinałów dywizji. Czwarte zwycięstwa odnieśli Estończycy (9:2 z Węgrami) i Łotysze (6:5 z Francuzami), trzecie Węgrzy (7:6 z Francuzami), a drugie Słowacy (11:10 z Turkami). W grupie B natomiast rozegrano tylko jedną kolejkę. Zwycięstwa zanotowali w niej Białorusini (7:3 z Walijczykami), Duńczycy (8:7 ze Słoweńcami), Austriacy (5:2 z Litwinami) i Izraelczycy (10:8 z Anglikami).\n1. Szwecja 8:0\n2. Szkocja 6:2\n2. Włochy 6:2\n4. Niemcy 5:3\n4. Norwegia 5:3\n6. Szwajcaria 4:4\n7. Finlandia 2:6\n7. Rosja 2:6\n9. Holandia 1:7\n9. Polska 1:7\n1. Szwajcaria 8:0\n2. Szwecja 6:2\n3. Niemcy 5:3\n3. Rosja 5:3\n5. Szkocja 4:4\n6. Dania 3:5\n6. Łotwa 3:5\n8. Czechy 2:6\n8. Finlandia 2:6\n8. Włochy 2:6\n1. Czechy 6:0\n2. Estonia 4:2\n2. Hiszpania 4:2\n5. Węgry 3:3\n6. Słowacja 2:4\n7. Turcja 1:5\n8. Francja 0:6\n1. Anglia 4:2\n1. Białoruś 4:2\n1. Dania 4:2\n4. Austria 3:3\n4. Litwa 3:3\n6. Izrael 2:4\n6. Walia 2:4\n1. Norwegia 7:1\n1. Turcja 7:1\n3. Anglia 5:3\n3. Estonia 5:3\n5. Litwa 4:4\n5. Węgry 4:4\n7. Hiszpania 3:5\n7. Polska 3:5\n9. Słowacja 1:7\n9. Słowenia 1:7