Z Migaczem po prawo jazdy - Szkoła Jazdy Sklep i Aktualności\nStrona główna » Aktualności » Z Migaczem po prawo jazdy\nAktualności Z Migaczem po prawo jazdy\nZestaw składa się z kilku elementów: słownika pojęć abstrakcyjnych, mających kluczowe znaczenie w nauce prawa jazdy, kodeksu drogowego, ćwiczeń przygotowujących do egzaminu razem z interpretacją znaków drogowych, kursu pierwszej pomocy, testów oraz instrukcji dla użytkowników. Poszczególne narzędzia mogą funkcjonować zarówno w postaci niezależnych od siebie części, ale także jako integralna całość.\nCo ważne, „Pakiet Migacz” jest darmowy. W jaki sposób mogą z niego korzystać osoby niesłyszące i niedosłyszące, przygotowujące się do egzaminu teoretycznego na prawo jazdy?\n- Migacz jest dostępny w kilku wersjach - wyjaśnia Katarzyna Rajda-Szostak, koordynator projektu z firmy „Elmak”. - Pierwsza z nich jest w formie online. To platforma edukacyjna dla ośrodków szkolenia kierowców, którzy będą mogli za jej pomocą kształcić swoich kursantów. Wystarczy tylko dostęp do internetu. Przygotowaliśmy także wersję offline, której kilkaset sztuk zostanie rozdanych zainteresowanym. Jedynym wymaganiem, żeby z niej skorzystać, jest posiadanie komputera. Teoretyczny kurs nauki jazdy dla niesłyszących i niedosłyszących jest także dostępny na płytach DVD w formie filmu.\nMateriały edukacyjne zostały stworzone tak, żeby były jak najbardziej zrozumiałe i czytelne. Na ekranie komputera osoby uczącej się wyświetlany jest obraz, osoba migająca (tłumacz) oraz tekst, też specjalnie dostosowany do potrzeb osób z wadą słuchu.\nPolacy, o których zapomniano\nJak zrodził się pomysł stworzenia profesjonalnego oprogramowania dla osób niesłyszących i niedosłyszących? Stało się to za sprawą Piotra Makioły, właściciela chorzowskiej szkoły jazdy, który już we wrześniu 2012 roku zwracał uwagę ówczesnego Ministerstwa Infrastruktury na problem z egzaminowaniem niesłyszących.\nMakioła sam ma niesłyszącego brata. To dlatego nauczył się migać, a potem zainteresował się, jak tę umiejętność przekuć na korzyść dla osób z wadą słuchu. Zaczął ich przygotowywać do egzaminu na prawo jazdy.\nProblemy, z którymi borykali się niesłyszący i niedosłyszący chcący otrzymać dokument uprawniający ich do jazdy samochodem, pogłębiły się jeszcze w styczniu 2013 roku. Wtedy to w życie wszedł nowy system egzaminowania teoretycznego kandydatów na kierowców. Od tej pory część pytań wyświetlanych podczas egzaminu państwowego ma formę filmów, prezentujących prawdziwe sytuacje drogowe. Osoba egzaminowana ma w takiej sytuacji 20 sekund na przeczytanie pytania i 15 sekund na udzielenie odpowiedzi. Testy miały weryfikować szybkość reakcji przyszłego kierowcy. Ale zapomniano przy tym o osobach niesłyszących. A oni piszą hasłowo: „samochód w prawo, ty w lewo”, „ja jechać rower”, bo język migowy zawiera zaledwie 2,5 - 3,5 tys. znaków, a osoba słysząca posługuje się na co dzień ok. 60 tys. słów. Poza tym różni się od polskiego gramatyką i składnią. Dlatego niesłyszący potrzebują zdecydowanie więcej czasu, by przeczytać i zrozumieć skomplikowane zdanie niż przeciętny kandydat na kierowcę.\nProblem z egzaminami teoretycznymi dla osób niesłyszących ma zostać rozwiązany już wkrótce. W ostatnim kwartale tego roku część członków ministerialnej komisji ds. weryfikacji pytań egzaminacyjnych ma je przetłumaczyć na język migowy. Ale egzamin to jedno, pozostaje jeszcze kwestia szkolenia.\nDlatego Piotr Makioła, szef chorzowskiego OSK „Elmak”, postanowił działać. Jeszcze w 2012 roku wraz z firmami La Fuente Consulting i Grupa Doradcza postanowił ubiegać się o dotację na stworzenie profesjonalnego programu do nauki teorii dla osób niesłyszących. Próbowali w województwie śląskim i małopolskim, ale pomysł został zaakceptowany dopiero na Podkarpaciu przez Wojewódzki Urząd Pracy w Rzeszowie. Fundusze potrzebne na realizację projektu pochodzą z unijnego Europejskiego Funduszu Społecznego. A kwota jest niebagatelna, bo ponad 1,6 mln zł.\nPrace nad stworzeniem oprogramowania rozpoczęły się w 2013 roku. Każda z firm uczestniczących w projekcie odpowiadała za co innego. Kwestiami związanymi ze szkoleniem osób niesłyszących zajął się OSK „Elmak”, kontrolą i monitoringiem - La Fuente Consulting, przeprowadzaniem badań, mających na celu dopasowanie produktu do potrzeb grup docelowych - Grupa Doradcza.\nCo wiemy o problemach niesłyszących Polaków?\nNiestety, nie ma żadnych wiarygodnych danych, na których można by się oprzeć, żeby oszacować liczbę niesłyszących i niedosłyszących. Można jednak przyjąć, że w Polsce żyje kilkadziesiąt tysięcy niesłyszących i kilkaset tysięcy niedosłyszących. Dlaczego zdobycie prawa jazdy może im nastręczać jakieś trudności? Powodów jest co najmniej kilka. W zasadzie wszystkie wiążą się z nauką teorii.\n- Język polski nie jest dla nich językiem naturalnym - tłumaczy Zuzanna Teper-Solarz, autorka projektu z Grupy Doradczej. - Tymczasem metody i narzędzia wykorzystywane podczas kursów przygotowujących do egzaminu na prawo jazdy kategorii B są napisane właśnie po polsku. To uniemożliwia niesłyszącym efektywne i skuteczne przygotowanie się do testów. Osoby niesłyszące rozumieją najwyżej 20 proc. zapisów kodeksu drogowego. Trudności dotyczą zarówno rozumienia złożonych zdań i pytań, jak i pojedynczych słów. Słownictwo specjalistyczne (rzeźba bieżnika, układ ABS) i ogólne (wyposażenie, skoncentrować się, ewentualny, korygowanie), niemające swoich odpowiedników w polskim języku migowym, jest dla nich abstrakcyjne.\nDo tego można jeszcze dodać fakt, że niesłyszących nie stać często na płacenie za kurs nauki jazdy z pomocą tłumacza, a bez niego boją się podjąć naukę.\nOśrodki w kłopocie\nProblemy z kształceniem niesłyszących mają także ośrodki szkolenia kierowców. Często wynikają one z niewiedzy. Instruktorzy są przekonani, że macierzystym językiem niesłyszących jest polski i nie zdają sobie sprawy z ich ograniczonych kompetencji do rozumienia i posługiwania się nim (w formie czytanej i pisanej). Z ich perspektywy nauczanie z użyciem tradycyjnego podręcznika wspomagane wyjaśnieniami pisanymi na kartce może być skuteczną formą komunikacji z niesłyszącym.\n- Brak narzędzi umożliwiających lub ułatwiających nauczanie osób niesłyszących sprawia, że szkoły jazdy bardzo rzadko kierują do nich oferty kursów - mówi Izabela Piestrzyńska, tłumaczka w projekcie „Migacz”. - Nie potrafią lub nie wiedzą, jak efektywnie je wesprzeć. Dlatego, jak potwierdziły badania, stosują takie same metody pracy bez względu na grupę odbiorców: pomoce komputerowe, filmy i animacje czy standardowe tablice do pisania. Jedyną dodatkową pomocą, jaką mogą zaoferować niesłyszącym kursantom, jest udział w szkoleniu tłumacza języka migowego.\nJednak taka metoda pracy ma swoje wady. Po pierwsze, jest mało skuteczna. Tłumacz nie jest w stanie przełożyć słów nieistniejących w języku migowym. Tylko od jego inicjatywy zależy, czy wymyśli na potrzeby tego tłumaczenia umowny gest. Tymczasem bezpośrednie tłumaczenie na język migowy wypowiadanych w języku polskim słów jest dla niesłyszących niezrozumiałe. Dodatkowo indywidualnie prowadzone zajęcia teoretyczne trwają nawet dwa razy dłużej, a udział w nich jest około 30 proc. droższy niż w przypadku typowego szkolenia. Problemem jest także ograniczony dostęp do tłumaczy. W Polsce jest zaledwie 111 wykładowców języka migowego oraz 232 tłumaczy tego języka (dane z 2012 roku).\n- Właśnie z tych powodów wdrożenie „Pakietu Migacz” jest takie ważne - tłumaczy Katarzyna Rajda-Szostak. - Dzięki zaproponowanemu przez nas rozwiązaniu bariery, które osoby niesłyszące napotykają na swojej drodze do prawa jazdy, znikają.\nW pracy nad projektem wzięło udział prawie trzydzieści osób. Są to m.in.: tłumacze języka migowego, osoby związane ze środowiskiem szkolenia kierowców, pedagodzy oraz egzaminator. Wszystko po to, żeby mieć pewność, że produkt ma odpowiednią jakość. Dlatego też „Pakiet Migacz” był wielokrotnie konsultowany i testowany przez niesłyszących i OSK, których uwagi były bardzo cenne przy rozwijaniu jego funkcjonalności.\n- Więcej informacji na temat naszego projektu można znaleźć na stronie internetowej http://www.migacz.net/. Tam też można ściągnąć instrukcję, filmy oraz oprogramowanie w wersji offline (od 1 czerwca) lub zalogować się na wirtualnej platformie edukacyjnej - mówi Zuzanna Teper-Solarz. - Zachęcam również do polubienia profilu projektu na Facebooku, gdzie na bieżąco zamieszczamy wszelkie „migaczowe” aktualności.


ązanie każdego problemu natury prawnej. Gdzie powinniśmy się udać w momencie, gdy potrzebujemy pomocy prawnej? Wariantów, z których możemy skorzystać jest kilka. Gdy sprawa jest poważna, najlepszym wyborem będzie renomowana kancel\nDodane: 27-11-2019 10:06\nFachowe konsultacje prawne wymagają zaangażowania specjalistów z wieloletnim doświadczeniem. Tylko prawnicy z dużą wiedzą są w stanie znaleźć rozwiązanie każdego problemu natury prawnej. Gdzie powinniśmy się udać w momencie, gdy potrzebujemy pomocy prawnej? Wariantów, z których możemy skorzystać jest kilka. Gdy sprawa jest poważna, najlepszym wyborem będzie renomowana kancelaria prawna. W niej z reguły zatrudnieni\nElectricity and its engineersCo to są tłumaczenia?Dobra inwestycja w ciepły domTilstanden til v?re tenner under lupenWoda i jej oczyszczanieVisit Poland - You not going to regret itO myjniach i samochodachO prawnikach i ich pracyDobre i złe odżywki białkoweKulinarnie - gotowanieSalony urody - dobre i złe. Jak wybrać?Poligrafia drukowanaRepairing and mending things - plumbingWakacje życia - jedź do HiszpaniiTworzenie sklepów dla internetu. Co powinien mieć e-sklep?Wymarzony urlop w tym roku? Zobacz gdzie pojechać i co zwiedzićO odnawialnych źródłach energii - kwestie energetyki solarnejWhy industry need rotating connectors?Kilka faktów i i formacji o dentystachTrening i suplementy, co i jak?Mending pipes - plumbing in generalBlack smoke in your car? Better check itArticle about plumbers and plumbingKwestia ogrodzenia- jak bardzo jest ważne?Duża skuteczność w tym jak szkolić z bhpTravel idea - Polish highest mountainsO badaniach marketingowych na rzecz innych firmDla tych, co tęsknią za latemArtykuł o odzieży medycznejSzkolenia BHP


Ropa naftowa tanieje na giełdach, ceny paliw na stacjach przestały rosnąć - donoszą analitycy rynku - netTG.pl – Gospodarka - Ludzie\n10 maja 2019\tPolska Agencja Prasowa\nRopa naftowa tanieje na giełdach, ceny paliw na stacjach przestały rosnąć - donoszą analitycy rynku\nNa większości stacji w tygodniu ceny paliw pozostały stabilne - donoszą analitycy rynku paliw\nCeny paliw wyhamowały - zauważają eksperci w piątek, 10 maja. Wynika to z niższych ceny ropy naftowej na światowych giełdach i spadającej niemal do zera marży operatorów detalicznego rynku paliw. Najbliższe dni powinny przynieść stabilizację cen na stacjach - przewidują.\n"Na większości stacji w tym tygodniu ceny paliw pozostały stabilne, co pozwoliło na utrzymanie średnich cen w kraju na niezmienionym poziomie. Średnie detaliczne ceny paliw na dzień 9-05-2019 ukształtowały się na następującym poziomie: benzyna bezołowiowa 95 - 5,22 zł/l, benzyna bezołowiowa 98 - 5,52 zł/l, olej napędowy - 5,18zł/l, autogaz - 2,23 zł/l" - napisali w piątkowym komentarzu analitycy BM Reflex.\nJedocześnie zauważyli, że ceny benzyn i diesla są wyższe niż przed rokiem o około 23 - 24 gr/l, a autogazu o około 10 gr/l.\n- Analitycy prognozują kolejny tydzień podwyżek na stacjach paliw\n- Bestia ze Wschodu pcha w górę ceny prądu\nZ kolei eksperci e-petrolu zwrócili uwagę na fakt, że problemy z dostawami rosyjskiej ropy do rafinerii w Polsce nie mają "na razie" przełożenia na ceny na stacjach paliw.\n"Obserwowane w ostatnich tygodniach wyraźne podwyżki cen paliw w sprzedaży detalicznej w końcu wyhamowały, a kierowcy tankujący olej napędowy pierwszy raz od lutego tego roku mogą nawet cieszyć się spadkiem cen diesla" - napisali.\nW komentarzu zaznaczyli, że krajowi producenci w ostatnich dniach obniżali ceny dla hurtowych odbiorców paliw.\n"Metr sześcienny oleju napędowego jest dzisiaj w rafineriach wyceniany średnio na 4 tys. 159 zł i kosztuje o 38 zł mniej niż na koniec kwietnia. Benzyna bezołowiowa 95 w tym samym okresie potaniała o 56,80 zł i aktualnie metr sześcienny tego paliwa jest przez producentów wyceniany na 4 tys. 172 zł" - podali.\n"Na hurtowym rynku paliw w mijającym tygodniu odnotowaliśmy z kolei spadki cen zarówno benzyn, jak i oleju napędowego, z tym że skala obniżek bardziej widoczna jest w przypadku benzyny. Hurtowe ceny benzyny spadły w okresie 3 - 10 maja o około 8 - 10 groszy na litrze, a oleju napędowego o 2,5 - 4,5 gr/l. W tej sytuacji wraz z nowymi dostawami paliw na stacje, jest szansa na obniżki cen detalicznych o kilka groszy, ale nie na wszystkich stacjach" - czytamy w komentarzu portalu e-petrol.\nSpecjaliści zwrócili uwagę, że "kosztem marży część operatorów nie przeniosła wcześniejszych podwyżek cen w hurcie na stacje i dopiero bieżące, tańsze dostawy pozwalają na poprawę sytuacji i realizację założonej marży detalicznej".\nIch zdaniem utrzymanie cen w hurcie na obecnym, niższym poziomie lub dalsze obniżki przez kilka kolejnych dni może przyczynić się do korekty cen w dół na wszystkich stacjach. Jeśli ceny w hurcie zaczną ponownie rosnąć, to szanse na obniżki będą niewielkie.\n"Najbliższe dni powinny przynieść stabilizację cen paliw na stacjach. Możliwe, że przerwania zwyżkowej serii, trwającej od lutego, doczekają się w końcu także kierowy tankujący 95-oktanową benzynę, ale skala obniżki na pewno nie będzie duża. Nie pozwalają na to bardzo niskie marże ze sprzedaży paliw. Prognozowane przez e-petrol.pl przedziały cenowe na nadchodzący tydzień dla poszczególnych gatunków paliw wyglądają następująco 5,18-5,29 zł/l dla benzyny 95-oktanowej, dla diesla 5,15-5,25 zł/l i 2,17-2,23 zł/l dla autogazu" - przewidują.\nAnalitycy prognozują, że ceny paliw pójdą w górę\nCeny usług i towarów wyhamowały


Kryształowo uczciwy tak jak sam Prezes, Słońce Żoliborza, Ukochany Zbawca Narodu i inni, np. pan Kuchciński, pan Chrzanowski, pan Piebiak itp. Oto kryształy pisiej zgrai.\nJakos dziwnie bogaty,\nNo od ministra finansów wymaga się żeby wiedział co ma wpisac w oświadczenie majątkowe !!!.\nJak sobie przypomnę że biednego Nowaka zniszczono za zegarek !!!!!!! PIS urządzał konferencję za konferencja i grzmiał że to skandal a tu ????? ludzie PIS sa bezkarni na dodatek te dziwne kontakty ze światkiem przestępczym telefon do Banasia ?????????? SKORO NIE WIEDZIAŁ KOMU WYNAJMUJE TO SKĄD ONI MIELI JEGO TELEFON ???\nPiStrolli jeszcze nie ma, widać przekaz dnia jeszcze nie dotarł i nie wiedza co robić.\nCiężka robota trolla, jak prezes śpi do południa.\nBurdelNIK to obecny tytuł prezesa NIK...\npislam cały czas wyciera swoje pazerne gęby Kwiatkowskim, tylko pislam oskarżył Kwiatkowskiego o to, że usiłował wpłynąć na jakiś tam konkurs w NIKu na jakieś tam stanowisko co przy obsadzaniu pislamem wszelkich urzędów i spółek skarbu państwa, Realnego obsadzania a nie jakiegoś tam konkursu !!! brzmi jak kpina z Polaków !!! i część pislamu to kupi takie czasy.\nTe ludzkie pany to takie "uczciwe" są,takie "dobre",dają nam pieniądze za "nic",są tacy "czyści" i "przeźroczyści" jak woda w szambie.


Tag: krakowskie przedmieście - ewinia - NEon24.pl\n2 maja w Dzień Flagi odbyły się XXVI warsztaty plastyczne zorganizowane przez blogerów i komentatorów z LASU SMOLEŃSKIEGO. czytaj więcej\nGołębie różowe, niebieskie, seledynowe w Warszawie\nNiemożliwe? Ja też tak myślałam, dopóki nie zobaczyłam je na własne oczy na Krakowskim Przedmieściu. Pastelowe gołębie były urocze, jak z waty cukrowej. czytaj więcej\nVII Warsztaty plastyczne -orzeł w blaszce\nLAS SMOLEŃSKI - blogerzy i komentatorzy po raz siódmy zorganizowali warsztaty plastyczne, na których każdy chętny mógł się nauczyć własnoręcznie wytłaczać orła w blaszce. czytaj więcej\nW niedzielę 21 lutego 2016 o godz. 19.00 w kościele św. Krzyża w Warszawie Krakowskie Przedmieście, odprawiona zostanie msza św. w intencji zmarłego dwa lata temu Włodzimierzowi Kaczanówowi Obrońcy Krzyża z Krakowskiego Przedmieścia. czytaj więcej\nI znów jak co miesiąc 10.07.2012r Las Smoleński przyszedł pod Pałac Prezydencki. czytaj więcej


Bazar Rolny Strona 2253\nNAZWA: Widłak wału z pierścieniem 1 3/8 Z21 - 22X54 Seria 1R Waryński PRODUCENT: Waryński Origin DOSTĘPNOŚĆ: sprawdź w sklepie, zadaj pytanie za pomocą formularza SZCZEGÓŁY : mpn: WR217122 ...\nKomplet panewek głównych N-1.00 (IV szlif) 46401023. 90030253 C-360 ORYGINAŁ URSUS\nNAZWA: Komplet panewek głównych N-1.00 (IV szlif) 46401023. 90030253 C-360 ORYGINAŁ URSUS PRODUCENT: Ursus DOSTĘPNOŚĆ: sprawdź w sklepie, zadaj pytanie za pomocą formularza SZCZEGÓŁY : mpn: 9003025410U ...\nCena: 140.94 BRUTTO\nTalerz uzębiony Z-6 fi 460 otwór 30x30 stal borowa 3.5mm WARYŃSKI MAXX Premium 1202030150 W-5197460/30/P\nNAZWA: Talerz uzębiony Z-6 fi 460 otwór 30x30 stal borowa 3.5mm WARYŃSKI MAXX Premium 1202030150 W-5197460/30/P OPIS: Nowe Talerze Waryński MAXX. Jakość tych produktów została mocno podnieśliśona: Do produkcji został wykorzystany nowy gatunek stali, który ma wyższa zawartość węgla. Dzięki ...\nNAZWA: Rura trójkątna zewnętrzna Seria 2R i 3R do wału przegubowo-teleskopowego 43.5x3.4 mm 2 m WARYŃSKI (sprzedawane po 2) PRODUCENT: Waryński Origin DOSTĘPNOŚĆ: sprawdź w sklepie, zadaj pytanie za pomocą formularza SZCZEGÓŁY : mpn: WR214130 ...\nNAZWA: Wiosenne odchwaszczanie zbóż - kompletny program OPIS: Książka „Wiosenne odchwaszczanie zbóż” z serii „Apra doradza” to program bazujący na kilku typach tabel. Całość uzupełniona jest obszernym tekstem. Zawiera informacje, jak powinna przebiegać ochrona zbóż ozimych ...\nNAZWA: Ochrona krajobrazu OPIS: Celem publikacji jest popularyzacja wiedzy i sformułowanie wskazań do kształtowania, ochrony i zarządzania krajobrazem, z uwzględnieniem zasady zrównoważonego rozwoju, na większych obszarach, np. gmin, powiatów i województw, a także na obszarach chronionych, ...\nKleber 460/85R30 (18.4 R30) TRAKER 145A8/142B TL DOSTAWA GRATIS\ncena: 3249 BRUTTO


Taranowiec (ang. naval ram) – dawna klasa okrętów o napędzie parowym, której podstawowym przeznaczeniem było niszczenie okrętów przeciwnika przez taranowanie (uderzanie własnym dziobem w okręt w celu jego uszkodzenia i zatopienia). Była to klasa nieliczna i niejednolita, wyróżniana głównie w latach 60. XIX wieku podczas wojny secesyjnej w Ameryce Północnej.\nTaranowce różniły się znacznie konstrukcją - klasyfikowano tak zarówno okręty pancerne (jak włoski "AFFONDATORE" i amerykański CSS "VIRGINIA"), jak i nieopancerzone (jak amerykańskie rzeczne taranowce, np. "QUEEN OF THE WEST"). Większość okrętów miała taran na dziobie, część miała jedynie wzmocniony dziób (rzeczne taranowce). Taranowce miały z reguły odpowiednio silną konstrukcję kadłuba. Część okrętów tej klasy miała ponadto silne uzbrojenie artyleryjskie (np. CSS "VIRGINIA" lub CSS "ALBEMARLE") i była też klasyfikowana jako "okręt pancerny taranujący" (ironclad ram), część miała słabe uzbrojenie bądź była nieuzbrojona.\nNa dużą skalę taranowce użyte były podczas amerykańskiej wojny secesyjnej, zwłaszcza na rzekach (kampania na Missisipi). Obie strony używały tam znacznej liczby taranowców przebudowanych z rzecznych statków bocznokołowych lub tylnokołowych, bez tarana, a jedynie ze wzmocnionym dziobem, słabo uzbrojonych. Nie posiadały one opancerzenia, lub posiadały jedynie słabą osłonę drewnianą.\nKlasa odrębnie ujmowanych taranowców szybko zanikła, a taran stał się powszechnym elementem konstrukcji okrętów budowanych do końca I wojny światowej, uzupełniającym jedynie uzbrojenie artyleryjskie. Prawdopodobnie ostatnim okrętem zbudowanym jako taranowiec był amerykański USS "KATAHDIN" z 1896.


Wrocław. Zaginął 11-letni chłopiec. Policjanci proszą o pomoc\nDodano: 26 marca 2021, 16:48 0\nZaginiony 11-latek / Źródło: Policja / KMP Wrocław\nPolicjanci z Wrocławia publikują wizerunek 11-letniego Bartłomieja Drahynicza, który wyszedł z domu w czwartek (25 marca) rano i do tej pory nie wrócił. Z chłopcem nie ma żadnego kontaktu.\nBartłomiej Drahynicz ostatni raz widziany był, kiedy w czwartek (25 marca) rano wyszedł z domu na terenie Starego Miasta we Wrocławiu. Policja prowadzi intensywne poszukiwania, jednak wciąż nie przynoszą one rezultatu. W związku z tym funkcjonariusze zdecydowali się opublikować wizerunek chłopca i poprosić o pomoc wszystkie osoby, które mogą znać miejsce pobytu zaginionego.\n11-latek ma ok. 150 cm wzrostu, jasne, krótkie włosy, jest szczupłej budowy ciała i nie ma żadnych znaków szczególnych. W momencie zaginięcia ubrany był w granatową pikowaną kurtkę, bluzę sportową w kolorze czarnym i granatowe spodnie dresowe. Może mieć także ze sobą plecak szkolny w zielone wzory.\nPolicja prosi, by wszystkie osoby, które posiadają jakiekolwiek informacje, mogące przyczynić się do ustalenia aktualnego miejsca pobytu 11-latka, kontaktowały się z wrocławską policją. Zgłoszenia można dokonać osobiście w komisariacie Wrocław-Stare Miasto lub telefonicznie pod numerem telefonu 47 871 31 31 lub 47 871 43 90 albo 112.\nOd niemal miesiąca nie dała znaku życia. Policja poszukuje 16-letniej Kingi


Wiosenne fiksum-dyrdum - Lubimyczytać.pl\nWiosna nie sprzyja pracy. Wiosna jest wrogiem koncentracji i systematyczności, szczególnie zaś jej pierwsze akordy. Trudno się skupić na obowiązkach, trudno pisać i robić cokolwiek, gdy za oknem przyroda radośnie oznajmia swój triumfalny powrót. Człowiek stuka zatem bez przekonania w klawiaturę (parafrazując słynne i złośliwe słowa Trumana Capote’a o twórczości Jacka Kerouca) i próbuje sklecić kilka okrąglutkich oraz przaśnych zdań (ze skutkiem różnorakim). Ponieważ Wiosna zaatakowała nas na tyle, że czuliśmy się jak po zażyciu LSD (jak napisał Krzysztof „Grabaż” Grabowski w książce Gościu. Auto-bio-Grabaż) – i na znak jedności z tą gwałtownością oraz wszędobylstwem postanowiłam, że mój tekst będzie posiadał bardzo wiosenne, subiektywne wyznaczniki, tj. będzie chaotyczny/rozprężony, niedokończony, radosny, ciut w barwach zieleni, w końcu (mam nadzieję) będzie w treści radosny. Zapraszam zatem do lektury.\nPierwszy (z tysiąca!) pomysłów na ten tekst był taki, że będzie traktował o literackim motywie wiosny. Moje myśli i skojarzenia orbitowały wokół: Leśmiana (Takiej wiosny rzetelnej, jaką w swym powiecie/Widział Jędrek Wysmółek - nikt nie widział w świecie!) i Tuwima (Wiosna!!! Patrz, co się dzieje! Toć jeszcze za chwilę /I rzuci się tłum cały w rui na ulicę!). Niespodziewanie, jak królik z kapelusza (i jakoby wbrew króliczemu optymizmowi) wyskoczyły czarnowiosenny Słonimski i rozedrgany Eliot (Najokrutniejszy miesiąc to kwiecień. /Wywodzi Z nieżywej ziemi łodygi bzu). W nieokiełznanej gonitwie moich myśli pojawił się także rozpasany Wierzyński (Zielono mam w głowie i fiołki w niej kwitą). Ciąg skojarzeń narzucił również nieodzownego Grechutę, do którego niezdarnie próbowałam się upodobnić podśpiewując pod nosem Wiosna, wiosna, wiosna, ach to ty (i tak razy tysiąc aż do choroby uszu osób z mojego otoczenia). Gdzieś między zwojami mózgu przypałętał się jeszcze Baczyński, Reymont, Żeromski i Prus. O uwagę prosiła jeszcze Patti Smith – Po swojej stronie miałam niebo, które w mgnieniu oka może stać się wszystkim) a miano wisienki na torcie przypadło w udziale Andrzejowi Stasiukowi i jego marcowemu wyznaniu: My, środkowi Europejczycy, ofiary klimatu umiarkowanego. I leżąc na słońcu, dostajemy jakichś paskudnych chorób, bo przecież słońce jest owszem-owszem, ale ziemia jeszcze zmarznięta na metr w głąb. Lecz po chwili zastanowienia porzuciłam myśl o literackiej wiośnie, ponieważ w tym koncepcie zabrakło mi iskry bożej, siły demiurgicznej lub po prostu, mówiąc kolokwialnie, fajności. A zresztą wiosna wymaga większego starania. Główkowałam zatem dalej…\nDruga myśl była taka, że może napisać klika słów o korespondencji sztuk (literatura a malarstwo/ literatura a muzyka etc.) w kontekście rzeczonej pory roku, lecz ni z tego, ni z owego przypomniały mi się czerwone skarpetki Tyrmanda a wiosna, to przecież zieleń! Kolor odradzającego się życia i nadziei, ważny dla wyznawców islamu, dla kapitalistów (patrz: dolar), dla miłośników piłki nożnej (patrz: murawa boiska), dla inicjatywy Wolne Konopie. W końcu zieleń to barwa, która wchodzi też w konszachty z literaturą. Jednym tchem można wymienić: Ania z Zielonego Wzgórza, Smażone zielone pomidory, Zielona mila „Warownie i zieleń miasta Kraków” [sic!] oraz kabaret „Zielony Balonik”. A i muzyka, teksty piosenek też mają wiele do zaoferowania w kontekście wiosennej radości (pomijając już wspomnianego Grechutę). Choćby przypomnieć dwa utwory moich ulubionych tekściarzy: Krzysztofa „Grabaża” Grabowskiego „Ach co za dzień”, w którym autor przekonuje: Ach co za dzień/ Dzień w którym grzeszą nawet anioły/ I nawet niebo/ wydaje się być tak niedaleko i Florence Welch: The dog days are over/The dog days are done/ The horses are coming/ So you better run („Dog Days Are Over”). Zresztą, przy okazji licznych wywiadów brytyjska artystka wielokrotnie powtarzała, że muzyka to rodzaj magii, która sprawia, że nagle znajdujemy się w innej czasoprzestrzeni (ewidentnie pachnie wiosną!) a jej najlepsze piosenki powstają podczas upojenia, wcale nie zapachem kwitnącej gruszy, lecz alkoholem.... Porzuciłam zatem pomysł o relacjach sztuk wszelakich.\nOstatnim konceptem był ten, w którym chciałam zaprezentować moja osobistą kolekcje niezwykłych i dość „szałowych” (czytaj: szalonych) cytatów. Jak choćby ten z „Dzienników” Witolda Gombrowicza: Im mądrzej, tym głupiej, czyli przeklęte potomstwo Joyce’a! albo ten (mój ulubiony) z książki „Safari mrocznej gwiazdy” Paula Theroux Jeśli ludzie mówią to, ni stąd, ni zowąd - W dniu, kiedy stara kobieta znika, hiena sra siwą sierścią - wiedz, że jesteś w Malawi! , czy w końcu z genialnego „Złego” Tyrmanda – o przednówku właśnie:\n- Szanowny panie redaktorze - Kolanko pochylił się nad biurkiem na szeroko rozstawionych rękach - mam niewątpliwy zaszczyt oznajmić panu, że Zorro pojawił się w Warszawie. Jeśli nie we własnej osobie, to w każdym razie w osobie kogoś, kto bez cienia wątpliwości jest jego synem, wnukiem lub jakimś polskim powinowatym.\n- W Warszawie?… - uśmiechnął się redaktor naczelny, lecz był to uśmiech skłopotany, pokrywający wytężony namysł - w Warszawie? Teraz? W tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym czwartym roku? Pod koniec ostrej zimy? Wśród przepełnionych tramwajów? Wśród trosk o zwiększenie powierzchni mieszkalnej i o podniesienie produkcji artykułów konsumpcyjnych?\nI masz babo placek! Jak obiecałam tak zrobiłam (mam nadzieję): chaotycznie, radośnie i zielono. Nie pozostaje mi nic innego, jak wziąć pod pachę dobrą książkę (w moim i aktualnym przypadku to Beksińscy. Portret podwójny Grzebałkowskiej), poszukać w Mordorze (czytaj: piwnicy) roweru i ruszyć w nieznane (albo znane, lecz przyjemne). Zatem witaj Wiosno!\nA Ty, zagrasz w zielone?\n Tłumaczenie za Tekstowo.pl:\nPieskie dni się skończyły\nPieskie dni są skończone\nWięc lepiej biegnij\nMikołaj: Uważam artykuł za słaby - cztery kilo chaosu i szczypta narkotyków. Zauważyłem, że tak właśnie lubią pisać kobiety. Siadają, wylewają na papier orgię myśli, z których nic nie wynika, a potem łączą to w całość, z której wciąż nic nie wynika.\nA jak zwrócisz uwagę, to sobie wycierają usta ekspresjonizmem myśli i podobnymi frazesami. ;)\nMik 07.04.2014 11:12\nUważam artykuł za słaby - cztery kilo chaosu i szczypta narkotyków. Zauważyłem, że tak właśnie lubią pisać kobiety. Siadają, wylewają na papier orgię myśli, z których nic nie wynika, a potem łączą to w całość, z której wciąż nic nie wynika.\nTymonT 08.04.2014 10:04\ngenialne podsumowanie tego tandetnego tekstu, chociaż aż tak bym nie generalizował.\nelectric_cat 07.04.2014 09:33\nhttps://www.youtube.com/watch?v=g-pl_1iMPl8 - osobiście polecam ten kawałek - o zniechęceniu, o wiośnie, o rozkwitającej przyrodzie. Paradoksalnie - dobrze mi się przy Kabarecie Potem pracuje.\nMichał Toński 06.04.2014 23:05\nI rzeczywiście wiosennie roztrzepany ;) Z całą sympatią dla autorki, ulubionych tekściarzy polecam sobie tłumaczyć samemu, albo przynajmniej nie za pomocą pierwszej lepszej strony internetowej. "Dog days" nie mają nic wspólnego ze słowiańską smutną i szarą "pieskością" rzeczy, a wręcz przeciwnie są to najgorętsze dni lata ( http://megaslownik.pl/slownik/angielsko_polski/81682,dog+days ), więc jeśli dobrze zrozumiałem intencje autorki, nie bardzo to pasuje, bo nie mają nic wspólnego z nadejściem wiosny, a wręcz przeciwnie, odejściem lata ;)\nI rzeczywiście wiosennie roztrzepany ;) Z całą sympatią dla autorki, ulubionych tekściarzy polecam sobie tłumaczyć samemu, albo przynajmniej nie za pomocą pierwszej lepszej strony internetowej. "Dog days" nie mają nic wspólnego ze słowiańską smutną i szarą "pieskością" rzeczy, a wręcz przeciwnie są to najgorętsze dni lata (...\nMonika Długa 07.04.2014 08:41\nMichał - dziękuję za informację. Zaufałam własnej intuicji/wiedzy i (jak się okazuje) kiepskiej stronie. Poprawię się :)\nPS Chyba, że "upalne dni" traktować jako kryzysowe. Sprawa do przedyskutowania/przemyślenia ;)\nMichał Toński 07.04.2014 09:56\nJa to rozumiem, raczej jako koniec laby - ratuj się kto może. Ale oczywiście wszystko (a szczególnie poezja) jest kwestią interpretacji, w końcu upał to też susza i brak wody ;)\nMonika Długa 07.04.2014 13:01\nMichale - skonsultowałam to z anglistą, gdyż okropnie nie dawało mi to spokoju i faktycznie można to traktować jako "kiepskie dni".\nJeszcze raz bardzo dziękuję za czujność i uwagę :)\nObywatel_Śliwka 06.04.2014 21:35\nBardzo fajny tekst, choć mnie osobiście wszechobecne pobudki wszystkiego co zielone raczej pozytywnie nastrajają do pracy i motywują do działania niż kuszą, by się lenić.\nA ''Beksińscy...'' to wspaniała książka.\nMonika Długa 06.04.2014 16:14


Cytadela 3.0 - Mass Effect PBF • Zobacz wątek - Elpis\nPosty: 515 • Strona 2 z 26 • 1, 2, 3, 4, 5 ... 26\n17 mar 2016, o 20:24\nVasir uniosła lekko brwi, słysząc pochwałę, a jej usta mimowolnie otworzyły się by ją skomentować. Koniec końców, misje z nią okazały się jednymi z najgorszych dla Viyo, a ona sama prawie umarła przy końcu i musiała na nim polegać. W jej oczach niekoniecznie podchodziło to pod bycie dobrym mentorem, o czym chciała mu powiedzieć, ale w ostatniej chwili się rozmyśliła. Może po prostu uznała, że nie powinna sobie dorzucać na koniec dnia skoro według niego bez niej byłoby gorzej. A może stwierdziła, że tak czy siak nauczył się paru, istotnych lekcji, choć w mało przyjemny sposób. Przynajmniej zapadną mu głęboko w pamięć.\nW reakcji na jego uśmiech parsknęła śmiechem, kręcąc przy tym głową, choć nie w przeczącym geście - nie wyglądała na wielce zniechęconą bądź zgorszoną. Mentorem była z nazwy, zresztą właśnie miała przestać, a łączące ich stosunki nieco wzbiły się ponad te wyłącznie zawodowe.\n- Może w lepszych okolicznościach to nie byłby taki problem - odrzuciła zaczepnie, opierając dłonie na biodrach. Sytuacja faktycznie nie była idealna - choć fizycznie mogła czuć się lepiej, to natłok spraw i przeżyć wciąż kotłował się w głowie. Psychiczne rany były cięższe do zaleczenia i wyjątkowo wolno się goiły. - Ty też postaraj się nie szarżować na yahgi zbyt często.\nSkinęła mu głową po raz ostatni, na pożegnanie, po czym odwróciła się i wolnym krokiem skierowała na korytarz prowadzący do śluzy. Mruknęła jeszcze coś pod nosem, ale Viyo mógłby przysiąc, że jednym z usłyszanych przez niego słów było Etsy. Możliwe, że pożegnała się również z SI, skoro ta już była na statku. A raczej była statkiem, z którego Widmo właśnie wychodziło. Niezatrzymane przestąpiła przez próg, wychodząc do doku, a z niego dalej by zająć się swoimi sprawami, choć z pewnością nie zapomni momentu, w którym jej historia na chwilę splotła się z tą należącą do porucznika Hierarchii Turian.\n23 kwi 2016, o 13:24\nZ: Dystrykt Kima\nPowrót na Elpis nie obfitował w żadne godne uwagi wydarzenia. Nikt go nie rozpoznał, nikt nie wskazał palcem i nie zaczął skrzykiwać pobliskich członków gangu Krwawej Hordy, nikt go nie zaatakował. Po krótkim pożegnaniu z Hawk i Mary, on również zdjął hełm i odwiesił go przy pasku, ale przez całą drogę rozglądał się bacznie w poszukiwaniu przejawów podejrzanej aktywności wśród tłumu.\nTo znaczy bardziej podejrzanej niż zwykle. W końcu byli na Omedze.\nJednak w przeciwieństwie do czerwonowłosej kobiety, on nie rzucał się tak w oczy. Turianie z ciemnymi, czerwonymi tatuażami nie różnili się zbytnio od innych swoich pobratymców, nie byli na tyle egzotycznym widokiem co intensywnie jaskrawa czupryna Hawk. Nawet paradowanie w zbroi nie było zbyt wyjątkowe, nie w miejscu gdzie przynajmniej ćwierć mieszkańców stacji rozważała rozpoczęcie dnia w pancerzu, byleby tylko dotrwać do wieczora. Urocza lokacja.\nKiedy tylko zamknęły się za nim drzwi śluzy, przeszedł do mesy i odłożył hełm na stół. Widok wnętrza znajomego okrętu ukoił jego napięcie, pozwalając mu się rozluźnić. Tu nikt go nie zaatakuje z zaskoczenia, nikt nie spróbuje wrazić mu omni-ostrza pod żebro, nikt nie zacznie do niego strzelać. Nie bez wcześniejszego ostrzeżenia od SI.\n- Etsy, znajdź mi wszystko na temat osoby o ksywce "Hawk" - rzucił w przestrzeń, odpinając z pleców karabin i odkładając go obok hełmu. Przeszedł do barku i wziął jedną ze szklanek. Adrenalina opadła, jak zwykle pozostawiając po sobie pragnienie odpoczynku i mrowienie mięśni. - Ludzka kobieta, charakterystyczne czerwone włosy, chociaż to ostatnie to nie warunek konieczny. Przeszkolenie bojowe, poszukiwana na Omedze i być może nie tylko, temperament yagha z drzazgą w dupie.\nSzklankę uzupełnił do połowy o zawartość butelki Chatti z lodówki i oparł się tyłem o bar, pozwalając sobie na chwilę odpoczynku. Normalnie nie szukałby informacji o swojej towarzyszce, ale słowa Mary wzbudziły jego ciekawość i coś na granicy niepokoju. W zasadzie nie powinien być zaskoczony - znajdowali się na Omedze, więc powinien od razu założyć, że jego nowe koleżanki będą na bakier z prawem. Nikt inny, kto miał chociaż odrobinę oleju w głowie, nie szlajałby się w takim miejscu jak to. Uniósł naczynie do ust, przełykając łyk gorzkiego alkoholu. Poza tym Hawk dowiodła, że nie jest taka zła. Zagorzali przestępcy nie pomagaliby bezbronnej dziewczynie dostarczyć leków do sierocińca, prawda?\n- Jeanette "Hawk" Hawkins. Byłe Widmo Rady Cytadeli, mianowana w 2185 roku i odwołana ze stanowiska kilka miesięcy później po zarzutach współpracy z organizacją terrorystyczną Cerberus. Z ramienia Przymierza oskarżona o dezercję, terroryzm i wielokrotne morderstwa. W artykule opublikowanym przez ANN 23 grudnia 2185 roku określana mianem niepoczytalnej, seryjnej morderczyni o psychopatycznych i antyrządowych zapędach. - Szklanka w jego dłoni zamarła przy ustach. Etsy kontynuowała swoim spokojnym, elektroniczym głosem. - Odpowiedzialna za zabójstwo Widma Calbourt. Obecnie poszukiwana licznymi listami gończymi za kradzieże, akty piractwa, zabójstwa oraz wandalizm. Powiązana z pirackim okrętem Wraith klasy fregata...\n- Wystarczy, Etsy. - Opuścił naczynie i przetarł twarz dłonią, a SI posłusznie zamilkła. Otrzymane wiadomości nijak nie pasowały mu do kobiety, z którą przyszło mu walczyć ramię w ramię jeszcze kwadrans temu. - Jesteś pewna tych informacji?\n- Czy to poważne pytanie?\nNa jego omni-kluczu niemal od razu wyświetliło się zdjęcie. A nawet dwa. Pierwsze musiało być starsze, bo przedstawiało kobietę noszącą krótką fryzurę, o włosach w barwie ciemnego brązu; drugie było boleśnie znajome, bo na nim krótkie włosy zastąpiły długie, jaskrawo czerwone fale. Tylko twarz pozostawała ta sama - przyciągająca wzrok, o drapieżnych rysach i jadowicie zielonych tęczówkach oczu. Pionowa blizna, przecinająca łuk brwiowy obydwu kobiet, nie pozostawiała wątpliwości, że oba zdjęcia przedstawiają tą samą osobę.\nW milczeniu wpatrywał się w oba wizerunki Hawk, w ciszy przetrawiając nowe fakty.\n- Prześlij mi pozostałe informacje na omni-klucz - odezwał się w końcu, dopijając jednym haustem resztę zawartości szklanki i odstawiając ją do zlewu. Odbił się od barku i chwycił ze stołu hełm oraz karabin, ruszając w stronę kajut. - I przeskanuj go w poszukiwaniu wirusów i innych robaków. Nawet nie chcę wiedzieć po jakich stronach chodził jego pozostały właściciel.\nPozbył się pancerza w swojej kabinie, myślami błądząc dookoła tego co oznaczały dla niego nowe dane. Powiedzenie, że niewiedza jest błogosławieństwem, było prawdziwe jak nigdy i ponownie przemknęło mu przez głowę, że powinien się tego spodziewać, biorąc sobie towarzyszki z Omegi. Ale z drugiej strony, każda moneta miała awers i rewers. Jeżeli Hawk rzeczywiście była winna tego co znalazła Etsy, to gdzie w tym wszystkim plasował się wolontariat i pomaganie Mary przy ratowaniu sierocińca?\n- Znajdź mi jeszcze wszystko na temat Mary Sones - odezwał się ponownie, siadając na łóżku i kładąc sobie na kolanach uszkodzoną płytę pancerza osłaniającą biodra. Załączył omni-ostrze, żeby oczyścić i wyrównać nieregularne, poszarpane krawędzie przed aplikacją omni-żelu. - Młoda, ludzka dziewczyna. Blond włosy. Powiązana z Omegą i być może Arią T'Loak.\nPożałował wiedzy raz. Dlaczego by nie zrobić z tego pary?\nNaprawa pancerza zajęła tylko chwilę, po której odłożył wszystkie części na łóżko i przebrał się w coś bardziej cywilnego. Powrót na ulice Omegi bez ochrony wydawał się bardzo złym pomysłem, ale w gruncie rzeczy tylko jeden członek Krwawej Hordy wiedział jak wygląda, a paradowanie w pełnym pancerzu nie sprzyjało piciu alkoholu w Zaświatach. Uzupełnił omni-żele i amunicję z szafki, i wrócił do mesy. W skórzanej kurtce z szerokim, turiańskim kołnierzem i Paladynem ponownie ukrytym pod jej połami (bo trzymanie w niej Motyki zwyczajnie nie było możliwe), był gotowy do spotkania. A pomimo usłyszanych informacji, nie zamierzał go opuszczać.\nW końcu kto zweryfikuje je lepiej od samej Hawkins?\nNie dbając o to, że będzie pewnie kilkanaście minut przed czasem, opuścił Elpis i skierował się w stronę centrum Omegi, na umówione miejsce spotkania.\n[Wyświetl wiadomość pozafabularną\nDo: Centrum Omegi, Zaświaty\n2 lip 2016, o 21:22\nZ: Omega, Zaświaty\nHistoria była skazana na powtarzanie się.\nDroga przez klub i podróż promem przypominały znajomy koszmar, ten sam który śnił na jawie już wcześniej. Czuł jak Mary traci przytomność i odpływa, bo jej ciało w pewnym momencie stało się zupełnie bezwładne. Krew przeciekająca przez kurtkę Hawk moczyła mu ręce i koszulę, ale nie zwracał na to uwagi. Jeżeli ktoś by mu kiedyś powiedział, że w towarzystwie królowej piratów będzie wynosił umierającego szczurka Omegi z Zaświatów, by gnać z nim na złamanie karku do najbliższej kapsuły medycznej, tylko pokręciłby głową. A teraz nie chciał nawet myśleć o śmierci młodej dziewczyny.\nPoza tym była czymś dużo więcej niż "szczurkiem Omegi".\nNiemal nie zarejestrował obecności jasnowłosego mężczyzny, gdy w końcu dotarli do promu. Ostrożnie wsiadł z Mary do środka, a kilka sekund później wystartowali z rykiem silników. Znajomy, przyjaciel, załogant... Kimkolwiek był dla Hawk, zrozumiał, że potrzebny jest pośpiech.\nTurianin milczał przez całą drogę, spoglądając na bladą twarz Mary. Z jakiegoś powodu przypomniał sobie o metalowej róży, która została zdeptana przez kroganina w Outpubie. O pojedynczym, niewinnym symbolu - zdewastowanym i przyrównanym do martwego kawałka złomu.\nCzy szczurki Omegi dadzą sobie radę, jeżeli blondynka zginie? Czy cały sierociniec trafi szlag, a ich pomoc pójdzie na marne?\nDrżenie promu i odgłos zmniejszanego ciągu oznajmiły, że dotarli do doku Elpis. Wysiadł kiedy tylko drzwi pojazdu się otworzyły, ledwo ten dotknął ziemi. Do swojego okrętu wpadli niemal biegiem.\nKabiny medyczne były już włączone, gdy przeszli przez mesę i trafili do skrzydła, do którego nie tak dawno temu przyniósł na rękach Vasir. Etsy działała szybciej niż którykolwiek z nich, prawdopodobnie włączając moduły kapsuły, jak tylko zobaczyła ranną dziewczynę na monitoringu śluzy. Kilkanaście sekund zajęło im ułożenie Mary w środku, a potem szklana osłona zasunęła się z sykiem.\nWyświetlacz pokazał dwadzieścia siedem procent. Wewnątrz mechaniczne ramiona rozpoczęły pracę, oczyszczając rany z krwi, skanując, przygotowując medykamenty i uruchamiając niezbędne procedury. Dwadzieścia siedem procent.\nPowstrzymał chęć rozpierdolenia terminalu w drobny mak.\n- Ta kabina poskładała ofiarę ataku yagha - odezwał się cicho, kierując swoje słowa równym stopniu do Hawk i jej załoganta, jak i do siebie. - Poskłada i ją.\nNie wiedział kogo próbuje przekonać bardziej.\nDopiero po chwili uświadomił sobie, że wciąż ma ręce i koszulę we krwi, podobnie jak Hawk, która aplikowała medi-żel na obrażenia Mary. Poruszył zdrętwiałymi palcami.\n- Obok mesy jest korytarz z kajutami. Na końcu są łazienki.\n2 lip 2016, o 21:47\nCiężko było powiedzieć, czy Hawkins czuła cokolwiek poza stresem i adrenaliną. Nie myślała o sierocińcu ani o tym, czy poradzi sobie bez Mary. Przystała na propozycję Vexa bez żadnego tłumaczenia - jeśli nie będą wchodzić na Wraitha to tylko lepiej. Nie będzie musiała niczego nikomu tłumaczyć, poza Deucem. Nie będzie musiała przenosić szczurka Omegi przez korytarz, nie będzie odbierała miliona wiadomości. Tak, Elpis było lepszą opcją.\nWłaśnie, Deuce. Gdy tylko się pojawił, pierwsze co sprawdziła, to jego noga, i zaklęła w myślach. Powinna przewidzieć, że skoro odezwała się do niego, to rzuci się sam, zamiast poprosić kogoś innego. Nie chciała tego robić, miał w tym momencie chlać, wspominając utraconą nogę, albo płakać w kącie. A nie znów gnać na ratunek obojętnej mu dziewczynie.\nOparła się o ścianę promu i osunęła na ziemię, unikając patrzenia w stronę pilota. I tak miał spodnie, nie mogła zobaczyć protezy, ale sam strach, że materiał się uniesie i nagle zobaczy coś metalowego, jakieś łączenia, cokolwiek - choć irracjonalny, kazał jej odwracać wzrok. Utkwiła go więc w Mary, którą Vex nieustannie trzymał. Już straciła przytomność. To lepiej. Z jej bredzeniem o sierocińcu, o dzieciach, czy o umieraniu, czuliby się oboje tylko gorzej, a teraz mogli się skupić na ratowaniu jej.\nPodróż minęła szybko. Deuce wiedział, że ma się śpieszyć, dziękowała mu w myślach.\n- Wracaj na Wraitha, wrócę po wszystkim - poleciła mu, klepiąc go w ramię, ale nie patrząc w jego stronę zbyt długo. Przypominał o wydarzeniach, które chciała z głowy wymazać.\nWreszcie dotarli do Elpis. Rozejrzała się, szukając jakiejkolwiek załogi - turianin coś jej o niej wspominał, może o pilocie? W tym momencie nie miała do tego głowy, nie chciało jej się szukać tego w pamięci. Nikogo nie dostrzegła, ale dotarli do skrzydła medycznego. Zerknęła na komorę medyczną - widziała takie wcześniej, ale nigdy własnej nie miała. Dwadzieścia siedem procent sprawiło, że już znienawidziła systemu. Vinnet przynajmniej powiedziałaby "Zrobię co się da", co brzmiało bardziej obiecująco, choć nie dawało sensownych informacji.\nPrzez chwilę stała tak obok turianina, obserwując działanie maszyny, zanim dotarło do niej, że tyle są w stanie zrobić, przynajmniej na razie.\n- Skoro tak mówisz - odrzuciła tylko, bez wielkiej wiary w jego słowa. Nie zainteresowała jej nawet ta ofiara ataku yahga. Może to był Viyo sam w sobie, może nie. Nieistotne. - Dzięki.\nWyszła ze stacji medycznej idąc zgodnie ze wskazówkami, zaintrygowana rozglądając się dookoła. Nikogo, zero. Przecież to był dość duży statek, na pewno wymagał przynajmniej jednej osoby więcej do zapewnienia jego funkcjonalności. Jej rozważania ucięły się wraz z wejściem do łazienki. Wtedy musiała zerknąć na własne, uwalane w ciemnej, zaschniętej już krwi dłonie.\nZaklęła cicho, odkręcając wodę i zmywając z siebie czerwone plamy. W umywalce zrobiło się różowo. Uniosła wzrok dopiero gdy uznała, że to już wszystko - z bluzki krwi obecnie nie zmyje, a przebrać się też nie miała jak. Spojrzała więc do góry, konfrontując spojrzenie zielonych tęczówek, bardziej bolesne niż rozwalony brzuch Mary.\nAgresywnie starła czerwoną smugę z policzka, którą musiała zrobić sama, bezwiednie się drapiąc brudną ręką czy też wycierając. Rozwalone włosy sterczały w każdym kierunku po biegu, odgarnęła je tylko z twarzy, przeczesując palcami.\nPo cholerę ona to robiła?\nDrzwi łazienki otworzyły się z sykiem. Ruszyła w drogę powrotną, ignorując mesę i jakieś wiadomości o wydarzeniach, które jej nie wydarzyły, odtwarzane na ekranach ponad stołem. Weszła do stacji medycznej nie bardzo wiedząc co ma ze sobą zrobić. Wracać? Schlać się? Powyklinać, rzucić wszystko w cholerę, zignorować sierociniec?\n- To nie jest turiański statek - mruknęła, odciągając myśli od Mary. Przeszła do leżącej na ziemi, całej zakrwawionej kurtki, którą uniosła trzymając między dwoma palcami. Drugą dłonią sięgnęła do kieszeni po paczkę papierosów. Tylko kartonowy róg był czerwony. Bezużyteczne już ubranie rzuciła na ziemię, otworzyła paczkę i upewniła się, że zawartość nie nosi śladów krwi Mary. Czysto. Jak dobrze. - Wygląda jak cywilny. Chodzi cicho. Musisz mieć konkretny żołd, Viyo.\nZnów opadła na ziemię, siadając przy przeciwległej ścianie do tej, przy której stała kajuta. Nie insynuowała, skąd Vex może mieć taki statek, gdy w jej ustach znalazł się już papieros. Zakrwawioną od nowa dłoń wytarła niedbale o wierzch ciemnych spodni. Na tych nie było widać plam, wygodnie.\n2 lip 2016, o 22:30\nPo tym jak Hawk zniknęła za drzwiami, on jeszcze przez kilka sekund wpatrywał się zamkniętą kapsułę i pracujące wewnątrz maszyny. Miękkie sączki na długich wysięgnikach co chwilę oczyszczały rany, błyskawicznie nasiąkając przy tym do głębokiej czerwieni; inne ramiona pracowały przy otwartych organach, usuwając pozostałości po pociskach ze strzelby, a jeszcze inne aplikowały środki antyseptyczne i znieczulające. Skóra Sones była niemal biała, ale jej twarz wyglądała na spokojną.\nKiedy Hawk wróciła, oderwał się od kabiny i również opuścił skrzydło szpitalne. Nie chciał, by Mary zostawała sama, nawet jeżeli brzmiało do irracjonalnie.\n- Etsy, daj znać jak coś się zmieni. W jedną lub w drugą stronę - powiedział cicho, idąc do drugiej łazienki. Widok, który przywitał go w lustrze, był bardziej niż znajomy. Szum wody z kranu zagłuszył jego własne myśli, gdy zmywał z dłoni krew dziewczyny, będąc odbiciem tego co robiła wcześniej Hawk w sąsiednim pomieszczeniu. Doprowadzanie się do porządku, gdy los Mary wciąż był niepewny, zdawało się być niemal niewłaściwe, ale z doświadczenia - niestety - wiedział, że ich obecność przy kapsule nie wpłynie zupełnie na nic.\nKiedy wrócił do stacji medycznej, wciąż był w ponurym nastroju. Nadal nie zmienił koszuli, ale krew na niej niemal zdążyła już zaschnąć, czyniąc ją sztywną i jeszcze ciemniejszą niż do tej pory. Zatrzymał się obok Hawkins, ponownie zawieszając wzrok na szybie oddzielającej ich od pacjentki.\n- Nie, nie jest turiański - odpowiedział zdawkowo na słowa kobiety. Jego myśli z oporem odsuwały się od rannej dziewczyny, bo przed oczami wyobraźni cały czas miał metalową różę. Ciekawe czy te, które dostał, przeżyją wystarczająco długo, by mógł je odebrać z loży ósmej.\nO ile w ogóle będzie próbował tam wracać.\n- Jest kradziony.\nPowiedział to bez emocji, ale nie wiedział dlaczego zdecydował się na prawdę. Może dlatego, że w tej chwili wydawało się to nieistotne i płytkie. Może dlatego, że czuł się zmęczony i nie chciało mu się myśleć nad konsekwencjami własnych słów. A może dlatego, że Hawkins była kim była - i prawdopodobnie będzie miała na to wyjebane.\n- Wciąż wisisz mi swoją łzawą historię - odezwał się po dłuższej chwili. - Wychodzi na to, że żadne z nas nie musiało jej zastrzelić na końcu.\n2 lip 2016, o 22:43\nUniosła lekko brwi, słysząc o kradzieży statku. Rozejrzała się dookoła jeszcze raz, jakby ta informacja miała wpłynąć na to, jak odbiera statek, w którym się znalazła. Tego się na pewno nie spodziewała. Nie po idealistycznym turiańskim poruczniku, który chował po kieszeniach metalowe kwiaty i pomagał szczurom z Omegi z dobroci własnego serca.\nW zasadzie sama też to robiła. Niczego nie dostanie od Mary, niczego zresztą nie zażądała. Może poza drinkiem, który już wypiła, ale dawno zapomniała o jego rozgrzewających właściwościach. Wręcz przeciwnie, było jej zimno. Chłód podłogi i metalowej ściany zaczął jej przeszkadzać, nie ruszyła się jednak z miejsca, siedząc uparcie w tej samej pozycji. Odpaliła tylko papierosa i zaciągnęła się mocno, trzymając w płucach papierosowy dym, wypuszczając go w stronę sufitu dopiero po kilku sekundach.\n- Nieźle - skomentowała tylko fakt, którym postanowił się z nią podzielić. Nie potrafiła przy tym zakwalifikować swojego głosu - wyszedł beznamiętnie, czy też po prostu obojętnie?\nKiedy ta pieprzona maszyna przestanie pracować?\nKiedy usłyszy komunikat, zobaczy czerwoną diodę, informującą o zgonie osoby wewnątrz? Wstanie, zostawi zakrwawioną kurtkę, wróci na Wraitha? Nie wiedziała czy gorzej będzie, jeśli Mary przeżyje, czy jeśli tego nie zrobi. Myślała, że strzelanie w krogan dobrze jej zrobi - i faktycznie, poczuła się lepiej. Nie myślała już o Wraithcie, nie czuła się przez niego zdołowana, ale alternatywa wcale nie okazała się być wiele lepsza. Siedziała po kolana w gównie i nie wiedziała jak z niego wyjść. Na razie po prostu weszła do innego bajora.\n- Kradzież statku przez turiańskiego żołnierza wydaje się być ciekawszą historią - wzruszyła ramionami, przenosząc spojrzenie wcześniej bezmyślnie utkwione w podłodze na znajdującego się obok Viyo. - Przynajmniej ma szczęśliwe zakończenie. W mojej historii to mi kradną statek.\nStrzepała gromadzący się na końcówce żarzącego się papierosa popiół na podłogę, nie przejmując się za bardzo tym, że może to być niegrzeczne. Bo w zasadzie kogo to obchodziło w tym momencie.\n2 lip 2016, o 23:38\nJego spojrzenie błądziło po szybie kabiny, a myśli nie wiedziały gdzie podążyć. Wydawało się, że to nieuczciwe, by to Mary leżała wewnątrz, a nie ktoś z nich. Dziewczyna była lepszą istotą zarówno od niego, jak i od Hawk, a to oni stali sobie spokojnie poza kapsułą, zdrowi i nietknięci.\n- Nie, nie ma - odpowiedział cicho. Kradzież Elpis i uratowaną Telę można było uznać za szczęśliwe zakończenie, ale tamta historia wyrządziła mu zbyt wiele dziur w sercu, by móc ją uznać za pozytywną. - W mojej giną setki turian i ludzi.\nPróba ucieczki myślami od widoku rannej dziewczyny w inne wspomnienia była jak wyskoczenie z płonącego budynku do stawu z piraniami. Ostatnio wydarzyło się tyle rzeczy, że nie pamiętał już żadnych historii, do których mógłby uciec w ramach pocieszenia. Nigdy nie sądził, że z ostatnich misji z najmniejszymi oporami będzie wspominał wizytę na Raitaro, z którego sam ledwo uszedł z życiem.\nByło to jednak lepsze niż noszenie umierających kobiet na rękach.\n- Szczęśliwe zakończenia to po prostu historie, które jeszcze się nie skończyły - mruknął po chwili i odwrócił wzrok od kapsuły. Nie miał już siły spoglądać na terminal z danymi Sones i postęp prac maszyny. Przeniósł spojrzenie na Hawk, na jej zakrwawioną koszulę, na papierosa w ustach.\n- Wraith nie wyglądał na skradzionego, gdy byliśmy w dokach - odezwał się, a niewypowiedziane pytanie zawisło w powietrzu. Ruszył się ze swojego stanowiska i usiadł na ławie obok kobiety.\nPiratka i turiański żołnierz zakrwawieni po łokcie, jeden papieros i pracująca cicho kabina medyczna, próbująca uratować życie młodej dziewczyny.\nObrazek jak z bajki.\n3 lip 2016, o 00:24\nWspaniale się dobrali, oboje jęcząc o własnej przeszłości, która cięła głębiej niż ostrza za każdym razem, gdy się do niej powracało. Próbowała wymyślić jakiś ironiczny komentarz na ten temat, ale nic nie wpadło jej do głowy, więc milczała, co jakiś czas otwierając usta by pozbyć się z nich dymu i zastąpić go tym samym. Podciągnęła pod siebie jedną nogę, opierając o nią łokieć prawej ręki. W dłoni trzymała papierosa.\n- W takim razie wszyscy jesteśmy głęboko w dupie - odrzuciła, unosząc do góry brwi. Powróciło zmęczenie. A może wymięcie? Tak, czuła się wymięta. Bardziej niż przemoczona krwią kurtka leżąca na ziemi.\nNie przywiązała się do Sones, a jednak nieco ubolewała. Chciała dobrze, a Hawk podejrzewała, że skończy się to tylko jej śmiercią. Na Omedze wszystko, co względnie dobre, prędzej czy później umiera. W głębi duszy nie chciała mieć racji, ale karciła też sama siebie, że w ogóle zaplątała się w to wszystko. Wolała myśleć o tej stacji jako pełnej najgorszych szumowin i ani jednej, niewinnej osoby. Łatwo się wtedy pociągało za spust.\nSzerszeń uwierał ją w udo, kiedy siedziała. Nagle zaczęło być niewygodnie, wyjęła go więc z kabury i odrzuciła przed siebie, obojętna na huk, który to wywołało.\n- Był - odrzuciła tylko, siląc się na obojętność. Gdy siedziała na Elpis, wszystko inne wydawało jej się niezwykle odległe, przez co brak emocji towarzyszący opowiadaniu temu był łatwy do osiągnięcia. - Jest.\nPoprawiła się, wspominając Cerberusa i ich obecną współpracę.\n- Kosztował mojego pilota nogę.\nDeuce. Nie, jednak nie potrafiła mówić o tym obojętnie. Głos pod koniec jej zadrżał, zdecydowała się więc natychmiast zmienić temat na bardziej odległy. Najbardziej jak się dało.\n- Ale nie o tym mówiłam. O poprzednim - nie chciała opowiadać łzawej historyjki, nawet nie wiedziała od czego zacząć. Co powiedzieć, co jest zbędne. Za dużo się działo. - Tamten kosztował mnie tylko posadę.\nUśmiechnęła się dość ironicznie - wypowiadanie się o fregacie Przymierza było łatwe, nawet, jeśli z jej szkieletu powstał Wraith. Pamiętała, jak dla wszystkich statek był zawsze Neptunem, wbrew jakichkolwiek norm nazewnictwa statków. I został nim, gdy przemianowała go jako Widmo jak tylko chciała. - I pół załogi.\n3 lip 2016, o 11:54\n- Ciężko mi wyobrazić sobie, by ktoś był na tyle nierozsądny, by ukraść ci statek. I by mu się to udało - odpowiedział po dłuższej chwili milczenia, kiedy kobieta wypowiedziała zagadkowe słowa na temat Wraitha. Pochylił się do przodu, opierając łokcie na kolanach i wpatrując się w światła kabiny medycznej. Na terminalu przesuwały się parametry życiowe, które niewiele mówiły osobie bez większego wykształcenia medycznego. Może faktycznie lepiej byłoby ściągnąć tu lekarza?\n- To dlatego piłaś samotnie w Outpubie?\nWzmiankę o pilocie przyjął w ciszy. Wyglądało na to, że najgorsze historie to te, w których to przyjaciele giną lub zostają ranni. Jak w przypadku Mary. Nie uważał dziewczyny za przyjaciółki, bo minęło zwyczajnie zbyt mało czasu, by mógł to wziąć za pewnik, ale była zdecydowanie na dobrej drodze. A on, pomimo swoich innych wad, był również sentymentalny. Postrzał Mary był tym samym co zdeptanie metalowej róży przez kroganina - symbolem na upadek pojedynczego światełka niewinności w czarnym bajorze zepsucia, którym była Omega.\nCzasami zapominał, że Hawkins była kapitanem większej załogi, co znaczyło, że miała pod sobą wiernych ludzi - ludzi, których znała, ludzi, którzy odeszli wraz z nią poza prawo, gdy straciła status Widma. Takich którzy ufali jej na tyle, by radykalnie zmienić swoje życie, wyrywając się ze służby Przymierza i zyskując opinię piratów w oczach społeczności galaktycznej.\n- Musiałaś być wyjątkowym komandorem - powiedział cicho. - Skoro drugie pół za tobą poszło.\n3 lip 2016, o 13:36\nNawet nie chciała mówić o tym, jak Cerberusowi się to udało. Wystarczyło być wystarczająco liczebnym i potężnym, dodać do tego jebany podstęp i wszystko się dało.\n- Nie było mnie wtedy na pokładzie - mruknęła tylko, choć bardziej można to było opisać jako burknięcie. Wpatrywała się tępo w trzymanego papierosa, w jego żarzącą się końcówkę. Jedna rzecz przez lata się nie zmieniła - jej nałóg.\nNie mogła wyrazić słowami jak wściekła była o to, że udało im się to tak rozegrać. Sama myśl o tym statku przywodziła te nieprzyjemne wspomnienia, których jeden wieczór z Rhamą-nie-agentem-Cerberusa nie mógł wymazać, ani nawet odrobinę zakryć.\nWzruszyła ramionami. To było zbyt skomplikowane, dlaczego piła w outpubie. Na tyle, że sama nie potrafiła tego wytłumaczyć. Może tak naprawdę nie miała dobrego powodu?\nSkrzywiła się, znowu. Poddała statek. Jak mogła poddać statek. Jak mogła pozwolić, żeby oficerowie Cerberusa przechadzali się jego korytarzami rozstawiając wszędzie pieprzone pluskwy? Powinna wyrżnąć ich wszystkich.\nPowinna go wysadzić.\nUniosła wolną rękę do góry, odgarniając włosy do tyłu, przecierając twarz. Viyo poruszał pytaniami struny, które razem nie były w stanie wytworzyć radosnej melodii. Powoli miała tego tematu dość, a przecież dopiero co się zaczął.\n- Zostali, bo zatrzymanie statku na Cytadeli odbijało się na nich. Każde z nich miało być przesłuchiwane, przetrzymywane, może przez dni, może miesiące - mruknęła. Nie była idealnym komandorem. To jej załoga tworzyła rodzinną atmosferę, nie ona. - A wszyscy wiedzieli, że koło Cerberusa nawet nie stałam.\nPrychnęła, unosząc papierosa i wtykając go sobie do ust. Zaciągnęła się po raz ostatni, po czym zgniotła go o metalową podłogę, kładąc obok.\n- Większość zginęła - dodała, nie precyzując w jaki sposób. Sama pozbyła się co najmniej trójki, ale Viyo nie musiał przecież o tym wiedzieć. Przeniosła na niego spojrzenie po krótkiej chwili. - Służyłeś kiedyś na statku, poza tym?\nNa Elpis nawet nie pełnił służby, statek był jego. Ciekawe, przejść tak bez doświadczenia ze statkami do dowodzenia jednym, w dodatku tylko z pilotem i brakiem innej załogi. Musiał przecież coś umieć.\n3 lip 2016, o 14:28\nHistoria kradzieży Wraitha pozostawała zagadką, tak jak i odpowiedź kobiety. Okręt stał w dokach, ale najwyraźniej jego przejścia niewiele odbiegały od ponurej historii samej Hawkins, po raz kolejny potwierdzając, że pozory to tylko jedna warstwa opowieści. Turianin poruszył palcami, bezwiednie próbując zetrzeć zaschniętą plamkę krwi między płytami pancerza skórnego na przedramieniu, którą najwyraźniej pominął przy szorowaniu.\n- Ludzie nie rezygnują ze swojego życia i reputacji tylko po to żeby uniknąć niewygodnych pytań - powiedział zdawkowo po słowach Hawk. Kobieta mogła się z nim kłócić, ale po tym z jakim sentymentem odnosiła się do swoich załogantów i co mu opowiedziała, sądził że ich lojalność wynikała z czegoś innego niż "bo tak im było wygodnie". Może po prostu nie chciała tego przyznać. Albo z jakiegoś powodu nie chciała dopuścić do siebie tej myśli.\nPo jej pytaniu wzruszył ramionami. Służył na okrętach, ale żaden nie niósł ze sobą takiego bagażu emocjonalnego czy cieplejszych wspomnień. Atmosfera na pokładach turiańskich okrętów wojskowych była... no, wojskowa. Ciężko było się doszukiwać rodzinnych więzi w objętym ścisłą dyscypliną środowisku.\n- Na kilku. Salacia była pierwsza, gdy jeszcze służyłem w piechocie morskiej. Mała, szybka fregata rozpoznawcza - odparł, wspominając swój pierwszy przydział do oddziałów rekonesansowych. Teraz wydawało mu się to tak dawno temu, że ledwo mógł sobie przypomnieć imiona innych żołnierzy. Zresztą był wtedy tylko członkiem oddziału desantowego, czy to go czyniło członkiem załogi? - Po przeniesieniu się do Służb Specjalnych przez kilka lat odbywałem służbę na Di Inferi. Ale za każdym razem należałem do oddziałów zrzucanych do akcji. To raczej czyniło ze mnie "ładunek", a nie załogę.\nBył też Hunter, ale ciężko było zakwalifikować jeden, niefortunny lot do dłuższej służby. Szczególnie, że to wspomnienie prowadziło do innych, dużo mniej przyjemnych. Takich, od którego to wszystko się zaczęło.\n- Ten blondyn, który prowadził prom... - zmienił nieznacznie temat, wspominając mężczyznę, który ich tu przyprowadził. - Nie zadawał pytań. Będą cię później ciągnąć za język?\n3 lip 2016, o 15:42\nOtrzymała sporo znaków świadczących o tym, że jej załodze zależy na tym, by wszystko zostało jakie jest. Nawet w końcu gdy pieprzony Cerberus wtargnął na Wraitha, kto uciekł? Kto skorzystał z ich możliwości wzięcia promu i odlecenia w siną dal?\nI oczekiwano od niej, że go ukarze. Sama od siebie tego oczekiwała. Zupełnie jakby popełnił zbrodnię, bardziej dbając o siebie niż o dobro ogółu. Był dzieckiem Omegi, w niczym jednak nieprzypominającym Mary. Wysoce rozwinięty instynkt samozachowawczy to coś, czego się po nim spodziewała, a jednak nie mogła schować odczuwanej do niego nienawiści po tym, jak ich wszystkich zostawił.\nDeuce stracił nogę. Voodoo stracił pół twarzy, do kurwy nędzy. Red nie stracił nic.\n- Przymierze niewiele różni się od Hierarchii w tej kwestii - kiwnęła głową, gdy określił piechotę jako ładunek. - Wszystko, co nie spełnia przydatnej funkcji na statku to ładunek, którego nie zawsze opłaca się trzymać. Poza wojskiem też tak jest, o ile nie gorzej. Utrzymanie statku kosztuje, kiedy nie wspomaga cię armia.\nNa Wraithcie każdy spełniał jakąś rolę, albo pracując cały czas, albo będąc potrzebnym w konkretnych sytuacjach. Nie wyobrażała sobie wyżywiania i zapewniania lokum komuś, kto jest po prostu dobry w strzelaniu ze swojej broni - wszystko kosztuje.\nPrzeniosła spojrzenie na kapsułę chowającą Mary. Wskaźniki nic jej nie mówiły. Maszyna wydawała się być niemal bezduszna, można było ją bez żadnego wahania znienawidzić gdyby nie udało jej się uratować pacjenta. Z Vinnet było inaczej. Nie żałowała jednak przybycia na Elpis. Mary znała dopiero od niecałej doby, niewystarczająco by mogła wymagać od swojej lekarki pełni zaangażowania.\n- Deuce? - spytała cicho, wspominając blondyna. Oczywiście, że sam wepchał się do tego promu. Nie powiedziała mu wyraźnie, że ma tego nie robić. - Pewnie nikomu o tym nie powie. Wieczorem wpadnie do kajuty sprawdzić, czy sama chcę mu o czymś opowiedzieć i wyniesie się z powrotem do kokpitu.\nUśmiechnęła się, wspominając rutynę mężczyzny. Odkąd uciekli z Cytadeli robił to praktycznie po każdej, trudniejszej, lub niezrozumiałej dla niego akcji.\n- Był moim pilotem jeszcze w Przymierzu.\nPowstrzymała się do mówienia dalej. Teksty o przyjaźni były niepotrzebne. O zaufaniu tym bardziej. Deuce po prostu był, ważny na okręcie i poza nim, odkąd po raz pierwszy postawił stopę na jej statku.\n- Myślałam, że mówiłeś coś o twoim pilocie - rozejrzała się dookoła, jakby podkreślając to, że jak na razie nie zauważyła na statku żywej duszy. - Nie będzie zadawał pytań gdy wróci?\n3 lip 2016, o 16:45\nTurianin skinął głową, wzorem kobeity przenosząc spojrzenie na kapsułę.\n- Mimo wszystko, dobrze jest mieć własny okręt - odparł krótko. Piratka naturalnie miała rację: na większym statku każdy pełnił jakąś rolę. Korytarze krążowników i fregat były pełne techników odpowiedzialnych za poszczególne systemy, mechaników pracujących przy silnikach, nawigatorów zarządzających wyznaczaniem trasy, kwatermistrzów dbających o broń załogi, magazynierów pilnujących stanu ładowni, kucharzy pracujących w mesie... Elpis była cicha i pusta. Etsy była sama sobie sterem, żeglarzem i okrętem, a on robił całą resztę, która wymagała dwóch chwytnych kończyn i technicznej smykałki.\nZ jakiegoś powodu nie tęsknił jednak za gwarem wojskowego pokładu.\nNawet jeżeli oznaczało to imanie się dodatkowej pracy, by móc opłacić eksploatację okrętu.\n- Załoga mogłaby źle zareagować, gdyby dowiedziała się, że ich bezlitosna kapitan jednak ma złote serce i słabość do bezbronnych dziewcząt? - zapytał, ale jego oszczędny uśmiech sugerował, że nie pyta poważnie. Strach i żelazna ręka zapewnia lojalność tylko na krótką metę. Po tym co kobieta mu opowiedziała, wątpił, żeby Wraith operował tylko na takiej władzy.\nNie skomentował jej uwagi o pilocie. Czy wcześniej przypadkiem nie mówiła, że jej załogant sterujący Wraithem stracił nogę? W podróży nie zwrócił uwagi na kończyny mężczyzny, nie wiedział więc czy jego nogawka skrywała mechaniczną protezę, czy po prostu miała na myśli innego pilota. Pytanie nie wydawało się istotne. I skierowałoby rozmowę z powrotem na nieprzyjemne tory.\n- Może będzie - odpowiedział na pytanie o Etsy, mimowolnie spoglądając przelotnie na jedną z wielu kamer skrytych po rogach stacji medycznej. Ciężko było określić ile SI wywnioskowała z ich rozmowy, a ile sama się domyślała. Być może poruszy temat, gdy będą sami, a być może on to zrobi, żeby móc z kimś pogadać. - Ciężko przed nią cokolwiek ukryć. Ale to przyjaciółka. Zrozumie. A ja nie muszę trzymać opinii krwawego, bezdusznego pirata i zatajać przed nią czegokolwiek - dodał, podnosząc się z ławy.\nZbliżył się do kabiny medycznej, wodząc spojrzeniem po grubej szybie i pracujących wewnątrz robotach. Widok Mary przypomniał mu co się przed chwilą wydarzyło, z powrotem kierując jego myśli do krwawej loży i pozwalając podjąć inną decyzję: o tym czy powiedzieć Hawk prawdę o Etsy. Wierzył, że pod swoją otoczką, kapitan wciąż ma dobre serce - co też udowodniła dzisiejszego dnia, broniąc ściganą dziewczynę przed kroganami, dobrowolnie i bezinteresownie pomagając dostarczyć do sierocińca leki, a także ratując Zaświaty i ich klientelę przed dewastacją. I o ile mógł sobie pozwolić na wyjawianie jej własnych tajemnic, tak narażanie sekretów innych nie należało do jego praw. Nie po jednym dniu znajomości.\n- Myślisz, że atak Hordy na Zaświaty wywoła wojnę gangów na pełną skalę? - odezwał się po chwili, całkowicie zmieniając już temat. - Nie jest to z ich strony złamanie jakiegoś rozejmu?\n3 lip 2016, o 19:06\nCzy miała złote serce i słabość do bezbronnych dziewcząt? Nie wydawało jej się. Z biegiem czasu wyrobiła sobie po prostu odpowiednie cechy. Bezlitosność dla swoich wrogów. Obojętność do życia osób, którym sama nie była droga. Coraz łatwiej przychodziło jej zabijanie osób stających jej na drodze. Nie byli dla niej nikim ważnym. To nie był Thomas czy Emily. To był jakiś najemnik, jakaś złodziejka. Bez różnicy. Jedno życie mniej, jedno więcej, ważne, że nie jej.\nWciąż pamiętała jak przerażona była, gdy zabiła polujące na nią Widmo. Nie mogła patrzeć na własne odbicie, potrzebowała zmiany. To było jak przeistoczenie. Nie była sobą, potrzebowała stać się kimś innym, żeby nie oszaleć pomiędzy dwoma stanami. Zmiana koloru włosów była prosta, mała, ale zapoczątkowała szereg kolejnych. Uniosła jeden z czerwonych kosmyków w dłoń, obserwując, jak barwa zmienia się pod różnymi kątami względem światła.\nPrzyjaciółka. Tak, chyba też Deuce był dla niej przyjacielem. Kiwnęła głową, rozumiejąc go doskonale. Nie będzie jej raczej dane poznawać osobę, o której mówił, ale nie żałowała. I tak nie przyszła tu żeby zawierać znajomości, wybrali Elpis właśnie przez komorę medyczną, w której teraz leżała Mary.\nNie wiedziała za bardzo co ma tylko zrobić, gdy blondynka się obudzi. Pomóc przetransportować ją do sierocińca? Pewnie tego będzie chciała, o ile będzie w stanie się ruszyć.\nO ile nie umrze przed zakończeniem pracy przez komorę.\n- Nie wiem. Krwawa Horda działa pod Arią, atakując Zaświaty praktycznie wypowiedzieli jej wojnę - westchnęła, opierając głowę o ścianę i wbijając wzrok w sufit. Nie miała głowy do dywagacji. Tak czy siak, na Omedze znowu będzie źle. Dopiero wyniósł się z niej Archanioł a już wśród najemników będą burdy. - Sojusz przeciwko Archaniołowi już nie obowiązuje. Na miejscu dowódcy Hordy wyparłabym się akcji, zwaliła winę na członków, którzy działali sami. Nie udało im się, teraz równie dobrze T'Loak może zrzeszyć przeciwko nim wszystkich pozostałych.\nMiała na tyle kredytów, sojuszów i poparcia. Koniec końców była królową Omegi, a Krwawa Horda przeprowadziła zamach stanu. Może i urządziłoby to najemników, gdyby ten zamach się udał. Teraz zwyczajnie mieli przesrane.\n- Może czas na przerwę od Omegi.\nPrzerwa od wszystkiego by jej się przydała. Jakieś zaciszne miejsce, choćby tamten balkon, z przepaścią obok, którym przechodzili razem z Mary. Odosobnione miejsce, bezmiar kosmosu spowity czerwoną poświatą, setki promów pod nogami. Mogłaby tam wrócić.\n4 lip 2016, o 15:33\nWojna na Omedze. Jeszcze tylko tego brakowało tej stacji, aby wszystkie gangi rzuciły się sobie do gardeł. Hawk z pewnością znała lepiej od niego panujące tu zwyczaje oraz napiętą politykę, a także orientowała się jaki czyn może wywołać jaką reakcję, ale nie trudno było się domyślić co spowoduje zamach na Arię. T’Loak nie słynęła z wyrozumiałości i cierpliwości, a jej niekwestionowane przywództwo nad Omegą zawdzięczała byciu bardziej bezlitosną i przebiegłą niż reszta jej wrogów. On sam słyszał wystarczające skrawki opowieści z barowych plotek, by wiedzieć, że marny los tych, którzy zadrą z królową stacji.\nA zamach stanu… Zamach stanu oznaczał wojnę. Czy ryzyko było warte potencjalnych korzyści? Ciężko było to stwierdzić. Może gdyby nie było go i Hawkins na miejscu, może gdyby nie zabili Thiska podczas kradzieży ładunku i gdyby nie postanowił przywłaszczyć sobie jego omni-klucza, może wtedy by im się to udało. Może Zaświaty stałyby właśnie w płomieniach, a Krwawa Horda ogłaszała się władcami Omegi. Nie dane było im się tego dowiedzieć – historia potoczyła się tak, że krogański gang będzie miał przejebane po całości, jeżeli nie uda mu się zepchnąć winy na martwych członków. Oraz tych, którzy uciekli.\nA może chcieli wojny. Może pragnęli pogrążyć Omegę w jeszcze większym chaosie, bo tam gdzie wojna, tam zyski: na uzbrojeniu, na szabrownictwie, na przejmowanych terytoriach.\nUniósł dłoń i potarł nasadę nosa, przymykając oczy. Polityka zaciskała pazury nawet w miejscu takim jak to, tu przyjmowała jednak dużo bardziej agresywną formę.\n- Niektórzy nie mają takiego luksusu – mruknął cicho po ostatnich słowach kobiety, patrząc na nieprzytomną Mary. Wojna najprawdopodobniej dotknie wszystkich mieszkańców Omegi – w ten czy inny sposób włączając w to gang Szczurków.\nNie była to pozytywna myśl. W stacji medycznej panowała cisza, przerywana jedynie pikaniem kapsuły i sykiem mechanicznych ramion.\nJedyne pytanie jakie pozostało, to to jak bardzo. I czy Mary będzie jeszcze tego świadkiem.\n4 lip 2016, o 16:08\nMogli siedzieć w ciszy przez kilkanaście długich minut, mogli kontynuować przygnębiającą rozmowę, albo przyglądać się pracy mechanicznych ramion wewnątrz kapsuły. Sprzęt rozciął materiał kombinezonu, by ten nie wchodził w poszarpane rany, odsłaniając lewą stronę brzucha dziewczyny i górną część lewego uda. Skutki postrzałów nie wyglądały dobrze, a ten, który znajdował się na nodze, przebił chyba też kość. Ale na wyświetlaczu kabiny medycznej coś się zmieniło - ostatnia cyfra procentowej szansy na przeżycie zmieniła się z siódemki na dziewiątkę. Można było to uznać za dobry znak.\nEtsy nadal się nie odzywała, ale wysłała na omni-klucz Vexa wiadomość, informującą o czekającym przed śluzą statku niespodziewanym gościu. Jeśli nie zareagował, ponagliła go kolejną wiadomością. Rozumiała, że nie chwalił się jej obecnością przed Hawk, ale w jakiś sposób musiała dać mu do zrozumienia, że powinien zwrócić uwagę na wejście do statku. Po chwili przyszła trzecia wiadomość, informująca go, że na zewnątrz czeka jeden z osobistych ochroniarzy Arii T'Loak i że wpuszcza go na pokład.\nGdy Vex przeszedł do śluzy, stanął oko w oko z turianinem, niewiele wyższym od siebie, ale na pewno sporo starszym. Na pierwszy rzut oka mógł mieć jakieś osiemdziesiąt lat. Biorąc pod uwagę, że zajmował istotne stanowisko na tym kawałku gówna, jakim była Omega, dożycie do tego wieku było sporym osiągnięciem. Miał na sobie grafitowy pancerz, ale jego broń była przypięta do zaczepów na plecach. Wyglądał na bardzo zdenerwowanego.\n- Przepraszam, szukam... to ty wynosiłeś dziewczynę z Zaświatów? Blondynka, drobna, słyszałem że zabrał ją turianin z czerwonymi tatuażami i czerwonowłosa kobieta, wiem że lecieli promem który wleciał do doków, ale nie miałem już jak sprawdzić... - podrapał się w tył głowy, rozglądając się po korytarzu. Wyglądał na zdesperowanego. - Interesy Arii T'Loak. To bardzo ważne.\nNagła zmiana podejścia mogła Vexa zaskoczyć, ale jego gość wyglądał, jakby był bardzo zdeterminowany, by uzyskać odpowiedź na swoje pytanie. I chyba mu się spieszyło. Turian takich, jak Viyo, w dokach mogło być jeszcze co najmniej kilku, a Hawk się nie pokazywała, nie mógł więc jednoznacznie stwierdzić, czy trafił we właściwe miejsce.\n4 lip 2016, o 18:13\nDwa procent. Dwa procent wydawało się nieistotne, ale w skali obrażeń i stanu dziewczyny każdy wzrost był dobrym znakiem. Jeżeli maszyna nie myliła się, każdy ułamek się liczył. Wynik wciąż dawał Mary mniej niż trzydzieści procent szans na przeżycie, liczbę cholernie małą jakby porównać ją do konsekwencji, które oznaczałaby jej śmierć.\nNic nie przerywało ciszy stacji medycznej poza jednostajną melodią pikającej elektroniki. Tematy, które poruszali z Hawk, tylko pogorszały sytuację, więc milczenie okazało się najlepszym wyjściem, a atmosfera była ponura nie bez powodu. Oboje zdawali sobie sprawę z następstw ataku. A pomimo swojej pirackiej, agresywnej otoczki, wierzył, że kobieta również współczuła dziewczynie.\nDopiero przy drugiej wiadomości na omni-kluczu zorientował się, że to on jest powodem cichego pikania, a nie maszyna obok której stał. Sygnał komunikatu od Etsy zaginął w szumie pracującej kapsuły, mieszając się z dźwiękiem sunącego elektrokardiogramu i innych, zmieniających się na bieżąco parametrów. Wyświetlił powiadomienie, przez chwilę wodząc spojrzeniem po krótkich komunikatach. Kilka sekund później przyszła następna wiadomość: Etsy podjęła decyzję za niego.\n- Zaraz przyjdę. Mamy gościa od Arii – odezwał się, przerywając milczenie. Zgasił omni-narzędzie i ruszył w stronę wyjścia ze stacji medycznej, pozostawiając Hawk decyzję czy woli zostać z Mary, czy iść z nim.\nTo, że Etsy wpuściła na pokład ochroniarza T’Loak, znaczyło, że powiązała fakty i fragmenty historii, których była świadkiem. Sam prosił ją wcześniej o znalezienie wszystkiego o Mary Sones, a całą resztę z pewnością dostarczyła jego rozmowa z Hawk i fakt, że zakrwawiona dziewczyna, którą przynieśli, była na tyle dla nich ważna, że zostali przy jej kabinie medycznej. Nie próbował wnikać w procesy myślowe SI, ale ufał, że czymkolwiek się kierowała, musiało to być ważne.\nPrzejście do śluzy zajęło kilka chwil. Drzwi się rozsunęły i stanął oko w oko ze starszym turianinem, który wyglądał na co najmniej poruszonego. Gdyby nie sytuacja, zaśmiałby się ponuro po usłyszeniu „Interesy Arii” – czy sam nie tak dawno temu używał tego określenia, by utorować sobie drogę i skłonić do współpracy?\n- Ja – potwierdził zdawkowo, omiatając ochroniarza uważnym spojrzeniem. Śpieszyło mu się, bo T’Loak obiecała, że obedrze go ze skóry jeżeli nie dostarczy jej informacji o Sones, czy z innych powodów? Stanął w przejściu, nawet nie kryjąc się z defensywną postawą. – O co chodzi?\n4 lip 2016, o 18:31\nGdy turianin usłyszał twierdzącą odpowiedź, nagle jakby opuściły go resztki sił. Zgarbił się i głośno wypuścił powietrze z płuc, przecierając czoło trójpalczastą, odzianą w rękawicę dłonią.\n- Nazywam się Deccus Hablin - przedstawił się po chwili milczenia, nie wiedząc najwyraźniej od czego zacząć. Jak na kogoś, kto przyszedł tu konkretnie w interesach Arii T'Loak, wyglądał wyjątkowo bezradnie. - Bogowie, szukałem was chyba pół godziny...\nFaktycznie, tyle czasu mogło minąć od chwili, gdy wybiegli z Zaświatów ranną Mary na rękach. Zanim umieścili ją w kapsule, zanim sami doprowadzili się do porządku, zanim skończyli mało optymistyczną pogawędkę długim milczeniem, pół godziny to było minimum. Turianin zrobił krok do przodu, ale zatrzymał się w miejscu, nie chcąc bezczelnie wymijać Vexa i wbiegać na statek, w jakiejkolwiek sprawie tu nie przyszedł.\nTo jednak wyjaśniło się zaraz potem.\n- Mary jest moją córką - wyznał nerwowo. - Wiem, jak to wygląda, nie jestem człowiekiem, ale... chciałbym... czy ona...\nPlątał się już, bojąc się zadać pytanie, na które przecież tak bardzo chciał znać odpowiedź. W jednej z informacji, które wygrzebała z extranetu Etsy, faktycznie była wzmianka o strażniku Arii, który zaopiekował się małą dziewczynką, gdy ta straciła rodziców w wyniku problemów z gangami. Jeśli to była prawda, a wszystko na to wskazywało, szkoda by było, gdyby zmarła w ten sam sposób, co reszta jej rodziny.\n- Czy ona tu jest? - Deccusowi w końcu udało się sformułować pytanie tak, by nie zawierało w sobie słów "żyje" albo "nie żyje". Uniósł wzrok nad ramieniem Viyo, jakby spodziewał się zobaczyć blondynkę za moment w pustym korytarzu. Nerwowo przestąpił z nogi na nogę. - Czemu... czemu zabraliście ją na statek?\n4 lip 2016, o 20:45\nOdpowiedź turianina sprawiła, że w głowie Vexa wspomnienie przeczytanych informacji od razu wskoczyło na swoje miejsce. Nic dziwnego, że Etsy go wpuściła - nie tylko skojarzyła fakty, ale również zapamiętała je lepiej od porucznika, który zdążył zapomnieć ten szczegół historii Mary. A z nich wyciągnęła prosty wniosek: ojciec, nawet przybrany, powinien zobaczyć swoją córkę.\n- Przygarnąłeś ją po śmierci jej rodziców - odpowiedział za niego, widząc że mężczyzna zaczyna się plątać. Szukał ich pół godziny... Na duchy, jeżeli był przywiązany do Mary (a Vex nie wyobrażał sobie, by było inaczej przy charakterze blondynki), ten czas musiał trwać dla niego nieskończoność. W jego oczach błysnęło współczucie i zrozumienie; niemal od razu odsunął się z przejścia, porzucając defensywną postawę i przestając je blokować.\n- Żyje - powiedział, dając odpowiedź na niezadane pytanie, które z pewnością zżerało jego rodaka przez całą drogę i okres poszukiwań. Ruszył korytarzem w stronę stacji medycznej, pokazując, żeby ruszył za nim. - Ale jest w ciężkim stanie. Zabraliśmy ją na statek, bo to była lepsza alternatywa od waszych szpitali. Mam tutaj nowoczesne kabiny medyczne, a Mary była poważnie ranna. Uznaliśmy, że to da jej największe szanse na przeżycie.\nNa Omedze było pełno przybytków, w których leczono postrzały i wykonywano nielegalne operacje, jednak trzeba było wiedzieć które są dobre, a które grożą śmiercią. On takiej wiedzy nie posiadał. Poprowadził Deccusa do stacji, wpuszczając go przodem i rzucając krótkie spojrzenie w stronę Hawk.\n- Ojciec Mary.\n4 lip 2016, o 21:30\nNie interesowała się tym, co działo się przed statkiem. Elpis była VIyo, Hawkins nie czuła potrzeby by wyjść i przywitać gościa. Nawet, jeśli dotyczył Mary. Może i była trochę ciekawa, ale nie na tyle.\nSiedziała więc przez dłuższą chwilę pogrążona we własnych myślach, w uszach słysząc jedynie pomruk pracującej maszyny.\nTrzydzieści procent. Niewiele więcej. Pewnie tak czy siak umrze, szanse były przeciwko niej. Z drugiej strony, już raz założyła się z turiańskim żołnierzem o kwestię dotyczącą Mary. I przegrała. Może ten mały, wątły szczurek z nikłymi umiejętnościami bojowymi ma w sobie siłę, żeby przeżyć strzał z bliskiej odległości ze strzelby.\nPrzypomniała sobie, że zna jedną osobę, która to przetrwała. Uraz był jeszcze gorszy, a przynajmniej umiejscowiony w bardziej kłopotliwym miejscu. I ta osoba właśnie w tej chwili pewnie siedziała na Wraithcie, albo panoszyła się po Omedze. Miała tylko nadzieję, że Rhama dalej jej nie śledzi, że chociaż tę rolę przekazał innym pionom Cerberusa.\nPrzypomniała jej się para z OutPubu. Widziała ją potem w Zaświatach, gdy przemknęła obok Vexa, wybiegając z klubu z krwawiącą Mary. Krwawiącą, nie Krwawą. Ale to była ta sama para. O ile przed chwilą Hawkins nie była tego pewna, tak szybko się do tego przekonała. Może ktoś im zapłacił? Może zwykły przypadek?\nDrgnęła dopiero gdy turianin z powrotem wszedł do pomieszczenia, tym razem z kimś jeszcze. Zdawkowy komentarz jej wystarczył - przeniosła czujny wzrok na ojca Mary, domyślając się od razu, że raczej nie biologiczny. Nieistotne. Odwróciła spojrzenie tak szybko, jak wcześniej nim go obdarzyła. Nie zamierzała ani wstawać z ziemi, ani podchodzić do kapsuły, ani wymieniać czułe słowa o tym jak wspaniała była blondynka i jak pusty będzie ten świat, gdy z niego zniknie.\nO takich rzeczach gadają ojcowie, prawda? Mogła się tego tylko domyślać. Wiele wysiłku kosztowało ją przypomnienie sobie choćby ogólnego obrazu twarzy własnych opiekunów, nim zmiotła ich eksplozja. Idea rodzicielstwa była dla niej kompletnie obca. Nie umiałaby w takiej sytuacji się zachować, nie potrafiła turianina zrozumieć. Nie wiedziała, czy żywi do Mary większe uczucia niż takie, którymi obdarza się bliską ci osobę. Może tak, może nie.\nTak czy inaczej, to nie była jej broszka. I tak nie potrafiła pocieszać. Milczała więc, wpatrując się w bliżej nieokreślony punkt w ścianie i czekając, aż sytuacja się w jakikolwiek sposób zmieni.


POLSKIE PAŃSTWO PODZIEMNE CZ. I | Niepoprawni.pl\nPOLSKIE PAŃSTWO PODZIEMNE CZ. I\nAleszumm - 14 stycznia, 2014 - 10:41\nKRAJOWEJ FENOMEN II WOJNY ŚWIATOWEJ CZ. I\nII wojna światowa była największym konfliktem zbrojnym w historii świata, trwającym od 1 września 1939 roku, do 2 września 1945 roku, obejmująca swoim zasięgiem prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre jej epizody rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi - kraje należące do jednego obozu działań wojennych, walczące przeciwko aliantom- państwom koalicji antyhitlerowskiej. Nazwa „Oś" pochodzi od zwyczajowej nazwy nadanej sojuszowi III Rzeszy, Włoch oraz Japonii. W okresie ich największego panowania terytoria państw Osi obejmowały duże części Europy, Azji, Afryki i wysp Oceanu Spokojnego. Mimo tego II wojna światowa zakończyła się całkowitą klęską państw Osi. Podobnie jak u aliantów, liczba państw Osi w czasie wojny zmieniała się – pod koniec wojny znaczna część członków przeszła na stronę sprzymierzonych.\nPo agresji III Rzeszy i ZSRS we wrześniu 1939 i okupacji całego terytorium II Rzeczypospolitej przez Wehrmacht i Armię Czerwoną Polska nie skapitulowała wobec agresorów. Rząd RP na uchodźstwie po 1939 roku kontynuował walkę z wrogiem na wszystkich frontach siłami Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Krajowej w okupowanej Polsce. W okupowanym kraju funkcjonowała struktura Polskiego Państwa Podziemnego - administracja, sądownictwo i siły zbrojne podporządkowane Rządowi RP na uchodźstwie, kontynuując ciągłość państwa polskiego w kraju. ZSRS, po wykryciu grobów ofiar zbrodni katyńskiej zerwał w kwietniu 1943 r. stosunki dyplomatyczne z Rządem RP na uchodźstwie i rozpoczął organizację struktur mających przejąć władzę w Polsce po planowanym wkroczeniu Armii Czerwonej na jej terytorium (Związek Patriotów Polskich, Ludowe Wojsko Polskie pod dowództwem Berlinga).\nNKWD i Berlingowcy stosowali niesłychany terror na ludności polskiej. Grabieże, mordy, gwałty. 7 marca 1943 r. spalono wieś Guty, powiat Ostrów Mazowiecka. Ludność wymordowano, kobiety i dzieci, żywcem wrzucano w ogień.\nDelegatowi Rządu na kraj podlegały wydziały wywiadu, dywersji, oświaty, sądownictwa i polityki. Działały konspiracyjne sądy, których wyroki nie tylko wykonywano, ale też ogłaszano w podziemnej prasie. Ta zaś była fenomenem w okupowanej Europie - ukazywało się około 1400 tytułów (z tego 17 wychodziło przez cały czas trwania okupacji). Istniały czasopisma polityczne, wojskowe, literackie, kobiece, humorystyczne. W podziemnych drukarniach wydawano też książki (Niemcy zezwalali tylko na poradniki, np. ogrodnicze).Na przełomie lat 1943 - 1944 łączny nakład prasy podziemnej wydawanej przez Tajne Wojskowe Zakłady Wydawnicze – koncern wydawniczo-poligraficzny Armii Krajowej wynosił blisko 250 tysięcy egzemplarzy czasopism, 65.500 broszur i 120 tys. egzemplarzy ulotek. Przez całą okupację działały tajne komplety, tzn. podziemne szkoły. Tajna Organizacja Nauczycielska zapewniała im kadrę, oraz przygotowywała i rozprowadzała podręczniki. Na terenie Generalnego Gubernatorstwa (GG) utworzono prawie 2 tysiące szkół średnich. Podziemne wyższe uczelnie kształciły polonistów, historyków, matematyków, lekarzy. W czasie wojny studia ukończyło prawie 10 tysięcy studentów.\nPonieważ Niemcy zgodzili się jedynie na działalność podrzędnych teatrzyków i kabaretów (których repertuar miał ogłupiać Polaków), powstały podziemne teatry. W prywatnych mieszkaniach lub piwnicach wystawiano dramaty Słowackiego, Wyspiańskiego, Szekspira. Odbywały się też koncerty i wieczory poetyckie. Np. w Krakowie działał teatr przy ul. Szewskiej prezentujący narodową sztukę z udziałem wybitnych aktorów i reżyserów. Państwo podziemne w swoich strukturach, znane okupantom, popierane przez społeczeństwo polskie było groźne nie tylko w akcjach zbrojnych, sabotażowych, ale również stwarzało okupantom zagrożenie nawet w oficjalnych środkach przekazu. Wychodzący w Krakowie „Goniec Krakowski” opublikował na ostatniej stronie utwór poetycki, którego pierwsze strofy rozpoczynały się od liter czytanych pionowo układały się w hasło: „Polacy Sikorski działa”. Tuż obok tego utworu bohaterscy krakowscy drukarze zamieścili propagandowe przemówienie Hansa Franka – generalnego gubernatora. To było też zwycięstwo polskiego podziemia. Trwały akcje sabotażowe – zbrojne na dostojników okupanta, kolportowano po domach prasę podziemną. CDN


Początkowo wszystko co wychodziło spod moich rąk trafiało na stoły, ściany moich bliskich. Z biegiem czasu zaczęło brakować im miejsca, a we mnie potęgowała się chęć tworzenia. Owocem czego jest moja działalność artystyczna. Smart Ceramics to pasja, precyzja i wysoka jakość.\nI mogłabym tak pisać jeszcze długo tyle, że to nie pamiętnik.\nZapraszam zatem do galerii, gdzie zobaczysz i ocenisz to, co tworzę.\nglina, szkliwo, glina szamotowa\nceramika, naczynie, prezent, dekoracja, ceramika artystyczna, pojemnik, cukierniczka, patera, ceramika unikatowa, ceramika użytkowa, szkatułka, ozdoba, rzeźba, komplet


Port Gdynia nabył grunt od Stoczni Remontowej Nauta. Lokalny portal informacyjny. Świnoujście i region.\nbiznes, Gdynia, Gospodarka Morska, informacja 17 lipca 2018\nPort Gdynia nabył grunt od Stoczni Remontowej Nauta.\nPrawo użytkowania wieczystego gruntu o łącznej powierzchni prawie 62 tys. metrów kwadratowych wraz z prawem własności położonych na nich budynków, budowli i innych urządzeń zakupił od Stoczni Remontowej Nauta S.A. Zarząd Morskiego Portu Gdynia (ZMPG).\nO zawartej w ub. tygodniu transakcji ZMPG poinformował we wtorek na stronie internetowej firmy.\nZakupiony od Stoczni Remontowej Nauta teren znajduje się przy ul. Waszyngtona 1 w Gdyni.\nW komunikacie prasowym podkreślono, że zawarta umowa stanowi kolejny krok w realizacji strategii Zarządu Morskiego Portu Gdynia S.A., związany z “pozyskiwaniem nowych terenów dla rozwoju funkcji portowo-morskich”.\n“Port Gdynia od lat poszukuje nowych terenów rozwojowych i dosłownie każdy metr powierzchni uzyskanej dla portu to duży sukces. Obszar nabyty od Stoczni Remontowej Nauta jest dla spółki istotny ze względu na walory inwestycyjne” – powiedział, cytowany w komunikacie prasowym, prezes ZMPG Adam Meller.\nWiceprezes ZMPG i dyrektor ds. infrastruktury i zarządzania majątkiem Grzegorz Dyrmo wyjaśnił, że część zakupionego terenu zostanie przeznaczona pod zabudowę biurowo-usługową, a ponadto rozważane jest również przeznaczenie go jako lokalizację dla terminalu statków wycieczkowych.\nW 2017 r. gdyński port przeładował rekordowe 21,2 mln ton ładunków, głównie drobnicy skonteneryzowanej i ładunków masowych (węgla, zboża i paliw).\nZysk netto Portu Gdynia w 2017 r. przekroczył 77 mln zł i w porównaniu z 2016 r. był wyższy o 28 proc.\nfot. Tadeusz Urbaniak/Port Gdynia\n‹ Aż 8,5 tys. widzów! Podsumowanie Letniego Festiwalu Operowego › POLICJANCI PROSZĄ ŚWIADKÓW WYPADKU O KONTAKT


Volkswagen Home – nowatorski concept store marki w Warszawie - NowaWarszawa.pl\nStrona główna Nieruchomości Volkswagen Home – nowatorski concept store marki w Warszawie\nCentrum nowoczesnego miasta. Dookoła wystrzeliwują w niebo szklane wieżowce. To serce Warszawy. Ulica Karolkowa. A dokładnie Karolkowa Bussines Park. Nietypowe miejsce dla salonu samochodowego.\nNietypowe miejsce dla domu. I dokładnie w tym miejscu powstał nowatorski concept\nstore marki Volkswagen. Miejsce nietypowej prezentacji samochodów. – Głównym celem powstania Volkswagen Home jest stworzenie miejsca prezentacji samochodów innego niż typowe salony. Chcemy\nmaksymalizować dobre doświadczenie klientów w kontakcie z naszą marką. Chcemy, żeby było tu tak jak w domu. Inspirująco i z pozytywnymi emocjami. Bo przecież takie emocje towarzyszą nam przy zakupie nowego auta – tłumaczy Michał Szaniecki, Dyrektor Marketingu marki Volkswagen.\n– Zmienia się podejście klientów do motoryzacji. Wymagają oni większej indywidualizacji i możliwości konfiguracji samochodów. Chcą aby dopasowywały się one do ich stylu życia. I Volkswagen Home jest\nmiejscem, które ma pokazywać to indywidualne podejście. Odpowiadać na te potrzeby. Volkswagen Home ma być miejscem unikatowym, budzącym emocje – dodaje Michał Szaniecki.\nVolkswagen od zawsze bacznie analizował potrzeby swoich klientów. Każdy kolejny model samochodu odpowiadał ich oczekiwaniom. Co więcej, wyprzedzał swoje czasy pokazując w jakim kierunku rozwijać się będzie motoryzacja. Również dziś Volkswagen jest pionierem testującym i wdrażającym nowatorskie rozwiązania w branży motoryzacyjnej.\nPrezentowany właśnie w Volkswagen Home T-Roc jest liderem swojej klasy jeżeli chodzi o moc silników, bogate wyposażenie standardowe czy ilość dostępnych systemów wspierających kierowcę. To też niezaprzeczalnie doskonale zaprojektowany samochód. I właśnie jego design był m. im. inspiracją dla projektu Volkswagen Home.\n– W każdym projekcie szukamy elementów, które są ważne dla tożsamości nwestora. Naszym zadaniem jest te elementy wychwycić i przekuć na funkcję i estetykę. Dlatego domowy klimat salonu Volkswagen Homem uzupełniliśmy elementami inspirowanymi liniami projektowymi nowych samochodów Volkswagena. Konstrukcje ścian nie tylko odwzorowują pełne energii i dynamizmu linie samochodów spod znaku VW, ale też bezpośrednio nawiązują do charakterystycznej rzeźby grilla modelu Arteon. Stylistkę modeli Arteon oraz najnowszego T-Roc klienci Volkswagena odnajdą także w samym oświetleniu salonu. – Paweł Garus, współwłaściciel pracowni mode:lina™. W Volkswagen Home prezentowane będą najnowsze modele marki. Klienci będą mogli nie tylko obejrzeć auta, ale również umówić jazdy testowe, skonfigurować swojego wymarzonego Volkswagena oraz złożyć zamówienie. A wszystko w komfortowych i przytulnych wnętrzach domu Volkswagena. W samym sercu Warszawy, przy ulicy Karolkowej 30.\nPoprzedni artykułTriuva z czterema umowami najmu\nNastępny artykułDom Jabłkowskich od nowa


Dzisiaj środa, dzień w którym mam nieco więcej czasu, więc piszę do Was i dla Was. Bardzo dziękuję za to, że tak często odwiedzacie mojego bloga. To dla mnie bardzo ważne, że macie ochotę poczytać moje wypociny. Mam już ponad 4 000 wejść. Wiem, że to przy Waszych wejściówkach niekoniecznie dużo, ale i tak bardzo się cieszę. I oczywiście proszę o więcej! Dziękuję też za każdy dotychczasowy komentarz. W poniedziałek dotarł do mnie nowy podpis. Bardzo się z niego cieszę. Po pierwsze dlatego, że Pani Kasia Cerekwicka to bardzo dobra wokalistka. Szkoda, że ostatnio jakoś jej mniej w mediach, ale to pewnie dlatego, że ciężko pracuje nad czymś co zachwyci jej fanów... Mam przynajmniej taką nadzieję. Podpis został zdobyty drogą mailową. Wysłałam prośbę na adres podany w zakładce KONTAKT na oficjalnej stronie Pani Kasi. Czekałam bardzo krótko. Chyba niewiele ponad tydzień. Ostatnio dodałam kilka nowych osób do linków, bądź też linek. Jak kto woli. Jeżeli jeszcze kogoś pominęłam to proszę o informacje poniżej. Trzymajcie się i do następnej środy. Mam nadzieję, że wpadniecie! AniaPodziel się\nkomentarze (29) | dodaj komentarzUwaga! Uwaga!\nDzisiaj opisuję autograf, który nie często spotkać można u innych kolekcjonerów, a mianowicie podpis MICHAŁA ŁASKO. Autograf zdobyty został osobiście, w ubiegły piątek około godziny 20:30, po meczu Asseco Resovii Rzeszów i Jastrzębskiego Węgla. Nie łatwo zatrzymać tego Pana po zakończonym meczu, ale mojej siostrze udało się to rzutem na taśmę. Jednak wart walczyć do końca. Aż siatkarz zniknie z pola widzenia... A wszystko działo się na moich oczach i za moim przyzwoleniem, bo oprócz tego, że chciałam żeby moja siostra miała radochę jak stąd na Marsa to jeszcze po cichu liczyłam, że pozwoli mi opublikować to zdjęcie. Jak widać na załączonym obrazu zgoda jest. Miejsce: Hala Podpromie Rzeszów Czas: Piątek, 2 marca 2012 Autentyk; 100% Radość i satysfakcja ze zdobycia: 100%Drugi podpis należy do Bartosza Gawryszewskiego również zawodnika Jastrzębskiego Węgla. Niestety na zdjęciu nie widać go zbyt dobrze, bo nie odróżnia się tak jak podpis opisywany powyżej.Może przy tej notce licznik pokaże 4 000 odwiedzin?! Kto wie! Liczę na Was! AniaPodziel się\nkomentarze (18) | dodaj komentarzPrzepraszam....\nDawno mnie tu nie było... Nie pisałam notek, bo czas w ciągu ostatnich dwóch tygodni bardzo przyspieszył. Wróciłam na studia. To juz chyba dużo wyjaśnia. Nie mam zbyt wielu zajęć, ale dojazdy na uczelnię trochę dają mi w kość. Nie narzekam, da się wytrzymać, ale wstawanie z łóżka to najgorsze co zdarza mi się każdego ranka. Na szczęście potem jest już tylko lepiej. Chyba też przez to przechodzicie, prawda? Byle do wiosny. Wtedy to nawet lepiej się oddycha....Wracając do autografów. W ciagu ostatnich dwóch tygodni dostałam trzy podpisy i długo wyczekiwaną nagrodę. Już starciłam nadzieję, że zostanie mi ona wysłana, a może raczej dostarczona. Na szczęście jest. Cała i zdrowa. Dziś był dobry dzień. Jeden autograf i książka. Książka wymarzona, wygrana w konkursie na najciekawszy opis filmu Spielberga. Muszę koniecznie znaleźć chwilę by ją przeczytać.Czekałam dziś na listonosza z wielką niecierpliwością. Ostatnio dobrze idzie mi w konkursach, a teraz nadszedł czas, by otrzymać nagrody. Tata chciał mnie nawet oszukać, że nic nie przyszło, ale chyba zasmuciła go moja mina, więc oddał mi obie koperty.W jednej był autograf Norah Jones. To świetna kobieta i bardzo cieszę się z jej podpisu. Cieszę się tym bardziej, że w zbiorach innych kolekcjonerów nie spotkałam jeszcze podobnego zdjęcia. Bo podpisy to podobne raczej.(mam nadzieje , że ktoś zrozumiał mój niezrozumiały żart XD).Do Narah pisałam maila w zeszłym miesiącu.Adres: norah.info@mfmgt.comPrzepraszam Was za mój dzisiejszy sposób wypowiedzi, ale jakoś nie mogę dzis zebrać myśli. Obiecuję, że następnym razem będzie lepiej.A oto zdjęcia książki którą wygrałam i którą przeczytam w najbliższym czasie.Przepraszam Was za mój dzisiejszy sposób wypowiedzi, ale jakoś nie mogę zebrać myśli. Obiecuję, że następnym razem będzie lepiej.Dziekuję za komentarze pod notka poprzednia i zachecam do powiedzenia coś o tej.Do nastepnego razu!P.S. Jeżeli kogoś nie dodałam jeszcze do linków to prosze przypomnijcie się. Ostatnio próbowałam to zrobić, ale jak widzicie nie wyszło mi. Nie wstydźcie się! :) AniaPodziel się\nkomentarze (26) | dodaj komentarzJeest! :)\nNareszcie! Po 16 dniach oczekiwania dostałam upragnioną przesyłkę. Wygrałam najnowszą płytę Natalii Lesz "That Girl" i bardzo mnie to cieszy. Uważam, że to taki mój mały, ale mimo wszystko widoczny sukces. O konkursie przeczytałam na oficjalnym fanpage`u Natalii na facebooku. Kliknęłam w podany link i przepadłam... Od razu wiedziałm, że ta płyta musi być moja i niewiele jest w stanie powstrzymać mnie przed jej zdobyciem. No może poza innym, równie ambitnymi w tym przypadku fanami.Zadanie polegało na napisaniu scenariusza teledysku do utworu "Beat of My Heart". Pomysł nie wpadł mi do głowy od razu, ale gdy się tam pojawił wiedziałm, że nie jest zły. Zaproponowałam zrealizowanie tego przedsięwziecia w planetarium. Chodziło tutaj o ciekawy, zaskakujący pomysł, niekoniecznie o sposób jego wykonania. Myślałam jeszcze nad oceanarium, ale ta idea szybko przepadła. Opisałam sytuacje, które mogłyby mieć miejsce, ich przebieg i efekt końcowy. Nie chcę zdradzać szczegółów, bo może wokalistka zechce je wykorzystać. Przecież w kosmosie wszystko jest możliwe... Redakcja przeprowadzająca konkurs uchwyciła moment składania autografów. Póki jeszcze nie zratyfikowano ACTA zobaczycie go i Wy.Poniżej okładka płyty. Zdjęcie autografu wstawię jutro.Jeszcze w tym tygodniu pojawi się następna notka. Zapraszam!Podziel się\nkomentarze (26) | dodaj komentarzCaro Emerald :)\nWidzę, że poprzednia notka nie przypadła Wam do gustu, ale rozumiem to. Przecież to nie moje autografy... Chociaż wszystko zostaje w rodzinie to prawie jakby moje, prawda?Dziś rano z lekka mi się przysnęło, ale jest już po sesji, więc można... Wstałam, jeszcze nawet nie zdążyłam zjeść śniadania, a tu już słychać dzwonek. O jedenastej przychodzi listonosz! I tak było! Po długiej przerwie dostałam autograf. W końcu!P.S. Być może notka pojawi się jeszcze w tym tygodniu, bo udała mi się jedna bardzo fajna rzecz. Ale na razie nie mogę o niej zbytnio mówić. Nie, raczej nie chcę mowić. Może gdy to zobaczycie to Wy powiecie co o tym sądzicie!?Dlatego, jeżeli lubicie mojego bloga to wpadnijcie tu jeszcze kiedyś, dobrze? Bardzo Dziękuję! Caro jest świetna wokalistką i autorką tekstów piosenek. Bardzo cieszę sie z jej autografu.Mój brat także cieszy się z tego podpisu, bo dostanie unikalny znaczek do swojej kolekcji :) Napisalam maila. Niestety nie pamiętam adresu, ale myślę że łatwo go znajdziecie na stronie Caro... Czekałm około miesiąca. ANIAPodziel się\nczwartek, 25 maja 2017Licznik odwiedzin: 12 845 Kalendarz


wymiana żarówki ( tylne światło ) - Forum Ford Club Polska\nwymiana żarówki ( tylne światło )\n15-10-2009, 07:47 #1\nwitam , mam pytanie czy wymiana żarówki w tylnim świetle może zostać przeprowadzona "amatordkim domowym sposobem" czy lepiej udać się do specjalisty?\nczy ktos wymienial już z tyłu żarówke?\nWyślij prywatną wiadomość (PM) do użytkownika hb7\nZnajdz więcej postów napisanych przez hb7\n15-10-2009, 08:56 #2\nOdp: wymiana żarówki ( tylne światło )\nWitam jest to czynnosc banalnie prosta odrkecasz 2 sruby kture sa widoczne po podniesieniu klapy i jeszcze odkrecasz motylek ktury trzymama lampe od srodka,musisz poszukac go w miejscu dolnej czesci lampy,pozdrawiam\n15-10-2009, 09:36 #3\nModel: Fusion/ Focus mk3\nSilnik: 1.4 PB/ 1.6 TDCI\nRocznik: 2006/ 2011\nDodam, że na górze lampy jest mały bolec i trzeba uważać żeby nie połamać. Po prostu lampę trzeba od dołu unieść i pokręcić z odpowiednią siłą aż wyskoczyGoście nie mogą oglądać obrazków w postach. Zarejestruj się klikając tutaj aby uzyskać pełen dostęp do forum.\nSzukasz kluczyk do swojego Forda? Kliknij tutaj:\nOryginalne kluczyki/piloty centralnego zamka\n03-11-2009, 18:24 #4\nWitaj Tak jak pisza koledzy jest prosta tylko wymaga troche delikatnosci koszt zarowki ok 7 zl w serwisie na cpnach ich nie maja\nWyślij prywatną wiadomość (PM) do użytkownika kodi1977\nZnajdz więcej postów napisanych przez kodi1977