Wyspy Kanaryjskie - Teneryfa - Obserwatorium Astrofizyczne Teide\nwyspy-szczesliwe.pl >> Teneryfa >> Obserwatorium Astrofizyczne Teide\nObserwatorium Astrofizyczne Teide\n28.30164 N, -16.5093 W\n28°18.098' N, 16°30.558' W\nObserwatorium Astrofizyczne Teide to największe obserwatorium astronomiczne świata prowadzące obserwacje słońca. Położone jest w obszarze Izaña u stóp wulkanu Teide na wysokości 2390 m i zajmuje obszar 50 hektarów. Obok Obserwatorium na La Palmie prowadzącego obserwacje nocnego nieba jest jednym z dwóch obserwatoriów należących do Instytutu Astrofizyki Wysp Kanaryjskich (Instituto de Astrofísica de Canarias – IAC).\nWyspy Kanaryjskie obok Chile i Hawajów są jednym z trzech najlepszych miejsc na Ziemi do obserwacji nieba.\nObserwatorium Astrofizyczne na Izaña przeznaczone jest do wykonywania zdjęć nieba w świetle widzialnym oraz podczerwieni i do obserwacji w paśmie mikrofalowym. Pracuje na jego terenie zwykle 10 do 30 osób.\nTeleskopy znajdujące się na terenie ośrodka są własnością różnych Państw. Wszystkie przyrządy umieszczane są tutaj na mocy umowy trwającej 15-20 lat z danym krajem. Hiszpania otrzymuje 20% czasu obserwacji, a resztę właściciel teleskopu. Po zakończonym kontrakcie sprzęt przechodzi na własność Obserwatorium lub jest demontowany i zabierany.\nTeleskopy udostępniane są naukowcom bezpłatnie. Badacze przedstawiają projekty komisji, która wybiera najbardziej atrakcyjne i umożliwia wykonanie obserwacji.\nWszystkie budynki Obserwatorium Astronomicznego Teide pomalowane są na biało, aby ograniczyć nagrzewanie się ich powierzchni, co mogłoby spowodować turbulencje powietrza otaczającego teleskop i negatywnie wpłynąć na jakość obserwacji. Wiele z obiektów oprócz urządzeń służących do pomiarów i teleskopów mieści również przestrzeń do pracy astronomów (nawet do 80 miejsc, jak w przypadku niemieckiego teleskopu) oraz zaplecze socjalne.\nNajnowsze teleskopy wymagają coraz mniej obsługi przez ludzi, a sterowane są zdalnie przez internet - np. jak niewielki włoski teleskop obsługiwany przez robota i mieszczący w budynku najwyżej jedną osobę. Podobnie działać będzie obecnie tworzony zespół teleskopów Las Cumbres należący do Google; jeden z trzech zaplanowanych jest gotowy. W obecnym stanie prac (luty 2016) można zobaczyć sposób posadowienia budynków: są dwa niezależne fundamenty - jeden wspiera budynek, a drugi sam teleskop. Dzięki takiemu zabiegowi kopuła teleskopu może np. być poruszana przez wiatr, ale sam teleskop ciągle pozostaje w bezruchu.\nNa terenie Obserwatorium Astronomicznego znajdują się dwie kilkunastopiętrowe wieże z teleskopami do obserwacji Słońca. Mają one również kilka kondygnacji podziemnych. 60 metrowy niemiecki teleskop posiada zwierciadło o średnicy 1,5 m i jest pod względem wielkości drugim na świecie przyrządem tego typu. Umożliwia on również obserwacje nocne.\nMieści się tutaj również teleskop do obserwacji nocnego nieba Carlos Sanches. Przyrząd ten został zbudowany przez Anglików z części statków i czołgów z II wojny światowej jako prototyp teleskopu na Hawajach. Okazał się tak bardzo udany, że mimo swoich 43 lat ciągle jest sprawny i dostarcza dobrej jakości zdjęć.\nPonadto w ośrodku znajduje się teleskop należący do Europejskiej Agencji Kosmicznej służący do ustalania pozycji kosmicznych śmieci, takich jak np. części uszkodzonych satelitów, narzędzi ze stacji kosmicznych. Automatycznie tworzona jest baza danych takich obiektów wraz z ich trajektoriami, co pozwala zmieniać pozycje czynnych satelitów, aby nie zostały uszkodzone. Jest to ważne, bo z powodu dużych prędkości osiąganych przez kosmiczne śmieci może się zdarzyć, że np. 80 gramowy obiekt może zniszczyć 50 kilogramowego satelitę.\nW 2015 roku zainaugurowano w Obserwatorium hiszpański ośrodek badań promieniowania mikrofalowego QUIJOTE.\nZwiedzanie Obserwatorium Astrofizycznego Teide\nObserwatorium zwiedza się z przewodnikiem posiadającym uprawnienia przewodnika Starlight po wcześniejszej rezerwacji online na stronie organizatora, Volcano Teide Experience.\nPodczas tzw. wycieczki astronomicznej (astronomic tour) do obserwatorium ogląda się z zewnątrz kilka teleskopów oraz poznaje ich przeznaczenie, parametry i sposób pracy. Wchodzi się do budynku teleskopu Carlos Sanches, na którym pracował Brian May przed początkiem światowej kariery w zespole Queen, by obejrzeć wyposażenie tego przyrządu z bliska. Kolejnym etapem zwiedzania jest oglądanie powierzchni Słońca przez profesjonalny teleskop.\n- godz. 12:00 w języku hiszpańskim i angielskim\n- godz. 14:30 w języku hiszpańskim i niemieckim\nczwartki o 13:30 w języku francuskim\nniedziele o 11:00 w języku hiszpańskim.\nBilety wstępu do Obserwatorium Astronomicznego Teide\nZwiedzanie obserwatorium z przewodnikiem trwa 1 h 30 min i kosztuje 21,- EUR (dorosły), 18,- EUR (dziecko 3-13 lat), 17,- EUR (emeryt); mieszkańcy Wysp Kanaryjskich płacą połowę ceny biletu.\nCzytelnikom naszego Portalu udostępniamy kod promocyjny uprawniający do 10% zniżki przy zakupie biletu przez internet:\nKod wpisuje się w rubryce „promotional code” po podaniu danych osoby dokonującej rezerwacji miejsc na oficjalnej stronie organizatora zwiedzania pod tym linkiem: Rezerwacja zwiedzania z przewodnikiem Obserwatorium Astrofizycznego Teide.\nNależy pamiętać o zabraniu wygodnego obuwia, ciepłego ubrania (szczególnie, jeśli będzie śnieg na El Teide), nakrycia głowy i kremu z filtrem (słońce na tej wysokości jest bardzo silne nawet zimą).\nDojazd do Obserwatorium El Teide\nIstnieje możliwość skorzystania z transferu do obserwatorium astronomicznego zapewnianego przez organizatora:\n- w środy z Costa Adeje i Los Cristianos\n-we wtorki i w niedziele z Puerto de La Cruz.\nDojazd do Obserwatorium wynajętym samochodem:\n- z kurortów południa (Los Cristianos, Playa de Las Americas Costa Adeje) drogą TF 28, następnie TF-51, TF-21 i TF-24 (ok. 62 km),\n- z Puerto de Santiago i Los Gigantes drogą TF-38, następnie TF-21 i TF-24 (ok. 69 km),\n- z Puerto de La Cruz drogą TF-21, następnie TF-24 (ok. 36 km).\nDo Obserwatorium nie dojeżdża transport publiczny. Najbliższy przystanek autobusowy znajduje się w oddalonym o ok. 7,5 km El Portillo, gdzie kursuje autobus 348 z Puerto de La Cruz i 342 z Costa Adeje (po jednym kursie dziennie).


Kurs realizacji marzeń. Jak osiągnąć spełnienie w każdej sferze życia [Aquarius null] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00066 003046 21326661 na godz. na dobę w sumie\nKurs realizacji marzeń. Jak osiągnąć spełnienie w każdej sferze życia - ebook/epub\nAutor: Aquarius null Liczba stron: 141\nISBN: 978-83-7377-744-6 Data wydania: 2017-07-03\nPrzejdź od marzeń do ich realizacji i osiągnij cele, które dotąd uważałeś za nieosiągalne. Sukces masz w zasięgu ręki.\nKurs realizacji marzeń to niezwykle prosty i motywujący program rozwoju osobistego o udowodnionej skuteczności. Porusza 52 tematy z różnych dziedzin życia, po jednym na każdy tydzień. Możesz przystąpić do niego w każdym momencie i zacząć od dowolnego miejsca. Ty sam decydujesz kiedy chcesz podjąć wyzwanie i zmienić coś w sobie, a także wokół siebie.\nAutor w tej książce udostępnia szereg praktycznych wskazówek i ćwiczeń pomocnych w realizacji Twoich marzeń. Podpowiada jak pozbyć się samokrytycyzmu oraz uodpornić się na negatywne aspekty życia. Pomaga dostrzegać w ludziach dobro i przygotować się na wszelkie zmiany. Udowadnia, że warto cieszyć się z małych rzeczy i pozwolić sobie na szczęście, nawet to chwilowe. Weź sprawy w swoje ręce i nie rezygnuj ze swoich marzeń.\nMożesz zrealizować każde pragnienie.\nREDAKCJA: Natalia Paszko SKŁAD: Piotr Pisiak PROJEKT OKŁADKI: Iga MaliszewskaWydanie I BIAŁYSTOK 2015 ISBN 978-83-7377-744-6 © Copyright for this edition by Studio Astropsychologii, Białystok 2015 All rights reserved, including the right of reproduction in whole or in part in any form.Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej publikacji nie może być powielana ani rozpowszechniana za pomocą urządzeń elektronicznych, mechanicznych, kopiujących, nagrywających i innych bez pisemnej zgody posiadaczy praw autorskich. 15-762 Białystok ul. Antoniuk Fabr. 55/24 85 662 92 67 – redakcja 85 654 78 06 – sekretariat 85 653 13 03 – dział handlowy – hurt 85 654 78 35 – www.talizman.pl – detal strona wydawnictwa: www.studioastro.pl sklep firmowy: Białystok, ul. Antoniuk Fabr. 55/20Więcej informacji znajdziesz na portalu www.psychotronika.pl SKŁAD WERSJI ELEKTRONICZNEJ: Marcin Kapustakonwersja.virtualo.pl\nSpis treściWstępI, II, IIITydzień 1. Nie oceniamTydzień 2. Nie oglądam wiadomościTydzień 3. Życzę miłego dnia na każde do widzeniaTydzień 4. Nie krytykuję siebieTydzień 5. Będę się śmiał do bóluTydzień 6. Uczę się na błędachTydzień 7. Nie będę oglądał TVTydzień 8. Będę szukał tego, co lubię w pracyTydzień 9. Każdy człowiek to nauczycielTydzień 10. Każda sytuacja to lekcjaTydzień 11. Nie będę przeglądał internetuTydzień 12. Każdego wieczoru będę pisał 30 pozytywów z dniaTydzień 13.Będę obserwował, ale nie nazywał IV, V, VITydzień 14.Zrobię coś, co chcę zrobić od jakiegoś czasuTydzień 15. Dbam o swoje ciałoTydzień 16. Będę głośno mówił o swoich potrzebachTydzień 17. Napiszę list do BogaTydzień 18.Będę się ruszałTydzień 19. Nie będę się śpieszyłTydzień 20.Nie neguję czegoś, czego nie rozumiemTydzień 21. Odpuszczam, nie upieram sięTydzień 22. Nie będę się porównywałTydzień 23. Tydzień afirmacjiTydzień 24. Zrobię coś, czego się bojęTydzień 25. Będę pamiętał o sobieTydzień 26. Nie będę narzekał VII, VIII, IXTydzień 27. Skontaktuję się z naturąTydzień 28. Odwiedzę pięć nieznanych miejscTydzień 29. Poznam trzy nowe osobyTydzień 30. Skontaktuję się z kulturąTydzień 31. Wyrażę się artystycznieTydzień 32. Pomogę komuś obcemuTydzień 33. Nie obmawiamTydzień 34. Skupiam się na TerazTydzień 35. Pomogę komuś, ale nie powiem o tym nikomuTydzień 36. Dokończę zaległe pomysły X, XI, XIITydzień 37. Nie będę szukał siebie poza sobąTydzień 38. Będę dostrzegał radość z małych rzeczyTydzień 39. Akceptuję nieprzyjemne uczucia i emocjeTydzień 40. Nie będę interesował się politykąTydzień 41. Analizuję swoje Tydzień 42. Zostawiam miłe kartki bliskimTydzień 43. Nie będę oczekiwałTydzień 44. Cieszę się z tego, co mam, wiem i doświadczyłemTydzień 45. Przeczytam coś mądregoTydzień 46. SłuchamTydzień 47.Zamiana rólTydzień 48. PodziwiamTydzień 49. PrzeproszęTydzień 50. WybaczęTydzień 51. Podaruję jedną godzinę bliskiej osobieTydzień 52. Listę marzeń zamienię na listę zadań Test po raz drugiGratulacje!Wszystkie rozdziały dostępne w pełnej wersji książki.\nWstępRozmawia dwóch kolegów: – Stary, wpadnij do mnie, będzie impreza: muzyka, drinki, panienki! – Muzyka – OK, drinki – OK, a tych panienek ile będzie? – Z 8GB w filmach i 4GB zdjęć! Jeżeli „panienki” miały symbolizować szczęście w tej opowieści, to niestety, większość z nas tak właśnie je przeżywa. Mamy wiele pomysłów na poprawę jakości życia. Jedni wywołują potrzebę. Wmawiają nam, że jak sobie coś kupimy, gdzieś pojedziemy czy coś osiągniemy, nasze życie się zmieni. Być może, do czasu, zanim „król umrze”, a kiedy już to nastąpi, a nastąpi na pewno, podsyłają nam kolejne wspaniałe rozwiązanie na całe zło. Za jedyne …$. I tak oto zamyka się koło wyścigu szczurów. Inni opracowują ciekawe programy: bądź dobry, nie bądź zły; co dajesz, to otrzymujesz; uwierz w siebie, jesteś kowalem własnego losu, jesteś zwycięzcą. Wszystkie one są wspaniałe, ale wiecie – pewnych rzeczy nie da się przekazać tylko słowami. Przekazanie komuś, kto jeszcze nie przeżył spokoju i szczęścia, czym ono tak naprawdę jest, to jak próba wytłumaczenia komuś niewidomemu, jak wygląda kolor niebieski. Tak jakbym miał wytłumaczyć, jak brzmi dźwięk wiatru w lesie, komuś niesłyszącemu. Po prostu się nie da! Pomysł na ten program pojawił się, gdy dotarło do mnie, że szczęście jest proste z definicji, że nie da się go przeżyć, wyłącznie czytając o nim. Od zawsze byłem człowiekiem, który lubił komplikować proste sprawy. Do dziś mi się to zdarza. Wiem, że wiedzieć i czuć to co innego, wiedzieć to teoria, czuć to umieć ją zastosować w praktyce. Ja „musiałem” jeszcze rozumieć, czy to „dobrze”, czy to „źle”. Nie wiem, już tak mam. Jedno jest pewne – nikt poza mną nie zrobi mnie szczęśliwym, nikt poza Tobą nie da Ci szczęścia. Książka ta jest zbiorem pięćdziesięciu dwóch doświadczeń na każdy tydzień roku. Tydzień to czas, w którym można odczuć różnicę po wejściu w doświadczenie. Nie przeżyję Twojego życia, a Ty nie przeżyjesz mojego. Można przeczytać setki książek, a nie mieć pojęcia, jak żyć. Książki są świetne, sam trochę ich przeczytałem, można się z nich wiele nauczyć, mogą dużo ułatwić, ale nie nauczyłbym się jeździć rowerem wyłącznie dzięki czytaniu poradników rowerowych. Można przeczytać mnóstwo pism motoryzacyjnych, a nie wiedzieć, jak zmienić żarówkę w aucie. Załóżmy, że jesteś w domu, chcesz wyjść do sklepu po ulubioną przekąskę na dobry film, który się zacznie za kilka chwil. Sklep nie jest daleko, bierzesz książkę pod tytułem „Jak znaleźć się w sklepie”, czytasz, czytasz, skupiasz się, zastanawiasz. Zamykasz oczy, jeszcze bardziej się skupiasz, tak, zaraz, zaraz dojdę, otwierasz oczy – i nic! Dalej siedzisz w pokoju na kanapie. W panice dzwonisz do przyjaciół, szukasz w Internecie, jak znaleźć się w tym sklepie! W końcu, zmęczony, orientujesz się, że film zbliża się do końca, a Ty, sfrustrowany, idziesz spać. Kolejny nieudany dzień, nic mi nie wychodzi, nigdy nie będę w sklepie… Wszystkie książki, programy rozwojowe, medytacje, afirmacje i wiele, wiele innych to tylko i aż narzędzia. Ta książka to też tylko i aż narzędzie, bezużyteczne bez Twojego wkładu. Jeżeli masz w domu do wbicia gwóźdź w ścianie, to czy kupisz młotek, położysz na stoliku i powiesz: Zrobione? Przeczytać to za mało! Wkład osobisty w przemianę jest niezbędny. W ciągu każdego tygodnia będą pojawiały się co kilka dni ćwiczenia, afirmacje, do których chciałbym, abyś wracał. Pamiętaj, proszę, że wszystko, co przeczytałeś, włącznie z tym, co teraz czytasz, to tylko mapy. Mapy mogą Ci ułatwić podróż, ostrzec przed niebezpieczeństwem, pokazać kierunek drogi czy miejsca zabawy i odpoczynku. Jednak czy uda Ci się ruszyć z miejsca, jeśli będziesz tylko patrzeć w mapę? Czasami trzeba się do czegoś przymusić, by wyrwać się z rutyny, ze starych, silnych nawyków. Używaj słowa „muszę” świadomie, a będzie Twoim sprzymierzeńcem, a nie kulą u nogi. Zapewne część z tych doświadczeń będzie Ci bliska, inne będą całkiem obce, a być może będą wywoływały Twój wewnętrzny sprzeciw. Nie musisz się ze mną zgadzać, to oczywiste! Jednak kiedy poczujesz sprzeciw, zbadaj to. Być może dowiesz się czegoś więcej, być może jakieś uwarunkowanie i przekonanie nie pozwalają Ci się rozwinąć. Nie wybiegaj do przodu, skupiaj się na obecnym tygodniu. Nie przeżyjesz przyszłego tygodnia teraz, to oczywiste. Wyrób w sobie nawyk, na każde hasło. Powtarzaj je, kiedy poczujesz, że jest potrzebne. Wracaj do książki i wskazówek zgodnie z sugestiami. Część doświadczeń będzie się uzupełniać przy okazji pozostałych. Niektóre „zalecenia” nadają się na co dzień, do końca obecnego życia, inne na raz, co jakiś czas. Podczas każdego tygodnia siódmego dnia notuj, co czujesz. W książce jest miejsce na refleksje. Dzięki temu w przyszłości łatwiej Ci będzie wrócić do tego, co robiłeś. Jednocześnie proszę Cię, abyś chociaż odrobinę dzielił się swoim doświadczeniem na stronie bezzniewolenia.blogspot.com w odpowiedniej zakładce. Być może kogoś zainspirujesz lub sam znajdziesz inspirację. Pamiętaj, że nieopowiedziana podróż to zmarnowana podróż. Potrzebny będzie również grubszy zeszyt, w którym będziesz robił ćwiczenia i prowadził notatki. Będą pojawiały się zadania, które sam sobie będziesz wyznaczał. Zawsze wszystkich nie zdążysz zrobić w ciągu tygodnia, te, które zostaną do zrobienia, zaznacz jakimś kolorem, by łatwiej je później odnaleźć. Po każdym zapisanym tygodniu zostaw sobie wolną kartkę na dopiski. Po co to wszystko? Rzeczywistość każdego człowieka jest skutkiem ubocznym tego, co ma on wewnątrz siebie. Dlatego tak trudno ją zmienić. Nie mamy bezpośredniego wpływu na to, co na zewnątrz. Zmień siebie, a za jakiś czas Twój prawdziwy fizyczny świat ulegnie zmianie. Książka ta pozwoli Ci w prosty sposób samu doświadczyć szczęścia i stworzyć własny pomysł na szczęście. Tygodnie te to marchewki na zachętę, próbki perfum – wybierzesz z nich te, które przydadzą się najlepiej w danym momencie. Ważne, abyś nie pominął żadnego tygodnia, nie dowiesz się wtedy, czy to właśnie to. W końcu nie masz nucić mantry przez 10 lat w ciemnej jaskini, nie masz przemeblować swojego życia w 100%. Jedyne, co masz, to sumiennie wypełnić każdy tydzień po kolei danym doświadczeniem. Tydzień to w końcu nie wieczność. Pamiętaj, drogi Czytelniku, że Twój los jest w Twoich rękach, a Twoja przemiana jest zależna głównie od Twojej determinacji. Później zapewne sam będziesz wracał do tych doświadczeń bez najmniejszego wysiłku. Proszę też, abyś pamiętał o tym, że jesteś odpowiedzialny za swój los. Nic na siłę. Staraj się, jak możesz, wypełnić każdy tydzień, jednak znaj własne ograniczenia, zawsze mierz zamiary na możliwości. Nie pomniejszaj swojej kondycji fizycznej, duchowej, materialnej ani czasowej, ale też nie odrywaj jej od rzeczywistości. Powtórzę Ci to, co kiedyś sam usłyszałem: Patrz sercem, ale twardo stąpaj po ziemi. Duża część ćwiczeń, które zawarte są w tym programie, polegać będzie na głębszej analizie własnych motywów. Spora dawka autorefleksji będzie wręcz niezbędna. Wiem też, że czasami samemu sobie do końca nie można ufać, zwłaszcza w sytuacjach, w których trzeba będzie przyznać się samemu przed sobą do błędu. Wówczas dobrze mieć kogoś, kto Cię zna, kogoś, kogo będziesz mógł się poradzić. Możesz też ustawić sobie przypomnienie w telefonie dotyczące ćwiczenia, które aktualnie realizujesz. Przed rozpoczęciem programu „Kurs realizacji marzeń” czekają Cię dwa ćwiczenia. Pierwsze: PROSZĘ CIĘ, ABYŚ NAPISAŁ NA KARTCE LISTĘ MARZEŃ. Mają to być Twoje marzenia, możesz je spisać w punktach. Własne cele. Ja pisałem różne. Nie musi to być coś w stylu „chcę uratować świat”. Moimi celami były na przykład: zacząć odkładać pieniądze, poprawić swoją garderobę, zaprosić żonę na randkę, pojechać do kina, zmienić pracę, wymalować pokój, rzucić palenie (tak, to było coś), zacząć pisać pierwszą książkę (tu również wyszło ciekawie, miałem zacząć, a skończyłem i podpisałem kontrakt na wydanie), kupić sobie jakiś gadżet, zrobić tatuaż, pojechać z rodziną na plażę itd. By sobie pomóc, zrób taką wizualizację: Wyobraź sobie, że osiągasz swoje cele, wszystkie Twoje pragnienia zostają spełnione, w tym momencie opisz jeden dzień z Twojego życia. Jak on wygląda, gdzie mieszkasz, jakimi ludźmi jesteś otoczony, jak wyglądasz, jaką masz pracę lub firmę. Opisz jak najwięcej i jak najdokładniej. Od tych wielkich spraw po te małe. Na przykład od wycieczki w dalekie miejsca po zabawkę, o której marzyłeś jako dziecko. Pisz w czasie teraźniejszym, np.: Otaczają mnie wspaniali ludzie, pieniądze płyną do mnie z różnych źródeł, jestem spokojnym i zadowolonym człowiekiem. Spisz to wszystko, napisz datę i godzinę, następnie schowaj kartkę tak, byś czuł się bezpiecznie, ta lista będzie jeszcze bardzo potrzebna. DRUGIE ZADANIE polega na tym, abyś odpowiedział sobie na kilka pytań. Odpowiadaj w skali od 1 do 4, gdzie: 1 – zdecydowanie nie 2 – raczej nie/rzadko 3 – raczej tak/często 4 – zdecydowanie tak Pamiętaj, że jedyna dobra odpowiedź to szczera odpowiedź, do samego programu nie przystępuj przed odpowiedzią na te pytania, możesz odpowiedzieć w książce lub zeszycie, możesz się kogoś poradzić. Pytania: 1. Czy nudzę się, kiedy jestem sam? 2. Czy przywiązuję się do opinii na mój temat? 3. Czy strach powstrzymuje mnie do zmian? 4. Czy krytykuję siebie? 5. Czy łatwo mi przyznać się do błędu? 6. Czy jestem uparty? 7. Czy umiem się cieszyć codziennością? 8. Czy chowam urazę do innych, np. za coś, co mi kiedyś zrobili? 9. Czy umiem mówić o swoich potrzebach? 10. Czy umiem wysłuchać potrzeb innych? 11. Czy narzekam? 12. Czy porównuję się do innych? 13. Czy jestem nieśmiały? 14. Czy mam wyrzuty sumienia, kiedy zrobię coś dla siebie? 15. Czy analizuję swoje motywy i działania? 16. Czy jestem cierpliwy? 17. Czy „noszę maskę” (ukrywam nieprzyjemne uczucia)? 18. Czy mam słomiany zapał (szybko odpuszczam wyzwania)?Jeżeli już odpowiedziałeś na te pytania, zapraszam do wielkiej przygody, do podróży do wewnątrz i na zewnątrz siebie. Do trwającego jeden rok kalendarzowy rejsu, który może się okazać przygodą życia, początkiem zmian i końcem rutyny. Jesteś gotowy?\nTydzień 1. NIE OCENIAMCHCIAŁBYM, ABYŚ PRZEZ PIERWSZY DZIEŃ TEGO TYGODNIA OBSERWOWAŁ, W JAKICH SYTUACJACH I JAK CZĘSTO OCENIASZ INNYCH. Ta informacja jest dla Ciebie, więc bądź szczery. Przez najbliższe 24 godziny powtarzaj co jakiś czas: Jestem obserwatorem swoich myśli. Nie oceniam – jeden z najważniejszych elementów w rozwoju osobistym i duchowym. Nie oceniam – jest na całe życie, na każdy dzień w roku. Kiedy powolutku, powolutku zacząłem coraz mniej oceniać, moje życie uległo ogromnej zmianie. Bardzo możliwe, że kiedy zaczniesz łapać się na ocenach, kiedy zorientujesz się, jak subtelne bywają nic niewarte oceny i przestaniesz w dużym stopniu oceniać, okaże się, że nie będziesz miał o czym mówić i myśleć… Sam tak miałem i z jednej strony byłem przerażony, z drugiej – niezwykle lekki i wolny. Większość „problemów” wynika z ocen nie swoich spraw! Sąsiad ma nowe auto? Na kredyt! – odpowiesz? Nie twoja sprawa! Powtarzaj to za każdym razem, kiedy będziesz oceniać. Nie moja sprawa, nie oceniam. Ktokolwiek i cokolwiek zrobił, kupił, zdobył itd., a nie dotyczy to bezpośrednio Ciebie, zostaw! Nie Twoja sprawa! W DRUGIM DNIU TEGO TYGODNIA zastanów się, na ile Twoja ocena jest prawdziwa i czy może ona komuś pomóc? Powtarzaj: Dlaczego oceniam? Tak naprawdę nie ma w 100% obiektywnej oceny. Każda ocena zawsze będzie oparta na doświadczeniach osoby, która jej dokonuje. Więc żadna ocena nie jest wyrocznią! Jeżeli coś oceniałem, zawsze patrzyłem przez pryzmat własnych doświadczeń, to oczywiste! Na przykład, jeżeli przez ostatni miesiąc jadłem pikantne potrawy, a Ty – bardzo łagodne, to w momencie, kiedy zjemy dziś taką samą średnio ostrą potrawę, wyrazimy dwie różne opinie. Ja przywykłem do pikantnego jedzenia, więc danie będzie wydawało mi się mdłe, Tobie z kolei będzie wydawało się ostre. To dotyczy każdej opinii. To, co robi Twój umowny sąsiad, powinno Cię obchodzić jak zeszłoroczny śnieg. Nie znaczy to, że masz być obojętny, nie znaczy to, że masz się nie odezwać! Znaczy to, że masz nie oceniać. Jeżeli wiesz i czujesz, jak zainterweniować, by komuś pomóc – działaj! Ale nie oceniaj, bo przypomina to szczekanie z dachu! Druga rzecz w ocenianiu innych ludzi to fakt, że najczęściej chcemy się wybielić i podnieść swoje poczucie wartości, czegoś zazdrościmy lub własne niezaakceptowane cechy widzimy w innych. Zobacz, jaka ona jest gruba, on pije i nie chodzi do pracy, jak może!? O, jest w ciąży, nie ma ojca! Jaki duży dom zbudowali, po co im! Jaki brzydki płot! Wszystkie te opinie są potrzebne jak dziura w moście. Zabierają mnóstwo czasu i energii, a nie dają nic w zamian poza chwilowym złudzeniem wyższości. TRZECI, CZWARTY I PIĄTY DZIEŃ NIECH BĘDĄ „DNIAMI KONTROLI”: w momencie, kiedy zauważysz, że zaczynasz oceniać, przerwij ten strumień myśli i skup się na czymś innym. Powtarzaj: Jestem panem swoich myśli. Kiedy kontrolowałem swoje ocenianie, pewnego razu przechodziłem obok dwóch starszych „pobożnych” pań, które miały kogoś na jęzorach… Pomyślałem wtedy: Boże, nie mają o czym gadać, babska jedne… Wiesz, co zrobiłem w tym momencie? Oczywiście oceniłem. Gdybym zwrócił im uwagę wprost, byłoby inaczej, a tak niczym się nie różniłem od pań obmawiających kogoś za plecami. Jeżeli już musisz ocenić, na przykład z racji wykonywanego zawodu, staraj się oceniać to, co podlega ocenie. Oceń zachowanie, wykonaną pracę czy zadanie, ale nie osobę! To ważne, by nie oceniać ludzi, a to, co robią. Różnica niby subtelna, ale uwierz, że ogromna. Jak byś się poczuł, kiedy na przykład po wymalowaniu przez Ciebie pokoju przyszła bliska Ci osoba i powiedziała: No, pomalowane nieźle, ale tu w rogu trzeba by troszkę poprawić. A jak, kiedy: Mój Boże, ten pokój wygląda jak zemsta rzeźnika! Nawet pędzla nie umiesz trzymać! Nie potrafisz malować! Kilka, kilkanaście takich akcji i to Nie potrafisz zostanie w Twojej głowie niczym rzucony urok. Uwierz mi, że później niezwykle trudno wyciągnąć tego krytyka z umysłu. Dlatego to ważne, aby nie oceniać zwłaszcza dzieci, a tylko ich postępowanie. Jeżeli oceniasz ludzi, a nie to, co robią, utożsamiasz ich z zadaniem, które wykonywali: jeżeli zadanie będzie nieudane, będą się czuli nieudacznikami. Dzięki temu, że oceniasz to, jak postępują, zachowują dystans do tego i uczą się na błędach. To się nazywa konstruktywna krytyka. Oczywiście wszystko należy dobrać do sytuacji. Czasami asertywność to za łagodne środki… Jesteśmy od dziecka wychowywani w ocenach, więc nie dziw się, że nie zawsze uda się Ci być neutralnym. Nie chodzi o to, żeby zacząć i siebie oceniać: Nigdy mi się nie uda przestać oceniać… Nie uda się, to nie. Ważne, abyś przez najbliższy tydzień łapał się na każdej ocenie i sobie odpuszczał. Prawdopodobnie odczujesz taką ulgę, że chętnie będziesz wracać do tego częściej. OSTATNIE DWA DNI PRZY OKAZJI POZOSTAŁYCH ZADAŃ POŚWIĘĆ NA ROBIENIE NOTATEK, co czujesz, jaka jest różnica i jakie masz przemyślenia na temat tego, co zrobiłeś. Hasło na ten tydzień to: „Nie oceniam”.\nKurs realizacji marzeń. Jak osiągnąć spełnienie w każdej sferze życia\nAutor: Aquarius null\n


Kraków. Rewolucja na ulicach. Miasto stawia na pieszych i rowery, kosztem samochodów | Gazeta Krakowska\nKraków. Rewolucja na…\nKraków. Rewolucja na ulicach. Miasto stawia na pieszych i rowery, kosztem samochodów\nBartosz Dybała 25 maja 2020, 15:54\nZmiany na Wielopolu Anna Kaczmarz / Dziennik Polski / Polska Press\nJeden pas ruchu, zamiast dwóch, wydzielone pasy dla rowerzystów, wyspy dla przechodniów – tak wygląda coraz więcej miejsc w Krakowie. Władze miasta wyraźnie stawiają na bezpieczeństwo pieszych, ruch rowerowy i komunikację miejską. Odbywa się to kosztem samochodów, które są wypychane z centrum – autem mają się poruszać ci, dla których jest to absolutnie niezbędne. Wkrótce dalsze zmiany, w tym domknięcie ruchu jednokierunkowego wokół Plant.\nAleja Andersa, ulice Meissnera, Grzegórzecka, Wielopole i ulica Dietla – to miejsca, gdzie zmiany już wprowadzono, albo prace właśnie trwają. Pojawiły się tam wydzielone pasy dla rowerów (Wielopole, Grzegórzecka), czy wyspy dla przechodniów i zwężenia do jednego pasa (Meissnera i Andersa, na tej pierwszej pojawiły się dodatkowe miejsca parkingowe).\nZmiany, bo ruch mniejszy\nUrzędnicy przekonują, że dbają o to, aby po Krakowie mogło się sprawnie poruszać jak najwięcej osób, w szczególności do centrum miasta. Dlatego chcą bardziej niż do tej pory wspierać pieszych i rowerzystów, tak aby w autobusach, tramwajach i strefie płatnego parkowania było więcej miejsca. To szczególnie ważne w czasie epidemii koronawirusa, kiedy ludzie muszą zachować między sobą odpowiednie odstępy - nawet dwa metry.\nWydział Miejskiego Inżyniera Ruchu i Zarząd Transportu Publicznego oszacował, że ruch drogowy zmalał w drugiej połowie marca, w zależności od ulicy, nawet o 70 proc., a liczba pasażerów komunikacji miejskiej spadła o nawet 90 proc.\nPowyższe zmiany odbywają się głównie kosztem kierowców. - Teraz mamy taką sytuację, że są miejsca do parkowania, następnie idzie ścieżka rowerowa, a później jest pas dla samochodów. Żeby zaparkować, trzeba będzie przeciąć pas dla rowerzystów, przez co będzie dochodzić do kolizji i niebezpiecznych sytuacji. Ponadto doszło do tego, że po zmianach jest mniej miejsca do parkowania - mówi nam jeden z kierowców, oceniając zmiany na Wielopolu.\nJeden z mieszkańców z ulicy Meissnera wysłał pismo do dyrekcji Zarządu Dróg Miasta Krakowa oraz do naszej redakcji. Pyta się w nim, na jakiej podstawie wprowadzono zmiany. Mieszkaniec uważa, że nowa organizacja ruchu utrudnia m.in. wyjazd z ulicy Chałupnika. Jego zdaniem zwężenia do jednego pasa powodują utrudnienia w ruchu, co może negatywnie wpływać na przejazdy pojazdów służb czy dostaw towarów.\nKraków. Zaczęła się rewolucja na ulicach w centrum. Duże zmi...\nTarcza dla Mobilności i polityka transportowa\nUrzędnicy zmiany wprowadzają w ramach tzw. Krakowskiej Tarczy dla Mobilności oraz obowiązującej polityki transportowej miasta na lata 2016-2025, uchwalonej przez radę miasta. Jej główne założenia to promowanie ruchu pieszego, rowerowego oraz komunikacji miejskiej, a także ograniczanie ruchu aut w ścisłym centrum.\nJak podkreślają urzędnicy, nie dążą do całkowitego wyeliminowania ruchu samochodowego. - Chodzi o obniżenie udziału samochodów w ogólnej komunikacji z ok. 34 proc. do 25 proc. - mówi nam Łukasz Franek, dyrektor ZTP.\nMieszkańcy często pytają, na jakiej podstawie są wprowadzane zmiany. Te bowiem pojawiają się bez wcześniejszych informacji, czy konsultacji. - Prezydent zarządza organizacją ruchu poprzez działania MIR, czy ZTP. Zmiany wprowadzane są w oparciu m.in. o efektywność i politykę transportową – zaznacza Łukasz Franek.\nWidać jednak, że dialogu czasami brakuje. Mieszkańców razi też to, że zmiany są często wprowadzane, gdy wciąż trwają uciążliwe remonty i inwestycje, jak chociażby przebudowa ulicy Krakowskiej, która się wydłuża, a w tym czasie wprowadza się zmiany w rejonie Dietla.\nTomasz Daros, przewodniczący rady dzielnicy Stare Miasto twierdzi, że wprowadzone na ul. Wielopole zmiany nie były konsultowane z mieszkańcami i radnymi. - Dzielnica nie wiedziała o tych zmianach, nie opiniowaliśmy ich. To nie do końca słuszna ścieżka postępowania ze strony urzędników - mówi nam Daros.\nKrakowianie na rowery\nUrzędnicy swoimi zmianami chcą wzmocnić ruch rowerowy. - Celujemy w osoby, których na rowerach jeszcze nie ma – mówi Łukasz Franek. Ułatwienia ku temu pojawiły się już na Wielopolu. Na ulicy Grzegórzeckiej trwa montaż nowego oznakowania. Wyznaczona zostanie dwukierunkowa droga rowerowa po południowej stronie. Ruch samochodowy w stronę ronda Grzegórzeckiego będzie się odbywał po torowisku. Poszerzone zostaną chodniki w newralgicznych miejscach.\nPlanowane zmiany również w przypadku tej newralgicznej drogi wzbudzają kontrowersje. - Wpuszczanie samochodów na torowisko to absurd. Jaki jest tego sens w momencie, gdy ścieżka dla rowerzystów jest na ulicy Kopernika, równoległej do Grzegórzeckiej? Na ulicy Kopernika jest mniejszy ruch samochodów, rowerem łatwiej tam przejechać - mówią zgodnie kierowcy.\nUrzędnicy tłumaczą, że Grzegórzecka do tej pory była martwym punktem na trasie rowerowych przejazdów z Nowej Huty i Podgórza do centrum i dalej. Takim samym punktem jest most Grunwaldzki. Tam było zbyt wąsko dla rowerzystów i pieszych, stąd zwężenie Dietla do jednego pasa na moście do ul. św. Stanisława. Dzięki temu rowerzyści będą mieli rowerowe połączenie z trasami na Konopnickiej (od Kamieńskiego, po zakończeniu tam prac) i Monte Cassino.\nKraków. Tramwaje mają wrócić na ulicę Krakowską w wakacje. Z...\nTo nie koniec zmian. Jeden kierunek wokół Plant, zwężenia na Mogilskiej\nJeszcze w czerwcu mają się pojawić dalsze zmiany promujące ruch rowerowy. Domknięty zostanie ruch jednokierunkowy dla samochodów wokół Plant, na ul. św. Gertrudy i Westerplatte. Ruch jednokierunkowy ma obowiązywać od Dominikańskiej do Pawiej. Dwa kierunki pozostawione zostaną na odcinku od Dominikańskiej do Stradomskiej. Dla rowerów będą wyznaczone osobne pasy ruchu.\nW czerwcu zwężenia do jednego pasa pojawią się na ul. Mogilskiej w rejonie ulicy Cystersów. W kierunku do centrum miasta jeden pas zostanie przeznaczony dla rowerzystów, a w stronę Huty pojawi się albo poszerzony chodnik, albo miejsca parkingowe. Urzędnicy pocieszają, że wyłączona zostanie sygnalizacja świetlna przy Cystersów i Kieleckiej, co ma utrzymać przepustowość.\nW następnej kolejności pasy rowerowe mają się pojawić na Ofiar Dąbia i Nowohuckiej (na jesieni, po zakończeniu remontu mostu). Jak tłumaczy dyrektor ZTP ok. 30 proc. osób, które nie korzystają z rowerów, deklaruje, że zachęcić ich może do nich bezpieczna infrastruktura rowerowa.\nCo z uwagami kierowców o korkowaniu się miasta przez wprowadzane zmiany? - W najbliższych miesiącach ruch nie powinien wzrosnąć do stanu sprzed pandemii. Wciąż nie ma dojazdów do szkół, na studia, nadal sporo ludzi pracuje z domów – uważa Łukasz Franek. Jak jednak zaznacza, część zmian to rozwiązania tymczasowe. - Albo się obronią, albo będzie trzeba je rewidować. Np. na Grzegórzeckiej – zaznacza.\nKierowcy zwracają uwagę, że ruch na drogach jest już większy, na nowo tworzą się korki. Potwierdza to policja. - W związku ze znoszeniem niektórych ograniczeń, a co za tym idzie powrotem części mieszkańców do normalnego trybu pracy, od 6 maja zaobserwowaliśmy stopniowo rosnący ruch na ulicach miasta, jednak bez większych korków i przeważnie w godzinach porannego i popołudniowego szczytu, na głównych ciągach komunikacyjnych - przekazała nam Anna Wolak-Gromala z biura prasowego Komendy Miejskiej Policji w Krakowie.\nKraków. Zobacz, jak wyglądały przedwojenne ulice i place Kra...\nmieszkaniec centrum 26.05.2020 23:12:49\nSpecjalnie sprawdziłem jak wygląda pan Łukasz Franek. Mam nadzieję, że spotkam go kiedyś na ulicy i prosto w twarz powiem mu, co o nim sądze.\nPo centrum poruszam się piechotą, do pracy często jeżdzę na rowerze, ale czasem też jeżdzę autem np. jak leje, jadę gdzieś dalej. Teoretycznie więc jako głownie pieszy i rowerzysta jestem adresatem tych chorych, absurdalnych, nikomu niepotrzebnych zmian i uważam to za chyba najjaskrawszy przykład szaleństwa urzędników. Pan Łukasz Franek powinien zostać postawiony nago w deszczu np. na ulicy Grzegórzeckiej i liczyć rowery, które przejadą jezdnią przeznaczoną dla aut i samochody, które w tym czasie będą tamować ruch na torowisku oraz karetki, którym zablokowano możliwość szybkiego wyjazdu i dojazdu do stacji na Łazarza. Ilu rowerzystów jeździ po Krakowie od października do kwietnia? Ilu z nich dziennie będzie w tych miesiacach jeździć po ulicy Mogilskiej? Czy Wy naprawdę jesteście ślepi, czy nie wychodzicie przez pół roku z domu? Staram się jeździć rowerem w cały rok i widzę jaka garstka ludzi pojawia się na ulicach w miesiącach jesienno-zimowych i podczas już nawet lekkiego deszczu. Ile kosztowały te "tymczasowe zmiany"? Jak śmiecie wydawać pieniądze podatników na takie rzeczy i to nie konsultując tego z Radami Dzielnicy? Mam nieodparte wrażenie, że wy nienawidzicie mieszkańców Krakowa i robicie co możecie, żeby oni nienawidzili Was. idzie Wam świetnie. Jak chwilę da się poruszać po mieście, to zrobicie wszystko, żeby to utrudnić, żeby ludzie stali w korkach, krążyli między lasem słupków i smrodzili spalinami zamiast po prostu przejechać znacznie szybciej niż kiedyś.\nGość 26.05.2020 13:00:10\nCo za matoł to wymyślił, a jeszcze większy matoł się zgodził. Korki będą masakryczne, masakryczne, całe centrum stanie, również na wszystkich ulicach obok.\nTak to jest jak się do władzy dorwą rowerowe oszołomy i populiści. Trzeba skrzyknąć grupę na FB i wyruszyć pod urząd miasta zaprotestować !!!\ngrzeg 26.05.2020 01:25:02\nWyjaśnienie: zwyrodniała arogancja i bezprawie władzy, a raczej tzw. "władzy".\nEwentualnie uzupełniające wyjaśnienie: oszaleli.\nGość 25.05.2020 22:19:33\nJestem inżynierem, kierunek drogi, ulice, inżynieria ruchu. 30 lat pracy w zawodzie. Po raz pierwszy w życiu spotykam się z pomysłem, by zlikwidować pas ruchu na obwodnicy miasta (most na Nowohuckiej) kosztem ruchu rowerowego. Czy urzędnicy nigdy nie słuchali radia i komunikatów dla kierowców. Czy nie słyszeli o najbardziej zakorkowanych ulicach Krakowa. Korki na Nowohuckiej są od lat, a oni chcą zlikwidować pas i wprowadzić tam rowery! To może wymyślić ktoś kto nie ma pojęcia o inżynierii ruchu, a chyba tylko tacy pracują w krakowskich urzędach. A przecież wystarczy poszerzyć chodnik na moście, a pieniądze na inwestycje wziąć z programów unijnych. Ale to jest chyba dla tych mądrych głów za trudne.\nGość 25.05.2020 20:29:02\nMogilska zwężona do 1 pasa ruchu - szaleństwo!!! Urzędnika, który podejmie taką decyzję powinien na pasach rozjechać autobus. Przecież tam jest ścieżka rowerowa a chodniki są wystarczające (ruch pieszych na tych chodnikach jest bardzo umiarkowany, w przeciwieństwie do ruchu kołowego). Niedawno pisano o jeszcze gorszym pomyśle - wydzielenia pasów dla rowerów na ulicy Pilotów, Olszyny i Brodowicza. Pewnie kosztem jezdni, czyli de facto kosztem komunikacji autobusowej, gdyż ciąg ulic Brodowicza, olszyny, Pilotów to jedna z magistrali autobusowych Krakowa. Zmuszanie autobusu do jazdy za rowerem z szybkością 20 km/h to szaleństwo i wręcz rozmnażanie spalin (jazda na pierwszym biegu). Rower na chodnik. Swoją drogą, przecież równolegle do Pilotów-Olszyny jest taki dojazd do willi, i gdyby przebić tunelik w nasypie kolejowym, to tam by można było puścić rowery, jednocześnie zakazując ich jazdy po głównej arterii. Wielopole - to można zrozumieć, gdyż to jest ścisłe centrum i tam powinno się ograniczyć liczbę aut do minimum a autobusy miejskie nigdy tam nie będą jeździć.\nAdam Szwed 25.05.2020 16:49:28\nTakie działania nie mają większego sensu. Po co robić dobrze rowerzystom tylko w centrum, skoro i tak większość dzielnic jest z tym centrum nie skomunikowana rowerowo? Większość mieszkańców i tak skazana jest na własny samochód.\nEasy Driver 25.05.2020 16:26:52\nTen co wymyslil zmiany na ul. Meissnera chyba nigdy tam nie jechal samochodem. Wg mnie z normalnie funkcjonujacej ulicy (jezdze nia regularnie od 5-ciu lat i codziennie od kilku miesiecy nie widzialem ani jednej niebezpieczniej sytuacji) zrobiono niebezpiecznego potworka. Duzo lepiej bylo wstawiec na przejsciach dla pieszych sygnalilzatory wlaczane przez pieszych niz robic te kretynskie zwezenia, wymuszac jazde zygzakiem, zmuszac ludzi do stania w korku. Prawo jazdy mam od 1994 roku, przejechalem w tym czasie bez wypadku grubo ponad 1 mln kilometrow w 30-stu krajach na 3ch kontynentach ale tak glupiego rozwiazania jak zastosowano na Meissnera nie widzialem ani w Meksyku, ani w Hondurasie ani nawet w Maroko !.... jesli chcecie zeby bylo bezpiecznie i nie chcecie wstawiac sygnalizatorow to zrobcie tak jak na Armii Krajowej czy na Alejach... dobrze oznaczone przejscie plus miejscowe oddzielenie i zwezenie pasow ruchu !!!\nUtrudnienia w ruchu 30.11.2021 w woj. zachodniopomorskim\nUtrudnienia w ruchu 30.11.2021 w woj. warmińsko-mazurskim\nUtrudnienia w ruchu 30.11.2021 w woj. świętokrzyskim\nUtrudnienia w ruchu 30.11.2021 w woj. podlaskim\nUtrudnienia w ruchu: woj. warmińsko-mazurskie. Gdzie trwają roboty drogowe? Sprawdź stan na 30.11.2021\nUtrudnienia w ruchu: woj. świętokrzyskie. Gdzie trwają roboty drogowe? Sprawdź stan na 30.11.2021\nUtrudnienia w ruchu 30.11.2021 w woj. podkarpackim. Gdzie są dzisiaj prowadzone roboty drogowe?\nKtóre drogi w województwie podkarpackim 30.11.2021 nie są przejezdne? Roboty drogowe: droga 28, Stara Bircza (314. km na odc. 0,2 km) Budowa mostu. Objazd...\nUtrudnienia w ruchu w woj. łódzkim 30.11.2021. Lista aktualnych remontów dróg i innych zdarzeń\nNa których drogach w województwie łódzkim prowadzone są dzisiaj (30.11.2021) roboty drogowe? Zderzenie tylne: droga S8e, w. Zduńska Wola Wschód - w. Zduńska...\nUtrudnienia w ruchu 30.11.2021 w woj. lubuskim. Gdzie są dzisiaj prowadzone roboty drogowe?\nNa których drogach w województwie lubuskim prowadzone są dzisiaj (30.11.2021) roboty drogowe? Roboty drogowe: droga S3a, węzeł Zielona Góra Północ - węzeł...\nUtrudnienia w ruchu: woj. pomorskie. Gdzie trwają roboty drogowe? Sprawdź stan na 30.11.2021


Centralna Ewidencja Emisyjności Budynków - cel noweli ustawy o wpieraniu termomodernizacji - Górnictwo - netTG.pl – Gospodarka - Ludzie\nCentralna Ewidencja Emisyjności Budynków - cel noweli ustawy o wpieraniu termomodernizacji\nW CEEB mają być gromadzone dane i informacje na temat źródeł ciepła, jakimi ogrzewane są lokale i budynki w Polsce\nPowstanie Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków (CEEB), w której będą informacje nt. rodzaju ogrzewania budynków - przewiduje opublikowany w środę, 29 stycznia, projekt noweli ustawy o wpieraniu termomodernizacji. Nowe przepisy mają też zachęcić gminy do udziału w programie "Stop Smog".\nNa stronach Rządowego Centrum Legislacji opublikowano projekt nowelizacji ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska. Propozycję nowych przepisów przygotowali: resort rozwoju oraz pełnomocnik premiera ds. programu "Czyste Powietrze".\nCelem nowelizacji jest stworzenie Centralnej Emisyjności Budynków (CEEB) oraz upowszechnienie programu termomodernizacyjnego "Stop Smog" wśród gmin.\n- Do wzięcia pieniądze na termomodernizację\n- Metropolia podzieliła pieniądze na walkę z niską emisją\nZgodnie z projektem, po stworzeniu CEEB mają w niej być gromadzone dane i informacje na temat źródeł ciepła, jakimi ogrzewane są lokale i budynki w Polsce. Czy są one np. podłączone do sieci ciepłowniczej, czy opalane kopciuchami. Zewidencjonowane mają być źródła ciepła do 1 MW.\nJak wyjaśniono w bazie będzie również informacja o przeprowadzonych kontrolach i czynnościach w ramach, których dokonywana jest inwentaryzacja budynków przez uprawnione do tego osoby np. przez kominiarzy.\n"Inwentaryzacja budynków zostanie dokonana przez osoby wpisane do wykazu osób uprawnionych, w trakcie wykonywanych czynności np. przeglądu okresowego przewodu kominowego. Dane zebrane w toku inwentaryzacji będą wprowadzane do CEEB za pomocą elektronicznego formularza inwentaryzacyjnego, który jest zapisywany automatycznie po jego wygenerowaniu w systemie teleinformatycznym obsługującym CEEB. Uprawnionym osobom zapewnia się tym samym dostęp do CEEB. Narzędzie informatyczne umożliwia wprowadzenie danych za pomocą aplikacji webowej lub mobilnej, zarówno w trybie online, jak i w trybie offline" - czytamy w uzasadnieniu projektu.\nW ewidencji mają być także informacje na temat przekazanych: premii termomodernizacyjnych, premii remontowych, ulg podatkowych (termomodernizacyjnych) lub udzielonych ze środków publicznych pożyczek, czy dotacji. W tym ostatnim przypadku chodzi np. o dotacje na termomodernizację czy zakup i montaż odnawialnych źródeł energii.\nNowe przepisy mają też upowszechnić program termomodernizacyjny "Stop Smog" wśród samorządów. Jak wynika z Oceny Skutków Regulacji dołączonej do projektu, autorzy nowych przepisów nie są zadowoleni z dotychczasowych efektów prowadzonego pilotażu.\nDo tej pory na realizację przedsięwzięć w ramach programu "Stop Smog" podpisano jedynie trzy porozumienia z gminami. Są to Skawina, Sucha Beskidzka i Pszczyna. Kolejne dwa wnioski są w trakcie procedowania (Tuchów i Niepołomice).\n"Zgodnie z tymi wnioskami i trzema podpisanymi porozumieniami, w latach 2019-2022 będzie zrealizowanych 897 przedsięwzięć niskoemisyjnych na łączną kwotę blisko 48 mln zł. Kolejne gminy przygotowują się do przygotowania wniosku, w tym Nakło nad Notecią, Opoczno, Proszowice, Rybnik, Sosnowiec i Żywiec. Mimo ww. grupy gmin uczestniczących/zainteresowanych programem, proces realizacji programu nie może być w pełni zadowalający, a liczba ww. gmin nie pozwoli na pełne wykorzystanie środków przeznaczonych na realizację programu" - czytamy w OSR do projektu.\nRygorystyczne wymogi energooszczędności w budynkch\nWydano zaledwie niewielką część środków z programu Stop smog


przyjemnych rzeczy. Czy jednak ma to w ogóle cokolwiek wspólnego z prawdą? Czy w ogóle kiedykolwiek tak było i czy można generalizować w ten sposób? Oczywiście, każdy stomatolog jes\nDodane: 23-10-2020 01:38\nW głowach wielu ludzi pokutuje przekonanie, że odwiedzając gabinet dentystyczny, muszą być oni przygotowani na doświadczenie naprawdę niemiłych i nieprzyjemnych rzeczy. Czy jednak ma to w ogóle cokolwiek wspólnego z prawdą? Czy w ogóle kiedykolwiek tak było i czy można generalizować w ten sposób? Oczywiście, każdy stomatolog jes\nCzy warto uczyć bhp?O kostce, budowie domu i wykończeniu ogroduO wspinaczkach - co warto wiedzieć?Jakie auto wybrać?Grawerowanie metalu - frezarki CNCSauna w domu? Świetny pomysłSprawy spadkowe, jak je rozwiązać zgodnie z prawem?Nie ma twojej firmy w Google?Wiele traciszSzukam 12 Osób, Którym Przekażę Rozwiązanie Jak kupić ziarnistą kawęMotoryzacja - kilka ważnych faktówPipes in your houseSmoke issue - how to reduce it?Domowa sauna, czy warto?Leczenie zębów- szeroki tematCena tego jak dokonać rozwoduPostaw na nowoczesność - o wirtualnych biurachDentysta ZabrzeBeing an electrician - what it means?Ogrodzenia: niby proste, a jednak...Artykuł o gotowaniu9 sposóbów na to jak korzystać z paneli słonecznychDla kogo są ceny transferowePolacy pracują za granicąJak spawać podłogi?Invite to PolandPrawne fakty i mityStomatologia ogółemRadzimy jak zainwestować w fotowoltaikę szybciejGeodeci na faliJaka pożyczka?


blossom blue... złoty pierścionek z szafirem\nCudownie delikatny pierścionek, ręcznie wykonany z 14k żółtego złota. Centrum subtelnej oprawy stanowi naturalny szafir przykuwający uwagę błękitem niezapominajek. Po bokach dwa urocze kwiatuszki o diamentowych środkach pięknie komponujące się z całością, dodają lekkości i romantyzmu. Rozmiar jubilerski pierścionka to 12,5 przy średnicy wewnętrznej 16,8 mm. Masa całkowita pierścionka to 1,7 g. Okrągły jasnobłękitny szafir ma średnicę 4,5mm i masę 0,4ct, natomiast średnica białych brylancików to 1,5 mm. Pierścionek wykonany od podstaw ręcznie według autorskiego projektu i przy użyciu tradycyjnych technik złotniczych, sygnowany i opatrzony certyfikatem autentyczności kamieni. Wszystkie prace opuszczają moje studio elegancko zapakowane - idealne na prezent :) Na życzenie realizuję zamówienia niezwykłych pierścionków o niepowtarzalnych wzorach. Zapraszam di kontaktu :) Zapraszam do realizacji własnych pomysłow i składania zamówień na niepowtarzalne pierścionki.\nżółte złoto, złoto, złoto 14k, diament, szafir\nzłoty pierścionek zaręczynowy z szafirem, złoty pierścionek z szafirem, złoty pierścionek z diamentami, złoty pierścionek z kwiatem, złoty pierścionek z motywem florystycznym, pierścionek z niebieskim, oryginalny pierścionek zaręczynowy, kobiecy złoty pierścionek, inny pierścionek zaręczynowy


Fiat Grande Punto z eco:Drive - wozi na pokuszenie | gazeo.pl\nSystemy pomagające i uczące kierowcę jeździć ekonomicznie i ekologicznie to ostatni krzyk samochodowej mody. Jedne wyłączają silnik podczas postoju, inne podpowiadają optymalny moment zmiany przełożenia, zaś do naszej redakcji trafił Fiat Grande Punto z układem elektronicznym, który zbiera dane o stylu jazdy i na tej podstawie udziela wskazówek. Sprawdzamy, jak działa taki „sufler”.\nfot. gazeo.plPunto wygląda dynamicznie nawet kiedy stoi i jest to obietnica nie bez pokrycia\nfot. gazeo.plAuto czuje się na prostych jak ryba w wodzie, ale nie gardzi i ciasnymi zakrętami\nPowiedzmy sobie od razu: do testowania systemu, który ma uczyć kierowcę oszczędnej jazdy, trafił nam się zdecydowanie niewłaściwy samochód. 120 KM generowanych przez uturbiony benzynowy silnik T-Jet o pojemności 1,4 l, w połączeniu z twardym zawieszeniem, półkubełkowymi fotelami i sportowymi akcentami na zewnątrz i w środku niespecjalnie sprzyjają ekonomicznemu podróżowaniu i zachęcają do sprawdzania możliwości „Punciaka” na każdym skrawku równego i pustego asfaltu. Z drugiej strony, tym ciekawsze mogą być wyniki zarejestrowane przez eco:Drive… Przekręcamy kluczyk, zapinamy pasy (jeżeli zapomnimy, samochód zacznie się dopominać uciążliwym piszczeniem) i w drogę. W końcu eco:Drive będzie zbierał dane pięć dni (na pamięci przenośnej wpiętej w gniazdo w schowku, co w gruncie rzeczy jest bardzo praktycznym rozwiązaniem, choć w pierwszej chwili wydaje się dziwne), a więc pozostaje sporo czasu na poczynienie własnych spostrzeżeń.\nPostanowiliśmy skorzystać ze zdobytej wiedzy na temat oszczędnej jazdy i narzędzi oferowanych przez samochód i przed otrzymaniem „cenzurki” samodzielnie sprawdzić, na ile oszczędnie można poruszać się „dużą kropką”. Szukając kompromisu między stylem taksówkarskim i „maksymalnym atakiem”, można osiągnąć spalanie w cyklu mieszanym w granicach 7-7,5 l/100 km, według wskazań komputera pokładowego. Zmieniając biegi przy 2500 obr/min, hamując silnikiem (tu uwaga: chwilowe zużycie paliwa nigdy nie spada poniżej 2 l/100 km, co składamy na karb błędu komputera) i używając tempomatu przy 70 km/h na relatywnie pustych drogach okołomiejskich, łatwo zejść poniżej 6 l/100 km (odnotowaliśmy 5,7 l/100 km). Włączenie Cruise Control przy takiej prędkości i na 5. biegu oznacza, że wskazówka obrotomierza oscyluje wokół miejsca, gdzie przyrząd pokazuje 2000 obr/min. Przy odrobinie gimnastyki da się usiąść po turecku na fotelu (prosimy nie traktować tej sugestii dosłownie!) i rozkoszować pięknem krajobrazu, tyle że Punto T-Jet błaga podczas takiej jazdy o litość, bowiem poniżej 3000 obr/min będziemy permanentnie tkwić w turbodziurze. Ale za to oszczędnie i bez urągania przepisom kodeksu drogowego.\nfot. gazeo.plO uruchomieniu systemu eco:Drive informuje stosowny komunikat\nWystarczy jednak zasiąść w fotelu z solidnym trzymaniem bocznym, a tuż obok głowy natychmiast pojawia się mały diabełek, szepczący do ucha: „Poszalej, nie żałuj sobie! To auto ożywa, jeżeli będziesz je trzymał stale powyżej 3000 obr/min i zapędzał przed zmianami biegów do 4500. Poczuj to wgniatanie w fotel i właściwości jezdne rodem z gokartu. Sam i tak Ziemi nie zbawisz i jeżeli wyemitujesz trochę więcej CO2, to co z tego? Niech oszczędzają inni!” Pokusie łatwo ulec, przynajmniej do czasu, kiedy po drugiej stronie głowy zacznie fruwać aniołek wzywający do opamiętania: „No coś ty, daj spokój! Przecież specjalnie masz samochód z eco:Drive i tempomatem, żeby nauczyć się oszczędzać paliwo i jak najmniej zanieczyszczać środowisko. Pomyśl o drzewach, rybach, żabach i ptakach... Pomyśl o staruszkach i dzieciach chodzących ulicami, których możesz skrzywdzić nieodpowiedzialną jazdą. Zapas mocy wykorzystuj tylko w ostateczności!” I co? Dylemat jest poważny - w końcu nie po to konstruktorzy obniżyli zawieszenie i włożyli pod maskę silnik z doładowaniem, żeby Grande toczyło się jak furmanka z węglem.\nfot. gazeo.pl... podobnie zresztą jak o włączeniu lub dezaktywacji tempomatu\nSkłaniamy się jednak ku grzesznemu, a nie grzecznemu stylowi prowadzenia. Usportowiony wydech daje uszom znać o swojej obecności dopiero w okolicy 3000 obr/min i powyżej, a przecież właśnie po to go stworzono, by kierowca chciał w tunelu uchylić okno (lub szklany dach panoramiczny) i posłuchać - jeśli nie symfonii płynącej z rury (w końcu to nie V8...), to chociaż menueta wygrywanego przez chromowaną końcówkę. Poniżej 2000 obr/min silnik w ogóle nie ma „pary” i za grosz nie zdradza drzemiącej w nim mocy. Można wręcz odnieść wrażenie, że jednostka się męczy, jeżeli trochę się jej nie „przegoni”. Nieskorym do przesady radzilibyśmy nieprzekraczanie granicy 3500 obr/min - wtedy można poczuć, że używa się samochodu zgodnie z jego przeznaczeniem, a i wielkość zapotrzebowania na benzynę nie przyprawi nas o palpitacje, wynosząc około 7,5 l/100 km. Oczywiście da się i pójść na całość, wciskając gałki oczne w tylną część czaszki (od środka) i owijając żołądek wokół kręgosłupa, ale wtedy wskaźnik informuje o konsumpcji powyżej 10 l/100 km. Auć.\nfot. gazeo.plPostindustrialny wyryp w tle podkreśla technologiczne zaawansowanie, które czuć we wnętrzu auta\nSą w Punto i inne psujące humor drobiazgi, tym razem niezależne od temperamentu kierującego. Należy do nich obsługa komputera pokładowego, którego kolejne funkcje można przełączać tylko w jednym kierunku, bez możliwości cofnięcia. Tym sposobem, jeżeli chcemy ze spalania średniego przejść do chwilowego, a potem wrócić, konieczne jest wykonanie całego „okrążenia” po menu, co zabiera czas i pochłania uwagę. Bez sensu. Poza tym, przy daleko do przodu przesuniętym fotelu, bardzo niewygodnie sięga się po pas bezpieczeństwa. Szerokie drzwi zaś ułatwiają zajmowanie miejsc, ale i obijanie sąsiednich samochodów na zatłoczonych parkingach. Poza tym mają taką bezwładność (z racji długości i masy), że jeśli nie „zaskoczą” w zamierzony stopień uchylenia, na pewno „bujną się” bez kontroli w wybraną przez siebie stronę, co grozi oberwaniem nimi w plecy (zaliczone osobiście) lub nadmiernym otwarciem ze wszystkimi tego konsekwencjami.\nCzy coś jeszcze? Tak - tempomat w momencie aktywowania powoduje przyspieszenie o kilka dodatkowych km/h ponad poziom zlecony prawą stopą. Natomiast po włączeniu spryskiwacza przedniej szyby, wycieraczki ruszają z opóźnieniem, co sprawia, że po zbyt krótkim przytrzymaniu dźwigni szyba pozostaje zalana spienionym płynem i nic się nie dzieje.\nfot. gazeo.plO familijnych przejażdżkach lepiej zapomnieć, ale trzy koleżanki można zabrać (w tym najlepiej dwie drobnej budowy)\nfot. gazeo.plOto sprawca jazdy wbrew ekologicznym przykazaniom - 1,4 l pojemności, 120 KM, a imię jego T-Jet\nZ tyłu odwrotnie - wycieraczka startuje pierwsza, wcierając najpierw brud w szybę „na sucho”. Wymagający przyzwyczajenia jest sposób uruchamiania świateł drogowych, znany z niektórych modeli innych marek. Przyciągając dźwigienkę, w połowie jej drogi puszczamy sygnał „długimi”, zaś bliżej kierownicy uruchamiamy je na stałe. Trzeba sporo wyczucia, by niechcący nie zapalić sobie dalekosiężnych świateł na dłużej niż zamierzaliśmy. Naszym zdaniem, wciąż powszechniej stosowany patent z drogowymi włączanymi w kierunku deski rozdzielczej (przy sygnale wysyłanym przez przyciągnięcie łopatki do siebie) jest lepszy, bo eliminuje ryzyko pomyłki. Zaznaczmy przy tym, że nie mamy tu pretensji do Punto, tylko ogólnie do takiego pomysłu. No i drogi prowadzenia drążka zmiany biegów mogłyby być krótsze, skoro samochód pretenduje do miana sportowego. Kończąc wylewanie pomyj na testowe auto powiedzmy jeszcze tylko, że nasz dwuletni egzemplarz pukał, stukał i grzechotał z okolic zawieszenia i nadwozia, a dźwigienka kierunkowskazów potrafiła z pozycji „w prawo” odbić po zakończeniu manewru tak mocno, że załączało się krótkie, potrójne mignięcie w lewo. Może to wyglądać jak cała masa wad, ale to tylko zbiór irytujących detali, które nie wpływają zasadniczo na pozytywny odbiór „kropka”. Przypuszczamy, że te ostatnie felery wynikają ze sposobu dotychczasowej eksploatacji auta, które całe „życie” spędziło w parku prasowym, ale tak czy inaczej samochód z przebiegiem 50 tys. km powinien lepiej znosić upływ czasu.\nNim (wreszcie!) przejdziemy do sedna, pozwolimy sobie na jeszcze jedną uwagę, a w zasadzie wskazówkę. Komu na stacji benzynowej nie spieszy się zanadto i ma dość cierpliwości, może sprawdzić, o ile więcej paliwa zmieści się w zbiorniku po pierwszym „odbiciu” pistoletu. Dolewając po troszku i czekając, aż paliwo spłynie do przewodu, udało nam się uzupełnić bak o zdumiewające 9 litrów! Pewnie dałoby się wlać nawet więcej, ale limit na fiatowskiej karcie paliwowej kazał zaprzestać dalszych prób. I dobrze, bo ręce już drętwiały, a pracownicy obiektu z coraz większą ciekawością przyglądali się naszym poczynaniom, z boku wyglądającym pewnie jak nieudolna próba zatankowania. Trudno, w każdym razie polecamy spędzać przy dystrybutorze nieco więcej czasu, ponieważ w ten sposób łatwo powiększyć zasięg samochodu - w tym wypadku nawet o ok. 100 km.\nfot. gazeo.plGniazdo USB, do którego podłączamy pamięć z wgraną muzyką lub do zbierania danych z eco:Drive, ukryto w schowku\nA teraz... Światła przygasają, słychać werble, na sali cicho jak makiem zasiał i... kurtyna w górę! Oto, co powiedział o naszym stylu jazdy eco:Drive. Ogólnie rzecz biorąc, nie ma tragedii - nasze wskaźniki są tylko troszkę poniżej średniej osiągniętej przez społeczność zarejestrowaną w programie. To krzepi, bo okazuje się, że nawet bez szczególnego treningu nie jesteśmy bandą eko-ignorantów, którzy za kierownicą „pałują na oślep”, choć niczemu to nie służy. Szczegółowa ocena umiejętności nie jest jednak już tak łaskawa - za przyspieszanie dostaliśmy od e:D 2,5 gwiazdki na pięć możliwych, za hamowanie i prędkość po 3, a za zmianę biegów ledwie 2. Okazuje się bowiem, że zdecydowanie za długo „ciągniemy” na 1. i 2. biegu, marnując paliwo i pieniądze oraz emitując zbędne CO2. Zrzućmy to na kusicielskiego diabełka, który zachęcał swoimi niecnymi podszeptami do wyciskania z Punto wszystkich drzemiących w nim możliwości. Swój udział miał też w takim stylu jazdy... zdrowy rozsądek, który zabraniał zmieniać przełożenia przed wyjściem z turbodziury i mordować silnika wrzucaniem „piątki” przy 1300 obr/min. Tak właśnie sugeruje ekologicznie zorientowana elektronika, choć odgłos spalania stukowego i absolutny brak „ciągu” na niskich obrotach bolą bardziej niż myśl o dodatkowych gramach dwutlenku węgla. Jeżeli bycie przyjaznym dla środowiska oznacza jazdę na 15% potencjału samochodu, to my chyba podziękujemy. Za duży kompromis.\nfot. eco:DriveWykres ilustrujący w sposób ogólny nasze osiągnięcia\nCo innego prędkość. Utrzymywanie jej na stałym poziomie w trasie i nieprzesadzanie to cnoty, które warto kultywować. Kto tego nie wie, może z eco:Drive wyciągnąć cenną naukę. Okazuje się bowiem, że podnoszenie na siłę średniej prędkości na trasie przynosi mierne korzyści, a generuje koszty i... oczywiście CO2. Przejechanie 100 km z prędkością 100 km/h trwa tylko o 15 minut krócej niż przy 80 km/h, a kosztuje o 4,75 zł więcej i oznacza „dodymienie” świata 3 kg gazu cieplarnianego z jednego dodatkowo spalonego litra benzyny. Widać jasno, że najlepiej spieszyć się powoli, bo to, co nadgonimy na jednym odcinku, stracimy na następnym, gdzie ruch będzie odbywał się mniej płynnie. To jest zresztą największy ból podczas jazdy mocnym samochodem - ile by nie miał koni, nie potrafi latać i nie przeskoczy obficie występujących na drogach „spowalniaczy”, których często nie da się także wyprzedzić. Kierowcom o nieprzerośniętym ego, skłonnym do spokojnego znoszenia widoku wyprzedzających ich Tico, polecamy tempomat - nic nie utrzymuje prędkości w ryzach tak jak on. Gdyby jeszcze nie trzeba było co chwilę hamować...\nfot. eco:DriveEfektywność przyspieszania e:D ocenił nie najwyżej\nA skoro o tym mowa, eco:Drive potraktował nas stosunkowo łaskawie. Hamulca używaliśmy z czuciem, tylko na 3. biegu zbliżając się niebezpiecznie do granicy efektywności. Spora w tym pewnie zasługa hamowania silnikiem, którego używa się najłatwiej na wysokich biegach. Na „trójce” i poniżej działa prawa stopa, naciskając środkowy pedał. Fiatowska elektronika mogłaby jednak być bardziej motywująca - niby pochwaliła nas za sposób wytracania prędkości, ale stwierdziła, że można by lepiej. Pewnie, że można, ale od czegoś trzeba chyba zacząć! Mało zachęcające...\nfot. eco:DriveHamowanie wypadło nam za to relatywnie najlepiej\nJeżdżąc Punto przez tydzień (na dystansie 611 km podzielonym na 32 indywidualne przejazdy), uzyskaliśmy eco:Index na poziomie 51 lub 53 (program sam nie był pewien), przy średnim dla zrzeszonych użytkowników wynoszącym 60, a najlepszym możliwym równym 100. Zużyliśmy 48,6 l benzyny (średnio 7,9 l/100 km), co kosztowało 225,32 zł i równało się zaśmieceniu atmosfery 115 kg dwutlenku węgla. Dzięki kiełkującym w nas technikom ecodrivingu, oszczędzilibyśmy rocznie 158 kg CO2 i 310,05 zł. Rozwijając je, poprawimy te wyniki, w czym również pomoże eco:Drive. W programie da się wyznaczyć poziom eco:Indexu (np. 70), do którego chcemy dążyć (eko:Wyzwanie) i czas, w jakim zamierzamy go osiągnąć, np. 2 tygodnie. Trzeba jednak sporo samozaparcia, by 120-konnym samochodem jeździć w sposób nie narażający nas na nienawistne spojrzenia ekologów. Żeby eco:Drive bardziej nas chwalił, a auto nie męczyło się eksploatacją według wskazówek systemu, wystarczy najzwyklejsze Punto 1,2 albo 1,4. Ono też będzie cierpiało podczas zmian biegów poniżej 1500 obr/min, ale my będziemy znacznie mniej cierpieć razem z nim.\nFiat Punto Evo - alternatywna teoria ewolucji


Radio Białystok | Wiadomości | Placówka Straży Granicznej w Augustowie ma trzy nowe samochody\n8.01.2018, 14:55, akt. 18:38\nZnaczenie nowoczesnego sprzętu podkreślał wiceminister spraw wewnętrznych Jarosław Zieliński, który przekazał funkcjonariuszom klucze do samochodów.\nŻeby było bezpiecznie potrzebni są profesjonalni funkcjonariusze. Ale nawet najlepsze wyszkolenie to za mało, gdy nie ma sprzętu. Dlatego od dwóch lat prowadzimy intensywną modernizację służb mundurowych - podkreślił wiceminister Jarosław Zieliński.\nDowódca jednostki major Wojciech Sobolewski zapewniał, że samochody do razu ruszą w teren.\nPomogą nam w przeciwdziałaniu nielegalnej emigracji wewnątrz kraju oraz ochrony szlaków komunikacyjnych o znaczeniu międzynarodowym. Na trasę ruszą już następnego dnia - mówił major Wojciech Sobolewski.\nW strefie działania augustowskiej Straży Granicznej przebiegają cztery szlaki komunikacyjne. Trzy drogi krajowe oraz linia kolejowa łącząca Warszawę ze stacją graniczną w Trakiszkach.\n#Augustów #Straż Graniczna\nSokólscy policjanci mają dwa nowe radiowozy\nMają poprawić warunki pracy funkcjonariuszy, ale przede wszystkim bezpieczeństwo mieszkańców. Sokólska policja ma dwa nowe samochody. We wtorek (2.01) poświęcili je duchowni, prosząc o modlitwę za tych, którzy będą z nich korzystali.


• W zestawie sześć figurek LEGO® DUPLO®: turysta, pilot, tata surfer z dzieckiem oraz tata kajakarz z dzieckiem. • W komplecie jest również 15 figurek zwierząt DUPLO®: dorosła i młoda żyrafa, dorosły i młody lew, dorosła i młoda panda, dorosły i młody jeleń, dorosły i młody wieloryb, pingwin, tukan, ryba, królik i wiewiórka. • Ten przygodowy zestaw dla maluchów zawiera furgonetkę surfera, samolot i kajak oraz pięć scenek do zbudowania przedstawiających cztery charakterystyczne środowiska: las, sawannę, tropikalną plażę i Antarktykę. • Akcesoria w komplecie: deska surfingowa, aparat fotograficzny, walizka, łopata i kubek. • Sawanna ma ok. 17 cm wysokości, 22 cm szerokości i 6 cm głębokości. • Świątynia ma ok. 20 cm wysokości, 27 cm szerokości i 9 cm głębokości. • Samochód ma ok. 9 cm wysokości, 14 cm długości i 6 cm szerokości. • Samolot ma ok.11 cm wysokości, 18 cm długości i 19 cm szerokości.


Kiedy i w jakich dawkach dokarmić rzepak azotem, magnezem, siarką i mikroelementami? - Wiadomości Rolnicze Polska\nStrona główna Informacje Kiedy i w jakich dawkach dokarmić rzepak azotem, magnezem, siarką i mikroelementami?\nKiedy i w jakich dawkach dokarmić rzepak azotem, magnezem, siarką i mikroelementami?\nObjawy niedoboru siarki na liściu rzepaku\nPlony rzepaku ozimego kształtują się w okresie jesiennym, bowiem po wykształceniu rozety – w fazie 8 liści, tworzą się w ich kątach zawiązki przyszłych pędów bocznych i organów generatywnych. Niemniej ostatecznie na uzyskany plon wpływa zrównoważone zaopatrzenie roślin w azot i inne składniki, w całym okresie ich wegetacji.\nIstotne dla plonowania rzepaku jest ustalenie racjonalnej dawki azotu, który w największym stopniu decyduje o plonach. W zależności od stanowiska oraz prognozowanych plonów, wiosenna dawka azotu powinna się kształtować w granicach 120–180 kg/ha N. Najlepiej ją wnieść w dwóch dawkach doglebowych oraz 2–3 dolistnych. Główną dawkę azotu (do 60%) poleca się przed lub z chwilą ruszenia wiosennej wegetacji (marzec–początek kwietnia). Jeśli rzepak po zimie jest uszkodzony przez zwierzęta lub przemrożony, a więc z dużym ubytkiem liści, ale rośliny są żywotne (zdrowy korzeń), należy plantację zasilić zwiększoną dawką saletry amonowej lub saletrzaku, ewentualnie saletrosanu lub RSM.\nJaka forma azotu we wiosennym nawożeniu rzepaku?\nForma saletrzana (NO3) azotu zawarta w tych nawozach, pobudzi rośliny do odbudowy liści i pędów bocznych, choć wystąpi wówczas większe ryzyko osłabienia ich mrozoodporności (niewielkie w przypadku saletrosanu i RSM). Forma amonowa azotu (NH4), również zawarta w tych nawozach (w 50–75%) oraz w 100% w siarczanie amonu, jest w tej sytuacji mniej korzystna, gdyż nie stymuluje w takim stopniu roślin do regeneracji liści, ale też nie zwiększa ryzyka ich wymarznięcia. Stąd jeśli plantacja dobrze przezimowała (optymalna obsada i niewielkie straty liści), polecić można w okresie wczesnowiosennym 150–200 kg/ha siarczanu amonu (by dostarczyć dodatkowo 36–48 kg/ha S) + saletrę amonową lub saletrzak (odpowiednio do 200 lub 250 kg/ha), ewentualnie wyłącznie saletrosan (do 400 kg/ha) lub RSM S (do 250 l/ha).\nKiedy zwiększyć dawkę azotu?\nWiększe dawki tych nawozów zaleca się przy widocznych objawach niedoboru azotu, a także przy prognozowanej suszy w najbliższych tygodniach wegetacji rzepaku. Wskazana jest także w tym okresie niezbędna dawka magnezu i siarki, niekiedy także potasu i fosforu. Należy jednak przestrzec przed stosowaniem zbyt dużych dawek siarki, która wywiera zakwaszający wpływ na glebę i niekorzystny na jej strukturę, poza tym zwiększa w nasionach rzepaku zawartość niepożądanych glukozynolanów.\nNie zapomnijmy o siarce\nSiarka znajduje się w wielu nawozach, głównie siarczanach: azotu, potasu, magnezu, wapnia (gipsie), superfosfacie pojedynczym, jak też nawozach wieloskładnikowych. Stąd stosowanie siarczanu amonu nie zawsze jest uzasadnione. Ponieważ rzepak pobiera także znaczne ilości magnezu, polecić można w okresie wiosennym doglebowo siarczan magnezu, występujący w ofercie handlowej pod różnymi nazwami: Kizeryt (zawiera 25% MgO i 20% S); MagSul (18% MgO i 15,2% S), Siarczan Magnezu (21% MgO i 12% S), jak też siarczan magnezu z mikroelementami (23% MgO, 12% S oraz 0,1% B i 0,025 Zn).\nDrugą wiosenną dawkę azotu w postaci saletry amonowej lub mocznika należy zastosować po 2–3 tygodniach (najlepiej przed spodziewanym deszczem), w fazie intensywnego wzrostu roślin (do 40% zaplanowanej ilości). Ostateczną decyzję o terminie i wielkości dawek należy podejmować na podstawie obserwacji łanu (intensywności zieleni) i przebiegu pogody. Zaproponowany podział wiosennej dawki azotu na 2 części, czyli 60 + 40%, np. 90 + 60 kg/ha N można przyjąć jako optimum. Jednak w praktyce, w przypadku dłuższej suszy w okresie wiosennym, wniesiony azot nie zostanie w pełni wykorzystany. Stąd jako optymalna może się okazać zwiększona wczesnowiosenna dawka, nawet do 120 kg/ha N. Są to oczywiście rozważania teoretyczne, trudno bowiem prorokować przebieg pogody w dłuższym horyzoncie czasowym. W okresie wegetacji, znaczącą dawkę azotu, magnezu, siarki i mikroelementów, można też wnieść dolistnie przez 2–3-krotny oprysk łanu roślin.


Błędy - Strona 7 - Podlaska społeczność airsoft\nStrona główna Witaj na Forum Podlaskiej Społeczności AirSoft Forum Pomysły, pomoc\nRejestracja: 17 kwie 2014, o 11:57\nPost autor: Masakra » 22 gru 2016, o 13:47\nMały błąd na forum. W temacie tym http://asgpodlasie.pl/viewtopic.php?f=5 ... ead#unread" onclick="window.open(this.href);return false; "Regulamin Podlaskiej Społeczności Airsoft" jest podpunkt VIII paragraf 4.\n4. W przypadkach szczególnych, w spotkaniach, walkach i imprezach airsoft mogą uczestniczyć osoby, które ukończyły 16 lat i posiadają pisemną zgodę rodziców / opiekunów, według ustalonego wzoru. Wzór pisemnej zgody od rodzicó http://asgpodlasie.pl/board/viewtopic.php?f=4&t=3" onclick="window.open(this.href);return false;\n4. W przypadkach szczególnych, w spotkaniach, walkach i imprezach airsoft mogą uczestniczyć osoby, które ukończyły 16 lat i posiadają pisemną zgodę rodziców / opiekunów, według ustalonego wzoru. Wzór pisemnej zgody od rodziców http://asgpodlasie.pl/viewtopic.php?f=4 ... ead#unread" onclick="window.open(this.href);return false;\ngdyż link obecnie wyświetla błąd 404\nWróć do „Pomysły, pomoc”


Łojotokowe zapalenie skóry - przyczyny, objawy, leczenie, dieta\ndata publikacji: 21.04.2022, 12:19\nŁojotokowe zapalenie skóry, czyli ŁZS jest niestety dość częstą przypadłością. Problem ten może dotyczyć nawet 10 proc. osób z problemami skórnymi. Na łojotokowe zapalenie skóry może zachorować każdy, a poznane dotychczas sposoby leczenia nie gwarantują ani całkowitego wyleczenia, ani braku nawrotu choroby. Leczenie stanu zapalnego skóry jest długotrwałe i trudne. Aby zobaczyć jego efekty, konieczna jest systematyczność i dużo cierpliwości. Ważne jest również, aby doprowadzić leczenie do końca.\nŁojotokowe zapalenie skóry – charakterystyka\nŁojotokowe zapalenia skóry – przyczyny\nŁojotokowe zapalenie skóry – grupy ryzyka\nŁojotokowe zapalenie skóry – podobne choroby\nŁojotokowe zapalenie skóry – miejsca występowania\nŁojotokowe zapalenie skóry jest chorobą przewlekłą z tendencją do nawrotów. Jej cechą charakterystyczną jest łuszcząca się skóra w różnych miejscach ciała, w tym również twarzy. Łojotokowe zapalenie skóry jest efektem stanu zapalnego skóry oraz gruczołów łojowych, przez co pojawia się nadmierne łuszczenie. Problemy wynikające z łojotokowego zapalenia skóry dotyczą częściej mężczyzn niż kobiet, co wynika prawdopodobnie z działania testosteronu. Wśród innych przyczyn wymienia się również zaburzenia w funkcjonowaniu układu odpornościowego. Co bardzo ważne należy pamiętać, że choroba ta nie jest zakaźna.\nNieleczone łojotokowe zapalenie skóry może mieć poważne konsekwencje w postaci rozpadlin i przeczosów na skórze. Z tego względu warto znać objawy choroby. Do głównych objawów łojotokowego zapalenia skóry należą:\ndelikatny rumień w miejscu zaatakowanym przez chorobę, ale też wyraźne czerwone plamy na skórze;\ntłusty wygląd skóry i włosów;\nświąd i łuszczenie naskórka;\nsilne swędzenie skóry zwłaszcza jeżeli łojotokowe zapalenie skóry dotknęło skóry głowy;\nprzerzedzenie włosów, w skrajnych przypadkach nawet łysienie;\ntłuste, żółte łuski, strupy na skórze – dotyczy zaawansowanego stadium choroby;\nmożliwe są również wysięki ze skóry objętej stanem zapalnym.\nWarto również pamiętać, że zmiany skórne początkowo dotyczą głównie owłosionej skóry głowy, jednak z czasem łojotokowe zapalenie skóry może się przenieść na skórę sąsiadującą, a więc czoło, brwi, w okolice za uszami, czy fałdy przynosowe. W zaawansowanych przypadkach choroba może również zaatakować brzegi powiek.\nŚwiąd związany z łojotokowym zapaleniem skóry może być bardzo dokuczliwy. Dodatkowo zmiany skórne mogą się również pojawić na skórze w okolicy mostka i na linii kręgosłupa, co określa się jako „rynnę łojotokową”. Choroba niestety lubi nawracać. Najczęściej pojawia się w okresach jesienno-zimowych.\nSprawdź: Najczęstsze problemy skórne - jak złagodzić ich objawy?\nPrzyczyny łojotokowego zapalenia skóry nie są dokładnie znane. Powszechnie przyjęło się, że źródłem choroby jest nadmierne wydzielanie łoju z gruczołów w określonych miejscach ciała. Jeżeli jednocześnie występują spadki odporności, może dojść w tych miejscach na skórze do nadmiernego rozwoju drożdżaków z rodzaju Malassezia. Można je naturalnie znaleźć na skórze, jednak w określonych warunkach doprowadzają one do nasilenia zmian chorobowych związanych z ŁZS. Grzyby te do rozwoju potrzebują łoju, a dodatkowo wytwarzają one enzym lipazę, który wywołuje stan zapalny.\nPonadto na rozwój łojotokowego zapalenia skóry może mieć wpływ:\nzaburzona gospodarka hormonalna, np. wahania poziomu testosteronu;\nzbyt duża ilość spożywanego alkoholu;\nLekarze uważają, że łojotokowe zapalenie stawów ma silny związek z odpornością, ponieważ choroba dużo częściej rozwija się u osób z osłabionym układem odpornościowym. Natomiast nie jest to choroba w żaden sposób związana z reakcjami alergicznymi. Łojotokowe zapalenie skóry wynika natomiast często z braku higieny osobistej, zanieczyszczenia środowiska, czy też małej ekspozycji na słońce.\nŁojotokowe zapalenie skóry bardzo często pojawia się na skórze osób w okresie dojrzewania. Łuszczenie się skóry głowy, twarzy, czy też innych miejsc jest związane z nagłym i gwałtownym zwiększeniu aktywności gruczołów łojowych. Produkują one dużo większe ilości sebum, czyli głównego składnika płaszcza lipidowego skóry, który w dodatku ma inny skład w konsekwencji zmian hormonalnych. Zawiera on więcej trójglicerydów, a mniej kwasów tłuszczowych i estrów, przez co wywołuje podrażnienie skóry, prowadzące do nadmiernego złuszczania się naskórka.\nGdy łojotokowe zapalenie skóry pojawi się, w takiej sytuacji na skórze głowy może dojść do przerzedzenia włosów. W wyniku łojotokowego zapalenia skóry włosy zaczynają sprawiać wrażenie splątanych, pozlepianych i mogą zacząć wypadać. Zapalenie skóry w okresie dojrzewania nasila również trądzik młodzieńczy i może prowadzić do rozwoju trądziku różowatego.\nŁojotokowe zapalenie skóry to problem najczęściej pojawiający się w okresie dojrzewania. Jednak najbardziej narażone na rozwój łojotokowego zapalenia skóry są głównie osoby, które mają obniżoną odporność. W tej grupie znajdują się osoby starsze, małe dzieci oraz osoby stosujące leki immunosupresyjne.\nPonadto ryzyko rozwoju łojotokowego zapalenia skóry jest wyższe w przypadku:\nzapalenia trzustki i zapalenia wątroby typu C;\nnowotworów układu pokarmowego i oddechowego;\nŁojotokowe zapalenia skóry może również dotknąć niemowląt już w 2 tygodniu życia. Najczęściej przybiera postać ciemieniuchy, czyli miękkich, żółtych i tłustych łusek i strupów na skórze głowy dziecka, czy w jego włosach. Zdarza się jednak, że ciemieniucha roznosi się na skórę całej twarzy, a nawet resztę ciała. Należy również pamiętać, że łojotokowe zapalenie skóry nie jest chorobą dziedziczną. Można natomiast odziedziczyć skłonności do ŁZS, ponieważ rozwój choroby może być uzależniony od obecności określonych genów.\nSprawdź: Jak radzić sobie ze świądem skóry?\nLeczenie łojotokowego zapalenia skóry powinno być poprzedzone prawidłową diagnozą, ponieważ stan zapalny skóry może być związany z wieloma innymi schorzeniami, które bardzo łatwo pomylić z ŁZS. Zatem zanim usłyszymy diagnozę, lekarz powinien zlecić nam szereg badań i testów, aby wykluczyć pomyłkę. Gdy zauważymy u siebie świąd i łuszczenie skóry, najlepiej od razu wykluczyć kontakt skóry ze sztucznymi materiałami, zawierającymi barwniki i alergeny, które mogą ją dodatkowo podrażniać.\nLeczenie ŁZS jest prowadzone zarówno miejscowo, jak i ogólnie. Wszystko jest uzależnione od przyczyny rozwoju łojotokowego zapalenia skóry, a także od wieku chorego, miejsca pojawienia się zmian, a także ich nasilenia i stopnia zaawansowania. W leczeniu doustnym ŁZS stosuje się antybiotyki, retinoidy, leki sterydowe oraz pochodne imidazolowe i jest ono przeznaczone głównie dla osób dorosłych. Wprowadza się je, gdy zmiany są na tyle nasilone, że leczenie miejscowe nie przynosi oczekiwanych efektów.\nLeczenie miejscowe łojotokowego zapalenia skóry polega na stosowaniu kremów, w których składzie znajdziemy substancje przeciwgrzybicze i przeciwzapalne. Na początku stosuje się specjalny preparat złuszczający, który sprawia, że substancje lecznicze łatwiej wnikają w chory naskórek. W czasie leczenia łojotokowego zapalenia skóry bardzo istotna jest również codzienna higiena i pielęgnacja łuszczącej się skóry.\nLeczenie ŁZS to proces bardzo złożony i długi, a dodatkowo choroba jest przewlekła i może nawracać. Nawet jeżeli szybko zauważmy poprawę stanu skóry, zaraz może on ulec pogorszeniu. W sytuacji, gdy łojotokowe zapalenie skóry ustąpi, warto raz w tygodniu sięgać po specjalne szampony przeznaczone do pielęgnacji skóry z ŁZS nawet przez kilka miesięcy od wyleczenia. W składzie takiego kosmetyku powinna się znaleźć substancja złuszczająca i przeciwgrzybicza (np. selen, ketokonazol, czy siarka). Zmiany na skórze można również poddawać naświetlaniom, która zlikwidują bakterie, grzyby i zmniejszą ilość produkowane sebum.\nSprawdź: Łojotokowe zapalenie skóry - czy da się go pozbyć na zawsze?\nNajczęstszym błędem w pielęgnacji skóry z łojotokowym zapaleniem skóry jest bardzo intensywne usuwanie warstwy łojowej i nadużywanie kosmetyków, przez co skóra staje się podrażniona. Odpowiednia pielęgnacja wymaga stosowania delikatnych i nawilżających dermokosmetyków, które nie podrażnią skóry. W ich składzie należy szukać:\nSkóra dzięki nim jest delikatnie oczyszczona, podrażnienia złagodzone, a bariera ochronna skóry silniejsza. Mają one łagodne działanie przeciwzapalne, a także zwalczają bakterie i grzyby. Dzięki temu wspierają leczenie farmakologiczne i przyspieszają pojawienie się efektów.\nDo pielęgnacji skóry z łojotokowym zapaleniem albo w ramach profilaktyki polecamy kosmetyki marki Bioherba dostępne na Medonet Market, np.:\nSerum do cery dojrzałej Double Action, które zmiękcza skórę i wygładza ją, a także działa kojąco i nawilżająco,\nOlejek nawilżająco-rozświetlający ze złotymi drobinkami, dzięki któremu skóra wygląda pięknie i zdrowo,\nMaska do twarzy z czerwoną i różową glinką do cery alergicznej, wrażliwej, naczynkowej i z przebarwieniami, która hamuje wydzielanie łoju i stymuluję skórę do produkcji kolagenu.\nLeczenie łojotokowego zapalenia skóry i dieta są ze sobą mocno powiązane. Odpowiednio dobrany jadłospis może złagodzić objawy choroby i stanowić duże wsparcie dla stosowanych leków. Ponadto w czasie leczenia ŁZS najlepiej zrezygnować z picia alkoholu, unikać mocnej kawy i herbaty, przypraw ostrych, przetworów z octem i palenia papierosów.\nDieta osoby leczącej się z ŁZS powinna być bogata w selen, cynk i witaminy z grupy B. Natomiast najlepiej unikać cukrów prostych, słodyczy, białego pieczywa oraz dań smażonych. Dieta powinna zawierać duże ilości warzyw, które są naturalnym źródłem antyoksydantów łagodzących stany zapalne. Warto również sięgać po napary ziołowe przygotowane np. z bratka, skrzypu polnego, czy pokrzywy.\nSprawdź: Szampon na łojotokowe zapalenie skóry głowy. Jak wybrać skuteczny?\nŁojotokowe zapalenie skóry jest chorobą dość trudną do zdiagnozowania. Często może ono być pomylone z innymi chorobami skóry, których objawem jest łuszczenie się naskórka. Może to być:\nChoroby te mają zupełnie inne przyczyny i metody leczenia. Dlatego prawidłowa diagnoza łojotokowego zapalenia skóry jest tak ważna.\nŁojotokowe zapalenie skóry pojawia się najczęściej:\nna owłosionej skórze głowy;\nw okolicach brwi, powiek oraz w środkowej części twarzy;\nw okolicach uszu;\nw górnej części klatki piersiowej i między łopatkami;\nw okolicach pach;\nw zgięciach stawów i w fałdach skórnych;\nJeśli cierpisz na łojotokowe zapalenie skóry głowy, zamów Odświeżająco-nawilżający spray do włosów z aloesem Bioherba dostępny w promocyjnej cenie na Medonet Market.\nŁojotokowe zapalenie skóry jest dość powszechnym schorzeniem skóry. Diagnostykę ŁZS należy zacząć od wizyty u dermatologa, który oceni stan skóry i zleci potrzebne badania. W ramach diagnostyki często zlecane są również badania określające poziom takich mikroelementów jak sód, magnez, potas, cynk, żelazo lub też innych w zależności od pojawiających się objawów towarzyszących. Warto również wykonać badania mykologiczne, aby stwierdzić obecność drożdżaków.\nW zebranym wywiadzie znajdą się również informacje o przebytych i istniejących chorobach, przyjmowanych lekach i ogólnym stanie zdrowia. W skrajnych przypadkach może się okazać konieczne wykonanie biopsji i specjalistycznych badań histopatologicznych. Tylko na podstawie wykonanych badań i zebranego wywiadu lekarskiego lekarz może wdrożyć odpowiednie leczenie.\nWiadomo już, że łojotokowe zapalenie skóry ma swoje źródło w określonych czynnikach zewnętrznych, jak i wewnętrznych. Wpływ na rozwój choroby ma też ogólny stan zdrowia pacjenta. Łatwo zatem wyeliminować czynniki, które sprzyjają pojawieniu się ŁZS, jak i zaogniające stan zapalny. Pamiętajmy m.in., że łojotokowemu zapaleniu skóry sprzyja noszenie obcisłej i mało przewiewnej odzieży, a także nieodpowiednia pielęgnacja. W tym przypadku istotne jest usuwanie warstwy lipidowej naskórka w odpowiednim stopniu, a także niestosowanie na nią zbyt dużej ilości kosmetyków.\nKonieczny jest również wybór odpowiednich dla skóry łuszczącej się kosmetyków. Obecnie w drogeriach można dostać specjalne preparaty i kosmetyki przeznaczone do pielęgnacji skóry z łojotokowym stanem zapalnym. Pamiętajmy, że nie są to kosmetyki do skóry przetłuszczającej, ponieważ taka pielęgnacja może jedynie zaostrzyć problem.\nW przypadku łojotokowego zapalenia skóry zaleca się np. mycie skóry każdego dnia mydłem z pirytionianem cynku, nakładanie maści odżywczych z witaminą A i D3, czy też maści nawilżających. Warto wybrać odpowiednie płyny do kąpieli oraz szampon przeciwłupieżowy, w którego składzie jest kwas salicylowy, siarczek selenu, dziegieć, siarka, czy ketokonazol. Warto pamiętać, aby szukać kosmetyku odpowiedniego dla siebie, który zawiera odpowiednią dla nas substancję czynną.


Alkoholowy problem w centrum Trzcianki - Portal asta24.pl - Piła - informacje i wydarzenia\nAlkoholowy problem w centrum Trzcianki\n04.08.2020 Autor: Artur Maras\nAlkoholowy problem w centrum Trzcianki. Na ul. Kościuszki niemal codziennie spotykają się osoby nadużywające wysokoprocentowych napojów. Agresywni i nachalni mają zaczepiać przechodniów. Mieszkańcy i okoliczni sklepikarze mają dość, a Straż Miejska oraz policja bezradnie rozkłada ręce. Wiele z tych osób za nic ma bowiem mandaty.\nProblem nie jest nowy. Odkąd ulica Kościuszki została wyremontowana, na ławeczkach, regularnie przesiadują tu nietrzeźwi. Część z nich zaczepia przechodniów i jest agresywna.\n- Awanturują się, siedzą na schodach do sklepu - mówi mieszkaniec miasta. - Nie mają gdzie a tu jest ładnie, zacisze i sobie tam trochę pociągają - dodaje inny mieszkaniec Trzcianki.\nW sieci pełno jest zdjęć i filmów dokumentujących alkoholowe ekscesy w centrum miasta oraz... stan po nich. Takie widoki z kolei mają skutecznie zniechęcać mieszkańców do spacerów oraz zakupów w tym miejscu, o co pretensje do policji i burmistrza mają okoliczni przedsiębiorcy. Taki stan rzeczy dziwi, tym bardziej że miejsce to jest monitorowane. Do tego regularnie mają je odwiedzać strażnicy miejscy i policjanci.\n- Reagują na każde zgłoszenie przez mieszkańców Trzcianki, jak również z własnej inicjatywy w ramach codziennej służby. Problem nasilił się w czerwcu i lipcu tego roku, w związku z czym dzielnicowy, aby przeciwdziałać i ograniczyć ilość wykroczeń porządkowych w tym rejonie, ujął go w swoim planie priorytetowym - zapewnia asp. Karolina Górzna-Kustra, rzecznik prasowy czarnkowskiej policji.\nW praktyce ma to być najważniejsze miejsce dla dzielnicowego w ramach codziennego obchodu na przydzielonym mu terenie.\nZa picie w miejscu publicznym sypią się mandaty. Nietrzeźwi najczęściej jednak niewiele sobie z nich robią.\n- Mandaty karne nakładane na te osoby nie są po prostu skuteczne z tego tytułu, że te osoby nie będą nigdy wypłacalne, a zasiłków się im też nie zabierze - mówi Krzysztof Jaworski, burmistrz Trzcianki.\nDlatego w niektórych przypadkach policja składa wniosek o ukaranie do sądu. Burmistrz ma inny pomysł na ucywilizowanie tego miejsca. Choć o likwidacji ławek, o co wnioskują niektórzy mieszkańcy nie ma mowy.\n- Będziemy chcieli na pewno wykluczyć takie działania jak oddawanie moczu pod naszym platanem, symbolem Trzcianki, poprzez to, że może jeszcze nie w tym roku wybudujemy toalety publiczne, natomiast z pewnością postawimy tam tymczasowo toalety przenośne - zapewnia Krzysztof Jaworski, burmistrz Trzcianki\nCzy stali bywalcy ławeczek będą z nich korzystać okaże się niebawem. Przestawiony zostanie także monitoring, tak aby obejmował cały plac. Burmistrz apeluje również o zgłaszanie przypadków spożywania alkoholu na policję i do Straży Miejskiej.\nPrzeczytaj więcej o: Alkoholowy problem w centrum Trzcianki, pijacy w centrum trzcianki, centrum trzcianki , policja trzcianka, straż miejska trzcianka, Krzysztof Jaworski, burmistrz trzcianki,\nKolejny ksiądz zakażony koronawirusem. Sanepid szuka wiernych