Katarzyna Bonda, Motyw ukryty — przeczytaj pełną wersję online w LitRes, strona 4\nPonownie zatrudniono psychologa. W miarę zbierania danych wiktymologicznych pojawiały się kolejne osoby poszkodowane przez Adriana Wesołowskiego. Wyglądało na to, że udało mu się zastraszyć niemal wszystkich mieszkańców okolicy. To dlatego była możliwa zmowa. Nikt wcześniej nie odważył się zeznawać przeciwko tyranowi. Kiedy Adrian został zatrzymany, ludzkie języki się rozwiązały.\n– On jest zdolny do wszystkiego. Nawet do tego, by uderzyć dziewczynę – zeznała Elwira Borowik, jedna z jego przypadkowych ofiar pod dyskoteką, dokąd Wesołowski chodził „polować”. Według mieszkańców mężczyzna wychodził niekiedy z domu tak nabuzowany, że było mu wszystko jedno, kogo dopadnie. Elwira nie pochodziła ze wsi, w której mieszkał Adrian Wesołowski. Przyjechała na imprezę ze znajomymi i jako jedyna nie chowała się na widok agresora jak tubylcy. Była nawet zdziwiona, że ludzie nagle się rozpierzchli. Stała właśnie przed wejściem do budynku, kiedy podszedł Wesołowski. Poza nimi dwojgiem nikogo w pobliżu nie było.\n– I co? Chcesz teraz dostać wpierdol? – burknął.\nElwira w pierwszej chwili zaśmiała się nerwowo.\n– Daj spokój. – Machnęła ręką.\nJej lekceważący ton nie spodobał się Adrianowi.\n– Czuł się panem tego podwórka – zeznała potem dziewczyna. – Chwycił mnie za szyję, drugą ręką podniósł za włosy. Straciłam dech. Nie mogłam złapać powietrza. Dusiłam się. Szarpał mnie tak dłuższą chwilę, wreszcie rzucił z całej siły na chodnik. Uderzyłam tyłem głowy o ziemię. Byłam lekko zamroczona, z trudem wracałam do siebie. On w tym czasie skopał mnie z całej siły, a potem bez słowa odszedł i wrócił do baru. Jakby nic się nie stało.\nElwira nie złożyła zawiadomienia. Choć przy zajściu nie było nikogo, następnego dnia wszyscy w okolicy plotkowali, że Wesołowski zagroził, że powybija szyby w domu rodziców Elwiry i spali ich dom, jeśli dziewczyna pójdzie na policję.\n– Zadarłaś z niewłaściwym gościem – powiedział jej, kiedy wysiadała z autobusu.\nCzekał na nią. Trudno oddać, co czuła dziewczyna, kiedy zobaczyła go na przystanku.\nElwira nie była pierwszą kobietą, nad którą się pastwił. Zanim poznał Krysię, a potem Dorotę, spotykał się z Sylwią, która zaszła z nim w ciążę. Pobił ją, kiedy była w czwartym miesiącu. Wcześniej często szarpał ją i bił otwartą ręką po twarzy. Rozstali się z powodu jego brutalności. Adrian oczywiście nie utrzymuje kontaktów z dzieckiem i byłą konkubiną. Nie płaci alimentów. Kobieta cieszy się dzisiaj, że udało jej się na czas wyrwać z tej relacji. Nie ma złudzeń, że dzięki temu uszła z życiem.\nPo zatrzymaniu Adriana Krysia też zdecydowała się mówić. Był chorobliwie zazdrosny. Zawsze przychodził na dyskoteki pijany i szukał pretekstu do bójki. Od początku ich znajomości obrażał ją i poniżał publicznie. W dniu, w którym mu powiedziała, że z nim zrywa, uderzył ją. Cios był tak silny, że spadła ze schodów. Nie udzielił jej pomocy. Uciekł. Potem płakał rzewnymi łzami i zwierzał się kolegom, że „jakoś ręka sama mu tak poleciała”. Krysia starała się go unikać, rozmawiać „gładko”, jeśli go spotkała, i utrzymywać w przeświadczeniu, że „mu wybaczyła”. Nie chciała go drażnić, bo wiedziała już, że można się po nim spodziewać najgorszego. Nie miała odwagi zerwać kontaktów całkowicie, ponieważ groził, że jeśli odejdzie, zaatakuje jej bliskich. Ostatecznie wyjechała z kraju i do dziś mieszka w Anglii.\nByło wyraźnie widoczne, że mężczyzna, którego pokrzywdzona darzyła uczuciem, należy do osób agresywnych, budzących lęk, nieprzewidywalnych, dominujących oraz stawiających warunki. Badania psychologiczne potwierdziły ten status i wykazały zaburzenia osobowości nieprawidłowej.\nW czasie, kiedy Dorota uważała Adriana za swojego chłopaka, za jedyną i wielką miłość, on sam spotykał się z dziewczynami z innych miejscowości. Kłamał każdej z nich, że rozstał się z Kryśką, i tylko o niej opowiadał. Nie zrywał tych znajomości nawet po zaginięciu Doroty. Kobiety, z którymi się umawiał, twierdzą, jakoby nie wiedziały o tym, że miał dziewczynę, że ona zaginęła i w jakich okolicznościach. Wszystkie bił i nad wszystkimi się znęcał.\nKiedy dotychczasowe zeznania odwołali uczestnicy imprezy i znajomi Wesołowskiego, przed którymi przechwalał się swoją bezkarną zbrodnią, wznowiono sprawę poszukiwawczą, a zgromadzone dowody o charakterze poszlakowym pozwoliły na przedstawienie mu zarzutu zabójstwa Doroty. Sprawa została jednak umorzona ze względu na brak wystarczających dowodów. Adrian idzie w zaparte. Obecnie odbywa karę pozbawienia wolności za inne przestępstwa. W więzieniu jest agresywny, chce szefować, buntuje się przeciw regulaminowi. Dopuścił się wielokrotnych pobić współosadzonych, uczestniczy w konfliktach. Jeśli w ciągu najbliższych trzydziestu lat nie uda się udowodnić mężczyźnie winy, nigdy już nie będzie go można postawić przed sądem w tej sprawie.\nDorota nie ma grobu, na którym jej matka mogłaby zapalić znicz w intencji jej wiecznego spokoju, ponieważ do chwili obecnej nie odnaleziono jej szczątków. Teren otaczający miejscowość, w której była widziana po raz ostatni żywa, otaczają połacie lasów, cieki wodne, jeziora i rozległe bagna. Jest tam bardzo wiele niedostępnych miejsc, w których można ukryć ludzkie zwłoki.\nSiódmego czerwca 2006 roku Miłka Piekielny miała zaplanowany egzamin z psychologii. Nigdy nań nie dotarła. Od wyjścia z domu w Piekarach Śląskich (godzina 8.30) urywa się po niej jakikolwiek ślad.\nStudentka pierwszego roku Górnośląskiej Wyższej Szkoły Handlowej w Katowicach dojeżdżała na uczelnię kolejką. Czasem zdarzało się, że do szkoły podwoził ją jej chłopak – Szymon Sokołowski. Teren, przez który Miłka zwykle wędrowała z rodzinnego domu na stację, jest mało uczęszczany. Po obu stronach drogi znajdują się zarośla. Do traktu, którym poruszała się zaginiona, można dojechać autem z drogi DK-1.\nTego dnia dziewczyna nie dotarła na stację. Analiza billingów wykazała, że jej telefon został wyłączony jeszcze przed odjazdem pociągu.\nZgłoszenie zaginięcia córki złożył oficjalnie jej ojciec. Była godzina 18.40. Rodzice, zaniepokojeni, że dziewczyna nie wróciła z uczelni, niezwłocznie pojechali na komendę policji. Natychmiast podjęto poszukiwania Miłki, w które zaangażowało się biuro detektywistyczne Andała, pracownicy filii PCK z Piekar oraz kilkudziesięciu wolontariuszy. Droga, którą studentka miała dojść na stację z domu rodzinnego, została spenetrowana wielokrotnie, także przy użyciu psa służbowego. Przeszukano każde źdźbło trawy, przesiano każde ziarnko piasku w okolicznych miejscowościach i miasteczkach. Sprawdzano wszystkie doniesienia, które wpływały do komisariatów i na infolinię założoną przez rodzinę zaginionej. Miłkę widziano ponoć w Bystrzycy Kłodzkiej, miała także gościć u kolegi z uczelni na działce w Wiśle – te tereny również wnikliwie przeszukano, a ludzi, którzy mogli mieć kontakt z zaginioną, przesłuchano. Rozklejono tysiące ulotek i plakatów ze zdjęciem Miłki. Założono specjalne konta, na które wpływały pieniądze przeznaczone na cele poszukiwawcze. Odbył się koncert charytatywny pod hasłem „Szukamy Miłki”, a zebrane podczas niego fundusze wykorzystano na drukowanie ulotek w kilku językach, ogłoszenia w mediach i komunikatorach internetowych. Zaangażowano prasę, radio, telewizję. Ludzie przekazywali sobie informacje za pośrednictwem mediów społecznościowych. Zakładano blogi, strony internetowe. Powstały banery na samochody ciężarowe jeżdżące za granicę. Ogromne plakaty rozwieszono na przejściach granicznych. Rodzina wystarała się o zgodę komendanta głównego Straży Granicznej na ich ulokowanie w tych miejscach. Miasto, z którego pochodziła dziewczyna, wyznaczyło nagrodę 16 tysięcy złotych w zamian za informacje, które pozwolą odnaleźć zaginioną. W poszukiwaniach brały udział znaczne siły policji oraz patrole społeczne.\nNie odnaleziono absolutnie żadnych śladów behawioralnych nadających się do analizy.\nMiłka była śliczna, wysportowana, wesoła i niezwykle lubiana. Mierzyła 172 centymetry wzrostu, ważyła 56 kilogramów. Włosy długie, czarne, oczy piwne. Twarz podłużna, uszy przylegające, nos duży prosty, uzębienie pełne. Miała narośl na prawym uchu. Nosiła pseudo „Motylek” i tak zwracali się do niej przyjaciele, sąsiedzi, rodzina oraz koledzy ze studiów.\nW chwili zaginięcia była ubrana na galowo: biała koszulowa bluzka, czarna spódnica, cieliste rajstopy, czarne mokasyny. W uszach nosiła kolczyki – srebrne wisiorki. Tego dnia wzięła ze sobą czarną torebkę z materiału, w której miała telefon marki Motorola, kartę bankomatową, legitymację studencką, pieniądze w kwocie 40 złotych (z czego 20 złotych otrzymała od ojca przed wyjściem na egzamin) oraz notatki z psychologii. Była na utrzymaniu rodziców.\nMarek Pikuta, kolega, z którym zawsze dojeżdżała na uczelnię, zeznał, że tego dnia Miłka nie wsiadła do pociągu jadącego do Katowic. Szukał jej w kilku wagonach, gdy pociąg wyruszył ze stacji. Zdało mu się to dziwne, bo wiedział, jaką wagę przywiązywała do tego egzaminu. Nie odebrała żadnego z jego telefonów ani nie odpowiedziała na żaden esemes, który do niej wysłał. Po wstępnej ocenie sytuacji śledczy nie mieli złudzeń, że do Katowic Miłka nie dotarła. Wyglądało na to, że dziewczyna zaginęła na krótkiej drodze dom – stacja kolejowa.\nNie było żadnych przesłanek wskazujących, że studentka zamierzała popełnić samobójstwo, borykała się z kłopotami osobistymi, miała depresję czy też planowała ucieczkę z domu albo z kraju. Jej życie było uregulowane, cieszyła się każdą jego chwilą. Poza drobnymi sprzeczkami z ojcem na temat wieczornych wyjść nigdy nie kłóciła się z rodzicami. Nie zdarzało się, by wyszła z domu i nie wróciła. Słowa dotrzymywała zawsze. Tego dnia również miała plany. Była umówiona na randkę ze swoim chłopakiem Szymonem Sokołowskim, który od samego rana próbował się do niej dodzwonić. Bezskutecznie.\nRodzina Miłki nie była zamożna. Studentka dzieliła pokój z młodszą siostrą Beatą. Spały w jednym łóżku. Mama Miłki zajmowała się domem, tata pracował jako listonosz. Miłka marzyła, żeby studiować na prywatnej uczelni, ale Piekielnych nie było stać na czesne. Zgodzili się, by córka sama zdobyła pieniądze. Miłka zdecydowała się wyjechać na wakacje do Irlandii, jak wielu jej młodych kolegów. Od 9 czerwca do 26 września 2005 roku mieszkała w miejscowości Cork. Pracowała w restauracji KFC. Tam poznała Rona.\nPo powrocie Miłki do kraju młodzi podtrzymywali kontakt. Irlandczyk często dzwonił do Motylka, pisał esemesy. Korespondowali również za pośrednictwem mediów społecznościowych. Rodzina nie wiedziała, o czym piszą lub mówią, ponieważ rozmowy odbywały się po angielsku. Rodzicom Miłka niewiele opowiadała o swojej cudzoziemskiej sympatii. Jackowi Starskiemu zaś, koledze, który ją adorował, a ona traktowała go jak przyjaciela, zwierzyła się, że jest w Irlandczyku zakochana. Siostrze zdradziła, że z Ronem „posunęła się za daleko”. Co to oznaczało – nie wyjaśniła.\nMiłka cieszyła się bardzo dużym powodzeniem u chłopców. Nigdy nie miała kompleksów. Zabiegano o nią, odkąd zaczęła dojrzewać. Jej pierwszym chłopakiem był Darek Sperka. Chodzili ze sobą pół roku. Miłka zerwała znajomość, kiedy zorientowała się, że chłopak zażywa narkotyki. Bardzo to rozstanie przeżyła. Niedługo jednak była sama. W myjni samochodowej poznała Pawła Pawełczyka. Sympatyzowali ze sobą kilka miesięcy. Rozstali się w przyjaźni. Obecnie mężczyzna jest policjantem. Kiedy Miłka zaginęła, intensywnie pomagał w poszukiwaniach. Kolejne jej związki były również krótkotrwałe. Chodziła z Mychą, Kłapouchym i Chlebikiem. Ze wszystkimi z byłych pozostawała w dobrych stosunkach. Niektórzy nawet po rozstaniu wciąż zabiegali o jej względy. Następnym jej chłopcem był Marek Pikuta (ten sam, z którym zwykle dojeżdżała na uczelnię). Poznali się na dyskotece. Parą byli pół roku. Po rozstaniu pisali do siebie, czasami spotykali się na piwie w ulubionej knajpie w centrum handlowym. Kiedy wieść o zaginięciu Miłki rozeszła się po mieście, Marek bardzo aktywnie pomagał w poszukiwaniach byłej dziewczyny. Matka Miłki nie lubiła tego chłopca i bardzo się ucieszyła, że Miłka zakończyła z nim znajomość.\nPółtora roku przed wyjazdem do Irlandii Miłka zaczęła chodzić z Szymonem. Nie zerwała tej znajomości nawet wówczas, kiedy zapałała uczuciem do Irlandczyka. Szymon wiedział o koledze Motylka z Cork, ale nie traktował Rona jak rywala. Miłka zapewniała, że nie dała cudzoziemcowi nadziei, niczego nie obiecywała. Przed powrotem do kraju ostrzegła Irlandczyka, że więcej się nie zobaczą. Rodzina i koleżanki Miłki utrzymują, że z Szymonem łączyły ją dalekosiężne plany. Chłopak regularnie bywał u niej w domu, uczestniczył w jej życiu, pomagał, wspierał. Był traktowany jak kandydat na męża. Rodzice Miłki liczyli, że młodzi wkrótce się zaręczą i pobiorą. Miłka nie paliła się jednak do tego. Chciała najpierw skończyć studia, coś osiągnąć. Brała tabletki antykoncepcyjne. Jednemu z kolegów zwierzyła się: „Gdybym zaszła w ciążę, usunęłabym płód”.\nJednocześnie zarówno Marek Pikuta, jak i Darek – eks-chłopcy Miłki – wciąż byli na jej orbicie jako bliscy koledzy. W aktach sprawy pojawia się jeszcze kilku innych adoratorów dziewczyny. Bywała na działce u Krystiana Lisa. Zalecał się do niej również Sławek (przyjeżdżał do domu, podwoził na uczelnię). Z Mateuszem chodziła na tańce. Nie ma jednak ani jednej przesłanki, by sądzić, że Miłka była Szymonowi niewierna. Analiza relacji emocjonalnych dziewczyny wskazuje dobitnie, że flirtowała z wieloma mężczyznami, ale tylko Irlandczyk mógł być zagrożeniem dla jej stałego związku. Czy z Ronem łączyło ją uczucie, czy również seks – tego nikt z grona przyjaciół dziewczyny nie wiedział na pewno. Miłkę w tej materii cechowała skrytość.\n– Była po prostu swobodna, otwarta na innych, łatwo nawiązywała kontakty.\n– Nie można powiedzieć, że była łatwowierna.\n– Uczynna, życzliwa. Nie miała wrogów.\n– Spokojna, choć lubiła się bawić i nie stroniła od zawierania nowych znajomości z mężczyznami. Więcej miała kolegów niż koleżanek. Kręciło się koło niej wielu adoratorów. Nie chciała wiązać się uczuciowo z jedną osobą.\nTak mówili o niej przyjaciele.\nPojawiły się przesłanki, że krótko przed jej zaginięciem Ron przyjechał do Polski i Miłka się z nim spotkała. Kiedy to było, jak przebiegało spotkanie – tego ani rodzina, ani znajomi nie wiedzieli. Jak chłopak się nazywał, co robił, jak wyglądał, co między nimi zaszło – to także długo pozostawało tajemnicą.\nRodzice wiedzieli, że po przyjeździe do Cork Miłka na krótko zamieszkała u swojej kuzynki Asi. Ta jednak szybko wypowiedziała jej lokum. Jak twierdzą bliscy zaginionej, dziewczęta od początku się nie lubiły. Asia miała rozsiewać plotki, że Miłka spotyka się z wieloma mężczyznami, i zarzucała jej zbytnią swobodę seksualną. W końcu Miłka znalazła inne mieszkanie i przez cały pobyt za granicą nie utrzymywała kontaktów z kuzynką.\nMiłka nie miała żadnych problemów z nauką, a wyniki osiągała bardzo dobre. Chciała zwiedzać świat i zarabiać dobre pieniądze. Marzyła o pracy pilota wycieczek zagranicznych lub zrobieniu licencji przewodnika. Potrafiła doskonale jeździć na nartach, świetnie tańczyła, wspinała się po górach, regularnie uczęszczała na aerobik. Jej największym życiowym niepowodzeniem było trzykrotne zdawanie egzaminu na prawo jazdy.\nPobyt w Irlandii Miłka wspominała bardzo dobrze. Planowała w następne wakacje pojechać tam ponownie i znów sporo zarobić. Miała już wypracowane kontakty. Przekonywała rodzinę, że bez trudu znalazłaby zarówno mieszkanie, jak i pracę. Rozważała także wyjazd na Cypr, ponieważ uwielbiała podróżować i była ciekawa świata.\nChłopców zainteresowanych Miłką było niemało, ale najbardziej tajemniczą postacią pozostawał Irlandczyk. Siódmego lub ósmego kwietnia 2006 roku (piątek lub sobota) w godzinach wieczornych przed posesją rodziców Miłki jeden z sąsiadów widział złotego jeepa, w którym siedział kierowca o półdługich blond włosach. Dziewczyna wyszła z domu, pocałowała tego mężczyznę, a następnie odjechali w kierunku ulicy Piłsudskiego. Czy to był Ron? Nigdy tego nie ustalono.\nW gronie podejrzanych przez długi czas pozostawali wszyscy adoratorzy Miłki.\nPierwszego czerwca 2006 roku Miłka była cały dzień na uczelni z Markiem Pikutą. Po zajęciach poszli do kawiarni, a następnie wrócili razem pociągiem do rodzinnej miejscowości.\nDrugiego czerwca 2006 roku bawiła się w klubie Szałwia z kolegami i koleżankami z uczelni. Przed północą zadzwoniła do matki, uprzedzając, że do domu odwiezie ją znajoma z chłopakiem. Nocą uczyła się do egzaminu. Następnego dnia miała zaproszenie na przyjęcie na działce Krystiana. Młodzi byli razem na dyskotece, a potem odwiedzili jego rodziców. Krystian odwiózł Miłkę o 4.30. Następnego dnia pisali wiadomości i dzwonili do siebie. Miłka obawiała się, że nie jest dobrze przygotowana do egzaminu. Poprosiła, by Krystian po egzaminie pojechał z nią do biura współpracy z zagranicą, bo chciała zacząć załatwiać formalności związane z wyjazdem na Cypr.\nSzóstego czerwca 2006 roku skontaktowała się z Markiem Pikutą w sprawie notatek do psychologii i umówiła się z nim, że pojadą tym samym pociągiem. Miłka chciała powtórzyć materiał przed egzaminem, a Marek obiecał jej w tym pomóc.\nO 23.00 spotkała się ze swoim chłopakiem Szymonem. Kwadrans później napisała na Gadu-Gadu wiadomość do Krystiana, że nie będzie tego wieczoru dostępna. Potem wysłała jeszcze esemes podobnej treści.\nFeralnego siódmego czerwca o godzinie 8.30 Miłka wyszła z domu i ruszyła na stację kolejową. Trasa, którą miała pokonać, liczy około dwóch kilometrów. Pociąg miał odjechać o 9.01. W trakcie tej wędrówki dziewczynę widziała sąsiadka. O godzinie 8.46 Miłka wysłała wiadomość do Krystiana, że może już rozmawiać. Potem zadzwoniła, ale chłopak nie odebrał telefonu. Była to ostatnia odnotowana czynność zaginionej. Krystian oddzwonił do Miłki o godzinie 10.30. Nie odebrała. Sygnał wskazywał, że jej telefon jest wyłączony. O godzinie 12.00, po zdanym egzaminie, na który Miłka nie dotarła, do dziewczyny próbował dodzwonić się Marek. Jej telefon był wyłączony. Zaniepokojony tym, że Miłka nie pojawiła się na dworcu i nie dotarła na egzamin, skontaktował się z Szymonem – chłopakiem Miłki, który w tym czasie wysłał jej dziesiątki esemesów. Prób połączeń wykonał kilkadziesiąt. Podobnie jak siostra zaginionej, matka i przyjaciele. Za każdym razem włączała się poczta głosowa, jakby telefon został wyłączony, był poza zasięgiem lub rozładowała się bateria. Jedyny raz, około godziny 13.00, siostra Miłki uzyskała sygnał połączenia, ale nikt nie odebrał telefonu. O godzinie 18.40 ojciec dziewczyny złożył zawiadomienie o zaginięciu.\nMimo prowadzonej na szeroką skalę akcji poszukiwawczej nie udało się odnaleźć studentki. Interesująca informacja pojawiła się niemal trzy miesiące później: 24 sierpnia 2006 roku w Kołobrzegu policjant drogówki wylegitymował kierującą pojazdem kobietę o nazwisku Miłka Piekielny. Była to rutynowa kontrola, nie wystawiono mandatu karnego ani nie udzielono pouczenia. Funkcjonariusz jest już na emeryturze, a po tak długim czasie nie pamięta rysopisu legitymowanej osoby. W kajecie policjanta widnieją jedynie dane Miłki. Ten detal do dziś pozostaje tajemnicą. Co ciekawe, na terenie działania KPP Kołobrzeg – dokładnie w Białogardzie – mieszka bliska rodzina zaginionej.\nMoże więc Miłka żyje? – zastanawiali się jej bliscy. Z sobie tylko wiadomych przyczyn opuściła dom rodzinny i wyjechała do Irlandii? Czy kluczem do jej zniknięcia jest tajemniczy Ron? W tym momencie do akcji wkracza psycholog śledczy.\nPrzekazany materiał wykluczał u zaginionej tendencje samobójcze. Analiza czynników sytuacyjnych, motywacyjnych, osobowościowych wskazuje, że Miłka Piekielny przed śmiercią została uprowadzona.\nZdecydowanie należy poszerzyć wiedzę na temat Rona – irlandzkiego kolegi zaginionej, w którym Miłka była zakochana. Uzyskać pełne dane osobowe oraz zbadać, czy nie ma on związku z zaginięciem. Nie jest wykluczone, że mężczyzna ponownie przybył do Polski i spotkał się z Miłką. Należałoby również sprawdzić na uczelniach w Irlandii, a także w dotychczasowych miejscach pracy i przesłuchać grono znajomych z czasów pobytu Miłki w Cork. Bardzo pomocne byłoby zwrócenie się do irlandzkiej policji o informacje, czy zaginiona rzeczywiście przebywała w tym czasie na jej terenie.\nZachodzi uzasadniona potrzeba przeanalizowania związków emocjonalnych zaginionej. Zwłaszcza tego ostatniego, który został przez nią odrzucony. Bacznej obserwacji należy poddać również osobę Krystiana Lisa. Jego relacja z Miłką była niejasna i ambiwalentna. Mężczyzna aktywnie uczestniczył w poszukiwaniach, miał bezpośredni dostęp do danych gromadzonych przez komitet poszukiwawczy. W programie TVN wypowiadał się negatywnie o Szymonie, obecnym chłopaku Miłki, z którym była związana i z którym planowała wziąć ślub, a ponadto podawał wykluczające się informacje na temat okoliczności zaginięcia studentki. W czasie jednego przesłuchania wskazywał, że byli umówieni, po czym zaprzeczał, aby planowali spotkanie.\nBadań wariograficznych w moim odczuciu nie przeprowadzono rzetelnie. Wykonywał je pracownik na co dzień zajmujący się rekrutacją kadr. Jego opinia nie spełnia kryteriów testów Reida.\nRozwój badań poligraficznych jest ściśle związany z wykrywaniem i oznaczaniem symptomów charakterystycznych dla kłamstwa. Po raz pierwszy wariograf jako tzw. detektor kłamstwa został wykorzystany przez Johna Larsona, oficera policji w Stanach Zjednoczonych. Używany jest w biznesie do badań kandydatów oraz w rekrutacji np. do ABW i niektórych formacji paramilitarnych. Badania prowadzone za pomocą tego narzędzia pomagają ocenić stopień wiarygodności odpowiedzi udzielanych przez osobę badaną. W obszarze kryminalistyki pozwala ono ujawnić związek emocjonalno-pamięciowy osoby ze zdarzeniem kryminalnym lub jego brak. Czujniki zastosowane w konstrukcji wariografu umożliwiają mierzenie takich parametrów towarzyszących wypowiedziom, jak ciśnienie tętnicze, oddech, potliwość (zmiany elektryczne skóry). Zapisu zmian tych parametrów dokonują pisaki wariograficzne.\nWspomniane testy Reida składają się z tzw. pytań kontrolnych, obojętnych i krytycznych. Odgrywają one kluczową rolę w czasie badania. Wymagają od osoby badającej dogłębnego poznania materiałów śledztwa. W analizowanej sprawie pytaniem obojętnym było np. „Jaki mamy dzisiaj dzień?”. Pytaniem kontrolnym: „Czy ukrywa pan fakty związane z zabójstwem Miłki?”, przy czym wiadomo było, że jej ciało nie zostało jeszcze odnalezione. Natomiast pytaniem krytycznym: „Czy zabił pan Miłkę?”. Tak samo wyglądały badania z zastosowaniem tzw. wiedzy ukrywanej, wiedzy winnego, zadawanie pytań wraz z kilkoma różnymi odpowiedziami, wśród których jest jedna prawdziwa, znana osobie związanej z dokonanym przestępstwem, np.: „Miłka zaginęła. W tym dniu była ubrana w czerwoną bluzkę, czarną bluzkę, niebieską bluzkę, białą bluzkę?” (wiadomo wówczas było, że jechała na egzamin); „Miłka zaginęła. Czy mogła wyjechać za granicę, popełniła samobójstwo, straciła pamięć, została uprowadzona, została uduszona, pozbawiona życia za pomocą noża?”.\nW mojej ocenie badający nie dysponował materiałem dotyczącym okoliczności poprzedzających zaginięcie. Należałoby przygotować nowy zestaw pytań i zgromadzić wiedzę (także z nagrań dla telewizji, w których występuje ten podejrzany) oraz ją ponownie przeanalizować, a dopiero wówczas dokonać badania wariograficznego.\nHipotezy dotyczące udziału Irlandczyka w sprawie i jego związku z zaginięciem zostały zweryfikowane. Po ujawnieniu informacji przez znajomych Ron przyjechał do Polski i został przesłuchany. Zapewnił, że w czasie zaginięcia przebywał na terenie Irlandii, gdzie pracował. Dostarczył wiarygodne dokumenty.\nSpotkałem się z nim w Restauracji Club 99 w Katowicach, którą od lat prowadzi mój przyjaciel. Serwuje się w niej wykwintne dania regionalne oraz coraz to bardziej wymyślne i smakowite przekąski. Mój przyjaciel i jego siostra, którzy obsługują cateringowo gości prezydenta miasta Katowice, wciąż kreują nowe potrawy. Tam zjedliśmy posiłek, a Ron udzielił mi cennych informacji na temat zaginionej. Według niego w sytuacjach stresowych podejmowała obronę. Zaatakowana w pracy przez klienta potrafiła stawić mu czoło. Opowiedział mi o jej zwyczajach związanych z przemieszczaniem się. Ponieważ ceniła sobie wygodę, chętnie korzystała z podwózek oferowanych jej przez znajomych. Pewnego razu młody mężczyzna próbował ją pocałować, za co został spoliczkowany.\nNowe dane zmieniały sytuację, zaktualizowałem zatem profil. Podtrzymałem hipotezę, że młoda kobieta została uprowadzona i najprawdopodobniej zamordowana. Ustaliłem też cechy nieznanego sprawcy.\nJest nim młody mężczyzna w przedziale wiekowym 25–35 lat, funkcjonujący w związku emocjonalnym, który nie przynosi mu oczekiwanej satysfakcji.\nZwiązek ze zdarzeniem ma osoba mieszkająca w pobliżu, dobrze znana Miłce. W celu jej uprowadzenia użyła legendy, np. podwiezienie na dworzec.\nAtak na pokrzywdzoną nastąpił w samochodzie. Następnie sprawca mógł ją przetrzymywać krótko przed śmiercią.\nMotywem wiodącym jego działania był motyw seksualny, uzupełniającym zaś – motyw erotyczny. Zaginiona podobała się sprawcy, obserwował jej zwyczaje, sposób poruszania się.\nPokrzywdzona podjęła czynną obronę, która prawdopodobnie zakończyła się pozbawieniem jej życia lub świadomości przez sprawcę.\nPo zdarzeniu, które zachwiało funkcjonowaniem emocjonalnym sprawcy, ukrył on zwłoki zaginionej w terenie przyległym do swojego miejsca zamieszkania.\nSprawcę ustalono po pięciu latach. Był nim zamieszkały nieopodal sąsiad – Michał Wrzecionko, który nigdy nie znajdował się w kręgu podejrzanych, gdyż był od Miłki dużo starszy i nie należał do grona jej bliskich znajomych. W chwili dokonywania przestępstwa miał trzydzieści cztery lata.\nPokrzywdzona od dawna mu się podobała. Próbował ją nieudolnie adorować, ale go wyśmiała i traktowała jak niegroźnego wielbiciela. On jednak od tego czasu obmyślał plan jej zdobycia. Snuł fantazje, obserwował, śledził. Miał na jej punkcie obsesję. Do uprowadzenia doszło w trakcie drogi Miłki na stację kolejową. Najprawdopodobniej mężczyzna zaczepił ją, zaproponował podwiezienie, ale Miłka odmówiła. Być może zaczęła uciekać. Nie była zainteresowana amorami Michała. Wtedy mężczyzna rozpędził auto i wjechał w nią. Potrącenie nie było śmiertelne – jak później stwierdzi medyk sądowy, kości nie zostały pogruchotane – ale dziewczyna straciła przytomność. Wrzecionko zapakował omdlałą Miłkę do auta i zawiózł do swojego domu. Ułożył ją w warsztacie, który znajdował się w podpiwniczeniu, i wielokrotnie gwałcił. Kiedy trwały poszukiwania, funkcjonariusze nieraz przechodzili koło jego domu, w którym Miłka była uwięziona. Jego również przesłuchano. Twierdził, że niczego nie widział, nie słyszał. Zaprzeczał do końca. Nawet kiedy śledczy po pięciu latach wpadli na jego trop.\nCiało Miłki morderca rozebrał, włożył do worka i zagrzebał zaledwie dwa kilometry od swojego domu. Wykopał jej grób w szczerym polu. Ubrania i rzeczy osobiste zniszczył lub spalił. Nigdy ich nie znaleziono. Zachował sobie jedynie jej telefon niczym fetysz. Wyrzucił z niego kartę SIM i wyłączył go na pięć lat. Kiedy sprawa przycichła, a o Miłce nikt już w okolicy nie wspominał, Wrzecionko postanowił używać telefonu zmarłej. To urządzenie było dla niego cenną pamiątką, uruchamiającą wspomnienia i fantazje. Kupił kartę SIM, ale gdy tylko telefon został włączony, w bazach ujawnił się jego IMEI. Tym sposobem śledczy trafili na jego trop.\nWrzecionko nigdy nie miał konfliktów z prawem. Nie był karany. Miał dwójkę dzieci i żonę, z którą się rozwiódł. Prowadził niewielki warsztat stolarski, bardzo dbał o swój samochód. Kiedy funkcjonariusze do niego przyszli, nie uciekał. Wskazał, gdzie zakopał Miłkę, i przekonywał, że umarła śmiercią naturalną.\n– Nie mógłbym jej zrobić krzywdy – zapewniał. – Byłem w niej zakochany.


Strajk doktorantów - Nowe Peryferie - magazyn idei\nKrzysztof Posłajko, uniwersytet\n10 kwietnia 2014 18 lipca 2016\nNa początku kwietnia grupa doktorantów urządziła na kalifornijskim uniwersytecie Santa Cruz (i innych oddziałach uniwersytetu Kalifornijskiego) strajk. Na pierwszy rzut oka może się to wydawać mało istotnym faktem, jednak oświadczenie, które wydał związek zawodowy doktorantów jest świadectwem sejsmicznego wstrząsu w myśleniu o uniwersytecie i roli społecznej (aspirujących) akademików.\nW oświadczeniu najbardziej uderza przyjęcie typowo związkowo-klasowej retoryki i sposobu artykulacji postulatów. Strajkujący doktoranci uważają się za pracowników i żądają poprawy swoich warunków zatrudnienia jako pracownicy.\nTaki sposób postawienia sprawy pozwala im odrzucić pewne mity, które od dawna wiążą się z pozycją doktoranta i które sprawiały, że formułowanie postulatów w ten sposób wydawało się niemożliwe.\nJeden z tych mitów, który można by nazwać „mitem merytokratycznego awansu” głosi, że jakkolwiek aktualna sytuacja doktorantów jest ciężka, to przecież status doktoranta jest tylko wstępem do kariery akademickiej, gwarantującej przyzwoite uposażenia oraz bardzo wysoki prestiż społeczny. Strajkujący doktoranci podważają ten mit, wskazując, że aktualnie na amerykańskich uniwersytetach przeważa źle opłacana i zatrudniona na „śmieciowych kontraktach” kadra „adjuncts”, zaś stabilne etaty profesorskie są w coraz większym stopniu rzadkością.\nNa gruncie polskim z kolei problemem jest to, że coraz trudniej jest ukończyć studia doktoranckie – jak wskazuje bardzo cenne opracowanie na blogu „nowe otwarcie”, w Polsce mamy aktualnie około 40 tysięcy doktorantów, jednak stopień doktora uzyskuje nie wiele więcej niż połowa rozpoczynających studia III stopnia, przy czym jedną z najistotniejszych przyczyn „odpadania” ze studiów doktoranckich wydaje się trudna sytuacja materialna młodych naukowców.\nJednak nawet jeśli uda się doktorat obronić, szanse na ową mityczną karierę akademicką nie powalają. Na uczelniach publicznych w Polsce pracuje obecnie, wg danych ministerstwa, około 90 tysięcy osób, z czego tylko 20 tysięcy zajmuje stanowiska od adiunkta habilitowanego wzwyż. Jest zatem statystyczną niemożliwością, aby każdy z około 4 tysięcy osób, które co roku otrzymują tytuł doktora, „dochrapał się” prestiżowego stanowiska na akademii – aby było to możliwe, to całkowita wymiana wyższych kadr akademickich musiałaby się dokonywać co około 5 lat, a przecież zawodowy cykl życia naukowca wynosi około 40 lat. Z drugiej strony, nie ma żadnych dowodów na to, że doktorat w jakiś istotny sposób polepsza sytuacje na pozaakademickim rynku pracy.\nMożna oczywiście te statystyki skwitować stwierdzeniem, że środowisko akademickie to taki obszar, w którym musi panować konkurencja, w której „przetrwają najzdolniejsi”. Oczywiście, pewna selekcja na „rynku akademickim” jest niezbędna by utrzymać jako taki poziom badań i dydaktyki, jednakże sytuacja, w której tworzy się olbrzymi „nawis” kandydatów do posad akademickich, o których z góry wiadomo, że owych posad nie zdobędą jest patologią. Mówienie w takim kontekście o „zdolnościach” to typowy wybieg zwolenników wolnego rynku, który stosuje się zawsze i wszędzie (tak samo zwalniani hutnicy mogą sobie przecież założyć hurtownie), a która bez odpowiedzi pozostawia pytanie: co mają ze sobą zrobić ci mniej zdolni? Po co mnoży się doktorantów, skoro nie ma dla nich pracy? Czy nie chodzi tu, po pierwsze, o ukrywanie bezrobocia wśród absolwentów, a po drugie, o tworzenie pół-darmowej siły roboczej w sytuacji chronicznego niedofinansowania systemu edukacji wyższej?\nZwłaszcza ta druga odpowiedź jest dziś politycznie niepoprawna, bowiem wprowadza (podobnie jak oświadczenie strajkujących kalifornijskich doktorantów) do debaty o szkolnictwie wyższym brutalnie ekonomizujący język pracy, płacy i wyzysku. Tymczasem opisany powyżej mit merytokratycznego awansu jest jednym z elementów mitologii akademickiej, która skutecznie blokuje wprowadzanie takiego języka.\nMitologia ta głosi, że działalność akademicka, podobnie jak zresztą działalność w sferze szeroko rozumianej kultury, jest działalnością w pewnym sensie wzniosłą i szlachetną, której nie można porównywać ze zwyczajną pracą zarobkową. Z jednej strony mitologia ta służy poprawieniu samopoczucia uczestników pola akademickiego i kulturalnego, pomagając im w utrzymaniu wysokiego prestiżu, z drugiej strony zaś skutecznie blokuje próby buntu upośledzonych uczestników tych pól – przedstawicielom elity nie wypada się przecież buntować przeciwko istniejącemu porządkowi, bo w ten sposób podkopaliby własny elitarny status.\nCo ciekawe na mit szlachetnej akademii łapią się często nawet wnikliwie lewicowi obserwatorzy naszego życia społecznego, którzy przeczą jakoby doktorantów czy pracowników instytucji kulturalnych można było sensownie kwalifikować jako proletariat. W odczuciu wielu proletariusz musi być pracownikiem fizycznym, najlepiej zatrudnionym w przemyśle. Zaś młoda hipsterka, doktorantka bądź stażystka w instytucji kultury bynajmniej proletariuszką być nie może.\nSęk w tym, że takie myślenie jest sprzeczne z duchem rzetelnej krytyki klasowej. O miejscu w strukturze klasowej nie decyduje bowiem ani rodzaj wykonywanej pracy, ani styl konsumpcji, tylko stosunek do własności środków produkcji. Najbardziej zwięzła definicja proletariatu to ta, która mówi, że proletariusze nie mają do stracenia nic oprócz kajdan – proletariusz to ten, kto musi sprzedawać swoją siłę roboczą pod groźbą braku środków na zapewnienie biologicznego przetrwania. I nie ma tu znaczenia, czy te środki sprzedaje przy suwnicy czy przy „organizacji iwentów”. Zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę fakt, że obecnie bardzo często praca tego drugiego typu wiąże się ze znacznym stopniem deprywacji materialnej – nikogo już w zasadzie nie dziwi, że duże instytucje kultury zatrudniają na umowy śmieciowe za pensję minimalną brutto, żądając w zamian pracy de facto 7 dni w tygodniu.\nZawężanie proletariatu do robotników fabrycznych ma niewielki sens zwłaszcza w epoce, gdy w krajach wysoko rozwiniętych (jak również w Polsce) praktycznie dokonała się już deindustrializacja, zaś przemysł został prawie całkowicie wyoutsource’owany do krajów rozwijających się. Dość powiedzieć, że w Pittsburghu (tak jak w Krakowie) więcej osób pracuje dziś na uniwersytecie niż w przemyśle stalowym. Co prawda mówi się ostatnio sporo o reindustrializacji, ale w dużej mierze jest to nadal pieśń przyszłości.\nTymczasem w Polsce ciągle pokutuje mitologizacja sektorów nauki i kultury – czego dowodem była „debata” o niskich zarobkach Kai Malanowskiej, która została skutecznie (nie bez winy ze strony samej inicjatorki) ściągnięta do poziomu piaskownicy. Warto jednak pamiętać, że produkcja książek to przemysł jak każdy inny i jak w każdym przemyśle jest tak, że na słabości pracowników ktoś może zarobić. Podobnie dyskusja o niekorzystnych skutkach neoliberalnych reform w sektorze szkolnictwa wyższego (a zwłaszcza humanistyki) jest w dużej mierze prowadzona na wysokim C – wiele się mówi o „dziedzictwie”, kulturotwórczej roli etc., a za mało o tym, że w gruncie rzeczy chodzi o kolejną grupę pracowników, którzy poddawani są rosnącemu wyzyskowi.\nW Polsce takiemu ustawieniu dyskursu sprzyja żywe wciąż przekonanie o istnieniu specjalnej klasy społecznej zwanej inteligencją (będącej zresztą typowo wschodnioeuropejskim wynalazkiem). Inteligent ma być rzekomo, przez sam fakt posiadania wyższego wykształcenia i wykonywania „niefizycznej” pracy przedstawicielem zupełnie odmiennej klasy społecznej niż „robotnik”. Być może w pewnych okresach historii (np. w późno-dziewiętnastowiecznej Polsce) mówienie o takiej grupie jak „inteligencja” miało pewne uzasadnienie – ludzi określanych tym mianem łączyła wówczas pewna wspólnota pochodzenia i losów. Jednak w dzisiejszych realiach sam fakt posiadania formalnego wykształcenia – jeśli abstrahujemy od majątku, pochodzenia, kapitału społecznego etc. – nie stanowi żadnego istotnego wyróżnika, poza tym, że nieco zmniejsza zagrożenie bezrobociem.\nZatem aktualnie inteligencja nie jest żadną klasą społeczną, ale typowym ideologicznym konstruktem. Efektem popularności tego konstruktu w czasach transformacji ustrojowej w Polsce było wzbudzenie poczucia fałszywej solidarności między tymi, którzy praktycznie rzecz biorąc byli ofiarami transformacji a wąską grupą tych, którzy w sprytny sposób zamienili formalne kwalifikacje i kapitał społeczny na dostanie życie. W ten sposób prowincjonalne bibliotekarki miały czuć się solidarne z notariuszami i doktorem Kulczykiem oraz głosować na partie elegancko się wysławiających panów profesorów, reprezentujących interesy wielkiego kapitału. Bez trudu można jednak zauważyć, że sytuacja, w której dochodzi do radykalnej inflacji kwalifikacji akademickich (pod koniec lat 80. w Polsce wyższe wykształcenie miało niecałe 7% osób, obecnie – prawie 20% w całej populacji, zaś odsetek młodzieży studiującej dobija do 40%) sprawia, że mówienie o „wykształciuchach” jako o uprzywilejowanej grupie społecznej straciło sens. Oczywiście prawdą jest, że wśród elit zdecydowanie dominują osoby z wyższym wykształceniem, ale większość osób kończących studia czy nawet mających doktorat do żadnej elity zaliczać się nie będzie.\nJest to zresztą odprysk procesów na skalę globalną. W czasach „powojennego konsensusu” w krajach tzw. Zachodu posiadanie formalnych kwalifikacji uniwersyteckich było niemal gwarancją załapania się do klasy średniej i osiągania przyzwoitych, stabilnych dochodów. Jednak te czasy odchodzą w przeszłość – obecnie mamy do czynienia z upadkiem klasy średniej. Rosnąca przepaść pomiędzy elitami a 99% populacji skutkuje nie tylko pogorszeniem się warunków życia tradycyjnej klasy robotniczej ale też pauperyzacją i proletaryzacją zawodów wcześniej będących domeną tej klasy, tak jak omawiane tu zawody akademickie.\nW tej sytuacji musimy patrzeć na pracę akademicką i na pracę w sektorze „kultury i sztuki” jak na pracę właśnie. Zwłaszcza, że zaangażowana w produkcję naukową i kulturalną jest całkiem spora grupa osób, które pozbawione są reprezentacji politycznej czy związkowej. Rozbijmy mitologię „wzniosłości” i awansu i popatrzmy na siebie nie jako na chwilowo cierpiących niedostatek przyszłych mieszkańców naukowego i kulturalnego parnasu, ale jako na pracowników, którzy muszą starać się wspólnie poprawić swoją sytuację i którzy są w nieco tylko lepszym położeniu niż pracownicy fizyczni czy pielęgniarki. Takie postulaty stawiały już na polskim gruncie teksty z cyklu edu-factory prezentowane na stronach korporacji ha-art, raziły one jednak naiwnym radykalizmem. Do zbudowania świadomości klasowej polskiej bieda-inteligencji jeszcze długa droga i chyba nie czas jeszcze na wznoszenie rewolucyjnych haseł. Mimo to, warto już dziś zawołać wraz ze strajkującymi doktorantami z Kalifornii „we are workers”.\nMichał Barawoj pisze:\n10 kwietnia 2014 o 14:33\nPowinniśmy zacząć od współpracy doktorantów obecnych i przyszłych (studentów); to oni są najbardziej wykluczeni z debaty o szkolnictwie wyższym, w którym jedyną alternatywą dla bolączek obecnej akademii jest powrót do myślenia o elitarności szkolnictwa wyższego. Wystarczy przypomnieć żałosny projekt Sztompki – kongres kultury akademickiej.\n10 kwietnia 2014 o 22:06\nW tekście „Peryferyjna humanistyka – dobić czy leczyć?” napisaliśmy z Mateuszem Piotrowskim: „Przesunięcie akcentu z finansowania strukturalnego (badań statutowych) na poszukiwanie źródeł zewnętrznych w systemie grantowym przy utrzymaniu niskich pensji, to nic innego niż prekaryzacja. Ta sama prekaryzacja, która uderza w rzesze pracowników usług i przemysłu. Zamiast odwoływać się do społecznej dystynkcji pracownicy akademii muszą w końcu uświadomić sobie, że są ofiarami tych samych procesów co inni pracownicy. Dlatego nie wystarczy apelowanie do >etosu<, który zbyt wiele razy służył polskim elitom do zaznaczania swojej wyższości wobec tzw. ludu." Tymczasem Krzysztof Posłajko w taki sposób odniósł się do naszego stanowiska: "dyskusja o niekorzystnych skutkach neoliberalnych reform w sektorze szkolnictwa wyższego (a zwłaszcza humanistyki) jest w dużej mierze prowadzona na wysokim C – wiele się mówi o „dziedzictwie”, kulturotwórczej roli etc., a za mało o tym, że w gruncie rzeczy chodzi o kolejną grupę pracowników, którzy poddawani są rosnącemu wyzyskowi". Jakby to skomentować? Roboczo nazwałbym to złą wolą. Skąd się ona bierze? Roboczo nazwałbym to – potrzebą usprawiedliwienia się z bierności, gdy inni próbują coś zrobić. Jak widać łatwo chwalić strajk doktorantów za oceanem, trudniej przyłożyć rękę do analogicznego protestu w kraju.\nKrzysiek Posłajko pisze:\n@Piotr Graczyk: cóż zazwyczaj nie lubię zapasów w piaskownicy, ale skoro już weszliśmy na ten poziom, to proszę bardzo. Myślę, że bardzo łatwo złą wolą innych tłumaczyć sobie fakt niezbyt ochoczego popierania przez środowisko własnej inicjatywy. Na pewno łatwiej niż elitarystycznym charakterem tejże inicjatywy. Ale to raczej rozmowa na priv.\n11 kwietnia 2014 o 14:47\nZastanawiam się, co sprawiło, że PG poczuł się adresatem tego zdania. Hmm\nPrzepraszam nie przeczytałem do końca – nie mogłem.\nSamo podejście mnie zeźliło – nijako istniała by możność rozstrzygania sprawiedliwości społecznej. Nie umiem zrozumieć celu artykułu – jego forma to taki trochę smaczek na inżynierię społeczną. Może by tak tym zabrać a Tym dać…. a może by dać komu? doktorantom?\nMoja odpowiedź: jak Ci się nie podoba to nie rób.\nJak doktorat nie daje Ci nic – albo bardzo mało – to stój na poczcie w kolejce, posuniesz się do przodu ;D.\nPozdrawiam Autora – i z poczuciem sympatii dziękuję za próbę podjęcia tej kontrowersyjnej tematyki.\n11 kwietnia 2014 o 15:13\n@Marceli Sommer – w zdaniu, które zacytowałem, autor dał link do naszego tekstu.\n12 kwietnia 2014 o 23:08\nHm, ale dlaczego elitarystyczna. Naprawdę nie rozumiem. Czy nasze postulaty są elitarystyczne? Czy elitarystyczna jest walka przeciw intelektualnej centralizacji Polski?\nCzy elitarystyczny jest może styl naszego działania? Elitarystyczne jest to, z kim się zadajemy? Staramy się zadawać ze wszystkimi. Czyli że co? Że zapraszamy dużo profesorów na debaty. a nie doktorantów? No tak, tak się zdarzało, ale na debaty doktorantów nie przyszliby doktoranci. A chodzi o to, żeby profesorów przepchnąć na właściwą stronę.\nJeżeli uważacie, że tematy socjalne są jednak zbyt słabo obecne u nas, to pouczcie nas, nauczcie nas czegoś. Jesteśmy chętni i pojętni. Serio. Natomiast powiedzcie nam prywatnie, co i jak, a nie nawalajcie publicznie, bo szkoda. Wróg jest wspólny chyba – ?\n13 kwietnia 2014 o 09:15\nPomysły KKHP są elitarne, bo występują wyłącznie w imieniu humanistów. Krzysztof Posłajko pisze o szerszym problemie, który w jeszcze większym stopniu dotyczy tych, którzy za 1500/miesiąc muszą siedzieć cały dzień w labie bez większych szans na uzyskanie po doktoracie jakiejkolwiek stałej pracy. Sytuacja doktorantów humanistyki jest o tyle lepsza, że praktycznie wszyscy równolegle pracują zarobkowo – a ich dydaktyczna pańszczyzna to zwykle 30 godzin rocznie, czyli w sumie nie tak wiele. Przyrodnicy nie są w stanie łączyć doktoratu z pracą zarobkową. Problem niepewnych etatów tworzonych z grantów też dotyczy głównie sytuacji w naukach ścisłych i przyrodniczych (profesorowie-humaniści bardzo rzadko w ogóle przeznaczają swoje granty na zatrudnianie kogokolwiek).\nZamiast więc łączyć interesy doktoranckiego prekariatu (co starają się robić ludzie z Nowego Otwarcia czy Obywateli Nauki), KKHP wyróżnia jedną grupę, której sytuacja wcale nie wydaje się bardziej dramatyczna niż innych. Przyrodników zaś rozśmieszają receptami typu „publikujcie po polsku a nie po angielsku”. Socjologowie czy kulturoznawcy wychodzący na Telegraph Avenue nie występują wyłącznie we własnym humanistycznym imieniu – dlatego świetnie, że Krzysztof o nich napisał.\n13 kwietnia 2014 o 12:47\nMichale, to słabe zarzuty, wybacz.\n1. Jesteśmy elitarni, bo wyznaczamy interesujący nasz obszar działań? Hm. Samoograniczenie to nie elitaryzm. Czy Ruchy miejskie są elitarne dlatego, że definiują się jako miejskie (może z innych powodów tak)? Czy ZNP jest elitarny, bo nie jest Związkiem Przemysłowców Polskich? No nie.\nA jednocześnie przecież pierwszy z naszych postulatów, być może najważniejszy, dotyczący sposobu finansowania jednostek naukowych, dotyczy całego Uniwersytetu.\n2. Zarzucasz nam jednocześnie coś z tym sprzecznego – że chcemy narzucić naukom ścisłym rozwiązania dobre tylko dla humanistyki. Ale jest wręcz odwrotnie! Chcemy właśnie, by Ministerstwo uznało, że istnieją różne modele nauk, a zatem również konieczność odmiennego sposobu oceniania i finansowania.\nPojawia się tu znowu problem umiędzynarodowienia nauki. Jest jasne, że element językowy odgrywa zupełnie inną rolę w humanistyce i w naukach ścisłych. Nie zarzucaj nam, że chcemy, żeby wszyscy fizycy pisali tylko po polsku w sytuacji w której monografie w języku polskim, kluczowe dla rozwoju nauk humanistycznych są dyskryminowane na rzecz artykulików po angielsku! Znowu: w związku z rolą elementu językowego, nie wolno narzucać jednego modelu umiędzynarodowienia.\nAle Ty to wszystko wiesz przecież. Więc nie o to chodzi.\n13 kwietnia 2014 o 11:40\nTe wściekłe artykuły, które się tutaj ukazują odnośnie kariery na uniwersytetach, pokazują tylko i wyłącznie to, że przemawia przez was zwykła ludzka zazdrość. Te podniosłe mowy o konieczności zmiany systemu to nic innego jak wołanie: „Teraz my! Teraz my chcemy do koryta!”. Nic więcej. Jaką mamy pewność, że sytuacja się poprawi, gdy obecni doktoranci wskoczą na miejsce wielu obecnych wykładowców? Chyba nie wierzycie w to, że tortu jest tak wiele, że starczy dla wszystkich? Poza tym – co, gdy to wy zablokujecie dostęp kolejnym doktorantom? Kolejny protest, tak?\nPodstawowym problemem jest brak dyskusji na tematy fundamentalne. Choćby pytanie: co to uniwersytet? Jaki jest i czy powinienen się zmieniać? Jeśli powinien się zmieniać, to jak? Te pytania się ciągle mnożą, ale ubywa tych, którzy chcą na nie odpowiadać. Nie liczy się dłuższa perspektywa, ale „tu i teraz”. Z tego właśnie wynika ten „szklany sufit” dla młodych naukowców, ale po tym, jak protestują widać, że jedyne czego chcą to przejść za niego i zablokować kolejnych.\nNo ale z piszących tu, to ani ja ani Piotr ani Michał nie jesteśmy w tej sytuacji – nie mamy potrzeby „przebijania” sufitu. Widzimy po prostu systemowy problem – choć różnimy się co do metod jego rozwiązania. Ale sprowadzanie tego do personalnych frustracji jest po prostu nieuczciwe.\n16 kwietnia 2014 o 16:26\nA czym to jest spowodowane, jak nie personalnymi frustracjami? Zadowoleni ludzie nie protestują.\nPingback: Internetówka 139 | Skojarzenia. Bohdan Kaczmarek\n15 kwietnia 2014 o 13:43\nPrzepraszam wszystkich debatujących za nie odpowiadanie na czas.\n@Alek i Michał: nie zgodziłbym się, że samo ustawienie się w roli „obrońców humanistyki” jest problemem, bo związki branżowe funkcjonują na całym świecie. Nie wiem też, czy to jest tak łatwo stwierdzić, że doktoranci „ściśli” mają lepiej od „humanistycznych” lub vice versa. Myślę że to zależy od konkretnej dziedziny – zarówno w humanistyce i w naukach ścisłych są dziedziny które łatwiej się dają spieniężyć lub gorzej. Władze też dość arbitralnie jednym dają innym nie.\nNatomiast widzę pewien problem z „branżową” organizacją ruchu – otóż w ten sposób poniekąd zapoznaje się podziały występujące w środowisku naukowym i że inne problemy/interesy mają doktoranci a inne profesorzy, jeszcze inne tzw. młoda kadra. Nie chodzi o to, że te podziały koniecznie muszą być nieprzezwyciężalne i że nie da się wspólnie działać, ale takie postawienie sprawy utrudnia rzetelne wyartykułowanie tych różnic.\n@Alek: „Czy elitarystyczny jest może styl naszego działania? ” no po trosze niestety tak. Bo to jest tak, że najpierw pojawiły się postulaty a potem nadaje się temu strukturę. Co jest ogólnie w porządku (my, jako NP też tak robimy), problemem jest natomiast to, jeśli przedstawia się to jako głos nieokreślonego „środowiska”.\nNie do końca rozumiem to z tą strukturą. Że jak? Nie wiem o co chodzi.\nCo do branżowej organizacji ruchu – pff. niektóre z naszych postulatów dotyczą humanistyki, niektóre całego Uniwersytetu. Chodzi o pewne nakierowanie działań, jak również kalkulację sił – koncepcyjnych, organizacyjnych, itd.\nNa spotkaniu w Fundacji Batorego byliśmy już atakowani jako hunwejbini z powodu podnoszenia problemu demokratyzacji uczelni.\nAle najważniejsze jest co innego. Wnet i tak skończymy w zupie.\n18 kwietnia 2014 o 08:24\nTo chyba pytanie raczej o to, jak do zupy nie trafić, Alku. A pisząc pogardliwie o „artykulikach” dyskredytujesz sposób uprawiania nauk społecznych, humanistycznych czy przyrodniczych przez Twoich potencjalnych sojuszników, którzy często latami przygotowują ten jeden ważny artykuł, który potem przez kolejne lata jest poprawiany w odpowiedziach na recenzje. Czy na prawdę wierzysz, że to liczba stron stanowi o doniosłości dzieła?\nKiedy sugerujesz, że obrona przez humanistów nauk przyrodniczych, to tak jakby związek bronił przemysłowców – to też jednak pokazujesz swój stosunek do ścisłowców. Warto byście zrozumieli, że prekaryzacja dotyczy wszystkich doktorantów (a coraz częściej też pracowników nauki) – a nie tylko humanistów. Jednak gdy wyjąć z Waszego programu humanistyczny partykularyzm – to nie zostanie nic nowego w stosunku do tego, co ON czy NOU głoszą od dawna.\nNajbardziej zaskakuje jednak, że główna profesorska twarz Komitetu, reprezentująca Was zarówno w Batorym jak i przy Okrągłym Stole Humanistyki, jest kandydatką do europarlamentu z pierwszego miejsca na podlaskiej liście Twojego Ruchu. To doprawdy osobliwe, że mając usta pełne frazesów o „walce z neoliberalizmem” torujecie drogę partii walczącej o podatek liniowy i podwyższenie wieku emerytalnego…\n18 kwietnia 2014 o 19:30\nMichale, wdajesz się aż w politykę partyjną? Kurcze, to niskie. Naprawdę musisz użyć wszystkich argumentów, również aż takich? Małgorzata Kowalska nas nie reprezentowała. Jeżeli przegra wybory, sytuacja pewnie się zmieni. Na razie nie ma jej ani w Komitecie, ani w radzie honorowej. Słabo, Michale.\nW ogóle zaczyna to być przykre. Myślę, że publicznie to zakończmy na tym rozmowę. Prywatnie, możemy porozmawiać o Twoich branżowych interesach, które rozgrywasz od jakiegoś czasu. Parę osób już wyrażało głębokie rozczarowanie.\nJeszcze w dodatku mi wkładasz w usta rzeczy których nie napisałem. Gratuluję dezinterpretacji!\nTrochę ostatnio politykuję, ale nie nauczyłem się jeszcze takich chwytów. Wszystko przede mną. Dzięki, postudiuję!


Płytki ceramiczne Poznań - do salonu, kuchni, łazienki | Terradeco\n» Płytki ceramiczne Poznań\nW Terradeco zajmujemy się sprzedażą płytek ceramicznych w Poznaniu. Działamy też na terenie całego kraju, dzięki uruchomieniu platformy sprzedażowej online sklep.terradeco.com.pl, na której klienci znajdą bogatą ofertę płytek ceramicznych, armatury i ceramiki łazienkowej idealnych do wykończenia i aranżacji każdej przestrzeni.\nPłytki ceramiczne w Poznaniu - oferta Terradeco\nPosiadamy płytki do kuchni, łazienki, salonu i na taras zarówno w wersjach klasycznych, jak i bardziej ozdobnych.\nW szerokiej gamie rozwiązań dostępnych na naszej platformie online i w sklepie z płytkami ceramicznymi w Poznaniu znajdują się m.in.\nPortfolio Terradeco sięga 19 000 różnych projektów. Pozwala to na dopasowanie rozwiązań właściwie do każdego klienta i urządzenie domu w każdym stylu.\nZnajdziesz u nas również płyty wielkoformatowe do przestrzeni biurowych, centrów handlowych czy instytucji kulturalnych. Dbamy o to, by wyroby przez nas oferowane miały doskonałe rekomendacje i najlepsze parametry techniczne. Płytki charakteryzują się więc mrozoodpornością i wytrzymałością na trudne warunki atmosferyczne. Są też wytrzymałe na ścieranie, dzięki czemu można je wykorzystywać w miejscach o intensywnej eksploatacji.\nJeśli szukasz płytek ceramicznych do salonu, do kuchni lub do łazienki, zapraszamy po uprzednim umówieniu się pod nr 507 793 544 do naszego biura projektowego / showroomu w Poznaniu pod adresem:\nTerradeco - biuro projektowe / showroom\nTerradeco - płytki ceramiczne w Poznaniu od światowych producentów\nObecnie wśród naszych partnerów znajdują się głównie włoscy i hiszpańscy producenci ceramiki, których wyroby są znane i cenione na całym świecie. Znajdziesz u nas projekty jednych z najstarszych firmy w branży, takich jak włoska d’Imola i Marca Corona, które mogą poszczycić się ponad 200-letnią historią, tradycją i doświadczeniem.\nMamy też płytki ceramiczne Poznań oferowane przez młode, jednak prężnie rozwijające się przedsiębiorstwa skoncentrowane na produkcji w oparciu o politykę zrównoważonego rozwoju, dbałość o środowisko naturalne i przyszłość planety np. włoska Ecoceramic i hiszpańska Bellacasa.\nOferujemy także płytki ceramiczne Poznań renomowanych, luksusowych producentów np. Versace Ceramics - firmy założonej w latach 70-tych ubiegłego wieku przez światowej sławy stylistę Gianniego Versace.\nTerradeco - wszystko do Twojej łazienki\nNie ograniczamy się jedynie do płytek ceramicznych. W sklepie znajdziesz również elementy wyposażenia łazienki, które pozwolą Ci stworzyć elegancką, nowoczesną i funkcjonalną przestrzeń.\nW tym zakresie również współpracujemy z markami cieszącymi się doskonałą renomą klientów. Proponujemy ceramikę łazienkową oraz armaturę łazienkową m.in. firmy Kohlman, Massi, Paffonii Palazzani. Ich wyroby to doskonała jakość gwarantująca długą żywotność i satysfakcję oraz ciekawy, intrygujący design, który wyróżni Twoją łazienkę.\nTerradeco - nie tylko sklep z płytkami ceramicznymi w Poznaniu\nObok bogatej oferty wyspecjalizowaliśmy się także w doradztwie. Nasz zespół pracuje zarówno stacjonarnie w punkcie w Poznaniu, przy ul. Kopczyńskiego 2B, jak i online. Wiemy, że wśród 19 000 włoskich i hiszpańskich płytek trudno się odnaleźć i łatwo ominąć wyroby idealnie dopasowane do potrzeb i gustów. Dlatego nasi doradcy pomagają odnaleźć te właściwe.\nUruchomiliśmy również biuro projektowe Terradeco, w którym zajmujemy się aranżacjami przestrzeni łazienkowych z wykorzystaniem płytek dostępnych w sklepie. Nawiązaliśmy też współpracę ze znanymi przedsiębiorstwami projektowymi, aby rozszerzyć naszą usługę i zaspokoić potrzeby klientów. Dzięki nam wykończysz swój dom bez kosztownych potknięć i błędów - złego doboru materiałów, faktur i struktur.\nProjektując wnętrze z Terradeco, masz gwarancję satysfakcji i pewność, że stworzysz piękny dom, w którym poczujesz się wyjątkowo.


Zakochani na zabój i to przez całe życie\nWiadomości24 » Styl życia » Zakochani na zabój i to przez całe życie\nData dodania: 2008-11-25 09:44\nCo zrobić, żeby romantyczna miłość nigdy nie wygasła? Okazuje się, że sekret ten jest ukryty głęboko w naszym mózgu, twierdzą nowojorscy naukowcy.\nZespół z Albert Einstein College of Medicine zajął się tym problemem i zwerbował 17 osób obojga płci, które deklarowały, że po dwóch dekadach małżeństwa wciąż darzą swoich wybranków namiętną miłością, oraz grupę kontrolną złożoną z osób, które zakochały się w ciągu minionego roku.\nZbadano dokładnie aktywność mózgów uczestników eksperymentu podczas oglądania zdjęć ich ukochanych. I co się okazało? Ano to, że w obu grupach najbardziej pobudzony jest ten sam obszar mózgu, a mianowicie brzuszna część nakrywki śródmózgowia.\n- Jeśli spytać ludzi, czy romantyczna miłość może być trwała, wywiną tylko przewrotnie oczami i odpowiedzą niemal z pewnością, że raczej nie - mówi jedna z autorek badania Helen Fisher. - To samo można przeczytać w większości podręczników. Udowodniliśmy ponad wszelką wątpliwość, że nie mają racji.\nCały artykuł czytaj na stronach Polskatimes.pl.\nŻyciowy optymizm jest zapisany w genach ludzi\nTagi: badania miłość zakochani naukowcy eksperyment mózg


Więcej o zwrotach - Taxpol\nDo zwrotu podatku wymagane są oryginalne P60 lub P45 od wszystkich pracodawców (jeśli było ich więcej) w danym roku podatkowym. Urząd zwraca te dokumenty po przyznaniu decyzji o zwrocie. W przypadku nieposiadania wszystkich P60 i P45 można starać się o zwrot na podstawie payslipów (ważny jest ostatni payslip od każdego pracodawcy), jednakże zwroty na podstawie samych payslipów są zdecydowanie trudniejsze. Wymagają dodatkowej korespondencji z Urzędem, przez co trwają znacznie dłużej.\nPracownicy (osoby zatrudnione i pracownicy kontraktowi) są rozliczani przez swego pracodawcę. Osoby zatrudnione nie muszą więc składać rocznego zeznania podatkowego. Mogą starać się o ewentualny zwrot nadpłaconego przez pracodawcę podatku (nadpłata podatku dochodowego nie jest zwracana automatycznie).\nJeśli Twoje wynagrodzenie nie przekroczyło kwoty wolnej od podatku w danym roku, otrzymasz cały zwrot podatku, który został ci potrącony. Kwota wolna od podatku (dla osób do 64 lat) za rok 2008/09 wynosi L6,035.00 (6 tysięcy 35 funtów)\nEnglish version – More about Tax Refund


Motyw dla przeglądarki Firefox jak z mockupa wersji 4.0 | Ubuntu - Linux - Newsy - How to\nMotyw dla przeglądarki Firefox jak z mockupa wersji 4.0\nAutor: Adrian Nowak, 09:00, środa, 16 września 2009\nW komentarzach do poprzedniego wpisu niektórzy zwrócili uwagę na ciekawy wygląd mojej przeglądarki internetowej, która wbrew pozorom nie jest Operą. Zwyczajnie chciałem by mój Firefox (przy którym spędzam bardzo dużo czasu) wyglądał jak najbardziej podobnie do tego z niedawno zaprezentowanego mockupa dla Firefox 4.0.\nCałość nie jest zbyt skomplikowana i sprowadza się do instalacji kolejno kilku dodatków.\n1) Podstawowym jest w tym przypadku motyw Strata40, który nadaje przeglądarce większość z tego co powinna posiadać wersja 4.0 jeśli chodzi o wygląd.\n2) Reszta to dodatki do instalacji opcjonalnej. Niestety w Linuksie nie da się osiągnąć efektu przezroczystości do pulpitu w elementach aplikacji, zatem nieco to sfałszujemy dodając jedno tło, które cały czas będzie prześwitywało pod zakładkami. Niezbędna w tym celu będzie instalacja dodatku Stylish i zaaplikowanie tego skryptu.\n3) Następnie warto przenieść karty zakładek ponad okno paska adresu (jak na przykład w Google Chrome). Można tego dokonać również prostym skryptem również wykorzystującym Stylish.\n5) Na koniec pozostaje jeszcze tylko ukrycie napisów menu, które będzie można w każdej chwili aktywować wciskając przycisk Alt. Pozbędziemy się go przy użyciu dodatku Hide Menubar.\nTagi: firefox, optymalizacja


ból brzucha przy oddawaniu moczu - Pl.guinnessworldrecords.eu\nból brzucha od tygodnia\nNie musimy chyba ostrzegać aby nie wpuszczać ich bezpośrednio w trakcie jazdy. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla małych dzieci ogólnie posiada pozytywne działanie i wspomaga system immunologiczny..\npestki dyni zdrowie\nNad bezpieczeństwem dzieci i młodzieży przebywających na zajęciach dydaktyczno sportowych czuwać będą patrole a w razie potrzeby należy dzwonić pod numer alarmowyży Proponujemy także warsztaty z zakresu pierwszej pomocy. Zrób zakupy, pamiętając potrzebnych produktach żywnościowych. W innej reklamie, Meghan miała narzekać na pracowników pałacu, którym rzekomo metoda księżnej miała bardzo przeszkadzać. W apteki internetowej zamieszczamy artykuły dotyczące zdrowia, macierzyństwa, profilaktyki chorób, zdrowego stylu życia i najlepszej diety. Smażenia, pieczenia, gotowania) czy zbyt długiego przechowywania z żywno¶ci może czmychn±ć nawet jego połowa. Nawet wtedy, gdy ta obrona jest zmniejszona na skutek czynników dziedzicznych czy nabytych, to i tak nie od sfery biologicznej zależy to, czy dana osoba zacznie nadużywać alkoholu i wchodzić na drogę uzależnienia. Rak piersi jest najczęściej rozpoznawanym nowotworem wśród kobiet zarówno w, jak i na świecie. W kupisz leki, suplementy diety, kosmetyki, testy diagnostyczne i sprzęt medyczny oraz znajdziesz potężną dawkę wiedzy zdrowiu oraz profilaktyce chorób. I czym trzeba wiedzieć, wybieraj±c suplement diety. Są to jednak skutki pojawiające się zazwyczaj w pierwszym okresie przyjmowania pigułek hormonalnych jednoskładnikowych. Jedną z podstaw wychowania małych dzieci jest uczenie ich odroczenia gratyfikacji potrzeb.\nOpracowanie jest dostępne pod adresem: edukacji seksualnej. Zapraszamy do zakupu najnowszej książki pod redakcją autorki bloga, Mączyńskiej. Warto też podkreślić, że spośród wielu naturalnych metod leczenia alergii najskuteczniejsza jest ta, której celem jest stymulacja układu immunologicznego, a tym samym mobilizacja organizmu do walki z czynnikami szkodliwymi, odpowiadającymi za powstanie choroby. Dzięki wykorzystaniu w składzie dobrych bakterii, środek ten, poprawia kondycję organizmu, zwiększa odporność, uszczelnia jelita oraz poprawia trawienie. Z drugiej strony, u niektórych kobiet wciąż lepiej mogą sprawdzać się tabletki starszej generacji, ponieważ wykazują większą skuteczność w leczeniu kobiecych przypadłości, np. Opracowanie listy najważniejszych kompetencji życiowych, postulowanych w danym programie profilaktycznym, powinno wynikać z głębszych podstaw niż tylko z sytuacji społecznej czy kulturowej, gdyż ta ma znaczenie raczej modyfikujące niż decydujące w tym względzie. Zespołu stopy cukrzycowej, który jest główną przyczyną amputacji nóg. Do której wojny polsko-krzyżackiej nie doszło lat temu. Akurat pod tym względem czterdziestka to bardzo ciekawy moment. Kolejnym czynnikiem mogącym wpłynąć na znaczne ograniczenie dostępu do antykoncepcji awaryjnej wydawanej na receptę jest klauzula sumienia (uregulowana w art. Pomocy w niektórych codziennych czynnościach, zaś proc. Największą szansą uruchomienia poziomu doświadczenia jest dla profilaktyki szkolnej wykorzystanie relacji rówieśniczych. Prosty sposób przeliczenia na jaki krem powinniśmy zdecydować się przed zakupem: jeżeli nasza skóra rumieni się po minutach przebywania na słońcu to wydłuży ten czas godzin. Po prawie dwóch tygodniach, sprawdzono poziom spadku masy ciała u badanych.\nProdukty immunologiczne wytwarzane indywidualnie dla pacjenta. Punkt odbioru:, w godzinach - W ten sposób z niecałych dwóch procent dotkniętych skutkami ubocznymi statyn zrobiło się proc. Stwierdzenie nadczynności nie wyklucza istnienia innych chorób należy to sprawdzić. Wsparcie finansowe i pomoc po nieszczęśliwym wypadku przedszkolaka lub ucznia. Przez Ośrodek na terenie gminy-Bielany wynika, że w zajęciach profilaktycznych, organizowanych w szkole, brało udział % ankietowanych uczniów. Jesteśmy tylko ludźmi, podróżując, udzielając się towarzysko lub jadając poza domem, nie zawsze jesteśmy w stanie kontrolować skład posiłku. Przyniosły ze sobą wiedzę zagrożeniach i niektórych mechanizmach powstawania zaburzeń u dzieci i młodzieży, a także aktywne metody pracy z grupą. Ryzyko dodatkowo bardzo wzrasta kiedy jest mutacja w genie, odpowiadającym za bardzo podwyższone ryzyko wystąpienia nowotworu. Wychować dziecko, które mówi „nie alkoholowi i narkotykom. Ponieważ dorosłychów jest, miliona, oznacza to, że wegetarianie stanowią już ponadmilionową społeczność. Nawet ci, którzy wierz± w metody naturalne lub próbuj± samoleczenia. Szczególnie na samym początku, kiedy wartości ciśnienia nie są jeszcze bardzo wysokie i trudno wyczuć zmiany mogące świadczyć rozwoju choroby. Zespół poboreliozowy ma wtedy wskazań do leczenia antybiotykiem. Koenzym rozpuszcza się w tłuszczach, dlatego zadbaj, by przek±szać zawieraj±ce go produkty w towarzystwie choć odrobiny oleju, masła lub pokarmów zawieraj±cych tłuszcz Znajdziesz go np. Poszczególnych realizatorów jest opracowanie szczegółowych konspektów zajęć, dostosowanych do konkretnej grupy uczniów i ich specyficznej sytuacji.\nwitaminy dla młodzieży uprawiającej sport\naby osoby zajmujące się profilaktyką swoje refleksje koncentrowały na tym jak pomóc młodym ludziom nauczyć się żyć bez konieczności uciekania w odurzanie się a nie na tym jak im pomagać w bardziej.\nNieubezpieczone kobiety w okresie ciąży porodu lub połogu otrzymują leki i wyroby medyczne związane z ciążą porodem i połogiem na takich samych zasadach jak inni ubezpieczeni. Bilans zdrowia dziecka.\nWpisz nazwę miejscowości lub kod pocztowy aby zobaczyć dokumenty dla tej oferty. Usługa H za darmo do końca roku i niższa cena za prąd. Suplementy diety nie mogą być stosowane jako substytut zróżnicowanej.\n36 dwa1 el-cy.acne-preparations48.eu acnotren36 cztery1 pil tegen acne nl-be. acne-preparations48 eu36 trzy36 raz\n© 2019 ból brzucha od tygodnia. All rights reserved. | Kategorie | Chmura tagów


Znaleziono 5595 ogłoszeń, średnia cena 3 191 239 zł (8257 zł/m²)\n162 m² parter 2016 rok\nMamy przyjemność zaproponować Państwu lokal użytkowy na sprzedaż o powierzchni 161,65 m2 usytuowany na parterze 5-piętrowego budynku znajdującego się u zbiegu ulic św. Wincentego i Kondratowicza na\nWyjątkowa nieruchomość, lokal użytkowy położony w budynku z 2003r. na parterze z wielkimi witrynami od frontu, od strony ulicy. Do lokalu prowadzą dwa wejścia, od frontu - dla klientów i drugie od\n99 m² parter 2001 rok\nNa sprzedaż lokal użytkowy znajdujący się w niezwykle atrakcyjnej lokalizacji. Usytuowany w pięciopiętrowym budynku z 2001 roku na Żoliborzu, przy ul. gen. Zajączka. Niedaleko dworca kolejowego,\nObiekt komercyjny na sprzedaż, dodane: 06-05-2019\n12 pom. 422 m² 4 piętra\nDo sprzedaży wolnostojący budynek mieszkalno/ usługowy z dodatkowym lokalem użytkowym i towarzyszącym budynkiem garażowym, położony w pierwszej linii zabudowy, przy ul. Trakt Lubelski w Gminie Wawer.\n239 m² piętro 2/8 2008 rok\nNa sprzedaż lokal biurowy w budynku Belvedere Residence. W cenie 2 miejsca postojowe w podziemnym garażu. Możliwość zakupienia dodatkowych dwóch (50.000 zł sztuka) Lokal o pow. ok 240 m2 powstał z\nLokal handlowo-usługowy na sprzedaż, dodane: 08-11-2017\n288 m² parter 2014 rok\nMamy przyjemność zaprezentować Państwu lokal usługowy na wynajem o powierzchni 287,66 m2, znajdujący się w inwestycji zrealizowanej na warszawskich Sadach Żoliborskich przy ul. Rydygiera. Lokal\nNieruchomość komercyjna na sprzedaż, dodane: 30-04-2018\nOferta sprzedaży restauracji w pełni wyposażonej działającej do początku roku z pozwoleniem na alkohol i letni ogródek. Lokal pełna własność. Powierzchnia całkowita 240m2 pozom 0 -175m2 sala\nGotowy do sprzedaży od grudnia bardzo ATRAKCYJNY i funkcjonalny KLIMATYZOWANY i UMEBLOWANY 9-pokojowy (292 m) lokal biurowo - usługowy zlokalizowany przy ul. Sobieskiego na Dolnym Mokotowie w\nDo sprzedania działka pod budownictwo wielorodzinne o powierzchni 658 mkw z możliwością zabudowy ok 700 PUM trzykondygnacyjnej naziemnej i jednej kondygnacji podziemnej garażowej. Został stworzony\n410 m² 2 piętra 2003 rok


3 certyfikaty, które musisz mieć w 2021 roku - beitadmin.pl - Droga Administratora IT\nW ostatniej dekadzie byliśmy świadkami rozwoju przetwarzania w chmurze od zwykłej koncepcji do wyrafinowanej, przełomowej technologii. Teraz stała się jedną z tych technologii, które oferują lukratywne możliwości pracy dla wykwalifikowanych kandydatów. Aby skorzystać z tak atrakcyjnej oferty, kandydaci muszą zaopatrzyć się w wystarczającą wiedzę i biegłość w tej technologii. Oto najważniejsze certyfikaty chmury, które wchodzą w grę.\nCertyfikaty w chmurze zapewniają nie tylko ogromne zarobki, ale także zdumiewający popyt na dzisiejszym rynku pracy IT. Jeśli aspirujesz do solidnej kariery w technologii chmurowej, uzyskanie takiego certyfikatu stało się koniecznością.\nAle w jaki sposób wybrać odpowiednią certyfikację chmury, która będzie przydatna w pracy?\nAmazon Web Services (AWS) jest nadal jednym liderów w dziedzinie przetwarzania w chmurze. Wywierając jednocześnie ogromny wpływ na zapotrzebowanie na specjalistów posiadających odpowiednie kwalifikacje w zakresie technologii AWS. Sam AWS zapewnia 12 certyfikatów w chmurze obejmujących podstawowe, średniozaawansowane, profesjonalne i specjalistyczne poziomy trudności.\nArchitekt rozwiązań AWS to jeden z najlepszych certyfikatów w chmurze, który obejmuje profesjonalne certyfikaty AWS. Zaleca się, aby przed przystąpieniem do tego certyfikatu zapewnić sobie 2-letnie doświadczenie w pracy z chmurą AWS, w tym obsługę, projektowanie i rozwiązywanie problemów.\nTeraz przychodzi część wynagrodzenia. Obecnie jest to jedna najlepiej płatnych certyfikacji w chmurze oferująca ogromne wypłaty nawet na poziomie podstawowym. Według portalu pracy ZipRecruiter, średnia krajowa pensja architekta na poziomie associate w Stanach Zjednoczonych wynosi około 160 000 USD rocznie.\nMicrosoft Azure oferuje usługi SaaS, PaaS i IaaS za pośrednictwem zarządzanych przez Microsoft centrów danych. Firma Microsoft ma określone certyfikaty dla różnych stanowisk, w tym Administratora, Dewelopera i Architekta platformy Azure.\nArchitekt rozwiązania Azure z certyfikatem Microsoft jest jednym z certyfikatów platformy Azure opartych na rolach firmy Microsoft, które weryfikują wiedzę kandydata w zakresie obliczeń, pamięci masowej, sieci i obiektów obliczeniowych ekosystemu Azure. W sumie jest to najwyższa certyfikacja w chmurze, która wymaga wszechstronnej wiedzy i doświadczenia w zakresie technologii AWS.\nFirma ZipRecruiter oszacowała, że średnie wynagrodzenie Architekta Microsoft Azure wynosi około 122 000 USD.\nGoogle Certified Professional Cloud Architect zasługuje na duże uznanie zarówno w perspektywie kariery, jak i płac. Google zapewnia certyfikaty zarówno dla współpracowników, jak i specjalistów, umożliwiając ocenę umiejętności kandydata w zakresie Google Cloud Platform i oferowanych przez niego usług.\nProfessional Cloud Architect to profesjonalny certyfikat Google, który ocenia wiedzę w zakresie projektowania, zarządzania i tworzenia rozwiązań chmurowych w GCP (Google Cloud Platform).\nWedług doniesień średnie wynagrodzenie dla profesjonalnego architekta Google Cloud w samych Stanach Zjednoczonych wynosi około 164 000 USD.’\nOczywiście, aby zdobyć w/w certyfikaty należy przejść całą ścieżkę certyfikatów wstępnych, aby nabyć odpowiednią wiedzę, jednak przede wszystkim wartościowe jest doświadczenie. Trudno jednoznacznie stwierdzić jakiego dostawcy chmury certyfikaty zdawać w pierwszej kolejności. Trzej najwięksi obecnie gracze na rynku w ciągu kilku najbliższych lat wejdą do Polski z centrami danych, więc każdy zapewne znajdzie coś dla siebie.\nKategorie AWS, Azure AZ-900 Tagi AWS, azure, Google Cloud Nawigacja wpisu


Program radiowy w Radio ZET - Radio\nPoniedziałek - Piątek, 10:00 - 14:00\nPublicystyka z przymrużeniem oka. Spora dawka humoru, cięte riposty, Siła Muzyki i ciekawe spostrzeżenia na przeróżne tematy - zaprasza Damian Michałowski.\nPolscy scenarzyści - nagrodzeni!\nJak rozpoznać bierną agresję\nZET jak Związki... czyli rozmowy o seksie w Radiu ZET\nProgramy stacji Radiozet.pl\nGość Radia ZET to program prowadzony przez Beatę Lubecką, która przeprowadza rozmowy z politykami, działaczami partyjnymi i społecznymi oraz innymi osobami publicznymi. Programu można posłuchać codziennie od poniedziałku do piątku o godzinie 8:02.\nNosel Wkręca to program rozrywkowy, w którym prowadzący Kamil Nosel dzwoni do słuchaczy z zabawnymi wkrętami robionymi na prośbę ich znajomych. Chcesz kogoś wkręcić? Skontaktuj się z Kamilem Noselem, a potem słuchaj efektów w programie Nosel Wkręca od poniedziałku do piątku o godzinach 7:40 i 15:40.\nNieZŁY Pacjent to nietypowy program o zdrowiu prowadzony przez Michała Figurskiego. W każdy wtorek o godzinie 21:00 możecie posłuchać ciekawych rozmów z ekspertami i zaproszonym i gośćmi na temat chorób, ich objawów, leczenia oraz profilaktyki.\nJak stworzyć udany związek? Co zrobić, kiedy w związku coś się psuje? I czy zdrada zawsze oznacza koniec związku? Na te wszystkie pytania znajdziesz odpowiedź w programie „ZET jak Związki” Beaty Tadli. Słuchaj w każdą środę po 21:00 w Radiu ZET.\nHalo ZET to program, w którym oddajemy głos Wam, czyli naszym słuchaczom. Chcecie podzielić się swoimi spostrzeżeniami, pomysłami czy uwagami na antenie? Dzwońcie do Justyny Dżbik w czwartki po godzinie 21:00.\nLubisz podróżować? A może właśnie planujesz wakacje? Jeśli tak, koniecznie włącz Radio ZET w niedzielę między 10:00 a 13:00 i posłuchaj programu Tomasz Michniewicz „Mapa Świata”, skąd dowiesz się, gdzie warto jechać na urlop, co zobaczyć i zwiedzić.\nGłosuj na swój ulubiony utwór na radiozet.pl, a następnie słuchaj Listy Przebojów Radia ZET prowadzonej przez Marcina Wojciechowskiego i sprawdź, które miejsce zajęła Twoje ulubiona piosenka w zestawieniu 20 najlepszych przebojów.\nChcesz poznać znanych ludzi ze świata kultury, sztuki, telewizji i polskiego show biznesu od zupełnie innej strony? Słuchaj programu „Nie Mam Pytań” Szymona Majewskiego w każdą niedzielę o godzinie 19:00 i odkryj zupełnie inne oblicze polskich gwiazd.\nChcesz być na bieżąco z nowinkami muzycznymi, zapowiedziami singli i płyt oraz wydarzeń muzycznych takich jak koncerty? Słuchaj programu Marcina Wojciechowskiego „ZET na Punkcie Muzyki” w każdy piątek i sobotę.\nJaka to lektura?\nTo zaskakujący program Czesława Mozila, w którym znany muzyk czyta fragmenty lektur szkolnych, a zadaniem słuchaczy jest odgadnąć, z jakiej książki pochodzą. Sprawdź, czy Ci się uda!\nMasz jakiś kłopot? Nie wiesz, co zrobić? Włącz Radio ZET w środę o 8:47 i posłuchaj błyskotliwych porad Katarzyny Pakosińskiej, a wszystko to oczywiście z przymrużeniem oka.\nW Programie „ZETexpress” Maciej Orłoś podsumowuje wydarzenie ostatniego tygodnia w zabawnym stylu. Słuchaj w każdy piątek o godzinie 17:00.\nChcesz spełnić swoje marzenia? Wysyłaj SMS-y do Radia ZET i daj sobie szansę na zdobycie atrakcyjnych nagród od poniedziałku do piątku po 16:40. Odbierz telefon i graj o najwyższe stawki!\nNie wiesz, jak zacząć rozmowę z nowo poznaną osobą? Chcesz dobrze wypaść na rozmowie kwalifikacyjnej i potrafić taktownie zachować się w każdej sytuacji społecznej? Słuchaj programu Tomasza Kammela w każdy wtorek i czwartek po godzinie 12:00.\nUważam ZET - Mowa Prezesa\nChcesz poczuć się jak prezes? Przygotuj przemowę, zadzwoń do Radia Zet i słuchaj najlepszych przemówień w każdą środę między 17:00 a 18:00 w programie Eweliny Pacyny i Damiana Michałowskiego.\nUważam ZET - Zwalniamy gwiazdy\nCzy uda Ci się odgadnąć wypowiedzi znanych gwiazd puszczone w zwolnionym tempie? Słuchaj programu Eweliny Pacyny i Damiana Michałowskiego w każdy czwartek między 17:00 a 18:00 i sprawdź!


Credo Solingen Obcinacz do paznokci zakrzywiony 9 cm | MALL.PL\nJesteś tutaj: Strona główna›Zdrowie i uroda›Akcesoria kosmetyczne›Manicure, pedicure›Nożyczki›Credo Solingen Obcinacz do paznokci zakrzywiony 9 cm\nCredo Solingen Obcinacz do paznokci zakrzywiony 9 cm\nMarka: Credo Solingen Nr katalogowy: 100002765636\nObcinacz do paznokci zakrzywiony 9 cm od Credo Solingen zapewnia doskonałą pielęgnację paznokci jako profesjonalnego salonu. Dzięki ich wysokiej jakości wykonaniu i materiałom z przyjemnością z nimi współpracujesz!. Pełny opis\nNr katalogowy: 100002765636\nObcinacz do paznokci zakrzywiony 9 cm od Credo Solingen zapewnia doskonałą pielęgnację paznokci jako profesjonalnego salonu. Dzięki ich wysokiej jakości wykonaniu i materiałom z przyjemnością z nimi współpracujesz!\nwysokiej jakości nożyczki znanej marki,\nNigdy nie podważaj paznokci, zawsze usuwaj najpierw gwoździe. Zalecamy zmiękczenie paznokci przed namoczeniem ich w letniej wodzie, aby zapobiec ich potrząsaniu. Nie ciąć paznokci bardziej niż łożyska paznokcia.


Śmierć na Nilu - Herkules Poirot rozwiąże kolejną zagadkę. Znamy pełną obsadę filmu! - Movies Room\nAutor: Miłosz Gołębiowski 1 października 2019\nPoznaliśmy obsadę filmu Śmierć na Nilu, czyli nadchodzącej kontynuacji Morderstwa w Orient Expressie. W roli głównej ponownie wystąpi Kenneth Branagh, który wcieli się w Herkules’a Poirot.\n20th Century Fox ogłosił, że rozpoczęła się produkcja thrillera Śmierć na Nilu w reżyserii Kenneth’a Branagh. Film jest kontynuacją Morderstwa w Orient Expressie z 2017 roku i bazuje na powieściach Agathy Christie. Tak prezentuję się obsada w pełnej okazałości:\nZobacz również: Ptaki Nocy – jest oficjalny zwiastun!\nŚmierć na Nilu to kolejna przygoda Herkulesa Poirota, który na pokładzie wspaniałego parowca rzecznego rozpoczyna poszukiwania mordercy, gdy sielankowy miesiąc miodowy dwojga nowożeńców zostaje zaburzony przez morderstwo spadkobierczyni fortuny, Linnet Ridgeway Doyle (Gal Gadot).\nFilm ma pojawić się w kinach 9 października 2020 roku.\nDeath On The Nile, Gal Gadot, morderstwo w orient expressie, śmierć na nilu\nArticle ID = 92811


ManCage Model 03 Chastity 4.5'' Cock Cage - męski pas cnoty (czarny) | 100% DYSKRECJI | Opinie i ceny | sklep Świat Doznań\nManCage Model 03 Chastity 4.5'' Cock Cage - męski pas cnoty (czarny)\nProducent: mancage (nl)\nManCage Model 03 Chastity 4,5'' Cock Cage to męski pas cnoty wyprodukowany z poliwęglanu, dzięki czemu jest lekki, wygodny i bardzo wytrzymały. ManCage jest jednym z akcesoriów do BDSM. Pozwala na spełnienie seksualnych marzeń poprzez kontrolowanie lub bycie kontrolowanym.\nTen wyjątkowy pas cnoty składa się z trzech dopasowanych do siebie elementów głównych. Górne elementy są połączone ze sobą dwoma spinkami, podobnie jak łączenie pierścienia z klatką. Produkt jest dostępny w wielu rozmiarach, możemy go dopasować idealnie do członka, dzięki czemu jego noszenie będzie wygodne. Klatka jest zamykana w bardzo łatwy sposób, poprzez małą kłódeczkę lub pasek. Mamy przez to poczucie bezpieczeństwa. Jego kształt czyni go zupełnie niewidocznym pod ubraniem, dzięki czemu nie będziemy odczuwali dyskomfortu ,będąc na festiwalu lub imprezie. Pas cnoty ManCage nie pozwoli ci na osiągnięcie wzwodu, bez względu na otaczające cię bodźce. Kluczową i główną zaletą produktu jest reakcja organizmu po uwolnieniu z zamknięcia. Twój penis będzie twardy jak skała.\nManCage to produkt skierowany dla osób, które szukają dominacji w związku. Pas cnoty z twojego mężczyzny uczyni prywatnego niewolnika, który będzie czekał, aż pozwolisz mu wyswobodzić się z zamknięcia. Wysiłek partnera zostanie nagrodzony wyjątkowo silną erekcją, co jeszcze bardziej zwiększy pikanterie w łóżku. Po okresie abstynencji seksualnej obydwoje będziecie jeszcze bardziej wygłodniali stosunku niż zwykle. Wprowadź nowe doznania do swojego życia seksualnego, dzięki męskiemu pasowi cnoty. Produkty oferowane przez nas cechuje najlepsza cena na rynku. Kup już teraz, aby jak najszybciej cieszyć się nowymi doznaniami seksualnymi. Nasz sklep ma bardzo dobre opinie i sprzedaje akcesoria najwyższej jakości. Jeśli lubisz dominować lub być dominowanym zamów ManCage model 03 jak najszybciej.\nŚrednica zewnętrzna: 4,2cm\nŚrednica wewnątrz klatki: 3,5\nZałączone ringi: 4,5cm, 5cm, 5,5cm, 6cm\n4,5, 5, 5,5, 6\nFUN FACTORY DUKE CNC - Masażer prostaty (czarny)\nChikara 15ml - feromony męskie\nDurex Invisible - Prezerwatywy supercienkie (1op./3szt.)\nDurex Real Feel - Prezerwatywy nielateksowe (1op./3szt.)\nLove&Desire 100ml Premium - feromony męskie\nLELO Sona - Masażer łechtaczki (czarny)


Cossetania – Castell D’Or – Cava Rose Brut - Czas na Wino – winoteka w Gorzowie Wielkopolskim – czasnawino.com.pl\nCossetania – Castell D’Or – Cava Rose Brut\nCava to wino musujące produkowane metodą ,,szampańską” lub ,,tradycyjną” w regionie Penedes, położonym w północnej części Hiszpanii. Jako jedyne spośród win musujących jest wyróżnione kategorią DO (denominacion de origen) – kontrolowanego miejsca pochodzenia. Nazwa Cava\npochodzi od katalońskiego słowa oznaczającego piwnicę, w której przechowuje się wino. Coraz modniejsza od wielu lat różowa odmiana produkowana jest bądź z Pinot Noir, bądź z regionalnej odmiany czerwonych winorośli – Trepat. Ta świeża Cava podąża w kierunku dojrzałych soczystych czerwonych owoców.\nSprawdzi się świetnie jako aperitif, pasuje także do wszelkiego ptastwa i makaronów z mięsnymi sosami.\nilość Cossetania - Castell D’Or - Cava Rose Brut\nKategorie: Cossetania - Castell D’Or, Hiszpania, Katalonia, Musujące, Różowe, Trepat, Wytrawne\nProducent: Cossetania – Castell D’Or\nMalina, Truskawka, Wiśnia\nAperitif, Gęsina, Kaczka, Makaron\nQuinta de Ribeirinha – Vale de Lobos Rose 2017\nQuinta de Curvos – Rose 2017


Body dziewczęce dla niemowląt - Bambik\nBody krótki rękaw ALE SZOK MAM JUŻ ROK\nBody niemowlęce z długim i z krótkim rękawem to obowiązkowa pozycja w każdej szafie maluszka.\nBody niemowlęce to jeden z podstawowych elementów garderoby małej dziewczynki. Body jest podstawowym ubrankiem w wyprawce dla niemowlaka, dlatego to ubranko powinniśmy naszykować w największej ilości. Dla noworodka najlepszym rozwiązaniem będzie body kopertowe, które rozpinamy na zakładkę. Taki rodzaj rozpinania ułatwi nam przebieranie niemowlaka w pierwszych tygodniach życia.\nAktualnie uznawane za najpopularniejszą bieliznę dla najmłodszych, która stanowi podstawę wyprawki noworodka.\nOferowane body niemowlęce to idealny pomysł na prezent.\nDo produkcji ubranka wybrano najwyższej jakości materiały pozbawione substancji\nszkodliwych. Produkt wykonany z czystej 100% bawełny. Zapięcie na napki zarówno na ramieniu jak i w kroku ułatwia przebieranie i\nprzewijanie niemowlaka. Body wykonane z najwyższą starannością, przyjazne w dotyku, idealne dla skóry\nZakup tego produktu to gwarancja jakości i bezpieczeństwa. Body niemowlęce to ubranko uniwersalne. Może stanowić element samodzielnej garderoby maluszka jak również być wykorzystywane i ubierane bezpośrednio pod pajacyka lub śpioszki\nBody z napisami w ostatnim czasie stały się bardzo popularne. Napis Córeczka Tatusia, Mała Łobuziara, Będę Grzeczna, Spłukany Tata bez wątpienia wywoła uśmiech na twarzy niejednego dorosłego.


Lumia 925 Problem z dźwiękiem. - Strona 5\n07-12-2014, 19:08 #41\ntaki też się nadaje\n13-12-2014, 14:31 #42\nWitam ponownie, jednak nie oddałem telefonu na gwarancję ponieważ znalazłem na forum microsoftu temat tych zawieszeń przy wybudzaniu i post pracownika MS, w którym kazał ustawić odpowiednie opcje tzn. ekran blokady po 30 sekundach, wyłączenie hasła ekranu blokady i wyłączenie szczegółowych informacji. Na razie się nie zawiesił od tej zmiany.\nNiestety zauważyłem, widoczne jest to w nocy, gdy jest ekran podglądu. Wygląda to jak wypalony całkiem spory piksel na środku i kilka 2-3 mikro wypalenia na górze ekranu. Gdy telefon jest włączony na czarnym czy na białym tle nie jestem w stanie tego dostrzec, tylko na ekranie podglądu i to w nocy bo w dzień nie widać. Nie przeszkadza mi to za bardzo, tylko się trochę martwię czy może się to pogorszyć i czy jest ewentualnie możliwość wymiany ekranu w ramach gwarancji.\n2 rzecz, tylko nie wiem czy tak ma być to jak mam ekran podglądu to ciągle świeci lekko ta czerwona dioda, gdy wyłączę ekran podglądu to też świeci ale mniej. Czy tak ma być?\n13-12-2014, 16:30 #43\nżadna mi to pomoc, równie dobrze kazał by wyjąć baterię jeśli chcesz ją najdłużej nie ładować. dioda nie powinna świecić bez ekranu podglądu, może sama aplikacja to popsuła


W Bistro N°22 pojawiło się nowe zimowe menu jakiego nie było do tej pory w Legnicy [ZDJĘCIA] | Legnica Nasze Miasto\nW Bistro N°22…\nW Bistro N°22 pojawiło się nowe zimowe menu jakiego nie było do tej pory w Legnicy [ZDJĘCIA]\nZima to czas, kiedy na stole królują potrawy, które nie tylko dostarczają organizmowi niezbędnej dawki energii, ale przede wszystkim mają prawdziwie rozgrzewającą moc. Dlatego Bistro N°22 w Legnicy przygotowało nowe sezonowe menu, w którym każdy zmarznięty wędrowiec znajdzie coś dla siebie.\nNowości w zimowym menu\nW nowej karcie pojawiły się dania, które są popularne w innych rejonach świata, ale do tej pory trudno było ich skosztować w Legnicy. W Bistro N°22 będziecie mogli spróbować m.in. tortellaci, czyli włoskich pierogów z borowikami, aż trzech rodzajów ramenu – japońskiej potrawy będącej połączeniem zupy i drugiego dania, boeuf bourguignon – steku wołowego podawanego z warzywami w winie czy labraksa, czyli okonia morskiego.\nW nowym menu znalazły się także carpaccio z buraka, wątróbka na chałce, wątróbka duszona z cebulką, kurczak w panko, filetowane udko kurczaka z frytkami z batatów oraz tradycyjna włoska carbonara. Natomiast osoby, które odwiedzą Bistro N°22, żeby po prostu spędzić czas w miłej atmosferze mogą zamówić deskę serów oraz lampkę wina. Szef kuchni poleca także na deser flambirowane banany.\nRamen w trzech wersjach\nTa japońska potrawa cieszy się ostatnio ogromnym powodzeniem, zwłaszcza zimą. Jest to ciekawe połączenie gorącego bulionu, przypominającego nieco nasz polski rosół, z makaronem i dodatkami, które raczej kojarzą się nam z drugim daniem. I o to właśnie chodzi – ramen to bowiem dwie potrawy serwowane w jednej misce. To typowe japońskie danie, dlatego przygotowywany jest również ze składników charakterystycznych dla kuchni wschodniej.\nTeraz mamy kartę zimową, dlatego staramy się, żeby dania były treściwe i rozgrzewające. Stąd pomysł na rameny, które do tej pory trudno było dostać w Legnicy, a jest to danie popularne na całym świecie. Ramen można porównać do naszego polskiego rosołu. Główną różnicą jest to, że bulion, będący podstawą naszego ramenu, przygotowujemy z dodatkiem bulionu dashi, który składa się z bonito oraz wodorostów kombu – mówi Dariusz Kamiński, szef kuchni Bistro N°22.\nW Bistro N°22 goście mają do wyboru aż trzy rodzaje ramenu: Miso Ramen, Tantanmen Ramen i Curry Ramen.\nWięcej informacji na temat menu można znaleźć na stronie:\nMateriał oryginalny: W Bistro N°22 pojawiło się nowe zimowe menu jakiego nie było do tej pory w Legnicy [ZDJĘCIA] - Legnica Nasze Miasto\nnajlepsza restauracja legnica


Dieta, żywienie, zdrowe odżywianie dzieci - jadłospis, śniadanie obiad kolacja dla młodego sportowca\nW domu mieszka młody sportowiec, a Ty nie wiesz, czy dobrze się odżywia? Z tymi poradami już nigdy nie będziesz mieć wątpliwości, że Twoje dziecko je zdrowo!\nWażne jest nie tylko to, co jemy na śniadanie, ale także kiedy je jemy. Obecnie dzieci uprawiające sport mają także wiele innych zajęć, jak gra na instrumencie, dodatkowy język i oczywiście szkoła, do której trzeba się przygotować. Co czasami nie wychodzi wieczorem, rano trzeba dokończyć. Przed pierwszymi zajęciami czy treningiem zawsze jest mało czasu. Panujący dookoła chaos może sprawić, że śniadanie przestanie być ważne i młody sportowiec wyjdzie na trening z pustym żołądkiem.\nCzy to dobrze? Zdecydowanie nie. Jest kilka możliwości jak sobie z tym problemem poradzić. Pierwszy – wstać kilka minut wcześniej. Ta opcja prawdopodobnie nie zawsze wchodzi w rachubę, bo przecież młody organizm potrzebuje snu.\nZawsze można przygotować śniadanie wcześniej. Zmiksowanie koktajlu to zaledwie kilka chwil, bo trzeba tylko wrzucić składniki do blendera, ale przygotowanie ich i wymyślenie może zabrać trochę czasu. Tutaj doskonale sprawdzą się plastikowe pojemniki. Wystarczy przygotować sobie 7 pomysłów na koktajl, odmierzyć wcześniej składniki i spakować do pudełek. Dzięki temu robienie śniadania ograniczy się tylko do wciśnięcia przycisku, a jeśli Wasze dziecko ma lekki sen, to działający blender zadziała jak budzik.\nInnym rozwiązaniem są płatki. Dzieci uwielbiają małe czekoladowe kulki czy płatki kukurydziane. Jednak to nie jest dobra opcja dla rozwijającego się organizmu, nie tylko ze względu na ilość zawartych w płatkach cukrów, ale także dlatego, że za godzinę dziecko znowu będzie głodne. Dobrą alternatywą dla słodkich płatków na mleku będzie owsianka. Wystarczą tylko płatki owsiane i dodatki (suszone morele, śliwki, żurawina, rodzynki, naturalny miód), żeby dziecko miało energię na cały trening.\nDziecko większość swojego czasu spędza w szkole, a co za tym idzie to właśnie tam je drugi najważniejszy posiłek dnia – obiad, a także drugie śniadanie. O ile zjedzenie obiadu znajduje się już gdzieś w granicach: pewnie zjadł, to z jedzeniem drugiego śniadania jest wyraźnie gorzej.\nNigdy nie wiadomo, kto zjadł pracowicie przygotowany przez mamę posiłek – dziecko czy śmietnik, a może kolega z klasy. Jak sobie z tym poradzić? Starać się przygotowywać takie śniadania, które dziecko lubi. W ten sposób prawdopodobieństwo jego zjedzenia przez właściciela może wyraźnie wzrosnąć.\nA co z obiadami w szkole? Jeżeli dziecko ich nie je, to prawdopodobnie mu nie smakują, więc nie ma sensu go zmuszać. Jednak, żeby przetrwać żmudny dzień w szkole warto przygotować swojej pociesze dodatkowy posiłek, dzięki któremu dotrwa do obiadu w domu.\nPrzekąski dla dzieci uprawiających sport\nJeżeli sądzisz, że twoje dziecko nie je słodyczy w ciągu dnia, to bardzo się mylisz. Mimo tego, że w szkole może nie być automatu z chipsami czy colą, to z pewnością już od dawna uczniowie wiedzą, ile czasu zajmie im przebiegnięcie na 20-minutowej przerwie do sklepu i z powrotem, tak żeby nikt ich nie zauważył.\nJak sobie z tym poradzić? Zrobić własne batoniki owsiane z miodem, albo chipsy z warzyw, które wbrew pozorom są bardzo smaczne. Posiadając taką przekąskę w plecaku dziecko nie będzie miało nagłej potrzeby podjadania.\nO tym posiłku nie można zapomnieć, co często się nam jednak zdarza. Mimo tego, że jest to już ostatni posiłek, jest tak samo wartościowy, jak poprzednie. Nie powinien być jednak obfity. Najlepszym zakończeniem dnia będzie coś małego, dzięki czemu młody sportowiec po ciężkim dniu będzie mógł spokojnie zasnąć.\naktywne dzieckoaktywny nastolatekco jedzą sportowcyco jedzą sportowcy na kolacjęco jedzą sportowcy na śniadanieczym jest dieta sportowcadieta a sportdieta dla aktywnego dzieckadieta dla dzieci uprawiających sportdieta dla dziecka uprawiającego sportdieta dla młodego sportowcadieta dla nastolatków uprawiających sportdieta dla uprawiających sportdieta dziecka sportowcadieta dziecka uprawiającego sportdieta młodego sportowcadieta młodego sportowca jadłospisdieta młodego sportowca piłkarzadieta sportdieta sportowadieta sportowcadieta sportowca co jescdieta sportowca jadłospisjadłospis dla nastolatków uprawiających sportjadłospis młodego sportowcajak powinna wyglądać dieta sportowcajak wygląda dieta sportowcajaka dieta dla sportowcajedzenie a sportjedzenie sportowcakolacja dla młodego sportowcakolacja młodego sportowcana czym polega dieta sportowcana czym polega żywienie sportowcówobiad dla młodego sportowcaobiad młodego sportowcaodżywianie i sportodżywianie młodego sportowcaodżywianie sportowcaodżywianie sportowcówodżywianie w diecie sportowcaodżywianie w sporcieprzykładowy jadłospis dla młodego sportowcaracjonalne żywienie młodzieżyśniadanie dla młodego sportowcaśniadanie młodego sportowcaśniadanie sportowcówsport a żywieniesport dzieci i młodzieżysport u dziecisport wyczynowy dziecisportowiec jaka dietaświadome odżywianiezasady zdrowego odżywiania dla dziecizasady zdrowego żywieniazasady żywienia sportowcówzdrowe jedzenie a sportzdrowe jedzenie dla dziecizdrowe jedzenie dzieckozdrowe nawykizdrowe nawyki żywieniowezdrowe nawyki żywieniowe u dziecizdrowe odżywianie dziecizdrowe odżywianie dzieci i młodzieżyzdrowe odżywianie dzieci w wieku szkolnymzdrowe odżywianie i sportzdrowe odżywianie młodego sportowcazdrowe odżywianie sportzdrowe odżywianie sportowcazdrowe odżywianie u sportowcówzdrowe odżywianie zasady dla dzieciżywienie dla młodego sportowcażywienie dla sportowcówżywienie dzieci uprawiających sportżywienie dzieci w sporcieżywienie dzieckażywienie małych sportowcówżywienie młodego sportowcażywienie młodych sportowcówżywienie sportowcażywienie sportowcówżywienie w sporcie


Zakrzepica nadal jest schorzeniem, o których tak naprawdę niewielu z nas wie. Bagatelizujemy je pomimo, iż może ono doprowadzić nawet do śmierci!\nStrona główna > Ciąża > Zakrzepica jako najpopularniejsze powikłanie ciąży oraz porodu\nZator tętnicy płucnej jest częstą przyczyną zgonu ciężarnych. Choć nie przeprowadzono wiarygodnych badań, które byłyby w stanie jasno określić częstotliwość występowania choroby zakrzepowo-zatorowej u kobiet ciężarnych, to z poczynionych obserwacji wynika, iż prawdopodobieństwo rozwoju tego schorzenia u tych kobiet jest zwiększone.\nW krajach rozwiniętych zakrzepica stanowi główną (choć nie oznacza to, że także częstą) przyczynę umierania kobiet ciężarnych. Występuje u 0,01-0,3% ciężarnych. Przeprowadzone badania wskazały na zwiększone ryzyko wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej u kobiet po cesarskim cięciu, w porównaniu z kobietami, które rodziły „siłami natury”.\nW czasie ciąży zakrzepica częściej rozwija się w odcinku biodrowo-udowym żył głębokich, w związku z czym większe jest ryzyko wystąpienia zatoru w tym właśnie miejscy. To dlatego u 90% kobiet ewentualne objawy pojawiają się tylko na prawej nodze. Najprawdopodobniej przez cały okres ciąży ryzyko wystąpienia choroby zakrzepowo- zatorowej jest stałe.\nChoroba zatorowo – zakrzepowa\nból i obrzęk kończyn dolnych;\nduszność w klatce piersiowej;\nWarto także wiedzieć, że u kobiet w ciąży wstępuje ucisk macicy na żyły biodrowe, który może stać się przyczyną fałszywego badania w celu zdiagnozowania zakrzepicy. Nie wskazane są także badania narażające płód na promieniowanie jonizujące. W przypadku wystąpienia schorzenia niezwykle istotna jest szybka diagnoza i niezwłoczne podjęcie leczenia. Leczenie zakrzepicy u ciężarnych polega np. na podaniu leków przeciwzakrzepowych -heparyny- w postaci zastrzyku w brzuch . Podawane medykamenty są bezpieczne dla płodu ponieważ nie przechodzą przez łożysko.\nRodzisz zimą? Sprawdź, jak przygotować się na „zim...\nOd tego, kiedy urodzi się dziecko, zależy jaką wyprawkę mu sprawisz. Sprawdź, jak przygotować się na „zimowe” maleństwo!


"Trudno traktować jego rady poważnie". Wałęsa odpowiada Petru | wMeritum.pl\n„Trudno traktować jego rady poważnie”. Wałęsa odpowiada Petru\nFot. flickr.com/ Sejm RP - Krzysztof Białoskórski, CC BY 2.0\nPan Petru przegrał w ciągu dwóch lat wszystko, co było do przegrania w polityce – przypomina Jarosław Wałęsa w rozmowie z Onet.pl. Kandydat PO na prezydenta Gdańska odpowiedział w ten sposób na niedawny apel założyciela Nowoczesnej.\n23 czerwca Jarosław Wałęsa został oficjalnie ogłoszony kandydatem PO i Nowoczesnej na prezydenta Gdańska. Jednym z jego kontrkandydatów będzie Paweł Adamowicz – do niedawna popierany przez Platformę. Czy Grzegorz Schetyna ugnie się pod presją i zrezygnuje z poparcia dla Wałęsy w imię zwycięstwa w Gdańsku?\nO takie rozwiązanie zaapelował Ryszard Petru. Polityk przypomniał o ostatnim ruchu PO we Wrocławiu, gdzie zrezygnowano z dotychczasowego kandydata partii na prezydenta tego miasta – Kazimierza Ujazdowskiego i udzielono poparcia Jackowi Sutrykowi.\nPodobnie jak we Wrocławiu @Platforma_org powinna wycofać kandydaturę @WalesaMEP i poprzeć jako wspólnego kandydata @AdamowiczPawel\n— Ryszard Petru (@RyszardPetru) 27 lipca 2018\nWałęsa: Trudno traktować jego rady poważnie\nJarosław Wałęsa odpowiedział na apel Petru na Twitterze. W swoim wpisie przypomniał niedawną opinię, jaką założycielowi Nowoczesnej wystawił Leszek Balcerowicz.\nBalcerowicz o Petru: Merytorycznie jest bardzo dobry. Okazał się jednak niedojrzały politycznie. W efekcie szkodzi sobie, a przy okazji projektowi, który współtworzył. Egocentryzm przesłania mu rozum.\n— Jarosław Wałęsa (@WalesaMEP) 28 lipca 2018\nWałęsa do propozycji Petru odniósł się także w rozmowie z Onetem. „Pan Petru przegrał w ciągu dwóch lat wszystko, co było do przegrania w polityce, więc trudno traktować jego rady poważnie” – powiedział.\nKandydat PO przypomniał, że sondaże to właśnie jemu dają największe szanse na zwycięstwo. Przekonuje również, że jako kandydat PO, Nowoczesnej i ruchów miejskich jest osobą, która „nie dzieli a łączy”.\nJarosław @WalesaMEP o @RyszardPetru : w ostatnich latach przegrał wszystko, co było do przegrania w politycehttps://t.co/BaZUjR4A9R\n— Onet Wiadomości (@OnetWiadomosci) 29 lipca 2018\nŹródło: onet.pl, Twitter,\nTagi gdańskJarosław WałęsakandydatpopoparcieRyszard Petru


Zapisz się on-line do nowego projektu BON-u „Uczelnia na medal!”\nJesteś studentem naszej Uczelni? Skorzystaj m.in. z doradztwa psychologicznego, zajęć sportowych, gier planszowych, czy ścianki wspinaczkowej. Jesteś pracownikiem dydaktycznym lub administracyjnym Uczelni skorzystaj ze szkoleń i kursów.\nSZKOŁA PRZYJAZNA STUDENTOM NIEPEŁNOSPRAWNYM\nNasza uczelnia wychodzi naprzeciw potrzebom osób niepełnosprawnych. Dokładamy wszelkich starań aby umożliwić wszystkim równy dostęp do źródeł wiedzy. Kształtujemy przyjazną, pozbawioną stereotypów atmosferę, pozytywnie działającą na relacje ze studentami.\nOtrzymaliśmy certyfikat „Serwis bez barier”\nco potwierdza, iż strona bon.vizja.pl spełnia wytyczne standardu WCAG 2.1, jest Serwisem Bez Barier dostosowanym dla osób z różnymi typami niepełnosprawności.\nWitamy na stronach Biura ds. Osób z Niepełnosprawnościami\nKandydaci z niepełnosprawnościami i szczególnymi potrzebami zamierzający ubiegać się o przyjęcie w AEH mogą zwracać się po wsparcie w zakresie komunikacji, poruszania się po uczelni, wypełniania i/lub adaptacji dokumentów rekrutacyjnych do Biura ds. Osób z Niepełnosprawnościami (BON). Rodzaje i zasady udzielania wsparcia dla kandydatów na studia w AEH zostały opisane w dokumencie: „Program wsparcia podczas rekrutacji na studia pierwszego stopnia, drugiego stopnia, jednolite studia magisterskie i do szkół doktorskich w Akademii Ekonomiczno-Humanistycznej w Warszawie (AEH) dla osób z niepełnosprawnościami i szczególnymi potrzebami”, dostępnym w zakładce: Rodzaje wsparcia.\nbezpłatna wypożyczalnia specjalistycznego sprzętu ułatwiającego naukę\ncomiesięczne bezzwrotne świadczenia finansowe zależne od stopnia niepełnosprawności\nuczelnia zapewnia tłumacza w postaci osoby lub aplikacji na telefon i on-line\nBiblioteka wyposażona w 4 stanowiska dostosowane dla niepełnosprawnych\nszkoła pośredniczy w pozyskiwaniu ofert pracy dla niepełnosprawnych\nksiążki i materiały dydaktyczne w formie e-booków, PDF i LaTeX\nbudynek wyposażony w windy, podnośnik, miejsce parkingowe\nwsparcie osoby niepełnosprawnej przez cały okres studiów\nPodręczniki w jęz. Braille'a\npodręczniki dostępne w bibliotece