Wózki idealne do pieczywa - Wpiekarni.pl - Inspirujący portal dla piekarzy, cukierników, lodziarzy i wszystkich zainteresowanych branżą.\nWózki idealne do pieczywa\n? Pierwsze trzy wózki kupiłem z dziesięć lat temu. Teraz mam ich siedemnaście i w najbliższym czasie planuję zakup kolejnych. Są nieocenione przy studzeniu wyciągniętego z pieca chleba ? mówi Wojciech Piekielnik.\nNiewielka, rzemieślnicza piekarnia leży w miejscowości Miedzna Murowana, na obrzeżach województwa łodzkiego. To rodzinny zakład z ponad 30-letnią historią. W jego centrum znajduje się pamiętający początki firmy piec ceramiczny. Wojciech Piekielnik, niemal równieśnik piekarni, kontunuuje rodzinne tradycje. Zakład prowadzi wraz z mamą Leokadią, a zawód przejął po ojcu Stanisławie, który wypiekał chleb przez ponad pół wieku.\n- Sprzedajemy w okolicznych miastach i miejscowościach: Opocznie, Tomaszowie Mazowieckim, Końskich, Paradyżu, Żarnowie. Specyfika tego rynku jest taka, że blisko 90 procent produkcji chleba trafia do sklepów jako pieczywo krojone. Klienci tu lubią wygodę ? mówi wWojciech Piekielnik.\nZatrudniający kilkanaście osób zakład pracuje na jedną, nocną zmianę. Przed świtem, pokrojony i zapakowany chleb musi być wyekspediowany do punktów sprzedaży. Jednym z kluczowych etapów procesu produkcji jest więc studzenie gorącego pieczywa. Czynność ta musi być zoptymalizowana, by chleb mógł jeszcze trafić na automatyczną krajalnicę, a później do woreczków.\n- Wózki z ULTRA POWER w studzeniu chleba sprawdzają się idealnie ? przekonuje Wojciech Piekielnik. ? Dzięki ażurowym półkom chłodzenie następuje na wszystkich powierzchniach. Wysoka temperatura oddawana jest zarówno z góry bochenka, jego boków oraz spodu. W porównaniu do studzenia na wózkach z półkami z desek czas skraca się dwu-, trzykrotnie.\nWykonane ze stali chromowanej wózki ULTRA POWER w piekarni w Miedznej Murowanej obecne są od ponad dziesięciu lat. Te pierwsze, służą do tej pory. Nadal zachowują nie tylko walory funkcjonalne ale także estetyczne. Wyglądem niewiele odbiegają od tych najnowszych.\n- Rzeczywiście mają wiele zalet ? mówi Wojciech Piekielnik. ? P rzede wszystkim są bardzo wygodne w bieżącej eksploatacji. Są lekkie, a przy tym wytrzymałe. Kółka są bardzo zwrotne, dzięki czemu wózkami łatwo się manewruje i je przemieszcza. Nie ma też problemu by utrzymać je w czystości. Mycie jest banalnie proste.\nDzieięcioletnie doświadczenie w eksploatacji sprzętu upoważnia jednak także do racjonalizatorskich spostrzeżeń. Zdaniem Wojciecha Piekielnika standartowy, ośmiopółkowy wózek warto wyposażyć w dodatkową, dziewiątą, półkę. Dzięki temu, w istotny sposób zwiększy się jego możliwości załadowcze. Każda półka może bowiem pomieścić 26 małych bochenków. Przy zakupie wózków warto też dodatkowo zaopatrzyć się w plastikowe elementy mocujące półki na stalowych rurkach. Elementy te przy demontażu półek często ulegają uszkodzeniu, dobrze więc mieć dodatkowe w zapasie.\n- Konstrukcja wózków ULTRA POWER jest tak pomyślana, by z ich złożeniem poradzić mógł sobie każdy ? mówi piekarz z Miedznej. ? Samemu można też modyfikować ustawienia półek, mocując je wedug indywidualnych potrzeb. Przestrzenie między poziomami mogą być regulowane.\nW piekarni Wojciecha Piekielnika wózki ULTRA POWER używane są wyłącznie do studzenia pieczywa. Tymczasem sprzęt ten można wykorzystać także w magazynach do przechowywania produktów. Jako regały mogą być mobline (na kółkach), bądź stacjonarne.\n? W ciągu trzydziestu lat zakład nieco się zmienił, został rozbudowany ? opowiada Wojciech Piekielnik. ? N ie zmieniła się jednak filozofia produkcji. To jest i będzie piekarnia rzemieślnicza. Produkujemy pieczywo na zakwasie, sami go prowadzimy. Ale by utrzymać mocną pozycję na rynku musimy się rozwijać, inwestować. Teraz przymierzam się do zakupu pieca Heina, w istotny sposób będę mógł zwiększyć powierzchnię wypiekową. Na liście zakupów mam też kolejne wózki.


oohmagazine.pl - Zimowe propozycje od Roly\nZimowe propozycje od Roly\nRoly przygotowało na zimowe dni szereg propozycji z zakresu tekstyliów reklamowych jak kurtki pikowane, soft shelle czy specjalne kurtki robocze.\nPierwsza z nowości to model 5090 Norway - męska kurtka pikowana z kapturem (występuje także w wersji damskiej - taliowany krój). Kurtka jest lekka i składana, dodatkowo wyposażona w specjalną torbę. Dostępna jest w 3 kolorach.\nKolejna nowość to 1107 Utah - pikowana kurtka z wytrzymałej tkaniny wyposażona w dwie kieszenie boczne o podwójnym zastosowaniu. Kurtka wykonana z nieprzemakającego materiału, posiada wysoki kołnierzyk i jest dostępna w 6 kolorach.\n6436 Nebraska to soft shell o podwójnej warstwie "Koncepcja Duo". Wewnętrzna podszewka wykonana jest z polaru, posiada zamek błyskawiczny w kolorze kurtki z osłoną podbródka. Dostępne w 6 kolorach oraz w rozmiarach dziecięcych.\nodzież na zimę\ntekstylia na zimę\nNowość w Ies Polska - bawełniana maseczka od Fruit of the Loom\nPowrót do pracy ze śniadaniową granolą\nChocoprints Trio Mini od Chocolissimo\nNowa usługa Texet Poland - Online Meeting, czyli wirtualna prezentacja\nCzekoladowe warcaby od B&B Słodycze z Pomysłem


Prorocy Boga - Stowarzyszenie Muzułmańskie Ahmadiyya\nProrocy Boga – Wstęp\nProrocy Boga – Nasz wszechświat i wszystko to, co on zawiera jest stworzone przez Boga, Najmądrzejszego. On stworzył wszystko dla określonego celu, a aby osiągnąć ten cel, dostarczył wszystkich niezbędnych przewodnictw i środków. Stworzył człowieka na swoje własne podobieństwo i uczynił go najważniejszym w Jego świecie. Zarówno dobro jak i zło zostało uczynione wyraźnie jawnym dla człowieka. Został on również pobłogosławiony mądrością, dzięki której może on odnaleźć właściwą ścieżkę, może oddzielić słuszność od błędu oraz prawdę od fałszu. Święty Koran mówi nam, że człowiek został obdarowany zarówno duchowymi jak i fizycznymi oczyma, dzięki którym może odróżnić dobro od zła oraz został obdarowany językiem i ustami, aby mógł prosić o przewodnictwo oraz ponad wszystko Bóg umieścił przed nim nadrzędny cel jego życia, aby poświęcił wszystkie swoje umiejętności oraz energię, aby go osiągnąć.\nCzłowiekowi został przyznana możliwość zarówno wyboru jak i czynu. Dlatego jest panem swojego przeznaczenia.\nAby osiągnąć cel życia, Bóg, w swojej życzliwości podnosi proroków, którzy służą jako modele. Prorocy Ci pojawiają się wśród wszystkich ludzi we wszystkich częściach naszego świata. Ich misją zawsze było, poprzez ich przykład i model, kierowanie ludzi do ich Stworzyciela. Przewodnictwo objawione przez każdego z proroków było zaplanowane, aby zaspakajać określone potrzeby danego czasu i miejsca. Dlatego były one zasadniczo tymczasowe w swej naturze. Wraz z zaawansowaniem i dojrzałością ludzkości Bóg wysłał zaawansowane i dojrzałe nauki odpowiednie do ich czasów. Istnieje wiele religii w dzisiejszym świecie, większość z nich jest bardzo stara. Nawet człowiek prymitywny, żyjący w jaskiniach czy dżungli posiadał pewien rodzaj religii. Koncepcja i rytuały religii ciągle rozwijały się i stawały się wraz z upływem czasu bardziej racjonalne i zaawansowane. Prymitywne religie jaskiniowców i buszmenów pozwoliły wzrosnąć religiom przez ostatnie trzy tysiące lat. Dzisiaj, główne religie świata są następujące:\nOpis: Książka przedstawia, z islamskiego punktu widzenia, historię łańcucha proroków od Adama (as) do Jezusa(as). Tłumaczy powody powoływania przez Boga proroków. Omawia przesłania i nauki przynoszone przez nich. Dowodzi, że wszystkie główne religie świata, u swej podstawy, pochodziły od tego samego Jedynego Boga, noszącego w zależności od religii, różne imiona: Allah, Jahwe, Awatar, etc. Opracowanie poprzedzone jest wstępem, który omawia, z punktu widzenia założyciela Wspólnoty Ahmadiyya, Mirza Ghulam Ahmada(as), etapy powstawania wszechświata oraz ewolucję rozwoju ludzkości.


Minister zdrowia: Ponad 100 osób objętych stałym monitoringiem ze względu na koronawirusa - Dziennik.pl\n30 stycznia 2020, 16:38 aktualizacja 30 stycznia 2020, 16:55 Ten tekst przeczytasz w 2 minuty\nminister Łukasz Szumowski / PAP / Wojciech Olkunik\nSzef MZ na konferencji prasowej powiedział, że do tej pory nie stwierdzono przypadku koronawirusa w Polsce. Tak jak już mówiłem, z czasem ten wirus się pojawi. Nie będzie to jednak dla nas zaskoczeniem, nie będzie to dla nas wydarzeniem nadzwyczajnym. Jesteśmy gotowi, wszystkie oddziały zakaźne mają wprowadzone instrukcje oraz procedury przyjmowania pacjentów z zakażeniami, w tym zakażeniami koronawirusem - zapewnił Szumowski. Dodał, że sytuacja jest na bieżąco monitorowana. Wszyscy wracający, którzy mają styczność z Chinami, bądź z osobami, które przebywały w Chinach, wszyscy wracający są monitorowani przez odpowiednie służby - podkreślił.\nMinister zdrowia: 30 Polaków chętnych do ewakuacji z Chin\nZapewnił, że wszyscy Polacy w Chinach otrzymali informację o możliwości ewakuacji z tego kraju w związku z zagrożeniem koronawirusem. Minister zdrowia ocenił, że nie wiadomo, ile ostatecznie osób pojawi się tuż przed odlotem samolotu. Sytuacja jest bardzo dynamiczna - stwierdził. Wyjaśnił, że ewakuacja odbywa się na dwóch poziomach: współpracy dyplomacji chińskiej ze służbami UE, a także działań polskiej dyplomacji. W tej chwili toczą się rozmowy o praktycznych aspektach tego transportu. Jednocześnie nie ma takiej sytuacji, żebyśmy sami, jako Polska, działali, bo wiemy, że możemy współdziałać z Francją i z UE - powiedział Szumowski.\nSzumowski nie przesądził, kiedy samolot z Polakami na pokładzie wyleci z Chin. Nie możemy mówić o konkretnej dacie, dlatego, że jeszcze logistyczne szczegóły są przez służby dyplomatyczne dogrywane. Na pewno odbędzie się to w najbliższych dniach - powiedział. Poprosił też dziennikarzy, by ci kontaktowali się w sprawie pozyskiwania informacji dot. zagrożeniem rozprzestrzeniania się koronawirusa bezpośrednio z jego resortem\n"Kilkanaście osób miało podejrzenie infekcji"\nSzumowski poinformował, że w chwili obecnej ponad 100 osób w Polsce objętych jest aktywnym monitoringiem ze względu na koronawirusa z Chin. Natomiast mniej więcej 17, czy kilkanaście osób, miało podejrzenie infekcji. We wszystkich tych przypadkach okazało się, że to inne wirusy, w tym również koronawirusy, ale nie ten z Chin, bo wiemy, że w Polsce jest kilka koronawirusów, które najczęściej odpowiadają za zwykłe, codzienne infekcje górnych dróg oddechowych - powiedział Szumowski.\nDodał, że wojewódzkie stacje sanepidu prowadzą również telefoniczny monitoring stanu zdrowia wszystkich osób, które wróciły do kraju z miejsc podwyższonego ryzyka. Jak wiemy, na razie większość pacjentów, która wróciła, jest niezarażona wirusem korona. Większość jest zdrowa, w związku z tym nie ma potrzeby ich hospitalizacji – powiedział Szumowski. Zaznaczył, że gdy pojawiają się objawy, natychmiast taka osoba z zachowaniem reżimu sanitarnego jest transportowana do oddziału zakaźnego, gdzie są wykonywane badania.\n"W Polsce są już testy diagnostyczne na nowego koronawirusa"\nSzef MZ powiedział, że obecnie w przypadku podejrzenia zakażenia nowym koronawirusem próbki są wysyłane do innych krajów. W tej chwili mamy dwa laboratoria referencyjne w Europie, do których wysyłamy próbki pobrane od pacjentów. Czas takiej diagnozy to jest od 24 do 72 godzin - powiedział.\nPoinformował, że w Polsce są już testy diagnostyczne na nowego koronawirusa. Na początku przyszłego tygodnia będziemy mieli wszystko skalibrowane tak, że będziemy mieli standard diagnostyki, taki sam, jaki mamy w tej chwili w Charite (Laboratorium Charite w Berlinie - PAP) - powiedział. Jesteśmy już w posiadaniu tych testów, primerów. Przygotowujemy laboratoria do pełnej diagnostyki - dodał.\nKoronawirus we Wrocławiu? Obywatel Chin hospitalizowany\nKoronawirus na wycieczkowcu? Alarm we Włoszech\nZabronić wjazdu do kraju Wietnamczykom wracającym z Wietnamu obchodzącymi Nowy Rok mają stały kontakt z Chinczykami . graniczą Chinami\nMZ powinno nalozyc totalna blokade na chinskie centrum pod Warszawa. Nie wolno stamtad rozwozic zadnych towarow po Polsce i poruszanie sie Chinczykow powinno byc ograniczoner, tak jak w Wuhan.


Żółwie stepowe powinny zimą hibernować\nŻółw stepowy to należy do rodziny żółwi lądowych. Osiąga wielkość do 30 cm. W dobrych warunkach żółw stepowy może przeżyć nawet 40 – 60 lat. Jednak aby osiągnęły tak zacny wiek, trzeba im zapewnić warunki do zimowego hibernowania. To bardzo ważne dla ich zdrowia i dobrej kondycji. Jak zrobić, aby żółwie zdrowo hibernowały? Należy je do tego starannie przygotować. Już w październiku powinnyśmy im podawać pokarm zdecydowanie bardziej ubogi. Może to być przesuszona trawa czy pędy roślin.\nŻółw stepowy – zdjęcie ze strony Blogspot.com\nOne takie rzeczy jedzą w naturalnych warunkach. Następnie warto je dwukrotnie odrobaczyć. Kilkukrotna kąpiel w letniej wodzie pobudzi perystaltykę jelit, co pozwoli na dokładnie ich oczyszczenie. Kolejną czynnością jest obniżanie stopniowe obniżanie temperatury. Robimy to przez około 3 tygodnie. Po tym okresie umieszczamy żółwia w drewnianym pudle na podłożu z torfu czy liści, w które może się zagrzebać. Temperatura pomieszczenia ma mieć ok. 3-6 stopni. Po trzech miesiącach powoli zaczynamy zwiększać temperaturę.\nW wolnej chwili: zwierzęta\nŻółw żółtolicy – charakterystyka\nNapisał użytkownik ŻółwieTagi żółw stepowy anatomia, żółw stepowy bazylia, żółw stepowy białe odchody\nMaltańczyki – informacje, ciekawostki\nSprawdź dane kontaktowe do MOPS w Rzeszowie. Uzyskaj świadczenia 500+, Fundusz Alimentacyjny, program "Dobry Start". Numer telefonu MOPS.


Policjanci znów pomogli bezdomnemu | Portal Tygodnika „Sztafeta”\nHome Aktualności Policjanci znów pomogli bezdomnemu\nPolicjanci znów pomogli bezdomnemu\nDodane przez: Redaktoron: Luty 13, 2017 12:23 W: Aktualności, Stalowa WolaBrak Komentarzy\nW sobotę 11 lutego po godz. 21, stalowowolscy funkcjonariusze otrzymali informację, że na ulicy PCK w jednej z klatek schodowych ma leżeć bezdomny mężczyzna. Policjanci znaleźli go we wskazanym przy zgłoszeniu miejscu. Okazało się, że był to 55-letni bezdomny. Mężczyzna powiedział policjantom, że było mu bardzo zimno i wszedł do klatki schodowej, aby się ogrzać i zasnął.\nMiłosz Sroka podwójnym wicemistrzem Podkarpacia


Wizyta w wiosce zielarskiej - Korsze\n2015-07-08 07:16:21 (ost. akt: 2015-07-08 07:19:37)\nPowitano nas syropami i ciastem z ziół, następnie obejrzeliśmy prezentację multimedialną o założeniu wioski zielarskiej. Poznaliśmy tajniki wytwarzania syropów, a następnie udaliśmy się do ogrodu z ziołami. Zwiedziliśmy też wioskę, kościół, zobaczyliśmy drewniany dom przywieziony z Podlasia\nPo spacerze czekał na nas obiad- zupa z pokrzyw, gołąbki z soczewicy, pierogi z serem i miętą oraz wiele innych smakołyków.\nWizyta była bardzo edukacyjna, co nie wyklucza w żadnym stopniu jej atrakcyjności-zwłaszcza dla kobiet , bo zupy z pokrzywy nie gotuje się codziennie, a (mini) ogrody z ziołami mają tylko nieliczne z nas w kuchni.\nTagi: wioska zielarska baby z babieńca


Cło – opłata pobierana przez państwo w związku z przemieszczaniem towarów przez granicę celną (powszechnie stosuje się cła importowe, niemniej w niektórych państwach ocleniu podlega również eksport i tranzyt).Teoria przewagi komparatywnej (teoria kosztów komparatywnych) – teoria ekonomiczna wyjaśniająca mechanizm obustronnie korzystnej międzynarodowej wymiany towarów i usług w sytuacji znacząco niższych kosztów produkcji dóbr po stronie jednego z partnerów wymiany. Zgodnie z tą teorią decydujące znaczenie dla korzyści czerpanych przez obydwu partnerów handlowych z wymiany ma względny stosunek kosztów produkcji dóbr, będących przedmiotem wymiany w krajach partnerów, a nie bezwzględny poziom nakładów jakie w poszczególnych krajach należy ponieść na wytworzenie tych dóbr. Wystarczającą przesłanką rozwoju specjalizacji i handlu międzynarodowego jest występowanie względnych różnic kosztów wytwarzania, mierzonych nakładami pracy.\nPolityka przemysłowa na przestrzeni dziesięcioleci\nPod wpływem zmieniających się zewnętrznych i wewnętrznych uwarunkowań rozwoju przemysłu zmieniały się cele, a wraz z nimi formy i narzędzia polityki przemysłowej.\nW okresie powojennej rekonstrukcji polityka przemysłowa dążyła do rozwoju przemysłów podstawowych, zapewniających podaż brakujących surowców, podejmowała działania mające na celu doprowadzenia do poprawy jakości życia, starała się stworzyć system zachęt proeksportowych. Przyjmowano założenie, że w warunkach wysokiego tempa wzrostu, promocja przemysłu przez korzyści skali zapewni wzrost efektywności i postęp techniczny, tworząc wystarczające impulsy do efektywnej alokacji zasobów, kształtując struktury przemysłowe dostosowane do wymogów konkurencji.\nAlokacja zasobów w gospodarce rozumiana jest przez wykaz lub wyczerpujący opis tego, co kto robi oraz kto co dostaje. Zakres możliwości alokacyjnych jest zależny od stanu techniki i wielkości zasobów w gospodarce. Ostateczna wartość alokacji zależna jest od gustów klienta, które decydują, jak ludzie oceniają to, co otrzymują.Czynniki produkcji (nakłady) – wszystkie zasoby materialne lub usługi wykorzystywane w procesie produkcji dóbr. W klasycznym ujęciu wyróżnia się następujące czynniki produkcji: praca, kapitał, ziemia. Lista czynników produkcji czasami jest rozszerzana lub skracana w zależności od sposobu opisywania zjawisk ekonomicznych przez danego teoretyka ekonomii. Przykładowo, ekonomista angielski, A. Marshall, za czwarty czynnik uznawał organizację. Ekonomista austriacki, J. Schumpeter, za czwarty czynnik uznawał przedsiębiorczość. We współczesnych analizach ekonomicznych czasami operuje się tylko dwoma czynnikami produkcji - pracą ludzką i kapitałem. Do pojęcia kapitału zalicza się wtedy również ziemię jako jedno z aktyw trwałych.\nW latach siedemdziesiątych (wraz z postępem technicznym, obniżeniem pozycji konkurencyjnej przemysłów tradycyjnych i pojawieniem się nowych warunków funkcjonowania gospodarki światowej po pierwszym szoku naftowym i zmianą sytuacji na rynkach międzynarodowych) celem polityki przemysłowej stało się wspieranie gałęzi schyłkowych oraz ochrona wybranych sektorów przed konkurencją zewnętrzną.\nPrzedsiębiorczość – cecha charakteru lub zespół cech w grupie i zachowań właściwych przede wszystkim dla przedsiębiorców.Prywatyzacja – akt przekazania prywatnemu właścicielowi państwowego mienia. Prywatyzacja może się odbywać poprzez uwłaszczenie lub sprzedaż.\nRealizowana od początku lat osiemdziesiątych polityka przemysłowa miała charakter defensywny, a podejmowane w jej ramach działania miały chronić krajowe przemysły przed skutkami recesji i konkurencją zewnętrzną. Polityka ta opierała się na silnym sektorze publicznym i szerokim zakresie uprawnień regulacyjnych każdego państwa, co w połączeniu z intensywnym subwencjonowaniem i ochroną produkcji krajowej doprowadziło do ukształtowania nieracjonalnej struktury alokacji zasobów i osłabienia przedsiębiorczości sektora prywatnego. Stąd fala prywatyzacji, która stała się cechą charakterystyczną polityki przemysłowej drugiej dekady lat osiemdziesiątych.\nRestrukturyzacja (restrukturalizacja) – są to gwałtowne zmiany w aktywach, pasywach lub organizacji przedsiębiorstwa. Celem restrukturyzacji jest stworzenie przesłanek do wzrostu wartości przedsiębiorstwa. Restrukturyzacja jest równoważna z transformacją.Kontyngent – kontyngentem nazywa się obowiązkowe dostawy na rzecz państwa, np. kontyngenty wojskowe, kontyngenty żywności. W prawie podatkowym Unii Europejskiej istnieje zakaz ustanawiania kontyngentów zgodnie z art. 34 Traktatu o funkcjonowaniu UE.\nW latach dziewięćdziesiątych politykę przemysłową zaczynają charakteryzować działania ofensywne, ukierunkowane na czynnikowo-produktową restrukturyzację przemysłu, obejmujące wycofywanie się z produkcji nieefektywnej i promowanie przemysłów nowoczesnych, wywierających korzystny wpływ na całość procesów gospodarczych (procesy oszczędzające zużycie energii i surowców, chroniące środowisko naturalne), racjonalizujących produkcję przemysłową oraz poprawiających pozycję konkurencyjną przemysłu na rynkach międzynarodowych.\nTargeting – koncepcja, przejawiająca się w polityce przemysłowej, polegająca na typowaniu pewnych dziedzin lub przedsięwzięć, którym na zasadzie selektywnej i często dyskryminacyjnej dla pozostałych, przyznawane są rządowe priorytety. Priorytety stosowane polityce przemysłowej to: priorytet podmiotowy (przedsiębiorstwo), przedmiotowy (produkt, grupa produktów), regionalny, własnościowy (forma własności), technologiczny, rynkowy (rynek w sensie demograficznym i geograficznym) oraz priorytet kierunku produkcji (sprzedaż w kraju, eksport).Korzyści skali – korzyści płynące z produkcji masowej. Charakteryzują się malejącym przeciętnym kosztem produkcji (kosztem jednostkowym).\nPolityka przemysłowa dziś\nWspółczesna polityka przemysłowa zaczyna stopniowo odchodzić od polityki targetingu do polityki ogólnego porządku rynkowego. Wynika to z nowych uwarunkowań funkcjonowania przemysłu, które stają się coraz trudniejsze z uwagi na intensywność konkurencji na rynkach międzynarodowych, towarzyszącą globalizacji rynków, sektorów i firm, liberalizacji handlu i transferu czynników produkcji oraz rozwojowi nowoczesnych technologii. Trudniejsze środowisko ekonomiczne stwarza zapotrzebowania na działania przemysłowe, wzmacniające w szczególności konkurencyjność przemysłową. Prowadzi to do spadku znaczenia polityki tradycyjnej, ukierunkowanej na ochronę lub pobudzanie wybranych gałęzi czy branż i wzrostu znaczenia polityk ogólnych, mających na celu kształtowanie konkurencyjnego środowiska i oddziaływanie na warunki, w jakich funkcjonują podmioty gospodarcze i różne sektory przemysłowe. Nowe strategie przemysłowe zakładają wzmocnienie roli rynku i mechanizmów konkurencji, odgrywających autoregulacyjną funkcję alokacyjną i osłabienie funkcji państwa jako regulatora życia gospodarczego.\nGlobalizacja – ogół procesów prowadzących do coraz większej współzależności i integracji państw, społeczeństw, gospodarek i kultur, czego efektem jest tworzenie się "jednego świata", światowego społeczeństwa; zanikanie kategorii państwa narodowego; kurczenie się przestrzeni społecznej i wzrost tempa interakcji poprzez wykorzystanie technologii informacyjnych oraz wzrost znaczenia organizacji ponad- i międzynarodowych, w szczególności ponadnarodowych korporacji. Geneza tego procesu lokowana jest w epoce odkryć geograficznych, dokonywanych przez Europejczyków od XV wieku, a rozpatrywany w nauce jest on dopiero od lat 80. XX wieku, mimo, że kwestia tworzenia porządku ponadnarodowego podejmowana była już na początku wieku XIX. Globalizacja jako realne zjawisko przez część naukowców jest postrzegana sceptycznie. Jest ona również postrzegana jako zjawisko powodujące wzrost nowych, nieprzewidywalnych form ryzyka oraz wzrost nierówności społecznych w skali globu czy też w skali poszczególnych społeczeństw. Skutki tych procesów nie są do końca rozpoznane, mogą prowadzić zarówno do większej homogenizacji kultury, jak i do jej kreolizacji i zwiększenia różnorodności kulturowej.Amortyzacja – nazywana czasami konsumpcją kapitału, oznacza zmniejszenie się wartości dobra kapitałowego w pewnym okresie w wyniku użytkowania lub starzenia się. Można mówić o amortyzacji kredytu (rozłożeniu jego spłaty), ale najczęściej pojęcie to odnosi się do amortyzacji księgowej.\nPoglądy na politykę przemysłową\nPoglądy na politykę przemysłową ulegały zmianom. Kontrowersje budziła nie tylko zasadność realizowania polityki przemysłowej, ale także jej zakres i metody. Obecnie nie kwestionuje się samej potrzeby, natomiast podzielone są opinie co do charakteru polityki przemysłowej i jej narzędzi. O ile nie budzi wątpliwości polityka przemysłowa realizowana za pomocą środków polityki ogólnej, to w kwestii polityki sektorowej poglądy są podzielone.\nWartość dodana – przyrost wartości dóbr w wyniku określonego procesu produkcji lub tworzenia usługi. Źródłem wartości dodanej jest praca.Subwencja (łac. subventio – zapomoga) – nieodpłatna i bezzwrotna pomoc finansowa udzielana najczęściej przez państwo określonym podmiotom (np. jednostkom samorządu terytorialnego, prywatnym przedsiębiorstwom, organizacjom społecznym i osobom fizycznym) dla poparcia ich działalności.\nZwolennicy tej polityki uważają, iż realizacja takich celów, jak promocja przemysłu i wzmocnienie jego konkurencyjności wymaga unowocześniania struktury przemysłowej. To zaś oznacza potrzebę ograniczania pola i dokonywania wyboru dziedzin, które należy wspierać oraz tych, z których należy się wycofywać. Popieranie wszystkich przemysłów nie ma więc uzasadnienie, gdyż wymagałoby zbyt wielu środków, które ulegałyby rozproszeniu. Potrzebę realizowania sektorowej polityki przemysłowej widzi się także wobec doświadczeń i ciężarów transformacji systemowej w gospodarkach dawnego socjalizmu.\nRecesja – zjawisko makroekonomiczne polegające na znacznym zahamowaniu tempa wzrostu gospodarczego, skutkujące nawet spadkiem produktu krajowego brutto. W znaczeniu technicznym recesja definiowana jest jako spadek PKB przez co najmniej dwa kolejne kwartały.Konkurencja – proces, w którym podmioty rynkowe współzawodniczą ze sobą w zawieraniu transakcji rynkowych poprzez przedstawianie korzystniejszej od innych podmiotów oferty rynkowej (np. zaoferuje niższe oprocentowanie i raty kredytów) celem realizacji swoich interesów.\nPrzeciwnicy sugerują, iż same mechanizmy rynkowe oraz polityka makroekonomiczna są wystarczające dla kształtowania przemian strukturalnych i adaptacyjnych przemysłu. Uważają, iż takie sztuczne pobudzanie przemysłu może obniżać sprawność całej gospodarki. Stąd też postulat traktowania wszystkich przemysłów i podmiotów gospodarczych tak samo, według zasady equal footing. Co więcej, prowadzenie aktywnej polityki przemysłowej jest związane z podejmowaniem decyzji strukturalnych i dokonywaniem wyborów, które często są wynikiem arbitralnych decyzji, a sam proces podejmowania decyzji nie zawsze ma wystarczające podstawy informacyjne. Dlatego zasadność dokonywania wyborów przez państwo jest szeroko kwestionowana.\nMimo występowania licznych rozbieżności w poglądach, większość krajów realizuje, w mniejszym lub większym zakresie, politykę przemysłową w jej wymiarze sektorowym. Z uwagi na potencjalne zagrożenia następuje przesunięcie w filozofii i praktyce tej polityki od interwencji sektorowych w kierunku działań ogólnych, umożliwiających poprawę efektywności i wspierających konkurencyjność gospodarki.


ZASILACZE SITOP firmy SIEMENS » Elmark Sp. J. automatyka, sterowanie, pneumatyka\nZASILACZE SITOP firmy SIEMENS\nHome / Aktualności / ZASILACZE SITOP firmy SIEMENS\nZapraszamy do zapoznania z aktualną ofertą sklepu.\nNiezawodna praca maszyn i instalacji wiąże się z niezawodnym, stałym źródłem zasilania. Jakość i niezawodność zasilaczy SITOP zapewnia najwyższy poziom bezpieczeństwa w dziedzinie układów zasilania DC w przemyśle oraz w systemach zarządzania budynkami.\nZasilacze te dostarczają nie tylko regulowanego napięcia o wartości 24 V, ale również napięcia o innych wartościach. Nawet w przypadku dużych wahań napięcia wejściowego, napięcie wyjściowe utrzymywane jest na stałym poziomie, o dużym stopniu dokładności. Umożliwia to stosowanie zasilaczy impulsowych do zasilania wrażliwych urządzeń i systemów elektronicznych – wszystko to w zakresie prądów do 40A.\nZasilacze bez wentylatorów cechują się kompaktową oraz mocną konstrukcją, wysokim współczynnikiem sprawności oraz wysoką wytrzymałością na przeciążenia. Szeroki zakres napięć wejściowych oraz dopuszczenia międzynarodowe sprawiają, że zasilacze te można stosować praktycznie w każdej sieci na świecie.


Ostatnia prosta Freunda | SkokiPolska.pl\nNiemal sto punktów straty to przy obecnej dyspozycji Freunda to bardzo dużo. Słoweniec może pogodzić się z kolejnym drugim miejscem w cyklu. Obaj nie odpuszczą ostatnich konkursów. Prevc ma do tego dwa powody - wyczekiwaną przez całą zimę własną publikę oraz ostatnie z możliwych do wygrania trofeów sezonu, czyli Małą Kryształową Kulę za loty narciarskie.\nZnając lotne aspiracje Niemca (z którym podzielili się zwycięstwami w Vikersund) rywalizacja o "mniejszą kulkę" zapowiada się nie mniej interesująco. Czy jej efektem będzie nowy rekord świata? A może w weekendowe szaleństwo lotów włączy się kolejny as latania?Odpowiedź poznamy już za niecały tydzień.\nTagi:Freund styl, ostatnia prosta, Planica, PŚ finał, PŚ Freund, Severin Freund, Stefan Kraft\nPoprzedni wpisEma Klinec dla SkokiPolska: „Nie było łatwo, ale wrócę jeszcze silniejsza”\nNastępny wpisMocni Norwegowie z Fannemelem na Planicę


Samodzielna Budowa Kominka - Pełna Instrukcja Krok Po Kroku\nBudowa kominka krok po kroku – niezbędne materiały\nDomowe paleniska cieszą się stałą, niesłabnącą popularnością. I nie ma się tu czemu dziwić-wprowadzają naszych do czterech kątów ciepły, przytulny nastrój, a ich delikatne światło i ciepło pozwala się odprężyć, odpocząć i zrelaksować. Jest to fantastyczny sposób na dogrzanie domu w chłodniejsze dni. Co więcej, przemyślany i odpowiednio zaprojektowany kominek może nawet w razie konieczności przejąć całkowicie funkcję grzewczą domu i zastąpić na jakiś czas główne urządzenie grzewcze. Fantastycznie się sprawdzi w przypadku nagłej awarii pieca.\nMarzysz o kominku we własnym domu? Przeczytaj informacje i dowiedz się, do jakich lokali można go wstawić, jak wybrać rodzaj paleniska i zabudowy, czego użyć do obudowy kominka oraz przede wszystkim, jak go zbudować samodzielnie krok po kroku.\nCzy w moim domu może stanąć kominek?\nSalon to pomieszczenie, w którym najczęściej zamierzamy zbudować instalację kominkową. Trzeba pamiętać, że nie do wszystkich czterech kątów możemy go wstawić. Zgodnie z zaleceniami, ma ono mieć co najmniej 30 m3 objętości. Średnia wysokość lokali w domach to około 2,5 m, co za tym idzie, musimy mieć w pokoju z kominkiem przynajmniej 12 m2 powierzchni. Co więcej, taka konstrukcja jest ciężka, zatem dobrze jest, gdy znajduje się na parterze, na specjalnie przygotowanej stopie betonowej oddzielonej od reszty wylewki przerwą dylatacyjną. Jest to konieczne w przypadku montażu dużego kominka z betonową lub kamienną obudową, gdyż brak dylatacji może skutkować odkształceniem posadzki na skutek znacznego obciążenia. Jeśli jednak zdecydujemy się na niewielki wkład obudowany lekką konstrukcją z gipsowo-kartonowych płyt, wówczas możemy go umiejscowić na betonowej płycie pod która musi znajdować się twardy styropian. Zatem w przypadku stawiania kominka z płyt sprawa jest nieco prostsza.\nSzczegółowe przepisy i informacje dotyczące montażu urządzeń kominkowych zawarte są w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Z dnia 15 czerwca 2002 r. – § 132. 3. i § 143. 1.).\nJak wybrać rodzaj kominka\nPlanując konstrukcję kominka, należy najpierw zastanowić się , jaka będzie jego główna rola. Czy ma być elementem dekoracyjnym używanym sporadycznie, czy może będzie regularnie dogrzewał dom? Należy pamiętać o tym, że przepisy mówią wyraźnie: takie palenisko nie może być traktowany jako jedyne źródło ciepła w domu.\nPierwszym i najważniejszym kryterium wyboru wkładu kominkowego jest czas palenia po jednorazowym dołożeniu drewna. Mamy tutaj zatem 3 rodzaje urządzeń:\nkategoria A – są to paleniska pełniące przede wszystkim funkcję dekoracyjną. Nie jest tu określony wymagany czas palenia;\nkategoria B – urządzenia utrzymujące żar przez mniej niż 10 godzin;\nkategoria C – paleniska utrzymujące żar co najmniej 10 godzin.\nJeśli zamierzamy rozpalać nasz kominek tylko okazjonalnie, wówczas możemy pominąć klasyfikacje urządzenia i skupić się jedynie na jego walorach wizualnych. Jeśli jednak ma on spełniać funkcję grzewczą, wówczas musimy kupić wkład w kategorii C.\nDodatkowo warto zwrócić uwagę na moc grzewczą kominka. Przy sporadycznym jego użytkowaniu nie ma sensu kupowanie modelu o ogromnej mocy, albowiem i tak jej nie wykorzystamy. Dodatkowe parametry, które należy sprawdzić przed zakupem, to:\nrodzaj paliwa (zwykle jest to drewno, ale zdarzają się również paleniska na brykiet drzewny lub węgiel brunatny),\nsprawność (procentowy wskaźnik określający ilość energii powstałej w czasie spalania drewna, odzyskiwanej w postaci ciepła);\nsurowiec (mamy do wyboru wkłady żeliwne lub stalowe. Trzeba pamiętać, że żeliwne, mimo iż są trwalsze i bardziej odporne na korozję niż wkłady stalowe, to są dużo cięższe i wymagają lepiej przygotowanej konstrukcji. Wkładów stalowych używa się w nowoczesnych aranżacjach.);\notwieranie drzwiczek (zwykle są one otwierane na bok, ale zdarzają się paleniska z drzwiczkami otwieranymi do góry);\nczas pracy bez uzupełniania opału;\nMamy do wyboru 3 główne rodzaje kominków.\nZ otwartym paleniskiem.\nJeśli ktoś chce sobie go szybko zwizualizować, to wystarczy przypomnieć sobie bajki o Bożym Narodzeniu, i moment, w którym Św. Mikołaj wchodził do domu przez komin:). Wykorzystywany jest głównie jako jeden z elementów wystroju wnętrz i raczej rzadko się go używa jako przydatne źródło ciepła. Jego efektywność grzewcza jest znikoma, ponieważ ze względu na swoją konstrukcję generuje duże straty ciepła, które błyskawicznie uchodzi przez rurę wraz z dymem. Niemniej jednak przy dobrym jego montażu możemy te straty nieco zniwelować. Wszystko bowiem zależy od ukształtowania komory spalania i ostatecznego ukierunkowania strumienia ciepła. Intensywność ogrzewania regulujemy za pomocą ilości wykorzystywanego drewna oraz przy użyciu szybra znajdującego się na wylocie komina. Gdyby jednak okazało się, że palenisko otwarte nie do końca spełnia nasze oczekiwania, to w łatwy sposób, bez konieczności ingerencji w konstrukcję, możemy je przerobić na jego odpowiednik zamknięty.\nW porównaniu do kominka otwartego charakteryzuje się znacznie lepszą efektywnością grzewczą, a to wszystko za sprawą tzw. kasety kominkowej, którą wstawia się do komory spalania. Można również zlecić wykonanie takiej kasety na wymiar (co jest niezwykle przydatne, kiedy chcemy ją dopasować do istniejącej już konstrukcji). Jeśli chodzi o ich budowę i funkcjonalność, to mają one dodatkowy płaszcz wykonany z blachy, który otacza miejsce spalania, a wylot ciepłego powietrza znajduje się nad drzwiami wsadowymi.\nMożemy podzielić na go dwa rodzaje:\nz systemem powietrznym – W tym rodzaju kominka przekazywanie ciepła odbywa się bezpośrednio (poprzez kratki umieszczone w okapie, rozgrzaną szybę oraz obudowę, ogrzewane jest powietrze w pokoju, w którym jest umiejscowiony), lub z rozprowadzeniem ciepła do innych pomieszczeń. Rozprowadzenie to może się odbyć dwoma sposobami: grawitacyjnie lub nadmuchowo. Jeśli chodzi o ogrzewanie grawitacyjne, to biorąc pod uwagę niewielkie ciśnienie i opory przepływu w rurach, nadaje się ono do niewielkich domów, albowiem ciepłe powietrze można tak przesłać maksymalnie na odległość 4 metrów. Jeśli chcemy ogrzać większy dom, musimy wówczas rozważyć wybór wkładu kominkowego z DGP (dystrybucją gorącego powietrza). Jego zaletą jest również to, że może pracować niezależnie od centralnego ogrzewania. Można jednocześnie palić w kominku i w c.o.\nz płaszczem wodnym – Pod względem funkcjonalności jest bardzo podobny do kotłów na paliwo stałe. Wkład z płaszczem wodnym współpracuje z instalacją grzejnikową c. o. i zapewnia on ogrzewanie pomieszczenia, w którym się znajduje. W dużym uproszczeniu jego działanie polega na tym, że nagrzana w płaszczu woda, płynie w kierunku grzejników, a następnie po ochłodzeniu wraca do kominka. Trzeba pamiętać, że łączenie kominka z płaszczem wodnym do instalacji c.o., która zasilana jest również z innego źródła (kotła), należy wykonać za pośrednictwem wymiennika ciepła, ponieważ bezpośrednie przyłączenie będzie skutkowało tym, że nasza cała instalacja grzewcza będzie pracować w systemie otwartym, co wpłynie bardzo niekorzystnie na jej trwałość i będzie przyczyną problemów z prawidłowym funkcjonowaniem kotłów gazowych.\nW niektórych wkładach używanych w paleniskach mamy dodatkowe udogodnienia w postaci zabezpieczeń przed osiadaniem sadzy, takie jak:\nszyba z kurtyną powietrzną-ulega zdecydowanie mniejszemu okopceniu, albowiem dzięki takiej konstrukcji zimne powietrze z zewnątrz jest zasysane otworami umieszczonymi najczęściej nad szybą (zdarza się również że otwory znajdują się wokół szyby) i podczas przepływania przy niej sprawia, że cząsteczki sadzy są odpychane od szyby:\nszyba samoczyszcząca-która jest pokryta od zewnątrz przezroczystą, cienką warstwą metalu. Dzięki takiemu rozwiązaniu ciepło odbija się od warstw metalu, nie przenikając na zewnątrz, co skutkuje wzrostem temperatury w palenisku i zjawiskiem pirolizy (dopalania sadzy). W dużym uproszczeniu polega ona na tym, że cząsteczki, które osadzają się na szybie, odrywają się od niej i są dopalane w palenisku.\nMożliwość regulacji mocy grzewczej wszystkich typów kominków zwykle sprowadza się do sterowania powietrzem doprowadzonym do miejsca spalania oraz do kontrolowania ilości załadowanego paliwa.\nKominek to miejsce, w którym będzie palił się ogień. Nie ma w tym oczywiście nic odkrywczego. Niemniej jednak są tacy, którzy wydają się zapominać o tym fakcie przy kompletowaniu elementów niezbędnych do stworzenia kominka. A przecież stalowe i żaroodporne rury poddawane są temperaturom dochodzącym nawet do 1200 stopni Celsjusza! Wszystkie materiały budowlane muszą być ognioodporne, przystosowane do wysokich temperatur. Tu już nie tyle chodzi o kwestię estetyki, ani nawet nie o tylko o funkcjonalność, ile po prostu o bezpieczeństwo osób przebywających w pomieszczeniach z kominkiem.\nJeżeli w ofercie znajdują się produkty wysokiej jakości, pochodzące od renomowanych na rynku producentów to znak, że to właśnie w tym sklepie znajdziesz wszystkie potrzebne materiały do budowy kominka.\nSamodzielne stawianie kominka domowego nie jest trudne, aczkolwiek trzeba się do niego odpowiednio przygotować. Jeśli zatem mamy zakupione niezbędne produkty, możemy przystąpić do działania.\nNa wstępie trzeba przygotować otwór w ścianie na rurę do turbiny oraz drugi otwór w suficie na rurę.\nNastępnie należy wykuć w podłodze otwór na rurę odprowadzająca powietrze z zewnątrz domu, niezbędne do utrzymania procesu spalania. Przewód nawiewny jest niezwykle ważnym elementem instalacji kominkowej. Jeśli nie mamy możliwości doprowadzenia świeżego powietrza pod palenisko, wówczas dobrze jest zastosować inny rodzaj instalacji, która będzie spełniać to zadanie lub ewentualnie zapewnić dopływ powietrza z pomieszczenia, w którym znajduje się palenisko. Powietrze jest niezbędne do tego, by\nproces spalania przebiegał prawidłowo,\npion, który ma za zadanie odprowadzać spaliny, nie oklejał się sadzą,\npiec nagrzewał się do odpowiedniej temperatury,\ndrewno lub inna substancja opałowa spalała się całkowicie, bez niepotrzebnych strat.\nCałą instalację trzeba przygotować starannie i z dbałością o szczegóły takie jak choćby przepustowość, ponieważ od nieprawidłowo wykonana instalacja może skutkować nawet pożarem komina.\nKolejno należy przygotować podłoże. Musi być ono wytrzymałe i niepalne. Wprawdzie wkład kominkowy może się znajdować bezpośrednio na nim, ale zaleca się zrobić podmurówkę, lub stojak. Producenci oferują również fabryczne podstawy do kominków, które są świetnym rozwiązaniem w przypadku lekko nierównego fundamentu, albowiem można regulować ich wysokość na każdej nóżce. Montaż przy ich użyciu jest łatwy, szybki i bezpieczny.\nJeśli decydujemy się na podmurówkę, to koniecznie musimy zwrócić uwagę na jakość i przystosowanie elementów do konstrukcji, które mają kontakt z ogniem. W tym celu dobrze jest użyć cegieł szamotowych i wysokoglinowych, które wytrzymują ekstremalnie wysokie temperatury, oraz duże obciążenie. By zachować wszystkie właściwości dotychczas uzytych materiałów, dobrze jest wykończyć pracę produktami ogniotrwałymi takimi jak zaprawy i kleje. Jeśli chcemy, by nasz dom był bezpieczny, warto używać jedynie profesjonalnych surowców do zabudowy kominków.\nNa odpowiednio przygotowanym fundamencie należy osadzić wybrany wkład lub kasetę kominkową i przyłączyć czopuch. Trzeba mieć na uwadze to, by z tyłu i po bokach rury zachować odpowiedni odstęp. Najlepiej, jeśli rura taka jest wykonana z rur stalowych, żeliwnych, bądź ceramicznych. Używanie tutaj rur wentylacyjnych lub kanalizacyjnych jest niedopuszczalne ze względu na to, że łatwo ulegają uszkodzeniu i co za tym idzie, stwarzają ogromne niebezpieczeństwo dla użytkownika. Łączenie czopucha z kanałem dymowym komina powinno być całkowicie szczelne, a jednocześnie nie może być ono złączone „na sztywno”, albowiem wskutek rozszerzalności cieplnej powietrza może dojść do pęknięć trójnika. Zatem rura stalowa musi mieć odrobinę luzu. Taką szczelinę trzeba zabezpieczyć sznurem grafitowym. Jeśli decydujemy się na montaż kominka z płaszczem wodnym, musimy również pamiętać o zbiorniku buforowym, szczególnie wtedy, gdy zamierzamy z takiego kominka korzystać często, lub codziennie.\nW kolejnym kroku wykonujemy przyłączenia do rur doprowadzających powietrze.\nKiedy już przyłączymy wkład, należy w nim przepalić, albowiem zabieg ten sprzyja utwardzaniu farby (trzeba pamiętać, żeby w tym czasie otworzyć okna w pomieszczeniu) oraz w ten sposób sprawdzamy szczelność łączeń rur spalinowych. Zwykle są one dobrze dopasowane, więc nie musimy używać dodatkowych klejów. Może się jednak czasem okazać, że po złączeniu rur ukażą się tam jakieś nieszczelności. Wówczas należy dokonać korekt przy użyciu silikonu wysokotemperaturowego do uszczelnienia lub specjalnej pasty.\nTrzeba pamiętać, że bez względu na to, jak nowoczesny mamy kominek, aby służył nam jak najdłużej, trzeba go regularnie czyścić, najlepiej wykorzystując do tego specjalnie przystosowane preparaty.\nNowoczesny design czy klasyczna stylizacja-jaką obudowę wybrać?\nOsoby, zajmujące się zawodowo budową kominków i piecy używają różnych metod do obudowywania wkładów. Jednym z najszybszych i najmniej pracochłonnych rozwiązań jest obłożenie go dobrej jakości izolacja wysokotemperaturową i następnie wykonanie obudowy kominka z płyt gipsowo-kartonowych. Nie zaleca się używania wełny mineralnej, z racji tego, że nie jest ogniotrwała. Wybór obudowy kominka z płyt uzasadnia łatwość jego wykonania oraz stosunkowo niska cena.\nJednak zdecydowanie bezpieczniejszą i trwalszą metodą w oczach profesjonalistów jest murowana zabudowa z cegieł szamotowych lub bloczków z ogniotrwałego betonu. Jeśli jednak skłaniamy się ku zabudowie kominka z płyt, to zdecydowanie lepiej jest użyć specjalnych, grubych płyt wysokotemperaturowych, lub wermikulitowych na bazie krzemianu aluminiowo-magnezowego, które nie zawierają pylących włókien, przez co są przeznaczone specjalnie do zabudowy kominków i pieców. Bez względu na to, czy zdecydujemy się na konstrukcję kominka z płyt, czy z cegieł, trzeba zwrócić uwagę na to, by użyte surowce budowlane były ogniotrwałe.\nNa przygotowaną konstrukcję w ostatnim etapie nanosimy elementy wykończeniowe. Może to być zawsze modna cegła, która pasuje do każdego wnętrza, lub jej uniwersalny odpowiednik, czyli płytka klinkierowa. Zaletą tej drugiej jest większa uniwersalność i odporność na czynniki zewnętrzne takie jak kurz, wilgoć, czy uszkodzenia.\nWłasnoręczne stawianie kominka jest być może zabiegiem czaso i pracochłonnym, ale tym sposobem możemy zaoszczędzić znaczną ilość pieniędzy na robociźnie. Samodzielne wykonanie zabudowy będzie powodem do dumy, a ona sama stanie się obiektem podziwu domowników oraz zaproszonych gości. Pamiętaj-najważniejsze jest bezpieczeństwo kominka. Obudowa ma tutaj duże znaczenie, warto ją zatem wykonać z solidnych materiałów.\n← Wywóz odpadów w praktyce\nDlaczego okna pasywne? Oszczędności w cenie →


Sága Íris Ölivrsdóttir\nSága Íris Ölivrsdóttir Czw 19 Lis 2020 - 18:12;\nDATA URODZENIA 13/07/2000\nMIEJSCE URODZENIA Rejkiawik, Islandia\nMIEJSCE ZAMIESZKANIA Newthorpe, Anglia\nW HOGWARCIE JEST OD KLASY VI, do piątego roku w Stavefjord\nOBECNIE JEST NA ROKU X/III studenckim\nWYMARZONY DOM tiaro, zarządzaj\nWYBRANY WIZERUNEK Neve Caffrey\nWZROST Metr sześćdziesiąt siedem, dość przeciętnie\nBUDOWA CIAŁA Chuda i drobna, choć nie pozbawiona kobiecości\nZNAKI SZCZEGÓLNE Na pierwszy rzut oka, każdy zauważy te odstające uszy, które dla mnie były jedynie przekleństwem przez pierwsze lata życia, choć dzielę tę cechę z rodzeństwem; niejednokrotnie słyszałam też uwagę na temat wielkości moich ust. Dwa magiczne tatuaże, niewielkie i jedynie delikatnie się poruszająca: zorza polarna na lewym ramieniu oraz koliber nad kostką.\nPREFEROWANE UBRANIA Ciężko o podkreślenie własnych preferencji, gdy na co dzień narzucane jest chodzenie w szkolnych szatach, choć nikt przecież nie zabrania mi wyrażania siebie pod nimi. I chociaż nie gustuję w ogromnej różnorodności kolorystycznej, czasem zdarzy ubrać mi się na siebie coś w więcej niż jednym kolorze. Wiele zależy tak naprawdę od pogody - nie ubiorę przecież swetra w gorący dzień, prawda? Preferuję ubrania luźne, choć mimo wszystko bardziej schludne i dobrane ze szczególną rozwagą; choć nie mam problemu w dobieraniu elementów swojej garderoby, zazwyczaj wieczory spędzam na łączeniu całości i pozostawiam ubrania gotowe na wieszakach, jakby czekały na odpowiednią okazję, która mogłaby równie dobrze nigdy nie nadejść. Również lubię podkreślić swoje usta czy oczy makijażem; nie całkiem przesadnie, choć potrafię niekiedy spędzić nad tym trochę więcej czasu, niż powinnam.\nSzczerze mówiąc, ciężko określić charakter kogokolwiek, skoro wszyscy zachowujemy się inaczej w zależności od sytuacji, w której się znajdziemy. Prawda - wymienimy naczelne cechy tej osoby, które sprawiają, że nieco bardziej wyróżnia się spośród wszystkich, ale czy na ich podstawie możemy określić to, jaką dana jednostka jest osobą? Czy bez dłuższej obserwacji, czy też zdań innych, będziemy w stanie ułożyć cały profil tej osoby?\nNa pierwszy rzut oka? Jest niesamowicie pewna siebie, jakby miała wrażenie, że wszystko ma u swoich stóp. Przez wyraz twarzy sprawia też wrażenie takiej… sukowatej, wiesz, o co chodzi. Wygląda jak ktoś, kto mógłby wprost powiedzieć ci o tym, co w tobie jest nie tak, nie zwracając uwagi na żadne emocje. Na to, że może zranić innych.\nCzy zdajemy sobie sprawę, jak bardzo zakładanie czegoś z góry może nas zgubić? Nie ważne, czy będzie to powiedzenie sobie: “po co się uczyć, skoro to umiem”, albo nawet: “dlaczego miałbym zacząć temat, skoro pewnie i tak nie czuje tego samego. Czasem zdarza nam się z góry założyć, że dana osoba jest inna, niż naprawdę, przez co odpychamy od siebie chęć zaczęcia rozmowy, czy jakiejkolwiek interakcji z danym człowiekiem. Bo wygląda inaczej. Zachowuje się w niecodzienny sposób. Ma nie taki wyraz twarzy, albo nawet mówi w sposób, który nie pasuje nam do tego, który słyszymy dookoła. Może dlatego nie chcę oceniać ludzi tylko po tym, jak wyglądają i jakie sprawiają wrażenie. Może dlatego wolę poznać kogoś bliżej, zanim wypowiem się na dany temat. Może właśnie to jest powodem, dla którego ukrywam się pod maską, której wyuczyła mnie Jördis chcąc, żebym pewnie kroczyła przez świat. Żebym wyglądała na godną swojego pochodzenia; żebym mogła reprezentować ród z wysoko uniesioną głową i pokerową twarzą; żebym była niczym arystokratka. Zdecydowanie do tego dążyła.\nSága zdecydowanie zyskuje przy bliższym poznaniu, chociaż niezbyt łatwo o jej zaufanie. Wcale nie jest taka zadufana sobie, czy całkowicie wredna. To troskliwa i naprawdę sympatyczna osoba; sprawia wrażenie trochę zagubionej we wszechświecie, jakby zdarzało jej się czasem chodzić z głową w chmurach. Jakby zapominała, że jest w rzeczywistości.\nCiężko jest znaleźć samego siebie pośród innych. Ciężko jest zachowywać się po swojemu, kiedy zawsze się słyszało, że powinno się zachowywać odpowiednio, a jako wzorce dostawało się najwybitniejszych czarodziejów, bez otrzymywania informacji o jakichkolwiek ich wadach. Kiedy od małego miało się kodowane w głowie: “masz być perfekcją, czystą jak łza”, można trochę stracić możliwość własnego rozwoju. Można stracić samego siebie, chcąc niwelować wszystkie z tych niepożądanych, gorszych cech. Można w pewnym momencie łapać się na myśleniu nad sobą w sposób nadto krytyczny, nie tylko przez wzgląd na nie takie zachowanie, ale i wygląd. Jak mogę wyglądać w ten sposób, kiedy ona zawsze była taka idealna? Taka perfekcyjna? Pewnie nawet w momencie jak wstawała z łóżka, miała wszystko tak idealne, jak na każdym portrecie i zdjęciu. Sama powinnam mieć takie spojrzenie, prawda? Przenikliwe, jakbym chciała komuś zajrzeć w duszę. I nie pokazywać swoich słabszych stron, nawet jeżeli samopoczucie miałabym nie takie. Zawsze kroczyć dumnie, pewnie, z tym samym wyrazem twarzy. Te wszelkie smutki trzeba zachować dla siebie, nie ukazywać ich. Jeszcze przecież wezmą cię za jakąś ślamazarę; za kogoś niewartego.\nPodziwiam w jej to, że jest zawsze w stanie zachować zimną krew, a jak już się na coś uprze, to potrafi w to brnąć, całą sobą, za wszelką cenę. Może i lubi stawiać sobie poprzeczkę wysoko, ale czasami jest dla siebie samej zbyt cięta. Jakby nie interesowało jej samopoczucie; jakby była zadowolona wtedy i tylko wtedy, kiedy osiągnie cel.\nLubię konkurencję, chociaż zdecydowanie preferuję działanie bardziej w cieniu, z którego mogę również obserwować swoich rywali i ich sabotażować, w mniejszym czy większym stopniu. Chociaż powinno grać się fair - w dziczy nie ma takich zasad. Przeżyj lub zgiń; albo zdołasz za pomocą magii sprawić, że nie będziesz potrzebował wody, bo będziesz miał jej pod dostatkiem, albo umrzesz z odwodnienia, przed czym nie uchronią cię żadne czary. Albo nauczysz się patrzeć w niebo i będziesz wiedzieć, jak określić północ, albo zbłądzisz, chodząc w kółko, o czym niekoniecznie musisz wiedzieć, bo przecież te drzewa wyglądają tak samo. Życie to wieczna nauka, szczególnie na błędach. Szczególnie gdy dąży się do absolutnej perfekcji w tym, co się czyni.\nNiekiedy nawet nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak bardzo daliśmy się zwieść pozorom. Najbardziej chyba ubolewał nad tym Ölivr, mój ojciec, który dał się zwieść, może niekoniecznie urodzie, czystokrwistej Austriaczce, do tego poznanej w jego własnej ojczyźnie. Zdecydowanie zaskoczyła go znajomością islandzkiego, ale też i magicznymi zdolnościami; nie potrafił tylko sobie nigdy przypomnieć, kiedy wyznał jej miłość, czy też uklęknął przed nią, pytając, czy zostanie jego żoną, a nim się obejrzał, urodziła mu pierwszego syna. Więcej mu nie trzeba było - stała praca, piękna rodzina… Ciężko powiedzieć, kiedy naprawdę z jednego synka zrobiła się nagle trójka. Pomimo rozmów i podkreślania, że już nie chce więcej dzieci, naprawdę nie potrafił pamiętać, kiedy szedł do łóżka z własną żoną, w celu ponownej reprodukcji.\nOn nie wiedział, choć mógł się tak naprawdę domyślać. Jego praca w końcu zahaczała o dość podobne przypadki.\nCzego nie wiedział, my doświadczaliśmy. I było to doprawdy dziwne; zupełnie jakby Jördis, w tej chwili już nigdy nie powiem na nią mamo, chciała mieć idealną armię dzieci; jakby na siłę chciała z nas zrobić perfekcję; naszymi sukcesami zakryć niepowodzenia swojej młodości, ale też i życia. Jakbyśmy byli jej spełnionymi marzeniami; im dłużej nad tym się zastanawiam, tym bardziej mam wrażenie, że musiała mieć naprawdę przykre życie, jakby takie zupełnie bez powodzeń. Szczególnie że jedno z marzeń udało jej się spełnić w dwóch osobach.\nAle może zacznijmy od początku; wydajesz się być strasznie roztrzęsiona tym wszystkim. Może skupimy się na razie na tobie, twoim dzieciństwie?\nDziecko powinno być otaczane opieką, miłością; od najmłodszych lat uczone wartości, które powinny się liczyć w życiu dorosłego. A czego można oczekiwać od młodej czarodziejki? Znajomości magicznego świata do perfekcji? Ślicznego uśmiechu posyłanego na rodzinnych lub tych bardziej formalnych spotkaniach?\nJördis ma pewną umiejętność, która pozwala jej kontrolować, kogo tylko chce. I choć powiązanie z genami willi jest tutaj jak najbardziej błędnym skojarzeniem, zdolność hipnozy już jest strzałem w dziesiątkę. Nadal zastanawia mnie to, czy ojciec był po prostu na tyle nieświadomy tego, co z nim się dzieje, a może to faktycznie zadziałały tu jego uczucia wobec tej kobiety; może i poczuł najprawdziwszą miłość, albo jej zdolności są na tyle dobre, że tak go sobie ułożyła, jak jej było wygodnie.\nPodobnie było z nami. Pétur i Mæja, mający między sobą ledwie dwuletnią różnicę w wieku, stali się pewnego rodzaju obiektem testowym. Zupełnie jakby nie była pewna, czy jej umiejętności będą w stanie wpłynąć na rozwój dzieci; ale tak jak się spodziewała - działały. Z czasem nawet nauczyli się działać tak, jak ona tylko chce, niczym trybiki w zegareczku; stopniowo zdali sobie sprawę z tego, że używa wobec nich hipnozy i, chcąc się od tego jak najbardziej odciąć, zaczęli zauważać, kiedy ma tak naprawdę zamiar to zrobić.\nKiedy przyszłam na świat, miała już na mnie plan. Dokładnie wiedziała, co chce ze mną robić; dzięki rodzeństwu, które już wiedziało, co robi, nie musiałam temu się aż tak bardzo dać. Mogłam się buntować, delikatnie i subtelnie, a jednak mogłam wyrazić siebie nieco bardziej, bez świadomości naszej opiekunki.\nSłuchając o tym, jak okrutna była wobec mnie i właściwie całego rodzeństwa, nasuwa się prosta myśl - gdzie w tym czasie był ojciec? Dlaczego nie reagował; nie miał pojęcia o tym, co się działo z jego dziećmi? Uprzedzając kolejne pytanie - to nie tak, że miał to gdzieś. Nawet chciał interweniować, chociaż nie wiedział za bardzo, jak ma to zrobić. Zresztą - nie było go w domu w momencie, kiedy do tego dochodziło, do tego, co za tym idzie, zupełnie nie miał dowodów przeciwko swojej żonie, a słowo przeciwko słowu nie działa zbyt dobrze. Szczególnie na drodze sądowej.\nOdbiegasz od tematu. Mieliśmy skupić się na tobie, na twoim wczesnym życiu, rozwoju…\nI myślisz, że pamiętam z tego coś jeszcze, poza jakimiś zwykłymi wyrywkami? Gdybym mogła, zapomniałabym o tym wszystkim. Powiedziałabym sobie, że to nie moje życie, że widziałam to w jakimś przedstawieniu, czy czytałam w jednej książce, a wyobraźnia, jak na nią przystało, płata mi figle, do tego takie niezbyt wyszukane. A jednak pamiętam to zbyt dobrze, jakby… jakby wryło mi się w pamięć. Wpajała mi tyle cech i magii, że czasem cieszę się nawet z tego, że mam różdżkę całkowicie odmienną od tej, którą ma ona. Tak bardzo się cieszę, że udało mi się zbuntować, ukazać pewne umiejętności w innym zakresie magii niż ten walony Quidditch; czasem mam wrażenie, że chciała urodzić całą drużynę. I naprawdę nienawidzę Jördis, całą sobą. I bardzo żałuję, że mam z nią tak bliskie powiązania; to aż boli. Nie, nie skończyłam. Muszę to opowiedzieć, tylko… Daj mi samej poukładać to sobie w głowie. Może uda mi się przywołać choć jedną sytuację, kiedy to ona-\nByło krótko przed Bożym Narodzeniem. Tato wracał do domu na dłużej, nas w domu była jeszcze piątka, mały Kristján i Árni biegali po domu, szczęśliwi z tego, że w końcu będą mogli wyjść z nami na dwór. Wtedy zawołała, tak, usłyszałam to głośno i wyraźnie. Krzyknęła Cathrin z kuchni, choć żadne z nas tak się nie nazywało. Dlaczego miałaby wołać swoje dzieci po niemiecku, gdy te mają islandzkie imiona? Sęk w tym, że doskonale wiedzieliśmy, kogo ma na myśli. Jak w zegarku, ruszyłam w jej kierunku, a, patrząc jej prosto w oczy, wypowiedziałam proste, krótkie ja, mutter?, tak, jak oczekiwała. Jakbym tego nie zrobiła, zapewne zdecydowałaby się znowu poddać mnie hipnozie. A potem każde z osobna, jeżeli ci też nie zdołają się obronić; jeżeli nie zareagują w odpowiedni sposób.\nWymagała od nas, żebyśmy mówili do niej po niemiecku. Jaki miała w tym cel? Ciężko stwierdzić; szczególnie że często mówiła do nas po prostu po islandzku, albo i nawet po angielsku. Czytała nam bajki, raz po niemiecku, innym razem po islandzku. Pokazywała czary, chociaż nie pamiętam w tym momencie, jakiego języka używała. Byłam dzieckiem, brzmiało to dla mnie… magicznie. A najbardziej cieszyła się w momencie, kiedy w domu coś latało. Albo stawało w ogniu, który się, o dziwo, nie rozprzestrzeniał. Klaskała w ręce jak opętana, mamrocząc pod nosem coś w rodzaju moje dzieci to magiczne istoty; zupełnie jakby ją to zaskakiwało. Jakby się tego nie spodziewała.\nMoże wystarczy wspomnień z tego okresu… Stavenfjord, jak-\nTo był istny raj na ziemi. Nie musiałam się z nią widywać od chwili, gdy znikałam w murach szkoły. I chociaż nie była agresywna, a przynajmniej tego nie przejawiała wobec starszych z rodzeństwa, listy, jakie od niej otrzymywałam były po prostu paskudne. Kazała mi pisać do siebie dane wszystkich, z którymi przesiadywałam. Wszystkich, z którymi miałam lekcje, z którymi rozmawiałam; w pewnym momencie zażądała ode mnie wysłania jej pełnej listy uczniów, którzy byli mi równi wiekiem. Na co jej to było? Żeby odpisać mi, z kim mogę się zadawać. Z kim przesiadywać. I kim mogę romantycznie się interesować, co było całkowicie pokręcone. Może dlatego, że preferowała dla mnie towarzystwo śmietanki czarodziejskiej, a ja sama w pewnym momencie zakochałam się w kimś, kto nie mógł o sobie powiedzieć, że do tej elity należy. I choć naprawdę starałam się utrzymać to w sekrecie, cały ten związek, miłość, wszystkie listy, które sobie przecież pisaliśmy… Ona to znalazła. I krzyczała, tak okropnie krzyczała; były wtedy Święta i nie pamiętam zbyt wiele po nich. Wiem tylko, że w chwili, gdy wróciłam do szkoły, moja miłość nie chciała mnie znać. Jakbym zrobiła coś, o czym całkowicie nie miałam pojęcia. I nic nie pomagało - próby skontaktowania się listowne pozostawały bez odpowiedzi, zaczepki bez reakcji, a próba rozmowy, kiedy w końcu mogłam być sam na sam i szczerze porozmawiać w miejscu, gdzie tak naprawdę wszystko między nami się zaczęło, moje własne serce się złamało. To nie było miłe; płakałam przez dobre dwa tygodnie, choć nawet nie wiedziałam, dlaczego mnie nienawidzi. Niczego się nie dowiedziałam. Właściwie, nadal nie wiem, co boli chyba najbardziej ze wszystkiego.\nZnowu decydujemy się na te smutne tematy… Może powiesz coś o ojcu? O tym, jak starał się was ocalić przed mat- przed Jördis?\nTato musiał w końcu zauważyć, że coś z nami jest nie tak. Właściwie, to przez jej nieuwagę; Lára miała wtedy chyba cztery lata, ja miałam dziesięć. Mæja miała dość dziwne spojrzenie, jak sam to określił, a gdy zabrał ją na rozmowę, to wszystko wyszło na jaw. Rozmawiał z każdym z nas, może poza najmłodszą, która tego nie doświadczała; wystarczająco się zirytował. Postawił sprawę jasno - nie chciał mieć z nią nic więcej do czynienia i chciał odebrać swoje dzieci, zabrać w bezpieczne miejsce.\nNa jego nieszczęście, sprawa ciągnęła się ponad sześć lat z powodu jego pracy, która obciążała go bardziej niż zeznania przeciwko byłej żonie. Bali się oddać dzieci komuś, kto zajmował się czarną magią zawodowo. Bali się nawet w chwili, gdy stwierdził, że już nie jest z nią związany, że tylko prowadzi sklep, najzwyklejszy sklep z akcesoriami do jednej z popularniejszych gier miotlarskich wśród czarodziejów. Dostatecznym dowodem okazałam się… ja. I brzmi to naprawdę głupio, jednak podczas jednej z ostatnich rozpraw, Pétur (bo siostra nie chciała już widzieć matki na oczy, a on jako jedyny z pełnoletnich dzieci pojawiał się na rozprawach) wypowiedział, jedno, proste słowo - Cathrin. Sąd widząc moją reakcję, zaczął głębiej przyglądać się matce i z czasem trafiliśmy pod opiekę ojca. Ja i trójka mojego młodszego rodzeństwa; zmienienie szkoły chyba było najtrudniejsze z tego wszystkiego.\nAle trafiliście do Hogwartu, cała czwórka.\nTak. Ba, nawet zdecydowałam się na studia, które w sumie będę niedługo kończyć. Zdaje mi się, że nawet zapomniałam o całym tym złu, które nam zrobiła. Znaczy, tego nie da się zapomnieć, ale mimo wszystko, zapominam o niej. Staram się ignorować fakt, że kiedykolwiek istniała i wydała mnie na ten świat.\nA najgorsze jest to, że wciąż nie poskładałam sobie serca. Zabawne, prawda? Wciąż nie wiem, co stało się między mną a kimś, kogo szczerze kochałam, mimo bycia głupią nastolatką. Mogłabym to całkowicie zignorować, zapomnieć o tym na dobre, ale… Nie potrafię. Nawet nie mogę stwierdzić dlaczego. Zupełnie jakbyśmy rzucili na siebie jakiś urok w momencie, kiedy zaczęliśmy ze sobą być...\n★ Ölivr Arnórsson, lat pięćdziesiąt cztery, absolwent Stavefjord; obecnie zamieszkujący Newthorpe wraz z najmłodszymi dziećmi; aktualnie “na lepszej drodze życia” dzięki swojemu bratu. Niegdyś, jeszcze w Islandii, zajmował się nie do końca legalnymi sprawami, przez co przegrał prawa do dzieci; obecnie wraz z bratem prowadzą sklep ze sprzętem do Quidditcha. Jego podejście do czystości krwi również się zmieniło: kiedyś był gotowy wydziedziczyć każdego, kto tylko spotykał się z kimś o nieczystej krwi, obecnie uważa, że nawet mugole mają w sobie odrobinę magii.\n★ Jördis Spitz, nie przejęła nazwiska po mężu, lat pięćdziesiąt dwa, o austriacko-angielskich korzeniach, absolwentka Hogwartu; obecnie mieszka na Islandii, gdzie dokładnie - ciężko powiedzieć, może dlatego, że nie utrzymujemy z nią kontaktu ze względu na wyrok sądu, który odebrał jej prawa do dzieci cztery lata temu. Nawet ciężko stwierdzić, czy już wyszła z więzienia, czy jeszcze nie. Ma pewnego rodzaju obsesję na punkcie czystości krwi oraz niepohamowaną potrzebę kontrolowania wszystkich w swoim otoczeniu; nic więc dziwnego, że własne dzieci potrafiła hipnotyzować i zmuszać do robienia tego, co chciała, by robiły. Na niektórych odbiło to się bardziej, na innych mniej, ale to był główny powód, dla którego odebrano jej dzieci.\n★ Pétur Ölivrsson, lat dwadzieścia siedem; absolwent Stavefjord, najstarszy z rodzeństwa. Nie podjął się żadnych studiów, obecnie zawodnik Islandzkiej drużyny narodowej. Najbardziej odporny na hipnozę matki z całego rodzeństwa, może dlatego, że najdłużej ją znosił, a do tego z wiekiem nauczył się spełniać jej oczekiwania.\n★ Mæja Ölivrsdóttir, lat dwadzieścia pięć, absolwentka Stavefjord; również nie podjęła się żadnych studiów, a obecnie również zawodniczka narodowej drużyny. Również odporna na wpływy matki, choć w momencie wyprowadzki poprzysięgła sobie, że nigdy więcej nie pokaże się jej na oczy.\n★ Árni Ölivrsson, lat siedemnaście, obecnie w siódmej klasie Hogwartu. Opierał się bardzo mocno przed zmianą szkoły; jako trzynastolatek miał już przecież swoje miejsce, znajomych i niezbyt chciał się z nimi rozstawać. Miał bardzo mocny okres buntu, który jest mu wypominany przy każdej możliwej okazji, bardziej w formie żartu niż zaczepki.\n★ Kristján Ölivrsson, lat szesnaście, obecnie w szóstej klasie Hogwartu. Tak naprawdę, niezbyt wiedział, co się dzieje w momencie, kiedy przenosiliśmy się do Anglii. Również broniony przed wpływami matki na każdy możliwy sposób, choć obecnie już traktowany jak prawie dorosły, głównie przez fakt, że już taki mały nie jest.\n★ Lára Ölivrsdóttir, lat czternaście, obecnie w czwartej klasie Hogwartu. Jako jedyna nie doświadczyła edukacji w Stavefjord, ale też i matczynego reżimu. Można powiedzieć, że dziecko szczęścia - zawsze miało starszych, którzy ją bronili i upewniali się, że wszystko z nią w porządku; nigdy nie dali jej skrzywdzić.\n★ Tómas Arnórsson, lat pięćdzieziąt sześć, dzięki niemu znaleźliśmy się pod opieką ojca, ale też w Hogwarcie i Anglii. Przeprowadził się z powodu miłości, jednak nie miał problemu, by zostać wraz z żoną i dziećmi w Newthorpe; tym samym nie widział przeszkód, żeby własne dzieci wyprawiać do brytyjskiej szkoły magii. Jego dom mieści się niedaleko naszego; jest właścicielem niewielkiego sklepu ze sprzętem do Quidditcha.\n★ Mówię płynnie w czterech językach - islandzkim, norweskim, angielskim i niemieckim, przez wpływ Jördis. Od małego przyswajałam obydwa języki skandynawskie, do których stopniowo zaczął dochodzić angielski.\n★ Jördis wygrywała rozprawy o opiekę nad dziećmi przez to, że nas kontrolowała i to w dość dużym stopniu. Osiągała to, co chciała przez hipnozę oraz różnego rodzaju chwyty, na które nie dało się po prostu odpowiedzieć. Zmuszała nas do odmowy zeznań przez niemal sześć lat.\n★ Właściwie, to sama nie wiem, ile rzeczy robiłam z własnej woli, a do ilu mnie zmuszała. Niektóre wątki zacierała, przez co w mojej głowie jest jeszcze większy chaos, a różne wątki zdają mi się mieszać. Ojciec wspominał, że kiedy myśli o początku związku, czy nawet oświadczynach i ślubie, wszystko mu zdaje się być dość... mgliste.\n★ Gdy wydało się, że używała wobec nas wszystkich hipnozy, sąd zaczął łączyć z nią inne sprawy, których nawet nie mieliśmy pojęcia. Na jaw wyszło, że w przeszłości wielokrotnie używała swojej umiejętności, by zdobywać całe majątki, a właściciele mieli na tyle mętlik w głowach, że nawet nie wiedzieli, co się dzieje do chwili, w której znikała.\n★ Nie potrafię użyć wobec swojej rodzicielki określenia matka, dlatego mówię na nią po imieniu.\n★ Miałam być trzecią z rodzeństwa, która zostanie profesjonalnym zawodnikiem Quidditcha: to była pierwsza chwila, gdy udało mi się zbuntować woli opiekunki i pójść we własnym, trochę innym kierunku. Dzięki temu mogę przynajmniej powiedzieć komuś, co go czeka w przyszłości przez patrzenie na gwiazdy, chociaż cały czas się tego tak naprawdę uczę.\n★ Mam niższą temperaturę ciała od przeciętnej osoby, głównie przez niższe ciśnienie krwi. Do tego mam zawsze zimne dłonie, nawet trzymając w dłoniach kubek z ciepłą herbatą.\n★ Zima jest moją ulubioną porą roku. Zdecydowanie wolę chłód od gorąca, o wiele mniej mi przeszkadza.\n★ Nadal mam w głowie zakodowany sposób, w jaki powinnam się zachowywać po tym, jak usłyszę skierowane w moją stronę Cathrin. Pewne nawyki zdecydowanie zbyt mocno pozostały w podświadomości; ten bodziec akurat sprawia, że zachowuję się tak, jak tego oczekiwała Jördis - całkowicie posłuszna, gotowa wykonać każde polecenie.\n★ Ciężko mi mówić o sobie, kiedy mam wrażenie, że zupełnie nic o sobie nie wiem. Nawet kiedy patrzę w gwiazdy i rozkładam karty tarota, czy wróżę dla samej siebie - te informacje są zbyt szczątkowe, bym mogła określić, jaką tak naprawdę jestem osobą. Wiem tylko, że potrafię zatroszczyć się o swoich, a w odpowiedniej sytuacji potrafię być cięta.\n★ Planuję więcej tatuaży, magicznych lub nie; spodobało mi się dekorowanie własnego ciała tymi małymi dziełami sztuki.\n★ Czasem mam wrażenie, że nikogo już nie pokocham, przynajmniej nie tak mocno, jak swoją pierwszą miłość. Mówią, że właśnie ta nigdy nie rdzewieje; może dlatego ten ból wciąż mi towarzyszy, a wspólne zdjęcie wciąż mam przy sobie? Zupełnie jakbym nie potrafiła już odpuścić.\n★ Chętnie wróciłabym na Islandię. Tęsknię za jej pięknem; wolałabym właśnie tam mieszkać na stałe.\n★ Nie pozbyłam się i chyba nigdy nie pozbędę się charakterystycznego akcentu ze swojej mowy; tak samo jak dość cichego tonu. Rzadko krzyczę, jedynie w chwilach, gdy naprawdę się zdenerwuję.\n★ Nie potrafię wyczarować patronusa. Gdy myślę o czymś szczęśliwym, mam po prostu pustkę w głowie.\nOstatnio zmieniony przez Saga Í. Ölivrsdóttir dnia Pią 20 Lis 2020 - 11:56, w całości zmieniany 1 raz\nRe: Sága Íris Ölivrsdóttir Pią 20 Lis 2020 - 12:02;


■ Lekarze Nadal Strajkują I Głodują. Trwa głodówka prawie 100 lekarzy w woj. łódzkim i 12 pielęgniarek oraz sanitariuszy w woj. podkarpackim. Według Ministerstwa Zdrowia strajkuje 217 szpitali. Do oddziałów Narodowego Funduszu Zdrowia wpływają skargi pacjentów na strajkujących lekarzy. Dyrektor szpitala w Zgierzu, z powodu braku obsady, chce zamknąć oddział neurologii. Głoduje tam aż 16 osób. Tymczasem, według szefa Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy, w regionie łódzkim do głodówki przystąpiły kolejne szpitale, w sumie jest ich 12. Pogarszają się nastroje pacjentów i protestujących lekarzy w woj. śląskim. W Szpitalu Specjalistycznym w Dąbrowie Górniczej chorzy przewożeni byli z zamykanych oddziałów na inne, wciąż pracujące.\n■ Rejestr Matur Działa Prawidłowo. Zdaniem koordynatora Krajowego Rejestru Matur (KReM) z Uniwersytetu Warszawskiego dr Janiny Mincer-Daszkiewicz, KReM działa prawidłowo. Błędy przy rekrutacji dotknęły niewielkiej części osób, których wyniki znalazły się w systemie - poinformowała. Jak wyjaśniła szefowa KReM, część błędów przy rekrutacji na akademie medyczne pojawiło się dlatego, że uczelnie te przeprowadziły rekrutację na studia zbyt wcześnie, natychmiast po ogłoszeniu wyników matur. - Jest to obarczone pewnym ryzykiem, chociażby z tego względu, że kandydaci na studia reklamują wyniki swoich matur w okręgowych komisjach egzaminacyjnych.\n■ Programy Operacyjne Na Lata 2007 - 2013. Konfederacja Pracodawców Polskich wyraziła zadowolenie z szybkiego zakończenia negocjacji Ministerstwa Rozwoju Regionalnego z Komisją Europejską, dotyczących programów operacyjnych na lata 2007 - 2013. KPP uważa, że to bardzo dobra wiadomość, gdyż na ponad 67 mld euro, które otrzymamy z Unii Europejskiej, czekają z niecierpliwością nie tylko przedsiębiorcy, ale i instytucje otoczenia biznesu, samorządy, uczelnie. Zdaniem KPP, zakończenie negocjacji przybliża nas do uruchomienia tych wielomiliardowych środków, które wzmocnią rozwój społeczno-ekonomiczny kraju.\n■ Pomoc Dla Zadłużonego Szpitala. Radni sejmiku województwa lubuskiego zdecydowali o pomocy dla zadłużonego na ponad 300 mln zł Szpitala Wojewódzkiego w Gorzowie Wielkopolskim. Dzięki emisji obligacji placówka otrzyma pożyczkę w wysokości 85 mln zł. Zdaniem władz zadłużonej jednostki, pożyczka ta umożliwi dokończenie procesu restrukturyzacji. Decyzja radnych zapadła na sesji sejmiku wojewódzkiego.\n■ Konkurs Dla Najlepszych Studentów. Zakończyła się IV edycja konkursu rekrutacyjnego dla studentów TEQUILA\_ dla najlepszych. Jego organizatorem była agencja marketing services TEQUILA\_Polska. 13 najlepszych studentów odbędzie płatne staże we wspomnianej agencji oraz w firmach Nivea Polska i Kompania Piwowarska, które objęły merytoryczny patronat nad konkursem. Zadaniem jego uczestników było odniesienie się do jednego z dwóch studiów przypadków (Nivea lub Tyskie) przygotowanych wspólnie z patronami konkursu.\nWymiar czasu pracy przy stawce godzinowej


Zawichost, opr�cz pi�knego po�o�enia na niewielkim wzg�rzu, oferuje w�dkarzom wiele rybnych stanowisk. Wis�a u st�p miasteczka jest piaszczysta, a ci�gle pracuj�ca koparka, tu i �wdzie wybiera wielkie dziury w dnie rzeki. Du�e drapie�niki maj� wi�c gdzie si� skry� przed napieraj�cym nurtem. U podn�a miasteczka czynna jest przeprawa promowa do Kosina. Lewy brzeg umocniony jest kombi-nacj� ostr�g i tam wzd�u�nych, dzi�ki temu znajdziemy tu kilka interesuj�cych stanowisk. Z powodu du�ego uci�gu i do�� kr�tkich g��wek (opr�cz pierwszej powy�ej miasteczka), mo�na tu �owi� g��wnie za pomoc� spinningu i ci�kiej grunt�wki. Powy�ej promu jest kilka ciekawych ostr�g. Poni�ej promu za pierwsz� tam� na lewym brzegu jest bardzo g��boka i niemal stoj�ca woda. Tu sp�ywaj� z okolicy ryby na zimowisko. Znajdziemy wi�c tu kilka dobrych stanowisk w�dkarskich. �owi�cym tutaj w�dka-rzom mog� przeszkadza� jednak odg�osy miasteczka i przeprawy promowej. Poni�ej ostrogi s� kr�tki, nierzadko odkryte i zapiaszczone. Tu s� dobre miejsca na bolenie i klenie.\nStruktura gatunkowa ichtiofauny: kle�, jelec, brzana, oko�, ja�, ukleja, p�o�, sandacz, sum, mi�-tus, bole�, leszcz, pozosta�e w�dkarskie ryby. Szeroko�� lustra: do 120 m.\nRodzaj dna: piaszczyste.\nMetody lub techniki �owienia: picker, odleg�o�ci�wka – tylko za pierwsz� tam� poni�ej promu, spinning, denka, feeder i spinning – na ca�ym �owisku.\nPrzej�cie na drugi brzeg: jest. Wi�lany prom do Kosina – dojazd wg znak�w z malutkiego rynku przy drodze g��wnej. Dojazd samochodem do �owiska: jad�c od strony Sandomierza, tu� przed podjazdem do Zawi-chostu skr�camy w prawo, na ramp� prowadz�c� do ma�ego portu barek. Tu� obok g��wnej drogi, vis à vis „Baru nad Wis��”, parkujemy samoch�d na du�ym asfaltowym placu (uwaga na ci�ar�wki z piachem). St�d pieszo mo�na doj�� do nieodleg�ych g��wek powy�ej portu barek. W pobli�e pierwszej g��wki mo�na dojecha� samochodem: na granicy administracyjnej Podg�rza i Zawichostu, odnajdzie-my poln� dr�k� z utwardzonym zjazdem, dok�adnie naprzeciwko s�abo widocznego metalowego krzy�a posadowionego na ma�ym wzniesieniu nad drog� asfaltow�. Ta dr�ka jest przejezdna tylko w czasie bezdeszczowej pogody. Dojazd do przeprawy promowej: z drogi g��wnej z malutkiego rynku nale�y jecha� kilkaset metr�w za znakami. Do dw�ch tam poni�ej promu dojdziemy �cie�k�.\nZabytki, inne atrakcje: pi�kny pa�ac z XV wieku w pobliskim Czy�owie, ko�ci� w Zawicho�cie z XIII w., kopalnia ziemi okrzemkowej w ok. Piotrowic. Zawichost kryje wiele ciekawostek historycznych w swoich murach, okolicy i w nurcie Wis�y. Oto jedna z nich: sta� tu zamek na wyspie wi�lanej, po kt�rej nie ma dzi� �ladu. Wiadomo jednak dok�ad-nie, w kt�rym miejscu si� znajdowa� i je�li kto� dysponuje sprz�tem do nurkowania z pewno�ci� natra-fi�by na jego szcz�tki na dnie Wis�y. Obecni mieszka�cy miasta wspominaj�, �e przy bardzo niskim stanie w�d mo�na by�o do niedawna jeszcze ujrze� ceg�y. Drewniany zamek w Zawicho�cie istnia� ju� na pocz�tku XIII w. Broni� przeprawy przez Wis�� oraz by� siedzib� kasztela�sk�. W pe�ni murowany zamek wzni�s� oko�o p�w. XIV w. Kazimierz Wielki. Nie zachowa� si� �aden jego opis ani ilustracja z tamtego okresu.\nA oto kilka istotnych wydarze� z dziej�w Zawichostu:\n•\t1241 r. - Tatarzy najechali miasto i spalili drewniany zamek. Nast�pnie Boles�aw Wstydliwy od-budowa� go i wykorzystywa� jako swoj� rezydencj�. Prawdopodobnie ju� wtedy by� to zamek cz�ciowo murowany.\n•\tok. p�w. XIV w. - jak podaje D�ugosz i Janko z Czarnkowa, Kazimierz Wielki wzni�s� w Zawi-cho�cie zamek z ceg�y. Z pewno�ci� chodzi�o jednak o przebudow� istniej�cego zamku ksi�-��cego. Odgrywa� on bardzo du�� rol� w systemie obronnym wschodnich kres�w. Zajmowa� 9 miejsce w�r�d najbardziej licz�cych si� �wczesnych zamk�w.\n•\t1384 r. - miasto zosta�o spl�drowane a zamek ogo�ocony przez Litwin�w pod dow�dztwem przysz�ego kr�la Polski Jagie��y. Zamku z niewielk� za�og� broni� kasztelan Spytek z Melszty-na.\n•\t1502 r - miasto zosta�o zniszczone przez Tatar�w. Zamek prawdopodobnie opar� im si�, po-niewa� wiadomo �e kilka lat p�niej by� zamieszkany i uzbrojony w 30 hakownic.\n•\t1655 r. - podczas "potopu" Szwedzi zaj�li Zawichost i zamek. Rok p�niej odbi� go Stefan Czarniecki. •\n1657 r. - Szwedzi a p�niej uciekaj�ce wojska ich sprzymierze�ca Rakoczego, w tym roku jeszcze kilkakrotnie nawiedzili Zawichost. Szwedzi tym razem przybyli w ogromnej sile ok. 70 tys. ludzi. W ich oddzia�ach walczyli te� W�grzy, Rumuni, Kozacy, Wo�osi i Brandenburczycy. Miasto zosta�o doszcz�tnie spl�drowane a zamek spalony.\n•\t1664 r. - Podczas najazdu szwedzkiego z 1200 os�b mieszkaj�cych w mie�cie ocala�o 241. M�cze�sk� �mier� poni�s� franciszkanin Kazimierz Bogda�ski, staruszek kt�ry odm�wi� zdra-dzenia miejsca ukrycia sreber klasztornych.\n•\t1813 r. - ogromna pow�d� sprawi�a, �e wyspa zamkowa zosta�a ostatecznie zalana. Pozosta�e mury powodowa�y odbicie nurtu ku lewemu brzegowi i zalanie teren�w wsi Rybitwy.\nKasztelanami na zamku w Zawicho�cie by�o wielu znanych ludzi: Spytek z Melsztyna - marsza�ek nadworny i wojewoda krakowski, Warsz Miechowski - uczestnik wojen z Litwinami, na �l�sku i pod Warn�, Jan Miko�aj Rey - spokrewniony z wielkim pisarzem. S�ynny by� te� kasztelan Borejko zwany pobo�nym pijakiem. Lubi� on ucztowa� szczeg�lnie z duchownymi, ale nigdy nie opu�ci� codziennego nabo�e�stwa. Gdy nie m�g� znale�� kompan�w do picia wychodzi� na ucz�szczany trakt opatowski i tam w postawionej przez siebie kapliczce modl�c si�, czyha� na go�ci. Gdy jakiego� napotka� upaja� go winem, cz�sto do nieprzytomno�ci i zabiera� na uczt� do swego domu. Tam ju� przetrzymywa� nieszcz�nik�w jak najd�u�ej, nawet kilka dni do czasu znalezienia sobie nowych. Gdy wie�� o jego wyczynach roznios�a si� po kraju, omijano kapliczk� z daleka.\nPiotrowice (tu� poni�ej Zawichostu) To ma�a wioska po�o�ona na lewym brzegu rzeki. Wci�ni�ta pomi�dzy opokowe urwisko a umoc-niony opask� i tamami brzeg, stanowi dobry punkt wypadowy dla w�dkarzy. Wis�a na tym odcinku jest w�ska, podzielona na p� przez piaszczyst� wysp�, dost�pn� jedynie dla posiadaczy �odzi. Mo�na tu �owi� ka�dy gatunek ryb �yj�cych w rzece. Dost�pna r�wnie� od wsi Zabe�cze le��cej na prawym brzegu. Warto tu zajrze� po bardzo du�ej wodzie, bowiem umocnienia na lewym brzegu utworzy�y dwie bardzo du�e klatki. Wielka woda zarybia takie �owiska, kt�re nawet przez kilka kolejnych tygodni stanowi� do�� dobre �owisko dla �owi�cych delikatnymi zestawami. W pa�dziernikowych 2005 r. „WW” zg�oszono suma 31.50 kg z�owionego w�a�nie w Piotrowicach (ogl�daj�c zdj�cie radosnego w�dkarza my�l�, �e z�owi� go w pobli�u wojskowej przeprawy promowej).\nCharakterystyka brzegu: lewy brzeg: przeprawa promowa le�y po�rodku dwustumetrowej wyso-kiej opaski usypanej z wielkich kamieni. To dobre �owisko dla spinningist�w. Poni�ej opaski rzeka si� wyp�yca i rozlewa po piachach. Dobrych kilkaset metr�w ni�ej nurt rzeki przerzuca si� na lewy brzeg. Powy�ej opaski usypano kilka tam, ale tylko pierwsza z nich jest d�uga i wysoka. Pozosta�e s� kr�tkie, mi�dzytamia s� nieg��bokie. Ostrogi te umo�liwiaj� jednak dost�p do g��wnego nurtu i przy niskim stanie rzeki mo�na �owi� delikatniejszymi zestawami. Gdy s� przelane, wchodz�c na nie nale�y za-chowa� du�� ostro�no��, bowiem niekt�re z nich maj� cz�ciowo rozmyt� powierzchni�. Wzd�u� tych tamek brzegiem biegnie wygodna �cie�ka, na kt�r� nale�y wej�� z ma�ego trawiastego placyku do kt�rego dojedziemy samochodem (stoi tam gminny przeno�ny �mietnik). Metody lub techniki �owienia: picker, przystawka, odleg�o�ci�wka – tylko w dw�ch zalanych klat-kach, spinning, denka – na ca�ym �owisku. Przej�cie na drugi brzeg: najbli�szy prom w Zawicho�cie i most drogowy ko�o Annopola. Dojazd samochodem do �owiska: bardzo dobry. Z drogi Zawichost - Marusz�w skr�camy za dro-gowskazem do wsi Piotrowice (ok. 2 km). We wsi na skrzy�owaniu skr�camy w lewo, by po kilkuset metrach jazdy skr�ci� w prawo, w kierunku widocznej rzeki. Przeje�d�amy wa� i drog� betonow� do-je�d�amy do przeprawy promowej (to tzw. przeprawa wojskowa, czynna tylko w wyj�tkowych okolicz-no�ciach). St�d wida� niemal ca�e �owisko. By dotrze� w �rodkow� cz�� usypanych tam, nale�y po wjechaniu do wsi, skr�ci� w lewo i po mini�ciu drugiego domu po prawej stronie wjecha� w widoczn� ciasn� dr�k�. Doprowadzi nas do ma�ego trawiastego placyku, sk�d do wody jest zaledwie kilkana-�cie metr�w.\nGospodarzem Wis�y na opisanym odcinku jest PZW Tarnobrzeg, op�aty jak na wod� nizinn� bez dodatkowych op�at i przepis�w.\nTekst, foto: Waldemar Ptak\n© 2005 C 2005 - 2006 �owiska.pl Wszelkie prawa zastrze�one. Stan licznika odwiedzin 16936651