Avicii ogłosił datę ostatniego występu :: Magazyn :: RMF FM\nAvicii ogłosił datę ostatniego występu\nSzwedzki DJ, który zapowiedział ostatnio przejście na emeryturę, ogłosił daty występów, które będą ostatnią szansą na zobaczenie go na żywo. Sprawdźcie szczegóły!\nNot long til my residency starts in Las Vegas, #tb to last year <3 Fridays at @xslasvegas and saturdays at @encorebeachclub\nA photo posted by Avicii (@avicii) on Apr 4, 2016 at 8:26am PDT\nKilka dni temu Avicii poinformował fanów, że jeszcze w tym roku przechodzi na częściową emeryturę i kończy z występami na żywo. Na swoim Twitterze właśnie ogłosił, że już 29 kwietnia rozpocznie się seria koncertów, które szwedzki DJ da w Wynn Las Vegas’ Encore Beach Club i XS Nightclub w stolicy stanu Nevada. Ostatnie show w Ameryce odbędzie się 25 czerwca 2016.\nStarting off on april 29th, https://t.co/1ITw7nrab4 #vegasbaby\n— Tim Bergling (@Avicii) April 4, 2016\n„Rozmawialiśmy z zespołem Aviciiego i chociaż jesteśmy bardzo zasmuceni jego emeryturą, mamy zaszczyt ogłosić, że da w naszym klubie 13 występów. Wspieramy go w jego życiowej podróży i życzymy mu wszystkiego najlepszego. Avicii wie, że drzwi naszego klubu zawsze stoją przed nim otworem, gdyby jeszcze kiedyś zdecydował się na trasę koncertową.” – pisze właściciel klubu Wynn Las Vegas’ w oficjalnym oświadczeniu.\nDla fanów szwedzkiego DJa pochodzących z Europy istnieje jeszcze nadzieja na zobaczenie go na naszym kontynencie. Tuż po zakończeniu serii występów w Las Vegas artysta zawita do Europy i wystąpi także w Polsce. Więcej na temat jego występu na gdańskim Stadionie Energa przeczytacie tutaj.\nOstatnim show, podczas którego będzie można zobaczyć Aviciiego na żywo będzie jego występ w klubie Ushuaïa nie gdzie indziej, a na Ibizie. Hiszpańska wyspa od lat znana jest jako stolica rozrywki i jedno z najważniejszych miejsc dla wszystkich fanów muzyki klubowej, zatem wybór wydaje się być oczywisty. Ostatni występ Aviciiego na Ibizie odbędzie się 28 sierpnia 2016 roku.\nThank you Ultra once again for an amazing experience and the premiere of my new songs! (C) @sean_eriksson #TheCrowningOfPrinceLiam\nTagi: Avicii, DJ, muzyka, występ\nBędzie pośmiertna płyta Aviciiego? Menadżerka skomentowała doniesienia\nKilka tygodni temu Adam Małysz poinformował, że zdiagnozowano u niego koronawirusa. Skoczek narciarski przez dłuższy czas nie udzielał się w mediach społecznościowych. Teraz powrócił z ważną informacją.


Archiwum aktualności: październik 2014 (wszystkich: 43, strona 1 z 3)\nmiejsce pożaru i inwestycji © frieslandcampina\nHolandia: FrieslandCampina planuje odbudować dojrzewalnię w Gerkesklooster\nŹródło: Forum Mleczarskie Dodano: 2014-10-31 17:01:28\nPlany Holendrów to kontynuacja działań związanych z odbudową po pożarze, jaki wybuchł 29 lipca br., a który strawił dojrzewalnię i pomieszczenia z solanką. FrieslandCampina wyasygnuje w tym celu 30 mln €. Nowe obiekty mają umożliwić dojrzewanie 2100 ton serów. Zakończenie prac nastąpi w listopadzie 2015 roku.\nUSA: Hilmar Cheese buduje nową proszkownię\nŹródło: KCRA Dodano: 2014-10-31 16:40:19\nNowy zakład powstaje w Turlock w Kaliforni i jest wyrazem szczególnego przyglądania się zarządu tej firmy na wagę obrotu dodatkami do żywności pochodzenia mlecznego w obliczu rosnącego popytu w wymiarze globalnym. Firma już dziś znana jest z tego, że jej pojedynczy zakład należy do największych na świecie pod względem produkcji serów twardych.\nPrace budowlane w Turlock mają być prowadzone podczas 12-godzinnych zmian włączając święta noce i święta.\nTutejsze mleczarnie są jednymi z większych producentów na potrzeby Chin i Bliskiego Wschodu.\nChiny: Mengniu i Danone umacniają sojusz\nŹródło: Forum Mleczarskie Dodano: 2014-10-31 15:32:16\nDanone zakupi udziały w spółce kontrolowanej przez Mengniu: Yashili za około 450 mln €. Da to jej 25% wartości udziałów w Yashili i może stanowić będzie wstęp do zakupu części udziałów w spółce córce firmy Danone: Dumex przez Yashili. Zarówno Yashili jak i Dumex to poważni pod względem sprzedaży dostawcy produktów dla niemowląt w Chinach.\n© edf fenice\nŹródło: EDF Fenice Dodano: 2014-10-29 16:11:23\nWyniki Bongrain rosną dzięki przejęciom\nŹródło: Forum Mleczarskie Handel Dodano: 2014-10-27 16:36:20\nSprzedaż netto wzrosła o 13% w trzech pierwszych kwartałach. Wzrost organiczny wyniósł 6,5%. Zmiany wartości walut w krajach, w których operuje Grupa pomniejszają ten wynik o 3,6%. Aż 10,1% wzrostu Grupa uzyskała dzięki przejęciom Terra Lacta i Sodilac we Francji, Soebbeke w Niemczech oraz Delaco w Rumunii. W seracxh osiągnięto wzrost organiczny na poziomie 6,2%, w przypadku innych produktów mleczarskich 8%.\nGrupa Bongrain zwraca jednak uwagę na reperkusje jakie niesie ze sobą zakaz wwozu do Unii Celnej oraz ceny surowców.\nŹródło: Forum Mleczarskie Handel Dodano: 2014-10-23 10:23:30\nJedna z polskich proszkowni © fmh\nNowa Zelandia: Fonterra rozważa dwie nowe proszkownie w Studholme w South Canterbury\nŹródło: Forum Mleczarskie Dodano: 2014-10-23 09:43:43\nSouth Canterbury to region, który wyróżnia się dużym przyrostem produkcji mleka. Dlatego dodatkowe zdolności na poziomie 9 mln litrów mają umożliwić zgranie możliwości procesowych z dostawami. To także element strategii Fonterry V3: driving value, volume and velocity (rozwój, wolumen, szybkość). Pierwsza proszkownia miałaby być otwarta w ciagu 5 lat, druga w ciągu 10 lat.


FISKARS Functional Form 1015988 (3 szt.) Nóż - ceny i opinie w Media Expert\nNoże ząbkowane są łatwe w użytkowaniu, przechowywaniu i utrzymaniu w czystości. Wszystkie artykuły tworzą harmonijną całość. Noże wykonane z wysokiej jakości stali cechuje innowacyjne wzornictwo oraz ergonomiczny kształt rękojeści. Wysokiej jakości stal nierdzewna. Każdy z noży posiada uchwyt z powłoką Softgrip. Doskonale nadają się do krojenia owoców i warzyw o śliskiej skórce. Nowoczesny i atrakcyjny wygląd. Wysoka odporność na korozję. W skład zestawu wchodzą: trzy noże z ząbkowanym ostrzem (11.5 cm).\nDługość ostrza [cm] 11.5\nZawartość zestawu 3 noże obiadowe


Feel harder: KARTKI ŚWIĄTECZNE\nKartki Bożonarodzeniowe odchodzą w niepamięć. Mało kto już je wysyła. Nie wspominając już o własnym wykonaniu. Od kilku Świąt staram się jednak to robić. Wiem jak dużo radości wywołują one u moich bliskich, ile uśmiechu i mnie też jest miło jak potem ich odwiedzam i widzę na półce stojącą kartkę ode mnie jako ozdobę.\nWykonanie takiej kartki to nic trudnego. Wystarczy odrobina wyobraźni, szczypta zaangażowania i trochę czasu (weekend idealnie się nadaje).\nW tym roku wyślę kartki troszkę później niż w zeszłym, ale mam nadzieję, że zdążą dojść do wszystkich adresatów :)\nDo robienia takich kartek trzeba się jednak przygotować. Prawdopodobnie nożyczki i klej są w większości domów. Trzeba kupić ponad to świąteczne wstążki, papier kolorowy zwykły i gruby (pojedyncze kartki jakby z gąbeczki dostępne w empiku), najlepiej blok techniczny (na takiej kartce drukuję życzenia- nie piszę ręcznie ponieważ mój charakter pisma nie zachwyca) i to wystarczy. Oczywiście sam/a decyduj z czego stworzysz swoją kartkę bożonarodzeniową.\nŻyczenia napisz sam/a lub wyszukaj w internecie. Ozdabiając kartki weź pod uwagę w jakiej kopercie będziesz je wysyłać. Jeśli nie będzie sporo większa to nie wybieraj mocno odstających ozdób (ulegną zniekształceniu podczas podróży).\nOto moje efekty.\nAutor: Feel harder o 10:16\nEtykiety: kartki bożonarodzeniowe, kartki świąteczne, kreatywność, ręczna robota, upominek, własne wykonanie


Wyposażenie piwnicy » drzwi-renowacja.pl\nTrafiając na mój blog zapewne szukasz inspiracji jak urządzić własne domu czy mieszkania. Jest to sprawa bardzo trudna, gdyż mamy bardzo bogaty wybór produktów żaluzje poziome wągrowiec markizy czarnków. Staramy się by nasze porady były praktycznie jak najbardziej przydatne. W specjalnej sekcji, możecie znależć zdjęcia wnętrz, a także ich recenzje. Umieszczamy także porównania , ale i szczegółowe zdjęcia czy opisy wraz z cenami . Jeśli interesuję Cie jakiś produkt , wnętrze, napisz chętnie się tym zajmiemy. olsztyn meble na wymiar Jeśli polubisz naszą stronę na facebooku, będziesz otrzymywał nowości i nasze artykuły.\nJesteś tutaj: drzwi-renowacja.pl > Wnętrza > Szafa wnękowa


Czy są zmiany jak leczyć zęby? - Dla dentystów\nPrzy wyborze dentysty, tak jak i przy wyborze każdego innego lekarza, na pewno warto kierować się opiniami innych ludzi. Są one źródłem szczerych i prawdziwych informacji. Jeżeli dentysta jest dobry, jego pacjenci\nDodane: 08-11-2020 02:25\nna pewno chętnie będą go chwalić i opowiadać o nim swoim znajomym, w ten sposób promując jego usługi i doprowadzając do wzrostu jego popularności.\nGdzie do dentysty w Zabrzu?Wizyta u stomatologa - kilka poradDla pacjentów - przygotuj sie do wizyty u dentystyArtykuł o współczesnej stomatologiiTroska o zęby i jamę ustnąGabinet stomatologiczny zabrzeDla pacjentów stomatologicznych - poradnikCzego używają obecnie dentyści? Nowe techniki w stomatologiiStomatologia to rozległy tematO kwestiach stomatologicznych - kilka poradDentysta ZabrzeChoroby zębów i ich leczenieKilka porad dla pacjentów - stomatologiaDobry dentysta Zabrze - jak go znaleźć?Gabinet dentystycznyOgólnie o stomatologii - coś o implantachDla pacjentów - przygotuj sie do wizyty u dentystyZabiegi dentystyczne. Czego spodziewać się na fotelu?Czy Rozpoznajesz Te 4 Czynników, Które Nie Pozwolą Ci leczyć zęby?Poradnik pacjenta - wizyta u stomatologaPorady na zdrowie. O zębachNowoczesne metody w stomatologii - o implantach10 Zaskakująco Skutecznych Sposobów Aby Mieć zdrowe zębyBoisz się wizyty u stomatologa? Nie ma powodów do obawNie ma powodów do niepokoju - nie bój się stomatologaArtykuł o stomatologii - poradnik dla pacjentówKto musi Leczyć zęby?Wizyta u dentysty - nie daj się stresowiTylko u nas informacje z pierwszej ręki - o tym jak Leczyć zębyDobry dentysta Zabrze - jak go znaleźć?


W środę Trybunał w Hadze wyda wyrok w sprawie ukraińskiego wniosku...\ninfo.wiara.pl » Informacje » Ze świata » W środę Trybunał w Hadze wyda wyrok w sprawie ukraińskiego wniosku o wstrzymanie rosyjskiej inwazji\nMllerustad / CC 2.0 Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości w Hadze\nDokument w tej sprawie został złożony przez rząd w Kijowie 26 lutego na podstawie Konwencji o zapobieganiu i karaniu zbrodni ludobójstwa. Z wniosku wynika, iż strona ukraińska uważa rosyjskie oskarżenia o ludobójstwo we wschodniej Ukrainie, które posłużyło Putinowi jako pretekst do ataku, za fałszywe i domaga się "pilnego" nakazania Rosji wstrzymania inwazji.\nJak informowały wcześniej media Rosja odmówiła stawienia się w zeszłym tygodniu na przesłuchaniach.\nOgłaszenie decyzji MTS ma rozpocząć się w środę o godzinie 16:00 w Pałacu Pokoju w Hadze, informuje PAP biuro rzecznika sądu. Ma ją ogłosić przewodnicząca trybunału, amerykańska sędzia Joan E. Donoghue.\nMTS jest głównym organem sądowym Organizacji Narodów Zjednoczonych i powstał w celu rozstrzygania sporów między państwami. Jego wyroki są wiążące i nie podlegają odwołaniu.\ndodane 16.03.2022 06:10\nTAGI| HOLANDIA,\tPAP,\tPRAWO,\tTRYBUNAŁ,\tWOJNA


USA: Kobe Bryant pożegnany przez bliskich w Staples Center w Los Angeles wieszwięcej - tvp.info\nap, łz 25.02.2020, 03:47 |aktualizacja: 07:11\nVanessa Bryant w piękny, wzruszający sposób pożegnała męża i córkę (fot. Getty Images)\nTo było popołudnie pełne wzruszeń w Los Angeles. Uwaga w hali Staples Center raz jeszcze skupiła się wokół człowieka, który przez lata dostarczał radość fanom koszykówki w Kalifornii i daleko poza jej granicami. Wokół idola. Bohatera. Choć Kobe Bryant odszedł, dzięki rodzinie, przyjaciołom i kibicom, pamięć o nim nigdy nie zginie.\nWiele można Amerykanom zarzucić. Bywają zbyt pewni siebie, zbyt patetyczni, często przedkładają widowisko nad wartość merytoryczną, formę nad treścią... Nikt jednak, tak jak oni, nie potrafi żegnać swoich bohaterów. Honorować tych, którzy zasłużyli na największe zaszczyty. Kobe Bryant był perfekcjonistą, zawsze wymagał od siebie i innych pełnego poświęcenia. Z całą pewnością można stwierdzić, że byłby dumny z tego, jak Los Angeles pożegnało jego i jego 13-letnią córkę, Giannę. Piękna uroczystość dostarczyła wielu wzruszających momentów...\nPierwsze łzy wylał Jimmy Kimmel. Popularny komik, twórca słynnego na całe Stany talk-show, był podczas uroczystości w Staples Center kimś w rodzaju prowadzącego. W swoim stylu, z nutką humoru, zapowiadał kolejnych gości. Przygotował też mowę powitalną.\n– To smutny dzień. Ale to też czas celebracji ich życia. Robimy to w budynku, w którym Kobe i kibice Los Angeles Lakers przeżywali swoje najlepsze chwile – zaczął.\n– Gdziekolwiek pójdziecie, widzicie jego twarz, widzicie jego numer na koszulce. Widzicie twarz Gigi, jej numer. Wszędzie, na każdym rogu. Powstały setki murali, tworzone przez artystów dla innego artysty. Bo Kobe nie był tylko koszykarzem. Był artystą. Docenianym nie tylko w Los Angeles, nie tylko w rodzinnej Filadelfii, ale też we Włoszech, w Indiach, na Filipinach, w Nowym Jorku... – wyliczał. – Nawet w Bostonie, na Boga! – dodał żartobliwie, nawiązując do słynnych sportowych animozji pomiędzy Bostonem i Los Angeles.\n– Są z nami jego koledzy z drużyny i rywale z parkietu. Przyjaciele, rodzina, fani... Wszyscy próbujemy nadać sens temu, co stało się tym dziewięciu cudownym osobom, które były – pod każdym względem – pełne życie, które zostawiły swoje rodziny, współpracowników, rodzeństwo, dzieci... – mówił Kimmel.\n– Próbowałem doszukać się jakichś pozytywów, ale nie ma ich za wiele. Najlepsze co przyszło mi do głowy, to wdzięczność. Najlepsze co możemy zrobić, to być wdzięczni za cały ten wspaniały czas, który z nimi spędziliśmy – dodał łamiącym głosem.\n– Chcę was poprosić, byście wykorzystali ten czas. Doceniajcie życie, bądźcie mili dla wszystkich, którzy są wokół was. Czy ich znacie, czy nie. Bądźcie wdzięczni za życie i za to, że jesteśmy tu wszyscy razem – zakończył.\nPrzed Kimmelem, na scenie pojawiła się jeszcze piosenkarka Beyonce Knowles. – Jestem tu, bo kocham Kobe’ego, a to jedna z jego ulubionych piosenek – zaczęła swój krótki występ, utworem „XO” wprowadzając zebrany tłum w nastrój „celebracji życia”.\nPo wstępie Kimmela, na kameralnej scenie, wśród 33643 czerwonych róż – tyle punktów zdobył Kobe w trakcie kariery na parkietach NBA – pojawiła się Vanessa Bryant, wdowa po gwieździe.\nVanessa Bryant o Gigi:\n„Dziękuję. Dziękuję wam wszystkim za to, że tu jesteście. Dziękuję za potok wsparcia i miłości, który dociera do naszej rodziny z całego świata, podnosząc nas wszystkich na duchu. Dziękuję za wasze modlitwy.\nChciałabym opowiedzieć zarówno o Kobe’em, jak i o Gigi. Zacznę od mojej małej dziewczynki.\nMoja mała Gianna Bryant była cudownie słodką, delikatną duszą. Niezwykle troskliwą. Zawsze całowała mnie na „dobranoc” i na „dzień dobry”.\nKiedyś myślałam, że Gigi wyszła do szkoły bez pożegnania. Napisałam do niej, pytając: „bez buziaka?!”. Odpowiedziała: „mamo, pocałowałam cię; spałaś, a ja nie chciałam cię obudzić”. Wiedziała, jak wiele jej poranne i wieczorne buziaki dla mnie znaczą. Nigdy o nich nie zapominała.\nByła córeczką tatusia, ale wiem, że kochała też swoją mamę. Zawsze o tym mówiła i zawsze pokazywała, jak bardzo mnie kocha. Była jedną z moich najlepszych przyjaciółek. Uwielbiała piec. Uwielbiała wzbudzać uśmiech u innych. Zeszłego lata, w sierpniu, przygotowała piękny urodzinowy tort dla swojego tatusia. Miał krem i coś w rodzaju niebieskich kryształków. Wyglądał jak dekorowany przez profesjonalistkę.\nRobiła najlepsze ciasteczka z czekoladą. Uwielbiałyśmy razem oglądać programy kulinarne. Kochała oglądać reality show „Survivor” i mecze NBA ze swoim tatą. Z siostrami siadała do filmów Disneya.\nTak jak tata, Gigi uwielbiała rywalizować. Było w niej jednak coś uroczego. Jej uśmiech był jak promyki słońca. Szeroki na całą twarz, jak mój. Tak mówił Kobe. Miała mój ogień. Jego osobowość i sarkazm. W głębi duszy była czułą i kochającą osobą. Miała cudowny śmiech. Był zaraźliwy. Czysty i prawdziwy.\nKobe i Gianna przyciągali się w naturalny sposób. Miała jego zdolność do słuchania piosenki i zapamiętywania całego tekstu po kilku odtworzeniach. To był jej ukryty talent. Była niezwykłym sportowcem. Świetną gimnastyczką, piłkarką, tancerką i koszykarką. Uwielbiała pływać.\nGigi była pewna siebie, ale nie arogancka. Uwielbiała pomagać ludziom. W szkole oferowała pomoc trenerowi zespołu chłopców, chciała przekazywać im wskazówki. Nauczyć ich ofensywy „trójkątów” (słynny schemat, opanowany do perfekcji przez mistrzowskie zespoły Chicago Bulls i Los Angeles Lakers Phila Jacksona – dop. red.). Tak jak swój tatuś, uwielbiała pomagać ludziom i uczyć ich nowych rzeczy. Oboje byli świetnymi nauczycielami.\nGigi była bardzo słodka. Zawsze dbała o to, by wszyscy dookoła czuli się dobrze. Była naszym pasterzem. Trzymała rodzinę w ryzach. Pielęgnowała naszą tradycję nocy filmowych i wspólnych wakacji. Troszczyła się o wszystkich, ze wszystkimi chciała żyć w zgodzie. Była mądra. Potrafiła mówić, pisać i czytać po mandaryńsku. Znała hiszpański.\nMiała świetne oceny i ciągle chciała być lepsza, jednocześnie doskonale grając w koszykówkę. Była przewodniczącą szkoły i asystentką reżysera w szkolnej sztuce. Nie mogła się doczekać ukończenia ósmej klasy, by rozpocząć naukę w liceum, w którym uczy się jej starsza siostra, Natalia.\nJestem wdzięczna, że doczekała momentu, w którym mogła cieszyć się z przyjęcia do liceum. Wiedziała, jak bardzo jesteśmy z niej dumni.\nNigdy nie była konformistką. Pozostawała sobą, niezależnie od sytuacji. Była miłą osobą, liderką, nauczycielką, która uwielbiała chodzić w białym t-shircie, czarnych legginsach i dżinsowych kurtkach. Nosiła białe trampki i flanelową gumkę do włosów. To był jej styl.\nMiała w sobie „to coś”, ten blask, odkąd była dzieckiem. Przytulała i całowała jak nikt inny. Miała miękkie usta, jak jej tatuś. Gdy mnie przytulała, ściskała tak mocno, że czułam jej miłość...\nBardzo się kochałyśmy. Tęsknię za nią. Była taka pełna energii... Nie mogłam za nią nadążyć. Kiedyś zdublowała mnie i Natalię na bieżni. Miała 6 lat. Tęsknię za jej bystrością, jej sarkazmem, jej dowcipem, tym uroczym uśmiechem i wybuchami radości.\nRozjaśniała każdy mój dzień. Tęsknię za widokiem jej pięknej twarzy. Była taka dobra. Przestrzegała zasad. Każdy mógł liczyć na to, że zrobi właściwą rzecz.\nByła najbardziej kochaną córką, opiekuńczą starszą siostrą i głupiutką młodszą. Uwielbiała bawić się z Bianką i Capri. Bianka kochała chodzić z nią na plac zabaw, skakać z Gigi na trampolinie... Capri śmiała się od ucha do ucha, gdy tylko Gianna pojawiała się w pokoju. Przypomina mi ją. Wyglądają podobnie, ich uśmiechy też są podobne – wyrażają czystą radość.\nNie będziemy mieli już okazji widzieć Gigi w jednym liceum z Natalią. Nie zapytamy jej, jak minął dzień. Nie nauczymy jej, jak prowadzić samochód. Nie powiem jej, jak cudownie wygląda na własnym weselu. Nie zobaczę jej idącej korytarzem, tańczącej ze swoim tatusiem, rodzącą swoje własne dzieci...\nKobe i Gigi Bryant byli nierozłączni (fot. Getty Images)\nByłaby taką wspaniałą matką. Od małego była bardzo opiekuńcza.\nGigi prawdopodobnie zostałaby najlepszą koszykarką w lidze WNBA. Zrobiłaby ogromną różnicę w świecie damskiej koszykówki. Była zdeterminowana, by zmienić postrzeganie kobiet w sporcie. W szkole pisała wypracowania o prawach kobiet i o tym, jak niesprawiedliwe są nierówne płace w NBA i WNBA. Choć jej nie ma, już teraz widzę pozytywny wpływ na ligę, na zawodniczki, które wiedzą, że Gigi pragnęła być wśród nich...\nWciąż jestem z niej dumna. Choć żyła tylko 13 lat, była wspaniałą osobą i wpłynęła na wiele osób. Jej koledzy i koleżanki ze szkoły dzielili się z nami wieloma cudownymi wspomnieniami. Te historie przypominały mi, że Gigi kochała wszystkich ludzi. Zawsze, zawsze, zawsze dbała o innych i ich uczucia. Była piękna. Była pełna życia i miała tak wiele do zaoferowania światu... Nie mogę wyobrazić sobie życia bez niej. Mama, Natalia, Bianka, Carpi i tatuś bardzo cię kochają, Gigi. Będę tęskniła za twoimi ręcznie robionymi laurkami, za twoimi słodkimi pocałunkami i cudownym uśmiechem. Tęsknię. Za całą tobą, każdego dnia. Kocham cię.”\nVanessa o Kobe’em:\n„Czas na moją bratnią duszę. Kobe znany był ze swojej nieustępliwości na parkiecie. Najlepszy koszykarz w historii, pisarz, zdobywca Oscara, no i „black mamba” (pseudonim, którym posługiwał się Bryant w trakcie kariery; czarna mamba to najgroźniejszy, najbardziej jadowity wąż na świecie – dop. red.). Dla mnie, to było po prostu. Moje kochanie. Mój boo-boo. Mój Papi Chulo. Ja byłam jego Vivi, jego księżniczką. Jego Mambą.\nNie widziałam w nim celebryty, nie widziałam nawet niesamowitego koszykarza. Był moim słodkim mężem, wspaniałym ojcem naszych dzieci. Był mój. Był dla mnie wszystkim. Byliśmy razem, odkąd skończyłam 17 lat. Byłam jego pierwszą dziewczyną, pierwszą miłością, jego żoną, jego najlepszą przyjaciółką. Jego powierniczką i obrończynią. Był najwspanialszym mężem. Dał mi więcej, niż mogę wyrazić słowami.\nBył rannym ptaszkiem, ja sową. Ja byłam ogniem, on lodem. Uzupełnialiśmy się. Zrobiłby dla mnie wszystko. Nie wiem jak to się stało, że zasłużyłam na kogoś, kto kochał mnie i pragnął tak bardzo, jak Kobe. Był charyzmatyczny, był dżentelmenem. Kochał.\nTo on był romantyczną duszą w naszym związku. Zawsze czekałam na walentynki i kolejne rocznice. Planował niezwykłe podróże i wspaniałe prezenty z okazji każdej rocznicy naszego małżeństwa. Choć ciężko pracował by być jak najlepszym koszykarzem, myślał nietuzinkowo i wpadał na cudowne pomysły. Kiedyś wręczył mi sukienkę, w której Rachel McAdams występowała w filmie „Pamiętnik”. Gdy zapytałam, dlaczego wybrał akurat tę niebieską sukienkę, odpowiedział, że to ta sama, w której Allie (bohaterka filmu) wróciła Noah. Miał nadzieję, że zestarzejemy się razem. Tak jak w filmie”.\n„Naprawdę mieliśmy piękną historię miłosną. Kochał mnie całym sobą, tak ja jego. Dwoje doskonale niedoskonałych ludzi tworzących piękną rodzinę, wychowujących nasze cudowne, słodkie córki...\nKilka tygodni przed śmiercią, Kobe wysłał mi piękną wiadomość. Wspominał o tym, byśmy spędzili czas razem. Tylko we dwoje, bez dzieci. Nigdy nie mieliśmy okazji zrealizować tego planu. Choć byliśmy zajęci dbaniem o nasze córki, zajęci codziennymi obowiązkami, jestem wdzięczna, że wciąż mam tę wiadomość. Znaczy dla mnie bardzo wiele. Kobe chciał, byśmy odnowili nasze ślubowania. Chciał, by Natalia (najstarsza z córek – dop. red.) przejęła firmę, abyśmy mogli podróżować razem dookoła świata.\nCzęsto rozmawialiśmy o tym, jak wspaniale będzie zostać dziadkiem i babcią dla dzieci naszych córek. Byłby świetnym dziadkiem.\nBył MVP (najbardziej wartościowy zawodnik, terminologia koszykarska – dop. red.) dla naszych córek. A raczej: MVD („najbardziej wartościowy tata”). Nigdy nie zostawiał podniesionej deski w toalecie. Zawsze powtarzał dziewczynkom, jakie są piękne i mądre. Nauczył je odwagi, nauczył je podążać za marzeniami, nauczył je, jak być twardym.\nGdy zaszłam w kolejną ciążę, a on skończył karierę, zajął się odbieraniem i podwożeniem naszych córek do szkoły. Zajmował się małą Capri i Bianką.\nJedno z ostatnich wspólnych zdjęć rodziny Bryantów... (fot. Getty Images)\nKiedy jeszcze grał, pojawiałam się w szkole godzinę wcześniej, by stanąć pierwsza w kolejce po Natalię i Giannę. Powiedziałam mu, że nie może zawieść w tej kwestii. Spóźnił się raz, a ja dałam mu wyraźnie do zrozumienia, że mnie nigdy się to nie zdarzyło. Od tego czasu przyjeżdżał godzinę i 20 minut wcześniej.\nWierzył, że zawsze można robić coś lepiej. Zawsze chciał być lepszy, chciał się rozwijać. Chętnie podwoził nasze dziewczynki i spędzał z nimi czas. Był świetnym ojcem. Ojcem, który był oddany i obecny. Co wieczór pomagał mi kąpać Biankę i Capri. Śpiewał im głupiutkie piosenki pod prysznicem, nieustannie wprawiając je w radość. Miał cudowne ramiona, w których Capri zasypiała dosłownie w kilka minut. Przekonywał, że to wszystko zasługa nauki, że wystarczy osiem razy w górę i w dół po naszym korytarzu...\nUwielbiał zabierać Biankę na spacery do parku. Po raz ostatni byli razem w wieczór tuż przed jego śmiercią. Wynajmował kino, by oglądać z Natalią „Gwiezdne Wojny” i „Harry’ego Pottera”. Urządzali sobie maratony filmowe, a on cieszył się każdą chwilą. Uwielbiał też typowe „wyciskacze łez”, jak „Macocha”, „Stalowe magnolie” czy „Małe kobietki”.\nMiał miękkie serce.\nJakimś cudem zawsze wiedział, gdzie jestem. Zwłaszcza wtedy, gdy spóźniałam się na jego mecze. Martwił się o mnie. Podczas pierwszej przerwy, w pierwszej kwarcie, pytał ochroniarzy, gdzie jestem. Ja, mądrala, odpowiadałam mu potem, że przecież nie rzuci 81 punktów w ciągu pierwszych dziesięciu minut.\nMyślę, że każdy, kto ma dzieci, rozumie, że czasami nie udaje się zdążyć na czas. W końcu się do tego przyzwyczaił. Dla mnie sam fakt, że grał w najlepszej lidze świata, na najwyższym poziomie, a jednocześnie martwił się o to, czy bezpiecznie dotrzemy na mecz, był najlepszym dowodem na to, że rodzina zawsze była dla niego najważniejsza.\nUwielbiał być trenerem Gianny. Mówił mi, że żałuje, iż nie udało mu się przekonać Natalii do gry w koszykówkę, by mogli jeszcze więcej czasu spędzać razem. Nade wszystko chciał, by mogła podążać za własnymi pasjami, swoją własną ścieżką. Oglądał Natalię grającą w siatkówkę w jej urodziny, 19 stycznia, tydzień przed śmiercią, ciesząc się, jak inteligentną jest zawodniczką. Był przekonany, że byłaby doskonałym rozgrywającym. Mówił, że chce, by Bianka i Capri, gdy dorosną, spróbowały koszykówki. Chciał spędzać z nimi tyle samo czasu, co z Gigi.\nPowtarzał im, że będą razem dorastać, razem grać i rywalizować ze sobą.\nBianka i Capri nie będą miały swojego tatusia. Nie będą miały swojego nauczyciela. To coś, czego nie rozumiem. Jestem jednak wdzięczna, że słyszał Koko mówiącą „ta-ta”.\nNie będzie odbierał Bianki i Capri z przedszkola. Nie będzie go, by powiedzieć mi: „weź się w garść, V”.\nNie przejdziemy już razem korytarzem, nie obróci mnie już na parkiecie, podśpiewując jedną z naszych ulubionych piosenek.\nChcę, by nasze córki wiedziały, jak wspaniałą był osobą. Człowiekiem, który chciał pokazywać przyszłym pokoleniom jak stawać się lepszym i uczyć na własnych błędach. Zawsze lubił zajęcia z dziećmi.\nBył bardzo troskliwy. Pisał najwspanialsze listy miłosne. To po nim Gigi miała cudowną umiejętność przelewania myśli na papier, sprawiania, że czuło się miłość wylewającą się z liter. Była jak on. Tak łatwo było go pokochać... Oboje przyciągali do siebie ludzi. Byli zabawni, głupiutcy, uroczy, kochali życie.\nByli pełni życia. Żądni przygód. Bóg wiedział, że nie mogliby funkcjonować na tym świecie bez siebie. Musiał zabrać oboje do swojego domu. Kochanie, opiekuj się naszą Gigi. Mam Nani, B.B i Koko. Wciąż jesteśmy najlepszą drużyną.\nKochamy was i tęsknimy za wami, Boo Boo i Gigi. Spoczywajcie w pokoju i bawcie się dobrze w niebie. Pewnego dnia się spotkamy.\nWasza zawsze i na zawsze, mama.”\nVanessę Bryant ze sceny odprowadził sam Michael Jordan. Po wysłuchaniu przemówień Diany Turasi, Sabriny Ionescu, Geno Auriemmy i Roba Pelinki, na podium pojawił się sześciokrotny mistrz NBA, na którym Kobe wzorował się od najmłodszych lat.\n– Prosił go o rady w sprawie swojego rzutu. Zdobył 34 punkty w meczu przeciwko swojemu idolowi. On odpowiedział, zdobywając 36 i wygrywając mecz. Powitajcie, proszę Michaela Jordana – zapowiedział kolejnego gościa Kimmel.\nMichael Jordan o Kobe’em:\n„Dziękuję Vanessie i reszcie rodziny Bryantów za możliwość zabrania głosu.\nJestem wdzięczny, że mogę być tutaj, by uczcić pamięć Gigi i świętować prezenty, które zostawił nam Kobe – to, co osiagnął jako koszykarz, biznesmen, pisarz i ojciec. Na parkiecie, w życiu, jako rodzic, Kobe nie zostawił niczego w baku. Dał z siebie wszystko.\nMoże to dla niektórych zaskoczenie, że byliśmy z Kobe’em przyjaciółmi. Ale byliśmy. Bardzo bliskimi. Był moim drogim przyjacielem. Traktowałem go jak młodszego brata. Wszyscy chcieli zawsze rozmawiać o różnicach między mną a nim. Ja chciałem rozmawiać o Kobe’em.\nKażdy z nas ma braci, siostry, małych braci, małe siostry, którzy uwielbiają nosić nasze rzeczy, zaglądać do naszych szaf, przymierzać buty, wszystko. To uciążliwe, jeśli mogę użyć tego słowa, ale ta uciążliwość z czasem zamienia się w miłość. Chcą wiedzieć wszystko o starszych braciach i siostrach, których podziwiają. O każdym szczególe życia, które zamierzają rozpocząć.\nNawet sam Michael Jordan nie potrafił powstrzymać łez (fot. Getty Images)\nKobe zwykł pisać i dzwonić do mnie o północy, po północy, o trzeciej nad ranem, pytać o pracę stóp, koszykarskie ruchy, czasem też o słynne „trójkąty”. Początkowo mnie to wkurzało. Potem stało się bardzo pasjonujące. Ten dzieciak miał pasję, jakiej nie miał nikt inny. To coś wspaniałego. Jeśli kocha się coś, jeśli jest się w coś tak zaangażowanym, robi się wszystko, by spróbować to zrozumieć.\nKobe Bryant był dla mnie inspiracją. Kimś, kto pokazał mi, że ktoś naprawdę zwracał uwagę na to, jak gram w koszykówkę i na to, jak on sam chce grać w koszykówkę. Chciał być najlepszym koszykarzem, jak to tylko możliwe. A ja, odkąd go poznałem, chciałem być dla niego najlepszym starszym bratem, jakim tylko się da.\nRozmawialiśmy o rodzinie, koszykówce, biznesie. O wszystkim. Wiedziałem, że chce być nie tylko lepszym koszykarzem, ale i lepszym człowiekiem”.\n(Jordan się rozpłakał; żartował, że znów będzie bohaterem memów)\n„Mówiłem żonie, że nie chcę tego robić, bo nie chcę się oglądać na tych zdjęciach przez kilka kolejnych lat. Tak właśnie wpływał na mnie Kobe. Jestem przekonany, że Vanessa i wszyscy jego przyjaciele powiedzą to samo: wiedział, jak dotrzeć do człowieka, by na niego wpłynąć. Nawet wtedy, gdy bywał wrzodem na tyłku, można było darzyć go uczuciem. Wiedziałem, że stara się wydobyć z każdego to, co ma w sobie najlepszego. Ze mną zrobił to samo.\nUczeń i mistrz. Wrogowie na parkiecie, przyjaciele poza nim (fot. Getty Images)\nKilka miesięcy temu napisał do mnie wiadomość, że chce nauczyć Gigi kilku ruchów. Pytał o to, co robiłem, co myślałem i co trenowałem w jej wieku. „Jakim wieku?” – zapytałem. „12” – odpowiedział. A ja mu na to: Gdy miałem 12 lat, próbowałem grać w baseball. Zaśmiał się. Była druga w nocy...\nKiedyś przyleciałem do Los Angeles, żeby spotkać się z Philem Jacksonem (trener legendarnych Chicago Bulls, później Lakers z Kobe’em w składzie – dop. red.). To był 1999 lub 2000 rok, nie pamiętam. Kobe był w jego gabinecie, siedział na jednym z krzeseł. Spojrzał na mnie i pierwsza rzecz, o jaką zapytał, to to, czy wziąłem moje buty do grania.\nNie, nie myślałem wtedy o graniu, ale to kolejny dowód na to, jak bardzo nastawiony był na rywalizację. Kochałem to w tym dzieciaku: jeśli mógł czerpać od kogoś i jeśli czuł, że stanie się w ten sposób lepszy, korzystał z każdej szansy. Strasznie go za to kochałem. Nieważne, gdzie się spotkaliśmy, szukał wyzwań. Doceniałem jego pasję, bo rzadko widzi się kogoś, kto każdego dnia chce coś poprawiać. Nie tylko w sporcie, ale też jako rodzic, jako mąż... Inspirował mnie tym, czego dokonał i tym, jaką więź zbudował z żoną i dziećmi.\nMam trzydziestoletnią córkę, jestem dziadkiem. Mam bliźniaczki. Dwie sześcioletnie bliźniaczki. Nie mogę się doczekać, aż wrócę do domu i będę „ojcem córeczek”, przytulę je, by poczuć miłość i zobaczyć uśmiech, które dzieci dają nam, rodzicom. Nauczył mnie cieszyć się z tego wszystkiego. To rzeczy, których nauczył nas Kobe Bryant.\nKobe dawał z siebie wszystko, niezależnie od tego, jakiego wyzwania się podejmował. Po koszykówce zaprezentował swoją kreatywną twarz. Wyglądał na takiego szczęśliwego podczas emerytury... Znalazł nowe pasje. I wciąż dawał: jako trener, ojciec, cudowny mąż, który poświęcił się rodzinie i który kochał swoje córki z całego serca. Zawsze dawał z siebie wszystko. To coś, czego oczekiwałby od każdego z nas.\nNikt nie wie, ile czasu nam zostało. Musimy cieszyć się chwilą, korzystać z życia i spędzać jak najwięcej czasu z rodziną, przyjaciółmi i ludźmi, których kochamy.\nGdy Kobe zmarł, zmarła cząstka mnie. Obiecuję ci, że od dziś, będę żył wspomnieniem mojego młodszego brata i pomagał w każdy możliwy sposób. Spoczywaj w pokoju, braciszku”.\nGłos zabrał jeszcze Shaquille O’Neal, z którym Kobe zdobył w barwach Los Angeles Lakers trzy mistrzowskie tytuły.\n– Czasem, jak niedojrzałe dzieciaki, kłóciliśmy się i walczyliśmy ze sobą. Ale wierzcie mi: gdy kamery były wyłączone, mrugaliśmy do siebie oczami i mówiliśmy: zlejmy jeszcze kilka tyłków! – opowiadał.\nShaq porównał więź między nim a Kobe’em do tego, co łączyło Johna Lennona i Paula McCartneya z The Beatles. – Kobe, w niebie na pewno jesteś MVP. Kocham cię, bracie – zakończył.\nWzruszający wieczór zwieńczyły występy Alicii Keys, która zagrała na fortepianie „Sonatę księżycową” Beethovena i Christiny Aguilery, która wykonała „Ave Maria”.\n#los angeles #nba #koszykówka #michael jordan #kobe bryant


Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła 2022 - bimKal.pl\nNajświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła 2022\nDo najbliższych obchodów Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła zostało 18 dni.\nW 2022 roku Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła przypada na 6 czerwca (poniedziałek).\nMaryja jest najważniejszą kobietą w historii chrześcijaństwa, cieszy się powszechnym uwielbieniem i miłością na całym świecie. Potwierdza to święto Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła, które wskazuje na matkę Jezusa Chrystusa, jako opiekunkę wszystkich chrześcijan.\nHistoria święta Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła\nMaryja „Matką Kościoła” nazywana była od początków jego istnienia, ale oficjalnie ogłosił to 21 listopada 1964 roku papież Paweł VI. W ten sposób Kościół podkreślił ogromne zasługi Matki Bożej dla całej wspólnoty chrześcijańskiej. Polscy biskupi na czele z prymasem Polski, kard. Stefanem Wyszyńskim, zabiegali także o to, by obchodzić specjalne święto związane z tym tytułem. 4 maja 1971 roku Episkopat Polski, za zgodą Pawła VI, wprowadził do naszego kalendarza liturgicznego święto Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła. Podczas pierwszej uroczystości Paweł VI podarował prymasowi Polski płaskorzeźbę Matki Kościoła. W 2018 roku papież Franciszek rozszerzył święto na cały Kościół katolicki.\nŚwięto Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła przypada w poniedziałek po uroczystości Zesłania Ducha Świętego. To wydarzenie uznawane jest za symboliczny początek działalności Kościoła. Na obecnych w Wieczerniku apostołów zstąpił Duch Święty, dzięki czemu otrzymali charyzmaty i mogli przemawiać różnymi językami. Później uczniowie Chrystusa wyruszyli w świat, by głosić jego nauki. Obecna przy Zesłaniu Maryja towarzyszy więc Kościołowi od samego początku, stąd tytułowana jest jego matką.\nFormularz liturgiczny święta oparty jest na wyjątkowych wydarzeniach z życia Maryi. Jest to Zwiastowanie i Wcielenie Słowa Boga, Testament na Kalwarii, Zesłanie Ducha Świętego oraz Wniebowzięcie.\nWystępowanie Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła w innych latach\nPoniedziałek 01.06.2020 Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła 2020\nPoniedziałek 24.05.2021 Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła 2021\nPoniedziałek 29.05.2023 Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła 2023\nPoniedziałek 20.05.2024 Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła 2024\nPoniedziałek 09.06.2025 Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła 2025\nPoniedziałek 25.05.2026 Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła 2026\nPoniedziałek 17.05.2027 Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła 2027\nPoniedziałek 05.06.2028 Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła 2028\nNiemcy 🇩🇪 - Poniedziałek Zielonoświątkowy\nMiędzynarodowy Dzień Seksu - 7 czerwca\nŚwiatowy Dzień Bezpieczeństwa Żywnościowego - 7 czerwca\nŚwiatowy Dzień Guza Mózgu - 8 czerwca\nDzień Informatyka - 8 czerwca\nŚwiatowy Dzień Komornika Sądowego - 9 czerwca\nDzień Kaczora Donalda - 9 czerwca\nŚwiatowy Dzień Seksu - 9 czerwca\nDzień Księgowego - 9 czerwca\nDzień Przyjaciela - 9 czerwca


Gdzie niedrogo kupię kserokopiarkę? (Page 1) — Technika — mlodzisocjalisci.pl\nGdzie niedrogo kupię kserokopiarkę?\nmlodzisocjalisci.pl → Technika → Gdzie niedrogo kupię kserokopiarkę?\n1 Topic by Bebor 2016-06-17 03:10:42\nTopic: Gdzie niedrogo kupię kserokopiarkę?\nCzy wiecie może gdzie niedrogo kupię dobrą kopiarkę w Poznaniu? Chciałbym wydacpieniadze mądrze i kupić coś dobrej jakości ale tez nie przepłacić. Trochę znam sie na sprzetach i elektronice wiec wiem jakie modele szczegolnie mi sieprzydadza, ale niestety nie znalazłem na nie żadnej dobrej oferty. Z góry dziekuje za wskazówki.\n2 Reply by olusiakaraska 2016-06-17 03:40:53\nRe: Gdzie niedrogo kupię kserokopiarkę?\nPolecam leasingować zakup takiego urządzenia gdyż o wiele korzystniej sie na tym wychodzi. Elektronika i samochody maja to do siebie ze bardzo szybko siestarzeja i sa wypierane przez nowe lepsze rzeczy. W przypadku zakupu w takiej sytuacji okazuje sie ze zostajesz ze starym sprzetemktorego nikt od ciebie nie chce nawet za darmo. W leasingu oddajesz stary i bierzesz kolejny, proste i korzystne.\n3 Reply by Bebor 2016-06-17 06:20:52\nWszystko ładnie i pieknie ale jak wtedy sprawa ma sie z serwisem?\n4 Reply by olusiakaraska 2016-06-17 06:46:03\nIdentycznie jak w przypadku zakupu. Mam już drugą kopiarkę w leasing firmy telekontrakt i jestem bardzo zadowolona. Tu możesz poczytać sobie o ich usługach serwisowych - http://www.telekontrakt.pl/serwis/, które sa naprawdę warte polecenia. Pozdrawiam serdecznie.\n5 Reply by Bebor 2016-06-17 07:47:43\nDzieki i również pozdrawiam.


pikniki z klasyką - Strona 2 z 10 - Pierogi Pruskie\npikniki z klasyką wcale-nie-recenzja\nTa wojna w tle albo o „Pożegnaniu z bronią” E. Hemingwaya\nBy Pyza on środa, 28 listopada, 2018\nMuszę Wam powiedzieć: jestem zaskoczona. Jestem zaskoczona tym, jak bardzo „Pożegnanie z bronią” jest i naraz nie jest o wojnie – o tym specyficznym doświadczeniu, które okazuje się bardziej uniwersalne i o tym, jak wygląda rysunek płci w tej flagowej powieści Hemingwaya. I ile miejsca w dziele o wojnie i o mężczyznach rozprawiających ze sobą …\nBy Pyza on wtorek, 25 września, 2018\nPowiem tak. Najpierw okazało się, że jedyna biblioteka w okolicy, w której jest dostępny egzemplarz powieści, się remontuje. Co prawda oznacza to, że można spokojnie wynieść stamtąd książki, komputery i co tam jeszcze, nie zwróciwszy niczyjej uwagi, ale wyproszenie wypożyczenia albo chociaż lektury na miejscu jest nie do zrobienia (long story…). Potem znajomi straszyli, że …\nOczywiście możemy się pośmiać ze zbytniego sentymentalizmu, którym „Trędowata” jest wyładowana po brzegi. Ze wszystkich tych drgnień nózdrz ordynata, z fiołkowości ócz Stefci, z zepsutej arystokracji, rodowej klątwy, słowem: ze wszystkich tych elementów, które czynią tę powieść symbolem kiczu, ale też i pozwoliły jej wpasować się w ramy konwencji, ba, wypełnić ją po samiuśkie ramy. …\nSzanowny panie Balzac albo o „Kobiecie trzydziestoletniej” H. Balzaka\nBy Pyza on środa, 23 maja, 2018\nPo „Kobiecie trzydziestoletniej” bez wątpienia widać, że to właściwie różne opowiadania złożone w całość. Całość dość zresztą względną, bo chociaż bohaterka z grubsza wszędzie przypomina tę samą osobę, to całe jej otoczenie jest dość płynne. Raz zły mąż może okazać się bohaterem, kiedy indziej córka pod wpływem irracjonalnego impulsu ucieknie z piratem — i co …


Groźny szkodnik wykryty przez PIORiN w skrzyniach importowanych z Chin\nInspektorzy PIORiN pobrali próby ze skrzyń, w które zapakowane były chłodziarki importowane z Chin\nDodano: 11-02-2019 11:27\nInspektorzy PIORiN w drewnie skrzyń służących do transportu chłodziarek z Chin stwierdzili obecność żywych nicieni węgorka sosnowca, szkodnika zagrażającego naszym lasom iglastym.\nJak dowiadujemy się z komunikatu PIORiN, węgorek sosnowiec (łac. Bursaphelenchus xylophilus) jest jednym z najgroźniejszych szkodników drzew iglastych. Wywołuje on chorobę więdnięcia sosny, która prowadzi do śmierci zaatakowanych drzew. Pochodzi z Ameryki Płn., skąd na początku XX wieku został zawleczony wraz z zasiedlonym drewnem do Azji, a następnie do Europy.\nZ powodu wysokiego poziomu zagrożenia, Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa (PIORiN) od wielu lat prowadzi działania kontrolne, ukierunkowane na wykrycie obecności węgorka sosnowca w opakowaniach drewnianych, które trafiają do Polski poprzez lądowe i morskie przejścia graniczne. Próbki drewna iglastego pobierane przez inspektorów PIORiN, poddawane są badaniom laboratoryjnym. W trakcie jednej z kontroli w Oddziale Granicznym w Gdyni, zostały pobrane próbki drewna ze skrzyni, która towarzyszyła chłodziarkom importowanym z Chin do Polski. W wyniku badań laboratoryjnych drewna stwierdzono obecność żywych larw i dorosłych nicieni węgorka sosnowca. Warto zaznaczyć, że zakwestionowane opakowanie było oznaczone symbolem, potwierdzającym przeprowadzenie zabiegu suszenia komorowego, który prawidłowo wykonany, zapewnia nieobecność w drewnie jakichkolwiek form życia.\nJak stwierdził Główny Inspektor Andrzej Chodkowski: „Przechwycenie porażonego materiału świadczy o skuteczności kontroli granicznej i wysokich kompetencjach Inspekcji. Są one efektem m.in. współpracy z zespołem Pana prof. Marka Tomalaka z Instytutu Ochrony Roślin – PIB, wybitnego specjalisty zajmującego się badaniami węgorka sosnowca.”\nDotychczas, na kontynencie europejskim występowanie węgorka sosnowca stwierdzono w Portugalii (1999 r.), gdzie opanował on już ponad 1 milion hektarów lasów sosnowych, oraz w Hiszpanii (2008 r.). Koszty zwalczania szkodnika oraz ograniczania jego rozprzestrzeniania w tych krajach wyniosły dotychczas ponad 120 mln EUR. W kwotę tą wliczone są koszty prowadzonych kontroli oraz przedwczesnej wycinki drzew z porażonych lasów, a także strat wynikających z wysokiej śmiertelności drzew oraz obniżenia wartości drewna pozyskanego z potencjalnie porażonych drzew. Wobec drewna pochodzącego z państw członkowskich UE, w których wykryto obecność nicienia, prawo europejskie ustala również restrykcje, polegające m.in. na ograniczonej możliwości jego przemieszczania w obrębie UE. Pierwsze wykrycie węgorka w Polsce miało miejsce w 2013 r. - jego obecność Inspekcja stwierdziła w portugalskich paletach składowanych na terenie kraju.\nObecnie nie są znane skuteczne metody bezpośredniego zwalczania szkodnika. Na zasiedlonych obszarach stosuje się wycinkę zaatakowanych drzew na wczesnym etapie rozwoju populacji nicienia. Jak wskazują doświadczenia z Portugalii, metoda ta powoduje jedynie ograniczenie i spowolnienie rozprzestrzeniania się szkodnika. Z uwagi na wysoką szkodliwość, jak i zagrożenie dla drzewostanów Europy, węgorek sosnowiec podlega obowiązkowi zwalczania w całej Unii Europejskiej. Jednym z gatunków drzew najbardziej wrażliwych na zasiedlenie przez węgorka sosnowca jest sosna zwyczajna, której udział w polskich drzewostanach wynosi ok. 60 proc.


beverly wood leżak fotel bujany aluminium, czarny marki Blumfeldt - morizon SHOPPING\nCzysty relaks: leżak Beverlywood firmy Blumfeldt zamieni ogród, balkon i taras w oazę korzystnego samopoczucia i relaksu. Elegancka kompozycja leżaka wpasowuje się rewelacyjnie w otoczenie każdego ogrodu i oszałamia swoją prostą elegancją – na życzenie może służyć jako fotel bujany!\nLeżak posiada powierzchnię do leżenia z przepuszczającej powietrze siateczki Comfort Mesh, która pasuje idealnie na ciepłe słoneczne dni i jest prosta do czyszczenia dzięki łatwej do utrzymania w czystości strukturze tekstylnej.\nWysokość oparcia regulowaną 4-stopniowo w zakresie 51–90 cm można w każdej chwili skonsolidować do własnych potrzeb kilkoma ruchami dłoni. Nieprzeciętne: w ciągu kilku sekund leżak staje się fotelem bujanym. Wystarczy jedynie rozłożyć podnóżek do dołu i zamocować go przez wkliknięcie w dwa uchwyty – i już można się relaksacyjnie pobujać.\nOparcie jest też oczywiście dostosowywane, co rozszerza na dodatek komfort. Leżak ogrodowy lub fotel bujany konkretną ramę z aluminium, dzięki temu jest nie tylko trwały, lecz także wyjątkowo lekki i można go prosto przenosić.\nLeżak Beverlywood firmy Blumfeldt: nieprzeciętna strefa komfortu dla wszystkich, którzy chcą komfortowo odpocząć każdego dnia i odprężyć się także na fotelu bujanym.


Pozycjonowanie sklepów internetowych - usługi SEO i SEM w Białymstoku. Zaprojektowanie strony internetowej - Aplikacje mobilne\nHome » Internet i reklama » Pozycjonowanie sklepów internetowych – usługi SEO i SEM w Białymstoku. Zaprojektowanie strony internetowej\nStworzenie strony internetowej sklepu nie jest sprawą łatwą i wymaga także wiedzy z zakresu programowania, grafiki komputerowej, jak i optymalizacji treści.\nWarto więc wykonanie strony powierzyć webmasterom, którzy stworzyli już nie jedną stronę sklepu internetowego. Zaprojektowanie strony internetowej musi uwzględniać stworzenie unikalnej grafiki strony i dostosowania rozdzielczości zarówno do PC, jak i urządzeń mobilnych. Treść strony musi być także odpowiednio zoptymalizowana pod słowa kluczowe, których chcemy użyć do jej pozycjonowania.\nPozycjonowanie sklepów internetowych zakłada także linkowanie z innych stron, powiązanych z frazą kluczową. Ponadto linki wewnętrzne zawarte na stronie także mogą pomóc w jej właściwym pozycjonowaniu. Skuteczne pozycjonowanie zakłada również analizę pod względem wejść na stronę, przez użytkowników wyszukiwarki, za pomocą określonych fraz kluczowych, a także czas pozostawania na stronie oraz zainteresowanie konkretnymi treściami, czy produktami na niej zawartymi.\nPozycjonowanie sklepów internetowych w mieście Białystok – bądź widoczny w sieci dzięki profesjonalistom z zakresu SEO i SEM\nTworzenie stron dedykowanych dla smarfonów i tabletów, a także komputerów osobistych w Warszawie. Strony responsywne Posiadanie dziś zwykłej strony internetowej, prawidłowo wyświetlanej jedynie w komputerach osobistych, to przeżytek. Dziś zarówno firmy tworzące swoje strony z oferowanymi produktami,...\nAgencje interaktywne Facebook- tworzenie kampanii reklamowych na portalu społecznościowym Budowanie pozycji marki na rynku nie może się obyć bez jej obecności na portalu społecznościowym Facebook. Ponieważ korzystają z niego miliony internautów,...\nOdpowiedni przepływ informacji to bardzo ważna sprawa. Ciężko byłoby więc wyobrazić sobie instytucję publiczną, taką jak chociażby urząd bez gablot …\nRozpoznawalność marki, w oparciu o jej promocję jest najważniejszym czynnikiem wpływającym na możliwość rozwoju w określonej branży. Już nie tylko …\nPrzy odrobinie wiedzy i pewnych umiejętności sprzedaż linków za pośrednictwem bloga może być bardzo opłacalne. Do tego by móc zarabiać …


Hasztag #wakacje. Czyli gdzie odpoczywają Polacy - WP Turystyka\ninstagramwakacyjne trendydokąd jeżdżą Polacy?urlop#WPnaLato\nHasztag #wakacje. Czyli gdzie odpoczywają Polacy\nW czerwcu i lipcu tego roku na Instagramie opublikowano ponad 83 tys. zdjęć z hasztagiem #wakacje. Redakcja serwisu BiQdata sprawdziła, które miejsca są najchętniej fotografowane przez Polaków na urlopie. Niektóre z nich mogą zaskakiwać.\nPonad 83 tys. zdjęć z hasztagiem #wakacje pojawiło się na Intagramie w ciągu ostatniczh dwóch miesięcy (Shutterstock.com)\nDo przeprowadzenia badania wybrano hasztag #wakacje, ponieważ jest to najpopularniejsze polskie słowo kojarzące się z wypoczynkiem - użyto go łącznie ponad 2 mln razy. Poza tym słowo to nie występuje w żadnym innym języku. Jest dużo bardziej popularne niż #urlop, którym według zespołu BiQdaty zostało oznaczonych ok. 470 tys. zdjęć oraz #wypoczynek (86 tys. zdjęć). Pominięto także hasztag #holidays z wynikiem ponad 47 mln zdjęć.\nDokąd jeżdżą Polacy?\nCi z rodaków, którzy w tym roku zdecydowali się na wakacje w Polsce, najczęściej tagują takie miejscowości, jak Międzyzdroje, Kołobrzeg, Łeba, Reda, Trójmiasto, Krynica Morska, Malbork, Szczecin, Uniejów, Warszawa, Kraków, Karpacz, Katowice, Krynica Zdrój, Zator, Wrocław, Katowice. I choć niektóre z nich wydają się mało popularne, to np. Zator przyciąga niezwykle popularnym w ostatnich latach parkiem rozrywki Energylandia. Uniejówkusi gorącymi wodami i basenami termalnymi. Reda zaś może pochwalić się nowo otwartym aquaparkiem z rekinami oraz największym na Pomorzu saunarium.\nHasztag #wakacje zagranicą\n"Najgorętsze" atrakcyjnie europejskie miejsca wypoczynkowe to m. in. prawie całe wybrzeże Chorwacji, greckie Korfu, Zakinthos, Ateny, Kreta i Rodos. W Bułgarii są to Złote Piaski i Burgas, we Włoszech m. in. Wenecja, Werona, Mediolan, Palermo czy Katania. BiQdata informuje też o zaskakującym braku aktywności polskich instagramowiczów w kontynentalnych częściach Francji i Hiszpanii. W Ameryce Północnej są to najbardziej "filmowe” miejsca, takie jak Las Vegas czy Los Angeles, w Ameryce Środkowej i Południowej są to Meksyk, Dominikana i Jamajka. W Afryce hasztag #wakacje najczęściej pojawia się w Maroko, Tunezji i Egipcie. Polacy odpoczywają także w Izraelu - Tel Awiwie i Jerozolimie - oraz Gruzji czy Alanyi.\nDługie wakacje w 2018 roku


Czerwiec, 2010 | Hotelarz\n2010-06-30 2011-04-30 admin\tSkomentuj KOMUNIKATY BRANŻOWE\nW tym roku sezon jesienno-zimowy otworzy nowa impreza dla profesjonalistów – 18-19 września spotkamy się w Centrum Targowo-Kongresowym MT Polska w Warszawie na targach BEAUTY FORUM & SPA 2010. Health and Beauty Media jako wydawca pism branżowych Beaty Forum i Nailpro oraz organizator międzynarodowych targów Beauty Forum, z uwagą śledzi nowe trendy i prężny rozwój […]\n2010-06-30 2011-04-30 admin\tSkomentuj Z Branży\nDecyzją Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego Hotel AQUARIUS SPA w Kołobrzegu, jako pierwszy w województwie otrzymał pełnoprawny statut obiektu pięciogwiazdkowego. Dnia 28.06.2010 nastąpiło oficjalne odsłonięcie logo Hotelu z wizerunkiem pięciu gwiazdek. W uroczystości wzięli udział przedstawiciele najwyższych władz wojewódzkich i lokalnych oraz świata mediów. Wydarzeniu towarzyszył wykwintny bankiet. Od momentu otwarcia Hotelu pracowaliśmy nad doskonaleniem jakości obsługi […]\nOd jesieni legendarny zielonogórski hotel nie przyjmie już żadnego gościa. Grupa Orbis, do której należy Polan, zdecydowała się go zamknąć. Bo od dawna nie przynosił zysków. Więcej…\nPrzy ul. Włodkowica, tuż przy budynku, gdzie do niedawna działała restauracja Casablanca, powstaje hotel. To miejsce, gdzie przez wiele lat straszyła pusta przestrzeń. Więcej…\nSpółka budowlana Unibep podpisała umowę o wartości 65,88 mln euro z Avielen AG na realizację w systemie generalnego wykonawstwa hotelu i centrum biznesowego „Pułkowo” w Sankt Petersburgu, podała spółka w komunikacie.Więcej…\nHotel Mercure zostanie zburzony, a przy al. Jana Pawła II stanie 155-metrowy biurowiec – takie są plany Echo Investment. Spółka zawarła wstępną umowę, projektu nie ma. Echo Investment podpisało porozumienie z firmą Accor Polska, która jest właścicielem gruntu przy al. Jana Pawła II i stojącego na nim trzygwiazdkowego hotelu Mercure. Więcej…\nW krakowskim hotelu specjaliści firmy HOR.NET zainstalowali bezprzewodową bramę hotspot ZyXEL G-4100 v2. Wdrożone rozwiązanie pozwoliło usprawnić dostęp do sieci dla gości i rozwiązać problem nieuprawnionego korzystania z hotelowego internetu przez mieszkańców pobliskich budynków. Urządzenie ZyXELa zapewnia szybki i bezpieczny internet we wszystkich pokojach hotelowych. Firma HORNET zaproponowała krakowskiemu hotelowi Krakus*** hotspot ZyXELa G-4100 v2. […]\nUlubione potrawy Fryderyka Chopina w menu i czekoladowe ozdoby związane z kompozytorem to tylko część atrakcji, jakie przygotował dla gości i mieszkańców Warszawy hotel Mercure Warszawa Fryderyk Chopin. Włącza się on w ten sposób w obchody Roku Chopinowskiego. W hotelu znajduje się wiele różnych pamiątek i akcentów związanych z kompozytorem, w recepcji można wykupić wycieczkę […]\nW dniu 23.06.2010 roku firma PUHIT SA, właściciel marki START hotel zorganizowała imprezę dla swoich klientów. Impreza pt. FASHION NIGHT 2010 odbyła się w nowo otwartej restauracji w START hotel PORTOS*** na warszawskich Stegnach. Na co dzień restauracja serwuje dania kuchni międzynarodowej, ale podczas wieczoru FASHION NIGHT, szef kuchni Maciej Bonder, nawiązując do słynnych pokazów […]\nThe Westin Warsaw wspiera powodzian The Westin Warsaw przekazał w Warszawie Polskiemu Czerwonemu Krzyżowi 50 telewizorów dla poszkodowanych w powodzi. Głęboko współczujemy powodzianom utraty często całego dorobku życia. Dlatego przekazaliśmy do PCK odbiorniki, które trafią do rodzin z miejscowości: Gąbin, Słubice, Świniary i Sokolniki. „Nigdy nie pozostajemy obojętni na ludzkie nieszczęście i kiedy tylko jest […]


Pyszne, zdrowe i niepowtarzalne: pięć najlepszych nepalskich dań, które wypróbujesz na następnej imprezie domowej -\nPyszne, zdrowe i niepowtarzalne: pięć najlepszych nepalskich dań, które wypróbujesz na następnej imprezie domowej\nKalkuta zawsze miała specjalne miejsce w swoim kulinarnym sercu dla nepalskiej żywności. Ale kuchnia narodu himalajskiego to coś więcej niż momo i curry z ziemniaków. W ostatnim czasie wielu domowych szefów kuchni i restauratorów zapoznało smakoszy z wieloma zachwycającymi, a jeszcze niezbadanymi smakami i teksturami kuchni nepalskiej i okazuje się, że jest to naprawdę pyszne przeżycie. Oto nasz wybór niektórych nepalskich potraw, których możesz spróbować w domu, by zaimponować znajomym i rodzinie lub po prostu sprawić sobie przyjemność!\nCo Kalkuta uwielbia w nepalskim jedzeniu?\nSzefowa kuchni Sachiko Seth, która specjalizuje się w kuchni nepalskiej, uważa, że ma ona wiele podobieństw do kuchni bengalskiej ze względu na użycie oleju musztardowego i panchforonu. „W Nepalu są różne rodzaje żywności w zależności od regionu. Jest też kuchnia thakali, kuchnia newarska, wpływy tybetańskie i szerpów. Nasza restauracja, na czele której stoi moja mama Doma Wang, jako jedna z pierwszych wprowadziła kuchnię nepalską do smakoszy z Kalkuty. Jednak bardzo trudno jest serwować tylko nepalskie jedzenie i utrzymywać restaurację” – mówi. Z drugiej strony Praveen Jaiswal, właściciel nowo otwartej nepalskiej restauracji na Park Street, uważa, że Kalkuta przyjęła nepalskie jedzenie z otwartymi ramionami. „Kuchnia ma niepowtarzalny smak i smak, na który czekali miejscowi smakosze. Jedzenie z podnóży Himalajów ma bardzo wyraźną cechę, która jest zarówno swojska, jak i inna. Jak dotąd otrzymaliśmy świetną odpowiedź” – dodał.\nNepalskie jedzenie jest również dobre dla twojego zdrowia!\nDania z Nepalu są ogólnie zdrowsze niż inne kuchnie Azji Południowej. Ilość tłuszczu jest mniejsza. Większość posiłków zawiera warzywa, chude mięso, marynowane składniki i sałatki. Mohanish Lama, właściciel restauracji serwującej dania kuchni orientalnej w Salt Lake Sector-I, mówi: „Kuchnia nepalska jest zdrowsza, ponieważ nie używa dużej ilości oleju ani zbyt wielu przypraw. W przepisach dominują głównie podstawowe przyprawy, które pochodzą z regionów Nepalu. Stosowanie składników takich jak sezam, timbur, nasiona perilli i\nFilingay, które są zawarte w codziennych posiłkach, są doskonałym źródłem kwasów omega 3, białek, witamin, minerałów i przeciwutleniaczy. Również sałatka jest podstawą. Momosy Jhol są jednym z naszych bestsellerów obok sałatki z kurczakiem.”\nTo jest dla ludzi, którzy uwielbiają moczyć swoje momo w sosie. Momo Jhol wyszedł z ulic Nepalu, a jego USP to sos.\n> 2 łyżeczki nasion kminku\n> 3-4 zielone chilli\n> Pół cala imbiru\n> 4 średnie pomidory\n> 2 łyżeczki kurkumy w proszku\n> 2 łyżeczki czerwonego chili w proszku\n> 5-6 świeżych listków mięty\n> 3 łyżki sezamu\n> 2 łyżeczki ziaren soi\n> 2 łyżeczki soku z limonki\n1. Rozgrzej olej na patelni. Dodaj kminek, czosnek, imbir, kurkumę i czerwone chili w proszku. Po upieczeniu odłóż na bok\n2. W mikserze dodaj resztę składników i zmiel je\n3. Dodaj prażone przyprawy do pojemnika i zmiel, aż uzyskasz delikatną pastę\n4. Podawaj momo z tym niesamowitym sosem\nTo danie pochodzi z małej wioski w regionie Himalajów i jest popularne w Darjeeling i Kalimpong. To ulepszona wersja tradycyjnego lokalnego makaronu z muszlami, gotowana w pikantnym sosie.\n> Nepalska pasta przyprawowa\n1. Wymieszaj rafinowaną mąkę i sól razem w dużej misce. Dodaj jajka i wodę. Wyrabiaj ciasto na gładko przez 5 minut. Odstaw do przykrytej miski na 10 minut\n2. Na płaskiej powierzchni posyp mąkę, rozwałkuj ciasto na grubość od 1/8 do 1/4 cala\n3. Uformuj skorupkę ręką i pozostaw do wyschnięcia na powietrzu przed gotowaniem przez 15 minut.\n4. Gotuj makaron w dużym garnku z osoloną wrzącą wodą przez około 5 minut\n5. Rozgrzej olej, aż zacznie skwierczeć, a następnie zmniejsz płomień. Dodaj pastę przyprawową i mieszaj, aż olej będzie unosił się na wierzchu\n6. Dodaj makaron i mieszaj, aż pokryje się mieszanką przypraw\nNepalska sekuwa z kurczaka składa się z grillowanego na szaszłyku kurczaka. Przed grillowaniem kurczaka pokrywa się świeżymi nepalskimi ziołami i przyprawami.\n> 1 pierś z kurczaka (pokrojona w 1-calową kostkę)\n> 2 łyżki pasty imbirowo-czosnkowej\n> 1/2 łyżki proszku z pieprzu syczuańskiego\n> 1/2 łyżki czarnego pieprzu w proszku\n> 1/2 łyżki soku z cytryny\n> 1/2 łyżki kurkumy w proszku\n> 3 zielone papryczki chilli mielone\n> 1/2 szklanki jogurtu\n> 1/2 łyżki garam masala\n> 1 łyżka posiekanych liści kolendry\n> Sól do smaku\n1. Wymaga nocnej marynowania, więc można to danie zaplanować z wyprzedzeniem\n2. Prawidłowo umyj i oczyść kurczaka, a następnie pokrój go w 1-calową kostkę\n3. W misce zamarynuj kurczaka razem z twarogiem, solą, proszkiem garam masala, kurkumą w proszku, posiekanymi liśćmi kolendry, czarnym pieprzem w proszku, pastą imbirowo-czosnkową, proszkiem syczuańskim, zielonym chilli i sokiem z cytryny\n4. Przykryj miskę folią i wstaw na noc do lodówki\n5. Gdy kurczak będzie gotowy do pieczenia, rozgrzej piekarnik do 180 stopni Celsjusza\n6. Natrzyj trochę oleju roślinnego na szaszłyki i zacznij nakładać kostki kurczaka na szaszłyki, upewniając się, że jest trochę przerwy między kawałkami kurczaka, aby dobrze się ugotowały\n7. Jeśli lubisz pieczone, grilluj je przez\nkilka minut na bezpośrednim płomieniu. Gotowe posmaruj roztopionym masłem\n8. Podawaj na gorąco z ćwiartkami cebuli i cytryny wraz z miętowym chutney\nJest to typowe danie newarskie, które przez wieki wykształciło się wśród ludzi zamieszkujących dolinę Katmandu. Danie można podawać z ryżem lub nepalskim sel roti.\n> 250 g gotowanego boczku wieprzowego\n> 4-5 rzuconych suchych czerwonych chilli\n> 2 średnie pieczone pomidory\n> 15 g dymki\n> 3 ząbki czosnku posiekane\n> Pół cala posiekanego imbiru\n> 1 łyżka proszku czerwonego kaszmirskiego chili\n> 6 łyżeczek soku z limonki\n> 3 łyżki oleju musztardowego\n> 1 łyżka kminku w proszku\n> 1 łyżka stołowa kolendry w proszku\n1. Smażyć suche składniki (kminek, kolendra w proszku,\nchili w proszku, suszone czerwone chili) w oleju musztardowym\n2. Dodaj pomidory, imbir i czosnek. Mieszaj, aż wszystkie będą dobrze przypieczone\n3. Dodaj sól do smaku\n4. Dodaj ugotowany boczek wieprzowy pokrojony w kostkę i dobrze wymieszaj ze składnikami\n5. Dodaj sok z cytryny i udekoruj listkami mięty i dymką\nTa nepalska sałatka z pieczonym kurczakiem jest lekka, świeża i może być spożywana jako kompletny posiłek. Jest to jedna z tych potraw, którymi będziesz cieszyć się latem.\n> 150 g udka z kurczaka bez kości\n> 1 papryka\n> 2 łyżeczki oleju musztardowego\n1. Na rozgrzaną patelnię z olejem musztardowym dodaj imbir, czosnek\n2. Rozdrobnij kurczaka i dodaj do\n3. Dodaj chilli i paprykę\n4. Posyp solą i sokiem z limonki\n5. Pamiętaj, aby nie rozgotować. Powinien pozostać trochę chrupiący\nTags: jhol momosmohanish lamamomonepalskinewaripraveen jaiswaltakali\nZdrowe życie zaprezentowane przez Food City: Food City Dish in a Dash - WCYB


Zbiór kadrów z rysunkami | TerrierDesign\nZbiór kadrów z rysunkami\nDate: Kwiecień 19, 2012 Author: terrierdesign\tKategoria: Meble, Wnętrza\tTagi: Dekoracja ścian, Meble, Wnętrza\n← Osoba aktywnie wykonująca fotografie\nWyzwanie ekstra: fikcyjna postać brytyjskiego agenta MI6 →\nW młodości regularnie oszczędzałam kieszonkowe na Kaczory Donaldy i Komiksy Giganty – właściwie na tym etapie zakończyła się moja fascynacja tą dziedziną. W późniejszym okresie zdarzyło mi się jedynie przeczytać kilka części Dragon Balla, obejrzałam też filmy Sin City i Spirit – czyli teoretycznie je również znam ;] A! Oglądałam jeszcze kiedyś Czarodziejkę z księżyca, ale akurat do tego nie powinnam się raczej przyznawać.\nTo nie tak, że nie lubię komiksów (czy też graficznych powieści, żeby było dumniej) – próbowałam nawet ostatnio swoich sił w rysowaniu mangi (nie wiedzieć czemu wszystkie postacie w moim wykonaniu wyglądają jak tenisiści). Czytam je po prostu tylko wtedy, kiedy ktoś mi coś pożyczy. Sama nigdy nie miałam potrzeby zakupienia jakiegokolwiek egzemplarza, bo nawet nie wiem, które by mi odpowiadały, a które nie.\nTak czy owak, niezależnie od osobistych preferencji, dziś przedstawiam meble i wnętrza inspirowane komiksami (z pozdrowieniami dla pewnej tajemniczej osoby ;D). Nie wstawiłabym u siebie takiego fotela, ale na kawałek tapety w tym stylu mogłabym się nawet zdecydować – zastosowany z umiarem z pewnością nie wyglądałby infantylnie i ciekawie ożywiłby każde pomieszczenie.\nTak na marginesie – nie do końca odpowiada mi styl mangi we wnętrzach, za to komiksy w stylu vintage zdecydowanie TAK!\nKomiksowa tapeta DIY z moich ulubionych komiksów ever ;D\nMój faworyt – wyobrażam sobie taką tapetę na fragmencie ściany w korytarzu – tworzyłaby pozytywny nastrój już na wejściu. I w dodatku ma nawet pepitowe akcenty!\nDeser – pudełko na lunch, dzięki któremu miałabym mojego ulubionego superbohatera zawsze przy sobie (Clark Kent rządzi!):\n6 thoughts on “Zbiór kadrów z rysunkami”\nriddler · Kwiecień 19, 2012 o 1:40 pm\t · · Odpowiedz\npani ze ściany do złudzenia przypomina polską dziewczynę Bonda!\nterrierdesign · Kwiecień 19, 2012 o 1:57 pm\t · · Odpowiedz\nHehehe ;D Rzeczywiście ;D\nKasia · Kwiecień 19, 2012 o 2:20 pm\t · · Odpowiedz\nChodzi Ci po głowie jakieś nowe wyzwanie? :)\nterrierdesign · Kwiecień 19, 2012 o 2:26 pm\t · · Odpowiedz\nCo masz na myśli? Wnętrza inspirowane Izabellą Scorupco? ;D\nKasia · Kwiecień 19, 2012 o 4:50 pm\t · · Odpowiedz\nNie, Bondem :P podnieś rękawicę!\nterrierdesign · Kwiecień 19, 2012 o 4:57 pm\t · · Odpowiedz\nTy zamieszałaś, ja wstrzasnę – podnoszę ;D


Na Warmii i Mazurach ruszają Dni Bretanii – Media Group Info\nPodczas spotkań mieszkańcy Olsztyna oraz całego regionu będą mieli możliwość zapoznania się z kulturą partnerskiego, bretońskiego regionu – departamentu Côtes d’Armor.\nW najbliższych dniach zaplanowano wydarzenia dla dzieci, młodzieży i dorosłych, spotkania ze sztuką, muzyką, kuchnią, językiem, gośćmi z Bretanii.\nOrganizatorem wydarzenia jest Centrum Polsko-Francuskie Côtes d’Armor-Warmia i Mazury w Olsztynie.\nOdbędzie się m.in. kolacja inspirowana kuchnią bretońską w restauracji Słoneczna Polana (16.11), warsztaty językowe dla dzieci (17.11), wernisaż wystawy „Polscy graficy promują Bretanię” (20.11) z udziałem autorów prac oraz koncert bretońskiej akordeonistki Solène Normant (22.11 w Olsztynie, 23.11 w Giżycku).\nDzięki współpracy z Państwową Szkołą Muzyczną w Olsztynie, w środę 21 listopada gość specjalny Dni Bretanii 2018, Solène Normant, poprowadzi warsztaty akordeonowe dla uczniów tej szkoły oraz Państwowej Szkoły Muzycznej w Dywitach.\nW załączniku szczegółowy program oraz materiały do ewentualnego wykorzystania.\n« Obchody 100 rocznicy odzyskania niepodległości w Morągu\nNABÓR – OPERATOR NUMERÓW ALARMOWYCH 112 »


15-letnia motocyklistka ranna w wypadku - Praga Południe\n05.05.2011 20:53 wypadek na pradze południe\nWedług świadków to motocyklistka wymusiła pierszeństwo i wjechała w subaru.\n- Rzeczywiście15-latka, która prowadziła motocykl nie zachowała ostrożności i wjechała w samochód osobowy - informuje Iwona Jurkiewicz ze stołecznej policji.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 06.05.2011 23:55 ~Bisakodyl\nPrzejeżdżałem przez to skrzyżowanie parę minut po wypadku i nie rozumiem czemu winą obarcza się motocyklistkę, która wg. mojej oceny miała pierwszeństwo przejazdu, bowiem na równorzędnym skrzyżowaniu nadjechała z prawej strony.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 06.05.2011 14:15 ~do Patrys\nTa ustawa wchodzi w zycie dopiero 19 stycznia 2013, takze nie masz co plakac :)\nzgłoś naruszenie odpowiedz 06.05.2011 10:43 ~Patrys\nNa szczęście od przyszłego roku zaczynają obowiązywać nowe, ostrzejsze przepisy odnośnie wszystkich jednośladów.\ndo "yo", teoria na kategorię A nie różni się wiele, choć np na kursie kat B nie mówią że na jednośladzie osobę po spożyciu można przewozić w bocznym koszu, ale już z tyłu nie. Poza tym ważne jest opanowanie motoru i wyuczenie nawyków na placu manewrowym, które później pomagają w ruchu.\nja A zrobiłem po roku jeżdżenia skuterem i sam się zdziwiłem ile taki kurs daje.\nDlatego uważam że żeby jeździć czymkolwiek, trzeba najpierw się nauczyć teorii i praktyki, bo dziś ruch samochodowy jest ogromny i niebezpieczny.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 06.05.2011 05:53 ~mylicjant\nWidać jak pani rzecznik zna się na motocyklach i motorowerach. Osoba mająca 15 lat nie może posiadać uprawnień do kierowania motocykla, ale motorowerem może jeździć na kartę motorowerową, a oba pełnoletnia może ganiać "skuterem" nie znając w ogóle przepisów ruchu drogowego :)\nzgłoś naruszenie odpowiedz 05.05.2011 22:33 ~bez jaj\nzeby byc motocyklista z ograniczonymi mozliwosciami doboru mocy silnika trzeba byc conajmniej rok starszym = to nie byla motocyklistka\nzgłoś naruszenie odpowiedz 05.05.2011 22:24 ~R.\nTZR-ka to nie motocykl, tylko MOTOROWER... i można na tym jeździć nie mając prawa jazdy kat.A i nie znając przepisów... niestety. Małolaty na skuterach i motorowerach na drodze to już plaga... A gdzie są rodzice???\nzgłoś naruszenie odpowiedz 05.05.2011 22:22 ~........\nLudzie jaki to motocykl jak to jest 50cc. to jest jak skuter !!\nzgłoś naruszenie odpowiedz 05.05.2011 22:20 ~yo\n@Wqa celna uwaga. Czym tak naprawdę różni się teoria dla kat. A. Pytania o drogę hamowania :)\nzgłoś naruszenie odpowiedz 05.05.2011 22:13 ~Meg.\nNiekoniecznie rodzice, mogli pożyczyć koledzy, nie osądzaj jeśli nie znasz faktów.\nA przepisy powinny być bardziej rygorystyczne, politycy namawiają na płodzenie dzieci bo podobno nas mało, a jednocześnie dają przyzwolenie zabijać się na motocyklach czy motorowerach....\nzgłoś naruszenie odpowiedz 05.05.2011 22:08 ~kaczorek\nWielu młodzieńców, którzy dopiero odebrali swój pierwszy dokument upoważniający ich do prowadzenia motorowerów śni o TZR-ce. Chyba trudno się dziwić - w końcu to jeden z lepszych motocykli w swojej klasie i jak na 50-siątkę całkiem zgrabny. Napędzany jest motorem o pojemności 50ccm, produkującym niebagatelną moc 1,5KM [po odblokowaniu do 10KM]. 2-suw z sześciostopniową skrzynią biegów w zupełności wystarczą dla 13-15latka, który zaczyna swoją przygodę z motoryzacją. Motocykl jest wyposażony w elektryczny starter.\nDlaczego ten motocykl jest godny polecenia początkującym? 114kg masy i niewielka moc powinny sprawić, iż szybko ów początkujący nabierze wprawy i bez problemu opanuje potworka Yamahy. Dodatkowo stylizacja na starszą siostrę - R1 nadaje sporo charakterku.


Stojak do sklepu chromowany typ 1515 | alfa apatyczny\nHome » inne » Stojak do sklepu chromowany typ 1515\nUrządzaniem sklepów oraz powierzchni komercyjnych absorbują się obecnie w głównej mierze profesjonaliści.\nBardzo ważne jest to, by przestrzeń była efektywna i praktyczna, jednak równocześnie maksymalnie wykorzystana. Obszerne sieci handlowe proponują niejednokrotnie niezwykle wiele towaru, który powinien pozostać dobrze wyeksponowany. Wystrój wnętrza musi też zachęcać do tego, żeby konsumenci chcieli zrobić w nim zakupy i zainteresowali się asortymentem.\nmanekin męski sklepowy cielisty km 26\nNiezmiernie istotnym wyposażeniem każdego sklepu są oczywiście meble. Obojętnie od tego, co taki punkt sprzedaży proponuje, na ogół można w nim spotkać:\nNaturalnie, całkiem inne jest wyposażenie drogiego butiku ubraniowego w galerii komercyjnej oraz osiedlowego sklepu spożywczego. W tym pierwszym, towaru nie ma wiele, powinien być on rewelacyjnie wyeksponowany i powieszony na wieszakach. Przydają się bezsprzecznie półeczki na buty oraz dodatki, jak torebki i kosztowności. Niesłychanie istotne jest niemniej jednak, aby klientki takiego sklepu mogły spocząć na wygodnej kanapie, odłożyć torebkę na ławę, czy także przymierzyć ubrania w przestronnej garderobie oraz bez ograniczeń się po niej poruszać.\nMenadżer sklepu spożywczego dba jednak przede wszystkim o to, aby jak najwięcej towaru zdołać ulokować na półkach. Niezwykle w wielu przypadkach w takim sklepie jest więc ciasno, ponieważ między sprzętami stoją skrzynie z towarem oraz inne dodatki.\nBez względu od branży, warto stawiać na meble wysokiej jakości, które są trwałe i dobre. Warto pamiętać o tym w szczególności w punkcie sprzedaży, gdzie półki powinny udźwignąć pokaźny tonaż. W przypadku elitarnego sklepu z ciuchami, meble powinny być także ładne i stanowić ozdobę. Najpoprawniej, żeby pochodziły one z jednej linii oraz wykonane były z drewna.\nSprzęty meblowe w sklepie wymienia się sporadycznie. Niejednokrotnie nawet po remoncie oraz odmalowaniu ścian, meble zostają w dalszym ciągu te same. Jest to jakkolwiek znaczny wydatek, a same meble nie są najistotniejsze. Skutkiem tego warto wybierać meble na lata, które na sto procent będą wyglądały równie ładnie, jak w dniu ich kupna. Wielu wytwórców oferuje meble dla sklepów i warto skorzystać z ich okazji.\nMożna także zamówić meble na wymiar, które będą po mistrzowsku dostosowane do sklepu oraz jego ułożenia. Takie meble na sto procent są w największym stopniu funkcjonalne, albowiem zezwalają na maksymalne wykorzystanie dostępnej przestrzeni. Najporządniej wybierać takie, których kolorystyka jest stonowana i będzie z powodzeniem pasowała też do innego wystroju sklepu. Jest to ważne, albowiem od czasu do czasu zmienia się jakkolwiek kolor ścian, czy inne akcesoria oraz meble muszą z nimi tworzyć logiczną całość.\nWypatrujesz odjazdowego klubu lub pubu na krakowskim Kazimierzu? Warto wobec tego zerknąć do


Gniew :: Bajeczna Polska :: RMF FM\nGniew to niewielkie kilkutysięczne miasto na Kociewiu, jednym z kulturowo-etnicznych regionów Pomorza. Leży na skraju pojezierza Kociewskiego, w widłach jakie tworzą Wisła i uchodząca do niej rzeka Wierzyca. Takie strategiczne położenie sprawiło, że w historię Gniewu mocno wpisały się wojny, bitwy i konflikty.\nPrzez wieki historii miasto należało do książąt pomorskich, Cystersów, Krzyżaków, Prusów, Szwedów i Niemców. I oczywiście do Polaków. Mamy tu tylko pozostałości murów obronnych i zespołu zamkowego. Sam XIII-wieczny, krzyżacki zamek – z którego słynie Gniew - zachował się doskonale. Dzięki komercjalizacji jest też dobrze utrzymywany. Jego dziedziniec zakrywa szklany dach, do środka wchodzi się przez szklane wrota. Bryła zamku jest najbardziej charakterystycznym z elementów przepięknej panoramy miasta. Nad zamkowymi wieżami góruje jednak zabytkowy kościół pod wezwaniem św. Mikołaja.\nCo ciekawe jednym ze starostów gniewskiego zamku był kiedyś Jan Sobieski herbu Janina. To późniejszy król Polski Jan III Sobieski. Z czasami jego panowania związane jest inny z gniewskich zabytków – tak zwany Pałac Marysieńki. Zbudowany dla Marii Kazimiery – żony Sobieskiego. Oryginalnie, budynek stał częściowo na nadwiślańskiej skarpie. Został odbudowany po jej obsunięciu się, dziś mieści się w nim hotel. W Gniewie warto wejść także na zabytkowy rynek. Zachowany został średniowieczny układ ulic i zespoły kamienic. Stoi na nim też gotycki ratusz. Zabytkowy budynek do dziś jest siedzibą władz miasta.\n16,8 km Kwidzyn: Państwowe Stado Ogierów\n21,6 km Nowe - Klif


Jak uniknąć mandatu - motogazeta mojeauto.pl\nFord Ka+ po face-liftingu - nowa wersja Active\nSkoda Vision X - gaz, prąd i benzyna POZNAJ SKODĘ\nmojeauto.pl > motogazeta > Technika > Jak uniknąć mandatu\nJak uniknąć mandatu\n2012-07-25 źródło: mojeauto.pl Sebastian Kościółek\nNa naszych drogach z reguły trzy czwarte kierowców bardzo się spieszy, ale nikt nie lubi płacić mandatów. Są jednak sposoby by uniknąć, a przynajmniej zminimalizować ryzyko wychwycenia przez policyjny patrol.\nNie od dziś wiadomo, że najlepszą metodą na ten problem jest po prostu zachowanie zdrowego rozsądku oraz przestrzeganie przepisów prawa o ruchu drogowym. Jednak wielu kierowców będących na wiecznym spóźnieniu chętnie inwestuje w różne rozwiązania.\nPierwszym chyba najbardziej dostępnym i relatywnie tanim jest CB-Radio. Kiedyś korzystali z niego wyłącznie radioamatorzy i kierowcy ciężarówek. Dziś jest standardowym wyposażeniem niemal każdego przedstawiciela handlowego podróżującego po Polsce. Zasada jest prosta. Użytkownicy CB-Radia informują się nawzajem nie tylko o kontrolach radarowych czy Inspekcji Transportu Drogowego. Korzystając z 'radyjka' dowiemy się także gdzie po drodze można zjeść, skorzystać z pomocy lokalnych kierowców przy omijaniu korka czy po prostu porozmawiać, gdy wzmoży się nuda. CB-Radio to taka namiastka portalu społecznościowego w eterze. Najtańsze urządzenia tego typu kosztują już od około 200-250 złotych (radio + antena). Gdy posiadamy większy budżet na ten cel warto zainwestować w radio, które posiada automatyczną redukcję szumów. W innym przypadku będziemy musieli się przyzwyczaić do charakterystycznego szelestu.\nW podobnej cenie co CB-Radio znajdziemy też nawigację satelitarną. Wiele z tych urządzeń posiada dodatek w postaci mapy fotoradarów oraz stałych punktów kontroli. W opcjach urządzenia można zaznaczyć by ostrzegało nas odpowiednio wcześniej. Jednak z reguły wada tego urządzenia jest taka, że są tam wprowadzone najpopularniejsze miejsca gdzie stoi policja. Coraz częściej jednak na drodze mamy okazję spotykać samochody z wideorejestratorem. Na nic wtedy nawigacja.\nDużo skuteczniejszym rozwiązaniem są dostępne na smartfony aplikacje lub urządzenie o nazwie Yanosik. Jest to specjalny terminal, który łączy się z internetem i z odbiornika GPS pobiera aktualną pozycję samochodu. Użytkownik może za pomocą tego urządzenia zgłaszać fotoradary, kontrole prędkości czy miejsca gdzie spotkał samochód z wideorejestratorem. Jeśli w okolicy znajdą się zagrożenia i ktoś inny je zgłosi, użytkownik zostanie poinformowany o takim wydarzeniu. Sieć użytkowników systemu Yanosik od kilku lat coraz bardziej się rozrasta, dlatego urządzenie jest coraz bardziej skuteczne. Jego cena porównywalna jest do ceny nawigacji samochodowej. W wersji na smartfony urządzenie może działać jak zwykła nawigacja.\nNajdroższym i najbardziej skutecznym, a do tego nie do końca legalnym urządzeniem jest antyradar. Według polskiego prawa takie urządzenia można sprzedawać, ale nie można ich używać. Co więcej nawet przewożenie w samochodzie takiego urządzenia, gotowego do użycia może skutkować mandatem. Najtańsze urządzenia kosztują kilkaset złotych i wykrywają z daleka najpopularniejsze radary policyjne. Jednak nie dają sobie rady z laserowymi czujnikami. Nie wykryją także cywilnego radiowozu z wideorejestratorem na pokładzie.\nJak widać nie ma stuprocentowego środka na kontrole radarowe. My ze swojej strony radzimy zdjąć nogę z gazu, wyjechać nieco wcześniej, a pokonamy trasę w spokojny sposób bez stresu związanego z kontrolami.\nTematy w artykule: radary policja antyradar\nNowe radiowozy polskiej policji - BMW 330i\nPolska drogówka się zbroi - flota BMW 330i xDrive trafi pod koniec listopada na ulice. Krajowa Izba Odwoławcza odrzuciła odwołania pozostałych oferentów, którzy proponowali takie modele jak Volkswagen Passat czy Skoda Superb.\nDługi weekend na drogach - było bezpieczniej\nZa nami kolejny długi weekend. Od środy do niedzieli na drogach w Polsce doszło do 439 wypadków, zginęły 32 osoby, a 574 było rannych. Policjanci zatrzymali w tym czasie 1721 nietrzeźwych kierowców.\ngdyby przepisy były ustalane w sposób rozsądny, z pewnością nikt by ich nie negował. Tylko dlatego ze w miejscach gdzie spokojnie mozna jechac 100 jest ograniczenie do 50, na kazdej prostej radar, to kierowcy maja juz te przepisy gdzieś i łamią prawo. Człowiek musi wiedzieć, że prawo jest dobre i uczciwe, a nie ma na celu ściągnięcie z niego większej ilości kasy\nDokładnie temat rzeka możemy wszycy dyskotować a rządi tak zrobi co miał zrobić.\nJeżeli zaczniemy wyliczc w ten sposób to faktycznie dojdziemy do wniosku,że większość przepisów jest głupia,ale niestety trzeba ich przestrzegać- inaczej jest mandat. To czy poprawiają czy zwiększają bezpieczeństwo na drodze to już osobna dyskusja.\nTylko kto ma decydować które przepisy są głupie a które nie. Jednak sam mam kilka takich które są dla mnie na tyle bezsensowne, że je notorycznieignoruje. Celowo nie wymienie jakie aby nie było że namawiam do złego.\nNiektóre przepisy, a może inaczje ich egzekwowanie mija się z celem. Wyobraź sobie, że ITS wymaga od Ciebie abyś powiedział, kto prowadził Twój pojazd 4 miesiace temu bo przekroczył prędkość. Jeśli nie odpowiedz to narażasz się na konsekwencje przecież to paranoja, na szczęście coraz częściej w sądach nawet w orzeczeniu SN było, że straż miejska nie może karać za nie udzielenie informacji komu powierzyliśmy pojazd, zwłaszcza gdy zdjęcie jest nieczytelne. Jest więcej takich przepisów z któymi ktoś powinien zrobić porządek. A informacja jak uniknąć manadtu, czy odpowiedzialności w wyżej wymienionym przykładzie jest istotna i pomocna, bo jeśli z auta korzysta cała rodizna to powstaje kłopot z ustaleniem, np. których z synów jechał wtedy autem.\nZobacz wszystkie komentarze (12)\nJuż niedługo nie będziemy musieli wozić ze sobą dowodu rejestracyjnego i poświadczenia polisy OC. Po wielu zapowiedziach i obietnicach posłowie w końcu przegłosowali zmiany w prawie.


Kolory Polinezji [Robyn Donald] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00051 003118 20654861 na godz. na dobę w sumie\nISBN: 978-83-238-9814-6 Data wydania: 2013-06-21\nRobyn Donald Kolory Polinezji Tłumaczenie: Natalia Wiśniewska\nROZDZIAŁ PIERWSZY Cade Peredur kolejny raz odtworzył wiadomość, którą jego brat, Peter Cooper, zostawił mu w poczcie głosowej. Z kamienną twarzą słuchał rozpaczliwych, chaotycznych słów nagranych tuż przed tragicznym końcem. - Cade, gdzie jesteś? Gdzie ty się, do diabła, podziewasz? Pewnie dogadzasz lady Louisie. Niech cię szlag, Cade. Potrzebuję cię bardziej niż te wszystkie kobiety. Dlaczego nie zostałeś w domu? Dlaczego na mnie nie czekasz? Nastąpiła krótka chwila cisza. – Cade, byłem taki głupi… Nawet na dźwięk zdławionego szlochu nie drgnął ani jeden mięsień twarzy Cade’a. – Taryn była moją ostatnią nadzieją. To tak cholernie boli, Cade, tak bardzo… – Ponownie dało się słyszeć jedynie przyspieszony oddech, a potem padły wstrząsające słowa: – Nic mi nie zostało. Roześmiała się, gdy zapytałem… roześmiała się… Cisza trwała tak długo, że gdy Cade odsłuchiwał nagranie za pierwszym razem, sądził, że to koniec. W końcu jednak rozległ się szept brata: – To nie ma sensu, Cade. Przepraszam, ale nic już nie ma sensu. Nie mogę tak żyć. Ona odeszła na dobre. Przeproś ode mnie rodziców za to, że okazałem się takim bezużytecznym synem. Na szczęście mają ciebie. Chcieli, żebym był taki jak ty i Bóg jeden wie, że próbowałem. Ale zawsze wiedziałem, że to nie ma sensu. Ożeń się, Cade, i daj im wnuki, które pokochają. Będą ich teraz potrzebować… Przerwał niespodziewanie, po czym dodał drżącym głosem: – Spróbuj mną nie gardzić, Cade. Kocham cię. Żegnaj. Cade wyłączył nagranie, po czym przeszedł przez luksusowo urządzony pokój, żeby spojrzeć na londyński pejzaż. Z trudem zdławił trawiącą go wściekłość. Odsłuchał wiadomość od brata osiem godzin po jej nagraniu. Gdy dotarł do apartamentu Petera, znalazł tylko zimne ciało. Odkąd Cade pamiętał, młodszy brat próbował mu we wszystkim dorównać. Z czasem stało się to jego obsesją. Na szczęście, kiedy poszedł na studia, odnalazł własną drogę i przestał z nim konkurować. Mimo to Cade zawsze traktował go z nadmierną opiekuńczością i troską. Zaciskając pięści, odwrócił się i wszedł go gabinetu. Zatrzymał się przy biurku. Stojące na nim zdjęcie zrobiono podczas obchodów czterdziestej rocznicy ślubu jego przybranych rodziców, kilka miesięcy przed śmiercią Petera. Isabel i Harold Cooper uśmiechali się na nim promiennie, a twarz Petera zdradzała ekscytację. Cade jak zwykle się wyróżniał. Był wyższy od dwóch pozostałych mężczyzn, miał od nich ostrzejsze rysy, a jego mina była nieodgadniona. Samobójstwo Petera osłabiło tę mocną rodzinną więź. W noc po pogrzebie syna Harold Cooper zmarł na zawał serca. Z kolei Isabel, która z trudem sklejała kawałki dawnego życia, miała potwornego pecha: weszła prosto pod koła samochodu. Naoczni świadkowie twierdzili, że poruszała się jak lunatyczka. Nic dziwnego, skoro prawie nie sypiała, a funkcjonowanie w ciągu dnia zawdzięczała silnym lekom. Cade wiedział, że jego matka nie chciała targnąć się na własne życie. Mimo to brakowało jej woli walki. Musiał znaleźć sposób, by pomóc jej powrócić do normalności. Okazja nadarzyła się pewnego dnia w szpitalu, gdy trzymając go za rękę, powiedziała zbolałym głosem: – Gdybym wiedziała… dlaczego… nie czułabym się tak potwornie. Chcę wiedzieć, Cade. Muszę poznać prawdę, zanim odejdę. – Nigdzie się nie wybierasz – zapewnił ją zachrypniętym głosem. – A ja dowiem się, co się stało. W jej oczach zapłonęła nadzieja. – Obiecujesz? – Tak, ale potrzebuję twojego wsparcia. Zdobyła się na słaby uśmiech. – Zgoda. To był punkt zwrotny. Od tej pory robiła wszystko co w jej mocy, żeby odzyskać siły i wrócić do zdrowia. Upłynęło wiele miesięcy rehabilitacji, zanim mogła opuścić szpital. Musiała jednak korzystać z wózka inwalidzkiego. Rozmyślając o tragicznych wydarzeniach z niedawnej przeszłości, Cade jeszcze raz spojrzał na zdjęcie, a potem na list, który Peter zostawił dla rodziców. Cade kolejny raz wyjął go z koperty i przeczytał. W przeciwieństwie do nagrania na poczcie głosowej list nie zdradzał żalu. Peter zapewnił rodziców o swojej miłości i przeprosił za zadany im ból. Dodał także, że jego życie nie ma sensu. Nie wspomniał o kobiecie, która zamieniła jego egzystencję w otchłań rozpaczy. Nigdy nie przedstawił jej rodzinie. Rzadko wspominał o niej w rozmowach. Właściwie nie wymienił nawet jej imienia. Podobnie było podczas jego ostatniej wizyty w domu rodzinnym, gdy świętowali z okazji jego pierwszego poważnego zlecenia: miał wykonać rzeźbę w parku miejskim. Był taki podekscytowany. Wciąż opowiadał tylko o pracy i powtarzał, że nic innego nie ma znaczenia. Dlaczego zatem wspomniał o Taryn Angove w ostatniej wiadomości, jaką mu zostawił? W jaki sposób ta kobieta przyczyniła się do śmierci Petera? Co takiego powiedziała albo zrobiła, co popchnęło go do ostatecznego rozwiązania? Zemsta to nienasycona bestia, Cade wiele razy widział, jak trawiła umysł i niszczyła duszę. Dlatego jej nie ulegał. Nie zamierzał jednak zapomnieć o sprawiedliwości. Jego brat na nią zasługiwał. Niestety śledztwo postępowało niezwykle wolno. Cade wiedział, że osiem godzin przed samobójstwem Petera dziewczyna wsiadła do samolotu lecącego do Nowej Zelandii, skąd pochodziła. Planowała tę podróż od dłuższego czasu. Zamierzała zniknąć z jego życia bez względu na to, co ich łączyło. A łączyło ich wiele – Cade był tego pewien. Zdołał ustalić, że się przyjaźnili i najprawdopodobniej także ze sobą sypiali. Poza tym zainteresował się finansami brata. Okazało się, że spora kwota, która zasiliła konto Petera w związku z realizacją zamówionej przez miasto rzeźby, zniknęła niemal tak szybko, jak się pojawiła. Drobna jej część została przelana na konto Taryn Angove, a po reszcie nie został nawet ślad. Czy to możliwe, że zdołała nakłonić Petera do wypłacenia całej gotówki i przekazania jej? Nawet jeśli tak się stało, brakowało na to dowodów. Na szczęście nie wszystko było stracone. Dzięki skrupulatności wynajętych detektywów Cade zdołał ustalić dokładne miejsce pobytu panny Angove. Dobrze wiedział, dokąd powinien się udać na poszukiwania. Z tą myślą spojrzał na spakowaną walizkę. Wszystko zostało dopięte na ostatni guzik. Wystarczyło znaleźć kobietę, która mogła znać odpowiedzi na dręczące go pytania. Przez cały dzień panowała bezwietrzna pogoda. Na horyzoncie błękitne niebo stykało się z połyskującym morzem. Porośnięte drzewami wzgórza górowały nad zatoką. Ostre światło oślepiło Cade’a, gdy spojrzał w górę na ptaki morskie. Drobne fale bezgłośnie rozbijały się o brzeg. Tysiące cykad wygrywały swoją melodię. Harmonię dźwięków zakłócił natarczywy dzwonek telefonu komórkowego. Tylko Roger, asystent Cade’a, znał ten numer i używał go wyłącznie z ważnych powodów. Prawdopodobnie pojawiły się problemy. – Musimy omówić kilka kwestii w związku ze spotkaniem na Fala’isi – poinformował Roger na wstępie. – A konkretnie? – zapytał Cade. Jakiś czas temu poproszono go, żeby wziął udział w spotkaniu dotyczącym przyszłości Oceanii. Jako człowiek, który odniósł wielki sukces w realizacji dużych projektów biznesowych także w tym regionie, miał podzielić się swoimi spostrzeżeniami z wieloma wpływowymi ludźmi, których zaproszono na to ważne wydarzenie. Po kilku minutach Cade rozwiał wszelkie wątpliwości swojego asystenta, a wtedy ten odezwał się nieco nerwowo: – Dzwoniła pani Louisa. Cade uniósł ciemne brwi. – W jakiej sprawie? – Prosiła o twój aktualny adres. Twierdziła, że to coś pilnego. Nie była zadowolona, gdy odmówiłem. – Dobrze zrobiłeś. – Cade nie lubił zdradzać szczegółów z życia prywatnego, ale po chwili namysłu dodał: – Rozstaliśmy się, więc możesz ją ignorować. – Jak sobie życzysz. Cade uśmiechnął się cynicznie. Dobrze wiedział, że Louisa nie dołączyłaby do niego w Nowej Zelandii za żadne skarby. Uwielbiała luksus i ekskluzywne butiki, których brakowało w tym odległym zakątku świata. Poza tym brakowałoby jej publiczności, u której mogłaby wywoływać zazdrość. – Musisz jednak wiedzieć, że wydawała się naprawdę przejęta… a nawet zdesperowana – powiedział Roger po krótkiej przerwie. – To nie twój problem – skwitował Cade, wzruszając ramionami. – Jak się ma twoja córka? Roger zawahał się, zanim odpowiedział. – Dopiero jutro poznamy pierwsze wyniki badań – wyjaśnił zmienionym tonem. – Gdybyś czegoś potrzebował, daj znać. – Cade nie znalazł lepszych słów. Właściwie nie miał pojęcia, co powiedzieć ojcu dziecka, które mogło cierpieć na nieuleczalną chorobę. – Jasne. Dzięki. – Nie dziękuj. Po prostu mów, co mogę zrobić. – Będę o tym pamiętał. Odezwę się wkrótce. Cade odłożył telefon, marszcząc czoło. W sytuacji, gdy trzyletniej dziewczynce mogła grozić śmierć, kłopoty z Louisą traciły znaczenie. Niemniej musiał przyznać, że zanim postanowiła uczynić z niego swojego męża, była zmysłową kochanką. Ten atut nie wystarczył jednak, by nakłonić go do zmiany decyzji dotyczącej ich związku. Pewnego dnia podsłuchał rozmowę telefoniczną, podczas której zdradziła swoje plany. Okazało się, że przepuściła znaczną część fortuny odziedziczonej po dziadku, a ojciec, którego zasoby finansowe znacznie uszczuplił kryzys, odmówił uregulowania jej niebotycznych rachunków. Dlatego uznała, że najlepszym wyjściem będzie małżeństwo z bogatym mężczyzną. Podobnie jak Louisa Cade nie wierzył w taką miłość, jaką najznamienitsi poeci opisywali w wierszach. Życie odarło go z romantycznych złudzeń. Mimo to zamierzał pewnego dnia ustatkować się i założyć rodzinę. Nie chciał jednak widzieć u swojego boku kobiety, która ceniłaby w nim wyłącznie wypchany portfel. Mrużąc oczy, Cade skupił wzrok na zacienionym hamaku rozciągniętym między majestatycznymi drzewami na skraju plaży. Po kilku sekundach spojrzał wysoko w niebo, gdzie na błękitnym tle wzbijał się w górę słup dymu. W środku lata, gdy piekielny upał dawał się we znaki przyrodzie, panował absolutny zakaz rozniecania ognia. Ktoś najwyraźniej zignorował ostrzeżenie i żywioł wymknął się spod kontroli. Cade bez zastanowienia chwycił kluczyki samochodu oraz telefon, wciskając przyciski na klawiaturze. – Wybuchł pożar – poinformował zarządcę farmy, który doglądał także posiadłości Cade’a. – Na południu, w sąsiedniej zatoce. Chyba szybko się rozprzestrzenia. Zarządca zaklął pod nosem, po czym dodał na głos: – To pewnie ci przeklęci wczasowicze zaprószyli ogień. Proszę się nie ruszać. Sprowadzę pomoc. Przy odrobinie szczęścia zapanujemy nad sytuacją, zanim zrobi się naprawdę nieprzyjemnie. Cade spojrzał na złowieszczy dym. – Pojadę tam i sprawdzę, czy mogę jakoś pomóc. – Lepiej nie ryzykować. Ale jeśli zamierza pan zignorować ostrzeżenia, proszę przynajmniej wziąć wiadro. Wykrzywiając usta w grymasie, Cade zakończył połączenie. Nie miał czasu do stracenia. Pospiesznie założył koszulę z długim rękawem i spodnie. Nie zawracał sobie głowy wiadrem. Nawet gdyby jakieś znalazł, nie zyskałby nic prócz złudnego poczucia panowania nad sytuacją. Pobiegł do jeepa i ruszył z piskiem opon. Jechał tak szybko, jak tylko mógł, nie zważając na ograniczenia prędkości. Zaciskając smukłe palce na kierownicy, wprawnie manewrował wzdłuż wąskiej, krętej drogi prowadzącej do sąsiedniej zatoki przez gęsty busz. Gdy w końcu jego oczom ukazało się porośnięte trawą wybrzeże, oślepiło go słońce. Zamrugał kilka razy, po czym rozejrzał się dookoła. Nie zauważył żadnych namiotów ani śladów biwakowania − nic prócz starego auta zaparkowanego w cieniu ogromnych drzew. Nieopodal młoda kobieta w skąpym bikini stała zbyt blisko płonącej trawy. Na ten widok Cade rzucił się nieznajomej na ratunek. Dopiero, gdy znalazł się kilkanaście metrów od niej, zauważył, że dziewczyna trzyma w rękach szlauch wycelowany w płomienie. Pomimo zagrożenia musiał przyznać, że prezentowała się niezwykle seksownie – wysoka, z długimi nogami i jędrnym ciałem, na którym połyskiwały kropelki potu. Nagle iskry wystrzeliły w górę, więc dziewczyna odskoczyła, a burza włosów w kolorze miedzi zasłoniła jej twarz. Cade pomyślał, że musiała stracić rozum, skoro w pojedynkę próbowała walczyć z żywiołem. Nie było jednak czasu na analizowanie sytuacji, musiał działać. Ruszył więc w jej stronę. Odwróciła się, posyłając mu pełne wdzięczności spojrzenie, i natychmiast wcisnęła mu szlauch w ręce. – Celuj prosto w płomienie, a ja zmoczę ręcznik i spróbuję powstrzymać ogień z drugiej strony. – Radzę najpierw się ubrać – odparł Cade, kierując strumień wody na płonącą trawę. Spojrzała na niego zdumiona, po czym skinęła głową. – Święta racja. Pobiegła do swojego samochodu i wyjęła szorty, koszulkę oraz parę znoszonych sandałów. Gdy się ubrała, popędziła w stronę morza, żeby zmoczyć ręcznik. Cade obserwował ją z uwagą, dopóki płomień nie znalazł się niebezpiecznie blisko jego stóp. Wtedy skoncentrował się na walce z żywiołem, chociaż uważał, że jest skazana na porażkę. Z jednym szlauchem i wilgotnym ręcznikiem mogli zapomnieć o ujarzmieniu ognia. Mimo to kobieta sprawiała wrażenie zdeterminowanej, a Cade podziwiał odważnych ludzi, nawet jeśli odwaga szła u nich w parze z brakiem rozsądku. – Wezmę szlauch, a ty chwytaj ręcznik. Jesteś ode mnie silniejszy, więc zdziałasz więcej – poinstruowała go, stając tuż obok. – Tylko uważaj. Kolejne minuty upływały w gorączkowej atmosferze. Oboje robili, co mogli, chociaż linia ognia nieuchronnie przesuwała się w głąb lądu, centymetr po centymetrze. – Cofnij się! – wrzasnął Cade, gdy płomienie omal nie osmoliły jej łydek. – Dzięki – odparła ochrypłym głosem, po czym niezrażona skierowała strumień wody w kierunku zagrożenia. I chociaż Cade kolejny raz poczuł podziw dla jej odwagi, nie potrafił zapomnieć o naukach swojej przyrodniej matki, która wpoiła mu, że mężczyzna musi bronić kobietę. Nerwowo zerknął na drogę. Wiedział, że jeśli wkrótce pomoc nie nadejdzie, będzie zmuszony zabrać ją jak najdalej stąd. Zdawał sobie sprawę także z tego, że nie obędzie się bez użycia siły, ponieważ nieznajoma wyraźnie dawała do zrozumienia, że nie zamierza się poddać. Gdyby ogień zajął sitowie, a oni nie zdołaliby do tego czasu uciec, mogliby zginąć. Nawet niebieskie wody oceanu nie uchroniłyby ich przed gryzącym dymem. Zapewne oboje by się udusili. W takiej sytuacji nie tylko ich życie byłoby zagrożone. Żywioł dosięgnąłby z pewnością także chaty Cade’a oraz zabudowań gospodarczych i farm ciągnących się dalej wzdłuż wybrzeża. Dlatego Cade miał nadzieję, że znajomy zarządca uprzedził okolicznych mieszkańców o niebezpieczeństwie. Nagle z oddali dobiegł ryk silnika, który natychmiast rozniecił ledwie tlącą się nadzieję. − Dzięki Bogu – powiedział z ulgą. Taryn omal nie podskoczyła z zachwytu, gdy strażacy zaczęli wyskakiwać z wozów. − Zejdźcie z drogi! – wrzasnął na nich dowódca brygady. – Zaczekajcie na plaży! Dziewczyna pobiegła do samochodu po butelkę wody, po czym ruszyła prosto na piaszczysty brzeg. Nie zadając sobie trudu, żeby zdjąć buty, weszła do wody po kolana i zaczęła pić łapczywie. Potem ściągnęła koszulkę, zmoczyła ją i otarła twarz. Wypiła jeszcze trochę wody i odetchnęła z ulgą. Nieznajomy, który pomagał jej walczyć z żywiołem, stanął tuż obok. − Nic ci nie jest? – zapytał z naciskiem. Był tak wysoki, że musiała zadrzeć głowę, żeby spojrzeć mu w oczy. − Nie. – Przyjrzała mu się uważnie, zanim dodała: − Dziękuję za pomoc. Od razu rozpoznała angielski akcent, który skojarzył jej się z Peterem. Oczywiście Peter nigdy nie pozwalał sobie na tak wyniosły ton wobec niej. Łagodny z natury z pewnością nie wyszedłby zwycięsko z konfrontacji z tak aroganckim mężczyzną jak ten nieznajomy. Mężczyzna patrzył na nią tak, jakby spodziewał się, że lada moment zemdleje. I chociaż Taryn nie spotkała go nigdy wcześniej, nie dawało jej spokoju wrażenie, że wygląda dziwnie znajomo. Był niezwykle przystojny, miał niebieskie oczy i wydatne kości policzkowe. Gdy spojrzała mu w oczy, przeszył ją dreszcz, więc pospiesznie odwróciła wzrok. − Napijesz się? – zapytała, uśmiechając się przyjaźnie. − Dziękuję, ale już piłem. Mam własną wodę. Taryn odniosła wrażenie, że wyczuła nutę krytyki. − Jeszcze raz dziękuję za pomoc. Sama nie dałabym rady powstrzymać ognia. − Nie przyszło ci do głowy, że rozpalenie ogniska w porze suszy może doprowadzić do nieszczęścia? Chociaż padła ofiarą niesprawiedliwego oskarżenia, zdołała zapanować nad emocjami. − To nie ja rozpaliłam ognisko – odparła spokojnie. – Przyjechałam tutaj popływać. Kiedy byłam w wodzie, widziałam jakiś ludzi. Chcieli ugotować świeżo złapane skorupiaki. Niestety, nie przypilnowali paleniska. Zostawili trochę żaru i to wystarczyło. Zamierzałam polać to miejsce wodą ze szlaucha, ale za późno dotarłam na miejsce. − Rozumiem. Mina mężczyzny nie wyrażała żadnych uczuć, dlatego Taryn nie miała pojęcia, czy jej uwierzył. − Od razu zadzwoniłam po straż pożarną. − To dlatego tak szybko przyjechali. Mrużąc oczy, spojrzała na słup dymu. − Wygląda na to, że za chwilę będzie po wszystkim. Świdrujące spojrzenie nieznajomego sprawiło, że poczuła się tak, jakby była naga. Rzeczywiście skąpe bikini i szorty nie pozostawiały miejsca wyobraźni. Powodowana dziwnym prymitywnym instynktem, zadrżała. − Jesteś stąd? – zapytał niespodziewanie. − Niezupełnie. – Mieszkała w małej miejscowości położonej pół kilometra od miasteczka Aramuhu, w którym dorastała. − Zatem przyjechałaś na wakacje? Gdy gryzący dym dostał się do jej gardła, zakaszlała głośno. − Nie. − A czym się zajmujesz? – zapytał spokojnie, obserwując działania strażaków. − Jestem bibliotekarką – wyjaśniła zgodnie z prawdą. Mężczyzna uniósł ciemne brwi, wyraźnie zdumiony. − Czy to rozsądne pływać w pojedynkę? – zapytał, zmieniając temat. Taryn wytrzymała spojrzenie chłodnych, błękitnych oczu. − To bezpieczna zatoka. Nigdy nie ryzykuję. Nie mogła zrozumieć, dlaczego czuła, że ją ocenia. Przecież w ogóle się nie znali. Nie miał podstaw, żeby wyciągać wnioski na jej temat. − Walka z żywiołem niewątpliwie była ryzykowna. Gdyby wiatr zmienił kierunek, musiałabyś uciekać ile sił w nogach. I z pewnością straciłabyś samochód. Oczywiście rozważała taką możliwość, jednak bardziej obawiała się, że ogień zniszczy wybrzeże. − Potrafię biegać – odparła lodowatym głosem. Spojrzał na jej gołe nogi. − Nie wątpię – mruknął. – Ale jak szybko? Coś w jego postawie przywołało mgliste wspomnienie. Taryn była prawie pewna, że już wcześniej widziała tego człowieka. Ale nadal nie potrafiła skojarzyć go z konkretnym imieniem czy nazwiskiem. Był tylko jeden sposób, żeby je poznać. − W razie konieczności, całkiem szybko – oświadczyła wyniośle. – Chyba najwyższa pora się przedstawić. Jestem Taryn Angove.\nTytuł oryginału: The Far Side of Paradise Pierwsze wydanie: Harlequin Mills & Boon Limited, 2011 Redaktor serii: Marzena Cieśla Opracowanie redakcyjne: Marzena Cieśla Korekta: Łucja Dubrawska-Anczarska © 2011 by Robyn Donald © for the Polish edition by Harlequin Polska sp. z o.o., Warszawa 2013 Wszystkie prawa zastrzeżone, łącznie z prawem reprodukcji części lub całości dzieła w jakiejkolwiek formie. Wydanie niniejsze zostało opublikowane w porozumieniu z Harlequin Enterprises II B.V. Wszystkie postacie w tej książce są fikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do osób rzeczywistych – żywych i umarłych – jest całkowicie przypadkowe. Znak firmowy wydawnictwa Harlequin i znak serii Harlequin Medical są zastrzeżone. Harlequin Polska sp. z o.o. 02-516 Warszawa, ul. Starościńska 1B, lokal 24-25 www.harlequin.pl ISBN 978-83-238-9814-6 ŚŻ Ekstra 451 Konwersja do formatu EPUB: Legimi Sp. z o.o.\n


Dzień czwarty, pożegnanie z Trapani\nNo i to już ostatni dzień w Trapani. Powoli zbieramy się do wyjazdu, ja po odprowadzeniu Jagusi i Maćka na autobus powłóczę się spokojnie po mieście. Mam czas do drugiej, potem biorę plecak i jadę na lotnisko. Pogoda jest piękna, jak wczoraj o tej porze, miejmy nadzieję, że się nie popsuje (jak wczoraj). DOBRZE MI TU!!! Już chcę tu wrócić!\nAle póki co, łażę sobie... Kupuję doskonały sycylijski chleb, i wreszcie wymarzone cyferki z numerem domu na kafelkach! Łażę po starym mieście tam i z powrotem. Zaglądam do hali gdzie słyszę głośne wołanie - szkoda, że nie da się tego nagrać - tu sprzedaje się ryby i owoce morza. Pstrykam, pstrykam, pstrykam. Widzę przed katedrą konfetti w powietrzu - to sycylijski ślub.\nKręcę się zaułkami, zaglądam na podwórka i podwórza. Chciałabym tu zostać, tu być... Ale za pół godziny odjeżdża mój autobus na lotnisko. Mogę nim nie odjechać?... Nie? No to ja tu wrócę...\nZ nosem w niebie\nI jeszcze jeden etap podróży mi pozostał do opisania... Tym razem pogoda była piękna, niebo lazurowe, szyby samolotu prawie całkiem czyste... Co tu gadać, te zdjęcia mówią same za siebie!\nMelduję, że właśnie dojechałam do domu. Na lotnisku w Trapani ogłosili, że samolot do Barcelony jest odwołany ze względu na wulkan. Ale nasz odleciał bez przeszkód. Na szczęście? niestety? ...\nChociaż, tak na dobrą sprawę, to ja nie wiem, czy przyleciałam? Czy nie? No bo zaraz po powrocie do domu znalazłam w skrzynce pocztowej przeprosiny od Ryianera - we apologize for the cancellation of your flight departing the 08 May 2010... To co, może postarać się o zwrot kosztów? ;) O ile jednak wiem (szczyp, szczyp) to jestem tu i teraz...\nPrzylecieliśmy do Krakowa z 40 minutowym wyprzedzeniem. Ale do domu wróciłam dopiero dziś, bo przenocowałam w Krakowie (dziękuję, Małgosiu!). Teraz czeka mnie praca nad zdjęciami, w tym ... wydłubanie karty ze zdjęciami z netbooka (hm... to nie była taka karta jaką tam można było włożyć... teraz serwis...).\nCzytającym dziękuję za bycie ze mną. Dziś przeglądając przewodnik po Sycylii niepokojąco zainteresowałam się ... Lampeduzą... Ale to ewentualnie kiedyś, kiedyś nie wiadomo kiedy, nie wiadomo czy...\nTrapani, Amore mio... Ci vediamo ancora...?