W poszukiwaniu Jake'a i inne opowiadania - Książki - POLTERGEIST\n» W poszukiwaniu Jake'a i inne opowiadania\nTłumaczenie: Michał Jakuszewski, Grzegorz Komerski, Dorota Guttfeld, Konrad Walewski\nOdwiedźmy Londyn, w którym grasują nieziemskie istoty, całkowicie obce, a zarazem przerażająco znajome. W mikropowieści Chiny Miéville'a Lustra poznajemy motywy pchające najeźdźców do straszliwej zemsty. Kilka opowiadań pojawia się w tym zbiorze po raz pierwszy. Akcja jednego z nich rozgrywa się Nowym Crobuzon, podobnie jak seria znanych powieści, rozpoczynająca się Dworcem Perdido. Inne ma postać komiksu, narysowanego przez znanego rysownika Liama Sharpa. Zbiór dowodzi nadzwyczajnej potęgi wyobraźni Chiny Miéville'a.\nW poszukiwaniu Jake'a to piąta książka Chiny Miéville'a i jego pierwszy zbiór opowiadań. Akcja większości z trzynastu opowiadań oraz jednej mikropowieści rozgrywa się w Londynie, ale niemal zawsze zmienionym w jakiś niezwykły, często trudny do zdefiniowania sposób, co stwarza niesamowitą atmosferę przesycającą wszystkie zawarte w zbiorze utwory.\nPierwszym opowiadaniem jest tytułowe W poszukiwaniu Jake'a. Ma ono postać listu od jednego londyńczyka do drugiego, tło zaś stanowi miasto, w którym większość mieszkańców zniknęła, a reszta pogrąża się w apatii. Jest krótkie, niesamowite i skutecznie wprowadza w nastrój całości. Fundamenty, utrzymane w podobnym klimacie, są zapewne najstraszniejszym opowiadaniem w całym zbiorze. Ich bohater widzi to, czego inni ludzie nie widzą.\nChowaniec to makabryczne opowiadanie o przetrwaniu i tożsamości, w którym nie brak również elementów czarnego humoru. Hasło z encyklopedii medycznej opiera się na interesującym pomyśle. To sterylna analiza z pozoru nadprzyrodzonego wydarzenia, zakończona wyjaśnieniem, które ma całkowicie naturalny charakter, lecz mimo to budzi grozę. Miéville zastawia tu na czytelnika zabawną pułapkę i trudno sobie wyobrazić, by choć na chwilę nie przejął się on konsekwencjami.\nSzczegóły to kolejne psychologiczne opowiadanie grozy. Zapewne lepiej, żeby nie czytał go nikt cierpiący na nerwicę natręctw. Łącznika można uznać za interesujące spojrzenie na wojnę z terrorem. Bohater jest wykorzystywany przez jedną ze stron w nieznanym konflikcie i paraliżuje go niezdecydowanie: czy jego działania ratują ludziom życie, czy też skazują ich na śmierć?\nInne niebo zaczyna się od typowej dla fantasy sytuacji, ale starszy wiekiem narrator reaguje na nią zupełnie inaczej niż można by tego oczekiwać. Opowiadanie trafia w nasze lęki przed bezmyślną nienawiścią i prześladowaniami. Miéville w bardzo przekonujący sposób demonstruje nam sposób myślenia będącego już na emeryturze narratora. Koniec z głodem to celny komentarz na temat internetowych stron charytatywnych. Zakończenie opowiadania cechuje się mrocznym humorem.\nOto pora zapoznaje nas ze światem, w którym Boże Narodzenie uległo przesadnej komercjalizacji, ceny wykraczającą poza możliwości większości ludzi i trzeba wykupić licencję na choinkę. To może nieco zbyt oczywista metafora, ale ten niedostatek wynagradza dawka cynicznego humoru i udane zakończenie. Jack to obowiązkowa lektura dla fanów Dworca Perdido. Opowiadanie stanowi powrót do Nowego Crobuzon i przybliża nam postać Jacka Pół Pacierza. Ci, którzy zastanawiali się, co się z nim stało po zakończeniu powieści, znajdą tu odpowiedź, jakiej z pewnością się nie spodziewali.\nZbiór kończą dwa bardzo różne utwory. W drodze na front to krótkie opowiadanie graficzne ilustrowane przez Liama Sharpa, mówiące o tajemniczej wojnie toczonej na ulicach Londynu. To najbardziej wieloznaczne opowiadanie w zbiorze (już to jedno mówi wiele), dopuszczające wiele możliwych interpretacji. Natomiast Lustra są najdłuższym utworem w książce, długą na sto stron mikropowieścią, po raz pierwszy opublikowaną w roku 2002 przez wydawnictwo PS Publishing. Ów tekst stanowi podsumowanie nastroju całego zbioru. Londyn, a tym razem również cały świat, spustoszyła inwazja, której nikt się nie spodziewał. Jeden człowiek kieruje walką z najeźdźcami .Ale czy naprawdę? Zakończenie zaskakuje czytelnika, którego oczekiwania ukształtowały kręcone przez dziesięciolecia filmy SF oraz niektóre z mniej oryginalnych cykli fantasy..\nW poszukiwaniu Jake'a jest zbiorem typowych dla Miéville’a tekstów: niesamowitych, oryginalnych, poetycznych, tajemniczych i nigdy nie sprawiających zawodu. Niektóre z opowiadań mogą być słabsze od pozostałych, ale całość składa się na znakomity zbiór tekstów jednego z najlepszych autorów współczesnej fantastyki.\nTagi: W poszukiwaniu Jake'a i inne opowiadania | China Miéville\nW poszukiwaniu Jake'a i inne opowiadania - China Mieville\nW poszukiwaniu Jake'a i inne opowieści\nZdaje mi się Marcinie, albo nie wyróżniłeś (pogrubieniem) kilku tytułów opowiadań. ;)\noo tak dzisiaj premiera xd


Tatry z Mielca widać także latem! Kolejne zdjęcia z wieżowca przy Pułaskiego! Wydarzenia - Hej.MIELEC.pl - Wiadomości Zdjęcia Ogłoszenia Firmy / Miasto i Powiat / Wydarzenia\nTatry z Mielca widać także latem! Kolejne zdjęcia z wieżowca przy Pułaskiego!\nKilka razy informowaliśmy w hej.mielec.pl o obserwacjach tatrzańskich szczytów z terenu Mielca - z mieszkań w tak zwanych wieżowcach. Otrzymaliśmy kolejne zdjęcia tego zjawiska, rzadkie bo wykonane latem.\nDalekim obserwacjom pogoda sprzyja zazwyczaj zimą, ale i w ciepłych miesiącach zdarzają się warunki sprzyjające obserwowaniu obiektów znacznie oddalonych.\nCzytelnik hej.mielec.pl Zybi w minioną sobotę około godziny 6 rano z okna w wieżowcu w centrum Mielca dostrzegł i sfotografował tatrzańskie szczyty.\n- Zdjęcia wykonałem aparatem FujiFilm FinePix S8000fd, F:4,5, ISO:200, migawka 1:900, z zoomem optycznym i podwójną stabilizacją obrazu "z ręki". Niestety nie posiadam statywu, co w sobotę bardzo odżałowałem. Zdjęcia wykonałem z okna mojego mieszkania na 10 piętrze bloku przy ulicy Pułaskiego 4 w Mielcu w ostatnią sobotę 18 czerwca 2016 roku po godzinie 6 rano. Tatry były widzialne przez około 1,5 godziny. Z tego co się orientuję obrazy uwidaczniały okolicę Czerwonych Wierchów oraz Tatry Zachodnie - przekazuje internauta.\nZOBACZ WIĘCEJ ZDJĘC TATRZAŃSKICH SZCZYTÓW WYKONANYCH W MIELCU\n(2018-04-03 13:24:23) jendker83\nSerio? Raz że Tatry są znacznie wyżej niż Mielec nad poziomem morza, więc nawet gdyby krzywiznę Ziemi dało się zaobserwować, to na tak krótkim odcinku (w linii prostej mniej niż 200 km) różnica wysokości jest znacznie większa i góry będą wystawać spoza horyzontu. A poza tym - wracając do krzywizny planety - to jakie zakrzywienie chciałbyś zaobserwować na 200 km, jeśli średnica Ziemi to ok. 40 tys. km? To ledwie 1/200. Masz w domu kątomierz? Spróbuj się dopatrzeć krzywizny na około 2 stopniach kątowych.\n(2018-04-03 11:56:35) karmazynowy\nNa zdrowy rozum jeśli ziemia jest okrągła to tych Tatr nie powinno być widać, powinny być schowane za horyzontem. Nie twierdzę że te zdjęcia to manipulacja, ale jak to wytłumaczyć?\n(2016-07-04 23:21:17) gmatig\nNiesamowite,z Ropczyc widziałem zdjęcia Tatr ale w Mielca pierwszy raz,dzięki:)\n(2016-06-20 23:54:33) Rymek\nTatry z Mielca\nDzięki Zibi za czujność i gratuluję tak udanej obserwacji i zdjęć! Reszta obserwatorów na Płaskowyżu Kolbuszowskim przegapiła te warunki. Na zdjęciach są oczywiście Tatry Wysokie, Zachodnie są na prawo, ale na zdjęciach się nie załapały.


Liga Narodów. Rosjanie mają Tuomasa Sammelvuo za swego. Przynajmniej do pierwszej porażki - Sport WP SportoweFakty\nWystarczyło kilka tygodni, by zdobył zaufanie siatkarzy, przychylność mediów i kibiców. Tuomas Sammelvuo ma szansę zostać pierwszym w historii trenerem obcokrajowcem, który poprowadzi Rosję do medali.\nFinal Six Ligi Narodów. Joandry Leal, kubańska broń Brazylii. Miał równie krętą drogę co Wilfredo Leon\nW lutym 2017 roku Wszechrosyjska Federacja Siatkówki ogłosiła, że nowym selekcjonerem męskiej reprezentacji Rosji będzie Siergiej Szlapnikow. Pod jego wodzą rosyjski zespół wygrał mistrzostwa Europy w 2017, w ubiegłym roku zwycięstwem zakończył udział w Lidze Narodów, a w mistrzostwach świata zajął szóste miejsce. Na tym jego praca w dotychczasowej roli zakończyła się.\n14 lutego Stanisław Szewczenko, prezydent federacji, poinformował o przyjęciu przez Szlapnikowa propozycji kierowania programem szkoleniowym męskiej drużyny narodowej do najbliższych mistrzostw świata, które odbędą się w 2022 roku w Rosji.\nRozpoczęło się poszukiwanie nowego selekcjonera. Wybór wśród rodzimych trenerów nie okazał się zbyt szeroki, chociażby dlatego, że Władimir Alekno jasno dał do zrozumienia, że zostawił wiele zdrowia na trzech turniejach olimpijskich i nie jest gotowy na ponowne przeżywanie ogromnego stresu. Na finalnej liście kandydatów znalazł się tylko jeden Rosjanin - Aleksander Klimkin, ówczesny trener Zenitu Sankt Petersburg. Obok niego pojawili się Serb Slobodan Kovac, Włoch Lorenzo Bernardi i Fin Tuomas Sammelvuo. Ostateczny wybór odbył się pomiędzy Klimkinem i Sammelvuo.\nRezygnacja z rosyjskiego szkoleniowca oznaczała, że Sborną po raz trzeci obejmie obcokrajowiec, a im dotąd nie wiodło się w tej roli najlepiej. Opisał to Giennadij Szypulin, to jedna z największych i najbardziej utytułowanych postaci rosyjskiej siatkówki.\n"Kiedy przyszła moda na zagranicznych zawodników i specjalistów, już sobie nie przypomnę. Nie mam na myśli sąsiadów z Ukrainy, Białorusi, czy Litwy, ale o siatkarzy i trenerów z dalszych krajów. Nie wykluczam, że byłem jednym z pierwszych, którzy zaprosili do siebie do pomocy nie byle kogo, a samego Zorana Gajicia, Serba, który prowadził tą samą jugosłowiańską drużynę, która ograła naszą reprezentację w finałowym meczu olimpiady w Sydney w 2000 roku.\nCzytaj także: Liga Narodów. Kadra Rosji wystąpi bez kilku gwiazd w turnieju finałowym w Chicago\nWydawało mi się, że doświadczony i znający się na rzeczy mistrz, który osiągał sukcesy nie tylko w rodzimej Jugosławii, ale też Turcji i Grecji, może wnieść świeży powiew w rozwój biełgorodzkiego klubu, odmienić grę drużyny i wynieść graczy na nowy poziom. Kiedy wziąłem się za budowę tego zamku (jak się potem okazało - z piasku), już widziałem Biełogorie jako pierwszy klub Europy i świata, nie epizodycznie, ale już zawsze. I, jak się nigdy nie zdarzało, pomyliłem się. Zawiodłem się jak Jezus Chrystus na jednym ze swoich apostołów, Judaszu. Gajić, nie pracując nawet pół roku w klubie, odwrotnie niż obiecywał, wybrał się do Moskwy i po rozmowach ze związkiem został trenerem reprezentacji Rosji.\nWedług mnie, był to wielki błąd – oddawać reprezentację obcemu trenerowi, choćby i tak sławnemu. Mentalność rosyjskich zawodników i zagranicznego trenera różni się na tyle, że trudno im siebie zrozumieć, nawet jeśli mówią w jednym języku. I to się właśnie stało.Najlepszym tego przykładem są dwa główne turnieje 2005 (Mistrzostwa Europy we Włoszech) i 2006 roku (mistrzostwa świata w Japonii). Niemożliwym jest wyjaśnić, dlaczego reprezentacja Rosji na europejskim turnieju czasami pokazywała siatkówkę, oglądając którą miało się pewność, że wraz z objęciem drużyny przez trenera Gajicia, trzyletnia hegemonia Brazylijczyków w światowej siatkówce wkrótce się zakończy, ponieważ tak, jak grała nasza drużyna, wtedy nie grali nawet Brazylijczycy.\nCzytaj także: Final Six Ligi Narodów. Dominika Pawlik: Kolejny chytry plan Vitala Heynena. Lepszy niż w Lille (komentarz)\nAle jakiś czas później, obserwując poczynania zawodników, nachodziły wątpliwości, czy uda im się wyjść z dość prostej grupy i wejść do półfinału. Przy czym te zaskakujące zmiany miały miejsce nie w trakcie turnieju, a każdego pojedynczego spotkania – i z drużyną jako całością, i z każdym zawodnikiem z osobna. Niemądrze, że przed mistrzostwami w 2006 roku w Japonii zagraniczny trener nie przeczuł najważniejszego, decydując się zostawić w domu nie do końca wyleczonego z kontuzji Tietiuchina, który samą swoją obecnością był w stanie podnieść ducha drużyny. Trener pozbawił siebie i drużynę możliwości zmiany sytuacji na boisku w meczu z Polakami, kiedy na przyjęciu "popłynął" Abramow. Do tego momentu Rosja prowadziła 2:0 w setach, ale z powodu spóźnionej reakcji Gajicia przegrała ten mecz i w wyniku tego zajęła tylko 7. miejsce, powtarzając porażkę z mistrzostw świata w 1994 roku.\nTaką samą, jeśli nie jeszcze większą porażką, okazała się rosyjska odyseja jeszcze jednego trenera-obcokrajowca, Daniele Bagnoliego. Jakimi tytułami to nie mógł się pochwalić ten specjalista na poziomie klubowym. Jako trener drużyny Rosji on także przepracował 2 sezony. W pierwszym z nich udało mu się przegrać w tie-breaku półfinału ME w Turcji z Francją, prowadząc 13:9 – wziął czas w złym momencie, spóźnił się ze zmianą, a potem nie potrafił zmotywować drużyny do walki o brązowy medal i mecz był prawie bez walki oddany Bułgarom" - zacytowany fragment pochodzi z autobiografii Giennadija Szypulina, książka nosi tytuł "Reżyser siatkarskiego teatru".\nNieprzychylny zatrudnianiu obcokrajowca był też chociażby Oleg Moliboga. - Jestem przeciwny zagranicznym trenerom. Wybrałbym młodych i obiecujących Rosjan, takich jak Aleksander Klimkin, Konstantin Sidenko czy Aleksiej Wierbow, a ich głównym konsultantem byłby Władimir Alekno, który by ich nadzorował. Włosi czy Finowie - to przeszłość. Przychodzą do Rosji po pieniądze i nie obchodzą ich oczekiwania wobec nich. Najważniejsze dla nich, aby pieniądze znalazły się na ich koncie na czas - powiedział były mistrz olimpijski i mistrz świata, cytowany przez R-Sport.\n1 marca następcą Szlapnikowa oficjalnie został ogłoszony Tuomas Sammelvuo. - Do drugiego etapu konkursu przeszli Sammelvuo i Klimkin. Prezydium Rosyjskiej Federacji Siatkówki wybrało Fina większością głosów, po wcześniej przeprowadzonej dyskusji - powiedział prezes Stanisław Szewczenko.\nPomimo pojawiającej się niechęci, trzeba przyznać, że prezydium federacji, spośród trójki obcokrajowców wybrało postać zdecydowanie najlepiej obytą w rosyjskich realiach. Slobodan Kovac prowadził Biełogorie Biełgorod tylko przez jeden sezon, a Lorenzo Bernardi jeszcze w Rosji nie pracował.\nW momencie nominacji, Sammelvuo w swojej trenerskiej karierze jeszcze nic nie wygrał, ale niespełna trzy miesiące później, prowadzony przez niego Kuzbass Kemerowo sprawił największą od wielu lat niespodziankę, zdobywając tytuł mistrza Rosji, tym samym detronizując po pięciu latach Zenit Kazań. Dla Kuzbassu był to pierwszy medal Superligi w 11-letniej historii istnienia klubu, a nowy opiekun Sbornej wybrany został w Rosji trenerem roku.


Przetargi Publiczne / Archiwum / II Forum Zamówień Publicznych dla Wykonawców, Łochów, 2–4 marca 2020 r.\nStrona główna Archiwum Kwiecień 2020 Przetargi Publiczne II Forum Zamówień Publicznych dla Wykonawców, Łochów, 2–4 marca 2020 r.\nForum zostało zainaugurowane wykładami Gości Specjalnych. Prezes Urzędu Zamówień Publicznych Hubert Nowak przedstawił główne kierunki zmian w systemie zamówień publicznych, jakie z perspektywy wykonawców nastąpią wraz z wejściem w życie nowej ustawy Prawo zamówień publicznych, a mec. Bogdan Artymowicz – dyrektor Departamentu Prawnego Urzędu Zamówień Publicznych, omówił kwestię współpracy z podwykonawcami w świetle przepisów nowego pzp. Wpływ zmian ustawy Prawo zamówień publicznych na gospodarkę i sytuację wykonawców to zagadnienie poruszone podczas kolejnego wystąpienia, a temat ten zaprezentowała Agnieszka Olszewska – wiceprzewodnicząca Rady Zamówień Publicznych. Wśród wystąpień inauguracyjnych znalazła się też prelekcja wygłoszona przez mec. Jerzego Pieróga, członka Rady Zamówień Publicznych, na temat: Istotne dla wykonawców zmiany w umowach o zamówienie publiczne na tle obecnych przepisów.\nTematy poszczególnych wykładów, z jakich mogli skorzystać uczestnicy naszej konferencji (zob. ramka) miały na celu omówienie najbardziej problematycznych kwestii związanych z ubieganiem się o zamówienia publiczne, analizę czynności i elementów przekładających się na skuteczność w ich realizacji, a także rozwianie najczęściej pojawiających się wśród wykonawców wątpliwości oraz wymianę doświadczeń.\nDrugiego dnia konferencji organizatorzy zaproponowali uczestnikom nową formę spotkań mających na celu wymianę wiedzy i doświadczeń związanych ze specyfiką poszczególnych branż. Spotkania te określono mianem „Round-Table Meetings”, a ich tematyka była następująca:\nSkuteczne ubieganie się o zamówienie na dostawy lub usługi informatyczne (Iwona Ziarniak)\nSkuteczne ubieganie się o zamówienie na roboty budowlane (mec. Martyna Lubieniecka)\nSkuteczne ubieganie się o zamówienie na dostawy lub usługi w ochronie zdrowia (adw. Grzegorz Mazurek)\nSkuteczne ubieganie się o zamówienie na outsourcing usług różnych (Joanna Filipiak)\nSkuteczne korzystanie ze środków ochrony prawnej (mec. Grzegorz Matejczuk)\nZamówienia publiczne w świetle wybranych orzeczeń Sądu Najwyższego (mec. dr Damian Szczepański)\nPraktyczne problemy ze składaniem ofert elektronicznych przez wykonawców (mec. dr Andrzela Gawrońska-Baran)\nRażąco niska cena – trudności z udowodnieniem przed KIO i perspektywa w nowej ustawie pzp (adw. Grzegorz Mazurek)\nNajczęściej analizowane przez wykonawców i KIO podstawy wykluczenia z postępowania (mec. Magdalena Falkowska)\nSkładanie wyjaśnień w toku postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz poprawa omyłek na tle orzecznictwa i sądów (mec. Krzysztof Zedlewski)\nWadium w postępowaniu – problemy nowe i ciągle aktualne (mec. Joanna Presz-Król)\nPozyskiwanie przez wykonawców informacji od zamawiającego przed postępowaniem i w trakcie jego prowadzenia (Piotr Pieprzyca)\nSamooczyszczenie nie tylko w zamówieniach publicznych (mec. Martyna Lubieniecka)\nPotencjał podmiotu trzeciego a podwykonawstwo (Joanna Filipiak)


Burundi: Nuncjusz "przypadkową" ofiarą\ninfo.wiara.pl » Informacje » Ze świata » Burundi: Nuncjusz "przypadkową" ofiarą\nW Burundi zakończyło się dochodzenie w sprawie śmierci nuncjusza apostolskiego w tym kraju w grudniu 2003 r. - donosi Radio Watykańskie.\nbp Michael Courtney został zastrzelony, gdy wracał z posługi duszpasterskiej w miejscowości Minago. Niestety, śledztwo opieszale prowadzone przez burundyjskie władze niewiele wniosło do sprawy. Wykluczono zamach, a duchownego uznano za przypadkową ofiarę strzelaniny, jaka miała wybuchnąć być może podczas próby napadu rabunkowego na samochód nuncjatury, którym podróżował. Tożsamości zamachowców prawdopodobnie nigdy nie poznamy – stwierdził brat zabitego, Louis Courtney, który jako lekarz brał udział w obdukcji zwłok. Dodał on jednak, że watykański dyplomata przez trzy lata swojej misji w Burundi żył w obawie o swe życie, w związku z panującą tam atmosferą przemocy sianej przez grupy rebelianckie.\ndodane 18.05.2009 07:45


BLOG - Najciekawsze wydarzenia dla dzieci w Krakowie - grudzień 2017 - RODZICOWO.PL\nNajciekawsze wydarzenia dla dzieci w Krakowie - grudzień 2017\nMiasto Smoka Wawelskiego gotowe na Święta! Przez cały miesiąc czekają na Was ciekawe wydarzenia i atrakcje, które doskonale wprowadzą Was w świąteczny nastrój. Na wiele z nich obowiązują zapisy, więc nie czekajcie do ostatniej chwili. Skorzystajcie z naszego krótkiego przewodnika, a zaoszczędzony czas spędźcie z dzieciakami.\n1. Dni Dzielnicy I - Stare Miasto Koncertowo - 02.12.2017\nSCKM oraz Rada Dzielnicy I Stare Miasto serdecznie zapraszają do wspólnego świętowania. Organizatorzy zapowiadają dużo świetnej muzyki, a co za tym idzie dużo wspólnego tańca. Wydarzenie rozpocznie się o godzinie 12.00 w Staromiejskim Centrum Kultury Młodzieży ul. H. Wietora 13/15. Na scenie wystąpią m.in. Bajazzer, Sokół Orkestar, zespoły taneczne, które zaprezentują różny styl tańca: ludowy, nowoczesny, orientalny, narodowy, a także zespoły teatralne z pokazami spektakli muzycznych. Nie zabraknie również działań angażujących publiczność: lekcje tańca, sztuki cyrkowej, twórczości plastycznej oraz warsztaty i pokazy akrobacje. Wstęp bezpłatny.\n2. Bajki Pod Globusem - ubieramy choinkę - 02.12.2017\nKsięgarnia Pod Globusem zaprasza wszystkich miłośników dobrej literatury na bajkowe spotkanie poświęcone świątecznym przygotowaniom. Uczestnicy wspólnie ubiorą księgarnianą choinkę oraz wybiorą lektury na świąteczne wieczory. Księgarnia proponuje sięgnąć po Mamę Mu i Pana Wronę. Odbędą się również warsztaty przygotowywania ozdób świątecznych: wyklejane bombki i renifery. Każde dziecko jedną z ozdób pozostawi na księgarnianej choince, a drugą zabierze do domu. Wstęp bezpłatny.\n3. Kraina św. Mikołaja w Centrum Handlowym Czyżyny - 02.12.2017\nCentrum Handlowe Czyżyny zamieni się 2 grudnia w prawdziwą zimową krainę, królestwo św. Mikołaja, który wraz ze swoimi pomocnikami, dzielnymi Elfami, zaprosi dzieci i dorosłych do wspólnej zabawy. Zostaną przygotowane specjalne strefy mikołajkowej krainy, w których będzie można kreatywnie spędzić czas i stworzyć niepowtarzalny upominek dla najbliższych. Dzieci wykonają własnoręcznie kukiełki, które będą mogły służyć jako urocze zabawki. Przygotowana zostanie również specjalna fotobudka, w której będzie można zrobić pamiątkowe zdjęcie. Tego dnia nie zabraknie zabaw, konkursów i oczywiście spotkania z samym św. Mikołajem.\n4. Bieg Mikołajów - 02.12.2017\nCharytatywna akcja, w której za każdy pokonany kilometr przekazujemy 1 złotówkę na cele charytatywne. Wystarczy przebiec jedno okrążenie toru, aby wziąć udział w klasyfikacji. Długość całego odcinka wyniesie 10 km. Oprócz samego biegu na uczestników czeka wiele atrakcji m.in. wspólne kolędowanie, spotkanie ze znanymi sportowcami, gry i zabawy. Obowiązują zapisy. Koszt zestawu startowego to 60 złotych.\n5. Najsłodsze Mikołajki Pod Wawelem - 02-03.12.2017\nRestauracja Aquarius serdecznie zaprasza na słodkie świętowanie Mikołajek. W programie imprezy m.in. warsztaty pieczenia i dekorowania pierników, które mogą stać się choinkową dekoracją lub wspaniałym świątecznym podarunkiem. Restaurację odwiedzi św. Mikołaj i rozda atrakcyjne upominki. W tym roku Mikołaj przybędzie na statku :) Poza tym mnóstwo zabaw i animacji dla dzieci, a dla dorosłych gorąca kawa i herbata. Liczba miejsc ograniczona, decyduje kolejność zgłoszeń. Cena 45 zł/ 1 dziecko, 80 zł/2 dzieci, 100 zł/3 dzieci, każde kolejne dziecko 30 złotych. Zapisy: info@aquariuskrakow.pl.\n6. Świąteczne Targi Rzeczy Wyjątkowych w Podgórzu - 02-03.12.2017\nRynek Podgórski w godzinach 11.00 do 17.00 zamieni się w prawdziwą świąteczną wytwórnie rzeczy wyjątkowych. Wyjątkowość rzeczy wynika z ich lokalności. Tworzą je artyści i rękodzielnicy we współpracy z lokalnymi przedsiębiorcami. Goście będą mogli nabyć wyjątkowe rękodzieła oraz wspaniałe przysmaki. Całość wydarzenia dopełni oprawa muzyczna oraz rozdający słodkości św. Mikołaj. Nie zabraknie również atrakcji dla najmłodszych. W sobotę i niedzielę zostaną zaprezentowane fantastyczne spektakle dla dzieci: "Zimo przyjaźń" oraz Halo Mikołaju. Atrakcją będzie również ponad letnia Karuzela Wiktoriańska, która przeniesie gości w czasy dawnych jarmarków.\n7. Roztańczona Zabawa Mikołajkowa - 02.12.2017\nLaLoba Centrum Kobiet zaprasza na Zabawę Mikołajkową wszystkie maluchy w wieku 1-4 lat. Podczas imprezy dzieci będą mogły spotkać się ze św. Mikołajem, który rozda wszystkim prezenty. Będzie to radosna, roztańczona, rodzinna impreza, pełna zabawy, śmiechu i świetnego nastroju. Wymagana rezerwacja miejsc. Koszt biletów w przedsprzedaży to 45 złotych.\n8. Mikołajki z Karmimy Psiaki na Szpitalnej - 05.12.2017\nKarmimy Psiaki i Szpitalna 1 zapraszają na wyjątkowe spotkanie z Mikołajem. Wyjątkowe, bo tego dnia Mikołajem może zostać każdy z nas. Dochód z wydarzenia zostanie w całości przekazany dla podopiecznych Schroniska Psie Pole w Racławicach i Skawińskiego Stowarzyszenia Pomocy Dla Zwierząt. W godzinach 18.00-22.00 odbędą się lekcje dla dzieci o posiadaniu psa, kącik adopcyjny, porady groomera, wykład behawiorysty oraz pokaz pierwszej pomocy zwierzakom. O godzinie 22 rozpocznie się taneczna część imprezy.\n9. Mikołajkowa Zabawa w Anikino - 06.12.2017\nAnikino zaprasza wszystkie dzieci na wyjątkowe Mikołajki. W tym dniu, do każdego dziecka przyjdzie prawdziwy święty Mikołaj i obdaruje je prezentami. Oczekiwanie na Mikołaja osłodzą cukierkami Aniołki, które również nauczą dzieci świątecznej piosenki. Będzie zabawa, przebieranie, malowanie twarzy i impreza.\n10. Tajemnica Wesela 1900. Podsłuchuj/Podglądaj/Współpracuj - 09.12.2017\nTeatr im.J.Słowackiego w Krakowie zaprasza na pierwszą w Polsce inscenizację Wesela Wyspiańskiego dla dzieci. Magdalena Miklarz, reżyserka, przedstawiła ten narodowy dramat z perspektywy dzieci i dla dzieci. Inspiracją do podjęcia tego tematu była postać Isi, córki Gospodarza. Wydarzenie jest przeznaczone dla dzieci w wieku 6-12 lat. Aby wziąć w nim udział niezbędna jest umiejętność czytania i pisania lub obecność opiekuna, który pomoże w wykonywaniu tych czynności.\n12. Spektakl Świąteczny Mikołajki Zapominajki - 10.12.2017\nStaromiejskie Centrum Kultury Młodzieży zaprasza na świąteczny spektakl pt." Mikołajki Zapominajki". Jest to urocza historia o próbie ocalenia świąt, gdyż św. Mikołaj zaginął. Do akcji ratowniczej wkroczą Śnieżynka Katarzynka i Reniferek Raperek. Spektakl jest pełen dobrego humoru, pięknych autorskich piosenek śpiewanych na żywo przez aktorów, napisany prostym językiem, który trafi do najmłodszych widzów. Po przedstawieniu dzieci będą miały okazję do spotkania ze św. Mikołajem.\n13. Witrażowe śnieżynki - 16.12.2017\nMuzeum Witrażu zaprasza na warsztaty w ramach sobotnich poranków w Muzeum. Tym razem na zajęciach będą uczyły się wykonywać piękne, kolorowe śnieżynki, które z całą pewnością wprawią wszystkich uczestników w świąteczny nastrój. Będą również doskonałą ozdobą okna lub choinki. Konieczna wcześniejsza rezerwacja miejsc: 512 937 979.\nBiorąc pod uwagę ilość wydarzeń i atrakcji dla dzieci, grudzień to będzie bardzo aktywny czas dla rodziców i dzieci. Warto skorzystać z wielu świątecznych warsztatów, następna okazja będzie przecież dopiero za rok ;)


Grzałki do frytkownic De Dietrich | north.pl - sklep z częściami AGD\nGrzałki do frytkownic De Dietrich\nCzęści do frytkownic De Dietrich\nPrezentujemy Grzałki oryginalne i zamienne do frytkownic De Dietrich. Zastosuj filtr a przybliżysz się do szukanej części. Żeby mieć pewność dobrania właściwej części - wpisz w wyszukiwarkę model sprzętu spisując go z tabliczki znamionowej. Każdy Twój sprzęt posiada tabliczkę znamionową, która w zależności od urządzenia znajduje się wewnątrz lub na obudowie zewnętrznej sprzętu. Nie masz pewności, że część jest właściwa? Zobacz nasze karty złożeniowe. Nie musisz już wzywać fachowca do każdej naprawy w Twoim urządzeniu, wystarczy jak wejdziesz na nasz kanał na YouTube a sam dowiesz się, że nie jest to takie trudne. Nie wiesz czym umyć swoje urządzenie? Skorzystaj z naszych środków pielęgnacyjnych do sprzętu AGD.\nGrzałka do frytkownicy De Dietrich (92X6177) indeks: 728-KC-0378\nPasuje do: WB1278E11, 1244B


Kiedy nadejdzie zagłada? - National Geographic\nKiedy nadejdzie zagłada?\nSpora część naukowców uważa, że koniec naszej planety nastąpi za około…5 miliardów lat, kiedy to Słońce wypali wszelkie życie na Ziemi. Wprawdzie jego temperatura wzrośnie jedynie o 10 procent, ale to wystarczy do wywołania niekontrolowanego efektu cieplarnianego.\nWażny dla życia atmosferyczny dwutlenek węgla zostanie całkowicie zużyty przez mikroorganizmy, wskutek czego wyginą wszystkie rośliny, a w konsekwencji również zwierzęta i ludzie. Ziemia stanie się tak samo gorąca i niezdatna do zamieszkania jak Wenus. Tyle naukowcy, ale różnego rodzaju proroctwa już niejeden raz zapowiadały zbliżającą się apokalipsę. Jednak Ziemia obraca się nadal.\nW drugiej połowie II wieku n. e. Montan, chrześcijański przywódca sekty, zapowiedział rychły koniec świata. Niebiańskie Jeruzalem miało ziścić się gdzieś między dwiema wioskami frygijskimi. Tysiące chrześcijan udało się w tamte okolice, by wyczekiwać apokalipsy, która naturalnie nie nadeszła.\n31 grudnia 999 roku papież Sylwester II modlił się w Rzymie przed zgromadzonym tłumem, gdyż o północy świat miał przestać istnieć. Naturalnie do tego nie doszło i papież mógł dać wyraz swojej radości, sugerując potęgę modlitwy.\nWe wrześniu 1186 r. astronom Jan z Toledo wywołał w Europie falę histerii, przepowiadając koniec świata, któremu miały towarzyszyć trzęsienia ziemi i burze. Emocje opadły dopiero w październiku.\n1 lutego 1524 r. dwadzieścia tysięcy mieszkańców Londynu uciekło na pobliskie wzgórza oczekując, naturalnie nadaremnie, na mający nastąpić tego właśnie dnia, a zapowiadany przez londyńskich astrologów, koniec świata.\nW 1532 roku miał nastąpić koniec świata zapowiadany przez Marcina Lutra. Przesuwał on ową datę na 1538 a następnie 1548 rok.\nRok 1843 i 1844 to daty końca świata zapowiadanego przez amerykańskiego kaznodzieję, baptystę Williama Millera, który miał je zaczerpnąć z Biblii. Gdy w 1845 roku Ziemia kręciła się nadal, wycofał się z tego, zapowiadając początek „oczyszczenia przez Chrystusa”. Od tamtej pory istnieje wspólnota adwentystów.\nRok 1975 miał być końcem świata zapowiadanym przez świadków Jehowy już w 1967 r. w czasopiśmie „Przebudźcie się”. Od 1976 r. wyznawcy tej wiary utrzymują jednak, że „koniec systemów” jest procesem długotrwałym i dlatego data apokalipsy przesuwa się.\nPojawienie się komety Hale`a-Boppa wczesną wiosną 1997 roku wywołało u wielu ludzi nastroje katastroficzne.\nW grudniu 1999 roku, podobnie jak tysiąc lat wcześniej, sporo osób oczekiwało końca świata. Rok przełomu wieków również tym razem okazał się dla Ziemi i Ziemian szczęśliwy.\nTekst: Małgorzata Sienkiewicz\nspołeczeństwo koniec świata apokalipsa\nSerwis National-Geographic.pl Stroną Roku 2009 w Webstarfestival Poprzedni artykuł\nInny Afganistan Następny artykuł


„Wszyscy mówili, że Adaś ma autyzm i nikt nie chciał go adoptować. A ja czułam, że on tylko potrzebuje matczynej miłości” | Mamotoja.pl\nByłam dzieckiem, a już wiedziałam, co chcę w życiu robić. Jak mnie pytano, kim chcę być, odpowiadałam, że przedszkolanką. A dlaczego? – bo jest ważna i wszyscy muszą jej słuchać.\nW miarę, jak dorastałam, moje poglądy ulegały korekcie. Nadal chciałam pracować z dziećmi, ale przestało mi zależeć na gwiazdorskiej pozycji nieomylnej, ukochanej pani. Wycierałam nosy rodzeństwu i wszystkim okolicznym dzieciakom, a że mieszkałam na wsi, nigdy mi tego zajęcia nie brakowało. Dzieci szybko wyczuwają, na kogo mogą liczyć, i lgną do niego całym sercem. Albo wchodzą na głowę…\nChciałam studiować pedagogikę, ale nie wyszło. Jestem najstarsza z rodzeństwa, w domu się nie przelewało, musiałam poszukać pracy. Zaczepiłam się w sklepie, w sąsiedniej wiosce. Marianna i Kazik prowadzili rodzinne przedsiębiorstwo na parterze własnego domu, zaproponowali mojej matce, że zatrudnią mnie na kilka godzin. Miałam zastępować Mariannę za ladą dwa razy w tygodniu, dobre i to. Starałam się, jak mogłam, żeby właściciele sklepu byli ze mnie zadowoleni, tylko czasem zastanawiałam się, czy to już wszystko, co mogę osiągnąć?\nStojąc za ladą, poznaje się ludzi\nRano gospodynie kupują chleb i co tam której brakuje, a czego nie może sama wyhodować i przetworzyć. Później, po obrządku, zachodzą gospodarze na piwo. Sączą je rozważnie, żeby na dłużej starczyło. Przedsionek sklepu, a w ciepłej porze ławka pod ścianą domu, to ich salon towarzyski. Spotykają się, żartują, przyjacielsko wytykają potknięcia i wady. Około południa sklep się wyludnia, pozostają jedynie ci najwytrwalsi wielbiciele chmielowego rauszu. Latem o tej godzinie wpadają działkowicze. Kupują swojską kaszankę od Klebowika, a dzieciakom lody. Zimą tylko nieliczni odwiedzają swoje domki, na palcach można ich policzyć. Najbardziej niezawodną klientką była pani Małgosia, zawsze czekałam na nią, żeby choć popatrzeć na kobietę, której zazdrościłam.\nPochodzi z naszej okolicy, ale mieszka w mieście, a dom po rodzicach przekształciła w całoroczne siedlisko dla rodziny. Często przyjeżdżali, nie powiem. Dziwiłam się, co można robić zimą i jesienią w naszej wiosce, aż kiedyś ją o to spytałam. Od słowa do słowa, zaczęłyśmy rozmawiać. Wyciągnęła ze mnie, że praca, którą ona wykonuje, to moje marzenie.\n– Wychowawczyni w domu dziecka? – zdziwiła się Małgosia. – To trudny zawód, tylko dla silnych.\nZapewniłam ją, że taka jestem, a dzieci kocham i potrafię się nimi zajmować.\n– Zrobiłam maturę.\n– To za mało. Pomyśl o studiach, wtedy wrócimy do rozmowy – ucięła pani Małgosia, odbierając mi nadzieję.\nJednak kilka dni później zagadnęła:\n– Wakuje u nas posada w kuchni, byłabyś zainteresowana?\nByłam. Mogłam przecież dojeżdżać autobusem, a praca w miejscu pełnym dzieciaków, obojętnie na jakim stanowisku, była ciekawsza niż stanie za ladą u Marianny w sklepie. Okazała się też dużo cięższa. Żeby wykarmić prawie sto osób, trzeba było obrać górę jarzyn i ziemniaków, a potem pół dnia stać nad parującymi saganami, żeby to wszystko ugotować.\nDzieci prawie nie widziałam, chyba tylko wtedy, gdy bawiły się na dworze. Wszystkie biegały, krzyczały, lepiły bałwana i ciągnęły za uszy dobrodusznego psa, Mikiego. I tylko jedna mała figurka odstawała od reszty. Kilkuletni chłopiec potrafił godzinami stać bez ruchu koło kuchennego okna. Czekał, aż skończy się czas rekreacji, i będzie mógł wrócić do pokoju.\n– To Adaś, kochane dziecko, ale nieszczęśliwe. Gdy ludzie dowiadują się, że chłopak ma problemy, wycofują się z adopcji – wyjaśniła szefowa kuchni, widząc, że obserwuję małego. – Jest trochę inny, prawie nie mówi, ale pięknie rysuje. Całymi dniami. Mówią, że to autyzm, ale po mojemu brakuje temu chłopaczkowi miłości. Gdyby mama mogła go przytulić, byłoby inaczej.\nUśmiechnęłam się na tak nieskomplikowaną radę. Wiedziałam co nieco o dzieciach autystycznych, czytałam o nich, każde było inne, wymagało odrębnego traktowania. Jak Adaś dawał sobie radę wśród innych dzieci?\nZaczęłam mu się przyglądać\nNajpierw przez kuchenną szybę, potem wymykałam się na korytarze, zaglądałam do świetlicy. Zawsze widziałam głowę Adasia pochyloną nad kartką papieru. Zawzięcie rysował, jakby chciał stworzyć sobie lepszy świat. Ptaki szybujące na niebie, kilka udanych podobizn Mikiego i domek. Wciąż od nowa rysował dom ze skośnym dachem, słoneczko i jedno drzewo.\n– Pięknie malujesz – zaczęłam rozmowę; nie odezwał się, jakby nie usłyszał. – Wiesz, ja mieszkam w takim domu, na wsi… – wskazałam rysunek. – Nawet drzewo odgadłeś, rośnie pod moim oknem. To jabłonka. Daje pyszne czerwone jabłka, zimowe, przechowujemy je w piwnicy. Wspaniale pachną, przyniosę ci, chcesz?\nAdaś słuchał. Poznałam po tym, że kredka zatrzymała się wpół kreski. Potem ruszyła ze zdwojoną szybkością. Chłopiec nie odpowiedział, ale właśnie tego się spodziewałam, nie czułam zawodu. Jeszcze kilka razy próbowałam porozumieć się z Adasiem. Przyniosłam obiecane jabłka. Wziął bez słowa i odszedł. Nie brakowało mi cierpliwości, ale nie widziałam żadnych oznak porozumienia. Chyba nawet nie uważał mnie za znajomą.\nKiedy zostałam wezwana przez dyrektorkę, omal nie spanikowałam. Co takiego zrobiłam? W myślach przebiegłam listę spóźnień, bo autobus zwykle nie trzymał się rozkładu. Szefowa kuchni była wyrozumiała, sama dojeżdżała spod miasta, ale ktoś musiał powiadomić panią dyrektor.\n– Poprosiłam panią, bo zaszła nieoczekiwana okoliczność. Chodzi o Adasia, widziałam, że pani czasem z nim rozmawia – zaczęła dyrektorka, a ja skuliłam się w sobie.\nNo tak, była niezadowolona, że pomoc kuchenna bez kwalifikacji wtrąca się do wychowania podopiecznych.\n– Proszę zobaczyć… – podała mi rysunek chłopca. – Zawsze rysował tak samo, tylko to, co siedziało mu w głowie. Nie dopuszczał zewnętrznych bodźców, nie słuchał bajek, opowiadań. A teraz – proszę.\nDrzewo na rysunku obwieszone było czerwonymi kulami.\n– To jabłka – szepnęłam.\n– Opowiadała mu pani o nich?\n– O swoim domu na wsi. O jabłonce i innych rzeczach. Adaś słuchał, naprawdę słuchał.\n– I zrobiło to na nim wrażenie – dodała pani dyrektor.\nStudiuję zaocznie, Adaś mieszka z nami\n– Chciałabym pokazać mu gospodarstwo – powiedziałam nagle. – Nie tylko sad, ale zwierzęta i całą resztę. Moja rodzina przyjmie go z otwartymi ramionami. Mogę go wziąć na weekend? Inne dzieci jeżdżą do ciotek, wujków, znajomych. Dlaczego on nie może?\n– Wie pani dlaczego. Jest zbyt wrażliwy i zamknięty w sobie, mógłby wpaść w panikę w obcym otoczeniu.\n– Nawet nie chce pani spróbować – rzuciłam z goryczą, zapominając, do kogo mówię.\nA rozmawiałam z najprawdziwszym pedagogiem, takim z powołania. W kolejną niedzielę dyrektorka z Adasiem zawitali do nas na wieś.\n– Będę przy nim, na wszelki wypadek – powiedziała cicho. – Dwa dni to zbyt długo, ale niedzielna wizyta będzie dla niego w sam raz.\nAdaś stał w sieni, wtuliwszy głowę w ramiona jak zaszczute zwierzątko. Do boku przyciskał skoroszyt i torebkę z kredkami, jedyne, co znał i czemu ufał w tym wielkim, groźnym świecie. Nie spojrzał na mnie, kiedy wyciągnęłam do niego rękę, ale dał się poprowadzić do okna. Jabłonka wyglądała jak obraz nędzy i rozpaczy, nagie konary czesane mroźnym wiatrem. Zapragnęłam zaciągnąć zasłonkę, żeby chłopiec nie patrzył na ruinę swoich wyobrażeń o ciepłym domu…\nAdaś wyrwał mi się i usiadł przy stole. Wyciągnął kredki, otworzył skoroszyt i zajął się tym, co zwykle. Zaproponowałam pani dyrektor herbatę i mamine ciasto. Usiedliśmy z rodzicami obok Adasia, który w szybkim tempie pokrywał kartkę kolorowymi kreskami. Wyglądał na mniej spiętego niż zwykle, ale najwyraźniej śpieszył się.\n– Nie tak szybko, chłopcze, bo podziurawisz rysunek – zaśmiała się mama, przeciągając macierzyńskim gestem po czuprynie i plecach Adasia.\nZastygłam w oczekiwaniu na krzyk chłopca. Adaś zwykle tak reagował na dotyk. Ku mojemu zdziwieniu malec jedynie się lekko odsunął.\n– Patrzcie go, niedotykalski – zaśmiała się mama naturalnie i ciepło.\nAdaś na chwilę przestał rysować i coś jakby cień uśmiechu ociepliło mu twarz. Obie z dyrektorką przestałyśmy na chwilę oddychać.\n– On do nas wróci, zobaczysz – szepnęła mi, zapominając o formach towarzyskich. – Ten mały ma szansę. Dla takich chwil warto pracować.\nNa rysunku Adasia była pełnia lata. Obok domu pod zieloną jabłonką stała maleńka figurka chłopca. Zalewały ją blaskiem promienie słońca wiszącego nisko na niebie. Tak się stało. Coraz częściej zabierałam Adasia do domu, aż w końcu stałam się dla niego rodziną zastępczą. Mały nadal niewiele mówi, ale wsiąkł w rodzinę i dobrze sobie radzi. Nawet lepiej niż dobrze. Ma talent malarski i jest świetnym matematykiem. Niezłe połączenie. A ja? Jest, jak miało być. Nadal obieram ziemniaki i studiuję zaocznie pedagogikę, będę pracowała z dziećmi. Na pewno.


Co to jest znacznik Noindex? - Słowniczek analityki odwiedzin\nNoindex to znacznik, który można umieścić na stronie witryny, aby wykluczyć ją z wyników wyszukiwarek. Jest on używany, aby mieć większą kontrolę nad indeksowanymi stronami witryny i można to łatwo zrobić poprzez umieszczenie fragmentu kodu na stronie, takiego jak meta tag lub nagłówek odpowiedzi HTTP.\nCo to jest znacznik noindex?\nZnacznik noindex to meta tag, który można łatwo dodać do witryny, aby wykluczyć określone strony z indeksowania przez wyszukiwarki.\nDlaczego witryna powinna używać tagu noindex?\nZnacznik noindex oferuje wszystkim właścicielom witryn elastyczność w zakresie tego, jaki typ zawartości powinien być wyświetlany w wyszukiwarkach, oraz w zakresie kontroli dostępu do witryny na zasadzie strona po stronie.\nPo dodaniu znacznika noindex do konkretnej strony, robot wyszukiwarki (np. Googlebot) przeszukuje tę stronę i widząc ten znacznik, całkowicie usuwa ją ze stron wyników wyszukiwania Google.\nKtóre strony mogą mieć noindex bez wpływu na ranking witryny? Jeśli znacznik noindex nie zostanie dodany do właściwej strony (lub zostanie dodany niepoprawnie), w wynikach mogą pojawić się niepożądane informacje (lub cała witryna może stać się niewidoczna w wyszukiwarce, w zależności od tego, jak została zaimplementowana). A zatem, oto kilka stron, których nie warto indeksować:\nOpisy autorów: jeśli witryna ma tylko jednego autora (lub wielu aktywnych), za każdym razem, gdy publikowany jest post, jego opis może być również dodawany do strony, co może być postrzegane przez roboty indeksujące jako duplikat treści. Najlepszym rozwiązaniem jest usunięcie zindeksowania strony/opisu autora.\nStrony niestandardowe lub strony ukryte: Jeśli stworzyłeś pewną ograniczoną treść dla określonej grupy odbiorców, możesz chcieć zachować ją tylko dla nich i nie udostępniać jej wyszukiwarkom.\nStrony rezygnacji z subskrypcji lub strony z podziękowaniem: są to strony, na które ludzie powinni trafić tylko raz, a ich zawartość nie jest wartościowa ani istotna z punktu widzenia treści. Niektóre witryny wolą nieindeksować również stron logowania lub zapisywania się.\nWewnętrzne wyniki wyszukiwania. Jeśli witryna ma pasek wyszukiwania i dla każdego zapytania generowana jest strona, która zostaje zaindeksowana, może to zrujnować ranking witryny. Dlatego dobrym pomysłem może być zastosowanie znacznika noindex.\nJak zaimplementować znacznik noindex\nIstnieją dwa sposoby implementacji noindex: jako meta tag i jako nagłówek odpowiedzi HTTP, w zależności od tego, co jest wygodniejsze dla witryny.\nAby uniemożliwić większości robotów indeksujących wyszukiwarek indeksowanie strony witryny, należy umieścić następujący znacznik meta w sekcji <head> strony: <meta name="robots" content="noindex">.\nNiektóre wyszukiwarki internetowe mogą inaczej interpretować dyrektywę noindex. Dlatego zaleca się zapoznanie się z zaleceniami dotyczącymi noindex każdej wyszukiwarki, którą jesteś zainteresowany, aby upewnić się, że ich strony nie pojawią się w wynikach wyszukiwania.\nWażna uwaga! Według Google, aby znacznik noindex był skuteczny, strona nie może być zablokowana plikiem robots.txt, ponieważ robot indeksujący nigdy nie zobaczy dyrektywy noindex, a strona nadal może pojawiać się w wynikach wyszukiwania.


Hotel Numa Konaktepe - Turcja (Alanya), oferty na wakacje i wczasy w Travelplanet.pl\nPrzyjemny hotel po remoncie.\nHotel urządzony estetycznie i ładnie. Lobby jasne i przyjemne, sprawia dobre wrażenie. Miła obsługa na wejściu. Na terenie hotelu i w pokojach bezpłatny dostęp do wi-fi. Hotel posiada basen i zjeżdżalnie. Dojście do plaży jest bezpieczne, tunelem. Na plaży hotel posiada basen oraz bar all inclusive, co pozwala spędzić tam dłuższą chwilę bez konieczności powrotu do hotelu po napoje czy przekąski. Plaża żwirkowa, a miejscami skalista. Mimo to wydaje się być miejscem na miły wypoczynek, właśnie ze względu na obecność baru i basenu. Parę metrów dalej znajdują się boiska do siatkówki, więc aktywni znajdą coś dla siebie. Ogólnie hotel robi dobre wrażenie, a odległość do plaży nie powinna nikogo zniechęcać. Amatorzy chmielu ucieszą się z informacji, ze w Konaktepe można napić się piwa ich produkcji.\n- Jakie jest maksymalne obłożenie plaży? - MAX 1 GOŚĆ na 4 M2\n- Czy hotel ma przygotowany plan działania na wypadek pojawienia się infekcji u gościa lub objawów zarażenia COVID 19? - TAK, GOŚCIE U KTÓRYCH ZOSTANIE ZDIAGNOZOWANY COVID 19 ZOSTANĄ PRZETRANSPORTOWANI DO NAJBLIŻSZEGO SZPITALU\n- Czy w przypadku pojawienia się zakażenia u gości hotel podejmie specjalne środki? - TAK, GOŚCIE U KTÓRYCH ZOSTANIE ZDIAGNOZOWANY COVID 19 ZOSTANĄ PRZETRANSPORTOWANI DO NAJBLIŻSZEGO SZPITALU\n2015-07 Hotel bardzo fajny, dobre jedzenie, obsługa miła, świetni animatorzy, atmosfera wyśmienita, pogoda oczywiście super, zastanawiam się kiedy tam wrócić, polecam naprawdę fajny hotel :)\nPolecamy hotel ale ...\n2014-09 Pobyt w Konaktepe był super szkoda, że tylko tydzień ;). Ogólne wrażenie hotelu jest pozytywne jak na 4 *, są jednak rzeczy które są uciążliwe lub niedopuszczalne według nas np: jedna osoba na recepcji meldująca grupę 15 osób - trwa to strasznie długo, nieschludnie ubrani kelnerzy i barmani przypominający skat-ów ;D, brak arbuzów chodź był sezon i na zdjęciach hotelu były :) Fatalny lunch box: sok brzoskwiniowy - ohydny, twarda bułka od hamburgera, masło, dżem, nutella i cały zielony ogórek, bez noża - czym to posmarować, pokroić??? Pokoje hotelowe czyste, sprzątane codziennie, klima działająca, dwa polskie kanały. Jeśli chodzi o jedzenie to było dobre, zróżnicowane, duży wybór, grillowane ryby w całości, kebab świeżo robiony (minusem było to, że mieszali stare mięso, wcześniejsze ze świeżym -ale po zwróceniu uwagi dali tylko świeże:)) codziennie lody, brak arbuzów :( reszta owoców genialna: pomarańcze, melony, winogrona wow. Jeśli chodzi o internet to faktycznie działał w lobby, pokojach, restauracji i nawet na basenie, tylko połączenie się z nim w godzinach najbardziej odpowiednich dla gości graniczyło z cudem ;) Trzeba było korzystać w nocy w pokoju, wtedy działał. Hotel obłożony w całości, widoczne było to na lunchu i kolacji w dzień goście się rozchodzili. Woda w morzu cieplejsza od tej w basenie. Jeśli chodzi o plażę, znajduje się blisko, dowozi busik/żuk ;) Trzeba przejść na drugą stronę ulicy przejściem podziemnym. Plaża sprawia wrażenie brudnej ale taki mają tam piasek ;) Wejście do wody bez kamieni, my pływaliśmy przy molo innego hotelu nikt nic nie mówił było extra. Porównując cenę do jakości zdecydowanie na tak :) polecamy hotel.\nPobyt w Konaktepe był super szkoda, że tylko tydzień ;). Ogólne wrażenie hotelu jest pozytywne jak na 4 *, są jednak rzeczy które są uciążliwe lub niedopuszczalne według nas np: jedna osoba na recepcji meldująca grupę 15 osób - trwa to strasznie długo, nieschludnie ubrani kelnerzy i barmani przypominający\nskat-ów ;D, brak arbuzów chodź był sezon i na zdjęciach hotelu były :) Fatalny lunch box: sok brzoskwiniowy - ohydny, twarda bułka od hamburgera, masło, dżem, nutella i cały zielony ogórek, bez noża - czym to posmarować, pokroić??? Pokoje hotelowe czyste, sprzątane codziennie, klima działająca, dwa polskie kanały. Jeśli chodzi o jedzenie to było dobre, zróżnicowane, duży wybór, grillowane ryby w całości, kebab świeżo robiony (minusem było to, że mieszali stare mięso, wcześniejsze ze świeżym -ale po zwróceniu uwagi dali tylko świeże:)) codziennie lody, brak arbuzów :( reszta owoców genialna: pomarańcze, melony, winogrona wow. Jeśli chodzi o internet to faktycznie działał w lobby, pokojach, restauracji i nawet na basenie, tylko połączenie się z nim w godzinach najbardziej odpowiednich dla gości graniczyło z cudem ;) Trzeba było korzystać w nocy w pokoju, wtedy działał. Hotel obłożony w całości, widoczne było to na lunchu i kolacji w dzień goście się rozchodzili. Woda w morzu cieplejsza od tej w basenie. Jeśli chodzi o plażę, znajduje się blisko, dowozi busik/żuk ;) Trzeba przejść na drugą stronę ulicy przejściem podziemnym. Plaża sprawia wrażenie brudnej ale taki mają tam piasek ;) Wejście do wody bez kamieni, my pływaliśmy przy molo innego hotelu nikt nic nie mówił było extra. Porównując cenę do jakości zdecydowanie na tak :) polecamy hotel.\n2013-07 fajny, czysty i nie za duży hotel w dobrej lokalizacji z bardzo dobrym jedzeniem. fajny zarówno dla rodzin jak i jako miejsce wypadowe do życia nocnego.\nfajny, czysty i nie za duży hotel w dobrej lokalizacji z bardzo dobrym jedzeniem. fajny zarówno dla rodzin jak i jako miejsce wypadowe do życia nocnego.\nKod oferty: 16102020WEZY8595\nStandard Room LandView (81175) 2 901\nStandard Room SeaView (81176) 2 980\nFamily Room (55599) 3 182


Księgarnia Świętego Jacka ❯ Produkty ❯ Publikacje Księgarni św. Jacka ❯ Książki archiwalne ❯ Genderowa rodzina. Perspektywa chrześcijańska\nStrona główna / Publikacje Księgarni św. Jacka / Książki archiwalne / Genderowa rodzina. Perspektywa chrześcijańska\nGenderowa rodzina. Perspektywa chrześcijańska\nPytanie o płeć jest pytaniem o tożsamość człowieka i kształt tworzonych przez niego relacji. W konsekwencji nie pozostaje ono bez znaczenia dla jego życia rodzinnego. Nie powinno więc dziwić, że rodzina opierając się na wzajemnym przyciąganiu mężczyzn i kobiet, stała się przedmiotem badań z zakresugender studies. Przyczyniły się one do powstania swego rodzaju genderowej koncepcji rodziny, której poświęcona została niniejsza publikacja. Czy genderowa perspektywa badawcza może wpisywać się w chrześcijańską wizję rodziny ? Czy może przyczynić się do jej odrestaurowania? Na te pytania odpowiada książka „Genderowa rodzina. Perspektywa chrześcijańska”\nStudia i Materiały Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach nr 89


Antyoksydanty wprost z ogrodu - styl.pl\nDlaczego świeże owoce są najcenniejsze?\nOwoce zrywane wprost z gałęzi są najsmaczniejsze i najzdrowsze /123RF/PICSEL\nSezon na owoce w pełni. To najlepsza pora, by wzmocnić organizm, wzbogacając menu w aronię, porzeczki, maliny, czy jagody. Przypływ energii i ochrona przed nowotworami gwarantowane! Jeśli bowiem żyjesz w ciągłym pośpiechu i stresie, palisz papierosy (także biernie), mieszkasz w dużym mieście, to jesteś atakowana przez armię szkodliwych wolnych rodników. Te aktywne substancje zawieszone w dymie tytoniowym, spalinach mogą wyrządzić wiele szkód: niszczą zdrowe komórki, zwiększają ryzyko groźnych chorób, także nowotworów.\nOrganizm potrafi się przed nimi bronić, ale potrzebuje wsparcia. Pomogą w tym kolorowe owoce, które natura wyposażyła w antyoksydanty. Są to witaminy (C, E,beta-karoten) oraz barwniki decydujące o kolorze owoców. Najwięcej przeciwutleniaczy mają kolorowe owoce: aronia, jagody, borówki, maliny, truskawki, porzeczki, czy czerwony agrest. By spełniły swoje zadanie, najlepiej jeść 1-2 szklanki świeżych owoców dziennie.\nRekonwalescenci oraz ludzie stosujący dietę lekkostrawną powinni przecierać świeże owoce przez sito, by pozbyć się twardych części, np. pesteczek z malin czy truskawek. Świeże owoce są najzdrowsze na surowo, przyniesione wprost z ogrodu. Zawarte w nich prozdrowotne substancje, w tym antyoksydanty, źle znoszą długie przechowywanie. W wysokiej temperaturze, przechowywane w folii - szybko tracą swe właściwości.\nZawartość pewnych antyoksydantów zmniejsza się nawet o połowę już po wyciśnięciu soku (najwięcej przeciwutleniaczy znajduje się w skórce). Owoce można mrozić, po zebraniu wystarczy przełożyć je do małego pudełka i wstawić do zamrażarki. Malin nie płuczemy, pozostałe można wcześniej umyć i osuszyć.\nTo jeden z najzdrowszych owoców świata. Zawiera wit. C, E, B2, B9,PP i przeciwutleniacze. Część z nich to barwniki, które pomagają obniżyć ciśnienie tętnicze krwi. Wzmacniają działanie leków na nadciśnienie, miażdżycę i choroby układu krążenia. Najzdrowsze są surowe, ze skórką. Można z nich wycisnąć sok, zrobić dżem, nalewkę.\nPrócz wit. C dadzą nam salicylany (działaniem przypominają aspirynę). Ponadto dostarczą wit. B1, B2, B6 i kwas foliowy. Kolor zawdzięczają antocyjanom, które wzmacniają odporność, chronią skórę i opóźniają starzenie.\nMaliny ze względu na swoje właściwości są wykorzystywane w leczeniu wielu dolegliwości /123RF/PICSEL\nMają sporo antocyjanów wpływających korzystnie na naczynia krwionośne odżywiające siatkówkę oka, przyspieszają regenerację zawartego w niej barwnika odpowiedzialnego za widzenie po zmroku. Borówki wyróżnia zawartość fitoestrogenów, wpływających na poziom cholesterolu. Dostarczą kwas foliowy chroniący płód przed wadami rozwojowymi.\nSą przebogatym źródeł wit. C. Owoce zawierają także rutynę uszczelniającą naczynia krwionośne oraz bakteriobójcze fitoncydy. Dlatego owoce czarnej porzeczki to doskonały lek na osłabienie odporności oraz infekcje wirusowe i bakteryjne.\nTo prawdziwa bomba witaminowa, której regularne spożywanie może całkowicie zastąpić przyjmowanie witaminy C w tabletkach /123RF/PICSEL\nZawierają garbniki, antocyjany, witaminy (C, z grupy B) oraz beta-karoten. Działają przeciwzapalnie na jelita (surowe jedz przy zaparciach, suszone - przy biegunce). Hamują krwawienia z naczyń włosowatych, łagodzą bóle brzucha, nudności. Dobrze wpływają na układ krążenia, rozszerzają naczynia wieńcowe i uszczelniają ściany naczyń włosowatych.\n28/2016 Świat i Ludzie


Konto potrzebne od zaraz\n25 sierpnia 2015 27 sierpnia 2020\nFaktem jest, że do prowadzenia działalności każdy właściciel firmy potrzebuje rachunku bankowego. Dlaczego? Ponieważ współcześnie rozliczenia przedsiębiorców z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych czy z Urzędem Skarbowym, odbywają się jedynie w formie bezgotówkowej. Wiemy więc, że potrzebujemy rachunku bankowego. Pytanie brzmi, jakiego? Czy przedsiębiorca może używać konta prywatnego do celów związanych ze swoją działalnością? A może jednak nie?\nObowiązkowy czy nie?\nCzy konto firmowe jest obowiązkowe? Nic bardziej mylnego! Nie ma przepisów jednoznacznie nakazujących zakładanie tego rodzaju rachunków bankowych. Skąd się wziął ten mit? Po pierwsze banki sporo zarabiają na takich kontach, są one bo wiem droższe niż konta prywatne. Banki intensywnie je reklamują, przez co wydaje nam się, że takiego rodzaju konta potrzebujemy. Po drugie sami pracownicy biur wprowadzają w błąd, utwierdzając nas w przekonaniu, że jest ono po prostu niezbędne każdemu przedsiębiorcy. A po trzecie to, że konto założone z myślą o naszej działalności nie jest obowiązkowe, nie oznacza, że nie warto go założyć. Ten rodzaj konta ma przecież wiele korzyści.\nJakie są zalety konta utworzonego na potrzeby firmy? Przede wszystkim takie konto umożliwia wygodne dokonywanie rozliczeń z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych czy z Urzędem Skarbowym, szczególnie, gdy bank oferuje nam możliwość przelewu przez Internet. Ten rodzaj konta umożliwia nam oddzielenie transakcji prywatnych od tych związanych z naszą działalnością. Pomaga w prowadzeniu księgowości, zwłaszcza, gdy właściciel firmy uzyskuje przychód z rożnych źródeł. Dodatkowo daje nam możliwość sprawdzać, jakie mamy wpływy od klientów, ile wydajemy i zarabiamy – to konto pracuje na Nas tworząc historię zarobków. Dzięki niemu bank w prosty sposób i omijając zbędne formalności może udzielić nam kredytu.\nCzym powinno się charakteryzować konto idealne dla naszej firmy? Przede wszystkim powinno być internetowe. Co to znaczy? Powinno umożliwiać wysyłanie przelewów on-line. Ważne też, aby bank realizował przelewy 24h na dobę, co przyspieszy realizację zamówień. Warto zapoznać się z oprocentowaniem lokat, kont oszczędnościowych i kredytów. Powinniśmy również zwrócić uwagę na koszty. Ważne jest żeby bank pobierał jak najmniejsze opłaty za prowadzenie konta, kartę płatniczą, przelewy i wypłatę gotówki. IdeaBank przygotował dla swoich klientów bardzo atrakcyjną ofertę, w której za 0zł możemy prowadzić konto, wysyłać przelewy czy wypłacać gotówkę w ponad 900 bankomatach w całej Polsce.\nKorzystamy, ale rozsądnie\nCzęsto spotykamy się z przeróżnymi porównaniami i rankingami kont dla firm – są one bardzo popularne. Czy warto im ufać? Nie zawsze, ponieważ nikt nie przygotuje rankingu odzwierciedlającego wszystkie nasze potrzeby i oczekiwania związane z kontem. Należy więc, dzięki rankingom, wybrać najlepsze oferty a następnie je porównać – konfrontując je z naszymi wymaganiami. W ten sposób uzyskamy idealne konto, spełniające wszystkie potrzeby naszej firmy.


bezo - 2003.11.02 07:36 - odpowiedz\nNo tak... na kazdym zebraniu jest tak, ze ktos pierwszy musi zabrac glos. Wiec (tak wiem, wiem - nie zaczyna sie od "wiec") jako ze mam bezsennie pracowita noc, a wlasciwie zaczyna sie juz sliczny deszczowy poranek, to naszlo mnie na nastepujacy temat. Zapodaje :) - wiadomo, ze w tym calym necie nie mamy samych przyjaciol i krewnych. Zupelnie wyjatkowo zdarzaja sie tacy, co nas nie lubia. Ba! Potrafia szuje wlazic na nlogaski (d. blogaski) i smiecic az sie kurzy. Jako jednostka wrazliwa dostaje czasami kurwicy od czegos takiego. I nie draznia mnie tzw. pokemony, bo to folklor, a (jak ich nazwac?) kurwipolcie takie, ktore maja jeden cel w zyciu - dosrac komukolwiek, cieszac sie anonimowoscia netowa (bo co z tego, ze IP widac itd. skoro nie mozna czlowiekowi przypierdolic na zywo, tak?).\nO czym ja rozmawiam? Otoz o tym - jak sobie z takimi radzicie? Wiem, najlatwiej olac. Ale czasami ponosi, ze taki twor jedzie po nas jak po lysej kobyle a my mamy byc ponad to.\nAmm... wlasciwie nie mam pytan zwiazanych z tematem. Niewyspany jestem i chcialem sobie pomarudzic :) Wesolych Wszystkich Swietych.\nplusiq - 2003.11.02 10:06 - odpowiedz\nnajpierw do listy blokowanych, a pozniej...\nping -f ...\nalbo jakis DDoSik\nmoze sie delikwentowi znudzi :p\nnaska - 2003.11.02 11:54 - odpowiedz\ndogaduje im jak sie da!!!\neasy - 2003.11.02 16:08 - odpowiedz\nTe Bezo - normalnie powiedz tylko słowo a wykonam na sobie wyrok w bólu. Znaczy wystrzelam po pysku a zdjęcia z obdukcji na emila posle. Partycypujesz? :)\nbezo - 2003.11.02 18:10 - odpowiedz\nEjno easy kurde! Ty to chcialbys od razu cala chalwe dla siebie. A ja wcale Ciebie na mysli nie mialem, ha! Mam \_"fanke\_", ktora za punky honoru wziela sobie, ze mnie zniszczy. I nie moze bidula zrozumiec, ze net stanowi jedynie 80% mojego zycia :)))\neasy - 2003.11.02 22:42 - odpowiedz\nCzy mam się cieszyć, że nie siedzę w tej chwili wbity na pal na jakimś samotnym pagórze wśród stepów albo że nie jestem czyścicielem kanałów? A w temacie \_"fanki\_" - nie trza było tak chwytających za serca blogasków pisać. O!!!


Baza wiedzy o modzie, torebkach i stylu\nNajdroższa torebka damska na świecie – kaprys czy inwestycja?\nPonad milion złotych w przeliczeniu – 300 168 dolarów to kwota, jaką osiągnęła w ubiegłym roku najdroższa damska torebka na świecie. Nie był to model, który wyszedł z naszej pracowni, niemniej jednak warto przyjrzeć się tej niecodziennej transakcji.\n30 maja 2016 roku w prestiżowym domu aukcyjnym Christie’s Read More →\nTadeusz Bartkiewicz inwestycja w torebkę, kobieta, najdroższe torebki, naprawa torebek, sklep z torebkami, szycie na zamówienie, torebka damska, warszawa\tLeave a comment\nSekrety toreb Królowej Elżbiety II\nJej Wysokość Queen Elizabeth II z dynastii Windsorów zasiada na tronie brytyjskim od przeszło 60 lat. Jest symbolem skromnej elegancji, umiarkowania i dobrych manier. Elementem niemalże każdej kreacji, w której Elżbieta II pokazuje się publicznie, jest wybrana na daną okazję skórzana torebka marki Launer, ręcznie szyta w Anglii, w miasteczku Walsall (hrabstwo West Midlands). Podobno Read More →\nTadeusz Bartkiewicz elżbieta, królewskie torebki, maniery, sklep z torebkami, skóra, skóra naturalna, szycie na zamówienie, torebka skórzana, torebki damskie, torebki na zamówienie\tLeave a comment\nA co Ty nosisz w torbie?\nZ biegiem lat wybierasz coraz większe modele toreb i nie wiesz, czy dzieje się tak za sprawą wieku, czy też potrzeby noszenia więcej rzeczy przy sobie? A może po prostu zaczęłaś doceniać torby, które mieszczą wszystko, niezależnie od okazji i sytuacji? Jakakolwiek nie byłaby Twoja odpowiedź, pewne jest, że powrót do małej torebki na co dzień byłby trudny. I nie zmieni tego częste szukanie dzwoniącego telefonu pośród istotnych i mniej istotnych przedmiotów leżących na dnie torby!\nTadeusz Bartkiewicz Leave a comment\nJak osiągnąć sukces projektując damskie torby\nTorebki zawsze stanowiły bardzo popularny i funkcjonalny dodatek dla kobiet i nic nie wskazuje, aby miało się to zmienić. Branża ta może okazać się świetnym pomysłem na biznes, jednak należy pamiętać o dużej konkurencji a także szybko zmieniających się trendach i potrzebach klientek. Poniżej znajdziesz 7 zasad, o których musisz pamiętać, jeżeli rozważasz wejście w świat projektowania damskich toreb.\nAmsterdam. Przez wielu mylnie uważany za administracyjną stolicę Holandii, kojarzony głównie z kanałami, rowerami, dzielnicą Czerwonych Latarni i miejscami, gdzie palić papierosów nie wolno, za to spożywanie marihuany jest prawnie dozwolone. Mało jednak osób wie, że w Amsterdamie jest największe na świecie muzeum torebek (Museum of Bags and Purses). Znajduje się przy Herengracht 573, tuż nad malowniczym kanałem, przecinającym rzekę Amstel. Niepozornego wejścia strzegą czerwone sztandary z nazwą muzeum (jeden w języku angielskim, drugi w holenderskim) oraz flaga. Serca walą nam z wrażenia. W końcu za chwilę zobaczymy ponad cztery tysiące torebek, woreczków i akcesoriów do torebek, począwszy od późnego średniowiecza, a skończywszy na czasach współczesnych.\nNajwiększe domy mody tracą na przemyśle podróbkowym, jeśli nie dziesiątki, to setki milionów dolarów rocznie. O randze problemu poświadczy sytuacja z 2009 roku. Na statkach płynących z Chin do Polski gdańscy celnicy odnaleźli całe partie podrobionych torebek Prady, Chanel, D&G, a ich wartość potencjalna wyniosła aż 45 milionów złotych. Łatwo sobie wyobrazić, że w skali światowej chodzi o znacznie większe sumy. Dlaczego fałszerze znajdują tak łatwo rynek zbytu, jak chronią się projektanci i czy kupującemu na pewno chodzi o oryginalny produkt?\nTadeusz Bartkiewicz michael kors, ręcznie szyte torebki damskie, torby damskie, torebki damskie skórzane, torebki ekskluzywne, torebki skórzane\tLeave a comment\nDlaczego powinnaś wybrać ręcznie szytą skórzaną torbę?\nBez względu na to, jakim typem kobiety jesteś – pewną siebie businesswoman, mamą dwójki dzieci, czy artystką freelancerem — bez względu na to, jaka jest Twoja osobowość, istnieją torebki damskie, które zawsze i wszędzie będą do ciebie pasować.\nCzęsto jednak przechodzimy nad tym faktem obojętnie, kierując się przy wyborze jedynie ceną i wyglądem, nie zważając zbytnio na wykonanie. W każdym razie kupno torebki z pewnością pochłania sporo czasu, ale co jeszcze ważniejsze, wytwarza emocjonalną więź. Ileż to razy zakochałyście się w torebce, do której zapałałyście miłością od pierwszego wejrzenia, ileż razy czułyście ból w sercu, gdy po kilku razach Wasz ulubiony model puszczał na szwach, przecierał w najmniej odpowiednich chwilach… Czy stać was na takie poświęcenie? W sklepach stacjonarnych czy internetowych można znaleźć mnóstwo torebek wykonanych ze skóry naturalnej. Są w różnych stylach, kolorach, ale nie to decyduje o ich wyjątkowości. Jest tylko jeden sposób, by stały się absolutnie niepowtarzalne: poprzez zaprojektowanie i wykonanie specjalnie dla ciebie. Read More →\nTadeusz Bartkiewicz Bottega Veneta, fashion, Gucci, handmade, kobieta, michael kors, moda damska, naprawa torebek, pomysł na prezent, ręcznie szyte torebki damskie, torebki damskie, torebki ekskluzywne, torebki skórzane, tory burch, złota skóra\tLeave a comment\nElement złotej skóry\nNiedawno, na mojej ścianie facebook, wyświetliły mi się nowe espadryle Tory Burch.\nDamskie espadryle Tory Bruch\nW lato, kobiety bardziej odkrywają niż zakrywają swoje nogi, nosząc sandały, klapki czy baleriny. W tym sezonie szczególnie modne są odblaskowe srebro i złoto skórzane espadryle, które pięknie grają z minimalistycznym Read More →\nTadeusz Bartkiewicz fashion, handmade, kobieta, lato, minimalizm, moda damska, pomysł na prezent, pomysł na stylizacje, prezent, ręczne szycie, stylizacja, torebka damska, tory burch, złota skóra\tLeave a comment


IDEA Introductory Scuba - Wprowadzenie do nurkowania z akwalungiem.\nWprowadzenie w nurkowanie z sprzętem nurkowym.\nJest to wstemp w nurkowanie, towarzyszące przeżycie, ale nie jest to żaden kurs nurkowania.\nPo prostej nauce teori oraz ćwiczeniach praktycznych następuje nurkowanie testowe na płytkiej wodzie. W ten sposób możesz łatwo i przy niskich kosztach stwierdzić, czy dalej chciałbyś uprawiać tą dyscyplinę sportową, nie musząc rezerwować zaraz kursu nurkowego.\nMinimalnie 12 lat\npływanie z Rurką i Płetwami\nPływanie przy pomocy płetw\nNastępny kurs: IDEA Open Water Diver.


SESJA ŚLUBNA | Grzegorz Niklas FOTO\nSESJA ŚLUBNA, ŚLUB, ŚLUB W PLENERZE, WESELE\nKasia i Janek czyli zdjęcia pachnące kwiatami.\non 28 czerwca,2022\nKasia i Janek to para, z którą najpierw spotkaliśmy na sesji zaręczynowej w Poznaniu.\nKolejne nasze spotkanie zaczęliśmy od uwiecznienia przygotowań do ich ślubu.\nSama ceremonia ślubna była przepiękna i wzruszająca.\nA potem już, jak to na weselach bywa, były tańce, uśmiechy i … sztuczne ognie.\nByła sesja zdjęciowa w kwiatach.\nI spacer po łące w ciepłych promieniach zachodzącego słońca.\nKażdy, choćby najbardziej wyczekiwany, najpiękniejszy dzień, musi dobiec końca. Nasz wspólny dzień zakończył się tak.\nMartyna i Hubert – wiosenna sesja zaręczynowa.\non 22 czerwca,2022\nWiosenna sesja zaręczynowa to zawsze feeria barw, dźwięków i ciepłego światła. Kwitnące kwiaty jabłoni, pachnące magnolie i wszechogarniająca zieleń to idealne tło do zdjęć. Trudno nam stwierdzić, co tego dnia było cieplejsze, jasne promienie słońca czy uśmiechy tej dwójki zakochanych w sobie ludzi. Może wam uda się to rozstrzygnąć 🙂 Zapraszamy do obejrzenia zdjęć z sesji zaręczynowej Martyny i Huberta.\nSesja rocznicowa – Alicja i Marcin.\nNiektóre momenty w życiu są absolutnie niepowtarzalne. Jednym z takich momentów jest z całą pewnością ślub. I choć powtórzyć tego dnia się nie da, można co roku celebrować wspomnienia. Każda kolejna rocznica to powód, by jeszcze bardziej doceniać partnera, by z wdzięcznością wtulić się w jego ramiona i z nadzieją czekać na to, co przyniosą kolejne wspólne lata. Każda rocznica może też stać się bodźcem do tego, by tak jak Alicja i Marcin podarować sobie profesjonalną sesję zdjęciową. Mamy pewność, że po latach, przeglądając te zdjęcia, przeniesiecie się w czasie i wróci do was każda z emocji, jaką udało nam się zatrzymać w tych kadrach.


Zaprojektowane przez iskierkowe dzieci wylicytowane - Fundacja ISKIERKA\nFundacja ISKIERKA> Relacje> Zaprojektowane przez iskierkowe dzieci wylicytowane\nZaprojektowane przez iskierkowe dzieci wylicytowane\nZakończyła się licytacja mebli zaprojektowanych przez podopiecznych ISKIERKI podczas warsztatów, które odbyły się na śląskich oddziałach onkologicznych. Dzięki zaproszeniu Fundacji TDJ do wspólnego projektu „inspiracJA” prace naszych dzieci stały się motywem twórczym dla stypendystów, którzy podczas letniego obozu integracyjnego podjęli się renowacji starych komódek, szafek i stolików.\nDziękujemy wszystkim biorącym udział w licytacji na charytatywnym Allegro. Za zebraną kwotę 1741,50 złotych zorganizujemy warsztaty arteterapeutyczne na oddziałach szpitalnych.\nSpotkaliśmy się z młodzieżą, opowiedzieliśmy o działaniach naszej fundacji i przypatrywaliśmy się pracy twórczej. W efekcie powstały nietuzinkowe meble, które można wylicytować na charytatywnym Allegro. Dochód ze sprzedaży przekazany zostanie na realizację warsztatów arteterapeutycznych na oddziałach onkologii dziecięcej. W ten sposób rozwijamy zdolności artystyczne dzieci, oswajamy szpitalną rzeczywistość, pomagamy pokonać poczucie izolacji oraz stres towarzyszący chorobie.\nOrganizator projektu „inspiracJA”:


– podkreśla UNESCO w przesłaniu tegorocznego święta.\nZapraszam do obejrzenia wzruszającego filmu o miłości do książek pt. „Fantastyczne Latające Książki Pana Morrisa Lessmore”. W 2012 roku film został nominowany do Oskara - Zobacz film\nProponuję następujący darmowy serwis książkowy :\nPlik dla dzieci o koronawirusie.\nTorty dla zwycięzców zbiórki makulatury\nW dniach 23-24 października odbyła się w naszej placówce zbiórka makulatury. Wzięli w niej udział uczniowie i przedszkolaki. Zebraliśmy makulaturę za kwotę przeszło 600,00 zł. Pieniądze zostaną przeznaczone dla biblioteki szkolnej.\nBezkonkurencyjną w zbiórce okazała się kl. II a, która zebrała 526 kg. W przedszkolu najwięcej makulatury zgromadziła grupa p. Ani Bulendy - 460 kg. Na pochwałę i mały torcik zasłużyła również klasa IV, do której uczęszcza tylko pięcioro uczniów, a łącznie przynieśli 133 kg.\nTorty upiekła pani Grażyna Krzyżok z tutejszej cukierni, za co bardzo dziękujemy:) Wypiek, o smaku malinowym, bardzo dzieciom smakował i niewątpliwe miło zaskoczył :)\nOrganizator akcji bardzo dziękuje wszystkim uczestnikom i zaprasza do udziału za rok - w październiku.\nCzytaj więcej: Torty dla zwycięzców zbiórki makulatury\nPaździernikowa zbiórka makulatury\nPod koniec października, w naszej placówce, odbyła się zbiórka makulatury. Zebrano 2,5 tony tego surowca za kwotę 470, 00 zł. Otrzymane pieniądze wpłacono na konto Rady Rodziców. Całość zostanie przeznaczona na zakup nowości książkowych do biblioteki szkolnej.\nOrganizator bardzo dziękuje wszystkim za włączenie się do akcji.\nKolejna zbiórka w kwietniu !\n„Mała Książka – wielki człowiek” - Gminna Biblioteka Publiczna w Mszanie zaprasza rodziców\nGminna Biblioteka Publiczna w Mszanie zakwalifikowała się do ogólnopolskiego projektu Instytutu Książki pt. „Mała Książka – wielki człowiek”, którego adresatami są trzylatki (dzieci urodzone w 2015 roku) i ich rodzice.\n„Mała Książka – wielki człowiek” - zobacz zasady projektu\nCzytaj więcej: „Mała Książka – wielki człowiek” - Gminna Biblioteka Publiczna w Mszanie zaprasza rodziców\nW dniach 21 -22 marca ( środa, czwartek) odbędzie się zbiórka makulatury.\nMakulatura powinna być związana lub zapakowana ( w kartonie, reklamówce, worku).\nZe względu na kłopoty ze składowaniem należy przynosić ją wyłącznie w wyznaczonym terminie.\nUczniowie przynoszący makulaturę składają ją na dolnym korytarzu obok sali B4, a następnei zgłaszają ten fakt w bibliotece szkolnej.\nMakulatury nie ważymy - to nie jest konkurs !\n– osoba posiadająca niezwykłe umiejętności teoretyczne i praktyczne potrzebne do wykonywania czynności bibliotecznych, tj. odkrywania pasji czytelników, doradzania bajecznych książek dla dzieci, pisania bibliografii dla maturzystów, polecania lektur z dreszczykiem i romansem w tle dorosłym, odpowiadania na pytanie “Czy macie tę książkę ze złotą okładką?”. Bibliotekarz pełni funkcje społeczne z uśmiechem i z jak najlepszej strony. Jest także uprawniony do wycofywania kar za przetrzymanie książek, a w przerwach dużo czyta i zagląda do Lustra Biblioteki. Ogólnie Bibliotekarz jest najlepszym dilerem wyobraźni i się z tym nie kryje :)\n1. Proszę do końca tego tygodnia, tj. do 9.06, oddać WSZYSTKIE wypożyczone książki z biblioteki.\nUwaga: w środę tj. 7.06 biblioteka będzie nieczynna. Bibliotekarz na wycieczce kl. II a i b.\n2. Od 12 czerwca będą sprawdzane tzw. darmowe podręczniki. Proszę je odpowiednio przygotować ( wygumować ołówek, podkleić strony itp.).\n3. W dniach 19-22 czerwca kl. I-V mogą wypożyczyć książki na wakacje.


Radioaktywność: Greenpeace zachęca Japonię do wzmocnienia kontroli nad produktami pochodzącymi z morza\nOrganizacja Greenpeace poprosiła w ostatnim tygodniu rząd japoński o wzmocnienie kontroli nad radioaktywnością produktów pochodzących z morza i sprzedawanych na rynku w kraju. Przyczyną tej prośby jest to, iż przeprowadzone pomiary wykazały lekkie poziomy radioaktywności tych produktów.\nJapończycy mają wszelkie powody, żeby się obawiać jedzenia, które kupują, tak stwierdza Wakao Hanaoka, aktywistka japońskiej filii Greenpeace.\nW rzeczywistości, ta międzynarodowa organizacja ekologiczna wyjaśnia, iż przeprowadzono badania pomiarowe na jakiejś sześćdziesiątce produktów morskich, kupionych między 4 wrześniem a 7 październikiem 2011, w sklepach pięciu sieci supermarketów w Tokio, a także w prefekturach Kanagawa, Chiba, Saitama, Ibaraki, Fukushima i Miyagi.\nOkazało się, że na 60 ryb i skorupiaków, które przebadano, eksperci z Greenpeace odkryli w 34 spośród nich cez 134 oraz 137. Elementy te mają pochodzić, według aktywistów, z centrali atomowej Fukushima, która w dniu 11 marca ucierpiała z powodu trzęsienia ziemi i tsunami.\nA konkretnie, najwyższe zmierzone poziomy w tych produktach osiągnęły 88 bekereli na kilogram, co jest jednak dość niskim poziomem radioaktywności, jak stwierdzają eksperci.\nAle mimo że ujawnione promieniowanie w produktach tych jest o wiele poniżej granicy ustalonej na 500 bekereli na kilogram, która przez władze japońskie jest uznawana za bezpieczną, eksperci z Greenpeace twierdzą, że produkty te prezentują mimo wszystko zagrożenie dla zdrowia, a przede wszystkim dla kobiet ciężarnych.\nW konsekwencji, Greenpeace nawołuje rząd japoński do wzmocnienia kontroli nad produktami pochodzącymi z połowów w morzu i sprzedawanych w supermarketach w kraju.\nWakao Hanaoka, aktywistka japońskiej filii Greenpeace, apeluje o większą przejrzystość, przede wszystkim.\nWięcej informacji na etykietkach\nWiększa przejrzystość to więcej informacji. Organizacja przypomina więc o granicach ustalonych na Ukrainie po katastrofie nuklearnej w Czarnobylu w 1986 roku: 150 bekereli na kilogram.\nPoza tym, Greenpeace przypomina również, że nie opracowano w rzeczywistości żadnego systemu etykietowania produktów, który mógłby lepiej informować konsumetów, iż dany produkt został przetestowany.\nAktywiści Greenpeace proszą więc, żeby poziom skażenia był bardzo wyraźnie zaznaczony na etykietach produktów.\nZe swej strony, władze japońskie potwierdzają, że produkty spożywcze znajdujące się na półkach sklepowych w Japonii, nie są niebezpieczne dla zdrowia. Deklaracje te jednakże zdają się nie być przekonujące dla konsumentów japońskich, którzy zaczęli unikać po prostu produktów pochodzący z regionów katastrofy nuklearnej.\nKomentarze do: Radioaktywność: Greenpeace zachęca Japonię do wzmocnienia kontroli nad produktami pochodzącymi z morza


Aggie_blondie : maja 2014\nPewnie jeśli czytacie ten post jestem w drodze do Niemiec.\nNa dzisiaj przygotowałam dla Was krótki post o kolejnych zmianach w moim życiu.\nO pierwszych zmianach czyli o mojej nowej sypialni mogłyście przeczytać TUTAJ.\nDzisiaj pora na kolejne zmiany. A mianowicie na wizytę u fryzjera.\nMuszę się Wam przyznać, że bardzo długo nie chodziłam do fryzjera.\nPodobały mi się moje włosy i nie chciałam z nimi nic robić. Jednak ostatnio zmieniłam zdanie i w Wielki Piątek udałam się do fryzjera.\nChciałam sobie rozjaśnić całe włosy jednak fryzjerka doradziła mi na początek baleyage i podcięcie zniszczonych końcówek.\nPowiedziała, że będziemy stopniowo rozjaśniać. Dlatego najpierw zrobiłyśmy tylko trochę jasnych pasemek ale zdecydowanie widać różnicę.\nPrzy nasadzie włosy są jasne. Jednak końcówki ciemniejsze, ponieważ kiedyś farbowałam włosy.\nZ efektu jestem bardzo zadowolona. Jednakże za jakiś czas będę chciała dodać więcej jasnych włosów.\nPokażę Wam poniżej zdjęcie przed i po.\nJak się Wam podoba? Którą wersję mnie bardziej wolicie?\nChętnie się dowiem, jakie macie zdanie :)\nEtykiety: baleyage, blondynka, brunetka, fryzjer, obcięcie, włosy, zmiany


Jesteś tutaj: Home Oldakowscy za czasow I Rzeczypospolitej Oldakowski i bitwa pod Ochmatowem 1644\nStanislaw Oldakowski i bitwa pod Ochmatowem 1644\nJezdzcy rozleli sie w poscigu za uciekajacymi, jak fala przyplywu szerokim polksiezycem po stepie, spod kopyt wznosily sie tumany sniegu. Sylwetki umykajacych stawaly sie coraz wyrazniejsze co swiadczylo, ze pogon i ujecie intruzow staje sie coraz bardziej realne. Konie ciezko chrapaly a z ich nozdrzy buchaly obloki pary, jednak polska konnica nie zwalniala zmuszajac je do dodatkowego wysilku. Cel byl coraz blizej. Blysnely w sloncu wydobyte z pochew szable, zalopotaly proporce na wloczniach, z okrzykiem tryumfu Polacy otoczyli grupke Tatarow i Turkow. Przewaga liczebna i zaskoczenie, bo ci nie spodziewali sie tutaj zadnych zolnierzy bylo wsrod wojownikow tatarskich tak duze ze rzucali bron jeden po drugim i bez walki oddawali sie w niewole. Natychmiast wiazano ich powrozami i odprowadzano do dowodcy.\nZadowolony rotmistrz Stanislaw Oldakowski, dumny ze swoich zolnierzy podkrecal oszronionego wasa z usmiechem na zmarnietej twarzy. Udalo sie wszak zdobyc jezyka i to bez strat wlasnych, a ze i nikt z uciekajacych nie zdolal wymknac sie z zasadzki, mial rowniez nadzieje iz nieprzyjaciel nadal nie wie o jego polozeniu. Teraz trzeba przesluchac jencow i przekazac informacje do hetmana Stanislawa Koniecpolskiego czekajacego z niecierpliwoscia w Barze na nowe wiadomosci od wyslanych podjazdow. Niezwlocznie przystapiono do wykonania zadania. A i nalezalo sie spieszyc zanim zaloga tureckiej twierdzy w Oczakowie zorientuje sie i przystapi do dzialan ofensywnych, by przeploszyc stad podjazdy polskie.\nPrzygotowania do odparcia ataku\nJuz wczesniej dzieki agentom utrzymywanym z prywatnej szkatuly na dworze chana krymskiego hetman Stanislaw Koniecpolski, znakomity dowodca, strateg ale i wytrawny polityk uzyskal wiesci potwierdzone przez nastepnie wywiad ksiecia Jeremiego Wisniowieckiego o szykowanej przez Tatarow Krymskich i chana wyprawie lupiezczej na tereny Rzeczypospolitej. Pozwolilo to na poczynienie odpowiednich przygotowan by przeciwstawic sie zadnemu lupow nieprzyjacielowi. Polacy zgromadzili do tego celu dosc pokaznych rozmiarow armie, w sumie ponad 19 tysiecy zolnierzy i 24 dziala.\nSzczegolowy wykaz choragwi bioracych udzial w bitwie pod Ochmatowem 30 stycznia 1644 roku zachowal sie. W ich sklad wchodzili zolnierze kwarciani, Kozacy i poczty prywatne. Zrodla podaja:\n"Komput wojska w tejże potrzebie z Tatary pod Achmatowem i Woronnem będącego.\nWojska ukraińskiego J.K.M. – 2900\nPrzy komisarzu i pułkownikach kozackich – 650,Wojska zaporoskiego – 4000\nJ.M.P. krakowski sam i ludzi jego – 2200,J.M.P. wojewody krakowskiego – 1200 J.M.P. wojewody bracławskiego – 200,J.M.P. wojewoda czernichowski sam i ludzi jego – 1800 Księcia J.M.P. koniuszego koronnego – 1200,Książę J.M.P. Wiśniowiecki sam i ludzi tak jego samego jak i braci jego – 3000 J.M.P. starosta kałuski – 600,J.M.P. kijowski sam i ludzi jego – 300\nJ.M.P. podczaszy koronny sam i ludzi jego – 150,J.M.P. chorąży koronny sam i ludzi jego – 150,Księcia J.M.P. Koreckiego – 400,J.M.P. starosta winnicki sam i ludzi jego – 200\nJ.M.P. podkomorzego kijowskiego – 300,J.M.P. podkomorzego bracławskiego – 300 J.M.P. podkomorzy nowogrodzki sam i ludzi jego – 80,J.M.P. starosta trembowelski sam i ludzi jego – 100,J.M.P. starosta śniatyński sam i ludzi jego – 100 J.M.P. starosta sczyrzewski sam i ludzi jego – 100,J.M.P. starosty owruckiego – 200 J.M.P. stolnika nowogrodzkiego – 50\nIch Mościów PP. urzędników i obywatelów województwa bracławskiego – 150\nPo potrzebie przyszli, ale i ci w pogonią poszli:,J.M.P. strażnika koronnego ludzi – 300\nJ.M.P. sędziego kijowskiego ludzi – 200,J.M.P. Sieniawskiego aż nazajutrz przyszli – 100 Suma 19130. Armata: Sztuk polnych z cekhauzu J.K.M. – 8 Wojska zaporoskiego – 8, Księcia J.M.P. koniuszego – 6 Suma 24"\nTakimi silami rozporzadzal hetman Koniecpolski, ale nie znajac dokladnego szlaku domniemanego przemarszu tatarskiego musial swoja armie podzielic by zabezpieczyc wszelkie mozliwe drogi przed wojskami nieprzyjacielskimi. Zdecydowal sie na dyslokacje swoich oddzialow i ustawil je w dwoch podstawowych rzutach. Choragwie lekkiej jazdy mialy za zadanie patrolowac i czuwac wzdluz granicy panstwowej, by w miare wczesnie ostrzec przed zblizajacym sie nieprzyjacielem hetmanskie sily glowne. Do tego wyznaczono trzy grupy dowodzone przez rotmistrzow Krzeczkowskiego, Zabuskiego i Oldakowskiego, w sumie skladajace sie z kilkuset zolnierzy. Krzeczkowski ochranial i penetrowal tereny od Zaporoza do rzeki Ingulec, rejon za porohami tzw. Niz przypadl Zabuskiemu, zas najdalej wysuniete pozycje okolice rzeki Tiligul az pod Oczakow wzial pod swoja piecze Oldakowski. Wydaje sie ze dostal on najtrudniesze i najniebezpieczniejsze zadanie sposrod nich trzech. Oczakow bowiem nalezal do waznych strategicznie twierdz, ufortyfikowany i i silna zaloga stanowil wazny element obrony Imperium Osmanskiego i od lat dochodzilo w tych okolicach do starc sil polskich i kozackich z Tatarami i Turkami.\nPolskie podjazdy na kresach\nOczaków polozony byl na polwyspie w poblizu ujscia Dniepru w miejscu starozytnej greckiej kolonii Olbii i byl stolica jednego z sandżaków imperium osmańskiego. Z kart historii wiemy, ze "w XV wieku należał do Wielkiego Księstwa Litewskiego. Silnie ufortyfikowany przez Polaków w okresie rządów Jana Olbrachta, strzegł dostępu do Limanu Dniepru. Zdobyty w 1492 za panowania Mengli I Gireja przez Chanat Krymski i nazwany Kara Kermen lub Dżan Kerman. W 1493 zniszczył ją starosta czerkaski Bohdan Hliński i w tym samym roku wojewoda kijowski Jerzy Pac. W lipcu 1497 r. oddziały polskie dowodzone przez Konstantego Ostrogskiego rozbiły tu wojska Mehmeda I Gireja, a jego wzięły do niewoli.\nW 1523 został spalony przez kozackiego oddziały koszowego Eustachego Daszkiewicza. Od 1526 roku we władaniu Turcji pod nazwą Aczi Kale. Wg Kroniki Marcina Bielskiego w listopadzie 1528 roku starosta chmielnicki Przecław Lanckoroński i starosta czerkaski Eustachy Daszkiewicz, ze starostami winnickim i bracławskim trzy razy pobili pod Oczakowem Tatarów. W 1529 podczas wyprawy na Oczaków, do niewoli tureckiej dostał się rotmistrz Jerzy Jazłowiecki, późniejszy hetman wielki koronny.Królowie Polski rościli sobie do tych terenów prawa.W związku z próbami odzyskaniem tych terenów przez Rzeczpospolitą, Oczaków był często miejscem w pobliże którego zapędzała się polska jazda. Przykładowo w 1536 roku podczas pościgu za watahami niszczącymi okolice Bracławia do brzegów morskich dotarł starosta barski Bernard Pretwicz (Bernhard von Prittwitz). W 1542 roku ten sam starosta Pretwicz zniszczył okolice Oczakowa podczas pościgu za Tatarami, którzy złupili tereny Owrucza i Chmielnika.Hetman Jan Amor Tarnowski w porozumieniu z Ferdynandem Habsburgiem próbował sztucznie doprowadzić do wojny z Turcją, w związku z czym 13 października 1545 roku zorganizował napad na Oczaków starosty włodzimierskiego Fedora Sanguszkę, który wraz ze swoimi ludźmi złupił zamek i miasto i uprowadził kilkudziesięciu Tatarów. Jednak królowa Bona doprowadziła do załagodzenia konfliktu, ponieważ było to sprzeczne z aktualną pokojową polityką Rzeczypospolitej.\nW 1549 roku Bernard Pretwicz wraz z Prońskim i Boguszem Koreckim ponownie zapuścił się w okolice Oczakowa i dotarł aż do Białogrodu. W 1552 roku w odwecie za zniszczenie Bracławia przez chana Dewlet Gireja wojska Pretwicza, Koreckiego, Dymitra Wiśniowieckiego i Mikołaja Sieniawskiego atakowały okolice Oczakowa. W związku z uspokojeniem się stosunków z Turcją, król Zygmunt August przeniósł słynnego już w całej Polsce starostę Pretwicza z Baru na dalszą linię obrony do Trembowli. Kolejne starcia w rejonie Oczakowa miały miejsce latach 1557 i 1558 roku, gdy atakował ten zamek Dymitr. W maju 1568 roku po kolejnym ataku Tatarów podczas pościgu w rejon Oczakowa dotarło około 1000 polskich jeźdźców wojewody sieradzkiego Olbrachta Łaskiego".\nW oczekiwaniu na wroga\nW okresie rzadow w Polsce krola Wladyslawa IV byly plany zdobycia Oczakowa, z czego zdawal sobie sprawe rowniez rotmistrz Oldakowski i obsadzenia twierdzy wojskiem, wybudowania w tutejszych stoczniach floty i atakowania wybrzezy Tureckich. Wiemy, tez ze w 1646 roku czali w dwa lata po bitwie pod Ochmatowem wyprawial sie tu hetman Aleksander Koniecpolski i Samuel Łaszcz, obaj jednak popszestali na zlupieniu okolicy złupili.W obecnej chwili zadania jakie mial do realizacji Oldakowski byly znacznie mniej ambitne ale nie mniej wazne. Wszak nalezalo zdobyc jezyka dzieki ktoremu moze udac sie zatrzymac potezny zagon nieprzyjacielski. To dlatego Koniecpolski i Wisniowiecki uszykowali glowne swoje sily podzieliwszy je na trzy dywizje w drugim rzucie ustawionym od podjazdow mniej wiecej w odleglosci stu kilometrow. W rejonie Baru i Winnicy stanal sam Stanislaw Koniecpolski, Jan Odrzywolski, straznik koronny rozlokowal sie w okolicach Buzowki, a ksiaze Jeremi Wisniowiecki na Zadnieprzu. W ten sposob zabezpieczono trzy glowne szlaki tatarskich przemarszow i w chwili kiedy bedzie juz wiadomo, ktoredy nieprzyjaciel sie zbliza zamierzono polaczyc sily i zaatakowac Tatarow.\nZ zeznan torturowanych jencow rotmistrz Oldakowski wywnioskowal, ze Tuhaj-bej ze swoja armia bedzie zmierzal tzw. Szlakiem Kuczmanskim wzglednie pobliskim Szlakiem Czarnym. Zastwiona przez niego pulapka i schwytanie kilkunastu zolnierzy nieprzyjacielskich przynioslo doniosle wiadomosci. Natychmiast pchnieto poslancow do hetmana i dano rozkaz do powrotu, by polaczyc sie z silami glownymi i zdazyc na czas walnej rozprawy.W wyniku otrzymanych informacji dowodztwo polskie zdecydowalo sie na przesuniecie swoich wojsk i tak hetman zajal pozycje w Stawiszczach, Wisniowiecki w Korsuniu a Odrzywolski okolo 80 kilometrow dalej.\nSzarza polskiej husarii\nDalej rozegralo sie to juz wedlug niemalze schematu, ktory czesciowo zaplanowano wczesniej, w opracowaniach czytamy: "Gdy okazało się, że armia tatarska zmierza w kierunku Ochmatowa, dowództwo polskie postanowiło skoncentrować tam swe siły. Po połączeniu się z dywizją Odrzywolskiego hetman zajął pozycje dogodne do walki obronnej w okrążeniu. Wojska uszykowano w czterech rzutach. W pierwszym rzucie znalazła się straż przednia Odrzywolskiego, w drugim większość jazdy w dwóch liniach, w trzecim tabory z piechotą a w czwartym chorągwie kozackie i dragońskie. Całość poza strażą przednią Odrzywolskiego utworzyła czworobok.\nTuhaj-bej, który miał ze sobą podobno 20 tysięcy Tatarów, założył na południowym wschodzie od Ochmatowa kosz, który osłaniały stawy i rzeczka Hirśkyj Tikycz.Ponieważ Koniecpolski nie odważył się zaatakować Tatarów przed nadejściem dywizji Wiśniowieckiego, pierwsi bitwę rozpoczęli Tatarzy. Dla ochrony grobli Tuhaj-bej przeprawił przez rzeczkę Hirśkyj Tikycz 6 tys. jazdy - została ona jednak przepędzona przez Odrzywolskiego. Następnie hetman zdobył groblę. W tym czasie nadciągnął Wiśniowiecki i zajął pozycje na polskim lewym skrzydle. Chcąc odciąć Tatarom drogi odwrotu Wiśniowiecki ruszył na nich z szarżą po lodzie. Tatarzy widząc zamieszanie, jakie zapanowało w polskiej jeździe na skutek tłoku na grobli, postanowili to wykorzystać i wycofać się. Odwrót tatarski osłaniać miała ariergarda w sile 4 tys. ordyńców. Została ona jednak szybko rozbita dzięki uderzeniu husarii.\nWszystkie siły polskie ruszyły w pościg za umykającym wrogiem. W Kiszczeniach zatrzymano ciężką jazdę, a dalszy pościg prowadziła już tylko jazda lekka w sile 5 tys. żołnierzy. Grupą pościgową dowodził Mikołaj Zaćwilichowski, który dopadł uciekającą armię Tuhaj-beja podczas przeprawy przez rzekę Sinuchę i częściowo ją rozbił".\nW grupie poscigowej niechybnie znalazly sie tez choragwie lekkiej jazdy prowdzone przez Stanislawa Oldakowskiego i wraz z oddzialami komisarz wojska zaporoskiego Mikołaj Zaćwilichowskiego wyciely nad rzeczka Sinucha niedobitki nieprzyjacielskie.\nW czasie bitwy pod Ochmatowem 30 stycznia 1644 r. Hetman wielki koronny Stanisław Koniecpolski oraz Jeremi Wiśniowiecki pobili przeważające siły tatarskie Tuhaj-beja.Tatarzy stracili okolo 4 tysiecy ludzi, nie liczac tych ktorych wycieto i rozproszono w czasie poscigu. Zwyciestwo bylo nieomal zupelne. Nikt wowczas nie zdawal sobie z uczestnikow sprawy, ze jedenascie lat pozniej prawie w tym samym miejscu w dniach 29 stycznia - 2 lutego 1655 - stoczona zostanie nastepna bitwa wojsk polskich tym razem pod wodzą hetmana Stanisława "Rewery" Potockiego z połączonymi wojskami kozackimi i moskiewskimi pod wodzą Bohdana Chmielnickiego i Buturlina. Tak Ochmatow, dzis wies na Ukrainie w obwodzie Czerkaskim, polozona na polnoc od Humania, przy drodze do Bialej Cerkwi dwukrotnie weszla jako miejsce bitew do historii wojskowosci polskiej i triumfu oreza polskiego i geniuszu militarnego hetmana Koniecpolskiego.\nZnani i nieznani na Kresach\nJaka nietuzinkowa postacia byl Stanislaw Koniecpolski swiadczy jego biografia ktora opisal m.in. Leszek Podhorodecki w ksiazce "Stanislaw Koniecpolski ok.1592-1646" i liczne bitwy:\n"W 1610 brał udział w wyprawie na Smoleńsk, w 1612 razem z królem Zygmuntem III wyruszył na wyprawę moskiewską. W 1620 w bitwie pod Cecorą, gdzie dowodził prawym skrzydłem armii, został wzięty do niewoli tureckiej. W 1623 wykupiony został z niewoli przez poselstwo i wrócił do kraju. Już w tym samym roku uczestniczył w obronie Trembowli (lipiec) i starciach z Kozakami. 20 kwietnia 1624 odniósł wspaniałe zwycięstwo nad Tatarami Kantymira Murzy pod Martynowem niedaleko Halicza.\nW latach 1626-1629 dowodził wojskami polskimi broniącymi Prus Królewskich przed Szwedami dowodzonymi przez Gustawa Adolfa. Odniósł zwycięstwa w bitwie pod Hamersztynem 12 marca 1627 i 27 czerwca 1629 w bitwie pod Trzcianą. Po traktacie w Altmarku (1629) powrócił na Ukrainę, gdzie stłumił w 1630 powstanie kozackie, któremu przewodził Taras Fedorowicz.\n30 stycznia 1644 pokonał Tatarów w bitwie pod Ochmatowem, z pomocą wojsk księcia Jeremiego Wiśniowieckiego. Był bogatym magnatem kresowym z ogromnymi posiadłościami na Ukrainie. Przyczynił się do rozbudowy infrastruktury na jej terenie, dbając o rozwój gospodarczy swoich dóbr, w których założył m.in. manufakturę jedwabną.\nJego główna rezydencja to Brody, gdzie wzniósł twierdzę typu nowoholenderskiego, a także rozbudował i ufortyfikował całe miasto. Wzniósł także pałac w Podhorcach, także z fortyfikacjami i dodatkowo otoczony ogrodami włoskimi, oraz pałac w Warszawie, obecny Pałac Prezydencki. Wszechstronnie wykształcony, przez historyków wojskowości uważany za bodaj najwybitniejszego przedstawiciela polskiej sztuki wojennej XVII w."\nPrzy takim wojenniku powstawaly tez fortuny i slawa innych, ktorzy przyczyniali sie do jego tryumfow i zwyciestw, w tym i naszego rotmistrza krolewskiego Stanislawa Oldakowskiego podzczaszego nowogrodzkiego, ktory w 1648 roku uczestniczyl jako posesjonat i obywatel Ziemi Braclawskiej na Ukrainie w obiorze i elekcji krolewicza Jana Kazimierza Wazy, brata zmarlego podowczas krola Wladyslawa IV. Oldakowscy zamieszkiwali w tym okresie tez w Ziemi Wolynskiej, gdzie zrodla odnotowuja Mikolaja Oldakowskiego elektora Wladyslawa IV w 1632 roku oraz Andrzeja Oldakowskiego, syna Sebastiana, dziedzica dobr Nowa Wies, uczestnika wojny kozackiej z 1640 roku, rokoszanina Zebrzydowskiego i wielu innych o ktorych dzis nie wiemy, a ktorych nalezy dla potomnosci znow odkryc i pokazac, czemu sluzy niniejszy tekst.