[ Posty: 92 ] Przejdź na stronę 1, 2 Następna\nTytuł: Boazeria 10 mm\n: 20 stycznia 2011, 22:13 - czw\nRejestracja: 09 stycznia 2010, 22:27 - sob\nGdzie w okolicy Częstochowy kupie zwykłą boazerie 10 mm ? Chodzi mi o niską cene do 20 zł za metr kwadratowy. Jak ktoś z okolicy Cz-wy kupował taką boazerie to niech napisze gdzie i w jakiej cenie.\nODDAJ KREW - PODARUJ KOMUŚ DRUGIE ŻYCIE.\n: 27 stycznia 2011, 21:34 - czw\nWitam.Ja może też podepnę pod temat i zadam podobne pytanie.Ale chodzi mi o tanią boazerię w Białymstoku lub okolicach.\n: 28 stycznia 2011, 09:51 - pt\nBoazeria może być w cenie bo raczej musi być równa ale proponuje rozglądnąć sie za deską podbitkową bo może być w tej cenie , zwłaszcza ta 2gatunku.\n: 28 stycznia 2011, 10:58 - pt\nBoazerię ja np zawsze poluję na dobre ceny w Praktikerze, Leroy Merlin luj podobnych, jak jest dobra promocja to można sporo zaoszczędzić, a niedługo będą się zbliżać wiosenne promocje. Pół roku temu udało mi się np kupić po 13 zł/m2 I klasa świerkową - mieli niestety tylko kilkanaście metrów.\n: 28 stycznia 2011, 12:04 - pt\nBoazeria czy podbitka dla mnie to jeden czort. Nawet nie wiem czym to sie różni. W castoramie u mnie w cz-wie mają 12,5mm za 26 zł/m2 i to jeszcze jakąś krzywą z sękami (chyba klasa B). Ja jestem detalistą i wolałbym klasy A nawet jakby miała kosztować troche więcej, w końcu nie jestem producentam masowym tylko dla siebie bym chciał te 10 m.\n: 29 stycznia 2011, 14:55 - sob\nja kupuje bezpośrednio u stolarza 10mm w pierwszej kl. po 11zl\n: 29 stycznia 2011, 17:06 - sob\nRejestracja: 19 kwietnia 2008, 13:15 - sob\n[bNapisz u którrego może i ja bym kupił .\n: 29 stycznia 2011, 17:29 - sob\nTeż kupiłem teraz boazerię nawet w dobrej cenie 14zł m2 pierwszy gatunek oczywiście długośc klepiki 70cm szerokość prawie 8cm i gróbość 10mn\n: 29 stycznia 2011, 18:03 - sob\nwitam. może tutaj coś znajdziecie dla siebie\nhttp://allegro.pl/listing.php/search?sg ... g=boazeria\nwczoraj zamówiłem u stolarza próbną partię desek 10mm sformatowane pod wymiar 140x450 i 140x 400, trochę drogo chce 35zł/m2 ale może jeszcze coś utarguje\n: 29 stycznia 2011, 19:47 - sob\nJa dziś kupiłem świerkową po 29 zł. Był drugi gatunek za 23 zł i następnym razem wezmę drugi gatunek ,ale tylko na boki. Cena jest dość wysoka. Sosnowa 33 ,ale w Białymstoku mimo bliskości puszczy Białowieskiej to puchy A z allegro problemem może być koszt wysyłki ,ale jak ktoś mieszka blisko to może warto podjechać .\nhttp://allegro.pl/boazeria-podbitka-sza ... 46996.html\nMiałem tutaj kupić boazerię ,kantówkę ,ale poraził mnie koszt wysyłki za 10 m boazerii i parę kantóweczek .Więc kupiłem u siebie ,wybrałem jaka mi pasuje i zostało parę zł na .\n: 29 stycznia 2011, 20:02 - sob\nOstatnio pokręciłem się po okolicznych tartakach, rozmawiałem na temat odpadów desek które im zalegają. Znalazłem coś naprawdę ciekawego. Metr kwadratowy deski calówki obustronnie heblowany i frezowany za 12 zł mankamentem jest tylko to że są to różne długości desek ale pod coś się dobierze. Zamówiłem bez zastanowienia 1m sześcienny. Trochę to po znajomości było ale myślę że jeśli na przyszłość wyjdzie mi zapłacić 17-20 zł za m2 deski calowej heblowanej i frezowanej to raczej jak darmo. Proponuję pojeździć i popytać bo czasem zostają im odpady różne, a jak ma im zalegać to i za cenę materiału oddadzą\n: 29 stycznia 2011, 20:50 - sob\nJa kupuje deske podbitkowa 16mm sosnowa przefrezowaną za 17 zł/mkw. Są one różnej długości od 1m do 3m właściciel pozwala mi powybierać ze sztapli bezsęczne. Robie z niej korpusy dając je pionowo wewnątrz i zewnątrz na dwóch ramkach o przekroju 3/3 cm.i ocieplenie styropianem 3 cm. Te bardziej żywiczne daje na zewnątrz.\n: 03 lutego 2011, 12:28 - czw\nNa ule należy wybierać drewno droższe /I gat/ bo uli nie robi sie na kilkanaście lat - później nie wiadomo co robić, gorsze gatunkowo drewno, które jest oczywiście tańsze, murszeje i sypie się pruchno - nie wiadomo co robić naprawiać czy spalić. Remonty są pracochłonne i kosztowne.\n: 03 lutego 2011, 17:13 - czw\nNa ule należy wybierać drewno droższe /I gat/\nUl to nie hotel pięciogwiazdkowy. Należy go zrobić solidnie i z dobrego drewna co nie znaczy że z najdroższego i z pierwszego gatunku.\n: 03 lutego 2011, 20:20 - czw\nMożna jeździć Mercedesem a można i Polonezem. Każdy kupi to, na co go stać. Moje osobiste zdanie jest takie, że lepiej raz wydać więcej niż dwa razy mniej. Jest takie mądre przysłowie "Chytry dwa razy traci", z którym sie zgadzam.\n: 03 lutego 2011, 22:47 - czw\nProponuje kupić do zbijanie uli miedziane gwoździe(to mercedes wśród gwożdzi) .Nie będą rdzewieć. Cene niech każdy sprawdzi sobie sam.Pozdrawiam\n: 03 lutego 2011, 22:57 - czw\nA aluminiowe to co beee też nie rdzewieją a są tańsze lepiej zaoszczędzić i kupić Rols Rolsa niż Tłuc się merolem\n: 06 lutego 2011, 02:56 - ndz\nostatnio demontowałem troszke błazeri wysezonowana 30 lat na klatce schodowej ,klijętka była zadowolona że pozbyła się problemu .A mi w to\n: 19 lutego 2011, 10:48 - sob\nKupujecie boazerie z tymi rowkami z tyłu czy bez ? Bo bez rowków cieżko znaleść. Jak byście mogli to powrzucajcie zdjęcia przekroju poprzecznego swoich boazerii do produkcji uli. Ciągle łaże po sklepach i nigdzie nie mają takiej jaką bym chciał.\n: 19 lutego 2011, 11:24 - sob\nmam i z rowkami i bez, nie robi mi to różnicy. Nawet jak będą szczeliny na rowkach to trochę poprawią odprowadzanie wilgoci.\n: 19 lutego 2011, 13:35 - sob\nTa bez rowków to 10mm czy 12 ?\n: 19 lutego 2011, 14:54 - sob\nta bez rowków to 10mm a z rowkami 12mm\n: 19 lutego 2011, 21:51 - sob\nCzy te rowki nie będą zaproszeniem dla mrówek?\n: 19 lutego 2011, 21:56 - sob\njak na razie nie mam z nimi problemu, są na działce ale do uli nie lezą. Jak problem się pojawi to odrobina kleju do drewna wstrzyknięta w te rowki rozwiąże problem.\n: 19 lutego 2011, 22:06 - sob\nI tak nie jestem przekonany co do rowków. Wszystkie ule jakie widziałem proponowane w sprzedaży takich rowków nie miały może to jednak o czymś świadczy.\n: 19 lutego 2011, 22:08 - sob\ntak, o tym że taki materiał mieli pod ręką najtaniej\n: 19 lutego 2011, 22:13 - sob\nrowki są po to aby deska się nie wichrowała a mrówki poradzą sobie nawet z deską jak będą chciały jak ktoś ma trochę czasu to na tartak ja ostatnio kupiłem ładnego klocka ok 6 kubików za 400 zł pocięty schnie i czeka na frezowanie nie pytajcie się na tartaku tylko tych co przyjeżdżają z drzewem do pocięcia a poczta pantoflowa robi swoje u mnie było tak (ano ja nie mam ale Józek ten spod lasu ściął i coś mówił że będzie sprzedawał a gdzie mieszka a no tam no to sru do gościa gadka szmatka i drzewo już na wozie było tego samego dnia pocięte kontrola stanu na tartaku czy zdrowe płacimy zbijamy z ceny ile się da dobra flaszka i wszyscy zadowoleni\n: 19 lutego 2011, 22:26 - sob\nTakie rowki świadczą o tym że taki materiał jest dobrym produktem .Te rowki mają na cela zapobiec korytowaniu deski(odprężenie drewna). Inaczej mówiąc zapobiega to tworzeniu się.\nRowki nie odprowadzą wilgoci ,farba lub inny środek konserwujący po stronie zewnętrznej ula skuteczne uszczelnia drewno , wszystko polega na tym że drewno w okresie zwiększonej wilgotności otoczenia pochłania wilgoć po to żeby w czasie małej wilgotności otoczenia odparować ,tym samym stabilizując wilgotność ula. pozdrawiam.\n: 19 lutego 2011, 22:51 - sob\nRowki nie odprowadzą wilgoci ,farba lub inny środek konserwujący po stronie zewnętrznej ula skuteczne uszczelnia drewno...\nStosując klepki z rowkami nie mamy szczelnej spoiny, ponieważ jest dostęp powietrza poprzez te rowki. Daje to pewną, minimalną wentylację. Można założyć, że jak gdzieś nam zawilgnie środek korpusa to dzięki tej wymianie powietrza ciut ciut szybciej podeschnie.\nNie chodziło mi o wentylację poprzez powierzchnię deski.\n: 19 lutego 2011, 23:02 - sob\nWiesiek ma rację.To nie jest żadna wentylacja ,tylko po to ,żeby nie kręciło deski.Dlatego są fazowane rowki.\n: 19 lutego 2011, 23:26 - sob\nZ czystym sumieniem możesz te rowki zaszpachlować . Suma powierzchni tych rowków jest tak mała że niczego one nie poprawią , poza tym jeżeli jest to konstrukcja z ociepleniem to uniemożliwi obieg powietrza , owiewanie ścian. Musisz wziąć pod uwagę również to że przy ulu korpusowym i pionowym ustawieniu klepki, góra korpusu musi być bardzo dokładnie uszczelniona,ze względu na spływającą po ściankach deszczówkę.\n: 20 lutego 2011, 09:01 - ndz\nMarek, ja wiem po co są robione te rowki\nTa minimalna wentylacja to taki gratis\n: 20 lutego 2011, 09:06 - ndz\nJasne, że mogę zaszpachlować, tylko po co?? Na razie, przez dwa sezony wody nie ciągną, mrówek nie wabią. Mówisz że małą powierzchnia, jasne wentylatory to nie są, ale sumarycznie na korpus Ostrowskiej wychodzi tego około 400 mm2.\nJeszcze raz podkreślę, jak ich nie ma to OK, jak są to też dobrze. Ani ich specjalnie nie pożądam ani z nimi nie walczę\n: 20 lutego 2011, 12:12 - ndz\nPiszecie że jak są rowki to boazeria sie nie krzywi, widziałem w Castoramie taką boazerię z rowkami i była prawie jak rynna , takie banany że masakra. Więc raczej te rowki to są montażowe (dla jakichś klamerek czy coś) takie jest moje zdanie.\n: 20 lutego 2011, 14:13 - ndz\nChodzi o krzywienie pod wpływem zmian wilgotności już po zamontowaniu. Jak boazeria w sklepie była krzywa to należy omijać ją szerokim łukiem bo wytwórca zrobił ją z mokrego drzewa.\n: 20 lutego 2011, 14:51 - ndz\nBoazeria i nie tylko nacinana jest z tyłu aby klepki nie pękały podczas zsychania.\n: 20 lutego 2011, 19:11 - ndz\nNa mój gust to boazeria powinna być robiona z suchego drewna , wtedy po impregnacji nie powinna pękać. A jak jest zrobiona z mokrego to nawet z rowkami sie zrobi z niej rynna. A tak wracając do mojego pierwszego pytania w tym temacie to gdzie można kupić ładną boazerie w okolicy Częstochowy ?\n: 21 lutego 2011, 09:52 - pn\nposzukaj zakładu stolarskiego\n: 21 lutego 2011, 19:34 - pn\nZ mokrego drewna raczej boazerii byś nie zrobił. Drewno mimo, ze zostanie wysuszone i wysezonowane pracuje cały czas, szczególnie na tak dużych powierzchniach jak boazeria - dlatego więc z tyłu frezowane są rowki aby podczas pracy nie pękało drewno i nie wyginalo się. Pozdrawiam\n: 22 lutego 2011, 10:53 - wt\nWszystkim zainteresowanym zakupem boazeri i i szalówki mogę podać namiary do człowieka ,który dostarcza drewno do mojego skłepu.Według mnie drewno jest dobrej jakości,a ceny też niezłe.Można u niego kupić też kantówkę.Drewno jest suche,a katówka 4 stronnie obrabiana.Nie wiem jak daleko by z tym drewnem pojechał,z tego co wiem to obsługuje woj.mazowieckie,ale wszystko zależy od ilości.Ja dla siebie kupiłem szalówkę 1,5x9 w długościach 60-100cm po13złmm/kw.Pozdrawiam\n: 22 lutego 2011, 12:11 - wt\nNie wiem jak inni Twoi sprzedawcy, ale ja od Ratajczaka mam ule z rowkami (klepka).\nCo do oddychania (wentylacji), to jak zrobicie ocieplenia np. ze słomy to może to działa. Takie korpusy ma Ratajczak. Ale jak zrobicie ocieplenie ze styropianu to jaka to będzie wentylacja, odprowadzenie wilgoci czy takie tam ... ?\nps. Mam również korpusy od Ratajczaka ocieplane styropianem, ale na zewnątrz płyta pilśniowa. Te służą za miodnie. Są tylko zakładane latem.\n: 26 lutego 2011, 20:25 - sob\nWitam.Dziś zakupiłem około 10 m szalówki sosnowej w różnych kawałkach. Materiał różny więc coś z pewnością odpadnie ,ale dałem 100 zł czyli 10 zł za metr.Facet ma jeszcze około 50 m ,więc chyba wezmę ,nie tylko do uli. Dziś zdążyłem nawet zrobić ramę na daszek. Szalówka grubość ok 18 mm i szerokość krycia 14,5 cm. Na nadstawkę dadanta jak znalazł.A na korpus też się ładnie pasuje .Teraz tylko ,aby chęć była to zrobię parę ulików.Ale pomyślę jednak chyba ,nad warszawiakami ,bo z tej szalówki dadant korpusowy 12 ramkowy to dla tęgich chłopów\n: 27 lutego 2011, 11:34 - ndz\nWczoraj jak pisałem wykorzystałem kawałki deski na zrobienie ramy daszka.Po przycięciu desek wyszedł mi daszek o wysokości 17.5 cm. 2 - 3 a 14 będzie wysokością daszka.. Super łatwo ,super szybko. Dodam ,że grubość wystarczy nawet na beleczkę górną ,bo ma 2 cm grubości. Na boczne beleczki pewnie 2 cm za wąskie ,jednak z pewnością coś się wybierze.\n: 27 lutego 2011, 18:37 - ndz\nno Marek super sprawa\n: 27 lutego 2011, 18:44 - ndz\nDzięki johny. Jak dla mnie materiał super.Zastanawiam sie tylko ,jak zbijac ścianki wewnątrz ula.W pionie czy tez w poziomie. Poprzedni robiłem z klepki 6,5 cm. Dużo zabawy. A tu ja będę robił dadanta to dwie deski i kawałek i mam ściankę w poziomie. Może trochę będzie ciężki ,ale dużo mniej czasu zajmie budowa. A warszawiaczek stojak to pycha budowa. Pojadę pewnie i zabiorę to co gość jeszcze ma ok 50 metrów .jak nie na ule to naprawdę dobry materiał ,mimo sęków nawet na obicie altanki. Pozdrowionka\n: 28 lutego 2011, 19:01 - pn\ntaki materiał i za taką cene to nawet na psią bude cokolwiek z tego może być\n: 13 listopada 2011, 22:11 - ndz\nMa ktoś namiary na jakiegoś producenta boazerii 10mm w woj Lubelskim za przystępną cenę??? Byłem wczoraj w Lublinie w Obim i LerojuMerlenie za 1m2 boazerii sosnowej zapłaciłem 28pln, masakra normalnie, a zakupiony materiał jakością wcale na kolana nie powala. Narobiłem kilometrów po tych marketach, a i tak nie dostałem tego co trzeba, miał być świerk wyszła sosna, miała być boazeria wyszła deska podbitkowa i do tego wszędzie dana jest ta fazka (rowek) na złączeniu.\n: 14 listopada 2011, 19:54 - pn\nCezary256 masz bliżej siebie producenta boazerii jak ja bo w Krakowie a ja za Wrocławiem na zachód zamawiałem większą ilość i dostawa do domu po 17 zł. m2 ale świerkowa 1 gatunek , znajdziesz tego producenta na alegro wpisz , boazeria świerkowa\n: 16 listopada 2011, 19:00 - śr\nNo właśnie od jakiej ilości dostarczają tą boazerię, bo raczej 10m2 mi nie przywiozą na miejsce, pewnie zaczęliby rozważać propozycję coś od około 50m2.\nPrzeglądałem oferty na all i chyba przewijał się tam właśnie ten producent.\n: 16 listopada 2011, 20:43 - śr\nCezary256 ja co prawda zamawiałem 100 m2 ale jak mają kurs gdzieś w twoim kierunku to dostarczą ci też mniejszą ilość


Strona główna/ DevOps (Azure) Engineer\nPoszukuję DevOps (Azure) Engineera chętnego do podjęcia dodatkowej pracy na 1/3 etatu.\nStawka - do 170 PLN netto + VAT/h\nLokalizacja - 100% zdalnie\nDostępność - ASAP\numiejętność weryfikacji konfiguracji serwisów od strony infrastruktury Azure oraz DevOps;\nwiedza na temat deploymentu oraz izolacji serwisów na AKS;\nbardzo dobra znajomość Kubernetes;\nbardzo dobra wiedza na temat sieci w klastrze Kubernetes (ruch sieciowy wewnątrz klastra, ruch sieciowy na zewnątrz/do wewnątrz, konfiguracja DNS);\nbardzo dobra wiedzę na temat monitoringu klastra Kubernetes, jak i samych PODów od strony AKS;\nznajomość języka angielskiego na poziomie czytania dokumentacji technicznej;\ncertyfikat/ty z AZS lub Kubernetes.\nASTEK Polska PUP Gajdy Sępopol Młynary


299design - najwyższej jakości t-shirty dla motocyklistów - Motogen.pl – testy, nowości, zdjęcia, opinie, porady, relacje, motocykle, 125\nNajpierw we własnym, wewnętrznym studiu projektowym 299design powstaje projekt moto-grafiki – w całości ręcznie, tradycyjnie na kalkach i papierze, bez pomocy komputerów i programów graficznych. Drugi etap to przeniesienie grafik na odzież, co odbywa się na nowoczesnej linii produkcyjnej z zaawansowanym parkiem maszynowym.\n299design spełnia wszelkie standardy segmentu premium, dlatego całość produkcji odbywa się na terenie Unii Europejskiej. Wszystkie surowce i materiały są starannie selekcjonowane pod kątem najwyższej jakości i również pochodzą z UE.\nProjekty t-shirtów od początku do końca powstają z myślą o motocyklistach, od projektu grafiki po wygodny krój pasujący zarówno do jazdy w kombinezonie, jak i chodzenia na co dzień.\n//I do nas zawitał #mikołaj! #299design #motoclothing #motoproject #motorcycle #xmas #gift #prezent #święta #moto\nZdjęcie zamieszczone przez użytkownika Motogen (@motogen.pl) 17 Gru, 2015 o 7:51 PST\nNajnowszy produkt/projekt ,,Yellow Superbike” zwiastuje kolekcję na 2016 ,,299 Superbikes”.\nStyl 299 docenili motocykliści z zachodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych, gdzie sezon nigdy się nie kończy. Można tam kupić produkty 299design w lokalnych salonach motocyklowych. Europejscy motocykliści jeżdżą w koszulkach tej marki od słonecznej Teneryfy po mglistą Szkocję. Bardzo chętnie kupują je Włosi i Niemcy.\n299design ma również zespół ambasadorów marki. Firmę reprezentują zawodnicy różnych dyscyplin motocyklowych za granicą i w kraju. Możemy śledzić moto-lifestyle na naszych profilach na Instagramie: @299design oraz Facebooku: www.facebook.com/299design.\nT-shirty 299design kosztują od 90 do 120 zł – najdrożej zapłacimy za flagowe modele.\nInformacje o dystrybucji i dostępności koszulek znajdziemy na stronie: www.299design.pl. Można także wysłać pytanie e-mailem na adres:\nNa indywidualne zamówienia artyści 299design wykonują również wszelkie prace graficzne, obrazy i wszystko co jest związane z „moto-art”. Wiszą one na ścianach salonów motocyklowych, jak również w domach motocyklistów.\nZawodnik złapał za stopę operatora – śmigłowcem na rajd Dakar\nApteczka pierwszej pomocy RMS dla motocyklisty\nMotocyklowa apteczka RMS, dostępna w Inter Motors, to rzecz, którą warto mieć na przysłowiowy wszelki wypadek.


Kategorie: Wszystkie | Film | Gry | Jedną Nogą w Grobie | Kawiarenka | Książka | Mity\nGranie na Fraakranie (9) - Arcanum: Of Steamworks and Magick Obscura\nTo całkiem dobry dzień. Fraa właśnie dostała dwie pizze w cenie jednej, bo pierwsza była ponoć spalona, więc w Da Grasso uznali, że muszą dać drugą, dobrą, a tę spaloną... a z tą spaloną niech sobie klient zrobi co chce. Myk polega na tym, że Fraa jest fanką spalonego jedzenia, więc jak najbardziej tamta pierwsza pizza jej odpowiada. Teraz kawiarka ma obiady na najbliższe cztery dni.\nŻeby więc nie psuć tego udanego dnia, Fraa postanowiła zająć się również czymś przyjemnym.\nJeśli ktoś z Państwa w jakiś sposób ominął do tej pory tytuł Arcanum: Of Steamworks and Magick Obscura (a po polsku: Arcanum: Przypowieść o Maszynach i Magyi), natychmiast powinien uzupełnić tę zaległość. Poważnie.\nJest to komputerowa gra fabularna, rozgrywająca się w świecie, w którym magia – a właściwie Magyia – nieustannie ściera się z technologią. Ten niepowtarzalny klimat zapewni godziny pełne niezapomnianej i wciągającej zabawy.\nAle zanim o grze, należy powiedzieć kilka słów o kwestiach organizacyjnych.\nGrę stworzyła Troika Games, nieistniejąca od 2005 roku, mimo wyprodukowania również tak klasycznych tytułów, jak Świątynia Pierwotnego Zła (system Dungeons & Dragons) oraz Vampire: The Masquerade – Bloodlines. Wydała Arcanum Sierra Entertainment (odpowiedzialna między innymi za wydanie gier z serii F.E.A.R. oraz Half-Life). W Polsce dystrybucją steampunkowego cudeńka zajęło się Play-It.\nI jeśli ktoś ma wersję z Play-It – wszystko jest w porządku.\nPech jednak chciał, że Fraa, nabywając grę, była nieco niedoinformowana, w związku z czym nabyła drogą kupna Arcanum z GameStara. I jakkolwiek kawiarka nigdy nie czytała magazynu GameStar, to z całą pewnością może odradzić nabywanie ichnich wersji gier.\nArcanum się zainstalowało, a i owszem, następnie – zgodnie z instrukcją – Fraa zainstalowała dołączonego do płyty patcha... I właściwie tu skończyło się jakiekolwiek „zgodnie z instrukcją”. Bo okazało się, że gra nie odpala, choćby Fraa na rzęsach stawała. Jak się okazało po wnikliwym poszukiwaniu informacji w Internecie, należało tę (oryginalną! należy podkreślić...) grę scrackować, żeby dawała się uruchomić bez płyty. Oczywiście o zainstalowaniu patcha spolszczającego nie mogło być w tym momencie już mowy, bo w żaden sposób nie współpracował on z crackiem, ale tak naprawdę Fraa i tak nie widziała nadzwyczajnego sensu w spolszczaniu.\nFraa nie może się w tym miejscu oprzeć wciśnięciu drobnego ponarzekania: to po to kupuje się oryginalną wersję, żeby później być zmuszonym ją crackować?! Tak ma wyglądać realizacja postulatów wszystkich baranów, którzy z uporem godnym lepszej sprawy wciskają ludziom, że piractwo jest przestępstwem? Człowiek płaci, po czym i tak musi kombinować z nielegalnymi dodatkami, żeby móc skorzystać z legalnie (!) nabytego towaru, bo bez tego ani rusz? Paranoja, ot co, mili Państwo.\nSkoro już Fraa wtrąciła swoje narzekania, można iść dalej.\nNa jakimś trzydziestym siódmym poziomie będąc, Fraa ogarnęła, że lada moment, a uderzy w limit poziomów, który, niestety, wynosi 50. W panice więc zawiesiła grę i zaczęła kombinować. Oczywiście są w sieci dostępne niwelatory poziomów, ale naturalnie nie współpracują ze scrackowaną wersją z GameStara. W efekcie tego wszystkiego, żeby móc sobie komfortowo pograć, Fraa musiała tak czy tak nabyć grę nieco bardziej pokątnymi metodami, dorzucić niwelator – no i wtedy to miało jakiś sens.\nNaprawdę. Pięćdziesiąt poziomów nabija się błyskiem, a potem jest tylko smutek i żal, bo człowiek chciałby jeszcze tylu rzeczy się nauczyć!\nAha – jeśli komuś bardzo zależy na polskiej wersji językowej, a ma wersję, która pozwoli na zainstalowanie spolszczenia: droga wolna. Gracz będzie miał do czynienia z kinową polonizacją, a więc głosy i tak zostały oryginalne.\nTeraz – skoro wiedzą już Państwo, żeby wystrzegać się wersji z GameStara – można przejść do samej gry.\nJak już Fraa wcześniej wspomniała, Arcanum jest niesamowitym, steampunkowym światem, w którym trwa ciągła rywalizacja Magyi i technologii. Gracz może oczywiście wybrać dowolną stronę barykady, może też próbować pozostawać gdzieś pośrodku. Kawiarka jednak jest zdania, że gdyby chciała pograć sobie magiem, odpaliłaby Baldur's Gate na ten przykład. A to, co odróżnia Arcanum od innych tego typu cRPG, to właśnie technologia, dlatego też Fraa bez żadnego wahania zaczęła grać krasnoludzkim technologiem.\nTu trzeba wspomnieć, że konsekwencje opowiedzenia się po jednej ze stron są w bardzo miły sposób zaakcentowane. I tak na przykład im mocniej rozwinięte technologiczne umiejętności ma postać, tym mniej chętnie rozmawiają z nią magiczni sprzedawcy (dysponujący zwojami i magicznymi przedmiotami) i trenerzy. W końcu dojdzie do tego, że będzie można usłyszeć od nich jedynie gwałtowne zalecenie opuszczenia sklepu. Z kolei tacy na przykład kowale będą nastawieni do postaci bardzo pozytywnie.\nTrzeba przyznać, że na samym początku, zanim bohater nie zdobędzie bądź nie wyprodukuje sobie jakiejś sensownej broni, technologowi nie jest łatwo, a po znalezieniu pierwszego, marnego pistoleciku amunicja bardzo szybko wychodzi. Jednak z czasem robi się coraz weselej, więc warto wytrwać przy swoim postanowieniu. Tym bardziej, że od posługiwania się Magyią gracz będzie miał towarzysza, Virgila. O Virgilu początkowo niewiele wiadomo, a jego historia ujawnia się wraz z tokiem gry i rozwojem głównego wątku.\nSkoro już Fraa wspomniała o Virgilu, zatrzyma się na chwilę w ogóle przy towarzyszach. W grze jest ich ogromny wybór, a limit postaci, które mogą dołączyć, zależy od charyzmy i perswazji. Tu jeszcze jedna uwaga: często zapisywać stan gry! Fraa przez połowę rozgrywki jęczała o Loghaire'a Thunder Stone'a, o którym przeczytała, że można go przyłączyć jako towarzysza. Mieć w drużynie krasnoludzkiego dowódcę Wheel Clanu! To by było coś! Kiedy w końcu kawiarka do niego dotarła okazało się, że jakiś czas temu źle przeprowadziła jedną rozmowę, w związku z czym Loghaire nie zdradza chęci podążenia za kawiarczą postacią. Rada wtedy jest jedna: załadować i jeszcze raz.\nTak samo przykra niespodzianka może spotkać gracza, jeśli nastawi się na dołączenie do drużyny psa – zapisywać, zapisywać, zapisywać.\nJeszcze jedną właściwością Arcanum, o której trzeba wspomnieć, jest możliwość zmieniania trybu walki. Nawet podczas samej bitwy gracz może włączać i wyłączać tryb walki turowej, wedle uznania.\nTeraz coś o świecie: tak, Fraa już dwukrotnie wspomniała, że jest niesamowity, steampunkowy i że Magyia oraz technologia. Odbija się to między innymi w lokacjach, które można odwiedzać. Fraa, która – tytułem przypomnienia – gra technologiem, szczególnie upodobała sobie największe miasto Arcanum, Tarant. W Tarancie znajduje się kolej (szczególnie nielubiana przez magów), metro oraz ogromna posiadłość wybitnego przedsiębiorcy, wynalazcy silnika parowego, Gilberta Batesa (no właśnie... Bates... G. Bates – B. Gates... coś dzwoni, prawda...?), dla którego zresztą będzie można wykonać szereg misji. Jak łatwo się zorientować, jest to miasto najbardziej przyjazne technologom.\nAle są też lokacje nakierowane na magów – przede wszystkim: Tulla.\nW ogóle jeśli idzie o świat Arcanum, to jest on szalenie rozbudowany. Gracz może spędzić całe godziny na zwiedzaniu kolejnych miast, jaskiń i innych lokacji, a i tak nie pozna wszystkiego. Podczas rozgrywki przyjdzie mu przemierzyć stolicę technologów, magów, tajemne miasta elfów, mrocznych elfów czy skryte przed wzrokiem ciekawskich siedliska krasnoludów. W zależności od kolejnych wyborów gracza, odkryje się przed drużyną jedynie pewna część tego świata i jego historii.\nOwszem, Fraa jest pełna ochów! i achów! pod adresem gry Arcanum: Of Steamworks and Magick Obscura. Bo to naprawdę genialny produkt – pod względem rozbudowania, złożoności fabuły, wątków pobocznych... no i humoru oraz aluzji do innych rzeczywistości (zarówno z gier, jak i z życia całkiem realnego). Niech wystarczy, jeśli kawiarka wspomni o kilku elementach: Gilbert Bates, o którym Fraa już wyżej pisała, rywalizuje na polu technologii z niejakim Cedrikiem Appleby. Panie z kolei zadają podróżnym fundamentalne pytanie: Where do you want to go today? W muzeum osobliwości w Tarancie gracz może znaleźć wypchanego brahmina z Fallouta – dwugłową krowę. A na Isle of Despair przetransportuje drużynę na swoim okręcie nikt inny, jak sam Edward Teach, tak dobrze znany, właściwie legendarny Czarnobrody. Gracz może też porozmawiać z Hieronimem Maximem, od którego da się uzyskać karabin maszynowy – sir Hiram Stevens Maxim wita, a jakże.\nTego typu smaczki sprawiają, że zagłębienie się w świat Arcanum daje jeszcze więcej frajdy.\nTak – Fraa jest zachwycona tą grą i poleca ją każdemu, kto lubi solidną dawkę niegłupiej rozrywki w magiczno-steampunkowym klimacie, a nie jest niewolnikiem mega wypasionej grafiki. Kawiarka wychodzi z założenia, że grywalność jest od grafiki istotniejsza. A Arcanum po prostu wciąga na dobre i wypluwa po długim, długim czasie przedniej zabawy (zresztą, przy wtórze bardzo przyjemnej dla ucha muzyki), z wielością wątków pobocznych i ogromnym wyborem towarzyszy oraz ścieżek rozwoju głównego bohatera. Później żadna gra nie jest już taka jak dawniej, a człowiek (no, a przynajmniej kawiarka) szuka jakiegokolwiek substytutu, który mógłby zastąpić Arcanum. Bo jednak rżnąć w jedną grę tygodniami nie wypada...\nPełne 10/10, jeśliby Fraa miała oceniać w dziesięciopunktowej skali.\n21:13, fraa_farara , Gry\nGranie na Fraakranie (8) - Rise of Legends\nFraa ma bardzo ograniczone możliwości, jeśli chodzi o granie na komputerze. A to karta graficzna nie wyrabia, a to – dla odmiany – nie wyrabia karta graficzna. Toteż trafienie na grę, którą można by odpalić na kawiarczym komputerze, graniczy z cudem. A trafienie na fajną grę, którą można by odpalić – jest niemal niemożliwe.\nDlatego właśnie Rise of Nations: Rise of Legends jest tak wyjątkowe.\nJest to połączenie strategii turowej ze strategią czasu rzeczywistego: gracz rozgrywa kolejne scenariusze w trybie RTS, w których rozbudowuje miasta, gromadzi wojsko i toczy bitwy, a między scenariuszami przemieszcza się po mapie całej krainy, rozdaje punkty doświadczenia dowódcom czy ulepsza wojsko.\nDystrybucją w Polsce zajął się CD Project, więc należało się spodziewać, że spolszczenie będzie zjadliwe. No cóż – zjadliwe może i jest, ale do rewelacji mu daleko. Nie wiedzieć czemu, po raz kolejny uznano, że pełne spolszczenie będzie dużo fajniejsze, niż wersja kinowa. I oto Fraa została uraczona głosami rodaków, którzy recytują swoje kwestie jak na szkolnym przedstawieniu. I nawet nie było do wyboru wersji oryginalnej, niestety.\nJeśli jednak jakoś się przełknie to nieszczęsne spolszczenie (trzeba przyznać, że większych błędów ono raczej nie ma), gra nadal sprawia dość dużą frajdę.\nJak zwykle na początku tego typu produktów, gracz dostaje serię podpowiedzi i instrukcji, co i jak robić. Podpowiedzi będzie dostawać również i później, ale może tę opcję wyłączyć. Faza samouczka nie budzi jakichś strasznych wątpliwości, nic tu nie zaskakuje. Fraa trafiła tylko na jedną dość irytującą rzecz: każde miasto można obudować pewną ograniczoną liczbą dzielnic. Kawiarka się rozpędziła i osiągnęła ów limit, po czym pojawiła się migająca samouczkowa strzałka, że teraz należy wybudować więcej dzielnic kupieckich, żeby mogło latać więcej karawan. Oczywiście, Fraa nie mogła dorzucić do rzeczonego miasta już żadnej więcej dzielnicy kupieckiej, ale poradnik zaciął się na tej fazie i migająca strzałka widniała do samego końca scenariusza.\nFabuła kampanii przedstawia się w zarysie tak: Giacomo należy do ludu Vinci. Vinci to technolodzy – w ich miastach pełno jest kół zębatych i innych metalowych, ruchomych elementów. Maszyny latające przywodzą na myśl projekty Leonarda da Vinci. I ten wyżej wspomniany Giacomo, wynalazca z Miany, bierze udział w ekspedycji naukowej, podczas której ginie jego brat. Za wszystkim stoi nijaki Doża z Venucci, który dysponuje niebezpieczną bronią i zagraża całej reszcie nacji. Giacomo więc rzuca się w pościg za Dożą – i tak to się kręci przez kolejne scenariusze.\nKampania podzielona jest na trzy etapy. Podczas każdego z nich, gracz ma do czynienia z kolejnymi nacjami: zaczyna od Vincich, potem zapoznaje się bliżej z Alinami, a na końcu – z narodem o nazwie Cuotl.\nNo właśnie: tutaj Fraa ma zasadnicze zastrzeżenie. Rozgrywka wygląda tak, że w pierwszym etapie kampanii gracz bawi się technologicznymi cudeńkami napędzanymi na parę, a zabija inne technologiczne cudeńka, podległe Doży. W drugim „rozdziale” z kolei walczy ze stworzeniami Alinów, a więc przywodzącymi na myśl mitologię Bliskiego Wschodu. Są tam salamandy, dżinny, skorpiony i tego typu stwory, pełzające lub latające po pustyni. Niestety, kiedy gracz zagłębia się w świat Alinów, musi zostawić za sobą cały dorobek Vincich – i, jakkolwiek jest to uzasadnione fabularnie (maszyny źle znoszą wciskające się w każdy trybik drobiny piasku), to jednak trochę to irytuje, bo tak naprawdę gracz jest zmuszony kontrolować Alinów i walczyć z Alinami, a jeśli komuś estetyka Alinów nie do końca odpowiada, to nie ma wyboru i musi się męczyć. A to, co mogło się spodobać na samym początku (nacja Vinci), jest już tylko pięknym wspomnieniem.\nW następnym „rozdziale” następuje konfrontacja z ludem Cuotl, który przywodzi na myśl Azteków i – jeśli chodzi o nazwę – ich bóstwo w postaci pierzastego węża, Quetzalcoatla. W tej też estetyce utrzymane są budowle i jednostki Cuotlów. Znów, oczywiście, nie ma mowy o walce Vincich z Cuotlami: starcia następują między Cuotlami a Cuotlami, a poprzednie nacje gracz zostawia za sobą.\nTo przymuszenie do zaprzyjaźnienia się z każdą nacją kawiarce zdecydowanie nie pasowało. Fraa nabyła grę ze względu na Vincich, bo przedstawiali się naprawdę ciekawie z ich steampunkową estetyką. A tymczasem w jednej trzeciej kampanii okazało się, że koniec zabawy, teraz czas na skorpiony i jaguary. Jedynym elementem, który przypominał o Vincich w późniejszych etapach kampanii, byli niektórzy bohaterowie. Tych gracz ma w ogóle dość duży wybór – a każdy z bohaterów dysponuje innym zestawem umiejętności. W kolejnych scenariuszach, za odpowiednią opłatą, można ich przyzywać.\nTo spolszczenie i niemożność cieszenia się przez cała rozgrywkę nacją Vinci sprawiło, że entuzjazm kawiarki do Rise of Legens nieco ostygł. Tym niemniej gra przedstawia się naprawdę miło, a rozgrywka wciąga, nawet jeśli fabuła nie jest jakaś imponująco oryginalna. Inne nacje, jakby nie patrzeć, też są ciekawe i bardzo klimatyczne, a Fraa po prostu jest nieco skrzywiona w jednym, konkretnym kierunku. Wizualnie gra przedstawia się bardzo ładnie, mimo że filmikom daleko do prawdziwie realistycznej grafiki.\nSłowem: dzikiego orgazmu nie ma, ale z grą warto się zapoznać. Zwłaszcza jeśli wziąć pod uwagę, że w serii Extra Klasyka kosztuje niecałe 12 zł. Dodatkowym plusem gry jest to, że po zainstalowaniu działa bez płyty.\n18:27, fraa_farara , Gry\nPamiętam jak dziś.\nFraa musi wyjaśnić kilka rzeczy:\nPo pierwsze, kategoria Słowo na Niedzielę zostaje przemianowana na Kawiarenkę. Wynika to z prostego faktu, że nie będzie kontynuowana wyłącznie w niedziele, ale prawdopodobnie jak popadnie. Na przykład dziś. W środę. Środa to dobry dzień.\nPamiętam jak dziś. Była środa. Jak zwykle pod koniec tygodnia... i tak dalej. Każdy, kto choćby otarł się o KOC i o Ze wspomnień dyrektora cyrku, ten wie.\nPo drugie, sprawa regularności: Fraa widzi, że nie jest lekko. Postanowiła sobie, że nie będzie trzymać się bezsensownie jakichś własnych rygorów, typu jeden wpis dziennie. I jak postanowiła, tak okazało się, że jednak bez rygorów to nie idzie, bo Fraa musi mieć bat nad sobą, żeby cokolwiek zrobić. Tym niemniej czas na poważną rozmowę z własnym lenistwem i ogarnięcie się.\nPo trzecie, Fraa wreszcie znalazła kabel do komórki, co umożliwiło jej dostanie się do robionych telefonem zdjęć. A to oznacza, że kawiarka może podzielić się z Państwem kilkoma refleksjami z towarzyszeniem fotografii wykonanych gdzieś w tak zwanym międzyczasie.\nA więc oto zbiór ciekawostek z kawiarczej perspektywy:\nFraa już kiedyś wspominała o nieszczęsnym filmie Dobermann i wypisanym tam biało na czarnym "znaleść", za które klient miał przecież zapłacić - niby niewiele (Fraa nie pamięta już konkretnej kwoty), no ale jednak. Jak się za coś płaci, to ma się prawo oczekiwać, że produkt będzie wykonany porządnie.\nObrazek po lewej: tak wygląda przeciętna instrukcja do gry komputerowej. To znaczy - tak Fraa zawsze myślała. Że to taki zeszycik i to ten zeszycik nazywa się "instrukcja obsługi". Kawiarka była jednak zmuszona zmienić zdanie, kiedy zobaczyła instrukcję do gry Aion (zdjęcie po prawej). Cóż - przynajmniej drzewa wesoło szeleszczą listkami, a ekolodzy klaskają uszami.\nA tu z kolei można zobaczyć sól jodowaną. Co więcej - sól jodowaną w (jak głosi napis przy cenie) drewnianym rynku. Gdyby nie było toto takie drogie, Fraa chyba nawet by to kupiła. Nie każdy może się pochwalić własnym, drewnianym rynkiem z solą, prawda?\nNa razie to tyle, przynajmniej pustki nie ma, a Fraa dała znak życia. Następnym razem kawiarka obiecuje więcej treści.\nPamiętam jak dziś. Właśnie zastanawiałem się nad tym, nad czym by się tu zastanowić, kiedy do mojego gabinetu wpadł jak wicher...\n11:45, fraa_farara , Kawiarenka\nDziś bez większych niespodzianek. Jeśli oczywiście nie liczyć tego, że Fraa wrzuca odcinek Jedną Nogą w Grobie bez opóźnień, co właściwie samo w sobie jest jedną wielką niespodzianką...\nTym niemniej największym eksperymentem dzisiejszego odcinka jest użycie kredek Bambino do kolorowania. No, oczywiście całość można potraktować jako jeden wielki eskperyment, jako że Fraa już zupełnie zapomniała, jakich używała tutaj efektów, jakie było ich nasycenie i o ile trzeba było zmniejszyć poszczególne rysunki po zeskanowaniu, żeby całość nie wyglądała jak „Upadek Ikara” Chagalla.\nAle świadomych eksperymentów nie było.\nZ tego miejsca Fraa pozdrawia wszystkich wielbicieli Mhrocznych Ylfów i zaprasza do odcinka 24.\n17:24, fraa_farara , Jedną Nogą w Grobie\nFraa w czytelni (20) - czyli dlaczego Fraa nie lubi Sapka\nDziś Fraa nie zamierza silić się na udawanie, że pisze recenzje. Dziś zagadnienie jest dużo prostsze. Fraa zamierza z grubsza nakreślić Państwu przyczyny, dla których nie lubi twórczości Andrzeja Sapkowskiego.\nOd mniej-więcej połowy lat dziewięćdziesiątych trwa szał na Wiedźmina. Fraa nie do końca pamięta początki zawrotnej kariery białowłosego rębajły, ale faktem jest, że kiedy w końcu do niczego nieświadomej kawiarki dotarła fala zachwytów nad sagą, to nie odpuszcza po dziś dzień. Jeśli Fraa w towarzystwie powie, że nie lubi twórczości Sapkowskiego i że nie podoba jej się saga o Wiedźminie, jest na straconej pozycji. Wychodzi na malkontentkę, ignorantkę, że gada, a pewnie wcale nie czytała, tylko tak klepie byleby być na odwrót, że nijak kawiarce nie można dogodzić. Fraa wspominała, że nazywają ją ignorantką?\nCóż... Cały witz polega na tym, że Fraa przeczytała calutką sagę. Aczkolwiek nie tknęła (jeszcze...?) trylogii husyckiej. Do czego zawsze otwarcie się przyznaje, zaznaczając, że swoją wypowiedź odnosi jedynie do Wiedźmina. Jak przeczyta kolejną serię, to może zmieni zdanie. Czas pokaże.\nŻeby więc nie doprowadzać do nieporozumień, Fraa przeredaguje temat dzisiejszego wpisu: nie chodzi o to, dlaczego Fraa nie lubi Sapkowskiego, ale o to, dlaczego nie lubi sagi o Wiedźminie autorstwa Sapkowskiego, a więc nie lubi znacznej części dorobku literackiego pana Andrzeja S. (tak, Fraa wie, że taki temat brzmi mało chwytliwie – przecież dlatego w tytule notki dokonała skrótu!).\nFraa nie mówi, że całość jest niezjadliwa. Kawiarka pamięta, że początkowe zbiory opowiadań nawet ją wciągnęły. Był to pewien powiew świeżości w porównaniu z tym, co wcześniej czytała – w porównaniu z podniosłym stylem Tolkiena czy – chyba jeszcze bardziej podniosłym – Alexandre'a Dumasa. Ale w tym momencie Fraa musi zapytać: jak długo można jechać na „powiewie świeżości”? Coś takiego jest dobre na jeden tom, może dwa... Ale nie na pięciotomową sagę! Pod której koniec już chyba nawet autorowi zabrakło pomysłów, bo akcja niemożebnie się wlecze, a jej kosztem w Pani Jeziora można za to do woli usypiać nad opisami cycków sterczących pod prześwitującymi kieckami. Fraa nie ma nic przeciwko tego typu akcentom w literaturze, bądź co bądź nikt nie oczekuje, że Geralt będzie mormonem, ale jednak do tej pory kawiarka myślała, że nie po to przede wszystkim sięga się po powieść fantasy.\nInna rzecz: wykreowany świat. I znów Fraa ma to samo odczucie – że całość powinna zamknąć się w jednym czy dwóch zbiorkach opowiadań, bo dalej to już jest bolesne i dogłębne eksploatowanie jednego pomysłu. A pomysł jest całkiem prosty: wziąć to co ludzie znają, wymieszać z – za przeproszeniem – gównem i zaserwować na nowo mówiąc, że to zupełnie nowa potrawa. No dobrze, cuchnie inaczej, ale to trochę za mało, żeby Fraa zachwyciła się oryginalnością. Dobre jako żart na krótką metę, żeby błysnąć kreatywnością (takie tworzenie czegoś z niczego, krótkie pasożytowanie na dotychczasowym dorobku kulturalnym), ale złe na długi dystans. Wykorzystywanie wciąż tego samego patentu po prostu nudzi.\nNa przykład elfy: to co wcześniej kojarzyło się z dobrem i pięknem (zanim zaczęło się kojarzyć z jurnymi młodzieńcami w damskich ciuszkach), w wiedźmińskiej sadze jest brudne, zdziczałe i brutalne. Niektórzy czytelnicy pieją tu z zachwytu, że elfy Sapkowskiego są bardziej realistyczne, takie życiowe. A Fraa twierdzi, że wafla prawda. Dlaczego „realistyczne” musi od razu równać się „złe i paskudne”? Realistyczność wiedźmińskich opowieści jest bardzo, bardzo płaska. Bardzo jednostronna. Sprowadza się głównie do tego, że wszystko co człowiek ceni, w co wierzy i co jest dla niego jakimś ideałem czy symbolem, tak naprawdę stanowi kłamstwo – ładniutkie, ale kłamstwo. Bo istnieje tylko ZUO.\nChoć istotnie może to być całkiem atrakcyjne dla dwudziesto- i dwudziestopierwszowiecznych farbowanych nihilistów.\nPoza faktem, że czytając którykolwiek tom sagi Fraa ma wrażenie, jakby taplała się w cuchnącym, zatęchłym bagnie, wiedźmiński cykl ma jeszcze jedną cechę, która może być doceniana przez męską część czytelników, ale na pewno nie przez kawiarkę: czarodziejki. Na wszystkich bogów chaosu i kilka pomniejszych bóstw nieładu artystycznego! Tym, co Fraa najlepiej zapamiętała z całej sagi, to kobiece piersi. A naprawdę nie zwracała na nie jakiejś specjalnej uwagi. Same się wszędzie wpychały. A potem Geralt wp... a potem następowało kolejne zawieszenie akcji na kompletnie niepotrzebne elementy, które nijak się miały do fabuły. I kolejne... A później kolejne. Im dalej w las, tym więcej drzew. A akcja toczyła się coraz wolniej i wolniej.\nA zwolennikom tezy o nadzwyczajnej oryginalności sagi można delikatnie wskazać jeszcze jedno: smutne wpisanie się w klasyczny, erpegowy kanon fantasy. Przecież Geralt przeżywa kolejne przygody i kompletuje drużynę – jakież to trywialne! Jakież a'la RPG! Drużynę, w której skład wchodzą iście archetypiczni bohaterowie: łuczniczka, rycerz czy bard.\nTak naprawdę, w całej sadze jedynym światełkiem w tunelu jest Regis. Tak, tu Fraa musi przyznać, że istotnie odczuwała do niego sympatię i że jego losy nie były kawiarce obojętne, w przeciwieństwie do losów wszystkich pozostałych postaci. A naprawdę trudno czytać opowieść o przygodach osób, którymi czytelnik nie jest zainteresowany. Jeden bohater na pięć tomów? Ciutek mało.\nPoza pisaniem na modłę „wytaplajmy wszystko w szambie, a potem każdy rżnie każdego w każdym tego słowa znaczeniu”, są jeszcze dwa wielkie grzechy, za które co prawda nie odpowiada bezpośrednio Andrzej Sapkowski, ale które bez niego nigdy nie miałyby miejsca, a które wydatnie przyczyniły się do kawiarczej niechęci.\nFilm „Wiedźmin” z roku 2001 w reżyserii Marka Brodzkiego, z drewnianym Michałem Żebrowskim w roli Geralta z Rivii. Jest to chyba najdroższa niskobudżetowa szmira, jaką Fraa miała nieprzyjemność oglądać. Kawiarka widziała animacje domowej roboty z lepszymi efektami specjalnymi, niż „Wiedźmin”. Jeśli do kaszany technicznej dodać kaszaniaste aktorstwo (cóż zrobić, obecnie aktorów polskich Fraa policzyłaby chyba na palcach jednej ręki), otrzymuje się widowisko, które kawiarka wciąż usiłuje wyprzeć z pamięci. Serialu obejrzała chyba ze trzy odcinki i stwierdziła, że dość tego masochizmu.\nGra „Witcher” – tak, tutaj ktoś może stwierdzić, że gra robi międzynarodową karierę, ale cóż z tego? Najwyraźniej jednak nie ma za wiele do zaoferowania, skoro jej twórcy – żeby w ogóle ich produkt był konkurencyjny – musieli uciec się do najprostszego sposobu przyciągnięcia klienteli:\nZ czegoś to wynika, że inne gry mogą się bez tego obejść, a i tak zbierają pozytywne recenzje.\nTo są główne powody, dla których Fraa nie lubi twórczości Sapkowskiego. Wbrew pozorom, Fraa jest w stanie pogodzić się z myślą, że komuś się to podoba. Może ktoś zwraca uwagę na rzeczy, które umknęły kawiarce, a może na odwrót, a może ktoś istotnie jest nihilistą. Ale Fraa bardzo grzecznie prosi: nie nawracajcie jej Państwo na Jedyną Słuszną Wiarę w Wielkość Prozy Sapkowskiego i nie wmawiajcie, że Sapkowski Wielkim Pisarzem Jest argumentując to, że przecież dużo ludzi go lubi. Fraa już gdzieś chyba wyrażała swoją opinię na temat wartości „zdania większości”.\n„Istnieje tylko Zło i Wielkie Zło, a za nimi oboma, w cieniu, stoi Bardzo Wielkie Zło. Bardzo Wielkie Zło, Geralt, to takie, którego nawet wyobrazić sobie nie możesz, choćbyś myślał, że nic już nie może cię zaskoczyć. I widzisz, Geralt, niekiedy bywa tak, że Bardzo Wielkie Zło chwyci cię za gardło i powie: «Wybieraj, bratku, albo ja, albo tamto, trochę mniejsze».(...) Mniejsze zło istnieje, ale my nie możemy wybierać go sami. To Bardzo Wielkie Zło potrafi nas do takiego wyboru zmusić. Czy tego chcemy, czy nie.”\n00:01, fraa_farara , Książka\nGranie na Fraakranie (7) - "Deadlands: The Battle for Slaughter Gulch"\nFraa postanowiła zainaugurować ponowne otwarcie bloga tytułem, który – ku żalowi kawiarki – nie jest zbyt popularny w Polsce. Jeśli Fraa mówi „nie jest zbyt popularny”, ma na myśli, że nie zna ani jednej osoby, ani jednego psa z kulawą nogą, który by o tym słyszał albo, co więcej, próbował w to kiedyś grać.\nSam tytuł Deadlands mógł naturalnie obić się o uszy – to raczej znana gra fabularna wydana przez Pinnacle Entertainment Group (polskie wydanie wziął na siebie MAG): Dziki Zachód, upioryt, walki z Indianami i szaleni naukowcy.\nTyle tylko, że gra fabularna grą fabularną, a powstały sześć lat po premierze Deadlands zespół Twilight Creations Inc., we współpracy z Pinnacle Entertainment Group, przeniósł Martwe Ziemie na planszę. I tym właśnie jest Deadlands: The Battle for Slaughter Gulch, wydana w 2009 roku.\nPo kolei więc.\nKiedy Fraa dostała w swoje ręce paczkę, była nawet lekko zdziwiona, że właściwie takie niewielkie. I to bez rozpędzania się do zestawień z Descentem, ale nawet w porównaniu z Runebound, Deadlands: BSG prezentowało się skromnie. Pozory jednak okazały się bardzo mylące. Pudełko może i niewielkie, za to napakowane naprawdę uczciwie.\nCóż więc Fraa znalazła w środku (po raz pierwszy i ostatni Fraa zabawi się w tłumaczenie nazw własnych, bo to jednak idiotycznie brzmi po polsku):\n12 kafli planszy – razem składają się one na miasteczko o wdzięcznej nazwie Slaughter Gulch. Jest to typowa mieścina Dzikiego Zachodu: jedna ulica, a wzdłuż niej budynki, oczywiście z saloonem na czele. Na jednym końcu ulicy stacja kolejowa, a na drugim – kopalnia upiorytu (jak Fraa mówiła – typowa mieścina...);\n36 figurek, które reprezentują sześć klas (po sześć figurek na każdą): Agencja, Strażnik Teksasu (Fraa mówiła, że po polsku będzie idiotycznie brzmiało!), Błogosławiony, Szuler, Szaman, Szalony Naukowiec – łatwo z tego wywnioskować, że w grze może brać udział od dwóch do sześciu osób;\n20 figurek mieszkańców miasteczka (wszyscy wyglądają prawie jak Bezimienny Clinta Eastwooda, to fakt, ale przecież na to Fraa nie będzie narzekać!);\n6 ekranów gracza;\n6 kart miasta (miniaturowe wersje planszy, uniwersalne, umieszczane za ekranami, a służące do planowania ruchu za pomocą umieszczania na nich żetonów akcji);\n6 kart klas;\nżetony... Harrowed (nie, tutaj naprawdę „wybronowany” nie jest do końca tym o co chodzi, a Fraa wciąż nie ma pomysłu, jakie jest polskie słowo na to, do czego służą te kawałki tektury);\n30 kart celów (każda klasa ma pulę pomniejszych celów o różnym stopniu trudności, które może realizować podczas rozgrywki, a za które zdobywa się victory pointsy);\n16 kart zdarzeń;\n35 kart ekwipunku;\n18 kart zaklęć (po sześć specyficznych zaklęć dla trzech klas: Błogosławionego, Szamana i Szulera);\n6 kart gadżetów (takie zaklęcia, tylko dla Szalonego Naukowca);\n29 kart spotkań;\n6 kości sześciościennych;\nPoza dwoma niezmiennymi elementami – kopalnią i stacją – planszę układa się losowo, toteż kolejność budynków wzdłuż ulicy jest dość elastyczna. Za każdym razem jednak z równą przyjemnością Fraa je ogląda, jako że całość jest wykonana po prostu ładnie. Począwszy od planszy, poprzez świetne karty z bardzo klimatycznymi ilustracjami, a skończywszy na figurkach. Tymi ostatnimi Fraa istotnie była zaskoczona: nie znalazła żadnej krzywej czy uszkodzonej. Jedno zastrzeżenie, które można do nich mieć, to podstawki – o ile pionki z The Agency mają je okrągłe i trzymają się na nich dość stabilnie, o tyle podstawki pod resztą figurek są mocno wydłużone i dość wąskie, przez co dziarski szaman przy najlżejszym drgnieniu czy krzywiźnie podłoża przewraca się to na plecy, to na brzuch. I nie tylko szaman, niestety. Niewątpliwie ułatwia to szybkie zasygnalizowanie, że dana postać jest ranna lub martwa, ale istnieje duże ryzyko wystąpienia „ran nieistniejących” (czyli nagle gracze się orientują, że figurka leży, ale nikt nie pamięta, żeby się z kimkolwiek lub czymkolwiek biła. I rodzi się pytanie: gracze mają galopującą sklerozę czy figurka po prostu się przewróciła?). Co prawda Fraa widziała rozwiązanie tego problemu (jak również problemu malowania) o tutaj, jednak jest ono dość czaso- i pracochłonne (a Fraa uważa, że malowania to i tak nie zastąpi).\nTyle o samym wyglądzie Deadlands: BSG.\nJeśli zaś chodzi o rozgrywkę, to przede wszystkim trzeba wspomnieć, że ilość tekstu w grze jest naprawdę znacząca. Z racji braku polskiego wydania, wskazana – a właściwie niezbędna – jest, przynajmniej śladowa, znajomość języka angielskiego.\nGracz, reprezentujący jedną z sześciu dostępnych klas, zaczyna z trzema pionkami na planszy. Z czasem będzie mógł dostawić resztę (albo i nie).\nTak więc hardzi podróżnicy przybywają do Slaughter Gulch w nadziei na zdobycie nieco ghost rocks, a może i na przejęcie całego miasteczka. Każda tura to jeden dzień spędzony w tej zapomnianej przez bogów dziurze, podczas którego gracze mogą wykonywać po jednej akcji dla każdej figurki na planszy. Akcji, którą uprzednio delikwent zaplanował w tajemnicy, schowany za swoim ekranem. Otóż to – jest to jednym z głównych smaczków gry: planowanie ruchów i działań następuje za ścianką. Po podjęciu wszystkich decyzji, gracze jednocześnie podnoszą ekrany – od tej pory nie wolno im ruszyć żadnego żetonu na ich miniaturowych planszach. Można atakować (i nie tylko atakować) innych graczy, NPC-ów, próbować przekabacić tych ostatnich na swoją stronę albo nie zwrócić na nich najmniejszej uwagi i skorzystać po prostu z tego, co oferuje dana lokacja (wydobyć nieco ghost rocks w kopalni, zagrać w saloonie, pohandlować w sklepie itp.). Dopóki jednak nie podejmie się akcji związanej z mieszkańcem miasteczka, gracze nie będą wiedzieli, z kim mają do czynienia, jako że karty NPC-ów są zakryte. Wyjątkiem jest tutaj szeryf, który ma stałe miejsce, a jego karta jest odkryta. Każdego dnia pojawiają się oczywiście eventy.\nI tak gra się toczy do momentu, aż gracze osiągną punkt, który na początku rozgrywki został wylosowany jako warunek kończący zabawę. Jednakże nie chodzi o to, żeby zakończyć, ale o to, żeby wygrać. Toteż po dobiciu do końca, gracze muszą podliczyć zdobyte victory points – a te dostaje się za sprzęty, za zaklęcia, przejęte lokacje, pomniejsze cele... właściwie za wszystko. Zwycięża, oczywiście, osoba z największą liczbą punktów. A to oznacza, że tak naprawdę czasem nawet jeśli gracz jest w stanie zakończyć rozgrywkę, może świadomie to przeciągać, żeby nałapać więcej victory pointsów.\nOprócz niejawnego podejmowania działań, ciekawym elementem w Deadlands: BSG jest magia i gadżety. Odpowiednie klasy dostają po sześć stosownych kart, ale początkowo są one zakryte. Jeśli gracz chce sobie poczarować, musi najpierw nauczyć się zaklęcia (lub skonstruować gadżet). To z kolei wcale nie jest takie proste i wymaga pewnego szczęścia w kościach oraz pewnych zasobów ghost rocks. W dodatku to, którego z zaklęć gracz będzie się uczył, jest losowe. A odkryć kolejną kartę zaklęcia (lub gadżetu) można dopiero po nauczeniu się poprzedniego.\nSzczególnym sentymentem Fraa darzy Mad Scientistów. Nie dość, że wyglądają przemiodnie ze śmigłami nad głowami i w goglach, to jeszcze mają gadżety, podczas których konstruowania mogą zostać ranni. Wizualizacja naukowca i jego wybuchającego wynalazku – bezcenna.\nNie ma też czegoś takiego, jak „statystyki” w tradycyjnym ujęciu. Na karcie klas nie znajdzie się opisu w stylu: „Agility – 5, Strenght – 3”, tylko informację, iloma kośćmi gracz rzuca testy na daną cechę. Toteż jeśli ktoś ma wyjątkowego pecha, padnie trupem choćby rzucał trzema kośćmi. Bonusy do tych statystyk oczywiście można mieć z ekwipunku.\nFraa mogłaby tu dalej wymieniać różne elementy Deadlands: BSG, ale prędzej czy później to by się przeobraziło w opowiedzenie instrukcji do gry, a nie o to chodzi.\nChoć skoro już pojawiła się wzmianka o instrukcji, Fraa zatrzyma się na chwilę. Otóż instrukcja, niestety, pozostawia sporo wątpliwości co do zasad. Część brakujących informacji została umieszczona nawet na oficjalnej stronie Twilight Creations w formie całkiem obszernego FAQ, ale nawet to nie do końca wyczerpuje listę pytań. Pozostaje więc doprecyzować sobie pewne reguły na własną rękę podczas rozgrywki testowej.\nFraa jednak jest zdania, że chybotliwe figurki i parę wątpliwości odnośnie zasad to jeszcze nie powód, żeby grę skreślać. A już na pewno nie wtedy, jeśli cała reszta jest tak fajna. A jest. Porządne wykonanie, świetne ilustracje i genialny, horrorowato-westernowy klimat tworzą z Deadlands: BSG bardzo interesujący produkt, z którym na pewno warto się zaprzyjaźnić. Tym bardziej, że Fraa nie przypomina sobie, żeby widziała w sklepach jakieś konkurencyjne produkty utrzymane w tym stylu.\nJedyną poważną bolączką jest fakt, że Deadlands: The Battle for Slaughter Gulch nie doczekało się (jeszcze...?) wydania w Polsce, toteż do zdobycia jest chyba jedynie drogą internetową. Fraa nie ukrywa, że swój egzemplarz dopadła na Allegro w cenie – jeśli dobrze pamięta – 99 zł.\nPóki co, nie żałuje ani złotówki wydanej na tę grę.\nPoniżej nieco dodatkowych ilustracji dla ciekawskich.\n(co prawda Fraa nie ustawiła daty w aparacie, ale tak przedstawia się pudełko...)\n(...a tak zawartość)\n(tutaj natomiast widać wspomniany już screen; dla każdej klasy oczywiście wygląda on inaczej)\n(kości, tokeny no i najważniejsze: ghost rocks!)\n(mały przegląd tego, z kim gracz może się spotkać w Slaughter Gulch)\n(bardzo miodne karty eventów)\n(karty ekwipunku... cóż - jedni mogą wylosować krzyż, inni konia, takie życie)\n(outfits - każdej z kart odpowiada sześć figurek)\n(zaklęcia i gadżety)\n(no i w końcu sama plansza)\n13:56, fraa_farara , Gry\nFraa wita Państwa o tej pięknej, nocnej porze.\nSą takie ponure, żeby nie rzec - posępne - zamczyska, które o północy roją się od duchów. Bladolice niewiasty w poszarpanych koszulach nocnych pląsają po blankach, a po dziedzińcu szwęda się bezgłowy rycerz, jęczący potępieńczo z otchłannej szyi.\nWiadomo jednak, że jaki właściciel, takie upiory - tutaj więc jest tylko jeden duch: Powracająca Kawiarka. A to jest właśnie ta północ, kiedy Powracająca Kawiarka postanowiła wynurzyć się z niebytu.\nFraa zorientowała się, że:\nCo prawda na regularną produkcję wpisów nigdy nie miała czasu i ciągle robila sobie zaległości, ale zupełnie bez tego - po prostu się nudzi;\nOdczuwa wewnętrzną potrzebę dzielenia się ze światem swoimi tekstami (Syndrom Małego Grafomana pozdrawia!);\nWłaściwie nic ponadto, ale dwa punkty głupio wyglądały.\nSprawa jest jasna: każdy potrzebuje swojego Lebensraum, a to jest kawiarcze. I okazuje się, że bez niego się nie da. Koniec wakacji.\nWyszperawszy w Google\nZaFraapowana filmami (33) - Robin Hood\nWreszcie Fraa obejrzała najnowszego Gladiatora... ekhm, najnowszy film Ridley'a Scotta z Russellem Crowe'm w roli głównej, czyli Robin Hood. Cóż może powiedzieć?\nNie tego się spodziewała.\nCzytając opis na przykład z Filmwebu, Fraa szykowała się na kolejną wariację na temat wesołej kompanii Robin Hooda (nawet jeśli miałaby jakoś się różnić od wcześniejszych, w końcu napis u góry plakatu zobowiązuje), podczas gdy okazało się, że jest to jedna wielka brednia:\n„Russell Crowe wciela się w rolę legendarnej postaci znanej pokoleniom jako "Robin Hood", którego przygody utrwaliły się w powszechnej świadomości i pobudziły wyobraźnię tych, którzy podzielają jego ducha przygody i praworządności.” [z Filmwebu] – nie, nieprawda. Nie wciela się w postać, która w 1194 roku wróciła z krucjaty, poślubiła lady Marion i walczyła z księciem Janem. Russell Crowe wciela się w rolę jakiegoś innego facecika o nazwisku Longstride, który zamieszkał w domu Robina (w filmie: Roberta) z Loxley po śmierci króla Ryszarda. Ten, który powinien być rzeczywistym Robin Hoodem, ma malutką rolę, w której głównie oddaje miecz.\n„W XIII-wiecznej Anglii, Robin i dowodzona przez niego banda rabusiów stawiają czoła korupcji w wiosce i prowadzą rebelię przeciwko koronie, która na zawsze zakłóci równowagą władzy.” [z Filmwebu] – nie, nieprawda. Po pierwsze, ta „banda” to trzech kumpli z krucjaty. Robin nie ma w tym filmie żadnej bandy rabusiów. Banda rabusiów owszem, śmiga gdzieś w lesie, ale zupełnie niezależnie. Po drugie, nie prowadzą (te – w sumie – cztery osoby: Robin, Will, Mały John i niejaki Allan) żadnej rebelii. Zajmują się własnym ogródkiem, a nawet doprowadzają do pogodzenia baronów z królem, więc co jak co, ale nie ma mowy o zakłóceniu równowagą władzy.\nDalej jest coś o tym, że Robin zakochuje się w lady Marion i mając nadzieję na zdobycie jej ręki, zbiera „grupę ludzi, których zabójcze umiejętności dorównują tylko ich apetytowi na życie. Wspólnie zaczynają polować na dogadzającą sobie klasę wyższą, aby wyrównać niesprawiedliwość panującą pod rządami szeryfa” [wciąż z Filmwebu] – może kawiarkę coś ominęło w tym filmie, ale grupa ludzi była zebrana już podczas oblężenia Chalus, a ich „polowanie na dogadzającą sobie klasę wyższą” przybrało postać bodaj jednorazowej napaści na paru wojskowych i jednego zakonnika, którzy wieźli ziarno do Yorku. Tak poza tym, głównie owa czteroosobowa (no dobrze, Fraa zaszaleje: pięcioosobowa, jeśli liczyć braciszka Tucka) grupa zajmowała się tańcami, uwodzeniem chłopek i lady Marion oraz pijaństwem.\nRidley Scott, niestety, stworzył film, który niebezpiecznie podjechał pod kategorię „prawdziwej historii” – a Fraa nie cierpi „prawdziwych historii”. Kiedy Fraa idzie obejrzeć film o Robin Hoodzie, liczy na radosne szycie z łuku, rajtuzy, las i podłego szeryfa Rot... Nottingham. Robin Hood jest legendą i Fraa nie widzi sensu prezentowania jego „prawdziwej historii”, skoro legenda jest po prostu ciekawsza. Najnowszy Robin Hood jest rozlazły i nudny. Owszem, gdzieś są jakieś walki i spiski, ale w międzyczasie Robin tak naprawdę nic nie robi. Po co w takim razie dawać temu tytuł Robin Hood? Co innego, gdyby tytuł filmu brzmiał na przykład Robin Longstride. Bo przecież o nim właśnie jest ta produkcja, a nie o legendarnym złodzieju.\nA tak pomijając marudzenie, Fraa od jakiegoś czasu widzi w kolejnych filmach te same twarze i zaczyna dochodzić do wniosku, że oto wyłonił się nowy zestaw gwiazd. I tak w Robin Hoodzie znów można było zobaczyć Marka Stronga, znów oczywiście jako ultrazłego złoczyńcę Godfrey'a (prawie tak złego jak lord Blackwood z Sherlocka Holmesa) oraz Danny'ego Hustona który wcielił się w rolę samego króla Ryszarda Lwie Serce (po mordercy Arthurze z Propozycji byłby to awans, gdyby nie rola Posejdona ze Starcia Tytanów... jednak król to nie bóg...).\nNa szczęście było też parę pozytywów:\nMax von Sydow – tak, ten Max von Sydow (nawet kawiarczy edytor tekstu go zna!). Fraa nie sądzi, żeby on mógł być w jakiejś roli słaby, dlatego nie powinno być zaskoczeniem, jeśli powie, że rola teścia lady Marion, sir Waltera Loxley, była naprawdę rewelacyjna.\nWill Scarlet (Scott Grimes) – no dobrze, głównie kupił kawiarkę akcentem. Fraa lubi ten irlandzko-szkocko-walijski angielski.\nAllan A'Dayle (Alan Doyle) – jego funkcją było granie i śpiewanie. Nic dziwnego – tym się właśnie zajmuje Alan, członek zespołu Great Big Sea. A w filmie dzięki temu pojawiły się naprawdę fajne kawałki, których miło się słuchało. Zresztą, Fraa ma nadzieję, że uda jej się zdobyć te piosenki.\nPo obejrzeniu najnowszego Robin Hooda Fraa nie zmieniła swojego ulubionego zestawu opowieści o księciu złodziei. Nadal przodują dwie produkcje: Przygody Robin Hooda z 1938 z niezapomnianą kreacją Errola Flynna, a obok tego oczywiście fantastyczny film Mela Brooksa – Robin Hood: Faceci w rajtuzach. A Ridley Scott może się schować ze swoją „prawdziwą historią”.\n15:30, fraa_farara , Film\nZaFraapowana filmami (34.4) - ...\nZaFraapowana filmami (35) - ...\nGranie na Fraakranie (10) - ...\nOdcinki sentymentalne, czyli ...\nZaFraapowana filmami (34.3) - ...\nZaFraapowana filmami (34.2) - ...\nZaFraapowana filmami (34.1) - ...\nFraa w gościach\nBloodsuckers are not sexy\nLiczydło, a co!


1 1 1 1 1 Rating 4.59 (104 Votes)\nRazi mnie sentymentalizm tej książki, krzepa bohaterów, papierowość bohaterki. Coś mi tam zalatuje Remarkiem z jego Trzech towarzyszy. Jest w tym jakieś gówniarstwo. A mówiąc spokojniej - autorowi nie wolno robić bohaterom przyjemności dlatego, bo im sprzyja. Romans w końcu mógł się skończyć jak w powieści, ale warunkiem koniecznym byłaby osobowość tej ukochanej narratora, a w istocie jest ona pustym miejscem. Co prawda sam problem betryzacji uważam nadal za sensowny, ale jego realizację zbytnio uprościłem. Ten świat jest zbyt płaski, jednowymiarowy. Mój obojnaczy stosunek do tej książki najlepiej widać po tym, że jednak pozwalałem ją tłumaczyć.\nTrudny powrót z gwiazd\nPowrót z gwiazd zaczyna się w miejscu, w którym opowieści o kosmicznych przygodach zazwyczaj się kończą: bohater powieści, astronauta, pokonawszy niezliczone niebezpieczeństwa swej wyprawy, ląduje na Ziemi, aby odpoczywać na koniec w chwale po swych bohaterskich wyczynach. Tu wszelako okazuje się, że jego heroizm nikomu nie był potrzebny. Wskutek znanego paradoksu czasowego Einsteina Hal Bregg postarzał się o niewiele lat, na Ziemi natomiast minęło ich aż 127. Astronauta powraca więc do świata zupełnie różnego niż ten, z którego wyruszał, do świata, w którym bohaterstwo, podejmowanie ryzyka, eksploracja odległych planet traktowane są jako cywilizacyjne „błędy młodości”. Pokolenie wnuków Bregga ceni sobie przede wszystkim brak konfliktów, egalitaryzm, powszechną dostępność dóbr i niczym nie zakłócany społeczny błogostan.\nTrzeba wreszcie wyraźnie powiedzieć, że stopień oryginalności i znaczenia, jaki Lem osiągnął w literaturze fantastycznej jest o tyle bardziej zaskakujący, o ile jego twórczość stanowi zjawisko w polskim pisarstwie współczesnym absolutnie odosobnione. Samotność Lema musi więc znaleźć odpowiednią kompensatę w szczególnej uwadze i życzliwości ze strony krytyki.\nWspółczesna literatura fantastyczna (zwłaszcza zachodnia) biegnie dwoma skrajnymi nurtami: tzw. science-fiction oraz tzw. fantasy. Można dla obu nurtów znaleźć inne nazwy, bardziej przylegające i po prostu ładniejsze, ale nie to jest ważne. Istotne są zasadnicze różnice, jakie występują między obu nurtami, a które traktuje się albo powierzchownie, lub których wręcz się nie dostrzega.\nScience-fiction wywodzi się z literatury Verne'a. Ambicją utworów tego typu jest: w oparciu o możliwie najpełniejszą znajomość współczesnej nauki (a głównie: techniki) przewidzieć materialny, cywilizacyjny kształt przyszłego świata. Autora obowiązuje ścisłość, logika i dopiero na trzecim miejscu — wyobraźnia. Strona artystyczna (w sensie literatury innego typu), a nawet psychologiczna utworu zależy często od szczęśliwego przypadku. Jeśli chodzi o aspiracje filozoficzne, lub zgolą metafizyczne, to są one raczej niepożądane. Lepiej zastąpić je atrakcyjnością perypetii.


Lek. dent. Adam Nowak - stomatolog | ZnanyLekarz.pl\nlek. dent. Adam Nowak\nChirurgia stomatologiczna • 200 zł\nKorony • 800 zł +4 więcej\nLeczenie kanałowe • 600 zł\nLeczenie próchnicy • 250 zł\nProtezy • 1 000 zł\nKorony • 800 zł\nScaling • 250 zł\n14 lipca 2021 Lokalizacja: Gabinet Stomatologiczny • leczenie próchnicy\nBardzo fachowy i życzliwy lekarz. Wizyta przebiegła sprawnie i bezboleśnie. Serdecznie Wszystkim polecam.\n21 maja 2021 Lokalizacja: Gabinet Stomatologiczny • Inny\nDziś mieliśmy pierwszą wizytę stomatologiczną z naszą dwulatką - niesamowita przyjazna atmosfera sprawiła, że nie tylko córka, ale także my zapamiętamy tę wizytę jako udaną. Pan Adam szczegółowo wszystko wyjaśnia, jest dokładny i rzeczowy. Cieszę się, że znalazłam dentystę idealnego dla mnie i dla córki. Gorąco polecam wizytę w tym gabinecie!\n25 marca 2021 Lokalizacja: Gabinet Stomatologiczny • Inny\nNiestety, ale doktor jest mało empatyczny - brak miłego przywitania się i delikatnego obchodzenia się z pacjentem, podczas gdy cierpi najbardziej. Przykre ocenianie pacjenta z góry i wydawanie pochopnych opinii na temat dalszej drogi leczenia. Co prawda pomógł, kiedy potrzebna była pomoc (żona bardziej koordynowała, czy mogę liczyć na pomoc czy nie). Minutowa wizyta, recepta i skierowanie do innego lekarza - 150 zł. Trudno, człowiek w bólu to zapłaci, żeby go tylko nie bolało. Może stomatolog jest dobry, ale pierwsze wrażenie było tak negatywne, że zdecydowało, że nie ma mowy o powrocie do gabinetu Pana doktora.\n4 lutego 2021 Lokalizacja: Gabinet Stomatologiczny • leczenie kanałowe\nZnalezienie dobrego i zaufanego specjalisty (szczególnie, w tych dziwnych pandemicznych czasach) nie jest zadaniem łatwym.\nPo odejściu mojego poprzedniego stomatologa nie moglem sie przekonac do nikogo nowego, az moja mama zarekomendowała mi, w końcu Pana Adama. Po kilku wizytach wiem, że to był strzał w dziesiątkę. Wszystko na najwyższym poziomie i w miłej atmosferze. Przyjeżdżam na wizyty specjalnie z Wrocławia i zdecydowanie polecam każdemu!\nDziękuję za opinię POZDRAWIAM\n12 listopada 2020 Lokalizacja: Gabinet Stomatologiczny • korony\nBardzo polecam uslugi Pana Doktora Nowaka. Profesjonalizm I precyzja na najwyszym poziomie. Bardzo przyjazdna atmosfera. Zminilam lekarza dentyse po 10 latach I musze przyznac ze decyzji nie zaluje. Jako osoba wizytujaca zalezalo mi na czasie I jakosci uslug. Wszystkie zostaly wykonane szybko, profesjonalnie i z super resultatem.\nPani Ewelino DZIEKUJE POZDRAWIAM\n4 czerwca 2020 Lokalizacja: Gabinet Stomatologiczny • leczenie próchnicy\nDo Pana Adama chodzimy (a właściwie dojeżdżamy) całą rodziną od kilku lat. Fachowe i pełne profesjonalizmu podejście do pacjenta również tego najmłodszego. Pan doktor jest osobą konkretną i rzeczową zawsze wszystko dokładnie i prosto wytłumaczy. Żadne z nas nie zawiodło się ani razu. Doktor uratował nam zęby, które inni stomatolodzy spisali "na straty".\nTrafiłam do Dr mocno poturbowana choć do stomatologa chodzę regularnie na moje szczęście trafiłam w ręce Dr Nowaka ciężka praca trwająca rok .Trafna diagnoza wysokie zaangażowanie dociekanie problemu pacjenta zawsze zakończone sukcesem Dodatkowo punktualność i logistyka z jaka nie spotkałam się nigdzie wcześniej Dla mnie mistrz serdecznie polecam .\n31 stycznia 2020 Lokalizacja: Gabinet Stomatologiczny\nPana Adama polecił mi kolega. Powiem szczerze, że nie spotkałem się z bardziej profesjonalnym podejściem do pacjenta. Jestem z tych, co panicznie boją się wizyty u stomatologa, szczególnie tych na których konieczne jest leczenie kanałowe. Pan Adam wyleczył mnie z tych lęków. Gorąco polecam.\n14 stycznia 2020 Lokalizacja: Gabinet Stomatologiczny • usuwanie kamienia nazębnego\nBardzo polecam Pana Adama Nowaka, uczęszczam tylko do niego, najlepszy stomatolog z jakim miałem doczynienia, pozdrowienia dla Pana Adama i jego sympatycznej żony. Na pewno będę do Was wracał.\n12 listopada 2019 Lokalizacja: Gabinet Stomatologiczny • leczenie kanałowe\nU Pana Adama wylądowałam z powodu ostrego bólu zęba, co zakończyło się u mnie leczeniem kanałowym. Tego stomatologa poleciła mi koleżanka, od razu do niego zadzwoniłam i jeszcze tego samego dnia udało mi się umówić wizytę, która okazała się ukojeniem dla mojego zepsutego zęba. Proces leczenia kanałowego przeszedł szybko i bezboleśnie (bez znieczulenia!). Tak samo jak kilka wypełnień, których również Pan Adam się podjął. Jak najbardziej polecam tego stomatologa.\nStomatolodzy w Nowej Rudzie\nPowiększanie ust w Wałbrzychu\nProtezy akrylowe w Wałbrzychu\nProtezy szkieletowe w Wałbrzychu\nProtezy teleskopowe w Wałbrzychu\nChoroby stomatologiczne w Wałbrzychu\nUbytki zębów w Wałbrzychu\nStomatolodzy z NFZ w Wałbrzychu\nStomatolodzy z LUX MED w Wałbrzychu\nStomatolodzy z Medicover w Wałbrzychu\nStomatolodzy z Signal Iduna w Wałbrzychu\nStomatolodzy z PZU Pomoc w Wałbrzychu


Kroki prowadzące do zorganizowanego ludobójstwa: - PDF\nDownload "Kroki prowadzące do zorganizowanego ludobójstwa:"\n2 Holocaust Holocaust, (całopalenie - termin angielski, pochodzący z kościelnej łaciny holocaustum, z gr. holo-kautóo - spalam ofiarę w całości), spolszczenie: Holokaust określenie stosowane do prześladowań i zagłady milionów Żydów przez władze III Rzeszy oraz jej sojuszników w okresie II wojny światowej. Jest synonimem pojęcia Szoa (hebr. שואה - całkowita zagłada, zniszczenie, - transkrypcja angielska: Shoah), uważanego przez niektórych za stosowniejsze, gdyż nieodwołujące się do pozytywnego znaczenia całopalenia. W Polsce używa się ponadto terminu Zagłada. Polityka zagłady rozpętana już w połowie 1941 roku, trwała ok. 40 miesięcy (poprzedzała ją akcja T4, obejmująca zagładę osób psychicznie chorych, w czasie której opracowano technologię masowych mordów). Liczba ofiar holocaustu jest szacowana na 5-6 milionów, choć dokładna liczba nie jest znana z powodu braku kompletnych ewidencji oraz systematycznego niszczenia archiwów i zacierania śladów przez władze niemieckie w obliczu klęski wojennej. Jedna trzecia tej liczby, czyli ok. 2 miliony, stanowiły dzieci.\n3 Kroki prowadzące do zorganizowanego ludobójstwa: Stereotypy uprzedzenia dyskryminacja izolacja (segregacja) wykluczenie prześladowanie masowe zabijanie\n4 Friedrich Nietsche ludzie dzielą się na aryjską rasę panów (Vollmenschen) i podludzi (Untermenschen) niepełnowartościowych, przeznaczonych do stopniowej biologicznej eksterminacji. Do tej ostatniej grupy zaliczani byli Słowianie, Żydzi i Romowie. Następną grupą przeznaczoną do eksterminacji były jednostki zdegenerowane czyli homoseksualiści, ludzie o niepożądanych poglądach, polityczni przeciwnicy nazizmu, osoby niepełnosprawne i chore psychicznie.\n5 Polityka nazistów wobec Żydów\n6 Program Adolfa Hitlera i partii nazistowskiej po dojściu do władzy w r.1933: Program rasistowski i antysemicki Izolacja ludności żydowskiej i pozbawienie jej wszelkich praw Akcja propagandowa (międzynarodowy spisek żydowski) Rejestracja osób pochodzenia żydowskiego Oznakowanie gwiazdą Dawida Izolacja w gettach Kara śmierci za pomoc udzielaną żydom\n7 Eksterminacja Plany wysiedlenia Ostateczne rozwiązanie kwestii żydowskiej Przymusowe roboty Masowe rozstrzeliwania Obozy pracy Obozy koncentracyjne\n8 Eksterminacja Eksterminacja obejmowała wszystkie grupy Żydów lub osób uznanych za Żydów, w tym osób starszych, kobiet i dzieci. Systematycznie opróżniono żydowskie getta, przeprowadzano polowanie na Żydów ukrywających się po tzw. stronie aryjskiej, zwożono ludzi z terytoriów okupowanych całej Europy. Wykorzystując pomoc kolaborantów, osoby pochodzenia żydowskiego odizolowywano i wysyłano transportem kolejowym do obozów zagłady, gdzie były z reguły bezzwłocznie kierowane do komór gazowych, ich ciała palone, a mienie stawało się własnością III Rzeszy.\n9 Skutkiem prowadzonej przez Niemców polityki eksterminacji Żydów była śmierć 5-6 milionów osób i prawie doszczętna likwidacja wielu społeczności żydowskich, w szczególności zamieszkujących wschodnią Polskę, Galicję, Węgry, Ukrainę. Z tego regionu zniknęła cała kultura sztetli, wszystkie skupiska chasydów, w zaniku pozostał język jidysz. Zginęło wówczas 80-90% Żydów zamieszkałych przed wojną Europę Środkową. Wśród ocalałych wiele osób cierpiało na liczne post-traumatyczne przypadłości psychologiczne. Ich umiejętność opowiadania o przeszłości dojrzewała bardzo powoli.\n10 Marszałek Reichenau: Trzeba mieć trochę zrozumienia dla tych twardych metod, ponieważ one dotyczą tylko żydowskiego rodzaju podludzi\n11 Auschwitz- Birkenau\n12 Założenie Obozu Obóz Auschwitz stał się dla świata symbolem terroru, ludobójstwa i Holocaustu. Utworzony został przez Niemców na przedmieściach Oświęcimia, polskiego miasta, które zostało włączone przez nazistów do Trzeciej Rzeszy. Jego nazwa została zmieniona na Auschwitz i stała się również określeniem obozu Koncentrazionslager Auschwitz. Obóz powstał w połowie 1940 roku, kilkanaście miesięcy przed przystąpieniem przez nazistów do "Endlösung der Judenfrage" (Ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej) - realizowanego systematycznie planu wymordowania Żydów zamieszkujących okupowane przez III Rzeszę tereny. Bezpośrednim powodem jego utworzenia była powiększająca się liczba aresztowanych masowo Polaków, przekraczająca możliwości "lokalowe" istniejących więzień. Początkowo miał to być kolejny z tworzonych przez nazistów już od początku lat trzydziestych obozów koncentracyjnych. Funkcję tę obóz spełniał zresztą przez cały okres swego istnienia, nawet gdy - od 1942 roku - stał się równocześnie największym obozem śmierci.\n13 KL AUSCHWITZ - OBÓZ KONCENTRACYJNY Żydzi Polacy Cyganie (Romowie) Jeńcy radzieccy Obywatele innych państw\n14 Procedura obozowa Przyjazd na rampę, grabież Ewidencja (numerowanie, tatuowanie, fotografowanie) Zabiegi pseudo- higieniczne Kategoryzowanie Komanda pracy, baraki Warunki pracy i życia\n15 Selekcja na rampie\n16 Warunki życia\n17 Kobiety idące do pracy\n18 Eksperymenty pseudomedyczne Eksperymenty nad sterylizacją kobiet i mężczyzn Eksperymenty nad skutkami głodu Badania genetyczne (bliźnięta, karły) Tworzenie zbioru szkieletów Testowanie lekarstw i preparatów Badania nad przydatnością zwłok ludzkich (skóra, tłuszcz)\n19 Dzieci w Auschwitz\n20 Techniki zabijania: Rozstrzeliwanie Dwutlenek węgla Cyklon B (środek owadobójczy)- komory gazowe Wieszanie Śmierć z głodu Zastrzyki z fenolu Krematoria\n21 Ofiary obozów zagłady do końca wojny: Oświęcim osób Treblinka osób Bełżec osób Chełmno osób Majdanek- 250 Sobibór osób (brak pełnych danych o rzeczywistej liczbie ofiar)\n22 Haim Ginott: Należę do ocalonych, którzy przeżyli obóz koncentracyjny. Moje oczy widziały to, czego żaden człowiek nie powinien być świadkiem: komory gazowe zbudowane przez uczonych inżynierów; dzieci zatrute przez wykształconych lekarzy; niemowlęta zabite przez wyszkolonych pielęgniarzy; kobiety i dzieci rozstrzelane i spalone przez absolwentów szkół średnich i wyższych. Tak więc powątpiewam w edukację. Dlatego proszę: pomóżcie swoim uczniom stać się ludźmi. Nie dopuście, by efektem waszych wysiłków były uczone potwory, wykwalifikowani psychopaci, wykształceni Eichmannowie. Czytanie, pisanie i arytmetyka są ważne, tylko wtedy jednak, gdy służą one temu, by nasze dzieci stały się ludźmi.\n23 W przygotowaniu do zajęć korzystano z Programu nauczania o historii i zagładzie Żydów Holocaust, R. Szuchta, P.Trojański, PWN Warszawa 2000, a także stron internetowych: azjum3.doc\nZagłada Żydów to instytucjonalnie zorganizowane i systematycznie\nWstęp Zagłada Żydów to instytucjonalnie zorganizowane i systematycznie przeprowadzone w latach II wojny światowej przez niemieckich nazistów i ich pomocników bezprecedensowe w dziejach ludobójstwo. Jedynym\nSonderkommando w Auschwitz-Birkenau [Robert Szuchta]\nSonderkommando w Auschwitz-Birkenau [Robert Szuchta] Niemieckie obozy koncentracyjne były ważnym elementem realizacji polityki nazistowskiej w Europie w latach II wojny światowej. Zmierzała ona do przebudowy\nJAK UCZYĆ O HOLOKAUŚCIE. Robert Szuchta Piotr Trojański\nJAK UCZYĆ O HOLOKAUŚCIE Robert Szuchta Piotr Trojański Robert Szuchta i Piotr Trojański JAK UCZYĆ O HOLOKAUŚCIE Poradnik metodyczny do nauczania o Holokauście w ramach przedmiotów humanistycznych w zreformowanej\nKaseta Wideo 1. Kaseta 1\nBLOŃSKA, Antonina Polish Witnesses to the Holocaust Project Polish RG-50.488*0227 Kaseta Wideo 1 Wywiad ten jest prowadzony z Panią Antoniną Blońską, która jest ocalałą obozu zagłady w Oświęcimiu. W tych\nBIULETYN NAUCZYCIELI ZAGŁADA PAMIĘĆ EDUKACJA. Nr 4/2005(5)\nPAMIĘĆ EDUKACJA ZAGŁADA Nr 4/2005(5) Spis Treści * * * - 4 Deklaracja Sztokholmska - 6 Przesłanie Task Force - 7 Wytyczne dotyczące nauczania o Holokauście - 8 Dlaczego należy uczyć o Holokauście? - 11\nUzasadnienie tematu i kontekst historyczny\nUzasadnienie tematu i kontekst historyczny Przykładowe powiązania programowe: Historia a) poziomy nauczania: III i IV b) klasa: 3 c) powiązanie z podstawą programową: IV etap edukacyjny (poziom podstawowy):


NTT System podwaja zysk za trzy kwartały 2020 roku | ITwiz\nStrona główna/Branża/NTT System podwaja zysk za trzy kwartały 2020 roku\nZarząd NTT System podał wstępne, skonsolidowane dane finansowe Grupy Kapitałowej. W okresie od 1 stycznia do 30 września 2020 roku zysk netto wyniósł 7,1 mln zł, zaś przychody – 501 mln zł. Oznacza to wzrost o niemal 103% wobec zysku osiągniętego w pierwszych trzech kwartałach ubiegłego roku, tj. 3,5 mln zł, który uzyskano przy przychodach w wysokości 363,4 mln zł.\nJak podkreślają przedstawiciele firmy, zarówno osobno rozpatrywany trzeci kwartał, jak i dwa poprzednie były dla niej rekordowe, mimo trudnego okresu gospodarczego. Przypomnijmy, że w pierwszej połowie 2020 roku Grupa osiągnęła zysk netto w wysokości 4,1 mln zł, czyli ok. 60% więcej, niż rok wcześniej.\n„Dystrybucja i sprzedaż w czasach pandemii, to swoista jazda bez trzymanki, bo ciągłym zmianom ulega zarówno łańcuch dostaw jak i rynek wewnętrzny” – mówi Tadeusz Kurek, prezes NTT System. „Mamy jednak powody do zadowolenia. Obok bardzo dobrej sprzedaży sprzętu komputerowego notujemy też duże wzrosty w segmencie sprzętu mobilnego. Ponadto podpisaliśmy właśnie aneks do jednej z umów faktoringu, na mocy którego limit finansowania został zwiększony z 11 do 18,5 mln zł. Patrzymy w przyszłość z optymizmem, bowiem takie działania, wysokie kapitały własne i bardzo dobre wyniki świadczą o zaufaniu jakim cieszy się spółka wśród odbiorców, dostawców i instytucji finansowych” – dodał.\nPrezes NTT System podkreśla również, iż współpraca z instytucjami finansowymi takimi jak ubezpieczyciele, banki i faktorzy to klucz do sukcesu w dystrybucji, zaś obecne skłonności do finansowania branży IT są jeszcze zbyt małe w stosunku do zapotrzebowania rynkowego.\nRaport z pełnymi danymi finansowymi Grupy Kapitałowej NTT System podany zostanie 27 listopada 2020 roku.\nwyniki finansowe NTT System


Uwaga kierowcy - Aktualności - Urząd Miejski w Nysie\nUwaga kierowcy! Przypominamy, iż od dnia 07.09.2017 r. obowiązują opłaty w strefie płatnego parkowania na ulicach Batalionów Chłopskich oraz Chodowieckiego.\nZmiany to efekt uchwały Rady Miejskiej w Nysie podjętej w ostatnim czasie. Prosimy o dostosowanie się do wyznaczonych znaków i oznaczeń.


Małe co nieco z naszego życia i nie tylko...: Nietypowy wazonik\nNa koniec, wspólnie dokleiłyśmy trawkę i gotowe :).\nMyślicie, że Babci spodoba się taki upominek?\nUmi i. 10 stycznia 2014 14:45\nśliczne kwiatuszki, pamiętam jak kiedyś sama takie robiłam:). Ach czas szybko leci:)\nAgaMamaDusi 10 stycznia 2014 23:34\nPewnie w podstawówce na plastyce? ;)\nMarzi 10 stycznia 2014 22:18\nNa pewno się spodoba, super pomysł:)\nMamy taką nadzieję. Dziękujemy :)\nIlona Popławska 10 stycznia 2014 23:02\nSliczny :) ja jeszcze myślę co podarować. jeszcze w tym czasie chrzestna Adasia ma urodziny :)\nAgaMamaDusi 10 stycznia 2014 23:33\nMy się zastanawiamy czy dla wszystkich Babć zrobić taki wazonik czy dla każdej coś innego.


ARCHON+ Projekt Dom w miłowonkach\nProjekt domu jednorodzinnego Dom w miłowonkach 2 410,00 zł\nprojekt Dom w miłowonkach widok 1\nprojekt Dom w miłowonkach widok 2\nprojekt Dom w miłowonkach lustrzane odbicie 1\nprojekt Dom w miłowonkach lustrzane odbicie 2\nprojekt Dom w miłowonkach Strefa dzienna (wizualizacja 1 widok 1)\nprojekt Dom w miłowonkach Strefa dzienna (wizualizacja 1 widok 2)\nprojekt Dom w miłowonkach Strefa dzienna (wizualizacja 1 widok 3)\nprojekt Dom w miłowonkach Strefa dzienna (wizualizacja 1 widok 4)\n+ powierzchnia garażu 19,02 m2 + powierzchnia kotłowni 7,19 m2 Min. wymiary działki: 21,0 x 18,9 m\npo adaptacji 18,7 x 18,9 m Dom jednorodzinny\tparterowy z poddaszem użytkowym\nDane projektu Domu w miłowonkach\nPowierzchnia netto domubez kotłowni, garażu 141,45 m2\nPowierzchnia kotłowni 7,19 m2\nPowierzchnia zabudowy 126,05 m2\nPowierzchnia podłóg 185,97 m2\nPowierzchnia całkowita 247,34 m2\nKubatura 840,0 m3\nMinimalne wymiary działki 21,0 x 18,9 m\nMinimalne wymiary po adaptacji 18,7 x 18,9 m\n- ścianka kolankowa: 135 cm - dach: dwuspadowy, nachylenie 42 st. , więźba drewniana, dachówka ceramiczna\nEP (paliwo stałe - ekogroszek) 88 [kWh/(m2*rok)] EP (gaz) 90 [kWh/(m2*rok)] EP (paliwo stałe - pellet)\nSprawdź naszą ofertę na zaprojektowanie Domu w miłowonkach ze stropem Teriva.\nZapytaj o adaptację projektu Domu w miłowonkach.\nProjekt domu taniego w budowie, atrakcyjnego, z garażem i poddaszem użytkowym. Atutem domu jest nowoczesna bryła oraz funkcjonalny układ pomieszczeń. Wygodne, zadaszone wejście wprowadza nas do dobrze doświetlonego drzwiami z naświetlem bocznym wiatrołapu. Wewnątrz efektowna strefa dzienna z wyspą kuchenną, jadalnią otwartą na ogród, narożnym kominkiem i zadaszonym tarasem zachęca do wspólnego spędzania czasu. Projekt domu przewiduje dodatkowy, wygodny pokój na parterze. Z wiatrołapu dostępny jest garaż z przejściem do kotłowni. Na poddaszu zaprojektowano trzy wygodne sypialnie, pokój gościnny nad garażem i dwie garderoby. Łazienkę zaprojektowano z praktycznym przejściem do pralni. Efektowne portfenetry doświetlające pokoje na poddaszu są jednocześnie ozdobą elewacji, a ciekawa aranżacja kolorystyczna i przyjęte rozwiązania materiałowe podkreślają nowoczesny charakter domu. Projekty domów w tym stylu cieszą się dużą popularnością.\n(90,81) 1. Wiatrołap\n(95,16) 1. Hol i schody\nDom w miłowonkach - podobne projekty\nDom w miłowonkach należy do kategorii


Grzejnik stalowy Idmar CV22 600 x 1000 mm antracyt - Grzejniki CO - Castorama\nGrzejnik stalowy Idmar CV22 600 x 1000 mm antracyt\nKod: 521339 Porównaj Do porównania\nGrzejnik stalowy Idmar antracyt to funkcjonalne i eleganckie uzupełnienie Twoich czterech ścian. Nie tylko ogrzeje temperaturę powietrza w pomieszczeniach, ale nada im nowoczesny styl. Stalowa obudowa zapewni odporność na odkształcenia. Natomiast dziesięcioletnia gwarancja pozwoli Ci cieszyć się funkcjonalnym grzejnikiem przez długie lata.\nPowierzchnia w m2 (przy wys. 2,6 m) 11,49 m2\nNr referencyjny CV22600X10PDUQA\nKiedy temperatura za oknem zaczyna spadać, to znak, że czas włączyć grzejnik. Ale czy Twój stary kaloryfer poradzi sobie z chłodem wdzierającym się do mieszkania? Grzejnik stalowy Idmar na pewno tak. To sprawne urządzenie grzewcze ma do spełnienia dwie funkcje. Po pierwsze, poprawić komfort termiczny w Twoich czterech ścianach. Po drugie, to także eleganckie uzupełnienie wystroju wnętrza. Grzejnik stalowy Idmar CV22 600 x 1000 mm antracyt świetnie wkomponuje się w nowoczesne przestrzenie. Stalowa obudowa ma barwę metaliczno-czarnego antracytu. Będzie pasować zarówno do jasnych, jak i ciemnych mebli. Natomiast nowoczesne wzornictwo utrzyma minimalistyczny charakter grzejnika pomimo jego dużych rozmiarów. Postaw na funkcjonalny minimalizm razem z grzejnikami serii Unique+!


Żółty sweter z ozdobnym panelem QUIOSQUE - ModaLand\nŻółty sweter z ozdobnym panelem QUIOSQUE\nSKU: 6EF00430236A Kategoria: Final online sale\nSWETER Z OZDOBNYM PANELEM. Klasyczny w kroju sweter z ozdobnym panelem z cyrkoniami. Wykonany z miękkiej, ciepłej przędzy o gładkim splocie. Fason dopasowany do ciała z okrągłym dekoltem i długimi rękawami. Wszystkie brzegi swetra wykończone zostały ściągaczami. Uniwersalny sweter wyróżniający się dyskretnymi ozdobami. W sam raz na co dzień, do pracy, czy na wieczorne spotkanie z przyjaciółmi. By stworzyć modny, kobiecy zestaw, łącz z rozkloszowaną spódniczką oraz długimi kozakami. Idealnym uzupełnieniem zestawu będzie lekka apaszka i torebka z kolekcji. Dostępny w kolorze musztardowym i jasnoróżowym. Wymiary dla rozmiaru 36:Długość całkowita: 62 cmSzerokość w biuście: 47 cmDługość zew. rękawa: 64 cm\nBe the first to review “Żółty sweter z ozdobnym panelem QUIOSQUE” Anuluj pisanie odpowiedzi


Ubezpieczenia Sośno, ubezpieczenia samochodowe i inne\nMiło nam powitać Cię na stronie agentów ubezpieczeń w miejscowości Sośno oraz okolicy. Z przyjemnością przychodzimy Państwu z pomocną dłonią w rozwiązaniu różnych problemów w dziedzinie ubezpieczeń. Zaradzimy na każdą awaryjną sytuację w mieście Sośno.\nNasi agenci ubezpieczeń z miasta Sośno podejmują się każdego zlecenia, niezależnie od skali kłopotu, począwszy od ubezpieczeń na dom i samochód, skończywszy na ubezpieczeniach podróży oraz ubezpieczeniach na życie..\nW ramach naszego zakresu działań zapewniamy najważniejsze usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego w mieście Sośno takie jak: doradztwo ubezpieczeniowe, pomoc w załatwieniu formalności ubezpieczeniowych i dobór najkorzystniejszej oferty ubezpieczeniowej. Pomożemy przy kłopotach z zakupem ubezpieczenia, zdarzeniami losowymi, czy nieprzewidzianymi szkodami.\nPonadto Nasz zaufanyzespół specjalistów pośrednictwa ubezpieczeniowego, agentów ubezpieczeniowych w mieście Sośno oraz okolicy wykonuje także usługi związane z ubezpieczeniem dla firm.\nPolecamy pomoc Naszych doświadczonych specjalistów w miejscowości Sośno sytuacjach związanych z zakupem najtańszego ubezpieczenia na dom i mieszkanie, ubezpieczenia na życie, ubezpieczenia dziecka, czy ubezpieczenia na podróż. Zapewniamy również usługę ubezpieczenia samochodu – OC, NWW, AC, Assistance.\nGorąco zachęcamy do skorzystania z pomocy specjalistów w dziedzinie pośrednictwa ubezpieczeniowego w miejscowości Sośno oraz okolicy. Gwarantujemy bezpieczeństwo, poufność, błyskawiczne usługi a także doświadczenie w dziedzinie ubezpieczeń.\nOprócz Ubezpieczenia Sośno oferujemy również\nMiasto Sośno to miasteczko, które położone jest w centralno-północnej Polsce, województwo Kujawsko-Pomorskie, kod pocztowy 89-412. Miasto należy do powiatu sępoleńskiego. Obszar zajmuje 162,6 km2.\nHistoria założenia nie jest dokładnie znana. Pierwsze wzmianki wskazują na długoletnią historię, która powiązana jest z wieloma okolicznymi tradycjami. Uzyskanie praw miejskich nastąpiło w roku nieustalonym. Liczba mieszkańców miasteczka Sośno osiąga ok. 5 059. Bezrobocie tu jest umiarkowane i osiąga szacunkowo wartość 5%. W miasteczku Sośno gęstość zaludnienia wynosi 31 osób/km2. Numer/Numery kierunkowe to (+48) 52, a numery tablic rejestracyjnych rozpoczynają się od CSE.\nMiasto Sośno leży blisko takich miast i miasteczek jak: Więcbork (13,6 km) Gostycyn (15,2 km) Koronowo (17,7 km) Kamień Krajeński (17,9 km) Mrocza (18,5 km) Kęsowo (19,0 km) Sępólno Krajeńskie (19,6 km) Sicienko (21,9 km) Lubiewo (23,7 km) Tuchola (24,9 km).\nNiezależnie od pory roku Sośno i okolica zachwyca turystów zapewniając sporo niespodzianek. Położonych jest tu wiele ciekawych miejsc, które tworzą niesamowity klimat miejscowości. Sośno posiada jeden z najciekawszych oraz najpiękniejszych krajobrazów. W miejscowości Sośno i okolicy położonych jest wiele pomników przyrody, obszarów zielonych oraz parków. Miasto Sośno daje wygodne warunki zarówno do życia, jak i dla odwiedzających.\nNaprawa AGD Jordanów


HAILEE JACKET Just Unique - czarna damska marynarka oversize\nPiękna czarna marynarka damska Just Unique o kroju oversize, którą możesz nosić również jako krótszy płaszcz. Dłuższa marynarka wykonana została z fantastycznego gatunkowo materiału - woskowanej bengaliny typu "armani voss". Czerń została przełamana cudownym odcieniem różu, w którym wykonano podszewkę oraz poszetkę znajdującą się u góry modelu w imitacji kieszonki. Różową nicią obszyto kołnierzyk, klapy oraz dalej biegnące krawędzie. Marynarka Just Unique jest zapinana z przodu na jeden guzik. W zestawie znajduje się szeroki pas z tego samego materiału, który pomoże podkreślić Twoją talię i dopasować model do figury. U dołu umieszczono kieszenie, a na lewej naszyto różowe logo. Wszyte na ramionach cienkie poduszki sprawią, że będziesz prezentowała się wyjątkowo.\nUwaga: wysyłki od środy (15.09)\nXS/S 104 100 81\nS/M 108 104 82\nM/L 112 108 83\n62,00 zł 310,00 zł\nŻakiet AMURI z kolekcji Domu Mody Skórska, rozmiary: 36, 38, 40 Stylowy sportowy żakiet z naszywkami doskonale podkreśla kobiece atuty! Sprawdzi się na wiele mniej formalnych okoliczności i do pracy. Wygodny wysokogatunkowy materiał sprawia, że noszenie jest czystą przyjemnością. Modny fason i wyjątkowe kolory wyróżnią Twoją stylizację. Żakiet Amuri...


CLJ: TOP 54 – Górnik 2:1 – Górnik Łęczna\nCLJ: TOP 54 – Górnik 2:1\nBramka w doliczonym czasie gry zadecydowała o porażce młodych Górników z AP TOP 54 Biała Podlaska w kolejnym spotkaniu Centralnej Ligi Juniorów U-15.\nNasz zespół dość szybko objął prowadzenie w tym spotkaniu po precyzyjnym strzale z rzutu wolnego oddanym przez Kamila Bajusa. – Do końca pierwszej połowy kontrolowaliśmy przebieg meczu, a dzięki dobrej organizacji gry w bloku defensywnym gospodarze nie byli w stanie stworzyć żadnej sytuacji podbramkowej – powiedział Andrzej Chlebowicz, trener Górnika.\nDruga połowa zaczęła się od mocnych ataków drużyny TOP 54, jeden z kontrataków zakończył się zdobyciem bramki wyrównującej. Kilka minut później wspaniałą akcją indywidualną popisał się nasz nowy zawodnik Maks Krzyśków, który został sfaulowany w polu karnym gospodarzy. Do rzutu karnego podszedł zawodnik Górnika, jednakże bramkarz gospodarzy wyczuł jego intencje i zdołał obronić oddany strzał. Był to kluczowy moment spotkania.\nKiedy wydawało się, że mecz zakończy się remisem jeden z zawodników gospodarzy oddał strzał z 25 metrów i trafił prosto w okienko naszej bramki, pozostawiając bramkarza bez szans na interwencję.\n– Pomimo lepszej organizacji gry i stworzeniu większej ilości sytuacji podbramkowych 3 pkt zostają w Białej, a my musimy szukać punktów w kolejnych meczach z bardzo silnymi przeciwnikami, już w najbliższą środę rozgrywamy zaległy mecz z Sandecją w Nowym Sączu, następnie w sobotę gościmy u siebie zespół Korony Kielce – podsumował spotkanie trener Chlebowicz.\nAP TOP 54 Biała Podlaska – Górnik Łęczna 2:1 (0:1)\nMarcin Sawczuk 65, Adrian Wnuk 80+ – Kamil Bajus 7\nGórnik: Blachani – Tryk, Grzesiak, Dmitruk, Gański – Dylewski (70 Holcel), Krzyśków, Pleskot (50 Woźniak) – Bajus, Rezszutek (41 Sitarczuk), Bielawski (41 Idzik, 75 Dyś)\nŻółte kartki: Adamski, Antoniuk, Borysiuk – Blachani\nCzerwona kartka: Blachani 80+ (za drugą żółtą)


Własna flota, czy usługi firmy transportowej? – Terdeca blog\nKwiecień 28, 2017 Czerwiec 16, 2017\nKażdy producent dowolnego towaru, który działa na skalę krajową lub międzynarodową, musi dostarczać swój towar do sklepów i magazynów. Aby się to udało potrzebuje pojazdów, które ten towar przewiozą. Są dwie możliwości – albo zainwestuje we własną flotę, albo skorzysta z usług firmy transportowej lub logistycznej. Oba rozwiązania mają zarówno wady jak i zalety.\nPodstawową zaletą posiadania własnej floty pojazdów jest pełna kontrola nad tym, co się z towarem dzieje. Firma, która taką posiada, może samodzielnie zatrudniać kierowców, kupować tiry przystosowane do specyficznych wymagań danego typu towarów oraz samodzielnie ustalać harmonogram dostaw. Brak pośredników znacznie upraszcza wszelkie związane z frachtem formalności, które mogą opóźnić dostawę. To szerszy temat, więcej informacji o zarządzaniu flotą tutaj: https://menadzerfloty.pl/.\nPonadto posiadanie własnych ciężarówek to świetna okazja do rozreklamowania logo firmy – jeśli odpowiednio pomalujemy samochody, nasza marka będzie obecna na drogach i stanie się widoczna da wszystkich współuczestników ruchu. Jak pokazują badania przyswajanie marki przez potencjalnych klientów dzieje się w dużej mierze poza ich świadomością, między innymi wskutek jej obecności w wielu miejscach naraz. Wpływu takich działań na sprzedaż nie da się dokładnie wyliczyć, jednak jego istnienie zostało potwierdzone naukowo.\nStworzenie własnej floty to jednak ogromna inwestycja, na którą nie wszystkie firmy stać. Samochody ciężarowe osiągają ceny liczone często w setkach tysięcy złotych, a trzeba je jeszcze ubezpieczyć, serwisować, stworzyć etaty dla dyspozytorów i kierowców. Ponadto zarówno stworzenie floty jak i zarządzanie nią stanowi wyzwanie organizacyjne. Wielu problemów nie da się przewidzieć na etapie planowania, rozwiązywanie sytuacji takich jak wypadki drogowe czy zamykanie ważnych arterii ze względu na remonty pochłaniają mnóstwo energii i zasobów, co więcej wymagają kompetencji i doświadczenia.\nFirma logistyczna i transportowa\nZatrudnienie podwykonawcy, który zajmie się frachtem, to rozwiązanie, które można uznać za wygodne, ponieważ to przewoźnik bierze odpowiedzialność za towar od momentu załadunku aż po rozładunek. Ponadto klienci cedują na przewoźnika wszystkie sprawy organizacyjne, nie muszą martwić się o prawo obowiązujące w krajach, przez które ma przebiegać trasa, o sytuację na drodze czy warunki pogodowe – klient ustala z firmą logistyczną i transportową termin dostarczenia i w przypadku niedotrzymania terminu – wyciąga wobec usługodawcy konsekwencje.\nKonsekwencje o których mowa ustalane są podczas negocjacji dotyczących umowy. Ponadto firmy transportowe o ugruntowanej pozycji na rynku mają umiejętności i doświadczenie niezbędne do tego, aby wynegocjowanych warunków dotrzymać. W przypadku budowania floty od podstaw problemy, które pojawiają się na początkowym etapie mogą przerosnąć kogoś, kto dopiero uczy się na własnych błędach.\nMinusem zatrudniania firm transportowych i logistycznych jest natomiast komplikowanie kwestii frachtu – im więcej podmiotów jest w niego zaangażowanych, tym większe ryzyko wystąpienia szumów komunikacyjnych. Ponadto firmie transportowej musimy płacić za każdym razem od nowa – na dłuższą metę posiadanie własnej floty może więc zredukować koszty.\nMożna powiedzieć, że stworzenie własnej floty się opłaca, ale tylko wtedy, gdy działamy na naprawdę dużą skalę. W przeciwnym razie lepiej będzie korzystać z pomocy podwykonawców.\nTagi: flota samochodowa


XV HALÓWKA Co słychać? (1) / Szkolne kryształy - Co słychać?\nPM10: 1,34 µg/m³ (3%)\nDane z 18.09.2020 15:48, airly.eu\nXV HALÓWKA Co słychać? (1)\nTygodnik Co słychać? od 1997 roku wspiera piłkarskie talenty, organizując dla nich turnieje halowe. Było ich już 14, co daje łącznie ponad 12 tysięcy zawodników. To dla nich co roku podejmujemy działania, by mogli czerpać radość ze sportu i rozwijać swoje talenty. Jubileuszowa edycja po raz kolejny pokazała, że w powiecie mińskim utalentowanych piłkarzy i piłkarek nie brakuje.\nPiętnasta halówka tym razem zagościła w hali sportowej w Dębem Wielkim, którą bezpłatnie udostępniła gmina z wójtem Krzysztofem Kalinowskim na czele. Ściągnęło do niej niemal 200 zawodników w wieku od 10 do nawet 43 lat. Przez dwa turniejowe dni walczyli oni o tytuł futsalowych mistrzów ziemi mińskiej. Ich zmagania bacznie śledzili sędziowie: Piotr Woliński, Łukasz Wojtczyk i Krystian Przedlacki, zaś gospodarz obiektu – Rafał Wtulich zadbał, by nie tylko oni, ale i organizatorzy czuli się w Dębem jak w domu.\nTurniej rozpoczęli gimnazjaliści. Cztery drużyny walczyły o medale i halowy tytuł mistrza ziemi mińskiej. Gole padały jednak rzadko, a większość spotkań kończyła się remisem. Po 3 punkty udało się zgarnąć jedynie Hutnikowi Huta Czechy i FC Dębe Wielkie. Ostatecznie, to dębianie, czyli gospodarze turnieju z 5 punktami na koncie zwyciężyli swoją grupę, zdobywając złoto i tytuł mistrza. Srebro i wicemistrzostwo powędrowało do zawodników Hutnika, a brąz i III miejsce do AP Orlik Jeruzal. Wyłonienie króla strzelców nie było łatwe, bo dwaj zawodnicy – Michał Malesa (FC Dębe Wielkie) i Kacper Przybysz (Hutnik Huta Czechy) – zdobyli tyle samo goli. O wszystkim zadecydowały najpierw niecelne strzały w poprzeczkę, a później karne, w których lepszy okazał się hutniczanin. Tytuł ASA BRAMKI zdobył dębianin – Michał Dróżdż.\nZaraz po gimnazjalistach na boisku pojawiła się tego dnia najliczniej obsadzona grupa, czyli dziewczęta. Panie pokazały, że też mają w sobie ducha walki i potrafią celnie strzelać do bramki. Najlepiej ta sztuka wyszła zawodniczkom AP Orlik Jeruzal, które ustrzeliły aż 10 goli, w tym 6 autorstwa Kamili Dróżdż. To pozwoliło jej zdobyć tytuł królowej strzelców, a całej drużynie – mistrzostwo ziemi mińskiej. Drugie na podium, z 11 punktami na koncie, były zawodniczki GKS-u Tygrys Huta Mińska, a jedno oczko mniej miała druga drużyna Ekonoma. Tytuł ASA BRAMKI zdobyła natomiast Aleksandra Pieńczuk z Rewolucji Poświętne, które zajęły w turnieju IV miejsce.\nPiątkowe zmagania zakończyli najmłodsi uczestnicy turnieju – uczniowie klas I-IV. Chłopcy włożyli w swoją grę mnóstwo pracy i serca. Pokazali też piłkarskie umiejętności. Największymi popisali się zawodnicy mińskiej Szóstki, zwyciężając wszystkie mecze i w konsekwencji zdobywając komplet punktów oraz tytuł mistrza. To pośród ich zawodników rozegrał się również bój o tytuł króla strzelców, który po rzutach karnych powędrował do Mateusza Pędowskiego. Ich golkiper – JaśWłodarek – zaczarował bramkę i nie puszczając ani jednego gola w całym turnieju, zdecydowanie zasłużył na tytuł bramkarskiego mistrza.\nO pozostałych miejscach na podium w grupie najmłodszych zadecydował bilans bramkowym, bowiem zarówno stanisławowska Tęcza, jak i dębski Maxa Squad zanotowali po jednym punkcie na swoim koncie. O jednego gola mniej stracili jednak dębianie i to do nich powędrowało wicemistrzostwo, zostawiając brąz Tęczy.\nW sobotę do boju stanęli panowie w kategorii open. Ale więcej o ich zmaganiach – w przyszłym tygodniu.\nNumer: 10 (857) 2014 Autor: Justyna Kowalczyk