Kazimierz Marcinkiewicz o sprawie Szumowskiego: Kaczyński pozwolił PiS-owi na chapanie | Polityka - Wiadomości Gazeta.pl\nUZ 20.05.2020 08:19\nTrwa zamieszanie wokół ministra zdrowia Łukasza Szumowskiego. Przypomnijmy, że 12 maja "Gazeta Wyborcza" ujawniła, że resort zdrowia kupił maseczki ochronne za ponad 5 mln zł od znajomego Łukasza Szumowskiego. Transakcję tę miał ułatwić brat ministra, Marcin Szumowski, a finalizował ją wiceminister zdrowia, Janusz Cieszyński.\nW ostatni poniedziałek "GW" napisała z kolei, że zanim Łukasz Szumowski został członkiem rządu, był udziałowcem w spółkach swojego brata. Po tym, jak został wiceministrem nauki, udziały w spółkach przejęła żona Łukasza Szumowskiego, Anna, z którą ma on rozdzielność majątkową. Mimo to polityk nie wpisał do oświadczenia majątkowego środków pozyskanych ze zbycia udziałów. Co więcej, w latach 2017-2020 jedna ze spółek Marcina Szumowskiego otrzymała 140 milionów z grantów przyznanych przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju. Instytucja ta podlega ministerstwu nauki. Łukasz Szumowski był wiceministrem tego resortu w latach 2016-2018. Po publikacji "GW" minister zdrowia wystąpił do dziennika o sprostowanie artykułu.\n- Trzeba wyraźnie powiedzieć, że nieprawdą są doniesienia, że nadzorowałem instytucje lub miałem wpływ na decyzje instytucji, które przyznawały te granty. Nigdy nie miałem pełnomocnictw dotyczących NCBiR-u. Doniesienia nie zawsze są rzetelne. Będziemy składali sprostowanie w tej sprawie. (...) Nigdy jako minister nie posiadałem żadnych akcji - powiedział Łukasz Szumowski podczas niedawnej konferencji prasowej.\nKazimierz Marcinkiewicz: Łukasz Szumowski jest kompletnie nieklarowny\nSprawę Łukasza Szumowskiego skomentował były premier Kazimierz Marcinkiewicz, który był gościem programu "Kropka nad i" w TVN24. Polityk stwierdził, że ministrowi zdrowia "trzęsie się grunt pod nogami", bo niewykluczone, że część rządu nie stoi za Łukaszem Szumowskim.\n- Co prawda wśród polityków Prawa i Sprawiedliwości wykorzystywanie swojej rodziny do bogacenia się z państwowych pieniędzy jest powszechne. Oni to robią od pięciu lat na ogromną skalę w Polsce. Mimo wszystko pan minister nie jest w stanie tego wszystkiego wytłumaczyć, jest kompletnie nieklarowny. A oprócz tego jest niekompetentny, jeśli chodzi o zarządzanie kryzysem - ocenił Kazimierz Marcinkiewicz.\nByły premier stwierdził także, że Jarosław Kaczyński pozwolił politykom PiS na "chapanie" i że "grabią oni pod siebie" miliardy złotych w całej gospodarce.\nMarcinkiewicz: Miliony płyną do rodziny ministra zdrowia i wszyscy się uśmiechają\nKiedy Monika Olejnik powiedziała byłemu premierowi, że z doniesień "Rzeczpospolitej" wynika, iż Centralne Biuro Antykorupcyjne wiedziało o zakupie nieatestowanych maseczek, Marcinkiewicz stwierdził, że CBA nie jest Centralnym Biurem Antykorupcyjnym, a biurem ochrony rządu.\n- Mamy bez przerwy do czynienia z tym, że CBA przepuszcza jak przez dziurawe sito wszystkie sprawy, które są w jakiś sposób związane z ludźmi rządu. Niestety, CBA nie pracuje na ochronę państwa polskiego. Gdyby tego typu sytuacja, jak z ministrem zdrowia, miała miejsce pięć, sześć, dziesięć lat temu, to mielibyśmy wielką aferę i dymisję. Przypomnijmy sobie, że minister Nowak odszedł ze stanowiska przez zegarek. A tu mamy miliony złotych, które płyną gęstym strumieniem do rodziny ministra zdrowia i wszyscy się uśmiechają - stwierdził gość "Kropki nad i".


Praktyczne akcesoria ułatwiające organizację przestrzeni - e-PolskiBiznes.pl\nPublished on : 27 lutego 2022 8 marca 2022 Published by : redakcja serwisu\nKażdy budynek handlowy, usługowy, biurowy, instytucja publiczna lub urząd powinny być w jasny i wygodny dla klientów sposób oznakowane. Dotyczy to zarówno właściwego oznaczenia na mapach Google, jak i widocznych, aczkolwiek eleganckich banerów z nazwą, widocznego oznaczenia wejścia i poszczególnych działów w miejscu docelowym. Bez względu na to, czy prowadzisz firmę prywatną, czy zarządzasz instytucją publiczną, każda osoba, która do Ciebie trafia, nie powinna mieć problemów ze znalezieniem interesującego ją wydziału lub konkretnej osoby. Dobra organizacja i poprawne oznaczenia poszczególnych wejść, wyjść i części danego budynku to jednak nie tylko kwestia wygody, ale też, a może przede wszystkim, kwestia bezpieczeństwa.\nZadbaj o bezpieczeństwo poprzez umieszczanie jasnych informacji o wyjściach z budynku\nKażdy budek powinien mieć w widoczny sposób oznaczone wejście, w środku tablicę, na której znajdziemy rozpiskę poszczególnych części danej placówki, ale też bardzo wyraźnie oznaczone wyjścia ewakuacyjne. Nie jest to nasza pierwsza myśl po wejściu do danego budynku, bo raczej nikt nie oczekuje sytuacji nagłych i alarmowych, te jednak nie zwykły się zapowiadać, dlatego jeśli zarządzasz większym budynkiem, pamiętaj, by w jasny sposób informować o drodze do wyjścia i wszystkich wyjściach ewakuacyjnych. Oprócz umieszczenia na ścianach i drzwiach odpowiednich tabliczek, warto też pilnować, by w międzyczasie nie zostały one zasłonięte regałem lub innym przedmiotem, który mógłby utrudniać widoczność.\nDobrze zorganizowana przestrzeń to wygoda dla wszystkich\nPoza sprawami dotyczącymi bezpieczeństwa, pozostaje równie ważna kwestia dobrej organizacji przestrzeni. Nie chcemy, by nasi klienci, pacjenci lub petenci w urzędzie krążyli zdezorientowani, szukając właściwego pokoju i pytając o drogę przypadkowych osób. Dla wygody obu stron i szybkości załatwiania spraw, w bardzo dokładny sposób należy poinformować o planie rozmieszczenia poszczególnych działów już zaraz na wejściu. Taka informacja pozwala na wygodne i bezstresowe udanie się we właściwe miejsce. Wykorzystaj tabliczki firmowe z Nana.com.pl, a przestrzeń, którą zarządzasz będzie miała jasny i czytelny wymiar. Tabliczki firmowe mogą służyć zarówno do oznaczenia kierunku poruszania się, przeznaczenia danego pomieszczenia oraz do oznaczenia nazwisk osób pracujących w danym pokoju.\nSzeroka i elastyczna oferta ułatwi Ci wybór\nTabliczki firmowe mogą mieć większe lub większe formaty. Bez względu na swoje potrzeby na Nana.com.pl z pewnością znajdziesz tabliczki, które dopasują się do Twojej wizualizacji przestrzeni. Ogromny wybór kolorystyki oraz różnorodność materiałów gwarantują Ci zamówienie nowoczesnych identyfikatorów, estetycznie uzupełniających Twoją przestrzeń. Tabliczki firmowe mogą być personalizowane własną grafiką, logo, napisem lub grawerem. Poza standardowymi formatami, wybrać możesz także bardziej wyszukane modele z podświetleniem LED, które są bezpieczne do stosowania zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz budynku.


/Zofia i Franciszek Chodur\nZofia i Franciszek Chodur poznali się w czworakach\nOpublikowano: środa, 21, kwiecień 2010 00:00\t Odsłony: 11998\nŻelazne gody, czyli 65 lat razem\nŚlub to jedno z najważniejszych wydarzeń w życiu człowieka. Rocznica ślubu to czas wyjątkowy nie tylko dla małżonków, to także okazja do wspomnień czasów ślubu i wesela, albo do zorganizowania imprezy dla znajomych. Zwyczaj obchodzenia rocznicy ślubu wywodzi się z Francji. W Polsce najczęściej obchodzone były srebrne i złote gody.\n21 kwietnia 2010 roku w kaplicy pw Bożej Opatrzności w Woli Mieleckiej Maria i Franciszek Chodur obchodzili żelazne gody, czyli uroczystość 65-lecia pożycia małżeńskiego.\nWitam serdecznie Zofię i Franciszka, którzy przeżywają niecodzienny jubileusz, 65 rocznicę zawarcia sakramentu małżeństwa. Nieraz mieć 65 lat życia to sztuka, a co dopiero we wspólnym życiu małżeńskim. Ta uroczystość to także powód do specjalnego błogosławieństwa, jakie przesłał biskup ordynariusz Wiktor Skworc - powitał jubilatów proboszcz Zbigniew Smołkowicz.\n- Niech dobry Bóg, który przed 65 laty przyjął Wasze śluby małżeńskie, obdarza w dalszym ciągu Was, dostojni Jubilaci, oraz cała Waszą Rodzinę dobrym zdrowiem, pokojem i prawdziwą radością, płynąca ze świadomości dobrze spełnionego obowiązku – czytamy w liście do jubilatów.\nPatrząc na jubilatów obchodzących 65 rocznicę zawarcia związku małżeńskiego, można śmiało powiedzieć, że nic tak nie uskrzydla jak małżeństwo. Mimo że przysięgę składali dokładnie 65 lat temu, doskonale pamiętają swój ślub. To był rok 45, tuż po wojnie, może dlatego, że jak sami przyznają czasy były inne i wystarczała skromna uroczystość zamiast wystawnego wesela.\nMistrz w robieniu kleszczyn\nFranciszek urodził się w 1918 roku w Przyłęku, jako młody chłopak pracował we dworze przez trzy lata. - Praca w dworze była ciężka, robiliśmy od siódmej rano do siódmej wieczorem za 80 groszy na trzy, cztery konie. Niemcy bali ukrywających się w pobliskich lasach partyzantów, dlatego w 1939 roku wysiedlili mieszkańców Przyłęka. Zamieszkał u rodziny na końcu Rzędzianowic na Olszynach przez zimę. Kiedy sołtys typował ludzi do pracy w Niemczech, w obawie przed wywózką poszedł do pracy we dworze na Wolę Mielecką, gdzie panowała wielka bieda. Mieszkał w czworakach, pracował w stolarni pięć lat, najpierw jako uczeń, a potem jako stelmach, wyrabiał z drewna koła, części drewniane do wozów, sań, uprzęży dla koni. Po wojnie pracował na roli i był mistrzem w robieniu kleszczyn, podkładów do wozów, a i niejednemu dorobił styl do wideł czy grabi.\nSpod Lwowa do dworu Koziary\nZofia urodziła się w 1927 roku w Jasienicy Polskiej w obwodzie lwowskim na Ukrainie. W 1943 roku cały Wołyń zamienił się w jeden wielki pożar. Palili polskie wioski, przychodzili w nocy trzema falami, pierwsza zabijała, druga grabiła, trzecia paliła. Wtedy nie było już dla nikogo tajemnicą, że to zaplanowana akcja, była karą za polskość mająca na celu likwidację polskiego narodu,. Mieliśmy sołtysa, który mówił wyjedźcie, może wszystko to się ułoży. Łuny były coraz bliżej, palili nasze domy, musieliśmy uciekać. Braliśmy wszystko z myślą, że wrócimy. Zabraliśmy dwie krowy, dwa konie, źrebaka i cały dobytek. Z Kamionki wyjechaliśmy wagonami do Lwowa, tam przeżyliśmy dwa naloty z powietrza, przez Rzeszów, Dębicę i wysiedliśmy w na stacji w Mielcu. Z jednej strony wagonu było nasze bydło, a w drugiej my i pozostały dobytek.\nW wieku 17 lat w 1944 roku przybyła do dworu w Woli Mieleckiej razem z rodzicami, bratem, bratową i wujenką, oraz pięcioma rodzinami z Ukrainy. Dzierżawcą w dworze był Koziara, rodziny z Ukrainy przyjął z otwartymi rękami jak mówi pani Zofia. Zamieszkali w czworakach, brat pracował końmi, kobiety zajmowały się pracami polowymi. Najbardziej dokuczały im pluskwy, które potwornie gryzły po całym ciele. Po wojnie rodziny, które przybyły z Ukrainy pojechały dalej na tereny zachodnie, my zostaliśmy.\nTańce do samego rana\nWiosną 1945 roku w Woli Mieleckiej została powołana Komisja ds. reformy rolnej, która przystąpiła do parcelacji majątku dworskiego. Ale trzeba było mieć rodzinę, żeby otrzymać przydział na ziemię. Ojciec pani Zofi otrzymał dwa hektary na Zaolziu.\nZofia i Franciszek poznali się w czworakach, 22 kwietnia 1945 roku wzięli ślub w kaplicy w Książnicach, ponieważ kościół był zburzony. Do ślubu miałam pożyczona sukienkę, starostowie upiekli placki, kolega męża Mazur przygrywał na harmonii. Przyjęcie odbyło się w czworakach, tańce u sąsiadki, która miała podłogę w czworaku, mąż sąsiadki był kowalem w czasie wojny kowal był potrzebny i Koziara dbał o niego. Tańcowali do samego rana, kawalerka przyszła na postronkę.\nPracy nie było nigdzie, ludzie zajmowali się głównie uprawą ziemi. Pracowaliśmy na roli, mąż robił koła drewniane do wozów, ja gotowałam piasty drewniane w wodzie, żeby drewno zmiękło i można je było nabić na obręcze. Z czasem chłopi najmowali się z końmi do pracy przy budowie WSK. Kupiliśmy drewniany dom, który został przeniesiony obok domu w którym teraz mieszkamy. Wokół było pustkowie, był tylko nasz dom, Szpary i Tomczyk pod granicą z Rzędzianowicami\nIch dorobek to troje dzieci, sześć wnuków oraz dziewięć prawnuków.\nGdy jest słoneczny dzień można spotkać pana Franciszka siedzącego na ławce w słońcu.\n- Film z uroczystości


Polska, Hiszpania, może Polska...? Dylematy wiślaka Jesusa - plus.gazetakrakowska.pl\nOstatnio Jesus Imaz stał się zbawcą Wisły. W pięciu meczach ligowych strzelił sześć bramek, w tym te kluczowe - dublety w derbach z Cracovią oraz klasyku z Legią Warszawa. Jego popularność natychmiast wystrzeliła w górę, ale Hiszpan broni się przed urokami sławy rękami i nogami.\nJaka jest ta prywatna strona „goleadora” z Wisły Kraków? Kiedy idziemy z nim przez krakowski Rynek, za nami słychać pisk młodych dziewczyn.\n- To z twojego powodu? - pytam. - Nie, na pewno nie - zapewnia Hiszpan. Pozując do zdjęć pod Sukiennicami obawia się, że spojrzenia ludzi wokół skupią się właśnie na nim.\nPoprzedni hiszpański bohater kibiców Wisły, Carlitos, uwielbiał błyszczeć. - Ja jestem skromnym chłopakiem - przekonuje Imaz. - Teraz ludzie rzeczywiście częściej zatrzymują mnie na ulicy. Ale nie jestem osobą, której „sodówka” uderza do głowy, gdy jest dobrze. Ani taką, która się załamuje, gdy sprawy idą gorzej.\nKażdy by się nabrał\nKiedyś żartował, że do podpisywania autografów zaangażuje brata bliźniaka. Rzeczywiście, każdy by się nabrał, bo z Oscarem Imazem są do siebie podobni, jak dwie krople wody. Kiedy brat po raz pierwszy przyleciał do Krakowa odwiedzić wiślaka, mylili ich nawet pracownicy klubu.\n- Jesteśmy niesamowicie podobni do siebie w wielu kwestiach. Zaczynaliśmy grać w tej samej drużynie, studiowaliśmy ten sam kierunek studiów, mamy tych samych przyjaciół. Wszystko robimy razem. Tylko partnerki mamy inne - śmieje się Imaz. Ale nie jest idealną kopią brata. - Ja jestem spokojniejszy, Oscar - bardziej impulsywny. Łatwo go wkurzyć - przyznaje Imaz.\nTrochę inaczej toczyły się też ich futbolowe losy. - Oscar zaczynał jako bramkarz. Później dopiero został zawodnikiem z pola. Poza tym, on jest lewonożny, a ja prawonożny. Mimo to, gdy byli młodzi, robili trenerom psikusy i niepostrzeżenie zamieniali się na boisku rolami.\n- Ja za niego wchodziłem na bramkę, a on za mnie - grać w polu - wspomina Jesus.\nA w szkole na kartkówkach? - W szkole to nie, bo lepiej nas kontrolowali. Ale nawet na studiach zdarzało się, że jego koledzy zagadywali do mnie, myśląc, że jestem Oscarem. Koledzy to pół biedy. Gorzej, że myliły się też dziewczyny.\njaką rolę w odkryciu pasji piłkarza miała... jego siostra?\ndlaczego na pewnym etapie swojego życia Jesus zdecydował się na studia pedagogiczne?\njaka nieprzyjemna przygoda spotkała piłkarza na trasie do Morskiego Oka?\njesus imaz żona\njesus imaz akcja ratunkowa


Trudne życie rolnika w trailerze Farming Simulator 22 - premiera w listopadzie • Eurogamer.pl\nGiants Software ogłosiło, że Farming Simulator 22 - najnowsza odsłona rolniczej serii - ukaże się 22 listopada na wszystkich potwierdzonych platformach sprzętowych: PC, PlayStation 4, PS5, Xbox One oraz Xbox Series X/S.\nTwórcy opublikowali także nowy trailer. Animowany materiał wideo nie zawiera fragmentów rozgrywki, lecz stanowi animowaną i nieco górnolotną odę do życia na roli.\n- Upadasz, by znowu się podnieść, ponieważ to coś więcej niż zwykła praca. To powołanie - zapewnia rolnik w zwiastunie. - Kto inny chciałby wstawać wcześnie rano i niszczyć dłonie na polu, by wieczorem planować, jak zrobić to samo jutro.\nJak wiemy już z kwietniowej zapowiedzi, twórcy przygotowują dwie całkiem nowe mapy oraz zaktualizowaną wersję dobrze znanego Erlengrat. Do tego ponad czterysta maszyn (w tym nowe kategorie sprzętu) od stu producentów.\nDeweloperzy zajęli się także silnikiem graficznym. Technologia GIANTS Engine 9 ma poprawić zachowanie sztucznej inteligencji i wzbogacić krajobrazy. Nie zabraknie trybu wieloosobowego, dla 16 graczy na PC (i 8 na konsolach).\nInną istotną nowością będą pory roku, co oznacza między innymi konieczność zajmowania się gospodarstwem także zimą. Pola przykryje śnieg, a trailer pokazuje między innymi odśnieżanie.


Żelazny król - Julie Kagawa ~ Magic of words\n~Demismo 9 września 2012 12:38\nJuż baaardzo długo chcę ją przeczytać :)\nTirindeth 9 września 2012 13:33\nJa jestem w tej serii totalnie zakochana, a drugi tom powalił mnie na kolana :) Polecam Żelazną Córkę :)\nSol 9 września 2012 13:56\nA ja tam kocham serię :P Nie uważam, że książka jest dziecinna, właśnie ta bajkowość fenomenalnie opisana sprawia, że ma to coś i jest ciekawa :)\nGumcioBook 9 września 2012 13:56\nMam wielką ochotę przeczytać tę książkę, ale im bardziej chcę tym coraz trudniej znaleźć mi się książkę :(\nDominique 9 września 2012 14:03\nMoże kiedyś, ale nie wiem czy mam ochotę na kolejne serie książek już mnie troszkę męczą\nDosiak 9 września 2012 14:13\nSama nie wiem. Z jednej strony brzmi nawet ciekawie, ale z drugiej nie przepadam za opowieściami o elfach i tym podobnych.\nAnia 9 września 2012 15:13\nChyba jednak odpuszczę sobie tę książkę:)\nCassiel 9 września 2012 17:00\nCzytałam dopiero tę część, 2 przede mną, ale uwielbiaam bardzo! :) Jedynie początek nie spodobał mi się :>\nMiłośniczka Książek 9 września 2012 17:52\ncałą serię upatrzyłam sobie już jakiś czas temu :)\nteraz tylko rozglądać się za książkami :)\nSophie 9 września 2012 18:49\nA mówiłaś, że bardzo Ci się podobało. :P Ja dałam wyższą ocenę, bo kocham tą serię. ;D Ogólnie recenzja, jak zwykle świetna. :*\nElen 9 września 2012 20:56\nBo mi się podobało bardzo! Ale nie wszystko, a poza tym przemyślałam. Nie dogodzisz nikomu XD\nMałgorzata S 9 września 2012 21:10\nKsiążka nie dla mnie, ale to nie zmienia faktu że recenzja jest świetna! :)\nBlueberry 9 września 2012 22:31\nPierwszą część zaczełam czytać i nie powiem bardzo mnie wciągnęła :)\nederlezi 10 września 2012 12:07\nBardzo ładna okładka. Muszę rozpocząć przygodę z ta serią. :)\nTala 11 września 2012 22:46\nTen tom bardzo mi się podobał, ponieważ było w nim sporo... swoistego powiewu świeżość. Natomiast drugi tom zawiódł mnie zupełnie swoim podobieństwem do innego paranormalnego romansu :/\nNika 12 września 2012 17:20\nElfy? Czemu nie? ;) Gatunek literacki bardzo bliski mojemu sercu, dlatego nie odmówiłabym.;)\nMarcepankowa 15 września 2012 16:49\nMbie się podobało, ale to akurat mój klimat ;)\nAch literówki... miło być "mnie" ;)\nAlys 16 września 2012 17:22\nJak na razie przeczytałam dwie części i bardzo mi się podobały :)\nLarysa 17 września 2012 19:08


local_shipping Zamów teraz, a dostarczymy nie później niż 27-05-2022\n10 499,99 zł 8 560,99 zł\nMinn Kota Terrova to nowoczesny silnik dziobowy wyposażony w Bluetooth oraz i-Pilot. Za sterowanie niektórymi funkcjami odpowiada prosta w obsłudze aplikacja mobilna. Polecamy wymagającym wędkarzom szukającym wysokiej jakości sprzętu.\nSilnik bez pedału nożnego oraz sonaru US2.\nMinn Kota silników elektrycznych\nMinn Kota to jeden z czołowych producentów silników elektrycznych. W ofercie znajdziemy proste modele idealne do małych łodzi lub pontonów jak również bardzo zaawansowane konstrukcje przeznaczone do większych środków pływających. Podczas procesu produkcji wykorzystano nowoczesne technologie oraz markowe komponenty podnoszące komfort wędkowania.\nW Raven-fishing.pl znajdziesz prawie cały asortyment Minn Kota.


Stół z litego drewna mango brązowy Sinnar 3X - sklep Edinos.pl\nElior PLN 3248.00 http://schema.org/NewCondition http://schema.org/InStock edinos.pl https://www.edinos.pl//stol-jadalniany-lite-drewno-mango-240-cm 2021-12-31\nStół jest odzwierciedleniem Twojego poziomu estetyki. Dlatego tylko od Ciebie zależy jaki model mebla wybierzesz. W tym sezonie warto postawić na styl industrialny, który nie wychodzi z mody, ciągle będąc w trendach. Jednym ze stołów reprezentujących tę stylistykę jest produkt Sinnar 3X wykonany z litego drewna mango. Zapoznaj się z jego opisem, a przekonasz się, że to propozycja dla Ciebie.\nMateriał, z którego wykonano blat mebla Sinnar 3X to lite drewno mango słynące z dużej wytrzymałości, twardości i stabilności. To egzotyczny gatunek ma kilka wartościowych cech, których nie ma wiele polskich gatunków drzew. Wyróżnia je duża zbitość, co spowodowane jest jego bardzo dużym poziomem gęstości. Stół jadalniany Sinnar 3X będzie więc idealnym elementem Twojej kuchni, ponieważ kiedy niespodziewanie zamoczysz blat mebla, woda nie wchłonie się w materiał i nie odkształci się on pod wpływem wody.\nPowierzchnia mebla marki Elior została też oszlifowana i polakierowana, co dało dodatkową ochronę powierzchni blatu. Każdy z procesów obróbki został przeprowadzony z największą starannością.\nCały retro design mebla Sinnar 3X podkreślają jego stalowe nogi i mocne żeliwne kółka. Dzięki nim możesz z łatwością przesunąć ten produkt. Poza tym podstawa tego modelu nadaje całej konstrukcji wizualnej lekkości.\nStół stanowi centralny punkt spotkań w każdym domu i powinien godnie reprezentować każde mieszkanie. Poza tym jest miejscem, przy którym tworzy się wiele wspólnych wspomnień i które jednoczy domowników. Unikalny dodatek do kuchni, jadalni czy salonu jest w Twoim zasięgu, bliżej niż myślisz. Jest nim industrialny stół Sinnar 3X. Dlatego, jeśli cenisz sobie przemysłowy lub loftowy wystrój skuś się na komfortowy mebel, który stanie się nieodłącznym elementem Twojego domu.\nPonadczasowa kolorystyka stołu marki Elior na pewno sprawdzi się w każdym wnętrzu – minimalistycznym, rustykalnym, jak i klasycznym. Mebel składa się z jasnego drewna o ciepłym brązowym odcieniu, co zestawiono z czarną stalową podstawą. To współczesny design dla osób uwielbiających meble z duszą.\nStół Sinnar 3X występuje w dwóch różnych kolorach. Poniżej prezentacja dostępnych egzemplarzy. Sprawdź także inne warianty tego stołu.\n- Wymiary: szerokość – 90 cm, długość – 240 cm, wysokość – 76 cm\n- Materiał: lite drewno mango o matowym wykończeniu + stal kryta proszkowo.\nDecyzja o kupnie stołu Sinnar 3X należy teraz do Ciebie. Pamiętaj, że ten model mebla jest teraz w promocyjnej cenie 3248 zł zamiast 3248 zł.\nIndiana J. napisał/a: ogromny stół\nOgromny stół wyposażony w żeliwne kółka - czego chcieć więcej ? Łatwo nim przesuwać i manipulować oraz pomieści dużo osób, do przestronnych wnętrz jak znalazł.\nJenny z Lasu napisał/a: woow\nrewelacja na skalę światową, moim zdaniem jak najbardziej warto! ps, to już trzeci udany zakup.


Mikołaj Rajkowski (Teologia Polityczna): Czy w pontyfikacie Jana Pawła II dokonała się uniwersalizacja polskiego doświadczenia? Jak moglibyśmy określić zakres jego wpływu na myśl Jana Pawła II?\nPaweł Skibiński (Instytut Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego): Jan Paweł II dokonywał w bardzo jasny sposób samoidentyfikacji – nigdy, od samego początku do samego końca swojego pontyfikatu, nie ukrywał, że jest Polakiem. Nie tylko uważał to za swoją cechę, ale prawo, a wręcz obowiązek, żeby o tym mówić, żeby uprzedzać, że jego doświadczenie jest związane z polskością. To nie jest styl papiestwa, do którego byli dotychczas przyzwyczajeni obserwatorzy i wielu miało za złe papieżowi, że aż tak mocno swoją polskość podkreśla.\nProszę pamiętać, że objął on władzę nad Kościołem pod koniec lat 70. XX w., a więc w okresie dominacji lewicy europejskiej w przestrzeni kulturowej. Owszem, jest to również czas rewolucji konserwatywnej Thatcher, a wkrótce także Reagana, natomiast trzeba powiedzieć, że zdecydowana większość elit kulturowych, elit społecznych – także wewnątrz Kościoła Katolickiego – posługiwała się paradygmatami lewicowymi. Te zaś domagały się rozmycia tożsamości wspólnotowych, w tym także tożsamości narodowych. Postawa Jana Pawła II była więc, bez wątpienia, pewnym znakiem sprzeciwu wobec dominującej tendencji kulturowej, choć oczywiście jej celem było tylko głoszenie prawdy o człowieczeństwie. Bardzo istotna jest bowiem jego koncepcja antropologiczna.\nW jaki sposób łączyła się ona z tą kwestią?\nWłaściwie wszyscy badacze filozofii wojtylańskiej, a także jego nauczania, podkreślają, że jest to papież, którego nauczanie opiera się na analizie antropologicznej. Jan Paweł II, zgodnie z tradycyjnym nauczaniem Kościoła i tradycyjną antropologią katolicką, mówił o tym, że człowiek jest zarazem bytem indywidualnym jak i wspólnotowym, przy czym określała go, przede wszystkim, przynależność do wspólnot naturalnych, wśród których papież wyraźnie wskazywał dwie. Te wspólnoty naturalne to rodzina i naród.\nKontrowersje wzbudzała ta druga...\nO ile ze znaczeniem rodziny żaden katolicki filozof nie polemizowałby, o tyle z wagą przynależności narodowej chętnych do podjęcia polemiki nie brakowało. Przypominam sobie reakcję jednego z wybitnych historyków katolickich w Hiszpanii na książkę ,,Pamięć i tożsamość”, który miał powiedzieć: ,,To czysty Herder!”.\nTo była absurdalna reakcja wynikająca z tego, że dla części katolików rozmycie tożsamości narodowej było symbolem uniwersalizmu. Tymczasem dla Jana Pawła II mocne określenie tożsamości narodowej nie było sprzeczne z uniwersalizmem. Ba! Było warunkiem uniwersalizmu! W myśli Jana Pawła II jest tak, że właściwe ujęcie kategorii narodu jest warunkiem uczestnictwa w wartościach uniwersalnych. Nie można być człowiekiem uczestniczącym w wartościach uniwersalnych, jeśli nie jest się w pełni człowiekiem. A nie jest się człowiekiem w pełni, jeśli się nie uczestniczy w pełnym zakresie odpowiedzialności i wolności we wspólnotach naturalnych.\nJan Paweł II nawiązywał tym samym do długiej tradycji polskiej myśli, wyrażanej między innymi przez romantyków, na których często się powoływał. Na ile jednak było to przeniesienie jej na grunt Kościoła Powszechnego?\nPolacy są oczywiście wyczuleni na element tożsamości zbiorowej, narodowej, ze względu na to, że próbowano ich tej tożsamości pozbawić. W związku z tym musieli się do niej ustosunkować i przemyśleć jej charakter w sposób bardzo głęboki. Rzeczywiście, możemy tutaj mówić o tradycji myśli romantycznej, ale proszę pamiętać, że z dokładnie tej samej skarbnicy pojęć czerpali polscy pozytywiści, choćby Sienkiewicz, należy też pamiętać o kolejnych pokoleniach literackich Młodej Polski, potem Reymont. Tym sposobem myślenia przesiąknięte są także polskie ruchy polityczne. Np. polski nacjonalizm, choć nie zawsze był inspirowany katolicyzmem, to niemal zawsze był z nim uzgadnialny. Generalnie rzecz biorąc, Polacy byli, poza marksistami i poza środowiskami reprezentującymi skrajny indywidualizm, zgodni – naród jest wspólnotą przed wszystkim kulturową, jest wspólnotą bardzo często naturalną, do niej przynależności się nie wybiera, w niej uczestniczy się z natury rzeczy. Wreszcie – naród ma prawo do swej podmiotowości. Podmiotowości zarówno kulturalnej, społecznej, jak i politycznej. To jest świat pojęć, w jakim Polacy żyli i Jan Paweł II, w oczywisty sposób, także do niego się odwoływał.\nDokonując przy tym jego uniwersalizacji?\nPamiętajmy, że czerpał także z dorobku międzywojennej myśli katolickiej, która, czy to w wydaniu nacjonalistycznym, czy to w wydaniu chrześcijańsko-społecznym, twierdziła, że z tego, że naród jest wspólnotą naturalną wynika, że te rozważania polskie nad narodem nie dotyczą tylko narodu polskiego. Chociaż każdy z narodów ma inna kulturę i w związku z tym, nieco inny sposób funkcjonowania , to jednak sam fakt istnienia wspólnot narodowych jest elementem natury człowieka.\nTo przeświadczenie Jan Paweł II powtarzał za swoimi mistrzami intelektualnymi okresu międzywojennego – za ówczesną elitą katolicką, za takimi pisarzami jak np. Karol Hubert Rostworowski, który był człowiekiem bliskim kard. Sapieże, a zarazem aktywnym działaczem Stronnictwa Narodowego.\nTo polskie doświadczenie zostało przeniesione świadomie przez Jana Pawła II na poziom uniwersalny. Mamy znakomite, precyzyjne przemówienie Jana Pawła II wygłoszone przezeń na forum UNESCO w kwietniu 1980 roku, w którym papież wyrażał to wprost – naród jest wspólnotą naturalną, która ma swoje prawa i obowiązki, i nie przeczy to istnieniu wspólnoty uniwersalnej.\nTe kategorie, jak pan podkreślił, są czytelne dla Polaków. W jakim stopniu były one jednak wyczuwane przez kardynałów, którzy dokonali wyboru kard. Wojtyły na papieża? Czy byli świadomi tej odrębności?\nMyślę, że nie brali oni pod uwagę tych niuansów filozoficznych. Natomiast dla swoich „wyborców” w 1978 roku był Karol Wojtyła był interesujący z innego względu: ze względu na pewną tradycję duszpasterską, która została ukształtowana w Polsce. Ta tradycja przynosiła realne owoce w połowie lat 70. XX w., kiedy stało się jasne, że nie udało się reżimowi komunistycznemu w Polsce zniszczyć Kościoła w Polsce, który mimo niekorzystnych warunków egzystencji, mimo prześladowań nie przechodził kryzysu posoborowego, a przynajmniej nie tak głęboko jak inne Kościoły europejskie. To doświadczenie głęboko przemawiało do kardynałów w październiku 1978 roku. Oni znali tę rzeczywistość, ponieważ w latach 70. XX w. wielu z nich odwiedziło Polskę i widzieli, co się tu działo.\nZatem doświadczenie Kościoła polskiego nie było anonimowe – przeciwnie, było atrakcyjne. Papież mówił o tym na samym początku swojego pontyfikatu – w swoich inauguracyjnych przemówieniach i homiliach wspominał, że jest to szczególna odpowiedzialność polskiego Kościoła.\nJak rozumieć tę szczególną odpowiedzialność?\nChodziło o to, że warunkach kryzysu Kościoła Jan Paweł II niósł ze sobą inne doświadczenie Kościoła, doświadczenie przetrwania mimo niekorzystnych warunków i, co więcej, wspaniałego rozwoju.\nJaki bowiem Kościół reprezentował przyszły Jan Paweł II? To był Kościół prymasa Wyszyńskiego; Kościół wielkich przedsięwzięć duszpasterskich realizowanych w niesprzyjających warunkach; wielkich projektów odnowy moralnej; Kościół bez kryzysu kapłaństwa i odstępstw wiernych.\nZnakiem rozpoznawczym Kościoła polskiego w oczach ówczesnych kardynałów była także maryjność, która w Karolu Wojtyle manifestowała się ze szczególną siłą. To było bardzo istotne.\nJednocześnie trzeba powiedzieć, że Jan Paweł II jest był kardynałów symbolem jeszcze jednej kwestii: odwagi zakorzenionej we wierze. Znanym, przynajmniej części kardynałów zgromadzonych na konklawe, tekstem były jego rekolekcje dla Pawła VI wygłoszone w 1976 roku. Te rekolekcje noszą bardzo znamienny tytuł „Znak, któremu sprzeciwiać się będą”. Traktują one o krzyżu. Jan Paweł II uważał, że atak na chrześcijaństwo, niezgoda na kategorie chrześcijańskie jest wpisany w doświadczenie egzystencjalne człowieka i Kościoła i nie może dziwić. Nie może prowadzić do wniosku, że chrześcijaństwo się zdezaktualizowało. Wręcz przeciwnie! Wymaga ono odważnego świadectwa i ta odwaga świadectwa jest niewątpliwie czymś, czego kardynałowie szukali w Janie Pawle II. Niewątpliwie był to bowiem człowiek odważny.\nPolityka wschodnia Jana Pawła II różniła się w istotny sposób od tej uprawianej przez jego poprzedników. W jakim stopniu możemy powiedzieć, że decydujące były przy tym osobiste doświadczenia pracy duszpasterskiej w komunistycznej Polsce?\nZdecydowanie, związek jest bezpośredni. Kościół w Polsce pełnił bardzo szczególną rolę na terenie bloku sowieckiego. Powinniśmy znacznie częściej to podkreślać: po Soborze Watykańskim II i obchodach milenijnych Kościół polski uważał się za reprezentanta wszystkich Kościołów żyjących w strefie komunistycznej.\nPrzyjął wówczas zdecydowanie bardziej ofensywną taktykę wobec komunizmu. Było to możliwe dzięki szeregowi silnych osobowości, nie tylko kard. Wyszyńskiego i kard. Wojtyły, lecz także takich osób jak arcybiskup Antoni Baraniak – były więzień komunistyczny; biskup Ignacy Tokarczuk znany z bardzo twardych poglądów na komunizm i komunistów; biskup Bronisław Dąbrowski – sekretarz Konferencji Episkopatu Polski. Oni wszyscy byli przekonani, że Kościół w Polsce, z racji tego, że trwa w dobrej kondycji, ma szczególne zobowiązania wobec tych Kościołów, które zostały przez komunistów naruszone bądź rozbite. Na każdej radzie głównej Episkopatu Polski w latach 70. pojawiał się punkt dotyczący Kościołów na wschodzie. Polski episkopat czuł się odpowiedzialny za katolików żyjących pod władzą komunistów i komunikował to również Stolicy Apostolskiej. Doprowadziło to do ostrego konfliktu z watykańskim Sekretariatem Stanu, który nie rozumiał rzeczywistości komunistycznej tak dobrze, jak biskupi polscy.\nW czym przejawiał się ten konflikt?\nBiskupi polscy byli bardzo krytyczni w stosunku do polityki wschodniej Jana XXIII, a zwłaszcza Pawła VI, ponieważ byli przekonani, że jest ona nieskuteczna. Nie oceniali jej a priori, tylko sądzili po owocach. Istnieją dokumenty, pod którymi podpisał się kard. Wojtyła wraz z innymi biskupami, w których jasno zostało powiedziane, że polityka wschodnia odnosi porażki m.in. na Węgrzech i w Czechach. Polegały one na przykład na nowych nominacjach biskupich. W ich kontekście polscy biskupi napisali do Sekretariatu Stanu, że lepiej, żeby nie było biskupa, niż żeby był zły. Powiedziałbym, że to bardzo twarde postawienie sprawy.\nMożna przywołać także list Stefana kard. Wyszyńskiego, napisany w imieniu wszystkich biskupów polskich, adresowany do Jana Pawła I, w którym informował, że jego zdaniem błędem Stolicy Apostolskiej było podpisanie się pod aktem końcowym OBWE w Helsinkach, ponieważ oznaczało to zakwestionowanie prawa do suwerenności narodów zniewolonych przez Sowietów w Jałcie. Nie ma wątpliwości co do tego, że Jan Paweł II wyrasta z takiego poczucia polemiki z linią polityki wschodniej Stolicy Apostolskiej, ale nie jest to polemika aprioryczna.\nCzy były jakieś elementy ciągłości?\nJan Paweł II nie zerwał z polityką wschodnią Pawła VI, ale ją przewartościował, nadał jej nowe znaczenie. Głównym współpracownikiem w polityce wschodniej Jana Pawła II będzie Agostino Casaroli, twórca polityki wschodniej jego poprzedników. To człowiek rzeczywiście oddany Kościołowi, lojalny wobec Papieża i zdecydowany działać lojalnie na rzecz kolejnych następców św. Piotra.\nJan Paweł II też wykorzystywał bardzo mocno jedno z głównych dokonań Casarollego: właśnie ten krytykowany przez kard. Wyszyńskiego i biskupów polskich akt końcowy w Helsinkach. Papież z Polski zamienił ten akt OBWE w narzędzie do demontażu komunizmu.\nWykorzystując to, że komuniści ten akt podpisali, papież bardzo konsekwentnie domagał się, czy wręcz żądał przestrzegania w krajach komunistycznych wolności religijnej, a także podkreślał prawo narodów do suwerenności narodowej. I w ten sposób wprowadził nowy akcent, który stał się destrukcyjny dla komunizmu.\nSpokojne powtarzanie prawdy o prześladowaniu religijnym bez atakowania przeciwnika, spowodowało, że bardzo trudno było tę politykę podważyć. Została zaakceptowana, bo posługiwała się pewnymi kategoriami pojęciowymi dla ówczesnego świta akceptowalnymi (np. prawa człowieka) i stała się skuteczna.\nWydaje mi się, że ta nowa polityka wschodnia była polityką upominania się o prawa wierzących w bloku wschodnim, a jej papierkiem lakmusowym była kwestia kościołów greko-katolickich, które w większości krajów bloku sowieckiego zostały zlikwidowane. Do tej pory prawa grekokatolików były traktowane przez Stolicę Apostolską jako nieistniejące, ponieważ Stolica Apostolska uważała, że to utrudnia dialog ekumeniczny z prawosławnymi. Przypomnijmy, że wierni i księża kościoła greko-katolickiego zostali wcieleni do Cerkwi prawosławnej. Najpoważniejsza sytuacja pod tym względem istniała w dwóch krajach, gdzie Kościoły unickie były masowe: na Ukrainie znajdującej się na terenie Związku Sowieckiego oraz w Rumunii.\nJan Paweł II doprowadził do zmiany tej polityki?\nJan Paweł II podczas pierwszej pielgrzymki do Polski mówił do Rady Głównej Episkopatu Polski, że poświęcanie praw grekokatolików, naszych braci na ołtarzu ekumenizmu, jest niemoralne i że choć jest mu drogi dialog ekumeniczny, to nie można go prowadzić za taką cenę. To twierdzenie było jednym z fundamentów tego moralnego zwrotu w Ostpolitik. Jan Paweł II uzmysławiał wszystkim, że tamta poprzednia Ostpolitik, mimo pozorów prawidłowości moralnej, była po prostu, w pewnych aspektach, błędna moralnie. Nie dostrzegano wszystkich skutków moralnych tamtej Ostpolitik. Prowadziła do krzywdy ludzkiej, krzywdy tych, którzy mieli prawo czuć się porzuceni przez Kościół.\nBadacze, w Polsce przede wszystkim Andrzej Grajewski, mówią o tym, że Jan Paweł II dokonał zwrotu, w którym jego partnerem w polityce wschodniej przestały być przede wszystkim rządy komunistyczne, a więc przestała ona być kwestią dyplomacji, a stała się kwestią duszpasterstwa – partnerem dla papieża stały się społeczności wierzących, mieszkających w tej przestrzeni.\nOwoce tej postawy Jana Pawła II w Polsce, zarówno duchowe jak i polityczne, są dostrzegalne i trwałe. Jak na tym tle można ocenić aktualnie jego globalne oddziaływanie?\nPontyfikat Jana Pawła II z całą pewnością nie zmienił całej rzeczywistości kulturowej świata, ale w znaczący sposób na tę rzeczywistość wpłynął. Kult Bożego Miłosierdzia jest dzięki Janowi Pawłowi II kultem globalnym. To Jan Paweł II ukształtował w znacznej mierze współczesną pobożność katolicką. Kult Matki Boskiej Fatimskiej, kompletne przemodelowanie panteonu świętych katolickich przez jego znaczące uzupełnienie. W bardzo wielu krajach to nasz papież wyniósł na ołtarze pierwsze osoby wywodzące się z tych narodów.\nJan Paweł II pozostawił po sobie także, moim zdaniem niedoceniany jeszcze, olbrzymi korpus koncepcji teologicznych i filozoficznych, które pozostają wyzwaniem zarówno dla katolicyzmu tradycyjnego, jak i dla katolicyzmu, który uważa siebie za nowoczesny, ponieważ czerpią bardzo głęboko z tradycji katolickiej, a jednocześnie stawiają nowe pytania i nowe problemy. Taką kwestią jest rozumienie ludzkiej płciowości.\nZ tego wszystkiego wynika wniosek, że nie jesteśmy jeszcze w stanie ocenić znaczenia tego polskiego pontyfikatu, ponieważ jego oddziaływanie się jeszcze nie skończyło. To od nas, kolejnych pokoleń katolików zależy, jakie to oddziaływanie będzie. Warto również podkreślić, że to, co mówił Jan Paweł II, jest w znacznej mierze kontrkulturowe.\nPonieważ posługiwał się językiem kultury współczesnej, ale jednocześnie polemizował z wieloma treściami tej kultury. Z hedonizmem, konsumpcjonizmem, materializmem. Nie dziwi nas, że spotykał się z niezrozumieniem i odrzuceniem, tych którzy byli przywiązani do tych wszystkich kategorii.\nAle znajdował też partnerów: niezbyt licznych, ale poważnych partnerów w tej swojej rozmowie ze światem współczesnym. Jednym z nich był kardynał Ratzinger, późniejszy papież Benedykt XVI.\nJan Paweł II przyczynił się do tego, że jego propozycja antropologiczna, która jest rozwiniętą formą tradycyjnej antropologii katolickiej, stała się jedną z podstawowych propozycji interpretacji doświadczenia człowieka i tożsamości człowieka we współczesnym świecie.\nPowinniśmy sobie zdawać sprawę, że wciąż uczestniczymy w tej dyskusji, której tematem jest tożsamość człowieka. I jest to kwestia coraz bardziej paląca, tymczasem my nie do końca jesteśmy w stanie nawiązać do dziedzictwa papieża Polaka.\nProszę zobaczyć, że propozycja interpretacji sfery seksualnej człowieka dokonana przez Jana Pawła II zawarta w jego Katechezach Środowych z początku pontyfikatu, która później została wydana jako „Mężczyzną i kobietą stworzył ich Bóg”, wciąż nie doczekała się poważnej internalizacji filozoficznej.\nDotyczy to również podkreślanego przez papieża napięcia między tożsamością narodową czy wspólnotową a uniwersalnością.\nIstotne konsekwencje filozoficzne wynikają także z prawdy o Miłosierdziu Bożym. To wszystko są tropy, które czekają na ich podjęcie. Jan Paweł II był po prostu gigantem ducha i myśli, który zostawił po sobie ogromny dorobek, którego jeszcze intelektualnie nie przyswoiliśmy.\nMam nadzieję, że z tego dorobku będziemy korzystać w coraz większym zakresie.\nZ Pawłem Skibińskim rozmawiał Mikołaj Rajkowski


Teraz jest 22 maja 2019, o 05:12\nTytuł: Re: Kopalnia Polska (Dąbrówka Śląska) - Katowice, Dąbrówka Mała\nNapisane: 25 sie 2012, o 00:42\nDołączył(a): 7 sie 2012, o 22:06\nTo mój pierwszy post, ale forum przeglądam już od dosyć dawna. Mieszkałem kiedyś na Borkach i okolice znam doskonale. Jutro (właściwie to już dzisiaj ) wybieram się na stare "śmieci" obejrzeć co tam się pozmieniało przez te ostatnie lata .\nWątek o Kopalni Polska jest znakomity! Pamiętam jak byłem mały to chodziłem po lasku w którym znajduje się ten szyb. Porobię kilka nowych zdjęć. Jako ciekawostkę podam, że za torami i za posterunkiem odgałęźnym był ogromny dół do którego odchodziły z ziemi wielkie rury. Może to też ma coś wspólnego z Kopalnią Polska?\nOgólnie jest to bardzo ciekawa dzielnica Katowic. Wiele budynków pamięta XIX wiek. Tak jak pisałem zdam relację z wypadu.\nNapisane: 25 sie 2012, o 09:40\nPrzypomniało mi się, że jakiś czas w książce Jarosa "Historia górnictwa węglowego w Zagłębiu Górnośląskim w latach 1914-1945" (ŚIN w Katowicach, 1969) znalazłem fragment poświęcony tej i dwóm sąsiednim kopalniom:\n[...]w rejonie Małej Dąbrówki. Były tam 3 stosunkowo niewielkie pola górnicze "Polska" (przemianowane w 1937 roku na "Dąbrówka Śląska"), "Szczęście Luizy" i "Gwiazda Wieczorna", należące do drobnych posiadaczy, zrzeszonych w gwarectwa.\nReprezentantem Gwarectwa "Polska" był inż. Lothar Heintze z Berlina. Jako jego pełnomocnik występował Remigiusz Schneider, który w 1924 roku rozpoczął eksploatację kopalni i w 1929 roku doprowadził jej wydobycie do prawie 50 tysięcy ton, musiał jednak wobec pogorszenia się koniunktury ogłosić bankructwo. W 1930 roku Schneider wydzierżawił kopalnię katowickim restauratorom Noglikowi i Krigarowi, którzy wykonali w niej wiele inwestycji, m.in. rozpoczęli budowę nowego szybu wydobywczego. Wobec pogorszenia się koniunktury zmieniono w 1934 roku umowę dzierżawną, obniżając wysokość czynszu. W następnym roku zawaliła się jednak górna część szybu wydobywczego, mająca zbyt słabą obudowę. Likwidacja skutków katastrofy nadszarpnęła finanse Noglika i Krigara, którzy ogłosili upadłość. Kopalnia została wzięta pod zarząd przymusowy, który kierował nią przez dwa lata.Dopiero w 1937 roku udało się zorganizować nową spółkę pod firmą "Dąbrówka Śląska", która poddzierżawiła prawo eksploatacji. W maju 1939 roku spółka ta również ogłosiła bankructwo i kopalnia dostała się ponownie pod zarząd sądowy; łączną wysokość zadłużenia obliczano na 500-600 tysięcy złotych.\nPole górnicze "Szczęście Luizy" należało do gwarectwa, którego głównym udziałowcem został w latach międzywojennych sekretarz Sądu Apelacyjnego w Katowicach Karol Gadlec. Eksploatację kopalni rozpoczęła utworzona w 1932 roku spółka z ograniczoną odpowiedzialnością pod firmą "Szczęście Luizy", dysponująca kapitałem w wysokości 30 tysięcy złotych. W 1937 roku spółka ta ogłosiła upadłość, kopalnię utrzymano jednak w ruchu, gdyż władze obawiały się wzrostu bezrobocia. Zadłużenie kopalni wynosiło w tym czasie około 280 tysięcy zł, z czego 180 tysięcy stanowiły zaległe podatki i należności instytucji ubezpieczeniowych. Na mocy umowy z 20.XII.1938 roku większość udziałów kopalń nabył przedsiębiorca górniczy z okręgu dąbrowskiego Chil Rechnic, który zobowiązał się spłacić długi i poczynić niezbędne inwestycje; transakcja ta nie została jednak zatwierdzona przez Starostwo Katowickie aż do wybuchu wojny. W dniu 22.VIII.1939 roku kopalnia została zatopiona z powodu uszkodzenia głównej pompy.\nPrawo eksploatacji pola górniczego "Gwiazda Wieczorna" wydzierżawiła w 1935 roku spółka z ograniczoną odpowiedzialnością "Jutrzenka", posiadająca kapitał zakładowy wysokości 50 tysięcy zł; skład udziałowców ulegał parokrotnie zmianom. Spółka ta rozpoczęła w listopadzie 1935 roku eksploatację, zalegała jednak z płaceniem czynszu dzierżawnego. Doprowadziło to w 1939 roku do procesu, zakończonego wyrokiem skazującym spółkę na zapłacenie 134 tysięcy zł wraz z odsetkami.\nŁącznie wydobycie 3 kopalń w rejonie Małej Dąbrówki wynosiło w 1938 roku 174 642 t, z czego na "Dąbrówkę Śląską" przypadało 38 387 t, na "Szczęście Luizy" 41 131 t, a na "Jutrzenkę" - 95 204 t.\nNapisane: 25 sie 2012, o 21:21\nNiedawno wróciłem z wycieczki. Trzeba przyznać, że okolica się trochę zmieniła. Zniknęły dwa tory kolei piaskowej, zlikwidowano również elektryfikację tej linii :/ .\nUdało nam się odnaleźć ten dół i resztki konstrukcji tuż za torami, niestety rur o których wspominałem już brak.\nPowyżej wspominana przeze mnie konstrukcja - oczywiście zamieniona na wysypisko.\nNa zdjęciu powyżej widoczne filary, które podtrzymywały te rury.\nCały ten dół jest obłożony kamieniami/cegłami.\nMam więc pytanie, czy te pozostałości mogą mieć coś wspólnego z omawianą kopalnią? Czy rury mogły mieć połączenie z kopalnią Polska?\nPoniżej na zdjęciu zaznaczyłem miejsce tej budowli (punkt czerwony), oraz prawdopodobne ułożenie rur które wychodziły z ziemi (niebieskie linie).\nTak jak mówiłem, okolica bardzo ciekawa (pozostałości kopalnii, kolej piaskowa, familoki robotnicze, niedaleko wieża ciśnień i stary szpital psychiatryczny) i mam do niej duuuży sentyment.\nNapisane: 26 sie 2012, o 11:50\nNa zdjęciu satelitarnym to jest p.odg. Borki byłem tam w zeszłym roku przechodząc linię kolejową nr. 201 z Jęzora do Siemianowic. Z posterunku faktycznie została mijanka, no i nie sądziłem, że w tym miejscu znajdowała się KWK Polska Kopalnia Polska.\nOstatnio edytowano 26 sie 2012, o 14:48 przez kulejorz, łącznie edytowano 1 raz\nNapisane: 26 sie 2012, o 12:27\nTak, posterunek odgałęźny jest około 50 metrów od miejsca, które zaznaczyłem. Na tyłach posterunku są właśnie dwa takie rowy w sumie. Jeden to ten którego fotki dałem, a drugi znajduje się po prawej stronie, oprócz śmieci to nic tam nie ma w nim.\nA co do posterunku, to pamiętam jak zatrzymywała się tam codziennie pod wieczór lokomotywa z wagonem osobowym i wysiadali z niego pracownicy - słowem taki mini-peron!\nNapisane: 26 sie 2012, o 12:35\nno i nie sądziłem, że w tym miejscu znajdowała się KWK Polska.\nW sumie lepiej chyba używać określenia kopalnia Polska, żeby nie mylić z KWK Polska ze Świętochłowic\nNapisane: 27 sie 2012, o 12:58\nPodsyłam zdjęcia nałożonych starych map na współczesne zdjęcia satelitarne\ni mapka z 1902 roku\nFotki wcięło a szkoda tu jest o tej kopalni http://energoret.pl/uploads/files/szczescie_luizy.pdf jak i kilka zdjęć.\nNatomiast w starej "Polonii" z 1934 roku bodajże z lutego też są fotki wieży która się przechyliła na wskutek zapadliska i blisko niej widać szyb,można nawet określić gdzie stał.\nSzukałem poprzez BŚ tego artykułu jak na razie nie mogę się zalogować (nie pytać czemu),może ktoś się dostanie i znajdzie.\nNapisane: 17 sty 2019, o 10:01\nSzkoda że tyle zdjęć wcięło,bo znalazłem coś co już szukałem przy powstawaniu tego wątku.\nNajpierw zdjęcie z tego linku\n2019-01-15_181009.png [ 245.83 KiB | Przeglądane 174 razy ]\ni szkic który w końcu znalazłem\nDSCN0276 - Kopia.JPG [ 158.97 KiB | Przeglądane 174 razy ]\nŚladów chyba próżno szukać.Jeśli chodzi o tę upadową to jest tam skład opału,wędkarze starzy górnicy podejrzewają że część węgla pochodzi z niej właśnie.Ot,taka plotka.


Jednostki samorządu terytorialnego coraz częściej zwracają uwagę na Internet, jako kanał komunikacji z mieszkańcami swoich lokalnych społeczności. Dzięki reformie samorządowej mogą samodzielnie planować realizacje i etapy Swoich przedsięwzięć. Niejednokrotnie dochodzi do sytuacji, w których stają przed obliczem niedoinformowania lokalnej społeczności, czy też zbyt małego zasięgu informacji o prowadzonym działaniu.\nWypromujemy imprezę Twojej jednostki na szczebel wojewódzki, ogólnopolski, a nawet międzynarodowy.\nNasze działania mają dowolny zasięg geograficzny. Możesz, więc informować o sprawach ważnych Swoich mieszkańców, jak i grupy docelowe na zewnątrz społeczności lokalnej.\nZbudujemy Ci nowoczesną, profesjonalną stronę internetową.\nMamy doświadczenie w pracy w samorządzie i znamy problemy związane z działalnością publiczną.\nW przypadku realizowania kampanii promocyjnych zapłacisz tylko za wejścia na stronę jednostki, a nie za wyświetlenie reklam, jak przy okazji bannerów, czy plakatów.\nZ naszej działalności otrzymasz Raporty, będziesz wiedział, za co płaci Twoja jednostka.\nNasze raporty tworzy firma Google, gigant w branży internetowej.\nZ nami ustalisz wyraźne cele kampanii i otrzymasz klarowne raporty, w których znajdziesz informację o ich realizacji.\nTwoją reklamę stworzą ludzie, którzy doskonale znają zarówno tematykę, jak i specyfikę promocji w Internecie.


Akty stanu cywilnego - Zgłoszenie zgonu - Biuletyn Informacji Publicznej Miasta Rzeszów\nzezwolenie na pochowanie zwłok, wydane przez prokuratora w sytuacji uzasadnionego podejrzenia, że przyczyną śmierci było przestępstwo,\nważny dokument stwierdzający tożsamość osoby zgłaszającej zgon – do wglądu.\npierwszy odpis skrócony aktu zgonu wydany osobie zgłaszającej zgon.\nkolejny odpis skrócony aktu zgonu – 22 zł,\npełnomocnictwo do zgłoszenia zgonu, jeśli takie zostało udzielone – 17,00 zł.\nZwolnione z opłaty skarbowej jest pełnomocnictwo udzielone: wstępnym (rodzice, dziadkowie), zstępnym (dzieci, wnuki) oraz rodzeństwu i małżonkowi.\nprzelewem na konto Urzędu Miasta Rzeszowa ul. Rynek 1\nnr rachunku 17 1020 4391 2018 0062 0000 0423 na miejscu, w kasie urzędu pok. nr 4.\nZgłoszenia zgonu dokonuje podmiot uprawniony do pochówku na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych, tj. najbliższa pozostała rodzina osoby zmarłej, a mianowicie:\nkrewni boczni do 4 stopnia pokrewieństwa (np. brat),\nPo dokonaniu rejestracji zdarzenia, osobie zgłaszającej wydawany jest z urzędu odpis skrócony aktu zgonu.\nOdwołania w sprawie odmowy sporządzenia aktu zgonu rozpatruje Wojewoda Podkarpacki, adres: Podkarpacki Urząd Wojewódzki, ul. Grunwaldzka 15, 35-959 Rzeszów. Odwołanie kieruje się do Wojewody za pośrednictwem Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego\nUstawa z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (j.t. Dz. U. z 2020 r., poz. 463);\nUstawa z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 1000 z późn. zm.);\nUstawa z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 1473 z późn. zm.);\nUstawa z dnia 13 lipca 2006 r. o dokumentach paszportowych (j.t. Dz. U. z 2020 r., poz. 617);\nUstawa z dnia 06 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych (j.t. Dz. U. z 2020r., poz. 332);\nUstawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2020 r., poz. 256);\nRozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie przenoszenia aktów stanu cywilnego do rejestru stanu cywilnego (j.t. Dz. U. z 2015 r., poz. 204 z późn. zm.);\nRozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 września 2007 r. w sprawie zapłaty opłaty skarbowej (j.t. Dz. U. z 2007 r. Nr 187, poz. 1330);\nRozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 lutego 2015 r. w sprawie sposobu prowadzenia rejestru stanu cywilnego oraz akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 1904 z późn. zm.);\nRozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 11 lutego 2015 r. w sprawie wzoru karty zgonu (j.t. Dz. U. z 2019r., poz. 1085);\nRozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29 stycznia 2015 r. w sprawie wzoru dowodu osobistego oraz sposobu i trybu postępowania w sprawach wydawania dowodów osobistych, ich utraty, uszkodzenia, unieważnienia i zwrotu (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 653 z późn. zm.);\nRozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia z dnia 29 stycznia 2015 r. w sprawie wzorów dokumentów wydawanych z zakresu rejestracji stanu cywilnego (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 194 z późn. zm.);\nUstawa z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 1397 z późn. zm.);\nRozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie doręczania wojskowych dokumentów osobistych i trybu postępowania z tymi dokumentami (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 2264);\nKonwencja Nr 3 sporządzona w Stambule dnia 4 września 1958 r. dotycząca międzynarodowej wymiany informacji z zakresu stanu cywilnego (j.t. Dz. U. z 2003 r. Nr 172, poz. 1667).\nW sytuacji zgłoszenia zgonu w sposób opisany powyżej, akt zgonu sporządzany jest w następnym dniu roboczym po dniu zgłoszenia zgonu.\nOpracował Sabina Sabal-Haliniak data\nSprawdził Iwona Jabłońska-Gierula data\nOsoba odpowiedzialna za aktualizację karty Sabina Sabal-Haliniak data\nPełnomocnictwo do zgłoszenia zgonu (115,17 kB)\nzałączył: Sabina Sabal-Haliniak, Redaktor dnia 2019-11-27 13:29 Liczba pobrań: 65\nzałączył: Sabina Sabal-Haliniak, Redaktor dnia 2019-11-27 13:30 Liczba pobrań: 22\n2020-04-17 13:53 Jolanta Pasierb Dyrektor 2020-01-02


WĹadca PierĹcieni: Wojna na PĂłĹnocy - recenzja - Gry.Unreal-Fantasy.PL: gry PC, gry konsolowe, gry RPG (fabularne), gry planszowe, gry karciane\nGry PC >> Recenzje >> WĹadca PierĹcieni: Wojna na PĂłĹnocy\nData dodania: 2012-03-06 22:28:26\nWĹadca PierĹcieni: Wojna na PĂłĹnocy - recenzja\nczenia cRPG i gier akcji w konwencji TPP nie pierwszy raz prĂłbujÄ\nkorzystaÄ z szyldu najpopularniejszego dzieĹa J. R. R. Tolkiena. Wojna na PĂłĹnocy jest jednak nielicznym przykĹadem projektu odwaĹźnego na tyle, by w trakcie kreowania linii fabularnej wykroczyÄ poza granice zarysowane przez Jacksona i jego wielokrotnie nagradzany film. Wojna ogarnÄĹa przecieĹź wiele rĂłĹźnych krain, docierajÄ\nc m. in. na mroĹşnÄ\npĂłĹnoc. Plan Ĺmierci i zniszczenia jest tam skrzÄtnie realizowany przez poplecznikĂłw Saurona. Nie na dĹugo.\nZ poĹudnia nadciÄ\nga odsiecz pod postaciÄ\nuniwersalnej, trzyosobowej druĹźyny. SkĹad jest dobrany tak, by kaĹźdy fan fantastyki odnalazĹ w grze to, co ulubione. Jest czĹowiek Ĺowca, w przypadku ktĂłrego „zaryzykujÄ” hipotezÄ, Ĺźe wzorowany zostaĹ na Aragornie. NastÄpnie elficka czarodziejka, z typowÄ\ndla swojego gatunku niewinnÄ\n, oraz waleczny krasnolud, ktĂłrego zadanie zasadniczo polega na dostarczaniu pozostaĹym codziennej dawki gruboskĂłrnoĹci. GĹĂłwny wÄ\ntek fabularny (ciÄĹźko mĂłwiÄ o pobocznych) jest prosty i przejrzysty. Aggendar, czarnoksiÄĹźnik zepsuty jeszcze bardziej niĹź Saruman, jest kreowany na gĹĂłwnego przeciwnika.\nParadoksalnie prosta opowieĹÄ rzuca bohaterami po pĂłĹnocnych krainach w wyjÄ\ntkowo chaotyczny sposĂłb. Przyjdzie przemierzaÄ im jaskinie, kopalnie, gĂłry, polany, krainy nieumarĹych, leĹźe smoka, gigantycznego pajÄ\nka i tak dalej, i tak dalej. Nie pomagajÄ\nce grÄ na czÄĹci. Z zaĹoĹźenia powinny speĹniaÄ dwie funkcje: budowaÄ relacje pomiÄdzy bohaterami, a takĹźe wyjaĹniaÄ, po co pchajÄ\nsiÄ w coraz ciemniejsze i brudniejsze jaskinie. W praktyce dialogi potraktowano po macoszemu i trudno oprzeÄ siÄ wraĹźeniu, Ĺźe twĂłrcy nie Ĺudzili siÄ, co ma sprzedaÄ grÄ. Nie historia, a licencja i akcja.\nAkcji jest mnĂłstwo, bo poszczegĂłlne levele sÄ\ntak naprawdÄ seriami mniejszych lub wiÄkszych potyczek. Ich celem jest nabicie doĹwiadczenia, dajÄ\ncego dostÄp do nowych umiejÄtnoĹci czy dodatkowych punktĂłw w statystykach. Niestety do momentu, w ktĂłrym dana postaÄ (zasadniczo dostÄp mamy do jednej, a pozostaĹe kierowane sÄ\nprzez AI lub pozostaĹych graczy) zyska odpowiednio mocne gadĹźety, siekanie orkĂłw i goblinĂłw jest wyjÄ\nce. Przy niezbyt hojnym systemie autosave’Ăłw, bywa to powaĹźnym problemem. MoĹźna wrÄcz zĹoĹliwie zaznaczyÄ, Ĺźe jest to gĹĂłwny powĂłd przedĹuĹźania przygody przeciÄtnego gracza z WojnÄ\nna PĂłĹnocy. Siekanie plugawych sĹugusĂłw Saurona (tudzieĹź Aggendara) jest mimo wszystko satysfakcjonujÄ\nChociaĹź absurdĂłw spowodowanych durnowatym AI przeciwnikĂłw jest sporo, to od czasĂłw niebywaĹego sukcesu pierwszego Assassin’s Creed, gdzie przeciwnicy stali wokĂłĹ gracza niczym panowie, oczekujÄ\ncy swojej porcji siĹy i mÄstwa Stevena Seagala, na takie rzeczy zwykĹem przymykaÄ oko. BudzÄ\npusty Ĺmiech i nie irytujÄ\n. Inaczej jest, gdy hordzie orkĂłw wĹÄ\ncza siÄ tryb berserkera i zdajÄ\nsiÄ spadaÄ na gĹowÄ mojego krasnoluda szybciej, niĹź moi znajomi „lajkujÄ\n” linki na facebooku. Gdy wrogĂłw kupa i Herkules…\nPierwsze rendery i trailery prezentowaĹy tolkienowskÄ\npĂłĹnoc jako miejsce rĂłwnie piÄkne, co drapieĹźne. Silnik graficzny niestety nie ma juĹź takiej mocy. WĹadca wyglÄ\nda dobrze, jak na standardy sprzed dwĂłch lat. SĹuĹźy mu jedynie fakt, Ĺźe na przestrzeni ostatnich nastu miesiÄcy, grafika nie starzeje siÄ juĹź w takim tempie jak niegdyĹ. A muzyka, jak w filmie — epicko, gĹoĹno i orkiestrowo. W ostatecznym rozrachunku stanowi najmocniejszy punkt gry.\nOcenÄ Wojny na PĂłĹnocy sprowadziÄ moĹźna do prostego rozrachunku. JeĹźeli uznajecie siÄ za fanĂłw twĂłrczoĹci Tolkiena i/lub Jacksona, moĹźecie ĹmiaĹo siÄgnÄ\nÄ po kolejnÄ\ngrÄ z uniwersum. Natomiast w wypadku, gdy szukacie dobrej gry akcji, sezon wydawniczy ruszyĹ juĹź peĹnÄ\ni jest w czym wybieraÄ. Nie polecam, nie odradzam.\nSĹowa kluczowe: wĹadca, pierĹcieni, wojna, pĂłĹnocy, cenega, recenzja, pc\n» HobbitĂłw DwĂłch\n» Hobbit - nowe spoty\n» ENEMEF: Noc ReĹźyserskich Wersji WĹadcy ...\nce do filmĂłw byĹy caĹkiem niezĹe zawsze, nad tÄ\nsiÄ wahaĹem, ale rozwiaĹeĹ moje wÄ


VII Memoriał Iwony Buczek trwa – FOTO - Lubin Extra!\nponiedziałek, 17 stycznia 2022 05:18:48\nStrona główna ! Promowane VII Memoriał Iwony Buczek trwa – FOTO\nIwona Buczek, członkini Stowarzyszenia Miłośników Gór w Lubinie zginęła tragicznie w lipcu 2014 roku, tonąc w zbiorniku Rokitki. Ku jej pamięci począwszy od września 2014 jej przyjaciele organizują Memoriał jej imienia. Z jednej strony wspominają przyjaciółkę, z drugiej konkurują ze sobą w zawodach we wspinaniu na trudność. Trwa właśnie VII Memoriał Iwony Buczek.\nNa lubińskim kielichu, najwyższym w Polsce obiekcie do wspinaczki, mierzącym 34 metry trwa VII Memoriał Iwony Buczek we wspinaczce na trudność. Do zawodów zapisało się ponad 100 osób. Uczestnicy przyjechali z całej Polski.\n– Memoriał robimy po to, by pamiętać o Iwonie, która była naszą koleżanką, by pamiętać też o innych osobach, które wtedy się z nami wspaniały. Na Memoriał przyjeżdża cała stara kadra z dawnych czasów. Możemy się spotkać, porozmawiać i powspinać się – mówi Stanisław Piotr Barabaś, jeden z organizatorów Memoriału, a zarazem główny sponsor – W tym roku ze względu na COVID trochę uszczupliliśmy inne towarzyszące imprezy. Uczestnicy wspinają się w trzech kategoriach. Są dzieci, kobiety i mężczyźni. Najmłodszych jest coraz więcej. Warto w nich już od najmłodszych lat pielęgnować tę pasję, bo jeśli my im tego nie przekażemy, to kto? – mówił Barabaś.\n– Wspinam się od kilku lat. Lubię trochę adrenaliny. Przypadł mi ten sport do gustu. Z roku na rok idzie mi lepiej. Trzeba nauczyć się panować nad stresem i doskonalić technikę. Trzeba być wysokim, silnym i wytrzymałym w rękach i oczywiście nie można bać się wysokości – mówił 12 – letni Eryk Bosetti z Wrocławia.\n– Oglądałem filmy o wspinaczce i zaczęło mi się podobać. Wspinam się od 2 lat. Mój plan to trzymać się, skupić się na drodze i nie spaść. To ważne, za które elementy na tej drodze chwycimy. Trzeba mocno się trzymać. Niektóre są wygodniejsze do złapania i to te trzeba wybierać – dodawał 20 – letni Olek Butra z Wrocławia.\nDzieci stanowią najliczniejszą grupę uczestników tegorocznego Memoriału. Finały zaplanowano po zmroku z wykorzystaniem światła sztucznego.\nPoprzedni artykułKosztyła popełnił przestępstwo? Sprawdzi to prokuratura\nNastępny artykułSukces karateków z Gminy Lubin na Pucharze Polski Dzieci


Średnica żyłki na feeder\nutworzono: 2010/06/21 20:55\nWitaj braci wędkarska !\nPlanuję zakup żyłki DRAGON MAXIMA MACH & FEEDERdo do feeder-a Mikado Golden Bay 390/140. Zamierzam łowić w bystrym nurcie Szczecińskiej Odry z koszykiem dochodzącym do 125 - 140 g. Jaką średnice żyłki polecili byście biorąc pod uwage wytrzymałość oraz opór stawiany rzece. Jezeli ktoś ma do polecenia inna żyłeczkę to równiez będę wdzięczny!!!\nZ góry dzięki bardzo za posty !\nwitam!aktualnei mam zylke 0,25 kanadyjsiej firmy ktora dostalem z tego kraju od wujka tylko ze moj cw - 100gr ale spr sie b dobrze łowie na odrze.z poczatku mialem 0,22 ale wole wieksza.w karpiowce mam sufixa i nie narzekam pozdrawiam\nchyba 0,25 bedzie najlepsza. ja na 25 lowie zawsze nad rzekami. lecz nad stawy lub zbiorniki ze stala woda to juz 22.\nPolecam żyłki xt-pro z serii feeder oczywiście\nA nie zastanawiałeś się nad plecionką?\nNa Odrę we Wrocławiu wystarczy 0,12 mm.\nNie wiem czy plecionka na rzekę to dobry wybór, raczej bym odradzał, na plecionce czepia się syf niesiony przez nurt, zwiększa to opór linki a poza tym jest problematyczne przy zwijaniu zestawu. Myślę że wystarczy żyłka w granicach 0,28 - 0,32. Co do żyłki Dragon Maxima to według mnie dobry wybór, szczególnie stosunek jakości do ceny, ja nie narzekam. [2010-06-25 17:26]


usuwanie postów II ...cenzura • Portal\nautor: pionaj » 23 paź 2005, 8:34\ntego to bym sie w najczarniejszych snach nie spodziewał że spotka mnie na forum taka przykra niespodzianka\nW moim poprzednim temacie lwia część dyskusji została wycieta ,dosłownie wykastrowana co powoduje iż całkowicie temat stracił sens i wypaczono główne meritum zagadnienia\nBa ..jakby tego było mało odbyło sie to beż wczesniejszej rzeczowej dyskusji i powiadomienia zainteresowanego autora tematu (zauważyłem że staje sie to nowym zwyczajem tego forum)\nDomagam sie wyjasnień co to za samowolka?\nczyżby juz nie mozna było w dziale do tego przeznaczonym zaznać swobody wypowiedzi?\n,fajnie, faktycznie to wygląda\n-zakładam temat w dziale gdzie mozna rzekomo sie pożalić\n-jest zalążek dyskusji\n-nawet zmierza to do happy endu\n- rano na drugi dzień kukam a tu ,farinelli, z tematu\n- ja wyszedłem na.......\ni co może teraz bedę udowadniał że nie jestem wielbłądem?\nautor: xadet » 23 paź 2005, 9:26\nhttp://winforum.pl/showthread.php?t=11432&page=1 Mój post pod Naczelny Prawnik-Frank Holman też ktoś usunął za to nie usnął zupełnie niepotrzebnego i bezsensu, screena w 1 poście Naczelny Prawnik-Frank Holman, namawiającego do ignorowania moich postów przez wszystkich userów, modów i adminów...\nautor: arakus » 23 paź 2005, 9:32\nxadet pisze: http://winforum.pl/showthread.php?t=11432&page=1 Mój post pod Naczelny Prawnik-Frank Holman też ktoś usunął za to nie usnął zupełnie niepotrzebnego i bezsensu, screena w 1 poście Naczelny Prawnik-Frank Holman, namawiającego do ignorowania moich postów przez wszystkich userów, modów i adminów...\ntwoj na to sobie zaslużyl\nautor: zx » 23 paź 2005, 9:38\nTak nieśmiało trochę, ale może najwyższy czas dodać/zmienić moderatorów na kogoś z zapałem i chęcią domagania się od każdego poprawnej pisowni itp itd?\nautor: pionaj » 23 paź 2005, 9:49\nnie moge zabrac glosu w sprawie twojego usuniętego bo nie wiem co w nim było :-(\npewnie nawety nie ma po nim smrodu ale ty przynajmniej wiesz kto to zrobił:-)\nktoś tu działa w/g zasady co wolno wojewodzie to nie......\ni potem mamy to co mamy :-( cięzko będzie coś odkręcać i udowadniać swoje racje\nKiedyś ,kiedy jeszcze obowiązywały na forum zasady ,gentelmeńskie, ,to usunięte można było w koszu zobaczyć ale dzis .......\nproponuję kopiowanie stron i wklejanie w celu udowadniania swoich racji czy też wytykania błędów innym\nno trudno jeżeli juz przykleiłes sie przy moich wypocinach chos troszke nie na interesujący mnie temat ale owszem jestem za i proponuję oczywiscie twoją kandydaturę jako Naczelnego Inkwizytora Błędów Wszelakich\ni mam tu na myśli poprawną pisownię oczywiście bo od wytykania innych błędów jesteśmy my wszyscy , mam nadzieję że poza ,szarżami, to jeszcze jesteśmy sobie wszyscy równi\nautor: Kojani » 23 paź 2005, 9:55\nOK pionaj przywróciłem wątek - zablokowany oczywiście.\nJeśli możesz to wytłumacz mi z grubsza sens tych wypowiedzi, bo ja nie bardzo widzę merytoryczność tego wątku poza próbą udowadniania przez Was obu - sobie wzajemnie - własnych racji.\nTakie rzeczy można robić na PW.\nautor: xadet » 23 paź 2005, 9:57\nwłaśnie nie wiem kto go usunął moge się domyśleć, że to któryś z tych Adminów/modów tego działu:Misiek, konrad, mummle, Kojani, cin, Cysorz, VOGEL, netvalker, Doggydog, RedMod... :-\_\nautor: Kojani » 23 paź 2005, 10:02\nxadet pisze: pionaj\nPrzykro mi ale nie widzę śladu usunięcia Twojego postu w w/w wątku czy aby go faktycznie umieściłeś ??\nautor: sztosz » 23 paź 2005, 10:08\nJeżeli mogę się wypowiedzieć, to jestem przeciwko wszelakiej samowolce. A zwłaszcza przeciwko owej czynionej przez osoby które powinny strzec porządku, regulaminu na forum. Moderator, Admin to nie bóg, to kolega który ma kompetencje do tego by uporządkować wypowiedzi które mogą być odstające od tematu lub prezentować bardzo niski poziom. Nie zapominajmy o tym że to nie jest jak to Kojani pięknie w innym temacie ujął "Policyjne forum". Niech to pozostanie "Przyjacielskim forum" z dżentelmenami a nie bogami w zarządzie.\nNamawianie do ignorowania czyichkolwiek postów, które były by nie wiem jak głupie* jest rzeczą wysoce niestosowną zwłaszcza że jest to propozycja którą wysuwa moderator. Usuwanie rzeczowych pytań, o objętość postów, zwłaszcza że do ich treści wystarczył by w zupełności LINK też uważam za wysoce nie eleganckie. Zwłaszcza że autor pytania nie został poinformowany o zaistniałym fakcie, o wytłumaczeniu już nie wspominająć.\nPS. Proszę aby nikt tego nie odbierał jako "pstryczka w nos". Nie mam pretensji do użytkownika którym jest każdy z nas, nawet Misiek. To co napisałem jest do ogólnie pojętych moderatorów, którym sie jest prócz i wraz z byciem moderatorem.\n*Nie jest tutaj moją intencją obrażać kogokolwiek!\nautor: zx » 23 paź 2005, 10:23\npionaj pisze: twoją kandydaturę jako Naczelnego Inkwizytora Błędów Wszelakich\nJa? Nie... nie... Cały czas jestem przeciw wycinaniu wszelkich postów nie na temat. Wiem, że śmietnik się może zrobić z tematu np. o dyskach, gdy pod koniec przechodzi się do oceniania kart graficznych. Co z tego, gdy uczestniczącym w temacie miło się rozmawia, nawet gdy zbaczają z tematu?\nPrzydałaby się również możliwość włączenia przez postującego autodestrukcji posta, który znikałby po np. jednym dniu - dzięki czemu moderatorzy mieliby mniej do roboty.\nW tym wypadku mamy wyraźne dwie strony medalu i ciężko jest znaleźć złoty środek. Pamiętajmy jednak, że forum powinno być rozrywką, a nie pracą...


Arnikowa kuchnia: CIASTECZKA KASZTANOWE\n90g mąki kasztanowej\n50g zmielonych pestek dyni\nDaktyle opłukać i rozdrobnić (zmiksowałam blenderem "żyrafą"), dodać masło, mąkę, zmielone pestki oraz agawę, zagnieść ciasto. Rozwałkować (robię to za pomocą słoika - ciasto mniej się przykleja) posypując stolnicę mąką. Wycinać ciasteczka, piec do zrumienienia ( u mnie ok. 10 minut w 200 stopniach).\nAutor: Arnika o 13:30\nEtykiety: bezglutenowe słodkości, ciasta i ciasteczka, daktyle, mąka kasztanowa\nKasia 5 marca 2013 14:03\nTakie ciasteczka to dla mnie kompletna nowość.\nAle prezentują się sympatycznie. :)\nUnknown 5 marca 2013 14:43\nświetny pomysł i bardzo smakowicie wyglądają serducha:)\nZielaczek 5 marca 2013 15:57\nCzarujesz! Super serducha :)\nankawell 5 marca 2013 17:31\nstrasznie jestem ciekawa jak smakują ... nigdy nie jadłam kasztanowych wypieków ...\nArnika 5 marca 2013 19:57\nMoże rozejrzyj się za mąką kasztanową i spróbuj?:) Ja uwielbiam wszystko co kasztanowe:) Dotąd najczęściej używałam tej mąki do naleśników, ale okazała się genialna do pączków, ciasteczek, szarlotki... Trudno ją z czymkolwiek porównać - bardzo wyrazista, słodkawa.\nUnknown 5 marca 2013 21:28\nKatarzyna Jankowska 6 marca 2013 10:23\nCiasteczka wyglądają bardziej na wytrawne niż słodkie, są takie? Mam jeszcze mąkę kasztanową i krem kasztanowy...hmm..\nArnika 6 marca 2013 10:26\nSą zdecydowanie słodkie! Na pewno będę jeszcze piekła podobne, może z dodatkiem zmielonego słonecznika albo orzechów. Polecam, fajnie chrupią:)\nKasia Sarna 10 marca 2013 17:51\nUwielbiam kasztanowe słodkości, a z daktylami to już w ogóle bomba :-)\nvegabutik 5 kwietnia 2013 12:25\njeszcze nie piekłam nic z mąki kasztanowej, dzisiaj robię - prześlę opinie jak smakowały :) te wyglądają na kruche a takich szukam.


Maryla Symczuk jest starostą hrubieszowskim - Kronika Tygodnia\nMaryla Symczuk jest starostą hrubieszowskim\n22.11.2018, 04:30 (aktualizacja 22.11.2018, 11:18)\nUbiegała się o fotel burmistrza Hrubieszowa, ale nie wyszło. Z Martą Majewską przegrała w dogrywce 14 głosami. Wczoraj wygrała. Maryla Symczuk została wybrana na pięcioletnią kadencję starostą hrubieszowskim.\nSesja inauguracyjna w powiecie hrubieszowskim odbyła się w środę po południu. Prawo i Sprawiedliwość, które zdobyło w wyborach 7 mandatów zdołało zebrać wystarczającą większość dzięki koalicji z radnymi KWW Porozumienie i Rozwój 2018 (3 mandaty) i Maryla Symczuk będzie starostą. Wicestarostą wybrany został Wojciech Sołtysiak (PiR).\nPolskie Stronnictwo Ludowe, które w ostatnich latach samodzielnie powiatem hrubieszowskim, a w ostatnich wyborach zdobyło 8 mandatów, teraz pozostaje w opozycji.\nWięcej o politycznych układach w powiecie napiszemy w najbliższym wydaniu Kroniki Tygodnia.\nPolak 30.06.2019, 10:45\nStarosta który nie jest członkiem rady powiatu - takie rzeczy tylko w pis hahaha\nLubelak 07.05.2019, 08:56\nPoprzednia "władza" Powiatu to była mafia. Miałem z nimi do czynienia, chociaż nie mieszkam w Hrubieszowie. Byłem jedną z osób prowadzących kontrole.\n:D 25.11.2018, 16:52\nCzyli gumofilcowi odstawieni na bok tak jak powiecie zamojskim? No proszę, w końcu robi się normalnie :)\nMarcin 23.11.2018, 14:36\nZnam Panią Symczuk.Bardzo pracowita. Myślę, że porozumienie jakie PiS zawarł z PiR w powiecie jest dobrym rozwiązaniem dla miasta i wszystkich gmin. Jestem pewny, że dadzą radę. Liczę na to, że przełamią ten marazm.\nann 23.11.2018, 10:43\nChcialabym ,aby opieszalosc panow w Wydziale Komunikacji (rejestracja aut) wraz z nową Panią Starościną uległy drastycznej zmianie. Właściciele komisów pobierają numerki ile tylko im trzeba i czy trzeba czy tez nie a potem znajomy pan z okienka bierze jego dokumenty i wraz z niestojacym w kolejce ukraincem ,rejestruje owy komisnat 5 aut tak od reki!!! Tylko czy Pani będzie miała jaja aby to zmienic czy bedzie sie wolala ukladac z pracownikami? Zobaczymy\nMalik 23.11.2018, 14:39\nWłaśnie czy nie będą się bali opinii publicznej, że przyszli i od razu przewietrzają. Ale tu trzeba radykalnych rozwiązań i cięć.\naleksander 23.11.2018, 16:07\nTu się nie ma co bać bo niestety urząd powiatowy nie był przyjazny mieszkańcom więc nikt za nimi płakać nie będzie , wydział komunikacji , geodezja to na pierwszy ogień , bo inaczej będą robić krecią robotę w starostwie .\nk 23.11.2018, 09:49\njeszcze Wam się rządy PiS-u czkawką odbiją\nMalik 23.11.2018, 14:40\nCzkawkę to ja mam do dzisiaj po rządach PSL\nQwerty 23.11.2018, 08:19\nŚwietny wybór, Pani Maryla to niezwykle pracowity człowiek.\nMieszkaniec Hrubieszowa 23.11.2018, 05:49\nDobrze ze wybory w naszym miescie przebiegly bez wzajemnego opluwania. Sadze ze mamy dobre wladze burmistrza, wojta i starosty obysmy sie nie zawiedli a jest nadzieja ze Hrubieszow rozkwitnie jeszcze bardziej\nBób 22.11.2018, 13:29\nNajważniejsze że odsunięty jest ZSL od koryta i teraz będzie zmuszony jeść naparstkiem a nie jak dotychczas chochlą .\nDo dzieła pani Starosto , przewietrzyć urząd choć w 50 % aż się koniczyna posypie i do działania . Gratuluje .\nwyborca z Hrubieszowa 22.11.2018, 09:51\nGRATULACJE DLA PANI STAROSTY .NIECH MĄDRZE RZĄDZI