robienie zakupów w mieście Łódź - route6nebraska.com\nSpojenie supermarketu z butikami, które mają swoje działy w każdym centrum handlowym to optymalny sposób na zakupy w Łodzi. Łódź to miasto z najogromniejszym w Polsce parkiem w granicach miasta, również z jednym z największych w Polsce centrum handlowym Manufaktura. Łódź jest znana też z ulicy Piotrkowskiej i szkoły filmowej.\nŁódzka Manufaktura to miasto samo w sobie. Centralne położenie zajmuje rynek, gdzie odbywają się rozmaitego typu przedsięwzięcia i występy. Niezwykle ciekawym pomysłem jest to, że latem fragment owej przestrzeni zajmuje piaszczysta plaża, zaś zimą jest możliwość korzystać z lodowiska. Manufaktura cieszy się najdłuższą fontanną w Europie. Ładny pejzaż podświetlanej wody, poruszającej się w rytmie muzyki, to rewelacyjny widok. Właściwym rozwiązaniem jest rozmieszczenie w centrach handlowych placów zabaw dla najmłodszych, ażeby rodzice mogli swobodnie poczynić potrzebne zakupy.\nZakupy w Łodzi można robić w kilkuset sklepach zlokalizowanych w jednym rejonie. W pokonaniu tak ogromnych tras pomagają klientom osobliwe wehikuły. Manufaktura to nie tylko centrum zakupowe, to również centrum zabaw i rekreacji. Kino z 15 salami, kręgielnia, pretensjonalna ściana wspinaczkowa o wielorakim szczeblu trudności, fitness klub i skate park. Przy sposobności zakupów jest możliwość też skorzystać z kompleksu kulturalnego. W Manufakturze znajduje się ok. 260 sklepów, w tym Poza tym 2 hipermarkety, część usługowa, która pochłania 12 000 m² nawierzchni biurowych, w tym bank. W skład całokształtu trafia również czterogwiazdkowy hotel z 200. pokojami.\nTo bardzo ważna strona analizująca podnoszone w opublikowanym tu tekście zagadnienia, więc kliknij ten link, żeby także ją poznać!\nReorganizacja dawnej wytwórni została tak stworzona, żeby po części zachować poprzednią atmosferę owego miejsca. Górują tu stare, pofabryczne budowle z czerwonej, nieotynkowanej cegły, które zostały jednak kompletnie przebudowane w środku.\nRobiąc zakupy w Łodzi, koniecznie trzeba pospacerować ulicą Piotrkowską. Jest to lokalizacja zebrań miejscowej społeczności. Pomimo iż nowoczesna Manufaktura pociąga rzesze kupujących, to liczne sklepy, chociażby z i przyuliczne ogródki z piwem, jak i pobliskie dyskoteki, ciągle cieszą się ogromną sławą.\nWrocław jest jednym z największych miast Polski, które wyróżnia się obecnie bardzo dużą popularnością. Do aglomeracji stale przyjeżdżają nowe osoby, które chcą szukać lepszej pracy, szans edukacyjnych lub wolą żyć w większym mieście. Co więcej, Wrocław jest świetnym miejscem dla przedsiębiorców, przez wzgląd na bliskość zachodnich sąsiadów Polski.


Kallos Aloe maska do włosów suchych i łamiących 1000 ml - emcik.pl\n» Kallos Aloe maska do włosów suchych i łamiących 1000 ml\nTwoje włosy potrzebują dodatkowego nawilżenia i regeneracji? Szukasz czegoś, co pomoże wygładzić Twoje włosy i sprawi, że staną się odżywione i widocznie zdrowsze? Zastosuj Kallos Aloe maskę do włosów suchych i łamiących się, aby cieszyć się pięknymi włosami jak po wizycie u fryzjera.\nWygładzenie i nawilżenie włosów z maską Kallos Aloe\nNic tak dobrze nie działa na nasze włosy jak minerały, a właśnie ta rewelacyjna maska Kallos Aloe w swoim składzie posiada ekstrakt Aloe Vera, który głęboko nawilża włosy. Maska poprzez regenerację i ochronę zapobiega łamaniu się włosów i sprawia, że są mocniejsze. Włosy, dzięki bogactwu maski w witaminy są pobudzone do porostu. Kosmetyk nie obciąża fryzury, nadając jej lekkość i bujność.\nEfekt stosowania maski :\nwłosy widocznie zdrowsze\nMaskę należy stosować po umyciu na włosy lekko wysuszone ręcznikiem. Trzymać na włosach przez około 5 minut a następnie dokładnie spłukać.


Budżet obywatelski – Dziennik Roberta Klimowicza\nO budżecie obywatelskim pisał już Romuald Baranowski na stronie Dobrego Ducha, ale z uwagi na fakt, iż coraz więcej miast myśli nad jego wprowadzeniem, warto szerzej wrócić do tematu.\nWe wdrażaniu budżetu obywatelskiego pionierem był Sopot. W tym mieście na to rozwiązanie przeznaczono w br. kwotę 5 mln złotych. Z tych pieniędzy wybudowano m.in. nowy chodnik przy jednej z ulic, oświetlenie, postawiono nowe kosze na śmieci i pojemniki na psie odchody, posadzono zieleń. Wśród zrealizowanych inwestycji znalazły się także m.in. nowe ławki na targowisku, nowy plac zabaw czy budowa kilkustanowiskowego parkingu przy jednym z przedszkoli.\nW przyszłym roku w Sopocie planuje się zwiększyć kwotę tego budżetu do 6 mln złotych, z czego 4 mln złotych mają się zmieścić projekty ogólno miejskie, natomiast pozostałe 2 mln złotych podzielono po równo między cztery okręgi wyborcze. Prawo zgłaszania projektów ma każdy mieszkaniec, organizacje pozarządowe, a także instytucje publiczne, jak straż pożarna czy policja oraz oczywiście prezydent i radni. Mieszkańcy mają prawo takie projekty oceniać.\nW tym roku sopocianie mogli składać propozycje zadań do budżetu obywatelskiego na 2013 rok w okresie od 1 czerwca do 15 sierpnia. Do końca sierpnia trwała weryfikacja projektów, a przez cały wrzesień spotkania z mieszkańcami. Następnie w październiku odbyło się głosowanie – „prawdziwe”, jak na wyborach. Sopocianie oceniali projekty w skali od 0 do 5. Po zliczeniu punktów ustalona zostanie lista, z której wybrane zostaną projekty z największą liczbą, oczywiście mieszczące się w kwocie budżetu.\nW przyszłym roku śladem Sopotu pójdą następne miasta. Elbląg na realizację projektów mieszkańców zarezerwuje kwotę 2 mln złotych, które rozdysponowane będą na każdy okręg wyborczy. Spośród propozycji mieszkańców zostaną wybrane te pomysły, które będą możliwe do realizacji pod względem formalno-prawnym, gospodarności oraz możliwością finansową oraz techniczną. Propozycje inwestycji w swojej dzielnicy mogą zgłaszać mieszkańcy, którzy mają czynne prawo wyborcze do Rady Miejskiej w Elblągu. Propozycje mieszkańców, które zostaną pozytywnie zaopiniowane, będą następnie umieszczone w ankietach, które zostały już rozesłane do elblążan. To właśnie mieszkańcy miasta zdecydują w głosowaniu, które ze zgłoszonych propozycji znajdą się w projekcie budżetu Elbląga na 2013 rok.\nŚladami Sopotu i Elbląga „idą” następne miasta. Wprowadzenie budżetu obywatelskiego zapowiedziały już Poznań, Łódź, Bydgoszcz oraz Radom.\nPoznaniacy będą mogli podzielić na przyszły rok 10 mln złotych. Do składania wniosków zaprosił Prezydent Miasta, a odpowiedni formularz można było pobrać z oficjalnej strony urzędu. Wnioski zweryfikują odpowiednie wydziały magistratu, a ostateczną listę stworzy zespół opiniujący. Potem odbędzie się powszechne głosowanie – ankietę z wybranymi maksymalnie pięcioma pomysłami każdy mieszkaniec będzie mógł zostawić w wyznaczonych punktach lub przysłać drogą elektroniczną. Zwycięskie projekty, które zmieszczą się w kwocie budżetu obywatelskiego, zostaną wpisane do przyszłorocznego budżetu.\nW Bydgoszczy w projekcie budżetu miasta na przyszły rok Prezydent chce zaproponować radnym zarezerwowanie 5 mln złotych na realizację inwestycyjnych inicjatyw mieszkańców oraz kolejne 5 mln złotych na inwestycje proponowane przez rady osiedli. Z pierwszej puli miasto jest gotowe finansować do 70 proc. kosztów proponowanej inwestycji. Pozostałe 30 proc. muszą zabezpieczyć inicjatorzy. W drugiej puli – dla rad osiedli – przewiduje się 100 proc. finansowanie inwestycji. Ostatecznie jednak o przekazaniu środków na konkretną inwestycję decydować będą radni w formie stosownej uchwały.\nBudżet obywatelski będzie miała także Łódź, ale dopiero w 2014 roku Prezydent Łodzi Hanna Zdanowska chce przeznaczyć na budżet obywatelski blisko 1 proc. budżetu miasta, który wynosi ponad 3 mln złotych.\nSam pomysł budżetu obywatelskiego powoduje opór władz wielu miast. Podstawowym argumentem przeciwko takiemu rozwiązaniu jest obawa o techniczne możliwości realizacji pomysłów mieszkańców – moim jednak zdaniem po to są tworzone zespoły weryfikujące takie pomysły, aby te nierealne zostały odrzucane. Niechęć wynika bardziej z dwóch rzeczy: po pierwsze władze miast chcą „zobaczyć, jak to działa” w innych miastach, i dopiero wówczas wrócić do rozmowy, po drugie przy obecnym zadłużeniu samorządów ciężko jest rezygnować choćby z symbolicznej złotówki na realizację pomysłów kogoś innego.\nJakby jednak nie patrzeć samorządy powstały, aby mieszkańcy mogli decydować o miejscu w którym mieszkają. Budżet obywatelski jest świetną formą rozszerzenia wpływu mieszkańców na wydawane pieniądze w samorządach, które w końcu sami tworzą. Jest to także forma dialogu samorządów z mieszkańcami. Dialogu, który zapobiega rozmijaniu się celi władz miasta z tym, czego oczekuje społeczeństwo.\nBudżet partycypacyjny jest od wielu lat stosowany w wielu krajach Europy Zachodniej. Chyba nadszedł czas aby był powszechny także i u nas. Czas więc także i na Ełk.\n1 thought on “Budżet obywatelski”\nPingback: Dobry Duch SamorzÄ…du - Co wiesz o budĹĽecie obywatelskim?


Bonsai Wiąz – Bonsai Ulmus | Wiedza\nBonsai Wiąz – Bonsai Ulmus\nWiązy doskonale nadają się na bonsai. Przede wszystkim jako mocne, wzniesione formy, które w okresie bezlistnym są filigranowe i dekoracyjne. Jako materiału podstawowego używa się drzewek ze szkółek. Formujący bonsai mają do dyspozycji wiele gatunków drobnolistnych wiązów. Jamadori pochodzące z natury często mają brzydką nasadę korzeniową, nie dającą się poprawić i trzeba z nich robić odkłady powietrzne. Robienie odkładu z wiązu można zakończyć już po dwóch latach. Nie trzeba się obawiać stosowania tej techniki, gdyż w tym czasie roślina w dalszym ciągu się rozwija normalnie. Bonsai z rodzimych wiązów rosną stosunkowo szybko i mają grubszą korę niż gatunki azjatyckie.\nWykorzystywać możemy następujące gatunki: wiąz górski Ulmus glabra; wiąz szypułkowy Ulmus laevis; wiąz pospolity Ulmus minor i drobnolistny wiąz syberyjski Ulmus pumila.\nDla początkujących szczególnie godne polecenia do kształtowania formy zupełnie wyprostowanej lub miotlastej są młode drzewka wiązu (4-8 letnie). Zanim jednak rozpoznamy materiał, minie kilka lat, gdyż formy miotlaste w stadium początkowym nie są łatwe w prowadzeniu. Po 4-5 latach można jednak już formować harmonijne bonsai.\nPodłoże: Dla wiązów dobrą glebę stanowi mieszanka dobrze rozłożonej ziemi kompostowej z piaskiem. Dużym, rozrośniętym drzewkom dodaje się do tego jedną trzecią część gliny (akadama). Wiązy często sadzi się w płaskich misach (wysokość bryły korzeniowej 3 cm i mniej). Poza tym potrzebują one dobrze działającej warstwy drenażu grubości około 1 cm. Bardzo ważne, żeby ten drenaż stale funkcjonował. Gdy latem wielokrotnie wyjmuje się roślinę z misy, można drenaż sprawdzić i w razie potrzeby odnowić.\nNawożenie: Można stosować wszystkie dostępne w handlu nawozy organiczne. Żeby uzyskać piękne jesienne kolory, od żółtego po czerwono-pomarańczowy, powinno się już w sierpniu przerwać nawożenie. Również trzeba trochę zmniejszyć ilość wody przy podlewaniu.\nZimowanie: Rodzime wiązy są odporne na zimno, jednak zdarza się, że odmarzają lub usychają im całe gałęzie i dlatego zimą trzeba je dobrze chronić pud szkleni lub folią. W miarę możliwości warto zagrzebać bryłę korzeniową w opadłych liściach, a gałęzie przysypać wilgotnym mchem.\nOwijanie drutem: Również przy wiązach nie można obejść się bez drutowania, potrzeba do tego jednak dużo zręczności i wyczucia. Lekko wrośnięty drut może pozostawić na lata brzydkie, spiralne ślady. Zazwyczaj owijamy gałęzie drutem w listopadzie, krótko po opadnięciu liści. Drut pozostaje na roślinie do lata.\nGdy wiosną roślina wypuszcza nowe liście, trzeba ciągle pilnować, żeby drut nie wrastał. Jeśli zauważymy, że gdzieś się ren proces zaczyna, należy natychmiast drut usunąć. W innych miejscach można go zdejmować dopiero w listopadzie, a następnie, jeśli zajdzie potrzeba, kłaść na nowo.\nPrzycinanie gałęzi: Przy pierwszym formowaniu wiązów często trzeba usunąć część grubych gałęzi. Powstające przy tym znaki po cięciu zarastają bardzo powoli. Dlatego trzeba koniecznie świeżo uformowaną roślinę włożyć do bardzo dużego pojemnika, żeby pobudzić szybszy wzrost. Wtedy także szybciej zarosną miejsca po cięciu. Formowanie za pomocą cięć prowadzimy od marca do końca kwietnia. Prześwietlanie korony powtarzamy co roku od stycznia do kwietnia. Żeby zarys korony utrzymać w formie, przycinamy roślinę prze: cale lato. Gdy musimy odpiłować bardzo grube konary, miejsce cięcia pogłębiamy przy pomocy szczypiec do cięcia pąków i zalepiamy woskiem do ran, żeby tam nie wdały się bakterie.\nCięcie liści: Wprawdzie wiązy bez szkody znoszą coroczne cięcie liści, ale lepiej robić to co dwa-trzy lata. Gęstą koronę zachowują nawet bez cięcia liści.\nSiedlisko: Wiązy znoszą równie dobrze miejsca słoneczne, jak i cieniste. Do siedliska musi być tylko dostosowana ilość wody do podlewania, gdyż wiązy w cieniu potrzebują znacznie mniej wilgoci niż w pełnym słońcu. Słoneczne miejsce jest jednak korzystniejsze, gdyż świeże pędy rosną gęściej i w ten sposób dają pożądane zwarcie korony.\nWykopywanie i przesadzanie: Decyzja, czy użyć wiązów Jamadori ze środowiska naturalnego, czy też ze szkółki, jest kwestią gustu. Kto lubi formy całkowicie wyprostowane, używa materiału szkółkowego rosnącego prosto.\nJednakże nawet drzewka szkółkowe wymagają odkładów powietrznych, żeby wytworzyła się gwiaździsta nasada korzeniowa. Kto lubi formy pochylone i nieregularnie wyrośnięte, może użyć roślin prosto z natury. Wiązy można wykopać i odsądzić w okresie od marca do końca kwietnia, a od września do października przy lekkim przycięciu korzeni przesadzić do doniczki.\nFormowanie: Wiązy zasadniczo prowadzimy w formie całkowicie wyprostowanej i miotlastej. Możliwe są także formy pochylone i o podwójnym pniu. Nie poleca się formy kaskadowej i rośliny posadzonej na skale. Należy zrezygnować : technik postarzania, takich jak jin i shari.\nPodlewanie: Wiązy potrzebują przez cale lato, od maja do października, regularnego zaopatrywania w wodę. Po cięciu liści w czerwcu trzeba podlewać niewiele. Od listopada do marca nie podlewamy, pod warunkiem że jesień nie była za sucha. Używamy odstanej wody wodociągowej lub deszczówki.\n← Bonsai Buk zwyczajny – Bonsai Fagus sylvatica Bonsai Berberys zwyczajny – Bonsai Berberis vulgaris →


Działki budowlane na sprzedaż Tarnów\nDziałki budowlane na sprzedaż - Tarnów\n157 000 PLN • 1250.00m²\nDziałka o powierzchni 1250 m2. Nieruchomość posiada wydane warunki zabudowy na dom jednorodzinny. Działka uzbrojona. Gaz na działce, woda, kanalizacja, prąd w granicy. Działka płaska, ustawna. Z nieruchomości jest dobra komunikacja z centrum (blisko ... Budowlana na sprzedaż Tarnów, H.Marusarz\n68 000 PLN • 800.00m²\nDo sprzedania działki budowlane o pow. 800m2 położone w Klikowej. Media w zasięgu. Dojazd do działki drogą utwardzoną. Idealne miejsce dla os&oacute;b poszukujących ciszy i spokoju. Nieruchomość ma kształt prostokąta. Działki płaskie, nieosuwisko... Budowlana na sprzedaż Tarnów, Klikowa\n131 700 PLN • 941.00m²\nDo sprzedania działka budowlana o pow. 941 m2, położona w Tarnowie - Krzyż w okolicy ul. Solskiego. Nieruchomość płaska, położona pomiędzy luźną zabudową jednorodzinną. Parcela nieogrodzona, uzbrojenie w zasięgu. Istnieje możliwość dokupienia 3 dział... Budowlana na sprzedaż Tarnów, Krzyż, Solskiego\n515 000 PLN • 2500.00m²\nDo sprzedania działka budowlano-usługowa o pow. 25 ar&oacute;w, położona przy ul. Wolańskiej. Działka w pełni uzbrojona. Idealnie nadaje się do zabudowy bliźniaczej z częścią usługową. Działka płaska, nieosuwiskowa. Położona pomiędzy luźną zabudo... Budowlana na sprzedaż Tarnów, Wolańska\n185 000 PLN • 1300.00m²\nTarnów, ul. Główna\nDo sprzedania działka budowlana o pow. 13a, położona w Tarnowie przy ul. Głównej. Dojazd drogą utwardzoną. Media: prąd, gaz, kanalizacja, woda. Nieruchomość ogrodzona. Działka położona w cichym, spokojnym miejscu. W pobliżu galeria handlowa, komunika... Budowlana na sprzedaż Tarnów, ul. Główna\n190 000 PLN • 1877.00m²\nDo sprzedania działka w kształcie zbliżonym do kwadratu o pow. 18,77 ar, położona w Tarnowie - Krzyżu. Nieruchomość położona w cichej spokojnej okolicy. Wokół dużo zieleni. Działka częściowo ogrodzona. Dojazd asfaltowy, ostatnie 100m droga utwardzona... Budowlana na sprzedaż Tarnów, Krzyż, Krzyż\n105 000 PLN • 900.00m²\nTarnów, Rzędzin, H. Marusarz\nDo sprzedania działka budowlana o pow. 9 ar, położona w ok. ul. Marusarz. Nieruchomość ma kształt zbliżony do prostokąta. Media w zasięgu. Dojazd asfaltowy, ostatnie parę metrów droga utwardzona. Działka położona w otoczeniu domów jednorodzinnych. Ni... Budowlana na sprzedaż Tarnów, Rzędzin, H. Marusarz\n109 000 PLN • 1210.00m²\nBiuro Nieruchomości Ludwiczak oferuje na sprzedaż ‼&nbsp;Kompleks&nbsp;DZIAŁEK BUDOWLANYCH. Położonych w TARNOWIE OPOLSKIM (ok. 15 km od Opola). Kompleks tworzą dwie przyległe do siebie działki. Działki tworzą razem nieruchomość w kształcie ... Budowlana na sprzedaż Opole, Tarnów Opolski\n139 000 PLN • 1174.00m²\nNa sprzedaż mamy dla Państwa działkę budowlaną o powierzchni 11,74 ar, znajdującą się przy ul. Poziomkowej w Tarnowie-Krzyżu.Działka płaska, bez nachyleń, o wymiarach około 34 mx 35m.Cicha i spokojna okolica, w najbliższym otoczeniu luźna zabudowa do... Budowlana na sprzedaż Tarnów, Krzyż, Wiśniowa\n278 000 PLN • 2350.00m²\nNa sprzedaż mamy dla Państwa działkę budowlaną o powierzchni około 23,5 ar, znajdującą się przy ul. Poziomkowej w Tarnowie-Krzyżu.Działka płaska, bez nachyleń, o wymiarach około 68m x 70m.Cicha i spokojna okolica, w najbliższym otoczeniu luźna zabudo... Budowlana na sprzedaż Tarnów, Krzyż, Wiśniowa\n69 000 PLN • 765.00m²\nBiuro Nieruchomości Ludwiczak oferuje na sprzedaż ‼&nbsp;Atrakcyjną DZIAŁKĘ BUDOWLANĄ. Położoną w TARNOWIE OPOLSKIM (ok. 15 km od Opola). Działka w kształcie trapezu, zlokalizowana w centrum malowniczej okolicy. Dogodne połączenia autobus, kolej... Budowlana na sprzedaż Opole, Tarnów Opolski\n70 000 PLN • 700.00m²\nOferujemy Państwu działki dwie sąsiadujące obok siebie.Obie działki mają 7 arów . Wszystkie media w drodze . Działki znajdują się w Tarnowie Opolskim przy Ulicy Klimasa Cena za działkę 70 000 zł Nasi doradcy finansowi pomogą Państwu w uzyskaniu... Budowlana na sprzedaż Tarnów Opolski\n77 500 PLN • 772.00m²\nTarnów Opolski, 1 Maja\nTarnów Opolski- gmina wiejska w powiecie opolskim, miejscowość położona zaledwie 15 kilometrów od Opola, bardzo dobrze skomunikowana ze stolicą województwa. Przy planowanej ulicy Tęczowej, oferuję działkę budowlaną, przeznaczoną pod budownictwo mi... Budowlana na sprzedaż Tarnów Opolski, 1 Maja\n115 000 PLN • 958.00m²\nDo sprzedania działka budowlana o powierzchni 958 m2 w miejscowości Tarnów Opolski przeznaczona pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne. Media: prąd, kanalizacja, woda, gaz w drodze . Działka znajduje się przy drodze asfaltowej. W bliskiej od... Budowlana na sprzedaż Tarnów Opolski\n106 590 PLN • 1254.00m²\nDo sprzedania działka budowlana o powierzchni 12,54ar usytuowana w Krzyżu przy ul. Wiśniowej.Działka płaska. Okolica w której usytuowane są działki cechuje cisza i spokój. W najbliższej okolicy las oraz dużo terenów zielonych.Do ścisłego centrum jest... Budowlana na sprzedaż Tarnów, Krzyż, Wiśniowa\n94 000 PLN • 1050.00m²\nDo sprzedaży działka budowlana o powierzchni 10,5 ara, położona w miejscowości Przywory w gm. Tarnów Opolski- prąd na działce- woda, kanalizacja, gaz znajdują się w niedalekiej odległości od działki- spokojna okolica, sąsiedztwo domków jednorodzinny... Budowlana na sprzedaż Tarnów Opolski\n75 000 PLN • 500.00m²\nTarnów, Heleny Marusarz\nMamy dla Państwa jedne z piękniejszych działek budowlanych w Tarnowie.Ciche i spokojne miejsce wśród zieleni i nowo wybudowanych domów jednorodzinnych na dużych działkach.Powierzchnia działek do kupienia jest dowolna od 5ar do 4ha. Działki uzbrojone,... Budowlana na sprzedaż Tarnów, Heleny Marusarz\n128 000 PLN • 1790.00m²\nOferujemy na sprzedaż działkę budowlaną, o powierzchni 17,90 ar, zlokalizowaną w miejscowości Tarnów Opolski. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego położona na terenie oznaczonym symbolem MN - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna Pełne... Budowlana na sprzedaż Tarnów Opolski\nTarnów, ul. Klikowska\nNa sprzedaż działka budowlana zlokalizowana w Klikowej w pobliżu PSO. Działka w kształcie zbliżonym do prostokąta o wymiarach około 14 m x 90 m. Wszystkie media na działce, dojazd drogą asfaltową. Cena 10 000 złar Więcej informacji pod numerem 608... Budowlana na sprzedaż Tarnów, ul. Klikowska\nTarnów, ul. Jarzynowa\nDziałka budowlana o powierzchni okolu 21 ar zlokalizowana w Tarnowie przy ul. Jarzynowej. W okolicy niska zabudowa jednorodzinna. Wszystkie media w sąsiedztwie. Cena: 10 000 złar (do negocjacji). Więcej informacji pod numerem 608 - 800 -125... Budowlana na sprzedaż Tarnów, ul. Jarzynowa


Neelie Kroes: dlaczego Polska nie może dotować stoczni - Hutnictwo\nNeelie Kroes: dlaczego Polska nie może dotować stoczni\nZdaniem Kroes, bez wsparcia rządów poszczególnych krajów, runąłby cały sektor finansowy. Natomiast stocznie są wspierane od lat - mówi Kroes. Komisarz zaznacza, że w przypadku banków jest to pomoc jednorazowa. Po otrzymaniu wsparcia banki będą musiały poddać się restrukturyzacji i funkcjonować bez pomocy publicznej, podobnie jak stocznie.\nKomisarz Kroes przedstawia na łamach "Gazety Wyborczej" plan dla Polski. Majątek dwóch stoczni ma być pogrupowany i wystawiony na sprzedaż. Firma za pieniądze ze sprzedaży spłaca dług wobec państwa i jest likwidowana. Po tych czynnościach - wyjaśnia Neelie Kroes - nowi inwestorzy nie będą obciążeni długami poprzedników.\nadlex, 30.10.2008 20:58\npani komisarz powinna isc na emeryture bo ma juz swoje lata a nie podejmowac take decyzje doprowadazajace wielu ludzi do tragicznej sytuacji (...)\nr, 17.10.2008 23:30\nKroes może nie znać\npolskiego prawa, ale nasz rząd powinien. Takie działania to przestępstwo. Upadłość jest jedynym uczciwym rozwiązaniem.


Nie będzie śledztwa ws. SKOK i Fundacji na rzecz PZK - Polsat News\n26.07.2017, 18:44 Polska\nPomorski Wydział Zamiejscowy Prokuratury Krajowej w Gdańsku umorzył śledztwo ws. likwidacji Fundacji na rzecz Polskich Związków Kredytowych, będącej głównym udziałowcem Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej. Od tej decyzji odwołała się KNF. Prokurator Mariusz Marciniak poinformował, że śledztwo zostało umorzone wobec "braku ustawowych znamion czynu zabronionego".\nJak poinformował w środę prokurator Mariusz Marciniak z Pomorskiego Wydziału Zamiejscowego Prokuratury Krajowej w Gdańsku, śledztwo zostało umorzone 26 czerwca wobec "braku ustawowych znamion czynu zabronionego". - W toku postępowania nikomu nie przedstawiono zarzutów popełnienia przestępstwa - dodał.\nKNF złożyła zażalenie\nOdpis postanowienia prokuratury doręczono fundatorowi tj. Światowej Radzie Związków Kredytowych oraz Komisji Nadzoru Finansowego - instytucji państwowej, która w marcu 2015 r., zawiadomiła o podejrzeniu popełnienia przestępstwa.\nŚledztwo zostało wszczęte w kwietniu 2015 r.\nMarciniak tłumaczył wówczas, że ze wstępnych ustaleń postępowania wynika, że "po przeprowadzeniu w okresie od 4 grudnia 2010 r. do 31 października 2012 r. procesu likwidacji Fundacji na rzecz Polskich Związków Kredytowych z siedzibą w Sopocie, majątek zlikwidowanej Fundacji, szacowany na ponad 77 mln zł, w wyniku różnego rodzaju transferów i przekształceń podmiotowych, zamiast zasilić fundusz stabilizacyjny Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej, finalnie znalazł się we władaniu prywatnego podmiotu gospodarczego S() I() N() G.B. z siedzibą w Sopocie".\nSKOK-i objęto nadzorem KNF w 2012 r.\nŚledztwo było prowadzone pod kątem art. 296, a w jego toku prokuratorzy sprawdzali, czy "w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nie doszło do nadużycia uprawnień w zakresie zarządzania majątkiem Fundacji na rzecz Polskich Związków Kredytowych i wyrządzenia tej Fundacji szkody majątkowej w wielkich rozmiarach".\nCzytaj więcej: Upadłość SKOK Nike. Postanowienie warszawskiego sądu


Nie używaj słowa bitrix w nazwie własnej domeny.\nWitryny i sklepy internetowe Bitrix24 nie obsługują domen korzystających z proxy CloudFlare DNS. Proxowanie musi być wyłączone.\nMożesz połączyć swoją witrynę z własną domeną za pomocą kilku kliknięć:\nOtwórz Strony> Działania> Konfiguruj witrynę.\nKliknij Użyj własnej domeny.\nWpisz nazwę swojej domeny w polu Nazwa domeny.\nTeraz musisz skonfigurować rejestratora domen.\nDla domen trzeciego poziomu lub wyższych\nAby zmienić adres (np. landing.mysite.com), musisz dodać do rejestratora DNS:\nDla domen drugiego poziomu\nAby zmienić adres (np. site.com), musisz dodać do rejestratora DNS:\nMusisz użyć jawnego adresu IP, w zależności od strefy konta Bitrix24, w której utworzona jest strona internetowa. Ten adres IP zostanie wyświetlony w podpowiedzeniu poniżej pola własnej domeny.\nUważnie dodawaj informacje do rejestru DNS. Nie powinno być żadnych rekordów A, AAAA i CNAME dla podłączonej domeny. Wyjątek stanowią domeny, które są wydawane podczas podłączenia do witryn Bitrix24. Dodając rekord CNAME, pamiętaj o kropce na końcu:\nJeśli to nie działa, spróbuj dodać rekord CNAME bez kropki na końcu, ponieważ niektórzy dostawcy go nie wymagają.\nZmiana adresu witryny może być opóźniona. Rejestrator domeny potrzebuje czasu na przetworzenie nowych danych. Certyfikat SSL jest automatycznie odnawiany około 20 dni przed datą wygaśnięcia.\nJak edytować rekordy zasobów domeny?\nProces edycji rekordów zasobów domeny zależy od rejestratora nazw domen. Ponadto może być konieczne skorzystanie z dodatkowych usług do zarządzania domeną. Skontaktuj się z rejestratorem domeny, aby wyjaśnić tę sprawę.\nKliknij Dashboard> wybierz potrzebną domenę> kliknij Manage.\nKliknij Advanced DNS > Add new record, aby dodać rekordy A i CNAME.\nOtwórz Domains> kliknij przycisk menu i kliknij Manage DNS.\nKliknij Add, aby dodać rekordy A i CNAME.\nWybierz potrzebną domenę i kliknij DNS Management.\nKliknij odpowiednie przyciski, aby dodać rekordy A i CNAME.\nUwaga: Dodając rekord CNAME, pamiętaj o kropce na końcu:\nJeśli otrzymasz błąd Połączenie nie jest bezpieczne.\nMożesz otrzymać błąd Twoje połączenie nie jest bezpieczne w niektórych przeglądarkach. Oznacza to, że Twoja witryna nie ma jeszcze certyfikatu SSL.\nCertyfikat SSL jest wydawany i odnawiany automatycznie po podłączeniu własnej domeny do strony Bitrix24. Jednak może to zająć trochę czasu. Z reguły połączenie z domeną zajmuje od 30 minut do 3 godzin i zależy od obciążenia urzędu certyfikacji Let's Encrypt. Po przygotowaniu certyfikat zostanie połączony z Twoją witryną, a to ostrzeżenie się nie pojawi.\nJeśli otrzymasz błąd Ta domena już istnieje.\nTen komunikat o błędzie może zostać wyświetlony, jeśli próbujesz użyć nazwy domeny, która jest już używana w Bitrix24.Sites. Ponadto ten komunikat o błędzie może zostać wyświetlony, gdy próbujesz użyć słowa bitrix w nazwie własnej domeny. Po prostu nie używaj tego słowa, a ten komunikat o błędzie zniknie.\nKorzystanie z serwera proxy CloudFlare DNS.\nMusisz wyłączyć DNS proxy na swoim koncie CloudFlare. Szara ikona w kolumnie Status oznacza, że proxy DNS jest wyłączone. Pomarańczowy oznacza, że jest włączony.


ME siatkarzy: Polacy zaczynają meczem z Estonią - tvp.info\nME siatkarzy: Polacy zaczynają meczem z Estonią\nmg, mnie 13.09.2019, 05:59 |aktualizacja: 07:27\nPolacy mierzą wysoko w tej imprezie (fot. PAP/Maciej Kulczyński)\nByło blisko. Po niezwykle zaciętym spotkaniu Polska przegrała z Czechami 84:94. O wygranej naszych południowych sąsiadów zadecydowała lepsza...\nPodopieczni trenera Vitala Heynena przyjechali na czempionat Starego Kontynentu jako triumfatorzy mistrzostw świata 2018 i drużyna, która w sierpniu zapewniła sobie już występ w turnieju olimpijskim w Tokio. Nie ma w niej najbardziej wartościowego zawodnika (MVP) mundialu Bartosza Kurka, który po kwietniowej operacji kręgosłupa nie wrócił jeszcze do formy. Zyskała za to uznawanego przez wielu ekspertów za najlepszego siatkarza świata Wilfredo Leona. Pochodzący z Kuby przyjmujący od 24 lipca może występować w polskich barwach w oficjalnych spotkaniach.\nZ Estończykami Polacy ostatnio zmierzyli się dwa lata temu, w fazie grupowej poprzedniej edycji kontynentalnych mistrzostw. Wygrali wówczas 3:0. W drużynie rywali są trzy znane polskim kibicom twarze - Renee Teppan, który miniony sezon spędził w PGE Skrze Bełchatów, Ardo Kreek, w przeszłości zawodnik kilku klubów PlusLigi oraz Robert Taht, w latach 2015-18 siatkarz zespołu Cuprum Lubin. Ten ostatni od jesieni będzie grał razem z Leonem w Sir Safety Perugii pod okiem... Heynena.\nPolacy nie powinni mieć zbyt wielkich problemów zarówno z pokonaniem Estończyków, jak i pozostałych rywali w grupie D. W piątek, w pozostałych jej spotkaniach, Czesi zmierzą się z Ukraińcami, a Holendrzy podejmą debiutującą w ME reprezentację Czarnogóry.\n„To nie są słabe drużyny. Zakwalifikowały się na mistrzostwa, więc trzeba je szanować. Jeśli jednak będziemy grać swoją siatkówkę, to żaden rywal nie jest nam straszny” – powiedział rozgrywający Marcin Komenda.\nPolacy nie ukrywają, że mierzą wysoko w tej imprezie.\n– Ja nigdy nie jadę, żeby być drugim albo trzecim. Oczywiście, każdy medal byłby sukcesem, ale wszyscy celujemy w złoty i bardzo tego złotego krążka chcemy – zaznaczył pełniący funkcję kapitana Michał Kubiak.\nTegoroczna edycja ME jest pierwszą po powiększeniu liczby uczestników z 16 do 24. Razem z Holendrami współgospodarzami są Belgowie, Słoweńcy i Francuzi.\n#polska #siatkówka #michał kubiak #wilfredo leon #mistrzostwa europy #vital heynen


Stanisław Żółkiewski – hetman-bohater i literatura... (cz. 1) | Portal historyczny Histmag.org - historia dla każdego!\nTagi: XVI-XVII wiek, Historia wojskowości, Historia kultury i sztuki, Artykuły, Polska\nOpublikowany: 2012-07-05 07:00\nStanisław Żółkiewski – hetman-bohater i literatura... (cz. 1)\nPodobnie jak wiele innych osób zasłużonych dla Polski Stanisław Żółkiewski doczekał się swojego miejsca w literaturze. Samuel ze Skrzypny Twardowski, Wacław Potocki, Stefan Żeromski i Julian Ursyn Niemcewicz to tylko część autorów, którzy zdecydowali się opisać losy hetmana.\nStanisław Żółkiewski – hetman bohater i literatura... – zobacz też drugą część tekstu\nUtwory poświęcone dokonaniom hetmana Stanisława Żółkiewskiego powstawały już za jego życia. Pierwszym jest najpewniej nie zachowany do naszych czasów, wiersz okolicznościowy Dawida Hilchena pod tytułem: „Votum nuptiis Stanislai Żółkiewski Palatini Kijoviensis R P. Ducis campestris destinatum”. Drugi, „Trophaeum Stanislai Żólkievii Scythis caesis fugatis”, autorstwa Szymona Szymonowica, wychwalał heksametrem daktylicznym wyprawę hetmana przeciw Tatarom z roku 1606. W utworze tym Szymonowic najpierw przedstawia historię krwawych napadów tatarskich hord na Ruś Czerwoną, a następnie przytacza rozkaz Zygmunta III, aby dzielny hetman rozwiązał problem pustoszenia przez wrogów wschodnich rubieży Rzeczypospolitej.\nAutor nie opisuje samej bitwy Żołkiewskiego z Tatarami, jednak wychwala wielki triumf hetmana. Szymon Szymonowicz również w tekście „Hylcyonia Poloniae” wspomina o dokonaniach hetmana i wysławia jego czyny w walce z hospodarem wołoskim, Michałem, królem szwedzkim, Karolem Sudermańskim oraz przywódcą powstania kozackiego, Semenem Nalewajką.\nCo ciekawe, nie zachowały się utwory wychwalające zdobycie przez hetmana Moskwy w 1612 roku. Oczywiście stosowne informacje można odnaleźć w „Sarmatiae Bellatores” Szymona Starowolskiego, a pełen opis wyprawy moskiewskiej pojawił się w pamiętnikach samego hetmana zatytułowanych „Początek i progres wojny moskiewskiej”. W taki oto sposób opisywał wygraną bitwę pod Kłuszynem:\nFrancuzowie i Anglikowie jezdni przecie z naszemi rotami w polu, co raz jedni drugich posilając, czynili; aż kiedy już nie stało onych Niemców pieszych, którzy przy płocie nam byli na przeszkodzie, skupiwszy się kilka rot naszych, uderzyli na oną jazdę cudzoziemską kopjami, kto jeszcze miał, pałaszami, koncerzami oni też d e s t i t u t i p r a e s i d i o ludzi moskiewskich i onej piechoty, nie mogli się oprzeć; jęli w swój obóz uciekać, ale i tam nasi na nich wjechali, bijąc, pędzili ich przez ich obóz własny; wtenczas Pontus i Horn pouciekali. Zostało było jeszcze do trzech tysięcy albo i lepiej tych cudzoziemców, stali w kraju przy lesie, pan hetman jął rozmyślać, jakoby ich z tego fortelu ruszyć. Lecz oni, nie mając już starszych, widząc też, że Moskwa pouciekała, coś trochę jeszcze w wiosce, która była przy obozie kniazia Dymitrowa obostrożona, bawiło się ich, a i sam kniaź Dymitr tamże był.\nDo naszych czasów zachowało się jednak dużo tekstów traktujących o dziejach wyprawy na Turków w roku 1620 i o bohaterskiej śmierci hetmana pod Cecorą. Do ważnych należy na pewno wiersz Marcina Paszkowskiego „Bitwy znamienite temi czasy na różnych mieyscach mężnych Polaków z nieprzyjaciółmi Krzyża Świętego w roku teraźniejszym 1620 przez Marcina Paszkowskiego opisane, nieostatek nieszczęsny przypadek za niezgodą”. Utwór zaczyna się częścią zatytułowaną Wiersz żałosny bitwy znamienitej.\nMelpomene, krwawego wiersza rodzicielko,\nWystąp na czas z Libetru dodaj dźwięku tylko.\nPamiętną klęskę głoszę niech niewolne głosy\nŻałosne echo puszczą pod same niebiosy.\nUtwór, jak przekazuje Hahn, znawca literatury i autor szkicu „Stanisław Żołkiewski w poezji polskiej…”, chociaż jest ważny, nie przedstawia dużej wartości literackiej. Inaczej jest w przypadku wiersza Piotra Napolskiego z Białej pod tytułem „Krwawy Mars narodu Sarmackiego, w którym się opisuje bitwy potężne Władysława Królewicza polskiego z Sułtanem Osmanem cesarzem tureckim na polach wołoskich pod Chocimiem zamkiem także Stanisława Żółkiewskiego, Kanclerza Koronnego na polach cecorskich z Skinderbaszą y Gałgą bitwy krótko opisane w roku 1620 i 1621”.\nOto jak brzmiał fragment dotyczący śmierci hetmana:\nWtem Hetman sławy chciwy napadł na janczary\nZ Skinderbaszą zdradliwym, z łucznemi Tatary.\nChcąc zostawić po sobie znak wielkiej miłości,\nOjczyźnie i Królowi mąż dziwnej dzielności\nŚcierał, zbijał ich hufcem, nic się nie żałował,\nKrew braciey swej i wolności krwią zapieczętował.\nGdyż na tę wojnę jechał lub zwycięstwo odnieść,\nLub w wieku swym sędziwym ciepło i krwawą śmierć znieść\nOstatnią swą posługę oświadczył Koronie,\nZdrowie swoje oddając tam w wołoskiej stronie,\nBo gdy pogańskie siły trudno rozprządz było,\nSzczęście bojowe z trupy tam go położyło.\nKanclerstwo i buławę Króla doczesnego,\nZłożył a wziął Koronę tryumfu wiecznego.\nZginął – nie zginął – sława słynąć będzie wiecznie,\nDla Boga, dla Ojczyzny – wiedz o tem koniecznie,\nŻe póki Lechów naród trwać będzie w dzielności\nNie zasięże Żółkiewskich sława odmienności.\nWśród ważnych wierszy z epoki opiewających dokonania Żółkiewskiego warto wymienić również „Pobudkę ludzi rycerskich przez nawalność pogańską w małey kupie z żałością Chrześcijaństwa zniesioną ku czułości y przestrodze dalszey wojny tureckiey Panom Chrześcijańskim nowuczyniona”, napisaną przez Stanisława Witkowskiego oraz wiersz nieznanego autora „Płacz grobowy na sławny pamięci Stanisława Żółkiewskiego, Kanclerza y Hetmana W. K. Obrońcę wielkiego y Dobrodzieia Collegium Lwowskiego na znak wdzięczności tegoż Collegium wydane w R.P. 1621”.\nOczywiście dzieje Żołkiewskiego opisało również dwóch wielkich epików XVII w.: Samuel ze Skrzypny Twardowski oraz Wacław Potocki. Ten pierwszy w taki oto sposób pisał o śmierci hetmana we „Władysławie IV”:\nSam Żółkiewski zginął widząc rzecz na oko,\nGdy z ostępów, zrozumie, że już nie uciecze,\nNa wszystkie się naraża żelaza i miecze,\nŻyć nie żyć coprędzej: Tak i ów przyśpiesza\nSobie fatum, gdy między pułki się zamiesza\nI, gdzie gniew gdzie potrzebę samą widzi walną,\nOną czyni aż dotąd rękę triumfalną\nPólki z bronią pospołu i ta nie ucięta.\nA na wiek swój nie pomąć, tylko to pamięta\nCzem dobrego hetmana kiedyś zalecono,\nŻe, stojąc, ma umrzeć, Aż postrzelono\nCzeka śmierć. Dodawa żołnierzy mu drugiego:\n„Hej! dzień już ostateczny! I w ręku poganie\nMają obóz! Ubiegaj, ubiegaj hetmanie!\nI nie dopuszcza, żeby ten odnieść miała w tobie\nŻal ojczyzna!” Na co ów: „Już ty radź o sobie.\nI uchodź, gdzie rozumiesz: mnie aż tak zrzędziło.\nSzczęście moje, umrzeć mi na tym placu mieło.\nZ żołnierzami moimi! Ciebie jeśli cało\nOpowiedz senatowi żem nad jego rady\nNic nie czynił chroniąc się z tem pogaństwem zwady.\nW podobnym tonie wypowiadał się również Wacław Potocki w swoim „Władysławie IV”. Nie robił z Żołkiewskiego męczennika, a raczej wojownika świadomego swojego wyboru:\nMógł był żyć, mógł się był i nie dać\nŻółkiewski, lecz się wstydził panu odpowiedać,\nŻe wojsko zgubił, że się porwał bez uwagi,\nŻe dał sromotne Rzeczypospolitej plagi;\nWolał przeto bijąc się paść w marsowem polu!\nGłowa jego czas długi w Konstantynopolu,\nZnak pompy i tryumfu, odcięta od szyji,\nU najwyższej wisiała wieże, na kopiji.\nTak rzymski Emilius, choć z okrutnym żalem,\nWolał trupem w przegranej paść pod Hannibalem,\nNiżeli się do miasta wróciwszy i domu,\nSprawować się wyroku niebieskiego komu.\nPoematy z czasów świetności Rzeczpospolitej Obojga Narodów podkreślały raczej bohaterstwo hetmana, nawet kiedy skupiały się przede wszystkim na jego śmierci. Zmiana nastąpiła w okresie późniejszym, gdy hetman zaczął służyć jako przykład martyrologii polskiej.\nStanisław Żółkiewski – zobacz też:\n400 lat bitwy pod Kłuszynem – bitwa cz. I.\n400 lat bitwy pod Kłuszynem – bitwa cz. II .\nRosjanie świętują rocznicę wypędzenia Polaków z Kremla.\nReformy wojskowe Władysława IV cz. 1.\nReformy wojskowe Władysława IV cz. 2.\nReformy wojskowe Władysława IV cz. 3.\nBitwa pod Kłuszynem - 4 lipca 1610.\nWiktor Hahn, Stanisław Żółkiewski w poezji polskiej : (w trzechsetną rocznicę bohaterskiego zgonu pod Cecorą) 1620 7 X – 1920, Poznań-Warszawa 1920;\nBogdan Hojdis, Katarzyna Meller, Jacek Kowalski, Literatura staropolska, Poznań 2009;\nPoczet hetmanów Rzeczypospolitej: hetmani koronni, pod red. Mirosława Nagielskiego, Warszawa 2005;\nJulian Ursyn Niemcewicz, Śpiewy historyczne, Warszawa 1907;\nStefan Żeromski, Duma o hetmanie i inne opowiadania, Warszawa 1973.


rekomendacje - MySamsara\nSerdecznie polecam. Są bardzo dobrze wykonane, a każda z nich ma swój urok i duszę. Każda jest wyjątkowa, bo każda inna. 🙂 Sama ciekawa jestem, która znów mnie zauroczy 😉 A torebek nigdy za wiele\nCoach, Trener biznesu, Black Cat Company\n„My Samsara” to nowatorska koncepcja i autorskie wykonanie doskonałych na każdą okazję męskich i damskich torebek jeansowych. Jako jeden z właścicieli mojej osobistej „My samsara” jestem zaskoczony tak świetnym warsztatem pracy, doskonałym i szczegółowym wykonaniem mojej torby! Idealnie dopasowane detale, kolor oraz wielkość i format mojej torby ! Świetnie komponuje się nie tylko z jeansami, ale również ze sportowym garniturem, na przejażdżkę rowerową czy wyjście do siłowni ! Dziś towarzyszy mi podczas mojego pierwszego dnia urlopu w czasie podróży w góry.\nP.S. Przykuwa uwagę osób z zewnątrz 🙂 Polecam Piotr Adamek\nStudent Prawa i Psychologii\nPolecam wszystkim kobietom, które mają dość masówki z sieciówek i chciałyby mieć coś wyjątkowego. Tą torebkę zamówiłam dla siebie i jestem mega zadowolona.\nTorebka została uszyta zgodnie z moimi preferencjami dot. wymiarów i koloru podszewki, reszta pomysł projektantki. Bardzo ją lubię. POLECAM!!\nHej dziewczyny!!!! Chciałm Wam powiedzieć że Justynka to wspaniała,pozytywne nastawiona do życia oraz pełna energii dziewczyna.Spod Jej igły wyszło już niejedno cudo – Ona szyje piękne torebki ? Zalety: Jakość,wygląd i wygoda?Dziewczyny Dzins się nie starzeje ! Takie drugie życie starych dżinsów- RECYKLNG ? Tobry od Justyny są pojemne ,odpowiednio wzmocnione i pięknie wykończone ?Ja osobiście jestem posiadaczką trzech takich wyjątkowych torebek.naprawdę warto?,polecam, My Samsara ?Kaśka\nKatarzyna Scheffs Stróżniak\n„Pani Justynka uszyła mi torebkę marzeń ❤ Kocham dżins i jeszcze tylko mi dżinsowej torebki brakowało. I pokrowca na telefon do kompletu ?\nTorebka jest na podszewce z kieszeniami, podszewka pięknie uzupełnia całość. Widać ją i bardzo podoba mi się to. Samo wykonanie to mistrzostwo świata, dokładne, dopracowane.\nJuż myślę o kolejnej. A może tak plecaczek?”\nMam swoją samsare! Pojemna, uniwersalna, dwustronna i piękna. Spełnia wszystkie wymagania i świetnie się ją nosi. Polecam serdecznie. Klaudia\nNiepowtarzalna, wygodna i modna torba. Idealna do pracy, na uczelnie i na wakacje. Mieści więcej niż mogłoby się wydawać! Polecam\nJeśli macie w domu starą parę jeansów (za małych lub przetartych) możecie dać im drugie życie!!!, a konkretnie drugie życie daje My samsara!!!!\nJa tak właśnie zrobiłam ze swoimi ,,hilfigerkami”. Dałam je My samsarze a ONA wyczarowała z nich zajeFAJNĄ torebkę, na tą chwilę, a ta chwila trwa już ponad pół roku to moja najulubieńsza torebka z, którą nie rozstaję się, poprostu nie mogę, a w domu posiadam niemałą kolekcję torebek ?, Ta jest wyjątkowa!!!!\nPamiętam dzień, w którym przyszłam do pracy z moją nową super torebką ? nie było osoby, która by na nią nie zwrócila uwagi? , a co za tym idzie…??? posypalo się mnóstwo zamówień ?\nTorebki wykonane są ręcznie z niezwykłą dbałością o najdrobniejsze szczegóły. Wszystkie dzieła wykonane są z pasją i miłością do piękna 🙂\nZ całego serca i czystym sumieniem polecam osobę Pani Justyny. Zamówiłam trzy torebki i dwie kosmetyczki według naszych indywidualnych upodobań oraz zakupiłam dwie gotowe na podstawie zamieszczonych zdjęć. Gotowe torebki spełniły nasze ( moje i moich córek) wszystkie oczekiwania. Sprawdzają się świetnie na każdą okazję, są wykonane bardzo porządnie i wyglądają gustownie. Jestem osobą która zwraca uwagę na każdy szczegół. Pani Justyna jest w moim odczuciu osobą rzetelną , fachową , sumienną i konsekwentną. Ceniłam sobie bardzo dobry kontakt i terminowość wykonania zamówienia. Pani Justyno serdecznie pozdrawiamy i życzymy samych sukcesów:)\nLubię torby i mam ich wiele, ale do tej pory nie miałam wpływu na ich wielkość, kształt i połączenie kolorystyczne. My samsara daje taką możliwość, fajnie gdy ktoś realizuje Moje potrzeby i tworzy przy tym coś pięknego?\nPani Justyna szyje profesjonalnie. Od kiedy pamiętam zawsze marzyła o szyciu i projektowaniu. Swoje prace wykonuje niezwykle starannie i elegancko. Moja torba sprawdza się w codziennym użyciu rewelacyjnie. Polecam tę Panią i jej szycie oraz gwarantuję pełen profesjonalizm.\n„Torebka z jeansu prezentuje się świetnie, modna i praktyczna na każdą porę roku. Jednym słowem szycie pełne profesjonalizmu i staranności w wykończeniu – godne polecenia! Dodatkowo My samsara szyje torebki na indywidualne zamówienie – dokładnie takie, jakie wymyśli sobie klient. Nie ma dla niej rzeczy niemożliwych Anna Żarnowska”\nZamówiłam kilka torebek na prezenty – każda inna, mimo iż czas realizacji był bardzo krótki Justyna podjęła się uszycia. Zrobiła to sprawnie, szybko i solidnie. Jestem bardzo zadowolona, szczerze polecam.\nTorebki te od razu zwróciły moją uwagę. Wyglądały oryginalnie i na dodatek każda była inna. Po zakupie okazało się – na co oczywiście liczyłam, że są też bardzo praktyczne. Kieszonki na zewnątrz i wewnątrz, rzecz bardzo przydatna do przechowywania małych rzeczy, które są wykorzystywane szczególnie często ( komórka, klucze). Podszewka każda inna z fajnego materiału w różnych ciekawych kolorach i wzorach, drugich takich nie znajdziecie. Wykonanie nietuzinkowe – solidna robota. Wzięłam od razu 4 sztuki dla mnie i moich nastoletnich córek i nie żałuję. Noszą je na zajęcia dodatkowe i spotkania towarzyskie. Są wytrzymałe, pakowne, bardzo praktyczne i każda z nich jest inna i niepowtarzalna. Na prawdę przydają się na każdy dzień i okazję. Udany zakup – polecam


Mafia Borgia ~ MEDYTACJA\nDynastia Borgii jest jednym z najbardziej znanych rodów Czarnej Szlachty i cieszą się złą sławą za to, że są morderczy i bezwzględni. Używają czerwonego byka na swoim herbie, który symbolizuje ich agresywność. Rodzina Borgia pochodzi z Walencji w Hiszpanii i jest historycznie znana jako Marranos, co oznacza pół Żydów. Pierwotnie byli Babilończykami mieszkającymi w Maroku mówiącymi po hebrajsku, którzy pracowali z Kananejczykami w czasach starożytnego Rzymu. Rodzina Borgia bezpośrednio zrodziła papieża Kaliksta III i papieża Aleksandra VI. Francesco Borgia był byłym Generalnym Przełożonym Jezuitów. Papież Innocenty X był również blisko spokrewniony z Borgia poprzez małżeństwo między rodzinami Borgia i Pamphilj. Papież Innocenty X był mecenasem Prawa Kanonicznego i został przedstawiony jako diabeł na obrazie Guida Reni. Na Kapitolu znajduje się także pomnik papieża Innocentego X. Prawo Kanoniczne naprawdę bierze swoją nazwę od Kanaanu. Kananejczycy byli wrogami pierwotnych Izraelitów a ich przywódca nazywał się Gog. Prawdziwe nazwisko papieża Franciszka to Jorge Mario Ber-gog-lio, a Borgoglio to wariant tego imienia. Grupa Kananejczyków wyemigrowała do Grecji i do Kartaginy. Kartagińczycy później przenieśli się do Hiszpanii i innych części Europy. Dynastia Borgii zawarła związki małżeńskie z liniami Este i Sforza, a ich hiszpańska gałąź zawarła związki małżeńskie z różnymi hiszpańskimi szlacheckimi rodami, takimi jak Dynastia Trastamara z Aragonii. Książę Luigi Borgia jest obecnie członkiem Zakonu Świętego Jerzego dynastii Burbon-Dwóch Sycylii i szlachcicem Neapolu. Rodzina Borgia rości sobie prawa do tytułu Książąt Dios we Francji, które są obecnie w posiadaniu hiszpańskiej linii. Rodzina Borgia była znana z mordowania cywilów dla zabawy i otruwania ich wrogów. Informacje te są bagatelizowane i zostały usunięte z tekstów historycznych w ostatnich latach. Sądzę, że Czarna Szlachta zmusiła rodzinę Borgii do opuszczenia Rzymu, ponieważ mają oni zasadę, że nie zabijają się nawzajem i nie są zbyt lekkomyślni poprzez publiczne rzezi cywilów takich jak Cesare Borgia. Pozostała Czarna Szlachta jest równie mordercza i bezwzględna, jednak są bardziej dyskretni i zwykle nie zabijają się nawzajem. Spowodowali wojny i zabili miliony ludzi, ale normalnie nie zabijają się nawzajem. Sądzę, że właśnie dlatego wyparli rodzinę Borgia z wewnętrznego kręgu Czarnej Szlachty w Rzymie. Ta rodzina jest całkowicie bezlitosna i agresywna.\nRodzina Borgia istnieje do dziś jako Książęta w Hiszpanii i utworzyła linie rodzinne w Ameryce Południowej z Rodrigo Borją Cevallosem, byłym prezydentem Ekwadoru. Rodrigo Borja i jego żona są rycerzami hiszpańskiej rodziny królewskiej i mają jednego syna i trzy córki. W 1992 r. prezydent Rodrigo Borja Cevallos spotkał się z prezydentem George’em Herbertem Walkerem Bushem na Konferencji Narkotykowej na Szczycie w San Antonio w Teksasie, gdzie planowali umożliwić handel narkotykami. Alvaro Alfredo Magama Borja był prezydentem Salwadoru. Rodzina Borgia jest właścicielem i dowodzi frakcją MS-13, która jest wyjątkowo brutalnym gangiem ulicznym pochodzącym z Salwadoru. Alvaro Alfredo Magama Borja został umieszczony u władzy poprzez Operację Condor program, który został zorganizowany przez Stany Zjednoczone i europejskie agencje wywiadowcze jako kontynuacja ich operacji Gladio. Operacja Condor obejmowała zamachy, terroryzm i militarne uzurpowanie rządów w Ameryce Południowej. Przestępczość zorganizowana wzrosła po operacji Condor i dlatego dziś w Ameryce Południowej jest tak wiele karteli narkotykowych. GrupoBorja to południowoamerykańska spółka inwestycyjna z siedzibą w Salwadorze, Gwatemali, Hondurasie, Nikaragui, Kostaryce, Panamie i Dominikanie. GrupoBorja zajmuje się niemal każdą branżą, w tym nieruchomościami, rolnictwem, energetyką, mediami i handlem detalicznym. GrupoBorja prowadzą Juan Jose Borja Papini, Ernesto Borja Papini i Julia Margarita Borja Papini. Francisco de Borja Lasheras jest szefem madryckiego biura Europejskiej Rady Spraw Zagranicznych. Fernando Borja Mujica zdobył wykształcenie w jezuickim Georgetown, jest meksykańskim bankierem, sekretarzem rady dyrektorów w Banco Santander w Meksyku. Rodzina Borgia lub Borja jest właścicielem mafii Scissionisti di Secondigliano Camorra zwanej dla Hiszpanów także Spagnoli z powodu ich zaangażowania w Hiszpanii. Pozostała włoska rodzina Borgia to książęta w Neapolu, z siedzibą w Camorra. Rodzina Borgia posiada również część własności kartelu Juarez, które znajdują się w Chihuahua w Meksyku. San Francisco de Borja to miasto w Chihuahua, nazwane przez jezuitów Francesco Borgia. Borgiowie powstali w Walencji w Hiszpanii. Kardynał Antonio Llovera jest arcybiskupem Walencji i gdy zapytano go o Kościół i pedofilię, odrzucił to podając aborcję jako poważniejszy problem. Nie wspomniał też o tym, że około 300 000 nowo narodzonych dzieci zostało skradzionych matkom w Hiszpanii przez kościół rzymskokatolicki. Don Benjumea de Soto Francisco de Borja jest członkiem hiszpańskiego domu Borja i ożenił się z włoską księżniczką Fabrizią Ruffo Di Calabria. Szefem Domu Borgia jest Don Francisco de Borja-Soto i Moreno-Santamaria, który jest obecnym księciem Escalona i księciem Frias.


The Innocents - zwiastun nowego serialu młodzieżowego Netfliksa\nNikodem Pankowiak / 18 kwietnia 2018, 19:02\n"The Innocents" (Fot. Netflix)\nNetflix wypuścił pełny zwiastun i plakat "The Innocents" - nowego serialu młodzieżowego z elementami nadprzyrodzonymi i Guyem Pearce'em w obsadzie. Poznaliśmy także datę premiery.\nDwójka nastolatków, Harry (Percelle Ascott, "Czarodzieje kontra Obcy") i June (Sorcha Groundsell, "Klika"), ucieka z domu do Londynu, żeby być razem. I to nie będzie taka zwykła ucieczka - podróż, którą dzieciaki odbywają, pozwala im odkryć prawdę o sobie i niszczy niewinne marzenia. Tajemnice skrywane przez rodziców wystawiają ich uczucie na próbę, a niezwykły dar, jaki posiadają nastolatkowie, uwalnia potężne siły, które chcą rozdzielić ich na zawsze.\n"The Innocents" to składający się z 8 odcinków brytyjski serial młodzieżowy. W obsadzie obok tytułowej dwójki znajduje się Guy Pearce ("Tajemnice Los Angeles", "Memento"), którego zobaczymy w roli niejakiego Halvorsona. Twórcami są Hania Elkington i Simon Duric, a producentami Chris Croucher, Charlie Pattinson, Elaine Pyke, Willow Grylls oraz Farren Blackburn, który wyreżyserował 6 z 8 odcinków.\nPremiera zapowiedziana została na 24 sierpnia 2018.\nGuy Pearce, nowe seriale 2018, serial The Innocents, seriale, seriale młodzieżowe, seriale Netflix, The Innocents\nCzy tylko ja mam wrażenie, że te wszystkie zapowiedzi nowych seriali zlewają się w jedną papkę o podobnej tematyce? Wygląda to wszystko jak zalew adaptacji powieści z półki Young Adult Fantasy Books, o kolorowych okładkach, a treści kopiuj wklej. Moim zdaniem Netflix przesyca rynek. Wprowadzając tak wiele tytułów, owszem może i sprawi, że każdy znajdzie coś dla siebie, ale jednocześnie zabija jakąś taką ekscytację czy celebrację seriali. Uważam, że jeszcze trochę, a zabije to zainteresowanie serialami. Ostatnio serialowa przytaczała dane, że ludzie i tak sięgają po coś, co już znają, po starsze seriale, a nie nowe produkcje. Myślę, że ten proceder nie tylko się nasili, ale za jakiś rok lub dwa spodziewałbym się fali hejtu spowodowanego znużeniem boomem serialowym. Ja juz to odczuwam. Od kilku miesięcy chętniej sięgam po filmy niż seriale.\nDokładnie tak myślę. Netflix zaczyna zabijać już nawet moje zainteresowanie serialami, o ekscytacji nie wspominając. Mam wrażenie, że nie ma już niczego wyjątkowego i wszystko zlewa się w jakąś papkę. Tęsknię za czasami, kiedy rozmawialiśmy tutaj o kolejnych odcinkach "Mad Men" czy "Breaking Bad". I nie mówię, że teraz nie trafiają się bardzo dobre rzeczy, ale przy takiej ilości wszystkiego po prostu giną w tłumie. A ich wyszukiwanie zaczyna przypominać szukanie jedynego zdrowego burgera pośród setek takich, które nie mają ani smaku, ani wartości odżywczych.\nMotyw muzyczny z "Leftovers"?\n0 1\t Bonnie i Clyde czasów Netfliksa. Rozmawiamy z Sorchą Groundsell i Percelle'em Ascottem z "The Innocents"\n0 1\t Chcesz mieć Norwegię, idź do Netfliksa. Rozmawiamy z ekipą "The Innocents", nowego serialu młodzieżowego\n0 17\t Netflix nie lubi terminu binge-watching? Guy Pearce mówi, że aktorzy nie mogą go używać w wywiadach\n0 1\t Guy Pearce opowiada o "The Innocents", Norwegii, swojej muzyce i tej dzisiejszej młodzieży – nasz wywiad\n0 4\t Nastoletni romans w pięknych okolicznościach przyrody. "The Innocents" – recenzja serialu Netfliksa


Moody’s: największe banki w Polsce poradzą sobie z rezerwami CHF, problemy może mieć Getin Noble Bank : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\naleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów Z rynku Moody’s: największe banki w Polsce poradzą sobie z rezerwami CHF, problemy może mieć Getin Noble Bank\n23.09.2020 12:51| Autor: awi, aleBank.pl\nMoody's szacuje, że największe banki w Polsce poradzą sobie z rezerwami wynikającymi z wyroków sądowych w sprawach kredytów walutowych, nawet w pesymistycznym scenariuszu utraty 41-proc. wartości portfela - podała agencja w komunikacie. Zdaniem autorów raportu Moody's, rezerwy mogą w największym stopniu obciążyć wyniki Getin Noble Banku.\n#Moodys: największe #banki w Polsce poradzą sobie z rezerwami wynikającymi z wyroków sądowych w sprawach kredytów walutowych, nawet w pesymistycznym scenariuszu utraty 41-proc. wartości portfela #CHF #KredytyWalutowe\nAnalizując, w raporcie 22 września, odporność banków na straty związane z portfelem CHF, agencja przygotowała dwa scenariusze. W pierwszym założono 16 proc. stratę na tej ekspozycji - na tyle oszacowano ubytek wyników powstały po przewalutowaniu na PLN 30-letniego kredytu walutowego z 2008 roku, przy zachowaniu warunków występujących w większości takich kredytów. W drugim scenariuszu Moody's zakłada straty banków na poziomie 41 proc. Podstawą do tych wyliczeń, jest - mało prawdopodobne zdaniem agencji - założenie, że sądy będą zgadzać się na przewalutowanie kredytu na złote, utrzymując jednocześnie oprocentowanie na poziomie kredytu frankowego.\nZdaniem autorów raportu, największe banki - PKO BP, Pekao i Santander Bank Polska - byłyby w stanie "wchłonąć" straty wynikające z wyroków sądowych nawet w drugim, pesymistycznym scenariuszu.\nCzytaj także: Moody’s: rentowność największych banków Europy Środkowo-Wschodniej mocno ucierpi >>>\nWedług szacunków Moody's, w pierwszym scenariuszu większość polskich banków byłaby w stanie poradzić sobie ze stratami w ciągu dwóch lat, natomiast w przypadku instytucji o większej ekspozycji, mBanku, Millennium i Getin Noble Banku, trwałoby to znacząco dłużej.\nW ocenie analityków, dla Getinu straty w każdym z zakładanych scenariuszy okazałyby się zbyt duże, by bank poradził sobie z nimi w "rozsądnym okresie".\nRezerwy na potencjalne straty związane z portfelem kredytów walutowych uderzają w zyski banków\nJak oceniają analitycy Moody's, rezerwy na potencjalne straty związane z portfelem kredytów walutowych nadal uderzają w zyski banków, dodatkowo nadwyrężając rentowność obniżoną już przez odpisy wynikające ze skutków pandemii COVID-19.\nAgencja zwraca uwagę, że wyroki sądów coraz częściej są korzystne dla posiadaczy kredytów walutowych, co zachęca kolejnych "frankowiczów" do wkroczenia na drogę sądową. W raporcie dodano jednak, że pozwów nadal jest relatywnie mało w porównaniu z liczbą kredytów walutowych w portfelach banków.\nPrzeczytaj więcej na ten temat: Agencja Moody’sBankiCHF/PLNKredyty frankowerezerwyRezerwy walutowe


X seminarium: o budżecie partycypacyjnym | Partycypacja Obywatelska\nW dniach 5-6 listopada 2012 odbyło się X seminarium LPO poświęcone budżetowi partycypacyjnemu. Jego głównym celem było stworzenie możliwości spotkania, dyskusji i wymiany doświadczeń między osobami (zarówno przedstawicielami administracji publicznej, jak i organizacji pozarządowych), które wprowadziły już mechanizm budżetu partycypacyjnego z tymi, które nad tym pracują lub dopiero noszą się z takim zamiarem.\nGościem specjalnym seminarium był Giovanni Allegretti, badacz z Centre for Social Sciences na Uniwersytecie w Coimbrze (Portugalia), który w przystępny i dynamiczny sposób wprowadził uczestników w tematykę seminarium, a drugiego dnia poprowadził interaktywny warsztat prezentujący koncepcję cyklu całego procesu projektowania budżetu partycypacyjnego.\nO możliwościach wprowadzenia mechanizmu włączania mieszkańców w decydowanie o wydatkach, które daje polskie prawo opowiedział Dariusz Kraszewski ze Stowarzyszenia Liderów Lokalnych Grup Obywatelskich. Następnie odbyła się długa dyskusja, punktem wyjścia której były prezentacje przygotowane przez przedstawicieli polskich miast-pionierów w zakresie wdrażania budżetu partycypacyjnego: Piotra Kurdziela, radnego Miasta Sopotu, Łukasza Prykowskiego, Pełnomocnika Prezydenta Miasta Łodzi ds. Współpracy z Organizacjami Pozarządowymi, Ewę Lieder, Przewodniczącą Zarządu Rady Dzielnicy Wrzeszcz Dolny w Gdańsku oraz wspólnie przez Annę Kordasiewicz z Fundacji Pole Dialogu, Urszulę Majewską z Urzędu Dzielnicy Śródmieście w Warszawie i Joannę Strzelecką, dyrektora warszawskiego Domu Kultury Śródmieście.\nPierwszy dzień seminarium zakończyła prezentacja Ute Dreiocker z Urzędu Miasta Kolonii (Niemcy), które od wielu lat wykorzystuje mechanizm budżetu partycypacyjnego.\nDrugi dzień seminarium rozpoczęła grupowa dyskusja poświęcona zdiagnozowanym i wybranym przez jej uczestników głównym problemom, które towarzyszą procesowi przygotowywania i wdrażania budżetu partycypacyjnego i pomysłom na ich rozwiązywanie.\nWarsztat prowadzony przez Giovanniego Allegrettiego polegał na przeprowadzeniu symulacji organizacji budżetu partycypacyjnego. Spotkanie zakończyła prezentacja i omówienie najważniejszych kroków i wskazówek do wdrażania budżetu partycypacyjnego.\nBardzo dziękujemy wszystkim uczestnikom za udział w seminarium!\nPoniżej zamieszczamy materiały ze spotkania (prezentacje prelegentów, krótkie opisy prezentowanych polskich praktyk, tekst Giovanniego Allegrettiego z podstawowymi informacjami na temat budżetu partycypacyjnego).\nPołączone prezentacje polskich przykładów zastosowania budżetu partycypacyjnego (Piotra Kurdziela “Budżet obywatelski w Sopocie”, Łukasza Prykowskiego “Głos łodzian się liczy”, Ewy Lieder “Budżet obywatelski w Dolnym Wrzeszczu” oraz Anny Kordasiewicz, Urszuli Majewskiej i Joanny Strzeleckiej “Podzielmy się kulturą! Budżet obywatelski w Domy Kultury Śródmieście w Warszawie”)\nZapraszamy również do lektury tekstu Borysa Marteli pt. „Ile partycypacji w budżecie obywatelskim?” prezentującego efekty prac grupy Demokracja miejska podczas II Kongresu Ruchów Miejskich w Łodzi – opis warunków, jakie powinien spełniać budżet obywatelski.\nSeminaria Laboratorium Partycypacji Obywatelskiej organizowane są przy wsparciu Fundacji im. Stefana Batorego w ramach programu „Demokracja w Działaniu”.\nPrezentacja wprowadzająca Giovanniego Allegrettiego\nBudżet partycypacyjny w Kolonii. Doświadczenia i wyzwania - prezentacja Ute Dreiocker\nPodsumowanie wypowiedzi Dariusza Kraszewskiego "Budżet partycypacyjny w kontekście polskiego prawa"\nPodsumowanie dyskusji grupowej X seminarium\n7 kroków do wdrożenia budżetu partycypacyjnego - prezentacja Giovanniego Allegrettiego\nNajczęściej zadawane pytania dotyczące budżetu partycypacyjnego


Kawiarnia "Szeptem" - Page 2\nTemat: Re: Kawiarnia "Szeptem" [odnośnik] 25.02.20 11:59\nByłem martwy, pomyślał patrząc w lustro, kiedy czternastego kwietnia obudził się - po raz kolejny - z bólem głowy, który jeszcze, nieprzerwanie mu towarzyszył. To samo rozkojarzenie, ten sam nieznośny szum. Wojna dotykała go bardziej niż innych - w końcu był powodem, dla którego się toczyła. Brudna, praktycznie mugolska krew płynęła w jego żyłach. Wychował go świat mugoli, uczęszczał do ich szkół, zawierał przyjaźnie z dziećmi, które nie mogły pochwalić się magicznymi zdolnościami. Kolejny dzień wydawał się pozbawiony sensu, im więcej dni mijało od jego cudownego zmartwychwstania, tym więcej miał wątpliwości. Było warto? Czy był gotowy na kolejne poświęcenie?\nZapewne spędziłby w podobnej apatii cały dzień w domu należącym do jego brata, gdyby nie pewna tajemnicza wiadomość. Początkowo niezbyt chętnie wyciągnął dłoń po kopertę, jednakże wszystkie wątpliwości rozpłynęły się w słodkim zapachu amortencji, który otulił go szczelnie niczym ciepła, miękka kołdra, dając poczucie bezpieczeństwa. Wahał się, mimo słodkiego wpływu amortencji. Nie był pewien, czy wojenna zawierucha pozwalała mu na odczuwanie czegoś na kształt miłosnego uniesienia, zauroczenia, które pamiętał jeszcze z czasów Hogwartu. Ostatecznie po raz kolejny stanął przed swoją szafą, wyciągnął z niej mugolski garnitur - jedna z najlepszych rzeczy, jakie znajdowały się w szafie Tonksa. Pod marynarką czarnej marynarki znajdował się bordowy golf. Czy wyglądał dobrze? Nie miał pojęcia, dlaczego akurat dzisiaj zależało mu na nienagannej prezencji. Nie mógł już dłużej powstrzymywać serca, które wyrywało się w stronę tajemniczej nieznajomej. Kimkolwiek była, nie mógł pozbyć się wrażenia, jakoby kobieta miała być miłością jego życia, szansą na lepsze jutro i nadzieją na świetlaną przyszłość.\nZ duszą na ramieniu pojawił się w miejscowości w Norfolk. Poprawił materiał płaszcza i skierował się w stronę kawiarni, w której miała czekać na niego nieznajoma. Czy to normalne, że miał już teraz motyle w brzuchu? A może to początek grypy żołądkowej? Rozejrzał się dookoła. Bystre spojrzenie niebieskich oczu od razu skierowało się w stronę smukłej sylwetki ciemnowłosej kobiety. Serce zabiło szybciej w jego klatce piersiowej. - Przepraszam - podszedł do niej, nieco onieśmielony, chociaż jeszcze nie ujrzał jej twarzy w całej okazałości. A z jakiegoś powodu już wiedział, że miała być najpiękniejszą kobietą, jaką przyszłoby mu zobaczyć.\nTemat: Re: Kawiarnia "Szeptem" [odnośnik] 29.02.20 1:31\nMijające minuty zdawały się trwać wieczność, gdy stała blisko wejścia, jakby gotowa stąd uciec i nie oglądać się za siebie. Głupie wrażenie odganiała myśl, że nie ma dość uporu, aby wycofać się stąd i tym samym zapomnieć o liście, który przyniosła sówka. Przestąpiła kilka kroków, chcąc zająć jeden z wolnych stolików i poczekać na nieznajomego, który pozostając tajemnicą wzbudzał ciekawość oraz niezrozumiałe emocje.\nNie dotarła do wybranego losowo miejsca, a zatrzymała się, słysząc za sobą otwierane drzwi. Tknięta impulsem, zamarła w półkroku czując, jakby coś skręciło się w środku z nerwów i bynajmniej nie było to nieprzyjemne odczucie. Obrócenie się z pewnym opóźnieniem, pozwoliło jej najpierw usłyszeć przyjemny głos, który swą niesamowitą barwą wzbudził przyjemny dreszcz wzdłuż kręgosłupa. Naprawdę reagowała tak wyraźnie na człowieka, którego zobaczyła pierwszy raz w życiu dopiero w chwili, gdy zwróciła w jego kierunku ciemne tęczówki? Był przystojny i to bardzo, a nawet jeśli na co dzień nie urzekali ją blondyni, tak dziś nie było to istotne. Czuła się zauroczona, wręcz ogłupiała przez uczucia, które przez swą intensywność przytłaczały.\nUśmiechnęła się delikatnie, mając wrażenie, że na jej policzki wkrada się zdradliwi rumieniec, nawet jeśli nie było ku temu faktycznej przyczyny. Gdzie uciekła cała pewność siebie, którą czuła na co dzień, nawet jeśli decydowała się ukrywać ją za pozorami?\n- Jeszcze nie masz za co – rzuciła lekko z nutą rozbawienia. Jej spojrzenie powoli błądziło po twarzy mężczyzny, a stojąc tak prawie na środku przejścia, miała wrażenie, że wszystko na około ucichło… przestało istnieć. Liczyli się tylko oni, a cały świat mógł zniknąć.\n- Jestem Belvina, Bel… – szepnęła, aby jej imię dotarło tylko do niego. Miała wrażenie, że się wygłupiła, bo czy list, który dostała, nie oznaczał, że nieznajomy wie o niej chociaż minimum? Nie ważne. Skoro wiedziała, jak wygląda, jak przystojny jest, brakowało tylko jego imienia, aby dopełnić tę część poznania jego osoby.\nZerknęła w kierunku stolika, przy którym chciała usiąść, a który nadal pozostawał wolny. Zachęcająco cofnęła się o krok w stronę wolnych miejsc, ale podjęcie tej części decyzji pozostawiła w jego gestii. Może wybierze inne?\nTemat: Re: Kawiarnia "Szeptem" [odnośnik] 23.03.20 17:58\nNie spodziewał się, że zapała tak silnym, a jednocześnie niezrozumiałym uczuciem do kogoś, kogo w rzeczywistości nie znał. Nie miał pojęcia nawet jakim cudem podobny list trafił do jego domu, ale czy to miało teraz jakiekolwiek znaczenie? Wydawało mu się, że nie. Jedyne co liczyło się tak prawdziwie to dotarcie na miejsce i odnalezienie tej jedynej. Jak ją pozna? Był pewien, że szybko bijące serce wyrwie się w jej kierunku, kiedy tylko spojrzy jej w oczy. I nie mylił się. W zasadzie to nie musiał ujrzeć nawet jej oblicza, wystarczyło, że niebieskie spojrzenie natknęło się na jej sylwetkę uwięzioną w kawiarnianej scenerii.\n- A ja uważam, że jest. Nie wiem czy jestem godzien towarzyszyć tak pięknej kobiecie - coś, jeszcze nie wiedział, że amortencja, odebrało mu rozum, a z jego ust padały słowa, których pewnie w normalnych okolicznościach by nie wypowiedział, nawet jeżeli byłby szaleńczo zakochany w jakiejś pannie. - Gabriel, niezmiernie mi miło - przedstawił się, chociaż adresatka listu powinna je znać to ogłupiały jej widokiem nie był w stanie racjonalnie myśleć. Niechętnie odwrócić od niej wzrok, aby rozejrzeć się po wnętrzu lokalu, chcąc znaleźć dla nich jakieś miejsce, gdzie mogliby swobodnie porozmawiać bez zbędnej obecności osób trzecich. Uśmiechnął się niezręcznie i ostatecznie gestem ręki wskazał najbliższy wolny stolik, który chyba i ona zobaczyła. Jak przystało na prawdziwego dżentelmena, najpierw odsunął dla niej krzesło. A kiedy już się upewnił, że piękna Belvina siedzi wygodnie, obszedł stół i usiadł naprzeciwko niej. Westchnął, nie wiedząc za bardzo co dalej miałby zrobić, zbyt zapatrzony w swoją towarzyszkę. - Może byś się czegoś napiła? - zagadnął po chwili słodkiej ciszy. Być może było to niemądre i powinien zastanowić się bardziej nad tym spotkaniem, czy nie była to pułapka, czy znowu nie narażał swojego życia na szwank. Jednakże teraz w głowie widniała mu tylko jedna myśl, wywołać na twarzy Belviny najpiękniejszy uśmiech jaki kiedykolwiek widziano.\nTemat: Re: Kawiarnia "Szeptem" [odnośnik] 04.04.20 22:16\nPoczuła, że rumieni się jeszcze mocniej, gdy usłyszała jego słowa. W zwykłej sytuacji, bez amortencji burzącej zmysły i wprawiającej serce w palpitacje, takie stwierdzenie byłoby miłe i pewnie odrobinę krępujące. Za to teraz, wywoływało reakcje o wiele silniejszą, potęgującą płomienne uczucia.\n- Jeśli nie ty, to nikt inny nie jest – odparła od razu z nieco nieśmiałym uśmiechem. Nie wyobrażała sobie, aby mogła teraz spędzać tak cenne minuty z kimś innym... by w ogóle być kiedykolwiek z kimkolwiek, kto nie będzie tym konkretnym mężczyzną. Tylko on wydawał się tak idealny, aby była gotowa zmienić wszystko i nareszcie obierając cele już przez wzgląd na uczucia, a nie czasami zbyt chłodny rozsądek. Coś, co kreowała latami, czuła, że może porzucić w jednej chwili. Ta przytłumiona myśl, ledwo do niej docierała, ale nijak nie zamierzała się z tym kłócić.\nKiedy ostatecznie wskazał kierunek, bez wahania podążyła ku stolikowi i lekkim skinieniem podziękowała za odsunięcie krzesła. Widać, że był dżentelmenem, a takie szarmanckie gesty zawsze były przez nią doceniane i podnosiły ocenę rozmówcy, gdy dopiero go poznawała. Co prawda w tym przypadku, czy mogła docenić Go bardziej? Czy mógł stać się w jej oczach jeszcze lepszy?\nSkupiła na nim spojrzenie, kiedy zajął miejsce naprzeciwko. Ta krótka cisza, nie przeszkadzała jej w żaden sposób, dawała ulotną chwilę, by zapanować nad emocjami.\n- Bardzo chętnie – kącki jej ust zadrżały, nim uniosły się w delikatnym uśmiechu.- Ponoć mają tutaj naprawdę dobre wina, a jeszcze lepsza serwują kawę. Słyszałam, że lepiej parzonej, a przy tym smaczniejszej nie znajdzie się w całym hrabstwie – coś, co usłyszała dość niedawno, mogło być zwykłym kłamstwem, bądź najszczerszą prawdą, o czym miała się przekonać. Była ciekawa, co wybierze Gabriel, pozostawiając mu w tej kwestii wolną rękę. Półwytrawne wina, zajmowały u niej tą samą pozycję co dobra kawa, od której nie stroniła, więc bez znaczenia, na co postawiłby mężczyzna i tak byłby to idealny wybór.\nTemat: Re: Kawiarnia "Szeptem" [odnośnik] 19.06.20 12:54\nTen dzień, a właściwie wieczór początkowo napawał ją barwnym wachlarzem optymizmu. Dawno nie opuszczała swojej latarni w innym celu niż zawodowym dlatego też długo nie trzeba było ją namawiać do wyjścia do świata, ludzi. Pomimo politycznej zawieruchy te codzienne, przyziemne życie toczyło się w dalszym ciągu swoim rytmem - zaburzonym, lecz mimo wszystko nieustannym. Shelly nie potrafiła tego zanegować tym bardziej, że przecież nie była odludkiem, a pozostawiona sama sobie zbyt długo zwyczajnie cierpiała. Dlatego uległa zaproszeniu na randkę ze strony, jak się wydawać mogło, dostojnego pana Richarda. Nawet miejsce w którym przyszło im się umówić budziło pewien dreszczyk ekscytacji - romantyczna kawiarnia szeptem kusiła ponoć nie tylko orginalnym wystrojem, lecz również najlepszą kawą we wschodniej Anglii. Musiała przyznać, że dawno nie odwiedzała miejsca w którym nie dało się zamówić piwa w pintowym kuflu. Poczuła się doceniona. Dlatego też postanowiła okazać ze swej strony nie mniejsze zaangażowanie poświęcając odpowiednią ilość czasu na skrupulatny makijaż czy dobranie odpowiedniej kreacji. Wybrała ciemno granatową suknię o płytkim, wyciętym w łódeczkę dekolcie, przyozdobioną refleksami z nici mającą uchodzić za złotą. Rękawy były długie, lekko bufiaste i od ramion po nadgarstki ażurowe. W pasie przepasała ją tasiemka połyskującej szarfy, a cała sukienka rozlewała się swobodnie i lekko do ziemi. Jeszcze przed teleportacją czarownica poprawiła rozpuszczone włosy, a chwilę później znajdowała się przed lokalem. Zaczynała ją łapać trema. Nie widziała się z tym człowiekiem jeszcze twarzą w twarz. Do tej pory wymieniali się jedynie listami.\nGdy weszła do lokalu sunęła wzrokiem po zasiadających przy stolikach szukając mężczyzny z czerwonym piórkiem w kieszonce marynarki i owszem - złapała go swoim spojrzeniem dość szybko. Wydawał się nieco starszy niż to sobie wyobraziła, lecz starała się by osąd ten nie definiował go całego. Chciała go poznać bliżej - i oj, poznała! Szybko okazało się, że Richard miał problemy z alkoholem. Shelly nie zdążyła bowiem dopić kawy, a jej randka w tym czasie opróżniła trzy kieliszki wina. Nawet jeżeli się denerwował to jednak taki sposób na zrelaksowanie się w trakcie spotkania nie do końca wypadał w jej oczach dobrze. Do tego prawdopodobnie przestawał kontrolować swój głos bo mówił co rusz głośniej zapominając chyba, że byli w miejscu publicznym. Czarownica miała ochotę zapaść się pod ziemię, a przynajmniej w głębi fotela czując co rusz ciekawskie spojrzenia rzucane przez ludzi z sali.\n- Richard, mógłbyś mówić o pół tonu ciszej...\n- Rich. Mów mi Rich. Po co ten nagły dystans? - wciął się będąc wyraźnie zirytowanym, że nie tytułuje go tak jak w korespondencji dobrze przeczuwając, że Shelta miała w tym powód.\n- Myślę, że chciałabym zakończyć naszą randkę - mruknęła zakłopotana a potem nieznacznie wybałuszyła oczy w chwili w której ta propozycja zachęciła Richarda do potoku pytań typu: Dlaczego? O czym ty mówisz? Jest świetnie! No właśnie nie.\nTemat: Re: Kawiarnia "Szeptem" [odnośnik] 21.06.20 19:58\nBardzo lubił tu przychodzić, siadać w miękkim fotelu w kącie sali, skąd mógł bezkarnie przyglądać się urodziwej wiolonczelistce bez oskarżeń o napastowanie i bycie dziwakiem. Zamawiał ogromny kubek, nawet nie filiżankę, ich wybornej kawy, bo podawali tu najlepszą w całej Anglii i sączył ją powoli, rozkoszując się prostotą chwili i muzyką. Śliczna instrumentalistka cieszyła oko. Niekiedy wyjmował rolkę pergaminu, pióro i atrament, spisywał myśli i próbował ułożyć wiersz, który mógłby później zaśpiewać. Czasami szło mu lepiej, czasami gorzej. Zauważył, że przy deszczowej, mglistej pogodzie natchnienie łatwiej mu było o natchnienie.\nDziś Harry jednak nie miał ochoty pisać. Zajmował swoje stałe miejsce rozłożony w fotelu niczym król, z założoną nogą na nogę, popijał swoją (drugą już) kawę i podziwiał wiolonczelistkę. Nie zerkał na to kto wchodził, bądź wychodził, dlatego nie od razu zauważył ją.\nGdy ucichła melodia wygrywanego na wiolonczeli utworu Harry powiódł spojrzeniem po gościach kawiarni, trochę znudzony, trochę z braku innych zajęć, a wtedy dostrzegł Sheltę. Przez kilka chwil poczuł ciepło w okolicach serca. Wyglądała tak pięknie w tej sukience, że natychmiast przypomniał sobie dawne czasy, gdy byli razem. Dla niego też się tak stroiła, a nawet bardziej, zawsze mu się to podobało. Była taka piękna z tą swoją wyjątkową, jakby południową urodą. Aż chciało się westchnąć! Zaraz jednak przypomniał sobie okoliczności ich rozstania i poczuł przemożną chęć ucieczki. Pewnie nie chciała go widzieć. Na pewno tak było. Dlatego nie zerwał się z miejsca, by się z Sheltą przywitać, a zapadł w fotelu bardziej, jedynie obserwując ją z daleka.\nChyba była na randce. Tak mu się przynajmniej wydawało. Usiadła przy stoliku z dużo starszym czarodziejem, niezbyt przystojnym wedle jego oceny, co powinno go cieszyć, ale jakoś tego nie robiło. Chciał wrócić spojrzeniem do wiolonczelistki, bywał jednak wścibski i co chwila zerkał w stronę Shelty i tajemniczego mężczyzny. Chciał wiedzieć co się tam dzieje tak bardzo, że wstał by zamówić kolejną kawę, choć drugiej nie dopił i gdyby tylko wezwał kelnerkę, to niemal by do niego przybiegła. Przechodząc blisko usłyszał wzburzony głos towarzysza Shelty, wypytujący ją co poszło nie tak i dlaczego chce iść, przecież bawi się świetnie.\nWtedy poczuł, że chyba potrzebuje jego pomocy.\n- Shelta! Co ty tu robisz?! Powinnaś być w pracy, zapomniałaś?! - zawołał, podchodząc do ich stolika i starając się przy tym wyglądać na oburzonego. Wsparł ręce o biodra i utkwił w pannie Vane karcące spojrzenie, choć miał ochotę się uśmiechnąć.\nNie musisz dziękować, Słońce. Przybyłem na ratunek.\nTemat: Re: Kawiarnia "Szeptem" [odnośnik] 22.06.20 23:49\nZaciągnęła niesfornie narzucający się na twarz kosmyk za ucho, a w geście tym zaklęte było wyraźne zakłopotanie. Dlaczego tylko ona widziała jak nie pasowali do siebie i jak miała mu to wyłożyć by nie poczuł się urażony mocniej...? Bo co do tego, że już w jakiś sposób sprawiła mu przykrość nie miała wątpliwości. Nie wiedziała, czy gwałtowność która w nim eskalowała nie przerodzi się z czasem w coś gorszego dlatego chciała rozwiązać znajomość już teraz - nim faktycznie, jakkolwiek zdoła zaistnieć w rzeczywistości. Nie należała jednak do osób kłótliwych, konfliktowych, tym bardziej jeżeli była otoczona przez obcych ludzi - sytuacja w której się więc znalazła należała do tych nieprzyjemnych. Chciała uciec. Na horyzoncie zdawało się jednak pojawić koło ratunkowe. Jak się okazało po chwili równie niechciane...\nCzarownica w pierwszej chwili słysząc, jak ktoś ją nawołuje uniosła brwi wyżej. Rozdziawiła usta na zdezorientowanego karpika słysząc o pracy. Męski głos wydawał jej się znany, z jakiegoś powodu bliski, lecz powiązana z nią sylwetka wzbudzała zdecydowanie przeciwstawne emocje. Rozpoznając w czarodzieju Harrego skrzywiła się tak, jakby właśnie podsunięto jej talerz niechcianego, niesmacznego jedzenia. Zmarszczyła nos z odrazy, a ciemne brwi nasunęły się gniewnie na powieki. Jak zwykle to co myślała uwydatniało się bez fałszu na jej twarzy i nawet, jeżeli niedoszły narzeczony zamierzał podejmować jakąś grę ona nie umiała. Ach, to tak to jest znaleźć się między młotem, a kowadłem... pomyślała jedynie starając się ważyć w myślach którego z tej dwójki dżentelmenów towarzystwa bardziej nie chce...\n- Zabawne, że akurat pan o tym wspomina - zaczęła mrużąc powieki - Z tego co mi wiadomo to projekt upadł parę dobrych lat temu - oczywista aluzja dotycząca ich narzeczeństwa zawisła w powietrzu - więc tak, jak najbardziej zdążyłam zapomnieć - o tobie, przestałam czekać, idę dalej, a siedzący na przeciw mnie mężczyzna jest tego wyrazem - Nie doszła do mnie z pana strony żadna korespondencja informująca o wznowieniu. Proszę mnie jednak wyprowadzić z błędu jeżeli się mylę - nie mylę się, prawda...? - moja nowa asystentka mogła ją przeoczyć - wbiła w niego pełne urazy, niechęci spojrzenie. W głosie pobrzmiewało coś wyraźnie protekcjonalnego. Ręce splotły się pod biustem samoczynnie świadcząc o tym, że zamierzała znaleźć się w opozycji do swojego wybawiciela.\nRichard całą sytuacją był co najmniej skonfundowany.\n- P-przepraszam, kim pan jest - wtrącił się niepewnie nie wiedząc jak odnaleźć się w tej sytuacji.\nTemat: Re: Kawiarnia "Szeptem" [odnośnik] 09.07.20 22:46\nNie zapomniał wcale jak jest piękna. Miał dobrą pamięć, zaś cenne wspomnienia pielęgnował ze szczególną czułością. Smith nie należał do tego rodzaju mężczyzn, którzy nie przywiązywali wagi do detali i nigdy nie pamiętali o rocznicy, urodzinach, czy pierwszym spotkaniu. Wprost przeciwnie. Nawet teraz, po tych kilku latach, mógłby przywołać obraz Shelty tańczącej w rodzinnym przybytku, powiedzieć w co była ubrana i jak zaplotła wtedy włosy, jakie kolczyki błyszczały w jej uszach. Z pamięci zaznaczyłby na dowolnej masce konstelację piegów, które zdobiły zgrabny nosek numerolożki. Pamiętał doskonale jak zachwycająca była nietuzinkowa, trochę egzotyczna, uroda panny Vane, a i tak poczuł się nią znów oszołomiony, gdy stanął naprzeciw niej i spojrzał na tę twarz. Przez kilka uderzeń serca nie malowała się na niej nienawiść. Jeszcze. Najpierw zaskoczenie, później złość i niechęć.\nCóż, Harry skłamałby mówiąc, że się tego nie spodziewał. Skłamałby też, gdyby stwierdził, że na to nie zasłużył.\nZdawał sobie doskonale sprawę z tego jak się zachował, że nie potraktował jej tak jak na to zasługiwała, że okazał się draniem. Wciąż miał z tego powodu wyrzuty sumienia i może dlatego mimo tej niechętnej miny nie odszedł. Czuł, że jest jej coś winien.\n- Najwyraźniej masz nieaktualne informacje - odparł, nie tracąc rezonu, mimo że doskonale zrozumiał aluzję, którą wysnuła z premedytacją. Już ją znał. - W takim razie muszę odświeżyć pani pamięć - ciągnął dalej, gorączkowo zastanawiając się w myślach co by tu powiedzieć dalej, by wybrnąć z tej sytuacji. Splotła ręce na piersiach obrażona, jakby wcale nie miała zamiaru mu w tym pomóc i ułatwić tej sceny. Czy sama jeszcze nie chciała przed chwileczką uwolnić się od tego człowieka, który gapił się na nich ze zmarszczonymi brwiami, zastanawiając się co tu się do cholery dzieje? Naprawdę wolała tu zostać, niż przyjąć od niego pomocną dłoń? - Najwyraźniej potrzebuje pani nowej, bardziej kompetentnej asystentki, która nie zgubi już żadnej korespondencji - oświadczył, również splatając ręce na piersi i spojrzał na nią z ponurą miną, udając, że jest zły i zawiedziony takim zachowaniem. - Jeśli natychmiast pani nie dołączy do reszty zespołu, który bardzo c i ę ż k o pracuje teraz przy badaniach, to może pani zapomnieć, że jeszcze którykolwiek zaprosi panią do współpracy. - Harry plótł co mu ślina na język przyniosła, owijając swoją historyjkę w ogólniki, bo o numerologii wciąż miał średnie pojęcie. Z wyższością spojrzał na czarodzieja, który zajmował miejsce naprzeciwko Shelty.\n- Jej przełożonym - odpowiedział krótko. Przyjrzał mu się badawczo, po czym przeniósł znaczące spojrzenie na pannę Vane.\nStać cię na więcej, mówiły jego oczy.\nTemat: Re: Kawiarnia "Szeptem" [odnośnik] 08.08.20 1:04\nOch. Odświeżyć mi pamieć. To ci ciekawe... Pomyślała mrużąc oczy i unosząc jedną z ciemnych brwi dając do zrozumienia, że czeka. Czeka na to odświeżenie bo na niego samego przestała już lata temu i nie zamierzała pozwolić by od tak wdarł się w jej życie na nowo. Oczywiście, że działała pod wpływem emocji i szamocząca nią niechęć w tym momencie była wyolbrzymiona. Nie potrafiła jednak zareagować inaczej po tym jak przywoływała z pamięci czas kiedy godziła się z porzuceniem bo tak to trzeba było nazwać. Teraz stał tutaj przywdziewając lśniącą zbroję, podając jej rękę. To nie było fair. Czuła się tak, jakby podstawił jej nogę by po latach zdecydować się podejść i pomóc podnieść się z ziemi - zmieszana, sfrustrowana wcześniejszą obojętnością.\nWywróciła ostentacyjnie oczami wlepiając spojrzenie na zgrubienie materiału w fartuszku kelnerki lawirującej po przeciwległej stronie lokalu nie chcąc na niego patrzeć, nie chcąc dać się złapać na badaniu tego czy coś się zmieniło na przestrzeni tych lat w jego wyglądzie. Bo sposób w jaki mówił, to jak żył chwilą i pewny siebie (a może bezczelny?) bywał - to zdawało się nie ulec zmianie. Słuchając o asystentce przymknęła oczy zaczynając masować skroń tak, jakby momentalnie dopadła ją migrena. Sytuacja stawała się z chwili na chwilę coraz bardziej absurdalna. Prychnęła pod nosem słysząc o ciężkiej pracy czy współpracy ale w chwili w której bez jakiegokolwiek wstydu czy zażenowania podał się za jej pracodawcę...!\n- Co najwyżej upierdliwym klientem z urojeniami - sprostowała bez zawahania nie zamierzając dać się sprowokować zachęcającemu do buntu spojrzeniu. Westchnęła za to ze znużeniem, zmęczeniem - Niemniej wybacz, Rich, wychodzi na to, że tak czy owak zrodziło się jakieś nieporozumienie wymagające mojej ingerencji. Przykro mi, że tak wyszło - dodała zaraz w przepraszającym tonie brzmiącym jednak co najmniej dość chłodno. Nie była zadowolona ze spotkania, z przebiegu randki i całego wieczora. Podniosła się posyłając nieco sztuczny uśmiech Richardowi obiecując sobie, że rozmówi się z nim jak należy listownie. Następnie zostawiła go za plecami by z obrażoną miną zlustrować Harrego, zsunąć się po krzywiźnie nosa, zatoczyć spojrzeniem przy pieprzyku i wycenić kształt ust. Psia kość. Nie zmienił się wiele - Idziemy, panie Smith - fuknęła mijając go i ruszając przodem w stronę wyjścia, a potem...potem dalej byle przed siebie, byle dalej od wszystkiego\n- Mam nadzieję, że nie oczekujesz, wdzięczności - rzuciła nie oglądając się za siebie choć wiedząc, że podąża za nią. By przypilnować by nie zrobiła niczego głupiego pod wpływem emocji czy też być może z innego powodu...? Nie było to ważne! Każdy jego krok odbijający się od chodnika i niesiony wieczornym echem w rytm jej własnych wybijających się od nawierzchni obcasów drażnił ją niemiłosiernie.\nTemat: Re: Kawiarnia "Szeptem" [odnośnik] 11.08.20 20:49\nOn sam pamięć miał dobrą. Nawet bardzo dobrą. Tyle, że wybiórczą. Pamiętał to, co chciał pamiętać, niewygodne wspomnienia zaś po prostu wypierał z pamięci i udawał, że to nigdy się nie wydarzyło. To pomagało mu funkcjonować w miarę normalnie i patrzeć we własne odbicie w lustrze. Zdawał sobie, oczywiście, sprawę z tego, że Sheltę skrzywdził i jakaś część niego rozumiała, że nie chciała teraz nawet na niego patrzeć, sam zaś jego widok wprawiał czarownicę w rozjuszenie, lecz usprawiedliwiał się sam przed sobą - chyba lepiej, że zakończył to przed ślubem, niż po, skoro wiedział, że to jednak nie to. Smith tłumaczył samego siebie, że postąpił słusznie, że nie zmarnował jej życia tak całkiem, nie naznaczył historii nieudanym małżeństwem i rozwodem, do którego mogłoby dojść. Aż tak arogancki nie był, by uważać, że powinna być mu za to wdzięczna, ale na tyle bezczelny, by pchać się jej pod nos i zmuszać do wyjścia w swoim towarzystwie już owszem.\n- Świetnie. Dobrze wiedzieć, że wciąż zależy pani na karierze zawodowej. Chodźmy, panno Vane - odpowiedział wyniośle, kiedy wreszcie zdecydowała się skorzystać z oferowanej przez niego pomocy, chwycić dłoń, którą w jej kierunku wyciągał, by uratować czarownicę z opresji. We własnym mniemaniu pomagał, nie tylko dlatego, że był jej to winien, ale po prostu nie chciał, aby tkwiła w niekomfortowej sytuacji. Wyglądało to na nieudaną randkę. Sam miał takie za sobą i pamiętał to uczucie, gorączkowe myśli jak się z tego wyplątać, jaką wymyślić wymówkę, by zapaść się pod ziemię i już nigdy nie stanąć z nią twarzą w twarz.\nSmith zaklęciem przywołał swoje rzeczy, które pozostawił przy stoliku, drugim zaś posłał tam kilka srebrnych monet - nie wyszedłby z kawiarni bez płacenia, a zamierzał podążyć za Sheltą, by jej dotychczasowy towarzysz nie nabrał podejrzeń.\n- Żegnam pana - oświadczył zimno Harry, mierząc czarodzieja pełnym pogardy spojrzeniem, zupełnie dla niego niezrozumiałym, po czym skierował się w kierunku wyjścia. Shelta szła tak szybko, że zdawało mu się, że po prostu chce uciec. Z drugiej jednak strony, to gdyby tak było, to po prostu by się teleportowała jeszcze przed budynkiem kawiarni.\n- Cóż, dziękuję z pewnością byłoby miło usłyszeć, lecz niczego więcej nie oczekuję - odpowiedział Smith, zrównując się z nią krokiem i wciągając na grzbiet lekki prochowiec. Wokół nich nikogo nie było, pusta ulica rozbrzmiewała echem ich kroków, powietrze zaś wydawało się gęstnieć od napięcia pomiędzy nimi, które starał się rozładować żartobliwym komentarzem. - Nie dąsaj się, chciałem jedynie pomóc, przecież widziałem, że to spotkanie to pomyłka - stwierdził, zagradzając jej drogę, by przystanęła w końcu i spojrzała mu w oczy.\nMinęło tyle czasu, chyba mogła po prostu na niego spojrzeć i porozmawiać, zwłaszcza, że w tej chwili żadnej krzywdy jej nie uczynił - wprost przeciwnie.\nTemat: Re: Kawiarnia "Szeptem" [odnośnik] 14.08.20 16:26\nByła rozgoryczona przebiegiem spotkania, panującą w trakcie atmosfera, a pojawienie się Harrego zdawało się być jak ostateczny omen na to, że dzisiejszy dzień nie miał być nigdy jej. Początkowo miała ochotę zapaść się pod ziemię, zniknąć wszystkim z oczu w tym również obsłudze i innym zerkającym z ciekawością w jej kierunku gościom. Nie lubiła takiej uwagi. Zażenowana chciała uciec. Frustracja i złosc sprawnie poruszały jej nogami do przodu. Gdyby nie obcasy prawdopodobnie faktycznie by biegła zupełnie jakby jej zniknięcie miało wymazać cały ten dzień z istnienia. Tak jednak być nie mogło.\nPodążające za nią echo męskich obcasów działało na nią jak porzucona za plecy kotwica. Choć patrzyła przed siebie wyczuliła się na jego obecność, to jak się poruszał, jak podejmował rozmowę, jak wyglądał. Zauważyła, że ciężar jego kroków zdawał się być większy, lecz sposób w jaki ścierał podeszwy o szorstką nawierzchnię chodnika przypominał jej o długich spacerach wypełnianych wartkimi rozmowami o niczym lub przeplatana drobnymi sprzeczkami wydającymi się dziś czymś wyjątkowo miałkim, ulotnym. Niesforna fala ciemnych włosów w dalszym ciągu zachęcała do żartobliwego wplecenia w nie palców, podjęcia bezsensownych prób ich poskromienia. Lubiła naciskać pieprzyk na policzku, kiedy leżąc na przeciwko siebie opowiadali sobie głupoty, zmyślone bajki, zabawne historie. Te same zmyślone głupoty mówił i dziś, lecz tym razem te wcale jej nie bawiły. Drażniły. Drapała ją podskórnie ta lekkość i swoboda w jego byciu. To, że nie widziała na jego twarzy krzty poczucia winy, a żartobliwość. Zupełnie jakby się z niej śmiał. Nie zatrzymała się - prychnęła, nie zamierzała mu za cokolwiek dziękować.\nTemat: Re: Kawiarnia "Szeptem" [odnośnik] 15.08.20 21:37\nUśmiechał się, lecz łagodnie, w uśmiechu tym nie było wcale szyderstwa, czy satysfakcji z tego, że odnalazł ją w tak niefortunnej sytuacji. Harry nie odnajdywał uciechy w krzywdzeniu innych i nigdy nie chciał nikogo skrzywdzić, znała go przecież, nie miał złego serca. Miał kochliwe serce, lecz nie nie był wyrachowany, bezduszne wykorzystywanie kobiet nigdy nie leżało w jego intencjach. Naprawdę ją kochał, kiedyś, czuł żal, że wyrządził jej krzywdę - nie chciał tego, ale musiał.\n- No a nie było, Shelly? Przecież widziałem. Będziesz udawać, że było wspaniale tylko po to, aby nie przyznać mi racji? Gdyby tak było, to byś ze mną nie wyszła - odpowiedział Smith. Poczuł się trochę urażony tą kompletną niewdzięcznością i złośliwością, na którą akurat w tej chwili wcale nie zasłużył. Chciał jedynie pomóc. Było w tym coś złego? Jeśli Shelta by tej pomocy nie potrzebowała, to nadal sączyłaby swoją kawę, czy cokolwiek piła, na to akurat nie zwrócił uwagi. Przypominała mu teraz rozjuszonego kota, który był gotów boleśnie zadrapać z byle powodu. Wystarczyło, że po prostu istniał obok.\n- Dlaczego było pomyłką? Mnie o to pytasz? Czasami tak po prostu bywa. Gość wyglądał tak, że brakowało mu tylko słomy... - wypalił od razu, udając, że nie w pierwszej chwili nie pojął o co naprawdę pannie Vane chodzi, ale od razu poczuł się jak idiota i przestał się uśmiechać. Po jego twarzy przemknął cień wstydu i poczucia winy. Nie, jednak nie potrafił teraz tak jej potraktować, udawać, że nie wie o co chodzi, że temat nie istnieje. Nie zasługiwała na to. Ani na to, ani na to jak ją wtedy potraktował. Shelta była dobrą kobietą, śliczną i utalentowaną, mądrą i zabawną. Łączyła w sobie urodę, wdzięk i inteligencję, miała też dobre serce - a on był coś jej winien.\n- Naprawdę chcesz o tym rozmawiać tutaj? Na środku ulicy? - spytał Harry, tonem poważnym i przygnębionym, wsadzając dłonie w kieszenie swojego płaszcza. Nagle jakby się przygarbił, przytłoczony ciężarem winy, który dotychczas udawało mu się naprawdę dobrze ignorować, spychać gdzieś na skraj świadomości. W tym akurat był świetny.\nWiedział jednak, że w końcu powinni porozmawiać, że winien był jej więcej, niż list pożegnalny. Nie łączył ich jedynie przelotny romans, krótkie zauroczenie, a dłuższy związek, wspólne plany na przyszłość, poprosił ją o rękę i obiecywał, że rozłączy ich dopiero śmierć, że będą razem aż po kres. Smith mógł jednak przysiąc, że nie karmił jej kłamstwami celowo, że wtedy mówił szczerze - bo naprawdę to czuł.\nUczucie jednak zgasło i ciężko było mu to wytłumaczyć.\n- Rozumiem, że możesz mnie nienawidzić, ale zawsze chciałem twojego dobra. I wtedy i teraz. Uznałem, że tak będzie lepiej dla nas obojga - wyrzucił w końcu z siebie.\nTemat: Re: Kawiarnia "Szeptem" [odnośnik] 16.08.20 22:41\n- Tak. Masz rację. Było okropnie. Jest okropnie - syknęła przymykając z mocą powieki, tak jakby próbowała przełknąć na bezdechu jakieś obrzydliwe lekarstwo. Gdyby była kotem jak najbardziej miałaby nastroszony grzbiet, ogonem miotałaby na lewo i prawo w nerwowych pląsach, a zza obnażonych kłów wydobywałaby z siebie jakiś plugawy warkot - Usatysfakcjonowany?! - rozwarła powieki szerzej piorunując go ciemnymi tęczówkami, jakby to on był tego wszystkiemu winny. Tego, że w ogóle musiała przez to wszystko przechodzić. Że musi szukać szczęścia, a będąc kobietą z taką, a nie inną przeszłością nie było to takie proste. Była sfrustrowana tym nie była w stanie zasklepić odczuwanej pustki, samotności, a każda podejmowana próba kończyła się jeszcze większym rozczarowaniem, porażką. Myśl, że była to wyłącznie jej wina, że to ona była popsuta, w jakiś sposób niepełna zyskiwała na sile sprawiając, że stare rozterki wyglądały zza zapieczętowanej lata temu gdzieś na dnie duszy szafy. Będąc obok naruszał tą pieczęć. Stał się naturalnym wrogiem na który chcąc nie chcąc dawała upust emocjom.\n- Przestań udawać. Grać. Po co to robisz. Wtedy też to robiłeś...? - udawałeś uczucie, tak jak dziś udawałeś kogoś kim nie byłeś...? - Słomy to tobie w tym momencie brakuje - Niczym się nie różnił. No dobrze. Różnił, lecz w tym momencie wydawało się to nie mieć znaczenia i nie zamierzała nawet udawać, że jakiegokolwiek sensu szuka w tym co mówił jeżeli miał zamiar dalej udawać głupka - Popatrz, a jednak potrafisz jak się postarasz. Czy to może też część jakiejś gry - syknęła z pod przymrużonych powiek zupełnie jakby węszyła kolejny fortel. Czy przypadkiem w tym momencie nie przywdziewał takiej maski, jaką chciała spostrzec...? Grał, igrał z nią...? Nie czuła, że może mu ufać. Nie odpowiedziała jednak ostatecznie na to czy chce rozmawiać w tym miejscu. Tak właściwie nie była pewna czy w ogóle tego chce. Bała się usłyszeć prawdę - Nie wiem - wypowiedziała po dłuższej chwili zgodnie z prawdą. Tak wiele było minusów dzisiejszej sytuacji, lecz może należało zerwać ten plaster szybko i o nim zapomnieć...?\nZatrzymała się na chwilę by spróbować dogonić własne myśli. Nie spodziewała się, że podejmie się tu i teraz próby skonfrontowania się z nim, z przeszłością, tymi wszystkimi myślami. To co jednak usłyszała sprawiło, że włos jej się zjeżył, a włosy zdawały się momentalnie napuszyć. Zrobiła krok w jego stronę zmuszając go tym samym by postąpił krok w tył jeżeli zamierzał utrzymać się na nogach - Uznałeś? - powtórzyła - Dlaczego mnie z tego wykluczyłeś. Z tej decyzji. Z rozmowy... - ciągnęła stawiając każdym słowem kolejne kroki nieświadomie zaganiając go do ściany pobliskiej kamienicy - Czemu potraktowałeś mnie jak dziecko, a może właściwie jak psa którego się porzuca z dnia na dzień bo nie zrozumie - myślała, że razem coś tworzą i jeżeli mieliby to skończyć to również razem. Byli dorośli - Dla tego samego dobra kazałeś mi martwić się o ciebie jak wariaka, a później każąc mi się zastanawiać dlaczego bo nawet nie raczyłeś wysłać mi ani jednego listu...? O niee... Nienawiść to za mało. Pullus! - wypowiedziała celując w jego pierś różdżką nie będąc pewną czy magia jakkolwiek jej usłucha z powodu wzburzonych emocji. W razie niepowodzenia syknie najpewniej w rozgoryczeniu po to by w kolejnej chwili aportować się z okolicy pozostawiając Harrego samego sobie.\nTemat: Re: Kawiarnia "Szeptem" [odnośnik] 17.08.20 20:25\nW końcu przyznała mu rację, przestala się upierać i zakłamywać rzeczywistość, ale wcale nie zrobiło mu się od tego lepiej.\n- Nie, nie jestem usatysfakcjonowany - odpowiedział, marszcząc ciemne brwi, zdziwiony, że w ogóle o tym pomyślała. Wcale nie czuł satysfakcji na myśl, że Shelcie się nie układało, że przeżyła coś okropnego, że spotkanie było nieprzyjemne. Życzył jej jak najlepiej. Zasługiwała na to. Na wszystko co najlepsze - wciąż tak myślał. Chciał, żeby to wiedziała, nie myślała o nim w ten sposób, jak o ostatnim draniu, który ją wykorzystał.\n- Nie! Nie udawałem! Nie kłamałem. Wszystko, co mówiłem było szczere, Shelly, moje uczucia były prawdziwe - zaprzeczył od razu Smith, płomiennie i gorąco, z pełną stanowczością. Być może podobny sposób myślenia ułatwiłby Shelcie pogodzenie się z tym wszystkim i zapomnienie, ukoiłoby ból, ale po prostu nie potrafił tak tego zostawić i nie chciał aby tak myślała. Kochał ją szczerze i gorąco. Nikogo przy niej nie udawał, w jego czynach i słowach nie było wtedy żadnej fałszywości, Smitha zabolał ten zarzut.\nNagle nie wiedziała, czy chce o tym rozmawiać tu i teraz, kiedy już zaczęli na środku ulicy. Dobrze, że nikogo wokół nich nie było, by być świadkiem tej dramatycznej sceny - bo z chwili na chwilę atmosfera stawała się jeszcze gęstsza. Shelta wybuchła niczym para znad kociołka, parząc go boleśnie, kiedy wyładowała na byłym narzeczonym swoją złość.\nZmuszony cofnął się, choć nie obawiał, że uczyni mu krzywdę - przecież to Shelta. Harry czuł się jedynie przytłoczony ciężarem prawdy, który na niego zrzuciła. Prawdy bolesnej i obnażającej jego winę.\n- Nie potraktowałem cię jak dziecko, ja... - odpowiedział, zawieszając głos, bo sam nie wiedział co chciał powiedzieć. Jak się z tego wytłumaczyć? Owszem - podjął decyzję za ich oboje, kończąc ich związek i przekreślając narzeczeństwo, wspólną przyszłość i wszystko, co ich dotąd łączyło.\nProblem w tym, że nie wiedział jak powinien był się teraz wytłumaczyć. Co mógł powiedzieć? Poczułem, że już cię nie kocham? Zraniłby ją chyba jeszcze bardziej, a to wciąż nie wykluczało bardziej dojrzałego zakończenia związku - Shelta zasługiwała na więcej.\nOn po prostu nie zasługiwał na nią. Chyba oboje to wiedzieli.\nOtwierał już usta, by powiedzieć coś jeszcze, ale cisnęła w niego zaklęciem. Do jasnej cholery! Smith uniósł różdżkę w obronnym geście wołając - Protego! - Vane była jednak szybsza, nie spodziewał się tego. Tarcza nie zdążyła się uformować, a w szeroką pierś Smitha uderzyło zaklęcia - tyle, że nie do końca udane. Czarownica zniknęła, pozostawiając Harry'ego w niezbyt ciekawej sytuacji. Nie do końca udane Pullus przetransmutowało go jedynie częściowo. Zamiast rąk miał skrzydła, na twarzy zaś pojawił się długi, żółty dziób. Wyglądał jak błazen i przeraził się, kiedy spojrzał w witrynę sklepową i dostrzegł własne odbicie. Nie mógł nawet sięgnąć po różdżkę, aby odwrócić skutki nieudanej transmutacji.\nMusiał znaleźć kogoś, kto zrobi to za niego.


Game Małe dzieci: kolorowanka nietoperzy. Graj za darmo\nGra Małe dzieci: kolorowanka nietoperzy Online\nMałe dzieci: kolorowanka nietoperzy\nOpis gry: Dla najmniejszych odwiedzających naszą stronę przedstawiamy grę Easy Kids Coloring Bat. W nim weźmiesz udział w lekcji rysunku w szkole podstawowej. Dziś nauczyciel zwróci uwagę na kolorowankę, na której stronach będą widoczne czarno-białe obrazy nietoperza. Będziesz musiał kliknąć jeden ze zdjęć i otworzyć go przed sobą. Z boku pojawi się panel rysowania. Widoczne będą na nim farby i różnego rodzaju pędzle. Będziesz musiał zanurzyć go w farbie, wybierając pędzel. Następnie zastosuj ten kolor do wybranego obszaru rysunku. W ten sposób stopniowo pokolorujesz rysunek i zdobędziesz za niego punkty.\nDla najmniejszych odwiedzających naszą stronę przedstawiamy grę Easy Kids Coloring Bat. W nim weźmiesz udział w lekcji rysunku w szkole podstawowej.\n© playgame24.com - darmowe gry online Małe dzieci: kolorowanka nietoperzy () Play Katowice gry online flash Małe dzieci: kolorowanka nietoperzy za darmo.. Nie zapomnij Oceń tę grę Małe dzieci: kolorowanka nietoperzy i akcji tej grze z najlepszymi przyjaciółmi.