Ogłoszenia w serwisie: 5621 / Ogłoszenia oczekujące: 446\nKupię lub Sprzedam Antyki, Sztuka / 69Materiały budowlane / 38Komputery / 45Urządzenia, maszyny / 55Do domu / 32 Mieszkania i NieruchomościGaraż kupię lub sprzedam / 15Mieszkanie kupię / 13Działkę sprzedam / 5Dom sprzedam / 8Pozostałe / 5 Praca Praca za granicą / 2255Zatrudnię na etat / 376Pracę dodatkową zlecę / 74Praca - perfumy, kosmetyki / 13 Motoryzacja Kupię auto / 24Moto-usługi / 24Części i akcesoria / 16Sprzedam auto / 12 Korepetycje Angielski / 17Niemiecki / 16Inne przedmioty / 19Inne języki / 9 Różne Kursy i szkolenia / 386Wesela / 22Wycieczki / 47SUPER oferty / 39 Towarzyskie Matrymonialne / 40Randki / 10Przyjaciele / 2Usługi Kredyty i pożyczki / 605Montaż anten TV-SAT / 69Komputerowe / 282Inne usługi / 203\nKarta podarunkowa SMYK Witam. Mam zbędną kartę podarunkową do sieci sklepów SMYK o wartości 200zł. Pracowałam do niedawna w jednym z salonów i Kartę otrzymałam jako świąteczny dodatek dla pracowników. Jest mi ona zbędna, ni...\nWystawa i Giełda Minerałów i Wyrobów Jubilerskich luty 2020 Szanowni Państwo! Serdecznie zapraszamy do odwiedzenia III LO im. Cypriana Kamila Norwida w Rzeszowie przy ulicy Szopena 11. Będziecie Państwo mogli uczestniczyć w Wystawie i Giełdzie Minerałów i Wyr...\nOpiekunka osoby starszej w Niemczech, okolice Mannheim Planowany termin wyjazdu: 20.01.2020 na 2 tyg. Wymagania: Dobra znajomość języka niemieckiego. Wynagrodzenie (Euro netto/miesiąc): 1650 euro dla każdej z opiekunek plus zwrot kosztów podroży 18...\nHDOmedical zatrudni Opiekunkę w Lorch, 1800 euro Planowany termin wyjazdu: 21.01.2020 na 2 miesiące Wymagania: Pielęgniarka/pielęgniarz lub doświadczona opiekunka/opiekun z wykształceniem kierunkowym z dobrą znajomością języka niemieckiego, mile...\nOpiekunka seniora w Niemczech, Stuttgart-Zuffenhausen Planowany termin wyjazdu: 16.01.2020 na 2 tygodnie, na stałe zmiany Wymagania: Bardzo dobra znajomość języka niemieckiego. Wynagrodzenie (Euro netto/miesiąc): 1400 euro plus 180 zwrot kosztów po...\nOperator dźwigu mobilnego AB MN Holandia poszukuje operatora dźwigu mobilnego do podnoszenia betonowych elementów. Mile widziana osoba, która jest zmotywowana, szybko uczy się nowych umiejętności i nie boi się ciężkiej pracy...\nPraca przy rozbiórkach budowlanych AB MN Holandia poszukuje pracownika do rozbiórek budowlanych. Mile widziana osoba, która jest zmotywowana, szybko uczy się nowych umiejętności i nie boi się ciężkiej pracy fizycznej. Praca na długo...\nPensjonat-szarotka.pl - Nocleg w Górach Chcesz spędzić urlop w Pieninach, jednak jeszcze nie zastanawiałeś się, gdzie dokładnie znaleźć odpowiednią bazę noclegową? Mamy dla Ciebie świetną propozycję. Czorsztyn, a konkretniej mie...\nMechanik samochodowy Niemiecka firma BS Bertsch poszukuje pracowników na stanowisko Mechanik samochodowy Prosimy o podanie stanowiska w tytule wiadomości oraz nr referencyjnego Numer referencyjny: 0499 Miejsce pra...\nZwrot podatku z Niemiec bez wychodzenia z domu! Zwrot podatku z Niemiec bez wychodzenia z domu! Pracowałeś w Niemczech? Chcesz odzyskać zwrot podatku? Odzyskaj go z naszą firmą REGELD. Teraz jest to o wiele łatwiejsze, możesz to zrobić ONLINE....


Sprawiedliwość bez państwa\nczwartek, 24 kwietnia 2008 13:44\nTemida nie jest ślepa\nStawiajmy szubienice i mnóżmy więzienia, a żyć będziemy w bezpiecznym kraju. Tak brzmi recepta prawicy na walkę z przestępczością. Kwestię źródeł przemocy tłumaczy się w tym środowisku upadkiem tradycyjnych wartości i nieśmiałością policji. Czy więc jedyną cechą wyróżniającą złodzieja ze społeczeństwa jest to, że kradnie? 2 mln więźniów w USA plus kara śmierci oraz milion więźniów w Rosji plus tortury (1) - nie odstraszyły jak dotąd przestępców, ale nasi dzielni reformatorzy prawa nie tracą ducha. Pomysły polityków spod znaku Prawa i Pięści wspiera swoim autorytetem rzecznik praw obywatelskich dr Janusz Kochanowski, który wypowiada się z entuzjazmem o budowie nowych więzień, najlepiej prywatnych, zachwala też politykę "zero tolerancji" na wzór tej wdrożonej w Nowym Jorku (2).\nLewica też nie grzeszy nadmiarem oryginalności. Zwykle licytuje się z prawicą w sprawie dofinansowania policji i rozszerzenia jej uprawnień. Zdarza się czasem polityk, który chce uchodzić za obrońcę praw człowieka. Dzieli wtedy propozycje prawne Jarosława Kaczyńskiego przez dwa i otrzymuje humanitarny program walki ze złem. Inny polityk stara się być wrażliwy społecznie, więc wspomina czasem o związkach bezrobocia ze wzrostem przestępczości, lecz na tym już poprzestaje.\nIstnieją fakty związane z przestępczością, które niby wszyscy znają, ale mało kto wyciąga z nich praktyczne wnioski. Można je pogrupować w następującym porządku.\nPo pierwsze, państwowe sądownictwo lekceważy prawa ofiary przestępstwa. Popełniony czyn przeradza się w konflikt zamknięty w trójkącie: przestępca - prokurator - sędzia. Głos ofiary przestępstwa i jej bliskich dotyczący oczekiwanego zadośćuczynienia nie ma mocy wiążącej dla żadnej ze stron. Państwo anektuje konflikt i przestępstwo, jednocześnie zabierając je osobom zaangażowanym. Jeżeli ktoś wybija innej osobie zęby, to jest tak, jak gdyby wybijał zęby organizacji państwowej.\nPo drugie, społeczeństwo finansuje więzienną edukację. Pobyt w więzieniu oznacza podnoszenie swych kryminalnych kwalifikacji połączone z zanikiem umiejętności życia bez stosowania przemocy. Czym innym może być długotrwałe przebywanie w społeczności ludzi nawzajem utwierdzających się w przekonaniu, że agresja i oszustwo stanowią jedyny sposób osiągnięcia czegoś w życiu? Im mniej kontaktów z ludźmi z zewnątrz, tym wyraźniejsze osłabienie czynników, które zniechęcają do recydywy: więzi rodzinnych, przyjaźni, możliwości znalezienia pracy i mieszkania, a także szacunku w swym środowisku. Ponieważ nie można więzić wszystkich w nieskończoność, po zwolnieniu przenoszą oni kryminalny system wartości i przyzwyczajeń do społeczeństwa.\nPo trzecie, państwowy wymiar sprawiedliwości inaczej ocenia przestępstwa osób dysponujących władzą, inaczej przestępstwa przeciwko władzy. Powszechne łamanie praw pracowniczych przez pracodawców jest traktowane niezwykle łagodnie w przepisach i praktycznie nieścigane. Na podobną wyrozumiałość nie mogą już liczyć przestępcy z nizin społecznych. Policjant winny nadużycia siły w stosunku do zwykłego obywatela może być pewien pobłażliwości sądu. Co innego obywatel, który podniósł rękę na mundurowego. Liczba i rodzaj ludzi zapełniających więzienia zależy bowiem od przyjętej w państwie ideologii, potrzeb gospodarki i konieczności tuszowania niskiej wykrywalności przestępstw (3). Katalog przestępstw cały czas się powiększa i często zależy od decyzji politycznej panującej władzy, a uznanie, że czyn stanowi przestępstwo, jest przyjętą konwencją i umową.\nPo czwarte, biedy i frustracji wywołanej społecznym wykluczeniem nie da się zamknąć za kratami. To zresztą ulubiona metoda politycznych nieudaczników, którym brak pomysłu na rozwiązanie społecznych i gospodarczych problemów. System karny zostaje wykorzystany jako alternatywa systemu opieki społecznej. Do więzień trafia nadwyżka siły roboczej. Więcej krat i pałek oznacza zwykle mniej chleba i pracy. Jedno jest pewne: więcej wyroków więzienia świadczy o bezsilności państwa, które nie potrafi zapewnić swym obywatelom bezpieczeństwa.\nCo ciekawe, przedstawiona wyżej krytyka polityki karnej rozwija się w środowisku praktyków prawa, ludzi pracujących z ofiarami przestępstw lub więźniami, a także sędziów. Są w tym gronie ludzie tak różni jak: anarchizujący kryminolodzy (Nils Christie) i księża (Jim Consedine), obok szefa więziennictwa w Kazachstanie (Piotr Posmakow) i osób z Polskiego Centrum Mediacji oraz Polskiego Stowarzyszenia Edukacji Prawnej z Moniką Płatek na czele. Wiele ich dzieli, ale wspólne im jest przekonanie, iż kontynuowanie obecnej strategii prawnej i sądowej zakończy się katastrofą społeczną na niespotykaną skalę. Wszyscy są też zwolennikami sprawiedliwości naprawczej, która od 1989 r. zmienia oblicze prawa w Nowej Zelandii, a w ograniczonym stopniu również w Kanadzie i w Australii. Celem jest stopniowa ewolucja w kierunku stworzenia takiego prawa, które przede wszystkim rozwiązywałoby konflikty, zaś kara i represja byłyby stosowane tylko w przypadku najcięższych przestępstw. To sposób myślenia o prawie stary jak świat, a na pewno starszy od instytucji państwa. Jego podstawę stanowi przekonanie o potrzebie naprawienia wyrządzonego zła, choć często nie poprzestaje się na tym, układając dla przestępcy listę dodatkowych zobowiązań.\nMonopol państwa przełamany\nSednem rewolucji w sądownictwie Nowej Zelandii jest przeniesienie uprawnień władczych z państwa na Grupowe Konferencje Rodzinne - GKR. W konferencjach uczestniczą: sprawca, członkowie rodzin pokrzywdzonego i sprawcy, przyjaciele oraz inni, na których przestępstwo wywarło wpływ. Pokrzywdzony uczestniczy, w zależności od swej woli, osobiście lub za pośrednictwem przedstawiciela. Sędziego zastępuje koordynator-mediator.\nOfierze przestępstwa zostaje przywrócona należna rola w procesie. Może teraz w pełni wyrazić swoje uczucia i wpływać na wymiar kary oraz formę i zakres rekompensaty. Wynik procesu jest bardziej adekwatny do skutków przestępstwa i charakteru sprawcy. Opisana procedura pomaga w uświadomieniu przestępcy jego odpowiedzialności za cierpienie, poczucie bezsilności, braku bezpieczeństwa i poniżenia ofiary. Dzięki udziałowi w konferencji bliskich obydwu stron, wstyd przenoszony jest z osoby poszkodowanej na sprawcę. Ważnym momentem są przeprosiny, chociaż nie zawsze zostają przyjęte, i prośba o przebaczenie. Nie wprowadzono sztywnego taryfikatora kar, grzywien, godzin pracy czy innych zadań za określone przestępstwa. Oczywiście zaczyna się od naprawienia tego, co można naprawić. Wyroki są silnie zindywidualizowane, adekwatnie do sytuacji materialnej i rodzinnej sprawcy lub ofiary. Jeżeli sprawca zrealizuje wszystkie zobowiązania wobec poszkodowanego, wyrok skazujący nie zostaje odnotowany w kartotece kryminalnej.\nWprowadzenie sprawiedliwości naprawczej w Nowej Zelandii zaczęto od nieletnich i młodocianych, po tym jak ogłoszono raport o skutkach kary więzienia obserwowanych w kraju. Miarą sukcesu sprawiedliwości naprawczej jest fakt, że na Grupowych Konferencjach Rodzinnych (GKR) osiągnięto porozumienie w 90% przypadków. Sprawcy niektórych poważnych przestępstw są aresztowani. Następnie, po sformułowaniu oskarżenia, w ciągu czternastu dni zostaje zwołana GKR. 95% młodych ludzi przyjmuje wtedy odpowiedzialność za swe czyny.\nSprawy rozpatrywane przez GKR kończą się znacznie szybciej i kosztują budżet kraju mniej niż rozprawy przed zwykłym sądem. W związku z tym jest więcej środków na dodatkową pomoc dla ofiar przestępstw. Obecnie tylko 2% młodocianych przestępców zostaje skazanych na kary pozbawienia wolności. Osoby winne najcięższych zbrodni (morderstwa, gwałty, czyny pedofilskie) stanowią zbyt wielkie zagrożenie dla otoczenia, muszą więc trafiać do więzień.\nW Kanadzie wprowadzono natomiast Koła Orzekające dla rozpatrywania przestępstw popełnionych przez Indian w okręgach: Saskatchewan, Ontario, Yukon, Kolumbii Brytyjskiej i Manitobie. Ich celem jest przywrócenie harmonii społecznej zakłóconej przestępstwem. Oskarżeni są tam sądzeni przez ludzi, którzy dobrze znają sprawcę i ofiarę. Sędziowie żyją potem z następstwami swoich wyroków. Stwierdzono osiem-dziesięcioprocentowy spadek recydywy wśród indiańskich oskarżonych, którymi zajmowały się w duchu sprawiedliwości naprawczej Koła Orzekające, a nie sądy państwowe. Coraz częściej mówi się o włączeniu sprawiedliwości naprawczej do sądów dla reszty mieszkańców Kanady.\nPowszechnie uznaje się, że społeczeństwo oczekuje surowszych sankcji karnych niż są skłonni orzekać sędziowie w sądach państwowych. Dowiedziono jednak, że ofiary przestępstw i ich krewni, którym udzielono wszechstronnej pomocy materialnej, medycznej i psychologicznej, mają mniejszą potrzebę odwetu (4). Z kolei dobrze przeprowadzona mediacja zwiększa prawdopodobieństwo, że przestępca spłaci wszystkie zobowiązania wobec osoby poszkodowanej.\nNiepaństwowe sądy ludowe funkcjonują już w RPA, południowym Meksyku, górskich rejonach Gruzji i w wielu innych miejscach. Upodabnia je do siebie dążenie do pokojowego rozstrzygania konfliktów, różni odmienne pojmowanie norm porządku i prawa.\nSprawiedliwość naprawcza zmusza nas do przemyślenia następującej kwestii: czy cierpienie ofiary może stać się mniej dojmujące dzięki temu, że sprawca trafi do więzienia, czy też dzięki temu, że będzie coś robił na rzecz ofiary przez dni, miesiące lub lata? Żadna z praktykowanych wcześniej procedur państwowych nie kładła podobnego nacisku na interes pokrzywdzonego oraz naprawę emocjonalnych i materialnych szkód. Opisane wyżej przypadki oznaczają powstawanie pluralizmu prawnego. Sprawiedliwość wypracowana przez ludzi mniej więcej sobie równych zostaje przeciwstawiona sprawiedliwości powiązanej z piramidą władzy. Cały system prawny staje się bardziej elastyczny i podatny na zmiany. Jak zawsze istnieje ryzyko, że pojawią się nadużycia. Ale przynajmniej dowiemy się, która metoda radzenia sobie z przemocą w społeczeństwie jest bardziej odpowiednia.\nWłaściwie trudno wyobrazić sobie lepszą alternatywę dla prawicowej wizji prawa karnego. Samorządność prawna bliska jest anarchizmowi, lecz wydaje się możliwe przyjęcie jej zasad przez część ugrupowań lewicowych, feministycznych, a co najistotniejsze, przeciętnych obywateli, dla których jest ona zrozumiała. Cennej wskazówki udzielił nam Nils Christie, pisząc: "mechanizmy rozwiązywania konfliktów poprzez swoją organizację będą odzwierciedlały pożądany typ społeczeństwa i pomogą w jego urzeczywistnieniu" (5).\nPamiętajmy o tym, kiedy usłyszymy od jakiegoś polityka o zaletach odstraszania przestępców za pomocą zamordyzmu prawnego i wyposażenia policji w nowe uprawnienia.\nGeneza sprawiedliwości niepaństwowej\nBył czas, kiedy państwo nie miało monopolu na stanowienie prawa, a ludzie z tego nie byli powodu nadmiernie nieszczęśliwi. Funkcjonowały obok siebie co najmniej trzy tradycje prawne. Prawo zwyczajowe, oparte w dużym stopniu na sztuce mediacji między stronami konfliktu oraz zabiegach ekspiacyjnych. Prawo różnych społeczności - sekt, zakonów, grup zawodowych, bractw, gildii - których członkowie dobrowolnie zaprzysięgali przestrzeganie określonych norm i reguł. Wreszcie istniało prawo państwowe, którego treść i zakres zależne były od mocy i ambicji władcy i w małym stopniu odpowiadały potrzebom poddanych. Wraz z ewolucją władzy państwowej stopniowo ograniczano uprawnienia ludzi do samodzielnego rozstrzygania konfliktów. Tak potoczyła się historia prawa w Europie Środkowo-Wschodniej. Wymóg stosowania zemsty za śmierć czy inną krzywdę współrodowca jeszcze przed nastaniem ingerencji państwowej zastępowano możliwością ugody. Początkowo państwo respektowało ten alternatywny wymiar sprawiedliwości. Po raz pierwszy zapisano to w latach dwudziestych XIII w. w "zwodzie" niemieckiego prawa ziemskiego (6). Odstąpienie od stosowania odwetu przez ród lub państwo nie oznaczało, że winny nie poniesie żadnej odpowiedzialności za swój uczynek. Jeśli obie strony doszły do porozumienia, zawierano umowę kompozytową (pojednawczą), w której określano wymiar stosownego zadośćuczynienia. Wyroki uzupełniano elementami prawa zwyczajowego: nakazem postawienia krzyża pojednania (dziś nazywanego "pokutnymi") lub odbycia pielgrzymki do wyznaczonej miejscowości. Dowodem pobytu w wyznaczonym miejscu mogła być jakaś pamiątka lub potwierdzony notarialnie dokument. W dokumentach Rady Miasta Złotoryi zapisano, że w roku 1494 po uzgodnieniu wspólnej wersji przez nieumyślnych zabójców oraz rodzinę ofiary rada wydała postanowienie "w przyjaźni, nie na gruncie prawa". Nieudana mediacja między stronami mogła doprowadzić do rozpatrzenia sprawy na gruncie prawa miejskiego, co mogło się zakończyć nawet wyrokiem śmierci dla pozwanych. Analogiczne zapisy odnotowujemy na terenach Rzeszy Niemieckiej, Czech, Moraw, Śląska i na Pomorzu. Istnieją też zapisy wyroków pojednawczych, w których przestępcę zobowiązano do wystawienia poczęstunku dla biednych w miejscu, gdzie popełnił przestępstwo. Dodatkowym obciążeniem mógł być obowiązek opłacenia biednym wizyty w łaźni miejskiej. W umowach kompozytowych sprawą pierwszorzędną było zadośćuczynienie materialne i moralne osobie pokrzywdzonej. Zabójcy nakazywano opiekę finansową nad wdową i jej dziećmi aż do osiągnięcia przez nie pełnej samodzielności. Dzięki temu zabójca zyskiwał przebaczenie. Niekiedy rodzina domagała się dodatkowych manifestacji pokory sprawcy. W 1509 r. w Rasdorf obnażony do pasa zabójca musiał leżeć krzyżem na świeżej mogile zabitego. W innej umowie zapisano, że zabójca włoży ręce do grobu bądź będzie trzymał nieboszczyka za dłonie i jego bezpośrednio prosił o przebaczenie. Umowy pojednawcze zostały zakazane w 1532 r., kiedy to cesarz niemiecki Karol V wprowadził nowy kodeks karny, tzw. Constitutio Criminalis Carolina, na mocy którego zabójca stawał przed sądem orzekającym surowszą karę. Zwyczaj nieformalnego sądzenia i zawierania ugody był jednak tak zakorzeniony, że przetrwał jeszcze do XVII w., zanim państwo zaanektowało resztę przestrzeni społecznej.\nZ kolei w Rzeczpospolitej Szlacheckiej od XVI w. istniała instytucja jednacza (7). Była to osoba, która cieszyła się zaufaniem i autorytetem wśród najbliższej społeczności. Instytucja ta została powołana z powodu niewydolności sądów państwowych zarówno pod względem długości oczekiwania na rozstrzygnięcie swojej sprawy, jak i możliwości wyegzekwowania zapadłych postanowień. O jednaczu można przeczytać głównie w zapisach pamiętnikarskich, które pokazują, że była to forma bardziej zbliżona do arbitrażu niż do mediacji. Poddanie się wyrokowi jednacza było wzmocnione jego autorytetem i powiązaniami, jakie istniały między członkami najbliższej społeczności. Podobne instytucje funkcjonowały w tym samym czasie w większości miast, będąc uzupełnieniem sądów grodzkich. Sądownictwo polubowne zostało zlikwidowane dekretami władz zaborczych w pierwszych dekadach XIX w.\nZasadność istnienia prawa państwowego już w średniowieczu kwestionowały niektóre kacerskie ruchy religijne: piętnastowieczni taboryci i bracia czescy (8). Bojkot prawa państwowego deklarowali także wyznawcy powstałego w końcu XIX w. odłamu rosyjskiej sekty duchoborców. Byli to wspierani finansowo przez Lwa Tołstoja swobodnicy.\nPaństwowy system prawa karnego wspierany metafizyczną filozofią i tezami o ułomności natury ludzkiej zakwestionowali w XIX w. anarchiści. Jednym z fundamentów myśli anarchistycznej stało się od tej pory przekonanie, że prawo karne jest przede wszystkim narzędziem czysto politycznym, za pomocą którego utrzymuje się w posłuchu i represjonuje społeczeństwo. Według Proudhona miejsce praw miały zająć umowy między zainteresowanymi, a sędziów zastąpić mieli arbitrzy (9). Bakunin początkowo opowiadał się za wybieraniem sędziów w głosowaniu powszechnym. W późniejszym czasie pisał, że "w społeczeństwie ugruntowanym na równości i solidarności, na wolności i poszanowaniu człowieka autorytet opinii publicznej zastąpi sądownictwo" (10). Ten autorytet miał mieć większą siłę oddziaływania niż kodeksy, klawisze i kaci. Dla Kropotkina wychowanie moralne i praktyka pomocy społecznej były bardziej skuteczne niż represje. Pisał, że więzienia tylko deprawują, a surowość kar nie zmniejsza liczby przestępstw. Kropotkin cenił jednak prawo zwyczajowe (które miało się na krótko odrodzić w Hiszpanii w anarchistycznych kolektywach rolnych w latach 1936-1937). Również Errico Malatesta był przekonany, że liczba przestępców ulega zmianie nie tyle pod wpływem środków karnych, ile pod wpływem warunków ekonomicznych i stanu opinii publicznej (11). Zwyczaje i tradycje cenił wyżej niż kodeksy karne. Konflikty miały być rozwiązywane z pomocą dobrowolnie wybieranych sędziów polubownych. Podobną wizję przekształcenia wymiaru sprawiedliwości prezentowali podczas drugiej wojny światowej polscy anarchosyndykaliści: "Wymiar sprawiedliwości przechodzić będzie stopniowo do organów praworządności rewolucyjnej - od trybunałów chłopsko-robotniczych do sądów stowarzyszeniowo-zawodowych powiązanych z pochodzącymi z wyboru karnymi sądami ludowymi" (12).\nAnarchochrześcijanin Lew Tołstoj pod koniec życia toczył dysputy z prawnikami. Na podstawie swojej znajomości rosyjskich więzień przełomu XIX i XX w. doszedł do wniosku, że większość osadzonych trafiło tam za czyny popełnione w okolicznościach wyjątkowych, jak uniesienie, zazdrość, upojenie, karano ich więc za takie czyny, jakie prawie na pewno popełniliby ci, którzy ich sądzili i karali, gdyby znaleźli się w tych samych warunkach. Znaczny procent więźniów mieli też stanowić ludzie, którzy moralnie przewyższają resztę społeczeństwa (sekciarze, przestępcy polityczni, skazani za strajki oraz inne formy buntu). Wśród osadzonych miało nie brakować ludzi, wobec których społeczeństwo było o wiele bardziej winne niż oni wobec społeczeństwa. Zaliczył do tej kategorii ludzi opuszczonych, doprowadzonych do ostateczności nędznymi warunkami życia, ogłupionych uciskiem i pokusami. Uznał, że przestępcy działający w majestacie prawa jako pierwsi powinni być pozbawieni wolności\nNa peryferiach nowoczesnego świata przetrwały jednak do dnia dzisiejszego enklawy niepaństwowego wymiaru sprawiedliwości. Zaliczyć do nich należy sądy ludowe sprawowane przez mediatorów w położonych na terytorium Gruzji regionach Górna Swanetia, Chewsuretia, Pszawetia oraz w Czeczenii. Obowiązujące tam prawo zwyczajowe (adatw Czeczenii i adati w Gruzji) cieszy się wśród ludności większym autorytetem niż kodeksy państwowe. Sędziowie są wybierani przez mieszkańców podczas lokalnych uroczystości lub wyznaczani przez starszyznę. Prowadzenie mediacji nie jest wynagradzane pieniężnie. Znajomość norm prawa zwyczajowego jest tam wspólna wszystkim członkom społeczności, stanowi bowiem integralną część procesu wychowania młodzieży. Sądy ludowe w Swanetii starają się prowadzić negocjacje i zapobiegać krwawym zemstom, proponując zadośćuczynienie, pogodzenie stron, ewentualnie wykluczenie przestępcy ze społeczności połączone z konfiskatą majątku na rzecz poszkodowanego i banicją sprawcy. Bywa jednak, że obie strony konfliktu nie chcą kierować sprawy do sądu ludowego i wendeta trwa kilkadziesiąt lat. Należy też pamiętać, że struktury oparte na tradycji czasami traktują kobiety i młodzież jako mniej ważną część społeczności i nie przywiązują wagi do ich zdania podczas dyskusji. Mediatorami mogą być zresztą wyłącznie mężczyźni, którzy ukończyli sześćdziesiąt lat. Szczególnie drastyczne przypadki nierównego traktowania mają miejsce w orzecznictwie sądów ludowych w Wąwozie Pankiskim, na pograniczu gruzińsko-czeczeńskim zamieszkanym głównie przez Kistynów (14). Odnotowano w tym regionie przypadki decyzji sądu ludowego (mechk cheli) o wydaniu kobiety za mąż wbrew jej woli. Wszystko odbywało się w ramach godzenia zwaśnionych rodów, chociaż zwykle wystarcza odszkodowanie. Państwo gruzińskie toleruje działalność niepaństwowych sądów i nie próbuje kwestionować ich orzeczeń.\nOdmienny charakter mają sądy na terytorium opanowanym przez zapatystowską partyzantkę w stanie Chiapas w południowym Meksyku, gdzie normy prawne również określane są przez członków lokalnej społeczności, jednak widoczne są tam starania o równe traktowanie kobiet i mężczyzn. Zapatyści domagają się uznania przez państwo meksykańskie tradycyjnych praktyk sądowych wśród Indian (samorządność prawna wedle obyczajów i tradycji) oraz wycofania policji z terenów zajmowanych przez autonomiczne wspólnoty. To reakcja na dyskryminujące praktyki ze strony państwowych sądów i organów ścigania.\nNie bez znaczenia dla zrozumienia przyczyn rozwoju alternatywnych form wymiaru sprawiedliwości jest fakt, że struktury państwowe nie są w stanie zapewnić wszystkim obywatelom jednakowego bezpieczeństwa i sprawiedliwego procesu. Tam, gdzie sytuacja staje się krytyczna lub istnieją silne tradycje tworzenia samorządnych struktur pozapaństwowych, powstają też warunki pozwalające na rozbudowę nieformalnego wymiaru sprawiedliwości. Z opisaną sytuacją mają do czynienia mieszkańcy slumsów w Republice Południowej Afryki. Istnieje tam wiele organizacji zapewniających bezpieczeństwo i rozwiązywanie konfliktów: od komitetów ulicznych stowarzyszonych z Narodowo-Obywatelską Organizacją Południowej Afryki (SANCO), aż do prywatnych struktur oraz organizacji, w których łączy się porządek państwowy z niepaństwowym (15). Każda z tych struktur działa niezależnie, ponieważ państwo faktycznie wycofało się z obowiązku zapewnienia bezpieczeństwa na ulicach biednych dzielnic i miast. Biedni sami musieli znaleźć sposób na zapewnienie porządku i sprawiedliwości. Niepaństwowa sprawiedliwość jest obecna przede wszystkim w niezamożnych dzielnicach Port Elisabeth, Johannesburga i Kapsztadu, a także w okręgach Gugulethu, Khayelitsha, Crossroad, Nyagna i Phillipi. Jednym z nowych miast, w którym można dostrzec wielość struktur porządku prawnego, jest Khayelitsha, licząca ponad 500 tys. mieszkańców, z których zdecydowana większość jest obecnie bezrobotna. Nazwa Khayelitscha oznacza "nowy dom". Miasto powstało w końcowym okresie apartheidu jako jedno z gett dla czarnej ludności, oddalone o 20 km od przeznaczonych wyłącznie dla białych obywateli przedmieść Kapsztadu. Sytuacja polityczna uległa zmianie, ale segregacja ekonomiczna utrzymuje się w dalszym ciągu. Największy autorytet wśród mieszkańców ma obecnie utworzone w 1995 r. Forum Bezpieczeństwa Lokalnego Khayelitsha (KCPF). Wszyscy członkowie organizacji są wolontariuszami, kierujący pracą w dzielnicach komitet wykonawczy wybierany jest przez ogół mieszkańców. Do biura forum można przyjść z praktycznie każdym rodzajem problemów. W niektórych przypadkach klient dostaje radę, w innych - fachową poradę prawną, czasami członek komitetu działa jako mediator, a nawet jako sędzia w sporze. Procedura rozstrzygania sporów jest bardzo luźna i czasami, zamiast wzywać stronę pozwaną, członek dzielnicowego komitetu udaje się do jej domu, aby przedyskutować problem. Ogólnie rzecz biorąc, rozwiązywanie sporów polega na zebraniu wszystkich stron, wysłuchaniu ich i zaproponowaniu rozwiązania. Sprawy dotyczące zabójstw i gwałtów odsyłane są do policji państwowej, a sprawy drobnych konfliktów sąsiedzkich są przekazywane komitetom ulicznym. Forum monitoruje jednak postępy w śledztwie prowadzonym przez policję i zdarza się, że w imieniu poszkodowanych żąda odwołania osoby kierującej dochodzeniem (zwykle skutecznie); tworzy także straże sąsiedzkie i zajmuje się zapobieganiem przestępstwom. Komitet uliczny oznacza z kolei organizację obywatelską tworzoną przez grupę ludzi, którzy żyją w bliskim sąsiedztwie. Komitety uliczne powstały jeszcze w czasach apartheidu i stanowiły bazę terenową oporu przeciwko porządkowi państwowemu, a do roku 1994 samodzielnie rozstrzygały wszystkie sprawy karne.\nDzisiaj komitety ograniczają swoje sądownictwo do spraw najprostszych, do sporów w rodzinach i między sąsiadami. Dla wielu osób z komitetów procedura jest mało istotna, często stosują uznaniowość, rozstrzygnięcie sporu zależy od gotowości, z jaką strona jest skłonna nie tylko poddać się arbitrażowi, ale także zaakceptować rozstrzygnięcie. Oprócz wspomnianych organizacji mieszkańcy mogą się zwrócić do Komitetów Pokoju, których celem jest pojednanie stron. To jedyna struktura niepaństwowa, która stosuje ujednolicone procedury sądowe. Od roku 1996 działalność w mieście prowadzą także: Kongres Tradycyjnych Przywódców Południowej Afryki - "Contralesa", który zamierza stosować wiejskie mechanizmy utrzymywania porządku społecznego na obszarach miejskich, oraz Agencja Przeciw Przestępczości na Półwyspie, utworzona przez byłych partyzantów. Ta ostatnia struktura jest pewną formą prywatnego sądu i agencji ochroniarskiej dla osób ubogich. Agencja różni się od innych organizacji tym, że zajmuje się sprawami napadów z bronią i morderstw, pobiera opłaty za swoje usługi, jest też, niestety, oskarżana o liczne nadużycia siły. Należy podkreślić, że istnieje wolność wyboru, do której struktury udać się po ratunek. Ludzie mogą się zwrócić do Forum lub do Agencji, a nawet do odległego sądu państwowego, kierując się tym, która z instytucji wyda im się najodpowiedniejsza w danej sprawie.\nSamoorganizacja prawna mieszkańców slumsów w RPA stała się zjawiskiem masowym w rezultacie kryzysu instytucji państwa, ale nie znaczy to, że nowoczesne państwo wyposażone w sprawnie działające sądy, prokuraturę i policję rzeczywiście spełnia pokładane w nim nadzieje. Zdaje się temu przeczyć praktyka pobłażliwości dla przestępstw popełnianych przez osoby zajmujące wysokie szczeble drabiny społecznej, zapełnianie więzień biedotą, ograniczanie praw obywatelskich w imię obrony przed terroryzmem oraz towarzyszący im od kilku dziesięcioleci opór ze strony radykalnych ruchów wolnościowych, anarchistycznych, lewicowych, organizacji obrony praw człowieka, a nawet części środowiska prawniczego w USA, Kanadzie, Europie i wielu innych miejscach na świecie.\n1) Zob. N. Christie, P. Posmakow, Więzienie?, Warszawa 2002, s. 17-22.\n2) Prywatne więzienia - warto rozważyć, [wywiad z dr. J. Kochanowskim], rozmawiała A. Łukaszewicz, "Rzeczpospolita" 2.11.2005,\n3) Nils Christie przy omawianiu zmian liczby więźniów w Polsce w latach 1945-2002 stawia tezę, że wskaźniki uwięzienia nie są wcale wyznacznikiem poziomu przestępczości, lecz odbiciem decyzji politycznych. W roku 1950 więźniów było 90 tys., po odwilży październikowej w 1957 r. tylko 35 rys., w 1985 r. ponad 100 tys., w roku 1989 około 40 tys., a w 2002 r. znowu ponad 80 tys. (plus 25 tys. oczekujących na wykonanie kary więzienia), zob. N. Christie, Dogodna ilość przestępstw, Warszawa 2004, s. 68-70.\n4) Zob. M. Wright, Przywracając szacunek sprawiedliwości, Warszawa 2005, s. 145.\n5) N. Christie, O apastnosti swierchkriminalizacji, http://www.prison.org/.\n6) Zob. A. Kuczyński, Krzyże pokutne jako pomnik średniowiecznego prawa, "Ochrona Zabytków" 1972, nr 4, s. 9-18.\n7) Zob. Z. Gloger, Encyklopedia staropolska, t. 2, Warszawa 1974, s. 295.\n8) Zob. K. Kautsky, Poprzednicy współczesnego socjalizmu, Warszawa 1949.\n9) Zob. M. Waldenberg, Prekursorzy Nowej Lewicy. Studia z myśli społecznej XIX i XX wieku, Kraków-Wrocław 1985, s. 32-33.\n10) H. Temkinowa, Bakunin i antynomie wolności, Warszawa 1964, s. 155-156.\n11) Zob. E. Malatesra, Anarchia, Koszalin 1998, s. 23-24.\n12) [B.a.], Wczoraj a dziś. Walka o wyzwolenie człowieka (Wydawnictwo Walki Ludu), Warszawa 1940, s. II.\n13) Zob. L. Falandysz, Ja i moje prawo, Warszawa 1991, s. 105-107.\n14) Kistyńcy są potomkami Czeczenów oraz Inguszy, którzy w XIX w. postanowili osiedlić się w Gruzji.\n15) Zob. B. Tshehla, Sprawiedliwość niepaństwowa w Republice Południowej Afryki epoki po apartheidzie - badania okręgu Khayelitsha, "African Sociological Review" 2002, nr 2.\nFragment książki "Bez państwa. Demokracja uczestnicząca w działaniu". Książke można nabyć w dystrybucji Oficyny "Trojka".


2022-06-13 Porcja wiedzy #1\nNajnowsze porcje wiedzy MiŚOT Akademii:\nZarządzaj sobą w danej chwili\nSpotkania mogą być emocjonalnym rollercoasterem, zwłaszcza jeśli występują na nich decydenci, a nastroje są napięte. Komentarz lub sugestia ze strony członka zespołu może wywołać silną reakcję, w tym frustrację, niepewność co do swojego stanowiska lub złość. Wyzwanie polega na tym, aby zachować na tyle opanowania, by móc myśleć jasno i skutecznie się komunikować. Unikaj przesadnych reakcji, które mogą pozostać w pamięci innych osób i wymazać wiele pozytywnych osiągnięć.\nGdy zrobi się gorąco, możesz podejmować decyzje dotyczące zarządzania sobą. O technikach opanowania podczas spotkań pisze na stronie akademia.misot.pl – Adrianna Wardzała, ekspert MiŚOT Akademii od komunikacji.\nDla większości internautów fakt, czy używają IPv4, czy IPv6, jest bez znaczenia podczas codziennego korzystania z sieci nie będą dostrzegać różnicy.\nNie oznacza to jednak, że te protokoły są identyczne i że można je dowolnie między sobą wymieniać. Słyszymy, że IPv4 ma zostać zastąpione przez IPv6, ale jakie są różnice między tym protokołami? Kurs dotyczący IPv6 przygotowany przez naszych branżowych ekspertów, materiały multimedialne, dodatkowe materiały poszerzające wiedzę techniczną i możliwość zdobycia certyfikatu MiŚOT Akademii, po pozytywnym zaliczeniu testu.\nWybierz pakiet dla siebie i swoich pracowników, kup dostęp do szkoleń online na sklep.misot.pl (wymagany EPID)\nMetoda prezentowania oferty w pięciu krokach\nJeśli jesteś Handlowcem lub Menedżerem, który odpowiada za sprzedaż i planujesz cyklicznie spotkania ze swoimi klientami i kontrahentami – to szkolenie jest dla ciebie! Na szkoleniu zaprezentuję Ci metodę przygotowania się do wizyty z klientem w sposób, który, aby zwiększyć jej efektywność, a także sprawi, że twoja wizyta handlowa stanie się skuteczniejsza. Szkolenie w formie multimedialnej (szkolenie video) prowadzi praktyk sprzedaży Zbigniew Żuk. Szkolenie skierowane przede wszystkich dla operatorów współpracujących w obszarze B2B, tworzących oferty handlowe i budujących długotrwałą współpracę z firmami, instytucjami, przedsiębiorcami. Metoda 5 kroków sprawdzi się również w tworzeniu nowej koncepcji oferty dla klienta indywidualnego.\nWyzwania branży w obszarze sprzedaży:\nPodczas wizyt w terenie, obserwacji pracy biur obsługi klienta, można zauważyć coraz częściej nieefektywność handlowców, dochodzi do tego duża rotacja wśród nowych pracowników, małe budżety na edukację i podnoszenie kompetencji oraz brak współpracy między sprzedażą a innymi działami.\nMiŚOT Akademia w sklep.misot.pl\nNajważniejszym celem szkoleń dla handlowców jest zwiększenie sprzedaży firmy. Często jednak schodzi on na plan dalszy na rzecz innych: integracji (udanej imprezy) i dbania o dobre samopoczucie handlowców. Jasne, takie inicjatywy są ważne, ale bez realizacji celu nadrzędnego szkolenie nie przełoży sięna wyniki finansowe firmy, na które finalnie zwracamy uwagę.\nOkazuje się, że nigdy nie ma dobrego momentu na szkolenia. Rolą szkoleń dla handlowców jest to, aby ludzie pracujący w sprzedaży byli przygotowani na zawirowania rynkowe. Powinniście zawsze szkolić ludzi zanim rynek zwolni, zanim wam sprzedaż siądzie.\nGdy to już nastąpi, będzie za późno. Stracicie tygodnie lub miesiące, aż handlowcy odbudują sprzedaż. Dlatego warto się szkolić w dobrych i przeciętnych okresach.\nJeśli nie chcecie odrywać handlowców od pracy (bo macie żniwa), to MiŚOT Akademia jest najlepszym do tego miejscem, udostępniającym szkolenia w wersji online – kilka minut dziennie, małymi dawkami, ale regularnie przez kilka miesięcy. Dzięki takiemu podejściu firma nie straci sprzedaży, a handlowcy przez cały czas będą mogli zdobywać nowe umiejętności.\nPandemia pokazała, że nie trzeba organizować szkoleń „jak wesela”, czyli w formie 2-dniowego projektu, z potężnym budżetem na hotele, sale, noclegi, imprezę wieczorną i integrację w terenie. Okazuje się, że to, co przed pandemią wydawało się być nie do przyjęcia, dziś się sprawdza. Możecie więc zamiast jednego szkolenia w ciągu roku, które skonsumuje cały budżet szkoleniowy – zorganizować wiele krótszych sesji (webinarowych, po 2-3 godziny) lub umówić się z trenerem na cztery 1-dniowe spotkania w ciągu roku i uzupełnić ten proces profesjonalnymi, nowoczesnymi szkoleniami, dzięki którym pracownicy mogą się uczyć raptem 10 minut dziennie. Możecie też dać im dostęp\ndo 40-50 krótkich wideo sesji szkoleniowych (po 5-10 minut) i uzupełnić je jedną sesją szkoleniową na sali.\nTo w interesie właścicieli, leży, aby szkolenie było skuteczne (a mniej fajne). Trzeba zacząć mierzyć, czy ludzie czegokolwiek się nauczyli, a nie tylko pytać o ich ocenę. Z drugiej strony władze firmy są często „ponad to” – dla nich szkolenie sił sprzedaży to drobiazg, którym nie chcą się zajmować, bo są od ważniejszych spraw. Każdy udaje, sprzedaż nie rośnie, a pieniądze są źle wydawane” – pisze w raporcie “19 powodów, dlaczego szkolenia dla handlowców nie działają” – Przemysław Mik, prezes SalesOn dostawcy platformy szkoleniowej MiŚOT Akademii\nOpublikowano 13 czerwca, 2022 Autor: Marcin Orocz\nUmieszczono w kategoriach: Akademia blog Tagi IPv6, oferta, porcja wiedzy, zarządzanie sobą\nNowy uczestnik EPIX.Warszawa – NETFIBER Sp. z o.o.


Znany i porządnie polinkowany katalog stron www to chleb powszedni każdego pozycjonera portali www. Na pewno trzeba korzystać dodatkowo z innych znanych w internecie katalogów i katalogować swoje portale gdzie się tylko da. Niemniej gdy na serio trudnimy się promocją stron i chcemy mieć satysfakcjonujące efekty to powinniśmy także zrobić jakiś osobisty katalog dobrze wykonanych stron.\nOd jakiegoś czasu najmodniejszym i tak właściwie chyba najlepszym skryptem pod taki serwis jest skrypt seokatalog. Istnieje już więcej niż półtorej roku i przez ten okres powstało przeszło tysiąc stron opartych właśnie na tym skrypcie. Warto tylko zastanowić się dobrze i przemyśleć strategię zanim zdecydujemy się na stworzenie własnego spisu portali www. W przypadku gdy zdecydujemy się na życzliwy, czyli nie moderowany spis to może się to dla nas skończyć nie ciekawie.\nWyszukiwarki nie pochwalają takich serwisów i nadzwyczaj sprawnie wyrzucają je ze swojego indeksu lub zakładają tak zwane filtry. Najprawidłowiej postawić taki katalog, który będzie całkowicie moderowany i jednym z najistotniejszych kryteriów przy akceptacji wpisów będzie wyjątkowość i nie powtarzalność tekstu. W tym wypadku idzie poważyć się stwierdzenie, że po jakimś czasie będzie to lubiany i przyjazny dla wyszukiwarek serwis, który może być także źródłem małych dochodów. Oczywiście nie ma co nastawiać się na jakieś horendalne zyski jednak stale dodatkowych parę złotych w miesiącu może nam się przydać.


Obyczaj dożynkowy jest symbolem życia i pracy rolnika, ale też okazją do podsumowania dorobku władz samorządowych, które służą rolnikom i rolnictwu. W gminie Maciejowice zwyczaj ten jest pieczołowicie pielęgnowany i ma szczególny wymiar. Tegoroczne dziękczynienie za plony odbyły się 25 sierpnia w Podłężu. więcej »\n„Lekarze neurolodzy szpitala powiedzieli, że uciekłam grabarzowi w ostatniej krytycznej minucie. Właśnie ta szybka pomoc policjantów (...) spowodowała, że jestem i mogę cieszyć się życiem wraz z moją najbliższą rodziną"- napisała w liście do komendanta powiatowego policji w Garwolinie Pani Monika. więcej »\nW tegorocznym budżecie miasta i gminy Pilawa zapisano ponad 7 mln zł na realizację inwestycji. Znaczną część tej kwoty pochłaniają wydatki na zadania drogowe, które są jednymi z priorytetów władz samorządowych. Największym przedsięwzięciem w zakresie infrastruktury drogowej jest kolejny etap budowy ulic na osiedlu „Wrzosowa” w Pilawie. więcej »\nMiastków Kościelny: szkoły i przedszkole gotowe na przyjęcie uczniów\nDobiegają końca prace przygotowujące placówki oświatowe do nowego roku szkolnego. Powołani zostali dyrektor szkoły i przedszkola, pozyskano środki na wyposażenie stołówek szkolnych w Zwoli i Miastkowie Kościelnym oraz remont pomieszczeń tej drugiej stołówki, który dobiega końca, podobnie jak duża inwestycja w szkole w Zgórzu. więcej »\nSamorząd gminy Trojanów realizuje wiele inwestycji infrastrukturalnych i niemal wszystkie z zewnętrznym dofinansowaniem. Każdego roku naprawianych jest kilka kilometrów dróg gminnych, których jest około 80 kilometrów. Oprócz tego kilka dni temu zakończono budowę Otwartej Strefy Aktywności i wykonano ścieżkę edukacyjną. więcej »\nDo kolejnego zdarzenia drogowego doszło na drodze krajowej nr 17 w miejscowości Gocław w gminie Pilawa. Dziś, 21 sierpnia około 14:00 zderzyły się tam auto osobowe matki Renault i dostawczy Iveco. więcej »\nPrzy wypełnionej po brzegi sali świetlicy wiejskiej w Trojanowie, odbyło się spotkanie szefa resortu środowiska z mieszkańcami gminy. Minister Kowalczyk zapewnił, że zawsze starał się wspierać lokalny samorząd. więcej »\nDo tragicznego w skutkach wypadku drogowego doszło 20 sierpnia na krajowej „siedemnastce” w Gocławiu w gminie Pilawa. W czołowym zderzeniu samochodu osobowego z ciężarową scanią, śmierć poniósł kierujący citroenem, a 17-letnia pasażerka doznała obrażeń ciała. więcej »\nCzworgu dyrektorom placówek oświatowych prowadzonych przez powiat garwoliński wręczono akty powołania na te stanowiska, a 9 nauczycieli otrzymało akty nadania stopnia nauczyciela mianowanego. więcej »\nSzesnaście lat czekali mieszkańcy Piastowa w gminie Żelechów, by zamiast bruku mogli jeździć równą drogą asfaltową biegnącej przez ich wieś. Udało się to zrobić dzięki współpracy samorządów powiatowego Garwolina i gminy Żelechów. więcej »


Wielka klęska Moskwy. Ukraińska Cerkiew niezależna | Fronda.pl\nWielka klęska Moskwy. Ukraińska Cerkiew niezależna\nDo internetu wyciekł zapis rozmowy między patriarchą Konstantynopola Bartłomiejem (na zdjęciu) a patriarchą Moskwy i Wszechrusi Cyrylem, która odbyła się 31 sierpnia na temat właśnie Ukrainy. Został opublikowany na łamach greckiego prawosławnego portalu Orthodoxia.info. Nikt na razie nie podważył ich autentyczności. Z dialogu wynika, że Patriarchat Ekumeniczny uważa, że Ukraina nie stanowi przedmiotu jurysdykcji Moskwy, natomiast Patriarchat Moskwy i Wszechrusi uważa wręcz Rosjan i Ukraińców za jeden kraj i naród.\nPatriarchat Konstantynopolitański zlikwidował akcję Listu Synodalnego z 1686 r., który podporządkował Metropolię Kijowską Patriarchatowi Moskiewskiemu. Jest to określone w decyzji o wynikach spotkania Synodu Patriarchatu Konstantynopola.\nOgólnie rzecz biorąc, zgodnie z wynikami spotkania Synodu, podjęto decyzję, w której stwierdza się, że Patriarchat Ekumeniczny kontynuuje procedurę udzielania autokefalii Ukraińskiemu Kościołowi Prawosławnemu.


elka.tv - lokalny kanał wideo - Spot 22/01/2012 FM BMW Grupa Zachód w Gostyniu\n22.01.2012, Gostyń - Krobia.\nPierwszy spot Fanów Marki BMW Grupa Zachód w tym roku. Odbył się on w Gostyniu. Spotkanie przy TESCO, później przejazd na lodowisko. Na zakończenie imprezy przejazd uczestników do lokalu w Krobi.\nOcena: 2.7 (1013 głosów)\nDodano: 2012-02-11 13:44:11Udostępnij\n#1 2012-02-12 14:41\nFaja imprezka,pozdro dla chłopaków z Gostynia...\n#2 2012-02-12 16:29\nDzieki, takze pozdrawiam ;)!!


marcina-moda.pl – Pages Swiebodzin\nBlog jest prowadzony przez dziewczynę, która kocha przyjemne szaliki. Na tej witrynie www umieszcza najnowsze trendy oraz informacje na temat możliwości noszenia szalików. Opisuje również historię chust oraz szali. Co więcej, przedstawia najpopularniejsze surowce używane do produkcji szalików i chust. Posty są wypełnione metodami ożywienia danej kreacji. Prezentowana witryna w sieci to miejsce, gdzie pojawiają się posty o ekstrawaganckich szalach oraz interesujących wzorach apaszek damskich. Zainteresowanych zapraszamy do kontaktu.


piątek, 7 stycznia 2022 8:58\nBurmistrz Czarnego szuka oszczędności w oświacie, a mieszkańcy obawiają się likwidacji szkół w Krzemieniewie i Wyczechach (REPORTAŻ)\nBurmistrz Zabrocki uspokaja jednak, że o zamknięciu szkół nie ma mowy.\nSzkoła w Krzemieniewie fot. Wojciech Piepiorka\nCzy władze gminy Czarne przygotowują grunt pod likwidację Szkół Podstawowych w Krzemieniewie i Wyczechach? To pytanie zadają sobie mieszkańcy wsi i pracownicy placówek. Powodem jest pomysł burmistrza Czarnego Piotra Zabrockiego. Według niego od nowego roku szkolnego dzieci z Wyczech i Krzemieniewa, uczęszczające do zerówki oraz klas od pierwszej do trzeciej, miałyby się uczyć w tej pierwszej miejscowości. Czwarto-, piąto- i szóstoklasiści z obu wsi mieliby chodzić do SP w Krzemieniewie. Na dwa ostatnie lata dzieci z całej gminy miałyby z kolei trafić do podstawówki w Czarnem.\n- Ta propozycja z podziałem edukacji ucznia na 3 miejscowości to jest kolejny cios w psychikę ucznia. Dla mnie jest to przerażające. Gdybym była rodzicem, to nie chciałabym zafundować tego swojemu dziecku. Jako nauczyciel też nie widzę tego w jasnych barwach.\n- Skutki dla uczniów są jak najbardziej tylko i wyłącznie negatywne, bo to jest trzykrotny stres, trzykrotna zmiana szkoły. Dla mnie ten pomysł zwłaszcza z przenoszeniem uczniów do Krzemieniewa, do Wyczech jest bardzo złym pomysłem. Tracą na tym uczniowie, rodzice i na końcu tracą też nauczyciele.\nGrażyna Jaśkiewicz i Maciej Bieńkowski\nMówią Weekend FM dyrektorzy szkół w Krzemieniewie i Wyczechach Grażyna Jaśkiewicz i Maciej Bieńkowski. Także mieszkańcy nie szczędzą krytyki. Zbierają podpisy pod protestem do kuratorium i zapowiadają, że są gotowi na manifestację pod Urzędem Miasta i Gminy w Czarnem.\nNie będzie przenoszenia dzieci z jednej placówki do drugiej oraz zamykania szkół w Krzemieniewie i Wyczechach - zapewnia burmistrz Czarnego Piotr Zabrocki\nTo tylko jedna z rozważanych propozycji - tak burmistrz Czarnego Piotr Zabrocki odpowiada na krytykę swojego pomysłu na oszczędności w oświacie. Jak mówiliśmy w wiadomościach Weekend FM, połączone miałyby zostać klasy ze szkół w Wyczechach i Krzemieniewie. W pierwszej miałyby istnieć zerówka i klasy od pierwszej do trzeciej, w drugiej - od czwartej do szóstej, natomiast siódmo- i ósmoklasiści z wiejskich placówek mieliby trafić do podstawówki w Czarnem.\n"Poprosiliśmy dyrektorów szkół jedynie o przygotowanie symulacji arkusza organizacyjnego. To jeden z pomysłów, który przeliczamy, natomiast nie ma żadnej decyzji, że go realizujemy" - mówi Weekend FM Piotr Zabrocki:\n- Nie mam obliczenia finansowego, więc jednoznacznie mówię, że to upada. To nawet nie ma co mówić, to była symulacja, która nie do końca jeszcze została zrobiona przez dyrektorów pracowników.\nPiotr Zabrocki zapewnia, że w trwającym i kolejnym roku szkolnym nie dojdzie do reorganizacji gminnej oświaty. Uspokaja też mieszkańców, że nie planuje zamknąć żadnej placówki:\n- Chciałbym jednoznacznie podkreślić: nie będzie likwidacji szkół w gminie Czarne. Liczy się dobro dziecka. Nie wyobrażam sobie, żeby dziecko było dowożone 15 km do szkoły.\nJak przekonuje Piotr Zabrocki, porzucony został też pomysł stworzenia w gminie jednego zespołu szkół, który zarządzałby placówkami w Czarnem, Krzemieniewie i Wyczechach. Dodaje jednak, że władze gminy wciąż będą szukały rozwiązań, które mają pomóc obniżyć koszty funkcjonowania oświaty w przyszłych latach, wobec systematycznego spadku liczby uczniów. W tym celu powołał specjalny zespół, złożony m.in. z dyrektorów szkół, nauczycieli, związkowców czy urzędników.\nSporo kontrowersji wywołał wśród mieszkańców Wyczech i Krzemieniewa w gminie Czarne pomysł reorganizacji szkół podstawowych w tych miejscowościach. Rodzice uczniów i pracownicy placówek obawiają się, że to wstęp do likwidacji tych placówek. Jakie pomysły na znalezienie oszczędności w oświacie są rozważane przez władze gminy? Co o propozycjach myślą dyrektorzy szkół w Wyczechach i Krzemieniewo, sołtys tej pierwszej miejscowości i rodzice uczniów? I wreszcie, jak na ich zarzuty odpowiada burmistrz Piotr Zabrocki? Posłuchajcie reportażu Wojciecha Piepiorki.\nReportaż o zamieszaniu wokół planowanej reorganizacji szkół w gminie Czarne przygotował reporter Weekend FM Wojciech Piepiorka.


Szklane drzwi oraz meble – eleganckie i praktyczne | Kraków\nJesteś tutaj: GłównaGłówna / Oferta / Drzwi i meble szklane\nSzklane drzwi i meble do Twojego domu i biura\nFirma ALSTAL z Krakowa w ramach realizowanych usług wykona dla Ciebie najwyższej jakości szklane drzwi i meble. Jest to doskonałe rozwiązanie, które sprawdzi się w nowoczesnych i industrialnych wnętrzach. Szafki i regały ze szkła skutecznie wyeksponują domowe zbiory książek i porcelany. Takie witryny często wyposażone są w podświetlane półki. Dzięki temu umieszczone w szafkach przedmioty są doskonale widoczne nawet dla osób stojących w dalszej odległości. Jeśli jesteś miłośnikiem odważnych rozwiązań aranżacyjnych, nasza oferta jest skierowana również do Ciebie. W sprzedaży dostępne są szafki wyposażone w drzwi wykonane z kolorowego szkła, ozdobionego motywami graficznymi oraz dekoracyjnymi nadrukami.\nMasz do wyboru także szklane drzwi w wersji lustrzanej, które nadają meblom eleganckiego, stylowego wyglądu.\nElementy ze szkła coraz częściej znajdują zastosowanie także w firmach i obiektach użyteczności publicznej. Stanowią one piękną wizytówkę siedziby przedsiębiorstwa. Takie regały pod względem wizualnym prezentują się atrakcyjnie. Warto rozważyć ich ustawienie zwłaszcza w niewielkich pomieszczeniach, z oknami wychodzącymi na zachód lub na północ. Szklane elementy przyczyniają się do lepszego doświetlenia pokoju.\nNowoczesne drzwiczki ze szkła na zamówienie\nNasz asortyment stale uzupełniamy o różne modele drzwi do szafek dostępnych na indywidualne zamówienie. Zazwyczaj wykonane są one ze szkła mlecznego, transpraentnego lub ze specjalnej mieszanki obu tych materiałów. Przezroczyste szyby doskonale nadają się do eksponowania zawartości półek (np. ozdobnej ceramiki, kieliszków czy szklanek). Zastosowanie tego rozwiązania wymaga jednak utrzymywania idealnego porządku na półkach w każdych okolicznościach. Kryjące wnętrze regałów przed wzrokiem postronnych osób drzwiczki ze szkła mlecznego same w sobie stanowią ozdobę pokoju.\nJeśli natomiast szukasz funkcjonalnego i ładnie prezentującego się modelu szafki łazienkowej, polecamy zakup mebla wyposażonego w szklane drzwi z połączenia obu materiałów. Dzięki temu Ty i Twoi domownicy będziecie mogli bez trudu zlokalizować przechowywane na półkach kosmetyki bez konieczności otwierania drzwiczek.\nJesteś zainteresowany naszą ofertą? W takim razie prosimy o kontakt. Chętnie odpowiemy na wszystkie pytania związane z wyceną, projektem oraz przewidywanym czasem realizacji zlecenia.


Besant Annie - Książki | Dobreksiazki.pl\nAnnie Besant opisuje w tym dziele pielgrzymkę duszy, która podróżuje drogą wijącą się wokół góry do najbardziej świętego z wszystkich miejsc, jakim jest Świątynia czterech Wielkich Wtajemniczeń. Aby dotrzeć do Zewnętrznego Dziedzińca znajdującego się przed pierwszą z czterech Wielkich Bram do Wtajemniczeń dusza może podróżować prostą i mało pochyłą drogą w procesie nieskończonych inkarnacji. Może też przyspieszyć swoją wędrówkę, opuścić drogę prowadzącą wokół góry i wspinać się po stromym zboczu zmierzając bezpośrednio do Zewnętrznego Dziedzińca. Taką możliwość stwarza wyłącznie oddanie własnego życia w służbie innym. Wtenczas podróż ulega wielkiemu przyspieszeniu, od tego momentu ścieżkę do ostatniego Wielkiego Wtajemniczenia można przebyć w okresie zaledwie kilku inkarnacji. Dusza, która dotarła do Zewnętrznego Dziedzińca musi przysposobić się do przejścia przez Wielką Bramę pierwszego Wtajemniczenia. W tym celu musi pokonać pięć etapów, które przyswaja w jednym czasie, są to – oczyszczenie, panowanie nad myślami, kształtowanie charakteru, duchowa alchemia oraz stan trwania na progu pierwszej Wielkiej Bramy. Annie Besant ze szczegółami opisuje wszystkie te etapy oraz pokrótce zajmuje się następującymi po sobie czterema Wtajemniczeniami.\nKsiążka ta to zbiór wskazówek dla wszystkich aspirujących do uczniostwa, jak i dla samych uczniów przyjętych już przez jednego z Wniebowstąpionych Mistrzów Miłości, Mądrości i Mocy. To nieoceniona skarbnica wiedzy podnosząca na duchu tych wszystkich, którzy na skutek zewnętrznych uwarunkowań, wyzwań i trudności popadli w iluzję oddzielenia od swojego Mistrza. Uczy rozróżniania prawdziwych Mistrzów od ich ciemnych uzurpatorów oraz istot świata astralnego. Pokazuje, że najlepszym sposobem na zbliżenie się do Wielkich jest jakaś forma służby ludzkości, ścieżka spokojnej cierpliwości i dobrowolnego poświęcenia Im własnej woli. Uczy, że duchowe życie i miłość nie wyczerpują się w rozdawaniu, albowiem dając jedynie przysparzamy, wzbogacamy siebie nawzajem. Należy dbać o pogodę ducha i poczucie satysfakcji, ponieważ prawdziwe życie duchowe ma źródło w radości, a smutek wypływa wyłącznie z niezrozumienia. Nie wolno zatem popadać w przygnębienie i choć czasem odczuwamy smutek, nie należy mu ulegać i pamiętać, że w sercu wszechświata trwa niezmącona błogość. Rozpacz nigdy nie powinna zagościć w sercu żarliwego ucznia, ponieważ osłabia ona wiarę i oddanie, tworzy przestrzeń dla rozgrywek ciemnych mocy. Trzeba traktować wszystko, co nam się w życiu przydarza jako lekcje, z których możemy czerpać korzyści, przekuwać w złoto wszelkie cierpienie.\nWidzimy, że jakaś rzecz jest dobra, szlachetna, wielka i pragniemy urzeczywistnić ją w sobie. Czy to jest najbliższy nam stopień ewolucji? Czy to jest rzecz, której domaga się prawo rozkwitającego w nas życia? Naszym bezpośrednim celem nie jest to, co samo w sobie jest najlepsze, lecz to, co na obecnym stopniu naszego rozwoju jest dla nas najlepsze i co poprowadzi nas o krok naprzód. Prawda, współczucie, pokora, bohaterstwo, umiłowanie pokoju, zręczność i nieustraszoność – oto cechy człowieka, który dojrzał do zgłębienia tajemnic dharmy. Moralność jest bardzo subtelną rzeczą, nie jest ona, jak mniemają naiwni, jednakowa dla wszystkich, ponieważ uzależniona jest od dharmy jednostki. To, co jest słuszne dla jednego, może nie być słuszne dla drugiego. Zło i dobro są względne i powinny być oceniane w odniesieniu do konkretnego człowieka i jego powinności, gdyż ludzie posiadają różną dharmę, a każda rzecz ma swój właściwy czas i właściwe sobie miejsce.\nW dziele tym Annie Besant prowadzi nas przez przegląd trzech Ścieżek prowadzących do łączności z naszą boską Jaźnią:Karma w początkowych etapach rozwoju człowiek kieruje się pragnieniem doświadczania przyjemności. Później zaczyna dostrzegać, że do Prawdy i szczęścia wieczystego może go doprowadzić jedynie bezinteresowne działanie na rzecz dobra całej ludzkości, które zostało oczyszczone z przywiązania, z pragnienia otrzymywania owoców tej pracy. Ważne jest zatem samo wyrzeczenie i bezinteresowne działanie, a niekoniecznie rezultat, jaki działanie ma w zamierzeniu.Gnani ludzie podążający tą ścieżką pragną zgłębiać naturę wszechświata, naturę ludzką, zanurzać się w głębi istnienia, sięgać wyżyn, poznać wszystkie tajemnice natury, zgromadzić całą wiedzę, jaką zaoferować może zewnętrzny świat. Następnym tego etapem jest mądrość bezpośrednie poznanie Jaźni Jedynego, Nieskończonego, Odwiecznego.Bhakti to najgłębsze oddanie, koncentracja umysłu na Bóstwie, szczery kult, to ścieżka miłości, poświęcenie wszystkich swoich działań Bogu, którego zapomnienie jest największym nieszczęściem. Taki człowiek staje się doskonały, spełniony, niczego już nie pragnie, niczego nie żałuje, nie nienawidzi, nie czerpie rozkoszy ze świata zmysłów, nie dąży do egoistycznych celów; a wiedząc o tym upaja się radością trwania w Jaźni.\nW drugim tomie tego dzieła autorka dzieli się dalszymi aspektami pradawnej wiedzy prowadzącej do rozpoznania naszej prawdziwej istoty Wyższej Jaźni. Poświęca wiele miejsca szczegółowemu przedstawieniu koncepcji reinkarnacji. Dowodzi, że proces reinkarnacji rozciąga się od królestwa minerałów, poprzez królestwo roślin i zwierząt oraz kontynuowany jest w człowieku. Jego ukoronowaniem jest przejście człowieka do jeszcze wyższego królestwa czystego Ducha.Annie Besant następnie zajmuje się karmą, jej wpływem na każdego z ludzi oraz tym, jak akceptacja reinkarnacji i karmy wprowadzają w codzienne życie spokój i zadowolenie. Nakreśla prawo służby wszystkiemu co istnieje, pokazuje jak Wszechświat nieustannie przyjmuje stanowisko służby, a ten kto działa w taki sposób dostraja się do najwyższych uniwersalnych praw. Taki człowiek nie mając nic posiada wszystko, o nic nie prosi, a wszystko mu się oddaje; jego życie jest szczęśliwością, gdyż jest w jedności ze Wszechświatem, który jest Najwyższą Sprawiedliwością, kładzie on kres cierpieniu.Autorka opisuje również, jak ewolucja człowieka umiejscowiona jest we wielkiej ewolucji Wszechświata, opowiada o Wielkich Duszach, Mistrzach rządzących naszą planetą oraz nakreśla ścieżkę, jaką będzie podróżowała każda ludzka dusza, aż osiągnie poziom Mistrza i stanie się częścią zastępów Wielkiego Białego Braterstwa.\nCo człowiek zasieje, to zbierze, oto uniwersalne prawo przyczyny i skutku. Nienaruszalność prawa nie jest ograniczeniem, przeciwnie, jest uwolnieniem. Poruszamy się mądrze i pewnie dlatego, że prawo jest nienaruszalne. Tak jak możemy się poruszać w fizycznym wszechświecie z pewnością, znając obowiązujące w nim prawa, tak możemy z równą pewnością przemierzać wszechświaty mentalne i moralne, jeżeli nauczymy się panujących w nich praw.Człowiekiem nie rządzi jakieś nieuchronne fatum narzucone mu z zewnątrz, może on wykorzystać siły natury dla osiągnięcia upragnionego celu. Wiedza i wola oto wszystko czego potrzebuje. Karma nie jest niszczycielską siłą. Żyjąc nieuważnie, beztrosko, człowiek dryfuje bez celu, uderzając w każde przepływające obok drzewo, znosi go na boki każdy wiatr, wpada w przypadkowe wiry. Nazywamy to porażkami, nieszczęściami, biedą.Nie zyskasz nowych umiejętności, jeśli będziesz siedział bezczynnie. Możesz to osiągnąć jedynie dzięki skupionemu, wytrwałemu myśleniu. Dlatego myśl o tym, czym pragniesz być, wtedy osiągniesz swój cel. Staniesz się mentalnym i moralnym atletą, twój charakter szybko będzie się doskonalił. W poprzednim życiu ukształtowałeś charakter, z którym się urodziłeś. Teraz kształtujesz charakter, z którym kiedyś powrócisz do życia. To właśnie jest karma.\nW książce Wzniesieni Mistrzowie Annie Besant nakreśla obraz starszych Braci ludzkości, członków Wielkiego Białego Braterstwa. Jako ludzie doskonali, w postawie zupełnej bezinteresowności, pomagają całej ludzkości w jej codziennych zmaganiach i kierują rozwojem ewolucji człowieka, a zatem nie tylko naszej obecnej cywilizacji. Zajmują się tym od niepamiętnych czasów, mimo że w zewnętrznym świecie niewiele o nich słychać. Autorka przestawia portrety owych Wielkich Dusz, które pojawiały się również w nowszych czasach jako między innymi Zoroaster, Ozyrys, Hermes Trismegistos, Kryszna, Budda czy Jezus nazywany Chrystusem. Niektórzy z nich byli założycielami wielkich religii funkcjonujących po dziś dzień. Aby stać się Mistrzem dusza przechodzi przez proces czterech wtajemniczeń, który został tutaj opisany. Autorka na podstawie świadectw religii, teorii ewolucji i reinkarnacji, dowodów historycznych, wiedzy tajemnej czy własnych doświadczeń krok po kroku udowadnia, że ostatecznie stanie się Mistrzem jest przeznaczeniem każdego człowieka.Dzieło to wyjaśnia, co każdy z nas może zrobić, aby przyspieszyć własną ewolucję i świadomie dążyć do mistrzostwa. Odpowiada również na konkretne pytania takie jak ? kim są Mistrzowie? Gdzie przebywają? Czym się zajmują? Jak żyją? Jakimi kierują się pobudkami?\nIndywidualność doświadczenia stopniowo budują to, co nazywamy osobowością oraz jej wyższy odpowiednik indywidualność, i to już od najwcześniejszych, nieświadomych etapów ludzkiego istnienia. Annie Besant udowadnia, że każde doświadczenie ma swoje prawidłowe miejsce w ewolucji, że tylko przechodzenie przez różne doświadczenia ją umożliwia. Stąd nie należy piętnować takiego czy innego zachowania, potępiać go jako np. egoizm, ponieważ to co dzisiaj jest dla duszy pożyteczne, jutro będzie przeżytkiem, od którego trzeba się będzie uwolnić. Jedno jest pewne wszyscy nieustannie, krok po kroku, świadomie, czy też nie, zmierzamy w kierunku świetlanej przyszłości i odkrywania własnej boskości.\nAnnie Besant w swym dziele O nastrojach zajęła się tematem zmiennych nastrojów oraz ich niekorzystnego wpływu na nasz rozwój duchowy, ale także na nasze codzienne życie. Naszym zadaniem jest dokładne zrozumienie mechanizmów rządzących tymi falami nastroju pozytywnego a następnie negatywnego, co jest cechą szczególną wszystkich zachodnich, materialistycznych społeczeństw. Za nasz nastrój odpowiedzialne są czynniki, na które mamy całkowity wpływ. Wlicza się w to na przykład odpowiednia ilość snu, dbanie o siebie, czy nie nadwyrężanie swoich sił, jak również kontrolowanie wpływu świadomości zbiorowej na nasze osobiste doświadczenie. Owa ingerencja emocjonalna i myślowa pochodząca z doświadczenia innych może bowiem przybierać formę silnych sugestii na wrażliwą psychikę osoby rozwijającej się duchowo. Staje się to szczególnie ważne w czasach naznaczanych globalizacją i błyskawicznym rozpowszechnianiem się wiadomości, kiedy to coraz większe masy ludzi ulegają jednocześnie bardzo podobnym emocjom, myślom i nastrojom. Ponadto prawo cykliczności niejako wymusza na naszych emocjach pewne reakcje, co wynika z podświadomych tendencji naszej jaźni. Autorka w wypadku wszystkich tych czynników podaje środki zaradcze, sposoby, przy pomocy których będziemy w stanie zharmonizować nasze życie emocjonalne, co będzie prowadziło do zaprowadzenia trwałej równowagi psychicznej.\nWiedza wyłożona w Odwieczna Mądrość Tom 1 rzuca światło na zasady Teozofii przedstawione w dziele Heleny P. Bławatskiej Doktryna tajemna. Książka ta jest jednak dużo bardziej przystępna i napisana językiem zrozumiałym również dla początkującego, nie jest jednak uproszczeniem, zawiera pełne spektrum teozoficznych prawd. Tematy poruszone tutaj to- struktura poziomu fizycznego i astralnego ze szczególnym uwzględnieniem niższych poziomów astralnych silnie wpływających na inkarnowanych ludzi. Ponadto omówiona została przestrzeń mentalna i tzw. Dewachan - miejsce do którego udaje się dusza po zakończonej inkarnacji na ziemi. Autorka przedstawia również niezwykle ważne prawo służby jako sposób na wielkie przyspieszenie własnej ewolucji w procesie wstępowania na wyższe poziomy Światła. Opowiada również o sferze Buddhi i Nirwany. W książce tej czytelnik znajdzie odpowiedzi na pytania - kim jestem, skąd pochodzę, jaki jest cel życia na ziemi, dokąd ostatecznie zmierzam, jak dotrzeć do miejsca przeznaczenia, co mogę zrobić, by diametralnie poprawić doświadczenie nazywane życiem?\nPrecyzyjnie i obszernie nakreśla cechy, które musi w sobie wyrobić uczeń, by zwrócić na siebie uwagę Wielkich Nauczycieli ludzkości, albowiem by kroczyć stromą i wąską ścieżką dla zaawansowanych uczeń potrzebuje Nauczyciela. Jednak Ten objawia się dopiero, gdy uczeń jest gotowy, gdy przygotował swój charakter i umysł. Annie Bessant przedstawia również okres, gdy Mistrz stanie się już częścią codziennej rzeczywistości adepta zmierzającego ku bezpośredniej łączności ze swoim boskim aspektem, różnie nazywanym w różnych tradycjach Wyższym Ja, Chrystusem, czy JAM JEST.\n126,00 zł 94,44 zł


Większość z nas wychowała się na mizerii, która do niedawna należała do jednej z głównych sałatek podawanych do obiadu. Do dzisiejszego dnia mamy sentyment do ogórków ze śmietaną.\nWarzywa uprawiane w naszym kraju dzielmy na odmiany gruntowe i szklarniowe.\nOdmiany gruntowe to te ogórki, które są krótkie oraz mają wiele nasion i nadają się głównie na przetwory. Ich skórka jest grubsza.\nNatomiast odmiany szklarniowe są długie i przeznaczone do jedzenia na surowo. Mają one niewiele nasion. Skóra tych warzyw jest cieńsza i delikatniejsza niż ogórków gruntowych, dlatego do jedzenia nie trzeba ich z niej obierać. Często nieobrane są podawane w sałatkach w restauracjach. Warzywo pochodzi z południowej Azji.\nStanowisko – Najlepiej sadzić ogórki w zacisznym, ciepłym oraz słonecznym miejscu, po\npołudniowej stronie ogrodu, bądź pola.\nPodłoże – Najkorzystniejsza dla warzywa jest ciepła i żyzna gleba, bogata w próchnicę. Poza tym, żeby roślina mogła prawidłowo rosnąć i wydać ładne ogórki potrzebuje jeszcze sporej zawartości wody oraz składników mineralnych w podłożu.\nPodlewanie – Ogórki potrzebują dużo wody do prawidłowego rozwoju, dlatego powinniśmy dbać, żeby jej warzywom nigdy nie zabrakło. Szczególnie obficie nawadniamy warzywa w okresie suszy. Jednak jest w tym pewien wyjątek na początku wzrostu rośliny nie należy jej zbyt mocno i często podlewać. Ogórków jak i innych roślin nie podlewamy też za zimną wodą. Woda, którą nalejemy do konewki powinna odstać jakiś czas na dworze i dopiero wtedy jak będzie cieplejsza można nią podlewać warzywa.\nwarzywa w ogrodzie, warzywa ogrodowe, warzywa uprawa, uprawa warzyw, ogórki uprawa, ogórki pielęgnacja, ogórki podłoże, ogórki podlewanie, ogórki rozmnażanie, ogórki nawożenie, ogórki choroby, ogórki szkodniki


Pensjonat Zabytkowy Dom w Sopocie. - Wypoczynek nad morzem w Zabytkowym Domu w Sopocie.\nWypoczynek nad morzem w Zabytkowym Domu w Sopocie.\nPięciogwiazdkowy hotel wybudowany w 1927 roku. Najbardziej znanymi gośćmi byli m.in:\nAdolf Hitler, Fidel Castro, Charles de Gaulle oraz Władimir Putin. Hotel ma bogatą historię w tym legendy związane z jego kasynem.\n(5 min pieszo od Zabytkowego Domu)\nMolo jest wizytówką kurortu. Jest najdłuższym molem na Morzu Bałtyckim. Składa się z części drewnianej (511,5 metrów), która wchodzi w głąb Zatoki Gdańskiej i kończy się przystanią dla jachtów oraz z części lądowej, na której znajduje się fontanna, latarnia morska oraz muszla koncertowa. Odbywają się tutaj liczne imprezy muzyczne, kulturowe a zimą jest lodowisko.\n(10 min pieszo od Zabytkowego Domu)\nLatarnia powstała w latach 1903-1904. Była obiektem nawigacyjnym na Morzu Bałtyckim, teraz jest punktem widokowym dostępnym dla zwiedzających.\nŚredniowieczne grodzisko jest najstarszym zabytkiem miasta. Odbywają się tutaj festyny i spotkania edukacyjnie związane z powstaniem miasta i historią Pomorza.\nUlica Monte Cassino "Monciak"\nJest to jeden z najsłynniejszych deptaków w Polsce mierzący 635 metrów. Mieszczą się tutaj restauracje, puby, galerie. Podczas sezonu letniego przyjeżdżają tutaj licznie muzycy oraz malarze, prezentować swoje dzieła. Jest to ulica, która tętni życiem przez cały rok.\nJest to jedna z najciekawszych budowli Sopotu. Mieszczą się w niej restauracje, dyskoteki, puby, biura, sklepy oraz gabinety kosmetyczne.\nJest jednym z najstarszych obiektów w Sopocie. Od 1974 roku stanowi siedzibę Towarzystwa Przyjaciół Sopotu -ośrodek życia kulturalnego (koncerty, wernisaże, spotkania literackie).\n(15 min pieszo od Zabytkowego Domu)\nNowoczesne centrum powstało w 2009 roku. Jest to kompleks handlowo-usługowy, gdzie znajdują się restauracje, puby, hotel, Dom Zdrojowy, Multikino, SPA oraz Państwowa Galeria Sztuki.\nJest to leśny amfiteatr otwarty w 1909 roku w Sopocie. Obiekt charakteryzuje się dobrą akustyką i atrakcyjną lokalizacją na skraju Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego. Zajmuje 4 ha powierzchni i jest w stanie pomieścić 4400 widzów. Odbywają się tutaj liczne festiwale piosenki, koncerty oraz występy kabaretowe.\n(40 min pieszo od Zabytkowego Domu)\nNa terenie aquaparku można korzystać z basenów, sauny, bowlingu. W mieszczącej się tam restauracji Pick' n 'roll odbywają się koncerty muzyczne oraz występy kabaretowe.\n( 15 min pieszo od Zabytkowego Domu)