Dzień dobry - Strona 4 - Ex Cathedra\nCzołem alcorru, temu :)\nAlcor stopkie poproszę, bo se ją czasem dla poprawienia nastroju puszczałam.\nA co z podwójnymi ajentami?\nNo ten zakaz bylby kategoryczny, ale stosowanie sie do niego byloby dobrowolne.\nSię zrobi. Tylko ja nie umieju dodać stopki :(\nBo jest nas tu parę sztuk :P\nCześć Balbina:) Nie wiem, czy się przyzwyczaję :-*\nja tez dziekuje Polmisiowi i prosze zeby zrobil z Balbiny Davenie....\nOkej, davenio, sprobuj zalogowac sie jako davenia korzystajac z tego samego hasla co dla balbiny. Jak Ci sie uda, to wszystkie posty balbiny przepne do davenii (chyba, ze nie chcesz).\nDzień dobry, Kazio! Fajnie Cię widzieć :-). Chyba przez tę pełnie nie śpimy?\nech, czasami coś wyrzuci z łóżka i nagle zauważy się wątek powitalny :D Pozdrawiam :)\nManiu, powiedz mi jak mam z bal´biny zrobic davenie?\nNa górze strony, po prawej masz swój awatarek ("wSieci"), a obok BALBINA. Kliknij na BALBINA! Ukaże się Twój duży awatar , a obok "edycja profilu".- kliknij w nią! - po lewej zobaczysz w ramkach swoje dane - i zamiast Balbina- wpisz Davenia! Następnie zapisz!\nJeśli się uda - półmisiek przepnie Twoje wszystkie posty, tak jak napisał wyżej.\ntak juz probowalam ale pole z nickiem jest na szaro i nie da sie tam w ogole wejsc:(\nPróbuj Balbina, próbuj do skutku, bo ja cały czas słyszę kurczaka ;)\npole z nickiem jest białe w niebieskiej ramce. I jest napis: balbina. Kasujesz balbina i wpisujesz Davenia..\nAha! czy napewno kliknęłaś w "Edycja profilu"? To niebieski napis z takim mini-popiersiem obok.\nSpróbuj jeszcze raz, napewno się uda :-)\nnie, pole z nickiem jest szare w czarnej ramce i nie da sie do tego wejsc:(\nkliknij myszka w to pole! Ramka powinna sie zrobić niebieska...\nnie: jak najezdzam kursorem to pojawia sie czerwone kolko i tyle\ndo jutra, moze cos przy porannej kawie wymyslimy....\nDavenia najwidoczniej nie ma uprawnień moderatorskich.\nU Ciebie też jest szare tło w edycji profilu? I też nie mozesz wejść w rubryczkę z nickiem?\nNo to chyba Davenia musi się wylogować i ponownie zalogować w/g wskazówek podanych wyżej przez półmiśka.\nTak tak, wylogowac i zalogować jako davenia. Hasło to samo co dla balbiny. To miałem na mysli.\ndziekuje wam, ze wciaz zajmujecie sie moim..ekhem...przypadkiem ale jak widac ja nawet wylogowac sie nie umiem: wchodze w edycje profilu klikam na wylogowac i ...widzicie z jakim skutkiem;)\ncoz, zostane balbina...\nNie martw się Balbina. I tak Cię kochamy :x\nDavenio: klikasz na ikonkę kółka zębatego w prawym górnym rogu ekranu (na listwie nawigacyjnej), pojawia się menu, na którym klikasz "wyloguj" (ostatnia pozycja na dole) - et voilà!\nOmbretto: mowie ci, ze pisana mi jest Balbina.\nzrobilam wg twoich polecen i efekt widzisz:)\nChwila. Co Koleżanka dostaje po kliknięciu na "Wyloguj"?\nwywala mnie na glowna i dalej moge komentowac;)\na mnie się nick balbina bardzo podobuje\nno tak, ale , eee. tego... davenia to juz osmioletnia tradycja Maniu.\ni z wzajemnoscia\nRozumiem, że kochamy Balbinę, ale tu mamy do czynienia z dziwnym problemem technicznym. Przeglądarka i forum nie powinny się tak zachowywać. Tu jest mowa o niepokojącej dziurze bezpieczeństwa.\nJeżeli to Firefox to: "Edycja"->"Preferencje"->"Bezpieczeństwo"->"Zapamiętane hasła" wyszukać excathedra.pl, zapisać sobie na kartce hasło i wykasować je, jak i nicka balbina. A następnie spróbować zalogować jako Davenia.\nHmm... znalazłem coś takiego:\nUruchom przeglądarkę i wejdź na stronę, z której chcesz usunąć login i hasło. Wpisz pierwszą literę loginu i z rolety, która zostanie rozwinięta najedź kursorem na pozycję przeznaczoną do usunięcia, tak aby była ona podświetlona. Teraz wciśnij klawisz [Delete]. Jeśli program poprosi o potwierdzenie skasowania, kliknij Tak.\nDziwne! Nie mam Explorera pod ręką wiec ma szybko nie sprawdzę, ale jak po kliknięciu Wyloguj nie działa to jest to jakiś błąd.\nWitam serdecznie! Miło spotkać znowu "dawne nicki" po latach :)\nWitamy Eliasza :-)\nCześć Koleżanki i Koledzy! Chciałem sie zalogowac już na mixxt ale jakieś problemy techniczne temu przeszkadzały.\nCześć Dyziu! :-)\nCześć Dyzio, fajny awatar. ;)


Poświętuj komuś święta – startuje kampania WCRS | www.wroclaw.pl\nPoświętuj komuś święta – startuje kampania WCRS\nPodczas tegorocznych świąt wiele osób pozostanie z dala od rodziny, być może część z nich spędzi te dni zupełnie samotnie. Ideą kampanii „Poświętuj komuś święta” jest pamięć o ludziach, którzy mieszkają w pobliżu. Wykonanie drobnego gestu – napisanie życzeń, podarowanie upominku – pozwoli o tej pamięci przypomnieć.\n– Zachęcamy wrocławian, żeby zauważyli wokół siebie osoby starsze, samotne, chore i podarowali im chwilę, która przyniesie miły i ciepły uśmiech – mówi Dorota Feliks, dyrektor Wrocławskiego Centrum Rozwoju Społecznego.\nWłasnoręcznie wykonana kartka świąteczna z życzeniami dla sąsiadki-seniorki, skromny słodki upominek dla osób znanych z widzenia – od takich drobnych gestów może się zacząć nowa znajomość. Nieśmiali mogą podrzucić te drobiazgi na wycieraczkę sąsiada czy wsunąć w drzwi.\nHasło kampanii „Poświętuj komuś święta” zachęca do tego, by objąć najlepszymi życzeniami jak największe grono ludzi. Pod ogólnym słowem „komuś” mogą wystąpić zarówno seniorzy, jak i przyjaciele, nieznajomi, bliscy lub sąsiedzi. Tylko wyobraźnia wrocławian ogranicza adresatów serdecznych świątecznych życzeń. Organizatorzy apelują o bezpieczne włączenie się w akcję i stosowanie się do zasad sanitarnych, wynikających z pandemii koronawirusa.\n– Oprócz przekazywania życzeń czy upominków kampania ta ma także kilka dodatkowych odsłon. Jedną z nich jest wsparcie lokalnej gastronomii i zachęcanie wrocławian do zamawiania wigilijnych i świątecznych potraw. Wystarczy wybrać ulubioną restaurację, dla której takie wsparcie stanie się nieocenioną pomocą. WCRS za pomocą swoich mediów społecznościowych wskazuje kilka możliwych restauracji, liczących na pomoc wrocławian – podkreśla Beata Nawrotkiewicz z WCRS.\nDodatkowo w przedświąteczny weekend (18-20 grudnia) WCRS zaprasza na świąteczną odsłonę swojego profilu na Facebooku. Cyklicznie będą się tam ukazywały posty zachęcające do przygotowań świątecznych. Będą przepisy na ozdoby choinkowe, wspólne kolędowanie i czytanie świątecznych opowieści.


Czapkins. Historia Tomka Mackiewicza - Szczepański Dominik | Audiobook Sklep EMPIK.COM\nCzapkins. Historia Tomka Mackiewicza (audiobook mp3)\n484 oceny i 111 recenzji\nRozmiar: 662,2 MB\nokładka zintegrowana 29,43 zł\nSzczepański Dominik Audiobook | audiobook mp3\nKortko Dariusz , Pietraszewski Marcin Audiobook | audiobook mp3\nMcDonald Bernadette Audiobook | audiobook mp3\nPrzez całe życie Tomek Mackiewicz, "Czapkins", niemożliwe zmieniał w realne. Kiedy wyznaczył sobie cel – jako pierwszy człowiek wejdzie zimą na wierzchołek Nanga Parbat (8125 m ...\n24-07-2019 o godz 19:37 przez: Anonim | Zweryfikowany zakup\nPolecam, książka ciekawie napisana, lektor jak najbardziej OK. Historia Czapy wciąga i inspiruje.\n27-02-2019 o godz 14:10 przez: Monika | Zweryfikowany zakup\nBardzo dobrze się słucha. Narrator rewelacyjnie czyta. Polecam\n12-09-2021 o godz 20:08 przez: Krzysztof | Zweryfikowany zakup\nPo prostu ten człowiek był jest i będzie legendą 💪💪💪\n26-02-2020 o godz 11:27 przez: Dorota Pfeifer | Zweryfikowany zakup\nFajna książka . Polecam !\n04-09-2020 o godz 14:08 przez: Anonim | Zweryfikowany zakup\n19-09-2019 o godz 16:17 przez: fifamariusz | Zweryfikowany zakup\n15-03-2020 o godz 12:11 przez: Piotr\nKsiążka opisuje życie Tomka, swiat wspinaczkowy oraz wydazenia z Polski i ze świata na przełomie ostatnich lat. Przeplatają sie w niej takie sławy jak Denis Urubko , Adam Bielecki, Simon Moro i inni. Daje piękny obraz życia "hipisa", "lekko ducha", podróżnika szukającego sensu życia a przede wszystkich wytrwalego wspinacza. Znajdzie sie w niej tez dokładny opis akcji ratunkowej na Nanga Parbat z perspektywy osób z pierwszego planu. Moim zdaniem najbardziej wiarygoodnej. Ksiazka obrazuje również z jakimi kosztami wspinacz niezawodowy musi sie liczyć podążając ta droga. To znaczy utratą relacji z rodziną, pernametnego braku pieniędzy, ciągłym głodem wspinania a ostatecznie utrata zdrowia.\n30-10-2021 o godz 12:23 przez: ipad\nDla autora wielkie brawa - świetnie napisana książka. Co do bohatera, no cóż… każdy żyje jak chce. Książka wbrew oczekiwaniom zmieniła moją percepcję i wcale nie na lepszą. To nie Tomka wina że był jaki był i niczego nie potrzebował. To w jakiś sposób piękne. Ale po co takiego człowieka próbować „udomowić”.. nie wiem. Natomiast na podstawie doniesień medialnych miałam inny obraz Elizabeth i zdecydowanie zmienił się na lepsze. Niesprawiedliwie oceniania. A co do Nangi, cóż… z wygodnej kanapy powiem że nie wiem kto, kiedy i czy w ogóle zdobył szczyt;) Ale to w sumie nie ma znaczenia. Może tylko dla sponsorów. Podsumowując - dzięki autorze!\n08-10-2020 o godz 00:27 przez: Gabriela\nUff książka a w niej wielu bohaterów. Książka, po której zostają pytania o sens..... Książka, od której nie można sie oderwać. Opowieść o wiecznej walce, miłości, wrażliwości a wreszcie kobietach niewątpliwie prawdziwych bohaterkach, które spotkały na swojej drodze Tomka. Dla Anny i Joanny wielki szacunek!!\n02-02-2020 o godz 21:24 przez: Anonim\nŚwietnie napisana książka o niesamowitym człowieku. O człowieku który ponad wszystko kochał góry i który nie mógł bez nich żyć. Podziwiam jego żonę za niesamowitą wyrozumiałość, że nie pozwoliła udusić się Tomkowi w betonowej dżungli, w codziennym kieracie. Wspaniały człowiek, artysta wolności!\n22-11-2019 o godz 20:05 przez: Justysia\nSłuchając tej książki ma się wrażenie że Tomek Mackiewicz siedzi w fotelu obok. Autor zręcznie wnika w jego skomplikowany umysł, a przytoczenie słów samego himlaisty przyprawia o dreszcz i budzi sympatię do tego niepospolitego człowieka, który pragnął lepszego świata i "justice for all".\n12-04-2020 o godz 19:32 przez: abi\nWzruszajaca opowieść o człowieku, który zdobył w życiu bardzo wiele. To, czego nigdy nie odnalaz choc dlugo szukał, to... odpowiedź w książce. Wspaniały lektor, ale warto docenić przede wszystkim autora, ktory dotarł do wielu źródeł, by tę książkę czytało się z zaciekawieniem.\n19-04-2019 o godz 23:46 przez: Anonim\nFenomenalna postać Czapkinsa, serce pęka, że swoim życiem nie dopisze już więcej rozdziałów tej książki. Książka napisana w świetnym stylu, bardzo rzeczową i wciągająca, słucha się z zapartym tchem, a do tego jeszcze rewelacyjny lektor.\n14-11-2019 o godz 18:13 przez: tymianek4\nPiękna, skłaniająca do refleksji książka. Nietuzinkowa historia P. Tomka przeczytana niesamowitym głosem z przepiękną intonacją Brawo dla P. Filipa. Czułam się jakbym była uczestnikiem wszystkich historii. Polecam.\n24-07-2020 o godz 17:38 przez: Marzena\n"... Z historii Tomka wybrzmiema przesłanie, że jeśli masz marzenie, to zamiast szukać wymówek, po prostu zacznij je spełniać." - Adam Bielecki, himalaista ❤ i tylko tyle, moim zdaniem aż tyle ❤\n25-03-2020 o godz 15:09 przez: Ilona\nWzruszająca opowieść o życiu człowieka którego wrażliwość i pasja do gór poruszyły mnie do głębi. Historia która pozwoliła mi zrozumieć dlaczego warto jest poświęcić tak wiele...\n01-03-2019 o godz 15:40 przez: xmaestrox\nSuper książka o niesamowitym człowieku. Pozwala bardziej poznać sylwetkę mniej znanego niektórym himalaisty jakim był Tomasz Mackiewicz i jego bardzo ciekawą historię jego życia.\n06-03-2019 o godz 13:50 przez: Anonim\nJestem dopiero w połowie książki, ale pod tak wielkim wrażeniem... Wspaniała historia życia człowieka o którym kiedyś myślałam "po co On to robi". Dziś wiem, podziwiam i żałuję.\n11-06-2019 o godz 07:35 przez: Szymon\nTomek.... szkoda człowieka. Miał swoje demony (kto ich nie ma) ale miał w sobie również dziecko, sile i wiarę do przenoszenia gór.... polecam te książkę!


Wiadomości: Austriacka para wycofana z plażowych ME z powodu koronawirusa\nStrona Główna > Aktualności > siatkówka plażowa > Austriacka para wycofana z plażowych ME z powodu koronawirusa\nAustriacki duet Robin Seidl – Philipp Waller nie wystąpi w rozpoczętych we wtorek w Jurmale na Łotwie mistrzostwach Europy w siatkówce plażowej. U jednego z zawodników przeprowadzony w poniedziałek test na koronawirusa dał wynik pozytywny.\n30-letni zawodnik, który wspólnie z Wallerem zwyciężył w sierpniowych zawodach World Tour w Baden, nie wykazuje żadnych objawów choroby, ale musi pozostać w kwarantannie. – Ubolewamy, że musimy naszą czołową parę wycofać z mistrzostw Europy, ale zdrowie jest wartością nadrzędną. Czynimy starania, by obaj zawodnicy jak najszybciej zostali zabrani do domu – przekazał szef austriackiej federacji siatkówki Gernot Leitner.\n– Bardzo mi szkoda „Phila”, naszych trenerów, sponsorów, fizjoterapeutów. Mieliśmy duże ambicje, celowaliśmy w medal. Szykowaliśmy formę na ten turniej, to był główny cel naszego sezonu. Teraz jednak liczy się tylko to, by wszyscy dookoła byli zdrowi – zaznaczył Robin Seidl.\nW turnieju głownym wystartują trzy inne pary z Austrii. W grupie A zagrają Alexander Huber i Christoph Dressler, w grupie D Clemens Doppler i Alexander Horst, a w grupie G Moritz Pristauz i Julian Hörl. W rozpoczynającym się dziś turnieju wystąpią również dwie pary z Polski. Piotr Kantor i Bartosz Łosiak będą rywalizować w grupie B, a Michał Bryl i Mikołaj Miszczuk w grupie C.\nkoronawirus, Philipp Waller, Robin Seidl, siatkówka plażowa


Biznes we współpracy na rzecz dzieci. UNICEF Polska na Targach CSR / Informacje prasowe / Centrum prasowe / UNICEF Polska – pomagamy dzieciom\nStrona główna › Centrum prasowe › Informacje prasowe › Biznes we współpracy na rzecz dzieci. UNICEF Polska na Targach CSR\nBiznes we współpracy na rzecz dzieci. UNICEF Polska na Targach CSR\n© Forum Odpowiedzialnego Biznesu\nGościem specjalnym będzie Robert Korzeniowski, Ambasador Dobrej Woli UNICEF\nWarszawa, 21 marca 2018 r. – UNICEF jest jednym z inicjatorów strategicznej współpracy z biznesem. Już 12 kwietnia 2018 r. na Stadionie Narodowym w Warszawie odbędą się Targi CSR, na których UNICEF Polska przybliży ideę współpracy organizacji z partnerami biznesowymi. Gościem specjalnym będzie Robert Korzeniowski, światowej sławy sportowiec, czterokrotny mistrz olimpijski oraz Ambasador Dobrej Woli UNICEF.\nUNICEF to organizacja humanitarna i rozwojowa, która od ponad 70 lat działa na rzecz dzieci na świecie. Pomysłodawcą UNICEF i jego współzałożycielem był Polak, dr Ludwik Rajchman. Warto podkreślić, że organizacja przez 55 lat od momentu swojego powstania pomagała dzieciom w Polsce. Współpraca przedsiębiorstw z UNICEF daje im szansę na włączenie się w rozwiązywanie problemów dotyczących dzieci, budując przy tym świadomość społeczeństwa na temat problemów globalnych. Rodzaj współpracy dopasowany jest do charakteru firmy, aby przyniosła ona jak najlepsze rezultaty dla obu stron.\nUNICEF to organizacja godna zaufania. Jako Ambasador Dobrej Woli byłem w zniszczonej wojną Syrii i widziałem, jak fantastyczną pracę wykonuje UNICEF oraz jak realnie zmienia na lepsze życie dzieci. Warto, aby świat biznesu angażował się we współpracę z UNICEF, bo dzięki temu obie strony odnoszą korzyści: firmy wzmacniają swój wizerunek i we współpracy z UNICEF mogą wypełniać misję ratowania zdrowia i życia dzieci, mówi Robert Korzeniowski.\nUNICEF ściśle współpracuje zarówno z korporacjami, jak również z lokalnymi firmami. Na polskim rynku działają globalni partnerzy UNICEF, m.in. Procter and Gamble (marka Pampers), IKEA, Starwood, H&M, a także regionalni, jak np. ICT Poland (marka Foxy) i Claire’s oraz lokalne, prężnie działające firmy, takie jak ITAKA, Nałęczów Zdrój (marka Cisowianka) i Centrum Medyczne Damiana. Myśląc o zaangażowaniu małych i średnich przedsiębiorstw w swoje działania, UNICEF Polska opracował program „Firmy z sercem”, adresowany właśnie do tej grupy odbiorców. Program pozwala mniejszym podmiotom łączyć założenia biznesowe z elementami społecznej odpowiedzialności.\nTargi CSR, którym patronuje UNICEF, upłyną w tym roku pod hasłem „Biznes we współpracy…”. Roberta Korzeniowskiego będzie można spotkać przy stoisku UNICEF Polska, a także podczas panelu dotyczącego „Roli biznesu w osiągnięciu Celów Zrównoważonego Rozwoju”. Organizatorem Targów CSR jest Forum Odpowiedzialnego Biznesu.


SCRATCH Puzzle i rollercoaster – Owce na dworze\nHome Sklep Dla_dziecka SCRATCH Puzzle i rollercoaster\nSCRATCH Puzzle i rollercoaster\nPuzzle i rollercoaster w jednym, to wspaniała zabawa, a jednocześnie niezwykła łamigłówka. Zestaw składa się z 2 kul,16 kostek sześciennych, z czego 3 z nich mają specjalnie rozmieszczone otwory. Dziecko ma za zadanie takie rozmieszczenie puzzli, aby te utworzyły rollercoster dla kul. Tylko prawidłowe rozmieszczenie i połaczenie puzzli pozwoli, aby kulki toczyły się z góry do dołu przez całą układankę.\nZestaw przygotowano w taki sposób, aby dziecko mogło ułożyć 3 zabawne obrazki z cyrkowymi zwierzątkami. Dziecko ma też możliwość takiego ułożenia puzzli, aby stworzyć tunel/zjeżdzalnię dla kul według własnego pomysłu. Wszystko zależy od wyobrażni i kreatywności dziecka. Gra stymuluje logiczne myślenie i orientację w przestrzeni.\nProdukt wykonany z wysokiej jakości tworzywa sztucznego. .\nWymiar opakowania: 24x24x6 cm\nSKU: 80351630fa10 Kategorie: Dla_dziecka, Puzzle, Zabawki Tagi: dinozaury zabawki, smyk wrocław, śpiworek do wózka, traktor zabawka\nduży miś smyk\n, stojak pod przewijak\n, age of wonders gold edition\n, szumiś leon\n, hello beauty\n, avionaut kite\n, współczesny prometeusz\nSpokey Piłka Do Koszykówki zł17,91\nStickn Notes samoprzylepny zielony pastelowy 76x51 mm zł2,13\nEurographics Puzzle 1000El. Niebieski Wassily Kandinsky zł49,90\nHash Astra Minecraft Creeper Plecak Szkolny zł64,87\nFaro Sportivo Komplet Pościeli Bawełna Rower 140X200Cm zł66,00\nPatio Piórnik Tuba Coolpack Tube 69175Cp zł14,40\nK'S Kids Zestaw Edukacyjny Spójrz Na Mnie zł141,77\nGumka Wielokolorowa Trójkąt zł3,62\nPurflo Owieczka Shleepy Coffee zł64,00\nBigjigs Toys Nauka Liczenia BJ531 zł65,90\nPlecak do szkoły VANS New Skool - VN0002TLY28 000 + Piórnik zł165,00\nHartan Xperia Gtx + Hamulec Ręczny 521 Głęboko Spacerowy zł4 764,40\nNowy Styl Krzesło Ministyle Sowa Gtp zł169,00\nLittle Dutch Pozytywka Wieloryb Ocean Błękit zł79,00\nStaedtler Kredki Ołówkowe Noris Colour Wopex 18 Kolorów zł20,72\nNici Pingwinek Pripp 16 Cm zł41,96\nCeba Baby Ceba Dwustronna Wkładka Do Wózka 33X85 Cm Flower Power zł83,00


Amazon zmienia cennik – to już koniec darmowej wysyłki do Polski\nAmazon zmienia cennik - to już koniec darmowej wysyłki do Polski\nZdarzało mi się zamawiać towary z Amazona ze względu na ceny niższe niż w polskich księgarniach. Amazon jednak oprócz konkurencyjnych cen oferował nam też szybką i bezpłatną wysyłkę. Niestety teraz Amazon zrezygnował z darmowej wysyłki do Polski.\nOczywiście z oferty tej nie można było skorzystać zawsze – by ją uzyskać trzeba było zrobić zakupy za więcej niż 25 funtów. Nie było to jednak jakimkolwiek problemem – w końcu praktycznie każda nowa gra na konsole kosztuje więcej. Od dziś opcja FREE Super Saver Delivery nie jest już dostępna w brytyjskim Amazonie, przez co za wysyłkę będzie trzeba zapłacić 25 zł. Jak poinformowała Gazeta.pl, zmiana dotknęła nie tylko Polskę, ale też Belgię, Danię, Finlandię, Gibraltar, Islandię, Luksemburg, Holandię, Portugalię i Szwecję.\nRuch ten wydaje się przemyślany, Amazon jak każda firma szuka oszczędności. Być może wprowadzenie darmowej przesyłki ponad trzy lata temu miało na celu zachęcenie Europejczyków do Amazona. Teraz, gdy akcja została uznana za udaną, zdecydowano się zrezygnować z tego bonusu. W końcu ludzie poznali już sklep, dowiedzieli się, że jest tani i prawdopodobnie nadal będą z niego korzystać. Przy większym zamówieniu koszt przesyłki nie będzie zbyt wysoki.\nZ całą pewnością z Amazona zrezygnują osoby generujące dla niego najwięcej kosztów, zamawiające tylko jeden przedmiot. Przykładem takich osób są wspomniani już gracze, którzy kupowali jedną grę od razu po premierze. Różnica cenowa między Amazonem a polskimi sklepami wynosiła tu około 20-30 zł, więc opłata za przesyłkę zapewne zniweluje różnicę w cenie, a gracze będą woleli korzystać z lokalnych sklepów.\nW tej sytuacji pozostaje tylko cieszyć się, że niebawem pod Poznaniem powstaną magazyny Amazona. W tej sytuacji sklep może zdecydować się znowu zrezygnować z opłat za przesyłkę na terenie Polski lub przynajmniej znacznie je obniżyć.\nZdjęcia Amazon.com, the largest online seller oraz Three sealed Amazon.com packages pochodzą z serwisu Shutterstock.\nTagi: Amazonamazon darmowa dostawaamazon darmowa wysyłka do polskiamazon dostawa do polskiamazon koszt wysyłkiAmazon nie wysyła za darmoAmazon rezygnuje z darmowej wysyłki


Zestaw do tworzenia bransoletek z własnymi przekazaniami. Możesz tworzyć także urocze bransoletki dla swoich przyjaciół.\nKod katalogowy: 78421\nWaga [kg]: 0,71\nSuper zestaw od firmy Clementoni sprawdzi się idealnie dla każdej miłośniczki kolorowych ozdób na rękę. Twórz różne kombinacje i wzory kolorowych bransoletek. Możesz stworzyć bransoletkę z jakimkolwiek słowem chcesz. Opaski przyjaźni dla ciebie i twojej przyjaciółki z waszymi imionami będziesz mogła wykonać w parę minut.\n- plastikową maszynką, którą można złożyć,\n- stalową sprężynkę,\n- plastikową sprężynkę,\n- szpulki i zaciski do tasiemek,\n- gąbka z kolorowymi tuszami,\n- łańcuszki w srebrnym kolorze,\n- Zestaw jest wyprodukowany z najwyższej jakości materiałów,\n- Bransoletki idealnie sprawdzą się jako dodatek do każdej stylizacji,\n- Intensywne kolory dodadzą charakteru Twojej biżuterii,\n- Jest stworzony z myślą o dziewczynkach, które interesują się modą,\n- Wymiary: 38,5 x 28,5


Zestaw wierteł stopniowanych Erbauer 3 szt. - Wiertła - Castorama\nKod: 213064 Porównaj Do porównania\nKomplet wierteł stopniowanych zawiera 3 sztuki osprzętu do wkrętarek o specjalistycznym zastosowaniu, jakim jest między innymi powiększanie otworów, fazowanie i precyzyjne wiercenie. Wiertła wykonane zostały ze stali i umożliwiają obróbkę blachy metalowej i tworzyw sztucznych w czasie prowadzenia prac warsztatowych, remontowo-budowlanych i majsterkowania.\nŚrednica 3-14 mm, 8-20 mm i 16-30 mm\nPrzeznaczenie cienkie blachy metalowe i tworzywa sztuczne\nNr referencyjny DRA25135\nZestaw, na który składają się 3 wiertła stopniowane to poręczny komplet, którego przeznaczeniem jest precyzyjne wiercenie, powiększanie otworów, a także fazowanie i usuwanie krawędzi. Wyposażona z jego pomocą wkrętarka stanie się narzędziem z powodzeniem dokonującym obróbki cienkich blach metalowych i tworzyw sztucznych. Ponieważ materiałem wykonania osprzętu jest stal, wiertła nie ulegają przedwczesnemu zużyciu i na długo zasilają podręczną skrzynkę narzędziową lub przydomowy warsztat majsterkowicza, ułatwiając wykonywanie różnego rodzaju prac remontowo-budowlanych i wykończeniowych. Każde z wierteł znajdujących się w zestawie ma zakres szerokości umożliwiający dokładne wykonanie fazowania i powiększania otworów. W naszej ofercie znajdziesz też inne zestawy osprzętu do wiertarek i wkrętarek.\nAsia 2018-07-12 18:59:04\nDo zwyklej stali nadaja sie idealnie.\nStefan 2020-03-13 13:27:28\nWiertło nie nadaje się do wiercenia w metalu. Nie radzi sobie nawet z cienkim profilem 2mm\nDzień dobry, dziękujemy za komentarz oraz przekazanie tych informacji. Przykro nam, jeśli zakupiony zestaw wierteł nie poradził sobie z wspomnianymi płytami. Przypominamy, że w przypadku produktów objętych gwarancją, wszystkim naszym Klientom przysługuje prawo do złożenia reklamacji. W tym celu wystarczy odwiedzić dowolny sklep Castorama na terenie całego kraju, niekoniecznie ten, w którym dokonano zakupu. Dołożymy wszelkich starań, by Pana zgłoszenie zostało rozpatrzone najszybciej jak to możliwe, a Pan mógł ponownie korzystać z urządzenia i kontynuować rozpoczęte prace.


• "Dramat" • łza • udusić cząstkę • na odejście mamy 2 • na odejście mamy • Po stronie cienia ( kolejny rozdział) • Postronie cienia ( ciąg dalszy ) • Bo miłość nie jest taka prosta. Przeszłość • Bo miłość nie jest taka prosta. Przeszłość • Bo miłość nie jest taka prosta. Przeszłość • delfinn szuka książki\t• martyna071095 szuka książki\t• patrycja620 szuka książki\t• izagd2121 szuka książki\t• mojeksiazki szuka książki\t• Skromna noblistka. Portret Marii • - W każdej rzeczywistości istnieje • Recenzja gry planszowej „Gierki • Wywiad z Florence Hinckel i Vincentem • Łatwopalna. Portret Agnieszki Osieckiej. • Recenzja gry Gobblety czyli kółko • "Mój przyjaciel kryzys" - zwiastun książki • "Szczęściary" - zwiastun książki • "Wielka Mała Wyspa Wielkanocna" - • #kasiuniagotuje - zwiastun książki • "Dobre uczennice zostają top modelkami" STRONA GŁÓWNA


Pralnia Katowice - Pralnia Danex Pralnia Katowice - Pralnia Danex\nMieszkańcy Katowic i okolic znajdą punkt przyjęć pralni DANEX przy ulicy Sikorskiego 24, w którym mogą skorzystać z usług pralniczych, czyszczących, maglowniczych oraz sprzątających.\nPralnia DANEX zajmuje się praniem wszelkiego rodzaju pościeli, odzieży roboczej i innej garderoby, dywanów, materacy, pluszaków i wieloma innymi rzeczami wykonanymi z różnych materiałów. Cały proces prania może zostać też uwieńczony krochmaleniem i maglowaniem.\nWychodząc naprzeciw oczekiwaniom i potrzebom różnych Klientów, posiadamy w swoich zasobach 3 rodzaje pralni – wodną, chemiczną i przemysłową.\nPralnia wodna polega na usuwaniu zabrudzeń z różnego rodzaju tkanin przeznaczonych do tego procesu za pomocą roztworu wody ze środkami piorącymi, obniżającymi napięcia powierzchniowe wody. Jest to najbardziej zbliżona forma prania do prania w zaciszu domowym. Usługę wykonujemy głównie w odniesieniu do:\nprania odzieży roboczej;\nprania obrusów, serwet, bieżników;\nprania odzieży i bielizny.\nPralnia chemiczna umożliwia efektywne i pewne metody czyszczenia, w których wykorzystuje się specjalistyczne bezpieczne dla tkanin i materiałów środki chemiczne wsparte użyciem nowoczesnego ekologicznego parku maszynowego renomowanych producentów. Specjalistom od prania chemicznego powierzamy przede wszystkim:\nczyszczenie odzieży roboczej i ochronnej;\npranie pozostałych elementów garderoby nie obsługiwanych, bądź nie nadających się do prania wodnego.\nUsługa prania przemysłowego skierowana jest do różnego rodzaju instytucji i przedsiębiorstw (hotele, restauracje, kawiarnie, firmy produkcyjne, handlowe i usługowe) z Katowic i okolic, które borykają się na co dzień z dużą ilością prania, zaś najważniejszą kwestią współpracy jest wysoka jakość oraz terminowość obsługi. Oferta pralni przemysłowej obejmuje między innymi:\npranie bielizny pościelowej;\npranie wyposażenia hotelowego;\npranie bielizny i galanterii gastronomicznej;\npranie innych elementów wyposażenia.\nPoza usługami pralniczymi firma DANEX z Katowic zajmuje się również w pełni profesjonalnymi usługami sprzątającymi skierowanymi do osób fizycznych i instytucji zainteresowanych kompleksowym sprzątaniem mieszkań, domów, firm, biur, samochodów, itp.\nPralnia Danex – punkt przyjęć Katowice\nod godz 10 – 18\nsobota 10 do 14.00


Johann Goercke z Sorkwit - Informacja Turystyczna w Mrągowie\nJohann Goercke z Sorkwit\nJohann Goercke (1750 – 1822)\nPrzed kościołem w Sorkwitach stoi do dzisiaj jasny granitowy blok z dobrze czytelnym niemieckim napisem:\n“Obelisk ku pamięci urodzonego w Sorkwitach dnia 3 maja 1750 roku synowi miejscowego kaznodziei JOHANNOWI GOERCKE’emu, generalnemu lekarzowi pruskiej armii, organizatorowi pruskiej wojskowej służby zdrowia w ciężkich czasach.” Dzięki swoim życiowym dokonaniom na stałe wpisał się do historii Europy i daleko wyprzedził swoje czasy. Jako wykształcony lekarz wojskowy pomagał ofiarom wojen, bez względu na przynależność do którejkolwiek strony walczącej, zarówno swoim jak i wrogom. Niniejszym swoim działaniem wyprzedził o 80 lat Konwencję Genewską, która została uchwalona w 1864 roku. Szwajcarski pisarz Henri Dunant pod wrażeniem cierpień na polu bitwy pod Solferino w roku 1859 stał się głównym orędownikiem utworzenia Czerwonego Krzyża. Goercke’go można więc uznać za nieznanego prekursora idei, którą skutecznie zrealizował szwajcar.\nDrogę życiową Goerck’ego można uznać za tragiczną. Jego życiowe dokonania naznaczone były wielkim sukcesem. Był znany zarówno przyjaciołom, jak i też frontowym przeciwnikom na całym świecie. Nawet wielki Napoleonem, podczas spotkania z nim w opanowanym Berlinie w 1808 roku wyraził swój podziw dla jego dokonań i wręczył finansowy prezent.\nRodzicami Johanna Goerck’ego byli pastor Johann Friedrich Goercke (pisany także Gehrcke) oraz Anna Elisabeth Apfelbaum, córka Michaela Apfelbaum’a z Królewca. W roku 1786 syn z matką spotkali się po 15 latach rozłąki. Goercke przebywał w tym czasie w Królewcu, ponieważ złożył hołd nowemu królowi Fryderykowi Wilhelmowi II. Z tej okazji otrzymał urlop i jechał konno bez przerwy nocą i dniem na spotkanie z matką, w sumie 20 mil, czyli 143 km do Sorkwit. Należy zauważyć, że był to zaskakujący wyczyn sportowy. Jak się okazało widział matkę po raz ostatni. Anna Elisabeth Apfelbaum zmarła bowiem w 1787.\nGdy Goercke miał 8 lat, zmarł jego ojciec. Młody Johann pozostał z sześciorgiem młodszego rodzeństwa. Po krótkich naukach w szkole w Węgorzewie (Angerburg) i Mrągowie (Sensburg) mając 13 lat został przygarnięty przez swojego wujka. Nazywał się on Apfelbaum i był chirurgiem regimentu w Tylży (Tilsit). Tutaj młody Johann rozpoczął naukę języków oraz zainteresował się zawodem lekarza, którym parał się jego wujek. Niestety po 3 latach wujek zmarł.\nStudia i kariera w wojsku\nPrzygarnął go do swego domu pan Gerlach, chirurg regimentu w Królewcu. Mały Johann znalazł należytą opiekę. Kształcił się w latach 1767 - 1774 roku na chirurga kompanii. Był to początkowy stopień w karierze lekarskiej w armii. Epizodem, który pokazuje jego charakter, oraz niewątpliwą odwagę, jest wydarzenie podczas wizytacji oddziału przez następcę tronu Fryderyka Wilhelma. Goerke miał odwagę prosić go o przeniesienie do Berlina. Został jednak skierowany do Poczdamu do Regimentu Kronprinz. Tutaj gorliwie brał udział w wykładach i ćwiczeniach z zakresu chirurgii (Medico Chirurgicum) oraz anatomii (Theatrum anatomicum). Kontynuował również swoje studia językowe oraz brał udział w kulturalnym życiu stolicy. Biorąc przykład z żyjącego jeszcze króla Fryderyka Wielkiego grał w sposób mistrzowski na flecie. W 1778 roku został chirurgiem w kompani przybocznej króla. Gdy służył w niej, w roku 1786 zmarł król.\nJego chęć poznania świata i pęd do wiedzy, staje się szczególnie widoczne, gdy prześledzimy dwie piesze wyprawy, na które wybrał się z niewielką ilością pieniędzy i skromnym prowiantem. Najpierw w 1776 roku przez Magdeburg i Harz do Göttingen, gdzie pilnie odwiedzał wykłady polecanych mu nauczycieli akademickich. Drugą wycieczkę odbył do Halle i Lipska, również by brać udział w wykładach akademickich. Zimą lat 1777/78 studiował Goercke łacinę oraz francuski, których to znajomość następnie wykorzystał w 1784 roku by zdać egzamin lekarski.\nW międzyczasie zebrał również pierwsze doświadczenia wojenne. W bawarskiej wojnie o sukcesję w roku 1778 jako chirurg kompanii pod wodzą Fryderyka Wielkiego poznał we Wrocławiu realia wojennych lazaretów. Mimo natłoku pracy znajdował czas, by brać udział w wykładach. Podczas pobytu we Wrocławiu dużym problemem okazał się niedobór lekarzy polowych. W tym czasie chorych oraz rannych transportowano wozami, którymi dostarczano żołnierzom frontowym prowiant. Na front dostarczano prowiant, z frontu zabierano rannych. Brak higieny podczas transportu pogarszał stan chorego, ale również w konsekwencji powodował rozprzestrzenianie się zarazy w oddziałach wojskowych. Początkowo w armii pruskiej bardzo wolno wprowadzano reformy w służbie sanitarnej, co w konsekwencji w doprowadziło do tego, że z czasem armia pruska odstawała pod tym względem bardzo niekorzystnie od innych armii ówczesnej Europy.\nPierwsza wzmianka o felczerze znajduję się w wydanym w 1757 roku spisie zajęć przy armii. Czytamy tam, że w armii obecni byli m.in. pisarze, dobosze, kowale i pod koniec listy wymienione jest stanowisko wojskowego felczera. Pokazuje to znaczenie tego zajęcia w armii pruskiej. Dopiero Król Fryderyk I polepszył sytuację służb medycznych w armii, jeszcze bardziej jego następca król Fryderyk Wilhelm I. Dnia 18 marca 1724 na podstawie dekretu królewskiego założono Szkołę Chirurgiczną (medio chirurgicum) dla dalszego kształcenia lekarzy wojskowych. Jednakże edukacja nadal nie obejmowała niższych rangą lekarzy. Fryderyk II Wielki zatrudnił lekarzy francuskich a pruskich delegował na nauki do obcych armii. Szybko jednak zdenerwowany Fryderyk odesłał tych 12 zagranicznych lekarzy ze słowami.: “oni są żałośni i robią żałosne rzeczy”. Niższej rangą lekarze nadal byli rekrutowani ze środowiska wiejskich balwierzy.\nGoercke wszystkie swoje siły skupiał na podniesieniu profesjonalizmu sanitariuszy, czyli niższych grup lekarzy wojskowych. Wkrótce miało się okazać, że jego wiedza oraz doświadczenie zostaną niespodziewanie wykorzystane.\nPodróż studyjna po Europie\nPo zdaniu egzaminu Goercke otrzymał stypendium w wysokości 500 fryderyków na podróż studyjną po Europie. Najpierw udał się przez Pragę do Wiednia, gdzie poznał słynną, założoną w 1781 roku, Akademię Józefińską i jej kierownika Brambilla. Johann Goerke został bardzo serdecznie przyjęty i nawet przedstawiony austriackiej cesarzowej Marii Teresie. Brał on udział we wszystkich wykładach i ćwiczeniach. Dopiero po półtora roku opuścił miasto. Zabrał listy polecające od Brambilla i udał się do Włoch. Odwiedził Wenecję i Florencję oraz poznał dzieła sztuki włoskiej. W Neapolu spotkał znajomych z ojczyzny. W miastach odwiedzał lazarety, także domy dziecka. Podczas tych wizyt zdobył uznanie dla włoskich instytucji dobroczynnych.\nJego zapiski z tamtego czasu ukazują głęboki respekt przed dziełami Boga i jego obecności w naturze oraz piękna stworzonego przez niego świata; również jego wdzięczność wobec króla, który mu przyznał fundusze na tę podróż. Czytając jego słowa można zauważyć, że podczas podróży odczuwał wdzięczność wobec wszystkich ludzi, którzy go podczas tej wyprawy przez Europę gościnnie przyjęli. Prawdopodobnie, by wyjaśnić jego wzruszenie podczas wizyt w różnego rodzaju domach dziecka, należy przypomnieć sobie, że sam był sierotą, który wcześnie stracił rodziców. Przez Genuę dotarł do Paryża, gdzie brał udział w wykładach i operacjach medycznych wybitnych ówczesnych lekarzy. Ich stan wiedzy przekraczał zresztą średni stan wiedzy medycznej ówczesnej Europy, co zauważył zwłaszcza w Londynie. W Paryżu otrzymał niespodziewanie awans na chirurga regimentu i równocześnie awans na zastępcę Generalnego Chirurga Sztabowego Theden’a, którego zdrowie powoli opuszczało.\nTheden urodził się w Meklemburgii w Steinbeck w 1714 roku jako najmłodszy z 23 rodzeństwa w biednej rodzinie. Był chirurgiem kompanii w czasie wojen śląskich, gdzie doszedł do wysokiego stanowiska. Podczas służby wykazał się cennymi propozycjami ulepszenia wojskowej służby sanitarnej. Przygotował on więc drogę dla daleko idących reform w armii pruskiej, które ostatecznie rozpoczął Goerck’e. Podczas dalszej podróży, będąc w Londynie poznał znanymi angielskich lekarzy i odwiedził także szpitale oraz lazarety angielskie. Gdy był w Edynburgu, dotarł do niego rozkaz powrotu. Nie zwlekając przez Holandie dotarł z powrotem do Prus. Po drodze odwiedził jeszcze pruskie lazarety w zachodniej części Minden i w innych miejscowościach.\nDoświadczenia wojenne Johanna Goerckego\nOd tego czasu Goerck’e zaczął uczestniczyć w wyprawach wojennych: w 1790 roku w Wojnie Śląskiej przeciwko Austrii, a w latach 1792 - 1795 przeciwko Francji w tak zwanej Kampanii Reńskiej, gdzie po raz pierwszy walczono z francuską armią rewolucyjną, którą początkowo nie doceniano. Po początkowych zwycięstwach oddziały pruskie przedarły się aż do Szampanii. Szybko jednak koalicjanci doświadczyli ciężkich strat, nawet przeciwko tzw. „oddziałom chłopięcym” (“Knabenbatallionen”).\nPoczątkowo podczas gorących dni oddziały pruskie szybko posuwały się do przodu, jednak w deszczu i zimnie utknęły w miejscu. W upale ludzie i konie kąpali się w Mozeli i pili bezpośrednio z rzeki. Jesienią żołnierze cierpieli z powodu zimna i deszczu. Szerzyły się epidemie różnych chorób (biegunka, gorączka gnilna, tyfus, ospa, na którą kiedyś rocznie umierało 900 000 ludzi). Taki stan rzeczy przyczynił się do szybkiego wybudowania lazaretów: w Koblencji, Trewirze, Luxemburgu, Ligny i Verdun. Zbyt mała ilość szpitali polowych oraz ich znaczne oddalenie od frontu szybko stały się głównym problemem Goerck’ego. Ranni pozostawali często 24 godziny na polu walki bez pomocy lekarskiej. Szczególnie w miastach lazarety stanowiły wielkie niebezpieczeństwo, ponieważ zaraza przenoszona była często na mieszkańców. Austriacki generał von Schröder w Luksemburgu chciał odmówić wyposażenia lazaretów, na co Goercke odrzekł: “ślubował Pan Królowi umrzeć, boi się Pan śmierci?...”. Takie zachowanie ukazuje jego odwagę, by działać na rzecz chorych nawet bez względu na własne bezpieczeństwo.\nCzęsto wojnę rozstrzygały nie zwycięstwa, lecz choroby żołnierzy. Tak działo się zawsze. Już w starożytności w 702 p.n.e zaraza zmusiła atakujących muru Jeruzalem do szybkiego odwrotu. Być może także szybkie wycofanie się Szwedów w roku 1655 spod Częstochowy można wytłumaczyć zarazą w szwedzkiej armii, co doprowadziło do szybkiego i koniecznego powrotu do Szwecji.\nZ powodu zarazy postanowił Goercke utworzyć we Francji “ambulances volantes”, tzn. latające lazarety, które szybciej mogły podążać za poruszającymi się oddziałami bez styczności z ludnością miejscową, bo rozkładane były poza miastem. Wojenne straty w ludziach często tyczyły się zwłaszcza sanitariuszy: z 200 zmarłych sanitariuszy w Kampanii Reńskiej 10 zginęło podczas walk, 40 po opatrzeniach i aż 150 na choroby zakaźne w lazarecie.\nDzięki listom porozumiewał się Goercke z francuskimi służbami sanitarnymi. Leczył, co było wtedy przełomowe, zarówno swoich jak i wrogich żołnierzy. Takie postępowanie zaskarbiło mu przyjaźń głównego lekarza wrogich oddziałów francuskich Percy’ego. Ta przyjaźń zdała wieloletni egzamin. By efektywniej leczyć postanowił Goercke utworzyć 12 elitarnych kompanii sanitariuszy do transportowania rannych z pola bitwy. Goercke nie tylko dowodził oddziałami sanitariuszy na polu bitwy, ale często sam ciężko pracował w lazaretach, gdzie znikał na parę dni w tłumie zwykłych lekarzy. Do ostatniego momentu przed udaniem się po kolejne rozkazy pracował bez odpoczynku w lazarecie.\nW międzyczasie zmieniły się zasady prowadzenia wojny. Kiedyś wojny prowadzono tylko wiosną i latem, a zimą zajmowano kwatery. Teraz można było rozciągnąć działania wojenne na cały rok. Jednak ubiór prostego żołnierza pozostał bez zmian, nie odpowiadając już zimowym warunkom pogodowym - bez płaszcza i koców z cienkimi, ciasno przylegającymi spodniami, które zwłaszcza podczas deszczu były niepraktyczne. A trzeba zauważyć, że później rozstrzygające bitwy prowadzone były również zimą, jak bitwa pod Pruską Iławą 9 lutego 1807 roku. W tej bitwie było 19 000 rannych, którzy byli transportowani do oddalonego o 25 km Królewca. Godzinami leżeli na polu bitwy. Takie straszne i bezlitosne były kiedyś wojny, których zwycięstwa my teraz często bez zastanowienia czcimy.\nGoercke poprawił bezpieczeństwo transportów rannych. Mając za przykład przejęty transportowy wóz angielski, skonstruował 12 zmodernizowanych wozów na użytek armii pruskiej. W miejscowości Rinteln nad Wezerą odkrył bowiem pojazd angielski i za 200 talarów odkupił go od heskiego pułkownika. Wóz ten posłużył mu za wzór. Tak połączył Johann Goercke swoje organizatorskie zdolności z praktycznym zmysłem. Po bitwach pozostały w pruskiej armii jedynie dwa takie wozy transportowe zdatne do użytku. Na jednym z nich, wozie lekkim i z resorami przebył Percy szybko drogę do Tylży (Tilsit), gdzie zawarto pokój pomiędzy Napoleonem, Rosją i Prusami. Pokój podpisano na tratwie z namiotem na środku rzeki Niemen 9 lipca 1807 roku. Goercke w tym czasie całkowicie oddał się opiece nad rannymi, także rosyjskimi, za co otrzymał od cara order św. Anny, którym w Królewcu własnoręcznie udekorowała go królowa Luisa. Percy tak przedstawił się królowi pruskiemu: “ Je suis le monsieur Georcke de l` armee francaise”- Jestem Goercke francuskiej armii - było to więcej niż grzecznością w stosunku do Johanna Goerckego. Goercke wtedy właśnie z powodu ogromu pracy często nie miał czasu by zasiadać przy królewskim stole. Na domiar złego w tym czasie przeziębił się w Królewcu i nie mógł pojechać z królewską rodziną do Petersburga. Zamiast siebie wysłał Wiebel’a. Sam zaś bardzo powoli wracał do zdrowa.\nPo drodze do Tylży (Tilsit) mógł Goercke w 1807 roku przybyć do Sorkwit, by spojrzeć na groby swoich rodziców i pożegnać się ze swoją ojczyzną, która to jako ośmiolatek musiał opuścić.\nAkademia dla lekarzy wojskowych tzw. „Pépienière”\nKoniec wojny skutkował zmniejszeniem armii, a tym samym zmniejszeniem liczebności służby sanitarnej i finansów przekazywanych na Szkołę. Poza tym nastąpił kryzys ekonomiczny w państwie. W sprawozdaniu Goercke pisze: “Nie proszę dla siebie, jak tego nigdy dla siebie nie robiłem, proszę dla tych nieszczęśliwych rannych i chorych. Proszę dla ojczyzny, dla korzyści naszego króla.” Kiedy wszystkie możliwości się wyczerpały, sam podjął kroki zaradcze, zaciągnął kredyt u żyda Liepmana na utrzymanie szkoły. Później aptekarz Flitner udzielał miesięcznie 500 talarów pożyczki bez odsetek, aż do momentu gdy szkoła zaczęła otrzymywać pieniądze od państwa. Były momenty, że Goercke nie mógł płacić za jedzenie dla wychowanków. Zdarzały się przypadki, że uczniowie po kryjomu uciekali. Mimo wszystko udało się jednak utrzymać normalny tok nauczania, a tym samym utrzymać istnienie szkoły.\nGłównym problemem stały się z czasem sprawy lokalowe szkoły. Szkoła mieściła się początkowo w wynajętej za 500 talarów karczmie Tändlera. Pomieszczenia mieszkalne zostały oddane do dyspozycji w sąsiadujących ze szkołą koszarach artyleryjskich. Później wybudował Goercke własny dom, który częściowo wynajmował szkole za 300 talarów. Wszystkie te problemy ukazują mizerię finansową państwa.\nSpartański rygor i prostota organizacyjna w szkole, a także ostra dyscyplina były prawdziwie pruskie. Jako dzień założenia szkoły podaje się datę 2 sierpnia 1795 roku, dzień po koronacji króla. Ta data obchodzona jest corocznie jako data założenia fundacji.\nDzień nauki rozpoczynał się o godzinie 5.00 rano latem, zimę natomiast o 6.00 rano z jednogodzinną przerwą obiadową. Zajęcia trwały do godziny 20.00 wieczorem. Posiłki odbywały się wspólnie i pod nadzorem, tak samo jak wykłady i ćwiczenia. By przyjęto nowego wychowanka, jego ojciec musiał dać swoje pozwolenie, a także oddać go formalnie pod opiekę instytucji, której musiał także przekazać dotację. Dwa razy w roku przyjmowano nowych wychowanków. Byli oni dzieleni na dwie grupy: kadetów oraz wolontariuszy, którzy po skończonej edukacji przechodzili do cywilnej służby medycznej. Wychowankowie rzadko otrzymywali pozwolenie opuszczenia szkoły. Palenie tytoniu było zabronione, za co zresztą jeden z wychowanków został ukarany i odesłany z powrotem do armii. Istniał zakaz ożenku aż do stopnia sztabowego chirurga. W tym względzie tylko raz poczyniono wyjątek. Rygorystycznie podchodzono także do kontaktów damsko-męskich. Kontakty z kobietami były zabronione i ostro karane. W ciągu 4,5 roku, czyli ośmiu semestrów powtarzano wiedzę ogólną, gdyż wychowankowie pochodzili często z biednych rodzin, których nie stać było na zapewnienie dzieciom gruntownej nauki, nawet na podstawowym poziomie. Wykłady prowadzono w kilku językach: niemieckim, francuskim, łacinie, a do 1807 roku także po polsku. Poza tym uczono najpotrzebniejszych w profesji lekarskiej przedmiotów, do tego także logikę, nauki przyrodnicze wykładane przez znanego nauczyciela profesora Kiesewettera. Regularnie odbywały się powtórzenia poznanego materiału Taki system pracy wzmacniał wiedzę przed podsumowującymi semestralnymi egzaminami. Dla utalentowanych wychowanków zapewniano zajęcia dodatkowe, które w praktyce oznaczały niejako rozszerzenie podstawowego planu kształcenia. Na tym wyższym poziomie kształcenia wychowankowie mieli za zadanie np. wygłosić wykład w obcym języku, jak francuski czy łacina. Po opanowaniu Berlina przed armię francuską w roku 1806 specjalna komisja kontrolująca szkołę stwierdziła z zaskoczeniem, że wychowankowie zdumiewająco dobrze odpowiadali po francusku i łacinie. W uznaniu tego dnia 25 stycznia cesarz francuski rozkazał za pośrednictwem Perscy’ego wypłacić szkole Goerckego 6000 franków.\nSławę i znaczenie Johanna Goerckego w Europie ukazują wielorakie odznaczenia i liczne nadania: godności szlacheckiej w Austrii jako podziękowanie za opiekę nad 600 rannymi Austriakami, order świętej Anny od cara rosyjskiego za opiekę nad rannymi Rosjanami, medal Akademii Józefińskiej z Wiednia, tytuł doktora Uniwersytetu z Erlangen, odznaczenia Akademii z Kopenhagi, a nawet odznaczenia francuskie. Przez pomyłkę szlachectwo austriackie zostało nadane nie Goerckemu, tylko Bilguer’owi, który chorując na podagrę wcale nie stał wtedy w polu! Goercke nie był jednak tą pomyłką dotknięty.\nPo osiągnięciu jednego z celów życiowych, czyli założenia szkoły mógł już 49 letni Goercke pomyśleć o zawarciu małżeństwa. Dnia 13 października 1799 roku ożenił się z córką pastora Wilhelminą Lehmann z Schönenbergu koło Berlina. Małżeństwo trwające 23 lata pozostało bezdzietne.\nDziałania wojenne od 1812 roku\nKrótkie lata pokoju do 1812 roku nie wystarczały jednak do gruntownej reformy armii. Wojsko pruskie czasy świetności za Fryderyka Wielkiego miało już za sobą, co widoczne było zwłaszcza podczas powstania polskiego w Warszawie. Po tym nastąpiła totalna klęska pod Jeną i Auerstedt, co doprowadziło do opanowania Prus przez armię francuską.\nLiczba rannych w wymienionych wojnach była bardzo duża. Według naocznego świadka w Dreźnie „na drodze z Budziszyna do Drezna poruszały się długie korowody wozów z rannymi, których załadowano jak cielaki na wagony, a podczas transportu pozostawiono bez opieki lekarskiej. Służby medyczne zawiodły. Tak samo było na trasie do Lipska, gdzie nie poczyniono żadnych przygotowań by pomóc rannym w czasie transportu i na miejscu.\nKról pruski wycofał się aż na Pomorze i Goercke musiał za nim podążyć. Los „Pepiniere” wydawał się być przypieczętowany, wielu wychowanków Goerkego uciekło lub rozpoczęli służbę w obcych armiach. Dokuczliwy głód i braki finansowe prowadziły do wyprzedaży książek, a nawet łóżek, jak skarżył się zarządzający szkołą. Ogrzewania nie było. Groziła również konfiskata mieszkań żon wojskowych i sierot. Przeszkodził temu jednak francuski komendant miasta. Tak oto działalność Goerck’ego po raz kolejny została uznana przez wrogą armię. Akurat w czasie największych trudności wstawił się Goercke za podniesieniem rangi służb medycznych w armii pruskiej, również za poprawieniem wynagrodzeń. Dla nadania prestiżu lekarzom wojskowym nadano im dekretem z dnia 24 września 1807 roku rangę oficerską oraz przywilej noszenia „Porte eppe” z tasiemką przy kapeluszu. Takie przywileje w społeczeństwie stanowym były ważnymi symbolami pokazującymi pozycję społeczną. Prości balwierze wojskowi zostali już w 1788 roku zwolnieni z obowiązku golenia żołnierzy.\nPozostałości ówczesnego systemu stanowego można zaobserwować do dziś. Dawniej w miastach wykonywanie zawodów było przypisane do konkretnych ulic. Obecnie możemy często zauważyć tę dawną prawidłowość po pozostałych nazwach ulic. W Berlinie na terenie uniwersyteckim mieszkania były przeznaczone tylko dla osób, o odpowiednim stanie społecznym. Tylko w nielicznych instytucjach, jak w kościoły, szkoły i wojsko pozwolono przechodzić do innego stanu.\nPodczas wybuchu wojen wyzwoleńczych zwiększono armię i powołano oddziały obronne (Landwehr). Wiedza i doświadczenie Johanna Goerckego ponowny okazały się cenne. Musiał on w krótkim czasie zbudować służbę sanitarną. Z tego zadania wywiązał się. Niebawem po zakończeniu wojny i ucieczce Napoleona z Elby wybuchła kolejna. Bitwa Narodów pod Lipskiem w dniu 15 października 1814 roku była bardzo krwawa. Wielu rannych francuskich żołnierzy przepełniało miasta, jak opisał to świadek: „W Erfurcie wszystkie kościoły, szkoły i klasztory były przepełnione. Proszono Napoleona o pomoc. Gdy ujrzał on nędzę rannych, obiecał 6000 cesarskich talarów i zawrócił konia. Pieniędzy jednak nigdy nie zapłacono, bo brakowało pisemnego potwierdzenia.” Przy kolejnym przemarszu armii wybuchły przy granicach zarazy. W przygranicznych miastach Landau, Heidelberg, Speyer, Weissenburg i Zabern chorzy umierali przed domowymi drzwiami, a ci co przeżyli leżeli we własnych odchodach na ulicy. Nikt nie mógł i nie chciał ich pochować. Zwłoki rzucano do rzeki. Ci, co przeżyli czekali albo w dusznych domowych pomieszczeniach albo w zimnie na ulicy na rychłą śmierci.\nJohann Goercke a pruski dwór królewski\nWielokrotnie wykazał się Goercke szczególną pomocą dla umierających członków rodziny królewskiej. Widział umierającego Fryderyka Wielkiego, także jego żonę Elżbietę Krystynę Braunschweig-Bevern, której to zamknął powieki, gdyż umarła w jego ramionach. Dwójce dzieci królowej Luizy asystował przy śmierci. Już jako młoda narzeczona królewska powiedziała do niego przebywając w Darmstadt: „Kochany panie Goercke, musi być pan moim osobistym lekarzem!” Słowa te spełniły się. Królowa zachorowała wracając z Prus Wschodnich i zatrzymała się w Hohenzieritz. Lekarz dworski Hufeland akurat w tym czasie przebywał na urlopie w Holandii, a swoje obowiązki przekazał lekarzowi Hieronimowi. Do Berlina przychodziły co prawda uspokajające wieści odnośnie choroby królowej. Jednakże tylko służący Timm przekazał pewnego razu prawdziwy raport dotyczący stanu zdrowia królowej. Dowiadując się o chorobie królowej Goercke udał się szybko dyliżansem pocztowym w poszukiwaniu chorej. Gdy królowa go zobaczyła odezwała się do niego tymi słowami: „Kochany panie, jakże jestem szczęśliwa, że jest pan przy mnie. Zwykły wiejski balwierz upuścił mi krew, przykleił mi plastry musztardowe. Proszę ukoić mój ból, jak często Pan to czynił.” Goercke pozostał przy niej całą noc, a rano przekazał meldunek na dwór królewski, który dotarł do króla zaledwie dwie godziny przed śmiercią królowej. Tak więc królowa zmarła przy Goerckim, tak jak królowa Krystyna Elżbieta – żona Fryderyka Wielkiego, a także dzieci królewskie.\nGoercke wylicza wszystkie swoje pobyty na dworze królewskim: w Longny opiekował się królem i królewiczem. Przez 15 lat opiekował się królową, jeszcze gdy była księżniczką i przewiózł ją śmiertelnie chorą w bryczce aż do Kłajpedy. Był przy śmierci króla Fryderyka Wilhelma II w 1797 roku. Z pewnością te przeżycia stworzyły szczególną więź Goerckego z pruskim domem królewskim.\nZ całkiem innej strony pojawiło się zagrożenie dla pracy życia Goerckego. Gdy założono Uniwersytet Berliński w latach 1809-1810 chciał Humboldt zlikwidować Pepiniere, czyli szkołę medyczną założoną przez Goerckiego. Na prośbę Goerckego i jego przyjaciół odwołano tę decyzję w roku 1811. W tym roku przeniesiono bowiem zakład Goerckego oraz nowozałożony uniwersytecki wydział medyczny (medico chirurgicum) do Akademii Fryderyka Wilhelma, której dyrektorem był Hufeland. Goercke, jako zastępca dyrektora miał funkcję doradczą. Hufeland otrzymywał stałą pensję w wysokości 300 Talarów, a Goercke musiał się zadowolić wynagrodzeniem w dawnej wysokości.\nBy leczyć niższe warstwy społeczeństwa chciano utworzyć specjalną rangę lekarską, którą otrzymywali by gorzej wykształceni lekarze. Takiemu pomysłowi twardo sprzeciwił się Goercke.\nPomimo wcześniejszej decyzji o zbudowaniu nowego budynku szkoły „Pepieniere”, dyrektor Hufeland nie chciał by nowy budynek zasłaniał widok na park. Był przeciwny także by wychowankowie mogli brać udział w wykładach. W tej sprawie zdecydowano się na kompromis, w którym to przyznano miejsca siedzące w sali według schematu. Miejsca z przodu zajmować mieli profesorowie, za nimi mogli siadać studenci, a na samym końcu wychowankowie. Dochodziło jednak czasami do konfliktów, nawet bójek ze studentami.\nTe wszystkie trudności uprzykrzyły Goerckemu ostanie lata życia.\nPonieważ plany budowy nowej szkoły zostały odłożone starano się zakupić jakiś budynek na potrzeby szkolne. Początkowo myślano o leżącym niedaleko domu córki handlarza winem pani Georg. Miały w nim się znajdować pomieszczenia do nauki, gospodarcze, mieszkalne oraz koszary dla wojska. Właścicielka nie wymagała zapłaty gotówką, co przy nienajlepszej kondycji finansowej szkoły okazało się bardzo korzystne. Zakupu nowego domu nie dożył już jednak Goercke. W ostatnim liście do króla tak oto pisze: „Wasza wysokość za wcześnie wyśle mnie do grobu, jeżeli nie kupi na potrzeby zakładu domu pani Georg”\nMając na uwadze dokonania Goerckego, nadano mu wiele zaszczytów. Podczas obchodów 22 rocznicy założenia szkoły „Pepieniere” w dniu 2 sierpnia 1818 roku wygłosił Blűcher przemowę. Dnia 16 października 1817 roku z okazji 50-lecia pracy zawodowej został Johanowi Goerckiemu przyznany medal Czarnego Orła II klasy, jak również Żelazny Krzyż II klasy z białą wstęgą. Przez lekarzy wojskowych został założony specjalny fundusz oraz został wybity srebrny medal okolicznościowy. Przemowę wygłosił również król, który podziękował mu za pracę całego życia. Goercke czuł się jednak coraz gorzej. Ostatnią wizytę złożył królowi 29 kwietnia 1822 roku. Dnia 12 maja 1822 roku zgodzono się by odszedł na emeryturę, zgodzono się nawet powołać na jego miejsce proponowanego prze Goerckiego Wiebela. Goerckemu zostało przyznane mieszkanie w pałacyku królewskim Sanssousi, do którego wprowadził się 15 maja. Po kilku tygodniach, dnia 30 czerwca 1822 roku zmarł w wieku 73 lat. Dnia 3 lipca odbył się pogrzeb. Goercke został pochowany na cmentarzu w Bornstadt. Obecnie nic nie wiadomo o zachowaniu się tam jego grobu.\nMedale ku czci Johanna Goerckego\nJego ostatnia wizyta u króla została opisana na 34 stronicach, które można uznać za opis życia. W nich bowiem można zapoznać się z wszystkimi przyczynami jego życiowych decyzji: przywiązanie do obranej drogi życiowej, różnorodne porażki. Jego życie to porażki i sukcesy i ciągle zmieniająca się sytuacja na frontach wojennych, Zawsze wiele od niego wymagano, jak i on sam od siebie wiele wymagał, zarówno podczas pokoju, jak i działań wojennych. Doskwierały mu skryte jak i jawne działania otoczenia o wpływy na dworze królewskim, które to w konsekwencji dla Goerckego kończyły się tym, że dawane mu obietnice zostawały często wycofywane. Żali się on także na częste dowody braku poważania. Jego listy do dworu często pozostawały bez odpowiedzi. Przyczyną tego było według niego, jego nieszlacheckie pochodzenie i brak odpowiedniego tytułu. Pomimo jego doskonałych umiejętności i zdolnością radzenia sobie z przeciwnościami losu, często z wrogami na polu walki, odczuwał narastające zmęczenie. W ciągu całego życia trudności ciągle się piętrzyły, jednakże jego kariera życiowa jest do dzisiaj imponująca.\nTekst autorstwa byłego pastora z Sorkwit i. R. Ernst Schwartz przetłumaczony z niemieckiego.\nArtykuł „Johann Görcke (1750 – 1822) - Wielki Europejczyk”, „33. Sensburger Heimatbrief z roku 1988”, str. 91 – 99.


Regulamin 2016-2017 | Złoty OTIS\nMiędzynarodowe Nagrody Zaufania „Złoty Otis 2018” prof. Waldemar Priebe – Houston dr. med. Ewelina Hrycaj- Małanicz – prezes PTL we Lwowie Nagrody Zaufania „Złoty Otis 2018” za dorobek naukowo-dydaktyczny w medycynie: prof. Jarosław Reguła prof. Marek Krawczyk prof. Wojciech Noszczyk prof. Krzysztof Bielecki Nagroda Zaufania „Złoty Otis 2018” za dorobek naukowo-dydaktyczny w stomatologii: prof. Janina […]\nMiędzynarodowa Nagroda Zaufania „Złoty Otis” 2018 Rozmowa z prof. Waldemarem Priebe z MD Anderson Cancer Center (University of Texas). Jak to się stało, że wyjechał Pan z Polski? Po zrobieniu doktoratu z chemii wyjechałem na stypendium do USA. Pracowałem wcześniej w PAN, wyjazd na stypendium był jedną z możliwości rozwoju kariery. Polska chemia zawsze była wysoko ceniona na świecie. W Stanach zaskoczył […]\nRegulamin Nagrody Zaufania „Złoty OTIS” edycja 2016-2017\n1. Nagroda Zaufania „Złoty OTIS” ma za zadanie wypełnienie misji konsumenckiej, edukacyjnej i społecznej. Konsumenckiej – poprzez badanie poziomu zaufania konsumentów do produktów tworzących polski rynek zdrowia; edukacyjnej – poprzez upublicznianie wiedzy o tych produktach wśród konsumentów. Misja społeczna jest realizowana poprzez organizowanie akcji profilaktycznych, wspieranie organizacji pacjentów, wskazywanie możliwości poprawy funkcjonowania systemu ochrony zdrowia w Polsce i za granicą. Wszyscy biorący udział w plebiscycie Nagrody Zaufania „Złoty OTIS” zobowiązują się do wspierania jej celów.\n2. Plebiscyt Nagrody Zaufania „Złoty OTIS” organizowany jest przez wortal nazdrowie.pl oraz magazyny: „Manager Apteki” i „Świat Lekarza”.\n3. Nadzór nad przebiegiem plebiscytu sprawuje Kapituła Nagrody. Decyzje Kapituły Nagrody Zaufania „Złoty OTIS” zapadają zwykłą większością głosów i są ostateczne. W skład Kapituły wchodzą: dr Ewa Chlebus, prof. Barbara Górnicka, prof. Renata Górska, Elżbieta Kozik, prof. Grażyna Rydzewska, prof. Bożena Werner, Agnieszka Sora, dr Paweł Dobrzyński, prof. Edward Franek, prof. Robert Gasik, prof. Paweł Kamiński, dr Piotr Kropidłowski, prof. Tomasz Konopka, Paweł Kruś (przewodniczący), prof. Maciej Małecki, prof. Piotr Pruszczyk, prof. Stanisław Radowicki, prof. Bolesław Rutkowski, prof. Aleksander Sieroń, prof. Henryk Skarżyński, prof. Jacek Paweł Szaflik, prof. Piotr Trzonkowski, prof. Marcin Wojnar, prof. Jerzy Woy-Wojciechowski.\n4. Nagrody Zaufania „Złoty OTIS” są przyznawane raz w roku, a w danej kategorii nie częściej niż co 3 lata.\n5. Zgłoszenie produktu do plebiscytu Nagrody Zaufania „Złoty OTIS 2017” i Certyfikatu Nagrody Zaufania „Złoty OTIS 2017” jest równoznaczne z zaakceptowaniem wszystkich warunków przedstawionych w niniejszym Regulaminie.\nII. TRYB PRZYZNAWANIA statuetek Nagrody Zaufania „Złoty OTIS”\n1. Nominacje zgłoszonym produktom przyznaje Kapituła Nagrody w sierpniu 2016 r., w oparciu o dane rynkowe firmy IMS. Nominacje otrzymają produkty o najwyższym Indeksie „Złoty Otis”, który odzwierciedla wartość sprzedaży, dynamikę wzrostu i udział w rynku produktów z wybranych przez Kapitułę kategorii poddanych ocenie. W danej kategorii Nominację może otrzymać tylko jeden produkt jednego producenta. Kapituła dokonuje wyboru kategorii z grupy ACT2, unikając ich powtarzania się częściej niż co 3 lata. Nominacje otrzymują 3 produkty w tej samej kategorii. Potwierdzeniem werdyktu jest list gratulacyjny i zaproszenie do udziału w Finale Nagrody.\n2. Wszystkie firmy, których produkty zostały nominowane, podejmują decyzję o zgłoszeniu ich do Finału Nagrody Zaufania „Złoty OTIS” do dnia 19 września 2016 r. Zgłoszenie nominowanego produktu do plebiscytu jest zgodą na przeprowadzenie działań podnoszących wiedzę o produkcie i poddanie go dalszej ocenie Kapituły oraz zobowiązaniem do uiszczenia opłat zgodnie z harmonogramem na „Zgłoszeniu Produktu do Finału Nagrody Zaufania „Złoty OTIS 2017”.\n3. W przypadku nie zgłoszenia produktu do Finału Nagrody, Kapituła nominuje na jego miejsce produkt z tej samej kategorii, z kolejnym, najwyższym Indeksem Złoty OTIS.\n4. Zgłoszone przez producentów, nominowane produkty zdobędą w FINALE NAGRODY kolejne punkty za wartość Indeksu Złoty OTIS od dnia 1 lipca 2016 do 31 grudnia 2016 oraz przyznane przez Kapitułę za innowacyjność produktu, etyczność i nowatorstwo kampanii promocyjnych oraz wartość społeczną akcji edukacyjnych i profilaktycznych. Ilość punktów przyznawanych przez Kapitułę nie może przekroczyć 10 000. Produkt, który otrzyma sumaryczną, najwyższą ilość punktów z ocen na etapie nominacji i oceny końcowej zdobędzie statuetkę Nagrody Zaufania „Złoty OTIS”, a pozostałe mogą otrzymać wyróżnienia w postaci dyplomu.\n5. W trosce o wizerunek wszystkich produktów, Kapituła Nagrody zobowiązuje się do nieujawniania szczegółowych wyników plebiscytu, uznając sam fakt dobrowolnego poddania produktu ocenie konsumentów i ekspertów za pozytywny. Kapituła ogłasza zwycięzców poszczególnych kategorii podczas ceremonii ogłoszenia wyników w dniu\nIII. TRYB PRZYZNAWANIA Certyfikatu Nagrody Zaufania „Złoty OTIS”\n1. Do Certyfikatów Nagrody Zaufania „Złoty OTIS” mogą być zgłaszane dowolne produkty, z następujących kategorii:\n1.1. Debiut w Polsce 2016;\n1. 2. Produkt godny polecenia – dla wyrobów wartościowych lecz, które nie mają szans na uzyskanie Nominacji według danych IMS określających sprzedaż, udział w rynku i dynamikę wzrostu, a chcących upowszechnić wiedzą o swoich właściwościach wśród wybranych pacjentów;\n1.3. Sprzęt medyczny lub testy używane do badań profilaktycznych;\n1.4. Edukacyjne portale o tematyce zdrowotnej;\n1.5. Żywność i napoje o właściwościach prozdrowotnych.\nMogą je dobrowolnie zgłaszać wszyscy producenci lub dystrybutorzy. Termin zgłoszeń do Certyfikatu Nagrody Zaufania „Złoty OTIS 2017” upływa 19 września 2016 r.\n2. Podmiot zgłaszający produkt oświadcza, że nie jest on lekiem zarejestrowanym w Ministerstwie Zdrowia jako lek na receptę.\n3. Liczba produktów zgłaszanych przez jedną Firmę jest nieograniczona.\n4. Po merytorycznym zatwierdzeniu przez Kapitułę, zostaną one poddane pod otwarte, publiczne głosowanie na wortalu nazdrowie.pl. Głosowanie będzie możliwe po zapoznaniu się z informacjami edukacyjnymi o danym produkcie. O przyznaniu Certyfikatu Nagrody Zaufania „Złoty OTIS” decyduje największa liczba głosów konsumentów deklarujących zaufanie do produktu, jeżeli w kategorii są minimum dwa preparaty. Jeśli w danej kategorii głosowaniu konsumentów poddany jest jeden produkt, musi on uzyskać nie mniej niż 51% głosów deklarujących zaufanie, spośród wszystkich oddanych na niego głosów.\n5. Głosy oddawane są za pośrednictwem mediów, w których w danym roku prowadzony jest plebiscyt. Laureaci Certyfikatu Nagrody Zaufania „Złoty OTIS 2017” zostaną wyłonieni przez konsumentów w głosowaniu online na wortalu www.nazdrowie.pl.\n6. Głosowanie konsumentów trwa od 1 października 2016 r. do 15 lutego 2017 r.\n7. W trosce o wizerunek wszystkich zgłoszonych do plebiscytu produktów, Kapituła Nagrody zobowiązuje się do nieujawniania szczegółowych wyników plebiscytu, uznając sam fakt dobrowolnego poddania produktu ocenie konsumentów za pozytywny.\n8. Kapituła Nagrody ujawnia jedynie łączną ilość głosów oddanych we wszystkich kategoriach w danym roku i ogłasza Laureatów Certyfikatu Nagrody Zaufania „Złoty OTIS” podczas ceremonii ogłoszenia wyników w dniu 6 kwietnia 2017 r.\nIV. PRAWA I ZOBOWIĄZANIA LAUREATÓW\n1. Zwycięskie produkty otrzymają statuetkę Nagrody (lub Certyfikatu) Zaufania „Złoty OTIS 2017” wraz z prawem do używania znaku Nagrody lub Certyfikatu na wszystkich polach eksploatacji w kampaniach reklamowych, PR oraz na opakowaniach produktów od dnia 6 kwietnia 2017 r. do dnia 30 czerwca 2018 r., wyłącznie po podpisaniu umowy licencyjnej i uiszczeniu wynikających z niej opłat. Okres licencji może być przedłużony do 3 lat – w takim przypadku dana kategoria nie będzie oceniana do czasu wygaśnięcia licencji.\n2. Nieuprawnione użycie zastrzeżonego znaku słowno-graficznego lub wizerunku statuetki Nagrody Zaufania „Złoty OTIS 2016” jest naruszeniem prawa.\n3. Umowy licencyjne, potwierdzające prawo do używania znaków Nagrody lub Certyfikatu, zostaną przesłane Laureatom po dokonaniu wynikających z nich opłat.\n4. Każdy z uczestników plebiscytu Nagrody Zaufania „Złoty OTIS 2017” ma prawo do zgłoszenia swoich Kandydatów do Honorowych Nagród Zaufania „Złoty Otis 2017” w kategoriach:\n4.1 Kampania edukacyjna lub akcja profilaktyczna;\n4.2 Dla apteki lub sieci aptek za opiekę nad pacjentem;\n4.3 Manager Produktu 2017 – za przeprowadzony debiut produktu, kampanię edukacyjną, akcję profilaktyczną, nowatorską kampanię z użyciem nowych mediów lub za wprowadzenie produktu Rx jako OTC.\nV. NAGRODY PRZYZNAWANE PRZEZ KAPITUŁĘ\n1. Kapituła przyzna również Honorowe Nagrody Zaufania:\n1.1. Mediom oraz osobom i instytucjom polskim i zagranicznym szczególnie zasłużonym w promowaniu tematyki zdrowotnej, osiągnięcia naukowe lub w pracy na rzecz pacjentów;\n1.2. Innym uczestnikom rynku zdrowia za wspieranie polskiej ochrony zdrowia i innowacyjność.\n1.3. Portalom edukacyjnym podnoszącym wiedzę o chorobach i ich zapobieganiu.\n1.4. Liderowi Dynamiki Sprzedaży OTC 2016 – dla produktu z historią min. 5 lat, wg danych IMS\n1.5. Liderowi wielkości sprzedaży wśród debiutantów OTC – min. 2 lata na rynku wg danych IMS\n1.6. Liderowi sprzedaży dermokosmetyków – dla produktu z historią min. 5 lat, wg danych IMS\n3. Kapituła przyzna Nagrody Zaufania „Złoty OTIS z Diamentami” osobom i stworzonym przez nie programom edukacyjnym lub profilaktycznym zwykłą większością głosów po rozmowach finałowych.\nVI. W KWESTIACH NIEUJĘTYCH W NINIEJSZYM REGULAMINIE DECYZJE PODEJMUJE WYŁĄCZNIE KAPITUŁA NAGRODY ZAUFANIA „ZŁOTY OTIS 2017” ZWYKŁĄ WIĘKSZOŚCIĄ GŁOSÓW. Decyzje Kapituły są ostateczne i obowiązujące wszystkich uczestników.\nZapiski z historii Nagrody:


Serw, wolej i kłopot z nadgarstkiem (2) | Tenis NET\nSerw, wolej i kłopot z nadgarstkiem (2)\nW poprzednim artykule zaczęliśmy ten temat, lecz niestety nie wyczerpaliśmy omówienia wszystkich urazów, na jakie jest narażony nadgarstek tenisisty. Co i dlaczego może się w nim jeszcze zepsuć? Na przykład ścięgno zginacza łokciowego nadgarstka albo więzadło księżycowato-trójgraniaste, ale nie tylko…\nPrzy upadku na wyprostowaną rękę, z podparciem na dłoniowej stronie, najczęściej dochodzi do złamania dystalnego odcinka kości promieniowej (Colles’a). Aby się przed tym uchronić, warto wypracować nawyk upadania na zaciśniętą pięść. Po takim złamaniu może dojść do trwałego skrócenia kości promieniowej, co spowoduje relatywne „wydłużenie” kości łokciowej i narażenie TFCC (wyjaśnienie wszystkich skrótów – w poprzednim numerze) na przeciążenia. Nie zawsze udaje się wrócić do ustawienia sprzed urazu, co skutkuje zwiększeniem napięcia błony międzykostnej i trwałym ograniczeniem supinacji, a czasem nawet pronacji. Opatrunek unieruchamiający musi być założony niezbyt ściśle i w prawidłowej pozycji ręki, inaczej istnieje ryzyko wystąpienia groźnych powikłań. Aż 40 proc. osób po złamaniu kości promieniowej ma w przyszłości dolegliwości związane z kompleksem chrząstki trójkątnej.\nDuża dawka tenisa po dłuższej przerwie w uprawianiu tej dyscypliny może doprowadzić do zapalenia pochewek I i III przedziału grzbietowego nadgarstka, co objawia się trzeszczeniem przy ruchu oraz obrzękiem nadgarstka i przedramienia.\nPrzeskakiwania i klikania w nadgarstku nie są zwykle niczym groźnym, dopóki nie towarzyszy im ból. Gdy się jednak pojawi, oznacza to niestabilność kości nadgarstka, którą trzeba leczyć. Charakterystycznymi dolegliwościami są ostre, strzelające bóle przy chwytaniu przedmiotów. Objawy niestabilności mogą być niewidoczne przy wykonaniu standardowego zdjęcia rentgenowskiego. Warto zrobić takie badanie w specjalnych pozycjach, np. z zaciśniętą pięścią.\nZwiększone uczucia zimna ręki, a także mrowienie i drętwienie palców mogą oznaczać zespół cieśni nadgarstka. Najczęściej zdarza się on z powodu zapalenia pochewek ścięgien zginaczy. Zespół ten spotykamy raczej u starszych osób, często u kobiet po menopauzie. Nadczynność tarczycy, zaburzenia anatomiczne wewnątrz lub na zewnątrz kanału nadgarstka, obrzęk pochewek ścięgien, nieprawidłowości w fizjologii nerwu pośrodkowego są czynnikami zwiększającymi ryzyko wystąpienia tej dysfunkcji. Duże przeciążenia nadgarstków mogą doprowadzić do wystąpienia jałowej martwicy kości księżycowatej lub łódeczkowatej.\nW trakcie diagnozy bolesnych nadgarstków u dzieci należy pamiętać o możliwości istnienia zapalenia lub oddzielenia się nasady kości.\nNa początku terapii skupiamy się na leczeniu objawowym (pozbycie się stanu zapalnego i silnego bólu). Na tym etapie leczenia często skutecznym rozwiązaniem okazuje się stosowanie masażu poprzecznego zajętej tkanki lub ostrzyknięcie lekiem. Następnie przechodzimy do leczenia.\nGdy mamy do czynienia z zespołem cieśni nadgarstka, leczenie nie powinno ograniczać się tylko do tej okolicy. Terapia powinna obejmować także szyjny odcinek kręgosłupa, ze względu na rozpoczynający się tam nerw pośrodkowy. Noszenie przez kilka tygodni stabilizatora na nadgarstek często przynosi ulgę, lecz czasami konieczna jest operacja.\nU osób z dużą wiotkością więzadeł mogą się zdarzać zablokowania kości nadgarstka. W takiej sytuacji skuteczne jest zastosowanie manipulacji stawu. Przy występowaniu hipermobilności, z towarzyszącymi jej ganglionami, staw należy ostrzyknąć lekiem i rozpocząć rehabilitację. Duży wpływ na stabilność nadgarstka ma mięsień zginacz głęboki palców. Aby go uaktywnić, zaleca się wykonywanie dużej liczby chwytów samymi opuszkami palców. Wielu pacjentom z niestabilnością można pomóc leczeniem zachowawczym (ćwiczenia, terapia manualna, wielomiesięczne noszenie stabilizatora lub plastrów stabilizujących, jonoforeza, bandaże okluzyjne zmaścią przeciwzapalną), natomiast winnych przypadkach niezbędne jest leczenie operacyjne.\nW sytuacji, gdy tenisista cierpi na zapalenie ścięgna lub pochewki ścięgna ECU, leczenie obejmuje noszenie szyny stabilizującej, podanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, a czasem zastrzyków z kortykosteroidu i lidokainy. Uszkodzone ścięgna goją się dość wolno (minimum sześć tygodni). Im wcześniej zostanie zastosowane leczenie, tym będzie ono bardziej skuteczne. Zazwyczaj nie ma konieczności odkładania rakiety, lecz należy uprawiać tenis z opaską lub plastrami odciążającymi ECU przez okres 4-8 tygodni. W trakcie codziennych aktywności i podczas wykonywania ćwiczeń wzmacniających należy unikać położenia maksymalnej supinacji przedramienia.\nPo urazowym uszkodzeniu ECU leczenie wygląda inaczej. Podpochewka ścięgna i czasem samo ścięgno ulegają uszkodzeniu. Zalecane jest noszenie gipsu przez trzy tygodnie, a przez kolejne trzy stabilizatora i rozpoczęcie delikatnego rozruszania z unikaniem ruchu supinacji. Pod koniec tego okresu zostają wprowadzone ćwiczenia wzmacniające. Powrót do gry jest zazwyczaj możliwy po dwóch miesiącach od urazu. Gdy doszło do całkowitego zwichnięcia ECU, warto rozważyć leczenie operacyjne.\nPrzy uszkodzeniu chrząstki trójkątnej i niestabilności stawu promieniowo-łokciowego dalszego operacja jest konieczna i zazwyczaj bardzo skuteczna. Kiedy staw jest stabilny, stosuje się szynę unieruchamiającą na okres 4-6 tygodni i przepisuje leki przeciwzapalne. Rehabilitacja i stopniowy powrót do sportu powinien być koordynowany przez zespół składający się z lekarza, fizjoterapeuty i dietetyka (w celu optymalizacji procesu gojenia się tkanek). Ważnym elementem terapii są prądy TENS i krioterapia, stosowane przede wszystkim dla zmniejszenia bólu, wykonywanie ślizgów ścięgien i nerwów oraz mobilizacja blizny.\nOprócz terapii manualnej i ćwiczeń poprawiających zakres ruchomości i wzrost siły mięśni okolicy nadgarstka, koniecznie jest wprowadzenie ćwiczeń ukierunkowanych na pracę całego łańcucha kinetycznego specyficznego dla danej dyscypliny. Wiele ćwiczeń można wykonywać mając jeszcze założone usztywnienie na staw. Terapeuta powinien skorygować wszelkie niedoskonałości dotyczące ruchomości kręgosłupa, elastyczności mięśni, przesuwalności powi ęzi oraz stabilizacji miednicy i łopatki. Ważne, aby w trakcie procesu rehabilitacji nie zapomnieć o utrzymaniu na wysokim poziomie ogólnej kondycji zawodnika (wpływ na poziom ukrwienia kontuzjowanej kończyny). W celu poprawy stabilności stawu promieniowo-łokciowego dalszego zaleca się aktywność chwytającą z przedramieniem w pozycji supinacji i ręką w przywiedzeniu dołokciowym. Przy podparciach na rękach powinniśmy utrzymywać przedramię w pozycji odwrócenia.\nJeśli po postępowaniu zachowawczym dolegliwości się utrzymują, operacja jest koniecznością. Delikatne odbijanie piłki rozpoczyna się po 10 tygodniach od operacji, a rokowania odnośnie powrotu do pełni formy są dobre. Plastrowanie nadgarstków stosuje się w celu zapewnieniu strukturom dodatkowego wsparcia po wystąpieniu kontuzji, a także w celach profilaktycznych. Taping może zapewnić lepszą stabilizację stawu lub ścięgna, utrzymać prawidłowe ułożenie tkanek względem siebie, ograniczyć ruchomość w zagrażających nadgarstkowi kierunkach, zoptymalizować czas gojenia tkanek, a także ma wpływ na aktywność mięśni.\n* Autor jest fizjoterapeutą w Centrum Rehabilitacji Sportowej.\nKontakt pod nr tel. 606 489 932\nArtykuł ukazał się w magazynie „TENISKLUB”\nPoprzedni artykułATP 2011/2012\nNastępny artykułFyrstenberg i Matkowski wspierają WOŚP\nAustralian Open: Nadal kontra Miedwiediew w finale\nAustralian Open: Tytuł dla Francuzki i Chorwata\nChallenger Quimper: Porażka Źuka\nAustralian Open: Collins za mocna dla Świątek, spacerek Barty\nAustralian Open: Mocny Tsitsipas, wielki powrót Miedwiediewa\nAustralian Open: Zwycięski maraton Świątek


Płyty gipsowo-kartonowe na wszelkie niedoskonałości - Projektoskop.pl\nProjektoskop » Wystrój wnętrz » Płyty gipsowo-kartonowe na wszelkie niedoskonałości\nOczekiwania inwestorów, decydujących się na budowę domu lub zakup nowego mieszkania są w obecnych czasach zdecydowanie wyższe aniżeli miało to miejsce jeszcze dziesięć lat temu. Dotyczą one nie tylko architektury, bryły budynku i elewacji, czy też wszelkiego rodzaju instalacji i tak ważnego aspektu jak niskie koszty eksploatacji w przyszłości, ale również w ogromnej mierze funkcjonalności wnętrz i ich estetyki. Tradycyjne, ciężkie materiały budowlane nie zawsze mogą sprostać naszym wyobrażeniom o wnętrzach w wymarzonym domu lub mieszkaniu.\nZ pomocą przychodzą lekkie materiały budowlane , zwłaszcza konstrukcje z zastosowaniem płyt gipsowo-kartonowych, montowanych na stelażu z profili metalowych lun na konstrukcji drewnianej. Knauf, producent płyt gipsowo-kartonowych, oferuje kilka rodzajów płyt, których zastosowanie uwarunkowane jest miejscem zabudowy. Wszystkie one posiadają wiele zalet istotnych podczas wykańczania i aranżacji wnętrz. Są lekkie, ich montaż jest stosunkowo prosty. Prawidłowo wykonane z nich konstrukcje charakteryzują się wysoką izolacyjnością akustyczną. W sprzedaży dostępne są również płyty gipsowo-kartonowe impregnowane Knauf GKBI, tzw. zielone, odznaczające się większą odpornością na działanie wilgoci, płyty ogniochronne Knauf GKF o podwyższonych parametrach odporności ogniowej.\nCzy tez płyty łączące oba te walory: płyty ogniochronne impregnowane Knauf GKFI. W ofercie firmy płyty te występują w standardowych wymiarach, najczęściej 2600 mm x 120 mm, ale też w formacie Knauf MINI 130 mm x 900 mm. Możliwości wykorzystania konstrukcji z zastosowaniem wymienionych płyt gipsowo-kartonowych w budownictwie mieszkaniowym jest wiele.\nPrzeczytaj również: Panele podłogowe do łazienki\nNajbardziej popularne stały się w ostatnich czasach sufity podwieszane, ponad którymi można ukryć np. instalację elektryczną, wentylację albo materiał izolacyjne w postaci wełny mineralnej, co poprawia izolacyjność cieplną i akustyczną sufitów. Różnicowanie poziomu sufitów podwieszanych, zwłaszcza w połączeniu z zamontowanym w nich oświetleniem halogenowym, pozwala optycznie kształtować przestrzeń. W wilgotnych pomieszczeniach, takich jak łazienki i kuchnie, zaleca się stosowanie impregnowanej płyty gipsowo-kartonowej Knauf GKBI.\nInny przykład estetycznego wykończenia wnętrz to właśnie łazienki, w których dzięki ściankom instalacyjnym z płyty gipsowo-kartonowej, ukryć można przewody instalacyjne i konstrukcje wsporcze pod urządzenia sanitarne, umywalki, wiszące WC czy bidety. Pamiętać należy, aby zastosować tu płyty impregnowane Knauf GKBI z uwagi na większą wilgotność powietrza oraz ułożyć je dwuwarstwowo z uwagi na obciążenie glazurą. Przed jej ułożeniem miejsca narażone na bezpośrednie działanie wody, np. pod prysznicem lub w okolicach wanny, należy zagruntować płynna folią.\nŚCIANY i ŚCIANKI DZIAŁOWE – dowolne kształtowanie przestrzeni\nTakże pełne ściany działowe można wykonać w systemie suchej zabudowy, tj. w konstrukcji na stelażu z profili metalowych, wypełnionej wełną mineralną i obłożonej obustronnie płyta gipsowo-kartonową. Takie metalowe ścianki szkieletowe umożliwiają praktycznie nieograniczone możliwości projektowania powierzchni pomieszczeń. Powstają szybko i łatwo je zdemontować po to, aby na nowo rozplanować układ mieszkania czy domu w zależności od nowych potrzeb mieszkańców. Prawidłowo wykonane z zastosowaniem izolacyjnej taśmy akustycznej pod profilami, dają ochronę przed hałasem niejednokrotnie lepszą niż masywne ściany działowe. Charakteryzują się też wysoka izolacyjnością cieplną.\nMogą stanowić przegrodę większej przestrzeni np. w postaci ścianki podzielonej na półki, fragment niskiej zabudowy oddzielającej kuchnię od salonu. Mogą zostać ukształtowane w formie łuku czy półkola, tworząc ciekawą aranżacje wnętrza albo też stanowić ściany boczne szafy wnękowej. Możliwości zastosowania ścianki szkieletowej ogranicza jedynie wyobraźnia inwestora.\nPłyty gipsowo-kartonowe sprawdzają się też świetnie, jeśli zamiast mokrych tynków, które schną długo, chcemy estetycznie wykończyć masywne ściany działowe, zwłaszcza jeśli są nierówne. Płyty Knauf przyklejamy do podłoża rozrobioną zaprawą Knauf Perlfix, przestrzegając linii wytyczonej na podłodze oraz kontrolując licowanie ze sobą kolejnych płyt. Ta metoda wykańczania ścian to suche tynki.\nPRZEDŚCIANKA – sposób w walce z hałasem\nMożna też nie wykańczać murów wewnętrznych tynkami ale właśnie płytą gipsowo-kartonową, mocowaną do profili metalowych przykręconych do muru, a przestrzeń między nimi wypełnić wełną mineralną. Ten rodzaj technologii to przedścianka, która niesamowicie podwyższa izolacyjność akustyczną pomieszczenia. Warto o tym pomyśleć, jeśli planujemy urządzić w domu studio muzyczne albo któryś z domowników lubi słuchać głośnej muzyki lub sam gra na instrumencie muzycznym.\nPODDASZE – bezpiecznie pod drewnianą konstrukcja dachu.\nI wreszcie poddasze. Większość współcześnie budowanych domów wieńczy spadzisty dach, a powierzchnię pod nim wykorzystuje się na sypialnie z łazienką albo oddzielne mieszkanie. Płyty gipsowo-kartonowe sprawdzają się przy zabudowie skosów dachowych oraz ścianek kolankowych. Zbudowane z nich ściany działowe nie obciążają nadmiernie stropu. Z uwagi na zazwyczaj drewnianą, a więc łatwopalną konstrukcję dachu Knauf zaleca stosowanie do zabudowy poddasza płyt ogniochronnych Knauf GKFI oraz ogniochronnych impregnowanych w łazienkach i kuchniach. Zdecydowanie zmniejszają one ryzyko rozprzestrzeniania się ognia na wypadek pożaru, a tym samym zwiększają bezpieczeństwo mieszkańców domu. Zastosowanie płyt ogniochronnych na poddaszu może też korzystnie wpłynąć na obniżenie składki ubezpieczeniowej na dom.\nPODŁOGI – suche i lekkie, nie obciążają konstrukcji stropu\nZ płyt gipsowo-kartonowych wykonać można również suche podłogi. Ma to ogromne znaczenie, szczególnie kiedy remontujemy dom, podnosimy dach, zabudowujemy poddasze, a stary strop ma określoną wytrzymałość. Lekka sucha podłoga nie obciąży go tak jak ciężkie betonowe wylewki. Do wykonania suchej podłogi należy użyć płyt gipsowo-włóknowych VIDIFLOOR, bardziej wytrzymałych aniżeli płyty gipsowo-kartonowe. Technologia wykonania suchej podłogi polega w wielkim skrócie na tym, że nierówności podłoża wyrównuje się suchą podsypką, a na niej układa się płyty VIDIFLOOR, na których następnie położyć można dowolny rodzaj okładziny: parkiet, terakotę, wykładzinę dywanową itp. Wzmocnione płyty gipsowo-włóknowe dostępne są także w wersji do budowy ścian i zabudowy poddasza i noszą nazwę VIDIWALL.\nROZMAITE SPSOBY WYKOŃCZENIA POWIERZCHNI\nPowierzchnie ścian i sufitów wykonanych z płyt gipsowo-kartonowych lub gipsowo-włóknowych można malować bezpośrednio po zaszpachlowaniu spoin. Ciekawy i trwały efekt daje szpachlowanie całych powierzchni np. gotową masą szpachlową Knauf F 1. Inny sposób to położenie glazury lub tapety\nPłyty gipsowo-kartonowe i gipsowo-włóknowe Knauf stwarzają inwestorowi wiele możliwości kształtowania przestrzeni domów i mieszkań, tworzenia wnętrz funkcjonalnych, estetycznych, oryginalnych.


boczek – GOTUJEMY RODZINNIE\nmaj 7, 2017 marzec 1, 2018 gotujemyrodz-admin\nbezglutenowe, danie obiadowe, innebabka ziemniaczana, bezglutenowe, boczek, danie obiadowe, kiełbasaLeave a comment\ngrudzień 30, 2015 luty 27, 2018 gotujemyrodz-admin\ndanie obiadowe, tartyboczek, ciasto półkruche, czosnek, szpinak, tarta1 Comment\nlistopad 15, 2014 gotujemyrodz-admin\nMama opowiadała o koleżance, Uli, która jadła muffinki wytrawne, jajeczne. Mając z opowieści ogólny obraz tego dania, spróbowałam je odtworzyć. Chyba się udało, bo porcja okazała się za mała i rodzina chce więcej. 🙂 Składniki muffinek można dopasowywać do swoich upodobań.\n– 6 cienkich plastrów boczku\n– kilka liści oregano\nprzekąski, śniadanieboczek, jaja, oregano, papryka, pieprz, śmietana, sól, suszone pomidory1 Comment


ECCO CADEN GRANATOWY 73421359152 - Półbuty i trzewiki 97,49 PLN - Symbiosis.com.pl\npowrót Symbiosis Dziecko Buty Półbuty i trzewiki ECCO CADEN\nKod produktu 73421359152\nPrzewiewne i wytrzymałe obuwie CADEN z młodzieżowej kolekcji marki Ecco. Modne połączenie skóry z materiałem tekstylnym idealnie odnajdzie się w wielu stylizacjach. Wysokość do kostki i solidne sznurowanie zadbają o dobre dopasowanie Lekka i przyczepna podeszwa świetnie sprawdzi się w użytkowaniu. Ciekawe zestawienie ożywi niejedną garderobę.\nZapytaj o produkt: ECCO CADEN