Kanabisowy krem dla skóry dysfunkcyjnej 50 ml - Studio kobiet Tychy\nStrona główna / Kosmetyki do twarzy / Kanabisowy krem dla skóry dysfunkcyjnej 50 ml\nKanabisowy krem dla skóry dysfunkcyjnej – unikalny, bogaty krem o właściwościach łagodzących i odbudowujących barierę ochronną. Zawiera naturalną formułę o wysokiej zawartości olejów z konopi i maku, które regenerują barierę ochronną i zabezpieczają przed czynnikami atmosferycznymi. Krem idealnie pielęgnuje skóry nadwrażliwe, skłonne do atopii oraz wspiera terapie dermatologiczne skór dysfunkcyjnych. Dodatkowym atutem jest przyjemna łatwo wchłanialna konsystencja oraz odświeżający zapach.\nilość Kanabisowy krem dla skóry dysfunkcyjnej 50 ml\n· suchy olej – łatwo się wchłania nie zostawia tłustej warstwy\nZawiera: wysokie stężenie NNKT (omega 3 i 6), kwasu oleinowego(CLA), linolowego (LA) alfa linolenowego (ALA), antyoksydanty, witaminy A, D, E, K\nDziałanie: przeciwzapalne, odbudowuje lipidy skórne redukuje TEWL, łagodzi podrażnienia, przyspiesza gojenie


SmallRig 2094 Cold Shoe Handle - rączka z zimną stopką - Prolite\n| SmallRig 2094 Cold Shoe Handle - rączka z zimną stopką\nSmallRig 2094 Cold Shoe Handle - rączka z zimną stopką\nSmallRig 2094 Cold Shoe Handle to specjalna górna rączka, zawierająca uchwyt montażowy typu “zimna stopka” oraz otwory montażowe 1/4“ i 3/8“.\nZaprojektowana z myślą o zwiększaniu możliwości montażowych rig’a nie tylko poprzez klatkę. Dzięki wbudowanej “zimnej stopce” można zamontować ją do zarówno bezpośrednio do aparatu jak i do klatki. Dla bezpieczeństwa montażu zastosowano dodatkową śrubę, którą można dokręcić za pomocą palców i w ten sposób upewnić się, że rączka nam się nie zdemontuje samoczynnie.\nSama rączka posiada w sobie uchwyt montażowy typu “zimna stopka”, umożliwiając tym samym wykorzystanie uchwytów na monitory, magic armów (np. SmallRig 1497) oraz ballheadów (np. SmallRig 1875). Zabezpieczona jest przyciskiem “anti-off” znajdującym się z bocznej strony rączki.\n1 x Rączka na “zimną stopkę”


Nr ESPI 28/2016, 30 wrzesień 2016\nZarząd Financial Assets Management Group S.A. _"Spółka", "Emitent"_ informuje, iż w dniu 30.09.2016 r. Emitent podpisał 2 umowy zbycia znaczących aktywów na rzecz W Investments Holding Limited z siedzibą w Nikozji, Cypr.\nPrzedmiotem pierwszej umowy jest sprzedaż przez Emitenta 1.656.058 akcji zwykłych imiennych spółki Green S.A. z siedzibą we Wrocławiu za cenę 490.000 zł. Cena ma zostać zapłacona przez W Investments Holding Limited w terminie 2 dni od zawarcia umowy.\nPrzedmiotem drugiej umowy jest sprzedaż przez Emitenta 5.125 imiennych certyfikatów inwestycyjnych serii A3 oraz 2.909 imiennych certyfikatów inwestycyjnych serii A4 funduszu FinCrea 3 Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Aktywów Niepublicznych wpisanego do rejestrów funduszy inwestycyjnych prowadzonego przez Sąd Okręgowy dla m. st. Warszawy, VII Wydział Cywilny Rejestrowy pod numerem RFi 1173.\nCena sprzedaży jednego certyfikatu została ustalona na kwotę 411,07 zł.\nCena sprzedaży wszystkich certyfikatów będących przedmiotem umowy została określona na kwotę 3.302.496,28 zł. Zapłata ceny nastąpi w terminie 2 dni od zawarcia umowy.\nWartość ewidencyjna zbytych aktywów w księgach rachunkowych Emitenta wynosi odpowiednio: akcje Green S.A. 3.163.068,87 zł, certyfikaty FinCrea 3 Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Aktywów Niepublicznych 8.302.490,35 zł.\nZbyte aktywa nie były przedmiotem zabezpieczeń.\nPozostałe warunki ww. umów z W Investments Holding Limited nie zawierają postanowień odbiegających od standardów rynkowych stosowanych w podobnych umowach.\nEmitent wskazuje, że pomiędzy Emitentem oraz osobami zarządzającymi i nadzorującymi Emitenta a W Investments Holding Limited nie ma żadnych powiązań.\nPodstawa prawna: art. 17 ust. 1 _MAR_ Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady _UE_ Nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku _rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku_ oraz uchylające dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy.


Luboń ⚙ Serwis bram : usterka.pl\nStrona główna » ⚙ Serwis bram » Luboń\nSprawdzony Serwis bram z Lubonia\nJeśli zepsuła się Twoja brama wjazdowa, dobrze trafiłeś. Serwis bram Luboń to my – firma z wieloletnim doświadczeniem w branży, naprawiająca bramy wjazdowe i garażowe w Luboniu i okolicy. Decydując się na naszą ofertę na pewno się nie zawiedziesz. Poza kompleksową usługą naprawy bramy oferujemy również zabezpieczenie jej przed przyszłymi usterkami oraz serwis na wezwanie. Nasi fachowcy są gotowi naprawić twoją bramę o każdej porze, bo wiemy, jak ciężko jest żyć z zepsutą bramą wjazdową.\nZacinająca się brama garażowa lub wjazdowa to bolączka niejednego człowieka, bo brama, jak każdy mechanizm, może się raz na jakiś czas popsuć. Nie znaczy to jednak, że jesteśmy skazani na życie z niedziałającą bramą – można ją przecież naprawić. Najlepiej zlecić to specjalistom z serwisu bram Luboń, którzy dzięki bogatemu doświadczeniu i profesjonalnemu przygotowaniu sprawnie pozbędą się usterki, byś mógł cieszyć się normalnie działającą bramą. A wszystko to w przystępnej, ustalonej z góry cenie – bez ukrytych kosztów i dodatkowych opłat.\nCzy współpracujecie Państwo z wykwalifikowanymi serwisantami bram w Luboniu?\nJak często powinien zlecać przegląd bram w Luboniu?\nJak mogę umówić serwis bram w Luboniu?\nJak mogę zapłacić za usługę w Luboniu?\nCzy otrzymam gwarancję na usługę w Luboniu?


Liście z drzewa moringa - E-cyfrowe\nHome › Zdrowie › Liście z drzewa moringa\nDzisiaj można na rynku spotkać wiele różnych suplementów diety, które powstają z najlepszych roślin. Przykładem mogą być liście z drzewa moringa. To drzewo życia daje naprawdę wiele dla nas ludzi, dlatego trzeba z niego skorzystać, a sami się o tym będziemy mogli przekonać.\nW tym niepozornym drzewie znajduje się bardzo, ale to bardzo dużo minerałów i witamin, które są naszemu organizmowi niezbędne do życia, dlatego cieszmy się, że ktoś przywiózł te wszystkie składniki do naszego kraju. Drzewo w Polsce nie rośnie, bo nie ma do tego klimatu. Można je spotkać na terenie Indii albo Pakistanu, czyli bardzo daleko stąd. Gdyby nie dzisiejsza komunikacja pomiędzy krajami to nigdy byśmy takiego drzewo na oczy nie zobaczyli, a tym bardziej nie moglibyśmy skorzystać ze wszystkich jego właściwości. Na szczęście mamy do tego dostęp i jeśli tylko chcemy to można już dzisiaj sobie kupić różnego rodzaju suplementy z tej rośliny. Warto tak zrobić i warto się przekonać jak to będzie działać. wtedy uzyskamy najlepsze efekty i wiele na tym zyskamy. to, co naturalne zawsze się przydaje, dlatego warto na taką roślinę wydać swoje pieniądze.\nNa co można stosować liście?\nNa pewno można będzie skorzystać z okazji żeby spalić tkankę tłuszczową. Właśnie liście zawierają kwasy i aminokwasy, dlatego działają bardzo dobrze na spalanie tłuszczu. Jeśli mamy problemy z nadwagą i potrzebujemy czegoś naturalnego i działającego to właśnie udało nam się to znaleźć i na pewno warto wykorzystać okazję żeby tego wypróbować. Skoro na innych działa to na nas też będzie, a im wcześniej wykorzystamy liście moringa tym szybciej przekonamy się jak to będzie działać. Odchudzanie nigdy nie idzie za dobrze, dlatego trzeba korzystać z suplementów diety, jakie mamy w sprzedaży. Drzewo moringa i liście z tego drzewa to właśnie to, co jest nam bardzo, ale to bardzo potrzebne. Skoro jest coś takiego dostępne w Polsce to na pewno możemy się przekonać czy na nas działa czy nie? To najlepsze rozwiązanie żeby się o tym przekonać.\n« Przewodnik dla początkujących po opiece nad kotem\nJedz zdrowo i dbaj o indeks glikemiczny »


Rak jamy nosowo-gardłowej może być wcześnie wykryty - Doniesienia Medyczne\nRak jamy nosowo-gardłowej może być wcześnie wykryty\nFARMAKOTERAPIA\tAutor: PAP/rynekaptek.pl 10-08-2011, 17:00\nPorównanie naturalnego świecenia fluorescencyjnego zdrowych tkanek jamy nosowo-gardłowej oraz tych zmienionych nowotworowo pozwala na wczesne rozróżnienie miejsc, w których doszło do rozwoju raka. Nowa technika w przyszłości będzie mogła być zintegrowana z endoskopami, pozwalając tym samym na niemal bezproblemową, szybką i pewną wczesną detekcję zmian nowotworowych jamy nosowo-gardłowej - informuje "Analyst".\nW przypadku wykrycia nowotworów jamy nosowo-gardłowej rokowania dla pacjentów są zazwyczaj mało korzystne. Niestety, większość osób, u których zdiagnozowano konwencjonalnymi metodami tę chorobę umiera na przestrzeni 5 lat (nieco ponad 30 procent chorujących ma szansę na przeżycie dłuższego okresu czasu). Fakt ten wynika głównie z braku możliwości wczesnego wykrywania zmian nowotworowych w obrębie jamy nosowo-gardłowej.\nTa przerażająca sytuacja być może już niebawem zmieni się, kiedy do powszechnego użycia trafi nowo opracowana przez naukowców z National University of Singapore technika wykrywania tego typu nowotworów.\nW trakcie prac badawczych, naukowcy zwrócili uwagę, że komórki jamy nosowo-gardłowej poddane aktywującemu działaniu światła z zakresu ultrafioletu (UV, w tym wypadku od 280 do 400 nm) fluoryzują światłem w przedziale widma od 280 do 500 nm. Co więcej, w zależności od typu komórek (zdrowych czy zmienionych nowotworowo), tworzone przez nie tkanki "świecą" w inny sposób - innym światłem, o zupełnie innej długości fali. Za zjawisko autofluorescencji odpowiadają związki fluorescencyjne (tzw. fluorofory) naturalnie zawarte w tryptofanie, kolagenie i elastynie, których stężenie różni się w zdrowych i chorych tkankach. W trakcie badań odkryto, iż chore tkanki zawierały więcej tryptofanu, a mniej kolagenu i elastyny, stąd inaczej "świeciły" pobudzone promieniowaniem UV.\nFakt ten naukowcy wykorzystali przy tworzeniu nowej techniki pozwalającej na łatwą i szybką detekcję zmian nowotworowych tkanek jamy nosowo-gardłowej.\nProcedura wykrywania nowotworu polega na monitorowaniu (aktywacji światłem UV i analizie widma fluorescencyjnego świecenia komórek) punkt po punkcie jamy nosowo-gardłowej i stworzeniu "mapy" autofluorescencji obecnych tam tkanek. Poprzez analizę komputerową, za pomocą specjalnie opracowanego algorytmu, możliwe było porównanie świecenia tkanek, przez co naukowcy byli w stanie zlokalizować zmiany nowotworowe. Dzięki temu, możliwe było bardzo wczesne zdiagnozowanie nowotworu - z dokładnością dochodzącą do 95 procent - a co za tym idzie, uruchomienie właściwej terapii we wczesnym stadium raka.\nWedług autorów odkrycia, nowa technika być może już w niedalekiej przyszłości przyczyni się do zwiększenia przeżywalności ludzi nieświadomie cierpiących na nowotwory jamy nosowo-gardłowej.


Nigerski C-130H ponownie w służbie - Altair Agencja Lotnicza\nNigerski C-130H ponownie w służbie\nLotnictwo wojskowe, Strategia i polityka, 08 stycznia 2021\nSekretarz US Air Force Barbara Barrett wzięła udział w ceremonii przekazania na ręce przedstawicieli Armee de l’Air du Niger (wojsk lotniczych Nigru) samolotu transportowego C-130H Hercules (noszącego znaki rejestracyjne 5U-MBH), który przeszedł przegląd naprawczy. Wydarzenie, które odbyło się 4 stycznia 2021 w bazie lotniczej BA101 Niamey / Diori Hamani, obserwowali także m. in. Ambasador USA w Nigrze Eric P. Whitaker i kpt Ouma Laouali, pierwsza kobieta z Armee de l’Air du Niger przeszkolona w pilotowaniu samolotów Cessna C-208 i C-130.\nOd 2015 Stany Zjednoczone Ameryki zainwestowały ponad 30 mln USD w szkolenie, zakup części zamiennych, infrastrukturę, paliwo i sprzęt pomocniczy, niezbędne do eksploatacji C-130H przez wojska lotnicze Nigru. Oprócz tego szkolenie przeszło 16 pilotów, 5 techników załadunku, 19 oficerów i żołnierzy obsługi technicznej i inżynier pokładowy. Ponadto Waszyngton przekazał rządowi w Niamey ponad 17 mln USD na rozwój infrastruktury krytycznej, w tym budowę nowego hangaru dla C-130 w BA201 Agadez. Odnowiono także hangar dla Herculesów w Niamey.\nArmee de l’Air du Niger odebrały dwa C-130H w 1978. Jeden z nich (5U-MBD), został zniszczony w wypadku w kwietniu 1997. Jego następca ma trafić do służby w przyszłym miesiącu. Według portalu scramble ma to być używany przez USAF WC-130H (nr takt. 65-0985), który od września 2018 przechodzi przegląd naprawczy w warsztatach Sabena Aerospace w Brukseli.


na sercu polecam salon fryzjerski La Cris - Forum klasy III F z ZS nr 1 im JP II we Władysławowie\nWysłany: Pią 9:48, 11 Kwi 2014 Temat postu: GorÄ\nĹźa bliĹşniacza,heheh. [link widoczny dla zalogowanych] Dziaki\n,przejrzyscie uloĹźone tematy.KaĹźdy temat opracowany z duĹźo iloscia informacji i fotek.TwĂłj post nigdy nie pozostanie bez odpowiedzi! Jednen raz za wiele nie da - robi sie rzez pierwszy tydzieĹ codziennie, drugi w co drugi dzieĹ, w trzeci 2x w tygodniu w czwartym jeden raz i pĂłĹźniej przez kilka miesiÄcy 1x w miesiÄ\ncu. A moj prowadzacy mowol ze dopiero po ciazy. chcialam Wam podziekowac ze tu jestescie bo niema nic wazniejszego jak wsparcie osob ktore same przechodza przez to samo . Jak ja Was wszystkie dobrze rozumiem! [link widoczny dla zalogowanych]\ndaÄ. Niemniej jednak trochÄ nadal siÄ bojÄ i pewnie juĹź tak zostanie. W serialu gra tylko starsza cĂłrka filmowej pary, mĹodsza dziewczynka jest zastÄ\n. Jak zaszĹam w pierwszÄ\nĹźÄ i odebraĹam swoje pierwsze wyniki na toxo, to teĹź siÄ zaĹamaĹam- IGM i IGG dodatnie. to nie w Koranie piszÄ : WracajÄ\nc ktĂłraĹ z was pisaĹa o Karmowskim- chodziĹam do niego przez 5 lat. Ja, swojÄ\nja od lipca nie pracuje wiec mam troche wolnego czasu i czasami sie nudze. [link widoczny dla zalogowanych] Tak wiec mysle, ze zanim bedzie super, to minie z pol roku.\n? No tak do chodzenia to mi sie nie podobaja. przez gangi muzuĹmanĂłw gwaĹcone [link widoczny dla zalogowanych] A6W nie spali siÄ tĹuszczu! to pisz na emajl [link widoczny dla zalogowanych]\na czy ktos wie gdzie znalezc mozna obecnie pana Krzysztofa co w trendach na Swietokrzyskiej pracowal? I siÄ ruszyĹo SpodziewaĹam siÄ czegoĹ wiÄcej ale niby do 3 misiÄcy majÄ\npojawiaÄ siÄ efekty. Chociaz wiem i czuje ze jest ze mna co raz gorzej to i tak nie moge z tym skonczyc, to straszne.. (: Hmmm.... Ale.....\n. [link widoczny dla zalogowanych] Blizna goi siÄ Ĺwietnie wiadomo, Ĺźe trzeba czasu ale myĹlÄ, Ĺźe z czasem bÄdzie maĹo widocznÄ\nPozdrawiam :* Nie maja szans. A swoja tez chcesz usunac chirurgicznie? teĹź mam krÄcone wĹosy... Dobrze Ĺźe zdÄ\nnie masz przejzystosci rozumowania tesknie za moimi postowiczami od 19 maja, przez 14 dni plus nastepne dni wychodzenia wpominam same mile osoby chetne do usmiechu i wspolpracy, wytrwale i stosujace sie do ogolnych zasad glodowania....moze paulina vel SG troche zaklocala temat ale to tez bylo zabawne..pozdrawiam Chce kotka i tez widze, ze Dorak gdzies w przestworzach jest, nic nie pisze, pozdro Czy sa jakieĹ Ĺrodki odstraszajÄ\nce tak jak na komary? Hej Grapka [link widoczny dla zalogowanych] ,33369,7,0,0,galeriao.html PrzecieĹź nie pojadÄ do hurtowni i nie nakupiÄ nowych ubraĹ. trÄ\n[link widoczny dla zalogowanych] ata/sis.html [link widoczny dla zalogowanych] CzÄsto osobom vata trudno jest utrzymaÄ systematycznoĹÄ w porzÄ\na co do spirytusu to ja slyszalam ze nie mozna smarowac spirytem. dalej tÄ\ndietÄ stosowac? Piosenka mi podchodzi do lat 80. KĹamstwo Grzech Grzech ZĹe Grzech Grzech Szkodliwe ZĹe Teraz na szczÄĹcie nie dajÄ juĹź Ĺźadnych sĹoiczkĂłw. [link widoczny dla zalogowanych]\numiecie wyartykuowac swoich potrzeb lekarzowi?jak mnie bola jajniki prosze o skierowanie na usg robia badanie i wiem co mi jest!dorosle niby a jak male dzieci! czy jest jakies wzor, model na ktorym mozna sie wzorowac by wykonac bielizne konikowska? popelnila glupote no dobra temu nie da sie zaprzeczyc ale jak moja kuzynka opowiadala mi ze jej 15 letnie kolezanka sie p***olila z facetem na kanapie w dyskotece ... Groszku..wyjasniam...po calym dniu nudow wieczorem jestem juz nie do zycia...Wierz mi, ze nuda potrafi czlowieka niezle zmeczyc. Postanowienie na pozostaĹe dni...nie dowiaduje siÄ juĹź o nic....zaczyna mi siÄ mĂłzg lasowaÄ a to juĹź chyba zĹy znak... no i majÄ\ndne4 ani tym bardziej do odwiedzenia ich sklepu mnie nie zachÄca Coz moze dac taki bĹyszczyk??


Wstrząs hipowolemiczny czyli ostra reakcja alergiczna. Czyli jak pomóc poszkodowanemu ? - Przedkaretka.pl\nWstrząs hipowolemiczny – Czyli stan bezpośrednio zagrażający zagrażającym życiu. Nieleczony prowadzi do śmierci poszkodowanego. Reakcja anafilaktyczna może dotyczyć zarówno osób dorosłych jak i dzieci. Reakcja może nastąpić przy kontakcie z sierścią zwierząt, lekami, pokarmami takimi jak jaja kurze, mleko krowie, orzechy ziemne pszenice czy jad pszczoły, osy czy mrówek.\nW trakcie pracy w Zespołach Ratownictwa Medycznego szybkie i ostre reakcję alergiczne są rzadkimi choć zdarzającymi się wyjazdami. Szczególnie natężenie tego typu wyjazdów zdarza się w czasie korzystania z uroków pięknej wakacyjnej pogody. Skłania nas to do wyjścia z domu i często po raz pierwszy osoba dorosła czy dziecko ma kontakt z ugryzieniem mrówki czy pszczoły.\nW wieku dziecięcym należy obserwować niemowlę i sprawdzać jego reakcję na nowe pokarmy.\nSzczególnie w okresie rozszerzania diety opiekunowie bacznie powinni obserwować swoją pociechę. Jeśli pojawiają się jakieś niepokojące objawy w postaci reakcji skórnych, puchnięcia w miejscu kontaktu, powinniśmy zaprzestać podawania tego pokarmu i obserwować dziecko. Jeśli podejrzewasz alergie u dziecka udaj się do lekarza pierwszego kontaktu aby uzyskać skierowanie do alergologa. Uzyskanie informacji na temat alergii może ułatwić życie Tobie i Twojemu dziecku. Profilaktyka jest najlepszym sposobem radzenia sobie z alergią. Jednak czasami reakcja alergiczna może być szybka i przybrać postać ostrą.\nObjawy kliniczne anafilaksji to:\nObjawy skórne występują w większości przypadków – 80% – anafilaksji u dzieci.\nŚwiąd, szczególnie w obrębie rąk, stop i głowy, może być wczesnym objawem anafilaksji. Anafilaksja może również przebiega bez skórnych objawów alarmujących, co utrudnia jej rozpoznanie.\nDuszność należy do najbardziej niepokojących objawów u dzieci.\nOstre, nasilone, kolkowe bóle brzucha i wymioty zwiastują ciężką reakcję anafilaktyczną\nInne wczesne objawy anafilaksji to nagły wyciek z nosa czy nagle pojawiający się świąd oczu i nosa.\nPostępowanie w przypadku wystąpienia anafilaksji:\nPowinieneś przerwać działanie alergenu poprzez np. zaprzestanie podaży leku, usunięcie żądła owada; w przypadku niemożliwości usunięcia ekspozycji na alergen nie możesz opóźniać udzielenia pierwszej pomocy.\nZapewnij dostęp świeżego powietrza, jeśli zdarzenie ma miejsce w budynku.\nJeśli poszkodowany nie ma duszności, połóż go na plecach z uniesionymi nogami ok. 30 cm powyżej tułowia.\nJeśli poszkodowany ma przy sobie ampułkostrzykawkę z adrenaliną, powinieneś mu poda ten lek, głownie w przypadku wystąpienia objawów występujących na twarzy i szyi (patrz powyżej).\nW warunkach przedszpitalnych adrenalina jest podawana za pomocą gotowych ampułkostrzykawek, które zawierają jedną dawkę – 300 μg\nadrenaliny do samodzielnego podania domięśniowego lub podania w asyście przeszkolonej osoby udzielającej pierwszej pomocy. Jeżeli objawy nie ustąpią w ciągu 5–15 min od podania pierwszej dawki albo nawrócą, podaj drugą dawkę adrenaliny domięśniowo, jeśli jest ona dostępna\n• Zdejmij nasadkę igły.\n• Nie zdejmuj blokady na tłoku.\n• Wbij igłę w udo.\n• Nie podawaj przez ubranie (wyjątek: można podać przez cienką tkaninę).\n• Naciskaj tłok do czasu, aż poczujesz opór.\n• Wyjmij igłę.\n• Rozmasuj miejsce wstrzyknięcia.\n• Chwyć wstrzykiwacz tak, aby dłoń była wokół niego zaciśnięta w pięść, a pomarańczowa końcówka skierowana w dół.\n• Drugą ręką zdejmij niebieskie zabezpieczenie.\n• Trzymaj pomarańczową końcówkę ok. 10 cm od uda i uderz w nie mocno przez ubranie (usłyszysz kliknięcie).\n• Przytrzymaj wstrzykiwacz 5 s. przy udzie, a następnie odciągnij na bok.\n„Wstrząs anafilaktyczny jest reakcją nagłą i zagrażającą życiu poszkodowanego.\nIm bardziej gwałtowna reakcja, tym zagrożenie większe.\nNiewdrożenie postępowania przeciwwstrząsowego może doprowadzi\ndo zgonu poszkodowanego.”1\n1Pierwsza pomoc w stanach zagrożenia życia i zdrowia Dariusz Zawadzki, Jamusz P.Sikora Błażej Kmieciak Warszawa 2021 s.77\nJeśli chcesz dowiedzieć się więcej w temacie: pierwsza pomoc dzieciom i niemowlętom lub interesuje Cię kurs pierwszej pomocy, zapraszamy do kontaktu. 🙂\n2 thoughts on “Wstrząs hipowolemiczny czyli ostra reakcja alergiczna. Czyli jak pomóc poszkodowanemu ?”\n13 października, 2021 at 6:58 pm\nDzień dobry, jak postępować gdy poszkodowany nie ma przy sobie adrenaliny a wystąpiły duszności?\n13 października, 2021 at 7:17 pm\nDzień dobry. W pierwszej kolejności wezwać Zespół Ratownictwa Medycznego (112). Następnie ułożyć poszkodowanego a pozycji siedzącej lub półsiedzącej ( pozycja ułatwiająca oddychanie). Rozluźnić odzież i umożliwić dostęp do świeżego powietrza.


Jaki sposób na spokój w mieszkaniu? Filmy online! - NDstuff.pl\nAutor Patryk Pniewski 4 lutego 202018:25\nJaki sposób na spokój w mieszkaniu? Filmy online!\nOd czasu do czasu uwielbiamy usiąść przed szklanym ekranem i obejrzeć interesujący nas film. Uważamy, iż zezwala nam to oderwać się od powszednich spraw, problemów oraz pozbyć się stresów. Z jakiej przyczyny tak jest? W głównej mierze, kiedy oglądamy jakiś film koncentrujemy się na nim, na jego fabule. Na czas jego otrzymania przenosimy się do filmowej rzeczywistości oraz interesują nas głównie losy bohaterów, ich sprawy, radości i zmartwienia.\nBywa, iż tak wczuwamy się w fabułę, że kiedy tak właściwie bohatera filmowego spotyka coś kiepskiego jesteśmy zasmuceni, a kiedy tak właściwie z kolei przydarza mu się coś pożądanego cieszymy się z tego. To może trochę zdumiewać, że aż tak umiemy oddalić się od tego co nas otacza, od rzeczywistości, osobistego życia oraz skoncentrować się na historii prezentowanej w danym filmie. Wydaje się, iż w pewnych sytuacjach każdy z nas ma obowiązek nieco zapomnieć o sobie samym, o swoich sprawach. To sprawia, iż odprężamy się. Poza tym, kiedy tak właściwie oglądamy komedię, śmiejemy się, a to wybitnie korzystnie wpływa na nas. Nawet jeżeli dużo osób sądzi, iż komedie są mało ambitne, a nieraz ich zakończenie jesteśmy w stanie już przewidzieć na samym początku.\nIstotne niemniej jednak, aby zrelaksować się, nie zawsze trzeba decydować się na niezmiernie ambitne produkcje, czy na przerażające filmy, po których wielu z nas boi się wyjść z własnego pokoju – znacznie więcej na filmfan 2020. Wydaje się, iż większość mężczyzn nie uwielbia oglądać komedii romantycznych oraz że ten typ filmów stworzony jest głównie dla kobiet. Panowie tudzież zdecydowanie chętnie oglądają filmy sensacyjne, czy horrory. Pewnie są przeróżne tego powody. Nie chodzi o to, że kobiety są o wiele bardziej romantyczne, a poniekąd o to, iż mają nieco inną wrażliwość. Historie miłosne, perypetie bohaterów, którzy wreszcie tworzą udaną oraz szczęśliwą parę to coś co interesuje panie. Może wynika to z tego, że marzą one o obszernej miłości, o spotkaniu wymarzonego partnera? A może najzwyczajniej w świecie takie filmy dają im nadzieję, na spotkanie nadzwyczajnej osoby?\nEwidentnie film to fikcja, ale czasami kobiety kochają w miarodajnym sensie pocieszać się i mówić sobie, iż skoro bohaterka w filmie ostatecznie zakochała się z wzajemnością, to oraz im się to uda. Komedie romantyczne mają swoje zalety, dają śmiechu, są takie „lekkie” oraz co istotne zawsze kończą się pomyślnie.


Archives for Wrzesień 2015 | sunvillasfloridadirect.com - Page 2\nadmin 10th, 2015 wypoczynek Komentowanie nie jest możliwe\nJak wiadomo wczasy są czasem, jaki chcemy spędzić w sposób przede wszystkim niezapomniany. To naturalne, iż kiedy tylko zbliża się okres letni z zapartym tchem oglądamy różnorodne oferty wycieczek, które mają zapewnić nam zarówno relaks, jak i interesujące atrakcje. Zależnie od naszych upodobań, biura podróży proponują mnóstwo ciekawych rozwiązań, dotyczących zarówno wycieczek na terenie kraju, jak także wczasów zagranicznych.\nadmin 9th, 2015 podróże Komentowanie nie jest możliwe\nKażdy, kto kiedyś miał okazję jeździć na różnego rodzaju biwaki doskonale wie, że niezbędny do tego typu wypadów jest śpiwór. A dziś da się znaleźć przeróżne śpiwory. Wybór nie jest prosty, bo różni je nie jedynie kolorystyka, ale różnią się też odpornością na pogodę. Bo istnieją śpiwory, które sprawdzą się jeśli chodzi o nocowanie pod gołym niebem, ale są też te, które będą nadawały się tylko do namiotu.\nadmin 7th, 2015 relaks Komentowanie nie jest możliwe\nKażda z kobiet pragnie pięknej skóry, by to osiągnąć często poddaje się wielu bolesnym zabiegom, które przynoszą rezultaty, ale niestety na bardzo krótko.\nadmin 7th, 2015 podróże Komentowanie nie jest możliwe\nJeżeli zamierzasz w wakacje przemierzać górskie szczyty warto pamiętać o kilku głównych zasadach postępowania w trakcie pobytu w górach. Taka ekskursja wymaga stosownego przygotowania tak pod względem logistycznym, jak również sprzętowym. Poniżej parę wskazówek co zrobić, żeby twój pobyt w górach łączył się wyłącznie z sympatycznymi przeżyciami oraz wspomnieniami.\nWarto samotnie chodzić w góry. Nie ma znaczenia czy jesteś kobietą, czy dżentelmenem, ile masz lat i jakie jest twe doświadczenie. O ile czujesz, że na twojej drodze chcesz samotności, zwyczajnie zrób to i odważ się ruszyć z domu samemu.\nadmin 4th, 2015 podróże,wypoczynek Komentowanie nie jest możliwe\nWielu z nas za cel podróży wakacyjnej wybiera wyspy, ponieważ zwykle panuje na nich fantastyczna pogoda, można całymi dniami odpoczywać na plaży, a przy tym podziwiać wyjątkowe widoki, zarówno na lądzie, jak i zanurzając się w lazurowym morzu. Nie inaczej jest jeśli chodzi o wyspę Barbados, położonej w obrębie Małych Antyli.\nadmin 4th, 2015 podróże Komentowanie nie jest możliwe\nNa wakacje bangkok będzie właściwym miejscem. Jeśli w czasie urlopowych podróży lubimy zwiedzać dalekie miejsca oraz poznawać państwa, które z naszej perspektywy mają szansę się wydawać troszkę egzotyczne, to trzeba zaznaczyć, że na wakacje bangkok będzie niesamowicie się sprawdzał. Posiadamy tutaj możliwość poznać się z odmienną kulturą, poznać ciekawych ludzi, spróbować innej kuchni oraz równocześnie zobaczyć sporo ciekawych miejsc.


Unia Europejska. Podpisano deklarację w sprawie Konferencji o Przyszłości Europy - TVN24\n11 marca 2021, 5:14\nWspólna deklaracja w sprawie Konferencji o Przyszłości Europy została podpisana przez przewodniczącego Parlamentu Europejskiego Davida Sassoli, premiera sprawującego unijną prezydencję Portugalii Antonio Costę i przewodniczącą Komisji Europejskiej Ursulę von der Leyen. - Konferencja w sprawie przyszłości Europy będzie niepowtarzalną okazją dla wszystkich obywateli Unii i naszego społeczeństwa obywatelskiego do kształtowania przyszłości Europy - powiedział Sassoli.\nAkt Konferencji o Przyszłości Europy - jak podał Parlament Europejski - rozpocznie serię debat i dyskusji mających umożliwić mieszkańcom każdego zakątka Europy podzielenie się pomysłami, które pomogą kształtować przyszłość Unii Europejskiej.\n- Dziś rozpoczyna się nowa era dla Unii Europejskiej i dla wszystkich obywateli Europy - stwierdził przewodniczący Parlamentu Europejskiego David Sassoli.\n- Konferencja w sprawie przyszłości Europy będzie niepowtarzalną okazją dla wszystkich obywateli Unii i naszego społeczeństwa obywatelskiego do kształtowania przyszłości Europy. Będzie wspólnym projektem na rzecz funkcjonalnej demokracji europejskiej. Apelujemy, aby każdy zabrał głos, by przyczynić się do budowy przyszłości Europy, do budowy twojej Europy - dodał.\n"Wspólnie zbudujemy sprawiedliwą, zieloną i cyfrową przyszłość dla Europy"\nPremier Portugalii Antonio Costa zaznaczył, że zwołanie konferencji w sprawie przyszłości Europy jest sygnałem zaufania i nadziei na przyszłość, jaki Unia Europejska wysyła Europejczykom. - Ufamy, że uda nam się przezwyciężyć pandemię i kryzys. Mamy nadzieję, że wspólnie zbudujemy sprawiedliwą, zieloną i cyfrową przyszłość dla Europy - dodał.\n"Nowe publiczne forum dla otwartej, przejrzystej debaty z Europejczykami"\nParlament Europejski podkreśla, że celem konferencji jest przyznanie obywatelom większej roli w kształtowaniu polityki i ambicji UE oraz zwiększanie odporności Unii na kryzysy, zarówno gospodarcze, jak i zdrowotne. "Stworzy ona [konferencja - przyp. red.] nowe publiczne forum dla otwartej, sprzyjającej włączeniu społecznemu, przejrzystej i zorganizowanej debaty z Europejczykami na temat kwestii, które mają dla nich znaczenie i mają wpływ na ich codzienne życie" - czytamy w komunikacie.\nKonferencja podlega trzem instytucjom – reprezentowanym przez ich przewodniczących - odgrywającym wiodącą rolę w tym przedsięwzięciu i pełniącym rolę wspólnego przewodnictwa. Wkrótce powołany zostanie zarząd, reprezentujący w równym stopniu te trzy instytucje, a parlamenty narodowe będą miały status obserwatora. Zarząd będzie nadzorować prace konferencji i przygotowywać jej posiedzenia plenarne.


Rodacy mają dość dużą skłonność do spożywania mięs. Bierze się to częściowo z naszej tradycji i z klimatu, w którym funkcjonujemy. Musimy mieć więcej tłuszczów, gdyż zdarzają się u nas mroźne zimy.\nMimo tego iż dieta śródziemnomorska jest bardzo zdrowa, to znów tak bardzo nie sprawdza się w naszej ojczyźnie.\nZostało udowodnione analizami, że w zimnym klimacie ludzie potrzebują dużo tłuszczów pochodzenia zwierzęcego, aby dobrze funkcjonować. Jednak, nie zawsze powinien być to przecież drób. Przywykliśmy do nich, gdyż fajne http://stajniaiskra.pl/ jest to dość niedrogie mięso oraz ogólnie dostępne w niejednym sklepie. Warto byłoby jednak pomyśleć o zdrowszym zamienniku. Świetnym pomysłem są ryby. Ich spożywanie zaleca się maluchom, gdyż dalej Centrum Stomatologiczne WELLDENT kwasy omega 3 dodatnio wpływają na rozwój mózgu. Najlepsze będą zatem: śledź i makrela. To dobra wiadomość, ponieważ wszystkie te gatunki możemy wyłowić w Morzu Bałtyckim. Trzeba jednak przypomnieć to, że istnieją takie gatunki ryb, których należy unikać. Są to zwykle ryby hodowane w stawach w Azji. W ostatnim czasie zdradzono w jak fatalnych warunkach w Wietnamie hoduje oraz rozmnaża się choćby pangę. Trzeba jej zatem unikać. Jednak nie może mieć to wpływu na nasze ogólne jedzenie ryb.\nCo najmniej dwa razy w tygodniu muszą lądować one na naszym stole. Na obiad lub na kolację, z patelni lub wędzone - nie ma to żadnego znaczenia. Po prostu powinniśmy pokochać ryby i spożywać je regularnie, gdyż są niebywale zdrowe.


Bestway pływające kółko Techno - fitshop.pl\nBestway pływające kółko Techno\nStara cena 50 zł\nSzczegółowe dane: Bestway pływające kółko Techno\nKółko do pływania Bestway z kolorowym wzorem "Techno"Muster\nDo kąpieli, zabawy lub po prostu dryfowania\nOdpowiednie dla dzieci od ok. 12 lat\nOpis: Bestway pływające kółko Techno\nWodna zabawa jest gwarantowana z tym kolorowym Bestway pływające kółko Techno. Kółko do pływania wykonane z wytrzymałego PVC ma wspaniały kolorowy wygląd i naprawdę wprawia w dobry nastrój na jeziorze, plaży lub basenie. Pierścień ma średnicę ok. 94 cm i dzięki temu idealnie nadaje się do wygodnego pływania po wodzie.\nKółko ma średnicę ok. 94 cm, dzięki czemu idealnie nadaje się do wygodnego pływania po wodzie.\nPływające kółko Bestway jest odpowiednia dla dzieci od ok. 12 lat, a w zestawie znajduje się samoprzylepna łatka naprawcza.\nWarunki gwarancji: Bestway pływające kółko Techno\nBestway pływające kółko Techno Testy & Oceny\nBestway pływające kółko Techno Akcesoria


Fantastyczne zwierzęta i jak je odnaleźć [recenzja filmu] | Smart Jack\nHarry Potter i magiczny świat w jakim żył wypełniał całe moje dzieciństwo. To nie żaden frazes, po prostu tak było. Gdy nie zaczytywałam się w kolejnych przygodach czarodzieja, oczekiwałam na następną część powieści. Harry był tematem rozmów w szkole i po szkole. Dostałam z tuzin uwag za czytanie książek pod ławką w czasie lekcji. Do dziś pamiętam jak nie miałam kasy na jakąś część i dostałam ją w formie wydruku od kolegi, cała ryza papieru umieszczona w zielonej grubej teczce. Czytałam ją na nartach, wiele wiele lat temu. Ostatnią część przeczytałam po angielsku, nie mogąc znieść oczekiwania na wydanie polskiej wersji. Pamiętam, że byliśmy wtedy z rodziną na wakacjach na Teneryfie. Wypracowałam piękną opaleniznę, godzinami pochłaniając Pottera na leżaku. To było 8 czy nawet 9 lat z życia, kiedy przygody czarodzieja zapełniały mi czas – były książki, potem filmy. Dla mnie ta opowieść jest absolutnie fenomenalna, perfekcyjna, cudowna. Wiele bym dała, żeby znowu poczuć te emocje związane z poznawaniem świata czarodziejów.\nWczoraj udało mi się obejrzeć nową produkcję filmową na podstawie książki samej J.R.R. Rowling. Ma to być pierwszy z pięciu filmów fabularnych … właściwie o czym? Nie wiadomo. Pozostajemy w strefie domysłów, ponieważ pierwsza część wiele nie zdradza – dopiero ukazują się zalążki większej historii. Prawdę mówiąc dopiero zabierając się za napisanie tej notki zaczęłam więcej grzebać i odkryłam z radością, że ta historia dopiero się rozpoczyna. I fajnie !\nŚwiat magii Nowego Jorku 70 lat przed Harrym Potterem. To zupełnie inny świat niż przyjemny młodzieńczy obraz czarodziejskiej Anglii. Nawet nazwenictwo jest zupełnie inne – główny bohater, który przybywa do Stanów własnie z Anglii, sam – wraz z nami – musi się rozeznać w nowym, czarodziejskim świecie. To jest fascynujące, gdy – jako fani Pottera i „obeznani” z jego środowiskiem – dowiadujemy się, że magia nie wszędzie wygląda tak samo. I choć znamy każde używane przez bohaterów zaklęcie, choć wiemy jakie skutki może przynieść która klątwa – okazuje się, że jesteśmy równie zagubieni jak główny bohater – Newt Scamander. Jest on sympatycznym młodzieńcem, zapalonym miłośnikiem wszystkich magicznych zwierząt, skromnym, spokojnym, dobrym człowiekiem. Takim, który nawet na ludzi patrzy poprzez pryzmat zachowań zwierząt, potrafi okiełznać i uzyskać przychylność nawet trudnych i podejrzliwych bohaterów.\nOkazuje się, że mugole to nie mugole tylko niemagowie. Okazuje się, że czarodzieje się z nimi zupełnie nie zadają. Okazuje się, że nie istnieją związki czarodziejów z mugo… z niemagicznymi. Każde zetknięcie z taką niemagiczną osobą musi być zakończone usunięciem jej pamięci. To przykre, gdyż w przygodach czerodziejów w filmie „Fantastyczne zwierzęta” towarzyszy im przemiły Kowalski, lojalny i pocieszny towarzysz, który z ufnością i sercem na dłoni odkrywa świat magii o którym prawdopodobnie będzie musiał zapomnieć…. W każdym razie istnieją zasady, które w znanej nam społeczności czarodziejów są zupełnie nie do pomyślenia.\nJest to ciekawy zabieg, gdy musimy poznać nowe oblicze świata magii. Historia sprzed Pottera. Ale nie jest to całkiem inny świat dzięki misternie wplecionym nawiązaniom. Już sam główny bohater jest powiązany z powieścią o Harrym. W „Fantastycznych zwierzętach” Newt stara się spełnić swoje marzenie – ochronić ginące gatunki magicznych zwierząt, dać im nowe życie i napisać o nich książkę. Książkę, w której napisze o tym, że nie są one wcale niebezpieczne – jak korzystać z dobrodziejstw, jakimi mogą nas obdarować, jak się z nimi przyjaźnić, jak je hodować i jak z nimi koegzystować w pokoju. Oczywiście wiemy już, że Newt spełnił swoje marzenie – mamy na to dowód w powieści o Harrym Potterze, ponieważ książka Newta znajduje się na liście lektur młodego czarodzieja. Jest to ta straszna księga, która próbuje spałaszować każdego, kto ją otworzy i tylko pogłaskana daje się ujarzmić.\nMaleńka nić zaczyna łączyć te dwie historie. Znając Rowling i jej wprost przegenialny talent to nawiązań, pozostawiania śladów w poprzednich powieściach, do powrotów do utraconych wątków w historii, jestem przekonana, że takich smaczków znajdziemy więcej w dalszych historiach o Newcie. I że będą one zaskakująco pasowały do całości. Że będą układały się w puzzle, aby na koniec stworzyć coś wspaniałego i pełnego.\nWątek Gellerta Grindelwalda, który tajemniczo przewleka się zaledwie w półsłówkach i tytułach gazet, moim zdaniem MUSI po prostu musi zostać rozwinięty. Po pierwsze, byłoby absurdem angażować samego Jonnego Deppa tylko dla jednej, krótkiej sceny. Poza tym, ciekawość czytelników i widzów, dotycząca wszystkiego, co miało jakikolwiek związek z przygodami Harrego nadal jest niewyczerpalna. Jesteśmy zwyczajnie ciekawi kim był Grindelwald, ten tajemniczy gość, jeden z wielu trybików w maszynie historii Pottera – ale poza tym, że był trybikiem w tamtej historii… może okazać się napędem kolejnej.\nSzczególnie, jeśli – tak jak się zapowiada – będziemy mogli dowiedzieć się więcej zarówno o nim, jak i kochanym przez wszystkich, a równie tajemniczym Dumbledorze.\nJakie są więc moje wrażenia ? Film miły, przyjemny w odbiorze, obsada aktorów wyjątkowo udana. Ale nie dla filmu idziemy do kina. Nie dla dobrej muzyki, nie dla fabuły, o której jak widzicie, napisałam naprawdę niewiele, jeśli nie nic. Idziemy, bo mamy nadzieję na kolejnego Pottera. Na kolejną, cudowną, misterną opowieść, która będzie się snuła niczym bajka przez kolejne lata naszego życia. Bo znowu będziemy żyli równolegle z jakimś wspaniałym, mrocznym światem. Ja osobiście chętnie przeczytałabym jeszcze 30 tomów o wszystkim, co choć odrobinę przypominałoby mi o tamtym świecie. Obejrzałabym każdy film, z nadzieją, że znowu usłyszę coś nowego o moich ukochanych bohaterach. Chciałabym jeszcze raz z rumieńcami na twarzy wspominać tamte przygody, poznawać przyczyny takich a nie innych przebiegów wydarzeń. Jestem pewna, że każdy, kto kochał Pottera tak, jak ja, zgodzi się ze mną. Bo nie ważne co wymyśli Rowling, uważam, że zaskoczy nas to swoją wspaniałością – oby trzymała się świata czarodziejów, w którym tak doskonale się porusza. Sami pamiętacie jej kryminały – RECENZJA KLIK – przy skromniej zapowiedzi kolejnej magicznej historii, jaką jest film „Fantastyczne zwierzęta” to tamte książeczki mogą iść w kompletne zapomnienie.\nJestem niezwykle podekscytowana wizją przeżycia kolejnej magicznej przygody. Jakkolwiek nie będzie to już Potter, czuję, że będzie wspaniale. Ogrom możliwości, jaki drzemie jeszcze w autorce, widać jak na dłoni podczas oglądania filmu. Powstają dopiero rysy większej całości, jestem tego pewna. Węszę, sprawdzam i analizuję każdy wątek, bo nauczona Potterem wiem, że tutaj wszystko ma znaczenie – każdy bohater, każdy mały przedmiot, wszystko może dać wskazówkę. Może okazać się kluczowe w piątej części. Albo w połowie czwartej. I to jest wspaniałe – znowu wkraczam w ten czarodziejski świat, znowu przede mną tyle tajemnic, tyle przygód i zagadek.\nJestem gotowa. Czekam na więcej !\nMoje buty biegowe – New Balance mają „to coś” !\nTelefon dla prawdziwych… kobiet? Hammer AXE LTE


Msze Święte Góra św. Małgorzaty, łódzkie - parafia, kościół, msza w niedziele i dni powszednie\nMsze święte Góra św. Małgorzaty - niedziele, święta i dni powszednie\n7:30 Kościół św. Małgorzaty Panny i Męczennicy Góra św. Małgorzaty, Góra św. Małgorzaty 38A ~0 km szczegóły\n9:30 Kościół św. Małgorzaty Panny i Męczennicy Góra św. Małgorzaty, Góra św. Małgorzaty 38A ~0 km szczegóły\n11:30 Kościół św. Małgorzaty Panny i Męczennicy Góra św. Małgorzaty, Góra św. Małgorzaty 38A ~0 km szczegóły\n16:00 Kościół św. Małgorzaty Panny i Męczennicy Góra św. Małgorzaty, Góra św. Małgorzaty 38A ~0 km szczegóły\n7:00 św. Małgorzaty Panny i Męczennicy Góra św. Małgorzaty, Góra św. Małgorzaty 38A ~0 km szczegóły\n7:30 św. Małgorzaty Panny i Męczennicy Góra św. Małgorzaty, Góra św. Małgorzaty 38A ~0 km szczegóły\nMsze Święte w okolicy Góra św. Małgorzaty\nMsze Leśmierz Msze Węglewice Msze Topola Królewska Msze Modlna Msze Solca Wielka Msze Witonia Msze Ozorków Msze Piątek\nKościoły w okolicy Góra św. Małgorzaty\nKościół Opieki Św. J... Kościół Najświętszej... Kościół Niepokalaneg... Kościół Św. Andrzeja... Kościół Św. Bartłomi... Kościół Św. Wawrzyńc... Kościół Bożego Ciała... Kościół św. Katarzyn...\nMsze święte w miejscowości Góra Św. Małgorzaty w niedziele i dni powszednie. Ostatnia msza święta i inne godziny mszy w niedziele, najbliższe kościoły, parafie


Rozwój samolotu bojowego - WP Facet\nŹródło: samoloty.pl/Michał Fiszer\nKiedy powstawały pierwsze samoloty - bardzo niedoskonałe zresztą - powszechnie uważano, że będą one łączyć ludzi, niosąc pomoc i tworząc nowe szlaki komunikacyjne. Nikt nie przypuszczał, że mogą dzielić.\nW 1910 roku angielski sekretarz stanu w Ministerstwie Wojny wyznał nawet: "Nie uważamy, aby samoloty mogły być użyte do celów wojskowych". Rola płatowca jako środka bojowego ograniczyła się wyłącznie do rozpoznania. Samolotem "bojowym" był zatem ten, który miał na pokładzie notatnik do rysowania wrogich pozycji lub aparat fotograficzny. Niestety, wkrótce miało się to zmienić...\nW 1910 roku podjęto pierwsze próby wyposażenia samolotu w broń pokładową. Jednak na tyle nieskuteczne, że przez kolejne niemal 5 lat wszystkie samoloty wojskowe były zupełnie nieuzbrojone, a samowolna próba "zbombardowania" za pomocą kawałków stalowych rur makiety pancernika (15 z 17 trafiło w cel) niemalże zakończyła wojskową karierę pewnego pilota. Jeszcze w sierpniu 1914 roku, w drugim miesiącu I wojny światowej, dowódcy uważali, że walka samolotów między sobą to jedynie "głupia i bezcelowa zabawa, która może nastąpić tylko przypadkowo".\nJedynym uzasadnionym uzbrojeniem w samolocie była wtedy broń osobista załogi, najczęściej pistolet. Mógł on być użyty na dwa sposoby. Podczas przymusowego lądowania na terenie wroga do obrony własnej albo... do oszczędzenia sobie strasznej śmierci w płomieniach, w czasie pożaru silnika. Bo choć spadochron ratowniczy był już wtedy znany, upowszechnił się dopiero kilka lat później.\nByć może niektórych to zdziwi, ale w początkowej fazie I wojny światowej spotykający się w powietrzu piloci we wrogich maszynach... pozdrawiali się niczym dzisiejsi harleyowcy, a niekiedy nawet sobie salutowali! A kiedy dochodziło już do "starć", walczący toczyli w powietrzu piękny, sportowy i honorowy bój - najpierw starano się przeszkadzać sobie w obserwacjach, potem następowała walka na... akrobacje. Decydowały umiejętności - ten, który takie bezkrwawe starcie przegrał, honorowo oddawał się do niewoli wraz z maszyną, lądując na terenie wroga eskortowany przez zwycięskiego pilota...\nJednak już niedługo Francuzi zmienili ten rytuał. Oprócz zabierania na pokład broni krótkiej, zaczęli wnosić także karabiny i strzelać z nich do wrogich maszyn. Choć trzeba przyznać, że strzelano głównie na postrach. W sierpniu 1914 roku pewien Rosjanin, jako pierwszy pilot w historii, strącił maszynę wroga, uderzając ją podwoziem własnego samolotu. Życie stracili wszyscy uczestnicy tej walki powietrznej. Tego dnia do wszystkich dotarło, że samolotem można skutecznie zabijać. To oznaczało koniec pewnej ery w historii lotnictwa - nowa miała się okazać przerażająca.\nW 1915 roku samoloty zaczęto masowo wyposażać w pokładową broń maszynową. Były to zwykłe karabiny maszynowe piechoty, z których strzelano stając nad skrzydłami. Najczęściej podlatywano do wrogiego samolotu od dołu, przechylano karabin w górę i wystrzeliwano cały magazynek.\nW tym samym roku zbudowano pierwszy samolot wyspecjalizowany w zwalczaniu innych obiektów latających: samolotów, balonów, sterowców. Był to Nieuport-9 "Bebe" - pierwszy myśliwiec, choć de facto to określenie pojawiło się później. Wtedy takie samoloty nazywano pościgowymi. Użycie samolotu jako myśliwca w spotkaniu z Zeppelinem przewidywało zniszczenie go przez... staranowanie.\nPierwszy atak z powietrza na ziemię przeprowadzono jeszcze w 1914 roku z pokładu... sterowca Zeppelin Z6, zrzucając 200 kg ładunków na fort Liege. Zaraz potem nauczono się robić to wykorzystując samoloty, a pierwszym użytym w walce bombowcem był Voisin. Zbombardował on z wysokości 2800 m, pod huraganowym ogniem artylerii przeciwlotniczej, hangar sterowców pod Verdun. Tak narodził się kolejny typ samolotu bojowego. Użycie bombowca do "ataku" na cel cywilny miało miejsce w sierpniu 1915, kiedy to pewien niemiecki pilot zasypał Paryż ulotkami o treści: "Armia niemiecka jest u twoich drzwi, jedyne co możesz zrobić, to poddać się".\nna zdj. MiG 21 (fot. samoloty.pl/Mikołaj Biskup)\nCoraz wyżej, coraz szybciej, coraz mocniej\nSamoloty bojowe szybko stawały się coraz doskonalsze, a technika walki bardziej wyrafinowana. Kolejne wynalazki - synchronizator karabinu strzelającego przez obrys śmigła, zamki bombowe, taktyka latania trójkami a potem dywizjonem doskonaliła narzędzie do zabijania jakim stał się samolot. Najszybsze samoloty tego okresu osiągały prędkość zaledwie do 220 km/h, zasięg do 400 km i pułap 7000 m. Moc silników sięgała do 300-400 KM a standard uzbrojenia obejmował 1-2 karabiny maszynowe o kalibrze 7,7 mm i do 900 kg bomb.\n]( http://www.samoloty.pl/ )\nPo zakończeniu I wojny światowej samoloty myśliwskie, bombowe i jednostki rozpoznawcze rozwijały się jednak nadal. Znikł układ wielopłata, zastąpiono go jednopłatem, podwozie stałe zastąpiono w większości chowanym i zakryto kabinę załogi. Silniki stawały się coraz mocniejsze, a osiągi lepsze. Zwiększono udźwig bomb i liczbę karabinów maszynowych oraz ich szybkostrzelność.\nNaprawdę gwałtowny rozwój lotnictwa bojowego przyniosła II wojna światowa. Pojawił się silnik odrzutowy, turbośmigłowy, pociski rakietowe i radar. Prędkość samolotów wzrosła do 550-868 km/h, zasięg do 750 - 6000 km, pułap do 12 000 m i moc silników 1000-3000 KM. Typowe uzbrojenie strzeleckie stanowiły już karabiny maszynowe o kalibrze 12,7 mm i działka 20-30 mm, a udźwig bomb dochodził do ponad 6000 kg.\nPo II wojnie światowej kiedy upowszechnił się napęd odrzutowy szybko przekroczono prędkość 1000 km/h, a potem 3 Machy. Zmieniły się koncepcje aerodynamiczne i doktryna walki. Powstały nowe rodzaje samolotów jak np. myśliwce bombardujące, bombowce strategiczne czy strategiczne samoloty rozpoznawcze. Użyto broni masowej zagłady. Jednocześnie tradycyjna broń strzelecka w walce powietrze-powietrze straciła na znaczeniu zastąpiona przez broń rakietową. Człowiek stał się tylko plamką na ekranie. Obecnie latają już nawet samoloty bezzałogowe, sterowane z ziemi.\n(fot. samoloty.pl/Samolot Holenderskich Królewskich Sil Powietrznych ( F-16 Fighting Falcon - Netherlands)\nNie zapominajmy w tym wszystkim, patrząc na osobliwe piękno samolotu bojowego: doskonałego, idealnie przystosowanego do pełnienia wyznaczonego mu zadania. Jak bardzo zmienił się on od czasów, gdy pierwszym konstruktorom przyświecała wielka idea. Zapłacili oni życiem za pierwsze próby latania. Pamiętajmy, że zamiast tego, czego od samolotu oczekiwaliśmy - czyli misji łączenia ludzi i niesienia im pomocy, samolot bojowy przyprawia o śmierć, ból i kalectwo, pokazując tym samym całą brzydotę, okrucieństwo i bezwzględność ludzkiej natury.\nAleksander Sowa /PFi,


Rzym: Po eksmisji imigrantów powinno dojść do przebudowania dawnej fabryki penicyliny\nstyczeń 10, 2019 • Italian Coalition for Civil Liberties and Rights\nDawną fabrykę penicyliny w Rzymie zamieszkiwało ponad 600 osób, w tym imigranci i osoby ubiegające się o azyl żyjący w bardzo trudnych warunkach. 10 grudnia mieszkańcy zostali zmuszeni do opuszczenia budynku.\nbyła fabryka penicyliny\nCentrum pomocy dla imigrantów Baobab ma już 3 lata\nsierpień 09, 2018 • Gabriela Villarejo, Italian Coalition for Civil Liberties and Rights\nWłochy zmagają się obecnie z falą imigrantów. Już od 3 lat centrum Baobab w Rzymie przyjmuje cudzoziemców i zapewnia im odpowiednie wsparcie.\nMożliwości i wyzwania stojące przed obcokrajowcami mieszkającymi w Rzymie\nsierpień 18, 2017 • Ilaria Giacomi, Italian Coalition for Civil Liberties and Rights\nNowe badania rzucają światło na sytuację cudzoziemców mieszkających w Rzymie i potwierdzają, że stolica Włoch jest zdecydowanie miastem wielokulturowym.\nKomitet Praw Człowieka ONZ wzywa Włochy do podjęcia działań w kwestii dyskryminacji, imigracji i sprawiedliwości\nkwiecień 07, 2017 • Ilaria Giacomi, Italian Coalition for Civil Liberties and Rights\nKomitet Praw Człowieka wydał zalecenia dotyczące wielu ważnych kwestii związanych z dyskryminacją, imigracją i sprawiedliwością. Rekomendacje zostały w znacznym stopniu poparte raportami włoskich organizacji pozarządowych.\nDrzwi otwarte w pierwszym schronieniu dla osób LGBTI w Rzymie\nsierpień 09, 2016 • Dóra Görgei, Italian Coalition for Civil Liberties and Rights\nPierwszy dom gościnny dla pełnoletnich osób LGBTI we Włoszech otwiera się dla ofiar przemocy, które spotykają się z dyskryminacja i wykluczeniem społecznym.\nRzymski Czerwony krzyż\nlipiec 14, 2016 • Luana Ruscitti, Italian Coalition for Civil Liberties and Rights\nRzymski projekt edukacyjny nie poprawia sytuacji romskich dzieci\nmaj 13, 2016 • Dóra Görgei, Italian Coalition for Civil Liberties and Rights\nW latach 2002-2015 Rzym zainwestował 27 mln euro w poprawę edukacji romskich dzieci, jednak z najnowszego raportu wynika, że wyniki nie są zadowalające.\nProjekt 19 Milionów: Główna Nagroda\nlistopad 25, 2015 • Corallina Lopez Curzi, Italian Coalition for Civil Liberties and Rights\n“Żywe muzeum” wypełnione empirycznymi instalacjami opowiadającymi historie związane z kryzysem uchodźczym zdobyło najwyższe wyróżnienie w pierwszym wydarzeniu Projektu 19 Milionów.\nProjekt 19 Milionów\nNagrody Wolności Obywatelskich\nNagroda za Innowacyjne Działania Medialne\nŻycie we włoskim ośrodku tranzytowym: jeden dzień w Baobabie\nlistopad 13, 2015 • Corallina Lopez Curzi, Italian Coalition for Civil Liberties and Rights\nProjekt 19 Milionów odwiedził Baobab, ośrodek tranzytowy w Rzymie, gdzie uchodźcy i osoby ubiegające się o azyl mogą znaleźć tymczasowej schronienie w swojej podróży do Europy.


SUKIENKA Z GOLFEM, SUK121 pepito - FS INSPIRE\nWyniki wyszukiwania dla: SUKIENKA Z GOLFEM, SUK121 pepito w Sukienki Produkty od 1 do 18 z 4 173 wszystkich\nSukienka o fasonie w kształcie litery A, z kieszeniami i zakładką na plecach. Nowoczesny krój dla pewnej siebie, modnej kobiety. Skład:\nDzianinowa sukienka z golfem i długim rękawem BIALCON\nSukienka z golfem we wzory w poziomie. Idealna na co dzień lub do pracy, gdzie dress code nie jest obowiązkowy.Wymiary dla rozmiaru 36:Długość - 100 cmSzerokość - 43 cmDługość zewnętrzna rękawa - 60 cm\nTunika z golfem w kolorze koralowym, 4153 - Lejdi\nKoralowa dzianinowa tunika z golfem\nWiązana sukienka w odcieniu czerwieni QUIOSQUE\nSUKIENKA Z WYWINIĘTYM GOLFEM. Niezwykle wygodna, damska sukienka. Wykonana z ciepłej, elastycznej dzianiny z delikatnym meszkiem. Model z szerokim wywiniętym golfem i rękawami do łokcia. Talia podkreślona za pomocą zawiązywanych troczków wpuszczonych w tunel. Będziesz w niej zawsze wyglądać niezwykle kobieco w każdej sytuacji, do tego sama w sobie stanowi kompletną stylizację, a jednocześnie chronią przed chłodem w jesienne i zimowe dni. Dostępne w kolorze bordowym i...\nGranatowa sukienka wiązana w pasie QUIOSQUE\nSukienka w pasy z paskiem QUIOSQUE\nSUKIENKA W PASKI Z WYWINIĘTYM GOLFEM. Niezwykle wygodna, damska sukienka. Wykonana z ciepłej, elastycznej dzianiny w kolorowe paski. Model z szerokim wywiniętym golfem i rękawami długości 3/4. Na linii bioder dwie, wpuszczone kieszenie. Talia podkreślona za pomocą ozdobnych, zapinanych szlufek. Będziesz w niej zawsze wyglądać niezwykle kobieco w każdej sytuacji, do tego sama w sobie stanowi kompletną stylizację, a jednocześnie chroni przed chłodem w jesienne i zimowe dni.\nBeżowa sukienka z wiązaniem w pasie QUIOSQUE\nMUSZTARDOWA SUKIENKA Z WYWINIĘTYM GOLFEM. Niezwykle wygodna, damska sukienka. Wykonana z ciepłej, elastycznej dzianiny. Model z szerokim wywiniętym golfem i rękawami długości 3/4. Na linii bioder dwie, wpuszczone kieszenie. Talia podkreślona za pomocą zawiązywanych troczków wpuszczonych w tunel. Będziesz w niej zawsze wyglądać niezwykle kobieco w każdej sytuacji, do tego sama w sobie stanowi kompletną stylizację, a jednocześnie chronią przed chłodem w jesienne i zimowe dni...\nŻółta sukienka z wiązaniem w pasie QUIOSQUE\nSzara tunika z golfem QUIOSQUE\nTUNIKA Z SZEROKIM GOLFEM. Niezwykle wygodna tunika wyprodukowana z jasnoszarej, dresowej dzianiny. Model do kolan z długimi rękawami. Posiada duży, szeroki komin. Doskonale sprawdzi się na co dzień oraz na weekendowe wyjazdy z rodziną. Zestawiaj z wygodnymi sportowymi butami oraz z torbą typu worek. Wyprodukowana w Polsce.\nSukienka z miękkiego weluru, dół wykończony asymetrycznym cięciem. Dekold wykończony golfem, luźny rękawek z pęknięciem na ramieniu.\nGranatowa sukienka z rękawem 3/4 QUIOSQUE\nSUKIENKA W KWIATY Z WYWINIĘTYM GOLFEM. Dopasowana sukienka z lekkiej tkaniny w uroczy, kobiecy wzór. Model z wąskim, wywiniętym kołnierzem oraz rękawami długości 3/4. Zapinana z tyłu na kryty zamek. Stylowa sukienka, którą założysz na co dzień, do pracy a także na spotkanie ze znajomymi. By stworzyć modny, niezobowiązujący look, łącz z botkami na obcasach oraz torbą w miejskim styl.\nTunika z golfem granatowa\nTunika z golfem granatowaWykonana z miękkiej dzianiny krótka tunika z golfem zdobionym perełkami. Model prosty w kroju z długimi rękawami. Możesz ją nosić samodzielnie jako tunikę lub w połączeniu ze spodniami. Sprawdź jej dokładne wymiary w tabeli poniżej.Skład: 95% wiskoza, 5% elastanWymiary modelki: wzrost 176 cm, biust 80 cm, talia 65 cm, biodra 93 cm.RozmiarUniwersalny (U)klatka piersiowa 86 cmobwód w pasie 84 cmobwód w biodrach96 cmdługość...\nTunika z golfem szara\nTunika z golfem szaraWykonana z miękkiej dzianiny krótka tunika z golfem zdobionym perełkami. Model prosty w kroju z długimi rękawami. Możesz ją nosić samodzielnie jako tunikę lub w połączeniu ze spodniami. Sprawdź jej dokładne wymiary w tabeli poniżej.Skład: 95% wiskoza, 5% elastanWymiary modelki: wzrost 176 cm, biust 80 cm, talia 65 cm, biodra 93 cm.RozmiarUniwersalny (U)klatka piersiowa 86 cmobwód w pasie 84 cmobwód w biodrach96 cmdługość...\nTunika z golfem niebieska\nTunika z golfem niebieskaWykonana z miękkiej dzianiny krótka tunika z golfem zdobionym naszywką OK. Model prosty w kroju z długimi rękawami. Możesz ją nosić samodzielnie jako tunikę lub w połączeniu ze spodniami. Sprawdź jej dokładne wymiary w tabeli poniżej.Skład: 95% wiskoza, 5% elastanWymiary modelki: wzrost 176 cm, biust 80 cm, talia 65 cm, biodra 93 cm.RozmiarUniwersalny (U)klatka piersiowa 86 cmobwód w pasie 84 cmobwód w biodrach96 cmdługość...\nTunika Pink Silver\nRóżowa bluza-tunika z luźnym golfem, pęknięciami na bokach i przedłużonym tyłem. Ozdabia ją asymetryczny metalizowany nadruk w bardzo modnym\nROZKLOSZOWANA SUKIENKA Z GOLFEM. Niezwykle wygodna sukienka, wykonana z elastycznej dzianiny z ciekawym efektem melangu. Fason w kształcie litery A z rozszerzającą się częścią spódnicową. Model z wywiniętym kołnierzem oraz rękawami długości do łokcia. Do sukienki dołączony został cieniutki materiałowy pasek. Zapinana z tyłu na kryty zamek. Sukienkę noś w zestawie z długim naszyjnikiem, kozakami i modnym płaszczem. Wyprodukowana w Polsce.Wymiary dla rozmiaru 36:Długość:...\nProdukty od 1 do 18 z 4 173 wszystkich


Przełomowy sezon zimowy | Gazeta Beskidzka\nPrzełomowy sezon zimowy\nNowoczesność z jakością w połączeniu z profesjonalną i kompleksową obsługą wszystkich gości mają cechować Szczyrk i jego największe ośrodki narciarskie podczas rozpoczynającego się sezonu zimowego.\nO systematycznie rozwijającej się infrastrukturze trzech największych ośrodków w Szczyrku oraz wprowadzonych nowościach przed sezonem 2018/2019 mówiono podczas konferencji z przewodnim hasłem „Przełomowa zima w Szczyrku”, która odbyła się w czwartek 22 listopada w Szczyrkowskim Centrum Kultury.\nPrzedstawiciele Centralnego Ośrodka Sportu – Ośrodka Przygotowań Olimpijskich z obiektami na Skrzycznem, Szczyrk Mountain Resort oraz Beskid Sport Arena, przybliżyli oferty poszczególnych ośrodków. Podkreślono dobrze funkcjonującą współpracę i zadeklarowano kontynuację funkcjonowania wspólnego skipassu dla wymienionych ośrodków. Ta oferta obejmuje korzystanie z ponad 40 km, a w części oświetlonych tras narciarskich o różnym stopniu trudności, dostępność licznych kanap, gondoli, orczyków i taśm, czy wreszcie rozbudowaną ofertę towarzyszącą spędzania czasu na zimowych aktywnościach w Szczyrku.\nNa kwestię istotnego udziału miasta w dążeniach do tworzenia w pełni profesjonalnego kurortu narciarskiego zwrócił uwagę burmistrz Antoni Byrdy. Podkreślił, że podtrzymane będzie od grudnia do końca marca kursowanie specjalnych skibusów na liniach od skoczni w kierunku Biłej, ze Skalitego w stronę Salmopolu oraz od Soliska na Biały Krzyż. Skibusy bezpłatnie dowiozą turystów do ośrodków narciarskich, służyć będą również mieszkańcom. – Harmonogram kursowania skorygowaliśmy w taki sposób, aby był on w pełni dostosowany do potrzeb i realiów. Istotne jest to, że zwłaszcza w tzw. sezonie wysokim przejazdy będą realizowane z częstotliwością co kwadrans – mówi burmistrz Szczyrku.\nDodaje, że nowością w trakcie tego sezonu jest połączenie komunikacyjne na linii Katowice-Szczyrk-Katowice, w dwóch kursach porannych i dwóch powrotnych w godzinach popołudniowo-wieczornych. – Prywatny przewoźnik zwrócił się do nas z takim pomysłem i będzie zapewniał transport zainteresowanym osobom ze Śląska w Beskidy. W jakimś stopniu poszerza to dodatkowo możliwości przyciągnięcia turystów do Szczyrku – zauważa Antoni Byrdy.\nNarciarska oferta Szczyrku – sezon 2018/2019:\n– 10-osobowa gondola, 4 kanapy 6-osobowe, 2 kanapy 4-osobowe, orczyki oraz taśmy,\n– przepustowość wyciągów ponad 22 tys. osób na godzinę,\n– ponad 40 km tras o zróżnicowanym stopniu trudności, w tym 8 km tras oświetlonych,\n– nowoczesne systemy naśnieżania,\n– bogata oferta apres-ski oraz imprez zimowych,\n– darmowe skibusy dostosowane do potrzeb oraz połączenie na linii Katowice-Szczyrk-Katowice,\n– skipassy dla dzieci ze szczyrkowskich szkół.


Drugie Boże przykazanie : powieść [Teodor Tomasz Jeż] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00166 006812 21555805 na godz. na dobę w sumie\nDrugie Boże przykazanie : powieść - ebook/epub\nDRUGIE BOŻE PRZYKAZANIE T. T. Jeż\nDRUGIE BOŻE PRZYKAZANIE\nPowieść "Nie będziesz brał imienia Pana Boga twego nadaremno" Lwów Nakładem Księgarni H. Altenberga New York – The Polish Book Importing CO 1911 KRAKÓW. – DRUK W. L. ANCZYCA I SPÓŁKI. "Nie będziesz brał imienia Pana Boga twego nadaremnie."\nI. Nie masz występku, któryby wyraźniej zabronionym był, jak krzywoprzysięztwo. I słusznie. Jedno z narodowych naszych przysłowiów powiada: "kto łże, ten kradnie – kto kradnie, ten rozbija, kto rozbija, ten idzie na szubienicę: ergo etc. " Ten przysłowiowy syllogizm zastąpić się da następującem skróceniem: kto krzywoprzysięga, ten zasługuje na szubienicę. Krzywoprzysięztwo toruje drogę do zbrodni wszelakich. A przecież – obejrzyjmy się jeno do koła siebie. Co też to ludzi nosi na czole piętno: krzywoprzysięzca! Krzywoprzysięztwo w wieku naszym zajęło nader poważne stanowisko zasiadło na tronie, stanęło obok tronu, wymierza sprawiedliwość. – Wymierza sprawiedliwość?!… – Niestety! – tak. Na dowód mógłbym wymienić mnóstwo nazwisk i przytoczyć całe kolumny rot przysięgi, wspominających o Przenajświętszej Trójcy, Chrystusie i Duchu świętym, a zawierających w sobie kłamstwa. Mniejsza jednak o to – to jest – o te nazwiska i o te roty, które z Chrześcianizmu zrobiły przedmiot spekulacyi tem brudniejszej, że na prostem opartej oszustwie. Ani ja je sądzić będę, ani je myślę pod sąd czytelników oddawać. Na nie z sądem czeka Bóg, w oczach którego racja stanu nie jest żadną racją, ani zręczność zasługą. Bywają jednak krzywoprzysięzcy mimowolni – smutni głupcy, albo smutniejsi jeszcze tchórze, nie wiedzący co czynią. Takimi byli owi, którzy na Zbrucz przysięgali. O takich opowiem wam łaskawi czytelnicy w powieści niniejszej – i oddam ich pod wasz sąd. Biedna Polska nasza!… Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że, gdyby nie sąsiedzi, którymi Opatrzność Polskę obdarzyła, społeczność nasza uniknęłaby wielu wad i wielu występków, z których jedne zaszczepiła, drugie wywołała – niewola. Do tych ostatnich zaliczyć należy krzywoprzysięztwo. Krzywoprzysięgają nam – krzywoprzysięgamy my – i tak to się powtarza z roku na rok, przy każdej okazji, niby przypadłości choroby chronicznej, z któremi pacjent już się oswoił. Stało się to powszednim naszej niewoli chlebem. Karmimy się nim – dla miłego spokoju. Każą przysięgać – przy – sięgamy – dla czego? – bo każą – inaczej: dla uniknienia nieprzyjemności, jakieby na nas ściągnęło odwołanie się do zasad moralności, do drugiego Bożego przykazania, do komentarza, jakim to przykazanie Chrystus opatrzył. Że nie jest to bez smutnego na narodowy nasz charakter wpływu, temu zaprzeczyć nie można. Do najgorszego jednak ludzie z czasem się przyzwyczajają. Mitridates – powiadają – przyzwyczaił się był do trucizny. I nasza społeczność przyzwyczaja się dziś do niewoli, a z nią i do jej następstw. Bóg wie, w coby się obróciła Polska, gdyby nie ofiara, powtarzająca się peryodycznie i naród z upadku dźwigająca. Nasza martyrologia jest naszem zbawieniem. Religja ojczyzny daje nam świętych, którzy narodowi upaść nie dają. A że przyzwyczajamy się do niewoli, powołuję się na świadectwo ludzi starych, pamiętających czasy między 1815 a 1831 rokiem. Spełnienia zamiarów oczekiwano co wiosna. Wiosny wprawdzie jedna po drugiej przemijały, lecz oczekiwanie nie przemijało, tylko się przewlekało. Spełnieniu przeszkadzały przyczyny od autora niezależne. – Niechajno… – kładli jeden drugiemu w ucho wiejscy politycy, i z rezygnacją następnej, potem znów następnej wyglądali wiosny. A tymczasem wprawiali się powoli do noszenia obroży, która prawdę powiedziawszy, nie bardzo szlachcicom zawadzała. Nie pamiętam tych czasów, bom się urodził na rok przed śmiercią Aleksandra I. Dużo jednakże, zwłaszcza w dzieciństwie, nasłuchałem się o nich. Było w Polsce wesoło. Chłop chodził w jarzmie poddaństwa, pańszczyzna kwitła, szlachcic na własnej wiosce był małym królem, ześrodkowującym w ręku swoim władzę prawodawczą, sądowniczą i wykonawczą, za którą odpowiedzialnym był tylko przed Bogiem. Istniały tam wprawdzie prawa jakieś, ale te go nie obowiązywały, chyba że miał proces z innym szlachcicem lub popełnił zbrodnię na osobie poddanego nie własnego. Względem poddanego, prawem była jego wola. – Tak chcę i tak być musi… "Tysiąc pługów na obszarze Orze zagon, gdy pan każe." W dwóch tych wyrazach "pan każe" zbiegały się się wszystkie definicje i szczegóły stosunku szlachcica do chłopa. I było dobrze. Każdy jednakże szlachcic czuł, że mogłoby, że powinno być lepiej, bo każdemu w sumieniu tkwiły pytania: dla czego to była konfederacya barska? jaki sens miało powstanie Kościuszkowskie? co znaczyły legjony polskie? na co polskie kości ubieliły wszystkie pobojowiska, na które Francya, zrazu republikańska, następnie cesarska, wyzywała narody?…. – Czy na to, aby wywalczyć pańszczyznę?…. a z nią nieograniczone do chłopskiej skóry prawo?…. Ale pytania te traktowano jak muchy jesienne. Odpędzano i zabijano. Konfederacja, powstanie, legjony, wojny – wszystko to minęło. "Ojczyzna minęła także." Dla niej było westchnienie – a westchnienie jest objawem miłości. Czyż tego nie dość? – Głową muru nie przebić. Muszę na lwa się nie porywać. Trzeba z rezygnacją przyjąć co jest – "Pana Boga chwalić, sztukę mięsa walić" i dziękować Bogu, że nie spotkało nic gorszego. I było wesoło. Królestwo posiadało konstytucyę. Litwa i Ruś spodziewały się "lada wiosna" być przydzielonemi do konstytucyi królestwa. Czegóż było chcieć? Czemuż nie było się weselić? – To, czego nie dokonały ani konfederacya, ani powstanie, ani legjony, ani wojny, miał zrobić cesarz Aleksander, czyli używając nowoczesnego a w Galicyi zrozumiałego wyrażenia – miała być oddana Polakom Polska, podobna do pieczeni przy cudzym upieczonej ogniu, a oddanie to miało nastąpić na drodze legalnej. Legalizm kołysał szlachciców i śpiewał im piosenkę do snu. Słodko było spać przy tej piosence, przeplatanej zwrotkami, w których dzwoniły przeszłość i przyszłość. Rzeczy szły trybem zwykłym. Zapomniałem na samym początku wymienić miejsca, w którem się powieść nasza odbywa. Rzecz działa się na Litwie, w czasie pomiędzy śmiercią Aleksandra I, a wybuchem powstania w 1830 roku. Umarł Aleksander I, wstąpił na tron Mikołaj I. "Le roi est mort: vive le roi!" System się nie zmienił. Zmiana panowania uczuć się nie dała, zwłaszcza po zaściankach szlacheckich i po wioskach w głębi sosnowych ukrytych borów. Ta sama co i dawniej pogoda jaśniała na czołach, tak samo, przy pomocy kolportowanych przez arendarzów ze świata politycznego wiadomości stawiano horoskopy na przyszłość, w którą niezłomna wiara stanowi jedną z właściwości duszy polskiej. Wprawdzie pewne fakta zdawało się, jakby świadczyły przeciwko tej wierze. W Wilnie odkrył rząd jakieś spiski pomiędzy studentami i dużo dzieci poszło na Sybir. O dzieciach zapomniano – resztę sobie wyperswadowano – i pogoda umysłów nie uleciała. – Jakoś to będzie… Natem "jakoś" jeździli poczciwi Litwini i spokojni byli o jutro i tym spokojem osładzali sobie dziś. Jak osładzali?…. Ażeby odpowiedzieć na to pytanie, od ogólników przejdziemy do szczegółów, to jest do prawdziwego początku powieści. Wszystko Com na poprzednich kilku stronicach popisał, było tylko preludium – pewnym rodzajem prologu, w którym żadna osobistość wyraźnie nie wystąpiła. Czas już przeto wziąć się do osobistości, z dokładnem oznaczeniem czasu i miejsca. Czasem jest rok 1830 – miejscem, albo raczej punktem wychodnim, wioska Poderniszki, położona w Nadniemeńskiej okolicy, w niewielkim od Merecza oddaleniu. Wioska leżała prawdziwie po litewsku, okolona sosnowym borem, który z jednej strony przymykał pod same chałupy, z innych zaś odbiegał na d… ość znaczną odległość, cofając się przed ornemi polami, które zielonym otaczał wiankiem. Zdawało się, że ten wianek zamyka Poderniszki i odgradza je od reszty świata, że dla śmiertelników, zamieszkałych w chałupach, grupujących się około wznoszącego się na wzgórzu dworku, świat kończył się na granicy lasu. Przypatrzywszy się bliżej, owo "zdawało się" nabierało podobieństwa do prawdy. Poderniszkom nie brakło na niczem, co potrzebnem jest do zaspokojenia pierwszych potrzeb życia. Miały one "ryby, grzyby i wędliny," z dodatkiem dostatecznej ilości pola i łąk na uprawę zboża, konopi i hodowli bydła. U stóp wzgórza, na którem panował dworek, rozlewało się jasną szybą jezioro, z którego wypływała wijąca się wężykiem przez pola rzeczułka. Na rzeczułce stał młyn o trzech kamieniach. Nie wychodząc zatem poza obręb Poderniszek, można było się odziać, ogrzać nakarmić – i żartować z reszty świata, który leżał gdzieś tam za lasami. Oddzielenie to jednakże od świata było pozornem. Przez las z różnych stron prowadziły do Poderniszek drogi – ale co za drogi! – i nawet przechodził przez nie trakt, różniący się od dróg mniejszą ilością pni, ale za to większą nie wysychających nigdy kałuż, z których każda byłaby topieliskiem dla podróżnika, gdyby nie przezorność litewska, która je napełniła gałęziami i zarzuciła w poprzek bierwionami sosnowemi, zabezpieczającemi wprawdzie życie ludzi, lecz narażającemi na szwank końskie nogi, koła wozów i osie. Tego rodzaju komunikacya ze światem nie była nader ponętną, a jednakże nie było prawie dnia w roku, ażeby ktoś nie zajrzał do Poderniszek. O ile bowiem drogi nie nęciły, o tyle ponętnym był dwór, a raczej dworek pod słomianą strzechą, wpół schowany w obszernym owocowym sadzie i wpół zamaskowany szeregami wysokich a różnej barwy malw i krzakami róż, które się z frontu do jego okien cisnęły, Wyglądał on i zewnątrz i wewnątrz staro, ale schludnie – zewnątrz zawsze czysto wybielony, wewnątrz wymyty, wymieciony, z prochów wydmuchany i napełniony meblami i sprzętami, które dawne pamiętały czasy. Trzeba wiedzieć, że Poderniszki od kilku wieków wciąż w jednej i tej samej linji z ojca przechodząc na syna, w dworku dziedzica posiadały muzeum starożytności, w którem od czasów prawie Jagiełły gromadziły się z pokolenia w pokolenie rodzinne a i narodowe pamiątki: zbroje, naczynia, sprzęty, obrazy, książki, dokumenty w różnych miejscach poskładane, częścią w lamusie, częścią na strychu, częścią w kufrach i szafach a częścią porozwieszane na ścianach. Poderniszki były własnością Wiczów. Rodzina ta nie doszła nigdy ani wielkich bogactw, ani wielkich zaszczytów, ale z rodu w ród służyła zawsze ojczyźnie wiernie, stając na wszelkie jej zawołanie. Pozostałe po nich pamiątki były jej historyą. W pamiątkach tych doczytać się można było i wojen i obrad, w których Wicze występowali zawsze osobiście, zawsze własnym sumptem, zawsze poczciwie, kładąc głowy, gdy któremu taki los padł. Ostatnim, który zginął pod Maciejowicami, był pan Józef ojciec pana Jana, który w tejże potrzebie ciężko raniony i jako umarły na pobojowisku zostawiony, wyleczył się, i bez prawej ręki powrócił pod strzechę rodzinną. Był to ostatni z rodziny Wiczów. Rodzina na nim gasła. Pan Jan był pewny, że Opatrzność, która blisko przez cztery wieki Wiczami się opiekowała i tym razem nie dozwoli rodzinie wygasnąć. Niejednokrotnie bowiem już tak bywało, że w wojnach z Moskalami, Tatarami, Szwedami lub Kozakami wyginęli wszyscy Wicze, wyjąwszy jednego dziecka lub kaleki, z którego rozradzali się na nowo. Pewność jednakże go zawiodła. Powróciwszy, ożenił się i żona w pierwszym roku pożycia małżeńskiego powiła mu córkę. Było to na samym początku dziewietnastego wieku. We dwa – naście lat później przyszło na świat drugie dziecko – i była to druga córka. – To już i po Wiczach… – rzekł pan Jan i ręką machnął. – Ha! niech się boża dzieje wola… Stracił nadzieję mieć potomka płci męzkiej, a to dla tego, że czuł, iż sam już długo nie pociągnie. Pożył jeszcze lat parę i umarł, żałowany przez sąsiadów, opłakany przez włościan.. Na kamieniu grobowym kazał sobie wyryć napis: "Tu leży ostatni Wicz." Zakazał do nazwiska dodawać imię i tytuł, i wspominać datę urodzenia i zgonu. Pani Wiczowa, albo raczej pani sędzina – tak ją bowiem tytułowano z powodu, że nieboszczyk przez parę trieniów piastował urząd sędziego – pozostała w pamiętnym 1815 r. wdową z dwiema córkami, z których starszej było Franciszka, młodszej Róża. Testamentem nieboszczyk zrobił ją dożywotniczką majątku i opiekunką dzieci. – Rób z tem wszystkiem, co zechcesz – były jego w dniu skonu wyrazy – ja ci ufam nieograniczenie. Wychowuj córki po bożemu i po polsku… Szkoda że mi Bóg nie dał syna… Ha!… cóż robić!…. I zaiste – zaufanie, zacnego człowieka nie mogło być lepiej ulokowanem. Sędzina była kobietą zacną, wzorową Polką, dobrą żoną i pojmującą swoje powinności matką. Wychowanie dała córkom domowe. Frania i Rózia wzrastały i rozwijały się pod słomianą strzechą poderniskiego dworku, rozmiłowując się w domowem życiu i gospodarskich zajęciach. Nauk nie pobierały wysokich. Obce języki pozostały dla nich obcymi. Ale za to, oprócz katechizmu umiały doskonale czytać, pisać i rachować, znały na palcach jeografię powszechną i polską, historyę świętą, powszechną i polską, grały na fortepianie, śpiewały, tańczyły, umiały dobrze szyć i niezliczoną ilość robótek, i znały się się na wszystkich szczegółach kobiecego i niektórych męzkiego gospodarstwa. Rozumie się, że nie sama sędzina tego wszystkiego uczyła, ale sama doglądała nauczyciela, który, przyjęty jeszcze przez nieboszczyka, zaczął i zakończył edukacyę Frani. Frania zaś uczyła Rózię. Różnica wieku między siostrami była ogromna. Frania była już dojrzałą panną, kiedy Rózia dopiero się z pączka rozwijała. Zachodziła też ogromna pomiędzy niemi różnica piękności. Frania była brzydka, jak – jak to powiadają – grzech śmiertelny; Rózia miała wiele podobieństwa do hymonyma swego – królowej kwiatów, znajdującej się w pierwszej dobie rozkwitu. Siostry… rodzone tak podobne były do siebie, jak jesienna noc do majowego poranku. Jedna słuszna, chuda, długiego nosa, żółtawej cery, obsypana na twarzy śladami ospy naturalnej; druga średniego wzrostu, pulchniutka, czerstwa, rumiana, jasnooka. kształtna, gładkiego lica, bujnych, a jak len płowych i miękkich warkoczy, istna jagódka, bardzo ponętna i całością swojej postaci i każdym szczegółem wdzięków z osobna. Różniły się także jeszcze i temperamentem. Starsza była powolna, spokojna, myśląca; młodsza żywa i nawet trochę roztrzepana. Roztrzepania tej ostatniej było to zapewne powodem, że tak matka jak panna Franciszka, pomimo całego rozmysłu, z jakim jej wychowanie prowadziły, trochę ją zanadto pieściły – to jest, iż to pieszczenie bynajmniej dziewczynce nie szkodziło – czyniło ją tylko trochę roztrzepaną, z czem jej bardzo było do twarzy. Stosunek do Rózi matki i starszej siostra, dla patrzącego z boku, wydawał się nieco dziwnym. Matka była względem niej jak babka, siostra jak matka. Obie żyły wyłącznie dla niej, do tego stopnia, że Franciszka skazała się dobrowolnie na staropanieństwo, byle tylko Poderniszki w całości dla Rózi na wiano zachować. Do tego rodzaju poświęcenia tylko matka jest zdolną. Franciszka jednakże nawet nie wiedziała, że czyni poświęcenie – nie rozumiała tego wyrazu. Poprostu, pomimo że kilku kawalerów w różnych czasach o jej zgłaszało się rękę, nie chciała iść za mąż, ażeby, jak sobie samej w duchu mówiła: – Nie skrzywdzić Rózi… Głośno zaś powiadała matce: – Postanowiłam nie iść za mąż, bo jestem przekonaną, że ci co się o mnie oświadczają, nie starają się o moją osobę, ale o połowę Poderniszek… wolę być sobie starą panną. To jej postanowienie miało tę dobrą stronę, że nie pochodziło z prawdziwego ani też udanego do małżeństwa wstrętu, lecz z miłości dla siostry. Gdyby bowiem pochodziło z prawdziwego wstrętu, byłoby ją zaprowadziło do klasztoru, gdyby z udanego, byłoby ją oddało w ręce pierwszego lepszego posagowego spekulanta, któryby ją zdołał przekonać, że się rozkochał w piękności jej duszy, a ta choć rzeczywiście była piękną, ale nie aż do rozkochania. Panna Franciszka nie posiadała żadnych błyskotnych talentów, nie praktykowała żadnych głośnych cnót. W oczach ludzkich była to sobie o ile można najbardziej zwyczajna kobieta; a że do tej zwyczajności łączyła brzydotę, więc gadano niej, że zła, skąpa, etc., że nie idzie za mąż dla tego, że nikt jej nie chce, etc… etc… etc Wszystko to była nieprawda. Ale – od czegóż ludziom dał Pan Bóg języki?….\nII. Powieść tedy naszą rozpoczynają trzy kobiety, mieszkające w staroszlacheckiem litewskiem gnieździe, pełnem pamiątek i dziejowej świętości. Od gniazda wiał niby zapach tych kwiatów, z których pszczoły biorą miód i składają go w leśnych barciach, owych odwiecznych ulach, starszych niż wszystkie nowego wynalazku dzierżony i niedzierżony.. Wiało od niego wonią starości, nie zgrzybiałej jednakże, ani spruchniałej, może dla tego, że mieszkała w niem urocza a pełna życia i siły młodość. Ta młodość, otoczona pamiątkami narodowej przeszłości i oskrzydlona z jednej strony przez starą matkę z drugiej przez brzydką siostrę, stanowiła oś, około której obracał się żywot poderniskiego dworku. Wszystko było dla niej: i matka, rozpadająca się nad swojem złotem oczkiem, i siostra czuwająca nad nią jak nad skarbem, i stary dworek ze wszystkiemi swojemi pamiątkami, i Poderniszki niosące parę tysięcy rocznej intraty i goście i spacery, i wędrówki w celach nabożnych odprawiane, i wyprawy do sąsiadów na imieniny i huczne w Poderniszkach zjazdy w ostatnim dniu maja, w którym wypadały imieniny sędzinej. We wszystkich okazjach Rózia wysuwaną była naprzód, a matka i siostra obok niej grały rolę tła obrazu, na którym jej postać na pierwszym jaśniała planie. Takie postępowanie bywa niekiedy naciąganem. Dzieje się to zazwyczaj wówczas, gdy matka usiłuje złapać dla córki kawalera. Pani Wiczowej jednakże bynajmniej o łapanie nie chodziło. Wysuwała Rózię naprzód, woziła ją po okolicy, pokazywała ludziom najprzód dla tego, że ją bardzo kochała, powtóre, trochę przez macierzyńską próżność, potrzecie dla tego, że zwyczaj nakazywał, mając córkę na wydaniu, trzymać – jak to się mówi – dom otwarty, po czwarte nakoniec dla tego, że tak robili inni. Sędzina nie chciała i nie mogła stanowić wyjątku. Co robili inni, to robiła i ona, i nawet z większem niż inni umiarkowaniem, gdyż nie woziła córek ani do Wilna, ani do Grodna, ani – za granicę – do Suwałk. Wielkim światem dla panien Wiczówien był Merecz. Nie stroiła ich w kosztowne materye. Nie kupowała dla nich koczów i szorów. Panny nie znały zbytków. W płócienkowych lub wełnianych sukienkach, bryką na resorach odbywały wszystkie niedalekie podróże i wycieczki, i bawiły się doskonale. Bawiły się – to znaczy – bawiła się Rózia, a Frania jej asystowała. Bawienie się to odbywało w kółku sąsiedzkiem, na które składało się dwanaście do mów starej szlachty. Każdy z tej szlachty, bądź w przeszłości, bądź obecnie piastował jakiś urząd, od zaufania współobywateli zależny. Byli pomiędzy nimi marszałkowie, prezesi, sędziowie, podsędkowie. Kilku z nich nosiło tytuły wojskowe pana majora i pana kapitana. Byli to wszystko ludzie poważni, dobrze urodzeni, possesyonaci, ojcowie rodzin, jedni starsi, drudzy młodsi. Najmłodszy liczył nie mniej jak czterdzieści pięć lat, najstarszy nie więcej jak lat sześćdziesiąt. Pierwszym był pan Baltazar Trocki, marszałek powiatowy, drugim pan Nepomucen Nuszkiewicz, były marszałek, niegdyś konfederat barski, następnie żołnierz Kościuszkowski, człowiek siwy, poważny i poważany. Ci dwaj wiedli w okolicy rej. Pan Baltazar miał reputacyę głębokiego polityka, pan Nepomucen uchodził za człowieka, o którym w średnich wiekach powiedzianoby sans peur ni reproche. Obadwa byli zamożni i gościnni. Około nich przeto obracał się ruch okolicy. Oni nadawali ton i akcent. Oprócz bowiem osobistej wewnętrznej wartości ważyli jeszcze i tem, że mieli koneksye, stosunki i koligacye rozgałęzione na całą Litwę, a nawet sięgające aż Petersburga, gdzie rodzony pana Baltazara brat był adwokatem, a pana Nepomucena synowiec wysokim w ministerstwie skarbu urzędnikiem. Obydwu ich tytułowano "panie marszałku:" my jednakże będziemy ich zwali po imieniu, dla uniknienia w powieści zamieszania. Pan Nepomucen mieszkał w Przetakach… pan Baltazar w Wołczyku. Przetaki, Wołczyk i Poderniszki stanowiły równoboczny trójkąt, którego każdy bok miał dwie mile długości… to jest z Poderniszek równą była odległość i do Przetaków i do Wołczyka. Środek tego trójkąta zalewały trzęsawiska i jeziora, i zapełniały sosnowe bory, śród których leżało kilkanaście osad. Pomiędzy temi osadami komunikacya była tego rodzaju, jak drogi do Poderniszek prowadzące. Trudność ta jednakże bynajmniej nie przeszkadzała komunikowaniu się. Latem i zimą sąsiedzi jeździli do sąsiadów, ale najgęściej w Maju, w tym bowiem miesiącu okazya następowała po okazyi. Zaczynało się 16 Maja w Przetakach imieninami pana Nuszkiewicza. We cztery dni następowały imieniny jego syna Piotra, a po Piotrze co drugi dzień, wypadało Feliksa, Dezyderyusza i Grzegorza, to jest imieniny pani sędziny Szymkajłowej, pana kapitana Puszkiewicza i jego brata podkomorzego. Magdaleny imię nosiła pani marszałkowa Trocka, Petroneli sędzina Wiczowa. Więc – całe sąsiedztwo zjeżdżało się najprzód do pana Nepomucena i bawiło u niego dni pięć. Szóstego dnia jechano do państwa Szymkajłów, ósmego do kapitana Puszkiewicza, dziesiątego do podkomorzego Puszkiewicza, dwunastego do marszałkowstwa Trockich a po wybyciu w tem ostatniem miejscu czterodniówki, wszystko co żyło ciągnęło do Poderniszek na Petronelę i z Poderniszek dopiero rozjeżdżano się po domach. Majowi wtórował Styczeń, który rozpoczynał zapusty Baltazarem, imieninami pana Trockiego i wywoływał szereg kuligów, trwających jednym nieprzerwanym ciągiem aż do ostatniego wtorku, O! bawiono się tam. Mieszkańce miast nie mają i mieć nie mogą o tych wiejskich zabawach wyobrażenia. Co tam za wesołość! – tem większa, że połączona z trudem podróży, z potrzebą przełamywania pewnych przeszkód. Oj! byłoż wesoło. Lecz zamiast bawić czytelnika ogólnikowym opisem, lepiej wprowadzę go na imieniny pana Baltazara do wołczyckiego dworu. Dwór to był nie dworek – choć na Litwie, a z pałacowemi pretensyami. Znać było, że panu Baltazarowi nie obcym był wielki świat. Rzucało się to w oczy na sam widok zewnętrzności jego pomieszkania. Dom kryty blachą, a blacha pomalowana na czerwono. Nad dachem wznosiły się konduktory, a zamiast ostrzeszka szły do koła rynny, które deszczową wodę odprowadzały do zbudowanej na środku podwórza cysterny. Okna wielkie, sztukateryą ozdobione i w żaluzyę zamiast okiennic opatrzone. Ściany miały kolor ka – narkowy a gzymsy i pilastry biały. Ganek zdobiła kolumnada. Z ganku wchodziło się do dużej okrągłej sieni – z sieni do salonu, tak wielkiego jak rajtszula, z galeryą dla muzyki, z parapetowemi drzwiami na ogród i z dwoma rzędami kolumn, dzielących go na trzy części, środkową i dwie poboczne. Był to salon balowy. Do niego z jednej strony przytykał salon jadalny, z drugiej bawialny, a dalej szły różne, rozmaitej wielkości i nazwy pokoje, z których większa połowa przeznaczoną była dla gości, równie jak i obszerne oficyny, postawione obok dworu ze strony przeciwległej stajniom, mogącym koni sto z górą pomieścić. Dwór wołczycki w każdej chwili przygotowany był na przyjęcie zgromadzenia licznego. Na Trzech Króli jednakże gotowość zwyczajna nie zawsze wystarczała. Dwór, pomimo obszerności swojej, nie mógł pomieścić wszystkich. Z tego powodu brano ku pomocy folwark i chałupy chłopskie, po których kwaterowano gości niby żołnierzy. Goście zjeżdżali się zwykle od dwunastej do wieczora. Kto mieszkał bliżej, przyjeżdżał później, równo z podaniem świec. Kto mieszkał dalej, wybierał się z domu rano, ażeby w dłuższej podróży nie narazić się broń Boże na zadymkę, nie zmylić' drogi, i zamiast do Wołczyk Bóg wie gdzie? nie zajechać. W 1830 roku, jak w każdym, państwo Troccy w dniu Trzech Króli przyjmowali goś – ci ze zwykłą, a ich dostojeństwu i towarzyskiemu położeniu odpowiednią uroczystością. Marszałek wygolony, bez wąsów w granatowym z błyszczącymi guzikami fraku, w białej kamizelce i białym halsztuchu, w żabotach i mankietach, wychodził do sieni na spotkanie nowoprzybyłych, witał, dziękował za składane życzenia, i wprowadzał przez salon balowy do bawialnego, gdzie marszałkowa, w aksamitnej krwawnikowego koloru sukni, ubranej… w koronki, hafty i drogie kamienie, oczekiwała, witała i siedzieć prosiła. Ceremonia ta powtarzała się co moment. Marszałek był ciągle w ruchu pomiędzy sienią a bawialnym salonem. Marszałkowa wciąż się podnosiła i siadała i siedzieć prosiła, i o zdrowie najprzód a potem o drogę pytała. Na to ostatnie pytanie odpowiedzi były zrazu jednogłośnie pochwalne: – Wyborna droga… Dzień prześliczny… Mróz tęgi ale bez wiatru… Pod wieczór jednakże jednogłośność pochwalna zmieniła się na naganną: – Droga byłaby jaką taką, ale pora okropna… Coś strasznego na dworze… Wiatr dmie i niesie tumany śniegu. Droga zupełnie zawiana, nie widać śladów, a co gorzej oczu otworzyć nie sposób… Biada temu, co się spóźnił… Rzeczywiście litewska zima rozhukała się po swojemu. Litwini przedstawiają sobie zimę bardzo poetycznie. Wcielają ją w postać starca, trząsającego siwą brodą, i przez ogromne dmuchającego wąsiska. Trząsanie sprawia śnieg, dmuchanie zawieję. Mimochodem pozwolę sobie zrobić uwagę, że dziwi mnie, dlaczego tej postaci nie zużytkował dotychczas żaden poeta, ani malarz, ani rzeźbiarz. Co to za posąg możnaby wykuć z litewskiej zimy! Ale mniejsza o to. Wracam do opowiadania. Starzec się nadął i dmuchał z siły całej, jakby z wielkiego gniewu, na tę ciszę, która w przed i popołudniowych panowała godzinach. Wąsy mu się skłębiły i zadymiły. Po borach poszedł szum szyszek sosnowych, łomot gałęzi i ten łoskot głuchy, dziwny a przerażający, wiatru, nadziewającego się na miljony igieł. Był dzień, było widno w domach, świec nikt nie myślał zapalać, a przecież nic widzieć nie można było. Kto jechał, jechał na chybił trafił, spuszczając się na instynkt koński. Dobrze było tym, co do Wołczyka zawczasu przyjechali. Przechadzali się po ciepłych salonach, gwarzyli i przez porysowane w mroźne desenie szyby na dwór wyglądali, posyłając westchnienia nie koniecznie szczere, pod adresem tych, których się jeszcze spodziewano. W całem zgromadzeniu był tylko jeden, co wzdychał szczerze. Ten nie poprzestawał na wyglądaniu przez okno. Co kilka minut wychodził na ganek, nb… bez futra i czapki, stawał na samej krawędzi, wyciągał szyję i niespokojnem okiem badał, niby marynarz, horyzont. I co kilka minut sam do siebie mówił: – To się nie uspokoi do jutra… Mój Boże! mój Boże!…. Jeżeli ona w tej chwili jedzie… Mnie tu ciepło i zacisznie… a jej?…. tam?…. I powracał na salony i znów wychodził. Tak powracał i wychodził aż do zmroku, a o zmroku stał się taki smutny, jakby go wielkie spotkało nieszczęście. Zostawmy go własnemu smutkowi, a sami przenieśmy się na drogę z Poderniszek do Wołczyka prowadzącą. Droga ta szła najprzód borem, potem polem, następnie znów borem i pod samym Wołczykiem wychodziła znów na pole. Minąwszy pierwszy bór, rozchodziła się w trzy strony i dochodząc do drugiego boru, znów się rozchodziła, nie licząc w to różnych, czepiających się jej w kilkunastu miejscach pobocznych dróg i drożyn, prowadzących do wsiów, to na zręby, to na jeziora. Przy pierwszem rozszczepieniu stała karczma do pół w lesie schowana, zbudowana nie według narysu dla karczem w całej Polsce przyjętego, to jest, z tak zwaną podsienią i stajnią, umieszczoną pod jednym z mieszkalnemi izbami dachem. Nie miała wrót, tylko drzwi zwykłe; stajnia zaś była do niej z tyłu przyczepiona i to nie stajnia a raczej chlew ze żłobem, przy którym zawsze stała para wierzgających i kąsających ko – ni. Do tego chlewu wchodziło się jak do piwnicy, a w tej piwnicy była ta szczególność, że kawałek ściany, wraz z polową żłobu otwierał się jak drzwi i prowadził do drugiej jeszcze głębiej wkopanej piwnicy, obszernej i mającej kształt podłużnego kwadratu, na którego dłuższych starannie ocembrowanych bokach umieszczone były żłoby i drabiny. Przy tych żłobach i drabinach można było wygodnie trzydzieści postawić koni. O tej jednak drugiej piwnicy, a raczej podziemnej stajni, wiedzieli nie wszyscy co tę karczmę znali, a do tych nie wszystkich należała najprzód pani Wiczowa, do której ona… jako do właścicielki gruntu, na którym była zbudowaną, należała. Takich nie wszystkich było bardzo dużo. Sama karczma składała się z sieni i dwóch izb. Z tych, w pierwszej był szynk, w drugiej mieściła się liczna rodzina arendarza, w sile wieku żyda, którego pozór zapowiadał atletyczną siłę ciała, połączoną z wyrazem pewnej surowości i roztropności, rozlanym na jego twarzy. Żyd ten nosił szczególne nazwisko. Nie umiem powiedzieć, czy było prawdziwem, czyli też przybranem lub nadanem. Nazywano go Cezarem. Dla niego też to zapewne karczmę przezwano Rzymem. Okoliczna zaściankowa szlachta była głęboko przekonaną, że w tej to karczmie odbyła się ostatnia Twardowskiego z djabłem rozprawa. Cezar od dwudziestu przeszło lat dzierżawił u pani Wiczowej Rzym i za jej wiadomością szynkowa! gorzałką, a bez jej wiadomości handlował końmi kradzionymi. Głuche pory i bliskość granicy wielce temu handlowi sprzyjały. W dniu imienin pana Baltazara, nad wieczorem, kiedy zawierucha już się była rozhulała, przed Rzymem zatrzymały się parokonne sanki, w sankach siedziało dwóch ludzi, jeden na koźle w kożuchu baranim i ogromnych o dwóch palcach rękawicach wełnianych, drugi w siedzeniu, zakutany futrem, obwiązany chustką i okryty baranicą. Przy dyszlu był dzwonek. Jak tylko się zatrzymali, furman z kozła zeskoczył i począł okrywać derami mocno dyszące konie. A nim on okrywania skończył, we drzwiach karczmy, wywabiony zapewne odgłosem dzwonka, ukazał się Cezar. Człowiek w futrze wystawił twarz z kołnierza, dmuchnął i zapytał: – A cóż?…. – Nic… – była odpowiedź Cezara. Po chwili człowiek w futrze znów zapytał: – Przejeżdżała już tędy pani z Poderniszek? – Jeszcze nie… – Możeś prześlepił… Żyd ruszył ramionami i odparł: – Jeszcze co!…. Gdzieżby ja mógł prześlepić!…. Ona się zawsze przy karczmie dla wytchnienia koniom i dania ludziom po kieliszku wódki zatrzymuje… Tem bardziej zatrzymałaby się dziś na taką pogodę… – To prawda.… – odrzekł człowiek w futrze, powoli wysiadł z sanek i poprzedzany przez Cezara, wszedł najprzód do szynkowej, następnie do izby mieszkalnej, a chodząc po izbie wyciągał się i powtarzał: – Otóż pogoda!…. nu!…. Daj tam Gryszy kieliszek wódki, tylko miary nie żałuj… Cezar mrugnął na żonę – ta wyszła – a sam pozostał w izbie. – U ciebie tu ciepło… – rzekł podróżny. – Cóż dziwnego… Piece dobre, jest czem palić… – odparł żyd, stając pod piecem. – Jest kto z naszych?…. – Nie ma nikogo… Na robocie… – A przy żłobie jest co?…. – Nie ma nic… – Czort pabieri!…… – zawołał podróżny po rossyjsku… zatrzymując się przed żydem. Zauważyć winniśmy, że podróżny mówiąc po polsku, lekko zarywał akcentem; gdy zaś chciał się dobitniej wyrazić do własnej uciekał się mowy. – Czort pabieri!…… – zawołał zatrzymując się przed Cezarem i w oczy mu patrząc. – Coż z tego będzie?…. – Co będzie?…, nic nic będzie… Trzeba cierpliwie czekać. – Oni próżnują… – Ta!…… – odrzekł żyd od niechcenia. – Teraz święta i zima i wielkie śniegi… – Złodziej, co świętuje i zimy się boi, złodziejem być nie wart… – rzekł dobitnie podróżny. Jabym ich wsiech w katorgu sukinych synów!…. – Po śniegu nie tak to łatwo, jak się zdaje… Można człowieka jak zająca tropić… – Hm!…… – mruknął podróżny i począł znów chodzić, poprawiwszy na głowie czapkę która miała pąsową obwódkę. – U ciebie, Cezarze, gorąco… – Niech się wielmożny zasidatel rozbierze… – odpowiedział żyd obojętnie… – Może wielmożny pan zechce co przekąsić… Mam szczupaka faszerowanego i dobry wiszniak, – Twego szczupaka i twój wiszniak schowaj dla siebie… – odrzekł zasidatel z przyciskiem, – Ja jadę do Wołczyk na imieniny, a tam dostanę coś lepszego na przekąskę… ale się rozbiorę dla tego, żeby z tobą rachunek zrobić… To mówiąc rozwiązał chustkę zrzucił futro i pozostał w berlaczach, czapce i mundurze z czerwonym kołnierzem. – Cóż rachunek?…. – Bardzo krótki… – odpowiedział żyd – siedm koni, po pięć rubli, to trzydzieści pięć rubli… – Łżesz… Nie siedm a dziewięć… – Nu!…. a co ja panu mam na to odpowiedzieć?…. – Zaklnij się "af majne munes" i "put chajrem." – Aj majne munes, putchajrem… – odrzekł Cezar z uśmiechem. – Bodajbym z dzieci pociechy nie doczekał, jeżeli od ostatniego rachunku było więcej jak siedm… – Dawaj pieniądze tylko zlotem albo bomażkami, bo mi srebro kieszenie poobrywa…\nIII. Na dworze huczał, świstał i wył wicher, wydobywając z siebie tony żałosne i groźne. Tumany śniegu niosły się jak piasek na Sacharze i uderzając o okna, łopotały w szyby skrzydłem zmory. Przy cienkiej łojowej świeczce, w ciężkim, mosiężnym osadzonej krzywo lichtarzu, siedział w Rzymie nasz podróżny przy stoliku pod oknem, postawionym między dwoma łóżkami. Na trzeciem łóżku spało kilkoro bachorów. Pod piecem, na ławeczce, drzemała żydówka i stał w groźnej pozycyi Cezar. W szynkownej izbie, na lawie, wyciągnął się Grysza. Przed karczmą stały sanki z koni wyprzężone. Podróżny pochylił głowę i zadumał się. W izbie panowała cisza. Korzystając z tej ciszy, zaznajomię czytelnika bliżej z postacią powołaną do odegraw naszej powieści jednej z główniejszych ról. Człowiek w mundurze z czerwonym kołnierzem, którego Cezar tytułował "wielmożnym zasidatelem," byt to jasny blondyn, regularnych rysów twarzy, więcej niż miernego wzrostu, silnej i kształtnej budowy ciała. Wieku mógł mieć około trzydziestu lat. Możnaby go nazwać mężczyzną przystojnym, gdyby nie pewien wyraz fałszu, czy też myśli ukrytej, strzelający z oczów, w krórych czytałeś jeszcze wyraz odwagi, albo zuchwalstwa – może bezczelności. Ten wyraz sprawiał, że zasidatel nie mógł posiadać władzy pociągania ku sobie ludzi, ale wzbudzał ku własnej osobie pewien rodzaj poszanowania wstrętnego. Zasidatel był u nas postacią tak znaną, że nie mam potrzeby rozwodzić się nad jej znaczeniem. Nikogo też zapewne nie dziwiła spółka jego ze złodziejem. Wielką byłoby nadzwyczajnością, gdyby kto wygrzebał białego kruka – zasidatela nie bawiącego się złodziejstwem. Jest to zastosowanie do służby cywilnej prawidła, które podaje Machiawel dla zapewnienia wierności żołnierzy. Radzi on dozwolenie rabunku. Złodziejstwo jest także rabunkiem, tylko zamaskowanym, i dlatego tem właściwszem dla ludzi, których głównem zadaniem jest szpiegostwo. Wykradanie pieniędzy ćwiczy w wykradaniu tajemnic. Pierwsze urzędnik zachowuje na własny, drugie oddaje na państwowy użytek. I jemu z tem dobrze i państwu dobrze. Dwa interesy idą w parze, wspierając się wzajemnie, a tak są z sobą związane, że jeden bez drugiego istnieć nie może. Ale czyż każdy urzędnik koniecznie muci być złodziejem?…. Koniecznie – każdy policyjny, z tym dodatkiem, że specyalnością tego ostatniego są konie. Każdy bowiem ma swoją specyalność. Zgrzeszyłbym przeto przeciw prawdzie, gdybym jako nie złodzieja przedstawił czytelnikom Mikołaja Pawłowicza Hilferdinga. Był złodziejem, ale obok tego uchodził za poczciwego człowieka. Tą szczególnego rodzaju reputacyę zawdzięczał uczynności z jaką załatwiał szlacheckie, kryminałem pachnące interesiki. Umiał za pieniądze "chować – jak rossyjskie powiada przysłowie – końce w wodę." Brał łapowe i zawsze zrobił czego od niego chciano. To stanowiło jego poczciwość. Szlachta powiadała: – Inny szelma weźmie i nie zrobi… – Z tego powodu, a także i dla tego, że się mienił kurlandzkim szlachcicem, szlachta litewska chętnie go przyjmowała, hojnie opłacała i nie nader uważnie w oczy mu patrzyła, Mikołaj Pawłowicz siedział przy stole w milczeniu, pochylił ku kolanom czoło i zdawało się, jakby się w wycie wiatru wsłuchiwał. Po chwili milczenia podniósł głowę, spojrzał na zamurowane mrozem szyby i rzekł głośno, ale sam do siebie. – Już ona nie przyjedzie… Ktoby na taką zawieruchę jeździł… – Cóż to wielmożnemu zasidatelowi na natem zależy, ażeby się pani sędziny w Rzymie doczekać?…. – – Nie o sędzinę mi chodzi!…… – odparł zasidatel żywo – Czort pabieri! starą babę i jej starszą córkę sekutnicę, co spogląda na mnie, jakby mnie zjeść chciała… Chcę się doczekać Rózi i posłużyć jej za przewodnika przez śnieżyste zaspy… – E… – odezwał się Cezar i językiem cmoknął, – Hm… A toć to wielmożny pan ma niczego oko… – Ależ-bo ładna, szelma… – Nu, nu. To nie ma co o tem mówić… – Dlaczego?…. – Ładnem jest słońce, ładnemi są na niebie gwiazdy, a niechżeby mnie albo panu zachciało się dostać słońca, albo której z najmniejszych gwiazdeczek… – Iii… – podchwycił Mikołaj Pawłowicz. – Ty bo, Cezar, gadasz z wysoka, od gwiazd… Bierz się niżej… Ja taki człowiek jak każdy inny… Arendarz spojrzał szyderczo. Co Hilferding zrozumiał widać, bo odpowiedział. – Taki akurat ruski, jak i ty. Urodziłem się nitem ni owem… Było mi potrzeba, zrobiłem się Ruskim. Byłoby potrzeba, zrobiłbym się Niemcem… Będzie potrzeba, zrobię się Polakiem… Jeżeli Rózia dobra Polka, to coś jej przecie powinno natem zależeć, ażeby ż takiego jak ja człowieka Polaka zrobić… – Zapewne… – wsunął żyd. – A! jej-Bohu!, byłbym Polakiem doskonałym – ciągnął dalej, nie zważając na ironiczny ton uwagi Cezara. – Bo, czyż to tak trudno!…, zwłaszcza, gdybym został panem Poderniszek… Nie wielka to rzecz, ale, przecie… Starą-bym osadził na chlebie i wodzie. Frani dałbym nogą gdzieś, a tobie bym spuścił po rublu od konia… Żyd nic na to nie odpowiedział. – Słuchaj, Cezar. – podniesionym głosem ciągnął zasidatel. – Gdybyś ty pomógł mi dostać Rózię, to bym ci dwanaście koni bez okupu puścił… – Nu, a jakże to pomódz?…. – Ciebie sędzina za uczciwego trzyma człowieka? – Nu i cóż z tego?…. – Z tobą ona rada rozmawia?…. – Nu?…. – Mówże ty jej, że nie ma stateczniejszego i lepszego człowieka nademnie… Powiedz jej, żeby mnie wzięła za zięcia… Powiedz jej, że chciałbym przestać być ruskim. Cezar, zamiast odpowiedzi, począł sobie pod nosem, cichym półgłosem, majufes nucić. – Cóż ty na to?….\nDrugie Boże przykazanie : powieść\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Drugie_Boze_przykazanie___powiesc-ebookRO/p02025432i020" target="_blank" title="Drugie Boże przykazanie : powieść [Teodor Tomasz Jeż] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Drugie Boże przykazanie : powieść [Teodor Tomasz Jeż] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


THERMAL PARK ORAVA\nKonkurs został zakończony 15. 6. 2018\nCuda natury Tatr Zachodnich w zasięgu ręki\nDoskonała rozrywka termach i okolicy\nZakwaterowanie na terenie ośrodku\nPytanie konkursowe nr 1 Ile metrów długości ma zjeżdżalnia w termach Meander Oravice? (podpowiedź znajdziesz na stronie www.meanderoravice.sk)\nPytanie konkursowe nr 2 Ile razy przefiltruje się cała objętość wody w basenie pływackim i basenie z falami morskimi w parku wodnym Meander Oravice w ciągu letnich wakacji (62 dni)?\nWyrażam zgodę na otrzymywanie biuletynów\nWygrywa 10 najlepszych odpowiedzi!\nWeekendowy pobyt dla 2 + 2 osób (2 dorośli i 2 dzieci, piątek, sobota, niedziela) obejmujący śniadania i kolacje oraz całodzienne wejściówki do parku wodnego.\n2. - 10. miejsce\nCałodzienna wejściówka dla czteroosobowej rodziny (2 dorośli + 2 dzieci) do term Meander Oravice.\nTermy są częścią ośrodka wypoczynkowego Thermal & Ski Meander Oravice. Mieszczą się w Orawicach w Tatrach Zachodnich, które nie bez powodu powszechnie uważane są za najpiękniejsze słowackie góry. W basenach parku wodnego znajduje się lecznicza woda geotermalna o temperaturze 28–38 °C. Woda ta jest bogata w minerały i elementy o różnorakim działaniu leczniczym.\nDzięki licznym basenom i atrakcjom znajdą tu coś dla siebie zarówno dorośli, dzieci, jak i osoby starsze. Do najbardziej popularnych atrakcji należy basen z falami morskimi. Na terenie term znajdują się również nowoczesne obiekty noclegowe, a w sezonie zimowym stok narciarski wyposażony w wyciąg z kanapą czteroosobową. Park wodny czynny jest przez cały rok. Zapraszamy!\nJeżeli jesteś miłośnikiem turystyki i ruchu na świeżym powietrzu, nie będziesz się w Orawicach nudzić. Do dyspozycji masz nie tylko trasy turystyczne na grzbiecie Rohaczy (jak mawia się czasem na Tatry Zachodnie), ale również popularne trasy rowerowe w Dolinie Cichej, nadające się także do jazdy na rolkach.\nWięcej informacji znajdziesz na stronie www.meanderoravice.sk.\n© 2017 - 2019 THERMAL PARK ORAVA, s.r.o.\nInformujemy, że ta strona korzysta z plików cookies. Odwiedzając naszą stronę bez dokonania zmian ustawień swojej przeglądarki, wyrażasz zgodę na wykorzystanie przez nas plików cookies w celu ułatwienia korzystania z serwisu. Więcej informacji Zgadzam się