W niedzielę, wczesnym rankiem, jeszcze przed kościołem, pani Różalska schodziła po schodach kamienicy przy ulicy Morskiej, tak cicho, jak tylko mogła. Przyciskała do piersi swoją sunię, żeby nie obudzić rotwailera spod piątki. Na pierwszym piętrze drzwi do mieszkania pani Marty były uchylone. Przez szparę w drzwiach, w mroku przedpokoju, pani Różalska zobaczyła Franusia, syna pani Marty.\n- Zamknij drzwi, Franuś – szepnęła mijając drzwi. – Jeszcze wcześnie. Idź spać.\nFranuś cofnął się w głąb mieszkania, ale nie zamknął drzwi.\nChwilę później klatką schodową schodził właściciel rotwajlera i zobaczywszy uchylone drzwi od mieszkania pani Marty, mruknął „znowu Franuś nie może spać”, zamknął je i zszedł na dół. Kiedy pani Różalska wracała ze spaceru, a następnie ponownie wychodziła z domu, żeby zdążyć na godzinę dziewiątą, na mszę, drzwi od mieszkania pani Marty, były zamknięte.\nPani Różalska tę niedzielę spędziła u swojego syna. Synowa miała urodziny i zaraz po kościele rodzina zabrała mamę do siebie. Wysłano tylko jednego z wnuków po psa. Ten wbiegł szybko na trzecie piętro, żeby zabrać pieska babci i zbiegając z powrotem nie zwrócił uwagi na uchylone drzwi mieszkania na pierwszym piętrze.\nOstatnia niedziela listopada, była wietrzna i deszczowa. Ludzie niechętnie wychodzili z domów. Prawie całą niedzielę nikt nie schodził i nie wchodził klatką schodową z ulicy Morskiej. Koło dwunastej rotwailer sąsiada spod numeru piątego, zmusił swojego pana do wyjścia na spacer. Tym razem drzwi od mieszkania pani Marty były zamknięte. Otworzyły się na chwilę, ale już po tym, jak sąsiad mignął na półpiętrze, biegnąc za swoim psem. Potem sąsiadowi, który szybko przeszedł się po trawniku, zdawało się, że okno pani Marty jest uchylone. W taką pogodę – dziwił się. Dopiero o siedemnastej, a właściwie to było już dużo później, na pewno po teleekspresie, rotwajler znowu wymusił na panu spacer. Na pierwszym piętrze drzwi znowu były uchylone.\n- Ma kobieta kłopot z tym swoim synem – mruknął i chciał ponownie zamknąć drzwi, ale jego pies zaskamlał i wsunął głowę do środka. Zza uchylonych drzwi wyjrzał Franuś. Twarz, pidżamę w niebiesko-żółte pasy i ręce miał umazane we krwi.\nSąsiad spod piątki nakazał psu – waruj i wszedł do środka. Pani Marta leżała w sypialni.\n- Pociął ją, no mówię pani, pani Różalska, pochlastał jak świnię! Cała była we krwi! Tu i tu. A cycków to...To w ogóle nie miała – zawodziła dozorczyni do wysiadającej z taksówki sąsiadki.\nPani Różalska odruchowo przycisnęła ręce do piersi. Patrzyła przerażona na tłum ludzi pod domem, samochody policyjne, karetkę pogotowia i bała się iść dalej.\n- On mi się nigdy nie podobał – zawodziła dalej dozorczyni. – Wiedziałam, że tak będzie. Nigdy w oczy nie patrzył. Własną matkę zamordował! Policja dopiero, co przyjechała, niech pani tam nie idzie. Oni wołali ludzi. Pytają się. Ja tam nie pójdę, boję się! Zamordował!\n- Kto? – wyszeptała pani Różalska.\n- No, toć mówię! Syn.!\n- Franuś? – krzyknęła pani Różalska i wbiegła do klatki nie zwracając uwagi, że zostawiła na ulicy psa.\nFranek siedział na krześle w kuchni zapięty w kajdanki i przyglądał się swoim palcom. Stojący przy nim policjant ożywił się na widok pani Różalskiej.\n- O! Pani na przesłuchanie? Pani go zna?\n- Nie chce odpowiadać na pytania. Dozorczyni gdzieś wsiąkła. Może nam pani podać jego dane?\n- To jaką w końcu ranę mam wpisać? Kłuta, czy cięta? – jęknął siedzący przy kuchennym stole młody mężczyzna.\nPani Różalska uklękła przed Franusiem, ujęła jego dłonie. Palce Franka były fioletowe. Rozcapierzył dłonie pilnując, aby żaden palec nie dotknął drugiego, jakby ta fioletowość miała zrobić coś złego jego dłoniom. Sąsiadka pogładziła go po twarzy. Wyciągnęła chusteczkę z kieszeni i próbowała zetrzeć krew z policzka:\n- Franciszek Tokarczuk, lat dwadzieścia pięć. Nie umie mówić. Jest upośledzony – powiedziała spokojnie jak wyuczoną regułkę.\n- O, kurwa... Panie poruczniku, to, co teraz? To czubek!\nMarta zamknęła oczy, żeby powstrzymać łzy. Niestety, zabolało jak zawsze. Tak jakby kanaliki w jej oczach miały pozaszywane otwory. Łzy przedarły się z bólem i bez ulgi.\n- Czy to znaczy, że umrę?\n- To znaczy, że pani sytuacja nie jest dobra. Musi położyć się pani do szpitala, ale proszę nie dramatyzować. To tylko operacja, trzeba się jej poddać, może ustalimy termin...\nMarta poderwała się z krzesła.\n- Zaraz, ja nie mogę. Syn...Nie mogę. Nie teraz. Nikt, tylko ja...Nie mogę.\nLekarz łagodnie posadził ją na krześle.\n- Pani Marto, znamy się nie od dziś. Oboje wiemy, że pani choroba jest między innymi rezultatem ciągłego życia w stresie. Nie mogę położyć panią do szpitala razem z synem. Nie tym razem. Ma pani bardzo duże szanse być zdrową, ale musi poddać się pani leczeniu zamkniętemu.\n- Tydzień, dwa. Powinno wystarczyć.\n- Powinno... Ale niekoniecznie? I na jak długo wystarczy? Ja mam umowę z Panem Bogiem, że mnie nie zabierze za szybko. Taką mam umowę, żadnej choroby a pan teraz... Szpital. Ja nie mogę. Moja znajoma umiera w szpitalu. Ma takiego syna jak ja. Jeśli też tam pójdę...\nLekarz na chwilę przymknął oczy.\n- Niech pani pomyśli o jakimś miejscu dla Franusia. O! – Żachnął się -Dla Franciszka. Dla pana Franciszka. – Powiedział z naciskiem. - Czas najwyższy pomyśleć o nim, jak o dorosłym mężczyźnie. Po szpitalu przydałoby się leczenie sanatoryjne i nie chcę słyszeć, że pojedzie tam pani z synem. Proszę się rozebrać, osłucham panią.\nPowoli odpięła guziki bluzki. Uświadomiła sobie, że nie ma na sobie odpowiedniej bielizny. Takiej specjalnej „do lekarza”. Stanik wyprany i powyciągany, chociaż czysty, wyglądał obrzydliwie. Marta nie mogła zrozumieć, dlaczego nałożyła właśnie ten stanik. Co prawda, to był ten ulubiony, ale na wizytę lekarską miała przygotowany porządny, rzadko używany, czarny stanik. Majtki, o, chociaż te były nowe. Niestety jakiejś podłej firmy, bo tanie, kupione w markecie za złotówkę, miały wewnętrzną sztywną metkę drapiącą ciało. Marta odruchowo raz po raz drapała podrażnione biodro. Że też nie odcięła od razu tej metki...\nStanęła zgarbiona przed lekarzem, piersi przykleiły się do ciała, ale nie czuła tym razem wstydu. Miała iść do szpitala. Tam wszyscy będą ją oglądać, dotykać. Wszyscy będą wiedzieć ile razy dziennie oddała mocz oraz to, że najchętniej śpi na prawym boku.\nLekarz osłuchał Martę, potem zmierzył jej ciśnienie i jeszcze raz przedstawił jej konieczność hospitalizacji. Była mu wdzięczna, że tak długo i cierpliwie tłumaczy, na czym polega jej choroba, ale miała już dość tej wizyty. Syn czekał za drzwiami. Musiała podjąć decyzję, która nie dotyczyła tylko jej samej. Franek chyba był w tym momencie najważniejszy, przynajmniej dla Marty. To, co będzie z nim, kiedy ona pójdzie do szpitala, było warunkiem, że Marta w ogóle pójdzie do szpitala, że będzie się leczyć, że będzie żyć. I to, właśnie to, było najtrudniejsze i zdaniem Marty niewykonalne.\n- Może w czymś pani pomóc?\nCiepły, cichy kobiecy głos wyrwał Martę z zamyślenia. Nie zwróciła uwagi, że stoi przed wejściowymi drzwiami i przebiera w palcach kluczami jakby nie wiedząc, który użyć.\n- Czy pani mnie słyszy? Jestem pani sąsiadką, mieszkam nad panią, otworzę drzwi, jeśli nie ma pani klucza od domofonu.\nMarta poddała się temu ciepłemu głosowi. Przypominał głos jej matki. Ciepły, ale było w nim także coś stanowczego. Poddała się niemu, tak jak wiele razy poddawała się głosowi matki.\nPozwoliła zaprowadzić się do mieszkania. Było nowe i jeszcze nie czuła się w nim dobrze. Nie pachniało nią i nie znała jeszcze wszystkich jego głosów. Mieszkała w tym nowym mieszkaniu razem z Franciszkiem już osiem miesięcy, ale jeszcze nie wiedziała, co mówią dźwięki i zapachy mieszkania. Jaki sąsiad właśnie robi sobie kawę, a który bierze kąpiel i dlaczego jest tak cicho za ścianą, w dużym pokoju.\nMarta postała chwilę w przedpokoju, syn widząc, że matka nie rozbiera się, stanął obok niej i zamarł w oczekiwaniu.\nWidząc to, sąsiadka, pani Różalska, zaprosiła Martę do siebie. Zrobiła herbatę dla Marty i Franka. Powiedziała, że nazywa się Agnieszka, i że już dawno chciała ich poznać.\nPostawiła filiżanki na stole. Obok talerz z ciastem. Franek najadł się i podszedł do matki. Kilkakrotnie popukał palcem jej prawą pierś a lewą uniósł lekko do góry jakby ważył ją w dłoni.\n- Nie przeszkadza to pani?\n- Co? – zapytała Marta automatycznie mieszając cukier w szklance.\nKobieta wskazała wzrokiem na dłoń Franka.\n- A, to? – Marta odepchnęła łokciem dłoń syna, ten usiadł obok niej, zgarbiony i skubiąc palce zapatrzył się we wzorzysty dywan. Na jego kolana wskoczył mały, kudłaty piesek. Franciszek pozwolił psu ułożyć się na jego kolanach, ale nie dotknął go. Wydawało się, że go nie zauważył.\n- Nie przeszkadza to pani? – powtórzyła kobieta.\nNa wargach Marty przesunął się lewie dostrzegalny uśmiech.\n- Nie czuję tego już. To tak, jakby dotykał moich pleców. Kiedyś mnie szczypał, zadawał ból, teraz nauczył się już innego dotyku. Gdyby mi się chciało...\nMarta wzniosła oczy ku górze.\n-...Chciało? Gdybym miała siły, to konsekwentnie doprowadziłabym do tego, że może tylko pukałby mnie w pierś...Ale to tylko zmiana gestu. Nic więcej. Znaczenie zostałoby to samo. Jemu to potrzebne, takie poczucie bezpieczeństwa. Jakby się jeszcze nie odpępnił. Niech się pani nie obawia. Nie dotyka nikogo innego. Nikt nie jest tak cenny jak ja. Tylko nie wiem jak długo…\nMarta zawiesiła głos. Sąsiadka nałożyła Marcie nowy kawałek ciasta.\n- Co też pani mówi?\n- To chyba odwieczny problem rodziców dzieci niepełnosprawnych. Co się stanie z naszymi dziećmi po naszej śmierci? Moja znajoma…właśnie umiera… Zostawi córkę…\nSąsiadka sapnęła niezadowolona.\n- Pani Marto, o czym pani mówi? Jest pani młoda, nie wolno tak!\nMarta spojrzała na sąsiadkę. Jej spojrzenie mówiło same za siebie. Była rozżalona na życie, na świat. Pani Agnieszka powoli wyciągnęła z Marty największy ból i problem.\nStrach przed zostawieniem syna samego.\nTego dnia pani Agnieszka postanowiła, że znajdzie pomoc dla Marty. Wykonała kilka telefonów i zadowolona zeszła piętro niżej, ale Marty i jej syna nie było w domu.\nByła tak żółta, że szpitalne szare prześcieradło raziło swoją bielą. Całe wychudzone ciało jakby zapadło się w pościeli. Tylko oczy na wychudłej twarzy, były dwa razy większe. Granatowe źrenice w żółtawej obwódce patrzyły zachłannie, jakby na zapas, na zawsze. Marta uśmiechnęła się do przyjaciółki, przysiadła na brzegu łóżka, przytuliła dłoń Natalii do policzka.\n- Nie zdążyłam – szepnęła Natalia.\n- Ciiii, wszystko dobrze – Marta pocałowała rękę przyjaciółki.\n- Nie zdążyłam, za…- Marta delikatnie położyła dłoń na ustach Natalii. Posiedziała jeszcze chwilkę. Uczesała jej włosy, obcięła paznokcie u nóg. Pożegnała się krótkim pa-pa, jakby wychodziła tylko na chwilkę. Franciszek czekając w samochodzie na matkę, policzył wszystkie samochody poprawnie zaparkowane pod szpitalem, wszystkie samochody czyste i wszystkie brudne. Przy przeliczaniu wszystkich samochodów , których numer rejestracyjny zaczynał się na GDA matka wróciła do samochodu i nieprzepisowo wyjechała z parkingu. Potem jeszcze dwadzieścia sześć razy przekroczyła linię ciągłą, i pięć razy ciągła podwójną. Na strzałkę prędkościomierza Franek bał się patrzeć.\nDom stał na niewielkiej działce zarośniętej świerkami. Zielony dach wyraźnie odróżniał się od czerwieni wielu innych dachów na tym osiedlu. Marta przypomniała sobie, jak adresowała pierwsze listy do Anny, kiedy nie znała jeszcze jej adresu. Kowalewo, jedyny dom z zielonym dachem, państwo Dybowscy. I listy zawsze dochodziły.\nNie uprzedziła Annę i Janusza, że przyjedzie do nich. Czuła, że lepiej będzie, kiedy pojawi się u nich nagle, niespodziewanie. Ostatnio, prawie nie pisali do siebie, ale Marta wiedziała, że jeśli będą w domu, nocleg u nich ma zapewniony.\nZadzwoniła i drzwi otworzył jej Janusz. Chwilę stał milcząc i Marta miała wrażenie, że nie wie, czy wpuścić ich do środka. Franciszek podał mu rękę, Janusz uścisnął ją, uśmiechnął się i zaprosił Martę gestem. Nagle jakby spod ziemi wyrosła Anna. Szybko ucałowała Martę w oba policzki, potem przytuliła Franciszka.\nJanusz wprowadził Martę i Franka do salonu. Zapytał, czego się napiją i zniknął w kuchni.\nMarta zdziwiona spojrzała na koleżankę.\n- Coście tacy oficjalni?\nAnna była wyraźnie zmieszana. Nerwowo poprawiała serwetę na stoliczku i rzucała niepewne spojrzenia to na Martę to na Franka. Kiedy jej mąż pojawił się w drzwiach stanęła przy nim. Wymienili z Januszem porozumiewawcze spojrzenia. Mężczyzna postawił herbatę i napoje przed Martą i wyszedł z salonu.\n- Chcielibyśmy ci kogoś przedstawić – szepnęła Anna. – Poczekaj, zaraz wrócę. Po chwili pojawiła się znowu z mężem, obok stało kilkuletnie dziecko.\n- A to jest nasza...Martusia. – Anna wysunęła przed siebie małą, drobną dziewczynkę, z dużymi czarnymi oczyma, która wpatrywała się z przestrachem we Franka. Marta ukucnęła przy niej i pogłaskała po ściśniętej w pięść rączce.\n- Też mam na imię Marta, ale nie jestem ani twoją siostrą, ani twoją mamą. Dużo dziewczynek na świecie ma takie samo imię. Bardzo się cieszę, że masz takie samo imię jak ja. To najładniejsze imię, jakie znam.\nDziewczynka rozjaśniła się.\n- Chodź, córciu, pójdziemy po zakupy, trzeba dla gościa kupić jakieś ciasto. Pomożesz tatusiowi wybrać.\nMarta usiadła w fotelu, twarz schowała w dłoniach. Anna dotknęła delikatnie jej ramienia.\n- Nie powiedziałam ci, nie powiedziałam, bo...Bałam się. Wiesz...\nMarta przerwała jej w pół słowa.\n- Nie gniewam się. Naprawdę.\nAnna uśmiechnęła się nieśmiało.\n- Jesteś kochana, ale ja muszę ci wytłumaczyć. Martusia jest u nas od miesiąca, jeszcze nie było rozprawy sądowej. Chcieliśmy zaprosić wszystkich na taki specjalny chrzest, jak już wszystko będzie załatwione.\nMarta objęła dłońmi ręce Anny i pocałowała je.\n- Aniu, nie tłumacz się, rozumiem. Naprawdę.\n- Ale ja chcę, muszę. Siedź cicho i wysłuchaj mnie. Trzy miesiące temu mieliśmy mieć dziecko, noworodka. Prosto ze szpitala, nielegalnie. Było u nas dwa tygodnie, ale matka się rozmyśliła. Przyszła ze zbirami, jacyś tacy ze wschodu i zabrali nam... Synka. Miała prawo. Zatuszowaliśmy sprawę, bo ośrodek adopcyjny nie lubi działań na własną rękę. Nie mogłam ci powiedzieć, jaka byłam głupia i naiwna. Najpierw bałam się zapeszyć, potem było mi wstyd.\nMilczała chwile, jakby szukając odpowiednich słów.\n- Myślałam, że nakręcamy się wzajemnie, że trzeba przerwać jakąś wrogą nam nić i wszystko się zmieni. Ja urodzę dziecko a ty...\n- A ja co? Naprawię Franka?\nAnna wtuliła się w Martę. Nie mogła mówić. Potrzebowała tylko bliskości przyjaciółki. Długo tak trwały w uścisku wreszcie Franek postukał matkę w ramię a potem delikatnie szczypnął w pierś. Anna postanowiła pokazać im pokój córki. Pokoik był prześliczny. Cały w różach i błękitach. Drewniane mebelki, na ścianach kolorowe obrazki, w oknach niebieskie rolety w żółte księżyce i gwiazdy. Franek obejrzał książeczki na półce, nie zainteresowały go, więc odłożył je na miejsce układając dokładnie w taki sposób, w jaki były ułożone zanim je wziął.\n- Nadal pedancik – uśmiechnęła się Anna.\nWróciły do salonu. Franciszek zajął się pilotem i przerzucał kanały kablówki nie zatrzymując się dłużej na żadnym programie.\n- No, powiedz, jak się teraz czujesz? Jak było? Pierwszy dzień? – Marta zarzuciła Annę pytaniami.\n- Oj, było...Nieważne. Czuję się matką, odbyłyśmy poród, taką wspólną kąpiel. Wiesz, woda to były wody płodowe i teraz jest... Dobrze.\n- Boisz się znowu zapeszyć?\n- Nie. Tylko...Nie zrozum mnie źle. Proszę. Ja ją kocham, bardzo.\n- To, o co chodzi? – Zaniepokoiła się Marta.\n- Oj, nie patrz tak na mnie! Już ci nic nie powiem.\n- Przestań, zachowujesz się jak dziecko. Gadaj. Może ci chociaż ulży.\n- Ona...Ale...No, dobrze. Ona…\n- Ona inaczej pachnie.\n- No, wiesz. Kąpiesz, myjesz, wypachniasz, zęby, mydło, płyn do tkanin, no, wszystko. Ale ona inaczej pachnie. Nigdy tego tak dokładnie nie czułam. Pot różnie śmierdzi, z ust też, inaczej każdemu...Ona cała inaczej pachnie. Nie mną, nie Januszem, kimś innym. Już miesiąc, a jeszcze nadal pachnie kimś innym. Początkowo pachniała jak żłobek, dom dziecka, mlekiem i moczem, a teraz chyba sobą... Ale nie mną.\n- Jestem pewna, że już niedługo będzie śmierdziała tobą na kilometr.\nUśmiechnęły się do siebie i przytuliły. Marta odgarnęła włosy przyjaciółki i popatrzyła w jej oczy.\n- Najważniejsze, że wreszcie jesteś matka. Matka. Rozkoszuj się tym słowem. Matka. Tak bardzo tego chciałaś.\n- Tak.. Popatrz na nas. Dwie wybrakowane matki. Jedna bezpłodna, druga urodziła uszkodzone. Wydawało się, że nigdy nie będziemy szczęśliwe.\n- To powiedz to. Powiedz – jestem szczęśliwa.\n- Jestem....Szczęśliwa. Będę. – Wyszeptała Anna.\nPożegnali się czule po kilku godzinach. Anna i Janusz nie zaproponowali Marcie noclegu, ona o nocleg nie poprosiła.\n- No, synek. – powiedziała do Franka. - Następny adres to twoja ciocia. Moja przyrodnia siostra, ale zawsze ciocia.\nTym razem jechali całą noc bez przerwy. Długo. Prawie ciągle w zupełnej ciemności. Nad nimi ciemność, obok, za nimi jakby tunel czarnego lasu. Światła samochodu wydawały się Frankowi dwiema jasnymi wstążkami, które łączyły się, ale jakoś tak nierówno. Ta bliżej mamy lubiła uciekać od tej, która była bliżej niego. Czasami inne światła zdarzały się ze światłami ich samochodu i zamykały Frankowi oczy. Pędziły, pędziły, aż wkręcały się w jego głowę. A kiedy otwierał oczy to już ich nie było. Bały się zamkniętych oczu Franka.\nCzasami Franek dotykał wtedy ręki matki, albo gryzł rękaw, ale wtedy matka krzyczała na niego.\n- Chcesz, żebyśmy wylądowali na drzewie? Nie dotykaj, bo zrobisz mi ałka. Boże mój. Śpij, idź spać, słyszysz, chrry, chrry! No!\nSiostra powitała ich okrzykiem.\n- Marta? O! Boże!\n- Coś nie tak? Jestem nie w porę, masz gości? Nie przejmuj się, wzięłam pokój w hotelu.\n- Jak możesz mówić coś takiego? Po prostu zaskoczyłaś mnie. Nie byłaś u mnie od ...!\n- Dziesięciu lat – skończyła Marta.\n- Krzysiu – siostra zawołała córkę. - Przyjechała twoja...Ciocia Marta!\nNa widok siostrzenicy Marta zbladła. Dziewczyna weszła w ślubnej sukni.\n- Macie ślub, przepraszam, nie będziemy wam z Frankiem przeszkadzać.\n- Przestań! – Chodź Krzysiu, to ciocia Marta z Gdyni i jej syn.\n- Wiem, poznaję ze zdjęć. I trochę pamiętam. Cudownie, że ciocia przyjechała. – Dziewczyna uśmiechała się szeroko.\n- Fajnie, że jest Franek. W rodzinie Pawła jest jeden chłopiec na wózku, po porażeniu, czy coś w tym rodzaju, nie będzie im głupio przyprowadzić go, bo od nas będzie Franek.\n- Głupio? – zdziwiła się Marta\n- No! Będzie po równo. U nich jeden i u nas jeden, ten, no...\n- Niepełnosprawny - skończyła za siostrzenicę Marta.\n- No, właśnie! - ucieszyła się Krzysia.\n- To wy sobie pogadajcie, ja zrobię wam coś do jedzenia – zawołała Krystyna znikając w kuchni.\n- Wie ciocia co? W małżeństwie przeraża mnie jedno, że stanę się taka jak rodzice. – powiedziała Krzysia po wyjściu matki.\nMarta uśmiechnęła się niepewnie.\n- A co masz im do zarzucenia?\nKrzysia podwinęła suknię jak mogła najwyżej i usiadła obok Marty po turecku.\n- Oni, oni nic. No, wie ciocia. Nie robią tego, już od dawna.\nMarta zakaszlała, żeby pokryć zamieszanie.\n- Ciocia słucha. Mieszkaliśmy dotąd razem, w jednym pokoju, to wiem. Nie bzykają się. Od roku mają drugi pokój po babci, ale mają tam dwa łóżka. Cholernie skrzypiące. Słyszałabym. Ja to się nie mogę od Pawła oderwać. Ciągle nam się chce. Ale jak to ma tak za parę lat wyglądać, jak u mamy i taty, to ja dziękuję, wysiadam. Tylko jedzenie, telewizor i praca. Ubierz czapkę, szalik, nie pal tyle, nie poplam się, kupiłeś wyborczą? To wszystko. Nudne, nie?\nMarta zastanowiła się chwilę.\n- Krzysiu, nie wiem co powiedzieć.\nSkrzypnęły drzwi i do pokoju zajrzała Krystyna. Aż jęknęła, kiedy zobaczyła córkę na łóżku.\n- Krzysiu, przecież pognieciesz sukienkę!\nKrzysia spojrzała wymownie na Martę.\n- No, widzi ciocia? Sukienka! I nic poza tym! Idę siku.\nKrystyna spojrzała ze zdziwieniem na Martę.\n- Ależ skąd! Siadaj tu koło mnie. Swojej córki nie znasz? Jest taka, jakby tu...Bardzo bezpośrednia. I słuchaj, nie jest za młoda na to małżeństwo? Ma dopiero osiemnaście lat.\n- Nieeeeee. Może jest trochę...\n- Zaraz infantylna. Jest młoda, dziecinna może trochę, ale taka okazja szybko się nie zdarzy. Paweł jest dużo starszy, trochę ją utemperuje a zapewni jej wszystko. No i pozwolił jej studiować. Co tylko Krzysia sobie wymarzy.\nKrystyna uśmiechnęła się przepraszająco.\n- Nas nie stać na jej naukę.\nMarta przytuliła się do siostry. Trzymały się tak obie dłuższą chwilę. Wreszcie Marta wyczuła drżenie Krystyny. Zapytała się czy płacze, ale Krystyna wtuliła się w siostrę mocniej i nie odpowiedziała. Marta położyła dłoń na włosach siostry. Przekładając pasemka włosów myślała o tym jak bardzo podobne są w dotyku do włosów ojca. Były grube, gęste, siwe, ale starannie ufarbowane, tylko gdzieniegdzie przebłyskiwały srebrem. Podobne, w dotyku, były też włosy Franciszka.\nKrystyna wyprostowała się i poprawiła palcami fryzurę.\n- Chciałam ci coś wytłumaczyć. Wiesz, nie zapraszałam cię na ślub, bo wiem jak trudno było ci podróżować z Frankiem. Kiedyś. Ale teraz... Jestem nim zachwycona.\n- Mogłam sama zdecydować czy przyjadę z nim, czy nie.\n- Jesteś zła? Masz rację, ale pamiętaj, to ty przyzwyczaiłaś mnie, że z Frankiem trzeba ostrożnie, że wszędzie z nim nie można iść, że jest trudny. A ja teraz widzę przystojnego młodego mężczyznę w garniturze. W ogóle nie widać, że coś z nim nie tak.\n- A to nie jest tak, że w tamtej rodzinie mają upośledzonego na wózku to ty możesz się pochwalić moim Frankiem w garniturze od Armaniego?\nKrystyna podniosła się powoli z krzesła.\n- Nic się nie zmieniłaś. Wszędzie węszysz podstęp. I wiesz, co? Nie chce mi się tłumaczyć ci, że jest inaczej. I tak usłysz to, co będziesz chciała. - Otworzyła drzwi pokoju i odwróciła się w kierunku Marty\n- Zawsze miałam żal do ojca, że ożenił się z twoją mamą a nie z moją. Zawsze byłam ta gorsza, druga. Bękart. Wiem, wiem! – Powstrzymała ruchem ręki próbującą podnieść się Martę – Ojciec dbał o mnie, tak samo jak o ciebie. Ale tylko finansowo. Na co dzień był z tobą. Każdego dnia był z tobą. Co noc mówił ci dobranoc. To do ciebie chodził na wywiadówki. Nikt nigdy mnie nie chciał. Nawet za mąż wyszłam ostatnia ze wszystkich panien w miasteczku a teraz mam jeszcze ciągle mieć poczucie winy, że Bóg nie dał Franciszka mnie tylko tobie?\nZapadła cisza. Przez chwilę Marta walczyła ze sobą by wstać i wziąć Krystynę za rękę. Krystyna nie mogła się zdecydować, czy zamknąć drzwi za sobą, czy zostawić otwarte. Które odejście będzie lepiej odczytane przez Martę? Po którym nie odjedzie bez pożegnania?\n- Buraczki czy sałatka z papryki? - Mąż Krystyny stanął tuż za nią kiwając do Marty ręką.\n- Co, proszę? - Nie zrozumiała Krystyna.\n- Kucharka się pyta, czy zamiast czerwonej kapusty mogą być buraczki albo czerwona papryka?\n- Lepsze będą buraczki - rzuciła Marta\nKrystyna uśmiechnęła się twierdząco. Wyciągnęła dłoń w kierunku siostry. Wyszły objęte w pasie jak przyjaciółki nastolatki wybuchając śmiechem i ocierając sobie nawzajem łzy z policzków.\nMarta usiadła na wannie. Woda leciała leniwym strumieniem i, co najdziwniejsze dla Marty, nie zmieniała swojej temperatury. "Czego to ludzie nie wymyślą, żeby sobie ułatwić życie." -pomyślała.\nW jej kranie woda zmieniała temperaturę w zależności od tego czy ktoś z sąsiadów zza ściany, czy nad Martą, akurat robił siusiu, albo zmywał naczynia.\nFranek siedział na sedesie w ulubionej pozycji, czyli zgięty wpół. Marta pomyślała, że syn znów wybrudzi muszlę sedesową i rozejrzała się za szczotką do sedesu. Ta stała tuż obok, cała różowa, jak porcelanowa laleczka, ze złotą rączką. Aż żal było ją wykorzystać do mycia sedesu.\nSyn ochoczo wskoczył do wanny. Marta kazała mu wstać i powoli, dokładnie zaczęła namydlać jego ciało.\nDrzwi otworzyły się gwałtownie i bez pukania do środka weszła Krzysia.\n- Ciocia? Mama się pyta...\n- Myję Franka - przerwała jej Marta. - Możemy pogadać później?\nSiostrzenica usiadła na muszli klozetowej i nie zwracając uwagi na Martę, ciągnęła dalej:\n- Mama się pyta czy wolicie na obiad rosół czy barszcz. Musicie powiedzieć teraz. Planuje zakupy jutro, już o świcie, dlatego to takie ważne. Rosół czy barszcz. Ja nie widzę różnicy, no chyba, że w kolorze, no nie?\nMarta wrzuciła do wanny gąbkę.\n- Wyjdź stąd! Franek jest nagi.\n- No, co ty, ciocia? Przecież on nie rozumie. O, kurcze, ale jest fantastycznie zbudowany. Wie ciocia, szkoda go do tych sióstr zakonnych. Tata mówił, że go tam oddasz. Albo go wykończą seksualnie, albo biedny, nie będzie wiedział, że jest taki piękny. A właściwie to Bóg jest niesprawiedliwy, po co Frankowi, taki piękny ten, no, wie ciocia co?\nMarta wytarła dłonie w ręcznik, posadziła Franka w wodzie i stanęła między siostrzenicą a synem.\n- Nie wchodzimy bez pukania do twojego pokoju, nie wchodzimy do łazienki, kiedy w niej siedzisz i proszę robić tak samo w stosunku do nas. Franek to nie jest lalka do oglądania, należy mu się odrobina godności, prawda? Powiesz jeszcze słowo a wywalę cię stąd, chociaż to twoja łazienka i za kilka dni masz wesele.\n- Ciocia, coś ty?\nMarta syknęła i zamknęła oczy.\nKrzysia wzruszyła ramionami i obrażona, w milczeniu, wyszła z łazienki. Zza zamkniętych drzwi dobiegł Martę jej głos.\n- Trzeba było zamknąć się na klucz.\nMarta postanowiła zostać na weselu siostrzenicy. Co prawda wiedziała już, że nie będzie mogła zostawić u siostry syna, ale nie chciała wyjeżdżać nagle. Czuła, że siostra odebrałaby to jako obrazę, za nie zaproszenie jej na ślub.\nNa szczęście miała w torbie letnią sukienkę, zabraną do Włoch, która jak najbardziej pasowała na wesele. Zamówiła wizytę u fryzjera dla siebie i syna. Postanowiła zmienić swój wygląd.\nFranciszek nie krył niezadowolenia.\n- Masz rację – powiedziała, przyglądając się uważnie swojemu odbiciu w lustrze. Wyglądam jak nie ja. Ale potrzebowałam zmiany, wiesz? Nie udało mi się schudnąć, no to ścięłam włosy i mam teraz może parę lat mniej, chociaż na pierwszy rzut okiem. Taki mały rzucik. Wiesz Franek, takie jedno twoje łaskawsze spojrzenie... Dużo zrobi.\nSyn dotknął delikatnie włosów matki. Sprawdził długość kosmyków, powąchał je, potem podrapał się po głowie i westchnął. Ta zmiana w matce nie była groźna. Pachniała trochę inaczej. Odżywką, innym niż zwykle szamponem, lakierem do włosów. Te zapachy nie były swojskie i bezpieczne. Drażniły nos, trzeba go było podrapać, a matka zaraz zapytała się – Znowu dłubiesz w nosie? – Ale oczy matki świeciły się inaczej niż zawsze. Jej ruchy stały się bardziej taneczne, była zadowolona. Dlatego Franciszek był spokojny. Nie - zadowolony, ale spokojny. Bezpieczny.\nMarta z zadowoleniem przeglądała się w witrynach sklepów. Boże, jedno głupie wyjście do fryzjera może tak zmienić kobietę. Zazwyczaj, kiedy była w tak zwanym dołku, kupowała sobie jakiś nowy ciuch, zwykle tani, szli z Frankiem do kina a potem na lody. Duże, oblane słodkimi sosami, przyozdobione orzechami i owocami. Franek zjadał wszystkie owoce a Marta orzechy. Czasami wyglądali jak para zakochanych, kiedy tak podkradali sobie lody ze swoich porcji. Ale tylko czasami.\nDzisiaj Marta dokonała nie tylko wewnętrznej przemiany, ale również zewnętrznej. Ścięła włosy. Odcięła się od wszystkiego, co było w czwartek do godziny czternastej dwadzieścia sześć.\n- Zaczynam nowy rozdział – powiedziała do siebie Marta zerkając na swoje odbicie. W szybie, tuż za nią pojawił się Franek. – Zaczynamy nowy rozdział – poprawiła się Marta. Wzięła syna pod łokieć i stanęli przed witryną razem, koło siebie. Szyba zalepiona była arkuszami papieru i postaci odbijały się niemal jak w lustrze. Marta z zachwytem oceniła swoje odbicie. Potem jej wzrok przesunął się wyżej, na kolorowy napis przebiegający przez całą szybę. Cofnęła się lekko, by lepiej przeczytać napis. „Posezonowa obniżka cen”. „Dwa towary w cenie jednego”.\nMarta odsunęła się od syna a potem wróciła na miejsce, obok Franka.\n- Wiesz, synku, my razem jesteśmy jeden towar. Nikt nas nie kupi. I bardzo dobrze.\nWrócili następnego dnia do domu. Marta pozałatwiała kilka ważnych spraw. Omówiła się z lekarzem termin zgłoszenia się do szpitala, na następny dzień zostawiła rozmowę w Domu Pomocy Społecznej.\nLeżała długo w ciemności. Strach przed szpitalem, oddanie Franka do zakładu, tymczasowe, co prawda, ale jednak oddanie, wywołało w niej lęk i podniecenie. Nie chciała zostawiać syna w tym wielkim domu pełnym pokrzywionych, Nie spodziewała się, że jej ciało w ten sposób zareaguje na to, co miało nastąpić. Spodziewała się bólu żołądka, zgagi, wzdęć, ale nie, z pewnością nie podniecenia.\nDawno już nie czuła swojego ciała, nie odbierała jego sygnałów. Leżała i czekała aż to uczucie zaniepokojenia minie, ale podniecenie nie ustępowało, sen nie przychodził. Nieznośny, natarczywy i rozpierający ból przesuwał się z podbrzusza na pachwiny i pośladki. Marta zagięła do środka język. Język pracował tak jak trzeba, ale miał smak Marty. Jej dłonie odnajdywały znane części ciała wydobywając twardnienie sutek, jędrnienie brzucha, dreszcz na udzie, wreszcie wilgoć pachwin. Wszystko jednak przychodziło z trudem. Jakby sama Marta broniła się przed sobą a ciało przed jej myślami.\nŚcisnęła mocno uda i wsunęła dłoń między nogi. Przyjemność nadchodziła powoli i z bólem.\n- To nic - szeptała - zaraz zasnę.\nDłonie nerwowo wróciły do szyi, brzucha, starannie omijając nieczułe piersi Marty. Ścisnęła kilka razy rytmicznie uda, poczuła uścisk na karku i dreszcz przebiegający po kręgosłupie. Palce najpierw powoli zaczęły naciskać srom, potem pocierać coraz rytmiczniej i szybciej. Marta położyła się na brzuchu, ślina z ust ściekła na poduszkę. I wtedy usłyszała radosne pohukiwanie Franka. Syn przytulił się do jej pleców szczypiąc delikatnie jej ramiona.\n- Franek, spadaj! Nie teraz! Idź spać! - wysapała nad poduszką.\nSyn nie reagował. Radośnie przeżywał obejrzany teledysk. To leżał na plecach matki, to kładł się na swoich plecach, podrzucając wysoko nogi do góry. W chwili, gdy Franek leżał matce na plecach i rytmicznie uderzał ją czołem w plecy a jego twardy penis wbijał się w jej kręgosłup, Marta osiągnęła orgazm. Z płaczem zrzuciła syna z siebie i zsunęła się na podłogę.\nFranek wystraszył się. Dotknął nosa matki, ale jej łzy płynęły nadal. Przyniósł sok, potem cukierka, jednak matka płakała dalej. Franek podrapał się nerwowo po głowie i łydkach. Ruch jego rąk był bardzo dokładny. Dwa drapnięcia w głowę, trzy w okolicy kostek i jedno koło kolana, potem znowu głowa. Po chwili zniknął w łazience i wrócił z zawiniątkiem w ręczniku. Położył matce na kolanach i uciekł do swojego pokoju. Marta pociągnęła za róg ręcznika. Na podłogę potoczyła się gruszka do lewatywy.\nKiedy wrócił do pokoju matki siedziała dalej na podłodze. Franek stał chwilę drepcząc w miejscu. Matka wydzielała ten trudny do zniesienia zapach złości i bezsilności. Jej głos też się zmienił. Był wysoki, świdrujący, bardzo przykry. Wyraźnie bolał.\n- No i co tak się na mnie patrzysz? Czego się boisz? Czemu się ubrałeś? Nigdzie nie pojedziemy, jestem zdrowa, ściągaj buty. Tylko połóż na miejsce! Mam już dosyć, tyle lat ciągle cię poprawiam, mam dosyć! Przestań. Nie łap mnie za nos! Będę płakać i chcę płakać! Gówno mnie obchodzi, że się tego boisz! Chcę wreszcie zrobić coś dla siebie. Chcę, chociaż płakać...Wtedy, kiedy, chce mi się płakać, a nie tylko wtedy, gdy ty mi na to pozwolisz. Chcę żyć... Sama... Idź sobie.\nMarta położyła się na łóżko i schowała twarz w poduszkę. Franciszek poprawił buty, na wszelki wypadek także krzesła przy stole i gazety na komodzie. Usiadł przy matce przerażony. Nie zwracała na niego uwagi. Bał się. Strach zaczął się w brzuchu a potem poszedł wyżej. Ścisnął szyję i zabolał w uszach. Teraz mogła pomóc tylko matka. Sięgnął ręką w kierunku jej piersi. Poderwała się gwałtownie.\n- Ty, ty cycku, ty! O to ci tylko chodzi! Ja gówno cię obchodzę! Chcesz je, no to masz! – zdjęła bluzkę.\n- Proszę bardzo, dwa nieczułe flaki. Do niczego się nie nadają. Nikt ich nie chce, tylko ty. Odetnę i będą tylko twoje! Na zawsze. Chcesz? Zaraz dostaniesz!\nPodeszła do komody pod lustrem. Nożyk do rozcinania kopert wydał jej się w sam raz. Franciszek zaniepokoił się jeszcze bardziej. Nie lubił, kiedy matka była naga. Podał jej koszulkę, którą odrzuciła na podłogę.\n- Zostaw! W końcu to zrobię! Że też nie mogłam mieć raka piersi...\nPierwsze nacięcie na prawej piersi zrobiła długości wskazującego palca. Czerwona kreska w poprzek piersi. Nie poczuła bólu.\n- No, widzisz, mam ałka! – krzyknęła w stronę syna. Franciszek pokazał palcem swoje czoło.\n- Nie , ty nie masz ałka – zaprzeczyła Marta. – Tym razem ja mam!\nSyn dotknął jeszcze parę razy czoła palcem i uciekł do kuchni.\nMarta położyła ostrze na lewej piersi. I wtedy poczuła zimną wodę na swoich plecach, od piersi do szyi po dolne zęby coś ją ścisnęło, uderzyło. Zabrakło jej tchu. Zsunęła się na podłogę równocześnie głęboko raniąc nożem lewą pierś. Krzyknęła.\nFranciszek pojękiwał chwilę w kuchni. Kiedy wrócił matka leżała skulona na podłodze. Odwrócił ją na plecy. W rękach miał plastry.\n- Synku – wyszeptała z trudem. – Przepraszam.. .Zawołaj...\n- Zawał? Tak po prostu, zawał? – dozorczyni złapała się za głowę. – Jak to możliwe? Pani Różalska? To on jej nie zadźgał?\n- Na pewno nie. To były małe nacięcia, pierś lewa nieco głębiej nacięta, chyba w tym momencie złapał ją ból i upadła. Prawdopodobnie przeniósł ją na łóżko, próbował zaklejać plastrami rany na piersiach, bandażował, wciskał w rany gaziki, zakładał nawet biustonosz... . Miała naklejane plastry, takie małe plasterki, jak na palce. Mnóstwo plasterków. Na nożu były tylko jej odciski palców. Jego odciski znaleziono tylko na ostrzu. Musiał go odrzucić. Z tego, co wiemy otwierał drzwi na klatkę schodową, szukał pomocy, ale dopiero po południu zajrzał jeden z sąsiadów...Już nie żyła. Wiem, że to brzmi dziwnie, ale to ona sama poraniła sobie piersi. Nie znam powodów, ale jej syn chciał tylko jej pomóc.\n- I co teraz będzie z jej synem? Podobno ostatnio szukała miejsca dla niego...\n- Jej siostrzenica będzie studiować w Trójmieście, mieszkać razem z nim. Gdzieś ma chodzić na zajęcia w tygodniu, poza tym, to bardzo samodzielny młody mężczyzna.\nKrzysia powoli weszła do chłodnego wnętrza. Pachniało dziwnie. "Konserwantem" - pomyślała. Mężczyzna podszedł do trumny stojącej między dwiema innymi. Na szczęście wszystkie inne trumny były zamknięte. Krzysia powoli przemogła strach i spojrzała przed siebie.\nMatka Franka ufryzowana i upudrowana wyglądała lepiej niż kiedykolwiek, ale obco. Zresztą czy na pewno lepiej. Tak na prawdę, to nie mogła jej rozpoznać. Marta leżąc w dziwnym miejscu, w nie swojej, obcej sukience, w za dużych butach, wyglądała jak wypielęgnowana postać z muzeum figur woskowych.\n"Ciekawe, czy chciała poddać się stylizacji" - pomyślała Krzysia, krzycząc w duchu na samą siebie za ten niesmaczny żart. Franek podszedł do trumny, ale nie patrzył na leżącą matkę. Poskubał koronkę przy trumnie, pogłaskał gładź desek, spróbował odkręcić śruby z wieka trumny.\n- Pożegnaj się z mamą, Franuś - szepnęła Krzysia.\nSpojrzał na twarz matki, przekrzywił głowę jakby chciał ją obejrzeć pod innym kątem, światłem. Przysunął się bliżej i nagle szybko dotknął piersi matki. Palec wskazujący nie zanurzył się w miękkości. Franek powtórzył ruch a potem dotknął pierś całą dłonią. To nie były piersi matki, ciepłe i miękkie. Franek stanął obok kuzynki smutny, ale jakby uspokojony.\nNiespodziewanie dla samej siebie Krzysia ujęła jego dłoń i położyła sobie na piersi. Wyprostowana dłoń Franka, lekko nadusiła sutek, jakby badając jego sprężystość, ale palce nie objęły owalu biustu. Jego dłoń przez chwilę była sztywna i bierna a potem Franek skrzywił się i cofnął rękę.\n- Czy można już zamknąć trumnę? - usłyszeli.\n- Czy trumna będzie otwarta w kościele?\n- Nie. W kaplicy. – zdecydowała Krzysia patrząc ostatni raz na sztuczną twarz Marty.\nAutor: Beata o 17:37


SportSiedlce.pl » Wygrać na własnym stadionie. Mecz z podtekstami już w sobotę - SportSiedlce.pl\nSportSiedlce.pl / Piłka nożna / MKP Pogoń Siedlce / Wygrać na własnym stadionie. Mecz z podtekstami już w sobotę\nWygrać na własnym stadionie. Mecz z podtekstami już w sobotę\nDodano: 2017/09/08 9:42 4903\nW meczu 8 kolejki Nice 1 Ligi siedlecka Pogoń zmierzy się na własnym boisku ze Stomilem Olsztyn.\nBilans meczów ze Stomilem nie jest najlepszy. Obie ekipy w przeszłości grały ze sobą ośmiokrotnie. Siedlczanie wygrali tylko dwa razy, jedno spotkanie zakończyło się remisem, a Stomil wygrał 5 razy. Bilans bramek to 13-8 na korzyść Stomilu.\nSobotni mecz będzie pełen podtekstów. Przed startem sezonu nowym szkoleniowcem teamu z Siedlec został Adam Łopatko, który wcześniej od początku swojej kariery zawodowej był związany ze Stomilem. W raz z nim do Pogoni z Warmii i Mazur trafili: Arkadiusz Czarnecki, Łukasz Jegliński oraz Jarosław Ratajczak. W ekipie Stomilu także nie brakuje siedleckich akcentów. Piłkarzami Dumy Warmii są: Ernest Dzięcioł oraz Marcin Stromecki, którzy w przeszłości reprezentowali barwy Pogoni.\nPo 7 kolejka Pogoń zajmuje z dorobkiem 8 punktów 11 miejsce. Siedlczanie będą chcieli wygrać na własnym stadionie, ponieważ w tym sezonie w trzech meczach nie odnieśli żadnego zwycięstwa.\nStomil w sezonie 2017-18 rozegrał na wyjeździe cztery mecze, w których poniósł trzy porażki oraz jedno spotkanie zremisował.\nArbiter z Żywca\nSędzią sobotniego spotkania będzie Dawid Bukowczan z Żywca. W bieżącym sezonie rozjemca poprowadził dwa mecze, w tym jeden Pogoni. Wtedy to Pogoń wygrała w Mielcu z tamtejszą Stalą 3:2.\nŚrednio: 3,33 żółtych kartek na mecz.\nMiejsce w tabeli: 11-6\nPrzegrane mecze: 3-3\nStrzelone bramki: 8-10\nStracone bramki: 11-12\nOgółem: 2 gole\n1 połowa: 1 gol = 50 %\n2 połowa: 1 gol = 50 %\nMecze Stomilu na wyjeździe:\n76-90 minuta: 1 gol +\n31-45 minuta: 2 gole\n76-90 minuta: 3 gole\nOgółem: 10 goli\n1 połowa: 5 goli = 50 %\n2 połowa: 5 goli = 50 %\nRafał Misztal – Maciej Wichtowski, Mateusz Żytko, Arkadiusz Czarnecki, Jarosław Ratajczak – Jakub Szrek, Piotr Mroziński, Daniel Chyła, Grzegorz Tomasiewicz, Michał Bajdur – Dariusz Zjawiński\nBartosz Cabaj: Pogoń – Stomil 2:0\nMateusz Ciulak: Pogoń – Stomil 3:2\nKamil Sulej: Pogoń – Stomil 3:0\nMecz typu słabe warunki do trenowania kontra super warunki do trenowania.. Jak się zakończy ? Oj będzie się działo.?\nWygraja… chyba na fujarce gorzkie zale. W sobote wf


Pamiętajmy o Historii i jej Bohaterach - I Liceum Ogólnokształcące w Tczewie\nPamiętajmy o Historii i jej Bohaterach\nUtworzono: piątek, 25, październik 2019 15:27\n23 października 2019 r. w Fabryce Sztuk młodzież naszej szkoły uczestniczyła w sesji popularnonaukowej z okazji 80. rocznicy wybuchu II wojny światowej i obchodów Roku Kazimierza Piechowskiego w Tczewie, której była współorganizatorem. Uczniowie klasy III a złożyli kwiaty i zapalili znicze na grobach zmarłych członków Stowarzyszenia Osób Represjonowanych przez III Rzeszę,m.in. Kazimierza Piechowskiego.\nW tym spotkaniu z żywą historią Kazimierz Ickiewicz przedstawił publikację poświęconą początkom wojny w Tczewie, po której wywiązała się krótka dyskusja m.in. dotycząca sposobów pozyskiwania informacji i materiałów oraz planów autora na przyszłość. Później Jan Kulas zaprezentował sylwtkę Kazimierza Piechowskiego, prelekcja została wzbogacona doświadczeniami wynikającymi z osobistych spotkań. Ważnym punktem programu było przedstawienie sylwetek osób doświadczonych przez II wojnę światową przez uczniów I Liceum Ogólokształcącego w Tczewie. I tak: Iwona Ślizewska, Agata Telefus, Ewelina Okroj, Jerzy Władasz, Wiktoria Zając zaprezentowali kolejno losy Marii i Heleny Barcikowskiej, Zenoea Weiss, Marii i Zenona Muza, Jerzego Mokwy, Eugenii Wojciechowskiej.Własne historie wzruszały, wywoływały refleksje. Młodzież podziękowała za możliwość poznania historii u źródeł.


Ładniejsza kuchnia | Serwis\nChciałbyś posiadać o wiele ładniejszą kuchnię? Cóż, zatem być może powinieneś zastanowić się czy być może ciekawym rozwiązaniem nie byłoby choćby kupno mat magnetycznych na swoją lodówkę. Przecież dzięki matom magnetycznym nawet przestarzała, obdrapana lodówka będzie dużo piękniej się prezentowała. Oczywiście zakładając, iż dobierzemy najlepsze maty magnetyczne! Zatem nie trzeba koniecznie wymieniać lodówki – możemy jak najbardziej zakupić tańszą matę magnetyczną. Wydaje się zatem, że maty magnetyczne są świetne.\nCo jeszcze można robić? Bardzo dobrym wyjściem jest to by najzwyczajniej kupić tapety ścienne. Zatem ściany w naszej kuchni będą dużo atrakcyjniej się prezentowały. Teraz mamy całkiem spory wybór takich fototapet. Zwłaszcza pod adresem www.fototapety4you.pl możemy odnaleźć wiele ciekawych fototapet. Generalnie najlepszym miejscem dla wszystkich tych, którzy pragną zakupić fototapety jest właśnie skorzystanie z Internetu. Zatem jak możemy zauważyć, o własną kuchnię trzeba dbać – to jednakowoż nic przesadnie skomplikowanego oraz drogiego. Wystarczy, że odrobinę się rozejrzymy.\n31 sierpnia 2016Jakikolwiek z nas ma coś takiego w sobie


CES 2018: Nowe telewizory OLED i LCD od Sony – AF8 oraz XF90 | techscience.pl\nCES 2018: Nowe telewizory OLED i LCD od Sony – AF8 oraz XF90\nAutor Stuff 09/01/18 Design, Gadżety, Rozrywka Brak komentarzy\nSony wprowadza nowe serie telewizorów 4K HDR zapewniające lepszy kontrast, kolor i wyrazistość obrazu. Najnowsze serie AF8 i XF90 zapewniają traz doskonalszy obraz 4K HDR.\nW 2017 r. firma Sony wzbogaciła ofertę telewizorów wysokiej klasy, powiększając rodzinę BRAVIA o nową serię telewizorów OLED 4K HDR: BRAVIA A1. Seria ta spotkała się z niezwykle przychylnym przyjęciem klientów i recenzentów. Docenili oni innowacyjne wzornictwo One Slate, łączące wyjątkową jakość obrazu na ekranie OLED z wszechogarniającym dźwiękiem, który dzięki technologii Acoustic Surface dobiega wprost z powierzchni ekranu. Obecnie firma Sony wykorzystuje te innowacje, by rozwinąć linię BRAVIA OLED i udostępnić najnowocześniejsze telewizory OLED szerszemu kręgowi odbiorców. By zapewnić nie tylko dobry obraz, lecz także urzekający dźwięk, w nowej serii AF8 ponownie wykorzystano unikatowy układ przetwarzania obrazu Sony 4K HDR Processor X1 Extreme oraz technologię Acoustic Surface.\nIm większy ekran, tym bardziej widoczne jest zamazywanie się obrazu przedstawiającego ruch — szczególnie szybką akcję. Aby wyeliminować ten problem, w serii XF90 wprowadzono technologię X-Motion Clarity, która służy do zapewnienia płynnego i wyraźnego obrazu dynamicznych akcji. Technologia ta wykorzystuje firmowe algorytmy lokalnego przyciemniania i zwiększania jasności diod LED w systemie podświetlenia, dzięki czemu steruje poziomem luminancji i optymalizuje czas emisji światła. W rezultacie obraz pozostaje płynny i wyraźny, a jego jasność praktycznie nie ulega zmniejszeniu.\nNabywcy telewizorów XF90 mogą również zapewnić sobie lepszą jakość dźwięku: wzornictwo tych modeli doskonale harmonizuje ze stylistyką nowego, zgodnego z systemem Dolby Atmos głośnika w formie listwy Sony HT-XF9000. Łącząc te dwa urządzenia, uzyskuje się wrażenie prawdziwego kina we własnych czterech ścianach.\nSerie AF8 i XF90 będą ponadto zgodne z systemem Dolby Vision1: formatem HDR opracowanym przez firmę Dolby Laboratories. Imponująca jasność w światłach, większa głębia w ciemnych fragmentach oraz żywe kolory przekładają się na intensywniejsze i pełniejsze wrażenie kina.\nTelewizory Sony z platformą Android TV z oferty na rok 2018 współpracują również z „inteligentnymi” głośnikami — takimi jak Amazon Echo (tylko Wielka Brytania), Google Home (tylko Wielka Brytania, Francja i Niemcy) czy najnowszy model Sony LF-S50G (tylko Wielka Brytania, Francja i Niemcy) — które umożliwiają obsługę telewizora bez używania rąk.\nNokia 9 z 8 GB pamięci RAM


BOYHOOD - recenzja filmu Richarda Linklatera\nBOYHOOD. Przedpremierowa recenzja\nNie tylko ciekawostka filmowa (13 lat realizacji!), ale i dzieło spójne, dojrzałe, bogate merytorycznie, pięknie wykonane.\nJedyna w swoim rodzaju podróż przez czyjeś życie.\nZapraszamy na bloga Krzyśka Bogumilskiego KINOFILIA\nGdy wczoraj wieczorem wróciłem do domu z nowego filmu Linklatera, pierwsze co zrobiłem, to nalałem sobie whiskey. Reakcja u mnie nieczęsta. Nieczęsto jednak ma się styczność z takimi filmami. Reżyser, Richard Linklater, postawił 12 lat temu przed kamerą sześcioletniego chłopca i następnie co roku go odwiedzał, żeby kontynuować wyjątkową historię o dojrzewaniu. Efekt: jedyna w swoim rodzaju podróż przez czyjeś życie.\nNie jest to jednak bynajmniej ekshibicjonistyczny materiał dokumentalny w stylu „Tarnation”. Jest to zdecydowanie film fabularny, jego scenariusz wprawdzie ewoluował przez lata i „dostrajany” był z dojrzewającą wizją świata prezentowaną przez Linklatera, zmianami fizycznymi zauważalnymi u aktorów oraz bieżącymi wydarzeniami ze świata zewnętrznego, ale ogólny kształt historii pozostawał niezmieniony, a ostatnia scena pojawiła się w głowie reżysera już na samym początku. Przy tego typu pomysłach należy się liczyć z tym, że film może okażać się być tylko ciekawostką pokazywaną na festiwalach filmowych. Tytułem, którego definiuje kilkunastoletni proces realizacyjny i stanowi o jego jedynej wartości. Linklater jest jednak za bardzo mądrym, doświadczonym i świadomym artystą, żeby do tego dopuścić.\nOczywiście był to projekt bardzo ryzykowny, bo wiele rzeczy mogło pójść źle. Pomijając już skrajnie fatalistyczną wizję nagłego zgonu kogoś istotnego dla dalszej realizacji filmu, ludzkie wypadki losowe oraz choroby, to przede wszystkim ciężko było przewidzieć, czy chłopiec, który jest idealnym wyborem obsadowym w wieku lat sześciu, będzie równie zadowalający po osiągnięciu okresu dojrzewania i czy kilkunastoletni maraton realizacyjny nie dotrze na metę ciągnąc za sobą osiemnastoletnie beztalencie pozbawione ekranowej charyzmy. Linklater zabezpieczył się jednak przed taką ewentualnością, historię obserwujemy z perspektywy młodego bohatera, ale ciężar historii często składany jest na barkach dorosłych, utalentowanych aktorów. Zwłaszcza na początku filmu.\nSzczególnie istotna była Patricia Arquette wcielająca się w rolę matki głównego bohatera, Olivii, która jako jedyny dorosły aktor powracała co roku na plan zdjęciowy. Przez kilka lat był to zresztą jedyny kontakt aktorki z pełnometrażowymi produkcjami. Początek ubiegłej dekady był okresem kiedy jej filmowa kariera podupadła i zawodowo spełniała się tylko na małym ekranie w serialu „Medium” (całkiem nieźle zresztą jej to chyba wychodziło skoro wygrała nagrodę Emmy). Rolą w „Boyhood” udowadnia, że jest utalentową aktorką nie obawiającą się zawodowych wyzwań. To jednak nie ona, a Ethan Hawke, najjaśniej świeci pośród dorosłej obsady. Wyrwany żywcem z linklaterowskiej trylogii o związku Jessego i Celine, przechodzi przez te kilkanaście lat mentalną i fizyczną metamorfozę.\nFilmową podróż zaczyna jako lekkoduch, wciąż pełen chłopięcego wdzięku, charyzmy i humoru facet zbliżający się do trzydziestki, który lubi się bawić, równie chętnie podejmuje inteligentne rozmowy, kocha dwójkę dzieci spłodzonych z Olivią podczas ich nieudanego związku, ale nie jest jeszcze gotów na „dorosłość”. Na finałowym etapie jest już poukładanym, dojrzałym mężczyzną, który założyl nową rodzinę, świadomie spłodzil nowego potomka, a młodzieńcze ideały i fascynacje poświęcił na rzecz pragmatyzmu i życiowej stabilności. A wszystko to odgrywane przez lata bez nuty fałszu przez wspaniałego Ethana Hawke’a, który w zauważalny sposób dojrzewał wraz ze swoim bohaterem.\nOczywiście najważniejszą osobą, której proces starzenia obserwujemy, jest główny bohater, Mason, grany przez Ellara Coltrane’a. Jest to niecodzienna okazja do obserwowania rozkwitającego na naszych oczach kwiatu, małego chłopca zmieniającego się w młodego mężczyznę, a przy tym obiecującego aktora, szczęśliwie obdarzonego ekranową charyzmą i umiejętnie kreującego postać nieco introwertycznego, ale zdecydowane inteligentnego i w naturalny sposób zabawnego nastolatka o zapędach artystycznych. Możliwie, że to nie tyle kreacja, co prawdziwy sposób bycia Coltrane’a, ale czasem bycie sobą na ekranie jest najtrudniejszym zadaniem aktorskim.\nDuża w tym zasługa samego Linklatera, który starał się młodego aktora trzymać w niewiedzy na temat procesu filmowania, nie pokazywać mu gotowego materiału, nie pozwalając tym samym na kreowanie jakiejś nowej, nienaturalnej, ekranowej osobowości, czym mogło zagrozić zobaczenie siebie „z boku”. „Boyhood” jest zresztą jednym z największych zawodowych dokonań Linklatera. Niesamowite podsumowanie jego twórczości, tak często skupionej na obserwowaniu „zwykłych” relacji między ludźmi, codziennych rozmów, które zazwyczaj służyły reżyserowi do wyrażenia swoich niebanalnych życiowych poglądów, ale tak jak treść i sposób przekazu ewoluowały w kolejnych jego filmach, wraz z nabierającym życiowego doświadczenia artystą, tak zmieniał się przez te 12 lat „Boyhood”. A jednak, pozostał przy tym dziełem spójnym, bardziej ciekawym merytorycznie pod koniec historii, ale nie znowu jakoś znacząco odległym od filozoficznych przekonań z początkowego materiału. Zwłaszcza, że obserwowaliśmy kilkunastoletni proces formowania tych myśli i ich finałowy kształt nie wziął się znikąd. Czyż nie można tego powiedzieć o całej twórczości Linklatera?\nPomijając jednak wartość merytoryczną, dojrzewających na naszych oczach ideach i ludziach je głoszących, jest to przede wszystkim film o przemijającym czasie. Reżyser zdołał uchwycić przerażającą prawdę o ludzkim życiu, przypomnieć o kruchości naszej egzystencji i pokazać ją jako pędzący pojazd zmierzający nieuchronie w jednym kierunku, a po przekroczeniu pewnego etapu granicznego, wrzucający wyższy bieg. Przejażdzka nim bywa niewątpliwie fajna, dołączywszy do dopiero rozpędzającego się Masona, chcielibyśmy zostać z nim jak najdłużej, posiedzieć sobie razem na kamieniu, przejść się z aparatem fotograficznym, zapytać jak się ma, zobaczyć ten jego tajemniczy uśmiech i usłyszeć „że jest dobrze”. Ale nie jest dobrze, bo dotarliśmy do stacji przesiadkowej, tutaj zostaniemy porzuceni, bohater dalej pojedzie już sam, a my możemy już tylko zgadywać w jakim kierunku…


Upadłość firmy. Co dalej? - Poradnik GoWork.pl\nUpadłość firmy i co dalej? Ogłoszenie upadłości, odprawy\nLikwidacja lub upadłość firmy umożliwia zwolnienie wszystkich pracowników, jednak z obowiązkiem wypłacenia im przysługującej odprawy. Co zrobić, gdy pracodawca ma wobec nas zobowiązania? Jak odzyskać pieniądze za pracę i inne świadczenia?\nKiedy następuje upadłość firmy, zwolnieni mogą zostać wszyscy pracownicy. Nawet ci, którzy są w wieku przedemerytalnym lub przebywają na urlopie macierzyńskim. Pracodawca musi jednak wypłacić im prawnie przysługującą odprawę pieniężną oraz ekwiwalent za niewykorzystane dni z urlopu wypoczynkowego oraz inne świadczenia. Sprawdź, co robić w przypadku ogłoszenia upadłości firmy. Jakie prawa ma pracownik?\nUpadłość firmy: co robić?\nW momencie ogłoszenia upadłości firmy pracodawca – czyli płatnik składek – powinien zgłosić w ZUS wyrejestrowanie wszystkich pracowników z ubezpieczenia społecznego i ubezpieczenia zdrowotnego (na druku ZUS ZWUA) w przeciągu siedmiu dni od dnia ustania ich stosunku pracy.\nLikwidacja firmy czy złożenie wniosku do Sądu o wszczęcie postanowienia upadłości nie równa się z rozwiązaniem stosunku pracy z pracownikami. To pracodawca sam powinien wypowiedzieć im umowę lub rozwiązać ją za porozumieniem stron.\nNiestety, osoby którym prawnie należy się ochrona z tytułu urlopu rodzicielskiego czy macierzyńskiego lub są w wieku przedemerytalnym, również zaliczają się do ogółu pracowników przynależących do zwolnienia z pracy z racji upadku firmy. Pracodawca może również wypowiedzieć umowę o pracę pracownikowi przebywającemu na urlopie wypoczynkowym lub innej usprawiedliwionej nieobecności.\nZgodnie z art. 11 ustawy “prawo upadłościowe” dłużnik jest niewypłacalny (czyli firma upada lub zostaje likwidowana) jeżeli:\nUtracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych\nJego zobowiązania pieniężne przekraczają wartości jego majątku, a stan ten utrzymuje się przez okres przekraczający dwadzieścia cztery miesiące\nOprócz ogłoszenia upadłości, przedsiębiorca może również zdecydować się na zawieszenie działalności gospodarczej. Dzięki temu zostaje zwolniony z obowiązku ponoszenia jakichkolwiek opłat, nawet tych związanych z wypłaceniem odszkodowań swoim pracownikom.\nUpadłość firmy a pracownicy. Co z odprawami?\nCzy upadłość firmy przekreśla szansę na odzyskanie przysługującego pracownikowi wynagrodzenia za pracę? Nie! Likwidacja lub upadłość nie jest wyłączną przyczyną rozwiązania stosunku pracy i nie wynika z winy pracownika. Dlatego może on liczyć na odprawę w formie jednorazowego świadczenia pieniężnego, które zależy od jego stażu pracy:\nJeśli pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy krócej niż dwa lata – odprawa w formie jednomiesięcznego wynagrodzenia za pracę\nJeśli pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy przez okres od 2 do 8 lat – odprawa w formie dwumiesięcznego wynagrodzenia za pacę\nJeśli pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy przez okres ponad 8 lat – odprawa w formie trzymiesięcznego wynagrodzenia za pracę\nLikwidacja lub upadłość firmy oraz rozwiązanie umowy pracownikowi z trzymiesięcznym okresem wypowiedzenia, pozwala na skrócenie tego okresu do jednego miesiąca. W związku z tym należy mu się pieniężne odszkodowanie za całe trzy miesiące, a okres wypowiedzenia, który pierwotnie mu przysługiwał, wlicza się do okresu zatrudnienia pracownika.\nWażne! Odprawa po likwidacji lub upadłości firmy należy się tylko wtedy, gdy posiada ona ponad dwudziestu zatrudnionych pracowników.\nNatomiast co z pozostałymi dniami z urlopu wypoczynkowego? Pracodawca zobowiązany jest udzielić pracownikowi zaległego urlopu w okresie wypowiedzenia lub wypłacić ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane dni na wypoczynek. Pracownik ma również prawo do otrzymania świadectwa pracy. Firma zobowiązana jest wystawić mu taki dokument w przeciągu siedmiu dni od dnia ustania stosunku pracy.\nJeśli znajdujesz się w sytuacji, w której twój pracodawca zbankrutował i otrzymałeś z tego względu wypowiedzenie umowy, to koniecznie dopilnuj obowiązku wypłacenia ci odprawy, czyli wynagrodzenia za pracę oraz innych należności przysługujących na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów prawa, takich jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy.\nSzukasz pracy? Sprawdź oferty pracy na naszej stronie GoWork.pl!\nWiadomości Zwolnienia w branży beauty. Będzie fala upadłości?\nZarobki Tarcze chronią przed bankructwem? W 2021 roku fala upadłości\nPrawo pracy Upadłość konsumencka w 2020 roku - co trzeba wiedzieć?\nPoszukiwane zawody w Polsce 2020/2021. Co zmieniła pandemia?\nPolski Pakt Plastikowy: polskie sieci handlowe ograniczają zużycie plastiku\nTarcza antykryzysowa: zasiłek macierzyński obniżony. Będą zmiany\nTelepraca a praca zdalna - różnice. Co jest lepsze i bezpieczniejsze dla pracownika?


Ubezpieczenia | Centrum Motoryzacji PawTrans\nCentrum Ubezpieczeń PAWTRANS jest doświadczoną multiagencją współpracującą z 25 Towarzystwami Ubezpieczeniowymi. Wiedzą doświadczeniem i umiejętnościami służymy naszym Klientom przy wyborze ubezpieczenia jak również obejmujemy ich naszą opieką podczas trwania polisy. Służymy profesjonalnym doradztwem w przypadku zaistnienia szkody. Zdobytą wiedzą dzielimy się z naszymi Klientami ponieważ ich bezpieczeństwo jest dla nas najważniejsze.\nPlany oszczędnościowe i posagowe\nOto kilka informacji , które pomogą przy wyborze ubezpieczenia.\nPolisa Autocasco swoją ochroną obejmuje zarówno nasz pojazd, jak i jego wyposażenie. Ubezpieczyciel wypłaci świadczenia z polisy AC gdy uszkodzimy nasz samochód podczas zderzenia z innym pojazdem. Odszkodowanie otrzymamy również za szkody spowodowane zderzeniem ze zwierzętami oraz działaniem sił przyrody, np. powodzi, wybuchu czy pożaru. AC chronić nas będzie także w przypadku kradzieży auta, uszkodzenia czy dewastacji.\nJaki jest zakres ubezpieczenia domu i mieszkania ?\nPolisy mieszkaniowe mogą chronić zarówno mury, jak i mienie ruchome będące naszą własnością. Ubezpieczając stałe elementy chronimy wszystko to, co znajduje się wewnątrz pomieszczenia i jest na stałe przytwierdzone, m.in.: podłogi, panele, pomalowane ściany, zabudowane kuchnie, zabudowane szafy, kaloryfery, itp. Z kolei ruchomości domowe to nasza własność, którą w każdym momencie możemy przenieść, np. meble, sprzęt RTV, sprzęt AGD, stół czy rzeczy osobiste. Ubezpieczenia domu i mieszkania oferują nam także szeroką gamę innych przedmiotów, które możemy chronić. Są to m.in. wszystkie budowle, które znajdują się wokół naszego domu, np. chodniki, ogrodzenie, korty tenisowe, altanki, itp., pomieszczenia gospodarcze, garaże, zawartość piwnic czy szyby.\nCzy warto ubezpieczyć swoje życie i zdrowie ?\nUbezpieczenia to ochrona przed skutkami negatywnych zdarzeń. Dzięki polisie ubezpieczeniowej ograniczamy skutki występujących w życiu codziennym nieszczęśliwych wypadków. Ubezpieczenie nie zapewni nam zdrowia, ale (przy fachowym dobraniu polisy) zminimalizuje ryzyko pojawienia się kłopotów finansowych. Ubezpieczenia to także bezpieczeństwo finansowe w przyszłości. Polisy inwestycyjne umożliwiają budowanie kapitału teraz, by wykorzystać go w przyszłości do realizacji dowolnego celu: edukacji dziecka, emerytury czy podróży dookoła świata. Możesz pomóc finansowo swoim bliskim, zrealizować niespełnione dotąd marzenia oraz czerpać z korzyści ekonomiczne i prawne, które wiążą się z tym sposobem inwestowania. Ubezpieczenie to usługa finansowa – ryzyko przenosisz na Towarzystwo Ubezpieczeniowe, które podejmuje się do jego przejęcia.\nPolisa OC chroni rolnika przed finansowymi konsekwencjami spowodowanymi z tytułu posiadania gospodarstwa rolnego lub prowadzenia działalności rolniczej. Ubezpieczeniem objęci są zarówno rolnicy, jak i wszystkie osoby pracujące w gospodarstwie. Ubezpieczyciel wypłaci odszkodowanie w sytuacji gdy rolnik wyrządzi szkodę, której następstwem będzie.\nutrata bądź rozstrój zdrowia\nCo chroni polisa budynków rolnych ?\ntel: +48 722-046-316\n© 2021 Centrum Motoryzacji PawTrans. All Rights Reserved.


> Biustonosze>Plunge>Biustonosz Matilda White Elomi\nBiustonosz Matilda White z linii Elomi. Marka Elomi dedykowana jest paniom o większym obwodzie i większym biuście. Specjalne konstrukcje i sprawdzone już materiały świetnie kształtują i "ubierają" duże biusty.\nModel Matilda to już bestseller marki Elomi. Materiał, z którego wykonany jest biustonosz to lekka ale bardzo trwała siateczka, w górnej części miseczki przeźroczysta. Biustonosz nieusztywniony, na fiszbinie, ze specjalnym haczykiem przy ramiączkach umożliwiającym spięcie ich na plecach.


ID linku 8490\nTytuł SEVEN - Dom weselny Przysucha\nSłowa kluczowe sale weselne dom weselny ślub przyjęcia bankiety\n2. MARSYLIO komunie lipno\nJest nam niezmiernie miło móc zaprezentować Państwu naszą firmę. W Restauracji Marsylio, która znajduje się w Lipnie organizujemy wesela, chrzciny, komunie, stypy, spotkania rodzinne oraz imprezy firmowe. Nasza elegancko przystrojona oraz pojemna sala pomieści nawet 150 osób. Podajemy pyszne dania kuchni polskiej, jakie przygotowujemy tylko ze świeżych składników. Ponadto oferujemy także usługi cateringowe i dowóz dań bezpośrednio do Klienta. Jeśli chcą Państwo uzyskać więcej informacji na temat naszej działalności - zachęcamy do odwiedzenia naszej witryny internetowej.\n3. Stołówka na dworcu w Bielsku-Białej\nStołówka na dworcu w Bielsku-Białej to nowopowstałe miejsce, w którym możecie Państwo najeść się do syta za wyjątkowo niską cenę! Oferujemy szereg dań, które zadowolą Państwa podniebienie. Nasze posiłki, pierogi, naleśniki oraz wyroby garmażeryjne są niepowtarzalne! Wszystkie dania przygotowywane są z najwyższą starannością wyłącznie z naturalnych produktów. Przy zamówieniu powyżej 25 zł, dowóz na obszarze miasta za 1 zł. Oferujemy też oprawę imprez okolicznościowych. Zapraszamy!\n4. Owocowe dekoracje carving\n5. Dieta na dowóz - Cateromarket


Ekopol wciąż celuje w główny parkiet GPW. Problemem kapitalizacja\nEkopol Górnośląski nie poprzestaje na branży paliwowej i dywersyfikuje działalność w segmencie fotowoltaicznym i deweloperskim. fot. mat. pras.\nDodano: 13-05-2022 12:45\nEkopol Górnośląski bije kolejne swoje rekordy w wynikach. Niepewna sytuacja na rynku paliwowym napędza biznes, bo im wyższe koszty, tym autorska technologia firmy Mikrostacje.pl staje się atrakcyjniejsza. Wciąż jednak główny cel - przejście z Newconnect na główny parkiet GPW - wydaje się odległy z powodu zbyt niskiej kapitalizacji firmy. W rozmowie z WNP.PL prezes Ekopolu Andrzej Piecuch tłumaczy, jak chce go osiągnąć.\nAutorska technologia Mikrostacje.pl stanowi ponad 46 proc. przychodów Ekopolu i ma największe znaczenie zarówno w strukturze przychodów, jak i zysków.\nJednak firma z Radzionkowa nie poprzestaje na branży paliwowej i dywersyfikuje działalność w segmencie fotowoltaicznym i deweloperskim.\nJak mówi WNP.PL prezes Ekopolu Górnośląskiego Andrzej Piecuch, celem firmy wciąż pozostaje przejście na główny parkiet warszawskiej Giełdy Papierów Wartościowych, tu jednak problemem wciąż jest zbyt niska kapitalizacja firmy.\nEkopol Górnośląski działa od ponad 30 lat w branży paliw płynnych. Początkowo firma skupiała się na dystrybucji oleju napędowego i benzyny, a także sprzedaży zbiorników na paliwa płynne. Teraz swoją działalność opiera głównie na badaniach, rozwoju oraz sprzedaży technologii do zarządzania gospodarką paliwową przedsiębiorstw, lokalizacją floty firmowej czy rejestracją czasu pracy pracowników. Tę zmianę widać w wynikach finansowych.\nMikrostacje napędzają biznes Ekopolu\nJak wynika z danych za I kwartał 2022 r., autorska technologia Mikrostacje.pl stanowi ponad 46 proc. przychodów Ekopolu i ma największe znaczenie zarówno w strukturze przychodów, jak i zysków. Przypomnijmy, że w pierwszych trzech miesiącach tego roku Ekopol wypracował zysk netto na poziomie 1,5 mln zł, notując tym samym wzrost o prawie 130 proc. rdr. Zdecydowanej poprawie uległ także wskaźnik EBITDA oraz przychody netto, które wyniosły 2,2 mln zł oraz 77 mln zł, dając tym samym dynamikę wzrostu w wysokości 93 i 53 proc.\nCzytaj także: Ekopol zwiększył zysk i przychody w I kwartale\n- Prace nad naszą technologią Mikrostacje.pl rozpoczęliśmy 10 lat temu i w tym czasie udało nam się zbudować biznes informatyczny, swoisty bank, w którym walutą rozliczeniową jest olej napędowy. Obecnie mamy ok. 1,5 tys. klientów, którzy korzystają z tej technologii. To firmy zarządzające łącznie flotą ponad 30 tys. samochodów i z dużą dozą pewności mogę powiedzieć, że po wdrożeniu naszej technologii oszczędzają nie mniej niż 10 proc. na obrocie paliwa. Są to oszczędności generowane nie tylko na kontroli przepływu paliwa, pozwalającej wyeliminować wszelkie nieprawidłowości i ubytki w obrocie, ale także na całej papierologii z tym związanej. Nasza technologia rejestruje ilość tankowanego paliwa, jego poziom w baku, dzięki czemu kierowca nie musi wypełniać żadnych dokumentów - mówi Andrzej Piecuch, prezes spółki Ekopol Górnośląski Holding.\nNa czym polega ta technologia? Jak tłumaczy prezes, Ekopol zdejmuje z firm problem zaopatrzenia w paliwa. Firma zapewnia klientowi zbiornik z dystrybutorem, z którego może korzystać, jak z prywatnej stacji paliw. Jednak najważniejsza jest tu technologia, która zarządza całym procesem obrotu paliwami. Dzięki niej firma nie musi kontrolować poziomu paliwa w zbiorniku i zamawiać go. Dba o to właśnie wspomniana technologia.\n- Przedsiębiorcy, którzy z nami współpracują, nie mają żadnych papierów, bo nasza technologia pozwala nie tylko na monitorowanie przepływu paliw w przedsiębiorstwie, ale także daje możliwości zarządzania czasem pracy zatrudnionych, urlopami, zwolnieniami. Technologia, dzięki temu, że na każdym kroku pozwala śledzić działania samochodów, pracowników, daje wymierne oszczędności, zwłaszcza w dużych przedsiębiorstwach. Jako przykład mogę podać jedną z największych firm komunalnych w Polsce, która po wdrożeniu technologii mikrostacji, mogła zredukować cały, kilkudziesięcioosobowy dział eksploatacyjny do jednej osoby - informatyka, który zarządza oprogramowaniem - wyjaśnia Andrzej Piecuch.\nIle kosztują mikrostacje? Jak tłumaczy prezes firmy, Ekopol pobiera opłatę abonamentową za korzystanie z technologii.\n- Jeszcze 5 lat temu opłata wynosiła w granicach 70-80 proc. najniższej płacy krajowej. Teraz to jest 6 proc. Dodatkowo należy podkreślić, że wykorzystujemy sprzęt, którym już dysponuje firma, taki jak telefony komórkowe czy urządzenia GPS. Nie trzeba dodatkowych nakładów - wyjaśnia.\nKlientami Ekopolu w większości przypadków są firmy transportowe, budowlane i logistyczne. Ale z mikrostacji korzystają także takie firmy, jak Tauron czy Arcelor Mittal. Technologia obsługuje obecnie także przekop tunelu pod Świną w Świnoujściu.\nRosnące ceny paliw sprzyjają biznesowi\nAktualna, niepewna po wybuchu wojny w Ukrainie sytuacja na rynku paliwowym na razie nie martwi firmy.\n- Współpracujemy z różnymi dostawcami. Naszymi partnerami są i Orlen, i Lotos, ale też Slovnaft i firmy sprowadzające produkty naftowe z całego świata, takie jak Unimot. Potrafimy dywersyfikować dostawy, dlatego ewentualne embargo na paliwa z Rosji nie wzbudza naszego strachu - mówi Andrzej Piecuch. - Co więcej, rosnące ceny paliwa mogą działać na naszą korzyść, gdyż im wyższe będą koszty dla przedsiębiorcy, tym nasza technologia staje się atrakcyjniejsza - dodaje.\nAutorska technologia Mikrostacje.pl stanowi ponad 46 proc. przychodów Ekopolu i ma największe znaczenie zarówno w strukturze przychodów, jak i zysków\nEkopol dywersyfikuje swój biznes, stawiając obok dystrybucji paliw także na działalność deweloperską i fotowoltaikę, którą włącza do technologii Mikrostacji.pl.\n- Nie chcemy trzymać na kontach wypracowanej nadwyżki finansowej, dlatego inwestujemy w nowe segmenty. Oprócz fotowoltaiki, którą oferujemy w ramach naszych mikrostacji, budujemy także osiedle w Ptakowicach, nieopodal Katowic. Co ważne inwestycję realizujemy wyłącznie ze środków własnych, bez kredytów bankowych i wkładu własnego nabywców. Chcemy sprzedawać gotowe domy - tłumaczy Andrzej Piechuch.\nPrzy realizacji inwestycji budowy osiedla domków jednorodzinnych Ekopol na razie nie cierpi z powodu boomu na rynku materiałów budowlanych.\n- Zabezpieczyliśmy odpowiednio wcześniej materiały budowlane, dlatego aktualna sytuacja na rynku nie spowoduje wzrostu cen naszych nieruchomości - dodaje.\nNa celowniku główny parkiet GPW\nFirma pokazała dobre wyniki po I kwartale 2022 r. 77 mln zł przychodów (o 53 proc. więcej rdr), o 93 proc. wyższa EBITDA w wysokości 2,2 mln zł i o 130 proc. wyższy zysk netto, który w I kwartale 2022 r. wyniósł 1,5 mln zł. To pozwala na odważne prognozy na cały rok.\n- Chcemy znacząco poprawić wynik z zeszłego roku i pierwszy kwartał pokazał, że to się uda - mówi Andrzej Piecuch.\nEkopol wciąż ma także ambicje przejścia na główny parkiet GPW z tzw. małej giełdy NewConnect, na której firma jest notowana od 2008 r. Warunkiem tego jest jednak osiągnięcie kapitalizacji spółki na poziomie ok. 60 mln zł. 11 maja jedna akcja Ekopolu wyceniana była na 10,5 zł, co daje kapitalizację na poziomie ok. 26,4 mln zł.\n- Są dwie drogi realizacji tego celu: emisja kolejnych akcji, czego nie chcemy robić, albo wzrost wartości spółki. Moim zdaniem inwestorzy muszą nas poznać i zobaczyć w nas firmę dobrze zorganizowaną, z własną technologią, mającą swój unikalny pomysł na biznes. Wtedy uda nam się dojść do poziomu 20 zł za jedną akcję, co pozwoli wejść na rynek główny GPW - wylicza Andrzej Piecuch.\nJak dodaje, jeśli w ciągu roku, dwóch lat to się nie uda, dopiero wówczas firma będzie analizować opcję dodatkowych emisji akcji i zwiększenia tą drogą kapitalizacji.\nMIKROSTACJE PALIW ALERT | RSS\nPIECUCH ANDRZEJ ALERT | RSS\nDo artykułu: Ekopol wciąż celuje w główny parkiet GPW. Problemem kapitalizacja


Standy Producent Standów Reklamowych Poznań Standy kartonowe\nStrona główna › Nasza oferta › Standy producent\nSzukasz drukarni, która nie tylko wydrukuje, ale i zaprojektuje dla Ciebie standy?\nChcesz,aby Twoje zlecenie zostało zrealizowane profesjonalnie i terminowo?\nA może wolałbyś wydrukować swoje\nstandy z już gotowego projektu?\nJesteśmy producentem profesjonalnych i efektownych standów\nDobry stand powinno wyróżniać wiele elementów, takich jak: odpowiedni format, wysokiej jakości druk, ciekawe ukształtowanie i solidna konstrukcja. W naszej drukarni wydrukujemy Twoje standy z zachowaniem tych wszystkich czynników, w możliwie najkrótszym termie realizacji zlecenia. Zadbamy o Twoje standy na każdym etapie ich produkcji. Najpierw zaprojektujemy je dla Ciebie lub dostarczony przez Ciebie, już gotowy projekt zostanie omówiony z naszym handlowcem-konsultantem. Następnie Twoje standy zostaną wydrukowane i ukształtowane, aby ostatecznie już gotowe mogły trafić do Ciebie. W naszej drukarni wszystkie zlecenia realizujemy ze szczególną rzetelnością, profesjonalnym podejściem do Klienta i dbałością o zachowanie możliwie najkrótszych terminów realizacji zleceń. Dzięki temu, że świadczymy usługi najwyższej jakości, nasza drukarnia zyskała wielu zadowolonych Klientów.\nTwoje standy wyprodukujemy przy użyciu najnowocześniejszych maszyn drukarskich i technologii\nNasza drukarnia jest profesjonalnym producentem standów. Ich druk realizujemy dzięki nowoczesnej drukarni cyfrowej i drukarni offsetowej znajdujących się w naszej firmie. Każda z tych drukarń nadaje się lepiej do realizacji innego rodzaju zamówień. W drukarni offsetowej drukujemy duże nakłady standów, a w cyfrowej mniejsze. Drukarnia cyfrowa pozwala także na personalizację Twoich standów. Oznacza to, że każdy stand mogą wyróżniać inne cechy, takie jak kolor, grafika, rozmiar, a nawet różna treść nadruku. Nowoczesne maszyny drukarskie, znajdujące się w obu drukarniach, pozwalają nam zachować najwyższą jakość Państwa standów w możliwie najkrótszym terminie realizacji zlecenia.\nAby zapewnić Naszym Klientom druk standów w możliwie najwyższej jakości, nieustannie dokonujemy nowych inwestycji. W ostatnim czasie nasza drukarnię wzbogaciliśmy w:\nZaprojektujemy i ukształtujemy Twoje standy\nJako profesjonalny producent standów, obok druku, możemy zaproponować Państwu również usługi profesjonalnego studnia projektowego. Jeżeli Twoja firma potrzebuje profesjonalnych, efektownych i funkcjonalnych standów, zadzwoń, napisz e-mail lub przyjdź do naszej drukarni i porozmawiaj z naszym projektantem. Projektanci PAW DRUK to profesjonaliści, od lat zajmujący się tworzeniem standów, którzy na bieżąco śledzą wszystkie nowinki z branży poligraficznej. To właśnie oni, po dokładnym zapoznaniu się z Twoimi wymaganiami i oczekiwaniami, stworzą specjalnie dla Ciebie profesjonalny projekt standu, który nie tylko będzie estetyczny i funkcjonalny, ale również przyciągnie uwagę Twoich Klientów.\nJednak Twoje standy, aby prezentowały sobą naprawdę wysoki poziom, oprócz wysokiej jakości wydruku będą potrzebowały jeszcze odpowiedniego ukształtowania oraz stabilnej, solidnej konstrukcji. O to wszystko zadbają nasi introligatorzy, którzy dołożą wszelkich starań do tego, aby Twój stand spełnił wszystkie Twoje oczekiwania. Na Państwa życzenie profesjonalnie zrealizują projekt standu z już gotowego projektu. Mogą także doradzić Państwu w wyborze najwłaściwszego rozwiązania. Jeżeli mają Państwo jakieś pytania dotyczące ukształtowania standów, ich formatu czy konstrukcji, wystarczy, aby skontaktowali się Państwo z naszym konsultantem, który skieruje Państwa pytania do introligatorów i niezwłocznie udzieli odpowiedzi.\nStandy są jednym z elementów strategii marketingowej Państwa firmy. To one mają przyciągnąć uwagę Klientów i zachęcić ich do skorzystania z Państwa produktów i usług. Chcemy, aby były one wykonane w pełni profesjonalnie. Nasza drukarnia dołoży wszystkich starań, aby projekt i druk Państwa standów został wykonany rzetelnie i terminowo. Z myślą o naszych Klientach opatentowaliśmy specjalny funkcjonalny i łatwy do przewożenia stand Alfa, który ma 154 cm wysokości. Chcemy, aby drukowane przez nas standy spełniały wszystkie Państwa oczekiwania, dlatego możemy je wydrukować w wybranym przez Państwa formacie i kolorze. Na życzenie Klienta możemy dokonać także uszlachetniania standu, które polega na nadaniu mu dodatkowo efektownych tłoczeń lub połysku liter czy innych elementów graficznych.\nZadzwoń lub napisz do nas, aby skontaktować się z handlowcem-konsultantem i omówić projekt.


Nie będę po nim płakał\nmiał być pressing i ofensywny futbol a co było wszyscy widzieli - może potrzebował więcej czasu - nie wiem, ale zrezygnował sam. Nie wierzę też, że chodziło o Sobola - raczej jak zwykle o kasę. Jeżeli chodzi o zarzuty niektórych wobec Zarządu to byłbym naprawdę ostrożny - nie zapominajcie, że jednak wyciągnęli Wisłę z dna - a Trener... dziś jest ten, jutro inny - trudno taka robota... osobiście dałbym szansę i kredyt zaufania Radkowi (nie wiem czy ma uprawnienia) w każdym razie hiszpański eksperyment nie wypalił.\nOstatnie pięć komentarzy, dodanych z tego komputera (198.21.21.21):\npiszesz, że już nie przyjdziesz na mecz? super - tylko nie zmieniaj zdania - nie potrzeba nam takich "wiernych" na R22.\nTak sobie przejrzałem te komentarze...\n... i zastanawiam się ile pejsów tu pisze? kto dobrze życzący Wiśle będzie się domagał odejścia obecnego Zarządu?? ręce opadają...\nBrawo Redakcja )\nDzięki - uśmiałem się właśnie do łez


WRC #20: M-Sport jedzie bez Malcolma. Kandydat bez prawka. WTCR przejmuje mistrza WRX\n24.12.2018 Moto Newsy\nMoto Newsy 24.12.2018\nTydzień poprzedzający święta Bożego Narodzenia nie zawiódł fanów motorsportu, przynosząc wiele ciekawych wydarzeń. Te najważniejsze podsumowaliśmy w Wyczerpującym Raporcie Całotygodniowym (WRC).\nObsada WRC 2019 bez tajemnic\nPo piątkowym zamknięciu listy zgłoszeń do Rajdowych Mistrzostw Świata 2019, FIA opublikowała wykaz zarejestrowanych producentów. W WRC utrzymano 4 teamy (Citroen, Hyundai, M-Sport Ford i Toyota). Inauguracja mistrzostw towarzyszących WRC 2 Pro rozpocznie się z ekipami Citroena i M-Sportu (w dalszej części sezonu oczekiwana jest m.in. Skoda).\nM-Sport jako ostatni potwierdził swoje zaangażowanie na sezon 2019. Zespół z Dovenby rozpocznie sezon z trzema Fordami Fiesta WRC, ale na wszystkie rundy potwierdzeni są tylko Teemu Suninen i Elfyn Evans. Debiutujący w samochodzie WRC, Pontus Tidemand ma potwierdzone tylko Rajd Monte Carlo i Rajd Szwecji, ale jego program może zostać rozszerzony, jeżeli znajdzie wsparcie sponsorskie na dalszą część sezonu.\nMalcolm powierza zespół Millenerowi\nOd sezonu 2019 szefem M-Sport Ford World Rally Team w Rajdowych Mistrzostwach Świata nie będzie Malcolm Wilson. Założyciel firmy przekazuje swoje obowiązki Richardowi Millenerowi. Nie podróżując na wszystkie rundy WRC, Wilson będzie mógł skupić się na biznesowych aspektach funkcjonowania M-Sportu.\nWorld RX po 40-tce\nDwukrotny mistrz DTM, Timo Scheider poinformował, że podobnie jak w 2017 r. zaliczy pełny sezon Rallycrossowych Mistrzóstw Świata 2019. 40-latek otrzyma supercara na bazie SEAT-a Ibiza z Munnich Motorsport. Właściciel teamu, Rene Munnich także planuje pojawić się na starcie w wybranych rundach Worldx RX.\nSubaru postawi na kierowcę bez prawa jazdy?\nByły mistrz Polski w kartingu, Kuba Greguła testował Subaru Imprezę WRX STi na Torze Kielce na zaproszenie Subaru Poland Rally Team. Sugeruje się, że 17-latek zastąpi Marcina Słobodziana w roli kierowcy krakowskiego zespołu. Zawodnik nie posiadający jeszcze prawa jazdy planuje w nadchodzącym sezonie głównie występy w Czechach lub na Słowacji, gdzie mógłby rywalizować bez wspomnianego dokumentu.\nKuba Greguła testował z Subaru Poland Rally Team. Szykują się zmiany w krakowskim zespole?\nParagwaj chce Rajdu Dakar 2020\nEtienne Lavigne reprezentował ASO (organizator Rajdu Dakar) w rozmowach z Paragwajem na temat powrotu do najsłynniejszego maratonu terenowego świata. W Asuncion rozmawiano o możliwości ugoszczenia trzech etapów Dakar Rally 2020. Do tej pory tylko raz, w 2017 r. Rajd Dakar przejeżdżał przez terytorium Paragwaju.\nKristoffersson przechodzi z World RX do WTCR\nPo dwukrotnym zdobyciu mistrzostwa świata w rallycrossie, Johan Kristoffersson postanowił pozostać w rodzinie Volkswagena i przenosi się do Pucharu Świata Samochodów Turystycznych (WTCR). Wyścigową bronią Szweda będzie Volkswagen Golf GTI TCR z półfabrycznego Sebastien Loeb Racing.\nWTCR: Dominator World RX przejedzie sezon 2019 fabrycznym Golfem zespołu Loeba\nYaris WRC dla Katsuty\nJunior fabrycznego zespołu Toyoty w WRC, Takamoto Katsuta zaliczy w 2019 r. dwa rajdy za kierownicą Toyoty Yaris WRC. Japończyk otrzyma szansę poprowadzenia samochodu w dwóch rundach mistrzostw Finlandii.\nOprócz tego wraz z powracającym na prawy fotel Danielem Barrittem zaliczą 13 z 14 rund WRC 2 w Fordzie Fiesta R5 z Tommi Makinen Racing. Katsuta nie pojawi się tylko w kończącym sezon Rajdzie Australii.\nJohan Kristoffersson, Kuba Greguła, Rajd Dakar, SPRT, Subaru Poland Rally Team, Takamoto Katsuta, World RX, wrc, WRC 2019, WTCR, wyczerpujący raport całotygodniowy


-10% na wszystkie produkty koniec promocji za: 00:48:26\nOpis - Fototapeta samoprzylepna - Lilie w tunelu\nSzukasz niedrogiego i prostego sposobu, by odświeżyć wygląd wnętrza? Dobrym pomysłem może być wysokiej jakości fototapeta samoprzylepna z ciekawym motywem. Fototapeta samoprzylepna - Lilie w tunelu doskonale się sprawdzi w tej roli.\nŻeby stworzyć niebanalną aranżację wnętrza, wcale nie trzeba wiele. Wystarczy umieścić na ścianie dobrze dobraną, pasującą charakterem do reszty wystroju fototapetę. Fototapeta taka jak Fototapeta samoprzylepna - Lilie w tunelu doskonale sprawdzi się w różnych pomieszczeniach w domu: w sypialni, salonie czy kuchni; oraz w biurze. Oryginalny motyw na ścianie przyciąga wzrok i nadaje wnętrzu awangardowego charakteru. Osoba, która zdecyduje się na umieszczenie jej u siebie, będzie postrzegana przez otoczenie jako twórcza i kreatywna, interesująca się najnowszymi trendami w dekoracji wnętrz.\nFototapeta samoprzylepna - Lilie w tunelu charakteryzuje się ciekawym motywem i jest uniwersalnym wyborem. Może sprawdzić się zarówno w pokoju, salonie czy też sypialni.


Tobiszowski: Potrzebny sojusz środowisk OZE i konwencjonalnych - GazetaPrawna.pl\nPotrzebny jest sojusz środowisk związanych z odnawialnymi źródłami energii ze środowiskami wytwarzania energii z węgla kamiennego – powiedział w sobotę wiceminister energii Grzegorz Tobiszowski. Jak zaznaczył, wkrótce może uda się zorganizować wspólną konferencję.\n„Starając się nadgonić to, że technologia w odnawialnych źródłach, szczególnie tych wiatrowych, fotoenergii, bardzo mocno i dynamicznie się rozwija, miałem w czwartek jedno ze spotkań konsultacyjnych – i otrzymałem sugestię, aby odbyła się konferencja środowisk związanych z OZE z przedstawicielami sektora wydobywczego” - wskazał.\n„Ja to skomentowałem, że potrzebny jest sojusz środowisk OZE i środowisk w źródłach opartych o węgiel kamienny – co przyjęto pozytywnie. Więc myślę, że dzieje się coś bardzo pozytywnego w dyskusjach o miksie energetycznym, że środowiska, które są jakby po obu stronach, jeśli chodzi o interes w polskiej energetyce – zaczynają zauważać, że są sobie potrzebne” - ocenił wiceminister.\n„Oczywiście to musi być realizowane we właściwych proporcjach. Ale to, że przedstawiciele firm, które inwestują w odnawialną energię wiatrową, powiedzieli to na spotkaniu ze mną – powoduje, że możemy być jednym z tych krajów, które pokazują ten sojusz” - ocenił Tobiszowski.\n„To coś pozytywnego. Rok temu to chyba nikt by nie myślał, że można o tym mówić. Ja prowokowałem w wielu rozmowach, że można by pokazywać tę kompatybilność (źródeł OZE i tradycyjnych), że w systemie nie ma tu przeciwwskazań. I to zaczyna się na naszych oczach dziać” - uznał wiceszef ME.\nAUTOPUB firma ustawa gaz energia


Szwajcarski Weekend | Konstancja - Niemcy - Och Travel Sp. z o.o.\nWyjazd z poszczególnych miast Polski zgodnie z rozkładem jazdy autokarów. Nocny przejazd przez Polskę i Niemcy.\nPrzejazd do Szwajcarii do miejscowości Neuhausen, w granicach której położony jest jeden z najbardziej spektakularnych tworów natury, jakim jest wodospad Rheinfall. Opadająca z wysokości 23 metrów woda tworzy piękne kaskady. Potężny żywioł ponadto rozbija się o dwa słupy skalne, wyrzucając migoczące w blasku słońca krople na dużą wysokość. Często też można zaobserwować wówczas tęczę. Na wysokim brzegu Renu, sięgającym w tym miejscu aż 150 metrów szerokości, znajduje się zamek, z którego tarasów można obejrzeć wodospad w całej okazałości. Zejście w dół, prawie do poziomu wody dostarcza sporych wrażeń. Możliwość przepłynięcia łódką przez wodną kipiel do punktu widokowego na jednym ze słupów skalnych.\nPrzejazd do Szafuzy (Schaffhausen, ok. 5 km). Piesze zwiedzanie miasta, które swoje początki wzięło od stanicy na Renie, ułatwiającej transport i składowanie towarów statkom pływającym po Renie. Spacer brukowanymi, wąskimi uliczkami z nieregularnym układem przestrzennym. Miasto słynie ze swojego bogactwa, które osiągnęło jako przystań kupiecka. Wiele z kamienic do dziś zachwyca bogatą ornamentyką, szczególnie z czasów renesansu: wspomnieć należy o Domu pod Rycerzem, Arsenale i Ratuszu. Kościół św. Jana przedstawia z kolei epokę gotycką w sztuce, a surowe opactwo benedyktynów, to przykład architektury romańskiej. Na dawnym Placu Targowym obejrzeć można dwie XVI-wieczne, bogato zdobione studnie.\nPrzejazd do Niemiec, na Wyspę Mainau (ok. 60 km). Zwiedzanie słynnej "Wyspy Kwiatów" na Jeziorze Bodeńskim, jak popularnie określa się założenie, które powstało w dowód wielkiej miłości. Szwedzki książę Bernadotte wybierając uczucia zamiast tronu własnego kraju, zmuszony był opuścić rodzinne strony i osiadł na wyspie nieopodal niemieckiej Konstancji. Będąc ogromnym fascynatem botaniki, w ciągu ponad 70 lat przemienił Mainau w absolutnie unikatowy ogród, kwitnący cały rok. Niepowtarzalny, łagodny klimat oraz odpowiednia wilgotność stworzyła doskonałe warunki dla wielu roślin, w tym także gatunków pozaeuropejskich. W godzinach popołudniowych wyjazd w drogę powrotną do Polski. Przejazd przez Niemcy i Polskę.\nkosztów programowych (biletów wstępu, opłat związanych z wcześniejszą rezerwacją biletów, podatków lokalnych, ewentualnych opłat wjazdowych do miast) 20 euro/osoba; opłata zbierana przez pilota w autokarze, nie podlega rozliczeniu\nKonstancja to wyjątkowe miasto w południowych Niemczech. Na jego charakter wpływa bajeczne położenie nad położonym u podnóża Alp jeziorem Bodeńskim — trzecim co do wielkości jeziorem w Europie Środkowej. Ponadto miasto posiada własną wyspę, wielkością zbliżonej do Watykanu. Jego historia silnie związana jest z chrześcijaństwem, to tutaj w 1414 roku zwołano sobór, aby wybrać nowego papieża, echa tego zdarzenia upamiętniają liczne zabytki znajdujące się w mieście. Największą popularnością wśród zwiedzających cieszy się niewątpliwie „Wyspa Kwiatów”— Mainau, na której niegdyś osiedlił się Szwedzki książę Bernadotte, po tym, jak zamiast tronu wybrał miłość. Będąc ogromnym fascynatem botaniki, w ciągu ponad 70 lat przemienił Mainau w absolutnie unikatowy ogród, kwitnący cały rok. Niepowtarzalny, łagodny klimat oraz odpowiednia wilgotność stworzyła doskonałe warunki dla wielu roślin, w tym także gatunków pozaeuropejskich. Podczas zwiedzania miasta warto także zobaczyć jego najstarszą, niezwykle urokliwą część – Niederburg, którą dawniej zamieszkiwali rzemieślnicy, a dziś ich domy stały się tętniącymi życiem kawiarniami, winiarniami i restauracjami.


Zapowiedź Samorządowego Kongresu Trójmorza - roztocze.net\nZapowiedź Samorządowego Kongresu Trójmorza\n12:06, 12.05.2022 | materiał prasowy, Urząd Marszałkowski Województwa Lubelskiego\nW Lubelskim Centrum Konferencyjnym odbyła się dziś wideokonferencja zapowiadająca Samorządowy Kongres Trójmorza, który podobnie jak w roku ubiegłym, objął Patronatem Honorowym Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Andrzej Duda. W spotkaniu udział wzięli Marszałek Województwa Lubelskiego Jarosław Stawiarski, Prezes Instytutu Rozwoju Samorządu Terytorialnego Województwa Lubelskiego dr hab. Marcin Szewczak, Zastępca Dyrektora w Kancelarii Marszałka Izabela Szczęsna-Kowalczyk oraz Dyrektor Departamentu Gospodarki i Wspierania Przedsiębiorczości Elwira Lorenz.\nW dniach 6-7 czerwca br. Lublin stanie się centrum wymiany myśli gospodarczej. Celem trójmorskiego projektu jest stworzenie platformy budowania silnych więzi strukturalnych na linii północ–południe. W Kongresie będą uczestniczyć władze samorządowe z 12 państw z obszaru trzech mórz: Bałtyckiego, Czarnego i Adriatyckiego. W tym roku do debaty dołączy również Ukraina.\n- Współpracując na poziomie samorządów, możemy budować dobry klimat nie tylko do współdziałania gospodarczego czy kulturalnego, ale także jednoczenia się w imię idei wolnej, demokratycznej Europy. Podczas kongresu spróbujemy odpowiedzieć na pytanie, jak w kontekście samorządów śródmorskich możemy wpływać na nasze rządy i relacje między Unią Europejską a Ukrainą, która broni dziś swojej suwerenności - podkreślał Marszałek Województwa Lubelskiego Jarosław Stawiarski.\nPodczas tegorocznej edycji Kongresu zostaną zaproponowane nowe linie programowe: Forum Gospodarcze, Seminarium dotyczące programów Interreg, a także Debata Regionów. Wiodącymi zagadnieniami tegorocznej edycji będą:\nInicjatywa Trójmorza – Ukraina: wyzwania współpracy,\nInfrastruktura: Korytarze transportowe na osi północ–południe\nPartnerem merytorycznym panelu jest Ministerstwo Infrastruktury RP. Dyskusja dotyczyć będzie problemu: „Czy istnieje potrzeba redefinicji polityki korytarzy transportowych na osi północ–południe w kontekście obecnej sytuacji geopolitycznej? Finalizacja prac na szlakach drogowych, spójna sieć połączeń kolejowych”. Do udziału w panelu zostali zaproszeni ministrowie ds. transportu Bułgarii, Grecji, Litwy, Łotwy, Rumunii, Słowacji, Ukrainy i Węgier.\nDebata Regionów: Sieć Regionów Trójmorza - współpraca z regionami ukraińskimi,\nDebata Regionów, realizowana w ramach programu finansowanego przez MSZ RP „Dyplomacja publiczna 2022”, zostanie poświęcona rozbudowie samorządowego komponentu Inicjatywy Trójmorza oraz kwestii wzmocnienia współpracy międzyregionalnej w Europie Środkowo-Wschodniej.\nBezpieczeństwo energetyczne państw Inicjatywy Trójmorza,\nWspółpraca uniwersytetów Inicjatywy Trójmorza,\nRozwój rolnictwa i obszarów wiejskich Inicjatywy Trójmorza,\nProgramy Interreg płaszczyzną współpracy Regionów Trójmorza,\nTemat przewodni seminarium będzie dotyczyć znaczenia programów Interreg w rozwijaniu współpracy międzynarodowej ze szczególnym uwzględnieniem priorytetów zidentyfikowanych w ramach Inicjatywy Trójmorza. Wymiana doświadczeń i dobrych praktyk, dotyczących realizacji wspólnych projektów w ramach Programów Interreg, trwałych efektów i ich wpływu na procesy rozwojowe w regionach Trójmorza staną się głównymi tematami debaty. Kolejną kwestią będzie również wskazanie potrzeb, możliwości oraz sposobów budowania trwałej i długoterminowej współpracy pomiędzy regionami w latach 2021-2027.\nW trakcie czterech paneli poruszona zostanie szeroko rozumiana współpraca gospodarcza przedstawicieli regionów Trójmorza.\nI edycja Samorządowego Kongresu Gospodarczego II Forum Regionów Trójmorza\nNa Samorządowym Kongresie Gospodarczym II Forum Regionów Trójmorza (29-30 czerwca 2021 roku) reprezentanci krajów dyskutowali na temat bezpieczeństwa energetycznego, możliwych źródeł finasowania różnych inicjatyw, partnerstwa międzyregionalnego i transgranicznego, roli nauki w biznesie, transformacji cyfrowej, konkurencyjności i transportu. Nie zabrakło również rozmów dotyczących zrównoważonego rozwoju oraz pomysłów na ożywienie współpracy w niezmiernie ważnym dla Lubelszczyzny sektorze rolnictwa i przetwórstwa spożywczego. Podjęta została też kwestia współpracy w obszarze turystyki i działań promocyjnych w ramach regionów Trójmorza. Przedstawiciele 15 samorządów z 5 krajów podpisali Deklarację Lubelską, która zakłada wspólne budowanie siły gospodarczej całego obszaru Europy Środkowo-Wschodniej. Łącznie w kongresie wzięło udział ponad 730 uczestników.\n- Inicjatywa Trójmorza to gigantyczny potencjał. W ciągu ostatnich 15 lat państwa Trójmorza rozwijały się najdynamiczniej w całej Europie. Mamy wspólną historię, nasze społeczeństwa chcą osiągnąć poziom życia zachodnich społeczeństw. Mieszkańcy regionu są gotowi ciężko pracować, by osiągnąć sukces. Mają ogromne ambicje. To nasz potężny kapitał. Jego niewykorzystanie byłoby błędem, którego by nam nie wybaczono - mówił rok temu na otwarciu Prezydent RP Andrzej Duda.\nRada Programowa przyznała Prezydentowi RP Andrzejowi Dudzie Nagrodę Honorową za zasługi w zainicjowaniu i rozwoju Inicjatywy Trójmorza.\nSamorządowy Kongres Gospodarczy II Forum Regionów Trójmorza odbył się dzięki wsparciu kluczowych partnerów strategicznych, merytorycznych i medialnych wydarzenia, m.in. Kancelarii Prezydenta, MSZ, Ministerstwa Aktywów Państwowych, Ministerstwa Edukacji i Nauki, BGK oraz partnerów strategicznych takich jak Orlen i PGE .


Co warto wiedzieć o światłach LED do jazdy dziennej – policyjny poradnik kierowcy\nCzy samemu można zamontować diodowe paski do jazdy dziennej w samochodzie? Jeżeli tak, to jakie i w jaki sposób? Warto zapoznać się z obowiązującymi przepisami żeby uniknąć przykrych sytuacji na drodze. W świetle obowiązujących przepisów dopuszcza się montowanie tzw. pasków z diodami lub innych dostępnych na rynku lamp...\nW Polsce takie oświetlenie zostało zdefiniowane w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z maja 2009 r. Zostało ogłoszone w Dzienniku Ustaw 2009 nr. 75 poz 639 i zaczęło obowiązywać z dniem 20 czerwca 2009 r. Zgodnie z jego treścią światła do jazdy dziennej mogą być zamontowane tylko z przodu i muszą mieć barwę białą. W samochodach rejestrowanych od 1 stycznia 2010 r. muszą też włączać się wraz z uruchomieniem silnika i gasnąć gdy włączają się światła mijania, drogowe lub przeciwmgielne. Gdy palą się światła dzienne nie włączają się przednie, tylne i boczne światła pozycyjne, światła obrysowe i oświetlenie tylnej tablicy rejestracyjnej. Do dzisiaj pojawiają się wątpliwości, czy wraz ze światłami dziennymi nie powinny zapalać się tylne światła pozycyjne. Przypominamy, że taka możliwość była\nNowe samochody dysponują fabrycznymi światłami do jazdy dziennej. Właściciele starszych samochodów również mogą je zamontować, przestrzegając wytycznych z rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Można je zamocować wyłącznie z przodu i tylko w układzie symetrycznym i na tej samej wysokości. Odległość ich dolnej krawędzi od nawierzchni nie może być mniejsza niż 25 cm. Górna krawędź tych świateł nie może przebiegać wyżej niż 150 cm od nawierzchni. Odległość między punktami świetlnymi w pojazdach o szerokości powyżej 130 cm nie może być mniejsza niż 60 cm. Jeśli szerokość pojazdu jest mniejsza niż 130 cm to odległość między puntami świetlnymi musi wynosić co najmniej 40 cm. Światła do jazdy dziennej nie mogą wystawać poza obrys pojazdu i nie mogą być zamocowane dalej niż 40 cm od obrysu.\nPrzypominam wszystkim użytkownikom pojazdów , iż jest absolutnie zabronione montowanie kolorowych diodek ( świateł koloru niebieskiego , żółtego lub innych ) kolor świateł niebieskich jest zastrzeżony . Nie rozumiem dlaczego nikt tutaj tego nie wspomniał . Może dlatego że zauważyłem że są tez i monterzy którzy lubią montować farbowane - niby to super białe żarniki .\nJAK KTOŚ NIE WIDZI SAMOCHODU NA DRODZE W DZIEŃ NAWET BEZ ŚWIATEŁ TO JEST ŚLEPY I NALEŻY MU ZABRAĆ PRAWO JAZDY\n"Jednak nie wszystkie lampy, zwłaszcza tanie, są odpowiedniej jakości, nawet jeśli mają znak homologacji" - Co to za bzdury, skoro mają nr homologacji to oznacza że są odpowiedniej jakości bo za to odpowiada certyfikacja , przecież ja sam nie mam uprawnień żeby stwierdzić czy są odpowiedniej jakości ....\nPanowie nie kupujcie ledów bo to szajs i zużywa prąd, żarówek też nie kupujcie bo to zużywa kupę prądu, kable,akumulator , przełączniki, przekaźniki i zwiększa zużycie paliwa o alternatorze nie wspomnę. Może Panowie samochodów nie kupujcie tak naprawdę jest tanio i ekologicznie. Skoro już to zrobiliście i chcecie wypowiadać się na tematy motoryzacji i przepisów , pokuście się o zdobycie trochę elementarnej wiedzy w danym temacie, lecz nie tej, którą tworzy plotka kolegi "fachowca" bo ona fizyki i mechaniki nie zmieni a o faktach nie macie pojęcia. Pozdrawiam wolnomyślicieli\nNo ale jeśli już ktoś popełnił ten błąd i kupił auto... Ja na ten przykład zakładam ledy, ponieważ w moim 23 letnim aucie matowieją reflektory i przytapiają się plastikowe części tylnych świateł od ciągłego grzania żarówami. A nowe już nie do zdobycia są niestety... Mówię o światłach DRL z homologacją i porządnie świecących, bo jak widzę światła dzienne w niektórych autach, chociaż słowo "widzę" jest może trochę na wyrost, to mnie trafia, że policja ma to gdzieś...\nczemu wszyscy pisza,ze nie widac swiatel ledowych.nie koncentrujcie sie na swiatlach,bo sam pojazd w stosunku do lampek jest kolosem i nie trudno go zauwazyc.zadajcie sobie pytanie czy pojazd w dzien bez swiatel jest nie widoczny,czy zwierze na drodze bez swiatel tez jest nie widoczne


Witajcie, wczorajszy dzień minął spokojnie mimo to, że przywieźliśmy ze szpitala jakiegoś wirusa. Karolinka całe szczęście przeszła ten problem najlżej z całej naszej czwórki i jest już zdrowa. Najgorzej czuje się Kamilek wymiotje i ma biegunkę. Mamy dwa dni dla siebie i trudno jest nam się nimi nacieszyć w takiej sytuacji. W poniedziałek wracam z Karolinką do szpitala, Tomuś zostanie w domu z Kamilkiem, ktoś w końcu musi pracować, a jego firma "idzie nam na rękę", dzięki temu cały czas wymieniamy się w szpitalu.\nMimo choroby i bolących brzuszków w naszym domu nie zabrakło śmiechu Karolinki. Rozbieraliśmy choinkę a ona starała ubierać się we wszystko co się da. Uciekała z koralami i łańcuchami, tańczyła i udawała, że jest księżniczką. Ona jest taka cudowna, słodka i wyjątkowa. Tak bardzo stara się rozweselić wszystkich mimo to, że sama cierpi. Wieczorem najedliśmy się strachu bo nasza gwiazda oderwała sobie plaster z wejścia centralnego. Dobrze, że Tomek zauważył bo by go sobie wyrwała i mielibyśmy niezły problem. Denerwuje ją to wejście i już wielokrotnie próbowała się go pozbyć. Całe szczęście udało nam się obkleić wszystko dookoła i byle do poniedziałku, w szpitalu zmienią jej plaster na nowy. Noc dla mnie była bardzo ciężka, Kamilek budził się i sprawdzał czy jestem. Dotykał mojej twarzy i pytał "czy to ty mamusiu", gdy mówiłam mu że to ja, powiedział "przestraszyłem się, że pojechałaś do Krakowa". Jeszcze kilkakrotnie w nocy powtarzała się ta sama sytuacja. Nie wiem jak znowu go zostawię. Będę musiała. Gdy był przez tydzień z babcią i zadzwoniłam do niego, kiedy usłyszał mój głos uciekł. Potem wtulił się w moją teściową i płakał, aż w końcu zasnął powtarzając ciągle "mamo, mamusiu". Dlaczego każda rozłąka z jednym z moich dzieci tak boli.\nZbieram siły na wyjazd, to zaledwie kilka dni, żeby tylko Karolinka wytrzymała to wszystko co ją jeszcze czeka. Życzę spokojnej niedzieli.\nAutor: Anna Urban o 08:53\nKinia 3 lutego 2013 09:05\nBoli, bo kochasz, bo czujesz, bo jesteś Mamą. Wierzę, że wkrótce to wszystko minie i już nie będzie żadnych powodów do rozłąki. No chyba, że obozy i kolonie :)\nŚliczna macie księżniczkę. Życzę Wam wszystkiego dobrego.\nRenik 3 lutego 2013 18:32\nO ile choinka - drzewko może się znudzić, to taka "choinka" zawsze będzie interesująca.:) Pozdrawiam!\nNiunia jest przesłodka - jesteśmy z wami i wspieramy. Nawet nie mogę sobie wyobrazic jak się pani czuje bo ja juz po godzinie kiedy nie widze któregos z moich dzieci - tesknię. Bądzcie dzielni - zły czas minie. Pozdrawiamy cieplutko\nA ja przesyłam moc buziaków dla Kamilka :************** Zuch chłopak!!!\nAnonimowy 5 lutego 2013 15:21\nProszę ucałować Karolinie.Jest słodką dziewczynka. Sama mam synka w tym samym wieku.Pozdrawiamy i życzymy wszystkiego dobrego!!! :)\nMacie 'skarbonkę' na stronie http://www.siepomaga.pl ?! jeśli nie, to koniecznie załóżcie - to najszybszy sposób zbierania pieniędzy! :) Powodzenia Kochani!!\nzuziucha 5 lutego 2013 22:55\nhehehe, ale się wystroiła :) Ależ ona jest fajna ta Wasza dziewczyna.\nAniu-Wasza dzielna córeczka wytrzyma wszystko, już niedługo przegonicie tą paskudną chorobę. Póki co życzę Wam dużo siły i wytrwałości. Co do tej strony www.siepomaga.pl to może rzeczywiście dowiedzcie się jak tam się dostać. Wiem, że ostatnio zbierano na operację serca dla dziewczynki i uzbierała się ogromna suma w 1 dzień dosłownie. Dowiedzcie się a jak się uda to my już się postaramy aby link dotarł do jeszcze większej ilości osób. Pozdrawiam Was serdecznie!\nJak tam Karolinka się czuję. Czekamy z niecierpliwością na informacje\nCudna dziewczynka, też mam córcię Karolinkę i też mam na imię Ania. Trzymam kciuki i modlę się o zdrówko dla tej rozrabiaki. Jest przecudna. Buziaki dla Was :)))