Książki w ogóle i w szczególe: lipca 2011\nGdybyśmy zagrali w skojarzenia, co byście rzucili na hasło „fantasy”? Magia, elfy, smoki? Może komuś przyjdą na myśl waleczni rycerze, tęgie krasnoludy, czy potężni czarodzieje. Wszystkie te motywy były przez autorów książek fantasy wielokrotnie wykorzystywane, powielane, obracane w pył i tworzone na nowo. O elfach, smokach, czarodziejach i magii pisano już chyba na wszystkie możliwe sposoby. Aż tu znalazł się pewien autor, który sobie umyślił, że głównym bohaterem swojej powieści uczyni… goblina. Trzeba przyznać, że o tej rasie niewiele się mówi i niewiele o niej wiadomo, może poza tym że jest niezbyt inteligentna, mroczna i zła. Jim C. Hines napisał książkę, która przybliża nas do poznania społeczności goblinów- istot może niezbyt skomplikowanych, uduchowionych, czy… w ogóle posiadających jakieś zalety, ale przecież nie każdy musi być idealny. „Zadanie goblina” udowadnia, że nawet ta omijana przez bogów, zmierzająca prosto ku wyginięciu (może lepiej napisać wyrżnięciu w pień) rasa, potrafi wydać na świat jednostkę nieprzeciętną- Jiga.\nA Jig zawsze miał nieprzeciętnego pecha. Natura nie obdarzyła go siłą, wzrostem, ani zwinnością, ba, nawet wzrok miał do niczego. Niedowidzący Jig wciąż był poniżany, pełnił najgorsze dyżury i służył za worek treningowy dla pobratymców. Ale natura dała mu w zamian coś, czego nie miały inne gobliny- inteligencję i cięty język (słowo „inteligencja” w jednym zdaniu ze słowem „goblin” to być może lekkie przegięcie z mojej strony, ale w porównaniu ze swoimi krewnymi Jig powinien zostać co najmniej ich bogiem). Dzięki głowie na karku jako jedyny ze swojej jednostki wyszedł cało w starciu z trzema bohaterami i dał się wziąć w niewolę. Sytuacja nie była dla niego może zbyt komfortowa, ale przynajmniej żył, co -biorąc pod uwagę misję z jaką przybyła grupa- długo nie potrwa. Jig został przewodnikiem drużyny po tunelach i z każdym kolejnym krokiem coraz bardziej się bał.\nHines w mrokach góry znalazł świetny materiał na bohatera swojej książki- przedstawiciela rasy, mimo że powszechnie znanej, to rzadko „używanej”, a to daje poczucie świeżości i oryginalności. Jednocześnie wykorzystuje utarte tematy, jak poszukiwanie starożytnego artefaktu, chęć posiadania ogromnej mocy, czy choćby motyw drużyny, w skład której wchodzą ludzie, elf i krasnolud. W rezultacie powstała książka typu „ale to już było” w nowej odsłonie. Autor okrasił ją dużą dawką dobrego humoru, więc czyta się i lekko i przyjemnie. Jak w kilku słowach ocenić „Zadanie goblina”? To książka czasami przewidywalna, czasami zaskakująca, przeważnie ciekawa, zawsze zabawna. Z miłą chęcią sięgnę po kolejne tomy, ale dopiero za jakiś czas.\nAutor: Aga o 17:19 3 komentarze:\nEtykiety: Fabryka Słów, Fantasy / paranormal, Hines Jim C.\n"Wyspa wypacykowanej kapłanki miłości"\nMoja miłość do Christopher’a Moore’a jest powszechnie znana w kręgu moich najbliższych i nikt się już specjalnie nie dziwi, gdy czytając jego książki uśmiech nie schodzi mi z twarzy. Przeczytałam dotychczas wszystkie pozycje tego autora wydane w Polsce nakładem wydawnictwa MAG. Pierwszą, po którą sięgnęłam był „Baranek”, którego do dziś uważam za najlepszą z lektur Moore’a (jeśli nie najlepszą ze wszystkich przeze mnie przeczytanych) i szybko się to chyba nie zmieni. Dla równowagi „Wyspę wypacykowanej kapłanki miłości” przeczytałam jako ostatnią i również ostatnie miejsce zajmuje w moim osobistym „rankingu książek Moore’a”. Co nie znaczy, że jest zła- jest według mnie tylko gorsza od innych. Ale od początku…\nTucker Case jest pilotem. I nieudacznikiem. A jeśli dodamy do tego jeszcze upodobanie do alkoholu i pięknych kobiet, otrzymamy rozbity samolot, utratę reputacji i parę innych niezbyt przyjemnych konsekwencji. O dziwo, dzięki kraksie dostaje propozycję doskonałej pracy u misjonarzy na wyspie- pracy za duże pieniądze, gdzie ma latać nowym, wypasionym samolotem. Zbyt piękne by mogło być prawdziwe, ale w sumie dobrze się składa bo i tak musi uciekać z kraju. A sprawę pochodzenia tak dużych pieniędzy na biednej wyspie przemyśli jak już będzie na miejscu. Hmm, tylko jak się tam dostać?\nChristopher Moore bez dwóch zdań jest mistrzem dobrego dowcipu. Elementy nadprzyrodzone, absurdalne, gra przypadków, omyłek, zabawne sytuacje, przerysowane postacie- mogłoby się zdawać, że za dużo śmiechu to też nie zdrowo. Ale nie u Moore’a. Tutaj wszystko ze sobą idealnie gra i na dłuższą metę nie nuży, choć cała książka aż kipi humorem. Do tego znajdziemy bardzo wyrazistych bohaterów, cięte dialogi i ciekawą historię napisaną językiem lekkim i przystępnym.\nMoore bywa wulgarny, prześmiewczy, można w jego twórczości znaleźć sceny erotyczne, które ze zmysłowością mają mało wspólnego, ale w tym właśnie tkwi uroda jego stylu. Trzeba mieć talent aby z tymi elementami nie przesadzić i nie zrazić do siebie czytelnika, a Moore z pewnością tę zaletę posiada.\nJeżeli miałabym się na siłę do czegoś przyczepić, to jedynie do fabuły, która dosyć wolno się rozwija. Owszem, na początku też się coś dzieje, ale dopiero w drugiej połowie akcja nabiera tempa i nie pozwala odłożyć książki na bok.\nGdyby to było moje pierwsze spotkanie z autorem, zapewne dostałby ode mnie wyższą ocenę. Ale ponieważ w pamięci wciąż mam "Baranka" czy "Brudną robotę", to "Wyspa wypacykowanej kapłanki miłości" wypada przy nich trochę bladziej. Mimo, że jest zabawna i wciągająca, to nie jest AŻ TAK zabawna i nie jest AŻ TAK wciągająca.\nAutor: Aga o 10:08 5 komentarzy:\nEtykiety: Literatura współczesna, MAG, Moore Christopher\n"Eona. Ostatni Lord Smocze Oko"\nDruga część książki „Eon. Powrót Lustrzanego Smoka” była chyba najbardziej wyczekiwaną przeze mnie pozycją w tym roku. Byłam niezmiernie ciekawa co tym razem zaserwuje nam autorka, jak rozwinie rozpoczęte wątki no i oczywiście jak potoczą się losy Imperium oraz samej lady Smocze Oko. Gdy tylko w księgarniach pojawiła się „Eona. Ostatni Lord Smocze Oko” moja biblioteczka wzbogaciła się o kolejną pozycję, a ja wsiąkłam na długie godziny, utonęłam w Imperium Niebiańskich Smoków i niełatwo było mi się stamtąd wyrwać. Posłuchajcie…\nPo ucieczce z pałacu Eona wraz z przyjaciółmi jest zmuszona ukrywać się przed ludźmi Sethona. W dodatku musi odnaleźć prawowitego następcę tronu- księcia Kygo oraz czarny foliał, który jest w posiadaniu Dillona. Przydałoby się jeszcze zrobić coś z mocą, którą co prawda Eona posiada, ale nie bardzo wie jak jej używać, no i z samym okrutnym Sethonem, który więzi w pałacu Lorda Ido. Do tego Smoki, które straciły swoich Lordów, zaczynają wariować. Można by powiedzieć: „ale się porobiło!”. A to jest dopiero początek, zapewniam Was. Czarny foliał skrywa nie tylko ogromną moc, ale również straszną tajemnicę, a rozwiązanie tej zagadki może zmienić losy Imperium.\nW porównaniu z poprzednią częścią, w „Eonie” dużo więcej się dzieje. Można odnieść wrażenie, że„Eon” był tylko wstępem do całej historii, miał nas zapoznać ze światem, z bohaterami i sytuacją. „Eona” zaś to już czysta akcja. Z każdą kolejną stroną przybywa tajemnic, problemów i nieporozumień. I tak jest do samego końca, więc oderwanie się od lektury wymaga żelaznej woli. Na szczęście ułatwiają nam to wywody myślowe Eony. O ile w pierwszej części nie rzucały się za bardzo w oczy, o tyle w drugiej momentami doprowadzały mnie do pasji. Lady Eona bez przerwy myśli, zastanawia się, rozważa, wspomina i wyobraża (często w kółko to samo i w najciekawszych momentach; później rzecz jasna i tak postępuje inaczej). Dużo z tych wynurzeń dotyczy… miłości. Wątek romantyczny (żeby to jeden), który początkowo nadawał „smaczku” i był kopalnią problemów, z czasem zaczął irytować. Wiadomo- miłość zawsze musi się gdzieś wcisnąć i ja na to nie narzekam, ale czasem nie można w nieskończoność piętrzyć miłosnych problemów, bo to po prostu nudzi.\nMimo że lady Eona nie wzbudziła we mnie wielkiej sympatii i były momenty, w których chciałam ze złością rzucić książkę w kąt, to jednak muszę autorce wybaczyć wszelkie niedociągnięcia. Napisała wspaniałą historię, obmyśliła rozbudowaną intrygę, rozgrywającą się w pięknym świecie, z udziałem złożonych bohaterów, zadbała o każdy najdrobniejszy szczegół. Jest to książka typu: „nie do przeczytania, a do pochłonięcia w całości”, która wzbudza wiele emocji (zarówno tych dobrych, jak i trochę gorszych) i która zostaje gdzieś tam głęboko w wyobraźni, mimo że szczegóły mogą z czasem wywietrzeć.\n„Eon. Powrót Lustrzanego Smoka” to książka tętniąca kulturą Dalekiego Wschodu, magią, tajemnicą i świeżością. „Eona. Ostatni Lord Smocze Oko” jest pełna akcji, intryg i zagadek. Zależy co kto lubi, ja przepadam za tym i za tym i obie części przeczytałam z prawdziwą przyjemnością.\nMoja opinia na temat poprzedniej części książki:\n"Eon. Powrót Lustrzanego Smoka"\nAutor: Aga o 19:37 2 komentarze:\nEtykiety: Fantasy / paranormal, Goodman Alison, TELBIT\n"Kłopoty w Hamdirholm"\nNa wewnętrznej stronie okładki tytułowej znajduje się notka o autorze, gdzie pierwsze słowa brzmią: „Rocznik 75, birbant, hulaka, utracjusz.” Czy czytając taką charakterystykę można się spodziewać poważnego dzieła, poruszającego tematy ważne i ponadczasowe, wyróżniającego się stylem i kwiecistym językiem? Jasne, że nie, ale za to możemy być przygotowani na świetną zabawę, mnóstwo śmiechu i przyjemnie spędzony czas z lekturą.\n„Kłopoty w Hamdirholm” to zbiór ośmiu opowiadań połączonych miejscem akcji, bohaterami i fabułą (właściwie gdyby nie tytuły i czasami odległość czasowa między poszczególnymi historiami, można by potraktować tę książkę jako powieść). Miejscem akcji, jak łatwo się domyślić, jest tytułowe Hamdirholm- kopalnia krasnoludów, potomków Hamdira. Fabułę natomiast stanowią niemniej oczywiste tytułowe kłopoty, czyli różnie: związek krasnoluda z elfką, wojny (na ogół słowne) z wrogim sąsiednim klanem, wizyta sekty tolkistów (wyznawców Mistrza Tolka), łurzowe kłuliki, interesy z nie całkiem umarłymi zmarłymi i całe mnóstwo innych.\nJeśli to jeszcze mało to pozwólcie, że wymienię kilku bohaterów: uczulony na krew wampir, barbarzyńcy z wyższym wykształceniem, różowy królik vel eteryczna smoczyca, nieumarli zmarli, którzy chcieliby się napić a nie bardzo mogą, bo wszystko przez nich przecieka, wędrowna trupa sztukmistrzów (w składzie: Gimli, Golas, Gandzialf, Paragon, Borostwór i cztery dzieciaki w bamboszach). Elfy też są, ale- dla odmiany- takie… normalne.\nDo tego wszystkiego dodajmy oczywiście całą rasę krasnoludów: szczerych i pięknych w swej prostocie, lubujących się w dobrej zabawie, pijaństwie i kobietach z owłosionymi nogami, ale również honorowych, porywczych i skłonnych do bijatyki.\nCała ta zbieranina postaci i ich problemów nie pozostawia innego wyjścia, no po prostu musi być śmiesznie. A skoro coś musi być, to tak jest: świetny humor, czasem absurdalny, czasem niemal czarny, nigdy nie przesadzony, nie nudzący i nie wymyślany na siłę, ale za to zawsze śmieszny.\n„Kłopoty w Hamdirholm” to lektura lekka i zabawna, nastawiona na sprawianie przyjemności, ale nie pozbawiona morału i kierowania uwagi na „poważniejsze” sprawy. Bardzo żałuję, że pan Wojtek nie rozśmieszy mnie więcej kolejnymi książkami i mam nadzieję, że tam gdzie teraz jest równie udanie rozbawia towarzystwo.\nAutor: Aga o 11:08 1 komentarz:\nEtykiety: Fabryka Słów, Fantasy / paranormal, Świdziniewski Wojciech\nOdkąd tylko pamiętam fascynowała mnie tropikalna dżungla: tysiące kilometrów terenu gdzie nie postała ludzka stopa, pierwotne kultury Indian, tysiące gatunków roślin i zwierząt, w tym te jeszcze nie poznane i te, które nie występują nigdzie indziej na świecie. Od dziecka na mojej liście wymarzonych podróży, na pierwszym miejscu twardo stoi Amazonka.\nNo cóż, mam nadzieję, że będę mogła sobie kiedyś pozwolić na taką podróż, a póki co swoją fascynację zaspokajam czytaniem książek o przygodach innych.\nWojciecha Cejrowskiego chyba nie trzeba nikomu przedstawiać- dużo się o nim mówi w mediach, on sam też dużo mówi. Znany dziennikarz, podróżnik, publicysta, pisarz i gospodarz wielu programów telewizyjnych, w tym oczywiście tych o tematyce podróżniczej. Słynie z konserwatywnych poglądów i ciętego języka. Można Cejrowskiego lubić lub nie, można się zgadzać z jego poglądami bądź nie, ale jego lektury TRZEBA przeczytać.\n„Rio Anaconda” to książka o poszukiwaniu i poznawaniu Indian Carapana, mieszkających na pograniczu Kolumbii i Brazylii. Przy czym nie jest to dziennik z podróży, co to to nie. Chronologii w tej książce jest niewiele, informacji geograficznej jeszcze mniej. To jest Opowieść- o przygodach, o kulturze, o czarach, o niebezpieczeństwach, o strachu, o przyjaźni. A Cejrowski potrafi opowiadać jak mało kto i przy tym robi to z humorem (warto tu wspomnieć chociażby o przypisach, które na ogół wcale nie pełnią funkcji objaśniającej).\nKsiążka podzielona jest na osiem części (Ksiąg), z których każda opisuje oddzielny etap podróży. W każdej z nich występują wstawki (ciemne strony z białym drukiem) wyjaśniające pewne zagadnienia czy terminy, opatrzone wieloma fotografiami. Księgi dzielą się natomiast na małe zatytułowane rozdziały, stanowiące jakby oddzielne opowiadania, przygody, zdarzenia czy rozmowy (czasem będące kontynuacją poprzednich, a czasem dziejące się w odległym czasie i miejscu).\n„Rio Anaconda” to książka, którą ma się ochotę pochłonąć w całości i od razu. Czyta się ją jednym tchem, wciąga i fascynuje, ale… jednocześnie nie da się jej przeczytać „na raz”. Autor porusza tematy skłaniające do myślenia, refleksji lub przynajmniej do określenia swojego stanowiska (na przykład czary- wierzyć czy nie wierzyć?; kultura pierwotna- chronić, czy ucywilizować?), nie można przejść dalej i zapomnieć.\nNiby zwykła książka podróżnicza, a jednak... niezwykła.\nAutor: Aga o 22:09 Brak komentarzy:\nEtykiety: Cejrowski Wojciech, Podróżnicze, Zysk i S-ka


Noclegi Pracownicze Zabłocie (Woj. Świętokrzyskie, Pow. Kielecki) - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nNoclegi pracownicze Zabłocie (woj. świętokrzyskie, pow. kielecki)\nNoclegi pracownicze w Zabłociu, województwo świętokrzyskie, powiat kielecki\nNoclegi pracownicze w miejscowości Zabłocie. Porównaj możliwość zakwaterowania w Zabłociu w zależności od standardu oraz ceny. Zabłocie, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Zabłociu:\nnoclegi pracownicze Bolmin


Auto Szrot Brzozowo-Korabie – tanie części Kasacja Pojazdów\nAuto Szrot Brzozowo-Korabie\nZłomowanie auta Brzozowo-Korabie\nChcesz dobrych części samochodowych? Znalazłeś idealne miejsce – Auto szrot Brzozowo-Korabie. U nas odnajdziesz przede wszystkim auto części – nie tylko blacharskie, ale też mechaniczne. Zachęcamy do skorzystania z naszej oferty każdego, kto jest zainteresowany doskonałą jakością i bardzo niską ceną. Tak wyglądają wymagania, które opisują nasz auto szrot Brzozowo-Korabie.\nNAJSZYBSZA KASACJA POJAZDÓW Brzozowo-Korabie\nKasacja pojazdów Brzozowo-Korabie. Rozbieramy wszystkie auta na części w ofercie wszystkie marki i modele. Giełda części używanych.\nSKUP AUT Brzozowo-Korabie\nNajwiększa hurtownia części motoryzacyjnych w Brzozowo-Korabie. Części dostępne od ręki. Sklep motoryzacyjny w Brzozowo-Korabie. Zapytaj o ofertę na części używane z gwarancją. Wymiana na miejscu. Części samochodowe w jednym sklepie, całość na miejscu.\nAUTA ZŁOM Brzozowo-Korabie\nJak każdy szrot z samochodami, oprócz kasacji zajmujemy się również sprzedażą części. Każdy produkt jest przez nas sprawdzany pod względem kondycji technicznej, dlatego nie ma możliwości, że nabyty produkt będzie wadliwy. Co więcej, czasami możemy zaoferować gratisową gwarancję rozruchową.\nProwadzisz szrot z częściami samochodowymi w miejscowości Brzozowo-Korabie? Dołącz tutaj i zwiększ sprzedaż.\nkasacja pojazdów Brzozowo-Korabie\nzdjęcie jednego ze szrotów w miejscowości Brzozowo-Korabie\nJeśli auto na części to coś, czego Ci potrzeba, to na naszym szrocie znajdziesz właśnie to – i to w bardzo dużych ilościach, gdyż samochody na naszym szrocie liczone są w dziesiątkach tysięcy. Co więcej, na każdy z produktów z naszego szrotu zostanie przyznana gwarancja – nie tylko rozruchowa. Ona z pewnością zagwarantuje bezpieczeństwo i spokój – nawet w wypadku bardziej awaryjnych części samochodowych. Sprawdź jakość naszych towarów i skorzystaj z naszego asortymentu już teraz. Z powodu dużej ilości samochodów na terenie naszego szrotu mamy możliwość zaproponowania Państwu niezwykle wielką ilość części w niskich cenach.\nOferujemy ponad 4 tysiące części do każdego pojazdu w miejscowości Brzozowo-Korabie.\nNa szrot Brzozowo-Korabie znajdziesz części do układu chłodzenia, układu hamulcowego, układu silnikowego, karoserii i wielu innych elementów samochodowych.\nSamochody z Anglii na części, samochody z Francji części samochodowe i motoryzacyjne w miejscowości Brzozowo-Korabie. Skup akumulatorów i katalizatorów wiązki elektrycznej Brzozowo-Korabie.


Archiwa: Architektura • Panele Świata\nWykorzystanie żarówek ulicznych w przestrzeni miejskiej\nArchitektura / By Ryszard Walczak\nZwiedzanie miasta nocą to niezwykle urokliwy sposób na spędzanie urlopu, jednak nie byłoby to prawie możliwe, gdyby nie jeden ważny czynnik, mianowicie oświetlenie. Monumentalne świątynie, wieże ratuszowe i kamieniczki zupełnie inaczej prezentują się za dnia, inaczej o zmroku. Żarówki uliczne typu led Nocą turystyka nabiera zupełnie innego wymiaru – dzięki właściwemu oświetleniu turyści mogą się …\nWykorzystanie żarówek ulicznych w przestrzeni miejskiej Read More »\nPomimo, że coraz więcej osób decyduje się na przeprowadzkę do domu, wciąż nie łatwo jest dom sprzedać, bowiem większość inwestorów podejmuje się samodzielnej budowy. Wynika to głównie z wysokich cen nowych budynków mieszkalnych, natomiast co do starszego budownictwa większość osób podchodzi sceptycznie. Certyfikaty energetyczne są obowiązkowe Głównie dlatego, że inwestorzy obawiają się remontów związanych konieczności …\nSposób na szybszą sprzedaż domu Read More »\nArchitektura / By Sobiesław Jasiński\nPowszechnie uważa się, że korzystanie z usług specjalistów z dziedziny aranżacji wnętrz jest kosztowne. Z drugiej strony coraz więcej osób przyznaje się, że o pomoc w urządzaniu mieszkania poprosili projektanta lub dekoratora. Jest też dosyć liczne grono, które choć widzi potrzebę inwestycji w projektowanie wnętrz, nie decyduje się na nią ze strachu przed wysokim rachunkiem. …\nIle kosztuje projektowanie wnętrz? Read More »\nArchitektura / By Franciszek Kowalczyk\nNa miejskich terenach zielonych, jak również na naszych działkach zawsze znajdziemy miejsce do odpoczynku. Najczęściej są to ławki, ponieważ nie zajmują dużo miejsca, są wygodne, łatwe w montażu, a przy tym trwałe. Betonowa ławka – solidna, trwała i esetyczna Czy jednak wszystkie ławki takie są? Mamy w końcu do wyboru wiele różnych ławek wykonanych z …\nWybór ławki – betonowa, drewniana czy metalowa? Read More »


„Raport z marzenia o Polsce” w rocznicę wprowadzenia stanu wojennego | Radio Kielce\nData publikacji: 12.12.2018 10:38 / Data aktualizacji: 12.12.2018 22:18\nSpektakl teatralny „Raport z marzenia o Polsce” w reżyserii Jarosława Tochowicza obejrzeli widzowie w Kieleckim Centrum Kultury. Przedstawienie zorganizowała kielecka delegatura Instytutu Pamięci Narodowej, aby upamiętnić 37. rocznicę wprowadzenia w Polsce stanu wojennego.\nTo sztuka wyreżyserowana w konwencji teatru dokumentalnego, przedstawiająca proste, prawdziwe, ludzkie historie. Spektakl oparty jest na wspomnieniach członków Niezależnego Zrzeszenia Studentów i Solidarności, którzy w 1980 roku mieli po 20 lat. Ukazuje historię generacji, która marzyła o wolnej Polsce i budowała ją z dala od pierwszych stron gazet, czy krajowej polityki.\nWidzowie, którzy praktycznie do ostatniego miejsca wypełnili Małą Scenę KCK byli pod wrażeniem tego, co zobaczyli. Jak podkreślali, młodzi aktorzy przypomnieli im wydarzenia z tamtych dni.\n- To jest to, co przeżywaliśmy. W artystyczny sposób, w ciągu godziny pokazano te smutne 586 dni stanu wojennego. Trzeba przypominać o tych wydarzeniach, żeby młode pokolenie też o tym wiedziało - podkreślali widzowie.\nDorota Koczwańska-Kalita, naczelnik kieleckiej delegatury IPN przyznała, że podczas przedstawienia zobaczyła sceny ze swojej opozycyjnej działalności.\n- Widziałam, jak kształtowała nas ta rzeczywistość w różnych sytuacjach. Jak często nieświadomi wpadaliśmy w wir historii. Dopiero wtedy zaczynaliśmy rozumieć, co się dzieje. Dobrze, że była „Solidarność”. Dobrze, że był papież Jan Paweł II. Jednak po latach nasze drogi się rozeszły. Ten spektakl stawia pytanie, dlaczego jesteśmy aż tak bardzo podzieleni, a przecież byliśmy wspólnotą - podkreśliła Dorota Koczwańska-Kalita.\nOsiem historii byłych członków NZS na scenie opowiedziała para aktorów: Anna Kończal i Dominik Stroka. Reżyserem spektaklu jest Jarosław Tochowicz, współautorem scenariusza Wojciech Markiewicz, a za scenografię odpowiada Paulina Hrabia.\n„Raport z marzenia o Polsce” zostanie wystawiony również w czwartek o godzinie 11.00. Będą go mogli zobaczyć uczniowie świętokrzyskich szkół.


Moja Europa. Dwa eseje o Europie zwanej Środkową - Jurij Andruchowicz, Andrzej Stasiuk - ebook - Legimi online\ne – mail: [email protected], [email protected], [email protected], [email protected]\ne – mail: mtm [email protected]\nTytuł oryginału ukraińskiego CENTRAL'NO-SCHIDNA REWIZIJA\nFotografia na okładce © JOSEF KOUDELKA / MAGNUM / EK PICTURES\nFotografia Jurija Andruchowycza © by RITA GALLI-JOST\nFotografia Andrzeja Stasiuka © by KAMIL GUBAŁA\nKsiążka ukazała się dzięki pomocy finansowej OSI-Zug Foundation, OSI Center for Publishing Development i Fundacji im. Stefana Batorego w ramach »Central European University East Translates East Project«\nCopyright © for the essay ŚRODKOWOWSCHODNIE REWIZJE by JURIJ ANDRUCHOWYCZ, 2000\nCopyright © for the essay DZIENNIK OKRĘTOWY by ANDRZEJ STASIUK, 2000\nCopyright © for the Polish translation of the essay ŚRODKOWOWSCHODNIE REWIZJE by LIDIA STEFANOWSKA, 2000\nCopyright © for the Polish edition by WYDAWNICTWO CZARNE, 2000\nRedakcja FILIP MODRZEJEWSKI\nKorekta MAŁGORZATA PASZ / DESIGN PLUS\nMAŁGORZATA POŹDZIK/DESIGN PLUS\nPrzełożyła Lidia Stefanowska\nJURIJ ANDRUCHOWYCZ (1960) urodził się i mieszka w Stanisławowie na Ukrainie. Prozaik, eseista, poeta i tłumacz. Opublikował m.in. książki poetyckie Nebo iptoszczi (1985), Seredmistia (1989), Ekzotyczni ptachy i rosłyny (1991), powieści Rekreaciji (1992,1997), Moskowiada. Roman żachiw (1993, 1997), Perwerzija (1996, 1997). Ostatnio wydał tom esejów Dezorientacija na miscewosti (1999). W 1985 roku wraz z Wiktorem Neborakiem i Ołeksandrem Irwańcem założył grupę poetycką BuBaBu. W Polsce ukazały się jego Rekreacje (1994, 1996), Moscoviada. Powieść grozy (2000) i zbiór esejów Erz-herz-perc (1996).\nale jego szkielet żyje wiecznie.\nGabriel, lat 4\nOd dzieciństwa pociągają mnie ruiny, mógłbym powtórzyć za Danilo Kiśem. Od dzieciństwa pociągają mnie ruiny, ów szczególny ślad, osobliwy osad minionego istnienia. Nie chcę tego wyjaśniać jakimiś nazbyt wybujałymi skłonnościami metafizycznymi czy romantycznymi. Możliwe, że przyczyną jest jedynie zapach, a nie żaden Geist. Stęchła wilgoć, nieodłączna, rozedrgana fizjologia. Stare ściany, zmurszałe belki, na wpół zetlałe rzeczy oddychają na swój własny, sobie tylko właściwy sposób – a może jestem toksykomanem?\nBogu dzięki, krajobraz mojej części świata jest dostatecznie wyposażony w tego typu obiekty. Pochylone stare domy, całe kwartały w pułapkach śródmieść, zapuszczone, obdarte, przesiąknięte zapachem grzyba i uryny zakamarki podwórzy, usłane wiecznymi jesiennymi liśćmi klatki schodowe – bywa, że wciąż żyją w nich jacyś pijacy, całe pijackie komuny ze swym realnym wewnętrznym komunizmem. Zdarza się też, że są stamtąd przeganiani, legalna już burżuazja pośpiesznie skupuje nieruchomości, przejmuje terytoria, walka klasowa trwa, pierwotna akumulacja kapitału także, anachroniczne – według Marksa – życie przybiera nowe, postmodernistyczne formy Lecz ruiny pozostają ruinami.\nWychowywałem się w świecie owych miasteczkowych podwórek i domów, tak modnych sto lat temu mansard i werand. Tak, dosłownie sto lat – chodzi bowiem o niegdysiejszy fin de siècle, o przełom wieków, na prowincji z reguły odbierany nie tak demonicznie jak na przykład w Wiedniu, ale mimo wszystko. Przeważająca część tego świata już w chwili moich narodzin leżała w gruzach, stąd nie mogę pamiętać całości, wciąż jednak pamiętam owych dziwnych, przeważnie przygarbionych starych mężczyzn i kobiety, którzy przeklinali w dialekcie galicyjskim, jeszcze z czasów gimnazjalnych pamiętali łacińskie przysłowia, a w czasach Chruszczowa i The Beatles ubierali się tak, jakby szli witać erzherzoga Franciszka Ferdynanda. (Jak im się udało ocalić te ubrania – oto pytanie! Pomimo tych wszystkich czystek, rewizji, zsyłek, nacjonalizacji. Czyżby nie rozbierali się przez te wszystkie dziesięciolecia? Czyżby przez cały ten czas spali ubrani w oczekiwaniu na nocne aresztowania?).\nPamiętam ich starczy zapach. Nic szczególnego – po prostu zapach starego ciała. Z biegiem lat w człowieku gromadzą się zmęczenie, choroby, przykrości, stąd właśnie bierze się ów specyficzny zapach – symptom rozkładu.\nIch inność przejawiała się we wszystkim – już w latach mojego dzieciństwa zdawali się istotami z innej planety. Zamęczały ich sklerozy, migreny, manie. Niechybnie zdradzał ich słaby rosyjski. Albo całkowity brak orientacji w codziennych stosunkach społecznych, w całym tym stawaniu na głowie.\nChyba jednak naprawdę stanowili jakieś tajne stowarzyszenie, jakiś ezoteryczny cesarsko-królewski klub imienia Brunona Schulza, aczkolwiek cała ta ich konspiracja była nazbyt oczywista, tak otwarcie i bezradnie wyłaziła na zewnątrz, że wydawała się czymś skończenie niefunkcjonalnym, podobnie jak wspomniana znajomość łacińskich przysłów. Jako dziecko lubiłem się im przyglądać, ich ptasiej mimice. Albo przedrzeźniać sposób mówienia, wszystkie te błędy fonetyczne, potknięcia intonacyjne, osobliwości leksykalne. Trochę ich nie lubiłem, zapewne wyczuwając wewnętrzną przewagę śmierci w ich organizmach – to było to, co odpychało. Później zaczęli pojawiać się w moich koszmarach – z workami i laskami, i ze swoim starczym zapachem.\nChyba jednak zbytnio zachwyciłem się tymi cieniami. W rzeczywistości moja miłość do ruin nie ogranicza się do strefy starych śródmieść.\nPewnego deszczowego lata dawno, dawno temu wędrowałem z przyjaciółmi po zarośniętym winoroślą pogórzu w poszukiwaniu starych, zrujnowanych zamków. Byliśmy studentami, i dlatego oczekiwaliśmy, że świat da nam wszystko: wrażenia, przyjaźń, seks, wino, muzykę. A ponieważ nie mieliśmy przy sobie (i w ogóle też) zbyt wiele pieniędzy, wszystko to – wino, muzykę – po prostu dawaliśmy sobie nawzajem. Mogliśmy jedynie domyślać się, że dziesięć lat wcześniej czegoś podobnego spróbowała młodzież na Zachodzie i że to chyba skończyło się – czy nie kolejnymi? – rozczarowaniami oraz chorobami.\nLecz Zachód – czymże był dla nas wówczas Zachód? Od czasu do czasu wysyłał nam jakieś sygnały dźwiękowe w postaci muzycznej kontrabandy. W innych formach praktycznie nie istniał, stanowił raczej dowcipny wymysł naszych manichejskich ideologów, coś w rodzaju the dark side of the moon, antyświata, świata na opak z wieczornego teleeteru.\nW związku z powyższym pozostawało nam wędrować w poszukiwaniu zamków po naszej stronie granicy. Chodziło bodaj o fragment, bodaj aluzję ewokującą jakąś dal, jakby włosko-francusko-niemiecką. Zresztą nie – nawet nie o to nam chodziło, ale raczej o zwiastun pełni istnienia. Że składa się ono z części widzialnej i niewidzialnej i że ta druga jest fundamentalna i rozstrzygająca. Trochę później przeczytałem u Rilkego o „pszczołach niewidocznego”, zbierających „niewidoczny miód”; przyjmijmy zatem, że owego deszczowego lata byliśmy takimi właśnie zbieraczami miodu.\nWydawało się nam, że ruiny, i to właśnie ruiny zamków, skrywają w sobie wspomnianą „dal”, wiadomość o pełni. Ruiny zamków były fragmentami jakiegoś dawno minionego pełnego świata. Wśród nich znajdował się nawet jeden zamek templariuszy, zamek Rycerzy Świątyni, najbardziej na wschód Europy wysunięty ogród różany trubadurów. U miejscowych chłopów zaopatrywaliśmy się w tanie wino domowej roboty (nie wiedzieć czemu bywało albo tylko czerwone, albo tylko białe); potem rozpijaliśmy je w zarośniętych łopianem i liliami ruinach, gdzie zapach wszechobecnych zamkowych ekskrementów mieszał się z tysiącami innych zapachów lata (pełny spis roślin patrz: przewodniki botaniczne sprzed stu lat, ale nie późniejsze). Podobnie wino – działało najlepiej wtedy, gdy było zmieszane: czerwone z białym. Deszcze ustawały tak samo nagle, jak się pojawiały. Zamawialiśmy sobie letnie widowiska: latanie jaskółek, pojawienie się sfory mokrych psów albo na przykład tęczy – i rzeczywiście, wszystko to otrzymywaliśmy, łącznie z tęczą. Obserwowaliśmy owe widowiska z otworów strzelniczych oraz okien, z murów obronnych, bram i rowów – bo kiedy ma się dwadzieścia lat, to takie spontaniczne żarty zwykle się udają.\nTak, rzeczywiście, te nasze wędrówki, noclegi, rozklekotane autobusy, przedgórskie wsie z obcymi dialektami (tak naprawdę to my byliśmy obcy i natychmiast demaskowani), to było coś bardzo ulotnego, zdecydowanie między komiksem a księgą naiwnej mądrości).\nI wino ruin.\nTak, z pewnością przeważał komiks. Albo nawet coś z serialu dla młodzieży, pierwsze pocałunki. Ale to ja to przeżyłem, ja tam byłem. I było mi tam dobrze. Tak dobrze, że nawet w tej chwili chce mi się tam pozostać, utknąć na trzeciej stronie, w obrębie drugiego fragmentu – i nigdzie nie iść, niczego więcej nie dopisywać, zatrzymać rzekę. Przecież mógłbym pozostać, korci mnie, by tak zastygnąć tam, w starym oknie pod jaskółkami i tęczą. (Jeśli kiedyś ktoś publicznie obwieścił „śmierć autora”, to mamy tu pewnie do czynienia z jedną z jej odmian: eutanazją tekstu).\nAle co by się stało z moim dalszym, przyszłym (przeszłym?) życiem po dwudziestce, ze wszystkimi wierszami, książkami, uczynkami? Ze wszystkimi tymi wiosnami, nadziejami, przestępstwami i przepaściami? Cóż miałoby ono ze sobą począć, to życie?\nOdpowiedź na powyższe pytanie można, jak sądzę, sobie darować.\nJa natomiast powracam do ruin. Będzie to coś w rodzaju rejestru lub nieco poszerzonego katalogu wszystkich ruin tego świata. „Wszystkich” – tu, ma się rozumieć, przeceniłem swoje możliwości, może więc inaczej: tych, o których pamiętam.\nJako pierwsze, nie wiedzieć czemu, przypominają mi się ruiny przemysłowe: porzucone fabryki, śmieci i stare żelastwo, zwały szyn i rur, nieruchome wagoniki, zasypane kopalnie i tunele, radiacja, rdza, zatrzymane mechanizmy, potłuczona cegła, spalone szkielety konstrukcji budowlanych, bezsensowne taśmy montażowe. Cała ta krajobrazowa katastrofa, rewers produkcyjnego idiotyzmu.\nMa się rozumieć, także ruiny dawnych cywilizacji – jakieś miasta w dżunglach, świątynie opanowane przez małpy, studnie, w których rezydują gady.\nA dalej ruiny dróg. Kiedyś w górach szedłem taką właśnie drogą, tylko kamienie i trawa, trawa i kamienie, wiedziałem jednak, że pięćdziesiąt lat wcześniej była to droga, którą w dorożkach i kabrioletach jeździli do mineralnych wód panie i panowie, podniecone dzieci nie przestawały histerycznie paplać, a służące, z po brzegi wypełnionymi jadłem koszykami w rękach, ledwie za nimi nadążały.\nA dalej, co oczywiste, ruiny mostów, owe dawne zapory, nazywane nie wiadomo dlaczego bykami (pewnie przez upór) – zuchwałe arcydzieła sztuki inżynierskiej, które i tak się ostały, tkwiąc pośrodku ciemnego nurtu wód rzecznych.\nDo tej kategorii pewnie można odnieść także akwedukty, a ściśle mówiąc – ich ruiny.\nBywają też ruiny samych rzek – woda, która już nie płynie. W dostatecznie i bez tego fantasmagorycznym Lwowie znajduje się rzeka, która przeszła w miejską kanalizację. Czterysta lat temu kursowały po niej żaglowce z Bałtyku, z Gdańska, Lubeki, a żmijopodobne sargassowo-atlantyckie węgorze łapało się prawie gołymi rękami. Dziś ta rzeka płynie jedynie rurami kanalizacyjnymi, pod brukiem i asfaltem. Notabene, słyszałem, że węgorze mogą żyć nawet w rurach kanalizacyjnych. Pod asfaltem też istnieje życie – głosili niemieccy maksymaliści 68 roku.\nOprócz tego bywają też ruiny mórz, przeważnie jakieś pustynie, ale co nam do nich?\nRuiny lasów, jezior, gór, kamieni.\nPotem ruiny okrętów – te, które leżą na dnie („Titanic”, oczywiście, że „Titanic”, ale nie tylko on – całe floty, eskadry!), a także te wyrzucone na brzeg, zaś między nimi hiszpański galeon odnaleziony przez Buendia Marqueza pośrodku selwasu, w odległości czterech dni marszu od morskiego brzegu. Szczątki statków kosmicznych chyba też należy zaliczyć do nich, podobnie jak okruchy meteorytów.\nMamy też ruiny cmentarzy, głównie tych, które wiążą się z ludobójstwem, czystkami, deportacjami. Bo można, oczywiście, zamieszkać w cudzym domu i zawładnąć cudzą garderobą, naczyniami, pościelą czy, dajmy na to, złotymi zębami, ale kto by tam doglądał cudzych umarłych. A zwłaszcza ich grobów. Widziałem takie ruiny: żydowskie, ormiańskie, łemkowskie. Aby odczytać wyryte na płytach nazwiska, trzeba było palcami zdzierać mech. Mniej więcej orientuję się, gdzie w moim mieście znajdowało się getto.\nAndrzej Stasiuk pokazał mi dziwną drogę: kamienista leśna droga – las rozciągał się po prawej i po lewej stronie, las i tylko las, tymczasem była to droga przez łemkowską wieś, noszącą wymowną nazwę Czarne.\nTak więc powinny być również ruiny języków, słów, pism – owej ruchomej pamięci.\nW tym miejscu wolę się jednak zatrzymać. Przywołując języki i słowa, chyba przekraczam granice tego, co dozwolone, z konkretu wpadam w świat chwiejnych abstrakcji, co wydaje się wielce niepożądane, no bo wtedy pozwala mówić o ruinach dusz, uczuć, szlachetności-porządności-wierności, o cnotach, tęsknotach, ruinach miłości i ruinach nienawiści, ruinach wiary, ruinach nadziei.\nA to zmuszałoby mnie do moralizowania (do czego właściwie już się zabrałem), wyłamywania otwartych drzwi i okien, wywoływania nerwowego przeciągu w owych korytarzach między przeszłością i przyszłością.\nZamiast tego wolałbym nieco uważniej przyjrzeć się przedmiotom i rzeczom, wszystkiemu temu, co namacalne. Tak czasem odzywa się we mnie dziecięce marzenie o archeologii: piszę rymowane wyliczanki o złomowiskach oraz zrujnowanych domach, o zagraconych średniowiecznych – przepraszam, środkowoeuropejskich – piwnicach i strychach. Znacznie bardziej niż jakieś sentencje moralne przemawiają do mnie szczątki minionego życia codziennego: sztuczne kwiaty, wazony, choinkowe aniołki czy owieczki, wytarte monety, wszelka dekadencka biżuteria, rozsypujące się ze starości podwiązki, grające szkatułki, ptasie gniazda. Interesują mnie stare akwaria, skamieniałe ryby, zapuszczone wanny i zlewy, gwizdki, piszczałki, gipsowe jelenie. Rzecz jasna, wzruszają mnie butelki, rozmaite butelki o najprzeróżniejszych erotycznych kształtach i zaokrągleniach, butelki płci męskiej i żeńskiej, w różnych kolorach, o różnej pojemności, zwłaszcza te, z których do dziś nie wywietrzał zapach – nie zapach, lecz duch! – nieskończenie dawno wypitych win lub wódek. Szczególną sympatią darzę atlasy geograficzne, które do dziś dają fałszywe świadectwo o brzegu Ziemi, o żółwiach i wielorybach, o morzu w miejscu dzisiejszych Karpat, o drzemiących karpackich wulkanach, a także o wszelkich zapomnianych lokalnych tworach w rodzaju Bohemii, Galicji czy Cislitawi. Po nich nie mogę nie wspomnieć o rozkładach jazdy pociągów sprzed stu lat; oczywiście, spóźniłem się na wszystkie możliwe połączenia, niemniej informacja, że między Lwowem i Wenecją kursowały dwa pociągi – pierwszy przejeżdżał przez Wiedeń i Innsbruck, drugi przez Budapeszt i Belgrad – jest i dziś dla mnie ważna.\nZachwycają mnie również stosy starych papierów, zwoje skarg oraz sprawozdań, stare czasopisma z reklamami klaksonów samochodowych oraz damskich gorsetów, pożółkłe gazety i księgi, których stronice przerzuca się na wspak, tablice uliczne z napisami w jednym z języków imperium, portrety cesarza Franciszka Józefa, Szewczenki, Hruszewskiego, Zygmunta Freuda, wszelkie inne portrety i grawiury, płyty gramofonowe, z których nie popłynie już głos Caruso ani żadnego późniejszego tenora o włoskim nazwisku Pavarotti, zachwycają mnie bilety do teatru lub cyrku na ostatecznie i dawno pogrążone w niebycie spektakle, pocztówki z kolonii, modnych kurortów albo z linii frontu, karty do gry w kanastę, brydża czy pokera, karty Tarota, opatrzone faksymilowanymi autografami fotosy kupidynów kina niemego, tudzież słynnych seryjnych morderców.\nPył i rozpad, rozpad i pył – pod ich wpływem moja alergia boleśnie daje o sobie znać. A mimo to wciąż zanurzam się w te chaszcze, jakby mogło być tam coś oprócz chaosu.\nTak, wszystko to rozpad i pył. Ale czy nie mam prawa, w ślad za wieloma adeptami filozofii optymizmu, tradycyjnie zwanej dialektyką, czy nie mam prawa wierzyć, że każdy rozpad jest w gruncie rzeczy aktem nowego tworzenia? Albo przynajmniej czymś, co nie daje temu światu zastygnąć? Rozpad to przeistoczenie przeszłości w przyszłość, powiedziałby ktoś bardziej niż ja gustujący w aforyzmach.


Redakcja 4 grudnia 2014, 20:00\n10 lat za zabicie swojego dziecka\nBiałostocka licealistka udusiła niemowlę gumką do włosów.\nO Białymstoku ma być głośno w Polsce i na wschodzie Europy. W planach jest akcja związana z Dniem Kobiet i przyciąganie nowych studentów.\nOtwórzmy serca dla najuboższych rodzin\nStowarzyszenie Droga rozpoczęło akcję "Zaopiekuj się aniołkiem".\nParking na Kawaleryjskiej będzie miał w końcu wyjazd\nPasy to niewygodny przeciwnik


TYTAN SZYBKI PIANOKLEJ UNIWERSALNY 60 SEKUND 750ML | COLOROWNIA - Hurtownia Farb i Lakierów\nTYTAN SZYBKI PIANOKLEJ UNIWERSALNY 60 SEKUND 750ML\nProfesjonalny jednokomponentowy klej poliuretanowy uniwersalnego zastosowania przeznaczony do klejenia płyt gipsowo-kartonowych i OSB do ścian i podłóg, klejenia styropianu EPS i XPS oraz wełny mineralnej, murowania ścianek działowych i obudów z bloczków ceramicznych, silikatowych gazobetonowych, przyklejania kasetonów, listew przypodłogowych, parapetów, schodów itp. Klej jest bardzo wygodny w nakładaniu, a dzięki jego użyciu, montaż jest dużo łatwiejszy. Zastosowanie kleju znacznie przyspiesza wykonanie prac: chwyt początkowy już po 60 sekundach, a pełne utwardzenie uzyskuje już po 24h. Szybki pianoklej uniwersalny 60 SEKUND wykazuje doskonałą przyczepność do typowych materiałów konstrukcyjnych, takich jak: mury z cegły, pustaki, bloczki silikatowe, płyty G-K, płyty OSB, beton, tynki, a także drewno, metale, styropian, twarde PVC i sztywne piany PUR.\nKategoria: Kleje i silikony Tagi: do płyt gipsowo kartonowych, do płyt OSB, do styropianu, montaż okien, montaż schodów, pianoklej 60sekund, pianoklej uniwersalny, tytan szybki pianoklej


Zostań twarzą PROW 2014-2020 – ogłaszamy konkurs – Gmina Złota\nZostań twarzą PROW 2014-2020 – ogłaszamy konkurs\nZostań twarzą PROW 2014-2020 – ogłaszamy konkurs pod patronatem Tomasza Nowakowskiego Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.\nKonkurs polega na nagraniu krótkiego filmu (od 3 do 5 min.) obrazującego wykorzystanie przez Uczestnika otrzymanej z PROW 2014 – 2020 pomocy finansowej i opowiedzeniu o wpływie otrzymanych dotacji na rozwój gospodarstwa. Nagrodą jest nieodpłatny udział w spocie reklamowym oraz nagroda rzeczowa.\nPrace wraz z wypełnionym formularzem zgłoszeniowym z załącznikami należy przesłać do 11 października na adres konkursARiMR@arimr.gov.pl.\nZapraszamy wszystkich do udziału w zabawie!\nSzczegóły, regulaminy: https://www.arimr.gov.pl/aktualnosci/artykuly/zostan-twarza-prow-2014-2020.html\nKolejna droga z nowym „dywanikiem” asfaltowym\nPowiatowy Rzecznik Konsumentów w Pińczowie ostrzega


Jacek piątek, Lipiec 6, 2018 Rodzaje Gier 12 komentarzy\nDużo gier działa dzisiaj na zasadzie miesięcznego abonamentu. Działają w ten sposób głównie tytuły, które są bardziej znane nam pod różnymi nazwami. Przykładem gier z abonamentem są te produkcje, które wymagają od gracza stałej zapłaty za gry. Na szczęście dzisiaj ten model gry jest skutecznie niszczony przez graczy co ... read more\nMarek sobota, Czerwiec 23, 2018 Rodzaje Gier 13 komentarzy\nGracze po raz kolejny mają okazję zagrać w prawdziwa odsłonę symulatora swojej ulubionej piłki nożnej, której odsłony pojawiają się nieprzerwanie co rok. Kolejna Fifa tym razem z numerem 12 wnosi naprawdę wiele ciekawych aspektów nie jest to w żaden sposób odgrzewany kotlet widać ze panowie wyciągnęli wnioski i oddali ... read more\nJacek niedziela, Kwiecień 29, 2018 Rodzaje Gier 17 komentarzy\nDzisiaj nie trzeba wiele mówić o grach strategicznych, zwłaszcza że wyróżniamy ich tylko kilka rodzai. Mianowicie spotykamy się z takim rodzajem gier strategicznych jak te czasu rzeczywistego, turowe lub online za pośrednictwem sieci. Więcej gatunków nie wyróżniamy no, chyba że zastosowane są dodatkowe elementy i całość jest po prostu ... read more\nJacek sobota, Marzec 31, 2018 Rodzaje Gier 15 komentarzy\nDla miłośników gier typu survival horror gra Alan Wake będzie prawdziwym niezbędnym kąskiem, który warto dzisiaj posiadać w swojej kolekcji. Jest to naprawdę nietypowa gra i zarazem można nazwać ja innowacyjną na obecnym rynku gier jest ona utrzymana w konwencji psychologicznego thrillera akcji. Fabuła również wygląda zachęcająco bohaterem gry ... read more


Górnik Łęczna wraca na fotel wicelidera II ligi. Zielono-czarni pokonali na własnym boisku Bytovię Bytów 2:0. Zobacz zdjęcia | Kurier Lubelski\nGórnik Łęczna wraca na fotel wicelidera II ligi. Zielono-czarni pokonali na własnym boisku Bytovię Bytów 2:0. Zobacz zdjęcia\nBartosz Litwin 27 czerwca 2020, 19:46\nGórnik Łęczna wykorzystał potknięcie GKS-u Katowice w meczu z rezerwami poznańskiego Lecha i znów zajmuje miejsce premiowane bezpośrednim awansem na zaplecze ekstraklasy. Podopieczni Kamila Kieresia wygrali trzecie spotkanie z rzędu. Na stadionie w Łęcznej zwyciężyli z Bytovią Bytów 2:0. Obie bramki z rzutów karnych zdobył Przemysław Banaszak.\nKamil Kiereś zdecydował się już od pierwszej minuty posłać do boju duet napastników. Zabrakło w nim jednak miejsca dla najlepszego strzelca zespołu, Pawła Wojciechowskiego. Piłkarz, który kilka dni wcześniej podpisał nową umowę z Górnikiem, nie znalazł się w meczowej osiemnastce. Za ofensywę mieli odpowiadać Bartosz Śpiączka i Przemysław Banaszak. Kibice mogli oglądać sporo walki. Świadczyć o tym może, chociażby ilość żółtych kartek w pierwszej połowie. Do notesu sędziego w pierwszych 45. minutach trafiło aż sześciu zawodników.\nPoczątek meczu nie przyniósł żadnych sytuacji bramkowych. Piłka jednak częściej znajdowała się pod polem karnym gości. Ciekawą próbą z dystansu popisał się w 17. minucie Śpiączka. Jego techniczne uderzenie minęło jednak bramkę. Chwile wcześniej chybił także Banaszak. W 25. minucie strzał ze skraju pola karnego oddał Aron Stasiak. Piłka wylądowała jednak w rękawicach Macieja Gostomskiego. Pięć minut później z około 30 metrów strzelał Tomasz Tymosiak. Piłkę posłał jednak wysoko nad poprzeczką. Ataki gości ograniczały się głównie do wrzutek w pole karne.\nNiebezpieczne wejście w pole karne w 40. minucie zaliczył Michael Ameyaw. Obrona Górnika spisała się jednak na medal, blokując uderzenie skrzydłowego Bytovii. Górnicy ruszyli z kontrą. Przemysław Banaszak z impetem wpadł w pole karne, ale został sfaulowany przez Krzysztofa Bąka. Sędzia podyktował rzut karny, który pewnie wykorzystał sam poszkodowany. Tym samym od 42. minuty Górnik prowadził 1:0. Goście po stracie bramki ruszyli do ataku, nie udało im się jednak wyrównać przed przerwą.\nGoście po wyjściu z szatni od razu przeszli do ofensywy. Gospodarze ograniczyli się do kontrataków. Przez pierwszy kwadrans Górnik był zepchnięty na swoją połowę. Później jednak wszystko wróciło do normy i ciężar gry przeniósł się na środek boiska. Od 65. minuty to Górnik zaczął przejmować inicjatywę. Ciągle jednak dużo brakowało, by zagrozić bramce rywali. Kolejne wrzutki w pole karne nie przynosiły zamierzonego efektu do 77. minuty. Wtedy właśnie sędzia podyktował kolejny rzut karny dla Górnika po zagraniu ręką Adriana Bielawskiego. Obrońca zobaczył drugą żółtą i w konsekwencji czerwoną kartkę. Piłkę na jedenastym metrze ponownie ustawił Banaszak. Napastnik ze spokojem pokonał bramkarza, zwiększając prowadzenie gospodarzy do dwóch bramek.\nPo zwiększeniu prowadzenia piłkarze Górnika starali się uspokoić grę i nie dopuścić do zrywu zespołu z Bytowa. Atmosfera na boisku z minuty na minutę stawała się jednak coraz bardziej nerwowa. Sędzia znów musiał częściej sięgać do kieszeni. W 82. minucie siły na boisku się wyrównały. Z boiska z czerwoną kartką zszedł Aron Stasiak. Sędzia doliczył aż 5 minut do regulaminowego czasu gry, a na boisku było coraz więcej prowokacji i przepychanek. Do końca meczu wynik się już nie zmienił, a łęcznianie mogli się cieszyć z powrotu na drugie miejsce w tabeli II ligi.\nBramki: Banaszak 42, 79 (rzuty karny)\nGórnik: Kostrzewski - Sasin, Baranowski, Midzierski, Leandro, Goliński, Tymosiak (58 Cierpka), Stromecki, Stasiak, Śpiączka, Banaszak (90+ Turek). Trener: Kamil Kiereś\nBytovia: Gostomski - Bielawski, Bąk (64 Kwiatkowski), Giel, Ameyaw (57 Szela), Feruga, Rutkowski, Piekarski, Liberacki, Zawistowski, Czubak. Trener: Adrian Stawski\nŻółte kartki: Tymosiak, Banaszak, Sasin, trener Kamil Kiereś, trener bramkarzy Sergiusz Prusak, Cierpka - Piekarski, Bielawski, Bąk, Rutkowski, Feruga, Szela\nCzerwone kartki: Stasiak (82 - niesportowe zachowanie), trener bramkarzy Sergiusz Prusak (90+ - druga żółta) - Bielawski (77 - druga żółta kartka).


Mozaiki kamienne z otoczaków - Białe otoczaki w sypialni, profesjonalista: Lux4home™ | homify\nMozaiki kamienne z otoczaków – Białe otoczaki w sypialni\nMozaiki z otoczaków Lux4home™ (otoczaki klasy A) nadają się do wykorzystywania nie tylko w łazienkach. Mozaiki kamienne z otoczaków Lux4home™ charakteryzują się: + wytrzymałą siatką odporną na wilgoć (stosowane nawet w fontannach) , warunki atmosferyczne (stonowane na zewnątrz i wewnątrz), temperaturę (np. w saunach, łaźniach) + jednakową wielością i kształtem kamieni + zazębiającymi się plastrami Zapraszamy do stałej współpracy architektów wnętrz, sklepy z wyposażeniem wnętrz i łazienek, firmy kamieniarskie, klientów detalicznych. Lux4home™ produkuje te produkty w Indonezji.\nDo tej pory ich miejscem były łazienki ściany lub podłogi. Dzisiaj na\nnasze otoczaki znaleźliśmy kolejne zastosowanie… sypialnie i łóżka z mozaiki z otoczaków. Tego jeszcze nie było… Tutaj użyte zostały Białe otoczaki White Timor 30×30 z kolekcji Lux4home™. Mozaiki z otoczaków Lux4home™ (otoczaki klasy A) nadają się do wykorzystywania nie tylko w łazienkach. Mozaiki kamienne z otoczaków Lux4home™ charakteryzują się: + wytrzymałą siatką odporną na wilgoć (stosowane nawet w fontannach) , warunki atmosferyczne (stonowane na zewnątrz i wewnątrz), temperaturę (np. w saunach, łaźniach) + jednakową wielością i kształtem kamieni + zazębiającymi się plastrami Zapraszamy do stałej współpracy architektów wnętrz, sklepy z wyposażeniem wnętrz i łazienek, firmy kamieniarskie, klientów detalicznych. Lux4home™ produkuje te produkty w Indonezji.\nDo tej pory ich miejscem były łazienki ściany lub podłogi. Dzisiaj na nasze otoczaki znaleźliśmy kolejne zastosowanie… sypialnie i łóżka z mozaiki z otoczaków. Tego jeszcze nie było… Tutaj użyte zostały Białe otoczaki White Timor 30×30 z kolekcji Lux4home™. Mozaiki z otoczaków Lux4home™ (otoczaki klasy A) nadają się do wykorzystywania nie tylko w łazienkach. Mozaiki kamienne z otoczaków Lux4home™ charakteryzują się: + wytrzymałą siatką odporną na wilgoć (stosowane nawet w fontannach) , warunki atmosferyczne (stonowane na zewnątrz i wewnątrz), temperaturę (np. w saunach, łaźniach) + jednakową wielością i kształtem kamieni + zazębiającymi się plastrami Zapraszamy do stałej współpracy architektów wnętrz, sklepy z wyposażeniem wnętrz i łazienek, firmy kamieniarskie, klientów detalicznych. Lux4home™ produkuje te produkty w Indonezji.


Sposoby na uzyskanie fantastycznej rzeźby ciała - PlanetaFit.pl\nStrona główna Trening Sposoby na uzyskanie fantastycznej rzeźby ciała\nSposoby na uzyskanie fantastycznej rzeźby ciała\nFenomenalna umięśniona rzeźba ciała to marzenie każdego aktywnego mężczyzny. Jednakże uzyskanie takich walorów jest zarazem łatwym i trudnym zadaniem. Trudnym, gdyż wymaga pełnej koncentracji oraz żelaznej dyscypliny. Łatwym ponieważ spełniając te warunki, każdy niemalże może uzyskać taką rzeźbę ciała.\nWysoka intensywność- można spaść na wadze, ale bez intensywnego treningu nie uzyskasz odpowiedniej masy mięśniowej. W tym wypadku są dwie szkoły. Pierwsza spala tkankę tłuszczową poprzez zwiększenie objętości oraz tempa treningu jednocześnie ( przy mniejszych obciążeniach), wykonując dużo serii oraz powtórzeń z dużą prędkością, łącząc to z dużą porcją ćwiczeń aerobowych. Druga szkoła to trening na dużych obciążeniach. Jednym słowem duża praca treningowa poprzez stosowanie maksymalnych obciążeń w każdym ćwiczeniu. Przy tym stosując dłuższe przerwy i odpoczynki między ćwiczeniami. Odpowiednia dieta i ćwiczenia aerobowe pozwalają przy tej metodzie na utratę tkanki tłuszczowej.\nPierwsza szkoła powoduje szybką utratę wagi, ale niekoniecznie wymagane efekty umięśnionej postury. Jednym słowem przybierasz postawę bardzo odchudzonego niedoszłego kulturysty.\nW drugim zaś przypadku, znaczne obciążenie powodują , iż większość kulturystów odpoczywa między ćwiczeniami 2-4 minut. Wykonana praca treningowa jest duża, natomiast jej efektywność nie jest na tyle właściwa, aby spalała tkankę tłuszczową na wymaganym poziomie. Ponadto ćwiczenia aerobowe w jednym jak i drugim przypadku mają tendencje do niwelowania osiąganych przyrostów masy mięśniowej. Zatem jak ćwiczyć ?\nNależy trenować szybko i z dużymi obciążeniami, przy tym kładąc nacisk na odpowiednią regenerację. Skracać sesję treningowe do minimum, biorąc pod uwagę swój ciężar gatunkowy (swoje maksymalne możliwości). Przy tym należy stosować ćwiczenie podstawowe i utrzymywać przerwy na poziomie 1 minuty. Najlepiej wykonywać 8-12 powtórzeń w każdej serii z własnym maksymalnym obciążeniem. Ilość powtórzeń dobrze jest regularnie zwiększać.\nZobacz również: Hantle gumowane: czy są lepsze od stalowych?\nWarto przyjąć zasadę: dwa dni treningu, dzień przerwy, dzień treningu, dzień przerwy- na każde 3 dni treningowe powinny przypadać trzy dni przerwy.\nIlość serii dobrze jest wykonywać do tzw. „wyprania” mięśni z energii. Należy przerwać w momencie, gdy nie będzie już można wykonać dynamicznych silnych ruchów.\nBudowa masy mięśniowej w głównej mierze zależy od ilości pracy treningowej, a nie od intensywności treningu.\nPoprzedni artykułDlaczego warto ćwiczyć wytrzymałość\nNastępny artykułDiagnoza choroby tarczycy


Sadzonki drzew iglastych in dla Polski sklep internetowy, przedsiębiorstwa i firmy | Katalog Firm sadzonki drzew iglastych Polska | Allbiz\nALL.BIZPolskaFirmy PolskaRolnictwoSadzonki, nasiona, kwiatySadzonki drzew iglastychSadzonki drzew iglastych\nKatalog przedsiębiorstw Polska: Sadzonki drzew iglastych\nSzkółka Trawińskich to gospodarstwo rodzinne założone w 1979 roku przez Czesława Trawińskiego. Zaczynając od uprawy róż, stopniowo zwiększaliśmy i urozmaicaliśmy asortyment aż do osiągnięcia dzisiejszego kształtu i charakteru szkółki. Aktualnie... Więcej\nJesteśmy producentem sadzonek leśnych i ozdobnych, zarejestrowanym w Biurze Nasiennictwa Leśnego. Produkcją materiału sadzeniowego zajmujemy się od 10 lat. Nasza szkółka położona jest w otulinie Suwalskiego Parku Krajobrazowego - w czystym... Więcej\nNasza szkółka zajmuje się produkcją i sprzedażą najwyższej jakości materiału roślinnego. Dysponujemy szerokim asortymentem drzew i krzewów liściastych oraz iglastych, bylin, pnączy, róż oraz drzew owocowych. Oferujemy zróżnicowane rozmiary od małych... Więcej\nSzkółka została założona w 1999 roku. Produkujemy głównie krzewy i drzewa iglaste, formy szczepione krzewów iglastych i liściastych oraz krzewy liściaste. Ciągle powiększamy powierzchnię upraw pojemnikowych jak i gruntowych, wprowadzamy nowe gatunki... Więcej\nSZKÓŁKĘ DRZEW i KRZEWÓW Fryszkowscy w 1977 roku założył Antoni Fryszkowski. Obecnie tradycje szkółkarskie kontynuuje kolejne pokolenie rodziny. Początkowo produkcja drzew i krzewów liściastych oraz żywopłotowych zajmowała 2 ha. W miarę rozwoju... Więcej\nNasza szkółka istnieje już od ponad 10 lat. Gospodarujemy na obszarze 20 ha a naszą specjalizacją jest uprawa krzewów iglastych oraz roślin liściastych w gruncie. Naszą ambicją jest produkcja roślin najwyższej jakości w szerokim asortymencie. Mamy... Więcej\nAgnieszka Jenssen i dyplomowany inżynier ogrodnictwa Kai Sven Jenssen są właścicielami szkółki, która znajduje się w zachodniej części Polski. Mieszkają oni bezpośrednio przy gospodarstwie, w świeżo wyremontowanym spichlerzu w którym również... Więcej\nSzkółka Drzew i Krzewów "MARKUS" posiada na stanie ok. 1,8 mln sadzonek różnego rodzaju, zarówno drzew i krzewów liściastych jak i iglastych, w pojemnikach i z gruntu. Więcej\nNasza szkółka powstała w 1962 roku i była jedną z niewielu prywatnych szkółek działających wówczas w Wielkopolsce. Od początku istnienia naszej szkółki przykładamy duża wagę do jakości pochodzących z naszej szkółki roślin. Mamy nadzieję, że zadowoli... Więcej\nSZKÓŁKA ROŚLIN OZDOBNYCH Michała Łukomskiego powstała ponad 30 lat temu. Od samego początku oferowała szeroki wybór liściastych i iglastych krzewów ozdobnych. Gdy w Polsce pojawiła się borówka amerykańska, została ona wprowadzona do oferty... Więcej\nSzkółka Drzew i Krzewów Ozdobnych "Iglak" została założona przez Waldemara Wójcika w 1994r. Od samego początku naszą specjalizacją jest produkcja materiału iglastego w gruncie, gdyż rośliny rosnące w naturalnych warunkach są nieporównywalnie... Więcej\nSzkółka drzew owocowych i ozdobnych istnieje już od 1993 r. W ofercie są drzewa i krzewy owocowe z gołym korzeniem oraz w pojemnikach owocujące. Oferujemy również rośliny ozdobne: małe rośliny przeznaczone do dalszej produkcji oraz dorosłe rośliny. Więcej


www.reconnet.pl :: Zobacz temat - Aluminium; zdrowe czy nie?\nwww.reconnet.pl Strona Główna » Survival i turystyka » Leśna kuchnia » Aluminium; zdrowe czy nie? Poprzedni temat «» Następny temat\nAluminium; zdrowe czy nie?\nWysłany: 2016-08-13, 21:01 Aluminium; zdrowe czy nie?\nRóżne wersje już słyszałem, a właśnie jestem na etapie szukania jakiegoś alternatywnego gara dla starej harcerskiej menażki ALU.\nJak to w końcu jest z rzekomą toksycznością tego metalu?\nWysłany: 2016-08-13, 21:13\n- zwykłe alu nie lubi kwaśnego (nie należy przechowywać kwaśnych potraw, ani długo gotować).\n- codzienne używanie alu szkodzi\n- zwykłe miękkie alu "brudzi"\n- okazjonalne nie powoduje przekroczenia dawek bezpiecznych.\n- współczesne alu jest często utwardzane, anodyzowane - znacznie mniej reaktywne,\n- obecnie przeciętny turysta używa garnków głownie do gotowania - wody.......\nUżywam alu, bo jest lekkie, dużo lżejsze niż stal. Używam np. czajnika z anodyzowanego aluminium.\nWysłany: 2016-08-14, 09:00\nUżywam manierkę, menażkę i kocher aluminiowy. Już 40 lat\nWysłany: 2016-08-14, 09:43\nNo popatrz - mam tak samo - i wcale się nie chcą zużyć.\nSzkodliwość aluminium jest demonizowana.\nTrzeba powiedzieć za Pracelsusem:\nUżywając sporadycznie garnków aluminiowych do gotowania wody - dawka jest żadna.\nWięcej aluminium sobie łykniesz w jednej tabletce na zgagę, czy też używając antyrespirantów.\nWysłany: 2016-08-15, 08:49\nZgadzam się Mr.Bogus\nWszystko ma swoje granice szkodliwości... Jak ich nie przekraczasz,wszystko będzie w normie Aluminium szkodzi...i to jest fakt niezaprzeczalny. Ale trzeba użytkować i dawkować wszystko z głową i w pewnych granicach ustalonych norm\nBardziej bym się obawiał plastiku w każdej możliwej formie,a już najgorszym grzechem jest rodzaj PET 1 i noszenie wody w takiej butelce kilka dni.\nWysłany: 2016-08-15, 12:48\nOsobiście unikam butelek i garów z aluminium i plastiku. Preferuję nierdzewkę. W domu też powywalałem plastikowe kubeczki i buteleczki dla dzieci - piją w szklanych. Zostało trochę miseczek plastikowych, ale te też zamierzam zastąpić.\nps. Kiedyś pito winko w kielichach ołowianych, a rtęć popijano jako lek\nWilki.pl | Niedźwiedzie.pl\nWysłany: 2016-08-15, 20:34\nTeż lubię nierdzewkę, jednak mało fajnych menażek z tego.\nDziadek twierdzi, że ruskie drugowojenne manierki były szklane.Szukam takiej, jednak nie mogę dorwać nigdzie..\nWysłany: 2016-08-15, 21:08\nRozważałem tę kwestię przed zakupem Kelly Kettle. Wybrałem stal nierdzewną.\nWysłany: 2016-08-16, 08:40\nStal nierdzewna to dobra rzecz,oczywiście z atestem przeznaczonym do przetrzymywania i transportowania żywności. Podstawą jest aby pojemnik z owej stali nie zmieniał smaku,zapachu. Żeby także nie zanieczyszczał pożywienia i nie zmieniał jego konsystencji:)\nWysłany: 2016-08-16, 08:51\nWysłany: 2016-08-17, 00:50\nwolfram, były zarówno szklane jak i aluminiowe, szkło to był oszczędnościowy zastępnik.\nWysłany: 2016-08-17, 07:16\nwolfram, hmm, skoro szukasz szklanej manierki, to może po prostu idź do sklepu i kup napój w zakrecanej szklanej butelce. Będziesz miał szklana manierkę. Ciężka i kruchą oczywiście, ale to zapewne rozumiesz.\nWysłany: 2016-08-17, 08:38\nDo gotowania samej wody taki dylemat? Osobiście menażkę wybrałem stalową (następna będzie lżejsza) kubki wole stalowe (bo nie ma takich alu które by mnie pasowały ewentualnie kupię tytan).\nAle czajnik kupiłem aluminiowy - bo duuużo lżejszy, anodyzowany. Podobnie składane sztuce - z utwardzonego alu - bo lekkie a w przeciwieństwie do sporka można spokojnie w ogień wsadzać (zostawienie łyżki w kubku na ogniu nie grozi jej stopieniem)\nWysłany: 2016-08-23, 19:36\nbo lekkie a w przeciwieństwie do sporka można spokojnie w ogień wsadzać\nSą tytanowe sporki\nAno i to chyba na każdym forum o turystyce/buschcrafcie takie wątki się przewijają co jakiś czas.\nW tym temacie zostało już wszystko powiedziane.\nWysłany: 2016-08-23, 21:08\n[...] Osobiście menażkę wybrałem stalową (następna będzie lżejsza) kubki wole stalowe (bo nie ma takich alu które by mnie pasowały ewentualnie kupię tytan).\nSzkodliwe czy nie, skoro mogę kupić stal albo tytan to wolę droższe rozwiązanie. To takie eliminowanie pojedynczych małych elementów które mogą być potencjalnie szkodliwe... Może całokształt przedsięwzięć asekuracyjnych przyniesie korzyść? A może tylko fałszywie pojęte dobre samopoczucie...\nWysłany: 2016-08-23, 21:18\nDla mnie ważna jest też strona estetyczna.\nZwykłe aluminium jest brzydkie, łatwo się rysuje, zagniata i ma charakterystyczny posmak.\nStalowe łatwo się czyszczą bez rysowania.\nNowe, anodyzowane, utwardzane alu zmienia tą postać rzeczy. Niestety łatwiej dziś kupić kubek tytanowy niż dobry kubek alu. Menażki z utwardzonego alu już są.\nWysłany: 2016-08-23, 23:51\nZwykłe aluminium jest brzydkie.\nKiedyś pracowałem przy polerowaniu felg aluminiowych.Jedno koło się robiło 2/3 dni, oczywiście ręcznie, ale wyglądało to jak chromowane albo srebrne.\nJeśli dobrze pamiętam, to się zaczynało papierem 2OO i jechało aż do 15OO, wszystko mocząc w wodzie z mydłem.\nMuszę kiedyś spróbować na czeskiej menażce takiej zabawy.\nWysłany: 2016-08-24, 06:22\nNiestety łatwiej dziś kupić kubek tytanowy niż dobry kubek alu. Menażki z utwardzonego alu już są.\nNajlepszy kubek jaki dotąd miałem:\nDo gotowania na krótkie wypady używam tego:\nWysłany: 2016-08-29, 18:21\nA jeśli używam raz w tygodniu plastikowej łyżki do zupki, oczywiście zupka jest diablo gorąca bo zalana wrząca wodą to co? mocno sobie szkodzę? tak raz w tygodniu tylko?\nWysłany: 2016-08-29, 18:36\nA kawę na CPN pijesz? Ze styropianowego kubka?\nA kiełbasę jesz? Panie, kubek alu przy tym co tam jest to pikuś\nSkład taniej kiełbasy producent .... (cenzura każdy sobie sam poszuka )\n1. Mięso wieprzowe – 48%\n2. MDOM (mięso drobiowe oddzielone mechanicznie), czyli wszystko to co zostaje ze zwierzęcia oprócz mięsa (skóry, chrząstki itp.) – 18%\n3. skórki wieprzowe - 10%\n4. skrobia ziemniaczana, białko sojowe, ekstrakty przypraw, kasza manna, aromaty, cukry\n5. E 120- kwas karminowy, czerwony barwnik uzyskany ze zmielonych owadów, konserwuje mięso i nadaje mu czerwony kolor\n6. E 621 - glutaminian sodu – polepszacz smaku, uczeni ostrzegają, że może powodować alergie\n7. E 470a – karagen, przetworzony wodorost morski, służy jako zagęstnik i stabilizator, grozi owrzodzeniem jelit\n8. E 417 - guma tara, substancja roślinna ze zmielonych nasion strączkowych, służy jako zagęstnik, nie wskazana dla alergików\n9. E 300- kwas askorbinowy, konserwuje i utrzymuje dłużej świeżość produktów\n10. E 316 - izoaskorbinian sodu, służy do peklowania mięsa, naukowcy mówią, że może wywołać duszności\n11. E 250 - azotyn sodu, konserwuje mięso, z badań wynika, że ,może być rakotwórczy, jest też zabroniony niemowlętom do 6 miesiąca życia, a w niektórych krajach wycofywany z użycia.\nWysłany: 2016-09-01, 10:13\nYaktra, myślę, że zupką bardziej sobie szkodzisz, niż łyżką, a i gorący płyn w paszczy też powoduje raka.\nWysłany: 2016-09-01, 14:59\nJaki to dokładnie model? Z podwójną ścianką czy zwyczajny?\nWysłany: 2016-09-01, 18:45\nTen z kawą ma podwójne ścianki. Dodatkowo (trzeba dokupić) ma pokrywkę. Jedynym minusem jest śliskie dno - muszę czymś podkleić. Ale dobrze trzyma ciepło a składany uchwyt powoduje że łatwo go spakować. Polecam choć fakt, nie jest tani...\nNie wyeliminuje się wszystkiego niestety... Aczkolwiek staram się unikać sztuczności jak tylko mogę... Wędlin prawie nie jadam, wolę ugotować w przyprawach mięsiwo i kroić na kanapki. Nie mogę się zmobilizować na postawienie wędzarki...\nWysłany: 2019-08-22, 13:47\nJa koszytam codznennie i nie narzekam.\nWysłany: 2019-08-27, 15:37\nmar_kow ja się do wędzarki przekonałem, najpierw na próbę w garnku w kuchnia sam mięcho wędziłem, ale przyszedł czas i wędzarnia stanęła na działeczce...taka przenośna.\nwww.reconnet.pl Strona Główna » Survival i turystyka » Leśna kuchnia » Aluminium; zdrowe czy nie?


Deus Mortem, Bloodthirst, Impure Declaration – rock3miasto.pl\nDeus Mortem, Bloodthirst, Impure Declaration\ndata: 30 października 2020, godz. 18:00\nDeus Mortem, Bloodthirst oraz Impure Declaration już tej jesieni pojawią się w sześciu miastach w ramach trasy „RAVENS OF DISPERSION OVER POLAND”; a wszystko to pod banderą Black Silesia Productions.\nDeus Mortem – mało kto wniósł u nas do muzyki ekstremalnej w ostatnich latach tyle świeżości, nie wychylając się przy tym poza jakże ortodoksyjne ramy gatunku, co oni. Dowodzony przez Necrosodoma (Anima Damnata, Plaga, Azarath) Deus Mortem czyni to z zabójczą perfekcją i to na absolutnie światowym poziomie; czego najlepszym dowodem jest „Kosmocide”, okrzyknięty przez krytyków płytą roku 2019.\nBloodthirst – jedna z najbardziej zasłużonych załóg na polskiej scenie podziemnej niezmiennie od ponad dwóch dekad wlewa w uszy słuchaczy jad, nienawiść i swój siarczysty black/thrash. Ci Panowie jeńców nie biorą; a w obecnych parszywych czasach możemy być pewni, że dadzą upust swojemu wkurwieniu przede wszystkim na scenie.


broń masowego rażenia - Wielki słownik języka polskiego PAN\nrzadziej broń masowej zagłady\nnowoczesna broń mająca ogromną moc niszczycielską o szerokim zasięgu\natomowa, bakteriologiczna, biologiczna, chemiczna broń masowego rażenia\ndysponować, mieć, użyć, wykorzystać, zastosować; ukryć/ukrywać broń masowego rażenia\nZabezpieczy to w pewnym stopniu własne siły i techniczne środki walki przed niszczącym działaniem broni masowego rażenia oraz ograniczy możliwość wykorzystania przez nieprzyjaciela skutków uderzenia.\nźródło: NKJP: płk dypl. Bronisław Woźnica: O działaniu pododdziałów piechoty i użyciu ich do budowy pól minowych, Przegląd Wojsk Lądowych, 1962\nByć może właśnie dlatego nadał priorytet walce z zagrożeniem bronią masowego rażenia, co wyrażało się między innymi tym, że w 2000 roku wydano na ten cel 1,4 miliarda dolarów z ogólnej kwoty 8,4 miliarda przeznaczonej na walkę z terroryzmem.\nźródło: NKJP: Edwin Bendyk: Zatruta studnia. Rzecz o władzy i wolności, 2002\nW tej chwili zagrożenie na świecie jest zresztą dużo większe, bo biologiczna broń masowego rażenia jest straszliwa, straszniejsza niż to, czym dysponowała Trzecia Rzesza Niemiecka w przededniu drugiej wojny światowej.\nźródło: NKJP: Sprawozdanie z 8. posiedzenia Senatu RP część 2, wersja robocza, 4. kadencja\nIrak od 12 lat dysponuje bronią masowego rażenia, zwłaszcza chemiczną i bakteriologiczną. W ocenie USA po 11 września nie można ryzykować, że broń ta trafi w ręce międzynarodowych siatek terrorystycznych.\nźródło: NKJP: Onet.pl - Rozmowy\nOskarżenia o posiadanie przez Irak broni masowej zagłady było głównym powodem zaatakowania tego państwa przez wojska USA, wspierane przez Brytyjczyków, Australijczyków i Polaków.\nźródło: NKJP: Adam Synowiec: Szeryf z Bagdadu, Trybuna Śląska, 2003-04-22\nż, odmienny: broń


Kotleciki rybne z krakersami | NAOBCASACH.pl - Serwis Wysoce Kobiecy\nKotleciki rybne z krakersami\nFilety gotować w bulionie przez 5 minut, a następnie dokładnie je odsączyć i rozdrobnić. Cebulę bardzo drobno posiekać i dodać do ryby. Wbić jajko, wymieszać. Do masy dodać pokruszone drobno krakersy. Doprawić przyprawami i koperkiem. Formować kotlety, obtaczać w bułce tartej i smażyć na rozgrzanym tłuszczu z obu stron.


kontrola | Biznesowy przewodnik\nMagazynem określamy przestrzeń wydzieloną na terenie przedsiębiorstwa, jaka służy przetrzymywaniu dóbr materialnych przedsiębiorstwa. W takim pomieszczeniu powinna zostać przestrzeń służąca do przechowywania wyposażenia technicznego – technologii a także maszyn przydatnych w trakcie przyjmowania i przewożenia zasobów.\nInspektorzy transportu drogowego posiadają upoważnienia do wykonania kontroli nie jedynie na drodze, lecz dodatkowo w siedzibie spedytora. W których wypadkach? W których wypadkach transportu drogowego mogą dokonać kontroli w siedzibie firmy? Prócz standardowych czynności sprawdzających przeprowadzanych podczas kontroli drogowej inspektorzy transportu drogowego mogą w określonych przypadkach uskutecznić kontrolę w siedzibie przedsiębiorstwa. ITD kontrola w firmie realizowana jest przede wszystkim w razie stwierdzenia rażących naruszeń przepisów, a także sprawdzenia, czy firma spełnia wymogi wynikające z Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego jak też Rady Wspólnoty Europejskiej nr 1071/2009.


Higinio Jesús Paterna: nie ma konfliktu między UE a hiszpańskim rządem - Polskie Radio 24 - polskieradio24.pl\nHiszpański sąd najwyższy nie dostosował się do wyroku TSUE nakazującego wypuszczenie z więzienia katalońskiego polityka. - Nie ma konfliktu między Unią Europejską a hiszpańskim rządem. To kwestia samego wymiaru sądownictwa - powiedział w Polskim Radiu 24 Higinio Jesús Paterna, korespondent mediów hiszpańskich w Polsce i Europie Środkowej.\nHiginio Jesús Paterna o wyroku TSUE ("Temat dnia")\nPomimo wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej lider secesjonistycznej katalońskiej partii Republikańska Lewica Katalonii (ERC) Oriol Junqueras nie wyjdzie na wolność.\n>>>[CZYTAJ TAKŻE]: Higinio J. Sanchez: to konflikt Katalonii z Hiszpanią i podział samych Katalończyków\nSędziowie TSUE 19 grudnia uznali, że Junquerasowi przysługuje immunitet, ponieważ został wybrany do Parlamentu Europejskiego w maju, a więc przed skazaniem go za organizację nielegalnego referendum niepodległościowego. Inne zdanie w tej kwestii miał hiszpański sąd najwyższy. Uznał on - powołując się na konstytucję - że taka interpretacja jest "nowatorska" i jeśli miałaby być stosowana, to w przyszłości, ale nie wobec Junquerasa.\n"Doktryna TSUE nieco się zmieniła"\n- TSUE stwierdził, że Junqueras nie jest europosłem. On był najpierw w areszcie prewencyjnym, toczył się proces, potem został skazany. W międzyczasie kandydował do europarlamentu, został wybrany. I tu zmieniła się nieco doktryna Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej - podkreślił w Polskim Radiu 24 Higinio Jesús Paterna.\nJak zaznaczył, TSUE orzekł, że człowiek wobec którego toczy się proces, może zostać wybrany, może być europosłem. - Natomiast odpowiedź hiszpańskiego sądu dotyczyła tego, że wobec niego już nie toczy się proces, ale został już prawomocnie skazany. Hiszpański wymiar sprawiedliwości uznał, że w przypadku kolejnych postępowań dostosuje się do wyroku TSUE - powiedział gość PR24.\nDziennikarz dodał, że "nie ma konfliktu między Unią Europejską a hiszpańskim rządem". Stwierdził, że jest to kwestia samego wymiaru sądownictwa.\nGość: Higinio Jesús Paterna\nZobacz więcej na temat: Hiszpania ŚWIAT Trybunał Sprawiedliwości UE Unia Europejska katalonia\nHiginio Jesús Paterna: partia premiera Pedro Sancheza odniosła pyrrusowe zwycięstwo\nOstatnia aktualizacja: 12.11.2019 11:20\n- Po wyborach w Hiszpanii można mówić o pyrrusowym zwycięstwie socjalistów. Nikt nie ma pojęcia co wydarzy się dalej, gdyż zależy to od wielu czynników - powiedział w Polskim Radiu 24 Higinio Jesús Paterna, korespondent mediów hiszpańskich w Polsce i Europie Środkowej.\nPremier Hiszpanii Pedro SanchezFoto: PAP/EPA/Fernando Villar\n22'09 12.11.2019 Higinio Jesús Paterna o bieżącej sytuacji politycznej w Hiszpanii\nGość Polskiego Radia 24 odniósł się do niedzielnych wyborów parlamentarnych w Hiszpanii, w których zwyciężyła Hiszpańska Socjalistyczna Partia Robotnicza premiera Pedro Sancheza. - Można mówić bez ogródek o pyrrusowym zwycięstwie socjalistów. To świadczy o tym, że w polityce najważniejsze są personalia. Gdyby nie to, że lider liberałów i urzędujący premier nie przepadają za sobą, mielibyśmy stabilną większość. Socjaliści wywołali chaos. Nie wiem czy komuś udało się zapamiętać listę 16 ugrupowań, które weszły do kongresu - zaznaczył.\n- W Hiszpanii najmniejsza partia, której przedstawiciel trafił do Kortezów, zebrała ok. 16 tys. głosów. To był ukłon w stronę regionów posiadających pewną odrębność i tworzy się przez to duża dysproporcja. Nikt nie ma pojęcia co wydarzy się dalej, ponieważ zależy to od wielu czynników. Może powstać rząd, w którym główną rolę będą odgrywali socjaliści, ale kombinacji jest wiele. Wszystko będzie zależało od tego, co premier Sanchez będzie w stanie zaoferować - podkreślił.\nZ ciekawych obserwacji nt. sukcesu Vox - ogromny wzrost w rewirach tradycyjnie należących do lewicy robotniczej, np. w tzw. "czerwonym pasie" wokół Madrytu.\nElektorat zaniedbany przez partię, która zajmuje się sprawami zupełnie innymi. https://t.co/kbSdBF8NJO\n— HJ Paterna (@h_paterna) November 11, 2019\n- Dla stabilności kraju wielka koalicja byłaby sensownym rozwiązaniem, ale wydaje się to mało prawdopodobne, gdyby głową rządu byłby Pedro Sanchez. W tej chwili dla konserwatystów z Partii Ludowej byłoby to trudne na dłuższą metę. Czują oni na plecach oddech "Vox", czyli bardziej populistycznej prawicy. Premier musi dawać coś w zamian liberałom, aby mógł dalej rządzić, a jest on w stanie zrobić dla władzy wszystko - dodał korespondent.\n"Twórca chaosu politycznego"\nRozmówca wypowiedział się też o premierze Hiszpanii. - W tym momencie Pedro Sanchez to człowiek, który mając niewielką legitymizację doprowadził do chaosu, z którym mamy obecnie do czynienia. To co robi w tym momencie z mediami państwowymi, budzi opór. Partia socjalistyczna zajęła się drugorzędnymi sprawami obyczajowymi, które tworzą za sobą wiele hałasu. O wiele wygodniej jest zajmować się rzeczami, które dotyczą obrony czyichś praw - zauważył Higinio Jesús Paterna.\n- Wykorzystywano do tego cały dostępny aparat propagandy. Partia socjalistyczna straszyła ludzi powrotem ultraliberałów i frankistów. Liberałowie usunęli się w cień na własne życzenie, a niemal całkowite ich zniknięcie z parlamentu z pewnością nie jest dla Hiszpanów dobrą wiadomością - podsumował.\nZobacz więcej na temat: ŚWIAT Hiszpania wybory parlamentarne polityka


Podwójny pierścionek z cyrkoniami - FLAVIA ESCALDA - Kate&Kate\n12 (obwód 52mm)14 (obwód 54mm)\nPierścionek złożony z dwóch obrączek połączonych łańcuszkiem. Wykonany z pozłacanego mosiądzu i kolorowych cyrkonii. Wybierając rozmiar decydujesz o wielkości większej obrączki. Mniejsza obrączka zatrzyma się przed kostką.\nRozmiar do wyboru 12 lub 14|Mniejsza obrączka: -6 rozmiarów|Łańcuszek: 3,5cm\nKod produktu: A122070 gold size14


Domy Wczasowe Rolnowo - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nDomy wczasowe Rolnowo\nznaleziono 4 oferty noclegoweoferty (0 w Rolnowie oraz 4 w okolicy)\nZobacz inne obiekty z okolicy miejscowości Rolnowo\nDomy wczasowe w Rolnowie, województwo warmińsko-mazurskie, powiat ostródzki\nDomy wczasowe w miejscowości Rolnowo. Porównaj możliwość zakwaterowania w Rolnowie w zależności od standardu oraz ceny. Rolnowo, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Rolnowie:\nośrodki wypoczynkowe Rolnowo\ndomki letniskowe Rolnowo\nkwatery prywatne Rolnowo\npokoje gościnne Rolnowo\ndomy do wynajęcia Rolnowo\nJeżeli interesują Cie również noclegi w najbliższej okolicy miejscowości Rolnowo, sprawdź naszą ofertę noclegową w okolicznych miejscowościach:


Anarchizm – najczęściej zadawane pytania\nTakie pytanie często jest zadawane ludziom krytykującym marksizm, szczególnie marksizm w wersji leninowskiej. Dzieło Lenina Państwo a rewolucja często jest uznawane za jego najbardziej demokratyczną książkę. Leniniści ochoczo odwołują się do niej, aby udowadniać, że Lenin i jego zwolennicy nie są autorytarystami. Jest to rzeczywiście ważna kwestia. A więc co odpowiadają anarchiści, gdy rozmówcy odsyłają ..\nJeszcze inną kluczową różnicą między anarchistami a marksistami jest stosunek do tego, jak ruch przeciw kapitalizmowi powinien być organizowany tu i teraz. Anarchiści przekonują, że powinien on przybierać kształty przyszłego, upragnionego społeczeństwa — a mianowicie powinien być samorządny, zdecentralizowany, zorganizowany oddolnie w górę w strukturach federacyjnych. Taki punkt widzenia można zauważyć w cieszącym się zasłużoną ..\nNa koniec pozostaje nam jeszcze kwestia żądań marksistów (wyrażonych słowami Lenina) „żeby proletariat przygotowywał się do rewolucji wykorzystując obecne państwo”. Anarchiści, jak powiedział Lenin, „odrzucają to”. Oczywiście do dzisiaj to się nieco zmieniło. Wolnościowi marksiści, tacy jak komuniści rad, również odrzucają „wykorzystanie obecnego państwa” w celu przysposobienia proletariatu do rewolucji (tzn. sprzeciwiają się temu, by ..\nDruga teza Lenina jest taka, że anarchiści „chociaż opowiadają się za zniszczeniem aparatu państwowego, to nie mają absolutnie żadnego pomysłu na to, co proletariat ma ustanowić w jego miejsce” i porównuje ich z marksistami, którzy opowiadają się za nowym aparatem państwowym „składającym się z uzbrojonych robotników, na wzór Komuny [Paryskiej]” [Essential Works of Lenin, s. ..\nJak zaznaczyliśmy pod koniec poprzedniej sekcji, Lenin przekonywał, że chociaż marksiści dążą do „całkowitego zniesienia państwa”, to „przyznają, że cel ten będzie można osiągnąć dopiero po zniesieniu klas przez rewolucję socjalistyczną”, podczas gdy anarchiści „chcą zlikwidować państwo zupełnie z dnia na dzień”. Kwestia ta jest zazwyczaj streszczana przez marksistów argumentacją o konieczności zastąpienia zniszczonego państwa ..\nOczywiste jest, że istnieją również znaczące podobieństwa między anarchizmem a marksizmem. Obydwa te nurty są socjalistyczne, sprzeciwiają się kapitalizmowi i obecnemu państwu, wspierają organizowanie się i akcje klasy pracującej i zachęcają do nich oraz postrzegają walkę klasową jako sposób na wywołanie rewolucji społecznej, która przekształci społeczeństwo w nowe. Jednakże różnice między tymi teoriami socjalistyznymi są ..\nSławny zatarg między Bakuninem a Marksem w pierwszym Międzynarodowym Stowarzyszeniu Robotników miał miejsce między 1868 a 1872 rokiem. Konflikt ten pomógł w wyklarowaniu się anarchistycznego sprzeciwu wobec idei marksizmu. Może zostać uznany za przejaw pierwszej wielkiej analizy teoretycznej i krytyki marksizmu dokonanej przez anarchistów. Później oczywiście miały miejsce dalsze polemiki, zwłaszcza po reformistycznym zwyrodnieniu socjaldemokracji ..\nTak. Anarchiści zawsze przekonywali, że prawdziwy socjalizm nie może zostać stworzony z wykorzystaniem państwa. Zasadniczy rdzeń tej argumentacji jest prosty. Socjalizm zakłada równość, natomiast państwo jest przypieczętowaniem nierówności — nierówności pod względem posiadanej władzy. Jak przekonujemy w sekcji B.2, anarchiści uznają hierarchiczny charakter za jedną z cech decydujących o tym, czy jakaś struktura terytorialna jest ..\nSekcja H – Dlaczego anarchiści zwalczają państwowy socjalizm?\nObóz zwolenników socjalizmu stale był podzielony, obejmując rozmaite sprzeczne dążenia i ruchy społeczne. Dwie główne tendencje w ruchu socjalistycznym to: socjalizm państwowy (marksizm, leninizm, maoizm itp.) i socjalizm wolnościowy (anarchizm we wszystkich swoich najróżniejszych formach). Konflikt i niezgoda między anarchistami a marksistami urosły do rozmiarów legendy. Zauważył to Benjamin Tucker: „Ciekawym faktem jest to, że ..\nG.7 Lysander Spooner – prawicowy libertarianin czy libertariański socjalista?\nMurray Rothbard i inni przedstawiciele „libertariańskiej” prawicy przekonują, że Lysander Spooner to jeszcze jeden anarchista indywidualistyczny, którego idee stanowią potwierdzenie tezy „anarcho”-kapitalistów, że są oni częścią tradycji anarchistycznej. Jednakże, jak wykażemy poniżej, takie twierdzenia są nieprawdą, ponieważ jest oczywiste, że Spooner był lewicowym wolnościowcem, zdecydowanie przeciwnym kapitalizmowi. To, że Spooner był przeciw kapitalizmowi, można wywnioskować ..


Muzyka biesiadna - różni wykonawcy | sklep z muzyką Gandalf.com.pl\nMuzyka biesiadna - płyty CD i DVD\nMuzyka biesiadna na wesela i urodziny\nDaj się ponieść biesiadzie i baw się do białego rana razem z Gandalf.com.pl! W tej kategorii znajdziesz najlepsze albumy muzyczne z muzyką biesiadną, które świetnie sprawdzą się podczas każdej imprezy, domówki, ogniska i wakacji. Czekają tu na Ciebie najciekawsze kompilacje najpopularniejszych kawałków, które od lat śpiewane są przy stołach podczas spotkań z najbliższymi. Płyty z biesiadą na ludowo, pod żaglami i na wakacje, a także krążki z muzyką z najróżniejszych części Polski. Wykonania znanych artystów oraz zaskakujące aranżacje nowych zespołów i grup. Zobacz, co znajdziesz w ofercie Gandalf.com.pl!\nPieśni ukraińskie, dumki. Dawniej i dziś\nTylko we Lwowie - Piusenki Lwowskie\n29,68 zł 43.64


Męskie bluzy z kapturem znaki zodiaku w sklepie internetowym PrintSalon\nMęskie bluzy z kapturem Znaki zodiaku\nMęska bluza z kapturem Twój własny nadruk\nMęska bluza z kapturem Symbol Skorpiona\nMęska bluza z kapturem Dwa skorpiony\nMęska bluza z kapturem Czarny skorpion\nMęska bluza z kapturem Zły skorpion\nMęska bluza z kapturem Konstelacja Koziorożca\nMęska bluza z kapturem Konstelacja Wodnika\nMęska bluza z kapturem Konstelacja ryb\nMęska bluza z kapturem Konstelacja Barana\nMęska bluza z kapturem Konstelacja Byka\nMęska bluza z kapturem Konstelacja Gemini\nMęska bluza z kapturem Konstelacja raka\nMęska bluza z kapturem Konstelacja Lwa\nMęska bluza z kapturem Konstelacja Panna\nMęska bluza z kapturem Konstelacja Waga\nMęska bluza z kapturem Konstelacja Skorpion\nMęska bluza z kapturem Konstelacja Strzelca\nMęska bluza z kapturem Astronomical zodiac sign Pisces\nMęska bluza z kapturem Constellation Pisces\nMęska bluza z kapturem Astronomical Sign of the Zodiac Virgo\nMęska bluza z kapturem Virgo constellation\nMęska bluza z kapturem Astronomical Zodiac Sign Aquarius\nMęska bluza z kapturem Aquarius constellation\nMęska bluza z kapturem Astronomical zodiac sign Leo\nMęska bluza z kapturem Astronomical designation Capricorn\nMęska bluza z kapturem Astronomical designation Cancer\nMęska bluza z kapturem Astronomical designation Taurus\nMęska bluza z kapturem Znak zodiaku Ryby\nMęska bluza z kapturem Znak Panna\nMęska bluza z kapturem Panna i znak zodiaku Panna\nMęska bluza z kapturem Znak Lew\nMęska bluza z kapturem Leo\nMęska bluza z kapturem Scorpio\nMęska bluza z kapturem Bliźnięta\nMęska bluza z kapturem Sagittarius\nPokaż więcej 19 towarów\nSprzedaż internetowa bluz z kapturem ze znakami zodiaku\nNie wierzysz w astrologię? Natomiast gwiazdy w ciebie wierzą. I całkowicie wspierają na ścieżce życia. Każdy miłośnik astrologii z czcią studiuje te tajemnicze ciała niebieskie. Ale gwiazdy, które widzimy w niebie, powstały miliony lat temu. Nauka o astrologii gromadzi wiedzę na ich temat przez wiele tysiącleci. Nic dziwnego, że wiele osób traktuje ją z taką czcią.\nW naszym sklepie internetowym możesz kupić męskie bluzy z kapturem z nadrukiem, ozdobione oryginalnymi obrazami znaków zodiaku. Ta wygodna ciepła kurtka będzie pasować każdemu, bez wyjątku. Wysokiej jakości materiał, wygodny krój zapewnia komfort i przyjemne uczucia podczas zajęć sportowych i rekreacji na świeżym powietrzu.\nProdukty z nietypowym nadrukiem\nRóżne odmiany i abstrakcyjne rysunki urozmaicą garderobę ciekawym wykonaniem. Męskie bluzy z kapturem, na przykład, można zamówić w kolorze czarnym, niebieskim, białym i innych. Za pomocą aplikacji „Kreator” łatwo jest stworzyć specjalny, ekskluzywny nadruk. Przewodnik zawiera wskazówki, jak postępować:\nwybrać produkt według rozmiaru i wskazać kolor;\ndostosować zdjęcie w polu do druku;\nw razie potrzeby możesz dodać tekst lub clipart;\nokreślić optymalny rozmiar i lokalizację obrazu;\nwysłać wynikowy układ do koszyka.\nW ten sposób na stronie PrintSalon każdy klient może stworzyć unikalny prezent jednym ruchem reki. W sklepach nie ma całkowicie specjalnej interpretacji totemu, więc zapewni status prawdziwej niespodzianki. Ponadto wyjątkowość produktu nadaje właścicielowi szczególny urok.\nKupuj online bluzy z kapturem\nNiska cena za tak dobrą jakość materiału zachwyci tych, którzy wolą nosić bluzę z kapturem w chłodne dni. Ten czynnik jest silnym argumentem przy wyborze prezentów. Nawiasem mówiąc, kupując kilka produktów jednocześnie, klienci otrzymują znaczny rabat. Na pewno nie będą zbyteczne!\nZakup online w witrynie sklepu zapewnia dodatkowe korzyści dla klientów. Dostawa odbywa się na terenie całej Polski w najkrótszym możliwym czasie. Taki prezent poprawie humor krewnym, koncentrując się na twoim dobrym nastawieniu. Sklep internetowy PrintSalon jest gotowy stać się głównym źródłem prezentów dla bliskich!


Zofia Rosalska dołączyła do grona rówieśników Niepodległej - koronowo.net.pl\n20:55, 08.09.2021 | aszcz\nZofia Rosalska setne urodziny świętowała 29 czerwca. Na świat przyszła w Bydgoszczy, jako dziecko razem z rodziną przeprowadziła się do Wtelna, a później Gliszcza w powiecie bydgoskim. Mieszkanka naszego regionu otrzymała Unitas Durat.\nZofia Rosalska urodziła się 29 czerwca 1921 roku w Bydgoszczy jako córka Jana i Stanisławy Szatkowskich. Miała trzech braci. W młodości razem z rodziną przeniosła się do Wtelna (powiat bydgoski), w którym ukończyła szkołę podstawową.\nNastępnie przeprowadziła się do Gliszcza (powiat bydgoski), gdzie jej ojciec otrzymał pracę w majątku Wilhelma Beyera. W kuchni tamtejszego dworu rozpoczęła się przygoda nastoletniej Zofii związana z gotowaniem. W niemieckim folwarku pracowała także podczas drugiej wojny światowej, aż do jej zakończenia, kiedy w 1945 roku folwark znacjonalizowano.\nGdy wojna dobiegła końca przeprowadziła się do Trzemiętowa (powiat bydgoski) i rozpoczęła pracę jako kucharka w miejscowym domu dziecka. Z czasem została szefową kuchni, a w 1963 roku wyszła za Kazimierza Rosalskiego, który zajmował się badaniem mięsa. Para nie doczekała się dzieci. Po pożarze domu dziecka na początku lat siedemdziesiątych małżonkowie przeprowadzili się do Tryszczyna (powiat bydgoski), a pani Zofia znalazła zatrudnienie w Szkole Podstawowej nr 1 w pobliskim Koronowie, gdzie prowadziła kuchnię.\nZawsze dbała o swój wygląd i lubiła się elegancko ubierać oraz prowadzić towarzyskie życie.\nPo śmierci męża i przejściu na emeryturę przeprowadziła się do Bydgoszczy. Jest pracowitą, dobrze zorganizowaną i szczerą osobą, której ulubione zajęcie to gotowanie. Obecnie opiekuje się nią bratanek, z którym mieszka.


Goodcan ma na celu zapewnienie naszym klientom najwyższych oczekiwań usługowych, a Kontrola Jakości jest jednym z najważniejszych.Nasze wieloletnie doświadczenie jest do Twojej dyspozycji, aby zaoferować najbardziej kompleksowe usługi kontroli jakości, aby zapewnić, że otrzymasz dokładnie to, czego oczekujesz. Jako Twój partner w Chinach dajemy dla Ciebie 100% gwarancję\nZanim złożymy zamówienie u dostawcy, dokładnie skontrolujemy każdą fabrykę pod kątem legalności, skali, zdolności handlowych i zdolności produkcyjnych.Gwarantuje to, że mają możliwość zrealizowania Twojego zamówienia zgodnie z wymaganymi przez nas standardami\nPoprosimy dostawcę o wykonanie próbki przedprodukcyjnej w celu potwierdzenia przed rozpoczęciem masowej produkcji, W przypadku wykrycia jakiegokolwiek problemu jesteśmy w stanie szybko poprawić lub zmienić, aby uniknąć dalszych problemów w tym obszarze\nINSPEKCJA KONTROLI JAKOŚCI OBNIŻA TWOJE KOSZTY\nTak.Dobrze to przeczytałeś.Być może myślisz, że jeśli muszę płacić komuś za kontrolę moich produktów, a kontrola nie poprawia bezpośrednio jakości, jak może obniżyć moje koszty?\nPomimo opłat, które zazwyczaj płacisz komuś za wizytę w fabryce dostawcy i inspekcję, inspekcja produktów w rzeczywistości obniża ogólne koszty większości importerów.Kontrola robi to głównie poprzez zapobieganie kosztownym przeróbkom i ograniczanie wad, które skutkują niesprzedawalnością towarów.\nOdbywa się to, gdy produkcja jest w pełnym rozkwicie.Po ukończeniu 20-60% losowo wybierzemy jednostki z tych partii do kontroli.Zapewnia to poziom jakości w całym cyklu produkcyjnym i utrzymuje fabrykę na torze\nTa inspekcja jest zwykle przeprowadzana, gdy produkcja jest prawie ukończona, sprawdzimy z Tobą, który kontener CBM musisz zamówić oraz preferowaną datę wysyłki i linię. Wysyłanie wszystkich zdjęć kontrolnych w celach informacyjnych\nKontrola załadunku kontenera jest niezbędna, aby upewnić się, że towary otrzymane od dostawców są zgodne z wymaganiami zamówienia, takimi jak jakość, ilość, opakowanie itp. Po sprawdzeniu pracownicy zaczną bezpiecznie ładować towary do kontenerów.


Komandos musi wyprzedzać o krok zagrożenie\nMoim celem jest nie tylko rozwój jednostki, ale także kolejka chętnych po beret żołnierza Wojsk Specjalnych – mówi płk Wiesław Kukuła, nowy dowódca Jednostki Wojskowej Komandosów z Lublińca. W rozmowie z portalem polska-zbrojna.pl pułkownik opowiada o planowanych zmianach w naborze do służby i szkoleniu specjalsów.\nObejmuje Pan teraz stanowisko dowódcy jednostki, w której służył Pan przez 11 lat, czyli właściwie wraca Pan do siebie.\nGdy służyłem w Dowództwie Wojsk Specjalnych, miałem wpływ na funkcjonowanie wszystkich jednostek specjalnych. Z dumą obserwowałem, jak JWK z Lublińca rozwija się. Dowodzenie JWK to dla mnie w pewnym sensie wyzwanie. Komandosi są świetnie oceniani przez przełożonych w Polsce i dowódców z NATO. Wiem jednak, że dobra opinia nie jest dana raz na zawsze. Zmienia się otoczenie, w którym funkcjonuje jednostka, zmienia się też nasz obecny i potencjalny przeciwnik. Żołnierze będą skuteczni, dopóki będą o krok przed zagrożeniami, zawsze właściwie przygotowani do ich zwalczania. Rolą dowódcy jest przewidywanie wyzwań oraz dostosowywanie systemu szkolenia i odpowiednie przygotowywanie żołnierzy.\nCzy w dowodzeniu komandosami z Lublińca wykorzysta Pan doświadczenie ze służby w DWS?\nStandardem wielu państw NATO jest to, że oficer, zanim zostanie dowódcą jednostki, musi najpierw zdobyć doświadczenie w instytucjach szczebla operacyjno-strategicznego. Kieruje się go do służby w dowództwach różnych rodzajów sił zbrojnych, w Sztabie Generalnym lub w dowództwie operacji połączonych po to, by z wyższego poziomu mógł zobaczyć miejsce danej jednostki w całym systemie obronnym państwa. Musi spojrzeć na jednostkę z perspektywy, zrozumieć jej znaczenie i stawiane przed nią wyzwania. Dla mnie służba w DWS była wspaniałą lekcją. Dzięki niej wiem, co powinienem robić, by jednostka mogła być ważnym elementem operacji połączonych, a jej żołnierze potrafili współdziałać także z żołnierzami innych rodzajów sił zbrojnych.\nJakie ma Pan plany na nowym stanowisku?\nMam cztery priorytety: przygotowanie zespołów bojowych do misji, budowę efektywnego systemu naboru i warunków do rozwoju zawodowego żołnierzy jednostki oraz budowanie kompleksowego systemu szkolenia. Czwartym celem jest opieka i wsparcie dla żołnierzy weteranów oraz ich rodzin. Pozwoli to osiągnąć najważniejszy cel, jakim jest poprawa zdolności jednostki do prowadzenia operacji w każdej misji Wojsk Specjalnych.\nŻołnierze z Lublińca to elita wojska – zawsze dobrze wyszkoleni i skuteczni. Ale mimo to brakuje chętnych do służby.\nTo niestety trend światowy i dotyczy wszystkich jednostek specjalnych na świecie. Służba w JWK nie jest dla wszystkich. Potencjalny kandydat musi przejść kwalifikację lub selekcję, a tym samym spełnić określone standardy minimalne. Solą tej jednostki są podoficerowie, doświadczeni weterani wielu misji. Bogate doświadczenie bojowe, którym dysponują, musi być przekazane nowemu pokoleniu żołnierzy. Zależy mi, by poprawić komunikację ze środowiskami, z których wywodzą się nasi najlepsi kandydaci. Musimy zmienić podejście do rekrutacji. Kandydaci muszą dokładnie wiedzieć, czego od nich oczekujemy i jak może wyglądać selekcja. Idziemy drogą sprawdzoną przez jednostki brytyjskie i amerykańskie, które nie tylko musiały przemodelować systemy naboru, by zapewnić napływ kandydatów do służby, ale również dostosowały do tych procesów swoje struktury. Moim celem jest nie tylko skompletowana jednostka, ale także kolejka chętnych po beret żołnierza Wojsk Specjalnych.\nTo ambitne założenia.\nJestem oficerem WS, stawianie sobie trudnych i ambitnych celów to norma w tej formacji. Ludzie są dla nas najważniejsi. Nie wystarczy przyjąć ich do służby, trzeba też umożliwić im rozwój i szkolenie. Mamy potencjał: coraz lepszą bazę szkoleniową i doświadczonych ludzi.\nJako jeden z czterech priorytetów wymienił Pan opiekę nad rodzinami żołnierzy. Dlaczego to takie ważne?\nPo pierwsze dlatego, że to nasz moralny obowiązek, a po drugie, jest to podejście pragmatyczne, które sprawia, że żołnierze są bardziej efektywni. Statystyczny operator JW Komandosów ma około 32 lata, jest żonaty i ma dzieci. Ma także doświadczenie wyniesione z wielu misji wojskowych. Co to oznacza? Na przykład to, że uczestnik trzech takich misji przez półtora roku praktycznie nie miał wpływu na wychowanie swoich dzieci. Ciężar ich wychowania, ale również codzienne problemy spadają na małżonki. Dodatkowo rodziny mierzą się ze świadomością zagrożeń, których doświadczają ich bliscy. Dlatego mówi się, że misja ma charakter rodzinny, bo naszych bliskich zwyczajnie dotykają jej skutki. Niestety, czasami tak poważne jak rozpad związków.\nPostawię na proste rozwiązania. Zamierzam między innymi: zbudować system informowania i edukacji dla rodzin żołnierzy, powołać grupę wsparcia rodzin, w tym sierot żołnierzy poległych na służbie, organizować szkolenia dla naszych żołnierzy wspierające reintegrację z rodzinami po ich powrocie z misji. Nie bez znaczenia jest bowiem to, że dzięki naszym rodzinom jesteśmy po prostu lepszymi żołnierzami.\nCzytaj także: Nowy dowódca komandosów\nautor zdjęć: Archiwum WK\nsłowa, słowa, słowa... liczą się czyny. System informacji... czysta propaganda. Edukacja dla rodzin....chyba mówimy bardziej o wsparciu a nie nauczaniu. Czego ich nauczymy kontaktu przez Skypa.... Nie rzucajmy się na szerokie wody ... Potrzebne są solidne i systemowe podstawy przede wszystkim w udzielaniu takiej pomocy. Takiej pomocy jaką sobie Rodziny żołnierzy i żołnierze życzą. Każda z rodzin jest inna i wymaga podejścia indywidualnego. Proponuje zejść na ziemie, twardo po niej stąpać.\nPo to jest szkolenie. Komandosi powinni sami sobie lepić narybek od podstaw. Bywa to lepsze od już żołnierzy ze stażem w innych jednostkach, którzy niestety mają już pewne nawyki, które trudno jest wyplenić:/ Kwestią są pieniądze i czas na takie szkolenie, nie oszukujmy się ale znowu o kasie mowa. Armia najlepiej już by przyjmowała wyszkolonych ludzi, którzy maja tuzin kursów, od nurka, alpinistę po dziesiąty dan karate. Usystematyzujmy szkolenie i zmieńmy kryteria naboru (nie na łatwiejsze pod jakimś względem) na bardziej powszechne. Życzę powodzenia Pułkowniku... oby wiedział pan co i jak, a praca w sztabie nie zasłoniła panu oczu na Żołnierza. Bądź wierny, idź!\nI to jest własnie ten minus. Musieli by być przeszkoleni od zera. Obecnie praktycznie droga do WS jest zamknieta dla osób z cywila. Bo nawet po służbie przygotowawczej i przejsciu selekcji jest traktowana niżej niż osoba która w wojsku jest juz pare lat. I to też jest minus bo wiele osób marnuje się w cywilu...\nDWS (chociażby wybrane jednostki) mogłoby dać szansę studentom. Wielu utrzymuje dobrą formę psycho-fizyczną i reprezentuje odpowiedni poziom inteligencji. Aczkolwiek musieliby zaczynać praktycznie od zera, jeśli chodzi o przeszkolenie wojskowe.


Polska. Architecture: Polska architektura jedzie w świat\n„ARCHITEKTURA-murator” we współpracy z Ministerstwem Spraw Zagranicznych RP rozpoczęła działania mające na celu promocję Polski za granicą poprzez architekturę. Już 13 czerwca otwarta zostanie w Baku pierwsza z cyklu wystaw pod hasłem Polska. Architecture, prezentujących 20 nowych lub zrewitalizowanych obiektów, sportretowanych przez najwybitniejszych fotografów.\nPolska. Architecture: Filharmonia Szczecińska (źródło: materiały prasowe organizatora)\nArchitektura w Polsce przeżywa rozkwit. W ostatnich latach zrealizowanych zostało wiele znaczących budowli publicznych – muzeów i sal koncertowych, obiektów sportowych, budynków dydaktycznych. Finansowane ze środków państwowych, samorządowych oraz wspomagane dotacjami Unii Europejskiej, projektowane przez wyśmienitych, wybranych w wyniku konkursów architektów, stają się symbolami współczesności nie tylko w skali lokalnej czy krajowej, lecz także w kontekście międzynarodowym. Najlepszym tego przykładem jest Filharmonia w Szczecinie, która w 2015 roku zdobyła najważniejszą europejską nagrodę architektoniczną – European Union Prize for Contemporary Architecture – Mies van der Rohe Award.\nBy pokazać te osiągnięcia, redakcja miesięcznika „Architektura-murator” we współpracy z Departamentem Dyplomacji Publicznej i Kulturalnej Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej przygotowała wystawę, której celem jest promocja Polski poprzez architekturę. Ekspozycja prezentuje 20 nowo zbudowanych lub zrewitalizowanych obiektów, sportretowanych przez najwybitniejszych polskich fotografów architektury. Zdjęciom architektury towarzyszą fotografie reportażowe, szkice, rysunki oraz cytaty, ukazujące wybrane budowle w kontekście ważnych dla Polski, historycznych wydarzeń, często przypominając o działalności wybitnych osobistości, którym są dedykowane. „Ma to na celu wywołanie skojarzeń, pobudzenie wyobraźni zwiedzających, umiejscowienie architektury w kontekście szeroko rozumianych uwarunkowań kulturowych w jakich powstaje.” – mówi Ewa P. Porębska, kuratorka wystawy.\nPierwsza prezentacja wystawy odbędzie się 13 czerwca 2015 roku w Państwowej Filharmonii w Baku z okazji Dnia Polskiego, organizowanego jako wydarzenie promujące Polskę w trakcie Pierwszych Europejskich Igrzysk w Azerbejdżanie.\nPolska. Architecture: Europejskie Centrum Solidarności (źródło: materiały prasowe organizatora)\nPolska. Architecture: Copernicus (źródło: materiały prasowe organizatora)\nPolska. Architecture (źródło: materiały prasowe organizatora)\nWystawa zostanie następnie przekazana pozostałym polskim placówkom dyplomatycznym w celu jej prezentacji w innych krajach.\nPierwsza prezentacja: 13 czerwca 2015 r.\nBaku / Azerbejdżan


15 lis 2018 11:45\nPRZEJDŹ DO GALERII Aranżacja łazienki. Proj. The Space\nWystrój wnętrz możemy porównać do tego, jak codziennie dobieramy garderobę. Kroje, w których dobrze się czujemy, czy właśnie kolory. Jeśli drażni nas czerwień w postaci dodatków – rękawiczek, torebki to również nie będzie nam pasować w naszym wnętrzu. Łączenie kolorów jest niezwykle ważnym elementem urządzania wnętrz. Musimy wybrać odpowiednie barwy, ich nasycenie oraz przeanalizować ewentualne połączenia. Niektóre zestawienia kolorów we wnętrzach mogą okazać się nietrafione albo będą źle komponować się z meblami i dodatkami w mieszkaniu.