Ubiquiti UniFi w domku jednorodzinnym - Strona 13 - supla.org\nśr gru 16, 2020 8:50 am\nMam 13 sterowników do kabli grzewczych na WiFi. Kilka dni temu stwierdziłem, że je w końcu w tym roku włączę - niestety po włączeniu okazało się, że router zaczął się zawieszać i nie dawał sobie rady. Okazuje się, że przy ~30 urządzeniach na wifi Huawei B529 wymięka aż miło - choć producent podaje 64 klientów.\nUnifi UAP Lite już do mnie leci. Na razie jedna sztuka - spróbuję nią cały dom ogarnąć. Wg opisu ma 20 dBm. Zobaczymy jak sobie poradzi z 1,5 tonami stali w stropie żelbetowym\nśr gru 16, 2020 9:41 am\nPewnie za chwilę zamówisz drugi Zawsze to bezpieczniej, jakby jednemu się padło, drugi może pociągnąć jeśli nie całość to większość urządzeń WiFi.\nNiby tak, ale koło 20 urządzeń to pewnie coś pokroju ESP8266, więc "bez przesady"\nAktualnie router Huaweia zadowalająco ogarnia cały dom, stojąc przy tym w dziwnym miejscu, bo mam do niego podpięte bezpośrednio Arduino Mega z licznikiem impulsów po ethernecie. Poza AP, zamówiłem też switcha i planuję dokończyć instalację w domu zgodnie ze starym planem.\nRouter poleci na strych aby lepij łapać fale LTE, więc w razie awarii mogę jego WiFi odpalić jako rozwiązanie backupowe.\npt gru 18, 2020 12:30 pm\nJa jednak soft zaktualizowałem\nDalej mam zasięg w całym domu.\nBudek się co do sieci nie myli.\npn gru 21, 2020 11:11 am\nZainstalowałem u siebie Unifi UAP AC LITE wraz ze switchem US-8.\nSamego UAP bardzo łatwo udało się zainstalować, śmiga ładnie - o ile jest dobry zasięg. WiFi na routerze wymiękało przy moich ~30 klientach (zaczął się zawieszać, strasznie zamulać itd.) Unifi radzi sobie z tym bez problemu. Jednak zasięg na routerze z T-Mobile (Huawei B529) był lepszy. Bez problemu pokrywał praktycznie cały dom. UAP sobie z tym nie radzi. AP siedzi przy suficie w korytarzu. Jak pójdę 7 m dalej, wejdę do pokoju, to przy zamkniętych drzwiach (z jakiejś lekkiej "dykty") zasięg spada tak, że ciężko się połączyć z WiFi (może 8 m w lini prostej, gdzie na drodze są zamknięte lekkie drzwi). Będę szukał lepszego miejsca na tego UAP, bo teraz to on nawet jednego piętra nie ogarnia. Na parterze jest jeszcze gorzej (do pokonania żelbetowy strop). Router Huawei sobie z tym radził bardzo przyzwoicie.\nBędę jeszcze kombinował z pokryciem części parteru z routera Huawei, a resztę dam na UAP. Jak to nie będzie dobrze działać (bardzo irytuje mnie przełączanie sieci na telefonie), to trzeba będzie dołożyć kolejny UAP.\nDużo więcej problemów miałem (mam) z urządzeniem, które powinno być dużo prostsze - Ubiquti Switch US-8. Po pierwsze sprzedawca na allegro wprowadził mnie w błąd (teoretycznie można odesłać, ale nie chce mi się). Chciałem US-8-60W (z 4 portami POE) - kupowałem po zdjęciu a nie po opisie. Przyszedł US-8 (z 1 portem "48V passive POE"). Potem się zorientowałem, że UAP AC LITE działa na jakimś POE po 24V, więc te POE na switchu i tak do niczego nie są mi potrzebne. Widać, naiwnie kupiłem produkty od jednego producenta mając nadzieję, że to "musi działać" .\nAle prawdziwe problemy zaczęły się przy podłączeniu US-8 do sieci. Gdy US-8 jest w tym samym LAN, co Router B529, to switch po prostu nie działa. Żadne pakiety przez niego nie przelatują. Diody pokazują poprawne połączenie po kablu, natomiast switch nie potrafi się dogadać z routerem. Nie działa po DHCP, nie działa ze statycznym IP. Po prostu żadne pakiety nie "przelatują" poprawnie.\nBez połączenia z routerem - wszytko śmiga. Długo się z tym męczyłem i ostatecznie wygrzebałem z szuflady jakiś bardzo stary router WiFi, który łączy się po WiFi z routerem Huawei i tworzy osobną podsieć LAN. Do niego jest podłączony switch i UAP. Na razie tak to zostawię, bo możliwe, że niedługo będę dostawcę internetu zmieniał, to może jakiś inny router będzie i się dogada z US-8.\nCo ciekawe, gdy ustawiałem ten stary router w trybie "client bridge" (nie tworzy osobnej podsieci, tylko jedną z routerem Huawei), to switch automatycznie przestawał działać (nawet pingi nie docierały).\nJeśli macie jakieś pomysły co tu się dzieje, to chętnie posłucham.\nAktualnie czuję, że mogłem kupić kilka razy taniej zwykłego switcha, który by sobie bez problemu tutaj poradził.\npn gru 21, 2020 12:30 pm\nJa u siebie w domu ap ubiquiti mam wpięte do switcha TP-LINK T1600-28PS ma porty poe, bez problemu to działa.\npn gru 21, 2020 12:51 pm\nhttps://help.ui.com/hc/en-us/articles/1 ... nput-Modes\nNa UAP AC LITE mam napisane, że wspiera tylko passive 24V. Natomiast US-8 ma 802.3af. Większość UAP pracuje z 802.3af, które jest wspierane przez Twojego TP-LINKa.\nGdzieś podczas instalacji mignęło mi ostrzeżenie, że US-8 ma 48V na POE i aby się upewnić, że moje urządzenie też pracuje na takim napięciu. Ostatecznie nie spróbowałem tego nawet podłączyć z obawy przed uszkodzeniem.\npn gru 21, 2020 1:06 pm\nhttps://help.ui.com/hc/en-us/articles/2 ... ed-Devices


W Częstochowie urodziło się kolejne dziecko z in vitro - wCzestochowie.pl - Twoja gazeta w Internecie\nW Częstochowie urodziło się kolejne dziecko z in vitro\nPP 10.12.2019 14:04\nW Częstochowie przyszło na świat 46 dziecko urodzone w ramach miejskiego programu dofinansowania zabiegów in vitro. W poniedziałek, 9 grudnia jego tata odebrał wózek ufundowany przez częstochowską firmę Deltim.\nW ramach miejskiego programu od 2012 roku urodziło się już 46 dzieci - 24 dziewczynki i 22 chłopców, w tym 4 pary bliźniąt. W 2019 roku na świat ma przyjść jedno dziecko.\nW spotkaniu, które odbyło się w Urzędzie Miasta, obecni byli współwłaściciel firmy Deltim Piotr Machura oraz prezydent Krzysztof Matyjaszczyk, inicjator programu realizowanego przez Wydział Zdrowia UM.


Gra miejska w Parku Jana Pawła II [FOTO] » Portal Informacyjny Radia Nadzieja [wZasięgu.pl]\nwZasięgu.plInformacje Łomża WiaraGra miejska w Parku Jana Pawła II [FOTO]\nFundacja Ł, gra miejska, Łomża, Park Jana Pawła II, Sebastian Jaworowski\nRewitalizacja społeczna. Podjęła się jej Fundacja „L”, organizując specjalną grę miejską z atrakcjami w Parku Jana Pawła II w Łomży.\nDzięki współpracy z Państwową Wyższą Szkołą Informatyki i Przedsiębiorczości, Szkołą Językową Linguo, lokalnymi placówkami oświaty oraz służbami mundurowymi i duchowieństwem zagospodarowano rekreacyjnie tereny zielone parku przy łomżyńskim Sanktuarium Miłosierdzia Bożego. Stanęły tam namioty tematyczne, w których odbywały się zabawy, poczęstunek oraz pogadanki profilaktyczne z zakresu zdrowia i bezpieczeństwa. Najwięcej emocji budziła wspomniana już gra miejska skupiona tematycznie wokół postaci św. Jana Pawła II. Do zmagań przystąpiły reprezentacje sześciu łomżyńskich szkół podstawowych: SP 10, SP 9, SP 7, SP 5, SP 1 oraz Katolickiej Szkoły Podstawowej. Swoją drużynę wystawiła też Szkoła Podstawowa z Miastkowa. Skład każdej ekipy stanowiło średnio pięciu uczniów i opiekun. Po godzinie 12:00 wspólną modlitwę poprowadził ks. Tomasz Borkowski z parafii pw. Bożego Ciała w Łomży, następnie zespoły rozbiegły się, realizując w różnych częściach Parku zadania przygotowane przez Fundację „L”. O tym, że każda forma zachęcająca młodych ludzi do mądrego korzystania z Parku jest dobra, mówi Sebastian Jaworowski, prezes Fundacji „L”. –To wspaniałe miejsce położone tuż przy Sanktuarium, gdzie był nasz papież. Powinniśmy je doceniać – przypomina Sebastian Jaworowski. Gra miejska bardzo mi się podobała, bo mogliśmy pracować zespołowo – mówi z kolei Oliwia Kosakowska, uczennica ze Szkoły Podstawowej nr 7. – Musieliśmy nauczyć się słowa „witaj” w możliwie największej liczbie języków, wykonywaliśmy też konkurencje w alkogoglach. Gdy je założyłam, świat wydał mi się większy, obraz rozmyty.\nZabawę przy użyciu alkogogli koordynował między innymi starszy sierżant Krzysztof Surawski, dzielnicowy wykonujący na co dzień swoją pracę w rejonie Parku Jana Pawła II. Zaznaczył, że większe bezpieczeństwo zawsze możliwe jest dzięki współpracy ze społecznością. – Park Jana Pawła II to bezpieczne miejsce. Jestem dzielnicowym tej okolicy. Szczególnie latem było widać, jak chętnie łomżanie spędzają tutaj czas, przychodzili całymi rodzinami, mnóstwo rowerzystów i młodzieży. To miejsce przyjazne każdemu, kto chce odpocząć i zregenerować siły – podkreśla dzielnicowy.\nMłodym uczestnikom gry miejskiej bardzo spodobał się quizz poświęcony polskiemu Papieżowi. Postać św. Jana Pawła II nie jest obca 12-letniej Julii. Łomżanka podkreśla, że święty jest osobą godną naśladowania. Podoba mi się w nim ta niezwykła dobroć. Nie zważał na kolor skóry, był miły i uprzejmy dla każdego – twierdzi uczennica. Zaproszenie do współpracy przy organizacji gry miejskiej przyjęła społeczność szkolna Technikum Żywienia i Usług Gastronomicznych w Zespole Szkół Technicznych i Ogólnokształcących nr 4. Młodzi z myślą o gościach i uczestnikach gry miejskiej przygotowali słodką niespodziankę. – Ponieważ cała zabawa odbywała się w obrębie Parku Jana Pawła II, zdecydowaliśmy się na kremówki papieskie w wydaniu łomżyńskim. Do tego gorąca herbata i kawa, aby nie dać się pogodzie! Muszę też przyznać, że od samego początku podchodziliśmy do inicjatywy z wielkim optymizmem, młodych nie trzeba było długo namawiać – mówi Ewa Bogulas, nauczyciel z Zespołu Szkół Technicznych i Ogólnokształcących nr 4. Przepis na papieskie kremówki zdradza uczennica Eliza Niedźwiedzka. – Przede wszystkim musimy zrobić ciasto francuskie i krem na bazie mleka. Przekładamy ze sobą warstwy, wstawiamy do lodówki i czekamy jeden dzień. Palce lizać!\nNie tylko przez żołądek do serca. Na uczestników i gości czekały również inne atrakcje. Postarał się o nie Samorząd Studencki PWSIiP w Łomży. – Naszą rolą była organizacja zabaw i animacji dla maluchów, również tych, które nie brały udziału w grze. Malowaliśmy twarze, dodawaliśmy balony z imionami, do tego skakanki, hula hopy i piłki. Jako samorząd złożony z młodych ludzi jesteśmy otwarci na współpracę i zaproszenia, reprezentujemy młodzież uczelnianą i zależy nam na jak najlepszym wizerunku całej uczelni – mówi Magdalena Zach, przewodnicząca.\nNa koniec pracownicy oraz przyjaciele Fundacji „L” rozdali nagrody zwycięzcom. Pierwsze miejsce zajął zespół ze Szkoły Podstawowej nr 9 w Łomży, tuż za nimi drużyna ze Szkoły Podstawowej nr 1, trzecie miejsce wywalczyli uczniowie ze Szkoły Podstawowej w Miastkowie. Oficjalne zakończenie było też momentem podziękowań. Skierowano je między innymi do mediów – w tym Radia Nadzieja i portalu wzasiegu.pl – oraz władz miasta, policjantów i strażaków, którzy prezentowali sprzęt ratowniczo-gaśniczy, służyli też wskazówkami dotyczącymi bezpieczeństwa, pierwszej pomocy.\nMusimy ze sobą bardzo dużo współpracować, łączyć elementy. Szukać czegoś więcej niż sztywna edukacja. Staramy się zaangażować różne środowiska dla wspólnego celu społecznego. Dzisiaj uczulaliśmy też na współczesne formy uzależnienia – komputery, smartfony. Wszystko, co opanowuje nasz umysł, stanowi zagrożenie. Św. Jan Paweł II nauczał, abyśmy kochali drugiego człowieka, szanowali otrzymane dary – w tym życie i zdrowie. Wspólnie z uczestnikami gry miejskiej poszukiwaliśmy zatem tej zdrowej chrześcijańskiej energii, która otwiera na bliźniego i powoduje uśmiech – podsumował Sebastian Jaworowski, prezes Fundacji „L”.\npd/fot. M. Kossakowski\nŁomża: Toaleta w Parku Jana Pawła II jest już czynna [FOTO]\nŁomża: Park Jana Pawła II będzie jeszcze ładniejszy\nŁomża: Dofinansowanie prac modernizacyjnych Parku Jana Pawła II coraz bliżej\nWybierasz się na beatyfikację Kard. Stefana Wyszyńskiego? Zgłoś się po…\nSport. Sukces zawodników Klubu Sportowego Badminton Ostrołęka na Ostrowskim Turnieju…\nSport. Sukces zawodników Klubu Sportowego Badminton Ostrołęka na Ostrowskim…


Tiny Tina's Assault on Dragon Keep: A Wonderlands One-shot Adventure | Już dostępne do pobrania i zakupu w Epic Games Store\nMiażdż szkielety, ubijaj smoki i walcz z olbrzymimi golemami w grze Tiny Tina's Assault on Dragon Keep: A Wonderlands One-Shot Adventure. Przeżyj uznaną przygodę z 2013 roku pełną fantazji, zabawy i gór magicznych łupów!\nZagraj w Tiny Tina's Assault on Dragon Keep, a następnie dodaj do listy życzeń pełnowymiarową kontynuację: Tiny Tina's Wonderlands!\nMiażdż szkielety, ubijaj smoki i walcz z olbrzymimi golemami w grze Tiny Tina's Assault on Dragon Keep: A Wonderlands One-Shot Adventure. Przeżyj uznaną przygodę z 2013 roku, od której wszystko się zaczęło, w tej samodzielnej kampanii pełnej fantazji, zabawy i gór magicznych łupów!\nKrólowa została pojmana, a jej królestwu grozi niebezpieczeństwo. Tylko Ty i twoi przyjaciele możecie przywrócić pokój w tej ekscentrycznej, zaczarowanej krainie. Przedzieraj się przez zdradzieckie lasy, straszne krypty i złowieszcze fortece, ale strzeż się – za sprawą radośnie chaotycznego kaprysu Tiny twoja podróż może w mgnieniu oka przybrać zupełnie nieoczekiwany obrót. Zatrać się w tych epickich fabularnych hasankach i weź udział w fantastycznych bitwach swojego życia!\nROZGRYWKA BEZ ZBĘDNYCH CEREGIELI\nWybierz swoją postać spośród sześciu wyjątkowych łowców krypty oferujących unikalne, popisowe umiejętności i potężne możliwości rozwoju, a następnie rzuć się w wir fantastycznie chaotycznych bitew w trybie dla pojedynczego gracza i kooperacji.\nŚWIAT PEŁEN PRZYGÓD I NIEBEZPIECZEŃSTW\nNigdy nie wiadomo, co stanie się za chwilę, gdy nad przebiegiem gry czuwa Tina! Przygotuj się na wszystko (zwłaszcza na głodne mimiki udające skrzynie ze skarbami).\nSTRZELANIE I ŁUPIENIE W POŁĄCZENIU Z CZAROWANIEM\nWyeliminuj każdego złoczyńcę, który stanie ci na drodze, za pomocą olbrzymiego arsenału podrasowanej broni palnej, miotając przy tym błyskawicami i ognistymi kulami czarodziejskich modyfikacji granatów.\nProcesorIntel i3 530 z 2,93 GHz/AMD Phenom II X4 805 z 2,5 GHz\nKarta graficznaNVIDIA GeForce GTX 780 z 3 GB / AMD Radeon HD 7970 z 3 GB\nDźwięk: angielski, francuski, włoski, hiszpański (Hiszpania)\nNapisy: angielskie, chińskie (tradycyjne), francuskie, niemieckie, włoskie, japońskie, koreańskie, hiszpańskie (Hiszpania)


Systemy automatycznej kalibracji na dobre zadomowiły się w każdym nowoczesnym amplitunerze kina domowego. Zwykle wystarczy wetknąć wtyczkę mikrofonu w odpowiednie gniazdo i system automatycznej kalibracji sam się uruchomi, nawet bez konieczności grzebania i szukania odpowiedniej komendy w menu ekranowym (tyczy się to między innymi amplitunerów Onkyo). Osoby mające pierwszy raz kontakt z tego typu metodą ustawień nie zdają sobie sprawy z możliwości regulacji odpowiednich wartości. Okazuje się, że system automatycznej kalibracji, owszem, może stać się bardzo pomocny, ale sporo możemy również zyskać, ustawiając pewne parametry indywidualnie. Natomiast auto setup nie podporządkuje za nas odpowiednich wejść do obsługi przez konkretne źródła audio-wideo. Tak więc ta krótka lektura na temat obsługi menu ekranowego amplitunera powinna przybliżyć pewne fakty zwłaszcza osobom nie orientującym się w temacie.\nNa przykładzie amplitunera Harman/Kardon AVR 260 postaramy się przybliżyć typowy model działania menu ekranowego. W większości amplitunerów wyświetlana plansza z opcjami posiada podobny układ lub taki sam (różnice wynikają głównie z zastosowanej grafiki). Podział jest zawsze taki sam, generalnie na pięć głównych grup: wybór źródeł (Source Selection), ustawienia źródeł (Setup Source), ustawienia zespołów głośnikowych (Speaker Setup), druga strefa (Zone 2) oraz tak zwane ustawienia systemowe (System).\nWybór źródeł (Source Selection)\nTutaj nie ma większej filozofii, ponieważ opcja ta pomocna jest w wyborze aktualnie obsługiwanego źródła przypisanego pod odpowiednie złącza audio-wideo znajdujące się na tylnym panelu. AVR 260 umożliwia wybór między sześcioma różnymi źródłami (Cable/Sat, DVD, TV, Game, Media Server, AUX).\nUstawienia źródeł (Setup Source)\nTa zakładka z opcjami umożliwia podporządkowanie poszczególnych złączy audio-wideo mieszczących się na tylnym panelu naszego AVR 260. Ale na tym nie koniec, bo możemy również oprócz przypisania odpowiednich gniazd (wybrać można zarówno z grupy cyfrowych, jak i analogowych) ustawić format dźwięku surround obowiązujący dla uruchomionego danego źródła, ustawienia wideo czy też rozdzielczość obrazu, jaką amplituner ma kierować do telewizora.\nUstawienia zespołów głośnikowych (Speaker Setup)\nJest to najważniejsza opcja ustawień amplitunera, bo to od niej będą w dużej mierze zależeć efekty brzmieniowe, jakie nasz system wielokanałowy jest w stanie uzyskać w danym pomieszczeniu. W tym momencie możemy dokonać wyboru między automatycznym trybem ustawień (przy użyciu odpowiednio umiejscowionego w pomieszczeniu mikrofonu) lub ręcznym (dokonując samemu wyboru odpowiednich wartości). W przypadku naszego amplitunera AVR 260 przy użyciu automatycznego trybu ustawień zostaje dodatkowo ustawiona krzywa korektora częstotliwości, dzięki czemu amplituner zostanie dostrojony w taki sposób, aby charakterystyka przetwarzania częstotliwości w pomieszczeniu była możliwie płaska, a więc pozwalająca na uzyskanie dobrej równowagi tonalnej przetwarzanych przez kolumny częstotliwości.\nW przypadku modelu AVR 260 użytkownik nie może jednak ingerować w ustawioną wcześniej krzywą częstotliwości (producent zaufał tu dobrze sprawującemu się układowi pomiarowemu), jednak są od tej reguły wyjątki, bo na przykład w podobnych urządzeniach produkowanych przez Onkyo czy Denona można ręcznie ingerować w korektor częstotliwości, zmieniając poszczególne wartości według osobistych preferencji. Zawsze jednak po przebrnięciu przez automatyczny proces kalibracji można również pogrzebać w razie potrzeby w głównych ustawieniach, co pozwoli na przykład dostosować amplituner do kolumn, które doskonale znamy i wiemy, gdzie i w jakim zakresie częstotliwości leżą ich największe możliwości. Do tego celu posłużą nam odpowiednie zakładki z możliwością dokonania ręcznych ustawień poszczególnych parametrów:\nDostosowanie głośności (Level Adjust)\nW tym przypadku do każdej kolumny wysyłany jest szum pozwalający ustawić jej głośność względem innych kolumn i miejsca odsłuchowego. Chodzi o to, aby każdy zespół głośnikowy dostarczał do miejsca, w którym znajduje się słuchacz, dźwięk o podobnym natężeniu. Pozwala to uzyskać jednorodny rozkład przestrzeni budowanej przez poszczególne kolumny.\nPodział pasma (Rozmiar) [Crossover (Size)]\nTa opcja pozwala ustawić częstotliwości podziału między poszczególnymi kolumnami obsługującymi kanały przednie, centralny, boczne surround i tylne surround a subwooferem. Ze względu na ograniczenia wynikające z budowy kolumn możemy rozróżnić według trybu ustawień zespoły głośnikowe duże (Large) lub małe (Small). Te pierwsze mogą przetwarzać pełne pasmo częstotliwości, aż do samego dołu przy dużych obciążeniach mocą, natomiast te drugie należy odciąć przy odpowiedniej częstotliwości w basie (resztę pracy przejmuje aktywny subwoofer), ponieważ ich fizyczna niemożność odtwarzania najniższych częstotliwości mogłaby doprowadzić do nieprawidłowego przetwarzania basu, a w ekstremalnych przypadkach do uszkodzenia przetworników przy wysokich poziomach odsłuchu. Tak więc częstotliwość podziału pomiędzy aktywnym subwooferem a pozostałymi kolumnami zwykle dobiera się po zapoznaniu się z ich możliwościami przetwarzania dolnego skraju pasma akustycznego. Kolumny, które sięgają niżej niż 40 Hz, można już właściwie ustawić jako duże (Large), jeśli dysponują mocą nominalną równą lub wyższą mocy deklarowanej na kanał przez producenta w przypadku danego amplitunera. Kolumny, których możliwości w przetwarzaniu dolnego skraju pasma kończą się powyżej umownej okolicy 40 Hz, czyli na przykład wartości 50 Hz, 60 Hz, 70 Hz i więcej, należy ustawić w menu jako małe (Small), wtedy należy dodatkowo dobrać częstotliwość podziału między aktywnym subwooferem a danym zespołem głośnikowym tak, aby w przetwarzanym basie nie powstawały „dziury”.\nPrzykładowo, jeśli mamy kolumnę centralną zdolną odtwarzać dolny zakres częstotliwości do wartości 65 Hz, najlepiej będzie odciąć ją nieco wyżej, na przykład przy wartości 70 Hz, pozwoli to uzyskać równy rozkład przetwarzanego basu między kolumną a aktywnym subwooferem, a także pozwoli danej kolumnie na pracę przy dużych obciążeniach bez obawy o jej uszkodzenie.\nW przypadku tej opcji musimy ustawić odpowiednie odległości kolumn od miejsca odsłuchu. Wtedy dźwięki reprodukowane przez kolumny będą docierać do słuchacza w odpowiednim czasie, tworząc zrównoważoną panoramę wielokanałową bez efektu opóźnień.\nOznaczenia kolumn (Number of Speakers)\nTa opcja umożliwia włączenie lub wyłączenie poszczególnych kanałów obsługiwanych przez wzmacniacze umieszczone w amplitunerze. Generalnie sprawa dotyczy systemu 5.1 lub 7.1 – w przypadku kanałów tylnych i bocznych surround kolumny odłączane są parami (kanał lewy i prawy).\nW przypadku najpopularniejszego systemu 5.1 obsługiwanego przez kolumny przednie, centralną, boczne surround oraz aktywny subwoofer wystarczy odłączyć końcówki mocy obsługujące kanały tylne surround. W wielu przypadkach podczas przeprowadzania trybu automatycznej kalibracji może nam się przed samym startem procesu wyświetlić informacja, czy wybieramy tryb 5.1 czy 7.1, to pozwoli skrócić czas ustawień przeprowadzonych przez procesor, który od początku nie będzie brał pod uwagę na przykład systemu 7.1 i nie będzie do kolumn tylnych surround wysyłał sygnału znacznie wydłużającego proces ustawień.\nRegulacja subwoofera (Sub Mode)\nW przypadku tej opcji możemy wyłączyć subwoofer, a przednie kolumny, jak i pozostałe, są w stanie pracować przy dużych obciążeniach mocą bez obawy uszkodzenia zamontowanych w nich przetworników odtwarzających niskie tony. Aktywny subwoofer może też pracować jako jedyne źródło najniższych tonów (wtedy ustawiamy między nim a pozostałymi kolumnami częstotliwość podziału). Istnieje też opcja równoczesnego kierowania sygnału niskich częstotliwości do aktywnego subwoofera i przednich zespołów głośnikowych.\nDruga strefa (Zone 2)\nUmożliwia skierowanie poszczególnego źródła na tor obsługiwany przez amplituner w drugiej strefie, a więc można skierować sam sygnał audio do drugiej strefy obsługiwanej przez dodatkowe końcówki mocy lub skonfigurować wzmacniacze mocy w naszym amplitunerze tak, aby obsługiwały kolumny w drugim pomieszczeniu.\nUstawienia systemowe (System)\nSą to ustawienia typowo kosmetyczne, a więc dostosowujące sposób pracy amplitunera do konkretnych potrzeb użytkownika. Generalnie w przypadku naszego AVR 260 ustawić można między innymi jasność świecenia wyświetlacza, czas wyświetlania menu ekranowego czy czas wyświetlania informacji o wartości głośności oraz inne.


Dałem Ci milion żyć - Jeja.pl\njeja.pl/memy/ memy/ dałem ci milion żyć\nGdyby samochody miały twarze\nJesteś na Jeja 2 tygodnie i...\nNiektórym można pisać po czole\nJaką nazwę będzie miał nowy...\nCzyli ja w sobie jestem mordercą? D:\n25 sierpnia 2017, 07:11\nNo ja was proszę. To takie życie, jak naskórek, który tracicie co miesiąc.\n@darcus: No niestety. Uważanie, że plemniki to mali ludzie jest kolejnym mitem Internetu, z którym ciężko będzie wygrać.\n28 sierpnia 2015, 15:56\n@Mijak: I nie tylko internetu. Wiesz, co się teraz dzieje w sejmie?\n28 sierpnia 2015, 16:11\n@darcus: Jeśli chodzi o to, o czym myślę, to to jednak coś zupełnie innego.\n@Mijak: Obie te rzeczy są prawdziwe i niepokojące.\n@darcus: Uważanie, że zarodek to człowiek jest może przesadzone, ale to kwestia dyskusyjna. No i takie rozwiązanie tworzy jasną i zrozumiałą granicę, co też nie jest bez znaczenia.\nZa to uważanie plemnika za odpowiednik istoty ludzkiej to skrajna paranoja i głupota.\n@Mijak: Zarówno plemnik jak i zarodek nie są ludźmi. Uważanie ich za istoty ludzkie jest równie absurdalne.\n28 sierpnia 2015, 16:31\n@darcus: Oczywiście masz prawo do takiej opinii. Ale przydałoby się jakieś konkretne uzasadnienie.\nEdytowano - 28 sierpnia 2015, 16:36\n@Mijak: Żadne z nich nie myśli i nie czuje. To powinno wystarczyć.\n@darcus: W sumie powinno... Ale na chwilę obecną nie ma sposobu na wskazanie momentu w którym człowiek zaczyna myśleć i czuć. A jakieś rozwiązania prawne są potrzebne.\n@Mijak: Ale bądźmy racjonalni. Na pewno nie zaczyna myśleć jako zarodek...\n28 sierpnia 2015, 16:53\n@darcus: Cóż... Krytykowanie obecnych rozwiązań jest łatwe, ale nie powinno się tego robić bez propozycji czegoś lepszego. Myślę, że na obecnym etapie rozwoju technologicznego mierzenie aktywności mózgowej płodów byłoby zbyt kosztowne.\n28 sierpnia 2015, 16:56\n@Mijak: Można ustalić jakąś umowną granicę. Ale nie powinno być to na etapie zarodka, litości...\n28 sierpnia 2015, 17:05\n@darcus: Hm... W sumie się z tobą zgadzam. Lekarze, którzy się specjalizują w tym temacie, powinni zbadać sprawę i wskazać jakąś granicę, przed którą absolutnie nie ma szans na choć jeden impuls nerwowy u płodu. Albo coś w tym rodzaju. Ale oczekiwanie od naszych wspaniałych polityków, że wdrożą takie rozwiązanie to jednak trochę za wiele...\nI nie chodzi tu o głupotę samych polityków. Po prostu dla nich liczą się głosy jak największej liczby osób, a nie dobro narodu. A większość ludzi kieruje się nie zdrowym rozsądkiem, a emocjami. I łatwo popada w skrajności.\n@Mijak: Całkowicie się zgadzam.\n28 sierpnia 2015, 18:58\n@darcus: naskórek co miesiąc?? co masz na myśli?\n28 sierpnia 2015, 19:19\n@Oliwka_99: Naskórek na całym ciele całkowicie wymienia się co (z tego co pamiętam) około miesiąc. Większość kurzu pod łóżkiem to właśnie naskórek.\nEdytowano - 28 sierpnia 2015, 23:36\n28 sierpnia 2015, 23:47\n29 sierpnia 2015, 10:14\nA poza tym trochę się z wami zgadzam\n1 września 2015, 21:16\n@darcus: coś słyszałam... ale nie wiedziałam że miesiąc o.o\n31 sierpnia 2015, 14:07\nGdyby połknęła, też nie byłoby lepiej.\nEdytowano - 28 sierpnia 2015, 08:12\ndżiz, przecież to nie jest jakieś 18+. z tego co wiem to o tym jest już w książkach od czwartej klasy.\nno może nie o wypluwaniu, ale mniejsza z tym.\nprawda no 4 5 ;-D\nNie o tym to może o połykaniu?\n28 sierpnia 2015, 07:22\ntakie zboczeństwa na stronie dla dzieci!\n28 sierpnia 2015, 08:06\n@Smashrum: To nie strona dla dzieci, tylko dla młodzieży i wyżej, Jeja powinno mieć znacznik do niektórych obrazków +18 ( autor obrazka wybiera ) lub jak się rejestrujesz to musisz zaznaczyć, że masz min. 13 lat. Jeżeli to jest dla ciebie obrzydliwe to lepiej nie wpisuj: Two girls one cup. Wpisujesz na własną odpowiedzialność\n28 sierpnia 2015, 09:24\nKuuuuupaaaa [w szklance]\n@Smashrum: ogar to na cholerę to oglądasz? kto ci kazał? autor? no nie wiem -_-\n28 sierpnia 2015, 10:04\n@Smashrum: To nie strona dla dzieci.\nDobrze że to jest pokazane w taki sposób, jakiego uczy się dopiero w 5 (czy tam 6) klasie, przynajmniej tyle się młodszym oszczędzi.\n28 sierpnia 2015, 07:52\nKu*wa, przeze mnie zginęło więcej istot, niż zabił hitler xD Dobrze, że nie byłem przed sądem wojskowym postawiony o ludobójstwo nienarodzonych dzieci xD\n27 sierpnia 2015, 03:40\nZanim spojrzysz w dół lub górę, zależy czy ktoś odpowie na owy komentarz nie otwieraj tej kłótni, pochłonęła 3 pokolenia, 232 żywoty i kilka postronnych króliczków .\n27 sierpnia 2015, 01:43\nnie mam słów na to gó[email protected]%\n27 sierpnia 2015, 01:44\n@onlytrue: Może byś jakiś użył, a nie bezpodstawnie krytykujesz?\n27 sierpnia 2015, 01:48\n@Maks2603: dobra to może ty wyraź swoje zdanie na temat tego niezwykle mądrego obrazku na stronie stworzonej w celach rozrywkowych dla młodszej części społeczeństwa.\n27 sierpnia 2015, 01:50\n@onlytrue: Obrazki są raczej dla starszych, młodsi mają gry. I dlaczego mamy pozbawiać starszych humoru ze względu na nikłą tu obecność dzieci?\n27 sierpnia 2015, 01:51\n@onlytrue: ta "młodsza cześć społeczeństwa" wie już o co chodzi (jestem z 2001 a już w 2 klasie gadaliśmy z kumplami o r*chaniu)\nPS: to jest strona rozrywkowa dla każdej grupy wiekowej a nie dla młodszych\n27 sierpnia 2015, 01:52\n@Maks2603: kurde znowu wygrałeś dobra ja się poddaje\n27 sierpnia 2015, 01:54\n@onlytrue: Jako jeden z nielicznych honorowo przegrałeś bitwę\nw internecie, gratulacje i szacunek.\n27 sierpnia 2015, 01:55\n@fil341: Twoi kumple byli na tyle dojrzali czy na tyle niedoj**ani, żeby o tym gadać w 2 klasie?\n27 sierpnia 2015, 02:27\n@fil341: Strona dla każdego, ale cenzura musi być jak dla najmłodszego. Równie dobrze można by było zrobić z pokémon porno, bo w końcu w starsi też w to grają.\n27 sierpnia 2015, 02:35\n@TheTemplar: to ty jeszcze jesteś?\n27 sierpnia 2015, 02:36\n@TheTemplar: fajnie mam z kim gadać :)\n27 sierpnia 2015, 02:37\n@TheTemplar: fajny avek\nKupa zwisa ci z dachu...\n27 sierpnia 2015, 02:38\n@TheTemplar: a tobie z dupy (dosłownie i bez urazy)\n27 sierpnia 2015, 02:39\nSkąd wiedziałeś, że właśnie sram na twój dach?\n@TheTemplar: nie wiedziałem :|\n@TheTemplar: niedoje**ni. Ale z większością już się nie przyjaźnie\n27 sierpnia 2015, 02:41\n@TheTemplar: zaraz skoro właśnie srasz mi na dach to ci dupa przymarza bo wiatr wieje :|\n27 sierpnia 2015, 02:42\n@fil341: Dołączasz się do rozmowy?\n@TheTemplar: masz lęk wysokości?\n27 sierpnia 2015, 02:43\nEdytowano - 27 sierpnia 2015, 02:44\n@TheTemplar: to dobrze bo mieszkam na 2 i najwyższym piętrze w bloku na którym srasz :|\n27 sierpnia 2015, 02:45\nMam tu drabinę...\nEdytowano - 27 sierpnia 2015, 02:46\n@TheTemplar: pytanie ile blok ma balkonów?\n*Żeby potwierdzić że ten blok*\n27 sierpnia 2015, 02:47\nNie wiem, ale drabiną wejdę do śmigłowca.\n27 sierpnia 2015, 02:48\n@TheTemplar: ją tam widzę kilka świateł wait.... to UFO!!! Ratuj JA NIE ŻARTUJE!!\n27 sierpnia 2015, 02:49\nSpoko, to tylko projekcja, lubię srać przy kosmitach.\n27 sierpnia 2015, 02:53\n@TheTemplar: JA SERIO mówię PRAWDE!!!\n@TheTemplar: CO MAM ZROBIĆ??\n27 sierpnia 2015, 02:54\nO ch*j, ściągnąłem prawdziwych, mówią, że... przynieśli piwo.\n27 sierpnia 2015, 02:55\nPrzestać prosić obcych o piwo...\n@TheTemplar: PATRZĘ Z OKNA LĄDUJĄ NA BOISKU\n27 sierpnia 2015, 02:56\n@TheTemplar: CO ROBIĆ??\nEdytowano - 27 sierpnia 2015, 02:57\n@TheTemplar: Wyglądam i pisze ....ONI NA MNIE PATRZĄ\n27 sierpnia 2015, 02:57\nJak cię zauważą to zatańcz.\n27 sierpnia 2015, 02:58\nTAŃCZ! OD TEGO ZALEŻY TWOJE ŻYCIE!\n27 sierpnia 2015, 02:59\n@TheTemplar: Czekaj oni są dobrze nastawieni wsiadają i odlatują ale coś mocno jedną lama im sie świeci czekaj jednak n..fjdjdrjeksnfjejsndjr\n27 sierpnia 2015, 03:01\nTAŃCZ IDIOTO! TAŃCZ, BO ZGINIESZ W MĘCZARNIACH!\n27 sierpnia 2015, 03:02\n@TheTemplar: en coś mnie głowa boli kim jesteś i kim ha jestem??\n27 sierpnia 2015, 03:03\nByło tańczyć, durniu...\n27 sierpnia 2015, 03:04\n@TheTemplar: o co ci chodzi??\n27 sierpnia 2015, 03:05\nKosmici załatwili ci amnezję!\n@TheTemplar: nic nie pamiętam od nic co było w tym tygodniu\n27 sierpnia 2015, 03:06\n@TheTemplar: jacy kosmici ? jaja SE że mnie robisz?\nPrawdopodobnie straciłeś też trochę IQ.\n27 sierpnia 2015, 03:07\n@TheTemplar: Dlaczego tak mówisz?\nPowąchaj mleko, wszystko sobie przypomnisz.\n27 sierpnia 2015, 03:08\nBo to standard, taki żarcik ufoków.\nEdytowano - 27 sierpnia 2015, 03:08\n@konbed: Jeja zabrania wrzucania porno, więc przykro mi, ale nie można.\n@TheTemplar: akurat po mleko szedłem XD\n@Maks2603: Dołączasz do rozmowy\n27 sierpnia 2015, 03:11\n@TheTemplar: ej co cię nie ma?\n27 sierpnia 2015, 03:12\n27 sierpnia 2015, 03:13\n27 sierpnia 2015, 03:14\nczemu my tyle na jeja jesteśmy?\n27 sierpnia 2015, 03:16\n27 sierpnia 2015, 03:17\n@TheTemplar: co się dzieje że bulgoczesz?\n27 sierpnia 2015, 03:18\nnudy+bezsenność+komary=jeja do 3\n27 sierpnia 2015, 03:19\nKosmiczne piwo... nara...\n@TheTemplar: to Dobranoc\n27 sierpnia 2015, 03:21\nNie będę spał, idę grać na konsoli...\n27 sierpnia 2015, 03:22\n@TheTemplar: aha a w co?\n27 sierpnia 2015, 03:23\n@TheTemplar: życzę milej gry :)\n27 sierpnia 2015, 03:25\nIdę zabijać innych graczy chociaż nie o to chodzi w tej grze. Po prostu lubię wkur*iać.\nja zostaje bo mam ładowarkę pod ręką\n27 sierpnia 2015, 03:26\nsory przeczytałem acha a wy co nie chce się wcinać\n@onlytrue: z tego jak to mówisz ,,GÓWNA'' toś ty się narodził -_-\nTagi: #życie, #sperma, #usta, #ciekawostki, #plucie\nDałem Ci milion żyć.\nA Ty je wszystkie wyplułaś!


Kampania Opiekuńcza (Pet Project) HG/SS - Rozdział 8. Zauważona - Wattpad\nKiedy Hermiona schodziła po schodach, im bardziej zagłębiała się w  mroczne lochy, czuła na skórze coraz chłodniejsze powiewy powietrza. To z  pewnością nie był najlepszy pomysł, ale wykorzystała już wszystkie  swoje zasoby. Wiedziała, że jest rozumną, inteligentną, młodą  czarownicą. Nigdy nie uważała się za geniusza, nieważne co inni, a  szczególnie profesor Snape, twierdzili na ten temat. Ale, jak to  profesor Snape niedawno udowodnił swoim mini-wykładem na temat magicznej  zbieżności, Hermiona nie wiedziała wszystkiego. Była jednak  wystarczająco bystra, by zdawać sobie sprawę z tego prostego faktu.\nWytarła spocone dłonie o szatę i stwierdziła, że w tym momencie  naprawdę wolałaby wiedzieć wszystko. Nie było już innego sposobu, żeby  podejść ten problem. Potrzebowała informacji, którymi, jak  przypuszczała, tylko profesor Snape mógłby się z nią podzielić. Pytanie  brzmiało – czy zgodzi się jej pomóc? Mogła mieć tylko nadzieję, że  będzie równie uprzejmy, by podzielić się z nią wiedzą, co podczas jej  szlabanu.\nJak na swoje wyczucie, za szybko znalazła się pod  gabinetem profesora Snape'a. Wzięła za dobrą monetę fakt, że drzwi były  uchylone.\nOstrożnie zapukała; wystarczająco głośno by ją usłyszał, ale nie na tylko mocno by poruszyć drzwi.\nHermiona przekroczyła próg pomieszczenia, starając się ogarnąć  wszystko jednym spojrzeniem. Ostatni raz była tu na drugim roku, musiała  się wtedy spieszyć i ruszać tak szybko, jak to tylko możliwe, żeby  zlokalizować i schować róg dwurożca i skórkę boomslanga, i wydostać się,  zanim zostanie zauważona. Nie było czasu, aby się rozejrzeć. Jej  wspomnienia z tamtej wyprawy opierały się głównie na wrażeniach – słoiki  z niezidentyfikowaną zawartością, strach, rzeźbione biurko zawalone  pergaminami i książkami, popłoch, głośne bicie jej serca w uszach,  świadomość, że ma tylko kilka minut, żeby wykraść potrzebne składniki i  wydostać się. Teraz miała okazję, żeby naprawdę rozejrzeć się dookoła.  Słoiki z niezidentyfikowaną zawartością wciąż stały na półkach, z tym że  teraz rozróżniała poszczególne egzemplarze zamiast rozmytej przez  adrenalinę plamy. Nie czuła się zdezorientowana czy zniesmaczona, a  raczej zafascynowana różnymi zakonserwowanymi okazami. Place świerzbiły  ją z chęci dotykania i badania, aby zajrzeć do poszczególnych słoików i  dokładniej przyjrzeć się pływającym w nich eksponatom. Oooch, czy w tym  niebieskim słoiku naprawdę zobaczyła trzminorka?\n– Panna Granger.\nJej nazwisko, wycedzone charakterystycznym ironicznym tonem,  natychmiast na powrót skupiło jej rozproszoną uwagę na człowieku, z  którym przyszła się zobaczyć. Hermiona nie była pewna, w jakim jest  humorze, i obawiała się też drażnić jego legendarny temperament.   Nieświadomie wyprostowała się pod jego badawczym spojrzeniem, spojrzała  na niego pewnie i uśmiechnęła się lekko.\nStarała się opanować  zdenerwowanie, kiedy profesor Snape przyglądał jej się beznamiętnie.  Jeśli zaskoczył go jej widok w progu, nie dał niczego po sobie poznać.  Nie żeby się tego nie spodziewała. Czuła, że już całkiem dobrze nauczyła  się rozróżniać i interpretować jego nastroje, chociaż profesor wciąż  stanowił dla niej ogromną zagadkę. Nawet po tych wszystkich obserwacjach  miała wrażenie, że właściwe rozszyfrowanie go jest niemal niemożliwe.\n– Dwadzieścia lat tu uczę i zdaje mi się, że jest pani pierwszą  Gryfonką, która zdecydowała się skorzystać z moich konsultacji. Dlaczego  postanowiłaś w ten sposób splamić honor Gryffindoru, panno Granger?\nOdprężyła się lekko na te słowa. Nie zamierzał od razu jej wyrzucić,  brzmiał tylko trochę zjadliwie. Ostatecznie uznała, że był w całkiem  dobrym nastroju.\nWcześniej zastanawiała się, jak sformułować  swoją prośbę, ale nie ułożyła nic szczególnie błyskotliwego. Uniżona  poza tak czy inaczej jej nie pasowała, więc postanowiła, że  najskuteczniejsze będzie bezpośrednie podejście, nawet jeśli trochę  urazi jego bardziej wyrafinowane, ślizgońskie gusta.\n– Chciałam prosić pana o pomoc w rozwiązaniu pewnego problemu, z którym się zmagam, sir.\nUniósł jedną brew w zaskoczeniu.\n– Jak rozumiem, pani prośba nie dotyczy pomocy przy pracy domowej z eliksirów?\nPokręciła głową z nagłym uczuciem klęski.\n– Nie do końca, sir. To bardziej mój własny projekt. – Z całą  pewnością to zawaliła. Nie będzie chciał jej pomóc, skoro już dowiedział  się, że marnuje jego czas na swoje osobiste problemy. Chociaż  oceniające spojrzenie, jakie jej posłał, sprawiło, że jej puls  przyspieszył w nagłej nadziei. Cóż, nadziei połączonej z obawą. Chyba  nie podobał jej się błysk w jego oczach.\n– Jak pani szacuje, panno Granger, ile punktów zdąży pani stracić do końca tej rozmowy?\nNatura tego pytania bardzo ją zaskoczyła. I wtedy zrozumiała –  chciał wiedzieć, na ile to jest dla niej ważne. Przygryzła w zamyśleniu  dolną wargę. Zaproponowanie pięciu czy dziesięciu punktów zda się na  nic, chyba żeby miała zostać odprawiona z kwitkiem. Profesor Snape  przyglądał jej się z lekkim uśmieszkiem w kącie ust wykrzywionych  drwiącym rozbawieniem, gotowy  wyrzucić ją z gabinetu w każdej chwili za  marnowanie jego czasu. Podjęła decyzję.\n– Pięćdziesiąt – zaoferowała. Ron ją zabije.\nProfesor nie spodziewał się, że faktycznie podejmie jego wyzwanie.  Nie miała wątpliwości, że oczekiwał, że ucieknie w popłochu, kiedy tylko  zostaną wspomniane punkty.\nOdłożył pióro, odchylił się na krześle i splótł dłonie przed sobą.\n– Są tacy, panno Granger, którzy uświadomiliby cię, że zawieranie  umowy ze Ślizgonem jest równoznaczne z zawieraniem umowy z samym  diabłem. – Urwał na chwilę, po czym rzucił: – Sto.\nJego  skandalicznie wysoka oferta momentalnie doprowadziła do tego, że  zapomniała, z kim traktuje i w jakich okolicznościach.\n– To  jest... to jest rozbój! – Skrzyżowała ramiona na klatce piersiowej i  spojrzała na niego zmrużonymi oczyma. – Sześćdziesiąt.\nDrgający  kącik ust świadczył o tym, że walczył z poszerzającym się uśmieszkiem.  Nonszalancko przyjrzał się swoim paznokciom i mimochodem potarł  zgrubienie na środkowym palcu. Cisza, jaka zapadła w pomieszczeniu  sprawiła, że Hermiona zacisnęła zęby z zacięciem. Jeśli sądził, że ona  nie wytrzymała, to był w błędzie. Po kilku długich minutach w końcu  podniósł na nią wzrok.\n– Pogarszasz tylko sytuację, denerwujesz mnie i wystawiasz moją cierpliwość na próbę, dziewczyno.\nUrwał, jakby czekał na jej reakcję na te słowa. Jak ma to traktować?  Porzuciła swoją potulną pozę, wyprostowała ramiona i uniosła podbródek.\n– Dokładnie tak, sir.\nWypuścił oddech, na szczęście z zaskoczeniem, a nie dlatego, że  pogorszyła swoją sytuację, zdenerwowała go i wystawiła jego cierpliwość  na próbę. Jej nadzieje zostały potwierdzone, kiedy się odezwał.\nJej dłonie ponownie zaczęły się pocić. W takich chwilach naprawdę  brakowało jej porządnego przekleństwa. Co robić? I, co ważniejsze, na  jak wiele jej pozwoli, zanim ją wyrzuci? Nie wspominając o tym, dlaczego  w ogóle zaczął się z nią targować? Łechtało to jego próżność? Jego ego?  I wtedy ją to uderzyło.\n– Myślę, że jako dla nauczyciela  eliksirów, ten problem wyda się panu ciekawym wyzwaniem, sir. –  Grzecznie skłoniła głowę w jego kierunku. – Z całym szacunkiem,  zasugerowałabym siedemdziesiąt.\nPonownie zaczął przyglądać się  jej ponad swoimi dłońmi, spojrzenie przepastnych czarnych oczu ani na  chwilę nie opuściło jej twarzy. A jednak zdało jej się, że gdzieś pod tą  maską czai się błysk prawdziwego rozbawienia.\n– Bezczelność  powinna zostać dodana do listy twoich przymiotów takich jak: nieznośna,  irytująca, czy dokuczliwa. Siedemdziesiąt pięć.\nNie wahała się ani chwili dłużej.\n– Umowa stoi. – A po chwili dodała pospiesznie: – Sir. – Ron z  pewnością ją zabije. Nie wspominając o reszcie Gryfonów, kiedy zobaczą  tak nagłą utratę punktów, a ona nie będzie potrafiła im tego wyjaśnić.\n– Zdaje sobie pani sprawę, panno Granger, że nie mam żadnego  obowiązku targować się z uczniem. Mogę po prostu odjąć początkowe sto  punktów za te nonsensy i odesłać cię z niczym.\n– Oczywiście,  sir, zdaję sobie z tego sprawę. Jednak mam nadzieję, że zgodzi się pan  pomóc mi przy tym projekcie, a przynajmniej mnie wysłucha. Jestem  przekonana, że taka liczba punktów jest tego warta.\n– Tak  sądzisz? – spytał lekko, po czym wskazał jej krzesło po przeciwnej  stronie biurka, zapraszając ją, by usiadła. – Zaraz się przekonamy,  nieprawdaż? Zapewniam panią, panno Granger, JEŚLI marnuje pani mój czas,  utrata stu punktów będzie najmniejszym z pani problemów. Teraz słucham,  jaki to problem jest dla ciebie tak ważny?\nW tym momencie ulga  była tak silna, że Hermiona poczuła ogromną wdzięczność za krzesło. Małe  zwycięstwo nieco podniosło ją na duchu. Zgodził się jej wysłuchać.  Spróbowała się pozbierać i sięgnęła do kieszeni szaty, z której  wyciągnęła sześć fiolek zawierających próbki uwarzonego przez Colina  eliksiru, każda starannie opisana jej schludnym pismem, podająca datę,  czas i nazwę warzonego eliksiru. Ostrożnie ustawiła je w szeregu na  drewnianym biurku pomiędzy nią a profesorem Snapem.\nSięgnął po  dwie fiolki, jedną z poprawnie uwarzonym eliksirem przeciw wysypce,  drugą z nieudanym. Przechylił je, by przyjrzeć się płynnej zawartości.\n– W czym rzecz, panno Granger?\nWskazała na dwie próbki, które trzymał w dłoni i rozpoczęła  wyjaśnienia; podała warunki, w jakich eliksir był warzony, że użyto tych  samych składników, każdy krok, który zaobserwowała. Starannie opisała  wszystko poza tym, który uczeń i gdzie uwarzył próbki. Kiedy skończyła,  oparła się na krześle z nagłym zaskoczeniem, że okazało się tak wygodne.  Nie spodziewała się zastać takiego komfortu w jego gabinecie.\nWtedy zaczął ją przepytywać i zupełnie zapomniała o jakiejkolwiek wygodzie.\nSeverus nie cierpiał zebrań grona pedagogicznego. Odkąd sięgał  pamięcią, były jednym z głównych powodów, aby znienawidzić nauczanie –  jedyną ważniejszą przyczynę stanowili sami uczniowie. Niestety, nie  udało mu się dziś skorzystać z żadnej z jego zwykłych wymówek, by  uniknąć zebrania. Dyrektor wiedział, że obecnie nie ma żadnych innych  zobowiązań i to dlatego właśnie znajdował się teraz w dusznym, małym  pokoju, bez szans na ucieczkę. Albus przyszedł po niego osobiście do  lochów, aby go tu odeskortować; jak gdyby miał uwierzyć w jego  twierdzenie „po prostu byłem w pobliżu", kiedy Albus pojawił się w jego  drzwiach. Zebrania nauczycielskie szybko pomogły Severusowi zrozumieć  zwierzęta, które były w stanie odgryźć sobie kończynę, byle tylko  wydostać się z pułapki.\nAlbus usadowił się w wytartym skórzanym  fotelu najbliżej kominka, niczym król zasiadający na tronie. Severus  zajął swoje ulubione miejsce na takie właśnie okazje, gdy nie udało mu  się uniknąć zebrania: szerokie, obite skórą krzesło w najciemniejszym  kącie pokoju. Tym samym pozwalał innym nauczycielom siadać bliżej Albusa  w bezładnym półkolu, które tworzyli.\nUsadowił się wygodniej i  przebiegł palcem po popękanej skórze na podłokietnikach. Lubił to stare  krzesło – poobijane, wytarte, a jednak wciąż spełniało swoje zadanie – z  biegiem lat dające coraz większą wygodę. Niewątpliwą zaletę stanowiło  też usytuowanie krzesła, które pozwalało mu dobrze widzieć wszystkich,  podczas gdy cała reszta musiała wykręcać szyje, by na niego spojrzeć.\nSeverus przybył jako pierwszy, co pozwoliło mu zająć ulubione  miejsce i obserwować pozostałych, kiedy nadchodzili i sadowili się po  pokoju. On sam był zauważany, pomijany, bądź też ignorowany, w  zależności od charakteru i poglądów jego współpracowników.\nMinerwa i Pomona Sprout weszły razem, ale tuż za progiem rozdzieliły  się – Minerwa zajęła miejsce obok Albusa, a Pomona przy najbliższym  oknie, gdzie blade promienie późno popołudniowego słońca padały jeszcze  na oparcie jej krzesła. Minerwa powitała go lekkim skinieniem głowy i  uśmiechem, po czym zwróciła się do Albusa przyciszonym głosem. Pomona  ukłoniła mu się sztywno, ruchem pozbawionym prawdziwej serdeczności.  Nawet jako uczeń potrafił wyprowadzić ją z równowagi. Z upływem lat  plotki o tym, komu naprawdę jest wierny, i jego własny mroczny wizerunek  nie mogły zadziałać na jego korzyść. Jak przystało na prawdziwą  przedstawicielkę swojego domu, Pomona była solidna i lojalna. Ale jej  oddanie obejmowało Albusa i Hogwart, on nigdy nie był jego częścią.\nNastępnie wszedł Hagrid, wnosząc zapach mokrego psa. Jego jowialne  powitanie i przerośnięta postać natychmiast sprawiły, że pokój wydał się  mniejszy. Pomimo kwaśnych uwag i pogardliwych spojrzeń, jakimi obrzucał  pół-olbrzyma, Severus musiał przyznać, że całkiem go lubił. Przez  wszystkie lata, które Snape spędził w szkole, Rubeus Hagrid nigdy nie  potraktował go gorzej niż innych. Nawet kiedy był trudnym i ponurym  dzieckiem, Hagrid zawsze się z nim witał. Te długotrwałe i niezmiennie  okazywane względy skutkowały teraz skinięciem głowy na rubasznie rzucone  przez Hagrida: „Dobry!", gdy dostrzegł Severusa w ciemnym kącie.\nPo nim nadeszła Sinistra, a zaraz po niej Hooch i Vector. Pierwsze  dwie zignorowały jego obecność, natomiast trzecia, jak to ostatnio  często miało miejsce, przyglądała mu się zdecydowanie za długo, zanim  wreszcie usiadła. Jej spojrzenia za każdym razem robiły się coraz  bardziej zauważalne, aż w końcu zaczął się zastanawiać, jakim to  numerologicznym obliczeniom można zawdzięczać to nagłe zainteresowanie  innym członkiem grona nauczycielskiego.\nPani Pince i Pomfrey  przyszły razem, pogrążone w dyskusji na temat nowej książki z zaklęciami  leczniczymi, jaka ostatnio pojawiła się w bibliotece. Bibliotekarka  prześlizgnęła po nim wzrokiem, ale w żaden sposób nie dała znaku, czy  żywi wobec niego jakieś cieplejsze uczucia. Jednak Poppy nie miała  podobnych zahamowań. Pomachała mu ręką i uśmiechnęła się ciepło i  szczerze. Podobnie jak Hagrid, Poppy również otrzymała skinięcie głową  na powitanie.\nOstatni nauczyciele nadeszli w grupie, Flitwick,  Ambroży Franklin, profesor mugoloznawstawa, Mortimer Galend, najnowszy  nauczyciel obrony przed czarną magią, i Trelawney. Tylko Trelawney  spojrzała w jego kierunku, żeby zatrząść się dramatycznie i otulić  szczelniej szalem zarzuconym na ramiona. Odpowiedział grymasem, który w  popłochu odesłał przeklętą kobietę w stronę jej krzesła.\nZ chwilą, gdy Sybilla zajęła swoje zwykłe miejsce, dla Severusa rozpoczęła się droga przez mękę nauczycielskiego piekła.\nPo czymś, co zdało się dla niego wiecznością, Albus wreszcie dobrnął do ulubionego pytania Severusa podczas tych spotkań:\n– A więc, czy zostało coś jeszcze do omówienia, zanim się rozejdziemy?\nSeverus był już wpół drogi do wyjścia, kiedy spostrzegł, że Filius  kręci się na swojej poduszce. Cholera, do diabła z tym. A było tak  blisko. Severus znał małego nauczyciela zaklęć nie od dziś i wiedział,  że jego wiercenie mówi raczej „Martwię się" niż „Pospiesz się, dziadzie,  i wypuść nas stąd". Czasem myślał, że tylko on jeden podziela uczucia  podobne do prezentowanych w drugim komentarzu. Severus z rezygnacją  przygotował się na kolejne, co najmniej, pół godziny stracone na dalszą  dyskusję. Usiadł na swoim miejscu i powrócił myślą do o wiele  ciekawszego problemu, jaki zaprezentowała panna Granger, co skutecznie  wyciszyło głosy jego kolegów.\nSam przed sobą nie chciał tego  przyznać, ale wcześniejsze spotkanie z dziewczyną podczas jego  konsultacji było, ku jego zdumieniu, najbardziej satysfakcjonującą  chwilą dnia. Oczywiście, dzień składał się też obowiązkowego zebrania  nauczycielskiego, więc nie było za bardzo o czym mówić. Ale dość, że jej  prośba o pomoc przy problemie luźno powiązanym z eliksirami w  połączeniu z zagadką, jaką panna Granger zaprezentowała zmieniając styl  swoich wypracowań, przykuły jego zainteresowanie. W połączeniu z jej  ostatnimi nieustannymi wysiłkami, by się z nim przywitać, z jej dziwnym  zachowaniem na lekcjach, wszystkie te kroki zdawały się mieć szczególne  znaczenie, i nie wyglądało, by miało się to zmienić w najbliższej  przyszłości. Tylko fakt, że dwójka jej przygłupich kolegów, Potter i  Weasley, nie wykazywała żadnych widocznych odchyleń od swojego zwykłego  zachowania, zdołał go przekonać, że nie została tu uknuta żadna wielka  intryga.\nNie wspominając o tym, że problem dotyczący eliksirów,  który mu przedstawiła, był sam w sobie niecodzienny – sześć eliksirów  uwarzonych w tych samych warunkach, przy użyciu tych samych składników, a  jednak cztery się udały, a dwa nie. A jeszcze bardziej intrygujące,  szczególnie przy reszcie znanych szczegółów, było to, czego dziewczyna  nie powiedziała. Pominęła konkretne fakty, takie jak: kto uwarzył  eliksir, jak i dlaczego... Tak, to była najbardziej intrygująca część  zagadki.\nNiespodziewanie wspomniano nazwisko Granger, co natychmiast przykuło całą jego uwagę.\n– Zwróćcie uwagę, to nie jest tak, że dziewczyna robi coś złego –  mówił Filius. – Po prostu obawiam się, że nie wkłada już tyle wysiłku w  swoją pracę, co kiedyś.\nMinerwa, jak zauważył Severus,  zmarszczyła mocno brwi. Nie umknęło mu też szybkie spojrzenie, jakie  rzuciła w jego kierunku, zanim odchyliła się na krześle i zwróciła do  nauczyciela zaklęć:\n– Czy jej praca się pogorszyła? – zapytała.\nFlitwick pociągnął wąsa w nerwowym geście, rozważając pytanie Minerwy.\n– Rzecz w tym, moja droga – rzekł w końcu – że na lekcjach ona wciąż  pracuje z wydajnością na poziomie stu dziesięciu procent. Ale to nie  jest już jej dawne sto dwadzieścia. – Przerwało mu rozbawione  prychnięcie Sinistry posłane wraz z małym uśmieszkiem w stronę innego  nauczyciela. – Wiem, że ciężko tu o podejrzenia. Wciąż jest najlepszą  uczennicą na roku. Z początku nie martwiłem się tak bardzo, ale potem  przestała też wykonywać dodatkowo punktowaną pracę. Uznałem, że młodość  ma swoje prawa i dziewczyna pewnie chciałaby mieć trochę czasu dla  siebie. I tak, przy jej obecnych wynikach, dodatkowa praca nie jest  konieczna.\n– Zrozumiałe – rzuciła Rolanda Hooch, wzruszając obojętnie ramionami.\nSnape zauważył, że Vector marszczy brwi w podobny sposób co Minerwa kilka minut wcześniej.\nFlitwick skinął głową w stronę Rolandy.\n– Normalnie bym się zgodził. Zupełnie zrozumiałe, gdyby to był  koniec, ale dziewczyna oddała mi wypracowanie dokładnie na czterdzieści  osiem cali. Dokładnie na zadaną długość, bez żadnych dopisków!\nGłębokie zdumienie Flitwicka sprawiło, że Rolanda się pogubiła. Jako  instruktorka latania, nigdy nie miała wątpliwej przyjemności mieć do  czynienia ze stylem pisania Granger. Dla Severusa jednak, ta informacja  stanowiła interesujące odkrycie. Tajemnica otaczająca pannę Granger  jeszcze się pogłębiła. Najwyraźniej jego zajęcia nie były jedynymi, na  których jej sześcioletnie nawyki uległy zmianie.\nSeverus wiedział, o co pyta Minerwa. Jako dyrektor, Albus i jego  magia były bezpośrednio powiązane z wieloma układami, które chroniły i  monitorowały Hogwart. Miał również swobodny dostęp do wszystkich  sposobów sprawowania kontroli, jakie każdy poprzedni dyrektor  zaprowadził w zamku, co dawało wrażenie, że jest wszechwiedzący.  Reputacja, która, jak Severus dobrze pamiętał, przydała się kilka razy,  kiedy trzeba było ukrócić najdziksze ekscesy grona uczniowskiego.  Minerwa chciała wiedzieć, czy Albus dostał jakieś informacje ze swoich  innych źródeł.\nZaskakujące, ale osławiona wszechwiedza dyrektora tym razem zawiodła.\n– Niestety, Minerwo, nie potrafię nic powiedzieć na ten temat. Nie  słyszałem, ani nie widziałem nic, co by się odnosiło do panny Granger.  Jestem pewien, że panna Granger po prostu rozwija swoje inne  zainteresowania. – Na te słowa Albus uśmiechnął się, a jego błękitne  oczy zalśniły. – Może nie wyglądam, ale też kiedyś byłem młody. Czy  jakiś młody człowiek nie przykuł uwagi panny Granger? Może młody Ron  Weasley?\nTen zdumiewający obraz spowodował, że Severus cicho  parsknął, na tyle głośno jednak, że kilka głów odwróciło się w jego  kierunku.\n– Cokolwiek dzieje się z panną Granger, nie wydaje mi  się, żeby Weasley miał z tym coś wspólnego. – Jego ton nie pozostawiał  wątpliwości co do jego opinii na temat wartości tego młodego człowieka.\nTeraz już wszystkie oczy były na nim skupione; niektórzy nauczyciele  odwrócili się z krzesłami, żeby go lepiej widzieć. Usta Minerwy  zacisnęły się mocno.\n– Ty coś wiesz. – To było raczej stwierdzenie faktu, niż pytanie.\nKiedy ledwo zaszczycił ją spojrzeniem, jej usta zacisnęły się  jeszcze mocniej, w cienką, pełną niezadowolenia linię. Bardzo lubił grać  Minerwie na nerwach i często zastanawiał się, czy ona zdaje sobie  sprawę, że robił to celowo.\nKiedy wreszcie przemówiła, mógł wychwycić, że jej szkocki akcent zaczyna przebijać w wypowiedzi.\n– Severusie Snape, nie będziemy grali w Dwadzieścia Pytań do Ślizgona. Co wiesz na temat panny Granger?\nWyciągnął dłoń i przytknął palec do górnej wargi, bardziej by ukryć igrający na ustach uśmieszek, niż w jakimś innym celu.\n– Nic nie wiem, Minerwo. Tyle, że dziewczyna, jak zauważył profesor  Flitwick, zachowuje się dziwnie. Podobnie jak na jego lekcjach, zaczęła  pisać wypracowania z eliksirów dokładnie na zadaną długość. – Urwał, nie  będąc pewnym, czy ma dodać więcej. Na otrzymane od Albusa spojrzenie  dorzucił: – Przestała też podnosić w klasie rękę, chyba że staje się  oczywiste, że nikt inny nie zna odpowiedzi.\n– I? – spytała Hooch. – Co w tym dziwnego?\n– To samo w sobie dowodzi, że coś jest nie tak. Deszcze ognia i  chmary szarańczy nie byłyby tak oczywistym znakiem nachodzących kłopotów  jak to, że panna Granger NIE zgłasza się do odpowiedzi. Jest jeszcze  jedna rzecz. Przestała pomagać Longbottomowi w klasie, chociaż  podejrzewam, że w jakiś sposób robi to poza klasą, bo jego praca –  wypracowania, odpowiedzi i eliksiry – cały czas ulega poprawie.\nNa to ostatnie Minerwa uniosła brew.\nSeverus spojrzał na nią zmrużonymi oczami. Nie powie Minerwie, że  Granger próbowała się z nim przywitać przy każdej możliwej okazji. To  brzmiało wystarczająco idiotycznie w jego głowie, a wypowiedzenie słów  na głos tylko rozbawi innych. Nawet tego nie zrozumieją, skoro z nimi  uczniowie witają się na korytarzach ze zwykłą zażyłością.\nŚmiech Albusa złamał spojrzenie Minerwy.\n– Wygląda na to, że panna Granger po prostu zaczyna dojrzewać. Nie  wydaje mi się, żeby było się o co martwić. – Klasnął w dłonie i powstał,  dając innym znak, że spotkanie dobiegło końca. – Chodźmy. Nie wiem jak  reszta, ale ja umieram z głosu. Kolacja czeka.\nKiedy wszyscy  zaczęli zbierać się do wyjścia, Severus poczuł na sobie czyjś wzrok.  Odwrócił się szybko i nakrył Vector wciąż wpatrującą się w niego z  zamyśleniem.\nWykrzywił się w jej stronę i wyszedł z poczuciem satysfakcji, że zaczerwieniła się złapana na gorącym uczynku.\nJak to mówią, prosto na celowniku. Kiedy patrzyła na to teraz,  widziała jak zły był ten pomysł. Szkoda, że nie zauważyła tego  wcześniej. Miała Mapę Huncwotów, mogła po prostu zostać bezpiecznie w  pokoju. Ale nie, ona musiała zobaczyć to na własne oczy; musiała być tuż  obok.\nHermiona wcisnęła się o jeden cal głębiej we wnękę i  upewniła się, że pofałdowany róg peleryny Harry'ego zakrywa jej stopy. Z  bliska i na własne oczy, dokładnie. Powinna się przebadać na głowę.  Kiedy zaczęła aż tak łamać zasady? Zawsze taka była, czy to był może  powolny, długotrwały proces wychodzenia poza prawo? Zawsze uciszała  swoje sumienie wytłumaczeniem, że Harry i Ron robią to samo. Ona była po  prostu wciągana w ich przygody – uważała na nich, żeby nie wpadli w  jeszcze gorsze kłopoty, a może dlatego, że też chciała być częścią tego.\nAle czy Harry albo Ron byli z nią tutaj? Nie. Leżeli bezpiecznie pod  kołderką, tam gdzie każdy dobry, mały, posłuszny Gryfon powinien się  znajdować. Źli, nieprzestrzegający zasad Gryfoni kulili się w ciasnej  wnęce na trzecim piętrze i zaklinali na wszystkie świętości, aby  człowiek, który w tym momencie dzielił z nią tę wnękę, nie odkrył jej  obecności.\nTo z całą pewnością nie był jeden z jej lepszych pomysłów.\nZgubiła ją pokusa, a może raczej jej ciekawość. Oglądała na mapie,  skulona na swoim bezpiecznym, zacisznym łóżku, jak profesor Snape  przemierza zamek niezliczoną ilość razy. Poczuła potrzebę, aby  rzeczywiście zobaczyć swojego profesora. Nie wystarczyło widzieć ślady  jego stóp wędrujących po mapie. Musiała go zobaczyć. Chciała dzielić z  nim tę chwilę, aby zrozumieć, co zmuszało go do wędrowania po zamku całą  długą noc.\nHermiona zignorowała niebezpieczeństwo, uciszyła tę  część siebie, która brzmiała zaskakująco podobnie do profesora Snape'a, a  wskazywała jej, jak gryfońskie są podobne działania i wyślizgnęła się z  wieży, dzierżąc w dłoni mapę i pelerynę.\nZ pomocą mapy nie było  trudno go odnaleźć. Dużo trudniejsze okazało się utrzymanie go w  nieświadomości, że ona gdzieś tam jest. Mimo że użyła zaklęć  wyciszających i miała na sobie pelerynę, nie zajęło długo, nim zaczął  oglądać się za siebie. Kiedy Hermiona zrozumiała, że on zaczyna domyślać  się czyjejś obecności, podobnie jak to miało miejsce w Wielkiej Sali,  postanowiła zatrzymać się na moment i podążać za nim w większej  odległości. Ani przez chwilę nie przeszło jej przez myśl, żeby wrócić do  swojego bezpiecznego pokoju.\nA potem usłyszała za sobą jakieś  głosy. Głosy należące do kogoś młodego, dokładniej mówiąc. Zrozumiała,  że muszą to być jacyś uczniowie, którzy łamią właśnie ciszę nocną i mogą  zostać złapani, więc wślizgnęła się do bocznej wnęki, żeby ją minęli.  Nigdy by jej nie przyszło do głowy, że profesor Snape cofnie się, by  zanurkować do tej samej wnęki i obserwować stamtąd przemykającą parę  Krukonów. Dlaczego w ogóle miałby ich obserwować? Czy to nie była jego  praca, żeby łapać uczniów, którzy łamią przepisy? Serce Hermiony biło  teraz tak głośno, że dziwiła się, że profesor tego nie słyszy. O, nie; o, nie; o, nie. Jeśli on cofnie się jeszcze o krok, z peleryną czy nie, zostanie nieodwołalnie złapana.\nBył teraz tak blisko, że jednym obcasem przycisnął róg peleryny. Hermiona zapomniała, jak się oddycha.\nA potem zniknął, omiótłszy po niej wcześniej końcem swojej  nauczycielskiej szaty. Strach powoli z niej ulatywał, a serce zwalniało z  napędzonych adrenaliną prędkości. Było blisko. Bardzo, bardzo blisko.  Zbyt blisko.\nSeverus  przemykał w cieniu, podążając za parą Krukonów, i wtedy spostrzegł, że  jego obserwator zniknął. Powoli uświadamiał sobie obecność kogoś, kto  podążał za nim samym, kiedy kłujące uczucie pomiędzy jego barkami z  chwili na chwilę robiło się coraz bardziej intensywne. Inny czarodziej  oddaliłby wrażenie bycia obserwowanym po rzuceniu ukradkowego spojrzenia  dookoła, które nie wykryło przyczajonej obecności kogokolwiek, ani też  żadnych wścibskich portretów. Ale Severus nie był przeciętnym  czarodziejem, a zarówno jego paranoja, jak i wyczulone zmysły nie jeden  raz ocaliły mu życie. Dawno temu nauczył się w nie wsłuchiwać.\nZdecydował się najpierw na mały test i przeszedł po całym zamku  leniwym, niespiesznym krokiem. Wrażenie czyjejś obecności wciąż podążało  za nim przez korytarze.\nNie byłby to pierwszy raz, kiedy jakiś  wścibski duch towarzyszył mu w jego nocnych wędrówkach. Duchy, które  chciały porozmawiać, odsyłał szybko w swoją stronę, bo zastraszenie  egzorcyzmem działało na nie równie skutecznie, co groźba wydalenia na  uczniów. Teraz jednak towarzyszył mu milczący osobnik. Nie wyczuwał u  niego złośliwych intencji, jedynie ciekawość, więc nie wymagał, by  ujawnił swoją obecność lub odszedł. Najwyraźniej był to jakiś nowy duch.  Na początku zwykle wstydziły się ukazywać żyjącym mieszkańcom zamku.  Jego podejrzenie zaraz się potwierdziło, bo wrażenie czyjejś obecności  zniknęło niedługo po pojawieniu się parki Krukonów. Nie wyczuwał tego  pierwszego, odkąd zaczął za nimi podążać.\nZauważył, że  przyspieszyli kroku, więc sam również przyspieszył. Coraz bardziej  zbliżał się do upatrzonego celu, więc odrzucił nieistotne rozmyślania o  nieśmiałych duchach. Zamiast tego skupił się na dwóch młodych ludziach  przed sobą. Przez lata coraz większą przyjemność sprawiało mu  dopuszczenie ich tak blisko ich celu, żeby mieli wrażenie, że już im się  udało, po czym ujawniał swoją obecność.\nJeszcze kilka kroków; niech zobaczą drzwi do wieży Ravenclawu. Czekaj. Czekaj. Teraz.\n– Pan Hedge. Pan Wunderlich. Jakie to musi być dla was przykre. – Na  te słowa ich ramiona zesztywniały, a po chwili, gdy Severus wystąpił z  mroku, opadły. Pozwolił, by jeden kącik jego ust powoli uniósł się ku  górze.\nHermiona spacerowała  wzdłuż ściany pokoju, a gruby dywan w odcieniach zieleni i niebieskiego  tłumił odgłos jej kroków. Ron poprosił Pokój Życzeń o bezpieczne,  wygodne miejsce, gdzie można by spokojnie porozmawiać. Hermiona dodała  do tego własne wymagania, aby pomieszczenie był chronione przed wszelkim  urządzeniami szpiegowskimi, z zewnątrz i wewnątrz, podobnie jak robiła  to za każdym razem, gdy odtwarzała klasę eliksirów. Nie zamierzała  dopuścić, aby dyrektor mógł łatwo wykryć ich działania. Była też  zadowolona, że Pokój spełniał życzenia składane niewerbalnie. Nie  chciała tłumaczyć, dlaczego prosi o zabezpieczenia przed podsłuchami.  Wciąż miała wątpliwości, czy postępuje słusznie, nie mówiąc chłopcom o  znalezionym urządzeniu.\nPokój, w odpowiedzi na ich połączone  życzenia, stworzył ten mały, wyłożony orzechowym drewnem gabinet.  Płonący kominek, miękko wyściełane krzesła i stonowane kolory dawały  wrażenie przytulności.\nJednak to uczucie wygody nie było w  stanie umniejszyć jej niepokoju. Wzbraniała się przed nazwaniem  trzepotania w swoim żołądku nerwami. Po szalonym biciu jej serca  wywołanym bliskim spotkaniem z profesorem Snapem wczorajszego wieczora  uważała, że powinna już dorobić się nerwów ze stali. Wciąż nie mogła  uwierzyć, że nie została nakryta.\nPotrząsnęła głową, by  stanowczo wyrzucić z niej myśli o profesorze. Teraz powinna poświęcić  czas swoim przyjaciołom. Harry, czy to akceptował, czy nie, potrzebował  ich. Miała tylko nadzieję, że uda im się przebić przez ścianę gniewu,  jaką zbudował dookoła siebie.\nHermiona odwróciła się na odgłos otwieranych drzwi.\nKiedy drzwi zamknęły się za nim z ciężkim trzaśnięciem, Harry  zorientował się, że jest w pułapce. Szybko rozejrzał się po pokoju, by  przekonać się, że nie ma stąd innego wyjścia, i przez jedną szaloną  sekundę chciał sięgnąć po różdżkę i po prostu stamtąd uciec. Jednak  krótkie spojrzenie przez ramię upewniło go, że musiałby ominąć masywne  ciało, które z uporem wypisanym na twarzy blokowało drzwi.\nHarry złapał spojrzenie Rona, bo to on pilnował drzwi, i odezwał się:\n– I ty, Ron, przeciwko mnie? – Zdezorientowane spojrzenie Rona  nadało trochę ironii tej sytuacji, ale miękkie westchnienie jego  drugiego oprawcy dało mu tę satysfakcję, że przynajmniej ona wyłapała i  zrozumiała jego słowa.\nHermiona westchnęła. Wiedziała, że nie będzie łatwo, ale miała nadzieję, że może chociaż zaczną wieczór przyjemnie.\n– Proszę, nie idź w tę stronę, Harry. – Wskazała ręką pomiędzy niego  a Rona. – Wiesz, że jesteśmy twoimi przyjaciółmi. Martwimy się o  ciebie. Nie chcesz z nami rozmawiać, więc postanowiliśmy, że my  porozmawiamy z tobą.\nPrzyjemnie uleciało z przysłowiowym dymem,  bo nawet z drugiego końca pokoju mogła wyczuć jak magia Harry'ego  naciska na jej zmysły, w miarę jak jego gniew się rozpalał. Ale i bez  tych niewidocznych fal energii potrafiła odczytać jego nastrój, z  głębokiej czerwieni, jaka zalała jego twarz, i mocno zaciśniętych  pięści, które trzymał sztywno po bokach.\nZrobiła krok naprzód, gotowa zmierzyć się z jego gniewem.\n– Harry, coś się z tobą dzieje. Powiedz nam. Pozwól nam pomóc.\n– Nic się nie dzieje – rzucił Harry.\n– Bzdury! – powiedział Ron. – Nie wierzymy ci, Harry.\nNa te słowa Harry gwałtownie odwrócił się w stronę Rona. Hermiona  wystąpiła do przodu i wślizgnęła się między Harry'ego a Rona, z  nadzieją, że uda jej się zażegnać sprzeczkę.\n– Ron chciał  powiedzieć – odezwała się i ponad swoim ramieniem rzuciła szybkie  spojrzenie w kierunku Rona – że coś cię gryzie, Harry. Widzimy to.  Wiemy, jak zrozpaczony byłeś po śmierci Syriusza. I pewnie wszyscy  dookoła myślą, że jesteś w takich nastrojach właśnie z powodu Syriusza,  ale my wiemy, że tak nie jest. Coś jest z tobą nie tak. Kilka dni temu  biegaliście z Ronem po błoniach. Spójrz na siebie teraz, z trudem się  kontrolujesz. Mógłbyś przekląć swojego najlepszego przyjaciela.\nHarry od razu zaczął zaprzeczać.\n– To nie ze mną jest coś nie tak. – Wykorzystał słowa Hermiony i odwzorował jej ton głosu, mimikę i intonację.\n– Czyżby? – zapytał Ron, a jego spojrzenie prześlizgnęło się po  sylwetce przyjaciela, zatrzymując się na dłużej na zaciśniętych w pięści  dłoniach Harry'ego. – Mnie nie oszukasz.\nZielone oczy Harry'ego zmrużyły się gwałtownie.\n– Nie muszę się przejmować waszym zawracaniem głowy. Zresztą, to nie wasza sprawa. Nie musicie nic wiedzieć.\n– Nie musimy nic wiedzieć? – powtórzył Ron, a jego głos podniósł się  z niedowierzania. – Czy ja gdzieś już tego nie słyszałem? – Uniósł rękę  i łagodnie odsunął Hermionę na bok, żeby przestąpić bliżej Harry'ego. –  Czekaj, już wiem, to samo powiedział do ciebie Dumbledore. I zdaje mi  się, popraw mnie, jeśli się mylę, stary, że podniosłeś wtedy cholerny  raban, że traktuje cię jak dziecko i nie rozmawia z tobą o sprawach,  które ciebie dotyczą. – Ostatnie słowa Ron wykrzyczał Harry'emu prostu w  twarz, a na jego własnej twarzy wykwitły brzydkie czerwono-białe plamy.\nHarry, mimo że był lżejszej budowy i niższy, nie cofnął się ani o krok i wykrzyknął w odpowiedzi:\n– To nie wasza sprawa! To nie ma nic wspólnego z waszą dwójką. –  Harry wyminął Rona i ruszył w kierunku drzwi. – To dotyczy walki z  Voldemortem, w którą wy nie jesteście zamieszani.\nTo nie z nią  nic wspólnego? Jak on w ogóle mógł pomyśleć, że to nie jest sprawa jej  czy Rona? Kiedy Hermiona to usłyszała, jej też puściły nerwy.\n–  Czekaj chwilę, jeszcze nie skończyliśmy. – Hermiona przystąpiła do  Harry'ego, aż ich nosy niemal się stykały. – Nie moja sprawa? Nie jestem  w to zamieszana? – Hermiona zrobiła kolejny krok do przodu, zmuszając  Harry'ego, aby się cofnął. – Ze wszystkich egocentrycznych, idiotycznych  rzeczy, które mogłeś powiedzieć... – Jednym palcem dźgnęła Harry'ego w  klatkę piersiową, zmuszając go do kolejnego kroku w tył. – To jest moja walka, ponieważ jestem czarownicą mugolskiego pochodzenia. To moja walka, ponieważ to mnie  Voldemort obrał sobie za cel. – Rozległy się trzaski energii, która  biegła w dół po jej lokach i elektryzowała ich końce, aż uniosły się  wokół jej głowy jak krzaczasta aureola. Jedna iskra zeskoczyła z końca  kręconego włosa na rękę Harry'ego, który drgnął i znów się cofnął.  Niestety, ten ostatni ruch postawił go pod ścianą. Hermiona, zapamiętana  w swoim gniewie, podążała za nim krok za krokiem. – To moja walka, nie dlatego, że jestem przyjaciółką Harry'ego Pottera, ale dlatego, że praktycznie jestem  najlepszą uczennicą na roku, która przerasta każdego z tych  przygłupich, żałosnych, zadufanych w sobie czystokrwistych. Jestem w to w pełni zamieszana, ponieważ to ja zdecydowałam, że stanę przeciwko szaleńcowi, który sieje strach i terror, i próbuje sięgać po coś, co nie jest jego.\nHermiona wreszcie urwała i, dysząc ciężko, wpatrywała się w chłopaka tuż przed sobą.\n– Um, Hermiono...\nHermiona zamrugała, przychodząc do zmysłów. Gniew, który czuła,  ulatniał się szybko, żeby jeszcze szybciej zostać zastąpiony przez  zakłopotanie, kiedy uświadomiła sobie, co właśnie zrobiła.\nHarry  przyglądał jej się wstrząśnięty, z szeroko otwartymi oczami, chociaż  Hermiona nie mogła stwierdzić, czy to z powodu jej słów, małych,  trzaskających i skrzących się na niebiesko iskierek magii, które  zbierały się na jej lokach, czy też może dlatego, że wepchnęła go w  najdalszy kąt pokoju jednym ruchem wycelowanego w jego klatkę piersiową  palca.\n– Przepraszam. – Opuściła rękę, a policzki zapiekły ją ze  wstydu. Odstąpiła od Harry'ego i spojrzała na Rona, by po chwili  schować głowę w dłoniach i jęknąć, kiedy zobaczyła szok na jego twarzy.\nHarry został w swoim kącie i mrugał gwałtownie za szkłami okularów.  Otworzył usta, ale nie wydostał się z nich żaden dźwięk. Zamknął je,  przeczyścił gardło i spróbował ponownie. Tym razem padły słowa:\n– Tak STRASZNIE się cieszę, że jesteś po naszej stronie, Hermiono.\nRon wymienił spojrzenie z Harrym ponad opuszczoną głową Hermiony.\n– Mówiłem to już wcześniej i powiem też teraz: genialna, ale przerażająca. Bardzo, bardzo przerażająca.\nHermiona uniosła głowę, by zmiażdżyć Rona spojrzeniem, ale brakowało  w nim już gorąca słusznego gniewu. Następnie przeniosła wzrok na  Harry'ego i tym razem patrzyła szczerze i ze skruchą.\n–  Przepraszam za ten mały wybuch, to nie było dokładnie to, co nam chodzi  po głowach. – Przynajmniej ten mały wybuch ostudził u Harry'ego jego  własne wzburzenie. Jego spokojniejsza postawa dała jej odwagę, żeby  ciągnąć dalej. – Jesteśmy twoimi przyjaciółmi, ty głupku. Zawsze  będziemy stali po twojej stronie. Pozwól sobie pomóc.\nHarry z nagłym zmęczeniem oparł głowę o ścianę.\n– Nie wiesz tego, póki nam nie powiesz, stary.\nHarry podniósł wzrok na dwójkę swoich najlepszych na świecie przyjaciół.\n– To przepowiednia. Dotyczy pokonania Voldemorta.\nHermiona, która zawsze szybko łączyła fakty, skorzystała ze swojej logiki.\n– Była w Departamencie Tajemnic, za tymi drzwiami, które wciąż widziałeś w snach.\n– Tam trzymają wszystkie prawdziwe przepowiednie. – Jego oczy  patrzyły w dal, kiedy sięgał we wspomnienia. – Są ich tysiące, każda  czeka zamknięta w małej, zakurzonej kulce, na właściwą osobę, która  będzie miała prawo, żeby ją usłyszeć. – Harry znów skupił wzrok na  przyjaciołach. – Dumbledore powiedział, że tylko osoby, które zostały  wspomniane w danej przepowiedni, mogą ją usłyszeć. Voldemort nie mógł  się tam dostać, więc wykorzystywał moje sny, żebym to ja otworzył  przepowiednię za niego.\n– Stop – powiedział Ron, na co Harry i  Hermiona odwrócili się w jego stronę. – Jeśli mamy słuchać o  przepowiedniach i Voldemorcie, może lepiej usiądźmy. – Potoczył wokół  ręką, a Pokój Życzeń wyczarował im wygodne fotele. – Siadajmy.\nKiedy zajęli miejsca, Ron zachęcił Harry'ego, by mówił dalej.\n– Więc co mówi ta przepowiednia?\nHarry wyglądał na zrezygnowanego i zmęczonego, kiedy przymknął oczy i  zaczął wyrzucać z siebie słowa, które go prześladowały:\n–  Oto nadchodzi ten, który ma moc pokonania Czarnego Pana... Zrodzony z  tych, którzy trzykrotnie mu się oparli, a narodzi się, gdy siódmy  miesiąc dobiegnie końca... A choć Czarny Pan naznaczy go jako równego  sobie, będzie miał moc, jakiej Czarny Pan nie zna... I jeden z nich musi  zginąć z ręki drugiego, bo żaden nie może żyć, gdy drugi przeżyje... Ten,  który ma moc pokonania Czarnego Pana narodzi się, gdy siódmy miesiąc  dobiegnie końca...\n– Nic dziwnego, że on wciąż próbuje cię zabić. Cóż, Harry, teraz będziesz musiał walczyć i zabić Voldemorta.\nHarry otworzyć oczy i wyszczerzył się do Rona, choć mało było humoru w jego twarzy.\n– Albo on zabije mnie.\nCała trojka siedziała w milczeniu, nowa wiedza zawisła nad nimi  ciężko, tak jak wisiała nad Harrym przez te wszystkie miesiące. Hermiona  jako pierwsza zdecydowała się przerwać ciszę:\n– Przecież wiesz, że nie jesteś sam.\n– Nie jestem? – zapytał Harry.\nW głosie Rona brzmiała pewność i współczucie:\nHarry podciągnął kolana na krzesło i oparł na nich łokcie.\n– Jakoś nie widzę, żeby ktoś z nich miał stanąć twarzą w twarz z Voldemortem.\nZnów można było wyczuć gniew w jego głosie, buzujący tuż pod  powierzchnią. Przynajmniej teraz Ron i Hermiona wiedzieli, co jest  przyczyną jego humorów i nagłych zmian nastroju, które nękały ich  przyjaciela przez ostatnie miesiące.\nHermiona spojrzała na Rona z  zakłopotaniem. Dobrze sobie radziła z problemami logicznymi i szybkim  przechodzeniem do sedna sprawy. Ale Harry nie potrzebował teraz zimnej  logiki. Potrzebował czegoś innego, a ona nie miała pojęcia, co  powiedzieć, aby poczuł się lepiej. Nie była nawet pewna, czy było coś,  co można by powiedzieć, aby poczuł się lepiej. Harry potrzebował teraz  otuchy, bo oczywiste było, że stracił wiarę, w cokolwiek wierzył.\nTo Ron znalazł właściwe słowa.\n– To, że tego nie widzisz, nie znaczy, że oni się z nim nie mierzą.  Snape na pewno jest ogromnym dupkiem, ale staje z nim twarzą w twarz, za  każdym razem, gdy wymyka się, by dla nas szpiegować. Dumbledore walczył  z nim w zeszłym roku w Ministerstwie. Cała moja rodzina, może poza tym  zidiociałym snobem Percym, mierzy się z nim jako członkowie Zakonu.  Nawet Ginny musiała stawić mu czoła przez tą cholerną książkę, którą  podrzucił Malfoy. W porządku, rozumiem, że to ty musisz być tym, który  go zwycięży, zgodnie z przepowiednią, ale jest od groma innych ludzi,  Harry Potterze, którzy stają w obliczu niebezpieczeństwa, żeby utrzymać  cię przy życiu na tyle długo, żebyś mógł obalić Voldemorta.\nIlu ludzi  poświęciło się, żebyś ty był bezpieczny? Ilu ludzi pracowało na to,  żebyś miał jako-takie życie? Naprawdę myślisz, że wszyscy ci ludzie –  Zakon, aurorzy, Hermiona, Dumbledore, ja – poklepiemy cię po główce,  życzymy powodzenia i wypchniemy cię za drzwi, żebyś sam zmierzył się z  mrocznym czarodziejem? Każdy stara się, jak tylko może.\nHarry  pokręcił głową, odrzucając słowa Rona, wciąż zbyt opanowany przez swój  gniew, żeby naprawdę usłyszeć, co jego przyjaciel usiłuje mu powiedzieć.\n– Dumbledore ukrywa przede mną różne sprawy – powiedział, jakby to w ogóle cokolwiek wyjaśniało.\nRon wywrócił oczyma.\n– Och, i tak świetnie sobie poradziłeś, kiedy w zeszłym roku  wreszcie ci coś zdradził. Poważnie, Harry, naprawdę uważasz, że dyrektor  powinien powiedzieć ci od razu, kiedy przyszedłeś do Hogwartu, że twoim  przeznaczeniem jest zabić najgroźniejszego czarnoksiężnika  wszechczasów? To byłby świetny prezent na jedenaste urodziny. Jeśli  zamierzasz chować urazę, przynajmniej bądź sprawiedliwy. A kiedy już ci  przejdzie, może wreszcie dotrze do twojego zakutego łba, że nie jesteś  sam. – Ron zamachał ręką na Hermionę i siebie. – My się nigdzie nie  wybieramy.


Lenovo ideapad C340-14IML i7-10510U 14" FHD TN Glossy 8GB DDR4-2666 512GB SSD M.2 2280 PCIe NVMe GeForce MX230 Win 10 81TK00HJPB Onyx Black - Cena, opinie - sklep Sferis.pl\nStrona główna Komputery Laptopy Laptopy nowe Lenovo ideapad C340-14IML i7-10510U 14" FHD TN Glossy 8GB DDR4-2666 512GB SSD M.2 2280 PCIe NVMe GeForce MX230 Win 10 81TK00HJPB Onyx Black\nOpis - Lenovo ideapad C340-14IML i7-10510U 14" FHD TN Glossy 8GB DDR4-2666 512GB SSD M.2 2280 PCIe NVMe GeForce MX230 Win 10 81TK00HJPB Onyx Black\nOpinie - Lenovo ideapad C340-14IML i7-10510U 14" FHD TN Glossy 8GB DDR4-2666 512GB SSD M.2 2280 PCIe NVMe GeForce MX230 Win 10 81TK00HJPB Onyx Black\nOcena produktu: Lenovo ideapad C340-14IML i7-10510U 14" FHD TN Glossy 8GB DDR4-2666 512GB SSD M.2 2280 PCIe NVMe GeForce MX230 Win 10 81TK00HJPB Onyx Black\nKP - 08.09.2020 08:34\nBardzo sympatyczny sprzęt. Szybki, mobilny. Nie mamy do niego uwag. Z ewentualnych współczesnych braków: brak podświetlenia klawiatury i brak klawiatury numerycznej (w 14' chyba normalne) i brak możliwości dokupienia stacji dokującej. Bateria na MŚ Office i internecie do 10 godzin. Przy włączonej grze nie da rady dwóch...\nPiotr - 26.08.2020 13:39\nBardzo dobry i szybki zakup. Dobry stosunek jakości do ceny (procesor INTEL i7, odpowiednia pamięć, długi czas działania baterii, nie grzeje się zbytnio). Przesyłka dotarła w 2 dni. Ogólnie jestem zadowolony\nBartek - 06.08.2020 01:22\nIdealny do pracy, bardzo szybki i dobrze wykonany. Nie przegrzewa się a praca na baterii to bajka nawet 8 godzin. Za tą cenę nie można się do niczego przyczepić


Pokerowy Teleexpress: Zmiany w rejestracji na Aussie Millions, Ruch w pokerze online i więcej | PokerNews\n2011 Grudzień 21 PokerNews PL\nWspółzałożyciel Absolute Poker przyznał się do winy\nWe wtorek, jeden z 11 mężczyzn oskarżonych przez Departament Sprawiedliwości w związku z czarnym piątkiem, przyznał się do stawianych mu zarzutów. Brent przyznał, że celowo popełniał oszustwa bankowe oraz inne, które znajdują się w akcie oskarżenia.\nBuckley, który ma 31 lat, przyznał przed Sądem Rejonowym w Manhattanie, że świadomie złamał prawo, gdy Absolute Poker oszukiwało banki w Stanach Zjednoczonych, w celu ułatwienia transakcji hazardowych, których dokonywanie niezgodne jest z aktem Unlawful Internet Gambling Enforcement Act (UIGEA) wprowadzonym w 2006 roku.\n"Wiedziałem, że oszukiwanie banków jest nielegalne" powiedział Buckley, sędziemu Ronaldowi Ellisowi. Według aktu oskarżenia z Czarnego Piątku, Buckley zatrudnił Ira Rubina, by ten stworzył procesor płatniczy, maskujący operacje.\nWięcej o tej sprawie, można przeczytać w artykule na stronie PokerNews.\nJak co tydzień, w środę uwolnione zostały liczby dotyczące ruchu na stronach pokerowych. PokerScout.com poinformował, że ruch w pokerze online na całym świecie spadł o 3,5%, głównie spadek odnotowany został dlatego, że promocja PokerStars (72-miliardowe rozdanie) dobiegła już końca.\nPokerStars odnotował największy spadek, wynoszący aż 6,4% w stosunku do tygodnia ubiegłego, ale nadal jest oczywiście liderem w rankingu. Spadek prawdopodobnie byłby jeszcze większy, ale w niedzielę ponad 60,000 graczy uczestniczyło w największym turnieju Sunday Million z pulą nagród wynoszącą aż $12 milionów.\nPartyPoker odnotował wzrost w ruchu wynoszący 1%, co pozwoliło by ponownie awansować na drugie miejsce i wyprzedzić sieć iPoker Network, który aktualnie plasuje się na trzecim miejscu. Pierwszą piątkę zamykają 888poker i Ongame Network.\nRuch na Bodog Poker w tym tygodniu nieco się ustabilizował, po tym jak w zeszłym tygodniu spadł na 14 miejsce. Firma w ubiegłym tygodniu zmieniła markę w USA na Bovada.lv, ale mimo tego ruch spadł o 1,7% w ciągu ostatnich 7 dni.\nJeżeli chodzi o liczby roczne, to wskaźnik PokerScout pokazuje, że ruch pokerowy online (z wyjątkiem Włoch) spadł o 28%. Oprócz oczywistych spadków Full Tilt Poker oraz sieci CEREUS, duże spadki odnotowały również Entraction Network (spadek o 52%) oraz International Poker Network (spadek o 45%). Najwięcej zyskały natomiast 888poker (wzrost o 78%) oraz Merge Gaming Network (wzrost o 74%).\nZmiany w rejestracji do Aussie Millions\nAussie Millions już wkrótce\nWe wtorek, Crown Poker zapowiedziało zmiany w procesie rejestracji podczas Aussie Millions 2012. Z wyjątkiem kilku turniejów późna rejestracja będzie dostępna aż do drugiej przerwy.\nPonadto po raz pierwszy w historii, rejestracja do Main Eventu z wpisowym $10,600 potrwa aż do drugiego poziomu w dniu 2. Crown Poker dokonał tej zmiany, w celu zminimalizowania konfliktu harmonogramu z PokerStars Caribbean Adventure oraz chińskiego Nowego Roku.\nJeżeli nadal myślisz o wygranej pakietu o wartości $16,000, możesz spróbować swoich sił już za $2. Ponadto na miejscu w Crown Poker, również dostępnych będzie kilka satelit do turnieju głównego.\nWorld Poker Tour po raz kolejny zawita na Florydę\nDo harmonogramu X sezonu World Poker Tour dodany został kolejny przystanek. Turniej WPT Lucky Hearts Poker Open odbędzie się w dniach od 10 do 14 lutego w Seminole Hard Rock Hotel w Hollywood na Florydzie. Wpisowe do Main Eventu wyniesie $3,500 i dostępna będzie opcja re-entry.\nNowy przystanek poprzedza kolejne wydarzenie WPT Seminole Hard Rock, który odbędzie się w kwietniu. W sumie cztery turnieje WPT, odbędą się na Florydzie, to o trzy więcej niż w sezonie IX.\nZapraszamy do zapoznania się z filmikiem, który obrazuje grę przy stole finałowym turnieju Aussie Millions 2011 Main Event.\nPokerStars Promocja PokerNews Teleexpress Aussie Millions Poker Online Absolute Poker\nPokerowy Teleexpress: Nowe funkcje na PokerStars, oświadczenie LockPoker i więcej


Szczeć - Medianauka.pl\nNauka » biologia » rośliny » szczeciowce » szczeciowate\nTo wieloletnie rośliny zielne.\nSzczeć sukiennicza PL - ogród\nSzczeć sukiennicza, szczeć barwierska (Dipsacus sativus) to dwuletnia roślina zielna z rodziny szczeciowatych. Roślina dawniej uprawiana i dziczejąca w pobliżu zakładów sukienniczych. Kwiaty są zebrane w okazałe i kolczaste, owalne kwiatostany.\nSzczeć wykrawana PL - ogród\nSzczeć w naturze rośnie w rejonie Morza Śródziemnomorskiego, czyli w Europie, północnej części Afryki i we wschodniej części Azji.\nŁodyga jest wyposażona w drobne kolce.\nLiście są zwykle parami zrośnięte u nasady.\nKwiaty są zebrane w jajowate lub kuliste kwiatostany.\n© medianauka.pl, , RODZAJ-167\nData aktualizacji artykułu: 2020-08-31\nangielska: Teasel, teazel\nRodzina: Szczeciowate (Dipsacus)


Lark Ultimate 8i WIN - brak informacji o stanie naprawy - Strona 3\n15-04-2016, 23:00 #21\nmichau89 (16-04-2016),szybki10 (16-04-2016)\n16-04-2016, 21:17 #22\nMam zdjęcia karty gwarancyjnej.\nW punkcie 11 jest mowa o 21 dniach z możliwością przedłużenia, jeżeli zajdzie potrzeba sprowadzenia części z zagranicy. Czy takim zapisem mogą się w jakiś sposób wykręcić?\n16-04-2016, 22:57 #23\n17-04-2016, 15:11 #24\nAle rozumiem, że ze względu na tak długi czas oczekiwania, nie mogą mi odesłać nienaprawionego tabletu(o ile go znajdą)?\n17-04-2016, 15:35 #25\nTo już byłaby kpina z uprawnionego do naprawy gwarancyjnej! Najbardziej prawdopodobne jest to, że oczekują na dostawę z Chin i wyślą Ci nowy sprzęt. A ponieważ nie spieszą się, to trzeba na nich wymusić szybsze działanie i komunikację z klientem.\nCo z projektem pisma, masz zamiar jutro je wysłać?\n17-04-2016, 18:58 #26\nProjekt pisma wysłałem Ci w wiadomości prywatnej.\nJeśli chodzi o adres wysyłki, to rozumiem, że ten podany na ostatniej stronie karty gwarancyjnej, tak? Ten sam adres był też w stopce maila, w którym podano mi adres do wysyłki tabletu.\n18-04-2016, 00:00 #27\nJeśli chodzi o adres wysyłki\nJa bym wysłała na adres Lark Europe S.A. ul. Osikowa 16, 05-092 Łomianki . Jest to adres biura spółki Lark Europe i taki adres widnieje na stronie Lark - Nawigacja GPS, Tablety, E- booki, Odtwarzacze MP3 i MP4, DVD, TV\nNa Matuszewskiej jest Magazyn (kompleks City Point)\nPoprawione pismo z uwagami odesłałam na priv. Wyślij je listem poleconym, za zwrotnym poświadczeniem odbioru i potwierdzeniem dostarczenia przez SMS, dobrze?\n18-04-2016, 16:18 #28\nJa bym wysłała na adres Lark Europe S.A. ul. Osikowa 16, 05-092 Łomianki .\nA na tym piśmie też adres zmienić, czy tam zostaje ten z karty gwarancyjnej?\n18-04-2016, 16:42 #29\nOK Michał, zmień też w piśmie adres na Osikową w Łomiankach. W treści napisałeś, że tablet wysłałeś do magazynu na Matuszewskiej, więc będą wiedzieli, gdzie go szukać.\nEdit: gdy sprawdzałam pismo, nie zwróciłam uwagi na adresata. Dopiero później zorientowałam się, że pismo jest niewłaściwie zaadresowane.\nOstatnio edytowane przez ali_cja ; 18-04-2016 o 16:44\n18-04-2016, 19:29 #30


Professional Work Service oferta pracy na stanowisku POKOJÓWKA - Niemcy\nProfessional Work Service / Oferta z dnia: 2012-04-12\nProfessional Work Service jest dynamicznie rozwijającą się agencją pośrednictwa pracy zajmującą się pozyskiwaniem pracowników zarówno dla pracodawców polskich, jak i zagranicznych. W naszej ofercie znajduje się usługa rekrutacji jednorazowej oraz leasing pracowniczy. Selekcję i dobór pracowników prowadzimy w zakresie pracy stałej i tymczasowej . Sektory rekrutacji obejmują branżę budowlaną oraz prace sezonowe. Specjalizujemy się również w pośrednictwie pracy związanej z opieką oraz młodzieżowych programach edukacyjnych realizowanych za granicą kraju. Działamy na terenie całej Polski, ze szczególnym uwzględnieniem województwa podkarpackiego i lubelskiego.\nNasz zespół tworzą wyszkoleni specjaliści z zakresu administracji, prawa, psychologii oraz lingwistyki stosowanej, którzy zapewnią Państwu profesjonalną pomoc i obsługę. Stawiamy na jakość oferowanych przez nas usług, dlatego podstawą naszych działań jest dostosowanie oferty do potrzeb i wymagań Klienta. Gwarantujemy, że wiedza i doświadczenie naszego personelu pozwoli pracodawcy znaleźć odpowiednich pracowników, a osobom poszukującym pracy ułatwi jej znalezienie.\nStanowisko: POKOJÓWKA - Niemcy\nInteresują Cię atrakcyjne zarobki i dynamiczna praca w uroczym miejscu ? Chcesz doskonalić znajomość języka obcego, poznać nowy kraj i ciekawych ludzi? Jeśli jesteś zainteresowana pracą w hotelarstwie, znasz podstawy posługiwania się językiem niemieckim , sumiennie i odpowiedzialnie podchodzisz do powierzonych zadań ? ta oferta skierowana jest właśnie do Ciebie.\nAgencja pośrednictwa pracy z oddziałem w Rzeszowie poszukuje pracowników na stanowisko : POKOJÓWKA na terenie Niemiec ( Wyspy Fryzyjskie ).\n- chęć i gotowość do pracy\n- rzetelne wywiązywanie się z obowiązków\n- czas pracy - 40 h/ tydzień ( istnieje możliwość nadgodzin )\nNasza agencja gwarantuje pomoc w organizacji całego wyjazdu do Niemiec, zarówno w zakresie dojazdu do miejsca pracy, jak i wszelkich spraw formalnych związanych z pobytem za granicą kraju. Zapewniamy wsparcie w razie ewentualnych problemów.\nJeśli zainteresowała Cię nasza oferta pracy wyślij swój życiorys na podany adres mailowy, a nasz konsultant skontaktuje się z Tobą i umówi na spotkanie. W tytule wiadomości prosimy wpisać POKOJÓWKA.


Dam pracę w Niemczech jako opiekunka do 30-letniego pana z ok.Hanoweru i Hildesheim od połowy kwietnia | Praca w Niemczech oferty - ogłoszenia 2018\nStrona główna » Praca dla opiekunek » Dam pracę w Niemczech jako opiekunka do 30-letniego pana z ok.Hanoweru i Hildesheim od połowy kwietnia\nDam pracę w Niemczech jako opiekunka do 30-letniego pana z ok.Hanoweru i Hildesheim od połowy kwietnia\nOpublikowany: 9 kwietnia 2017 03:58\nPotrzebna osoba na stanowisko opiekunki osoby niepełnosprawnej. Oferta pracy w Niemczech w ok. Hanoweru przy opiece nad Panem w wieku 30 lat, z paraliżem po wypadku rowerowym.\nPodopieczny ma 30 lat. Waży około 50-60 kg. Jest osobą sparaliżowaną na skutek wypadku na rowerze 7 lat temu. Może poruszać górną częścią ciała i ramieniem, ma niesprawne palce. Sam podopieczny porównuje siebie do bohatera filmu „Nietykalni”. Porusza się na wózku elektrycznym. Jest osobą sprawną umysłową i pomimo przeciwności losu, jest komunikatywny, otwarty i chce żyć normalnie. Pan jest fanem muzyki reggae, uwielbia kwiaty (uczył się jako ogrodnik)– w jego pokoju, jak również na zewnątrz domu jest bardzo dużo roślin. Hoduje również gekony (jeśli opiekunka się boi, nie musi ich karmić, mogą być zamknięte w terrarium). Pan nie jest w stanie sam jeść, należy podawać mu pokarmy i picie. Aby zachować resztki samodzielności ma specjalne uchwyty na szczoteczkę do zębów lub na telefon. Chetnie komunikuje się przez Whatsapp, Skype i facebooka. Lubi spędzać czas z przyjaciółmi, chętnie urządza grille, jeździ do pubów, na koncerty.\nOpieka: pomoc w myciu, ubieraniu, jedzeniu, pielęgnacji włosów (pan ma dredy), korzystaniu z toalety (pan ma też zakładane pielucho majtki), wstawaniu (jest Lift), wspólne spędzanie czasu z podopiecznym – zakupy, gotowanie, koncerty, kino, gry, słuchanie muzyki, pielęgnacja roślin\nProwadzenie domu: pranie, gotowanie, robienie zakupów, prasowanie\nPraca w nocy nie występuje, jednak trzeba być gotowym do niesienia pomocy, gdyby zaszła taka potrzeba.\nPan mieszka w domu jednorodzinnym (na górze mieszkają rodzice, cały dół jest przystosowany do potrzeb osoby niepełnosprawnej). Pan Bastian ma do dyspozycji duży pokój z kuchnią oraz sypialnię z łazienką. Rodzice są osobami pracującymi, ale starają się również pomagać opiekunce (szczególnie mama). Przychodzi również opieka medyczna. W domu są też dwa psy i koty, jednak jeśli opiekunka nie chce, nie musi ich karmić. Do dyspozycji opiekunki jest oddzielny apartament na piętrze z łazienką, radiem i TV. Jest zapewniony Internet oraz tanie połączenia na Polskę. Czas wolny to minimum dwie godziny dziennie.\nPoszukujemy młodej opiekunki z prawem jazdy (wiek 25-40 lat), która będzie traktować pana nie tylko jako podopiecznego, ale również kolegę (wspólne wyjazdy do miasta, na koncerty). Pan jest osobą palącą, dlatego chciałby również mieć palącą opiekunkę. Wymagane jest prawo jazdy i dobry niemiecki.\nID ogłoszenia: 4558e5e5ed307a1\nopiekunka osoby niepełnosprawnej praca Hannover\nPraca w Niemczech opiekunka starszej pani (93 l.) z ok. Hanoweru od 1.12.\nOpiekunka do starszej pani z Berlina, Niemcy praca od 8.09 na zastępstwo\nOferta pracy w Niemczech przy opiece nad starszą Panią w Siegen od 24.03\nPraca w Niemczech opiekunka niepełnosprawnego Pana z okolic Hanoweru


[TVP2] Czas honoru - Forum media2.pl\nPost autor: Mocny FULL » 21 lip 2011, 20:16\nTo serial wojenny prod. TVP, 2008-nadal\nMoja własna ocena po obejrzeniu 1-go sezonu: 7/10\nPost autor: piciu » 22 lip 2011, 0:50\nA ja po obejrzeniu 1 sezonu dałbym 7,5/10.\nPost autor: Direct » 05 paź 2011, 14:25\nZobaczcie sobie to: youtube.com/watch?v=vBR30Nt4d4Q\nPost autor: Dijon » 05 paź 2011, 18:28\nPost autor: Direct » 17 gru 2011, 16:20\nHatak.pl pisze: Jarosław Sokół, scenarzysta serialu "Czas honoru" podczas promocji swojej książki, która miała miejsce 15 grudnia potwierdził, że 5. sezon na pewno powstanie.\nDowiadujemy się z jego rozmowy z fanklubem cichociemnych, że razem z drugą scenarzystką mają napisaną już połowę sezonu. Dodał, że pani producent z TVP, będąca na spotkaniu, także potwierdziła, że 5. sezon ma zielone światło.\nSokół dodał także, że nie pokażą powstania warszawskiego z uwagi na ograniczenia budżetowe. Nie zdradził jednak, o czym ma być 5. sezon. Jeśli chodzi o książki związane z serialem, powstaną jeszcze trzy.\nZatem już wiadomo, że we wrześniu 2012 roku w TVP2 pojawi się 5. sezon "Czasu Honoru".\nPost autor: Trzeciak » 20 gru 2011, 0:24\nTo, że pojawi się piąta seria za rok - wiedziałem już przed startem ostatniego 4. sezonu w sierpniu. Wiele wskazuje na to, że 5. sezon będzie ostatnim, a dotyczyć będzie losów bohaterów w okresie świeżo po 1945 roku, czyli po zakończeniu II wojny światowej.\nPost autor: Trzeciak » 26 sty 2012, 14:22\nhttp://kultura.dziennik.pl/telewizja-i- ... onoru.html - wywiad z scenarzystką serialu Ewą Wencel. To już potwierdzone. Jesienią 2012 roku na antenie TVP2 zobaczymy 5. i za razem ostatnią serię serialu "Czas Honoru".\nPost autor: Direct » 15 lut 2012, 12:39\nTrzeciak pisze: Wiele wskazuje na to, że 5. sezon będzie ostatnim, a dotyczyć będzie losów bohaterów w okresie świeżo po 1945 roku, czyli po zakończeniu II wojny światowej.\nI tak się stanie:\nHatak.pl pisze: Producent serialu, Michał Kwieciński w ostatnio udzielonym wywiadzie zdradzał plany na 5. i zarazem ostatni sezon popularnego polskiego serialu "Czas honoru".\nPotwierdzono wcześniejsze informacje - 5. sezon "Czasu honoru" będzie rozgrywać się tuż po wojnie. Przyczyna takiego zabiegu jest bardzo prosta - brak budżetu. Bohaterowie będą mieć problem z przystosowaniem się do nowej rzeczywistości. Przeżyją represje ze strony komunistów. Dodano także, że żaden z bohaterów nie zginie.\nPost autor: Trzeciak » 15 lut 2012, 12:42\nW sumie nawet dobrze, że 5 seria będzie ostatnią, bo po pięciu latach jakaś zmiana w ramówce TVP2 by się przydała, żeby nie było nadmiernerj stagnacji\nPost autor: ARTUR B. » 15 lut 2012, 13:10\nW ogóle jestem zdania, ze jakikolwiek serial powinien mieć max 5 sezonów. Rzadko się zdarza by jakas produkcja dłużej utrzymywała poziom.\nPost autor: Trzeciak » 08 sie 2012, 11:42\nWczoraj zakończyły się zdjęcia do piątej serii "Czasu Honoru". Dziś odbędzie się ostatni i pożegnalny bankiet, bowiem nowa seria serialu (z wiadomych nam powodów) będzie jednocześnie ostatnią. Ostatnie 13 odcinków serialu Dwójka wyemituje od 2 września w każdą niedzielę o 21:10.\nNiewykluczone, że jesienią 2013 roku "Czas Honoru" zastąpi inny serial wojenny.\nPrzy okazji - polecam relację ze spotkania ekipy serialu wraz z jego fanami: http://www.youtube.com/watch?v=ej-Z6909 ... e=youtu.be\nPost autor: Dominik » 08 sie 2012, 15:09\nSzkoda, że serial będzie zakończony, ale nie ma się co dziwić. Skoro wysokobudżetowy świetny serial wojenny ma oglądalność na poziomie tanich seriali obyczajowych, to te 5 sezonów jest dużym sukcesem.\nPost autor: Trzeciak » 08 sie 2012, 15:23\nInna sprawa - to fabuła serialu, która już się wyczerpała. Produkcja miała konkretną tematykę - więc gdyby był 6 sezon - o czym wspomniano w filmiku - to byłby tak naprawdę o niczym.\nNiewykluczone, że w przyszłości powstanie właśnie film na podstawie serialu, ale na razie są na to małe szanse.\nPost autor: Dominik » 08 sie 2012, 16:52\nFabuła niekoniecznie się wyczerpała, bo można było zrobić sezon z Powstaniem Warszawskim w tle i na pewno udałoby się pociągnąć temat na 13 odcinków. Jednak budżet na to nie pozwolił. Może gdyby serial miał oglądalność na poziomie np. 4 milionów, to właśnie taki mielibyśmy kolejny sezon.\nFilm fabularny to dobry pomysł, bo budżet może być wsparty przez PISF, prywatnych sponsorów itp. Jednak wątpię, żeby taki pomysł udało się zrealizować, zwłaszcza po ostatnich niepowodzeniach 'Stawki większej niż śmierć' która miała wszystko żeby stać się hitem, a nim się nie stała.\nOgólnie żałuję, że mało inwestuje się w Polsce w wysokobudżetowe seriale. Jedyne chyba dwa droższe seriale w tym sezonie to właśnie 'Czas honoru' i 'Misja Afganistan' od Canal +. Ale wg prognoz ludzi z branży możliwe, że telewizje będą inwestowały w droższe seriale już niedługo.\nPost autor: Trzeciak » 24 sie 2012, 14:47\nhttp://www.tvp.pl/seriale/obyczajowe/cz ... ji/8334455 - jak już wczoraj wspominałem - wczoraj odbyła się konferencja prezentująca prawdopodobnie ostatni sezon "Czasu Honoru". Jego premiera za 9 dni w TVP2, a w vod.tvp.pl pierwszy premierowy odcinek już pojutrze 26 sierpnia.


Rosja znowu uderzy od południa? - wGospodarce.pl\nOpublikowano: 26 maja 2022, 09:14\n„Na Chersońszczyznę i do regionu zaporoskiego przerzucane są wojska z okupowanego Krymu, które wcześniej przybywają z Rosji. Oprócz sił lądowych, w skład tych formacji wchodzą również komponenty morski i lotniczy” - poinformował przedstawiciel HUR Wadym Skibicki w rozmowie na antenie rozgłośni Krym.Realii, czyli krymskiego projektu Radia Swoboda. Słowa Skibickiego zacytowano również na profilu wywiadu wojskowego na Telegramie (https://t.me/DIUkraine/542).\nJak zauważył rozmówca ukraińskiej stacji, rosyjskie siły zaczęły na początku maja umacniać swoje pozycje na zajętych terenach. „Wznoszone są odpowiednie obiekty inżynieryjne, a poza tym przeciwnik buduje już nawet nie jedną czy dwie, ale trzy linie obrony. (…) Te czynniki o charakterze militarnym wskazują na zamiary Rosji, aby zająć i utrzymać okupowane ziemie” - ocenił Skibicki.\nWcześniej, 20 maja, ukraińska gazeta internetowa Kyiv Independent poinformowała, że samozwańczy gubernator regionu chersońskiego Wołodymyr Saldo ogłosił podczas spotkania z rosyjskimi kolaborantami „rychłe przyłączenie Chersonia do Rosji”. Natomiast w środę prezydent Władimir Putin wydał dekret, przewidujący uproszczony tryb nadawania rosyjskiego obywatelstwa mieszkańcom Chersońszczyzny i obwodu zaporoskiego.


LUX Wkrętak odporny na uderzenia PH0 x 60 mm kupuj w OBI\nNr produktu: 1401397\nRozmiar: PH0 x 60 mm\nZ oksydowaną końcówką\nLUX Wkrętak nasadowy 8 mm x 125 mm Comfort\nWkrętak z grotem Phillips PH0, LUX-TOOLS.\nO oksydowanej końcówce z grotem krzyżowym. Świetnie nadaje się do zastosowań profesjonalnych.\nPrzyjemna w dotyku, antypoślizgowa rękojeść z przyjaznego dla środowiska octanu celulozy zapewnia maksymalny komfort pracy. Tworzywo rękojeści jest odporne na uszkodzenia mechaniczne oraz na działanie olejów i kwasów. Długość całkowita wkrętaka: 60 mm.\nLUX Wkrętak płaski odporny na uderzenia 6,5 mm x 150 mm\nSkrzynka drewniana biała podłużna L 80x19x16 cm


Grodków Chesterfield tanie przewozy autokarowe\nTanie bilety autokarowe Grodków Chesterfield\nWykorzystaj naszą dostępną wyszukiwarkę biletów autokarowych aby kupić tani autokarowy bilet Grodków Chesterfield. W należącym do firmy MAX serwisie znajduje się wyszukiwarka z dwoma popularnymi systemami gdzie wybierając odpowiednie parametry wyszukiwania przejrzeć obecne trasy międzynarodowe najlepszych firm oferujący przewozy międzynarodowe i w kilka chwil kupić bilet. Obsługa jest bardzo prosta można wybrać platformę klikając na czerwony przycisk Voyager jeśli chcesz zobaczyć międzynarodowe połączenia autobusowe Eskana Bus, PKS POLONUS, Globtourist, lub niebieski aby zobaczyć trasy połączeń Eurobus, Agat, Eurolines.. Po kliknięciu przedstawione będą obecne trasy wraz z cenami na szukany kierunek Grodków Polska - Chesterfield Wielka Brytania.\nAutokarowy bilet kupiony na naszej stronie www możesz w każdym czasie zwrócić lub zmienić (wystarczy wybrać odpowiednia zakładkę zmiany, podgląd lub zwrot biletu) w tym wypadku proszę wybrać odpowiedni system w którym dokonano zakupu. Każda zmiana na bilecie lub zwrot biletu autokarowego trzeba liczyć się z następnymi wydatkami, z tej przyczyny prosimy dokładnie przejrzeć, czy wszystko się zgadza odnośnie terminu wyjazdu, ilość uczestników, typ biletu oraz pozostałe dane. Czas zakupu biletu może potrwać do kilku minut w ostatnim kroku podają państwo jak chcą dokonać płatności. Już po zakupie na wpisany adres poczty elektronicznej otrzymasz link, proszę na niego kliknąć i wydrukować na obojętnie jakiej drukarce.\nBilet autokarowy Grodków Chesterfield powinno się sprawdzić w każdym z systemów, każdy przewoźnik ma inne ceny biletów na ten sam kierunek, dlatego warto poświęcić trochę czasu i kupić najtańszy bilet.\nMają Państwo pytania, na wszystkie postaramy się odpowiedzieć, można skontaktować się telefonicznie na podany w górnej części numer bądź wysłać wiadomość na podany adres poczty elektronicznej bilety@24lastminute.pl.\n2. U nas można kupić bilety autokarowe wyłącznie cenionych i popularnych firm mające dobrej klasy i nowoczesne autokary.\n1. Portal jest własnością biura MAX które działa na rynku turystycznym już 25 lat gwarantując pomoc w wyborze najlepszej oferty.\n3. Posiadamy na sprzedaż bilety renomowanych firm transportowych, jest możliwość zakupu na naszych stronach www zapraszamy również do naszych placówek.\nOprócz tego ubezpieczeń, oraz imprezy first minute i last minute na wspaniały urlop.