Jak Pan Bóg chce kogoś pokarać ......\nAutor Wątek: Jak Pan Bóg chce kogoś pokarać ...... (Przeczytany 5163 razy)\n« dnia: Październik 01, 2013, 17:08 »\nTadeusz Górski Oława 01.10.2013.r.\nByły ( ) członek zlikwidowanego stowarzyszenia\nSygn. akt WA XIII NsRejKRS 16104/13/148\nPismo wnioskodawcy na wezwanie Sądu z dn.25.09.2013.r.\n1.Wnoszę o dopuszczenie mnie do udziału w postępowaniu Sygn. akt WA XIII NsRejKRS 16104/13/148 w charakterze uczestnika, ponieważ zapewne w tym postępowaniu zostanie rozstrzygnięta sprawa mojego prawa członkostwa w stowarzyszeniu AP.\n2.Wnoszę o ujawnienie mi, jakie konkretnie postępowanie prowadzi Sąd pod sygn. akt WA XIII NsRejKRS 16104/13/148, ponieważ jedynie z wezwania Sądu mogę się domyślać, iż postępowanie to dotyczy wpisu Aeroklubu Polskiego w KRS.\n3.Wnoszę o doręczenie mi odpisu wniosku, który zainicjował postępowanie w sprawie sygn. akt WA XIII NsRejKRS 16104/13/148.\n4.Wnoszę o stwierdzenie nieskuteczności XXXIII Walnego Nadzwyczajnego Zgromadzenia delegatów Aeroklubu Polskiego z dn. 28.09.2013.r., widniejącego w KRS jako związek osób prawnych, jako zgromadzenia delegatów wybranych i wydelegowanych przez osoby fizyczne - członków zlikwidowanego najpóźniej z dniem 16.09.2013.r. stowarzyszenia (data publikacji w Monitorze informacji o wykreśleniu w KRS wpisu „stowarzyszenie”).\n5.Wnoszę o wyjaśnienie, czy stowarzyszenie osób fizycznych Aeroklub Polski istnieje nadal, czy też już zostało zlikwidowane, a jeśli zostało zlikwidowane, to z jaką datą.\n6.Wnoszę o wyjaśnienie, czy związek osób prawnych Aeroklub Polski -polski związek sportów lotniczych już istnieje, skoro Minister nie zaakceptował statutu tego podmiotu.\n7.Wnoszę o wyjaśnienie, czy ja nadal jestem członkiem stowarzyszenia osób fizycznych Aeroklub Polski, czy też już utraciłem członkostwo w tym stowarzyszeniu z powodu jego likwidacji, a jeśli tak, to z jaką datą.\n1.Polski Związek Sportów Lotniczych musi być otwarty na udział w tym związku osób prawnych wszystkich chętnych klubów sportowych w zakresie sportów lotniczych. Taki związek osób prawnych nie może narzucać statutu klubom sportowym w nim zrzeszonym - co najwyżej może żądać wprowadzenia do statutu klubu-kandydata odpowiednich regulacji.\n2.Wpisanie przez Sąd do KRS zapisu utworzeniu Polskiego związku Sportów Lotniczych na bazie stowarzyszenia Aeroklub Polski jest wadliwe, bowiem automatyczne wykluczyło z udziału w tym Związku inne kluby sportowe, poza mającymi dopiero powstać niezależnymi aeroklubami regionalnymi. W istocie więc zgłoszony przez AP Statut wykluczył z udziału w Polskim Związku Sportów Lotniczych istniejące kluby sportowe, zastrzegając w tym zakresie wyłączność dla klubów sportowych jeszcze nie istniejących.\n3.Zaistniała nieusuwalna sprzeczność, co do okoliczności istnienia stowarzyszenia Aeroklub Polski na dzień 28.09.2013.r.\nNa ten dzień w KRS takie stowarzyszenie nie istnieje, nie istnieją członkowie takiego stowarzyszenia, nie istnieją delegaci takiego nieistniejącego stowarzyszenia, a więc nie jest możliwe przeprowadzenie ważnego Walnego Zgromadzenia nieistniejących delegatów takiego nieistniejącego stowarzyszenia.\nJednocześnie to nieistniejące stowarzyszenie nadal przyjmuje na nowych członków osoby fizyczne we wrześniu tego roku (aby uzyskać prawo do wybrania drugiego delegata), ci nowi członkowie Aeroklubu Polskiego na Walnym Zgromadzeniu Aeroklubu Opolskiego w dniu 21.09.2013.r. wybierają nowego delegata na Walne AP w osobie Pana .................... i ten delegat osób fizycznych głosuje na Walnym Zgromadzeniu Aeroklubu Polskiego w dniu 28.09.2013.r., a więc na Walnym Zgromadzeniu Związku Nieistniejących Osób Prawnych.\n4.Jeśli ja utraciłem prawa członka stowarzyszenia Aeroklub Polski, a tak wynika z zapisu w KRS z dn.16.09.2013.r., to wybrani przeze mnie delegaci utracili mandat do reprezentowania mnie na Walnym Zgromadzeniu Delegatów tego stowarzyszenia.\nW mojej ocenie obecny stan niezgodny z prawem, a więc wypełnianie przez AP funkcji stowarzyszenia osób fizycznych i jednocześnie funkcji związku sportowego - związku osób prawnych, należy usunąć poprzez wydzielenie z AP dwóch podmiotów\n- stowarzyszenia zachowującego swój majątek do korzystania przez członków stowarzyszenia oraz\n- związku sportowego otwartego na udział wszystkich klubów sportowych, działających na podstawie własnych statutów.\nStowarzyszenie AP ma prawo zachować swój olbrzymi majątek (lotniska, sprzęt, budynki, dwie szkoły szybowcowe, GOBLL) na wyłączne potrzeby realizacji celów statutowych przez członków tego stowarzyszenia, a przy tym polski związek sportów lotniczych musi być związkiem otwartym, z równymi prawami dla wszystkich zainteresowanych uczestnictwem w nim klubów sportowych.\nOdp: Jak Pan Bóg chce kogoś pokarać ......\n« Odpowiedź #1 dnia: Październik 02, 2013, 11:00 »\n>Tadeusz Górski Oława 01.10.2013.r.\n>Były ( ) członek zlikwidowanego stowarzyszenia\nPanie Tadku z całym szacunkiem, ale zgodnie z prawem stowarzyszeniowym nigdy Aeroklub Polski nie był stowarzyszeniem, a Pan w takim razie członkiem tegoż stowarzyszenia. Aby powstało stowarzyszenie osób fizycznych nawet w czasach komuny prawo wymagało aby co najmniej 15 osób się zebrało i powołało stowarzyszenie i uchwaliło statut, oraz dokonało skutecznej rejestracji stowarzyszenia. Aby więc twierdzić, że jest Pan członkiem stowarzyszenia Aeroklub Polski proszę więc przedstawić dokumenty, że faktycznie takie stowarzyszenie powstało, czyli listę obecności co najmniej 15 osób założycieli, uchwałę o powołaniu stowarzyszenia i przyjęciu statutu i dokument, że takie stowarzyszenie zostało zarejestrowane.\nZ badań Prokuratorii Skarbu Państwa wynika, że władze komunistyczne powołały Aeroklub Polski w 1963 r. od razu jako stowarzyszenie wyższej użyteczności nadając mu odgórnie statut. A członków do APRL przegoniono z jednostki funkcyjnej innego stowarzyszenia wyższej użyteczności, (które zresztą też miało niezgodne z prawem powołanie).\n„Powyższe wynika wyraźnie z zapisów statutu stowarzyszenia Aeroklub Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, które to stowarzyszenie zostało powołane jako samodzielna jednostka organizacyjna dopiero w 1963 r. Nie ulega wątpliwości, że w okresie powojennym Aeroklub działał w strukturach innych podmiotów i to najpierw przy Lidze Lotniczej, następnie przy Lidze Przyjaciół Żołnierza, przekształconej ostatecznie w Ligę Obrony Kraju. Aeroklub działał do 1963 jako funkcyjna jednostka wymienionych podmiotów. Świadczy o tym niezbicie choćby pismo z dnia 6 listopada 1956r (k. 208 akt I Ns 2444/9), sformułowane na fali tzw. „odwilży” po przejęciu władzy przez Władysława Gomułkę, w który piloci wskazują, że „dotychczasowa struktura organizacyjna Ligi nie gwarantuje należytego rozwoju lotnictwa sportowego.”\nWładze komunistyczne nie obchodziło wtedy przestrzeganie prawa stowarzyszeniowego które wymagało do nadania statusu stowarzyszenia wyższej użyteczności wcześniejszego istnienia takiej organizacji jako stowarzyszenia.\nPrzed wojną istniało wiele związków stowarzyszeń jak Aeroklub Rzeczypospolitej Polskiej, jak Polski Związek Towarzystw Wędkarskich itd. Jednak struktura oddolna związku osób prawnych władzom komunistycznym nie odpowiadała, dlatego dokonano bezprawnej brutalnej likwidacji takiej formy organizacyjnej wraz z ich majątkami, i nie przejmując się legalnością prawną utworzono formy udające stowarzyszenia osób fizycznych. IPN prowadzi śledztwo w tej sprawie, jako dokonania przestępstwa na narodzie polskim poprzez bezprawne dokonanie takiego „przekształcenia” związków w „stowarzyszenia”, co ma konsekwencje prawnie i majątkowe tyczące się wielu organizacji do dziś.\nMoim zdaniem ustawa o sporcie ocaliła byt prawny AP, bo AP stało się związkiem osób prawnych powołanym na mocy ustawy, ponieważ groziło mu likwidacja z powodu niezgodnego z prawem powstania jako stowarzyszenie. Wystarczyło, aby ktoś do Sądu KRS wniósł o okazanie dokumentów założycielskich co najmniej 15 osób o powołaniu Aeroklubu Polskiego, a AP było by ugotowane. Ciekaw jestem jaki los spotka inne organizacje jak PZW, czy LOK które się upierają, że są stowarzyszeniami itd.., a faktycznie nigdy nie powstały jako stowarzyszenia zgodnie z prawem stowarzyszeniowym i nie mają podstawy prawnej do swojego istnienia.\nArtykule o historii wędkarstwa w Polsce :\n„Już we wrześniu 1949 r. decyzją władz Związek Sportowych Towarzystw Wędkarskich został zawieszony a majątek przejęty przez kuratorów. Powołano 12-osobową Główną Radę Wędkarską, w której tylko 3 osoby wywodziły się z byłego ZSTW, pozostałe wyznaczyły instytucje państwowe: 3 ministerstwa, Związek Samopomocy Chłopskiej, Centrala Rybna, Instytut Badawczy Leśnictwa, "Prasa" i dla okrasy Zakład Ichtiobiologii SGGW. Wymieniam te instytucje celowo dla ilustracji metod, za pomocą których władze "reformowały" wędkarstwo.\nAby nie rozwodzić się nad faktami, które miały pozorować "przekształcenie" ZSTW w nową organizację wędkarską ściśle nadzorowaną przez władze odnotować należy, że został zwołany przez kuratora Nadzwyczajny Walny Zjazd Delegatów ZSTW i w jego trakcie postanowiono powołać Polski Związek Wędkarski, który przejął majątek towarzystw, przemianowanych na Koła Wędkarskie. A ponieważ osobowość prawną posiadał wg nowego statutu tylko Zarząd Główny PZW, dotychczasowi właściciele tego majątku, którzy tworzyli go olbrzymim społecznym wysiłkiem nie mogli nim dysponować według własnego uznania. Przykładem było anulowanie uchwały likwidującego się towarzystwa wędkarskiego, które swoje schronisko wędkarskie w Łopusznej postanowiło przekazać nie PZW lecz Uniwersytetowi Jagiellońskiemu.”\n« Odpowiedź #2 dnia: Październik 02, 2013, 13:31 »\nZ całym szacunkiem, ale Kolega myli ewentualne roszczenia (być może zasadne) ze stanem prawnym wynikającym w wiążących dokumentów i rejestrów urzędowych.\nDo dnia 16.09.2013.r. AP wpisany był w KRS jako stowarzyszenie, miał zarejestrowany w KRS Statut i miał tajną listę członków tego stowarzyszenia - ok 5000 osób, przez swych delegatów potwierdzających wielokrotnie wolę działania w tym stowarzyszeniu.\nZgodnie ze stanem prawnym wynikającym w wiążących dokumentów i rejestrów urzędowych stowarzyszenie AP istniało i ja byłem (jestem?) członkiem tego stowarzyszenia.\nTen ustalony stan prawny można formalnie wzruszyć odpowiednim rozstrzygnięciem sądu (co uczyniono), a rozstrzygnięcia sądów wszyscy zobowiązani jesteśmy szanować.\nMożna też uznać, iż uchwała podjęta przez członków AP (delegatów wybranych przez członków AP) o zmianie statutu i nazwy na AP była w istocie deklaracją o założeniu nowego stowarzyszenia, gdyby rzeczywiście wcześniej to stowarzyszenie niezupełnie nie istniało w sensie formalnym. Majątek stowarzyszenia AP jest majątkiem stowarzyszenia AP choćby z racji zasiedzenia - wątpliwe jest dowodzenie, iż nieruchomości AP nadal są własnością przedwojennych właścicieli, np że lotnisko EPOP pozostaje własnością Luftwafe. Oczywiście takie roszczenia można zgłaszać w sądzie, ale na razie roszczenia należy nazywać roszczeniami, a nie prawami.\nMożna podważać sposób powołania stowarzyszenia AP (członkowie ówczesnego Rządu w ilości 15 osób mieli takie prawo:) , ale tym bardziej problematyczne jest twierdzenie, iż obecnie AP jest związkiem nieistniejących osób prawnych, o którego sprawach decydują delegacji wybrani i wysłani przez osoby osoby fizyczne, a nie prawne.\nZ całym szacunkiem, ale Ty Kolego nie jesteś moim właścicielem, aby za mnie decydować, czy ja i jeszcze 14 moich kolegów (minimum) mamy wolę należeć do stowarzyszenia AP. Wolę, aby o moich prawach rozstrzygnął sąd powszechny, a nie jakiś krzykacz.\n« Odpowiedź #3 dnia: Październik 02, 2013, 23:45 »\n> a rozstrzygnięcia sądów wszyscy zobowiązani jesteśmy szanować.\nTo dlaczego Pan nie szanuje tego rozstrzygnięcia Sądu:\n« Odpowiedź #4 dnia: Październik 03, 2013, 08:27 »\nPrzywołany wyrok jest dość oczywisty i w pełni się z nim zgadzam.\nDo Walnego z czerwca 2013.r. AP wypełniało jednocześnie funkcję dwóch wykluczających się wzajemnie podmiotów prawa - stowarzyszenia osób fizycznych i polskiego związku sportowego. Nie ma sporu co do faktu, iż ten stan był niezgodny z prawem i należało podjąć kroki prawne dla usunięcia naruszenia prawa.\nProblem w tym, iż jakiś niezupełnie trzeźwy (zapewne) prawnik wciąż podpowiada ZAP ścieżkę działań, które zamiast usuwać to naruszenie, wpycha nas w jeszcze większe bagno.\nWalne z czerwca podjęło uchwałę, która pod pozorem zmiany statutu stowarzyszenia w istocie to stowarzyszenie likwiduje (patrz wykreślenie zapisu "stowarzyszenie"z KRS) , a powołuje do życia związek nieistniejących osób prawnych, bez walnego założycielskiego przedstawicieli tych jeszcze nieistniejących podmiotów, zamykając przy tym statutowo dostęp do udziału w tym związku innym klubom sportowym.\nJakoś nikt personalnie pod projektem takiego rozwiązania nie odważył się podpisać - ten knot jest "sierotą".\nMinister i sądy rejestrowe słusznie wzbraniają się od zaakceptowania tego absurdu, a twórcy tego knota skamlą, że to jakoby z winy "złych ludzi spoza AP" sądy nie chcą łamać prawa odmawiając dokonywania wpisów w KRS.\nW mojej ocenie uchwałą z czerwca zlikwidowała nasze stowarzyszenie z dniem podjęcia tej uchwały lub postawiła stowarzyszenie AP w stan likwidacji. Nawet osoby wierzące w konstytutywność wpisu likwidacyjnego w KRS muszą przyznać, iż najpóźniej z dniem16.09.2013.r. (data publikacji informacji o wykreśleniu zapisu "stowarzyszenie" w KRS) nasze stowarzyszenie w sensie prawnym przestało istnieć, my utraciliśmy prawa członków tego stowarzyszenia, organa wszystkich władz stowarzyszenia utraciły mandat do działania, a delegaci wybrani przez członków stowarzyszenia na Walnych oddziałów terenowych stowarzyszenia utracili uprawnienia delegatów.\nPomimo tych oczywistych faktów na dzień 28.09.2013.r. nieistniejący już Zarząd wykreślonego AP zwołał kolejne Walne wykreślonego z KRS stowarzyszenia wzywając do udziału w nim byłych delegatów byłych oddziałów terenowych wykreślonego stowarzyszenia.\nŻeby było śmieszniej, w Opolu przyjęto kilku nowych członków do zlikwidowanego stowarzyszenia, aby poprzez sztuczne uzyskanie liczby 51 członków umożliwić na Walnym AOp wybranie w dniu 21.09.2013.r. jeszcze jednego delegata na walne wykreślonego z KRS z dniem 16.09.2013.r. stowarzyszenia.\nJa do znudzenia powtarzam:\nStan niezgodny z prawem, a więc wypełnianie przez AP funkcji stowarzyszenia osób fizycznych i jednocześnie funkcji związku sportowego - związku osób prawnych, należy usunąć poprzez wydzielenie z AP dwóch podmiotów\n- polskiego związku sportowego, otwartego na udział wszystkich klubów sportowych, działających w różnych formach prawnych na podstawie własnych statutów.\n« Odpowiedź #5 dnia: Październik 03, 2013, 13:01 »\nCytat: Tadek w Październik 03, 2013, 08:27\n> Przywołany wyrok jest dość oczywisty i w pełni się z nim zgadzam.\nTrudno uznać, że Pan się z tym wyrokiem zgadza skoro Pan go nie rozumie i zaprzecza swoimi dualistyczym "rozwiązaniem" temu wyrokowi.\n>Do Walnego z czerwca 2013.r. AP wypełniało jednocześnie funkcję dwóch wykluczających się wzajemnie podmiotów prawa - stowarzyszenia osób fizycznych i polskiego związku sportowego. Nie ma sporu co do faktu, iż >ten stan był niezgodny z prawem i należało podjąć kroki prawne dla usunięcia naruszenia prawa.\n>Problem w tym, iż jakiś niezupełnie trzeźwy (zapewne) prawnik wciąż podpowiada ZAP ścieżkę działań, które zamiast usuwać to naruszenie, wpycha nas w jeszcze większe bagno.\nTu ma Pan racje AP działał z naruszeniem prawa, ale tu dalej się Pan myli z czasem przeszłym, AP nadal działa z naruszeniem prawa ponieważ statut z walnego czerwcowego nie jest zatwierdzony z winy ZAP. Faktem jest, że ZAP zatrudniał prawników których to "interpretacje" prawne były wyjątkowo wadliwe i wszystkie spotkały się ze słuszną odmową i druzgocącą ocena ze strony Ministra i Sądu. Skutek - poprzez działania ZAP w kwestii prawnej, to AP straciło 3 lata, i jest obecnie organizacją działającą z naruszeniem prawa, bo sprawę zwołania walnego i przegłosowania statutu związku można było załatwić już w 2010 roku. Wtedy było by spokojnie prawie dwa lata ochrony ustawowej na załatwienie sprawy w KRS Aeroklubów Regionalnych bez pańki i zagrożeń wynikających z faktu, że ochronny ustawowy okres przejściowy już minął.\n>Walne z czerwca podjęło uchwałę, która pod pozorem zmiany statutu stowarzyszenia w istocie to stowarzyszenie likwiduje (patrz wykreślenie zapisu "stowarzyszenie"z KRS) , a powołuje do życia związek nieistniejących >osób prawnych, bez walnego założycielskiego przedstawicieli tych jeszcze nieistniejących podmiotów, zamykając przy tym statutowo dostęp do udziału w tym związku innym klubom sportowym.\nTo zmiana zapisu w KRS ze stowarzyszenia o statusie PZS w polski związek sportowy nastąpiła 29 kwietnia 2013 r. i to nie z inicjatywy ZAP, ale z wniosku Ministra i równolegle po działaniach Prokuratury po skardze na niezgodny z prawem wpis w KRS. Czyli ZAP posługiwał się wobec osób trzecich i jako OPP przez ponad dwa lata niezgodnie z prawem inną formą prawną niż był.\nPoza tym AP wcześniej, też nie był stowarzyszeniem w sensie ustawy prawo o stowarzyszeniach, ponieważ zgodnie z ustawą prawo o stowarzyszeniach to stowarzyszenie ma organ nadzoru u Starosty, a nie u Ministra Sportu. AP miało swój przedtem byt prawny na podstawie ustawy o sporcie kwalifikowanym i działało nie jako stowarzyszenie, ale jako organizacja posiadająca status polskiego związku sportowego działająca w formie stowarzyszenia i AP było bytem sportowym ustawowo. Do ustaw sportowych ustawa prawo o stowarzyszeniach ma jedynie pomocnicze zastosowanie. Jeśli już mowa o naruszeniu wolności zrzeszania się, to nie nastąpiło ona w ustawie o sporcie w 2010 roku jak twierdz ZAP, ale znacznie wcześnie bo w ustawie o kulturze fizycznej, gdzie nastąpiła zmiana zapisem ustawy formy prawnej AP ze stowarzyszenia w stowarzyszenie o statusie polskiego związku sportowego i w ten sposób wyłączenie AP od ustawy prawo o stowarzyszeniach w byt ściśle sportowy qwazi PZS ustawowo.\n"Wyklucza to – w ocenie Sądu – sugerowaną przez skarżącego potrzebę sięgnięcie do wykładni systemowej przepisów, tj. przy uwzględnieniu konstytucyjnych gwarancji wolności zrzeszania się. Sąd uważa, że ustawa z 2010 r. o sporcie, mimo że – siłą rzeczy - odwołuje się do ustawy o stowarzyszeniach (zgodnie z ustawą sam związek sportowy działa bowiem w formie stowarzyszenia lub związku stowarzyszeń), przewidując ich pomocnicze stosowanie (w sprawach nie uregulowanych w ustawie), nie ma bezpośredniego wpływu na wolność zrzeszania się, lecz reguluje (określa), zgodnie z art. 1 ustawy, zasady uprawiania i organizowania sportu. Nie wyklucza to wszak możliwości tworzenia różnego charakteru stowarzyszeń, które nie deklarują działalności sportowej."\n>Minister i sądy rejestrowe słusznie wzbraniają się od zaakceptowania tego absurdu, a twórcy tego knota skamlą, że to jakoby z winy "złych ludzi spoza AP" sądy nie chcą łamać prawa odmawiając dokonywania wpisów w >KRS.\nFakt - Aerokluby Regionalne powinny wskazywać, nie tyle, że są stowarzyszeniami, a że są klubami sportowym jako stowarzyszenia i jako takie zgodnie z ustawą o sporcie mogą być członkami polskiego związku sportowego. AP nie musi się zakładać od nowa, bo ustawa o sporcie go przekształciła specjalnym zapisem który nakazuje, że AP ma zmienić najpierw statut, a potem przyjmować członków na podstawie tego statu (art. 82).\nNatomiast Minister nie ma nadzoru nad klubami sportowymi, a tylko i wyłącznie nad polskim związkiem sportowym i zajmowanie się przekształceniami Aeroklubów Regionalnych było by przekroczeniem jego kompetencji, to jest zgodnie z prawem w kompetencji KRS i organów nadzoru nad klubami sportowymi. Dlatego słusznie nie pozwolił na art. 48 w statucie AP.\nSzkoda że ZAP nie rozumie tych elementarnych spraw.\n> W mojej ocenie uchwałą z czerwca zlikwidowała nasze stowarzyszenie z dniem podjęcia tej uchwały lub postawiła stowarzyszenie AP w stan likwidacji. Nawet osoby wierzące w konstytutywność wpisu likwidacyjnego w >KRS muszą przyznać, iż najpóźniej z dniem16.09.2013.r. (data publikacji informacji o wykreśleniu zapisu "stowarzyszenie" w KRS) nasze stowarzyszenie w sensie prawnym przestało istnieć, my utraciliśmy prawa członków >tego stowarzyszenia, organa wszystkich władz stowarzyszenia utraciły mandat do działania, a delegaci wybrani przez członków stowarzyszenia na Walnych oddziałów terenowych stowarzyszenia utracili uprawnienia >delegatów.\n> Pomimo tych oczywistych faktów na dzień 28.09.2013.r. nieistniejący już Zarząd wykreślonego AP zwołał kolejne Walne wykreślonego z KRS stowarzyszenia wzywając do udziału w nim byłych delegatów byłych >oddziałów terenowych wykreślonego stowarzyszenia.\n> Żeby było śmieszniej, w Opolu przyjęto kilku nowych członków do zlikwidowanego stowarzyszenia, aby poprzez sztuczne uzyskanie liczby 51 członków umożliwić na Walnym AOp wybranie w dniu 21.09.2013.r. jeszcze >jednego delegata na walne wykreślonego z KRS z dniem 16.09.2013.r. stowarzyszenia.\nStatutem można się posługiwać wtedy kiedy go zaakceptuje Minister i Sąd, nadal obowiązuje niezgodny z prawe stary statut. I tu moja dygresja, według mnie po 16 października z racji że statut AP jest niezgodny z prawem AP przestało istnieć, ponieważ nie można zwoływać walnego na podstawie statutu niezgodnego z prawem. To tak jak z licencją lotniczą, po dacie ważności przestaje mieć jakąkolwiek moc prawną, i trzeba zdawać egzamin. W tym wypadku AP powinno się zawiązać od nowa i wystąpić o bycie polskim związkiem sportowym. Jednak Minister i KRS są innego zdania, ja tego nie zamierzam udowadniać, jak ktoś jest chętny to?\n>Ja do znudzenia powtarzam:\n> Stan niezgodny z prawem, a więc wypełnianie przez AP funkcji stowarzyszenia osób fizycznych i jednocześnie funkcji związku sportowego - związku osób prawnych, należy usunąć poprzez wydzielenie z AP dwóch >podmiotów\n>- stowarzyszenia zachowującego swój majątek do korzystania przez członków stowarzyszenia oraz\n>- polskiego związku sportowego, otwartego na udział wszystkich klubów sportowych, działających w różnych formach prawnych na podstawie własnych statutów.\nI tu Pan zaprzecza temu, że zgadza się z Sądem. Sąd wykluczył dualizm który Pan proponuje. Poza tym, osoby fizyczne członkowie AP zachowają swój majątek w klubach sportowych których staną się członkami, zachowają także swoje prawa wyborcze poprzez wybór delegata swojego klubu sportowego jako członka AP. Zyskują natomiast prawo podjęcia decyzji o wystąpieniu jako klub sportowy z członkostwa z AP jak ZAP postawi zbyt wygórowane wymagania. ZAP zyska jak postawi warunki nie tyle dobre dla członkostwa AR, ale i organizacjom obecnie poza AP, zwłaszcza federacjom ARP i PFP czy Polskiemu Związkowi Spadochronowemu. Ale tu jest potrzebny człowiek w ZAP z intuicją i charyzmą antymonopolistycznego otwarcia i jednania organizacji, a nie zniechęcania do AP i prowadzenia totalnej wojny. Błędne moim zdaniem jest wpychanie AP w formę spółkową, sport lotniczy to jest niszowy sport czysto amatorski o charakterze społecznych organizacji. Nigdzie na świecie nie jest "spółkowy" po prostu to nie piłka można, ale czysta amatorska pasja latania, tu nie będzie\nProszę jeszcze raz to przeczytać:\n"Brak jakichkolwiek przesłanek do twierdzenia, że art. 26 ust. 1 ustawy o sporcie kwalifikowanym zachował nadal moc, a tym samym przetrwała – i istnieje nadal – konstrukcja podmiotów (stowarzyszeń) mających status polskiego związku sportowego, której członkami mogą być również osoby fizyczne. Zasada racjonalnego ustawodawcy wyklucza taką możliwość. Ustawodawca w ustawie z 2010 r. o sporcie jednoznacznie zatem przyjął jednolitą konstrukcję prawną polskiego związku sportowego, traktując stowarzyszenia mające status polskiego związku sportowego właśnie jako polskie związki sportowe. Ma zatem rację skarżący, że literalna interpretacja art. 82 ust. 1 ustawy o sporcie prowadzi do wniosku, że ogólnopolskie stowarzyszenie działające w sporcie lotniczym (skarżący) stało się polskim związkiem sportowym działającym na podstawie ustawy o sporcie, do którego tylko pomocniczo mają zastosowanie niektóre przepisy Prawa o stowarzyszeniach. Podmioty te miały obowiązek dostosować swoją działalność, w szczególności obowiązujące w nich statuty oraz regulaminy, do wymagań ustawy o sporcie w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy, czyli do 16 października 2012 r.\nW tej sytuacji uznać trzeba, że zaskarżona decyzja nie narusza art. 8 oraz art. 82 ustawy o sporcie, gdyż ustawa ta w całości uchyliła ustawę o sporcie kwalifikowanym, włącznie z art. 26 ust. 1.\nSąd nie widzi też podstaw do zastosowania proponowanego przez skarżącego dualistycznego podejścia do polskich związków sportowych: do stosowania art. ustawy o sporcie w odniesieniu do tych podmiotów, które w dotychczasowym stanie prawnym były polskimi związkami sportowymi i zrzeszały (co do zasady) kluby sportowe oraz związki sportowe, oraz wyłączenia spod podlegania temu przepisowi tych organizacji, które będąc ogólnokrajowymi stowarzyszeniami osób fizycznych "posiadały status polskiego związku sportowego". Byłoby to sprzeczne – jak zauważył organ – z zasadą praworządności, wyrażoną m.in. w art. 6 K.p.a."\n« Odpowiedź #6 dnia: Październik 04, 2013, 08:58 »\nJeśli postara się Kolega przeczytać ze zrozumieniem, to co ja napisałem, sprawa będzie prostsza.\nSąd przywołanym wyrokiem rozstrzygnął o odmowie uchylenia decyzji Ministra odmawiającej zatwierdzenia zmiany statutu stowarzyszenia. Stroną skarżącą w tym postępowaniu było stowarzyszenie, co jednoznacznie wynika z zacytowanych przez kolegę fragmentów uzasadnianie wyroku. Skąd więc pomysł, iż strona tego postępowania sądowoadministracyjnego nie istniała?\nFaktem jest, iż przed czerwcem istniał w AP dualizm formy prawnej,a ustawa nałożyła na AP obowiązek wyeliminowania tego dualizmu.\nKolega bezpodstawnie przypisuje mi dążenie do zachowania owego dualizmu - to oczywisty absurd. Ów dualizm można wyeliminować na trzy sposoby :\n- zlikwidować funkcję związku sportowego w AP,\n- zlikwidować funkcję stowarzyszenia w AP,\n- rozdzielić te funkcje pomiędzy dwa odrębne podmioty.\nNa likwidację funkcji związku sportowego w AP nie zgadza się (jak na razie) Minister i oczywiście władze AP.\nNa likwidację funkcji stowarzyszenia nie wyrazili zgody członkowie AP ani ich delegaci - nie postawiono nawet wni0osku o likwidację stowarzyszenia AP.\nOczywistą więc ścieżką likwidacji owego niedopuszczalnego prawnie dualizmu jest rozdzielenie obu tych funkcji pomiędzy dwa odrębne podmioty, bo tylko takie działanie zachowa moje (również moje) konstytucyjne prawo do udziału w stowarzyszeniu.\nZwolennicy koncepcji przekształcania kozy w konia, czy też przekształcania stowarzyszenia w związek nieistniejących osób prawnych, zapewne swe koncepcje "prawne" opierają na precedensie zamiany wody w wino zapominając jednak, iż do takich działań potrzebna jest moc innego rodzaju,niż ta, którą oni dysponują.\nNie będzie żadnego dualizmy w tym, gdy stowarzyszenie AP o dotychczasowej strukturze stanie się jednym z członków (założycieli) odrębnego prawnie podmiotu - polskiego związku sportowego AP. Włącza w takim związku powinna opierać się na liczbie opłacających składki członków klubów zrzeszonych w tym związku, a więc z natury rzeczy na razie należałaby w istocie do przedstawicieli stowarzyszenia AP. Po przyjęciu do tego związku kolejnych klubów sportowych (a związek sportowy musi być otwarty) sytuacja ta ewoluowałaby w sposób naturalny.\nTylko moja propozycja szanuje konstytucyjne prawa członków stowarzyszenia AP i jednocześnie pozwala zrealizować zapisy ustawy o sporcie z zachowaniem ciągłości prawnej polskiego związku sportów lotniczych.\nPrzypominam, iż to Minister decyzją (a nie Walne AP uchwałą o przyjęciu Statutu) nadaje danemu podmiotowi status polskiego związku sportowego zatwierdzając statut takiego podmiotu. Gdy wiec Walne AP uchwaliło zmianę Statutu bez "błogosławieństwa" Ministra, samo zadecydowało o pozbawieniu AP funkcji polskiego związku sportowego. Po zarejestrowaniu w KRS nowego Statutu AP decyzja Ministra o zatwierdzeniu poprzedniego Statutu wygasła. AP przestał być polskim związkiem sportowym, przestał też być stowarzyszeniem, nie ma władz umocowanych do działania w imieniu związku nieistniejących klubów sportowych, ani władz umocowanych do działania w imieniu członków stowarzyszenia, a więc w istocie AP popełnił "samobójstwo prawne".\nDlatego właśnie wystąpiłem do Sądu o stwierdzenie nieważności uchwały Walnego AP z czerwca.\n« Odpowiedź #7 dnia: Październik 04, 2013, 14:09 »\nStroną skarżącą w tym postępowaniu było stowarzyszenie, co jednoznacznie wynika z zacytowanych przez kolegę fragmentów uzasadnianie wyroku.\nNic podobnego, w zacytowanego fragmentu nie wynika, że według sądu AP jest stowarzyszeniem! Sąd odnosi się jedynie do błędnej „interpretacji” prawa przez ZAP.\nA tak z ciekawości, co do Pana pomysłu może dwa pytania:\nCzy te dwa odrębne podmioty będą miały dwa zarządy ? Który z tych podmiotów odziedziczy majątek AP?\nWracając do wyjaśnień, Tak ja to rozumiem.\n1. Przed 16 października 2010 Aeroklub Polski był stowarzyszeniem o statusie polskiego związku sportowego nie powołanego nie na mocy ustawy prawo o stowarzyszeniach, ale na mocy ustawy o sporcie kwalifikowanym (Wcześniej ustawy o kulturze fizycznej i sporcie).\nZapomnijmy więc o ustawie prawo o stowarzyszeniach, ponieważ nie ma zastosowania do AP i bytów sportowych.\n2. Z dniem 17 października 2010 r. na mocy ustawy o sporcie stowarzyszenie o statusie polskiego związku sportowego Aeroklub Polski przestało istnieć, a stało się związkiem osób prawnych - polskim związkiem sportowym (art. 82. 1)\n3. Jednocześnie osoby fizyczne jako członkowie zwyczajni AP dostali dwa lata przejściowe na uchwalenie statutu związku osób prawnych, po tym uchwaleniu statutu, akceptacji statutu przez Ministra i KRS, na mocy nowego statutu AP może przyjąć osoby prawne do AP. (art. 82. 2). W okresie przejściowym AP miało prawo istnieć nawet bez członków jeśli wymagał tego cel dostosowania się do ustawy (tu znów PRO tak to generalnie wyjaśnił), dopuszczalne są takie chwilowe absurdy w takim okresie wyznaczonym ustawą.\n4. Czy ustawa o sporcie mogła czegoś takiego dokonać. Owszem jak najbardziej mogła i Rzecznik Praw Obywatelki badał tą sprawę i wskazał na zapis Konstytucji RP.\n1. Ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw.”\nCzy ograniczenie wolności i „siłowe” zapisem ustawy o sporcie przekształcenie AP było uzasadnione. Owszem było jak najbardziej uzasadnione, a ustawie prawo o stowarzyszeniach nic do tego. Poprzednia ustawa wybiórczo niezgodnie z konstytucyjną zasadą równości podmiotów wobec prawa pozwalała tylko trzem bytom prawnym AP, PZW i LOK na istnienie jako stowarzyszeń osób fizycznych o statusie polskiego związku sportowego, inne byty nie miały takiego prawa. Trzeba było tą „patologię” prawną zlikwidować i dopuścić kluby sportowe i związki sportowe do członkostwa zwyczajnego w polskich związkach sportowych w tych dziedzinach sportu likwidując wyjątki ustawowe.\nFakt, śmieszne jest, jak Pan pisze, że ZAP z ich „sztabem” prawników nie zdawało sobie sprawy, że występują do sądu administracyjnego już jako nie istniejące stowarzyszenie sportowe, jednak wbrew temu co pan twierdzi, to ZAP nie występował do Sądu jako nie istniejąca osobowość prawna, sąd uznał, że występują jako polski związek sportowy mimo, że ZAP nawet o tym nie zdawał sobie sprawy. Minister też traktuje AP jako polski związek sportowy zgodnie z ustawą mimo, że sam ZAP był innego zdania. Istotny jest stan faktyczny prawny, a nie domniemanie ZAP. Jednak taki przebieg wydarzeń świadczy tylko o ZAP.\nPan natomiast moim zdaniem nie rozumie tego, że AP już od 3 lat nie jest stowarzyszeniem w jakimkolwiek tego słowa znaczeniu na skutek zapisów ustawy o sporcie, więc AP nie może jako stowarzyszenie zawiązywać z innymi organizacjami polskiego związku sportowego. AP już jest związkiem osób prawnych mimo braku stosownego statutu. Ministerstwo ma za zadanie doprowadzić do stosownego dla polskiego związku sportowego statutu, jak się nie da wnieść do sadu o rozwiązanie AP. Ustawa wobec AP w przypadku nie dostosowania się do wymogów prawa nie pozwala na wypisanie się z interesu bycia polski związkiem sportowym, ale tylko likwidacje. Zresztą i słusznie, AP brało miliony z racji bycia polskim związkiem sportowym więc miech ponosi tego konsekwencje, a nie zwija manatki z interesu.\nCo do wpisów w KRS i jakie statuty KRS przyjął czy nie przyjął , trudno powiedzieć ponieważ Sąd KRS nie pozwala na wgląd do akt KRS AP. Jak Pan chce to niech spróbuje zerknąć w te akta. Są tylko pisma z MSiT i Prokuratury i zmiana w wypisie KRS z dnia 29 kwietnia 2013 z formy prawnej stowarzyszenia na polski wiązek sportowy.\n« Odpowiedź #8 dnia: Październik 07, 2013, 21:23 »\nGdy sąd administracyjny bada skargę osoby prawnej, zawsze żąda aktualnego wypisu z KRS, jako dowodu na upoważnienie konkretnej osoby fizycznej do reprezentowania skarżącej osoby prawnej. Zakładam, że AP przedłożył wypis z KRS ze wskazaniem, iż podmiotem skarżącym jest stowarzyszenie. Takie są fakty.\nGdy piszę o powołaniu dwóch odrębnych podmiotów, to oczywiście takie odrębne dwa podmioty muszą mieć odrębne dwa Zarządy, chociaż w początkowej fazie, po podziale, w obu Zarządach mogą zasiadać te same osoby.\nMajątku AP nikt nie musi dziedziczyć, jeśli nikt stowarzyszenia nie zamorduje - majątek stowarzyszenia AP powinien pozostać on majątkiem stowarzyszenia AP.\nKolega przyznaje, że kiedyś AP było stowarzyszeniem. W ocenie Kolegi ustawa o sporcie to stowarzyszenie zlikwidowała, chociaż ustawa o stowarzyszeniach takiej "sztuczki" nie przewiduje. W ocenie Kolego to ustawa utworzyła związek osób nieistniejących prawnych, nazywany związkiem sportowym. Jednocześnie Kolega twierdzi, iż pomimo zlikwidowania stowarzyszenia w trybie ustawy jakoby nadal pozostali członkowie tego stowarzyszenia i władze tego stowarzyszenia, a na nich jakoby ustawa nałożyła obowiązek dokonania zmiany w statucie związku nieistniejących osób prawnych. Kolega twierdzi, iż związek osób prawnych istniał bez istnienia osób prawnych - członków założycieli, ale władzę w tym związku miały sprawować władze zlikwidowanego już stowarzyszenia.\nPrzepraszam, ale Pana koncepcje nie trzymają się kupy.\nPana nawoływanie, aby zapomnieć o ustawie o stowarzyszeniu w istocie jest nawoływaniem, abym ja zapomniał o moich prawach obywatelskich gwarantowanych w Konstytucji.\nPan nie rozumie, iż w tej sprawie forma prawna to stowarzyszenie lub związek osób prawnych. Takie podmioty powoływane są do życia i są likwidowane przez ich członków (lub delegatów), a nie w trybie ustawy.\nWymyślił Pan jakieś "stowarzyszenie sportowe", gdy w istocie istniało stowarzyszenie wypełniające funkcję polskiego związku sportów lotniczych.\nPolski związek sportowy natomiast to nie jest forma prawna, lecz funkcja nadawana konkretnemu podmiotowi decyzją Ministra Sportu. Poprzednio taką funkcję wypełniało stowarzyszenie AP. Obecnie AP zostało ustawą zmuszone do utworzenia związku osób prawnych dla umożliwienia Ministrowi przekazania tej funkcji nowemu związkowi. Nie oznacza to jednak, iż stowarzyszenie AP musi być zlikwidowane - stowarzyszenie AP może przecież zostać jednym z członków nowego związku osób prawnych - nowego polskiego związku sportów lotniczych.\nPoczątkowo ten związek osób prawnych może "skupiać" wyłącznie stowarzyszenie AP, ale jego statut musi uwzględniać włączenie do związku każdego innego klubu sportowego zainteresowanego w nim udziałem, na równych prawach.\nJeśli, jak Pan twierdzi, stowarzyszenie AP od trzech lat już nie istnieje, to jaki mandat mają nasi delegaci na Walne AP do uchwalania nowego statutu polskiego związku sportów lotniczych?. Kto, jeśli nie delegaci stowarzyszenia, mają przyjąć statut nowego związku nieistniejących osób prawnych?\nUstawa o sporcie nie nakazała likwidacji mojego stowarzyszenia AP - taka interpretacja byłaby bowiem rażąco sprzeczna z art. 31 Konstytucji.\n« Odpowiedź #9 dnia: Październik 07, 2013, 22:59 »\nPan albo nie czyta innych i powtarza w kółko samego siebie nie przedstawiając żadnych dowodów na swoje słowa, albo zwyczajnie nie jest w stanie zrozumieć co się do Pana Pisze.\nProszę więc popierać swoje słowa dowodami.\n>Gdy sąd administracyjny bada skargę osoby prawnej, zawsze żąda aktualnego wypisu z KRS, jako dowodu na upoważnienie konkretnej osoby fizycznej do reprezentowania skarżącej osoby prawnej. Zakładam, że AP przedłożył wypis z KRS ze >wskazaniem, iż podmiotem skarżącym jest stowarzyszenie. Takie są fakty.\nSąd sam ma prawo rozstrzygnąć jaką formę prawną ma dany podmiot , po to jest sądem i Sąd to rozbił wskazując za Ministrem że AP nie jest stowarzyszeniem osób fizycznych, ale polskim związkiem sportowym i że osoby fizyczne nie mogą być członkami zwyczajnymi AP. Jest sądem kontrolnym.\n>Kolega przyznaje, że kiedyś AP było stowarzyszeniem. W ocenie Kolegi ustawa o sporcie to stowarzyszenie zlikwidowała, chociaż ustawa o stowarzyszeniach takiej "sztuczki" nie przewiduje.\nTak nie twierdze to Pan nie czyta ze zrozumieniem. Owszem AP było kiedyś stowarzyszeniem, ale było to dawno (pomijam, że uważam, że w 1963 powołano APRL z naruszeniem prawa), To nie ustawa o sporcie stowarzyszenie działające na podstawie ustawy prawo o stowarzyszeniach zamieniła w sportowy byt prawny działający jedynie w formie stowarzyszenia, ale ZROBIŁA TO WCZEŚNIEJSZA USTAWA. Ma Pan uzasadnione konstytucyjne pretensje ale nie do tej ustawy, tylko do już niebyłej ustawy. Tylko owe niekonstytucyjne przekształcenie AP przez te lata bardzo odpowiadało i kasiorę się z MSiT na tej podstawie brało w drodze wyjątku;)\nDowód - rok 2004 - polecam Panu tym razem uważnie przeczytać, jak to się gwałci Konstytucje jak nikt nie protestuje, ale na tym "zgwałcone" stowarzyszenie korzysta finansowo;)\n"Dyrektor Biura Prawnego w Polskiej Konfederacji Sportu mec. Marian Rudnik : Główny zarzut polega na tym, że jakiemuś ogólnokrajowemu stowarzyszeniu narzuca się ustawowo status, którego to stowarzyszenie z pewnością by nie chciało, ponieważ jest autonomiczne, samorządne itd. Tymczasem od 8 lat, czyli od momentu uchwalenia ustawy o kulturze fizycznej, istnieje swoista szara strefa. Chodzi o to, że właśnie te dwa stowarzyszenia ogólnokrajowe - żadne inne - prowadzą współzawodnictwo sportowe w systemie kwalifikowanym. Innymi słowy, w ramach Polskiego Związku Wędkarskiego oraz w Aeroklubu Polskiego uprawia się sport wyczynowy na wysokim poziomie. Te dwie organizacje, ze względu na posiadany status, jako ogólnokrajowe stowarzyszenia, nie mogą uzyskać statusu polskiego związku sportowego. w tym celu te dwa stowarzyszenia musiałyby się rozwiązać, bowiem nie istnieje instytucja przekształcenia stowarzyszenia w związek sportowy, i utworzyć nowe organizacje o statusie polskiego związku sportowego. Obydwa stowarzyszenia miały taką możliwość w 1996 i 1997 r., ale ze względu na uwarunkowania wewnątrz tych stowarzyszeń uzyskanie tego statusu nie jest możliwe. Rzecz bowiem w tym, że majątek tych stowarzyszeń ma dużą wartość. W przypadku Aeroklubu Polskiego do tego majątku zaliczają się lotniska, natomiast Polski Związek Wędkarski jest właścicielem akwenów wodnych. Rozwiązanie tych funkcjonujących od wielu dziesiątków lat stowarzyszeń nie doprowadziłoby do utworzenia polskich związków sportowych Stoimy przed następującym dylematem. Pierwsza możliwość to pozostawienie owej szarej strefy polegającej na tym, że stowarzyszenie, które nie ma ustawowych uprawnień do prowadzenia działalności w zakresie sportu wyczynowego, czyli organizowania współzawodnictwa sportowego oraz reprezentowania danej dyscypliny czy dziedziny sportu zagranicą. W świetle prawa będzie to zakazane. Druga możliwość to nadanie tym dwóm stowarzyszeniom przywileju polegającego na ustawowym stwierdzeniu, że te dwa stowarzyszenia posiadają status polskiego związku sportowego. To nie jest przymus tylko przywilej. Przecież te dwa stowarzyszenia chcą ten status uzyskać, tyle, że nie mogą go uzyskać, ze względów, o których mówiłem."\naha zapomniałbym, jest jeszcze to słynne pismo z tamtych czasów "gwałtu i bezprawia".\n>W ocenie Kolego to ustawa utworzyła związek osób nieistniejących prawnych, nazywany związkiem sportowym. Jednocześnie Kolega twierdzi, iż pomimo zlikwidowania stowarzyszenia w trybie ustawy jakoby nadal pozostali członkowie tego >stowarzyszenia i władze tego stowarzyszenia, a na nich jakoby ustawa nałożyła obowiązek dokonania zmiany w statucie związku nieistniejących osób prawnych. Kolega twierdzi, iż związek osób prawnych istniał bez istnienia osób prawnych - >członków założycieli, ale władzę w tym związku miały sprawować władze zlikwidowanego już stowarzyszenia.\n>Przepraszam, ale Pana koncepcje nie trzymają się kupy.\n>Pana nawoływanie, aby zapomnieć o ustawie o stowarzyszeniu w istocie jest nawoływaniem, abym ja zapomniał o moich prawach obywatelskich gwarantowanych w Konstytucji.\nTo nie moje twierdzenia tylko Rzecznika Praw Obywatelskich który stoi ma straży Konstytucji i nie dopatrzył się niezgodności z Konstytucja ustawy o sporcie, jego opinia jest zgodna ze stanowiskiem Ministra jak i orzeczeniem Sądu Administracyjnego. Trudno się dziwić tej zgodności RPO, MSiT i WSA, bo to są elementarne kwestie prawne, szkoda że prawnicy ZAP tego elementarza nie posiadali.\nPan ta opinię zignorował - więc jeszcze raz przytoczę Panu fragment i mam nadzieje że tym razem się Pan do tego odniesie.\n"Art. 82.2. Polskie związki sportowe, o których mowa w ust. 1, a także osoby prawne będące ich członkami dostosują swoją działalność, w szczególności obowiązujące w nich statuty oraz regulaminy, do wymagań niniejszej ustawy w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie tej ustawy."\nNie można wymagać, że z powodu kolejnych ustaw podmioty prawne w Polsce będą się rozwiązywać i zawiązywać od nowa by uniknąć przejściowych absurdalnych konfiguracji, to byłby dopiero absurd.\nCo to oznacza, a no to, że przejściowo jest dopuszczalny "absurd" związku osób prawnych bez członków, czy związek osób prawnych z członkami osób fizycznych, to też wskazuje, że najpierw jest statut który AP miało obowiązek uchwalić, a potem przyjmowanie członków osób prawnych, okres przejściowy na mocy ustawy dał prawo odwrotnej kolejności tworzenia związku z zachowaniem ciągłości prawnej. "Absurdy" ustawowego okresu przejściowego są w każdej ustawie, to nic nowego i są zgodne z Konstytucją, byle wynik był zgodny z prawem. W przypadku AP wynik przekształcenia po minięciu okresu przejściowego jest niezgodny z prawem ale jest to wina nie ustawy ale tylko i wyłącznie ZAP.\nTak ja to widzę - ustawa jest dobra - (złe i niesprawiedliwe były te poprzednie ze statusem AP, co same ministerstwo przyznało) - żal - że okres przejściowy zwyczajowo 1 rok był zdecydowanie za długi bo aż dwa lata. Może ktoś wskaże inną ustawę z tak długim okresem.\n« Odpowiedź #10 dnia: Październik 08, 2013, 05:42 »\nKolega najwyraźniej nie rozumie, iż poszczególne rodzaje sądu mają ograniczone kompetencje, a każdy sąd rozstrzyga w zakresie przedmiotu danej sprawy, w osnowie wyroku.\nUzasadnienie wyroku sadu nie jest rozstrzygnięciem i nie zmienia stanu prawnego sprawy. Jeśli muszę to Koledze udowadniać, to się poddaję.\nSad administracyjny nie jest kompetentny do rozstrzygania prawidłowości wpisu podmiotu skarżącego w KRS dokonanego przez sąd rejonowy - do tego kompetentny jest sąd rejestrowy (odpowiedni wydział sądu rejonowego). Opinie sądu administracyjnego w tym zakresie wyrażone w uzasadnieniu wyroku są jedynie opiniami i nie mogą być podstawą do zmiany wpisu w KRS.\nKolega chyba nieuważnie przeczytał przywołaną przez siebie notatkę Sądy administracyjne wykonują ten obowiązek poprzez kontrolę działalności administracji publicznej\nWysłany przez: Krzysztof Mazur\n« dnia: Październik 04, 2013, 14:09 »\nPrzed 16 października 2010 Aeroklub Polski był stowarzyszeniem o statusie polskiego związku sportowego\nKolega przyznaje, że kiedyś AP było stowarzyszeniem\n« dnia: Wczoraj o 22:59 »\nTak nie twierdze to Pan nie czyta ze zrozumieniem. Owszem AP było kiedyś stowarzyszeniem, ale było to dawno\nCo to oznacza, a no to, że przejściowo jest dopuszczalny "absurd" związku osób prawnych bez członków, czy związek osób prawnych z członkami osób fizycznych, to też wskazuje, że najpierw jest statut który AP miało obowiązek uchwalić, a potem przyjmowanie członków osób prawnych\nI to pisze legalista, powołujący się na gwałconą Konstytucję\nNiech Kolega to uważnie przeczyta - ustawa nakazuje "dostosować",a nie daje kompetencji do łamania prawa i do tworzenia pozaprawnych "absurdów".\nJeśli takie "dostosowanie" można przeprowadzić z poszanowaniem prawa, powołując odrębny podmiot - związek osób prawnych z tymczasowym udziałem jedynie stowarzyszenia AP, to taką właśnie ścieżką pójść należy. Cytowane prze kolegę "opinie prawne" są opiniami prawnymi - niczym więcej. Nie są to upoważnienia do łamania prawa i do deptania konstytucyjnych praw obywateli do zrzeszania się w stowarzyszeniach.\nNie ma powodu, aby pod pretekstem powoływania nowego związku sportowego (związku osób prawnych) likwidować stowarzyszenie AP i rozgrabiać majątek tego stowarzyszenia.\nJa rozumiem, iż władze AP boją się utraty kontroli nad pieniędzmi z Ministerstwa i dla tej kasy godzą się na likwidację stowarzyszenia. Jest to obawa niepotrzebna - wystarczy do statutu związku wprowadzić zapis, iż delegaci na Walnym mają tyle głosów, ilu opłacających składki (przynajmniej od roku) członków swego klubu reprezentują. Taki zapis zabezpieczy związek przed zdominowaniem go przez cwaniaków, którzy mogą pozakładać szereg fikcyjnych klubów sportowych.\nRozdawanie lotnisk AP niezależnym stowarzyszeniom lokalnym w krótkim czasie doprowadzi do zawłaszczenia tego majątku przez "lokalne grupy interesu". Nie trzeba zbytniej przenikliwości, aby to przewidzieć.To już się dzieje.


granatowa sukienka Archives -\nWielokrotnie powtarzałam już, że jestem zwolenniczką praktycznych rozwiązań. Uwielbiam proste, klasyczne kroje i basicowe elementy garderoby. Po eleganckie zestawienia sięgam nie tylko kiedy nadarzy się ku temu okazja. Chętnie decyduje się na nie również na codzień. Elegancka sukienka, która świetnie sprawdzi się podczas rodzinnych uroczystości czy wieczornego wyjścia ale również w połączeniu z casualowymi elementami…


Wielowodzie: czym grozi nadmiar płynu owodniowego? - Jesteś Mamą\nWielowodzie: czym grozi nadmiar płynu owodniowego?\nKażda zmiana dotycząca ilości płynu owodniowego w trakcie ciąży, na przykład wielowodzie, może wywołać poważne komplikacje i stanowić zagrożenie dla życia dziecka.\nWielowodzie, znane również jako nadmiar płynu owodniowego, to zatrzymanie płynu, który otacza dziecko podczas ciąży. Pełni on bardzo ważne zadanie: chroni maluszka i dostarcza wszystkie białka potrzebne do jego prawidłowego rozwoju.\nJednak zbyt duża ilość tej substancji może odbić się negatywnie na zdrowiu mamy i dziecka.\nCo wywołuje wielowodzie?\nChociaż lekarze nie zawsze są w stanie odkryć, dlaczego pojawia się wielowodzie, to badania pozwoliły ustalić czynniki zwiększające ryzyko jego wystąpienia. Zaliczamy do nich:\nCiążę wielopłodową. Może sprawić, że jeden płód będzie miał więcej płynu owodniowego od drugiego.\nDuże rozmiary płodu.\nProblemy neurologiczne płodu, na przykład wodogłowie, które mogą prowadzić do kłopotów z przełykaniem.\nNiskie tętno płodu.\nZniekształcenia płodu, które mogą wywoływać problemy z przełykaniem, a tym samym niewielką ilość płynu w macicy.\nBrak kompatybilności między grupą krwi matki i dziecka.\nKobiety cierpiące na wielowodzie często nie zauważają u siebie żadnych objawów, zwłaszcza jeśli nie jest ono w stanie zaawansowanym. Jednak gdy staje się poważne, można zaobserwować następujące oznaki:\nZapalenie błony śluzowej żołądka lub kończyn dolnych,\nBardziej lśniący lub napięty brzuch niż powinien być na tym etapie ciąży.\nJak diagnozuje się wielowodzie?\nNajlepszy sposób, by sprawdzić, czy kobieta w ciąży cierpi na wielowodzie, to przeprowadzenie pomiaru ilości płynu. Dokonuje go specjalista podczas badania ultrasonograficznego.\nDzięki temu poznasz indeks płynu owodniowego (AFI), który nie powinien przekraczać 25 centymetrów podczas trzeciego trymestru. Jeśli indeks jest większy, to płynu jest zbyt dużo i może wywoływać komplikacje.\nPo przeprowadzeniu badania ultrasonograficznego w celu wykrycia zniekształceń, lekarz powinien ocenić, czy wielowodzie pojawiło się w skutek czynników genetycznych. W tym celu przeprowadza wywiad rodzinny.\nMoże także wykonać test obciążenia glukozą oraz zbadać krzepliwość krwi, anemię i przeprowadzić testy serologiczne.\nWielowodzie może wywoływać poważne powikłania ciążowe. Właśnie dlatego należy chodzić na wszystkie wizyty lekarskie w trakcie całej ciąży.\nNadmiar płynu owodniowego zwiększa ryzyko wystąpienia następujących komplikacji:\nKrwawienie po porodzie. Duża utrata krwi po narodzinach dziecka.\nŚmierć płodowa. Wielowodzie może doprowadzić do śmierci dziecka po 20. tygodniu ciąży.\nPoród przed terminem. Dochodzi do niego, gdy dziecko rodzi się przed 37. tygodniem ciąży.\nOdklejenie łożyska. Uznawane za poważny problem, ponieważ dziecko nie otrzymuje tlenu i składników odżywczych z organizmu mamy. Może doprowadzić do niebezpiecznego krwawienia.\nZła pozycja płodu. Zazwyczaj płód leży główką w dół, z twarzą skierowaną w stronę kręgosłupa mamy. Jednak gdy występuje wielowodzie, pozycja maluszka może ulec zmianie. W takim przypadku najbezpieczniej jest wykonać cięcie cesarskie.\nJeśli wielowodzie nie jest zaawansowane, nie trzeba go leczyć. Ale gdy lekarz stwierdzi, że dany przypadek jest ostry, trzeba podjąć szybkie działania.\nNiektóre z najskuteczniejszych sposobów leczenia wielowodzia to: ręcznie zmniejszenie ilości płynu owodniowego, podanie leków zmniejszających wydalanie moczu przez dziecko lub wywołanie porodu, jeśli zbliża się jego termin.\nW 32. tygodniu ciąży warto rozpocząć monitorowanie płodu przeprowadzając pełne badania. Podczas ich wykonywania należy zachować spokój, aby wyniki były dokładne i nic ich nie zakłamywało. Poza tym jeśli mama cierpi na cukrzycę trzeba regularnie kontrolować poziom cukru we krwi, aby uniknąć śmierci płodowej.\nNie da rady uchronić się przed wielowodziem, bo pojawia się ono bez żadnego ostrzeżenia. Nie ma znaczenia, czy wywołuje je jakaś anomalia, geny, czy też nieznane przyczyny.\nDlatego przyszłe mamy muszą dbać o siebie podczas każdego etapu ciąży. Dzięki temu będą w stanie zmniejszyć ryzyko wystąpienia tego schorzenia i zadbają o zdrowie swojego dziecka.\nZdrowe nawyki, unikanie palenia papierosów i właściwa dieta pomogą utrzymać odpowiednią wagę. Takie zachowanie zmniejsza ryzyko wystąpienia cukrzycy i dostarcza wszystkie witaminy potrzebne do prawidłowego rozwoju płodu.


A gdy Polska da nam rozkaz - TVP Tygodnik – Magazyn widzów i czytelników\nA gdy Polska da nam rozkaz\nHalina Frąckowiak, aby ustrzec przed wiezieniem swojego partnera Józefa Szaniawskiego, zdecydowała się na występ w Kołobrzegu. Ale i tak skazano go na 10 lat za współpracę z radiem Wolna Europa - mówi Karolina Bittner, autorka książki „Piosenka w służbie propagandy. Festiwal piosenki żołnierskiej w Kołobrzegu”.\nTYGODNIK.TVP.PL: Od lat 60. W Kołobrzegu organizowano Festiwal Piosenki Żołnierskiej. Wymiar propagandowy od początku przytłaczał wartości artystyczne tej imprezy?\nKAROLINA BITTNER: Nie od początku. Przełom nastąpił w roku 1975. Wtedy z udziału w imprezie zaczęli się wycofywać cenieni i popularni autorzy, kompozytorzy oraz wykonawcy. Największe – i w istocie jedyne – przeboje festiwalowe pochodzą z przełomu lat 60. i 70.\nSą to: „Nie ma taty, nie ma mamy”, „Takiemu to dobrze”, „Powołanie”, „Chabry z poligonu”, „Czerwone słoneczko” czy „Rozśpiewane wojsko”. Ale nawet i te nie weszły do kanonu pieśni patriotycznych.\nPróżno szukać ich w śpiewnikach wydanych po 1989 r. Okazjonalnie wykonywane – w ramach programów rozrywkowych – z pewnością nie są miarą sukcesu FPŻ.\nPowielano schemat: dziewczyna i żołnierz w przeróżnych odmianach, bądź obraz herosa w mundurze Ludowego Wojska Polskiego, strzegącego ojczystej ziemi, zwłaszcza granicy zachodniej. Organizatorzy festiwalu otrzymywali rokrocznie około trzydziestu nowych piosenek, więc nie powinien dziwić ich poziom, bo ile można napisać dobrych tekstów o wojsku – jest to dość wąska tematyka.\nDo tego dochodziły obwarowania ideologiczne. Żelazny kanon tworzyły: chwała oręża polskiego, pochwała socjalizmu i Układu Warszawskiego. Piosenka żołnierska nie mogła wyłącznie bawić, miała także agitować. W tej sytuacji artyzm schodził na plan dalszy. Widać to szczególnie w utworach z lat 80.\nKto i kiedy wpadł na pomysł organizacji FPŻ?\nHistoria imprezy sięga roku 1967, kiedy to w Połczynie-Zdroju zorganizowano Festiwal Muzyki i Piosenki Żołnierskiej. W 1968 r. odbyły się równolegle dwie imprezy: w Połczynie oraz w Kołobrzegu.\nInicjatorem przedsięwzięcia był Eugeniusz Tkaczuk, połczyński kaowiec (czyli działacz kulturalno-oświatowy, jakby ktoś nie wiedział). Chciał w ten sposób podnieść atrakcyjność miasteczka, a poprzez odwołanie się do bitwy o Wał Pomorski uczcić pamięć uczestników tej krwawej batalii. Pomysł zyskał poparcie dyrekcji miejscowego uzdrowiska, KW PZPR w Koszalinie oraz GZP LWP, który stał się głównym organizatorem przedsięwzięcia.\nCzemu impreza zmieniła lokalizację?\nZadecydował rachunek ekonomiczny. W 1969 r. Festiwal Muzyki i Piosenki Żołnierskiej osiadł w Kołobrzegu, przy okazji zmieniając nazwę na Festiwal Piosenki Żołnierskiej. Decyzja o tym zapadła 4 stycznia 1969 r. na naradzie, w której uczestniczyli przedstawiciele obu władz miejskich i wojewódzkich: „Dowożenie wykonawców z Kołobrzegu do Połczyna-Zdroju w tym samym czasie jest bardzo uciążliwe dla wykonawców, jak i organizatorów, oraz podraża ogromnie koszta” – argumentowano.\nPołczyn dostał na pocieszenie Festiwal Zespołów Estradowych Wojska Polskiego oraz Festiwal Zespołów Artystycznych Wojska Polskiego, organizowane wymiennie, co dwa lata.\nW jaki sposób dobierano repertuar oraz wykonawców? Zdarzały się ingerencje cenzury?\nUtwory na FPŻ w Kołobrzegu pozyskiwano drogą konkursu, ogłaszanego z roku na rok. Regulamin nie definiował, czego mają dotyczyć teksty. Musiały jedynie mieścić się w ramach szeroko pojętego tematu naszych tradycji militarnych i współczesnego wojska oraz obronności kraju. Z czasem sprecyzowano, że treści powinny odnosić się do rocznic.\nPiosenki zgłaszano anonimowo, sygnując godłem (należało doń dołączyć kopertę opatrzoną tym samym znakiem, zawierającą kartkę z danymi osobowymi twórców). O tym, które usłyszymy na festiwalu, decydowała komisja konkursowa, przyznając autorom lukratywne laury: w 1969 roku, przy średnich zarobkach 2100 złotych miesięcznie, I nagroda wynosiła aż 12 tysięcy zł, II – 10 tysięcy, III – 8 tys. zł oraz trzy wyróżnienia po 5 tysięcy złotych.\nZaskakujące było tempo przeprowadzania konkursu. Ogłoszono go z początkiem stycznia 1969 roku, utwory należało złożyć do 1 marca, a rozstrzygnięcie nastąpiło już 10 dni później.\nPotem komisja ponownie brała pod lupę pominięte piosenki i te odpowiadające tematycznie poszczególnym koncertom festiwalu, też były nabywane. Po skompletowaniu listy utworów, komitet organizacyjny proponował wybranym wokalistom wykonanie konkretnego tytułu.\nTak wnikliwa selekcja wyręczała cenzurę. Kontrolowano jedynie przekaz telewizyjny festiwalu, bowiem początkowo nie transmitowano imprezy bezpośrednio. Wybierano niektóre koncerty – głównie galowy oraz laureatów – i w okrojonej wersji odtwarzano je na ekranie. Pozwalało to wyeliminować niestosowne zachowania artystów, tudzież publiczności, a także ukryć wpadki wykonawców, na przykład przy śpiewaniu z playbacku.\nCzy festiwal wykreował gwiazdy?\nNie, ponieważ systematycznie uczestniczyło w nim stałe grono piosenkarzy. Byli to: Barbara Książkiewicz, Regina Pisarek, Nina Urbano, Irena Woźniacka, Jolanta Kubicka, Iwona Niedzielska, Elżbieta Jagiełło, Danuta Morel, Adam Zwierz, Krzysztof Cwynar, Bogdan Czyżewski, Wiktor Zatwarski, Jacek Lech, Daniel Kłosek, Adam Wojdak, Roman Gerczak, Kazimierz Kowalski, Ryszard Arning, Rudolf Poledniok, Jacek Labuda. Regularnie wspierali ich aktorzy: Andrzej Szajewski, Józef Nowak, Wojciech Siemion, Józef Nalberczak, Emil Karewicz, no i etatowy konferansjer – Stanisław Mikulski.\nZ badań na temat opinii żołnierzy o wartościach artystycznych i wychowawczych festiwalu (przeprowadzonych w lutym 1988 roku, z polecenia szefa Głównego Zarządu Politycznego WP, przez Instytut Badań Społecznych Wojskowej Akademii Politycznej) wynika, że żaden z wykonawców nie funkcjonował powszechnie w świadomości odbiorców. Wprawdzie respondenci wymienili łącznie aż 108 nazwisk i nazw zespołów, lecz 81 procent z nich potrafiła wskazać zaledwie jednego artystę. Najczęściej Adama Zwierza.\nPo karnety na koncerty ustawiano się w kolejkach?\nDla części wczasowiczów festiwal był dodatkową atrakcją urlopu, toteż w ich wspomnieniach pojawiają się wypowiedzi o braku biletów. Z drugiej strony, organizatorzy FPŻ zapewniali frekwencję w amfiteatrze przywożąc do Kołobrzegu pracowników z różnych zakładów pracy. A w latach 80. – podczas widowisk dla dzieci – liczną grupę widzów stanowili harcerze. Tak tworzono iluzję sympatii społeczeństwa dla festiwalu. W prasie lansowano hasło: „Choć słynne Opole, ja Kołobrzeg wolę”.\nWpływ kierownika sekcji programowo-artystycznej festiwalu, oficera wysokiej szarży, zagwarantował sukcesy jego żonie – wokalistce?\nBarbara Książkiewicz – bo o niej mowa – od 1974 r. występowała regularnie na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej. Pułkownik Władysław Czuba w polemice prasowej odpierał zarzuty, że stała się gwiazdą Kołobrzegu z uwagi na małżeństwo. Jedyny Złoty Pierścień zdobyła w 1974 roku – za piosenkę pt. „Torpedysta” – nie będąc jeszcze jego żoną, a otwieranie festiwalu – w ocenie płk. Czuby – nie stanowiło przywileju, lecz wyzwanie. Niemniej Książkiewicz znana jest wyłącznie z kołobrzeskiej muszli widowiskowej.\nNajwiększym skandalem festiwalowym była zmiana tekstu piosenki „Gdy Polska da nam rozkaz”?\nOwszem. Lech Konopiński napisał:\n„Gdy Polska da nam rozkaz,\nstanie cały naród nasz, jak zielony młody las,\nżeby wrogom spojrzeć śmiało w twarz”.\nTymczasem podczas FPŻ w roku 1981 słowa zmieniono, bez wiedzy i zgody autora! Do dziś nie wiadomo, kto tego dokonał: wykonawca Adam Zwierz, czy ktoś z komitetu festiwalowego.\nChociaż na płycie i w śpiewniku zamieszczony jest tekst oryginalny, do historii przeszedł ów wyśpiewany w amfiteatrze. Wieńcząca go fraza „by socjalizmu bronić wraz” dobitnie akcentowała poparcie dla władz PRL.\nZresztą cały festiwal, odbywający się podczas „karnawału Solidarności”, wyrażał uznanie dla LWP i PZPR. W tekstach piosenek wielokrotnie podkreślano, że wojsko jest potrzebne i można mu ufać. Tamta edycja imprezy doskonale odzwierciedla jej propagandową funkcję.\nW stanie wojennym i po nim artyści z pierwszego szeregu gremialnie bojkotowali tę imprezę, ale raz wyłamała się Halina Frąckowiak...\nZaśpiewała w roku 1985, by pomóc w uwolnieniu swego życiowego partnera, redaktora Józefa Szaniawskiego, aresztowanego i oskarżonego o szpiegostwo – tak zakwalifikowano wieloletnią współpracę z sekcją polską Radia Wolna Europa. Występ gwiazdy nie zdał się na wiele. Dziennikarz został skazany na 10 lat więzienia.\nHalina Frąckowiak na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu, 1971 r. Fot. PAP/Stefan Kraszewski\nFestiwal w wolnej Polsce splajtował?\nW 1990 roku Ministerstwo Obrony Narodowej wycofało się z organizacji FPŻ i ciężar jego przygotowania spadł na władze Kołobrzegu. Ostatnia odsłona odbyła się 21 lat temu. Wpływ na to miały zarówno czynniki ekonomiczne, jak i poziom artystyczny.\nFinalny FPŻ przeszedł do historii, jako festyn piosenki disco-żołnierskiej. Kontynuacją nie było zainteresowane ani wojsko, ani media. Piosenka żołnierska, czyli gatunek stworzony na potrzeby festiwalu w Kołobrzegu, nie sprawdził się – nie wyparł, jak tego chciał GZP WP, pieśni patriotycznych i wojskowych.\nNie tęsknię za Festiwalem Piosenki Żołnierskiej. A Pani?\nTeż nie. Są jednak ludzie dążący do jego reaktywacji. W 2012 r. powstało w Kołobrzegu Stowarzyszenie „Pieśń Żołnierska”. Organizuje konkursy dla dzieci, gdzie obok piosenek żołnierskich wykonywane są utwory legionowe, partyzanckie i powstańcze.\nByć może jest to forma asekuracji dla osób i instytucji dążących do wskrzeszenia kołobrzeskiej imprezy, a także próba stworzenia iluzji ciągłości między repertuarem patriotycznym a twórczością powstałą na ideologiczne zamówienie.\nDr Karolina Bittner pracuje w poznańskim oddziale Instytutu Pamięci Narodowej, którego nakładem ukazały się jej książki „Partia z piosenką, piosenka z partią. PZPR wobec muzyki rozrywkowej” oraz „Piosenka w służbie propagandy. Festiwal Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu”\nZdjęcie główne: Lipiec 1983 r. Festiwal Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu. Występ Centralnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego. Fot. PAP/CAF - Jerzy Undro


Bez kategorii - Gabinet Stomatologiczny Szulgan\nW naszej klinice stawiamy na zdrowie, komfort i satysfakcję pacjentów. Dlatego połączyliśmy doświadczenie wykwalifikowanych lekarzy stomatologów z nowoczesnym wyposażeniem gabinetu w najwyższej klasy sprzęt stomatologiczny. Połączenie wiedzy i techniki pozwala nam oferować usługi stomatologiczne obejmujące leczenie z zakresu chirurgii szczękowej, czy implantów zębowych. Nasi dentyści podejmują się leczenia wszystkich, nawet najtrudniejszych przypadków.\nNasze działania są skoncentrowane na zadowoleniu pacjenta. Dlatego\nKorzystamy z najnowocześniejszego sprzętu dentystycznego, który pozwoli zapewnić Państwu kompleksową i bezbolesną opiekę.\nIndywidualne podejście do każdego pacjenta jest nasza wizytówką.\nNasze działania skoncentrowane są na zadowoleniu pacjenta.\nDlatego też nasz gabinet stomatologiczny cieszy się w Kaliszu pozytywną opinią, a nasi specjaliści oceniani są przez pacjentów jako dobrzy dentyści.


sandomierz.gosc.pl → Gość Niedzielny → 2014 → Lipiec → Sandomierski 27/2014\nGość Niedzielny Sandomierski 27/2014\nLatem często stawiamy na dietę owocowo-warzywną.\nGość Sandomierski 27/2014 DODANE 03.07.2014\nZaledwie 250 dni zajęła budowa największej w diecezji kaplicy przy powiatowym szpitalu.\nZdecydowanymi zwycięzcami turnieju byli piłkarze z Grobel, którzy wygrali wszystkie swoje mecze, a Piotr Robótka zdobył tytuł najlepszego strzelca.\nSłowa o pokoju, ukojeniu i słodyczy jarzma, o lekkości brzemion życiowych, o których mówi niedzielna liturgia, ścierają się ze zgrzytem z naszymi doświadczeniami.\nPo falach do Gdańska\nNa rzeczne łodzie i kajaki wsiadło prawie 60 osób. Mają do pokonania 750 km. Przepłyną historyczny szlak wodny, którym przez dziesięciolecia ulanowscy flisacy spławiali drewno i inne towary.\nCzwarta pora życia\nPrzebywając w szpitalu, marzą, aby jak najszybciej wrócić do domu. Nie do tego, w którym mieszkali przez lata, ale do obecnego.\nPoświęcili św. Jana\n– Ta kapliczka jest moim wotum wdzięczności Panu Bogu za to, że 25 lat temu, 4 czerwca 1989 r., odzyskaliśmy wolność, której – jak powiedział św. Jan Paweł II – musimy się uczyć, która nie jest nam dana raz na zawsze – powiedział Kazimierz Rostek, fundator.\nJuż po raz siódmy do Chmielowa zjechały z całego regionu orkiestry dęte, by rywalizować ze sobą o uznanie jurorów.\nW syberyjskim modrzewiu\n104-letnia staruszka już 15 lipca tego roku zmieni się do niepoznania. A wszystko to dzięki zapobiegliwości proboszcza ks. Stanisława Konika.\nRolnictwo i gospodarka. Od wczesnych wiosennych miesięcy okolice Sandomierza zamieniają się w pola pełne upraw warzywnych. Osłonowe uprawy to dla wielu sadowników sposób na biznes. Nie zawsze jednak urodzaj wiąże się dla nich z dobrym zyskiem i brakiem kłopotów.


Zawór trójdrożny - jak go ustawić? - Heiztechnik\nZawór trójdrożny – jak go ustawić?\nZawór trójdrożny nazywany jest też trzydrogowym zaworem mieszającym, posiada trzy wyjścia rur nazywanych portami. Wewnątrz zaworu umieszczony jest obrotowy element mieszający, który umożliwia mieszanie strumieni cieczy (wody) i ustawienie właściwej temperatury wody wypływającej z zaworu. Element mieszający może być regulowany z zewnątrz przy pomocy połączonej z nim dźwigni z pokrętłem lub podłączony do siłownika zaworu mieszającego. Praca siłownika zaworu sterowana jest poprzez niezależny sterownik lub automatykę kotła. Automatyka steruje pracą mieszacza (położeniem wewnętrznego obrotowego elementu), reguluje jego ustawienie oraz dokonuje pomiaru temperatury wody wypływającej. Wewnątrz zaworu mieszane są strumienie wody – wpływającej z kotła (doprowadzonej do zaworu) i powracającej z instalacji grzewczej. Zgodnie z oprogramowaniem sterownika regulowana jest temperatura wody wypływającej z zaworu lub zamykany jest jej dopływ.\nZawór trójdrożny bardzo często znajduje zastosowanie w instalacjach grzewczymi centralnego ogrzewania, w których stosuje się kotły na paliwa stałe. Zadaniem zaworu jest właściwe ustawienie temperatury wody grzewczej przekazywanej do instalacji grzewczej ogrzewanego obiektu.\nKocioł na paliwo stałe powinien pracować z temperaturą zadaną na poziomie 65-75 stopni C. Proces spalania przebiega wtedy prawidłowo, jest najmniejsze zużycie paliwa. Zbyt niska temperatura kotła obniża temperaturę w komorze spalania i uniemożliwia poprawne spalenie paliwa. Niska temperatura wody powracająca z instalacji grzewczej powoduje kondensację wody w kotle, wywołuje korozję niskotemperaturową, blachy kotła ulegają zniszczeniu.\nUstawienie zaworu mieszającego ma zapewnić właściwą temperaturę wody grzewczej. Na instalację grzewczą budynku przekazuje się wodę dostosowaną do typu zastosowanego sposobu ogrzewania.\nNa instalację grzejnikową w zależności od typu grzejników są to temperatury 40 – 60 0C, a przy ogrzewaniu podłogowym to temperatury w zakresie 25 – 350C. Zaworem mieszającym, poprzez zamontowany siłownik, powinna sterować automatyka, która oprócz sterowania temperaturą wody, steruje pracą pompy obiegu grzewczego. Sterowanie powinno odbywać się w trybie pogodowym we współpracy z termostatem pokojowym. Praca zaworu mieszającego w trybie pogodowym we współpracy z termostatem pokojowym zwiększa komfort cieplny ogrzewanych pomieszczeń oraz zmniejsza znacząco ilość spalonego paliwa. W kotłach na paliwa stałe i w nowoczesnych instalacjach grzewczych nie zaleca się stosowania zaworów mieszających, które nie są wyposażone w siłowniki elektryczne.\nDobre strony zaworu trójdrożnego\nZawór trójdrożny wyposażony w siłownik, sterownik oraz współpracujący z pompą obiegu grzewczego i termostatem pokojowym w sposób precyzyjny z dużą dokładnością steruje temperaturą wody grzewczej oraz instalacją grzewczą obiektu. Zastosowanie zaworu trójdrożnego z oprzyrządowaniem zaworu powoduje:\nstałą (komfortową temperaturę ogrzewanych pomieszczeń),\numożliwia programowanie temperatury ogrzewanych pomieszczeń w poszczególnych dniach tygodnia,\nprogramowanie temperatury ogrzewanych pomieszczeń w zależności od pory dnia, – zmniejszenie ilości zużytego paliwa,


Chińska gospodarka nie zawaliła się w wyniku kryzysu, ale nastroje nie są stabilne. Jak pandemia wpłynie na politykę i społeczeństwo? - GazetaPrawna.pl\nPo pierwsze, Chiny zdusiły epidemię koronawirusa w zaledwie trzy miesiące, stosując radykalny lockdown tam, gdzie pojawiały się ogniska choroby – najpierw w epicentrum w Wuhan, potem w innych miastach, w tym w Pekinie. Z czasem lockdowny były coraz lepiej skalibrowane. Nie zamykano już np. całego Pekinu, a jedynie poszczególne dzielnice. W okiełznaniu epidemii – jak podkreśla Iris Pang, ekonomistka banku ING – w znacznym stopniu pomogły nowe technologie w postaci aplikacji mobilnej Health Code App. Pierwotnie funkcjonowała ona jako rozszerzenie popularnej apki do płatności mobilnych, a w końcu stała się głównym narzędziem do identyfikowania i izolowania zakażonych i potencjalnych nosicieli wirusa. Pang twierdzi, że gdyby nie aplikacja i inne zaawansowane technologie, gospodarka kraju nie poradziłaby sobie tak dobrze. Pomogło też szerokie testowanie, budując u ludzi poczucie bezpieczeństwa. Na przykład w samym Wuhanie w ciągu zaledwie 19 majowych dni przetestowano 10 mln z 11 mln mieszkańców. Dla porównania w Polsce wykonano dotąd w sumie niespełna 2,6 mln testów.\nDrugą odnogą antykryzysowych działań była interwencja gospodarcza. Polegała ona na uruchomieniu dużych inwestycji publicznych (jak nowa linia metra w Dalian) czy bezpośrednich subsydiów dla firm prywatnych, przyznawanych pod warunkiem złożenia obietnicy, że nie będą zwalniać pracowników. W efekcie udało się szybko przywrócić produkcję przemysłową i od kwietnia rośnie ona w ujęciu rok do roku. Stopa bezrobocia ani razu nie przekroczyła 7 proc. i obecnie utrzymuje się na poziomie 5,7 proc. Chiny osiągnęły to za pomocą pakietu stymulacyjnego o wartości 800 bln yuanów (ok. 114 mld dol.), co jest niewielką kwotą w porównaniu z wydatkami Zachodu. UE przeznaczyła na walkę z kryzysem 885 mld dol., a USA – 480 mld dol. Możliwe, że chiński umiar w pompowaniu pieniędzy wynika z doświadczeń ze stymulowaniem gospodarki po kryzysie z 2008 r. Wtedy wydano ok. 586 mld dolarów. Choć gospodarkę udało się uratować, skutkiem ubocznym był przyrost zadłużenia oraz liczne nietrafione inwestycje. Puste centra handlowe przy głównych ulicach chińskich miast i osiedla widma to pokłosie pakietu stymulacyjnego sprzed dekady.\nZewnętrznemu obserwatorowi, który nie jest zobligowany do entuzjazmu, Chiny przywodzą jednak na myśl ową Alkoholandię z powieści Mo Yana – nic nie jest tam takie, jak się wydaje. Zacznijmy od problemów, do których Chińczycy przyznają się oficjalnie. Szybka reakcja rządu pomogła zdusić epidemię i postawić na nogi przemysł, ale nie odbudowała popytu wewnętrznego. Między grudniem 2019 r. a lutym 2020 r. spadł on o 20 proc. i wciąż jest o 10 proc. niższy niż pod koniec zeszłego roku. To tłumaczy, dlaczego chińska nadwyżka w obrotach zagranicznych rośnie, mimo że wartość eksportu pozostaje mniej więcej taka sama. Może jednak szerokie testowanie nie odbudowało w Chińczykach poczucia bezpieczeństwa na tyle, by ruszyli nie tylko do fabryk, ale i do sklepów? Bardziej prawdopodobna jest inna hipoteza, o której w kraju się raczej milczy.\nMożliwe mianowicie, że dane o bezrobociu są nieprawdziwe i wynosi ono nie 5,7 proc., lecz nawet 20 proc. Takie wyliczenia zaprezentował w kwietniu Li Xunlei, były już dyrektor departamentu badań w chińskim koncernie Zhongtai. Dziwnym trafem tydzień później Xunleia bowiem zwolniono.\nPoszlaką wskazującą na to, że wyliczenia menedżera nie były wzięte z sufitu, jest obecna struktura popytu wewnętrznego w Państwie Środka. Ogólnie jest on nadal niski, ale jest branża, w której rośnie. To branża dóbr luksusowych. Jak napisali w połowie sierpnia dziennikarze „Financial Times”, wydatki konsumenckie na nie zaczęły rosnąć jeszcze w marcu, natychmiast po zniesieniu lockdownu. „Ponad 12 zachodnich marek, od brandów modowych po producentów aut, odnotowało dwucyfrowe wzrosty sprzedaży. (...) Popyt jest taki wysoki, że kilka sklepów w szanghajskim centrum handlowym IFC (m.in. Gucci, Dior, Hermes) musiało wprowadzić limity dla odwiedzających nie ze względów epidemicznych, ale żeby poprawić doświadczenie konsumenckie” – czytamy w „Financial Times”.\nTowary luksusowe kupują oczywiście przedstawiciele klasy średniej i wyższej, czyli grupy, które kryzys dotknął najmniej. Dlaczego? Ludzie ci w czasie lockdownu pracowali zdalnie albo po prostu mogli pozwolić sobie na wakacje, bo mają duże oszczędności. W grupach o mniejszych dochodach oszczędności szybko się wyczerpały, a możliwość pracy zdalnej była ograniczona. Większość niezamożnych Chińczyków wykonuje zajęcia wymagające obecności w miejscu pracy. Lu Hai, profesor Peking University, który przeanalizował oferty pracy zamieszczane w ostatnich miesiącach w chińskich mediach społecznościowych (to główny kanał poszukiwania zatrudnienia w Państwie Środka), oszacował, że liczba wakatów na stanowiskach z wynagrodzeniem poniżej 4 tys. juanów miesięcznie (ok. 2 tys. zł) spadła o 44 proc. w porównaniu z tym samym okresem zeszłego roku. Na forach 58 Tongcheng (odpowiednik OLX czy amerykańskiego serwisu Craigslist) pojawiły się w ostatnich miesiącach tysiące wpisów zdesprowanych osób, które zwolniono – sytuacja taka nigdy wcześniej nie miała miejsca.\nJeśli pracy w Chinach jest faktycznie mniej, to nic dziwnego, że spada dochód rozporządzalny gospodarstw domowych (a tak się dzieje.). A jak wskazują dziennikarze „Financial Times”, państwo nie zrobiło wiele, by ludziom ten ubytek skompensować. Nie wprowadziło żadnych dodatkowych zasiłków – jak np. zrobił to rząd USA. Wielu Chińczyków bieda naprawdę zajrzała w oczy. Nie wydają, bo nie mają z czego. I właśnie to mogłoby tłumaczyć, dlaczego w zachodnich gospodarkach popyt powrócił już do swoich przedkryzysowych poziomów, a w chińskiej nie.\nChiny i ich wrogowie\nTeza, że chińskie statystyki bezrobocia nie są wiarygodne, jest dość niekontrowersyjna. Państwo Środka ma za sobą długą tradycję nierzetelnego raportowania danych. Na tę kwestię zwraca się uwagę już od dawna. Guy Sorman, francuski filozof i znawca Chin od lat przekonuje, że dotyczy ona również najważniejszego wskaźnika gospodarczego – PKB. Nierzetelność nie musi wynikać zawsze ze złych intencji. W dużej mierze jest efektem nieodpowiedniej struktury bodźców i zwykłej ignorancji. Sam wybuch pandemii jest świetnym przykładem. Gdy w grudniu 2019 r. wykryto w Wuhan nowego wirusa, założono błędnie, że transmisja następuje wyłącznie od zwierząt do ludzi, tj, że ludzie wzajemnie się nim nie zakażają. Dlatego z początku nie poinformowano Światowej Organizacji Zdrowia o rozprzestrzeniającym się patogenie, a gdy już poinformowano, to zrobiono to w sposób bagatelizujący sprawę. Lekarzom zakazano zaś ujawnianiać nowe przypadki infekcji – dlatego w Wuhan przez pierwsze dwa tygodnie po wykryciu koronawirusa nie zaraportowano o ani jednym przypadku choroby. Władzom chodziło o to, by kryzys szybko rozwiązać i udawać, że nigdy nic się nie stało. Prawdopodobnie w przypadku bezrobocia było podobnie. Niewykluczone, że wzrosło, ale władze mogą zakładać, że wkrótce sytuacja wróci do normy. Po co wprowadzać zamęt? Niech statystyki lśnią.\nTo, że chińska gospodarka nie zawaliła się w wyniku kryzysu, nie znaczy, że się porządnie nie trzęsie, a nastroje społeczne są spokojne. Innymi słowy, wciąż spadek dobrobytu może przełożyć się w końcu na polityczną niestabilność. Zwłaszcza że pandemia uwidacznia i pogłębia niesprawiedliwe różnice dochodowe między Chińczykami. Zwykły obywatel na pomoc państwa nie może liczyć i czeka na lepsze czasy. Bogaty może oczekiwać, że zostanie beneficjentem któregoś z rządowych programów. Tak to jest z interwencją państwa, że jednych wynagradza, a innych każe. W państwach autorytarnych do tej drugiej grupy należą zwykle najsłabsi i najbiedniejsi.\nKluczowy dla przyszłości Chin – a ściślej mówiąc dla przyszłości komunistów – będzie więc szybki powrót na ścieżkę wzrostu. Problem w tym, że tym razem – wbrew prognozom Banku Światowego – może być to trudniejsze niż po kryzysie z 2008 r. Załamanie przyszło wtedy zaledwie siedem lat po tym, jak Chiny dołączyły do Światowej Organizacji Handlu, a na Zachodzie wciąż wierzono, że kraj jest na ścieżce do dalszej liberalizacji i w końcu – demokratyzacji. W tym przekonaniu utwierdzał świat ówczesny prezydent Chin Hu Jintao, którego styl rządzenia uważano za czysto technokratyczny, stroniący od konfliktów i skoncentrowany na wzroście gospodarczym, a nie wzroście dobrobytu partyjniaków. Idealny przywódca okresu przejścia.\nTyle że od tamtej pory geopolityczny klimat diametralnie się pogorszył. Chiny pod rządami Xi Jinpinga (od 2013 r.) zmieniły kurs. Nowy przywódca kładł nacisk na wzrost gospodarczy, ale drogę do jego utrzymania widział nie w liberalnych reformach, lecz raczej w wielkich inwestycjach państwowych. Zyskały one wymiar międzynarodowy, co wpłynęło na światowy układ sił. Inicjatywa budowy nowego jedwabnego szlaku (One Belt, One Road), która objęła 136 państw i 30 organizacji międzynarodowych, miała pomóc Chinom w osiąganiu hegemonicznej pozycji na arenie globalnej (na inicjatywę przeznaczono 600 mld dol). Pandemia, która utrudnia międzynarodowe przepływy kapitału i inwestycji, a czasami wręcz je uniemożliwia, plany te pokrzyżowała. Spowodowała też, że Chiny tracą atrakcyjność jako centrum produkcyjne świata. I o ile wielkie koncerny się stamtąd nie wyprowadzą, o tyle na pewno pomyślą o uelastycznieniu swoich łańcuchów dostaw tak, by mieć alternatywę. Zwłaszcza że na ich aktywność gospodarczą coraz silniej wpływa konflikt polityczny między Chinami a USA, zwiększając choćby koszty prowadzenia biznesu (nowe cła). W konsekwencji aspiracje, by dzięki sprzedaży technologii 5G wejść do światowej awangardy rozwoju, mogą okazać się na wyrost. Poziom zaufania do Chin znacząco się obniżył z powodu coraz bardziej konfrontacyjnej postawy Xi Jinpinga wobec USA, lecz także w relacjach z Tajwanem i Japonią (konflikt o Wyspy Senkaku) czy w polityce wewnętrznej. Czego przykładem jest choćby faktycznie zlikwidowanie niezależności Hongkongu, rozprawienie się z islamską mniejszością Ujgurów poprzez wysłanie 15 tys. z nich do obozów koncentracyjnych, zaostrzenie cenzury w celu utrwalenia quasi-cesarskiej pozycji przewodniczącego i promowanie systemu ratingu społecznego, sprzedawanego obywatelom jako nowoczesny projekt pod hasłem „smart city”. Wrogość do Chin wzmacnia też powszechne już przekonanie, że gdyby wcześniej dały światu znać o wirusie, patogen nie rozprzestrzeniłby się aż tak szybko i tak szeroko. Według lipcowych badań Pew Research Center aż 73 proc. Amerykanów ma nieprzychylną opinię o Chinach. To historyczny rekord, który przełożył się na ponadpartyjne porozumienie republikanów i demokratów, by w relacjach z Państwem Środka nadać wyższy priorytet kwestiom przestrzegania praw człowieka niż sprawom gospodarczym.\nJaka więc przyszłość czeka Chiny? Jeśli chodzi o stosunki zewnętrzne, napięcia będą raczej eskalować. Chinom i reszcie świata brakuje wspólnego języka. Komunistyczni liderzy nie rozumieją, że pieniądze w relacjach międzynarodowych to nie wszystko, a zatem je przeceniają. Z kolei zachodni przywódcy nie rozumieją, że pieniądze w relacjach międzynarodowych łagodzą obyczaje – a więc ich nie doceniają. To dlatego ich odpowiedzią są sankcje i protekcjonizm, które przepływ kapitału ograniczają. Chiny sądzą z kolei, że wystarczy głosić dobrą nowinę o wolnym handlu, ale zapominają, że reputacja nieszanującego praw człowieka rzezimieszka może paraliżować swobodny przepływ dóbr.\nMożna mieć poważne obawy, czy chińscy przywódcy są w stanie o tę reputację zadbać. Represja leży w samej naturze władzy autorytarnej. O ile system chiński pozwala na przyznanie obywatelom pewnego zakresu swobody (praw ekonomicznych), o tyle nie mogą oni uzyskać swobody pełnej (tj. pełni praw politycznych i wolności słowa), gdyż zagrażałoby to stabilności władzy. Możliwe, że Chiny znajdują się dziś w tej granicznej sytuacji, w której odrobinę więcej wolności dla ludzi oznaczać będzie upadek komunistów. Chińczycy mogą zacząć się jej domagać już wkrótce pod wpływem niekorzystnej sytuacji gospodarczej. W 2007 r. Guy Sorman pisał w „Imperium kłamstw”: „Główną troską partii nie jest poprawa życia najbiedniejszych: partia chce władzy bardziej niż rozwoju społecznego”. W kryzysie widać to jeszcze wyraźniej.\nOczywiście prognozowanie daty tąpnięcia w monolicie partii komunistycznej jest niemożliwe. Zresztą przewidywanie upadku mocarstw jest trudne i wielu na tym froncie poległo. Weźmy ZSRR – iluż ekspertów wróżyło mu żywot wieczny, a nawet rozwój tak szybki, że miał wyprzedzić USA?\nZatem raz jeszcze: co z Chinami? Wiara w to, że pozycji komunistów nic nigdy nie naruszy, nie bierze pod uwagę tego, że rewolucyjne procesy społeczne są zazwyczaj zaskakujące, a uruchomić je mogą lokalne, punktowe wydarzenia, które łatwo zignorować. Ludwik XVI w dniu, gdy tłum plądrował Bastylię, zanotował w dzienniku: „Nic”. Potem go ścięto.\ngospodarka Chiny polityka koronawirus pandemia koronawirusa


Shadow Architecture / Architektura cienia. Handel uliczny (tom I) - Fundacja Inna Przestrzeń\nShadow Architecture / Architektura cienia. Handel uliczny (tom I)\nArchitektura Cienia to pierwszy interdyscyplinarny przewodnik po strategiach, praktykach i projektach związanych z handlem ulicznym.\nPublikacja Aleksandry Wasilkowskiej to także pierwsza książka Fundacji Inna Przestrzeń, która trafiła do księgarni.\nSzara strefa w wielu krajach to nawet 40% rynku. Prognozy mówią o nieustającym wzroście nieformalnego przepływu kapitału. Szacuje się, że połowa ludzi pracujących na świecie - około 1,8 mld osób - pracuje w szarej strefie. Ekonomia i rozrastająca się szara strefa oraz rodzące się w czasach kryzysu alternatywne ekonomie takie, jak: banki czasu, bezgotówkowe wymiany towarów i usług, alternatywne waluty, niewątpliwie będą mieć wpływ zarówno na kształt architektury, jak i organizację miast w przyszłości.\nRównolegle do działań urbanistów, miejskich aktywistów i artystów, konieczna jest mądra polityka władz miejskich, które czasem zapominają, że nie sztuką jest realizowanie wielkich inwestycji urbanistycznych, ale przede wszystkim zagospodarowanie luk pomiędzy nimi w odpowiedzialny społecznie sposób.


Mrugała Meg Ice Blu 2113/60\n> Obuwie dla dzieci>Baleriny dziecięce>MRUGAŁA MEG ICE BLUE baleriny balerinki\nMRUGAŁA MEG ICE BLUE 2113/60\nBALERINKI MRUGAŁA MEG ICE BLUE 2113/60\nBaleriny na rzep ze skóry naturalnej.\nWyższe cholewki i usztywnione zapiętki trzymają stopę w prawidłowym ułożeniu.\nKołnierz wypełniony pianką chroni przed uciskami i otarciami.\nPodeszwy wykonane z wysokiej jakości tworzywa odprnego na ścieranie.\nBezpieczne i wygodne dla dziecięcych stópek do chodzenia i biegania.\nRozmiary/ długości wkładek:\nr.19- 12,2 cm\nMRUGAŁA trzewiki Suzie...\nMRUGAŁA trzewiki ...\nsandałki kapcie profilaktyczne Danielkolor...


Panele Ogrodzeniowe Opole – Ogrodzenia Panelowe Opole - Darmowy katalog stron Katlok.pl\nFirma WP Ogrodzenia istnieje na rynku już ponad 20 lat. Nasi pracownicy posiadają więc olbrzymie doświadczenie i umiejętności niezbędne aby wykonywać perfekcyjnie zlecenia z zakresu ogrodzenia Opole. Poza umiejętnościami naszej kadry, możemy pochwalić się setkami realizacji oraz faktem, że pracujemy tylko na najwyższej jakości materiałach i najlepszym sprzęcie. Oferowane przez nas usługi są kompleksowe: projektujemy, produkujemy i montujemy wykonane przez nas elementy spawane – ze stali i aluminium. Jesteśmy jedną z najbardziej renomowanych firm w branży ogrodzenia Opole jaki bramy Opole. Klienci cenią nasz sobie także w dziedzinie balustrady Opole. Krzyk mody ostatnich sezonów, a więc ogrodzenia panelowe Opole oraz panele ogrodzeniowe Opole to również jedna z naszych domen. Mam za sobą dziesiątki realizacji z tego zakresu, i cały czas dokładamy do tej historii kolejne. Serdecznie zapraszamy do współpracy z naszą firmą.\nTytuł: Panele Ogrodzeniowe Opole – Ogrodzenia Panelowe Opole\nSłowa kluczowe: bramy opole, ogrodzenia panelowe opole, ogrodzenia opole, panele ogrodzeniowe opole, balustrady opole\nKUŹNIA JĘDRZEJEWSKICH wyroby kute »\nJeśli poszukujesz firmy, która wykonuje okazałą gamę artystycznych prac kowalskich, inwitujemy do nas. Kuźnia Jędrzejewskich to nazwa naszej działalności, jaką prowadzimy w miejscowości Osięciny, w województwie kujawsko ...\nNasza firma oferuje Państwu stworzenie wyjątkowo trwałych konstrukcji, takich jak: różne rusztowania, namiotowe hale magazynowe, ogrodzenia na budowę, plandeki, i tym podobne. Oferujemy konstrukcje o różnych wielkościach ...\nOgrodzenia palisadowe Warszawa - sprawdź »\nOtwock posiada w sobie wyjątkową firmę, która w całej swojej działalności para się wyłącznie i również wyłącznie bramami. To przedsiębiorstwo AGA, która została założona w 1991 roku. Przez te lata udało jej się wyproduko ...\nPlace tworzenia, miejsca imprez masowych wymagają odpowiednich zabezpieczeń. Jeżeli już potrzebują Wszyscy elementów do zabezpieczania tego typu rzeczy to zapraszamy do skorzystania z usług naszej firmy. Posiadamy w nasz ...


Demonstracja Manify przed poznańską Katedrą. "Moje ciało, moje prawo" - Polsat News\nDemonstracja Manify przed poznańską Katedrą. "Moje ciało, moje prawo"\n02.03.2019, 18:12 Polska\nPrzeciwko wyzyskowi i przemocy wobec kobiet demonstrowało w sobotę przed poznańska Katedrą około 300 osób. "Wolność wyboru zamiast terroru", "Moje ciało, moje prawo" - to niektóre z haseł, jakie wznosili uczestnicy manifestacji.\n"Sprzeciwiamy się władzy, wyzyskowi, przemocy i eksmisjom"\n- W tym roku była próba przyblokowania nas przez środowiska skrajnie prawicowe. Paradoksalnie skończyło się na tym, że spotykamy się pod Katedrą, która jest miejscem symbolicznym, bowiem przeciwstawiamy się też przemocy ze strony Kościoła. Uważamy, że jest to miejsce bardzo trafne do obecnej sytuacji - powiedziała jedna z współorganizatorek spotkania Malwina Pokrywka.\nHasłem przewodnim sobotniej Manify było "Ani pana, ani plebana, to my jesteśmy rewolucją".\n- Obydwa te człony hasła są niezwykle ważne. Sprzeciwiamy się władzy, wyzyskowi, przemocy i eksmisjom. Zarówno ze strony państwa, osób, które posiadają władzę, ale właśnie także ze strony Kościoła. Druga część hasła ma charakter międzymiastowy - dla nas jest ważne, abyśmy razem działali z innymi osobami. Nie zawsze możemy liczyć na pomoc państwa, Kościoła, ale zawsze możemy liczyć na swoje wsparcie - wyjaśniła inna współorganizatorka Maja Staśko.\nPokrywka dodała, że Manifa ma też pokazać jedność kobiet, gdyż - jej zdaniem - rządzący starają się je podzielić.\n- Uważamy, że zarówno politycy, jak i Kościół starają się podzielić kobiety, napuszczać je na siebie wzajemnie, siać nienawiść. My przychodzimy tutaj z hasłami jedności, z hasłem rewolucji troski, czyli troszczenia się o siebie i pomocy wzajemnej - mówiła.\n- Z ambon padają wezwania do prześladowania uchodźców, osób LGBT, innego wyznania czy pochodzenia i innych poglądów politycznych. To Kościół jest m.in. odpowiedzialny za budowanie podziałów między nami - mówiła ze sceny jedna z uczestniczek.\nZgromadzenie trwało około dwóch godzin, policja oszacowała liczbę jego uczestników na około 300 osób. Nie zanotowała żadnych incydentów.\nCzytaj więcej: Manifa na ulicach stolicy. "Aborcja w obronie życia"


WKS Śląsk Wrocław - 17-krotny Mistrz Polski w koszykówce Rozpocząć z przytupem! – WKS Śląsk Wrocław – 17-krotny Mistrz Polski\nHomeAktualnościAktualnościRozpocząć z przytupem!\nJuż w poniedziałek TBS Śląsk II Wrocław rozpocznie nowy sezon Suzuki 1.Ligi. Młodzież Śląska rozgrywki zainauguruje starciem z PGE Turowem Zgorzelec w Kosynierce. Początek spotkania o 19:00; transmisja w nowym serwisie streamingowym InStat TV.\nTurów po trzech latach przerwy wraca do rywalizacji na ogólnopolskim poziomie. Rozgrywki 2017/18 drużyna ze Zgorzelca skończyła na ósmym miejscu w Energa Basket Lidze, jednak po sezonie klub z powodu ogromnego długu wycofał się z PLK i ogłosił upadłość. Zniknięcie z koszykarskiej mapy Polski było wtedy dużą niespodzianką, wszak w poprzedzających latach zespół święcił największe sukcesy. Poza mistrzostwem Polski w 2014 roku, Turów jeszcze sześciokrotnie mógł cieszyć się ze zdobycia srebrnego medalu EBL.\nPo upadku klub już w 2018 roku wrócił do rywalizacji, jednak na poziomie 2.Ligi. W ówczesnym sezonie Zgorzelczanie zajęli w niej ostatnie miejsce, przegrywając wszystkie mecze. Tym samym spadli oni do 3.Ligi, w której spędzili dwa ostatnie sezony. W poprzednim zajęli w niej przedostatnie miejsce w swojej grupie, z bilansem 5-7. Teraz Turów zagra dwa szczeble wyżej, w Suzuki 1.Lidze, dzięki dzikiej karcie przyznanej przez PZKosz.\nOficjalne potwierdzenie dzikiej karty nastąpiło na półtorej miesiąca przed startem ligi, kiedy większość zespołów zamykało już swoje kadry i powoli rozpoczynało przygotowania do rozgrywek. Minął miesiąc, a sytuacja w klubie niezbyt się poprawiła, ponieważ kilka dni przed pierwszym meczem zespół wciąż nie podał kadry, którą będzie w tym sezonie dysponować. Nawet kibice ze Zgorzelca się niecierpliwią i są mocno zmartwieni całą sprawą.\nZ powodu zaistniałej sytuacji podopieczni nowego trenera Wojciecha Szawarskiego nie rozegrali żadnego sparingu i tym samym dla wszystkich drużyn Suzuki 1.Ligi Turów będzie sporą niewiadomą. Tak się składa, że całkiem nowa ekipa pierwsze spotkanie rozegra właśnie z TBS-em. Przygotowania obu zespołów wyglądały zgoła odmiennie, jednak my przed tym starciem nie skupiamy się na rywalach, a wyłącznie na własnej grze oraz własnych celach.\nŚląsk pre-season rozpoczął od wygranego sparingu z Pogonią Prudnik pod koniec sierpnia. W kolejnym tygodniu w zorganizowanym w Kosynierce Mieszczańska Cup 2021 zaliczyli wygraną z Górnik Trans.eu Wałbrzych oraz nieznaczną porażkę z Dzikami Warszawa. Następnie Trójkolorowi rozegrali dwumecz z AZS AGH Kraków. Najpierw w Krakowie ulegli, a następnie zrewanżowali się we Wrocławiu. Pomiędzy tymi starciami pewnie pokonali oni jeszcze drugoligowych Rycerzy Rydzyna. W ostatnim meczu przygotowawczym nasi młodzi koszykarze wygrali wrocławskie derby z WKK.\nSkład Śląska w dużej mierze będzie bardzo podobny do tego z zeszłych rozgrywek i o sile naszej drużyny nadal będą stanowić tacy zawodnicy jak Kacper Gordon, Maksymilian Zagórski czy Szymon Tomczak. Poza wspomnianą już trójką w sparingach z dobrej strony pokazali się Aleksander Leńczuk, Miłosz Góreńczyk, Szymon Walski oraz kapitan Sebastian Bożenko. Dodatkowo kadra Dusana Stojkova przed sezonem została wzmocniona Michałem Sitnikiem oraz Kamilem Białachowskim.\nWielu naszych młodych zawodników od tygodni trenuje z drużyną ekstraklasową i mamy nadzieję, że dzięki temu teraz będą w stanie wejść w rolę liderów pierwszoligowego zespołu. Sparingi przed sezonem pokazały, iż Trójkolorowi są w dobrej formie, jednak prawdziwą weryfikacją okaże się poniedziałkowa, oby udana, inauguracja z Turowem! Hej Śląsk!\nTagi: 1 liga1lmkoszbasketballkoszykówkameczPGE Turów Zgorzelecśląsk wrocławTBS Śląsk II Wrocławturów zgorzeleczapowiedź


Negocjacje wynagrodzenia i/lub warunków zatrudnienia - Rynek pracy :: Ready To Jump\nMasz to na co się godzisz – czyli jak negocjować podwyżkę wynagrodzenia/ zmianę warunków wynagrodzenia?\nJednoznacznie stwierdzono, że osoby które częściej zmieniają pracę per saldo w ciągu swojej kariery zarabiają średnio o 50% więcej niż osoby, które pracodawcy nie zmieniają*. Nie chodzi tutaj o brak awansów – po prostu pracodawca nawet awansując pracownika zakłada, że poniósł już inwestycję, żeby go do tego awansu przygotować, dał szansę, wykształcił… zatem podwyżka owszem jest ale… nie zawsze rynkowa. Innymi słowy rynek (czyli firmy zatrudniające specjalistę, menedżera, dyrektora) płacą zasadniczo więcej niż otrzymamy u naszego pracodawcy, jeśli to stanowisko otrzymaliśmy drogą awansu wewnętrznego. Oczywiście zanim będziemy na nowym stanowisku „w pełni operacyjni” minie trochę czasu, który to czas pracodawca w nas zainwestuje wierząc, że szybciej zaadaptujemy się do nowego stanowiska niż kandydat z tzw. otwartej rekrutacji (będzie nam łatwiej niż osobie z zewnątrz, bo firmę już znamy). Tak czy inaczej czas to pieniądz i pracodawca zgadza się ten czas zainwestować minimalizując ryzyko tzw. niedopasowania kandydata do stanowiska.\n„win-win” - ?\nZ jednej strony (ze strony pracownika) sytuacja może wyglądać bardzo pozytywnie: „firma we mnie wierzy, otrzymałem awans – jest to sama w sobie nagroda, cieszę się, że mi zaufali – idę do przodu”. Ze strony firmy również – minimalizuje wspomniane ryzyko, ogranicza koszt rekrutacji i wdrożenia nowego pracownika (taki koszt szacuje się na ok. 6-12 miesięcznych pensji nowo zatrudnionego). Podwyżka X dla pracownika awansowanego tak czy inaczej będzie stanowiła jedynie część kosztu, który firma musiałaby ponieść zatrudniając nowego.\nWszystko wygląda jak najbardziej racjonalnie tylko, że często jednak ta podwyżka X to nie jest do końca to czego byśmy oczekiwali…\nCzy tylko zmieniając pracodawcę uzyskasz awans finansowy?\nHeadhunterzy/ rekruterzy doskonale znają sytuację, w której potencjalny kandydat wygrywa proces rekrutacyjny, otrzymuje propozycję pracy po czym nie podpisuje umowy z nowym pracodawcą, ponieważ obecny pracodawca zaproponował mu wyższe wynagrodzenie. Kandydat otrzymuje wyższe wynagrodzenie, ale zdarza się, że pracodawca traci do niego zaufanie (w przypadku gdy kandydat wcześniej nie próbował negocjować podwyżki wynagrodzenia).\nZ moich obserwacji wynika, że niewielu pracowników ubiega się o podwyżkę błędnie zakładając, że to pracodawca powinien wyjść z inicjatywą w tej kwestii. Pracodawca wręcz przeciwnie, zakłada że jeśli pracownik nie przychodzi porozmawiać o wzroście wynagrodzenia to najzwyczajniej nie jest ona dla niego ważne. Czasami pracodawcy informują, że podwyżek nie będzie, skutecznie zamykając usta większości pracowników. Co to tak naprawdę oznacza? Warto uzyskać szczegółowe informacje, a następnie przeanalizować, czy jest to dla nas czytelny sygnał, że zostając w firmie godzimy się na aktualne wynagrodzenie bez możliwości negocjacji. Jeśli sam nie zainicjujesz tematu to istnieje prawdopodobieństwo, że nikt tego aspektu za Ciebie nie poruszy. Rozmawiając otwarcie z pracodawcą zawsze masz szansę do poprawy swojej sytuacji finansowej.\nOkazji do negocjacji warunków wynagrodzenia jest więcej niż tylko przy okazji zmiany pracodawcy. Możemy renegocjować nasz pakiet pracowniczy przy innych okazjach np.:\nzakończenia okresu próbnego\npodsumowania celów rocznych\nawansu na wyższe stanowisko\nzmiany obowiązków i zakresu pracy/ awans poziomy\nuczestnictwa w dodatkowym projekcie/ projektach\nzarządzania dodatkowym projektem\ngdy nie jesteśmy przygotowani\ngdy szanse na porozumienie są znikome\ngdy opanowało nas zbytnie podniecenie emocjonalne\ngdy istnieją inne, lepsze możliwości zaspokojenia potrzeb\ngdy mamy mocniejszą BATNĘ\nCo negocjować? Pieniądze to nie wszystko – zastanów się czego potrzebujesz?\nWażne, żeby wiedzieć co konkretnie chcemy negocjować. Zastanówmy się:\njaki poziom wynagrodzenia chcemy uzyskać?\nczy chcemy uzyskać coś poza podwyżką?\nOto kilka przykładów dodatkowych benefitów, które możemy negocjować: bonus, elastyczny czas pracy, finansowanie planu edukacyjnego, pakiet relokacyjny, samochód służbowy, dopłata do paliwa, miejsce parkingowe lub zwrot opłaty parkingowej, pakiet akcji, dodatkowe ubezpieczenie, dodatkowy pakiet medyczny, zmiana (nazwy) stanowiska, zmiana działu, dodatkowy płatny urlop, krótszy czas pracy (np. 35h tygodniowo, praca na niepełny etat), praca w innym miejscu (np. innej lokalizacji naszej firmy, praca z co – working office zlokalizowanego niedaleko naszego miejsca zamieszkania, „home office”), finansowanie lunchu (kupony lunchowe), inne zadania, zmiana w celach, (do)finansowanie do zajęć poza zawodowych, (do)finansowanie/ opieki nad dziećmi, szkoły, finansowanie członkowstwa w organizacjach/ stowarzyszeniach zawodowych, program outplacementowy, odprawa.\nPrzygotowując nasz scenariusz negocjacyjny a w nim kwestie, które chcemy negocjować dajemy drugiej stronie możliwość na porozumienie.\nAbsolutnie kluczowe jest przygotowanie do negocjacji. Przede wszystkim musimy postawić się w sytuacji pracodawcy. Do niego nasze prywatne argumenty, że mamy większe wydatki z powodu np. powiększenia rodziny, przeprowadzki itd. zupełnie nie trafiają. Ważne są argumenty merytoryczne takie jak:\njakie były Twoje cele? jakie sukcesy osiągnąłeś/aś przez ostatni 6-12 miesięcy swojej pracy?\njaką dodatkową wartość dla przedsiębiorstwa wniosłeś/aś (które z Twoich aktywności przełożyły się na konkretne zyski w organizacji lub obniżenie kosztów – w jakim wymiarze)?\njakie są opinie na temat jakości Twojej pracy wśród współpracowników, klientów wewnętrznych/zewnętrznych, przełożonych?\njaki poziom wynagrodzenia na tożsamym stanowisku i tożsamym zakresie obowiązków jest oferowany przez rynek?\njaka jest Twoja BATNA („best alternative to negotiated agreement”) – jakie masz opcje jeśli Twoje negocjacje się nie powiodą?\njaka jest BATNA pracodawcy?\nPrzygotuj analizę własnych celów oraz celów (potencjalnego) pracodawcy.\nco chciałbyś finalnie osiągnąć? – „Jakie porozumienie chciałbym uzyskać i jakie warunki w pełni usatysfakcjonowałoby mnie, a jednocześnie zabezpieczyłoby interesy drugiej strony na tyle, żeby zaistniała szansa, że wyrazi na nie zgodę?”\nz czego byłbyś zadowolony? – „Jakie porozumienie, być może dalekie od ideału, umożliwiłoby realizację moich podstawowych interesów na tyle, abym był zadowolony”?\nz czym mógłbyś się pogodzić? - „Jakie porozumienie zaspokajałoby moje interesy tylko minimalnie lepiej niż BATNA? Jakie porozumienie mógłbym ostatecznie zaakceptować?”.\n„Druga strona nie da Ci tego o co nie prosisz.\nCi, którzy rozpoczynają od realistycznie wysokich aspiracji, osiągają korzystniejsze porozumienia. Realistycznie, to znaczy w granicach określanych uczciwością i najlepszą alternatywą drugiej strony”. Ury William\nJeśli nie jesteśmy wytrawnymi negocjatorami (np. nie należy to do naszych codziennych obowiązków w pracy) to możemy odczuwać stres, zdenerwowanie i ogólny dyskomfort, co może przyczynić się do chęci jak najszybszego zakończenia procesu. Pośpiech i emocje nie są dobrym doradcą, dlatego warto pamiętać o naszych prawach:\nmasz prawo się zawahać\nmasz prawo pytać o to, o czym partnerowi nie wolno mówić\nmasz prawo do czasu na zastanowienie\nEfektywna komunikacja podczas procesu negocjacji:\nKomunikacja podczas procesu negocjacji jest kluczowa, żeby uniknąć nieporozumień. Sugeruję skorzystać z technik efektywnego słuchania:\nOdzwierciedlanie - informujemy rozmówcę, jak zrozumieliśmy jego odczucia lub intencje („Wygląda na to, że denerwuje Panią, gdy pracownicy oczekują podwyżki nie podając argumentacji przemawiającej na ich korzyść”)\nParafrazowanie — ujmujemy w inne słowa zasłyszany komunikat, upewniając się, czy dobrze został zrozumiany („O ile dobrze zrozumiałem, nie jest Pan w stanie zagwarantować mi podwyżki w kwocie jakiej oczekuję, ale możemy porozmawiać o benefitach pozapłacowych”).\nKlaryfikacja - skłaniamy rozmówcę do skoncentrowania się na głównej idei komunikatu lub prosimy o bardziej precyzyjne wyjaśnienie sprawy. („Czy to oznacza, że nie przewiduje Pani żadnych podwyżek w tym półroczu”?)\nPotwierdzanie - dopowiadamy pewne słowa, potwierdzając, że jesteśmy zainteresowani wypowiedzią i słuchamy uważnie („Tak oczywiście, rozumiem teraz – że musi Pan skonsultować z działem HR możliwość finansowania/współfinansowania przez firmę moich studiów podyplomowych”.)\n„Przygotowanie jest łatwiejsze, jeżeli z kimś o tym podyskutujesz. Inni wnoszą nowe spojrzenie, zmuszają Cię do wzięcia pod uwagę trudnych kwestii, które mógłbyś pominąć oraz dają wsparcie moralne”. Ury William\nZamierzasz (re) negocjować swoje warunki zatrudnienia? Zgłoś się do nas – wspieramy naszych klientów w przygotowaniu do negocjacji:\nZachęcam do lektury innych artykułów z serii zarządzania karierą:\n„Odchodząc od NIE. Negocjowanie od konfrontacji do kooperacji” –Ury William\nStrategie komunikacyjne i negocjacyjne Magdalena Trus-Urbańska – wykład studia podyplomowe ALK „Controlling Personalny”