Francja nie będzie już taka jak dotychczas | Blog Zbigniewa Kuźmiuka\nKategorie: Unia Europejska\t| Tagi: blog kuźmiuk UE Francja wybory\n24 kwietnia 2017 o 10:04 napisał:\nZwrót głowy !!! – Polski wymiar niesprawiedliwości ! Mafia całą gębą.\n24 kwietnia 2017 o 16:07 napisał:\nSłońce Meksyku już powrócił z krajoznawczej wycieczki ? hehehe Godnie go powitała Polonia.:-)))) Tak jak w Ameryce;-)))\n24 kwietnia 2017 o 16:18 napisał:\nCzy PiS również wyliczy , ile za taką wycieczkę można wykarmić dzieci ? Tuskowi wyliczyli Peru , a Słońce Meksyku gorszy?:-))))) Śniegu nie ma to teraz przerzucił się na wycieczki krajoznawcze ? Wkrótce lato, będzie ciepło to i przyda się sprzęt, który mu zakupiono do nurkowania. Wesołe i dostatnie jest życie prezydenta. Na koszt podatnika zwiedzi kraje ,odbędzie pielgrzymki do miejsc kultu religijnego a i rekreacyjnie się wyluzuje. O obżarstwie nie wspomnę. Widać na fotografiach.:-)))))\n24 kwietnia 2017 o 17:35 napisał:\n..najważniejsze że na stołki nie włazi !\n24 kwietnia 2017 o 17:40 napisał:\nDodam : Niemartw się o kasę , od pażdziernika będą wpływy z ubeckich emeryturek. -:)\n24 kwietnia 2017 o 17:41 napisał:\n24 kwietnia 2017 o 17:47 napisał:\nI tak szybko te „wpływy” rozdrapiecie.:-))\n24 kwietnia 2017 o 20:07 napisał:\nJaka to była Polonia w Ameryce?.Garstka oszołomów\nz nadania byłego ambasadora,psiapsiółki i ich\n24 kwietnia 2017 o 15:58 napisał:\nKłopoty Nowośmiesznej. Zalegają 2 mln zł skarbowi państwa\n24 kwietnia 2017 o 16:02 napisał:\nA to dobre …\nKtoś wtargnął na prywatną działkę Szyszki i zrobił rzeż drzew.\nZemsta „zamordowanych sarenek i bażantów” ?\n24 kwietnia 2017 o 17:36 napisał:\n..zapomniałaś o wiewiórce z warszawskiego parku\n24 kwietnia 2017 o 17:44 napisał:\nZ tym Syszką to dramat. Koszt zniszczonych drzew – 500 zł.Co innego Rychu. Dla niego 2 balony to pikuś.\n24 kwietnia 2017 o 17:46 napisał:\nSzyszko mi wisi. Mogą wyciąć mu cały las.:-)) A ma tego sporo.\n24 kwietnia 2017 o 20:09 napisał:\nA drzewek ci nie żal?.tak piałas jak Szyszko\nbiednej wiewiórce wyciął drzewo.\n24 kwietnia 2017 o 16:04 napisał:\nPiS także przyjmie uchwałę i przetrzebi swoje szeregi? :-))\n24 kwietnia 2017 o 16:50 napisał:\n” Francja nie będzie już taka jak dotychczas.”\nPolska także już NIE jest tak jak dotychczas. Rozwalacie ją dokładnie !\nPodzieliliście ją na dwie części pełne jadu i nienawiści. Ciężko będzie po was posprzątać ale „damy radę”.\n24 kwietnia 2017 o 17:42 napisał:\n:-))) Ale obciach dla Dudy. Konsul honorowy Meksyku Alberto Stebelski- Orlowski odmówił przyjęcia Krzyża Oficerskiego Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polski. Odmowa jest protestem przeciw temu, co obecnie dzieje się w Polsce i nie tylko. Obciach dla Dudy;-))) Ilu ludzi już zrezygnowało z odznaczeń Dudy ?;-))) Wstyd za takiego prezydenta.\nA panu konsulowi WIELKI SZACUNEK. HONOR i GODNOŚĆ to jest najważniejsze.\n24 kwietnia 2017 o 17:57 napisał:\nWidać , Meksykanin ma więcej honoru od ćpuna z Zoppot który zmrużenia oka przyjął order „za zasługi ” od Indian na Machu Picchu. Wstyd !\n24 kwietnia 2017 o 17:58 napisał:\nerr. bez zmrużenia\n24 kwietnia 2017 o 18:14 napisał:\nJaki Meksykanin? :-))))) Oj, coś ciężko myślisz:-)))\n24 kwietnia 2017 o 18:11 napisał:\nAluśce przypomnę ze UBabranych łap Komorowskiego\nodmówili przyjęcia Orła Białego.Wiesz kto odmówił?\n24 kwietnia 2017 o 17:50 napisał:\nMoherko, oglądałaś 13 odcinek „Ucho prezesa”? Cholerka, a Duda dalej tkwi w sekretariacie.:-))))\n24 kwietnia 2017 o 18:39 napisał:\nkłamca smoleński !\n24 kwietnia 2017 o 19:09 napisał:\nNie kłam, Moherko i nie czytaj tego odmózgacza:-))\nMoherko,podłuchaj Aluśki i czytaj koszerną\ni lisową.To nie są odmózgacze.


Oto długo wyczekiwany smartfon od Google. Srebrny Google Pixel 32GB to urządzenie działające pod kontrolą czystego Androida. Oznacza to brak zbędnego oprogramowania, szybkie aktualizacje i długie wsparcie producenta. Procesor Snapdragon 821 współpracujący z 4 GB wydajnej pamięci RAM gwarantuje szybkość działania. Dzięki aparatowi z 12,3 Mpx matrycą wykonasz świetne zdjęcia, które będziesz mógł gromadzić w 32GB wbudowanej pamięci lub na dysku w chmurze (online). Zdjęcia, filmy jak i inne treści będa wyświetlane na 5" wyświetlaczu AMOLED pracującym w rozdzielczości FHD. Pixel zasilany jest ogniwem o pojemności 2770 mAh które dzięki zaawansowanym algorytmom zarządzania energią gwarantuje zaskakująco długi czas pracy na pojedynczym ładowaniu.\n- Google rozpoczyna nowy rozdział w w dziedzinie inteligentnych telefonów. Google Pixel to urządzenie które ma być naszym towarzyszem 24/7 i ma dostarczać nam wszystkiego, czygo można oczekiwać po nowoczesnym smartfonie.\n- Czysty system Android, bez żadnych zbędnych dodatków od producentów. Gwarantuje do najwyższą możliwą prędkość działania, długie wsparcie ze strony producenta wraz z szybkimi aktualizacjami oraz zgodność z największa ilością programów dodatkowych.\n- Za wydajność smartfona odpowiada nie tylko świetnie zoptymalizowany system, ale również bardzo mocne podzespoły. Procesor Qualcom Snapdragon 821 wspierany przez 4 GB RAM sprawi, że każda, nawet najbardziej wymagająca aplikacja będzie działała płynnie. Przełączanie się między programami otwartymi w tle nie będzie stanowiło żadnego problemu.\n- Google Pixel to również niepowtarzalny design. Trzeba przyznać, że w świecie gdzie większość smartfonów wygląda podobnie, Pixele wyróżniają się z tłumu.\n- Tylny aparat z matrycą o rozdzielczości 12,3 Mpx wspierany przez zaawansowaną optykę o przysłonie f/2.0 w połączeniu z inteligentnym oprogramowaniem przetwarzającym dane z matrycy zapewni wyjątkową jakość zdjęć, nawet w pogorszonych warunkach oświetleniowych.\n- Pixel to najnowsze rozwiązanie technologiczne zamknięte w niewielkiej obudowie. Wszystkie systemy łączności, system geolokalizacji, czujniki, itd przykryto AMOLEDowym ekranem o przekątnej 5"\n- Energii do pracy dostarcza ogniwo o pojemności 2770 mAh, które w połączeniu z zaawansowanymi algorytmami zarządzania energią gwarantuje zaskakująco dobry czas pracy na pojedynczym ładowaniu.\n- Typ ekranu: Wyświetlacz AMOLED 5,0"\n- Rozdzielczość ekranu: 1920 x 1080 px (441 ppi)\n- Procesor Snapdragon 821\n- Zegar procesora: 2,15 GHz\n- Aparat główny: 12,3 Mpx, lampa doświetlająca, AF, EIS, f/2.0\n- Aparat przedni 8 Mpx, f/2.4\n- Bateria: Litowo-jonowa 2770 mAh\n- Łączność: LTE, Bluetooth v4.2, WiFi a/b/g/n/ac 2,4 & 5 GHz, NFC, USB v3.0 OTG Type-C\n- Geolokalizacja: GPS, A-GPS,\n- Wymiary: 143.80 x 69.50 x 8.50 mm


Zegarek męski CASIO Edifice EQB-1200D-2AER - CrazyTime.pl\nZegarek Casio Edifice EQB-1200D 2A srebrny na bransolecie\nrabat - 5% 59,95 zł\nZegarek męski CASIO EQB-1200D 2AER\nCasio EDIFICE EQB-1200D-2AER to nowoczesny i piękny model nawiązujący wyglądem do sportowego samochodu. Metaliczny, analogowy cyferblat pokryty został wzorem siateczki, przypominający przednią osłonę chłodnicy, nadaje mu niezwykłego charakteru. Zegarek wyposażony jest w bluetooth, umożliwiający połączenie się z aplikacją w smartfonie. Wbudowany panel słoneczny, stoper czy możliwość ustawienia drugiego czasu, sprawiają że model ten jest bardzo funkcjonalny. Całość zamknięta jest w smukłej kopercie o grubości zaledwie 9,6mm, więc bez problem zmieści się pod rękawem.\nCasio jest wiodącą firmą w sprzedaży zegarków. W kolekcji tego japońskiego potentata znajdziemy między innymi serię zegarków Edifice, charakteryzujących się niestandardowym połączeniem elegancji ze sportowym zacięciem. Technologia firmy wraz z materiałami najwyższej jakości przyniosły serii sukces na całym świecie. Bogactwo kolorystyczne, wykorzystywanie różnorodnych materiałów oraz szeroki zakres doboru funkcji to elementy, które mocno imponują odbiorcom podczas wyboru czasomierza. Zegarek Casio EQB-1200D-2AER jest idealnym przykładem ideologii producenta związanej z serią.


Vademecum historical studies\nKod przedmiotu 1426S1O-VADSHISTh\nWymagania wstępne Ogólne wiadomości z zakresu historii\nOpis ćwiczeń Problematyka ćwiczeń koncentruje się na najistotniejszych zagadnieniach warsztatu naukowego historyka. Obejmuje podstawowe pojęcia z metodologii historii, rodzaje historycznej literatury naukowej, zagadnienia roli bibliotek i archiwów w pracy badawczej historyka. Porusza problematykę definicji i podziału źródeł historycznych oraz główne założenia krytyki zewnętrznej i wewnętrznej źródła. Tematy zajęć: 1. Nauka historyczna w Polsce; 2. Literatura naukowa i jej rodzaje; 3.Wydawnictwa pomocnicze: encyklopedie, słowniki, bibliografie; 4. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich oraz Polski Słownik Biograficzny; 5., 6.,7. Jak pisać pracę? Wybrane elementy warsztatu naukowego; 8., 9. Aparat naukowy; bibliografia, odsyłacze i przypisy; 10. Biblioteki i ich rola w warsztacie historyka; 11. Archiwa: cele i zadania; 12., 13., 14. Praktyczna praca z źródłem (krytyka i odczytywanie); 15. Praca historyka i jej etapy.\nOpis wykładów Treści wykładów obejmują wybrane zagadnienia wprowadzające w terminologię badań naukowych oraz samodzielne poruszanie się w obrębie nauki, jaką jest historia. Tematyka wykładów: 1. Pojęcie historia – różne definicje i znaczenia; 2. Literatura przedmiotu; 3. Historia a historiografia przedmiotu; 4. Wybitni historycy o „definicji” źródła; 5. Źródła historyczne; 6. Typy źródeł; 7. Źródła narracyjne; 8. Źródła narracyjne – pamiętniki i wspomnienia, listy; 9. Przykłady źródeł dokumentowo-aktowych; 10. Krytyka źródeł; 11. Krytyka zewnętrzna; 12. Krytyka wewnętrzna; 13. Odczytywanie źródeł; 14. Metody badawcze; 15. Nauki historyczne w spółczesnej Polsce.\nCel kształcenia Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z ogólna metodyką pracy umysłowej, warsztatem badań historycznych, postępowaniem badawczym historyka oraz podstawowymi problemami wiedzy historycznej. Wstęp do badań jest pierwszym z bloku zajęć warsztatowych (obok nauk pomocniczych historii i historii historiografii z elementami metodologii), ma przeto pomóc studentowi w nabyciu umiejętności wyszukiwania informacji (heurystyka), oceny wartości tych informacji (krytyka) i budowanie własnych wypowiedzi naukowych (synteza).\nLiteratura uzupełniająca 1) Kościałkowski S., wyd. Gryf Printers Ltd., Wstęp do studiów historycznych, 1954r., tom 2) Mierzwa E., wyd. Piotrków Trybunalski : AŚ. F., Historyka, 2001r., tom 3) Buksiński T., wyd. PWN, Interpretacja źródeł historycznych pisanych, 1992r., tom 4) Manteuffel T., wyd. PWN, Historyk wobec historii, 1976r., tom 5) Handelsman M., wyd. Gebethner i Wolff, Historyka. Zasady metodologii i teorii poznania historycznego, 1928r., tom 6) Bloch M., wyd. Antyk Marek Derewiecki, Pochwała historii, czyli o zawodzie historyka, 2009r., tom 7) Braudel F., wyd. Czytelnik, Historia i trwanie, 1999r., tom\nUwagi W trakcie wykładów i ćwiczeń będzie podana literatura uzupełniająca szerzej omawiająca poszczególne zagadnienia.


Grań Baszt od Dryganta - co zrobić by znienawidzić kosówkę - Fotomiejsca.net\nMyślimy o tym terenie już dosyć długo i w końcu nadszedł czas by zmierzyć się z Granią Baszt oraz z jej najwyższym Szatanem.\nChcemy wyruszyć jak najwcześniej, jak tylko zrobi się widno więc zajeżdżamy na parking w Szczyrbskim Jeziorze późnym wieczorem i ucinamy sobie drzemkę w samochodzie. Po porannej toalecie ruszamy czerwonym szlakiem wiodącym do Popradzkiego Plesa i niedaleko Drygantu odbijamy w krzaki. Początkowo motamy się którą z wydeptanych ścieżek podążać ale wydaje się, że wybraliśmy dobrze i idziemy dalej.\nMaszerujemy przez rzadki dziki las cały czas wyszukując wydeptanych miejsc. Nagle niczym niezmącona cisza zostaje przerwana przez pędzącego wprost na nas ogromnego jelenia. Grzesiek idzie przodem i zamiera w miejscu, a ja instynktownie chowam się za drzewo nie grubsze niż moja noga. Jeleń zgłupiał tak samo jak my po czym gwałtownie zmienił kierunek i popędził dalej a za nim jego samica. Mimo kontaktu wzrokowego z Grześkiem biegnę do niego co sił i wołam by czekał.\nPo tym zdarzeniu dłuższą chwilę nie możemy dojść do siebie. Początek dnia i tyle emocji! To co będzie potem!?\nUspakajamy się i idziemy dalej. Jest coraz mniej drzew i pojawiają się pierwsze kępy kosodrzewiny aż dochodzimy do miejsca gdzie kosówka mocno się zagęszcza. Doczytujemy notatki i zadowoleni, że idzie nam tak sprawnie, wchodzimy w ewidentną ścieżkę wydeptaną w kosówce.\nAle żeby nie było za pięknie i za łatwo nagle gubimy drogę - o ile w ogóle tam była - i zaczynamy na oślep przedzierać się przez gęste krzaczory. Huśtamy się na grubych gałęziach i mozolnie przemy do przodu. Nie byłabym sobą gdyby moja wyobraźnia nie przywołała w tej chwili niedźwiedzia idącego obok tak jak my, którego teoretycznie możemy tutaj spotkać. Mimo to próbuję odsunąć od siebie takie myśli, obawiam się, że mogłoby to doprowadzić do awarii jednostki sterującej w mojej głowie.\nCzas płynie a my nadal jesteśmy w dupie, czyli w krzakach. Zmęczenie spowodowane "walką" z gałęziami daje się we znaki. Mamy dość, chcemy kamieni, skały, grani i jesteśmy głodni. Po około dwóch godzinach cudem lądujemy na wyspie z kamieni, która umożliwia nam określenie naszego położenia. Niestety jest gorzej niż myśleliśmy. Na oko za nami dopiero 2/3 kosówki. Teraz jest ona niższa ale nie rozstąpi się i trzeba nadal przedzierać się przez nią by wyjść na NORMALNY teren.\nSzybko zjadamy cokolwiek byśmy nie osłabli i przestało burczeć nam w brzuchach no i do roboty.\nKamienna "wyspa" spotkana po ponad 2 godzinnej walce z kosówką\nPo około trzech godzinach walki z kosówką udaje nam się wyjść na pierwszą basztę - Skrajną, po słowacku Patrię. Tutaj siedzimy dłużej, musimy się nasycić, napoić i przede wszystkim odpocząć. Pogoda jest cudowna, bezchmurne niebo i całkiem ciepło jak na końcówkę paździenika.\nDalsza droga przedstawia się znacznie przyjemniej. Z nadzieją, że gorzej już nie będzie, bardzo łatwym terenem schodzimy na Przełęcz nad Skokiem.\nNa południowym stoku Skrajnej Baszty (Patrii) 2203 m n.p.m. - w dole Szczyrbskie Jezioro\nPoczątek Doliny Mięguszowieckiej - w dole Popradzki Staw a wyżej szczyt Osterwy, Tępej, Kończystej oraz Gerlach\nOd lewej: Wołowy Grzbiet, Rysy, Wysoka, Gerlach, Kończysta\nWidok ze Skrajnej Baszty - po prawej dalszy ciąg grani, w dole Dolina Młynicka a nad nią Grań Soliska\nRównież nie trudne ale jednak podejście na Małą Basztę nie idzie tak gładko, szczególnie mnie. Czuję, że wszystkie siły wykorzystałam w kosówce. Staram sie nie marudzić i powoli idę za Grześkiem.\nW końcu osiągamy wierzchołek drugiej z Baszt. Nie wyrabiam i muszę znowu odpocząć. Dawno nie czułam się taka wypompowana.\nNa szczycie Małej Baszty 2288 m n.p.m. - w dali po środku Furkot i Hruby Wierch, po ich prawej wystaje Szczyrbski Szczyt\nPo lewej Pośrednia Baszta 2374 m n.p.m., następnie w dali Cubryna ,3 Mięgusze, Wołowy Grzbiet, Rysy i Wysoka\nWidok z Małej Baszty na południowy wschód - w dali Tatry Niżne\nPanorama z Małej Baszty\nNa Małej Baszczie - na wprost Pośrednia Baszta i Szatan\nKolejne zejście napawa mnie nadzieją, że będzie dobrze. Niestety na Przełeczy nad Szerokim Żlebem całkiem opadam z sił. Demotywujące jest także to, że na Szatana jest jeszcze kawałek drogi, słońce jest coraz niżej i możemy nie zdążyć zejść później do doliny.\nNie chcemy ryzykować. Jesteśmy wymęczeni, nie znamy terenu a błąkanie się po grani i ścianach baszt po zmroku może być fatalne w skutkach. Góry nie uciekną. Aby co nie co osłodzić sobie koniec dnia zostajmey tu dłużej i wygrzewamy się na przełęczy w ostatnich promieniach słońca.\nPrzełęcz nad Szerokim Żlebem i ścieżka na kolejne szczyty w grani\nWygrzewamy się w ostatnich promieniach słońca\nDwa wierzchołki Rysów, Przełęcz Waga, poniżej niej Chata pod Rysami oraz Ciężki Szczyt, Wysoka i Smoczy Szczyt\nSzczyrbskie Jezioro z Grani Baszt\nPoczuliśmy przypływ sił a to znak, że trzeba już schodzić. Ruszamy żlebem wprost w dół aż dochodzimy nad brzeg Stawu nad Skokiem. Dalej już szlakiem do samochodu.\nNie udalo nam się zrealizować planu ale nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło. Była okazja rozpoznać na przyszłość jak można podejśc na Grań Baszt omijając parszywą kosówkę. Następnym razem nie damy sie tak wpuścić w maliny - znaczy w krzaki kosówy.\nSzczyrbskie Jezioro Drygant 1481 m n.p.m. - Skrajna Baszta (Patria) - Przełęcz nad Skokiem - Mała Baszta - Przełęcz nad Szerokim Żlebem 2206 m n.p.m. - Młynicka Dolina, Staw nad Skokiem 1801 m n.p.m. Szczyrbskie Jezioro


OLEJ ZE SŁODKICH MIGDAŁÓW 100 ml | zaufane-apteki.pl\ndorośli, mężczyzna, kobieta, seniorzy, noworodek, niemowlak, dzieci pow. 13 roku\nOlej ze słodkich migdałów otrzymywany jest w procesie tłoczenia na zimno nasion migdałowca słodkiego (Prunus amygdalus dulcis). W skład oleju wchodzą: kwasy tłuszczone nasycone i nienasycone, witaminy z grupy B, witamina A, E i D oraz szereg związków mineralnych. Produkt jest w 100% naturalny i bezpieczny. Olej ze słodkich migdałów stosowany jest samodzielnie, do masażu oraz jako dodatek do kosmetyków, maseczek\ni peelingów. Działa odżywczo na włosy, profilaktycznie na rozstępy.\ndziałanie przeciwzmarszczkowe – zmniejsza widoczność zmarszczek mimicznych wokół ust i oczu oraz spłyca bruzdy nosowo-wargowe\nWłosy: wieczorem wetrzeć niewielką ilość oleju we włosy u nasady\ni w końcówki. Rano spłukać i dokładnie umyć włosy delikatnym szamponem. Zabieg powtarzać dwa razy w tygodniu. U osób o nadmiernie przesuszonych włosach stosować do codziennej pielęgnacji.\n1 opakowanie zawiera 100 ml oleju.


2013-06-10, 22:19 #1\nCześć dziewczyny, w czwartek idę do fryzjera - chcę zrobić coś z włosami, są strasznie nijakie. Chodzi mi przede wszystkim o kolor, zdjęcie jest dość stare, więc długość jest całkiem inna - przy okazji możecie poradzić jakie ścięcie by mi pasowało, bo włosy sięgające za łopatki i ścięte na równo nie eksponują się ładnie.\nTen kolor na zdjęciu jest przekłamany, to chyba wina flesza, normalnie moje włosy są mysie i matowe.\nTakże czekam na porady odnośnie koloru i ścięcia odpowiedniego do moich pućków\n2wp82mb.jpg (248,5 KB, 284 załadowań)\n2013-06-10, 23:42 #2\nNie zastanawiałaś się może nad krótkimi włosami? Wiem, że to radykalne, ale moim zdaniem pasowałoby ci coś w stylu Doroty Gardias... Pewnie puścisz to mimo uszu\n2013-06-11, 18:51 #3\nJestes ladna, a wlosy wygladaja zdrowo. Zastanawia mnie jednak fakt, iz sama twierdzisz, ze sa matowe. Jesli tak jest to przede wszystkim zadbaj o nie. Poczytaj o tym na wizazu- jest tu wiele porad odnosnie gotowych kosmetykow, olejowania, laminowania.\nCzy to sa Twoje naturalne fale?\nMoże warto je podkreslic uzywajac pianki do wlosow/papilotow/lokowki/zaplatajac warkocze.\nAle prosilas o rade odn. ciecia. Mozesz sprobowac cieniowania. Fale powinny nabrac lekkosci\n2013-06-11, 20:25 #4\nRegularnie olejuje wlosy, nakladam odzywki, unikam syfiastych kosmetykow i tak dalej, nawet kupilam sobie nowa suszarke, ale wlosy i tak strasznie mi sie pusza... Cieniowanie pomoze?\nProsze doradzcie mi jakis kolor kudlow, sa tak zlociste tylko w sztucznym swietle, a na co dzien bardzo nijakie - cos takiego http://i.pinger.pl/pgr383/0f1b3dc300...60_500x640.jpg\nDodaje jeszcze swieza fotke, na ktorej widac aktualna dlugosc\nKoniecznie doradzcie mi nowy kolor i dobre ciecie\n1106.jpg (43,9 KB, 84 załadowań)\n2013-06-11, 21:43 #5\nja bym je mocno ścieniowała i nałożyła jakiś odcień rudości ale nie zbyt ciemny\n2013-06-12, 07:53 #6\nA nie chcialabys miec takiego koloru jak na zdjeciu? wg mnie jest ok\nJesli tak, to idz do fryzjera i dobierzcie wspolnie kolor farby. W domu mozesz nalozyc szamponetke. Uwazam, ze w zlotym blondzie albo rudym bedziesz wygladac b db\n2013-06-12, 14:22 #7\nja bym zrobiła jasny, ciepły braz\n2013-06-13, 09:11 #8\nJa bym je wyprostowała i ścięła na równo.\nMiędzy mężczyzną a kobietą przyjaźń nie jest możliwa. Namiętność, wrogość, uwielbienie, miłość - tak, lecz nie przyjaźń. O. Wilde\nWyślij prywatną wiadomość do Rossga\nZnajdź więcej postów Rossga\n2013-06-17, 19:13 #9\nJak efekt końcowy?może jakieś zdjęcie?


Galicjanka naturalna woda mineralna wapniowo-magnezowa\nGalicjanka naturalna woda mineralna wapniowo-magnezowa średnionasycona CO2\nJest okJózefGalicjanka naturalna woda mineralna wapniowo-magnezowa średnionasycona CO2\nWoda mineralna o najlepszym smaku na rynku.BBGalicjanka naturalna woda mineralna wapniowo-magnezowa średnionasycona CO2\ngasi pragnienieAlinek 59Galicjanka naturalna woda mineralna wapniowo-magnezowa średnionasycona CO2\nWoda jest zawsze dostarczana szybko, sprawnie. pełny profesjonalizm.Adriana BarskaGalicjanka naturalna woda mineralna wapniowo-magnezowa średnionasycona CO2\n411Galicjanka naturalna woda mineralna wapniowo-magnezowa średnionasycona CO2\nGALICJANKA - SIŁA MINERAŁÓW Co stanowi o sile Galicjanki? Z pewnością jej naturalny skład mineralny, a w szczególności duża zawartość tak cennych minerałów jak wapń i magnez. Woda ta czerpie z natury to co najlepsze. Galicjanka rodzi się w skałach popradzkiego Parku Krajobrazowego, jednego z najstarszych na terenie Karpat. Wyjątkowość tego miejsca wpływa na skład i jakość pozyskiwanej wody. Źródła otaczają piękne lasy, góry z wyjątkowymi widokami na Tatry i Pieniny, kilkanaście rezerwatów przyrody oraz ścieżek przyrodniczych. Popradzki Park Krajobrazowy uznawany jest za jeden z najpiękniejszych i najbogatszych przyrodniczo terenów Polski. Mineralizacja Galicjanki budowana jest naturalnie, na przestrzeni setek lat, kiedy to woda przepływając wśród skał nasyca się minerałami. Kiedy pijesz Galicjankę to moment, w którym łapiesz balans i nabierasz energii do dalszego działania. Wypijając 1,5L Galicjanki dziennie uzupełniasz około 25% dziennego zapotrzebowania na magnez oraz 30% dziennego zapotrzebowania na wapń - naturalnie. Ogólna mineralizacja wody Galicjanka to 1600 mg/l Zawartość wapnia przekracza 150mg/l , a magnezu 60 mg/l co pozwala określić ja jako wodę wysoko zmineralizowaną wapniowo - magnezową Wapń zawarty w Galicjance może przyspieszać proces odchudzania i stanowić element profilaktyki nadwagi i otyłości W Polsce wody o takiej kompozycji występują praktycznie TYLKO w Dolinie Popradu Wodorowęglany zawarte w Galicjance zmniejszają ryzyko zakwaszenia organizmu. Woda ta zalecana jest dla osób uprawiających sport.\nKup 6 szt. po 2.36 zł/szt\n2.40 PLN 2023-04-25 NewCondition https://dodomku.pl/Galicjanka_naturalna_woda_mineralna_wapniowomagnezowa_srednionasycona_CO2/22267.html\nCzy warto kupić produkt naturalna woda mineralna wapniowo-magnezowa średnionasycona CO2 marki Galicjanka?\nPrzejrzyj listę składników, z których wyprodukowano naturalna woda mineralna wapniowo-magnezowa średnionasycona CO2 marki Galicjanka:\nOgólna zawartość rozpuszczonych składników mineralnych 1567mg/l Główne składniki mineralne w litrze wody: KATIONY mg/l wapń (Ca2+) 155 sód (Na+) 120 magnez (Mg2+) 69 potas (K+) 4,9 ANIONY mg/l wodorowęglanowy (HCO-3) 1147 siarczanowy (SO42-) 17 chlorkowy (Cl-) 7,8\nProducent marki Galicjanka opisuje naturalna woda mineralna wapniowo-magnezowa średnionasycona CO2 tak:\nPoznaj prawdziwe opinie na temat towaru naturalna woda mineralna wapniowo-magnezowa średnionasycona CO2 firmy Galicjanka. Poniższe oceny są subiektywne, ale zostały wystawione przez konsumentów, którzy zamówili ten produkt.\nJózef , 2022-03-18 18:15:11Jest ok\nBB , 2021-08-07 16:20:15Woda mineralna o najlepszym smaku na rynku.\nWyrób firmy Galicjanka o nazwie naturalna woda mineralna wapniowo-magnezowa średnionasycona CO2 został przypisany do kategorii woda lekko gazowana. Sprawdź jakie inne produkty znalazły się w tym samym dziale.\nNaturalna woda mineralna, średnionasycona dwutlenkiem węgla pochodzenia naturalnego, średniozmineralizowana.Cechy: odpowiednia dla diety ubogiej w sód\nMuszyna Cechini Naturalna woda Muszyna Cechini Naturalna woda\nmineralna lekko gazowana 2 litry


Akcja "Jak usprawnić komunikację miejską" na finiszu | Dziennik Bałtycki\nAkcja "Jak usprawnić komunikację miejską" na finiszu\nW sprawie poprawy komunikacji dostaliśmy 120 listów Grzegorz Mehring\n120 listów z propozycjami zmian tras bądź rozkładów jazdy nadesłali nasi Czytelnicy w ramach zainicjowanej przez naszą redakcję dyskusji "Jak usprawnić komunikację miejską".\nAkcja powoli dobiega jednak końca. Na propozycje czekamy jeszcze do niedzieli pod adresem p.rydzynski@prasa.gda.pl.\nW poniedziałek wszystkie Państwa sugestie przekażemy szefom ZTM Gdańsk i ZKM Gdynia. A dziś kolejna porcja sugestii.\nAdam Formella zwraca uwagę na złe skomunikowanie autobusów z tramwajami na pętli na Chełmie - ten problem dotyka zwłaszcza podróżnych przesiadających się do autobusów jadących w kierunku Os. Świętokrzyskiego i Kowal. - Pasażerowie narażeni są na długie oczekiwanie na przesiadkę, co szczególnie w warunkach zimowych nie jest przyjemne. Podobny problem występuje, jeżeli po skorzystaniu z linii 1 lub 11 chce się kontynuować podróż z centrum Gdańska w kierunku Nowego Portu - tramwaje 8 oraz 10, jadące dosłownie o 2-3 minuty później, wyprzedzają tramwaje linii 1 i 11 - pisze.\nProszący o anonimowość pasażer z Sobieszewa skarży się na niewłaściwie ułożony rozkład jazdy linii 512 względem odjazdów i przyjazdów autobusów 112 oraz 186. - Nie umożliwia przesiadek - twierdzi.\nMarek Czechowski prosi o przyspieszenie jednego z wieczornych kursów gdańskiej linii 127. - Autobus odjeżdża z przystanku przy Leclercu (ul. Obrońców Wybrzeża) o godzinie 22.11, na pętli w Oliwie jest o godzinie 22.15, a o godzinie 22.14 odjeżdza SKM w kierunku Gdyni. Następny pociąg w kierunku Gdyni odjeżdża dopiero o godzinie 22.44. Na wcześniejszym kursie 127 zależy bardzo osobom, które pracują na Przymorzu, kończą pracę o godzinie 22 i jadą w kierunku Gdyni - zauważa.\nPodobną sprawę porusza mieszkanka Dolnego Sopotu. Jednym z kursów autobus linii 122 przyjeżdża do Kamiennego Potoku o godz. 6.23, czyli dwie minuty po odjeździe SKM-ki i minutę po odjeździe autobusu S w stronę Gdyni.\nMaciej Lewandowski proponuje korektę rozkładów linii rozwożących uczniów po zajęciach w Orłowie. - Po godzinie 14.30, gdy kończy się lekcja, młodzież nie ma szans zdążyć na autobus lub trolejbus do Sopotu. Odjeżdżają o 14.33 i 14.36, a następny jest o 14.48. Wystarczyłoby opóźnić odjazd któregoś z pojazdów na godzinę 14.40, 14,41 - proponuje.\nProśba o minimalną korektę rozkładu nadeszła także z Rumi. - Często rano jeżdżę autobusem numer 173 na trasie Okrzei - dworzec. Według rozkładu autobus jest o 7.04 na dworcu w Rumi i o 7.04 odjeżdża kolejka SKM. Wielu pasażerów pędzi do SKM. Często maszynista zamyka drzwi przed nosem. Mam prośbę o zmianę rozkładu autobusu, by przyjeżdżał na dworzec około 2 minut wcześniej - pisze Małgorzata Byczyńska.


Strona główna / Blog / Pokaż swojej drugiej połówce jak ją widzisz na co dzień\nMonika, pon., 01/24/2022 - 07:28\nChoć Walentynki, jako święto, mają wielu przeciwników, dla wielu z nas stanowią idealną okazję do pokazania naszej drugiej połówce, jak bardzo ją kochamy. Jeżeli szukasz niebanalnego pomysłu na tegoroczny prezent - podpowiemy Ci, jak przygotować oryginalny podarunek!\nPamiętaj - to pomysł na prezent, a nie jego cena ma znaczenie! Zapomnij o kolejnej butelce wina, opakowaniu czekoladek, czy bukiecie kwiatów - w tym roku postaw na coś wyjątkowego. Twój prezent powinien emanować ogromem miłości, jaką darzysz ukochaną osobę. Wybierz rozwiązanie, które sprawi, że Twojej Walentynce zabraknie słów!\nNie ma w naszym życiu niczego cenniejszego niż wspólnie spędzone chwile z tymi, których kochamy najbardziej. Co do tego nie mamy żadnych wątpliwości. A gdyby tak w ramach prezentu walentynkowego podarować zatrzymany czas? Niestety, nie opatenotwaliśmy jeszcze wynalazku, który pozwoli na podróże w czasie lub zamrożenie danego momentu, by móc cieszyć się nim jak najdłużej - mamy jednak na to inny, bardziej przyziemny sposób!\nPodaruj bliskiej osobie wspólnie spędzone chwile uwiecznione na… odbitkach! Na pewno wiele fotek przetrzymujesz w pamięci swojego telefonu lub komputera - Walentynki to idealna okazja by przenieść je na papier! Idealny prezent prosto z dysku… to znaczy z serca! 😅 Pierwsza randka, wspólna podróż, impreza urodzinowa czy nawet niedzielny spacer - każda z tych okazji zasługuje na utrwalenie - w końcu każdą z tych chwil spędziliście razem!\nMiłość ma wiele wymiarów - dlatego mamy tak dużo formatów zdjęć, dzięki którym zachowasz najpiękniejsze, wspólnie spędzone chwile na dłużej! Tworząc kolekcję Waszych wspomnień możesz zaszaleć i do kilku z nich dopasować różne formaty - wybierz te, które najlepiej pasują do wymiaru Waszych cudownych przeżyć.\nZależy Ci na tym, by tegoroczny prezent walentynkowy był maksymalnie osobisty? Pokaż swojej drugiej połówce jak widzisz ją na co dzień! Jak to zrobić? Zgromadź zestaw zdjęć, na których znajduje się Twój ukochany lub ukochana podczas typowych, codziennych czynności. Piękno możesz odnaleźć nawet w … zmywaniu naczyń! W ten sposób, oprócz podarowania nowej perspektywy, wyrazisz również swoją wdzięczność drugiej osobie za to, ile wysiłku wkłada w Wasz związek każdego dnia.\nNie posiadasz takich zdjęć? Niczym się nie martw - w ramach prezentu walentynkowego możesz zorganizować swojej drugiej połówce amatorską sesję dokumentalną, podczas której uchwycisz jej piękno w trakcie wykonywania najbardziej przyziemnych czynności. To właśnie fotografia pozwala nam na zatrzymanie detali, które w codziennej gonitwie bardzo szybko nam umykają. Nie sprzątaj z tej okazji mieszkania, nie wyciągaj z szafy specjalnej kreacji - postaraj się uchwycić esencję Twojej ukochanej lub ukochanego, jako osoby. Pamiętaj, że taki domowy chaos bywa bardzo malowniczy - świadczy też o tym, że Wasz dom żyje razem z Wami. Nie przejmuj się też tym, że zdjęcia mogą wyjść słabo - nawet niezbyt ładne fotki są fantastyczną pamiątką, do której z chęcią będziecie wracać po latach. Każde takie zdjęcie to zamknięta w ramach fotografii chwila, która już nie wróci.\nChociaż miłość powinno celebrować się każdego dnia to warto raz do roku zrobić to z większą pompą w Walentynki. Wybierz sposób, w który będziesz celebrować je w tym roku - a wspomnienia z nimi związane wywołaj w Fotolab.


06/02/2010 | NIE ZDĄŻYŁAM... ......\nDzienne archiwum: 06/02/2010\npierwotny instynkt przetrwania.\nOpublikowano 06/02/2010 Autor: Ewa\nRozmawiałam wczoraj z kimś o tym jak to się dzieje, że ludzie mimo rozpaczy, ogromnych przeciwności jakie niesie im życie nadal przy nim trwają.\nTo była raczej krótka, luźna wymiana zdań na ten temat, ale problem jest znacznie szerszy.\nKażdy ma jakieś tam pragnienie szczęścia i choć jego wymiar „jakościowy” może być nieco odmienny, to ogólny zarys jest ten sam – zdrowie, rodzina, jakieś własne samospełnienie, podstawy materialnego bytu – to sprawy podstawowe.\nI każdy układa je w jakiejś własnej kolejności.\nKiedy runie to co najważniejsze, co było podstawą to wali się wszystko i świat odwraca się do góry nogami.\nW takich sytuacjach człowiek dosłownie może stracić sens życia…\nI często traci…\nCo w takim razie sprawia, że nadal przy nim trwa?\nNa pewno działa tu to, co jest zakodowane od zawsze i niezależne od nas, czyli pierwotny instynkt przetrwania.\nAle psychika ludzka jest zbyt skomplikowana, by tłumaczył wszystko.\nPoza tym codziennie trafiają się setki takich, u których „ból życia” jest od tego instynktu silniejszy.\nNawet jeśli odrzucimy tych, dla których próba samobójcza jest „tylko” krzykiem rozpaczy i wołaniem o wsparcie w dalszej egzystencji, to i tak zostaje ogromna rzesza tych, którzy chcą zrezygnować z życia zaraz, tu i teraz.\nPrzy czym ci „wyłącznie wołający” również podejmują ryzyko, że nekt nie zdąży na czas.\nCzytałam zapiski nastoletniego dziecka, wyobrażającego sobie scenę „po”.\n„Mama zadzwoni do drzwi. Wystraszy się, że nikt nie otwiera. Coraz bardziej zdenerwowana będzie szukała klucza, będą jej drżały ręce, gdy będzie otwierała drzwi. W domu będzie ciemno, więc już w ogóle wpadnie w panikę. Zapali światło i ujrzy swoje leżące dziecko. Podejdzie i zobaczy, że nic nie da się już zrobić. Będzie rozpaczać”.\nZnamienny jest fakt, że jednym z powodów chęci zabicia się tego dziecka, była chęć ukarania mamy, za rzekomy brak do niego miłości.\nJednocześnie zaś, dziecko doskonale zdawało sobie sprawę z tego, że mama kocha je tak bardzo, że już fakt, że nie otwiera więc mogło mu się coś przydarzyć, wywołuje u niej paniczny lęk.\nBardzo młodzi ludzie mają w ogóle wielką łatwość przechodzenia od myśli o samounicestwieniu do czynów, ale to zupełnie odrębny problem na całkiem inny post.\nTeraz chodzi mi głównie o osoby dorosłe, w pełni dojrzałe, bo tak naprawę, im więcej mamy lat tym trudniej się jest podźwignąć.\nCzytałam kiedyś opracowanie wskazujące na to, po przekroczeniu pewnej granicy wieku liczba prób samobójczych, i to skutecznych, mocno wzrasta.\nCóż, wiek skutecznie odziera nas z nadziej, że może być lepiej, że jeszcze coś dobrego się w naszym życiu zdarzy, a dodatkowo ma się wtedy większą świadomość poczucia straty, niemożności nadgonienia czasu.\nSądzę, że doświadczenie odczucia takiej niemocy potrafi zabić.\nAle jednak większość ludzi, nawet najbardziej nieszczęśliwych mocno trzyma się życia choć przynosi mu ono głownie rozpacz.\nNa pewno ma na to wpływ wiara, i nie mam tu na myśli faktu, że Bóg jest ich pociechą, ile raczej przekonanie, że samobójstwo jest sprzecznym naturze grzechem.\nZnaczenie ma pewnie głoszone powszechnie hasło, że póki życia póki nadziei, więc może się łudzą, że doczekają jakiegoś zadośćuczynienia, życzliwości, a może nawet odrobiny szczęścia.\nTrudno pogodzić się z faktem, że to akurat my jesteśmy tymi, „których jakiś bóg przeznaczył na złom”.\nA więc trzyma takich nieszczęśliwców przy życiu wiara, nadzieja, albo przeświadczenie, że taki już ich los i nie mają wyboru.\nUpadają pod kolejnymi ciężarami, albo coraz bardziej schlają się pod tym, który dźwigają od dawna.\nI choć już czasem sensu tej drogi nie widzą, pogodzeni z niesprawiedliwością lub wciąż zbuntowani wobec niej, idą gdzieś tam w zakamarkach świadomości nadal pielęgnując malusieńką i nieśmiałą drobinkę marzeń.\nMoże wiedzie ich coś więcej niż pierwotny instynkt przetrwania.\nA może właśnie on stanowi o całej reszcie….


Miron Mironiuk-własny startup-jesteś ciągle na wojnie-COSMOSE - Zaprojektuj Swoje Życie\n1 października 2020 Maciej Filipkowski\nNaszym dzisiejszym gościem jest Miron Mironiuk, założyciel wycenianego na $100 000 000 startupu COSMOSE. Jak wyglądała jego droga do sukcesu? Jakie to uczucie znaleźć się w “30 przed 30” w Forbes Asia?\nDowiecie się też o trudnościach z jakimi borykał się nasz gość i jak pandemia wpłynęła na na jego biznes. Sukces Mirona to naprawdę inspirująca historia. Warto poszukać w niej motywacji do naszego osobistego działania – niezależnie od wieku czy wykonywanego zawodu.\nMiron Mironiuk to założyciel Cosmose, które zasypuje różnicę w możliwościach analitycznych i reklamowych, która dzieli sklepy internetowe i stacjonarne. W zasięgu Cosmose jest już ponad 1 miliard smartfonów i 360,000 sklepów w Azji. Cosmose tworzy swój produkt w Polsce, a sprzedaje go w Azji.\nSkąd wziął się pomysł na startup COSMOSE?\nCo dała Mironowi praca w DDB?\nDlaczego Azja stała się rynkiem działania jego biznesu?\nJak udało się podjąć współpracę ze światowymi markami luksusowymi?\nRozmowa zaczyna się stwierdzeniem Mirona, że chyba ma więcej szczęścia niż rozumu. Nie zmienia to faktu, że dzięki swoim działaniom znalazł się na liście “30 przed 30” Forbes Asia. Było to spełnienie jednego z celów naszego gościa. Trochę liczył, żę wesprze to proces zbierania funduszy na jego startup. Jak się później okazało wpływ był znikomy. Nie ujmuje to jednak niematerialnej wartości tego osiągnięcia.\nPierwsze spotkanie Mirona z Maciejem miało miejsce w sytuacji podbramkowej dla naszego gościa. Miał tydzień na zebranie $250 000 dla startupu, któremu groziło zamknięcie. Macieja zainteresowało to, co przedstawił Miron i stał się jednym z pierwszych inwestorów w ten biznes.\nSzymon Gutkowski był pierwszym szefem Mirona. Pracowali wspólnie w DDB. Miron nazywa go swoim mentorem. Trzej ze współzałożycieli DDB, łącznie z Szymonem, zainwestowali w COSMOSE. Na tym etapie Miron mógł im pokazać jedynie kartkę papieru z wstępnymi założeniami startupu. Inwestorzy byli jednak przekonani, że Miron ma potencjał aby osiągnąć coś wielkiego.\nMiron wspomina początki powstawania COSMOSE. Zaczęło się to jak jeszcze pracował w agencji reklamowej. Zrozumiał o ile więcej mierzalnych informacji oferują sklepy on-line, Miron pomyślał, że warto by było przenieść te możliwości do off-line. Brak pieniędzy zmusił firmę do skoncentrowania się na jednym segmencie – był nim rynek dóbr luksusowych w Hong Kongu. Aplikacja COSMOSE pokazuje detaliście, że byliśmy w jego sklepie. Obecnie w ekosystemie COSMOSE znajduje się około miliarda telefonów.\nMiron chciałby aby widzowie zapamiętali, że jeśli pracują nad czymś swoim ale nie do końca wszystko idzie jak by tego chcieli to nie wynika to z ich niedoskonałości tylko z natury rzeczy. It gets better. Jeśli będziecie uparci to dopniecie swego. Ale nie bójmy się też porażek. Z nich też można czerpać wiedzę.\nMia 12 listopada 2020\nStrasznie ciężko się slucha, kiedy prowadzący co chwila przerywa i nie daje dokończyć zdania. Umeczylo mnie to sluchanie strasznie. Czasem warto ppjsc na improwizacje i na zajeciach nauczyć sie sluchania.


Totobi Naturalna odżywka ochronna 300 ml OUTLET (data ważności: 06.22) - tot-004_20220412153744 - BeClinic\n» Totobi Naturalna odżywka ochronna 300 ml OUTLET (data ważności: 06.22)\nKod produktu: tot-004_20220412153744\nNaturalna, wegańska, hipoalergiczna, przyjazna dla Ziemi, testowana na ludziach zrobiona w Polsce o pH odpowiednim dla zwierząt. Wzmacnia, łagodzi swędzenie, chroni przed UV.\nNaturalna odżywka ochronna dla włosów ras: Maltańczyk, Shih Tzu, York, Yorkshire teriera, Skye Terrier, Labrador, Cocker Spaniela, Briarda, Chihuahua, Hawańczyka, Bearded Collie, Charta afgańskiego i innych ras. Odżywka dla psa alergika i kota alergika. Odżywka bezpieczna dla oczu nie powoduje łzawienia. Do włosów suchych, zniszczonych, łamliwych. Nie obciąża włosów. Do stosowania na sucho, bez spłukiwania, jak i na mokro po myciu. Ułatwia rozczesywanie kołtunów i zapobiega ich powstawaniu. Antystatyczna. Odżywka dla białej sierści, czarnej i innych. Wzmacnia włosy, zapobiega ich wypadaniu, łagodzi swędzenie, chroni przed UV. Lekka konsystencja łatwa do spłukania. Efekty widoczne już po jednym zastosowaniu. Wydajna. Jest przeciwłupieżowa i przeciwświądowa. 100% wegańska, hipoalergiczna, pH właściwe dla zwierząt. Bez: PEG/PPG, parabenów, silikonów, alkoholu, barwników, soli, fosforanów. Zawiera składniki klasy ludzkiej. Po kąpieli nadaje sierści piękny zapach. Wyprodukowana w Polsce. Testowana na ludziach.\n1. Nanieś odżywkę na umytą sierść\n2. Wmasuj delikatnie od nasady aż po końce, pozostaw na 2-3 minuty


Home > Okulary przeciwsłoneczne > Persol > PO0649 (95/31)\nGwarantowana dostawa do 19 grudnia 2017:\tProsimy zamówić w ciągu 31 godzin i 15 minut i wybrać UPS-Express przy kasie.\nPO0649/95/31 Okulary przeciwsłoneczne\nTe okulary są idealne na plaże, w drodze do pracy albo w mieście. Maja jednak jedną wadę: przyciągają spojrzenia zazdrośników. W przypadku modelu PO0649 dostępne są rozmiary 52 mm, 54 mm, 56 mm. W razie wątpliwości, można je bezpłatnie do nas odesłać. Okulary PO0649 marki Persol z kolekcji 2016 oraz 2017 są dostępne w sklepie internetowym Edel-Optics także w innych wariantach.\nKanciaste i mocne, jeśli chodzi o materiał i wykonanie: Te okulary dla mężczyzny reprezentują sobą stylow design i pewność siebie. Okulary z pełną oprawką są zdecydowanie preferowanym wariantem. Chodzi o widoczność materiału i designu, które są luksusowym towarem. Okulary pilotki, znane również jako Awiator, to od lat niezbędny dodatek każdego sezonu. Są ponadczasowe, przyciągają uwagę i przewodzą liście hitów wśród klasyków. Okulary z tworzywa sztucznego, tak jak te, łączą trwałość z komfortem noszenia. Model PO0649 układa się niezwykle przyjemnie na nosie i uszach. Czarny należy do prawdziwych klasyków. Pasuje każdemu i emanuje przy tym elegancją i naturalnością. Zielony jest Waszym ulubionym kolorem okularów przeciwsłonecznych. Nie tylko nieznacznie zmienia on percepcje kolorów, ale nadaje się także do prowadzenia samochodu. Z powodu swoich doskonałych właściwości i nienagannej ochrony przeciwsłonecznej UV400, model PO0649, spełniając wygórowane warunki, zalicza się do profesjonaistów.


Mariola Zaczyńska, Zaklinaczki — przeczytaj pełną wersję w LitRes\nCopyright © Mariola Zaczyńska, 2018\n© Irene Lamprakou\n/Arcangel Images; Believe_In_Me/iStockphoto.com\nGabrieli przyśnił się ksiądz proboszcz, zdecydowanie zbyt przystojny na duchownego. Klęczał przed nią i składał ręce jak do modlitwy.\n– Nie mówiłaś, dziecko, że jesteś dziewicą. To taki kłopot, taki kłopot! – Kiwał głową.\nJak to we śnie, nie mogła nic odpowiedzieć, zaprzeczyć. Słowa więzły jej w gardle, aż poczuła, że traci oddech. Duchowny z ubolewaniem wznosił oczy do nieba, jakby przepraszał Pana Boga za Gabrielę.\n– Nie jestem dziewicą! – udało jej się krzyknąć.\n– To się nie zachowuj jak dziewica – usłyszała nadąsany głos Waldemara.\nZlana potem poderwała się z łóżka. Była w sypialni, a nie na zapleczu plebanii. Uff! Przez chwilę rozglądała się po pokoju, czy gdzieś w kącie nie czai się zatroskany proboszcz. Zamiast niego tuż obok leżał mąż. Opierał się na łokciu, zaspany, ze skrzywioną miną. Na szafce z jego strony łóżka świeciła się lampka, pewnie ją włączył, gdy męczona koszmarem zaczęła krzyczeć.\n– Nie jestem dziewicą! Nie jestem dziewicą! – powtarzała, oddychając ciężko.\n– Cicho – wysyczał. – Adela usłyszy.\n– Adela jest dorosła. Na pewno wie, co to dziewica! – wrzasnęła, zsuwając nogi z łóżka.\nPodeszła do okna i otworzyła je szeroko. Chłodny jak na czerwcową noc powiew pomógł jej dojść do siebie. W blasku księżyca srebrzyły się liście wierzby płaczącej, od lat zaglądającej do ich sypialni. Wciągnęła zachłannie rześkie powietrze. Od razu przypomniała jej się wieczorna kłótnia z mężem. To przez niego te koszmary. Odwróciła się gniewnie.\n– A Adela niech słucha, że jeśli kobieta mówi „nie”, to ma do tego święte prawo!\n– Cicho! – mitygował ją Waldemar. – Ludzie usłyszą. Zamknij okno!\nNo tak. Najbardziej bał się tego, co ludzie powiedzą. Gdyby mógł, zatkałby jej teraz usta.\n– Nie zamknę!\nCzuła, że otwarte okno to metafora jej życia. Nie będzie się więcej dusić!\n– Co się z tobą dzieje? – wyszeptał wściekły, naciągając kołdrę pod nos.\nBył strasznym zmarzluchem.\n– Nie będę z tobą rozmawiać! – postanowiła. – Do środy!\nCiche dni były jej sprawdzoną bronią od lat. Waldek ich strasznie nie lubił. Teraz skrzywił się kpiąco.\n– Chyba masz kryzys wieku średniego – mruknął. Podsunął poduszkę pod głowę i odwrócił się, dając sygnał, że zamierza spać. – Klimakterium cię dopadło?\n– Do czwarrrtku! – warknęła w odpowiedzi, przedłużając ciche dni.\nCzterdzieści sześć lat i klimakterium?! Za kogo on się uważa? Adonis, psia mać. Podstarzały demon seksu! Teraz taki kogut z niego? Teraz?\nZacisnęła usta, ze złością zabrała swoją poduszkę i wymaszerowała do pokoju syna, świeżo upieczonego magistra, mieszkającego obecnie w stolicy. Niewielka klitka znajdowała się na wprost ich sypialni. Okno wychodziło na ulicę, otworzyła je natychmiast i przykryła się kocem wyciągniętym z szafy. Lubiła chłód. Wsłuchała się w odgłosy dobiegające z zewnątrz. Były inne. Gdzieś szczeknął pies, trzasnęły drzwi od samochodu, skrzypnęła furtka. W małżeńskiej sypialni, usytuowanej od strony podwórka, tylko szumiały drzewa. Tu na ścianie wisiał plakat z Ozzym Osbourne’em, światło latarni padało na jego wywalony język. Miała ochotę zrobić to samo, pokazać język całemu światu. Głównie Waldkowi. Klimakterium!\n– Sam masz klimakterium! – burknęła.\nW oddali znowu zaszczekał pies. Gabriela powoli się uspokajała. Zamknęła oczy z nadzieją, że widok zatroskanego księdza proboszcza przestanie ją już męczyć. Co za koszmar! Choć i tak lepszy zmartwiony proboszcz niż woda. Głęboka czarna toń, która co jakiś czas chciała wessać Gabrielę, uniemożliwiając nabranie powietrza i krępując ruchy. Panicznie bała się wody. Sny o głębinach zawsze zwiastowały kłopoty. Niech już lepiej nawiedza ją proboszcz.\n– Nie jestem dziewicą – wymamrotała sennie. – Po prostu przestałam lubić seks.\nGłos prezentera w radiu poinformował, że minęła szósta. Kuchnia o tej porze była pusta, Gabriela miała ją tylko dla siebie. Radio cicho grało, a przez wielkie panoramiczne okno zaglądało słońce. Rzadkość tego lata. Pierwszy pogodny poranek od kilku dni. Gabi z gniewem odsunęła ukochane pismo „Uroda Życia”, potrącając kubek z kawą. Skąd oni wzięli takie dane?\n„Kobieta czterdzieści plus jest odważna w związkach. Nie owija w bawełnę, staje się bardziej niezależna, jest realistką. Kobieta czterdzieści plus uwielbia seks. Osiąga orgazmy częściej niż dwudziestolatka, a nawet częściej niż jej trzydziestoletnie koleżanki”.\nAkurat! Uwielbia seks! Osiąga częściej orgazmy! Co za bzdura!\nWycierała rozlaną kawę, zerkając z ciekawością na dalszą część artykułu. Wynikało z niego, że teraz to kobiety czterdziesto- i pięćdziesięcioletnie przyznają się do aktywnego, satysfakcjonującego życia seksualnego. „Dokonała się kolejna rewolucja seksualna” – przekonywała autorka artykułu.\nNo, ze mną na pewno nikt nie rozmawiał, pomyślała z irytacją Gabriela. Miała czterdzieści sześć lat i nie uwielbiała seksu. Rewolucja odbywała się gdzieś poza nią. W najbliższej perspektywie miała ciche dni z mężem. Ostentacyjnym milczeniem ukarze go za własną niemoc, za tę wadę, brzydką ułomność, za brak libido. Niesprawiedliwe to, ale kto powiedział, że będzie łatwo i pięknie?\nW radiu kończył się serwis informacyjny. Spiker ogłosił sensacyjną wiadomość.\n– Kolejny seryjny morderca wyszedł na wolność! – poinformował z emfazą. – Przypomnijmy, że gdy w Polsce zniesiono karę śmierci, wszystkie wyroki skazujące na śmierć zamieniono na dwadzieścia pięć lat więzienia. Część morderców i gwałcicieli umieszczono w specjalnym ośrodku w Gostyninie, ale wielu innych nadal opuszcza mury zakładów karnych. W najbliższym czasie wolnymi ludźmi staną się kolejni zabójcy.\nTo nie może się dobrze skończyć, wzdrygnęła się Gabriela i szybko wyłączyła radio. Nie warto rozpoczynać dnia od szarpania sobie nerwów.\nRozejrzała się po przytulnej kuchni. Dawała poczucie bezpieczeństwa, chroniła przed światem i złymi ludźmi. Teraz koiła niepokój po radiowych newsach. Gabi pootwierała szafki, patrząc w nie tępo. Gotowanie zawsze ją uspokajało. To czynność znana, bezpieczna, przydatna. Tworzy się coś z niczego. I ma się na to wpływ od początku do końca. Stała w szlafroku, z rozczochranymi włosami, niewyspana i wściekła na Waldka. Furia w kapciach.\n– W pewnym wieku ludzie powinni mieć oddzielne sypialnie – wymamrotała, wyjmując produkty i ustawiając je na stole. – Żeby nie słuchać „pufff... chrrr...”, i nie być narażoną na poranne umizgi. Na Boga, ile Waldek ma lat, żeby się budzić z erekcją? Co by tu...\nZrazy po staropolsku! Solidna rodzinna kuchnia. Tradycyjna i smaczna. Jak ona sama, Gabriela Stańczuk, idealna pani domu.\nTyle że bez libido.\nGdy pół godziny później córka zeszła na dół, zobaczyła matkę siekającą cebulę wielkim nożem. Nastolatka jak zwykle była ubrana na czarno. Jedyny żywszy element stanowił szeroki srebrny pas na biodrach. Rozpuszczone ciemne włosy opadały jej na plecy. Widząc zaciśnięte usta Gabrieli, powstrzymała grymasy i komentarze na widok bitek wołowych. Była wegetarianką, krwawe plastry mięsa budziły w niej ideologiczny gniew i ludzki ból. To mięso wcześniej miało oczy i zapewne było słodkim bezbronnym cielątkiem. Na szczęście na stole czekała już przygotowana dla niej pasta z jajek i twarogu. Usiadła z miną: zaraz, zaraz, aż tyle?!\nGabriela zerknęła na córkę znad wyciskającej łzy cebuli.\n– Jedz! Ta pasta oczków nie miała! – krzyknęła.\nRozszyfrowała ją natychmiast. Adela najchętniej wymknęłaby się bez śniadania. Odchudzała się. Wiecznie. Odziedziczyła krągłości po matce, ale przecież nie była gruba.\n– Schudniesz, jak wyjdziesz za mąż – zapewniła córkę.\nA potem przytyjesz, dodała mściwie w myślach. Taka kolej rzeczy. Kiedy się zakochała w Waldemarze, schudła bez żadnych diet. Tak działa bliskość odpowiedniego mężczyzny. Tylko potem, z upływem lat, stało się coś dziwnego. Im bardziej kochała męża i czuła się przy nim bezpiecznie, tym więcej przybywało jej kilogramów. Widocznie tak działa małżeństwo.\nAdela za niecałe cztery miesiące skończy osiemnaście lat. Na myśl, że w wieku córki już uprawiała seks, Gabriela poczuła irracjonalny gniew. Kto jej na to pozwolił, przecież była dzieckiem! Adela też jest jeszcze dzieckiem. Na pewno o seksie wie już wszystko, ale raczej go nie uprawia. Nie ma chłopaka. I całe szczęście.\nNóż jeszcze gwałtowniej zastukał o deskę.\n– Co.. za... jadowita... bestia!\nOczy ją zapiekły i popłynęły łzy. Zapomniała wcześniej zmoczyć cebulę i nóż. Woda wiązała drażniące cząsteczki z soku. Prosty i skuteczny zabieg. Odwróciła się gwałtownie, by chociaż nóż podsunąć pod kran i zneutralizować cebulowy sok.\nCzubek noża zatrzymał się przy brzuchu Waldemara. Mąż wciągnął powietrze w płuca i wytrzeszczył oczy. Mało brakowało! Gabriela zamarła. Chciała wrzasnąć, że nie powinien się skradać, ale przecież nie odzywała się do niego. Ciche dni to ciche dni. Za to Waldemar dramatycznym gestem Rejtana rozchylił koszulę na piersi.\n– Ależ proszę! Wbijaj!\nAdela prychnęła znad talerza. Matka dziś trochę ją przerażała, ojciec śmieszył. Pod spojrzeniem obojga wbiła wzrok w pastę. Lepiej w takich sytuacjach być niewidoczną, bo jeszcze trzeba będzie się opowiedzieć po którejś ze stron.\nGabi ominęła męża i chwilę trzymała nóż pod strumieniem wody. Waldemar ze zmarszczonymi brwiami skonstatował, że śniadanie, niestety, na niego nie czeka. Otworzył lodówkę i bezradnie przyjrzał się pełnym półkom.\n– Może porządek byś tu zrobiła? Nic nie można znaleźć – burknął.\nGdy się pochylił, jaskrawe światło odbiło się w łysinie na czubku głowy. Włosy po bokach, trochę przydługie, sterczały groteskowo, a okulary zsunęły się na koniec nosa.\n– Ojciec, wyglądasz jak wkurzony krasnolud. – Adela uśmiechnęła się, chcąc rozładować sytuację.\nWaldemar trzasnął drzwiami lodówki. Pokręcił się chwilę z miną przybysza z innego wymiaru. W kosmosie kuchni się gubił, brakowało mu nawigacji, o którą zawsze troszczyła się małżonka. I być może by eksplodował, gdyby nie dzwonek telefonu. Zamiast warknąć coś nieuprzejmego, poszedł odebrać. Moment później przyniósł słuchawkę i podał ją Gabrieli.\n– Mamusssia – wysyczał jadowicie, wystarczająco głośno, by teściowa usłyszała.\nOstentacyjnie wymaszerował z kuchni, manifestując w ten sposób, że nie może przebywać z matką Gabrieli w jednym pomieszczeniu, choćby jedynie słyszał jej głos płynący z Niemiec. Niechęć była obopólna. Podobnie jak w przypadku relacji Gabrieli z matką Waldemara, która na każdym kroku okazywała synowej jawną pogardę. W tej rodzinie obie teściowe się nie udały.\nGabi przycisnęła słuchawkę ramieniem do ucha. Matka, jak zwykle, dzwoniła w najmniej odpowiednim momencie. Miała do tego talent. Dziś telefonowała o wyjątkowo wczesnej porze, więc Gabi się zaniepokoiła.\n– Co się stało? Coś z ojcem?\n– Ty wyjeżdżaj z tej Polski! Demokracji już u was nie będzie. Jedna reforma gorsza od drugiej – zaczęła matka z grubej rury. – Właśnie obejrzałam wiadomości w telewizji. Cały świat się z was śmieje!\nPoprzez słowotok rodzicielki Gabriela usłyszała, jak na podjeździe przed domem zawył silnik samochodu. Adela doskoczyła do okna.\n– Nie poczekał na mnie! Widziałaś? – Z oburzeniem oparła ręce na biodrach, takim samym gestem, jak robiła to Gabi. – Pojechał!\nNie kończąc śniadania, pobiegła na piętro do swojego pokoju. Zadudniło, gdy przeskakiwała po dwa schodki.\n– Będą was po kolei wsadzać do więzienia… – grzmiała matka. – Jak za komuny!\nMiała swoje zdanie na temat „dobrej zmiany”, namiętnie oglądała TVN24. Wiadomości z Polski podnosiły jej ciśnienie lepiej niż kawa.\nRodzice wiele lat temu wyjechali do Niemiec, a potem udało im się uzyskać tamtejsze obywatelstwo. Gabriela została w kraju. Rzadko się widywali. Rodzice nie zamierzali wracać ze względu na polską marną służbę zdrowia. Gabi była u nich kilka razy, ale matka nie cierpiała zięcia, toteż wizyty nie należały do udanych.\nAdela zbiegła z plecakiem przewieszonym przez ramię. W pośpiechu włożyła czarne ciężkie buty na grubej podeszwie, sznurowane do pół łydki.\n– A ten wasz prezydent… – Matka wymownie zawiesiła głos.\nTrzasnęły drzwi, gdy Ada pobiegła na przystanek. Może jeszcze zdąży na autobus. Że też Waldemar ją zostawił! Zawsze podwoził córkę do szkoły, gdy szła na ósmą. Gabriela pożałowała, że nie dźgnęła męża nożem ciut mocniej, bo przecież nawet go nie zabolało. A mogło. Cóż Adela jest winna ich kłótni?\nPrzytrzymując telefon ramieniem, wrzuciła cebulę na patelnię, zrazy już czekały, aby je dołożyć. Zdała sobie sprawę, że narobiła ich jak dla pułku wojska. Kto to będzie jadł?\nOd słuchania pokrzykiwań rodzicielki bolało ją już ucho, a i głowa zaczynała ćmić. Umiejętnie sprowadziła konwersację z tematu polityki na dzieci. Mama mogła o swoich wnukach rozprawiać godzinami, udzielając rad, jak należy wychowywać współczesne młode pokolenie. Uważała się za eksperta.\n– Bartek mógłby się już ożenić. Za często zmienia dziewczyny. Może coś z nim jest nie tak?\nCoś z nim nie tak?! Niby co? Gabi na punkcie syna była szczególnie wrażliwa. Bartek to idealny młody mężczyzna!\n– Powinnaś założyć biuro rachunkowe – radziła matka. – Nie narobiłabyś się, a pieniędzy byłoby mnóstwo.\n– Nie brakuje nam pieniędzy.\n– Wam! A swoje masz?\nNigdy się nie pogodziła z faktem, że jej córka jest jedynie „żoną przy mężu”. Obwiniała o to Waldemara, który preferował patriarchalny model rodziny. Uważała, że kobieta powinna pracować, być niezależną.\n– W Polsce zostałaś, ale żyjesz jak niemiecka frau: kuchnia, dzieci, kościół.\nZ oddali dał się słyszeć głos ojca:\n– Wandeczko, tylko się nie denerwuj.\nGabriela znała na pamięć te wywody. Ona sama była ze swego życia zadowolona. Ale matka już się nakręciła. Gabi odpłynęła myślami. Machinalnie przykrywała garnki, przykręcała gaz, wycierała blat.\n– Jakieś kościelne komitety, rada parafialna! – pokrzykiwała matka. – Wstyd nam przynosisz. Nikt z naszej rodziny w żadnych parafiach się nie udzielał, a ty jak stara dewotka... Nie tak cię, dziecko, wychowaliśmy. – W jej głosie zabrzmiała nagle gorzka nuta. – Ojciec nie wie, gdzie oczy podziać. Po co to tak latać co niedziela do kościoła?\n– Nie przesadzaj, Wandeczko – mruknął ojciec w tle.\n– Lolek! – przywołała go do porządku.\nGabi słyszała, jak ojciec mamrocze: „Nie pal, Wandeczko”. Matka, oczywiście, zaciągnęła się głęboko. Tych dwoje dobrało się jak w korcu maku.\n– Mamo, chodzę na zebrania rady parafialnej ze względu na Waldka. Dostaje od Kościoła tyle zamówień, że chyba mogę jakoś się odwdzięczyć, podtrzymać dobrą atmosferę – tłumaczyła, zła, że musi bronić męża.\n– I jeszcze dziecko w to wciągasz! W jakieś oazy srazy!\nMatka Gabrieli, agnostyczka z krwi i kości, najbardziej się martwiła, że jej wnuczka może zostać zakonnicą. Uważała, że wszelkie oazowe spotkania temu właśnie służą: żeby młodym ludziom zamącić w głowach. Nigdy też nie pogodziła się z faktem, że jej jedyna córka ochrzciła się w dorosłym życiu, by wziąć katolicki ślub. Bo tego wymagał od niej przyszły małżonek.\n– Wandeczko... Nie unoś się tak – uspokajał ją ojciec.\n– Mnie nie oszukasz! – fukała matka. – Chodzisz tam, bo twoje życie jest puste. Cztery ściany, gary, pieluchy.\n– Jakie pieluchy? – Gabi uniosła brwi.\n– Nie czepiaj się słówek! Tylko w gronie tych dewotów coś znaczysz, tylko tam jesteś kimś! Zrób coś ze swoim życiem!\nPo tej tyradzie nagle zamilkła, jakby zorientowała się, że posunęła się za daleko. Gabriela poczuła narastający gniew.\n– Mamo... – Oddychała szybko. – Nic nie wiesz o tych „dewotach”. Pracują, są dobrymi rodzicami, a przede wszystkim chce im się coś robić dla innych. Nie obrażaj ich. Ja też się cieszę, że mogę coś zrobić dla innych.\nUsłyszała odgłosy szarpaniny, gdy ojciec wyrywał matce słuchawkę.\n– Gabrysiu – wysapał. – Mama zadzwoni jutro.\nPołączenie zostało przerwane. Ojciec jak zwykle ratował sytuację tak, jak umiał.\nGabi ciężko usiadła przy stole. Czuła, że jest spocona, podczas rozmowy z matką znowu miała uderzenie gorąca. Zobaczyła swoje odbicie w szklanych drzwiach piekarnika. Rozczochrana czterdziestoparoletnia kobieta, w nieświeżym szlafroku, w którym wyglądała grubiej niż w rzeczywistości. Pewnie miała też czerwone oczy i nos od cebulowego soku, ale w ciemnej szybie nie było tego widać. Wyciągnęła z kieszeni szlafroka spinkę i zebrała włosy w niechlujną kulkę. Zła i sfrustrowana najchętniej pokrzyczałaby teraz na Waldka albo wyżaliła się przyjaciółkom. Mężowi zapowiedziała jednak ciche dni, a przyjaciółki ostatnio nie miały dla niej czasu. Zresztą z Ewką i Izydą trudno się rozmawiało o małżeńskich i rodzinnych perypetiach, bo obie były singielkami. Dawały jej proste rady: myśl o sobie, nie rezygnuj z własnych aspiracji, nie daj się stłamsić i takie tam... mądrości, kompletnie nieprzydatne w codziennym życiu matki i żony. Nie, Ewka i Izyda nie wiedziały, co znaczy prawdziwe życie. Ale i tak zadzwoni do przyjaciółek, gdy tylko ochłonie. Bo nie miała nikogo innego oprócz nich.\nNa rogu stołu leżało czasopismo, które tak zirytowało Gabrielę przy porannej kawie. Jak na złość, z poplamionej kartki zerkała roześmiana piękna kobieta z butelką szampana w jednej ręce i kieliszkiem w drugiej.\n„Czterdziestka to nowa trzydziestka! – głosił podpis. – Taka kobieta to wyzwanie!”\nO, tak, pomyślała Gabi, jestem wyzwaniem jak diabli. Zwłaszcza w szlafroku o poranku, po kolejnej odmowie seksu małżonkowi.\nOczywiście ta „czterdziestka jak trzydziestka” była też szczupła, miała nienaganny makijaż na wypoczętej twarzy i „kurwiki” w oczach. Chyba tak się nazywa to wiele obiecujące, kokieteryjne spojrzenie.\nSeks, seks, seks. Wszędzie seks. Dupa rządzi światem.\nCo za koszmarny dzień. A przecież dopiero się zaczął.\nW starej sali gimnastycznej każdy upadek na matę odbijał się głuchym echem. Ewa przytrzymała sparingpartnera. Leżał pod nią jak kłoda, czerwony na twarzy. Ich usta niebezpiecznie się zbliżyły. Chłopak wydawał się tym oszołomiony. Przysunęła wargi do jego ucha.\n– Nie mogę się tobą opiekować, kochanką też nie mogę być – szepnęła. – Jesteśmy kumplami z wojska. Jasne?\nPokiwał głową, a wtedy poluzowała uścisk. Speszony dwudziestolatek podniósł się i niepewnie strzelił na boki oczami, czy oprócz niego ktoś jeszcze to słyszał.\nMiała na końcu języka: mogłabym być twoją matką, jednak wydało jej się to zbyt okrutne. „Kumple z wojska” brzmiało lepiej – mniej krępująco dla nich obojga.\nNazywali ją tu Feniksem. Od nazwiska Fenik. Była najstarsza w grupie, ale najlepsza. No, starszy od niej był tylko trener, eksżołnierz. Mogłaby być instruktorem jak on, jednak przychodziła na zajęcia i poddawała się morderczemu treningowi ze wszystkimi, a potem ćwiczyła z najgorszymi fajtłapami. Każdy chciał z nią trenować, bo była cierpliwa i nigdy nie kpiła z kiepskich umiejętności partnerów. Potrafiła nauczyć lepiej niż trener, który ośmieszał ich i krzyczał jak na rekrutów w wojsku. Co prawda, niektórym było głupio, że rozwala ich taka kruszyna, ale to tylko budowało jej legendę. I potwierdzało, że krav maga to mordercze narzędzie w rękach tego, kto posiadł o niej wiedzę. Feniks o wadze pięćdziesięciu kilku kilo w starciu z dwukrotnie cięższymi przeciwnikami nadrabiała brak masy i siły szybkością ataku i sprytem.\nTrening dobiegł końca. Ewa patrzyła z pobłażliwym uśmiechem za odchodzącym dwudziestolatkiem. Dała mu dziś porządny wycisk. Od jakiegoś czasu chłopak robił wszystko, aby z nią trenować. A jednocześnie peszył się w jej obecności, czerwieniał, uśmiechał się bezmyślnie. Kiedyś szedł za nią, kryjąc się za ludźmi. Udawała, że go nie widzi. Zaglądała do sklepów w galerii, klucząc i lawirując. Sprawdzała, na jak długo starczy mu wytrwałości. Zgubił się dopiero, gdy zjechała windą do garażu podziemnego. Zakochany głuptas.\n– Ewka, masz chwilę?\nDo szatni zajrzał trener i ruchem głowy wskazał drzwi do kanciapy na zapleczu sali. Zapach potu mieszał się tam z wonią skórzanych piłek i bokserskich worków, na półkach stały zakurzone sportowe trofea. Nic tu się z pewnością nie zmieniło od jakichś dwudziestu lat.\n– Coś się dzieje? – Popatrzył jej w oczy.\n– Co ma się dziać? – Wzruszyła ramionami.\n– Przecież widzę. Młóciłaś dziś w młodego, jak w Fokę. To do ciebie niepodobne.\nEwa uśmiechnęła się do niego. Porównanie młodego sparingpartnera do zabójczego Komando Foki było zabawne. Znowu wzruszyła ramionami i położyła dłoń na klamce.\nMusiała zadrzeć głowę, by popatrzeć mu w oczy. Trener nie był przesadnie wysoki, to ona wyróżniała się mikrą posturą. Podszedł blisko i objął ją opiekuńczym gestem.\n– Co zadzwonię, to albo jesteś poza zasięgiem, albo masz wyłączony telefon. Nie odbierasz ode mnie?\nWyswobodziła się zgrabnie i wyciągnęła aparat z kieszeni torby. Na wskaźniku zasięgu sieci widniało przekreślone kółko.\n– Cholera! Znowu muszę go zresetować. Zaakceptowałam aktualizację oprogramowania i od tamtej pory się zawiesza.\nWyłączyła aparat i uruchomiła ponownie. Momentalnie zaczęły nadchodzić komunikaty o próbach połączenia, między innymi od Gabrieli, a także prezeski Fundacji Nasza Szansa. Jak nie zapomni, to do nich oddzwoni.\n– Może zanieś telefon do naprawy? Na tej twojej wsi powinnaś... No wiesz, jakby ci się coś stało...\n– A co ma się stać? – przerwała ze śmiechem. – Poczekam do następnej aktualizacji, może wszystko wróci do normy.\n– Będę częściej resetować – obiecała.\n– To powiesz, co się dzieje? Wiesz, że jedno twoje słowo...\n– Dam sobie radę, Robert. Dzięki... To wiele dla mnie znaczy.\nPatrzył za nią, gdy odchodziła. Niejedna nastolatka pozazdrościłaby jej figury. Ani grama tłuszczu, same mięśnie. Ruchy pewne siebie, sprężyste. Jakieś metr sześćdziesiąt wzrostu, drobny kościec, ale imponująca para w mięśniach. Czarne włosy, bardzo gęste, krótkie jak u rekruta. Bez makijażu, podkreślone tylko oczy o zielonkawej barwie. Zwinna, szybka, gotowa w każdej chwili odeprzeć atak. Trudno ją zaskoczyć. Krav magi musiała się uczyć od najlepszych, pewnie miałby kłopot, gdyby kiedyś stanęli przeciwko sobie.\nPoznali się na jednym z kursów samoobrony dla kobiet. On prowadził zajęcia sprawnościowe, ona, jako psycholog, miała cykl spotkań poświęconych przemocy domowej. Wtedy jeszcze nie wiedział, że na równi z nim mogłaby uczyć chwytów obezwładniających, ataku, kontrataku. Dopiero gdy przyszła na trening do jego nowo utworzonej grupy, pokazała, co potrafi. Ale nie wszystko, był tego pewny. Stanowiła wielką zagadkę, a on bardzo lubił zagadki.\nPrzypominała mu kumpli, którzy po rozwiązaniu specjalnej jednostki znikali nagle, zacierali za sobą ślady, potem zaś okazywało się, że siedzą w szemranych biznesach. O lewe interesy jej nie podejrzewał, ale nie istniała na portalach społecznościowych i unikała mediów. Sam był świadkiem, jak dziennikarka lokalnej telewizji chciała zrobić o niej reportaż. Ewa odmówiła stanowczo. W dodatku zaszyła się gdzieś na wsi pod Siedlcami. Do tej pory nie wiedział, czy jest sama, czy z kimś. A bardzo chciałby wiedzieć. Feniks... Istotnie, miała w sobie coś z mitycznej niezniszczalnej istoty. Choć jako były żołnierz do zadań specjalnych wiedział, że nie ma stworzeń niezniszczalnych.\nEwa wskoczyła do terenówki. Może rzeczywiście za ostro potraktowała tamtego młodego. Nawet Robert to zauważył. On też poświęcał jej zbyt wiele zainteresowania. Szukał kontaktu. Dziś poczuła dotyk jego skóry. Powoli, ale konsekwentnie badał, na ile może sobie pozwolić. Był trochę inny od mężczyzn, których spotkała podczas nauki sztuk walki, jednak życiorys miał podobny: rozwiedziony, bo za mało bywał w domu, ważniejsza była adrenalina, kumple i alkohol na rozładowanie napięcia. Nie mówił o dzieciach, które odwiedzał rzadko, zresztą dorosły już.\nEch, tylko ta jego opiekuńczość... Najgorsza pułapka. Osłabiająca, zabijająca czujność. Nie można jej się poddać. Był dobrym człowiekiem, widziała to. Pod grubą skórą prostego osiłka kryła się miękka dusza spragniona bliskości. Chciał ją, Ewę, chronić, a na to nie mogła sobie pozwolić. Nie oddaje się własnego losu w cudze ręce. Niech lepiej trzyma te wielkie łapy przy sobie. Uderzyła dłonią w kierownicę. Maska beztroskiej koleżanki z treningu w okamgnieniu opadła. Jest silna! Potrafi zadbać o siebie.\nCzuła przyjemne zmęczenie w mięśniach.\nOkej, przyznaję się, pomyślała, wyładowałam złość na młodym.\nMiała za sobą ciężki dzień. Wykończyła ją sesja z Popiołkową. W poradni był wielki rozgardiasz, a jej podopieczna przyjechała w wyjątkowo kiepskiej formie. Wymagała skupienia i uwagi. Kiwała się skulona na krześle niczym autystyczne dziecko. Rzadkie włosy dawno nie były myte, sukienka raczej nie widziała żelazka. W gabinecie pachniało starą kobietą. I strachem. Przykry to był zapach.\n– On wróci, wróci – powiedziała, kołysząc się jak zepsuta zabawka.\nEwa nie odpowiadała. Obracała w palcach długopis, plastikowa oprawka była już ciepła od jej dłoni. Milczenie się przedłużało i wcale nie chodziło o to, by dać kobiecie czas na uporządkowanie myśli. Ta kupka nieszczęścia miała rację... On może wrócić.\n– Jak mam teraz żyć? On wróci.\nPopiołkowej nie można było powiedzieć: „Kobieto, weź odwet!”. Nie jej. A szkoda. Psychologia przecenia moc wybaczania. Przed wybaczeniem powinna być zemsta. Tak było od zarania dziejów, tak powinno być i teraz, w nowej cywilizacji. Zemsta oczyszcza. Przynosi ulgę.\n– Morderca mojej córki nie powinien żyć. Gdzie jest sprawiedliwość? – Popiołkowa rozłożyła ręce i spojrzała pełnymi łez oczami w sufit, jakby szukała tam Boga, najwyższego sędziego.\nTo się zgadza, mówiła do siebie w myślach Ewa, on nie powinien żyć, pani Popiołek. Nie powinien.\nGdy długopis pękł z trzaskiem jak zapałka, oprzytomniała. Przymknęła oczy i wzięła głęboki wdech. Ale pacjentka i tak nie zauważyła jej wzburzenia. Nie widziała niczego, znajdowała się w swoim świecie.\n– Dlaczego ich wypuszczają?\nZałzawione oczy, otoczone głębokimi zmarszczkami, spojrzały w końcu na terapeutkę. Ewa wiedziała, że ta kobieta nie oczekuje odpowiedzi, bo sama dobrze ją zna. Rozmawiały już o tym. Media też nie pozwalały zapomnieć o zagrożeniu. W końcu niebezpieczni mordercy i gwałciciele sukcesywnie wychodzili na wolność. Jednym przedłużano pobyt, chwytając się sztuczek na granicy prawa, wobec innych żadne fortele nie skutkowały. Stawali się wolnymi ludźmi. To tylko kwestia czasu, gdy ich natura weźmie górę. Czy ktoś naprawdę wierzy, że przeszli resocjalizację? W Polsce resocjalizacji nie ma. Resocjalizacja najpierw musi się dokonać w głowie, a potem trwać po wyjściu sprawcy z więzienia. Rzadkość w tym kraju. Doskonale zdawała sobie z tego sprawę, pracując z osadzonymi w zakładach karnych. Trafiali się tacy, którzy mieli szansę na powrót do normalnego życia, i tym pomagała. Ale było też więcej niż pewne, że wychodzące na wolność bestie przy najbliższej okazji zabiją lub zgwałcą ponownie. Służba więzienna robiła, co mogła, szukała pretekstów, by zatrzymać zwyrodnialców za murami, ale luka w prawie była nie do przeskoczenia. Za to, co zrobili, otrzymali karę śmierci. Ale gdy ją w Polsce zniesiono, do odsiadki mieli tylko dwadzieścia pięć lat. Zamiast gnić w ziemi, stawali się wolnymi ludźmi.\n– On wróci, bo nie dokończył... dzieła. – Zapłakanej Popiołkowej zabrakło właściwego słowa.\nDzieło. Można to tak nazwać. Bo to nie była zwykła zbrodnia. To nie było przypadkowe uderzenie czy cios nożem. Nie dokończył „dzieła”, bo młodsza z sióstr Popiołek przeżyła.\nWspomnienie zdjęć z miejsca zbrodni było jak uderzenie pięścią w skroń. Gdy Ewa dostawała trudne przypadki, skrupulatnie przygotowywała się do terapii. Docierała do akt spraw, oglądała fotografie dokumentujące zbrodnię. One dobrze pokazywały, z jaką traumą ma się zmierzyć pacjentka. Widziała już setki zdjęć, mniej lub bardziej makabrycznych. Niektóre obrazy wracały niczym slajdy z projektora, który się zaciął i raz po raz je wyświetlał. Nie chce się ich już widzieć, ale nie można wyłączyć aparatu. Jak te obrazki z Agatką Popiołek. Włosy zlepione mazią tak gęstą i czarną, że skóra twarzy, a raczej tego, co z twarzy zostało, wydawała się biała. Kuchenny nóż, młotek... Wszystko we krwi. I ta dziecięca ręka zaciśnięta w pięść. Z bólu. Z akt sprawy Ewa wiedziała, że matce oszczędzono widoku ciała dziecka zaraz po jego znalezieniu. Szczęśliwi, którzy nie widzą.\nSlajdy, cholerne slajdy. Oddychać!\n– Wróci, wróci... – Popiołkowa wpadała w trans, kiwała się coraz szybciej. – Ktoś mi mówił, że wracają tam, gdzie się wychowali, gdzie był ich dom, bo nie mają dokąd iść. Po tylu latach znają tylko ten kawałek świata z dawnych czasów. Miałyśmy wyjechać...\nNie wyjechały, bo życie po tym „dziele” nigdy już nie było takie, jak przedtem. Nie zostało sił na podejmowanie decyzji, brakowało chęci, radości, planów. A on miał nie żyć. Ale żyje! Niedawno wyszedł na wolność. Ewa nie mogła zagwarantować, że zbrodniarz nie siedzi już w pociągu do miasta, które znał i pamiętał. Więc jak, do kurwy nędzy, miała powiedzieć sześćdziesięcioletniej kobiecie: „Zmierz się z tragedią, ze strachem i paraliżującymi wspomnieniami, jeśli chcesz być panią swego życia!”. Tu zmierzenie się z traumą niewiele da, bo bestia naprawdę może wrócić, by dokończyć dzieła. Nawet gdy sama jeszcze nie wie, że jest w stanie to zrobić ponownie.


Koszmarne skurcze - co robić - Strona 4 -\n5 lata 4 miesiąc temu\t#42171 przez ann_a\nObawiam się że badań które ma w swoim koszyku lekarz POZ nic nie wyjdzie. Lepiej od razu zrobić badanie na poziom magnezu i potasu.\n5 lata 3 miesiąc temu\t#42542 przez Tonaxinum Melatonina Spray\nReplied by Tonaxinum Melatonina Spray on topic Koszmarne skurcze - co robić\nNależy ograniczyć picie mocnej kawy, przyjmować regularnie preparaty witaminowe zawierające magnez i potas, a także wrócić do pełnowartościowego odżywiania (jednak bez objadania się). Jeśli po miesiącu kurcze nadal będą się pojawiały, powinniśmy zgłosić się do lekarza. Być może konieczne będzie lecznicze uzupełnienie niedoboru pierwiastków i minerałów.\n5 lata 3 miesiąc temu\t#42554 przez jagoda\nChyba lepiej, jak pisze Anna, zrobić sobie badanie krwi na poziom magnezu i potasu. To nie sa drogie badania a wiele mogą wyjaśnić. I jeśli wyjdą braki to zadbać o odpowiednią dietę a w międzyczasie brać preparat magnezowy z potasem (zwykle mają w nazwie Skurcz)\n5 lata 3 miesiąc temu\t#42576 przez kraj.ola\nReplied by kraj.ola on topic Koszmarne skurcze - co robić\nnawet suplementy trzeba stosować zgodnie z opisem na opakowaniu. Może warto zrobić badania krwi skoro nie pomaga magnez?\n5 lata 2 miesiąc temu\t#42995 przez ann_a\nŚwięta prawda, trzeba wiedzieć co jest przyczyną skurczy, bo może wcale nie chodzi o niedobory minerałów.\n4 lata 5 miesiąc temu\t#46094 przez kasiawol\nReplied by kasiawol on topic Koszmarne skurcze - co robić\nZdecydowanie brakuje Ci magnezu musisz zmienić swoje nawyki żywieniowe inaczej skurcze będą się nasilać.\n4 lata 5 miesiąc temu\t#46103 przez stenka\nReplied by stenka on topic Koszmarne skurcze - co robić\nPierwszym objawem niedoboru magnezu jest podobno drganie powieki. Więc jeśli nie ma epizodów drgania powieki to może jednak przyczyną skurczów nie jest magnez.


Justyna Kowalczyk kończy z Pucharem Świata w tym roku! - Sportsinwinter.pl\nJustyna Kowalczyk kończy z Pucharem Świata w tym roku!\nSprint techniką dowolna w Davos był ostatnim w tym roku startem w Pucharze Świata Justyny Kowalczyk, która zdecydowała zrobić sobie małą przerwę.\nKowalczyk na pewno niezbyt dobrze będzie wspominać weekend w Davos. Polka w biegu na 10 km stylem klasycznym przez dłuższy czas zajmowała 3 miejsce, lecz pod koniec osłabła i ostatecznie dojechała jako 7. W sprincie nie przebrnęła nawet kwalifikacji.\nPo tych wydarzeniach mistrzyni olimpijska z Soczi zapowiedziała, że w tym roku nie wystąpi już w Pucharze Świata. Przez najbliższe dni będzie ona trenować w Livigno, a 20 i 21 grudnia wystąpi w Pucharze Kontynentalnym, który odbędzie się w Hochfilzen. Kowalczyk planuję powrót do Pucharu Świata 3 stycznia. Wówczas zostanie rozegrany pierwszy konkurs z cyklu Tour de Ski.\nTags: Davos, hochfilzen, justyna kowalczyk, Livigno, przerwa, Puchar Kontynentalny, puchar świata, Tour de Ski\nPrevious PZN i Craft razem do 2018 roku


'Wykorzystywanie GROM do szkolenia obrony terytorialnej to więcej niż absurd' - ocenia b. dowódca\nred. As 14.06.2017 13:46\nŹródło: Grzegorz Bukala /Agencja Gazeta\nDariusz Zawadka był w słynnej restauracji ze Sławomirem Nowakiem i Andrzejem Parafianowiczem. Były dowódca GROM pracował był wtedy wiceprezesem państwowej spółki PERN.\nW rozmowie z dziennikarzem "Polityki" Juliuszem Ćwieluchem, przyznał, że jedzenie mu smakowało. Ale do dziś "ma zgagę".\n"W sprawie nielegalnych nagrań występowałem jako pokrzywdzony. Nie byłem zbyt wylewny w czasie tego spotkania, co dzięki uprzejmości nagrywających każdy może sprawdzić w internecie. Poniosłem publiczne i zawodowe konsekwencje obecności na kolacji w restauracji Sowa i Przyjaciele. Być może po tym wywiadzie również będę musiał ponieść jakieś konsekwencje, ale nie mam zamiaru milczeć, bo oddałem GROM kawał swojego życia i zdrowia i nie chciałbym, żeby to poszło na marne" - mówi.\nDariuszowi Zawadce, który kierował jednostką GROM przez dwa lata, nie podobają się decyzje podejmowane przez kierujących wojskiem. Pomysł, by elitarna jednostka była wykorzystywana do szkolenia Wojsk Obrony Terytorialnej, uważa za "więcej niż absurd".\n"Nie uczyni to Polski bezpieczniejszą, wręcz przeciwnie. A o aspekcie finansowym tego pomysłu szkoda w ogóle mówić. GROM powinien być jak najdalej od politycznych gierek" - uważa pułkownik, który był jednym z pierwszych żołnierzy przyjętych do tworzonej na początku lat 90. jednostki.\n"Brak kompetencji jest znakiem firmowym ekipy, która przejęła MON" - ocenia były szef Sztabu Generalnego>>>\nZawadka nie kryje się też z krytykowaniem obecnego dowództwa GROM. Wytknął Mariuszowi Pawlukowi, że "w imię oportunizmu nie zaangażuje się w święto patronów jednostki - cichociemnych", ale decyduje o udziale żołnierzy w uroczystościach poświęconych żołnierzom wyklętym.\n"Oburza mnie ta gra historią i dzielenie bohaterów na swoich i nie swoich. Miałem ten zaszczyt, że osobiście poznałem kilku cichociemnych, na czele ze świętej pamięci gen. Bałukiem. Byli to wielcy patrioci, którzy poświęcili ostatnie lata swojego życia jednostce. (...) Nie wahali się poświęcić życia dla kraju. Dzisiejszy dowódca boi się narazić swoim politycznym patronom i bojkotuje doroczny zjazd cichociemnych" - ocenia płk Zawadka.\nPłk Mariusz Pawluk objął dowództwo GROM w marcu. To trzeci dowództwa elitarnej jednostki od czasu wygrania przez Prawo i Sprawiedliwość wyborów w 2015 roku.\n"Mundur wróci do polskich domów" - obiecuje dowódca obrony terytorialnej>>>


OSP Wieleń – Strona 7 – Ochotnicza Straż Pożarna we Wieleniu\nLace Front Wigs , Lace Front Wigs , full lace wigs , human hair extensions , full lace wigs , clip in hair extensions , lace front wigs , lace front wigs , virgin hair bundle deals , human hair wigs , human hair extensions , human hair wigs , Lace Front Wigs , Lace Front Wigs , celebrity lace wigs , full lace wigs , lace front wigs , lace front wigs , Lace Front Wigs , human hair wigs , Lace Front Wigs , clip in hair extensions , human hair wigs , full lace wigs , human hair wigs , human hair wigs , human hair extensions , full lace wigs , clip in hair extensions , Lace Front Wigs , full lace wigs , lace front wigs , human hair wigs , remy hair extensions , best hair extensions , Lace Front Wigs , hairstyles for black women , human hair extensions , Lace Front Wigs , hairstyles for black women , full lace wigs , Lace Front Wigs , hairstyles for black women , human hair extensions , clip in hair extensions , african american wigs , clip in hair extensions , african american wigs , african american wigs , human hair wigs , full lace wigs , full lace wigs , human hair extensions , remy hair extensions , clip in hair extensions , full lace wigs , human hair wigs for black women , Lace Front Wigs , full lace wigs , Lace Front Wigs , clip in hair extensions , full lace wigs , hair extensions , human hair wigs , human hair extensions , human hair extensions , cheap human hair wigs , short hair wigs , human hair wigs , Lace Front Wigs , african american wigs clip in hair extensions , human hair extensions , human hair wigs , Lace Front Wigs , full lace wigs , clip in hair extensions , human hair wigs , human hair wigs , clip in hair extensions , human hair wigs for black women , full lace wigs , Lace Front Wigs human hair wigs , human hair extensions , clip in hair extensions , Lace Front Wigs , african american wigs , human hair lace front wig\nDachowanie na trasie Wieleń – Drawski Młyn\nDziś o godzinie 10:33 strażacy z Wielenia zostali zadysponowani jednym zastępem do wypadku samochodowego, który miał miejsce na DW 181 pomiędzy Wieleniem a Drawskim Młynem. Pojazd marki peugeot dachował a następnie wylądował w rowie. W wyniku zdarzenia dwie podróżujące pojazdem osoby z niewielkimi obrażeniami zostały przetransportowane do szpitala. W akcji ratowniczej również uczestniczyli strażacy z OSP […]\n28 grudnia 2016 8 stycznia 2017 Wypadki\nZerwany dach na ul. Chopina we Wieleniu\nDziś o godzinie 7:20 strażacy z Wielenia zostali zadysponowani dwoma zastępami do zerwanego poszycia dachowego, które miało miejsce na ul. Chopina we Wieleniu. Zadaniem strażaków było usunięcie powstałego zagrożenia, zdemontowanie uszkodzonych elementów dachu oraz zabezpieczenie dachu przed czynnikami atmosferycznymi. Jest to drugie zdarzenie w ciągu doby w którym interweniowali strażacy związane z silnymi podmuchami wiatru. Opracowanie: […]\n27 grudnia 2016 8 stycznia 2017 Miejscowe Zagrożenia\nZ okazji świąt Bożego Narodzenia, strażacy z Wielenia życzą wszystkiego najlepszego i przede wszystkim pamiętajmy o bezpieczeństwie naszym i naszych bliskich! 😉\n23 grudnia 2016 Informacje\nPożar samochodu na ul. Kościuszki we Wieleniu\nDnia 18 listopada 2016 roku strażacy z Wielenia zostali zadysponowani jednym zastępem do pożaru samochodu do którego doszło we Wieleniu na ulicy Kościuszki. Opracowanie: dh Michał Aumüller Zdjęcia: dh Marek Mendyk\n18 listopada 2016 27 grudnia 2016 Pożary\nPożar sadzy w Lubczu Małym\nDnia 12 listopada 2016 roku o godzinie 12:27 strażacy z Wielenia zostali zadysponowani drabiną do pożaru sadzy w Lubczu Małym. Na miejsce zadysponowano również OSP Krzyż Wielkopolski. Działania strażaków polegały na wygaszeniu paleniska w piecu, ugaszenie palącej sadzy i dokładnym przeczyszczeniu komina. Opracowanie: dh Michał Aumuller Zdjęcia: dh Marek Mendyk\n12 listopada 2016 13 listopada 2016 Pożary\nPowalone drzewo przy przejeździe kolejowym we Wieleniu\nDziś o godzinie 7:56 strażacy z Wielenia zostali zadysponowani jednym zastępem do powalonego drzewa obok przejazdu kolejowego na ul. Jana Pawła II. Zadaniem strażaków było udrożnienie ruchu na drodze i usunięcie konaru z jezdni. Opracowanie: dh Michał Aumuller Zdjęcia: dh Marek Mendyk\n7 listopada 2016 7 listopada 2016 Miejscowe Zagrożenia\nDnia 6 listopada 2016 roku, o godzinie 5:50 strażacy z Wielenia zostali zadysponowani jednym zastępem do wypadku samochodowego na drodze wojewódzkiej nr 181 pomiędzy Wieleniem a Drawskim Młynem. W wyniku dachowania kierujący samochodem nie doznał żadnych obrażeń. Działania strażaków polegały na zabezpieczeniu miejsca zdarzenia i likwidacji zagrożeń związanych z uszkodzonym pojazdem. Na miejsce zadysponowano JRG Czarnków oraz ZRM Wieleń. Opracowanie: […]\n6 listopada 2016 7 listopada 2016 Wypadki\nKomora dymowa – doskonalenie umiejętności\nDnia 5 listopada 2016 roku pięciu strażaków z jednostki OSP Wieleń uczestniczyło w ćwiczeniach na obiekcie Komory Dymowej w Pile.\n5 listopada 2016 7 listopada 2016 Ćwiczenia\nDachowanie na trasie Wieleń – Dzierżążno Wielkie\nDnia 9 października 2016 roku o godzinie 6:51 strażacy z Wielenia zostali zadysponowani do wypadku samochodowego na Drodze Wojewódzkiej NR 177 pomiędzy Wieleniem a Dzierżążnem Wielkim. Na miejsce zadysponowano również JRG Trzcianka oraz ZRM Wieleń. W wyniku zdarzenia żadna z osób podróżujących pojazdem nie doznała większych obrażeń. Na miejscu zdarzenia ruch odbywał się wahadłowo. Opracowanie: […]\n14 października 2016 15 października 2016 Wypadki\nDachowanie samochodu na trasie Wieleń – Wrzeszczyna\nDnia 10 września 2016 roku o godzinie 8:23 strażacy z Wielenia zostali zadysponowani do wypadku samochodowego na trasie Wieleń – Wrzeszczyna na Drodze Wojewódzkiej NR 181. Pojazd po dachowaniu zatrzymał się na drzewach w przydrożnym lesie. Ruch w pobliżu miejsca zdarzenia odbywał się wahadłowo. W wyniku wypadku nikt nie doznał żadnych poważnych obrażeń. Opracowanie: dh […]\n11 września 2016 Wypadki\nStrona 1 … Strona 6 Strona 7 Strona 8 … Strona 10\nPożary - 36\nMiejscowe zagrożenia - 33\nFałszywe alarmy - 1\nRazem - 71\nARCHIWUM: Wybierz miesiąc Czerwiec 2018 Marzec 2018 Luty 2018 Styczeń 2018 Grudzień 2017 Listopad 2017 Wrzesień 2017 Sierpień 2017 Lipiec 2017 Czerwiec 2017 Maj 2017 Kwiecień 2017 Marzec 2017 Luty 2017 Styczeń 2017 Grudzień 2016 Listopad 2016 Październik 2016 Wrzesień 2016 Sierpień 2016 Lipiec 2016 Czerwiec 2016 Maj 2016\n„KOBIETY W AKCJI”\nOSP Wieleń © 2017 | Wszelkie prawa zastrzeżone.


Wynajem toalet – Środa Wielkopolska - WC Gruz Service\nInteresuje Cię krótko terminowy wynajem toalet? A może chcesz korzystać z nich przez dłuższy czas? W takim razie świetnie trafiłeś! Wynajem toalet Środa Wielkopolska to profesjonalny serwis, który oprócz udostępniania mobilnych toalet, gwarantuje też ich pełną obsługę. Sprawdź naszą ofertę i wybierz rozwiązanie wygodne dla Ciebie!\nWynajem toalet Środa Wielkopolska to świetne rozwiązanie, jeśli chcesz zapewnić odpowiednie warunki sanitarne uczestnikom wszelkiego rodzaju imprez masowych lub plenerowych. Zaznaczamy, że według Ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych leży to w obowiązku każdego organizatora. Inspekcja sanitarna stawia także konkretne zalecenia, które należy wypełnić. Wybierając wynajem toalet (Środa Wielkopolska), masz pewność, że decydujesz się na usługę spełniającą wszystkie wymogi.\nSprawdź wynajem toalet Środa Wielkopolska i korzystaj z wygodnych rozwiązań\nWyposażenie naszych toalet zapewnia Ci pełen komfort i bezpieczeństwo użytkowania. Sprzęt zaopatrzony jest w zamek i zapewnia wysoki standard higieny. Stosujemy w pełni biodegradowalne środki chemiczne i bakteriobójcze, które wspomagają naturalne procesy biologiczne, a substancje zapachowe i wydajna wentylacja pozwolą Ci uniknąć dyskomfortu związanego z nieprzyjemną wonią.\nWynajem toalet Środa Wielkopolska stosuje kompaktowe rozwiązania, które ograniczają zagospodarowanie przestrzeni do minimum. Z kabiny mogą korzystać nie tylko pracownicy budowlani i osoby prywatne – oferujemy szeroką ofertę podmiotom publicznym, które mogą postawić toaletę w parku, miejscach ruchu turystycznego czy też na stacji kolejowej. Wynajem toalet Środa Wielkopolska sprosta każdym wymaganiom!\nNiezależnie od tego, czy planujesz budowę domu czy organizację wielkiego festiwalu muzycznego – nasza oferta jest dla Ciebie! Swoje usługi kierujemy do firm, osób prywatnych i publicznych, które mierzą się z brakiem dostępu do sieci wodno–kanalizacyjnej. Skontaktuj się z nami w wygodny dla Ciebie sposób: telefonicznie, mailowo lub poprzez formularz i poznaj szczegóły oferty!


IT Professional / O miesięczniku\nBaza cyberzagrożeń otwarta\nVeeam Backup dla Office’a i Azure\nAutomatyzacja jako usługa\nTrzeci generacja Ryzen Threadripper\nCienki klient 2.0\nNowy sprzęt Microsoftu\nRodzina Surface się powiększa\nStrona główna O miesięczniku\n„IT Professional” to miesięcznik dla specjalistów IT, zatrudnionych w biznesie lub prowadzących własne firmy świadczące usługi informatyczne. W odróżnieniu od popularnej prasy komputerowej „IT Professional” ma charakter ekspercki, a poruszane na jego łamach tematy opisywane są w sposób praktyczny. Autorzy – certyfikowani i doświadczeni specjaliści – koncentrują się na przekazaniu wiedzy niezbędnej w codziennej pracy informatyków, administratorów sieci, administratorów bezpieczeństwa informacji, menedżerów działów i dyrektorów departamentów IT.\nwiedzy dotyczącej implementacji oraz rozwiązywania problemów w infrastrukturze sieciowej,\npraktycznych rozwiązań przydatnych podczas konfiguracji software’u,\nwskazówek ułatwiających zarządzanie, stacjami roboczymi,\nporad w zakresie bezpieczeństwa sieci.\nGłówne działy pisma:\nW kilku artykułach szczegółowo omawiamy wybrane zagadnienia istotne dla administratora sieci lub biznesowego wykorzystania systemu informatycznego w firmie.\nPodsuwamy gotowe rozwiązania oraz prezentujemy sprawdzone technologie i narzędzia. Wydajny sprzęt, przydatne oprogramowanie, sprawne wdrożenie i integracja nowych rozwiązań serwerowych oraz zarządzanie stworzoną infrastrukturą – to tematy opisywane w tym dziale.\nŚledzimy nowinki techniczne oraz dajemy wskazówki odnośnie do konfiguracji systemów operacyjnych i oprogramowania na stacjach roboczych. W dziale można znaleźć cenne informacje dotyczące darmowych i komercyjnych narzędzi.\nPrzedstawiamy skuteczne metody ochrony przed atakami, zabezpieczenia sieci wewnętrznej, ochrony przed nieautoryzowanym dostępem do zasobów, przykłady implementacji zasad bezpieczeństwa informacji oraz metody odzyskiwania i usuwania danych.\nDzięki naszym poradom takie zadania, jak wdrażanie standardów zarządzania zgodnych z normami ISO 20000, ISO 27001 i ISO 17799, optymalizacja zarządzania kadrą, generowanie oszczędności czy planowanie zakupów, nie sprawią nikomu kłopotów. Podpowiadamy, jak stosować obowiązujące przepisy i unikać pułapek prawnych.\nRadzimy, jak zaprojektować lub zmodernizować infrastrukturę sieciową. Informujemy o technologiach optymalizujących ruch sieciowy w organizacji, a także testujemy sprzęt i oprogramowanie pod kątem zastosowania w różnych częściach infrastruktury. Przybliżamy zagadnienia związane z telefonią VoIP oraz usługami i zasobami udostępnianymi w chmurze obliczeniowej.\nPokazujemy praktyczne zastosowania urządzeń mobilnych: bezpieczny dostęp do danych biznesowych z niemal dowolnego zakątka świata, zarządzanie firmowymi laptopami i smartfonami, testy produktów i opisy najnowszych technologii – wszystko, co niezbędne dla ludzi aktywnych, którzy chcą w nowoczesny sposób prowadzić firmę.


Nowe zasady postępowania podczas usuwania rojów lub gniazd owadów błonkoskrzydłych - Wiecbork112.pl\nStrażacy walczą z niebezpiecznymi owadami błonkoskrzydłymi – najczęściej z szerszeniami. Prośba: jeżeli owady nie są mocno agresywne, najlepiej zgłosić ich obecność wieczorem, gdy wracają do swoich gniazd. Sugestia od strażaków: kupcie wcześniej środki na osy i szerszenie (gaśnice) – ponieważ strażacy nie dysponują takimi środkami.\nNa wypadek użądlenia…\nKwalifikowana Pierwsza Pomoc w kilku słowach…\n– Gdy osoba poszkodowana została ukąszona przez owada w pierwszej kolejności należy przystąpić do ewakuacji w bezpieczne miejsce,\n– zapewniamy wsparcie psychiczne,\n– podajemy tlen,\n– stosujemy pozycje pół siedzącą – w razie utraty przytomności leżącą z uniesionymi nogami, osoba nie powinna się poruszać,\n– usuwamy żądło za pomocą dostępnych środków, w zestawie R1 znajdziemy np. ASPIVENIN, który idealnie nadaje się do usuwania jadu czy żądeł pod ciśnieniem,\n– użądloną kończynę trzymamy poniżej poziomu serca,\n– należy zadbać o dostęp świeżego powietrza,\n– chłodzimy miejsca użądlenia np. za pomocą namoczonej gazy, dzięki czemu uśmierzamy ból,\n– stała kontrola ABC.\n-nowych wytycznych Komendanta Głównego PSP,\n-artykułu Rzecznika prasowego Komendy Wojewódzkiej w Białymstoku\n-materiałów ze strony internetowej KP PSP Oborniki\n– tekst: JRG Sępólno Krajeńskie


Technik logistyk 333107 - zajęcia realizuje się w profesjonalnie wyposażonej symulacyjnej pracowni, w której istnieją wszystkie typowe działy biurowe. Zajęcia odbywają się z wykorzystaniem specjalistycznego oprogramowania komputerowego. Kształcenie wspierają praktyki w różnych firmach, centrach logistycznych i instytucjach.\nUczniowie zdają egzaminy w dwóch kwalifikacjach:\nTechnik informatyk 351203 - Zdobyte w procesie kształcenia kwalifikacje zawodowe pozwalają samodzielnie montować i konfigurować systemy komputerowe, budować sieci informatyczne, projektować bazy danych, programować strony internetowe oraz nimi zarządzać. Kształcenie uzupełnia dodatkowy przedmiot „Podstawy projektowania CAD i druk 3D”. Zajęcia realizujemy w 4 bardzo dobrze wyposażonych informatycznych pracowniach multimedialnych.\nTechnik grafiki i poligrafii cyfrowej 311943 - Absolwent tego kierunku może pracować m.in. w agencjach reklamowych, firmach wydawniczych i internetowych, drukarniach cyfrowych, biurach DTP itd. Kwalifikacje uzyskane w tym zawodzie umożliwiają wykonywanie takich zadań jak np.: tworzenie i wdrażanie internetowych projektów multimedialnych, przygotowywanie prezentacji graficznych i multimedialnych, przygotowywanie publikacji\ndo drukowania, obsługiwanie cyfrowych systemów w poligrafii itp. Zajęcia odbywają się w wyposażonej w najnowsze urządzenia multimedialne „Pracowni projektowania i modelowania 2D/3D”.\nPGF.04 Przygotowywanie oraz wykonywanie prac graficznych i publikacji cyfrowych\nTechnik ekonomista 331403 - zajęcia realizuje się w profesjonalnie wyposażonej symulacyjnej pracowni, w której istnieją wszystkie typowe działy biurowe. Zajęcia odbywają się z wykorzystaniem specjalistycznego oprogramowania komputerowego. Kształcenie wspierają praktyki w różnych firmach i instytucjach (sądy, banki, urzędy).\nAKA.04 Prowadzenie dokumentacji w jednostce organizacyjnej\nAKA.05 Prowadzenie spraw kadrowo-płacowych i gospodarki finansowej jednostek organizacyjnych\nTechnik budownictwa 311204 - wykorzystuje się wspomaganie nauczania specjalistycznym oprogramowaniem komputerowym, a zajęcia praktyczne realizowane są w bardzo dobrze wyposażonych działach budowlanych warsztatów szkolnych oraz na zewnętrznych budowach. Wszechstronny rozwój zawodowy gwarantują zdobywane w trakcie kształcenia kwalifikacje z zakresu wiedzy budowlanej, organizacji budowy czy kosztorysowania.\nBUD.01 Wykonywanie robót zbrojarskich i betoniarskich\nBUD.14 Organizacja i kontrola robót budowlanych oraz sporządzanie kosztorysów\nZespół Szkół Nr 1 w Kłobucku posiada dla wszystkich zawodów własne bardzo dobrze wyposażone warsztaty szkolne i multimedialne pracownie zawodowe, w których realizowane są zajęcia praktyczne. Realizację programów nauczania wspierają praktyki krajowe i zagraniczne (Francja, Włochy, Grecja) oraz zajęcia u wiodących przedsiębiorców rejonu.\nSzkoła kształci w systemie państwowym opartym na zajęciach praktycznych realizowanych we własnych warsztatach szkolnych i multimedialnych pracowniach branżowych.\nSzkoła posiada akredytację do przeprowadzania egzaminów dla wszystkich zawodów,\nw których kształci.


Praca w Polsce po powrocie z UK. Na co zwracają uwagę powracający emig...\nDla Polaków wracających do swojej ojczyzny z emigracji, z Wielkiej Brytanii lub innych krajów unijnych finanse niekonieczne są najważniejszą kwestią. Często za decyzją o reemigracji stoją kwestie rodzinne lub wręcz autentyczna tęsknota za ojczyzną.\nNiestety, w Polsce nadal zarobki nie są tak wysokie, jak w krajach wysoko rozwiniętych położonych na zachodzie Europy. Pomimo tego, nasi rodacy mieszkający na Wyspach, nierzadko po latach pobytu na emigracji, decydują się na powrót do swojej ojczyzny. Polska jest "społeczeństwem ludzi mało zarabiających", jak mówił minister Jarosław Gowin podczas XXIX Forum Ekonomicznego w Krynicy, jednak dla wielu Polaków nie stanowi to żadnej przeszkody. Są oni skłonni nieco obniżyć swoje oczekiwania finansowe, byle tylko wrócić do Polski. Z jednej strony mogą mieć dość pracy na Wyspach i brytyjskiego stylu życia, a z drugiej tęsknią za pozostawioną w kraju rodziną, za swoją ojczyzną, za jej kulturą i wszystkim, co polskie. Wolę osiedlić się w swoim kraju, a nie żyć ciągle na obczyźnie.\nDodatkowym magnesem dla Polaków w UK może być fakt, że sytuacja na rynku pracy w kraju jest bardzo dobra. W Polsce brakuje rąk do pracy i szukający zatrudnienia mogą dosłownie przebierać w ofertach. Jest w czym wybierać, szczególnie jeśli z emigracji przywozi się doświadczenie zdobyte w innym kraju. Nierzadko kompetencje, które imigranci nabyli w UK są dużym atutem w rozmowach o pracę. Co więcej, o pracowników z Polski konkurują również pracodawcy z innych krajów, na przykład z Niemiec.\nPierwsza praca w Polsce, po latach emigracji, może być znaleziona na wiele różnych sposobów. Sporo osób przygotowuje się do tego z dużym wyprzedzeniem - jeszcze przed wyjazdem z UK miesiącami śledząc ogłoszenia i wysyłając CV do polskich pracodawców. Takie osoby często szukają pracy w konkretnym zawodzie, w którym mają już doświadczenie lub wykształcenie i w którym widzą swoją polską przyszłość.\nPrzykładem może być firma Admiral Tax, która w związku z dynamicznym rozwojem prowadzi rekrutację między innymi księgowych z doświadczeniem w prowadzeniu księgowości spółek limited oraz posiadającej wiedzę z zakresu prawa księgowego w Wielkiej Brytanii.\n- Polacy coraz częściej decydują się na powrót z UK do swojego kraju. - komentowała Agnieszka Moryc, dyrektor zarządzająca Admiral Tax. - Ich decyzje są często podyktowane kwestiami rodzinnymi lub osobistymi. Z kolei jeśli chodzi o firmy, to da się zaobserwować trend zupełnie odwrotny. Przedsiębiorcy ze względu na niekorzystne prawo obowiązujące w naszym kraju coraz chętniej przenoszą swoją działalność. Stąd w Polsce potrzebujemy wykwalifikowanych specjalistów ze znajomością realiów brytyjskich. W tej chwili już blisko połowa naszego krakowskiego zespołu to osoby, które mają doświadczenie zdobyte z Wielkiej Brytanii.\nOprócz tego, że firma Admiral Tax szuka osób na stanowisko głównej księgowej to trwa rekrutacja pracowników do działu obsługi klienta, specjalistów od marketingu czy doradców. A więcej ofert pracy w UK (i nie tylko!) znajdziecie na jednym z najpopularniejszych portali ogłoszeniowych STREFA.CO.UK.