Prymasie Wojciechu Polak te dzieci nie tylko gwałcono ale rąbano, wsadzano na sztachety i topiono | Niepoprawni.pl\nzbrodnie banderowców (143)\nludobójstwo na Wołyniu i Kresach (53)\nsprawiedliwa Kostia Potap\nsprawiedliwy Józef Pawluk\ngwałty banderowców na Polkach\nwbijanie na pal\nStanisława Sobczuk z d. Rusiecka\nMichalina Krzysztof z d. Rak\nMalinowski Władysław z kolonii Augustów\nzbrodniarz Tymofiej Torczyło\nzbrodniarz Wołodka Dubieńczuk\nA dziś tym ludobójcom z OUN-UPA, którzy to z pomocą mocy piekielnych czynili, po całym Wołyniu i Kresach, wystawia się na współczesnej Ukrainie okazałe pomniki, zwie się ich cerkiewnie i państwowo bohaterami. Tylko co skończyła się właśnie uroczysta Oktawa Wszystkich Świętych 2019 r., gdy każdy z nas mógł modlić się, prosić, wołać o łaskę zmiłowania dla Tych naszych, którzy tam za graniczną rzeką Bug, zostali już na wieczną wartę. Zarazem już lada dziś wyjdziemy na ulicę, weźmiemy udział w niezliczonych imprezach patriotycznych, będziemy bowiem przeżywać 101 rocznicę odzyskania Niepodległości.\nNadto zaledwie pół roku temu miało miejsce niezwykłe poruszenie w naszym narodzie. Wobec gigantycznego wprost zainteresowania filmem Tomasza Sekielskiego „Tylko nie mów nikomu”, który w ciągu zaledwie dwóch dni, oglądany był aż 12 mln razy. Konieczne staje się przypomnienie Polsce i światu, iż dziesiątki tysięcy dzieci z Wołynia i Kresów, cierpiały daleko więcej, niźli owe ofiary pedofilów. Naturalne i ze wszech miar chrześcijańsko uzasadnione, staje się przywołanie męczeństwa polskich dzieci, dla przykładu z polskich wsi Swojczów, Teresin i Władzysławówka na Ziemi Swojczowskiej.\nWszak jednak i to trzeba umieć zrozumieć i spamiętać, iż takie zapusty piekielne miały oto miejsce na całym Wołyniu i Kresach. Te niewinne dzieci były nie tylko gwałcone ale były makabrycznie, diabolicznie mordowane na setki sposobów przez zwyrodniałe zastępy banderowców i przez masy zdziczałych, oszalałych chłopów ukraińskich. Po dziś dzień ogromna większość z Nich wciąż nie ma, tam za graniczną rzeką Bug nie tylko, tej samotnej mogiły ale nawet prostego krzyża w miejscu, gdzie ich ciała oprawcy dziko i barbarzyńsko sponiewierane, zwyczajnie bezbożnie porzucili.\nA sprawy miały się tak. Otóż gdy od owej Krwawej Niedzieli 11 lipca 1943 r. na Zachodnim Wołyniu, wszędzie dookoła na potęgę mordowano już Polaków, miejscowości jak: Swojczów, Władysławówka, Teresin i wiele innych na razie oszczędzano. Był to jeszcze jeden dowód ich strategicznego znaczenia w rejonie. Wszystko wskazuje na to, że UPA w zaplanowany sposób oczyściła teren dookoła, tych ważnych i mocnych ośrodków polskości, a potem dokończyła swego krwawego dzieła i w samym centrum. Ostateczna rozprawa nastąpiła 31 sierpnia 1943 r. o świcie, kiedy podzieleni na grupy upowcy i chłopi ukraińscy ze wsi Gnojno, Wołczak, Kohylno, Wólka Swojczowska i z wielu innych osiedli, włamywali się siłą do gospodarstw rodzin polskich i barbarzyńsko mordowali ujętych, każdego kto wpadł w ich wilcze ręce. W następnych godzinach całonocnej rzezi, gorliwie przeszukiwane były zabudowania, ogrody, kopki zboża w polu.\nKlął przy tym po ukraińsku i bluźnił mówiąc: „Twiordy Lachi!”\nWspomina Buczkowska z kolonii Teresin: „[...] Tej nocy spaliśmy wszyscy niespokojnie, mój mąż już z wieczora poszedł do stodoły, ale nie wiem czy tam był. Ja spałam w domu ze swoimi dziećmi: z Eugenią, Aleksandrą i Leokadią. Rano wstałam i poszłam wydoić krowę do obory, nagle usłyszałam w wiosce jakieś odgłosy, coś się działo. Wyszłam na podwórko o popatrzyłam na naszą kolonię, zobaczyłam że w naszą stronę idzie dużo ludzi z bronią, poznałam że to Ukraińcy.\nOd razu wiedziałam, że idą nas mordować, gwałtownie skoczyłam do naszego domu i krzyknęłam tylko: ‘Uciekajcie bo biją!’ Zaraz po tych słowach, pędem ukryłam się w stodole, gdzie na wszelki wypadek miałam, już wcześniej przygotowany schowek. Teraz przez szparę w stodole, uważnie obserwowałam nasze podwórko patrzyłam, co będzie działo się dalej.\nZobaczyłam jak Ukraińcy wyciągają brutalnie z domu moją mamusię staruszkę oraz moją córeczkę Aleksandrę. Tylko je wyprowadzili, od razu zaczęli je rąbać, mamusia zginęła od pierwszego cięcia, a Olesia poniosła szczególną ofiarę. Gdy bandyta uderzył ją siekierą pierwszy raz, upadła od razu, ale zaraz poderwała się z powrotem, to sadysta ją drugi raz siekierą. Klął przy tym po ukraińsku i bluźnił mówiąc: ‘Twiordy Lachi!’ Po drugim ciosie znów zaklął, bo dziecko i to przetrzymało i poderwało się z ziemi. To on ją trzeci raz ciął w głowę. W tym momencie myślałam, że wprost oszaleję z bólu na miejscu, bowiem z domu, nieoczekiwanie wybiegła, druga moja córeczka Eugenia. Zaczęła błagać o życie siostry, klęczała i prosiła: ‘Panowie nie bijcie!’, ale ledwie wypowiedziała te słowa, a już bandzior palnął ja siekierą w głowę tak mocno, że tym razem poprawiać już nie było trzeba.\nTak konały dwie moje córeczki i mamusia. Olesia na moich oczach dogorywała, widziałam i wraz z nią, niosłam jej śmiertelne drgawki. Eugenia z kolei była jeszcze taka młodziutka, a jednak stać ją było na tak szlachetny czyn, jej śmiercią byłam wprost zdruzgotana, sama się sobie dziwię, że nie zwariowałam. To było straszne, tego się wprost nie da opisać, co czułam, czy w ogóle jeszcze coś czułam. Jeśli człowiek może oszaleć od razu, to taka chwila jest temu chyba najbardziej sposobna. W tym momencie nie wiedziałam gdzie jest moja trzecia córeczka i czy w ogóle przeżyła ten pogrom. Długo tak jeszcze siedziałam i jak ogłuszona patrzyłam przez szpary stodoły na ciała moich najbliższych, zalewałam się przy tym serdecznymi łzami i może właśnie one, uratowały moje życie psychiczne.\nPo pewnym czasie dotarło do mnie, że raczej nikt tu już teraz nie przyjdzie, odważyłam się i wyszłam na podwórko do tych moich skarbów, najczystszą krwią opłukanych. Policzyłam ciała, było trzy i gdy wciąż zastanawiałam się, gdzie mogą być jeszcze inni. [...]” \nKonno tratował proso długo tak kręcił się by mnie wytropić\nWspomina Helena Bortnowska ze Swojczowa: „[...]Jak ksiądz Jaworski uciekł od nas, to od tego czasu Ukraińcy poczuli się w Swojczowie, już b. pewnie. Otwarcie przejeżdżali się przez wieś konno i na furmankach, mieli przy sobie ostrą broń i strzelali, trochę na vivat, a trochę na postrach. Co ciekawe jednak, naszych ludzi na razie się nie czepiali, tylko nawoływali, by pracować, żniwa zbierać i dobytku pilnować. Zapewniali przy tym, że żadnego mordowania więcej, już nie będzie i że ludzie mogą spokojnie spać w swoich domach. Zaznaczali dobrodusznie, że teraz oni sami pilnują porządku i naturlanie strzegą bezpieczeństwa pozostałych Polaków. Ponieważ nasi ludzie powszechnie nie ufali już banderowcom, zatem ci wypuścili mnóstwo ulotek, a nawet wieszali plakaty, takie odezwy do Polaków.\nPomimo wszystko nasi ludzie nie dawali wiary banderowcom i raczej powszechnie przeczuwali, że może jeszcze dojść do drugiej fali mordów na ludności polskiej. Po temu niemal powszechnie chowali się i ukrywali, po przeróżnych dziurach i zwykle nie nocowali w domach. A jednak wielu wciąż nie decydowała się na ucieczkę do miasta, tak czekali niejako, co będzie, aż doszło znowu do tego najgorszego.\nMieszkaliśmy do końca sierpnia w Swojczowie w swoim domu rodzinnym. Gdy zaczęła się rzeź Ukraińcy napadli także i na nasz dom, by wszystkich bezlitośnie pomordować. Mama i tato rzucili się do ucieczki, ale oprawcy zdołali ich dopaść i zabili, tymczasem ja i Antoś uciekaliśmy w innym kierunku. Mały mój brat ukrył się w stodole sąsiada Ukraińca, a ja wybiegłam na pole, gdzie rosło proso i tam się zagrzebałam. Niestety jakiś Ukrainiec dostrzegł mnie, jak uciekałam, przyjechał zaraz konno na to pole i tratował proso, by mnie tak wytropić. Długo tak się kręcił, ale choć koń wiele razy mijał mnie o włos, jednak ów rezun nie dojrzał mnie i odjechał.\nPo pewnym czasie, gdy zapadły ciemności, usłyszałam w stodole płacz dziecka, podkradłam się tam i nawoływałam cichutko: ‘Antoś, Antoś’, a on mi odpowiedział. Zabrałam więc brata i już razem uciekaliśmy dalej w stronę miasta Włodzimierza Wołyńskiego. Ciężka i b. niebezpieczna to była droga, natknęliśmy nawet na banderowców, a ponieważ nie było gdzie się ukryć, sama wlazłam do wody, aż po szyję, a brata ukryłam w sitowiu przy brzegu. Stałam tak w wodzie przez dłuższy czas, aż bandery odjechali, a było to dla mnie wielkim cierpieniem. W końcu zostaliśmy sami, ocaleliśmy i znowu ruszyliśmy w stronę miasta, tak właśnie przyszliśmy w końcu na ul. Lotniczą, wyczerpani niemal do granic wytrzymałości. [...]” \nRzeź mieszkańców naszej wsi trwała całą noc i następny dzień\nWspomina Zofia Hasiak z d. Rusiecka ze Swojczowa: „[...] 30 sierpnia 1943 r., gdy do tego przyszło, właśnie ta Katia przybiegła do mnie i mówi: ‘Zosia uciekaj, ratuj się z dzieckiem. Chodź ukryjemy was! Jakub już wydarł głęboką dziurę w stogu siana.’. Zaufałam jej, bowiem nie miałam nic do stracenia i oto nie wydali nas rezunom, ale dobrze schowali, a miejsce schowka dobrze zabezpieczyli, ubijając za nami siano. Stog siana, w którym nas ukryli, stał zaraz za zabudowaniem, dlatego dobrze słyszałam, jak ‘ryzuny’ wpadli do domu, wyciągnęli Skosalasową i przebili ją bagnetem. Trzymali ją tak nadzianą na ostrze, aż skonała, a jej przeraźliwy krzyk do dziś dzwięczy mi w uszach. Jeszcze jakby dziś słyszę jej rozpaczliwe wołanie: ‘Zabijcie mnie już, a nie męczcie!’. Jej męża Skosalasa zarąbali siekierą w domu.\nRzeź mieszkańców naszej wsi trwała całą noc i następny dzień, w tym czasie dochodziły do nas ogromne jęki mordowanych, męczonych i pokalecznych ludzi, które mieszały się z różnymi wyzwiskami oprawców i innymi krzykami. Wieczorem Katia przysłała małą Haluszkę do stogu, niby to po siano dla bydła, a Haluszka przyniosła chleb i wodę. Trwało to kilka dni, ale dalsze ukrywanie nas było niemożliwe, ponieważ bandyci kłuli widłami stogi z sianem, wciąż szukając ukrywających się. Na szczęście my byliśmy ukryci dość głęboko i znów ocaleliśmy od pewnej śmierci. Jednak i to nie gwarantowało przeżycia, gdyż bandery podejrzane stogi palili, palili także całe polskie zabudowania. [...]” \nSiekiery były specjalnie wprawione na długich nowych trzonkach\nWspomina Bolesław Dolecki ze Swojczowa: „[...] 31 sierpnia 1943 r. o godzinie 03.00 rano zaczęli Ukraińcy ogólne morderstwo po wszystkich wsiach i koloniach. Tak było zorganizowane, że każda wieś ukraińska ma swoich Polaków w tejże wsi, albo przyległej do tej wsi, kolonii wymordować. Nadmieniam, że takie ogólne morderstwa zaczynali Ukraińcy w swoje święta, a przed tymi morderstwami duchowieństwo ukraińskie – popi poświęcali ostre narzędzia – kosy, sierpy itp.. Szli chłopi i partyzanci ukraińscy uzbrojeni w najrozmaitszą broń: w siekiery, widły, kosy i karabiny. Nadmieniam, że siekiery były specjalnie wprawione na długich, nowych trzonkach, wpadali do polskich domów i zabijali wszystkich, bez wyjątku: mężczyzn, kobiety, starców, dzieci, odrąbywano nogi, ręce, dzieci rozdziarano, albo brano za nóżki i głową bito w słupy. Przetrząsano wszystkie zabudowania polskie – ogrody, wszelkie zakątki, odszukiwano ukrytych i mordowano. W innych miejscach znowu spędzano całymi rodzinami do wykopanych przedtem dołów i pomordowanych zakopywano. Za mordującymi chłopami szły kobiety i dzieci, podrostki z furami, pomagali wyszukiwać ukrytych i grabiąc, zabierali, co się dało.\nJa dowiedziałem się że mordują, więc uciekłem na cmentarz. Wylazłem na gęsty świerk i siedziałem cały dzień do nocy. Widziałem jak chłopi ukraińscy i partyzanci obławą chodzili, przeszukując zabudowania, ogrody, kopki na polach, szukając ukrytych, za uciekającym strzelali, na koniach dopędzali i zabijali. Po domach już pomordowanych zabierali świnie, kury, plądrowali i przeszukiwali. Godzina mniej więcej 10.00, przychodzi obława na cmentarz. Czterech z karabinami i siedmiu ze szpadlami. [...] Padają dwa strzały: zabili kobietę, Dobrowolską Hannę z synem ze wsi Swojczowa.\nPrzeszukują krzaki, drugi raz przeszli pod moim świerkiem, na którym siedziałem. Nareszcie słyszę krzyczą: ‘Wyłaź! Wyłaź!’ Znaleźli kobietę z córką, Marię Karandową. Kobieta prosi: ‘Panie Torczyło niech pan nas nie bije!’ Słyszę odpowiedź: ‘Teper ne ma Torczyło. Wyłaź!’ Słyszę jęk kobiety, pada dwa strzały, cisza. Zostali pobici. Szukają dalej, przegartują krzaki. Znowu dwa strzały. Zabili 14 - letnią Potocką, córkę Jana i 15 – letnią Marię Sobiepan, córkę Stanisława. Szukają dalej. [...]” \nJuż po rzezi na drodze stali czwórkami Ukraińcy\nPolowania na Polaków trwały cały dzień, aż do zmroku, choć akcję właściwie zakończono, już około południa. Naocznym świadkiem tamtych wydarzeń jest również pani Stanisława Sobczuk z d. Rusiecka zamieszkała obecnie w Gdeszynie pod Zamościem. Miała wtedy zaledwie 11 lat kiedy wraz z rodzoną siostrą Jadwigą uciekały, próbując wydostać się z rezunowej matni.\nW środku nocy obudził je ogromny huk, potężna eksplozja. Na początku nie wiedziały co się stało, nawet nie przypuszczały, że to płonie już ich kościół pw. Narodzenia NMP w Swojczowie. Po chwili wszyscy zobaczyli jednak w oknie wielką łunę ognia i poznali, że to pali się właśnie kochany kościół swojczowski. Niektórzy wybiegli na zewnątrz i zrobiło się małe zamieszanie, które przerodziło się szybko w panikę.\nWspominają siostry Stanisława i Jadwiga z d. Rusieckie: „[...] Ja z siostrą Jadwigą weszłyśmy na strych domu Iwana i tam ukryłyśmy się. Siedziałyśmy tam cichutko, drżąc całe ze strachu, płakałyśmy i co chwilę nerwowo wyglądałyśmy przez szpary na podwórko i obserwowałyśmy okolicę. [...] Po pewnym czasie wydaje mi się, że to było już około południa, usłyszałyśmy zbliżających się ludzi, po głosach poznałyśmy, że to Ukraińcy i niemal od początku wiedziałyśmy, ze to rezuni, którzy właśnie wracają z pogromu, którego dokonali na naszych rodzinach. Zachowywali się bowiem bardzo głośno, a ich radosne okrzyki zlewały się w jedną całość.\nRozgościli się w izbie pod nami, bowiem było to mieszkanie jednoizbowe. Przyjmował ich sam syn gospodarza Ukrainiec Wołodka. Zaczęli pić samogon i gościć się w najlepsze, dużo przy tym wykrzykiwali, wprost okazując radość z dokonanego właśnie mordu na ludności polskiej Swojczowa. Krzyczeli przy tym na cały głos takie oto zdania: ‘Aleśmy Lachom dali. Zabiliśmy wielu, a reszta uciekła! Vivat Samostijna Ukraina!’ Pamiętam również, że podczas tej pijackiej libacji, właściwie każdy z nich, jeden przez drugiego, przechwalali się nawzajem, jak osobiście mordowali swoje ofiary. Opisywali przy tym jak to robili, było to dla nas dzieci dość makabryczne doświadczenie. [...] Na skraju wsi mieszkała babcia mojej kuzynki Zosi. Dała nam wody i kazała się schować w fasolę tyczkową.\nW tym czasie, gdy nasza grupa chowała się, na podwórze wjechało czterech Ukraińców na koniach. Zaczęli wykrzykiwać: ‘Znajdziemy te polskie bachory!’ Jeden z Ukraińców zobaczył babcię, podjechał do niej na koniu i zastrzelił. Poszłyśmy do popa i udawałyśmy, że jesteśmy dziećmi ukraińskimi. Żeby popa w tym bardziej utwierdzić, wzięłam jego płaczące dziecko na ręce i zaczęłam śpiewać po ukraińsku. Batiuszka być może uwierzył, albo tylko udawał.\nJego dom stał w jednym końcu wsi, a chlew ze świniami w drugim, w pobliżu cerkwi. Dwa razy woził swojej trzodzie jedzenie. Właśnie wtedy już miał wyruszyć furmanką. Poprosiłam, żeby nas wziął ze sobą i wysadził koło domu. Zgodził się. Pamiętam kiedy wiózł, na drodze stali czwórkami Ukraińcy, już po rzezi, a było tych czwórek co najmniej dwadzieścia. Na czele oddziału był nasz sołtys o nazwisku Cebula. Jechaliśmy wzdłuż tego szeregu mając dusze na ramieniu, a nasz sołtys, którego minęliśmy o metr, patrzył na nas uważnie bardzo długo, ale nic nie mówił. Zeszłyśmy z wozu, już niedaleko naszego domu i spotkałyśmy naszą babcię, wspólnie postanowiliśmy uciekać do Włodzimierza Wołyńskiego.” \n‘Wy Lachie prklatyje! Wy Lachie proklatyje!’\nWspomina Michalina Krzysztof z d. Rak ze wsi Swojczów: „[...] Tej nocy kiedy był napad Ukraińców na Swojczów, mojego męża nie było w domu, gdzieś jak zwykle się ukrywał. Byłam tylko ja z dziećmi, spaliśmy w swoim domu. Nic nie słyszałam tej nocy, żadnych wrzasków, żadnych pisków, czy wystrzałów. Spokojnie wstałam z łóżka i poszłam do naszej obory krowy wydoić.\nBył bardzo wczesny ranek, gdy już zaczęłam pracę, wtedy dopiero usłyszałam dziwny szum, jakieś wrzaski i krzyki, ktoś trzaskał drzwiami. O tej godzinie, było to co najmniej niepokojące, wyjrzałam na dwór i od razu zobaczyłam czterech Ukraińców. Dwóch z nich stało na podwórku i uważnie rozglądali się na wszystkie strony, tymczasem pozostali dwaj szybko wbiegli do mojego domu, gdzie zostały nasze kochane dzieci. W tym momencie nie miałam wątpliwości, że przyszli nas pomordować i natychmiast ukryłam się na stryszku obory w sianie. Straciłam nadzieję, że moje dzieci jeszcze żyją, czekałam cała w lęku, aż do nocy, potem zamierzałam przedostać się do miasta. Jednocześnie obserwowałam, co się dzieje przed naszym domem, na szczęście w czas zauważyłam, że dwóch Ukraińców nie tylko, że nie odeszli, ale zaczaili się w obrębie budynków. Widać było, że czekali, że ktoś jeszcze przyjdzie po dzieci, a wtedy zapewne spotkał by go los wielu innych, po których wszelki słuch zaginął. Widząc, co się dzieje, gdy tylko zapadły prawdziwe ciemności, szczęśliwie niezauważona, z duszą na ramieniu, uciekłam przez błota kohyleńskie do miasta.”.\nPo pewnym czasie Michalina wybrała się do Swojczowa, odnalazła swoje dzieci w swoim własnym domu, a następnie wszyscy razem potajemnie opuścili wieś, uciekając w czwórkę do miasta. Swoje tragiczne przeżycia opowiadała potem tak: „Gdy już uciekałam z dziećmi i byłyśmy, tak blisko upragnionej wolności, noc i strach tak mnie skołowały, że zupełnie straciłam orientację, gdzie się znajduję! Pomimo rozpaczliwych prób odnalezienia się w terenie, wciąż nie mogłam odnaleźć właściwej drogi do miasta, a tymczasem cenne godziny uciekały nam gwałtownie i nieubłaganie.\nW końcu zaczął robić się dzień, z każdą chwilą nasze położenie, robiło się coraz bardziej tragiczne. Na domiar złego, pierwsi Ukraińcy poczęli wypędzać krowy do lasu na pastwiska. Niestety jeden z nich zauważył moje biedne dziecięta, natychmiast rzuciliśmy się do panicznej ucieczki, aby tylko dalej od tego miejsca. Ukrainiec okazał się jednak zawziętym bandytą, dosiadł bowiem konia i popędził w las za nami, a mając tak znaczną przewagę, szybko nas dogonił.\nZ miejsca zaczął nas brutalnie wyzywać, krzycząc: ‘Wy Lachie prklatyje! Wy Lachie proklatyje!’. Tak wobec nas w głos bluźnił, wyraźnie też zamierzał się z miejsca stratować nas końskimi kopytami, na szczęście w tym przypadku zwierzęcy instynkt, okazał się być większy niż ludzki, zdegenerowany rozum, bowiem jego koń nie chciał na nas nastąpić. Byłam tym wszystkim przerażona, dzieci płakały i piszczały w głos, a on wciąż z konia wydzierał się na nas. To było straszne, potworne, tego wprost nie da się wyrazić słowami, co czuje człowiek w takim momencie. Kiedy porządnie się na nas wydarł, chyba się trochę zdążył przy tym zmęczyć, bowiem nakazał nam iść w stronę wioski. Tymczasem on w krok w krok postępował za nami i starając się co chwilę podjeżdżać nas od tyłu, zadawał ból końskimi kopytami. Przy czym cały czas klął nas i strasznie pomstował na nas, ta droga to był jeden z najcięższych krzyży, jakie poniosłam w swoim życiu.\nTak przyszliśmy na gospodarstwo Polaka o nazwisku Buczko, tam rezun zamknął nas w domowej piwnicy. Gdy tylko zostaliśmy sami w tym lochu, moja najstarsza córeczka, tak do mnie przemówiła: ‘Mamusiu po co Ty po nas przychodziła, Ukraińcy już nam powiedzieli, że nas w cerkwi pochrzczą i my będziemy żyć pośród nich. Tak my by przeżyli i po wojnie, Ty byś po nas przyszła!’. Mimo wszystko, nie traciłam głowy i nadziei, choć zdawałam sobie sprawę, że nasze godziny są już właściwie policzone.\nWtedy zobaczyłam, że jest tam małe okienko, chciałam dalej próbować, ale brakowało sił, ogarniało mnie też zniechęcenie, aby walczyć dalej. Wtedy nieoczekiwanie z pomocą przyszła mi moja największa córeczka, to małe dziecko zdołało usunąć kratę w oknie i mówi do mnie: ‘Mamo wyłaź!’. Jakby ponownie siły we mnie wstąpiły i skoczyłam żywo do okna, usiłowałam się wydostać, niestety drut kolczasty, który tam był zaczepiał się o moje rzeczy, tak że skutecznie uniemożliwiał mi wyjście. W takiej sytuacji zrezygnowana, zsunęłam się z powrotem do piwnic, tymczasem moja mądra córeczka mówi do mnie tak: ‘Zrzuć mamo ubranie wyjdziesz nago, a ja twoje ubranie przerzucę, o nas się nie bój, bo nas Ukraińcy pochrzczą w cerkwi i my będziemy żyli’.\nW tej sytuacji, posłuchałem rozumnej rady dziecka i stosunkowo szybko przedostałam się na zewnątrz, niestety zaskrzypiały przy tym nieco druty i gdy tylko stanęłam na ziemi, wyczuły to psy i zaczęły mocno ujadać. Wiedziałam, że jeśli teraz nie ucieknę, to zginę na miejscu. Skoczyłam naga za żywopłot, a potem z całych sił dalej na pole i w bruznę. Rozpaczliwie czołgałam się w stronę pobliskiego strumyczka, podświadomie czułam, że to moja szansa i nadzieja. W końcu dotarłam, przeszłam rów wypełniony wodą i dopiero wtedy przestały szczekać psy, chyba Ukraińcy zrezygnowali z dalszych poszukiwań.\nUdało mi się dzięki Opiece Bożej i bardzo ciemnej nocy, inaczej nie miałabym właściwie szans. Podczołgałam się do domu znajomej mi Ukrainki, która nazywała się Kostia Potap. Chociaż znajdowałam się właściwie w środku samej wsi, na wysokości naszej szkoły, poczęłam głośno wołać do okna: „Kostiu otwórz, bo ja goła, daj mi jakie ubranie!”. Na szczęście, po chwili skrzypły drzwi i Kostia podała mi ubranie, mówiąc: „Cicho bądź, bo u mnie w stodole jest właśnie cała banda, właśnie wrócili z Wandywoli i teraz dzielą się łupami!”. Kierując się zapewne starą i sprawdzoną dewizą, że najciemniej jest pod latarnią, zaprowadziła mnie zaraz do tej samej stodoły, przybudówki, która była niejako doklejona i tam mnie ukryła. Tam mogłam się do woli nasłuchać, jak radośnie popijali, jak wesoło rajcowali, czyniąc przy tym nieopisany harmider. Paradoksalnie, właśnie tego hałasu, teraz potrzebowałam najbardziej, gdyż począł męczyć mnie kaszel, nie mogli go jednak usłyszeć, gdyż chwilami nie słyszeli nawet siebie. Rano już ich nie było, ja tymczasem siedziałam w ukryciu, aż do następnej nocy i byłam coraz bardziej głodna. Na szczęście, Kostia okazała się być człowiekiem i nie zapomniała o mnie, ale ostrożnie przyniosła mi coś do zjedzenia. Gdy się trochę posiliłam, a na dworze znów zrobiło się ciemno, zaraz uciekłam przez kohyleńskie błota do miasta. [...]” \nTe małe to na sztachetę żywcem nasadził\nWiele lat po wojnie Polka Janina Topolanek z d. Rusiecka z kolonii Teresin na Wołyniu zdecydowała się odwiedzić swój rodzinny Swojczów. Był to rok 1967. Opowiada, że gdy tak razem z jedną babunią Ukrainką w najlepsze sobie siedziały przed jej chatą, ona sama wspomniała tak: „O Michalinki dzieci, tu u nas zostały, ja je tak bardzo szkodowałam, nosiłam im jeść, pomagałam im jak mogłam. Radziłam tej największej dziewczynce, aby dla rodzeństwa i dla siebie ziemniaków nakopała, nasze jednak, jak mieli ich pomordować, zabrali ich z domu i poprowadzili do piwnicy Buczka.”. I w tym momencie nieznacznie wskazała ręką za mnie i powiedziała znacząco: „O Matryfan Ich pobił!”.\nI dodała jeszcze cicho: „Te małe to na sztachetę żywcem nasadził, to większe to niósł w powietrzu za jedną rękę, a w drugiej miał siekierę, którą kilka razy uderzył dziecko w głowę.”. O najstarszym nie wspomniała, bowiem mnie po tych słowach zatrzęsło z bólu i złości i powiedziałam przerywając jej: „Wam to łatwo nie przejdzie, bo my Polacy rozsiani po całym świecie w Ameryce i poza granicami i my o tem nie zapomnimy!”. Ona tymczasem rzekła głośno do swojego sąsiada, który właśnie wyszedł ze swojej chaty po wodę: „Matryfan ty znajesz kto to?! To doczka sołtysa Rusieckocho!”. Ale on, tylko mruknął coś pod nosem i poszedł przez szosę z wodą, przy czym ręka mu się trzęsła jak w galarecie. Widać było gołym okiem, że go ta niespodziewana wizyta, raczej niemile zaskoczyła. [...]” \nW Swojczowie zginęło co najmniej 88 osób, reszta różnymi drogami przedostała się przeważnie do miasta Włodzimierz Wołyński i na Bielin. Towarzyszył temu ogromny stres i wszechogarniający lęk, gdy niemal za każdym krzakiem i drzewem mógł być zaczajony bandzior z dobrze zaostrzoną i wprawioną siekierą. Tego się nie da opisać, co przeżywały w takich chwilach matki, ich niewinne dzieci, tajemnicą poliszynela pozostaje fakt ile z tego pozostało na zawsze w umysłach i psychice. Czy dziś ktoś o tym pamięta, czy mówi się może o jakimś zadośćuczynieniu dla tych osób?! Pozostawiony dorobek całego życia, a nawet pokoleń rozgrabiła miejscowa ludność ukraińska.\nRzeź kolonii Władysławówka przewyższyła wszystko co widziano\nDo pełnego obrazu tej karty męczeństwa rodzin polskich, a szeczegónie dzieci z Ziemi Swojczowskiej, brakuje nam zatem tylko choćby jednego świadectwa z kolonii Władysławówka. Wspomina pan Malinowski Władysław z kolonii Augustów: „[...] Po zakończeniu żniw, które przebiegały spokojnie, Polacy zwieźli zboże do stodół. Pod koniec sierpnia usłyszeliśmy krzyki i piski dochodzące z Władysławówki. Wkrótce z tamtej strony przybiegł młody mężczyzna, cały umorusany we krwi i krzyczał aby uciekać bo Ukraińcy we Władysławówce mordują Polaków i zaraz przyjdą na pewno tutaj.\nLudność z naszej wioski zaczęła uciekać w pole i do lasu, każdy chował się gdzie mógł. Ja z żoną i trojgiem dzieci ukryłem się w lesie oddalonym ok. 400 m od naszego domu. Niedługo potem przyszedł pod las znajomy Ukrainiec Pawluk Józef. W trakcie rozmowy z nim dowiedzieliśmy się, że był we Władysławówce i widział pomordowanych Polaków. Tego dnia zginęło tam ok. 250 osób.\nPytany przez nas jak to się stało, powiedział: ‘Napad miał miejsce rano, ok. 50 żołnierzy UPA zdobyło wieś zabijając kilku Polaków, którzy próbowali uciekać. Pozostali bezbronni i sterroryzowani zostali zaatakowani przez przez ok. 150 osób, którzy oczekiwali w rejonie wsi. Była to zbieranina ludzi ok. 150 osób w tym także kobiety, bez broni palnej, uzbrojonych w kosy, siekiery, sierpy, widły noże, cepy, szpadle, grabie, kłonice, orczyki i inne narzędzia stosowane w rolnictwie.\nNa dany znak ta masa ludności rzuciła się na Polaków. Rozpoczęła się straszna rzeź. W tym zamieszaniu zabili i swoich. Najgorzej znęcali się nad ostatnimi Polakami. Rozszarpywali ciała, odcinali kończyny, wieszali sztywnych i już zabitych, wydłubywali oczy, obcinali uszy, nos, język, piersi kobietom i puszczali ofiary, inni oprawcy łapali ofiary i dalej męczyli aż do skonania ofiary.\nWidziałem jak jeszcze żyjącym ludziom rozpruwano brzuchy, wyciągano rękami wnętrzności ciągnąc kiszki. Widziałem jak gwałcili kobiety, potem wbijali je na kołki, jak stawiali żywe kobiety nogami do góry i siekierą rozcinali na dwie połowy. Innych topiono w studniach. Nigdy w życiu nie widziałem i nie słyszałem o czymś podobnym, stwierdzając, że ktoś kto tego nie widział na własne oczy nie będzie w stanie w to uwierzyć.\nPo wymordowaniu ludzi wszyscy rzucili się na dobytek. Rabowali wszystko co przedstawiało sobą jakąkolwiek wartość, często wydzierając sobie wzajemnie z rąk, co cenniejsze przedmioty. Zdarzały się nawet bójki ze skutkiem śmiertelnym’.\nSiedzieliśmy w lesie trzy dni. W tym czasie Pawluk Józef przynosił nam żywność. Namawiał nas do ucieczki, gdyż tu grozi nam stałe niebezpieczeństwo a on nie może stale narażać siebie i swojej rodziny. Za pomoc Polakom groziła śmierć, w najlepszym przypadku dotkliwe pobicie.\nPosłuchaliśmy jego rady i nocą wyruszyliśmy w stronę Włodzimierza, gdzie dotarliśmy nad ranem. W związku z tym, że w samym Włodzimierzu również były wypadki skrytobójczych mordów na Polakach, wyjechałem z rodziną do Bielina. W Bielinie byliśmy tylko jedną noc, wobec tego, że tam również trwały walki z nacjonalistami ukraińskimi wyjechaliśmy z powrotem do Włodzimierza, skąd w lutym 1944 r. wyjechaliśmy do Hrubieszowa.\nTam spotkałem Bis Kajetana lat 52, sąsiada z Augustowa, który opowiedział mi jak zginął mój brat w Augustowie: ‘Kiedy zaalarmowany o mającym nastąpić lada chwila ataku Ukraińców chciałem uciekać, zauważyłem chmarę rozjuszonych rezunów idących na naszą wieś od strony Władysławówki. Nie mając już czasu na ucieczkę ukryłem się w kopie zboża, blisko domu Malinowskiego Franciszka.\nWidziałem przez szpary w snopkach, jak cała rodzina Malinowskich, teściowa, żona Kazimiera i czworo dzieci w wieku 2, 3. 4 i 5 lat usadowili się na wozie i czekali na ojca aby uciekać. Na tej furmance dopadła ich rozjuszona banda i bestialsko wymordowała całą rodzinę. Kobiety były przed zabiciem wielokrotnie gwałcone przez kolejnych napastników. Dzieci przebijane były widłami i rąbane siekierami. W trakcie tego wrócił Franciszek Malinowski, który schwytany przez oprawców zakatowany został na śmierć. Ciała pomordowanych zakopane zostały obok drogi, przy froncie mieszkania. Kilku sprawców rozpoznałem, byli to chłopi z przyległych wiosek. [...]” \nTakie świadectwa można właściwie przytaczać w nieskończoność, niech jednak w tym momencie i przy tym wpisie te wystaczą......\n [Sławomir Roch, Wspomnienia Janiny Topolanek z d. Rusiecka ze wsi Teresin na Wołyniu, Glasgow 2011, s.28]\n [Sławomir Roch, Wspomnienia Lucyny Schiesler z d. Różycka z kolonii Mikołajpol na Wołyniu, Glasgow 2014 r, s. 13-14]\n [Sławomir Roch, Wspomnienia Petroneli Władyga z d. Rusiecka ze wsi Swojczów na Wołyniu, Glasgow 2011 r., s. 36-37]\n [Leon Karłowicz, Leon Popek, Śladami Ludobóstwa, Lublin 1998, s. 321-325]\n [Sławomir Roch, Wspomnienia Stanisławy Sobczuk i Jadwigi Bożenckiej z d. Rusieckie ze wsi Swojczów na Wołyniu, Zamość 2004 r., s. 2-3]\n [Sławomir Roch, Wspomnienia Janiny Topolanek z d. Rusiecka ze wsi Teresin na Wołyniu, Glasgow 2011, s. 34-35]\n [Sławomir Roch, Wspomnienia Janiny Topolanek z d. Rusiecka ze wsi Teresin na Wołyniu, Glasgow 2011, s. 36]\n Główna Komisja Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu IV/81.\namero - 12 Listopada, 2019 - 17:51\nTrudno znależć słowa, aby skomentować to co zamieściłeś powyżej, czyta się przez łzy. Tylko modlitwa za te niewinne ofiary bestialstwa Ukraińców w ciszy może zatrzymać strach i łzy.\nPrzenieść szczątki naszych rodzin i innych na poświęconą ziemię\nSławomir Tomasz Roch - 13 Listopada, 2019 - 01:57\nWitam Pana Jerzego. Wielkie dzięki za czas i miłość dla Kresów i Kresowian. Odpowiem słowami niezwykle zacnych ludzi, których dane mi było poznać i osobiście wysłuchać wiele razy, spisać i opracować ich wspomnienia ze wsi Dominopol, gdzie stracili 47 osób z własnej, dużej rodziny Turowskich.\nKazimierz i Antonina Sidorowicz z d. Turowska: „Dziś mam już 83 lata, a moja żona Antosia 87 i nasze życie powoli zbliża się ku przejściu do Życia Wiecznego. Naszym ogromnym pragnieniem jest, aby jeśli to będzie tylko w przyszłości możliwe, przenieść szczątki naszych rodziców oraz siostr i Ich najbliższych rodzin na poświęconą ziemię, na katolicki cmentarz. Razem z moją żoną Antoniną z serca przebaczamy tym, którzy wymordowali bestialsko naszych rodziców i nasze rodziny, jednak gorąco prosimy, aby ogromne męczeństwo naszych bliskich i szeroko rozlana danina ich krwi nie zostały zapomniane i zmarnowane przez nowe, młode pokolenia naszych rodaków. Niech to ogromne cierpienie będzie przestrogą dla wszystkich, szczególnie dla Polaków i Ukraińców, aby nie powtórzyły się znów Kainowe dni, gdy historia ponownie zatoczy się kołem.” Raz jeszcze Jerzy dziękuję i serdecznie pozdrawiam\nMoże warto pisać protesty...podobne\nVerita - 12 Listopada, 2019 - 23:18\nMy niżej podpisani katoliccy uczeni, tak duchowni jak i świeccy, protestujemy przeciwko aktom świętokradztwa i zabobonu dokonanym przez papieża Franciszka, Następcę Świętego Piotra, podczas niedawnego Synodu Amazońskiego odbywanego w Rzymie i potępiamy je.\nNasze potępienie i protest odnoszą się do następujących aktów świętokradztwa:\n- 4 października papież Franciszek uczestniczył w bałwochwalczym kulcie pogańskiej bogini Pachamamy. - Franciszek zezwolił na to, by akt ten miał miejsce w Ogrodach Watykańskich desakralizując tym samym pobliskie groby męczenników oraz kościół Piotra Apostoła.\na nie mówiłem (niezweryfikowany) - 12 Listopada, 2019 - 23:23\nVerita - 12 Listopada, 2019 - 23:33\n...miło Cię znowu zobaczyć...prosimy częściej\na nie mówiłem (niezweryfikowany) - 12 Listopada, 2019 - 23:37\nMiło, ale jest to moja jedna z ostatnich wizyt, jeśli nie ostatnia.\nPowodzenia w walce o prawdę :).\n@Verita @ a nie mówiłem\nmarkowa (niezweryfikowany) - 13 Listopada, 2019 - 00:12\npseudo-niepoprawni - to tylko przelewanie z pustego w próżne; czy warto tracić czas i nerwy?\npewna grupka bawi się - a bojownicy prawdy, prawi Polacy biorą wszystko na serio.\nZginął bo zbeszcześcił jakoby świętą Prusów polanę\nSławomir Tomasz Roch - 13 Listopada, 2019 - 14:35\nSerwus markowa ano jak najbardziej warto, trzeba tylko wsłuchać się w samo sedno Legendy o św. Wojciechu z Drzwi Gnieźnieńskich! Gorąco polecam ten filmik opublikowany 20 października 2017 r. przez Muzeum Początków Państwa Polskiego w Gnieźnie, a zatem:\nTen filmik jest jednym z elementów projektu "Legenda o św. Wojciechu z drzwi gnieźnieńskich" realizowanego przez Muzeum Początków Państwa Polskiego w Gnieźnie.\nO mordercach dzieci grzebanych w Werchracie i na górze Monastyr\nSławomir Tomasz Roch - 14 Listopada, 2019 - 09:34\nSerwus a nie mówiłem nie użalaj się nad sobą, walcz., działaj, jesteś potrzebny, spójrz, rozejrzyj się dookoła, co się dzieje. Ten e-mial otrzymałem ledwie co 8 listopada 2019 r. od Pana Wiesława Tokarczuk z Krakowa, oto jego treść: „Pomniki w Werchracie i na górze Monastyr oddają hołd mordercom dzieci, polskich i ukraińskich. Grupa ludzi, która spotkała się przy nich w dniu 3.11.2019 roku aby domagać się ich odbudowy na koszt państwa polskiego, a więc także na koszt ludzi, którzy stracili swoich bliskich z rąk tych bestii, uparcie nie chce tego przyjąć do wiadomości.\nJest to coś niebywałego. Ponieważ żadna telewizja nie rozpowszechni tej informacji, prosimy o udostępnianie wiedzy o mordercach dzieci pogrzebanych w Werchracie i na górze Monastyr w internecie. Publikujemy dokumenty archiwalne, a w nich nazwiska polskich rodzin wymordowanych we wsi Leszczowate, dotychczas pozostawały w zapomnieniu.”\nW Gdańsku rozkazał wycięcie świętego dębu\nSławomir Tomasz Roch - 13 Listopada, 2019 - 01:40\nWitam Verito. Dzięki za komentarz. To co wyprawia się obecnie w Watykanie i co czyni sam papież Franciszek, przyprawia o zawrót głowy, już nawet najteższe głowy. Tymczasem św. Wojciech inaczej walczył o Boże Królestwo. Dla przykładu przeprowadził masowy chrzest mieszkńców Gdańska, gdzie wprost rozkazał wycięcie świętego dębu. Dla Chrystusa Pana przelał też własną, najdroższą krew, zupełnie jak te młode, niewinne orlęta Ziemi Swojczowskiej. On zginął bo wierzył w innego, nieznanego wówczas Prusom Boga, a One tylko dlatego bo były polskimi dziećmi. Męczenncy Wołynia i Kresów módlcie się za nami! Pozdrawiam b. serdecznie\nJak można choćby porównywać\nkontrik - 16 Listopada, 2019 - 17:21\nJak można choćby porównywać ofiary kościelnych pedofilów z zamordowanymi na Kresach?\nKtoś tu zupełnie stracił rozum i godność człowieka!\nMoze jeszcze wzorem neonitów i międlarowców licytować liczbę strat i sposoby śmierci?\nI- nie, nie jest to "chrześcijańsko uzasadnione". Teologicznie cierpienia przyrównujemy do męki Chrystusa, któremu ofiarujemy swoje bóle. Winowajcom mamy zaś odpuszczać winy, jak to w codziennej modlitwie podstawowej stoi. Cóż, dziś wielu podpiera się wiarą chrześcijańską, przedkładając swój hejt ponad jej podstawy.\nI gdzie w dalszej części wpisu są opisane gwałty na dzieciach? Przypadkowe relacje zebrano pod tezę, byle manipulować tematem okrucieństwa. Tak to można o wszystkim.\nCiekawe, że to samo nie dotyczy innych zbrodni, za to jest używane przez proruskich propagandzistów. Trudno nie zauważyć.\nPóźniej zamiast godności mamy taki międlaryzm. Cieszę się, że moja rodzina nie złożyła szczegółowej relacji, nie chciałbym by była wyciągana i używana politycznie. Brakuje tylko absurdalnych pomysłów ze zbiórką kasy na koncert, by rapowaniem za kasę "dbać o upamiętnienie". Może jeszcze dziwkami, koksem, złotymi łańcuchami i czarną kulturą gangsta?\nCo trzeba mieć w głowie, by nawet przypominając sobie film o pedofilach kojarzyć go z i pisać o swoim obsesyjnym temacie.\nBeszczelność kontrika jest porażająca\nSławomir Tomasz Roch - 17 Listopada, 2019 - 01:33\nHaniebny wpis konrika zasługuje na najbardziej stanowcze potępienie! Ten wredny komentarz nie zasługuje właściwie nawet na odpowiedź, gdyż de facto jest tanią prowokacją, tylko ślepota i tępota umaysłu może bowiem wysmarować podobnego zakalca. Jednakowoż nie gardzę nikim, po temu w duchu miłosierdzia Bożego odpowiem kilka słów, jako świadectwo dla kontrika i jego wspólników.\nOtóż po pierwsze dzieci jako te niewinne ofiary zwyrodnialców nikomu nie wolno dzielić na lepsze i gorsze, a jednak już samą winę stopniuje się i to nie tylko w prawie stanowionym, naturalnym ale i tym Objawionym.\nPo drugie modlitwa za grzeszników nie ma nic wspólnego z pobłażaniem samemu złu, które należy bezwzględnie piętnować, a nie wynosić na pomniki, jak to się dzieje na współczesnej Ukrainie.\nPo trzecie te powyższe, opisane świadectwa bestialstwa OUN-UPA na Wołyniu i Kresach, to nawet nie kropelka w całym morzu zbrodni banderowskich, a niejaki kontrik podle sugurejue, że mu tu za mało, choć wpis i tak już jest zdecydowanie przydługi. Człowieku opamiętaj się, zadaj sobie ten trud i poczytaj choćby niektóre z 180 innych moich wpisów, o Kresowianach, tylko tu na tym moim blogu, jak ci jesszcze nie za wiele w sieci.\nPo czwarte ille razy Kresowianie są obrzucani błotem o prorosyjskie odcienia, tyle razy od razu śmierdzi tu banderowską propagandą, zalatuje strasznie i na odległość, to czują już chyba wszyscy uczciwi ludzie.\nNa koniec przyznam się konrik, iż od początku zastanowił mnie przed laty, twój images: takie sobie rozbiegane oczko i tak sobie dumam po latach, iż rzeczwiście musisz mieć b. poważne problemy z koncentracją......\nPozdrawiam mimo wszystko i życzę szczerze pokuty, pokuty, pokuty......\nLecz się ze swoich obsesji.\nkontrik - 20 Listopada, 2019 - 04:35\nLecz się ze swoich obsesji. Wszystko się kojarzy i wszystko jest pretekstem. List do biskupa? Bo znów coś powiedział albo film ze przypomniałaś - i ciach, wpis pouczający biskupa samego, bo przecież znow znasz się lepiej. Obsesj e i zero pokory.\nmasz z nim problem ,człowieku? Pewnie dlatego, że nie myśli tak jakbyś chcial? To skontaktuj się z nim a jak nic dalej, to i z władzami kościelnymi. Zawierz Chrystusowi i jemu to zostaw w jak nie potrafisz, zwróć się do mentora lub psychiatry. Zacznij od spowiednika, opowiedz mu o swej obsesji i pouczaniu duchownych.\nnie udawaj tez, że nie wiesz, iż twoje teksty są używane przez innych. Jest to całe prorosyjskie i nawet kościelno-sceptyczne środowisko pseudokresowe oraz różni działacze z prymitywami.\nLubisz opisywać ze szczegółami zbrodnie? Wiesz, jak się to nazywa?\nSławomir Tomasz Roch - 20 Listopada, 2019 - 08:29\nTak uczył nas bł. ks. Jerzy Popiełuszko męczennik dlatego kontrik wybaczam ci zło, które czynisz na tym pożytecznym portalu. A czynisz zło, gdy beszczelnie szkalujesz moją skromną osobę, pozwalając sobie na wiele niewybrednych określeń. Nie trać rozumu kontrik! Zachowaj zimną krew! Zbadaj sprawę, a potem dopiero pisz z rozwagą, taka moja rada.\nDla przykładu opisywanie epok, procesów, zdarzeń historycznych nie jest żadną patalogią kontrik, jak to niecnie sugerujesz ale jest uznaną w całym świecie nauką. Historyk nie opiera się na polotnych opiniach ale na dowodach, te zaś trzeba zebrać, rzetelnie zbadać, opisać i opublikować, to absolutny wymóg wiarygodności, to takie proste. Można Ci jednak wybaczyć, bo historykiem na pewno nie jesteś.\nPo temu też wybaczam Ci te niestosowne zwroty i określenia, sam ich nie stosuję, bo są mi kompletnie obce, zawsze odnoszę się jedynie do czynów osoby, czy sprawcy. Nie rzucam mięsem, bo raz rzucone psuje się i śmierdzi. Taka już natura mięsa!\nPrawda jak widzisz broni się sama kontrik, jednakowoż nie wolno pobłażać złu, gdyż ono niepotępione publicznie rośnie, dlatego właśnie potępiam twoje inwektywy kontrik. Nie odnosisz się merytorycznie do sprawy ale rzucasz namiętnie inwektywy, sądzisz że ci to ujdzie na sucho, pozostanie w tłumie komentarzy niezauważone. Mylisz się kontrik, bo ze wszystkiego zdasz w swoim czasie sprawę przed Najwyższym.\nPowiadam ci kontrik bój się Boga! Nasz Pan nierychliwy ale sprawiedliwy, jak powiadali nasi przodkowie, a zawsze wiedzeli, co mówili. Wiedzieli, bo to nasza jedna z najwżniejszych prawd wiary: Bóg jest sędzią sprwiadliwym, który za dobro wynagradza, a za zło karze. Pozdrawiam zatem i życzę dobrego rachunku sumienia, nawrócenia i łaski przeproszenia za zło, które uczyniłeś w przypływie złych emocji. Opamiętaj się kontrik......\nStos ludzkich ciał bez głów a głowy leżały na drugim stosie\nSławomir Tomasz Roch - 18 Listopada, 2019 - 08:44\nJeszcze jedno dziewcze wołyńskie! Jeszcze jedna prawdziwa relacja z Rzezi Wołyńskiej, jakich już opublikowoano w sieci tysiące. Ile jeszcze trzeba Prymasie Wojciechu Polak, by obalić demoniczne pomniki rezunów z OUN-UPA na współczesnej Ukraonie?!\nPani Alfreda Kołodzińska urodziła się w roku 1925 we wsi Osiecznik koło Kowla na Wołyniu. Jej ojciec Józef Sapieja był polskim, ubogim rolnikiem. W Osieczniku Sapiejowie posiadali gospodarstwo, na którym wychowywali pokaźną grupkę dzieci. Stanowili szczęśliwą, kochającą się rodzinę. Większość mieszkańców Osiecznika również było Polakami, którzy z Ukraińcami żyli w zgodzie, wśród pięknej przyrody tej krainy. Wojna wszystko zmieniła.\nZa okupacji sowieckiej nacjonalizm ukraiński, nie mógł się rozwinąć, bo był z całą brutalnością zwalczany przez NKWD, jako nurt wrogi Związkowi Sowieckiemu. Zupełnie inaczej zachował się brutalny okupant niemiecki, który od czerwca 1941 r. zajął Ukrainę. Pani Alfreda Kołodzińska wspomina: „Jak Niemcy wkroczyli na Wołyń, zaczęli podburzać Ukraińców przeciw Polakom. Wtedy zaczął formować się OUN, którego członkowie uznali, że warunkiem uzyskania niepodległości przez Ukrainę jest wymordowanie wszystkich Polaków. My Polacy znaleźliśmy się nagle w sytuacji bez wyjścia. Bronić się nie było czym. Stanowiliśmy mniejszość w porównaniu z dużą liczbą Ukraińców. Wieści o likwidacji całych polskich osiedli, dochodziły do nas coraz częściej.\nNiemcy i oddziały Ukraińców zaczęli masowo mordować Żydów od lipca 1941 do zimy a potem trwało to do wiosny 1943 roku. Wszyscy Żydzi szukali ratunku. Polacy ich ratowali. U nas w gospodarstwie przechowywał się Żyd o nazwisku Wolf.\nNiemcy z Ukraińcami zgotowali Żydom rzeź w Kowlu. Policjantów ukraińskich było stu, a Niemców dowodzących akcją dziesięciu. Do Żydów strzelali Ukraińcy. Niemcy zamknęli w oddzielnych budynkach dorosłych Żydów i ich dzieci. Dzieci tak płakały, że serce pękało z żalu. Nawet niemiecki oficer, który dowodził akcją, zaczął wymiotować i powiedział, że nie da rady już zabijać. Zabrano go do szpitala polowego, ale z Żydów, nikogo nie oszczędzono.”\nPani Alfreda do dziś pamięta słowa wypowiedziane wówczas przez jednego z Ukraińców: „Jak skończymy z Żydami, to potem to samo zrobimy z Polakami”. I dodaje o tym jednoznacznie: „I dotrzymali słowa.” Wiosną 1943 siepacze z UPA napadali na jej rodzinną wieś Osiecznik. Ojciec pani Alfredy, wraz z innymi polskimi gospodarzami zdołali się obronić ale potem musieli uciekać nieodległej, większej miejscowości polskiej Zasmyki.\nPani Alfreda Kołodzińska wspomina: „Tam, w Zasmykach, zgromadziło się kilka tysięcy Polaków. Wieś była strzeżona przez AK. UPA kilka razy próbowało zdobyć Zasmyki, ale oddziały AK były tak sprawne, że banderowcy za każdym razem ponosili klęskę, choć liczebnie było ich o wiele więcej.”\nRodzina pani Alfredy ocalała, jednak ją samą Niemcy wywieźli, wraz z innymi dziewczętami ze wsi, na przymusowe roboty do Rzeszy. Na robotach przymusowych w Niemczech młoda Alfreda poznała Polaka, Wołyniaka, żołnierza AK. Pobrali się. Po wojnie wrócili do Polski i osiedli we wsi Hermanówka położonej blisko Białegostoku.\nWołyniaczka wspomina: „Mój mąż, który już nie żyje, służył w AK na Wołyniu. Widział tam straszne rzeczy. Opowiadał mi, że raz weszli do stodoły, w której banderowcy mordowali Polaków. Wszystkim obcięli głowy. Z jednej strony leżał stos ludzkich ciał bez głów, a głowy leżały na drugim stosie. Choć znam to tylko z opowieści męża, śni mi się ten koszmar po nocach.” I dodaje z wielkim bólem i z przestrogą: „Nic nie znaczyła dobroć i serdeczność a nawet powinowactwo. Wystarczyło, że jest się Polakiem, to był dostateczny powód wydania przez banderowców wyroku śmierci, nawet na niemowlęta czy niedołężnych starców.”\nCały wpis Adama Białousa jest dostępny pod adresem:\nPRAWDA KOSZTUJE ! ALE WYZWALA !!!\nMaria Magdalena - 26 Listopada, 2019 - 04:50\nŻołdak rozdeptał dziecko na stopniu Ołtarza w Hucie Pieniackiej\nSławomir Tomasz Roch - 18 Listopada, 2019 - 14:50\nOpowiada Franciszek Bąkowski naoczny świadek ludobójstwa OUN-UPA i SS-Galizien w Hucie Pieniackiej 28 lutego 1944 r., gdy wamordowano w ciągu zaledwie ośmiu godzin ponad 1200 niewinnych ludzi., a co piąta osoba to było dziecko.\nGorąco polecam niepoprawnym blogerom i blogerkom oraz naszym sypatykom ten filmik: “Świadkowie zbrodni UPA”, opublikowany 1 października 2018 r. przez Radio Maryja, a zatem:\nZbrodnie ukraińskich nacjonalistów na Polakach w latach czterdziestych XX w. pochłonęły setki tysięcy niewinnych ofiar. 75 lat po "Krwawej Niedzieli" - kulminacyjnym punkcie zbrodni ludobójstwa na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej przywołano te świadectwa ocalałych świadków.\njan patmo - 19 Listopada, 2019 - 15:37\nKult największych i najbardziej zdziczałych zbrodniarzy tak w Rosji, jak i na Ukrainie, kwitnie w najlepsze. Najbardziej wstrząsającym tego przejawem są stawiane im (czy pielęgnowane z dawna) pomniki. Dlatego trzeba o tym nieustannie nie tyle mówić, co krzyczeć na cały głos, tak jak wznosi się nieustannie krzyk niewinnie pomordowanych wołających o pomstę do nieba.\nPóki kult tych zbrodniarzy nie zostanie zaprzestany, ich pomniki nie znikną z przestrzeni publicznej, a odnalezione szczątki pomordowanych po chrześcijańsku pogrzebane, póty nie nastanie pokój ani w Rosji, ani na Ukrainie (ani gdziekolwiek indziej).\nPokój jest owocem sprawiedliwości o dziwo, gdy miłosierdzie.....\nSławomir Tomasz Roch - 19 Listopada, 2019 - 21:45\n.....jest owocem przebaczenia. I choć miłosierdzie zwyciężyło sprawiedliwość na krzyżu, to ostatecznie zasiadło na tronie sprawiedliwości! Tak Janie święte to słowa! Nie będzie pokoju, gdy zabraknie sprawiedliwości w sercach ludzi bowiem miłosierdzie bez sprawiedliwości jest nagie i ślepe, jest de facto niepełne, fałszywe. Ot i cała prawda! Po temu to Kresowianie którzy od dziesiątków walczą o prawdę, o pamięć, o prosty krzyż na mogile, to właśnie Oni zwyciężają! Gorąco Ci dziękuję za Twoją obecność, za czas i miłość dla Kresów i Kresowian. Ty Jesteś właściwie zawsze. Dzięki Ci za to że wytrwale i dzielnie walczysz modlitwą, talentem i piórem. Pozdrawiam Janie b. serdecznie\nIleż Cię trzeba cenić by Cię stracić ! ...NIE !!!!\nMaria Magdalena - 26 Listopada, 2019 - 05:18\n.......czas przemija.......TAK SZYBKO !......\nnie pozwólmy się dać oszukac....temu któż dał się oszukać .... poprzez pychę.......\nKOCHAM CIĘ POLSKO ! Tę walczącą ! ONA KOSZTUJE!\nMaria Magdalena - 26 Listopada, 2019 - 05:04\nBłogosław Nam Ty NASZA MAMUSIU.....KRÓLOWO POLSKI- BOGURODZICO !!!!!!\nKróluj nam CHRYSTE - KRÓLU KRÓLÓW !!!!!!\nMaria Magdalena - 26 Listopada, 2019 - 03:28\n.......Fraktale ... fractus ...złamane ....niczym dwie belki.........Pion i poziom.......Ty i ja......Ty,... który JESTEM KTÓRY JESTEM......i ja, która nie jestem......... TYLKO !!! W KRZYŻU .....\nTYLKO z MIRIAM....kropla.......która najgłębniej to odczuła.......zrealizowała PRAWDĘ o Sobie.......\nPOZIOM I PION.....\nTu już się gubisz...... ponad czasem i geometrią....przestrzenią........\n.......wszkże MIŁOŚĆ jest ponad rozum........\n........Jakżesz Cudowny nasz Stwórca........\n.......ukochał to co małe.....\nzakrył wielkie rzeczy przed mędrcami tego świata.......\nPRAWDA I MIŁOŚĆ ..... nie muszą się bronić.......\nA tak Sławku to co czynisz....... to podążanie za Jezusem......\n,,,,, to Jezus w Swej Miłości wylał na nas Ducha Świętego.....de facto... Oblubieńcy Niepokalanej Maryji.......MATKI......\n......Uosobienie Najczystszej Bezwarunkowej Miłości.......\n.......To NIEPOJĘTE !.........Król Wszechświata !!! Jezus !!!....... zechciał przyjść na świat przez tą pokorną małą dzieweczkę.......i jak przyszedł tak zechcał byśmy dzięki Najpiękniejszej i Miłosiernej Matki Naszej Niepokalanej w mistycznym zjednoczeniu z Nim ...... nie jako sługi......a Bracia i Siostry.......wrócili do Naszego Abba....Tatusia...... ,spojeni jak wosk......w JEDNO już nie w połamanych belkach..... Ale w KRZYŻU.....\n......i tu też .....przy okazji tu.?.....teraz?......\n..... Ale CZYN ..... AKT.... Nawet zdawało bo się takie nic...taki fraktal ...ale podążając za za Jezusem...... to już NIEOGARNIAJĄCA PEŁNIA ....de facto poza czasem i przestrzenią.......byle by ciągle podążać z JEZUSEM i odważnie podążać za PRAWDĄ w DUCHU MIŁOŚCI\nNIE SŁAWKU !!! Jestem pełna podziwu za Twą determinację wali o PRAWDĘ!!!.....\nktoś by rzekł ...... po co to wszystko...... bo.....najgłupsze pytanie ....btw. pytanie jest zawsze dobre.......głupa może być tylka odpowiedż..........\n....... bo przecież .....Gdyby Bógł chciał to uczynił by świat dobry ...przez takie pstryk......\n.........PARADOKS ?..... Wydawało by się przypominając dobrze znaną myśl....odwieczną prawdę, ....najwięcej zła uczynili ludzie, którzy nie uczynili nic gdy powinni ..... czynić......\nA propos pstryk........ Jak to Ukochany Nasz Wielki Polak BŁogosławiony Ks. Jerzy Popiełuszko wspomniał odwieczna prawdę ..... TYLKO CO MA WARTOŚĆ .... KOSZTUJE.......MA SWOJĄ CENĘ ........ de facto KRZYŻ...... PRZENAJŚWIĘTSZA KREW CHRYSTUSA .........\n......... i ciągle coś się ciągle powtarza,,,,,,,,\nNie skazujmy Boga na cierpienie! NIE! NIE! NIE!\nMaria Magdalena - 22 Listopada, 2019 - 03:41\nMożna zabić słowem.....Można zabić brakiem słowa.....\nPION I POZIOM ...kiedy spaja ją MIŁOŚĆ to już KRZYŻ !\nTY i ja ........ MISTYCZNE ZESPOLENIE....MY\n"KRZYZ ,,,, to takie szczęście, że wszystko inaczej.....".\nNie KRZYZUJMY JEZUSA.... BOGA !\nNie przeszywajmy Miłosiernego Serca Maryji !\nMożna zabić słowem...można zabić brakiem słowa.....\nMożna też wskrzesić Słowem..... a właściwie to już cichym lamentem gdy już nikt nie słyszy i nie widzi krwawych łez Boleściwej Maryji, która ofiarowała Swojego ukochanego Syna,,,,,,,tylko komu ?! .... Bogu ....czy nam.......ZATRWAŻAJĄCA ZDAJE SIĘ ODPOWIEDŻ !!!!\nO Najukochańsza Maryjo Mamusiu! , .Można też wskrzesić Słowem..... a właściwie to już cichym lamentem gdy już nikt nie słyszy i nie dostrzega krwawe Twe łzy mieszające się z Przenajświętszą Krwią Jezusa,,,,,,,,\nO Maryjo! Matko Nasza, Mamusiu Nasza, Królowo Polski\nMy Twe dzieci pokornie błagamy ..... nie porzucaj nas.....TYŚ NASZYM RATUNKIEM !\nUcieczka banderowców przed samym sobą\nMaria Magdalena - 19 Listopada, 2019 - 16:32\nNiestety, żyjemy dziś w czasach,\ngdzie wydaje się, ze to nie Bog stworzył człowieka ale to człowiek stworzy Boga. !!!!!!\nO trwogo !!!\nDla większości ludzi po prostu tak łatwiej. Aberacja ! .Zamknięcie oczu...\nłatwiej?..Może na moment......A może zamknięcie powiek, a może na zawsze......\nZresztą dlaczego bać się śmierci? Jak niektórzy ludzie powiadają, .nas już nie ma !\nUcieczka przed samym sobą.....\nO grozo! to duma ludzka tak zaślepia, że ludzie nie widzą a może raczej nie chcą widzieć prawdy o ludobójstwie o OUN - UPA na Wołyniu i Kresach. Abberacja optyczna ..... zdaje się co gorsza , duchowa!. Nic dziwnego, iż to banderowskie barbarzyństwo na tych biednych dzieciach, kobietach, ludziach w podeszłym wieku i wszystkich innych ofiarach sprowadza na nich i dziś de facto wieczną hańbę.\nZastępy Niebieskie które umierały z modlitwą na ustach\nSławomir Tomasz Roch - 20 Listopada, 2019 - 08:33\nDzięki wielkie Mario Magdaleno za sensowne przemyślenia o naturze banderyzmu, a zarazem o obliczu każdej innej ucieczki, która ze swojej natury zawsze musi się skończyć rozczarowaniem, porażką, czy nawet śmiercią. Uciekanie od prawdy musi się tak skończyć, gdyż pycha nie znosi, nienawidzi prawdy! Już nasi przodkowie miawiali b. słusznie, iż: "Każde kłamstwo ma krótkie nogi". Dlatego właśnie każdy oszust daleko nie zajedzie!\nBanderowcy sądzą, iż osiodłali właśnie czarnego konia, gloryfikując podłych zbrodniarzy z OUN-UPA. Jednakowoż nie liczą się z mocą Bożą, która wylewa życiodajne zdroje z męczęńskiej krwi niewinnych dzieci, kobiet, strarców. To te nieprzeliczone Zastępy Niebieskie są wiernym świadectwem, tamtych mrocznych kainowych dni! Nie czarne watahy wilków skradające się o świcie, by rąbać, gwałcić, kraść i palić ludzkie siedziby do gołej ziemi. Nie oni! To bez dwóch zdań te Zastępy Niebieskie, które umierały z modlitwą na ustach, które dusze swoje w nieopisanych mękach, oddawały dobremu, sprawidliwemu i miłosiernemu Panu. To Oni teraz orędują w Niebie za Polską i za współczesną Ukrainą, za tymi ludźmi, po obu stronach granicy, którzy szczerze szukają prawdy, pojednania, miłości, zgody i pokoju. Pozdrawiam b. serdecznie\nBy fałszowanie prawdy nie stało celem i by polityka......\nSławomir Tomasz Roch - 19 Listopada, 2019 - 22:37\n.....nie była w niej ważniejsza, niż głoszenie miłości Boga i człowieka, także Polaka! Odnosząc się do powyższych, tak ważnych kwestii pisałem w jednym z komentarzy, już 20 marca 2013 r. tak oto: „Postawa Waszych Ekscelencji z Cerkwi grekokatolickiej na Zachodniej Ukrainie w tej sprawie, przywodzi mi w pamięci dwa straszne obrazy. Pierwszy to słynny już list metropolity Andrzeja Szeptyckiego do wiernych z kwietnia 1943 r., w którym zdołał wydusić z siebie słowa: "nie zabijaj", a koniecznie trzeba wyjaśnić, że działo się to, gdy mordy na niewinnej ludności polskiej trwały już i rosły na potęgę.\nOpieszałość metropolity Lwowa jest tu bezdyskusyjna, jego odpowiedzialność duchowa za ludobójstwo na Kresach także. Niech ma Bóg w opiece każdego, kto by temu przeczył, proszę czytać dokumenty, sprawozdania AK oraz relacje świadków, a potem wyrokować.\nDrugi straszny obraz, który przywodzi mi pamięć to państwo Krzyżaków. Właśnie ten Zakon NMP, który mieczem zawojował ziemię Prusów, a potem przez wieki gnębił Polaków, właśnie ten Zakon NMP, tak gorliwy, tak pobożny, jednak nieuczciwy, a w polityce bezwzględny, okrutny, zdradził w końcu Kościół katolicki i przeszedł na protestantyzm.\nZ Zakonu krzyżackiego zrobiły się nagle z dnia na dzień protestanckie Prusy Książece. Za katolicką Cerkiew na Ukrainie trzeba się zatem modlić, by fałszowanie prawdy nie stało celem i by polityka nie była w niej ważniejsza, niż głoszenie miłości Boga i człowieka, także Polaka.”.\nkontrik - 20 Listopada, 2019 - 06:09\nOpieszałość metropolity Lwowa jest tu bezdyskusyjna, jego odpowiedzialność duchowa za ludobójstwo na Kresach także. Niech ma Bóg w opiece każdego, kto by temu przeczył.\nPapież Jan Paweł II ma inne zdanie.\nSprzeciwiasz się zdaniu papieża?\nsam wiesz lepiej?\nCiekawe, czy byś tak się sprzeciwial, gdyby nie chodziło o Ukrainca, a o Polaka i gdybyś się nie naczytał ks. Isakowicza i podobnych.\nA czy to ma w ogóle jakiś związek z tytułowym gwalceniem dzieci? I czy naprawdę godzi się to wiązać z bp Szeptyckim? Po co? By zochydzać wymyślanym skojarzeniem? Działania Szeptyckiego pomogły uratować wiele dzieci. Oto fakty a nie żadne wyszukiwanie przewin z "opieszałością". Innych "opieszałych", w tym siebie samego (dziś też gwałcą i zabijają, nawet w twojej okolicy), jakoś nie opiszesz. Nie opiszesz też całej krwawej historii Kresów, tylko że Ukraińcy mordowali a Szeptycki ma być też tym złym. Tyle o staniu w prawdzie, tyle o tej miłości do czlowieka, na co się powołujesz.\nJeden ratował dzieci a drugi go szkaluje i twierdzi, że to z miłości, twierdzi, że wie lepiej niż sam wielki Papież..\nUratować kilkadziesiąt osób a zarazem być upiornym łotrem.....\nSławomir Tomasz Roch - 20 Listopada, 2019 - 14:34\n......współwinnym wymordowania, zamęczenia w najbardziej barbarzyński sposób setek tysięcy niewinnych ludzi. To ci dopiero sztuka, misterium przebiegłości, nieprawości!\nOtóż jest kontrik i Tobie przyboczni, takie powiedzenie żydowskie: „Kto ratuje i ocala jedno życie, to ratuje i ocala cały świat”. I ono jest prawdziwe, znaczy ma moralne uzasadnienie wyłącznie wówczas, gdy owy bohater nie jest zarazem sprawcą fizycznym, czy moralnym ludobójstwa.\nMożna bowiem uratować kilka, czy kilkanaście osób, nawet kilkadziesiąt, a zarazem być upiornym zbrodniarzem i ludobójcą. Musisz przyznać bowiem kontrik wraz ze swymi przybocznymi, iż trudno byłoby wmówić i dziś ludziom, że taki podły człowiek, jak ów abp Andrzej Szeptycki ze Lwowa, właściwie to potwór moralny, to jeszcze jeden sprawiedliwy wśród Narodów Świata. Dlatego też z całym należnym szacunkiem, to właśnie klasyczny przykład sprawy, podłych uczynków Metropolity Lwowskiego Andrzeja Szeptyckiego ze Lwowa, który b. brudną mordą błogosławił bestię wszechczasów Kanclerza III Rzeszy Niemieckiej Adolfa Hitlera, nazistów i armię hitlerowską.\nOdnośnie słów św. Jana Pawła II naszego rodaka, względem tego łotra abp Szeptyckiego, wypowiedzianych w 2001 r. podczas spotkania z wiernymi Cerkwi grecko-katolickiej we Lwowie. Trzeba jasno i klarownie powiedzieć, iż za życia papież był tylko człowiekiem z krwi i kości i miał prawo popełniać błędy, miał prawo w przypływie emocji przesadzić, nawet miał prawo grzeszyć, dlatego reularnie się spowiadał. Czemu też i dawał wielokrotnie publicznie świadectwo! Dziś dla przykładu wychodzą na jaw straszne rzeczy, jakie działy się w Kościele katolickim, powszechnym, chierarchicznym, a które miały miejsce także w latach Jego Wielkiego pontyfikatu, trwającego długie 27 lat. Papież Jan Paweł II nie ogarniał tego wszystkiego ale zawsze wzywał nas do modlitwy i pokuty za Kościół.\nModlę się zatem za Ciebie kontrik i za Twoich przybocznych, byście mieli otwarte na prawdę, pokorne serca......\nSławku, te minusy\nRoman z USA - 20 Listopada, 2019 - 15:53\nto zapewne od banderowskich potomków.\nW jaki dokładnie sposób jest\nkontrik - 20 Listopada, 2019 - 16:30\nW jaki dokładnie sposób jest współwinny ludobojstwu?\nCzy na pewno jesteś zdrowy?\nNawet paranoiczni Sowieci jakoś tego nie zauważyli zaś nasz Kościół jest innego zdania. Ale oczywiście sam wiesz lepiej od samego papieża, pewnie głosy z nieba powiedziały?\nSkoro Szeptycki jest "współwinny", mimo że protestował i ratował, to zgodnie z taką wariacką logiką Ty sam jesteś znacznie bardziej winny zbrodniom w twojej okolicy (nota bene Wołyń nie był jego parafią ani nie dominowali tak grekokatolicy), bo ani nie protestujesz ani nie ratujesz.\n" Bestia", "b. brudną mordą", sam wiesz lepiej od papieża bo on to\nzbłądził i zgrzeszył- pokory to Ty nie masz zaś pycha jest wiadomym znakiem. Wolę pozostać przy faktach i zdaniu Kościoła.A\nMoże jeszcze kazał gwałcić i stąd to powiązanie tytułowych gwałtów z bp Polakiem i Szeptyckim? Czemu ma to służyć, to symptom słabowania czy celowe zochydzanie biskupów z Kościołem?\nJakiego jesteś pochodzenia?\nRoman z USA - 20 Listopada, 2019 - 17:58\nPiękny Romanie z busa.\nkontrik - 20 Listopada, 2019 - 19:36\nOdpowiadam: Boskiego, bo to Bóg stworzył człowieka, należę do Nowego Izraela. Nie jestem jakimś naziolskim głupkiem, który czyjeś słowa zwali na karb jego pochodzenia etnicznego ani takim prymitywem, by używać tego jako argumentu. Wiem też, ze inni są bliźnimi, nie mamy ich osądzać. A Ty? I czy wybierasz się do nieba? Pozdrów Izraelitę św. Piotra u bram, tylko nie zdziw się, ilu tam starych Żydów. Podobno nie ma też osobnego nieba dla najczystszych rasowo najprawdziwszych Polaków, nawet tych z USA! I uważaj na Ukraińców, jak co to Putin pomoże!\nSmacznego kontrik! Nie jedz tej strawy historycznej za szybko……\nSławomir Tomasz Roch - 20 Listopada, 2019 - 19:11\n…..by Ci czasem nie zaszkodziło! Raczej przeżuwaj, delektuj się, bo doprawdy jest i do czego! Tutaj jak na talerzu, znajdziesz wszystko o co pytasz, naturalnie o ile prawdziwie szukasz prawdy, a zatem:\nKontrik łyknij sobie tego bo widzę iż mnie nie słuchałeś…….\nSławomir Tomasz Roch - 21 Listopada, 2019 - 14:36\n…..przygryzłeś zbyt wiele i zbyt nachalnie i teraz rurę Ci przytkało. Dlatego tak ze śląskiego pomyślałem, by Ci troche tę rurę, źródlaną wodą nieco przytkać! A zatem łyknij sobie kontrik tego, a zaraz Ci się o niebo poprawi i wyraźniej będziesz widział rzeczywistość jaka jest, na zdrowie:\nWiadomo, żyjesz hejtem ku\nkontrik - 22 Listopada, 2019 - 22:38\nWiadomo, żyjesz hejtem ku uciesze opcji rosyjskiej i w swej pysze utrzymujesz, że wiesz lepiej niż kolejni papieże, paru biskupów i zapewne sporo związanych z osobą Szeptyckiego ale i IPN. Nic na niego nie masz tylko swoją obsesję. Smarowałeś dzisiaj chleb? Czy nie skojarzyło ci się czasem z Kresami i Szeptyckim? Czy to nie świetny pomysł na nową notatkę, by napisać "prymasie Wojciechu Polaku" i dodać coś o Szeptyckim, powklejać parę relacji epatując okrucieństwem, napisać o bestii i brudnej mordzie, by hejtowac jak pan Jezus ma w Biblii napisane.\nKontrik bardziej podłej kreatury niż ty na tym poratu....\nSławomir Tomasz Roch - 22 Listopada, 2019 - 23:28\n......chyba jednak nie spotkałem. Nie gardźę tobą ale nie zasługujesz niestety na więcej, po tym jak z wzgardą i zakłamaniem potraktowałeś te niezliczone powyżej świadectwa Kresowian. Niech ci Bóg dobry wybaczy! Ja w każdym razie też ci wybaczam! Naturalnie nie zmienia to rzeczy, iż niepoprawni już tu tylko zobaczyli kto zacz jesteś.\nCieszę się bardzo, latami\nkontrik - 23 Listopada, 2019 - 01:21\nCieszę się bardzo, latami ciężko pracuję, naciskając różne miejsca, by widzieć jasno powiedzeniowe "o co, k..., tu chodzi w tym burdelu". To, naturalnie, poetycka wojskowa przenośnia.\nCo do Twojego hobby z prezentowaniem świadectw okrutnych zbrodni, ale również- co gorsza- używania ich jako argumentów, pozwolę sobie mieć swoje zdanie. Polecam taki putinistyczny portal starych komuchow i nazboli, tam kiedyś z lubością wklejali takie teksty ale i zdjęcia w celu walki politycznej. Pewnie nawet nie widzisz w tym nic złego, nieszczęśniku a może i odczuwasz przyjemność? Są i tacy. Opis cierpień własnej matki też byś zamieścił? A może jakieś koszmarne szczegóły z akt sądowych? Kiedyś w Polsce wychodziło takie pismo, które zamieszczalo zdjęcia zbrodni i podobne, dwadzieścia parę lat temu to było. Zastanawiam się, czy zbierasz te różne okropne historie w folderach i jakoś je sortujesz, np. gwałty na dzieciach, rozpruwanie brzucha, dekapitacje. Czy jakby ktoś szukał jakiegoś, to mu znajdziesz albo wymienisz się?\nMasz dużo szczęścia. Dotąd nawet nikt nie zapytal, po co to robisz. Zapewne jakieś świry uważają nawet, że tak wygląda to całe "upamiętnienianie", oczywiście ku krzescijanskiemu pojednaniu i "w imię prawdy" ale naturalnie "Ukrainiec nie jest moim bratem" tak jak na pewno Pan Jezus ma w Biblii napisane. A jak jakiś biskup nie zgadza się na zabijanie i ratuje innych, to trzeba sprawdzić pochodzenie etniczne. Bo jeśli ukrainiec, to wiadomo, wyciągnie się, że zbłądzil błogosławiąc zwycięstwo nad komunizmem, więc zrobi się z niego bestię o brudnej mordzie, winną ludobojstwa. Znajdą się tacy, którym się to spodoba a samego papieża JPII se skwitują, że stary nie wiedział, co mówi.\nKontrik grozi Ci gniew Boży\nSławomir Tomasz Roch - 24 Listopada, 2019 - 08:01\nO Prawdę chodzi kontrik! Nie udawaj zatem, iż nie wiesz o co chodzi! Nie udawaj głupiego! O prawdę o Męczennikach Wołynia i Kresów, o prawdę o Ich męczeństwie i o Ich relikwiach, które spoczywają po całym Wołyniu, Podolu, Polesiu, Pokuciu w bezimiennych jamach, dołach, tak jak 76 lat temu zakopali Ich barbarzyńcy z OUN-UPA. O prawdę o tych którzy są za to odpowiedzialni czynem i moralnie, czyli o prawdę o banderowcach, ukraińskich nacjonalistach, o grecko-katolickich kapłanach i ich przełożonych w tym właśnie o prawdę o abp Szeptyckim.\nZapodałem Ci kontrik powyżej b. wiele świadectw naocznych świadków, b. wiele jednoznacznych faktów, lecz ty to wszystko zignowowałeś, mało tego znieważyłeś męczenników Wołynia i Kresów, określając to b. niegodnym słowem: „burdelem”. Dalej podle spychasz męczeństwo niewinnych Kresowian na brukowe marginesy, uważasz to za dobre i jeszcze się z tego cieszysz. Jesteś ślepy kontrik, uciekasz od prawdy i to jest właśnie pycha, masz zatrute serce kłamstwem i tylko przez te b. poważne czyny jesteś podłą kreaturą i kanalią. Przykro mi to pisać ale tylko prawda powiadziana z miłością ma w sobie tę moc, by wyzwalać z upadku i nikczemności.\nLudobójstwo OUN-UPA dokonane w latach 1939-1947 na ogromnym obszarze i na setkach tysięcy niewinnych, właściwie bezbronnych ludziach, połączone z totalnym znieszczeniem mienia polskiego i dóbr kultury polskiej to wielkie zło, a dla Ciebie kontrik nie ma winnych. Jesteś ślepy i głuchy, iż dokonali tego wierni Cerkwi grecko-katolickiej, czyli katolicy z zachodniej Ukrainy. Udajesz oto głupiego, iż jakoby nie rozumiesz, iż abp Andrzej Szeptycki był w tych latach najwyższym autorytetem moralnym dla całej tej społeczności, że miał realną władzę moralną w swoich rękach, której zwyczajnie właściwie nie użył. Jego ciężka wina przez podłe milczenie, zbrodniczą opieszałość, a nawet gesty wobec OUN-UPA jest bezdyskusyjna. A cóż dopiero powiedzieć na jego asystowanie w demonicznej SS-Galizien, która dopuściła się potem b. ciężkich zbrodni?!\nDlatego wobec tych b. powyższych faktów, wobec twego zakłamania i podłości, ignorowania faktów, poniżania, deprecjonowania męczeństwa Kresowian i Tych wszystkich, którzy o tym otwarcie piszą, wytrwale walczą o prawdę wobec zarazem gloryfikowania sprawców owego ludobójstwa OUN-UPA na współczesnej Ukrainie, przy jednoczesnym poniewieraniu się szczątków ofiar tegoż ludobójstwa, wobec tego wszystkiego i w sprawach tak ważnych i ogólnodostępnych, wobec twojej ślepoty, głuchoty, wobec twoich fałszywych osądów, grozi ci kontrik bez dwóch zdań gniew Boży. Nie wierzysz, to radzę przeczytaj jeszcze dziś Ewangelię św. Jana: 3.14-21\n„A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne. Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego. A sąd polega na tym, że światło przyszło na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło: bo złe były ich uczynki. Każdy bowiem, kto się dopuszcza nieprawości, nienawidzi światła i nie zbliża się do światła, aby nie potępiono jego uczynków. Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła, aby się okazało, że jego uczynki są dokonane w Bogu”.\nRadzę ci dobrze kontrik wraz z twoimi kolesiami, nawróćcie się póki macie czas, przeproście za swoje złe uczymki, przestańcie miłować ciemność, a zacznijcie zbliżać się do światła! A potem podpiszcie się choćby na tej stronie, może to będzie w jakimś stopniu zadośćucznieniem za wasze zło, które uczyniliście na tym b. pożytecznym portalu:\nJa Cię rozumiem kontrik jak już dobrze pojadłeś i popiłeś……\nSławomir Tomasz Roch - 22 Listopada, 2019 - 15:01\n……to Ci się zwyczajnie nic nie chce, leżysz sobie wygodnie, głaszczesz się rozkosznie po brzuszku, bo po co się i zamartwiać. No przecież i tak sam nie zbawisz świata, lepiej to zostawić tym nawiedzonym i pełnym pychy, nieprawdaż. A Ty oto taki pokorny, zawsze zostaniesz w tym ryzykownym procesie taki bezpieczny, nieskalany w swych sądach i domysłach, wszak grunt to spokój! Hmmmm masz rację kontrik dlatego pozwól, że Ci w tym pomogę i zapodam na deser to:\nCzy błogosławiony od Hitlera, Stalina i Szuchewycza ma sens?!\nSławomir Tomasz Roch - 20 Listopada, 2019 - 14:33\nPomóżmy niepoprawni blogerzy i blogerki nieco kontrikowcom! Czekam niecierpliwie na Wasze sugestie! Postawienie publicznie tego pytania staje się dziś konieczne, nawet b. palące bowiem wielbiciele tego łotra spod najciemniejszej gwiazdy, powołują się b. chętnie na słowa Jana Paweł II o metropolicie lwowskim, arcybiskupie Andrzeju Szeptyckim, wypowiedziane w 2001 r. we Lwowie: "Jak moglibyśmy nie wspomnieć dalekowzrocznej i gruntownej działalności pasterskiej Sługi Bożego, metropolity Andrzeja Szeptyckiego, którego proces beatyfikacyjny posuwa się do przodu, i którego mamy nadzieję oglądać pewnego dnia w chwale świętych? Trzeba tu odnieść się do jego bohaterskiej działalności apostolskiej, jeśli chcemy zrozumieć niewytłumaczalną po ludzku płodność Kościoła greckokatolickiego na Ukrainie w ciemnych latach prześladowań."\nMoim zdaniem jest tu tylko wyrażenie nadziei przez polskiego papieża względem abp Szeptyckiego i nic więcej! A Wy niepoprawni co tym sądzicie?! Czy Waszym zdaniem św. łotr od Hitlera, Stalina i Szuchewycza może być dla przykładu dobrą inspiracją dla innych, dla których nie ma już gdzie indziej nadziei?! Ciekaw jestem Waszych uwag.... . Piszcie dziarsko…..\nZakłamane oblicze Cerkwi grekokatolickiej, o zgrozo!\nSławomir Tomasz Roch - 20 Listopada, 2019 - 07:49\nJakże dosadnie wyraziłem się o tym już 31 marca 2013 r. kiedy pisałem w sieci wprost i b. klarownie: „Pamięci o ludobójstwie musimy strzec zawsze, gdyż tylko prawda powiedziana z miłością jest drogą do zbawienia wiecznego. Jeśli o Nich zapomnę, Ty Boże na niebie zapomnij o mnie. Tak oto poznajemy, jak wielkim darem są Męczennicy Wołynia i Podola, Męczennicy Kresów. To właśnie Ich Męczeństwo obnaża i zdziera maski z takich krętaczy i właściwie podłych ludzi, jak Michnik i jemu podobni.\nTo Krew Męczenników, która mocno woła z niezliczonych wołyńskich jam i podolskich studni, odsłania zakłamane oblicze Cerkwi grekokatolickiej, o zgrozo z jej biskupami i zwierzchnikiem abp Szewczukiem. Jakże to poniża dziś nie tylko niewinne ofiary, przeważanie: starców, kobiety i dzieci, ale także Kościół powszechny, jego powagę.\nTo Męczennicy Kresów, już od dziesiątków lat ewangelizują nas wszystkich, zagrzewając do pamięci, do modliwy za ofiary ludobójczej polityki OUN i zdziczałej w metodach zwalczania polskiej społeczności, nacjonalistycznej UPA.\nTrzeba to wykrzyczeć: nie będzie pojednania dopóki okrutnym zbrodniarzom, zwyrodnialcom z OUN-UPA, będzie się stawiać pomniki! A dziesiątki tysięcy niewinnych ludzi, wciąż będzie czekać na prosty, drewniany krzyż na swojej, często zapomnianej mogile!\nJeszcze jest szansa, jeszcze żyją świadkowie abp Światosławie Szewczuk i redaktorze GW Adamie Michnik, jeszcze można wskazać te jamy i te studnie, ale nawet jeśli oni pomrą, o tym ludobójstwie kamienie wołać będą! Kresowianie bądźcie sobą, nie bójcie się, bądźcie wreszcie solidarni w walce ze złem.” .\nOd tamtego czasu minęło sześć długich lat i co się zmieniło......?!\nZąbkowice Śląskie dziś jak 76 lat temu cały Wołyń i Kresy\nSławomir Tomasz Roch - 9 Grudnia, 2019 - 23:06\nStraszna zbrodnia i straszna tragedia! Takie zbrodnie, takie rzezie banderowcy urządzali masowo niemal codziennie w tysiącach polskich wsi i kolonii na Wołyniu przez wiele miesięcy roku 1943, przez niemal cały rok 1944 na Podolu, nadto w wielu zbiorowych napadach na Polesiu, Pokuciu, w Bieszczadach i na Lubelszczyźnie. Dlatego tym b. trzeba o tym pisać i tym b. trzeba o tym nieustannie przypominać! Zbrodnia nieukarana powraca!\n18-letni Marcel C. miał zabić siekierą rodziców i 7-letniego brata. Został już zatrzymany. Chłopak uczył się w miejscowym liceum. Morderca z dachu rodzinnego domu zadzwonił po wszystkim na policję i zgłosił, że ktoś się do niego włamał i zabił trzy osoby. Chciał wszystkich okłamać, a mord zrzucić na innych, niewinnych, może i przypadkowych ludzi. Na szczęście przyciśnięty przez śledczych chłopak miał się przyznać funkcjonariuszom, że sam dokonał zabójstw i wskazał, gdzie zakopał narzędzie zbrodni. Do zdarzenia doszło ostatniej nocy, znaczy z niedzieli na poniedziałek w jednym z domów jednorodzinnych w Ząbkowicach Śląskich.\nW rozmawie z dyrektorem szkoły, do której chodził podejrzewany o brutalne zabójstwo rodziny, dziennikarze usłyszeli to znane już powszechnie: „Nie było z nim problemów”. Był uczniem liceum i chodzi do klasy matematyczno-przyrodniczej. Tomasz Błauciak, dyrektor liceum w Ząbkowicach Śląskich: „Nie uczyłem go, ale z relacji wychowawców wiem, że miał przeciętne oceny. Nie było z nim żadnych problemów wychowawczych. Nigdy nikt nie zgłaszał, że źle się zachował, zrobił coś złego. W pierwszej klasie miał trochę nieobecności, ale teraz wszystko było w porządku. Jego ojciec był ostatnio na zebraniu. Znikąd nie dochodziło do mnie informacje, że cokolwiek jest nie tak.”\nSprawca obecnie jest zatrzymany i ma zostać przesłuchany. Jeszcze dziś miał usłyszeć zarzuty w sprawie zabójstwa brata i rodziców. Został także przebadany na obecność narkotyków w organizmie.\nCały wpis jest dostępny na stronie: https://wiadomosci.wp.pl/zabkowice-slaskie-18-latek-mial-zabic-brata-i-rodzicow-nie-bylo-z-nim-problemow-6454838299211393a\nWrzucał ukraińskie dzieci do studni\nSławomir Tomasz Roch - 10 Grudnia, 2019 - 21:08\nDzisiaj jest bohaterem na współczesnej Ukrainie bowiem ustawa gwarantuje mu „szacunek”. Tymczasem przerażająca scena, kiedy Ukrainiec Olijnyk (w SB OUN – „Korba”) w nocy wrzucał do studni Ukrainkę (Panasyna Mańko) i jej dwoje dzieci, stała się powojennym, nocnym koszmarem Ukraińca Ż.\nZjawa matki z zamordowanymi dziećmi pojawiała się Ż., każdej nocy, dopóki nie opowiedział o tym w ukraińskim sądzie. Na podstawie tego zeznania, i ekspertyzy odłamków granatu wrzuconego do studni w ślad za krzyczącymi rozdzierająco matką i dziećmi, banderowiec Olinyk został skazany na karę śmierci i stał się...... ofiarą represji komunistycznych.....\nCały, długi i b. mocno udokumentowany artykuł znajduje się pod tym adresem: http://suozun.org/warto-obejrzec-i-przeczytac/i_wrzucal-ukrainskie-kobiety-i-dzieci-do-studni-bohater-ukrainy/\nSpecjalne podziękowanie dla Pana Wieslawa Tokarczuk z Krakowa od którego otrzymałem 9 grudnia 2019 r. treść tej ważnej notki z linkiem\nBanderowcy jak Herod i jego siepacze\nSławomir Tomasz Roch - 6 Lutego, 2020 - 14:23\nGorąco polecam wszystkim Kresowianom oraz niepoprawnym blogerom, blogerkom i naszym sympatykom, tę tak przecież przez los kresową kolędę: "Uciekali", śpiewa wprost cudownie Chór Bez Batuty. Opublikowany 5 grudnia 2016 r. przez NawrotkaTv, a zatem:\nZbrodnia w Rzeplinie - jak zabijano polskie dzieci\nSławomir Tomasz Roch - 30 Maja, 2020 - 22:49\nPan Wiesław Tokarczuk z Krakowa: „W archiwum w Kijowie znaleźliśmy relację nacjonalistki ukraińskiej o mordowaniu polskich dzieci poprzez wbijanie ich na sztachety płotów we wsi Rzeplin w dniu 5 kwietnia 1944 roku. Niniejszy tekst powstał w wyniku próby ustalenia okoliczności tej zbrodni.\nUstaliliśmy w sposób niepodważalny, na podstawie dokumentów wytworzonych przez OUN-UPA, że dzieci zamordowane w tak barbarzyński sposób w Rzeplinie były narodowości polskiej i zostały zamordowane przez oddział UPA Mykoły Olijnyka „Orła”. Dowiedzieliśmy się, że ukraińska nacjonalistka widząc te dzieci nie czuła żalu, tylko nienawiść, i to się nie zmieniło przez 40 lat. Gloryfikatorzy zbrodniarzy tryumfowali, drwiąc z „kresowego wianuszka” szalonej Cyganki, chociaż w rzeczywistości było po stokroć straszliwiej. Politycy polscy, czy nadal chcecie ofiarować takim potworom swoje przebaczenie?\nPrzy okazji udało się zburzyć kłamstwo Wiatrowycza o rozstrzelaniu banderowskiego specjalisty od nabijania polskich dzieci na sztachety "Orła", jakoby został rozstrzelany za porozumienie z Niemcami. W rzeczywistości sotnia "Orła", taka bojowa wobec dzieci, stchórzyła w obliczu uzbrojonej Armii Krajowej, poszła w rozsypkę, dowódcy UPA szukali jej po lasach od rana do godziny 15:00, a bitwa pod Posadowem skończyła się o godzinie 16:00. Za to i tylko za to "Oreł" został rozstrzelany, a jego sotnia za tchórzostwo została rozwiązana. (24 październik 2019 r.)”\nDzieckiem rzucili o framugę..., zarąbali siekierą matkę!\nSławomir Tomasz Roch - 15 Lipca, 2020 - 19:54\nNasz dzisiejszy bohater to Pan Wiesław Tokarczuk z Krakowa (ur. 1958), emerytowany leśniczy, potomek Polaków ocalonych z Rzezi Wołyńskiej przez sprawiedliwych Ukraińców. Po wojnie odznaczonych za to przez Instytut Pileckiego medalem Virtus et Fraternitas. Tuż przed atakiem banderowców na wieś Marcelówka, jego wuj Władysław Zaręba został ostrzeżony przez ukraińskiego sąsiada Tolko Giergiela o planowanym mordzie na Polakach.\nZarębowie dzięki temu zdążyli uciec do miasta Włodzimierza Wołyńskiego, gdzie jednak było bardzo dużo uchodźców i panował głód. Babcia Wiesława Tokarczuka, Rozalia Zaręba, chciała wrócić do swojego domu i przywieźć żywność do miasta, ale tym razem przed zasadzką banderowców ostrzegła ją żona Tolko Giergiela. Tym samym Giergielowie w sumie dwa razy ocalili życie rodzinie Zarębów.\nPotem Władysław Zaręba przyłączył się do polskiej samoobrony, która starała się walczyć z bandami ukraińskich nacjonalistów. Codziennie do Włodzimierza Wołyńskiego przywożono furmanki ze zwłokami Polaków pomordowanych w okrutny sposób. Wiesław Tokarczuk przypomina też historię Polaków z Mohylna, z których większość została zamordowana przez ukraińskich sąsiadów. Znalazł się jednak także kolejny sprawiedliwy Ukrainiec, który uratował od rzezi swoich znajomych. Po przejściu tych ziem pod okupację sowiecką rzezie ustały, ponieważ Rosjanie ich zabraniali.\nNiezwykle cenny dokument flmowy, b. ważne świadectwo o Rzezi Wołyńskiej, opowiedziane przez Wiesława Tokarczuka, opublikowano dziś 15 lipca 2020 r. przez Świadkowie Epoki:\nDzieci i niemowlęta to ofiary banderowców\nSławomir Tomasz Roch - 23 Lipca, 2020 - 12:20\nPan Leszek Wójtowicz z Zamościa opublikował 15 lipca 2020 r. w Kronice Tygodnia artykuł pt. „Dzieci – ofiary banderowców”. Czytamy w nim: „Co to za armia, która walczy z niemowlętami? – pytają o Ukraińską Powstańczą Armię świadkowie rzezi wołyńskiej. Przybijanie nożem do stołu języczka małego dziecka, które później na nim wisiało. Rozbijanie główki niemowlęcia przez wzięcie go za nóżki i uderzenie o ścianę lub piec. Wbijanie dziecka na pal albo przybicie go – jak orła w godle Polski – gwoździami do drzwi. To niektóre z tortur stosowanych przez nacjonalistów ukraińskich wobec polskich dzieci, które wymienia w pracy: ‘Stosunek UPA do Polaków na ziemiach południowo-wschodnich II Rzeczypospolitej’ Aleksander Korman.\nNie brakuje świadectw. ‘Bratowa miała na ciele 12 dziur od bagnetu albo noża i połamane nogi. Ich najstarsza córka Władzia (12 lat) miała rozciętą na pół głowę, Edzio (6) i Genia (3) najprawdopodobniej żyli, gdy wrzucano je do studni, bo mieli w garściach błoto. Palców nie można było rozprostować. Pewnie ratowały się przed utonięciem’ – wspomina zamordowaną w Liniowie (pow. horochowski) bratową i jej dzieci Sabina Królikowska.”


python - Przecinek druku oddzielony, jeśli więcej niż dwie wartości na liście Python - ZigZac.pl\nPrzecinek druku oddzielony, jeśli więcej niż dwie wartości na liście Python\nvalues = ['1','2']\nOczekiwany wyjście do wydrukowania\nvalues = ['1']\nvalues = ['1','2','3']\nPoniżej jest to, czego próbowałem:\nBittu 24 czerwiec 2017, 06:47\nWystarczy zadzwonić Dołącz do przechodzącej na liście i jeśli jest tylko Jeden element, nie doda "przecinka":\nprint(','.join(['1', '2', '3']))\nJeśli masz listę liczb całkowitych lub mieszankę łańcuchów i liczb całkowitych, musisz zadzwonić str na częściach całkowitych na liście. Jednak najłatwiejszym sposobem na robienie tego byłoby albo zadzwonić\nidjaw 24 czerwiec 2017, 04:01\nPo prostu proste jak:\nDamián Rafael Lattenero 24 czerwiec 2017, 03:49\nCo wpisujesz w poleceniu do druku nie jest dokładnie tym, co wychodzi. Zasadniczo przecinki w poleceniu wydruku po prostu oddzielają każdy element, który zostałeś poproszony o wydrukowany, ale nie mów go, aby drukować sam Commas. to znaczy\n>>> print 1, 2, 3\nKluczem jest utworzenie tekstu lub łańcucha, jak chcesz, aby wyglądać, a następnie drukować.\n>>> text = ','.join(str(x) for x in [1, 2, 3])\nRobb 24 czerwiec 2017, 03:52\n18 Jak emulować pętlę do-while?\n15 Jak wydrukować w Stderr w Pythonie?\n28 Jak pokonać "datetime.dateTime nie JSON Serializable"?\n25 błąd krytyczny: Python.h: Nie ma takiego pliku lub katalogu


Autor Wątek: Blacksad - komiks genialny (Przeczytany 95777 razy)\n« Odpowiedź #75 dnia: Czerwiec 10, 2006, 11:00:03 pm »\nTzn. przez Egmont, czy innego wydawce?\n« Odpowiedź #76 dnia: Czerwiec 11, 2006, 12:26:39 pm »\nto żart ??\n« Odpowiedź #77 dnia: Wrzesień 16, 2006, 12:30:03 pm »\nChyba nie - wątpię, żeby siedmioróg zajął się trzecim tomem, skoro wyprzedawał pierwsze dwa po cenie makulatury.\nPs.: W sumie to nie ważne Kto, ważne żeby został wydany.\nPs.: Blacksad 3: Istota czerwieni już na wideo i pirtupir.\nNa razie tylko tłumaczenie, ale to i tak więcej niż oferują polskie wydawnictwa\n« Odpowiedź #78 dnia: Wrzesień 16, 2006, 02:54:47 pm »\nTomek Kołodziejczak na forum Alei Komiksu:\n(ale rozmawiamy – tak jak i inni wydawcy o XIII i Blacksadzie).\nSkąd wiec p0omysły że Manzoku to kupiło?\n« Odpowiedź #79 dnia: Październik 14, 2006, 12:12:02 am »\n"Pośród cieni" to klasyczne śledztwo noir. "W śnieżnej zamieci" dodaje kwestię rasizmu. "Istota czerwieni"... Senacka antykomunistyczna komisja McCarthy'ego, badania nad bombą H, hitlerowscy naukowcy, dekadenccy beatnicy. Wciąż Chandler, choć już bardziej w stylu nostalgicznego "Długiego pożegnania" niż "Głębokiego snu". Coś się zmienia, świat się zmienia, a postaci ze świata Blacksada usilnie próbują się tam odnaleźć. Bariera językowa uniemożliwiła mi dokładniejsze wniknięcie w treść i wyłapanie wszelkich niuansów i smaczków, ale upewniłem się w przekonaniu, że warto czekać. Rysunkowo rewelacja, treściowo porywa i... chyba rozczula. Polecam, niech no tylko wydadzą!!!\n« Odpowiedź #80 dnia: Październik 14, 2006, 09:45:37 am »\nIstotę Czerwieni przeczytałem, i trzyma poziom poprzednich tomów serii, chociaż wydawało mi się że czegoś mi brakuje, przez co nie stanie się moim ulubionym tomem tej świetnej serii. Pewnie z powodu bariery językowej Rysunki są na tym samym poziomie, ale szczególnie podobała mi się przedostatnia strona z Almą, zrobiona w formie czarno-białych zdjęć.\n« Odpowiedź #81 dnia: Październik 14, 2006, 10:45:56 pm »\nczytaliście w oryginale czy może w jakimś angielskim, amerykańskim przekładzie?\n« Odpowiedź #82 dnia: Październik 14, 2006, 10:46:35 pm »\nkoleżanka mi oryginał tłumaczyła\n« Odpowiedź #83 dnia: Marzec 26, 2007, 06:28:24 pm »\nW maju Egmont wprowadzi do sprzedaży polską edycję trzeciej części. Chyba się cieszycie?\n« Odpowiedź #84 dnia: Marzec 27, 2007, 06:54:00 am »\nTeż pytanie... Kilka postów wcześniej dzieliłem się wrażeniami z lektury. Oryginału, "with a little help from my friends" Zadziwiające, jak wiele można wykrzesać z tak pozornie "przerobionej" formuły. Zwłaszcza scenariuszowo, bo wydaje się, że wałkowano to tysiące razy.\nNie mogę się doczekać polskiego wydania, bo jednak oglądanie w towarzystwie "amatorskiego tłumacza on-line" jest męczące. "Co on powiedział? Naprawdę? A spróbuj to inaczej ująć. A może to było tak...?"\n"Trójka" tak różni się od "Dwójki" jak ta od "Jedynki". I nie podejmuję się wartościowania. Dwa miesiące!\n« Odpowiedź #85 dnia: Kwiecień 06, 2007, 12:58:33 pm »\nW oczekiwaniu na trzecia czesc moge tylko podzielic sie wrazeniami z zakupionego niedawno majking ofu z czesci pierwszej I fragmentow czesci drugiej. Jest tam pewien fragment dotyczacy, (chyba bo w hiszpanskim nie jestem jeszcze taki biegly , ale oczka jeszcze pracuja ) pierwszej wersji blacksada w czerni i bieli, roznica jest porazajaca, oczywiscie na plus dla finalu, widocznie material na pierwszy album lezal juz dawno w szufladzie i dobze heh ...za jakis czas wrzuce skana to sami bedziecie sie mogli przekonac\n« Odpowiedź #86 dnia: Kwiecień 21, 2007, 02:22:09 pm »\nok troche obsunąłem czasowo nom, ale jestem\npierwszy link to pierwsza wersja blacksada\ndrugi szkice do okładki:\na co do trzeciego to mam zapytanie po co daje się inny kolor do szkicu? zeby łatwiej przymierzyć sie do koloru?może ktoś mi to wyjaśnić?\n« Odpowiedź #87 dnia: Maj 12, 2007, 09:14:17 am »\nwłaśnie dostałem info z merlina, że wydawca przełozył wydanie Blacksad na połowe czerwca... słodko:)\n« Odpowiedź #88 dnia: Maj 12, 2007, 10:26:00 am »\nnad blacksead'em to chyba jakieś fatum siedzi :/\n« Odpowiedź #89 dnia: Maj 16, 2007, 10:30:10 pm »\nTo miał być mój prezent na urodziny.\nNic to, kupię sobie na imieniny w takim razie.


Sztuka Wróżbiarstwa Dla Początkujących Scott Cunningham ✅ Książka Najtaniej Opinie Księgarnia Interentowa Relaksacyjna.pl\nNiniejsza publikacja jest kompletnym przewodnikiem po odczytywaniu swojej przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Napisana jest z punktu widzenia niemalże niespotykanego w pracach na ten temat, ponieważ autor nie akceptuje poglądu, iż żyjemy zgodnie z boskim planem (a więc uważa, że jesteśmy w stanie zmieniać naszą przyszłość). Nie musimy być wróżbitami, by odkrywać naszą przeszłość, teraźniejszość oraz przyszłość. Każdy z nas może zajmować się wróżbiarstwem i uzyskiwać istotne informacje, a ta książka przedstawia zarys wielu metod możliwych do zastosowania w celu osiągnięcia tej umiejętności. Część I zawiera najważniejsze informacje dotyczące przedmiotu oraz debatę nad rangą wróżbiarstwa w starożytnym świecie. W tej części zawarte są też techniki związane z odczytywaniem symbolicznego znaczenia, z naturą iluzji zwanej przez nas czasem, a także propozycje wykonalnego planu zmieniania niechcianej przyszłości. Część II składa się ze szczegółowych opisów szerokiego wachlarza technik wróżbiarskich, pogrupowanych -według narzędzi i sposobów służących do ich -wykonywania. Wiele z nich wykorzystuje naturalne siły przyrody, takie jak woda, chmury, dym, ogień czy sposób poruszania się ptaków. Część III to krótki wstęp do bardziej zaawansowanych technik wróżbiarstwa.\nSztuka wróżbiarstwa dla początkujących to praktyczny przewodnik po bardzo praktycznej sztuce. Informacje na temat wróżb przedstawione zostały wraz z opisami odpowiednich technik mających zapewnić szybkie dostrzeganie możliwych wydarzeń w przyszłości i uzyskiwanie odpowiedzi na zadawane pytania, a także oferujących pomoc w podejmowaniu trudnych decyzji. Przedstawiona -wiedza opiera się na badaniach i doświadczeniach przeprowadzanych przez ponad dwie dekady. Chociaż nie możemy zagwarantować sukcesu jakiejkolwiek z tych technik, nie wydaje się nam prawdopodobne, że wie dza o nich przetrwałaby pięć wieków, gdyby techniki te nie były skuteczne. Wróżbiarstwo nie jest krokiem wstecz do czasów, gdy rządziły nami przesądy i nieporozumienia. Przeciwnie - pełne zrozumienie działania mocy kształtujących nasze życie wymaga głębokiego zastanowienia i przemyślenia wielu niezwykłych koncepcji, które są nam drogie.\nNie istnieje coś takiego jak przeznaczenie, los. Żadna wyższa istota nie ustala planu naszego życia. Jest ono prawie całkowicie zależne od nas samych. Wróżbiarstwo, jako narzędzie do uzyskiwania w inny sposób niedostępnych informacji, może być wielkim sprzymierzeńcem w kształtowaniu naszego życia i realizowaniu naszych , nadziei i pragnień.\nPrzeszukajcie przeszłość. Zbadajcie teraźniejszość. Spójrzcie w przyszłość. Dopiero wtedy będziecie gotowi w pełni uczestniczyć -w tej wielkiej przygodzie, którą nazywamy życiem.


Orkiestra kameralna Capella Bydgostiensis na festiwalu w Łańcucie - Biznes i Styl\nPoniedziałkowy koncert orkiestry kameralnej Capella Bydgostiensis p/d Michaela Maciaszczyka, harfistki Pauliny Porazińskiej, akordeonisty Macieja Frąckiewicza i&nbsppoetki Ewy Lipskiej dostarczył festiwalowej publiczności przeżycia najwyższej próby.\nProgram wieczoru usłyszeliśmy w&nbspodwrotnej, niż pierwotnie planowanej kolejności - bieg koncertu uzasadnił te zmianę. Najpierw zabrzmiało trzyczęściowe Divertimento B. Bartóka, w&nbspktórym lekkość i&nbspradosny nastrój skrajnych części kontrastował ze środkowym, mrocznym Molto Adagio. Drugą pozycją było Concertino na harfę i&nbspinstrumenty smyczkowe współczesnego twórcy J. M. Damase’a. Uwagę zwracała lekkość kompozycji, odniesienia do klasycznej tradycji muzycznej i&nbspdoskonała, pełna temperamentu interpretacja harfistki P. Porazińskiej. Zachęcony gromkimi brawami publiczności Michel Maciaszczyk zaproponował bis – Fantazję na skrzypce i&nbspharfę C.Saint- Saensa.\nChoć czas trwania I&nbspczęści koncertu dawno dobiegł końca, zachwycona publiczność domagała się kolejnego bisu. M. Maciaszczyk zaproponował muzyczną niespodziankę : utwór izraelskiego twórcy, rumuńskiego pochodzenia Sergiu Natry, znanego szczególnie z&nbspkompozycji pisanych na harfę. Tak więc I&nbspczęść koncertu przedłużyła się o&nbspdwa konkretne dzieła, których nie było w&nbspprogramie.\nZ tym większym zaciekawieniem oczekiwaliśmy wykonania Czterech Pór Roku op.8 A. Vivaldiego, które zabrzmiały po przerwie. To najsłynniejsze dzieło „rudego księdza”- bo tak był nazywany kompozytor - skomponowane na podstawie anonimowych Sonetów, będące kapitalnym przykładem muzyki ilustracyjnej. Podczas wczorajszego koncertu usłyszeliśmy je we wzbogaconej brzmieniowo wersji, z&nbspudziałem harfy i&nbspakordeonu. Mistrz instrumentu M. Frąckiewicz za pomocą akordeonowego miechu imitował powiewy wiatru i&nbspnadchodzącej burzy, a&nbsptremolem wysokich rejestrów śpiew ptaków. Wyjątkowy efekt sonorystyczny uzyskany został przez połączenie akordeonu i&nbspklawesynu. Między kolejnymi Koncertami Pór Roku swoje doskonałe wiersze recytowała Ewa Lipska.\nNajbardziej spektakularną była od początku do końca kreacja artystyczna dyrygenta i&nbspznakomitego skrzypka w&nbspjednej osobie, czyli M. Maciaszczyka, który z&nbspognistym wręcz temperamentem dyrygując od pulpitu wykonywał solowe partie skrzypiec. Wszystkie Cztery Pory Roku zabrzmiały w&nbspnowoczesnej wersji, łamiącej dotychczasowe, przez lata utarte schematy interpretacji muzyki barokowej. Allegro – ostatnia część z&nbspZimy, było istnym finale furioso i&nbspasumptem do kolejnych bisów. Artyści wrócili więc jeszcze do Vivaldiego, a&nbspjuż zupełnie na koniec usłyszeliśmy nadzwyczajnej urody kompozycje A. Pazzolli „Ave Maria” dedykowaną przez M. Maciaszczyka wszystkim matkom.\nWczorajszy, festiwalowy wieczór zakończył się dokładnie o&nbsp22.27- czyli długo po planowanym czasie trwania koncertu. Kolejne wieczory zapewne przyniosą nowe niespodzianki i&nbspekscytujące przeżycia. Bo taki już jest Muzyczny Festiwal w&nbspŁańcucie!


Kąpiel maluszka - ladnebebe.pl\nZ Helenką i Magdą\nA może wspólna kąpiel? To dziś nasz pomysł na chwilę bliskości i świetny pretekst do superzabawy. Nie czekaj do wieczora. Każdy moment jest dobry na radosne pluski w wielkiej wannie.\nHelenka uwielbia wodę. Nawet swoją pierwszą kąpiel w basenie ma już za sobą. A gdy tylko jej mama krząta się w łazience, niepewnym jeszcze krokiem zmierza w jej stronę. Podejrzałyśmy kąpielowe historie Magdy Kokoszki i jej dziesięciomiesięcznej córeczki. Nie brakowało wspólnych czułości, uśmiechu i tulenia, ale też kąpielowych pomocników. A dzisiaj właśnie o nich.\nCzy to łazienka na warszawskim Mokotowie czy Riwiera Francuska? Kostium, w paski w klimacie marynistycznym to kąpielowy hit dziewczyn! Wkładka chłonna w dolnej części to specjalny patent Lassig – magazynuje wilgoć, nie wypuszczając tym samym płynu na zewnątrz. Zabawa w wannie może trwać póki woda ciepła. Nowa linia do pływania Splash&Fun to wysoka jakość materiałów, która zapewnia wysoką jakość jej stosowania. A gdybyście chcieli przenieść kąpielową zabawę na zewnątrz, w blasku promieni słonecznych to materiał, z którego uszyto kostium dodatkowo wyposażony został w ochronę UV 50+.\nKostium Lassig z kolekcji Splash&Fun kupicie tutaj.\nBEZPIECZNIE Z WATERHERO\nZ oddali widać gołe stópki biegnące w stronę łazienki. To znak, że czas na wodną przygodę! Na dnie wanny przyczepiamy gumowe łapki z przyssawkami, chroniące dzieci przed poślizgnięciem. Sprawa ważna, bo w kąpieli łatwo się omsknąć przy siedzeniu czy przy zabawie, zaliczyć zachłyśnięcie czy bolesne spotkanie głowy z metalowym kranem. Dzięki łapkom dno wanny czy wanienki nadal jest komfortowe, ale zyskuje na bezpieczeństwie. Dodatkowy atut Waterhero? Maty zmieniają kolor w zalezności od temperatury. Czerwony kolor to znak, że można startować z zabawą, zmiana barwy stópek ostrzega, że temperatura wody urosła powyżej trzydziestu siedmiu stopni Celsjusza i pora ją schłodzić. Antypoślizgowe maty przyciągają oko małego pływaka, zachęcają do kąpieli, a do tego są wykonane z bezpiecznych materiałów, wolne od BPA i ftalanów. Produkt szwedzkiej marki Everyday Baby to cztery maty w kształcie stopy, dwie lewe i dwie prawe. Do zabawy na sucho też super.\nMaty marki Everyday Baby kupicie tutaj.\nWODNA ZABAWA Z QUUT\nNowości belgijskiej marki Quut otwierają przed małymi wielbicielami kąpieli nowe możliwości zabawy. W końcu kto by pomyślałam, że podlewanie kwiatków konewką w wannie stanie się faktem? Marka Quut to niepowtarzalny design dla dzieci, który świetnie się sprawdza podczas kąpielowych historii, ale i nie tylko. Zabawki można używać w ogrodzie, na plaży i na basenie. Konewka Cana to miły na małego ciała strumień wody. Do tego ma kształt okręgu i specjalnie wyprofilowane miejsce do trzymania. Wygodne w trzymaniu i zabawie są również foremki Lily. Czteroczęściowa zabawka składa się z elementów różnej wielkości. Każdy z nich spełnia inną rolę. Przez przezroczystego kwiatka można podglądać dno wanny, przez żółtego przelewać wodę, a zielony i różowy unoszą się na wodzie.\nKonewkę marki Quut kupicie tutaj, zestaw kwiatków Lily tutaj.\nRADOŚNIE Z LILLIPUTIENS\nMiś Cezar to kąpielowy przyjaciel Helenki. To do niego chowa malutkie rybki i inne zabawki, w czasie kąpielowej zabawy. Wykonany całkowicie z nowoczesnego neoprenu nie chłonie wilgoci i bardzo szybko schnie. Mała Helenka szybko zaprzyjaźniła się z przyjacielem i nie ma już kąpieli, które nie mogłaby się odbyć właśnie bez niego. Rybki radoście krążą pomiędzy nogami Helenki, aż wreszcie złapane w małe rączki lądują w koszyczku, do ich przechowywania, czekając na kolejną zabawę w wannie.\nMisia marki Lilliputiens kupicie tutaj.\nPIELĘGNACJA Z MOMME\nMomMe to świadomy dobór naturalnych składników wyselekcjonowanych w trosce o delikatne i wymagające ciała dzieci. Twórcy marki tratują skórę jak chłonną gąbkę, dbając jednocześnie o to, aby miała styczność tylko z tymi komponentami, które w żadnym stopniu jej nie szkodzą. Zamykając w opakowaniach esencję wyciśniętą z natury, stworzono kosmetyki bezpieczne, a zarazem skuteczne. Otulą też delikatnie ciało dzieci z alergią i atopowym zapaleniem skóry.\nKosmetyki MomMe dla dzieci, dostępne w zestawach i pojedynczo kupicie tutaj.\nOTULAMY SIĘ Z SAMIBOO\nW zestawie z myjką wpisać go można na listę kąpielowych niezbędników! Uszyty z miękkiej, niezwykle chłonnej froty. Dzięki właściwościom antybakteryjnym, antygrzybicznym i antyodorowym znakomicie sprawdza się jako okrycie kąpielowe zarówno dla noworodka, jak i niemowlaka. Sprawdzi się od pierwszych chwil urodzin, aż po kąpielowe historie przedszkolaka i jego rodziców. Ręcznik bambusowy z kapturkiem, uszkami i uroczym pomponikiem imitującym ogonek uszyto w upały daje poczucie świeżości i kojącego chłodu, a zimą zaś przyjemnego ciepła.\nRęczniki Samiboo kupicie tutaj.\nWYGODNIE I Z KLASĄ, Z YELLOW MEADOW\nSiostry, które stworzyły Yellow Meadow z każdą nową kolekcją zaskakuj! Te kolory! Szlafroki tętniący energią to uzupełnienie leniwego poranka i wieczornej pielęgnacji. Chciałoby się go nosić nie tylko w domu. Autorskie wzory, stuprocentowy bambus i zmysłowy krój, podkreślający kobiecość. Marka otwiera się na nowe i startuje wiosną z kolekcją otulaczy dla dzieci. Po przytulaskach z mamą i otuleniu delikatną tkaniną oczy same przyjemnie zamykają się do snu. Do karmienia, na spacerze i podczas domowych czułych pieleszy. Czekamy na kolejne pomysły marki, przeczuwamy że jeszcze nie raz nas zaskoczy.\nSzlafrok Yellow Meadow kupicie tutaj.\nUBRANI W NANAF ORGANIC\nNie ma to jak zanurzyć się w miękkiej ekologicznej bawełnie po wyjściu z wanny. Otulić się cieplutko i wygodnie, a co najważniejsze bezpiecznie, bo całkowicie w ekologicznej tkaninie. Nanaf Organic dba o pierwsze miesiące życia maluszka, dając mu wszystko co najlepsze z natury. Bambusowe body, miękkie pasiaste śpioszki, sukienki, koszulki. Od stóp do głowy zapewnia idealną ochronę delikatnej skórze najmłodszych. Najdrobniejsze detale w ręcznie szytych ubrankach i kocykach składają się na całość, która jest gwarancją jakości i dobra idącego w parze z ideą Nanaf Organic.\nUbranka Nanaf Organic kupicie tutaj.\nWięcej o kąpielowych historiach przeczytacie również tutaj.\nkąpiel maluszkakąpiel niemowlakalilliputiensMommeNanaf OrganicquutsamibooWATERHEROyellow meadow


DUKLA: Pożar kotłowni w budynku mieszkalnym - Krosno112.pl\nDUKLA: Pożar kotłowni w budynku mieszkalnym\nniedziela, 10 luty 2019 09:07\nStrażacy z OSP KSRG Dukla oraz JRG Krosno prowadzili działania ratowniczo-gaśnicze w nocy z soboty na niedzielę w jednym z domów przy ul. Jana Pawła II w Dukli, gdzie doszło do pożaru pomieszczenia kotłowni. Na miejscu interweniowali również ratownicy medyczni.\nGęsty dym wydobywający się z pomieszczenia kotłowni został zauważony przed godziną 2. w nocy (w niedzielę 10.02) w jednym z domów przy ul. Jana Pawła II w Dukli. W trakcie zaistnienia zdarzenia wewnątrz budynku przebywały dwie starsze osoby. Jeszcze przed przyjazdem strażaków sami zdołali ewakuować się z budynku.\nStarsza kobieta, po pewnej chwili poczuła się źle, ponieważ będą w zadymionym domu oddychała dymem pożarowym. Wezwano zespół ratownictwa medycznego, który przebadał ją na miejscu zdarzenia. Kobieta po podaniu tlenu i profilaktycznym zbadaniu nie potrzebowała przewiezienia do szpitala.\n- Nasze działania polegały na odnalezieniu źródła ognia, ugaszeniu go przez strażaków w aparatach ODO i oddymieniu pomieszczeń - relacjonują strażacy z OSP KSRG Dukla - Do działań z naszej jednostki wyjechał ciężki samochód ratowniczo-gaśniczy SCANIA P410 XT.\nZ JRG Krosno działania ratowniczo-gaśnicze prowadzone były przez sekcję gaśniczą (GCBARt Scania i GCBA Renault).\nred. fot. OSP KSRG Dukla\nKROSNO-BIAŁOBRZEGI: Zadymienie wewnątrz budynku