wzory szydełkowe obrus\nJesteś tutaj: Strona główna Trendy wzory szydełkowe obrusy. Wyniki wyszukiwania dla wzory szydełkowe obrusy, znaleziono 600 wyników. Wysłany: Pią 28 Lip, 2006 09: 38 Obrus-wzór sprzed 80 lat. a ile to trzeba juz robic roznych szydełkowych prac zeby dojsc do takiego poziomu.\nSzydełkowe obrusy i bieżniki. Sliczne te obrusy, ja sie wlasnie chce zabrac za zrobienie kilku i poszukuje wzorow i schematow do nich bo niestety sama nie.\nWzory szydełkowe-folder z plikami na Chomiku kasia3527• Koszyczki. Mht, Ażurek. Mht. Wzory na obrusy i serwetki· wzory na poduszki . Przedmiotem aukcji są wzory obrusów szydełkowych, które można wykonać samemu. Obrusy takie są bardzo efektowne, ale bardzo drogie ze względu. Obrusy zostały wykonane ręcznie szydełkiem przy zastosowaniu włókna z czystej bawełny. Utworzone wzory stanowi± najczę¶ ciej poł± czenie różnych figur\n. Witam serdecznie smile. Szukam wzorów szydełkowych na duże serwety (kwadratowe i okrągłe), bieżniki i obrusy. Może ktos ma w posiadaniu? Szydełkowy obrus Druty, igła i szydełko. Szukam wzorow na obrusy owalne i zazdrostki. Jesli ktos moglby mi pomoc, to bardzo prosze o umieszczenie tutaj. Serwetki, obrusy-Szydełko. świat akwarystyki biotopu Malawi, piękne ryby, akwaria· Druty i szydełko, wzory na szydełko, wzory na druty, czapki, szaliki.\nObrusy-galeria-schematy serwetek szydełkowych-bloog. Pl.\nIdealna do tworzenia miękkich, elastycznych tkanin na obrusy, poszewki czy narzuty. Wzory szydełkowe można wykonywać rzędami, w okręgach lub kwadratach.\nCzy ma ktos moŻe ciekawe wzory do szydeŁkowania i mÓgŁby siĘ ze mnĄ podzieliĆ? Czy ma ktoś ciekawy wzór na obrus szydełkowy? Muszę zrobić duży obrus na. Przedmiotem jaki państwu oferujemy jest obrus naturalny szydełkowy. Zdobienia tych obrusów stanowią wspaniałe wzory szydełkowe nawiązujące do rękodzieła.\nK& k producent obrusów poliestrowych, obrusy, obrusy plamoodporne, obrusy jednokolorowe, obrusy drukowane, obrusy haftowane, obrusy szydełkowe.\nProszę o wszelkie wskazówki, wzory, odnośniki itp. Temat: Re: szydełko] obrusy. Od: " Arleta" < a. Obrus z elementów robi się łatwo i szybko. 1 Paź 2009. Rzeczywiście na szydełku mozna zrobić prawdziwe cudeńka. Ja jeszcze mam piękny obrus i wiele serwet zrobionych przez moją sąsiadkę sprzed . Nigdy jeszcze nie zrobiłam szydełkiem firanki, obrusa, serwetki. Przymierzam się do tego-jak i do. Wzory i schematy w klubie osinka: . Ta oferta dotyczy: Szydełkowe obrusy, firany, serwetki na zamówienie. Wykonania zalezy od rozmiaru i wzoru. Zobacz powiększenie.\nPolecamy obrusy i bieżniki żakardowe wszystkich producentów krajowych, obrusy plamoodporne w szerokiej gamie rozmiarów i kolorów, bawełniane i lniane obrusy szydełkowe importowane. Gotowa firana żakardowa w kuchenne drukowane wzory. Zik v Obrus obrusy bieżnik szydełko 40/130 (966411491). Klikając tutaj znajdziesz serwety z wzorami szydełkowymi wystawiane na naszych aukcjach. Obrusy Szydełkowe. Najtaniej zawsze na Allegro. Pl Sprawdź jak niskie są ceny! Obrusy Witeks. Bogactwo wzorów i kolorów. Nasza oferta Ciebie zaskoczy. Jest to jeden z łatwiejszych wzorów na szydełko. z ich wykorzystaniem powstają na ogół misterne obrusy, firany, oraz szereg wstęg i koronek.\nWzory krzyżykowe, szydełkowe, haft płaski i richelieu na obrazki. Wzory krzyżykowe na obrazki, serwetki, poduszki i obrusy. 100 stron . Przepisy i rozporządzenia· Wzory pism. Reklama: Nakładką na podkład mogą to być: obrusy haftowane, obrusy lniane, obrusy szydełkowe (i. 28 Mar 2010. Kilim-obrus we wzory. Sprzedam Obrus-kilim. Tkanina dosyć gruba. Poszewka na poduszkę haftowana ze wstawką szydełko. 2 Mar 2010. Obrus szydełkowy o rozmiarze 160/350 cm osz 75 biały. Tych obrusów stanowią wspaniałe wzory szydełkowe nawiązujące do rękodzieła.\nSzydełko Ozdoby wielkanocne-wzory na kurki szydełkowe mogące służyć jako: do dekoracji całych brzegów wielkanocnego bieżnika lub obrusa na Wielkanoc. 06 listopada 2009. Szydełkowe obrusy i bieżniki. Kilku i poszukuje wzorow i schematow do nich bo niestety sama nie posiadam takowych. Obrusy zostały wykonane ręcznie szydełkiem przy zastosowaniu włókna z czystej bawełny. Utworzone wzory stanowią najczęściej połączenie różnych figur. Książka Firanki, obrusy, serwetki?? podręcznik szydełkowania techniką filet? techniki. Klasyczne koronki szydełkowe. Inspirujące wzory i projekty.\nSzydełkiem można wykonać dzieło oryginalne i niepowtarzalne. Obrusy drukowane. Do przenoszenia kolorowych wzorów na tkaninę stosuje się druk offsetowy. Dzianiny, ręcznie robione dzianiny, sweter ręcznie robiony, na drutach, jak zrobić sweter, wzory na druty, szydełkowe serwety, obrusy, włóczki, wełna. Szydełko. Obrus ma mieć wymiary 2m na 1, 5 m i być owalny. Natomiast wzory są bardzo fajne, można ją dowolnie modyfikować, o czym bym może nie wiedziała.\nObrusy, Bieżniki i Maty Veroli Lux Red n Gold-poszewki Dekoracyjne Szydełkowe-poszewki-Kuchnia i salon-sklep-ceny-Euromat.\nOferujemy Państwu szeroką gamę obrusów haftowanych, gipiurowych oraz szydełkowych. Posiadamy piękne, niepowtarzalne wzory, które dzięki swojej różnorodności. Obrusy szydełkowe. Obrusy 100% bawełniane w kolorze ecru, ręcznie robione metodą szydełkową. Mix wzorów. Dostępne w różnych rozmiarach. Niestety, ciężko jest znaleźć wzór na obrus owalny, wydawcy gazetek na polskim rynku. Moje (i nie tylko) robótki na szydełku i drutach. i trochę szycia. Obrusy robione ręcznie i z nadrukami. Ciekawe wzory i kolory. Jednokolorowe i drukowane, obrusy haftowane, obrusy szydełkowe, obrusy z tkanin. Klasyczne koronki szydełkowe. Inspirujące wzory i projekty. Opisują przedstawione w książce projekty koronek: bieżniki i obrusy, wykończenia brzegów. P. t. Matusewicz: Wykonuję prace szydełkowe, wyszywam obrusy, serwety, wzory na torby ekologiczne. e. Kiedy rozpoczęła się Pana przygoda z szydełkowaniem? Książki otagowane Obrusy i serwetki Ksiazka Recenzje Komentarze Co czytać. Obrusy, serwety, serwetki· Układanie serwetek· Wzory szydełkowe dla domu.\nWzory szydełkowe. Zdjęcie 1 z 3 PoprzednieNastępne· Zdjęcie tego obrusa jest zatytułowane· Przejdź do strony zdjęcia. Zdjęcie tego obrusa jest.\nObrusy-zanim kupisz. Porównaj ceny. Porównywarka cen przeszukuje sklepy online. Wykonany bardzo starannie tak jak i szydełkowe obrębienie brzegów. Obrusy z tłoczonymi wzorami wprowadzą na Wasz stół letni nastrój, dając.\n. Wzór-element do łączenia w całosc np. Na obrus. Na bieżnik. Autor: ella 0591 o 15: 30. Etykiety: wzory szydełkowe. Obrusy szydełkowe. Wykonane są z włókna czystej bawełny. Kolekcja nasza zawiera oryginalne i niepowtarzalne geometryczne i kwiatowe wzory. Tu znajdziesz serwety i obrusy ręcznie haftowane, lniane ozdabiane mereżką obrusy z. Wzory wyhaftowane szarą muliną haft płaski podkładany z elementami dziurkowanymi. i serwety z koronką i serwety richelieu i ozdoby szydełkowe i. Obrusy, serwety itp. Robi się przede wszystkim szydełkiem. Drutach i szydełku to moja pasja jak możesz prześlij mi wzory na owalne serwety i bieżniki. Proponujemy obrusy i bieżniki haftowane, obrusy gipiurowe, obrusy plamoodporne. Obrusy z adamaszku, lniane i szydełkowe, Do wszystkich wzorów posiadamy.\nTutaj będę dzielić mój wzór i crochet znajomych i patterns. Crochet Doilies· wzory szydełkowe· Szydełkowe obrusy· Crochet ręcznik Lamówki.\nKlasyczne koronki szydełkowe Inspirujące wzory i projekty. Opisują przedstawione w książce projekty koronek: bieżniki i obrusy, wykończenia brzegów. Obrus ten wydziergałam chyba ze 3 lata temu ale się jescze chyba nim nie. Mam sporo wzorów na szydełko. Mogę zaprezentować swoje ostatnie prace.\nSerwetki szydelkowe-wzory. Pakamera Artystyczna-Tagi. Robotkowysecretpal. Blog Firanki, obrusy, serwetki Świat autoscout. 24. Pl Książki cena: 25, 49 zł.\nKlasyczne koronki szydełkowe, Inspirujące wzory i projekty, inspiracje. w książce projekty koronek: bieżniki i obrusy, wykończenia brzegów. Klasyczne koronki szydełkowe Inspirujące wzory i projekty, zdjęcie. Opisują przedstawione w książce projekty koronek: bieżniki i obrusy. Opis» Klasyczne koronki szydełkowe. Inspirujące wzory i projekty. Opisują przedstawione w książce projekty koronek: bieżniki i obrusy, wykończenia brzegów. Klasyczne koronki szydełkowe. Proste, nowoczesne i oryginalne– te słowa najlepiej opisują przedstawione w książce projekty koronek: bieżniki i obrusy. Serwetka do robótek szydełkowych 4531011-00926 12, 90zł. 01. Obrus w różyczki. 02. Obrus w słoneczniki. 03. Obrus w gwiazdy betlejemskie. . Wzoru pęczkowego– oto prawdziwe wyzwania dla wielbicieli szydełkowania. Nie tyle obrus, serwetę, bieżnik, lecz po prostu małe dzieło sztuki.\nWszystko robione na szydełku specjalnie na zamówienie. Robótki ręczne-szydełkowanie: Szydełkowanie, robótki ręczne, haft, koronka, obrusy, serwetki, serwety, ozdoby. Haft krzyżykowy oraz trochę wzorów do niego, wiersze.\n. Wolnego czasu poświęcam na projektowanie i tworzenie nowych, ciekawych wzorów. Szydełkowanie, robótki ręczne, serwetki. Prace moje są niepowtarzalne. Posiadam bogatą kolekcję swoich prac, obrusy, serwetki, bieżniki, firanki.\nChętnie sprzedam wyroby szydełkowe: serwetki, obrusy, ozdoby. Mogę także szydełkować określone wzory na zamówienie. Różne-Opole.\nBieżniki i obrusy, wykończenia brzegów, zdobienia serwet i serwetek. Klasyczne koronki szydełkowe nowosc. Inspirujące wzory i projekty. Klasyczne koronki szydełkowe. Praca zbiorowa. Cena detaliczna: 29, 90 zł. w tej książce zaprezentowano wzory przeznaczone do wykonania koronki znanej. Ale Koronkowe serwety i obrusy adresowane są także do doświadczonych koronkarek. Może nowy obrus z gwiazdkowymi motywami lub chociaż własnoręcznie zrobiona świąteczna. Robótki szydełkowe. Dzisiaj proponujemy dużo praktycznych drobiazgów. Taka też właśnie tematyka dominuje wśród naszych wzorów: żaglówki.\nJak szukałam czasem czegoś to oglądałam te wzory, a że bardzo mi się podobały. Żeby zrobić taki obrus muszą być wymiary ołtarza, na wiosnę jak byłam w domu poszłam do. Koronki szydełkowe, Nasze prace, Koronki czółenkowe. Obrusy, serwety, serwetki to niezbędne ozdoby stołu i wnętrza. Niepowtarzalne wzory i motywy, różnorodne kształty, kolory dodadzą. Wyroby szydełkowe czy haftowane to droga inwestycja, ale na pewno doda wnętrzu wyjątkowych cech. . Obrus ma mieć 20 x 13 elementów, czyli czeka mnie ich jeszcze 259 plus. Wzoru i schematu łączenia to nie jestem w stanie tego sprawdzić. Album z ubraniami wykonanymi na szydełku lub drutach, głównie dla siebie.\nRęcznie robione dzianiny, jak zrobić sweter, wzory na druty, szydełkowe serwety, obrusy, włóczki, wełna, przędza, mulina, kordonki, usługi dziewiarskie. Mają ten sam wzór" Ananasa" takie same a jednocześnie różne bo wykonane z różnych. Obrus dziergany ok dwa miesiące, wykonany bardzo pracochłonnym wzorem. Warto ewentualnie je trochę powiększyć, gdyż szydełkowe sznureczki. Wzory są delikatne, czyli właśnie takie jak lubię: Tagi: haft obrus serwetka. Tekstylia domowe Obrusy Narzuty Poszewki Ceraty K& k Kośniewski google. Wyroby szydełkowe, obrusy plamoodporne, obrusy haftowane i wiele innych. To w bardzo szerokiej gamie kolorów i wzorów o różnym stopniu zaciemnienia. Każdy obrus, serwetka i bieżnik: haftowane, szydełkowe, z mereżką, z falbanami. Obrusy robione ręcznie i z nadrukami. Ciekawe wzory i kolory.\nStrona miłośniczki szydełkowania, wyrobi własne, ciekawe artykuły, wskazówki, wzory i oczywiście galeria prac. a w niej: serwety, obrusy, bieżniki i inne.


Jeżeli zależy nam na tym, aby zdjęcia z kapitalnej uroczystości ślubnej były jedyne w swoim rodzaju, warto pomyśleć o zaangażowaniu takiego fotografika, który nie stosuje się do żadnych szablonowych rozwiązań oraz zdaje sobie sprawę z tego, że zdjęcia noworodków kraków to baza. Zdecydowanie warto będzie wziąć pod szczególną uwagę taką ofertę, w jakiej będziemy w stanie ustalić dużo elementów i w ten sposób skonstruować absolutnie niepowtarzalną konstrukcję dla tego typu Read More ...\nObecnie niezmiernie w szeregu przypadków dochodzi do rozmaitych nieradosnych wypadków, w jakich uczestnicząc, odczuwamy się pokrzywdzeni. Z tego też powodu będziemy walczyć o swoje dobro, jakie ma prawo zarówno traktować przedmiotów materialnych, jak oraz jedynie osoby. Pomimo zaś tego, że taka sprawa nieraz trafia do sądu, by móc ją założyć, musimy odpowiednio orientować się w przepisach prawa. W związku z tym, że będą nas intrygować terminy rodzaju upadłość, będziemy chcieli Read More ...\nPosted by admin maj - 2 - 2014 Komentowanie nie jest możliwe\nPo bardzo długim czasie zostaną po ślubie wyłącznie mniej bądź bardziej wyblakłe wspomnienia. I zdjęcia, które niewątpliwie ułatwią w odświeżeniu własnych wspomnień. Powinny być więc bardzo udane! I w sumie nie trzeba wybiegać tak bardzo w przyszłość, bo pewnie będziemy pragnęli sięgać po swoje fotografie ślubne Trójmiasto na okrągło. W dużym uproszczeniu: musimy porozglądać się za takimi fotografami ślubnymi, którzy istocie są w stanie spowodować, że o zdjęciach robionych w Read More ...\nKawa, jak wszystkie inne artykuły jest obiektem pragnienia wielu badaczy, którzy spędzając niezliczone ilości godzin nad jej badaniami, próbują dowieść praworządności jej spożywania. To właśnie dzięki takim oczywiście badaniom wiemy, iż picie kawy zapewne może mieć nawet lecznicze aspekty, jednak warunkiem jest spożywanie jej w umiarkowanych, rozsądnych ilościach. Zielona kawa odchudzanie oprócz działania stymulującego organizm i polepszającego przedsięwzięcie metabolizmu powoduje, iż prawie natychmiast polepsza się pamięć krótkotrwała, a to na Read More ...\npraca dla lekarzy w...\nReklama dla firmy –...\nPosted on wrz - 24 - 2015


Zastanawiasz się, czym ogrodzić dom? Zdecyduj się na panele ogrodzeniowe - czytasz na maxbud-pakosc.pl\nZastanawiasz się, czym ogrodzić dom? Zdecyduj się na panele ogrodzeniowe\nStawiając swój dom trzeba pomyśleć nie tylko nad materiałami na jego zbudowanie, ale także nad samym ogrodzeniem obiektu. Na rynku można wyszukać wiele możliwości, lecz szczególnie warte uwagi są panele ogrodzeniowe. Z jakich przyczyn?\nNade wszystko można je stosować i do ogrodzenia posesji prywatnych, i do zakładów przemysłowych. W zależności od tego, z jakiego materiału są wykonane, mogą odróżniać się swoją sztywnością i stabilnością, toteż dokładnie zweryfikuj, którzy producenci paneli ogrodzeniowych zapewniają największy stopień zabezpieczenia ogrodzonego obiektu. Poza samymi panelami konstrukcja wymaga także zastosowania słupków, jakie mogą być zamontowane w gruncie bądź będą przykręcone z pomocą specjalnych kotew.\nJakie drzwi wewnętrzne wybrać aby były solidne i ładne?\nDziennikarz: MISSION Public Relations\nDobór drzwi wewnętrznych spędza spanie z powiek wznoszącym budowle albo dopracowującym pomieszczenia. Spróbujmy odpowiedzieć na zapytanie jakiego rodzaju drzwi wewnętrzne zakupić.\nPragniemy, aby wewnętrzne drzwi były piękne i pasowały do pomieszczenia, jednakże muszą również być solidne a także funkcjonalne, dlatego że przecież będziemy korzystali z nich na co dzień.\nZazwyczaj używane są panele stalowe, ponieważ są najbardziej wytrzymałe, a powłoka korozyjna sprawia, iż nie musisz bać się o ich trwałość. Panele drewniane są bardzo estetyczne, jednak trzeba pamiętać o zabiegach pielęgnacyjnych, które pomogą utrzymać je w odpowiednim stanie przez niejeden rok. Przymiotem paneli ogrodzeniowych jest ich szybki montaż. Starczą dwa dni, aby cieszyć się solidnym ogrodzeniem(polecamy płoty panelowe wrocław). Określone części można zamówić w sieci, co zdecydowanie oszczędzi nasz budżet oraz pozwoli na większe wydatki na przykład podczas urządzania wnętrza.\nMyśląc o ogrodzeniu pamiętaj, iż potrzebna jest jeszcze właściwa brama, umożliwiająca wjazd na posesję. Jednym z wyjątkowo docenianych rodzajów bram są bramy przesuwne Wrocław. Najczęstszym materiałem, z którego są wyprodukowane, jest stal, co jest świetnym zabezpieczeniem przed niechcianymi osobami. Jeżeli jednak wybierzesz panele - link - ogrodzeniowe (szczegóły oferty), możesz też zakupić panelowe bramy. Są lekkie oraz bezproblemowe w montowaniu, a dodatkowo niezwykle praktyczne.\nJeśli wobec tego właśnie budujesz swój dom, już dzisiaj zastanów się nad właściwym ogrodzeniem, by na czas wyszukać model, który będzie odpowiadać wszystkim twoim wymogom. Dobrze jest posłużyć się wsparciem sprzedawcy, jaki nie tylko poradzi najlepsze rozwiązania, ale również wyjaśni Ci przymioty konkretnych tworzyw, z jakich są wyprodukowane. Pamiętaj, że twój dom to twoja twierdza oraz musisz czuć się w nim bezpiecznie, więc nie oszczędzaj na ogrodzeniu oraz zainwestuj w pierwszorzędne zabezpieczenia.\nWiększość kobiet ma w łazience przeróżne urządzenia do pielęgnacji włosów. Mogłaby to być lokówka czy też suszarka. Zazwyczaj są one przechowywane albo na pewnej bardziej znaczącej półce, albo w głębokiej szufladzie.\nWyremontowanie łazienki powinien być przemyślane, z tego powodu, że jest to pomieszczenie, z którego domownicy korzystają często. Dlatego warto przemyśleć nie tylko o aranżację, ale również o nabycie właściwych materiałów i akcesoriów.\nJak ukazują najnowsze testy każdego roku w naszym kraju zapoczątkowuje się jeszcze więcej branżowych sklepów, które świadczą rozmaite usługi, od zbycia towarów powszedniego użytku przez wszystkie rzeczy powiązane z nowatorskimi technologiami po nieraz rzeczy niezmiernie specjalistyczne. Jest to na pewno nadzwyczaj dobra wiadomość, że tak pozytywnie zmienia się nasz kraj i że nie trzeba już odjeżdżać gdzieś daleko, żeby móc spokojnie zakupić sobie wszystko, co się aktualnie potrzebuje.\nKupujemy drzwi wewnętrzne - co sprzedaje wytwórca drzwi wewnętrznych?\nNie sposób ukryć, że dla każdego wygląd jego domu ma istotne znaczenie. Przygotowanie fascynującego wystroju nie jest prostym zadaniem i często spędzamy sporo czasu na utworzeniu należytego pomysłu.


MarkizynKonrad-Konrad Wójcik – Razem budujemy lepszą przyszłość\nPoniżej znajdą Państwo kilka podstawowych usług, którymi zajmujemy sie na co dzień.\nPotrzebujesz remontu domu, mieszkania, a może biura? Chętnie się tym zajmiemy.\nSpędzasz czas na sportowo? Tak się składa, że również zajmujemy się remontami obiektów sportowych.\nZajmujemy się również wyburzeniami, rozbiórkami jak również pracami ziemnymi.\nStan surowy zamknięty masz już za sobą? Kolej na prace wykończeniowe wewnątrz budynku.\nDocieplania i adaptacje poddaszy\nWykonujemy ocieplania elewacji budynków z użyciem styropianu i wełny mineralnej.\nPoradzimy sobie również z układaniem kostki brukowej, jest to jeden z najpopularniejszych materiałów do utwardzenia chodnika lub podjazdu.\nMontaż markiz, okien i drzwi\nWykonujemy montaż różnego rodzaju markiz tarasowych, okien, drzwi, rolet, żaluzji oraz moskitier.\nObiekty sakralne i kapliczki\nZajmujemy się również remontami obiektów sakralnych oraz odnową kapliczek i przydrożnych krzyży.\nPoniższej zagadnienia towarzyszą nam w codziennej pracy\nGo to\tzadowolenie klienta\nNajlepszy klient to – zadowolony klient\nGo to\tterminowość\nWykonujemy prace w określonym terminie\nGo to\tNajwyższa jakosć\nZawsze dbamy o najwyższą jakość naszej wykonywanej pracy\nGo to\tKonkurencyjna oferta cenowa\nJesteśmy konkurencyjni na rynku również pod względem ceny\nFirma budowlana MarkizynKonrad - Konrad Wójcik powstała w 2000 roku. Jesteśmy nowoczesnym, prężnie rozwijającym się przedsiębiorstwem, świadczącym usługi remontowo-budowlane głównie na terenie województwa opolskiego jak i na terenie całej Polski.\nDewizą Firmy „MarkizynKonrad – Konrad Wójcik” jest zadowolenie i satysfakcja naszych Klientów. Celem naszej codziennej pracy jest możliwość sprostania oczekiwaniom i wymaganiom każdego Klienta, zachowując przy tym najwyższy stopień bezpieczeństwa i fachowości. Spełniając ludzkie\nmarzenia o idealnych, pięknych i przytulnych budynkach i ich wnętrzach dających spokój, ciepło i bezpieczeństwo, spełniamy również swoje. Po zakończonej pracy nie ma bowiem nic cenniejszego od szczerego uśmiechu i radości naszych Klientów podziwiających jej efekty.\nNaszą kadrę pracowniczą stanowią m.in. młodzi, ambitni, pracowici i wykwalifikowani specjaliści, z wykształceniem w dziedzinie budownictwa. Ich zaangażowanie, fachowość i wiedza połączona z kilkuletnią praktyką w tym zakresie gwarantują najwyższą jakość wykonywanych usług, z jednoczesnym zachowaniem wcześniej ustalonych, możliwie najkrótszych terminów wykonawstwa.\nAtutem naszej firmy są także atrakcyjne i konkurencyjne ceny. Podkreślamy przy tym, iż przystępna cena w każdym przypadku idzie w parze z najwyższą jakością świadczonych usług oraz ze staraniami przestrzegania terminowości.\nPoniżej przedstawiamy kilkanaście zdjęć, które ukazują nasz zespół podczas codziennej pracy, jak również efekty ich pracy\nJESTEŚ DOBRY W TYM CO ROBISZ?\nZatrudnimy murarzy, gotowych i chętnych do pracy w naszej firmie.\nDo zadań osoby zatrudnionej na w/w stanowisku będzie należeć między innymi:\n-murowanie z pustaków\n-pomoc przy układaniu płyt\nstropowych i zalewaniu betonem\n-kilkuletniego doświadczenia w branży budowlanej\n-utrzymywania czystości na budowie\n-dbania o wizerunek swój i firmy podczas pracy\n-mile widziana umiejętność czytania rysunków i nanoszenia wymiarów przy pomocy lasera\n-mile widziane zdolność komunikacji\n* Nie tolerujemy alkoholu, agresji i braku szacunku wobec innych pracowników, przełożonych oraz klientów firmy.\n-uczciwe warunki i sprzyjającą atmosferę w pracy\nProszę w CV dołączyć klauzulę:\nWyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych dla potrzeb niezbędnych do realizacji procesu rekrutacji (zgodnie z Ustawą z dnia 29.08.1997 roku o Ochronie Danych Osobowych; tekst jednolity: Dz. U. 2016 r. poz. 922). .\nDębie ul. Młyńska 9\nCzynne od: 8:00 - 17:00\n606 831 457\n+48 77 421 94 31\nCopyright Markizyn Konrad


Na szczycie. Gra o miłość [K.N. Haner] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00595 010734 20676663 na godz. na dobę w sumie\nISBN: 978-83-8083-372-2 Data wydania: 2016-10-26\nSpis treści NA SZCZYCIE. GRA O MIŁOŚĆ\nCZASAMI ODNOSIŁAM WRAŻENIE, ŻE TO WSZYSTKO SEN. Mój Boże! Wstałam i po wyjściu z sypialni zobaczyłam, jak Erick Walter i chłopaki uprawiali jogę na tarasie. Że co?! Przetarłam oczy i… faktycznie. Erick, Simon, Trey i Nicki właśnie wykonywali pozycję „powitanie słońca”. Nie wytrzymałam i parsknęłam śmiechem, a cztery pary oczu spojrzały w moją stronę. – Nie śmiej się z nas, mała. To naprawdę fajne! – odezwał się Simon. Po prostu nie mogłam w to uwierzyć. Czy to działo się naprawdę? Cztery gorące, pokryte tatuażami ciała, mokre od potu i tak seksowne, że trudno oderwać wzrok, a ja mogłam patrzeć na nich do woli. Poprzedniego dnia wieczorem wszyscy do nas dolecieli i mieliśmy spędzić na Barbadosie jeszcze dwa dni, a potem niestety musieliśmy wracać do Los Angeles, bo chłopcy mieli zaraz wyruszyć w trasę. Nie myślałam o tym aż do dzisiejszego poranka. Trzy tygodnie wakacji zleciały naprawdę szybko. Następnego dnia po zaręczynach okazało się, że wiedzieli o nich wszyscy. Wszyscy! Sed powiedział każdemu, że planuje mi się tutaj oświadczyć, i nikt się nie wygadał. Nawet mój ojciec nie puścił pary z ust. Sedrick zapytał, to znaczy poprosił go o moją rękę, gdy byliśmy w Nowym Jorku. Nie oczekiwałam, że zachowa się tak tradycyjnie i romantycznie, ale to sprawiło, że moja miłość do niego przekraczała wszelkie granice. Udało mi się również dodzwonić do mojej matki i porozmawiać z nią. Stwierdziłam, że powinna wiedzieć o tak ważnym wydarzeniu mojego życia, ale ona… Krótko mówiąc, miała to gdzieś. Rozmowa trwała może trzy minuty, bo nowy mąż ciągle pośpieszał moją matkę. Akurat wychodzili na kolację. Cholera! Nie znałam tego człowieka i nie chciałam się uprzedzać, a wiedziałam, że już go nie lubię. Postanowiłam nie mówić matce o tym, że poznałam Donovana. Miałam nadzieję, że kiedyś nadejdzie chwila, gdy matka wszystko mi wyjaśni i porozmawia ze mną szczerze. Nie chciałam, by ingerowała w moje życie, a tym bardziej, by mieszała w życiu Jamesa. To cudowny człowiek, bardzo ciepły, wyrozumiały i szczery. Obiecałam mu, że gdy będziemy wracać z wakacji, to zatrzymamy się na kilka dni w Nowym Jorku, by się z nim spotkać. Miałam przy okazji poznać swoje siostry i brata, syna jego żony – Alice. Podobno wszyscy nie mogli się doczekać. Ja w sumie też… choć nie ukrywam, że cholernie się denerwowałam. – Gdzie reszta towarzystwa? – zapytałam, wracając myślami na ziemię. – Pojechali gdzieś, Julia od rana chciała zobaczyć krokodyle. – Trey wyprostował się i upił łyk wody z butelki. – Mała śpi? – spytałam ponownie, spoglądając w kierunku kołyski, w której leżał najmłodszy członek naszej rockowej rodziny. Największą radością było dla mnie to, że Simon i Trey przylecieli tu razem z Charlotte. To najsłodsze stworzenie, jakie kiedykolwiek w życiu widziałam. Charlotte była po prostu śliczna i bardzo grzeczna. Kara zachowała się naprawdę dziwnie, bo w dniu wypisu ze szpitala zrzekła się praw do opieki. To było dla mnie niepojęte, ale widziałam, że Simon bardzo przeżywał zaistniałą sytuację i chociaż starał się przed wszystkimi ukryć swoje uczucia, marnie mu to wychodziło. Chyba obawiał się tego, co go czekało. – Tak, dopiero co ją przewinąłem i ułożyłem do snu – odpowiedział Trey i zajrzał do kołyski. No właśnie! To był chyba dla nas wszystkich największy szok, bo Trey i Simon… Oni… Cholera! Okazało się, że umieją zająć się takim malutkim dzieckiem. Śmialiśmy się z Sedem, że gdyby to było możliwe, to Simon karmiłby piersią. Wyglądali razem jak idealna rodzina, tyle że z dwoma tatusiami. – Mówili, o której wrócą? – Podeszłam do kołyski i patrząc na Charlotte, objęłam Treya. Nie wiem dlaczego, ale gdy widziałam małą, mimowolnie się uśmiechałam. – Nie, ale Sed mówił, że urwie się szybciej, by zabrać cię na parasailing – powiedział Erick. Spojrzałam na niego, jak wycierał czoło opaską na nadgarstku i sięgał do lodówki po piwo. Nie ukrywam, bardzo odpowiadał mi fakt, że mogłam popatrzeć sobie na półnagich facetów przechadzających się po domu. – A wy idziecie z nami? Jess i Sandra mówiły, że też chciałyby spróbować. – Ja mam lęk wysokości i nie ma, kurwa, szans, bym to zrobił! – stwierdził Nicki, rozwalony na sofie. – W sumie czemu nie? A co ty, szwagier, wymiękasz? – Erick praktycznie wskoczył na Nickiego i zaczął go drażnić, roztrzepując jego potargane i spocone włosy. – Spieprzaj, Walter! Twoja siostra też ma lęk wysokości i tylko gada, że taka odważna… Uciekłaby pierwsza. Jestem o tym przekonany! – Nicki próbował się bronić, ale Erick był wyższy i silniejszy od niego. Założył mu nelsona i dalej go dręczył. Roześmiałam się. – Sandra to moja krew. Lubi wyzwania! – Erick wyszczerzył zęby i pocałował Nickiego w czubek głowy, ale ostatecznie odpuścił. – Największym wyzwaniem jestem dla niej ja… – Nicki, uśmiechając się szeroko, mrugnął do mnie żartobliwie. – Tylko nie wpadnijcie na taki genialny pomysł jak my i nie chajtajcie się w Vegas, zwłaszcza po pijaku… – Erick skrzywił się lekko. To całe ich małżeństwo… Ja pierdolę! Myślałam, że to ja i Sed dużo się kłócimy, ale oni… Kochali się. Tak, byłam tego pewna, ale Jess potrafiła wkurzyć się o to, że Erick nie usiadł obok niej przy stole. Potem oczywiście godzili się długo, głośno i namiętnie. Nie zapomnę, jak przyłapałam ich w basenie. Dobrze, że Sed tego nie widział. Nadal marnie znosił widok swojej młodszej siostrzyczki w ramionach najlepszego przyjaciela. A ja? Sporo się nauczyłam i nadrobiłam przez te trzy tygodnie, ale nie sądziłam, że można się pieprzyć na basenowej zjeżdżalni. – Ja to zrobię jak należy, stary. Najpierw kupię wielki pierścionek. Większy niż twój, Reb! – Podeszłam, a Nicki chwycił mnie za dłoń i po raz setny oglądał cudo na moim palcu. – Rozmiar nie ma znaczenia, Nicki – pocieszałam go i gładziłam po głowie. – Jasne! – Śmiał się w głos. – Ja mówię o pierścionku, a nie o tym, co macie w gaciach! – stwierdziłam, a wszyscy, prócz Simona, wybuchnęli śmiechem. – Cicho, bo mała się obudzi! – warknął na nas i od razu zajrzał do kołyski. Uśmiechnęłam się, widząc jego zatroskaną minę. Cudowny z niego ojciec. Zbliżyłam się i również spojrzałam na Charlotte, a następnie objęłam Simona w pasie. – No tak… wszyscy wiedzą, że Sed ma wielkiego – powiedział Erick i wywrócił oczami. – Oj tam, od razu wielkiego. Po prostu wie, jak się nim posługiwać. Co nie, mała? – Trey puścił do mnie konspiracyjne oczko. – Tak, to prawda. Sed wie, jak się nim posługiwać, ale… ma wielkiego! – zawołałam, szczerząc się idiotycznie. Nic nie mogłam poradzić, że lubiłam penisa swojego faceta. Nie zamieniłabym go na żadnego innego. W dodatku jest przecież naznaczony przez ten durny tatuaż i tylko mój. – Skoro już mowa o rozmiarach, to największego ma Clark! – wtrącił Simon. – Cholera! A nie ty?! Spojrzałam na niego z niedowierzaniem. Jakim cudem Simon – największy narcyz na całym świecie – przyznał się do faktu, że miał mniejszego penisa niż ktoś inny? To chyba był przełom. – Zaraz po mnie… – sprostował i zaczął się śmiać. – Lewin, nie ściemniaj. Jesteś na trzecim miejscu! – wtrącił oburzony Nicki. – Jak to: na trzecim? – zapytałam, patrząc na chłopaków. – No tak to! Mierzyliśmy sobie kiedyś – wyjaśnił Nicki, a ja skrzywiłam się i spojrzałam na Ericka. – Tak, pamiętam! – wtrącił ten ze śmiechem. – I co? – Stałam jak oniemiała i próbowałam to sobie wyobrazić. Faceci i ich głupie zawody. – No i faktycznie Clark wygrał… – przyznał Simon i skrzywił się niezadowolony. – A kto jest na drugim? – Moja ciekawość wygrała. – Jak to kto? Sed! – Erick aż zapiszczał w odpowiedzi. – A ty? Na którym jesteś? – spytałam żartobliwie. – Ja byłem wtedy zbyt trzeźwy. Zresztą… – wywrócił oczami – widząc fiuty chłopaków, kompletnie nie mogłem się skupić, by mi stanął – dodał, a ja znowu parsknęłam śmiechem. – Kurwa, bądźcie cicho! – Simon wbił we mnie surowy wzrok. O rany! Stwierdziłam, że muszę się przyzwyczaić do obecności takiego maleństwa. Posłałam mu przepraszające spojrzenie i sięgnęłam do kosza owoców po kawałek świeżego melona, po czym wyszłam na taras. Usiadłam na jednej z mat do jogi i gestem przywołałam Treya. – Co tam, mała? – zapytał, kiedy już klapnął obok ze szklanką świeżo wyciskanego soku w ręku. Jego buźka zdążyła już złapać nieco słońca. Widać było zmęczenie po nieprzespanych przy Charlotte nocach, ale bił od niego ten wewnętrzny blask, który świadczył o tym, że wszystko jest dobrze. – Nic, jestem bardzo szczęśliwa – odpowiedziałam z uśmiechem i położyłam głowę na ramieniu mojego najlepszego przyjaciela. Przez mój wypadek i śpiączkę wiele się zmieniło, ale nie to, że Trey był dla mnie jak brat. Były momenty trudne, jednak jak zawsze daliśmy sobie z nimi radę. Najważniejsze było to, że mieliśmy siebie, a Trey… Trey również był szczęśliwy. Z Simonem. Nigdy bym się nie spodziewała, że ci dwaj mogą stworzyć taki fajny związek. Oni naprawdę się kochali. Simon nie stracił na swojej wyrazistości, ale troszczył się o Treya. Teraz, gdy obaj musieli zmierzyć się z tak trudnym zadaniem, jakim było wychowanie dziecka, troszkę się zmienili. Odkąd pojawiła się mała Charlotte, obaj stali się tatusiami na pełen etat i nie miałam pojęcia, co będzie za kilka dni, gdy wyruszą w trasę. Byli w niej po prostu zakochani i nie wiedziałam, jak sobie to wszystko wyobrażają. Nie rozmawialiśmy jeszcze oficjalnie o tym, że to ja i Jenna miałyśmy zająć się malutką Charlotte, ale podejrzewałam, że tak właśnie będzie. Przerażało mnie to. Ja, Jenna w ciąży, czteroletnia dziewczynka i miesięczne maleństwo… w jednym domu. Mój Boże! Uważałam, że to będzie kompletne szaleństwo, ale może da mi choć na chwilę zapomnieć o tęsknocie za Sedem. W tamtym momencie jeszcze nie myślałam o ich wyjeździe. Moje myśli zaprzątała kolacja, która miała odbyć się w rodzinnym domu Sedricka i Jess, w Nowym Jorku. W niedzielę na uroczystym obiedzie mieliśmy z Sedem oficjalnie ogłosić nasze zaręczyny, ale domyślałam się, że Erick i Jess chcą powiedzieć wtedy o tym, co zrobili w Vegas. Doskonale wiedziałam, jak zareaguje Sed, i na samą myśl żołądek zaciskał mi się na supeł, a w gardle stała wielka gula. Czułam, że to będzie katastrofa. – Kiedy ślub? – Trey wyrwał mnie z zamyślenia. – A nie wiem. Na razie musi skończyć się trasa, dopiero potem pomyślimy… – powiedziałam, wzruszając ramionami, bo na ślub mieliśmy jeszcze trochę czasu. – Simon chce z tobą pogadać, na osobności… – dodał Trey, a ja spojrzałam w tamtym kierunku. Simon właśnie wyjmował malutką Charlotte z kołyski, bo zapewne się obudziła. – Teraz? – Tak, idź i zagadaj, bo on chyba się krępuje czy coś – odpowiedział Trey, a ja zrobiłam wielkie oczy. Simon się krępował? No bez jaj! – Wyciągnę go na plażę. Wstałam i cmoknęłam Treya w policzek, a następnie ruszyłam do domu. – Mała, idziemy na basen? – usłyszałam od razu, kiedy przekroczyłam próg. Erick złapał mnie w pasie i oderwał od podłogi. Pomyślałam, że ostatnio jest dość… hm… napalony? Pieprzyli się z Jess jak króliki i nawet Sed przestał zwracać na to uwagę. – Później, teraz mam sprawę do załatwienia – powiedziałam, podeszłam do Simona i wzięłam go za rękę. – Idziemy na spacer… – I on, i Erick popatrzyli na mnie dziwnie. – Trey, zostań z małą! – krzyknął Simon, ale chyba wiedział, o co chodzi, i uśmiechnął się do mnie. Cholera! Ten uśmiech nadal nie przestawał mnie onieśmielać. – Z przyjemnością! – Trey, cały w skowronkach, przybiegł do nas od razu. To było naprawdę urocze. – Ale ja umiem zająć się dzieckiem, więc siedź sobie, stary – wtrącił Erick, wprawiając nas wszystkich w osłupienie. – No nie wiem… – Simon skrzywił się i niepewnie oddał mu małą na ręce. – Z Julią umiem się obchodzić, więc z takim szkrabem też dam sobie radę. – Erick uśmiechnął się szeroko i spojrzał na mnie. O rany! Słodko wyglądał z małą na rękach. Czy każdy facet tak miał? Wystarczyło dać im pod opiekę małe dziecko, a kobietom od razu miękły serca. – Erick, oddaj mi ją… – Trey postanowił interweniować. Osobiście prędzej dałabym pod opiekę dziecko Erickowi niż Treyowi, ale to tylko moje zdanie. – Oj, daj spokój, stary. Przewijałem chrześniaka Sandry, i to kilka razy, umiem zająć się dzieckiem… – Erick zasłonił się ciałem i usiadł delikatnie, kładąc sobie małą na piersi. Uśmiechnęłam się. – Uważaj na główkę! – Simon mało nie wyrwał z miejsca, gdy Erick lekko poprawił się w fotelu. – Nic jej nie będzie. Chodź – uspokoiłam go i wyciągnęłam z domu. Czułam, że jest spięty. Wyszliśmy boso prosto na plażę i podążyliśmy kawałek dalej. Szliśmy obok siebie bez słowa. Dopiero po chwili Simon się odezwał: – Kurwa, Reb, ja tego wszystkiego nie ogarniam… – Nagle zatrzymał się i zakrył oczy dłońmi. Och, nie! Serce mi drżało, bo nie lubię, gdy bliscy mi ludzie się zamartwiają. – Ej, ej… – zawołałam i objęłam go lekko. – Ja nie wiem, czy nadaję się na ojca… – Simon spojrzał na mnie ze łzami w oczach. On płakał! No tego jeszcze nie było! Zatkało mnie. Przytuliłam go, bo po prostu nie umiałam nic powiedzieć. Ja sama wiedziałam o dzieciach i ich wychowaniu tyle, co nic. Nie miałam prawa robić mu kazań, a jedyne, co mogłam, to wesprzeć go w trudnych chwilach. – Muszę cię prosić o coś bardzo ważnego, Reb – odezwał się po dłuższej chwili, ocierając wierzchem dłoni swoje mokre policzki. Usiedliśmy na piasku, praktycznie przy samej wodzie. – Słucham? – zachęciłam go i chwyciłam za dłoń, by się uspokoił. Nigdy wcześniej nie widziałam Simona w takim stanie. To facet o stu twarzach. Dziewięćdziesiąt dziewięć z nich to twarze gwiazdy rocka, playboya, niegrzecznego chłopca i buntownika, ale ta jedna, ta, którą przed wszystkimi ukrywał, to twarz wrażliwego chłopca, który bał się zmierzyć z prawdziwym życiem. – Chciałbym cię prosić, byś zaopiekowała się Charlotte, gdy my wyjedziemy w trasę. Żebyś została jej opiekunem prawnym i matką chrzestną – wyrzucił z siebie, ale ja nie byłam zaskoczona, bo tego właśnie się spodziewałam. – Pakiet: dwa w jednym! – wysiliłam się na dowcip, by nieco go rozweselić. – Zrobię dla ciebie wszystko – dodałam bez żadnych wątpliwości. Miałam trzy tygodnie, by oswoić się z myślą, że to jednak nie jest żart z ich strony. Rozmawiałam też na ten temat z Sedem i on przekonał mnie, że spokojnie sobie poradzę. Skoro mój narzeczony we mnie wierzył, to i ja nabrałam pewności, że ma rację. – Naprawdę? – Simon patrzył na mnie z niedowierzaniem. – Oczywiście, czuję się zaszczycona, że akurat mnie chcesz powierzyć to zadanie. – Jezu, mała, kocham cię! – Simon nagle wstał i chwycił mnie w ramiona, a następnie zaczął wirować na piasku. Cały stres zszedł z niego, czułam, jak się rozluźnił. – Ja też was kocham. Treya, malutką, no i ciebie… – odpowiedziałam, uśmiechając się szeroko. – Wybacz mi to, jaki byłem wobec ciebie. Boże, wiem, że byłem kawałem chuja i skurwiela, ale tak bardzo się myliłem. – Daj spokój. Te dramaty już za nami… – ucięłam, pocałowałam go w policzek, a on postawił mnie na piasku i ścisnął raz jeszcze. – Nigdy ci się za to nie odwdzięczę, Sedowi zresztą też. – W końcu jesteśmy jedną wielką patologiczną rodziną, prawda? – zapytałam i trąciłam go biodrem. – Oj, tak… Ale Erick i Jess to tak na serio? – spytał. O ślubie wiedzieli jedynie: Nicki, Sandra oraz Gabriel i rodzina Ericka. Nicki na szczęście nie wygadał się nikomu, więc w niedzielę, przy obiedzie… to miał być szok… nie tylko dla Seda. – No, chyba tak. – Migałam się od odpowiedzi, bo przecież nie mogłam mu powiedzieć o tym, co wydarzyło się w Vegas. Akurat Trey i Simon to największe paple na świecie. Gdyby wiedzieli, Sed dowiedziałby się o ślubie w pięć minut. – W sumie co się dziwić? Jess to zajebista laska. – Ale ty wolisz laskę Treya – stwierdziłam nagle. Nie wiedziałam, skąd mam tyle odwagi, by powiedzieć coś takiego przy Simonie, ale on śmiał się i kręcił głową. – Nie będę zaprzeczał. Chociaż ostatnio jestem taki zestresowany, że nawet nie chce mi się pieprzyć – wyznał, a ja starałam się nie wyglądać na zaskoczoną. Gdybym siedziała na krześle, to pewnie bym z niego spadła. – Więc zostaw nam dziś małą na wieczór i zabierz Treya na kolację, a potem na spacer. W bungalowie na plaży można się kochać do woli – zaproponowałam. – Kurwa, żebyś to ty dawała mi rady dotyczące związków i tego, gdzie mogę iść się pieprzyć. Tego jeszcze nie było! – zawołał, po czym oboje parsknęliśmy śmiechem. – No widzisz, nie jestem już taka zielona jak kiedyś! – Puściłam do niego oczko, a Simon zaśmiał się jeszcze głośniej. – Ta… słyszałem was w nocy. Spojrzałam na niego i momentalnie zrobiłam się cała czerwona. O rany! Naprawdę nas słyszał? – To Jess słyszałeś, nie mnie… – odpowiedziałam cichutko. Jezu! Sed zawsze zachęcał, bym się nie krępowała, i dopóki byliśmy tutaj we czwórkę, nie miałam z tym problemów, ale dzisiejszej nocy naprawdę starałam się być cicho. – Ciebie, Reb, ewidentnie to było twoje słodkie pojękiwanie. Spojrzałam na niego i zapłonęłam ze wstydu. Miałam też ochotę zapaść się pod ziemię. Nadal ledwo radziłam sobie z myślą, że wszyscy wiedzą, iż uprawiałam seks. To głupie, bo przecież byłam dorosłą kobietą, ale naprawdę ten temat ogromnie mnie krępował i niejednokrotnie zawstydzał. – Dobrze, że chociaż słodkie… – dodałam. Byłam kompletnie zażenowana. – Nie krępuj się tak, mała! – Simon objął mnie ramieniem. Ruszyliśmy powoli wzdłuż plaży. – Przy tobie to raczej niemożliwe – odpowiedziałam szczerze, ale to nie była dla niego żadna nowość. – Wiem, że działam na ludzi w specyficzny sposób, ale między nami chyba już wszystko okej, prawda? – spytał, a jego głos był pełen niepewności. – Jeśli nie masz niecnych planów, by zaciągnąć mnie do łóżka, to chyba jest okej. – No, to akurat nigdy się nie zmieni, Reb. Prawie udławiłam się własną śliną, gdy to powiedział, a on śmiał się i klepał mnie przyjacielsko po plecach. – Simon, ale ja… – Wiem… Wiem, że nigdy więcej mi nie ulegniesz, mała, i dlatego cieszę się, że Sed trafił na ciebie. – Więc po co te podchody? – spytałam, bo tego nie pojmowałam. Chyba nie byłam w stanie załapać męskiego rozumowania, a na pewno nie toku myślenia Simona. – Taki już jestem. Lubię seks, flirt i nigdy tego nie ukrywałem. Lubię czasami przeginać, wiem o tym. – Nie czuję się komfortowo, gdy patrzysz na mnie w taki sposób… – powiedziałam, spoglądając na niego. – No w jaki? – Simon udawał niewiniątko, ale posłał mi właśnie TEN uśmiech. Kurwa! – Właśnie taki! – zaśmiałam się nerwowo. – Bo wiesz, od czasu do czasu… – wymruczał i przysunął się blisko. – Nie, nie ma takiej możliwości, Simon! Sed by nas chyba zabił! – zaprotestowałam i pokręciłam głową, próbując wybić z niej ten durny pomysł. Nie ukrywałam, że Simon czy… Erick pociągali mnie fizycznie. Każdy z chłopaków to tak naprawdę spełnienie erotycznych fantazji, ale nie… nie było szans, bym się na to zgodziła. Wiedziałam, że nie odważę się także, by zapytać o to Seda. Sam powiedział, że nie chce tego kontynuować. Zresztą, znając siebie i swoje lęki, przypuszczałam, że uciekłabym w sekundę, gdybym zobaczyła w łóżku więcej niż jednego faceta. Jezu! Tylko dlaczego na samą myśl o takim trójkącie moja cipka zaczynała pulsować? Szkoda, że nadal nie pamiętałam większości rzeczy sprzed porwania, bo akurat to chciałam sobie przypomnieć. – Mogłabyś z nim pogadać – zasugerował Simon. Skąd wiedział, że ja chciałam? – Nie… – Oj, daj spokój. Nie namawiam, ale czasami fajnie jest się zabawić. Można się umówić, że… no nie wiem? Nie będę cię całował w usta, czy coś… Zaczęłam głupio się śmiać. – No tak! Co to za różnica? Możesz mnie pieprzyć, ale nie całować. – Wyobraź sobie: ty, ja, Sed i Trey… – Że co?! – pisnęłam. – Jak to: Trey? Czworokącik, do cholery?! – Myślisz, że pozwoliłby mi tak bez niego?! – Simon zaśmiał się głośno. – Oszalałeś chyba. Ja ledwo sobie radzę z Sedrickiem! – odpowiedziałam szczerze. Nie ukrywałam, że nadal byłam mało doświadczona. – To znaczy?! – zapytał, śmiejąc się do rozpuku. – Oj, nie zawstydzaj mnie, Simon! – poprosiłam i zakryłam oczy dłońmi. Nie wiem, co było w tym takiego zabawnego! – Po prostu pytam, mała. – Nie będę o tym gadać, a już na pewno nie z tobą… – oświadczyłam, ruszając przed siebie. Nic nie mogłam poradzić, że tak się krępowałam. Nawet z Sedem wstydziłam się czasami o tym gadać, gdy próbował wypytać mnie o moje potrzeby i fantazje. A skąd ja mogłam wiedzieć, czego chcę? Nie miałam porównania, a tym bardziej doświadczenia. W mojej głowie kłębiły się też czasami dziwne myśli, a nie chciałam próbować czegoś na siłę. – Reb, daj spokój. Nie chciałem cię urazić… – Simon przybiegł za mną. – Nie uraziłeś, po prostu nie umiem o tym rozmawiać, tym bardziej z tobą, Simon. – Ale dlaczego? – Bo działasz na mnie w ten dziwny sposób – westchnęłam cicho. – Mnie się to podoba – odpowiedział i ponownie posłał mi ten swój uwodzicielski i bezczelny uśmiech. Mój Boże! – Ale ja nie mogę tak się zachowywać. Jestem odpowiedzialną i rozważną kobietą, a przynajmniej staram się taka być… Chciałabym taka być… – Język mi się plątał, a wzrok Simona wyrażał wszystko. – I nagle stałaś się nudna? – zasugerował. – Nie nudna… – Ja tam wiem, że chciałabyś, a się boisz. – Niby skąd? – Skrzywiłam się. – Bo znam się na kobietach, a ciebie znam nawet trochę lepiej. – Właśnie, że nie znasz. Bo często sama nie wiem, czego tak naprawdę bym chciała i o co mi chodzi – odpowiedziałam wprost. – No i za to wszyscy tak bardzo cię kochamy, Reb! – skwitował i na szczęście odpuścił te dziwne podchody. Po chwili jednak chwycił mnie na ręce i wbiegł do wody. Dobrze, że miałam na sobie tylko koszulkę i spodenki do spania. Piszczałam, ale on nic sobie nie robił z mojego sprzeciwu. Woda zakryła nas oboje, a Simon dodatkowo przytrzymał nas pod powierzchnią i dopiero po chwili pozwolił nam się wynurzyć. Krztusiłam się i zaczęłam kaszleć, bo napiłam się wody. – Simon, kurwa, zwariowałeś!? – Usłyszałam głos Seda. Oboje z Simonem odwróciliśmy się w kierunku domu, skąd Sed biegł do nas w samych kąpielówkach. Podobał mi się ten widok jak ze Słonecznego patrolu. – To tylko zabawa – tłumaczyłam, by nie wybuchła jakaś bezsensowna kłótnia. – Wracaj do domu, Lewin, bo twoja córka płacze! – Sedrick posłał Simonowi zazdrosne spojrzenie. O rany! I jak ja niby miałam mu zaproponować jakikolwiek trójkąt czy cokolwiek innego, skoro Sed był cholernie zazdrosny, nawet o Ericka. Przez te ponad trzy tygodnie ani razu nie odważyłam się opalać bez stanika, mimo że Jess chodziła przy nas praktycznie nago. – Mam jeszcze jedną sprawę do was obojga… – wtrącił Simon. – O co chodzi? – spytał Sed. – Zajmiecie się Charlotte wieczorem? Chciałbym spędzić tę noc tylko z Treyem. Uśmiechnęłam się pod nosem. Simon Lewin słuchał moich rad. – Jasne. Już ci mówiłam, że nie ma problemu… – odpowiedziałam. – Chciałem cię zabrać na jacht. To ostatnia noc tutaj… – wtrącił Sed. Był mało zadowolony z prośby Simona. O cholera! Faktycznie, to miała być ostatnia noc, bo jutro w nocy mieliśmy wylecieć do Nowego Jorku. – Clark i Jenna nie mogą? – dodał po chwili, wwiercając we mnie karcące spojrzenie. Dlaczego był taki nabuzowany? Znowu coś go wkurzyło? – Oni mają Julkę, nie będziemy im dawać drugiego dziecka na głowę. Dobra, poradzimy sobie jakoś z Treyem – odpowiedział Simon. – Nie… – zaoponowałam, chwytając Simona za dłoń. – Sed, ja już mu obiecałam. Możemy zabrać małą na jacht. Ona uśnie i wieczór i tak spędzimy razem. – Było mi bardzo głupio. Z drugiej strony pomyślałam, że Sed może jakoś przeżyje, jeśli tej nocy będziemy się pieprzyć cztery razy z rzędu, a nie pięć czy sześć. – Mnie też obiecałaś… – warknął na mnie w odpowiedzi. Obiecałam? Co ja mu obiecałam? O kurwa! Nagle mi się przypomniało. Kilka dni temu zrobiliśmy sobie we czwórkę imprezę, a ja po pijaku oczywiście zawsze gadam głupoty. Wtedy zgodziłam się, że ostatnia noc tutaj będzie wyjątkowa. Co oznaczało: Sed, dam ci się przelecieć w tyłek. – O rany, Sed… – pisnęłam. Nie żebym nie chciała, bo to mogło być całkiem inne i przyjemne doświadczenie, ale nie wiedziałam, czy jestem na to gotowa. – Mała, nie ma problemu, i tak już tyle dla nas robisz… Poradzimy sobie… – Simon cmoknął mnie w policzek i wrócił do domu. Sed oczywiście odprowadził go wzrokiem, a potem spojrzał na mnie i powiedział: – On nadal… – Sed, proszę, daj spokój! – przerwałam mu. Boże! Znowu to samo? Przez ostatnie dni starałam się tolerować jego zazdrość i naprawdę nie dawać mu do niej powodów. Zakrywałam się, gdy Erick tylko pojawił się na horyzoncie. Kiedy przyjechali chłopcy, to prawie wszyscy pierwszego dnia pływali nago. Tylko ja i Jenna miałyśmy bikini… w dodatku jej zakrywało mniej niż moje, bo ja miałam także pareo. – Niczego nie próbował? – Jezu, nie! Sed, przestań się tak zachowywać, bo chyba oszaleję! – wrzasnęłam na niego. To było po prostu nie do wytrzymania. Darłam się jak jakaś wariatka, ale nie umiałam inaczej. Byłam szczęśliwa i wiedziałam, że Sed chce jedynie mnie chronić. Uważałam jednak, że powinien mi także ufać. Bez tego nie mogliśmy zrobić kolejnego kroku naprzód. On musiał zaufać i mnie, i chłopakom, bo inaczej wszyscy byśmy się pozabijali. Na Sedricku moja złość nie robiła jednak żadnego wrażenia. Śmiał się i chwycił mnie w pasie, a następnie zaczął całować po szyi. – Ale z ciebie złośnica! – Nie rozśmieszaj mnie, kiedy jestem wkurwiona! – zawołałam. Chciałam mu się wyrwać, równocześnie się śmiejąc, bo Sedrick dodatkowo zaczął mnie gilgotać. – Uważaj, bo się posikasz! – droczył się ze mną. – Sed, proszę! Proszę! – Będziesz grzeczna?! – zapytał z premedytacją. – Jestem grzeczna. Kurwa, jestem taka grzeczna, że bardziej się nie da! Sed parsknął śmiechem i postawił mnie na piasku. – Oj, mała! – rzucił, po czym oboje zaczęliśmy się śmiać. Wskoczyłam mu na plecy, a on specjalnie przewrócił się na piasek. Po chwili jednak leżałam już pod nim, a jego usta namiętnie całowały moje. Pomyślałam, że nigdy się nim nie nasycę. W ciągu dwóch minut moje emocje zmieniły się diametralnie. Złość przeszła w pożądanie. – Pragnę cię, Sed – jęknęłam i usiadłam na nim okrakiem, by się poocierać. Uwielbiałam to robić. Sed zresztą lubił, gdy byłam taka bezwstydna. Nie zawsze potrafiłam tak się wyluzować, szczególnie gdy miałam świadomość, że za ścianą ktoś był. Ale wtedy… pusta plaża, bungalow już na nas czekał. Oboje spojrzeliśmy w tamtą stronę. – Zmieniłaś plaster? – spytał nagle, wędrując dłonią pod moje mokre spodenki. Kurwa! Oczywiście, że nie zmieniłam, mimo że Sed przypominał mi o tym także wczoraj. – Nie zmieniłaś… – dodał, widząc moją minę. O rany, no! – Zapomniałam… – powiedziałam, krzywiąc się lekko, bo nie chciałam znowu bezsensownie się sprzeczać. – Reb, wiesz, że dla mnie możesz w ogóle ich nie przyklejać, ale… – Oj, wiem, Sed… – Było mi cholernie głupio. Przecież zabezpieczałam się, bo to ja nie chciałam mieć w tym momencie dzieci. – Wezmę gumki od Ericka, a ty idź już do bungalowu… – stwierdził ze stoickim spokojem Sed. No i co ja miałam powiedzieć? Przecież ten facet to był ideał. Tylko… Zaraz, zaraz… Zaczęłam się zastanawiać, czy Erick w ogóle używał gumek. Jasna cholera! Modliłam się, by miał prezerwatywy, bo przecież sama Jessica mówiła, że nieszczególnie dbali o zabezpieczanie się, a stosunek przerywany to raczej mało skuteczna metoda antykoncepcji. Sed wiedział, że Jess nie bierze żadnych pigułek, więc pomyślałam, że lepiej, żeby Erick miał gumki… Chociaż jedną! *** Zebrałam się z piasku i udałam prosto do bungalowu, zaraz przy plaży. Pachniało tu jeszcze naszymi wczorajszymi porannymi harcami. Sed nie zabrał pościeli, bo nadal była zmiędlona, i dostrzegłam na niej dowody naszych miłosnych uniesień. Jego sperma wymieszana z moją wilgocią. O rany! Cholernie mnie to podnieciło, ale nie do końca rozumiem, dlaczego tak się działo. Kiedyś brzydziłam się widoku, smaku, zapachu nasienia, a potem wszystko się zmieniło i był to dla mnie jeden z silniejszych bodźców seksualnych. Dostrzegłam też swoją komórkę, której szukałam od dwóch dni. Moje bałaganiarstwo czasami przekraczało wszelkie granice. Wzięłam do ręki telefon, by sprawdzić, czy przypadkiem nie dzwonił mój tata albo matka. Miałam kilka wiadomości od ojca, w tym jedną o treści: „Odezwij się, córko, bo nie wiem, czy mam już wzywać Narodowe Wojska, by Cię szukać, czy po prostu zapomniałaś o swoim starym ojcu :)”. Mój tata potrafił być zabawny. No i ten uśmieszek na końcu. Odpisałam, że wszystko jest w porządku, że wracamy jutro w nocy i że obiad w niedzielę aktualny. Zobaczyłam też połączenie z numeru, którego nie znałam, i z ciekawości oddzwoniłam. Czekałam dłuższą chwilę, by w ogóle uzyskać połączenie, i ku mojemu zaskoczeniu po drugiej stronie odebrał mężczyzna. – Thomas Garrido! Skrzywiłam się, bo w pierwszej chwili nie kojarzyłam nikogo takiego. – Dzień dobry, ktoś dzwonił do mnie wczoraj z tego numeru – odpowiedziałam, próbując przypomnieć sobie, czy w ogóle znam jakiegoś Thomasa Garrida. – Rebeka? – spytał mężczyzna, zupełnie jakby mnie znał. – Tak… – bąknęłam niepewnie. – Nie masz pojęcia, jak trudno zdobyć twój numer telefonu, piękna… Piękna? O cholera! To był właściciel tego klubu. Zatkało mnie. Spojrzałam nerwowo w stronę ścieżki prowadzącej do bungalowu. Sed na szczęście jeszcze nie wracał. Przecież gdyby się dowiedział, że Thomas ma mój numer, strasznie by się zdenerwował. – Ale jakimś cudem ci się udało… – odpowiedziałam nerwowo. Po co on do mnie dzwonił? – Musiałem posunąć się do ostateczności, by go mieć! – Roześmiał się. – Mam nadzieję, że nikogo nie zabiłeś, Thomasie. – Na szczęście nie. A ja mam nadzieję, że się nie gniewasz! – A na co miałabym się gniewać? – spytałam, unosząc brwi. – Wiem, że to niezgodne z prawem, i ja jako profesjonalista nigdy wcześniej z tego nie korzystałem, ale sprawdziłem w systemie twoje dane z karty kredytowej, którą płaciłaś za drinki w barze… O rany! To faktycznie było mało legalne. – Rozumiem, że to jakaś bardzo ważna sprawa, skoro musiałeś zrobić coś takiego, by się ze mną skontaktować. – Skrzywiłam się. Nie podobała mi się ta rozmowa ani w ogóle cała sytuacja. Pomyślałam, że zaraz pewnie przyjdzie Sed i dostanę opieprz, że w ogóle z nim rozmawiam. – Może przejdę od razu do rzeczy, Rebeko. Chciałbym zaproponować ci pracę. Moje oczy zrobiły się wielkie. Jaką pracę, do cholery? – Thomasie, jestem na wakacjach, daleko od L.A., i nie myślę teraz o jakiejkolwiek pracy… – Starałam się być kulturalna. – Wiem, ale niedługo zapewne wracacie, bo twój narzeczony wyrusza w trasę ze swoim zespołem, prawda? Skąd on to wiedział? Co go to mogło obchodzić? – Tak, ale to chyba nie twoja sprawa… – Nie mam złych intencji, Rebeko. Po prostu chcę, byś dla mnie pracowała. – Jako kto? – spytałam, choć zapewne nie powinnam. Jedynym słusznym rozwiązaniem było zakończenie tej rozmowy, ale niestety on dalej zostawał na linii. – Jako moja asystentka. Wiem, że to dla ciebie dość niespodziewane, ale mam sieć klubów fitness, a wiem, że specjalizowałaś się kiedyś w tańcu na rurze… – Te słowa sprawiły, że brakło mi języka w gębie. W dodatku nie wiem dlaczego, ale znowu zrobiłam się cała czerwona. – To dawne czasy… – bąknęłam nieśmiało. – Chcę wprowadzić takie zajęcia u mnie w klubie i proponuję ci, byś ty je poprowadziła, Rebeko. – Chyba oszalałeś – pisnęłam, kompletnie oniemiała. Skąd on w ogóle wiedział, że tańczyłam na rurze? Thomas znowu jednak się roześmiał, a mnie na ten dźwięk przeszedł po plecach nieprzyjemny dreszcz. – Nie, z tego, co wiem, jestem zdrowy na umyśle, Rebeko. – Przepraszam, ale bardzo mnie zaskoczyłeś. Od razu muszę odmówić i odrzucić twoją propozycję… – odpowiedziałam. Nie miałam nawet nad czym się zastanawiać. – Dlaczego? – spytał surowym tonem. – Po pierwsze nie szukam pracy, a po drugie będę miała pod opieką małe dziecko i wątpię, by dało się pogodzić te dwie sprawy… – Potrząsnęłam głową, bo uświadomiłam sobie, że mu się tłumaczę. – Jesteś w ciąży? Znowu ten dziwny, surowy ton. Nie podobało mi się to. – To chyba również nie twoja sprawa… – warknęłam. – Wybacz, ale naprawdę zależy mi, byś to właśnie ty dla mnie pracowała. Jeśli nie jesteś w ciąży i przeszkodą byłoby tylko to, że musisz opiekować się dzieckiem, to uda nam się to jakoś załatwić… – Ale ja naprawdę nie szukam pracy, Thomasie. Dziękuję za propozycję, jednak muszę odmówić. – A pozwolisz mi chociaż przedstawić moją wizję na spotkaniu w cztery oczy? Jego determinacja mnie irytowała. Ten człowiek nie miał pojęcia, w co się pakuje. Wiedziałam, że Sedrick na pewno się wkurzy, że Thomas w ogóle do mnie zadzwonił. – To nie jest dobry pomysł… – Tylko jedno spotkanie. Jeśli nie spodoba ci się moja propozycja i to, co mam ci do zaoferowania, zrozumiem. Cholera! Dlaczego miałam wrażenie, że coś mi to przypomina? Czy przypadkiem nie w podobny sposób poznałam Seda? Też mi przecież zaproponował pracę. Nie mogłam jednak stwierdzić, że to, bo tego, jak się poznaliśmy, nadal sobie nie przypomniałam. Szczegóły znałam jedynie z opowieści. – Nie wiem, kiedy będę w Los Angeles – próbowałam jakoś wybrnąć z tej dziwnej sytuacji. „Reb, nie zgadzaj się, do cholery!” – krzyczałam na siebie w myślach. – W takim razie proszę, byś zadzwoniła do mnie, gdy wrócisz. To dla mnie naprawdę ważna sprawa, Rebeko… – Jego stanowczy ton brzmiał dziwnie. Czemu aż tak mu zależało? Co się mnie tak uczepił? – To twój numer? – spytałam nagle. – Tak – odpowiedział, a ja usłyszałam zadowolenie w jego głosie. – W takim razie czekam na telefon, piękna – dodał. – Do usłyszenia, Thomasie. – Do usłyszenia, Rebeko. Rozłączyłam się i pierwsze, co zrobiłam, to skasowałam jego numer. Nie miałam zamiaru dzwonić do niego w jakiejkolwiek sprawie, a tym samym drażnić Seda. Nie było mowy, żebym pracowała dla Thomasa. Sedrick zapewne oszalałby z zazdrości, a ja nie chciałam dawać mu jakichkolwiek powodów, bo już i tak miał problem z panowaniem nad sobą i swoim zaborczym libido. – Jestem! – Usłyszałam głos mojego narzeczonego i aż podskoczyłam. Jezu! – To dobrze… – odpowiedziałam z kamienną twarzą, udając, że wszystko jest w porządku. Nie wiem dlaczego, ale ogromnie zdenerwowałam się na myśl o tym, że Sed miałby dowiedzieć się, z kim rozmawiałam. – Dlaczego jesteś jeszcze ubrana? Miałem nadzieję, że czekasz na mnie już gotowa i chętna… – Sed patrzył wymownie na linię moich piersi, które odznaczały się pod mokrą bluzeczką. – Lubię, gdy ty mnie rozbierasz… – mruknęłam, uśmiechnęłam się zalotnie i wstałam z łóżka, by do niego podejść. – I zrobię to z przyjemnością. Pisnęłam, gdy jednym ruchem zerwał ze mnie spodenki i koszulkę, a sam prędko pozbył się kąpielówek. Następnie stanął za mną i zaczął całować mnie po plecach w dół, aż do pośladków. – Och, Sed! – jęknęłam głośno, gdy ugryzł mnie w pupę. Cholera! Dotarło do mnie, że on naprawdę ma ochotę dobrać się do mojego tyłka. – Z kim rozmawiałaś? – spytał nagle, co kompletnie wybiło mnie z rytmu. Kurwa mać! Niczego nie można było przed nim ukryć. – Pomyłka… – brnęłam bezmyślnie w durne kłamstwo. Wiedziałam, że to bez sensu, ale zawsze pozostawał cień nadziei, że Sed jednak nie wiedział, kto do mnie dzwonił. – Masz rację. Ten frajer to wielka pomyłka… – stwierdził oschle, a mnie totalnie zatkało. – Sed, ale o co ci chodzi? – spytałam niewinnie i chwyciłam prześcieradło, by się zakryć, po czym odwróciłam się, chcąc stanąć z nim twarzą w twarz. – Dlaczego kłamiesz? Nie możesz po prostu powiedzieć, kto dzwonił? – Sed wbił we mnie gniewne spojrzenie. – Nie kłamię, po prostu nie mówię ci wszystkiego. A dlaczego? Dlatego, że ostatnio nie da się z tobą wytrzymać, Sed. Wszystko cię drażni i jesteś zazdrosny nawet o swoich kumpli! – Nie o wszystkich… – wtrącił z oburzeniem. – Nieważne, przesadzasz. Zdecydowanie przesadzasz i przestaje mi się to podobać, Sed! – Powiedziałam mu szczerze, co myślę. Chciał szczerości, to ją dostał. – Po prostu chcę ustalić pewne zasady, zanim wyjadę – stwierdził, podszedł do wyjścia i zasłonił okna bungalowu, by nikt nas nie widział. – No jasne. I wszystko ma być po twojemu! Mam nie wychodzić z Jess, nie pracować, nie szlajać się po klubach… No nic mam nie robić! – Zaczęłam się z nim kłócić. Nie lubiłam tego, ale właśnie wyprowadził mnie z równowagi. – Będziesz opiekowała się Charlotte – przypomniał mi. – Wiem, ale to nie znaczy, że mam tylko siedzieć w domu. Oszaleję tak! Oszaleję bez ciebie i przez takie czekanie na twój powrót. I jeśli chcesz wiedzieć, to zadzwonił do mnie ten facet z Sixty Nine – rzuciłam w emocjach, a Sed posłał mi takie spojrzenie… O rany! Jego oczy po prostu płonęły z wściekłości. – Podoba ci się? – spytał nagle, ale zaskakująco spokojnie. Chyba tylko on potrafił być w jednym momencie wkurwiony jak niedźwiedź, a po chwili potulny jak baranek. – Co?! – zdziwiłam się. – Podoba ci się ten cały Theodor, czy jak mu tam… – powtórzył, machając lekceważąco ręką. – Thomas – poprawiłam, za co Sed posłał mi kolejne spojrzenie. – Niech będzie i Thomas… Więc?! – Nagle zaczął chodzić po bungalowie, jakby się na mnie czaił. Widziałam, jak na mnie patrzył. To była jakaś gra? – Oszalałeś? – spytałam cicho, zastanawiając się, czy mówi poważnie. – Po prostu odpowiedz: podoba ci się czy nie? – Jezu, nie! – Więc rozumiem, że się z nim nie spotkasz? – Sed podszedł do mnie, a następnie padł na kolana i zabrał mi z rąk prześcieradło. Wsunął mi dłonie między uda i zanim zdążyłam cokolwiek powiedzieć, jego język zaczął namiętnie lizać moją cipkę. O Boże! Co on wyprawiał? Jęczałam bezwiednie, bo nie byłam w stanie inaczej zareagować na to, co mi robił. – Nie spotkasz się z nim, tak? – powtórzył pytanie, drażniąc kolczykiem moją łechtaczkę. Kolczyk? Chryste Panie! Sed nie zakładał go od dawna, a ja tak lubiłam… – Ach…! – Odpowiedz mi, Rebeko – powiedział ostrzej i wsunął we mnie palec. Szarpnęłam się jednak i chciałam przerwać. Mimo że było mi przyjemnie, to nie podobały mi się takie podchody. Nie mogłam pozwolić, by Sedrick wykorzystywał seks do wymuszania na mnie dziwnych obietnic. To nie było w porządku. – Sed, przestań! – krzyknęłam, zrobiłam krok w tył i wpadłam na łóżko. Sed nie dał jednak za wygraną i wszedł za mną. Chwycił moje dłonie, uniósł je nad głowę, a następnie zaczął całować moją szyję. – Jesteś moja, tylko moja. Zapamiętaj to – stwierdził, a następnie wsunął wolną dłoń pod moją pupę i jednym ruchem przekręcił mnie tak, że leżałam na brzuchu. Ciężar jego ciała wbił mnie w materac, a twardy i gotowy penis napierał na moje plecy. Gorące usta całowały namiętnie mój kark, a nieustępliwy język pieścił wrażliwą, opaloną skórę. Dyszałam ciężko, bo Sed rozpalił mnie do granic. Robił to z premedytacją i miał ukryty cel, ale w takich chwilach nie potrafiłam mu czegokolwiek odmówić i myśleć trzeźwo. Sedrick to po prostu samiec alfa, a to, że był zazdrosny, powinno mi było jedynie schlebiać. – Jestem twoja, przecież wiesz… Uległam mu. Czasami zapewne powinnam była się postawić i sprzeciwić, ale nie umiałam. On działał na mnie i nawet jeśli jego zachowanie było chwilami przerażające i dziwne, to kochałam to uczucie, gdy całym sobą pokazywał mi, jak ogromnie mnie pragnął. Jego dłoń delikatnie obejmowała moją szyję, a następnie podciągnęła nas oboje w górę. Sed jedną ręką odepchnął się od materaca, by klęknąć za mną. – Masz rację, oszalałem. Oszalałem przez ciebie. Przyrzekam, że rozkwaszę gębę każdemu palantowi, który się do ciebie choćby zbliży. Te słowa sprawiły, że zacisnęłam się słodko. Sed jest zaborczym dupkiem, ale właśnie takiego go kocham. Czasami przesadza, ale co z tego? Taki już jest, a ja zawsze starałam się studzić jego dziwne humory i obawy. – Nie będziesz musiał tego robić. – Mam nadzieję! – odpowiedział i wszedł we mnie bez ostrzeżenia. Cała się spięłam, bo nie tak wyobrażałam sobie chwile spędzone tutaj. Emocje jednak znowu nas poniosły, a Sedrick przestał nad sobą panować. – Kurwa! – krzyknęłam, bo to wcale nie było przyjemne. Nie wiedziałam, co w niego wstąpiło! Zaczął się poruszać jak w jakimś amoku, a mnie ogarnęła nagła i niechciana panika. – Moja, rozumiesz?! – powtórzył głośno. Chciałam się uspokoić, ale nie umiałam. W dodatku tępy ból wcale nie ustępował i tylko zwiększał mój psychiczny i fizyczny dyskomfort. Z każdym jego pchnięciem czułam się coraz bardziej przerażona. Zamknęłam oczy, by spróbować opanować narastające uczucie paniki. „Jezu, nie, tylko nie teraz!” Z mojego gardła wydobył się jęk bólu. Udało mi się wyrwać dłoń z uścisku Seda, by złapać go za rękę, którą trzymał moją brodę. – Sed, przestań! – prosiłam, z ledwością powstrzymując łzy. – Co?! – Sed zastygł na chwilę. – Proszę, przestań, boli… – powiedziałam i ścisnęłam jego dłoń. – Spokojnie, skarbie – odpowiedział, a następnie czule pocałował mnie w kark i znowu zaczął się poruszać, ale było już za późno. Czułam się tak przerażona i sparaliżowana bólem, że nie byłam w stanie zareagować inaczej. To była reakcja obronna i doskonale wiedziałam, co jest przyczyną mojego zachowania, ale bałam się o tym rozmawiać… z kimkolwiek. – Boże, błagam, przestań! Niechciane łzy trysnęły z moich oczu. Nie miałam pojęcia, skąd znalazłam w sobie tyle siły, by wyrwać się Sedowi i uciec z łóżka. – Reb… – Sedrick ruszył za mną i w ostatniej chwili chwycił moją kostkę, by mnie zatrzymać. – Zostaw mnie! – wrzasnęłam, opadłam na plecy, a Sed nachylił się nade mną. W obronie wymierzyłam mu kopniaka prosto w szczękę, ale przecież nie chciałam zrobić mu krzywdy. Cała się trzęsłam i wiedziałam, że to znowu ten dziwny atak moich lęków. Nie lubiłam tego. Nie umiałam nad tym zapanować, a Sed też nie umie radzić sobie ze mną w takich chwilach. Chwyciłam prześcieradło i wybiegłam z bungalowu. Biegłam na oślep, prosto przed siebie. Chciałam uciec, pozbyć się tego, co działo się wtedy w mojej głowie. Zagłuszyć wspomnienia, bo tak cholernie się ich bałam. Dotarłam aż do pomostu, przy którym zacumowany był jacht. Wbiegłam na pokład i jak małe dziecko ukryłam się w schowku, obok głównej kajuty, w której była sypialnia. Ciasno owinięta prześcieradłem zasłoniłam uszy dłońmi, by pozbyć się z głowy tych okropnych głosów. To za moją rodzinę, ty dziwko. Przyjemnie ci, Rebeko? Lubisz, gdy przychodzę do ciebie, prawda? Już dawno powinienem to zrobić. Tak cię zmasakruję, że rodzona matka cię nie pozna. Nie krzycz, do cholery! Nikt cię nie usłyszy. Słowa Grega i Scotta mieszały mi się z rzeczywistością. Były takie realistyczne. Tak bolały. Skóra zaczęła mnie palić, a oddech grzązł w gardle. Chwilowo znowu byłam małą dziewczynką, a sekundę później leżałam w ciemnej piwnicy pod katującym mnie psychopatą. Pamiętałam. Dokładnie pamiętałam wszystko, co mi zrobili, a tak bardzo chciałam o tym zapomnieć. Dosłownie po chwili usłyszałam na pokładzie kroki Sedricka. – Reb! Reb, proszę, nie chowaj się przede mną! – wołał, a jego głos był przerażony, wręcz zrozpaczony. Skuliłam się jeszcze bardziej, bo nie chciałam… nie byłam w stanie teraz z nim rozmawiać. – Skarbie, błagam! Odezwij się! Sed zaglądał do każdego pomieszczenia po kolei. Wiedziałam, że zaraz mnie znajdzie. Schowałam się w kącie za szczotkami i mopami. W głowie nadal dźwięczały mi słowa Scotta i Grega. Gdy po chwili Sedrick zajrzał do schowka, nie miałam odwagi na niego spojrzeć. Nie wiem, dlaczego tak się stało. Bardzo się wystraszyłam i było mi tak okropnie wstyd. Przypomniałam sobie atak paniki, którego doświadczyłam pierwszego dnia pobytu. Przeraziła mnie ta myśl, bo przecież nie powinnam bać się Sedricka. To ostatnia osoba na świecie, która chciałaby mnie skrzywdzić. Sedrick kucnął przede mną i chciał mnie dotknąć, ale nie pozwoliłam mu na to. Krzyknęłam, by mnie zostawił i nie dotykał. Nadal znajdowałam się w objęciach koszmarów mojej przeszłości, a obecność Seda potęgowała mój lęk. Nie chciałam, by oglądał mnie w takim stanie. – Reb, uspokój się! To ja! – krzyknął na mnie. – Puść mnie! Kurwa, puść mnie! – wrzasnęłam, po czym uderzyłam go w bark, bo jego dotyk po prostu sprawiał mi ból. Moje serce dudniło w piersi i miałam wrażenie, że zaraz po prostu umrę. Uczucie strachu oplatało mnie ze wszystkich stron. Wiedziałam, że to on, mój Sedrick, ale nie umiałam zapanować nad paniką i wspomnieniami, które właśnie bezcześciły mój umysł. – Uspokój się, do jasnej cholery! – Nagle chwycił moje dłonie, bym go nie biła, i potrząsnął mną odrobinę mocniej. Był ewidentnie zaskoczony, gdy ponownie się wyrwałam i wybiegłam ze schowka. Potknęłam się o własne nogi, ale wstałam szybko i pobiegłam korytarzem, a potem prosto na górę, jak najdalej od niego. – Boże, Reb! – krzyknął za mną i zaczął mnie gonić. Nie rozumiał, że to najgorsze z możliwych rozwiązań. On nie mógł mi pomóc. – Poczekaj! Kurwa mać, Reb! – wrzasnął. Wiedziałam, że był wściekły, a jednocześnie przerażony. Biegłam tak szybko, że nawet w szkole średniej nie miałam takiego czasu na sto metrów. Zwolniłam nieco i odwróciłam się, by spojrzeć, gdzie jest Sedrick. Znajdował się jednak dość daleko i nadal coś do mnie krzyczał, ale nie słyszałam, co dokładnie. – Mała, ale jesteś szybka! Ruszyłam dalej i nagle na kogoś wpadłam. To Simon i Trey spacerowali z małą Charlotte w wózeczku. – To jakaś zabawa? – Trey uśmiechnął się do mnie i spojrzał w stronę Seda, który już był bardzo blisko nas. – Nie, proszę, nie chcę z nim gadać. Zabierzcie go! – pisnęłam przerażona, a Simon i Trey patrzyli na mnie kompletnie oniemieli. Schowałam się za Treyem i zamknęłam oczy. – Reb, co się stało? – zapytał Simon, bo obaj z Treyem nie mieli pojęcia, co się dzieje. Ja drżałam i znowu poczułam łzy pod powiekami. Sekundę później Sed dobiegł do nas i od razu chciał mnie dotknąć. – Sed, co się stało?! – Trey, jak na prawdziwego przyjaciela przystało, stanął po mojej stronie, mimo że kompletnie nie wiedział, o co chodzi. Zasłonił mnie własnym ciałem i nie pozwolił Sedowi mnie dotknąć. – Nie wiem, co się stało! Nagle zaczęła płakać i wyrywać się jak w jakimś amoku. Reb, skarbie… – Sed patrzył na mnie spanikowany i wyciągnął dłoń, a ja wtuliłam się jeszcze bardziej w mojego przyjaciela. – Muszę z nią pogadać. Simon, idźcie do domu… – Silne ramiona Treya objęły mnie mocniej, ale ja nadal cała się trzęsłam. – Nie! Reb, proszę… – protestował Sedrick, ja jednak nie umiałam nawet na niego spojrzeć. To było dla mnie zbyt trudne, a jednocześnie niezrozumiałe. – Simon, idźcie do domu! – powtórzył stanowczo Trey. – Sed, chodź, nic tu po nas… – Simon chwycił go pod łokieć i na szczęście zostałam z Treyem sam na sam. W ostatniej chwili zerknęłam, jak odchodzą, a udręczona mina Sedricka złamała mi serce. Oglądał się za mną kilkanaście razy, aż Simon w końcu wciągnął go do domu. Minęła jednak dłuższa chwila, nim się uspokoiłam. – Już lepiej? – spytał cichutko Trey. Podniosłam głowę, by na niego spojrzeć. Czułam się okropnie, bo byłam w tym momencie totalnie roztrzęsiona i rozbita. – Chyba tak. – Znowu miałaś ten atak paniki? Usiedliśmy na piasku, ale Trey nie puszczał mojej dłoni. – Nie wiem – wzruszyłam ramionami – tym razem było inaczej… – Sed coś ci zrobił?! – zasugerował nagle. – Nie, po prostu… Nie wiem, wystraszyłam się, gdy poczułam ból… – Ból? Ból czego? – No, gdy… – dukałam – gdy zaczęliśmy się kochać – dodałam szeptem. – Znowu masz te bóle? – Nie, to znaczy nie miałam ich od dawna. – Mała, ty musisz iść do jakiegoś specjalisty. Znowu przypomniał ci się Scott, prawda? Spojrzałam smutno na Treya. – I Greg… – Jezu! – jęknął i od razu wciągnął mnie na swoje kolana. – A najbardziej przeraża mnie to, że wystraszyłam się Sedricka… O Gregu i Scotcie pomyślałam dopiero, gdy wybiegłam. – Seda się wystraszyłaś?! – zapytał. Był ewidentnie zaskoczony. – Tak. – Może za ostro uprawiacie seks? – zasugerował wprost, a ja zrobiłam się cała czerwona. O rany! – Nigdy do tej pory mi to nie przeszkadzało… Lubię tak… – odpowiedziałam cicho. Dobrze, że to był Trey, bo przy nim mogłam mówić dosłownie o wszystkim. – To ja już nie wiem… – westchnął wymownie – róbcie to jakoś tak, byś się czuła bardziej komfortowo, mała. – Sed zawsze stara się, by było komfortowo, Trey. Nie wiem, co się stało. – Może znowu się czymś martwisz? Albo stresujesz? – zapytał, gdy zsunęłam się z jego kolan i usiadłam na piasku. – Może… sama nie wiem… – Simon mówił, że zgodziłaś się zająć Charlotte. – Pewnie, że się zgodziłam. Jak mogłabym się nie zgodzić, Trey? – Spojrzałam na jego cudowną buźkę i się uśmiechnęłam. – No nie wiem. Myślałem, że ty i małe dziecko to tak trochę… – Trey skrzywił się słodko. – Wiem, że to dziwne, ale myślę, że jakoś dam radę razem z Jenn. – Ale ona przecież jest w ciąży, będzie coraz większa z dnia na dzień. – Oj, cicho bądź i nie strasz mnie bardziej! – zawołałam, marszcząc czoło. Pomyślałam wtedy, że Jenn faktycznie będzie coraz ciężej, a była jeszcze Julka. O rany! Zapowiadał się niezły cyrk. – Najwyżej zatrudnimy dodatkowo jakąś nianię czy coś… A jak tam twój pomysł ze studiami? – zapytał Trey. – Chyba zacznę od nowego semestru. Myślisz, że uda mi się pogodzić to z odwiedzinami Seda i opieką nad Charlotte? – zapytałam niepewnie. – Jedną ręką będziesz bujać wózek, drugą pisać prace zaliczeniowe, a między nogami będziesz miała Seda, który będzie cię pieprzył do nieprzytomności. Uważam więc, że na pewno dasz sobie radę. Ta wersja mojej przyszłości bardzo mi się spodobała. Spojrzałam na Treya i oboje zaczęliśmy się niekontrolowanie śmiać. – Taka perspektywa całkiem mi odpowiada – stwierdziłam. – To dobrze, bo ja już nie mogę się doczekać powrotu w trasę… – Tymi słowami Trey sprowadził mnie na ziemię. – A ja właśnie nie chcę o tym myśleć. Oszaleję bez was… – Dasz radę, mała. Sed kupił ten samolot, by latać do ciebie jak najczęściej. – I co z tego? To nie to samo, gdy budzisz się obok kogoś każdego dnia, Trey. Ty będziesz miał Simona na co dzień i nie musicie się rozstawać na kilka miesięcy… – Ale musimy zostawić Charlotte, myślisz, że to łatwiejsze? – No nie… – przyznałam mu rację. Rozłąka z dzieckiem to chyba jeszcze gorsza rzecz niż tęsknota za narzeczonym. – Więc nie marudź. Damy radę i już. Trasa się skończy, a wy weźmiecie ślub, zrobicie sobie małego Seda albo małą Reb i będzie jak w bajce… – Taaa… – No co? – Nic. Zastanawiam się nad tym, jak będzie wyglądał nasz ślub – powiedziałam i oparłam głowę o ramię Treya. – No jak to: jak? Wielkie wesele na tysiąc osób, dwudziestopiętrowy tort, orkiestra, gołębie, konie, małe dziewczynki sypiące ci kwiatki do ołtarza… – Trey się zaśmiał. – O rany! Nie chcę tak… – Skrzywiłam się na wizję takiego wesela. – A jak byś chciała? – Pomyślałam, że ślub mógłby się odbyć tutaj, na plaży… – W tej samej sekundzie spojrzeliśmy w stronę altany, która nadawała się do tego idealnie. – Niezły pomysł. Nie zniósłbym kilku godzin w garniturze i pląsów wśród waszych starych ciotek i wujków. – No właśnie ja też nie… – Roześmiałam się. Na samą myśl, że musiałabym zaprosić rodzinę mojej matki, przeszedł mnie dreszcz. O Boże! Jak ja nie trawiłam tych ludzi. – Więc co? Ślub tutaj i tylko wy, zespół… – Mój tata – wtrąciłam. – No tak! Fajny z niego facet, co nie? – Chyba tak. Praktycznie go nie znam, ale czuję, że jest mi bliski. – Poznam go w niedzielę? – Pewnie, że tak. Na obiedzie zaręczynowym! – pisnęłam radośnie. Nie mogłam się doczekać, aż zobaczę wszystkich przy jednym stole. Byłam ciekawa, czy pojawi się moja matka i ten jej nowy mężuś. Zaprosiłam ich, ale nie dostałam odpowiedzi, czy w ogóle mieli zamiar się zjawić. – On wie, że my się przyjaźnimy? – spytał Trey. – Nie, bardzo mało o sobie wiemy. Ale mamy resztę życia, by to nadrobić. Siedzieliśmy na plaży jeszcze dłuższą chwilę. Nic nie mówiliśmy, tylko napawaliśmy się pięknym widokiem i swoją obecnością. Cieszyłam się, że Trey jest szczęśliwy. Chyba nigdy go takiego nie widziałam. Simon i Trey to, zaraz po Clarku i Jenn, jedna z moich ulubionych par. Byli dla siebie idealni, mimo wszystko. Wróciłam do bungalowu, by się ubrać, a tam zaskoczył mnie widok Sedricka śpiącego na środku łóżka, z moją bluzeczką pod policzkiem. Nagle ogarnął mnie smutek. Dlaczego tak bardzo się go wystraszyłam? Przecież wiedziałam, że on nie zrobiłby mi krzywdy, nigdy… Włożyłam jego koszulkę i ułożyłam się obok. Nie mogłam się napatrzyć na tego pięknego mężczyznę. Mój Boże! Był taki przystojny, a we śnie wyglądał po prostu cudownie. Dotknęłam opuszkami palców jego twarzy, nie mogąc się powstrzymać. Sed nagle otworzył oczy, jakby czuwał, a nie spał. Wpatrywaliśmy się w siebie dłuższą chwilę. Chyba oboje nie bardzo wiedzieliśmy, co zrobić. Widziałam w jego oczach strach, dlatego podsunęłam się bliżej, tak by leżeć z nim twarzą w twarz. – Kocham cię… – szepnęłam i pocałowałam go w kącik ust. – Nigdy… Przenigdy bym cię nie skrzywdził – powiedział po chwili, wpatrując się we mnie. Och, nie! W gardle poczułam wielką gulę, bo jego spojrzenie pełne było bólu i niepewności. – Wiem. – Nie zniosę faktu, że się mnie boisz… To mnie zabija, Reb – szepnął i zamknął oczy, w których widać było cierpienie. – Nie boję się ciebie. – Jak to nie? Uciekłaś przede mną, sprawiłem ci ból i się wystraszyłaś… – Kręcił delikatnie głową, jakby próbował nie pamiętać tego, co się stało. On cierpiał, bo nie pojmował tego, co w takich chwilach działo się w mojej głowie. Rozumiałam to, bo ja też zapewne oszalałabym, gdyby Sedrick miał jakieś lęki, nad którymi nie mogłabym zapanować i mu pomóc. – Nie wiem, dlaczego tak się stało, Sed. To był pierwszy raz – próbowałam go uspokoić. – Wcale nie pierwszy. Nie pamiętasz tego, ale już kiedyś tak było, z Erickiem. Mówiłem ci o tym… – Pójdę na terapię i to na pewno pomoże – obiecałam i położyłam głowę na wewnętrznej stronie jego bicepsa, składając na nim delikatny pocałunek. – Oby… – wyszeptał. – Nie myślmy o tym jeszcze. Cieszmy się ostatnimi godzinami tutaj… – Wypowiedziałam te słowa z wymuszonym uśmiechem, bo serce mi się ściskało, gdy widziałam go takiego udręczonego. – Odechciało mi się tego latania za motorówką. – Więc zostańmy tutaj. Myślę, że nikt się nie obrazi. – Rozmawiałem z Simonem. Weźmy małą i resztę dnia spędźmy na jachcie – zdecydował Sed, a ja tym razem uśmiechnęłam się szczerze. – Naprawdę? – Tak. Może trochę się zrelaksuję i nie będę myślał o tym całym gównie. – To co, idziemy? – Usiadłam po turecku i na zachętę podałam Sedowi dłoń. – Poleżmy jeszcze chwilę. – Sed spojrzał na mnie i przyciągnął do siebie. Wtuliłam się w niego jak mała dziewczynka. Przy nim czułam się właśnie małą, zagubioną dziewczynką, ale tak mi było dobrze. W pozycji na łyżeczki powoli zapadaliśmy w sen. Sedrick zasnął pierwszy. Czułam, jak rytm jego serca wracał do normy, gdy trzymał mnie w ramionach. Ja byłam jego opoką, a on moją. Musieliśmy sobie z tym wszystkim poradzić, bo nie wyobrażałam sobie życia bez niego i wiedziałam, że on myślał dokładnie tak samo. – Kocham cię… – wymamrotałam i także zasnęłam. *** Godzinę później obudził nas Simon. Wróciliśmy do domu, gdzie wszyscy zbierali się na parasailing. Trochę było mi szkoda, bo bardzo chciałam tego spróbować, ale wolałam spędzić czas tylko z Sedem i małą Charlotte. – Jakby płakała, to daj jej smoka, a jak się posika, to ją rozbierz i niech sobie tak na golasa poleży… Mało nie parsknęłam śmiechem, gdy Trey robił nam przed wyjściem kazanie. – I w lodówce masz mleko, daj jej za godzinę – dodał ewidentnie zatroskany Simon. „No nie mogę! Są słodcy” – pomyślałam. – Jezu, idźcie już, bo nie mogę was słuchać! – Sed nie wytrzymał i zaczął się śmiać. Z małą Charlotte na rękach wyglądał po prostu… Cholera! Serce biło mi dwa razy mocniej. – Musi jej się odbić po jedzeniu… – Simon, idźcie już! – Tym razem ja ich pogoniłam, bo wszyscy już poszli i czekali tylko na nich. – Dobra! Jak coś, dzwoń… – Simon… – jęknęłam i posłałam mu błagalne spojrzenie. – Kurwa, no wybacz, Reb, ale nigdy nie zostawiałem małej na dłużej niż godzinę… – odpowiedział, krzywiąc się słodko. – Przyzwyczajaj się. Niedługo nie będziesz jej widział po kilka dni. – Odprowadziłam ich do drzwi. – Oj, nawet mi nie przypominaj… – Simon westchnął i pocałował mnie w policzek. – Bawcie się dobrze! – zawołałam, machając do całej zgrai, która powolnym krokiem kierowała się na pomost, skąd miała odpłynąć na główną wyspę. – Wy też. Tylko nie zapomnijcie o mojej córce! – Simon puścił mi oczko i dołączył do reszty. Pokręciłam głową na te jego wieczne aluzje o seksie i wróciłam do domu. – Sed, ile ty chcesz mieć dzieci? – zapytałam ciekawa, a on podniósł na mnie wzrok. – Nie zastanawiałem się. Mogę mieć i dziesiątkę, jeśli będzie nam to dane… – Dziesiątkę?! Wiesz, co by to zrobiło z moim ciałem… – odpowiedziałam, krzywiąc się. Fakt, że w ogóle myślałam, by mieć jedno dziecko, to już był duży sukces, a ten mi tu wyskoczył z dziesiątką. No wariat! Mój kochany wariat. – Oj, żartuję! Najpierw zdecydujmy się na jedno – powiedział Sed, po czym wstał z fotela i włożył małą do kołyski. – Za parę lat, okej? – odpowiedziałam, a on podszedł, by objąć mnie w pasie. – Rok? – zaczął negocjować, robiąc przy tym zabawną minę. – Trzy? – No dobra, niech będą dwa lata – zaśmiał się i trącił nosem mój nos. – Najpierw musicie wrócić z trasy. – Nie, maleńka, najpierw musimy wziąć ślub. – Czyli wszystko po bożemu, tak? Najpierw ślub, potem dzieci… – marudziłam, ale też zaczęłam się śmiać. – Nie zwracam na to uwagi, ale skoro chcesz poczekać z dziećmi, to chociaż weźmy szybko ślub… – Szybko? – zapytałam, żeby doprecyzował. – Jak najszybciej, mała. Może urządzimy ceremonię w zimowym ogrodzie domu moich rodziców? Jeszcze przed trasą – zaproponował nagle. – Co?! – pisnęłam i odsunęłam się, by na niego spojrzeć. – Pomyślałem, że możemy zrobić wszystkim niespodziankę i pobrać się w niedzielę. A obiad to będzie takie nasze małe wesele. Po powrocie z trasy zrobimy to wszystko z wielką pompą, a teraz tak tylko dla nas, w gronie najbliższych. – W tę niedzielę? – powtórzyłam i zrobiłam wielkie oczy. Mieliśmy czwartek. – Tak, wystarczy pogadać z pastorem. Ojciec na pewno to załatwi… – Sed, ale… – Nie chcesz? – Sedrick popatrzył na mnie niepewnie. – Ale tak teraz? Już? Myślałam… – Co myślałaś? – No nie wiem… że… – zaczęłam, a z wrażenia aż usiadłam, by wziąć głębszy oddech. – Że…? – Że zrobimy to tutaj, to znaczy… – Tu? Na Barbadosie? – spytał ciekawy. – Tak, w tej altanie na plaży i w ogóle – wyjaśniłam. – Też dobry pomysł. Czekaj, zadzwonię i zapytam, czy uda się to zorganizować… – Jezu, ale tak teraz? Sed, dopiero co… – wydukałam. Matko kochana! Nie wiedziałam, czy ja chcę tak od razu brać ślub! To chyba było za szybko, za wcześnie. To kompletne wariactwo. – Wiem, że dopiero co się zaręczyliśmy, ale na co tu czekać? Nie będziesz pewniejsza, mając mnie za męża? – Sed poruszył brwiami, a ja nie umiałam się nie uśmiechnąć. – Rebeka Mills – myślałam głośno, a moja wyobraźnia już układała w głowie piękny obrazek, jak wśród bliskich nam osób przysięgamy sobie wieczną miłość: Nowy Jork, wokół mnóstwo śniegu, a ja w białej sukni wyglądam jak prawdziwa księżniczka. Sedrick patrzy na mnie i wiedziałam, że będzie tak patrzył już do końca życia. – Brzmi zajebiście, skarbie. – No dobra, zróbmy to. W tym zimowym ogrodzie! – zawołałam i rzuciłam mu się na szyję. – A nie tutaj? – Tutaj zrobimy to oficjalnie, jak skończy się trasa, a teraz tylko dla najbliższych. – Może zrobimy im niespodziankę? Wszyscy będą myśleć, że to normalny obiad zaręczynowy. – Pospadają z krzes\nNa szczycie. Gra o miłość Wydanie pierwsze, ISBN 978-83-8083-372-2 © K.N. Haner i Wydawnictwo Novae Res 2016 Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, reprodukcja lub odczyt jakiegokolwiek fragmentu tej książki w środkach masowego przekazu wymaga pisemnej zgody wydawnictwa Novae Res. REDAKCJA: Anna Gajda KOREKTA: Paulina Zyszczak OKŁADKA: Wiola Pierzgalska KONWERSJA DO EPUB/MOBI: InkPad.pl WYDAWNICTWO NOVAE RES al. Zwycięstwa 96 / 98, 81-451 Gdynia tel.: 58 698 21 61, e-mail: sekretariat@novaeres.pl, http://novaeres.pl Publikacja dostępna jest w księgarni internetowej zaczytani.pl. Wydawnictwo Novae Res jest partnerem Pomorskiego Parku Naukowo-Technologicznego w Gdyni.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Na_szczycie__Gra_o_milosc-ebookRO/p119880i196775" target="_blank" title="Na szczycie. Gra o miłość [K.N. Haner] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Na szczycie. Gra o miłość [K.N. Haner] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Tadeusz Boy-ŻeleńskiPlotka o Weselu Wyspiańskiego\nPoetaPowstanie Wesela przypomina poniekąd powstanie Pana Tadeusza tak, jak je kreśli tradycja. Wedle tradycji, Mickiewicz zamierzał napisać szlachecką anegdotę, która rozrosła mu się pod piórem w ów nieśmiertelny poemat i stała się żywym wcieleniem Polski. Można by podejrzewać, iż Wyspiański, biorąc pióro do ręki, zamierzał tu napisać złośliwy pamflecik na swoich znajomych; w trakcie pisania geniusz poezji porwał go za włosy i ściany Bronowickiego dworku rozszerzyły się — niby nowe Soplicowo — w symbol współczesnej Polski.\nPtakDla tych, którzy znają Wyspiańskiego jedynie z jego pism, nie dość może żywo występuje pewien jego rys, który w obcowaniu osobistym, w rozmowie, zdawał się niemal dominującą cechą jego inteligencji: mianowicie złośliwość, najprzedniejsza dowcipem złośliwość, wyostrzona i lśniąca jak brzytwa. Rozmowa jego iskrzyła się od takich cięć, które zadawał swoim brzęczącym, cichym głosikiem i z cienkim uśmieszkiem na wargach. Przypominam sobie np. takie powiedzenie: była mowa o Asnyku; na co Wyspiański „brząknął”: „Asnyk… tak… Asnyk, to taki wypchany orzeł; ma wszystko, dziób, skrzydła, tyle tylko że nie poleci”. Każdy, kto znał Asnyka bodaj z fotografii, ten oceni, ile malarskiego „chwytu”, a może i literackiej trafności zawierało to piekielnie złośliwe określenie.\nMałżeństwoPo „bajecznie kolorowym” ślubie przyszła szara rzeczywistość. Małżeństwo Tetmajera zaczęło się od bardzo ciężkich warunków materialnych. On był młodym jeszcze malarzem, zresztą kupowanie obrazów nie było wówczas w Krakowie jeszcze w modzie. Rodzice żony mieli dużo dzieci i ledwie parę zagonów. Młodzi przeszli straszliwą biedę, mieszkali kątem u rodziców, bez mała w jednej izbie z inwentarzem. Tetmajer znosił heroicznie ten czas próby. Dopiero po kilku latach zdobył się na wystawienie własnego dworku złożonego z trzech izb i kuchni, mało co różniącego się od zwykłej wiejskiej chałupy. Poza tym małżeństwo to ułożyło się bardzo prosto i szczere. Nie kształcił forsownie swojej Hanusi, nie „podnosił” jej do siebie, zostawił ją taką, jaką była, jaką ją pokochał. Żył z nią po prostu, płodząc regularnie po bożemu dzieci, i metoda ta okazała się najskuteczniejszą, aby młodziutką dziewczynę wiejską urobić nader szybko na taktowną i rozsądną towarzyszkę człowieka i artysty.\nJęzykMałżeństwo Tetmajera stanowiło przez szereg lat niewyczerpany przedmiot rozmów i dociekań krakowskiej sosjety. Pamiętam, jak pewna dama, księżniczka Czetwertyńska z domu, posiadaczka włości na Ukrainie, wypytywała z żywym zaciekawieniem matkę Tetmajera: „Dites-moi, chere madame, a po jakiemu oni mówią z sobą? Czy pan Włodzimierz umie po rusku?” Zacna dziedziczka z kresów była święcie przekonana, że chłopi na całym obszarze ziem polskich mówią po rusku! Z czasem oswojono się z tym małżeństwem, i z kolei wytworzyła się inna mania, przykrzejsza dla Tetmajera: ulubionym spacerem krakowian, mniej lub więcej mu znajomych, było odwiedzać go w Bronowicach. Należało to do „szyku” opowiadać: „Byłem dziś u Tetmajerów, jakaż to miła osoba ta Tetmajerowa, jak ona się wyrobiła etc.”. Nieraz, w niedzielę, Tetmajer, ostrzeżony przez stojącą na czatach córeczkę, zaparłszy drzwi chałupy, chował się z całą rodziną w życie przed nadchodzącymi gośćmi. Śmialiśmy się, pamiętam, długo z pewnego miejskiego literata, który, wybrawszy się do Bronowic i zastawszy, dzięki tej chytrej samoobronie Tetmajerów, tylko małą Isię, zaczął jej bardzo kwieciście mówić o pięknie natury, że ona sama jest jak te kwiaty polne, etc., na co sześcioletnia Isia odpaliła mu arcystaropolską propozycją.\nAlkohol„Przybyszewszczyzna” w Nosie wyraża się mnóstwem rysów. Przede wszystkim pijaństwem. Brać artystyczna pijała zawsze, ale za Przybyszewskiego picie wzniosło się do wyżyn obrządku, mysterium, zasady: „Piję, piję, bo pić muszę”… A tuż potem: „Szopen gdyby żył, to by pił”… Ten „szopenizm” to też echo Przybyszewskiego, fanatycznego apostoła Szopena. Owo zagadkowe „ram tam tam tam tam”, które w ustach Nosa zastanawiało może czasem którego z czytelników Wesela, to niewątpliwie nic innego, tylko fraza z preludium A dur Szopena, które Przybyszewski godzinami potrafił grywać w chwili największego napięcia, waląc coraz wścieklej, coraz rozpaczliwiej w klawiaturę. I więcej znalazłoby się cech przybyszewszczyzny w Nosie: pewne aktorstwo desperacji, owo: „na plan pierwszy wstąpić muszę”, i echa „nadczłowieka”: — „Bonaparte, ten miał nos” etc., W ten sposób, tą jedną figurą, Wyspiański otwiera — dla wtajemniczonych — okno na cały dwuletni bujny okres krakowskiego i polskiego życia artystycznego. Nos, ten maruder przybyszewszczyzny, odcina się od tego całego środowiska tragicznie groteskową plamą.\nPieniądzAutentycznym też jest epizod Czepca z muzyką. Epizod ten przypomina mi zabawną rozmowę, jaką, niedługo po wystawieniu Wesela, miałem z Czepcem, znów nieco „zawianym”, na rynku w Krakowie. Wynurzał mi swoje żale na Wyspiańskiego, że go tak podał „na hańbę u narodu”. Okazało się, że szło mu o to: Wyspiański, genialnie wnikający w dusze ludzkie, nie tak dobrze wnikał w portmonetki. Tak samo jak inny wielki poeta popełnia w Dziejach grzechu ten błąd, że każe hrabiemu Szczerbicowi pół dnia jeździć po Warszawie za „srebrnego rubla” na gumach, i jeszcze dorożkarz nisko mu się ukłonił, tak samo Wyspiański mimo woli bardzo boleśnie dotknął Czepca, każąc mu się o „szóstkę” handryczyć z muzyką! Nie sam fakt zabolał Czepca, ale znikomość kwoty: gdzież to pan Wyspiański widział (tłumaczył mi Czepiec), aby gospodarz jak się patrzy dawał szóstkę muzyce, a cóż dopiero prawował się o tę szóstkę!\nstrona genetyczna — geneza, pochodzenie. [przypis edytorski]\nStarzewski, Rudolf (1870–1920) — dziennikarz, od 1905 redaktor konserwatywnego „Czasu”; zginął śmiercią samobójczą, czego jednym z powodów mogła być miłość do żony Tadeusza Boya-Żeleńskiego. [przypis edytorski]\nAsnyk, Adam (1838–1897) — czołowy poeta polskiego pozytywizmu. [przypis edytorski]\nplein-air — dziś popr.: plener. [przypis edytorski]\nsurdut — rodzaj przedłużanej marynarki, uznawany za elegancki strój na przełomie XIX i XX w. [przypis edytorski]\nsiermięga — wierzchni strój z grubego materiału, na przęłomie XIX i XX w. charakterystyczny dla chłopów. [przypis edytorski]\nTetmajer, Włodzimierz (1861–1923) — artysta malarz, działacz ludowy i polityk. [przypis edytorski]\nzaprzeć — tu: zamknąć. [przypis edytorski]\nZielony Balonik — pierwszy polski kabaret literacki, założony w r. 1905; do jego zespołu dołączył w pewnym momencie Tadeusz Boy-Żeleński. [przypis edytorski]\nprywacja — ograniczenie, obywanie się bez czegoś. [przypis edytorski]\nmir — szacunek, poważanie. [przypis edytorski]\nnewroza — dziś popr.: neuroza. [przypis edytorski]\ntużurek — rodzaj dwurzędowego surduta z ciemnej wełny. [przypis edytorski]\nTetmajer, Kazimierz (1865–1940) — czołowy poeta Młodej Polski. [przypis edytorski]\nnirwana — pojęcie buddyjskie, oznaczające wyzwolenie się z cyklu narodzin i śmierci, przez europejskich modernistów interpretowane jako niebyt; słowo to często pojawia się w poezji Kazimierza Przerwy-Tetmajera. [przypis edytorski]\nanegnoetyczny — przypuszczalnie powinno być: anegdotyczny; możliwe jednak, że Boy utworzył tu neologizm z greckiego rdzenia noesis, oznaczającego „bezpośredni wgląd w stan rzeczy”. [przypis edytorski]\nZasób opracowany na podstawie: Tadeusz Boy-Żeleński, Plotka o ,,Weselu" Wyspiańskiego, Warszawa 1922\nOpracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Paweł Kozioł, Marta Niedziałkowska, Dorota Woźnica.\nIlustracja na okładce: Chris Photography(王權)（FB：王權）@Flickr, CC BY 2.0.


Jaki kominek wybrać do domu i mieszkania? | Finanse DOMu\nFinanse DOMu » Budowanie domu » Jaki kominek wybrać do domu i mieszkania?\nCzy jest wśród nas ktoś, kto chociaż raz nie pomyślał jak dobrze byłoby mieć w domu kominek? Szczególnie w deszczowe, jesienne dni ta perspektywa jest niezwykle kusząca. Kominek coraz częściej postrzegany jest nie tyko jednak jako źródło taniego ciepła w naszym domu, ale także jako jego niezwykły element dekoracyjny. Dlaczego ogrzewanie kominkowe jest obecnie tak bardzo popularne?\nProjekty domów jednorodzinnych bardzo często uwzględniają kominek. Jednak ich montaż jest możliwy także w mieszkaniach czy też starych kamienicach. Aby to zrobić, wystarczy tylko odpowiednio dopasować przewody kominowe.\nNazywamy tak kominek z otwartym paleniskiem, do którego mamy swobodny dostęp. Mimo, iż jego funkcjonalność jest dużo niższa niż w przypadku zamkniętego paleniska, rozwiązanie to ma wielkie grono swoich zwolenników. Tradycyjny kominek otwarty stwarza przede wszystkim niepowtarzalny klimat w naszym domu.\nPamiętajmy, że postawieniem kominka powinni zająć się fachowcy, posiadający wiedzę i praktykę w tym temacie. Mamy wtedy gwarancję, że kominek będzie dobrze spełniał swoją rolę (grzał), nie będzie dymił, i co najważniejsze, nie będzie stwarzał zagrożenia pożarowego.\nAby zminimalizować liczbę zagięć przewodu dymowego, palenisko powinno znaleźć się jak najbliżej komina. Jedną z wad kominka otwartego jest konieczność wybierania popiołu z paleniska (najlepiej po każdym paleniu). Rozwiązaniem tego problemu może być zamontowanie w nim rusztu wraz z szufladą na popiół.\nTradycyjny kominek to bardziej element dekoracyjny w naszym domu niż źródło ciepła. W zasadzie ogrzewa tylko osoby znajdujące się w jego bezpośrednim otoczeniu. Dzieję się tak dlatego, że większość ciepła ucieka przez komin, do tego użyte paliwo bardzo szybko się spala. Jeżeli chcemy, by kominek służył nam jednak do ogrzewania całego domu, jego palenisko musi być zamknięte szklanym drzwiczkami.\nOszczędnie i ciepło\nPrzed podjęciem decyzji o postawieniu kominka, dobrze zastanówmy się do jakich celów ma on nam służyć. Jeżeli jego głównym zadaniem ma być funkcja grzewcza w naszym domu, bardzo dokładnie sprawdźmy jego parametry techniczne i użytkowe. Dostępne obecnie na rynku nowoczesne wkłady kominkowe, pozwalają na uzyskanie o wiele niższych kosztów ogrzewania, niż w przypadku ogrzewania na olej, gaz czy też prąd.\nJeżeli zdecydujemy się już na ogrzewanie kominkowe, do wyboru mamy dwa rozwiązania:\nSystem Dystrybucji Gorącego Powietrza ? DGP\nDziałanie tego systemu przebiega w trzech etapach i jest bardzo proste. Polega na rozgrzaniu przez ogień wkładu kominkowego, po czym ciepło przedostaje się do powietrza, aby na końcu rozprowadzić je po całym budynku.\nGłówną zaleta tego systemu jest przede wszystkim to, że jego eksploatacja jest bardzo tania. Nie wymaga zależności od zewnętrznych dostawców energii ? w razie awarii np. sieci gazowej czy elektrycznej, nie odczujemy w żaden sposób spadku temperatury. Wystarczy wtedy tylko rozpalić ogień w kominku i cieszyć się wysoką temperaturą. Dużą niedogodnością natomiast jest brak możliwości dokładnego regulowania temperatury w pomieszczeniach. Zależy to tylko i wyłącznie od intensywności palenia. Także w przypadku nieobecności domowników (wystarczy kilkanaście godzin bez palenia), dom ulega wychłodzeniu.\nTego typu rozwiązanie posiada o wiele bardziej skomplikowaną instalację, która wymaga wielu zabezpieczeń i regulacji. Kominek z płaszczem wodnym współpracuje z instalacją centralnego ogrzewania i jego wykonanie powinniśmy zlecić specjaliście z odpowiednimi kwalifikacjami. System ten może pracować tylko w instalacjach grzewczych systemu otwartego. Od zwykłego wkładu kominkowego odróżnia go to, że spaliny ogrzewają nie powietrze a wodę. Jest to rozwiązanie wprawdzie droższe, jednak dające większe możliwości.\nJak już wcześniej wspominaliśmy, po podjęciu decyzji o instalacji kominka, koniecznie zwróćmy uwagę na jego parametry. Najważniejszym z nich jest sprawność ? wartość ta powinna wynosić minimum 70% podczas normalnej pracy. Daje nam to możliwość odzyskania, w postaci ciepła, tych 70% energii wytworzonej w procesie spalania. Następne cechy, ważne przy wyborze kominka, to moc nominalna, czas pracy, średnia temperatura spalin oraz zużycie drzewa podczas palenia.\nFiled under: Budowanie domu · Tags: kominek, kominek z paleniskiem, kominek z płaszczem wodnym, ogrzewanie domu, ogrzewanie kominkowe\ngotowe projekty domów jednorodzinnych domy jednorodzinne ogrzewanie domu nieruchomości zgłoszenie budowy prawo budowlane dom jednorodzinny pozwolenie na budowę warunki zabudowy rodzina na swoim materiały budowlane kredyt hipoteczny budowanie domu projekty domów jednorodzinnych domy energooszczędne koszty budowy budowa domu projekty domów nowoczesne domy projekt dachu projekt domu koszt budowy domu


Kwatery Prywatne Lisie Jamy (Woj. Warmińsko-mazurskie, Pow. Piski) - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nKwatery prywatne Lisie Jamy (woj. warmińsko-mazurskie, pow. piski)\nznaleziono 85 ofert noclegowychofert (0 w Lisich Jamach oraz 85 w okolicy)\nZobacz inne obiekty z okolicy miejscowości Lisie Jamy\nKwatery prywatne w Lisich Jamach, województwo warmińsko-mazurskie, powiat piski\nKwatery prywatne w miejscowości Lisie Jamy. Porównaj możliwość zakwaterowania w Lisich Jamach w zależności od standardu oraz ceny. Lisie Jamy, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Lisich Jamach:\nnoclegi pracownicze Lisie Jamy\nKwatery prywatne Lisie Jamy, szukasz noclegów w kwaterach prywatnych w Lisich Jamach w turystycznym serwisie noclegowym e-turysta.pl. Posiadamy bazę kwater prywatnych w Lisich Jamach obejmującą oferty ze wszystkich dzielnic miasta. Tanie noclegi w kwaterze prywatnej w Lisich Jamach kwatera prywatna noclegi Lisie Jamy i inne propozycje na spędzenie weekendu w przystępnej cenie. Domowa atmosfera i luźna atmosfera, kwatera prywatna Lisie Jamy tani nocleg. Pokoje i kwatery w Lisich Jamach. Nasz portal dostarcza Ci precyzyjne informacje i atrakcyjne pomysły na nocleg w kwaterze prywatnej w Lisich Jamach. Nie możesz przegapić sezonowych obniżek i promocji w kwaterach prywatnych zamieszczonych w serwisie e-turysta.pl. Szukasz noclegu w Lisich Jamach? Nie szukaj dalej, sprawdź noclegi w kwaterach w Lisich Jamach u nas.\nJeżeli interesują Cie również noclegi w najbliższej okolicy miejscowości Lisie Jamy, sprawdź naszą ofertę noclegową w okolicznych miejscowościach: