Spotkanie bezradnych | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Wiara » Spotkanie bezradnych\nJarosław Naliwajko SJ: Psychoza to niewyobrażalne cierpienie. Dlatego centralna część rozmowy z chorym to modlitwa: "Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? ". Rozmawiał Tomasz Ponikło\nPo raz pierwszy los człowieka chorego za naczelną sprawę społeczną uznało chrześcijaństwo poprzez przykazanie "miłości bliźniego" wyrażane m.in. w opiece nad chorymi (por. Mt 25, 31-46). Przykazanie to stało się nie tylko normą oraz sprawdzianem postępowania chrześcijańskiego, ale także bodźcem do opieki duchowej i lekarsko-pielęgnacyjnej. Na tym tle szczególnie problematyczne były i pozostają losy osób psychicznie chorych. Kiedy Mojżesz ogłosił kary za brak posłuszeństwa wobec Jahwe, szaleństwo było pierwszą z nich, przed ślepotą i nędzą, przed śmiercią dzieci i wojną. Szaleństwo także demonizowano. Choć dzisiaj wiemy...


7 Najlepszych elektrycznych pił łańcuchowych 2020 (ranking i recenzja) - Dobre Wybory\n7 Najlepszych elektrycznych pił łańcuchowych 2020 (ranking i recenzja)\nKamil Kopala Ogród 20 kwietnia 2020 | 0\nNa naszej stronie testowaliśmy już wiele różnych sprzętów związanych z ogrodnictwem. Sprawdzaliśmy najróżniejsze kosiarki, nożyce czy nawet siewniki. W naszym poprzednim tekście zasygnalizowaliśmy, jaki temat będziemy podejmować w naszych nadchodzących recenzjach. Po rankingu najlepszych akumulatorowych pił łańcuchowych, na tapetę bierzemy siedem topowych modeli w wersji elektrycznej. Przyjrzymy się więc siedmiu elektrycznym piłom łańcuchowym z różnych przedziałów cenowych. Sprawdzimy, która z nich sprawdzi się najlepiej w określonych warunkach.\nElektryczne piły łańcuchowe różnią się od akumulatorowych przede wszystkim tym, że do pracy wymagają stałego zasilania, a więc działają stale na podłączonym kablu. Z jednej strony może być to niewygodne, z drugiej strony piła nie wyłączy się nam w trakcie pracy znienacka. Ponadto topowe modele mogą pochwalić się nieco większą wydajnością niż ich akumulatorowe odpowiedniki. Waga tych urządzeń jest raczej do siebie zbliżona; sprzęty nie posiadają akumulatora, ale mają większe i mocniejsze silniki, co finalnie bilansuje się. Ich łatwość użytkowania czy poziom bezpieczeństwa jest zbliżony i stoi na naprawdę wysokim poziomie. Tego typu piły łańcuchowe polecane są szczególnie w zakładach lub w miejscach, gdzie będą stale użytkowane. Ważne jest, aby mieć odpowiednią stację z dostępem do prądu.\nJaką jednak elektryczną piłę łańcuchową wybrać? Czym różnią się modele topowe od tych budżetowych? Na co koniecznie zwrócić uwagę podczas wyboru elektrycznej piły łańcuchowej w 2020? Odpowiedzi na te pytanie, jak i na inne, poznasz czytając nasz ranking.\nNajlepsza elektryczna piła łańcuchowa\n1. Narex EPR 35-25\nNa pierwszym miejscu naszego rankingu znalazła się elektryczna piła mechaniczna, za której przygotowanie odpowiada przedsiębiorstwo wywodzące się z Czech, firma Narex. Przedsiębiorstwo powstało jeszcze w latach 40′, a więc to firma z korzeniami i bogatym doświadczeniem. Widać to w ich produktach, które produkowane są na podstawie to doświadczenie. Widoczne jest to między innymi w wygodzie użytkowania. Urządzenie ma optymalnie rozłożoną masę, powstało zgodnie z wytycznymi zapewniającymi ergonomię, a do tego uchwyt ma gumowe wykończenie, dzięki czemu unikniesz odcisków. Uchwyt boczny jest delikatnie zaokrąglony, co pozytywnie wpływa na pewność chwytu, niezależnie od pozycji i stylu cięcia.\nPiła mechaniczna jest nie tylko bardzo bezpieczna (między innymi za sprawą opatentowanemu systemowi hamulca najazdowego oraz redukcji wstrząsów), ale także wytrzymała. Posiada wymienny filtr powietrza, który chroni silnik przed zanieczyszczeniami. Sprzęt ma moc wejściową na poziomie 2500 W, co klasyfikuje je jako najmocniejsze urządzenie w naszym zestawieniu. Sprawdzi się idealnie przy pracy z drewnem, zarówno cienkim, jak i grubym. Ta elektryczna piła mechaniczna pozwala na precyzyjne i dokładne cięcie, a do tego nie jest przesadnie ciężka. To bardzo dobry model, który, choć spośród pił elektrycznych jest najdroższy, tak jednak wciąż jest wielokrotnie tańsza od pił akumulatorowych.\nMoc wejściowa: 2500 W\nPrędkość łańcucha: 12.5 m/s\nMarka producenta i jego doświadczenie\n2. Einhell GE-EC 2240 S\nTuż za liderem naszego rankingu znajdziemy elektryczną piłę łańcuchową, która powstała przy współpracy firm Einhell oraz Oregon. Einhell to firma produkująca wiele urządzeń ogrodowych, z kolei Oregon to gwarant jakości w kontekście pił łańcuchowych. W tym wypadku firma ta dostarczyła szynę i łańcuch, a więc dwa kluczowe elementy. Za pozostałą specyfikację i inne elementy odpowiada Einhell.\nModel GE-EC 2240 S to urządzenie, które swoje waży, ale jest przy tym bardzo solidne. Posiada metalowe koła zębate, które wydłużają żywotność produktu; ogranicznik jest także wykonany z wysokiej jakości metalu. Urządzenie posiada mechaniczny hamulec łańcucha, a także odpowiednie rozwiązania, które gwarantują, że łańcuch nie zeskoczy z szyny. Konserwacja urządzenia jest prosta, a sama piła cechuje się zaskakująco dużą mocą. Pracuje się z nią wygodnie. Piła elektryczna GE-EC 2240 S poradzi sobie z każdym drewnem dzięki częściom od uznanego producenta.\nDługość listwy: ok. 40 cm\nJakość płynąca ze współpracy z firmą Oregon\n3. Makita pilarka łańcuchowa 450 mm UC4551AX1\nO ile w poprzednim rankingu najlepszych akumulatorowych pił elektrycznych 2020 mieliśmy do czynienia z wieloma produktami od Makity, w tym zestawieniu ich produkt pojawi się tylko raz. Model UC4551AX1 trafił na trzecie miejsce w naszym zestawieniu. Jest to ogromna piła łańcuchowa, dostosowana do cięcia naprawdę sporych powierzchni. Ma bardzo długą listwę tnącą – aż 45 cm. Jenak jej wymiary negatywnie odbijają się na wadze.\nGłównym atutem tej piły jest spory rozmiar; to piła raczej sytuacyjna, którą można polecić osobom szukającym pokaźnego sprzętu. Posiada sporą podpórkę, która ułatwia precyzyjne cięcie. Sama piła, choć ciężka, tak jednak jest obita gumą w kluczowych miejscach i całkiem ergonomiczna. Ma system powolnego startu oraz ogranicznik prądu. Nie ma jednak tak wielu zaawansowanych funkcji zwiększających bezpieczeństwo użytkowania, co poprzednicy. No i negatywnie wyróżnia się też na polu ceny. Miłym dodatkiem jest zapasowy łańcuch, który jest dołączany w zestawie.\nPrędkość łańcucha: 14.5 m/s\nDo zadań specjalnych – ogromne wymiary\nSpora prędkość łańcucha\n4. Fieldmann piła łańcuchowa FZP 2005-E\nElektryczna piła łańcuchowa, która trafiła tuż pod podium, to model przygotowany przez firmę Fieldamnn. Ich produkty są zazwyczaj tanie i całkiem solidne; tak samo jest w tym wypadku. Piła łańcuchowa FZP 2005-E to niezła jakość przy bardzo niskiej cenie. Długość łańcucha wynosi 40.5 cm; sam łańcuch wyposażony jest w hamulec i odpowiednią blokadę, które będą nas chronić przed zranieniem, np. w sytuacji odbicia.\nW tym modelu znajdziemy automatyczny system smarowania łańcucha oraz pokrętło służące regulacji napięcia łańcucha; możemy więc dokonać korekt czy wymienić łańcuch bez żadnych narzędzi. Produkt sprawdzi się doskonale przy pracy z drewnem. Martwić może jednak całkiem spora ilość elementów plastikowych; metal byłby znacznie solidniejszy. Jej moc jest przeciętna na tle innych modeli. Nie bez przyczyny to jeden z najpopularniejszych modeli na rynku; kosztuje niewiele, a nie odstaje znacząco od droższych kolegów.\nDługość listwy: 40.5 cm\nPrędkość łańcucha: Brak informacji\nPrzyzwoita moc piły łańcuchowej\n5. AL-KO piła elektryczna EKI 2200/40\nNa miejscu piątym naszego rankingu elektrycznych pił łańcuchowych, znajdziemy model, który z jednej strony ma przyzwoite parametry techniczne, z drugiej jednak nie oferuje nic ponadto, a jest droższy od podobnych sprzętów. Dlatego sprawa z piłą łańcuchową od AL-KO nie jest łatwa. Nie jest ona zła czy nawet słaba, jednak najlepiej byłoby wyrwać ją na jakiejś promocji; w przeciwnym wypadku to mało opłacalna inwestycja.\nPiła elektryczna EKI 2200/40 ma sporą moc wejściową i klasyczne wymiary. Długość listwy to 40 cm. Ma wiele standardowych rozwiązań; smarowanie łańcucha odbywa się automatycznie, a do jego napięcia nie potrzeba żadnych narzędzi. Piła jest też wyposażona w hamulec łańcucha, który zwiększa nasze bezpieczeństwo podczas pracy. Pochwalić należy jej kształt — jest zdecydowanie ergonomiczna.\nNie oferuje nic więcej niż podobne modele…\nKtóre są dostępne w niższej cenie\n6. McCulloch pilarka łańcuchowa CSE2040S\nNa przedostatnim miejscu naszego rankingu znajdziemy piłę łańcuchową CSE2040S od McCulloch. To przeciętny model, który warto kupić, jeśli trafi się na niego promocja, bo w innym razie jest nieco za drogi, względem np. takiej piły łańcuchowej od Fieldmanna. W tym modelu piły łańcuchowej z ciekawszych funkcji znajdziemy między innymi przezroczyste okienko wskazujące poziom oleju oraz wskaźnik hamulca. Ponadto należy pochwalić bardzo niską wagę urządzenia, które waży mniej niż 4 kg!\nŁatwo można sprawdzić poziom oleju\nDostępne są modele tańsze i lepsze\n7. Black+Decker piła łańcuchowa CS2040\nNa ostatnim miejscu naszego rankingu znalazł się kolejny sprzęt, który nie jest słaby, ale po prostu jego zakup jest nierozsądny. Model Black + Decker ma klasyczne wymiary i przeciętną moc. Jest całkiem ciężki, bo waży aż 5.5 kg. Pochwalić należy redukcję odbić i solidny hamulec bezpieczeństwa. Problem jednak jest taki, że oferują to wszystkie modele. Trudno znaleźć coś, co może kogoś zachęcić do wyboru tego konkretnego modelu.\nNiezła prędkość łańcucha\nMocno przeciętne parametry techniczne\nZbyt droga w stosunku do tego, co oferuje.\nNa rynku znajdziemy naprawdę wiele elektrycznych pił łańcuchowych. Polecane są one szczególnie osobom szukającym sprzętu, którym mogą obsadzić stałe stanowisko pracy. Bierze się to z wymogu, że sprzęt do działania wymaga stałego dopływu prądu. Na jakie parametry techniczne powinieneś konieczne zwrócić uwagę?\nDługość listwy i waga — Elektryczne piły łańcuchowe potrafią swoje ważyć, a bierze się to choćby ze względu na solidne, metalowe części. Ponadto, tego typu piły mają raczej dłuższe listwy, z reguły około 40 cm. Wpływa to pozytywnie na obszar cięcia, jednak zwiększa wymiary piły i jej wagę. Praca z tego typu sprzętem potrafi mocno zmęczyć, więc cenny jest każdy gram. Ponadto, lżejszą piłą jesteśmy w stanie dokładniej ciąć.\nMoc wejściowa i prędkość — Wymóg stałego zasilania rzutuje na to, że tego typu piły są nieco mocniejsze od ich akumulatorowych odpowiedników. Prędkość cięcia wynosi przeważnie ok. 13 m/s i jest to wartość, która pozwoli na dokładne i szybkie cięcie nawet grubego drewna. Z kolei, jeśli chodzi o moc wejściową, topowe modele osiągają ją na poziomie nawet 2500 W. Standardem są jednak wartości rzędu 2000-2200 W.\nPoprzedni: Poprzedni wpis: 6 Najlepszych akumulatorowych pił łańcuchowych 2020 (ranking i recenzja)\nNastępny: Następny wpis: 7 Najlepszych akumulatorowych i elektrycznych pił łańcuchowych na wysięgniku 2020 (ranking i recenzja)


Zatroszcz się o zdrowie własne oraz przyjaciół dzięki dobremu jedzeniu! patrz − wojtekpaszkowski.pl\nBardzo dużo ludzi z całą pewnością jest świadomych tego, iż odpowiednie jedzenie jest niezwykle ważne, jednakże nie każdy rozumie dlaczego. Powinniśmy sięgać po pełnowartościowe produkty i musimy to zrozumieć, ale na przekór temu wciąż sięgamy po niezdrowe produkty, które przepełnione są chemią oraz zmodyfikowanymi elementami. Powodem podstawowym takich wyborów zasadniczo jest to, iż pozwala to na dużą czasu oszczędność. Nie jest tajemnicą, iż sporo czasu spędzamy w pracy i przy obowiązkach domowych i dlatego właśnie chętniej wybieramy kupowanie fast-foodów, niż przygotowanie pełnowartościowej potrawy. Przygotowanie jedzenia wydać się może naprawdę interesujące i wcale nie będzie chłonąć tak dużo czasu i należy zdawać sobie z tego sprawę. Niezwykle ważne jest w przypadku jak ten też to, aby dobrze się przygotować do tworzenia jadłospisu na każdy dzień, i dzięki temu łatwiej nam będzie zdrowiej funkcjonować.\nPrawidłowo rozpisana dieta będzie miała ogromne znacznie, w momencie, kiedy zdrowie jest dla nas istotne i należy mieć tego świadomość. Ogromne grono ludzi uważa, że prawidłowe odżywianie to w głównej mierze utrudnienia i obowiązek porzucania faworyzowanych produktów. faire grossir sa bite . Rzeczywistość przedstawia się jednak zupełnie odmiennie, ponieważ dobrze dobrana dieta ani trochę nie musi się okazać nieprzyjemna w smaku. Bez większego problemu można wyszukać naprawdę sporo receptur pełnowartościowych na witrynach internetowych, których efektem będą wyborne posiłki. Wymagane więc będzie w głównej mierze odpowiednie podejście, które da nam szansę zawsze przygotowywać posiłki zdrowe. Z pozytywnym podejściem błyskawicznie będziemy mogli pozytywnie zadziałać na poczucie humoru a także zdrowotny stan. Po pewnym okresie trzymania się dobrze ułożonego jadłospisu bez najmniejszych wątpliwości dostaniemy szansę podziwiać fascynujące rezultaty. Przy większości przypadków oglądanie skutków zdrowego odżywiania jest w stanie zmotywować do dużo cięższej pracy nad swoim ciałem, co ostatecznie doprowadzi do lepszych efektów. Już w tym momencie postanów dużo zdrowiej się odżywiać i zobacz sam, jak duży wpływ może to mieć na Twoje zdrowie.


Strona głównaPoradnikiRynek pracyBezrobocie coraz niższe\nBezrobocie coraz niższe 2017-04-10\nW marcu 2017 roku stopa bezrobocia rejestrowanego wyniosła 8,2 proc. – poinformowało w komunikacie Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Tak dobrego marcowego wyniku nasz rynek pracy nie odnotował od 26 lat.\nW porównaniu z lutym br. stopa bezrobocia zmniejszyła się o 0,3 pkt. proc. Z kolei w ujęciu rocznym (marzec 2106 – marzec 2017) spadek był jeszcze bardziej wyraźny i wyniósł 1,7 pkt. proc.\nNa dzień 31 marca w urzędach pracy w całym kraju zarejestrowanych było 1,33 mln osób. W ciągu miesiąca ubyło ich 57,7 tys., a przez rok liczba bezrobotnych zmniejszyła się o ponad ćwierć miliona – dokładnie o 274,8 tys.\nW marcu bezrobocie spadło we wszystkich województwach. Najsilniejszy spadek – w porównaniu z danymi GUS za luty - miał miejsce w świętokrzyskim i warmińsko-mazurskim (o 0,6 pkt. proc.).\nNajniższa stopa bezrobocia utrzymuje się cały czas w wielkopolskim, gdzie wynosi równe 5,0 proc., a także śląskim (6,5 proc.). Jednocyfrowe bezrobocie zostało odnotowane także w siedmiu innych województwach. W sześciu (wielopolskie, śląskie, małopolskie, pomorskie, mazowieckie, dolnośląskie) jest ono na poziomie niższym niż średnia (8,2 proc.) dla całego kraju.\nZ kolei najwyższa stopa bezrobocia, mimo znacznego spadku bezrobocia o 0,7 pkt. proc., występuje w dalszym ciągu w województwie warmińsko-mazurskim - 14,1%. W kujawsko-pomorskim kształtuje się zaś na poziomie 12,0 proc.\nWojewództwo Stopa bezrobocia (proc.)\nŹródło: dane MPiPS/opracowanie własne\nPracodawcy zgłosili w marcu 2017 roku do „pośredniaków” o ponad 30 tys. miejsc pracy i aktywizacji zawodowej niż miesiąc wcześniej. Ofert było w sumie 167,5 tys., co stanowi liczbę najwyższą spośród odnotowanych w marcu od 20 lat.\nNajwięcej pracowników poszukiwano, podobnie jak w lutym, w mazowieckim (23,8 tys. ofert) oraz śląskim (19,9 tys.). Ponad 10 tys. wakatów zgłosiły także firmy i instytucje w sześciu innych województwach: dolnośląskim, kujawsko-pomorskim, łódzkim, małopolskim, pomorskim i wielkopolskim.\nKażdego roku na rynku pojawia się kilkanaście zupełnie nowych zawodów. Wynikają one z nowych możliwości technologicznych, potrzeb rynku i klientów.\nW nowym roku jak zwykle płaca minimalna wzrośnie. Pytanie brzmi, o ile.\nKwiecień 2018 - bezrobocie najniższe od 1991 roku\nNajniższa stopa bezrobocia w dalszym ciągu występuje w województwie wielkopolskim , a najwyższa w warmińsko-mazurskim.\nUmowa o pracę - co powinna zawierać? Zobacz wzór.\nCo powinno znaleźć się w treści umowy o pracę, jakie są rodzaje umów o pracę, co z limitem umów na czas określony – prześledźmy najważniejsze rozwiązania dotyczące umowy o pracę.\nRozmowa kwalifikacyjna - pytania, odpowiedzi, przykłady\nE-zwolnienia zastąpią tradycyjne L4 dopiero od grudnia\nDobry czas na zmianę pracy\nJak napisać CV - rodzaje CV\nUlga na start dla nowych przedsiębiorców\nPolacy lubią ludzi, z którymi pracują\nO kim marzy rekruter\nRynek pracy w Polsce – 3 kwartał 2017 roku


TADEUSZ PIÓRO: Popełniłem błędy, ale bardzo zależy mi na przyszłości Sanoka (FILM) | Portal Esanok.pl | Telewizja Sanok - Aktualności - Ogłoszenia - Firmy\nTADEUSZ PIÓRO: Popełniłem błędy, ale bardzo zależy mi na przyszłości Sanoka (FILM)\nSANOK / PODKARPACIE. Tadeusz Pióro, kandydat na gospodarza Sanoka w kolejnej kadencji dziękuje mieszkańcom za udział w wyborach samorządowych i zaufanie, jakim obdarzyli go sanoczanie, którzy oddali na niego głos. Urzędujący burmistrz podsumowuje również pierwszą turę wyborów i zaprasza do głosowania w dogrywce.\nSerdecznie dziękuję wszystkim Mieszkańcom naszego miasta, którzy 21 października wzięli udział w wyborach do samorządów. Spełnili swój obowiązek, przyjmując odpowiedzialność za przyszłość i losy Sanoka, które są w ich rękach. Dziękuję również Kontrkandydatom za rywalizację w I turze wyborów.\nSzczególne podziękowania kieruję do tych Wyborców, którzy zauważyli i docenili moje działania dla dobra i rozwoju miasta. W szczególności budowę kompleksu basenów, dworca multimodalnego, stadionu Wierchy, obwodnicy miasta, remonty setek ulic miejskich i wiele innych inwestycji i inicjatyw.\nPrzed nami II tura wyborów na burmistrza Miasta Sanoka. Jestem przekonany, że i tym razem Sanoczanie nie zawiodą i oddadzą głos zgodnie ze swoim sumieniem, a przede wszystkim rozsądkiem. Jeśli moja propozycja dalszego rozwoju Sanoka wydaje się wam atrakcyjna, proszę o oddanie na mnie swojego głosu. Proszę o dokładne zapoznanie się z tym, co do tej pory zrealizowaliśmy wspólnie.\nPrzecież możemy razem zrobić o wiele więcej! Sprzyjają nam też władze wojewódzkie i centralne. Niech o wyborze nie decydują emocje, ale chłodny zdrowy rozsądek, bowiem w grę wchodzi interes mieszkańców. Nasze dobro i nasza przyszłość.\nTagi: film, materiał filmowy, materiał video, Mieszkańcy Sanoka, Podkarapcie, sanoczanie, Sanok, sanoktv, tadeusz pióro, Tadeusz Pióro do mieszkańców Sanoka, Tadeusz Pióro o przyszłości Sanoka, Telewizja Sanok, tvsanok, VIDEO), wybory na burmistrza sanoka, wybory samorządowe, wypowiedź Tadeusza Pióro


Ponad 200 miliardów złotych przybyło klientom ZUS na ich kontach i subkontach w wyniku czerwcowej walo\nOpublikowano: 14 czerwca 2019, 11:40\nPonad 200 miliardów złotych przybyło klientom ZUS na ich kontach i subkontach w wyniku czerwcowej waloryzacji składek. Są klienci, którzy na waloryzacji zyskali ponad 100 tysięcy złotych.\nW tym roku oba wskaźniki waloryzacji były wyższe niż te zanotowane w roku ubiegłym i wyniosły odpowiednio 109,2% oraz 105,01%. Dzięki temu stan kont ubezpieczonych w ZUS wzrósł o 214,2 miliardów złotych i wynosi obecnie ponad 2,5 biliony złotych. Z kolei wartość kapitału zgromadzonego na subkontach wzrosła o blisko 18 miliardów złotych do poziomu 376,6 miliardów złotych. W sumie na kontach i subkontach klientów ZUS przybyło ponad 232,2 miliardów złotych. Dziś więc mają zgromadzone na swoją emeryturę 2,92 biliony złotych.\nApeluję do naszych klientów by weryfikowali zarówno stan swoich finansów w ZUS, jak i to w jaki sposób coroczna waloryzacja wpływa na stan zgromadzonych przez nich środków. Waloryzacja na poziomie 109,2% na koncie, czy 105,0% na subkoncie daje nam wzrost naszego kapitału emerytalnego na poziomie nie notowanym dziś na żadnej lokacie. Dzięki czerwcowej waloryzacji nasi klienci zyskują niejednokrotnie kilkadziesiąt tysięcy, a nawet ponad 100 tysięcy złotych – mówi prof. Gertruda Uścińska, prezes ZUS.\nI tak mężczyzna urodzony w 1959 roku, który na swoim koncie w ZUS uzbierał wraz z kapitałem początkowym (odtworzona kwota składek sprzed 1999 roku) 1,25 miliona złotych, zyskał na czerwcowej waloryzacji blisko 108 tysięcy złotych Inny, urodzony w 1960 roku, dzięki waloryzacji podniósł stan swojego konta w ZUS o ponad 103 tysiące złotych.\n+14 #1 pfff 2019-06-14 11:47\nJa tak powiem w imieniu Wszystkich mam nadzieje czy też po prostu zapytam.\nPokażcie mi te piniooodze!!!!! ?????\n+5 #2 Rock 2019-06-14 13:54\nZa rok 2017 waloryzacja wynosiła 13,8% więc w tym roku jest niższa a nie wyższa. A po za tym to pieniądze tylko wirtualne\n+1 #3 anka 2019-08-31 16:45\nMiliardy dodane a pensja emerytalna aż piszczy z bólu. No ludzie... Mamy takie czas ze cena pietruszki jest niedostepna przecietnemu Kowalskiemu... Z czego maja zyc ludzie ktorzy nie oszczedzali? Weszło w zycie ppk - moze taka dodatkowa forma odłożenia emerytury na stare lata cokolwiek zmieni, ale jak bardzo...sie okaże


Męskość (Łukasz Chotkowski) książka w sklepie CzaryMary.pl\nJesteś tutaj: Start Książki i czasopisma Poradniki Poradniki dla mężczyzn Męskość\nOpis książki Męskość\n„O męskości - w zdefraudowanych czasach. Dawno nie miałem poczucia, żeby ktoś tak głęboko pisał o mnie. O mężczyźnie, facecie, chłopcu, od którego wciąż wymaga się siły lub słabości, w zależności od kontekstu. Łukasz Chotkowski fascynująco pisze o podróży w głąb, która znieważa definicje. Zgoda na siebie, oto prawdziwe wyzwanie”\nAkcja książki dzieje się w ciągu kilkunastu godzin w czasie medytacji w aśramie w Nepalu. Bohater, trzydziestopięcioletni warszawiak pochodzenia żydowskiego, przygląda się różnym aspektom podróży, która funkcjonuje zarówno w wymiarze przestrzennym, jak i jako wyprawa w głąb własnego umysłu, przez meandry wspomnień. Mężczyzna konfrontuje się z umierającym na raka ojcem, pierwszym rozwodem i powikłanymi doświadczeniami z kobietami. Podejmuje próby przekroczenia własnego wstydu, który przestaje jawić się jako deprecjonujący . W sposób okrutny dla samego siebie stopniowo wyzwala się spod presji stereotypowego wzorca męskości. W procesie obserwacji umysłu odkrywa, że jego prawdziwym źródłem siły nie jest zakorzeniona w świadomości „męska odwaga”, równoznaczna z brawurą, ale samoakceptacja słabości. Uważność bohatera bierze swój początek w obserwacji ciała. Powtarzające się jak mantra opisy warunków atmosferycznych i oddechu w trakcie medytacji stanowią swoiste stacje - jedyne stałe punkty w drodze „do siebie”.\nInnymi słowy. Niezwyk\t17.50 zł 34.99 zł\nDeadline. Przeżyj ten rok\t24.31 zł 39.99 zł\nMała księga złego nastroju\t26.01 zł 29.90 zł\nEcce homo\t9.11 zł 13.00 zł\nOpanowanie w 30 minut\t16.15 zł 17.00 zł\nUzależnienia behawioralne\t60.44 zł 69.00 zł\nPrzyprawy\t24.95 zł 49.90 zł\nRozprawa o metodzie\t7.29 zł 13.00 zł\n5 minut dla stawów 100\t42.98 zł 51.90 zł\nRecenzje książki Męskość - przeczytaj opinie klientów:\nSzczegóły książki Męskość\nPodtytuł: Opowieść o uzależnieniu\nOryginalny tytuł: MĘSKOŚĆ. OPOWIEŚĆ O UZALEŻNIENIU\nKto zabrał mój ser opowieść dla młodzieży wyd. 2015\nW nowej wersji „serowej opowieści” przeznaczonej dla młodzieży Spencer Johnson zachęca, by poważnie podchodząc do zmian, spojrzeć jednak na siebie z boku i śmiać się z własnych lęków. Ludzie na całym świecie często wyrażają żal, że nie zapoznali się z opowieścią o serze, gdy byli nastola...\nLubimy myśleć o sobie jako o istotach wyjątkowych - ale czy naprawdę coś różni nas od zwierząt? Przecież nasza biologia jest taka sama. W oryginalnej i intrygującej podróży po świecie ziemskiego życia Adam Rutherford bada rozmaite cechy, które uznawano niegdyś za wyłącznie ludzkie, wykazując, że......


O stronie Ziemiańskie zabawy w Nałęczowie\n- Będzie od stacji do Nałanczowa ze siedm wiorst - objaśnia mnie "dorożkarz " - a na szosę to byłoby nie więcej, jak cztery.\n- Więc czego tamtędy nie jedziecie? - pytam zdziwiony\n- Oho tamby zabiuł i siebie i konia, rozbiuł bryczkę i pasażera (bryczka i pasażer to są pojęcia mniej więcej równoznaczne).\nWdzięczny memu woźnicy, że nakłada drogi, żeby nie tylko siebie i konia ocalić, ale i bryczkę, a nawet mnie, słucham dalej ciekawej opowieści.\n- Zakład *) nie chce kamieni nawieźć i gmina też nie chce, a dawno kamienie się całkiem poprzewracały. Toci mówią, że to jeich prawo, a toci znów, że jeich i tak już gadaja od kilku lat. To i gości zjeżdża teraz mniej do Nałęczowa i nie dziwota, bo takiemu gościowi z miasta, co się najeździł po Otwocku za granicę, albo i po inszych miastach, przecie po takiej drodze nie chce się zabijać a na Czesławice, jak teraz jedziema, daleko dalsza droga, to i też nie każdy rad jechać.\n- A daleko do Czesławic?\n- A - o już bez nie jedziemy. Tak, jak zawsze, toby jechał prędko, tylko, że dziś rozmokło i droga mientka, ziemia dobra, więc każdy deszcz popsuje drogę, chociaż ja pan Lilpop naprawia. To jest pan! nie patrzy na gminę, nie chce szarwarku, sam reperuje, a lubi porządek, oj lubi! Zwali koni, wozów i narodu na drogę i już ja wyszykował... Gładziutka... jeno, że deszcz ją tera trochę popsuł, skaranie z tym pluskiem.\n- Snując różne refleksje na temat dróg pod Nałęczowem, dobrnąłem wreszcie do celu podróży, omal nie ulgnąwszy w błocie przy wjeździe do parku. Wszystko na świecie ma swój kres - kończą się i nasze cierpienia. Skończyła się droga i rozlokowałem się wygodnie w miłej willi "Widok", wyznaczonej dla mnie przez uprzejmych gospodarzy zabawy.\n- Ale czas, czas - słyszę muzykę - to Różewicz z Warszawy tnie od ucha, aż nogi człowiekowi same latają.\nKażdy Polak ma to w duszy,\nŻe go taniec zaraz ruszy\nBo się wtedy same nogi\nOdrywają od podłogi.\n"Tir aux pigeons" w Nałęczowie. P. Bronisław Ordęga strzela 16 razy bez pudła.\nOj, i prawdziwie polska dusza żyje w tych uroczych lubliniankach i dzielnych lubliniakach. Zrazu w melancholijnym walcu, a potem w poważnym kontredansie z rozwaga oszczędzano sił, żeby z całą energią wystąpić w naszym polskim, szczerym, a serdecznym mazurze.\nI długo, a ochoczo bawiono się, i już dawno świt ożywił wspaniałe drzewa i bujne krzewy parku świergotem zbudzonych ptasząt, gdy jeszcze tańczono w najlepsze, nie bacząc na to, że jutro, a właściwie już dziś, nowe zabawy i gry, a wieczorem nowe tańce czekają. Ale gdy ochota, to i siły się znajdą.\nHej, ochoczo w taniec miły,\nBędzie życie, będą siły!\nA gdy już po białym mazurze przycichły ostatnie tony muzyki - wśród starych alei parku gdzieniegdzie dojrzeć można było samotne pary, wsłuchane snadź w śpiew słowików i wpatrzone w tajemne głębiny rozmarzonych oczu...\nDrugi dzień zabaw... Od południa tennis - panie i panowie w białych, lekkich kostiumach zręcznie zwijają się po placu, piłki - dobrze serwowane odrzuca rakieta, kierowana sprawną dłonią przeciwnika. Nieraz wędruje piłka po kilkanaście razy, zanim się zrobi aut, lub zanim uniknie przeciwnej rakiety. Na tennisie nie zawsze jednak panuje angielski spokój - i taniec i tennis w lubelskiem widać jest polski - wesołość, ożywienie i... przekomarzanie się czasami. Tak, tak słyszałem i mam na to świadków. Natomiast druga część towarzystwa wybrała sobie spokojniejszą rozrywkę. Zwiedzano miejscowe muzeum, szkołę dla dziewcząt wiejskich i zakład. Muzeum w Nałęczowie , noszące nazwę " Muzeum Ziemi Lubelskiej", to owoc wytrwałej i celowej pracy d-ra Lasockiego, z jego inicjatywy założone i głównie jego staraniem i w znacznej nawet części z jego funduszów. Widzimy tam bogaty dział etnograficzny i przyrodniczy z szczególnem uwzględnieniem\nfauny i flory lubelskiej. Niemal wszystko to mamy do zawdzięczenia pracy szanownego doktora.\nSzkoła tkactwa i gospodarstwa dla wiejskich dziewcząt, to również jeden więcej z widomych dowodów kultury w lubelskiem. Prowadzona przez miejscowe Koło Ziemianek, wzorowo utrzymana z uwzględnieniem ostatnich wymagań higieny, jest pożyteczną placówką, której najbliższe kierownictwo leży w rękach panny Serwantowskiej, całą duszą oddanej szkole i jej wychowanicom. Zwiedziliśmy również dobrze urządzony Zakład Leczniczy w Nałęczowie, świadczący o staraniach zarządu i pp. lekarzy, ze stojącym na czele doktorem M. Glińskim. Po zwiedzeniu towarzystwo rozsypuje się po parku. Wtem słychać strzały... To już na łąkach za parkiem odbywa się tir aux pigeons, ale gołębie - sztuczne, bo panie nie pozwoliłyby strzelać do żywych. Doprawdy, dobre serduszka mają nasze panie. Sufrażystka angielska na pewno nie tylko ministra, ale nawet i gołębia własnoręcznie zabiłaby z największą satysfakcją.\nNasze panie mówią: "Wara,\nZa zabicie będzie kara -\nKto w gołębie strzeli skrzydła,\nTen wnet wpadnie w nasze sidła".\nWidać, że jednak panowie przestraszyli się tej groźby, bo strzelano wyłącznie do sztucznych gołębi, chociaż... wieczorkiem paru śmiałków ryzykantów "zrobiło" pod sekretem kilka prawdziwych gołębi. Są jednak odważni ludzie na tym świecie. Pierwsze miejsce w strzelaniu zdobył p. Ordęga z Trojanowa, drugie - p. Czciński z Leśc. W ogóle, zaznaczyć należy, że wszyscy współzawodnicy wykazali się, jako wprawni i dobrzy strzelcy.\nPo wesołem i ożywionem śniadaniu, uczestnicy bliskiego już corsa kwiatowego ulotnili się dyskretnie, żeby przystroić kwieciem pojazdy i konie. Oj! była to praca, była, boć to nie tylko cierpliwości trzeba przy upinaniu niezliczonej ilości bukiecików i oddzielnych kwiatków, ale i poczucia artystycznego, żeby przecież zaprzęg "do ludzi" był podobny. A gdy zginął na dobre i pan Gustaw Świda, zaciekawienie wzrosło niepomiernie... Opowiadano sobie, że jakoby nie lada niespodziankę miał szykować i najfantastyczniejsze na ten temat snuto przypuszczenia.\nCorso w Nałęczowie. "Szydło" p. Gustawa Świdy z Wierzchowisk. Nagroda I.\nJuż pojazdy wjeżdżają: Włodzimierz hr. Scipio del Campo z Brzezic wiezie 2 urocze galicjanki - amerykanem, przystrojonym w białe margerytki, na siwych koniach rzucono bukiety z czerwonych maków; p. Jan Orsetti z Siennicy Rózanej - amerykan w parę kasztanów, przybranie z żółtych margerytek; p. Jan Kowerski z Olszanki Krzywe - fiakr wiedeński, szpaki, przybranie z białych żywych bzów; pani Halina Iłłakowiczowa z Łazisk - powóz bez artystycznego przybrania kwieciem, lecz za to artystyczne powożenie, samej pani dobraną czwórką; p. Bronisław Lilpop z Czesławic - doccuart, przybrany żółtymi słonecznikami. Dalej - gustownie przybrane ekwipaże p. Leona Gosiewskiego z Radlina, p. Wołk-Łaniewskiego z Bronic i inne, parę ekwipaży zakładowych i z zamiejscowych - amerykan p. Konstantego Bontemps z Turowa w Siedleckiem, zaprzężony w bardzo dobrą parę, którą z zacięciem powoził sam właściciel. A p. Świdy jak nie widać, tak nie widać - zaciekawienie wzrasta... Już batalia kwiatowa rozpoczęła się na dobre, już urocze kwiaciarki rzucają bukiety bzów, róże i chaber.\nNaraz poruszenie... słychać głosy: "już jedzie... o tam... tam..." Tak, to p. Gustaw Świda z Wierzchowisk powozi amerykanem przeistoczonym w piękny kosz kwiatów, w którym jaśnieją dwie cudne róże... w błękitnych tualetach; amerykan zaprzężony w szydło - dwa złoto-gniade w dyszlu i szpak na przedzie; wszystko artystycznie przybrane parmeńskimi fiołkami i białemi różami. Zaiste, zgotował p. Świda prawdziwą niespodziankę! I łączy się już ten nowy pojazd z innymi, wpada w wir walki kwiatowej - sypią się wkoło róże, bzy i chabry - batalia na całej linii. Jak było do przewidzenia - pierwszą nagrodę zdobył p. Świda, dwie drugie - hr. Scipio del Campo i p. Jan Orsetti, trzy trzecie nagrody przypadły w udziale: p. Kowerskiemu, p. Iłłakowiczowej za świetne powożenie i p. Lilpopowi. Nagrodzonych witano rzęsistymi oklaskami.\nPo corsie jeszcze strzały do sztucznych gołębi i wówczas to przeszła kontrabanda z kilku żywych sztuk... bo pań o gołębich sercach, niestety przy tirze nie było.\nCorso w Nałęczowie. Kłusaki hr. Włodzimierza Scipio del Campo z Brzezic. Nagroda II.\nWieczorem znów bal. I znów pod dzielną wodzą p. Lilpopa, p. Świdy, hr. Scipio del Campo i p. Bontemps bawiono się ochoczo aż do rana. Organizatorki i organizatorowie zabaw, panie: Bronisławowa Fudakowska z Uhra, Józefowa Florkowska z Fajsławic, Bronisławowa Lilpopowa z Czesławic, Józefowa Budnowa z Rejowca i Janowa Kowerska z Olszanki, oraz panowie: dr. Lasocki, Bronisław Lilpop, Gustaw Świda, Jan Orsetti i Włodzimierz hr. Scipio del Campo nic nie mają sobie do wyrzucenia, wszystko bowiem udało się znakomicie - była i zabawa i do kas miejscowych zakładów dobroczynnych "bez karoty" wpłynęło sporo grosza, za co najszczersze podziękowania należą się p. B. Lilpopowi, który, jako główny organizator, nie szczędził pracy i czasu, żeby za jednym zamachem stworzyć tradycję zabaw nałęczowskich na wzór wileńskich "Achów".\nZ Nałęczowa do Warszawy wracałem aż... w 45 koni! Ale nie myślcie, żebym znów miał być taki ciężki, że mnie aż 45 rumaków ciągnęło. Koniska te , choć są równie silne, jak nasze zwykłe, lecz "zaprzęga" się ich aż tyle, żeby możliwie wielką szybkość wyciągnąć, karmią się zaś nie owsem, lecz... benzyną.\nKorzystając więc z uprzejmego zaproszenia p. Pawła Bitschana, powracałem samochodem, kierowanym doświadczoną i sprawną dłonią samego właściciela. Wyruszyliśmy w nocy - dwoje acetylenowych oczu oświetlało wyboje, doły i parowy, trzy mile bowiem trzeba było jechać boczną drogą, zanim benzynowe nasze konie wpadły na szosę pod Garbowem.\nNa wyboistej drodze, choć jechaliśmy z szybkością nie większą jak 20 -25 wiorst na godzinę, troskliwy o moje kości p. Bitschan zalecał wciąż bym się mocno trzymał i nie bez racji - maszyna bowiem skakała miejscami na łokieć w górę, a z nią i ja o takąż odległość zbliżałem się ku obłokom. Przy przejeździe przez wieś witano nas słowami, w których brzmiała jakby pewna nuta ironii lub żartu: "Jaksiemocie!" "Dobranoc wom!" "Czy daleko do piekła?" "Hu-uu-uu!" Chłopek nasz nie ma jeszcze wielkiego przekonania do "maszyny", a choć niby coś wie o benzynie, jednak raczej większą wiarą cieszy się u niego "hypozeza" o sile nieczystej lub diable "śmigającym maszynką".\nJedziemy bardzo wolno przez jakąś błotnistą wioszczynę, naraz p. Bitschan wali z rewolweru w powietrze... po strzale za samochodem spadło coś w błotnistą kałużę.\nNic, tylko gdy samochód zwalnia biegu, lubią się wyrostki czepiać z tyłu. A strzelić - spadnie taki od razu, jak gruszka i unurzany w błocie z przestrachem zmiata do chałupy .\nCorso w Nałęczowie. Czwórka p. Haliny Iłłakowiczowej z Łazisk, powożona przez właścicielkę. Nagroda III.\nLepiej tak zawczasu nastraszyć i "odbić" od samochodu przygodnego pasażera, niżby go potem na lepszej drodze maszyna szybkością swą miała cisnąć na ziemię i może potłuc śmiertelnie.\nAle już i Garbów, szosą dojedziemy do samej Warszawy, 150 wiorst dzieli nas od stolicy. Krótki postój w Garbowie, trzeba bowiem zapalić wielki tlenowy reflektor, acetylenowe latarnie nic nie znaczą, gdy jedzie się w nocy z szybkością 100 lub więcej wiorst na godzinę.\nI na raz cud istny... Szosa, niemal w dziennym świetle zostaje skąpana na przestrzeni 2/3 wiorsty!\n- Czy pan się nie boi szybkości? - pyta mnie uważny i przezorny właściciel samochodu.\nOdpowiadam zachęcająco. Tyle tylko trzeba było dla p. Bitschana.\n- Jedziemy - rzucił krótko.\nMaszyna ryknęła, zakotłowało się, zaszumiało...\nCzerwony potwór benzynowy pędzi już w smudze oślepiającego światła. Pęd wichru uderza, siłą swą chce nas powstrzymać - lecz daremna praca - potwór wrzyna się w wichrowe wiry, szum, świst, bezskuteczna walka żywiołu z wytworem geniuszu ludzkiego. Bezradny wicher w chaotycznym wysiłku trzęsie koronami przydrożnych drzew... gdy je w pędzie mijamy - szumią liśćmi, pochylają się, lecz gdyśmy przejechali, już się dumnie wyprostowują i tylko szepcą coś, może "dobranoc wam", a może "czy daleko do piekła?" Obielone kamienie przydrożne uciekają przed wzrokiem tak szybko, że liczyć ich nie można; próbowałem: raz, dwa, trzy... ale gdzie tam, już jest siedem... jedenaście... daremna praca. Na pół wiorsty albo i więcej przed mijaniem furmanek maszyna trąbi i ryczy - nie zdążyliby się namknąć... przerażony woźnica zjeżdża co prędzej na bok, zeskakuje i chwyta konie za wędzidła u pysków... ledwo zdążył - już go rozszalały potwór minął i na pastwę w ciemności w pomroku nocy pozostawił.\nNaraz wystrzał... to guma nie wytrzymała parcia i na ostrych kamieniach pękła. Tu dopiero miałem prawdziwą sposobność przekonać się o mistrzowskim prowadzeniu samochodu. W tym zawrotnym biegu hamuje p. Bitschan maszynę, tak manewrując jednocześnie kierownikiem, żeby się samochód nie przewrócił.\nStanęliśmy. Właściciel, szofer i (muszę się pochwalić) ja - pracowaliśmy rzetelnie przy naciąganiu gumy i zakładaniu koła.\n- Wszystko gotowe - i znów, jak przedtem, pędzimy do Warszawy.\nNa kilka mil przed Warszawą mijamy całe szeregi rachitycznych wozów z żydostwem, wiozącem drób na targ, to znów szeregi wozów ładowanych sianem - szerokich na pół szosy a w górę ledwo, że odrosłych od ziemi - na furze chłop drzemie - koń zaś, swoim przemysłem zmierza ku Warszawie. Mijając takie fury z woźnicą spoczywającym w objęciach Morfeusza, trzeba się mieć na ostrożności, łatwo bowiem może przyjść do łba nawet najroztropniejszemu koniowi, żeby zajechać drogę swym benzynowym konkurentom. Ryk samochodu, lub odgłos trąby, zbudzi nieraz woźnicę - lecz to bardzo niebezpieczne przebudzenie. Rozespany chłopek z przestrachu może spaść z woza, lub wóz skierować pod bieg maszyny. Sprawna jednak dłoń kieruje samochodem - to też wszelka możliwość wypadku niemal, że jest wykluczona. Większe niebezpieczeństwo czyha na woźniców ze strony podmiejskich opryszków lub bandytów, niż tych "latających diabłów", jakimi są w ich pojęciu samochody.\nWczesny ranek srebrzył już drogę, gdyśmy z dala ujrzeli panoramę syreniego grodu.\nNiedaleko od celu podróży chwycił nas w pędzie... ale któż mógł nas chwycić?! Tylko fotograf na migawkę 1/1000 sekundy, do swego aparatu.\nZ powrotem z Nałęczowa do Warszawy - 110 kilometrów na godzinę...\nNa drugi dzień miałem od wiatru oczy czerwone, jak u królika i od jazdy pięć kresek ponad 37 gorączki.\nW każdym razie prawdziwą satysfakcję daje jazda, gdy kto tak świetnie jak p. Bitschan "powozi" bez bata w 45 rozhukanych koni.\nOto w jaki sposób przywiozłem do Warszawy garść wrażeń nałęczowskich.


owoce - Wyniki wyszukiwania, strona 50 - Zdrowie i medycyna Wprost\nWyniki wyszukiwania: Znaleziono 1925 tekstów\nSuplementy diety pomocne w profilaktyce raka 4 lut 2019, 5:00 — Każdy z nas boi się raka, a ponieważ jest to bardzo poważna choroba, często kończąca się śmiercią, niezwykle ważna jest profilaktyka. Nie mamy wpływu na geny i środowisko zewnętrzne, ale możemy ograniczyć używki i zmodyfikować swoją dietę. Warto też rozważyć suplementację.\nJak obniżyć poziom „złego” cholesterolu dietą? 1 lut 2019, 7:28 — Wysoki poziom cholesterolu na ogół bywa diagnozowany przypadkiem, podczas rutynowych badań krwi. Niekoniecznie musi oznaczać miażdżycę, ale jeśli chory nie zmieni swoich codziennych nawyków, choroba wcześniej czy później się rozwinie. Na szczęście poziomy „złego” i „dobrego”...\nRak trzustki to cichy zabójca. Jak się objawia? 29 sty 2019, 11:34 — Rak trzustki jest jednym z najniebezpieczniejszych nowotworów. To dlatego, że bardzo długo nie powoduje żadnych, szczególnych dolegliwości. Dlatego tak ważne jest, by reagować już na pierwsze, niepokojące symptomy. Jak objawia się rak trzustki i jakie są czynniki ryzyka...\nSuplementy diety zapobiegające stanom zapalnym 28 sty 2019, 5:01 — Stan zapalny jest naturalnym i bardzo ważnych mechanizmem, zachodzącym w naszym organizmie. Dzięki niemu możemy zwalczać infekcje i stawiać czoła różnym, chorobotwórczym drobnoustrojom. Bywa jednak, że stan zapalny wymyka się spod kontroli naszego organizmu i toczy się,...\nCzy sałatki tuczą? Niektóre tak 25 sty 2019, 14:33 — Na pytanie, czy sałatki tuczą, większość z nas odpowie, że jest to niemożliwe. Tymczasem sałatka może być prawdziwą bombą kaloryczną. Wszystko zależy od tego, z jakich składników ją zrobimy i jakiego sosu użyjemy. Może się okazać, że niepozorna sałatka zastąpi dwudaniowy obiad...\nPeganizm (dieta pegańska) – dietetyczny HIT 2019? 25 sty 2019, 14:06 — Peganizm (inaczej: dieta pegańska) może być prawdziwych hitem tego roku. W 2018 prym wiodła dieta ketogeniczna. Rok 2019 może zostać okrzyknięty rokiem peganizmu. Na czym polega dieta pegańska i dlaczego cieszy się coraz większą popularnością? Dowiedz się, czy powinieneś...\nKate Hudson zapewnia córce „neutralne płciowo” wychowanie. „Sama byłam chłopczycą” 25 sty 2019, 9:13 — Kate Hudson jest matką trojga dzieci. Najmłodsze z nich urodziło się w ubiegłym roku, a aktorka postanowiła podzielić się przy okazji swoimi metodami wychowawczymi. Zdradziła przy tym, jak wyglądało jej dzieciństwo.\nWarszawa. Klienci odkryli pająki na bananach. Co na to pracownicy sklepu? 24 sty 2019, 22:15 — Klienci jednego z warszawskich sklepów z pewnością byli zaskoczeni, gdy podczas zakupów zobaczyli na bananach...pająka.\n10 produktów, które wzmacniają układ odpornościowy 24 sty 2019, 15:24 — Układ odpornościowy będzie funkcjonował sprawniej, jeśli nasza dieta będzie obfitowała w różne, cenne i wartościowe pokarmy. Na szczęście większość z nich można łatwo włączyć do codziennego menu. Owoce cytrusowe to pewniak. Co jeszcze powinno znaleźć się w diecie,...\nJak zmniejszyć ryzyko choroby w ciąży? 5 wskazówek zalecanych przez lekarza 24 sty 2019, 6:52 — Układ odpornościowy przyszłej mamy zmienia się i działa inaczej. Ciąża powoduje zwiększenie produkcji limfocytów T regulatorowych, których zadaniem jest ochrona rozwijającego się płodu przed systemem immunologicznym matki. „Zajęte” obroną płodu komórki wykazują mniejszą...\nAnna Adamowicz: Walka z cellulitem zaczyna się… w głowie 23 sty 2019, 12:26 — Wcześniej czy później większość z nas zauważy go na swoich udach i pośladach. Cellulit, tak dobrze nam znany, potrafi spędzić sen z powiek. Smarujemy się różnymi specyfikami, pijemy hektolitry wody i liczymy, że jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki – zniknie. Anna...\nCztery stadia cellulitu. Na którym etapie jest twoja pomarańczowa skórka? 22 sty 2019, 6:59 — Cellulit to bardzo popularne, kobiece schorzenie, które wbrew pozorom nie jest wcale łatwe do wyleczenia. Może on znajdować się na czterech różnych etapach rozwoju. O ile cellulit pierwszego i drugiego stopnia usuwa się w miarę prosto, to trzeci i czwarty wymagają bardzo...\nJak pozbyć się boczków? Dieta i ćwiczenia 21 sty 2019, 15:09 — Płaski brzuch, bez oponki i boczków, które spędzają sen z powiek to marzenie wielu kobiet. Niestety, tak jak łatwo jest przybrać na wadze, tak trudniej zrzucić zbędne kilogramy – odchudzanie wymaga zaangażowania, motywacji i przede wszystkim konsekwencji. Aby pozbyć się...\nJak zmniejszyć obwód bioder? 20 sty 2019, 12:50 — Obwód bioder jest równie istotny, co obwód talii, uda, czy klatki piersiowej. U osób, które zastanawiają się, jak schudnąć, liczby te pokazują, czy ich dieta odchudzająca i plan treningowy przynoszą rezultaty. W jaki sposób można zmniejszyć obwód bioder? Dowiedz się, czy dieta...\nGarcinia cambogia – składnik suplementów na odchudzanie. Czy faktycznie działa? 19 sty 2019, 18:43 — Wyciąg z Garcinia cambogia to suplement diety wspierający odchudzanie. Poprzez swoje aktywne składniki blokuje produkcję tłuszczów oraz prowadzi do sytuacji, w której spalanie tkanki tłuszczowej, staje się bardziej efektywne. Garcinia cambogia m.in. wstrzymuje nadmierny...\nJesz te produkty z nadzieją, że schudniesz? Możesz sobie zaszkodzić 19 sty 2019, 6:49 — Dieta odchudzająca powinna być zbilansowana – tylko wtedy możliwe jest bezpieczne zrzucenie kilogramów, bez szkody dla zdrowia oraz samopoczucia. Niestety, wiele osób, które chcą szybko schudnąć, nadal wierzy w działanie produktów takich jak dietetyczne napoje, specyfiki typu...\nWaga przestała spadać? Spokojnie! 8 sztuczek do wypróbowania 16 sty 2019, 15:26 — Waga przestała spadać mimo diety i ćwiczeń? To może być wyjątkowo frustrujące. Zamiast jednak rezygnować z dalszej walki, wypróbuj kilka sztuczek, które pomogą na nowo rozruszać metabolizm i sprawią, że waga znów zacznie spadać.\nJest niskokaloryczny, wspomaga trawienie i poprawia odporność. Co jeszcze potrafi ananas? 16 sty 2019, 10:59 — Ananas jest niezwykle zdrowym i smacznym, egzotycznym owocem, którego warto włączyć do codziennej diety. Warunek jest jeden – wybierajmy świeżego ananasa. Jego obieranie nie jest wcale tak trudne, jak mogłoby się wydawać. Poznaj właściwości prozdrowotne ananasa.\nKolejne strony: Przejdź do pierwszej strony<< Przejdź do poprzedniej strony< strona 1 ...strona 46 strona 47 strona 48 strona 49 50 strona 51 strona 52 strona 53 strona 54 ...strona 62 strona 63 strona 64 strona 65 Przejdź do następnej strony> Przejdź do ostatniej strony>>


Jedzenie po treningu redukcja - Forum SFD\nJedzenie po treningu redukcja\nsłowa kluczowe: jedzenie , treningu , redukcja\nNapisał(a) 16 kwiecień 2018 19:08\nSzacuny 0 Napisanych postów 13 Wiek 14 lat Na forum 175 dni Przeczytanych tematów 1648\nJestem na redukcji. Czy dobrą opcją jest zjedzenie odrazu po treningu siłowym banana+wypicie aminokwasów, a po 30 min od treningu 75g makaronu+kostka twarogu?\nCięzko mówić o jednym posiłku, wrzuć pełną ankietę i całość diety http://www.sfd.pl/ZRZUT_DIETY_JAK_ZROBIĆ_ANKIETA_i_REGULAMIN_DZIAŁU.-t922822.html\nDokładnie jw . Musimy znać całokształt diety a nie tylko wyodrębniony posiłek\nJest liderem w tym dziale Szacuny 7379 Napisanych postów 105855 Wiek 34 lat Na forum 8 lat Przeczytanych tematów 1190368\nNapisał(a) 17 kwiecień 2018 07:48\nPytanie niestety zadabe zbyt ogólnie. Trzeba poznać całość diety.\nREDUKCJA CZY NIE


Prace nad ujednoliceniem standardów pomiaru nieruchomości nabierają tempa. Koalicja Międzynarodowych Standardów Pomiaru Nieruchomości (IPMSC – International Property Measurement Standards Coalition) rozpoczęła konsultacje społeczne dotyczące nowych norm i powołała Radę Naukową.\nRozbieżności w pomiarze nieruchomości na międzynarodowych rynkach utrudniają inwestorom skuteczną analizę i porównanie nieruchomości z różnych lokalizacji. Jest to szczególnie poważny problem dla firm globalnych, np. z sektora BPO, które przy wyborze lokalizacji, podejmują decyzję nie tylko na szczeblu lokalnym (wybór miasta), ale również globalnym – wybierając kontynent i kraj. Celem IPMSC jest rozwiązanie tych nieścisłości, poprzez opracowanie i wdrożenie międzynarodowego standardu pomiaru nieruchomości, który zostanie przyjęty we wszystkich krajach na całym świecie. W poniedziałek, 13 stycznia 2014 r. Koalicja Międzynarodowych Standardów Pomiaru Nieruchomości (IPMSC) rozpoczęła konsultacje społeczne dotyczące nowego Międzynarodowego Standardu Pomiaru Nieruchomości (International Property Measurement Standard – IPMS) dla budynków biurowych. Trzymiesięczne konsultacje, które potrwają do 21 marca 2014 r., skierowane są do osób działających w sektorze nieruchomości biurowych i interesariuszy, których specjalistyczna wiedza przyczyni się do powstania nowych standardów.\nPierwszy tego typu standard, stworzony przez Komitet Ustanawiający Standardy IPMSC, stanie się źródłem jednolitych zasad pomiaru nieruchomości na światowych rynkach. Skorzystają z niego wszystkie osoby działające w sektorze nieruchomości, m.in. inwestorzy, wynajmujący powierzchnie biurowe, agenci, rzeczoznawcy i najemcy. Międzynarodowy Standard Pomiaru Nieruchomości przyniesie szereg pozytywnych konsekwencji: zwiększy stabilizację finansową na rynkach, zaowocuje dokładniejszą i bardziej spójną sprawozdawczością finansową podniesie zaufanie inwestorów oraz zwiększy przejrzystość danych.\nObecnie, sposób pomiaru nieruchomości – takich jak biura, centra handlowe czy osiedla mieszkaniowe, różni się znacząco w zależności od kraju. Bardzo duża różnorodność metod, utrudnia globalnym firmom właściwe porównanie projektów w ramach swojego portfela inwestycji. Badanie przeprowadzone przez Jones Lang LaSalle pokazuje, że w zależności od zastosowanej metody pomiar powierzchni może różnić się nawet o 24 proc.\nStworzony standard IPMS zostanie przyjęty przez wszystkie 28 organizacji koalicyjnych. Spółki z całego świata już przygotowują się do wdrożenia standardów, co jest zaplanowane na czerwiec 2014 r. Rząd Dubaju, jako pierwszy zobowiązał się do przyjęcia standardów, które będą leżały u podstaw wyceny nieruchomości handlowych i raportowania finansowego poprzez IVS i IFRS.\nNowe standardy uważane są za jedno z najważniejszych osiągnięć sektora nieruchomości w ostatnich latach i w kolejnych miesiącach obejmą nie tylko pomiar nieruchomości biurowych, ale także inne rodzaje nieruchomości, takie jak nieruchomości mieszkalne.\nMonika Dębska-Pastakia, FRICS MRTPI Przewodniczący RICS Polska, Partner oraz Prezes Knight Frank w Polsce: Globalny rynek nieruchomości przygotowuje się do wprowadzenia ujednoliconego standardu pomiaru powierzchni budynków biurowych, którego projekt, przygotowany przez International Property Measurement Standards Coalition, będzie szeroko konsultowany do 21 marca 2014. Ujednolicenie standardu pomiarów pomoże ograniczyć ryzyko różnic powierzchni zwłaszcza przy transakcjach kupna-sprzedaży nieruchomości, które nierzadko mają miejsce także na polskim rynku inwestycyjnym. RICS Polska jest w pełni zaangażowane przy opracowywaniu nowych standardów i oczekuje zastosowania ich na rynku, jako wiodących standardów pomiaru budynków biurowych w Polsce.\nMartin Bruehl FRICS, Union Investment, kierownik działu Zarządzania Międzynarodowymi Inwestycjami: Powierzchnia użytkowa budynku jest kluczowa w rozumieniu wyceny i w efekcie potencjału inwestycyjnego nieruchomości. Obecnie inwestorzy cierpią na skutek konieczności podejmowania decyzji w oparciu o informacje, które są niespójne w zależności od rynku. IPMS przyniesie rozwiązanie tego problemu, usunie ryzyko i dostarczy wiarygodnych oraz przejrzystych informacji dla inwestorów z sektora nieruchomości.\nTina Paillet MRICS, kierownik Asset Management w Generali Real Estate i członek Rady RICS Europe: Niespójny pomiar nieruchomości w różnych krajach to nie wszystko; jeden budynek może być mierzony według różnych standardów w zależności od celu. IPMS ma sprostać tym wyzwaniom, zmniejszając jednocześnie niepotrzebne koszty i obciążenia administracyjne. Jeśli podstawowe pytanie o to, „jak duży jest ten budynek” jest ważne dla twojej pracy, to znaczy, że te konsultacje społeczne są dla ciebie szansą, by mieć wkład w rozwój nowych, niezbędnych standardów, na które jest najwyższy czas.\nKolejnym krokiem koalicji (IPMSC), który potwierdza jej społeczną odpowiedzialność, jest powołanie Rady Naukowej. Rada składa się z przedstawicieli wszystkich 28 organizacji wchodzących w skład IPMSC. Przewodniczącym Rady jest Ken Creighton (RICS), wiceprzewodniczącym Lisa Prats (BOMA International), a sekretarzem generalnym – Jean-Yves Pirlot (CLGE). Koalicja przedstawiła także nowych członków IPMS. Do programu dołączyły European Council of Real Estate Profession (CEPI), Property Council of New Zealand (PCNZ), Asian Non-listed Real Estate Vehicles (ANREV), Assoimmobiliare, National Society of Professional Surveyors (NSPS) i Japan Association of Real Estate Agents (JAREA), dzięki czemu IPMSC składa się teraz z 28 organizacji.\nTagi: przepisy, RICS


e-wesele.pl - Najszczęśliwszy dzień O&Ł czyli Ślub Olgi i Łukasza\nWątek: Najszczęśliwszy dzień O&Ł czyli Ślub Olgi i Łukasza\nAutor Wątek: Najszczęśliwszy dzień O&Ł czyli Ślub Olgi i Łukasza (Przeczytany 8261 razy)\nNajszczęśliwszy dzień O&Ł czyli Ślub Olgi i Łukasza\n19 Lipca 2006, 11:18\nTo był najwspanialszy dzień w naszym życiu.\nPogoda dopisała - upały ustały na weekend, więc było ok.\n19 Lipca 2006, 11:22\nA to już na poprawinach\n19 Lipca 2006, 11:23\nOlgo- slicznie! tylko ja poprosze jeszcze wiecej zdjec i troszke wieksze, aby mozna Cie bylo lepiej zobaczyc\n19 Lipca 2006, 11:25\nA to mój bukiet ślubny\nAcha i mam jeszcze jedno pytanko bardzo podobaja mi sie Twoje "rekawki" tez marzy mi sie cos takiego To jest komplet razem z suknia czy kupowalas je oddzielnie?\n19 Lipca 2006, 11:32\nTe rękawki są do sukni w cenie wypozyczenia sukni, oczywiście nie musialam ich mieć, ale chciałam\nWidzę, że kilka fotek się nie pokazało, hm...\n19 Lipca 2006, 11:42\nMoje gratulacje Olu.\nCzekam na opis-relację i oczywiscie zdjęcia.\n19 Lipca 2006, 11:47\n19 Lipca 2006, 11:48\n19 Lipca 2006, 12:32\nOlga pięknie wygl¹daliœcie. Gratuluję\n19 Lipca 2006, 12:52\nGratulacje! Pięknie wyglądaliście. A ta suknia ... śliczna\n19 Lipca 2006, 13:06\nŚlicznie, bardzo mi się podobacie...bukiet z takimi kwiatami jak mój czyli piękny\n19 Lipca 2006, 13:32\nwyglądaliście czarująco....tylko fotek troche mało...no i jakaś relacja by się przydała Gratuluję Wam z całego serca\n19 Lipca 2006, 14:46\nśliczne ale mało mało mało\n19 Lipca 2006, 20:13\nOlga ślicznie wyglądałaś moje gratuacje na nowej drodze życia ..Prosimy o wiecej fotek\nOlga wszystkiego najlepszego na nowej drodze życia dla Ciebie i dla Męża, żeby Wasze życie było tak piękne jak ten słoneczny dzień ślubny\n21 Lipca 2006, 08:58\ngratulacje, poprosimy o więcej fotek\n3 Sierpnia 2006, 11:44\nWybaczcie, że tak długo się nie odzywałam, ale 3 dni temu wróciliśmy z Egiptu. Więcej zdjęć zamieszczę dziś wieczorem, bo teraz jestem w pracy. Postaram się, żeby były większe.\n3 Sierpnia 2006, 16:09\nOlga czekam z niecierpliwością na wieczór mam nadzieję,że wtedy zasypiesz nas fotkami\n3 Sierpnia 2006, 20:55\nCześć wszystkim. Czas na relacje ze ślubu i nie tylko...\nTyle było przygotowań, pierwsze umowy z zespołem i właścicielami sali zaiweraliśmy rok temu. Wtedy myślałam, że bardzo dużo czasu do ślubu, a ten czas tak zleciał... Ostatnie dni zleciały nam naprawdę bardzo szybko. Ale obojętnie z kim rozmawiam kto ślub ma już za sobą, mówi to samo, że te najpiękniejsze dni w życiu mijają bardzo szybko. I to fakt. Ale warto było, warto było wydać te pieniądze, warto było mieć czasami kompletny zamęt w głowie załatwiając wszystkie sprawy związane ze ślubem.\nJesteśmy bardzo szczęśliwi, bardzo zadowoleni. Prawie wszystko poszło po naszej myśli a nawet lepiej.\nDzień (sobota 15.07.2006) rozpoczęliśmy spokojnie. Wstaliśmy po 7.00, zjedliśmy sniadanko. Łukasz zawiózł mnie do fryzjera na 8.30 i już się nie widzieliśmy do momentu kiedy przyjechał do mnie z rodzicami. Kiedy ja robiłam się na bóstwo (a trwało to do 11.00) Łukasz miał za zadanie pojechać autkiem na myjkę, odebrać wiąznkę ślubną oraz kwiaty dla rodziców i i nadzorować strojenie autka. Po mnie przyjechał tata. W domu byłam po 11.00, a umówiliśmy się, że Łukasz przyjedzie z rodzicami przed 15.00 (ślub o 15.30). Miałam więc czas żeby spokojnie coś przegryżć, pogadałam sobie z mamą, wmiędzyczasie odbierałam telegramy i kwiaty od sąsiadów, znajomych. Kilka minut przed przyjazdem Lukasz zaczęłam się ubierać. Pomagała mi mama i siostra. Było troszkę nerwowo. bo Łukasz już był, a jeszcze nie byłam gotowa. Denerwował się Łukasz, bo był pewien, że już bedę ubrana. Ale cóż, minęło kilka minut i było ok. Przy błogosławieństwie oczywiście moja mama się rozkleiła, przez to ja troszkę też.\nW kościele bylismy troszkę stremowani, zwłaszcza Łukasz, ale było w porządku, bez pomyłek. A na sali już bardziej na luzie. Goście bawili się super, chwalili imprezę, zespół, jedzenie i ogólnie byli zadowoleni, a to dla nas ważne. Wesele mieliśmy w pięknym pałacu z parkiem. Pogoda dopisała. Akurat na nasz weekend upały troszkę się zmniejszyły. Było ciepło i słonecznie, ale na szczęście nie tak parno jak kilka dni wcześniej. I od wtorku po ślubie znowu zaczęły się straszne upały. Więc pogoda wymarzona. Czułam się cudownie podczas pierwszego tańca do piosenki M. Drozdowkiej "Kochajmy każdą chwilę". A potem zabawa do białego rana, noc poślubna w pałacu i również bardzo udane poprawiny od 14.00. Wróciliśmy do domu bardzo zmęczeni, bolały mnie nogi, byliśmy padnięci, ale i tak siedzieliśmy do późna rozmaiwając z rodzinką na temat tego co się działo.\nPierwszy tydzień "po" też szybko minął: załatwianie papierkowych spraw, oglądanie zdjęć, rozmowy na każdym kroku na temat ślubu no i pakowanie się do Egiptu w podróż poślubną. Tydzień w Egipcie był niesamowity, słońce, plaża, niesamowite zabytki. Polecam.\n3 Sierpnia 2006, 20:57\n3 Sierpnia 2006, 20:58\nWIECEJ FOTEK !!\n3 Sierpnia 2006, 21:13\n3 Sierpnia 2006, 21:22\nBardzo wolno idzie mi zamieszczanie zdjęć na serwerze.\n3 Sierpnia 2006, 22:17\n3 Sierpnia 2006, 22:25\nOlgo pięknie wyglądałaś i masz przystojnego Męża - zdjęcia super\n3 Sierpnia 2006, 22:31\nOlgo ślicznie wyglądałaś,a zdjęcia są wspaniałe,a szczególnie to gdzie występujesz na pierwszym planie jest naprawdę prześliczne(te pierwsze zdjęcie w twoim ostatnim poście).No i jestem wdzięczna,że dotrzymałaś danego słowa\n3 Sierpnia 2006, 22:47\n3 Sierpnia 2006, 23:01\ntu macie - olga i łukasz w wersji pt " malowani weglem i kredą "\na wersja obraz olejny\n4 Sierpnia 2006, 12:19\nno super teraz zaspokoiłaś nasz fotograficzny głód choc jak dasz jeszcze troszke zdjęć to się nie pogniewamy\nśliczne zdjęci , śliczni młodzi


W dniu 20.11.2017 r w hali sportowej w Nowych Skalmierzycach odbył się Finał Rejonu Kaliskiego w Drużynowym Badmintonie w kategorii dziewcząt rocznik 2002-2004. W zawodach brało udział 11 zespołów z powiatów: krotoszyńskiego, ostrowskiego, kaliskiego, ostrzeszowskiego, kępińskiego i pleszewskiego.\nW klasyfikacji końcowej dziewczęta z Naszej Szkoły w składzie: Paulina Jędrkowiak, Ines Wosińska i Ewa Piaszczyńska zajęły III miejsce.\nW poniedziałek 27 listopada odbył się Turniej Piłki Ręcznej Dziewcząt rocznik 2005 i młodsze.\nUdział wzięły cztery drużyny: ZSP Borek Wielkopolski, SP 1 Koźmin Wlkp., SP Kobylin, i UKS Rozdrażew. Nasze dziewczyny wygrały wszystkie mecze: z Kobylinem 7:5, z SP 1 Koźmin Wlkp. 8:3 oraz z Borkiem Wlkp. 19:2 uzyskując pierwsze miejsce.\nKlasyfikacja końcowa przedstawia się następująco: I miejsce - UKS Rozdrażew, II miejsce SP Kobylin, III miejsce SP 1 Koźmin Wlkp., IV miejsce ZSP Borek Wlkp.\nNajlepszą bramkarką turnieju została Aleksandra Wójcik z klasy VI.\nNaszą szkołę reprezentowały: Talarczyk Julia, Maryniak Ewa, Patalas Kamila, Waliszewska Oliwia, Motyl Agata, Pawlak Marcelina, Szczur Anna, Gniazdowska Wiktoria, Dąbrowska Agata, Kowalska Wiktoria, Wójcik Aleksandra, Kordus Marta, Kowalczyk Magdalena, Frąckowiak Zuzanna .\nW listopadzie b.r. odbył się konkurs pt. „Aphorismen in Comics" - „Aforyzmy w komiksie". Konkurs ten skierowany dla uczniów z Wielkopolski zorganizowało Polskie Stowarzyszenie Nauczycieli Języka Niemieckiego oddział w Poznaniu. Zadanie konkursowe polegało na zilustrowaniu jednego z podanych aforyzmów w formie komiksu i napisaniu wypowiedzi w języku polskim i niemieckim. Z naszej szkoły prace konkursowe przygotowały uczennice klasy II a gimnazjum – Dominika Jarocka i Patrycja Twardowska.\nMiło nam poinformować, że praca Dominiki znalazła się na 2 miejscu! Nagrodzone prace zostaną wkrótce opublikowane na stronie PSNJN, następnie wydrukowane i wystawione w jednej z poznańskich bibliotek. Serdecznie gratulujemy i dziękujemy uczennicom za udział w konkursie.\nPrawie każdy w swoim życiu posiadał lub posiada jakiegoś pluszowego przyjaciela, do którego mógł się przytulić i powierzyć najskrytsze sekrety. Z myślą o tych milutkich zabawkach wymyślono Dzień Pluszowego Misia, który przypada 25 listopada.\nW naszej szkole dzieci z klas I-III i przedszkolaki obchodziły ten dzień w piątek- 24 listopada. Każdy przyniósł ze sobą ulubioną maskotkę. Czego tam nie było? Przede wszystkim misie różnej maści i różnych rozmiarów oraz małpy, psy, kozioł, wąż, owca i inne stwory. Oczywiście, najważniejszą postacią był niedźwiedź i to nie byle jaki, bo dorosły, żywy, w najprawdziwszym futerku. Rozdawał wszystkim cukierki, zagadywał i „przybijał piątki". Kiedy już się mocno spocił i wrócił do swojej gawry, dzieci nadal świętowały. Kredki, pastele i kreda poszły w ruch. Na głównym, szkolnym korytarzu rozwinięto rulon papieru i natychmiast zaczęły się na nim pojawiać kolorowe pluszaki.\nZabawki towarzyszyły uczniom podczas wszystkich zajęć, a nawet wzięły udział w zabawach sportowych trzecioklasistów.\nW dniu 23 listopada 2017 roku w hali sportowej w Nowych Skalmierzycach odbył się Drużynowy Finał Rejonu Kaliskiego w Badmintonie Szkół Podstawowych w kategorii chłopców rocznik 2005 i młodsi. W zawodach brało udział 11 zespołów z powiatów: krotoszyńskiego, ostrowskiego, kaliskiego, ostrzeszowskiego, kępińskiego i pleszewskiego.\nW klasyfikacji końcowej zawodów zespół reprezentujący SP Rozdrażew w składzie: Kacper Koprowski, Karol Koprowski, Jakub Panek zajął IV miejsce.\nW dniu 21 listopada 2017 roku w hali sportowej w Nowych Skalmierzycach odbył się Drużynowy Finał Rejonu Kaliskiego w Badmintonie Szkół Podstawowych w kategorii chłopców rocznik 2002 - 2004. W zawodach brało udział 12 zespołów z powiatów: krotoszyńskiego, ostrowskiego, kaliskiego, ostrzeszowskiego, kępińskiego i pleszewskiego.\nW klasyfikacji końcowej zawodów zespół reprezentujący SP Rozdrażew w składzie: Kamil Panek, Maciej Sędziak, Jakub Zegar zajął VIII miejsce.


Szczepienia COVID-19 w Świebodzinie. Gdzie zrobić?\nStrona główna Lubuskie Świebodzin Szczepienia COVID-19 w Świebodzinie. Gdzie zrobić?\nMinisterstwo Zdrowia opublikowało listę punktów szczepień przeciwko COVID-19. Gdzie wykonywane są szczepienia COVID-19 w Świebodzinie? Na liście widnieje 5 placówek. W całym województwie lubuskim jest ich 162.\nSzczepienia COVID-19 w Świebodzinie. Gdzie można się zaszczepić? – fot. Pixabay\n27 grudnia w całej Europie, także w Polsce ruszył program szczepień przeciwko koronawirusowi. Obecnie szczepione są osoby z grupy 0, wskazanej w Narodowym Programie Szczepień jest to m.in. personel medyczny i niemedyczny szpitali, pracownicy domów pomocy społecznej oraz miejskich ośrodków pomocy społecznej, także zatrudnieni w aptekach, hurtowniach farmaceutycznych, studenci medycyny. Proces szczepień, zgodnie z programem, będzie realizowany etapami.\nEtap 1 obejmie pensjonariuszy i pracowników domów pomocy społecznej oraz zakładów opiekuńczo-leczniczych, pielęgnacyjno-opiekuńczych i innych miejsc stacjonarnego pobytu, osoby starsze powyżej 60. roku życia, służby mundurowe, w tym wojska obrony terytorialnej.\nEtap 2 to szczepienia kluczowych grup zawodowych czyli: pracownicy sektora edukacji, pracownicy sektorów infrastruktury krytycznej, transportu publicznego, urzędników bezpośrednio zaangażowanych w zwalczanie epidemii np. pracowników stacji epidemiologiczno-sanitarnych, osoby w wieku poniżej 60. roku życia z chorobami przewlekłymi zwiększającymi ryzyko ciężkiego przebiegu COVID-19.\nEtap 3 obejmie przedsiębiorców i pracowników sektorów zamkniętych na mocy rozporządzeń w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii oraz szczepienia powszechne pozostałej części dorosłej populacji.\nGdzie wykonać szczepienia COVID-19 w Świebodzinie?\nPoradnia Lekarza Rodzinnego Grażyna Kurzawska-Piszczek, Piotr Kurzawski-Piszczek w Świebodzinie, ul. Matejki 1\nZespół Lekarzy Rodzinnych Vita w Świebodzinie, ul. Matejki 1/3\nZakład Usług Medycznych Postęp S.A. w Świebodzinie, ul. Strzelecka 1\nZakład Usług Medycznych Postęp S.A. w Świebodzinie, osiedle Łużyckie 39\nZakład Usług Medycznych Postęp S.A. w Świebodzinie, ul. Matejki 1\nZobacz: Wakacje w mieście? Postaw na półkolonie z robotami i innymi atrakcjami!\nzapisać się bezpośrednio u swojego lekarza rodzinnego\nzadzwonić na specjalnie uruchomioną infolinię Narodowego Programu Szczepień (989 lub 22 62 62 989)\nzapisać się przez Internetowe Konto Pacjenta\nPo rejestracji otrzymamy e-skierowanie, a sam proces umówienia na szczepienie będzie oparty o centralny system e-rejestracji, integrujący indywidualne grafiki przyjęć poszczególnych punktów szczepienia COVID-19 w Świebodzinie.\nPełna lista punktów w których można wykonać szczepienia przeciw COVID-19 w Lubuskiem znajduje się w portalu rządowym Gov.pl\nNumer telefonu 22 626 29 89\nNumer telefonu 989\nOsiedle Łużyckie w Świebodzinie\nPoradnia Lekarza Rodzinnego Grażyna Kurzawska-Piszczek Piotr Kurzawski-Piszczek w Świebodzinie\nStrony rządowe (gov.pl)\nul. Matejki w Świebodzinie\nul. Strzelecka w Świebodzinie\nZakład Usług Medycznych Postęp SA w Świebodzinie\nZespół Lekarzy Rodzinnych Vita w Świebodzinie\nAutobus zostawił uchodźców na parkingu\nPościg w Kalsku za piratem drogowym z dożywotnim zakazem kierowania


Świat w głowie: najnowszy dramat niemiecki\nNa scenach polskich teatrów coraz częściej zobaczyć dziś można inscenizacje sztuk młodych dramatopisarzy niemieckich takich choćby, jak Marius von Mayenburg, Dea Loher, Theresia Walser, Olivier Bukowski czy Moritz Rinke. Wiele tekstów niemieckich sztuk zostało już przetłumaczonych na język polski i znaleźć je można na łamach „Dialogu” czy w tomach serii „Dramat współczesny”. Jeszcze więcej krąży od teatru do teatru w formie manuskryptów, czekając na zainteresowanie któregoś z (młodych) reżyserów. Powstające na ich kanwie spektakle nie zawsze są udane, nie zawsze też dobrze przyjmowane przez krytyków i teatralną publiczność. A dzieje się tak, jak mi się wydaje, po części dlatego, że niesłusznie przywykliśmy do tego, by najnowszy dramat niemiecki stawiać w jednym rzędzie z uznawanymi za realistyczne utworami tak zwanych angielskich brutalistów. To prawda, również niemieccy dramatopisarze wcale nie chcą w majestacie teatru przekonywać widzów, że świat jest równie piękny jak na luksusowych prospektach firm turystycznych, a życie tak po prostu warte zachodu. Również oni nie szczędzą scen brutalnych, pełnych psychicznych gwałtów, fizycznej przemocy i języka, któremu daleko do salonowej poprawności. Również oni dawno przestali wierzyć w zbawienną siłę ideologii, trwałe skutki kolektywnych wysiłków i amerykański mit indywidualnego chcenia, co góry umie przenosić. Lecz przecież budują swoje utwory z nieco odmiennej materii niż ich angielscy koledzy i nadają im odmienny sceniczny kształt.\nNie bez przyczyny angielscy brutaliści w chętnie udzielanych wywiadach zgodnym chórem wskazują na Edwarda Bonda jako swego ojca duchowego. Zaś słynną scenę ukamienowania niemowlęcia przez bandę znudzonych wyrostków w „Ocalonym”, która w 1966 roku wywołała gwałtowne protesty krytyków i publiczności, traktują jako modelowy przykład teatralnego skandalu. Brutalizm, uważany za kolejną falę realizmu na brytyjskich scenach, rzeczywiście dobrze wpisuje się w tradycję realistycznego teatru, podejmując obecne w niej dwie najważniejsze metody. Efekt realności na scenie wywołać najłatwiej wprowadzając obcą dotąd teatrowi, społecznie i politycznie aktualną tematykę czy nieznane tej dziedzinie sztuki obszary rzeczywistości, szokując widzów iluzją obcowania z nagą prawdą o współczesnym świecie. Skuteczność tej strategii zależy przede wszystkim od uzyskania wrażenia bezpośredniej teatralnej komunikacji. Dlatego też dramatopisarze wprowadzający nową tematykę czy nowe obszary świata posługują się znanymi i zaakceptowanymi przez widza konwencjami, które nie wywołują ich – mniej lub bardziej – świadomego oporu. Ten właśnie opór jest natomiast jak najbardziej pożądany w chwili, kiedy chodzi o wywołanie efektu realności z pomocą drugiej metody. Polega ona na konfrontowaniu uznawanych dotąd za „przezroczyste” scenicznych konwencji, retorycznych rozwiązań i zasad przedstawiania świata, by odsłonić ich umowność i sztuczność. Na tle tak zdemaskowanej iluzji nowe sceniczne konwencje, nowe (lub zmodyfikowane) retoryczne rozwiązania i zasady przedstawiania znanych już, choć nadal istotnych problemów, wydają się odbiorcom bliższe prawdy i bardziej wierne ich codziennemu i egzystencjalnemu doświadczeniu. Jedna i druga strategia uzyskiwania pożądanego efektu realności czerpie swoją wiarygodność z tego samego źródła – z wywołanej teatralnymi środkami iluzji bezpośredniości emocjonalnego kontaktu między sceną a widownią. Tą pierwszą posłużył się choćby Harry Gibson w zaadaptowanym dla sceny „Trainspotting”, skutecznym nadal chwytem Zoli próbując wymusić na porządnej mieszczańskiej publiczności identyfikację z młodymi, bezrobotnymi narkomanami. Tą drugą wykorzystuje chętnie Mark Ravenhill, tak zestawiając ze sobą modele narracji telewizyjnych, filmowych i komiksowych, by – podważając się nawzajem – uświadomiły widzom różnicę między zapośredniczonym przez te media obrazem świata a nagą rzeczywistością. Metoda Ravenhilla przypomina w skutkach swego działania znany V-efekt Brechta. Choć bowiem Brecht kładł nacisk na poczucie intelektualnego dystansu do scenicznego świata, zaś angielscy brutaliści starają się o emocjonalną bliskość, w obu wypadkach (nazbyt) znana rzeczywistość winna odsłonić przed widzem swoje prawdziwe oblicze.\nPytani o dramatopisarskie wzorce niemieccy młodzi autorzy najczęściej wymieniają Georga Büchnera i jego niedokończoną sztukę „Woyzeck”, która choć powstała w 1837 roku, drukiem ukazała się niemal sto lat później, czytana i interpretowana razem z utworami ekspresjonistów. I już powinowactwa z wyboru wskazują na najbardziej istotną różnicę między teatralnymi światami niemieckich autorów a sztukami brutalistów, określanych również mianem „Cool Britannia”. Pokazujący w luźno, na zasadzie kalejdoskopu złożonych obrazach historię prostego żołnierza „Woyzeck”, do którego inspirację Büchner zaczerpnął z policyjnej kroniki wypadków, nie stara się nawet ukryć tego, że sceniczny świat nosi wyraźne signum psychiki głównego bohatera. Kolejne sceny, rozpięte między nieskładnością codziennej mowy a kunsztowną retoryką biblijnego obrazowania, cechuje ta sama, dręcząca Woyzecka niemożność nazwania narastającego poczucia obcości i egzystencjalnej niewygody, zbliżającego się coraz bardziej zagrożenia; zagrożenia, które wreszcie popycha go do zbrodni i samobójstwa. I właśnie w subiektywności scenicznej wizji tkwi siła dramatu Büchnera, który żąda od widza nie emocjonalnej identyfikacji ze swoim bohaterem, ale świadomie podkreśla dystans obcości między nim a widzami, by następnie pokonać ten dystans ich (współczującym) zrozumieniem. Źródła wiarygodności nie stanowi w „Woyzecku” typowość tego, co przedstawia teatr, ale niepowtarzalność i swoistość indywidualnych doświadczeń głównej postaci, w perspektywie których oglądamy cały świat.\nSceniczne utwory, prezentujące obrazy rzeczywistości wyraźnie naznaczone piętnem subiektywnej wizji, francuski znawca dramatu XX wieku, Jean-Pierre Sarrazac, radzi zaliczyć do kategorii ‘theatrum mentis’, kategorii teatru świadomości. Widzi w niej współczesny i bardzo często stosowany przez europejskich dramatopisarzy wariant znanej figury ‘theatrum mundi’, w której obiektywną prawdziwość scenicznych obrazów świata gwarantował nadrzędny punkt widzenia boskiej opatrzności. Tymczasem ‘theatrum mentis’ – choć nadal przedstawia otaczający nas świat, nie lekceważąc jego podstawowych praw, jak robili to symboliści czy surrealiści – rezygnuje z rozpoznawalnej dla wszystkich typowości. Zastępuje ją deformująca perspektywa indywidualnej psychiki i pryzmat trudnej dla widza do weryfikacji pamięci czy wyobraźni, które pomagają scenicznej postaci wyzwolić się z pułapki nazbyt ciążącego „dziś”. Scena ‘theatrum mentis’ Sarrazaca to zatem takie miejsce, gdzie rzeczywiste splata się w jedno z tym, co być może nigdy nie miało miejsca, ledwo o miedzę sąsiadując z niemożliwym, którym żywią się marzenia. I właśnie spotykana niemal na każdym kroku w niemieckiej najnowszej dramaturgii figura ‘theatrum mentis’ odpowiada za nieodparte wrażenie obcowania z utworami neoekspresjonistycznymi. Nowa fala ekspresjonizmu w dramacie, która wyrasta z dotkliwiej po Zjednoczeniu Niemiec odczuwanych problemów społecznych i politycznych, różni się wszakże od poprzedniej pod jednym co najmniej względem. Przedtem ekspresjoniści świadomie pisali przeciwko teatrowi, a ich teksty nie odnosiły większych sukcesów na scenie i dopiero filmowa kamera nadawała pożądaną jednorodność zdeformowanemu obrazowi świata i realnym ciałom aktorów. Dzisiejsi młodzi autorzy niemieccy mają najczęściej za sobą teatralną praktykę jako aktorzy, dramaturgowie (dramaturg to typowa właściwie tylko dla niemieckiego teatru funkcja asystenta reżysera) czy reżyserzy i potrafią to wykorzystać dla osiągnięcia zamierzonych celów subiektywizacji świata przedstawionego. I jeśli polscy reżyserzy natrafiają na poważne trudności w trakcie realizacji ich inscenizacyjnych propozycji, wynika to zazwyczaj z odmiennych poetyk obu teatrów i modeli aktorstwa. Większość z proponowanych przez niemieckich autorów scenicznych rozwiązań nie zrodziła się na pewno pod piórem kogoś, kto lekce sobie waży możliwości teatru.\nEkspresjonistyczne dziedzictwo uderza zwłaszcza w przypadku tematyki i scenicznej formy dwóch znanych w Polsce sztuk Mariusa von Mayenburga. „Ogień w głowie” (1997) otwiera stwierdzenie Kurta, że pamięta dokładnie, jak się narodził. Stwierdzenie nieco na wyrost, bo – choć starsza siostra Olga zapewnia, że Kurt do niczego już swoich urodzin nie potrzebuje – ta kwestia wciąż powraca w kolejnych rozmowach i relacjonowanych snach. Jakby rekonstrukcja sceny narodzin stanowiła metaforę poszukiwania sensu dorosłego życia, w które Kurt (ponownie bez własnej woli) wkrótce zostanie wrzucony, by stał się na obraz i podobieństwo martwych już wewnętrznie za życia rodziców. „Musimy zapłonąć i katapultować się” – przekonuje siostrę. I taki właśnie kształt przybiera ostatnia sekwencja dramatu. Nim Kurt obleje się benzyną i podpali, jeszcze raz powraca do sceny własnych narodzin, które tym razem przedstawia jak wybuch ślepego naboju. Wybuch, który staje się zarazem początkiem oczyszczającego pożaru całego świata; tego pożaru, którego obraz prześladował także bohatera Büchnera. Zabójstwo rodziców i samobójcza ofiara bohatera dla odrodzenia świata, podobnie jak powracający obraz narodzin i ognia, należą do stałych motywów dramaturgii ekspresjonistycznej, do której tekstowi Mayenburga blisko także pod względem scenicznego kształtu. „Ogień w głowie” składa się przecież z bardzo krótkich scen, rozgrywających się w przestrzeni niczyjej, pojawiających się na scenie jak rozbłyskujące obrazy w trawionej gorączką głowie Kurta, otwarte i zamknięte wspomnieniem jego narodzin. Zaś dłuższe wypowiedzi bohaterów, relacjonujące sny czy mówione jak we śnie, jawnie cytujące czyjeś słowa o biblijnej stylistyce służą przede wszystkim temu, by przedstawionym wydarzeniom nadać charakter pojemnej metafory scenicznej. I to właśnie dzięki niej ukazany we wnętrzu płonącej głowy dojrzewającego Kurta świat, którego wiarygodność zaświadcza emocjonalne natężenie jego kolejnych gestów i monologów, okazuje się naszym wspólnym światem.\nNie inaczej jest w gruncie rzeczy w „Pasożytach” (2000), choć tym razem nie gorączka dojrzewania każe wnikliwie spojrzeć na świat, w którym dorosłym żyje się wygodnie i bezpiecznie. Z zabójczej rutyny codziennego życia i stanu wewnętrznej martwoty wytrącają bohaterów Mayenburga wydarzenia zewnętrzne: wypadek samochodowy, który przykuł Ringo do inwalidzkiego fotela, oraz zniekształcająca ciało ciąża Friderike. Otwierająca dramat relacja Ringo z wypadku przypomina jednak scenę ponownych narodzin i nie mamy żadnych gwarancji, że sceniczne postacie nie są częścią jego ciężkiego snu z „otwartą gębą” w pełnym słońcu. Tu także czas i miejsce akcji nie gra większej roli. Bardzo krótkie sceny czasem zdają się wręcz wymianą zdań w ciemności, czasem postacie pojawiają się w wydobytym przez reflektor jednym geście, sytuacje zabarwia jakiś jeden emocjonalny ton, lakonicznie podany w didaskaliach. Dominuje motyw palącego słońca, słońca na bezlitosnym niebie z metalu, które – prawem negatywu – w ostatniej scenie zmienia się w duszną ciemność pudełka, szczelnie nakrytego pokrywą. Lecz Ringo i Friderike w „Pasożytach”, jak wcześniej Kurt i Olga w „Ogniu w głowie”, tylko na pozór tworzą parę równorzędnych bohaterów. Za każdym razem kobieta stanowi ledwo rodzaj cienia, który towarzyszy nadrzędnemu „ja” dramatów Mayenburga, słabsza i gorsza w swoim buncie przeciwko światu, potrzebna przede wszystkim po to, by uwydatnić jego determinację i odwagę przekraczania wszelkich zakazów.\nW samym centrum teatralnej sceny umieszcza natomiast postaci kobiet w swoich najlepszych sztukach Dea Loher, z pełną świadomością kładąc nacisk na niepowtarzalną specyfikę ich doświadczeń. Niektórym jej bohaterkom dały pierwowzór postacie historyczne – Olga Benario, Żydówka i komunistka deportowana w ostatnim miesiącu ciąży z Brazylii do Rzeszy, zamordowana następnie w obozie Ravensbrück („Olgas Raum”, 1991) czy Ulrike Meinhof z Frakcji Czerwonej Armii, lewackiej organizacji terrorystycznej, działającej w Niemczech na początku lat siedemdziesiątych („Leviathan”, 1993). Inne zainspirowała przepisana na naszą współczesność mitologia czy legenda. Medea czeka więc całymi dniami na Jazona przed drzwiami bogatej kamienicy na nowojorskim Manhattanie „(Manhattan Medea”, 1999), zaś dla cierpiącej na bezsenność Judith czy szukającej lekarstwa na nudę codziennego życia Christiane szansę przeżycia miłości „ponad miarę” przynosi Sinobrody, wcielony w postać przeciętnego sprzedawcy obuwia („Blaubart – Hoffnung der Frauen”, 1997). Ale nie tylko przez pryzmat indywidualnych doświadczeń takich kobiet Dea Loher pokazuje sceniczny świat. Z głębin typowej dla dzisiejszego życia anonimowości światła reflektora wyłuskują na scenie jej teatru regularnie gwałconą przez ojca Anitę („Tatuaż”, 1992) czy trzydziestoletnią Klarę, która postanowiła poszukać innego dającego życiu sens zajęcia niż dobrze płatne redagowanie instrukcji obsługi sprzętów domowych („Przypadek Klary”, 1999).\nWsparte autorytetem historyków czy zaczerpnięte z kroniki kryminalnej, wiarygodne psychologiczne i mocno osadzone w konkrecie znanego widzom świata dramaty Loher nie mają jednak wiele wspólnego z tradycyjnym scenicznym realizmem. Nawet w chwili, kiedy podejmuje temat seksualnego wykorzystywania córek przez ojca, który do tej pory pojawiał się w formie teatralnego reportażu lub naturalistycznego studium, nie stara się wcale o wywołanie na scenie iluzji rzeczywistości. Wręcz przeciwnie. Sceniczny świat pojawia się w jej sztukach, podobnie jak u Mayenburga, w krótkich rozbłyskach jawnie fragmentarycznych sytuacji, urwanych wpół dialogów, zawieszonych czy niedokończonych gestów, przedzielonych cezurą ciemności. Lecz Loher jest o wiele dalej do gorączki twórczej wyobraźni bliskich Mayenburgowi ekspresjonistów, którzy chcieli narzucić widzowi współuczestnictwo w sennych koszmarach scenicznych postaci. Świat w jej teatrze najczęściej nie pojawia się w (iluzji) bezpośredniości rozgrywających się „tu i teraz” wydarzeń. Powraca zniekształconymi pracą pamięci obrazami przeszłości, zabarwiony tamtymi i dzisiejszymi emocjami, bliski lirycznemu szeptowi bądź wybuchający krzykiem bólu czy ekstazy. Każdemu ze scenicznych obrazów Loher nadaje odrębny tytuł niby ramę, która oddziela go od pozostałych na mocy arbitralnej decyzji jakiegoś kustosza muzeum, kierującego się tylko jemu znanymi podobieństwami i korespondencjami. Czasem ten sam tytuł powtarza się kilka razy w spisie scen jednego dramatu, uzupełniony kolejnymi cyframi rzymskimi. Jakby Loher zaznaczyć chciała ciągłość tej samej sytuacji, przerywanej odautorskim montażem. Albo też podkreślić powtarzalność tych samych relacji między postaciami, które nie potrafią uciec z pułapki niezmiennego. Niezmiennego, które wydaje się wprawdzie funkcją ich własnej pamięci i wyobraźni, ale kierującej się mechanizmem rytuału lub jawnie poddanej artystycznym zabiegom porządkującym. Dość przysłuchać się językowi, jakim posługują się jej postacie.\nNa pozór to język niemal codzienny z typowymi dla niego krótkimi, często niedokończonymi, prostymi zdaniami; język grzeszący przeciwko regułom gramatyki, składni i frazeologii. Tak rozmawiają ze sobą także postaci Meyenburga w „rodzinnych” scenach. Jednak gdy on zderza niski ton z poetyckim kunsztem biblijnej frazy w monologach, w ten sposób podnosząc sceniczne wydarzenia do rangi pojemnej metafory, Loher poddaje język swoich postaci uporządkowaniu w wersy, które zwykłe gadanie przy stole zmieniają nagle w Różewiczowski wprost poemat, odkrywając nurt liryzmu tam, gdzie nikt by się go nie spodziewał. I to właśnie ta uskrzydlona wierszem codzienna mowa nadaje sytuacjom w jej dramatach postać egzystencjalnej metafory. Zaś gęsty, rytmizowany język buduje pomost zrozumienia między indywidualnymi doświadczeniami scenicznych kobiet a widzami.\nChoć Dea Loher często korzysta z dokumentów i materiałów, z jakich zrodzić się mógł teatr dokumentu czy zaangażowany politycznie reportaż, to dzięki zagęszczeniu i rytmizacji języka jej sztuki stają się swoistymi dramatami świadomości głównego bohatera, który wysiłkiem woli rekonstruuje swoją wędrówkę przez piekło współczesnego świata jak kiedyś u Strindberga w drodze do jakiegoś nieosiągalnego Damaszku. Natomiast nieco inaczej wyglądają związki z rzeczywistością twórczości młodszej od niej o kilka lata Theresii Walser. Tu wrażenie świadomego dążenia do nasycenia scenicznego świata życiowymi realiami zostaje dodatkowo pogłębione przez – podkreślaną wciąż przez niemieckich krytyków – możliwość powiązania go mocnymi autobiograficznymi nićmi z doświadczeniami samej autorki. W komedii „Das Restpaar” (1997) spotykamy, na przykład, dwie bezrobotne absolwentki szkoły teatralnej, wędrujące od teatru do teatru w nadziei na zatrudnienie, jak robiła to sama Walser po czterech latach studiów aktorskich w Bernie. Zaś w wystawionych niedawno na scenie poznańskiego Teatru Polskiego „Córkach King Konga” (1998) akcja rozgrywa się w domu starców, przypominającym ten, w którym autorka przez niemal rok zarabiała na swoje utrzymanie po usamodzielnieniu się w Berlinie. Choć Walser nie ukrywa tego, że jako materiał do swoich sztuk wykorzystuje znane sobie miejsca, sytuacje i własne przeżycia, to jednak stanowczo zaprzecza temu, jakoby kiedykolwiek próbowała portretować w teatrze rzeczywisty świat. A zapytywana przez dziennikarzy o związki z angielskimi brutalistami niezmiennie odpowiada, że za „czyste zakłamanie” uważa wypowiedzi tych, którzy utrzymują, że „można przedstawić na teatralnej scenie społeczną rzeczywistość”.\nI rzeczywiście, jak skuteczne filtry przed „fałszowaniem” społecznej rzeczywistości bronią sztuki Walser elementy metateatralne, które nadają im charakter ‘theatrum mentis’. W „Córkach King Konga” trzy młode pielęgniarki nie tylko umilają sobie pracę dręczeniem powierzonych ich opiece staruszków, ale także fundują im kolejno w dzień osiemdziesiątych urodzin godną formę śmierci w teatralnej masce współczesnych świętych – Mae West, Grety Garbo czy Johna Wayne’a. Pensjonariuszy też oglądamy w niewiele lepszym świetle. Tym samym pastwienie się nad bliźnimi, jego skala i wyrafinowanie zdaje się bardziej kwestią aktualnie dostępnych środków i posiadanej nad drugim władzy niż charakteru czy typowego dla młodych zepsucia. Lecz nie tylko gromadzenie rekwizytów, nakładanie kostiumu i odpowiedniego makijażu, koniecznych dla wiernego odtworzenia wybranych scen z hollywoodzkiego kanonu, zmienia życie w domu starców w rodzaj teatru. Akcja „Córek King Konga” zaczyna się przecież i kończy na balkonie, z którego pielęgniarki patrzą w dół, wychylając się niekiedy niebezpiecznie za balustradę, by zobaczyć właśnie to, co same chcą zobaczyć. I co widzowie oglądają za ich pośrednictwem jako kolejne wydarzenia, które są tyleż „prawdziwe”, co przez nie jedynie „zobaczone”.\nRodzaj lustrzanego odbicia „Córek King Konga” stanowi dramat „Tak dziko już od dawna nie jest w naszych lasach” (2000). Nie tylko dlatego, że metaforyczna stacja końcowa domu starców staje się tu niemal dosłowną stacją kolejową, z której pociągi bodaj już donikąd nie odjeżdżają. Stacją z niejasnych względów odwiedzaną i pokątnie zamieszkiwaną przez rozmaitego autoramentu społecznych wyrzutków, którzy – podobnie jak pensjonariusze z „Córek King Konga” – nie mieszczą się w ramach przyjętej dziś „normalności”. Trzem młodym pielęgniarkom odpowiadają tu trzej młodzi chłopcy w kurtkach z kapturami, nazwani po prostu kolejnymi literami alfabetu. Ich wyobraźnia żywi się reklamowym spotem, telewizyjnym serialem i sensacyjnymi opowieściami z wypełniających pozostały czas emisji talkshows. Wychowali się bowiem przed konsolą do komputerowych gier i telewizorem, ich „najlepszą mamką”. Dlatego to, co w poprzednim dramacie było staroświecką inscenizacją, tu zmienia się w interakcyjną wirtualną rzeczywistość, w rajskie matrix przesłaniające nędzę życia każdego z nich. Lecz nawet ten, kto metateatralne elementy konstrukcji świata przedstawionego w sztukach Walser jakoś przegapi, musi zauważyć ten ich podstawowy składnik, który skutecznie narusza realistyczną wiarygodność – język scenicznych postaci.\nW dramatach Walser ze sceny dobiega język daleki w swej materii i kunszcie obróbki od naśladowanej często przez „brutalistów” codziennej mowy – język poetycki, silnie zmetaforyzowany, gęsty od znaczeń i obrazów. Dialogi brzmią prawdziwie i zarazem nadają wiarygodność wypowiadającym je postaciom przede wszystkim dlatego, że w klasyczny niemal sposób stanowią podstawowe medium akcji; że każde zapisane na papierze zdanie zawiera już w sobie zalążek scenicznego wypowiedzenia, czekający jedynie na konkretny głos, ciało i gest. Zapisane na papierze zdanie to prawdziwy akt mowy, który przede wszystkim działa, bo – raz zaistniawszy – definiuje na nowo sceniczną sytuację, dookreśla mówiącego i zmienia relacje między postaciami. Ten język to również swoiste sine qua non bohaterów Walser, dla których mówienie stanowi podstawowy sposób uświadomienia sobie i innym racji własnej egzystencji. Jest kwestią przeżycia.\nNa podstawie przywołanych przeze mnie przykładów twórczości niemieckich młodych dramatopisarzy, których utwory pojawiały się już w repertuarach polskich teatrów, zdawać by się mogło, że subiektywizacja świata przedstawionego zawsze jakoś idzie w nich w parze z poetyzacją języka – za sprawą rozbicia go na wersy, nasycenia metaforą bądź choćby skontrastowania codziennej mowy z kunsztowną stylizacją biblijną. „Legoland” Dirka Dobbrowa przekonuje jednak o czymś innym. Choć miasto widziane z dachu wieżowca, na którym zbierają się bohaterowie „Legolandu”, stanowi równie przerażający widok jak w „Pasożytach” Mayenburga, ich język zdaje się z magnetofonową wiernością odtwarzać typowy żargon dzisiejszych nastolatków. Wrażenie studium z życia pogłębiają kolejne sceny, w których autor pozwala nam na chwilę zajrzeć do piwnic i lokatorskich mieszkań wieżowca. Od piwnic do dachu i z powrotem pokazany wieżowiec staje się więc współczesną wersją symbolizującej wszystkie piętra społecznej hierarchii kamienicy z napisanego w okresie międzywojnia „Wesela” Canettiego, padającej ofiarą apokaliptycznego kataklizmu, niszczącego zepsuty świat. To pokrewieństwo nasila się w ostatnich sekwencjach akcji, kiedy w łazience z zasnutego parą oddechu lustra wyłania się samobójczyni Jenny. Realna na tyle, by podpowiedzieć Rieke sposób obrony przed próbującym ją zgwałcić mężczyzną. W ten sposób w „Legolandzie” to, co do tej pory zdawało się realistycznym odwzorowaniem codzienności nastolatków w miejskim blokowisku, również okazuje się formą ‘theatrum mentis’. Zwłaszcza, że w finale wszystkie postacie tworzą zgodny chór, ich początkowy szept przechodzi następnie w grzmot, który rozsypuje wieżowiec w proch. Na scenie zostaje tylko Rieke jako jedyna sprawiedliwa, by zarzuciwszy kurtkę na plecy odejść. I to przede wszystkim jej doświadczenie w tym nieludzkim świecie, sprawiedliwie dotkniętym apokalipsą, przedstawiał Dobbrow mimo całego realizmu scenicznej akcji.\nDopiero finał ostatecznie więc przekonuje o tym, że również w „Legolandzie” – choć należy go umieścić na biegunie przeciwnym do jawnie ekspresjonistycznego „Ognia w głowie” – wywołanie realistycznej iluzji nie jest celem nadrzędnym. Wręcz przeciwnie. Jak się wydaje, Dobbrow posługuję się nią jedynie dla oddania duchowego ubóstwa mieszkańców blokowiska; ubóstwa, które lodowatym chłodem dręczy ich nie mniej niż gorączkowe wizje Kurta. Jego realizm okazuje się zatem nie tyle wiernym przedstawieniem określonego stanu rzeczy, ile taką samą diagnozą kondycji współczesnego świata i człowieka, postawioną w perspektywie jednostkowego doświadczenia, jak inne formy deformacji w bardziej jawnie subiektywnych scenicznych wizjach. Kolejnym w najnowszym niemieckim teatrze światem w cudzej głowie.


Kolej na wiśnie i brzoskwinie - Wiadomości Rolnicze Polska\nStrona główna Rynek Rynek rolny Kolej na wiśnie i brzoskwinie\nKolej na wiśnie i brzoskwinie\nTen tydzień upływał pod znakiem rosnących dostaw czereśni, ale są już także maliny, porzeczki i borówki amerykańskie, a w kolejce czekają wiśnie i brzoskwinie.\nW lipcowym koszyku owocowym będzie w czym wybierać. Czereśnie odmian Techlovan, Vega, Summit i Poznańska, w cenie hurtowej takiej jak w poprzednim tygodniu, od 5 do 12 zł za kilogram (opakowanie jednostkowe od 2 do 10 kg).\nJest już polska zielona papryka (warzywo uznawane za jesienne) w b. niskiej cenie – hurtowa cena kilograma to 4 zł.\nW ciągu tygodnia o połowę staniał bób , w ofercie hurtowej Rynku w Broniszach cena kilograma nie przekracza 4 – 5 zł. Fasola szparagowa nadal w cenie pomiędzy 7 – 10 zł/kg, kapusta od 1,35 do 2 zł za główkę. Młode ziemniaki, w ciągu ostatnich kilku dni staniały o 30 groszy, od 86 groszy do 1,00 zł za kilogram w opakowaniach jednostkowych po 10 kilogramów. Podobnie jak przed tygodniem ceny kalafiorów wahają się w zależności od ilości dostaw. Za sztukę płacono od 2 do 3,5 zł. Staniały pomidory 20 do 25 zł za 6 kg czyli od 3,30 do 4,20 zł za kilogram. Ogórki też są tańsze. Ceny hurtowe kwaszeniaków od 2 zł do 2,8 zł za kilogram.


Upominek dla gości, szklana buteleczka z korkiem naturalnym wypełniona ekskluzywną czerwoną herbatą Rooibos z kawałkami maliny i greipfruta, czarnym bzem, płatkami róży i słonecznika + zawieszka indywidualna\nButeleczka wypełniona jest ekskluzywną czerwoną herbatą Rooibos z kawałkami maliny i greipfruta, czarnym bzem, płatkami róży i słonecznika. Najpiękniejsze barwy i kwiaty lata zamknięte w tej mieszance razem tworzą wyjątkową kompozycję o bogatym smaku, którą oczarują cię podczas zaparzania. Herbata Rooibos z czerwonokrzewu (Aspalathus linearis) pochodzi z Republiki Południowej Afryki. Jej unikalne właściwości sprawiają że zyskuje coraz większą rzeszę wielbicieli. Rooibos wyróżnia się owocowo-słodkim smakiem oraz intensywnym, czerwonym kolorem naparu. Doskonała na każdą okazję i porę dnia.\nW skład buteleczki wchodzi ekskluzywna czerwona herbata Rooibos z kawałkami maliny i greipfuta, liściem czarnego bzu oraz płatkami róży i słonecznika.


Radio Białystok | Wiadomości | Będzie 50 proc. ulga w składkach na ZUS dla firm od 10 do 49 pracowników\nPrzedsiębiorca zatrudniający od 10 do 49 pracowników będzie mógł liczyć na 50-proc. ulgę przez trzy miesiące w składkach na ubezpieczenia społeczne - poinformowała we wtorek (7.04) minister rozwoju Jadwiga Emilewicz. Zapowiedziała też uruchomienie pożyczek dla firm w kłopotach.\n50-proc. ulga dla firm\nSzefowa resortu rozwoju, prezentując projekt nowelizacji przepisów do tarczy antykryzysowej, zapowiedziała, że firmy zatrudniające do 50 osób będą mogły korzystać ze zwolnienia ze składek na nieco innych warunkach niż mikrofirmy.\nJak mówiła, przedsiębiorcy zatrudniający od 10 do 49 pracowników będą mogli liczyć na 50 proc. ulgę w składkach na ubezpieczenia społeczne przez trzy miesiące.\n- Będzie to ulga oparta o bardzo proste oświadczenie, nad którym pracuje już dzisiaj ZUS. Mamy nadzieję, że (…) wraz z podpisem prezydenta pod ustawą, ZUS będzie gotowy udostępnić te świadczenia - powiedziała minister Emilewicz.\nJak zaznaczyła szefowa MR, dla w nowym pakiecie znajdzie się też "element płynnościowy", czyli fundusz gwarancji płynnościowych BGK dla dużych i średnich firm. Pozwalał on będzie, jak mówiła, zaciągnąć kredyt gwarantowany do 80 proc.; wartość całkowita kredytu może sięgać 250 mln zł. - Z tego funduszu będą mogły być także finansowane odsetki od kredytów - zaznaczyła Emilewicz.\n- Ci, którzy dzisiaj znajdują się w trudnościach i mają kłopoty z ratalną spłatą kredytów mogą już na podstawie umowy banków z prezydentem (Andrzejem Dudą - PAP) prosić o wakacje kredytowe, bądź też jeśli stać ich na spłatę, ale jest to dla nich dziś trudniejsze będą mogli skorzystać z dopłat do odsetek właśnie na mocy tego (projektu) ustawy, którą dziś przyjął rząd - powiedziała Jadwiga Emilewicz.\nWsparcie pożyczkowe dla firm\nJadwiga Emilewicz dodała, że wsparcie pożyczkowe dla małych firm będzie oferowała Agencja Rozwoju Przemysłu (ARP). "Proponujemy zmianę w zakresie Agencji Rozwoju Przemysłu. ARP także będzie udzielać gwarancji i kredytów, i będzie się koncentrować przede wszystkim na mniejszych firmach" - powiedziała. Dodała, że będą to pożyczki "z 15 miesięczną karencją w spłacie".\nJak podkreśliła minister rozwoju, z danych resortu wynika, że rozwiązania pomostowe zawarte w tarczy antykryzysowej "spotkały się z dużym zainteresowaniem ze strony przedsiębiorców". A najbardziej zainteresowane rozwiązaniami z pakietu antykryzysowego są duże firmy - mówiła.\nPowołała się na badania Polskiego Instytutu Ekonomicznego, z których wynika, że "że ponad połowa ankietowanych przedsiębiorców planuje skorzystać z dofinansowania proponowanego przez nas do utrzymania pracowników w zatrudnieniu". "Skorzystają z postojowego czy dopłat do wynagrodzeń przedsiębiorstw znajdujących się w trudnościach" - wskazała.\nMinister rozwoju wskazała, że w rozwiązaniach z ubiegłego tygodnia, jak i tych dzisiejszych cezurą uprawniającą do korzystania z pomocy pozostaje data założenia firmy - 1 lutego. - Ale w kolejnym projekcie ustawowym (...) postaramy się wziąć pod uwagę także przedsiębiorców, którzy założyli swoją działalność po 1 lutego - powiedziała.\nDodała, że "taką datą graniczną jest 1 marca".\n#emerytura #gospodarka #handel #praca\nTo trudny czas zarówno dla służby zdrowia, jak i dla przedsiębiorców.\nCzy czekają nas kolejne obostrzenia w związku z koronawirusem?\nNie mogę wykluczyć wprowadzenia przed świętami Wielkanocnymi kolejnych obostrzeń dla Polaków w związku z epidemią - powiedział w czwartek rzecznik rządu Piotr Müller.