Jak u was z wiosną? Północna wielkopolska. Nad ranem po przymrozkach wysiewam Polifoskę i kizeryt na rzepak i pszenicę. Śniegu prawie nie ma ale jest mokro. Z jarych w tym roku zrezygnowałem .\nJak u was z wiosną? Dzisiaj, 04:05\nJak u was z wiosną? głogów dolnoslaskie azot i siara posiane nie jest zle ziemniaki wczesne posadzone\nJak u was z wiosną? a w łódzkim - sieradz rano padał śnieg potem deszcz a teraz jest diabelnie zimno. śniegu na polach praktycznie nie ma ale o wjeździe na pole nie ma co marzyć przez kolejne kilka dni\nJak u was z wiosną? Od godz 13 wiosna na ful, słoneczko 14 ciepełka w koszuli się chodzi. Woda płynie bruzdami, 2 takie dni i po śniegu.\nJak u was z wiosną? Południowa część Podkarpacia śniegu nie ma wo gule ziemie obsychają słoneczko świeci Temp. 15 stopni a do słonka nawet 20 Jest dobrze nie ma co psuć !!\nJak u was z wiosną? Ja tam jutro już uprawiam wszystko. W piątek zasieje się jęczmień a w sobotę mieszankę. Po niedzieli akcja obornik, taka to już wiosna.\nJak u was z wiosną? Północna Lubelszczyzna , śniegu jeszcze trochę jest , na polu miejscami 5-7 cm . Dzisiaj 13 stopni w koszulce chodziłem A wody jest na full , jedno wielkie bagno , jeszcze tydzień trzeba czekać . Pozdrawiam i życzę wszystkim Wiosny ( i sobie też )\nJak u was z wiosną? PeterG14 skąd jesteś, że u Ciebie już taka wiosna?\nJak u was z wiosną? ja dzisiaj bronowałem w polu więc wiosnę uważam za rozpoczętą\nJak u was z wiosną? Ja mieszkam na samej wschodniej części Lubelskiego to u mnie to już nie ma śniegu tylko tam gdzie większa kupka była to z 5 cm może jest.Tylko błoto jest\nEdytowany przez ziom343, 10 kwiecień 2013 - 21:06.\nJak u was z wiosną? Północna wielkpolska okolice Czarnkowa. Dziś rozwoziłem obornik pod kukurydze,jutro orka, a siew? Są miejsca że nie da się jeszcze wjechać\nEdytowany przez Runder, 11 kwiecień 2013 - 06:24.\nJak u was z wiosną? W centrum jeszcze place śniegu leżą, a o wjechaniu zapomnieć\nEdytowany przez milanreal1, 11 kwiecień 2013 - 17:34.\nJak u was z wiosną? Jura Krakowsko- Częstochowska , 5 - 10 cm śniegu na polach .\nJak u was z wiosną? Wyżyna elbląska, śniegu ok 10 - 15 cm miejscami zaspy do 50 cm wiec jeszcze trochę trzeba poczekać na prace polowe\nJak u was z wiosną? U mnie śniegu już nie wiele, ale za to masa wody. W weekend jeszcze pojadę na jedną łąkę, na której jest bardzo wielkie rozlewisko- cóż, trzeba będzie osuszać.\nJak u was z wiosną? Mazowieckie, okolice Serocka. Na polach jeszcze leży śnieg. Bruzdy zaczynają wystawać ze śniegu. Tydzień co najmniej do wjechania w pole.\nJak u was z wiosną? Południowe Mazowsze, śnieg już z pól znika na niektórych to już praktycznie tylko w dołkach jest, ale wody na polach sporo 15 stopni cieplutko i przelotny deszcz.. Myslę że po niedzieli wujek ruszy w pole tam gdzie bardziej sucho a reszta co mokro to niech schnie\nJak u was z wiosną? To podobnie jak u nas,okolice Zamoscia. Snieg sie topi ,jest go mniej ale na polach wielkie jeziora i o wjechaniu na pole nie ma co myslec(o siewie nawozow rowniez) zastanawiam sie co dalej


Hoodia Gordonii Plus opinie | Ćwiczenia odchudzające\nPosted under Suplementy na odchudzanie, bezpieczne odchudzanie, sposoby na odchudzanie - autor: a.m. on czwartek 3 Grudzień 2009 at 14:09\n„Lustereczko powiedz przecie, kto jest najpiękniejszy na świecie?” – to znany cytat z klasycznej bajki, to także ukryte pytanie, które wiele kobiet, a nawet mężczyzn stawia w myślach, gdy staje rano przed lustrem. Robienie makijażu, golenie oraz mycie zębów, prowokują do krytycznej oceny własnej sylwetki. Co na to lustro? Gdyby faktycznie mogło mówić, pewnie dość często powtarzałoby: „Wyglądasz całkiem nieźle, tylko hm… ten nadmiar kilogramów!” No i już wiadomo. Nawet jeśli jest to tylko przekaz wizualny, a nie werbalny, cały dzień może nam zepsuć. Patrzymy krytycznie w lustro i pojawia się pytanie. Co zrobić, by było lepiej? Lustro, okrutne i szczere, podpowiada: „Jeść mniej!”. Łatwo powiedzieć, ale jak to zrobić? Potem, jeśli się uważnie wsłuchamy Hoodia Gordonii Plus opinie dziwną od zwierciadła usłyszymy.\nNim uznamy to tylko za humorystyczną powiastkę i stwierdzimy, że normalny człowiek z lustrem nie rozmawia, zastanówmy się, czy problem nadwagi nas nie dotyczy. Natomiast odnośnie samego Hoodia Gordonii Plus opinie wyraziło nie tylko lustro, ale także wielu zadziwionych działaniem tego preparatu klientów.\nHoodia Gordonii prosto z pustyni Kalahari\nHoodia Gordonii jest rośliną, którą zachodnia cywilizacja odkryła zaledwie kilka lat temu. Natomiast Buszmeni z okolic pustyni Kalahari używają jej przynajmniej od kilku setek lat. Jest to kaktus, którego żucie zmniejsza lub całkowicie redukuje uczucie głodu. Wędrujący przez pustynię tubylcy żuli go, by głód ich nie osłabiał w czasie marszu i mogli lepiej koncentrować się na podjętych zadaniach. Tropieniu zwierzyny lub wroga.\nO odkryciu świat został poinformowany przez kanadyjską telewizję CBC w 2004 roku. Szybko pojawiły się preparaty wspomagając odchudzanie mające w składzie tę roślinę. Jednym z nich jest Hoodia Gordonii Plus opinie na jego temat są jednoznaczne, choć o wszystkich suplementach mających w nazwie Hoodia, nie można napisać tak samo pochlebnie.\nJak zwykle, pojawiają się oszuści!\nWłaśnie dlatego Hoodia Gordonii Plus opinie miał aż tak bardzo dobre, bo jako nieliczny rzeczywiście zawiera opisywaną roślinę. Pokazało się na rynku sporo innych produktów, które mimo nazwy i wypisanego na etykiecie składu, w rzeczywistości nie mają nic wspólnego z Hoodia Gordonii. Są to zwykle podróbki. Wykorzystano społeczne zainteresowanie wzbudzone programami telewizyjnymi na całym świecie, by oszukiwać setki klientów. Jeśli więc przeczytacie lub usłyszycie na temat Hoodia Gordonii Plus opinie negatywne, to ich autorami są zapewne osoby, które dały się nabrać na tanie podróbki. Teraz we wszystkim co ma w nazwie Hoodia, wietrzą oszustwo. Trudno im się dziwić, ale jednocześnie trzeba pamiętać, że jest to krzywdząca krytyka dla tego suplementu.\nNasz centralny układ nerwowy działa w specyficzny sposób. Weźmy dla przykładu projekcję filmową. Nasze oko widzi tak naprawdę ruch szybko przesuwających się klatek filmowej taśmy, natomiast nasz mózg interpretuje to jako sceny z życia. Widzimy poruszających się ludzi, zwierzęta i samochody. Sami budujemy iluzję! U jej podstaw leży przyzwyczajenie. Porównujemy kinowy obraz do scen z życia. Może to wydać się dziwnie, ale podobnie nasz mózg „zarządza” jedzeniem. Przyzwyczajony do większych niż w rzeczywistości jest to konieczne, ilości jedzenia, ciągle domaga się nowych porcji.\nJeśli pojawi się czynnik iluzoryczny, odpowiednik taśmy filmowej, w tym wypadku będzie to Hoodia Gordonii Plus opinie naszego mózgu (jeśli można go tak personifikować) zmienią się radykalnie. Cały czas będziemy mieli wrażenie sytości.\nLepiej zostać Miss World za rok niż za miesiąc…\nWprawdzie na temat samego Hoodia Gordonii Plus opinie są bardzo entuzjastyczne i wszyscy podkreślają, że jest to preparat bezpieczny dla zdrowia, to jednak chciałbym przestrzec przed niewłaściwym stosowaniem tego suplementu. Bezwzględnie trzeba zadbać o zbilansowaną dietę. Mamy jeść mniej, ale nie znaczy to, że mamy w ogóle przestać się odżywiać. Taka pokusa może się pojawić. Organizm musi otrzymać minimum makro i mikroelementów. Jeśli nasza waga będzie spadać w tempie szybszym niż 3 kg na tydzień, trzeba nieznacznie zwiększyć ilość jedzenia. Najlepiej jeść pięć do sześciu małych posiłków w ciągu dnia.\nW czasie odchudzania, niezależnie czy z Hoodia Gordonii Plus czy też bez, trzeba zachować umiar i rozsądek. Zbyt często mamy skłonności do popadania w skrajności. Jemy albo za dużo albo nic. I jedno i drugie jest niekorzystne dla zdrowia i może wywołać poważne powikłania.\nSzczupła wysportowana sylwetka otwiera w życiu wiele nowych możliwości. Już sam fakt wzrostu samooceny powoduje, że traktujemy lepiej ludzi, a oni nas. Dzięki rozsądnemu wykorzystaniu Hoodia Gordonii Plus opinie na nasz temat na pewno będą lepsze. Być może otworzą się horyzonty na dobrą pracę lub miłość życia?\nkomentarz - autor: arielka — 07/08/2012 @ 18:44\nOd kilku miesięcy zażywam Hoodię. Zamówiłam ją tutaj http://www.hoodiagordoniiplus.com.pl i z czystym sumieniem mogę polecić. Tabletki działają – apetyt jest znacznie mniejszy, co pozwala mi skutecznie zwalczyć nadwagę. Jestem już 9 kilo lżejsza\nkomentarz - autor: candymandy — 23/11/2012 @ 08:06\nJa też zażywam Hoodię Gordonii i cały czas chudnę. Ważę już 8 kg mniej, a zaczęłam odchudzanie 1,5 miesiąca temu. Oczywiście do tego ćwiczę i jem zdrowo. Żadna “cudowna dieta” tak na mnie nie zadziałała. Zastanawiam się tylko co będzie jak odstawię tabletki, ale mam nadzieję, że efekt pozostanie\nkomentarz - autor: maja — 22/02/2013 @ 20:43\nz tego c o mi wiadomo trzeba przede wszystkim uwazac na podróbki, bo jest ich naprawde duzo, potem trzeba troche zaczekac az hoodia skumuluje sie w organizmie a potem to juz calkowicie i totalnie z gorki w koncu czlowiek panuje nad swoim apetytem i chudnie, sprawdzone przetestowane dziala


Wielu z nas botoks nie kojarzy się zbyt dobrze. Gdy słyszmy to słowo, widzimy kobiety z nieruchomą twarzą bez mimiki, które wprawdzie pomimo swojego wieku wyglądają młodo, ale z drugiej strony zdarza się, że groteskowo. Powinniśmy jednak wiedzieć, że botoks tak naprawdę nie daje takich nieatrakcyjnych efektów – to głównie kwestia stosowania go w zbyt dużej ilości. Gdy będzie wstrzykiwany z umiarem i w precyzyjnie wybrane punkty, wtedy możemy uzyskać zachwycający rezultat – bez grama sztuczności!\nTo inaczej toksyna botulinowa, która produkowana jest przez bakterie Bacillus botulinus. Botoks używany jest nie tylko w medycynie estetycznej, ale również znalazł zastosowanie w okulistyce oraz w neurologii, na przykład w usuwaniu nadmiernego napięcia mięśni. Teraz jednak głównie stosowany jest właśnie w gabinetach medycyny estetycznej.\nPo wstrzyknięciu w odpowiednie punkty botoks powoduje miejscowe wygładzenie zmarszczek poprzez lekkie unieruchomienie mięśni. W ten sposób zmarszczą naturalnie zanika. Widoczne jest to bardzo dobrze w przypadku zmarszczek mimicznych, również u młodych osób, dlatego botoks stosowany jest głównie w tym właśnie celu.\nBotoks polecany jest na:\n-zmarszczki na czole – poprzeczne, lwie zmarszczki\n-zmarszczki dolnej powieki oka\n-zmarszczki nad górną wargą – tak zwane zmarszczki palacza\n-opadające kąciki ust\nRaz zastosowany botoks nie pozostaje w skórze na zawsze. Konieczne jest ponawianie zabiegu w celu utrzymania efektu. Zwykle czas działania botoksu to około 6 miesięcy.\nJeżeli również zainteresował cię botox Lublin jest jednym z miast, gdzie czekają na ciebie dobre gabinety medycyny estetycznej, w których wykonasz zabieg profesjonalnie. Adresy znajdziesz on-line.\nWięcej w tej kategorii: « Jak zorganizować niezapomniany wieczór panieński? Zmień fryzurę na wiosnę »


Zapowiadał się kolejny dzień pełen wrażeń w Hotelu „Albatros”. Pracownicy od rana mieli ogrom pracy, ponieważ kończył się turnus jednej z większych grup turystów i musieli dopełnić formalności z wymeldowaniem. Na dodatek pogoda trochę się zepsuła, więc odpoczywający na Teneryfie wczasowicze głównie spędzali czas na terenie hotelu, przez co personel nie miał chwili wytchnienia.\nByli także tacy, którzy odpoczywali w samotności. Mowa o Hermionie Granger, która niedawno wróciła z porannego spaceru i siedziała w fotelu, trzymając w rękach książkę. Wydawać by się mogło, że jest pochłonięta lekturą, lecz jeśli obserwowałoby się ją przez parę minut, można było dostrzec, że od jakiegoś czasu patrzy na tę samą stronę. Tak naprawdę była pochłonięta swoimi myślami, a raczej wspomnieniami ubiegłego dnia. Nie chodziło o zwierzęta i piękne rośliny, które miała okazję zobaczyć, ale o dwójce mężczyzn, odgrywających główne role w wycieczce do Loro Parku — Mateo i Draco. Różniło ich wszystko; wygląd, zachowanie, sposób bycia, ale jedno mieli wspólne — tak samo podnosili jej ciśnienie. Nadal nie mieściło jej się w głowie to, co wydarzyło się wczoraj. Odkąd przybyła na Teneryfę, myślała, że Mateo jest nią szczerze zainteresowany, a przynajmniej takie sprawiał wrażenie, ale gdy tylko przestała zwracać na niego uwagę, po prostu zniknął. Nie, żeby jej to nie przeszkadzało, ale po prostu czuła zawód. Draco natomiast od przyjazdu działał jej na nerwy tak jak za dawnych lat. Marzyła jedynie o tym, żeby nie wchodził jej w drogę, a tymczasem najlepiej z tamtej wycieczki wspominała wspólne ratowanie świata przed zagładą. Być może cała sytuacja była szalona, ale… czuła niemałą satysfakcję, a za każdym razem, gdy przypominała sobie ich rozmowę, sugestywne spojrzenia i spontaniczną grę aktorską, na jej twarzy pojawiał się szeroki uśmiech. Kto by pomyślał, że jego sprawcą będzie nie kto inny jak Draco Malfoy?\nNagle z rozmyślań wytrącił ją niespodziewany dźwięk. Rozejrzała się w poszukiwaniu jego źródła, ale nie dostrzegła nic podejrzanego. Miała wrażenie, że skądś znała tę melodię… Niemal sekundę później dotarło do niej, że to dzwonek jej mugolskiego telefonu, który… był przypisany do numeru Harry’ego! Od razu w głowie pojawiły się czarne myśli, ponieważ miał do niej dzwonić tylko w sytuacji awaryjnej. Momentalnie zerwała się z fotela, ignorując spadającą na podłogę książkę, i skierowała do komody, gdzie schowała torebkę. Gdy chwyciła ją w swoje dłonie, przewertowała zawartość, ale jak na złość, nie mogła znaleźć komórki. Próbowała zlokalizować kieszeń, z której dochodził dźwięk i po kilku minutach wyjęła aparat z torebki. Zerknęła na wyświetlacz, a gdy upewniła się, że to Harry, poczuła wielką gulę w gardle, jednak mimo strachu, nacisnęła zieloną słuchawkę.\n— Halo? — zapytała drżącym głosem.\n— Cześć, Hermiono — odpowiedział znajomy głos.\n— Na Merlina, Harry! Chcesz, żebym dostała zawału?\nUsłyszała cichy śmiech.\n— Nie. Dlaczego? — zapytał ironicznie.\n— Przed moim wyjazdem umówiliśmy się, że będziesz do mnie dzwonił, gdy stanie się coś złego. No więc, co się stało? Ministerstwo upadło? Minister zaginął? Nie mam tutaj dostępu do czarodziejskiej prasy i mogę nie być na bieżąco… ale jeżeli stało się coś strasznego…\n— Nic się nie stało.\n— Wiedziałam, że mój wyjazd był pomyłką. Nie powinnam była w ogóle brać urlopu. Tak, gdybym nie wyjechała to może…\n— Hermiono, posłuchaj mnie — poprosił Harry łagodnym głosem.\n— Jak możesz być tak spokojny! — oburzyła się kobieta.\n— Ponieważ wszystko jest w najlepszym porządku. I zanim mi przerwiesz — powiedział, podnosząc głos, nie pozwalając siebie zagłuszyć — powiem ci, dlaczego dzwonię. Chciałem po prostu wiedzieć, jak się miewasz, jak spędzasz wakacje. Ale z twojego głosu wnioskuję, że masz się całkiem nieźle. Ta bojowość i gotowość to działania, prawdziwa Hermiona Granger.\n— Och, nie kpij ze mnie. Naprawdę się wystraszyłam, że przez mój urlop nasz świat mógłby…\n— O ile mnie pamięć nie myli, to ja jestem Wybrańcem, czyż nie?\n— Od kiedy tak wyostrzył ci się język? Zawsze myślałam, że cięte riposty nie są w twoim stylu. Ale nie czas na to. Co to w ogóle za pomysł, żeby do mnie dzwonić? Tak bez powodu?\n— Przyjaźnimy się, a przyjaciele powinni mieć ze sobą kontakt, dlatego postanowiłem się do ciebie odezwać. Nie powinnaś być zdziwiona.\nNa twarzy kobiety pojawił się lekki uśmiech.\n— Oj jestem, bo szczerze mówiąc, nie wyobrażam sobie ciebie z telefonem przy uchu. To takie…\n— Nierealne? Cóż, ostatnio tak przesiąkłem magicznym światem, że ciężko mi było wybrać twój numer. Jednak wreszcie się udało. No to opowiadaj jak tam twoje wakacje?\n— Intensywnie. Jestem tu dopiero trzeci dzień, a odwiedziłam już jedno z najpiękniejszych miejsc. Planuję także dalsze zwiedzanie, ale najbardziej cieszy mnie piękna pogoda. Hotel także ma w sobie coś niezwykłego. Gdybym tylko nie musiała użerać się z… Och, prawdę mówiąc, nie mam nawet czasu czytać książek, więc możesz się domyślić, ile mam tu zajęć.\n— Hermiona Granger nie ma czasu na czytanie? Merlinie, świat zwariował. Przecież ty to robisz… od zawsze. — W głosie Harry’ego dało się wyczuć nutkę zaskoczenia.\n— Prawda, prawda, ale ja ostatnio robię wszystko na przekór sobie i w gruncie rzeczy dobrze mi z tym.\nPrzez chwilę zapanowała cisza między nimi. Hermiona nie była pewna, czy przyjaciel analizuje sens jej słów, czy szuka adekwatnej do sytuacji odpowiedzi. Gdy już otworzyła usta, by coś powiedzieć, zapytał:\n— Daleko od nas jesteś?\nMimo że jakaś cząstka jej spodziewała się takiego pytania i tak była zaskoczona, że padło tak szybko. Bez podchodów, bez owijania w bawełnę. Ot jak gdyby nigdy nic. Zamknęła oczy, próbując opanować targające jej ciałem emocje. Z jednej strony mogłaby odpowiedzieć, ale z drugiej obawiała się, że ta informacja dotrze do Rona, a tego nie chciała. Wzięła głęboki oddech.\n— Harry, przepraszam, ale nie mogę powiedzieć. Nie chciałabym, żeby dowiedziały się o tym pewne osoby, a zwłaszcza… Ron.\nMężczyzna prychnął głośno.\n— Znasz mnie i wiesz, że nie mógłbym mu powiedzieć. Nie zdradzam tajemnic. W ogóle nie zdradzam nic i nikogo, w przeciwieństwie do niego.\n— To nie pora na analizowanie jego zachowania. Było, minęło. Chcę przez te kilka dni zapomnieć o tym, co mi zrobił. Odciąć się od rzeczywistości i po prostu być, chociaż to nie takie proste, jakby się mogło wydawać.\n— Domyślam się, choć nigdy nie byłem w takiej sytuacji. Jeżeli nie chcesz powiedzieć, gdzie wyjechałaś, rozumiem. Szanuję twoją decyzję. Ale czy mogłabyś mi obiecać, że odezwiesz się do mnie, gdy będziesz wracać? Odrobina przyjacielskiego wsparcia zapewne ci się przyda.\n— Oczywiście, poinformuję cię o dacie powrotu. A tak nawiasem mówiąc, to co powinieneś teraz robić? Zdaje mi się, że siedzisz w pracy. Ładnie to tak się obijać? Wybraniec powinien świecić przykładem.\nKobieta oczami wyobraźni widziała, jak Potter z roztargnieniem przeczesuje swoje włosy.\n— Nie obijam się, po prostu… rozsądnie gospodaruję czasem. Mam do napisania miesięczny raport, ale na pewno zdążę. Lepiej opowiedz, co już zwiedziłaś. Chętnie posłucham.\nHermiona pokręciła głową, głośno wzdychając.\n— Dlaczego za każdym razem mam nadzieję, że zmienisz swoje przyzwyczajenia i przestaniesz odkładać rzeczy na później? Nawet, teraz gdy pracujesz jako auror, nie ustalasz sobie priorytetów. Tyle razy wam powtarzałam…\n— Hermiono, naprawdę nie musisz zaprzątać sobie tym głowy. Wszystko jest pod kontrolą.\n— Nie jestem co do tego przekonana.\n— Poradzę sobie, a chwila rozmowy z tobą mnie nie zbawi. Poza ty… — Harry urwał w połowie wypowiedzi, co zaskoczyło Hermionę, ale po chwili znów usłyszała jego głos. — Hermiono, nie obrazisz się, jeśli przerwiemy rozmowę? Właśnie dostałem wiadomość od Kingsleya. Czeka na mnie w gabinecie. Sama rozumiesz.\n— Oczywiście, praca jest ważniejsza. Leć, nie przejmuj się mną — powiedziała szybko.\n— Obiecuję, że niedługo zadzwonię.\nHermiona westchnęła cicho.\n— Koniec tych pogaduszek, biegnij do ministra — ponagliła go. — Porozmawiamy za kilka dni.\n— Dobrze, miłego odpoczynku. Jak możesz, wyślij jakąś kartkę. Przynajmniej obejrzę widoki. Bo pewnie są niesamowite, prawda?\n— Owszem są, ale idź. Minister czeka!\n— Okej, już idę. To na razie!\nPo tych słowach Harry rozłączył się, nie czekając na odpowiedź Hermiony. Przez chwilę stała, zerkając na telefon i uśmiechając się szeroko. Pokręciła głową, odkładając telefon na komodę, po czym odwróciła się i podeszła do fotela, obok którego leżała książka. Podniosła ją i z namaszczeniem położyła na stoliku. Poczuła powiew morskiego powietrza, co zachęciło ją do wyjścia na balkon. Tam oparta o balustradę obserwowała turystów spędzających czas nad basenem. Długo nie trwało, a znów usłyszała dźwięk telefonu.\nZatrzymała się w pół kroku, wyraźnie zaskoczona, że Harry tak szybko dzwoni. Zmarszczyła czoło i podeszła do komody, sięgając po aparat.\n— Hej, zapomniałeś o czymś? Miałeś być na spotkaniu — powiedziała pospiesznie.\nOdpowiedziała jej cisza, co spowodowało jeszcze większe zdumienie. Otworzyła usta, aby coś dodać i wtedy usłyszała głos.\n— Więc dobrze myślałem, że dalej utrzymujecie kontakt.\nJej oczy rozszerzyły się do granic możliwości.\n— Tak, twój chłopak.\nPrychnęła pod nosem.\n— Dla twojej wiadomości: od kilku dni były chłopak.\n— Och, daj spokój, to był tylko… nic nieznaczący incydent.\nJego słowa były jak cios w serce. Poczuła się tak, jakby grunt osuwał się jej pod nogami, jednak wiedziała, że nie może dać po sobie poznać, że to w jakiś sposób na nią wpłynęło. Walcząc sama ze sobą, wyprostowała się i powiedziała do słuchawki:\n— Dla mnie to miało znaczenie, ale nie mam ochoty z tobą rozmawiać, a tym bardziej o tym, co zaszło. Więc najlepiej będzie, jeśli zakończymy tę rozmowę.\n— Nie! Poczekaj chwilę. Chcę ci powiedzieć coś ważnego.\n— Niby co? Że jest ci przykro i że to było nieporozumienie? Błagam cię, Ron, nie wmawiaj mi czegoś, w co sam nie wierzysz.\nRudzielec jęknął cicho i przez chwilę zapadła między nimi cisza. Gdy nieco się przedłużała, kobieta nie wytrzymała.\n— Skoro nic nie mówisz, to się rozłączam. Cześć.\nKiedy nieco odsunęła telefon od ucha, usłyszała głos mężczyzny.\n— Przepraszam, nie chciałem, żeby to wszystko się wydarzyło. Dafne omotała mnie, nie wiedziałem, co robię, a kiedy powiedziała, że moja kariera może ewoluować, zgłupiałem.\n— Dobrze, że jesteś tego świadomy, ale myślę, że to niewiele zmienia między nami. W gruncie rzeczy nic.\n— Hermiono, proszę cię, wróć do domu. Obiecuję, że będzie jak dawniej, naprawdę…\nAż otworzyła szeroko oczy, niedowierzając w jego słowa. Czy on chciał, żeby tak po prostu o wszystkim zapomniała?\n— Żartujesz, prawda?\n— Nie, dlaczego? — zapytał z zaskoczeniem.\n— Jeżeli myślisz, że po tym, co mi zrobiłeś, mogłabym tak po prostu wrócić, jesteś w wielkim błędzie. Złamałeś mi serce i prawdę mówiąc, nawet nie chcę z tobą rozmawiać.\n— Ale, Hermiono, ja… ja ciebie kocham.\n— Gdybyś mnie kochał, nie zdradziłbyś mnie. Tak się po prostu nie postępuje. Przypomnę tylko jedno — masz się wynieść z mieszkania do mojego powrotu. Koniec i kropka.\n— Ja też jestem jego właścicielem!\nHermiona zamknęła oczy, chcąc powstrzymać gniew. Gdy odliczyła do dziesięciu, powiedziała spokojnie.\n— Ron, nie utrudniaj tego. Wiem, że sytuacja nie jest łatwa, ale tak będzie najlepiej dla wszystkich.\n— Hermiono, nie wygłupiaj się!\n— Mówię całkowicie poważnie. Żegnam!\nGdy zakończyła rozmowę, cała się trzęsła. Kumulujące się emocje eksplodowały ze zdwojoną siłą i jakby w odruchu bezwarunkowym rzuciła telefon na fotel. Nie mogła zrozumieć zachowania Rona. Domyślała się, że Dafne chciała go tylko wykorzystać i dlatego nie czuła nawet krzty współczucia.\nJednak najbardziej była zaskoczona faktem, że Ron tak lekko podchodził do swojej zdrady. Nie widział w tym nic złego i po prostu chciał, aby było jak dawniej.\n— Nie w tym życiu, Ronaldzie Weasley. Nie wrócę do ciebie — wyszeptała, tłumiąc łzy napływające do oczu.\nPróbowała nie dać się ponieść uczuciom, ale one powoli przejmowały kontrolę nad jej ciałem, dlatego nie wahając się ani chwili, postanowiła wyjść na świeże powietrze. Szybko podniosła telefon z fotela, by wrzucić go do komody. Złapała torebkę oraz klucz do pokoju, po czym szybko wyszła na zewnątrz, zatrzaskując z całą siłą drzwi. Ignorując wszystkich dookoła, obróciła się w prawo i szybkim krokiem przemaszerowała do windy.\nW tym samym czasie korytarzem szedł Draco, który właśnie wrócił z siłowni. Od razu zauważył idącą prosto na niego Hermionę. W ostatniej chwili zrobił unik, by na niego nie wpadła. Gdy go minęła, stał i patrzył, jak odchodzi, zastanawiając się, co jej się stało. Zazwyczaj przynajmniej się z nim witała, a dzisiaj wyglądała tak, jakby ktoś ostro ją zdenerwował. Tylko kto byłby na tyle głupi? Miał kilka typów.\nJej stopy odbijały się rytmicznie od chodnika, gdy maszerowała przed siebie, nie zwracając uwagi na mijających ją ludzi. Potrzebowała chwili spokoju i ciszy, a wyludnioniona plaża wydawała się idealnym miejscem. Zatrzymała się na drewnianym molo, zdjęła buty i powoli dotknęła piasku stopą. Przez jej ciało przeszedł dreszcz, ale w gruncie rzeczy podobało jej się to uczucie. Zrobiła odważny krok i jakby w transie przeszła do brzegu, obserwując odbijające się na mieliźnie fale. Wzięła głęboki oddech, czując przyjemny słony zapach, a delikatna bryza rozwiewała jej związane włosy. Od zawsze uwielbiała morze i ten hipnotyzujący krajobraz. Spacery przy brzegu były okazją do rozmyślania o ówczesnych problemach i sytuacjach, z którymi musiała się borykać. Jednak dzisiaj nie zamierzała nic wspominać czy analizować. Chciała jedynie zapomnieć o tym, co miało miejsce kilka dni temu, a przede wszystkim o dzisiejszej rozmowie telefonicznej z Ronem. Wydawało jej się, że radzi sobie z całą sytuacją, ale jego słowa sprawiły, że wszystko wróciło. Nie potrafiła wymazać z głowy wydarzeń z Londynu, tego bólu i samej świadomości zdrady. To było silniejsze od niej, a najgorsze zapewne jeszcze przed nią, ponieważ zdawała sobie sprawę z faktu, że nie da się tak szybko zapomnieć. Minęły dopiero kilka dni i nawet jeśli byłaby najsilniejszą osobą na świecie, niechciane emocje nadal tliły się w jej sercu.\nPokręciła głową, chcąc odgonić myśli. Miała o tym nie rozmyślać, po prostu iść przed siebie i chociaż na chwilę się odciąć. Nigdy nie była w takiej sytuacji i tak naprawdę nie umiała radzić sobie z rozstaniem, a przede wszystkim z uczuciem zawodu, które powodowało. Na dodatek po dzisiejszym telefonie uświadomiła sobie, że Ron nigdy nie traktował jej poważnie. Niby zapewniał o swojej miłości, ale jakoś nie potrafiła tego zrozumieć, bo czy osoba, która kogoś kocha, zdradza?\nWarknęła ze złości. Miała o nim nie myśleć, jednak to było trudniejsze, niż przypuszczała. Powoli uniosła wzrok i rozejrzała się w obie strony. Na plaży znajdowały się pojedyncze osoby. W oddali zauważyła mężczyznę i kobietę z dziećmi, które z radosnym piskiem wbiegały do morza, po czym uciekały przed atakującymi je falami. Uśmiechnęła się na ten widok. Dziecięcy śmiech potrafił ukoić nie jedno złamane serce, a właśnie teraz najbardziej tego potrzebowała. Obserwowała maluchy przez kilka minut, a one jak gdyby nic bawiły się w najlepsze.\nBryza wzmogła się i Hermiona poczuła mocniejszy podmuch, co spowodowało, że momentalnie otuliła się rękami. Sięgnęła do torebki po sweter, który zawsze nosiła na wszelki wypadek. Gdy zabezpieczyła się przed zimnem, odwróciła się na pięcie i mało brakowało, żeby na kogoś wpadła.\nOdzyskała równowagę i zerknęła w górę, rozpoznając błyszczące oczy i uprzejmy uśmieszek. Mateo.\n— Cholera — zaklęła cicho, dodając w myślach: — Jeszcze jego brakowało.\n— Cześć, Hermiono — powiedział miłym tonem.\nNawet nie miała ochoty udawać, że cieszy się na jego widok. Po wczorajszej sytuacji w parku postanowiła trochę się zdystansować. Nie chciała wdawać się z nim w dyskusje i tak naprawdę jedyne, o czym marzyła, to samotność. Tak, tylko jej teraz potrzebowała, ale jak na złość los ewidentnie z nią pogrywał.\n— Coś się stało? — zapytał cicho.\n— Nie, dlaczego?\n— Jesteś jakaś zamyślona.\n— Raczej zmęczona — wymamrotała.\nSkinął lekko głową, patrząc na fale odbijające się od brzegu.\n— Też lubisz przychodzić na plażę?\n— Tak, zawsze mnie uspokaja ten szum fal i błoga cisza.\n— Takie miejsca mają niesamowity urok. — Zerknął przelotnie w lewo. — O, zobacz, te dzieci zbudowały zamek z piasku. Niezła konstrukcja.\nHermiona z zaciekawieniem skierowała się w tamtą stronę. Dzieciaki biegały przy brzegu i pomagały prawdopodobnie swojemu ojcu formować zamek z mokrego piasku.\n— Będą miały co wspominać — powiedziała, lekko się uśmiechając.\nKobieta obróciła się na pięcie i zerknęła przelotnie na Mateo.\n— Muszę już iść, cześć.\nSzybko go ominęła, mając nadzieję, że nie będzie jej zatrzymywał. Niestety, zrobił to. Poczuła mocny ucisk na swym lewym ramieniu. Zatrzymała się wpół kroku, zamykając oczy, aby powstrzymać emocje targające jej ciałem. Po prostu stała i czekała, aż Mateo coś powie.\n— Jesteś na mnie zła?\nSłysząc to pytanie, na jej twarzy pojawiło się zaskoczenie wymieszane z irytacją. Szybko przekręciła głowę w jego stronę.\n— Naprawdę chcesz znać odpowiedź?\n— Co jak co, ale to nie ty masz powód do złości — mruknął, kompletnie ją zaskakując.\n— Nawet chwili nie mogłem z tobą porozmawiać, byłaś tak zaabsorbowana otoczeniem — sapnął z oburzeniem. — Poza tym nie wiem, dlaczego postanowiłaś słuchać tego pseudo przewodnika. On nie miał pojęcia, o czym mówi…\n— Gdybyś go słuchał, nie opowiadałbyś takich bredni!\nMateo parsknął śmiechem.\n— Wierz mi, wiele już widziałem i bardzo dobrze wiem, jak rozpoznać prawdziwego pasjonata. Ten cały Blake to amator. Nie dziwię się, że wszyscy go olewali. — Hermiona skrzywiła się na jego ostatnie słowa, więc dodał, wskazując na nią — Och, przepraszam. Wszyscy z wyjątkiem ciebie.\nKobieta starała się opanować emocje, ale jego dosadność bardzo to utrudniała. W gruncie rzeczy mogłaby ciągnąć tę dyskusję, jednak czy miało to jakikolwiek sens? Każde z nich miało swoje przekonania i nie wierzyła, aby zmieniły się one pod wpływem wypowiedzianych słów. Poza tym ten dzień od rana nie szedł po jej myśli.\nWzięła głęboki oddech, zamykając oczy. Przyszła tutaj, aby się odciąć od problemów, więc powinna zrobić wszystko, aby to się udało. Musiała zakończyć tę wymianę zdań, bo zapowiadało się, że nie przyniesie nic dobrego.\nWyprostowała się i popatrzyła na Mateo, który wyglądał na poirytowanego.\n— Mateo, posłuchaj. Przyszłam tutaj, żeby się zresetować i przestać rozmyślać o problemach, które od kilku dni mnie przytłaczają. Naprawdę nie mam siły i ochoty na dyskusje na temat wczorajszej wycieczki. Być może oboje mogliśmy zachować się inaczej. Było, minęło. Obawiam się, że gdybyśmy kontynuowali tę rozmowę, powiedziałabym za dużo, a naprawdę nie chcę robić sobie w tobie wroga. Mam nadzieję, że mimo wszystko dobrze się bawiłeś, bo ja będę do końca życia pamiętać ten wyjazd. Oczywiście z pozytywnej strony i tobie też radzę tak zrobić. Bo kto wie, może już nigdy tam nie pojedziemy? Przynajmniej ja. — Poprawiła torebkę na ramieniu. — Tak jak mówiłam wcześniej, przyszłam tu, aby się odciąć od wszystkiego, dlatego pozwól, że sobie pójdę. Najlepiej w przeciwnym kierunku.\n— Hermiono, ja nie chciałem…\nMachnęła ręką, przerywając mu.\n— Wiem, ja też nie planowałam wielu rzeczy, ale najwidoczniej tak już musi być. Cóż, życzę miłego dnia. Baw się dobrze. Cześć.\nPo tych słowach ponownie się obróciła i ruszyła brzegiem morza. Nawet nie liczyła na to, że będzie ją zatrzymywał. Nie chciała tego. Pragnęła jedynie jak najszybciej zniknąć z zasięgu jego wzroku. Żałowała, że nie może się teleportować. To byłoby najlepsze rozwiązanie tej żenującej sytuacji. Jego słowa odbijały się echem w jej głowie. Nadal nie mogła zrozumieć, co jest złego w rozmowie z przewodnikiem. Przecież na tym polega ich praca. To dość irracjonalny powód do wyrzutów, przynajmniej w jej odczuciu.\nWarknęła pod nosem, kręcąc szybko głową. Miała nie analizować i nie rozmyślać. Najpierw Ron, teraz Mateo… Co jeszcze? Może Malfoy stanie na jej drodze?\n— Merlinie, dlaczego tak się nade mną znęcasz? Gdzie popełniłam błąd? — zapytała błagalnie, patrząc w niebo.\nZerknęła przelotnie przez ramię. Nikogo nie było w jej zasięgu, więc odetchnęła z ulgą. Pragnęła jedynie spędzić ten dzień z dala od nich. Najlepiej samotnie. Tak, to najlepsze rozwiązanie. Miała dość ciągłych wyrzutów i oskarżeń. Była na Teneryfie, powinna się cieszyć, a nie smucić. To fakt, powinna.\nNagle coś mignęło przed jej oczami. Zamrugała dwa razy, patrząc w tamtym kierunku. Kolorowe światła zaświeciły jeszcze raz, eksponując duży napis „BAR”. To było jak znak z niebios. Czyżby Merlin zechciał ją wspomóc w niedoli?\nUśmiechnęła się lekko. Jeszcze chwilę temu nie brałaby tego pod uwagę, ale w sumie, nie miała nic do stracenia. Cichy głosik z tyłu głowy szeptał coś o konsekwencjach i prawdopodobnym jutrzejszym bólu głowy, ale ciekawość i chęć zrobienia czegoś wbrew sobie zdawały się przejąć kontrolę nad jej ciałem.\nOstatni raz zerknęła na morze, a potem nie wahając się ani chwili, udała się prosto do baru, ignorując głos rozsądku.\nJak można było się domyślić, bar na plaży nie był wypełniony po brzegi. Młodzi ludzie siedzieli głównie na zewnątrz, sącząc drinki i rozmawiając z rówieśnikami. W środku przebywali starsi panowie, kontemplujący nad swoim życiem, co zdawało się trwać wieczność. Hermiona była jedyną, która zajmowała obrotowe krzesła ustawione przy kontuarze. W dłoni obracała kieliszek, przy okazji zastanawiając się nad sensem wydarzeń dzisiejszego dnia. Oczywiście nie byłaby sobą, gdyby nie podzieliła się z kimś swoimi spostrzeżeniami. Padło na barmana, który wyglądał tak, jakby jej postawa i chęć do zwierzeń, nie była zaskoczeniem. Zapewne w swojej pracy już wiele słyszał, dlatego cierpliwie znosił jej żale.\n— Faceci to świnie — oświadczyła zdecydowanym głosem, co skomentował cichym prychnięciem. Pomimo faktu, że kobieta była trochę wstawiona, zauważyła jego reakcję i nie omieszkała zinterpretować tego po swojemu. — Pewnie myślisz, że przemawiają przeze mnie stereotypy? Cóż, muszę cię zmartwić. To wniosek płynący z osobistych doświadczeń. Bo widzisz, w zasadzie wokół mnie kręcą się sami mężczyźni: w szkole, w pracy, w życiu prywatnym i nawet tutaj! Wyobrażasz sobie, że przyjechałam na Teneryfę i od razu wpadłam na jednego, a potem drugi zaczepił mnie przed hotelem? Mnie!\nBarman zmierzył ją wzrokiem, wycierając blat.\n— Wcale im się nie dziwię — powiedział.\nHermiona spojrzała na niego krzywo.\n— A ja tak, ponieważ przyleciałam tutaj z jednego powodu: chciałam uciec od faceta. I co? Jak na złość wszystko obraca się przeciwko mnie.\n— Jestem pewien, że nie jest aż tak źle. Wybacz moje pytanie, ale dlaczego…\n— Zwiałam? — dokończyła za niego, dopijając resztkę drinka i odstawiając kieliszek z trzaskiem na blat. Mężczyzna jakby machinalnie podsunął kolejny w okolice jej dłoni. Widząc jego gest, uśmiechnęła się lekko. — To długa historia i w sumie nie wiem, czy jest sens ci ją opowiadać. Wiesz, nie chcę cię zanudzić.\nMężczyzna zerknął na nią, posyłając miły uśmiech.\n— Ktoś mądry kiedyś powiedział, że wygadanie się przed obcym pomaga bardziej, niż rozmowa z przyjaciółką.\n— Nie mam przyjaciółek — wtrąciła.\n— Więc nie krępuj się. W końcu po to tu jestem — oświadczył, mrugając porozumiewawczo.\nHermiona westchnęła przeciągle. Niezbyt chciała zwierzać się ze swoich problemów komuś, kogo znała tak krótko, ale… może to pozwoli jej pozbierać myśli, które ignorując przyjemne wirowanie po alkoholu, nadal kłębiły się w jej głowie. Po chwili podjęła decyzję.\n— Okej, sam tego chciałeś. Chyba najlepiej będzie, jak po prostu zacznę i gdybyś nie przerywał, chyba że za bardzo zboczę z tematu, ale znając mnie, to się nie będzie miało miejsca.\n— Jasna sprawa.\n— Zastanawiałeś się, dlaczego wyjechałam. Cóż, wydawało mi się, że tworzę wspaniały związek z moim chłopakiem. Teraz już byłym. Znaliśmy się jak łyse konie, razem na dobre i na złe. Pracowaliśmy w ministerstwie i mogłoby się wydawać, że wszystko było dobrze. Przynajmniej ja tak myślałam. Niedawno zrozumiałam, że coś go gnębiło, ale oczywiście nic nie mówił, tłumiąc w sobie emocje. Spędzałam coraz więcej czasu w pracy, rzadko przebywałam w domu. Wiedziałam, że nie jest zadowolony z tego powodu, ale co mogłam poradzić, skoro goniły mnie terminy? Nie układało nam się, jednak nie dopuszczałam do siebie tej myśli. Pewnego sobotniego wieczoru zaczęliśmy rozmawiać i okazało się, że on też podziela moje zdanie. Chciałam, abyśmy coś zadziałali w tej sprawie i wtedy Ron zaproponował wspólne wakacje. Pomysł brzmiał fantastycznie, a los uszczęśliwił mnie podwójnie, bo miałam okazję wziąć kilka dni urlopu. Bez wahania z tego skorzystałam. I tak kilka dni temu wracałam z pracy ze świadomością, że za niecałą dobę będę daleko od Londynu z mężczyzną, którego kocham. Niestety mój entuzjazm ostudziły późniejsze wydarzenia. Weszłam przez furtkę na posesję, sięgnęłam do torebki po klucze i wtedy omyłkowo nacisnęłam klamkę, a drzwi ustąpiły. W pierwszej chwili myślałam, że to włamywacz, więc bojowo nastawiona, weszłam do środka. Moja wyobraźnia tworzyła najczarniejsze scenariusze, ale to, co zobaczyłam, przeszło najśmielsze oczekiwania. — Uniosła wzrok, patrząc sugestywnie na barmana. — Jak myślisz, o czym mówię?\nMężczyzna odstawił kufel, zastanawiając się nad jej pytaniem. Podejrzewał, że miało to związek z jej facetem, skoro nazwała go byłym. Postanowił zaryzykować.\n— Skoro twierdzisz, że faceci to świnie, więc pewnie twój coś nawywijał. — Hermiona przytaknęła, dając mu do zrozumienia, że idzie w dobrym kierunku. — Znalazłaś go w objęciach innej? — zapytał, próbując trafić.\n— Bingo! — krzyknęła kobieta, klaskając w dłonie. — Jednak sprecyzuję, zastałam ich obściskujących się w moim domu, mojej kuchni i na moich meblach. Ona pracuje jako sekretarka w moim departamencie i mówiąc szczerze, nigdy nie darzyłyśmy się szczególną sympatią. Chociaż nawet się temu nie dziwię, bo jest zarozumiałą, blond dziunią, która myśli, że bogaty tatuś zorganizuje jej życie. Ale wracając do opowieści… to było jak cios prosto w serce, szczególnie że z ich rozmowy dowiedziałam się, że nasz wspólny wyjazd miał być tanią mistyfikacją. Ja byłabym przekonana, że wszystko się układa, podczas gdy on wił sobie z nią gniazdko. Nie mogłam tego tak zostawić.\n— Niech zgadnę, zrobiłaś coś spektakularnego?\n— Jeśli spektakularnym można nazwać kłótnię z byłym, powiedzenie kilku słów prawdy jego kochance i ekspresowe spakowanie walizki, a później ucieczkę na lotnisko, to tak.\n— Spodziewałem się czegoś większego.\nWzruszyła ramionami, udając zawiedzenie.\n— Wybacz, że muszę cię rozczarować. Chyba po prostu efekty specjalne nie są moją mocną stroną. Tak czy owak, następnego dnia siedząc w samolocie, miałam świadomość, że postąpiłam słusznie, chociaż w głębi serca czułam ogromny zawód.\n— Nic dziwnego, rany były jeszcze świeże.\nSkinęła głową, gdy upiła trochę drinka.\n— Tak, to prawda, jednak świadomość, że przez kilka dni będę na Teneryfie, jakoś poprawiała mi nastrój. Planowałam wylegiwać się na leżaku, godzinami czytać, zwiedzać, a tymczasem…\n— Wpadłaś na kogoś na lotnisku, dobrze pamiętam?\n— Dokładnie tak, ale o nim opowiem za chwilę. Najpierw czas na rasowego podrywacza. Zaczęło się standardowo — przyjechałam do hotelu, a on do mnie podszedł, zaczynając rozmawiać. Był radosny, miły i kipiał pewnością siebie. Pamiętam, że rzucił jakąś uwagą, która niezbyt mi się spodobała, ale później zapoznaliśmy się. W hotelu zabawiał mnie rozmową, a potem zjedliśmy razem obiad. Wydawać by się mogło, że po prostu chciał być kulturalny, ale tak naprawdę tylko udawał. — Barman posłał jej pytające spojrzenie. — Skąd to wiem? Cóż, opowiadał, jak to uwielbia zwiedzanie i wycieczki krajoznawcze, a tymczasem okazuje się, że to tylko pozory! Wczoraj byliśmy w Loro Parku i nawet przez sekundę nie zainteresował się tym, co mówił przewodnik. Rasowy podróżnik, też mi coś! — prychnęła, przypominając sobie znudzoną minę Mateo.\nBarman wzruszył ramionami.\n— Z tego, co się orientuję to, w zasadzie nikt ich nie słucha. Przewodników, mam na myśli.\n— Ja słucham, zawsze. Zadaję mnóstwo pytań, bo to jedyna okazja, żeby dowiedzieć się czegoś ciekawego, mając przy tym jednocześnie możliwość doświadczenia tego.\nOtworzył szeroko oczy ze zdumienia.\n— Serio? W gruncie rzeczy nie dziwię się temu podrywaczowi, jak to go pieszczotliwie nazwałaś. Jeśli interesują cię takie rzeczy, to są dwie opcje: jesteś pasjonatem lub…\n— Wariatką? — dokończyła, widząc jego zmieszanie, co spowodowało, że zaśmiała się krótko. — Nie przejmuj się, często w swoim życiu słyszałam takie słowa, więc ten jeden raz niewiele zmieni. To prawda, czasem zachowuję się dziwnie, ale ja po prostu lubię dużo wiedzieć i naprawdę dobrze się wczoraj bawiłam.\n— Ja w sumie też, chociaż dzisiaj spotkałam go na plaży i dowiedziałam się, że jest na mnie zły, bo wolałam przewodnika od niego. No przepraszam, ale to on zniknął i zaczął rozmawiać z inną, a teraz to ja wychodzę na tą złą. Gdzie tu logika?\n— Może poczuł się odtrącony?\nHermiona machnęła z pogardą ręką.\n— Prawda jest taka, że nic mu nie obiecywałam i od razu jasno postawiłam granice. Nie moja wina, że zinterpretował to po swojemu. — Wzięła w dłoń kieliszek i duszkiem wypiła jego zawartość. — Wiesz, co mnie najbardziej martwi?\n— Kusi mnie, żeby zapytać, ale pewnie sama powiesz — wymamrotał, nie mogąc się powstrzymać przed nutą ironii w głosie.\nRzuciła mu spojrzenie pełne politowania, ale kontynuowała.\n— Najbardziej dziwi mnie fakt, że z wczorajszej wycieczki najlepiej wspominam ostatnie wydarzenia. Oglądaliśmy pokazy artystyczne morskich zwierząt i wtedy dosiadł się do mnie ktoś, kogo nawet się nie spodziewałam…\n— Ten z lotniska?\nHermiona skinęła głową, a gdy otworzyła usta, by coś powiedzieć, wyczuła czyjąś obecność obok siebie. Zerknęła przelotnie w tamtą stronę i wtedy usłyszała…\n— Whisky z lodem proszę.\nJej oczy omal nie wyszły z orbit, ponieważ bardzo dobrze znała ten głos.\n— Malfoy! Na Merlina, co ty tu robisz? — powiedziała, nie mogąc się powstrzymać.\nDraco zdawał się oczekiwać na to pytanie, ponieważ nawet nie podskoczył z zaskoczenia. Zauważyła, że mamrocze coś niezrozumiałego pod nosem. Potem wziął głęboki oddech i powoli obrócił głowę w prawo, a na jego ustach błąkał się zarys uśmiechu. W międzyczasie barman podsunął zamówiony drink, więc trzymając go w dłoni, powiedział:\n— To, co ty, Granger. Przyszedłem się napić.\nPrzez chwilę przyglądała mu się, szukając ukrytych motywów jego przebywania akurat w barze. Prawdopodobnie jej wzrok był coraz bardziej przenikliwy, bo w końcu zapytał:\n— Co tak na mnie patrzysz? Nie możesz się nadziwić, że jestem taki idealny?\n— Udam, że tego nie słyszałam — odrzekła, dostrzegając rozbawienie Draco i barmana, który nawet nie starał się maskować. — Zastanawiam się, dlaczego przyszedłeś właśnie tutaj.\n— Miałem ochotę na coś mocniejszego. Poza tym ten bar znajduje się najbliżej naszego hotelu.\n— Chcesz mi powiedzieć, że to kolejny cholerny przypadek? — spytała, z trudem hamując złość. — Ile razy już to od ciebie słyszałam w ciągu tych trzech dni?\nDraco potarł dłonią czoło, po czym zwrócił się do niej.\n— Wiesz, Granger, nie mam już siły. Ciągle szukasz zwady, we wszystkim widzisz podstęp. Naprawdę nie jesteś pępkiem świata i chociaż raz odpuść. A jeśli nie wierzysz, że to zbieg okoliczności, zapytaj barmana. — Zerknął na mężczyznę, nie czekając na jej reakcję. — Ty pewnie wiesz, czy to najbliższy bar w okolicy hotelu „Albatros”?\nTen błądził wzrokiem między Hermioną i Draco, bijąc się z myślami. W sumie nie chciał nikogo denerwować, a kobieta wyglądała tak, jakby chciała zamordować swojego towarzysza. Cóż, w końcu i tak prawda wyjdzie na jaw, więc nie miał wyjścia. Wziął kolejną szklankę i zaczął nią czyścić.\n— W okolicy hotelu jest wiele barów… — zaczął, dostrzegając triumf w oczach Hermiony, ale dalsza część jego wypowiedzi spowodowała, że radość ustąpiła miejsca rozczarowaniu. — Jednak ten został umiejscowiony najbliżej.\nDraco uśmiechnął się szeroko.\n— Widzisz, mówiłem. Jednak nie przyszedłem tu, żeby się kłócić, tylko napić, więc do dna. — Uniósł kieliszek w niemym toaście, poruszając sugestywnie brwiami, aby ona uczyniła to samo, jednak Hermiona nie poruszyła się nawet o milimetr, wyraźnie przejęta odniesioną porażką. Blondyn wypił drinka i postanowił kontynuować rozmowę. — Rozmawialiście o czymś, gdy wszedłem. Coś mnie ominęło?\nSłysząc jego słowa, Hermiona jakby oprzytomniała i popatrzyła ze strachem na barmana, który otwierał usta, by coś powiedzieć, ale wtedy szybko pokręciła głową, dając mu do zrozumienia, że to nie jest dobry moment. Draco chyba to zauważył, ponieważ zmrużył oczy.\n— Chodziło o mnie? — zapytał po prostu.\n— Malfoy, zrozum, że nie wszystko kręci się wokół ciebie — sparodiowała go. — To była taka luźna dyskusja. Możesz być spokojny. A teraz, wypij drinka i spadaj. Nie potrzebuję niańki — mruknęła, odsuwając się od niego.\nOn jedynie z politowaniem na nią zerknął.\n— Myślisz, że chcę cię niańczyć? Nigdy w życiu! Tylko rozmawiamy, nie robię nic złego, nieprawdaż?\n— Ale ja nie chcę rozmawiać! — krzyknęła, nie mogąc zapanować nad emocjami. — Tak trudno zrozumieć, że jedyne czego potrzebuję to samotność? Było dobrze, siedziałam tutaj sama, mogłam się wyżalić, za co bardzo ci dziękuję — powiedziała barmanowi, który wyglądał, jakby ta sytuacja bardzo go bawiła, po czym obróciła się do Draco i kontynuowała: — Ale oczywiście musiałeś się zjawić i wszystko zepsuć. Czy ty naprawdę nie masz własnego życia? Najpierw lotnisko, potem hotel i jeszcze wczorajsza wycieczka. W którym momencie nie dałam ci do zrozumienia, że twoja obecność mnie irytuje?\nDraco słuchał jej wybuchu, ale bardziej był skupiony na obserwowaniu tego, jak kobieta z każdym wypowiedzianym słowem, przesuwała się na krześle i mało brakowało, żeby z niego spadła.\n— Malfoy, czy ty mnie w ogóle słuchasz? — zapytała z irytacją.\nPodniósł wzrok, wskazując palcem krzesło.\n— Hm? Ach, tak, słucham, ale na twoim miejscu bym uważał, bo zaraz…\nHermiona wzniosła oczy ku niebu.\n— Jeszcze będzie mnie pouczał! Ja dobrze wiem, co mam robić. Jak ty w ogóle śmie… Ała, Merlinie!\nTak jak przypuszczał, wylądowała na podłodze, między dwoma obrotowymi krzesłami. Wyglądała na zaskoczoną obrotem spraw, ale hart ducha nie pozwalał jej na użalanie się nad sobą. Niemal od razu zaczęła się podnosić, jednak bezskutecznie. Barman wychylił się zza kontuaru i gdy miał zapytać, czy wszystko w porządku, Draco pojawił się obok kobiety, unosząc ją bez słów. Jej oczy wyszły z orbit, gdy zorientowała się, że stoi w jego ramionach i zaczęła się szamotać. Kiedy ją puścił, osunęła się na ziemię, mamrocząc coś pod nosem. W odpowiedzi przewrócił oczami i znów pomógł jej wstać, ale teraz nie zamierzał jej ustępować. Wyciągnął z kieszeni pieniądze i rzucił na blat, po czym popatrzył na Hermionę.\n— Wydaje mi się, że masz już dość. Zaprowadzę cię do hotelu. — Przeniósł wzrok na barmana. — To za nas oboje. Reszty nie trzeba.\nPracownik baru skinął głową, chowając banknot do kasy, a Draco, podtrzymując Hermionę, skierował się do wyjścia, ignorując jej jęczenie. Kiedy byli na zewnątrz i zeszli po schodach, od razu wyrwała się z jego objęć, posyłając pełne irytacji spojrzenie.\n— Dlaczego to zrobiłeś? — zapytała, wskazując palcem bar. — Nawet nie jestem pijana! Nie musiałeś mnie stamtąd wyprowadzać jak psa.\nDraco popatrzył na nią z politowaniem.\n— Powinnaś mi podziękować, przynajmniej tak robią kulturalni ludzie.\n— Że co, proszę? Za co miałabym być ci wdzięczna?\nWzruszył ramionami, chowając ręce do kieszeni.\n— Może za to, że nie narobiłaś sobie wstydu? Wiesz, to, że znajdujemy się w obcym kraju, nie oznacza, iż możemy przekraczać granice. Więc, w sumie mógłbym nazwać siebie bohaterem.\nHermiona zamrugała kilka razy, chcąc zrozumieć sens jego słów. Coraz bardziej przerażała ją jego pewność siebie. To było dość niepokojące, ale w końcu to Malfoy, więc nie powinna być zdziwiona. Nie chciała słuchać jego przechwałek, dlatego poprawiła ubranie i popatrzyła na niego zdecydowanym wzrokiem.\n— Nazywaj siebie jak chcesz, nic mi do tego. Chyba najlepiej będzie, jak zostawię cię sam na sam z twoim ego. Poza tym jestem zmęczona i idę do hotelu. Cześć!\nPo tych słowach obróciła się na pięcie i chwiejnym krokiem ruszyła przed siebie. Zrobiła może z dziesięć kroków, gdy usłyszała:\n— Idziesz w złym kierunku!\nZamknęła oczy, próbując opanować nerwy. Zatrzymała się i odwróciła, widząc jego roześmianą twarz. Żałowała, że nie może się teleportować, bo wtedy nie musiałaby obserwować triumfu, malującego się na jego przeklętej twarzy. Wyprostowana przeszła obok mężczyzny, starając się go ignorować. Miała nadzieję, że da jej spokój i nie będzie za nią szedł. Jednak także tym razem jej prośba nie została spełniona. Dosłownie pięć sekund później, usłyszała szuranie po piasku i poczuła intensywny zapach perfum. Kusiło ją, aby zerknąć w tamtą stronę, ale powstrzymała się i hardo szła przed siebie, co chwilę chybocząc się na nogach.\nKilka minut upłynęło w ciszy. Hermiona próbowała zachować równowagę, a Draco z rozbawieniem przyglądał się jej poczynaniom. Nagle kątem oka zauważył leżaki ustawione w szeregu blisko wydmy. Coś mu podpowiadało, że kobieta nie da rady iść w tym stanie do hotelu i powinna chwilę odpocząć. Zastanawiał się, jak jej to zasugerować, aby znów nie zmieszała go z błotem. Jak na zawołanie Hermionie zaplątały się nogi i mało brakowało, żeby upadła na piasek. Na szczęście Draco był tuż obok i ją podtrzymał. Gdy poczuła jego dłonie, odskoczyła jak oparzona i rzuciła mordercze spojrzenie.\n— Co w ciebie wstąpiło? — zapytała. — Odkąd to ciągle mnie dotykasz?\nBył wyraźnie poirytowany jej wybuchem.\n— Ja tylko chciałem pomóc, czy to coś złego.\nHermiona wzniosła oczy ku niebu, nerwowo gestykulując.\n— O tak, wielki wybawca się znalazł. Nie potrzebuję twojej pomocy, poradzę sobie sama.\n— Nie wydaje mi się.\n— Nic mi nie jest! Wypiłam tylko trochę, zaraz mi przejdzie — bąknęła, ruszając przed siebie dziarskim krokiem i zostawiając za sobą Draco.\nOn jednak nie zamierzał odpuścić i szybko podbiegł do niej, wskazując ręką leżaki.\n— Myślę, że powinnaś odpocząć, widzisz tamte leżaki? Usiądziemy na chwilę, trochę wytrzeźwiejesz i wrócimy do hotelu.\nNie zamierzała poddawać się jego pomysłom. Miała własny punkt widzenia na tę sytuację, dlatego popatrzyła na niego ze złością, mówiąc:\n— Nie chcę, dam sobie radę.\nPo czym ominęła go i maszerowała dalej, mamrocząc pod nosem coś o zarozumiałych facetach, którzy myślą, że zawsze mają rację. Draco wyglądał tak, jakby spodziewał się takiej odpowiedzi, dlatego postanowił zmienić taktykę.\n— Nie musimy rozmawiać, tylko posiedzimy! — krzyknął, zerkając przez ramię na oddalającą się kobietę.\nMiał nadzieję, że to ją przekona. Chociaż z początku wydawało się, że nie dosłyszała jego słów, zatrzymała się, co dawało nadzieję na sukces. Stała tak przez kilka sekund i nagle obróciła się w lewo, by bez słów ruszyć we wskazanym przez niego kierunku. Draco z satysfakcją się uśmiechnął i powoli szedł w stronę wydm. Obserwował, jak Hermiona przyglądała się leżakom, a po chwili czyściła z piasku ten ustawiony po lewej stronie, po czym usiadła na nim, twardo unikając wzroku mężczyzny. Draco nawet tego nie skomentował, tylko sparodiował ją i zajął leżak z prawej.\nObserwowali morze, czując na skórze bryzę. Morskie fale niemal hipnotyzowały swoim pięknem i prostotą. Draco nie mogąc się powstrzymać, zerknął na Hermionę, która zacisnęła usta w wąską linię i wyglądała tak, jakby chciała zamordować wszystkich przebywających w jej pobliżu. Obawiając się o własne życie, postanowił spełnić daną wcześniej obietnicę i nie zagadywać jej. Jednak nie mówił, że nie będzie na nią patrzeć, prawda? Przypomniał sobie sytuację sprzed kilku godzin, kiedy to omal na niego nie wpadła, wychodząc ze swojego pokoju. Była czymś wyraźnie poirytowana i chyba nadal kumulowała w sobie tę złość. W barze wspominała coś o wyżaleniu się barmanowi. Merlin wie, o jakich żalach mówiła. Podejrzewał, że w opowieści przewinęło się jego imię, pomimo tego, iż kobieta zarzekała się, jakoby nie miało to miejsca. W gruncie rzeczy bawiło go to, ale jakaś nieodparta chęć dowiedzenia się, co trapi Granger, powoli przejmowała nad nim kontrolę. Miał świadomość, że nie powinien się wtrącać w nie swoje sprawy, jednak… ciekawość zwyciężyła. Zerknął na nią, chcąc wybadać sytuację, a gdy zauważył, że rysy jej twarzy jakby się poluźniły, postanowił się odezwać.\nHermiona odwróciła w jego stronę głowę.\n— Czego nie rozumiesz w zdaniu „Nie będziemy rozmawiać”? Jestem tutaj tylko, dlatego że obiecałeś, że nie będę musiała strzępić języka.\n— Znasz mnie, nie umiem dotrzymywać obietnic.\n— O tak, w sumie nie wiem, dlaczego jestem taka zdziwiona — prychnęła, kręcąc z dezaprobatą głową. — Może to dziwne, ale część mnie jest ciekawa, co chciałeś powiedzieć, mimo tego, że rozsądek podpowiada, żeby nawet o to nie pytać.\nDraco przez chwilę na nią patrzył, nawet nie ukrywając rozbawienia.\n— Granger, ja wiem, że jesteś trochę wstawiona, jednak logiczność tego zdania aż poraża. Na szczęście nie musisz powtarzać — zrozumiałem, o co chodzi. Chciałem po prostu zapytać, czy wszystko w porządku. Jesteś jakaś rozkojarzona, a przed południem wyskoczyłaś z pokoju jak oparzona i o mało mnie nie staranowałaś…\n— Co? Kiedy? — zapytała z zaskoczeniem.\nHermiona zmarszczyła czoło, próbując sobie przypomnieć wydarzenia z minionego dnia. Wypity alkohol trochę zaburzał chronologie wydarzeń, ale powoli poskładała wszystko w całość. Momentalnie wróciły wspomnienia i posmutniała, chowając twarz w dłoniach. Nie chciała do tego wracać, właśnie dlatego udała się do baru.\nDraco przypatrywał się jej z zaciekawieniem. Co takiego miało miejsce, że aż tak nią wstrząsnęło? Zastanawiał się, czy powinien w ogóle drążyć ten temat.\nKobieta westchnęła przeciągle i wyciągnęła na leżaku, zakładając ręce na piersi. Patrzyła przed siebie, nic nie mówiąc, dlatego blondyn odpuścił. Cisza między nimi zdawała się wlec w nieskończoność, gdy nagle przerwał ją głos Hermiony.\n— Chodziło o Rona — wymamrotała. — Rozmawiałam z nim przez telefon.\nDraco usiadł, zastanawiając się, czy dobrze zrozumiał jej słowa. Przecież to czysta abstrakcja!\n— Łasica umie obsługiwać telefon? — zapytał mało inteligentnie, co spowodowało, że Hermiona parsknęła śmiechem.\n— Zaskakujące, prawda? Cóż, gdy usłyszałam jego głos, byłam przerażona.\nDraco uniósł jedną brew, coraz bardziej zdumiony.\n— Dlaczego? Przecież jesteście razem, powinnaś się cieszyć, że do ciebie dzwoni.\nSparodiowała jego gest.\n— Skąd wiesz, że byliśmy parą? Przecież zniknąłeś jakiś czas temu.\n— Em... domyśliłem się, okej?\nHermiona machnęła ręką.\n— W sumie nie ma co się dziwić, bo tworzyliśmy parę od czasów szkoły. Nie wiem jakim cudem udało nam się przetrwać tyle lat. Pracowaliśmy w Ministerstwie Magii, wydawało się, że jest idealnie, ale… to były tylko pozory. — Naciągnęła sweter na ramiona, czując lekki chłód. — Rzuciłam go przed przylotem na Teneryfę.\nOczy Draco otworzyły się szeroko.\n— Że co, proszę?\nJego reakcja spowodowała niekontrolowany wybuch śmiechu u kobiety.\n— Trudno w to uwierzyć? Cóż, nigdy nie przypuszczałam, że do tego dojdzie, ale Ronald mnie… zdradził. Pewnie będziesz jeszcze bardziej zaskoczony, gdy powiem, że z Dafne Greengrass.\nTym razem to mężczyzna parsknął śmiechem.\n— Z nią?\n— Przecież to jedna z najgłupszych Ślizgonek. W sensie wiesz, Łasic także nie grzeszy inteligencją, ale z Dafne? Jak bardzo trzeba być zaślepionym, żeby wchodzić z nią w jakiekolwiek związki.\n— Na pewno bez problemów trafiał do jej łóżka, czego nie omieszkała mi wypomnieć, gdy nakryłam ich w naszym — mruknęła z przekąsem.\n— Typowa Dafne.\n— Nie wiem, jaka jest. Nie znam jej zbyt dobrze pomimo tego, że jest sekretarką w moim departamencie. Teraz już wiem, dlaczego tak podejrzliwie na mnie patrzyła. Chciała wybadać, czy już mi powiedział, ale Ron nigdy nie był skłonny do żadnych zwierzeń. Wyobrażasz sobie, że miał to zrobić na wspólnych wakacjach? To takie okrutne!\nDraco w sumie nie był zdziwiony z takich planów rudzielca, ale w jakiś sposób chciał pocieszyć Hermionę, bo wydawało mu się to odpowiednie do sytuacji.\n— No wiesz, to Łasic, nie możesz od niego wymagać zbyt wiele, bo by go to przerosło. Takie są fakty, Granger. Musisz się z tym pogodzić.\n— Jasne, pogodzić się, łatwo powiedzieć. Myślisz, że nie próbowałam? Jestem tutaj jakiś tydzień i wyglądało na to, że powoli zapominam, a później pojawiają się takie kwiatki jak dzisiaj! Wierzysz, że miał czelność do mnie zadzwonić? Merlinie, dlaczego mnie tak karzesz? Co ja ci zrobiłam?\nDraco wyciągnął się na leżaku, zakładając ręce za głowę i szeroko się uśmiechając.\n— Dokonałaś w życiu złych wyborów, ot co — oświadczył.\nPrzez chwilę zapanowała cisza, ale potem usłyszał cichy chichot. Zerknął w tamtym kierunku i zobaczył rozbawioną Granger. Uchwyciła jego spojrzenie.\n— Ty niby zawsze postępowałeś tak, jak powinieneś — powiedziała dosadnie. — Nie chodzi mi o lata szkolne. Wojna się skończyła, wszystko wróciło do normy, a ty zniknąłeś. Tak po prostu.\n— Nie potrafiłem tak żyć, musiałem coś zmienić.\nHermiona zmrużyła oczy.\n— Czy ja dobrze słyszałam? Potrzebowałeś zmian? — Draco na potwierdzenie przytaknął. — To dlaczego nie poinformowałeś o tym swojej matki? Gdybyś to zrobił, nie przychodziłaby do Ministerstwa i nie robiła awantur o to, że cię nie szukamy.\nSzczęka Draco opadła niemal do ziemi. Nie potrafił znaleźć słów, aby wyrazić swoje zaskoczenie.\n— Nie wiedziałeś o tym? — spytała, widząc jego reakcję.\n— Oczywiście, że nie. Prawda, zniknąłem z dnia na dzień. Miałem dość tych ciągłych spojrzeń, szeptów. Nie mogłem żyć tak, jak rodzice, którzy udawali, że nic się nie zmieniło. Jednak to dziwne, że matka zgłosiła moje zaginięcie, przecież zostawiłem jej list, że będę z Blaise’em i wszystko się ułoży, miałem plan.\nHermiona zamyśliła się przez chwilę.\n— Nie wiem, może twoja wiadomość do niej nie dotarła. Jeśli wiesz, o czym mówię — powiedziała tajemniczo, a on od razu wychwycił, o co jej chodzi.\n— Myślisz, że mógłby?\n— Kto wie?\nNa jej twarzy pojawił się lekki uśmiech.\n— Mówiłeś coś o Blaisie i jakimś planie? O co chodziło?\nDraco popatrzył na nią z niedowierzaniem.\n— Z jednej strony nie, bo aż się boję, co to mogło być, ale z drugiej opowiedziałam ci o swoim życiu, więc liczę na rewanż. Udźwigniesz to? — zapytała wyzywającym tonem.\nUśmiechnął się w swoim stylu.\n— Lubię wyzwania i w sumie mogę ci trochę opowiedzieć, tylko to długa historia, więc nie wiem, czy chcesz tego słuchać.\nHermiona uniosła dłoń, poprawiając się na leżaku.\n— Poczekaj, tylko dobrze się ułożę. Merlinie, dlaczego to drewno jest takie twarde. Już czuję jutrzejszy ból pleców — mamrotała pod nosem. Kiedy zajęła odpowiednią pozycję, ponagliła go gestem ręki. — No dalej, zamieniam się w słuch.\nDraco przyglądał się jej. Nie przypuszczał, że po alkoholu może być taka… normalna. Nie prawiła morałów, żartowała i na dodatek chciała go słuchać. Korzystając z okazji, wrócił do półleżącej pozycji i zaczął opowiadać, patrząc na morze.\n— Tak, jak mówiłem, wszystko zaczęło się po wojnie. Nie potrafiłem znieść tych pełnych zawiści spojrzeń i szaleństwa mojego ojca. Jego obsesja zaczęła udzielać się matce i wszystkim dookoła. Nie umiałem sobie z nim poradzić, więc stwierdziłem, że muszę coś zrobić. Szukałem rozwiązania, spędzałem dużo czasu z Blaise’em, który pewnego dnia palnął coś o ucieczce. Początkowo go wyśmiałem, bo jak to? Ja, Draco Malfoy, mógłbym uciec? Długo nad tym rozmyślałem i pewnego dnia ten pomysł zaczął się urzeczywistniać. Robiłem listy potrzebnych rzeczy, analizowałem mapy. Oczywiście w ukryciu. Gdy miałem w głowie jakiś zarys planu, przedstawiłem go Blaise’owi, ale on stwierdził, że nie możemy poruszać się po magicznym świecie. Musimy zaryzykować i zwiać do… mugoli.\nSłysząc ostatnie słowo, Hermiona zamrugała kilka razy i poderwała się do pozycji siedzącej.\n— Wy do mugoli? Ty i on? Czy wyście do reszty zwariowali?\n— Wiedziałem, że tak zareagujesz, zresztą moja odpowiedź brzmiała podobnie. Dołączyłem tylko kilka przekleństw, ale sens pozostał ten sam. Nie chciałem realizować tego idiotycznego pomysłu. Jednak postępowanie mojego ojca sprawiło, że niemal z dnia na dzień zmieniłem zdanie. Ciągle komentował moje zachowanie, nazywał nieudacznikiem, bo nie potrafiłem i chyba nie chciałem, być taki jak on. Na dodatek wpadł na pomysł wyswatania mnie z czarodziejką czystej krwi, której nawet nie znałem. Wiem, że miał do tego prawo, z powodu tradycji w naszej rodzinie sięgającej parę pokoleń wstecz, ale nie mogłem się na to zgadzać. Dzień przed ucieczką powiadomiłem Blaise’a o swojej decyzji, a rankiem napisałem list do matki, schowałem go w jej rzeczach i teleportowałem się do kumpla. Wyglądał tak, jakby na mnie czekał, bo niemal natychmiast wyruszyliśmy.\nHermiona leżała z zamkniętymi oczami i wyglądała tak, jakby spała.\n— I co, poradziliście sobie w mugolskim świecie? — wyszeptała, przerywając jego wywód.\nPrzytaknął, wyraźnie z siebie zadowolony.\n— Oczywiście, w końcu to my. Ale tak na serio, to początki nie były łatwe. Często nawet proste czynności sprawiały nam trudność. O dziwo ludzie brali nas za nieokrzesanych turystów zza granicy, którzy nie umieją wsiąść do odpowiedniego autobusu lub kupić biletu. Mijały dni, tygodnie, miesiące a my oswajaliśmy się z tym światem i postanowiliśmy coś zrobić ze swoim życiem — pójść na studia. Wiesz, że Internet jest ogromnym skarbcem? Trochę się nagimnastykowaliśmy i sporo zapłaciliśmy, ale finalnie zdobyliśmy fałszywe dokumenty i certyfikaty. Architektura od zawsze mnie interesowała, a Blaise zapewne nie chciał zostawiać mnie samego. Może to zabrzmi mało skromnie, ale szło mi całkiem nieźle i na trzecim roku otrzymałem propozycję stażu w ArchDesing. Nie było łatwo, ale szef nie narzekał, więc byłem zadowolony. Później dołączył Blaise i pracowaliśmy razem. Wydawać by się mogło, że nic nie jest w stanie tego zniszczyć, prawda? Cóż, wszystko posypało się cztery dni temu. Gdyby nie ten pierdolony projekt i Nott, może nadal…\nZerknął przelotnie na kobietę, czekając, aż skarci go za rzucone przekleństwo i zacznie wypytywać o Teodora, ale nie miało to miejsca. Zdziwił się nieco, ale wszystko zrozumiał, gdy bardziej się jej przypatrzył.\nMiała zamknięte oczy i rozluźnioną twarz. Włosy opadały w nieładzie na ramiona. Oddychała miarowo, trzymając ręce ułożone na piersi. Spała. Wszystkie znaki na niebie i ziemi o tym świadczyły.\nParsknął śmiechem. Czyżby jego opowieść ją uśpiła? Ta historia była aż tak nudna? Drugim powodem mógł być wypity alkohol. Tak, ta wersja bardziej do niego przemawiała. Wrócił myślami do jej wywodu o Łasicy i Dafne. Nie mieściło mu się w głowie, że Greengass mogłaby coś od niego chcieć. Chociaż we wszystkim miała ukryty cel, więc może nie powinien być tak zaskoczony.\nNiespodziewanie zimny dreszcz wstrząsnął jego ciałem. Rozejrzał się wokół siebie, nie rozumiejąc, co się dzieje. Podczas rozmowy, nie zauważył, jak morskie fale przybrały na sile, a bryza nie była już tak przyjemna dla skóry. Aż jęknął z przerażenia na myśl o nocy spędzonej na tym zimnie. Nie było mowy, że tu zostanie, ale… co z Granger? Gdyby zostawił ją samą, prawdopodobnie nie dożyłby końca urlopu, bo z rozkoszą pozbawiłaby go resztki godności. Poza tym obiecał, że zaprowadzi ją do hotelu. Cholerne obietnice.\nNie mając innego wyjścia, nachylił się nad nią i lekko złapał za ramię, potrząsając. Kilkukrotne próby dobudzenia jej spełzły na niczym. Nie było siły, która wyrwałaby ją z objęć snu. Próbował na szybko coś wymyślić i wtedy w głowie pojawiła się jedna, jedyna myśl. Nie napawała go optymizmem, ale przynajmniej dzięki temu pozostanie przy życiu.\nLewą rękę ostrożnie podłożył pod jej plecy, a prawą złapał za nogi. Bez problemu ją uniósł, była lekka jak piórko. Odczekał chwilę, poprawiając ją w ramionach tak, że oparła głowę o jego ramię. Nawet się nie poruszyła, więc wolnym krokiem ruszył w kierunku hotelu.\nWinda zdawała się jechać w nieskończoność, a Draco powoli zaczynał czuć ciężar Hermiony. Usłyszał dźwięk i drzwi otworzyły się. Wyszedł na dywan i skierował się w stronę ich pokoi, przeklinając swoją głupotę. Dlaczego w ogóle się nią przejmował? Przecież nie musiał. Spojrzał w dół na rozluźnioną twarz kobiety i lekki uśmiech błąkający się na jej ustach. Nie chcąc okazywać zbędnych emocji, wyprostował się i po prostu szedł dalej.\nZatrzymał się przed pokojem Hermiony i dłuższy czas próbował wyjąć klucze z jej torebki.\nZ problemem otworzył drzwi, po czym wszedł do środka. Od razu skręcił do sypialni, gdzie powoli ułożył kobietę na łóżku. Nie zapalał lampki, ponieważ do środka wpadała z latarni smuga światła. Sięgnął po kołdrę i przykrył Hermionę, która głośno odetchnęła przez sen. Przez chwilę na nią patrzył, nawet nie wiedząc dlaczego. Leżała tak spokojnie, niemal majestatycznie.\nOtrząsnął się z letargu i postanowił niezauważalnie wyjść. Odwrócił się na pięcie i przeszedł przez próg, kładąc na szafce klucz do pokoju. Gdy był niemal przy wyjściu, usłyszał cichy szept.\nWychylił się zza filaru i popatrzył na nią. Dostrzegł błyszczące, otwarte oczy. Przełknął ślinę i odchrząknął.\n— Dziękuję, dobrze się bawiłam.\nUniósł ze zdziwienia brwi.\n— Co, proszę? — dopytał.\nJednak zamiast odpowiedzi usłyszał ciche pochrapywanie. Nie do końca rozumiał, co znaczyły jej słowa. Przecież on tylko z nią rozmawiał. Naprawdę mu dziękowała? Co w nią wstąpiło?\n— Kobiety… — mruknął pod nosem, po cichu wychodząc z pokoju 615, uprzednio zamykając za sobą drzwi.\nGdy kilka sekund później położył się na swoim łóżku, w głowie wciąż rozbrzmiewały słowa Hermiony. Nie wiedział, że to zwiastun wielu nieoczekiwanych wydarzeń najbliższych dni.\nWitajcie :) wreszcie nadszedł ten dzień, gdy publikuję kolejny rozdział opowiadania. Wiem, że trochę musieliście na niego czekać, ale mam wielką nadzieję, iż nie zawiedzieliście się. Chciałam pokazać trochę inne oblicze Hermiony i jak tak czytam te dialogi, to raczej mi się to udało, ale ocenę pozostawiam Wam.\nTradycyjnie proszę o komentarze, bo one są wielką nagrodą za trud włożony w napisanie tych kilku tysięcy słów. Oczywiście dziękuję Rzan. za betę, jak zwykle wykonała kawał dobrej roboty!\nTyle ode mnie. Komentujcie i oceniajcie. Miłego weekendu! Enjoy!\nAutor: Arcanum Felis o 20:13 7 komentarzy: Linki do tego posta\nO historii + Spis treści\nZapraszam wszystkich na najnowszy rozdział :)\nKim jestem? 29-letnią fanką Harry'ego Pottera i pairingu Dramione. Tłumaczę, piszę swoje historie, czasem betuję. Zapraszam do lektury tłumaczeń i opowiadań. Mam nadzieję, że się spodobają :)


Odprawa celna i podatek VAT a import z Chin przez Niemcy\nCło płaci się zawsze w państwie, w którym ma miejsce odprawa celna. Zgodnie z prawem europejskim, stawka cła jest taka sama dla każdego kraju UE. Opłacenie cła jest nieuniknione i nie da się go odroczyć. Jednakże przepisy wykonawcze do ustawy VAT pozwalają na zwolnienie od podatku import towarów w przypadku, gdy docelowym miejscem przeznaczenia tych towarów jest terytorium państwa UE innego niż terytorium kraju, z którego później nastąpi wywóz tych towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.\nImport towarów z kraju trzeciego do Polski generuje obowiązek zapłaty podatku VAT w krótkim 10-dniowym terminie od dokonania odprawy celnej w porcie rozładunku. Kwota podatku VAT jest podatkiem naliczonym, co oznacza, że podatnik otrzyma jego zwrot, ale nie od razu. Cała procedura zwrotu jest czasochłonna. Do czasu otrzymania zwrotu podatku, zamrażamy swoje środki pieniężne na czas nieokreślony i w ten sposób możemy stracić płynność finansową.\nAlternatywą dla odprawy w Polsce jest odprawa w innym kraju UE. Ze względu na bliskość geograficzną, polscy importerzy najczęściej wybierają Niemcy.\nZ Chin do Niemiec\nPolski importer zakupił towary z Chin (państwa trzeciego). Transakcję potwierdza faktura zakupu otrzymana od chińskiego dostawcy. Towary zostały sprowadzone do Niemiec, gdzie polski importer nawiązał współpracę z niemieckim przedstawicielem fiskalnym. W Niemczech odbyła się cała procedura celna, następnie przedstawiciel celny wystawił fakturę za cło oraz obsługę celną i podał do tej transakcji swój NIP UE poprzedzony kodem DE. Następnie zlecono polskiej firmie transport tych towarów do Polski. Jak powinno się rozliczyć taki zakup? Czy należy opłacić VAT w Niemczech?\nTutaj zgodnie z prawem miał miejsce import towarów z państwa trzeciego do UE. Odprawa celna i dopuszczenie do obrotu towarów miały miejsce w Niemczech. W przypadku zwykłego importu w procedurze 40 oznaczałoby to, że opodatkowanie tych towarów musi odbyć się zgodnie z przepisami obowiązującymi na terenie Niemiec. Jednakże, towary zostały przekazane dalej, a państwem docelowym jest Polska. Wówczas mamy do czynienia z procedurą 42, dlatego powstanie obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów na terytorium Niemiec nie oznacza, że transakcja rodzi obowiązek zapłaty niemieckiego VAT. We wspólnotowym systemie VAT obowiązuje zasada, zgodnie z którą import towarów pochodzących z kraju trzeciego, które mają być następnie wywiezione do innego państwa członkowskiego w ramach transakcji wewnątrzwspólnotowej, jest zwolniona z opodatkowania. Wynika to z § 5 ust. 1 pkt 3 niemieckiej ustawy o podatku od wartości dodanej. Następnie przywóz towarów do Polski będzie implikować powstanie wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów WNT do rozliczenia przez polskiego nabywcę.\nWięcej o WNT i WND możesz dowiedzieć się z naszego artykułu o odprawie fiskalnej za granicą.\nNasz przedstawiciel fiskalny po dokonaniu odprawy celnej rozpoznaje w Niemczech wewnątrzwspólnotową dostawę towarów WDT na rzecz polskiego importera. Przemieszczenie towarów pochodzących z państwa spoza UE, które zostały dopuszczone do obrotu na terytorium UE, czyli w Niemczech, a następnie przewiezione do Polski jest czynnością zrównaną z WNT i podlega polskiemu VAT.\nDla polskiego importera przemieszczenie transgraniczne będzie rozpoznane w kraju przeznaczenia jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów i podatek będzie naliczony tylko z tego tytułu. W ten sposób podatek należny będzie równy podatkowi naliczonemu, więc w kraju też nie zapłacimy podatku VAT. Dopiero w momencie sprzedaży towaru powstanie konieczność odprowadzenia podatku należnego, ale wtedy już najczęściej importer otrzyma zapłatę i nie będzie musiał finansować podatku VAT z własnej kieszeni.\nTransakcja ta jest wykazywana na deklaracji VAT-7/7K jako podatek należny i naliczony oraz w deklaracji VAT-UE (w deklaracji VAT-UE wykazujemy transakcję z nr NIP przedstawiciela fiskalnego).\nPolski importer musi posiadać nadany numer EORI i być płatnikiem VAT EU – wówczas agencje celne nie mogą odmówić przedsiębiorcy zastosowania procedury odprawy celnej w Niemczech czy innym europejskim porcie.\nImport z Chin przez Niemcy – Dokumenty\nPodczas odprawy celnej dokonanej w Niemczech, polski importer powinien otrzymać:\nFakturę potwierdzającą zakup towarów w Chinach,\nDokument dokonanej odprawy celnej w Niemczech w wersji papierowej SAD lub dokument PZC w wersji elektronicznej,\nNotę księgową potwierdzającą naliczenie cła,\nFakturę od agencji celnej/przedstawiciela fiskalnego za wykonanie usługi,\nFracht i pozostałe koszty opłacone przez sprzedawcę do kraju odprawy celnej,\nFakturę za usługi transportowe z Niemiec do siedziby polskiego nabywcy (przykładowo, kiedy transport wykonała polska firma).\nObowiązek i podstawa obliczenia podatku\nPrzeprowadzając import z Chin przez Niemcy, transakcję należy zaksięgować do księgi przychodów i rozchodów KPiR oraz w rejestrze VAT w następujący sposób:\nFakturę VAT za import towarów od chińskiego kontrahenta należy zaksięgować w 10 kolumnie KPiR w przeliczeniu na złotówki po średnim kursie NBP ogłoszonym w ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury.\nNotę księgową również należy zaksięgować w kolumnie 10 KPiR – bez uwzględnienia w rejestrze VAT.\nFracht i inne koszty opłacone przez sprzedawcę do kraju odprawy celnej należy uwzględnić w kolumnie nr 10 PKPiR – bez uwzględnienia w rejestrze VAT.\nFaktura od agencji celnej za usługi oraz za transport wykonany przez polską firmę trzeba zaksięgować w pozostałe koszty w kolumnie nr 14 KPiR oraz do rejestru VAT. Tym samym podatnik nie będzie doliczał wartości tych faktury do podstawy opodatkowania WNT zakupionego towaru w rejestrze VAT.\nDo rejestru VAT należy dokonać wpisu dotyczącego transakcji WNT pod datą 15-ego kolejnego miesiąca. Z racji tego, że nie mamy faktury dokumentującej WNT (najczęściej podatnik dysponuje jedynie dokumentem odprawy celnej) obowiązek podatkowy powstaje właśnie 15 dnia kolejnego miesiąca (po miesiącu, w którym nastąpił przywóz towarów do Polski).\nAby prawidłowo naliczyć VAT od importu towarów, trzeba wiedzieć, jak ustalić podstawę opodatkowania WNT. Jest nią cena nabycia powiększona o:\npodatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze związane z nabyciem towarów, z wyjątkiem podatku\nwydatki dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę od podmiotu dokonującego WNT.\nPodstawą opodatkowania towarów nadanych z Niemiec do Polski jest kwota wynikająca z faktury zakupu wystawionej przez chińskiego dostawcę, powiększona o wartość cła zapłaconego na terenie Niemiec. Podstawa opodatkowania nie uwzględnia kosztów transportu i odprawy celnej, gdyż wydatki te nie są pobierane przez dostawcę towaru.\nImport z Chin przez Niemcy – wady i zalety\nDokonywanie odprawy celnej na terytorium innego państwa UE za pośrednictwem agencji celnej jest bardzo dobrym rozwiązaniem dla początkujących przedsiębiorców, którzy jeszcze nie są dobrze zaznajomieni z polskim prawem podatkowym. Korzystanie z usług agencji celnej bardzo ułatwia sprawę, ponieważ nasz przedstawiciel fiskalny zajmuje się za nas wszystkimi kwestami celnymi. Poza tym, największym plusem importu z Chin przez Niemcy jest to, że nie zamrażamy swoich środków pieniężnych ryzykującym tym samym utratą płynności finansowej. Odroczony VAT płacimy dopiero po sprzedaży towarów i nie finansujemy go z własnej kieszeni. Dodatkowo, sprowadzenie towarów do większych portów jak np. port Hamburg, wiąże się z szybszym przeprowadzeniem przez granicę i ocleniem naszych towarów.\nDo wad takiej procedury możemy zaliczyć dodatkowe koszty związane z nawiązaniem współpracy z przedstawicielem fiskalnym i opłaceniem transportu drogowego z Niemiec do Polski. Tutaj jednak warto dodać, że w przypadku importu dużych ilości towarów o wartości kilkunastu lub kilkudziesięciu tysięcy złotych, te koszty są niezauważalne. Biorąc pod uwagę zalety odprawy fiskalnej za granicą, import z Chin przez Niemcy jest bardzo opłacalną procedurą.


Truskawkowe smoothie bowl - Moje Wypieki\nStrona główna Desery Koktajle, smoothies, milkshakes, napoje Truskawkowe smoothie bowl\nZdrowa owocowa kompozycja śniadaniowa w miseczce lub deser w stylu fit – truskawkowe smoothie bowl. Pyszne truskawkowo – bananowe smoothie na mleku kokosowym podane z dodatkowymi świeżymi owocami, ziarnami, nasionami, wiórkami kokosowymi, granolą lub po prostu jak lubicie :-). Ważne, by przynajmniej część owoców użyta do przygotowania smoothie bowl była zamrożona, wtedy konsystencja będzie bardziej gęsta i dodatki na wierzchu nie będą się w nim zatapiały. Tak można zaczynać dzień w sezonie truskawkowym!\nSkładniki na truskawkowe smoothie bowl (1 porcja):\n1 szklanka truskawek, mrożonych\npół szklanki mleka kokosowego (z puszki)\nTruskawki odszypułkować, banana obrać.\nW misie miksera kielichowego umieścić wszystkie składniki i zmiksować. Przelać do miseczki. Na wierzchu poukładać dodatki. Podawać.\nplasterki świeżych truskawek i banana\nnasiona chia, granola, orzechy, ziarna, wiórki kokosowe itp.


Wydrukowano: 2020-09-29 07:34:11.732586+02:00\nOpublikowano: 2020-09-15 21:44:49.122721+02:00\nSergiej Ławrow, rosyjski minister spraw zagranicznych miał dzisiaj spotkać się ze swoim niemieckim partnerem Heiko Maasem, w Berlinie.\nPretekstem miało być zakończenie roku międzypaństwowej współpracy kulturalnej, naukowej i w zakresie wymiany młodzieży. Spotkanie zostało zaplanowane już przed rokiem, a następnie potwierdzone, 11 sierpnia, w trakcie dwustronnych rozmów. Jednak 3 września Berlin poinformował Moskwę, że w kalendarzu niemieckiego ministra spraw zagranicznych znacznie się zagęściła się liczba zaplanowanych na ten dzień spotkań i obowiązków, w związku z tym, musi, oczywiście z żalem, zrezygnować z udziału w uroczystościach zamknięcia roku rosyjsko – niemieckiej współpracy. Również z tego samego powodu, zaplanowane na ten dzień rozmowy obydwu ministrów muszą zostać skrócone i mogą trwać maksymalnie 1,5 godziny.\nCo ciekawe, podobny pogląd, na temat kryzysu w niemiecko – rosyjskich relacjach formułuje Dmitrij Trenin, dyrektor moskiewskiego Centrum Carnegie, analityk o zupełnie odmiennym od Rara ciężarze gatunkowym i znaczeniu. W jego opinii kończy się właśnie, na naszych oczach, to co określane było mianem Ostpolitik, czyli polityki będącej próbą budowy specjalnej, pragmatycznej, skoncentrowanej na szukaniu obopólnych korzyści płaszczyzny współpracy między obydwoma krajami. Niemcy, w jego opinii, nie chcą być już rzecznikiem Rosji w Europie, nie chcą rozumieć i tłumaczyć geostrategicznych planów Kremla, nie mają chęci wgryzać się w tajniki „rosyjskiej duszy” i nie liczą na wielkie korzyści będące wynikiem politycznej bliskości między Berlinem a Moskwą. „Na poziomie retoryki – ocenia Trenin - oznacza to fundamentalny sprzeciw wobec polityki zagranicznej i wewnętrznej Kremla, ostrą krytykę pewnych konkretnych kroków Moskwy i wielką solidarność w tym sensie z krajami Europy Wschodniej. Na poziomie ekonomicznym wielu spodziewa się porzucenia projektu gazociągu Nord Stream 2. W każdym razie wydaje się, że era dużych rosyjsko-europejskich projektów energetycznych dobiegła końca. Na szczeblu dyplomatycznym prawdopodobne jest znaczne ograniczenie oficjalnych kontaktów i być może zawieszenie dialogu na najwyższym szczeblu.”\nPublikacja dostępna na stronie: https://wpolityce.pl/swiat/517782-rosjanie-obawiaja-sie-ze-to-juz-kres-niemieckiej-ostpolitik


24 września 2019 aktualnościzss-strzegom\nz powodzeniem zmieścił się w liceach ogólnokształcących, technikach i szkołach branżowych. Trudno by było inaczej, skoro organy prowadzące (wśród nich lwią część stanowią samorządy) przygotowały w poszczególnych typach szkół więcej miejsc niż uczniów. Wszystkim osobom zaangażowanym w tę dwukrotnie intensywniejsząrekrutację należą się serdeczne podziękowania. Miejsc starczyło\n9 września br. wynika, że spośród 402 szkół ponadpodstawowych w 72 zajęcia dydaktyczne (lekcje) kończą się później, w 27 wcześniej niż rok temu. 82 szkoły kończą zajęcia po godzinie 16.00, wśród nich w 32 szkołach zajęcia po godz. 16.00 odbywa tylko jeden oddział i to najczęściej tylko w jednym dniu tygodnia. Wśród działających w bieżącym roku szkolnym 402dolnośląskich szkół ponadpodstawowych wydłużona organizacja zajęć dotyczy od 7% (28 szkół,\nPrevious post Ustawa o opiece nad uczniami Next post Rekord WOŚP #UczymyRatować


hobby Archives | O motoryzacji i nowych technologiach\nO motoryzacji i nowych technologiach > hobby\n2 maja 2018 Motoryzacja i hobbygrabie, hobby, kosiarka, narzędzia, ogród, ogrodnik, sprzet ogrodniczy, szpadel, taczkiDaniela\nŚwięta Wielkanocne już za nami, tak samo mrozy i zimowa niepogoda. Coraz częściej i coraz więcej mamy słonecznych dni. To są niezawodne znaki, że pora poważnie zabrać się za pielęgnację przydomowych ogrodówRead More…\nProject Life – nowy sposób na wspomnienia\n30 czerwca 2017 Motoryzacja i hobbyalbum, hobby, kreatywność, pamiętnik, project life, scrap, scrapbooking, wspomnieniaDaniela\nZdjęcia to najczęściej wykorzystywana przez nas forma zachowywania wspomnień. Dzięki nim – konkretne sytuacje, wydarzenie oraz ludzie nie zatrą się w naszej pamięci. Ale jest i wada takie „zapamiętywania” chwil – zdjęciaRead More…


Inne | ABCal.pl - Page 2\nZłamałem Twoje hasło! Czyli jakich haseł nie wybierać i po co Ci menadżer?\nDodano: 16 listopada 2017 /\nWymyśl takie hasło, żebyś mógł je łatwo zapamiętać — znacie tę cenną poradę? Chyba każdy kiedyś ją usłyszał. Niektórzy od rodziców, którzy wprowadzali nas w świat komputerów, inni od znajomych. Tym sposobem wiele osób swoje cenne dane ostatecznie chroni hasłami, które są kombinacją cyfr z dnia urodzin lub innej ważnej rocznicy, imieniem pupila czy dziecka. Niektórzy po tym, jak wymyślą trudne hasło, używają go do wszystkich swoich kont i rejestracji, a jeszcze inni zapisują je na kartce, którą noszą wszędzie ze sobą… Niestety, nie tędy droga. Wszystkie wspomniane praktyki powinny już dawno odejść w zapomnienie. Jakich jeszcze haseł unikać? I jak poradzić sobie z tymi trudnymi do zapamiętania?\nDodano: 7 listopada 2017 /\nHSTS stało się popularne po tym, jak firma Google ogłosiła decyzję o dodaniu serwisów z tym mechanizmem do listy najlepszych domen internetowych, które jednocześnie są najwyżej pozycjonowane. Warto się im przyjrzeć, dlatego przygotowaliśmy dla Was kilka ważnych informacji.


we wtorek 12 października 2021 roku odbył się jubileusz 60-lecia Zespołu Szkół Policealnych w Kołobrzegu. Obchody połączone były z uroczystym otwarciem pracowni dekontaminacji medycznej.\nPonad 2,5 promila alkoholu miał w organizmie kierowca Fiata, który spowodował kolizję na drodze krajowej numer 11. O promil mniej "wydmuchała" kierująca zatrzymana w gminie Dygowo. Nieodpowiedzialnym kierowcom zostały zatrzymane prawo jazdy, a za swoje zachowanie grozi im kara do dwóch lat pozbawienia wolności.\nDzsiaj sali plafonowej Muzeum Oręża Polskiego odbyła się uroczystość z okazji obchodów 40-lecia Związku Żołnierzy Wojska Polskiego byłego środowiska medycznego Garnizonu Kołobrzeg.\nPolicyjny dron na drogach powiatu\nFunkcjonariusze policji prowadzili kontrole drogowe z wykorzystaniem policyjnego drona na drogach powiatu kołobrzeskiego. W niespełna 2 godziny policjanci ujawnili sześciu kierujących, którzy popełnili wykroczenia.\nW dwóch szkołach podległych powiatowi trzy klasy są na nauczaniu zdalnym. Wicestarosta kołobrzeski nie ma wątpliwości, że aby zapobiec rozwojowi kolejnej fali koronawirusa konieczne są szczepienia.\nJak napisał Korczak, „kiedy śmieje się dziecko, śmieje się cały świat”, jednak nie wszystkie dzieci mają powód do uśmiechu. Często ich życie jest pasmem ciężkich i smutnych chwil i takim właśnie dzieciom, pomaga Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie, znajdując rodziny zastępcze. Tych jednak, wciąż jest ich za mało.\nZgłoś autokar do kontroli - przypomina kołobrzeska policja\nTrzeźwość kierowców, sprawdzanie wymaganych uprawnień i stanu technicznego pojazdów, to tylko cześć elementów jakie kontrolują funkcjonariusze przed zaplanowanym wyjazdem zorganizowanym. Wszystko po to, aby wypoczywający szczęśliwie dojechali do celu.\nDwie starsze osoby zaginęły w ciągu tygodnia\nW związku z sytuacjami, jakie miały miejsce w ostatnim czasie na terenie powiatu kołobrzeskiego, policja apeluje o zwracanie szczególnej uwagi na starszych i schorowanych członków rodzin, bo to ich najczęściej poszukujemy.\nPasowanie i święto szkoły w Gościnie\nW Zespole Szkół im. Macieja Rataja w Gościnie odbyły się uroczystości związane ze świętem szkoły oraz uroczyste pasowanie pierwszoklasistów.\nDzisiaj, starosta kołobrzeski Tomasz Tamborski wraz z dyrektorem Zespołu Szkół im. Macieja Rataja w Gościnie Haliną Schulz-Tkacz oficjalnie otworzyli i oddali do użytku nową strzelnicę sportową.


Boże Ciało 2022 Polanica Zdrój na noclegi.net.pl\nNoclegi na Boże Ciało w Polanicy Zdrój\nWybierz się na Boże Ciało do Polanicy-Zdroju - uzdrowiska przyciągającego każdego roku turystów z całej Polski. Bogata baza noclegowa, hotele, pensjonaty, apartamenty, pokoje pozwalają na wybór najbardziej odpowiadającego Ci miejsca. Skorzystaj z naszej wyszukiwarki i znajdź dla siebie nocleg na Boże Ciało w Polanicy-Zdrój.\nUzdrowisko Polanica Zdrój zaprasza na Boże Ciało\nDla osób ceniących spokój polecamy na Boże Ciało Polanica-Zdrój. Ta uzdrowiskowa miejscowość to idealna lokalizacja, jeżeli chcesz odpocząć od codziennych problemów i pragniesz zadbać o swoje zdrowie. Najciekawszym obiektem, który musisz odwiedzić, będąc w Polanicy Zdroju, jest pijalnia wód mineralnych Wielka Pieniawa. Tutejsza woda pomaga przy problemach z trawieniem i wspomaga odporność. Wybierz dla siebie nocleg na Boże Ciało w górach w Polanicy Zdrój i pozwól sobie na chwile zasłużonego relaksu.\nCo warto odwiedzić w Boże Ciało w Polanicy Zdrój?\nBez wątpienia jednym z ciekawszych miejsc jest Park Zdrojowy. Piękna roślinność, fontanny, ławeczki tu odpoczniesz od codziennych spraw.\nCzy w Boże Ciało będą czynne restauracje w Polanicy-Zdroju?\nW Polanicy-Zdrój znajduje się wiele fantastycznych restauracji. Znajdziecie tam pyszne dania kuchni polskiej. Większość z nich będzie czynnych w Boże Ciało.\nJak można spędzić aktywnie czas w Polanicy-Zdroju?\nPodczas pobytu na Boże Ciało w górach warto zwiedzić pieszo okolicę, spacerując po szlakach turystycznych. Jest to doskonała opcja na aktywne spędzenie czasu.\nJakie są atrakcje dla dzieci na Boże Ciało w Polanicy-Zdroju?\nPolanica-Zdrój posiada bardzo ciekawą atrakcję, a jest nią ciuchcia przemierzająca uliczki miasta. Przejażdżka tą lokomotywą z pewnością spodoba się twoim dzieciom.


Jezyce – Wielkopolskie – Nieruchomości | Gumtree\n"jezyce" w Nieruchomości w Wielkopolskie\nFiltry powiadomienia:Nieruchomości w Wielkopolskie (Hasło: "jezyce") consentNotication\nREZERWACJA Mieszkanie przy ul. Poznanskiej\n!! REZERWACJA !!!! OFERTA DOSTĘPNA TYLKO U NAS !! Polecam apartament w nowoczesnym budynku o niespotykanej bryle przy skrzyżowaniuulic Poznańska i Kościelna.Budynek został wybudowany przez renomowanego dewelopera - Constructa Plus. Wielokrotnie nagradzany budynek m.in. nagrodę Architectus civitatis nostrae (Budowniczy naszego miasta), którą ustanawia się, aby po ......\nMiejsce postojowe w hali garażowej - ul.Mylna ( bez prowizji )\nOferuję do wynajmu miejsce postojowe zlokalizowane w podziemnej hali garażowej budynku mieszkalnego położonego przy ul. Mylnej w Dzielnicy Jeżyce w Poznaniu.Wygodny szeroki wjazd, brama na pilota.Budynek chroniony przez 24 h.Cena najmu: 270zł/ mcNajemca nie płaci prowizji.Kontakt: Krzysztof StefaniakTel. 604 978 997KPS INVEST<br ......\nmieszkanie 1-pokojowe do wynajecia dla 1-2 osób, Jezyce\nMieszkanie jednopokojowe ze sporym aneksem kuchennym oraz oddzielna lazienka. W pelni umeblowane (rozkladana kanapa, duza szafa, komoda, 2 biurka, pólki, szafka nocna, rolety zewnetrzne), kuchnia wyposazona w duza lodówke z zamrazarka, kuchenke oraz piekarnik elektryczny, zlew, szuflady i szafki. W lazience kabina prysznicowa, WC, umywalka z szafka, pralka.Mieszkanie znajduj ......\nDzień dobry, kupię kamienicę - najchętniej ścisłe centrum Poznania (Św.Marcin, Plac Wolność, Stary Rynek, Paderewskiego, Plac Wiosny Ludów itd. ewentualnie Jeżyce), . Klient konkretny, gotówkowy, szybka transakcja. Również duża działka budowlana w ścisłym centrum Poznania. Do rozważenia - topowe lokalizacje we Wrocławiu, Gdańsku, Warszawie i Krakowie. NIERUCHOMOŚCI TROJANOWSKI t ......\nJeżyce/Bamberski Dwór - mieszkanie po remoncie\nSuper lokalizacja!Mieszkanie po remoncie!Nowe meble!Balkon!Polecam na wynajem zadbane 2 pokojowe mieszkanie o pow. 34m2, znajdującą się w nowoczesnym bloku przy ul. Św.Wawrzyńca (Bamberski Dwór). Osiedle zamknięte, monitorowane.Mieszkanie jest w pełni umeblowane ( nowe meble).Mieszkanie znajduje się na 3 piętrze w bloku IV piętrowym z windą. <br / ......\nMieszkanie 3 pokojowe Jeżyce / Mylna\nKoloseum Nieruchomości przedstawia: Mieszkanie trzypokojowe znajdujące się przy ulicy Mylnej. Mieszkanie zlokalizowane na 3 piętrze w bloku na poznańskich Jeżycach. Mieszkanie o powierzchni 42m2, składa się z: - kuchni - salonu z balkonem - sypialni - pokoju - łazienki z WC - korytarza Mieszkanie jest puste. Zostały w nim wygipsowane ściany, które teraz nadają się do pomalowania. Ogrzewanie miej ......\nOtrzymuj codziennie e-mail z najnowszymi ogłoszeniami: Nieruchomości w Wielkopolskie (Hasło: "jezyce")


Seniorze #ZostańWDomu i korzystaj z nowych technologii - Blog Play\nSeniorze #ZostańWDomu i korzystaj z nowych technologii\nW czasie, gdy wielu seniorów dotyka nie tylko izolacja społeczna, ale i wykluczenie cyfrowe ruszamy z pomocą! Chcemy im przybliżyć nowe technologie, zwłaszcza te związane ze smartfonami. Wiemy, że brak wiedzy na ten temat może utrudnić kontakt z bliskimi.\nOd dzisiaj zaczynamy publikować serię poradników z udziałem duetu Marii Winiarskiej i Zosi Zborowskiej-Wrony. Będziemy w nich uczyć jak korzystać z podstawowych aplikacji, doładować konto lub zapłacić fakturę online, czy też obsługiwać komunikatory. Oto pierwszy z nich:\nKolejne filmy będą publikowane na naszym kanale YouTube oraz na dedykowanej stronie.\nW ramach naszych działań będziemy też prowadzić inne działania aktywizujące osoby starsze w Internecie. Zostaną one przygotowane we współpracy z Dancingiem Międzypokoleniowym – to projekt, którego ideą jest przełamywanie stereotypów związanych z postrzeganiem starości, walka z wykluczeniem społecznym ze względu na wiek, a także łączenie pokoleń.\nCała akcja zakończy się konkursem, w którym seniorzy będą mogli pochwalić się nowymi umiejętnościami. Partnerem technologicznym i fundatorem nagród jest Samsung. Jestem wielkim fanem ich specjalnego Trybu Ułatwienia, dzięki któremu wejście w świat smartfonów i nauczenie się ich obsługi jest o wiele prostsze. Zbędne, bardziej zaawansowane ustawienia są ukrywane, ikony i czcionki stają się większe a ekran główny otrzymuje dedykowany tryb z najważniejszymi funkcjami. Wielkie brawa za takie rozwiązanie!\nPoza poradnikiem w formie wideo, mamy także bardziej „tekstowy” poradnik w formie pdf podzielony na poszczególne rozdziały. Napisałem tekstowy, ale jest on także odpowiednio ilustrowany tak, by w jak najprostszy sposób wytłumaczyć obsługę smartfona. Znajdziecie go na tej stronie.\n10.04.2020 o 16:00\n10.04.2020 o 18:51\nKiedy będzie dostępna usługa eSIM?Raportuj\n12.04.2020 o 01:33\nPlay, czy planujecie jakieś zmiany w (chyba zapomnianej już) usłudze „PLAY NEXT”? Orange Flex Was mocno wyprzedził w kwestii oferty digitalowej / subskrypcji.Raportuj


Geodeta - geoplansj.pl - Katalog stron Falco reklama firmy w moderowanym katalogu\nGeodeta - geoplansj.pl\nFachowcy Geoplan wykonują podziały nieruchomości, wznowienia i wskazania przebiegu granic oraz wszelkie dokumentacje do celów geodezyjno-prawnych. Firma Geoplan zapewnia stałą geodezyjną obsługę wszelakich rodzajów inwestycji ściśle dostosowaną do potrzeb klienta. Geoplan wykonuje wszelakie specjalistyczne pomiary inżynieryjne, pomiary pionowości konstrukcji, monitoring przemieszczeń i odkształceń obiektów, skaning, pomiar powierzchni i kubatur lokali, obliczanie mas ziemnych, profile podłużne terenu oraz napowietrznych linii łańcuchowych.\nSzczegóły strony geoplansj.pl:\nTytuł: Geodeta - geoplansj.pl\nData dodania: 05 05 2021\nSłowa kluczowe: geodeta, geodezja, pomiary geodezyjne, usługi geodezyjne\nBudownictwo » Geodeci\nFirma: Usługi geodezyjne Geoplan Sp. J.\nAdres: ul. Dzieci Wrzesińskich 8\nMaran sp. Z o.o. - nowoczesne rozwiązania dźwignicowe »\nSuwnice wszystkich typów znajdziesz w firmie Maran. To najwyższej jakości suwnice pomostowe, suwnice natorowe jednodźwigarowe, suwnice natorowe dwudźwigowe. Jako producent suwnic, Maran stawia na innowacyjność produktów. Oferta obejmuje żurawie warsztatowe oraz wciągniki i wciągarki, także autorskie rozwiązania konstrukcyjne.\nOgrzewanie kościoła - ogrzewanie-koscioly-plebanie.pl »\nNowoczesne ogrzewanie kościoła to ekologiczne rozwiązanie, które coraz chętniej wykorzystywane jest w obiektach sakralnych. Piec zasilany gazem łączy w sobie efektywność oraz ekonomie, ponieważ powietrze w budynku, który ogrzewany jest za pomocą pieca dociera do każdego zakamarka. Wygoda oraz komfort są bardzo ważne, dlatego warto o nie zadbać i wykorzystać nowoczesne i przyjazne dla środowiska rozwiązanie. Szybkie nagrzanie obiektu pozwala także zaoszczędzić sporo pieniędzy i zmniejszyć rachunki.\nFirma ESINVEST Sp. z o. o. Sp. k. w Opocznie to generalny wykonawca lub podwykonawca, który swoje usługi realizuje w zakresie budownictwa kubaturowego, infrastrukturalnego, ekologicznego, pasywnego i specjalistycznego w obiektach mieszkalnych, biurowo-usługowych oraz przemysłowych. Oferujemy nowoczesne technologie i materiały, gwarantując wysoką jakość świadczonych usług. Nasza firma odznacza się terminowością oraz konkurencyjnymi cenami. Zapraszamy do współpracy.\nBiuro Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Cejrowscy w Starogardzie Gdańskim świadczy usługi z zakresu geodezji i obrotu nieruchomościami. Wykonujemy mapy, pomiary, wytyczenia budynków oraz obiektów budowlanych. Zajmujemy się obsługą inwestycji i wykonaniem pomiarów powykonawczych budynków. Posiadamy kwalifikacjami i wszelkimi niezbędnymi uprawnieniami państwowymi oraz świadectwami i licencjami. Zapraszamy do zapoznania się z ofertą i do konatktu - działamy w szczególności na obszarze województwa pomorskiego.\nCygert - materiały budowlane »\nHurtownia budowlana Cygert to oferta doskonałej jakości kostki brukowej oraz elementów ogrodzeń. To ogrodzenia panelowe oraz betonowe. Sprawdź wystawkę ogrodową w okolicach Kartuz, Lęborka, także Słupska i zapoznaj się z produktami, które wybierzesz do swoich aranżacji budowlanych. Oferta obejmuje układanie kostki.\nGeo-szkic.pl - usługi geodezyjne, geodezja »\nGeodezyjna obsługa inwestycji deweloperskich i nie tylko, wytyczenie map, pomiary objętości, regulacja stanów prawnych nieruchomości, wznowienia i rozgraniczenia, a także podział nieruchomości - oto część usług, jakie jesteśmy w stanie zaoferować Wam w niskich cenach. Zatrudniamy najlepszą ekipę pracowników, którą możecie spotkać w Olsztynie oraz na terenie całego powiatu.\nKompleksowy zakres usług geodezyjnych poleca firma GEONIVEL w Brześciu Kujawskim. Wykonujemy mapy do celów projektowych i prawnych i inwentaryzacje, podziały nieruchomości i ich rozgraniczenia, wznowienia znaków granicznych. Zajmujemy się też obsługą inwestycji i nadzorem geodezyjnym. Bazując na wieloletnim doświadczeniu i zdobytych uprawnieniach możemy zagwarantować najwyższą jakość usług oraz realizację nawet najtrudniejszych zadań. Zapraszamy do skorzystania z oferty i do kontaktu.\nBiuro projektowe 'Cichocka" założone i prowadzone przez absolwentkę Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej. Powstało w 2015 roku w Warszawie. Pani Zuzanna Cichocka prowadzi również kanał Youtube o tematyce architektury wnętrz pod adresem: Cichocka Architekt. Biuro zajmuje się głównie projektowaniem wnętrz domów, mieszkań oraz biur.


Renderka cylindryczna SIRUBA S007KD-W122-356/PCH-3M/UTX automat elektryczny - OVERLOCK Łódź\nRenderka cylindryczna SIRUBA S007KD-W122-356/PCH-3M/UTX automat elektryczny\nMASZYNY SZWALNICZE » Maszyny specjalistyczne|MASZYNY SZWALNICZE » Renderki (drabinkowe)\nMaszyna drabinkowa Siruba S007KD z małym łożem cylindrycznym, 3 igłowa z górnym przeplotem. Możliwe jest szycie ściegiem 2-igłowym drabinkowym oraz bez górnego przeplotu. Wąskie łoże maszyny umożliwia obszywanie małych elementów odzieży tj. rękawki, nogawki, elementy odzieży dziecięcej oraz sportowej. Obwód cylindra 181 mm, odległość od końca cylindra do środkowej igły 31,4 mm.\nregulowane prowadniki wspomagające podwijanie materiału\nzestaw do rozszywania szwu overlockowego (cienkie materiały)\nzestaw do rozszywania szwu overlockowego (średnie materiały)\nIlość igieł: 3 (lub 2 dla rozstawów 4,0mm oraz 4,8mm)\nIlość nitek: 5 (lub 4 dla rozstawów 4,0mm oraz 4,8mm)\nPrędkość szycia do 4000 ściegów/min\nStandardowy rozstaw igieł 5,6 mm (opcjonalnie 4,0mm; 4,8mm lub 6,4mm)\nDługość ściegu 1,4-4,2 mm\nWysokość podnoszenia stopki 5 mm (7mm bez górnego przeplatacza nitki)\nTransport różnicowy 0,8 - 1,4\nSystem igieł UY128GAS #9-14\nRenderka cylindryczna JACK K4-D-01GBX356 (364) DIRECTDRIVE\nRenderka cylindryczna JACK K4-UT-01GBX356 (364) DIRECTDRIVE automat\nRenderka cylindryczna SIRUBA C007KD-W122-356(364) CH/UTP\nRenderka cylindryczna SIRUBA C007KD-W122-356 (364)/CH/UTP automat