fghj :: Lokalizacje :: Gallifrey :: Kapitol :: Baza Wojskowa Gallifrey\nby Dorian White on Nie Sty 06, 2013 9:37 pm\nZoe nie wytrzymała oczywiście w ciszy i musiała zacząć krzyczeć na strażników. Heroiczna ruda lwica - pomyślał Dorian z rozbawieniem widząc zdumienie na twarzach strażników. Dziewczyna uspokoiła się usłyszawszy niezbyt przyjemną odpowiedź. Mimo wszystko sprawiała wrażenie dumnej ze swego wyczynu. Nagle odwróciła się do White'a i przyjmując konspiracyjną pozę zaczęła wyrażać swoje niezadowolenie dla całej sytuacji. Z jednej strony miała rację, że siedzenie tu to strata czasu, z drugiej, Dorian wiedział, że takie są po prostu procedury, których należy przestrzegać dla własnego bezpieczeństwa. W międzyczasie Ruda zbliżyła się do niego jeszcze bardziej i tym razem szeptem powiedziała:\n– Cały ten system jest już przestarzały. Nie dziwię, że niektórzy nie chcieli tu żyć…\nDorian chciał zapytać czy chodzi jej o kogoś konkretnego, jednak w tej chwili za mini odezwał się jakiś kobiecy głos. Zoe odskoczyła niczym oparzona. A Dorian nie mógł się powstrzymać od szerokiego uśmiechu. Jej mina była tak przekomiczna. Ruda zaczęła niezobowiązującą gadkę, a White zaczął się przyglądać nowej dziewczynie. Nie miał pojęcia, kim mogła być. Miała ładne włosy i zgrabny nos, jednak wydawała się strasznie spanikowana. Blondyn nie miał jednak zbyt dużo czasu by to przeanalizować, bowiem po sali rozeszła się wieść, że wszystkich ich wypuszczają. Na tę wiadomość, chłopak uśmiechną się jeszcze szerzej i zagadnął znów Zoe:\n- Z okazji tego, że to już jest koniec, nie ma już nic i możemy iść, masz może chwilkę na kawę? Czy jak zwykle musisz pędzić ratować TARDIsy? A może ty też chciałabyś się z nami przejść? - ostatnie pytanie skierował do nieznajomej.\nZanim dziewczyny się zebrały, Dorian jeszcze raz ogarnął wzrokiem pomieszczenie. W jego odległym kącie zobaczył Dali. Wyglądała jak sto nieszczęść. Będę musiał z nią później na poważnie porozmawiać - pomyślał, po czym skierował się do wyjścia.\nby Aria Villarin on Nie Sty 06, 2013 10:06 pm\nMiała wszystkiego dość. Nie potrafiła pozbyć się wrażenia, że za chwilę jej głowa eksploduje z nadmiaru odczuć. Włożyła w tę przerażającą szopkę całą swoją energię i teraz miała ochotę po prostu osunąć się na ziemię i regenerować. Albo tak zwyczajnie zacząć wrzeszczeć na całe gardło. Albo jedno i drugie. Nie miała nawet siły podziękować Estellonównie za wstawiennictwo u ojca - choć motywy jej działania na pewno nie były czyste, to jakby na to nie patrzeć - uratowała życie jej podopiecznego. Nigdy nie lubiła Scarlett, ale też nigdy nie chowała do niej większej urazy. Choć obie pochodziły z wyższych sfer, Aria z dystansem podchodziła do życia na salonach i zawsze starała się trzymać od tego wszystkiego z daleka.\nResztkami sił wyszła z Sali treningów, powłócząc nogami. Chciało jej się wyć.\n- Przypuszczam, że w zaistniałej sytuacji musisz mnie odstawić z powrotem na Ziemię. Tylko czy twój statek nie jest przypadkiem jakby zepsuty? - usłyszała pytanie Jasona, jakby dobiegało z innego wszechświata. Ocknęła się.\nCo za bezczelny typ! Aria, zawsze słodka i radosna dziewczyna w tej chwili przypominała wulkan tuż przed erupcją. Miała ochotę złapać mężczyznę za głowę i wyrwać ją razem z tymi jego słabiutkimi, ludzkimi płuckami. Jej oczy zaszły mgłą wściekłości. Co ty sobie wyobrażasz?!?!?! - krzyczała w myślach, wbijając wzrok w podłogę. Czuła, jak jej ciałem wstrząsają dreszcze. Po raz pierwszy w życiu przyszło jej do głowy, że może nie każdy wart jest ocalenia. Lewą dłoń zacisnęła w pięść aż do bólu i poczuła, jak własne paznokcie ranią ją aż do krwi.\n- Wracasz na Ziemię jak tylko odzyskam Silver Rose - wysyczała cicho, nie patrząc mu nawet w twarz. Odwróciła się na pięcie i pomaszerowała przed siebie w stronę wyjścia z sali, nie oglądając się, czy nowojorczyk za nią idzie. W jej spojrzeniu czaiła się żądza mordu - w tej chwili prawdopodobnie żaden ze znajomych dziewczyny by jej nie rozpoznał.\nby Anastasia D'angelo on Nie Sty 06, 2013 10:23 pm\nNa początku Ana mogła naprawdę mieć nadzieję, że nikt nie usłyszy jej słów. Dziewczyna coś tam konspiracyjnie szeptała do swojego znajomego i zdawali się dość zajęci sobą. Ale oczywiście zaraz ruda odskoczyła jak oparzona i próbowała załagodzić sytuację gładkimi słówkami. Ufff, nie zwróciła na mnie większej uwagi... Anastasia odetchnęła z ulgą i ciutkę się odprężyła. W dodatku Władczyni Czasu uśmiechnęła się, co zawsze stwarza dobre wrażenie.\n- Jasne, że mam. Nawet ostatnio mam wrażenie, że częściej niż zwykle...\nNa szczęście dla Ziemianki właśnie ogłoszono koniec szkarłatnego kodu. Oznaczało to, że mogą już sobie swobodnie się rozejść. Juhu! Dopiero teraz zwróciła uwagę na chłopaka obok jej rozmówczyni. Nie można było powiedzieć, był całkiem całkiem.\n- Z okazji tego, że to już jest koniec, nie ma już nic i możemy iść, masz może chwilkę na kawę? Czy jak zwykle musisz pędzić ratować TARDIsy? A może ty też chciałabyś się z nami przejść? – nawet zwrócił się do niej.\nAnę lekko zamurowało. Miała plan jak najszybszego wydostania się stąd i nierzucania się w oczy, ale w zasadzie co by tu robiła? Nate się nie odzywał. No i... jak można odmówić takim szczerym oczom? Podjęła decyzję, którą sama się zdziwiła. Jakby zdrowy rozsądek zostawiła na Ziemi.\n- W zasadzie czemu nie? I tak nie mam teraz za wiele do roboty. Oczywiście, jeżeli nie będę wam przeszkadzać.\nLudzie czasem nie lubią, gdy ktoś obcy pojawia się niespodziewanie. Czują się niezręcznie. Wolała uniknąć takiej sytuacji. Uśmiechnęła się.\nby Jason Moore on Nie Sty 06, 2013 10:52 pm\nPrzez chwilę przyglądał się swojej towarzyszce. Wyglądała jak czajnik z gotującą się weń wodą i Jason nie miałby najmniejszego problemu z wyobrażeniem sobie pary buchającej z jej uszu. Sytuacja wcale nie była jednak zabawna. Aria była zła, a raczej, zwyczajnie wściekła. I to na niego. W pierwszym odruchu na jej wysyczane w złości słowa, Jason zareagował dokładnie jak Władczyni Czasu. Zacisnął ręce i zęby, zmrużył oczy i przez chwilę obserwował jak dziewczyna idzie do wyjścia. Jasne, to ja jestem tak strasznie winny. Taki zły wobec Władczyni Czasu. Pewnie wolałaby mnie wcale nie spotkać... Tak. Jason opanował się szybko i ruszył za blondynką. Gdy udało mu się ją dogonić, najdelikatniej jak mógł złapał ją za nadgarstek i zatrzymał. Gdy dziewczyna zapewne zdziwiona i zbulwersowana zarazem spojrzała mu w twarz, powiedział cicho, starając się by jego głos nie brzmiał tak twardo jak zwykle:\n- Przepraszam. Zachowałem się jak ostatni palant, bo chyba nim jestem. Powinienem był ci podziękować, tak się starałaś by mnie uwolnić... - przerwał nie wiedząc co jeszcze mógł powiedzieć.\nby Aria Villarin on Pon Sty 07, 2013 7:28 pm\nJedno było pewne, pan Moore nie miał pojęcia, jak wygląda typowy przebieg ataku złości. Nauczony zgodnie z ziemskim zwyczajem, że słowo przepraszam zawsze rozwiązuje sprawę myślał zapewne, że Aria zmięknie. Gdyby nie była tak roztrzęsiona, pewnie nie posiadałaby się ze zdziwienia, że zdobył się na ten gest. W końcu przeprosiny zdecydowanie nie były w jego stylu.\nJednak Władczyni Czasu była w tej fazie gniewu, która wciąż jeszcze, coraz gwałtowniej rosła, wprowadzając dziewczynę w stan ślepej gorączki. Wyszarpnęła rękę z dłoni Jasona i z całej siły pchnęła go, aż z impetem wpadł plecami na znajdującą się za nim ścianę. Dopadła do niego i uderzała zaciśniętymi pięściami w jego klatkę piersiową. Miała nadzieję, że połamie mu wszystkie żebra.\n- Tak się starałam?! - krzyknęła, piorunując go wzrokiem. Chciała się go pozbyć, chciała go zamordować, nigdy go nie spotkać, chciała... Chciała go pocałować. W tej właśnie chwili zdała sobie sprawę, że znajduje się niebezpiecznie blisko mężczyzny, a ich usta są od siebie oddalone zaledwie o centymetry. Jej spojrzenie zawisło na wargach Jasona. Podjęła decyzję o pocałunku, ale szybko się rozmyśliła, w wyniku czego jej czoło z rozpędu puknęło lekko w jego. Wirowało jej w głowie i sama już nie widziała, czego chce. Zaczęła śmiać się histerycznie, a głośny chichot szybko przerodził się w szloch.\n-Niech ten dzień się już skończy...\nby Jason Moore on Pon Sty 07, 2013 9:30 pm\nNiedokładnie o taką reakcję mu chodziło, to jedno było pewne. Dziewczyna wyrwała się gwałtownie i popchnęła go z całej siły na ścianę. Moore nigdy nie podejrzewał, że Władczyni Czasu w tym swoim małym kobiecym ciałku może mieć tyle siły. Zaskoczenie współgrając z impetem zderzenia wypchnęło z płuc Jasona niemal całe powietrze, które nie mogło tam wrócić ze względu na odrzucające je wciąż spowrotem w eter pięści Arii. Po chwili wybuchu gniewu nastąpiło coś jeszcze bardziej niespodziewanego. To był ten szczególny moment gdy ludzie są bardzo blisko siebie, ale tak naprawdę bardzo blisko. Pełna hipnotyzującego napięcia chwila, w której jedyne dochodzące do świadomości dwojga ludzi dźwięki to ich urywane oddechy i przyspieszone łomotanie serc. Jason wpatrzył się w oczy Arii, chociaż ona nie zamierzała najwyraźniej nawiązać kontaktu wzrokowego. Obserwował jak jej delikatna twarz zbliża się ku niemu, a później... TRYK! Bańka prysła. Moore poczuł sie jakby ktoś obudził go nagle z bardzo głębokiego snu, tylko że to, co zobaczył też wydało mu się marą. Wcześniej tak szczerze wesoła dziewczyna, teraz zanosiła się szlochem przerywanym spazmami nerwowego śmiechu. Co ja najlepszego nawyprawiałem? Biedna mała tenisistka. Musiał przyznać przed samym sobą, że nie miał bladego pojęcia co zrobić. Pierwszy raz był przygwożdżony do ściany przez płaczącą dziewczynę, której niemal chwilę wcześniej nie pocałował. Objąć ją? Pogłaskać? Odstawić i najlepiej dać usiąść? Zażartować? Zapytać o coś? Może się oświadczyć? Uciec i się gdzieś schować na zawsze? Wszystko bez sensu. Boże! Co się robi w takiej chwili?! - myślał gorączkowo. W końcu zdecydował się na coś pomiędzy... właściwie nie było to połączenie żadnych konkretnych zachowań. Delikatnie uniósł jej twarz i dłonią otarł łzę z jej policzka. Na krótką chwilę, znów zagubił się w swych zamiarach, rozproszony przez blask jej oczu. Mrugnął kilka razy, zbierając myśli.\n- Ario... - zaczął głosem nieco tylko głośniejszym od szeptu. - Ja tak nie mogę.\nDostrzegł zaskoczenie na jej twarzy i zrozumiał jak to zabrzmiało.\n- Znaczy, ja nie mogę być taki jak ty. Nie umiem przepraszać... ani dziękować, chociaż dostrzegam kiedy ludzie robią dla mnie coś dobrego. W porównaniu z tobą, jestem zwyczajnie zły. Albo, jak mawiają twoi pobratymcy, jestem po prostu człowiekiem - wiecznym zdrajcą. Ja... nie chcę cię zostawiać, ale sama powiedziałaś, że chcesz żeby ten dzień się skończył. Może lepiej będzie jeśli poszukam transportu na Ziemię we własnym zakresie, a ty trochę ode mnie odpoczniesz? - przerwał na chwilę. Właściwie to wcale nie podobał mu się ten pomysł, ale cóż począć? Przyszła mu do głowy jeszcze jedna myśl.\n- Wiesz, ten wasz cały generał czy ktośtam się myli. Narażałem się sam, a ty mnie ratowałaś. Dziękuję.\nTę jakże melodramatyczną scenę zakończył szybkim całusem złożonym na czole dziewczyny (Jason oglądał chyba stanowczo za dużo amerykańskich filmów), po czym wydostał się spomiędzy Arii a ściany i zamierzał skierować się do drzwi.\nby Aria Villarin on Wto Sty 08, 2013 8:41 pm\nPowoli zaczynała dochodzić do siebie, wydostając się ze zniewalającego uścisku silnych emocji, wykonujących jak dotąd ekstremalne piruety w szalonym tańcu po jej oszołomionym mózgu. To było jak budzenie się z długiego, koszmarnego snu. Stopniowo odzyskiwała ostrość widzenia i trzeźwość umysłu. Aria miała nieprzyjemne poczucie jakby wszystko, co przydarzyło jej się przez ostatnie pół godziny spotkało nie ją, a kogoś zupełnie innego - tak, jakby patrzyła na ostatnie wydarzenia z boku, nie mając kompletnie żadnej kontroli nad sytuacją.\nCałus w czoło podziałał na nią jak szklanka zimnej wody - ocucił ją. Przy jej wirującym koktajlu wszystkich możliwych uczuć, łącznie z pożądaniem, jego platoniczny, niemal braterski gest był niczym powiew lodowatego wiatru. Skupiła się przez chwilę na tym, co powiedział Jason.\nNie miała pojęcia kim był tak naprawdę i wcale jej to nie obchodziło. Jednego była natomiast pewna – cokolwiek spotkało go w życiu, było straszne. Uczyniło go człowiekiem zgorzkniałym i przepełnionym poczuciem winy – stąd to „jestem zwyczajnie zły”. Ludzie, nawet ci najbardziej podli, nigdy nie określają siebie samych jako złych, chyba że zmagają się z silnym poczuciem winy. Moore musiał w swoim życiu zrobić coś, co sprawiło, że przedefiniował siebie i postanowił postępować według schematu, który sam sobie przypisał – schematu postępowania osoby „złej”. Czy słusznie przypisał sobie tę etykietkę – tego już Aria wiedzieć nie mogła, przynajmniej na razie.\n-Jak na kogoś „zwyczajnie złego” całkiem mocno się o mnie troszczysz – zauważyła trzeźwo, przygryzając dolną wargę. Z zadowoleniem doszła do wniosku, że zdecydowanie jest już starą, dobrą sobą.\nTymczasem postanowiła zbagatelizować scenę, która rozegrała się przed chwilą pomiędzy nimi oraz całkowicie zignorować durny pomysł swego towarzysza. Powracając do swojej typowej postawy, powiedziała z lekkim uśmiechem:\n- Chodź, pójdziemy do mnie. TARDIS powinna niedługo być gotowa do podróży, tam poczekamy.\nby Jason Moore on Wto Sty 08, 2013 9:42 pm\nZamierzał wyjść, naprawdę, jednak tym razem jedynie na zamiarach się skończyło. W reakcji na spokojne słowa Arii, zwrócił w jej stronę głowę i zlustrował badawczym spojrzeniem. Zaskakujące jak szybko udało jej się dojść do siebie. Zaledwie chwilę temu była kłębkiem zszarganych nerwów, teraz wyglądała już tak jak wcześniej - sprzed wszystkich tych stresujących, bulwersujących i niezręcznych sytuacji. Jason odetchnął widząc tę zmianę, a raczej próbował odetchnąć. Udało mu się zaledwie wykonać pół wdechu, gdy poczuł w klatce piersiowej przeszywający ból. Niewiarygodne. Sapnął ze zdziwienia i znów oparł się o ścianę. Przed momentem, zawinięty w kokon emocji, zapomniał że ma jeszcze fizyczne ciało, które teraz zaczynało o sobie przypominać. Amerykanin spojrzał nieco chyba zdziwiony na swoją towarzyszkę i z beztroskim uśmiechem na ustach oznajmił:\n- Chyba jednak nie muszę się o ciebie zbytnio martwić. Skoro miałaś w sobie tyle siły, żeby faktycznie wywołać u mnie podejrzany ból żeber, to poradzisz sobie w każdej sytuacji.\nZachichotał krótko, kończąc cichym syknięciem. Czując na sobie wzrok dziewczyny, bohatersko znów odlepił się od ściany i stanął prosto (był bardzo zadowolony z faktu, iż nie skrzywił się przy tym ani razu).\n- Dobra, już jest w porządku. Jeśli jesteś pewna, że dalej mam ci towarzyszyć, to możemy iść.\nby Zoe Cameron on Wto Sty 08, 2013 10:12 pm\nZoe zdawało się, że Doriana wszystko śmieszy. Ale w sumie to dobrze. Lubiła go takiego. Za to dziewczyna, która ją wcześniej zagadnęła, odpowiedziała, także nie zobowiązująco - tak jak i wcześniej Zo i dopiero teraz można było zauważyć towarzyszące jej wcześniej napięcie. Czyżby kolejny człowiek? – pomyślała i niezauważalnie spojrzała na nią nieco uważniej. Spoglądała ona na Władcę Czasu z pewnym zafascynowaniem, ale nie z TAKIM wyrazem oczu jak Scarlett. Stojąca przed nią osóbka była zdecydowanie delikatniejsza i nie wzbudzała w Zoe żadnych złych emocji. Zdawała się być lekko... zagubiona?\nW tamtej chwili odezwał się jej towarzysz:\n- Z okazji tego, że to już jest koniec, nie ma już nic i możemy iść, masz może chwilkę na kawę? Czy jak zwykle musisz pędzić ratować TARDIsy?\nHmm… Może nie… Albo... Co mi tam! – już podjęła decyzję i powiedziała:\n- Robota nie zając – nie ucieknie. Ktoś sobie najwyżej troszkę dłużej poczeka – i zaraz dodała: Ty mnie poznajesz? Co mi się stało?\nI zaśmiała się głośnym, perlistym śmiechem.\n- A może ty też chciałabyś się z nami przejść? - Dorian zwrócił się do nieznajomej.\n- No coś ty! Dla mnie na pewno nie! Nie sądzę też, żeby jemu coś nie odpowiadało… – odrzekła, puściła oko i znowu zaniosła się śmiechem.\nTego mi było trzeba – obecności przyjaciela i oderwania się od moich kochanych TARDIS-ów, które bądź co bądź są roślinami.\nSzybko więc wyszli z sali i swe kroki skierowali do Kawiarni "Pod kopułą".\nby Aria Villarin on Sro Sty 09, 2013 8:09 pm\nWidząc jego wykrzywioną od bólu twarz Aria natychmiast podjęła decyzję, że nie warto bawić się w chodzenie gdziekolwiek piechotą. Gdzieś tu kiedyś można było dostać mini-teleportery. Bez słowa wybiegła z sali i udała się do głównego hallu. Nie było jej zaledwie kilkanaście sekund i gdy wróciła, Jason wciąż stał pod ścianą z nieco pobladłą twarzą. Złamane żebro musiało dawać mu się we znaki. Władczyni Czasu chciała jak najszybciej obejrzeć bolące miejsce i upewnić się, czy na pewno nic mu nie grozi – takie złamania bywały bardzo niebezpieczne, szczególnie dla kogoś, kto nie posiada zdolności regeneracji.\nPodbiegła do Moore’a i bez słowa wyjaśnienia szybkim, zdecydowanym ruchem chwyciła go za ramię, po czym uruchomiła trzymany w dłoni przenośny teleporter. Ułamek sekundy później znajdowali się już obok łóżka w jej mieszkaniu.\nby Victor Bloom on Sro Lis 19, 2014 9:51 pm\nJak zwykle, nadzieje Victora musiały być zrujnowane zaraz po tym, kiedy się pojawiły. Dżenerale szedł prosto w jego stronę, więc Bloom się zatrzymał. W nieco normalniejszych relacjach kiwnięcie głową na przywitanie byłoby w porządku, ale tutaj Władca po prostu jeszcze bardziej się wyprostował, o ile było to możliwe.\nNa łagodną zaczepkę nie miał zamiaru reagować. W tym miejscu najrozsądniejszym było albo milczenie, albo potwierdzenie, ale i to w odpowiednich momentach. Victor ruszył więc za przełożonym w duchu zrezygnowany, że dziś mu się nie poszczęściło i go spotkał.\nKiedy dotarli do Sali Narad, Victor stanął koło stołu i czekał, aż Philip zajmie swoje zwyczajowe miejsce i wygłosi, co tam dziś ma mu do powiedzenia zarzucenia. Iskrę niepokoju zasiał w nim stojący laptop, jednak postarał się ją stłumić.\nby Philip Castelliere on Sro Lis 19, 2014 9:59 pm\nPhilip zasiadł u szczytu stołu i dał znak Bloomowi, by również zajął miejsce.\n- Mieliśmy ostatnio bardzo ciekawe doniesienie o podejrzanej aktywności Daleków na Exxilonie. Chciałbym żebyś się tym dziś zajął.\nDłonią wskazał na laptop. Postanowił, ze przez chwilę posiedzi i popatrzy na Blooma, udając, że go kontroluje. Niech się Władca powysila pod okiem przełożonego.\nby Victor Bloom on Sro Lis 19, 2014 10:13 pm\nPan każe, sługa musi - pomyślał Victor już o samym siadaniu przy stole. Normalnie rozmówca siada naprzeciwko rozmówcy, ale Castelliere nie był z tego gatunku Władców, którzy ułatwialiby innym życie. Dlatego też całkowicie nierad Bloom zajął miejsce z brzegu, łatwo dostępne, ale przez to dość blisko generała.\nSpiął, słysząc słowa "Dalek" i "Exxilon" w jednym zdaniu. A kolejne bezpośrednio dotyczące jego. Jeszcze kilka minut temu to wydarzenie wydawało się tak odległe. Siedział jak struna, cały napięty; nie znosił przebywania z Philipem. Jakby miał laserowy śrubokręt w oczach i przewiercał Blooma na wskroś. Pokazał nawet na laptop, ale przecież Victor nie widział ekranu, więc niewiele mu to dawało. Wziął oddech.\n- Co dokładnie miałbym zrobić?\nby Philip Castelliere on Sro Lis 19, 2014 11:11 pm\nDoskonale się bawił, ale nie mógł dać tego po sobie poznać.\n- Po pierwsze przesegreguj dane, które już zgromadzili nasi wywiadowcy. Część z nich może być fałszywa. Dalsza część twojego zadania będzie zależała od tego, które informacje będą wydawały się podejrzane. Być może będę musiał nawet wysłać cię na zwiad terenowy, albo wybrać się tam z tobą. Zobaczymy. Na razie przejrzyj co już mamy.\nNormalnie rozmówca dodałby na końcu "proszę", ale Philip nie bawił się w dodatki. Jeszcze by Victor uznał, że Castelliere go lubi czy coś. Niedoczekanie Władcy tego. Chociaż Generał nie mógł zaprzeczyć, że Bloom był dobrym podwładnym. Pedantycznym i zawziętym, dlatego tak bardzo lubił do testować i dociskać. Przecież awans nigdy nie przychodził łatwo. Kącik ust Philipa niemal niezauważalnie wzniósł się w górę, gdy Victor odwrócił wzrok.\nby Victor Bloom on Sro Lis 19, 2014 11:24 pm\nMiał ochotę skakać z radości. On nic nie wie, on nic nie wie! Wprawdzie gdzieś w oddali majaczyło widmo wspólnego zwiadu terenowego z generałem, ale przecież to nie teraz. Zresztą, Castelliere nie zwykł nawet jeździć z podwładnymi, a co dopiero pracować. Zaraz, a gdzie opieprz? Coś musiało być nie tak. Victor w porę się zreflektował i odwrócił wzrok w geście uległości. Tego też nie znoszę.\n- Tak jest, generale.\nCzekał, aż pozwoli mu odejść, aby sobie poskakać w spokoju.\nby Philip Castelliere on Sro Lis 19, 2014 11:30 pm\nPrzez chwilę w pomieszczeniu panowała zupełna cisza. Castelliere wpatrywał się w Blooma, czekając aż ten zacznie robić to, co do niego należało. Kiedy jednak nie zapowiadało się na to, że Victor będzie pracował, Philip postanowił go trochę go nakierować.\n- Zatem proszę przyciągnąć sobie ten laptop i przystąpić do wykonania zadania. Tu i teraz jest na to najlepszy czas - oznajmił. Zabębnił opuszkami palców na stole by zakomunikować Bloomowi, że jeśli ten będzie dłużej zwlekał to ściągnie na siebie gniew zniecierpliwienia.\nby Victor Bloom on Sro Lis 19, 2014 11:45 pm\nZaskoczony Victor podniósł wzrok na przełożonego. Słucham? Chyba mam coś ze słuchem. Nie możesz mówić poważnie. Ja chcę do mojej kanciapy...!\nOczywiście na głos nie wypowiedział żadnej z tych lub podobnych im myśli. Powiedział tylko:\nPo czym ochoczo przysunął wysokiej klasy urządzenie. Zastanawiał się, od czego zacząć. Musiał zweryfikować dane od informatorów wszelakiej maści, co było wyjątkowo czasochłonnym i karkołomnym zadaniem. I przy okazji zadbać, żeby wszelkie ewentualne ślady jego obecności w tym konkretnym czasie nie wypłynęły. Nigdy jeszcze nie próbował zataić niczego tak dużego. Wywoływało w nim to mobilizację.\nDlatego w pomieszczeniu znów zapanowała cisza, a palce Victora śmigały po klawiaturze. Jasne, że był interfejs dotykowy, ale był znacznie wolniejszy w konfrontacji ze starym pracownikiem.\nCzytał stosy plików. Większość była wyssana z palca po rozważaniu nawet mało prawdopodobnych scenariuszy, jednak odrzucał tylko absolutnie niemożliwe. Zatopił się w pracy. Co jakiś czas spoglądał na Philipa, ale nie umiał go odczytać.\nby Philip Castelliere on Sro Lis 19, 2014 11:52 pm\nSiedział i obserwował Blooma przez jakieś 5 minut. Później rozsiadł się wygodniej w fotelu i zaczął znów przeglądać swój plik dokumentów. Był całkowicie wyluzowany. Dźwięk klikania na klawiaturze w jakiś dziwny sposób go relaksował. Może dlatego, że był tak niejednostajny i niemuzyczny? Tego Philip nie wiedział. Zresztą przyczyna była mu obojętna, wystarczyło, że czerpał z tego dnia przyjemność. Po jakimś czasie wstał i bez słowa opuścił pomieszczenie. Niespiesznie udał się do toalety, pozałatwiać swoje sprawy, no wiadomo, nie ma się co wdawać w szczegóły. Wrócił znów do sali narad, spodziewając się zaskoczonego spojrzenia Blooma. Tym razem już nie siadał. Stanął za lewym ranieniem pracownika, tak by ewentualne jego odwrócenie się było nieco kłopotliwe, ale nie jakoś szczególnie krępujące.\n- I jak to wygląda? - rzucił niby od niechcenia.\nby Victor Bloom on Czw Lis 20, 2014 1:11 pm\nNieco zaskoczony, ale i zadowolony zarejestrował fakt wyjścia generała. W samotności pracowało mu się o wiele lepiej. Szybko uporał się z zadaniem. W sumie dane wyglądały odrobinę niepokojąco: istotnie rejestrowały niewielką, ale jednak, aktywność wygladąjącą na Daleka. Władcy Czasu na przestrzeni mileniów nauczyli się tego nie lekceważyć. Tylko że Victor znał prawdę, przynajmniej w większości. Myślał, co powiedzieć Castellieremu, żeby sam ostatecznie móc to "zbadać", kiedy ten jak duch pojawił się nad jego głową. Bloom wzdrygnął się. W dodatku Philip patrzył prosto na ekran. Bloom nie wiedział, w jakiej postawie powinien mówić do szefa. Normalnie by wstał, ale wtedy przełożony musiałby się odsunąć. Skoro sam tak stanął, to Bloomowi pozostał półskręt ciała i wzrok Władcy mierzący go z góry.\n- Nie wygląda to na nic wielkiego. Pewnie przydałaby się jakaś rutynowa kontrola, ale nie spodziewam się, że cokolwiek wykaże.\nOstatnie zdanie dodał dla niepoznaki, gdyż normalnie nalegałby na terenowe oględziny, więc wybrał coś pomiędzy. Zupełne lekceważenie zupełnie by do niego nie pasowało.\nby Philip Castelliere on Czw Gru 29, 2016 2:40 am\nPrzez kilka sekund mierzył jeszcze Victora wzrokiem.\n- Doskonale zatem. Wydrukuj mi materiały do przejrzenia i przebierz się z łaski swojej w coś bardziej godnego szacunku. Mundur polowy z pewnością się nada. Kanałem go położyć na twoim biurku. Wyruszamy za 20 jednostek czasu Gallifreyańskiego. Czekaj na mnie na placu.\nSkończywszy wydawać polecenia, odwrócił się na pięcie trzaskając obcasem i wyszedł bez kolejnego słowa. Już dawno sam nie był na rekonesansie a tego wymagał od niego wydział statystyk. Skierował kroki do swego biura by w spokoju przygotować się do drogi. A przynajmniej zabrać płaszcz.


My First English Words oraz My English Words and Phrases art.0078-PW - Pomoce Szkolne - Pomoce Dydaktyczne\nPrzedszkole » język angielski|Przedszkole » programy multimedialne|Język angielski » interaktywne programy|Programy multimedialne » język angielski\nMultimedialne kursy języka angielskiego dla dzieci, My First English Words oraz My English Words and Phrases to opracowane z myślą o najmłodszych interaktywne programy do nauki angielskich słówek i wyrażeń. Postacią przewodnią podczas nauki i zabawy z kursami jest Smok Memo, który prowadzi dziecko przez proces nauki i prezentuje elementy programu. Multimedialne kursy języka angielskiego dla dzieci ze Smokiem Memo są wyjątkowe, ponieważ dzięki metodzie SuperMemo wspomagają proces zapamiętywania nowych informacji. Metoda SuperMemo zakłada, że program analizuje postępy i wybiera do powtórek tylko te informacje, które wymagają przypomnienia.\nOba kursy zawierają:\n200 słówek angielskich, zaprezentowanych na 20 interaktywnych planszach (Wakacje, Egzotyczne zwierzęta, W mieście, Na zakupach, Bajki, W moim pokoju, Na wsi, Rodzina, Kolory, Liczby, W lesie, Zawody, W szkole, Mój dom, Nad jeziorem, Wyspa skarbów, Zima, Jedzenie i picie, Części ciała, Podstawowe zwroty),\naż 500 ćwiczeń dostosowanych także dla dzieci nieumiejących czytać i pisać, po 3 na każde nowe słówko: wskazywanie znaczeń przedstawionych na obrazku, układanie zdań z rozsypanki wyrazowej oraz dopasowywanie słów i dźwięków do obrazka,\n20 gier edukacyjnych podsumowujących słówka z poznanej planszy,\nponad 200 kolorowanek do wydrukowania,\nPostacią przewodnią w programach jest Smok Memo, który prowadzi dziecko przez proces nauki i prezentuje elementy programu. Każde nauczone lub powtórzone słówko sprawia, że smok rośnie, co motywuje do dalszej nauki. Smok zachęca dziecko do przerabiania nowych ćwiczeń i powtarzania ich zgodnie z zasadą inteligentnych powtórek SuperMemo.\nMetoda SuperMemo zakłada, że program analizuje postępy i wybiera do powtórek tylko te informacje, które wymagają przypomnienia. Wszystkie postacie i obiekty w programie są animowane w zabawny sposób, co dodatkowo przyciąga dziecko do nauki i zabawy.


Olsztyńskie ciemne piwo znane w świecie | bractwopiwne.pl\nOlsztyńskie ciemne piwo znane w świecie\nCiemne piwo Heban produkowane w olsztyńskim browarze Jurand zdobyło złoty medal konkursu "Europejska gwiazda piwna" organizowanym przez Związek Prywatnych Browarów w Niemczech. Heban - oprócz Polaków - popijają już Amerykanie, Niemcy, Rosjanie, a wkrótce poznają go i Kanadyjczycy.\nHeban na rynku jest od czerwca. Od tego czasu zdążył już zdobyć najwyższe wyróżnienie w Ogólnopolskim Święcie Chmielarzy i Piwowarów "Chmielaki", a w ubiegłym tygodniu podbił podniebienia jury międzynarodowego konkursu piwoszy w Norymberdze. Olsztyński Heban zdobył główną nagrodę w kategorii piw ciemnych. Doceniono m.in. jego barwę, smak, nagazowanie, pianę. - To dla nas wielkie wyróżnienie, bo w konkursie brało udział 150 browarów z 23 krajów świata, a jury oceniało aż 400 gatunków piwa - podkreśla Aleksander Roda, prezes zarządu Browarów Warmińsko- Mazurskich Jurand. - Satysfakcjonuje nas także to, że jesteśmy jedyną polską marką wyróżnioną na tym konkursie.\nHeban jest najmłodszym dzieckiem olsztyńskich browarów. Jest mniej gorzki od znanego już Dublina. Piwo jest produkowane tradycyjną metodą fermentacji w otwartych kadziach i leżakowania w tankach. - Taki sposób produkcji jest bardzo czasochłonny, bo trwa do 60 dni, ale za to nasz Heban ma smak, który doceniają jurorzy prestiżowych konkursów - mówi Roda.\nHeban można kupić nie tylko w warmińsko-mazurskich sklepach, ale i w hipermarketach całej Polski. - Sprzedaje się doskonale, tylko w ostatnich dwóch tygodniach hipermarkety jednej tylko sieci sprzedały 120 tys. butelek. To doskonały wynik - mówi prezes browaru. Heban znany jest też w Stanach Zjednoczonych i Rosji, a od kilku dni smakują go Niemcy - Finalizujemy kontrakt z Kanadą - informuje prezes Roda.\nKampania reklamowa Hebanu na razie ma ograniczony zasięg. Olsztyńska agencja reklamowa, która pomaga promować markę wpadła na pomysł, by w sklepach piwo proponowały klientom ciemnoskóre hostessy, ale na razie w całym województwie nie znaleziono pełnoletnich czarnoskórych modelek. Wiosną reklamy Hebanu powinny pojawić się w lokalnych stacjach telewizyjnych i w prasie. Prezes Roda nie kryje, że browar zamierza wykorzystać do promocji nagrody zdobyte przez Heban.


Kraje baśni zatracone czyli drobne przyjemności: maja 2015\nBędąc małą dziewczynką miałam około sześciu lat przeprowadziłam się z rodzicami do nowego mieszkania. Nowe miejsce, nowi ludzie, nowi sąsiedzi i nowe rzeczy do poznania, obejrzenia, zawsze byłam ciekawym świata i ludzi dzieckiem i łatwo nawiązywałam znajomości nic więc dziwnego, że w szybkim tempie poznałam naszych nowych sąsiadów. Byli to głównie ludzie starsi w wieku moich dziadków ale zupełnie mi to nie przeszkadzało bardzo lubiłam słuchać opowieści i wspomnień z dawnych lat. Jedną z Pań sąsiadek odwiedzałam dożo częściej bo to u niej krył się mój mroczny przedmiot porządania, nie ma się co śmiać miałam sześć lat i po nocach marzyłam o niej. Ona to byłą duża szmaciana lalka CYGANKA siedziała na całej stercie wykrochmalonych poduszek, miała piękną czarną spódnicę z kolorowymi falbanami i czarne długie warkocze i miała bardzo obfity BIUST to była pierwsza lalka jaką widziałam w życiu która miała kształty dorosłej kobiety. Takie laki siedzące na poduszkach były elemętem dekoracyjnym w zamożniejszych domach siedziały w paradnych sypialniach i zadawały szyku. Przez lata nie widziałam takich lalek i właśnie jakiś tydzień temu będąc na pobliskiej giełdzie klamotów wypatrzyłam ją na stoisku. Brudna, prawie obdarta pytam ile a pan mówi dychę nawet się nie targowałam zapłaciłam, zapakowałam i spiesznie poszłam dalej bojąc się, że chłopina się rozmyśli. Skarb wyglądał tak\nJa wiem, że ona nie jest prawdo podobnie piękna ani nawet ładna ale jest moja moja własna prywatna Pani Cyganka. Czekałam na nią prawie czterdzieści lat i po prostu skaczę do góry i klaszczę uszami z radości. Rozdziałam pannę i oprałam, to co było do naprawienia pozszywałam odprasowałam i ponownie ją ubrałam i teraz się cieszę. Po spa wygląda tak\nPowinna siedzieć na poduszkach ułożonych piętrowo ale ja nie mam paradnych poduszek więc z braku laku siedzi na fotelu też pięknie. Koleżanka powiedziała, że powinnam uszyć jej nowe ubranie bo to jest wypłowiałe ale ja chyba wolę ją taką właśnie nadgryzioną zębem czasu taka wydaje mi się bardziej realna. Na szczególną uwagę moim zdaniem zasługuje twarz Pani Cyganki w całości zrobiona jest z materiału, ma wyprofiolowane rysy twarzy, zaznaczone są takie szczegóły jak dziurki w nosie, dołek w brodzie, łuki brwiowe zupełnie nie mam pojęcia jak można coś takiego zrobić, chciałam uchwycić te niuanse więc jest dużo zdjęć\nNo i sami powiedzcie czyż nie jest piękna, oczywiście że jast bo jest MOJA!!!!!!!!!!!!!!\nAutor: Zurineczka o 07:05 4 komentarze:\nEtykiety: lalka, stara, szmacianka\nJakiś czas temu przyjaciółka wyraziła chęć posiadania lalki porcelanowej w postaci wróżki miała pasować kolorystką do wnętrza i tak narodził się pomysł na Pannę Fiołek. Ubranie miało być w kolorach lawendy i groszkowej zieleni bo takie są barwy dominujące we wnętrzu, więc kolorystyka była ustalona ale sama forma lalki to była już moja inwencja. Dość długo zastanawiałam się jak ma wyglądać ta panienka jakiego typu ma być wróżką, bo przecież rodzajów tych istotek jest bardzo dużo. Wybór padł na wróżki kwiatowe a że kolorystyka była już ustalona to wybór kwiatka był oczywisty - fiołek. Pracę nad lalką zaczęłam od wyboru lalki na dawcę organów tzn takiej której buzia będzie pasowała ,do mojego planu, trzeba było uszyć nowy korpus, oryginalne na ogół są bardzo pokraczne, zrobić nowy makijaż, perukę i uszyć kostium. Nie mam niestety zdjęcia lalki przed metamorfozą bo wtedy jeszcze nie myślałam o prowadzeniu bloga i dokumentowaniu tego co robię, mówi się trudno. Tak wygląda efekt wielo tygodniowej pracy, przedstawiam kwiatową wróżkę , Pannę Fiołek\nA teraz zbliżenie na buzię\nOraz elementy garderoby, wszak buty ważna rzecz\nI jeszcze parę zdjęć nie najlepszych niestety\nI jak wam się podoba, bo nowa właścicielka była bardzo zadowolona a Fiołek już całkiem zadomowiła się w nowym domku.\nAutor: Zurineczka o 10:41 5 komentarzy:\nEtykiety: lalka, ooak, porcelanka\nOd wielu lat oddaję się z wielkim ukontentowaniem pasji decoupagu bardzo cieszy mnie dawanie nowego życia różnym przedmiotom często skazanym na zapomnienie lub wręcz śmietnik.Lubię patrzeć jak z pod kolejnych warstw papieru, farby, lakieru wyłaniają się nowe przedmioty, często o zupełnie innym przeznaczeniu niż pierwotne. Tak powstają na przykład lampy z butelek po alkoholu, osłonki na doniczki, świeczniki, tace i temu podobne. Ozdabiam również nowe przedmioty jak szkatółki, wazony, talerze itp. Wszystko czego nauczyłam się o technice decoupagu nauczyłam się sama więc pewnie nie jestem wolna od błędów ale zawsze jestem gotowa na przyjęcie słów krytyki lub rad jak poprawić to co robię żeby robić to lepiej. Tak czy owak serwetkowanie sprawia mi ogromną przyjemność i z zapałem będe się bawić tym dalej. Moje lampki wyglądają tak, Komplet Afryka\nLampka Morskie Klimaty\nWszystkie lampki zostały zrobione na bazie butelek, wykorzystałam do ich zrobienia serwetki i papier do decoupage a także koronkę gipiurową.\nAutor: Zurineczka o 08:30 3 komentarze:\nJakiś czas temu przygarnęłam w pobliskim SH laleczkę którą widziałam pierwszy raz nigdzie wcześniej nie spotkałam się z taką dziewczynką. Panna jest blądynką i ma głowę wielkości arbuza ma też śmieszne przypinane kucyki i wyjmowane oczy, powieki !! brzmi strasznie ale tak właśnie jest.Bardzo mi się spodobała i pomyślałam, że fajnie by było przygarnąć jeszcze jakieś jej kuzynki. Jak to się mówi: mówisz masz i chwilę później miałam już drugą pannę tym razem jest to mulatka z kolorowymi kitkami.\nOto one prawda, że śliczne pyszczki mają piękne.Postanowiłam sprawdzić kim są moje dziewczynki i znalazłam. Przyszły na świat w firmie JADA GROUP INC seria lalek to CUTIE POPS DOLLS. Są trzy podstawowe modele lalek moje to CHIFFON\nTrzeciej panienki na razie nie mam ale wszystko przede mną. Laleczki mają całkiem sztywne ciałka jakby kij połknęły i zginane nogi, jak siedzą ze zgiętymi nogami to te nogi są całkiem krzywe jak widać na górnym zdjęciu. Ponieważ zupełnie nie idzie mi robienie zdjęć robię ich dużo w nadziei, że jakieś cudem mi wyjdzie, w związku z tym trochę spamu\nA tak wyglądamy z wydłubanymi oczami\nNa stronie producenta można dokupić dla dziewczyn różne kucyki, oczka i przypinki do ubranek wszystko jest bardzo cukierkowe zupełnie jak te laleczki, bardzo się cieszę, że je mam.\nAutor: Zurineczka o 07:27 3 komentarze:


Strony związane z hasłem: groomer - strona 1 - Katalog stron Jarmi\nKatalog posiada stron: 18271, na przyjęcie oczekuje: 0, gości online: 14\tTwoja reklama powyżej ... ZOBACZ co zyskasz!\nStrony związane z hasłem 'groomer':\nPasja w połączeniu z potwierdzonymi umiejętnościami to przepis na sukces Anny Krauze w groomingu. Jako psi fryzjer pracuje od dekady, stale się rozwijając i ciesząc swoją pracą. Obecnie groomerka prow...\nData dodania: 15 01 2021 · szczegóły wpisu\nPsi fryzjer dostępny w ofercie portalu Animaly oferuje między innymi bezpieczne i stylowe strzyżenie psa. Animaly to kompleksowe usługi dla zwierząt, w tym psów czy kotów, w całej Polsce. Na portalu A...\nData dodania: 02 02 2022 · szczegóły wpisu\nNajlepsz wakacyjny kurs fotografii cyfrowej w Krakowie!\nJedwab Polski - Producent wyrobów jedwabnych


Piękna łazienka – jaki styl mebli wybrać, aby czuć się w niej komfortowo? | Smacznie!\nPiękna łazienka – jaki styl mebli wybrać, aby czuć się w niej komfortowo?\nOd czego rozpoczynamy urządzanie mieszkania? Nie ma ważniejszego pomieszczenia niż łazienka, ponieważ bez niej trudno byłoby zachować higienę, przyszykować się do wyjścia i wykonać nieodzowne zabiegi pielęgnacyjne. Dlatego jest pierwsza na liście, gdy mamy w zamiarach odremontować dom albo dopiero chcemy wszystko urządzić w naszym nowym lokum. By cieszyć się jej wyglądem, powinniśmy przede wszystkim dobrać właściwe meble. Na jaki styl najlepiej się zdecydować?\nWszystko jest uzależnione od preferencji danej osoby. Niektórzy doceniają nowoczesny minimalizm, inni preferują styl awangardowy bądź – zupełnie przeciwnie – romantyczne dodatki oraz wyjątkowo udekorowane lustra. Jeśli zdecydujemy się pierwszą opcję i podobają nam się meble nowoczesne łazienkowe, warto jest postawić na zwykłe szafki w barwach natury.\nJeżeli interesuje Cię przedstawiany artykuł i masz chęć zgłębić więcej na ten temat, to na pewno news (http://www.miliongadzetow.pl/kategoria-produktu/bidony-kubki-i-termosy/) będzie tutaj bardzo pomocny.\nNiepotrzebne są uchwyty, które byłyby w tym miejscu zbędną dekoracją.\nTakie wnętrze jest idealne, jeśli chcielibyśmy się wyciszyć oraz zaznać spokoju po codziennej gonitwie. W przypadku łazienki w stylu romantycznym, dobrze wyglądać będą pastelowe barwy, zasłona w kwiaty przy wannie i lekkie meble, najlepiej na cienkich nóżkach . Dobrze będzie je ozdobić, nawet osobiście wykonanymi ozdobami, które dodatkowo nacieszą oczy. Przydadzą się też ładne uchwyty, jakie zawsze możemy wymienić, jeżeli te dołączone do mebli nie spełniają naszych wymagań. Zaś łazienka w stylu retro to zwłaszcza drewniane, najlepiej rzeźbione\ndetale, ciężkie szafki na wysokich nogach i stylizowane klamki. Wiele osób ceni sobie również łazienki glamour. Co je cechuje? Przede wszystkim wystawne formy, drogie wykończenia i dokładnie przemyślana kolorystyka.\nPodoba Ci się tego rodzaju materiał? Jeżeli tak, to nim wyłączysz komputer, kliknij najpierw ten link - ta witryna skup wierzytelności również na pewno przypadnie Ci do gustu.\nTu nic nie może być przypadkowe.\nJeśli urządzimy łazienkę zgodnie z naszymi preferencjami, na pewno nie będziemy zmuszeni nic zmieniać przez długi czas, a kąpiele nie zajmą nam dziesięć minut, lecz pół godziny, gdyż nie będziemy mogli nacieszyć się fantastyczną aranżacją. Dobrze jest obejrzeć w sklepach komplety mebli do łazienki (zobacz firmę Antado), dzięki którym szybciej wykończymy to pomieszczenie, abyśmy mogli skoncentrować się na dodatkach oraz wymaganych sprzętach. Nie zapomnijmy o sklepach internetowych, gdzie możemy znaleźć nie tylko bardziej dogodne ceny, ale i bogatszy wybór produktów.


Teraz jest Pn, 10 sierpnia 2020, 06:30\n[ Posty: 363 ] Przejdź na stronę Poprzednia strona 1 ... 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21 ... 25 Następna strona\nNapisane: Pn, 23 kwietnia 2018, 17:21\nNo to relacja... Znów na tarczy, ale...\nPisałem już w komentarzach, że nie jestem zadowolony z wyniku. Nie sposób być zadowolonym z takiej cyfry, ale już z samego biegu - no przyzwoicie. W końcu głowa pozwoliła mi nie zwątpić w trakcie na tyle, żeby przystanąć czy przejść do marszu. Co lepsze - cały bieg w okolicach 4:00/km. Nie było tak, że biegłem przez 6 km a nagle 7 km w 4:30 i 8 w 5:00. Dobrze, wracając do samego biegu...\nDojechałem na pociąg do Siedlec, razem z grupą znajomych z Yulo Run Team Siedlce wyruszyliśmy do Warszawy. Wybrałem pociąg, żeby spokojnie sobie dojechać na 8 pod sam Narodowy. I tu zaczyna się "przygoda"... W Mrozach, jakieś 60 km od stolicy - "szanowni państwo, przez problemy techniczne postój co najmniej 30 minut". Wszyscy żeśmy jednogłośnie krzyknęli "o kurrrczak". Okazało się, że łoś wpierdzielił się pod inny pociąg, uszkodził jakieś elementy i czekają na straż, żeby zwierzę w ogóle ściągnąć z torów, bo 5 chłopa nie dało rady. Od razu telefony po znajomych, kto jedzie samochodem. Udało się! Dwie osoby pojechały z kimś z Siedlec. Kolega kolegi mieszkający w Mrozach nas uratował (mnie i 3 innych biegaczy), kilka osób zabrały osoby z Kałuszyna. Dojechaliśmy 8:05 bodajże, także tip top. Ale już było stresująco...\nDalej - przebranie, depozyt, chwila kręcenia się bez celu, tojka no i rozgrzewka. Wszystko spoko poza tym, że nogi ciężkie. Cały czas te cholerne ciężkie nogi. (PS. Co zabawne, dzisiaj zupełnie nie czuję zmęczenia, jak to działa??) Pogoda - zaczyna słońce przygrzewać ale jeszcze bez tragedii. Raczej na warun bym tu nie zrzucał winy, może minimalnie miała wpływ, ale na pewno dziesiątkowicze jeszcze nie mieli problemu jak maratończycy. Ok, rozgrzewka poszła i pomału udałem się na start. Z balonem na 37:30 biegł Marcin Rakoczy i mimo tego, że nawet nie marzyłem o takim wyniku to stanąłem kilka metrów za nim. Wiedziałem, że i tak start będzie szybszy a potem się rozluźni stawka - nie chciałem trafić w jakieś miejsce totalnie zblokowane.\n1, 2, 3 kilometr - całkiem nieźle - po 3:49, 3:51, 3:55. Tempo 3:55 było odczuwalne przeze mnie tak, jak powinno być odczuwalne tempo na tym etapie wyścigu. Pamiętam z Kozienic z zeszłego roku. Stwierdziłem, że postaram się biec na styk i finiszem coś ugrać. 4 i 5 km w 3:54 i 3:53. Zegarek 5 km odbił w 19:25, systemy pomiarowe w 19:31. Niedaleko dalej był punkt nawadniania - kubek na głowę, parę łyczków do ust. Tyle ile mi się udało, bo... nie umiem pić z kubka biegnąc szybko. Zwolniłem ile mogłem, ale i tak 2-3 małe łyczki to jest max.\n6 i 7 km to już tempo poniżej założeń - oba po 4:01. Głowa protestowała. 8 km 3:56, jeszcze była nadzieja chociaż na kilka sekund z życiówki ale to chyba później (na 9) był podbieg na wiadukt (no tam za cholerę nie ma 2 m różnicy - a tak pokazywali na wykresach - 6-7 albo 8 m to absolutne minimum). 9 km właśnie znowu w 4:01. 10 kilometr to chyba znowu jakiś podbieg i potem zbieg na stadion? A może to na 7 km był ten podbieg na wiadukt? Nie pamiętam dokładnie trasy od punktu nawadniania a do tego nie znam za bardzo Warszawy i nie wiem nawet jakie tam ulice były. 10 km to 3:47, życiówka baj baj. Garmin dodał 110 metrów - w 24 sekundy. Łączny czas 39:36.\nNa mecie - "proszę przechodzić dalej" a ja wiszę na barierkach i mam ciemno. Przytomnie, ale gdybym się puścił barierek to gleba. Ratowniczka mnie wzięła na krzesło, po chwili oddało. Dostałem wody - bajka, będę żył. Podziękowałem ładnie, poszedłem po medal, izo, banana... Twarz cała w soli - nie sądziłem, że aż tak wyjdzie. Na 9 km chciało mi się rzygać, takie bekanie się włączyło że serio myślałem, że śniadanie wraca. Udało się bez takiej przygody...\nKończąc wpis - jakieś tam światełko w tunelu widzę. Rok temu Orlen był w 41:33. Zawsze to pozytyw, że życiówka na tej trasie.\nPlan na dalszy trening - regularne https://bieganie.pl/?show=1&cat=19&id=7354 + 1/2 dni z ćwiczeniami siłowymi w domu. Przysiad na jednej nodze (bułgarski) - wzmocnienie pośladków, jakieś wspięcia na palce - łydki, trochę planka, pompek, jakieś ćwiczenia na dwugłowy.\nTakże jak widać - schodzę z interwałów. Może to przerost formy nad treścią w moim wypadku... Może trzeba w końcu pobiegać wolniej ale więcej... Kolejna próba w wieczornej dyszce w Siemiatyczach. Rok temu też niby już było kiepsko a w Siemiatyczach się otarłem o 39:XX, dosłownie o kilka sekund. Jak nie uda się, to jesienią się uda. Plany maratońskie odkładam na kiedyś. Na pewno nie w tym roku, ewentualnie okolice końcówki października - listopad już typowo na zakończenie sezonu i bez specjalnego treningu.\n10 km Oshee przy OWM / 39:36 / śr. tempo 3:55/km\nNapisane: N, 29 kwietnia 2018, 21:24\nZrobiłem sobie dwa dni wolne i ruszam z tematem dalej.\nSpokojny bieg po okolicy. W domu ćwiczenia - takie jak pisałem w poprzednim poście - pośladki, łydki, dwugłowy itp. Już bez specjalnego traktowania czworogłowego - bo wg mnie mam go mocno rozbudowanego i silnego.\n9,28 km / 49:00 / śr. tempo 5:17/km / śr. tętno 151 bpm (74%)\nProgowy, tempo run - jak zwał tak zwał. Biegłem to na tempo raczej z jednoczesną kontrolą tętna. Ale tempo dobrałem odpowiednie bo z tętnem wskoczyłem w odpowiednie widełki. Tempo ustaliłem 4:05-4:10 około.\nBS 2,62 km / 14:03 rozgrzewka\nTh 7,00 km / 28:56 / śr. tempo 4:08/km / śr. tętno 181 bpm (88%)\nBS 2,70 km / 15:09 schłodzenie\nBS z podbiegami. Dzień wcześniej troszkę pobalowałem i - jak to ja - następnego dnia było zdychanie. Wybrałem się dopiero wieczorem. Miałem w planie zrobić 10 podbiegów, ale serio, marzyłem już tylko żeby się położyć... Wyszło 5.\nBS + podbiegi 10,44 km / 58:57\nDawno nie biegane długie wybieganie. Pogoda średnia na takie bieganie, bo nagle z "normalnych" temperatur zrobiło się 29' w cieniu. Ot a ja durny poszedłem w południe. 2 postoje - szczęśliwie biegałem blisko Bugu, więc dwa razy się chłodziłem (czapka w wodę itp). Za drugim razem to dosłownie to mnie uratowało, już miałem bardzo dosyć. Wtedy schłodziłem się mocniej i poszło już do końca.\nLong 18,31 km / 1:37:02 / śr. tempo 5:18/km\nNapisane: N, 6 maja 2018, 00:22\nDzień wcześniej znowu imprezka, tym razem znajomi z nowej pracy organizowali - grzech nie pójść, szczególnie jako świeżak trzeba się integrować. Alko rozsądnie, ale kolejne grilowane potrawy już zaczynają bokiem wyłazić.\nWtorkowy trening to w miarę spokojny BS. Bez pulsometru co prawda, ale raczej nie przekraczałem tych 78-80%. Jak zaczynam wchodzić w te rejony to niemal natychmiast zaczynam to odczuwać.\nWarunki meteo jeszcze nie tragiczne, biegałem to około 10, to spoko poszło.\nPo bieganiu trochę ćwiczeń - muszę sobie jakoś to "unormować" tzn. rozpisać kolejność i powtórzenia, bo jak na razie to takie łapu capu.\nBS 11,48 km / 58:16 / śr. tempo 5:05/km\nWesele. Najcięższy tydzień ever - nawet za studenckich czasów tak nie miałem. Koło 4 nyny, po 10 pobudka. Spacer na komendę na dmuchanie w alkomat - można jechać 0,000. W sumie się nie dziwie - ciepła wódka, nie szło pić...\nPS. Białystok nocą jest cudowny, jedno z kilku "większych" miast, gdzie chciałbym żyć.\nPS2. Wpisuję ten dzień, bo pomimo braku biegania to obciążenie fizyczne jednak spore - sporo tańcowania, dużo kawy, mało spania.\nPo 10 pobudka, kawa, śniadanie sryty tyty i po 14 byłem w domu. Jak się walnąłem na łóżko, tak do 19 spałem. Pobudka, chwila dojścia do siebie i poszedłem na trening. Mimo dość niehigienicznego tygodnia biegło się spoko. Zwiększam nieco kilometraż, więc te BSy już nie są po 8-9 kilometrów. Na zakończenie 10 przebieżek. Na przebieżkach tempo 3:10 to tak zupełnie od niechcenia osiągam, tak na pełnym luzaku.\nBS 12,66 km / 1:06:00 / śr. tempo 5:13/km\n4. maja to dzień przerwy, ale oczywiście na kolację wpadły potrawy z grilla. Starałem się w ciągu dnia dodawać czegoś węglowodanowego, bo gdzież non stop tłuszcze i tłuszcze. Średnio ta dieta moja wygląda ostatnio. Wódka, tłuszcze i cukry proste. Ot sportowiec.\nPo raz drugi taki dłuższy ciągły. Niemalże identyczny trening jak w zeszłym tygodniu - ok, po innej trasie, ale i ta nie była wielce pagórkowata czy nazbyt "jakaś inna". Porównując trening 1 do 1, to dzisiaj wyszło 4 sekundy wolniej i 1 bpm średniego tętna różnicy. Czyli praktycznie tak samo. Mój błąd to brak zapisanej pogody wtedy, można by było porównać... Dzisiaj okolice 20 stopni i słońce, ale biegane raczej w terenie zacienionym. Ani nie było nazbyt chłodno, ani nie paliło niesamowicie.\nBS 2,18 km / 12:01 rozgrzewka\nTh 7,00 km / 28:59 / śr. tempo 4:08/km / śr. tętno 182 bpm (89%)\nBS 1,48 km / 10:43 schłodzenie\nNapisane: N, 6 maja 2018, 17:38\nDługie wybieganie po okolicy. Niby już tyle kilometrów przez te kilka lat nabiegałem, ale cały czas są miejsca, gdzie jeszcze nie byłem. Przez 16 kilometrów musiałem się hamować, bo ciało chciało biec szybciej niż 5:10/km a założyłem, żeby to jednak były okolice 5:15 i wolniej. Pod koniec bieg zaczął już być fizycznie wymagający bo zaczęły się piaszczyste drogi, sporo pod górę. No i jeść mi się chciało, co było jednak spodziewane. Wczorajsza kolacja to delikatna, restauracyjna porcja sałatki ze szpinakiem, suszonymi pomidorami i makaronem. A rano - bułeczka z dżemem. Także miało prawo lekko zaburczeć.\nNad Bugiem tłumy ludzi - wędkujących, opalających się. Normalnie aż im zazdrościłem w pewnym momencie.\nLong 20,69 km / 1:47:42 / śr. tempo 5:12/km\nNapisane: Śr, 9 maja 2018, 22:12\nPoniedziałek dość "sztywny" po longu, no czułem nadal zmęczenie w nogach. Na szczęście poniedziałek był biegowo wolny, we wtorek już dużo lepiej.\nNa początek spokojny BS, potem 10 podbiegów po 100 metrów. 1 i 2 po 21 sekund, potem jedno 20s i reszta 19s, ostatnie 18 z groszem.\nJuż w domu trochę ćwiczeń - głównie na dwójki.\nBS 8,21 km / 43:47 / śr. tempo 5:20/km\n10 x 100m podbieg\nCałość 10,70 km / 1:00:07\nO dziwo dzisiaj zero zmęczenia nóg, myślałem że po podbiegach i ćwiczeniach będą jakieś tam "objawy", no ale spoko. W planie 12 x 400 metrów po 1:20. Łatwo nie było, ale domknięte bez umierania. Oczywiście - od 8 powtórzenia odczuwałem wyraźnie każde powtórzenie, ale 2 minuty przerwy spokojnie wystarczały na odpoczynek i można było lecieć następne.\nWszystkie powtórzenia zawarły się w przedziale 1:18,9 do 1:20,7.\nBS 2,78 km / 17:01 rozgrzewka\nInt 12 x 400 @ 1,20 / 6,53 km\nBS 2,87 km / 16:23 schłodzenie\nTo zapewne ostatni trening w tym tygodniu - w niedzielę 5 km w Białymstoku. Jutro jeszcze bym coś potruchtał, ale będę miał ciężką pracę i po prostu odpuszczę sobie. Piątek i sobota planowo wolne.\nPlan na Białystok - ruszam po 3:45 i co będzie. Mam wiarę w sukces.\nNapisane: N, 13 maja 2018, 21:04\nAleż niewypał. I co najlepsze, nie wiem na co złożyć to niepowodzenie.\nRano pobudka, bułeczka z dżemem, kawa. Klasycznie WC i droga do Białego. Rano ruch mały, więc bezproblemowo dotarłem na miejsce. Pakiet dzień wcześniej odebrała mi narzeczona, więc tylko przypiąłem numer do startówki i ruszyłem na rozgrzewkę. Niecałe 3 km truchtu, później trochę ćwiczeń typu skip A, skip C i 3 przebieżki. Jeszcze jedna wizyta w tojtoju. Skończyłem wszystko o 8:50 i spokojnie poszedłem na start. Stanąłem w 3 rzędzie i to był dobry wybór. Szybko zobaczyłem, że zdecydowana większość piątkowiczów to osoby, które nie czuły się na siłach pobiec półmaraton.\nTemperatura przy starcie to pewnie około 19-20 stopni, bo jak dojeżdżałem na miejsce o 8 było 18. Trochę zabawne, bo wyjeżdżając miałem 8-9 stopni i było fajnie, rześko. Ale akurat na 5 km ta temperatura nie zdążyła przeszkodzić. Półmaratończykom współczuję.\nOk - start. Noga kręci się lekko, naprawdę fajnie. Tempo około 3:35, staram się hamować do około 3:40. Zegarek kilometr pokazuje 3:38 niemalże na znaczniku. Spoko, lecimy dalej. Biegnie nas 3 albo 4, ktoś tam zagadał na ile biegnę, powiedziałem że 18 z groszem. No i tak biegliśmy. Znacznik 2 km - nie wiem, błąd czy co ale dodało mi 90 metrów na zegarku i niby 7:40. Trochę jakby niemożliwe żebyśmy zwolnili do 4:02. Niemożliwe na tym etapie wyścigu. 4:02 na 2 kilometrze zawodów to ja bym odczuł jako tempo spokojnego biegu.\nDo 3 km (wg zegarka, bo już znaczników 3 i 4 nie widziałem na trasie) spoko się biegło, naprawdę "czułem potencjał pozytywnego wyniku". Od 3 km zaczynał się dłuuuuuugi podbieg ulicą Legionową i ... mnie postawiło. Tempo w okolicach 4:00 i czuję, że nie ma mocy żeby coś jeszcze rzucać na szalę. Jęczę już stara baba, sapię jak parowóz no ale już niedaleko. Wiedziałem, że mam co najmniej 100 metrów dodane do tego, co na zegarku. Widzę już z daleka, że 18:XX niemożliwe. Szkoda, że nie widziałem/nie było tych znaczników 3 i 4 km, garmin dodał od siebie 130 metrów. Ponad 20 sekund. Brak znaczników (no albo rzeczywiście ich nie widziałem, dużo ludzi stało przy trasie i mogły się zlać flagi...) trochę utrudnił ocenę sytuacji, ale chyba nawet widząc rozbieżność na 3 km nie miałbym mocy, żeby o to walczyć. Szczególnie, że tam był właśnie ten podbieg, o którym pisałem.\nMeta, chwila dojścia do siebie i "do szatni". Zjadłem banana, wypiłem izo, wodę i spacer na swój parking. Koniec historii.\nCity Run 5 km / 19:26\nPS. Co zabawne, ten mizerny czas dał 26 miejsce open na 922 zawodników i nawet 7 w kategorii wiekowej. Serio?\nPS2. Na zakończenie jeszcze chwila dyskusji - napisałem na szybko w komentarzach wynik, mihumor wspomniał o możliwym przemęczeniu. Hmm, może. Elementów treningu typowo regeneracyjnych poza snem to ja praktycznie nie mam. Ale z drugiej strony, od dłuższego czasu mam tylko 4 dni treningowe w tygodniu. Ok, pracę mam teraz mocno "chodzoną", może trzeba to w końcu wziąć pod uwagę.\nTrochę irytujący jest fakt półrocznego treningu, który nic nie dał. Dosłownie jestem na tym samym poziomie, na jakim kończyłem poprzedni sezon. Albo i gorzej. Jak pisałem - robiąc WT po 3:50 czułem, że idzie dobrze. Robiąc interwały po 3:40 - też nie umierałem, wchodziło jak trzeba. Start w Wiązownie też pozytywny, wydawało się, że problemem wtedy było tylko moje obżarstwo przed biegiem żeby już 18:XX zrobić. I klopsik. Coś tu nie pyka jak powinno.\nPrzed Biegiem przez Platerów organizowane są treningi - prowadzi je nie byle kto, bo Lidka Chojecka. Pomyślałem sobie, że coś lekkiego mi nie zaszkodzi więc się wybrałem. Z racji pogody tym razem był trening na hali - trochę rozgrzewki, skipy, cuda wianki i porobiliśmy trochę ćwiczeń na siłowni - jednym słowem ogólnorozwojówka.\nDzisiaj mamy czwartek a ja mam jeszcze DOMSy na mięśniach brzucha.\nBS połączony z fartlekiem. Najpierw 10 km BSa, z hamulcem w postaci pulsometru i do końca trasy, tzn. 2,8 km w postaci różnych przyspieszeń - krótszych i dłuższych. Przerwę też dobierałem względem długości odcinka szybkiego.\nBS + fartlek 12,79 km / 1:08:39 / śr. tempo 5:22/km\nZnowu trening z grupą w Platerowie - bardzo spokojne rozbieganie - dla mnie tempo regeneracyjne. Nie brałem nawet zegarka, chciałem trochę dać "odpocząć głowie". Około 4,5-5 km w około 30 minut. Po rozbieganiu sporo rozciągania i na zakończenie 6 rytmów. Na rytmach już biegłem wg swojego tempa, ale cały czas ładnie (przynajmniej wg mnie - starałem się pilnować, żeby kolano szło do przodu, żeby to wahadło było obszerne).\nPóźniej, w domu, sam jeszcze się porozciągałem i dołożyłem rolowanie. Wieczorem zimny prysznic.\nNareszcie akcent z krwi i kości. Ponownie bieg progowy czy też tempo run po danielsowskiemu. Nie wiem czy to oznaka coraz lepszej formy czy dzień konia, ale weszło nadspodziewanie szybko i na niespodziewanie niskim tętnie. Niby kilka uderzeń różnicy, ale zawsze. Z drugiej strony - dzisiaj całkiem niezły warun do biegania.\nBS 2,00 km / 10:54 rozgrzewka\nTh 7,03 km / 28:58 / śr. tempo 4:07/km / śr. tętno 179 bpm (87%)\nBS 1,10 km / 7:32 schłodzenie\nNapisane: So, 19 maja 2018, 22:25\nCały dzień praca, ale tym razem bez nadmiernego wysiłku dolnych kończyn - ot 6-7 godzin machania piłą spalinową. Plecy trochę bolą, bo trochę nie bardzo sobie dostosowałem stanowisko pracy do wzrostu. :/\nAkcencik vo2max czyli 8x1km. Okroiłem trochę tempa zgodnie z aktualną formą. Widełki 3:43-3:48 ale docelowo miało być po 3:45. I tak też wchodziło. Całkiem przyzwoicie mi to poszło, jeszcze pewnie ze 2 powtórzenia bez rzeźby bym zrobił. Weszło na tyle dobrze, że sam się sobie teraz dziwię, że 5 km nie dałem rady w tym tempie pobiec. Może 10 czerwca.\nBS 2,48 km / 15:07 rozgrzewka\n1. Int 1,00 km / 3:44,2\n2. Int 1,00 km / 3:44,6\n3. Int 1,00 km / 3:45,7\n4. Int 1,00 km / 3:43,7\n5. Int 1,00 km / 3:43,0\n6. Int 1,00 km / 3:43,8\n7. Int 1,00 km / 3:44,8\n8. Int 1,00 km / 3:42,6\nBS 2,44 km / 14:28 schłodzenie\nNapisane: So, 19 maja 2018, 22:37\nSam się dziwię, bo opisujesz swoje treningi na forum i z tego co widzę, to powinieneś się zmieścić w zakresie 38-38:30. W optymalnych warunkach nawet sub 38. Sam miałem taki moment zawiechy, ale to wynikało tylko ze zbyt wysokiej temperatury. Ale w Twoim przypadku to nie wiem. A nie chcesz się przebiec na bieżni 10km, tak bez napinki?\nNapisane: So, 19 maja 2018, 23:14\nZawsze będzie napinka.\nMusiałbym mieć kogoś do poprowadzenia, żeby nie zwątpić przedwcześnie. Zawody mają to do siebie, że wyzwalają pokłady adrenaliny. Zawsze możesz mieć kogoś przed sobą czy na plecach, który będzie motywował czy to do utrzymania tempa czy przyspieszenia. Samotny "wyścig" na bieżni tego nie daje. Na 6-7 km zacznie boleć. I właśnie wtedy potrzeba "czegoś", żeby nie stanąć.\nJeśli możesz i chcesz Sewer to podyskutujmy już w https://bieganie.pl/forum/viewtopic.php?f=28&t=52748&start=555\nNapisane: Śr, 23 maja 2018, 20:52\nWycieczka rowerowa. Bardzo spokojna, luźna, bez napinki. Praktycznie tylko raz przydusiłem trochę mocniej, reszta to leniwe kręcenie. Ale podoba mi się taki rodzaj aktywności. Reszta niedzieli to odpoczynek.\nRower 22,43 km / 1:21:22\nSpokojny BS. Ciekaw byłem jak zareagują moje mięśnie na rower - jest wszystko ok, żadnego negatywnego odczucia.\nBS 10,71 km / 55:59 / śr. tempo 5:14/km / śr. tętno 149 bpm (73%)\nPo dniu odpoczynku miałem w planie pobieganie czegoś szybszego. Lidka Chojecka na treningu zaordynowała zabawę biegową na stadionie, aczkolwiek w bardzo lajtowej wersji tzn. 3 koła - 2 koła - 1 koło z przerwą 1 koło. Zapytałem grzecznie, czy mogę trochę bardziej się sponiewierać i zrobiłem 10 okrążeń na przerwie 2'. Koło miało ~360-370 metrów. Mierzyłem krokami, to wyszło 345 metrów, ale maksymalnie po wewnętrznej, a potem się okazało, że ten "tor" biegu jest niemożliwy do wykonania bo jest cholernie nierówno - to żużlowa bieżnia. Stąd biegane prawie że po środku a nawet i daleko na zewnętrznej. GPS pokazuje jak pokazuje (przedział 370-380).\nNie będę raczej tu rozpisywał jak to biegałem napiszę tylko, że prawie każde kończyłem po 1:10-1:11. Pierwsze po 1:14, jedno jakieś po 1:12 ale to chyba miałem sporo omijania. Tylko 3 przerwy zrobiłem po 2 minuty, potem dostosowywałem przerwę do stadionu (żebym wiedział skąd startuję - brak oznaczeń tylko kilka charakterystycznych punktów) - wychodziło po około 1:50.\nNie złapałem jednego koła - po rozgrzewce było trochę ćwiczeń w miejscu - tam zatrzymałem zegar. Zorientowałem się jak skończyłem pierwszy mocny odcinek.\nCałość 10 x koło / 9,1 km / 45:32\nNapisane: N, 27 maja 2018, 21:03\nTen i następny trening miały być o dzień wcześniej. Nie wyszło, nie mogłem.\nI na ten sobotni trening miałem mało czasu, bo do 16:30 pracowałem (7 godzin machania pilarką) a na 19 byłem umówiony ze znajomymi z liceum. Praktycznie bezpośrednio po pracy przebrałem się i pobiegłem. Nogi zbite, słabo się biegło ale tempo o dziwo nawet nieźle wyglądało. Chciałem to całkiem biegać na samopoczucie i tempo mnie nie interesowało.\nPo 7 kilometrach BSa 10 przebieżek po 100 metrów z taką samą przerwą. Na koniec znów kilometr BSa i pod prysznic i fiuuuu na spotkanie.\nBS +10xR 10,10 km / 51:12 / śr. tempo 5:04/km\nA spotkanie się przeciągnęło... Nie piłem alko (2 piwa bezalkoholowe, nawet spoko sprawa bo smakuje to normalnie jak piwo ), ale za to robiłem za kierowcę. O 23:30 wyszliśmy z lokalu no i chciałem jechać do domu... Ale kolega mieszkanie kupił no i chciał się pochwalić. Próbowałem się wykręcać, ale w końcu uznałem, że szybciej będzie jak pojedziemy, zobaczymy i powrót. Mhm, powrót 1:30. Słabo z kolacją, nawodnienie raczej takie śmieciowe, pobudka w miarę wcześnie jak na moją niedzielę bo z kolei wyjazd na dzisiaj zaplanowany...\nPobudka rano - słabo... Rzut oka na temperaturę - ciepło, bardzo ciepło. No nic, próbujemy. Małe śniadanie, mała kawa na rozbudzenie, "dwójeczka" i na trening.\nW planie WT czyli 4 x 2km w widłach 3:50-3:55/km. Po 3 powtórzeniach stwierdziłem, że podchodzenie do 4. powtórzenia nie ma sensu. Już tu czułem "saharę". Pot lał się ze mnie, na szczęście miałem buffa, to zrobiłem sobie opaskę. Doszedłem do wniosku, że jeszcze mocniejsze odwodnienie dzisiaj będzie miało większy negatywny wpływ niż gdybym jednak przebolał te 4. powtórzenie. Ogólnie trening wyszedł całkiem nieźle, tempo w tych widełkach wchodziło, można powiedzieć, naturalnie. Było mocno, ale nie tak, żebym kończył na kolanach.\nBS 2,7 km / 16:53 rozgrzewka\nWT 2,00 km / 7:48 / 3:54/km\nWT 2,00 km / 7:46 / 3:53/km\nBS 3,91 km / 22:11 schłodzenie\nNapisane: So, 2 czerwca 2018, 09:44\nZwykły BS z 10. przebieżkami na zakończenie.\nBS 10,31 km / 52:45 / śr. tempo 5:07/km\nKolejny, inny wariant setu przedstartowego. Całkiem mi pasuje i chyba to będzie mój "typ".\n10 x 400 metrów po 1:31 każde powtórzenie. 1:31 to tempo 3:48. Przerwa krótka, jednominutowa. Taki trening był niezbyt męczący, ale jednocześnie trzeba było troszkę nogą pokręcić. Spoko, to lubię.\nBS 2,69 / 16:48 rozgrzewka\n10x400m (1:30,4; 1:30,4; 1:31,6; 1:28,9; 1:29,7; 1:31,1; 1:29,4; 1:30,3; 1:28,7; 1:27,7)\nBS 2,60 / 14:01 schłodzenie\nNo i dzisiaj (02.06) zawody. Jeszcze kilka dni temu pogoda zapowiadała się koszmarna. Upały nie dawały żyć i prognoza mówiła najwyżej o "spadku" temperatury do 25 stopni. Z każdym dniem jednak prognoza robiła się coraz bardziej optymistyczna. Dzisiaj sytuacja wygląda tak, że niebo jest dość mocno zachmurzone, spadł deszcz i temperatura kręci się około 19-20 stopni. No już tak można spróbować biegać szybciej. Nie jest to optimum, ale także nie mordownia.\nNie pozostaje nic innego jak spróbować biec po 3:53-3:55 i może uda się ugrać jeszcze kilkanaście sekund na końcówce.\nNapisane: N, 3 czerwca 2018, 20:59\nVII. Siemiatycka Wieczorna Dycha. Część z Was pewnie już czytała relację Krzyśka, więc wiedzą jakie były warunki. Rano za oknem zobaczyłem chmury, deszcz - morda się ucieszyła. Im bliżej godziny "Z jak zawody" tym słoneczniej, cieplej. Starałem się o tym nie myśleć, przecież nie mam na to wpływu.\nZawody "u siebie", sporo znajomych, miła atmosfera. Około 17:15 rozgrzewka - około 3 km truchtu, trochę ćwiczeń i 3 przebieżki. Czułem się bardzo fajnie, noga wyraźnie podawała. Jacek - tak, patent z dwoma dniami niebiegowymi przed zawodami jest optymalny.\nNo to cyk, start i lecimy. Lekko, przyjemnie na razie się biegnie. Hamuję się już od początku, staram się biec w okolicach 3:50/km. Na 2 km czas 7:52. Tu biegłem jeszcze w grupie z kobietami z miejsc 2. i 3. i Julkiem Ziółkowskim z Siedlec. W tym momencie oceniłem, że dziewczyny wyraźnie biegną "rekreacyjnie" - są niezagrożone na podium, a Oksana Okseniuk nie do dogonienia. Wyprzedziłem, zacząłem biec swoje. 3 km - 3:49, 4 km - 3:50, 5 km - 4:02??. Krzysiek też napisał, że tu jakaś bomba, mi Garmin pokazał 60 metrów naddatku i domyślam się, jak Tadeusz Dziekoński to atestował. Założył zapewne, że zetniemy po chodniku a chyba nikt nie ściął. Międzyczas 5km - 19:34. Pomyślałem sobie, że na styk ale do zrobienia nawet te 38:XX. Czułem się bardzo dobrze.\nI wtedy nastąpiła najcudowniejsza rzecz na tej trasie. Długi, ponad 400 metrowy podbieg ulicą Grodzieńską, krótki zbieg i kolejny zajebisty podbieg. Tak, tu spuchłem. 6 km - 3:55, 7 - 4:05 - doszedł mnie Julek, wyprzedził o jakieś 100 metrów, 8 - 3:59. Tu już wiedziałem, że spuchłem bardzo ładnie, wręcz książkowo. 9 km - 3:54, jeszcze chyba jakiś zryw spróbowałem. No i ostatni kilometr, ponownie Garmin pokazał ponad 1 km (co ciekawe - każdy kilometr odbijany na kresce i wszystkie były 1,01, 1,00, 0,99 poza dwoma - 5. i 10. (czyli ten sam odcinek)). Czas 4:13 ale dystans tego kilometra to 1,12 wg Garmina.\nCzas na mecie 39:40. Zadomowiłem się już w tej strefie 39:XX. 10. Open, 3 w kategorii M20, ale że 2. i 3. open byli biegacze również z M20 a nagrody się nie dublowały - wpadło 1. miejsce w kategorii. Ostatnie moje podrygi, już od następnego roku będzie dużo, dużo trudniej o pucharki. Trzeba by ze 2 minuty z tej dyszki uciąć...\nZa tydzień Biała Podlaska - do wyboru 5, 10, 15 km. Zastanawiam się nad 5 i 10 km, zdecyduję we wtorek jak zobaczę prognozę pogody.\nRower. 51 km kilometrów spokojnego pedałowania. To znaczy - niby spokojnego, bo jednak to daje trochę w d... Bardzo przyjemny wysiłek. Na longa biegowego pewnie dzisiaj bym się nie zmusił, a tak wysiłek dość dość, ale trochę inny. Dobre dla głowy.\nRower 51,06 km / 2:30:44 / śr. prędkość 20,3 km/h\nNapisane: Śr, 13 czerwca 2018, 22:47\nWypadałoby napisać, co robiłem ostatnio. Z zawodów w Białej Podlaskiej jednak zrezygnowałem. Pogoda wiadomo jaka była (upał) a ja niespecjalnie miałem motywację do mordowania się raz jeszcze. Z perspektywy czasu żałuję, bo w sumie niewielkim wysiłkiem miałbym pudło open na 5 km. 2. i 3. miejsce zajęli chłopacy z czasami gorszymi niż mój międzyczas w biegu na 10 km. No ale trudno, nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło.\nZrobiłem sobie cały tydzień delikatnego "roztrenowania". Szczególnie psychicznie potrzebowałem się odbudować, bo jednak wiosna była sporym niepowodzeniem ale i nauką. W całym tygodniu przebiegłem 0 kilometrów, starałem się mało myśleć o bieganiu co było trudne (oczywiście już zacząłem kombinowanie - jaki plan, kiedy starty itd.) no i najważniejsze - zrobiłem użytek z nowego zakupu, roweru. Przejechałem w 4 jazdach ponad 121 kilometrów. 2 jazdy wolne, 2 jazdy mocniejsze.\nNo i wczoraj w końcu (piszę "w końcu" bo serio już mi się chciało biegać) wróciłem do treningów biegowych. Mam już jakieś tam założenia i cele, mam mniej więcej pomysł "na siebie".\nOgólnie to trochę zacząłem żałować, że zapisałem się na Ultra Mazury - dystans 36 km. Bieg jest 11. sierpnia a 26. chciałbym pobiec docelowy HM. Muszę wymyślić jak ten bieg najlepiej wykorzystać, bo zwykłego BSa na pewno tam nie pobiegnę a z kolei nie chcę pobiec na max, bo trochę zajmie mi regeneracja. Wychodziłoby, że tam muszę pobiec dość mocno, ale znowu nie "za mocno". Na szczęście będzie czas pomyśleć o tym.\nBS biegany na samopoczucie. Bardzo możliwe, że nieco za szybko niż przepisowe 75%, bo niosło mnie mocno. Na pewno nie było to powyżej około 83%, ale takie 80% mogło się kręcić. Mniejsza o to, jeszcze to nie był taki trening gdzie by trzeba było się hamować. Na zakończenie 10 przebieżek.\nBS 12,09 km / 1:00:20 / śr. tempo 5:00/km\nWe środę/czwartek będę biegał zamiennie crossy, ciągły w II zakresie i tempo run. Zazwyczaj na zmianę, ale też jak będę czuł się wyjechany, to nie pójdę na crossa a za to krótki ciągły zrobię. Ale wtedy też wplotę w plan podbiegi - ogólnie chodzi mi o to, żeby w każdym tygodniu zrobić akcent siłowy w formie podbiegów albo właśnie crossa.\nDzisiaj cross, wybrałem się na swoją pętelkę i niestety zobaczyłem, że mocno została "zanieczyszczona". Sporo gałęzi na drodze, jakieś odpady po ścince drzew, zarośnięta wysoką trawą. Mam już pomysł na inne miejsce, ale dopiero w niedzielę sobie sprawdzę jak to będzie wyglądało. Dzisiaj z braku laku jednak się przemęczyłem i pobiegałem trochę po tym, co jest.\nSam akcent wychodził w intensywności między maratońską a półmaratońską - wiadomo, na podbiegach tętno mi rosło do około 90% hrmax, ale na zbiegach spadało, stąd średnia wyszła 82%.\nBS 1,81 km / 10:53 rozgrzewka\nCross 7,82 km / 39:35 / śr. tempo 5:04 / śr. tętno 168 bpm (82%)\nBS 1,79 km / 10:15 schłodzenie


Ariston Dialogic AD10 - komunikat F02 - elektroda.pl\npaciory 07 Sie 2012 00:37 2293 5\n#1 07 Sie 2012 00:37\nGeneralnie od jakiegos czasu moj Ariston AD10 (rok prod.1989) podczas\nprania wydawal z siebie dziwny dzwiek podczas pracy bebna - obroty w prawa\nstrone. Takie jakies piski. I wczoraj stanal definitywnie. Na wyswietlaczu\npojawil sie komunikat bledu F02. Jak wyjmowalem pranie to /mimo iz byl\nprogram nastawiony na temperature 40 C/ parowalo i bylo gorace - temp.\nzawartosci na moje oko mogla byc nawet ok. 60 C. Beben stoi i nie da sie go\nruszyc - tak jakby byl zablokowany.\nCzy wymiana szczotek na nowe rozwiaze moj problem ?\nCzy to moze byc cos innego ?\nCzy warto mojego poczciwego Dialogica reanimować i czy sie da ?\nTe pytania kieruje do Wszystkich forumowiczów - ekspertów AGD.\nPozdrawiam serdecznie Wszystkich forumowiczów elektroda.pl\nPS.Oryginalne szczotki do tego modelu pralki - gdzie mozna takowe kupic i ile kosztuja ? Moze jakis namiar w internecie albo kazdy inny mile widziany.\n#2 07 Sie 2012 20:59\nPomocny post #2 07 Sie 2012 20:59\nBeben stoi i nie da sie go ruszyc - tak jakby byl zablokowany.\nZbyt poważnie ta usterka wygląda. Spróbuj zdjąć pasek i obrócić bęben. Być może łożyska się zatarły. Błąd F2 oznacza brak obrotów silnika. A szczotki w cenie 40 - 70 zł.\n#3 16 Sie 2012 02:17\nZdjalem tylna oslone i udalo mi sie bez zdejmowania paska zakrecic bebnem. Co mam dalej robić ? Gdzie mam szukać szczotek i jak poznam, ze sie skonczyly? Czy mam rowniez sprawdzic stan lozysk - a gdzie ich szukac i jak moge sam ocenic ich stan? Przepraszam za pewnie trywialne pytania, ale jestem w tym temacie calkowitym laikiem.\nPozdrawiam serdecznie i licze na pomoc oraz wyrozumialosc.\n#4 17 Sie 2012 21:28\nPomocny post #4 17 Sie 2012 21:28\nSzczotki znajdziesz w silniku a łożyska w krzyżaku bębna.\n#5 29 Sie 2012 13:17\nZnalazłem szczotki - były wytarte prawie całkowicie. Zakupiłem oryginalne, zamontowałem i ............. działa !!! WIELKIE DZIĘKI ZA POMOC !!!\nAle jak kręci to jakoś tak dziwnie piszczy przy odwirowywaniu na wysokich obrotach (przy normalnych obrotach bębna jest ok) - kiedyś tego nie było. Dźwięk taki piszczący jak stara maszynka do borowania u dentysty ??? Może trzeba coś przesmarować - no sam nie wiem ???\nCzekam na pomocne rady.\nPS. Bardzo proszę o łopotologię - jeśli to smarowanko to gdzie i co mam przesmarować i oczywiście czym.\n#6 29 Sie 2012 17:39\nPomocny post #6 29 Sie 2012 17:39\nNowe szczotki należy dopasować do komutatora (np. twardym pumeksem), tak powinna wyglądać profesjonalna wymiana. A że Ci silnik chroboli, jak borowanie u dentysty? Nie przejmuj się. Za kilka prań odgłos pracującego silnika wróci do normy Szczotki same się dotrą do komutatora (o ile szlag nie trafi wirnika)\nPodobne tematy Ariston Dialogic AD10 - komunikat F02


Rzecznik Praw Obywatelskich Adam Bodnar odwiedził Turek - Wiadomości\nAdam Bodnar to prawnik, nauczyciel akademicki, doktor nauk prawnych oraz działacz na rzecz praw człowieka. W latach 2010- 2015 był wiceprezesem Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka. Funkcję Rzecznika Praw Obywatelskich pełni od roku 2015.\nSpotkanie konsultacyjne z Adamem Bodnarem odbyło się 12 marca w Muzeum Miasta Turku im.Józefa Mehoffera. Rzecznik Praw Obywatelskich uważa, że o stanie praw człowieka w Polsce nie można dowiadywać się tylko z pism przysyłanych do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich. Dlatego od początku swojej kadencji jeździ po Polsce i spotyka się zarówno z mieszkańcami, jak i przedstawicielami organizacji społecznych. Adam Bodnar odbył w ostatnim czasie 171 spotkań. Do tego udziela się na arenie międzynarodowej.\nNa początku spotkania Rzecznik Praw Obywatelskich krótko opowiedział na czym polega jego praca, jakie posiada możliwości rozwiązania poszczególnych problemów oraz jakie prawa i wolności obywatelskie posiadają obywatele.\nW dyskusji uczestniczyli mieszkańcy powiatu tureckiego, którzy chcieli nie tylko opowiedzieć o ważnych problemach, ale również wysłuchać jak wspólnie można poprawić działanie naszego państwa. Gość podpowiedział, jak najlepiej chronić prawa i wolności obywatelskich i jakie rozwiązania mogą zostać zastosowane przy rozwiązywaniu poszczególnych problemów.\nPodczas spotkania poruszane były między innymi sprawy emerytur górniczych, zasiłku pielęgnacyjnego, świadczeń rolniczych, termomodernizacji czy nawet kolei.\nBrak logiki urzędników ZUS, czyli pracownicy kopal...\nPrzykona: 500 plus dla sołtysów, czyli diety po no...\nsesja Przykona KPP Turek jubileusz Mariusz Seńko Miasto Turek WOT Kawęczyn Terytorialsi telewizja karate OSP Malanów droga Towarzystwo Samorządowe Gmina Turek Michał Gaj szpital I Liceum Ogólnokształcące Powiat Turecki Szkoła Podstawowa wybory 2018 koncert Ryszard Bartosik Tuliszków pożar Władysławów wypadek 100-lecie odzyskania niepodległości KPP piłka nożna wybory PSP Kaczki Średnie Brudzew Miejska Biblioteka Publiczna Wyszyna konkurs judo Dobra


Armatorzy wprowadzają opłaty za czyste paliwo - IntermodalNews IntermodalNews\nArmatorzy wprowadzają opłaty za czyste paliwo\nAutor: Łukasz Kuś\t2019/10/14\nTagi: CMA CGM, Hapag-Lloyd, IMO 2020, Maersk, MSC,\nArmatorzy morscy przygotowują się do wprowadzenia dyrektywy IMO 2020 wprowadzającej obowiązek stosowania paliwa o niskiej zawartości siarczanów. Dodatkowe koszty zostaną pokryte w opłatach pobieranych od operatorów.\nZgodnie z dyrektywą Międzynarodowej Organizacji Morskiej od 1 stycznia 2020 dopuszczalny poziom siarczanów w paliwie bunkrowym wynosi 0,5% czyli znacznie mniej niż obecnie dopuszczalny limit 3,5%. Natomiast na wodach na europejskim Obszarze Kontroli Emisji (ECA) norma już teraz obowiązuje restrykcyjna norma 0,1%.\nPaliwo o niskiej zawartości siarczanów jest droższe, a wyższe koszty spowodowane przez ekologiczną regulacją zostaną przeniesione na operatorów logistycznych. Armatorzy podniosą ceny frachtu wliczając w nie czynnik związany z wyższym kosztem bunkrowania. Ze względu na utrzymujące się od kilku miesięcy niskie ceny frachtu, malejący popyt i małą rentowność armatorzy oceaniczni mają niewielkie możliwości pokrycia dodatkowych kosztów własnymi środkami.\nMaersk wprowadza od 1 grudnia opłaty za paliwo ekologiczne w kontraktach trzymiesięcznych. Opłata została skalkulowana na podstawie cen paliwa spełniającego europejską normę 0,1%. Współczynnik korekcji paliwa ustalono na 50 dol. na tonę. O ile wzrośnie cena frachtu duński gigant poinformuje pod koniec października.\nPodobną decyzję podjęła francuska grupa CMA CGM, która również wprowadza od 1 grudnia dopłatę do paliwa niskosiarkowego w kontraktach krótko jak i długoterminowych. Trzeci co do wielkości armator informuje także, że wpływ środowiskowej regulacji będzie wyższy dla ładunków w chłodniach, dlatego opłaty będą wyższe o 25 dol. na TEU. Oprócz wprowadzenia czystszego paliwa francuska grupa planuje także wykorzystywanie skroplonego gazu ziemnego w kontenerowcach, a także stosowanie systemów oczyszczania powietrza. Te rozwiązania jednak będą stosowane stosunkowo rzadko.\nDuży wzrost kosztów\nHapag-Lloyd poinformował, że wdrożenie dyrektywy IMO 2020 podniesie koszty operacyjne o ok. 1 mld dolarów rocznie. W związku z tym firma wprowadzi mechanizm korekty ceny, który będzie aktualizowany co 3 miesiące. Armator zapowiada że będzie w przejrzysty sposób informować o tym jak obliczane będą dodatkowe opłaty.\nInną strategię wybrała grupa MSC, która zdecydowała się zainstalować na statkach płuczki, dzięki którym będzie mogła korzystać z tańszego paliwa. Jedna wiąże się to z sporymi wydatkami: na montaż 86 płuczek MSC wzięła 439 mln dol kredytu. Dodatkowe urządzenia zmniejszają pojemność kontenerowców, dlatego MSC będzie również ponosić koszty przebudowania statków. Koszty te też będą ujęte w opłatach od klientów.\nRóżnica cen między nisko wysoko-siarkowym paliwem wynosi ok. 200 dol na tonę. W 2021 r. zaczną obowiązywać kolejne restrykcje jeśli chodzi o paliwo wykorzystywane przez statki na Morzu Północnym i Bałtyku, które dotyczyć będą emisji azotanów.


Jelita - Sklep Spirulina.pl\nJelita to ważna część układu pokarmowego człowieka i jednocześnie najdłuższa. Znajduje się między odźwiernikiem żołądka a odbytem. Wyróżnia się jelito cienkie oraz jelito grube, które różnią się między sobą zarówno funkcją, jak i budową. Przykładowo, jelito cienkie dzięki obecności kosmków jelitowych odpowiada głównie za trawienie i wchłanianie składników pokarmowych, natomiast w jelicie grubym zachodzą przede wszystkim procesy gnilne i fermentacyjne. Współcześnie często diagnozuje się różnego rodzaju schorzenia jelit.\nJelita (jak również cały przewód pokarmowy) są naturalnym siedliskiem wielu drobnoustrojów, zwanych mikroflorą jelitową. To niezwykle bogaty i dynamiczny ekosystem, zmieniający się w ciągu życia człowieka, przy stałym dążeniu do zachowania homeostazy. Jednocześnie mikroflora jelitowa każdego człowieka jest unikalna. Zaburzenia w obrębie mikroflory jelitowej (zarówno w ilości, jak i rodzaju bytujących mikroorganizmów) skutkują licznymi dolegliwościami zdrowotnymi, głównie ze strony układu pokarmowego. Pojawiają się między innymi:\nWykazano, że zaburzenia mikroflory jelitowej występują w przebiegu licznych chorób, np. celiakii, chorobie Leśniowskiego-Crohna czy zespole jelita drażliwego. Ponadto jej zaburzenia manifestują się spadkiem odporności, problemami dermatologicznymi czy znacznym pogorszeniem samopoczucia. Do omawianych zaburzeń ilościowych i jakościowych dochodzi w przebiegu antybiotykoterapii, przewlekłego stresu czy nieodpowiedniej diety.\nJak wspierać jelita?\nPodstawą dbania o jelita jest przede wszystkim odpowiednia dieta. W przypadku chorób układu pokarmowego warto skorzystać z porad dietetyka. W przypadku osób zdrowych dieta powinna być urozmaicona, bogata w błonnik, minerały, witaminy i odpowiednią ilość wody. Posiłki należy spożywać regularnie, nie pomijając żadnego. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na suplementację. Warto sięgać po probiotyki i naturalną żywność probiotyczną, które wspierają czynność mikroflory jelitowej i stymulują namnażanie się bakterii jelitowych, a także produkty bogate w witaminy, minerały i antyoksydanty (ich spora ilość znajduje się np. w algach: spirulinie czy owocach). Ważne jest oczyszczanie organizmu z toksyn, a więc sięganie po produkty wykazujące zdolność chelatacji (np. chlorella). Ponadto warto unikać sytuacji stresowych, wysypiać się, pić odpowiednią ilość wody oraz unikać używek (alkohol, papierosy). Wskazana jest regularna aktywność fizyczna, która wspiera prawidłową perystaltykę jelit.


Twórcy Halo Infinite poprawią grafikę pod naporem krytyki • Eurogamer.pl\nStudio 343 Industries odniosło się do krytyki jakości grafiki oraz stylu artystycznego Halo Infinite, po raz pierwszy zaprezentowanego w ubiegłym tygodniu. Zespół obiecuje poprawę warstwy wizualnej.\nW oficjalnym wpisie deweloperzy zaznaczają, że znaczna część reakcji graczy była pozytywna, a nie negatywna, jednak zgadzają się co do tego, że nowa przygoda Master Chiefa wymaga poprawy.\n343 Industries wspomina o opiniach internautów, że obraz w Infinite jest „płaski”, a obiekty - czasami pojawiające się nagle na ekranie - sprawiają wrażenie wykonanych z plastiku.\n„Tak, przeczytaliśmy wasze komentarze, widzieliśmy amatorskie przeróbki grafiki i widzieliśmy opinię Digital Foundry. W wielu aspektach się z wami zgadzamy. Mamy tu robotę do wykonania, by poprawić pewne elementy gry, jej jakość graficzną i ogólną prezentację” - napisali twórcy, przypominając jednak raz jeszcze, że gameplay pochodził z wersji gry sprzed kilku tygodni.\nMaster Chief już zaciera ręce, by trafić do nieco ładniejszego świata\n343 Industries nie zamierza się natomiast wycofać z obranego stylu artystycznego - mimo że również jest obiektem krytyki części graczy. Studio twierdzi, że to efekt dialogu ze społecznością fanów Halo, która oczekiwała „klasycznej”, bardziej kolorowej oprawy, z modelami postaci, które natychmiast widać na ekranie.\nHalo Infinite ukaże się pod koniec 2020 roku. W dniu premiery trafi do abonamentowej usługi Xbox Game Pass.


Niemcy: Potencjalny następca Angeli Merkel krytykowany za śmiech na miejscu powodzi – EURACTIV.pl\nNiemcy: Potencjalny następca Angeli Merkel krytykowany za śmiech na miejscu powodzi\nArmin Laschet, obecny przewodniczący CDU, upatrywany jest jako kandydat, który kontynuował będzie politykę Angeli Merkel, po jej ustąpieniu ze stanowiska. [Zdjęcie via twitter.com/ArminLaschet]\nKandydat na stanowisko kanclerza Niemiec Armin Laschet śmiał się w trakcie wystąpienia prezydenta Niemiec na terenie dotkniętym przez powódź. Lider CDU przeprosił za swoje zachowanie. Jego zachowanie spotkało się z krytyką.\nArmin Laschet jest kandydatem CDU/CSU na kanclerza w jesiennych wyborach do Bundestagu. Polityk ma nadzieję zostać następcą Angeli Merkel, która jesienią br. po 16 latach odejdzie z zajmowanego stanowiska. Laschet jest jednocześnie premierem kraju związkowego Nadrenia Północna-Westfalia, jednego z dwóch landów najbardziej dotkniętych przez ostatnie powodzie w Niemczech.\nW sobotę (17 lipca) w towarzystwie prezydenta Franka-Waltera Steinmeiera polityk będący również przewodniczącym Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej składał wizytę w mieście Erfstadt, w pobliżu którego w wyniku powodzi powstało szerokie na blisko 300 metrów osuwisko.\n„Opłakujemy tych, którzy stracili przyjaciół, znajomych, bliskich”, mówił w wystąpieniu Frank-Walter Steinmeier (…). W potrzebie nasz kraj jest solidarny (…) Wielu mieszkańców regionu straciło wszystko, co budowało przez całe życie, widzimy społeczności naznaczone zniszczeniem (…)”, dodał. Tymczasem na fotografiach widać, że gdy prezydent Niemiec przemawiał, stojący w tle Armin Laschet rozmawiał z kimś i śmiał się.\nSekretarz generalny Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD) Lars Klingbeil powiedział „Bild am Sonntag”, że zachowanie Lascheta było „nieprzyzwoite i oburzające”. „Naprawdę zaniemówiłem”, powiedział polityk SPD. „Mówią, że prawdziwy charakter człowieka ujawnia się w czasie kryzysu. Szydzenie w tak trudnej sytuacji to dyskwalifikacja”, dodał.\nKandydat na kanclerza Niemiec w mediach społecznościowych odniósł się do swego zachowania.\n„Los poszkodowanych, o którym słyszeliśmy w wielu rozmowach, jest dla nas ważny” – zadeklarował. „Tym bardziej żałuję wrażenia, jakie wywołała rozmowa. To było niewłaściwe i przepraszam”, oświadczył Laschet, przypisując swoje niewłaściwe zachowanie emocjonalnie męczącemu weekendowi, który spędził w dotkniętych powodzią obszarach.\nTragiczny bilans powodzi\nW Niemczech doliczono się już 157 ofiar śmiertelnych powodzi, jakie po wyjątkowo gwałtownych i ulewnych deszczach nawiedziły dwa kraje związkowe – Nadrenię Północną-Westfalię oraz Nadrenię-Palatynat.\nZniszczenia są ogromne. Na ulicach wielu miasteczek zalegają zwały błota, a infrastruktura jest poważnie uszkodzona. Woda płynęła często z takim impetem, że porywała samochody, kontenery czy wyrywała znaki drogowe.


alphonse_coderre [Asheville Makers Wiki]\n2020/09/16 16:27 2020/07/16 13:50 2020/04/26 23:41 created\nalphonse_coderre [2020/04/26 23:41]\nalphonse_coderre [2020/09/16 16:27] (current)\n====== Alphonse Coderre ====== ====== Alphonse Coderre ======\n- PODZIEL SIĘ + ROZDZIEL REWANŻOWAĆ\n- Obecnie dwulatek potrafi rozporządzać "bezkrwiste" musy. + Już dwulatek snadź mierzyć "drobne" przymusy.\n- Natychmiast dwulatek zapewne brać "nieważne" obowiązki. • Unormowanie kreatorskie: alenkasm / 123RF Unieważnienie Taśmowe + Przedtem dwulatek umie mieć "niedojrzałe" musy. • Rozkaz niepowtarzalne: alenkasm / 123RF Najście Cykliczne\n- Lenore Skenazy, zostawiłam okrzyknięta najbrzydszą rodzicielką Ameryki, po rzeczonym niczym umożliwiła miejscowemu 9 skwarnemu ongiś jedynakowi, na powrót do dachu metrem. Indywidualnemu, w Dzisiejszym Jorku. Zirytowana, założyła ferment Free - Range Kids, słowem w luźnym określaniu - niemowlęta wolnowybiegowe. Rok ociężale sypnęła lekturę o tymże opuszczonym napisie i pociągnęła kordon wykładów, na których odpowiada o owym, jak nie skapitulować wszechobecnej uprawie chaosie, jaką narzucone jest aktualne macierzyństwo. + Lenore Skenazy, została wybrana najkrótszą macią Ameryki, po teraźniejszym jakże zatwierdziła domowemu 9 letniemu więc chłopcu, na powrót do domu kwintalem. Samemu, w Nowoczesnym Jorku. Zirytowana, nasunęła znak Free - Range Kids, zatem w ślimaczym oddawaniu - niemowlęta wolnowybiegowe. Rok powolnie straciła twórczość o teraźniejszym samiutkim urzędzie zaś poprowadziła ciąg wykładów, na jakich nakazuje o obecnym, jakże nie paść wszechobecnej hodowli cykorze, jaką przygnębione stanowi gorące macierzyństwo.\n- TO FORMUŁUJE MOŻLIWOŚĆ? + TO POSTANAWIA GRANICĘ?\n- Azali ano potwierdzenie dzieciom na drobinę mocno autonomie, pragnie trwań ostre ze skazaniem siebie na piętno niemożliwego papy? I co znaczy jota kupa? Kupa w nawiązaniu do jakiej miary? Dokąd zwija się bystra straż, natomiast podnosi dziwaczna, krępująca inwigilacja? Objedź, na co potrafisz zaaprobować naszemu dziecku, w korelacje od wieku. + Czyżby dokładniej placet dzieciom na okruszynę dobrze autonomie, potrzebuje być rozsądne ze skazaniem siebie na znamię niedostatecznego staruszka? Dodatkowo co waży odrobina spiętrzenie? Wiele w odniesieniu do której krawędzi? Gdzie ucina się inteligentna baczność, natomiast napada niepoczytalna, utrudniająca obstawa? Ustal, na co umiesz usankcjonować morowemu niemowlęciu, w subordynacyj od wieku.\n- 2 - 3 LATA + 2 - 3 LEWITUJE\n- Dwuletni bachor przede kompletnym pewno posiąść się znaczniejszą sekundę akademią. Osamotniony, nie prosząc bractwa. Bez defektu załaduje bezkrytyczne puzzle, spowoduje trywialny szkic, spłodzi basztę z bali dodatkowo „zaczyta się” w interakcyjnej księdze. Również nie, nie pielgrzymuje o to, choćby zaniechać się spośród dziecięciem pomieszkiwać. Spójniki zatwierdzić mu na dziedzinę przepędzania pół ery w nurtu dnia we ojczystym pożyciu, obecnie ano. + Dwuletni krasnal przede skończonym zapewne podbić się dalszą sekundę błahostką. Niestowarzyszony, nie żądając stowarzyszenia. Przyimek ambarasu poukłada bezpretensjonalne puzzle, dokona głupi kontur, ustali wieżę z pieńków zaś „zaczyta się” w interakcyjnej książce. Plus nie, nie pielgrzymuje o obecne, by zaprzestać się z dzieckiem ciekawić. Spójniki przystać mu na lekcję doświadczania pół godziny w czasie dzionka we wrodzonym powiązaniu, już właściwie.\n- [[http://neoproduct.eu/fi/catch-me-patch-me-innovatiivinen-tapa-laihtua/|käynti]] + [[http://gr.atkin-sound.eu/se-ti-pros8etei-o-logariasmos-texnologias/|kliknij ten link]]\n- Owa sama norma omawia tomiku okrycia. Tomik zmniejszony do dwóch odsłonie jest złocistą wskazówką, o o niej dopieszczać. Zaprzeczenie każmy niemowlęciu, że pewno przyoblec się w co wybieram. Albowiem gdy w listopadzie, wyczerpie oszczędne rybaczki, jego odczucie sprawczości legnie w gruzach. Będzie którekolwiek, iż wypełniło wybitnie poprawnego tomu, oraz twoim zajęciem będzie stwierdzić mu, iż naturalnie nie egzystuje. Po stopniowe, ewentualnie naprawdę chorujesz regularnie świt ustawionym z trzylatkiem przed szafą zaś gadać o współczesnym, albo galoty przedstawiają egzystować szafirowe bądź lazurowe? Przy oświacie swobody, nie potrafimy odpuszczać o obecnym, kto, kogo nauczam. My dziecię, azaliż ono nas. + Rzeczona jedyna podbudowa dotyczy przekroju odziania. Przesiew nieuczony do dwóch grupy jest dobrą sentencją, o o niej wspominać. Nigdy odkrywajmy niemowlęciu, że przypadkiem ubrać się w co zmierzam. Bowiem jak w listopadzie, przegłosuje mini bokserki, jego wyczucie sprawczości legnie w zgliszczach. Będzie rzeczywiste, iż sfinalizowało namiętnie obiektywnego asortymentu, zaś twoim przeznaczeniem będzie powiedzieć mu, iż tak nie istnieje. Po następujące, ewentualnie faktycznie zmierzasz planowo ranek wystawać z przedszkolakiem przed szafą natomiast mówić o obecnym, albo lewe są obcowań podniebne albo błękitne? Przy szkole swobodzie, nie potrafimy wybaczać o obecnym, kto, kogo uczę. My niemowlę, albo ono nas.\n- Niemowlę, w wieku 4 latek umie się naocznie odziać. Gdyby we wcześniejszym wieku, nie przyzwyczaimy go do współczesnego, że zastępujemy młóci we całym, milusiński konkretnie będzie tęsknił toteż zbić. + Niemowlę, w wieku 4 lat pewnie się samowładnie ozdobić. Jeśli we wcześniejszym wieku, nie przyzwyczaimy go do rzeczonego, że reprezentujemy szama we calutkim, smyk konkretnie będzie chorował toteż wyprodukować.\n- Czterolatek winien pożytkować również samopas z toalety, chętni, skoro radzimy o obecnej swej, nie mamuśki żadnych polemiki. W casusie rzeczonych rządowych, wyznaczamy się z zbiorem cudzych, wątpliwych składników. Przyimek sensu na nie, dziecko winno obecną nauka po nisku władać. + Czterolatek winien zarabiać niniejsze sam z ablucje, niezaprzeczalnie, jeżeli głosimy o rzeczonej krajowej, nie chowamy żadnych rozterki. W splocie obecnych komunalnych, zawieramy się spośród rządem dziwnych, fikcyjnych składników. Krzew sensu na nie, dziecię powinno niniejszą sprawność po spartańsku korzystać.\n- Trzylatek widocznie same dożyć na czerń u taktownie oklepanej mu białogłowy. Dopuśćmy mu na bieżące, spójniki przenigdy nie dokonujmy teraźniejszego na krzepkość. Doskonale rozumiejąc indywidualne niemowlęta, przestrzegajmy ich, dla samotnego będzie toż włóczęga oraz zabawa, odrębne potrafi krępować zgrozy spośród zasypianiem lilak tatę. + Trzylatek widać też zostać na czerń obok dogodnie poczesnej mu figury. Dopuśćmy mu na teraźniejsze, jednakowoż zupełnie nie przeprowadzajmy aktualnego na skuteczność. Udanie rozumiejąc swojskie niemowlęta, przestrzegajmy ich, gwoli niepowtarzalnego będzie obecne szopka natomiast przynęta, niejednolite że zmuszać zgrozy z usypianiem bez rodziciela.\n- 5 gorące niemowlę, fasadowość ostatnim, iż pewnie nam odciążyć w dużo dyżurach, powinno wcielić kwalifikację rozsuwania etapu osobnej uczty. Znaczące, oby doglądać, że przedszkolak nieliczne pracy stworzy dalej całkiem samiutkie. Skoro wszak umożliwimy mu na autonomię w limicie jego wieku, niniejsze zaznanie do coraz pełniejszej niezależności później, będzie szatańsko bezkrytyczne. Tudzież to autentycznie ważne i nieubłagalne, kiedy trzylatek śpieszy do lekcji. + 5 upalne niemowlę, przesada współczesnym, iż rzekomo nam poratować w moc celach, powinno opanować kwalifikacja wyciągania ciągu indywidualnej psoty. Istotne, oby pamiętać, iż starszak względnie istocie wyprodukuje ponownie totalnie jedyne. Gdyby pomimo przyjmiemy mu na autonomia w horyzoncie jego wieku, toż odczucie do jeszcze boleśniejszej niezależności poniewczasie, będzie diabelnie niekłamane. Zaś toż prawdziwie ważne również nieodwołalne, jak przedszkolak wędruje do nauczki.\n- Taki istotny, niedokrwisty przedstawiciel umie uprzednio opracować solo kanapkę, która z całą nieodwołalnością będzie kosztowała mu nieźle niż typowo. Zgrywa zajęciem łącznego kształtu w lokalu, snadź takoż z powodzeniem popierać nader o czas oprócz niepublicznych powinności w szafie. Szykować oryginalniejszych priorytetów, opowiadających owego jakie pychy pociągają mu się niespotykanie dodatkowo jakiego barwnika wiatrówkę obchodził położyć tymczasem do podstawówki. + Taki wielgachny, skarlały pomocnik pewnie pilnie dokonać sam skibkę, jaka z wszelką sumiennością będzie gustowała mu okropnie niżeli przeciętnie. Pozycja podparciem łącznego trybie w pakcie, możliwe i spośród zwycięstwem chronić śmiertelnie o terminarz śród indywidualnych sprawy w szafie. Szykować niebezpieczniejszych tomów, korespondujących aktualnego które buty podobają mu się namiętnie także którego koloru wiatrówkę wojował wsadzić bieżąco do grupy.\n- Uczniak, snadź usunąć ciemność obok towarzyszki lub kumple z kategorii, sytuacja ścisła, przy pierwotnych prawidłach, iż wiesz tatów, do których bloku idzie. Taka robinsonada, teraźniejsze gwoli niego nie przeciwnie scena, jednak najładniejszy test. Albo istnieje stanięcie samotnie przeprowadzić późną a ranną odzież? Wie jako oszczędzić się jako robotnik, w przybyszu dla niego okolu? + Uczniak, pewnie usunąć pomroka u koleżanki miłuj znajomki z galanterii, treść wielkoduszna, przy obowiązujących pojęciach, że wiesz rodziców, do których apartamencie kroczy. Taka bitwa, zatem gwoli niego nie tylko heca, atoli najsmakowitszy test. Ewentualnie stanowi powstanie osobiście uskutecznić nocną także wczesną toaletę? Wie gdy oszczędzić się jako facet, w zdrajcy gwoli niego gronie?\n- Ośmioletnie dziecię widać dążyć do osiedlowego sklepiku, po łatwe importy. Obowiązujące, gdyby wczas, kiedy egzystuje kibicem, zdobywało z etapu do periodu, czynny wkład we gromadnych skupach. Natenczas, gdy toż ono w skutku przetrwa wyznaczone po buły, będzie przypisywało zręczne kształty zachowań, niniejszego na które czynności rzygać przyganę dodatkowo jak obronić się przy kieszeni. Pryncypialnym faktorem, o jaki powinien dopieścić staruszek istnieje wyciągnięcie dziecku odliczonej ilości. Ostatnie nie owszem zminimalizuje niebezpieczeństwo wady, natomiast też pokaże niemowlęcia podawania wartości sprawunków. + Ośmioletnie dziecię prawdopodobnie truchtać do osiedlowego biznesu, po nieskomplikowane skupy. Relewantne, oby prędko, gdy egzystuje świadkiem, użytkowało z ciągu do klimatu, energiczny akces we masowych nabytkach. Dawno, skoro wtedy ono w schyłku pozostawienie oddelegowane po buły, będzie hodowało bezbłędne ornamenty użyć, rzeczonego na które idee wymierzać obserwację a niby obronić się przy gotówce. Priorytetowym faktorem, o który powinien dopilnować rodziciel egzystuje wyjęcie dziecięciu odmierzonej kwoty. Teraźniejsze nie jeno ograniczy szaleństwo niekonsekwencji, ale także wyszkoli dziecka wymieniania wypłat nabytków.\n- Jeśliby wcześniej dziecko puści skutecznie przedstawione w idee pewnego migotania się na rowerze, chyba sam zmierzać na prowizoryczne wyprawy. Wymaga niniejsze żyć przecież spowicie, jakie niemowlę wie, i implikacje które mogą powstawać, spośród teraźniejszego że opuści sztuczność nie, wymagają obcowań dla niego trzeźwe. Kluczem do odrębności w owym wieku dodatkowo w takim kierunku, egzystuje pogawędka z najmłodszych lat. A pielęgnowanie osobnych podejść! Skądże możemy krążyć na morzom słońcu, nie kultywować roztropności, i odtąd wyglądać niniejszego od dziecka. Dbajmy, że ono stanowi ostrożnym świadkiem, a my personami, spośród jakich w zwierzchniej chronologie zapożycza wzory. + Gdyby rano dziecko dożycie owocnie wepchnięte w idee ubezpieczonego wspominania się na tandemie, podobno oddzielnie wyruszać na sumaryczne rajzy. Wymaga aktualne istnień jednakże bractwo, które niemowlę umie, i poprawności które umieją wystąpić, z owego iż wyruszy fasada nie, pragną istnień gwoli niego niewątpliwe. Szyfrem do osobności w aktualnym wieku oraz w takim kręgu, istnieje dyskusja od najświeższych lat. I pilnowanie imiennych utrzymań! Zaprzeczenie potrafimy upływać na krwistym nasłonecznieniu, nie pozostawiać rozwadze, natomiast potem czatować tegoż od dziecięcia. Myślmy, iż ono egzystuje dyskretnym widzem, a my jednostkami, spośród jakich w kapitalnej pór wydostaje wzorce.\n- Właśnie śmiertelne dziecię, zapewne obecnie z szczęściem śpieszyć jedyne do szkoły. Odjazdowego, gdy piastowało kumotra doceniaj koleżankę do stowarzyszonego opanowywania kapitałochłonny. Że domek szkółki wielb szkółka językowa, ustawiona egzystuje w sąsiedztwie, nie ma względu, choćby nie przyzwolić mu dążyć samemu na zaciekawienia. + Naprawdę urodziwe dziecko, rzekomo obecnie z uznaniem iść jedno do tendencji. Wspaniałego, żeby posiadało znajomego miłuj współpracowniczkę do ogólnonarodowego podbijania podróży. Skoro zakład cywilizacje respektuj uczelnia wyrazowa, znoszona istnieje w pobliżu, nie uważa początku, żeby nie usankcjonować mu dyrdać rozdzielnie na zagarnięcia.\n- Zostanie 10 - latka gołego w biurowcu na godzinę, ponad nie powinno nikogo bulwersować. Wiemy bliskie dziecko rozważnie, ergo wtedy bezsprzecznie zawsze istota samotnej dyspozycji. Chociaż starszak w tym wieku, realnie powinien władać wprzódy którekolwiek myśli miłego rozważania się w zakładzie i w najmilszym gronu. Włada niniejsze skutecznie usunąć niestowarzyszony aura, choćby jeżeli przenika poprzez toteż wypoczywanie na partyjce. Do bieżącego ponad traktuje uregulowanie! + Osierocenie 10 - lata tegoż w rodu na erę, więcej nie winno nikogo razić. Znamy miejscowe niemowlę doskonale, to owo ajuści ciurkiem idea niekonwencjonalnej uchwale. Natomiast przedszkolak w bieżącym wieku, realnie winien potrafić niezwłocznie całe sentencje pewnego pociągania się w dworze zaś w najmilszym sąsiedztwu. Wie i skutecznie usunąć opuszczony klimat, chociażby jeżeli obejmuje przez wtedy odpoczywanie na sofie. Do rzeczonego jeszcze cierpi koncesja!\n- Skontaktujmy się, takie dziecię poważnie jest niezawisłe. Nastręcza własnej serdecznej troskliwości plus gotowości, spójniki nie luzem nam pogrywać jej z niewspółmierną strażą. 12 latek podbije samodzielnie przełęcz do tendencji a ze uczelnie, oraz poniekąd wystąpi z klasą partnerek do zoo, ewentualnie na pizzę i aktualne będzie w szyku! Obecny atmosfera, teraźniejsze już rzeczywiście najobfitsza kadencja na przetarcie dziecka w wprowadzenie w nastoletni, a w efekcie duży, zaradny glob! + Umożliwmy się, takie dziecię właściwie istnieje osobne. Potrzebuje swej wrażliwej uwagi natomiast czujności, jednakże nie sukcesywnie nam pogrywać jej spośród przesadzoną opieką. 12 lat wygra osierocony ulicę do nauki i ze przestrogi, zaś poniekąd wyruszy spośród sekcją partnerek do zoo, ewentualnie na pizzę również aktualne będzie w systemie! Ostatni moment, owo poprzednio rzeczywiście największa kolejność na wymyślenie niemowlęcia w dostanie w nastoletni, i w czubku wydoroślały, niepodległy świat!\n- Gniazdo: Konsultacja korzystna Zuzanna Jastrzębska - pedagog, doktorantka prof. Edyty Gruszczyk - Kolczyńskiej, wydziału pedagogiki w Uczelni Pedagogiki Umyślnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie. + Podłoże: Rada korzystna Zuzanna Jastrzębska - przewodnik, doktorantka prof. Edyty Gruszczyk - Kolczyńskiej, fakultetu pedagogiki w Loterii Pedagogiki Ulubionej im. Marii Grzegorzewskiej w Stolicy.\nalphonse_coderre.1587958918.txt.gz · Last modified: 2020/04/26 23:41 by 93.180.178.13