Razem przez życie [Maureen Child] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00174 004119 21314119 na godz. na dobę w sumie\nISBN: 9788323875376 Data wydania: 2014-07-24\n8 4 9 6 5 3 S K E D N I , T A V 0 M Y T W Ł Z 0 4 7 A N E C 7 0 / 5 0 0 1 R N ISSN 1641-5760 9 771641 576025 Maureen Child 0 Razem przez życie 05-GR-1.indd 2 05-GR-1.indd 2 3/21/07 2:09:37 PM 3/21/07 2:09:37 PM dla ka(cid:380)dej kobiety, ka(cid:380)dego dnia(cid:8230) Wi(cid:281)cej informacji znajdziesz na www.harlequin.com.pl Maureen Child Razem przez życie Tłumaczył Zbigniew Studziński Droga Czytelniczko! Witam serdecznie w maju. W tym miesiącu, myśląc już o wakacjach, zaczynamy trzyczęściową miniserię „Lato pełne sekretów”. Poznasz historię trzech braci Lonerganów... A oto pełna lista książek w serii Gorący Romans: Lekcje zalotów – kolejna część miniserii „Dynastia Elliottów”. Gorące uczucie połączy Scarlet Elliott i narzeczonego jej siostry bliźniaczki... Razem przez życie – pierwsza część miniserii „Lato pełne sekretów”. Sam Lonergan przyjeżdża po latach do domu dziadka. Poznaje tam Maggie... Królewskie łoże, Magiczne zwierciadło (Gorący Romans Duo) – dwie historie o wyczekiwanej, szczęśliwej miłości. Życzę przyjemnej lektury Małgorzata Pogoda Harlequin. Każda chwila może być niezwykła. Czekamy na listy. Nasz adres: Arlekin – Wydawnictwo Harlequin Enterprises sp. z o.o. 00-975 Warszawa 12, skrytka pocztowa 21 Maureen Child Razem przez życie Toronto • Nowy Jork • Londyn Amsterdam • Ateny • Budapeszt • Hamburg Madryt • Mediolan • Paryż Sydney • Sztokholm • Tokio • Warszawa Tytuł oryginału: Expecting Lonergan’s Baby Pierwsze wydanie: Silhouette Books, 2006 Redaktor serii: Małgorzata Pogoda Opracowanie redakcyjne: Agnieszka Jędrzejczak Korekta: Maria Kaniewska © 2006 by Maureen Child © for the Polish edition by Arlekin – Wydawnictwo Harlequin Enterprises sp. z o.o., Warszawa 2007 Wszystkie prawa zastrzeżone, łącznie z prawem reprodukcji części lub całości dzieła w jakiejkolwiek formie. Wydanie niniejsze zostało opublikowane w porozumieniu z Harlequin Enterprises II B.V. Wszystkie postacie w tej książce są ikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do osób rzeczywistych – żywych czy umarłych – jest całkowicie przypadkowe. Znak irmowy Wydawnictwa Harlequin i znak serii Harlequin Gorący Romans są zastrzeżone. Arlekin – Wydawnictwo Harlequin Enterprises sp. z o.o. 00-975 Warszawa, ul. Rakowiecka 4 Skład i łamanie: Studio Q, Warszawa Printed in Spain by Litograia Roses, Barcelona ISBN 978-83-238-5001-4 Indeks 356948 GORĄCY ROMANS – 780 ROZDZIAŁ PIERWSZY Spotkanie ducha nad jeziorem nie zaskoczyłoby bardziej Sama Lonergana. Nie spodziewał się tu na- giej dziewczyny. To, co zobaczył, bardzo mu odpowiadało. Wie- dział, że powinien odejść, odwrócić się, ale nie zro- bił tego. Przeciwnie. Wbił wzrok w szczupłą, wysoką postać przecinającą ciemną, migocącą w blasku księ- życa toń. Nawet w słabym świetle widział wyraźnie jej lśnią- cą, opaloną skórę. Rozcinała gładką wodę niemal bez- szelestnie. Długimi ruchami ramion płynęła szybko i spokojnie. Intruz na cudzej ziemi, pomyślał o niej. Ale dobrze, że jest, dodał w myślach. Przyglądał się nieznajomej, ale myślami był gdzie indziej. Nie powinienem był tu wracać, mówił sobie. To jezioro, to ranczo przywoływały zbyt wiele wspomnień. Zbyt wiele obrazów z przeszłości atako- wało go boleśnie i bez litości. Zacisnął powieki i głęboko nabrał powietrza. Kie-  Maureen Child dy otworzył oczy, napotkał wzrok dziewczyny. Wpa- trywała się w niego, utrzymując się w miejscu macha- niem nogami. – Napatrzyłeś się? – rzuciła. – To zależy. Masz jeszcze coś do pokazania? Zagryzła wargi. Jakby siłą powstrzymywała cisnące się jej na usta słowa. – Kim jesteś? – spytała po chwili. W jej głosie więcej było złości niż lęku. – Mógłbym spytać o to samo. – To jest teren prywatny. – Jak najbardziej. – Skrzyżował ręce na piersi. – I właśnie zastanawiam się, co ty tutaj robisz. – Mieszkam tu. – Szarpnięciem głowy odrzuciła z twarzy mokre, brązowe włosy. – Mieszkasz tu? To jest ranczo Lonerganów. Ranczo należało do jego rodziny od wielu pokoleń. Od czasów gorączki złota, kiedy przodkowie Sama zde- cydowali się ruszyć do Kalifornii w poszukiwaniu lep- szego życia. Złota nie znaleźli. Zajęli się hodowlą koni. Z biegiem lat rodzina malała. Obecnie został tylko je- den starzec i trzech kuzynów: Sam, Cooper i Jake. Dziadek Sama, Jeremiasz Lonergan, mieszkał na ranczu samotnie od dwudziestu lat. Od śmierci żo- ny, babki Sama. Więc, jeśli wierzyć nagiej dziewczy- nie, miał lokatorkę. – Zgadza się – przyznała dziewczyna. – Ale właści- ciel tego rancza jest opiekuńczy. I bywa wściekły. Sam omal nie parsknął śmiechem. Nie spotkał na Razem przez życie  świecie człowieka o równie gołębim sercu jak jego dziadek. A według tej dziewczyny miał się wściekać. – Ale chyba nie ma go tutaj? – zapytał. – Nie ma. – Skoro więc jesteśmy tylko we dwoje i skoro za- przyjaźniamy się tak ładnie… może powiesz mi, czy często kąpiesz się nago? – A ty często podglądasz nagie kobiety? – Kiedy tylko mam okazję. Posłała mu groźne spojrzenie. Odsunęła z czoła mo- kre włosy. Zanurzyła się przy tym trochę głębiej. Utrzy- mywanie się na powierzchni męczyło ją coraz bardziej. – Nie wyglądasz na zawstydzonego. Uśmiechnął się. – Miła pani, gdybym nie spoglądał na nagą kobietę, kiedy tylko nadarzy się sposobność, to dopiero było- by zawstydzające. – Twoja mama musi być z ciebie dumna. Zaśmiał się. Mama pewnie nie, ale dziadek na pewno. Rozejrzała się dookoła. Pustka. Byli sami wśród dę- bów wokół jeziora. Do rancza mieli prawie dwa kilo- metry, a do szosy – dwadzieścia. – Posłuchaj – zaczęła – miałeś już swój spektakl. Te- raz jest mi zimno, jestem zmęczona i chciałabym wyjść. – Kto ci zabrania? Oczy jej pociemniały. – Słucham? Przecież nie wyjdę z wody, kiedy się na mnie gapisz.  Maureen Child Sam poczuł coś jak wyrzut sumienia, ale zigno- rował go. Owszem, powinien się odwrócić. Ale czy głodny człowiek odsunie stek tylko dlatego, że został skradziony? – Powinieneś się odwrócić – usłyszał po chwili. Delikatny uśmiech podniósł mu kąciki warg. – Skąd mam wiedzieć, że nie uderzysz mnie czymś ciężkim, kiedy to zrobię? – Czy wyglądam na kogoś, kto ma złe zamiary? Wzruszył ramionami. – Ostrożności nigdy za wiele. Pokiwała głową. Zanurzyła się przy tym po samą brodę. – Wspaniale. Ja jestem naga, ale to ty się boisz. Podmuch wiatru poruszył liśćmi. Zadrżała. Zanu- rzyła się jeszcze głębiej. Sam znowu poczuł wyrzuty sumienia. Podniósł głowę ku rozgwieżdżonemu niebu. – Jaka piękna noc – powiedział. – Może rozbiję tu obóz? – Nie zrobisz tego. – Nie? – Rozbawiony coraz bardziej, udawał, że po- ważnie się zastanawia. – Może nie. Ale pytanie pozo- stanie. Wychodzisz czy będziesz próbowała spać, pły- wając? Sapnęła gniewnie. Wściekle uderzyła dłonią w wodę. – Wychodzę! – Nie mogę się doczekać! Razem przez życie  – Straszny z ciebie palant, wiesz? – Już to kiedyś słyszałem. – Wcale mnie to nie dziwi. – Wciąż jesteś w wodzie. – Wetknął ręce do tylnych kieszeni spodni. – Musi ci być zimno… – Owszem, ale… – Już ci powiedziałem, że nie odejdę. Znów rozejrzała się nerwowo, jakby szukała ratunku. – Skąd mam wiedzieć, że nie rzucisz się na mnie, kiedy tylko wyjdę z wody? – Mogę ci dać słowo. Ale ponieważ mnie nie znasz, chyba nie na wiele się to zda. Parę chwil przyglądała się mu uważnie. Zrobiło mu się nieprzyjemnie. – Jeśli dasz mi słowo, zaufam ci – powiedziała po chwili. Zmarszczył brwi. Wyjął rękę z kieszeni i potarł się po karku. Piękna naga nieznajoma była gotowa mu zaufać. Wspaniale. – Zgoda. Daję słowo. Kiwnęła głową. Lecz minęła dobra minuta, nim ru- szyła do brzegu. Poczuł wtedy coś dziwnego. Oczeki- wanie? Podniecenie? Blask księżyca migotał na jej mokrej skórze, kiedy powoli wynurzała się z wody. Przyglądał się, jak szła do starannie złożonego pod drzewem ubrania. Zro- biło mu się gorąco. Gwałtowne pożądanie rozpaliło krew w żyłach Sama. 10 Maureen Child Była wysoka i szczupła. Miała drobne, jędrne pier- si i wąskie biodra. Fragmenty nieopalonej skóry po- wiedziały mu, że raczej rzadko opalała się nago. Ta niekompletna opalenizna sprawiła, że jej nagość stała się jeszcze bardziej podniecająca. Paski jasnej skóry aż korciły, by przyjrzeć im się dokładnie. Pożądanie wzburzyło krew Sama. W blasku księżyca była jak bajkowa zjawa. Aż go ręce świerzbiły, by wziąć ją w ramiona. Pomyślał, że to syrena wyszła z morskiej toni, żeby go uwieść. – Jesteś cudowna. Zawahała się. Wyżej uniosła głowę. Stała, dumna, pewna siebie. Wiedziała, że to on powinien był wsty- dzić się, że na nią patrzy. Ale, do diabła! Nie mógł przestać. Po chwili wciągnęła koszulkę i luźną, długą do ko- lan spódnicę. Stopy wsunęła w sandały. Powinien być jej wdzięczny. Dzięki niej uwolnił się od upiorów przeszłości. Od wspomnień, które budzi- ły się nad tym jeziorem. – Wiesz – odezwał się, kiedy się wyprostowała. – Przepraszam cię za wszystko. Nie spodziewałem się spotkać tu ciebie i… Dała mu kuksańca w żołądek. Niezbyt mocno. Ale zaskoczyła go tak bardzo, że na moment stracił oddech. – Zdziwiony?! – Maggie Collins zebrała włosy w gru- by węzeł i wycisnęła resztki wody. Cudowna, pomyślał. Cudowna. Razem przez życie 11 Wciąż czuła to dziwne ciepło koło serca, które po- jawiło się, kiedy jej się przyglądał. Było to tak, jak- by jej dotykał, a nie patrzył. I wtedy przez króciutką chwilkę zapragnęła, żeby naprawdę jej dotknął. Wprawiło to Maggie w jeszcze większą wściekłość. Rzuciła mu pogardliwe spojrzenie. – Ty zepsuty, samolubny, żałosny… Psiakrew! Znowu zabrakło jej przekleństw. Oddychała gwałtownie. Urażona duma bolała. Kie- dy zobaczyła go po raz pierwszy, przyglądającego się jej w ciemnościach, omal nie umarła na atak serca. Ale im dłużej mu się przyglądała, tym lęk szybciej słabł. Maggie bardzo długo musiała polegać na sobie. Miała instynkt, który podpowiadał jej, kiedy była bez- pieczna, a kiedy nie. Żaden dzwonek alarmowy nie włączył się, kiedy na niego patrzyła. Był źle wychowa- ny, ale nie był niebezpieczny. Przynajmniej izycznie. Ale działał na zmysły… To już zupełnie inna baj- ka. Był wysoki i przystojny. I miał błysk w ciemnych oczach… Coś bardzo… smutnego. A Maggie była bar- dzo wrażliwa na mężczyzn o smutnych oczach i o sa- motnych sercach. Niestety, kilka razy w życiu sparzyła się. Nabrała przekonania, że musi być jakiś powód tego, że męż- czyzna jest samotny. Wpatrywała się w Sama, który zakłócił jej nocne pływanie. Kilka lat wcześniej czmychnęłaby, gdzie 12 Maureen Child pieprz rośnie. Teraz było inaczej. W ciągu ostatnich dwóch lat zdarzyło się tak wiele. Tak wiele się zmie- niło. Znalazła dom. Stała się częścią rancza Lonerga- nów… I nikt, nawet taki przystojny nieznajomy, nie był w stanie jej przestraszyć. – Ale masz cios. – Sam próbował zagadywać Maggie. – Przeżyjesz. – Minęła go i ruszyła ścieżką między drzewami, wiodącą do rancza. Zatrzymał ją, kładąc rękę na ramieniu. Poczuła mrowienie na karku. Krew żywiej popłynęła w jej ży- łach. Gwałtownie odskoczyła. – Hej, hej – powiedział uspokajająco. – Wszystko w porządku. Uspokój się. Tak gwałtowna reakcja zaskoczyła nawet ją samą. – Nie dotykaj mnie więcej. – W porządku – powiedział. – To się nie powtórzy. Maggie oddychała głęboko. Starała się uspokoić. Nie wystraszyła się tego, że dotknął jej ramienia, ale jak na to dotknięcie zareagowała. Dzwonki alarmowe w jej głowie przeraźliwie się rozdzwoniły. Lepiej unikaj tego mężczyzny! – Dotarcie do domu zajmie mi jakieś dziesięć minut – powiedziała lekko drżącym głosem. – Wykorzystaj ten czas, żeby stąd odejść. – Nie zrobię tego. – Pokręcił głową. – Lepiej zrób. Kiedy tylko dotrę do telefonu, za- dzwonię na policję, że jakiś intruz się tu kręci. – Proszę bardzo – powiedział. – Ale nie będzie z te- go nic dobrego. Razem przez życie 13 – A to dlaczego? – Ponieważ chodziłem do szkoły z szefem policji w tym mieście. Poza tym myślę, że Jeremiasz Loner- gan protestowałby gorąco przeciwko aresztowaniu mnie. Maggie poczuła niepokój. Ale jednak zadała to py- tanie: – Czemu protestowałby? – Gdyż jestem Sam Lonergan, a Jeremiasz jest mo- im dziadkiem. ROZDZIAŁ DRUGI Gniew ścisnął gardło Maggie. Wiedziała, że wszys- cy trzej wnukowie Jeremiasza mieli tu przyjechać tego lata. Ale nie spodziewała się, że jeden z nich będzie podglądał ją pod osłoną nocy. – Gdybym wiedziała, kim jesteś – rzuciła wściekle – walnęłabym cię mocniej. – To dobrze, że siedziałem cicho. – Jak mogłeś to zrobić? – Wsparła się pod boki. Jej oczy groźnie migotały. – Co takiego? – Opuściłeś go – parsknęła. – Ty… wy wszyscy. Przez ostatnie dwa lata żaden z was nawet nie odwie- dził dziadka. – A skąd ty to wiesz? – Byłam tu przez cały czas. – Przyłożyła dłoń do piersi. – Opiekowałam się tym uroczym staruszkiem przez dwa lata. Żaden z was nie raczył wpaść do nie- go choćby na chwilę. – Uroczym staruszkiem? – Sam zaśmiał się głucho. – Jeremiasz Lonergan to najokropniejszy staruch w na- szym kraju.\n


Czy demokracja jest wybrykiem natury ? | Niepoprawni.pl\nCzy demokracja jest wybrykiem natury ?\nzetjot - 5 Października, 2018 - 15:01\nTak zdają się sądzić totalsi i ich przydupasy, robiący sobie kpiny z demokracji, ale niech lepiej uważąją, bo jak się demokracja odwinie...\nDla wielu Polaków obraz rzeczywistości jest taki jakby zezem była oglądana, wystarczy popatrzeć na sondaże.\nNadziwić się nie mogę rozbieżnościom w tych ocenach. Wprawdzie wiem to, co mówią neurobiolodzy o funkcjonowaliu ludzkiego mózgu i umysłu, jako o sieci reprezentującej różne perspektywy toczące zmagania o prymat w mózgu i próbującej je zintegrować, by dojść do wspólnej interpretacji, ale, mimo to, takie zderzenie z faktami spolecznymi jest, nieodmiennie, zaskakujące.\nZ tego zjawiska wynika pewna interesująca konstatacja. Skoro ludzkie mózgi są wewnętrznie tak skonstruowane, że toczą wewnętrzne zmagania o dominację między opcjami działania, w czym przypominają sejm lub sejmik, czego dowodzą te sondaże, to otrzymujemy jednoznaczny dowód, że demokracja nie jest jakimś wybrykiem natury, jak chciałby Korwin-Mikke, lecz wynika z konstrukcji mózgu i umysłu, w którym poszczególne moduły i funkcje rywalizują o dostęp do świadomości.


Rahua spray do włosów - Naturalnie Proste\nRahua spray do włosów\nKiedy długi weekend spędzasz w mieście zamiast nad oceanem, ale włosy i tak możesz mieć potargane morską bryzą🌊🌬😉\nA serio to ten spray od Rahua stosuję cały rok i jak widać jest bardzo wydajny. Kilka psiknięć i mam lekko usztywnione włosy, ale nie obciążone i nie wysuszone. Oczywiście można sobie zrobić domowej roboty podobny kosmetyk, ale uwierzcie mi – woda z solą kuchenną to nie to samo. Tu w składzie poza różową solą morską są jeszcze cukry z guajawy i marakui, organiczny sok z aloesu, olej moringa i ekstrakt z hibiskusa🌺\nFajny i prosty produkt do stylizacji, który przy okazji wzmacnia włosy i nie pachnie jak chemiczne lakiery do włosów. Do tego jest w szklanej buteleczce. Eko po całości.\nPoprzedni Poprzedni: Za słodkie m&m’s\nNastępny Następny: Zużyte – polecone, czyli ostatnie denko


Numer ogłoszenia: 5363607 | Dodano: 11 Wrz 20:43 | Liczba odsłon: 4351\nZAPRASZAM DO ZAPOZNANIA SIĘ ZE SZCZEGÓŁOWYM OPISEM » PRODUKTU: towar jest uzywany, zakupiony 30 stycznia 2017 mam paragon i posiada jeszcze 9 miesięczną gwarancję -technologicznie zaawansowany silnik pracuje cicho i w…\nFULL AUTOMATYCZNA Maszynka do papierosów NABIJARKA\nNabija nawet 10 papierosów w cyklu bez przerwy ! Pozwala na » wykonanie paczki papierosów w zaledwie 5 minut. Nabijarka umożliwia nabicie 10 papierosów w ok. 2,5 minuty, 20 papierosów w około 5 minut !!!! NABI…\nELEKTRYCZNA MASZYNKA DO PAPIEROSÓW NABIJARKA na sprzedaż\nWitam Elektryczna maszynka - nabijarka do » papierosów Doskonała, poręczna elektryczna nabijarka do papierosów. Jest bardzo prosta w obsłudze, niezawodna i szybka. Doskonałe urządzenie dzięki któremu zaoszczędzimy n…\nDo sprzedania SUPER MASZYNKA ELEKTRYCZNA DO PAPIEROSÓW JAK LM !\nElektryczna maszynka do nabijania gilz papierosowych Palenie » papierosów wcale nie musi być drogie. Przedstawiamy maszynę, która pozwoli zaoszczędzić czas i pieniądze !!!! 1 paczka papierosów = 3 - 4 minuty.…\nPozwala szybko i tanio zrobić paczkę papierosów. OFEROWANY » PRODUKT JEST W 100% NOWY, W ORYGINALNYM OPAKOWANIU, KOMPLETNY, SPRAWNY I FUNKCJONALNY. Specyfikacja: - Bardzo prosta w obsłudze - Przystosowana do gilz …\nMASZYNKA DO PAPIEROSÓW DO SLIMÓW - TŁOKOWA SLIM\nWitam serdecznie Mam do zaoferowania Elektryczną nabijarkę do » gilz papierosowych C91 SLIM Nabijarka jest Nowa, oryginalnie zapakowana w estetyczny kartonik (nadaje się do dalszej odsprzedaży itd). Nabijarka prz…\nMaszynka do papierosów Laramie Matik. Tłokowa Nowa.\nPrzedmiotem aukcji jest maszynka tłokowa do nabijania papierosów. » Nabijarka niemieckiej firmy Laramie. Maszynka jest nowa , nie używana ! Wiecej info pod telefonem : 574311505 + Koszt wysyłki 18.50 zł\nHIT W NASZEJ OFERCIE ELEKTRYCZNA,TŁOKOWA NABIJARKA DO GILZ » PAPIEROSOWYCH MODEL C81 W ZESTAWIE PODSTAWKA -POPIELNICZKA Urządzenie wysokiej jakości pozwala na zrobienie paczki papierosów w zaledwie 3 - 4 minuty. Obs…\nMaszynka do papierosów FRESH CHOICE nowa USA gwarancja! FV\nPolskim, zasilacz z polską końcówką WYSTAWIAMY FAKTURY » VAT. NABIJARKA POSIADA CERTYFIKAT CE NA WSZYSTKIE NASZE PRODUKTY UDZIELAMY 12 MIESIĘCZNEJ GWARANCJI === Zapraszamy również na naszą stronę internetową: …\nMaszynka na sprzedaz frech choice maszynka prywatna miedziany nosek w » kaplecie zestaw kluczy serwisowych wiecej info prosze dzwonic\nSprzedam pralkę POLAR PDN685- Cena do NEGOCJACJI !!!\nMam do sprzedania używaną pralkę POLAR PDN685. Stan bardzo dobry, » sprawna w 100%, pierze bez zastrzeżeń. Parametry: Wsad: 5kg Wysokość 85cm , Szerokość 59cm, Głębokość 59cm. Posiada program energooszczędny. Niestet…\nmaszynka do makaronu marcato wysylka gratis\nwitam serdecznie, sprzedam maszynke do walkowania ciasta i krojenia » makaronu Atlas 150 Wellness wloskiej firmy Marcato. kupilam ja pol roku temu w sklepie internetowym i malo uzywalam. maszynka jest wyposażona w walce…\n21 Sie 22:08\nopiekacz do plackow\nsprzedam opiekacz do plackow do kebaba,był tylko sprawdzony,zakupiony » 10,12,2012\nSprzedam Lodówko- Zamrażarkę firmy Bosch, w pełni sprawną. Przez » lata była użytkowana w domu i była bardzo zadbana. Teraz w związku z przeprowadzką spędziła dwa miesiące w garażu i jest zakurzona, oczywiście jeżeli znaj…\nczęsci do pralki,indesit,WIL 63 PL -płyta glówna,panel sterujący,silnik i inne.\nsprzedam po demontażu do końca działającej pralki- częsci do » pralki indesit WIL 63 PL -płyta glówna,panel sterujący,silnik i inne.cena do uzgodnienia. wysylka w ten sam dzien do godziny 12. tel.693-649-287-885348765 si…\nSeverin MW 7809 biała (Kuchenkamikrofalowa, pojemność 17 l)\nkuchenka mikrofalowa pojemność: 17 l moc mikrofal: 700 W 6 » poziomów mocy (Nowa) cena do negocjacji\nElektryczna zmywarka podłogowa\nElektryczna zmywarka podłogowa ze zbiorniczkiem na wodę przeznaczona » do pielęgnowania wszelakich powierzchni typu:parkiet,lastriko,terakota.Doskonale myje,zbiera kurz,paprochy,usuwa plamy!\nFrytkownica pojemnosc ok 5l,uzywana ,sprawna,odbior osobisty,cena do » minimalnej negocjacji\nSprzedam nowy okap kuchenny firmy AKPO (WK-4 CETIAS 60). Parametry » techniczne: - wymiary 60 x 77,5-100,5 x 35,5 cm - wydajność maksymalna - 420 m3/h - poziom hałasu - 52 dB - oświetlenie halogenowe - 2x35 W - ster…\nEkspres ciśnieniowy Zepter - ZESPRESSO CAFE\nSprzedam w bardzo dobrym stanie ekspres ciśnieniowy do kawy Zepter » Zespresso . Mało używany . Sprawny w 100% . Zgrabny i lekki . Ciśnienie 20 barów , moc 980W. Wysoka temperatura zaparzania kawy 85-90 stopni . Ekspres …\nZmywarka Whirpool ADG -\nUżywana zmywarka Whirpool ADG 689 45cm szerokości do zabudowy. W » pełni sprawna. Stan bardzo dobry.\nMaszynka do robienia, nabijania papierosów 95 zł\nNOWA ELEKTRYCZNA MASZYNKA DO ROBIENIA PAPIEROSÓW 50 zł\nmaszynka do robienia papierosów 85 zł\nNabijarka, maszynka do robienia papierosów SLIM 125 zł\nElektryczna Maszynka - Nabijarka do Papierosów 75 zł


Folkownia - Koszula Ludowa Polka Folka Biała\n> MODA FOLKOWA>KOSZULE I BLUZKI FOLK>Koszula Ludowa Polka Folka Biała\nKoszula POLKA FOLKA uszyta z wysokogatunkowej bawełny w kolorze białym z charakterystycznymi łowickimi kwiatami. Wyrazistość koszuli wzbogaca kontrastowy kołnierz oraz mankiety w kolorze białym. Koszula z długim rękawem, dopasowana do sylwetki dzięki specjalnym zaszewkom, posiada wzmocnione podwójne przeszycia i grawerowane białe guziki. Na lewej piersi wyhaftowane logo MUSTASZ w kolorze białym. Koszula zapakowana w firmowe pudełko.\nKoszula POLKA FOLKA damska uszyta z wysokogatunkowej bawełny w kolorze białym z charakterystycznymi łowickimi kwiatami. Wyrazistość koszuli wzbogaca kontrastowy kołnierz oraz mankiety w kolorze białym. Koszula z długim rękawem, dopasowana do sylwetki dzięki specjalnym zaszewkom, posiada wzmocnione podwójne przeszycia i grawerowane białe guziki. Na lewej piersi wyhaftowane logo MUSTASZ w kolorze białym. Koszula zapakowana w firmowe pudełko.


Dom parterowy czy piętrowy? część 1 | BT - Aranżacja | Projektowanie Wnętrz\nDom parterowy czy piętrowy? część 1\nPrzyszli posiadacze jednorodzinnych domów mieszkalnych dość często stawiają pytanie czy lepiej zbudować dom parterowy czy może z użytkowym poddaszem lub piętrowy. Odpowiedź na to pytanie wcale nie jest prosta. Trzeba rozważyć mnóstwo kwestii, z których koszty budowy wydają się być stosunkowo najłatwiejsze do obliczenia. Każdy człowiek właściwie już od dzieciństwa nosi w sobie marzenie o domu, którego wyobrażenie kształtowane jest przez rozmaite czynniki. Dom, w którym się wychowujemy, książki, najpierw te czytane przez rodziców czy dziadków, potem te po które sięgamy sami, oglądane filmy, wysłuchane opowieści, podróże – każda z tych rzeczy ma wpływ na nasze marzenia. I kiedy nadchodzi czas skonfrontowania ich z rzeczywistością nie zawsze wystarcza nam rozsądku i wyobraźni, aby gotowy dom – ucieleśnienie tych marzeń spełniło nasze oczekiwania, potrzeby i aby mieszkanie w\ntakim domu było wygodne i przyjemne dla wszystkich domowników. Wybór rodzaju domu zależeć będzie od szeregu czynników zewnętrznych: takich jak uwarunkowania wynikające z miejscowych planów zabudowy, wielkość i kształt działki, którą dysponujemy, usytuowanie działki względem stron świata, panujące na niej warunki gruntowe i wodne, istniejąca roślinność, a nawet charakter okolicznej zabudowy.\nNie mniej ważne, choć może łatwiejsze do ogarnięcia, wydają się być inne czynniki: nasze osobiste plany i marzenia, koszt i tempo budowy, poczucie bezpieczeństwa czy wreszcie tryb życia rodziny, z którą zamieszkamy we własnym domu. Nad kwestią jaki dom wybrać, zastanowić się możemy jeszcze zanim znajdziemy miejsce na jego zbudowanie. Ba, wybór tego miejsca możemy uzależnić od typu wybranego przez nas budynku. O ile piętrowy dom, by nie był zbyt kosztowny w budowie wymaga tylko odpowiednich warunków gruntowych, to dom parterowy, zwłaszcza jeśli zależy nam na domu obszernym wymaga stosownie dużej przestrzeni, a wiec dostatecznie obszernej działki. Parterowego domu nie powinniśmy również budować w okolicy, gdzie wszystkie okoliczne budynki są piętrowe – w takim, trochę zbyt „miejskim” otoczeniu dom o charakterze bungalowu będzie się niekorzystnie wyróżniał. I odwrotnie – dom piętrowy wśród samych parterowych, stanowić będzie element zakłócający krajobraz. Tymczasem nawet jeżeli nie regulują tego stosowne przepisy powinniśmy starać się zharmonizować styl domu z domami w sąsiedztwie dla dobra lokalnego widoku. Jeżeli\ndysponujemy nieograniczonymi funduszami (w końcu możemy to sobie przynajmniej wyobrazić…) i kupimy działkę o dużej powierzchni, dobrym usytuowaniu względem stron świata – z dojazdem od północy, to na takiej działce zbudować możemy obszerny, wygodny i funkcjonalny dom parterowy i jeszcze wystarczy miejsca na urządzenie ogrodu. Na działce małej i wąskiej lepiej pomieszczenia domu rozplanować w dwóch kondygnacjach. Działka położona na stoku, o dużym spadku terenu praktycznie wyklucza budowę domu jednokondygnacyjnego. Trzeba pamiętać także o odpowiednim oświetleniu i nasłonecznieniu pomieszczeń mieszkalnych, dom piętrowy łatwiej usytuować względem stron świata, parterowy jest bardziej wymagający, musi być dobrze oświetlony z dwóch lub nawet trzech stron. Jeżeli dysponujemy już działką, a jeszcze nie jesteśmy pewni jaki dom powinniśmy na niej postawić, wiele pomóc nam może uważna lektura podstawowego dokumentu potrzebnego przy budowie – decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Określa ona sposób zabudowy – linie zabudowy i linie rozgraniczające, dopuszczalny kształt domu, jego wysokość, rodzaj dachu i kąt nachylenia połaci, czasem sposób wykończenia elewacji – to jeśli nasz dom ma stanąć w strefie ochrony konserwatorskiej lub ochrony krajobrazu (na przykład w parku krajobrazowym). Dokument ten często podaje dopuszczalną intensywność zabudowy i powierzchnie działki, która musi pozostać niezabudowana. Te parametry mogą nie pozostawić miejsca na nasze marzenia i wymusić budowę domu, który spełni te wymagania.\nPodobnie determinujące mogą być warunki gruntowe i wodne posiadanej przez nas działki. Co prawda wysoko rozwinięta technika, pozornie pozwala na lekceważenie natury, ale czasem zwyczajnie się to nie opłaca. I tak nienośne grunty wymuszą budowę niskiego budynku, a wysoki poziom wód gruntowych uniemożliwi wykonanie podpiwniczenia. Tak samo jest z rosnącymi na działce roślinami, chęć lub konieczność\nzachowania rozłożystych drzew znacznie ograniczy powierzchnię, którą moglibyśmy zabudować.\nCategory Budownictwo | Tag dom parterowy, Dom parterowy czy piętrowy, elewacja domu | Bookmark the permalink.\n← Jak znaleźć dobry projekt?\nDom parterowy czy piętrowy? część 2 →


autorytet - Baba od polskiego\n”Pan Tadeusz” Adam Mickiewicz – Napoleon jest wzorem dla patriotów, liczą na jego pomoc w walce z carem; Podkomorzy, który przyjeżdża do Soplicowa, by rozwiązać spór o zamek, jest najstarszym wśród szlachty, wszyscy go szanują, on rozpoczyna biesiadę, spacery, polowanie. Przy wejściu do dworu widnieją portrety Kościuszki i Rejtana, co wskazuje na inspiracje patriotyczne; syn Jacka Soplicy otrzymuje imię Tadeusz – na część Kościuszki; Ksiądz Robak chwali się, że z jego tabakiery wciągał sam generał Dąbrowski, a zegar kurantowy wybija melodię Mazurka Dąbrowskiego.\n”Lalka” Bolesław Prus – ojciec Rzeckiego wpoił synowi miłość do bonapartystów, zaszczepił mu surowość życia, nie wymagał zatem od codzienności zbyt wiele, miał metalowe łóżko i mały pokój; jest punktualny i oddaje się pracy, bo wierzy, że dopóki nie pomogą bonapartyści, jego patriotyzm może wyrażać się jedynie w codziennej i sumiennej pracy.\n”Wesele” Stanisław Wyspiański – Wojciech Bartos Głowacki – Czepiec powołuje się na niego, grożąc inteligencji, Głowacki w trakcie bitwy pod Racławicami zdobył rosyjskie działo i zgasił lont armaty czapką; był dla chłopów symbolem męstwa i waleczności.\n“Boże ciało” reż. Jan Komasa – ksiądz Tomasz, który pracował w poprawczaku, stał się autorytetem dla głównego bohatera Daniela, do tego stopnia go fascynował, że chłopak postanowił ukraść mu tożsamość i udawać księdza\n“Coco” reż. Lee Unkrich, Adrian Molina – chłopiec dostał gitarę i trafił do świata zmarłych, odkrywa prawdę o swoim przodku, który był wielkim tekściarzem i muzykiem, jednak został zabity i jego twórczość została wykradziona; Coco poznaje prawdę, że był fanem twórczości własnego przodka i odziedziczył po nim talent\n“Rozmowa z Bogiem” Łona – Bóg jest dla Łony i ludzkości kimś, kto wzbudza szacunek i strach;\n“W domach z betonu” PRO8BL3M – dla chłopca tata był autorytetem, zawsze umiał wszystko naprawić i pocieszyć mamę


Bio Suisse - AGRO BIO TEST\nJednostka certyfikująca AGRO BIO TEST jest uprawniona do prowadzenia kontroli na zgodność z zagranicznymi standardami produkcji ekologicznej, m.in. Bio Suisse Standards.\nChcąc wprowadzać na rynek szwajcarski produkty ekologiczne konieczne jest uzyskanie certyfikatu potwierdzającego spełnienie wymagań Bio Suisse Standards, oprócz certyfikacji na zgodność z obowiązującymi w UE wymogami dotyczącymi produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych.\nZnak rozpoznawczy rolnictwa ekologicznego w Szwajcarii to tzw. Bud. Prawo do umieszczania go na etykiecie produktu mają jedynie producenci spełniający wymogi określone w kryteriach Bio Suisse Standards, którzy posiadają ważną umowę licencyjną z BIO SUISSE.\nOrganizacja BIO SUISSE z siedzibą w Bazylei, zarządzająca kryteriami o nazwie Bio Suisse Standards, realizuje certyfikację za pośrednictwem podległej jednostki INTERNATIONAL CERTIFICATION BIO SUISSE AG (dalej: ICB).\nAGRO BIO TEST na mocy porozumienia z jednostką ICB prowadzi na terenie Polski kontrolę na zgodność z kryteriami Bio Suisse Standards i jest wymieniony na liście zatwierdzonych jednostek certyfikujących.\nNasi inspektorzy co roku uczestniczą w szkoleniach dotyczących obowiązujących wymagań określonych w Bio Suisse Standards oraz potwierdzają ich znajomość, przystępując do testów weryfikacyjnych przeprowadzanych przez ICB.\nPrzed rozpoczęciem działalności oraz podpisaniem z AGRO BIO TEST umowy\nw sprawie kontroli na zgodność z kryteriami Bio Suisse Standards, należy w pierwszej kolejności znaleźć szwajcarskiego odbiorcę produktów ekologicznych (importera), który zgłasza polskiego producenta (eksportera) do systemu kontroli BIO SUISSE. Dostawcy zagraniczni (tj. spoza terytorium Szwajcarii) muszą być zaakceptowani przez Organizację BIO SUISSE.\nWnioskujący musi być certyfikowany wg wymogów dotyczących produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych obowiązujących w UE. Dokumentacja\nz kontroli i certyfikacji na zgodność z unijnymi przepisami jest załączana przez AGRO BIO TEST do dokumentacji pokontrolnej wg standardów BIO SUISSE do ICB, zgodnie z umową zawartą z producentem.\nKontrola jest dokumentowana w języku angielskim na formularzach BIO SUISSE. Elektroniczne wersje protokołów są przekazywane przez AGRO BIO TEST do ICB w celu podjęcia decyzji certyfikacyjnej.


PolskaJazda » Wszystkie samochody » Mazda » Mazda RX- 8\nJesteś tutaj: Strona główna » Wszystkie samochody » Mazda » Mazda RX- 8\nMazda RX- 8 2005r\nOglądano już 3990 razy\nZobacz także: Opinie kierowców o Mazda RX- 8 »\nMazda RX-8 Renesis.\nMoże jakaś suszara? Czas pokaże.\nZ wizualnego w grę wchodzi jedynie kosmetyka. Inne felgi, przyciemnienie szyb, może kiedyś zmiana koloru.\nWankel. Niesamowicie "gładki", płynny... dość mocny. ;) Moc uzależnia więc czasem już narzekam na jej braki. :D Choć do normalnej jazdy, sprawnego wyprzedzania nie trzeba więcej.\nJestem zakochany w jej zegarach. ;)\nDwie rury wydechowe... :D\nBrzmi szczególnie przyjemnie w tunelu przy Galerii Dominikańskiej. :p\nMam ją dopiero jeden dzień... :D\n[02. 10. 2009r]\nPóki co spotkanie takiej samej, niebieskiej, na światłach we Wrocławiu. ;)\nPozdrawiam przy okazji kierowcę owej Maździny. ;)\n[aktualizacja 05-09-2010] ;)\nPodróż do Warszawy i osiągnięcie spalania ok 11-12l/100km. ;) SUKCES! :D\nWyjazd na Rosso (wyścigi uliczne) z dwoma innymi RX8 i dwoma Subarkami.\nJeździć, dopieścić... i wstawić LPG. xD\nCo do gazu to jest żart, naturalnie. Choć czytałem niedawno, że podobno da się zagazować Wankla. Ile w tym prawdy to już nie wiem.\n+ osiągi (choć chciałbym już jej dodać nieco koni pod maskę ;))\n+ da się tym zejść do 12-13l/100 po mieście (sprawdzone)\n- spalanie (spodziewałem się, że będzie gorzej ale mimo wszystko to nie jest ekonomiczne auto :p)\n- trochę mało momentu obrotowego (czepiam się, wiem :p)\n- da się tym wejść ponad 20l/100 (sprawdzone)\n- zwraca naprawdę dużo uwagi (czasem to miłe, czasem denerwujące)\n- brak NAPRAWDĘ porządnego serwisu (nie potrafili odpowiedzieć na pytanie czy da się zmienić wskazanie wyświetlacza z mil na kilometry... okazało się, że wystarczy przytrzymać jeden "dzyndzel" ;])\nPonadto parę wygranych wyścigów... choć parę przegranych również. :p\nAle... "na prostej szybkie są auta, w zakrętach kierowcy" dlatego nie byłem ani zdziwiony ani zasmucony gdy oglądałem tył Audi S8, Lancera Evo czy Porsche Boxter. Chciałem sprawdzić jak Rex wychodzi w porównani do tych aut. :)\nA z łykniętych to Audi A3 1.8T, Audi TT 3.2, BMW E46 328, BMW E46 330, VW Golf V GTI, BMW E92 320d i 325i, Mercedes E350 CDI Coupe (na mokrej drodze, w Mercedesie musiała przeszkadzać kontrola trakcji) i kilka innych.\nKolejnej przejażdżce... ;]\nWiększej mocy! :D\nI oczywiście C63 AMG. ;)\nJeździłem taką... Ostro ją nosi na koleinach na tych felgach. Za szerokie laczki ma trochę no i troszkę twardo na dziurach... Ale mimo to uwielbiam te auta, choc przyznam ze balbym sie tego silnika, bo na forum czytalem ze awaryjny. PS: tez pali tobie ok 18-19 ??\nwitam forumowego kolegę ;)\nJapońska wiertarka :)\npo bytomiu jeździ niebieska ale z UK\nPowodzenia w modyfikacjach zainwestuj w cały dolot ze stożkiem simota nie będziesz żałował agresywny basowy efekt wtedy wysokie obroty będą obecne :d beda cie słyszec :))pozdro\nfajne sprzet daje 10/10 i zapraszam również do siebie\nSUPER AUTKO ŁADNIE SIE PREZENTUJE ,WIDAC ZE DBASZ O NIE OBY TAK DALEJ SZEROKOSCI I ZAPRASZAM DO MNIE\nkrótko mówiąc PIĘKNA MASZYNA:)\npozdrawiam i zapraszam do skomentowania mojego autka:)\nPS. WSTAW WIĘCEJ ZDJĘĆ\nPiękna maszyna... Mam pytanie. Nie jechałeś może dzisiaj trasą Kielce - Zawiercie?? Bo widziałem identyczna Pozdro\nSuper sprzęt. Gratulacje za marke i model.Japan Power. Zapraszam do oceny mojej Mazdy :)\nPiękny... jak każdy rex. Gratuluje zakupu.\nGratuluje wyboru Mazdy!!! oczywiscie jest piekna!!! z tym ze przydałoby się wiecej fotek hehe... no i piekny kolor masz xD taki jak u mnie.\nZapraszam do siebie i na http://forum.mazdaspeed.pl/\nFajnie te samochodziki lataja ;p\nautko sliczne ale plakac mi sie chce jak widze ze chcesz tam dac LPG :(, to nie autko na to, nie ten silnik... :(\njak chcesz miec oszczedne autko kup diesla a to juz sprzedaj i zostaw silnik piekny w oryginale bez LPG


Święta na kole podbiegunowym – Centrum Prasowe\nŚwięta na kole podbiegunowym\nDecember 14, 2016\t | Microsoft News Center\nAndreas Alexander to badacz lodowców. 11 miesięcy w roku spędza poza domem, w jednym z najodleglejszych miejsc na świecie: Svalbard, norweskiej prowincji w Arktyce, wyspie położonej w obrębie koła podbiegunowego i Oceanu Arktycznego, praktycznie odciętej od świata. Bliscy Andreasa są od niego oddaleni o setki kilometrów. Jednak dzięki prezentowi od Microsoft w tym roku mógł poczuć radosną atmosferę Świąt – i zobaczyć się ze swoją rodziną.\nAdreas Alexander to niemiecki badacz lodowców. Pracuje dla Uniwersytetu Svalbard w Norwegii. Jego przygoda z lodowcami zaczęła się jeszcze w dzieciństwie gdy miał 6 lat. To wtedy zobaczył je po raz pierwszy na własne oczy. Dwa lata później, zaledwie jako ośmiolatek, wspiął się na swój pierwszy trzytysięcznik. Ekstremalne przeżycia fascynowały go od najmłodszych lat. Realizuje je również dziś.\nObecnie Andreas stacjonuje w UNIS. To najbardziej wysunięta na północ Akademia Nauk, położona w Longyearbyen, na 78 południku. Od Bieguna Północnego oddalona jest o około 1336 kilometrów. Po raz pierwszy Andreas odwiedził Svalbard latem 2014 roku. Na stałe przeprowadził się tam wiosną 2015 roku, aby badać tematy związane z Arktyką.\nWszechobecny śnieg, lód i niedźwiedzie polarne zerkające przez kuchenne okna, to codzienność w jego pracy. Zadaniem Andreasa jest regularne sprawdzanie korelacji między temperaturą przy ziemi, poniżej lodowca, a temperaturę lodu powyżej. W planach ma również ukończenie studiów magisterskich z mechatroniki i geologii.\nJego praca niewątpliwie ma swój urok: dzięki niej Andreas znalazł się w najbardziej oddalonych i najpiękniejszych miejscach na ziemi, które dla innych ludzi są trudno dostępne lub wręcz – nieosiągalne. Jego codzienny wysiłek pozwala ludzkości na lepsze zrozumienie zachowania lodowców, zwłaszcza w kontekście zmian klimatycznych temperatury panującej przy ziemi, spowodowanej chociażby aktywnością wulkaniczną. Dla większości z nas noszenie ze sobą ciężkiego sprzętu, wspinaczka na lodowiec, dotarcie do jaskiń, kopanie dołów w lodowcu, czy chociażby poruszanie się u podnóża góry lodowej – to zapewne niespotykany widok. Dla Andreasa to codzienność.\nZa te przeżycia płaci on jednak wysoką, o ile nie najwyższą cenę: 11 miesięcy w roku spędza z dala od swoich bliskich, rodziny i przyjaciół. Omijają go wyjątkowe chwile z tymi, których kocha.\nByć w kontakcie z najbliższymi\nOkres świąteczny kojarzy nam się z czasem spędzonym wśród najbliższych. Dla Andreasa oraz milionów innych ludzi na świecie – to jednak czas regularnej pracy. Tylko w Wielkiej Brytanii szacuje się, że blisko milion osób będzie pracować w Boże Narodzenie. Wiele z nich poświęca cenne rodzinne chwile, aby pełnić dyżury w szpitalach, pomagać innym albo po prostu – być „pod telefonem”.\nWszystkim tym osobom w utrzymywaniu stałego kontaktu z bliskimi pomaga technologia. To dzięki niej tacy ludzie jak Andreas nie muszą już obawiać się, że ominą ich najważniejsze wydarzenia w życiu tych, których kochają najbardziej.\nNiezwykłą pracę Andreasa postanowił docenić Microsoft. Firma z Redmond dołączyła do niego w trakcie jednej z wypraw, tak aby Andreas mógł skontaktować się z rodzicami i siostrą dzięki komputerowi Surface Pro 4. Stojąc na gigantycznej masie lodu, Andreas rozmawiał ze swoją rodziną w Bawarii przez Skype.\nMicrosoft rozumie, jak silna jest w ludziach potrzeba kontaktu z bliskimi. Firma z Redmond otwarcie zresztą mówi o swojej misji, jaką jest wspieranie ludzi w każdym zakątku świata aby mogli pozostawać ze sobą w kontakcie gdziekolwiek są, przy pomocy technologii. Microsoft stawia przed sobą ambitny cel: umożliwić każdej osobie i organizacji na świecie osiągać więcej. Andreas,\nMoi przyjaciele i rodzina zgadzają się ze sobą, że to co robię jest trochę szalone. Mimo że praca jest dla mnie ważnym elementem życia, to praktycznie przez cały rok jestem poza domem, z dala od tych, za którymi najbardziej tęsknię- Ujrzenie swojej rodziny tam, w domu, której mogłem pokazać to, czym zajmuję na codzień, było dla mnie wzruszającym doświadczeniem – mówił Andreas Alexander tuż po rozmowie wideo z bliskimi na Surface.\nZdjęciami ze swoich wypraw Andreas dzieli się rodziną i przyjaciółmi za pomocą dysku OneDrive.\nJaki jest naprawdę Andreas Alexander?\nKiedy robiliśmy to nagranie, mieliśmy okazję spędzić trochę czasu wspólnie z Andreasem w Longyearbyen. Porozmawialiśmy z nim o jego pracy, o tym co go cieszy i irytuje, i co najważniejsze: co powoduje uśmiech na jego twarzy. Oto, jak przebiegała nasza rozmowa\nAndreas Alexander: Dom jest wszędzie tam, gdzie otaczają mnie życzliwi ludzie, gdzie miło spędzam czas.\nJakie są dwie rzeczy, bez których nie możesz żyć?\nAndreas Alexander: Owoce, warzywa i ser. OK, to w sumie trzy!\nCo robisz jak tylko wrócisz do domu?\nAndreas Alexander: Kocham przebywać na świeżym powietrzu. Uwielbiam siadać przed domem, wygrzewać się na słońcu pośród drzew.\nAndreas Alexander: Herbatą, hektolitrami herbaty. Nie mam tu jakichś szczególnych preferencji, piję to co wpadnie mi w ręce!\nAndreas Alexander: Zazwyczaj wyłączam laptop i wskakuję do łóżka. Oczywiście w ciągu tygodnia jestem bardzo zajęty. Pracuję średnio 80 godzin tygodniowo. Mogę jednak zarządzać swoim dniem tak, jak mi pasuje. To nie jest praca biurowa, od 9 do 17. W większości przypadków to sam decyduję, kiedy zaczynam i kończę pracę.\nI nie masz żadnych trudności z zasypianiem?\nAndreas Alexander: Mam. Zazwyczaj zastanawiam się nad tym, co mnie czeka kolejnego dnia, nad trudami i niebezpieczeństwami związanymi ze zbliżającą się pracą. Tak jak każdy martwię się tym, co może się wydarzyć. Rozważam wszystkie scenariusze. Często zadaje sobie pytanie: czy wszystko przemyślałem? Zazwyczaj pojawia się ono wtedy, gdy przypominam sobie, jak naprawdę wyglądają jaskinie lodowe od środka…\nAndreas Alexander: A czemu wybierać, skoro mogę mieć oba? Lodowce przyciągają mnie bardziej niż gorące plaże. To czyni moją pracę zdecydowanie prostszą.\nAndreas Alexander: Alpy albo wszelkie góry z wysokimi lodowcami.\nOdpoczynek w domu czy na świeżym powietrzu?\nAndreas Alexander: Jestem stuprocentowym miłośnikiem przebywania wśród natury. Wszystko co robię na świeżym powietrz sprawia mi przyjemność, od spaceru, po narty, wspinaczkę, czy po prostu podziwianie widoków i ich nagrywanie.\nCo powoduje uśmiech na Twojej twarzy?\nAndreas Alexander: Promienie słońca. Kiedy nie widzi się słońca od późnego października aż do przełomu lutego i marca jest naprawdę ciężko…. Poza tym, lubię patrzeć, jak rosną moje sadzonki. Nnawet jeśli rosną powoli.\nJakie wydarzenie podczas Twoich badań było dla Ciebie najbardziej niebezpieczne, ekscytyjące albo niezapomniane?\nAndreas Alexander: Cóż, było ich kilka. Pamiętam jak czołgałem się przez niewielki tunel w jaskini w lodowcu. Lód wokół mnie zaczął pękać i nagle pęknięcie o długości dwóch metrów zaczęło się poszerzać, dokładnie pod moim ciałem. Można powiedzieć, że czołgałem się wtedy o własne życie. Z drugiej strony, kiedy ujrzałem wschód słońca lecąc samolotem nad Alpami – byłem zachwycony.Zzwłaszcza po dwóch i pół miesiącach bez jakichkolwiek promieni słonecznych.\nIle czasu najdłużej spędziłeś w lodowcu?\nAndreas Alexander: Moja praca w terenie, co chyba nie powinno dziwić, wiąże się z wieloma zagrożeniami. Momentami bywa wręcz ekstremalnie niebezpieczna. Zawsze występuje jakieś ryzyko: upadek w lodową przepaść, atak niedźwiedzi polarnych, miesiące totalnej ciemności, możliwość zagubienia się w burzy śnieżnej lub mgle, odmrożenia itd. Z tego powodu, raczej nie chodzę w pojedynkę, a jeśli jest taka konieczność – to tylko na kilka godzin.


Finansowanie innowacji - TAURON - Raport Zintegrowany 2017\nBiorąc pod uwagę charakter prac badawczo-rozwojowych i innowacyjnych oraz relatywnie wysokie ryzyko związane z prowadzeniem tego typu przedsięwzięć, istotną kwestią jest określenie optymalnego poziomu wydatków Grupy oraz wykorzystanie dostępnych środków finansowych pochodzących z programów badawczych, zarówno krajowych, jak i międzynarodowych. W aktualnej perspektywie finansowania na lata 2014-2020 pojawiły się szerokie możliwości pozyskiwania środków na innowacje.\nW 2017 r. Spółki Grupy były także mocno zaangażowane w budowanie mechanizmów współpracy pomiędzy przemysłem a nauką oraz między przemysłem a start-upami. W programie Pilot Maker, dofinansowanym przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości w ramach konkursu Scale Up, zrealizowano 3 nabory gotowych do współpracy start-upów. TAURON przeanalizował blisko 130 zgłoszonych rozwiązań – 46 z pierwszego naboru, 23 z drugiego naboru i 60 z trzeciego naboru. Aż 36 start-upów przystąpiło do programu akceleracyjnego, a 28 z nich rozpoczęło współpracę z TAURONEM nad przygotowaniem rozwiązań będących odpowiedzią na zdefiniowane przez Grupę wyzwania technologiczne, testując swoje rozwiązania na infrastrukturze TAURONA i przygotowując swoje rozwiązania do testów pilotażowych.\nLiderem programu była firma techBrainers, partnerem głównym TAURON, pozostałe podmioty zaangażowane w inicjatywę to znane spółki Kross S.A i Amplus sp. z o.o. W związku z zakończeniem możliwości finansowania dalszej współpracy ze start-upami w ramach programu Pilot Maker, Grupa podjęła decyzję o kontynuacji działań w oparciu o własne środki. W wyniku działań zrealizowanych w 2017 r. doszło do podpisania pierwszych umów pomiędzy Spółkami Grupy TAURON a start-upami, które przedstawiły konkretne rozwiązania technologiczne, możliwe do zastosowania w działalności Grupy.\nW 2017 r. Grupa realizowała prace w ramach KIC InnoEnergy, w szczególności polskiego węzła InnoEnergy Central Europe sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie (jednego z sześciu w UE). W strukturach KIC InnoEnergy TAURON ma status Partnera Stowarzyszonego. Jednym z obszarów zainteresowań TAURON są tzw. czyste technologie węglowe. Jednocześnie prowadzenie badań i koordynacja działań w tym obszarze są głównymi zadaniami spółki InnoEnergy Central Europe sp. z o.o., której TAURON jest jednym z udziałowców. W 2017 r. przedstawiciele Spółki byli zaangażowani w prace KIC InnoEnergy, związane z ewaluacją projektów/inicjatyw proponowanych do realizacji przez innych partnerów działających w strukturach KIC InnoEnergy, zarówno na szczeblu krajowym, jak i międzynarodowym.\nRok 2017 można również podsumować jako bardzo intensywny w kontekście współpracy z podmiotami zagranicznymi. Nawiązaliśmy kontakt z Instytutem EPRI (USA), co przełożyło się na przygotowanie udziału w dwóch programach badawczych realizowanych przez EPRI. Złożono również kolejne dwa wnioski o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach paneuropejskiego programu Horyzont 2020. Jest to kontynuacja działalności Obszaru Badań i Innowacji w tym zakresie – do tej pory udało się złożyć w różnego rodzaju konsorcjach międzynarodowych ponad 20 wniosków w ramach tego programu. Z przyznanym dofinansowaniem w Grupie TAURON obecnie realizowane są trzy z nich.


O stronie - Centrum Webmastera\nMarzysz o stworzeniu własnej strony internetowej? Nie wiesz jaki skrypt/cms (system zarządzania treścią) byłby dla Ciebie idealny, który spełni Twoje wymagania? Dobrze trafiłeś! Portal CentrumWebmastera.pl jest tym, czego szukasz, Twoim kompletnym źródłem po świecie skryptów php, narzędzi do pozycjonowania oraz sposób na rozwój Twojego biznesu, oraz skuteczne sposoby na zarabianie pieniędzy przez internet…\nNa stronie CentrumWebmastera.pl przedstawiamy oraz recenzujemy najnowsze systemy zarządzania treścią, pomagamy w wyborze odpowiedniego oprogramowania do nowego projekty, tak aby spełnił wszystkie wymagania klienta. W naszej bazie skryptów oraz narzędzi marketingowych odnajdziesz wszystko to, co potrzebujesz do prowadzenia biznesu internetowego.\nStrona internetowa musi nie tylko dobrze wyglądać, ale być przede wszystkim funkcjonalna.\nUważamy, że internet posiada niewykorzystany potencjał – wiemy jak go wykorzystać, a Ty??\nWiemy, jakie cechy musi posiadać serwis www, tak by był odwiedzany przez potencjalnych użytkowników. Pamiętajmy, że idealna strona internetowa musi nie tylko odpowiednio wyglądać, ale być przede wszystkim funkcjonalna. Osiągnąć to można poprzez ciekawą treść oraz innowacyjne rozwiązania.


WSZYSTKO O DUCHOWOSCI - "Aniol Milosci i Swiatla": Smierc i transformacja\nŚmierć w zachodnioeuropejskim kręgu kulturowym należy do silnych tematów tabu. Dość powiedzieć, że ludzie niechętnie podejmują ten wątek nawet w odniesieniu do śmierci jednostkowych, nie mówiąc już o tym, że zjawisko śmierci w skali masowej zawsze wzbudzało silne emocje. Aksjomaty naszej kultury zdają się przydawać śmierci jednoznacznie negatywne konotacje. My po prostu nie chcemy za bardzo o niej mówić, a kwestia tego, że ona po prostu występuje <w życiu>,jest najczęściej pomijana głębokim milczeniem . Pytanie brzmi: dlaczego?\nKto zatem w tym wszystkim tak naprawdę „cierpi”? Osoba, która odeszła, czy my, którzy zostajemy sami w poczuciu przeogromnej pustki oraz pękniętego serca? Dla przeciwwagi- jakżesz cudownym wydarzeniem są narodziny nowego człowieka. Wszyscy się cieszą…. A czy ktoś zastanawiał się jaką traumę taka nowa Istota właśnie przeżywa w momencie narodzin? Nagła zmiana środowiska- z bezpiecznego i ciepłego miejsca nagle siłą jest wtłaczana w obcy, nieznany świat. W tym świecie pierwszy oddech rozdziera płuca niewyobrażalnym bólem, a oczy cierpią męczarnie od nadmiaru światła. Dlaczego jakoś publicznie nie debatuje się nad tym, że taka oto Istota przeżywa niewątpliwą traumę w takim momencie? Ona w tym momencie cierpi, a my się cieszymy. Przepraszam – czy to takie fair nie zauważac bólu takiej Istoty? No ale po co to - przecież ona teraz wypełni naszą przestrzeń i najważniejsze jest to, że MY mamy poczucie komfortu na okoliczność jej narodzin. Czy zatem pewne konwencjonalne przekonania w jakich tkwimy czasami nie są wariacjami nadbudowanymi na naszym egoizmie? Czyli dobre jest to co jest dla mnie przyjemne, a złe to co boli? Czy mapowanie rzeczywistości według takiego modelu jest aby na pewno tak do końca słuszne, a konwencjonalne pojmowanie „złego” i „dobrego” rzeczywiście oparte na szlachetności serca?\nTkwiąc blisko procesu życia siłą rzeczy bardziej instynktownie wyczuwa się takie subtelności, tym samym nieco łatwiej jest „przetrawić” istnienie takiego zjawiska jak śmierc. Teoretycznie, bo kultura patriarchalna okaleczyła mocno pojmowanie procesu życia, a jednym z tego przejawów jest okaleczenie archetypu kobiety. Jeśli dokonamy pewnego myślowego uproszczenia i przyjmiemy, że kobieta- kobiecość etc w symboliczny sposób odnosi się do procesu życia, na podstawie tego w jaki „model” kobiety funkcjonuje obecnie w naszej kulturze możemy przeanalizowac jak postrzegany jest proces życia w ogóle.\nW przypadku archetypu kobiety częstokroć zapomina się o jego ciemnej stronie. Kobieta jako matka żona czy kochanka- jak najbardziej w takich rolach jest przyjmowana przez powszechniki kulturowe. Jednak jako wiedźma: Hekate, Lilith czy Kali – to już nie. Wszak kobiety to takie miłe i cudowne stworzenia Zresztą przecież tak jak życie: No bo przecież życie występuje bez śmierci, a jak już się gdzieś zdarzy ta śmierć, to lepiej udać, że wcale ona częścią procesu zwanym życiem nie jest. A jak już się o tej ciemnej stronie wspomina to raczej z konieczności i z wielką niechęcią. Problem niezauważania tej „ciemnej strony naszej mocy” to nie tylko domena mężczyzn, lecz również kobiet. Niestety.\n- Korzystają więc z naszej niefrasobliwości najprzeróżniejsze gady..... Takimi oto potężnymi i cudownymi istotami jesteśmy. Potężnymi w swojej głupocie chyba Myślę, że potęga tkwi w umiejętności zrównoważenia przeciwieństw w obrębie własnej psychiki a w aspekcie kolektywnym proces ten najpewniej jest w jakiś sposób analogiczny- jednak nie mam narzędzi do tego, żeby podjąć próbę rzetelnego jego opisu. Dość powiedzieć, że konsekwencją takich procesów, zarówno w wymiarze jednostkowym jak i kolektywnym jest umiejętności stworzenia balansu pomiędzy jednostką/populacją a środowiskiem w jakim uczestniczy.\nW ciele ludzkim żyje około jednego kilkograma różnego rodzaju drobnoustrojów, które pomagają utrzymywać organizm w stanie homeostazy. Jeśli jednak kultury jakichś bakterii za bardzo się namnożą, powodują zachwianie równowagi całego organizmu i chorujemy. To oczywiście bardziej skomplikowany proces: takie drobnoustroje nie mogą się namnożyć ot tak sobie- warunki jakie stwarzam, czyli to w jaki sposób dbam o swoje ciało sprzyja temu, czy populacja drobnoustrojów będzie ze mną w balansie, czy nie. Jednak jeśli nawet się zaniedbałam i dopuściłam do tego, że mi jakieś drobnoustroje – powiedzmy candida - zaczęły w pajdokratyczny sposób bezkarnie się namnażać- to z całym szacunkiem dla candidy- ale niewiele obchodzi mnie jej życie intelektualno-kulturalne oraz co ewentualnie mogłaby sobie czuc na okoliczność tego, że przygotowuję czystkę dla większości jej populacji- prawda jest taka że jeśli zostawię sprawę tak jak jest w imię „wyższych pseudowartości”, to rodzi się scenariusz rodem z przemowy Kononowicza - „niczego nie będzie”.\nW kontekście tego co nam serwowano na okoliczność NWO, wszystko co tylko w jakiś sposób zahacza o tematykę genocydu jaki nasi <władcy> próbują nam zaimplikowac stosując najprzeróżniejsze i często niezbyt chwalebne metody, automatycznie odsyła do szufladki „metody NWO”, co u niektórych osób automatycznie wzbudza niechęć do dalszej analizy tematu. Tymczasem ośmieliłabym się stwierdzić, że akurat utrzymywanie populacji w liczebności odpowiadającej możliwościom czy też „pojemności” środowiska w jakim ona występuje to nic – przynajmniej jak dla mnie- niezwykle odkrywczego w kontekście tego, żeby życie w ogóle istniało. NWO po prostu próbuje wyregulować liczebność populacji, bo przecież jak się chce być <właTcą>, to przecież trzeba mieć materiał do <właTania>. A ponieważ ludzkość jako całość do tej pory była w zasadzie hodowana, to metody regulacji pewnych czynników po prostu były stosowane tak samo jak <ludzie> stosują różne metody do utrzymywania populacji hodowanych przez siebie zwierząt.\nCała zabawa polega na dostrzeżeniu pewnej subtelności. Kiedy Istoty są świadome swojego głębokiego związku ze środowiskiem- same regulują i pilnują tego, żeby panował w nim balans. Dojrzałość do RZECZYWISTEJ wolności polega na tym, żeby nie obrażać się w imię absolutnie nie-prawonaturalnych wartości na to, że w momencie w którym brak równowagi jest oczywisty- następuje po prostu swego rodzaju sanacja. Głęboka świadomość mechanizmów tkwiących u podszewki procesu życia – podejrzewam- daje przepustkę do tego by móc w ogóle rozpatrywać siebie jako niezależną jednostkę, a dopiero suma jednostek posiadających tego rodzaju świadomość może chyba potem dopiero decydować o sobie jako cywilizacja . Wtedy faktycznie będziemy w stanie wstac z kolan jako ludzkośc. Myślę, że najbardziej jesteśmy przerażeni faketm, że jeśli w środowisku zostaje zachwiana równowaga, to wtedy takie „lucyferiańskie” aspekty samego życia przychodzą z pomocą w jego regulacji.\nWracając zatem do tych „złych” aspektów ludzkiej natury. Nikt z nas nie lubi o sobie myślec, że bywa okrutny, złośliwy, bezwzględny. Że nie liczy się z nikim i z niczym w niektórych momentach swojego życia. Że jest zdolny do tego, żeby zadawać ból i cierpienie innym ludziom. Tymczasem czy faktycznie jest ktoś wśród nas, kto byłby totalnie wolny od tego rodzaju <lucyferiańskich> atrybutów? Dlaczego tak trudno jest nam przyznać, że po prostu takie jakości w nas mieszkają i że dopiero w połączeniu z owymi „różowymi” aspektami nas samych –wtedy jesteśmy całością- całością, która może być faktycznie wolna? Wtedy jako taka całość bierzesz odpowiedzialność za siebie- wiesz, że czasami masz prawo- a nawet powinieneś użyć owych „lucyferiańskich” aspektów samego siebie, żeby na przykład uśmiercić jakieś układy, zależności czy związki w jakie jesteś uwikłany, a które tobie nie służą. Dlaczego my najczęściej totalnie negujemy takie nasze jakości? Bo chcemy być postrzegani przez innych jako tzw „dobrzy ludzie”? I tu się kłania to o czym pisał m.in. De Mello w „Przebudzeniu”- że często (nie zawsze) bywa tak, że nasza tzw. „dobroć” jest niczym innym jak tylko formą bardziej wyrafinowanego egoizmu: chcemy czerpać przyjemność i samozadowolenie z tego, że poczytuje się nas za „dobrych ludzi”, którzy nie chcą „krzywdy dla innych”, którzy kierują się „szlachetnością serca”. Szczegół, że nasze trwanie w niektórych formach nikomu do niczego nie służących nie chroni niczego prócz naszego wyobrażenia na temat rzeczywistości, często utrwalając tylko jakieś chore zależności. Chciałabym podkreślic jednocześnie, że nie uważam czynienie komuś tzw. „przykrości” i stosowanie jakości uważanych za „złe” za receptę na dobre życie. Myśląc w taki właśnie sposób : dulano - linearny można byłoby śmiało powiedzieć, że światopogląd jaki przedstawiam, czyni mnie co najwyżej bezdusznym, wyrachowanym, absolutnie nie przejmującym się cierpieniem innych istot potworem. Chociaż tak naprawdę właśnie cierpieniem się przejmuję i wydaje mi się, że czasami lepiej po prostu coś uśmiercić: odejść, przestać uczestniczyć, przestać zażywać, przestać się spotykać, porzucić niż się męczyć samemu i męczyć innych swoim dyskomfortem.\nTak głosi starochińskie <złorzeczenie>. No cóż- wszystko wskazuje na to, że mamy tą wątpliwą lub nie- przyjemność. Wydarzenia jakie obecnie mają miejsce zdają się potwierdzać przypuszczenia, że czas w jakim żyjemy do standardowych nie należy. Zresztą to są słowa należące do mentalnej przestrzeni mającej wgląd w materię trzeciogęstościową w jakiej mają miejsce procesy które sami możemy zaobserwować. Czy nie jest tak, że nasza cywilizacja osiągnęła już po prostu punkt krytyczny i że sami możemy to zwyczajnie zaobserwować? Że planeta po prostu mówi dosyć? Cywilizacja która za przeproszeniem robi pod siebie, ale zamiast - sprzątać po sobie to z uporem maniaka topi się we własnych, nie tylko fizycznych ale i mentalnych ekskrementach. Pozornie nadrabia za to pseudofilozofią czynienia z „życia ludzkiego wartości najwyższej i za wszelką cenę”. Cóż za szlachetność! To tak samo jak niektórzy średniowieczni asceci, którzy przekonani byli, że przepustką do raju było dla nich okaleczanie i brak szacunku do swojego ciała, bo im wyższa idea jakaś przyświecała!\nRzygać mi się chce jak sobie o tym pomyślę. Żeby nie było- jeśli życie ma polegać na tym, żeby walczyć o przetrwanie, żeby nie móc się dalej rozwijać, żeby wykonywać czynności mechaniczne, nic dla rozwoju ani mojego ani mojego środowiska nie wnoszące, a pozbawiające mnie tylko życiowej energii- to ja bardzo serdecznie za takie życie dziękuję. I jeśli fala 2012 faktycznie zaistnieje, to jeśli nie przyniesie ze sobą zmian do tego, by móc SPOKOJNIE każdą chwilę życia celebrować z należytą świadomością i uważnością – to ja nie mam nic przeciwko temu by w ramach przykładu różne okoliczności zrobiły za pomocą mojego nieżycia (nieżycia a nie nieistnienia) <trochę miejsca> dla innych. Życie odtwórcze, mechaniczne, pozbawione miejsca do tego by faktycznie się nim Cieszyc, życie bez świadomości - dla mnie osobiście nie jest żadnym życiem tylko mordęgą. I w takim kontekście nie przeraża mnie absolutnie moja ewentualna śmierć. Nie mam ochoty użyczać swojej cennej energii życiowej do tego, by podtrzymywać jakieś chore i nie służące ani mnie ani nikomu innemu układy, systemy czy zależności. Nie jestem ani biorobotem ani żadną inną karykaturalną w jakimś pseudoczłowieczeństwie konstrukcją, żeby ktokolwiek lub cokolwiek narzucało mi co i w jaki sposób mam myślec, co i w jaki sposób mam jeść, w jaki sposób mam w tej rzeczywistości działać. Moje życie należy do mnie i czuję się za nie w pełni odpowiedzialna. Z całą odpowiedzialnością stwierdzam, że bywam równie okrutna , wredna i cyniczna, co współczująca , wielkoduszna i wspaniałomyślna. I nie uważam, żeby było takie stwierdzenie było czymś odkrywczym albo wyjątkowym. I pewnie większość osób ma tego jakąś mglistą świadomość tego jakie jakości budują nasze jednostkowe życia, jednak ośmielę się stwierdzić, że raczej niewielki procent stosuje ową świadomość w praktyce. Bo jak przychodzi co do czego to wygodniej jest wpaść w stare schematy, bezpieczne modele rzeczywistości oraz utrzymywać status quo, zarówno w obrębie swojej Istoty jak i w środowisku w jakim się występuje, zamiast z pełną świadomością uśmiercić jakąś nie służącą nikomu konstrukcję, by stworzyć przestrzeń dla istnienia czegoś nowego.\nŚmierć jest czynnikiem, który umożliwia zaprowadzenie transformacji w naszych życiach. Mam tu na myśli śmierć raczej w wymiarze symbolicznym: kiedy umiera nadzieja, światopogląd, związek, źródło radości, siły – czegokolwiek. Każda przestrzeń, nawet w wymiarze naszego „Ja” jest ograniczona. Jeśli faktycznie chcemy do naszego życia wnosić duże jakościowe zmiany, kiedy czujemy że struktury : czy to mentalne czy to społeczne- w których do tej pory tkwiliśmy po prostu nam nie służą i chcemy czegoś nowego, to odważę się na stwierdzenie, że nie ma innej drogi do budowy tego czegoś, niż poprzez śmierć właśnie. Taki symboliczny proces transformacji jest potrzebny do tego, żeby „oczyścić” przestrzeń, by stworzyć miejsce zaistnienia Nowego. Takie stwierdzenia są trywialne- jednak zauważyłam, że kiedy ludzie stają w obliczu zmian, bardzo rzadko można zaobserwować wśród nich osoby, które odważnie idą do przodu. Stach przed nieznanym, przed przyzwoleniem na to, by po naszej psychice przetoczył się tępy, trudny do zniesienia ból jest czynnikiem paraliżującym częstokroć najbardziej pozytywne czyjeś zapędy. Tymczasem – tu pozwolę sobie na dygresję opartą na własnym doświadczeniu- przekonałam się, że bać się w takich sytuacjach nie warto. Człowiek często nie zdaje sobie sprawy z tego na jak wiele go stać i jakie wręcz „kosmiczne” czynniki znajdują się w zasięgu jego Istoty. W każdym z nas drzemią naprawdę potężne zasoby, które najczęściej objawiają się dopiero w sytuacjach granicznych. Te zasoby najczęściej są pozytywne dla nas, pomagają nam budować zaufane do samych siebie, bo doświadczywszy ich chociaż raz, zakorzenia się w nas świadomość, że je mamy. To one potem stanowią dla nas punkt oparcia w ciężkich chwilach, budują szacunek i zaufanie do procesu życia i do siebie samych jako jego pełnoprawnych- bo świadomych- uczestników.\nDlaczego takie zasoby ukazują nam się w momencie w którym stawiani jesteśmy w sytuacjach podbramkowych, w sytuacjach które w jakiś sposób powiązane są ze śmiercią i transformacją? To jest mój osobisty wniosek: bo nie ma na świecie niczego, co bardziej uczyłoby pokory niż te dwie wyżej wspomniane rzeczy. Tym samym jednocześnie powstaje w człowieku poczucie, że nie powinien owych „darów nocy” nadużywać. To swoiste misterium i tajemnica, poczucie, że faktycznie jest się częścią czegoś większego, że „to coś większego” daje możliwość w zasadzie nieograniczonego czerpania z "tego czegoś". Doświadczenia <śmierci> pozwalają człowiekowi dostrzec, że jakiekolwiek formy tego świata można dowolnie „przetapiać” i „przekształcać”, że nic nie jest tak jednoznaczne i oczywiste jakby mogło się wydawać, że granice pomiędzy jednym a drugim są bardzo płynne, czasami niezauważalne. Że czasami forma niekoniecznie wyraża treść jaka za nią stoi, że sens najczęściej zaszyty jest pod powierzchnią słów i chowa się między słowami. Że nie ma sytuacji które są beznadziejne do najgłębszych pokładów swojej istoty, bo ma się świadomość, że w najgorszych nawet przypadkach można „umrzeć”….. i urodzić się potem na nowo. Jakkolwiek by to nie brzmiało.\nErich Fromm w „Ucieczcie od wolności” w bardzo ciekawy sposób pisze o jej dwóch rodzajach. Wolność „od” jest wolnością, która wiąże się z „wymiksowywaniem” się od wszelkich ograniczeń jakie stają nam na drodze. Taką wolnością „od” jest wyjście poza system w jakim do tej pory żyliśmy. Świadomość tego co się dzieje dookoła nas pozwala się uwolnić od wiążących nas ograniczeń. Już nas nic nie krępuje, teoretycznie możemy robić, myślec co chcemy. Co jednak dalej? Kiedy już nas nic nie powstrzymuje, kiedy jesteśmy świadomi totalnej odpowiedzialności za swoje życie, gdzie po wycofaniu z niego wszelkich projekcji, strachów, ograniczeń zostajemy po prostu sami ze swoją wolnością oraz ze świadomością, że skoro oto jesteśmy już faktycznie wolni to nie możemy już winy za nasze niepowodzenia zrzucić na nikogo ani na nic: nie ma żadnych autorytetów, mistrzów, guru, systemowych „powinności”, które narzucają nam co mamy myślec, czuć, mówić, jak żyć. Wtedy sami rzeczywiście <wymyślamy> swoje życie, sami decydujemy które nasze myśli będą uczestniczyć i jednocześnie tworzyć proces naszego życia.\nWolność „do” wcale nie jest czymś łatwym i nie każdy jest w stanie jej podołać. I nie jest to kwestia jakiejś zewnętrznej nobilitacji, tylko wewnętrznych kompetencji jakie ktoś nabiera. Wolność „do” polega również na byciu „wolnym do śmierci”. Do tego, by traktować ją jako immanentny element procesu życia, jako jeden z czynników, którym również ( w aspekcie jednostkowym) możemy się posługiwać, by nasze życia kształtować, a nie wzdrygać się i uciekać jak pies z podkulonym ogonem na samą myśl o niej. Taka świadomość jest jednym z wielu czynników, które są niezbędne do tego, żeby w ogóle mówić o swojej potędze jako Istot, przed którymi rzekomo sami Reptilianie mają czuć respekt. Mają czuć respekt przez Istotami, które niczym szczenięta boją się własnego cienia, które boją się prawdy na temat ich samych, które nie mają odwagi spojrzeć sobie w twarz i wziąć rzeczywistej odpowiedzialności za to co ujrzą w lustrze? Ta wprogramowana nam przez gady tendencja do uciekania przed samym sobą jest jednym z czynników, który w skuteczny sposób pomagał im sprawować tu niepodzielne rządy przez tyle czasu.\nGadów podobno już nie ma, jednak czy udało nam się wyzwolić od strachu przed nami samymi? Myślę, że to jest pytanie na który każdy powinien odpowiedzieć już sobie w zaciszu własnego serca.\nAutor: Robert o 16:18


Motofakty.pl Porady Samochód zimą Depresator\nData publikacji: 2002-11-28 00:00 Autor: (w)\nPo polskich drogach jeździ coraz więcej samochodów napędzanych silnikami wysokoprężnymi. Popularność "napędu" to wynik wprowadzenia silników diesla z bezpośrednim wtryskiem paliwa. Kupując auto z silnikiem wysokoprężnym warto wiedzieć, jakie właściwości ma paliwo, które w takim silniku trzeba stosować. Jest to bardzo ważne przed zimą, kiedy olej napędowy bywa źródłem przykrych niespodzianek.\nW skład oleju napędowego wchodzi parafina, która w niskiej temperaturze przechodzi ze stanu płynnego w stan stały. Z tego względu mróz jest największym wrogiem aut z silnikami wysokoprężnymi. Parafina zatyka przewody paliwowe i filtr paliwa, nawet w samochodach wyposażonych w podgrzewacze. Niedrożny układ paliwowy oznacza zakończenie jazdy. Aby zapobiec takim niespodziankom, polskie rafinerie produkują odpowiednio do pory roku trzy rodzaje oleju napędowego.\nOlej letni stosowany jest od 1 maja do 15 września przy dodatniej temperaturze powietrza. W takim oleju parafina może się wytrącać już w temperaturze 0 st. C.\nOlej przejściowy stosowany jest późną jesienią od 16 września do 15 listopada i wczesną wiosną od 16 marca do 30 kwietnia. Olej ten krzepnie w temperaturze -10 st. C.\nOlej zimowy stosowany jest zimą od 16 listopada do 15 marca; teoretycznie pozwala jeździć przy mrozach dochodzących do -20 st. C. Na stacjach paliwowych ostatnio bywa oferowany olej krzepnący w temperaturze - 27 st. C.\nMimo ścisłego określenia powyższych terminów, wcale nie ma pewności, że 16 listopada zatankujemy olej zimowy. Zdarza się, że niektóre rzadziej odwiedzane stacje paliwowe sprzedają olej letni do późnej jesieni, a przejściowy jeszcze zimą. Co robić, aby uniknąć zatankowania niewłaściwego paliwa?\nPo pierwsze, należy tankować paliwo na sprawdzonych stacjach. Do takich zaliczymy powszechnie dostępne stacje przy dużych bazach samochodowych, stacje przy trasach o znacznym natężeniu ruchu samochodów ciężarowych. Duża liczba samochodów z silnikami wysokoprężnymi, tankujących na stacji, pozwala przypuszczać, że olej jest świeży - nie zalega w zbiorniku od lata.\nNawet jeśli jesteśmy pewni, że za każdym razem wlewamy do zbiornika paliwo zimowe, już jesienią zaopatrzmy się w butelkę depresatora. Jest to specjalny preparat, który obniża temperaturę krzepnięcia parafiny. Porcję takiego preparatu należy wlać do baku przed każdym tankowaniem. Trzeba go stosować przed nastaniem mrozów.\nWarto pamiętać, że preparat nie rozpuszcza parafin, które już się skrystalizowały.\nDepresator powinien obniżyć temperaturę krzepnięcia oleju o kilka lub nawet o kilkanaście stopni. Nie oznacza to jednak, że dolany do oleju letniego lub przejściowego pozwoli jeździć przy większych mrozach. Niestety, nie ma pełnej gwarancji skuteczności działania preparatu.\nOprócz stosowania depresatora należy pamiętać o regularnej wymianie filtru paliwa. W połowie przebiegu między wymianą wkładu należy spuścić wodę z jego obudowy. Warto też zastosować osłonę na wlot powietrza.\nCo zrobić, jeśli nic nie pomoże i mrozy unieruchomią diesla? Na drodze nic nie da się zrobić. Auto trzeba doholować do ciepłego pomieszczenia i dogrzewając okolice przewodów paliwowych i filtra paliwa strumieniem ciepłego powietrza odczekać aż dodatnia temperatura "rozpuści" parafinę. Oczywiście, nie wolno używać otwartego ognia.\njabol (gość) 2012-01-31 18:47\nproponuje na zbiornik 50L ON WLAĆ 0,5 Litra oleju MIXOL NIE ODZIELA NAPĘDU OD PARAFINY. SPRAWDZONE POLECAM NAWET MROZY 40 STOPNIOWE. AUTO TROSZKĘ ZAKOPCI PRZY PALENIU .\nDIESEL (gość) 2012-02-02 18:02\nNajlepiej do baku wlać 1 litr terpentyny. Rozpuszcza się w niej parafina.\nccc (gość) 2017-08-21 16:08\nten mixol to polecany szczególnie do aut z katalizatorami i DPF-ami - heheheheh .... Co te ludziska wymyślają ? A potem taki płacze na forach , że mu wydech umarł . Są do kupienia depresatory - specjalne dodatki i takie należy stosować .


The Mistake - Oceny, opinie, ceny - Elle Kennedy - Lubimyczytać.pl\nWydawnictwo: CreateSpace Independent Publishing Platform Cykl: Off-Campus (tom 2) literatura obyczajowa, romans\nCiągnie się jak flaki z olejem. Moim zdaniem dużo słabsza niż pierwsza część.\nWszystkie książki od Elle pochłaniam w ciągu dwóch dni, nie mogę się oderwać, ale ta część wyjątkowo mi się podobała! Oprócz szybkiego zakończenia - zbyt wszystko nagle się odwróciło a raczej ojciec się nawrócił - nie mam zastrzeżeń. Logan i jego upór i determinacja są zadziwiające 😁\n„Pewnie w tym czasie będę się czuł, jakbym wędrował przez ciemny tunel po omacku, ale wiem, że ma końcu jest światełko. Póki będziesz przy mnie, w środku też będzie światło. Bez ciebie będzie tylko ciemność”.\nKto z nas nie popełnia błędów? Niestety są one nieodłącznym elementem naszego życia. Jedne bardziej wpływają na nie, inne mniej…W „Błędzie” poznajemy Grace i Logana. Dwoje ludzi, którzy różnią się od siebie bardzo. On to przystojny hokeista, który nie zalicza tylko bramek. Grace to raczej spokojna i prostolinijna studentka. Dla tych bohaterów pewna sytuacja okazała się błędem. Czasami można je naprawić, ale trzeba wejść na wyższy poziom gry…\nHistoria jest schematyczna, ale autorka ma coś w swoim stylu, że w zupełności to nie przeszkadza. Przedstawia to tak uroczo i prosty w odbiorze sposób. Jak zaczęłam czytać, tak nie mogłam książki odłożyć. Po prostu czytałam, czytałam i czytałam. Aż doszłam do ostatniej strony… Styl autorki jest po prostu super. Mamy humor i to dużo (chociaż w układzie było jeszcze więcej). I były momenty, a w szczególności scena, kiedy Logan miał za zadanie napisać wiersz… i to jakie cudowne rymy podsuwali mi jego przyjaciele było hitem. Leciały mi łzy ze śmiechu… Ale nie jest tylko śmiesznie. Zdarzają się wzruszające chwile, momenty, w których jest smutno. Lubię książki E. Kennedy za to, że mimo tego, że całość jest raczej lekka w odbiorze, to porusza w fabule ciężkie tematy. W tej części jest to akurat alkoholizm ojca Logana i to jak on wpływa na przyszłość bohatera. Dobro rodziny jest na pierwszym planie dla niego, nawet jeśli coś traci… Oprócz tego jest też problem trudnej przyjaźni, zależności od opinii innych ludzi. A i możemy się dowiedzieć również co słychać u Hannach i Garretta z pierwszej części.\nJeszcze zatrzymam się na tych postaciach. Logan jest postacią sprzeczną. Był czasami wulgarny, ale czuły i słodki. I chociaż Garrett skradł moje serce, tak do Logana coś mnie ciągnie. Grace zrobiła na mnie wrażenie, ponieważ nie była taka odważna. Ona ufała sobie i miała swoją granicę, przy czym nie traciła rozumu.\nPodsumowując. Jest to książka dobra na jesienny wieczór. Historia może i przewidywalna, ale czyta się ją łatwo i przyjemnie z uśmiechem na twarzy.\nKto z nas nie popełnia błędów? Niestety są one nieodłącznym elementem naszego życia. Jedne bardziej wpływają na nie, inne mniej…W „Błędzie” poznajemy Grace i...\nKolejny tom i kolejne mistrzostwo.\nBył moment (dokładnie rozdział 27), gdzie popłakałam się ze śmiechu. Były momenty, kiedy czułam się emocjonalną częścią tej książki. I był moment, kiedy się skończyła i to był właśnie najgorszy z nich.\nBohaterowie z krwi i kości, ich perypetie bardzo życiowe. Taki komediodramat z hokejem w tle.\nNo i te dialogi i więzi współlokatorów - piękne!\nBardzo fajna książka, może nie tak fajna jak ,,Układ'' ale nadal lekka i przyjemna. W sam raz na odstresowanie się, momentami śmiałam się w głos. Dużo odważnych scen sexu, co akurat mnie nie przeszkadzało. Już zaczęłam czytać ,,Podbój'':)\nNie jest tak,dobra jak pierwsza część,ale na szczęście nie ma flakow z olejem.\nFajnie i lekko napisana.\nGdybym miała wymienić jedną ze swoich zalet, to pewnie wspomniałabym, że jestem lojalna. Jeżeli coś skradnie moje serce i postanowię się w to zaangażować, to możecie być pewni, że wejdę w to na całego. Łatwo to zauważyć chociażby na przykładzie mojej miłości do piłki nożnej oraz Formuły 1. Obie dyscypliny z pasją śledzę od 14 lat i jestem skłonna przedłożyć obejrzenie meczu nad spotkanie z przyjaciółmi lub pójście do pracy. Kiedyś nawet zdarzało mi się zwalniać z lekcji, żeby obejrzeć losowanie Ligi Mistrzów, albo wstawać w środku nocy, by śledzić zawody Formuły 1 rozgrywające się na drugiej półkuli :)\nNie inaczej jest w przypadku książek. Mam kilku ulubionych autorów i po ich powieści sięgam niezależnie od okoliczności, ocen i recenzji. Tess Gerritsen, Alex Kava, Erica Spindler, Robert Dugoni, B.A. Paris, a od niedawna także Elle Kennedy. Kanadyjską pisarkę poznałam w lutym tego roku dzięki uprzejmości wydawnictwa Zysk i S-ka, które zaoferowało mi do recenzji egzemplarz jej najnowszej powieści zatytułowanej „Ryzyko”. Skusiłam się i, rany, nawet sobie nie wyobrażacie, jak bardzo się cieszę, że to zrobiłam! Dziś, trzy miesiące później, jestem po lekturze pięciu jej powieści i już nie mogę się doczekać, gdy dotrze do mnie zamówiony w księgarni internetowej „Cel”, czyli ostatni tom serii „Off-Campus”. Trochę szkoda będzie się żegnać z przystojnymi hokeistami i ich równie atrakcyjnymi dziewczynami. Ciekawość, co u nich słychać i jak rozwijają się ich kariery, jest jednak silniejsza, więc jestem pewna, że przeczytam tę powieść z ogromną przyjemnością.\nNim siądę do lektury „Celu”, zamierzam opowiedzieć Wam o tomie drugim tej samej serii, który nosi tytuł „Błąd” i przybliża nam losy Johna Logana. Zerknijcie na opis fabuły, żeby zobaczyć, co tym razem przygotowała dla nas Elle Kennedy.\nNa wstępie powiem, że bardzo polubiłam tego bohatera. Garrett, którego poznaliśmy w „Układzie”, był świetny, Logan, w tamtej powieści pojawiający się epizodycznie, jest równie niesamowity. Podobnie zresztą jak i Grace, czyli dziewczyna, która niespodziewanie staje na drodze aroganckiego hokeisty. Kennedy ma niezwykły talent do pisania w taki sposób, że podczas lektury mamy nieodparte wrażenie, jakbyśmy na co dzień kumplowali się ze studentami uczelni Briar. Doskonale ich znamy, bo towarzyszymy im niemal w każdej sytuacji: na zajęciach, na imprezach, na meczach, w czasie wizyt w rodzinnym mieście, a nawet w sytuacjach miłosnych zbliżeń :) Bohaterowie kreowani przez Kanadyjkę w błyskawicznym tempie stają się naszymi bliskimi przyjaciółmi, których gotowi jesteśmy lubić, wspierać i stawiać do pionu, gdy tego potrzebują.\nBardzo mi się podoba, że Kennedy w swoich książkach oddaje głos obojgu bohaterom. Autorka z wyczuciem i lekkością przeplata opisy dwóch różnych światów: przepełniony agresją, pasją i testosteronem twardy świat hokeja na lodzie oraz zupełnie odmienny, stonowany świat sumiennych uczennic z wielkimi ambicjami na przyszłość. Naprzemiennie prowadzona narracja z perspektywy kobiety i mężczyzny wydaje się o wiele ciekawsza, niż gdybyśmy opisywane wydarzenia poznawali wyłącznie z punktu widzenia Grace lub Logana. Opowieści obojga bohaterów są przepełnione ich emocjami i rozmyślaniami, dzięki czemu ani przez chwilę nie musimy obawiać się nudy.\n„Błąd” to kolejny świetny romans w dorobku Elle Kennedy, który pochłania się jednym tchem. Kanadyjska autorka znów serwuje nam doskonale napisaną i pełną humoru historię pochodzących z zupełnie odmiennych światów dwojga młodych ludzi, których połączyło coś niezwykłego. Kennedy ponownie udowodnia, że w kreowaniu romantycznych opowieści okraszonych szczyptą pikanterii nie ma sobie równych. Jej bohaterowie są niesamowici, wystarczy przeczytać kilka pierwszych stron, by zyskali naszą sympatię, nie tracąc jej do ostatniej kropki. „Błąd” to czysta przyjemność zamknięta w 375 stronach. Pozwólcie sobie na nią, a nie pożałujecie!\nGdybym miała wymienić jedną ze swoich zalet, to pewnie wspomniałabym, że jestem lojalna. Jeżeli coś skradnie moje serce i postanowię się w to zaangażować, to możecie być pewni, że wejdę w to na całego. Łatwo to zauważyć chociażby na przykładzie mojej miłości do piłki nożnej oraz Formuły 1. Obie dyscypliny z pasją śledzę od 14 lat i jestem skłonna przedłożyć obejrzenie meczu...\nNew Adult & Young...\nByłam zachwycona pierwszą częścią ale niestety nie mogę powiedzieć tego samego o tej. Po pierwsze, książka jest bardzo wulgarna. Wulgarny język, wulgarne sceny seksu - nigdy mi to nie przeszkadza jeśli nie jest w nadmiarze ale tutaj jest tego przesyt, do tego bohaterowie przesłodzeni. Czasami czytało się dobrze, często wiało nudą, często książka przyprawiała mnie o mdłości. Jeśli sięgnę po kolejną książkę tej autorki to na pewno nieprędko. Moja ocena: 5,5/10\nByłam zachwycona pierwszą częścią ale niestety nie mogę powiedzieć tego samego o tej. Po pierwsze, książka jest bardzo wulgarna. Wulgarny język, wulgarne sceny seksu - nigdy mi to nie przeszkadza jeśli nie jest w nadmiarze ale tutaj jest tego przesyt, do tego bohaterowie przesłodzeni. Czasami czytało się dobrze, często wiało nudą, często książka przyprawiała mnie o...\nto seksować, aż boli w oczy\nJak już pisałam przy części 1, ta seria jest genialna. Błąd także chwyta za serce, a strony będziecie łykać jak pelikan ryby. Taki już problem z dobrymi ksiązkami. Nie chcemy, żeby się kończyły.\nW tej ksiązce także znajdziecie pokłady energii, miłosnych rozterek i humoru. Szczególnie polecam te ksiązki młodzieży. Licealistom, studentom. Taki Wasz/ nasz równoległy świat.\nJohn może mieć każdą dziewczynę. Gwiazda hokeja cieszy się dobrą zabawą i spotkaniami bez zobowiązań, jednak przychodzi czas, kiedy trzeba zmienić spojrzenie na świat. Kiedy spotyka Grace, dziewczynę z pierwszego roku,postanawia że będzie ona jego odskocznią, która tak teraz potrzebuje. Jednak kiedy popełnia bład, ona znika, a on postanawia udowodnić, że zasługuje na drugą szansę.\nOn lubi zdobywać nie tylko bramki, ale dla nieij będzie musiał wejść na wyższy poziom gry.\nBohaterka Grace po nieudanym pierwszym roku studiów wraca na uczelnię silniejsza, mądrzejsza. Wybiła sobie z głowy aroganckiego hokeistę, któremu niemal oddała dziewictwo. Nie jest już naiwna. Logan chce ją odzyskać? Musi się nieźle postarać, bo to ona teraz dyktuje warunki, a jemu da porządny wycisk.\nŚwietna! Już przyszedł Wasz czas na tę ksiązkę!.\nW tej ksiązce także znajdziecie pokłady energii, miłosnych rozterek i humoru. Szczególnie polecam te ksiązki młodzieży. Licealistom, studentom. Taki Wasz/ nasz równoległy świat....


„Na młodych nigdy się nie zawiodłem” – Zespół Katolickich Szkół\n„Na młodych nigdy się nie zawiodłem”\n23\tWrz\t2018\nadminRok szkolny 2018/2019, Wydarzenia 2018/2019\n22 września 2018 r, grupa uczniów pod opieką p.E.Drążek, p.E.Mordarskiej, dk. Michała i kl. Macieja uczestniczyła w I spotkaniu w Centrum Jana Pawła II w Krakowie. Niektórzy już od godzin brali udział w warsztatach. Od wczesnego popołudnia odbywały się konferencje przelatane modlitwą. W czasie Mszy Świętej Metropolita krakowski zaprosił młodych do rachunku sumienia przebiegającego wedle pytania co we mnie dzieje się z Bożym słowem, które do mnie jest kierowane? Rachunek odbywał się zgodnie ze schematem z dzisiejszej Ewangelii, w której Boże Słowo jest jak ziarno zasiane w glebę naszych serc i sumień. Najpierw, jak słyszeliśmy w Ewangelii, przychodzi szatan, by wyrwać z nas to słowo, by nie zapuściło żadnych korzeni.\n– Jednym z ulubionych sposobów działania złego ducha jest szyderstwo. Szydzi się najpierw z Pana Jezusa, mówi się, że jest śmieszny (…) ze swoją Ewangelią, ze swoimi błogosławieństwami, jakże niepostępowymi i jakże staroświeckimi. I jak On sprzed wieków może zwracać się do nas z takimi propozycjami życia? Przecież to jest śmieszne. Metropolita podkreślił, że w takiej postawie nie dyskutuje się, bo szyderstwo ma ogromną moc rażenia, gdyż odwołuje się do emocji a nie do argumentów. Drugi przykład z Ewangelii to ziarno, które pada na skały, a znaczy to, jak tłumaczył arcybiskup, że trafia na ludzi bez charakteru. Podoba im się to co zawarte jest w Ewangelii, ale wystarczy jedna pokusa a wszystko zostaje przekreślone. Ziarno rzucone między ciernie to z kolei ludzie dający się zagłuszyć przez codzienność. Hierarcha wspomniał o ogromie otaczających nas informacji, którymi dajemy się zagłuszyć. Takimi „zagłuszaczami” są także bogactwo i przyjemności „Sami dobrze wiecie, że dzisiaj miarą życia jest przyjemność. Wszystko to, co z przyjemnością nie jest związane jest złem. Złem jest cierpienie. I oczywiście trudno samo w sobie cierpienie pochwalać, ale doskonale wiemy, że nie ma żadnego ludzkiego życia, żadnego człowieka, który by cierpienia nie doświadczył. I sprowadzanie wszystkiego za wszelką cenę do przyjemności jest ogromną redukcją naszego życia ludzkiego. Pozostaje oczywiście problem co my z tym cierpieniem zrobimy, bo ono może być wielkim bogactwem, na wzór tego co pisał św. Paweł, że łączy swoje cierpienia z cierpieniem Jezusa i Jego Mistycznego Ciała, którym jest Kościół”.Ostatnia postawa pokazuje człowieka o sercu szlachetnym i dobrym. Metropolita zwrócił jednak uwagę, że nikt się taki nie rodzi, ale wymaga to wielkiej troski i pracy, by tę dobroć i szlachetność ukształtować w sobie i zatrzymać. I do tego potrzebna jest wytrwałość.\n– Będzie wspaniały i piękny owoc z ludzkich serc, które Boże słowo w sobie zatrzymują a po wtóre są wytrwałe. Wiedzą, że ta droga do zbawienia to zmaganie wielodystansowe. (…) To są lata, gdzie najważniejsza jest wytrwałość, a więc pewna stałość charakteru, reakcji i wartości, do których się dąży.\nW dalszych słowach metropolita krakowskich przypomniał postać św. Stanisława Kostki, który szedł pod prąd w niełatwym czasie, bo właśnie wtedy rodziła się reformacja. – To był chłopak z krwi i kości, który wiedział czego chce i dał się Panu Bogu prowadzić. Potrafił wejść w konflikt ze swoim światem i być znakiem sprzeciwu. Hierarcha mówił także młodym, jak ważne jest, by umieć uszanować swą piękną, ludzką cielesność, która jest darem Boga. Wspomniał o „Ruchu Czystych Serc” gromadzącym ludzi, którzy chcą żyć w czystości i umieć pięknym i szlachetnym sercem patrzeć na siebie i innych.\nNa koniec arcybiskup Jędraszewski wspomniał spotkanie Jana Pawła II z młodymi w Poznaniu w 1997 roku, gdy papież powiedział do nich: „Ja się na młodych nigdy nie zawiodłem”. – Chciałbym także wobec was powtórzyć te słowa papieskie, św. Jana Pawła Wielkiego „Na młodych nigdy się nie zawiodłem.”\nPierwsze Spotkanie Młodych Archidiecezji Krakowskiej zorganizowane zostało przez Duszpasterstwo Młodzieży Archidiecezji Krakowskiej. Było to całodniowe święto młodzieży przebiegające pod hasłem „Otwórzcie drzwi”. Młodzi z całej diecezji razem modlili się, uczestniczyli w warsztatach, konferencjach, Targach Wspólnot i koncertach. Spotkanie odbyło się w ramach 40. rocznicy wyboru Karola Wojtyły na papieża.\nSpotkanie zakończył koncert „siewców Lednicy” oraz „niemaGotu”.\nCałość wystąpienia do młodych:\nPierwsze dni uczniów klasy 1A w szkole


Polak stanął na czele Parlamentu Europejskiego. Rząd triumfował, dyplomacja otwierała szampany, nawet opozycja zgodnie chwaliła Jerzego Buzka. Ten skromnie stwierdził: - Kiedyś nie śmiałem nawet o tym marzyć. I zapewnił, że jako pierwszy przewodniczący PE z Europy Wschodniej czuje się reprezentantem całego regionu. Minus 34 stopnie przy gruncie w Białymstoku i minus 31 stopni Celsjusza w Suwałkach - to najniższe odnotowane temperatury w nocy z niedzieli 24 stycznia na poniedziałek 25 stycznia w Podlaskiem. Najzimniejsza noc już prawdopodobnie jednak za nami. Kolejna nie była już tak mroźna. W najbliższych dniach przenikliwy mróz będzie puszczać. Ale w zamian za to zima zafunduje nam zamiecie i śnieżyce. Zmiana warty na Downing Street. Po tym jak z funkcji premiera ustąpił Gordon Brown, nowym szefem rządu na Wyspach został lider Partii Konserwatywnej David Cameron. To właśnie konserwatyści w wyborach parlamentarnych osiągnęli najlepszy wynik.\nWiktor Janukowycz - to on będzie przewodził Ukrainą przez najbliższe lata. Chociaż Julia Tymoszenko, "księżniczka" Pomarańczowej Rewolucji deptała mu po piętach z nadspodziewanie dobrym rezultatem, to wynik Janukowycza pokazuje, że "pomarańczowego" entuzjazmu z 2004 r. Ukraińcom nie starczyło na długo. Dlaczego? Miliony ludzi bez wody, jedzenia i kontaktu ze sobą, czekają na pomoc. Dla tych, którzy przeżyli i dla tych, którzy o życie walczą pod gruzami. Zabitych liczy - W ciągu minuty od wstrząsu kurz uniósł się nad miastem jak koc. Zasłonił światło - mówią ci, którzy przeżyli trzęsienie ziemi 12 stycznia. Według najnowszych danych kataklizm pochłonął co najmniej 200 tys. ludzi. Ponad 300 tys. zostało rannych. Krzyki, szarpanina i gaz łzawiący. Dantejskim scenom pod Kupieckimi Domami Towarowymi nie było końca. To było prawdziwe pole bitwy w samym centrum stolicy. Po jednej stronie broniący swoich miejsc pracy handlarze, a wraz z nimi szukający wrażeń pseudokibice. Po drugiej ochroniarze, setki policjantów i komornik wykonujący egzekucję komorniczą.\nWielka woda w Polsce straszy już drugi tydzień. Do tej pory najbardziej ucierpiały województwa małopolskie, śląskie, podkarpackie, dolnośląskie i mazowieckie. Woda nadal zagraża dużym miastom m.in. Warszawie i Wrocławowi. Nadzieje były wielkie, gra momentami porywająca, a zakończyło się skandalem. Polscy szczypiorniści z Austrii wracają bez medalu, ale z najlepszym w historii czwartym miejscem. A jak Wy oceniacie austriacki turniej? Mogliśmy ugrać więcej, czy to może po prostu szczyt naszych możliwości? I czy to naprawdę wszystko wina norweskich sędziów? Głowa państwa polskiego nie żyje. Prezydent Lech Kaczyński zginął w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem. Wraz z nim zginęło 95 osób, w tym Pierwsza Dama, najwyżsi dowódcy Wojska Polskiego i czołowi przedstawiciele polskiej polityki.\nGłowa państwa polskiego nie żyje. Prezydent Lech Kaczyński zginął w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem. Wraz z nim zginęło 95 osób, w tym Pierwsza Dama, najwyżsi dowódcy Wojska Polskiego i czołowi przedstawiciele polskiej polityki. Co najmniej 39 osób nie żyje, a 72 zostały ranne w wyniku wybuchów, do jakich doszło w poniedziałek w moskiewskim metrze. Ładunki eksplodowały na dwóch stacjach - Łubianka i Park Kultury. Za zamachy odpowiedzialne są dwie kobiety-samobójczynie, najprawdopodobniej z Północnego Kaukazu. W kluczowych kwestiach mówił to, czego się spodziewano. Że "nie był źródłem przecieku", że swoich decyzji nie żałuje, oraz że "nie podniecał się podsłuchami Mariusza Kamińskiego", bo zamieszanie wokół ustawy hazardowej było dla niego tylko "wycinkiem działalności". Donald Tusk na pytania komisji hazardowej odpowiadał przez 13 godzin. Według Polaków był wiarygodny, ale język strzępił sobie na próżno. Bo tak, jak premier nie podniecał się podsłuchami, tak wyborcy nie podniecili się tym, że jego zeznania w pracach śledczych cokolwiek zmienią.


Czy przeziębiona mama może karmić piersią.Czy może brać leki na przeziębienie, gdy karmi piersią - pediatra radzi\nW sezonie infekcyjnym chorujemy. Chorują również kobiety karmiące piersią. Czy infekcja górnych dróg oddechowych to konieczność czasowego odstawienia dziecka od piersi. Otóż nie. Zakażenia górnych dróg oddechowych u kobiet karmiących piersią nie są przeciwwskazaniem do karmienia piersią. Kobieta chora zaczyna wytwarzać większą ilość przeciwciał skierowanych przeciwko wirusowi lub bakterii powodującej infekcję. Przeciwciała te przechodzą do jej pokarmu. Jeśli mama odstawi dziecko od piersi, dziecko i tak narażone jest na kontakt z wirusami. Dla wirusów nasze małe mieszkania i ich bariery nie stanowią przeszkody do rozprzestrzeniania się. Dziecko pozbawione ochrony pokarmu ludzkiego szybciej zarazi się, niż wtedy gdy chora mama będzie go karmiała, ponieważ karmiąc piersią mama dostarcza dziecku przeciwciała skierowane przeciwko wirusom , które spowodowały infekcję u matki. Jedynym ograniczeniem w karmieniu piersią jest stan mamy. Jeśli mama czuje się bardzo źle i nie jest w stanie zająć się dzieckiem w czasie karmienia, jest natomiast w stanie odciągnąć pokarm, wtedy czasowo dziecko może być karmione odciągniętym pokarmem mamy. Oczywiście należy zachować wszelkie zasady higieny:\nPrzed każdym kontaktem z dzieckiem należy umyć sobie ręce.\nMając dziecko przy sobie nie należy dotykać swojej twarzy by rękami nie przenieść patogenów na dziecko.\nNie wolno kichać i kaszleć w stronę dziecka, w razie konieczności należy korzystać z maseczek.\nMając infekcję mama oczywiście może się leczyć.\nPrzeczytaj też Mam katar, kaszel, gorączkę. Boli mnie gardło. Karmię piersią. Czy mogę stosować jakieś leki


Większość z nas nie posiada wystarczających pieniędzy, aby sfinansować zakup mieszkania czy domu. Jedynym wyjściem jest często zaciągnięcie kredytu w banku. Zobowiązanie zaciągasz zazwyczaj na kilkadziesiąt tysięcy i spłacasz je przez wiele lat. Logiczne jest, że zanim bank wyda decyzję kredytową, to musi wiedzieć, czy będziesz w stanie spłacać kredyt hipoteczny. Dlatego wnikliwie bada twoją zdolność kredytową, ale także zabezpiecza się na wypadek, gdybyś miał problemy ze spłatą. Taką funkcję spełnia właśnie ubezpieczenie. Niektóre z nich są obligatoryjne, czyli jeśli ich nie wykupisz, to nie dostaniesz kredytu. Są także ubezpieczenia dobrowolne, z których skorzystanie jest tylko twoją decyzją.\nUbezpieczenie niskiego wkładu własnego – banki, kredytując zakup nieruchomości, udzielają środków w wysokości około 80% wartości mieszkania czy domu. Brakujące 20% musisz pokryć wkładem własnym. W momencie, gdy nie masz na to pieniędzy, jest możliwość zabezpieczenia tego braku, czyli bank udzieli ci kredytu w wyższej kwocie. Takie ubezpieczenie musisz płacić do momentu, kiedy spłacisz tyle kredytu, ile wynosi 80% wartości nieruchomości.


Recenzja komiksu "MROK: Krwawe żniwo" - komiks.gildia.pl - komiks, recenzje, newsy, galerie, konkursy\nRecenzja komiksu "MROK: Krwawe żniwo"\nPowrót do strony: "Strefa Komiksu - 18 - MROK: Krwawe żniwo"\nMiałem przyjemność recenzować pierwszą część cyklu Mrok i wówczas byłem pod dużym wrażeniem scenariusza napisanego przez Roberta Zarębę, a także ilustracji wykonanych przez Nikodema Cabałę. Choć album ten wydawał się kilkoma odrębnymi historiami – o zdesperowanym bezrobotnym, mściwym gangsterze i pewnym niezwykłym polowaniu – to każda z nich obiecywała dalsze rozwinięcie. I rzeczywiście – w kontynuacji wszystkie wątki fabularne zostają ze sobą spięte i dopiero po lekturze tomu drugiego widzimy głębię prezentowanej historii. Jednak tym razem Robert Zaręba zaprosił do współpracy nie tylko Cabałę, ale również Tomasza Kleszcza, Artura Chochowskiego, a także całkowicie nie kojarzącego się z mrocznymi klimatami Zygmunta Similaka. Jak wyszedł efekt takiej kooperacji?\nZacznę od wątku fabularnego. W Krwawym żniwie akcja skupia się na dwóch postaciach – obie znamy z poprzedniego tomu. Pierwsza to "Gruby", skorumpowany policjant, który niczym nie różni się od tych, których ma ścigać, druga zaś to Sara – policjantka z wydziału zabójstw obdarzona paranormalnymi zdolnościami. Ich drogi zazębiają się, jednakże każde działa na własną rękę, a kobieta – dość słusznie – nie ufa "Grubemu". Nie będę zdradzał szczegółów fabuły, ale muszę napisać, że z pozoru niezależne epizody, jakie poznaliśmy w pierwszym Mroku łączą się w sposób zgrabny i naturalny w jedną historię. Wszystkie motywy okazują się ściśle ze sobą powiązane przez pewne zdarzenie, które sięga setek lat wstecz, a współcześnie jest nim mocno zainteresowany sam Watykan.\nRobert Zaręba przedstawia narrację w błyskotliwy sposób, tworząc postacie z krwi i kości i wplatając w polską rzeczywistość niezwykłą historię. Muszę jednak przyczepić się pewnej rzeczy – w pierwszym tomie mieliśmy tak nazywające się postacie jak Nick Śmieciarz, Vanessa Krueger, imiona jak Pat, Noemi. Jak się okazuje, wszystkie one są Polakami, podejrzewam więc, że w pierwszej wersji Mrok miał dziać się za wielką wodą albo na Wyspach. Oczywiście nie przeszkadza to w odbiorze całej historii, jednak po prostu mi do niej nie pasuje. I to jedyny feler, jaki wypatrzyłem w scenariuszu. A co z grafiką, czyli rzeczą dla komiksu równie ważną jak treść?\nTu jest – niestety – różnie. Najlepiej w zestawieniu wypada (aż się chce napisać "oczywiście") Nikodem Cabała, choć powinien nieco popracować nad różnorodnością twarzy. W "jego części" komiksu widziałem kilka facjat, co do których miałem wrażenie, że miałem przyjemność obejrzeć je w innych komiksach rysownika. Chochowski natomiast rysuje w swoim charakterystycznym, umownym stylu, tu jednak znowu czepię się twarzy, które po prostu nie pasują do tego typu opowieści. Szczególnie we wspomnieniach "Grubego", gdzie mają one rys karykaturalny (zwłaszcza demonizowanej babci). Dość klimatycznie rysuje natomiast Kleszcz i pasuje mi do dalszego prowadzenia tej opowieści, natomiast co się tyczy rysunków pana Similaka, wciąż balansują one na granicy powagi, a tego, co temu znanemu rysownikowi wychodzi najlepiej, czyli satyry.\nMrok: Krwawe Żniwo to fabularnie bardzo dobry komiks, jednak eksperyment z czterema rysownikami raczej się nie powiódł. Kilka różnych stylów wpływa ujemnie na całą, bardzo dobrze skonstruowaną historię. Mam nadzieję że w dalszych tomach fabuła będzie równie dobra, a zilustruje ją jedna osoba.\nStrefa Komiksu - 18 - MROK: Krwawe żniwo\nOkładka: Nikodem Cabała, Patryk Cabała


Kombinezon kąpielowy dla dzieci - myBaze.com\nmyBaze / Odzież / Odzież dziecięca / Odzież niemowlęca / Kombinezony niemowlęce / kombinezon kąpielowy dla dzieci - Kolekcja zima 2018\nkombinezon kąpielowy dla dzieci\nKombinezony niemowlęce – jakie wybierać?\nKombinezony niemowlęce są idealnym rozwiązaniem na ubranie wyjściowe ze szpitala oraz spacery z maluszkiem, tak naprawdę nie przydadzą się tylko latem. Najbardziej popularne kombinezon kąpielowy dla dzieci, a także zimowe kombinezony niemowlęce są podstawą zimowego ubrania dla niemowląt, są bardzo wygodne w użyciu, łatwo się zakładają i do tego dają dużo ciepła. Na rynku dostępnych jest wiele modeli i fasonów, kombinezon kąpielowy dla dzieci, na jeden lub dwa zamki, na guziki czy rzepy, każdy znajdzie rozwiązanie, które będzie mu najbardziej odpowiadać. Najważniejsze jest, aby kombinezon niemowlęcy był wygodny i ciepły dla maluszka, dodatkową zaletą może być kaptur, który będzie pomocny w ochronie przed wiatrem, zazwyczaj do kombinezonów niemowlęcych dołączane są ciepłe rękawiczki i buciki do kompletu. Kolejnym atutem takiego ubranka może być również wykonanie go z nieprzemakalnego materiału, jednak w przypadku najmniejszych dzieci nie jest to konieczne. Kombinezony niemowlęce, takie jak kombinezon kąpielowy dla dzieci, są również przydatne w okresie jesiennym oraz wiosennym ważne, aby wtedy dziecka nie przegrzewać i postawić na nieco lżejsze materiały lub brak ocieplenia. Ciekawe propozycje kombinezonów niemowlęcych możemy znaleźć w wielu sklepach między innymi w Mango Kids lub Coccodrillo w cenach już od 49,00 zł. Sprawdź też marki Pakamera, Hoppediz, TICKET TO, Color Kids, LEGO Wear!\nczerwone kombinezony niemowlęce kombinezony niemowlęce pakamera niebieskie kombinezony niemowlęce kombinezony niemowlęce pinkorblue pl kombinezony niemowlęce z długim rękawem szare kombinezony niemowlęce różowe kombinezony niemowlęce kombinezony niemowlęce pakamera\nZnajdź podobne kombinezon kąpielowy dla dzieci\nkombinezony dla dzieci-sklep online\nkombinezony zwierzaki dla dzieci\nkombinezony niemowlęce online\nkombinezon niemowlęcy tanio\nkombinezony dziecięce tanio\nkombinezony jednoczęściowe dla niemowląt\ntanie kombinezon dla dzieci\nkombinezon niemowlęcy sklep internetowy\nkombinezon jesienny dla dziecka\nkombinezony niemowlęce sklep internetowy\nkombinezon dziecięcy tanio\nkombinezon zwierzak dla dziecka\nkombinezon jednoczęściowy dla niemowląt\npizama kombinezon dzieci\nkombinezony niemowlęce tanio\nkombinezon na motocykl dla dziecka\nkombinezony dla dzieci tanio\nkombinezon na quada dla dziecka\nkombinezony dla niemowląt sklep internetowy\nkombinezony na quada dla dzieci\nkombinezon kąpielowy dla dzieci - zobacz wybrane produkty\nKombinezon dla dziecka 6-36 m\nKombinezon kapielowy Ochrona przeciwsłoneczna zgodna z UV801 Nr. 11.5.2.0029 – Instytut Hohenstein Renomowana jakość marki PLAYSHOES Praktyczny kombinezon z ochroną przeciwsłoneczną 80+. Idealne rozwiązanie podczas zabawy w słońcu. Szczegóły: • Materiał: 82% poliamid, 18% elastan • Pranie w temp. do 30 stopni • Produkt sprawdzony pod względem zawartości subzstancji szkodliwych ÖKO Tex Standard 100 – [...]\nWygodny kombinezon Softshell dla dziecka marki COLOR KIDS. Odporność na wodę: 8.000mm. Szczegóły: materiał: 100% poliester Produkt należy prać w temp. do 30°C Należy prać osobno Nie należy używać substancji płukających Odporność na wodę: 8.000 mm\nSzczegóły produktu • Długi rękaw • Okrągły dekolt • Motyw w paskiSkład i pielęgnacja • 100% bawełny • Prać w temp. 30°C • Prasować w niskiej temperaturze / nie wybielać • Suszyć w suszarce bębnowej w niskiej temperaturze • Nie czyścić chemicznie\nKombinezon Renomowana jakość marki LEGO WEAR LEGO® wear moda i zabawa. Odzież tej marki zachwyca swoim wykonaniem i kolorami. Wzory zawarte na ubraniach powstają z zabawek LEGO®. Wyraźne kolory i modne wzory. LEGO® wear do zakładania i ściągania. Moda dla dzieci w różnym wieku. Moda Lego posiada wygodne w użyciu guziki, zapięcia i zamki błyskawiczne. [...]\nKombinezon narciarski Renomowana jakość marki LEGO WEAR LEGO® wear moda i zabawa. Odzież tej marki zachwyca swoim wykonaniem i kolorami. Wzory zawarte na ubraniach powstają z zabawek LEGO®. Wyraźne kolory i modne wzory. LEGO® wear do zakładania i ściągania. Moda dla dzieci w różnym wieku. Moda Lego posiada wygodne w użyciu guziki, zapięcia i zamki [...]\nKostium kąpielowy Renomowana jakość marki NAME IT Wygodny strój kąpielowy z ciekawym motywem. Zamek błyskawiczny w tylnej części ułatwi przebieranie. Szczegóły: materiał: 88% poliamid, 12% elastan nadają się do prania w temp. do 40 °C\nDuńska marka, która od 1994r. zajmuje się produkcją odzieży dziecięcej. Głównym celem tej marki jest wyprodukowanie odzieży solidnej i funkcjonalnej. Odzież ta przekona każdego rodzica swoją funkcjonalnością, bezpieczeństwem i wytrzymałością. Celem marki Ticket to Heaven jest, aby dziecko bawiące się na dworze nie marzło, miało suchą i wygodną odzież. Śliczny i funkcjonalny kombinezon z kapturem. [...]\nBawełniana kombinezon ze słodkimi uszkami królika. Kombinezon w odcieniach szarości z dodatkami delikatnego różu. Odpinany na suwak. Idealny …\nPraktyczny kombinezon polarowy, który sprawdzi się szczególnie chłodną porą roku. Obojętnie czy w nosidełku turystycznym, foteliku samochodowym, przyczepce rowerowej, czy w wózku, zadba o ciepło dziecka. Późną wiosna i wczesną jesienią możesz kombinezon nałożyć na ubranie dziecka. Jeśli natomiast jest na dworze bardzo zimno, świetnie sprawdzi się jeśli założysz dziecku kombinezon pod kurtkę. Oferuje praktyczne [...]\nOkolicznościowy komplecik dziecięcy: kombinezon + czapka 1 miesiąc – 2 latka.2-częściowy komplet niemowlęcy składający się z czapeczki i kombinezonu z haftem angielskim; idealny na chrzest. Kombinezon bez rękawów z guziczkami przyciskowymi na plecach i w kroku.Szczegóły produktu • Bez rękawów • Okrągły dekoltSkład i pielęgnacja • 100% bawełna • Podszewka: 100% bawełna • Prać w [...]\nDwuczęściowy komplet niemowlęcy złożony z kurteczki i spodenek w złote paski. Kurtka dwustronna : 1 strona jednolita, 1 strona w paski. Zawiązywana z przodu. Kombinezon na cienkich ramiączkach ozdobiony kokardką. Dół nogawek z gumką.Szczegóły produktu • Bez rękawów • Okrągły dekoltSkład i pielęgnacja • 97% bawełna, 3% włókna metalizowane • Podszewka : 97% bawełna, 3% [...]\nŚliczny kombinezon zimowy z ciekawym motywem. Jest miękko wyściełany polarem, zasuwany zamkiem. Kombinezon z ciekawym motywem. Szczegóły: materiał: 100% poliester produkt należy prać w temp. do 30 °C prać wyłącznie z rzeczami w podobnych kolorach. nadaje się do suszenia w suszarce posiada buciki odpinane rękawiczki sprawdzony pod względem zawartości substancji szkodliwych Oeko-Tex®\nWięcej podobnych produktów Przejdź do kategorii: Kombinezony niemowlęce