Diversidade educativa: 12/01/2007 - 01/01/2008\nA pé de aula.\nO papel das novas tecnoloxías da información e da comunicación no ámbito escolar é un tema de actualidade que suscita tantos posicionamentos diferentes como maneiras temos de entender os conceptos de ensinar e aprender. Despois da dotación de medios tecnolóxicos á escola durante os últimos anos, cabe preguntarse si esa informatización está a supoñer unha mellora cualitativa do proceso de ensinanza-aprendizaxe ou simplemente nos quedamos en usar os ordenadores para ensinar ós alumnos/as a sumar como si o fixeran con lapis e papel.\nEn boa medida, o debate céntrase en aspectos como o número de alumnos por ordenador, a distribución do insuficiente material sen criterio pedagóxico consensuado e axustado ás necesidades, a elección de software comercial ou libre, a informática como asignatura, a formación do profesorado nesta materia... Non son problemas menores pero creo que non son o problema.\nNo decreto que regula as ensinanzas da educación secundaria na nosa comunidade fálase da necesidade de que estas tecnoloxías se incorporen como un recurso máis ó proceso de ensino e aprendizaxe para que os alumnos/as acaden unha competencia dixital que lles permita dispor de habilidades para buscar, obter e procesar a información para transformala en coñecemento. Con todo, a día de hoxe, bótanse en falta estratexias de coordinación para aproveitar e dar a coñecer os recursos xa existentes, a dotación de ordenadores suficientes en tódalas aulas e unha consideración especial na dotación e acceso a esta ferramenta polos alumnos e alumnas con necesidades específicas de apoio educativo, entre outras moitas cousas. As tecnoloxías non deberían chegar á escola só para que os alumnos aprendan a utilizalas, se non para convertelas nun instrumento fundamental da práctica educativa que, coa incorporación progresiva de iniciativas pedagóxicas e cambios na metodoloxía, lles permita, dende unha actitude diferente ante o traballo e o estudio, aprender e manexarse en tódolos contextos.\nNeste sentido estanse a producir interesantes aportacións de moitos profesionais ó traballo de aula, nun intento de rentabilizar a tecnoloxía en beneficio da aprendizaxe, sobor de todo na do alumnado con necesidades educativas específicas. O software educativo e os programas de autor utilizados por moitos de nós para crear actividades "á medida", ofrecen moitas vantaxes como bos presentadores de asociacións e administradores de reforzos, permitíndonos motivar e axustarnos ás súas necesidades de aprendizaxe con tarefas, en especial ás de tipo memorístico, asociativo ou que requiren da práctica repetida para acadar axilidade e automatismos. Mais, si non responden a unha planificación coordinada do conxunto das tarefas, si non se integran no contexto no que se aplican e non interactúan con outros medios, difícilmente crearán melloras substanciais no xeito de procesar a información e na aprendizaxe. Constátase que as novas tecnoloxías empezan a formar parte da práctica educativa cando, despois dunha primeira fase de aprendizaxe do uso básico e de adaptación, chegamos a apropiarmos delas experimentando novas maneiras de traballar didacticamente facendo cousas que sen a tecnoloxía non serían posibles.\nLonxe de insistir na súa dispoñibilidade e o seu potencial, deberiamos incidir nas estratexias didácticas, nos materiais de aprendizaxe, nas capacidades de búsqueda planificada... É inútil seguir machucando certos conceptos dende metodoloxías obsoletas e pouco axustadas á realidade diversa que por obriga escolarizamos. A información e os recursos están na rede. Só temos que manexalos para que nos permitan ofertar materiais máis completos que á súa vez posibiliten achegamentos ós contidos: imaxes, sons, vídeos... fan que os alumnos/as con diferentes ritmos de aprendizaxe se acheguen ós mesmos dunha maneira máis significativa. Precisamos ir máis alá das puntuais, e non sempre ben consideradas, experiencias de aula dun reducido número de profesores/as entusiastas. O ordenador e un medio máis da aula que debe interactuar e convivir con outros medios para permitirmos acadar unha formación integral posibilitadora de novas aprendizaxes e capaz de dar respostas axeitadas ós retos da sociedade do futuro.\nDe seguro que coa prescritiva elaboración do Plan de integración das novas tecnoloxías e a sensibilidade, compromiso e xestión dos responsables desta materia na Administración e nos centros educativos, seremos quen de escolarizar a informática despois de informatizar a escola. Entre tod@s e en beneficio de tod@s. José R. Vidal


Silvia López 15 Julio 2018 12:19 h.\nAlgúns intres das actuacións musicais e da ofrenda floral a Manuel María. SEBAS SENANDE\nA figura de Manuel María serviu de nexo durante as actividades do V Convivio, evento que conseguiu xuntar centos de persoas na vila\nOuteiro de Rei celebrou este sábado a quinta edición do Convivio da Cultura Galega, unha festa que homenaxea ao escritor Manuel María e que reivindica a preservación da cultura popular.\n"O Convivio nace co afán de recuperar as nosas celebracións tradicionais seguindo o espírito de Manuel María, a quen lle gustaban moitísimo estas cousas", explicou Alberte Ansede, secretario da fundación Manuel María. Esta asociación é a encargada de organizar o evento que, na xornada do sábado, reuniu a centos de persoas na Carballeira de Santa Isabel, "o lugar dende o que Manuel María escribiu o seu primeiro libro", indicou Ansede.\nOs actos arrincaron na horta da casa do autor coas actuacións do grupo musical Untia de Betanzos e do coro da asociación Solfa\nA lembranza ao poeta outeirés funcionou como fío condutor do programa de actividades. "O marco da Casa-Museo de Manuel María púxolle a natureza ao Convivio e nós aportamos toda a infraestrutura restante", engadiu o secretario. Deste xeito, os actos arrincaron na horta da casa do autor coas actuacións do grupo musical Untia de Betanzos e do coro da asociación cultural Solfa.\nDeseguido, a música dos gaiteiros acompañou a breve andaina ata o cemiterio, onde se realizou unha ofrenda floral na tumba de Manuel María. A escritora Pilar García Negro pronunciou, primeiramente, unhas verbas en honra do autor. "Poucos nomes haberá que conciten tanto afecto de tantos compatriotas, a memoria agradecida e a ansia por conservar a súa obra", afirmou. Engadiu que o poeta "estaría satisfeito de reunir a tanta xente nesta asemblea". E é que á hora do xantar, na Carballeira, estaba prevista a asistencia de 500 persoas, aproximadamente.\nNese mesmo espazo, un anaco antes, a banda municipal Sons e Soños ofreceu un pequeno concerto. Pola tarde, as actividades proseguiron da man do grupo de teatro Pereira de Lobos, que representou a obra Berenguela. Aventuras e desventuras dunha espiña de toxo. "Esta é a novidade que introducimos este ano", sinalou Ansede en referencia ao espectáculo de títeres.\nA partir das cinco da tarde deu comezo unha foliada animada polo músico Xurxo Souto e por distintos grupos de música tradicional. Case todos os conxuntos musicais que acoden ao Convivio teñen algo en común. "Son grupos que naceron á calor de escolas de formación de base e apostan por poñer nun primeiro plano todo o traballo que hai detrás e que, moitas veces, está invisibilizado", resaltou o secretario da Fundación Manuel María.\nAnsede fixo unha valoración moi positiva destes cinco anos nos que se vén celebrando o Convivio da Cultura Galega. "En pouco tempo este festexo tense constituído nunha referencia. Vén xente da comarca e tamén de fóra dela", comentou.\nOuteiro de Rei revitaliza a cultura popular coa homenaxe a Manuel...\nA Casa Museo Manuel María acolleu un 'convivio' ao redor da cultura galega


UNHA MONTAÑA RUSA DE ÚLTIMA XERACIÓN PARA TODOS OS PÚBLICOS QUE SE UBICARÁ NA PRAZA DA VERACRUZ SERÁ A GRAN NOVIDADE DAS ATRACCIÓNS DAS FESTAS DO SAN CIBRAO – Concello do Carballiño\nUNHA MONTAÑA RUSA DE ÚLTIMA XERACIÓN PARA TODOS OS PÚBLICOS QUE SE UBICARÁ NA PRAZA DA VERACRUZ SERÁ A GRAN NOVIDADE DAS ATRACCIÓNS DAS FESTAS DO SAN CIBRAO\nUnha montaña rusa de última xeración será a gran novidade das atraccións de feira durante as festas patronais do Carballiño, que se celebrarán do 14 ao 19 de setembro. A noticia foi anunciada esta mañá polos concelleiros de Turismo e Cultura, Manolo Dacal e Diego Fernández, conjuntamente con dous membros da comisión de festas, durante a presentación do Libro/Programa de man das festas, que xa está na rúa.\nAmbos aseguraron que se trata dunha atracción espectacular para todos os públicos, que é a primeira vez que acude á provincia de Ourense, e que de feito virá directamente da Semana Grande de Bilbao, que é a fsta máis popular do País Vasco.\nTamén dixeron que “esta atracción necesita moito espazo (40 x 20 metros, e unha altura de 15 metros), e que se ubicará na parte superior da Praza da Veracruz (anfiteatro), que é o único lugar do Carballiño onde ten cabida. Por iso replantexamos a situación doutras atraccións e dalgúns concertos e actividades que estaban previstos inicialmente nesta praza”.\nAo carón desta montaña rusa irán outras grandes atraccións, como a Barca Pirata e o Saltamontes, entre outras, conformando un novo espazo de atraccións de feira e algún postos máis.\nSegún dixeron os concelleiros, “cremos que as atraccións son unha parte moi importante das festas patronais do Carballiño e quixemos darlle un aire novo. Por iso imos repartir as atraccións entre a Alameda, a Praza do Emigrante, a Praza Irmáns Prieto, Xullo R. Soto, Conde Vallellano e a Praza da Veracruz. E por iso logramos traer esta montaña rusa que será a gran novidade destas festas e que vai atraer a moita xente da comarca e da provincia”.\n“Evidentemente –aseguraron os concelleiros-, temos os informes pertinentes de Policía Local, dos Bombeiros e de Protección Civil para garantir calquera emerxencia”. Dixeron tamén que “este ano subscribimos un contrato cunha enxeñería para verificar que estas atraccións cumplan con todas as medidas de seguridade. Esto nunca se fixo”.\nFOGOS E CONCERTOS\nPero non foi esta a única novidade que anunciaron Manolo Dacal e Diego Fernández, senón que tamén se referiron ao cambio de ubicación da sesión de pirotécnia da noite do sábado 16 de setembro.\nAsí, dixeron que “xa non se trata só de que non temos espacios axeitados no Carballiño para ubicar grandes atraccións, senón que os estoupidos dos morteiros podían acabar creando problemas de afectación ao noso monumento máis emblemático como é o templo da Vera Cruz, sobre todo á torre. E por iso estudiamos unha nova ubicación para botar os fuegos. Naturalmente, pedimos informes da Policía Local, dos Bombeiros e de Protección Civil, e por iso acordamos que o mellor lugar para botalos é a explanada da entrada do parque municipal, xunto á estatua dos Irmás Prieto, pois conta con todos os informes favorables de seguridade e está a cinco minutos do centro do pobo. É un espazo amplo, sen edificios altos arredor e hai moito lugar para que a xente poida velos con comodidade e sobre todo con seguridade. E incluso hai moito aparcamento na Avenida do Parque para quen se desplace dende fóra en coche”.\nPor outra parte, os concelleiros cren que “con estes cambios se consigue que a xente se mova do norte ao sur da vila, dende a Veracruz ao Parque, pasando pola Praza do Emigrante, pola Alameda, pola Praza Mayor, pola Praza Emilia Pardo Bazán e ainda que sexa só unha noite, ata a entrada do Parque”.\n“Así pois -dixeron-, recuperamos espazos que apenas se utilizaban hai tempo, como é a Praza de Emilia Pardo Bazán, onde serán os concertos das bandas e do Orfeón, e haberá un Tributo á música dos 80. E aproveitamos mellor a Praza da Veracruz, con atraccións, postos de feira, o Festival dos grupos de pop e rock do Carballiño e a actuación da orquestra-espectáculo París de Noia. E teremos todos os días unha boa orquestra na Praza Maior. E polo tanto conseguimos extender a festa incorporando máis espacios para os espectáculos e as atraccións”.\nAs variacións con respecto ao programa inicial son as seguintes:\nXOVES 14, ás 21 H.\nFestival da Xuventude cos grupos locais e o Tributo a Los Suaves co grupo LOS MÁRTIRES DEL ROCK&ROLL.\nSerá na parte de abaixo da Praza da Veracruz.\nSÁBADO, 16, ás 12 H.\nConcerto da banda A Lira de Ribadaia e o Orfeón do Carballiño, na praza Emilia Pardo Bazán.\nSÁBADO, 16, ás 00,00 H.\nGRAN SESIÓN DE PIROTÉCNIA, na explanada da entrada do Parque, xunto á estatua dos Irmáns Prieto.\nDOMINGO 17, ás 13,30 H.\nConcerto da banda de Vilatuxe na Praza de Emilia Pardo Bazán.\nLUNS, 18, ás 12 H.\nConcerto da Banda do Carballiño na Praza de Emilia Pardo Bazán.\nÁs 19,30 Exhibición de Had-Kido e artes marciais na Praza Maior.\nFinalmente, os concelleiros de Turismo e Cultura presentaron o Libro/Programa das Festas de San Cibrao 2017, que sae hoxe á rúa. Dstacaron primeiro a gran acollida do cartel das festas, obra do fotógrafo José Luis Diz, asegurando que “se agotou por completo, e incluso tivemos que facer unha tirada nova para satisfacer as peticións que estamos tendo”. Tamén resaltaron a colaboración dos establecementos anunciantes, “que quixeron entrar máis que nunca, e é unha mostra de que as nosas festas patronais comezan a coller o pulo que hai anos non tiña”-dixeron.\nO libro ten un artigo de Felipe Senén, que xa se publicou CD “A Pulpeiriña do Arenteiro”, pero que se recuperou a demanda da súa publicación no libro por moitos colectivos que son citados por Senén, según dixeron.\nTamén hai un artigo do director de cine Ángel de la Cruz, Premio de Honra das Xociviga, e que ten tres Premios Goya, porque fala do festival de cine e fala do Carballiño, recuperando a memoria dun tempo xa esquecido pero que foi moi importante para a nosa vila. E un artigo do escritor e crítico de cine, Miguel Anxo Fernández, e unha colección de vellas fotografías do Carballiño e das súas xentes; outro de Camilo Caamaño sobre o balneario e o vello Carballiño e finalmente un de Eliseo Fuentes..\n“Este libro-programa darase aos establecementos así como aos veciños e visitantes que colaboren coas festas, e cuxa colaboración voluntaria mínima sexa de 10 euros”, dixeron os concelleiros que, finalmente, fixeron un chamamamento á colaborción dos negocios e dos veciños para poder manter as festas e conseguir que volvan a ser as grandes festas que sempre foron.


LINGUA - Xosé Antón Laxe Martiñán\nA regulamentación do réxime lingüístico no ámbito xudicial establécese no artigo 231 da Lei Orgánica do Poder Xudicial, cuxa redacción constitúe de facto unha clara minoración do principio de igualdade das dúas lingua cooficiais en Galicia e outorga unha evidente preferencia ao castelán respecto ao galego.\nSegundo este artigo, o galego é de uso simplemente potestativo polo funcionariado, mentres ninguén alegue indefensión. A indefensión é, por suposto, un defecto inalegable respecto do castelán.\nA Lei establece que os cidadáns poden esixir o uso do galego nos testemuños das sentenzas e actos resolutorios. Fóra diso, o funcionariado non ten ningunha obriga de responder en galego cando o xusticiable o interpela nesta lingua. Ata que non se estableza un principio xeral de respecto pola opción lingüística do xusticiable, o dereito á opción lingüística está nas mans do funcionariado e a miúdo depende do arbitrio de xuíces e secretarios xudiciais. Desta maneira, nas oficinas xudiciais é moi habitual que xuízas e secretarias xudiciais sexan quen determinen a lingua que se deberá empregar na súa oficina. Así, a lingua de traballo na oficina xudicial responderá unicamente á vontade do persoal que alí traballa e non á da cidadá que é atendida.\nAo noso ver, a causa básica que motiva a situación que vimos de describir é só unha: hai dereitos lingüísticos que amparan o galego pero non existe a obriga de coñecelo, só o dereito a usalo, segundo se recoñece no artigo 5.2 do Estatuto de autonomía. Porén, na Constitución española malia establecerse no Preámbulo a vontade de protexer todos os españois e pobos de España no exercicio dos dereitos humanos, as súas culturas e tradicións, linguas e institucións e no artigo 3.2 o “respecto” institucional polas outras linguas oficiais, no punto primeiro deste mesmo artigo tamén se lexitima a obriga de saber o castelán en todo o Estado. Consecuentemente, de acordo con este marco legal coxo, incompleto e supremacista castelán, no ámbito administrativo galego non é posible esixir o requisito de saber a lingua propia de Galicia. É por isto que na práctica non se respecta a cooficialidade lingüística de Galicia e se impón o español sobre o galego, con consecuencias moi negativas para o noso idioma.


25 comercios participarán na 1ª edición da Feira de Oportunidades de Xinzo de Limia - Deputación Provincial de Ourense\nA Deputación de Ourense colabora con este evento, organizado pola asociación ProLimia, que terá lugar os días 11 e 12 de agosto na Alameda do Toural.\nOurense, 2 de agosto de 2018.- A primeira edición da Feira de Oportunidades de Xinzo de Limia, que terá lugar os días 11 e 12 de agosto na Alameda do Toural, reunirá a preto de 25 postos de comercios da zona, que xunto coas actividades organizadas por outros sectores económicos, completarán a programación para eses días. A presentación desta iniciativa tivo lugar hoxe no Pazo Provincial, acto no que participou o vicepresidente da Deputación de Ourense, Rosendo Fernández; a deputada provincial e concelleira de Xinzo, Montserrat Lama; o concelleiro de Comercio e Turismo de Xinzo, Carlos Gómez; a presidenta da asociación ProLimia, Teresa Martínez; e a comerciante da asociación, Josefa Devesa.\nA Deputación de Ourense colabora con esta iniciativa organizada pola asociación ProLimia co obxectivo de "dinamizar a actividade económica local e axudar aos comerciantes da zona a dar saída aos stocks acumulados e a mellorar a rendibilidade dos seus negocios", explicou Rosendo Fernández. A asociación ProLimia foi creada "para contribuír á dinamización económica da Limia e á mellora da vida das súas xentes", lembrou o vicepresidente do goberno provincial. Na actualidade, na asociación están representados os sectores comercial, servizos e da pequena industria da comarca da Limia, sendo en total preto de 200 asociados.\nO concelleiro de Comercio e Turismo de Xinzo lembrou que a Limia é "coñecida, sobre todo, polo sector que mobiliza a economía que son a agricultura e a gandería e, en segundo lugar, habería que nomear ao sector servizos, comercio, industria e hostalería que tamén son un motor importante da nosa economía en canto á xeración de riqueza e á creación de postos de traballo". Así mesmo, Carlos Gómez dixo que este tipo de eventos "axudan a mellorar esa liquidación de stocks e son unha oportunidade para lembrarnos a todos que debemos apoiar ao noso comercio e que sexa unha realidade o lema "Merca na túa localidade".\nA I Feira de Oportunidades de Xinzo é unha iniciativa que "parte do sector comercio da comarca para visibilizar e poñer en valor a súa actividade, así como para mellorar a súa rendibilidade. Para elo, deseñamos un programa de actividades que pretende implicar á maior parte dos colectivos económicos da Limia", explicou a presidenta de ProLimia.\nA programación do evento inclúe diversas actividades como un desfile de moda, xogos infantís, teatro en vivo, música ambiental, mostras de decoración, unha pequena exhibición canina e un showcooking, entre outras. En canto ao desfile de moda, Josefa Devesa explicou que se fai o sábado pola noite para "mostrar os produtos de stock e para que o domingo a xente poida mercar as pezas con descontos de ata o 70%". Como actividade complementaria á programación, durante eses días, "estará aberto o Museo do Entroido con visitas guiadas", sinalou Teresa Martínez.\nPor último, a deputada provincial animou "a tódolos veciños da provincia a que asistan a este evento que ofrece un amplo programa de actividades e no que esperamos que co tempo se sumen máis concellos".


Mobilizacións en demanda de persoal suficiente nas residencias dependentes de Política Social - CIG: Confederación Intersindical Galega\n04 Xullo 2022 04:21\nO persoal das residencias de atención directa dependentes da consellaría de Política Social concentrábase máis unha vez, este xoves, diante dos centros de traballo para denunciar que levan 12 semanas reclamando negociación sen que se recibira resposta algunha da consellaría, que se nega, non xa a atender as súas demandas, senón mesmo a falar coa representación sindical.\nTrátase do persoal que estivo e está en primeira liña nas residencias de maiores, de menores, de atención á diversidade centros de día ou centros de atención á infancia. Traballadoras e traballadores que veñen denunciando desde hai anos a sobrecarga de traballo que teñen e que se multiplicou desde hai sete meses por mor dunha pandemia que se cebou especialmente coas persoas usuarias destes centros.\nAdemais das concentracións diante dos centros de traballo, unha representación das organizacións sindicais convocantes, CIG, UGT, CCOO e CSIF concentrábase tamén diante da propia consellaría de Política Social. Alí, a responsábel nacional da CIG-Autonómica, Zeltia Burgos, demandaba a apertura dunha canle de comunicación coa consellaría para poder facer chegar as súas reivindicacións.\n“Non entendemos como a conselleira non recibe ás organizacións sindicais para tratar das condicións nas que desenvolve o persoal das residencias o seu traballo. Sabemos que hai positivos entre as usuarias e usuarios e tamén que hai traballadoras e traballadores afectados pola covid, pero non temos ningún tipo de comunicación, nin nós nin os comités de seguridade e saúde laboral que son os que deberían ter información directa e urxente de cada caso e das medidas que se propoñen para atallar posibles surtos”, explicaba Burgos no decurso da concentración simbólica.\nA responsable da CIG-Autonómica fixo especial fincapé nas dificultades ás que se enfronta a diario o persoal, que mesmo se ve impedido a saír sequera á porta do seu centro de traballo a protestar “pola presión que ten e pola organización que se está a establecer fronte a covid”.\nRecoñecer o valor do traballo que desenvolven “é de xustiza”\nPor iso Burgos considerou “de xustiza” que a administración atenda a demandas que van no camiño de dignificar as condicións de traballo e incrementar o persoal para poder atender en condicións ás usuarias e usuarios das residencias.\nDemandas entre as que está a devolución dos artigos do convenio recortados en 2012, que provocaron a perda de máis de 700 traballadoras e traballadores; a conversión dos contratos a tempo parcial en contratos a xornada completa; que se poña fin á precariedade no sector público ou un incremento das prazas públicas de xestión directa e que se poña fin á precariedade no sector público.\nDescanso semanal garantido\nAdemais exixen que en cada centro se dispoña do material para equipos de protección suficiente, tanto para unha situación normal, como para unha de illamento. Cuestións, ao seu entender, básicas que deberían ser abordadas a maior brevidade posible.


A Deputación de Ourense aprobará no pleno de abril o seu Código Ético, o primeiro dun goberno provincial - Deputación Provincial de Ourense\nA Deputación de Ourense aprobará no pleno de abril o seu Código Ético, o primeiro dun goberno provincial\nManuel Baltar presentou hoxe as melloras introducidas no documento logo das reunións de traballo mantidas para analizar o texto.\nRetransmitiranse a través da web da Deputación as Comisións Informativas e as Xuntas de Goberno.\nA Deputación de Ourense aprobará no pleno ordinario da Corporación provincial deste mes de abril o seu Código Ético e de Conduta, o primeiro dun goberno provincial. O presidente do ente provincial, Manuel Baltar, presentou hoxe en rolda de prensa as melloras introducidas no documento logo das reunións de traballo mantidas para analizar o texto, entre as que figuran aspectos fiscais, de transparencia e información o cidadán así como deberes de abstención profesional.\nLogo de someter a estudo o documento previo, elaborado polo presidente, nas reunións de traballo celebradas os días 1,2 10, 11 e 14 de abril, a sistemática técnico-xurídica do texto definitivo queda dividido en 4 títulos, 16 artigos, 6 disposicións adicionais e 1 disposición final. No aspecto fiscal o texto reflicte que as declaracións de IRPF e Patrimonio dos cargos electos faranse públicas a través da web da Deputación, de xeito anual, en 5 días dende que remata o prazo legal para a presentación, e ademais, a presentación de dita declaración farase todos os anos que se ocupe o cargo e no ano seguinte o abandono do mesmo.\nAsemade recolle o Código que o desempeño de cargos en órganos executivos de dirección de partidos políticos en ningún caso menoscabará ou comprometerá o exercicio das súas funcións.\nTamén destaca -en favor dunha maior transparencia-, xunto á retransmisión en tempo real a través do portal web da Deputación das sesión plenarias, a das comisións informativas; as reunións da Xunta de Goberno cando resolva asuntos por delegación do pleno, e outros actos de carácter institucional que determine a Presidencia da Deputación. Asemade, na web da Deputación figurará no perfil do contratante un cadro-resumo de todos os contratos en vigor.\nDentro dos principios do Bo Goberno do Código figura avogar por unha gobernanza provincial intelixente e sustentable e configurar o modelo organizativo como "provincia intelixente". O texto reflicte tamén que o Comité de Ética é o "órgano independente" que velará polo cumprimento do Código Ético e de Conduta dos cargos electos e do persoal o servizo da administración provincial. Reunirase, aló menos, dúas veces o ano.\nA Presidencia do comité será desempeñada polo vogal que máis tempo leve exercendo as funcións que posibilitaron a súa designación para formar parte do comité.\nNo que atinxe á colocación de placas en obras públicas, o Código recolle que a Deputación de Ourense comprométese a non colocar placas con nomes de persoas nas obras públicas que poña en funcionamento, e no referido a "abstención profesional", o documento sinala que os membros da Corporación Provincial deberán absterse, unha vez finalizado o seu mandato e durante o prazo de tres anos, de desempeñar responsabilidades remuneradas que puidesen implicar trato de favor naquelas empresas coas que houbesen contratado durante o seu mandato ou con aquelas pertencentes o mesmo grupo de empresas.\nOutra novidade é que o Código Ético e de Conduta será de aplicación tamén o conxunto do persoal o servizo do Inorde e doutros organismos autónomos, entidades públicas ou sociedades mercantís que puideran constituírse promovidos pola Deputación de Ourense, e que a Deputación de Ourense elaborará unha Carta de Servizos que reflicta a súa actividade e competencias. Un documento que informará á cidadanía sobre os servizos que xestiona a Deputación e os compromisos de calidade que fixa na súa prestación. Manuel Baltar afirma que esta Carta de Servizos "nos achegará máis o cidadán para poder compartir con eles todos os datos e información da deputación, para seguir facendo unha administración provincial cada vez máis transparente".\nO código ten como obxectivo regular as normas éticas de referencia para os cargos electos e o persoal ao servizo da administración provincial, e procurar un comportamento profesional, ético e responsable, contribuíndo deste xeito a reforzar a aposta pola calidade democrática e a rexeneración do sistema institucional, establecendo mecanismos para incentivar o seu cumprimento. En definitiva, configurar unha ética pública común que evite a mala xestión e sirva para xeneralizar as boas prácticas.\nO Código Ético da Deputación de Ourense circunscríbese só ao ámbito institucional, fronte a outros códigos éticos de ámbito político que abranguen aspectos referidos ás formacións políticas e os seus dirixentes.\nManuel Baltar afirma que é innegable que vivimos nos últimos tempos "unha importante desafección cidadá cara a política e ás institucións, públicas e privadas, administracións e altas maxistraturas do Estado ou entidades representativas da sociedade civil. A erosión da confianza da cidadanía na actividade política tense manifestado dun xeito evidente, o que obriga a institucións, aos partidos políticos e a representantes públicos a multiplicar esforzos para pór en valor a política e a súa funcionalidade para unha sociedade democrática nuns momentos particularmente complexos".\nBaltar considera que os representantes institucionais "debemos redobrar esforzos por restablecer o valor da política local e recuperar a confianza da cidadanía". Neste contexto de maior esixencia pública, explica, "a política local en Ourense require un reforzamento do compromiso efectivo coas veciñas e veciños, un apuntalamento e exteriorización efectiva dos valores públicos, dos estándares de conduta e da actitude moral dos cargos públicos locais. E a esa finalidade atende esta proposta da presidencia do goberno provincial".


Podemos critica que se presente Otegi como “un pacifista” - Euskal Herria - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\nPodemos critica que se presente Otegi como “un pacifista”\nA.V. 13 outubro 2015 09:58 h.\nRoberto Uriarte, de Podemos-Euskadi Naiz\nO partido de Pablo Iglesias en Euskadi non acudirá á manifestación popular en Donostia pola liberdade do militante independentista .\npresente podemos Otegi critica pacifista\nPodemos non estará na marcha que este sábado percorrerá Donostia -apoiada por organizacións políticas, sindicais, sociais- para pedir a liberdade de Arnaldo Otegi e os presos polo caso 'Bateragune'. O partido en Euskadi de Pablo Iglesias desmárcase da mobilización popular criticando que se queira presentar o militante abertzale como un “pacifista”.\nO secretario xeral de Podemos-Euskadi, Roberto Uriarte, afirmou en relación a Otegi e os seus compañeiros presos que “non imos chegar ao extremo de considerar que sexan pacifistas. A sociedade non o sinte así”. Se ben recoñece que estes independentistas presos “non tiveron un xuízo con todas as garantías”,critica que a mobilización en Donostia sexa feita desde, insiste, unha “perspectiva moi unilateral”.\n“Unha cousa é que se fixesen xuízos excesivos e que a excepcionalidade penal que se aplicou nos últimos anos haxa que acabar con ella, e outra cousa é poñernos no xogo de que determinadas persoas queiran pasar por grandes pacifistas, cando non hai moita verdade niso”.\nAs declaracións de Uriarte xeraron malestar mesmo nalgúns sectores de Podemos, que a través das redes sociais criticaron a decisión de se desvinvular dunha mobilización que demanda, a posta en liberdade de Otegi, unha demanda amplamente apoiada na sociedade vasca.


O monstro de cores | Tardes Divertidas\nÉ tempo de Samaín, e as nenas e nenos de Tardes Divertidas, durante estas semanas, estiveron falando desta época do ano, dos monstros, dos disfraces, dos medos… Polo que o equipo da Maía, pareceulle interesante, aproveitar para realizar un contacontos moi especial do tan exitoso libro de Anna Llenas, para falar dun monstro moi particular, “O monstro das cores”.\nEste monstro, ten un gran lío na súa cabeza, xa que non é capaz de saber o que sinte porque todas as súas emocións están desordeadas. Os nenos e nenas ao comprobar que tiña semellante lío na súa cabeza animáronse a axudarlle para que puidese identificar as emocións e ser capaz de entendelas . Así ían explicando ó monstro as diferentes emocións (tristeza, alegría, medo, enfado…) escenificándoas xestualmente, e explicando o seu significado con exemplos. Ademais, ían relacionándoas con cores diferentes. Para eso cada neno e cada nena, axudada do noso monstro de cores, convertía pequenos botes de auga en botes de diferentes cores, grazas a… maxia que o monstro lle transpasaba a cada un!\nFinalmente, unha vez, que o monstro de cores deu comprendido o que lle pasaba, propuxémoslle un xogo ao que se uniron os e as participantes de Tardes. Comezaron a soar distintas músicas, e cada neno e nena tiña que coller unha tela da cor da emoción que lle provocaba esa canción e bailar coa tela ao ritmo da música. Puidemos comprobar que unha mesma melodía, pode provocar tristeza ou calma, alegría ou medo, dependendo dos óidos que a escoiten.\nFoi unha actividade que lles gustou moito, e na que houbo moitas risas e moitas caras de sorpresa grazas ao factor máxico…


Normativa Erasmus - Escuela de Ingeniería Industrial\nComienzo / La Escuela / Normativa / Normativa Erasmus\nA convocatoria de bolsas ERASMUS para o curso 2017-2018, correspondente á resolución reitoral do 12 de decembro de 2016 da Universidade de Vigo, establece no punto 6, acerca da “Selección”, que:\nA ORI enviará aos/ás responsables de relacións internacionais dos centros respectivos as solicitudes presentadas para que en cada centro se efectúe a selección dos/as bolseiros/as segundo os criterios establecidos por cada centro.\nA selección dos/as estudantes realizarase nos centros, polas comisións establecidas a este efecto e será notificada á ORI.\nE no punto 7, acerca da “Resolución e notificación”, que:\nEn cada centro publicarase unha relación provisional de bolseiros/as seleccionados/as e concederase un período de reclamación de 5 días hábiles.\nOs/As responsables de relacións internacionais dos centros remitirán á ORI as listaxes completas dos/as estudantes seleccionados/as (nome e apelidos, DNI, destino adxudicado e duración da estadía).\nEsta normativa establece o procedemento de selección, resolución e notificación dos estudantes de mobilidade ERASMUS para o curso 2017-2018 na Escola de Enxeñería Industrial (EEI) da Universidade de Vigo.\n2. Criterios de selección de estudantes\nA selección dos estudantes da EEI para o programa de mobilidade ERASMUS será realizada atendendo ós seguintes criterios:\nSeleccionaranse unicamente alumnos de Grao que teñan superados todos os créditos ECTS do primeiro curso da titulación e polo menos 30 créditos ECTS do segundo curso.\nSeleccionaranse preferentemente alumnos do Mestrado en Enxeñería Industrial que teñan superados polo menos 18 ECTS do primeiro cuadrimestre do primeiro curso de mestrado.\nTerán prioridade na selección aqueles estudantes de Grao e Mestrado que non teñan realizado unha estadía de mobilidade académica durante os seus estudos de Grao.\nTerán prioridade na selección os estudantes que teñan maior puntuación (P) de acordo co seguinte baremo: P=S(7,5*Me/Mt+I)\nOnde S é o número de créditos superados polo estudante na titulación, Me é a nota media do expediente do estudante, Mt é nota media da titulación e I valora o coñecemento do idioma do pais de destino en función do nivel acreditado polo estudante dentro do marco común europeo de referencia para as linguas:\nEn igualdade de puntuación, terán preferencia os alumnos que teñan cursado asignaturas implantadas en inglés.\n3. Selección de estudantes e adxudicación das prazas\nA selección dos estudantes da EEI e adxudicación das prazas do programa ERASMUS será realizada pola subdirección de relacións exteriores.\nSeleccionaranse os estudantes da EEI segundo os criterios detallados no punto anterior. Cada praza do programa ERASMUS estudos adxudicaráselle ó estudante que teña maior puntuación no proceso de selección e que ademais cumpra cos requirimentos da praza:\nRequirimentos de idiomas da praza.\nNo caso de que a praza teña asignado como titor un profesor da EEI, o estudante debe de contar coa carta de aceptación deste titor. O estudante debe cumprir os requisitos esixidos no listado de prazas do programa ERASMUS estudos anexo á convocatoria.\nA adxudicación de cada praza estará condicionada a que na data de admisión fixada pola Universidade de destino, o estudante non teña pendente de superar un número de créditos ECTS superior ó indicado na táboa seguinte para rematar a titulación, sen prexuízo de que o titor de destino esixa un número de créditos pendentes de superar menor:\n0 de 1º e 2º curso\n36 de 3º e 4º curso (*)\nMestrado en Enxeñería Industrial 6 de 1º curso de mestrado\n(*) Non se terán en conta os 12 créditos ECTS correspondentes ó traballo fin de grao nin os 6 créditos ECTS correspondentes á materia optativa ou de prácticas en empresa\n4. Publicación da relación provisional de bolseiros e alegacións\nA relación provisional de bolseiros seleccionados publicarase na web da EEI e a través da lista de distribución de correo electrónico eei.alumnos@listas.uvigo.es.\nO alumno dispoñerá de cinco días hábiles, contados a partir da data de publicación da lista provisional, para presentar alegacións.\nXunto coa resolución publicarase un listado de prazas libres non cubertas. Os alumnos en lista de espera poderán optar a algunha destas prazas dirixindo unha instancia á atención do Director da EEI acompañada da carta de aceptación do titor del destino, no caso de ser necesaria.\n5. Resolución de incidencias\nDelégase na dirección da EEI a resolución de tódalas incidencias que xurdan no procedemento de selección de estudantes para o programa ERASMUS estudos.\nAprobado pola Comisión Permanente da EEI na reunión celebrada o 26 de xaneiro de 2017.\nNormativa para a selección de estudantes da EEI para o programa Erasmus


HOMILIES IN DIFFERENT LANGUAGES - JOSE ANTONIO PAGOLA: 05-21-2017 - 6 Páscoa (A)\nCA - L’ESPERIT DE LA VERITAT\nFR - L’ESPRIT DE VÉRITÉ\nPT - O ESPÍRITO DA VERDADE\nEN - THE SPIRIT OF TRUTH\nPazkoaldiko 6. igandea – A\nDiumenge 6 de Pasqua – A\nXesús estase despedindo dos seus discípulos. Veos tristes e abatidos. Pronto non o terán a el. Quen poderá encher o seu baleiro? Ata agora foi el quen coidou deles, defendeunos de escribas e fariseos, sostivo a súa fe débil e vacilante, foilles descubrindo a verdade de Deus e iniciounos no seu proxecto humanizador.\nXesús fálalles apaixonadamente do Espírito. Non os quere deixar orfos. El mesmo pedirá ao Pai que non os abandone, que lles dea «outro Defensor» para que «estea sempre con eles». Xesús chámao «Espírito da verdade».\nQue se esconde nestas palabras de Xesús? Este «Espírito da verdade» non ha ser confundido cunha doutrina. Esta verdade non hai que buscala nos libros dos teólogos nin nos documentos da xerarquía. É algo moito máis profundo. Xesús di que «vive connosco e está en nós». É alento, forza, luz, amor… que nos chega do misterio último de Deus. Habémolo acoller con corazón sinxelo e confiado.\nEste «Espírito da verdade» non nos converte en «propietarios» da verdade. Non vén para que impoñamos a outros a nosa fe nin para que controlemos a súa ortodoxia. Vén para non deixarnos orfos de Xesús, e invítanos a abrírmonos á súa verdade escoitando, acollendo e vivindo o seu Evanxeo.\nEste «Espírito da verdade» non nos fai tampouco «gardiáns» da verdade, senón testemuñas. O noso quefacer non é disputarmos, combater nin derrotarmos adversarios, senón vivirmos a verdade do Evanxeo e «amarmos a Xesús gardando os seus preceptos».\nEste «Espírito da verdade» está no interior de cada un de nós defendéndonos de todo o que nos poida apartar de Xesús. Invítanos a abrírmonos con sinxeleza ao misterio dun Deus Amigo da vida. Quen busca a este Deus con honradez e verdade non está lonxe del. Xesús dixo en certa ocasión: «Todo aquel que é da verdade escoita a miña voz». É certo.\nEste «Espírito da verdade» invítanos a vivirmos na verdade de Xesús no medio dunha sociedade onde con frecuencia á mentira chámaselle estratexia; á explotación, negocio; á irresponsabilidade, tolerancia; á inxustiza, orde establecida; á arbitrariedade, liberdade; á falta de respecto, sinceridade…\nQue sentido pode ter a Igrexa de Xesús se deixamos que se perda nas nosas comunidades o «Espírito da verdade»?\nQuen poderá salvala do autoengano, das desviacións e da mediocridade xeneralizada?\nQuen anunciará a Boa Noticia de Xesús nunha sociedade tan necesitada de alento e esperanza?\n6 Pasqua – A\n6 Pâques – A\n6 Páscoa – A\n6th Easter – A


O Universidade de Vigo Ednon, con dous equipos, nos cuartos de final da Copa Xunta 2010\nRematada coa permanencia a súa participación na División de Honra B, o Universidade de Vigo Ednon inicia a competición da Copa Xunta, o torneo galego que domina dende a tempada 2005/2006.\nO Ednon Universidade Vigo Rugby despide a tempada\nEste sábado 10 de abril o Ednon Universidade Vigo Rugby xoga o seu último partido de liga da tempada en Lagoas Marcosende (CUVI) contra El Barcelona Universitari. Despois dun inicio de tempada complicado debido a un equipo curto en canto a número de xogadores, durante o tramo final o equipo recuperou a súa identidade no xogo gañando importantes partidos que lle permitiron, a falta dunha xornada, asegurar a permanencia nunha cada vez máis competitiva División de Honra B.\nDestacada vitoria ante o líder\nO Ednon Universidade conseguiu unha destacadísima vitoria no encontro de onte ante o líder, o Hernani CRE por 12 a 8.\nO Vigo Rugby recibe ao líder\nEsta fin de semana o Ednon Universidade Vigo Rugby disputará un duro encontro co líder absoluto da categoría, o Hernani CRE. O encontro xogará no campo Lagoas Marcosende do CUVI este domingo 7 de marzo no horario habitual das 11.30 h. Hernani é un equipo que este ano se reforzou moi ben e só perdeu un partido no que vai de liga.\nJonah Lomu recibe a botella dos nenos do Vigo Rugby Club\nTardou once meses e percorrido máis de 41.000 quilómetros pero finalmente, a botella coa mensaxe dos nenos do Vigo Rugby ao ex xogador dos All Blacks, Jonah Lomu chegou ao seu destino.\nDerrota do Vigo Rugby\nXornada de vento, frío e barro no Lagoas Marcosende, onde o Ednon Universidade Vigo R.C., caeu derrotado co F.C. Barcelona por 13 a 8. Este resultado permitiulle ao equipo local obter o punto bonus, situación que lle axuda na loita pola permanencia na División de Honra B española.\nEncontro transcendental para o Vigo Rugby\nEsta fin de semana o Ednon Universidade Vigo Rugby disputará un encontro transcendental para afrontar os últimos partidos de liga con certa tranquilidade.\nResultados do Universidade Vigo Rugby\nEste fin de semana disputáronse 3 partidos de equipos do Vigo Rugby Club no que só o equipo B Senior puido obter a vitoria. Desta forma mantense na metade da táboa na 5ª posición. Pola súa parte o equipo xuvenil perdeu o seu partido a domicilio contra Lalin Coretti por un marcador de 16 a 7, pero sen deixar de mencionar que este equipo ten un grande número de xogadores primeiro ano xuvenil xa que acaban de subir á categoría dende o equipo cadete.\nIntensa fin de semana para o Vigo Rugby\nEsta fin de semana o Vigo Rugby Club terá a 4 dos seus equipos disputando os seus respectivos partidos de Liga. Ademais temos a actividade da Escola gratuíta de Rugby nas instalacións do CUVI para nenos e nenas maiores de 5 anos.\nDuas vitorias para o Vigo Rugby\nO equipo "B" de Vigo conseguiu un bo triunfo ante Maseda 48 a 10 no encontro correspondente á primeira xornada da segunda volta do torneo da Primeira rexional Galega.\nO Vigo Rugby caeu derrotado ante o último da competición\nNin o receso de fin de ano lle puido cambiar a cara ao equipo de Ednon Vigo no torneo español. Con poucos recursos, non puido superar a Éibar, equipo que non conseguira ningunha vitoria ata o momento, pola segunda data da segunda roda da división de Honra B. Con este derrota por 18 a 17, e o resultado de Durango, os dirixidos por Babini caeron á 7ª posición.\nRugby en Vigo esta fin de semana\nEsta fin de semana disputaranse 2 partidos no campo do CUVI. Por un lado continúase a Liga Galega Xuvenil na que o noso equipo se enfrontará a Ferrol RC o sábado ás 16.30 h. Mentres o Ednon Universidade de División de Honra B se enfronta a Eibar o domingo 10 de xaneiro ás 11.30 h.\nA mensaxe na botella a Iomu regresa de Nova Zelandia e chega a Francia\nJean Luc Barthés, membro da IRB e ex xogador do Castres Olympic, é o novo portador. A botella volveu dende Nova Zelandia, a onde a levara Paddy O´Brien, xa que a fichaxe de Lomu polo Vitrolles francés obrigou a facer a viaxe de volta a Europa. O ex xogador e representante da IRB en África convértese no 5º grao e únese ás vellas estrelas Ray Keane, Bruce Cook e Paddy O´Brien na cadea que conduce a Lomu. A botella dá unha volta ao mundo ao percorrer máis de 41.000 quilómetros, que é o perímetro da terra.\nO Ednon non puido comezar cunha vitoria a segunda rolda da División de Honra B do torneo español de rugby\n06 Decembro 2009\nNa súa visita a Oviedo, caeu por 33 a 17 e deixou unha frouxa imaxe no último partido do ano. A pesar de comezar mellor que o seu rival, conseguindo os primeiros 3 puntos logo dun golpe de castigo transformado por Mauro Álvarez, non puido manter o seu xogo e rapidamente foi superado no xogo e no resultado.


A Libraría NUMAX, gañadora do concurso de escaparates de... - NUMAX\nCo título Anagrama (1969-2019). Pasado, presente e futuro a través das coleccións da editorial a proposta da libraría NUMAX para o concurso de escaparates da editora amosaba unha parte dos “números un” das distintas coleccións que a editorial foi publicando ao longo de cincuenta anos. Así, Alberto Méndez, Patricia Highsmith, John Kennedy Toole, Alessandro Baricco ou Claudio Magris, rodeados de “amigos” como Julian Barnes (nº 1000 de Panorama de Narrativas), Carmen Martín Gaite e Álvaro Pombo (primeiro Premio Herralde de Novela), emblemas da política de autor de Jorge Herralde, editor ao fronte de Anagrama desde 1969, iluminaron o escaparate da libraría compostelana durante varias semanas.\nA ventá á editorial composta desde Numax combinaba exemplares vixentes á venda con edicións esgotadas e/ou fóra da circulación, o que permitiu trazar un percorrido histórico, incorporando coleccións como Contraseñas, Serie Informal, La educación sentimental, Cinemateca Anagrama; ou contrastando vellas e novas coleccións.\nDetrás do cristal, paseantes e visitantes de NUMAX puideron contemplar a variedade de títulos e coleccións que ofrece a marca de estilo da editora a través dos seus deseños: desde as máis “golfas” das vellas Contraseñas, pasando polos eternos Compactos Anagrama, as clásicas coleccións de Narrativas Hispánicas e Panorama ou as novas ilustracións para Compactos 50, sen esquecer o traballo de Ángel Jové, a quen a editorial consagrou un libro.\nNo escaparate da libraría tamén houbo un recordo para o Joaquín Jordá de Numax presenta, o filme que deu nome á cooperativa, e o cineasta querido que foi parte da Anagrama dos primeiros anos. Jordá dirixiu a Cinemateca Anagrama e surtiu a editorial de traducións que aínda hoxe forman parte do catálogo: con Bourdieu, Calasso, Pennac ou Arbasino, entre moitos outros.\nAdemais, as libreiras de NUMAX compuxeron un itinerario libresco especial 50 aniversario de Anagrama acompañando este escaparate.


Cal foi a actitude dos propios africanos fronte ao comercio de escravos? - Fundación Afrikhepri\nActitude dos propios africanos ao comercio de escravos\nCal foi a actitude dos propios africanos fronte ao comercio de escravos?\nL 'A actitude dos africanos nesta área é un tema pouco estudado pero que xa foi falsificado en moitas ocasións. Os comerciantes de escravos e os racistas falsificárono no seu momento e hoxe en día tocoulle a quenda aos historiadores burgueses de orientación colonial e neocolonial. É un tema complexo e parécenos que os africanistas aínda non teñen material suficiente para proceder ao seu estudo definitivo. Como moitas outras rexións do mundo, África experimentou a escravitude e o tráfico de escravos antes da chegada dos europeos, como xa especificamos neste traballo. É por iso que cando, nun principio, os europeos comezaron a mercar escravos, entrando en relacións comerciais cos africanos, considerouse un acordo comercial ordinario.\nNon obstante, desde o comezo, as reunións entre europeos e africanos poucas veces foron amigables. Os mariñeiros armados lanzáronse aos africanos chegando confiados ou con medo a coñecer a estes homes brancos que nunca viran, mataron aos que resistiron e levaron aos outros, atados, no seu barco.\nA pesar dunha evidente superioridade armamentística, os colonizadores non puideron romper aos africanos, inspirándolles un medo permanente. O "telégrafo local", é dicir, os sinais de fume ou o tom-tom, quizais anunciaba a aparición dos terriños descoñecidos, pero o certo é que cada vez non atopaban máis resistencia, porque era imposible a resistencia aberta aos portugueses armados con armas de fogo, pero a hostilidade permanente e diaria, cando se aproveitou a mínima posibilidade de atacalos. Os ataques repentinos e as frechas envelenadas acollían aos europeos cada vez con máis frecuencia.\nGonçalo de Cintra, un dos primeiros capitáns portugueses en pisar o chan de África Occidental, foi asasinado nos arredores da illa de Arguin.\nEn 1455, Luigi di Cadamosto e Antonio Uso di Mare, que chegaran a Gambia por primeira vez, decidiron subir ao río. Non obstante, os africanos atacaron os seus barcos con tanta furia que os mariñeiros negáronse a continuar a súa viaxe e insistiron en que volvésemos.\nNas condicións da realidade africana dos séculos XV-XVII, non podería haber grandes revoltas ben organizadas contra os europeos. Nas rexións onde este último entrou e que máis tarde se converteu na área de expansión do comercio de escravos, apenas había grandes formacións estatais. A política dos colonizadores tendía a sementar a discordia entre os xefes das distintas tribos. Os europeos tiñan ás súas costas os países máis avanzados do seu tempo, cos seus equipos e experiencia militar. Nun principio, África só podía opoñerse ás armas de lume europeas con arcos e frechas, pequenos destacamentos de guerreiros de tribos illadas.\nBuscando asentarse na costa, os colonizadores, fronte á obstinada resistencia dos africanos, construídos en présas fortificaciones para protexerse dos ataques dos habitantes da rexión.\nNon eran construcións improvisadas, construídas ás présas, eran castelos fortificados con altos muros e dotados dunha cantidade de pezas de artillería. Estes bastións pertencían a diferentes países cuxos representantes comerciais tiñan moitas veces malas relacións entre si. Estes castros non podían defender aos europeos contra os outros brancos: as bólas de canón pasaban facilmente sobre as paredes, como observaron os contemporáneos. É obvio que desde o principio estes castros construíronse co único propósito de protexerse contra os habitantes do país.\nNos primeiros días, os europeos case sempre conseguiron repeler aos atacantes. Pero cando os africanos aprenderon a usar armas de fogo, o que inicialmente lles inspirou pánico, ás veces conseguiron, a pesar da furiosa resistencia dos colonizadores, tomar os fortes e prender lume ás fábricas. Isto é o que aconteceu a miúdo na segunda metade do século XVII.\nNas publicacións estranxeiras dedicadas ao tráfico de escravos, os ataques a fortes e fábricas adoitan explicarse pola chamada ferocidade dos africanos e o seu gusto polo espolio. Ás veces, a súa hostilidade foi culpada das políticas dos colonizadores que intentaron facer o maior dano posible aos seus rivais, primeiro comerciais, despois coloniais, empregando aos habitantes da rexión.\nÉ certo que a política baseada no principio "dividir e conquistar" influíu nas accións dos africanos, pero explicar os seus ataques contra os europeos invocando só isto equivale a minimizar fortemente a loita dos africanos. Estas accións explicáronse principalmente polo odio dos invasores.\nA loita contra os conquistadores e colonizadores europeos desenvolveuse especialmente no período anterior ao século XVIII que foi, para África, o século do tráfico de escravos. Durante este período, toda a política europea en África Occidental estivo condicionada por este comercio. É por iso que a resistencia dos africanos no século XVIII debería terse dirixido contra os comerciantes de escravos. Non obstante, por paradoxal que poida parecer a primeira vista, non houbo revolta en África contra o tráfico de escravos. Polo de agora, polo menos, non temos información sobre tales accións.\nMentres tanto, e temos moitos testemuños, as revoltas de escravos foron moi frecuentes durante a travesía polo Atlántico e non acabaron, tamén, nas colonias do Novo Mundo. A conclusión que sacaron os historiadores burgueses, moi coñecida e sempre apoiada polos comerciantes de escravos e colonialistas, foi a seguinte: os africanos coñecían a escravitude desde hai moito tempo e converteuse para eles nunha condición habitual, non protestaron. contra iso. Por iso non houbo revoltas de escravos en África. Nos barcos e nas plantacións do Novo Mundo, os africanos foron tratados con moita crueldade, razón pola que se sublevaron e escaparon á primeira oportunidade. Fuxiron non porque non querían ser escravos, senón porque non aguantaban ser tratados cruelmente, afirmaron os partidarios do tráfico de escravos. "Trata mellor aos escravos africanos e xa non haberá revoltas", repetiron os que defenderon o tráfico de escravos.\nPor outra banda, demostrando que era desexable que continuase o comercio de escravos no Atlántico, estas mesmas persoas declararon que a exportación de africanos fóra do seu país é un ben para eles porque, supostamente, a escravitude en África é moito máis terrible que no Novo Mundo, que os cativos teñan unha vida moito mellor nas plantacións de América e Antillas que na casa. Curiosamente, a primeira e a segunda afirmación dos comerciantes de escravos nunca se enfrontaron aínda. Baseado nelas, cabería esperar revoltas frecuentes contra o tráfico de escravos en África, pero non sucedeu.\nComo é, de todos os xeitos, que non houbo unha loita contra o tráfico de escravos por parte dos europeos no Atlántico, senón só unha resistencia de escravos illados, que trataron de salvarse? e salvar ás súas familias da escravitude? Por que aqueles que conseguiron escapar das caravanas de escravos normalmente non podían contar coa axuda dos veciños, esperar que estivesen agochados e axudaran a regresar ao seu país? Se alguén atopaba un escravo fuxido, case sempre vendía a un escravo europeo ou a un comerciante africano.\nPara entender esta situación, debemos representar a realidade africana do século XVIII, tentando entender a mentalidade destes homes que, hai máis de 200 anos, vivían en condicións de desorde escravo depravada.\nA duración deste tráfico converteuno nun hábito para os africanos e aceptouse a súa crueldade como inherente ao fenómeno. A xente fixera dela a súa profesión, era unha fonte permanente de ingresos. Calquera persoa roubada, secuestrada, máis débil ca el, podería traer beneficios concretos e inmediatos: mercadorías, armas, viño.\nNaquela época, a actividade máis rendible non era o traballo produtivo senón a caza do home, guerras que tiñan como obxectivo facer prisioneiros para vendelos.\nNinguén quería ser vítima e por iso todos eles buscaron converterse en cazadores. Para non ser escravo en África durante este período, debías ser ti mesmo un comerciante de escravos, vender a outros e lembrarche constantemente que outra persoa, máis intelixente e afortunada, podería agarrarte. ti en calquera momento e vendesche como escravo dos europeos.\nO tráfico de escravos foi a orixe dunha horrible desvalorización da vida humana. Levou á degradación moral, á desaparición das mellores cualidades humanas, á distorsión da mentalidade, á degradación moral dos comerciantes de escravos e dos propios cativos.\nNon reuniu aos homes pero dividiunos, illounos, foi a causa dun incrible illamento dunha tribo doutras, dun individuo doutras. Todo o mundo intentaba salvarse, así como salvar aos seus parentes máis próximos, sen pensar nos demais.\nDesafortunadamente, apenas hai documentos que poidan relacionar o comportamento dos distintos grupos humanos reducidos á escravitude. Algúns non tiveron a coraxe de loitar abertamente, morreron de nostalxia, suicidáronse ou traballaron, agardando a morte con indiferenza. Ademais do tratamento cruel, aínda había morriña, unha morriña irredutible. Quen eran estes homes? Algúns eran traidores, convertéronse nos supervisores dos seus compañeiros na desgraza. Quen eran? A que estrato social pertencían?\nSabemos que existiu en África resistencia ao tráfico de escravos, aos secuestros de cativos: a xente escapou das caravanas de escravos, resistiron á hora de cargar nos barcos. Os viaxeiros informaron de ver aldeas rodeadas de palisadas de madeira moi altas, capaces de protexerse contra as redadas dos cazadores de escravos. Pero se temos algunha información sobre as fuxidas nas caravanas de escravos, non hai relatos de que os fuxidos conseguisen regresar ás súas casas. Testemuñas dixeron que estas persoas foron capturadas de novo no camiño e vendidas a comerciantes de escravos.\nOs escravos fuxidos no Novo Mundo foron castigados cruelmente, pero aínda había negros marróns en Xamaica e Cuba, fuxindo das aldeas escravas do Brasil, centos de revoltas nos Estados Unidos. Por que esta xente, que non se opuxo abertamente ao comercio de escravos negros en África, sublevouse no Novo Mundo? Tería máis sentido o contrario. ¿A crueldade dos xardineiros foi a única causa das fuxidas e revoltas? Probablemente non. Pode que a ausencia de revoltas contra o tráfico de escravos en África e as frecuentes insurreccións de escravos no Novo Mundo sexan testemuña, en primeiro lugar, do grao de desenvolvemento do tráfico de escravos en África, tamén do feito de que estaba moito máis estendido e as súas consecuencias eran moito máis profundas do que imaxinamos.\nNos países do Novo Mundo os africanos subleváronse sobre todo contra a escravitude, que sempre estivo en contra do tráfico de escravos. As revoltas dos cativos africanos en América e as Indias Occidentais testemuñan e demostran que moitos africanos se opuxeron ao tráfico de escravos e protestaron contra a escravitude. Non obstante, en África non puideron actuar contra isto, porque se só preparaban accións similares ou falaban sobre elas, inmediatamente vendíanllas aos comerciantes de escravos europeos ou morríanas. Non había ningún lugar neste continente onde se puidese escapar do comercio de carne humana. E é por este motivo que ata agora non coñecemos nin unha soa gran revolta, dirixida contra este tráfico. Os africanos ás veces contentábanse con defenderse, pero nunca pasaron á ofensiva contra os comerciantes de escravos. A resistencia activa foi case sempre a coraxe inculcada pola desesperación dos poucos individuos, normalmente condenados ao fracaso.\nPor outra banda, as afirmacións de que os africanos non protestaron contra o estatuto de escravos porque era costume para eles son absolutamente falsas. Pola contra, desde o momento da súa captura no seu chan natal e ata o final da súa vida nas plantacións das Antillas e América, os africanos nunca deixaron de loitar para recuperar a liberdade. Moi a miúdo preferían a morte á escravitude cando vían que non había esperanza de liberarse.\nNas caravanas, os escravos tiñan as mans atadas, estaban atados polo pescozo e escoltados por gardas armados ata os dentes, comerciantes de escravos. E, a pesar diso, intentaron fuxir coa menor oportunidade favorable.\nOs comerciantes fixeron o posible por non manter aos escravos capturados na casa por moito tempo, temían revoltas e fuxidas. As fábricas estaban ben protexidas: os canóns apuntaban ás paredes, parte das cales xirábase cara a dentro e dirixían ao cuartel dos escravos: este último a miúdo sublevábase.\nOs comerciantes de escravos crían que os escravos a miúdo intentaban fuxir cando os transportaban da costa ao barco. Ata entón, non imaxinaran o seu destino futuro e crían que ían ser vendidos no seu propio país. Non obstante, aquí foi onde a loita foi inútil, xa que os comerciantes de escravos observaban aos africanos con especial coidado durante esta operación. Os escravos encadeados lanzáronse aos mariñeiros e aos gardas, saltaron ao mar, pero as cadeas non lles permitiron nadar e afogáronse. Como escribiron testemuñas presenciais, se un home negro que dera o paso vise que unha barca a remos, conducida por europeos, se achegaba a el para sacalo da auga, preferiría afogar que afogar. deixarse atrapar polo barco escravo.\nOs escravos esgotados, transportados a bordo do barco, reuniron todas as súas forzas para recuperar a liberdade. Os máis fortes e decididos levaron a cabo unha loita activa: suscitaron unha revolta, atacaron a tripulación do barco escravo, ás veces incluso se apoderaron do barco. Aqueles que non tiñan a forza nin a coraxe de intervir abertamente resistiron ao traficante de escravos de forma pasiva, teimuda e insistente.\nAs condicións especiais do tráfico de escravos, que antes condenaran á maioría das revoltas ao fracaso, deron lugar a formas particulares e terribles de resistencia pasiva durante a "viaxe". Tolos de desesperación, moitos escravos prefiren morrer antes que permanecer cativos. Os vixiantes durante o "paso medio" tiñan que asegurarse de que os escravos non saltasen pola borda. Moitas veces durante as revoltas, cando os africanos vían que os comerciantes de escravos eran os máis fortes, tamén daban o paso.\nOutra forma de resistencia pasiva foi a negativa a alimentarse, o que provocou epidemias no barco e a morte masiva de cativos. As malleiras, as torturas non serviron de nada: os africanos non querían ser escravos. Moitos comerciantes de escravos afirmaron que a única causa desta negativa a alimentarse era a nostalxia.\nEste xeito de deixarse morrer estaba tan estendido entre os africanos que en Inglaterra, ademais de ferros, colares, cadeas e cadeados destinados aos escravos, fabricáronse dispositivos especiais de metal que se introducían nas bocas dos escravos. negándose a comer, xa que lles permitía alimentarse forzosamente.\nOutros intentaron loitar abertamente e os actos máis desesperados tiveron lugar cando o barco escravo aínda non estaba lonxe da costa africana. Os cativos poderían esperar volver ao seu país de orixe.\nAs comunicacións sobre as revoltas a bordo dos comerciantes de escravos fixéronse habituais no século XVIII, nos documentos coloniais. Conserváronse papeis relacionados cos numerosos casos nos que se pagaban primas de seguro aos propietarios de barcos naufragados como consecuencia dunha revolta de escravos. Na década de 30 do século XVIII, os empresarios de Bristol queixáronse de que os seus ingresos diminuían no tráfico de escravos negros. Unha das razóns principais deste fenómeno foron as revoltas de escravos a bordo dos comerciantes de escravos.\nOs defensores do tráfico de escravos intentaron demostrar que as revoltas nos barcos só se produciron preto das costas africanas, que despois os africanos acostumáronse, supostamente, ao seu estado, que todos os problemas durante o a viaxe polo Atlántico só se podería explicar polo cruel trato inflixido pola tripulación. Estas afirmacións non se corresponden absolutamente coa verdade. Temos precisamente a maior cantidade de información sobre as revoltas ocorridas durante a "viaxe". Os capitáns normalmente daban aos armadores ou á dirección da empresa un informe escrito dos feitos durante a duración da viaxe.\nComunicáronse comunicacións sobre buques desaparecidos.\nOs informes dos capitáns de escravos indican que os preparativos para a "viaxe" fixéronse coa consideración de que podería haber unha revolta de escravos en calquera momento. Sentíase que o momento máis perigoso era cando se distribuía a comida. As barricadas levantáronse ao redor do lugar onde se produciu a distribución. Os mariñeiros colocáronse detrás das barricadas cos seus rifles cargados. As armas do barco estaban dirixidas aos escravos, os artilleiros de pé preto das armas co fusible aceso. Os ferros dos escravos eran revisados todos os días.\nEstas revoltas durante a "viaxe" distinguíronse por unha violencia particular, xa que nin a tripulación do barco nin os escravos podían esperar da nada por axuda e ambas as partes loitaban pola súa vida.\nUnha vez sometida a revolta, os comerciantes de escravos castigaron aos escravos con crueldade. Non obstante, nin as exaccións nin as torturas poderían deter aos cativos. Houbo casos nos que os escravos se sublevaron dúas veces no mesmo barco durante a "viaxe".\nÁs veces só houbo breves comunicacións sobre a toma de buques polos escravos, sen saber o que alí pasara.\nSe, antes, a chegada dun escravo á vista das costas sementou o terror entre os africanos: pouco a pouco entenderon que un ataque repentino podería ter éxito. Se se trataba dun barco grande e ben armado, evitarían atacalo, pero cando se trataba de barcos de pequeno arqueo, destacamentos de africanos armados non só con arcos e frechas senón tamén con armas. a miúdo montado no ataque. A maioría das veces isto ocorreu cando os escravos se sublevaron a bordo, o que aumentou as posibilidades de éxito. Os africanos non precisaban destes barcos e, cando os colleron, queimábanos ou ben fondeaban para que o barco se afastara. Estes barcos desapareceron sen deixar rastro.\nPoderiamos enumerar extensamente os casos en que os veleiros foron secuestrados por escravos, pero cantos exemplos de resistencia quedaron na sombra? Varios barcos de escravos desapareceron sen deixar rastro durante a "viaxe". Os africanos, despois de coller o barco pero sen saber gobernalo, morrían de fame e sede, naufragaron nos arrecifes. Os mariñeiros informaron de que atoparan barcos nos que a tripulación europea xacía morta e os escravos estaban en estado de completo esgotamento, a medias. Noutros barcos, só había cadáveres secos de escravos ou, pola contra, só mariñeiros asasinados.\nEntre moitos pobos africanos hai a crenza de que a alma dun home, despois da súa morte, onde queira que morrese, regresa á súa terra natal.\nAsí que unha noite, cando unha caravana de escravos parara a pasar a noite, David Livingstone escoitou cantar.\n“Seis escravos cantaron coma se non sentisen o peso nin a vergoña do seu xugo. Preguntei cal era a causa de tal alegría, dixéronme que estaban desexando volver despois da súa morte e aparecer como pantasmas para matar a quen os vendera ... Un deles cantaron: "Ai, ti, enviáchesme á Mantis (a costa), pero cando falezo, caerá o xugo e regresarei a casa para presentarme e matarte. "Entón todos os demais retomáronse a coro e as palabras do estribillo estaban compostas polos nomes dos que os venderan como escravos" [208, v. 1, p. 306].\nOs comerciantes de escravos decían a miúdo que os suicidios dos africanos aos comerciantes de escravos estaban provocados pola crenza de que volverían a casa despois da súa morte. Sen dúbida foi a causa de varios suicidios. Non obstante, se a nostalxia polo país se mesturaba co desexo de vingarse do comerciante de escravos, estes homes poderían deixarse morrer. ¡Morrer para logo poder facer pagar aos seus actos a quen os vendeu!\nOs comerciantes adoitaban notar unha particular adocilidade entre certos pobos e certas tribos de África. Eles sentiron que habería que ter moito coidado se había Mina e Koro-mantins entre os escravos, sempre listos para escapar ou sublevarse. Outros mencionaron a ousadía das ovellas, outros falaron da imposibilidade de romper a alma orgullosa dos escravos ashanti ou advertiron contra a rebelión permanente dos escravos comprados na rexión de Kilwa e Mom- bassa, etc. Os pobos africanos, en particular, asombraron aos europeos coa súa desaprobación sen concesións da súa condición de escravos, o seu desexo de ser libres, a súa ousadía e teimosía na loita.\nNon sería xusto dicir que algúns pobos loitaron contra os comerciantes de escravos mentres que outros aceptaron a súa condición de escravos. Así como os africanos da costa de Ouro, os da costa dos escravos loitaron contra a escravitude, os de Serra Leoa subleváronse nos barcos, así como os exportados desde a costa do golfo de Benín e desde 'Angola, que os cativos vendían como escravos non moi lonxe de Tête, Quelimane e Zanzíbar.\nEn consecuencia, esta teimosa resistencia aos comerciantes de escravos demostra que os africanos, como todos os pobos do planeta, independentemente da súa raza, aspiraban a vivir libres. Pero o seu desexo de liberdade chegou coa aceptación do comercio de escravos no seu conxunto e ás veces levounos a apoialo.\nAs rutas de escravitude: historia do tráfico africano do século VI ao XX\n10 novidades desde 19,50 €\n6 usados desde 14,86 €\nCompre 19,50 €\nÚltima actualización o 23 de abril de 2021 ás 3:30\nXenocidio silencioso: nativos americanos ameazados por unha presa no Amazonas\nIntrodución á ciencia do ocultismo - Rudolf Steiner (Audio)\nOs sacerdotes egipcios, Heródoto e Diodoro de Sicilia\nComo preparar o Ndolé?\nEles inventaron un accesorio para detectar a SIDA ea sífilis


O programa trimestral 'Venres Culturais' do Pazo da Cultura de Carballo inclúe 11 espectáculos da Rede Galega de Teatros e Auditorios - AGADIC\nO programa trimestral 'Venres Culturais' do Pazo da Cultura de Carballo inclúe 11 espectáculos da Rede Galega de Teatros e Auditorios\nO director da Agadic, Jacobo Sutil, participou hoxe en Carballo na presentación de 'Venres Culturais', o programa trimestral do Pazo da Cultura, que inclúe espectáculos infantís, teatro de adultos, concertos e exposicións. Como parte da Rede Galega de Teatros e Auditorios, insírense nove funcións neste calendario.\nAsí, os últimos espectáculos das compañías galegas Ibuprofeno Teatro (con 'Raclette' o 3 de febreiro); Teatro de Ningures (con 'Unhas poucas picadelas' o 17 de febreiro); Talía Teatro (con 'Ubú Rei' o 10 de marzo); Voadora (con 'Soño dunha noite de verán' o 24 de marzo); Producións Teatrais Excéntricas (con 'A cabeza do dragón' o 31 de marzo); compartirán escenario coas propostas para nenos e nenas de Sarabela Teatro (con 'O secuestro da bibliotecaria' o 12 de febreiro), Galitoon (con 'Güela güela' o 12 de marzo); así como coa proposta de novo circo asinada por La Güasa o 26 de marzo ou co concerto de Caxade, que terá lugar o 10 de febreiro.\nO director da Agadic compartiu o acto co alcalde de Carballo, Evencio Ferrero, e co concelleiro de Cultura Marcos Trigo, así como con Artur Trillo e Quico Cadaval e José Díaz, en representantes dalgunhas das compañías protagonistas.\n-Programa 'Venres Culturais' de Carballo


Máis de dous millóns de euros para os centros comerciais abertos e prazas de abastos/Diario de Arteixo\nMáis de dous millóns de euros para os centros comerciais abertos e prazas de abastos\nA directora xeral de Comercio, Sol Vázquez Abeal, presentou o novo programa de axudas ás asociacións de comerciantes para a dinamización dos centros comerciais abertos e prazas de abastos, que está dotado con 2,2 millóns de euros, un 10% máis que o ano pasado, e co que se potencian “dúas figuras clave para o pequeno comercio galego”.\nA través desta convocatoria, que se publica o 24 de abril no Diario Oficial de Galicia, apóianse diferentes actuacións coas que, tal e como indicou Vázquez Abeal, “atraerán nova clientela e mellorarán os servizos que ofrecen”. Así, as asociacións de comerciantes poderán obter apoios para campañas de dinamización, sistemas de fidelización de clientes ou proxectos de sinalización comercial externa, ademais de axudas para o funcionamento das unidades xerenciais e, no caso das asociacións das prazas de abastos, melloras en instalacións e equipamentos.\nO programa, ao que se levan destinado máis de 10 millóns de euros nos últimos catro anos, enmárcase na estratexia da Xunta para impulsar o comercio, “un importante elemento dinamizador das vilas e cidades galegas e un sector de relevancia para a reactivación económica”, apuntou Vázquez Abeal. A directora xeral sinalou que o traballo da Consellería de Economía e Industria neste eido se centra na mellora competitiva do comercio de proximidade, apostando pola súa modernización e calidade, apoiando a renovación das infraestruturas comerciais ou promovendo o asociacionismo.\nO obxectivo da convocatoria que hoxe se pon en marcha, destacou Vázquez Abeal, é superar os resultados de 2012, cando obtiveron apoios os 52 centros comerciais abertos galegos e 24 asociacións de prazas de abastos. Isto permitiu a posta en marcha de máis de 300 actuacións de dinamización comercial que redundaron no beneficio dos máis de 5.000 pequenos comercios agrupados nestas asociacións.\nComo novidade, este ano prímase o autofinanciamento das asociacións, a través da captación de socios, e tamén se valoran de xeito especial as actuacións que beneficien ás familias numerosas, entre outros criterios de valoración.\nAs axudas, que poderán solicitarse durante o prazo dun mes a partir de mañá, poden chegar no caso dos centros comerciais abertos ata os 40.000 euros e alcanzar o 80% do investimento subvencionable, en función da poboación dos concellos nos que están situados e do número de establecementos asociados.\nA directora xeral de Comercio recordou que, dentro da estratexia integral de apoio ao comercio de proximidade da Consellería de Economía e Industria, están nestes momentos en marcha diferentes iniciativas de dinamización, como as campañas “Presume de praceiro/a”, orientada á posta en valor do traballo destes profesionais, ou “A semana do teu comercio”, que realza o labor dos CCAs e recoñece a traxectoria dos comercios máis lonxevos.\nSeis empresas se presentan al concurso para el nuevo contrato de servicio de ayuda a domicilio


A mocidade creativa ábrese paso en Brión\n"Sombras" do silledense Adrián Penido e ?Sen título? da vedrense Raquel López, triunfaron no Novos Valores. Contan como anécdota que foi o último en chegar á gala, iso se xusto no momento no que o xurado lía a acta co seu nome. Algo que chamou tanto a atención como a súa cazadora vermella, forte colorido en contrapunto ao cadro, Sombras, que o permitiu alzarse co ansiado premio na VII edición do Novos Valores, un concurso de pintura que organizan o Concello de Brión e a Fundación Feiraco e que cada ano gaña prestixio na súa aposta por apoiar e difundir a creatividade dos novos artistas galegos.\nTrátase de Adrián Penido Núñez, artista de Silleda que este ano logrou o primeiro premio na categoría de maiores de 18 anos. A súa obra, Sombras, unha técnica mixta sobre táboa de 122x100 centímetros (as xanelas que ven no cadro non son brancas, son recortes de artigos de xornal), foi distinguida cunha dotación económica de 1.500 euros e o correspondente diploma acreditativo.\nParecida sorte correu tamén a rechamante obra da nova artista de Vedra, Raquel López Vázquez, finalista na categoría de 14 a 17 anos. A súa obra Sen título, un óleo sobre lenzo de 116x90 cm, foi recoñecida con 400 euros e diploma.\nOs cadros destes mozos artitas da comarca, xunto con outras 46 obras presentadas ao concurso, poderán contemplarse a partir do próximo 11 de marzo no Espazo dás Artes de Brión que acollerá a exposición dos traballos que foron seleccionados polo xurado.\nA entrega dos premios da VII edición do Novos Valores desenvolveuse o pasado venres no auditorio do centro social de Brión, nun acto que presidiron o alcalde, Xosé Luís García, o presidente da Fundación Feiraco, José Antonio Casais, e a concelleira de Cultura, Patricia Vázquez.\nÁ VII edición presentáronse este ano 61 obras, das que tres foron excluídas por non adaptarse ás bases. Durante a entrega dos premios o alcalde de Brión, Xosé Luís García, destacou o éxito de participación nesta edición "ou que demostra que imos polo bo camiño e que estamos acertados ao apostar pola cultura". Así mesmo tivo palabras de agradecemento para os participantes, o xurado e, en especial, para o presidente de Feiraco, José Antonio Casais, de quen destacou "seu compromiso coa cultura ao patrocinar este certame"


Letras Vaqueiras » saúde\nPosts etiquetados ‘saúde’\nNO MEU CENTRO de saúde recolocaron as consultas hai uns meses. Nunca tiven moi claro o porqué. Pensei que era porque lle deu por aí a algún xefe (non recordo se do bipartito ou xa da era Farjas), pero hai un par de xoves decateime dun detalle e entendino mellor, sobre todo cando recordei que un día que o meu médico de cabeceira non estaba, déronme cita para outro que, cando cheguei, levaba un atraso de hora e pico nas consultas. Esa demora é habitual, segundo me confirmou un compañeiro que ten de médico de cabeceira a este segundo doutor. Con ese atraso, claro, o facultativo en cuestión presenta sempre diante da porta unhas colas inmensas. Ben, pois coa remodelación de consultas, puxérono ao fondo da planta, nun sitio que non é de paso, agás se hai un incendio (o que hai que agardar no sistema público de saúde dá tempo abondo para ler detidamente as instrucións para as evacuacións). Antes estaba xusto diante da porta do centro. É dicir, co cambio, o que chegue ao centro de saúde xa non está condenado a ver unha morea de xente agardando consulta. O que descoñezo é se quen ten agora a consulta diante da porta é o máis rápido atendendo do centro de saúde. Isto si que é un evidente exemplo de márketing sanitario, e o demais son monsergas.


Narón, 5 de xaneiro de 2016 .- O Cidade de Narón FS informa que o seu xogador Alejandro Seijo Martínez, Bebeto deixa de pertencer á disciplina do primeiro equipo da entidade.\nA Xunta Directiva quere agradecer a Alejandro Seijo Bebeto os servizos prestados e desexarlle sorte nos seus novos retos deportivos, profesionais e vitais.\nTodos os que formamos parte do Cidade de Narón FS desexámosvos un día de reis 2016, cargado de agasallos.\nPedrito e Chicho asinan polo Cidade de Narón FS\nOs dous xogadores procedentes do Zamora FS incorpóranse á disciplina do primeiro equipo e reforzan o persoal xunto coa incorporación de Víctor Prado, que poderá xogar a segunda volta da liga\nNarón, 4 de xaneiro de 2016.- O Cidade de Narón FS informa que esta mañá pechou un acordo coa pechadura José Luís León Caba, Chicho e co á Pedro Navajas Proenza, Pedrito. Os dous xogadores proceden do Zamora FS de Segunda División. Esta mañá asinaron polo club naronés. O acordo pechouse onte pola tarde e os dous xogadores emprenderon viaxe a Narón esta mañá desde os seus lugares de residencia, Valencia e Madrid. Os dous futbolistas xa están ás ordes do técnico Javi Albes.\nJosé Luís León Caba (Madrid, 9-09-1996) é unha pechadura de 19 anos cunha gran proxección deportiva e seguido pola dirección deportiva do club desde fai tempo. Chicho é zurdo, de gran envergadura e un potente disparo exterior. Ten un gran palmarés para a súa curta idade. Formado no UD Rózalas-Boadilla, logrou importantes éxitos co seu club. Así foi 2 veces subcampeón de España xuvenil, campión de España cadete por clubs, 3 veces campión de liga xuvenil de división de honor e dúas veces campión da liga cadete na Comunidade de Madrid, unha das comunidades máis competitivas no fútbol sala español. Esta tempada militou no FS Zamora ata comprometerse hoxe co Cidade de Narón FS.\nPedro Navajas Proenza (Badajoz, 17-07-1993) é un á de 22 anos cunha gran traxectoria deportiva e con experiencia no fútbol sala italiano, malia a súa curta idade. Formouse nas categorías inferiores do FS Valencia e formou parte do equipo xuvenil do Levante Dominicos na tempada 2011-2012. Na campaña seguinte militou no equipo de Segunda División do Levante Dominicos e posteriormente emigró a Italia onde xogou no CCD Carmagnola antes de regresar a tempada pasada ao Alboraya FS onde acabou o curso deportivo. Esta tempada fichó polo FS Zamora ata comprometerse en Narón.\nVíctor Prado xa pode xogar na LNFS\nO pivot naronés Víctor Prado Vázquez xa poderá participar na liga da LNFS logo de fichar o pasado mes de outubro polo Cidade de Narón FS. O veterano xogador só podía competir na Copa Galicia. Victor Prado incorporouse ao Cidade de Narón FS a finais do pasado mes de outubro, procedente do Pena Deportiva FS co que ascendeu o ano pasado a Segunda División B. Este ano esperaba militar no equipo balear, ademais de asumir a función de director deportivo da entidade durante o pasado verán, pero como xogador quedou no dique seco no comezo de tempada. O acordo co club naronés determinou que o xogador incorpórase ao equipo para competir neste mes de xaneiro para a liga, coa apertura do mercado de fichajes.\nVíctor Prado Vázquez, (Ferrol, 14/06/1978) é un xogador formado no Racing Club Ferrol, nas súas categorías de base. Posteriormente militou no Boandanza de Fene e logrou o ascenso á División de Prata, hoxe Segunda División, co equipo fenés. Tamén xogou no Grupo Pinar de Córdoba, Leis de Pontevedra, Carballiño e no Cidade de Narón FS. Ademais formou parte do equipo de Segunda División de Ou Parrulo Ferrol e do Melilla FS antes de militar no FS Zamora e o Pena de Ibiza, co que ascendeu o ano pasado a Segunda División B.\nO Cidade de Narón impúxose ao Cofersa Ou Parrulo por 2 a 1\n1.200 quilos de alimentos na festa do fútbol sala en memoria de Mari Carmen Cabaleiro\nUn pabellón da Gándara repleto de aficcionados reuniron, aproximadamente, 1.200 quilos de alimentos non perecederos para o Centro de Recursos Solidarios de Narón\nNarón, 2 de xaneiro de 2016.- O Cidade de Narón FS impúxose ao Cofersa Ou Parrulo por 2 a 1 nun partido amistoso que serviu para celebrar as II Xornadas Solidarias-Memorial Mari Carmen Cabaleiro. A familia do club deuse cita unha hora antes para facerse a tradicional foto de familia da tempada e a familia de Mari Carmen Cabaleiro colaborou no mostrador para a recolleita de alimentos.\nO partido foi o típico encontro amistoso de metade de tempada. Pouca tensión defensiva e ofensiva e moita igualdade sobre a pista. Adiantouse o Cidade co gol de Iván, de tacón, nunha xogada combinada de todo o equipo naronés. Corría o minuto 18 de partido e coa vitoria pola mínima chegouse ao descanso. Os dous adestradores intensificaron as rotaciones e participaron todos os xogadores convocados.\nTrala reanudación Álex Durán encargouse de empatar o partido. O tanto chegou tras un roubo de balón e o tiro cruzado que sorprendeu ao porteiro Alberto. Catro minutos máis tarde o Cidade volveu adiantarse no marcador co gol de Álex Garea tras un tiro cruzado desde a dereita.\nNos últimos 10 minutos de partido, o Cofersa Ou Parrulo solicitou un tempo morto e tirou de pizarra nalgunha acción a balón parado para buscar o empate pero ao final a vitoria se decantó para o equipo de Javi Albes.\nCidade de Narón FS: Arrivi, Alex, Iago, Juve, Iván. Tamén xogaron Róber, Cokito, Borja, Brais, Víctor, Bebeto, Alberto\nCofersa Ou Parrulo FS: Anxo, Rubén Mouriz, Álex Durán, Jacobo, Chicha. Tamén xogaron Cagi, Oli, Rubí, Illi, Miguel Caeiro, Diego Naveira e Isma\nÁrbitros : Roberto Amor Vizoso e Raquel Manteiga Rodríguez. Mostraron tarxetas a Jacobo, Rubí e Chicha polo Cofersa Ou Parrulo\nPabellón: A Gándara. Recolléronse aproximadamente 1.200 quilos de alimentos. O Concelleiro de deportes de Narón Román Romeu e o delegado da Federación Galega de Fútbol Manuel Mesa asistiron aos actos de solidariedade.\nII Xornadas Solidarias-Memorial Mari Carmen Cabaleiro\nFoto de Familia 2015-2016 e sorteo dun balón asinado e entradas do Depor-Villarreal\nMañá sábado organizamos unha festa no partido Cidade-Parrulo. Sorteamos un balón asinado polos xogadores do Depor e dúas entradas en tribuna de Riazor para o partido liguero Dépor-Villarreal, ademais realizaremos a tradicional foto de familia do club. Un quilo de alimentos non perecedeiros servirá de entrada ao recinto da Gándara\nNarón, 1 de xaneiro do 2016.- Mañána sábado, primeiro sábado do ano, organizamos a festa do futbol-sala en Narón. Sorteamos agasallos, apoiamos unha causa xusta nas Xornadas Solidarias e realizamos a foto de familia, ademais de sortear atractivos agasallos de reis, todo iso no derbi comarcal entre o Cidade de Narón FS e o Cofersa Ou Parrulo. O encontro comezará ás 20h no pabellón da Gándara, en memoria de Mari Carmen Cabaleiro, directiva do club que faleceu fai dous anos logo de sufrir unha longa enfermidade. As entradas consistirán na achega dun kilogramo de alimentos non perecedeiros, que se doarán ao Centro de Recursos Solidarios do Concello de Narón.\nNo transcurso do acto terá lugar a tradicional foto de familia da entidade e polo tanto están citados xogadores, adestradores, monitores e directivos de todos os equipos do club para inmortalizar o momento.\nSorteo de agasallos de reis\nO club ten previsto sortear no descanso do partido un balón firmador polos xogadores do primeiro equipo do Real Club Deportivo da Coruña e dúas entradas en tribuna para asistir ao partido de liga entre o Deportivo e o Villarreal, que se celebrará no estadio de Riazor o vindeiro domingo.\nO partido comezará ás 20h. A entrada consistirá nun kilogramo de alimentos non perecedeiros que xestionará o Centro de Recursos Solidarios de Narón, que dirixe o Concello.\nJaco e Juanjo deixan de pertencer ao primeiro equipo\nNarón, 29 de decembro de 2015.-O Cidade de Narón FS informa que os seus xogadores Jacobo Castelo Becerra, Jaco e Juan José Lousado Nogueira, Juanjo deixan de pertencer á disciplina do primeiro equipo da entidade.\nA Xunta Directiva quere agradecer aos dous xogadores os servizos prestados e desexarlles sorte nos seus novos retos deportivos, profesionais e vitais. Jaco foi un home esencial no ascenso do equipo á LNFS e a achega do porteiro Juanjo nesta tempada tamén foi moi valiosa.\nA área deportiva da entidade traballa intensamente estes días coa intención de reforzar o primeiro equipo cara á segunda volta da liga.\nTodos os que formamos parte do Cidade de Narón FS desexámosvos un feliz 2016, cargado de traballo, saúde, éxitos e sorte.\nCidade-Parrulo en solidaridade con...\nDerrota do Cidade ante o Hércules San Vicente\nNon puido ser (2-4)\nTodos a un tempo


Portabebés, cinco formas de levar ao neno colgado | Consumer\nPortabebés, cinco formas de levar ao neno colgado\nOs soportes de tea permiten levar a bebés e nenos colgados do corpo dunha maneira segura, cómoda e práctica\nPor Cristian Vázquez 18 de Febreiro de 2013\nO portabebés é a forma máis próxima de levar ao neno, xa que o pequeno vai colgado en contacto co corpo da nai ou o pai. O seu uso é tendencia, xa que brinda calidez e seguridade ao bebé. Este artigo explica as vantaxes do portabebés e que tipos existen: desde sinxelos fulares ou bandoleiras ata modernas mochilas ergonómicas. Ofrece tamén consellos para saber como colocalos.\nOs portabebés permiten levar ao neno colgado xunto ao corpo da nai ou o pai, o que favorece un contacto estreito co pequeno, moito máis directo que o que ofrece o cochecito ou carriño infantil.\nO portabebés dá seguridade ao neno e o adulto ten ambas as mans libres\nEste tipo de sistemas “posibilita que os bebés sentan máis seguros e arroupados, o que reduce o nerviosismo do neno e aumenta os seus períodos de soño”, asegura a asociación Rede Canguro, formada por nais e pais que promoven o seu uso.\nExisten distintos tipos de portabebés, desde sinxelos fulares ata mochilas ergonómicas, e en xeral poden utilizarse desde os primeiros días de vida do pequeno. A continuación detállanse as variantes máis usadas, as súas vantaxes e algunhas precaucións que convén ter en conta.\n1. O fular, o portabebés máis sinxelo\nO fular é o tipo máis simple de portabebés. Consiste nunha longa tea dun catro metros de longo por uns 70 centímetros de ancho, que se envolve ao redor do corpo do adulto. Deste xeito, forma un pequeno saco ou oco onde se sitúa ao bebé.\nÉ o modelo máis versátil, xa que permite levar ao neno tanto diante como nas costas ou no costado, sempre coas pernas do bebé apoiadas sobre a curva das cadeiras. Neste vídeo explícase como colocar o fular. Ten un prezo aproximado de 30 euros.\n2. ‘Mei-tai’, un portabebés de orixe asiática\nO mei-tai é un modelo de portabebés de orixe asiática. Está formado por un rectángulo de tea e dous pares de cintas que se atan ao corpo do portador: dous por encima dos ombreiros e dous pola cintura. Convén que as cintas sexan anchas para que o peso estea mellor repartido e xere menos cansazo. Nestes vídeos pódese ver como colocar o portabebés na parte dianteira e nas costas.\nEste portabebés adoita recomendarse para pequenos que xa sosteñen as costas e o pescozo, a partir de seis meses de idade. Pode atoparse desde uns 25 euros.\n3. Mochilas ergonómicas para levar ao neno\nAs mochilas portabebés son moi parecidas aos macutos convencionais. Chámanse ergonómicas porque respectan as posicións naturais do corpo do pequeno.\nO bebé debe estar sempre de face ao adulto que o transporta, explica a asociación Rede Canguro. Con todo, hai que ter coidado, porque algunhas destas mochilas non contemplan esta recomendación. Hainas desde uns 50 euros.\nSe o bebé leva de fronte, de costas ao seu portador, “a posición que adquire as costas do bebé non é a adecuada, xa que a súa curva oponse á do corpo do adulto”, advirte Rede Canguro. Ademais, as pernas colgan e todo o peso do bebé recae sobre a pelvis e os xenitais, unha postura que pode ser prexudicial para o bebé. Así mesmo, o portador non ve a cara do bebé, polo que se perde gran parte do control.\n4. Bandoleira de anillas para nenos\nImaxe: The Hudson Family\nA bandoleira portabebés está composta por unha soa tea extensa, como o fular. Pero, a diferenza de leste, posúe anillas nun extremo que permite axustar as súas medidas.\nTamén deixa levar ao neno diante, atrás e no costado, e non só ergueito, senón tamén tombado. Neste vídeo explícase como colocar unha bandoleira portabebés.\nA bandoleira deixa unha cola de tea, que se pode encartar de distintas maneiras. Áchanse desde 25 euros.\n5. ‘Pouch’, sinxelo e rápido de colocar\nO pouch é unha tea cosida en forma de tubo que se colga dun dos ombreiros. É similar á bandoleira, pero sen anillas. Este portabebés é o máis simple de pór e quitar, como se observa neste vídeo.\nA desvantaxe é que, ao ser un anaco de tea fixo, non é tan sinxelo regular o seu tamaño, salvo que se enrole a tea do modo que se explica en leste outro vídeo. Atópanse desde 25 euros.\nA posición correcta do neno no portabebés\nA posición correcta dos pequenos no portabebés é de fronte ao portador, tanto se está no seu parte de diante coma se áchase nas costas ou o costado. Desta maneira, explica a asociación Rede Canguro, “respéctanse as curvaturas naturais das costas, a cadeira e as pernas do neno”.\nCando o bebé é moi pequeno, as pernas non poden ir colgadas, senón que teñen que quedar dentro da tea do portabebés formando un M. Tamén hai que ter moito coidado coa cabeza, para que quede sostida pola tea, pero que se afunda no oco do portabebés. A cara do neno debe ser visible en todo momento.\nO portabebés non debe xerar dores de costas cando a postura é correcta\nCando o neno cumpre o seis meses, as pernas colócanse por fóra do portabebés e o pequeno asume a posición en ranita. As pernas abertas deben formar un ángulo de 90 graos entre elas, coas cadeiras flexionadas para que os xeonllos queden por encima das súas nádegas. Desta forma, o fémur do bebé encaixa na cavidade das cadeiras da nai ou pai, alíñase a pelvis e a columna vertebral asume unha postura redondeada natural. Ademais de ir en ranita, os nenos tamén poden ir tombados de costado, sobre todo en portabebés como as bandoleiras ou pouches. Isto permite aleitalo.\nLevar ao neno nun portabebés nunca debe danar as costas do portador. “Se xorden dores, a causa será que a postura non é a correcta”, explica Rede Canguro. Poida que o bebé estea demasiado baixo ou moi apertado, ou que a tea estea enrolada en mala posición.\nbebés canguros madres-gl niños-gl portabebés-gl


Torta de peras caramelizadas con xenxibre\nEsta receita aparece na páxina de Jaime Olivier, e aínda que non me encantan as peras gústame moito o xenxibre e os biscoitos de améndoa asi que me lancei a facela.\nVendo a lista de ingredientes xa te dás conta que é unha bomba de calorías, polo que decidín baixar a cantidade de manteiga da receita orixinal. As peras quedan deliciosas, a mín sobráronme algúns anacos e gardeinos no xarope de xenxibre, boísimas¡ A tarta é un biscoito húmido que pode durar bastantes días sen secarse. A elaboración no é moi complicada pero coma sempre que se fai caramelo hai que ter moito coidado ao manexalo.\n300 g de xenxibre, 4 peras, 550 g de azucre, 100 ml de auga, 4 ovos, 120 g de manteiga a temperatura ambiente, 200 g de azucre, 229 g de améndoas moídas 1 culleriña de impulsor químico sen glute.\nCubrir con papel de forno o fondo dun molde desmontable duns 25 cm de diámetro.\nPelar e relar o xenxibre.\nPoñer nunha tarteira 700 ml de auga, 400 g (dos 550g) de azucre e o xenxibre picado, deixar que ferva uns minutos. Baixar o lume.\nPelar as peras e poñelas na tarteira do punto anterior ata que estean cocidas.\nPoñer nun cazo os 100 ml de auga e os 150 g azucre que quedan dos 550 g. Facer un caramelo non moi escuro. Engadir ao caramelo 20 g de manteiga.\nBotar o caramelo no fondo do molde.\nCortar as peras, xa cocidas, en tiras e colocalas sobre o fondo do molde.\nAcender o forno a 180ªC.\nBater os 200 g de azucre cos 100 g de manteiga.\nEngadir un a un os catro ovos, seguir batendo. Non engadir o seguinte ovo ata que o anterior non estea ben incorporado.\nEngadir a améndoa moída e o impulsor químico, mesturar ben.\nBotar a mestura anterior no molde sobre as peras e o caramelo.\nMeter o molde no forno uns 35 minutos.\nSacar do forno e deixar arrefriar a tarta.\nCando estea fría desmoldar e darlle a volta.\nTempo aproximado: 1 hora e cuarto.\namendoa doces gluten free peras sen glute sin gluten tortas xenxibre


Concello de Mos » Mañá ás 21.00 horas desfile de comparsas de Entroido en Sanguiñeda\nInicioActualidadeMañá ás 21.00 horas desfile de comparsas de Entroido en Sanguiñeda\nMañá ás 21.00 horas desfile de comparsas de Entroido en Sanguiñeda\nParticiparán un total de 15 agrupacións\nO tradicional Desfile de Comparsas do Concello de Mos que estaba previsto para o domingo 3 de marzo ás 17.00 horas na Avenida de Sanguiñeda e que se suspendeu debido ás inclemencias meteorolóxicas, celebrarase mañá, venres 8 de marzo, ás 21.00 horas na mesma ubicación da Avenida de Sanguiñeda.\nO desfile divídese en dúas seccións: infantís ata 12 anos, e adultos, de 13 anos en adiante. Considéranse dunha ou doutra categoría atendendo á porcentaxe de idade que teña maior número de compoñentes, como mínimo nun 60%.\nHai inscritas no Desfile de Mos 15 comparsas que desfilarán mañá, 13 de adultos e 2 infantís. Das 15 comparsas participantes, 5 son de Mos, 4 de Vigo, 3 de O Porriño, 1 de Salvaterra, 1 de Salceda de Caselas e 1 de Tomiño. As comparsas infantís son unha do Porriño e outra de Vigo.\nO comezo do desfile terá lugar diante do concesionario da Renault en dirección ás inmediacións da Discoteca Queen. Ao remate do mesmo haberá un DJ e animación infantil que amenizarán a entrega de premios.


13º posto do equipo feminino no campionato galego cadete\nCun equipo con moitas debutantes na categoría o club volta a tomar parte nun campionato galego cadete de atletismo en pista que serve para seguir collendo experiencia\nNa xornada do pasado sábado disputouse nas pistas de atletismo do Estadio Gregorio Pérez Rivera o campionato galicia para as categorías cadete, xuvenil e junior por clubes. Nel o club participou co equipo cadete feminino, despois duns anos de ausencia en dito campionato, sendo o maior mérito poder chegar a esta categoría cun nutrido grupo para competir nas distintas probas e do dificultoso que é, cando soamente en toda Galicia 14 clubes conseguen ter representación na categoría feminina de dito campionato.\nEn canto a participación, e pese a que o club non ía con grandes metas competitivas, logo que gran parte das súas compoñentes eran deportistas debutantes na categoría, compre destacar moi especialmente a actuación de Araceli de Roo, que rematou 2ª en lanzamento de disco e 3ª en lanzamento de peso, presentando así as súas credenciales para os campionatos galegos individuais que se celebrarán o vindeiro mes de xuño. Tamén hai que destacar a actuación de Icía Nogueiras, que rematou na 6ª posición en 3 qm marcha e 12ª en salto de altura, Iria Ferreiro 9ª en xavelina e 10ª en 1000 metros lisos, Lucía Freire 9ª en lanzamento de martelo e 13ª en triple salto, Yolanda Mareque 10ª en 3000 metros lisos e 14ª en 300, Carla Parada 12ª en lonxitude e 13ª en 600 metros lisos, Mariña Cortés 12ª en 300 vallas e 13ª en 100 vallas e Alba García 12ª en 1500 metros lisos e 14ª en 100 lisos.\nTodo isto valeulle ao equipo para rematar na 13ª posición pero o posto é o de menos, pois do que se trataba era de disfrutar dun gran día de atletismo é de ir adquirindo experiencia de cara a competicións futuras. Queda seguir traballando e mellorando. Parabéns a todas por voltar a ter representación na categoría cadete e por ser un gran equipo!!


Elévanse a 485 os casos de covid-19 nas escolas galegas | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 16/03/2021 13:14\nOs casos activos de coronavirus en centros educativos non universitarios de Galicia situáronse este martes nos 485, o que supón un caso máis respecto ao sábado, último día en que se rexistraron datos, informa o Servizo Galego de Saúde.\nAdemais, as aulas pechadas temporalmente mantéñense en 23, mentres que hai un centro educativo pechado, o PAI de Tordoia (A Coruña), situado na área sanitaria de Santiago. A área da Coruña e Cee segue sendo a máis afectada e é a que experimenta un maior repunte, con 203 casos activos entre alumnos e profesores e seis aulas en corentena.\nA segunda con maior número de casos é a de Vigo, con 74 e cinco aulas pechadas; mentres que Ferrol rexistra 67 e mantén as súas aulas pechadas en cinco. Pontevedra conta con 49 casos activose tres aulas pechadas.\nSantiago permanece sen variación no número de casos activos, con 39, e todas as súas aulas en funcionamento; mentres que Lugo ten 31 casos e unha unidade educativa clausurada. Finalmente, Ourense suma 22 positivos entre profesores e alumnos, e segue con tres aulas clausuradas.