Mìneachadh agus Mìneachaidhean, Smaoineachadh agus Fàinne - The Word Foundation\nMìneachaidhean Smaoineachaidh agus Sgàin\nMÌNEACHAIDHEAN AGUS MÌNEACHAIDHEAN\nCumhaichean is abairtean bho Thinking and Destiny\nTubaist, An: mar as trice canar gur e tachartas no tachartas ris nach robh dùil a tha ann gun adhbhar follaiseach. A dh ’aindeoin sin, is e tubaist an aon roinn a tha follaiseach ann an slabhraidh no cearcall de dhroch adhbharan no roimhe seo a dh’ adhbharaicheas gun do thachair tubaist ris an sin. Is e na roinnean eile den chearcall na smuaintean agus na gnìomhan a tha co-cheangailte ris an tubaist.\nAia: an seo an t-ainm a tha an seo air a thoirt do aonad a tha air a dhol troimhe gu soirbheachail tro gach ceum gus a bhith mothachail gu bheil e ag obair ann an Oilthigh Laghan, ann am buidheann a tha foirfe, gnèitheach agus neo-bhàsmhor; a tha air ceumnachadh bho nàdar, agus a tha air an taobh tuigseach mar phuing no loidhne a tha ga chomharrachadh bho thaobh nàdair.\nDeoch-làidir: a tha na ghalar inntinn air an dàn de mian-agus-fhaireachdainn, leis a ’ghalar a tha an corp corporra air a ghalarachadh le bhith ag òl dheochan deoch làidir. Tha deoch làidir agus earbsach, agus air a chumail mar shearbhanta, no air a chleachdadh mar mheadhan ann an deasachadh ullachaidhean ceimigeach. Ach tha deoch-làidir, mar spiorad, neo-thruacanta agus gun stad nuair a thèid e na mhaighstir. Chan eil ann ach beagan ùine, anns a ’bheatha seo no cuid de bheatha san àm ri teachd, nuair a bhios aig a h-uile dotair ri bhith a’ toirt aghaidh air an t-sabaid agus an aghaidh a bhith orra no a bhith air an ceannsachadh leis. Tha an deoch seo gun chron, mura h-eil an deoch air; chan eil ann ach meadhan. Ach nuair a bhios aon deochann, an spiorad anns a bheil deoch làidir mar mheadhan a ’dèanamh ceangal le miann san fhuil agus le bhith a’ suathadh anns na nearbhan agus a ’caomhnadh am miann agus a’ faireachdainn gu bheil e na charaid, agus tha am creideamh seo a ’fàs agus a’ fàs. Is e spiorad spioradachd agus deagh chàirdeas a th ’ann tro gach ìre de mhisg na chois air adhart le bhith a’ stiùireadh an neach-fulaing. Agus nuair a tha an dotair mu dheireadh air a mhilleadh gu bhith a ’gabhail ris a’ chruth daonna, bidh an t-eun a ’leantainn air adhart don phrìosan aige ann an lagan a-staigh na talmhainn, far a bheil e suidhichte ann an inertia mothachail. Tha a bhith a ’gabhail a-steach comhfhurtachd nas motha agus nas eagraichte na na teintean fiadhaich as coltaiche a dh’ fhaodadh a bhith ann. Is e deoch-làidir an spiorad gleidhidh ann an nàdar; ach marbhaidh e an rud a tha e a ’gleidheadh. Tha an t-inntinn aig an deoch air a bhith a ’cur dragh air an t-solas cogais anns a’ chinne-daonna, agus tha e a ’feuchainn ri gabhail ris an duine. Is e an aon dòigh cinnteach a bhith na mhaighstir agus chan e an tràill airson spiorad deoch làidir: Na cuir blas air. Gum bi beachd-smuain làidir agus chinnteach agad agus na cuir air a ’chùis a dh’ ort a chuir air leathad no riochd sam bith. An uair sin am fear sin a bhios na mhaighstir.\nFearg: a tha am miann san fhuil agus a bhith a ’dèanamh dìmeas air an rud a tha no a thathar an dùil a bhith ceàrr don neach fhèin no do neach eile.\nDealbhadh: a bheil aonadan nàdair air an cur ann an tomad no cruth agus a tha ri fhaicinn; tha e buailteach atharrachadh no a dhol à bith, nuair a dh'atharraicheas no a bheir air ais e.\nBiadh: tha am miann blas agus fàileadh stuth a thoirt seachad le stuth, mar fhreagairt don mhiann a th ’ann do dh’ eileamaidean nàdar cùis a chumail ann an cuairteachadh.\nEalain: a tha sgileil ann a bhith a ’taisbeanadh faireachdainn agus miann.\nAstral: a tha na chùis rionnagach.\nBuidheann Astral: mar theirm a tha air a chleachdadh anns an leabhar seo tha e ag innse mun chruth-chumhachdach den chorp chorporra a tha ceithir-fhillte. Is iad na trì eile na h-athaidean-soladach, an lionn-soladach, agus an cruaidh-sholadach. Is e dìreach tomadan a tha anns an t-sèididh-soladach agus an lionn-solid, chan eil iad\nair a leasachadh. Is e a ’bhuidheann fhiadhaich seo a bhios a’ cumadh cùis a ’fàs a rèir cruth an anail gus am bi e air a bhreith. Às dèidh sin, bidh a ’chorp corporra an urra ris a’ chuirp astral gus an structar aige a chumail ann an cruth\nA rèir cruth an anail. An dèidh don chruth-anail a bhith a ’fàgail a’ bhodhaig aig àm bàis, tha am bodhaig iongantach a ’leantainn faisg air an structar fiosaigeach. An uairsin bidh an corp astral an urra ris an structar airson cumail suas, agus tha e air a sgaoileadh mar an\ntogalach a ’tuiteam.\nAtmosphere: an tomad de stuth eadar-dhealaichte a dh ’annas a-mach à rud no timcheall air rud no rud.\nAtmosphere, Human Human: a tha na meuran snasail de aonadan radaigeach, èadhar, siùbhlach, agus cruaidh a thig bho agus a thèid an cuairteachadh ann an ceithir sruthan seasmhach de aonadan anns agus tron chorp leis an anail, an taobh gnìomhach den chruth-anail.\nAtmaisfinn an duine, Psychic: Is e taobh gnìomhach an dorais, am pàirt inntinn na Tìodhlaidheachd Triune, an taobh fulangach de aon phàirt dheth anns na dubhagan is na h-adrenal agus na nearbhan saor-thoileach agus fuil an corp daonna. Tha e a ’seasamh na chèile, a’ cosg, a ’tarraing agus a’ brùchadh tro fhuil agus nearbhan na bodhaig mar fhreagairt air miann agus faireachdainn an dorais a tha a-rithist sa chorp.\nAtmaisfinn an duine, inntinn: a tha sin mar phàirt de fhaireachdainn inntinn an Tìlse Fearsaid a tha tron àile inntinn agus a dh ’fhaodadh a bhith a’ faireachdainn leis an inntinn-inntinn agus an inntinn-inntinn aig na puingean neo-phàirteach eadar an in-imrich gun bhriseadh agus an anail a-mach.\nAtmosphere, de One Triune Self, Noetic: tha, mar a tha e ag ràdh, an tasgadh-uisge, às a bheil an Conscious Light air a thoirt seachad leis na h-àile inntinn agus inntinn a tha a ’toirt a-steach don anail anns an corp tro an anail.\nAtmaisfharra na Talmhainn: a tha air a dhèanamh suas de na ceithir sònaichean sòghail no tomadan de dh'aonadan rìomhach, èadhar, uisge, agus cruaidh a bhios a ’cumail suas cuairteachadh cunbhalach bho agus tro an rùsg talmhainn teann agus sphernach, agus bho agus tron taobh a-staigh gu na rionnagan as fhaide a-muigh.\nAnail: Is e beatha na fala, a ’leantainn agus a bhith a’ dèanamh fìdeag, an neach-òrdachaidh is an sgriosar, leis no anns a bheil obair uile na buidhne a ’cumail beò no a’ dol à bith, gus a bhith a ’smaoineachadh gu bheil e air a chuir air ais gus an corp ath-bheothachadh beatha mhaireannach.\nFoirm-anail: a tha na aonad nàdurra anns a bheil beòshlaint fa leth (anam) gach corp. Bidh a h-anail a ’togail agus ag ùrachadh agus a’ toirt beatha gu meuran a rèir a ’phàtran a tha air a chuir ann an cruth, agus bidh a chruth a’ cumail ann an cruth an structair, a chorp, ri linn a bhith an làthair anns a ’chorp. Tha bàs mar thoradh air a sgaradh bhon chorp.\nCell, A: a tha na bhuidheann le aonadan gluasadach de stuth bho na sruthan mòra, glaodh, sruthach, agus cruaidh de stuth, air an eagrachadh ann an structar beò le gnìomh co-cheangailte agus dà-aonach aonadan companais: an ceangal-anail,\naonadan ceangal beatha, foirm-ceangail, agus aonadan ceangail cealla a tha a ’dèanamh sin na cealla, nach eil ri fhaicinn, chan e buidheann nan aonadan gluasadach a dh’ fhaodadh a bhith follaiseach no rim faicinn fo mhiocroscop. Tha na ceithir aonadan Compùid ceangailte\ncòmhla agus a ’fuireach sa chealla sin; tha na h-aonadan gluasadach coltach ri sruthan sruthadh far a bheil na luchd-companais a ’leantainn air adhart a’ glacadh agus a ’dèanamh aonadan gluasadach a-steach agus mar corp na cille sin fhad's a tha leantainn air adhart leis a’ bhuidheann nas motha far a bheil an cealla sin nam pàirt. Tha na ceithir aonadan còmhadair ann an cealla ann am bodhaig duine neo-fhreagarrach; nuair nach toirear seachad iad le aonadan gluasadach sguir am buidheann cealla, a bhith air a dhùsgadh agus a dhol à sealladh, ach togaidh luchd-cruthachaidh na cille corp a-rithist aig àm ri teachd.\nCothrom: facal a tha air a chleachdadh airson leisgeul a ghabhail airson nach tuig thu, no mìneachadh a dhèanamh air gnìomhan, nithean agus tachartasan a tha a ’tachairt agus nach eil furasta am mìneachadh, mar“ geamannan cothrom, ”no“ tachartasan thubaist. ”Ach chan eil a leithid de rud ann, anns an fhaireachdainn gum faodadh tachartas a bhith air tachairt ann an dòigh sam bith eile na rinn e, neo-eisimeileach bho lagh is òrdugh. Bidh a h-uile gnìomh cothrom, mar a bhith a ’suathadh bonn, tionndadh cairt, tilgeadh bàs, a’ tachairt a rèir laghan sònraichte agus ann an òrdugh, eadar gu bheil iad a rèir laghan fiosaigeachd no laghan caoineadh is suirghe. Nam biodh an t-ainm air an robh cothrom neo-eisimeileach bhon lagh, cha bhiodh laghan nàdarrach earbsach ann. An uairsin cha bhiodh cinnt sam bith air na ràithean, latha is oidhche. Is iad sin laghan a tha sinn a ’tuigsinn nas motha no nas lugha, dìreach mar a tha cùisean“ cothrom ”, rud nach eil sinn a’ dèanamh gu leòr de dhuilgheadas a thuigsinn.\nCharacter: tha an ìre de fhìrinn is fìrinn aig faireachdainnean is miannan aon neach, mar a tha air a mhìneachadh leis an smuain, am facal is an gnìomh fa leth. Is e onair agus fìrinn ann an smaoineachadh agus gnìomh na bunaitean\ndeagh charactar, na comharran sònraichte de charactar làidir is fàbharach agus feargach. Tha caractar air a bhreith a-steach, air a shealbhachadh bho bheatha a bha aig neach mar a bha e, mar a bha an dùil a bhith a ’smaoineachadh agus a’ gnìomhachadh; tha e air a leantainn no air atharrachadh mar a tha aon a ’roghnachadh.\nComanachadh: an e am beachd fhèin a bhith a ’buntainn ri ceartas, agus ann a bhith a’ faighinn solas, a ’rèir an t-siostaim smaoineachaidh.\nBreithneachadh, Diadhaidh, “Immaculate”: nach e toirt a-mach ovum ann am boireannach, a thèid a leantainn le gluasad is breith corp corporra eile. Chan urrainn do bhreith gnèitheach tighinn à breith Dhè. Is e rud a tha fìor dha-rìreabh gu leòr ath-thogail a dhèanamh air corp mì-chliùiteach fisigeach a ’bhàs gu bhith na chorp corporra iomlan gun bheatha de bheatha mhaireannach. Nuair a chaidh an dusan bidhe na gealaich roimhe sin a cho-aonadh ris an trì-deug lòin gearain, nuair a thilleas iad chun a ’chinn, tha an lobhag grèine a’ coinneachadh ris an sin agus a ’faighinn gath de Light bhon Fhiosrachadh. Is e sin fèin-mhilleadh, ginealach diadhaidh. Bidh ath-thogail a ’chuirp a leanas a’ leantainn.\nCogais: a ’toirt seachad fiosrachadh mu na bu chòir a dhèanamh a thaobh cuspair moralta sam bith. Is e aon ìre a th ’ann airson smaoineachadh ceart, faireachdainn ceart agus gnìomh ceart; is e guth glic ceartachd sa chridhe a tha a ’cuir casg air smaoin no gnìomh sam bith a tha eadar-dhealaichte bho na tha fios gu bhith ceart. Is e “Chan eil” no “Na bi” guth guth an dorsair mu dè bu chòir dha a sheachnadh no nach bu chòir\nno nach toir thu cead a bhith air a dhèanamh ann an suidheachadh sam bith.\nMothachail: tha, le eòlas; an ìre gu bheil an rud a tha mothachail a ’mothachadh a thaobh eòlas.\nConcios: Is e an Tigh- achd anns na h-uile nithibh - leis am bheil gach nì mothachail anns an ìre anns a bheil e mothachail as dè no dè of na tha e no a tha e. Mar facal, is e am buadhair “ymwybodol” a chaidh a leasachadh gu bhith na ainmear le\nan “iarmailt” an iar-leasach. Is e facal sònraichte a th ’ann ann an cànan; chan eil co-fhaclan ann, agus tha a bhrìgh a ’leudachadh thar tuigse dhaoine. Tha a ’mhothachadh a’ tòiseachadh gun sgur, agus gun chrìoch; tha e do-sheachanta, gun pàirtean, feartan, stàitean, feartan no cuingeachaidhean. Ach a dh'aindeoin sin, tha a h-uile càil, bhon ìre as lugha chun a ’chuid as motha, ann an ùine is àite agus an àite an crochadh air, a bhith agus a dhèanamh. Tha a làthaireachd anns gach aonad de nàdar agus taobh a-muigh nàdar a ’toirt cothrom do gach nì agus beathach a bhith mothachail as dè no dè of na tha iad, agus gu bheil iad a ’dèanamh, a bhith mothachail agus mothachail mu gach nì is beathach eile, agus a bhith a’ dèanamh adhartas ann a bhith a ’cumail suas ìrean nas àirde a bhith mothachail mu aon aon Ro-Rùn iomlan.\nCliù: Is e an neo-chiontach an neo-chiontach a tha aig an dotair-san-corp gus creidsinn gu bheil cùisean mar a tha iad a ’nochdadh, agus gabhail ris mar a tha iad ag ràdh no sgrìobhte.\nCultar: tha leasachadh mòr ionnsachaidh, sgil is caractar dhaoine, no sìobhaltachd gu h-iomlan.\nBàs: a ’toirt air falbh an fèin-mhothachadh anns a’ chorp bhon àite-còmhnaidh feòla aige, bho bhith a ’briseadh no a’ briseadh air an t-snàthainn airgid leaghta grinn a bhios a ’ceangal cruth an anail leis a’ bhodhaig. Tha an sgaradh air adhbhrachadh leis an neach deònach no le cead an neach fhèin a bhith a ’bàsachadh. Le briseadh an t-snàthainn, chan urrainnear ath-bheothachadh a dhèanamh.\nMìneachadh: an co-cheangal de bhriathran co-cheangailte a tha a ’cur an cèill brìgh cuspair no rud agus, le bhith a’ smaoineachadh air a bheil, fiosrachadh ri fhaotainn.\nSliochd an Duine: tha e air a bhith air a h-innse gu h-eadar-dhealaichte ann an seann sgriobtairean, mar a bha san sgeulachd Bhìoball mu Àdhamh agus Eubha ann an Gàrradh Eden; an teasachd, am tuiteam, an tùs pheacaidh agus cur às à Eden. Seo\nair a shealltainn mar na ceithir ìrean ann an gluasad an dorais-a-staigh bhon Rìoghachd na Suain. Bha an teàrnadh bho Rìoghachd na h-Àireamhachd a-steach don t-saoghal breith is bàs seo, tro atharrachadh, roinneadh, atharrachadh agus crìonadh. Thòisich eadar-dhealachadh nuair a leudaich dotair miann agus mothachaidh pàirt den bhodhaig foirfe aige agus chunnaic e faireachdainn anns a ’phàirt leudaichte. Bha an roinn a ’faicinn a mhiann anns a’ chuirp fhireann agus a fhaireachdainn ann am bodhaig boireann agus a ’smaoineachadh air fhèin mar dhà an àite aon, agus a fàgail bho mhaireannach. Is e atharrachadh an sìol a bha a ’sìneadh no a’ sìneadh a-mach às an taobh a-staigh agus a-mach gu staid a-muigh is ìosal agus atharrachadh ann an structar bodhaig. Bha crìonadh air a thighinn air rùsg na talmhainn a-muigh, leasachadh buill-bodhaig agus gineadh bhuidhnean gnèitheasach.\nMiann: a tha na chumhachd mothachail taobh a-staigh; tha e a ’toirt a-steach atharrachaidhean ann fhèin agus ag adhbharachadh atharrachadh ann an rudan eile. Is e miann taobh gnìomhach an dorais-sa-corp, agus tha an taobh fulangach a ’faireachdainn; ach chan urrainn a bhith ag iarraidh gun taobh eile taobh, a ’faireachdainn. Tha miann do-sheachanta ach tha e coltach gu bheil e air a roinn; tha e air a chomharrachadh mar: an t-iarrtas airson eòlas agus an miann airson feise. Is e, le faireachdainn, an adhbhar airson a bhith a ’riochdachadh agus a’ gineadh a h-uile nì a tha aithnichte no air a mhothachadh leis an duine. Mar am miann airson gnè tha e fhathast mì-fhaicsinneach, ach nochd e tro na ceithir meuran aca: an miann airson biadh, an miann airson seilbh, an miann airson ainm, agus an miann airson cumhachd, agus am meanbh-fhiadhan gun àireamh, mar acras, gaol, gràin , bàidh, an-iochd, strì, teanntachd, glòir-mhiann, dànachd, lorg, agus euchd. Cha tèid an iarraidh airson eòlas atharrachadh; tha e an-còmhnaidh mar am miann airson Fèin-eòlas.\nMiann airson ainm, (Fame): na chluais de bheachdan de fheartan neo-chinnteach airson pearsantachd, a tha cho falamh agus cho snasail ri builgeal.\nMiann airson Cumhachd: an e an mealladh a tha air a chruthachadh a tha mar shliochd agus farpaiseach na miann airson fèin-eòlas— (an miann airson feise).\nMiann airson Fèin-eòlas: a tha na miann diongmhalta agus do-dhèanta aig an dotair a bhith ann an dàimhean mothachail no aonadh ri neach-eòlais an Triune Self.\nMiann airson Gnè: a ’bheil fèinealachd air a steidheachadh ann an aineolas mu'n cuairt fèin; a ’mhiann a tha air a nochdadh le gnè a’ chorp anns a bheil e, agus a tha ag iarraidh a thighinn còmhla ri taobh dùinte agus neo-dhùbailte, le aonadh le corp den ghnè eile.\nEu-dòchas: a ’gèilleadh air eagal; gun sguir an t-ùmhlachd gun leigeil leotha tachairt.\nSgàin: riatanach; na dh'fheumas a bhith no a tha a ’tachairt, mar thoradh air na chaidh a smaoineachadh agus a ràdh no a dhèanamh.\nBuaidh, Fiosaigeach: a ’toirt a-steach gach nì a bhuineas do dhiadhachd agus bun-reachd na bodhaig corporra; na ciad-fàthan, gnè, cruth, agus feartan; slàinte, suidheachadh sa bheatha, teaghlach, agus dàimhean daonna; farsaingeachd na beatha agus\ndòigh bàis. Is e a ’bhodhaig agus a h-uile duine a tha co-cheangailte ris a’ bhuidhinn buidseat creideas is fiachan a tha air tighinn thairis bho bheatha aon latha mar thoradh air na smaoinich is na rinn aon sna beatha sin, agus leis am bheil aon a ’dèiligeadh ris an latha an-diugh. Chan urrainn aon dhiubh faighinn às na tha an corp a ’riochdachadh. Feumaidh aon dhiubh gabhail ris agus leantainn air adhart ag obair mar a bha san àm a chaidh seachad, no dh'fhaodadh gun atharraich sin an ùine a tha sin a dh ’ionnsaigh agus a dh’ fheumas, a dhèanamh agus a dhèanamh.\nSgàin, Psychic: na h-uile a tha ri dhèanamh le faireachadh agus miann mar neach fèin-mhothachail sa chorp; tha e mar thoradh air na thachair san àm a dh ’fhalbh agus air a’ smaoineachadh agus air a dhèanamh, agus de na tha san àm ri teachd a thig bho\nna tha a-nis ag iarraidh agus a ’smaoineachadh agus a’ dèanamh agus a bheir buaidh air faireachdainn agus miann neach.\nSgàin, Inntinn: a tha air a dhearbhadh mar dè, de na tha, agus dè a tha miann is faireachdainn na smuaintean san dotair. Tha trì inntinnean - corp na h-inntinn, miann-inntinn, agus inntinn-inntinn - air an cur aig seirbheis an dorsair, le smaoiniche a ’Tòiseachaidh Triune. Is e an smuain a bhios an dorsair a ’dèanamh leis na trì inntinnean sin an dàn do-chreidsinneach. Tha an dìth inntinn aige na fhaireachdainn inntinn agus tha e a ’toirt a-steach inntinn inntinneil, beachdan inntinn, euchdan inntleachdail agus tochrain inntinn eile.\nSgàin, Noetic: an ìre no ìre de dh'fhèin-eòlas a tha aig neach fhèin mar fhaireachdainn agus miann, a tha ri fhaotainn, anns a ’phàirt sin den àile fuaimneach a tha ann an àile inntinn inntinn aon. Tha seo mar thoradh air\nan smuain aig duine agus an comas cruthachail is gintinneach agad; tha e a ’nochdadh mar aon eòlas air an chinne-daonna agus air dàimhean daonna air an aon làimh, agus air an taobh eile tro dhoimhneachd chorporra, mar thrioblaidean, àmhghairean, galaran no\nlaigsean. Tha fèin-eòlas air a shealltainn le fèin-smachd, smachd air faireachdainnean is miannan aon neach. Dh'fhaodte gum faicear an dàn do-sheachnach aig àm èiginn, nuair a tha fios aig neach dìreach dè bu chòir a dhèanamh airson an neach fhèin agus do chàch. Dh'fhaoidte gun tig e cuideachd mar riochd tuigse airson cuspair.\nDiabhal, Na: an aon fhear a tha gu math dona dha-rìribh. Bidh e a ’toirt buaidh air, a’ toirt buaidh agus a ’drùidheadh gnìomh aon gu ceàrr ann am beatha chorporra, agus bidh e a’ giùlan am fear sin mar phàirt de na stàitean às dèidh a bhàs.\nMeud: a tha ann, chan ann air àite; chan eil farsaingeachd sam bith ann an àite, chan eil rùm a ’meud. Tha meudan de aonadan; tha na h-aonadan air an cur a-mach à bun-reachd de stuth tomadach; mar sin is e cùis a tha ann an cùis-lagha, air a dhèanamh suas de aonadan neo-do-sheachanta a tha ceangailte ri agus eadar-dhealaichte bho chàch a chèile leis na seòrsachan sònraichte aca, mar tomhasan. Tha coimeas ri ceithir tomhasan: air-loidhne, no cùis uachdar; cuspair neo-chòmhnard, no ceàrn; troimh-chèile, no cùis loidhne; agus làthaireachd, no adhbhar. Tha an àireamhachadh bhon fhacal fhaicsinneach agus eòlach air an t-saoghal iomallach.\nChan eil doimhneachd lèirsinneach no tighead no cruas aig a ’chiad ìre de na h-aonadan, air-loidhne no aonadan uachdrach; tha e an crochadh air agus gu sònraichte feumaidh e an dàrna agus an treas tomhas gus a dhèanamh follaiseach, susbainteach, cruaidh.\nTha an dàrna ìre de na h-aonadan a ’riochdachadh ann an neo-ìre no ceàrn; tha e an crochadh air an treas ìre air a bheil e a ’coimeasadh uachdair air uachdar mar tomad.\nIs e treas ìre na h-aonadan troachd no cùis loidhne; tha e an urra ris a ’cheathramh ìre air a bheil e a’ giùlan, a ghiùlan, a ghiùlan, a ghiùlan, a ghluasad agus às-mhalairt bhon chùis neo-thomhas gun ghluasad a-staigh agus a ’rèiteachadh uachdar air uachdair agus mar sin a’ dèanamh a-mach agus a ’seasamh mar uachdar cruaidh.\nIs e an ceathramh ìre de na h-aonadan làthaireachd no puing cuspair, leantainneachd phuingean mar an loidhne bhunaiteach de phuingean, air a bheil no a dh ’fhalbh air an ath ìre de chùis loidhne. Mar sin, thèid fhaicinn gum bi cùis neo-shamhlaichte gun sgrùdadh a ’nochdadh mar no tro no tro phuing, agus mar leantainneachd puingean mar loidhne loidhne de aonadan puing, leis am bi an ath ìre de aonadan mar chùis loidhne air an leasachadh, agus le bhith a ’gabhail a-steach cuspair neo-mheonach no ceàrn, a tha a’ dèanamh coimeas eadar uachdair air uachdair gus an tèid an stuth susbainteach cruaidh so-shealltainn fhaicinn mar gnìomhan, nithean agus tachartasan an t-saoghail fhisigeach chothromach seo.\nTinneasan: Tha galair mar thoradh air gnìomh mean air mhean de smaoineachadh mar a tha e a ’leantainn air adhart tron phàirt no bhon bhodhaig a dh’ fheumas buaidh a thoirt air, agus mu dheireadh is e an galair an gluasad bho leithid de smuain.\nAnailis: a tha am meòrachadh no a bhith ag obair an aghaidh na tha fios gu bheil sin ceart, agus smaoineachadh is dèanamh a-mach dè a tha ceàrr. Mu dheireadh tha an tè a bhios a ’smaoineachadh agus a’ dèanamh a dh ’a bhith a’ creidsinn gu bheil na tha ceart ceàrr; agus gu bheil na tha ceàrr ceart.\nDoras: A ’phàirt sin a tha mothachail agus neo-dhrùidhteach den Fhèin-Tìr a dh’ ath-sheasas bho àm gu àm sa bhodhaig no ann am bodhaig boireann, agus a tha mar as trice ag aithneachadh fhèin mar bhodhaig agus ainm na buidhne. Tha dusan earrann ann, le sia dhiubh mar a tha gnìomhach agus sia a ’gabhail ri taobh mar fhaireachdainn. Tha na sia cuibhreannan gnìomhach a ’miannachadh ath-nochdadh gu soirbheachail ann am buidhnean daonna agus na sia earrannan fulangach de bhith beò ann am buidhnean boireann a-rithist. Ach miann\nagus cha bhith faireachdainn a-riamh eadar-dhealaichte; bha miann ann am bodhaig an duine ag adhbhrachadh gun robh a ’chorp fireann agus a’ seasamh ri taobh faireachdainn; agus bha faireachdainn anns a ’chorp a dh’ adhbharaich am bodhaig boireann agus a ’seasamh na bu mhiann dheth.\nAmhras: tha e na chumha de dhorchad inntinn mar thoradh air nach eil gu leòr smaoineachadh soilleir ann gus faighinn a-mach dè a nì thu agus dè nach bu chòir a dhèanamh ann an suidheachadh.\nBruadaran: a ’amas agus an cuspair pearsanta. Is e am bruadar dùbhlanach an stàit dùinte no stàit a bhith na dhùisg; A dh ’aindeoin sin is e an aisling mu dheireadh a tha ann. Is e an aisling suirgheach an aisling cadail. Is e an diofar sin anns an dùsgadh\nbruadar a h-uile nì no fuaim a chì no a chluinneas agus a tha dha-rìribh cho fìor 's gu bheil beachdan daoine fhèin no feadhainn eile air cùl an t-saoghail inntinneach; agus, gur e na nithean a chì no a chluinneas sinn anns an aisling cadail na meòrachaidhean air cùl saoghal saoghalta de na ro-mheasaidhean san t-saoghal dèanadach. Fhad 'sa tha sinn a ’cadal a’ cadal, tha na meòrachadh a cheart cho fìor dhuinn' sa tha na tuairmsean ann an saoghal dùsgaidh\na-nis. Ach, gu dearbh, nuair a tha sinn dùisg chan urrainn dhuinn cuimhneachadh mar a bha am bruadar cadail an uair sin, oir bhon t-saoghal dùsgaidh tha coltas gu bheil an saoghal nan aisling agus neo-shoilleir. Ach, na chì sinn no a chluinneas no a nì sinn ann an aisling ged a tha sinn nar cadal, is e na faileasan as motha no nas lugha de na nithean a tha a ’tachairt dhuinn agus na rudan a tha sinn a’ smaoineachadh fhad is a tha sinn anns an stàite. Dh'fhaodte gu bheil an aisling cadail air a samhlachadh ri sgàthan a tha a ’riochdachadh na rudan a chaidh a chumail roimhe. Le bhith a ’toirt meòrachadh air na thachair anns an aisling cadal, faodaidh fear mòran a mhìneachadh mu dheidhinn fhèin, na smuaintean aige agus na gluasadan aige, nach do rinn e roimhe sin. 'S e beatha eile saoghal a tha ann am beatha a tha beothail agus eadar-dhealaichte. Cha deach breugan a dhèanamh, ach bu chòir a bhith air an seòrsachadh, co-dhiù gu seòrsaichean agus seòrsachan. Tha na stàitean an dèidh bàis co-cheangailte ri beatha na talmhainn an ìre mhath mar a tha an aisling cadail don stàite dùsgaidh.\nDleastanas: a tha an urra ris fhèin no ri daoine eile, a dh'fheumas a bhith pàighte no deònach, ann an coileanadh mar a tha an dleastanas sin ag iarraidh. Bidh dleasdanasan a ’ceangal an dorais-san-corp gus beatha ath-chraoladh air an talamh, gus am bi an dorsair a’ seasamh leis fhèin\ncoileanadh gach dleastanas, gu deònach agus gu toilichte, gun dòchas de mholadh no eagal air a ’choire, agus a bhith air an toirt far na toraidhean gu math.\n“Dweller”: a tha na ainm air a bhith a ’comharrachadh miann dhona bho sheann bheatha an dorsair anns a’ chorp an latha an-diugh, a tha a ’còmhnaidh anns an spiorad inntinn agus a tha a’ feuchainn ris a ’chuirp a chuir air adhart agus buaidh a thoirt air an dotair gu gnìomhan fòirneart, no a dhol an sàs ann an cleachdaidhean a tha a’ cronachadh. dotair agus corp. Tha an dorsair a ’gabhail uallach airson a mhiannan, mar chòmhnaidh no mar chleòcan vices; cha ghabh na miannan aige a sgrios; mu dheireadh dh ’fheumar iad atharrachadh le bhith a’ smaoineachadh agus leis an tiomnadh.\nBàs: a tha seo a ’tarraing a-mach mean air mhean de chruth an anail a bhith a’ cruinneachadh a chuid chruth bho na crìochan gu an cridhe agus an uairsin a ’tarraing às tron bheul le gas mu dheireadh an anail, agus mar as trice ag adhbhrachadh sròlach no amhach anns an amhaich. Nuair a bhàsaicheas an dotair bidh an corp a ’tarraing às an anail.\nCasg: a tha mar thoradh air earbsa an dotair ann an dàn agus ann fhèin; crèadh sònraichte a ’dol an gnìomh, ge bith dè a’ bheartas no bochdainn, suidheachadh sa bheatha no teaghlach no caraidean.\nEgo: a ’faireachdainn mar an aithne dha“ mi ”den chinne-daonna, mar thoradh air an dàimh a th’ ann ri dearbh-aithne mi-fhèin a Thrí Fhèin. Mar as trice tha an ego a ’toirt a-steach pearsantachd na bodhaig leis fhèin, ach chan eil anns an eab ach an faireachdainn dearbh-aithne. Ma tha\na ’faireachdainn gur e am dearbh-aithne a th’ ann, bhiodh am faireachdainn anns a ’chorp a’ faighinn a-mach mar an “I” maireannach agus gun bhàs a dh ’leanaidh tro agus taobh a-muigh na h-ùine ann an leantainneachd gun bhriseadh, ach chan eil fios aig a’ duine mar sin nas motha na sin.\ntha e “faireachdainn.”\nElement, An: a tha na aon de na ceithir seòrsaichean bunaiteach de aonadan nàdur anns a bheil nàdar air a sheòrsachadh agus a bheil na cuirp no na phenomena uile air an dèanamh, gus am bi gach eileamaid air a chomharrachadh le gach seòrsa bho na trì eileamaidean eile, agus mar sin gu bheil gach seòrsa dh ’fhaodadh a bhith aithnichte mar thoradh air a charactar agus a ghnìomh, co-dhiù a bhith a’ ceangal agus a ’gnìomhachadh mar fheachdan nàdair no ann an cumadh buidheann sam bith.\nEiliseach, An: a tha mar aonad de nàdar a ’nochdadh mar phàirt den teine, no bhon èadhar, no de dh'uisge, no de thalamh, fa leth; no mar aonad fa leth ann an tomad de aonadan nàdair eile agus a ’toirt buaidh air an tomad aonadan sin.\nElementals, Ìosal: a tha nan ceithir eileamaidean de dh'uintean, èadhar, uisge, agus aonadan talmhainn, ris an canar aonadan adhbharach, portal, cruth agus structar. Is iad na h-adhbharan, na h-atharrachaidhean, an luchd-gleidhidh agus na h-uile coltas ann an nàdar a tha\ngu bith, a bhios ag atharrachadh, a dh ’fheumas atharrachadh, agus a thèid a dh’ fhuadach agus a dh ’fhalbh, gus a bhith air ath-chruthachadh gu a’ nochdadh eile.\nElementals, Uachdrach: tha iad nan seudan de theine, èadhar, uisge, agus eileamaidean talmhainn, às a bheil iad air an cruthachadh le Tuigse de na raointean, no leis an Triune Selves crìochnaichte, a tha a ’riochdachadh Riaghaltas an t-saoghail. Às deidhinn fhèin\nchan eil fios aig na creutairean sin air agus is urrainn dhaibh dad a dhèanamh. Chan eil iad nan eileamaidean nàdair fa leth mar aonadan nàdair, ann an leasachadh leasachaidh. Tha iad air an cruthachadh a-mach à taobh neo-chliùiteach nan eileamaidean le bhith a ’smaoineachadh, agus a’ freagairt gu foirfe do smaoineachadh an Triune Selves a tha gan stiùireadh a-rèir na tha iad a ’dèanamh. Tha iad nan daoine a bhios a ’cur an gnìomh an lagha, agus chan urrainn dha diathan nàdair no feachdan eile buaidh fhaighinn. Ann an creideamhan no traidiseanan dh ’fhaodar ainmeachadh mar ar-a-mach, ainglean no teachdairean. Bidh iad a ’gnìomhachadh le òrdugh dìreach de Riaghaltas an t-saoghail, gun chomasachd daonna, ged a dh’ fhaodadh aon no barrachd a bhith a ’toirt seachad stiùireadh don duine, no atharrachaidhean a thoirt air cùisean dhaoine.\nToileachas: a tha a ’brosnachadh agus a’ taisbeanadh miann le faclan no le gnìomhan, mar fhreagairt air mothachaidhean cràidh no toileachais le faireachdainn.\nFarmad: of a ’faireachdainn de dhroch thubaist no a bhith a’ reubadh searbhachd a dh'ionnsaigh duine a tha no a dh ’fheumas leis a’ chùis a dhèanamh.\nCo-ionannachd anns a ’Daonna: gu bheil còir aig gach neach cunntachail a bhith a ’smaoineachadh, a bhith, ri dhèanamh, a dhèanamh, agus a bhith, na tha e comasach a dhèanamh, a dhèanamh, a dhèanamh agus a bhith, gun fheachd, cuideam no bacadh, chun na h-ìre nach feuch e\ngus bacadh a chuir air neach eile bho na h-aon chòraichean.\nSìorraidheachd, na: a tha sin nach eil a ’toirt buaidh aig an àm, an dìth agus gun chrìch, taobh a-staigh agus taobh a-muigh na h-ùine agus na mothachaidhean, nach eil an crochadh air, cuingealaichte no a ghabhas tomhas le ùine agus na mothachaidhean mar a bha, mar a tha, no san àm ri teachd; sin anns a bheil fios gu bheil cùisean mar a tha iad, agus nach eil coltas gu bheil iad mar a tha iad.\neòlas: a ’nochdadh a’ toirt a-steach gnìomh, nì no tachartas a dh ’fhàs tro na ciad-fàthan mu fhaireachdainn sa bhodhaig, agus an fhreagairt mar fhreagairt faireachdainn mar pian no toileachas, aoibhneas no bròn, no faireachdainn no faireachdainn sam bith eile. Is e an t-eòlas brìgh an dìonachd don dotair agus tha e gu bhith a ’teagasg, gum faod an dotair ionnsachadh bho eòlas.\nAn taobh a-muigh, An: an gnìomh, nì no tachartas a bha na bheachd chorporra ann an smaoineachadh mus do chuir e a-mach mar ghnìomh, rud no tachartas air an itealan fiosaigeach, mar thuiteam corporra.\nFiosrachadh: a tha na fìrinnean anns na gnìomhan, stuthan no tachartasan oibiachtail no pearsanta anns an stàit no air a ’phlèana air a bheil iad eòlach no air an coimhead orra, mar a tha follaiseach dha na ciad-fàthan, no mar a chaidh beachdachadh agus breithneachadh a rèir adhbhar. Tha ceithir seòrsachan fiosrachaidh: fiosrachadh fiosaigeach, fìrinnean inntinn, fìrinn inntinn, agus fìrinn lèirsinneach.\nCreideamh: a tha na mhac-meanmna aig an dotair a tha a ’toirt buaidh làidir air cruth an anail mar thoradh air earbsa is misneachd gun teagamh. Tha creideamh a ’tighinn bhon dotair.\nBrìghde: a tha na aithris mar fhìrinn den rud a thathar a ’smaoineachadh a tha neo-fhillte, no an àicheadh a tha fìor.\nFame, (Ainm): a tha ag atharrachadh na h-uirsgeulan de fheartan neo-chinnteach airson pearsantachd, a tha sòghail mar bhuilgeanan.\nEagal: a ’faireachdainn a’ faireachdainn gu bheil cunnart cunnartach no ri thighinn a dh ’ionnsaigh trioblaid inntinn no inntinn no corporra.\nA 'faireachdainn: a th ’ann an neach fèin-mhothachail sa chorp a tha a’ faireachdainn; a tha a ’faireachdainn na bodhaig, ach nach eil ga aithneachadh agus ga chomharrachadh mar fhaireachdainn, bhon bhodhaig agus na mothachaidhean a tha e a’ faireachdainn; is e taobh fulangach an dorais-sa-corp a th ’ann, agus tha an taobh gnìomhach dheth ag iarraidh.\nFaireachdainn, sàrachadh de: Is e a shaorsa bho smachd a bhith aige air inntinn na bodhaig agus toirt gu buil e fhèin mar thìodhras mothachail.\nBiadh: a tha ann an stuth nàdurrach a tha air a dhèanamh de chothlamadh gun àireamh de choimeasgaidhean teine, èadhar, uisge, agus aonadan talmhainn, airson a bhith a ’togail nan ceithir siostaman agus cumail suas a’ chorp.\nFoirm: a ’toirt a-steach am beachd, seòrsa, pàtran no dealbhadh a bheir stiùireadh agus cumaidhean agus a tha a’ toirt buaidh air beatha mar fhàs; agus cruth agus cumadh fasanan a nochdadh gu follaiseach mar coltas.\nSaorsa: a tha mar staid no staid miann-agus-fhaireachdainn an dotair nuair a tha e air a bhith air a sgaradh bho nàdar agus a ’fuireach gun sgrùdadh. Chan eil saorsa a ’ciallachadh gum faod neach a ràdh no dèanamh na tha e ag iarraidh, ge bith càite bheil e. Tha saorsa: a bhith is a ’dèanamh agus a’ dèanamh gun a bhith ceangailte ri rud no rud sam bith de na ceithir ciad-fàthan; agus, gus cumail orra, a bhith, a dhèanamh, agus a bhith, gun a bhith ceangailte, le bhith a ’smaoineachadh, ris na tha no a tha no a nì no a tha. Tha sin a ’ciallachadh nach eil thu a’ ceangal ri beachdachadh air nì no rud sam bith a thaobh nàdair, agus nach cuir thu thu fhèin grèim ort nuair a tha thu a ’smaoineachadh. Tha ceangail a ’ciallachadh tràilleachd.\nDleastanas: a tha na chùrsa gnìomh airson neach no rud, agus a tha air a dhèanamh le roghainn, no mar a dh ’fheumas e.\nGambling: tha e na fhaireachdainn air aon leis an spiorad cearrbhachais, no an miann mhòr bhrosnachail a th 'ann airson faighinn, gus airgead a chosnadh no rudeigin le luach le “fortan,” le “geall,” le geamannan “cothrom,” an àite a bhith ga chosnadh le obair onarach.\nGenius, A: a tha a ’nochdadh buntalachd agus comas a tha eadar-dhealaichte bho fheadhainn eile ann an raointean a dhìcheall. Tha na gibhtean aige dha-rìribh. Cha deach an ionnsachadh le bhith a ’sgrùdadh sa bheatha seo. Chaidh an togail le mòran smaoineachaidh is oidhirp ann am mòran de a bheatha san àm a dh'fhalbh agus tha iad air an toirt thairis leis mar thoradh air an àm sin. Is e bun-bheachdan eadar-dhealaichte a thaobh feartan, dòigh-obrach agus an dòigh dhìreach airson a dh ’ail-aithris a chur an cèill a tha anns na feartan eadar-dhealaichte. Chan eil e an urra ri teagasg sgoile sam bith; bidh e a ’dèanamh dòighean ùra agus a’ cleachdadh gin de na trì smuaintean aige gus a fhaireachdainn agus a mhiann a nochdadh a rèir nam mothachadh. Tha e a ’conaltradh ri suim a chuimhneachain air an àm a dh'fhalbh aige ann an raon a chomasan.\nGerm, An Lunar: air a dhèanamh leis an t-siostam gineadach agus tha e riatanach airson a bhith a ’toirt a-mach corp daonna, a bhith na àite-còmhnaidh airson dotair a tha ann mar-thà. Canar sgarradh ris oir tha an siubhal tron bhodhaig coltach ri ceumannan na gealaich caire agus crith, agus tha dàimh aice ris a ’ghealach. Bidh e a ’tòiseachadh leis a’ bhodhaig pituitary agus a ’leantainn air adhart le a shlighe shìos air taobh nearbhan an eophagus agus an rian cnàmhaich, ma tha i air chall, thèid a dhìreadh suas an druim dhan cheann. Air a shlighe sìos tha e a ’cruinneachadh Solas a chaidh a chuir a-mach gu nàdar, agus a thilleas le nàdar ann am biadh a thèid a thoirt a-steach don t-siostam cnàmh, agus bidh e a’ cruinneachadh Solas bhon fhuil a chaidh fhaighinn air ais le fèin-smachd.\nGerm, An Solar: a th ’anns a’ chaochain agus a tha aig an a ’chaithreachas ann am buidheann pituitary agus tha solas soilleir air. Airson sia mìosan tha e a ’tuiteam, mar a’ ghrian, air an t-slighe a deas, air taobh deas uachdar an droma; an uair sin, aig a ’chiad vertebra lumbar, bidh e a’ dol suas air an taobh chlì anns a ’chùrsa a tuath aige airson sia mìosan gus an ruig e am buidheann giuthais. Air an t-slighe gu deas is gu tuath tha e a ’cuairteachadh cuartan an droma, slighe na beatha maireannaich. Tha an germ gealaich air a neartachadh gach uair a thèid e seachad air an lobhag-grèine.\nGlamour: a tha na stàit anns a bheil fear a ’toirt am beò-ghlacadh le nì no rud le geas, a chuir na ciad-fàthan air a fhaireachdainn agus a mhiann, agus a tha ga ghlacadh gu grèim, agus mar sin a’ cur bacadh air bho bhith a ’faicinn tro na glainne, agus bho bhith a’ tuigsinn sin dha-rìribh mar a tha e.\nGloom: tha e na inntinn inntinn, airson àmhghair thairis air faireachdainnean agus miannan neo-riaraichte. An sin dh ’fhaodadh aon fhaireachdainn a chruthachadh a dh’ thàladh smaointean mu mhì-chinnt is mì-chofhurtachd, a dh ’fhaodadh a bhith a’ toirt droch chron orra fhèin agus\nfeadhainn eile. Is e an leigheas airson a bhith fo amharas smaoineachadh fèin-chinnteach agus gnìomh ceart.\nDia, A: a ’smaoineachadh gu bheil e air a chruthachadh le beachdan dhaoine mar neach-riochdachadh meudachd na tha iad a’ faireachdainn no eagal; mar a bhiodh no a dh ’fhaodadh neach sam bith a bhith, airson a dhèanamh, agus a dhèanamh.\nRiaghaltas, Fèin-urra: Fèin-fhéin, is e sin suim fhaireachdainnean is miannan an dotair mothachail a tha taobh a-staigh corp a ’chinne agus cò a tha a’ riochdachadh na buidhne. Is e an riaghaltas ùghdarras, rianachd agus dòigh sam bi buidheann no stàit ga riaghladh. Tha fèin-riaghladh a ’ciallachadh gum bi faireachdainnean agus miannan aon neach a tha, no a dh'fhaodadh a bhith buailteach, tro roghainnean, claon-bhreithnidhean no abairtean gus bacadh a chuir air a’ chuirp, air an cumail suas agus air an stiùireadh agus air an riaghladh le faireachdainnean nas fheàrr aig an neach sin miann agus smaoineachadh le ceart agus adhbhar, mar ìrean ùghdarrais bhon taobh a-staigh, an àite a bhith air an riaghladh le na rudan as toigh leat agus na rudan a tha coltach ri nithean a tha anns na ciad-fàthan, agus is iad sin na h-ùghdarrasan bho thaobh a-muigh na buidhne.\nGràs: a ’faireachdainn caoimhneil às leth dhaoine eile, agus gu bheil e furasta smaoineachadh is faireachdainn a bhith air a chur an cèill ann an dàimh mothachail ri cruth is gnìomh.\nMòrachd: a tha ann an ìre de neo-eisimeileachd le uallach is eòlas na dàimh agus a ’dèiligeadh le daoine eile.\nTrì: an miann a dh ’fheumas fhaighinn, a dhèanamh, agus cumail na tha a dhìth.\nGround, Coitcheann: tha seo air a chleachdadh an seo airson àite no buidheann a tha ann no anns a bheil dà no barrachd a ’coinneachadh airson ùidhean dha chèile. Is e an talamh talamh na coinneimh dha na dotairean sna buidhnean daonna a bhith ag obair còmhla airson an ùidhean coitcheann. Is e an corp daonna an aon adhbhar cumanta airson gnìomh eadar an dotair agus na h-aonadan de eileamaidean nàdair a bhios a ’dol troimhe. Mar sin cuideachd is e uachdar na talmhainn an talamh cumanta air am bi beachdan a h-uile duine air an talamh air a chuir a-mach mar na lusan is beathaichean a tha a ’fàs air agus a’ fuireach san talamh, agus a tha a ’toirt buaidh air daoine le miann agus faireachdainnean dhaoine.\nÀireamhan: a tha a ’nochdadh le facal no gnìomh de dhealbh air cruth an anail le bhith a’ smaoineachadh. Bidh ath-aithris fhuaimean no gnìomhachd neònach gu tric ag adhbhrachadh mì-chofhurtachd an neach agus an neach-amhairc, a tha nas dualtaich a bhith nas fhollaisiche mura h-eil an t-adhbhar air a thoirt air falbh. Faodar seo a dhèanamh le bhith gun a bhith a ’leantainn air an smaoineachadh a dh’ adhbharaicheas an cleachdadh, no le smaoineachadh adhartach a dhèanamh: “stad” agus “na dèan ath-aithris” - ge bith dè am facal no an achd a tha ann. Bheir an smaoineachadh adhartach agus an inntinn inntinn an aghaidh an cleachdadh buaidh air cruth an anail, agus mar sin gun a bhith a ’tachairt a-rithist.\nTalla a ’bhreithneachaidh: tha e na stàit an dèidh bàis anns a bheil an dorsair a ’faighinn a-mach. Is e an rud a tha coltach ri talla solais a th ’ann a tha gu dearbh na sholas solais. Tha an dorsair uamhasach agus eagalach agus a ’teicheadh, ann an àite sam bith, nam b’ urrainn dha; ach\nchan urrainn dha. Tha e mothachail air an fhoirm a thathar a ’smaoineachadh a tha e fhèin air an talamh, ged nach eil e anns an dòigh sin; is e a ’chruth as motha mar as aonais an corp. Ann an no air an riochd anail seo tha an Conscious Light, Truth, a ’dèanamh\nfios aig a h-uile càil a bha e air smaoineachadh, agus air na h-achdan a rinn e fhad's a bha e na chorp air talamh. Tha an dorsair mothachail orra sin mar a tha iad, mar a tha an solas mothachail, fìrinn, a ’nochdadh gu bheil iad, agus an dotair fhèin gan breithneachadh, agus a\nbidh breithneachadh ga dhèanamh buailteach dhaibh mar dhleastanasan ann am beatha san àm ri teachd air an talamh.\nÈideadh: a tha mar thoradh air na tha neach a ’smaoineachadh agus a’ cumail a rèir ceartas is adhbhar, agus staid miann-agus-fhaireachdainn nuair a tha iad ann an aonadh aonaichte\nLeigheis le bhith a ’cur sìos de làmhan: Gus a bhith na bhuannachd don euslainteach, bu chòir don neach-leighis tuigsinn nach e ach inneal deònach a bhios air a chleachdadh le nàdar airson adhbhar ath-stèidheachadh beatha beatha a chaidh a bhacadh.\nno a bhith an sàs ann an corp an euslaintich. Faodaidh seo a bhith a ’dèanamh le bhith a’ suidheachadh b ’easan na làimh dheis agus na làmhan clì air aghaidh agus cùil a’ chinn, agus an uairsin gu na trì eanchainn eile san torax, an abdomen, agus an\npelvis. Ann a bhith a ’dèanamh seo is e corp an t-slànaiche an ionnsramaid trom bi an dealan agus an iùil-tharraing a’ toirt buaidh air inneal agus a ’atharrachadh innealachd an euslaintich airson a ruith òrdail le nàdar. Bu chòir don lighiche fuireach ann\ndeagh-thoil fulangach, gun smaoineachadh air pàigheadh no buannachd.\nLeigheas, Inntinn: a tha a ’feuchainn ri leigheas corporra a shlànachadh tro mhearachd inntinn. Tha mòran sgoiltean ann a tha a ’feuchainn ri leigheas ghalaran a theagasg agus a chleachdadh le oidhirpean inntinn, mar a bhios a’ dol às àicheadh gu bheil galar ann, no le bhith a ’nochdadh slàinte\nan àite a ’ghalair, no le ùrnaigh, no le ath-aithris fhaclan no abairtean, no ge bith dè an oidhirp inntinn eile a dh’ fhalbh. Bidh smaointean is faireachdainnean a ’toirt buaidh air a’ chorp, le dòchas, le toileachas, aoibhneas, bròn, trioblaid, eagal. Faodaidh leigheas galair fhèin a bhith\ntoirt buaidh air le co-chothromachadh na h-smaoineachaidh air a bheil an galar mar an taobh a-muigh. Le bhith a ’toirt air falbh an adhbhar, thèid an galar à sealladh. Tha a bhith a ’briseadh à galar na chreidsinn. Mura robh galar ann cha bhiodh àicheadh oirre. Far a bheil slàinte, chan eil dad a dh ’fhalbh tro bhith a’ daingneachadh na tha ann mar-thà.\nÈisteachd: a tha na aonad èadhair, ag obair mar thosgaire na h-eileamaid adhair ann an corp daonna. Is e èisteachd an seanal tro bheil an eileamaid adhair de nàdar agus an siostam analach na bodhaig a ’conaltradh ri chèile. Is e èisteachd an t-aonad nàdair a bhios a ’dol tro agus a tha ag aithris agus a’ toirt air adhart cuirp nan siostaman analach, agus ag obair mar èisteachd tron dàimh cheart de na buill.\nNèamh: tha an stàit agus an àm sonas, chan eil e air a chuingealachadh le àm talmhaidh nan ciad-fàthan, agus tha e coltach nach eil toiseach. Is e taisbeanadh a th ’ann de dh’ smuaintean agus na beachd-smuaintean a th ’ann air beatha air an talamh, far nach robh daoine a’ smaoineachadh gu robh iad a ’fulang no a dh’ fhalbh\nfaodaidh mì-thoileachas a thighinn a-steach, oir chaidh na cuimhneachain sin a thoirt às an anail aig àm purgatorial. Tha nèamh fìor a ’tòiseachadh nuair a tha an dotair deiseil agus a’ gabhail air an riochd anail. Chan eil seo coltach ri toiseach; tha e mar gum biodh e riamh. Tha nèamh a ’tighinn gu crìch nuair a tha an dorsair air dol troimhe agus na smuaintean math agus na gnìomhan matha a bh’ ann agus a rinn e fhad ’sa bha e air an talamh. An uairsin bidh na ciad-fàthan de lèirsinn is èisteachd agus blas is fàileadh a ’faighinn às a chèile bho chruth an anail, agus a’ dol a-steach do na h-eileamaidean air an robh iad mar bhrìgh sa chorp; tha an earrann den dorais a ’tilleadh dha fhèin, comas, far a bheil e gus an tig a thionndadh airson an ath ath-bheothachadh air an talamh.\nIfrinn: a tha na staid fa leth no stàit a tha a ’fulang, le àmhghar, chan e gnothach coimhearsnachd. Is e an fhulangas no an cràdh a tha ann an cuid de na faireachdainnean is na miannan a chaidh a sgaradh bho, agus a dh ’fhuadaich, leis an dotair na shìneadh tro metempsychosis. Is e an fhulangas a tha ann seach nach eil dòigh sam bith aig na faireachdainnean agus na miannan a dh ’fhaodar a bhith air an saoradh, no air na tha iad a’ gràin a ghabhail airson, dòrtadh agus miann. Is e sin an cràdh — ifrinn. Fhad's a bha iad ann an corp corporra air an talamh, bha amannan aoibhneis agus bròin aig na faireachdainnean is na h-uallaichean matha is olc a bh ’air an cur ri chèile fad na beatha sin air an talamh. Ach ri linn diopalosis, tha an obair purgatorial a ’sgaradh an uilc bho mhath; an cothrom air adhart gus toileachas fhaighinn às an toileachas neo-rannsaichte aca ann an “nèamh,” agus tha an droch-sheasamh fhathast anns an latha sin a dh ’fhaodas fulang le fulangas, far am faod, agus far a bheil, na faireachdainnean agus na miannan fa-leth aca, a dhèanamh nuair a thig iad còmhla còmhla, ma roghnaicheas iad, cuir a-mach an t-olc agus a ’prothaid bhon tobar. Tha nèamh agus ifrinn airson a bhith a ’faighinn eòlas, ach chan ann airson ionnsachadh. Is e an talamh an t-àite airson ionnsachadh bho eòlas, oir is e an talamh an t-àite airson smaoineachadh is ionnsachadh. Anns na stàitean às dèidh bàs tha na smuaintean is na gnìomhasan mar ann an aisling a ’fuireach a-rithist, ach chan eil reusanachadh no smaoineachadh ùr ann.\nOachdrachas: sa chumantas tha e a ’ciallachadh gu bheil na feartan corporra is inntinn, na feartan is na feartan aig sinnsirean aon neach air an toirt gu, agus a dh’ sealbhachadh, bhon duine sin. Gu dearbh, feumaidh seo a bhith fìor gu ìre air sgàth dàimh le fuil agus teaghlach. Ach chan eil àite a ’toirt na fìrinn as cudromaiche. Is e sin, gu bheil faireachdainn agus miann dotair neo-bhàsmhor a ’gabhail còmhnaidh ann am bodhaig daonna an dèidh a bhreith agus a’ toirt a bheachd agus a charactar fhèin ris. Tha daoine, briodachadh, àrainneachd agus comainn cudromach, ach a rèir a chàileachd agus a neart fhèin, tha an dorsair a ’dèanamh eadar-dhealachadh bhon fheadhainn sin. Bidh cruth anail an dorais ag adhbhrachadh ginealach; Tha an fhoirm a ’toirt na h-aonadan do-àirneis seachad agus bidh an anail a’ toirt a-mach don chruth aige fhèin an stuth a tha a ’mhàthair a’ toirt seachad, agus an dèidh breith, leanaidh am foirm anail air a thogail agus a chumail suas.\ntro gach ìre fàis agus aois. Tha an dotair anns gach corp daonna seachad air ùine. Tha a chruth ann an cumadh a h-anail, a tha a ’dol air ais gu gach eachdraidh aithnichte.\nTreibhdhireas: an rùn a bhith a ’smaoineachadh agus a’ faicinn rudan mar a tha an solas mothachail a ’sealltainn nan rudan sin mar a tha iad agus an uair sin airson dèiligeadh leis na rudan sin mar a tha an Conscious Light a’ sealltainn gum bu chòir dèiligeadh riutha.\nHope: an dùil dè an solas a tha dualach san dotair anns a h-uile càil a rinn e tro fhàsach an t-saoghail; tha e a ’leantainn no a’ nochdadh ann an deagh mhath no tinn a ’rèir suidheachadh an dorsair; tha e an-còmhnaidh mì-chinnteach mu mhìrean nan ciad-fàthan, ach tha e cinnteach nuair a tha adhbhar ann.\nDaonnachd, A: a tha na aonadh de dh'aonadan de na ceithir eileamaidean de nàdar a chaidh an cur ri chèile agus a chuir air dòigh mar cheallan agus buill ann an ceithir siostaman a tha air an riochdachadh leis na ceithir ciad-fàthan, èisteachd, blas, agus fàileadh, agus air an co-òrdanachadh gu fèin-obrachail agus gan obrachadh leis an riochd anail, am manaidsear coitcheann. corp bodhaig no corp boireannaich; agus, far a bheil pìos den dotair a ’dol a-steach agus a-rithist, agus a chuireas air a’ bheathach.\nDaoine, Ceithir Clasaichean: Le smaoineachadh gun roinneadh daoine iad fhèin ann an ceithir clasaichean. An clas sònraichte anns a bheil gach fear, chuir e fhèin a-steach e le smaoineachadh; fuirichidh e ann cho fad's a tha e a ’smaoineachadh mar a tha e; bheir e às e agus cuiridh e a-steach do dhithis eile de na ceithir clasaichean nuair a bhios e a ’dèanamh an smaoineachaidh a chuireas e a-steach don chlas anns am bi e an uair sin. Is iad na ceithir clasaichean: luchd-obrach, luchd-malairt, luchd-smaoineachaidh, an\neòlas. Tha an neach-obrach a ’smaoineachadh gu bheil e a’ sàsachadh miannan a chuirp, càil-bìdh agus cofhurtachd a chuirp, agus fèisteas no toileachas fàthan a chuirp. Tha an neach-malairt den bheachd gu bheil e riaraichte gu bheil e ag iarraidh buannachd, gu bhith a ’ceannach no a’ reic no a ’reic airson prothaid, gus seilbh fhaighinn, gus beairteas a bhith aige. Tha an neach-smaoineachaidh den bheachd gu bheil e riaraichte a mhiann a bhith a ’smaoineachadh, a bhith ag amas air, a’ lorg, anns na dreuchdan no na h-ealain no saidheansan, agus a bhith air leth soirbheachail ann an ionnsachadh is ann an coileanadh. Tha an neach-freagairt den bheachd gu bheil e riaraichte an t-iarrtas a bhith ag aithneachadh adhbharan rudan: fios a bhith aca air cò agus dè agus càite agus cuin is ciamar agus carson, agus gus innse do chàch na tha fios aige fhèin.\nDaonnachd: a tha na bun-stèidh cumanta agus càirdeas dha na dotairean neo-chliùiteach agus neo-bhàsmhor ann am buidhnean daonna, agus is e faireachdainn faireachail a ’bhith ann an daoine mu dheidhinn sin.\nHypnosis, Fèin: A bheil thu an dùil a bhith a ’cuir a-steach do staid cadail dhomhainn le bhith a’ smaoineachadh agus a ’smachd fhèin ort fhèin. Bu chòir gum biodh fèin-hypnotism airson fèin-riaghladh. Ann am fèin-hypnosis bidh an dotair ag obair mar an neach-labhairt agus mar an cuspair fhèin. Tha e a ’beachdachadh air dè bu mhath leis a dhèanamh nach biodh e comasach dha a dhèanamh. An uairsin, ag obair mar an neach-ceasnachaidh, tha e soilleir gu bheil e ag iarraidh air na h-òrduighean sin a thoirt dha fhèin nuair a tha e anns an cadal hypnotic. An uair sin, le moladh, bidh e ga chur fhèin a chadal le bhith ag innse dha fhèin gu bheil e a ’dol a chadal, agus mu dheireadh gu bheil e na chadal. Anns a ’chadal hypnotic tha e ag iarraidh air fhèin na rudan a dhèanamh ann an tìm agus àite. Nuair a dh'òrdaich e fhèin e, tha e a ’tilleadh chun na staid dùsgaidh. Dùisg, tha e mar dh ’iarrtas a dhèanamh. Anns a ’chleachdadh seo chan fhaod neach sam bith mealladh fhèin a dhèanamh, bidh e troimhe-chèile agus fàgaidh e ann an fhèin-riaghladh.\nHypnotism no Hypnosis: tha e na staid cadail a thig air cuspair a dh'fhuilingeas e fhèin a bhith an neo-mhothachadh. Tha an cuspair no tha e ga dhèanamh fhèin a bhith àicheil don neach-bhrath, a dh'fheumas a bhith deimhinneach. Tha an cuspair a ’gèilleadh ris\nfaireachdainn agus miann airson faireachdainn agus miann an hypnotist agus le bhith a ’gèilleadh ri smachd air a chruth anail agus a cheithir mothachaidhean a chleachdadh. Tha an hypnotist a ’sealltainn an cuspair le bhith a’ cleachdadh cumhachd sam bith no a chruth-dealain fhèin tro shùilean no guth is làmhan a chuspair agus le bhith ag innse dha a-rithist gu bheil e a ’dol a chadal agus gu bheil e na chadal. A ’toirt a-steach do mholadh cadail bidh an cuspair na chadal. Chuir e fhèin a-steach e\nchruth-anail agus a cheithir mothachaidhean gu smachd an hypnotist, tha an cuspair ann an riaghailt gum bi e umhail do na h-òrdughan agus a ’dèanamh rud sam bith a dh’ èignicheas an hypnotist gun fhios dha gu bheil e dha-rìribh a ’dèanamh - ach nach urrainn dha a bhith air a dhèanamh gus eucoir a dhèanamh no gnìomh mì-mhoralta mura biodh e na stàit dùsgaidh mar sin dèan no dèan e. Bidh hypnotist a ’gabhail uallach mòr nuair a tha e a’ cur na chuir am beatha duine sam bith. Feumaidh an cuspair a bhith a ’fulang tro ùine fhada gus a bhith comasach air a bhith fo smachd neach eile. Bu chòir do gach cuid fèin-smachd a chleachdadh gus am bi e fèin-smachd. An uairsin cha toir e smachd air neach eile no bheir e cead dha fear eile smachd a chumail air.\nHypnotist, A: Tha an t-aon neach aig a bheil toil, mac-meanmna agus fèin-mhisneachd agus a tha soirbheachail ann a bhith a ’smaoineachadh mu na cuspairean aige agus a’ cruthachadh phenomena an hypnotism gu ìre far a bheil e a ’cleachdadh seo le tuigse.\n“I” mar Dearbh-aithne, Am Brèige: a ’faireachdainn gu bheil an dearbh aithne air dearbh-aithne neach aig a bheil e. Is e mi-ness an dearbh-aithne fèin-mhothachail aig an neach-aithne, gun atharrachadh agus gun tòiseachadh no crìoch anns an t-sìorraidheachd.\nLe bhith a ’smaoineachadh leis a’ chorp-inntinn agus a bhith a ’faireachdainn gu bheil an dearbh-aithne aige a’ nochdadh, bidh e a ’toirt a-mach an dotair dhan chreideas gu bheil e mar aon agus an aon rud ris a’ chorp agus na ciad-fàthan.\nFeumail: Is e a ’chiad smuain mu dè as fheàrr airson fear a bhith a’ smaoineachadh, a bhith, ri dhèanamh, no a bhith.\nDearbh-aithne, Aon: a ’faireachdainn de fhèin-aithne ann am buidheann, tha a’ mhothachadh fhèin mar an aon rud an-diugh ris na bha san àm a dh'fhalbh, agus an aon fhaireachdainn a bhith san àm ri teachd. Tha am faireachdainn de dhearbh-aithne aca riatanach agus sònraichte anns an dotair tron chorp, mar thoradh air a mhì-chomasachd bho dhearbh aithne neach air Tìodhlachd Triune.\nLinn: an dearbh-aithne neo-thorrach, neo-chrìochnach, agus neo-chaochlaideach den t-sìorraidheachd Triune san Eachdra; chan eil e air a ghabhail a-steach, ach le làthaireachd a tha a ’toirt cothrom air a bhith a’ faireachdainn agus a ’faireachdainn agus a bhith a’ bruidhinn mar “I” agus a bhith mothachail air an dearbh-aithne neo-chaochlaideach tro bheatha làitheil a chuirp.\nAineolach: Is e dorchadas inntinn a th ’ann, an staid anns a bheil an dorais-sa-corp, gun fhios aige fhèin agus air a cheart agus adhbhar. Tha na faireachdainnean agus na faireachdainnean aig a bheil e a ’faireachdainn agus an miann air a bhith a’ toirt an aire don smaoiniche is don eòlaiche aige.\nÀs aonais an t-solas mothachail tha iad ann an dorchadas. Chan urrainn dhi e fhèin a dhèanamh eadar na ciad-fàthan agus am buidheann anns a bheil e.\nAdhradh: A bhith a ’mearachdan gu bheil dìomhaire no coltas airson fìrinn, mar mhì-chinnt a bhith na àite no sealladh a tha e a’ sealltainn, no dreuchd fad às airson a bhith na dhuine; rud sam bith a tha a ’mealladh na ciad-fàthan agus a tha ag adhbhrachadh mearachd ann am breithneachadh.\nMac-meanmna: Is e an stàit anns a bheil a ’smaoineachadh mu fhaireachdainn agus de mhiann a’ toirt cruth seachad.\nMac-meanmna, Nàdar-: play a ’toirt a-steach cluiche gun gheur agus gun smachd air beachdan a tha ann an-dràsta le cuimhne; a ’ceangal no a’ ceangal dhealbhan a chaidh a dhèanamh air an chruth-anail leis na ciad-fàthan le cuimhneachain air beachdan coltach riutha, agus dè an cothlamadh a tha a ’riochdachadh na tha ann am plèana fiosaigeach. Bidh na beachdan làidir sin a ’gèilleadh, agus a’ feuchainn ri reusanachadh.\nIncubus: na chruth fireann do-fhaicsinneach a tha a ’feuchainn ri bhith a’ coimhead no a bhith a ’bruidhinn ri boireannach nuair a tha thu a’ cadal. Tha dà sheòrsa ann an Incubi, agus tha seòrsaichean de gach seòrsa ann. Is e an rud as cumanta an incubus feise, is e am fear eile an incubus a tha a ’feuchainn ris a’ bhean ath-bheothachadh, mar a tha ann an rud ris an canar droch aisling, a dh ’fhaodadh a bhith gu mòr mar thoradh air dìth faireachdainn no dragh cuirp. Bidh an seòrsa incubus an urra ri cleachdaidhean smaoineachaidh is modh gnìomh a ’choithich ri linn a beatha dhùsgaidh. Bhiodh cruth incubus, ma bha e air a dhealbh, eadar-dhealaichte bho chruth aingeal no dia, gu diabhal no damh-allaidh no torc.\nInstinct sa Bheatha: an cumhachd dràibhidh bhon duine a tha anns a ’bheathach sin. Is e solas bhon duine, ceangailte ris a ’mhiann, a tha a’ stiùireadh no a ’stiùireadh an ainmhidh na ghnìomhan, a rèir nan ceithir ciad-fàthan.\nFiosrachadh: is e sin an dòigh anns a bheil na h-eòlasan uile co-cheangailte agus a tha a ’dèanamh eadar-dhealachadh agus a’ ceangal agus a tha a ’stèidheachadh dàimh gach beathach ri chèile a tha mothachail air a bhith mothachail; agus, leis gu bheil iad, mar agus anns na diofar ìrean aca ann a bhith mothachail, a ’faireachdainn, a’ dèanamh eadar-dhealachadh agus a ’ceangal gach aonad no tomad de dh'aonadan a tha an dàimh ri chèile.\nFiosrachadh, An: a tha aig an ìre as àirde de dh'aonadan anns an t-saoghal, a ’toirt a-steach an fhéin fhèin-fhir an duine leis an ìre as co-òrdanaiche tro an solas fèin-mhothachail, leis a bheil e a’ toirt cothrom dha smaoineachadh.\nFiosrachadh, Dàmhan de: Tha seachd ann: na dàmhan solais agus mi-a-nis a tha a ’riaghladh sgìre teine; na h-amannan agus dàmhan brosnachaidh a tha a ’riaghladh a’ ghnothach; an ìomhaigh agus na dàmhan dorcha ann an raon uisge; agus an dàimh fòcas ann an raon na talmhainn. Tha a dhreuchd agus a chumhachd agus adhbhar sònraichte aig gach dàmh agus tha ceangal eadar-dhealaichte aige ri càch. Bidh an dà sholas a ’cur solas chun an t-saoghail le bhith a’ toirt a-mach an Tì fhèin Triune; an uair\nis e dàmh an rud a tha ag adhbharachadh an riaghladh agus atharrachaidhean ann an aonadan nàdair a thaobh an dàimh ri chèile. Tha an dàmh ìomhaigh a ’cur cuideam air a’ bheachd-riochd air cùis. Bidh na fòcas fòcas dàimhean air na cuspairean ris a bheil e\nstiùireadh. Tha an dàmh dhorcha a ’seasamh no a’ toirt neart do na dàmhan eile. Tha an dàmh adhbhar a ’toirt adhbhar agus slighe don bheachd. Tha an dà chuid I-am mar Fhìor Fhèin na Inntleachd. Is e an dàmh fòcas an aon fhear a bhios a ’coinneachadh ris a’ chuirp tron dorais anns a ’chorp.\nFiosrachadh, The Supreme: Is e seo a ’chrìoch agus an ìre dheireannach a dh’ fhaodas aonad tuigseach adhartachadh gu bhith mothachail mar aonad. Tha an Àrd Fhiosrachadh a ’riochdachadh agus a’ tuigsinn na h-eòlasan eile uile anns na raointean. Chan e riaghladair Fiosrachaidh eile a th ’ann, oir tha eòlas air eòlas anns an lagh; is e lagh a th ’annta agus tha gach riaghailt Fiosrachaidh a’ toirt a-steach agus a ’smaoineachadh gu bheil iad a’ leantainn ri lagh uile-choitcheann. Ach tha smachd agus stiùireadh aig an Àrd-Fhiosrachadh\na h-uile raon agus saoghal agus a tha eòlach air na diathan is na creutairean air feadh nàdur uile-choitcheann.\nInntrigeadh: an teagasg, an teagasg bho thaobh a-staigh; is e eòlas dìreach a th ’ann a thig tro adhbhar don dotair. Chan eil dragh air a thaobh malairt no cùisean na ciad-fàthan, ach le ceistean moralta no cuspairean feallsanachail, agus tha e tearc. Ma dh ’fhaodadh an dorsair conaltradh fhosgladh leis an neach aca, dh’ fhaodadh e an uair sin eòlas fhaighinn air cuspair sam bith.\nInnsachd: a ’faireachdainn agus miann an dotair, mothachail air an fhìrinn fhèin ann fhèin, mar a tha e; cha-n ann mar bhàs, cha robh ann, ach na dhoibh fèin a bhitheas mar thoradh air a chuir as a h-aghaidh a dh'aona ghnothaich bho mheuran nàdurra.\nEudach: a tha an t-eagal dòrainneach agus geur-dhàn gun a bhith a ’faighinn no a’ faighinn aon chòirichean ann an giùlan no ùidhean neach eile no dhaoine eile.\nAoibhneas: a ’nochdadh faireachdainn agus miann aon anns a bheil earbsa.\nCeartas:A ’toirt seachad fiosrachadh ann an co-cheangal ris a’ chuspair, agus air a bhreithneachadh mar lagh.\nKarma: a ’toradh thoraidhean agus gluasadan inntinn is miann.\nKnower, Na: a tha aig an Triune Self a tha agus a tha fìor agus fìor dha-rìribh, ann an àm agus ann an àm agus an sìorraidheachd.\nTha eòlas de dhà Kinds: fìor no Fèin-eòlas agus eòlas tuigse no daonna. Tha fèin-eòlas air an Triune Self do-sheachanta agus do-dhèanta agus tha e cumanta do luchd-eòlais gach duine bho Triune Selves. Chan eil e an crochadh air na ciad-fàthan ged a tha e a ’gabhail a-steach na tha air tachairt anns na saoghail; tha seo a ’buntainn ris a h-uile càil bhon aonad nàdair as lugha a tha gu bhith a’ toirt air an Triune fiosrach Fèin na saoghal fad na h-ùine anns an t-sìorraidheachd. Is e an t-eòlas fìor agus nach eil ag atharrachadh aig an aon àm ri fhaighinn sa mhion-mhionaid agus mar aon rud gu tur co-cheangailte agus iomlan.\nIs e eòlas-mothachaidh, saidheans, no eòlas daonna, an t-suim chruinnichte agus eagraichte de dh'fhiosrachadh nàdair a chaidh fhaicinn mar laghan nàdarrach, no a dh'fhiosraich na dotairean tro na mothachaidhean neo-leasaichte agus na cuirp neo-iomlan. Agus feumaidh fiosrachadh agus aithrisean nan laghan atharrachadh bho àm gu àm.\nEòlas air an Doras: a tha aig cridhe ionnsachadh an dotair le bhith a ’smaoineachadh. Tha an solas air a shaoradh bhon cheanglaichean aige agus air ais chun na h-àile gluasadach, ann a bhith a ’cothromachadh a smuaintean, a tha neo-mhearachdach agus gun chomas, agus mar sin eòlas; chan e "eòlas" a th ’ann.\nEòlas air Smachdaire an Tìais Fhèin: a ’toirt a-steach a h-uile fiosrachadh a thaobh rianachd lagh is ceartais don dorsair, agus ann an dàimh an neach-dàimh ri dotairean eile ann am buidhnean daonna, tron luchd-smaoineachaidh aca.\nTha fios aig an luchd-smaoineachaidh air fad air an lagh. Tha iad an-còmhnaidh ag aontachadh ri chèile agus leis an luchd-eòlais aca ann a bhith a ’riaghladh an dàn do na dotairean aca anns na cuirp dhaonna. Tha an eòlas air an lagh agus ceartas a ’dèanamh cinnteach nach eil teagamh ann agus a’ cur casg air comasachd na fàbhar. Bidh an dotair anns a h-uile corp daonna a ’faighinn a dhith oir bidh e ga dhèanamh. Is e sin, lagh agus ceartas.\nEòlas air Knower an Triune Self, Self-Knowledge: a tha a ’gabhail a-steach agus a’ gabhail a-steach gach rud anns na ceithir saoghail. Mar neach-seallachd, tha eòlas aige, agus mar a tha e ag aithneachadh tha e mar chomharra air an eòlas. Rinn e seirbheis dhi\npreantas gu nàdar mar aonad nàdair. An sin bha e mothachail as an gnìomh aige gu soirbheachail anns gach pàirt de inneal nàdair ùine. Nuair a thàinig e gu bhith na Fhèin Triune anns an t-Solas aig an robh i fhèin-fhiosrach san Rannsachadh anns an t-sìorraidheachd, a h-uile h-aon\nan dòigh anns an robh e mothachail a-rithist aig àm ri fhaotainn aig aon àm, gun chrìoch, anns an Eternal. Bidh cliù an neach-aithneachaidh a ’comharrachadh gach gnìomh agus is e an dearbh-aithne mar a bha an aonad mothachail, agus is aithne dha fèin-neach an neach-eòlais agus bidh eòlas aige air gach gnìomh mar sin fa leth, mar ann an àm, agus iad uile còmhla gu h-iomlan san Tìodhlac. Bidh an t-eòlas seo air a thoirt don neach-smaoineachaidh le inntinnean I -ess agus fèin-uachdranachd, agus dh ’fhaodadh gum bi e ri fhaotainn don dotair mar chogais ann an ceartas, agus mar fhaireachdainn ann an adhbhar.\nEòlas, Noetic (Saoghal an Fhiosrachaidh): Tha an sgeulachd seo air a dhèanamh suas de dh ’fhaclan beòthail aig a h-uile duine aig a bheil eòlas air Triune Selves. Tha a h-uile eòlas air gach Triune Self ri fhaighinn agus aig seirbheis gach neach-eòlais eile.\nLaw: a tha na òrduigh dèanadais, air a dhèanamh le smuaintean is gnìomhan an neach-dèanaidh no an luchd-dèanaidh aige, agus don fheadhainn air a bheil fo-sgrìobhadh ceangailte.\nLagh Nàdair, A: a tha ann an gnìomh no gnìomh aonaid a tha mothachail air mar a tha e a ’coileanadh a-mhàin.\nLagh: Smaoinich air: gu bheil a h-uile nì air a ’phlèana fiosaigeach a’ toirt an aire do smaoineachadh a dh ’fheumas co-chothromachadh leis an neach a chruthaich e, a rèir a dhleastanas agus a’ co-mheas ùine, suidheachadh\nLagh-smaoin, Destiny. Luchd-ionaid den: Tha gach duine na àidseant airson math no airson aingidh le adhbhar ann am beatha agus leis na tha e a ’smaoineachadh agus na nì e. Leis na tha e a ’smaoineachadh agus a’ dèanamh, bidh aon neach ga ’cleachdadh fhèin. Chan urrainn do dhaoine a bhith air an cleachdadh no air an stiùireadh gu bhith a ’gnìomhachadh an aghaidh an adhbharan air an taobh a-staigh, ach seach gu bheil iad air am beachdan fhèin a chuir an sàs. An uair sin tha buaidh aig daoine eile orra a bhith ag obair no a ’toradh le daoine eile, gu h-àraidh nuair nach eil\nadhbhar sònraichte sa bheatha. Tha an fheadhainn aig a bheil adhbhar cuideachd nan innealan-ciùil, oir, ge bith dè an adhbhar, bidh e freagarrach dha Riaghaltas an t-saoghail airson math no olc leis an luchd-lagha.\nionnsachadh: a tha aig cridhe na h-eòlas a chaidh a thoirt às an eòlas le bhith a ’smaoineachadh, gus an tèid an solas a shaoradh agus nach bi feum air eòlas ath-chraoladh. Tha ionnsachadh de dhà sheòrsa: ionnsachadh mothachaidh mar eòlas, deuchainn, amharc, agus clàradh iad sin mar chuimhneachain mu nàdar; agus, a ’dèanamh ionnsachadh mar thoradh air a bhith a’ smaoineachadh fhèin mar fhaireachdainn agus miann agus an dàimh aca. Faodaidh fiosrachadh mu ionnsachadh cuimhne leantainn tro bheatha a ’chuirp ach thèid a chall às dèidh bàs. Cha bhith an rud a bhios an dorsair ag ionnsachadh mu dheidhinn fhèin mar a bhith eadar-dhealaichte bhon bhodhaig air chall; an dèidh sin bidh e leis an dorsair tron bheatha aige air an t-saoghal mar eòlas bunaiteach.\nLiar, A: a tha ag ràdh mar dha-rìribh dè a tha fios aige nach eil sin, ceàrr.\nSaorsa: Tha dìonachd bho phrìosan no tràilleachd ann, agus còir aonan a dhèanamh mar aon airson a ’chùis a dh’ aonadh, fhad's nach eil gnothach aig a ’chùis ri ceart is roghainn eile neach.\nBeatha: a tha na aonad fàis, a ghluaiseas solas tro chruth. Tha beatha mar àidseant eadar an fheadhainn gu h-àrd agus an fheadhainn gu h-ìosal, a ’toirt a-steach an càin san iomlan agus ag ath-thogail agus ag atharrachadh na mòr-chruth gu bhith na leasachadh. Anns gach sìol tha aonad beatha. Ann am fireannach is e cruth-anail a th ’ann.\nbeathaGu Tuigse breithneachail a dh ’aon neach): tha e nas motha no nas lugha de droch-fhortan, sreath a tha a-rèir coltais ach fìor neo-chinnteach de thachartasan a chaidh a tharraing a-mach gu luath no nas fhaide, nas motha no nas beòthaile agus nas dàna - fear dha-rìribh.\nSolas: a tha a ’dèanamh rudan follaiseach, ach nach fhaicear e fhèin. Tha e air a dhèanamh de na h-aonadan de sholas-rionnaig no de sholas na grèine no de sholas na grèine no de sholas na talmhainn, no bho chothlamadh no dlùthadh agus taisbeanadh na tha sin mar dealan no mar a bhith a ’losgadh ri ghasan, lionnain no sìl.\nSolas, so-ghiùlain agus gun chomas: a th ’ann an solas tùrail na h-inntleachd a chaidh fhaighinn air iasad don Triune Self, a bhios an dorais-san-corp a’ cleachdadh na smaoineachadh. Is e an solas ionnsaigh na bhios an dorsair a ’cur gu nàdar le a smuaintean agus a ghnìomhan, agus a’ toirt air ais agus a ’cleachdadh a-rithist agus a-rithist. 'S e an solas neo-fhoillsichte an rud air a bheil an dorsair air toirt air ais agus air a dhèanamh gun chomas, oir tha e air na smuaintean anns an robh an solas a chothromachadh. Tha solas a tha air a dhèanamh gun choimeas air a thoirt air ais gu aon fhaireachdainn fuaimneach agus tha e ri fhaotainn don neach sin mar eòlas.\nSolas, mothachail: a tha an solas a gheibh an Triune Self a ’faighinn bhon fhiosrachadh. Chan e nàdar a th ’ann seach a bhith ga nochdadh le nàdar, ach nuair a thèid a chur a-steach gu nàdar agus co-chomainn le aonadan nàdair, tha coltas gu bheil nàdar a’ nochdadh\na dh ’fhiosrachadh, agus dh’ fhaodadh gur e Dia an t-ainm a th ’air. Nuair, le smaoineachadh, gu bheil an solas mothachail mothachail air a thionndadh agus a chumail air rud sam bith, tha e a ’sealltainn gu bheil an rud sin mar a tha e. Mar sin tha an Solas mothachail a ’toirt fìrinn, oir tha Fìrinn a’ sealltainn rudan gu bhith\nmar a tha iad, gun roghainn no claon-bhreith, gun a bhith a ’dèanamh dìmeas no càin. Bidh a h-uile nì aithnichte nuair a thèid a thionndadh agus a chumail orra. Ach tha an Conscious Light air a mhùchadh agus air a fhalach le smuaintean nuair a dh'fheuchas tu a ’faireachdainn agus a dh’ fheumas\ngus smaoineachadh, mar sin bidh an duine a ’faicinn rudan mar a tha e airson am faicinn, no ann an ceum leasaichte de Fhìrinn.\nSolas sa Doras, Cothrom: Nuair a dh ’fheumas neach a bhith a’ coileanadh dhleastanasan gu mì-chofhurtail, neo-thaobhach agus le toileachas seach gur e a dhleastanasan a th ’ann, agus chan ann seach gum bi e na bhuannachd no a’ faighinn cuidhteas iad, tha e ag aontachadh a smuaintean a rinn na dleastanasan sin aige dleastanasan, agus an solas a bhios e a ’leigeil seachad nuair a tha na smuaintean cothromaichte a’ toirt dha mothachadh ùr air toileachas saorsa. Tha e a ’toirt sealladh dha air rudan agus cuspairean nach robh e air a thuigsinn roimhe. Fhad 'sa tha e a ’dol a shaoradh an t-solais bha e air a chumail ceangailte ris na rudan a dh’ fhalbh e agus a bha e ag iarraidh, tòisichidh e a ’faireachdainn agus a’ tuigsinn na dh'fhaodadh a bhith ann.\nSolas Nàdair: an àilleachd mar sholas, dealrach, dealradh no glitter de mheasgachadh de dh'aonadan nàdair, ris an t-solas mothachail a chuir na dotairean ann an cuirp dhaonna.\nAonad Ceangail, A Breath-: a ’glacadh agus a’ gleidheadh aonadan gluasadach de chùis raid, agus is e an ceangal leis a bheil an anail ceangailte ri aonad ceangal beatha a chealla.\nAonad Ceangail, Beatha -: a ’glacadh agus a’ gleidheadh aonadan gluasadach de stuth èadhair, agus is e an ceangal leis a bheil beatha ceangailte ris na h-aonadan cruth-ceangal agus ceangal-anail na\nAonad Ceangail, Foirm-: a ’glacadh agus a’ gleidheadh aonadan gluasadach de stuth sruthach, agus a tha ceangailte ri ceangal cealla agus aonadan beatha na cealla aige.\nAonad Ceangail, Cell: a ’glacadh agus a’ gleidheadh aonadan gluasadach de stuth cruaidh, agus leis a bheil e ceangailte ri ceallan eile anns an òrgan no pàirt den chorp ris a bheil e.\n“Lost Soul,” A: Chan e an rud ris an canar “anam caillte” an “anam” ach is e pàirt den chalman a tha ann, agus chan eil e buan, ach a-mhàin airson ùine ghoirid, air chall no air a ghearradh dheth bhon ath-bheothachadh agus bho roinnean eile an dorais. Tha seo a ’tachairt nuair, ann an aon de na dà chùis, gu bheil cuibhreann de dh’ ùine fhada a ’leantainn air fhèin ann am fìor fhèin-mhisneachd agus a’ cleachdadh an t-solas dha ann am foill, murt, tobhta, no an-iochd do dhaoine eile agus a thàinig gu bhith na nàmhaid dha mac-an-duine. An uair sin tha an solas air a tharraing air ais agus chan eil roinn an dorais a-rithist tuilleadh; bidh e a ’leigeil às a dhreuchd ann an seòmraichean den rùsg talmhainn ann an fèin-thinneas gus am bi e sgìth e fhèin, agus an uair sin faodaidh e ath-nochdadh a-rithist air an talamh. Tha an dara cùis a ’toirt a-steach nuair a tha cuibhreann droma air an solas a thilgeil tro fhèin-ùmhlachd ann an toileachas, gluttony, deochan agus drogaichean, agus mu dheireadh thall thig e gu bhith na amadan mì-fhaicsinneach. An sin tha an earrann sin a ’dol gu seòmar anns an talamh. Tha e fhathast ann gus am faigh e cead a dhol air adhart leis na h-èisteachdan eile. Anns gach cùis, tha an dreuchd airson sàbhailteachd dhaoine eile, a bharrachd air a bhith ann an dreuchd.\nGràdh: a th ’a tha co-fhaireachdainn Sàmhchair tro na saoghail; ris an dorsair anns a ’chinne-daonna, is e faireachdainn agus miann agus eile mar a tha e agus mar sin agus miann-faireachdainn agus faireachdainn fhèin ann agus mar an taobh eile.\nGràdh san Doras: tha staid aonaidh chothromach agus eadar-obrachadh eadar faireachdainn agus miann, anns a bheil gach aon a ’faireachdainn agus a’ miannachadh a bhith agus e fhèin ann an agus mar an taobh eile.\nA ’seasamh agus a’ fhanachd: 'S e am miann a bhith eas-onarach agus a bhith nan laighe paidhrichean sònraichte; bidh iad a ’dol còmhla. Is ea tha ann an neach a roghnaicheas a bhith eas-onarach agus a dh ’fhanas na h-uile fear a dh’ fheuch ri rudan fhaicinn mar a tha iad an dèidh eòlasan fada tro bheatha\nagus tha e air na chunnaic e a mhìneachadh. Tha e air a bhith nas fhaicsinniche a ’faicinn an taobh as miosa de dhaoine agus tha e air a dhearbhadh gu bheil na h-uile dhaoine nan luchd-taic agus gu bheil iad mì-onarach, agus nach eil anns an fheadhainn a thathar a’ smaoineachadh a tha onarach agus fìrinneach ach gu leòr airson an eas-onair a chòmhdach agus an cuirp a chuir am falach. Tha an co-dhùnadh seo a ’briodadh gràin is dìoghaltas agus fèin-ùidh; agus gu bheil an aon rud na nàmhaid don chinne-daonna, mar eucorach air leth no mar eudach\nagus plotair cùramach an aghaidh dhaoine eile airson a bhuannachd fhèin. A dh ’aindeoin sin tha mallachd air an t-saoghal a dh’ fhaodadh a bhith na cheann, agus mu dheireadh thall bidh a smuaintean mar a dhùil e air a ’nochdadh don t-saoghal agus dha fhèin. Tro thìde bidh e ag ionnsachadh gu bheil ionracas agus fìrinn ann an smaoineachadh agus gnìomh a ’sealltainn an t-slighe gu fèin-eòlas.\nLuis:a ’toirt am follais le spiorad droch rùn agus droch rùn droch leòn, a bhith ag adhbhrachadh fulangas; tha e na nàmhaid gu math agus gnìomh ceart.\nManners: Tha modh math dha-rìribh ann an gnè an dorsair; tha iad air an leasachadh, chan eil iad air an tarraing. Cha cheannaich sgàile ana-ghnèitheach càileachd gnèitheach modh math no dona, ge bith dè an suidheachadh a bhios aig an dorsair nam beatha.\nCùis: a bheil susbaint air a nochdadh mar aonadan neo-thuigseach mar nàdar, agus, a bhios a ’gluasad gu bhith nan aonadan tùrail mar Aonaidhean Triune.\nCiall: an dùil ann an smuain a chaidh a chuir an cèill.\nMeadhanach, A: Is e seanal ciall coitcheann a tha ann, a ’ciallachadh, no a’ giùlan. Tha e air a chleachdadh an-seo airson cunntas a thoirt air neach aig a bheil a chorp corpmhor no mòr-speurach a ’sealltainn agus a bhios a’ toirt buaidh air àile a bhios a ’tarraing mòran de na sprèadhaichean nàdurrach, eileamaidean, no feadhainn a tha a’ gluasad a-mach anns na loidhnichean bàis às dèidh sin agus a tha a ’lorg an beòshlaint. Mar sin tha am meadhan mar dhòigh conaltraidh eadar an neach sin agus an dorsair ann am buidhnean daonna.\nmemory: a tha ag ath-nochdadh samhla leis a ’toirt a-steach an beachd. Tha dà sheòrsa cuimhne ann: cuimhne, cuimhne agus cuimhne. A-mach à cuimhne tha ceithir clasaichean ann: cuimhne lèirsinneach, cuimhne claisneachd, blas cuimhne, agus fàileadh cuimhne. Tha gach seata de bhall de na ceithir ciad-fàthan air an cur air dòigh airson tuairmsean a ghabhail den eileamaid a tha e mar riochdaire, agus a bhith a ’tar-chur na beachdan air an fheadhainn air a bheil na beachdan air an clàradh, agus leis a bheil iad air an ath-riochdachadh; anns a ’daonna, is e an cruth-anail. Is e cuimhne air ath-riochdachadh beachd.\nCuimhne, Doras-: Is e ath-fhoillseachadh stàitean a fhaireachdainn agus a mhiann anns a ’bhuidheann a tha ann an-dràsta, no ann an gin de na buidhnean a bha ann roimhe a tha e air a bhith a’ fuireach air an talamh seo. Cha bhi an dotair a ’faicinn no a’ cluinntinn no a ’flasadh no fàileadh. Ach bidh na seallaidhean, na fuaimean, na blasan agus na fàileidhean a dh ’fheumas buaidh a thoirt air an anail a’ toirt buaidh air a ’faireachdainn agus miann aig an dotair agus a’ toirt a-mach pian no toileachas, aoibhneas no bròn, dòchas no eagal, garaidheachd no gruaim. Tha na faireachdainnean sin nan cuimhneachan air na h-àitichean a tha iad a ’faireachdainn. Tha ceithir seòrsaichean ann an cuimhne nan dotairean: an inntinn chorp-inntinn, a tha a ’toirt buaidh air faireachdainn agus miann airson tachartasan corporra sa bheatha a tha ann an-dràsta; cuimhneachain inntinn, a tha ag adhbharachadh buaidh\nfaireachdainn agus miann air àiteachan agus rudan, airson no an aghaidh, a tha mar thoradh air suidheachaidhean coltach ris na dh'fhiosraich daoine a bha beò roimhe; cuimhneachain inntinn-inntinn, a tha a ’buntainn ri ceistean ceart no ceàrr no a tha a’ faighinn fuasgladh air duilgheadasan inntinn no\na bhith a ’suidheachadh shuidheachaidhean beatha a tha grad no gun dùil; agus cuimhne psycho-noetic, a tha a ’buntainn ri eòlas dearbh-aithne, nuair a bhios àm a’ dol a-mach ann am mòmaid agus gu bheil an dotair mothachail air a bhith iomallachd ann an dearbh-aithne gun tìm\nge bith dè a ’bheatha agus na bàsan a tha e air a dhol troimhe.\nCuimhne, Sense-: a ’gabhail a-steach (a) buill na sùla, mar chamara leis a bheil an dealbh gu bhith air a ghabhail; (b) an sealladh air a bheil an sealladh agus am fòcas soilleir ri dhèanamh; (c) an t-àilleachd no an truinnsear air a bheil an dealbh gu bhith air a thogail agus às a bheil an dealbh ri ath-nochdadh; agus (d) an neach a bhios a ’dèanamh a’ fòcas agus a bhios a ’gabhail an dealbh. Is e an seata de bhuill bodhaig an acfhainn meacanaigeach a tha air a chleachdadh airson faicinn. Is e an sealladh an t-aonad nàdurrach nàdarrach a chaidh a chleachdadh gus na beachdan no an dealbh a chuir fòcas air cruth an anail a dhèanamh. Is e an dorsair an fiosaiche a tha a ’faicinn gu bheil an dealbh ag amas air a bhith glè dhoirbh. Tha ath-riochdachadh no cuimhne na dealbh sin gu fèin-ghluasadach agus air ath-riochdachadh gu meacanaigeach le co-cheangal ris an rud a tha ri chuimhneachadh. Bidh pròiseas inntinn sam bith eile a ’toirt buaidh air no a’ bacadh casg air ath-chruthachadh no cuimhne furasta. Dìreach mar a tha thu a ’coimhead air an sealladh agus na cuirp airson am faicinn, mar sin tha e le èisteachd is blas agus fàileadh, agus an ath-riochdachadh aca mar chuimhneachain. Is e Seeing a ’chuimhne lèirsinneach no dhealbhan; a ’èisteachd, an cuimhne èisteachd no fuaim-eòlas; a ’blasad, an cuimhne chruaidh; agus fàileadh, an cuimhneachan mòr.\nBeachd Inntleachdail agus Seata Inntinn:Is e beachd inntinn aon neach sealladh air beatha; tha e mar fhaireachdainn le rùn coitcheann a bhith no a dhèanamh no rudeigin a dhèanamh. Is e an inntinn inntinn an dòigh agus na dòighean sònraichte ann a bhith no a ’dèanamh no a bhith a’ dèanamh rud sam bith a tha sin, a tha air a shuidheachadh agus air a thoirt gu buil le smaoineachadh.\nObair-inntinn: a tha mar dhòigh no dòigh no obrachadh aon de na trì inntinnean a tha an dotair a ’cleachdadh.\nMeastar: an dèidh an dorais fhàgail Talla a ’bhreithneachaidh agus cruth an anail, agus a-staigh agus a’ dol tron phròiseas glanaidh, far a bheil e a ’sgaradh na miannan aige a dh’ adhbharaicheas fulang, bho a mhiann nas fheàrr a bheir toileachas dha. Bidh meta-seicidh a ’tighinn gu crìch nuair a thèid seo a dhèanamh.\nCuimhne: a tha ag obrachadh ceart-inntinn. Tha seachd inntinn ann, is e sin, seachd seòrsachan smaoineachaidh leis an Triune Self, le Solas na h-Fiosrachaidh, - tha iad mar aon. Tha na seachd seòrsaichean gu bhith a ’gnìomhachadh a rèir aon phrionnsapal, a tha, gus an solas a chumail gu seasmhach air cuspair a’ smaoineachadh. Is iad: inntinn na h-mi-inntinn agus inntinn fèin-neach an neach-eòlais; an inntinn a thaobh ceartas agus inntinn adhbhar an smaoiniche; inntinn fhaireachdainn agus inntinn miann an dorsair; agus an corp-inntinn a tha cuideachd air a chleachdadh leis an dorsair airson nàdar, agus airson nàdar a-mhàin.\nTha am briathar “inntinn” an seo air a chleachdadh mar an gnìomh no am pròiseas no an rud leis a bheil smuaintean air a dhèanamh. Is e briathar coitcheann a th ’ann an seo airson nan seachd inntinn, agus tha gach fear de na seachd a’ smaoineachadh air taobh smaoiniche an Triune Self. Tha smaoineachadh gur e grèim seasmhach an Conscious Light air cuspair a ’smaoineachadh. Tha an inntinn airson I-ness agus an inntinn airson selfness air an cleachdadh le dà thaobh eòlasach an Triune Self. Tha an inntinn airson ceartas agus an inntinn adhbhar air an cleachdadh le smaoiniche an Triune Self. Tha an inntinn-inntinn agus an mian-inntinn is an corp-inntinn gu bhith air a chleachdadh leis an dotair: a ’chiad dà gus eadar-dhealachadh a dhèanamh eadar faireachdainn is miann bhon bhodhaig agus an nàdair agus an aonadh ann an aonadh cothromach; tha an corp-chorp gu bhith air a chleachdadh tro na ceithir ciad-fàthan, airson a ’chuirp agus a bhuinteanas ri nàdar.\nMind, a ’Bhuidheann -: Is e fìor adhbhar na bodhaig corp a bhith a ’cleachdadh faireachdainn agus miann, a bhith a’ coimhead às agus a 'cumail smachd air a ’chorp, agus tron chorp gus na ceithir saoghail a stiùireadh agus a riaghladh le bhith a’ cleachdadh nan ceithir ciad-fàthan agus am buill anns na bodhaig. Chan urrainn don chorp-inntinn smaoineachadh ach tro na ciad-fàthan agus ann an teirmean a tha cuingealaichte ris na ciad-fàthan agus an cuspair ciallach. An àite a bhith fo smachd, bidh an corp a ’cumail smachd air faireachdainn agus miann gus nach urrainn dhaibh iad fhèin a shònrachadh bhon chorp, agus mar sin tha an corp mar a tha a’ toirt buaidh air an smaoineachadh gu feum iad a bhith a ’smaoineachadh mu na mothachaidhean an àite. teirmean a tha freagarrach do fhaireachdainn agus miann.\nMind, An Fàire:: is e sin leis an fhaireachdainn a tha a ’smaoineachadh, a rèir na ceithir gnìomhan aige. Is iad sin lèirsinneachd, bun-bheachd, cruth-chruthachas, agus lèirsinneachd. Ach an àite iad a chleachdadh airson a bhith a ’toirt air falbh bho bhith ceangailte ri nàdar, bidh iad air an riaghladh tro inntinn na bodhaig tro na ceithir ciad-fàthan: sealladh, èisteachd, blas, agus fàileadh.\nMind, Am Miann -: dè bu chòir a chleachdadh airson smachd agus smachd a chumail air faireachdainn agus fhèin; gus dealachadh a dhèanamh eadar e fhèin agus miann bhon bhodhaig anns a bheil e; agus, gus an aonadh ann fhèin a thoirt gu buil le faireachdainn; an àite sin, an àite fhèin, bha e comasach a bhith fo-dhèanta agus a bhith fo smachd inntinn a ’chuirp a’ frithealadh air na ciad-fàthan agus air nithean nàdair.\nMorairean: a tha air an dearbhadh a rèir na h-ìre gu bheil faireachdainnean agus miannan neach air an stiùireadh le guth cogais na cogais anns a ’chridhe a thaobh na bu chòir a dhèanamh, agus le breith làidir air adhbhar, a thaobh dè a nì thu. An uairsin, a dh ’aindeoin cumaidhean nan ciad-fàthan, bidh giùlan aon-neach furasta agus ceart, a thaobh an neach fhèin agus le beachdachadh air càch. Is e na moraltan againn a bhios air cùl inntinn inntinn neach.\nFàidheantas: a ’creidsinn ann an no an oidhirp airson co-chomanachadh le Dia, le meòrachadh no le bhith a’ faighinn a-mach cho faisg, is a tha no a bheil comann còmhla ri Dia. Tha freumhan de gach nàisean agus creideamh, agus chan eil creideamh sònraichte aig cuid dhiubh. Bidh na dòighean no na cleachdaidhean aca eadar-dhealaichte bho shàmhchair gu sàmhach gu eacarsaichean fòirneartach agus cnapan-starra agus bho bhith a ’toirt fianais air falbh gu mòr-thaisbeanadh. Mar as trice tha iad nan fìrinn a rèir an rùn agus an creideasan agus tha iad dha-rìribh nan dìlseachd. Faodaidh iad fàs ann an èasgaidh obann gu àirde bhàrr na talmhainn, agus dol fodha ann an doimhneachd an ìsleachaidh; faodaidh na h-eòlasan aca a bhith goirid no fada. Ach chan eil ann ach eòlasan air faireachdainnean agus miannan. Chan e toraidhean smaoineachadh soilleir a th ’annta; chan eil eòlas aca. Tha na tha iad den bheachd a tha a ’eòlas air Dia no faisg air Dia a’ ceangal as coltaiche ri nithean sealladh, claisneachd, blas no fàileadh, a tha de na ciad-fàthan - chan ann bhon Fhéin, no mu Fhiosrachadh.\nNàdar: a tha na inneal a tha làn de na h-aonadan neo-fhillte; aonadan a tha mothachail air an dleastanasan a-mhàin.\nRiatanas: tha e an dàn, gnìomh làidir, gu h-àbhaisteach mar as trice, às nach eil teiche do dhiathan no fir.\nNoetic: A tha a ’eòlas no a tha co-cheangailte ri eòlas.\nàireamh: Tha aon, gu h-iomlan, mar chearcall, anns a bheil a h-uile àireamh air a ghabhail a-steach.\nÀireamhan: na prionnsapalan mu bhith, ann an leantainneachd agus ann an dàimh ri aonachd, Aonachd.\nAon: a tha na aonad, aonachd no iomlan, tùs agus in-ghabhail gach àireamh mar phàirt, ann an leudachadh no crìochnachadh.\nAonachd: an dàimh cheart ris a h-uile prionnsabal agus pàirt\nBeachd: thathar a ’breithneachadh às dèidh breithneachadh gu cùramach air gach pàirt den chuspair air a bheilear a’ dèanamh sgrùdadh.\nCothrom: a bheil an t-àm no an suidheachadh freagarrach no fàbharach no àite airson gnìomh a dhèanamh gus adhbhar sònraichte sam bith a choileanadh agus a tha gu sònraichte a ’buntainn ri feuman no iarrtasan dhaoine.\nPain: tha seo mar sheata de mhothachadh buailteach mar pheanas airson smaoineachadh no dèanamh mì-fhreagarrach, agus is e am fios a th ’air a thoirt seachad dha an neach a tha a’ faireachdainn agus am miann an adhbhar aige a thoirt air falbh.\nPàisdeachd: a tha a ’tarraing faireachdainnean is miannan mu nithean no cuspairean nan spòran seo.\nFoighidinn: a ’seasmhach agus faiceallach ann a bhith a’ coileanadh miann no adhbhar.\nCorp Corporra glè mhath: an stàit no an suidheachadh a tha aig a ’cheann thall, an iomlan; às nach fhaighear dad air chall, no as urrainn rud sam bith a chur ris. Is e seo leithid corp corporra foirfe gun choimeas sa Triune Self in Realm\nPearsa: an corp bodhaig corp, an sgàil, anns agus an sin a tha an dotair neo-dhligheach de mhiann is de fhaireachdainn a ’smaoineachadh agus a’ bruidhinn agus a ’dèanamh.\nBeachdachd: a tha na inntinn inntinn a chaidh a dhèanamh leis an t-sealladh no leis a ’chreidsinn nach urrainn do mhiannan daonna a bhith riaraichte; gu bheil na daoine agus an saoghal a-mach à chèile; agus, nach eil dad ri dhèanamh mu dheidhinn.\nPlana: a tha a ’sealltainn an dòigh no an dòigh leis a bheil adhbhar air a choileanadh.\nPleasure: a tha sruthadh nan mothachaidhean ann an aonta leis na ciad-fàthan, agus a tha a ’toirt toileachas do fhaireachdainn agus miann.\nBàrdachd: an ealain a tha a ’samhlachadh brìgh smaoineachaidh is ruitheam ann an cruthan no faclan de ghràs no de chumhachd.\nPuing, A: a tha gun ìre ach a ’tighinn bho na tomhasan. Is ea th ’ann a bhith aig toiseach a h-uile rud. Tha na daoine neo-chumanta agus an neach air an sgaradh air an roinn le puing. Bidh am ball gun samhail a ’faicinn tro phuing. Bidh an nochdadh a tha air nochdadh a ’toirt air ais chun an neach gun fhiosta tro phuing.\nPoise: tha an cothromachadh, co-ionnanachd inntinn agus smachd air bodhaig, anns a bheil duine a ’smaoineachadh agus a’ faireachdainn gu bheil e furasta a bhith ga bhuaireadh le suidheachaidhean no suidheachaidhean, no le smuaintean no le gnìomhan chàich.\nSeilbh: tha iad cho riatanach a thaobh biadh, aodach, fasgadh, agus an dòigh gus pearsantachd an duine a chumail na àite; A bharrachd air an sin agus anns a h-uile dòigh eile tha iad nan ribean, a ’coimhead, agus nan geimhlean.\nCumhachd, mothachail: a tha ag iarraidh, a tha ag adhbharachadh atharrachaidhean ann fhèin, no a tha ag adhbhrachadh atharrachadh ann an rudan eile.\nPranayama: a tha ann an teirm Sanskrit a tha fo bhuaidh iomadh mìneachadh. Tha e air a chur an gnìomh gu practaigeach, a ’ciallachadh gu bheil smachd no smachd air anail a’ ciallachadh le eacarsaich a tha air a thomhas a ’gluasad, a’ stad, a ’cur an-àird, a’ cur stad, agus a-rithist airson àireamh shònraichte de chuairtean no airson ùine shònraichte. Ann an Ioga Yoga de Patanjali, tha pranayama air a thoirt mar an ceathramh àite anns na h-ochd ceumannan no ìrean de yoga. Tha e air a ràdh gur e smachd prana air smachd pranayama, no smachd air an inntinn ann an aire. Ach, tha cleachdadh pranayama a ’dol troimhe-chèile agus a’ toirt buaidh air an adhbhar, seach gu bheil smaoineachadh air a stiùireadh gu no air an anail no air prana, agus na stadan le anail. Bidh an smaoineachadh seo agus stad a chuir air anail a ’cur stad air fìor smaoineachadh. Tha an Conscious Light air a chleachdadh ann a bhith a ’smaoineachadh - an cuspair a smaoinich e don neach-smaoineachaidh - air a chumail sìos bho bhith a’ stad sruth nàdarra agus cunbhalach anail. Chan eil an solas co-mhothachail a ’dol ach a-mhàin aig an dà àite neo-phàirteach eadar an t-ion-fhuil agus an t-àm-adhbharachaidh agus an t-uisge agus an t-uisge a’ tachairt. Tha an stad a ’cumail a-mach an solas. Uime sin, chan eil solas ann; gun smaoineachadh dha-rìribh; gun fìor yoga no aonadh; chan eil fìor eòlas ann.\nfhàbharaiche: a tha ag iarraidh cuid de neach, àite no nì le faireachdainn agus miann, gun spèis cheart a thoirt do chòir no adhbhar; tha e a ’cur stad air fìor lèirsinn inntinn.\nCunnart: a ’breithneachadh air neach, àite no rud ris a bheil faireachdainn agus miann an aghaidh, gun a bhith a’ beachdachadh, no a dh'aindeoin, còir no adhbhar. Tha claon-bhreith a ’cumail smachd air ceart agus ceart breithneachadh.\nPrionnsabal: a tha na fho-altram às a bheil na prionnsapalan uile mar a tha iad agus leis am faighear iad air an aithneachadh.\nPrionnsabal, A: gu bheil sin bunaiteach ann an rud leis an robh e, leis an tàinig e gu bhith mar a tha e, agus a rèir a dh ’fhaodadh a charactar aithneachadh far a bheil e.\nAdhartas: a tha a ’leantainn air adhart ag àrdachadh anns an comas a bhith mothachail, agus anns a’ chomas air deagh fheum a dhèanamh den sin a tha aon dhiubh mothachail.\nPeanas: Is e am peanas airson gnìomh ceàrr. Chan eil e air a dh ’adhbharachadh gun adhbharaich e cràdh agus fulangas don aon neach a tha air a phòsadh; thathar an dùil gun toireadh e teagasg don fhear a chaidh a dhìteadh nach urrainn dha ceàrr a dhèanamh às aonais fulang a dh ’fhulang, a dh’ fhada no fada, na toraidhean ceàrr.\nAdhbhar: a tha na stiùir brosnachaidh ann an oidhirp mar an nì as luaithe, don bheil aon neach a ’strì, no an cuspair mu dheireadh air a bheil e aithnichte; is e slighe treòrachaidh an fhorsa, an rùn ann am faclan no ann an gnìomh, coileanadh smaoineachaidh is oidhirp, deireadh coileanaidh.\ncàileachd: an ìre de shàr-leasachadh a chaidh a leasachadh ann an nàdar agus gnìomh rud.\nFìrinn, A: a tha na aonad mar a tha e, gun cheangal, an rud fhèin; an aon a tha a ’mothachadh no a tha mothachail air, anns an stàit no air an itealan air a bheil e, gun beachdachadh air no co-cheangailte ri rud sam bith eile seach sin.\nFìrinn, Co-cheangailte: leanailteachd fìrinnean no rudan agus an ceangal a tha aca ri chèile, anns an stàit agus air an itealan air a bheil iad air an coimhead.\nFìrinn, deireannach: Mothachadh, gun atharrachadh agus iomlan; Tòiseachadh a ’Toilis a-steach agus tro gach aonad nàdair agus Triune Self and Intelligence tro ùine agus àite anns an Eternal, rè leantainneachd leantainneachd a h-uile adhartas tro ìrean nas àirde gu bhith mothachail gus am bi e mar aon le agus mar Mothachadh. .\nRìoghachd na maireann, Na: tha e a ’dol tro na thaibhsean air an t-saoghal daonna seo aig àm breith agus bàis, mar a tha solas na grèine a’ dol tro na h-àile a tha sinn a ’tarraing às. Ach tha am mortal a ’faicinn agus a’ tuigsinn na Rìoghachd nas motha na tha sinn a ’faicinn no a’ tuigsinn solas na grèine. Is e an t-adhbhar gu bheil na ciad-fàthan agus na beachdan mì-chothromach, agus nach eil iad co-cheangailte ri rudan nach urrainn buaidh a bhith aig àm agus bàs air. Ach bidh Realm Permanence a ’toirt suas agus a’ gleidheadh an t-saoghail daonna bho sgrios gu tur, oir tha solas na grèine a ’toirt buaidh air beatha agus fàs nithean beò. Tuigidh agus bidh an dorais mothachail anns a ’chorp a’ tuigsinn agus a ’faicinn mar a tha e a’ tuigsinn agus a ’faireachdainn eadar-dhealaichte bhon bhuidheann ag atharrachadh anns a bheil e ag iarraidh agus a’ faireachdainn.\nAdhbhar: an sgrùdaire, an riaghlaiche agus am britheamh; rianaire a ’cheartais mar gnìomh fiosrachaidh a rèir lagh ceart. Is e freagairt cheistean is dhuilgheadasan, toiseach is deireadh smaoineachadh, agus an stiùireadh air eòlas.\nAth-beò: A ’dèanamh a-mach an ìre eile a’ fàgail na roinnean eile dhith fhèin, ann an comas, a bhith ann am bith às ùr, ann an nàdar, nuair a chaidh corp bodhaig an duine ullachadh agus a dhèanamh deiseil airson a dhol a-steach agus àite-còmhnaidh a ghabhail anns a ’chorp sin. Tha am bodach air a dhèanamh deiseil le bhith ga thrèanadh gus am bi e a ’cleachdadh na ciad-fàthan, a bhith a’ coiseachd, agus ag ath-aithris nam facal a tha e air a chleachdadh airson a chleachdadh. Gun dèan e, mar a tha pitheid, fhad's a tha e fhathast beathach. Bidh e fàs gu bhith cho luath 'sa tha e tuigseach, mar a chithear ann an ceistean a tha e ag iarraidh, agus na tha e a ’tuigsinn.\nAth-bheothachadh: - a tha mar mheadhan air cruthachadh ginealach de chuirp. Tha seo a ’ciallachadh: gu bheil na ceallan bitheagach anns a’ bhodhaig gan cleachdadh gus corp eile a thoirt a-steach don t-saoghal ach atharrachadh agus òrdugh beatha nas àirde agus nas àirde a thoirt don bhodhaig. Is e seo aon le bhith ag ath-thogail a ’chorp bho chorp neo-choileach fireann no boireann gu corp corporra gun chrìoch agus iomlan, a tha air a choileanadh le gun a bhith a’ toirt seachad smuaintean mu ghnè no a bhith a ’smaoineachadh mu ghnìomhan feise; agus leis an bheachd inntinn leantainneach a th ’ann a bhith ag ath-bheothachadh a’ chuirp fhèin chun na stàit foirfe a thàinig bho thùs.\nCàirdeas: an tùs agus an t-sreath anns an aonachd dheireannach anns a bheil a h-uile aonad nàdurra agus aonadan tuigseach agus eòlas a ’buntainn ri co-fhaireachdainn mothachail.\ncreideamh: a tha na cheangal eadar aon no ceithir de na h-eileamaidean de nàdar, mar teine no èadhar no uisge no ùir, tro mothachaidhean bodhaig na clais, èisteachd, blas, no fàileadh, a tha a ’cumail no a cheangail an dorais mothachail san corp air ais gu nàdar. Tha seo air a dhèanamh ann an smuaintean agus gnìomhachadh le adhradh agus le ìobairtean loisgte agus òrain agus meall-chlàran no bogadh ann an uisge agus le incense gu aon dhiathan no barrachd de na h-eileamaidean teine, adhair, uisge no ùir.\nUallach: an crochadh air a ’chomas a bhith eòlach air a’ cheart ceàrr; is e an earbsa is an earbsa as urrainn a chur ann an aon rud a nì e san àm a dh'fhalbh agus san àm a dh ’fhalbh, fhèin a bhith an urra ri. Tha dleastanas a ’toirt a-steach fìrinn agus fìrinn, onair agus earbsachd agus feartan eile leithid sin a tha na charactar làidir is gun eagal, a tha nas fhaisge na am facal laghail.\nAiseirigh: tha dà chiall aice. Is e a ’chiad fhear cruinneachadh nan ceithir ciad-fàthan agus luchd-cruthachaidh corp na beatha a dh'fhalbh, a chaidh a sgaoileadh a-mach gu nàdar an dèidh a bhàs, agus ath-thogail le seòrsa anail gus a bhith mar àite-còmhnaidh don dotair nuair a thilleas e gu beatha na talmhainn. Is e an dàrna agus an fhìor bhrìgh gu bheil an dotair anns a ’chorp no am boireannach a’ ath-bheothachadh a ’chorp gnèitheach bhon fhear neo-iomlan no am buidheann boireannaich a tha, gu buidheann far a bheil bunaitean an dà ghnè air an toirt còmhla ann an aon chorp corporra coileanta agus air an ath-ùrachadh, ath-aiseirigh , airson na h-iomlanachd iomlan agus neo-bhàsmhor agus neo-bhàsmhor.\nDìoghaltas: Is e miann chruaidh a th ’ann a bhith a’ dèanamh cron air neach eile ann an dìoghaltas agus mar pheanas airson droch rudan ceàrr no mac-meanmnach, agus a bhith a ’sàsachadh miann an duine airson dìoghaltas.\nRhythm: an caractar is brìgh smaoineachaidh a chaidh a chur an cèill tron cheum no gluasad ann an fuaim no cruth, no le soidhnichean no faclan sgrìobhte.\nDeas: a ’toirt seachad fios air a bheil aon dhiubh mothachail, mar an riaghailt gnìomh as an taobh a-staigh.\nCeartas: a tha na inbhe smaoineachaidh is gnìomhachd, mar an lagh a tha air a thoirt seachad is an riaghailt giùlain, airson dìth toileachais is miann sa chorp. Tha e suidhichte anns a ’chridhe.\nBròn: a tha na faireachdainnean faireachdainn le smaoineachadh smaoineachail.\nFèin, an Àrd-ìre: a tha na miann no na miannan a tha an duine mothachail dha a bhith nas àirde, gu h-àrd, nas fheàrr na miann gruamach, feòlmhor, fiamhlach is beaga a bheatha làitheil. Chan e fèin-dhealachadh às leth a th ’ann fhèin\nmiann anns an duine, ach tha an duine a ’smaoineachadh de fhèin nas àirde seach gu bheil e, mar miann, air a cheangal gu do-sheachanta ri fèin-neach neach-eòlais a Fhèin Triune, agus mar sin an fhìor fhìrinn a dh’ aonadh airson “an Self Self.”\nFèin-mhisneachd: tha an stàit anns a bheil an dorsair a ’cur fhèin ri chèile le bhith a’ leigeil tarraing no diùltadh, roghainn no claon-bhreith, buaidh a thoirt air smaoineachadh.\nSailidh: a tha eòlach air mar neach-eòlais an Triune Self.\nCiall: Is e seo an ceangal agus an ìomhaigh de aonadan nàdair air faireachdainn, tro na ciad-fàthan agus na nearbhan don bhodhaig, a dh ’adhbharaicheas faireachdainn, faireachdainn, miann. Chan e faireachdainn, faireachdainn, no miann a th 'ann am mothachadh. Às aonais a ’chuirp, chan eil faireachdainn gu bheil faireachdainn. Ged a tha faireachdainn sa bhodhaig tha sruth cunbhalach de dh'aonadan nàdair a ’tighinn tro na ciad-fàthan agus a’ dol tron chorp mar imprisean air faireachdainn, caran coltach ri dealbh de inc air pàipear. Mar as aonais an inc agus am pàipear cha bhiodh duilleag clò-bhuailte ann, agus mar sin às aonais sruthan aonadan nàdair agus a ’faireachdainn nach biodh faireachdainn ann. Tha na cràdh agus an toileachas agus na faireachdainnean, na h-aoibhneas agus na dòchasan agus na h-eagalan, an bròn, an amharas agus an dìth-mhisneachd nan faireachdainnean, mar a tha beachdan gan dèanamh air faireachdainn, le ceangal bho na h-aonadan nàdair. Mar sin cuideachd na freagairtean le miann a bhith a ’toirt an aire air na faireachdainnean a dh’ fhaodadh a dhèanamh air faireachdainn, mar thìmeas, geur-leanmhainn, droch chothroim, ath-bheothachadh, dànachd, miann, no miann. Ach chan eil miann ann às aonais a ’bhodhaig gin de na daoine sin, chan eil barrachd air a bhith a’ faireachdainn gu bheil e a ’faireachdainn leis gu bheil e a’ ceangal ris na h-aonadan nàdair.\nFaireasan a ’Chorp: a tha nan tosgairean air nàdar aig cùirt an duine; riochdairean nan ceithir eileamaidean mòra den teine, an èadhar, an uisge, agus an talamh, a tha air an sònrachadh mar sealladh, claisneachd, blas, agus fàileadh bodhaig an duine.\nBeachd: a bheil beachdan air a nochdadh le faireachdainn agus smaoineachadh a thaobh neach, àite no rud.\nBeachdachd: a ’faireachdainn am faireachdainnean a th’ ann le faireachdainn meallta.\nGnèithean: a tha na rudan a ’leantainn air adhart leis na smuaintean a thaobh miann is faireachdainn a tha a’ cruthachadh bhuidhnean fireann is boireann.\nGnèitheachd: a tha na staid hypnotic de faireachdainn-agus miann ann am bodhaig daonna a bhios a ’faighinn cruth agus ìre de nàdar nàdur no de bhlas nàdair.\nSeall: a tha na aonad teine, ag obair mar tosgaire na h-eileamaid theine ann am bodhaig duine. Is e fradharc an t-seanal trom bi an eileamaid teine na nàdar agus an siostam gintinneach anns a ’bhodhaig ag obair agus a’ freagairt air a chèile. Is e sealladh an t-aonad nàdair a tha a ’ceangal agus a’ co-òrdanachadh buill-bodhaig an t-siostam gineadach agus a bhios ag obair mar shealladh air an dàimh cheart a tha eadar na buill.\nSilence: a tha eòlas ann an ath-aithris: socair socair, gun ghluasaid no fuaim.\nSin: a ’smaoineachadh agus a bhith a’ dèanamh an rud a tha ceàrr, an aghaidh ceartas, dè a tha fios aig aon neach a bhith ceart. Is e peacadh aon dealachadh sam bith bhon fhiosrachadh a tha ceart. Tha peacaidhean an aghaidh an duine fhèin, an aghaidh dhaoine eile, agus an aghaidh nàdair. Is e peanasan peacaidh pian, galar, fulangas, agus, mu dheireadh, bàs. Is e a ’chiad pheacadh an smuain, agus an gnìomh feise.\nSgilean: an ìre de ealain anns an dòigh a tha duine a ’smaoineachadh agus a’ miannachadh agus a ’faireachdainn.\nSleep: a tha a ’leigeil leis a’ faireachdainn agus miann aig an dotair, an t-siostam nearbhach agus na ceithir ciad-fàthan a ’chorp, agus a’ leigeil dhith a-steach ann fhèin ann an cadal aisling. Tha an gluasad air a thoirt gu buil mar thoradh air lughdachadh gnìomhan na buidhne air sgàth gu bheil feum air fois, airson nàdar a bhith a ’càradh nan sgudal, agus a bhith a’ dol don chorp nuair a tha an neach a ’call. An uair sin chan eil an dorsair a ’dèanamh ceangal ri nàdar agus chan fhaic e, a’ cluinntinn, a ’bualadh no fàileadh.\nAodach: a tha na aonad den eileamaid talmhainn, riochdaire na h-eileamaid talmhainn ann am bodhaig duine. Is e fàileadh an talamh air a bheil an eileamaid talmhainn de nàdar agus an siostam cnàmh a tha sa bhodhaig a ’coinneachadh agus a’ conaltradh. Bidh fradharc a ’faireachdainn le èisteachd, a’ cluinntinn gnìomhan a ’dol tro bhlas, bidh blas a’ cur air fàileadh, fàileadh am fàileadh. Is e fradharc an geòidh, a ’cluinntinn an èadhar, cuir blas air an uisge, agus fàsaidh an talamh cruaidh. Is e fàileadh am bunait air a bheil na trì ciad-fàthan eile ag obair.\nSomnambulism: a ’a bhith a’ coiseachd mu choinneamh cadal domhainn, a ’dèanamh rudan leis a’ chadal mar gu dùisg, agus, ann an cuid de chùisean, a ’dèanamh’ chleasan nach toireadh am somnambulist air falbh fhad is a dh ’fheitheamh. Tha Somnambulism mar thoradh air smaoineachadh fulangach fhad's a tha e na dhùsgadh; agus tha smaoineachadh smaoineachail mar sin a ’dèanamh cuideam mòr air an riochd anail. An uairsin, ann an cadal domhainn a chaidh a bhruadadh anns an stàite dùsgaidh, dèan e gu fèin-obrachail le cruth an anail, a rèir a ’phlana a chuir na somnambulist air.\nSomnambulist, A: a tha na neach-coiseachd cadail, fear a tha mac-meanmnach agus a dh ’fhaodadh a bhith na chorp eagalach agus cruth-anail agus a rèir molaidhean; aon a bhios a ’smaoineachadh air dè bu mhath leis a dhèanamh ach eagal a bhith air. Tha na rudan a tha e air smaoineachadh ann am bruadar latha anns an stàit dùinte às deidh sin air an cur an gnìomh le a chruth anail nuair a tha e na chadal. Ach, nuair a dhùisgeas e, chan eil e mothachail air na chaidh a dhèanamh ris a ’chorp na chadal.\nSoul: An rud neo-chinnteach de chreideamhan agus feallsanachdan, a thathar ag ràdh uaireannan a bhith neo-bhàsmhor agus aig amannan eile ag ràdh gu bheil iad fo bhàs, chaidh cunntas a thoirt air an tùs agus an cuid cinn, ach tha e air a bhith na chuideachadh a bhith na phàirt de, no co-cheangailte ris, an duine. bodhaig. Is e cruth no taobh fulangach cruth anail gach duine; is e an taobh ghnìomhach an anail.\nÀite: a ’susbaint, an-còmhnaidh gun sgrùdadh agus gun mhothachadh rud sam bith, is e sin tùs agus tùs gach nì a nochdas. Tha e gun chrìochan, pàirtean, stàitean no meud. Is ann tro gach aonad de nàdar, anns a bheil a h-uile ìre ann agus a h-uile nàdar a ’gluasad agus a’ dol.\nSpiorad: a tha na phàirt ghnìomhach de aonad nàdair a tha a ’spionnadh agus ag obrachadh tron taobh eile no taobh fulangach fhèin, ris an canar gnothach.\nSpioradachd:. Mar as trice air a bheil spiritualism, feumaidh iad a dhèanamh le nàdar no sprites an teine, àile, uisge, agus talamh, agus uaireannan le pàirtean de dh'uisge an duine a dh'fhàg air falbh bho bheatha na talmhainn. Mar as trice bidh iad sin air an fhaicinn no air an conaltradh tro mheadhan meadhan. Ann an trance, is e corp rìomhach no astral na meadhain an stuth no an cruth a chleachdar anns am bi an neach a dh'fhalbh a-mach, agus dh ’fhaodar pìosan bho chorp feòla nam meadhan agus na pìosan de bhuidhnean luchd-amhairc a tharraing air falbh gus am corp agus an cuideam a thoirt . A dh ’aindeoin an aineolas agus an foill a th’ ann le sàbhalaidhean mar seo, faodaidh pàirtean den fhear a bhàsaich tilleadh agus nochdadh tro fhuaimeachd tro mheadhan.\nSubstance: àite neo-chrìochnach, gun phàirtean, aon-ghnèitheach, an aon rud feadh na h-uile, anns a bheil “gun rud sam bith,” gun aonachd, a tha, mar sin fhèin, an làthair tro nàdar.\nSoirbheachas: ann a bhith a ’coileanadh adhbhar.\nSuccubus: a tha a ’feuchainn ri sealladh fhaicinn no a bhith càirdeil ri fear ri linn cadal. Coltach ris an incubus, tha dà sheòrsa de succubi, agus le diofar chruth agus rùn. Cha bu chòir do Incubi agus succubi a bhith air a fhulang fo sheachnadh sam bith. Faodaidh gun dèan iad mòran cron agus gun adhbhraich iad a bhith a ’dèanamh cron air daoine.\nSamhla, A:a tha na nì follaiseach a tha a ’riochdachadh cuspair neo-fhaicsinneach a tha ri smaoineachadh air, mar a tha e fhèin no a thaobh cuspair eile.\nBlas: a tha na aonad de dh'uisge uisge nàdar a chaidh air adhart gu ìre a bhith ag obair mar mhinistear nàdair ann an corp an duine. Is e blas a tha ann an sianal anns a bheil an eileamaid uisge de nàdar agus an siostam cuairteachaidh sa bhodhaig a ’cuairteachadh a chèile. Is e Taste an t-aonad nàdurra a tha a ’toirt air adhart agus a’ ceangal nan aonadan èadhair agus talmhainn anns na h-aonadan uisge aige gus an deasachadh airson cuairteachadh agus cladhach agus anns na buill aige fhèin gus blasad a dhèanamh.\nSmaoiniche: Tha fìor smaoiniche an Triune Self eadar an neach a tha fios aige, agus a dhoibh ann an corp an duine. Tha e a ’smaoineachadh leis an inntinn ceartas is an inntinn adhbhar. Chan eil leisgeul no teagamh anns an smaoineachadh aige, chan eil eas-aonta eadar a cheart agus adhbhar. Cha dèan e mearachd sam bith na smaoineachadh; agus na tha e a ’smaoineachadh aig aon àm.\nTha an dorais-sa-bhodha gu math caochlaideach agus neo-sheasmhach ann an smaoineachadh; chan eil na faireachdainnean faireachdainn-agus-miann aca an-còmhnaidh ann an aonta, agus tha an smaoineachadh aca air a riaghladh le inntinn na bodhaig a bhios a ’smaoineachadh tro na mothachaidhean agus de fheartan nan ciad-fàthan. Agus, an àite a bhith soilleir leis an t-solas, bidh an smaoineachadh air a dhèanamh mar as trice ann an ceò agus leis an t-solas air a sgaradh sa cheò. Ach, tha an t-sìobhaltas anns an t-saoghal mar thoradh air an smaoineachadh agus na smuaintean a rinn e. An robh cuid de na dotairean ann am buidhnean daonna a ’tuigsinn gu bheil iad nam meanbh-sheòrsachan gu bheil iad, agus airson smachd a chumail orra seach a bhith fo smachd an corp, dh’ fhaodadh iad an talamh a thionndadh gu gàrradh anns gach dòigh nas fheàrr na Pàrras.\nSmaoineachadh: Is e an chumail seasmhach den t-solas ionnsaigh a tha taobh a-staigh cuspair an smaoineachaidh. Is e pròiseas a th ’ann de (1) a’ taghadh cuspair no a ’cruthachadh ceist; (2) a ’tionndadh an t-solas mothachail, a tha air a dhèanamh le bhith a’ toirt an aire gun shamhail dha; (3) leis a ’ghabhaltas seasmhach agus le fòcasadh an t-solas mothachail air a’ chuspair no a ’cheist; agus (4) le bhith a ’toirt na Solais gu fòcas air a’ chuspair mar phuing. Nuair a bhios an Conscious Light ag amas air a ’phuing, tha an puing a’ fosgladh gu làn-eòlas an eòlais iomlan a chaidh a thaghadh no mar fhreagairt don cheist a chaidh a dhealbh. Bidh smaoineachadh a ’toirt buaidh air cuspairean a’ rèir amharasachd aca agus mar a tha ceartas is cumhachd an\nSmaoineachadh, Gnìomhach: an dùil a bhith a ’smaoineachadh air cuspair, agus an oidhirp a dhèanamh an solas tùrail a chumail taobh a-staigh a’ chuspair, gus am bi an cuspair sin aithnichte, no gus am bi an smuain air a tharraing air falbh no air a thionndadh gu cuspair eile.\nA ’smaoineachadh, fulangach: a tha am beachd a thathar a ’dèanamh gun rùn cinnteach; tha e air a thòiseachadh le smaoineachadh no beachd sgiobalta de na ciad-fàthan; an cluiche mas fhìor no bruadar latha a ’toirt a-steach aon no trì de na h-inntinnean an dotair anns an t-solas\nmar a dh'fhaodadh a bhith anns an àile inntinn.\nA ’smaoineachadh nach eil a’ cruthachadh smuaintean, sin, milleadh: Carson a tha duine a ’smaoineachadh? Tha e a ’smaoineachadh gu bheil e a’ toirt air smaoineachadh mu rudan a tha anns na ciad-fàthan, mu dhaoine agus mu thachartasan, agus mu na bhios e a ’bruidhinn riutha. Agus nuair a tha e a ’smaoineachadh gu bheil e airson a bhith na rudeigin, gus rudeigin a dhèanamh, no gus rudeigin fhaighinn no a bhith aige. Tha e ag iarraidh! Agus nuair a tha e ag iarraidh gum bi e ga thoirt fhèin agus an solas ann an smuain, na tha e ag iarraidh; tha e air smuain a chruthachadh. Tha sin a ’ciallachadh gu bheil solas san t-sealladh aige air a thàthadh le a mhiann a tha ag iarraidh, a’ chùis agus a ’chùis, no ris an rud no an rud a tha e ag iarraidh. Leis an smuain sin chuir e ris agus cheangail e an solas agus e fhèin. Agus tha an aon dòigh anns am faigh e an-còmhnaidh an solas agus e fhèin bhon cheangal sin ri bhith air a thoirt a-mach à sealladh; is e sin, feumaidh e an smuain a chothromachadh, le bhith a ’reothadh an t-solais agus a mhiann bhon rud a th’ ann ag iarraidh. Gus seo a dhèanamh, mar as trice gabhaidh e beatha gun àireamh, aois, ionnsachadh, tuigse; gus nach tuig e nach urrainn dha a dhol an sàs cho math ris an rud ris a bheil e ceangailte agus ceangailte, mar as urrainn dha mura biodh e ceangailte, gun cheangal. Is e do mhiann tha thu! Chan e a ’ghnìomh no an rud a tha thu ag iarraidh. Ma chuireas tu ceangal ris agus an cuir thu fhèin ris le beachd, chan urrainn dhut obrachadh cho math ri ma tha thu gun cheangal agus saor gus a bhith ag obair gun cheanglachan. Mar sin, is e a ’smaoineachadh nach eil a’ cruthachadh smuaintean a bhith saor gus smaoineachadh, agus gun a bhith ag iarraidh, a bhith, cumail, ach gnìomhachadh, a chumail, gun a bhith ceangailte ris an a ’ghnìomh, gu na tha thu grèim. Is e sin, gus smaoineachadh ann an saorsa. An uairsin faodaidh tu smaoineachadh gu soilleir, le solas soilleir, agus le cumhachd.\nSmaoineachadh, A: a tha beò ann an nàdur, air a bheothachadh agus air a thoirt am follais anns a ’chridhe tro fhaireachdainn agus miann leis an Conscious Light, air a mheudachadh leis an eanchainn agus air a thoirt a-mach às an eanchainn, agus a bheir buaidh air mar ghnìomh, rud no tachartas, a-rithist agus a-rithist, gus an tig e. tha e cothromach. Tha pàrant-pàighidh an smaoineachaidh an urra ris na toraidhean uile a thig às gus am bi an smuain sin cothromach; is e sin, le bhith a ’eòlas bho na tachartasan, na h-eòlasan bho eòlasan, an dorsair\na ’faighinn às an t-solas agus an fhaireachdainn agus na miann bhon nì nàdair ris an robh iad ceangailte, agus mar sin a’ faighinn eòlas.\nSmaoineachadh, a ’cothromachadh le: Bidh sinn a ’smaoineachadh gum bi an solas a’ toirt an aire bho smaoineachadh nuair a tha faireachdainn agus miann ann an aonta le chèile agus tha an dithis aca ag aontachadh leis an t-seulachan a thaobh an gnìomh, an rud no an tachartas a fhuair fianais bho I -ess. An uairsin bidh an smuain a ’toirt air falbh agus ag ath-nuadhachadh an t-solais chun an àile gluasadach agus tha an smuain co-chothromach, a’ stad a bhith ann.\nSmaoinich, an Bàillidh Cothromachaidh ann an: an comharra a tha a ’toirt buaidh air cogais mar bheachd gur e an call a dh’ ainmich e nuair a chaidh an smuain a chruthachadh le faireachdainn agus miann. Tro na h-atharrachaidhean agus an taobh a-muigh den smaoineachaidh, tha an comharra fhathast ann gus am bi co-chothromachadh na smuain sin. Tha an comharra agus an smuain a ’dol à sealladh nuair a tha an smuain cothromaichte.\nSmaoineachadh, riaghladh: Is e a ’bheachd aon-neach aig àm a’ bhàs am beachd riaghlaidh airson an ath bheatha air an talamh. Dh'fhaoidte gun atharraich e, ach ged a tha e a ’riaghladh tha e a’ toirt buaidh air a smaoineachadh, a ’cuideachadh le bhith a’ taghadh a chompanaich agus a stiùirichean\nno a thoirt a-steach e do dhaoine eile mu smaoineachadh co-chosmhail. Bidh e gu tric a ’tighinn gu co-dhùnadh mu thaghadh dreuchd no gnìomhachas no dreuchd a dh'fhaodadh e leantainn tro bheatha. Ged a tha e fhathast a ’smaoineachadh gu robh e a’ smaoineachadh gu robh e a ’toirt buaidh air a bheatha agus ga thoirt seachad\ndath a chur air a shealladh air beatha.\nBeachdan, A ’tadhal: Smaoinich mu chuairt; tha iad cho greannach ris na pàrantan aca; bidh iad a ’tadhal air a chèile ann an àrainneachdan inntinn dhaoine, air sgàth na h-amasan agus na nithean air a bheil iad air an cruthachadh, agus bidh iad a’ coinneachadh ann an àile nan ùidhean coltach ris na daoine a bhios gan cruthachadh. Is e smuaintean na prìomh adhbharan airson coinneamh agus comann dhaoine; bidh coltas an cuid bheachdan a ’tarraing dhaoine còmhla.\nUair: an atharrachadh ann an aonadan no tomadan aonadan a tha an dàimh ri chèile. Tha iomadh seòrsa ùine anns na saoghail agus anns na diofar stàitean. Mar eisimpleir: tha tomad nan aonadan a tha a ’dèanamh na grèine, a’ ghealach, an talamh, ag atharrachadh an dàimh ri chèile, air an tomhas mar àm na grèine, àm na gealaich, àm na talmhainn.\nEadar-imrich: Is e am pròiseas a bhios a ’leantainn air bho bhith a’ nasgadh na bitheagan fireann agus boireann fireann le cruth-anail, anam a ’bhodhaig san àm ri teachd, aig àm breith. Is e an imrich agus cruinneachadh còmhla a h-uile fear\neileamaidean agus beatha agus cruthan tiotalach bho rìoghachdan mèinnearach agus glasraich agus ainmhidhean anns an deach an sgaoileadh an dèidh bàs, agus an ceangal agus an togail ann an corp daonna ùr, cruinne ùr, a rèir an t-anam, cruth a ’chuirp gu a bhith, agus a bhith ga ullachadh, a bhith mar àite-còmhnaidh flesh airson a bhith a ’tilleadh agus a’ ath-bheothachadh de chuid an dorais den Triune Self. Tha imrich luchd-taghaidh na buidhne tarsainn no tro na rìoghachdan sin\nde nàdar: am mèinnearach no na bunailt, an lus no glasraich, agus beathach, a-steach do naoidhean. Is e sin deireadh na h-imrich às an anam, cruth, airson an duine, thairis no trì rìoghachdan nàdurrach dhan duine.\nFèin Trì: An neach so-aithnichte agus neo-chunbhalach aon neach; a dhearbh-aithne agus a eòlas mar eòlas; a dhligheachd agus a phàirt adhbhar mar smaoiniche, anns an Eternal; agus, a mhiann agus a bhith a ’faireachdainn pàirt mar dhotair, a th’ ann bho àm gu àm air an talamh.\nFèin-Thòiseach na Cruinne, Na: ann an dearbh-aithne saoghal gluasadach Triune Selves, agus tha e a ’seasamh a thaobh na h-ìre as àirde mar a tha an Triune Self a’ lorg.\nUrras: A ’creidsinn ann an creideas bunaiteach ann an onair is fìrinn dhaoine eile, oir tha an onair dhomhainn domhainn anns an tè a tha a’ earbsa. Nuair a tha aon diumbadh aig an earbsa a chuir e ann an àite eile, bu chòir dha\ncha bhith a ’call earbsa ann fhèin, ach bu chòir dha ionnsachadh gu bhith faiceallach, faiceallach mu na tha agus na h-earbsa anns a bheil e.\nFìrinn:a tha ag iarraidh a bhith a ’smaoineachadh agus a’ bruidhinn gu sìmplidh mu rudan gun a bhith am beachd am mìr a thoirt air a ’chùis no a bhith a’ bruidhinn mu dheidhinn. Gu dearbh, thathas a ’tuigsinn nach bu chòir do neach innse\ndaoine fiosraichte no ceasnachail a tha fios aige.\nSeòrsaichean: Is e seòrsa a th ’ann an seòrsa tùsail no toiseach na foirm, agus is e am foirm an in-ghabhail agus crìoch a chuir air an t-seòrsa. Is e smuaintean na seòrsaichean de bheathaichean agus de rudan agus tha iad mar chruthan air an obrachadh a-mach mar a tha faireachdainnean agus miannan daonna air an sgrion.\nTuigsinn: a tha a ’toirt fainear agus a’ faireachdainn dè na rudan a tha annta fhèin, dè an càirdeas a th ’aca, agus a’ tuigsinn carson a tha iad mar sin agus co-cheangailte.\nAonad, A: a tha na chnap-starra do-ruigsinneach agus neo-chnàmhte, cearcall, aig a bheil taobh neo-chumanta, mar a tha air a shealltainn le trast-thomhas còmhnard. Tha taobh gnìomhach agus fulangach air an taobh a chithear, mar a tha e air a shealltainn le loidhne mheadhanach sa mheadhan. Tha na h-atharrachaidhean a rinn an eadar-obrachadh aca air an toirt air adhart leis gu bheil an dithis gun shamhail a ’dèanamh sin. Tha comasachd aig gach aonad a bhith a ’faighinn aon leis an fhìrinn dheireannach - Co-mhothachadh - le bhith a’ gluasad gu cunbhalach a bhith mothachail\nceumannan nas àirde.\nAonadan: Tha trèanadh agus foghlam aonadan stèidhichte air a ’mholadh gu bheil comasachd aig gach aonad nàdair a bhith a’ faighinn a-steach do rannsachadh. Tha foghlam an aonaid air a dhèanamh ann an Oilthigh Laghan. Is ea tha ann an Oilthigh Laghan\ncorp chorporra iomlan, neo-ghnèitheach den Rìoghachd, a tha air a riaghladh le dìobhaire agus smaoiniche agus eòlaiche Tìme Fìnealta a-rèir a ’Òrdugh Adhartais sìorraidh.\nAnn am foghlam aonadan neo-fhillte, tha a bhith a ’fàs nas cothroime mar a bhith ag obair tro gach ceum gus an’ e a-mach ceumnachadh bhon Oilthigh, a bhith na aonad tuigseach taobh a-muigh nàdar.\nIs e na h-ìrean anns a ’bhodhaig iomlan: aonadan gluasadach, aonadan compotair, agus aonadan mothachaidh, agus mu dheireadh tha aonad cruth-anail, a tha ann an trèanadh a bhith air a cheumnachadh bho nàdar agus a bhith na neach-tuigse tùrail aonad as fhèin agus of a h-uile\nrudan agus laghan. Tha na h-aonadan gluasadach leis na sgrìobhadairean dèanta a-steach agus ag obair mar structar anns gach pàirt de bhuidheann laghan an Oilthigh. Fhad's a tha iad a ’fuireach gu sealach tha cumhachd aca agus bidh iad air an toirt seachad mar laghan agus gan cur a-mach gu bhith nan laghan obrachaidh nàdair. Is e aonadan tuainealaich tosgairean bho na h-eileamaidean mòra teine, èadhar, uisge, agus talamh, a tha mar threòraiche air na ceithir shiostaman - ginealach, analach, gluasadach agus cnàmhail - agus na buill-bodhaig sin.\na tha nam pàirtean obrachaidh. Bidh an aonad cruth-anail a ’co-òrdanachadh na ciad-fàthan agus na siostaman agus na h-òrganan ann am bun-reachd gnìomhail na buidhne.\nAonadan, Nàdar: a tha air aithneachadh bho bhith mothachail as na dreuchdan aca a-mhàin. Chan eil aonadan nàdair mothachail of rud sam bith. Tha ceithir seòrsaichean ann: aonadan an-asgaidh a tha gun cheangal agus gun cheangal ri aonadan eile ann an tomad no structar; aonadan gluasadach, a tha air an dèanamh a-steach no a ’ceangal ri structar no tomad airson ùine agus an uair sin a’ dol air adhart; aonadan luchd-dèanaidh, a bhios a ’dèanamh agus a 'cumail aonadan gluasadach airson ùine; agus aonadan faire, mar fhradharc, èisteachd, blas, agus fàileadh, a tha a ’riaghladh no a’ riaghladh na ceithir siostaman ann an corp an duine. Tha a h-uile aonad nàdurra neo-thuigseach.\nAonad, Organ: Le aon aonad ceangal cealla, bidh aonad organ a ’cumail a’ dol a rèir na ceallan air fad a thèid an t-òrgan a dhèanamh, gus am bi e comasach an gnìomh no na gnìomhan aige a cheangal ris na buill eile ann an aon de na ceithir siostaman sa bhodhaig. buinidh e dha.\nAonadan, Sense: na ceithir aonadan nàdarrach anns a ’chorp a bhios a’ ceangal agus a ’ceangal na ceithir ciad-fàthan sealladh, claisneachd, blas, agus fàileadh, leis na ceithir siostaman aca: sealladh leis an ginealach, claisneachd leis an t-analach, blas leis a’ chuairteachadh, agus fàileadh le an cnàmh; agus, leis na ceithir eileamaidean: teine, èadhar, uisge, agus ùir.\nVanity: a tha cho lag agus cho neo-leasaichte 'sa tha na nithean no na dreuchdan is na seiseanan a thathas ag iarraidh san t-saoghal, an coimeas ri Rìoghachd na seasmhachd; chan eil e a ’tuigsinn gun fheum a bhith a’ feuchainn ri bhith a ’feuchainn\ntoileachas ann a bhith a ’còrdadh ri daoine, agus le toileachas is coltas shuidheachaidhean, nuair a thèid an soisgeachd aca a choimeas ris a’ chumhachd a dh ’fhaodadh a bhith an sàs ann an onair is fìrinn.\nGuthan, cleasan de: Tha na daoine seo, mar a chanas sinn, ag iarraidh miann a dh ’fhulang le beatha dhaoine a dh’ a tha, na dh ’fhalbh bho bhith a’ bàsachadh ag adhbhrachadh bàs fhad is a tha an dotair a ’feuchainn ri sgaradh a dhèanamh bhuapa. Tha an t-ionad ag iarraidh mar gum bi cleòc de bhothagan cuideachd a ’fulang,\noir chan eil dòigh aca air tàmailt gun chorp daonna. Mar sin bidh iad gu tric a ’lorg àrainneachd duine aig a bheil miann air leth agus a tha deònach no a dh’ fhulang gus a bhith fo bhuaidh deoch làidir no eucoir.\nSàr-dhuais: a tha cumhachd, neart toil, anns an cleachdadh de fhìrinn agus fìrinn.\nAn Tiomnadh, Saor: Is e an tiomnadh am miann, aig an àm seo, de àm, no den bheatha. Tha e gu mòr an urra ri na miannan aige agus dh'fhaodadh e làmh an uachdar fhaighinn air miann chàich. Is e miann an cumhachd mothachail taobh a-staigh, a dh'fhaodas atharrachaidhean adhbhrachadh ann fhèin no a tha ag atharrachadh rudan eile. Chan eil miann anns an duine an-asgaidh, oir tha e ceangailte no a ’toirt ionnsaigh air rudan a th’ aig na ciad-fàthan nuair a tha e a ’smaoineachadh. Faodaidh aon mhiann a bhith a ’riaghladh no a bhith fo smachd miann eile, ach chan urrainn dha miann miann eile atharrachadh no toirt air a bhith ag atharrachadh e fhèin. Chan urrainn do chumhachd sam bith eile na aonar atharrachadh. Faodaidh miann a bhith air a cheannsachadh, air a phronnadh, agus air a dhèanamh fo-dhèanta, ach chan fhaodar atharrachadh a dhèanamh air fhèin mura roghnaich agus gun diùlt e atharrachadh. Tha e saor a bhith a ’taghadh an atharraich e no nach atharraich e fhèin. Is e an cumhachd seo a bhith a ’roghnachadh a bheil e fhathast ceangailte ris an rud seo no an rud sin, no am bi e a’ dol às an rud agus a bhith gun cheannsachadh, a phuing saorsa, an ìre saorsa a tha aig gach miann. Faodaidh e an ceum a leudachadh gu raon saorsa le bhith deònach a bhith, a dhèanamh, no a bhith, gun a bhith a ’ceangal ris na tha e airson a dhèanamh, no a dhèanamh. Nuair a smaoinicheas an tiomnadh gun a bhith ceangailte ris na tha e a ’smaoineachadh, tha e saor an-asgaidh, agus tha saorsa aige. Ann an saorsa, faodaidh e bhith no a dhèanamh no a bhith na dh ’fhaodadh a bhith no a dhèanamh no a bhith, fhad's a tha e fhathast gun chothromachadh. Tha e saor gu bhith air a thoirt a-steach, gun cheannsachadh.\nGliocas: an cleachdadh ceart de eòlas.\nObair: a tha na gnìomhachd inntinn no bodhaig, an dòigh agus an dòigh air a bheil an t-adhbhar air a choilionadh.\nWorld, Noetic: chan e saoghal nàdair a th ’ann; is e an cruth tuigseach no an t-eòlas air Rìoghachd na Sìorrachd, aonachd a tha ann a ’tighinn a-steach à àrainneachdan fuaimneach a h-uile Sìth Toraidh agus de na laghan a tha a’ riaghladh nàdar. Is e an t-eòlas sìtheil eadar-ghluasadach a tha a ’buntainn ris a h-uile Triune Selves agus mu na làithean a dh'fhalbh, an-diugh agus na chaidh a dhèanamh mar àm ri teachd de cheithir saoghalan na cruinne. Chan urrainn don eòlas a tha a ’sìor dhol sìos agus ag atharrachadh mu na mothachaidhean ann an saoghal an duine le bhith a’ feuchainn agus a ’feuchainn ri cur ri saoghal an eòlais. Tha iad sin coltach ri toraidhean samhraidh is geamhraidh, a tha a ’tighinn agus a’ dol. Saoghal an eòlais\na ’toirt seachad fiosrachadh mu na h-uile Triune Selves, agus tha an eòlas air a h-uile duine ri fhaotainn do gach Triune Féin.\nCeàrr: an smaoin no an gnìomh sin a tha mar ghluasad bho na tha fios aig neach mar as còir.