In Οι εκπαιδευόμενοι By Αικατερίνη 2202\nΑυτό είναι το πώς η σύγχρονη ζωή είναι ότι πρέπει να διαβάσει τουλάχιστον 3.000 χαρακτήρες του κειμένου μιας νέας ημέρας. Κάποιος να πάρει ανείπωτη ευχαρίστηση από την ανάγνωση ένα ενδιαφέρον άρθρο ή ένα βιβλίο, για κάποιον — είναι απλά ζωτικής σημασίας. Νωρίτερα εγγραφές στο σχολείο μας, γράψαμε το πόσο καλά την ανάγνωση βιβλίων στην αγγλική γλώσσα επηρεάζει τη συνολική πρόοδο της εκμάθησης γλωσσών.\nΕξετάσαμε λεπτομερώς τους λόγους για τους οποίους θα πρέπει να μάθει να αντιμετωπίζει με την ανάγνωση στα αγγλικά, στο άρθρο «5 λόγοι για να διαβάσει τα βιβλία στα αγγλικά.»\nΑπό την τεράστια λίστα με όλα τα είδη των βιβλίων που έχουμε επιλέξει εκείνα που αξίζει να διαβαστεί, και είπε πώς να κάνετε την επιλογή σας στο άρθρο «Ποια βιβλία να διαβάσω στα αγγλικά. Πώς να τα διαβάσει. »\nΣταματήσαμε ξεχωριστά για κάθε τύπο ανάγνωση του άρθρου «Τύποι την ανάγνωση στα αγγλικά. Διαβάστε αποτελεσματικά. »\nΣτη θεωρία, τα πάντα φαίνεται ρόδινα και πολύ ενδιαφέρουσα, αλλά στην πράξη, βρισκόμαστε συχνά αντιμέτωποι με άγνωστες λέξεις, περίπλοκο κείμενο και σταθερή επιθυμία να το διαβάσετε αργότερα »μέχρι τη Δευτέρα.» Για να αποφευχθεί αυτό, θα πρέπει να επιλέξετε ένα βιβλίο, σύμφωνα με τα ενδιαφέροντά σας και το επίπεδο της γλώσσας.\nΕίχα την τύχη να ασχοληθούν με το πρόσωπο που έχει μια θετική στάση απέναντι στη διαδικασία της ανάγνωσης στα αγγλικά και με ασφάλεια να τελειώσει το έργο που ξεκίνησε πριν από το τέλος. Σας παρουσιάζουμε μια συνέντευξη με έναν μαθητή του ορυχείου, Βίκτορ, ο οποίος ευτυχώς συμφώνησαν να μοιραστούν τις ιδέες τους σχετικά με την ανάγνωση στα αγγλικά.\nCatherine: Γεια σου, Βίκτορ. Είμαι πολύ ευτυχής που έχετε συμφωνήσει να μοιραστούν τις εμπειρίες τους από την εκμάθηση ξένων γλωσσών με τους αναγνώστες μας. Για να ξεκινήσετε; Πες μου, γιατί, και όταν αποφασίσετε να ξεκινήσετε την ανάγνωση βιβλίων στο πρωτότυπο;\nVictor: Η πρώτη φορά που προσπάθησα να διαβάσω το βιβλίο στη γλώσσα του πρωτοτύπου, ενώ σπούδαζε στο πανεπιστήμιο. Ήταν μέρος της δουλειάς για ένα εξάμηνο — διαβάστε οποιοδήποτε βιβλίο φαντασίας και να γράψει μια κριτική για αυτό. Για μένα ήταν ενδιαφέρον να εμπλουτίσουν το λεξιλόγιό σας και σταθερές εκφράσεις στροφές της φράσης, δεν είναι τυπική για σχολικά βιβλία, αλλά είναι πανταχού παρούσα στη ζωντανού λόγου. Δυστυχώς, αυτή η εμπειρία ήταν κουραστική και δεν προκάλεσε ενδιαφέρον για την ανάγνωση στο πρωτότυπο. Επέστρεψα σε αυτό το εγχείρημα, λίγα μόλις χρόνια αργότερα, όταν άρχισα να ασχολούμαι με έναν προσωπικό γυμναστή.\nCatherine: Ποια βιβλία έχετε διαβάσει τον τελευταίο καιρό;\nVictor: Ένα από τα τελευταία έργα που έχω διαβάσει, — Lullaby («Νανούρισμα») Palahniuk και The Firm («Εταιρεία») Τζον Γκρίσαμ.\nCatherine: Victor, είναι αρκετά σοβαρή λογοτεχνία. Πώς αξιολογείτε το επίπεδο των Αγγλικών σας;\nVictor: Θα μπορούσα να πω ότι ήταν μεταξύ Upper-Intermediate και Advanced Αλλά αν ήμουν ένας εγγενής αγγλικός ομιλητής, ονομάζεται αυτός λογοτεχνία σοβαρά, εγώ δεν μπορούσα. Παρόλα αυτά, αυτό το είδος του αστυνομικού μυθιστορήματος ή ενός θρίλερ — ένα μυθιστόρημα, ως επί το πλείστον χρόνο-δολοφόνος για ταξίδια προς και από την εργασία. Αλλά για τον σπουδαστή της αγγλικής γλώσσας ανάγνωση αυτών των βιβλίων στην αρχική μπορεί να είναι μια σημαντική δοκιμασία.\nCatherine: Μοιραστείτε ένα μυστικό το πώς θα προσεγγίσει το θέμα της επιλογής ενός βιβλίου; Είναι σημαντικό να σας πω ότι αυτό είναι Αμερικανός ή Βρετανός συγγραφέας και όχι τη μετάφραση, για παράδειγμα, η γαλλική φιλολογία στα αγγλικά;\nVictor: Η προσέγγιση για την επιλογή των βιβλίων γίνεται με βάση την προαναφερόμενη Θα ήθελα να επιστήσω περισσότερο από ένα ζωντανό σύγχρονη γλώσσα των διαλόγων των ηρώων και του συγγραφέα της αφήγησης. Για μένα είναι πολύ σημαντικό να διαβάσετε το λογοτεχνίας, γραμμένο στο πρωτότυπο είναι στα αμερικανικά αγγλικά. Αυτό συμβαίνει επειδή είμαι μεγάλος οπαδός της αμερικανικής κουλτούρας: από σκοτεινές ομάδες μουσικής και κινημάτων στην cult σειρά TV όπως Breaking Bad («Breaking Bad»), τις απογευματινές παραστάσεις Stephen Colbert και κόμικς του Spider-Man. Και για να μάθουν αγγλικά, μπορώ να χρησιμοποιήσω όλες τις πηγές αυτές.\nCatherine: Είναι σημαντικό για σας να συζητήσετε με το παλιό φίλο ή δάσκαλος;\nVictor: Μια επανάληψη διαβάσει τα δικά τους λόγια, βέβαια, συμβάλλει στην εδραίωση σε μια ομιλία νέα ώθηση. Η συζήτηση σε αυτήν την περίπτωση, είναι σημαντικό να μην ως επιχείρημα, ή μια ανταλλαγή απόψεων, αλλά ως πρακτική να απομνημονεύσουν νέες λέξεις.\nCatherine: Ξέρω ότι έχετε διαβάσει επίσης την επαγγελματική βιβλιογραφία στην αγγλική γλώσσα. Υπάρχει διαφορά στην προσέγγιση για την ανάγνωση επαγγελματική βιβλιογραφία και φαντασίας εκεί;\nVictor: Ναι, η επαγγελματική βιβλιογραφία διάβασα σχεδόν κάθε μέρα, και η ποσότητα του υλικού ανάγνωσης υπερβαίνει τον όγκο της τάξης της τέχνης. Επαγγελματική βιβλιογραφία είναι πολύ πιο σοβαρή, υπό την έννοια της γλώσσας. Λεξιλόγιο που χρησιμοποιείται, αν και συγκεκριμένες, αλλά γνωστά στην τέχνη. Έτσι, διαβάστε τα έντυπα αυτά είναι πολύ πιο εύκολο. Δεν έχει επίθετα ή τις μεταφορές.\nCatherine: Έχετε πάρει την ευχαρίστηση από την ανάγνωση του αρχικού λογοτεχνία;\nVictor: Φυσικά. Εγώ συνήθως διαβάζουν στα μέσα μαζικής μεταφοράς στο δρόμο για την εργασία και την πλάτη που επιτρέπει την εν λόγω μισή ώρα στο δρόμο σχεδόν αόρατο και δεν βαριούνται.\nCatherine: Πολλοί μαθητές Αγγλικά αντιμέτωποι με μια πληθώρα από άγνωστες λέξεις στο κείμενο που κάνει το βιβλίο να ρίξει στην αρχή ή κατά το ήμισυ. Έχετε σκεφτεί ποτέ η πολυπλοκότητα της ανάγνωσης φαντασίας, και πώς θα τα αντιμετωπίσετε;\nVictor: Αρχικά, προσπάθησα να μην αφήσω χωρίς τη μεταφορά τυχόν άγνωστες λέξεις στη σελίδα, ψάχνει συνεχώς στο λεξικό, εάν ακόμη και μια μικρή αμφιβολία κατά την έννοια της λέξης ή φράσης. Αυτό με ενόχλησε γρήγορα. Η χαρά της ανάγνωσης δεν ήταν αρκετό. Ως εκ τούτου, με τον καιρό, άρχισα να χάσετε τις άγνωστες λέξεις, προσπαθώντας να ανακτήσουν την αίσθηση της πλαίσιο και επαναλαμβανόμενες αναφορές στο κείμενο. Τα πράγματα πήγαν πολύ καλύτερα αυξημένη ταχύτητα ανάγνωσης, ένα σκέλος έννοια του οικοπέδου, όταν δεν θέλετε να ρίξει το βιβλίο κατά την κατάκλιση, χωρίς να γνωρίζει τις επόμενες ανισόπεδοι κόμβοι σκηνή. Είναι αλήθεια, υπάρχουν παγίδες. Δεν είναι πάντα δυνατό να αποκατασταθεί η πραγματική έννοια των λέξεων από τα συμφραζόμενα, ή να υποθέσουμε το αντίθετο νόημα και παρερμήνευσε την ιστορία ή μια ιδέα. Έτσι, μερικές φορές είναι ακόμα αξίζει να ελέγξει τις εικασίες τους με το λεξικό.\nCatherine: Η ανάγνωση σας για να βελτιώσουμε γνώση της αγγλικής γλώσσας;\nVictor: Νομίζω ότι το διάβασμα είναι μόνο ένας από τους πολλούς τρόπους για να βελτιώσουν τη γλώσσα, ενώ αρκετά σημαντικό ώστε να δαπανούν τουλάχιστον σίγαση τον ελεύθερο χρόνο τους.\nCatherine: Και τέλος, Βίκτορ, παρακαλούμε να δώσετε κάποιες συμβουλές για το πώς να την καλύτερη και πιο αποτελεσματική για να διαβάσει τα βιβλία στη γλώσσα του πρωτοτύπου.\nVictor: Μπορώ να συστήσω τη σύγχρονη τεχνολογία: δισκία και e-books. Κατά κανόνα, πολλά προγράμματα για την ανάγνωση βιβλίων είναι δυνατόν να εγκαταστήσετε ένα plugin που δείχνει τη μετάφραση της οποιασδήποτε λέξης, αλλά σας επιτρέπει επίσης να το αποθηκεύσετε στο λεξικό για την περαιτέρω επανάληψη και τη μάθηση. Η ικανότητα να γρήγορα, χωρίς να κοιτάζει πάνω από το κείμενο, να μάθουν την έννοια των νέων λέξεων θα σας απαλλάξει από την ταλαιπωρία και να κάνει μια γρήγορη και ενδιαφέρουσα ανάγνωση.\nCatherine: Σας ευχαριστώ, Victor, επειδή μοιράστηκαν τις εμπειρίες τους. Με τη σειρά του, θα ήθελα να ευχηθώ σε όλους καλή επιτυχία, να διασκεδάσετε και να απολαύσετε τη διαδικασία της ανάγνωσης λογοτεχνίας.


Θανατηφόρες ασθένειες στα άλογα | Νότι Άλογα\nΙλδεφόνσο Γκόμεζ | | Ασθένειες αλόγων\nΣτο blog έχουμε μιλήσει περιστασιακά ή άλλα για τις ασθένειες που μπορούν να έχουν τα άλογα. Οι περισσότεροι από αυτούς δεν πρέπει να μας δώσουν περισσότερο από ένα μικρό τρόμο. Υπάρχουν όμως μερικά που μπορεί να είναι ένα δύσκολο πρόβλημα να ξεπεραστεί. Αναφερόμαστε θνητικές ασθένειεςΕκείνα που μερικές φορές σκοτώνουν ακόμη και ζώα. Να είστε προσεκτικοί μαζί τους.\nΤα περισσότερα ξεκινούν με τον ίδιο τρόπο: με λίγα συμπτώματα που αργότερα γίνονται πιο σοβαρά. Πριν τα πρώτα ή περισσότερα εμφανή προβλήματα, θα ήταν καλύτερο να επικοινωνήσετε με τον συνηθισμένο κτηνίατρό μας για να μας συμβουλεύσετε τι να κάνουμε. Είναι πολύ πιθανό να κάνει κάποιες δοκιμές στο ζώο για να ελέγξει την κατάστασή του και, από εκεί, να αποφασίσει τι είναι απαραίτητο.\nΣε περίπτωση που όχι ας δοκιμάσουμε βολικά η ασθένεια, είναι πιθανό να επιδεινωθεί. Τα συμπτώματα θα γίνουν πιο εντυπωσιακά και, φυσικά, η υγεία του αλόγου θα επιδεινωθεί με την πάροδο των ημερών. Σε αυτό το σημείο, είναι πιθανό να εφαρμοστούν πιο επιθετικές θεραπείες. Τα βακτήρια θα έχουν βαθειά στην κυκλοφορία του αίματος του ζώου, προκαλώντας πολλές ταλαιπωρίες.\nΜην αποκλείσετε ότι, σε ένα ορισμένο σημείο, το ζώο πεθαίνει. Αυτό, σε περίπτωση που δεν παρέχεται επαρκής φροντίδα. Στην πραγματικότητα, δεν θα ήταν η πρώτη φορά που συνέβη κάτι παρόμοιο. Επαναλαμβάνουμε τη συμβουλή που σας έχουμε δώσει προηγουμένως: εάν δείτε ότι το άλογό σας πάσχει από οποιαδήποτε ασθένεια, τόσο το καλύτερο βάλτε μια θεραπεία όσο το δυνατόν συντομότερα. Εάν όχι, θα μπορούσε να είναι θανατηφόρο.\nΠλήρης διαδρομή προς το άρθρο: Άλογα Νότι » άλογα » Ασθένειες αλόγων » Τα άλογα έχουν επίσης θανατηφόρες ασθένειες\nΗ Λούσι Ρις, μια σπουδαιότητα για τον κόσμο των αλόγων


Τελευταία ενημέρωση: 2007-10-23, 00:00:00\nΗταν ο σκόρερ των δυο τερμάτων στην Καρδίτσα, όπου η Νίκη πήρε ένα σπουδαίο διπλό στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος της Γ’ Εθνικής. Προχθές «χτύπησε» ξανά σε εκτός έδρας ματς, αυτή την φορά στη Θέρμη και με το γκολ που πέτυχε χάρισε στην ομάδα του έναν υπερπολύτιμο βαθμό.\nΟ λόγος για τον Χρήστο Χατζηπαντελίδη, που ήρθε στη Ν. Ιωνία το καλοκαίρι που μας πέρασε επηρεασμένος θετικά από την παρουσία του Νίκου Ζαλίκα στον πάγκο. Απέρριψε καλύτερες οικονομικές προτάσεις και φόρεσε την κυανόλευκη φανέλα στο πρωτάθλημα της τρίτης κατηγορίας. Ο αριστεροπόδαρος χαφ, Γιαννιώτης στην καταγωγή, ξεκίνησε την καριέρα του από την Δάφνη Ερυθρών. Αγωνίστηκε στην συνέχεια στον Αθηναϊκό, στην Κέρκυρα, στον ΠΑΣ Γιάννινα (Α’ Εθνική), στον Ολυμπιακό Λευκωσίας και στην Πρέβεζα, ενώ φόρεσε την φανέλα με το εθνόσημο με την Ολυμπιακή ομάδα της χώρας μας. Φέτος αποτελεί μια από τις βασικές επιλογές της τεχνικής ηγεσίας. Μπορεί να χρησιμοποιήσει με την ίδια ευχέρεια και το δεξί του πόδι, ενώ ξεχωρίζει για τις τεχνικές του ικανότητες.\nΟ ίδιος δηλώνει αδιάφορος για το γεγονός ότι αυτή την στιγμή είναι ο πρώτος σκόρερ της Νίκης: «Το γεγονός ότι είμαι πρώτος σκόρερ δεν μου λέει τίποτα. Χωρίς τους συμπαίκτες μου δεν θα κατάφερνα να πετύχω κανένα γκολ. Όλα έρχονται από την ομαδική δουλειά. Χθες ήμουν εγώ ο σκόρερ, αύριο μπορεί να είναι κάποιος άλλος. Οι φιλοδοξίες δεν σταματούν ποτέ στην ζωή. Πάντα προσπαθώ για το καλύτερο και δουλεύω για το καλύτερο, όμως το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα και μόνο μέσα από την ομάδα μπορείς να διακριθείς», τονίζει ο 26χρονος μέσος και στην συνέχεια μιλάει για το φετινό πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής και τον ρόλο της ομάδας του σε αυτό: «Υπάρχει πολύ καλό κλίμα στα αποδυτήρια. Αυτό που χρειάζεται είναι να υπάρχει καλύτερη λειτουργία και σε άλλα επίπεδα. Εχουμε πολύ καλή ομάδα, αλλά είμαστε ένα καινούριο σύνολο και χρειαζόμαστε χρόνο. Θεωρώ ότι στην συνέχεια θα παρουσιαστούμε ακόμη καλύτεροι. Πιστεύουμε ότι μπορούμε να ανέβουμε κατηγορία, αλλά δεν είναι σωστό να θέτουμε από νωρίς τόσο υψηλούς στόχους. Δεν είμαστε παρά μόνο στην αρχή ενός μαραθώνιου που μπορεί να κρύβει ευχάριστες αλλά και δυσάρεστες εκπλήξεις. Θέλουμε την άνοδο και προχωράμε παιχνίδι με παιχνίδι. Μόνο έτσι μπορείς να καταφέρεις κάτι».\nΟσο για τους φιλάθλους της Νίκης, ο Χρήστος Χατζηπαντελίδης σχολίασε: «Μας ακολουθούν παντού, μας βοήθησαν και στην Θέρμη, ήταν εκεί και μας χειροκρότησαν, όπως και μετά την ήττα από την Αναγέννηση Γιαννιτσών. Είναι σημαντική για μας η εμπιστοσύνη που μας δείχνουν».


Ο Matthew Kinson, εργαζόμενος και μέλος του συνδικάτου, ξέρει ότι η αγορά έχει αλλάξει δραματικά από τότε που έπιασε δουλειά πριν 19 χρόνια. «Πολλοί από εμάς δεν χρειάστηκε να πάμε ούτε για μια συνέντευξη εργασίας τα τελευταία 20 χρόνια. Ήρθαμε απλώς εδώ, συμπληρώσαμε μια αίτηση και αρχίσαμε να εργαζόμαστε την επόμενη μέρα» δήλωσε χαρακτηριστικά σε ρεπορτάζ του ABC. «Γι’ αυτό και η επόμενη μέρα για μας θα είναι δύσκολη, γιατί η πραγματικότητα είναι σκληρή, αλλά δεν ανησυχώ» συμπλήρωσε, δίνοντας λίγη αισιοδοξία στην κατάσταση. Ο ίδιος ανέφερε ότι η αυτοπεποίθησή του συνδέεται με το γεγονός ότι η εταιρεία φρόντισε να προσφέρει στους εργαζομένους ευκαιρίες επανεκπαίδευσης. Στη διαδικασία προετοιμασίας των εργαζομένων για την εκ νέου αναζήτηση εργασίας συμπεριλαμβανόταν και η εκπαίδευση στις γραπτές και προφορικές δεξιότητες για τις επαγγελματικές συνεντεύξεις.\nΤο φινάλε της Toyota στη Μελβούρνη έρχεται ένα χρόνο μετά την αντίστοιχη ιστορία της Ford και σηματοδοτεί το τέλος της παραγωγής αυτοκινήτων στην Βικτώρια μετά από 90 χρόνια. Η Holden έχει προγραμματίσει τη διακοπή της παραγωγής αυτοκινήτων της στη Βόρεια Αδελαΐδα αργότερα τον Οκτώβριο. «Πρόκειται για το τέλος μιας εποχής και είναι, προφανώς, μια πολύ θλιβερή μέρα για χιλιάδες εργαζόμενους που θα χάσουν τη δουλειά τους, όχι μόνο στην Toyota αλλά και γενικότερα στον κλάδο», είπε ο υπουργός Βιομηχανίας της Βικτώριας, κ. Wade Noonan, λέγοντας ότι η κυβέρνηση Andrews, προετοιμαζόμενη εδώ και καιρό γι’ αυτή τη δύσκολη στιγμή, έχει προχωρήσει σε οικονομική ενίσχυση 60 επιχειρήσεων ώστε να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας για τους επαγγελματίες της αυτοκινητοβιομηχανίας. «Υπάρχουν τεράστιες προοπτικές απασχόλησης, αλλά φυσικά κάποιοι θα είναι ευκολότερο να βρουν δουλειά από κάποιους άλλους, γι’ αυτό και χρηματοδοτούμε μια υπηρεσία ενίσχυσης των εργαζομένων. Έχουμε μια ισχυρή αγορά εργασίας στη Βικτώρια και οι πρώην εργαζόμενοι στην αυτοκινητοβιομηχανία έχουν πολύτιμες δεξιότητες και εμπειρία που είναι χρήσιμη για πολλούς εργοδότες».\nΘα πάρει και η Toyota «δρόμο» από Αυστραλία (;)\nΚαι τώρα, τι θα κάνουμε χωρίς αυτοκινητοβιομηχανία;\nΑπειλούνται οι θέσεις εργασίας 50,000 ανθρώπων


Η Μαθητική Θεατρική Ομάδα του Γυμνάσιου Αστακού στο Περιστέρι.\nΆκρως επιτυχημένη ήταν η θεατρική παράσταση του Καραμούζειου Γυμνασίου Αστακού, που δόθηκε στο θέατρο «Φοίνικα» στο Περιστέρι, χθες Σάββατο 27 Ιουνίου 2009, με διοργανωτή την Ένωση Αιτωλοακαρνάνων Περιστερίου «Η έξοδος». Παρουσίασε το θεατρικό έργο του Άγγελου Βλάχου «Η κόρη του παντοπώλου» και όλη η παράσταση ήταν εξαιρετικά προσεγμένη, από τα σκηνικά, τα κοστούμια, μέχρι τις ερμηνείες των μαθητών που έκαναν την παράσταση να έχει μία σχεδόν επαγγελματική προσέγγιση.\nΣτη μικρή τελετή έναρξης τιμήθηκε για την προσφορά του στο θέατρο, το Καραμούζειο Γυμνάσιο Αστακού και την πλακέτα παρέλαβε ο Διευθυντής του Σχολείου Ιωάννης Μπουραντάς, ο οποίος με το μεστό και εύστοχο λόγο του σκιαγράφησε μοναδικά τη προσφορά στο πολιτισμό της θεατρικής ομάδας. Επίσης τιμήθηκε η Αντιδήμαρχος Περιστερίου Μαίρη Τσιώτα, η οποία εξέφρασε τα συναισθήματα αγάπης και φιλίας των Περιστεριωτών προς τη Θεατρική Ομάδα του Αστακού και μετέφερε την πρόταση του Δημάρχου Παχατουρίδη για στενή συνεργασία σε πολιτιστικά θέματα. Την εκδήλωση χαιρέτησε και ο Δήμαρχος Αστακού Στάϊκος Παναγιώτης.\nΗ παράσταση παρακολουθεί σκωπτικά μια οικογένεια μικροαστών και δεν διστάζει μαζί με τους ήρωές του να υπονομεύσει συνολικά τη δομή των σχέσεων που αναπτύσσονται πίσω απ’ την κλειστή πόρτα του ελληνικού σπιτιού. Καλοστημένη, με μαθητές ταλαντούχους και κεφάτους, που απέδωσαν σχεδόν επαγγελματικά τους χαρακτήρες του έργου, ανάμεσα σε υπέροχα και εναρμονισμένα με την εποχή σκηνικά. Οι μαθητές και οι μαθήτριες έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό για την επιτυχία της παράστασης.\nΌλα τα παραπάνω υπό την καθοδήγηση και σκηνοθεσία του Λάμπρου Πιτσούλια, που για άλλη μια φορά ανέδειξε τις δυνατότητες του εκπαιδευτικού. Συγχαρητήρια σε όλους.\nΤην εκδήλωση παρακολούθησαν επίσης ο Δημήτρης Στεργίου, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ξηρομεριτών (Ο.Π.ΣΥ.Ξ), Σπύρος Μπάκας, Άγγελος Μηλιώνης, μέλη του Κ. Σ. ΟΠΣΥΞ, ο ταμίας της ΠΑΝ.ΣΥ Κοθρούλας Δημήτρης, ο Επίτιμος Πρόεδρος του Συλλόγου "Οι Φίλοι της Βελανιδιάς" Χρήστος Γαζέτας, ο π. Γυμνασιάρχης Αστακού Δήμος Βαρόπουλος, ο Συγγραφέας Μπάμπης Τσελεπής, ο Αντιπρόεδος του Συλλόγου Τρυφιατών Πάνος Αγραφιώτης, ο επιχειρηματίας Φάνης Παύλου, το μέλος του Συλλόγου Αστακιωτών Ρούλα Βραχά, ο Χρήστος Μάντζαρης, π. δημοτικός σύμβουλος Αστακού, κ.α.


GreekWorldNews: Βροχές και χιόνια στα ορεινά σήμερα!\nΒροχές και χιόνια στα ορεινά σήμερα!\nΟι βροχές και οι σποραδικές καταιγίδες θα είναι το κύριο χαρακτηριστικό του καιρού για σήμερα Τρίτη. Χιόνια θα πέσουν στα ορεινά.\nΣτη Μακεδονία και τη Θράκη θα σημειωθούν αρχικά στη δυτική Μακεδονία και βαθμιαία και στις υπόλοιπες περιοχές νεφώσεις με τοπικές βροχές και στα ορεινά παροδικές χιονοπτώσεις. Καταιγίδες το βράδυ στη Θράκη και την ανατολική Μακεδονία. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από μηδέν 0 έως 12 βαθμούς κελσίου. Στη δυτική Μακεδονία η μέγιστη θα είναι 3 με 4 βαθμούς χαμηλότερη.\nΣτα νησιά του Ιονίου, την Ήπειρο, τη δυτική Στερεά και τη δυτική Πελοπόννησο θα έχουμε βροχές και τοπικές καταιγίδες. Χιονοπτώσεις στα ορεινά καθώς και σε ημιορεινές περιοχές της Ηπείρου. Σχετική βελτίωση από το απόγευμα. Οι άνεμοι θα πνέουν νότιοι νοτιοδυτικοί 3 με 5 μποφόρ και από το απόγευμα δυτικοί βορειοδυτικοί με την ίδια ένταση. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 5 έως 14 βαθμούς κελσίου.\nτην ανατολική Στερεά, την Εύβοια και την ανατολική Πελοπόννησο θα σημειωθούν νεφώσεις με τοπικές βροχές και σποραδικές καταιγίδες. Χιονοπτώσεις στα ορεινά. Οι άνεμοι θα πνέουν δυτικοί νοτιοδυτικοί 3 με 5 και στα νότια τοπικά 6 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 03 έως 14 βαθμούς κελσιου.\nΣτις Κυκλάδες και την Κρήτη θα σημειωθούν νεφώσεις με τοπικές βροχές και σταδιακά σποραδικές καταιγίδες. Οι άνεμοι θα πνέουν νοτιοδυτικοί 4 με 6 μποφόρ. Η Θερμοκρασία θα κυμανθεί από 11 έως 16 βαθμούς κελσιου.\nΣτα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα θα έχουμε αρχικά νεφώσεις με λίγες βροχές και από το απόγευμα καταιγίδες. Το βράδυ τα φαινόμενα θα είναι κατά τόπους ισχυρά. Οι άνεμοι θα πνέουν νοτιοδυτικοί 3 με 5 μποφόρ και από το απόγευμα νότιοι με την ίδια ένταση. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 9 έως 16 βαθμούς κελσιου.\nΣτην Αττική θα σημειωθούν νεφώσεις με βροχές. Πιθανότητα πρόσκαιρης καταιγίδας μετά το μεσημέρι. Οι άνεμοι θα πνέουν νότιοι νοτιοδυτικοί 3 με 5 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 08 έως 14 βαθμούς κελσιου.\nΣτη Θεσσαλονίκη θα σημειωθούν νεφώσεις με πιθανότητα βροχής μικρής διάρκειας. Οι άνεμοι θα πνέουν ασθενείς. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 4 έως 10 βαθμούς κελσιου.\nΓια αύριο Τετάρτη η ΕΜΥ προβλέπει στη Θράκη, τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, τα Δωδεκάνησα, τις Κυκλάδες και την Κρήτη νεφώσεις με τοπικές βροχές και καταιγίδες οι οποίες πιθανώς νωρίς το πρωί στα νοτιοανατολικά να είναι ισχυρές, σταδιακά όμως θα εξασθενήσουν. Στην υπόλοιπη χώρα λίγες νεφώσεις που βαθμιαία θα αυξηθούν και θα σημειωθούν πρόσκαιρες τοπικές βροχές. από το βράδυ οι βροχές στα δυτικά θα ενταθούν και θα εκδηλωθούν καταιγίδες κατά τόπους ισχυρές.\nΧιόνια θα πέσουν στα ορεινά της ηπειρωτικής χώρας και της Κρήτης και τη νύχτα σε περιοχές της βορειοδυτικής χώρας με χαμηλότερο υψόμετρο.\nΟι άνεμοι θα πνέουν στα δυτικά δυτικοί βορειοδυτικοί 3 με 5 και βαθμιαία από το μεσημέρι από νότιες διευθύνσεις 4 με 6 και στο Ιόνιο το βράδυ 7 μποφόρ. Στα ανατολικά από βόρειες διευθύνσεις 4 με 6 και από το βράδυ νότιων διευθύνσεων. Η θερμοκρασία δεν θα σημειώσει αξιόλογη μεταβολή.


ΑμεΑ: Η καθημερινή μάχη της 20χρονης Ανθής για να φτάσει στο Πανεπιστήμιο (βίντεο) | Pentapostagma\nΕνημερώθηκε στις: 23.01.2020 - 22:46\nH ανάδειξη του θέματος πυροδότησε παρέμβαση του δήμου Θεσσαλονίκης\nΑπροσπέλαστες και αφιλόξενες συνεχίζουν να παραμένουν οι πόλεις μας για τα άτομα με αναπηρία. Στη Θεσσαλονίκη, η 20χρονη φοιτήτρια Ανθή Ιωαννίδου που κινείται με αμαξίδιο, αδυνατεί να προσεγγίσει τη σχολή της. Η κάμερα του Οpen TV καταγράφει την καθημερινή της «μάχη» με τη συλλογική αδιαφορία, ενώ η ανάδειξη του θέματος πυροδότησε παρέμβαση του δήμου.\n«Λίγα μέτρα μετά την έξοδο του Πανεπιστημίου Μακεδονίας υπάρχει θέμα» αναφέρει η Ανθή. «Τα πεζοδρόμια είναι πολύ στενά και δεν χωράω με τίποτα από καμία πλευρά», λέει.\nΑυτοδιοίκηση 11.12.2019 - 14:00 0\nΗ Ανθή κινείται με κίνδυνο της ζωής της πάνω στο δρόμο, καθώς δεκάδες αυτοκίνητα περνούν σε απόσταση αναπνοής από δίπλα της. Ακόμη και από το οδόστρωμα θα φτάσει στη στάση για να πάρει το λεωφορείο για το σπίτι της. Ο οδηγός θα κατέβει για να τοποθετήσει την πτυσσόμενη ράμπα και να ανέβει στο όχημα, όπως υποχρεούται, αλλά όπως εξηγεί η Ανθή δεν είναι κάθε μέρα τόσο τυχερή. Πολλές φορές οι οδηγοί λένε τη δικαιολογία ότι δεν έχουν τη δικαιοδοσία να πιάσουν το αμαξίδιο, άλλοι λένε ότι δεν έχουν χώρο και άλλοι δεν την βλέπουν καν. «Νιώθω κάπως ταπεινωμένη με όλο αυτό. Πρέπει να κάνω τόσο ντόρο για το αυτονόητο», λέει στην κάμερα του Open TV.\nΗ δημοσιοποίηση του θέματος κινητοποίησε τον δήμο Θεσσαλονίκης και διοργανώθηκε μια σύσκεψη για να αντιμετωπιστεί η απαράδεκτη κατάσταση. «Είμαι ικανοποιημένη που είχα άμεση ανταπόκριση και μακάρι να γίνουν όλα αυτά», λέει η Ανθή.


VakxikonBlog: Ιουλίου 2013\n18 προτάσεις βιβλίων για Καλό Καλοκαίρι! [Από τη συντακτική ομάδα του Vakxikon.gr]\nH συντακτική ομάδα της ψηφιακής πλατφόρμας Vakxikon.gr (περιοδικό, εκδόσεις, ραδιόφωνο) σας εύχεται Καλό Καλοκαίρι με 18 βιβλίο-προτάσεις, που θα σας κρατήσουν εγγυημένη συντροφιά το φετινό Αύγουστο!\nΗ κανονική λειτουργία της ψηφιακής πλατφόρμας Vakxikon.gr επιστρέφει την Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου, με τις πρώτες εκπομπές του ανανεωμένου προγράμματος του Vakxikon Radio, την καθημερινή ροή του Vakxikon Blog, καθώς και το Ένθετο της Δευτέρας (2/9).\nΕνόσω προετοιμάζονται πυρετωδώς το τχ. 23 του περιοδικού Vakxikon.gr (15/9) και τέσσερις νέες εκδόσεις, σε έντυπη και ψηφιακή μορφή: η ποίηση έχει κυρίαρχο ρόλο με την εκ νέου ανάγνωση του μεγάλου Αλεξανδρινού, την έκθεση δυο δοκιμασμένων ποιητριών και την παρουσία μιας νέας φωνής.\nΕκτός εαυτού, Μαρία Γιαγιάννου, Εκδόσεις Σμίλη\nΠώς παίζεται ένα ερωτικό παιχνίδι εξουσίας ανάμεσα σε δύο ανθρώπους χωρίς έρωτα και χωρίς εξουσία; Ποιος ακούει τη φωνή σου όταν είσαι κλεισμένος σε ένα άδειο μουσείο; Ο νυχτοφύλακας και η διευθύντρια του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας μπλέκονται σε ένα "παιχνίδι απόδρασης" που καταργεί τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στα φύλα, ανάμεσα στο νόημα και το χάος, ανάμεσα στο πάνω και στο κάτω, ανάμεσα στη νίκη και την ήττα. Η νύχτα πέφτει στο μουσείο. Έλα μέσα. Θαύμασε τα βαλσαμωμένα ζώα. Κατασκεύασε αντιπάλους. Φαντασιώσου ότι είσαι δυνατός. Παίξε όσο προλαβαίνεις. Το "Εκτός Εαυτού" είναι ένα κωμικό δράμα πέντε πράξεων και διάρκειας 70΄, που αφηγείται την ιστορία δύο ανθρώπων-ρόλων που συναντιούνται στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας για να μπλεχτούν σ' ένα παιχνίδι που άλλοτε μοιάζει με αισθησιακό σκάκι κι άλλοτε με νευρικό πινγκ-πονγκ. Μια κωμωδία τακτοποιημένη πάνω στο χάος της ύπαρξης.\nΜέσα από παλιό καθρέφτη, Σπύρος Λαμπρίδης, Εκδόσεις Δίαυλος\nΟ Δημήτρης Βερωτής βιώνει την οδυνηρή κρίση στην Ελλάδα όπως όλοι, ή μάλλον κάπως καλύτερα. Πενηντάρης πετυχημένος δικηγόρος από καλή οικογένεια και με γερή προίκα, τον έχει τον τρόπο του. Επιπλέον κληρονομεί αναπάντεχα από κάποιο θείο ένα... παλαιοπωλείο! Άραγε, θα του αποφέρει τούτη η απρόσμενη κληρονομιά κάποια έσοδα ή μήπως αντίθετα τον μπλέξει σε περιπέτειες που θα τον συγκλονίσουν και θα ανατρέψουν άρδην τη βολεμένη του ζωή; Το σκάλισμα στους θησαυρούς του παλαιοπωλείου αλλά και οι μαρτυρίες των φίλων του θείου-παλαιοπώλη θα οδηγήσουν τον Βερωτή σε μια επώδυνη βουτιά στο παρελθόν της οικογένειάς του και στην ταραγμένη νεότερη ιστορία του τόπου. Σαν αποτέλεσμα, θα αναδυθεί εφιαλτικά ένα δράμα που αντικατοπτρίζει την τραγωδία του ευρύτερου εθνικού μας "παλαιοπωλείου", του οποίου αποτελούμε ασήμαντα εκθέματα προς πώληση ή ακόμα και προς εξαφάνιση, μέσα από τη ραγδαία καθημερινή απαξίωση των πάντων. Αλήθεια, ποιος είναι τελικά ο Δημήτρης Βερωτής και ποιοι όλοι εμείς;\nΕίσαι ο επόμενος, Γκρέγκ Χόρβιτζ, μτφρ. Μαρία Μπισμπιγιάννη, Εκδόσεις Λογείον\nΟ Μάικ πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια. Εγκαταλείφθηκε από τον πατέρα του σε ηλικία 4 ετών και μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο. Κανένας δεν τον αναζήτησε, ενώ έχει μερικές αποσπασματικές αναμνήσεις από τους γονείς του. Σήμερα, ως ενήλικος, ζει τη ζωή που πάντοτε επιθυμούσε. Είναι παντρεμένος με τη γυναίκα της ζωής του και έχει μια οχτάχρονη κόρη. Η εταιρεία του πρόκειται να ολοκληρώσει ένα "πράσινο" πρότζεκτ, έναν οικισμό με οικολογικά σπίτια. Τότε συμβαίνει κάτι που αλλάζει τη ζωή του: Κάτι από το παρελθόν του, κάτι που ο ίδιος δεν θυμάται, επιστρέφει για να προκαλέσει τρόμο στην οικογένειά του. Μαζί με τον Σεπ -έναν πολύ επικίνδυνο άνθρωπο, αλλά και μοναδικό του φίλο- θα κάνει ό,τι χρειαστεί για να προστατέψει την οικογένειά του από τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από την τρομακτική απειλή, Είσαι ο επόμενος.\nΜαρτυρία της σάρκας, Μόνικα Τζ. Ο' Ρουρκ, μτφρ. Ιωάννης Πλεξίδας, Εκδόσεις Λογείον\nΈστριψε στη γωνία της δέκατης τέταρτης οδού στη Γιούνιον Σκουέαρ, έπεσε πάνω σ’ έναν μικροπωλητή που πουλούσε με το καρότσι του ψημένα καρύδια με μέλι, είδε έναν αδύνατο τύπο που έμοιαζε με τη φιγούρα που βρίσκεται στο Τζόνι Γουόκερ, ο οποίος πουλούσε αντίγραφα Ρόλεξ σε μια δερμάτινη βαλίτσα και η οποία άξιζε πιο πολλά απ’ το εμπόρευμα που προσπαθούσε να πουλήσει. Όχλος από το κέ-ντρο του Μανχάταν που πηγαίνει βιαστικά καθημερινά στη δουλειά του με τη συγκοινωνία, πέρασε δίπλα της και χάθηκε στη λήθη. Μπήκε σ’ ένα βιβλιοπωλείο στη δέκατη έβδομη οδό.\nΗ γυναίκα γονάτισε δίπλα της και τίναξε τα μακριά, ξανθά μαλλιά της πάνω απ’ τον ώμο της. "Μπορώ να σε βοηθήσω".\n"Τι;' Η Ζόι σηκώθηκε, ένα «κρακ» ακούστηκε απ’ τα γόνατά της. Έξυσε το φρύδι της που τη φαγούριζε και μετακίνησε τα βιβλία που κρατούσε, από το ένα χέρι στ’ άλλο.\nΙστορία ενός έρωτα, Νικόλ Κράους, μτφρ. Πόλυ Μοσχοπούλου, Εκδόσεις Μεταίχμιο\nΈνας χαμένος έρωτας, ένα μυστηριώδες γράμμα και ένα βιβλίο που ξεχειλίζει από έρωτα θα γίνουν η αφορμή για να λυθεί το κουβάρι μιας ολόκληρης ζωής. Ένα νεαρό κορίτσι έχει πάρει το όνομά του από την ηρωίδα του βιβλίου κι αυτό είναι κάτι που τη συναρπάζει και της εξάπτει την περιέργεια, θα ξεκινήσει έτσι μια περιπέτεια για να βρει τη συνονόματή της ηρωίδα... Πόσο όμως αυτό θα αλλάξει τη ζωή της, αλλά και τις ζωές των ανθρώπων που αγαπά; "Μια διασταύρωση Ισαάκ Μπάσεβις Σίνγκερ και Γούντι Άλεν, Κάφκα και Λέοπολντ Μπλουμ, η συγκλονιστική φωνή της Νικόλ Κράους καταλαμβάνει πανηγυρικά μια θέση στο πάνθεον των λογοτεχνικών φωνών της Αμερικής. Δεν μπορείς να κλείσεις το βιβλίο. Δεν μπορείς να το βγάλεις από το μυαλό σου. Δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς να ελπίζεις ότι θα πέσεις πάνω σε έναν τέτοιο τίτλο ξανά και ξανά". (Αντρέ Ασιμάν, συγγραφέας)\nΟ ζωγράφος του Μπελογιάννη, Νίκος Δαββέτας, Εκδόσεις Μεταίχμιο\nΈνας Έλληνας συγγραφέας, που έχει στην κατοχή του τα προσχέδια του Πάμπλο Πικάσο από το γνωστό πορτρέτο του Νίκου Μπελογιάννη, βρίσκεται δολοφονημένος στο Παρίσι. Οι γαλλικές αρχές αναζητούν τον δολοφόνο, και η νεαρή κληρονόμος του τον τρόπο να τα πουλήσει στη μαύρη αγορά, παρά τις υπόνοιες της πως είναι όλα πλαστά. Ο γάλλος αστυνόμος για να λύσει τον γρίφο θα αναγκαστεί να πάει πίσω στην Ιστορία. Το ίδιο και ο σχολαστικός ερευνητής απ' την Αθήνα: Στον Μάρτη του '52 και στην πολύκροτη δίκη Μπελογιάννη. Στον Αραγκόν, στον Πικάσο και στο πορτρέτο του "ο άνθρωπος με το γαρίφαλο". Στον Μάη του '68, στους έλληνες πολιτικούς εξόριστους και στα ιδεολογικά τους πάθη. Σε οδυνηρές μνήμες και άγνωστα ιστορικά γεγονότα. Ένα μυθιστόρημα νουάρ, με πλοκή αστυνομική και λύση πολιτική!\nΓεράκια, Χίλαρι Μαντέλ, μτφρ. Εριφύλη Μαρωνίτη, Εκδόσεις Πάπυρος\nO Ριόθεσλι τον κοιτά με βλέμμα σκεφτικό. "Καταλαβαίνω. Το θέμα δεν είναι τελικά ποιος είναι ένοχος αλλά τίνος η ενοχή μπορεί να σας είναι χρήσιμη."Χαμογελά. "Σας θαυμάζω, κύριε. Είστε πολύ επιδέξιος σε αυτά τα θέματα, και μάλιστα χωρίς παρελκυστικούς ενδοιασμούς." Το 1535 ο Τόμας Κρόμγουελ, ο γιος του σιδερά, βρίσκεται πια πολύ μακριά από τις ταπεινές καταβολές του· είναι Πρώτος Γραμματέας του Ερρίκου Η΄. Η μοίρα τού φέρθηκε με μεγάλη εύνοια, όπως και στην Άννα Μπολέιν, τη δεύτερη σύζυγο του Ερρίκου, για χάρη της οποίας ο βασιλιάς ήρθε σε ρήξη με τη Ρώμη και συγκρότησε τη δική του Εκκλησία. Αλλά με τις ενέργειες του Ερρίκου η Αγγλία απειλείται με επικίνδυνη απομόνωση, και η Άννα δεν του έχει δώσει ό,τι του είχε υποσχεθεί: έναν γιο, ώστε να διασφαλιστεί η συνέχεια των Τιδόρ. Όταν ο Ερρίκος επισκέπτεται το Γουλφ Χολ, ο Κρόμγουελ παρακολουθεί τον βασιλιά του να ερωτεύεται τη σιωπηλή, ανεπιτήδευτη Τζέιν Σίμουρ. Ο υπουργός αντιλαμβάνεται ότι εδώ δεν διακυβεύονται απλώς τα αισθήματα του βασιλιά αλλά η ασφάλεια του βασιλείου. Σε μια Αυλή γεμάτη ίντριγκες, δηλητηριώδη σχόλια και ανομολόγητες προθέσεις, ο Κρόμγουελ προσπαθεί να διαπραγματευτεί μια "αλήθεια" που θα ικανοποιεί τον Ερρίκο αλλά και θα διασφαλίζει και τη δική του καριέρα. Όμως ούτε ο Πρώτος Γραμματέας ούτε και ο βασιλιάς του θα βγουν αλώβητοι από τη σκηνή του αίματος στην οποία εκτυλίσσονται οι τελευταίες μέρες της Άννας. Στα "Γεράκια", που ύστερα από το Γουλφ Χολ το 2009 τιμήθηκε και αυτό το 2012 με το βραβείο Man Booker, η Χίλαρι Μαντέλ διερευνά με τον ίδιο δεξιοτεχνικό τρόπο ένα από τα πιο αινιγματικά και πιο τρομακτικά επεισόδια στην αγγλική ιστορία: την πτώση της Άννας Μπολέιν. "Τα Γεράκια" είναι μια εύγλωττη εικόνα, μια τολμηρή ματιά στην Αγγλία των Τιδόρ, συνάμα όμως μια ανατομία της απόλυτης εξουσίας, της απόλυτης ισχύος, ενός κόσμου αρπακτικών, γεγονός που καθιστά το μυθιστόρημα βαθιά διαχρονικό. Είναι το έργο μιας κορυφαίας συγγραφέως στην καλύτερή της στιγμή. Η εποχή στην οποία αναφέρεται η τριλογία είναι από τις πιο γνωστές στην αγγλική ιστορία, όμως η μοναδικότητα της Μαντέλ έγκειται στον τρόπο με τον οποίο ζωντανεύει τους ήρωες και τα γεγονότα, η ισορροπία και το ψυχολογικό βάθος της γραφής της, η δεξιοτεχνία με την οποία συνδέει την ατομική μοίρα των ανθρώπων με τις ζυμώσεις της εποχής στην οποία έζησαν.\nDe Profundis, Όσκαρ Ουάιλντ, μτφρ. Ανδρέας Παππάς, Εκδόσεις Σμίλη\n"Διαβάζοντας την επιστολή θα έχεις την ψυχολογική εξήγηση μιας συμπεριφοράς που για τον εξωτερικό παρατηρητή φαίνεται να συνδυάζει την απόλυτη ηλιθιότητα με τη φτηνή ψευτοπαλικαριά. Κάποια μέρα θα πρέπει να γίνει γνωστή η αλήθεια - όχι απαραιτήτως όσο ζω. [...] Δεν είμαι διατεθειμένος, πάντως, να μείνω επ' άπειρον στην γκροτέσκα αυτή πινακοθήκη όπου με έχουν τοποθετήσει. [...] Δεν υπερασπίζομαι τη συμπεριφορά μου· την εξηγώ". Αυτά τόνιζε, μεταξύ άλλων, ο Όσκαρ Ουάιλντ σε επιστολή προς τον φίλο του Ρόμπερτ Ρος, η οποία συνόδευε το γραμμένο στη φυλακή χειρόγραφο που θα γινόταν αργότερα γνωστό με τον τίτλο "De profundis".\n1Q84: Βιβλίο 3, Χαρούκι Μουρακάμι, μτφρ. Μαρία Αργυράκη, Εκδόσεις Ψυχογιός\nΣτις λεπτομέρειες συναντιόμαστε, μέσα στους πέντε δρόμους ή στις πέντε γραμμές, στο πεντάγραμμο μιας μεθυσμένης τζαζ κατά το σούρουπο. Στις ξεκούρδιστες νότες, στις ασύντακτες βρισκόμαστε, στα μικροπράγματα ερωτευόμαστε, στα ασήμαντα πράγματα. Κυλιόμενες σκάλες, μια ρωγμή στο μετρό, παντόφλες, πιτζάμες, ένα βάζο τουρσί στο ψυγείο, το σάντουιτς, ένα παλιό αγαπημένο βιβλίο, το μαχαίρι το όπλο, παιδική ηλικία, το σχήμα του στήθους σου, οι φωνές στο κεφάλι, χο-χο, μια παρέλαση κραυγή απορία, ξαπλωμένη στην ήβη μια ζεστή αγωνία. Με κάτι τέτοια υλικά σκαρώνουν το χάρτη τους για να βρεθούν ο Τένγκο και η Αομάμε. Μα ώσπου να σμίξουν, σμίγει ο χρόνος με τον τόπο, το ημερολόγιο με το χάρτη, η κλεψύδρα με την πυξίδα, σμίγουν τρελαίνονται, γίνονται ο αληθινός εαυτός τους και ανατινάζονται σε δυο χλωμά και πράσινα φεγγάρια από χαρτί. Και δεν τελειώνουν, δεν τελειώνουν ποτέ. Ούτε το αριστουργηματικό magnum opus του Χαρούκι Μουρακάμι τελειώνει, όχι στ’ αλήθεια. Απλώς, η αφήγηση χαμηλώνει το βλέμμα και κρύβεται έτσι όπως της αρέσει να κάνει, κρύβεται ανάμεσα στο μέγα Ποτέ και το μικρότατο Πάντα, ανασαίνει, νοσταλγεί, ονειρεύεται και σωπαίνει θριαμβεύοντας ερωτικά, αδιάλλακτα. Μετά, ξεσπιτώνεται πάλι και βγαίνει στους δρόμους, φιλέρημη απορημένη ερωτόληπτη, η αφήγηση βγαίνει στο αδέξιο πεντάγραμμο της τζαζ και συνεχίζει, και συνεχίζεται. Κι έτσι ανταμώνουμε, κι έτσι ερωτευόμαστε πάλι...\nΌταν θα βγαίνουν τα λιοντάρια φίλησέ με, Κυριάκος Μαργαρίτης, Εκδόσεις Ψυχογιός\nΣημαίες, τυμπανοκρουσίες, μεγάφωνα. Κρίση, αδικία, αγανάκτηση. Η πλατεία γίνεται αρένα. Στο βάθος, τα θηρία ξυπνούν και βρυχώνται. Αυτό το Μάη η Αθήνα νοσταλγεί τους Δεκέμβρηδες. Αυτό το Μάη, η άνοιξη δεν λέει να ανοίξει. Ο Πέτρος αναζητά τη Σοφία μέσα σε πρόσωπα νεκρών αγαπημένων γυναικών, σε μια ιστορία αγάπης, σε μάτια γάτων, ασημένια πτηνά, παλιά σπιρτόκουτα. Η Σοφία ονειρεύεται τον Πέτρο μα την βαραίνουν οι ενοχές, η έρημη πόλη, ο θεριστής και μια αράχνη κουτσή που την έπεισε ότι δεν είναι τώρα καιρός για έρωτες. Γύρω τους, μια δέσμη άνθρωποι, φίλοι κι εχθροί, εναγωνίως κυνηγούν τη χίμαιρά τους, ίδια για όλους κι ανόμοια, ψάχνοντας μέσα της το χρόνο που χάθηκε ή τον εαυτό που χάθηκε - και που ίσως να 'ναι το ίδιο πράγμα. Πώς ανθίζουν οι πληγές; Πώς καταργείται ο θάνατος; Πώς γράφεται μια ιστορία αγάπης την ώρα του πιο μεγάλου μακελειού; Ένα μυθιστόρημα για την αγωνία μιας γενιάς να μείνει ζωντανή μες στη μιζέρια, μια ιστορία για τον επικίνδυνο ρεαλισμό της ζωής ενάντια στον ασφαλή ρομαντισμό του θανάτου ή για την αλήτικη αυθάδεια της γάτας ενάντια στο νικηφόρο βρυχηθμό του λιονταριού.\nΜανωλάκης, Μελίνα Λεγάκη, εικ. Χαρά Μαραντίδου, Εκδόσεις Πάπυρος\nΓεια, με λένε Μανώλη. Οπως όλα τα παιδιά, κάθε μέρα πάω στο σχολείο, αλλά, μεταξύ μας τώρα, δεν έχω καταλάβει γιατί – ειδικά αν πρέπει να φοράω τα ρούχα του αδερφού μου που και παλιά είναι και μου είναι μεγάλα. Οι γονείς μου και τα αδέρφια μου (και αρκετοί ακόμα, τώρα που το σκέφτομαι) με φωνάζουν «Μανωλάκη» και πολύ με εκνευρίζει. Οπότε, αν θέλετε να τα πάμε καλά και να σας συμπαθήσω , όταν συναντηθούμε, μην αρχίσετε τα "Μανωλάκη, πως μεγάλωσες" και τέτοια. Ωραία. Τώρα που συμφωνήσαμε αυτό, εγώ υπόσχομαι να σας πω ό,τι σκέφτομαι για τους συμμαθητές μου (που καμιά φορά είναι τελείως βλάκες), για τα αδέρφια μου (που είναι πολλά και προκαλούν μπελάδες), για τους γονείς (που νομίζουν πως εμείς τα παιδιά δεν καταλαβαίνουμε), για τα καλοκαίρια (που, αν δεν σας αρέσουν, να το κοιτάξετε), για τα κορίτσια (που δεν καταλαβαίνω γιατί υπάρχουν) και για άλλα αληθινά, όπως τα βλέπω εγώ που είμαι ένα όχι και τόσο μικρό παιδί. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, ένα συγκεκριμένο κορίτσι ίσως να μην είναι και τόσο κακό.. αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.\nGray Scale ή περί της αλλαγής "παραδείγματος", Γιώργος Κοροπούλης, Εκδόσεις Ars Nocturna\nEπειδή δεν άντεχα να ζήσω φωναχτά, Έμιλι Ντίκινσον, μτφρ. Λιάνα Σακελλίου - Άρτεμις Γρίβα - Φρόσω Μαντά, Εκδόσεις Gutenberg\nΈμιλυ Ντίκινσον, "η λαίδη στα Λευκά": μια από τις μεγαλύτερες ποιήτριες του 19ου αιώνα όπως και μία από τις πιο μυστηριώδεις φιγούρες της παγκόσμιας ποίησης. Ο θρύλος της απόσυρσής της από τα εγκόσμια συνδέθηκε με τον ποιητικό της αναχωρητισμό: δέκα μόνο ποιήματα δημοσίευσε όσο ζούσε, ενώ συνέθεσε περισσότερα από 1700 ποιήματα. Η ποίησή της εξυψώνει την καθημερινή εμπειρία της επαρχιακής ζωής σε υπερβατικό όραμα· το αίνιγμα της ύπαρξης το αγγίζει με στίχους λιτούς και παλλόμενους. Μεγαλειώδης και ταυτόχρονα φευγαλέα, η ποιητική συνεισφορά της Ντίκινσον δεν έχει μέχρι σήμερα μελετηθεί σε μεγάλο εύρος στην ελληνική γλώσσα. Το νέο βιβλίο με τίτλο "Επειδή δεν άντεχα να ζήσω φωναχτά" φιλοδοξεί να αποτελέσει μία έκδοση αναφοράς για την Αμερικανίδα ποιήτρια. Δίγλωσση ανθολογία, παρουσιάζει μεταφράσεις ποιημάτων από όλες τις περιόδους της παραγωγής της, πολλά εκ των οποίων μεταφράζονται για πρώτη φορά στην Ελληνική γλώσσα. Περιλαμβάνει ακόμη το σύνολο των επιστολών της Ντίκινσον, κείμενα με την δική τους ιδιαίτερη καλλιτεχνική αξία. Τα ποιήματα και οι επιστολές συνοδεύονται από εκτεταμένη μελέτη για το βίο και την ποίηση της Ντίκινσον, που έρχεται να καλύψει ένα σημαντικό κενό στην ελληνική βιβλιογραφία για την ποιήτρια. Ας γίνει η ποίηση της Ντίκινσον πηγή ανάτασης και για τον Έλληνα αναγνώστη.\nΠλαστική άνοιξη, Στέργια Κάββαλου, Εκδόσεις Εκάτη\nΓάτες και σκύλοι, Χ.Π. Λάβκραφτ, μτφρ. Παναγιώτης Φάμελλος, Εκδόσεις Ars Nocturna\nΦυσικά, η προτίμηση κάποιου στο θέμα των γατιών και των σκυλιών εξαρτάται ολοκληρωτικά από την ιδιοσυγκρασία και την οπτική του. Ο σκύλος μού φαίνεται πως είναι ο αγαπημένος των επιπόλαιων, συναισθηματικών και ευσυγκίνητων ανθρώπων· ανθρώπων που αισθάνονται περισσότερο από όσο σκέφτονται, που προσδίδουν σπουδαιότητα στο ανθρώπινο είδος και στα δημοφιλή, συμβατικά και απλοϊκά συναισθήματα και που βρίσκουν τη μεγαλύτερη παρηγοριά τους στους δουλοπρεπείς και εξαρτημένους συναισθηματικούς δεσμούς της αγελαίας κοινωνίας. Τέτοιοι άνθρωποι ζουν σε έναν κόσμο περιορισμένης φαντασίας, δεχόμενοι άκριτα τις κοινές, παραδοσιακές αξίες και πάντα προτιμούν να ικανοποιούν τις αφελείς πεποιθήσεις, συναισθήματα και προκαταλήψεις τους, από το να χαίρονται μια καθαρά αισθητική και φιλοσοφική απόλαυση που απορρέει από την ορθή κρίση, το στοχασμό και την αναγνώριση της απέριττης, απόλυτης ομορφιάς.\nH φιλοσοφία στα χρόνια της αρχαιοελληνικής τραγωδίας, Φρειδερίκος Νίτσε, μτφρ. Βαγγέλης Δουβαλέρης, Εκδόσεις Gutenberg\nΠαρθένος με καρκίνο, Κώστας Σεμερτζάκης, Εκδόσεις Δίαυλος\nΟ "Παρθένος με Καρκίνο" ξέρει ότι στην αρχή, το μάτι σου θα πέσει στο εξώφυλλο. Θα σου κεντρίσει το ενδιαφέρον, οπότε θα πάρεις το βιβλίο στα χέρια. Μετά, θα κοιτάξεις το οπισθόφυλλο για να δεις, στο περίπου, τι παίζει. Αυτό δεν θα σου είναι αρκετό, οπότε θα χρειαστεί να ξεφυλλίσεις κάπως αδιάφορα το βιβλίο. Θα σταθείς σε δυο-τρία σημεία - σε ένα από αυτά μάλιστα θα χαμογελάσεις ελαφρώς. Είδες τι παίζει; Ο Παρθένος με Καρκίνο έκανε μια απολύτως επιτυχημένη πρόβλεψη για σένα, χωρίς καν να ρωτήσει το ζώδιό σου. Καλώς όρισες στον κόσμο του Παρθένου με Καρκίνο, λοιπόν. Έναν κόσμο όπου δεν χρειάζεται να ξέρεις από ζώδια για να καταλάβεις ότι... κάποιος δεν χρειάζεται να ξέρει από ζώδια για να έχει σουξέ σε αυτά που προβλέπει. Έναν κόσμο όπου οι ζωές φτιάχνουν τις προβλέψεις κι όχι το αντίθετο. Και τι τύπος είναι ο "Παρθένος με Καρκίνο", τέλος πάντων; Ο "Παρθένος με Καρκίνο" είναι ένας μαύρος, κυνικός, χαιρέκακος, καυστικός, προσχηματικός και γραφικός χαρακτήρας που δεν πιστεύει στη φιλία ή στον έρωτα ή στη μητρότητα ή στην οικογένεια ή στην ύπαρξη "Κάποιου" εκεί πάνω ή -πολύ περισσότερο- στα ζώδια. Αυτός ο τύπος, λοιπόν, "προβλέπει" το απολύτως χειρότερο για τη ζωή σου, μόνο και μόνο για να σε κάνει να νιώσεις καλύτερα για το απλώς κακό που αναγκάζεσαι να ζεις. Μπορεί να αλλάξει κάτι στον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα; Η ερώτησή σου και μόνο είναι προσβλητική. Προφανώς, όχι. Παρεμπιπτόντως, το μόνο που δεν βλέπει καθαρά ο Παρθένος με Καρκίνο είναι το αν θα τον αγοράσεις, πράγμα που σε συμβουλεύει ανεπιφύλακτα να κάνεις. Αν όχι για κανέναν άλλο λόγο, τουλάχιστον για να δεις πόσο καλός είναι στο να γίνεται κακός.\nO ηγεμόνας, Νικολό Μακιαβέλι, μτφρ. Ρήγας Καππάτος, Εκδόσεις Εκάτη\nΟ Νικολό Μακιαβέλλι με τον "Ηγεμόνα" του αναδεικνύεται στο στερέωμα της παγκόσμιας λογοτεχνίας ως συγγραφέας πρώτου μεγέθους. Αντί με τον καιρό να ελαττωθεί το κύρος αυτού του έργου και να σβήσει ή το πολύ να κλασικίσει, συνεχίζει με την ίδια ένταση την ανοδική πορεία του μέσα στο χρόνο. Αυτό συμβαίνει επειδή οι ιδέες και τα πολιτικά πάθη που πραγματεύτηκε με ευκρίνεια και εκπληκτική διορατικότητα τότε ο Μακιαβέλλι, μεταγγίζοντας την πείρα του ως πολίτης και συγγραφέας-λειτουργός της Φλωρεντινής Δημοκρατίας για τους Ιταλούς του καιρού του, διατηρούν την εγκυρότητά τους ακέραιη διά μέσου των αιώνων. Έτσι μισή χιλιετία μετά την συγγραφή του "Ηγεμόνα", αντί αυτός να απευθύνεται μόνο στους Ιταλούς του 15ου-16ου αιώνα, το ενδιαφέρον των θεμάτων που πραγματεύεται και ο τρόπος με τον οποίο εκφράζονται εκεί έχουν γίνει παγκόσμια.\nΜέσα απ'το σκοτάδι\nΌλοι είναι εδώ\nΣταμάτα να κυνηγάς φαντάσματα\nΣαν σε βρούν\nΘα γίνεις δικός τους\nΘα χαθείς στο ψέμα\nΤην υποκρισία τους\nΈμαθες ν' αναπνέεις\nΌλες τις προσευχές\nΝόμους - κανόνες\nΚρύψου στα λευκά σου όνειρα\nΤραγούδι δίχως τέλος\nΣαν ψέμα μέσα σ' όνειρο.\nΤο καλοκαίρι έφτασε εμπρός βήμα ταχύ να το προϋπαντήσουμε παιδιά με Ι.Χ.\nΤάδε έφη Βασίλης Παπακωνσταντίνου το 1991. Από τότε έχουν περάσει αρκετά χρόνια και σχεδόν τίποτα δεν έχει αλλάξει. Και όταν λέμε δεν έχει αλλάξει, σίγουρα δεν αναφερόμαστε στην καθημερινότητα του Έλληνα η οποία αναμφισβήτητα και έχει διαφοροποιηθεί τουλάχιστον τα τελευταία 3-4 χρόνια. Η όλη κουβέντα γίνεται για κάποιες πεπατημένες που κρατάνε χρόνια, χωρίς να είναι απαραιτήτως άρρηκτα συνδεδεμένες με οποιαδήποτε κοινωνικοπολιτική κατάσταση επικρατεί τη δεδομένη χρονική στιγμή. Και για να γίνω περισσότερο σαφής αναφέρομαι στα κλασικά και διαχρονικά γεγονότα ή προτάσεις που δίνουν και παίρνουν τέτοιες μέρες. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να τα απαριθμήσουμε με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ακρίβεια.\nΞεκινάμε λοιπόν από τα δελτία ειδήσεων - ενημερωτικών εκπομπών, που είτε θέλοντας να γεμίσουν με κάποιον τρόπο τον τηλεοπτικό τους χρόνο είτε είναι το προφίλ τους τέτοιο δεν παραλείπουν να μας υπενθυμίζουν κάθε χρόνο τις τάσεις που επικρατούν στη μόδα τη φετινή σεζόν. Σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αυτό περιλαμβάνει: στιλιστικές προτάσεις, κατευθύνσεις για ένα τέλειο και άκρως καλοκαιρινό μακιγιάζ κ.ο.κ. Εν συνεχεία δε, θα μάθουμε απ' έξω και ανακατωτά όλες τις λεπτομέρειες για τις διακοπές που κάνουν ή ετοιμάζουν να κάνουν εκείνοι του αποτελούν την αφρόκρεμα της showbiz. Από το που θα πάνε διακοπές μέχρι με το τι έφαγαν αλλά και το πως διασκέδασαν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες σε κάποιο απο τα clubs των ελληνικών νησιών.\nΈκαστος στο είδος του όπως λένε, λοιπόν, και εδώ δε θα πρέπει να παραλείψουμε τις πάμπολλες προτάσεις για βιβλία που μπορούν να σου κρατήσουν συντροφία όλο το διάστημα των καλοκαιρινών σου διακοπών. Απο κοντά ακολουθούν και τα μουσικά ακούσματα. Μουσικές που ταιριάζουν για πιο χαλαρές διαθέσεις, ή μουσικές που ταιριάζουν ταμάμ για ξέφρενα ολονύχτια πάρτυ. Μουσικές εν πολλοίς για όλα τα γούστα και τις περιστάσεις. Αυτά βέβαια που βρίσκονται σε έξαρση τους καλοκαιρινούς μήνες (και ένας απο τους λόγους που στον υπογράφοντα αρέσει το καλοκαίρι) είναι τα κάθε λογής φεστιβάλ και συναυλίες που ξεφυτρώνουν σα μανιτάρια σε κάθε πιθανή και απίθανη γωνιά της χώρας μας.\nΚλείνοντας και το σημερινό κείμενο, όντας το τελευταίο για τη φετινή σεζόν και ανανεώνοντας το ραντεβού μας -Θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος- από Σεπτέμβρη, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως αυτήν τη ραστώνη, αυτήν τη μεγαλύτερη χαλαρότητα, την εντονότερη διάθεση για φλέρτ (το σεξ το αφήνω απ' έξω μιας και είναι μια κατηγορία μόνο του) δεν μπορείς παρά να τα εκμεταλλευτείς κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες. Και μιας και την Τετάρτη δε θα υπάρχει η μουσική στήλη του Διονύση Κούτρα, αλλά οι προτάσεις βιβλίων του Vakxikon.gr που θα μπορούσαν να σας κρατήσουν παρέα για το υπόλοιπο καλοκαίρι, το μουσικό αυτό ρόλο αυθαίρετα τον οικειοποιoύμαι κάνοντας με τη σειρά μου τη δική μου καλοκαιρίνη μουσική πρόταση μέσω του βίντεο που ακολουθεί.\nΚαλό καλοκαίρι και εις το επαναδιαβάζειν!\nΟι Εκδόσεις Ars Nocturna οργανώνουν στο χώρο τους παζάρι βιβλίων από την Τετάρτη 17/7 έως το Σάββατο 10/8. Όλοι οι παλιότεροι τίτλοι των εκδόσεών μας σε τιμές από €2 έως €8, καθώς και πολλές προσφορές σε τίτλους άλλων εκδόσεων.\nΟι λάτρεις του Φανταστικού και της "σκοτεινής" λογοτεχνίας θα έχουν την ευκαιρία να επιλέξουν για το καλοκαίρι από μια μεγάλη ποικιλία βιβλίων και κόμιξ, από μια πληθώρα εκδοτικών οίκων στο χώρο του φανταστικού και όχι μόνο...\nΚατά τη χρονική διάρκεια του παζαριού οι αναγνώστες θα έχουν επίσης την ευκαιρία να παραγγείλουν ηλεκτρονικά οποιοδήποτε βιβλίο των Εκδόσεων Ars Nocturna με την αντίστοιχη έκπτωση.\nΣτην τήξη του Ερέβους του Χρήστου Κατρούτσου (Προδημοσίευση)\n«σ' εσένα το συ και γω, θα ξεδιψώ σα σε διψώ!»\n(σα βρέχει κάτω απ΄ τον ορίζοντα - Στην τήξη του Ερέβους)\nΠόσο διψούμε την υπαρκτική πληρότητα σε καιρούς που διαπιστώνουμε ολοένα και περισσότερο ρήγματα στον εαυτό μας,στην προσωπική ετερότητα σε εποχές μαζικοποίησης εν μέσω ευρύτερων κοινωνικών μετασχηματισμών και ζυμώσεων. Η άγρα της υπαρκτικής πληρότητας συνιστά αρχαιόθεν τον τόπο της αλήθειας, την παύση του φθοροποιού χρόνου σε μια ατέρμονη ευτυχία. Εναποθέτοντας την ελπίδα αυτή σε κατά καιρούς ποικίλες αυθεντίες, μείναμε με το στόμα ξηρό, με τις ελπίδες διαψευσμένες. Πρόθυμοι, στο βαθμό που δεν έχουμε αλλοτριωθεί μονομερώς στην υλική ευδαιμονία και την εγωκεντρική οχύρωση, για την αυτοπαράδοση σε μια αξία -όχι αυθεντία- που θα νιώσουμε υπαρκτικά πλήρεις, βιώνουμε λίγο- πολύ, μια απομυθοποιημένη αντίληψη σε μια εποχή ερεβώδη που η λάμψη των ονείρων μοιάζει να ξεφτίζει! Καθίσταται το αίτημα της επανανοηματοδότησης υπαρξιακά, οντολογικά ακόμη και του κοσμοειδώλου που φέρουμε, περισσότερο επίκαιρο από ποτέ. Το όνειρο για την αλήθεια ξεφτίζει όταν πια δεν το εμπιστευόμαστε και στη «μυθική» του εκδοχή, στη σύλληψή του με τη φαντασία, την ενόραση, τη διαίσθηση και τη λογική, ακολουθώντας πρότυπα μονομερούς νοησιαρχικής και ατομοκεντρικής διασφάλισης, γιατί το όνειρο εκφύεται στο κοινωνείν και θρέφεται με σύμπασες τις αισθήσεις, για τούτο αναφερόμαστε σε πληρότητα.\nΣτην «τήξη του Ερέβους» το ποιητικό υποκείμενο της συλλογής, μέσα από μια οδύσσεια περιπλανήσεων διψά το αρχέγονο, διαχρονικό όνειρο της πληρότητας. Φεύγοντας και επιστρέφοντας στο εγώ, το εσύ, το άλλο, με όποια μορφή το τελευταίο έχει ( πλησίον, οντότητα, σκέψη), μέσα από τον έρωτα, το στοχασμό- είναι έρωτας και ο στοχασμός- διψά το όνειρο της υπαρκτικής πληρότητας με το κοινωνείν που εκλείπει στην εποχή μας. Υπήρχαν πάντα εποχές που η πίστη σε ένα σύστημα αξιών κλονιζόταν προκαλώντας ποικίλες κρίσεις. Μάλιστα, προκειμένου να εξαρθεί το αδιέξοδο σε κάθε εποχή που διέρχονταν μια κρίση, συχνά, όπως παρατηρεί και ο Φουκώ (εξουσία, γνώση και ηθική/ εκδόσεις Ύψιλον), περασμένοι καιροί εξωραΐζονταν παραγνωρίζοντας τις όποιες αρνητικές τους πτυχές και δε σφάλει. Στην εποχή μας όμως, η επιβολή της αυθεντίας μιας μονοσήμαντης ερμηνευτικής των πάντων, μέσω της ατομοκεντρικής διασφάλισης, εκπορευόμενη από ένα θεωρητικό σύστημα, τρόπο πολιτισμού, το Διαφωτισμό που ορθά επεδίωξε να απομακρύνει την όποια αυθεντία του Μεσαίωνα, ακολουθείται αναντίρρητα σε οικουμενικό επίπεδο, έχοντας την εκδοχή του τεχνολογικά προηγμένου δυτικού πολιτισμού ως πρότυπο μίμησης και αναφοράς. Η παραπάνω διαπίστωση δεν παραβλέπει ότι υφέρπει ή περαιτέρω, εντοπίζεται η επιβολή της αυθεντίας και σε άλλα συστήματα αναφοράς- πολιτισμικές εκδοχές όπως τα ανατολίζοντα. Όμως, κακά τα ψέμματα, το πρότυπο του δυτικού πολιτισμού κατισχύει και ο Κλωντ Λεβι-Στρως αναφέρει στο γνήσια αντιρατσιστικό και με κριτική ματιά στο σύγχρονο πολιτισμό, έργο του «φυλή και ιστορία»: «η ιστορικότητα ενός πολιτισμού ή μιας πολιτιστικής διαδικασίας ή, για να μιλήσουμε ακριβέστερα, η υφή τους ως συγκεκριμένου συμβάντος εξαρτάται, όχι από τις εγγενείς ιδιότητες αλλά από τη θέση μας απέναντί τους και την ποικιλία των δικών μας ενδιαφερόντων στο χώρο αυτό». Δηλαδή, σε ποιο βαθμό συμμετέχουμε στις όποιες ζυμώσεις και κυρίως, ποιο είναι το σημείο αναφοράς μας απέναντι στο άλλο, είτε αυτό είναι ένα οικείο πρόσωπο, είτε ένα αλλότριο πρόσωπο, μια συλλογικότητα, εθνότητα, ένας πολιτισμός ξένος προς εμάς, διατηρώντας την προσωπική μας ετερότητα ώστε να αποφευχθεί η όποια μαζικοποίηση. Ακριβώς, εκεί επιχειρεί ο θεματικός πυρήνας της συλλογής «στην τήξη του Ερέβους» να παρέμβει. Αυτό το «άλλο» με μια διαλεκτική σχέση να το καταστήσει οικείο, να προσκαλέσει τον αναγνώστη σε μια ενεργητική μετοχή, σε μια μέθεξη στο ποίημα με την αναγνώριση ότι σε αυτόν κατατείνει, χωρίς να διαβάζει παθητικά την αντίληψη και μόνον του γράφοντος. Ξεσηκώνει τον αναγνώστη, όπως στην εισαγωγή αντί τίτλου και στο προτελευταίο ποίημα της συλλογής « στην ομήγυρη των μεθυσμένων ρόδων», να βιώσει τα γραφόμενα όχι μόνο μέσα από τις σελίδες του κειμένου αλλά με το σύνολο των αισθητηριακών του αντιλήψεων, δια ζώσης! Ο αναγνώστης να «διαβάζει» το βιβλίο ακόμη και όταν δεν το έχει ανα χείρας, να «διαβάζει» και να γεύεται τη ζωή μέσα και έξω από το κείμενο! Πρόσκληση να διαφύγουμε όχι μόνο των νοησιαρχικών αντιλήψεων που έχουμε εθιστεί αλλά σε μια επανασύνδεση ενεργή και με ενάργεια είτε βρισκόμαστε στον περιβάλλοντα αστικό χώρο, εν γένει σε κάποιο διαμορφωμένο από τον ανθρώπινο παράγοντα χώρο είτε στη φύση που έχει εκπέσει σε ένα αντικείμενο χρηστικής αναφοράς, με την αποπνευμάτωσή της και με τις όποιες περιβαλλοντικές και κοινωνικές συνέπειες.\nΈχουμε μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον που αρνείται τη διάσωση ενός τρόπου ζωής που συνάδει με το περιβάλλον, από τον προσωπικό χώρο του συνανθρώπου ως τη χρησιμοθηρική αντίληψη για άλλες μορφές ζωής όπως τα ζώα, τα φυτά, τα μοναδικής ομορφιάς οικοσυστήματα απανταχού. Εύστοχα, αναφέρεται στο βιβλίο «σημειωτική + εκπαίδευση» της Ελληνικής Σημειωτικής Εταιρίας (εκδόσεις παρατηρητής) ότι : «…οι δραστηριότητες του παιδιού υπακούουν στην ίδια λογική της κατάτμησης. Ο χώρος δραστηριοτήτων του παιδιού οργανώνεται με τρόπο που το απομονώνει από τον συνολικό κορμό της πόλης». Κατόπιν, αναφέρεται ότι: «σε μια ρασιοναλιστική αντίληψη, έχουν προβλεφθεί ελάχιστοι χώροι για τα παιδιά, σύμφωνα με την οποία ταυτίζονται λιγότερο ή περισσότερο με τον πρωτόγονο άνθρωπο και κατά συνέπεια με τη φύση»… Και είναι μια πτώση από τη βαβελική μας έπαρση, παιδιόθεν να εθιζόμαστε μονομερώς σε νοησιαρχικές αντιλήψεις, αντιμετωπίζοντας κάθε άλλη μορφή ζωής χρηστικά, ακόμη και τον ίδιο τον συνάνθρωπο. Είναι αίτημα να βγάλουμε τις παρωπίδες της μεθοδικά επίκτητης και αλλότριας πείρας από τη φύση του συνυπάρχειν που όπως είπε ο ΌσκαρΟυάιλντ «είναι το όνομα που δίνουμε στα λάθη μας» και να αναβαπτιστούμε στην άδολη παιδική ματιά και ας ματώσουμε αγκώνες, γόνατα:\n…ας σκοντάψει τ’ όνειρο\nστην ξηρασία που ‘σπειρε η πείρα.\nΑς πέσω να ματώσω αγκώνες, γόνατα\nσαν το οδηγώ αφού, γνωρίζω πια,\nπαιδί μπορεί και πτήση να φυλά\nκαι πτώση να ανέχεται...\n(ν’ ανεχτείς την πτώση)\nΑπό κει και πέρα, επουλώνοντας τις πληγές, δεν είναι ανάγκη να ακολουθήσουμε άλλη μια καθεστηκυία αντίληψη που παγιδεύει: τη γραμμική πορεία στον προσωπικό και συλλογικό χρόνο. Δεν είναι αυταπόδεικτο, αποδείξιμο καν ότι η όποια πρόοδος λειτουργεί σωρευτικά σε μια αντίληψη επένδυσης κεφαλαίου, οικονομικού, πολιτισμικού, χωρίς μακροσκοπική αντίληψη των συνεπειών του. Δε χρειάζεται επίσης, σε φαινομενικά αντίθετη πορεία, να αναπολήσουμε οπισθοβατικά, χωρίς κριτική ματιά, περασμένες εποχές και εκεί εστιάζεται η κριτική της γραμμικής αντίληψης: στην ψευδαισθητική θεώρηση ότι βρισκόμαστε σε μια εξελισσόμενη πρόοδο (τι αντιφατικό το «εξελισσόμενη» με μια γραμμική αντίληψη προόδου!). Η όποια πορεία εμπεριέχει την ευθεία οδό αλλά και τις απαραίτητες για τον εμπλουτισμό και την πολυπλοκότητα της ζωής διαδρομές: κυκλικές, ελλειψοειδείς κτλ που πάλι, ανάγονται σε ιδεατά σχήματα που δεν εξαντλούν το θαύμα της ζωής, το απερινόητο! Η αποδοχή κριτικά, παράδοσης και νεωτερισμών συνθέτει την πραγματική πρόοδο. Άλλωστε, ο Λεβι-Στρως επικρίνει την αντίληψη της σωρευτικής ιστορίας θεωρώντας ότι η πορεία του χρόνου μοιάζει να εξελίσσεται με άλματα, αιφνίδιες μεταλλαγές και σπάνια υπάρχει μια και μοναδική κατεύθυνση όπου παρατηρούμε εύτακτους σχηματισμούς (Φυλή και Ιστορία). Μάλιστα, αναπτύσσονται νέες θεωρήσεις στην επιστημονική κοινότητα που τολμούν να ερμηνεύσουν την εξελικτική διαδικασία με μορφές φράκταλ! (μια αιρετική άποψη για το ΧΑΟΣ, Πιτ, Μπριγκς ,εκδ. Π. Τραυλός). Δε θα μπορούσε το μυστήριο, η έκπληξη που φυλά η ανυπότακτη ζωή να διέπεται από μια προκαθορισμένη πορεία!\n…μ’ ακτίνες ποδηλάτων στέρεες\nνα συγκρατούν μια διαδρομή\nμε απαστράπτουσα την έκπληξη όπως, το λάστιχο σα σκάει\nκαι η πορεία εμβολίζεται σ΄ ένα καλάθι με χυμώδη φρούτα!\n(στην ανίσκιωτη γη)\nΌλα τα παραπάνω ανάγονται στις επιταγές μιας αριθμοποιημένης, μετρήσιμης με ακρίβεια ζωής, ενώ το απερινόητο δεν προϋπολογίζεται, κατακτιέται βήμα βήμα ακόμη και με άλματα! (Σχήμα θέλει η ζωή καθώς και άγριο χάος- στην απειρία ομορφιάς). Αυτό επίσης, επιχειρείται στο ποίημα «η θύμηση μιας λέξης παιδικής».\nΣτη συλλογή «Στην τήξη του ερέβους» εκτός των υπαρξιακών καταστάσεων που βιώνονται μέσα από το υποκείμενό της όπως ο έρωτας, η μοναξιά, η αναζήτηση της υπαρκτικής πληρότητας μέσα από την αλληλουχία των ποιημάτων που λειτουργούν συμπληρωματικά, συνάγεται από τα παραπάνω, μια έντονη φιλοσοφική χροιά στην προοπτική της παρουσίασης όσο το δυνατόν, περισσοτέρων αναζητήσεων και γνωρισμάτων που εκβλαστάνουν στο τοπίο της ζωής. Ο κος Στέφανος Ροζάνης επισημαίνει στο βιβλίο «φιλοσοφία και Θετικές Επιστήμες» (εκδ. Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών): «η επανασύνδεση των επιμέρους γνωστικών πεδίων συνιστά μια συνολική θέαση του κόσμου, μια κοσμοαντίληψη, αυτό είναι και το έργο της Φιλοσοφίας». Όμως, στη σύγχρονη εποχή, έχοντας τόσο εθιστεί στον επιμερισμό της γνώσης, χρήσιμο μεν και απότοκο της πολυπλοκότητας των όποιων γνωστικών πεδίων, απομακρυνόμαστε από την εποπτεία της σύνθεσης, μιας κοσμοθέασης. Η μέθεξη στα πράγματα έχει τελματώσει ενώ, πιο ορθό όπως αναφέρει και ο κος Ίων Σιώτης στο ίδιο βιβλίο, «είναι να λέμε ότι η ζωή ζει, το χαρτί χαρτίζει», δηλώνοντας και το γίγνεσθαι. Έχουμε επαναπαυτεί σε απογυμνωμένες από το δυνάμει αλήθειες, από το Διαφωτισμό και εντεύθεν, αντικαθιστώντας τις όποιες απόπειρες μεταφυσικής αυθεντίας του Μεσαίωνα με εκείνες της ρασιοναλιστικής απολυτοποίησης αν και το κίνητρο των Διαφωτιστών δεν ήταν αφετηριακά η νοησιαρχιαρχική επικράτηση. Όμως η αναγωγή, συνεπής στη νεότερη δυτική παράδοση, του υποκειμένου σε απολυτοποιημένο φορέα των πάντων με συνεπαγόμενο τον ατομικισμό, οδήγησε στον εκφυλισμό της σχέσης με το άλλο που βιώνουμε. Θυμίζει τη διαπίστωση του Κορνήλιου Καστοριάδη στο βιβλίο «η αρχαία ελληνική δημοκρατία και η σημασία της για μας σήμερα» (εκδ. Ύψιλον): «οι περισσότερες των επαναστάσεων δεν ήταν για την αλλαγή των θεσμών αλλά η αλλαγή της ατομικής κατάστασης των ανθρώπων στους ίδιους θεσμούς». Η μια αυθεντία διαδέχτηκε την άλλη και μάλιστα, η αναφορά στην αρχή του κειμένου για ερεβώδη εποχή, επισημαίνει στο πως παγιδεύει τόσο πρόδηλα και αποτελεσματικότερα από ποτέ, η ευμάρεια που υπόσχεται ο σύγχρονος δυτικός πολιτισμός.\nαφήνουμε στη σκόνη\nτα δακτυλικά μας τυπώματα\n-προς τέρψιν των αυριανών εγκληματολόγων-\nκαι τον σταυρό μας ρίχνουμε\nin dust we leave\n-for the future forensics'\nand we throw our cross\nin lieu of signature.\n@ manu propria\n[Kυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Εκάτη]\nPass2Day. O Διονύσης Κούτρας επιμελείται τη μουσική στήλη του vakxikon.blogspot.gr. Kάθε Τετάρτη στο blog γράφει για μουσική. Και κάθε Κυριακή στο Vakxikon Radio, 8-10 το βράδυ, παίζει μουσική και μιλάει γι' αυτήν (από 1/9/13 ξανά κοντά σας!).\nΈφτασε η ώρα, λοιπόν, για τη στήλη Pass2Day να πάει διακοπές. Φυσικά στο διάστημα αυτό, των περίπου 30 ημερών, δε θα λείψουν από την ατζέντα της στήλης οι επισκέψεις σε διάφορες συναυλίες. Είναι γεγονός ότι το καλοκαίρι η διάθεση όλου κόσμου είναι ανεβασμένη. Το ποτό ρέει άφθονο, οι παραλίες είναι γεμάτες, το φλερτ φτάνει στο ζενίθ του και φυσικά όλοι οι καλλιτέχνες ξεχύνονται σε μουσικούς και συναυλιακούς χώρους για ζωντανές εμφανίσεις. Οι συναυλίες είναι σημαντικές για τους καλλιτέχνες γιατί έρχονται σε άμεση επαφή με τον κόσμο. Αυτό που ακούγεται από όλους είναι ότι η διάθεση που έχουν για να παίξουν και να τραγουδήσουν ζωντανά είναι το καλύτερο ναρκωτικό γι' αυτούς γιατί βλέπουν άμεσα την ανταπόκριση και το θαυμασμό του κόσμου. Δεν έχει να κάνει μόνο με το πόσα λεφτά θα εξοικονομήσουν στο διάστημα των τριών αυτών μηνών. Το σημαντικότερο για αυτούς είναι ότι καλλιτέχνες και πλήθος γίνονται ένα. Όσον αφορά τη μουσική πλευρά, ποτέ ένας καλλιτέχνης ή συγκρότημα δε θα παίξει τα κομμάτια όπως ακριβώς ακούγονται στο δίσκο. Αυτή όμως είναι και η μαγεία της μουσικής, ο αυτοσχεδιασμός. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που όλοι οι καλλιτέχνες πάντα συμπεριλαμβάνουν στους δίσκους τους κατά καιρούς lives από τις συναυλίες τους.\nΣτην αντίπερα όχθη, για τον κόσμο ισχύουν τα προαναφερόμενα σε μεγαλύτερο βαθμό. Ο κόσμος έχει την δυνατότητα να έρθει σε άμεση επαφή και να τραγουδήσει παρέα με το ίνδαλμά του μέχρι εσχάτων. Στις συναυλίες δεν υπάρχει κανένας περορισμός. Μπορείς να τραγουδήσεις δυνατά, να χορέψεις ασταμάτητα, να ερωτευτείς, να πιεις απεριόριστα, να…, να…, να…, να βγάλεις όλα αυτά που έχεις κρυμμένα μέσα σου. Η μεγαλύτερη στιγμή όμως σε μια συναυλία είναι η αναμονή μέχρι να δεις για πρώτη φορά τον αγαπημένο σου καλλιτέχνη να τραγουδάει το πρώτο κομμάτι της συναυλίας αλλά ακόμα μεγαλύτερη στιγμή είναι το encore, το τελευταίο κομμάτι της συναυλίας. Εκεί που νομίζεις ότι η συναυλία έχει τελειώσει, μετά από ζητωκραυγές και σφυρίγματα ο καλλιτέχνης βγαίνει ξανά στη σκηνή για να τραγουδήσει για τελευταία φορά. Σε όλη την υπόλοιπη συναυλία όλοι είμαστε σε ένα πραγματικό ντελίριο. Αυτές οι εμπειρίες είναι που σου μένουν αξέχαστες.\nΤο γαλάζιο ματώνει\nΠάνω στα κτήρια\nΗ πόλη πεινά\nΜασά με μανία\nΦτύνει τ' απομεινάρια\nΑπ' το ραγισμένο μου είδωλο\nΣ' ένα λάκκο με λάσπη\nΑρχίζω να βλέπω όνειρα\nΣύμφωνα με πηγές, η λέξη αθλητισμός ως έννοια κάνει την εμφάνιση της το πιθανότερο στους μετά-ομηρικούς χρόνους μιας και δεν εμφανίζεται πουθενά τόσο στην Οδύσσεια όσο και στην Ιλιάδα. Στους περισσότερους απο ’μας τουλάχιστον που ακούν τη λέξη αθλητισμός και το πότε αυτός μπορεί να ξεκίνησε, αβίαστα φαντάζομαι τον ταυτίζουμε χρονικά με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Σαν έπαθλο στους νικητές των αγώνων δεν προσφερόταν τίποτε περισσότερο από ένα στεφάνι κλαδιού ελιάς. Με το πέρασμα των χρόνων και την ταχύτητα που αλλάζει ο κόσμος, όλα αυτά ανατράπηκαν.\nΟ αθλητισμός πλέον έγινε επαγγελματικός με ότι αυτό συνεπάγεται. Στην εξέλιξη του, η πίτα μεγάλωσε δημιουργώντας χώρο για να παρεισφρήσουν λογιών λογιών παρατρεχάμενοι. Από μανατζαραίους, αθλητικές εταιρείες, εφημερίδες κ.ά. Και κάπου εδώ κάνει την εμφάνιση του το χρήμα. Στο βωμό του οποίου επιτρέπονται τα πάντα. Αρκεί και κερδίσουν οι αθλητές. Και πάντα όλο και περισσότερα. Σε αυτό όμως δεν έχω καμία αντίρρηση. Όταν φυσικά γίνεται στα πλαίσια του fair play. Τα τελευταία χρόνια τουλάχιστον πληροφορούμαστε για ρεκόρ ανθρώπων-αθλητών που δεν μπορούσαμε να φανταστούμε οτι μπορεί να συμβούν. Ρεκόρ που μόνο θαυμασμό και δέος μπορούν να προκαλέσουν σε όσους απλά δηλώνουν λάτρεις του αθλητισμού.\nΠίσω όμως απ’ όλα αυτά τα ρεκόρ κρύβεται, στις περισσότερες περιπτώσεις, και η αιτία που ακούει στη λέξη ντόπινγκ. Πρόσφατο παράδειγμα, ένα ακόμα να σημειώσω, η αποκάλυψη ότι αθλητές που προετοιμάζονταν πριν από αγώνες στίβου πιάστηκαν ντοπέ. Φυσικά κι αυτό δεν είναι φαινόμενο της εποχής μας μιας και η χρήση διάφορων ουσιών ήταν γνωστή απο την αρχαιότητα. Αυτού του είδους ο αθλητισμός, με την ευρύτερη έννοια, ουδέποτε με ενδιέφερε και ούτε πρόκειται ποτέ να με συγκινήσει. Και μην ξεχνάμε και όλο το τίμημα που ακολουθεί με τους συγκεκριμένους υπεραθλητές. Μου περνάει παγερά αδιάφορη όλη αυτή η μπίζνα που μοναδικό σκοπό έχει το ανελέητο κυνήγι της δόξας και του χρήματος.\nΚαι μιας και ο αθλητισμός είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας μας, μπορούμε κάλλιστα να αντιληφθούμε τι πραγματικά παίζεται.\nΓια μια ακόμη εβδομάδα, ένας πλουραλισμός ταινιών κάνει πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες. Από αυτές ξεχωρίζουν τόσο το σίκουελ του Red με τους… αποσυρμένους πράκτορες να αναλαμβάνουν και πάλι δράση, όσο και το Ένα καλοκαίρι (Mud) της ενηλικίωσης δυο αγοριών που βρίσκουν την ταραχώδη ζωή του αλητήριου Μαντ καθόλα ελκυστική (σε μια έξοχη ερμηνεία ο Μάθιου ΜακΚόναχι). Σε επανέκδοση και χωρίς να πραγματοποιήσει δημοσιογραφική προβολή (άρα, προσοχή στην κόπια!), παίζεται το νεορεαλιστικό αριστούργημα του Βιτόριο Ντε Σίκα Κλέφτης ποδηλάτων (Ladri di biciclette). Μια αξεπέραστη ταινία που δεν πρέπει να χάσει κανένας φανατικός σινεφίλ.\nΟι λύκοι κι αν γέρασαν…\nΗ πρώτη ταινία άρεσε όχι τόσο για την εκτέλεση της όσο για το όλο κόνσεπτ της, την ιδέα δηλαδή πάνω στην οποία βασίστηκε. Αποσυρμένοι πράκτορες από τη CIA, την KGB και τη ΜΙ6, με άλλα λόγια τα πρωτοκλασάτα ονόματα του Ψυχρού Πολέμου επανεμφανίζονται και τα κάνουν γης μαδιάμ. Σε παρόμοιο μοτίβο και τέμπο κινείται το σίκουελ, με τους ίδιους ήρωες να μας παρασέρνουν άλλοτε σε περιπέτεια και άλλοτε σε κωμωδία. Κι αυτό είναι το συστατικό της επιτυχίας της ταινίας: εκεί που όλα φαίνονται σοβαρά και τα κυνηγητά από το Τέξας στο… Κρεμλίνο δίνουν και παίρνουν, αναβιώνοντας αλήστου μνήμης εποχές και στιγμές, εκεί σκάμε στα γέλια από τις θανατηφόρες ατάκες, τα κωμικά γκαγκ, τα σκετσάκια, τους μορφασμούς και τις κινήσεις των έμπειρων πρωταγωνιστών. Το Red 2 είναι μια έξυπνη κωμική περιπέτεια που όμως… διαθέτει την ανέμπνευστη και καθόλου σπιρτόζα σκηνοθεσία του Πάριζο. Υπάρχουν στιγμές που βαριόμαστε, αλλά και ανούσιοι διάλογοι και σκηνές που δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Δηλαδή, σε μια διεκπεραιωτική σκηνοθεσία «κολλήσανε» μια ευφάνταστη ιστορία (που προέρχεται από γνωστό κόμικ) και βουαλά… μια διασκεδαστική ταινία που ξεχνιέται γρήγορα.\nΈνα «αξέχαστο» καλοκαίρι\nΗ αλήθεια είναι ότι περιμέναμε κάτι παραπάνω από τον Τζεφ Νίκολς, το δημιουργό που μας εξέπληξε με το Καταφύγιο του στις προπέρσινες Κάννες, μα εντέλει είδαμε μια ακόμη αμερικανική ταινία ενηλικίωσης από τις τόσες που έχουν κυκλοφορήσει δεκαετίες τώρα (λ.χ. Στάσου πλάι μου). Εντάξει, είναι μια σκοτεινή και μυστήρια ιστορία, έχει κοινωνικό βάθος και σκιαγράφηση των ιδιαίτερων χαρακτήρων του Νότου, δεν παύει όμως να επικεντρώνεται στο παιδοεφηβικό βλέμμα των 15 ετών που ψάχνει τρόπο να μεγαλώσει! Το ατού της ταινίας είναι ένα και μοναδικό: η ερμηνεία του Μάθιου ΜακΚόναχι, ο οποίος σε έναν ακόμη περίεργο ρόλο στην άνιση καριέρα του «απλώνει» τη μανιέρα του φόρα παρτίδα και «ξεδιπλώνει» το πολύπτυχο ταλέντο του. Εδώ, ως άλλος βρώμικος και «κακός» σε ιστορίες του Χάκλμπερι Φιν, είναι το πρότυπο - μυστήριο - περιπέτεια των πιτσιρικάδων στο παραλιακό Άρκανσο, κάποιο καλοκαίρι. Άλλωστε, όλοι μας πάνω - κάτω είχαμε «εκστασιαστεί» από τον περίεργο του χωριού στα μακρινά πια εφηβικά καλοκαίρια μας. Και ονειρευόμασταν… Με άλλα λόγια, ο Νίκολς επιμένει επαρχιακά και κυρίως εμβαθύνει σε αμερικανικές περιοχές, κυριολεκτικά ξεχασμένες από το θεό (ή τον Ομπάμα), επικεντρωμένος σε προβληματικούς ήρωες που ψάχνουν το σχοινί που θα πιαστούν για να «σωθούν». Τον ενδιαφέρει το παιδικό βλέμμα κι αν σας ενδιαφέρει κι εσάς, σε μια φροντισμένη και καλοκαιρινή ιστορία ενηλικίωσης, δεν έχετε παρά να προτιμήσετε αυτήν τη βαθιά αμερικανική ταινία.\n- Γλυκιά και τρυφερή γαλλική κομεντί εποχής που ζήλεψε τη δόξα του Φίνου αφενός και της Βουγιουκλάκη αφετέρου, είναι τα Χτυποκάρδια στο γραφείο (Populaire) του Ρεζίς Ρουανσάρντ ο οποίος τα «βάζει» με τον «απαραίτητο» θεσμό της γραμματέως - δακτυλογράφου. Κάποτε, το όνειρο κάθε γυναίκας δηλαδή… Ρετρό φαντασία και αναμνήσεις από παλιό ελληνικό κινηματογράφο.\n- Το νέο κινούμενο σχέδιο της Dreamworks λέγεται Τούρμπο (Turbo) και είναι ευφάνταστο, πολύχρωμο και σπιρτόζικο, παραμένει όμως κολλημένο στην παιδική ηλικία! Δε νομίζω δηλαδή να ενδείκνυται για ενήλικες, όπως άλλωστε συμβαίνει και με τα Αυτοκίνητα της Ντίσνεϋ, στα οποία φαίνεται να βασίστηκαν οι δημιουργοί του.\n- Μια πράσινη ιστορία (A green story) λέγεται η ταινία - αγιογραφία του Έλληνα ομογενή στις ΗΠΑ Βαν Βλαχάκης που περιλαμβάνει τα εξής: αμερικανικό όνειρο, επιτυχία, χρήματα, δόξα, οικογένεια, γυναίκες, εγγόνια, συνείδηση (εν προκειμένω οικολογική), νοσταλγία για την πατρίδα, τον παππού, τους συγγενείς… Εδώ, μάλιστα πάει παρακάτω και νικάει και τον καρκίνο!\n- Tο γερμανικό ντοκιμαντέρ Ανακυκλώνοντας τη Μήδεια που βασίζεται σε μουσική του Μίκη Θεοδωράκη για να μιλήσει σχετικά με την ελληνική «κατάσταση» των ημερών μας. Είχε κάνει πρεμιέρα στο Θέατρο Μπάντμιντον, τον Ιούνιο που μας πέρασε.\nRed 2 **1/2\nΈνα καλοκαίρι **1/2\nΧτυποκάρδια στο γραφείο **\nΜια πράσινη ιστορία *\nΑνακυκλώνοντας τη Μήδεια -\n*Η στήλη Στοπ Καρέ δημοσιεύτηκε στην εβδομαδιαία εφημερίδα Το Χωνί (21-7-13).\nΚριτικές ταινιών στο SevenArt.gr (18-7-13)\nRed 2 (5/10)\nΗ πρώτη ταινία άρεσε όχι τόσο για την εκτέλεση της όσο για το όλο κόνσεπτ της, την ιδέα δηλαδή πάνω στην οποία βασίστηκε. Αποσυρμένοι πράκτορες από τη CIA, την KGB και τη ΜΙ6, με άλλα λόγια τα πρωτοκλασάτα ονόματα του ψυχρού πολέμου επανεμφανίζονται και τα κάνουν γης μαδιάμ. Σε παρόμοιο μοτίβο και τέμπο κινείται το σίκουελ, με τους ίδιους ήρωες να μας παρασέρνουν άλλοτε σε περιπέτεια και άλλοτε σε κωμωδία. Κι αυτό είναι το συστατικό της επιτυχίας της ταινίας: εκεί που όλα φαίνονται σοβαρά και τα κυνηγητά από το Τέξας στο… Κρεμλίνο δίνουν και παίρνουν, αναβιώνοντας αλήστου μνήμης εποχές και στιγμές, εκεί σκάμε στα γέλια από τις θανατηφόρες ατάκες, τα κωμικά γκαγκ, τα σκετσάκια, τους μορφασμούς και τις κινήσεις των έμπειρων πρωταγωνιστών. Το «Red 2» είναι μια έξυπνη κωμική περιπέτεια που όμως… διαθέτει την ανέμπνευστη και καθόλου σπιρτόζα σκηνοθεσία του Πάριζο. Υπάρχουν στιγμές που βαριέσαι, αλλά και ανούσιοι διάλογοι και σκηνές που δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Δηλαδή, σε μια διεκπεραιωτική σκηνοθεσία «κολλήσανε» μια ευφάνταστη ιστορία (που προέρχεται από γνωστό κόμικ) και βουαλά… μια διασκεδαστική ταινία που ξεχνιέται γρήγορα.\nΈνα Καλοκαίρι (5/10)\nΗ αλήθεια είναι ότι περιμέναμε κάτι παραπάνω από τον Τζεφ Νίκολς, το δημιουργό που μας εξέπληξε με το «Καταφύγιο» του στις προπέρσινες Κάννες, μα εντέλει είδαμε μια ακόμη αμερικανική ταινία ενηλικίωσης από τις τόσες που έχουν κυκλοφορήσει δεκαετίες τώρα (λ.χ. «Στάσου πλάι μου»). Εντάξει, είναι μια σκοτεινή και μυστήρια ιστορία, έχει κοινωνικό βάθος και σκιαγράφηση των ιδιαίτερων χαρακτήρων του Νότου, δεν παύει όμως να επικεντρώνεται στο παιδοεφηβικό βλέμμα των 15 ετών που ψάχνει τρόπο να μεγαλώσει! Το ατού της ταινίας είναι ένα και μοναδικό: η ερμηνεία του Μάθιου ΜακΚόναχι, ο οποίος σε έναν ακόμη περίεργο ρόλο στην άνιση καριέρα του «απλώνει» τη μανιέρα του φόρα παρτίδα και «ξεδιπλώνει» το πολύπτυχο ταλέντο του. Εδώ, ως άλλος βρώμικος και «κακός» σε ιστορίες του Χάκλμπερι Φιν, είναι το πρότυπο - μυστήριο - περιπέτεια των πιτσιρικάδων στο παραλιακό Άρκανσο, κάποιο καλοκαίρι. Άλλωστε, όλοι μας πάνω - κάτω είχαμε «εκστασιαστεί» από τον περίεργο του χωριού στα μακρινά πια εφηβικά καλοκαίρια μας. Και ονειρευόμασταν… Με άλλα λόγια, ο Νίκολς επιμένει επαρχιακά και κυρίως εμβαθύνει σε αμερικανικές περιοχές, κυριολεκτικά ξεχασμένες από το θεό (ή τον Ομπάμα), επικεντρωμένος σε προβληματικούς ήρωες που ψάχνουν το σχοινί που θα πιαστούν για να «σωθούν». Τον ενδιαφέρει το παιδικό βλέμμα κι αν σας ενδιαφέρει κι εσάς, σε μια φροντισμένη και καλοκαιρινή ιστορία ενηλικίωσης, δεν έχετε παρά να προτιμήσετε αυτήν τη βαθιά αμερικανική ταινία.\nΧτυποκάρδια στο Γραφείο (4/10)\nΓλυκιά και τρυφερή γαλλική κομεντί εποχής που ζήλεψε τη δόξα του Φίνου αφενός και της Βουγιουκλάκη αφετέρου, «βάζοντας» τα με τον «απαραίτητο» θεσμό της γραμματέως - δακτυλογράφου. Κάποτε, το όνειρο κάθε γυναίκας δηλαδή. Ο Γάλλος σκηνοθέτης Ρεζίς Ρουανσάρντ το πήγε και παρακάτω: δεν έμεινε απλώς στην -έτσι κι αλλιώς- ερωτική σχέση της αδέξιας γραμματέως με το αυστηρό αφεντικό της αλλά τους έβαλε και ως δίδυμο προπονητή - αθλήτριας στον παγκόσμιο διαγωνισμό δακτυλογράφησης! Πέρα από κάθε φαντασία, με μια εκπληκτική φωτογραφία και με το πρωταγωνιστικό δίδυμο να παραπέμπει από Παπαμιχαήλ - Βουγιουκλάκη σε Γκραντ - Χέμπορν, οι Γάλλοι επιδιώκουν μέσα από αυτήν τη ρετρό φαντασία να ξυπνήσουν την πιο γλυκιά, την πιο ευαίσθητη χορδή αλλά και την πλέον ρομαντική πλευρά των Ελλήνων σινεφίλ. Γιατί στα υπόλοιπα σημεία η ταινία πιάνει πάτο… (σκηνοθεσία, ερμηνείες, κυρίως ιστορία κτλ.) Λέτε να τα καταφέρει;\nΚαλοκαιράκι είναι και τα παιδιά πρέπει να χαρούν με την ταχύτητα και τα ζωάκια. Μια και η ταχύτητα της δακτυλογράφου στη γαλλική ταινία της εβδομάδας δε θα τα συγκινήσει, περισσότερο θα στραφούν στην ταχύτητα του σαλιγκαριού το οποίο ονειρεύεται και τελικά πετυχαίνει να γίνει γρήγορο, με άλλα λόγια να τρέχει σαν το διάολο και τελικά να λαμβάνει μέρος και σε αγώνες… ταχύτητας! Όλα τα παραπάνω εξωπραγματικά συμβαίνουν στο νέο κινούμενο σχέδιο της Dreamworks, που είναι ευφάνταστο, πολύχρωμο και σπιρτόζικο, παραμένει όμως κολλημένο στην παιδική ηλικία! Δε νομίζω δηλαδή να ενδείκνυται για ενήλικες, όπως άλλωστε συμβαίνει και στα «Αυτοκίνητα» της Ντίσνεϋ, στα οποία φαίνεται να βασίστηκαν οι δημιουργοί του «Τούρμπο». Ελπίζοντας και στην επιτυχία τους συνάμα!\nΜια Πράσινη Ιστορία (2/10)\nΔεν έχω πολλά να γράψω γι’ αυτή την παλιομοδίτικη ταινία, θέμα και εκτέλεση. Αν και δεν τις έχω ζήσει (ευτυχώς!), φέρνει στο νου τις αναχρονιστικές, εντελώς ξεπερασμένες γιορτές των Ελλήνων ομογενών! Αμερικανικό όνειρο, επιτυχία, χρήματα, δόξα, οικογένεια, γυναίκες, εγγόνια, συνείδηση (εν προκειμένω οικολογική), νοσταλγία για την πατρίδα, τον παππού, τους συγγενείς… Εδώ, μάλιστα πάει παρακάτω και νικάει και τον καρκίνο! Για να καταλάβετε, πρόκειται για την αγιογραφία όχι κάποιου διάσημου, πολιτικού ή -εν γένει- σταρ, αλλά ενός Έλληνα ομογενή δουλευταρά που πήγε στην Αμερική με 20 δολάρια στην τσέπη του μεταπολεμικά κι έγινε πετυχημένος επιστήμονας (χημικός ο κ. Βλαχάκης), επιχειρηματίας, οικογενειάρχης, παππούς, γυναικάς και άλλα πολλά. Βρε, που έχω ξανακούσει αυτή την ιστορία… Που την έχω ξανακούσει άραγε; Να σημειώσω εδώ ότι ο κ. Βλαχάκης είναι εν ζωή, εξακολουθεί επιτυχημένος σε όλα και παρεμπιπτόντως παραγωγός της ταινίας. Πειστήκατε;\nΟι Χαλασοχώρηδες | Κερδίστε προσκλήσεις | Χορηγός επικοινωνίας: Vakxikon.gr\nΣτείλτε το ονοματεπώνυμο σας στο info@vakxikon.gr και κερδίστε μία από τις 10 διπλές προσκλήσεις για το Σάββατο 27 Ιουλίου, στις 21:00, στο Κηποθέατρο Παπάγου.\nΠολιτική κωμωδία που σατιρίζει τις παθογένειες του ελληνικού κράτους και την προβληματική εκλογική νοοτροπία υποψηφίων και ψηφοφόρων. Το 1892 (ένα χρόνο πριν την πτώχευση του ‘93) δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Ακρόπολη» το διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Οι Χαλασοχώρηδες». Η ιστορία διαδραματίζεται στο νησί την τελευταία εβδομάδα βουλευτικών εκλογών. Ο Παπαδιαμάντης σατιρίζει τα πολιτικά και εκλογικά ήθη της εποχής και προβάλλει τις παθογένειες του νέου ελληνικού κράτους. Παρουσιάζει με κωμικό τρόπο την αναστάτωση και τον εκφυλισμό της τοπικής κοινωνίας τις ημέρες των εκλογών. Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί. Υπάρχουν απλώς άνθρωποι που συμμετέχουν σ’ ένα παιχνίδι ανταγωνισμού και επιβίωσης. Ψηφοφόροι και ψηφοθήρες έχουν μπροστά τους λίγες μέρες για να κερδίσουν όσα περισσότερα μπορούν.\nΤο 2012 μέσα στη σύγχυση που όλοι βρισκόμαστε, αναζητούμε τις κοινές μας ιστορίες. Στοχαζόμαστε, μιλάμε, συμμετέχουμε πολιτικά. Στην παράσταση δεν υπάρχει αφηγητής. Χωρίς τον πλάγιο λόγο της αφήγησης , οι σκέψεις των ηρώων και του συγγραφέα μετατρέπονται σε δημόσιο λόγο. Οι «Χαλασοχώρηδες» δεν «μοιάζουν σαν να γράφτηκαν σήμερα», είναι σκωπτική περιγραφή του ίδιου πολιτικού συστήματος που σε εξελιγμένη μορφή έχουμε και σήμερα.\nΠαίζουν: Ελισσαίος Βλάχος, Παύλος Εμμανουηλίδης, Θοδωρής Θεοδωρίδης, Αγγελική Μαρίνου, Κώστας Παπακωνσταντίνου, Ροζαμάλια Κυρίου, Παναγιώτης Σούλης\nΣτα πλαίσια του Φεστιβάλ δήμων Παπάγου - Χολαργού 2013\nΝα ’μαστε στην τρίτη συνέχεια καταγραφής ζωής και γεγονότων συνηθισμένων ανθρώπων.\nΑκόμα δεν έχω βρει τίτλο, γι’ αυτό το αποθήκευσα προσωρινά σαν «άντε και βλέπουμε».\nΠού είστε παλιότεροι γραφιάδες, να τρίξουν τα κόκαλά σας με το ρήμα αποθηκεύω… Και μη νομίζετε ότι δεν πεθυμάω κι εγώ (σπανίως, ομολογώ) την πρώτη γραφομηχανή του γραφείου μας, που ανήκε στο θείο μου Χρήστο, μάρκας Mercedes, όπου έγραψα τα πρώτα στιχάκια κι αργότερα τα πρώτα δικόγραφα.\nΘυμίζω στους «πέριξ» την υπόσχεση να μην εκτεθούμε σ’ αυτό το «ζωντανό» κομμάτι, για τούτο και επιτρέψτε μου να μπλέκω λίγο το φανταστικό με το πραγματικό και τα ονόματα σε κάποιες περιπτώσεις να μην είναι τα αληθινά, αν και ξέρω ότι επειδή ήδη με μάθατε όσοι είχατε την υπομονή να ασχοληθείτε μαζί μου περνώντας μερικές ώρες μέσα στις σελίδες του «ΝΤόΡΟΥ» και του «ΣΕΩΡή», ψιλοανησυχείτε ήδη.\nΊδωμεν, η υπόσχεσή μου πάντως στην οποία μένω προσηλωμένος είναι να προσπαθήσω να προστατευθούμε όλοι.\nΓυρίσαμε λοιπόν. Άρτι περαιώσαντες με επιτυχία τις πανεπιστημιακές μας σπουδές που άρχισαν λίγο πριν το ’70 και τέλειωσαν το ’74, επιβιώσαντες και με πτυχίο παρακαλώ και στη συνέχεια την 32μηνη φύλαξη της μαμάς πατρίδας, γυρίσαμε. Πού; αυτό δεν είναι το σημαίνον επί του παρόντος. Άλλωστε μπορείτε κάλλιστα να γυρίσετε νοερά στο δικό σας μέρος όπου ίσως εκτυλίσσονται τα παρακάτω. Για τις ανάγκες του κειμένου και του αφηγητή όμως, σημειώστε ένα μέρος πέντε ώρες με αυτοκίνητο από την Πρωτεύουσα, μάλλον μικρό για τα κουστούμια των πόλεων, όμως αναμφισβήτητα Πόλις, «μεγάλης έκτασης οικισμός με θεσμοθετημένες λειτουργίες, που αποτελεί το διοικητικό, οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο μιας ευρύτερης περιοχής», (ορισμός που αμφισβητείται εντονότατα ιδίως υπό των γειτόνων), πιο Πόλις απ’ όλες τις Πόλεις λόγω Ιστορίας, μπόλικης Ιστορίας, τόσο που μπορεί και να μιλάμε λεύτερη γλώσσα εξ αιτίας της.\nΕλπίζω να μην αρχίσετε τις ξινές ερωτήσεις «τί σημαίνει λεύτερη γλώσσα;» γιατί δεν έχω σκοπό να απαντάω σε ερωτήματα -αντίθετα, κρατάω για τον εαυτό μου το δικαίωμα να θέτω κανένα όποτε μου ’ρχεται. Μεταξύ μας, ίσως είναι το μοναδικό πλεονέκτημα των γραφιάδων. Καλά, αφού επιμένετε, εντάξει, στο Μεσολόγγι γυρίσαμε -πού αλλού;\nΕίναι μυστήριες οι διαθέσεις των ανθρώπων, αφού μου ’ρθε σήμερα, που περιμένω ώρες ατέλειωτες στο Εφετείο της Αθήνας να ’ρθει η σειρά της υπόθεσής μου, να ξεκινήσω αυτό το ταξίδι μαζί σας.\nΕίναι αδύνατον όμως να μην σας πω ότι τα παιδιά που υποστηρίζω σήμερα για μια ασήμαντη παραβατικότητα είναι τα δύο από τα τέσσερα μιας οικογένειας. Το ένα παιδί, με προβλήματα που έχουν να κάνουν με την ψυχή και με το καταραμένο ταξίδι στον κόσμο των ψευδαισθήσεων, τον πολύ καταραμένο που φτάνει στο απόλυτο τέλος, μετά από ξερίζωμα κάθε ανθρώπινου σημαδιού, που όμως τώρα παλεύει σιωπηλά και σκληρά τα φαντάσματά του, με τη βοήθεια των γονιών του να σταθεί και πάλι στα πόδια του. Εικοσιπέντε χρονών ο πρώτος κατηγορούμενος. Το αδίκημα; Ένα ξημέρωμα μετά από ολονύχτια κατανάλωση αλκοόλ και «ουσιών», σε κατάσταση πλήρους διαταράξεως των πνευματικών του λειτουργιών, έσπασε τη τζαμαρία ενός φωτογραφείου και πήρε 3-4 φωτογραφικές μηχανές και στη συνέχεια, αγκαλιά μ’ αυτές, κοιμήθηκε στην ακρογιαλιά, 50 μέτρα πιο πέρα, κομμένος –ματωμένος απ’ τη τζαμαρία και το μηχανάκι του παρατημένο έξω απ’ το φωτογραφείο. Ο ιδιοκτήτης, που αποζημιώθηκε αμέσως όταν η μέρα πήρε το δρόμο της, δεν θέλει να τιμωρηθεί κανείς και παρακαλάει το Δικαστήριο να μην τιμωρήσει τα παιδιά, γιατί ξέρει την ιστορία τους.\nΤο άλλο παιδί, κατηγορούμενος κι αυτός μαζί με τον προηγούμενο, έχασε την θέση του σαν υπάλληλος (ταμίας) που ήταν σε τράπεζα, γι’ αυτή την ασήμαντη εμπλοκή του με το νόμο, καθώς ήταν μαζί με τον αδελφό του αποβραδίς, κι αυτός πιωμένος, πολύ πιωμένος, και τράβαγε τον αδελφό του από τις τζαμαρίες μόλις αντιλήφθηκε την βλακεία που ’χε κάνει και περιμένει μήπως οι δικαστές αντιληφθούν ότι έκανε ό,τι έκανε για να σώσει τον αδελφό του και τον αθωώσουν και ξαναπάει στη θέση του, αλλιώς…\nΝομίζω ότι καταλάβατε ότι στο πρώτο δικαστήριο δικάστηκαν και οι δύο.\nΤο τρίτο παιδί «σκλήρυνση κατά πλάκας» και το τέταρτο πέθανε πριν μερικούς μήνες από ανακοπή καρδιάς μετά από τις δικές του ταξιδιωτικές εμπειρίες στον σκατόκοσμο των παράλληλων συμπάντων.\nΤα παιδιά, παιδαράδες όλα και αντρικά όμορφα.\nΜάνα και πατέρας με αξιοπρέπεια, μέσοι Έλληνες, παλεύουν με όλες τις δυνάμεις τους για τα παιδιά τους, όμορφοι άνθρωποι, σε κερδίζουν με την απόπνοια αξιοπρέπειας, ειδικά η μάνα, γλυκειά μορφή που τα βάσανα μοιάζει να μην την χαρακώνουν -μοιάζει είπα, γιατί κανα-δυό χρόνια τώρα ένα κομμάτι άμυνας δεν άντεξε και πέρασε μέσα της η αρρώστια που ακούει στο επιστημονικό όνομα «συστηματικός ερυθηματώδης λύκος».\nΠώς μου ’ρθε και σταμάτησα στην μέση και σας περιέγραψα μια οικογένεια, με την αγωνία στα μάτια μήπως και σώσουν κάτι από τα όσα βλέπει να χάνονται μέσα απ’ τα χέρια της, απ’ τους κόπους της και τα όνειρά της; Δεν ξέρω, αλλά μαζί δεν το ξεκινήσαμε το ταξίδι; Μαζί θα το πάμε σταθμό-σταθμό.\nΗ δίκη διακόπηκε για την άλλη Τετάρτη, οπότε θα σας πω τι απόγινε.\nΤο επάγγελμα που διάλεξα από μικρός να κάνω, παλιότερα το λέγαμε «λειτούργημα» -δεν στοιχηματίζω πια σ’ αυτή τη λέξη-, δεν έχει μόνο δύο πρόσωπα σαν του Ιανού, έχει πολλά και για να σας το εξηγήσω με λίγες λέξεις που θα ’χετε ξανακούσει βέβαια, είναι ψυχοφθόρο αλλά και ανυσματικό, καταθλιπτικό κι ύστερα από λίγο χαρούμενο, σε στέλνει αδιάβαστο από στιγμή σε στιγμή να νοιώσεις το απόλυτο τίποτα, και από την άλλη είναι φορές που σε κάνει να νοιώθεις όμορφα, χρήσιμος. ΟΜΩΣ, η ιδιαιτερότητά του, που μερικές φορές σε φέρνει σε απόγνωση, είναι ότι η δουλειά σου, ο κόπος σου, δεν έχει άμεσο αποτέλεσμα, όπως του γιατρού για παράδειγμα, όλο το είναι σου να βάλεις κι όλη την τέχνη σου κι όλη την αλήθεια της γης να πεις, μπορεί και να μη φτάνουν για να πείσουν τον Δικαστή που θα αποφασίσει.\nΑυτό είναι το μέγα πρόβλημα. Ο Δικηγόρος προσπαθεί να πείσει ένα τρίτο πρόσωπο που είναι ο Δικαστής. Τα αφήνουμε όμως αυτά γι’ αργότερα που θα σας λέω καμιά ιστορία, απ’ ό,τι φαίνεται.\n1976, Χριστούγεννα, πολίτες. Τριάντα δύο μήνες ναύτες, μη νομίζετε πως δεν έκαναν ζημιά στα γραναζάκια και λοιπά εξαρτήματα του ενδομηχανισμού μας.\nΚαι μόνο η φθορά που σου προξενεί το ξόδεμα ενέργειας για να καταφέρεις να επιβιώσεις (παλιότερα αυτό) και να λουφάρεις, σε αφυδατώνει σε βαθμό απίστευτο -ξεχάστε όλα τα άλλα που έχουν να κάνουν με την απουσία λογικής στον χώρο που υπηρετείς, της καταρράκωσης της προσωπικότητας και τη σκουριά που αναπνέεις, που σε σκεπάζει και σε αφομοιώνει (πανέμορφα το ’πε ο Καββαδίας «…άγια σκουριά που μας γεννά, μας τρέφει, τρέφεται από μας και μας σκοτώνει…»).\nΌταν υπηρετείς, μάλλον εξιδανικεύεις -και πολύ καλά κάνεις-, όλα τα μικρά και καθημερινά, τα ασήμαντα που ποτέ δεν θα επεσήμαινες αν δε σου ’λειπαν, και πιστεύεις ότι ΑΝ ξεμπερδέψεις ποτέ με την θητεία, θα ρουφήξεις την ευτυχία που αποπνέουν αυτά τα μικροπράματα και θα ’σαι χαρούμενος.\nΏπα! Ήρθε Τετάρτη. Μόλις γύρισα από Αθήνα από το Εφετείο.\nΞαναδιαβάζω όσα σας είπα προχτές και μοιάζουν προφητικά γιατί αυτή τη φορά το ταξίδι Κόλαση - Παράδεισος – Επιστροφή (κάποτε έγραψα στίχους πάνω σ’ αυτό το θέμα και δε θ’ αποφύγω τον πειρασμό να τους ξαμολήσω αργότερα), ήταν αστραπιαίο.\nΉρθε η σειρά μου κατά τις 10 το πρωί. Καλά ετοιμασμένος, ανέλυσα τη κατάσταση στο Δικαστήριο, στο οποίο προήδρευε μια κυρία που ’μοιαζε καλή και δίπλα της ήταν πάλι μια καλή κυρία και δίπλα της από την άλλη μεριά ήταν ένας που ’μοιαζε όχι καλός κύριος -από αυτούς που τους περιβάλλει επαγγελματική κρούστα άρνησης να περάσουν μέσα τους οτιδήποτε ανθρώπινο και η φάτσα τους το δείχνει, γαμώτο- και με ζώσανε τα φίδια, αλλά χαλάρωσα καθώς ο Εισαγγελέας ήταν άνθρωπος με κεφαλαία γράμματα και είπε περισσότερα από όσα εγώ σαν υπεράσπιση πρόσφερα στη διαδικασία και μάλιστα ζήτησε από το Δικαστήριο «να επιτελέσει κοινωνικό και παιδαγωγικό έργο και να βοηθήσει αυτά τα παιδιά να βρουν ένα δρόμο και μια οικογένεια να βρει έστω και στιγμιαία γαλήνη» -έτσι τα ’πε, και χαλάρωσα και δεν σας κρύβω ότι καιρό είχε να με συγκινήσει Εισαγγελέας.\nΖήτησε την αθώωση και των δύο. Του μεν μικρού που έκανε και το «ανδραγάθημα» που ’λεγε και η θειά μου η Μαρία όταν είμαστε μικρά, «γιατί δεν είχε καθόλου ικανότητα καταλογισμού την στιγμή εκείνη» και του άλλου επειδή «δεν συμμετείχε καθόλου στη πράξη».\nΣτη συνέχεια το κλίμα του Δικαστηρίου σα ν’ αλάφρυνε και να ξέφυγε από εκείνο το τυπικό και το βαρύ και η Πρόεδρος δεν μ’ άφησε να μακρηγορήσω αφού τι άλλο ήθελα, με κάλυψε ο κ. Εισαγγελέας.\nΞέρετε τι παγίδα είν’ αυτό; πόσο εύκολο είναι να την πατήσεις; (την έχω πατήσει κατ’ επανάληψη -διάγραψέ το αυτό ;;;) Σταματάς για να μην γίνεις ενοχλητικός και τους κουράσεις, έχοντας κατά νου ότι ακούν ακατάπαυστα τους μεν και τους δε, και πραγματικά κουράζονται (ξεχάστε προς στιγμή το τραγούδι του Νιόνιου για τους «κουφούς» Δικαστές), και όταν βγαίνει ανάποδη απόφαση τα βάζεις με τον εαυτό σου γιατί δεν είπες αυτά που έπρεπε και δεν επιτέλεσες το καθήκον σου.\nΠαρακάλεσα να μην είναι έτσι αυτή την φορά, δεν έπρεπε να είναι έτσι, ήταν πολύ τραγικά από μόνα τους τα πράγματα για να αποδειχθεί ότι στράβωσε (την πάτησα) έτσι η υπόθεση από το καλό κλίμα.\nΜην τα πολυλογώ, βγαίνει βλοσυρή η Πρόεδρος από την διάσκεψη –με το που την είδα με φάγανε τα φίδια- και λέει «ένοχοι, ο μεν πρώτος μπλα-μπλα-μπλα , ο δε δεύτερος μπλα-μπλα-μπλα».\nΕκεί κατέρρευσαν μάνα και πατέρας. Εκεί ξένεψαν τα πρόσωπα των παρισταμένων, όλων.\nΔεν υπάρχει χειρότερη εικόνα από κατάρρευση αξιοπρεπών ανθρώπων. Το κλάμα τους είναι σπαρακτικά αθέατρο. Δεν σε ενοχλεί σαν ήχος, μόνο περνάει απ’ ευθείας στην ψυχή σου και νοιώθεις ένοχος, μ’ οποιονδήποτε τρόπο και να έχεις εμπλακεί σ’ αυτή την τραγωδία, έστω και σαν θεατής και ακροατής στο Δικαστήριο, νοιώθεις ένοχος, που δεν μπόρεσες να συμβάλεις τόσο δα να μην κορυφωθεί αυτό το δράμα.\nΟι αξιοπρεπείς άνθρωποι όταν κλαίνε, ο αέρας γύρω δεν αναπνέεται.\nΤο «γιατί;» -κραυγή της μάνας- που ήρθε πια μπροστά στην ΄Εδρα δεν απευθυνόταν προφανώς στην γυναίκα Πρόεδρο, απευθυνόταν στη γυναίκα μάνα, απευθυνόταν σ’ αυτήν σαν μεσολαβήτρια της μοίρας της, σαν ταχυδρόμο του σκληρού θεού της, σαν την αρχαία κατάρα που χτυπάει και δεν τελειώνει.\nΓιατί; Να χάσω κι αυτό το παιδί μου;\nΚαι το ερώτημα γιγαντώνεται σαν το βάλεις δίπλα στα όσα ο Εισαγγελέας είπε.\nΝα χάσω άλλο ένα παιδί που δεν έκανε τίποτε ή κι αν έκανε, το τραύμα στη νομιμότητα αποκαταστάθηκε με το που συνήλθε αφού, όπως το ’παμε πιο πάνω, ο ίδιος ο παθών παρακάλεσε να μην τιμωρηθούν.\nΈπεσε καταχνιά στην αίθουσα. Είναι από τις περιπτώσεις που ακόμα και εμείς που πετσιάσαμε επαγγελματικά στη δυστυχία που χειριζόμαστε με κάποιο τρόπο καθημερινά στις αίθουσες των δικαστηρίων, εμείς οι Δικηγόροι, λέω, αγανακτούμε και μονιάζουμε και κοιτάμε ο ένας τον άλλον, επιδεικτικά απέναντι από τους δικαστές λες κι αυτό θα τους κάνει να φοβηθούν, να το σκεφτούν έστω, ν’ αλλάξουν.\nΌμως πότε σφιγμένα βλέμματα άλλαξαν τον κόσμο;\nΓύρισαν και με κοίταξαν όλοι οι συνάδελφοι με αγάπη, πιστέψτε το, και -σπάνιο πολύ σπάνιο- με κατανόηση!\nΚαι σ’ αυτό το χαμηλό βαρομετρικό, στο οποίο προστέθηκε και ο βόγγος του πατέρα, κάτι γυάλισε και ζήτησα από την Πρόεδρο να μας πει αν πράγματι με την απόφασή της απήγγειλε ότι δέχεται «έμπρακτη μετάνοια» για τον δεύτερο, γιατί έτσι άκουσα, και μου απάντησε «ναι».\nΜέσα σ’ ένα lucidum intervallum, («φωτεινό διάλειμμα», στα φοιτητικά μας λατινικά), εξηγώ, με πείσμα ομολογώ και με σκληράδα που δεν την ξοδεύομε παρά σπάνια πολύ, ότι εφ’ όσον απαγγέλθηκε έτσι η απόφαση η πράξη είναι μη τιμωρητή.\nΗ Πρόεδρος το αρνήθηκε αλλά αποσύρθηκε για να διορθώσει το λάθος και τότε σε μια τελευταία προσπάθεια, μαλακά τώρα, ψελλίζοντας απεγνωσμένα κάτι περί μεταφυσικής, που τα λάθη σε καθοριστικές στιγμές της ζωής μας σώζουν, ζήτησα, όλοι οι παρόντες ζητήσαμε, η διόρθωση του λάθους να ’ναι για το καλό του παιδιού κι αυτή τη φορά βγήκε χαμογελώντας η Πρόεδρος και φωτείνιασαν όλα και το παιδί κρίθηκε μη τιμωρητέο και του ζήτησε το Δικαστήριο να ’ναι μάθημα αυτό για όλη τη ζωή του, όπως δηλαδή έπρεπε να ’χει γίνει από την αρχή και αυτός υποσχέθηκε, βαθειά υπόσχεση, πως «ναι, θα είναι»!\n… Πώς χωρίζεις από τον άνθρωπό σου; Πώς μετά από 7 χρόνια έρωτα και εξάρτησης σε βαθμό ναρκωτικών κινάς για άλλες πολιτείες; Χωρισμός χωρίς προετοιμασία, χωρίς λογική στήριξη, χωρίς σχέδιο πλεύσης, χωρίς ντάνος, που λέγαμε μικροί. Σκέτος χωρισμός. (Θέλετε επεξήγηση στη λέξη «ντάνος»; Ωραία. Περίπου σημαίνει φόρα, όμως ήταν πιο συγκεκριμένο, συγκέντρωση και μάζεμα δύναμης για πήδημα χωρίς φορά. Με ενωμένα τα πόδια πηδούσες από στάση όσο πιο μακριά μπορούσες κι αυτό το πήδημα το λέγανε «ταϊτατάτς». Ήταν και Ολυμπιακό άθλημα κάποτε, «άλμα άνευ φοράς», νομίζω, και Ολυμπιονίκης ο Τσικλητήρας; Ταϊτατάτς. Δεν είναι καταπληκτική λέξη; Λέτε να το βάλω τίτλο; Μ’ αρέσει, αν δεν με συγκρατήσουν οι υπόλοιποι που θ’ ασχοληθούν στο να φέρουν στα συγκαλά τους τα γραφόμενα που αραδιάζω, κυρίως ο Σωτήρης, δηλαδή, που έχει το γενικό πρόσταγμα, θα το καταλάβετε).\nΔεν είχε υπαναχωρήσεις, όχι. Για το χωρισμό λέω.\nΌσο παράξενο και να σας φανεί, δεν πισωγυρίσαμε.\nΤώρα πώς γίνεται ένας τεράστιος έρωτας, όπως σας τον περιέγραψα στο προηγούμενο κεφάλαιο ζωής, κραυγαλέος και ριψοκίνδυνος, πρωτοποριακός και επαναστατικός για χίλιες αιτίες και χωρίς αυτές, να φτάσει σε τόσο ήσυχο χωρισμό, δεν το ξέρω. Ήταν σα να πέρασε απ’ όλους τους σταθμούς που ήταν να περάσει και να ’φτασε νομοτελειακά στην πλατφόρμα του τέλους. Δυο άνθρωποι που στην κυριολεξία άκουγαν τα τριξίματα της ωρίμανσης χρόνο το χρόνο στα κορμιά και τα μυαλά τους και ανατριχιαστικά διαπίστωναν την αφομοίωση των όσων απέκρουαν -μετά καυγάδων μεγάλων-, ο ένας του άλλου, φρέναραν με χειρόφρενο και σβήσιμο μηχανών.\nΘέλετε και την πλάκα του θέματος; Η μάνα μου που ποτέ δεν έδειξε άσπρα δόντια σ’ αυτή τη σχέση, όταν τέλειωσε, στενοχωρήθηκε.\nΠροφανώς αντιλήφθηκε ότι ξεκίνησα να τραβάω την οδό της μονήρους διαβίωσης που θα ακολουθούσα έκτοτε.


Φύτευση γκαζόν, σπορά και ποικιλίες για να επιλέξουμε - Μελισσοκομικά και Αγροτικά νέα\nΓιάννης Χ. 08 Απριλίου Διάφορα\nΠοια είδη γκαζόν υπάρχουν και τι πρέπει να γνωρίζουμε πριν προχωρήσουμε στην τοποθέτηση χλοοτάπητα στον κήπο;\nΗ φύτευση γκαζόν είναι μία διαδικασία που απαιτεί κατάλληλη προετοιμασία και σωστή ενημέρωση για να κάνουμε την καλύτερη επιλογή που ταιριάζει στον χώρο που διαθέτουμε και στις ανάγκες μας. Η εγκατάσταση γκαζόν στον κήπο του σπιτιού μας δίνει μία όμορφη αίσθηση ηρεμίας και χαλάρωσης, καθώς αποτελεί ένα υπέροχο χώρο αναψυχής για όλη την οικογένεια. Χρειάζεται, βέβαια, και την κατάλληλη περιποίηση. Ανάλογα τον τύπο χλοοτάπητα που θα επιλέξουμε, η φροντίδα του γκαζόν απαιτεί τακτικό πότισμα και συντήρηση για να διατηρηθεί όμορφο και υγιές.\nΥπάρχουν πολλές ποικιλίες γκαζόν και μίγματα με διαφορετικά χαρακτηριστικά, ανάλογα τη χρήση που το θέλουμε. Άλλοι τύποι γκαζόν είναι πιο ανθεκτικοί στις υψηλές θερμοκρασίες και άλλοι ανταποκρίνονται καλύτερα στη σκιά.\nΑπό κει και πέρα, η φύτευση του γκαζόν μπορεί να γίνει με δύο τρόπους: είτε με σπορά κάποιας ποικιλίας γκαζόν, είτε με την εγκατάσταση έτοιμου χλοοτάπητα.\nΑς δούμε λοιπόν αναλυτικά ποια πλεονεκτήματα έχει κάθε μέθοδος, ποιες είναι κυριότερες ποικιλίες γκαζόν για να επιλέξουμε, ποια είναι η κατάλληλη εποχή για τη σπορά και τη φύτευση γκαζόν, καθώς και τις απαραίτητες συμβουλές για να δημιουργήσουμε ένα όμορφο χλοοτάπητα που να ταιριάζει στον χώρο και να ανταποκρίνεται στις ανάγκες μας.\n1. Ποια εποχή γίνεται η σπορά γκαζόν και ποια πλεονεκτήματα μας προσφέρει;\nH κατάλληλη εποχή για σπορά γκαζόν είναι η άνοιξη και το φθινόπωρο, ειδικότερα από τις αρχές Μαρτίου μέχρι τα τέλη Μαΐου και από τις αρχές Σεπτεμβρίου μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου. Η σπορά του χλοοτάπητα πρέπει να αποφεύγεται την ζεστή περίοδο του καλοκαιριού, καθώς και τους κρύους μήνες του χειμώνα. Ο σπόρος του γκαζόν, στις κατάλληλες συνθήκες υγρασίας και θερμοκρασίας, φυτρώνει σε 10 - 15 μέρες.\nΗ σπορά του γκαζόν έχει βασικό πλεονέκτημα ότι είναι μία πολύ οικονομική μέθοδος για τη δημιουργία του χλοοτάπητα. Βέβαια, έχει πιο περιορισμένη περίοδο εγκατάστασης, απαιτεί περισσότερο χρόνο για να αναπτυχθεί και παρουσιάζει κάποιες τεχνικές δυσκολίες για να μας δώσει το καλύτερο αποτέλεσμα, ειδικά για τους αρχάριους της κηπουρικής. Για παράδειγμα, σε περίπτωση που δημιουργηθεί πρόβλημα λόγω ανομοιόμορφης σποράς ή κακού ποτίσματος, πρέπει να γίνει επανασπορά σε αυτά τα σημεία με αποτέλεσμα να καθυστερήσει κι άλλο ένα ολοκληρωμένο αποτέλεσμα στον χλοοτάπητα μας.\n2. Σε ποιες περιπτώσεις επιλέγουμε την εγκατάσταση έτοιμου χλοοτάπητα;\nΗ εγκατάσταση έτοιμου ρολό γκαζόν στον κήπο μας έχει μεγαλύτερη περίοδο εγκατάστασης που ξεκινά από τις αρχές της άνοιξης μέχρι τα τέλη φθινοπώρου. Μόνο την περίοδο του Αυγούστου, είναι καλό να αποφεύγεται η εγκατάσταση του έτοιμου χλοοτάπητα, λόγω υψηλών θερμοκρασιών και συνθηκών καύσωνα που μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα στρεσαρίσματος, τα οποία προκαλούν κιτρινίσματα και ξηράνσεις στο γρασίδι.\nΗ εγκατάσταση έτοιμου χλοοτάπητα έχει σημαντικά μεγαλύτερο κόστος συγκριτικά με τη σπορά, ωστόσο προσφέρει άμεσο και εξασφαλισμένο αποτέλεσμα. Η τοποθέτηση έτοιμου χλοοτάπητα επιλέγεται περισσότερο από επαγγελματίες, όταν πρόκειται για ξενοδοχειακές και τουριστικές εγκαταστάσεις όπου απαιτείται ολοκληρωμένο αποτέλεσμα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Στην περίπτωση εφαρμογής έτοιμου χλοοτάπητα, το γκαζόν μας μπορεί να πατηθεί μετά από 2 - 3 βδομάδες.\n3. Ποιες είναι οι κυριότερες ποικιλίες γκαζόν;\nΒασική προτεραιότητα για την εγκατάσταση του γκαζόν, είναι να επιλέξουμε την κατάλληλη ποικιλία, ανάλογα την χρήση που το θέλουμε, το έδαφος που θα φυτέψουμε, αν έχει μεγάλη ηλιοφάνεια ή είναι πιο σκιερά και ανάλογα τις καιρικές συνθήκες της περιοχής. Υπάρχουν πολλές ποικιλίες γκαζόν που μπορούμε να φυτέψουμε, όπως η φεστούκα, το κικούγιου, η ουγκάντα, το πασπάλουμ και δίχονδρα. Επίσης, έχουν διαμορφωθεί ειδικά μίγματα ποικιλιών γκαζόν για συγκεκριμένους σκοπούς, όπως για αθλητικούς χώρους ή για σκιερά σημεία.\nΜια βασική διάκριση των ποικιλιών γκαζόν είναι σε ψυχρόφιλες ποικιλίες που μένουν πράσινες την περίοδο του χειμώνα και σε θερμόφιλες ποικιλίες γκαζόν που την περίοδο του χειμώνα πέφτουν σε λήθαργο.\nΑς δούμε, λοιπόν, αναλυτικά τα χαρακτηριστικά της κάθε ποικιλίας και των μιγμάτων ποικιλιών γκαζόν για να κάνουμε την καλύτερη επιλογή που ταιριάζει στη δική μας περίπτωση.\n– Ποικιλία γκαζόν Φεστούκα\nΗ ποικιλία γκαζόν φεστούκα (Festuca sp.) είναι ποικιλία ψυχρόφιλη με μέτρια αντοχή στη σκιά, γρήγορη ανάπτυξη και σκούρο πράσινο χρώμα όλη την περίοδο του χρόνου. Ανάλογα το μέγεθος του φυλλώματος, υπάρχει η ψιλόφυλλη ποικιλία, η μεσόφυλλη και η πλατύφυλλη. Η ψιλόφυλλη ποικιλία δίνει πιο καλής ποιότητας χλοοτάπητα σε σχεση με την χονδρόφυλλη που είναι πιο ανθεκτική σε προσβολή από ασθένειες.\n– Ποικιλία γκαζόν Κικούγιου\nΗ ποικιλία γκαζόν κικούγιου (Kikuyu sp.) είναι ένα θερμόφιλο είδος γκαζόν με πολύ γρήγορη επιθετική ανάπτυξη και ζωηρή βλάστηση με έντονη καλυπτικότητα. Συνήθως φυτεύεται σε μίγματα με ποικιλίες γκαζόν φεστούκα που μετά από χρόνια φύτευσης επικαλύπτει πλήρως τον χώρο του χλοοτάπητα. Η ποικιλία γκαζόν κικούγιου είναι πολύ ανθεκτική σε ασθένειες, στο συνεχές πάτημα, σε υψηλές θερμοκρασίες και ξηρές συνθήκες.\n– Ποικιλία γκαζόν Ουγκάντα\nΗ ποικιλία γκαζόν ουγκάντα, γνωστή και ως βερμούδα ή αγριάδα (Cynodon dactylon), είναι θερμόφιλη ποικιλία γκαζόν με μικρές ανάγκες σε νερό, κατάλληλη για ξηρά και παραθαλάσσια εδάφη. Tην περίοδο του χειμώνα η ποικιλία ουγκάντα πέφτει σε λήθαργο, κιτρινίζει και καφετίζει το φύλλωμα της. Στις αρχές της άνοιξης, ξαναβλασταίνει και πρασινίζει το φύλλωμα της προσφέροντας ένα πολύ ανθεκτικό χλοοτάπητα.\n– Ποικιλία γκαζόν Πασπάλουμ\nΤο πασπάλουμ (Paspalum sp.) είναι ένα θερμόφιλο είδος γκαζόν, με μεγάλη αντοχή στην ξηρασία και στην αλατότητα του εδάφους, το οποίο είναι ανθεκτικό και σε ημισκιά. Διαθέτει γρήγορη ανάπτυξη την άνοιξη, αλλά εισέρχεται σε λήθαργο τον χειμώνα. Έχει ζωηρή και πλούσια βλάστηση την περίοδο του καλοκαιριού και δίνει ένα καταπράσινο χλοοτάπητα.\n– Ποικιλία γκαζόν Διχόνδρα\nΗ διχόνδρα ή καλλωπιστικό τριφύλλι είναι μία ποικιλία γκαζόν που διαθέτει πυκνό στρογγυλό πράσινο φύλλωμα και χαμηλή ανάπτυξη. Επειδή έχει μεγάλη καλυπτικότητα, δεν αναπτύσσονται αγριόχορτα (ζιζάνια) μέσα στον χλοοτάπητα και συνήθως δε χρειάζεται κούρεμα. Η ποικιλία γκαζόν διχόντρα παρουσιάζει καλή εμφάνιση και σε ημισκερά σημεία.\n– Μίγματα ποικιλιών γκαζόν για γήπεδα\nΓια γήπεδα και αθλητικούς χώρους που υπάρχει συνεχές πάτημα και καταπόνηση του χλοοτάπητα, έχουν διαμορφωθεί ειδικά μίγματα γκαζόν από βελτιωμένες ποικιλίες. Αυτά τα μίγματα ποικιλιών γκαζόν προσφέρουν τη δημιουργία ενός πυκνού χλοοτάπητα, ανθεκτικού σε ασθένειες, με γρήγορη αναβλάστηση και αποκατάσταση στο πάτημα.\n– Μίγματα ποικιλιών για σκιερά σημεία\nΕπειδή αρκετές ποικιλίες γκαζόν δεν παρουσιάζουν καλή εμφάνιση σε σκιερά σημεία ή σε περιοχές κάτω από δέντρα, έχουν δημιουργηθεί ειδικά μίγματα ποικιλιών γκαζόν που παρουσιάζουν ζωηρή βλάστηση και καταπράσινο φύλλωμα σε σκιερές περιοχές.\n4. Πώς προετοιμάζουμε το έδαφος για την εγκατάσταση γκαζόν;\nΕίτε σπείρουμε γκαζόν, είτε φυτέψουμε έτοιμο χλοοτάπητα, είναι απαραίτητο να γίνει κατάλληλη προετοιμασία του εδάφους για να έχουμε επιτυχία στην εγκατάσταση.\nΠριν προχωρήσουμε στη φύτευση γκαζόν, η προετοιμασία του εδάφους περιλαμβάνει τα εξής βήματα:\n– Απομακρύνουμε χόρτα και ζιζάνια και αφαιρούμε τις μεγάλες πέτρες.\n– Δημιουργούμε αφράτο χώμα με ένα καλό φρεζάρισμα και ενσωματώνουμε τύρφη, κομπόστ και λίπασμα βραδείας αποδέσμευσης για γκαζόν, ώστε να βελτιώσουμε την ποιότητα του χώματος και να το εμπλουτίσουμε με θρεπτικά συστατικά.\n– Εγκαθιστούμε σύστημα με αυτόματο πότισμα για το γκαζόν, προκειμένου να έχουμε άριστη κάλυψη σε όλον τον χώρο που θα γίνει η σπορά του γκαζόν ή θα τοποθετήσουμε το ρολό του έτοιμου γκαζόν.\n– Ισοπεδώνουμε το χώμα με τσουγκράνα δίνοντας μία ελαφριά κλίση στο έδαφος για να στραγγίζει το νερό και να μη λιμνάζει.\n– Με ένα κύλινδρο ή ένα βαρέλι, συμπιέζουμε ελαφρά το χώμα. Στη συνέχεια, το ποτίζουμε καλά και το αφήνουμε να στεγνώσει.\n5. Πώς κάνουμε τη σπορά για την εγκατάσταση νέου χλοοτάπητα;\nΑφού προετοιμάσαμε κατάλληλα το έδαφος για την σπορά του γκαζόν και προμηθευτούμε την κατάλληλη ποικιλία γκαζόν, προχωράμε στη σπορά του γκαζόν ως εξής:\n– Μοιράζουμε τον σπόρο της ποικιλίας γκαζόν που έχουμε προμηθευτεί σε δύο ίσα μέρη και σπέρνουμε σταυρωτά προκειμένου να έχουμε μεγαλύτερη ομοιομορφία στην κάλυψη.\n– Ενσωματώνουμε τον σπόρο του γκαζόν στο χώμα με μία τσουγκράνα και το πατάμε ελαφρά με ένα κύλινδρο ή με ένα βαρέλι.\n– Διασκορπίζουμε στο χώμα ειδικό απωθητικό για να αντιμετωπίσουμε τα μυρμήγκια στον κήπο και να μην πάρουν το σπόρο του γκαζόν.\n– Ποτίζουμε 2 - 3 φορές την ημέρα, μέχρι να φυτρώσουν οι σπόροι του γκαζόν, για περίπου 2 βδομάδες. Είναι σημαντικό να διατηρούμε συνεχώς σχετικά υγρό το χώμα, χωρίς να το αφήνουμε να πλημμυρίζει, γιατί τότε σε αυτά τα σημεία δεν θα φυτρώσουν οι σπόροι του γκαζόν.\n– Αποφεύγουμε το πάτημα του χλοοτάπητα μέχρι να φυτρώσουν οι σπόροι και το γρασίδι φτάσει σε ύψος 8 - 10 εκατοστών που θα κάνουμε το πρώτο κούρεμα.\n6. Πώς γίνεται η τοποθέτηση έτοιμου γκαζόν;\nΜετά την απαραίτητη προετοιμασία του εδάφους και αφού προμηθευτούμε το είδος έτοιμου χλοοτάπητα που ταιριάζει στις ανάγκες μας, προχωράμε στην τοποθέτησή του ως εξής:\n- Ξεκινάμε την τοποθέτηση έτοιμου χλοοτάπητα από την πιο μακρινή πλευρά του κήπου, βάζοντας σαν οδηγό πασαλάκια και σπάγκο που τεντώνουμε.\n- Τοποθετούμε το ρολό του γκαζόν με τέτοιο τρόπο ώστε η κάθε λωρίδα να έχει άμεση επαφή με τη διπλανή λωρίδα χωρίς να αφήνει καθόλου κενά και ταυτόχρονα να μην την καλύπτει από πάνω.\n- Κάνουμε προσεκτικά τα κοψίματα του έτοιμου γκαζόν στις άκρες του κήπου με ένα κοφτερό μαχαίρι, έτσι ώστε να έχουμε καλή εφαρμογή και να μην παρατηρούνται κενά που δεν δίνουν καλό αισθητικό αποτέλεσμα.\n- Η τοποθέτηση είναι καλό να γίνεται απόγευμα, ώστε να μην έχουμε πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Αν επικρατούν υψηλές θερμοκρασίες ποτίζουμε με λάστιχο κάθε 20 - 30 τμ. έτοιμου γκαζόν μόλις το τοποθετούμε.\n- Μόλις ολοκληρώσουμε την διαδικασία της τοποθέτησης, περνάμε τον χλοοτάπητα με έναν κύλινδρο ή με ένα πλαστικό βαρέλι που γεμίζουμε με νερό για να έρθει σε καλή επαφή με το έδαφος.\n- Ποτίζουμε δύο φορές την μέρα το χλοοτάπητα τον χλοοτάπητα για να διατηρήσουμε υψηλή υγρασία, ενώ μετά απο 2 εβδομάδες επανερχόμαστε στο κανονικό πότισμα ανάλογα την εποχή, το έδαφος και τις θερμοκρασίες που επικρατούν.\n- Για 2-3 εβδομάδες μετά την τοποθέτηση δεν πατάμε τον χλοοτάπητα μέχρι να ριζώσει καλύτερα στο χώμα και κάνουμε το πρώτο κούρεμα όταν φτάσει σε ύψος 8-10 εκατοστών.\n7. Κι ένα μυστικό για τη σπορά και φύτευση γκαζόν\nΑν έχουμε κατοικίδια στο σπίτι μας όπως γάτες ή σκύλους, μετά την σπορά του γκαζόν ή την τοποθέτηση του έτοιμου χλοοτάπητα, είναι καλό να περιφράξουμε το συγκεκριμένο χώρο για λίγες εβδομάδες για να εξασφαλίσουμε την καλή εγκατάσταση του.\nΠηγή - https://giorgoskatsadonis.blogspot.com/\nBy Γιάννης Χ. Price: 08 Απριλίου


Δοκιμάζουμε το ηλεκτρικό Smart! - Flashnews.gr\nΌπως σε όλα τα Smart, ο κινητήρας βρίσκεται στο πίσω μέρος, δεν είναι όμως εσωτερικής καύσης αλλά ηλεκτροκινητήρας.\nΑπό το μέσον του διέρχεται ο άξονας μετάδοσης του αυτοκινήτου, ενώ στον ίδιο χώρο βρίσκεται ο φορτιστής της μπαταρίας και ένα ψυγείο για την ψύξη των μπαταριών. Οι μπαταρίες είναι ιόντων λιθίου και ο συνολικός όγκος που καταλαμβάνουν παρόμοιος με αυτόν μιας μικρής βαλίτσας, βρίσκονται δε τοποθετημένες κάτω από τα πόδια του συνοδηγού.\nΗ πιο ακραία θερμοκρασία στην οποία ενδέχεται να φτάσουν λειτουργώντας είναι οι 40 βαθμοί Κελσίου. Η άνοδος της θερμοκρασίας επηρεάζει την απόδοσή τους, ενώ, όπως σε όλες τις μπαταρίες (σ.σ.: η πλειονότητα των κινητών χρησιμοποιεί ίδιου τύπου μπαταρία) υπάρχει φαινόμενο μνήμης, το οποίο αμβλύνεται κατά πολύ αν ακολουθείς τις οδηγίες του κατασκευαστή για τη φόρτιση. Οι τεχνικοί της Smart λένε ότι καλό είναι να μην αφήνεις την μπαταρία να φτάσει στο μηδέν, αλλά ούτε και να τη φορτίζεις πλήρως.\nΝαι, το νέο Smart μπαίνει στην πρίζα. Οχι σε ειδική, αλλά σε οιαδήποτε κοινή οικιακή πρίζα. Χρειάζεται 8 ώρες για να φορτιστεί πλήρως ή 3,5 ώρες για να γεμίσει η μπαταρία από το 20% στο 80%. Με πλήρως φορτισμένο αυτοκίνητο απολαμβάνεις αυτονομία 135 km - συνήθως δεν κάνεις πάνω από 30 km μέσα σε μια μέρα στο κέντρο της πόλης.\nΜια πλήρης φόρτιση κοστίζει 2 ευρώ, οπότε με 10 ευρώ συμπληρώνεις πάνω από 600 km - με έναν πρόχειρο υπολογισμό είναι 4 φορές πιο οικονομικό από ένα βενζινοκίνητο Smart παρότι 60 kg πιο βαρύ.\nΗ τελική ταχύτητα του οχήματος περιορίζεται ηλεκτρονικά στα 100 km/h - εμείς είδαμε εύκολα 80 km/h στο ταχύμετρο. Η επιτάχυνση από στάση μέχρι τα 60 km/h διαρκεί μόλις 6,5 sec. Θέτοντας σε λειτουργία τον ηλεκτροκινητήρα δεν ακούς τίποτα. Μόνο η σχετική ένδειξη στο ταμπλό και στην οθόνη του iPhone σου, αν χρησιμοποιείς το σχετικό kit, δείχνει ότι μπορείς να ξεκινήσεις. Υπάρχει μάλιστα ειδικό app που σου επιτρέπει να παρακολουθείς τον ρυθμό φόρτισης του αυτοκινήτο\nΤο κιβώτιο είναι συνεχώς μεταβαλλόμενης μετάδοσης, πράγμα που σημαίνει ότι δεν υπάρχουν αλλαγές σχέσεων, μόνο διαρκής επιτάχυνση. Ο επιλογέας έχει μόνο τέσσερις θέσεις: Parking, Neutral, Reverse και Drive. Δύο στρογγυλά όργανα στο πάνω μέρος του ταμπλό σου δείχνουν πόση ενέργεια απομένει και αν ξοδεύεις ή ανακτάς ενέργεια την εκάστοτε στιγμή.\nΗ ανάκτηση γίνεται μέσω της περιστροφής του πίσω άξονα όταν δεν πατάς γκάζι ή πατάς φρένο.\nΣτον δρόμο το ηλεκτρικό Smart είναι αθόρυβο ή, για να είμαστε ακριβείς, κάνει έναν ανεπαίσθητο θόρυβο που θυμίζει τρόλεϊ.\nΗ χρήση του δεν απαιτεί κανένα συμβιβασμό σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο Smart. Θα έρθει στην Ελλάδα το 2012 και, ναι, θα το αγόραζα ανεπιφύλακτα αν η τιμή είναι λογική.\nΙσχύς: 30 ΚW\nΡοπή: 12.2 kgm /0 rpm\nΚιβώτιο: Μεταβαλλόμενης μετάδοσης\nΤελική ταχύτητα: 100 km/h (ηλεκτρονικά περιορισμένη)\nΕπιτάχυνση 0-60 km: 6,5 sec\nΜικτή κατανάλωση: 12.2 kwh/100 km\nΔιαστάσεις Μ/Π/Υ: 2.695x1.559x1.542 mm\nΧώρος αποσκευών: 220 lt\nΤιμή: Αγνωστη προς το παρόν\nVIDEO: ΦΟΡΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ SMART!\nΠαρασκευή, 3 Ιουνίου 2011, 17:37