Krasnoludek i Laleczka | Bajki - NIe Bajki Uli Buyuly\nKrasnoludek i Laleczka\nBajki – NIe Bajki Uli Buyuly\nBajki Krasnoludek i Laleczka\nWszystkie bajki w jednym miejscu\nDawno, dawno temu kiedy wszystkie myśli szły w jednym kierunku i żadne nie chciały zawrócić z raz obranej drogi, do ślicznego pałacu, w którym mieszkały wszystkie stworzenia świata zawitał Pan Bóg.\nPan Bóg zawitał do pałacu, w którym mieszkały wszystkie stworzenia świata, ale nikt go nie poznał.\nNie miał siwej brody, wielkiego widelca i w cale, a w cale nie miał białej szaty na sobie. Był po prostu sobą.\nPan Bóg zawitał do pałacu wszystkich stworzeń, bo było mu smutno, kiedy wcześniej, nie wiedząc po, co siedział sam na wzniosłej chmurze.\nPan Bóg zawitał do pałacu, w którym mieszkały wszystkie stworzenia, bo wiedział, że tak będzie lepiej. Dla niego i dla stworzeń. Zyskają bowiem wzniosłą chmurę, na którą zawsze będą mogły pojechać na wakacje.\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, bajki dla dorosłych, dobranocka, humor, wakacje, zabawne, zmiana 8 października 2016 przez Urszula Buyuly.\nBajka o cierpliwości\nDawno dawno temu, kiedy w pięknym, zielonym ogrodzie rozlegały się po kątach, za krzakami i za wielgachnymi drzewiszczami burze,\nzza potężnego dębu wyszedł malutki, dotąd cierpliwy,\nacz zupełnie przemoknięty pies i zaszczekał.\nZaszczekał tak bardzo i tak mocno, że aż przerażone grzmoty zamilkły.\nTaka magia cierpliwości. Wiemy co oznacza, gdy znika.\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, burza, buyuly, cierpliwość, krasnoludek, laleczka, ogrody, ula 8 września 2016 przez Urszula Buyuly.\nDaleko, daleko stąd, gdzieś między wonią, a wizją, urodził się mały stworek.\nMały stworek urodził się tak, jak powinien był się urodzić: z matki, z ojca i woli istnienia.\nMały stworek urodził się by tworzyć. Taką miał właśnie wolę i wizję. Co tu dużo mówić : miał do tego nosa.\nDlatego stworzył już w pierwszej sekundzie swojego kruchutkiego życia tak wiele: miłość i zaraz po tym, strach przed nie-miłością.\nI tak poznał soją moc tworzenia. A skoro tylko ją poznał poznał, stworzył ponownie miłość.\nTak wielką, że nic więcej w jego świecie się już nie zmieściło.\nTakiego miał nosa!\nWpis opublikowany w Bajki "Edukacyjne", Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, bajki dla dorosłych, bajki dla dzieci, dobranocka, dzień dobry, inspiracje, miłość, strach 25 sierpnia 2016 przez Urszula Buyuly.\nBajka o wstydzie. Nie o drwalu.\nDawno, dawno temu, tam gdzie rzyczywistość mieszała się z teraźniejszością, do małych drzwi subtelnej chatki zapukał mocny i krewki drwal.\nMocny i krewki drwal zapukał, chociaż nie było to w jego zwyczaju.\nW jego zwyczaju było wchodzić z rozmachem i pewnie. A jednak.\nMocny i krewki drwal zapukał delikatnie do drzwi, bo coś go do tego natchnęło.\nCoś mu szepnęło na ucho, że tym razem należy inaczej.\nI on mocny i krewki posłuchał.\nBo nawet on mocny i krewki był na tyle subtelny by usłyszeć głos inuicji. I w cale, a w cale nie wstydził się tego.\nW końcu czy ktoś, poza nim był tak mocny i krewki?\nChyba tylko wstyd.\nWpis opublikowany w Bajki "Edukacyjne", Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany asertwność, bajka o uczuciach, drwal, niepewność, pewność, słoń, uczucia, wstyd 21 sierpnia 2016 przez Urszula Buyuly.\nZa wieloma chwilami szczęści i tęsknoty,\nmała dziewczynka zanurzyła się w swoich myślach.\nZanurzyła się w swoich myślach, bo tylko one ja rozumiały.\nŻe jest mała, że tęskni i że mimo to jest szczęśliwa.\nMała dziewczynka zanurzyła się w swoich myślach\ni wreszcie, z całego serca, pokochała również siebie.\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, On i Ona, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, kobieta, mężczyzna, miłość, poemat, samotność, tęsnota, życie 26 czerwca 2016 przez Urszula Buyuly.\nBiały Koń i Królewicz\nW pewnym mieście, na skrzyżowaniu dróg stał Królewicz na Białym Koniu.\nKrólewicz na Białym Koniu myślał, która droga należy do niego, i którą drogą powinien jechać. Wczesnym popołudniem Biały Koń był już lekko zaniepokojony. Mijała kolejna pora roku, a Królewicz ciągle myślał, która droga należy do niego i którą drogą jechać.\nW końcu, kiedy spadł śnieg i całkiem nowoczesne miasto wyglądało jak kraina z najpiękniejszej baśni, Biały Koń ruszył jedną z dróg przed siebie, unosząc w bajkowy krajobraz bardzo zaskoczonego Królewicza.\nBiały Koń wiedział po prostu, że wszystkie drogi należą do Królewicza.\nTak jak i całe królestwo, zresztą.\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, On i Ona, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, bajka, bajki dla dorosłych, koń, Królewicz, miłość, świat, zima, życie 18 stycznia 2016 przez Urszula Buyuly.\nBajka o trzech mędrcach\nW wysokich górach było jezioro. Piękne, błyszczące i czyste. Woda w nim przejrzysta i głęboka, potrafiła odbić każdy obraz. Do jeziora przyszedł kiedyś jeden Mędrzec. Spojrzał w wodę i ujrzał swoją twarz. „Nic nowego”, pomyślał i poszedł dalej. Do jeziora przyszedł też drugi Mędrzec. Spojrzał w wodę i poprawił sobie włosy. „Tak lepiej”, mruknął i poszedł dalej. Do jeziora przyszedł i trzeci Mędrzec. Spojrzał w jezioro i na jego dnie dostrzegł skarb. Sięgnął po niego. I był szczęśliwy.\nWpis opublikowany w Bajki "Edukacyjne", Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, bajka, bajki dla dorosłych, bajki dla dzieci, ciekawość, człowiek, dobranocka, jezioro, mag, mędrzec, mężczyzna, perpektywa, szczęsie, woda 4 stycznia 2016 przez Urszula Buyuly.\nKrólewna Śnieżka i utopiści\nDawno, dawno temu, za siedmioma lasami i siedmioma górami, w krainie mlekiem i miodem płynącej, niejednokrotnie opisywanej przez utopistów, mieszkała królewna o włosach czarnych jak heban i o cerze białej i przezroczystej jak lód.\nKrólewna o włosach czarnych jak heban i cerze białej i przezroczystej jak lód czytywała niejednokrotnie, w lekturach pisanych przez utopistów, że gdzieś istnieje kraina mlekiem i miodem płynąca.\nBo takie rzeczy się zdarzają. Nie wierzą w nie jedynie utopiści.\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, On i Ona, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, bajka, bajki dla dorosłych, humor, Królewna, Królewna Śnieżka 8 grudnia 2015 przez Urszula Buyuly.\nŚpiąca Królewna i Czarodziej\nW pewnym małym rozkosznym miasteczku, w jego samy środku, przy rynku obok kościelnej wieży i fontanny z cherubinkami, mieszkała królewna.\nKrólewna mieszkała w małym rozkosznym miasteczku i śniła. Śniła dużo. O przyszłości, o przeszłości, o mężczyznach i nawet o kobietach. Królewna mieszkała w małym rozkosznym miasteczku i śniła, bo lubiła swoje sny. Były jej, były szczęśliwe i zawsze się sprawdzały.\nPewnego razu w jednym z jej ulubionych snów pojawił się czarodziej. Kiedyś i gdzieś już o nim wcześniej słyszała, ale nigdy nie wierzyła w jego istnienie. A tym bardziej, że ten o którym niewiasty nie śmiały nawet marzyć, zawita właśnie do niej – królewny mieszkającej w małym miasteczku.\nDlatego była tak zdziwiona jego pojawieniem.\nPrzysiadł tuż przy królewnie, na skraju fontanny z cherubinkami i patrzył na kościelną wieżę.\nI nagle królewna obudziła się.\nBo czasami nawet sny potrafią zaskoczyć!\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, On i Ona, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, bajka, czarodziej, śpiąca królewna 5 sierpnia 2015 przez Urszula Buyuly.\nOpowieść o czarnej nocy i serduszku\nW blasku czarnej, czarnej nocy, w bardzo głębokim worku pamięci, pomiędzy szpilkami słów zaczęło tętnić malutkie serduszko. Malutkie serduszko zaczęło tętnić, bo mimo bólu i niebezpieczeństwa poczuło taką potrzebę. Malutkie serduszko zaczęło tętnić, bo tylko tak mogło dodać otuchy i radości sobie i czarnej, czarnej nocy.\nBo przecież to się w życiu liczy!\nILUSTRACJA: VARVARA FROL\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, bajki dla dorosłych, dobranocka, narodziny, serce 15 lipca 2015 przez Urszula Buyuly.\nNa bladym mikro punkcie niegdysiejszej przypowieści, pewien rozbawiony skrzat przysnął zmęczony słuchaniem. Przysnął zmęczony i dla odmiany zaczął śnić:\nO morzu, podróżach, ukochanej, małej chatce z piernika, bliskich i dalekich przyjaciołach i wielkiej, wielkiej radości z bycia. Po prostu.\nSkrzat przysnął, lecz na krótko.\nBo po co śnić, kiedy życie takie piękne!\nTen wpis został opublikowany w Wszystkie bajki w jednym miejscu dnia 13 czerwca 2015 , przez Urszula Buyuly.\nZA SIEDMIOMA GÓRAMI I SIEDMIOMA RZEKAMI, TUŻ OBOK WIELKIEJ STERTY KSIĄŻEK, PONAD POŻÓŁKŁĄ FOTOGRAFIĄ, SIEDZIAŁ ŚWIERSZCZ ZIELONOOKI I GRAŁ NA SKRZYPCACH MAJOWĄ MELODIĘ.\nSIED ZIAŁ OBOK STERTY KSIĄŻEK, TUŻ PRZY POŻÓŁKŁEJ FOTOGRAFII I GRAŁ NA SKRZYPCACH, BO NAWET ON MAŁY I ZIELONY CZUŁ PRAWDZIWY IMPERATYW WERBALNEGO WYARTYKUŁOWANIA WIOSENNEJ RADOŚCI. DLATEGO GRAŁ NA SKRZYPCACH MAJOWĄ MELODIĘ. ON ŚWIERSZCZ.\nBO KTÓŻ INACZEJ BY W NIM ZAUWAŻYŁ ZIELONOOKIEGO ROMANTYKA, A NIE MOLA KSIĄŻKOWEGO?\nWpis opublikowany w On i Ona, Wiersze psotne, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, bajki dla dorosłych, humor, kobieta, małżeństwo, mężczyzna, miłość, ŚWIERSZCZ 3 czerwca 2015 przez Urszula Buyuly.\nMAG I MAŁA MUZA\nDAWNO, DAWNO TEMU, NA SKRAJU BŁYSZCZĄCEJ JASKINI, MIĘDZY DWIEMA ZIMNYMI SKAŁAMI, NARODZIŁA SIĘ MUZA.\nMUZA MALUTKA, TAKA W SREBRNE KROPECZKI. JESZCZE PRAWIE NIEWIDOCZNA, A JUŻ NIE JEDNEMU DAŁA O SOBIE ZNAĆ.\nA TO ZAŚPIEWAŁA, A TO ZATAŃCZYŁA, A TO OPOWIEDZIAŁA Z PAMIĘCI KRÓTKI WIERSZYK O KOTKU. NA PŁOTKU. NA PŁOTKU.\nA CO BĘDZIE SOBIE ŻAŁOWAĆ.\nI TAK DOWIEDZIAŁ SIĘ O NIEJ MAG. ON POTĘŻNY I WSZECHWŁADNY. ZNAJĄCY WSZYSTKO I WSZYSTKICH. MOGĄCY.\nMAŁA MUZA, WŁAŚNIE LICZYŁA DLA PANA MATEMATYKA SWOJE SREBRNE KROPECZKI, , KIEDY USŁYSZAŁA ZZA SKAŁY DZIWNE BRZMIENIE WIATRU. WYJRZAŁA ZDZIWIONA I UJRZAŁA WYCZERPANĄ CHOĆ WYNIOSŁĄ POSTAĆ MAGA.\nBO NAWET ON, MOGĄCY WSZYSTKO, MUSIAŁ SIĘ NIEŹLE NAMĘCZYĆ, STOJĄC W KOLEJCE DO MAŁEJ MUZY W SREBRNE KROPECZKI.\nTen wpis został opublikowany w Wszystkie bajki w jednym miejscu dnia 20 lutego 2015 , przez Urszula Buyuly.\nPOSŁANIEC Z KOSMOSU I NIEOKIEŁZNANA NOWINA\nDAWNO, DAWNO TEMU, KIEDY NA ZIEMI NIE BRAKOWAŁO NICZEGO, NAWET DZIECINNEGO POKOJU, DO PIĘKNEJ KARLICY PRZYBYŁ POSŁANIEC Z KOSMOSU. POSŁANIEC Z KOSMOSU PRZYBYŁ I DYGNĄŁ LEWĄ NÓŻKĄ. DYGNĄŁ LEWĄ NÓŻKĄ, BO DRUGĄ MIAŁ ZAJĘTĄ. DRUGĄ MIAŁ ZAJĘTĄ, BO TUPAŁA ZNIECIERPLIWIONA. TUPAŁA ZNIECIERPLIWIONA, BO ANI KARLICA TAKA MAŁA, ANI KOSMOS TAKI ODLEGŁY, A ON, KOSMICZNY POSŁANIEC NIC, TYLKO CIĄGLE SIĘ TŁUMACZY. NA PRZYKŁAD DLACZEGO ŚWIETLNA, NIEWINNA NOWINA, JAKĄ WNOSIŁ DO KARLICY, WYCHYLA SIĘ NIEOKIEŁZNANIE Z KIESZENI SURDUTA.\nBO NIE JEST WAŻNE CO SKRYWASZ W SURDUCIE, GDY LOS KARLICY TAKI, ŻE OCZEKUJE WYJAŚNIEŃ…\nWpis opublikowany w Aniołkowo, Bajki "Edukacyjne", Na dzień dobry lub dobranoc, On i Ona, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, bajka, bajki edukacyjne, humor, inspiracje, kobieta, małżeństwo, miłość, przemyślenia, zabawne, życie 26 stycznia 2015 przez Urszula Buyuly.\nNIEWINNA MODLITWA DO ANIOŁKA\nANIELE BOŻY, RADOŚCI MAJE\nDZIĘKUJĘ PIĘKNIE ZA TWOJE ZNOJE.\nZA TWOJE PIĘKNO I TWOJĄ POMOC\nBEZ NIEJ DZIEŃ KAŻDY ZAMIENIA SIĘ W NOC.\nZA TWE PODSZEPTY I TWE WSKAZANIA\nBEZ NICH ŚWIAT JEST JAK MGŁA NIEZNANA.\nBĄDŹ PRZY MNIE ZAWSZE, GDY O TO PROSZĘ\nI WÓWCZAS GDY SAMEJ SIEBIE NIE ZNOSZĘ\nSTÓJ PRZY MNIE JAK NIE WIEM GDZIE ZNOWU JESTEM,\nPROSZĘ, BĄDŹ MOIM DRUGIM POWIETRZEM…\nWpis opublikowany w Aniołkowo, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany Anioły, bajki dla dzieci, dobranocka, ukojenie 26 stycznia 2015 przez Urszula Buyuly.\nKoliber i Krokodyl. O podobieństwie rzeczy wszelakiej.\nDAWNO, DAWNO TEMU, WŚRÓD GĘSTEJ WONI KWIATÓW, NA KRUCHYCH I ŚNIEŻNYCH PŁATKACH GARDENII, PRZYSIADŁ NIEŚMIAŁO KOLIBER.\nRÓWNIE DAWNO, TYLKO W ZGOŁA ODMIENNYM OTOCZENIU, NA SZORSTKIM, DOŚĆ PIASZCZYSTYM PODŁOŻU WYCIĄGNĄŁ SIĘ W SŁOŃCU KROKODYL.\nKAŻDY Z NICH KRZEPIŁ SIĘ GENIUSZEM INTYMNOŚCI.\nTRUDNO TO UWIERZYĆ, JACY SĄ PODOBNI!\nWpis opublikowany w Bajki "Edukacyjne", Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, intymność, koliber, krokodyl, przemyślenia 15 stycznia 2015 przez Urszula Buyuly.\nWYZNANIA STAREJ KOBIETY…\nTRZY RAZY W ŻYCIU PĘKŁO MI SERCE.\nPĘKŁO MI TAK BARDZO, ŻE JEGO CZĄSTKI GRZECHOTAŁY W MOICH ŁZACH.\nZA KAŻDYM RAZEM MYŚLAŁAM, ŻE GORZEJ BYĆ NIE MOŻE. ZA KAŻDYM RAZEM MIAŁAM RACJĘ.\nWIELE RAZY W ŻYCIU SERCEM SIĘGAŁAM NIEBA. Z RADOŚCI.\nSIĘGAŁAM NIEBA TAK WYSOKO I PRZEJRZYŚCIE, ŻE ANIOŁY MACHAŁY MI Z DOŁU.\nZA KAŻDYM RAZEM WIERZYŁAM JEDNOCZEŚNIE, ŻE TO NA WIEKI I ZA KAŻDYM RAZEM BAŁAM SIĘ, ŻE TO TYLKO NA CHWILĘ. ZA KAŻDYM RAZEM MIAŁAM RACJĘ.\nTERAZ, GDY PAMIĘTAM CO ZNACZY CIERPIEĆ I CO ZNACZY RADOWAĆ SIĘ, UFAM, ŻE ZA KAŻDYM RAZEM JEST TO SZCZĘŚCIE.\nZ KAŻDYM RAZEM…\nI WIEM, ŻE MAM RACJĘ!\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, BAJKA FILOZOFICZNA, kobieta, radość, szczęście, życie 15 listopada 2014 przez Urszula Buyuly.\nTraktat o roli kobiety. Zgodnie z nauką społeczną…?\nKOCHAM PANA CAŁKIEM, CAŁKIEM, TROCHĘ RÓŻĄ TROCHĘ WAŁKIEM.\nKOCHAM PANA SERIO NIECO. NIECO PIERSIĄ, NOGĄ NIECO.\nKOCHAM PANA RAZY DWA. ZA PIERŚCIONEK I KORALE,\nZA SAMOCHÓD, KWIATKÓW PARĘ. ZA CO TYLKO PAN MI DA.\nCHOCIAŻ WOLNAM I SZCZĘŚLIWA TO PREZENTÓW WCIĄŻ NIE ZBYWA.\nMOŻE MNIE PAN JUŻ CAŁOWAĆ, PIEŚCIĆ I ROZPIESZCZAĆ CUDNIE.\nBĘDĘ KWITNĄĆ I KIEŁKOWAĆ.W DOMU ZAŚ SIĘ ZROBI LUDNIE.\nPAN ZAŚ MOŻE I POWINIEN TROCHĘ Z ŻYCIA CZERPAĆ DLA SIĘ.\nBYĆ RYCERSKIM I SZLACHETNYM, MIEĆ MOC MOCY. WSZAK TO DA SIĘ!\nWpis opublikowany w On i Ona, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany kobieta, małżeństwo, mężczyzna, miłość 24 października 2014 przez Urszula Buyuly.\nDAWNO TEMU W KRAINIE SZCZĘŚLIWEJ, KOLOROWEJ I ŚPIEWAJĄCEJ WYRÓSŁ OSET NA DRODZE. OSET NA DRODZE WYRÓSŁ, BO PO TEJ DRODZE OD DAWNA NIKT NIE CHODZIŁ. NIKT PO TEJ DRODZE NIE CHODZIŁ, BO WYRÓSŁ NA NIEJ OSET.\nTA KARUZELA KRĘCIŁABY SIĘ BEZ KOŃCA, GDYBY NIE FAKT, ŻE PEWNA KWIACIARKA ZACHWYCIŁA SIĘ DZIWNĄ ROŚLINĄ. KOLCE OSWOIŁA, A SAM KWIAT PIĘKNIE UŻYŁA.\nTAK OTO WSZYSCY MIESZKAŃCY KRAINY ZACZĘLI SPACEROWAĆ PO DAWNO NIE UCZĘSZCZANEJ DRODZE, NA KTÓREJ ONGIŚ RÓSŁ JEDEN OSET.\nBO DZIŚ BYŁA TO ALEJA NIEZWYKŁA!\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, oset, radość, życie 24 października 2014 przez Urszula Buyuly.\nnajbardziej samotny film w mieście\nDAWNO DAWNO TEMU, ZA LASAMI I JEZIORAMI, ŻYŁA MAŁA SMUTNA DZIEWCZYNKA. MAŁA SMUTNA DZIEWCZYNKA ŻYŁA SOBIE SAMA, CHOCIAŻ WOKÓŁ MIESZKAŁO WIELU, WIELU LUDZI.\nŻYŁA MAŁA I SMUTNA, BO GDZIEŚ ZAGUBIŁA JEDYNY PRAWDZIWY KLUCZYK DO SWOJEGO DOMKU. I NAWET JAK KTOŚ PRÓBOWAŁ DO NIEJ WPAŚĆ, BY SIĘ POŚMIAĆ LUB POCIESZYĆ, MOGŁA Z NIM POGADAĆ, ALE TYLKO PRZEZ ZAMKNIĘTE MAŁE OKIENKO Z WYBITĄ DZIURKĄ.\nNIE BĘDĘ NAWET PISAĆ, ŻE TAK MIJAŁY JEJ LATA. TAKIEJ DOZY SAMOTNOŚCI NAWET NAJWIĘKSI OPTYMIŚCI MOGĄ NIE WYTRZYMAĆ. NAPISZE WIĘC: I TAK MIJAŁY GODZINY. ICH ILOŚĆ PRZEMILCZĘ.\nMAŁA SMUTNA DZIEWCZYNKA, Z MIŁOŚCI DO SIEBIE I DO INNYCH LUDZI, STARAŁA SIĘ I PRÓBOWAŁA. MALOWAŁA ŚCIANY NA RÓŻOWO, TAŃCZYŁA SOLO, NAWET SOBIE KLASKAŁA. NAPRAWDĘ PIĘKNIE. ALE CIĄGLE BYŁA SAMA. I SMUTNA.\nTYLKO KOT MRUCZAŁ NA JEJ KOLANACH.\nPEWNEGO RAZU MAŁA SMUTNA DZIEWCZYNKA TAK NIE MOGŁA WYTRZYMAĆ SWOJEJ SAMOTNOŚCI, ŻE W DESPERACJI ZACZĘŁA WALIĆ GŁOWĄ W MUR. Z CAŁYCH SIŁ. NAWET JESZCZE MOCNIEJ. GŁOWA BOLAŁA OKRUTNIE, ZA TO SAMOTNOŚĆ MNIEJ DOKUCZAŁA. I JUŻ ZROBIŁABY SOBIE KRZYWDĘ, GDY NAGLE OPRZYTOMNIAŁA.\nJAKA SAMOTNOŚĆ? PRZECIEŻ OD STU GODZIN, NIEKTÓRZY MÓWIĄ, ŻE OD ZAWSZE, PRZED JEJ OKIENKIEM Z MAŁĄ DZIURKĄ STOI DŁUGA KOLEJKA CIEKAWYCH LUDZI. KUPUJĄ BILET NA FILM. NA FILM Z MAŁĄ, SMUTNA DZIEWCZYNKĄ W ROLI GŁÓWNEJ.\nWpis opublikowany w On i Ona, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, kino, samotność, smutek 24 października 2014 przez Urszula Buyuly.\nDAWNO TEMU W KRAINIE SZCZĘŚLIWEJ, KOLOROWEJ I ŚPIEWAJĄCEJ WYRÓSŁ OSET NA DRODZE.\nOSET NA DRODZE WYRÓSŁ, BO PO TEJ DRODZE OD DAWNA NIKT NIE CHODZIŁ.\nNIKT PO TEJ DRODZE NIE CHODZIŁ, BO WYRÓSŁ NA NIEJ OSET.\nI TA KARUZELA KRĘCIŁABY SIĘ BEZ KOŃCA, GDYBY NIE FAKT, ŻE PEWNA KWIACIARKA ZACHWYCIŁA SIĘ DZIWNĄ ROŚLINĄ.\nKOLCE OSWOIŁA, A SAM KWIAT PIĘKNIE UŻYŁA. WRĘCZ ZJAWISKOWO!\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, dobranocka, inspiracje 6 października 2014 przez Urszula Buyuly.\nDAWNO, DAWNO TEMU, TAK DAWNO, ŻE JUŻ NIKT NIE PAMIĘTAŁ, ŻE TO SIĘ KIEDYKOLWIEK ZDARZYŁO, PEWIEN CZŁOWIEK CHODZIŁ Z KĄTA W KĄT, OD DRZWI DO DRZWI I OD SASA DO LASA. BO CZEKAŁ. CZEKAŁ NA WIOSNĘ, CZEKAŁ NA JESIEŃ ALBO CHOCIAŻ NA LATO. A WOKÓŁ NIC TYLKO ŚNIEG I DZIKI MRÓZ.\nDAWNO, DAWNO TEMU, A MOŻE ZALEDWIE PRZEDWCZORAJ, PEWIEN CZŁOWIEK ZAPALIŁ FAJKĘ POKOJU W SPOKOJU, W POKOJU. POKÓJ BYŁ BARDZIEJ NIŻ KIEDYKOLWIEK, A CZŁOWIEK ZWYCZAJNIE OPALONY. FAJKĄ I POŁUDNIOWYM GORĄCYM SŁOŃCEM.\nBO KLIMAT SIĘ ZMIENIA NA LEPSZE. CZY NA TO CZEKASZ CZY NIE.\nWpis opublikowany w Bajki "Edukacyjne", Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, czekanie, życie 19 września 2014 przez Urszula Buyuly.\nWszystko widzący kret\nPewien wszystko widzący kret wyjrzał spod kopca. Wyjrzał spod kopca, bo słyszał, że może w życiu ujrzeć o wiele więcej. Wyjrzał spod kopca, lecz bez sukcesu. Słońce tego dnia było tak rażąco jasne, że nawet zieleń traw mieniła się to limonką, to słonecznikiem. Wszystko widzący, zazwyczaj, kret odwrócił główkę ze wstrętem i wsunął nosek pod ziemię.\nZawsze noś różowe okulary. Wówczas nawet szczęście cię nie oślepi.\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, humor, kret, optymistycznie, różowe okulary, szczęście, zabawne, życie 30 lipca 2014 przez Urszula Buyuly.\nSkrzat, taki mały a podobno wszystkowiedzący…\nDawno temu żył sobie mały skrzat. Mały skrzat miał jedno duże pragnienie: chciał wiedzieć wszystko.\nPoszedł do szkoły. Dowiedział się dużo, ale nie było to wszystko.\nWybrał się na studia. No tytuł magistra o czymś mówi! Ale ciągle nie wiedział wszystkiego.\nPoszedł więc na sto i więcej kursów. Po każdym wiedział dużo, a nawet jeszcze więcej, ale ciągle nie było to wszystko.\nI tak mijały lata. Lata ciekawości i frustracji.\nWreszcie mały skrzat, zniecierpliwiony, udał się na wysoką górę, usiadł na jej szczycie i zawołał:\n„Boże, spraw abym wiedział już wszystko!”\nA Bóg uśmiechną się tylko z miłością.\nWiedział, że mały skrzat jest bardzo szczęśliwy, bo ma swoje pragnienia.\nWpis opublikowany w Bajki "Edukacyjne", Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, nauka, skrzat, szkoła, wiedza 1 lipca 2014 przez Urszula Buyuly.\nSłońce i czas\nDawno, dawno temu, kiedy słońce wschodziło na niebo, a ludzie budzili się do życia i zachodziło zmęczone, gdy nietoperze wylatywały ze swoich jaskiń na żer, pewna matka tuliła swoje dziecko w ramionach:\n„Czas to taki duch, który jest zawsze z ludźmi, którzy go potrzebują, bo robią rzeczy ważne i taki, którego nie mogą doścignąć w pogoni za błahostkami.”\nA słońce, słysząc rady Pewnej Matki, zatrzymało się w pół drogi szczęśliwe.\nPrzecież ma tyle czasu!\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, czas, matka, słońce, życie 26 czerwca 2014 przez Urszula Buyuly.\nWiara i Przybysz – niby nic wielkiego, ale dobrze sobie czasem przypomnieć\nDawno, dawno temu, w czasach, kiedy ludzie mieli do siebie zaufanie i wierzyli, że wszystko jest możliwe, do krainy pełnej zieleni i kwiatów przybył pewien nieznany Przybysz. Przybysz był dobrze ubrany, gruby i miał bardzo mądrą minę. Stanął po środku krainy i oznajmił wszystkim zebranym: „Wy głupcy, wierzycie w coś, czego nie ma. Jesteście mizerni, krusi i naiwni. Jak wszyscy, którzy wierzą innym, prędzej czy później, rozczarujecie się.”\nWszyscy zebrani po środku krainy popatrzyli na siebie nawzajem i z przykrością przyznali Przybyszowi rację.\nRzeczywiście byli i mizerni, i krusi, i naiwni.\nWówczas wszyscy zebrani rozeszli się do swoich kolorowych domów z marcepana, stojących na giętkiej, wiotkiej trzcinie cukrowej, która przetrwała tyle burz i była przygotowana na następne.\nBo przecież kolejne burze to pestka w porównaniu z utratą wiary.\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany cuda, dobre rady, nadzieja, wiara 26 czerwca 2014 przez Urszula Buyuly.\nChłopiec i jego sęk w płocie\nW pewnym wielkim mieście, w którym menzurki mieszały się z liczbami, cudowny chłopiec, o oczach wiernych i spokojnych, przestał czuć się swobodnie.\nWiedział, że tyle zrobił dla innych: pomalował drewniany płot, zgasił światło, nawet wyrzucił śmieci, a nikt mu nawet nie podziękował. Nie mówiąc o zapłacie.\nPrzestał czuć się swobodnie, mimo że nikt nigdy, tak dobrze jak on, nie znał się na menzurkach i liczbach. I nikt nie miał tak wiernych i spokojnych oczu.\nA jednak. Przestał czuć się swobodnie, bo jeden sęk w drewnianym płocie wydawał się innym źle pomalowany.\nCudowny chłopiec malował już ten sęk na tysiąc sposobów, z prawej do lewej, z dołu do góry. Nawet użył skomplikowanej techniki impresjonistów. Na próżno. Sęk w drewnianym płocie wciąż był źle pomalowany. Według innych.\nLata malowania sęka w płocie.\nChociaż inni i tak kochali chłopca za jego wierne i spokojne oczy.\nWpis opublikowany w Bajki "Edukacyjne", Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, bajki dla dzieci, chłopiec, praca, płot, sęk, życie 26 czerwca 2014 przez Urszula Buyuly.\nSłodka istotka i przyjaciele\nDawno, dawno temu, można zaryzykować stwierdzenie, że już miesiąc od tego czasu upłynął, pewna słodka istotka, która podobno do dwóch zliczyć nie potrafiła, spojrzała na świat, przed siebie i pobiegła radośnie.\nBiegła radośnie do drzew zielonych, do kwiatów pachnących, do pomruków wodospadu i do otwartego nieba.\nBiegła radośnie sama, potem z przyjaciółmi, a już na sam koniec to chyba całe miasto przyłączyło się do niej.\nBo umiejętność liczenia do dwóch jest istotna, chociaż w tłumie przyjaciół mało przydatna.\nWpis opublikowany w Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany przyjaciele, radość, samotność, towarzystwo 23 czerwca 2014 przez Urszula Buyuly.\nKrasnoludek i Laleczka i Bajki Blogerów\nBajka „Cztery uczucia” Krasnoludka i Laleczki ukazała się w zbiorze wydanym przez Damidos „Bajki blogerów”, między innymi cudownymi historiami dla dzieci.\nWpis opublikowany w Bajki "Edukacyjne", On i Ona i otagowany bajki, bloger, dzieci, książka, niespodzianka, prezent, radość, uczucia, ukojenie, wydawnictwo 29 maja 2014 przez Urszula Buyuly.\nBajka o Małym Kwiatuszku – bajka na zamówienie, dla pewnej Mamy\nDawno, dawno demu, daleko stąd, gdzieś w skalnych górach\nza zimną wodą, urodził się ma szorstkiej ziemi Malutki Kwiatuszek.\nUrodził się na szorstkiej ziemi, bo bardzo, bardzo tego chciał.\nChciał tego tak bardzo, że nawet ziemia, która innym wydawała się szorstka, była dla niego miękka i przyjazna.\nI tak dorastał, otoczony puszystą miłością, otwartą przestrzenią i wolnością wyobraźni. …\nI tak dorastał, aż pewnego dnia obudził się skalną górą nad bystrą rzeką, z przestrzenią na małą roślinkę…\nTaką z mchu i paproci…\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, bajka terapeutyczna, bajki dla dzieci, dziecko, inspiracje, miłość, szczęście, ukojenie, urodziny, życie 28 maja 2014 przez Urszula Buyuly.\nMała Stokrotka przysiadła na brzegu wielkiej góry i spojrzała w przepaść.\nNiby wysoko, ale kto powiedział, że ona, śnieżny kwiatuszek, nie potrafi latać? I skoczyła.\nWirowała w prawo, wirowała w lewo. Trochę leciała główką w dół, ale koniec końców, spadła na cztery łapy…\n… bo każdy ma swoje cztery łapy.\nWpis opublikowany w Bajki "Edukacyjne", Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, bajki dla dorosłych, bajki dla dzieci, dobranocka, dzień dobry, humor, inspiracje, kot, latanie, niebo, optymistycznie, podróże, radość, spadanie, stokrotka, teksty terapeutyczne, życie 20 maja 2014 przez Urszula Buyuly.\nZamyślona Kukułka. Jak to myślenie może nas zawodzić…\nDawno, dawno temu, mimo aury wprost z baśni o Królowej Śniegu, na pustym przystanku autobusowym przysiadł raz Zamyślona Kukułka.\nPrzysiadła zamyślona, bo od kilku lat nie mogła się dzieci naliczyć.\nPamiętała dokładnie: kilku mężów, tuzin jajek i chyba jedno pisklę? Ale w obcym gnieździe.\nI jak tu zebrać rodzinę przy świątecznym stole?\nI tak siedziała, zamyślona, na pustym przystanku autobusowym.\nBo kukułka, nie bociek. Nie gniazduje. Proste?\nWpis opublikowany w Bajki "Edukacyjne", Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, kukułka, matka, mózg, myślenie, przyroda, zabawne, życie 20 maja 2014 przez Urszula Buyuly.\nLUSTRA WENECKIE I NATURA RZECZY WSZELAKIEJ\nDawno, dawno temu, ciut wcześniej niż się nam wydaje, ale później niż sądzili inni, spotkały się dwa lustra weneckie.\nByły piękne, przejrzyste i takie wakacyjne.\nPrzejrzały się w sobie i wstyd powiedzieć ale nieoczekiwanie… odbiło się im.\nBo zaprawdę, nie ma co walczyć z naturą rzeczy.\nWpis opublikowany w Bajki "Edukacyjne", Wiersze psotne, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, bajka, bajki edukacyjne, dobranocka, humor, inspiracje, zabawne, życie 2 marca 2014 przez Urszula Buyuly.\nMyszka Ryjówka i absolut\nPewnego prześmiesznego dnia, jakoś tak koło południa, do przypalonego garnka, stojącego pośrodku wielkiej, pachnącej kuchni, wpadła rozbrajająco szczera Myszka Ryjówka i zaniemówiła troszeczkę. Troszeczkę rozejrzała się na boki. Troszeczkę obwąchała otoczenie i zaniemówiła absolutnie.\nKu jej zaskoczeniu poczuła się tym wielce podbudowana.\nNiby sytuacja bez wyjścia, a rozbrajająco szczera Myszka Ryjówka otarła się właśnie o absolut!\nI tak oto, jej dalsza podróż stała się tylko kwestią niedługiego czasu.\nTen wpis został opublikowany w Wszystkie bajki w jednym miejscu dnia 30 stycznia 2014 , przez Urszula Buyuly.\nRysałka i poprawność polityczna – głos jeszcze o gender. A co!\nDawno, dawno temu, gdzieś między świetlaną przyszłością jutra a zatartymi wspomnieniami z wczoraj, mała, eterycznie delikatna rusałka w różowej muślinowej sukience, usiadła na leżącej starej kłodzie. Siadając, niepostrzeżenie zahaczyła o drzazgę. Muślinowa, różowa sukienka pękła ohydnie. Rusałka już, już miała szpetnie zakląć, kiedy przypomniała sobie, że jest i mała, i eterycznie delikatna. Jedynie sapnęła dwuznacznie i musnęła wierzchem dłoni karminowe usta:\n„To się nazywa gender. Nawet kiedy drzazga wbija Ci się głęboko, trzeba trzymać klasę, którą wyznacza ci sukienka.”\nWpis opublikowany w Bajki "Edukacyjne", Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany gender, poprawność polityczna, rusałka 24 stycznia 2014 przez Urszula Buyuly.\nPrawdziwa historia Misia U.\nTo zdarzyło się bardzo daleko i bardzo dawno temu. Tak dawno i tak daleko, że żadna poważna ludzka istota, nic jeszcze nie wiedziała ani o ortografii, ani o fotografii, ani o kinematografii. To zdarzyło się dokładnie wtedy, kiedy lody nie kojarzyły się z żadnym nazwiskiem, a tylko z przejmującą bielą horyzontu. Wówczas oto, zaszła pewna, nieoczekiwana zmiana.\nNa brzuszku małego, polarnego niedźwiadka pojawiła się brązowa łatka. Najpierw drobniutka jak ciapka. Kleks zaledwie. A w miarę upływu niemierzalnego czasu, zaczął się rozlewać po całym ciałku. W końcu dotarł nawet do lewego, klapniętego ucha. Oto narodził się Miś. Jaki jest sławny, dzieci dowiedziały się dopiero w drugiej połowie XX wieku.\nTak to z plamkami bywa. Nigdy nie wiadomo jaka łata pomoże Ci w sławie.\nWpis opublikowany w Bajki "Edukacyjne", Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, celebryta, humor, miś, sława 24 stycznia 2014 przez Urszula Buyuly.\nNa Nowy Rok – hej ho, do pracy by się szło!\nNowy Roczek wlazł pod klosz.\nSpojrzał wokół i zawołał:\nDość zabawy i hulanki!\nDo roboty weź się. Z bańki!\nKaca zostaw pod łóżeczkiem.\nNiech poczeka choć troszeczkę,\nNa karnawał, imieniny, wujka Ryśka urodziny!\nDziś do pracy czas się wziąć!\nWiem, to nijak nie wychodzi!\nTkaczki płaczą z miasta Łodzi,\nGórnik z Zabrza wciąż łzy leje,\nWnet dyrektor osiwieje!\nDobrze, że już wiosna idzie (?)\nZ nią celsjuszów małych moc.\nOdrzuć już te ciepłe koce!\nMimo, że wciąż mroźne noce.\nZaczarować czas pogodę,\nChmarę chmurek, kwiatków kilka,\nBiałą owcę i delfinka.\nLepiej już Ci się pracuje?\nBo mnie trochę.\nWpis opublikowany w Wiersze psotne, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany kac, nowy rok, praca, wiersz, życie, życzenia 6 stycznia 2014 przez Urszula Buyuly.\nRozpędzona karuzela życia i zabawa\nKręci się po życia kres.\nCzasem stanie, pokołysze.\nTrudno to naprawdę znieść!\nChcesz nie zlecieć z karuzeli,\nŻyć chcesz, często bawiąc się?\nPrzestać bać się i mazgaić.\nWrzuć natomiast piąty bieg!\nWpis opublikowany w Wiersze psotne, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany humor, przenośnia, radość, szczęście, wiersz, życie 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nKapitan i statek – bajka cokolwiek zarządcza\nPewien Kapitan dużego statku, który pływał po wielu morzach i pustyniach,\nwożąc swoich pasażerów, tak że każdy czuł się bezpieczny i zadowolony, miał duży problem.\nProblem właściwie nie był Kapitana ale i tak był duży.\nTen problem wymagał natychmiastowego rozwiązania.\nTylko sznurowadło od tego problemu gdzieś się zapodziało.\nWówczas Kapitan zarządził: cała załoga dużego statku , który pływa po morzach i pustyniach, wożąc swoich pasażerów, tak że każdy czuje się bezpieczny i zadowolony, ma szukać zaginionego sznurowadła.\nCała załoga zaczęła poszukiwać sznurowadła i znalazła, chyba nawet z pięć różnych sznurowadeł. Żadne nie pasowało jednak do problemu.\nI problem ciągle nie mógł się rozwiązać.\nWówczas Kapitan zarządził, że cała załoga dużego statku, który pływał po wielu morzach i pustyniach, wożąc swoich pasażerów, tak że każdy czuł się bezpieczny i zadowolony, ma znaleźć pięć różnych sposobów na zaakceptowanie problemu.\nZałoga była bardzo karna i niechętnie wprawdzie, ale się zgodziła. Wymyśliła pięć różnych sposobów na zaakceptowanie problemu.\nProblem czuł się dobrze. Załoga gorzej.\nO cholera, pasażerowie też.\nWówczas Kapitan zarządził aby załoga natychmiast zebrała informacje od pasażerów czego oni oczekują i co załoga statku może zrobić aby oni – pasażerowie, znowu poczuli się bezpiecznie.\nWówczas pasażerowie powiedzieli, że oni nie oczekują nic szczególnego. Znowu chcą podróżować po morzach i pustyniach.\nKapitan zdziwił się. Wówczas zauważył, że od jakiegoś czasu, statek stoi w miejscu. Wówczas Kapitan zarządził aby statek znowu ruszył w podróż. Po wielu morzach i pustyniach. A może nawet oceanach i górach, wioząc na pokładzie pasażerów, którzy poczują się bezpiecznie.\nA sznurowadło do starego buta kuchcika znalazło się samo.\nWpis opublikowany w Bajki "Edukacyjne", Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany kapitan, podróże, problem, rozwiązanie problemów, statek 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nDrzewo, pszczółka i księżyc\nW odległej krainie baśni i poezji była również zielona polana, na której rosło wiele kwiatów, mieszkało wiele owadów i śpiewało wiele ptaków.\nNa środku tej polany rosło drzewo.\nDrzewo na polanie było jedyna rzeczą która rzucała cień na trawę i kwiaty, dając w ten sposób schronienie wszystkim owadom i ptakom.\nNawet w księżycowe noce zakochani mogli schronić swoją miłość przed oczami wścibskich, w cieniu konarów drzewa, rosnącego na środku zielonej polany.\nPewnego razu po wielu, wielu latach, kora drzewa zaczęła się kruszyć a liście blednąć.\nOwady, ptaki i zakochani zauważyli, że przez te wszystkie lata, drzewo w ogóle nie spało. Ciągle rzucało cień.\nWówczas mała pszczółka, która była najbardziej wątła ze wszystkich owadów, ale za to potrafiła robić różne rzeczy, mimo że zawsze się czegoś bała, poleciała do księżyca. Poprosiło go aby czasami zapomniał wspiąć się w nocy na niebo.\nKsiężyc był mądry i wyrozumiały. Zgodził się spełnić prośbę małej pszczółki.\nDlatego mamy takie noce, kiedy drzewa odpoczywają.\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany drzewo, księżyc, kwiaty, przypowieść, pszczoła, pszczółka, łąka 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nBłękitny chłopiec w łazience\nPewien Błękitny Chłopiec bardzo lubił łowić ryby.\nNauczył go ojciec jak dobiera się odpowiednią wędkę,\njak zakłada przynętę i jak korzysta z podbieraka.\nTen Błękitny Chłopiec bardzo lubił łowić ryby,\nale nigdy nie był nad wodą, bo co to za woda w łazience.\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, chłopiec, marzenia, mężczyzna, nauka, ryby, talent, wędka 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nStary jogin i młoda wróżka\nDo uśmiechniętego starego jogina przywędrowała kiedyś piękna, młoda wróżka, z kraju, w którym liczyło się tylko to, czego jogini na co dzień raczej nie używają.\nMłoda wróżka, piękna kiedyś, przywędrowała, bo pragnęła zrozumieć:\nUśmiechnięty, stary jogin, popatrzył mądrze na młodą wróżkę, rozplątał zza głowy swoje nogi i odpowiedział:\nNieważne, jak bardzo jesteś zaplątany, zawsze znasz właściwą odpowiedź.\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, bajka, bajki dla dorosłych, edukacja, humor, inspiracje, joga, jogin, odpowiedź, przemyślenia, przenośnia, pytanie, wróżka, zabawne, życie 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nCzyściutki aniołek… i ekologia\nDawno, dawno temu, kiedy wydawało się, że wszystko stracone, a reszta niemożliwa,\nkiedy ludzie, którzy kiedyś się kochali, zaczęli już kochać kogoś innego,\nnad miasto pełne gniewu i złości przyleciał Anioł.\nAnioł był bardzo duży, niebieski, a nad jego głową unosiła się korona.\nAnioł chciał zatrzymać się na trochę w mieście, bo był zmęczony długim lotem.\nNie mógł jednak nigdzie w mieście usiąść i odpocząć, bo wszędzie był gniew i złość.\nA w takim środowisku nawet Anioł łatwo się brudzi.\nWpis opublikowany w Aniołkowo, Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, aniołek, bajka, bajki, ekologia, miłość 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nLove Story czyli czar prawej łapy lwa\nPrawa łapa lwa ujęła czule szarą myszkę.\nNachyliła się do ucha wielkiego przyjaciela i szepnęła: „Jesteś pewien?”\nLew ryknął, zawadiacko machnął ogonem i strzepnął, niechcący, z wąsów trzmiela.\nTrzmiel, zawstydzony, odleciał, mamrocząc po nosem – „To nie na moje nerwy!”.\nWpis opublikowany w On i Ona, Wiersze psotne, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, erotyk, Królewicz, Królewna, lew, love, miłość, myszka, seks 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nCzerwony Kapturek i wyścig z czasem\nDawno, dawno temu, gdzieś na wyciągniecie ręki, leżał Czerwony Kapturek. Miał ciemno przed oczami i ciężko dyszał.\nCzerwony Kapturek miał ciemno przed oczami i ciężko dyszał, bo zasapał się ciągłym bieganiem..\nCzerwony Kapturek zasapał się ciągłym bieganiem, bo chciał wygrać wyścig z czasem.\nA czas został właśnie w domu, bo zapomniał o wyścigu.\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, czas, czerwony kapturek, inspiracje, kobieta, krasnoludek, maraton, wyścig 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nKotka Roztropka i Pan Kotek Roztropek\nPewna Kotka Roztropka,\nChcąc być piękną i miłą,\nSzła spać sama, wcześniutko,\nPod kołderkę samiutko.\nRaz Pan Kotek Roztropek,\nDbając o swe przymioty,\nSypiał ciągle niedbale,\nSpóźniał się do roboty.\nI tak żywot się sączył,\nTo herbatką, to winkiem.\nAż Pan Kotek Roztropek\nNatknął się na kocinkę.\nKocineczką ów była\nNasza Kotka Roztropka,\nCo raz spać zapomniała,\nBo Koteczka spotkała.\nOd tej pory, dzieciaczki,\nWszystko było jak w bajce.\nKotki się pokochały\nI spać razem chadzały.\nBy być piękną i miłą,\nLub być męskim na zawsze,\nChadzaj spać pod kołderkę\nZe swym słodkim koniaczkiem…\nWpis opublikowany w On i Ona, Wiersze psotne, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajki dla dorosłych, dobranocka, kot, kotka, małżeństwo, miłość, para, wiersz, wierszyk 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nMała wróżka i kłopotki albo Figlarny Chłopiec\nDawno temu, w najbliżej przyszłości, żyła Mała Wróżka.\nMała Wróżka miała błękitną, kwiaciastą sukienkę, która lekko spływała, aż do ziemi i błyszczące radosne oczy, które czasami lubiły sobie popłakać, ze szczęścia. Miała też małą złotą różdżkę, której nigdy nie używała. Ponieważ Mała Wróżka była bardzo zaradna.\nPewnego razu, przyszedł do wróżki Mały Kłopotek.\nMały Kłopotek miał problem – nikt go nie lubił i czuł się samotny.\nMała Wróżka bardzo lubiła wszystkim pomagać.\nPostanowiła pomóc też Małemu Kłopotkowi.\nWyczarowała dla niego specjalnie, dwa następne Kłopotki. Chciała, żeby ten pierwszy, nie czuł się taki samotny.\nMała Wróżka poczuła się zadowolona, że znowu udało się jej komuś pomóc.\nTrzy Małe Kłopotki, z wdzięczności, zamieszkały z Małą Wróżką.\nI tylko oczy Małej Wróżki płakały ale z trochę z innego powodu co kiedyś.\nPo wielu latach, prawie szczęśliwego wspólnego mieszkania Kłopotków z Małą Wróżką, Wróżka robiła porządki w szafie.\nNa jej dnie, zaraz obok starej, babcinej torebki w kwiatki, odnalazła swoją złotą, małą różdżkę.\nChciała ją wytrzeć z kurzu i potarła jej rękojeść.\nWówczas wyczarowała, przypadkiem, Małego Figlarnego Chłopca.\nTen, dla zabawy, zrobił z trzech Kłopotków, kule bilardowe i zaczął się nimi bawić.\nI tak Kłopotki przestały mieszkać z Małą Wróżką.\nW jednym mieszkaniu z Małym Chłopcem było im zdecydowanie za ciasno.\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, On i Ona, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany chłopiec, kobieta, kłopot, los, mężczyzna, różdżka, wróżka 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nPiórko na chodniku\nW pewnym wielkim mieście, do wybudowania którego zmieniono to i owo, po lekko koślawym chodniku szła niewinna, mała dziewczynka w połatanej sukience.\nSukienka, w której niewinna, mała dziewczynka szła, po koślawym chodniku, była nawet bardziej podziurawiona niż połatana.\nAle to, tak naprawdę, nie ma żadnego znaczenia.\nBowiem, dzisiaj rano, niewinna, mała dziewczynka znalazła białe piórko.\nBiałe piórko, przypadkiem, spadło na koślawy chodnik, tuż pod nogi niewinnej, małej dziewczynki.\nMała dziewczynka podniosła białe piórko z uwagą i lekkim gestem podrzuciła je do góry.\nI wówczas wszystko stało się oczywiste i naprawione.\nNawet prawe skrzydło Anioła.\nWpis opublikowany w Aniołkowo, Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany Anioły, dziewczynka, kobieta, piórko, przemyślenia, przenośnia, skrzydła 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nŚrodeczek, jajeczko, ptaszek i inni… w tym samym lesie, niestety\nDawno, dawno temu, za siedmioma górami i siedmioma lasami,\nw centralnym miejscu lasu, był jego środeczek. A w tym środeczku jajeczko, a w jajeczku ptaszek.\nI to właściwie byłby koniec bajki, gdyby nie Inni.\nOni też mieszkali w tym lesie, ale nie lubili ani środeczka, ani jajeczka, ani ptaszka.\nŚrodeczek, jajeczko i ptaszek lubili jednak Innych. I dlatego postanowili coś zrobić.\nŚrodeczek się przekrzywił, jajeczko stwardniało a ptaszek odleciał.\nAle Inni ciągle nie lubili. Ale nie wiedzieli czego.\nBo w centralnym miejscu lasu nie było już ani środeczka, ani jajeczka, ani ptaszka.\nw centralnym miejscu lasu był jego środeczek. A w środeczku jajeczko, a w jajeczku ptaszek.\nA Inni zastali w innym lesie.\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, bajka, bajki dla dorosłych, bajki dla dzieci, bajki edukacyjne, dobranocka, las, zmiana 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nKrasnoludek i Rusałka…i zwykła popołudniowa herbatka\nTo się zdarzyło kiedyś.\nKiedy kwitły kwiaty, śpiewały ptaki, szumiało morze i padał śnieg. Kiedy deszcze mżyły, a tęcza chciała wyciągnąć się leniwie na niebie.\nDo znajomej Rusałki przyszedł Krasnoludek. Chciał pożyczyć szklankę cukru.\nRusałka cukru nie miała. Każdy gram cukru, który brała do ręki rozpuszczał się jej w dłoni.\nWtedy Krasnoludek powiedział, że właściwie nie musi być to cukier, może być to miód.\nMiodem również można osłodzić popołudniową herbatkę. Nawet jest to zdrowsze.\nRusałka się zamyśliła.\nI podała Krasnoludkowi najsłodszą herbatkę, jaką Krasnoludek kiedykolwiek pił.\nKrasnoludek wypił herbatkę do końca. Ale nie miał co zanieść do domu…\nNa drugi dzień, kiedy kwitły czerwone kwiaty, śpiewały rozradowane ptaki, szumiało błękitne, spokojne morze, a tęcza znalazła już dla siebie najwygodniejszą pozycję,\nKrasnoludek przyszedł do Rusałki na gorącą słodką herbatkę.\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, On i Ona, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, bajka terapeutyczna, herbata, herbatka, krasnoludek, laleczka, miłość, rusałka, szczęście 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nMądry Drwal i Zawiedziony Kolega\nPewnego razu, między dobranocką a nocką dobrą, do starego mądrego Drwala przyszedł Zawiedziony Kolega.\nKolega usiadł, na świeżo ściętym drewnie i rozejrzał się dookoła. Zobaczył wiele, a może i jeszcze więcej ściętych, mocarnych, starych, wiekowych drzew i się rozpromienił.\nBo może nie był ani tak wielki, ani tak wiekowy, ani tak mocarny jak leżące wokół drzewa ale ciągle miał nadzieję.\nWstał, poklepał mądrego Drwala po ramieniu i powiedział:\nI poszedł, budować sobie dom.\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, bajki, bajki dla dorosłych, drwal, drzewa, kolega, nadzieja, radość 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nO Grubym Misiu, który zapragnął odchudzić się troszeczkę… Powodzenia!\nBył raz sobie gruby misio,\nKtóry schudnąć bardzo chciał\nMyślał dniami, co tu zrobić,\nŻeby obiad umiar miał.\nCzy powinien, najpierw tak,\nWypić wodę, zjeść ogórka,\nZapiąć pasek w stroju nurka?\nMoże jednak, nie dla zdrowia,\nSobie lekko pofolgować?\nMyślał ciągle, przez trzy dni.\nAż tu nagle coś się śni:\nDwa bicepsy, nóżki śliczne,\nPośladeczki dwa, nie licznie.\nNawet czterogłowy uda\nWe śnie całkiem mu się udał.\nMówny szczerze: się rozmarzył.\nAż tu ujrzał na swej twarzy,\nWyraz, jemu nieco obcy.\nTacy mają ze dwa psy!\nŁysy karczek, małe ślepia,\nI brak ząbka. Bo wyleciał?\nMisio z krzykiem ocknął się!\nSchudnąć? Nie wiem.\nMoże lepiej nie przytyć.\nWpis opublikowany w On i Ona, Wiersze psotne, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, bajki dla dorosłych, humor, odchudzanie, siłowna, zabawne 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nTrzy bajeczki – o tym, że czas, że gdzieś, i że ktoś\nW pierwszej bajce, dawno temu, nie było czasu.\nW drugiej bajce, daleko stąd, nie było miejsca.\nW trzeciej bajce, o królewiczu i królewnie, w ogóle nie było postaci.\nA jednak się zdarzyły.\nPierwsza bajka opisywała niebo. Druga bajka opowiadała o ciszy. Trzecia bajka przedstawiała szczęście. Wszystkie trzy były piękne, pełne kolorów, najpiękniejszych dźwięków rozmów i pełne przedziwnych, prawdziwych rzeczy.\nA jednak, prawie nikt w bajki nie wierzył.\nPoza bogiem, przestrzenią i parą zakochanych.\nPewnego razu, urodziła się mała Wścibska Wszędobylska. Wścibska Wszędobylska nie mogła jednak wędrować po dalekim świecie, bo jej światem był malutki pokoik na dnie karafki. Wścibska Wszędobylska mogła jednak dużo myśleć i czytać.\nI tak się stało, że poznała kiedyś pierwszą bajkę. A potem i drugą, i trzecią.\nI tak się stało, że poznała wówczas i niebo, i ciszę, i szczęście.\nA wtedy cały świat przywędrował do małej Wścibskiej Wędrowniczki.\nWpis opublikowany w Bajki "Edukacyjne", Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, bajka terapeutyczna, bajki dla dorosłych, bajki dla dzieci, bajki edukacyjne, czas, dobranocka, dzień dobry, edukacja, Królewicz, Królewna, miłość, niebo 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nMały Kangurek – czyli rzecz o prawdziwej miłości\nMalutki Kangurek przysunął się do mamusi.\n„Mamusiu, przytul mnie troszeczkę” – mamusia przytuliła.\nMalutki Kangurek uśmiechnął się i wyszczerzył ząbki w uśmiechu.\n„A połaskoczesz mnie za uszkiem?” – mamusia połaskotała.\nMalutki Kangurek zmrużył oczka z zadowolenia.\n„A dasz mi jabłuszko?” – mamusia nie miała jabłuszka, ale znalazła w swojej kieszonce troszkę nadgryzioną brzoskwinkę.\nMalutki Kangurek wypluł tylko pesteczkę.\nMalutki Kangurek miał jeszcze tysiąc pomysłów i próśb.\nMamusia tysiąc pomysłów i próśb spełniała z radością.\nW końcu poszła spać.\nWtedy Kangurek smutny troszeczkę przytulił swojego synka, połaskotał go za uszkiem i dał mu na podwieczorek duży, soczysty, słodziutki i świeżutki owoc figi.\nI nie była to figa z makiem.\nA wszyscy byli szczęśliwi.\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, bajki dla dorosłych, bajki dla dzieci, bajki edukacyjne, dobranocka, dzień dobry, kangurek, mama, miłość, tata 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nKrólewna na balu – debiutantka, zwyczajnie\nPewna królewna szła na bal.\nUbrała piękną suknię.\nBo królewną była od wczoraj.\nTak jej nikt nie poznał, że aż królewicz się w niej zakochał.\nZnowu. Ale zupełnie od początku.\nWszak królewną się bywa.\nZato coraz częściej, kiedy miało się swój debiut!\nWpis opublikowany w On i Ona, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajki dla dorosłych, debiut, debiutantka, kobieta, mężczyzna, miłość, szczęście, zabawne, życie 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nChory zegar – bajka o pewnym zegarmistrzu\nW pewnym mieście, na przedmieściach domu bez okien i drzwi, stał chory zegar.\nZegar chorował na przeszłość.\nChodził do tyłu. I każdy, kto obok niego stanął, zaczynał wspominać.\nA nie zawsze były to miłe wspomnienia. Ponad to, ludzie którzy na niego patrzyli przestawali marzyć a w końcu przestawali też chodzić, pracować, kochać i żyć.\nPewnego razu do chorego zegara przyszedł niezwykły zegarmistrz.\nZegarmistrz był niezwykły bo nie był ludzką istotą.\nBył Radosną Myślą.\nNiezwykły Zegarmistrz pomyślał, co zrobić z tym chorym zegarem i szpetnie zaklął…\nI zegar się obudził.\nOd tamtej pory pokazywał już tylko właściwe godziny.\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany czas, sen, szczęście, zegar, zegarmistrz, życie 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nKrólewna, królewicz i burza na dnie oceanu\nNa dnie mglistego jeziora stała wysoka wieża, obrośnięta zielonym bluszczem i otoczona czerwonymi różami.\nNa dnie mglistego jeziora stał też zamek, z białego marmuru, okalała go fosa, pełna ziaren piasku.\nNa szczycie wieży mieszkała przepiękna królewna.\nW najdalszej komnacie zamku mieszkał mężny królewicz.\nMimo, że byli jedynymi mieszkańcami mglistego jeziora, nigdy się nie spotkali, bo okna i drzwi obrośniętej bluszczem wieży i marmurowego zamku wychodziły na przeciwne strony.\nPewnego razu, na dnie mglistego jeziora rozszalała się prawdziwa pustynna burza.\nPioruny rozbijały się o taflę wody. Przerażająca ulewa zalewała każdą podwodną roślinę a wiatr był tak silny, że wszystko odwracał do góry nogami.\nWiatr odwrócił też, do góry nogami, wysoką wieżę obrośniętą zielonym bluszczem i zamek z białego marmuru.\nWówczas księżniczka wyszła ze swojej wieży a książę ze swojego zamku.\nI błogosławili, i pioruny, i ulewę i wiatr, który wszystko odwrócił do góry nogami.\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, On i Ona, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, bajki dla dorosłych, dobranocka, inspiracje, kobieta, krasnoludek, mężczyzna, miłość, przemyślenia, przenośnia, szczęście, terapia par, życie 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nStwórca, fontanna i kominek\nNa dnie głębokiego oceanu, Stwórca wybudował fontannę.\nFontanna, na dnie oceanu, miała wszystkim podwodnym stworzeniom przynosić radość i ukojenie.\nPrzecież to takie miłe, siedzieć w parku, w słoneczny dzień i patrzeć, jak malutkie, drobne kropelki spadają na równą taflę wody.\nDlatego stwórca wybudował fontannę na dnie oceanu.\nStwórca wybudował też kominek w kraterze głębokiego wulkanu.\nNie wiedział, dla kogo, bo bardzo rzadko ktoś tamtędy przechodził.\nAle może kiedyś, jakiemuś zbłąkanemu podróżnikowi, przyda się do wysuszenia ubrania, w dżdżysty dzień. Kiedyś…\nJakże się Stwórca zdziwił, po latach, kiedy zobaczył, fontannę pośrodku zielonej soczystej oazy, otoczonej wydmami piasku.\nI jakże się Stwórca zdziwił, kiedy w wysokich górach, w głębokiej kotlinie, zobaczył pewnego podróżnego, który ogrzewał zmarznięte dłonie przy płomieniach, które biły ze starego, starego kominka.\nWpis opublikowany w Aniołkowo, Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajki dla dorosłych, czas, dobranocka, fontanna, inspiracje, kominek, miłość, ogień, przemyślenia, przenośnia, przyszłość, pustynia, radość, stwórca, ukojenie 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nDelfinki i poczucie obowiązku\nDawno, dawno temu, na dnie głębokiego oceanu, wśród raf koralowych, urodził się mały Delfinek.\nDelfinek już od dziecka był bardzo uczynny i dobrze zorganizowany, bo wiedział, że tak trzeba.\nKiedy już dorósł, również był uczynny i dobrze zorganizowany, bo przecież ciągle wiedział, że tak trzeba.\nJako Delfin, już całkiem duży, był jeszcze bardziej uczynny i dobrze zorganizowany… chociaż nie był taki pewien, czy tak trzeba.\nAle i tak wszyscy kochają Delfinka.\nWpis opublikowany w On i Ona, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, bajka, bajki dla dorosłych, delfin, dobranocka, humor, inspiracje, przemyślenia, przenośnia 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nKobieta na zakręcie… mężczyzna też\nWczoraj widziałam kobietę na zakręcie…\nStała na skrzyżowaniu i nie wiedziała czy iść do przodu, czy może żyć, tak jak wcześniej.\nWidziałam też mężczyznę.\nNie widział żadnego zakrętu.\nZerkał na kobietę…\nWpis opublikowany w On i Ona, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajki dla dorosłych, kobieta, krasnoludek, laleczka, mężczyzna, miłość, para, przemyślenia, przenośnia, terapia par, wiersz, zakręt, życie 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nNiebo to całkiem zwyczajna sprawa\nNiebo to całkiem prosta pieszczota.\nAnioła pokój, boska robota.\nCieszy w błękicie, w łzawych szarościach,\nW promieniach ciszy i w grzmotach gościa.\nNiebo to całkiem zwyczajna sprawa,\nMorze kaszmiru, włoska potrawa,\nPodróże w przeszłość, nadzieja jutra,\nOkazja do zmiany starego futra.\nO czym ten wierszyk?\nNo to ja frunę,\nWpis opublikowany w Aniołkowo, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany Anioły, bajki dla dorosłych, miłość, niebo, tęsknota, ukojenie 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nCztery uczucia – strach, niepewność, radość i ukojenie\nW wielkim domu z balkonem, w dziecinnym pokoju z łóżkiem z baldachimem, pośrodku puszystego dywanu, w domku dla nieznanych krasnoludków mieszkały cztery uczucia\nByły to Strach, Niepewność, Radość i Ukojenie.\nCztery uczucia mieszkały w domku dla nieznanych krasnoludków razem, ale nigdy się nie spotkały.\nKiedy w domu był Strach, to Radość i Ukojenie wychodziły na spacer. Kiedy Niepewność wracała się przespać, Strach wychodził na obiad. Kiedy Ukojenie robiło porządki wszystkie pozostałe uczucia spieszyły się na ważne spotkanie.\nCztery uczucia, które mieszkały w domku nieznanych krasnoludków nigdy nie siedziały razem przy jednym stole, nigdy nie układały wspólnych planów i nigdy nie mogły się ze sobą do końca dogadać.\nI pewnie dlatego, wielki dom z balkonem, z dziecinnym pokojem, z łóżkiem z baldachimem, z puszystym dywanem i z domkiem dla nieznanych krasnoludków chylił się ku upadkowi.\nPewnego razu. Do domku dla nieznanych krasnoludków przyszedł listonosz z koszem pełnym listów.\nUsiadł na schodkach i czekał.\nPo pewnym czasie poczuł – Strach. Wręczył mu nakaz eksmisji. Za jakiś czas doczekał się na Niepewność. Dostarczył jej przydział na nowe mieszkanie. Kiedy listonosz zobaczył Radość, serdecznie się roześmiał i wręczył jej urodzinowa kartkę z życzeniami od cioci z ciepłych krajów. I wówczas zaznał Ukojenia.\nA wielki dom stał i stał, chociaż był lekko pochylony.\nWpis opublikowany w Aniołkowo, Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, bajka, bajki dla dorosłych, bajki dla dzieci, bajki edukacyjne, dobranocka, miłość, niepewność, pisanie, przemyślenia, przenośnia, radość, strach, szczęście, teksty terapeutyczne, ukojenie, życie 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nModlitwa – na dobrą robotę\nDzisiaj Anioł tu zawitał\nDachem cicho tak przemykał\nDługo myślał i cierpliwie\nCzy pozostać spolegliwie\nOkruch strzepnął z aureoli\nI wyzwolił się z niewoli\nCzasem nawet mały pyłek\nDa Ci całkiem nieźle w tyłek\nNie patrz zatem na paprochy\nTylko weź się do roboty\nWpis opublikowany w Aniołkowo, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany Anioły, inspiracje, modlitwa, wiersz, zabawne 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nModlitwa – Aniele Boży\nNawet wówczas, kiedy nie chcę,\nAlbo kiedy świat mnie łechce.\nProwadź słowa, myśli, czyny,\nMiłość moją na Nowiny.\nBądź, choć uczę się miłości,\nWskaż mi drogę do boskości.\nChcę aniołem być dla siebie,\nŻyć z innymi tak jak w niebie.\nAniele Ludzki, Delfinku Mój,\nNie wierz, że życie to ciągły ból,\nNie sądź, że życie jest jak sielanka,\nLub szklista woda w półpełnych szklankach.\nWyprasuj skrzydła, koronę włóż,\nI wzbij się wyżej, niż zwykły tchórz.\nNa chmurze ucz się, jak stąpać po ziemi,\nBy to, co zechcesz w brylant zamienić.\nBądź dobry dla siebie, kochaj rodzinę,\nPrzykrość dzisiejsza Ci szybko przeminie.\nWpis opublikowany w Aniołkowo, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany Anioły 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nDwie książki w bibliotece\nW pewnej starej bibliotece w starym zamku, w bardzo starym\nmieście, za jeszcze starszymi murami, dawno, bardzo dawno temu, na najwyższej półce, stały obok siebie dwie książki.\nJedna opowiadała o aniołach a druga o aniołach zbłąkanych.\nKsiążki te niczym się od siebie nie różniły. Ani okładkami, ani literami, ani wielkością.\nNawet historie zawierały takie same.\nTylko ta o aniołach była napisana przez szczęśliwego człowieka a ta druga przez jego nieszczęśliwego brata.\nWpis opublikowany w Aniołkowo, Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, Anioły, bajka, bajki dla dorosłych, bajki dla dzieci, bajki edukacyjne, biblioteka, czytanie, czytelnictwo, dobranocka, książki, miłość, pisanie, poezja, przemyślenia, przenośnia, szczęście 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nDawno, dawno temu, tak dawno, że nawet najstarsi mądrale nie pamiętają, chyba przedwczoraj, na starym zydelku w chałupince Babki, przysiadł zmęczony Święty Mikołaj i westchnął.\nŚwięty Mikołaj westchnął bo wolał wzdychać, niż płakać rzewnymi łzami.\nNie chciał płakać rzewnymi łzami bo rozkleiłby się na cały rok.\nPo co przejmować się, że znowu jakieś stworzenie przestało w niego wierzyć?\nGrunt, że w wielkim worku z prezentami ma dla niego niespodziankę!\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, bajki dla dzieci, bajki edukacyjne, dobranocka, dzień dobry, edukacja, humor, inspiracje, prezenty, święta, święty mikołaj 6 grudnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nŻółw i struś, jak to (z) czasem bywa\nPewnego razu, Mądry Stary Żółw śpieszył się na spotkanie ze\nStruś jak to struś, czekał cierpliwie na Starego Mądrego\nMądry Stary Żółw, przed wyjściem z domu, sprawdził\ndokładnie w kalendarzu, czy na pewno spotkanie ze Strusiem\nprzypada na dzisiejszy dzień? Następnie przeanalizował, czy\ndzisiejsze spotkanie nie będzie kolidowało zanadto z jego\nplanami na wieczór. Później postanowił zrobić popołudniową\ntoaletę, następnie postarał się wyglądać wyjątkowo w swojej\nstarej znoszonej skorupie. W końcu, kiedy wyłączył już\ntelewizor, sprawdził czy działa alarm, bo bezpieczeństwo jest najważniejsze, poprosił sąsiadkę o przypilnowanie domu i rozważnie ruszył do Strusia.\nStruś jak to struś.\nPoszedł do sklepu bo zabrakło mu herbaty.\nWpadł do urzędu rozliczyć się z podatków.\nOdwiedził chorą babcię.\nUgotował jej obiad.\nPóźniej — przez moment tylko — sprawdził w internecie najciekawsze oferty tygodnia.\nUciął sobie króciutką pogawędkę z przypadkowo spotkanym przyjacielem i tuż przed umówioną godziną, kończył spokojnie wcześniej rozpoczęte porządki.\nWprawdzie chciał jeszcze upiec tort, zrobić knedle ze śliwkami i wyczyścić buty, ale przypuszczał, że po rozwieszeniu prania nie wystarczy mu czasu na inne czynności.\nW tym czasie leniwie, acz nieubłaganie, zbliżała się godzina umówionego spotkania Mądrego Starego Żółwia i Strusia.\nGodzina się w końcu zbliżyła wystarczająco blisko, aby stwierdzić, że ani Mądry Stary Żółw, ani Struś nie są gotowi na spotkanie.\nMądry Stary Żółw spieszył się jeszcze w lesie, a Struś cierpliwie zaczął ubijać jajka na tort.\nGodzina poczekała jeszcze wprawdzie z godzinkę ale później odeszła na długo oczekiwane spotkanie zakochanych chomików.\nBo tak to z godzinami bywa…\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, bajki dla dorosłych, bajki dla dzieci, bajki edukacyjne, czas, dobranocka, dzień dobry, podróże, struś, żółw, życie 26 listopada 2013 przez Urszula Buyuly.\nBajka na dobrą noc dla grzecznych dziewczynek\nPewien mały, śliczny, okrągły brzuszek, przysiadł w kącie olbrzymiej komnaty i zaczął cichutko nucić.\nNucił o mamie, nucił o dzieciach, nucił o książkach i nucił o tym, o czym zawsze marzył skrycie: aby wziąć wreszcie głęboki oddech i zaśpiewać arię jak z „Czarodziejskiego fletu”.\nMały, śliczny, okrągły brzuszek nucił, a im dłużej nucił, tym piękniej układała mu się ta melodia.\nMelodia w końcu się tak ułożyła, że aż wypełniła sobą całą olbrzymią komnatę.\nDobrze, że ciągle w niej było miejsce dla dyrygenta.\nZ czarodziejskim fletem.\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, On i Ona, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, bajka, bajki dla dorosłych, dobranocka, flet, humor, inspiracje, zabawne, życie 26 listopada 2013 przez Urszula Buyuly.\nMiasto Triest – pocztówka z wakacji\nBalowałam w mieście Trieście,\nOj to raczej nie przedmieście…\nDość daleko od Warszawy\ntego miasta pięknej sławy,\nCzy to jakieś ma znaczenie?\nTak, na Włocha urodzenie…\nWpis opublikowany w Wiersze psotne i otagowany abstrakcja, humor, pisanie, pocztówka, podróże, poezja, wakacje, wiersz, zabawne 26 listopada 2013 przez Urszula Buyuly.\nA co by było, gdyby to było takie proste? Czyli małżeństwo idealne\nI jej wianuszek?\nŚwiat taki prosty?\nWpis opublikowany w On i Ona, Wiersze psotne i otagowany abstrakcja, bajka, bajki dla dorosłych, małżeństwo, miłość, szczęście, wiersz, życie 26 listopada 2013 przez Urszula Buyuly.\nŚmiech i strach – niech żyje radość!\nŚmiech o każdej porze roku\nStrach o świcie i o zmroku\nŚmiech w ciemności i radości\nŚmiech nam krąży w okolicyStrach jak fryga w ciele gości\nStrach zamknięty już w piwnicy!\nTwój strach duże oczy ma?\nCóż, i tak dzisiaj przegrywa!\nWpis opublikowany w Wiersze psotne i otagowany humor, inspiracje, radość, szczęście, ukojenie, wiersz 26 listopada 2013 przez Urszula Buyuly.\nMarzenie rozkwita w połowie\nGdy nie-loki ma na głowie\nNie – loki nie – tapir nie pazia\nTak aby wspak iść już do ołtarza\nMarzenie rozkwita w całości\nKiedy się spełnia we wspólnej miłości\nGdy szczęście nie bardzie nie modniej\nRozgryza wanilię swobodnie\nMarzenie zostaje na wieki\nGdy szmaragd zakrywa powieki\nGdy tańczysz lub śpisz radosny\nGdy krokus doczeka się wiosny.\nWpis opublikowany w Wiersze psotne, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany inspiracje, pisanie, poezja, przenośnia, szczęście, ukojenie, wiersz, życie 26 listopada 2013 przez Urszula Buyuly.\nStudnia bez dna – a może…\nPewna Księżniczka chciał wyjść za mąż za Księcia z Bajki.\nChciała wyjść za mąż za Księcia z Bajki ale nie wiedziała czy jest to właściwy Książę z właściwej Bajki.\nW końcu miał wąsy, podarte spodnie i nie do końca zapłacone rachunki.\nAle Księżniczka bardzo chciała wyjść za mąż. Za Księcia z Bajki.\nPostanowiła spojrzeć do studni bez dna i zapytać się wszystkowiedzącej, czarnej wody, czy to właściwy Książę z właściwej Bajki.\nWybrała się więc wczesnym rankiem do ogrodu pod jabłoń,\ngdzie dawno, dawno temu ktoś wykopał studnię bez dnia.\nZajrzała do niej z wiarą, że czarna woda zna odpowiedź: czy to właściwy Książę z właściwej Bajki.\nZajrzała do studni z wiarą i się zdziwiła.\nStudnia, jak wszyscy wiedzieli, znała prawdę, ale to co Księżniczka w niej zobaczyła to było po prostu\njej własne odbicie…\nNa szczęście wcześniej, jak co rano, zdążyła sobie zrobić codzienny makijaż…\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, bajki dla dorosłych, dobranocka, inspiracje, miłość, szczęście, teksty terapeutyczne, ukojenie 26 listopada 2013 przez Urszula Buyuly.\nMłody Bóg – czyli ona i on\nDo pewnej Starej Mądrej Czarownicy przyszedł raz Młody Bóg.\nMłody Bóg był piękny i młody, chociaż nie było tego po nim widać.\nBóg, który przyszedł do Starej Mądrej Czarownicy, nie tylko był młody i piękny, ale też urzekająco szarmancki i uprzejmy:\n- Idziesz lala na chatę? – rzucił od niechcenia, acz uprzejmie.\nStara Mądra Czarownica spąsowiała zawstydzona i spuściła skromnie oczy.\nMłody Bóg, który był piękny, szarmancki i… młody, chociaż nie było tego po nim widać, zmarszczył brwi i wykrzyknął:\n- Nie marudź tyle!\nStara Mądra Czarownica wydęła tym razem zalotnie usta i nagle zapomniała, że jest mądra i że jest stara, i po prostu, w najgłupszy sposób, zaczęła być szczęśliwa.\nI Młody Bóg też.\nBo jego słaby wzrok w niczym mu przecież nie przeszkadzał.\nWpis opublikowany w On i Ona, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, bajki dla dorosłych, dobranocka, humor, miłość, teksty terapeutyczne, terapia par, wąsy, zabawne, życie 26 listopada 2013 przez Urszula Buyuly.\nBezczelny Wiewiór – Jak Cię widzą, tak Cie piszą?\nW małym miasteczku, z małymi domkami i jednym małym chlewikiem żył spokojnie, bez zbytecznych euforii i wstrząsów Bezczelny Wiewiór.\nBezczelny Wiewiór był niepozornym, malutkim stworzonkiem\nz rudą, puszystą kitą, zwinnymi łapkami i przeuroczym dość bystrym pyszczkiem.\nBezczelny Wiewiór był tak niepozorny, malutki, puszysty i bystry, że wszyscy go bardzo lubili.\nNawet dzieci w przedszkolu, chociaż jak wszyscy mówili, był bezczelny.\nPewnego razu, w dość niecodziennym czasie (niektórzy w miasteczku nazywali ten czas antenowym) Nadąsany Dyrektor dużego pudełka postanowił rozwikłać tajemnicę Bezczelnego Wiewióra.\nKu swojemu zaskoczeniu odnalazł go w schludnej dziupli nad chlewikiem.\nBezczelny Wiewiór siedział pośrodku swojego przytulnego mieszkanka, wśród zapachu letnich kwiatów z ogródka, w świetle zachodzącego słońca i uśmiechał się do gościa.\nNadąsany Dyrektor skłonił się uprzejmie i przysiadł się do Bezczelnego Wiewióra wyciszony.\nNazwisko jak nazwisko.\nKażdy ma jakieś…\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, bajka, bajki dla dorosłych, bajki edukacyjne, dobranocka, dzień dobry, humor, nazwisko, przemyślenia, przenośnia, TV, wiewiór, wiewiórka, zabawne 26 listopada 2013 przez Urszula Buyuly.\nMały Kotek i przygoda – a może i dwie\nZa górami, za lasami, tuż przy krętej wąskiej dróżce donikąd, mieszkał kotek za szybką.\nKotek za szybką mieszkał, bo było mu tak wygodniej.\nNigdy nie mókł, nie marzł i nie musiał uciekać.\nA jednak czegoś było mu żal.\nŻałował przyjacielskich myszek, zabawnych krecików\ni dostojnych, interesujących płotów, po których można się wspinać.\nKotek za szybką żałował, ale było mu wygodniej…\nA kiedyś nadszedł nieoczekiwanie czas przyszły.\nZastukał w szybkę i zwabił Kotka na trawkę.\nBo tak się zaczyna każda przygoda.\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajki, bajki dla dorosłych, bajki dla dzieci, bajki edukacyjne, dobranocka, dzień dobry, kot, podróże, przygoda 26 listopada 2013 przez Urszula Buyuly.\nWidziałam mężczyznę – o fantazjo!\nMiał jedną nóżkę bardziej.\nWalca więc tańczył koślawo.\nA i tak był wirtuozem.\nWpis opublikowany w On i Ona, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, bajka, humor, inspiracje, latający balon, mężczyzna, miłość, pisanie, poezja, przemyślenia, przenośnia, szczęście, życie 26 listopada 2013 przez Urszula Buyuly.\nGadające ryby – trochę tak o tym co i jak widzimy, czego i jak słuchamy\nW głębokim stawie, w którym wszystko miało swoje miejsce i od lat panował tam ten sam, ustalony porządek, mieszkały ryby. Ryby szczyciły się tym, że są z jednego królestwa.\nSwoją radość wyrażały na różne sposoby.\nCzasami mocniej uderzały ogonami o dno stawu.\nCzasami nabierały więcej wody w usta.\nA dwie z nich nawet nauczyły się latać. I mówić. Jakoś.\nRyby nie wiedziały, że poza wodami ich stawu czasami szaleje burza.\nO burzy powiedziały im dopiero te dwie, co nauczyły się latać. I mówić.\nRyby w stawie i tak nie wiedziały co to jest burza. Nie zapytały się o to nawet. Miały za dużo wody w ustach. Z radości oczywiście.\nDlatego te dwie, podobno najmądrzejsze, postanowiły wszystkich mieszkańców stawu nauczyć gadać. Jakoś.\nI wszystkie ryby nawet się nauczyły. Jakoś.\nAle co z tego, skoro nikt im nie powiedział o czym można mówić. Głupie mówiły więc co im ślina na język przyniosła.\nA i tak nie dowiedziały się od siebie jaka piękna może być letnia burza w lesie, kiedy z nieba pada ciepły deszczyk a potem rozkwita tęcz.\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, humor, przemyślenia, ryby, TV, wiadomości 26 listopada 2013 przez Urszula Buyuly.\nTraktat o zadziwiających zmianach w życiu stworzeń\nDrogą świnia szła raz pieszo,\nChrypkę miała no i dreszcze,\nChciała bączkiem zostać przecież\nA tu żarcie w chlewie jeszcze.\nWtem jak piorun mrówka spadła\nZ drzewa co w pobliżu stało\nJuż myślała by powiedzieć:\n„Dziś polecę w niebo śmiało!”\nMrówko, świnio, towarzysze!\nZmiany to przyjemność sama.\nPomyśl wszakże już zawczasu\nBy kontuzja nie powstała!\nWpis opublikowany w Wiersze psotne, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany humor, mrówka, pisanie, przemyślenia, przenośnia, świnia, traktat, wierszyk, zabawne, zmiany, życie 4 listopada 2013 przez Urszula Buyuly.\nWazon z Kryształu czyli rzecz o dobrej półce na marzenia\nNa półeczce z łagodnego puchu stał wazon z kryształu.\nWielu go widziało i wielu chciało go posiadać ale nikt nie śmiał go dotknąć.\nPewna śliczna, łagodna laleczka musnęła jednak jego brzeg.\nWazon wówczas spadł i rozbił się na tysiąc lśniących kawałków.\nŚliczna, łagodna laleczka pochyliła się nad nim i zapłakała.\nPłakała tak długo, aż usłyszał ją Anioł Stróż.\nWcześniej nie usłyszał i nie przybył. Był właśnie w podróży do dalekich krajów.\nPojechał w tę podróż po prezent dla ślicznej, łagodnej laleczki.\nI jakkolwiek nie wiedział, skąd tyle łez u ślicznej, łagodnej laleczki to i tak ofiarował jej swój prezent z dalekiej podróży – solidną drewnianą półkę.\nWazon z kryształu też, tradycyjnie…\nWpis opublikowany w Aniołkowo, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany Anioły, bajka, bajki dla dorosłych, bajki dla dzieci, dobranocka, dzień dobry, miłość, podróże, przemyślenia, szczęście 31 października 2013 przez Urszula Buyuly.\nPrawdziwa bajka o Królewiczu… chyba na białym koniu\nNieopodal gaju, w maju,\nBlisko ścieżki Agnieszki,\nSzedł Królewicz Cacewicz\nCo o królewnie Cacewnie\nMarzył biernie acz wiernie.\nNagle spojrzał w boczek,\nI ujrzał cud Dziewczynę,\nJak miód i malinę,\nBóstwo nie Stworzenie.\nWierzcie – marzenie…\nPokochał lico smagłe.\nNagle, jak wiatr w żagle!\nChciał ją mieć dla siebie.\nNa ziemi… i w niebie.\nLecz nasz cud jak miód\nBóstwo nie stworzenie,\nWpatrzone było w ziemię!\nNie widziało Królewicza Cacewicza,\nCo zapomniał Cacewnę Królewnę,\nModląc się teraz zaledwie\no spojrzenie Naszego Bóstwa, rzewne.\nNagle piorun grzmotnął.\nListki z krzaka spadły.\nPtaszki nic nie zjadły.\nZa wyjątkiem jeno\nTej okoliczności, jak\nMiłości Jego Mości,\nA nasz Cud jak Miód,\nBóstwo nie Stworzenie\nZaczęła się modlić o ocalenia.\nBo poczuła mocno, gdzieś niżej serduszka,\nŻe spotka wkrótce świat cały.\nSzczęśliwy choć orosiały.\nPodniosła swe oczy…\nA tu Cud jak miód,\nChłop jak dąb i brzoza!\nBóstwo prawie, nie stworzenie!\nPrawdziwie męskie plemię!\nSpojrzała nań śmielej nieco.\nWstrząsnęła z gracją kiecą.\nCmok mu posłała uroczy,\nStrzepując rosę z warkoczy.\nOn wyciągnął swą dłoń do niej jedną.\nDrugą zaś wskazał na coś,\nCoś co stało na wskroś.\nDuże było i urocze.\nTrochę spięte, pstre i srocze.\nRwać się do gonitwy chciało\nA o drogę nie pytało!\nZapytacie co to co to?\nNo to, no to.\nCo jest bajek bohaterem,\nich napędem, ich rowerem!\nKażdy przecież prawdę zna.\nWpis opublikowany w Wiersze psotne, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajki dla dorosłych, humor, krasnoludek, Królewicz, Królewna, laleczka, miłość, szczęście, wiersz 30 października 2013 przez Urszula Buyuly.\nRaz pewna żaba wpadła na genialny pomysł. Dobrze, że jest taka samodzielna i inteligentna…\nRaz pewna Żaba wpadła na genialny pomysł.\nPomysł był tak genialny, że nikomu go nie chciała zdradzić. Wierzyła bowiem głęboko, że genialny pomysł zrealizuje sama.Bez pomocy przyjaciół i znajomych. Potem będzie mogła się pochwalić jaka jest mądra. Chociaż piękna.\nDo realizacji pomysłu potrzebny był żabie stos piór bociana. Ona sama nie mogła go przecież o nic poprosić. Poszła więc do zająca. Aby jej pomógł.\nZając, zawsze chętny, spełnił prośbę żaby i przyniósł jej to, o co prosiła – stos piór bociana. Żaba podziękowała zającowi. I była szczęśliwa.\nOkazało się jednak, że żaba potrzebuje również zużytą skórę jakiegoś gada. A sama nie miała odwagi udać się do żadnego.Postanowiła spokojnie poczekać, aż z dalekiej podróży wróci stary, zaprzyjaźniony lis. List powrócił. Już ciut starszy. Żaba złożyła na jego ręce uroczystą prośbę o małą, nawet najmniejszą, skórę jakiegoś gada. Lis rad nie rad, postarał się. I żaba znowu była szczęśliwa.\nNiestety, do realizacji pomysłu, żabie potrzebny był jeszcze napompowany balon. Żaba ma pojemne płuca ale nie aż tak! Słoń! On ma taką użyteczną trąbę. Udała się do słonia i poprosiła o napompowanie balonu.\nBalon w trakcie pompowania pękł.\nA żaba mino wszystko była szczęśliwa.\nNastępnego dnia, zaraz po południu, żaba zaprosiła wszystkich swoich przyjaciół, aby się pochwalić jaka jest mądra. Chociaż piękna.\nPrzyjaciele przyszli. Napili się soku. Zjedli przygotowane ciasto. Porozmawiali miło. I wyszli.\nWokół głowy miała wetknięte pióra bociana. Ze zużytej skóry gada uszyła sobie nową torebkę a do środka nowej torebki włożyła pęknięty balonik.\nA była taka szczęśliwa jak nigdy przedtem.\nBo przyjaciele spędzili u niej naprawdę cudowny wieczór!\nWpis opublikowany w Bajki "Edukacyjne", Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, bajki dla dorosłych, bajki dla dzieci, bajki edukacyjne, dobranocka, edukacja, humor, lis, piękna żaba, przyjaźń, szczęście, słoń, żaba, zając, życie 24 października 2013 przez Urszula Buyuly.\nJeż w okularach czyli niepoprawny romantyk\nZza wielkiej porwanej kotary wyjrzał jeż w okularach.\nJak nigdy miał dużo wolnego czasu i chciał pomarzyć troszeczkę.\nPotuptał w prawo, zerknął w lewo i się zapomniał…\nKtoś zdążył zmienić kotarę na całkiem nową.\nMarzenia zawsze się spełniają.\nNawet jeżom w okularach.\nWpis opublikowany w Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, inspiracje, przemyślenia, radość, życie 23 października 2013 przez Urszula Buyuly.\nZiarno prawdy – bo niektórzy czasami płaczą\nPewnego razu, pewna Mała Kruszynka upuściła kryształ, wprost spod powieki.\nMały kryształ, jak kruszynka, turlał się ciemną noc, biały dzień.\nPotem znowu, zimną zimą, upalnym latem aż odbił się w wielkiej wodzie i uleciał.\nWprost do błękitnego nieba, do legendarnych ptaków i błyszczących motyli.\nBo tak rodzą się prawdziwe tęcze.\nNa szczęście dla Małej Kruszynki, oczywiście.\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, bajka, bajki dla dorosłych, bajki edukacyjne, dobranocka, inspiracje, pisanie, poezja, szczęście, ukojenie, życie 20 października 2013 przez Urszula Buyuly.\nMyślałam, że to o spadaniu…\nWpis opublikowany w Aniołkowo, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, Anioły, bajki edukacyjne, humor, inspiracje, pisanie, poezja, przemyślenia, przenośnia, szczęście, ukojenie, życie 14 października 2013 przez Urszula Buyuly.\nBo nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki? Kropla Wody\nKropla wody schodziła z mostu wprost do spokojnej, cichej rzeki.\nMiała ciut przykurzony płaszczyk i modne kalosze na stopach.\n„Rzeka może i ta sama co zawsze ale za to jaka śliczna pogoda”.\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, dzień dobry, poezja, ukojenie 4 października 2013 przez Urszula Buyuly.\nWyuzdany Pan Dzięcioł\nWyuzdany Pan Dzięcioł – leniuszek\nStosunek czuły miał do małych cnych muszek.\nKochał je wszystkie, rzecz można zażarcie,\nLecz marzył o jednej – otyłej Marcie.\nMarta, Marteczka a i Martuchna\nNie oglądała wprzód takiego chuchra.\nNiby Pan Dzięcioł, chociaż leniuszek,\nDość wyuzdany – ale choruszek.\nI jak tutaj miłość kwitnąć ma żywa,\nKiedy amator znów odpoczywa.\nWpis opublikowany w On i Ona, Wiersze psotne, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajki dla dorosłych, humor, miłość, przenośnia, terapia par, wiersz, zabawne, życie 3 października 2013 przez Urszula Buyuly.\nBajki o smokach – Okrutny smok i wędka\nPewnego razu, dawno, dawno temu, tak dawno, że tylko najbardziej skośnoocy Chińczycy pamiętają, przerażający i okrutny smok ukradł wędkę. Przecież wszystko mu było wolno.\nWędka była niczego sobie: długa, miała kołowrotek i takie coś, co przerażającemu i okrutnemu smokowi podobało się najbardziej – haczyk. Haczyk – błyszczący, wygięty – kołysał się harmonijnie na końcu wędki. Kołysał się w prawo, kołysał się w lewo, można powiedzieć, że tańczył hula – kula dla zabawy. Dlatego właśnie przerażający i okrutny smok ukradł tę wędkę i połknął haczyk.\n„Mała rzecz a cieszy” – mruknął smok.\nTo samo pomyślał Chińczyk, który tę wędką już od jakiegoś czasu trzymał w swojej małej dłoni.\nWpis opublikowany w Bajki o smokach, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, bajki dla dorosłych, bajki dla dzieci, bajki edukacyjne, dobranocka, humor, inspiracje, smoki, zabawne 3 października 2013 przez Urszula Buyuly.\nBajki o smokach – Złoty Smok\nDawno, dawno temu żył sobie wielki, groźny, żółty smok. Chociaż właściwie nie był żółty, tylko złoty. Przyzwyczaił się mówić, że jest żółty, bo nikt w jego rodzinie nie wiedział jak złoty wygląda. Rodzice nie rozmieniali się na drobne: mama lubiła niebieski, tata zielony a młodsza siostra czerwony O złotym nikt nawet nie chciał słyszeć.\nCo innego EURO…\nWpis opublikowany w Bajki o smokach, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, bajka, bajki dla dorosłych, Euro, humor, smoki, zabawne, życie, złoty 3 października 2013 przez Urszula Buyuly.\nBajki o smokach – Smok w karafce\nZa siedmioma górami i jednym wielkim morzem mieszkał smok w fioletowej karafce. Smok jak smok, karafka jak karafka, ale stół na którym ktoś tę karafka postawił – znakomity. Wręcz królewski. Wysoki, z mosiężnymi okuciami, dębowy, pomalowany na biało. Stół przepiękny, ale komnata, w której znajdował się stół zachwycała sto razy bardziej. Cała błyszcząca od drogich kamieni, lśniąca kryształowymi lustrami, pełna pięknych, radosnych ludzi. Tak zwyczajnie. Patrzyli na siebie, na komnatę, na stół i na smoka w fioletowej karafce.\nCzy można tu jeszcze coś dodać? Na szczęście nic. Chociaż smok ciągle miał wrażenie, że trochę nie pasuje do konwencji.\nWpis opublikowany w Bajki o smokach, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, bajki dla dorosłych, bajki dla dzieci, bajki edukacyjne, dobranocka, humor, przemyślenia, przenośnia, smok, szczęście, zabawne 3 października 2013 przez Urszula Buyuly.\nBajka jutrzejsza czyli dla tych którym trochę smutno\nDawno, dawno temu, tak dawno, że nawet świat już o tym zapomniał, za siedmioma gwiazdami i jedną nocą wyjrzał kwiat z ziemi.\nKwiat z ziemi wyjrzał bo nadszedł jego czas.\nCzas jego nadszedł bo siódma gwiazda, której nudno się zrobiło, zsunęła się na ziemię z szelestem.\nZsunęła się na ziemię z szelestem i ku zaskoczeniu wszystkich, zamieniła noc w dzień.\nI tak się narodził poranek – jak powiadają Wiedzący – siódmy cud świata!Do jutra…\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, dobranocka, dzień dobry, inspiracje, pisanie, poezja, przemyślenia, przenośnia, szczęście 2 października 2013 przez Urszula Buyuly.\nTRAKTAT O PRAWDZIWEJ ROLI KOBIETY\nKocham Pana całkiem, całkiem\nTrochę różą trochę wałkiem.\nKocham Pana serio nieco.\nNieco piersią, nogą nieco.\nKocham Pana razy dwa.\nZa pierścionek i korale,\nZa samochód, kwiatków parę,\nZa co tylko Pan mi da.\nChociaż wolnam i szczęśliwa\nto prezentów wciąż nie zbywa.\nMoże mnie Pan już całować\nPieścić i rozpieszczać cudnie.\nBędę kwitnąć i kiełkować.\nW domu zaś się zrobi ludnie.\nPan zaś może i powinien\nTrochę z życia czerpać dla się\nByć rycerskim i szlachetnym\nMieć moc mocy, wszak to da się!\nWpis opublikowany w On i Ona, Wiersze psotne, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany humor, miłość, pisanie, poezja, życie 2 października 2013 przez Urszula Buyuly.\nSyndrom przepracowania i wypalenia zawodowego – Sentymentalna biedronka\nSentymentalna Biedroneczka, co ludziom szczęście przynosiła, sobie nic nie przyniosła, bo zapomniała, gdzie dla siebie szczęście schowała.\nSzukała w szafie, w piwnicy, na nowowybudowanym strychu, pod schodami, w garażu i pod łóżkiem.\nNigdzie szczęścia nie było.\nPewnego razu do Biedroneczki przyszedł Żuczek Gnojarek.\nChciał się z Biedroneczką napić herbatki i pogadać.\nBiedroneczka zaprosiła Żuczka Gnojarka do stołu, choć ostrożnie, żeby jej obrusu nie poplamił.\nI wtedy zauważyła obok wazonu z kwiatami swoje szczęście.\nByło całe i zadowolone, że jego Biedroneczka przynosi ludziom szczęście i nie musi się innym fachem zajmować.\nWpis opublikowany w Bajki "Edukacyjne", Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, bajka, bajki dla dorosłych, biedronka, dobranocka, dzień dobry, edukacja, humor, inspiracje, przemyślenia, przepracowanie, wypalenie zawodowe, zabawne, żuczek, życie 2 października 2013 przez Urszula Buyuly.\nBajka o gustach kulinarnych – Misiowaty Tygrysek\nDawno, dawno temu żył sobie duży, pluszowy, misiowaty tygrysek o oczach małpki.\nWprawdzie miał pyszczek kreta i ogonek lisa ale i tak go wszyscy bardzo lubili.\nPewnego razu duży, pluszowy, misiowaty tygrysek postanowił zjeść śniadanko.\nWyjął z szafki miód. Ale ten był za słodki.\nSięgnął po banana. Ale ten wypadł mu z łapki.\nTygrysek zastanawiał się nad korzonkami.\nAle było to zbyt ascetyczne, zrezygnował.\nNie mógł udać się w pogoń za zającem po łące, bo jego misiowatość jakoś kolidowała ze sprintem.\nJuż się bał, że umrze z głodu, kiedy spotkał kolegę z przedszkola.\nI poszli na frytki.\nMorał? Dzieci lubią frytki. Niestety…\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, bajka, bajki dla dorosłych, bajki dla dzieci, dobranocka, dzień dobry, edukacja, humor, inspiracje, zabawne, życie 2 października 2013 przez Urszula Buyuly.\nMały Motylek i inne bajki\nDawno, dawno temu, kiedy wszystko wydawało się oczywiste i dokończone, przyszedł Początek.\nPoczątek był niemrawy dość, bo się wstydził.\nWiedział , że jest wielki, ale ponieważ nigdy jeszcze nie oglądał się w lustrze, to sam sobie nie wierzył, że jest taki wielki.\nPoczątek kiedy przychodzi, to najpierw nikt go nie zauważa. Dopiero kiedy się już dobrze rozgości, to wszyscy myślą, że jest od zawsze.\nPoczątek jak przychodzi, to ma seledynową sukienkę i błyszczące oczy.\nBłyszczące oczy są mu potrzebne, ponieważ inaczej nic po ciemku by nie widział.\nPoczątek kiedy przychodzi to rzadko się uśmiecha.\nUśmiecha się dopiero, kiedy już się przejrzy w lustrze i kiedy zobaczy jaki jest wielki.\nPoczątek zawsze przychodzi, kiedy wszystko jest oczywiste i dokończone.\nDawno, dawno temu, ale nie tak dawno, żeby kuzynka ciotki nie pamiętała, urodził się Mały Motylek.\nMały Motylek miał mały nosek, mały brzuszek ale wielkie skrzydełka i talent.\nMały Motylek miał wielkie skrzydełka do latania i wielki talent do siadania.\nDo siadania na róży, na hiacyncie, stokrotce i niezapominajce. Tylko hortensję omijał z daleka.\nI tak mijały godziny, dni i lata.\nMały Motylek miał skrzydełka do latania i talent do siadania.\nUsiadł więc raz na rowerze stojącym obok hortensji (bo hortensji nie lubił akurat) i niepostrzeżenie ujechał szczęśliwy w świat.\nDaleko od ciotki i jej kuzynki.\nBo żaden talent nie jest śmieszny.\nNawet do siadania.\nCAŁKIEM BYSTRY MĘŻCZYZNA\nDawno, dawno temu żył pewien bardzo sprytny konstruktor. Konstruktor miał marzenie. Chciał wymyślić maszynę do wszystkiego, co jest potrzebne do życia. Wziął więc kartkę papieru i zaczął wypisywać wszystko. Po miesiącu wypisywania był bardzo zmęczony, a nie wypisał nawet połowy wszystkiego. Wymyślił, więc maszynę do szybkiego pisania, aby szybciej wszystko wypisać. Minęło następnych kilka miesięcy, konstruktor trochę zgłodniał i znowu poczuł zmęczenie, a ciągle nie wypisał nawet połowy wszystkiego.\nNagle zobaczył starą kobietę, niosącą wiklinowy kosz. Konstruktor, z nadzieją, zaczepił kobietę: Co niesiesz w tym koszu?\nKobieta odpowiedziała: Wszystko, co jest mi potrzebne do życia.\nBABA JAGA I KALOSZE\nDawno temu, w małym miasteczku, z małym kościółkiem, z małą karczmą i małym ogródkiem dla dzieci, żyła Baba Jaga.\nBaba Jaga nosiła spodnie, wąsy i kalosze.\nNosiła też różową, filigranową torebkę, usta malowała na czerwono a rzęsy na czarno.\nI tylko się dziwiła, dlaczego wszyscy do niej mówią: „Ej, Ty Tam, Facet”.\nBaba Jaga dobrze wiedziała, że jako Baba Jaga musi być mądrą kobietą. Inaczej dzieci nie będą się jej słuchać — dorośli z resztą też.\nBaba Jaga starała się więc. Ale dzieci nie chciały jej i tak słuchać — dorośli zresztą też. I tylko mówili do niej: „Ej, Ty Tam, Facet”.\nPewnego razu do małego miasteczka przybył mężczyzna.\nMężczyzna nosił spodnie, wąsy i kalosze. Zachwycił się różową, filigranową torebką Baby Jagi, jej ustami pomalowanymi na czerwono i czarnymi rzęsami.\n— Babo Jago, jak Pani pięknie dzisiaj wygląda.\nBaba Jaga zdziwiła się troszeczkę, ale następnego dnia dopięła do włosów kokardę.\nI znowu spotkała na ulicy mężczyznę, który nosił spodnie, wąsy i kalosze.\n— Babo Jago, cóż za piękna kokarda.\nBaba Jaga zdziwiła się, ale następnego dnia zdjęła kalosze.\nTrochę trudno jej było chodzić, ale kiedy zobaczyła zachwyt w oczach mężczyzny, postanowiła nazajutrz założyć spódnicę…\nI wówczas stał się cud.\nDzieci na ulicach małego miasteczka zaczęły za nią wołać:\n— Baba Jaga, Baba Jaga…\nI nawet im jej wąsy nie przeszkadzały.\nSTARY DOM I LISTONOSZ\nPo pewnym czasie poczuł – Strach. Wręczył mu nakaz eksmisji. Za jakiś czas doczekał się na Niepewność. Dostarczył jej przydział na nowe mieszkanie. Kiedy listonosz zobaczył Radość, serdecznie się roześmiał i wręczył jej urodzinowa kartkę z życzeniami od cioci z ciepłych krajów.\nI wówczas zaznał Ukojenia.\nZe spuszczoną głową, powoli, wąską, krętą dróżką, na przekór wszystkiemu i wszystkim, zdziwione Szczęście wracało do domu.\nZdziwione Szczęście wracało do domu smutno, bo znowu coś przeskrobało.\nZnowu Głupcom, co mieszkali na trzecim piętrze w wielkiej kamienicy, za dużo oferowało. I znowu Głupcy, to co otrzymali, schowali do piwnicy.\nZ wysoko podniesioną głową, ze łzami szczęścia w oczach, po niebieskim spokojnym morzu, płynął Pech na swoją wyprawę wszechczasów.\nPech płynął, na wyprawę wszechczasów, bo przez przypadek, niechcący, coś mu się udało.\nUdało mu się, w prawdzie trochę pechowo, bo krzywo, posklejać lazurowy talizman Zielonookiej Sierotki.\nWówczas Zielonooka Sierotka wzięła Pecha pod pachę i wypłynęli, na najszczęśliwszą podróż swojego życia.\nWpis opublikowany w Bajki "Edukacyjne", Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, Anioły, baba jaga, bajka, bajka terapeutyczna, bajki, bajki dla dzieci, bajki edukacyjne, dobranocka, edukacja, listonosz, miłość, motylek, pech, radość, stary dom, strach, talent, ukojenie, wąsy, zabawne, życie 12 sierpnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nMały Wieloryb na Wrotkach\nDawno, dawno temu, za taką wielką gadającą górą, tuż obok jej stóp, rozciągało się bardzo szerokie i granatowe jezioro. Granatowe jezioro było tak szerokie, że nikt, absolutnie nikt, poza gadającą górą, nie widział jego wszystkich brzegów.\nNa samym środku tego jeziora, dość daleko od szumu drzew i śpiewu słowików, znajdowało się ukryte, tajemnicze, podwodne miasteczko. Tak jak wiele takich miejsc, powstało ono dzięki swoim niezwykłym mieszkańcom. Podwodne miasteczko zbudowane zostało z bardzo trwałego kamienia, wiotkich, zielonych roślin i jasno lśniącego piasku. Wszystkie jego uliczki, kamienice, kolorowe place zabaw wyglądały bardzo solidnie, ale też urzekająco piękne i bezpieczne.\nWłaśnie w tym ukrytym, tajemniczym, ale pięknym i bezpiecznym miejscu, pośrodku szerokiego, granatowego jeziora, mieszkał Mały Wieloryb na Wrotkach.\nMały Wieloryb na Wrotkach, jak wszystkie wieloryby, nie mówił za dużo, liczył też dość licho a na rysowaniu nie znał się w ogóle. Za to cudownie pływał, jeździł na wrotkach i marzył. Wszyscy lubili z nim przebywać, patrzeć jak cieszy się wodą i śmiać się razem z jego niewinnych żarcików.\nTylko pani w przedszkolu (bo Mały Wieloryb na Wrotkach chodził co rano do przedszkola) miała w zwyczaju go strofować, żeby się poprawił, skupił się na literkach i cyferkach. Wziął się wreszcie do czegoś, co będzie w przyszłości pożyteczne. Z czego będzie mógł być dumny i dzięki czemu wszystkie dorosłe wieloryby będą mogły go szanować.\nJednakże Mały Wieloryb na Wrotkach nie potrafił się aż tak zmienić. Mimo, że bardzo chciał. Bardzo chciał, jak inne wieloryby i jego przyjaciele, nauczyć się śpiewająco czytać. Bardzo chciał, jak prosiła Pani Przedszkolanka, rachować wszystkie łuski na przepływających nieopodal karpiach, lub przynajmniej naszkicować jedno małe, kurze jajeczko. Nadaremnie.\nIle razy otwierał swoje usta, aby wyśpiewać jakiś wierszyk, robił śmieszne bąbelki. Kiedy liczył łuski na karpiach, tak je łaskotał, że te uciekały konając ze śmiechu. O próbach rysunku w ogóle nie mogło być mowy. Nie wiedział, jak może w swojej płetwie utrzymać żółtą kredkę. Za to przebywanie wspólne z przyjaciółmi i wymyślanie nowych zabaw wychodziło mu wyśmienicie. Nawet, jeżeli pani przedszkolanka nie była z tego powodu do końca zadowolona.\nPewnego razu, kiedy Mały Wieloryb na Wrotkach w końcu troszeczkę dorósł, zmęczony skupianiem się na literkach i cyferkach, postanowił wykorzystać bezprecedensowo(♥) swoje wrotki i wybrać się na nich dalej niż dotąd pozwalały mu jego marzenia.\nPostanowił pojeździć po gadającej górze tak, aby zobaczyć, chociaż jeszcze jeden brzeg szerokiego i granatowego jeziora.\nNie zastanawiając się dłużej Mały Wieloryb na Wrotkach zapakował swój podręczny, przedszkolny plecaczek i ruszył w drogę.\nJechał dwa dni i dwie noce. I chociaż o dziwo, nie był zmęczony, zaczął się niepokoić o cel swojej podróży. Już tyle czasu minęło, a on nawet nie miał pewności czy jedzie w dobrym kierunku. Jechał kolejne dwa dni i dwie noce, ale do gadającej góry wciąż jeszcze nie dojechał. W pewnym momencie zatrzymał się, aby odpocząć nieco przy wielkim głazie, tam gdzie odpoczywały też inne wodne stworzenia: drapieżne ryby, łagodne delfiny i dziwne mątwy.\nMały Wieloryb na Wrotkach nieśmiało przysiadł się do dwóch ostryg. Były może nieco zamknięte w sobie, ale wydały się obiecująco życzliwe. W końcu Mały Wieloryb na Wrotkach do zbyt gadatliwych stworzeń również nie należał. Posiedzieli chwilę wspólnie, zaprzyjaźnili i postanowili udać się w dalszą podróż całą grupą. Dwie zamknięte ostrygi nie były pewne czy tak daleka droga, do której zachęcił je wieloryb, jest dla nich odpowiednia, ale chęć przebywania razem z nowym przyjacielem okazała się większa od wszelakich obaw.\nPodróżowali, więc dalej razem. Mały Wieloryb na Wrotkach nie czuł się już samotny a ostrygi były dumne, że mają tak interesującego nowego kompana. I chociaż żadne z niecodziennej trójki nie wiedziało, czy wybrali dobry kierunek podróży, jechali dalej razem, szczęśliwi.\nNagle, ku wielkiemu zaskoczeniu przyjaciół, bardzo szerokie, granatowe jezioro skończyło się. Trzy podwodne stworzenia pierwszy raz w swoim życiu nie były w stanie podążać do przodu. Mogły przesunąć się w bok, w tył, nawet w górę czy w dół. Ale przed sobą miały tylko koniec wędrówki. A kto widział, aby właściwy kierunek podróży nie był z przodu? Nawet pani w przedszkolu mawiała, że należy mieć oczy dookoła głowy, ale iść odważnie przed siebie.\nOdwagi im przecież nie brakowało. Jednak przed siebie nie mogli dłużej wędrować. Mały Wieloryb na Wrotkach i dwie ostrygi poczuli przerażenie. Co robić? Tyle już przebyli, aby spełnić swoje marzenie. Myśleli, że już wkrótce ujrzą inny, nieznany świat! Że będzie zabawnie, ciekawie i niecodziennie!\nWieloryb postanowił opłynąć napotkaną przeszkodę. Zdjął nawet, pierwszy raz w życiu, swoje wrotki! Desperacko skręcił w prawo. Ale tam końca przeszkody nie było widać. Zawrócił. Zrezygnowany skręcił w lewo. Ta strona również nie rozwiązywała żadnego problemu. Zawrócił. Próbował staranować przeszkodę, potem pokonać ją bokiem, górą, dołem. Na próżno.\nZniechęcony i załamany zatrzymał się. Ze ściśniętym gardłem ryknął ciężko a dwie ostrygi popatrzyły na przyjaciela. Biedne, wystraszone zamknęły się w sobie jeszcze bardziej i gorzko zapłakały.\nPłakały tak długo, że aż zatraciły się w swoich łzach, zapominając, jaki jest prawdziwy powód tak głębokiego smutku.\nI wówczas stał się cud. Gadająca góra westchnęła z ulgą i radością:\n- Nareszcie jesteście.\nSkłoniła się z wdziękiem w kierunku przyjaciół i troskliwie zachęciła całą trójkę do opuszczenia ciemnej toni.\nMały Wieloryb na Wrotkach i dwie zamknięte w sobie ostrygi nie wierzyli w swoje szczęście. W chwili, gdy przyjaciół ogarnęła czarna rozpacz i głęboko zwątpili w sens swoich wysiłków, myśląc, że może trzeba było zostać w bezpiecznym miasteczku, usłyszeli to niezwykłe zaproszenie. Zrozumieli, że póki są razem, póki mogą się wspólnie bawić lub pływać, zawsze przydarzy się w końcu coś absolutnie nieoczekiwanego, czego akurat najbardziej potrzebują.\nMały Wieloryb na Wrotkach i dwie ostrygi wspięli się z lekkością na słoneczne zbocza gadającej góry i zobaczyli coś, czego przed nimi nie widziało żadne podwodne stworzenie – inny koniec bardzo szerokiego i granatowego jeziora. Tak spełnili swoje najprawdziwsze pragnienie.\nA na szklisty piasek gadającej góry, tuż pod wrotki radosnego wieloryba, poturlały się dwie lśniące czarne perły. Dostojne i szlachetne. Doskonałe.\nI może brzmi to wszystko niemożliwie lub niewiarygodnie, ale zdarzyło się naprawdę.\nBo skąd bym o tym wszystkim wiedziała?\n(♥) To znaczy, że wcześniej nigdy nie zdarzyło się, aby Wieloryb użył wrotki w taki właśnie sposób.\nWpis opublikowany w Mały Wieloryb na Wrotkach, Na dzień dobry lub dobranoc i otagowany bajka, bajka terapeutyczna, bajki, bajki dla dorosłych, bajki dla dzieci, bajki edukacyjne, dzień dobry, edukacja, inspiracje, podróże, przemyślenia, wieloryb, życie 12 sierpnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nDziewczynka i Anioł\nW malutkim pokoiku małej dziewczynki,\nna biurku pełnym dziecięcych marzeń,\nleżał nowy ołówek, gumka lekko zużyta i kartka papieru.\nMała Dziewczynka miała w zwyczaju pisać co rano nową modlitwę na dzień.\nA ponieważ była bardzo oszczędna, nie marnowała wielu kartek. Wieczorem wycierała wcześniej zapisane słowa.\nPewnego razu, kiedy Dziewczynka dorosła straciła wiarę,\nNie zauważyła, że wszystkie jej dotychczasowe prośby zostały wysłuchane.\nWtedy ołóweczek się złamał, gumka pokruszyła a kartka papieru podarła.\nWówczas na rogu biurka usiadł Anioł i zaczął szeptać odczytane kiedyś modlitwy.\nKiedy Anioł ochrypł już od powtarzania modlitw, znowu usiadła przy biurku Mała Dziewczynka, która dostała od mamy ołówek, gumkę i kartkę papieru i zaczęła spisywać wszystkie słowa, zasłyszane od Anioła.\nWpis opublikowany w Aniołkowo, Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany Anioły, bajki dla dorosłych, bajki dla dzieci, dobranocka, dzień dobry, inspiracje, pisanie, przemyślenia, przenośnia, szczęście, ukojenie, życie 9 sierpnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nBiedroneczka – bajka o szczęściu\nGdzieś całkiem niedaleko stąd, gdzieś pod drzewkiem, to znaczy pod krzaczkiem,\nno pod listkiem właściwie,\nmieszkała mała biedroneczka.\nBiedroneczka miała czerwone skrzydełka,\nna nich siedem ślicznych czarnych piegów.\nBiedronka miała bardzo ważne zadanie.\nWszystkim ludziom, którzy ją wzięli do ręki miała przynosić szczęście.\nLudzie mówili do niej : „Biedroneczko, biedroneczko leć do nieba przynieś mi kawałek chleba.”\nTylko że biedroneczka nie widziała jak daleko jest niebo, bo nigdy tam nie była i nie widziała jaki kawałek chleba ma przynieść, bo nigdy żadnego chleba nie widziała na oczy.\nDlatego, za każdym razem kiedy usłyszała: „Biedroneczko, biedroneczko leć do nieba przynieś mi kawałek chleba”, wracała do swojego domku pod drzewkiem,\nto znaczy pod krzaczkiem,\nno pod listkiem właściwie…\ni tylko nie wiedziała, dlaczego Ci wszyscy ludzie są tacy uśmiechnięci…\nWpis opublikowany w Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany abstrakcja, bajka, bajka terapeutyczna, bajki dla dorosłych, bajki dla dzieci, dobranocka, inspiracje, krasnoludek, miłość, poezja, przemyślenia, szczęście, życie 4 sierpnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nWpis opublikowany w Bajki "Edukacyjne", Na dzień dobry lub dobranoc, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, bajki dla dorosłych, edukacja, inspiracje, pech, pisanie, poezja, przemyślenia, szczęście, teksty terapeutyczne, życie 4 sierpnia 2013 przez Urszula Buyuly.\nPisać każdy może, trochę lepiej? Nie, trochę gorzej.\nI wcale nie oto chodzi, jak to innym przychodzi.\nSiedząc przy mikroplonie,\nSkrobiąc palcem po łonie,\nPiszesz wiersz dla zasady,\nBez sensu i ogłady\nI nic, że nikt Cię nie chwali\nGdy myśl Twoja utkwiona jest w dali…\nWpis opublikowany w Wiersze psotne, Wszystkie bajki w jednym miejscu i otagowany bajka, bajka terapeutyczna, humor, inspiracje, maszyna do pisania, pisanie, poezja, talent, wiersz, zabawne 18 lipca 2013 przez Urszula Buyuly.\n~IKrawiecka o Krasnoludek i Laleczka i Bajki Blogerów\n~Monika o Słońce i czas\nKrasnoludek i Laleczka o Krasnoludek i Laleczka i Bajki Blogerów\nBabcia Elżbieta o Krasnoludek i Laleczka i Bajki Blogerów\nbanialuka o Bajka o gustach kulinarnych – Misiowaty Tygrysek\nNa dzień dobry lub dobranoc


Przez swoją swojskość często niedoceniana i pomijana w książkach i publikacjach na temat zdrowotnych właściwości jedzenia. W Polsce cebulę dodajemy w każdym zakątku kraju do licznych potraw. Trzeba powiedzieć – bardzo dobrze. Bo cebula posiada takie właściwości, które stawiają ją na równi z najzdrowszymi owocami i warzywami.\n– Nie! Ogry mają warstwy! Rozumiesz, ogry mają warstwy, cebula ma warstwy. Ogry mają warstwy.\nDlaczego nie wszyscy lubią cebulę?\nCebula, chociaż bardzo zdrowa, ma również ostry, charakterystyczny smak i zapach. Winowajcą tego, że podczas krojenia cebuli ciekną nam czasami łzy jest sulfin etylu. Powstaje on dzięki zawartości cebuli – enzymom LFS.\nCo w cebuli siedzi?\nZdecydowana większość masy cebuli to woda. Jej energetyczność (42 kcal na 100g.) zawdzięcza przede wszystkim węglowodanom, w mniejszym stopniu białkom. Zawiera również witaminę C (100 gram to 7% zapotrzebowania), witaminy z grupy B (B1, B2, B6) oraz witaminę PP. Ponadto można w niej znaleźć pewne ilości składników mineralnych takich jak potas, wapń, fosfor, żelazo, magnez, mangan oraz sód. 100 gram cebuli pokrywa także 6% dziennego zapotrzebowania na błonnik oraz 4% na foliany.\nCebula zawiera liczne antyoksydanty, co przyczynia się do jej cennych właściwości zdrowotnych. Jeśli zależy nam na dużej ilości flawonoidów, lepiej nie obdzierać cebuli z najbardziej zewnętrznych warstw – to tam siedzi ich najwięcej. Chociaż nie są to rekordowe ilości – to biorąc pod uwagę ilość tego warzywa spożywanego każdego dnia – cebula stanowi poważne źródło polifenoli, w tym również flawonoidów – szczególnie kwercytyny.\nPozostałe właściwości są bliskie tym, którymi charakteryzuje się krewniak cebuli – czosnek. Choć nie jest tak rozsławiona ze swoich właściwości wzmacniających odporność, to posiada wiele tych samych składników co czosnek. Tym samym również spełnia to zadanie.\nBadania przeprowadzone na zwierzętach wykazywały pozytywny wpływ spożycia cebuli na zdrowie układu krwionośnego, obniżenie wskaźników cholesterolu i trójglicerydów.\nZalety cebuli odczują także osoby borykające się z problemami kostnymi – szczególnie poprawić może jej spożycie gęstość kości. Na ryzyko takich problemów narażone są szczególnie osoby starsze.\np.s. jak się nie rozpłakać przy krojeniu cebuli?\nChoć pytanie jest trudne – jest kilka prostych tricków, które mogą pomóc a nie będą wymagały zakładania narciarskich gogli (choć w ostateczności to też można wypróbować):\nkrój cebulę przy otwartym oknie lub włączonym wentylatorze – część substancji lotnych ucieknie\nalternatywą jest krojenie cebuli pod bieżącą wodą (uwaga: woda niestety zabierze część cennych składników, więc lepiej jest z tej metody rezygnować na ile to możliwe)\nużywaj zawsze ostrego noża (warzywo się mniej zgniecie)\nkrój cebulę stojąc (oczy będą dalej od warzywa)\ndodatkowo można najpierw cebulę schłodzić, co opóźni ulatnianie się substancji odpowiedzialnych za łzawienie oczu\nTak więc – krojenie czas zacząć :-)\nRedakcja Dietetycy.org.pl 15 stycznia, 2014