Czy diody LED średniej mocy mogą zastąpić tanie oświetlenie uliczne? - Strona 2 z 2\nW jaki sposób producenci wzmacniają diody średniej mocy?\nIstnieje zatem rynek dla rozwiązań alternatywnych w stosunku do diod LED dużej mocy wykorzystywanych w oświetleniu ulicznym – takich, które byłyby w stanie wytrzymać trudne warunki i jednocześnie są tanie.\nObecnie producenci diod LED wychodzą naprzeciw tym potrzebom, wprowadzając nowe rodziny diod LED średniej mocy, specjalnie wzmocnionych w celu stosowania w oświetleniu ulicznym. Nowe modele są często produkowane w obudowach łączących dwie kości w formacie 3030. Przykładem mogą być diody 3030N firmy LG Innotek. Mają one znakomite charakterystyki pod względem kompatybilności elektromagnetycznej i wykorzystują srebrną terminację pokrytą powłoką zabezpieczającą przed korozją (rysunek 3.).\nRys. 3. Zabezpieczenia przed zanieczyszczeniami zastosowane w diodach LED LG Innotek 3030N pozwalają utrzymać odpowiednie natężenie strumienia w warunkach ekspozycji na siarkowodór. (źródło: LG Innotek)\nLG zademonstrowało skuteczność tego rozwiązania poprzez rozbudowane testy produktów, którym standardowe diody LED średniej mocy nie są poddawane. Należą do nich testy IEC60068-2-43 oraz IEC 60068-2-42 badające parametry diod LED pracujących w powietrzu zanieczyszczonym siarką.\nFirma Nichia również odpowiedziała na zapotrzebowanie dotyczące diod LED średniej mocy pracujących na zewnątrz. Przeprowadzono liczne badania dotyczące wpływu zanieczyszczeń i utleniania na zachowanie diod LED. Obecnie Nichia wykonuje szybkie testy w warunkach mieszaniny siarkowodoru i dwutlenku azotu w temperaturze 40°C przy względnej wilgotności równej 75%. Wszystkie układy z rodziny 757 są testowane w tych warunkach przez 240 godzin, aby określić wpływ utleniania na charakterystykę świecenia.\nFirma Lumileds zaproponowała inne rozwiązanie problemu, oferując diody HR (High Robustness) z serii HR30. Lumileds opisuje je jako modele pośrednie między diodami wysokiej a średniej mocy, przeznaczone do stosowania na zewnątrz i w przemyśle. Te diody LED mają układ wyprowadzeń pokryty złotem i mieszczą się w obudowie SMC o wysokim współczynniku odbicia. Układy HR30 zapewniają „odporność na korozję i odporność na oddziaływania chemiczne wyższą od wszystkich innych diod średniej mocy, również tych specjalnie zaprojektowanych w tym celu”. Jednak w porównaniu do diod wysokiej mocy, układy HR30 mają maksymalny prąd znamionowy do 240 mA.\nTesty przeprowadzone w trudnych warunkach chemicznych potwierdzają wysoką wytrzymałość tych wzmocnionych diod. Wyniki zostały przedstawione na rysunku 4. i pochodzą z testów wykonanych zgodnie z metodą 4. opisaną w standardzie IEC 60068-2-43. Oznacza to warunki stężenia siarkowodoru na poziomie 15 ppm, temperaturę powietrza 45°C oraz wilgotność względną 75%.\nRys. 4. Względna zmiana temperatury barwowej (CCT) diod LED, w tym modelu HR30 firmy Lumileds, w powietrzu zanieczyszczonym siarkowodorem (źródło: Lumileds)\nLumileds wprowadził również testy w obecności dichlorku (Cl2). Złote pokrycie wyprowadzeń dobrze sprawdza się w tych warunkach, podczas gdy srebro może reagować z Cl2, tworząc chlorek srebra (AgCl).\nEkosystem formatu 3030\nJak zostało wyżej wspomniane, format obudowy 3030 jest najpopularniejszym rozwiązaniem stosowanym wśród producentów diod LED średniej mocy przeznaczonych dla oświetlenia ulicznego. Aby usprawnić wykorzystanie układów w tych obudowach, producenci elementów optycznych opracowali różne rozwiązania kompatybilne ze specyfikacją oświetlenia ulicznego pod względem luminancji, jednorodności wiązki i oślepiania.\nEfektu oślepiania można łatwiej uniknąć, stosując diody średniej mocy: ponieważ emitują mniej światła, niż diody dużej mocy, potrzebują większej powierzchni emitującej światło do uzyskania takiej samej luminancji.\nPoza redukcją oślepienia układ optyczny musi również zapewniać precyzyjny kształt wiązki wymagany w oświetleniu ulicznym. Firma LEDiL postanowiła dopasować wymiary fizyczne swych modeli do układów optycznych dla świateł ulicznych wykorzystujących diody LED większej mocy. Z kolei oferowana przez nią rodzina STRADELLA łączy większą liczbę elementów świecących wykorzystujących diody średniej mocy, wytwarzając wiązkę odpowiednią dla oświetlenia ulicznego.\nZ kolei firma Carclo opracowała matrycę stworzoną specjalnie z myślą o diodach LED średniej mocy. Produkt o nazwie 12821 stanowi matrycę 84 diod średniej mocy i wytwarza wiązkę przeznaczoną dla oświetlenia ulicznego klasy P oraz S. Carclo przeprowadziło również charakteryzację swych układów optycznych dla oświetlenia ulicznego na wypadek połączenia ich z diodami LED w obudowie 3030.\nNowe diody LED dla dostawców oświetlenia ulicznego\nProducenci oświetlenia ulicznego dostali nowe możliwości pozwalające obniżyć całkowite koszty swych produktów dzięki generacji wzmocnionych diod średniej mocy. Producenci oświetlenia powinni jednak pamiętać o właściwościach optycznych tych diod. Podczas produkcji diod tego typu stosowany jest tańszy proces pokrywania fosforem, niż w przypadku diod dużej mocy. Diody są zanurzane w roztworze fosforu, przez co uzyskana warstwa fosforu jest grubsza na brzegach, niż na środku. To prowadzi do nieuniknionej różnicy temperatury barwowej w przekroju wiązki. Natomiast w diodach dużej mocy pokrycie ma jednakową grubość na całej powierzchni emitującej światło, co pozwala uzyskać niemal jednorodną temperaturę barwową całej wiązki.\nW wielu zastosowaniach świateł ulicznych pogorszenie wydajności pod wpływem warunków środowiska wraz ze zmianą koloru nie będzie przeszkadzało klientom ani użytkownikom. Jednak na niektórych obszarach występowania dużego ruchu, takich jak deptaki, klienci wyznaczają bardzo ścisłe kryteria odnośnie jakości oświetlenia. W takiej sytuacji użycie diod LED średniej mocy może być dobrą decyzją.\nWarto również pamiętać, że producenci oświetlenia ulicznego są zainteresowani nie tylko diodami LED średniej mocy, ale też diodami w zintegrowanych obudowach (CSP) stanowiących alternatywę dla diod dużej mocy. Jest to inne rozwiązanie pozwalające uzyskać wyższe parametry, dłuższy czas życia i obniżyć koszty systemu.\nNowe generacje wzmocnionych diod średniej mocy oferowane przez firmy Lumileds, LG Innotek oraz Nichia, pozwalają uzyskać dobre parametry przy znacznie niższej cenie w porównaniu do diod LED dużej mocy. Dzięki nim przyszłe oświetlenie uliczne może być bardziej konkurencyjne i atrakcyjne cenowo dla potencjalnych klientów.\nTagi: Carclo, Future Electronics, LED, LEDiL, LG Innotek, Lumileds, Nichia, oświetlenie\nInżynier aplikacyjny ds. zastosowań terenowych, Future Electronics


Symbole Radomia w komplecie - RadomNews.pl\n2018-12-06; 15:56:07 | Radom\nZakończył się montaż figurek przedstawiających symbole Radomia. Wśród czternastu produktów, z których słynął lub nadal słynie Radom znalazły się rowery, telefony, maszyny do pisania i szycia, pistolet VIS, buty, maska przeciwgazowa czy pudełko serka waniliowego.\n„Piękniejsze Śródmieście – symbole naszego miasta w formie małej architektury” to projekt autorstwa Macieja Stępnikowskiego i Sebastiana Pawłowskiego zrealizowany w ramach Budżetu Obywatelskiego 2018. – To projekt, który w bardzo pozytywny sposób promuje nasze miasto. Wśród elementów małej architektury, które stanęły w centrum Radomia znajdują się produkty, z których Radom był i jest znany w całej Polsce. Nie wszyscy jednak wiedzą, że chociażby pistolet VIS czy buty Sofix to właśnie radomskie produkty. Myślę, że to bardzo ciekawe urozmaicenie przestrzeni publicznej z bardzo mocnym akcentem promocyjnym – mówi dyrektor Kancelarii Prezydenta Mateusz Tyczyński.\nWszystkie rzeźby przygotował Sławomir Micek - artysta, który jest autorem stolika Gombrowicza ustawionego na Placu Konstytucji 3 Maja. Odlewy zostały wykonane w skali jeden do jednego. Przy każdym z nich jest umieszczana tabliczka z opisem. Koszt wykonania wszystkich prac to niespełna 130 tysięcy złotych - informuje radomski magistrat.


Amsterdamskie informacje praktyczne | TRAVELERKA\nEdyta Siedlecki / 31/08/2014\nW Amsterdamie gościłam krótko. Nie mam więc zamiaru przekonywać nikogo, że da się poznać to miasto w jeden dzień. Nie można go nawet „obejrzeć” w tak ograniczonym czasie. Warto jednak spróbować, gdyż stolica Holandii jest pod każdym względem wyjątkowa. Będąc w Amsterdamie spójrzcie trochę dalej, poza ramę sklejoną z zielonych oparów i rozwiązłości. Przekonajcie się jak wiele nieoczywistości kryje to miejsce. Zanim jednak wyruszycie na city break życia 😉 mam dla Was tradycyjnie garść informacji praktycznych, które przywiozłam prosto z serca tej stolicy tolerancji.\nNajszybszym i najwygodniejszym sposobem dotarcia do centrum miasta jest podróż koleją. Pociągi kursują co 10 minut z peronów 1 i 2 z głównej hali przylotów, a bilet w jedną stronę kosztuje 4,5 € (normalny, druga klasa). Bilet można nabyć zarówno w informacji turystycznej na lotnisku, jak i w specjalnych automatach. Nie polecam jazdy „na gapę” – grzywna wynosi 35 €.\nPrzejazd taksówką do centrum kosztuje od 45 € a kurs.\nSieć transportu publicznego (autobusy, tramwaje, metro) jest bardzo dobrze rozwinięta, jednak Amsterdam to prawdziwa mekka dla spacerowiczów. Większość najważniejszych atrakcji znajduje się w ścisłym centrum lub w jego bezpośrednim sąsiedztwie, w zasięgu krótkiej przechadzki. Niestety pieszy jest w Holandii obywatelem drugiej kategorii, gdyż palma pierwszeństwa w ruchu zdecydowanie przypada rowerzystom.\nW Amsterdamie działa GVB – firma transportu publicznego obsługująca przejazdy metrem, tramwajami i autobusami nie tylko w samym mieście, ale i w jego okolicach. Działa tam również jeden kompleksowy system biletowy, który pozwala korzystać ze wszystkich środków komunikacji miejskiej przy użyciu chipowej karty OV. W sprzedaży istnieją karty 24-, 48-, 72-, 96-, 120-, 144- i 168- godzinne, pozwalające na nieograniczone przejazdy od momentu aktywacji zakodowanego biletu. 24-godzinna karta OV kosztuje 7,50 € (normalny) i 2,50 € (dla dzieci w wieku 4-11).\nTRAMWAJE – najlepszy wg mnie sposób poruszania się po mieście; kursują regularnie aż do 00:15\nAUTOBUSY – jeżdżą na trasach, których nie obsługują tramwaje, przede wszystkim na przedmieściach; autobusy nocne kursują od północy do 7:00\nMETRO – obecnie działają 4 linie metra, które umożliwiają sprawny dojazd do nawet najbardziej odległych, podmiejskich dzielnic miasta. 3 najbardziej użyteczne, z punktu widzenia turysty, linie rozpoczynają bieg przy Dworcu Centralnym. Obecnie w budowie jest linia nr 5 biegnąca pod Starym Miastem.\nPostoje taksówek są zlokalizowane w większości węzłów turystycznych czyli między innymi przy Leidseplein, placu Dam i obok głównego dworca kolejowego. Stawka wynosi średnio 1,80 € za km, niezależnie od pory dnia. Warto pamiętać, że kierowcy dodatkowo oczekują na 5-10% napiwku.\nTRAMWAJ WODNY (CANAL BUS)- składa się z trzech linii rozpoczynających i kończących swoje trasy przy Dworcu Głównym. Statki kursują co 15-20 minut, bilety można kupić na pokładzie.\nWODNE TAKSÓWKI– to miniaturowe wersje dużych łodzi wycieczkowych. Zabierają na pokład maksymalnie 8 osób. Można je zamówić przez telefon lub „złapać” tak jak zwykłe taksówki uliczne. Cena półgodzinnej przejażdżki to około 80 € niezależnie od ilości pasażerów.\nROWER – z racji ogromnej popularności tego środka transportu w całym kraju, liczne firmy oferują wypożyczenie roweru średnio za 8 € za dzień.\nAmsterdam jest drogi. Ta zasada tyczy się zarówno cen produktów spożywczych jak i stawek za nocleg. W samym mieście nie brakuje przybytków w typie hosteli, hoteli B&B, pensjonatów i tego rodzaju przybytków, ale trzeba się liczyć z tym, że znacząco uszczuplą one wyjazdowy budżet. Najlepsza zasada, którą warto się kierować przy dokonywaniu rezerwacji to „im wcześniej tym taniej”.\nJa pierwszą noc spędziłam w ścisłym centrum miasta w hostelu (pokój koedukacyjny 4-osobowy, z łazienką na korytarzu) za 35 €, a drugą w hotelu Holiday Inn przy lotnisku wykorzystując punkty uzbierane w programie lojalnościowym grupy IHG. Regularna cena hotelu to 80 €!\nCiekawą nowością z mojego punktu widzenia jest możliwość przenocowania na przystosowanej łodzi zacumowanej w jednym z miejskich kanałów.\nPonadto, w mieście jest kilka całkiem fajnych kempingów, które są ciekawą i z pewnością nieporównywalnie tańszą alternatywą dla drogich hoteli. Ceny za osobę zmieniają się w zależności od sezonu.\nCamping Amsterdamse Bos -położony na południowy-zachód od centrum miasta, 30 minut jazdy rowerem. Działa od połowy III do końca X. Cena od 8 € za os/noc w swoim namiocie.\nCamping Zeeburg – położony na wyspie we wschodniej części miasta, 60 minut piechotą do centrum. Działa przez cały rok. Cena od 7 € za os/noc w swoim namiocie.\nGaasper Amsterdam – położony na południowy-wschód od centrum miasta, 30 minut piechotą z centrum. Działa od połowy III do końca X. Cena od 11 € za os/noc w swoim namiocie.\nKARTA I AMSTERDAM\nJest to karta stworzona przede wszystkim z myślą o turystach. Jej niewątpliwą zaletą jest całkiem darmowa komunikacja miejska (metro, autobusy, tramwaje), darmowy wstęp do muzeów (które w Amsterdamie są dość drogie), darmowe zwiedzanie miasta statkiem po kanałach oraz wiele zniżek w restauracjach i innych lokalach.\nI amsterdam Card można nabyć w każdym biurze informacji turystycznej w mieście oraz na lotnisku. Wraz z kartą otrzymacie bilet komunikacji miejskiej, broszurkę zawierającą niezbędne informacje na temat karty oraz przewodnik po mieście w wybranym języku (angielskim, francuskim, niemieckim lub holenderskim). W zależności od długości pobytu można kupić jeden z trzech rodzajów karty: 24-godzinna – 47 €; 48-godzinna – 57 €; 72-godzinna – 67 €\nmagnes na lodówkę – 2-5 €, chleb tostowy- 1,70 €, 0,75 l wina – 10 €, 2 l Coca-Cola – 2,5 €, 1 kg jabłek – 2,5 €, 0,5 l piwo w sklepie – 1,3 €, 0,5 l piwo w restauracji – 3 €, masło 250g – 1,20 €, ser żółty 1 kg – od 15 €, kawa 250g – 2,00 €, herbata 80g – 1 €, wędlina 100 g – 1,50, obiad – 20 – 30 €, frytki (małe) – od 2,5 €, 0,5 l woda mineralna – 1,5-2 €, opakowanie „ziołowych” ciasteczek o smaku truskawkowo-kokosowym (6 szt.) – 10 €, 1 g zioła – 10-12 €, 1 joint – 4-6 €, „zielony” lizak – 1-2 €, grzybowa herbatka (1 saszetka) – 1 €, kawa w kubku (w lokalu sieciowym) – 3-4 €\nWiatrak to niewątpliwie jeden z atrybutów holenderskiej wsi. Nie każdy pewnie wie, że nawet w Amsterdamie można się natknąć na takie tradycyjne, napędzane wiatrem młyny. Wystarczy nieco zboczyć z turystycznego szlaku. Oczywiście stołeczne wiatraki nie pełnią już swoich pierwotnych funkcji. Obecnie stanowią raczej atrakcję turystyczną lub zostały przerobione na restauracje lub mieszkania. Niemniej jednak z zewnątrz niczym się nie różnią od tych tradycyjnych i wciąż działających na starych zasadach wiatraków z holenderskiej prowincji. Jeśli lubicie takie sielskie krajobrazy warto umieścić, któryś z tych wiatraków na swojej liście must see.\nDe Bloem Molen – Haarlemmerpoort 465, 1055 PK Amsterdam; można zwiedzać za darmo\nMolen van Sloten – Akersluis 10,1066 EZ Amsterdam-Sloten; zwiedzanie za opłatą\nDe Hoop – Overtoom 430 ,1054 JV Amsterdam; nie można zwiedzać\nMolen De Gooyer – Funenkade 5 , 1018 AL Amsterdam; nie można zwiedzać\nMapka przedstawia rozmieszczenie wiatraków (żółte gwiazdki) na terenie miasta\nByć może niektórych to zdziwi, ale handel narkotykami jest w Holandii zabroniony. Jednakże od czasów pamiętnej rewolucji obyczajowej na przełomie lat 60 i 70 niderlandzkie władze stosują ciekawą metodę przyzwolenia na kontrolowany handel tzw. miękkimi narkotykami. Dozwolony jest obrót niewielkimi porcjami czyli mniej więcej do 5 gramów. Jest to unikalne w skali globu podejście, gdyż w żadnym innym kraju na świecie nie praktykuje się czegoś podobnego. Skutkuje to tym, że już po wyjściu z pociągu na Dworcu Centralnym czuć wszechobecny i bardzo charakterystyczny zapach. Amsterdamskie coffee shopy to już chyba część lokalnego folkloru i z pewnością warto tam zajrzeć, choćby po to, żeby się przekonać jak taki lokal wygląda od środka :). Najpopularniejszy wśród turystów jest The Bulldog. Miejscowi wolą jednak mniej komercyjne, a bardziej „rodzinne” miejsca, których jest tam pod dostatkiem.\nDzielnica Czerwonych Latarni czyli De Wallen to położony w ścisłym centrum najsłynniejszy legalny „dom” publiczny na świecie. W labiryncie klaustrofobicznych alejek i ciemnych zaułków mieszczą się dziesiątki (a może i setki) jednopokojowych lokali, w których panie w różnym wieku, całkiem zgodnie z literą prawa, uprawiają najstarszy zawód świata. Wszystkie te mieszkanka posiadają okna i przeszklone drzwi wychodzące wprost na ulicę. Palą się w nich czerwone światła, a w środku prezentują swe wdzięki skąpo (czasem to nawet za dużo powiedziane) odziane dziewczęta. Nie spodziewacie się tam jednak dziewczyn pokroju dobrze u nas znanych tirówek zza wschodniej granicy. Prostytutki z Amsterdamu to naprawdę piękne dziewczyny – o nienagannych figurach i równie ładnych, co egzotycznych twarzach. Jakby na to nie patrzeć ciężko oderwać wzrok 🙂\nJeśli lubicie mocniejsze wrażenia warto wybrać się tam, gdzie zamiast na czerwono, świeci się na niebiesko. Tam stacjonują T-girls czyli w wolnym tłumaczeniu transwestyci. Gdyby nie te wielkie dłonie u niektórych „niewiast” z pewnością niejeden amator kobiecych wdzięków dałby się nabrać 🙂\nBARDZO WAŻNE – pamiętajcie, że nie wolno robić zdjęć prostytutkom. Jest to prawo niepisane, ale warto go przestrzegać jeśli nie chcecie wrócić do domu oblani wodą lub zaatakowani (słownie lub fizycznie) przez co bardziej zirytowaną damę lekkich obyczajów.\n31/08/2014 in CityBreak, Holandia, Vademecum podróżnika. Tagi:Amsterdam, citybreak, free tour, Holandia, informacje praktyczne\n← Wybieram podróż dookoła świata\nŚlub na Hawajach – vademecum przyszłej pary młodej →\n15 uwag do wpisu “Amsterdamskie informacje praktyczne”\n31/08/2014 o 13:56\nHeh, uśmiechnęłam się, jak zobaczyłam ten wpis, bo miałam być w Amsterdamie w ubiegły weekend. Niestety musiałam zrezygnować… Wskazówki na pewno się jednak przydadzą na przyszły rok, bo już wtedy nie odpuszczę, choćby nie wiem co! Bardzo mi się ta architektura podoba, razem z kanałami wygląda bajecznie.\n31/08/2014 o 14:02\nSzkoda, że Ci się nie udało w tym roku, ale skoro jesteś zdecydowana to nic straconego 🙂\nJestem pewna, że wrócisz oczarowana. Amsterdam jest boski. Pod wieloma względami 😉\nBardzo fajny wpis! Super te kempingi, szczególnie te kolorowe domki. Jak bedzimy tam jechać, to wydrukujemy sobie 🙂 Korzystałaś z I amsterdam czy z OV-chipcard?\nPS. Linki do kempingów nie działają.\nDzięki. Linki już poprawione 🙂\nJa nie korzystałam, ale mój mąż tydzień wcześniej zainwestował w 48-godzinną I AMsterdam Card i był zadowolony 🙂\n03/09/2014 o 03:27\nO tak! Camping zeeburg rzadzi! Ale nie przesadzalbym z tym spacerem 15 min do centrum, bo jest nico bardziej na uboczu. Tak czy siak to najlepsze i najtansze miejsce do kiblowania w Amsterdamie. Trzeba tylko szybko konczyc imprezy i lapac ostatni tramwaj.\n03/09/2014 o 06:19\nJa po prostu bardzo szybko chodzę 🙂 Ale fakt, ze wolnym krokiem to może być nawet 10 min dłużej 🙂\n15/09/2014 o 11:03\n15 minut samochodem, 40 minut tramwajem- bo trzbeba jaszcze podejsc na przystanek, ponad godzina z buta.\nOla to pewnie zależy skąd się startuje. Jeśli z Placu Dam to możliwe, że tyle. Ja liczyłam te 20 minut z obrzeży centrum i tyle mi wyszło. Ale, żeby nie było to mylące poprawiam info we wpisie 🙂\n05/09/2014 o 21:30\nCzy w tramwajach można kupić bilety jednoprzejazdowe / godzinne?\n06/09/2014 o 09:23\nTomek możesz kupić bilet jednorazowy za 2,7 euro u pracownika komunikacji w tramwaju, ale nie u motorniczego. Poznasz ją/jego bez problemu.\nWarto jednak pamiętać, że ich godziny pracy są określone, więc jeśli będziesz jechał bardzo wcześnie lub bardzo późno musisz kupić bilet w automacie.\n02/10/2014 o 23:27\nco do maryśki to może i podejście „unikalne” ale polecam info z faktykonopne.pl o Urugwaju:\n„Zgodnie z prawem, konsumenci mogą mieć własną hodowlę lub kupić marihuanę za pośrednictwem klubów konsumentów.\nOsoby fizyczne będą mogły kupić nie więcej niż 40 gramów na miesiąc”\ndodatkowo stany Colorado i Washington też zalegalizowały marihuanę, choć słyszałem, że tylko dla obywateli stanu ale to wiadomość nie potwierdzona.\nNo i nie ma cen śledzi, które podobno Holendrzy jedzą znacznie częściej niż palą marychę 🙂\n03/10/2014 o 06:12\nNie przepadam za śledziami, toteż ich w Holandii nie poszukiwałam. Stąd brak cen 😉\nCo do Urugwaju to rzeczywiście ich rząd się ostatnio postarał, ale jest to całkiem świeża sprawa w porównaniu do analogicznego prawa w Holandii. Coffe shopy zatem w dalszym ciągu są unikalnym atrybutem Amsterdamu.\nW przypadku USA z kolei dozwolone jest z tego co wiem tylko użycie w celach medycznych, a zatem nie każdy może sobie na to „zasłużyć”, no i nie w całym kraju, a tylko w niewielkiej jego części 😦\n28/12/2014 o 01:59\nWitam wybieram sie na dwa dni do i własnie interesuje mnie ta karta OV 24 h, i stąd moje pytanie gdzie mogę taka kartę kupić i czy trzeba ją jeszcze osobno załadować i czy za każdym razem jak będę wsiadać czy wysiadać mam karte przyłożyć do czytnika?\nWitaj. Kartę kupujesz od razu zaladowaną np. na lotnisku. Wraz z karta dostajesz tez ksiazeczke w ktorej masz opisane co i jak krok po kroku 🙂


Niewielki koszt - wielki efekt!\nserwis IKP / informacje / różne RAS... / Niewielki koszt - wielki efekt!\nKażdy, komu wydaje się, że przeprowadzenie remontu generalnego w domu czy mieszkaniu to przysłowiowa bułka z masłem, ma racje - tylko mu się tak wydaje. Pochłania on bowiem całe mnóstwo energii i pieniędzy, ciągnie się niemalże w nieskończoność, a na małych przestrzeniach dochodzi jeszcze problem ze składowaniem wszelkich mebli i dodatków w tych pokojach ,które normalnie temu wcale nie służą. Okazuje się bowiem, że istnieje dużo bardziej prosty (i jednocześnie niewymagający tak dużych nakładów finansowych) sposób na to, by wnętrze zmieniło się nie do poznania. O czym mowa?\nOdmień wnętrza na wiosnę dzięki ozdobom naściennym!\nOkazuje się, że zastosowania modnych ozdób naściennych to przysłowiowy strzał w dziesiątkę, gdy w grę wchodzą gustowne zmiany we wnętrzu. Nie mają co do tego najmniejszych nawet wątpliwości pracownicy prestiżowego sklepu z dekoracjami https://www.fototap.pl/, którzy zauważają, że wraz ze zbliżaniem się do wiosny odnotować można bardzo duży wzrost sprzedaży ozdób na ściany. Co jest najbardziej popularne.\nFototapety wiodą w ostatnim czasie prym - to fakt bezsprzeczny. Jeszcze kilka lat temu ich popularność nie była zbyt porażająca, teraz jednak sytuacja zmieniła się o sto osiemdziesiąt stopni i są one wybierane bardzo często. Dobrym rozwiązaniem okazują się być zwłaszcza modele stworzone w technologii 3d. Genialnie są w stanie zmienić proporcje pomieszczenia oceniane dzięki zmysłowi wzroku. Niewielki pokoik wyda się od teraz pomieszczeniem sporych rozmiarów, a wnętrze z niskim sufitem będzie wydawało się całkiem wysokie.\nBardzo dobrym pomysłem na ozdobienie przestrzeni jest także jest zakup obrazu. Najbardziej wymagający klienci z całą pewnością zdecydują się na modele malowane ręcznie przez najlepszych artystów. Oto piękno w czystej postaci!\nNiewielkie zmiany wystarczą!\nWarto pamiętać o tej zasadzie i pozwolić na to, by wnętrza nabrały nowego, niesamowitego blasku. To bardzo proste!


Fenomen wyszukiwarek internetowych - medialnyblog.pl\nFenomen wyszukiwarek internetowych\nZa każdym razem kiedy chcemy znaleźć jakość interesującą nas wiadomość w Internecie musimy skorzystać z jakiejś wyszukiwarki internetowej. Ilość tych wyszukiwarek jest olbrzymia. Do największych i najistotniejszych wyszukiwarek w świecie należą Google, Yahoo. Na polskiej scenie wyszukiwarek internetowych obecnie najlepiej prosperuje Interia, Onet czy WP. Każdy kraj posiada w Internecie szereg swoich wyszukiwarek. W dużej mierze zależy to od ludności danego państwa, ponieważ logiczne jest to, że im więcej ludzi mieszka na terenie danego państwa tym więcej wyszukiwarek internetowych może powstać. Informacje które możemy zdobyć za pomocą tego typu wyszukiwarek niejednokrotnie przydatne są w życiu codziennym lub zawodowym. Niektóre informacje które nas interesują mogą znajdować się nie na pierwszej stronie wyszukanych stron tylko na np. czwartej stronie. Nie powinniśmy się poddawać gdy wyszukujemy informacje, które nas ciekawią ponieważ w Internecie jest wiele bezsensownych wiadomości i dotarcie do tych prawdziwych może potrwać chwilę.\nRealizuj się Ogłoszenia nie muszą dotyczyć tylko i wyłącznie wynajmu, sprzedaży lub kupna mieszkania, nie muszą dotyczyć zatrudniania niani do dzieci lub korepetycji, albo ogłoszeń matrymonialnych, […]


Ultima LED. Oprawa przemysłowa do magazynów i hal produkcyjnych – Luxon LED\nKategorie Przemysł, Produkcja, Magazyn, Bestseller\ni halach produkcyjnych\nNiski współczynnik UGR\nUltima LED – oprawa przemysłowa do zastosowania w magazynach wysokiego składowania i halach produkcyjnych. Modularna konstrukcja, odporność na wysokie temperatury otoczenia, IP65, niski poziom olśnienia, możliwość skalowania oraz łatwa instalacja – to niektóre z cech tego produktu. Dostępne opcje ze sterowaniem DALI, dwa różne rozsyły fotometryczne, oraz wersja PRO, z gwarancją do 8 lub 10 lat, która pracuje w temperaturze do 55° C.\n5/8/10 lat gwarancji\nNiski współczynnik UGR- wysoki komfort użytkowania\nWersja PRO – gwarancja funkcjonowania nawet w wysokich temperaturach.\nObudowa typu monoblock zapobiega osadzaniu się kurzu.\nLekka anodowana konstrukcja zapewnia optymalną gospodarkę termiczną\nHale magazynowe, Hale przemysłowe, Alejki magazynowe, Przestrzeń otwarta\n„Na współpracę z Luxon LED zdecydowaliśmy się głównie ze względu na dobrą renomę firmy na rynku oświetleniowym oraz wysoką jakość produktów.”\nTechnologia zapewnia niski UGR w magazynach i halach produkcyjnych\nOprawę Ultima LED zaprojektowaliśmy z myślą o poprawie bezpieczeństwa i komfortu pracy w magazynach wysokiego składowania oraz halach produkcyjnych. W tych przestrzeniach dbałość o odpowiedni poziom oświetlenia na podłodze i regałach łączy się z koniecznością kontrolowania zjawiska olśnienia.\nModernizacja oświetlenia w halach sprzedaży sieci budowlanej BAT sp. z o.o.\nFirma handlowa BAT zajmuje się sprzedażą detaliczną i hurtową materiałów budowlanych oraz artykułów wyposażenia domu oraz ogrodu. Zlokalizowana na pomorzu sieć sklepów budowlanych istnieje na rynku już od ponad trzydziestu lat. Jej asortyment stanowią materiały, które są niezbędne na każdym etapie budowy czy remontu.\nNowe oświetlenie stoku narciarskiego „Dzikowiec” w Boguszowie – Gorcach\nTrasy narciarskie, kolej linowa, szlaki piesze czy trasy rowerowe to jedne z wielu atrakcji znajdujących się na terenie Ośrodka Sportowo-Rekreacyjnego „Dzikowiec” w Boguszowie – Gorcach. Przyjemności te, zarówno zimą jak i latem potrzebują oświetlenia. Dlatego w celu zwiększenia bezpieczeństwa turystów oraz obniżenia kosztów związanych z utrzymaniem niezbędna była wymiana opraw na nowoczesne LED.


Weszli, jak do siebie i ukradli telefon - Elbl±g\nWeszli, jak do siebie i ukradli telefon\nW pi±tkowy (30 maja) wieczór braniewscy policjanci zatrzymali 17 – letniego Patryka L. i 22 – letniego Krzysztofa K. Mê¿czy¼ni, jak siê okaza³o pijani, weszli do mieszkania 62 – letniej kobiety i ukradli jej telefon komórkowy o warto¶ci 10 z³.\nPo godz. 19 Patryk i Krzysztof zapukali do jednego z mieszkañ przy ul. 9 Maja w Braniewie. Gdy drzwi otworzy³a 62-letnia kobieta, nie zwa¿aj±c na jej obecno¶æ, weszli do ¶rodka i ukradli telefon komórkowy wart 10 z³ ze ¶rodkami na karcie za 26 z³. Kobiecie przyszed³ z pomoc± zaalarmowany s±siad, lecz z³odzieje uciekli. Zawiadomieni policjanci na podstawie podanego rysopisu zatrzymali sprawców ulicê dalej. Telefon zosta³ zwrócony w³a¶cicielce.\nObaj zatrzymani mê¿czy¼ni byli pod wp³ywem alkoholu. Zostali osadzeni w policyjnym areszcie. W sobotê Patryk L. i Krzysztof K. us³yszeli zarzut kradzie¿y z w³amaniem. Do zarzutu przyzna³ siê tylko Krzysztof K. Policjanci wnioskowali o tymczasowe aresztowanie, jednak obaj panowie otrzymali policyjny dozór.\nZarówno Patryk L., jak i Krzysztof K. s± bardzo dobrze znani braniewskim policjantom. Byli ju¿ notowani za pope³nianie podobnych przestêpstw.\nPolicja prosi starsze, samotnie mieszkaj±ce osoby, aby nie otwiera³y drzwi nieznajomym. Je¿eli osoba nie jest widoczna w wizjerze, nale¿y poprosiæ o przedstawienie siê i podanie powodu wizyty. W przypadku, je¿eli pukaj±cy s± natarczywi, nale¿y wezwaæ policjê dzwoni±c pod bezp³atny numer telefonu 997 lub 112.\nO WARTOSCI 10 ZL. .. hahahaha nie no nie moge. ..\nNo telefon 10 z³ ale 26z³ na koncie bylo, a to juz cos haha\n10 z³ ?! zu¿yta nokia 3310?\n5510 chyba bo 3310 to ze 20\nja stawiam na 3210\nwychodzi po 5 zl na glowe no to se chlopaki by poszaleli xD\nbiedacyyyyy do roboty a nie, starsze babcie okradaæ, ale co. .z patologicznej rodziny pewnie, widaæ jak wychowani z reszt±. Wstyd na ulice wyj¶æ jaaaa!!!!!


Pancerniki typu Borodino – Wikipedia, wolna encyklopedia\nUżytkownicy Carska MW (5)\nWyporność 14 200 t\nNapęd siłownia parowa o mocy 15 800 KM napędzająca 2 śruby\nZasięg 3200 mil morskich przy prędkości 10 węzłów\n20 x 75 mm (20xI)\n4 wt 381 mm\nPancerniki typu Borodino – rosyjskie pancerniki generacji przeddrednotów z okresu wojny rosyjsko-japońskiej i I wojny światowej. Zbudowano 5 okrętów tego typu które weszły do służby w 1904. Trzy z nich zatonęły pod Cuszimą, jeden zdobyty tam służył następnie pod banderą japońską.\n3 Opis i ocena\n4.1 W II Eskadrze Pacyfiku\n4.2 W służbie japońskiej\nNa przełomie XIX i XX wieku Japonia przystąpiła do rozbudowy floty, zamawiając 6 pancerników w Wielkiej Brytanii i stając się zagrożeniem dla rosyjskich interesów na Dalekim Wschodzie. W celu odzyskania przewagi, władze rosyjskie postanowiły zbudować serię okrętów specjalnie dla potrzeb wzmocnienia floty Dalekiego Wschodu. Podjęto w tym celu prace nad wyborem standardowego typu pancernika, narzucając jednakże ograniczenie jego wyporności do 12 000 t. Zakłady Bałtyckie zaproponowały projekt będący rozwinięciem typu Pierieswiet z działami kalibru 305 mm, istniał również projekt oparcia nowego typu na zamówionym w USA w kwietniu 1898 udanym pancerniku "Retwizan". Jednakże, w czerwcu 1898 generał-admirał wielki książę Aleksy nieoczekiwanie wybrał wstępny projekt autorstwa Amable Lagane'a, przedstawiony przez francuską stocznię "Forges et Chantiers" w Tulonie (najprawdopodobniej o wyborze projektu francuskiego decydowały względy personalne i układy poszczególnych instytucji odpowiedzialnych za marynarkę na dworze carskim). Jeden okręt został zamówiony we Francji ("Cesariewicz"), natomiast stocznie rosyjskie miały według projektu francuskiego zbudować dalsze pięć. Od nazwy pierwszego okrętu, budowane w Rosji pancerniki były nazywane typem Borodino.\nPonieważ dokumentacja francuska jeszcze nie była gotowa, szczegółowe plany okrętów były dla zaoszczędzenia czasu częściowo opracowane w Rosji. W porównaniu z "Cesarewiczem", rosyjscy inżynierowie Zakładów Bałtyckich wprowadzili do projektu niewielkie modyfikacje, przede wszystkim zwiększono powierzchnię pancerza, opancerzając kazamaty dział 75 mm kosztem zmniejszenia grubości pancerza burtowego. Mimo niechęci władz do przekraczania zadanej wyporności, nieco zwiększono długość kadłuba i wyporność. W większym stopniu okręty "zelektryfikowano". Poza pierwszym okrętem, zastosowano jednak słabsze maszyny napędowe rosyjskiej produkcji (15 800 KM zamiast 16 700 KM). Przy tym, szczegółowe plany były opracowywane przez trzy poszczególne stocznie osobno i w efekcie okręty różniły się od siebie w szczegółach.\nPierwszy okręt "Borodino" wciągnięto na listę floty 20 marca 1899 i 14 maja rozpoczęto faktycznie budowę, a 22 sierpnia tego roku na listę floty wciągnięto dwa dalsze: "Imperator Aleksander III" i "Orzeł", chociaż oficjalne rozpoczęcie budowy całej trójki miało miejsce dopiero w maju 1900. Budowa i wyposażanie okrętów opóźniały się z powodu słabej organizacji pracy i opóźnień poddostawców, zwłaszcza dotyczyło to "Borodino" i "Orła" budowanych w dwóch stoczniach państwowych portu petersburskiego, w mniejszym stopniu trzech pozostałych budowanych w prywatnych Zakładach Bałtyckich. Jako pierwszego zwodowano "Imperatora Aleksandra III" 20 lipca 1901, po czym w Zakładach Bałtyckich zbudowano kolejno dwa ostatnie okręty typu (daty w kalendarzu juliańskim).\nW chwili wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej (9 lutego 1904), okręty znajdowały się dopiero na etapie prac wyposażeniowych, również przeciągających się na skutek słabej organizacji (okręty rosyjskie budowane w Petersburgu były wyposażane w porcie kronsztadzkim, poza macierzystymi stoczniami). Dopiero od lipca 1904, po nieudanej próbie przerwania się I Eskadry Pacyfiku z Port Artura, podjęto nadzwyczajne środki w celu przyspieszenia wyposażania okrętów. Jako pierwszy gotowość uzyskał "Imperator Aleksander III". Zrezygnowano jednak z proponowanego przez Zakłady Bałtyckie szybszego ukończenia ostatniego pancernika "Sława".\noficjalne położenie stępki\n"Borodino" (Бородино) 14. 05. 1899, Nowoje Admiraltiejstwo, St. Petersburg 11. 5. 1900 26. 08. 1901 wrzesień 1904\n"Imperator Aleksander III"\n(Император Александр III) 24. 08. 1899, Zakłady Bałtyckie, St. Petersburg 11. 05. 1900 21. 07. 1901 10. 02. 1904\n"Orzeł" (Орел) 26. 10. 1899, Galernyj Ostrowok, St.Petersburg 20. 5. 1900 06. 07. 1902 październik 1904\n"Kniaź Suworow" (Князь Суворов) 28. 07. 1901, Zakłady Bałtyckie, St. Petersburg 26. 08. 1901 12. 09. 1902 27. 08. 1904\n"Sława" (Слава) ?, Zakłady Bałtyckie, St. Petersburg 19. 10. 1902, 16. 08. 1903 październik 1905\nPod względem uzbrojenia i opancerzenia pancerniki typu Borodino były typowymi przedstawicielami generacji przeddrednotów początku XX wieku. Uzbrojenie główne stanowiły 4 działa 305 mm w dwudziałowych wieżach na dziobie i rufie. Mniej typowe było umieszczenie uzbrojenia pomocniczego – 12 dział 152 mm w dwudziałowych wieżach na burtach, zamiast w kazamatach. Pozwalało to uchronić działa od zalewania podczas sztormu i dawało im lepsze kąty ostrzału, zwłaszcza w kierunku dziobu i rufy. Rozwiązanie to, chociaż nowoczesne, ale w efekcie nie było udane, ponieważ wczesne wieże były jeszcze niedopracowane i ciasne, co zmniejszało szybkostrzelność, ponadto często ich możliwość obrotu blokowała się przy uszkodzeniach, wyłączając z akcji aż dwa działa. Uzbrojenie pomocnicze stanowiły powszechnie stosowane działa 75 mm i 47 mm, aczkolwiek działa tych kalibrów były już mało skuteczne na pancernikach.\nOpancerzenie okrętów zapewniało ogólnie dobry stopień ochrony, wykonane było z najmocniejszej wówczas stali pancernej Kruppa. Zaprojektowane zostało według koncepcji Emile Bertina – niezatapialność okrętu miała zapewnić zamknięta cytadela pancerna, pomiędzy dwoma pokładami pancernymi, chroniona po bokach pancernym pasem burtowym i dodatkowymi wewnętrznymi przegrodami wzdłużnymi grubości 40 mm (nie stosowanymi jeszcze powszechnie). Opancerzenie burt stanowił główny pas pancerny na linii wodnej (wysokości 2 m, inne dane: 1,66 m). Najgrubsza była jego środkowa część – 194 mm, zajmująca ponad połowę długości okrętu i chroniąca siłownię, natomiast w kierunku dziobu i rufy pas był cieńszy – od 145 do 125 mm (w stosunku do "Cesarewicza", zmniejszono grubość pasa ze 160-250 mm). Nad głównym pasem burtowym był górny pas grubości od 102 do 152 mm i wysokości 1,67 m ("Cesarewicz" – 152-203 mm). Wewnętrzny pokład pancerny miał grubość 47-61 mm. Na trzech ostatnich okrętach ulepszono ochronę przez połączenie dolnego pokładu pancernego z burtami za pomocą skosów (na "Cesarewiczu" i dwóch pierwszych, pokład pancerny kończył się po bokach połączeniem ze wzdłużną przegrodą 40 mm). Opancerzone były ponadto wieże i barbety artylerii głównej i średniej, a także kazamaty dział 75 mm, aczkolwiek nieopancerzone furty dział były wrażliwe na ostrzał. Masa pancerza wynosiła ok. 26,3% wyporności.\n"Imperator Aleksander III" w Kronsztadzie – widoczna forma burt\nNietypową cechą architektury kadłuba, stosowaną na francuskich projektach, były mocno pochylające się do wewnątrz burty, przez co kadłub miał w przekroju poprzecznym gruszkowaty kształt. Zaletą był podniesiony pokład dziobowy, polepszający własności morskie. Charakterystyczne dla szkoły francuskiej były też rozbudowane nadbudówki na śródokręciu. Okręty typu Borodino, podobnie jak większość rosyjskich okrętów, cierpiały jednak z powodu przeciążenia konstrukcyjnego, tym bardziej, że nie posiadały zapasu wyporności (negatywnie na projekcie odbiło się nieracjonalne dążenie władz rosyjskich do utrzymania jak najmniejszej wyporności projektowej, gdy nowo budowane na świecie pancerniki dochodziły do 15 000 ton). Na skutek przeciążenia zwiększało się zanurzenie i burtowy pas pancerny znajdował się w większości pod wodą, tracąc na skuteczności, a okręty stawały się bardziej wrażliwe na utratę stateczności. Co więcej, przeciążenie jeszcze zwiększano podczas pochodu II Eskadry Pacyfiku na wschód z powodu przeładowania okrętów węglem. Kolejną wadą okrętów, nie wiążącą się jednak z samym projektem, było niedocenienie zagrożenia pożarowego stwarzanego przez drewniane elementy wyposażenia (przy tym, zalewanie okrętów masami wody podczas walki z pożarami dodatkowo pogarszało ich stateczność).\nOgólnie pancerniki typu Borodino nie ustępowały znacząco innym nowoczesnym konstrukcjom tego okresu, w tym japońskiej "Mikasie". Jednakże, obecnie ocenia się, że bardziej racjonalne byłoby oparcie standardowego pancernika na zbudowanym w USA "Retwizanie" lub skonstruowanym w Rosji dla Floty Czarnomorskiej "Potiomkinie", z zastosowaniem mocniejszych maszyn. Projekty te dysponowały zrównoważonymi charakterystykami i dobrym stopniem ochrony, a możliwy był krótszy czas ich projektowania, co być może pozwoliłoby na wcześniejsze wejście do służby (i być może uniknięcie wojny z Japonią).\nW II Eskadrze Pacyfiku[edytuj | edytuj kod]\nCztery ukończone pancerniki "Borodino", "Imperator Aleksander III", "Orzeł" i "Kniaź Suworow" utworzyły rdzeń II Eskadry Oceanu Spokojnego, mającej udać się na odsiecz I Eskadrze w Port Artur. "Kniaź Suworow" został flagowym okrętem wiceadmirała Zinowija Rożestwienskiego. Dowódcą "Borodino" był kapitan I rangi (komandor) P. Sieriebriennikow, "Imperatora Aleksandra III" – kapitan I rangi N. Buchwostow, "Orła" – kapitan I rangi Mikołaj Jung, "Kniazia Suworowa" – W. Ignacius. 15 października 1904 II Eskadra wypłynęła z Libawy w długi rejs na Daleki Wschód, naokoło Hiszpanii, Afryki i Indochin. Od 29 grudnia 1904 do 16 marca 1905 rosyjska flota pozostawała na Madagaskarze.\n27 maja 1905 doszło do bitwy pod Cuszimą. Tuż przed bitwą, rosyjski dowódca uformował zespół, początkowo płynący w dwóch kolumnach (w prawej 4 pancerniki typu Borodino, w lewej reszta okrętów), w jedną kolumnę. Podczas walki artyleryjskiej z japońskimi pancernikami, flagowy "Kniaź Suworow" stał się jednym z pierwszych celów, na których Japończycy skoncentrowali ogień (obok pancernika "Oslabia"), szybko wywołując liczne pożary i niszcząc rufową wieżę dział oraz powodując przechył na skutek przebicia burty. O godzinie 14.26 na skutek uszkodzenia maszynki sterowej, okręt wyszedł z szyku i zatoczył cyrkulację. Z uszkodzonego i płonącego "Suworowa" wiceadmirał, który został w toku bitwy raniony, został zabrany z kilkunastoma osobami sztabu przez niszczyciel "Bujnyj". "Kniaź Suworow" został później w nocy dobity torpedami przez japońskie niszczyciele i zatonął z całą załogą.\nPo wyjściu z szyku "Suworowa", czołowym okrętem rosyjskim stał się "Imperator Aleksander III". Stał się on celem japońskiego zmasowanego ostrzału i stopniowo na skutek uszkodzeń i pożarów przesuwał się na dalsze miejsca w kolumnie, lecz kontynuował marsz. Od 14.40 eskadrę rosyjską prowadził "Borodino". Po południu siły główne skierowały się znowu na północ w kierunku Władywostoku. Tam jednak ponownie wieczorem natknęły się na japońskie pancerniki i na nowo rozgorzała walka artyleryjska. Około godz. 19 "Aleksander III" wyszedł w lewo z szyku w kierunku linii japońskich krążowników pancernych, koncentrując na sobie ich ogień, po czym poszedł dziobem pod wodę z przechyłem na prawą burtę i zatonął. Nikt z załogi nie uratował się (krążownik "Izumrud" musiał zaprzestać prób ratowania na skutek ostrzału). Również ok. godz. 19 ciężko uszkodzony "Borodino" przewrócił się przez prawą burtę i zatonął, uratowano tylko jedną osobę.\n"Orzeł". Malowanie kominów na żółto było znakiem rozpoznawczym rosyjskiej eskadry, ułatwiającym jednak dostrzeżenie okrętów\nW toku bitwy, "Orzeł" około 14.30 ostrzelał krążownik pancerny "Iwate", powodując jego uszkodzenia. Następnie sam stał się przedmiotem zmasowanego ognia i odniósł liczne uszkodzenia od trafień bezpośrednich i odłamków. Wyłączono z akcji większość jego artylerii średniej i lekkiej oraz raniono większość przebywających w wieży dowodzenia. Czterokrotnie raniony został dowódca (zmarł w niewoli), a dowództwo objął kapitan II rangi K. Szwede. Okręt ogarniały pożary, z którymi jednak łatwiej było walczyć, ponieważ dowództwo "Orła" jako jednego z niewielu okrętów jeszcze przed bitwą podjęło kroki w celu usunięcia łatwopalnego drewnianego wyposażenia pomieszczeń, wbrew stanowisku głównodowodzącego (na "Orle" także prowadzono wcześniej ćwiczenia awaryjne, w skutecznym likwidowaniu przechyłów przez zatapianie pomieszczeń). Po zapadnięciu zmroku i przerwaniu bitwy, "Orzeł" dołączył do eskadry kontradmirała N. Niebogatowa, z którą w nocy odpierał skutecznie ataki torpedowe, po czym skierował się ponownie na północ w kierunku Władywostoku. Rano 28 maja, zespół Niebogatowa został okrążony przez główne siły japońskie. "Orzeł" odpowiedział ogniem na ostrzał Japończyków, jednakże nie mając szans w starciu, Niebogatow poddał swój zespół. "Orzeł" został następnie zdobyty przez Japończyków. W toku walki wyczerpał większość amunicji 305 mm, zginęło 75 członków załogi, kilkuset odniosło rany.\nPrzyczyny klęski były złożone, opisane dokładniej w artykule o samej bitwie. Nie wykorzystano jednak we właściwy sposób możliwości nowych pancerników typu Borodino, które, stanowiąc jednolity zespół dysponujący wysoką wartością bojową i względnie dużą prędkością, nie musiały być związane z resztą niejednolitej i powolnej eskadry, lecz mogły z większym pożytkiem być użyte działając w bitwie osobno, ewentualnie razem z "Oslabią".\nPo remoncie, Japończycy wcielili "Orła" do służby pod nazwą "Iwami". Zamienili przy tym wieże dział 152 mm na 6 pojedynczych dział 203 mm. Podczas I wojny światowej, w 1914 okręt uczestniczył w zdobyciu niemieckiej bazy Qingdao w Chinach. W 1918 dawny "Orzeł" wspierał japońskie wojska interwencyjne podczas wojny domowej w Rosji, m.in. we Władywostoku. Został wycofany z listy floty w 1922.\n"Sława"[edytuj | edytuj kod]\nOsobny artykuł: Sława (1905).\nZniszczony pancernik "Sława"\nPancernik "Sława" został ukończony dopiero pod koniec wojny rosyjsko-japońskiej. Nie została ona wysłana do Władywostoku ze względu na podpisanie pokoju 5 września 1905 roku. Pomimo rewolucji która wybuchła w Rosji załoga pancernika została wierna carowi. Po wybuchu I wojny światowej "Sława" i "Cesarewicz" stanowiły jeden zespół operacyjny i stanowiły w 1915 roku daleka osłonę rajdu rosyjskiego na Gotlandię. Następnie popłynęła do Zatoki Ryskiej gdzie razem z pancernikiem "Cesarewicz" miała bronić wysp Moonsundzkich przed planową niemiecką inwazją. Pomimo że dwa przeddrednoty były już stare i przestarzałe to stanowiły dla Niemców duże zagrożenie gdyż dysponowały dużą siłą ognia. W 1915 roku razem z kilkoma kanionierkami powstrzymała pochód 15 pancerników, 3 krążowników liniowych oraz mniejszych jednostek przez Cieśninę Irbeńską. W zatoce Ryskiej w obliczu wzmożonej aktywności lotnictwa niemieckiego w roku 1916 została ona trafiona 3 bombami, które wywołały uszkodzenia i zranienia marynarzy. W 1917 roku zaczęła się operacja Albion, czyli niemieckie desanty na wyspy Moonsundzkie. "Sława" razem z "Cesarewiczem", "Admirałem Makarowem ", "Bajanem", "Dianą" i 26 niszczycielami miały zadanie powstrzymać niemieckie drednoty wspierające desanty. Na samym początku działa lądowe kalibru 305 mm powstrzymały niemieckie pancerniki, ale następnego dnia czyli 15 października Rosjanie wysadzili swoje działa powodując że niemieckie drednoty wpłynęły do zatoki. 17 października doszło do bitwy w cieśninie Muhu (Moon). Rosyjskie pancerniki starły się z drednotami niemieckimi. O 7.22 "Sława" i "Cesarewicz" otworzyły ogień do 8 flotylli trałowców zmuszając je do odwrotu. O 8.05 pojawiły się niemieckie okręty liniowe, które po wymianie ognia o 8.50 skryły się za zasłonami dymnymi. Kolejne starcie miało miejsce o 9.00. "Sława" wówczas borykała się z awarią wieży dziobowej 305 mm. O 9.30 nad Rosjan nadleciały niemieckie samoloty, które pomimo zrzucenia 50 bomb nie uzyskały trafienia. O 9.50 wiceadmirał Bachiriew obawiając się zablokowania swoich sił poprzez odcięcie drogi odwrotu wydał rozkaz zaatakowania Niemców. Krążownik "Bajan" oraz 2 stare pancerniki ruszyły w kierunku południowego wejścia do cieśniny Muhu. Strzelając ogniem ciągłym z dystansu 12 500 – 13 000 metrów zmusiły do odwrotu trałowce, ale nowoczesnym drednotom już nie mogły dać rady. "Sława" pomimo uników została uszkodzona i o 10.25 rozpoczęła manewr wyjścia spod ognia. Pomimo tego została trafiona w sumie jeszcze 7 razy. Najgroźniejsze były 3 pierwsze trafienia, ponieważ dwa pociski trafiły w okolice dziobowego działa powodując duże uszkodzenia. Trzeci trafił w maszynownie automatycznie więc "Sława" zaczęła zwalniać, jej kadłub przyjął 1000 ton wody, zwiększył zanurzenie o metr i dostał 8 stopniowego przechyłu. Walka zakończyła się o 10.50. W jej czasie "Cesarewicz" otrzymał 3 trafienia a "Bajan" jedno. "Sława" pomimo uszkodzeń dotarła do wyjścia z cieśniny ale wtedy okazało się, że jej dziób ma tak duże przegłębienie, że podczas forsowania cieśniny może zaryć o dno unieruchamiając pancernik. Wówczas wiceadmirał Bachiriew rozkazał "Sławie" ustawić się w poprzek cieśniny żeby poprzez jej zatopienie zablokować cieśninę choć częściowo. Stary pancernik przepuścił "Bajana", "Cesarewicza" i niszczyciele przez cieśninie wówczas wykonała zwrot i stanęła w poprzek cieśniny. "Sława" po wykonaniu zwrotu i ewakuacji załogi nie chciała sama zatonąć. Dowodziło to, że pancerniki typu Borodino były bardzo wytrzymałe i nie łatwo je można było zatopić. Dopiero torpeda z niszczyciela dokonała dzieła zniszczenia i pancernik osiadł na płytkim dnie. Niemieckie drednoty zaprzestały pościgu po wejściu w płytki obszar i zauważeniu min.\nwyporność: 14.200 t.\ndługość: 121 m (118,8 m na linii wodnej)\nzanurzenie: 7,97-8,9 m\nsiłownia: 2 pionowe 3-cylindrowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o mocy łącznej 15 800 KM (16 300 na "Borodino"), 20 kotłów parowych Belville'a, 2 śruby napędowe\nszybkość maksymalna: 17,5 węzła\nzapas paliwa: 787 t, max. 1235 t węgla\nzasięg przy prędkości: 3200 mil morskich / 10 w\ndługość lufy L/40 (40 kalibrów), masa pocisku 331,3 kg, kąt podniesienia 15°, donośność 12 950 m (zapas po 60 pocisków na działo)\n12 dział 152 mm Canet wz.1891 w wieżach (6xII)\ndługość lufy L/45, masa pocisku 41,3 kg, donośność 9600 m (po 210 pocisków na działo)\n20 dział 75 mm Canet wz.1891 w kazamatach\ndługość lufy L/50, masa pocisku 4,9 kg, donośność 7700 m (po 300 pocisków na działo)\n20 dział 47 mm wz.1896 Hotchkiss L/43\n2 działa 37 mm wz.1896 Hotchkiss (na kutrach)\n+ 2 działa 63,5 mm Baranowskiego wz.1882 L/19 dla oddziałów desantowych\n4 wyrzutnie torpedowe 381 mm (1 stała nadwodna dziobowa, 1 stała nadwodna rufowa, 2 podwodne burtowe)\ngłówny pas pancerny: 194-125 mm\ngórny pas pancerny: 152-102 mm\nkazamaty dział 75 mm: 76 mm\nprzegroda przeciwtorpedowa: 43 mm\ngórny: 50-25 mm\ngłówny: 51-32 mm\ndolny: 43-25 mm\nwieże dział artylerii głównej: 254 mm (od góry 63 mm, inne dane 50,8 mm)\nbarbety: 229-203 mm\nwieże dział 152 mm: 152 mm (od góry 50,8 mm, inne dane 30 mm)\nmasa: 3555 t.\nMichał Glock. Pechowcy spod Cuszimy. Zarys historii pancerników typu Borodino, "Morze, Statki i Okręty" nr 5/2009, s.46\nFotografie z wodowania "Kniazia Suworowa"\n„Borodino” • „Impierator Aleksandr III” • „Orieł” • „Kniaź Suworow” • „Sława”\nPoprzednik: „Cesariewicz” Następca: typ Ioann Złatoust\nTę stronę ostatnio edytowano 12 cze 2018, 21:59.


program do pdf ów program 500 farbowanie ubrań grill on\nNajlepsze Porady RodzinaPrezent dla mamy\n26 maja to dzień, w którym nasze mamy obchodzą swoje święto. Warto zatem już teraz zastanowić się nad odpowiednim prezentem. Biżuteria, kwiaty oraz czekoladki będą świetnym pomysłem, jednak podarunków, które cieszą najbardziej nie można kupić. Przedstawiamy listę rzeczy, z których ucieszy się każda mama.\nNasze mamy spędzają nieraz całe dnie poświęcając się całkowicie swoim obowiązkom. Sprzątają, gotują, robią pranie, czas nie znajdując nawet chwili wytchnienia. Tego dnia to Ty przejmij stery. Niech mama nie musi zajmować się Tobą przygotowując śniadanie czy sprzątając po Tobie. Zrób zakupy, ugotuj obiad i pozwól, aby mama mogła w pełni poświęcić się robieniu tego, na co ma ochotę. Gwarantujemy, że każda rodzicielka doceni taki gest i poczuje, że ten dzień jest naprawdę dla niej.\nWłasnoręcznie wykonywane laurki to wciąż świetny pomysł na prezent z okazji Dnia Matki, który kosztuje niewiele. Mogą zatem skorzystać z tej opcji zwłaszcza najmłodsze osoby, które posiadają ograniczone kieszonkowe. Przygotowanie laurki w zależności od wybranego motywu jest bardzo proste. Na stronie najlepsze-porady.pl również znajdziesz sposoby, jaki taki prezent wykonać. Najczęściej będziesz potrzebować do tego kolorowego brystolu, ozdobnych tasiemek oraz naklejek. Nie zapomnij również, aby w środku umieścić życzenia, najlepiej napisane przez siebie.\nCiasteczka czy słodycze ze sklepu nie cieszą tak bardzo jak domowe, pięknie pachnące ciasto. Nawet jeśli nie jesteś mistrzem wypieków - nie zrażaj się. Skorzystaj z jakiegoś prostego przepisu, który zawsze powinien się udać. Mogą to być muffiny czy nawet naleśniki amerykańskie, które podasz do kawy.\nJeśli masz trochę więcej funduszy, możesz zafundować mamie dzień w SPA. Relaksujące kąpiele, odprężające masaże i zabiegi upiększające pozwolą jej poczuć się w pełni zrelaksowaną i zadbaną kobietą. Jeśli jednak ogranicza Cię budżet, możesz zakupić mamie zestaw kosmetyków, do domowego spa. Aromatyczny olejek do kąpieli, maseczka o naturalnym składzie oraz świeca zapachowa nie będą kosztować wiele, a sprawią, że mama z pewnością ucieszy się z takiego zestawu i zechce przetestować go podczas wolnej chwili.\nPrezenty są miłymi gestami i w znaczny sposób potrafią umilić wyjątkowe chwile. Pamiętaj jednak, że każda mama ucieszy się tego dnia najbardziej z obecności swoich dzieci. Postaraj się zatem nie zapomnieć o odwiedzinach, a jeśli nie możesz tego zrobić zadzwoń i złóż najserdeczniejsze życzenia. Czasem to potrafi sprawić większą radość niż najpiękniejszy prezent, dlatego pamiętaj, aby w ferworze codziennych obowiązków nie zapomnieć o jednej z najważniejszych osób w swoim życiu.\n#prezent dla mamy #co kupić mamie #Dzień Matki # prezent na dzień matki #dzień mamy #mama #laurka dla mamy\n6 tematów, o których musicie porozmawiać przed ślubem


Wszystko zależy od planu – Budownictwo - Świadek Bez Pamięci cda\nWszystko zależy od planu\nMaj 3, 2014 Budownictwo No comments\nJeżeli planujesz zbudować własny dom, czy wiesz jakie kroki należy trzeba podjąć, zanim zaczniesz? Oczywiście, zanim będzie można kiedyś zbudować własny dom, trzeba będzie go zaprojektować. To największa decyzja i wszystko będzie prawdopodobnie rzeczywiście zależeć od tego planu. Gdzie można znaleźć plany domu? Istnieją tysiące planów domów dostępne w sieci i sposobów, aby znaleźć dokładnie takie, jakie ci się marzą. Szukaj w ramach czasopisma, w Internecie lub na płytach cd. Jeśli chcesz stworzyć swój własny plan domu, najlepiej jest skorzystać ze specjalnego oprogramowania do projektowania domu. Istnieje kilka dobrych na rynku i są niedrogie. W rzeczywistości, polecam korzystać z tego typu rozwiązań. To nie zajmie Ci zbyt długo czasu i ani się obejrzysz a już będziesz w stanie zaprojektować wymarzony dom jak i jego budownictwo samodzielnie. Inną, bardziej kosztowną opcją, jest skorzystać z usług architekta. Ostatecznie budżet będzie ważnym czynnikiem w każdej twojej decyzji projektowej.\nWitaj na moim serwisie! Jestem architektem wnętrz z pasji i zawodu. Prowadzenie bloga to moja pasja. Zamieszczam tutaj wiele artykułów dotyczących aranżacji pomieszczeń. Jeśli podoba Ci się tematyka bloga to zapraszam do zostania moim czytelnikiem na dłużej!\nDom, jaki budujemy\nAby wesprzeć środowisko\nWymagania planu zagospodarowania przestrzennego\nNie każdy dom energooszczędny może być pasywnym\nKupić czy zbudować domek?\nPodoba mi się na tej stronie, że przedstawiacie różny punkt widzenia. Ostatnio czytałam tutaj bardzo ciekawy artykuł dotyczący nieruchomości do remontu. Ja kupiłam kiedyś takie małe mieszkanie do generalnego remontu. Niestety nie było tak łatwo jak każdy mówił. Trzeba było wydać bardzo dużo pieniędzy i włożyć w remont niezwykle dużo pracy. Teraz uważam, że lepiej znaleźć już wyremontowane mieszkanie ale np. do odświeżenia. Na pewno wyjdzie korzystniej.\nWracam bardzo często na stronę, chociaż na co dzień nie mam zbyt dużo czasu żeby spędzać czas w Internecie. Lubię czytać tutaj o nieruchomościach z rynku pierwotnego. Ten temat najbardziej mnie interesuje, ale wszystkie materiały, które są na stronie są bardzo dobrze i ciekawie opisane. Moim zdaniem trzeba przed zakupem bardzo dobrze się zastanowić i przede wszystkim poznać mieszkanie, dewelopera żeby później się nie rozczarować. Dlatego ja teraz, dzięki wam, inaczej podchodzę do tego tematu.\nDzięki wam i przeczytaniu na stronie ostatniego artykułu, kupiłam mieszkanie ze sporym rabatem. Kiedyś do głowy by mi nie przyszło, że można negocjować cenę mieszkania które chce się kupić. A teraz... Poszłam na rozmowę z dokładnie opracowanym planem i wiedziałam, dlaczego mogę obniżyć cenę. Ostatecznie kupiłam mieszkanie około 30 tysięcy taniej, co jest naprawdę sporą kwotą. Przeznaczę ją na remont, który muszę przeprowadzić i kilka nowych mebli. Aż chce się od razu wprowadzać i działać.\nRynek nieruchomości bardzo szybko rośnie, ale widoczne to jest nawet w małych miejscowościach. Tu gdzie mieszkam, ceny nieruchomości znacznie się zwiększyły - tak jak piszecie. A nowe domu są budowane bardzo szybko. Nie ma co prawda nowych nieruchomości w postaci bloków mieszkalnych ale to akurat nic dziwnego. Dzięki czytaniu waszej strony wiem co się dzieje na rynku nieruchomości i mogę porozmawiać na ten temat bez żadnego problemu. Wszystko dzięki wam. Niedługo kupuję mieszkanie w większej miejscowości, niedaleko miejsca zamieszkania. Może uda się je wynająć, a jak nie to po prostu się przeprowadzę.\nNie czekaj! Pobierz już dzisiaj mojego darmowego ebooka dotyczącego aranżacji współczesnych wnętrz! Dowiedz się więcej →\nPolak myślący na przyszłość\nDziś w Polsce coraz częściej nie myśli się już tylko o teraźniejszości. Nie myśli się …\nKtóre meble z drewna litego wybrać?\nLite drewno to materiał dający duże możliwości aranżacyjne, dlatego meble z niego wykonane pasują zarówno do …\nMeble kuchenne na wymiar Wrocław, sprawdź dlaczego warto\nUrządzanie mieszkania w dzisiejszych czasach nie jest żadną trudnością. Jedyne ograniczenie, które pojawia się na …\nAntypoślizgowe schody kamienne – impregnacja\nSchody są istotnym elementem każdego domu. Ważne jest to, aby były one bezpieczne oraz estetyczne. …


Wierny jednej i jedynej geografii\nŻyciorysów prof. Augusta Zierhoffera jest w teczkach kilka. Tylko pozornie brzmią tak samo. Z tych powojennych znika fakt udziału w walkach o Lwów, znika ścisła współpraca z AK, bolszewicy zmieniają się w żołnierzy Armii Czerwonej, a z ukraińskiego uniwersytetu zostaje zwolniony nie z powodu odmowy wykładania po ukraińsku tylko z powodu „wprowadzenia języka ukraińskiego”. Ot, wymogi różnych czasów, w których żył….\nW liście z okazji obchodów 50-lecia Atlasu Romera napisał:\n„Aż strach pomyśleć, ilu z nas brutalnie porwała ostatnia wojna (tu wymienia kilkanaście nazwisk zabitych lub wywiezionych osób), a ilu z nas rozsianych po świecie! Miałem list od Władysława Skiby, który jest szefem służby geologicznej na Fidżi, Mazurkówna pracuje w Kanadzie (..), Stefan Legeżyński w Londynie para się poezją, nie zaniedbując geografii, Midowiczówna gdzieś w Azji monsunowej, Gorczyński w Palestynie, gdzieś zagranicą Romanowska. Jeśli od czasu do czasu udaje mi się z kimś nawiązać kontakt, staram się go podtrzymać, znajdując w wymianie myśli duże pokrzepienie.\nUrodził się 23 lutego 1893 w Wiśniowczyku koło Trembowli. Jak można w świadectwie chrztu przeczytać: z łoża prawego, zaś po wymienieniu nazwisk chrzestnych, w rubryce „położna” czytamy: Żydówka… Ojciec był lekarzem i zachowało się jego świadectwo o tym, że „Augustowi Zierhofferowi 10 lat liczącemu zaszczepiona została ospa ochronna w roku 1893 i 1905 i to ze skutkiem pomyślnym”.\nRzetelny łyk wina\nDawnym zwyczajem nauki pobiera w domu, a potem uczy się w gimnazjum w Buczaczu. Świadectwa i te szkolne i te później akademickie zawierają same bardzo dobre oceny. W tych młodzieńczych papierach jest też kapitalny opis wyprawy dwóch nastolatków w Tatry; opis, który współczesnych rodziców przyprawiłby o grozę. Dwóch szesnastolatków wybrało się bez map, bez sprzętu, bez doświadczenia, bez niczego ( „11 w nocy, przemokliśmy, a ścieżki ani śladu” – pisze Zierhoffer ). Zierhoffer pośliznąwszy się na śniegu spadł. Kolega jego pospieszył po pomoc do Zakopanego. Uwięziony pod górą Zierhoffer czekał na nią do 2 w nocy. Jeden z górali odmówił przeszedłszy pół drogi, bo noc i mgła, dopiero z drugim udało się. Jak pisze z humorem Zierhoffer „parę rzetelnych łyków wina i kawał salami” postawiły go na nogi. Zamiłowania do gór nie stracił, a nawet przekazał je synowi Stanisławowi, lekarzowi i znanemu alpiniście. Wybitnie piękny język jego prac jak i wygłaszanych wykładów, a także równie ładne, wręcz zachwycające pismo to dziedzictwo, które przekazał z kolei drugiemu synowi Karolowi, językoznawcy, profesorowi naszego uniwersytetu…\nJakoś się pozbierałem\nNa studiach wybrał pierwotnie politechnikę, ale już po roku przeszedł na geografię ( i jak napiszą później w kondolencjach Anna i Jan Dylikowie: pozostał wierny idei prawdziwej, jednej i jedynej geografii). Szybko zabłysnął na studiach, a mistrzem jego był Eugeniusz Romer, najsłynniejszy polski geograf i wybitny kartograf, doktor honoris causa poznańskiego uniwersytetu. Do końca życia Zierhoffer utrzymywał z nim serdeczne stosunki i dbał o pamięć o nim.\nAle tę piękną karierę akademicką przerwała I wojna światowa, powołanie do wojska, niewola rosyjska, znowu wojsko, a potem udział w wojnie z bolszewikami. „ Proszę sobie wyobrazić moje myśli, gdy w 1921 roku, po siedmiu latach wróciłem do cywila, mając lat 28 i za sobą 3 tylko lata uniwersytetu, głupi jak stołowa noga – i jakoś się pozbierałem” – pisze w liście, zachęcając znajomą, by mimo kłopotów, biorąc z niego przykład, nie porzucała pracy naukowej. W liście z 1966 roku do tejże Anny Kowalskiej jest passus dobrze oddający poczucie humoru profesora: „Myślałem, że przyjedzie pani do Poznania na odsłonięcie tablicy Róży Luksemburg, ale zawiodłem się!” Jest w spuściźnie sporo listów, w których na różne sposoby usiłuje pomóc swoim uczniom czy znajomym, interweniuje w kłopotach, radzi, ręczy. Był bardzo życzliwym człowiekiem. Spuścizna zawiera kilka teczek z opiniami o różnych pracach( te powojenne opinie pisane są z braku papieru na odwrocie poufnych map niemieckich) – widać, że starannie je czytał i zawsze starał się znaleźć dobre strony, co najlepiej ilustruje chyba zdanie z jednej z recenzji: „język szwankuje, literatura przedstawiona niedbale i z błędami, ale w całości praca prawie dobra”.\nCiekawym nabytkiem w spuściźnie jest opis statystyczny dla Lwowa z roku 1942, zawierający skrupulatnie zapisane przez Niemców dane: o zakładach kąpielowych, o wszystkich cenach, o chorobach ludności, o 13 przedstawieniach w operetce czy 5 koncertach wraz z liczbą widzów, a nawet o rozdziale wśród lwowiaków 483 185 sztuk jajek. Pięknym, wyraźnym, choć mikroskopijnym pismem Augusta Zierhoffera wypełnione są malutkie( zapewne gdzieś przekazywane) notatki o sytuacji materialnej uczonych w okupowanym Lwowie. Czytamy tam np.: Orlicz ma na utrzymaniu żonę i ciotkę, 4 godziny w szkole, zaczyna karmić wszy.\nCzytaj też: Stanisław Kozierowski - Małomówny tytan pracy\nW 1945 roku Zierhoffer opuszcza Lwów i przyjmuje kierownictwo Instytutu Geografii na uniwersytecie poznańskim, po zamordowanym przez hitlerowców Stanisławie Pawłowskim. Można w spuściźnie zobaczyć dwa notesy z nazwiskami i ocenami studentów. Jest wśród nich wiele nazwisk znanych dziś poznańskich naukowców: Woś, Stankowski, Żynda…\nOdra i nie tylko\nBył bardzo wszechstronnym geografem: specjalistą od geomorfologii po geografię ekonomiczną; od rzek po osadnictwo i demografię. Wprowadzał do geografii metody taksonomiczne. O rzece Odrze napisał nawet scenariusz filmu „ Z biegiem Odry”. Pierwsza scena to spotkanie straży granicznej ( pisze w scenariuszu: „ jeśli to ze względów politycznych możliwe i jeśli komisja kulturalna dopuszcza, zrobić zdjęcia na obcym terytorium”). Jako ekspert wypowiadał się na temat zachodniej granicy Polski. Uważał, że do Polski powinien należeć kilkunastokilometrowy pas ziemi po drugiej stronie Odry, gdyż inaczej, jak chłodno argumentuje Zierhoffer - ta rzeka będzie martwa gospodarczo i kulturalnie. A jest przez dopływy – podkreśla - 2, 5-krotnie silniej związana z brzegiem wschodnim.\nCiężka choroba serca utrudniła mu w ostatnich latach pełne zaangażowanie w kierowanie Instytutem. To wtedy studenci przychodzili na seminaria magisterskie do jego mieszkania przy ul. Spornej, siadając na desce do prasowania, położonej na krzesłach. Był bardzo lubiany i jak wspomina jeden z jego ówczesnych studentów, młodzież znosiła go czasem na krześle po schodach, by mógł użyć spaceru. To z tego czasu pochodzi zachowany w spuściźnie wzruszający list żony Małgorzaty do jednego z wydawców: „ja stawiam veto na pracę letnią męża i proszę o przesunięcie terminu oddania pracy „O wodach lądowych”. Za dużo włożyłam pracy i troski, by doprowadzić męża do tego stanu zdrowia, w jakim, dziękować Bogu, się znajduje. Sama jestem geografką i pragnę, by mąż mój jak najdłużej mógł dla niej pracować.” ( do czego konieczny był letni wypoczynek).\nZmarł 22 lutego 1969 roku. „Ileż dobrego zostało po tym Człowieku w duszach ludzkich!” – napisała adresatka listu z żartem o Róży Luksemburg.\nPoznański oddział Archiwum PAN zawiera 175 zespołów – to spuścizny wybitnych uczonych. Dokumenty, listy, fotografie zawierają informacje ważne, a czasem zabawne i wzruszające. Mówią to, czego nie powie krótka notka biograficzna. W kolejnych numerach Życia będziemy poprzez fragmenty tych spuścizn pokazywać sylwetki uczonych, aby w ten sposób i ci wielcy poprzednicy mogli być obecni w obchodach 100-lecia naszego uniwersytetu.\nSześć kierunków studiów na naszym Uniwersytecie zostało uznanych za najlepiej prowadzone kierunki w całej Polsce: anglistyka, filologia polska, pedagogika, pedagogika specjalna, geografia i turystyka oraz rekreacja.\nSto lat UAM Wydział Nauk Geograficznych i Geologicznych


List od Czytelniczki: „W Polsce nigdy nie czułam się do końca sobą, za...\nCzęsto piszecie do nas, drodzy Czytelnicy, o tym, jak czujecie się na emigracji. Tym razem publikujemy interesujący list czytelniczki, która 13 lat temu zdecydowała się wyjechać do Irlandii i podzieliła się z nami swoją ciekawą historią o znalezieniu swojego prawdziwego domu oraz… siebie.\nNie wszyscy z nas będąc na emigracji tęsknią za swoim wcześniejszym domem. Nie wszyscy chcą wracać do Polski, a poszukiwanie swojego prawdziwego miejsca na świecie zajmuje nam dużo czasu. Jednak czas ten jest bogaty w doświadczenia, które pokazują nam, kim tak naprawdę jesteśmy i co daje nam prawdziwe poczucie bezpieczeństwa oraz spełnienia.\nChcemy Wam pokazać list, który przyszedł do redakcji od jednej z naszych czytelniczek. Jest on o tyle ciekawy, że pokazuje, w jaki sposób możemy czuć się dobrze w miejscu, które sami wybraliśmy na swój dom i nie musi być to wcale kraj, w którym się urodziliśmy.\nOstatnio czytałam dużo na temat powrotu do domu a raczej do Polski i chciałabym podzielić się swoimi refleksjami. Przeżyłam wyjazd z Polski, powrót do Polski i wyjazd z Polski ponownie. Ale Zacznijmy od początku.\nMając lat 19, czyli 13 lat temu, podjęłam decyzję, że czas zacząć żyć samodzielnie i pojechałam do Irlandii, mam tu na myśli Republikę Irlandii. Życie tam na początku nie było usłane różami, pracowałam ciężko, ale wydawało się, że życie dorosłe nie jest takie trudne.\nPo pół roku znalazłam dobrze płatną pracę i mając lat niespełna 20 przekonałam się, jak to jest mieć pieniądze na wszystko, czego tylko sobie zażyczysz, a przynajmniej czego może zażyczyć sobie młody dorosły. Nie o zarobkach jednak chciałam tutaj mówić.\nW Polsce nigdy nie czułam się do końca sobą, zawsze coś mi nie pasowało, zawsze niby wydawało się, że jest wszystko ok, a nie było. Kiedy wyjechałem do Irlandii nagle to uczucie mnie opuściło, pierwszy raz w życiu poczułam się, jakbym była w domu, pierwszy raz w życiu wszystko do siebie pasowało.\nNiestety, stety, dla przyszłej mnie, po dwóch latach, jak obiecałam sobie i rodzinie, wróciłam do Polski, żeby zacząć i skończyć studia. Miałam 21 lat, nigdy nie pracowałam w Polsce i okazało się, że praca za granicą była luką w moim życiorysie.\nWróciłam do ojczyzny, gdzie powinnam czuć się jak u siebie, a zderzyłam się z betonową ścianą. Nigdzie nie potrafiłam czuć się swojsko, okazało się, że już nie stać mnie na wszystko czego pragnę, okazało się, że ludzie nie są tak mili, i nawet kiedy znalazłam dobrze płatną pracę i sytuacja finansowa wydawała się zupełnie do zaakceptowania, to dalej czułam się Obca.\nI tak przeżyłam kolejne pięć lat studiów, próby aklimatyzacji w mojej ojczyźnie. Po tych pięciu latach, mimo że miałam dobre wykształcenie, dobrze płatną pracę i kącik w dużym domu (mogłam mieszkać z dziadkami w sześciopokojowym domu), to okazało się, że wcale nie chcę takiego życia.\nPolecane: Jak po Brexicie czują się Polacy mieszkający w brytyjskim mieście, które głosowało za wyjściem z UE? [wideo]\nZ moim ówczesnym chłopakiem a teraz już mężem, z którym dzieliłam niedole nie pasowania w żadnym miejscu, postanowiliśmy wyjechać do UK. I wiecie co, może musiałam znowu budować życie od nowa, mimo że pracowałam bardzo ciężko na magazynie, sprzątałam w hotelu, to czułam się znowu jak w domu.\nI żadne pieniądze, żadna wygoda, którą miałam w Polsce, nie zastąpi tego uczucia w sercu, że w końcu jesteś w domu. Bardzo współczuję tym, którzy musieli tutaj przyjechać, nie czują się dobrze, czują się obco, ponieważ ja tak czuję się w Polsce. Jak to się mówi, tam dom twój gdzie serce twoje, a moje nigdy nie będzie w Polsce.\nJeśli chcecie podzielić się swoimi doświadczeniami na temat emigracji, piszcie na adres: [email protected]


PAIIZ bije własny rekord - Biura\nPAIIZ bije własny rekord\nDodano: 11 gru 2012 12:18\nPolska Agencja Informacji i Inwestycji Zagranicznych zakończy br. pomocą w zamknięciu 51 projektów bezpośrednich inwestycji zagranicznych (BIZ) o wartości 1,23 mld euro.\nBędzie to kwota o 4 proc. większa od rekordowej w 2011 r. - poinformował Sławomir Majman, prezes zarządu. W efekcie, powstało lub wkrótce powstanie łącznie 9 tys. nowych miejsc pracy.\nNatomiast w portfelu negocjacyjnym PAIIZ ma m.in. 22 projekty BIZ z przemysłu motoryzacyjnego, 11 - maszynowego, IT - 10, po 7 - z chemicznego i rolno-spożywczego, 5 - z elektronicznego. Większość z nich ma szansę zostać sfinalizowana w 2013 roku, choć w ostatnich kilku latach wydłuża się proces negocjacji i uzyskiwania pozwoleń, niestety, z powodów biurokratycznych.


KES Poland zwalnia załogę. Pracowników branży motoryzacyjnej czeka ciężki czas • Wodzisław Śląski - nowiny.pl - portal, gazeta - Racibórz, Wodzisław, Rybnik, Agronowiny\nPowiatowy Urząd Pracy w Wodzisławiu Śl. został poinformowany przez KES Poland o planowanych zwolnieniach grupowych. Od listopada z firmy, która w Wodzisławiu działa od zaledwie trzech lat ma zostać zwolniona praktycznie cała załoga – do 132 osób. Jednocześnie nie oznacza to definitywnej likwidacji zakładu, który na razie tylko zawiesza produkcję, bo nie ma… z czego produkować. Na całym świecie brakuje bowiem półprzewodników, niezbędnych do produkcji podzespołów samochodowych. Jeśli dramatyczna obecnie sytuacja w branży motoryzacyjnej się poprawi, to wówczas zakład powinien produkcję.\nMowa nienawiści w prezydenckim medium społecznościowym\nCzy prezydent też wytoczy jej wojnę?\n94 mln z Polskiego Ładu dla samorządów powiatu\nDzięki tym pieniądzom powstanie nowy Balaton, przedszkole, drogi, bezpieczeństwo powodziowe.\nMa najwięcej różańców w kraju\nMariola Dusza z Gogołowej pobiła rekord Polski.\nPałac coraz piękniejszy\nZobacz jak zmienia się siedziba wodzisławskiego muzeum.\nPobiegli po wałach polderu Buków i zbiornika Racibórz\nTo pierwsze takie zawody w regionie.\nMożna składać uwagi do przebiegu linii wysokiego napięcia przez Godów.\nZmiany drogowe przy cmentarzach na Wszystkich Świętych\nOsiny bardziej przyjazne dla maluchów\nW świetlicy otwarto żłobek.\n~Dodzbananizej (87.101. * .96) 27.10.2021 14:12\nTa rewolucja to że będziemy jeździć jak kiedyś furmankami bo nikogo na nic nie będzie stać a w Brukselce samolotami i super brykami\n~zsdfg (91.214. * .18) 27.10.2021 13:51\nSzanowni państwo ! To początek końca branży samochodowej. Za chwilę będą zwalniać pracowników Teneco bo na co komu rury wydechowe jak auta stają się elektryczne. Nadal myślicie że koronavirus jest powodem? Nie to zmiany jakie chce unia pakietem Fit For 55 . 2050 zero emisyjność. Wy wiecie co to znaczy? To rewolucja przemysłowa, która się już zaczęła.\n~Luzik (91.192. * .93) 27.10.2021 06:42\nZapraszam do Eko-Okien albo do MIESZKO:)\n~Kwiatwowska (31.0. * .207) 26.10.2021 23:48\n~Dari (46.134. * .129) 26.10.2021 23:47\nOdprawa po 120 tysi górnikom tak reszcie nie pomostówka emerytura przedwczesna a co\n~firmakrzak (141.95. * .155) 26.10.2021 22:01\nBrak pomocy prezydenta Kiecy ,wiem ktoś powie to firma prywatna ,ale to nie tak w innych miastach jak są zwalniani ludzie to prezydent miasta on ich walczy my zostaliśmy sami .Kieca ściągnął Czechów a oni nas wykorzystali i zwolnili pomocy ze strony prezydenta żadnych. Jak żyć panie Kieca jak.I dodam firma zamknięta bezpowrotnie ,tej firmy w Wodzisławiu już nie będzie


Wolność gospodarcza - Tag - Bankier.pl - Strona 5\nPolska gospodarka wciąż odczuwa złe skutki procesu transformacji\nPolska może pochwalić się znakomitymi rankingami ekonomicznymi z jednej strony, ale z drugiej zarzuca się nam, że nie reformujemy się i brakuje nam wolności gospodarczej. Jest zatem dobrze czy źle? Czytaj dalej\nSwoboda gospodarcza Kowalskiego daleko w tyle za Boratem?\nSporo materiału do przemyśleń powinien dostarczyć najnowszy raport o wolności gospodarczej na świecie przygotowany przez „Wall Street Journal” oraz Heritage Foundation. Czołowe miejsca utrzymały zurbanizowane obszary Dalekiego Wschodu, Hong-Kong i Singapur, a Polska zajęła 87 miejsce, zdecydowanie przegrywając np. z Kazachstanem. Czytaj dalej\nPolska awansuje w rankingu wolności gospodarczej\nPolska awansowała w rankingu państw z największą wolnością gospodarczą – rozmowa z Andrzejem Kondratowiczem z Centrum im. Adama Smitha. Czytaj dalej\nWspółautor raportu o wolności gosp.: Mamy za dużo państwa w gospodarce\nWskaźnik wolności gospodarczej od kilku lat systematycznie się nam poprawia, choć dzieje się to bardzo powoli. Wystarczyłby nawet niewielki wysiłek rządzących, ułatwienie niektórych procedur i moglibyśmy skoczyć nawet o kilkanaście miejsc w górę. Czytaj dalej\nUmowa jako instrument ograniczający wolność gospodarczą\nPostanowienia umowy ograniczające wolność gospodarczą stron są ewidentnym naruszeniem zasad współżycia społecznego, co decyduje o nieważności takiego dokumentu - ogłosił Sąd Najwyższy - podaje "Rzeczpospolita".Wyrok zapadł w... Czytaj dalej\nTrybunał Konstytucyjny uznał przepisy prawa o ruchu drogowym za niezgodne z Konstytucją\nPrzepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym, według których starostowie sami wyznaczali firmy odholowujące źle zaparkowane pojazdy i prowadzące parkingi strzeżone zostały uznane we wtorek przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodne z Konstytucją.... Czytaj dalej\nUstawa o wolności gospodarczej... ogranicza ją\nJak się okazało, nowa ustawa o wolności gospodarczej nie poprawiła sytuacji przedsiębiorców.Główne rozczarowanie dotyczy ograniczenia reglamentacji działalności, na która nie ma zezwoleń. Przedsiębiorca rejestrujący firmę w tym... Czytaj dalej\nZ.Kużmiuk: PSL przestaje walczyć o ustawę biopaliwową\nPSL nie będzie już lobbować za kolejną wersją ustawy o biopaliwach. "Skoro ani parlament, ani rząd nie mają dostatecznej liczby ekspertów, żeby zaprojektować ustawę zgodną z polską konstytucją, to należy się po prostu poddać"... Czytaj dalej\nTK: Ustawa o biopaliwach niezgodna z Konstytucją\nTrybunał Konstytucyjny uznał za niezgodne z konstytucją niektóre przepisy ustawy o biopaliwach. Trybunał przychylił się w ten sposób do wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich. Czytaj dalej\nProf. Jan Winiecki: Wolność gospodarcza w Polsce jak na Jamajce\nNajnowsza edycja Index of Economic Freedom przynosi potwierdzenie sygnalizowanych od paru lat ocen pogarszania się klimatu gospodarczego i ograniczania wolności w gospodarce. Zostaliśmy w nim sklasyfikowani na 56-57 miejscu (razem z Jamajką) – informuje prof. Jan Winiecki w najnowszym „Przeglądzie Gospodarczym” banku WestLB. Czytaj dalej\nPrezes PSL Jarosław Kalinowski przedstawił koncepcję gruntownej przebudowy kraju\nPrezes Polskiego Stronnictwa Ludowego Jarosław Kalinowski przedstawił koncepcję gruntownej przebudowy kraju. Według PSL-u, nowa Polska ma się oprzeć na trzech filarach. Ma to być państwo uczciwe, solidarne i państwo obywateli. Jarosław... Czytaj dalej\nWolność gospodarcza w Polsce jest coraz gorzej postrzegana\nW rankingu wolności gospodarczych Heritage Foundation na 2003 r. Polska zajęła 66. miejsce, wspólnie ze Słowacją. Jest to najgorsza pozycja naszego kraju od 1997 r. (rankingi sporządza się jesienią na rok następny) i najgorszy wynik... Czytaj dalej


Palikot: polityk nie może pozwolić się szantażować – Wprost\nDodano: 16 grudnia 2009, 07:57 / Zmieniono: 16 grudnia 2009, 07:57 3\n- Nie można akceptować sytuacji w której polityk pozwala się szantażować - w taki sposób wiceprzewodniczący klubu PO Janusz Palikot odniósł się do sprawy senatora Platformy Krzysztofa Piesiewicza. Zdaniem Palikota decyzja senatora o zawieszeniu członkostwa w klubie PO i zrzeczeniu się immunitetu to niezbędne minimum pozwalające organom ścigania i prokuraturze wyjaśnić całą sprawę.\nPalikot nie przesądza jednak, czy Piesiewicz złamał ustawę antynarkotykową zażywając kokainę. - Osoby, które szantażowały senatora, nie są wiarygodne - zauważył poseł. Przypomniał również, że Piesiewicz przeszedł do historii jako scenarzysta filmów Krzysztofa Kieślowskiego, a jako adwokat bronił opozycjonistów w latach 80-tych.\nPalikot odniósł się również do przygotowywanej przez kierowaną przez niego komisję Przyjazne Państwo nowelizacji ustawy o broni i amunicji. Poseł tłumaczył, że chodzi przede wszystkim o zniesienie pozwoleń na broń gazową i szkoleniową, która nie zagraża życiu obywateli. Komisja miała się zająć tą ustawą ze względu na wiele próśb nadsyłanych przez obywateli w tej sprawie. Teraz posłowie czekają na opinie prawne i przetłumaczenie podobnej ustawy, obowiązującej w Niemczech. Po zakończeniu tych czynności komisja podejmie decyzję w sprawie projektu.


Dlaczego tracisz z oczu sens swojego życia? Czyli o pracy, domu i szczęściu.\nJak sobie radzisz z pytaniem o sens życia? Jeżeli jesteś jak większość z nas, nie masz nawet czasu się nad tym zastanowić. Pędzisz przez życie i wmawiasz sobie, że jakoś to będzie. W końcu i tak wyłożysz się na jakimś zakręcie i będzie klops. Choroba, rozpad związku, problemy z bliskimi, to tylko kilka momentów, które mogą wybić Cię z tego biegu. W życiu masz trzy najważniejsze obszary, którymi powinnaś się zająć. Czy robisz to we właściwy sposób?\nTrzy sfery, o które musisz (walczyć) zadbać w życiu\nŻycie możesz podzielić na trzy główne obszary, które wzajemnie się przenikają. Nie ma tu obszarów gorszych i lepszych. Wszystkie oddziałują na siebie i jeżeli w jednym z nich sobie nie radzisz, w końcu zacznie się to przekładać na pozostałe.\nTymi obszarami są: relacje z bliskimi (dom), życie zawodowe (praca), samorozwój (czas wyłącznie dla Ciebie). Każdy z nas ma jakieś swoje życiowe priorytety. Jedni mówią, że sensem ich życia jest miłość i relacje rodzinne. Inni zarzekają się, że tylko praca jest dla nich powodem do dumy i satysfakcji. Jeszcze inni skupiają się na sobie i szukają własnej życiowej ścieżki.\nMoim zdaniem takie skrajności nie są dla nas dobre. Te obszary są jak trzy połączone ze sobą koła zębate. Jeżeli jedna zębatka nawala, to wszystkie inne przestają się kręcić. Tak zabieramy problemy z pracy do domu, konflikty domowe przelewają się na naszą pracę, a do tego brakuje nam czasu dla samych siebie.\nRównowaga w życiu to modne stwierdzenie, ale dość puste i bez znaczenia. Równowaga nie zawsze polega na tym, żeby we wszystkich trzech obszarach było po równo. Chodzi raczej o jakość wszystkich obszarów, bo nad każdym z nich pracuje się w zupełnie inny sposób. Właśnie to nas najczęściej gubi.\nCzas, którego nikt Ci nie zwróci\nZanim omówimy problemy związane z dbaniem o trzy życiowe sfery, zatrzymajmy się na chwilę i skupmy na jeszcze jednym ważnym aspekcie. Jest nim czas. Wszystkim nam się wydaje, że mamy go za mało, a jednak każdy z nas w ciągu doby dysponuje taką samą ilością godzin.\nOczywiście, niektórzy mają go w całym życiu więcej, a inni mniej. W tym obszarze dużo zależy również od nas. Jak nie dbamy o nasze trzy kluczowe życiowe sfery, to prawdopodobnie będziemy mieli dużo mniej czasu niż zakładamy. Na naszym zdrowiu i ciele odbijają się najczęściej nasze problemy ze złapaniem odpowiedniego balansu między życiowymi sferami.\nCzas jest Twoim najcenniejszym zasobem. Jest dużo ważniejszy od pieniędzy i wszystkiego innego. Zmarnowanego czasu nigdy nie będziesz w stanie odzyskać. To co minęło i co przegapiłaś, prawdopodobnie nigdy już nie wróci. Pieniądze można odzyskać, odrobić, zacząć wszystko od zera. Czas przemija i nie da się go cofnąć.\nPołączmy teraz wszystko w całość. Widzisz swoje życiowe sfery jako trzy kółka zębate, które wzajemnie się napędzają. Dorzuć do tego swoją perspektywę czasową. Mijają godziny, dni, miesiące i lata. Co widzisz? Jak kręcą się twoje życiowe kółka? Które z nich zaczyna szwankować? Które się zacięło? O które nie zadbałaś wystarczająco?\nPraca, Dom i JA\nPrzepalamy większość swojego czasu i sił w pracy. Pracoholizm staje się normą współczesnego człowieka. Pracujemy całymi dniami, a potem nie mamy siły na dwie pozostałe życiowe sfery. Cierpi na tym nasz związek, cierpią relacje z przyjaciółmi. Cierpimy na tym my sami, bo w tym kołowrotku nie ma chwili, aby się zatrzymać i pomyśleć nad sensem tej gonitwy. Nie mamy sił, aby zadbać o swoją psychikę i ciało. Jak długo jesteśmy w stanie to wytrzymać?\nW dzisiejszym świecie z pracy łatwo zrobić sobie uniwersalną wymówkę na wszystko. W końcu tak bardzo cenimy ludzi sukcesu. Doceniamy osoby, które zostają po godzinach i zabierają swoje obowiązki do domu. Wierzymy w kult ciężkiej i wielogodzinnej pracy, ale nie dostrzegamy, że to nie ma sensu.\nPracoholik nie jest dobrym pracownikiem. Może na krótką metę ma jakieś osiągnięcia. Jednak kiedy pozostałe sfery życiowe domagają się uwagi, pracoholik się gubi. Nie jest już tak wydajny i efektywny. Jest wiecznie zmęczony i zdenerwowany. Przestaje „dowozić”, co odbija się na innych.\nDlaczego tak wielu z nas ucieka od pełnego życia i skupia się na życiu skoncentrowanym tylko na jednej sferze? Odpowiedź jest prosta, bo tak jest nam łatwiej. Praca daje nam konkretne zajęcie. Dokładnie wiemy co mamy zrobić i jakie są nasze odpowiedzialności. To dla nas bezpieczna strefa działania, w której możemy się wykazać.\nPoza sferą zawodową czujemy się zagubieni. Przecież w dzisiejszym świecie ludzie wariują kiedy mają za dużo wolnego czasu. Nie potrafimy odpoczywać, o czym pisałem już wcześniej w artykule: Dlaczego Polacy nie potrafią odpoczywać? Przeczytaj ten tekst i weź go sobie do serca zanim będzie za późno.\nZobacz, nawet gdy piszę ten tekst, większość czasu poświęcam na pisanie o pracy. Co z pozostałymi sferami Twojego życia? Co z Twoimi relacjami i związkiem? Co z Twoim samorozwojem? Najczęściej nam się wydaje, że jak już będziemy mieć czas, to w końcu się tym zajmiemy. To świetny sposób na oszukiwanie samego siebie.\nW pracy większość zadań ma swoją strukturę i konkretny cel. To ktoś inny podejmuje za nas decyzje co powinniśmy robić, aby było dobrze. Przyzwyczajamy się do takiego zewnętrznego sterowania i później mamy problem, gdy sami mamy się na coś zdecydować. Trudno jest nam przejąć stery i odzyskać władzę nad swoim życiem.\nW domu nie jest już tak łatwo. Wiele rzeczy potrafimy tam odwlekać. Zaraz, za chwilę, później – to nasze ulubione słowa, których tak często używamy w domu. Bo w domu nikt nam nie każe nic zrobić. A nawet jeżeli ktoś próbuje nam coś kazać, to możemy się z nim pokłócić, strzelić focha i się obrazić. Świetny sposób, aby uniknąć jakiegoś działania.\nW domu nie ma jasnych zasad, wytycznych i standardów, które są czymś naturalnym w pracy. Mamy tu do czynienia z paradoksem, gdzie z jednej strony jest tyle do zrobienia, a z drugiej nie ma konkretnego terminu, aby się tym zająć. Później, jutro, a może za tydzień – przecież sama to dobrze znasz.\nA dom się sam nie zrobi. Związek też nie. Nasza samoświadomość również nie pogłębi się sama z siebie. Nie utrzymamy przyjaźni, jeżeli nie będziemy o nie dbać. Wszystkie sfery, które zaniedbujemy w końcu zawalczą o uwagę. Może to być wtedy dla Ciebie przykre zderzenie z rzeczywistością.\nOsoby, które uciekają w pracoholizm, zazwyczaj mają spore problemy, aby odnaleźć się w pozostałych dwóch życiowych sferach. Praca jest świetną wymówką, aby zaniedbywać siebie i bliskich. W końcu tyle pracuję, tak bardzo się męczę, pieniądze do domu przynoszę. Nikt nie powinien mieć do mnie pretensji, bo skupiam się na tym co ważne.\nTylko czy na pewno? W końcu czasu poświęconego na pracę nie da się poświęcić na coś innego. Tak jak pisałem wcześniej, czas który minął, nie może być odzyskany. Czy w takim razie jedynie praca może nadać Twojemu życiu sens?\nWydaje mi się, że sensu życia trzeba szukać gdzieś pośrodku tych trzech życiowych sfer. Jeżeli dbasz o wszystkie zębatki i kręcą się one bez zgrzytów, to możesz odnaleźć w tym szczęście i satysfakcję. Nie rozpędzaj jednej z tych zębatek za mocno, bo wszystko się rozjedzie. Dbaj o tempo, które jest dobre dla Ciebie i Twoich bliskich.\nTo spore wyzwanie, wiem o tym. Jednak co masz innego do wyboru? Chcesz biegać z wywieszonym jęzorem jak ten chomik w klatce? A może chcesz trochę zwolnić i skupić się w końcu na osobach które kochasz? Może chcesz w końcu skupić się na swoich marzeniach?\nMasz trzy życiowe sfery, a nie jedną. Tylko kiedy będziesz o tym pamiętać, Twoje życie będzie miało prawdziwy sens. Wtedy nadasz mu właściwe tempo i nie będziesz musiała bać się wypalenia. Trzy życiowe sfery się uzupełniają i wspierają. To właśnie z nich wszystkich powinnaś czerpać siłę.\nWięcej inspiracji znajdziesz jak zawsze na moim Facebooku: Psychologia, związki i rozwój osobisty.\nPatryk Tarachoń\tdnia 05/12/2019 o godz. 22:38\nI cóż poradzić? Sprzeciwić się systemowi? Stracić dochód na kredyt, bez którego młody człowiek nie może nawet marzyć o swoim miejscu na Ziemi?\nPatryk Wójcik\tdnia 06/12/2019 o godz. 09:19\nA może młody człowiek w niewłaściwy sposób ustalił swoje priorytety? Często kredyt nie jest najlepszym sposobem na spełnianie marzeń. Często jest to pierwszy krok w kierunku życiowych dramatów.


Aktywność fizyczna - strona 6 - Kroki do wolności - Nerwica.com\nW dniu 13.01.2019 o 19:30, Luxor napisał:\nRuch na pewno jest jakimś dobrym dodatkiem dla ludzi z problemami, ale tych problemów nie rozwiąże.\nTo prawda. Zgadzam się z tym w całej rozciągłości. Jednak kamyczek do kamyczka i uzbiera się całkiem niezłe zaplecze.\nDokładnie, zawsze warto dołożyć sprawność fizyczną, bo jednak pozwala organizmowi lepiej się poczuć. A jak zdrowszy organizm to samopoczucie też może być lepsze. Oczywiście nie jest to panaceum na wszystko\nOczywiście, że ruch niczego nie wyleczy jednak wpływa bardzo korzystnie na cały organizm, dotlenienie itd. Trochę tak jak ze zdrowym odżywianiem, samo w sobie nie pomoże, ale zaniedbanie tej sfery, doprowadzenie do niedoborów wpływa bardzo destrukcyjnie na samopoczucie, również psychiczne. Więc fajnie jednak w walce o siebie takie elementy podokładać, na pewno nie zaszkodzą. Poza tym sam wysiłek nie zlikwiduje źródeł stresu, ale pozwala ten stres konstruktywnie rozładować.\n4 godziny temu, pajaczeek napisał:\njednak wpływa bardzo korzystnie na cały organizm\nzazwyczaj, ale nie zawsze\nWarto warto się ruszać. Ja podczas biegania jestem w stanie o wielu rzeczach zapomnieć. Mimo, że nigdy nie biegałem w zimę to teraz spróbowałem. Wiadomo to wszystkiego nie rozwiąże. Psychiatra mnie pochwaliła za włączenie sportu, także będę regularny\nNa mnie też sport działa świetnie, co prawda nie zawsze jestem w stanie podnieść się z łóżka ale jeśli się zmuszę to zazwyczaj mam radochę.\nJakie rodzaje sportu są waszymi ulubionymi?\nW dniu 9.02.2019 o 13:37, LanaBanana napisał:\nNigdy nie uprawiałam sportu "na poważnie", przez pięć lat tańczyłam, chodziłam też przez dłuższy czas na siłownię, z różnych powodów jedno i drugie odłożyłam na półkę. Ruch daje niesamowitego kopa, od dłuższego czasu szukam motywacji, żeby o tego "kopa" zawalczyć...\nja biegam, co jakis czas basen, ale to nie moja bajka do konca, grywalem tez w siatkowke i tenisa\nJa biegam od 8 miesięcy i zmontowałem sobie jakiś czas temu siłownię.Udaje mi się ćwiczyć w miarę regularnie, 3 razy w tygodniu siłownia i 1 raz bieganie.Początkowo to była euforia, ale potem organizm się przyzwyczaja i już to wszystko nie daje takiego kopa.Kiedyś grałem w piłkę nożną.Jakby mi się udało zmienić w przyszłości gównianą fizyczną robotę na jakąś umysłową, to zapisałbym się jeszcze na sztuki walki, które chciałem od zawsze trenować, ale to na tę chwilę nierealne...Mimo wszystko ten cały wysiłek fizyczny trzyma mnie jakoś w ryzach.A problemów z wyjściem biegać nie mam nawet zimą czy podczas deszczu, nawet takie dodatkowe utrudnienie i cierpienie daje mi przyjemność, satysfakcję...\nEdytowane 16 Luty przez Xonar\nW tym roku postanowiłam regularnie biegać, udaje mi się to jak na razie co drugi dzień. Podczas biegania czuję, że jestem silna i że mogę wszystko. Po bieganiu jest raz lepiej, raz gorzej, ale na pewno tego potrzebuję.\nUskuteczniam również małe wyzwania, jak deska czy przysiady. Wiem, że nawet jeśli mam paskudny dzień, to zdołam wykrzesać z siebie energię na tych 10 minut, by móc skreślić ten dzień jako zaliczony. Walczę ze swoją fizyczną słabością, by wzmocnić psychikę.\n... zawsze wracam do Skalpela. Czasem też jeżdżę na rowerku stacjonarnym.\nUwielbiam jazdę na rowerze , po ścieżkach , parkach , przed siebie . Wtedy zapominałem o wszystkim , byle dalej byle szybciej , wracając byłem zmęczony ale szczęśliwy . Ale nawet to musiałem ograniczyć raz kolano , dwa pojawiły się leki , czy nie za daleko oddaliłem się od bazy , staram się przełamywać to, ale to już nie jest przyjemność a element walki ..\nLubię rower, tak do 100 km jestem w stanie wyciągnąć, niedawno wkręciłem się w bieganie, no i góry\nBeskidy, taterki, chciałbym bieszczady bardzo\nMoże ktoś z Was chętny żeby czasem poszturmować jakieś szczyty małe i większe?\n@Traveller obecnie rzadko w Polsce bywam, ale można by kiedyś coś takiego zorganizować. Podejrzewam, że parę osób chętnych by się tu znalazło.\n@Traveller oj, "góry moje wierchy, otwórzcie swe ramiona..." Ostatnio jakoś strasznie zaniedbałam górskie wypady.\n@na_leśnik super , myślę że stworzę taki wątek, póki co niech wiosna zawita\n@Heledore trzeba nadrobić, mam to szczęście, że to najbliższych górek mam jakieś 90 km.\nOd jakiegoś czasu ćwiczę. Początki były po prostu złe. Nabawiłam się kilkudniowego bólu kręgosłupa, przez który nie mogłam się ruszać. Przeszło, więc ćwiczę dalej. Od 40 minut do godziny. Skłony, przysiady, skakanie na skakance, uderzanie w worek treningowy, który mam powieszony w domu. Na razie wszystkie mięśnie bolą, ale mówi się trudno. Jadę dalej.\nAktywność fizyczna to jest coś co baaardzo mi pomogło. Tenis, rower, długie spacery. Lilitth - myślę że lepsze efekty przynosi wysiłek na wolnym powietrzu niż w domu, idzie wiosna więc..... warto spróbować... ..... co do bólu kręgosłupa - też to przerabiałem .... pomogły mi ćwiczenia McKenziego .... jeśli nie znasz - polecam\n12 godzin temu, Marek. napisał:\nLilitth - myślę że lepsze efekty przynosi wysiłek na wolnym powietrzu niż w domu, idzie wiosna więc..... warto spróbować...\nU mnie to całkowicie odpada. Tylko wyłącznie w domu. Z pominięciem basenu i ewentualnej siłowni jeśli bym się kiedyż wybrała.\nNadal ćwiczę mimo, że i mięśnie i kręgosłup stawiają opory. Zwłaszcza kręgosłup. Mimo wszystko widzę, że po regularnych ćwiczeniach jest lepiej. Na samym początku było mi trudno zrobić nawet 5 przysiadów rzędem. Teraz jest łatwiej i za jednym razem mogę zrobić więcej. Bardzo pomaga mi rozgrzewka na worku treningowym. I oczywiście muzyka na słuchawkach. Bez muzyki nie umiem ćwiczyć. A jak Wam idzie?\nJa od około pół roku biegam. Początkowo nie potrafiłam przebiec 5 km bez chwili odpoczynku. Obecnie biegam półmaratony i biegi trailowe. Będąc w Polsce często nie miałam ambicji, żeby wstać i pójść pobiegać, więc róznie bywało z systematycznością, ale obecnie jestem członkiem klubu biegowego, więc to jednak mobilizuje, żeby wyjść na trening. Podczas samego biegania nie czuję jakiejś euforii, często wręcz dopadają mnie dołujące myśli, czasem nawet chce mi się płakać, ale już po wysiłku czuję się lepiej, mam więcej energii i chęci do np. pracy. Będąc ciągle w kiepskim stanie emocjonalnym trudno jest znaleźć w sobie "energię" do wyjścia z domu, ale drugi mój sposób na to jest uczestnicwo w dużej ilości zawodów biegowych. To też trochę dodaje determinacji, żeby wyjść pobiegać i przygotować się do startu.\nEdytowane 20 Marzec przez uprising\nZ nowym rokiem zaczęłam chodzić na siłkę, jak na razie idzie mi całkiem dobrze. 2-3 razy w tygodniu na siłowni sprawia, że czuję się o wiele lepiej.\nBól kręgosłupa zelżał, więc wróciłam znowu do aktywności fizycznej. Przedwczoraj ponad godzina okładania worka treningowego. Jutro planuję kolejną partię. A jak u Was?\nNiestety u mnie, przez to, ze mam byc dostepna caly czas pod telefonem (taka praca) nie moge sie zrelaksowac, wrecz mi to szkodzi i to bardzo, bo jestem cala w napieciu, i oczekuje telefonu, co dodatkowo podwyzsza mi puls. Kiedy zadzwoni, musze sie zatrzymac np. jadac rowerem. Ostatnio podjezdzalam pod gorke i akurat ktos zadzwonil ze zla informacja, co mnie dodatkowo zdenerwowalo, puls mialam chyba ze 200 i przez kilka dni z trudem lapalam oddech.\nTo jest chore i nie wiem co mam robic, a nie chcialabym zmieniac pracy, poniewaz do pracy chodzic nie musze, pracuje z domu, a to przy mojej fobii spolecznej mi pomaga. Dzieki temu moge byc aktywna zawodowo i mam spokoj.\n9 minut temu, ala1983 napisał:\nFaktycznie to dobre rozwiązanie i ciężko o taką pracę. Myślę Alu, że tutaj kluczową rolę odgrywa Twoje podejście do pracy. Powiedz mi proszę, co wywołuje u Ciebie największy stres? Czego się boisz w związku z telefonami z pracy? Spotkało Cię kiedyś coś nieprzyjemnego, że teraz jesteś cały czas spięta?


XXIX RAJD ROWEROWY RADŁÓW - RUDNIKI - KulisyPowiatu.pl - Powiat Oleski + Powiat Kluczborski\nXXIX RAJD ROWEROWY RADŁÓW – RUDNIKI\nW niedzielę 15 maja 2022 r. odbyła się XXIX edycja integracyjnego rajdu rowerowego gmin Rudniki i Radłów. W tym roku na stracie rajdu odliczyło się ponad 130 uczestników, którzy mieli do pokonania dystans 28 km. Rajd rozpoczął się w Sternalicach (gm. Radłów), a jego zakończenie zaplanowano na placu rekreacyjnym „Zielony Klub” w Łazach (gm. Rudniki), gdzie jednocześnie odbywał się Piknik Integracyjny Solidarni z Ukrainą. Na boisku sportowym w Sternalicach rowerzystów przywitali włodarze gmin, wójt Włodzimierz Kierat oraz wójt Grzegorz Domański, którzy przypomnieli historię i tradycję wspólnych rajdów pomiędzy gminami Radłów i Rudniki oraz poinformowali o zaplanowanym przebiegu trasy, a następnie wszyscy wspólnie wyruszyli w drogę. Pogoda w tym dniu była idealna na jazdę rowerem, więc rowerzyści bez problemu pokonali wyznaczoną trasę, która przebiegała przez malownicze tereny obu gmin. Podczas przerwy na krótki odpoczynek na wszystkich czekał słodki poczęstunek, a na mecie rajdu ciepły posiłek, a także atrakcje w formie zabaw i konkurencji sportowych przygotowane przez koordynatora sportu Tomasza Szymańskiego. Pomimo delikatnego zmęczenia po pokonaniu rowerem długiego dystansu wszystkim dopisywały dobre humory i udzielała się miła atmosfera. Wspaniała pogoda w połączeniu z pięknymi, wiosennymi „okolicznościami przyrody” i wszystkimi zaplanowanymi atrakcjami wzbogaciły pozytywnie wydarzenie. Organizatorzy, którymi są Gmina Rudniki i Gmina Radłów oraz działające w ich imieniu GOKSiR w Rudnikach i GOK w Radłowie dziękują wszystkim uczestnikom rajdu oraz wszystkim osobom, grupom i instytucjom, które brały udział w przygotowaniu i realizacji wydarzenia. Dziękujemy Sołectwu Łazy za przygotowanie i udostępnienie placu rekreacyjnego, jednostkom Straży Pożarnej z Żytniowa i Jaworzna za zabezpieczenie trasy i organizację ruchu. Jak zapowiedzieli wójtowie… do zobaczenia w kolejnej jubileuszowej edycji rajdu, która odbędzie się wraz z początkiem jesieni.


» Page not found Bracia Strzelczyk Nieruchomości 22 625 15 15\nROZKŁAD; pokój, kuchnia, łazienka OPIS; Małe, słoneczne mieszkanie w dobrym punkcie komunikacyjnym z pełną infrastruktu&hellip\nDuży, przestronny dom położony w malowniczej i cichej okolicy domów jednorodzinnych na Białołęce. Dobra lokalizacja - pr&hellip\nNa sprzedaż działka położona w miejscowości Ołtarzew w gminie Ożarów Mazowiecki. Powierzchnia działki 1800m2 Działka ma &hellip\nROZKŁAD; 2 pokoje, kuchnia, łazienka z wc OPIS; Mieszkanie na pograniczu Śródmieścia i Woli. Budynek po modernizacji in&hellip\nROZKŁAD; 4 pokoje, kuchnia, łazienka OPIS; Przestronne, zadbane w skromnym standardzie, dla dużej rodziny lub grupy prz&hellip\nDo sprzedania działka budowlana o powierzchni 396 m2 o atrakcyjnym położeniu, w niedalekiej odległości od stacji PKP. T&hellip\nPow. działki 396 m2\nMieszkanie znajduje się w kameralnym, hiszpańskim miasteczku Rótova położonym w otoczeniu gór a jednocześnie w bliskiej &hellip\nMamy przyjemność zaprezentowania Państwu 4-pokojowego mieszkania zlokalizowanego w przepięknym regionie wypoczynkowym Hi&hellip\nNowoczesne, słoneczne 3 pokoje z pełnym wyposażeniem, gotowe do zamieszkania na ,,Osiedlu Kameralne " Super lokalizacja&hellip


Centrum Klima - wyniki za I kwartał 2009\nCentrum Klima - lider w segmencie wentylacji i klimatyzacji w Polsce - w I kwartale 2009 osiągnęła przychody na poziomie 17 mln zł, natomiast zysk netto wyniósł 1,3 mln zł. W tym samym okresie zysk operacyjny wyniósł 2 mln zł, a rentowność operacyjna osiągnęła wartość 11,8%. Sprzedaż zagraniczna wzrosła o ponad 24% (z 2,9 mln w I kwartale 2008 do 3,7 mln w I kwartale 2009).\nNa wynik I kwartału 2009 wpływ miało w znaczącym stopniu tempo zmiany kursów walut. Warto podkreślić, że Zarząd Centrum Klima podejmuje działania w celu zabezpieczenia się przed ujemnymi wpływami wzrostu kursów walut i płynnie dostosowuje ceny sprzedażowe produktów do sytuacji na światowych rynkach. Dzięki tym działaniom marże na oferowanym asortymencie nie spadły, a wręcz przeciwnie na wielu produktach wzrosły.\nKolejnym znaczącym czynnikiem, znajdującym odzwierciedlenie w wynikach finansowych spółki, jest spadek cen podstawowych surowców używanych do produkcji elementów wentylacyjnych. Ceny blach ocynkowanych, miedzi i aluminium - w stosunku do I kwartału 2008 - spadły o kilkadziesiąt procent. Dzięki temu Centrum Klima mogła obniżyć ceny swoich wyrobów, a tym samym zwiększyć ich konkurencyjność. Należy podkreślić, że w I kwartale 2009 - mimo spadku cen jednostkowych - odnotowano 11% wzrost sprzedaży produktów. W wybranych asortymentach dynamika osiągnęła nawet 20%.\nDodatkowo, wzrost kosztów stałych z prowadzonej działalności (takich jak: amortyzacja, wynikająca z rozbudowy parku maszynowego czy wynagrodzenia, w związku ze zwiększeniem liczby zatrudnionych pracowników) oraz ujemne różnice kursowe po stronie zobowiązań wpłynęły na zmniejszenie rentowności netto w porównaniu rok do roku.\n"Na efekt naszej działalności negatywny wpływ mają - nie, jak w przypadku większości przedsiębiorstw mocna złotówka - ale nieprzewidziane i gwałtowne zmiany różnic kursowych. Dzięki mocnej krajowej walucie udało nam się w pierwszym kwartale 2009 zwiększyć przychody z eksportu rozliczane w walucie euro, równocześnie odnotowując słabszy zysk netto obliczany w złotówkach. Mimo pogorszenia sytuacji w światowej gospodarce, konsekwentnie realizujemy założenia, które ogłosiliśmy w prospekcie emisyjnym. W dalszym ciągu podtrzymujemy plany zwiększania mocy produkcyjnych, gdyż mimo spowolnienia gospodarczego zapotrzebowanie na oferowany przez nas asortyment jest nadal duże" - mówi Marek Perendyk prezes zarządu Centrum Klima SA.\nWyniki finansowe Centrum Klima są rezultatem prowadzenia przemyślanej i racjonalnej strategii rozwoju spółki. Spółka systematycznie rozbudowuje moce produkcyjne i modernizuje park maszynowy, co znacznie podnosi jej konkurencyjność w branży.\nNajważniejsze wydarzenia w Centrum Klima w I kwartale 2009:\n• Współpraca ze Spiro International - uzyskanie, przez Centrum Klima, statusu oficjalnego dystrybutora maszyn blacharskich Spiro International. Do tej pory szwajcarska firma - która jest najbardziej znanym przedsiębiorstwem w branży, a jej produkty od lat są wyznacznikiem najwyższej jakości - oferowała swoje wyroby tylko w sprzedaży bezpośredniej - marzec 2009\n• Wycinarka plazmowa Spiro International - zakup nowej maszyny zwiększy efektywność wytwarzania kanałów transportujących powietrze w instalacjach wentylacyjnych i klimatyzacyjnych - marzec 2009\n• Zainstalowanie maszyn OMERA - uruchomienie w Piastowie urządzeń włoskiej firmy OMERA do produkcji systemów wentylacyjnych - marzec 2009\n• Nagroda za pierwszy debiut na GPW - przyznanie Centrum Klima nagrody za pierwszy debiut na rynku głównym GPW w 2009 roku. Kapituła Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie wyróżniła spółkę za sukces w okresie bessy - luty 2009\n• Umowa z PARP - podpisanie umowy o dofinansowanie ze środków unijnych projektu "Oferta publiczna Centrum Klima SA drogą do pozyskania kapitału na rozwój działalności przedsiębiorstwa". Dotacja zostanie przeznaczona na zwrot części kosztów związanych z przeniesieniem notowań spółki na rynek regulowany GPW - styczeń 2009