Krystyna Kłosińska: Feministyczne dialogi.\nKrystyna Kłosińska: Feministyczne dialogi\nChcę odnotować pewien fakt z minionej historii krytyki feministycznej, a ściślej, być może drobną, aczkolwiek symptomalną manifestację tej jej wersji, która była zapisywana pod nazwą écriture féminine albo krytyki francuskiej. Tym bardziej że postrzegany z perspektywy czasu, ów fakt uzyskuje nowe znaczenia. O ile reprezentantki empirycznie nastawionej krytyki feministycznej spoza Starego Kontynentu, czyli krytyczki angloamerykańskie, głosiły od lat 70. hasła wspólnotowe, domagające się współuczestnictwa w ruchu feministycznym, o tyle główne reprezentantki obszaru francuskiego, ustami między innymi Julii Kristevej, wypowiadały swoisty dystans wobec wspólnotowych działań, „ironię wobec wspólnoty”, i przypominały o pojedynczości każdej kobiety. Jeśli wskazywały na jakieś „miejsce” kobiet, to postrzegały je wśród grup wykluczonych, zmarginalizowanych, mniejszościowych. Jeśli krytyka angloamerykańska zmierzała do uściślania, „teoretyzowania” swego stanowiska, badaczki spod znaku écriture féminine wzbraniały się przed każdą operacją definiowania, czyli odgradzania, a zatem i wyłączania.\nNawet główny emblemat feministycznego nurtu krytycznego — écriture féminine — o który toczyły się rozległe boje w obrębie literackiej krytyki feministycznej, z biegiem lat tracił swoją żywotność. Julia Kristeva bardzo wcześnie — sądzę, że między innymi z powodu niezrozumienia jej koncepcji — proponowała rezygnację z przymiotnika féminine, a Hélène Cixous ostatecznie obwieściła, że écriture féminine było odpowiedzią na zapotrzebowanie polityczne chwili i zrezygnowała z niego. Owego zdystansowania się albo wręcz, jak w przypadku Cixous, „wycofania się”, nie należy interpretować jako braku konsekwencji. Wręcz przeciwnie, trzeba w nim widzieć raczej wciąż aktualny, wywodzący się jeszcze z lat 70., lęk przed skostnieniem myślenia, przed wyhamowaniem intelektualnej i wyobraźniowej kreacji, a także zapis odreagowania owego lęku.\nPodczas gdy angloamerykańskie krytyczki, wyrosłe z ruchu feministycznego, z nostalgią, ale i z pewną dozą goryczy pisały w latach 90. o feminizmie, odwołując się do różnych metafor konotujących krajobraz po bitwie, pytając, czy już po feminizmie i na jakich podstawach nowy feminizm miałby się odrodzić, to francuskie badaczki, związane z Akademią, pozostały wierne swojej formule zmieniania świata poprzez pisanie. Pisanie w dialogu, w sporze, w konfrontacji odmiennych projektów, wizji, wyobrażeń, także mitologii. Indywidualne pisanie w ramach wspólnotowej ramy. Od marzenia o książce-wieży Babel, zapisanej przez wiele kobiecych głosów, zaczynała Cixous. Miniaturową jego wersją była La Jeune née (1974): dysputa z Catherine Clement. W 1998 roku Julia Kristeva wraz z Catherine Clement wydała zbiór fikcyjnych listów Le féminin et le sacré. I jeszcze przedziwna książka, notatnik psychoanalitycznego projektu Xavière Gauthier i Marguerite Duras — Les Parleuses (1974).\nKsiążka, której tytuł można by oddać polskim słowem „rozmówczynie”, składa się z rozmów, w których uczestniczą dwie kobiety: dziennikarka Xavière Gauthier i pisarka Marguerite Duras. Jej szczególność polega na tym, że zarejestrowane najpierw na taśmie magnetofonowej dialogi zostają, jak powiadamia we wstępie Gauthier, przepisane w swojej pierwotnej wersji. Ta decyzja i jej motywacja są znaczące. Można było\nwypolerować i prześledzić te rozmowy, aby im nadać to dobre uporządkowanie gramatyczne, tę prostotę myśli, która się nagina do kartezjańskiej logiki. Jeśli nie zostało to zrobione, to nie w imię jakiejś bergsonowskiej zasady, nakazującej respekt dla tego, co przeżyte, dla «pierwszego rzutu» wypowiedzi albo dziewiczości inspiracji, ale dlatego że owa praca nadająca porządek byłaby aktem cenzury, który w efekcie maskowałby to, co jest bez wątpienia istotne: to, co się słyszy w wielu milczeniach (silences); to, co się czyta w tym, co nie zostało powiedziane; to, co się snuje bezwolnie i co wypowiada się w potknięciach francuszczyzny, błędach stylistycznych, niezręcznych wyrażeniach. Istotne jest to, czego nie chciałyśmy powiedzieć, a co zostało powiedziane przy naszej nieświadomości, w uchybieniach przeciw jasnemu słowu, płynnemu i łatwemu, we wszystkich lapsusach (s.7–8).\nChodziło zatem o zachowanie tekstu, w którym nieświadome wypowiada się bez ograniczeń. W dalszej części komentarza Gauthier tworzy analogię: pozbawiony korekty zapis, z jednej strony, znakomicie oddaje istotę pisania Duras („biele” [blanki, światło, biała kartka]), z drugiej zaś — wyraża językowy „status” kobiet: przymus posługiwania się danym językiem i próbę jego demontażu.\nInteresuje mnie to, czego Gauthier, pisząca wstęp, nie powiedziała. Opisała, co prawda, takie właściwości praktyki zastosowanej w „rozmowach”, jak: „mrowienie się powtórzeń”, „niedokończonych zdań”, przecinanie się dyskursów, ich wzajemne rozpoznawanie się albo obcość, ale pominęła dialog. Pominęła tę formę, która przykuwa moją uwagę. Dialog pojmowany zupełnie inaczej niż w popularnej wersji Bachtinowskiej (temat dialogiczności feministycznej wobec Bachtinowskiej podjęła Dale M. Bauer w osobnej monografii Feminist Dialogics: A Theory of Failed Community, 1988). Albowiem wydaje się, że właśnie ów spisany z taśmy dialog jest jednym z najbardziej radykalnych przedsięwzięć krytyki feministycznej, bogatych w konsekwencje. Oczywiście, że chodzi o rozmowę między kobietami, o przedstawienie bycia we dwoje, ale ta rozmowa dotyczy swoistości pisania i czytania, które angażuje obie interlokutorki. A „dialog — zauważa Shoshana Felman, pisząc o rewolucyjności lektury Freuda — nie jest przypadkiem, okolicznością lektury, ale jej strukturującym warunkiem możliwości” 1. Dialog otwiera przestrzeń dla pytań i odpowiedzi. I jest tak właśnie, że dzięki tej formie jesteśmy świadkami demonstrowania procesu myślenia, który rozgrywa się przed nami. Żadna z rozmówczyń nie zajmuje pozycji autorytetu i nie dysponuje jakimś gotowym metajęzykiem. Na odwrót, pytanie jednej, nawet gotowa formuła, indukuje poszukiwanie właściwego słowa, właściwej frazy. Bo w tym dialogu język, którym dysponują, jest zawsze podejrzany, tym bardziej że oczywistym, wydawałoby się, pojęciom, jak: wiedza, prawda, podmiot, tożsamość, kobieta, pasywność, milczenie, postać literacka, powieść — trzeba nadać nowe znaczenia. Lecz autorkom Les Parleuses nie chodzi o to, aby uchwycić owe znaczenia, aby je „przyszpilić”. Dialog umożliwia sytuację, w której pojawić się może bezpośrednio wyartykułowany apel, prowokacja, wskazanie na to coś, co jest ważne, ale co jest albo jeszcze niewyrażone, albo znajduje się poza strefą wyrażalnego. Wiele jest tam odpowiedzi: nie wiem, nie jestem pewna, być może. Bo w owej komunikacji nie chodzi o transmisję wiedzy — jako czegoś kompletnego i pewnego — ale o manifestowanie nie-wiedzy, o demonstrację procesu pracy w języku i pracy języka, a zatem i nieświadomości.\nIch dyskursy przerywają się. Te miejsca zaznaczono kropkami. Są to miejsca oporu — oporu przed rozumieniem. Duras musi, sprowokowana przez Gauthier, prze-czytać opowiedzianą przez siebie „historię”, postać, zdarzenie. Odnaleźć właściwy język. I właśnie ten rozwijający się przed nami dialog znakomicie oddaje ów przemyślany przez psychoanalizę postulat poznawczy, polegający na tym, że, jak konkluduje w lekturze Lacana Shoshana Felman, „wiedza nie jest substancją, ale dynamiką strukturalną”.\nNie jest ona zawarta w jakiejś jednostce, lecz wyłania się z wzajemnego terminowania między dwiema częściowo nieświadomymi mowami, które obie mówią więcej, niż wiedzą. Dialog jest więc radykalnym warunkiem uczenia się i wiedzy, konstytutywnym warunkiem analitycznym, dzięki któremu niewiedza staje się strukturalnie informatywna. Wiedza jest istotnie nieredukowalnie dialogowa 2.\nNawet pisarka nie może być dysponentem wiedzy na temat własnego pisania. Bo nieświadomość znosi postulat podmiotu, uznanego za taki, który wie (słychać tu, oczywiście, aluzję do Lacanowskiej definicji terapeuty, który znajduje się w pozycji tego, który wie).\nForma dialogu pozwala zatem na inscenizację procesu rozumienia. Dialog uczestniczy, poprzez demonstrancję, w formułowaniu nowego sposobu rozumienia wiedzy. I można uznać, że Les Parleuses otwierają głos w dyskusji na temat kobiecej rezygnacji z klasycznego pojmowania wiedzy, a co zatem idzie, autorytetu i władzy.\nTe dialogi demonstrują pewien istotny aspekt feministycznej refleksji krytycznej, który wydaje się istotny do dzisiaj. Rozmówczynie nie tylko wymieniają się myślami. Uwikłane w sytuację dialogu, w jakimś sensie w sytuację naśladującą seans psychoanalityczny — czymś się obdarzają. Czytam u Felman to, co obserwuję w zapisach Duras i Gauthier, w ich intencji prowadzenia rozmów oraz ich manifestacji: „interpretacja analityka niekoniecznie musi być poprawna — ale [musi być] rezonująca (wieloznaczna, symbolicznie sugestywna)” 3 . Interpretacja to dar języka. „To, co daje analityk w interpretacji, nie jest najwyższym zrozumieniem, ale repliką. Replika kieruje się nie ku temu, co pacjent mówi, albo ma na myśli, ale do jego apelu. […] interpretacyjny dar nie jest konstatywny, poznawczy, ale performatywny. Dar nie jest darem prawdy, znaczenia, jest w istocie darem języka” 4. Dialog odsłania zatem nieświadomość, coś, co chciały zachować obie autorki Les Parleuses, pozostawiając tekst bez korekty. I właśnie dialog jest warunkiem, otwarciem, w którym ów nieświadomy dyskurs może się wyłonić. Ale jeśli nieświadomość jest dyskursem Innego, to nie można go przypisać ani wypowiedzi Duras, ani Gauthier. Jednym słowem, ów Inny nie pochodzi z języka którejś z nich. Dyskurs Innego zajmuje pozycję trzeciego, i zajmuje ją właśnie w strukturze dialogu, jako ten trzeci: „[…] jest to — powiada Felman — miejsce nieświadomego języka, czasami stworzone przez szczęśliwe spotkanie, przez szczęśliwą strukturalną, werbalną zbieżność między dyskursem nieświadomym psychoanalityka i dyskursem nieświadomości pacjenta”5 .\nMarguerite Duras i Xavière Gauthier — nieważne, świadomie czy nie — wybrały dialog. Jedną z psychoanalitycznych technik odsłaniania nieświadomości. Mówiąc o wadze nieświadomości, jednocześnie przedstawiły ją w akcie, w działaniu.\nCatherine Clement i Hélène Cixous w obszernych partiach książki La jeune née także posłużą się formą dialogu. W 1974 roku pisanie kobiet inscenizuje w ten sposób performatywny charakter ich daru języka. Daru — pomiędzy kobietami. Jest tak, jakby nie wystarczało mówić, że pisanie kobiet ma być aktualizacją nieświadomego. Trzeba je uobecnić na scenie pisania-dialogu.\nA jest to już scena zapisująca tekst „popękany”. W przypadku Duras modelem takiego tekstu byłaby syntaksa naruszona przez „biele” (puste, niezadrukowane miejsca). Ten tekst domaga się dialogu. Nie jest komunikatem — albo nie tylko — i nie transmituje „wiedzy” w jej klasycznym rozumieniu. „Biele” są miejscem działania féminin, to miejsce, które Duras określała jako przestrzeń „działania czegoś, co jest silniejsze ode mnie”, otóż to miejsce prowokuje czytelnika do odpowiedzi. „To boli” — mówiła Gauthier jako czytelniczka. Wywodząc się z nieświadomości, nawiązuje kontakt z inną nieświadomością. Otwiera się na ustanowienie z nią relacji. O tym tekście trzeba myśleć, wyjmując go z tradycyjnej teorii komunikacji.\nJuż na pierwszej stronie Les Parleuses, książki-dialogu, pada znamienne stwierdzenie: „Słowo liczy się bardziej niż składnia”. Co to oznacza? Oto jak M. Duras przedstawia swój proces pisania:\nTym, co przychodzi od razu na myśl, jest obraz jakiegoś miejsca lub jakiegoś ruchu, niekiedy jakiegoś ruchu w jakimś miejscu. Rodzaj wizualnego pulsowania przerywanego przez jakiś milczący obraz. A potem z tego widzianego miejsca wydobywają się słowa, wyrzucane są, nagie pociski, odcięte od składni, która zwykle wiąże je w łańcuch, nie mają rodzajników. Puste miejsca (les blancs) pojawiają się pod wpływem gwałtownego odrzucenia składni, to świat jedynie napoczęty, w nowym łańcuchu puste miejsca mają swoje miejsce. Jeśli jest w tym sens, to wyłania się później. W tej chwili jest znieczulenie, rozluźnienie.\nMiejsce, w którym to się pisze. Kiedy się pisze (mnie, gdy mi się to zdarza) to miejsce, w którym oddech jest rozrzedzony. Jest tutaj pewnego rodzaju zmniejszenie ostrości czucia. Nie wszystko słychać. Tylko niektóre rzeczy. To miejsce czarne i białe. Jeśli jest tam kolor, to jest dodany 6.\nOwe „puste miejsca” (blancs), które pojawiają się „w gwałtownym odrzuceniu syntaksy”, wyhamowują, zawieszają znaczenie. Wskazują natomiast na przestrzeń, w której mogłoby się ono pojawić. Puste miejsca są raczej tym miejscem, które umożliwia wyłanianie się znaczenia. Jeśli zawierzyć Duras, puste miejsca zapisuje nieświadomość („ja nie interweniuję”), ciało popędowe (kobieca ekonomia libidinalna), ale także to, co przeżyte, a możliwe do usłyszenia w trakcie pisania („wsłuchuję się w «doświadczenie, któremu pozwalam działać»”). Xavière Gauthier podpowiada: „puste miejsca są to także wydrążenia lub nieobecności”. I w nich właśnie skłonna jest postrzegać coś, co „przynależałoby do kobiety”. Puste miejsce przerywa łańcuch symboliki i w owej dziurze, w owym rozdarciu lokuje się kobiece. Można odnieść wrażenie, że w tej wymianie myśli między rozmówczyniami pojęcia „kobieta” i „kobiece” stają się ekwiwalentne.\nPuste miejsca może zapisać tylko kobieta. Tylko jej seksualność. Bowiem „ta biel, ta pustka, jest seksualna”. „On interweniowałby. Ja nie interweniuję” — oświadcza Duras. Pisanie pustego miejsca nie jest aktywnością neutralną. Każe myśleć zawsze o jakimś stanie transgresji, ocierania się o szaleństwo. Pozwolić na „działanie czegoś takiego” to zawsze ryzykować, że utraci się poczucie bezpieczeństwa, to wydać się na niepokój, na zaburzenie.\nPuste miejsca działają także na swego czytelnika. Doświadczenie pisania, niczym w lustrzanym odbiciu, przegląda się w doświadczeniu czytania. Wypowiada je Gauthier, wpisując się w męskie i kobiece głosy zanotowane w listach skierowanych do pisarki: „(…) jestem chory, jestem chora, gdy panią czytam”. Co powoduje ową chorobę? Czy nieświadome w pustym miejscu?\nJednakże Duras nie zadowala taka odpowiedź. Co zatem przyprawia czytających o „chorobę”, co sprawia im ból?\n„Te książki są bolesne w pisaniu i czytaniu”; „ten ból powinien nas kierować ku polu eksperymentowania. Jest to praca, która wskazuje, być może, na region jeszcze niewydrążony… To jest ta biel łańcucha”. „Nie chcę powiedzieć psychoanaliza…, to kobiece, jeśli pani woli. Nie? To jest być może to, co sprawia ból” 7. Gauthier dopowiada: „Być może, że fakt pokazania owego pustego miejsca, pokazania dziury, czyni chorym, i jest z czego być chorym. W tym sensie jest to w całości subwersywne” 8 .\nA zatem Duras — demonstrując proces myślenia, wahanie, jak nazwać to coś, co „porusza” — ostatecznie zmienia akcenty. Kobiece stawia przed tym i ponad tym, co nieświadome. To Kobiece działa. Działa jak performatyw. Ta decyzja jest ważna. Można powiedzieć, że dla Duras „feminizacja” pustego miejsca (i nieświadomości) nabiera większej wagi niż jednostkowe, autonomiczne działanie nieświadomego. I będzie tak, że to właśnie perspektywie feministycznej, uprzedzam ostateczne konkluzje 9, nada Duras rolę korektorki psychoanalizy. Rolę szczególną w procesie feminizacji psychoanalizy i przystosowywania jej do praktyki społecznej.\n1. S. Felman: Jacques Lacan and the Adventures of Insight. Psychoanalysis in Contemporary Culture. Harvard 1987. s. 157.\n3. Tamże, s. 268\n5. Tamże, s. 298\n6. M. Duras, X. Gauthier: Les Parleuses. Paryż 1974, s. 11\n7. Tamże, s. 17\n9. Zob. na ten temat szerzej i inaczej K. Kłosińska: Écriture féminine. Rok 1974. „Język Artystyczny” 2004, nr 12.\nDodane przez swewa 11/01/2009\n0 Komentarzy · 7719 Czytań ·\n7,006,774 Unikalnych wizyt


Regulamin korzystania z usług eXone.pl\nRegulamin oznacza „Regulamin korzystania z usług eXone.pl”. Regulamin dotyczy usług oferowanych przez eXone.pl z siedzibą w Zakliczynie, ul. Malczewskiego 46, 32-840 Zakliczyn (zwanej dalej „operatorem”).\nRegulamin obowiązuje dla wszystkich użytkowników zarejestrowanych w serwisie panel.exone.pl.\nRejestracja konta w serwisie panel.exone.pl jest bezpłatna oraz oznacza zapoznanie się z Regulaminem. Użytkownicy korzystający z usług eXone.pl zobowiązani są zapisami niniejszego Regulaminu.\nW przypadku naruszenia zasad zawartych w niniejszym regulaminie operator ma prawo zablokować świadczenie usługi bez wcześniejszego ostrzeżenia.\nAbonent wyraża zgodę na przechowywanie i przetwarzanie jego danych osobowych w specjalnej klauzuli podczas rejestracji do serwisu panel.exone.pl. Brak zgody uniemożliwia korzystanie z serwisu panel.exone.pl.\nJednocześnie w klauzuli Abonent wyraża zgodę na otrzymywanie wiadomości dotyczących konta w eXone.pl oraz zamówionych usług drogą mailową co jest podstawą działania serwisu panel.exone.pl.\nAbonent oświadcza, że zapoznał się z Polityką Prywatności eXone.pl oraz akceptuje jej postanowienia.\nOperator może zażądać potwierdzenia danych osobowych w przypadku podejrzeń co do poprawności danych osobowych podanych przez abonenta. Może też czasowo zablokować konto abonenta lub gdy nie dostarczy w odpowiednim czasie dokumentów potwierdzających prawidłowość danych osobowych – usunąć całkowicie konto.\nOperator ma prawo zmian w niniejszym regulaminie. O każdej zmianie abonent zostanie poinformowany drogą elektroniczną.\nOperator zastrzega sobie prawo do konserwacji łącz i innych prac konserwacyjnych powodujących przerwy w dostępie do usług w przypadku wcześniejszego poinformowania klienta o planowanych pracach.\nKontakt z eXone.pl jest możliwy tylko poprzez oficjalnie udostępnione kanały na stronach exone.pl, takie jak telefon, e-mail, LiveChat. Wyjątkowo może być inna forma kontaktu, gdy zostanie ona przedstawiona Klientowi za pomocą pisemnych form kontaktu (email,LiveChat). Nie ponosimy odpowiedzialności za wykorzystanie danych kontaktowych podanych w innych miejscach niż oficjalne strony lub kanały informacyjne eXone.pl (np. fora internetowe lub grupy dyskusyjne)\n§2 exone.pl definitywnie zabrania:\nkorzystania z usług w sposób naruszający prawa osób trzecich (dóbr osobistych, praw autorskich), dobrych obyczajów lub przepisów prawa,\ntworzenia serwisów służących do wyłudzania pieniędzy, numerów kart, danych osobowych, haseł i innych danych prywatnych użytkowników,\ningerencji w zabezpieczenia wewnętrzne jakichkolwiek systemów operatora (serwera, stron WWW, poczty i innych) oraz usług udostępnianych Klientom,\nzmieniania nagłówków e-mail, które ukrywają adres lub przeszkadzają odbiorcy zidentyfikować nadawcę,\nrozsyłania tzw. SPAMU (listów elektronicznych bez wiedzy i zgody odbiorcy),\nużywania kont, usług, serwerów osób lub podmiotów trzecich,\nużywania lub rozpowszechniania oprogramowania stworzonego w celu łamania ogólnie pojętych zabezpieczeń,\nrozpowszechniania złośliwego oprogramowania (trojany, wirusy, itp.) poprzez usługi wykupione w exone.pl,\noperacji zakłócających prace innych komputerów w sieci (np. ataki DDOS, nadmierny transfer danych),\nnadmiernego przeciążania serwerów, działania na szkodę innych użytkowników sieci.\nZa korzystanie z usług oferowanych na stronach www.exone.pl oraz www.panel.exone.pl pobierana jest z góry opłata za dany okres rozliczeniowy, chyba że na daną usługę przysługuje Klientowi darmowy okres testowy.\nOkres rozliczeniowy trwa minimum 1 miesiąc (28-31 dni w zależności od miesiąca) i jest liczony od dnia rozpoczęcia działania usługi (w przypadku domen od dnia rejestracji). 14 dni przed upływem okresu abonamentowego, operator wysyła do klienta drogą elektroniczną fakturę proforma. 3 dni przed wygaśnięciem usługi jest wysyłane przypomnienie o tym fakcie. W przypadku upływu okresu abonamentowego usługa abonenta przechodzi w 14 dniowy okres hibernacji. Po upływie 14 dni od zablokowania usługi, zostaje ona bezpowrotnie usunięta.\nNieopłacenie domeny przed upływem okresu abonamentowego, może skutkować przejściem domeny w stan wolny, który umożliwia jej zakup przez inną osobę. Szczegółowe informacje w "Regulaminie rejestracji domen w eXone.pl".\nAbonent jest zobowiązany do opłacania/przedłużenia usług w terminach podanych na fakturach proforma. W przeciwnym razie operator nie gwarantuje ciągłości działania usługi.\nAbonent oświadcza, że zapoznał się z ograniczeniami dotyczącymi posiadanej przez niego usługi. W przypadku przekroczenia określonych limitów (np. miesięcznego transferu danych), Abonent ma możliwość dokupienia potrzebnych parametrów poprzez wniesienie dodatkowej opłaty wymienionej w cenniku (np. zakup dodatkowego transferu) lub jeśli sobie tego życzy to przejście na wyższy pakiet.\nZmiany cen usług mogą ulec zmianie poprzez przejście abonenta na wyższy pakiet hostingowy lub upgrade parametrów serwera VPS. Ceny mogą również ulec zmianie w wyniku czynników niezależnych od operatora, np. zmiana stawki podatku VAT.\nZmiany w cenach usług nie dotyczą abonentów z podpisanymi umowami do końca trwania okresu rozliczeniowego.\nOperator przywróci świadczenie usługi po jej zawieszeniu najpóźniej do jednego dnia roboczego po uregulowaniu przez Abonenta wszystkich zaległych kwot.\nAbonent wykupując usługę na okres, który wybrał podczas zamówienia i opłacił z góry deklaruje się automatycznie do korzystania z usługi przez ten okres czasu, a operator do świadczenia usługi przez cały czas trwania abonamentu.\nW przypadku nie przestrzegania przez abonenta warunków niniejszego regulaminu, umowy lub innych przepisów prawnych, operator ma prawo do zawieszenia usług świadczonych na rzecz abonenta i odstąpienia od umowy ze skutkiem natychmiastowym, bez zwrotu kosztów poniesionych przez abonenta. Łamanie zasad niniejszego regulaminu jest niedopuszczalne.\nGdy usługa przeszła w stan hibernacji, operator nie ma obowiązku przekazania właścicielowi danych znajdujących się na serwerze, aż do opłacenia usługi.\nW chwili rozwiązania umowy abonentowi zostaje odebrany dostęp do usług. Wszystkie dane abonenta zgromadzone na serwerze zostaną automatycznie zarchiwizowane na okres 14 dni, a po tym czasie w przypadku nieprzedłużenia usługi - usunięte.\nRezygnacja Abonenta bez winy Operatora z usługi, którą zamówił przed upływem terminu jej ważności na jaki została opłacona, nie powoduje zwrotów kosztów za tą usługę ze strony operatora.\nW przypadku nadużycia, wyłudzenia, itp. operator ma prawo do zarchiwizowania danych o aktywności abonenta w celu późniejszego przekazania organom ścigania (na wyraźne życzenie policji lub prokuratury).\n§5 Odpowiedzialność operatora\nOperator dołoży wszelkich starań, aby utrzymać określone gwarancje które udzielane są dla danej oferty. W przypadku niedotrzymania przez operatora terminów (SLA dla danej usługi) i za brak możliwości dostępu do serwera z winy exone.pl, operator zobowiązuje się do udzielanie rekompensaty w postaci przedłużenia usługi, o czas niedostępności usługi z winy exone.pl lub zgodnie z umową indywidualną zawartą między operatorem a Usługobiorcą.\nOperator zobowiązuje się do rekompensaty w postaci przedłużenia okresu dostępu o 1-miesiąc gdy przerwa w dostępie do usługi z winy operatora wyniesie nieprzerwanie ponad okres 1 doby (24 godziny).\nOperator dostarcza usługi hostingowe i nie ponosi odpowiedzialności za działania swoich abonentów, oraz przechowywane dane i informacje przy użyciu serwerów Operatora.\nOperator nie ponosi odpowiedzialności za nazwy użytkowników (domen) oraz podane dane użytkownika. Konflikty na tym tle będą rozstrzygane bez udziału exone.pl.\nOperator nie ponosi żadnej odpowiedzialności za szkody poniesione przez abonenta lub osoby trzecie na skutek wykorzystania haseł, przez osoby nieuprawnione.\nOperator nie ponosi żadnej odpowiedzialności za dane abonenta umieszczone na serwerze, a także za ich ewentualną utratę z winy Abonenta.\nSzczegółowe informacje na temat kopi bezpieczeństwa są opisane w Regulaminach poszczególnych usług.\nOperator zastrzega sobie prawo do czasowego wyłączenia usługi w celach konserwacyjnych. Klient o planowanych pracach konserwacyjnych zostanie poinformowany drogą elektroniczną z co najmniej z jednodniowym wyprzedzeniem.\nOperator nie ma obowiązku informować klienta o przerwach wywołanych przyczynami losowymi, awariami.\nOperator nie ponosi odpowiedzialności za nieprawidłowe działanie serwera Abonenta wynikające z jego błędnej konfiguracji wykonanej przez Abonenta, przekroczenia zasobów, błędów w skryptach lub w przypadku spowodowania awarii przez czynniki znajdujące się poza kontrolą operatora.\nOperator nie ponosi odpowiedzialności finansowej za straty poniesione przez abonenta w wyniku utraty danych lub niemożliwości dostępu do danych spowodowane przerwą w dostępie do serwera.\nOperator nie ponosi odpowiedzialności za przerwy w dostępie do Internetu wynikłe z powodu działania osób/podmiotów trzecich, znajdujących się poza kontrolą operatora, a także działania siły wyższej oraz za przerwy powstałe z winy innych operatorów.\n§6 Odpowiedzialność abonenta\nAbonament zobowiązuje się do korzystania z usług oferowanych przez exone.pl zgodnie z regulaminem exone.pl oraz aktualnie obowiązującym prawem.\nAbonent ponosi pełną odpowiedzialność rejestrując konto za świadczone przez siebie usługi z wykorzystaniem serwerów exone.pl oraz domen zakupionych w exone.pl oraz aktualność danych osobowych / rejestrowych w Panelu Klienta.\nPrzy każdej zmianie swoich danych osobowych (np. miejsce zamieszkania, nazwisko, itp.), należy niezwłocznie powiadomić operatora, poprzez zmianę danych w swoim koncie Panelu Klienta.\nAbonent zobowiązany jest do utrzymywania w tajności haseł dostępu, oraz nie ujawniania ich osobom trzecim. Abonent ponosi odpowiedzialność w przypadku wykorzystania przez osoby trzecie usług abonenta w sposób niezgodny z prawem gdy nie dotrzymano tajności haseł dostępu lub podawania zbyt słabych haseł zabezpieczających usługi.\nOdsprzedawanie całej usługi lub jej części wykupionej od exone.pl przez Abonenta osobom trzecim bez informowania Operatora o tym fakcie jest zabronione, operator na tej podstawie może zablokować usługę bez zwracania kosztów.\nAbonent jest zobowiązany do złożenia oświadczenia o przetwarzaniu danych osobowych na wykupionych serwerach ( o ile takie wykupił ). W przypadku istnienia faktu przetwarzania, Abonent jest zobowiązany do zawarcia z eXone.pl umowy przetwarzania danych osobowych. Cały proces można wykonać elektronicznie w Panelu Klienta panel.exone.pl poprzez wypełnienie odpowiednich formularzy.\n§7 Pomoc techniczna\nOperator gwarantuje zapewnienie pomocy technicznej w zakresie obsługi Panelu Klienta, panelu zarządzania hostingiem(cPanel), podstawowych zagadnień i informacji na temat danej usługi oraz w zakresie modernizacji, doradztwa, czy też rozbudowy danej usługi utrzymywanej w exone.pl.\nOperator gwarantuje odpowiedź na zgłoszenie mailowe dostarczone na adres mailowy pomocy technicznej do 48 godzin dni roboczych, o ile dotyczy aktywnej usługi w Panelu Klienta i nie wykracza poza przysługujący poziom pomocy dla danego Klienta. Aby warunek został spełniony Klient musi podać identyfikator Klienta lub identyfikator usługi (np. login serwera, nr faktury).\nLiveChat z konsultantem służy do zapytań ofertowych oraz informacji i pomocy przy płatnościach za usługi. LiveChat nie może służyć do oficjalnego zgłaszania problemów z funkcjonowaniem usług, jedynie do otrzymania poglądowej informacji od Operatora co może być przyczyną i co dalej z problemem robić. Konsultanci w systemie LiveChat, nie odpowiadają na pytania odnośnie zasobów technicznych, nieprawidłowego działania usług, reklamacji oraz nie mogą przeprowadzać operacji na usługach Abonenta.\nZastrzeżenia co do wydajności serwera lub błędów w konfiguracji oraz problemów z funkcjonowaniem usług należy zgłaszać na adres mailowy pomoc@exone.pl\nPomoc w instalacji oprogramowania i konfiguracji serwera VPS przez administratorów exone.pl, obejmuje jedynie Klientów z wykupionym pakietem administracyjnym.\nNieznajomość regulaminu, nie zwalnia Klienta przed konsekwencjami złamania jego postanowień. Wszelkie reklamacje z tego powodu będą rozpatrywane negatywnie.\nReklamacja składana przez Usługobiorcę w związku z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem Usług przez Operatora, powinna zostać sporządzona rzetelnie i przejrzyście w formie pisemnej i przesłana listownie pod adres: eXone.pl, ul. Malczewskiego 44, 32-840 Zakliczyn.\nReklamacja powinna zawierać: Imię i nazwisko lub nazwę firmy zgłaszającej reklamacje, login lub identyfikator pozwalający na identyfikację usługi, przedmiot reklamacji, uzasadnienie i opis problemu wraz z czasem wystąpienia problemu (w miarę możliwości jak najdokładniejszym).\nReklamacja powinna zostać złożona nie później niż w okresie 14 dni od zdarzenia.\nOperator rozpatrzy reklamację w przeciągu 14 dni od jej otrzymania.\nW przypadku otrzymania uzasadnionego roszczenia od firmy zewnętrznej lub podmiotu ścigania (np. Policja, Prokuratura), operator ma prawo zablokować działanie usługi, aż do wyjaśnienia zaistniałego zdarzenia.\nW przypadku podejrzenia prowadzenia nielegalnej działalności na serwerach exone.pl, Operator ma prawo zażądać odpowiednich dokumentów potwierdzających legalność działalności.


Zadzwoń do nas: 502 95 41 41\nGospodarka XXI wieku to przede wszystkim przedsiębiorstwa, w których najważniejszym i najcenniejszym elementem składowym są jego pracownicy. Tym samym od ich zdrowia i dobrego samopoczucia zależy kondycja przedsiębiorstwa, jego konkurencyjność.\nNowoczesny pracodawca dbający o kondycję swojego przedsiębiorstwa, prowadzi równocześnie taką politykę kadrową, która zapewnia swoim pracownikom bezpieczeństwo - nie tylko finansowe - ale także, a może - przede wszystkim - bezpieczeństwo związane ze zdrowiem i samopoczuciem, oraz kondycją fizyczną. Może być to realizowane poprzez zapewnienie swojej załodze dostępu do usług z zakresu aktywności fizycznej, dbałości o zdrowie, dobrego samopoczucia, usług kształtujących sylwetkę.\nZapraszam do korzystania z moich usług w ramach zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub własnych środków.\nJeśli jesteś szefem firmy lub menadżerem, możesz skutecznie motywować i utrzymać najlepszych pracowników oraz być postrzeganym jako atrakcyjny pracodawca jeśli skorzystasz z jednej z propozycji dla Twojej załogi:\nSpecjalnie opracowany program dla Twojej firmy, dostosowany do charakteru i warunków pracy oraz potrzeb pracowników.\nSpecjalny program relaksacyjny, który może być nagrodą dla Twoich najlepszych pracowników.\nProgram zwiekszający efektywność twoich pracowników .\nProgram w celu profilaktyki prozdrowotnej oraz zapobieganiu i leczeniu istniejących schorzeń (kręgosłup, kolana, mięśnie szyi, osłabione mięśnie, nadwaga, stres).\nSzkolenie z zakresu ergonomii pracy\nWszystkie programy opracowuję indywidualnie, po zapoznaniu się z potrzebami i oczekiwaniami firmy.\nZapewniam każdemu z Twoich pracowników opiekę trenera, monitorowanie jego postępów oraz motywowanie i wspieranie w dążeniu do celu.\ntel: 502 954 141\nTurnusy i wyjazdy zorganizowane\nNapisz do nas: sklepdobrowolska007@gmail.com


Kampania pomiarowa w toku - PEM\nKampania pomiarowa w toku\nZakończono przegląd i analizy dokumentacji stacji bazowych telefonii komórkowej udostępnionych w siedzibach urzędów 16 wybranych miast wojewódzkich i starostw pomiarowych, zakończenie przeglądu w 3 kolejnych miastach przewiduje się do końca września br.\nW wyniku przeprowadzonych już badań dokumentacji sporządzono listy instalacji , dla których stwierdzono możliwość wystąpienia natężenia PE o wartości równej lub wyższej od 50% wartości dopuszczalnej, po uwzględnieniu rozszerzonej niepewności pomiarów. Uzgodnione z Ministerstwem Cyfryzacji listy lokalizacji wytypowanych do pomiarów poziomów PEM oraz pozyskana z urzędów miast i starostw powiatowych kompletna dokumentacja instalacji wytwarzających pola elektromagnetyczne, stanowiły podstawę dla opracowania szczegółowych planów pomiarowych. Jednocześnie, zgodnie z ustaleniami z Ministerstwem Cyfryzacji, w planach pomiarowych uwzględniono także obiekty użyteczności publicznej takie jak: szkoły, przedszkola, biblioteki, ośrodki zdrowia znajdujące się w pobliżu lokalizacji zaakceptowanych do wykonywania pomiarów PEM.\nDo końca sierpnia br. zrealizowano pomiary PEM w wytypowanych lokalizacjach w Warszawie, Gdańsku, Kielcach, Rzeszowie oraz Przemyślu i Jarosławiu, a także w Katowicach i Wrocławiu. Pomiary w pozostałych wyznaczonych miastach trwają i powinny zostać zakończone do końca października br. Równolegle analizowane są wyniki wykonanych pomiarów oraz przygotowywane są sprawozdania z badań.


NIK krytycznie o bezpieczeństwie przejść dla pieszych w woj. kujawsko-pomorskim | Serwis Samorządowy PAP\nZdjęcie ilustracyjne; fot. PAP/Albert Zawada\nNa co czwartym skontrolowanym przez NIK przejściu dla pieszych w woj. kujawsko-pomorskim organizacja ruchu była niezgodna z zatwierdzonymi projektami. Większość zarządzających ruchem i drogami nie opracowała zasad dokonywania oceny stanu bezpieczeństwa przejść dla pieszych i metodologii typowania najbardziej niebezpiecznych z nich, nie monitorowała stanu bezpieczeństwa na przejściach, ani nie prowadziła analiz przyczyn wypadków – wynika z raportu Najwyższej Izby Kontroli.\nW ostatnich latach w blisko 1/3 wypadków w województwie kujawsko-pomorskim brali udział piesi. W latach 2016-2019 na przejściach dla pieszych życie straciło 56 osób, a 610 zostało rannych, zaś we wszystkich wypadkach z udziałem pieszym w badanym okresie życie straciło 161 osób, a 994 zostały ranne. Średnio co miesiąc na przejściach ginęła jedna osoba, a 12 zostawało rannych.\nW badanym okresie region ten w tych statystykach wypadał najgorzej w całym kraju, w związku z czym NIK podjęła decyzję o skontrolowaniu organów odpowiedzialnych za: zarządzanie ruchem (Marszałka Województwa, Oddział GDDKiA w Bydgoszczy, czterech prezydentów miast na prawach powiatu, trzech starostów), zarządzanie drogami (oddział GDDKiA w Bydgoszczy, Zarząd Dróg Wojewódzkich, cztery miejskie zarządy dróg, trzy zarządy dróg powiatowych) i nadzór nad ruchem drogowym (czterech komendantów miejskich Policji, trzech komendantów powiatowych Policji).\nW efekcie kontroli NIK ustaliła, że większość skontrolowanych jednostek nie monitorowała stanu bezpieczeństwa na przejściach dla pieszych, ani nie przeprowadzała analiz przyczyn wypadków. 14 z 17 zarządców dróg i zarządzających ruchem nie zbierało danych o wypadkach we własnym zakresie i korzystało wyłącznie z informacji od policji, które często były niekompletne.\nNIK ustaliła również, że w badanym okresie prezydenci: Bydgoszczy, Grudziądza i Włocławka oraz Starosta Brodnicki, przekazali zadania z zakresu zarządzania ruchem zarządom dróg, pomimo że przepisy nie przewidywały takiej możliwości (w dwóch ostatnich przypadkach, w wyniku interwencji Wojewody Kujawsko-Pomorskiego, sytuacja ta uległa zmianie jeszcze przed rozpoczęciem kontroli NIK).\nNIK ustaliła, że zarządzający ruchem i drogami, poza nielicznymi wyjątkami, nie opracowali zasad dokonywania oceny stanu bezpieczeństwa przejść dla pieszych i metodologii typowania najbardziej niebezpiecznych z nich. Skontrolowane jednostki w większości nie korzystały z pomocy specjalistów bezpieczeństwa ruchu drogowego w celu ustalenia zagrożeń na przejściach dla pieszych oraz pozyskania rekomendacji, co do sposobu ich eliminowania.\nWiększość zarządzających ruchem zatwierdzała organizacje ruchu obejmujące przejścia dla pieszych na podstawie niekompletnych projektów, a następnie nie poddawała sposobu ich realizacji rzetelnym kontrolom. W siedmiu z 10 zobowiązanych do tego jednostek kontroli nie prowadzono w ogóle, realizowano je bez zachowania wymaganej częstotliwości lub nierzetelnie dokumentowano ich przebieg. Ponadto stwierdzono, że nawet w przypadku ich wykonywania były one nieskuteczne, bowiem nie doprowadziły do zidentyfikowania rozbieżności między faktyczną organizacją ruchu, a jej zatwierdzonym projektem.\nKontrolerzy NIK przeanalizowali 90 projektów organizacji ruchu dla odcinków dróg, które obejmowały przejścia dla pieszych uznane za najbardziej niebezpieczne. Ponad połowa zatwierdzonych projektów nie spełniała wymagań określonych w odpowiednich przepisach. Okazało się również, że organizacja ruchu na co czwartym przejściu była niezgodna z zatwierdzonym projektem. Dodatkowo zdarzało się, że znaki pionowe informujące o przejściach były przesłonięte, oznakowanie poziome wytarte, a widoczność pieszego oczekującego na przejście przez jezdnię, jak i zbliżającego się pojazdu ograniczona.\nPonadto w toku kontroli ustalono, że fiaskiem zakończył się Program Poprawy Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego dla Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2012-2020. W województwie nie powołano nawet struktury odpowiedzialnej za jego wdrożenie (nie powstało Wojewódzkie Centrum Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego, nie powołano Wojewódzkiego, Powiatowych i Gminnych Inspektorów Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego), nie uruchomiono planowanego Systemu Zarządzania Bezpieczeństwem Ruchu Drogowego, nie stworzono Informatycznego System Zarządzania Bezpieczeństwem Ruchu Drogowego. Według wyjaśnień Sekretarza Rady program nie został zrealizowany z powodu braku pieniędzy.\nW efekcie zakończonej kontroli NIK skierowała wniosek do Ministra Infrastruktury o znowelizowanie rozporządzenia w sprawie zarządzania ruchem w sposób określający termin, w którym zarządcy dróg zobowiązani byliby do uzupełnienia brakujących projektów zatwierdzonej organizacji ruchu. Do zarządzających ruchem, drogami, a także jednostek Policji skierowano z kolei wniosek o dokonanie analiz zagrożeń na przejściach dla pieszych i podjęcie adekwatnych działań skutkujących zwiększeniem bezpieczeństwa w tych miejscach oraz wdrożenie skutecznych mechanizmów współpracy.


Wągrowiec banery reklamowe (projekt i druk) drukarnia Advanced\nBanery reklamowe Economy Wągrowiec\nBanery reklamowe są powszechnie znaną formą reklamy. W większości użytkowane do promowania produktów lub wykonywanych usług w mniejszych miejscowościach np. Wągrowiec. Tam, gdzie ludzie się znają banery reklamowe są wstępem do marketingu szeptanego. Już po kilku dniach można usłyszeć "kątem ucha" czyje to banery, co to za osoba/firma i co oferuje. Banery są odporne na warunki atmosferyczne. Można je umieszczać dosłownie wszędzie. Na budynkach, rusztowaniach, szyldach, przystankach czy płotach sąsiadów. Równie dobrze banery reklamowe mogą posłużyć do oznaczenia punktu sprzedażowego, czy miejsca wykonywanych usług. Za przykład mogą posłużyć banery z oznaczeniem "Warsztat samochodowy Wągrowiec" lub "Salon Fryzjerski Wągrowiec" czy "Zakład Stolarski Wągrowiec".\nJeśli nie masz swojego projektu graficznego a potrzebujesz reklamy takiej, jak banery skontaktuj się z nami. Wykonamy banery reklamowe do Wągrowiec. Napisz, co chcesz umieścić na banerze reklamowym, tj. logo, nazwa firmy, napisy czy zdjęcia. Przygotujemy propozycje graficzne banerów, które odeślemy do Ciebie drogą mailową. To najszybsza droga, aby banery reklamowe pojawiły się w Wągrowiec.\nBanery reklamowe Wągrowiec produkowane są wg powyżej podanych terminów. W zależności od rozmiarów banerów oraz ich ilości banery reklamowe Wągrowiec jesteśmy w stanie produkować już od 2dni roboczych. Przesyłki do Wągrowiec organizowane są kurierem tuż po wyprodukowaniu banerów. Współpracujemy z kurierami GLS, UPS oraz DPD.


Szkoła debat w Gruzji - Fundacja Solidarności Międzynarodowej\nFundacja Solidarności Międzynarodowej > Aktualności > Gruzja > Szkoła debat w Gruzji\nSzkoła debat w Gruzji\nW dniach 4-10.04 w Gori (Gruzja) odbyły się warsztaty dla nauczycieli i tutorów, inaugurujący wspólny projekt CEO i miejscowej organizacji Kartlosi. Celem działań jest rozpowszechnienie szkolnych debat jako narzędzia samorządności.\nU podstaw projektu leży założenie, że szkolne debaty mogą być idealnym narzędziem do zwiększania zaangażowania uczniów we współdecydowanie o szkolnych sprawach. Dzięki debatom poprawiają się również umiejętności komunikacyjne i argumentowania uczniów, zwiększenie ich pewności siebie i poczucia wpływu na szkolną rzeczywistość.\nWarsztaty, jakie odbyły się w Gori w dniach 4-10 kwietnia miały na celu przekazanie know-how CEO w dziedzinie wspierania samorządności uczniowskiej, przygotowania i prowadzenia debat, wspierania działań uczniowskich, udzielania informacji zwrotnej. Warsztaty poprowadzili Basia Rostek i Michał Tragarz, koordynujący projekty edukacyjne CEO.\nPierwszy z warsztatów miał na celu przygotowanie do uczestnictwa w projekcie tutorów – młodych ludzi, którzy będą w dalszej części projektu opiekowali się zespołami uczniów i uczennic przygotowujących debaty w szkołach. Przeprowadzą oni szkolenia dla młodzieży i będą udzielać wskazówek w czasie realizacji projektu. Drugi z warsztatów służył przygotowaniu do debat nauczycieli. Ich rolą w projekcie będzie organizacja zespołów debatanckich, oraz stworzenie przestrzeni dla rzeczywistego udziału młodzieży w podejmowaniu decyzji w szkole.\nNiezwykle ciekawe było poznanie gruzińskiej perspektywy na pracę w szkołach oraz doświadczeń ze wspierania aktywności społecznej uczniów – wiele problemów jest podobnych jak w Polsce, dochodzą jednak inne, jak sytuacja uczniów w szkołach dla uchodźców, napięcia międzykulturowe, kiepska infrastruktura. Uczestnicy bardzo cenili sobie możliwość poznania warsztatowych metod pracy, różnych form prowadzenia debat i dyskusji, komunikacji z uczestnikami.\nWarsztaty w szkołach przygotują uczniów do organizacji debat szkolnych, które zostaną zrealizowane w maju i czerwcu. Będą one dotyczyły spraw ważnych dla społeczności szkolnej. Ich celem będzie nie tylko oddanie głosu młodzieży ale także stworzenie przestrzeni dla rzeczywistego wpływu uczniów na życie szkoły.\nTrzymamy kciuki za sukcesy gruzińskich szkolnych debat i życzymy powodzenia!


„Tajemnice” aktu oskarżenia - Dziennik Trybuna\n08.09.2019 05.09.2019 Gabriel Zmarzliński\nLata 1980-1981 nie były okresem zmagań „aniołów z diabłami”, ale milionów dobrych i mniej dobrych, mądrych i mniej mądrych ludzi, uwikłanych w historyczny los, z dwóch stron ówczesnej barykady. Przeciwstawiam się tworzeniu czarno-białego wizerunku: anielskie hufce „Solidarności” i diabelskie hordy władzy, „komuny”. Przeciwstawiam się też odwrotnej kwalifikacji.\nGenerał Wojciech Jaruzelski – SKOK, 22 listopada 1992\nPrezentację książki Petera Rainy „Zdrada czy konieczność? Jaruzelski i inni przed sądem” („DT”, 30 sierpnia – 1 września 2019), kończyłem zapowiedzią zatrzymania Państwa uwagi na głównych wątkach aktu oskarżenia oraz procesu sądowego. Generalnie rzecz biorąc, sprowadza się do odpowiedzi na podstawowe pytanie – kogo i o co oskarżono, jak się bronił. Już w tym momencie Państwo wiecie, że głównym oskarżonym był gen. Wojciech Jaruzelski, a mowa obrończa przed Sądem składana przez kilka dni w 2008 r. została wydana książką „Być może to ostatnie słowo”. Wielu Rodaków podczas różnych spotkań z Generałem ma tę i inne książki z dedykacjami, niektórzy przychodzili do Szpitala Wojskowego na Szaserów w Warszawie. Mieli okazję poznać serdeczność troski personelu medycznego wobec Chorego. Do wszystkich kieruję słowa wdzięczności, przez prof. Cezarego Szczylika i płk dr W. Jandę.\nO co był oskarżony Generał\nProkurator, aktem oskarżenia sygn. akt S 101/04/Zk, Katowice, z 16 kwietnia 2007 r. objął łącznie 9 osób: Generała, gen. Tadeusza Tuczapskiego, Stanisława Kanię, gen. Floriana Siwickiego, gen. Czesława Kiszczaka, Emila Kołodzieja, Krystynę Marszałek – Młyńczyk, Eugenię Kemparę i Tadeusza Skórę. Autor, Peter Raina, akt ten zamieścił w książce na s. 415-546. Doręczano każdemu, a oskarżeni byli wzywani przez prokuratora i indywidualnie zapoznawani ze stawianymi zarzutami. Tu ciekawostka. Prokurator przesłuchiwał Generała od godz. 9.30, 31 marca 2006 r., zakończył o godz. 10.15, ale 30 marca 2006 (taki drobiazg). Warto poznać oświadczenie Generała (s. 386-387 książki) – „Zrozumiałem treść postanowienia o postawieniu zarzutów. Nie przyznaję się do popełnienia tych czynów. Odmawiam składania wyjaśnień w tej sprawie w dniu dzisiejszym. Chcę po uzyskaniu uzasadnienia zarzutów przygotować się do składania wyjaśnień oraz rozważyć potrzebę pomocy adwokata. W związku z powyższym w dniu dzisiejszym nie mam nic więcej do dodania”.\nGenerał długo nie dał się przekonać do korzystania z pomocy adwokata. Nie była to kwestia kompetencji obrońcy, a honoru żołnierskiego munduru. Uważał, iż czytelne poczucie odpowiedzialności na wszystkich stanowiskach wojskowych i państwowych oraz wszędzie prezentowana godność osobista, także służbowa, jako reprezentanta Polski poza granicami kraju, do tego – jak często mawiał – zaszczytny tytuł żołnierza i stopień wojskowy, są rękojmią wystarczającą. Z kilku osobistych rozmów wiem, iż sam akt oskarżenia uważał za osobistą obrazę, najcięższą hańbę, (wspomniał nawet kilka dni przed śmiercią), ranę na wielowiekowej rodzinnej tradycji, za upokorzenie milionów Polaków z PRL, do czego „nowa władza” użyła Jego autorytetu, żołnierskiej godności. Zabraniał mówić o tym publicznie, kilka razy sam zwierzył się na kombatanckich spotkaniach- był wśród swoich. Zobowiązał mnie, by zadbać o napis „ŻOŁNIERZ” na grobie, powiedział o tym napisie w wywiadzie Teresy Torańskiej.\nJednakże z uwagi na różne uwarunkowania, powody procesowe i organizacyjne, które prezentowane były Generałowi przez osoby bliskie, np. Mieczysława Rakowskiego, obrońcę Kazimierz Łojewskiego i innych (nazwiska pominę), a także osoby prywatne, np. panią Zofię Gąszczołowską, przyjął panią mecenas Mariolę Teklińską-Kucińską. Pani Mecenas ze swej, jakże złożonej roli – zawodowym profesjonalizmem, osobistym taktem i stanowczością wobec różnych „podejść”, np. ze strony mediów i „potrzeb procesowych”, gdy Generał był ciężko chory, osobistą kulturą i wrażliwością niosła – mówię to z całą świadomością – „ulgę dla ducha” Generała, w tym najszlachetniejszym pojęciu.\nChoć cierpienia zadanego w „majestacie prawa” nie mogła w żaden sposób złagodzić. Nie tylko ONA! Wdzięczność i szacunek Pani Mecenas.\nProkurator postawił Generałowi trzy zarzuty:\nI. że, w okresie od 27 marca 1981 r. do 12 grudnia 1981 r. w Warszawie i całej Polsce, jako funkcjonariusz państwa komunistycznego (to określenie stosuje obficie, gdzie się tylko da) – Prezes Rady Ministrów, MON oraz I Sekretarz KC PZPR (choć był nim dopiero od 18 października, nie przeszkadzało prokuratorowi pisać od 27 marca – „drobiazg”) „dopuścił się zbrodni komunistycznej(często stosowane) polegającej na kierowaniu zorganizowanym związkiem przestępczym o charakterze zbrojnym, w skład którego wchodzili Stanisław Kania, Florian Siwicki, Tadeusz Tuczapski, Czesław Kiszczak i inni(dokładność nie stała na przeszkodzie by napisać w akcie oskarżenia „i inni”). Celem tego związku było „popełnianie przestępstw polegających na pozbawieniu wolności przez internowanie, wykonywanie kar za czyny wcześniej niekaralne oraz innych przestępstw przeciwko wolności…wobec osób z NSZZ Solidarność, nadzorowanie opracowywania aktów normatywnych oraz planów… dot. nielegalnego wprowadzenia stanu wojennego”. Proszę zwrócić uwagę – czy internowania już trwały od 27 marca? – też taki „drobiazg”;\nII. że w dniu 12 grudnia, jako funkcjonariusz… „podżegał członków Rady Państwa do przekroczenia uprawnień”, przez uchwalenie znanych – tu wymienionych – dekretów Rady Państwa, „w sprawie wprowadzenia stanu wojennego ze względu na bezpieczeństwo państwa”;\nIII. że, od 13 grudnia 1981 do 31 grudnia 1982 (data zawieszenia stanu wojennego), jako funkcjonariusz… tu dodatkowo „jako Sekretarz KOK (był nim od 12 lutego 1981 r., gdy został Prezesem Rady Ministrów), Główny Inspektor Obrony Terytorialnej i Wiceminister Obrony Narodowej (Generał nigdy nim nie był!) wspólnie z Wojciechem Jaruzelskim (czyli z sobą samym, też drobiazg), Czesławem Kiszczakiem, Florianem Siwickim i innymi dopuścił się zbrodni komunistycznej… że działał w zorganizowanym związku przestępczym o charakterze zbrojnym mającym na celu popełnianie przestępstw” – powtórzone z zarzutu I oraz dodane „wykonywanie nielegalnie wydanych dekretów z 12 grudnia 1981 roku”…\nZachęcam Państwa do przeczytania całego aktu oskarżenia, to trudna lektura, nie tyle na słownictwo, co pokrętność logiki wywodu, doboru faktów sensowności komentarza.\nKilka miesięcy temu przez media przebiegła sensacyjna wiadomość, że Generał ukrywał przed prokuratorem winnych, że ktoś „pomagał” w tym „zabiegu”. Nie trudno było odczytać intencję żądnych sensacji dziennikarzy, posługiwano się nazwiskiem gen. Michała Janiszewskiego. Odesłanie ciekawskich do książki Generała „Ostatnie słowo” wyciszyło tę sprawę. Faktem jest, akt oskarżenia na s. 145 „uśmierca” gen. Michała Janiszewskiego (zmarł 3 lutego 2016 r., czyli 9 lat po jego wydaniu, spoczywa w Poznaniu). Prokurator w zażaleniu na Postanowienie Sądu Okręgowego „uśmierca” gen. Zbigniewa Nowaka. Generał podczas obrony powiedział – „pragnę podzielić się z Panem Prokuratorem dobrą wiadomością. Jeden i drugi żyją – i oby jak najdłużej”.\n„Mowa obrończa” Generała\nWspomniałem wyżej, iż „mowa obrończa” została wydana jako książka, liczy ponad 300 stron tekstu. Peter Raina zamieszcza ją w książce, wzbogacając o kilka protokołów sądowych, różnych pism i zażaleń ważnych dla oskarżonych. Ale czy dla Sądu – jak Państwo myślicie? Stąd skrótowe zaprezentowanie Państwu, z konieczności ograniczam do wątków ważących na zrozumieniu złożoności oskarżenia i ówczesnej sytuacji w Polsce – gospodarczej, politycznej, społecznej i wojskowej oraz w Europie. Szczególnie wewnętrznej Polski lat 1980-1981, jak trafnie i obrazowo ujął to Generał w ocenie („anioły i diabły”) przypomnianej na otwarcie tej publikacji. I tu pojawia się pierwszy, wręcz nie do pokonania problem, wprost stalowa bariera. To bark materiałów w aktach do oceny tych sytuacji, czego domagał się Generał. Stąd pytam dobitnie-dlaczego w akcie oskarżenia nazywany jest „zbrodniarzem”? Bo zginęli ludzie, a kto ich nakłaniał do „walki”, oporu, łamania prawa po wprowadzeniu tego stanu, czy nie ostrzegano o użyciu broni? – też wymaga przypomnienia (pisałem w tekście „Kopalnia”). Bo był „sługusem Moskwy”? Przypomnę Państwu – „Panie Generale, na Boga, wiem, że jest Pan człowiekiem uzależnionym od Moskwy, ale przecież jest Pan także patriotą”. Czy Papież nie wiedział co i kiedy, w jakich okolicznościach politycznych, gospodarczych itp. mówi-wyciągnijcie Państwo wnioski z zestawienia: „zbrodniarz” – „patriota”. Jak te słowa należało rozumieć wtedy i dziś, po 36 latach, dlaczego Episkopat, wiadomi politycy je skrywają? Czyżby „ciemny lud” nie był zdolny pojąć sensu, ludzkiego i politycznego znaczenia? A teraz kilka kluczowych kwestii.\n„Zorganizowany związek przestępczy o charakterze zbrojnym” – to nie tylko kilka osób wymienionych w akcie oskarżenia na czele z Generałem. Prokurator w „Uzasadnieniu” o nich napisał, że „w działalności przestępczej owa grupa używa broni lub zakłada jej użycie w przyszłości i w tym celu broń posiada i ją gromadzi”. Generał powiedział krótko przed Sądem – że posiadanym uzbrojeniem siedzących na ławie oskarżonych i to nie wszystkich, była broń osobista – pistolet. „Ja zaś z czasów frontowych zgromadziłem ponadto szablę”. Oceńcie Państwo sami jak „pasuje” do bandy przestępczej? Czy ten „związek” obejmował Wojskową Radę Ocalenia Narodowego(WRON) – co Państwo o tym myślicie? Otóż zdaniem prokuratora nie – ale to ciekawy temat na oddzielną publikację.\nZ prokuratorskiego „Uzasadnienia” aktu oskarżenia jasno wynika, iż obejmował siły MSW oraz Wojsko Polskie. Generał zwrócił uwagę przed Sądem, że wówczas ponad 50 proc. żołnierzy służby zasadniczej przed wcieleniem do Wojska należało do Solidarności. Jej członkami były ich rodziny, osoby bliskie, przyjaciele… W szczególnie krzywdzącym, wręcz obraźliwym świetle akt oskarżenia stawia wszystkich, szeroko rozumianych funkcjonariuszy publicznych, w tym kadrę wojskową, żołnierzy zawodowych – od podoficera do generała.. Obiektywnie rzecz biorąc, sytuuje ich w ten sposób symbolicznie, moralnie na tej ławie”. Czy prokurator nie wiedział, że taką oceną bezpodstawnie krzywdzi kilka milionów Polaków. Ten właśnie „związek” w ocenie prokuratora miał za cel popełniać przestępstwa polegające m.in. na internowaniu działaczy Solidarności i karaniu za czyny dotychczas nie karalne i szerokim zaplanowaniu działań organów państwa, przeciwko Solidarności. Nasuwa się pytanie – po co?\nDrugi zarzut – nakłanianie członków Rady Państwa do popełniania przestępstwa. Czy rozmowę Generała z Henrykiem Jabłońskim 8 grudnia można nazwać nakłanianiem? Oczywiście, ktoś powie, przecież każda rozmowa ma jakiś cel, zaprzeczycie Państwo. Nikt tu nie wchodzi w treść Czy warto zwracać uwagę na taki „drobiazg”, że prokurator tę rozmowę z Przewodniczącym „rozciąga” na całą Radę? Generał przypomniał-Przewodniczący i członkowie Rady Państwa składali zeznania przed SKOK (4 i 25 listopada 1992 i 13 stycznia 1993. Poza Ryszardem Reiffem nikt nie uważał, że był nakłaniany czy „podżegany”. Pan prof. Reiff 24 grudnia 1981 r. pisze w liście, że „ogarnia coraz lepiej ogrom zadań, które Pan Generał w imię najwyższego poczucia odpowiedzialności za los narodu i państwa wziął na swe barki… Sprawa ocalenia Polski – to brzemię nadludzkie. Trzeba jeszcze ogromnej siły i odporności, by doprowadzić do sytuacji, która przyniesie wytchnienie Pana sercu, a Ojczyźnie stabilizację i nowe perspektywy rozwojowe”. Po 12 latach zmienił zdanie – może!\nTrzeci zarzut – że w stanie wojennym działał w związku przestępczym, dopuszczał się internowań, przestępstw przeciwko wolności obywateli i wykonywał dekrety Rady Państwa. Kwestia internowania działaczy Solidarności to temat zasługujący na odrębną analizę. Tu tylko pytanie- czy Premier Rządu, jako organ władzy wykonawczej miał nie wykonywać tych dekretów? O logikę zarzutu nie pytam.\n„Tajemnica” aktu oskarżenia\nKonstrukcja myślowa aktu oskarżenia kieruje uwagę Czytelnika, na swoistą „podłość” władzy, która tworzy „związek przestępczy”; przygotowuje główne organy państwa, tj. rząd, Wojsko, siły MSW; śledzi, internuje i karze więzieniem działaczy i członków Solidarności. Prokurator, często używając określenia „kontrrewolucja”, sprytnie tworzy wrażenie poniżania „związku” przez władze. Tu przypomnę Państwu, iż „kontrrewolucją” nasi sąsiedzi, głównie ZSRR wcześniej, bo w 1970 r. określali wydarzenia w Gdańsku. Generał podczas pracy nad „mową obrończą”, zwierzył się – „jeszcze teraz dźwięczą mi w uszach słowa Breżniewa u was kontra, nada wziat’ za mordu, my pamożem”(używali je i inni działacze KPZR, władz ZSRR, także NRD oraz CSRS w rozmowach z naszymi przedstawicielami).\nTrudno oprzeć się pytaniu czym „związek” ten „zasłużył” sobie na takie nazywanie i traktowanie? Czym NSZZ był, że cała władza jest do niego negatywnie nastawiona? Generał przed Sądem m.in. mówił – „Linię przewodnią oskarżenia, str. 15, 22, 131 stanowi założenie, iż władze – od początku powstania Solidarności, z całą determinacją i premedytacją planowały jej likwidację. Na str. 142 nazywa to inaczej, bo „unieszkodliwieniem”. A na str. 27-28 jakościowo inna formuła, a mianowicie, że chodziło o „spacyfikowanie Solidarności” – co jak wiadomo – nie jest tożsame z „likwidacją”… Zwracam się do Wysokiego Sądu z wnioskiem, ażeby zechciał spowodować wyjaśnienie przez Prokuraturę, które z trzech wyżej wskazanych pojęć chce uznać – a przede wszystkim dlaczego – za swe ostateczne stanowisko”.\nSzanowni Czytelnicy, proszę zastanowić się – tych trzech pojęć prokurator używa przez nieuwagę, roztargnienie, zamiennie, gdyż nie może się zdecydować czy świadomie? Sądzę, że świadomie, by odbiorca, tj. „zwykły obywatel” niezbyt wgłębiając się w treść, sens pojęcia, a słuchający i czytający prasę nabrał przekonania o różnych, oczywiście drańskich, łajdackich „chwytach” władzy. Po drodze, by sami oskarżeni też się w tym pogubili. By nie mogli „dojść prawdy” jaki ten „związek” w rzeczywistości był i jest. Wówczas, w latach 1980-1981, później w 1991 r. gdy zgłoszono wniosek powołania w Sejmie Komisji Odpowiedzialności i postawienie przed nią tzw. autorów stanu oraz w latach 2004- 2014 gdy trwało przygotowanie i sam proces sądowy, wiąż była nagłaśniana teza, że Solidarność walczy o dobro robotnika o wolność i niepodległość Polski, o zrzucenie „sowieckiego jarzma” przez odebranie PZPR, (pogardliwie nazywaną „komuną”) władzy, a nawet, że obaliła mur berliński itp. Że mogło to się stać o wiele szybciej, gdyby nie stan wojenny, „oszustwo i zdrada” przy Okrągłym Stole (te fałszerstwa i różne obelgi było słychać przy okazji 30 rocznicy). Czy zaprzeczycie, że teza ta nie tylko znalazła posłuch ale głośne i znaczące „oprzyrządowanie” naukowe oraz wsparcie Kościoła.\nProszę wczytać się w te tezy jeszcze raz, kto zaprzeczy, np. że 21 postulatów nie zmierzało do poprawy płacy i życia robotników, ograniczenia cenzury, itp. Tak, to prawda – problem tkwi w szczegółach – jakimi metodami i jakim kosztem, czy strajki były właściwym środkiem? Proszę sięgnąć pamięcią – dlaczego tak trudno było zdobyć artykuły spożywcze na kartki, nawet mleko dla dzieci. Bo „władza ukrywała” – jak głosili „wodzowie” Solidarności – czy strajki, powodowały braki na rynku i zakłócenia w dostawach? Tu jest sedno rzeczy. Nie wierzycie Państwo – dowód, jeden z wielu – prof. Jan Szczepański, Przewodniczący Komisji Nadzwyczajnej Sejmu ds. kontroli realizacji porozumień sierpniowo-wrześniowych, jeszcze w lipcu 1981 roku informował, że wartość około 700 lokalnych, głównie wystrajkowanych umów przekroczyła dwukrotnie poziom dochodu narodowego kraju. Lawina pieniądza pustoszyła rynek. Związana z tym panika poprzez wykupywanie „na zapas”, pojawiających się niektórych towarów, pogłębiała niedobory. Szalała spekulacja. W konsekwencji nie kończące się kolejki, puste półki, brak elementarnych artykułów, zakłócenia nawet w zaopatrzeniu kartkowym. Trzeba przypomnieć długotrwałe protesty i strajki, żądające niezwłocznego wprowadzenia wszystkich wolnych sobót. Przeczytajcie Państwo jeszcze raz, zastanówcie się chwilę i wyobraźcie to sobie dziś, w 2019 r.- żądania już lipcu (połowa roku) 2 razy przekraczają roczny dochód Polski. Za ile lat można będzie je spełnić – pomyślcie! Solidarność chce spełnienia teraz, już, a nie „kiedyś”! Profesor Andrzej Paczkowski: (Droga do mniejszego zła, Wyd. Literackie, Kraków 2002) pisze-powstał „oczywisty mechanizm …można go określić jako „spiralę radykalności”: im przeciwnik jest mniej chętny do ustępstw, tym dalej idące żądania wysuwa się pod jego adresem. Jeśli zaś ustępuje, uważa się go za słabego, co także wyzwala nowe pomysły żądań”. Czy znacie Czytelnicy dobitniejszą, jaśniejszą ocenę tamtej sytuacji? Z kolei prof. Bronisław Geremek mówi – „kraj znajduje się w sytuacji zagrożenia narodowego, jakich było niewiele w historii Polski. Grozi nie tylko interwencja, ale i upadek z przyczyn wewnętrznych (…) Katastrofa jest faktem oczywistym. Jest to katastrofa wciągająca. Nikt, z siedzących przy tym stole nie wie jak wyjść z kryzysu” (spotkanie w Redakcji „Robotnika”, sierpień 1981). I co z tego, że Lech Wałęsa jesienią 1981 r. jeździł po kraju i „gasił strajki”- jaki osiągnął efekt- sami oceńcie. Zaś 10 listopada 1980 r., podczas rejestracji NSZZ w Sądzie powiedział dziennikarzom: „Nie kwestionujemy socjalizmu. Na pewno nie wrócimy do kapitalizmu, ani nie skopiujemy żadnego wzorca zachodniego, bo tu jest Polska i chcemy mieć rozwiązania polskie. Socjalizm to jest system niezły i niech będzie, ale kontrolowany. Współudział związków powinien być pełniejszy. Niech panowie zapiszą, że nie będziemy wysuwać programów politycznych, a w żadnym wypadku ich realizować”. I co, sięgnijcie pamięcią – jak Wałęsa i kierownictwo Solidarności odnosiło się do władzy, do PZPR. Tu taki przykład – „Solidarność miała wówczas (jesień 1981 r.) poczucie siły, potęgi. Padały nawet ze związkowego wysoka słowa „czapkami was nakryjemy”. Opozycja była w ofensywie. Władzę widziała jako słabą, rozkojarzoną, w istocie bezradną. Taki pogląd, taka ocena stosunku sił nie stanowi zachęty do kompromisu. Chcąc do niego doprowadzić, niejako go wymusić – my, władza, też musieliśmy prężyć muskuły, a więc i przygotowywać, zbyt zresztą tego nie kryjąc, siłowy wariant. W ten sposób dawaliśmy również sygnał: porozumienie, kompromis – tak, destabilizacja, degradacja państwa – nie. Do ostatniej chwili, do godziny 14 – tej 12 grudnia to był koszmar wahań, bolesnych rozterek, oporów. I wciąż nadziei. Nie przebieraliśmy nogami do tego skrajnego rozwiązania” – oceniał Generał. To zresztą osobny temat publikacji „Generał-Solidarność”.\nJak groźna dla samych Polaków była sytuacja wewnętrzna, świadczy taka ocena 181 Konferencji Episkopatu Polski (obradowała w dniach 25-26 listopada 1981 r.): „Kraj nasz znajduje się w obliczu wielu niebezpieczeństw, przemieszczają się nad nim ciemne chmury, grożące bratobójczą walką”. Wówczas i dziś nikt chyba nie zakładał, że ta ocena Episkopatu była „na wyrost”, by kogoś „postraszyć”, nie daj Boże wprowadzić w błąd. Kilka dni później, podczas obrad w Radomiu padły słynne zawołania – „A na drzewach zamiast liści będą wisieć komuniści”… „Porozumienia nie będzie… nie ma się z kim porozumieć, będzie targanie po szczękach”. Nikt z nich nie pomyślał, że może wisieć, dostać w „szczenę”? Wczytajcie się Państwo w sens i treść tych „złotych myśli”. Proszę nie podejrzewać mnie o „złe rady”, jeśli zachęcam, do wyobraźni tamtej sytuacji w 2019. Władysław Frasyniuk na posiedzeniu KKP obrazowo ocenia: „Marzą się nam zaszczyty poselskie. Rulewski zostawia władzom alternatywę – albo staniecie do walki i wam przypieprzymy, a jak stchórzycie i nie staniecie, to i tak wam dopieprzymy”. Bogdan Lis – w relacji z 1 stycznia 1984r (jest w książce pt. „Konspira”) m.in., mówi: „Panowało u nas poczucie komfortu psychicznego, iż praktycznie nic nam nie grozi. Główną słabość Solidarności, szczególnie pod koniec 1981roku, widziałbym w bufonadzie działaczy, często szczebla zakładowego. Nie dotyczy to może większości, ale ton nadawali ci, którzy potrafili głośno mówić i w odpowiednim momencie bić pięścią w stół”. Bogdan Borusewicz: „Kwitł kult wodzostwa. Najpierw wódz najwyższy – Wałęsa, którego nie można było krytykować, potem wodzowie w każdym województwie, niemal w każdym zakładzie… Powstało w Solidarności skrzydło porównywalne tylko z „Grunwaldem” czy „Rzeczywistością”. Różnicę widziałem tylko jedną – stosunek do komunizmu. „Prawdziwi Polacy” z Solidarności też reprezentowali ideologię totalitarną, tylko w kolorze innym niż czerwony. Co dziwniejsze – skrzydło to wywarło duże wpływy wśród robotników… Nastąpił amok. Przestano myśleć kategoriami politycznymi, a zaczęto mistycznymi – że jak się powie słowo, to stanie się ono ciałem, czyli jak powiemy „oddajcie władzę”, to władza znajdzie się w naszych rękach” („Konspira”, zapis z 11 października 1983 r.)\nZ kolei„Posłanie do narodów Europy” tzw. jastrzębie we władzach ZSRR uznali za „wezwanie do interwencji” we wrześniu 1981 r. – że na szczęście dla nas do niej nie doszło, to jeszcze tajemnica archiwów ZSRR. Dlatego Generał wzywał – nie jeden raz – by „Rachunek sumienia trzeba zawsze zaczynać od siebie. W realiach ostrego podziału Europy i świata, nasza „bijatyka” nie mogła skończyć się dobrze. Nie od dziś podkreślam, że biorę odpowiedzialność na siebie”. Jedynie prof. Karol Modzelewski mówił: „I choć wiele rzeczy mogliśmy zrobić lepiej albo gorzej, nie sądzę, abyśmy byli w stanie uniknąć dramatycznego finału (stanu wojennego). Ale odpowiadamy za ten finał, bo do wszystkiego przykładaliśmy rękę, po obu stronach. I nie w jedną pierś trzeba się uderzyć… (mówiąc o tragedii w kopalni „Wujek”) Ja też ponoszę moralną odpowiedzialność za śmierć tych ludzi. Odpowiedzialność, od której nikt z nas, biorących czynny udział w podejmowaniu decyzji, nie może się wykręcić i nie powinien składać jej wyłącznie na kogoś innego (w XX-lecie stanu wojennego).\nTo tylko kilka przykładów „patriotycznego” działania Solidarności. Ujawnienie przed Sądem i Polakami wielu dokumentów „otworzyłoby oczy”, że Polacy przez Solidarność stali się groźni sami dla siebie! Tak, sami sobie! Takich dowodów nie chciał ani prokurator, ani Sąd – dlaczego? tajemnica! – „Przerażenie wywołuje lektura orzeczenia Warszawskiego Sądu Okręgowego w sprawie oskarżenia osób odpowiedzialnych za stan wojenny w Polsce. Przerażenie wynika z ignorancji, niewiedzy, „naiwności” czy niesprawności Sądu w przedstawieniu orzeczenia wyroku. Fakty w oskarżeniu są zafałszowane”. Nie tylko do tego wniosku doszedł Peter Raina w swojej nowej książce. Warto po nią sięgnąć, zachęcam!\nFiled under: Peter Raina, stan wojenny, Wojciech Jaruzelski


rodzaje - Budowa i remont\nPodłogi z żywicy Posadzki tego typu jeszcze jakiś czas temu stosowane były w pomieszczeniach produkcyjnych ( warsztat, hala produkcyjna ) , magazynowych lub o przeznaczeniu gospodarczym ( garaż, piwnica lub kotłownia ) oraz tarasach i balkonach. W ostatnich latach posadzki żywiczne coraz częściej spotykane są również w domach i mieszkaniach […]\nKlimatyzatory domowe stanowią świetne rozwiązanie na upalne dni. Ich zasada działania opiera się na przekazaniu chłodu do danego pomieszczenia oraz odebrania ciepłego powietrza i usunięciu go na zewnątrz. Jednakże należy mieć na uwadze, że podczas przepływu ciepłego powietrza przez odpowiednio schłodzone wnętrze klimatyzatora domowego dochodzi do skroplenia pary […]\nOpublikowane przez Robert Kucharski o 13 listopada 2018\nPodsumowanie: Kurtyny powietrzne to nowoczesne systemy, które zyskują obecnie coraz większą popularność. Montuje się je w wielu budynkach, przede wszystkim sklepach, biurowcach oraz zakładach przemysłowych. Pozwalają zmniejszyć koszty ogrzewania pomieszczeń, ze względu na minimalizowanie różnicy temperatury w środku i na zewnątrz. Dobrze dobrane kurtyny powietrzne spełnią oczekiwania każdego […]\nOpublikowane przez Robert Kucharski o 29 października 2018\nJak wybrać dobry osuszacz powietrza ?\nOpublikowane przez Robert Kucharski o 23 października 2018\nInstalacje wentylacyjne i klimatyzacyjne: filtry powietrza\nOpublikowane przez Robert Kucharski o 3 października 2018\nJaki są rodzaje pomp ciepła to pytanie nurtuje każdego inwestora który zastanawia się nad wyborem tego źródła ciepła do własnego budowanego lub modernizowanego domu. Najprościej pompy ciepła można podzielić na urządzenia powietrzne które czerpią energię z otaczającego nas powietrza oraz na gruntowe które z kolei czerpią darmowa energię […]\nOpublikowane przez Redaktor o 4 września 2018\nRozmieszczenie kratek i anemostatów – jak zrobić to prawidłowo?\nRozmieszczenie kratek i anemostatów – jak zrobić to prawidłowo? To jedno z pytań jakie stawiają sobie inwestorzy wprowadzający do swojego domi i mieszkania system wentylacji mechanicznej ( rekuperacji ). Przeczytaj nasz poradnik jak w prawidłowy sposób rozplanować rozmieszczenie kratek i anemostatów.\nOpublikowane przez Robert Kucharski o 4 maja 2018\nRekuperacja czy klimatyzacja ?\nRekuperacja czy klimatyzacja ? Celem rekuperacji jest wprowadzenie do pomieszczeń świeżego powietrza, charakteryzuje się ono dużym stężeniem tlenu oraz małym stężeniem dwutlenku węgla. Natomiast głównym zadaniem klimatyzacji jest poprawa komfortu cieplnego polegająca na ustaleniu odpowiedniej wartości temperatury w pomieszczeniach. Klimatyzacja dba także o wilgotność, która powinna szacować się […]\nOpublikowane przez Robert Kucharski o 9 marca 2018\nŻywica epoksydowa jest obecnie bardzo szerokie, nie tylko ze względu na jej właściwości, ale także dlatego, że dostępna jest ona w wielu wersjach w praktycznie każdym markecie budowlanym. Można nabyć ją pod postacią systemów posadzkowych, kleju lub fugi. Ten rodzaj materiału budowlanego można wykorzystać zarówno w budynkach mieszkalnych, […]


HARLEQUIN MEDICAL - Księgarnia PWN\nPo zerwanych zaręczynach Isla spełniła swe marzenie i przyjęła pracę lekarki na luksusowym statku wycieczkowym. W wieczór poprzedzający rejs poznała w nadmorskim barze przystojnego i czarują...\nPo namiętnej przygodzie na Hawajach doktor Merry Bell zachodzi w ciążę. Ojcem dziecka jest Kristjan Gunnarsson, pediatra z Islandii. Merry niczego od niego nie oczekuje, uważa jednak za słuszne zaw...\nDoktor Mila Ricci, weteranka wojny w Afganistanie, przyjechała na Gili Indah, by w miejscowej klinice poznać nowatorską metodę usuwania blizn. Założycielem kliniki jest Sebastian Becker, amerykańsk...\nRyder i McKenzie są lekarzami w szpitalu w Seattle. Ich współpraca zawodowa układa się nieźle, choć McKenzie odnosi wrażenie, że prywatnie Ryder jej unika. Gdy otrzymuje zaproszenie na ślub ...\nDoktor Katherine Murphy, ceniona wirusolog, zamieniła klimat zimowego Chicago na słoneczne Hawaje. Pierwszego dnia pobytu na Oahu o mało nie straciła życia: zachwycona pięknem wyspy, wskoczyła do w...\nNie pozwól jej odejść! Jego mózg wysyłał ten komunikat niczym sygnał alarmowy. Powinien zerwać się z krzesła, zatrzymać ją, błagać, by została. Nie ruszył się z miejsca. Nie był gotow...


Informator Stolicy - Wisła Warszawa wicemistrzem siatkarskiej I ligi\nSobotni mecz Bemowskie Syreny rozpoczęły osłabione. Kontuzja pleców wyeliminowała z gry czołową zawodniczkę Wisły - Katarzynę Połeć. Mimo to warszawianki wykazały się walecznością, zaangażowaniem i chęcią pokazania się z jak najlepszej strony przed własną publicznością. Podopieczne Ewy Cabajewskiej po emocjonujących końcówkach przegrały dwa pierwsze sety. Trzecia partia padła łupem gospodyń, głównie za sprawą znakomitych akcji Katarzyny Marcyniuk i Żanety Baran. Kolejna odsłona należała już do drużyny Jokera Mekro Energoremont Świecie. Dzięki wygranej drużyna ta objęła prowadzenie w finale I ligi 2:1.\nNiedzielne spotkanie w hali OSiR Bemowo było podobne do sobotniej rywalizacji z tym, że to stołeczna ekipa schodziła z parkietu jako zwycięzca. Siatkarki ze stolicy przyjmowały piłki teoretycznie nie do obrony, zdobywały punkty po pięknych atakach, były niezwykle skuteczne na zagrywce, jak i w bloku. Funkcjonowało wszystko. Na boisku królowała tak jak dzień wcześniej Katarzyna Marcyniuk oraz Ewelina Mikołajewska - MVP niedzielnego spotkania. Wisła przy głośnym dopingu swoich kibiców wygrała mecz 3:1 i wyrównała stan rywalizacji na 2:2.\nPiąte, decydujące o mistrzostwie I ligi spotkanie rozegrane zostało w środę, 10 kwietnia w Świeciu. Ostatnie spotkanie pokazało, jak bardzo wyrównany w tym roku był poziom rozgrywek. Aby dowiedzieć się kto będzie walczył w barażach o awans do Ligi Siatkówki Kobiet trzeba było poczekać ponad dwie godziny. Do wyłonienia zwycięzcy potrzebne było aż pięć setów. W tie-breaku 15:12 wygrały gospodynie i to one cieszyły się z pierwszego miejsca w lidze w sezonie 2018/2019.\nWyniki wszystkich spotkań finałowych o mistrzostwo I ligi:\nWisła Warszawa - Joker Mekro Energoremont Świecie 1:3 (23:25, 20:25, 25:19, 18:25)\nJoker Mekro Energoremont Świecie - Wisła Warszawa 3:2 (25:15, 25:23, 15:25, 20:25, 15:12)


Do przerwy 4:14 - Sztuka architektury\nStrona główna News Kraj Do przerwy 4:14\nData dodania: 11.09.2008 Czas czytania: ~3 min\n„Czy Warszawa jest nowym Berlinem?” – pytają redaktorzy Wallpaper*. I odpowiadają: „Rzeczywiście doświadcza ona teraz rodzaju budowlanego boomu, który Niemcy przeżyły w latach 90-tych. W Warszawie nie notowano takiej aktywności od czasu odbudowy po II wojnie światowej, kiedy to, jako centrum ruchu oporu, została zrównana z ziemią. Teraz wieżowce i niższe budynki pojawiają się w całym mieście, a ich autorami są zarówno twórcy lokalni, jak i sławy światowej architektury.”(Clare Dowdy, Bartosz Haduch, Michal Haduch) Wallpaper* prezentuje swoim czytelnikom wybór najciekawszych budynków, które w Polsce powstają oraz planowanych inwestycji. Autorami większości są architekci z zagranicy. Na 18 wyróżnionych obiektów tylko cztery wyszły z polskich pracowni. Z jednej strony, można się cieszyć, że Polska staje się coraz bardziej atrakcyjnym rynkiem dla zagranicznych, cenionych na całym świecie architektów (choć oczywiście daleko nam do Bliskiego Wschodu, Chin, czy Rosji, które są w stanie przeznaczyć na budowę nowych, spektakularnych obiektów ogromne sumy). Z drugiej – martwi, że niewiele dobrych polskich pracowni, a przecież takich nam nie brakuje, jest doceniana przez międzynarodowych inwestorów (bo krajowych im nie brakuje). Tak więc raport Wallpapera* to raczej prezentacja, tej promowanej, architektury w Polsce, niż polskiej. A oto obiekty, które znalazły się na liście Wallpapera*: - Dzielnica Polski Hak w Gdańsku, Korona Tower w Poznaniu i Złota 44 w Warszawie, Daniel Libeskind, - SARL Hotel Hilton we Wrocławiu, Gottesman Szmelcman, - Filharminia w Szczecinie, Barozzi Veiga, - Ambasada Brytyjska w Warszawie, Tony Fretton Architects, - Lilium Tower w Warszawie, Zaha Hadid, - Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Christian Kerez, - Muzeum Historii Żydów Polskich, Lahdelma & Mahlamaki Architects, - Nowe centrum kultury w Gliwicach, Meduza Group, - Pieszy Most Duchów w Oświęcimiu, Jarosław Kozakiewicz, - Angel Wings we Wrocławiu, Gottesman Szmelcman, - Biblioteka Uniwersytecka w Katowicach, HS99, - Muzeum Tadeusza Kantora w Krakowie, nsMoonStudio & Wizja, - Baltic Arena w Gdańsku, Rohde-Kellerman-Wawrowsky, - SOF Hotel Park Inn w Krakowie, Jurgen Mayer H., - Cicha 8 w Warszawie, Jurgen Mayer H., - Rozbudowa Muzeum Narodowego w Poznaniu, Claudio Silvestrin Więcej na stronie www.wallpaper.com/architecture Diagnoza prezentowana przez autorów jest oczywiście mocno subiektywna i z natury rzeczy dotyczy jak zwykle projektów najbardziej nagłośnionych, a nie tych rzeczywiście najciekawszych. Choć kilka z nich prezentuje rzeczywiście niezły poziom, to autorzy raczej pozostali na powierzchni tzw. medialnej, międzynarodowej do tego, piany i nie sięgnęli do prawdziwych kazamatów polskiej architektury. Nie ma chociażby katowickiej filharmonii, Centrum Nauki Kopernik w Warszawie, domku logicznego, Centrum Solidarności czy Pawilonu Wyspiańskiego. Decydującym dla autorów okazało się chyba kryterium pokoleniowe i towarzyskie. Ale to jest w końcu domena tego typu magazynów trendy, jak Wallpaper, który jednak niewiele ma wspólnego z prawdziwą krytyką architektury, której ciągle nam brakuje. Wśród 18 interesujących, zdaniem autorów, projektów wynik 4:14 w meczu Polska-Reszta Świata - to jednak nie brzmi za dobrze...


Harem czy dyskretny romans | Portal Turystyczny Bagien Biebrzańskich Biebrza Eco-Travel\nHarem czy dyskretny romans\nPortal Turystyczny Bagien Biebrzańskich Biebrza Eco-TravelAktualnościHarem czy dyskretny romans\nU łosia sprawa przedstawia się zupełnie inaczej. Głos byka jest cichy, bo też nie służy – tak jak u jelenia, obwieszczaniu swoich praw do haremu i budzeniu grozy wśród konkurentów. Głos łosia (choć także niesie informację o jego sile) bardziej brzmi jak zaczepka – służy głównie namierzaniu się partnerów. Wędrujący przez bagna byk poszukując klępy, wydaje jednostajne, miarowe postękiwania. Nie wysila się – daje fory partnerkom. A te dysponują całym spektrum głosowych wabików na swoich Panów. Im bardziej są gotowe do zajścia w ciążę tym szerszej amplitudy dźwięk wydają. Łosza podobnie jak i łania wchodzi w ruję tylko na kilka dni, dlatego samiec łosia – unikając powielania “błędów” kolegi jelenia, nie traci energii na pilnowanie i obronę całej grupy samic przez trwanie całego okresu godowego. Jest minimalistą – zjawia się przy samicy tylko na czas trwania rui, czyli na kilka dni. To jedyna szansa by zobaczyć rodzinę w komplecie. Na sielskie scenki z życia rodzinnego nie ma jednak co liczyć. Istnieje bowiem bardzo nikłe prawdopodobieństwo, że przebywający z matką 4-miesięczny łoszak jest potomkiem, przebywającego aktualnie z nimi byka. A potomków innych byków, ze zrozumiałych względów, samce rzadko kiedy darzą sympatią. W ich naturze natomiast leży dyskretne opuszczanie Pań po zakończeniu ich rui. Spokojnie jednak spać nie mogą. Sen z powiek spędza im obmyślanie strategii jak w najszybszy sposób “teleportować się” do kolejnej rujnej klępy. Bo bagna są rozległe, czasu jest niewiele a rujne w danej chwili łosze rozmieszczone są zupełnie przypadkowo. Odnalezienie partnerki wcale nie oznacza końca problemów. Tu, podobnie jak u jeleni, konkurencja też nie śpi – choć w odróżnieniu od nich konfrontacja byków zazwyczaj kończy się na rytualnych demonstracjach siły głosu i tężyzny fizycznej podczas walki z… krzakiem. Ponieważ walka wręcz, zarówno dla łosia jak i jelenia jest ryzykowna (u obu gatunków znajdowane są martwe byki splecione porożem) do potyczek dochodzi tylko po wyczerpaniu wszystkich innych sposobów na zdominowanie rywala i tylko wtedy, gdy na arenie spotykają się 2 byki o jednakowej sile.


Bitwa pod Sekigaharą | Japoland\nBitwa pod Sekigaharą (関ヶ原の戦い Sekigahara no tatakai) określana jest nierzadko mianem najważniejszej bitwy w historii Japonii. Nie ulega wątpliwości, że biorąc pod uwagę czasy, w których miała miejsce, jej rozmach był ogromny.\nDo bitwy doszło 21 października 1600 r. niedaleko miasta Sekigahara. Starcie przesądziło o historii Japonii na kolejnych ponad dwieście pięćdziesiąt lat. W bitwie stanęły naprzeciw siebie dwie armie – Armia wschodnia i Armia Zachodnia. Siłom tej pierwszej przewodził Ieyasu Tokugawa (徳川 家康), który zgodnie z szacunkami miał pod sobą około 130 tys. żołnierzy. Liczącą mniej więcej 80 tys. wojowników Armią Zachodnią dowodził zaś ówczesny daimyō (大名) Mitsunari Ishida (石田 三成).\nZgodnie z relacjami w dniu bitwy warunki pogodowe były niezwykle uciążliwe. Samo starcie było zaś brutalne i trwało kilka godzin. W pewnym momencie dwa oddziały Armii Zachodniej zmieniły stronę i wydaje się, że była to chwila, w którym zwycięstwo Tokugawy zostało przesądzone. Ishida próbował ratować się ucieczką, jednak wkrótce został schwytany i stracony.\nTrzy lata później Tokugawa otrzymał tytuł siogun (将軍 shōgun), a realna władza w Japonii przeszła w ręce jego rodu. Tytuł ten w roku 1605 przekazał swojemu synowi i tak przez kolejnych dwieście pięćdziesiąt lat ród Tokugawa pozostawał u władzy. Jej kres nastąpił wraz z dotarciem do Japonii amerykańskiego komandora Perry’ego.\nŹródło ilustracji: https://toyokeizai.net/\nhistoria JaponiiTokugawaTokugawa Ieyatsu


Polski most szpiegów. Kulisy operacji dyplomatycznych oczami ambasadora RP - Walewski Łukasz | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nPolski most szpiegów. Kulisy operacji dyplomatycznych oczami ambasadora RP (okładka miękka)\nWalewski Łukasz , Piekarski Jan Wojciech\n"Kulisy tajnych operacji i rozmowy, od których zależy ludzkie życie. Wojny i rewolucje, narażanie siebie i bliskich. Jan Wojciech Piekarski przez lata był tam, gdzie najgoręcej. Reprezentował Polskę i USA, pertraktował z przedstawicielami reżimowych rządów i zachowywał zimną krew, gdy wokół płonął świat. Jego historia to gotowy materiał na scenariusz filmowy".\nTytuł: Polski most szpiegów. Kulisy operacji dyplomatycznych oczami ambasadora RP\nAutor: Walewski Łukasz , Piekarski Jan Wojciech\nWymiary produktu [mm]: 214 x 151 x 30\nWłaśnie zrecenzowałem Polski most szpiegów. Kulisy operacji dyplomatycznych oczami ambasadora RP\nZakulisowa prawda o polskiej dyplomacji Kiedy w 1966 roku młody chłopak z Radomia wyjeżdżał jako tłumacz na Daleki Wschód, nie wiedział, że to początek błyskotliwej kariery dyplomatycznej. Nie ...\n02-03-2018 o godz 08:53 przez: Maria Bopgusz\nKsiążka jest wywiadem ze znanym dyplomatą. Podsumowanie kariery zawodowej- miejsca i najważniejsze wydarzenia. Po przeczytaniu mam wrażenie jakby autorzy podjęli decyzję o napisaniu książki bardzo dyskretnej.\n19-03-2018 o godz 00:00 przez: Bogdan Oleksiak\nWstyd się przyznać, gdy po przeczytaniu takich wydarzeń człowiek uświadamia sobie, że tak mało wie o historii. Nigdy wcześniej nie słyszałem o istnieniu Jana Wojciecha Piekarskiego, a tym bardziej o tych poczynaniach, które mrożą krew w żyłach. Już do samego początku znajdował się w miejscu, gdzie większość z nas nie znała by wyjścia. On jednak był osobą na odpowiednim miejscu. Wszystkie jego ruchy miały pozytywne skutki. Trudno w to uwierzyć, ale to właśnie Polak, tak Polak, miał tak wielki wpływ na losy współczesnego świata. Zapisana w bardzo przyjemny sposób, który jeszcze bardziej wciąga w ciekawe historie.


Rybnicka Jesień Kabaretowa: Finał świętowania jubileuszu - Polsat.pl\nRybnicka Jesień Kabaretowa: Finał świętowania jubileuszu\nObchody dwudziestopięciolecia Ryjka dobiegły końca. W czyje ręce trafiła specjalna nagroda? W drugiej części koncertu o Złote Gacie rywalizowali: Kabaret Paranienormalni, Kabaret Czesuaf, Kabaret Ciach, Kabaret Chyba, Kabaret Para Numer Dwa. Na scenie pojawili się także Kabaret Ani Mru-Mru, Kabaret Smile i Mariusz Kałamaga. Wieczór poprowadzili Robert Korólczyk i Bartosz Demczuk, a muzyczną oprawę zapewnił zespół Life Club Band.\nDruga odsłona kabaretowej rywalizacji\n- Ryjek to konkurs, premierowe skecze i najlepsza na świecie publiczność - podkreślił na wstępie drugiej częci koncertu jubileuszowego Bartosz Demczuk. - Skoro to wyjątkowy wieczór, to i nagroda musi być wyjątkowa - zaznaczył Robert Korólczyk przed prezentacją Złotych Gaci i zaproszeniem do dalszych zmagań kabaretów.\nNa początek drugiej części Kabaret Paranienormalni. Zdobywcy nagrody publiczności z 2009 roku przygotowali wówczas skecz w kategorii „przyjęcie”. Teraz postanowili pokazać, jak wygląda przyjęcie, ale do tak poważnej instytucji, jaką jest... mafia. Aspirujący do roli księgowego Maciek był mocno przejęty spotkaniem, ale nie chciał wziąć sobie do serca rady kolegi - Kluchy - aby nie odzywać się ani słowem. Kiedy pojawił się boss, to czy nadal trzymały się go żarty?\nKabaret Ani Mru-Mru wystąpił ze skeczem w pierwszej części koncertu, a w drugiej w rozmowie z Łukaszem Kaczmarczykiem i Mateuszem Banaszkiewiczem Marcin i Michał Wójcik opowiedzieli o swoich wspomnieniach związanych z udziałem w Rybnickiej Jesieni Kabaretowej. Zdradzili między innymi, czy mają taktykę na przygotowywanie skeczy na ten festiwal, która ze scenek była inspirowana prawdziwymi wydarzeniami.\nKabaret Czesuaf w 2018 roku zdobył nagrodę kabaretów między innymi dzięki skeczowi „Hrabia”. Czas na kontynuację! Pomiędzy gospodarzem a hrabiną kursował służący Jan, którego precyzja językowa zostawiała wiele do życzenia. I tak od słowa do słowa powoli narastał konflikt. A w międzyczasie nadeszło rozwiązanie...\nDo rywalizacji o Złote Gacie stanęli także laureaci pierwszej nagrody na historycznym pierwszym Ryjku. Kabaret Ciach w ulubionym teleturnieju widzów, czyli „Jaka to choroba?”. W walce o zwycięstwo światowej sławy kardiochirurg oraz lekarka pierwszego kontaktu i zarazem specjalistka od chorób zewnętrznych. Z jakimi pytaniami musieli się zmierzyć?\nPodczas chwili przerwy od skeczy Kabaret Smile opowiedział o swojej recepcie na zdobycie potrójnej korony na Ryjku. Po rady udali się do Kabaretu Ani Mru-Mru, który jako pierwszy dokonał takiej sztuki. Opowiedzieli także o emocjach związanych z ocenianiem kolegów ze sceny i przyznawaniem im najwyższych not.\nBo Rybnik Ryjkiem oddycha!\nPora na odrobinę muzyki. Na scenie Kabaret Chyba, który w jubileuszowym Ryjku był najlepszy w kategorii Gdy życie się z nami nie pieści. Zdobywcy nagrody tajnego jurora w 2019 roku i Melodyjnej nagrody im. Artura w 2017 roku zaprosili na wyjątkowy występ poprzedzony specjalnymi życzeniami.\nPara Numer Dwa, czyli Ewa Błachnio i Łukasz Karczmarczyk w skeczu z gościnnym udziałem Roberta Korólczyka o tym, że nie jest łatwo wypisać dziecko z religii. Nowakowski znowu przyszedł to zrobić, a ja nie mam gdzie uciekać - alarmowała księdza zakonnica. Razem z duchownym szukali rozmaitych sposobów na zniechęcenie interesanta. Kto był górą?\nMariusz Kałamaga wielokrotnie zaznaczył się w historii Ryjka, zarówno na scenie, jak i poza nią. Podczas drugiej części koncertu jubileuszowego zaprezentował monolog, w którym poruszył tematy polityczne, społeczne i damsko-męskie.\nWręczenie Złotych Gaci\nWszystko, co dobre kiedyś się kończy. Tak jak świętowanie dwudziestopięciolecia Ryjka. Nadszedł długo wyczekiwany moment, czyli ogłoszenie zwycięzcy specjalnej nagrody. Głosami publiczności Złote Gacie zdobył Kabaret Czesuaf. - Ja chciałam podziękować, bo mi się wydaje, że dla mnie to jest bardziej nagroda za przeżycie - stwierdziła Olga Łasak nawiązując do wybuchów śmiechu, które towarzyszyły jej podczas występu.\nA na koniec muzyczna niespodzianka w wykonaniu Kabaretu Smile. Paweł Szwajgier, Michał Kincel i Andrzej Mierzejewski zagrali specjalny utwór z okazji jubileuszu. Bo „tu jest nasze miejsce na Ziemi każdej jesieni”! Prowadzący wieczór Robert Korólczyk i Bartosz Demczuk nie kryli zaskoczenia i ogromnego wzruszenia.\nDziękujemy za wspólną zabawę i życzymy dużo uśmiechu!\nBARTOSZ DEMCZUK KABARET ANI MRU-MRU KABARET CHYBA KABARET CIACH KABARET CZESUAF KABARET PARANIENORMALNI KABARET PARA NUMER DWA KABARET SMILE LIFE CLUB BAND MARIUSZ KAŁAMAGA ROBERT KORÓLCZYK RYBNICKA JESIEŃ KABARETOWA RYJEK


Krzesło biurowe dla dzieci Ministyle White Cartoons GTP TS22 Serce i Kurczak - Meblobranie.pl\n(kod: 20555) Produkt wyprodukowany w Polsce Nowy StylMinistyle Cartoons\nOpinie klientów: 16\nKółka świetne, zdają zadanie, nie są bardzo głośne i nie rysują podłogi. No i rzeczywiście jest większa stabilizacja krzesła na podlodze, co w przypadku dziecka jest ważne. Polecam\nKółka zwrotne i lekko się obracają.\nkółka bardzo dobrze sprawdzają się przy panelach podłogowych - nie ma efektu ciągnięcia fotela jak przy kółkach dywanowych. Odpowiednia rzecz używana w odpowiednim miejscu.\nKółka bardzo fajne nie rysują. Szybka wysyłka i miła obsługa\nKółka Ministyle do powierzchni twardych super.Polecam\nRewelacyjne kółka, ja mam wersję na twardą podłogę, nie odjechał nawet jak córka siedząc oparła się mocno o biurko. Aby odjechać trzeba delikatnie unieść "pupę"\nKółka sprawdzają się bardzo dobrze. Jestem zadowolony.


Jakie LED-y do łazienki? - WP Kobieta\nOświetlenie w łazience – na co zwrócić uwagęoświetlenie ledżarówki led\nJakie LED-y do łazienki?\nMontaż oświetlenia ledowego w łazience wymaga przestrzegania pewnych wymogów wynikających z wilgoci panującej w tym pomieszczeniu. Warto też wziąć pod uwagę jasność diod LED-owych, ich kolor oraz preferowane miejsce instalacji.\nJakie rodzaje LED-ów można wykorzystać w łazience?\nJeśli chcemy zamontować w łazience oświetlenie LED, powinniśmy wziąć pod uwagę kwestie bezpieczeństwa związane z panującą tam wilgocią. Chodzi tu przede wszystkim o oprawy instalowane przy wannie czy kabinie prysznicowej. Żeby odpowiednio zadbać o zabezpieczenie użytkowników łazienki, należy zwrócić uwagę na stopień ochrony IP oświetlenia ledowego, czyli stopień szczelności obudowy.\nStandardem dla oświetlenia łazienkowego jest stopień ochrony minimum IPX4 (określany też jako IP44). Produkty z tym oznaczeniem są wyposażone w uszczelki, mogą więc być wykorzystywane w pomieszczeniach o wysokiej wilgotności. Oświetlenie LED instalowane w niewielkiej odległości od kabiny prysznicowej powinno mieć wyższe oznaczenie odporności na wodę – już obudowy IPX5 chronią przed strumieniami wody. Jeśli decydujemy się na montaż oświetlenia LED w kabinie prysznicowej, powinniśmy wybrać oprawy o wodoszczelności nawet IPX7.\nGdzie zamontować LED-y w łazience?\nGdy wiemy już, jakie LED-y możemy bezpiecznie wykorzystać w naszej łazience, powinniśmy uwzględnić w planach aranżacyjnych miejsca montażu. Elementem oświetlenia ogólnego łazienki mogą być plafony lub lampy sufitowe LED, ale warto też rozważyć oświetlenie miejscowe strefy przy umywalce, a także okolic wanny czy prysznica. Jako dodatkowe oświetlenie zastosujemy też kinkiety boczne (np. przy lustrze), oprawy downlight (podtynkowe lub natynkowe), oczka LED czy diody w oprawach wpuszczanych w podłoże, ścinę bądź sufit.\nPopularną opcją dekoracyjną są taśmy LED, które mogą stanowić dyskretne oświetlenie meblowe, ale zamontujemy je też we wnękach, w obramowaniu lustra, pod wanną i przy suficie, a także podświetlimy nimi fugi podłogowe lub ścienne. Montaż oświetlenia ozdobnego ułatwiają specjalne profile LED, w których zamocujemy taśmy.\nKolory oświetlenia LED w łazience\nWybór odpowiedniej do danej łazienki kolorystyki oświetlenia LED powinniśmy uzależnić od barw dominujących w pomieszczeniu, a także od tego, z jakim elementem oświetleniowym mamy do czynienia (ogólnym czy dekoracyjnym).\nOświetlenie główne i lampy boczne w łazience powinny świecić światłem białym, aby zapewnić dobrą widoczność w pomieszczeniu. Oświetlenie ledowe może mieć barwę białą zimną (6000K), neutralną (4000K) lub ciepłą (3000K). W łazienkach dobrze sprawdza się światło neutralne, jednak sporo zależy od wnętrza oraz indywidualnych preferencji. Oświetlenie w zimnej tonacji może sprawdzić się w jasnych wnętrzach, natomiast ciepła biel sprawdzi się w łazienkach stonowanych, a także do oświetlenia lustra, gdyż przypomina światło dzienne.\nDecydując się na światło dekoracyjne, mamy sporą swobodę w kwestii doboru kolorów diod LED, powinniśmy jedynie ograniczyć intensywność takiego oświetlenia. Na rynku dostępne jest oświetlenie jednokolorowe, a także efektowne oświetlenie wielokolorowe RGB.\nJasność LED-ów w łazience\nPod względem jasności LED-ów należy kierować się dostępnością światła naturalnego w łazience, a także kolorystyką pomieszczenia. Wybór odpowiednich żarówek bądź taśm LED zależeć powinien również od miejsca, w którym montujemy oświetlenie. W przypadku oświetlenia ogólnego będzie nam zależało na wystarczająco jasnym świetle, ale powinniśmy też uwzględnić, ile elementów dodatkowego oświetlenia planujemy wykorzystać. Inaczej będzie w przypadku LED-ów dekoracyjnych, które powinny dawać bardziej przytłumiony blask.\nWięcej światła dają diody LED typu 2835, które są wariantem nowszym od wykorzystywanych przed nimi diod typu 3528. Nowsze LED-y są trwalsze i emitują światło o wyższym współczynniku RA (czyli lepiej oddają barwy).


"Hanna i Hannelore" to realizowany przez Słupski Ośrodek Kultury projekt, obrazujący powojenną rzeczywistość Słupska, trudne relacje polsko-niemieckie i losy ludzi, dla których Słupsk w 1945 roku stał się domem, oraz tych, dla których przestał nim być.\nProjekt powstał we współpracy z Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku i przy wsparciu finansowym Muzeum Historii Polski i Miasta Słupska.\nDopiero w 1945 roku Słupsk znalazł się w granicach Polski. Z tym stanem rzeczy wiązała się konieczność jego zasiedlenia. Według danych z pierwszego przeprowadzonego po wojnie spisu ludności Słupsk liczył 33 115 osób, w tym 32 026 osób ludności napływowej (przede wszystkim z kresów II Rzeczpospolitej oraz mieszkańcy Warszawy i jej okolic) i 1089 autochtonów.\nProjekt „Hanna i Hannalore” ma być wieloskładnikowym wydarzeniem kulturalnym przywracającym pamięć o skomplikowanych relacjach powojennych mieszkańców Słupska, ale też „opowieścią” o budowaniu życia od podstaw w nowej rzeczywistości polityczno-społecznej ziem odzyskanych.\nBILETY W CENIE 15zł/20zł DOSTĘPNE W OŚRODKU TEATRALNYM RONDO\nPremiera spektaklu "Hanna i Hannelore" w reżyserii Stanisława Miedziewskiego na podstawie scenariusza Bożeny Konarowskiej odbyła się 20 październikaw Bazie Kultury SOK przy ul. Braci Gierymskich 1. W tytułowe role wcieliły się Anna Rau i Ilona Zaremba. Muzykę skomponował Andrzej Szczucki, zaś kostiumy i scenografię opracowała Aleksandra Chrzan. Autorem plakatu jest Wojciech Stefaniec.


[BLOG] Cayek - Road to Aesthetics 2017 Start redu 298 str. - Forum SFD - strona 2\nIlość wyświetleń tematu: 741311\nNapisał(a) 8 luty 2015 21:58\nSzacuny 1519 Napisanych postów 9262 Wiek 22 lat Na forum 5 lat Przeczytanych tematów 705838\nA no to fail . Pewnie dlatego że od niedawna wzięło mnie na takie lody (nigdy ich nie lubiłem, jedynie te wodniste w tubce) więc nigdy ich makro nie sprawdzałem\nZmieniony przez - Cayek w dniu 2015-02-08 22:07:15\nNapisał(a) 8 luty 2015 23:01\nJest liderem w tym dziale Szacuny 2296 Napisanych postów 29685 Wiek 37 lat Na forum 13 lat Przeczytanych tematów 196214\nlody mozesz znalezc nawet do <20g węgli\nczy z fatem 4%\nz reguły im bardziej wymyślne smaki/czy z dodatkami - tym więcej i wegli i fatu\nNapisał(a) 9 luty 2015 21:02\nTrening masakra. Klatkę strasznie rwało.\nWęgle przekroczone o 0,1g\nNie no, ogólnie fajna opcja z lodami po treningu. Smaczne i nie muszę wpychać na siłę 150g węgli w formie ryżu/makaronu.\nDo tego kupiłem sobie oranżadę "Vivat" w biedronce - dopiero ogarnąłem, że to cukru nie ma, jest dobre, a smakuje kilkadziesiąt groszy za 2L.\nDo tego nie wiem jakim cudem zrobiłem, że pierś z kurczaka smakuje jak wątróbka.\nOkno od 0:00 do 16.00\nA1: 6x Wyciskanie hantli na ławce poziomej - 28 kg/28 kg/26 kg\nA2: 12x Wyciskanie hantli na ławce skośnej dodatniej. 18 kg/18 kg/ 16 kg\nA3: 25x Ściąganie linek wyciągu górnego.\nB1: 6x Podciągnięć na drążku podchwytem (póki co nie potrzebuję ciężaru)\nB2: 12x Martwy ciąg 90 kg x3 - next razem dobiję do 100 kg.\nB3: 25x Przyciąganie "V" wyciągu dolnego do brzucha. 45 kg.\nDo tego 15 min HIIT + 5 min rozgrzewki. Niby pokazało, że spalone 155 kcal. Dziś poszło wyjątkowo łatwo, mimo że tętno = 180 przy każdym interwale.\n1.Spalacz finaflex px black 2 tabsy na czczo.\n2.BCAA 8:1:1 10g przed i w trakcie treningu\n3.WPC 40g po siłowym przed HIIT.\nZmieniony przez - Cayek w dniu 2015-02-09 21:03:54\nZmieniony przez - Cayek w dniu 2015-02-09 21:17:26\nNapisał(a) 9 luty 2015 21:52\nSzacuny 0 Napisanych postów 15 Wiek 40 lat Na forum 12 lat Przeczytanych tematów 9137\nNapisał(a) 9 luty 2015 21:58\nbialko byl proponował dac po HIIT\nNapisał(a) 9 luty 2015 22:15\nCzasami tak robię o ile nie pokręci mi się z powodu pośpiechu do domu by się siostrzeńcem zająć, tak jak dziś.\nNapisał(a) 11 luty 2015 21:41\n11 luty 2015r\nOstatni trening, aż do niedzieli. Jutro przerwa, a w piątek studniówka, a w sobotę siłownia do 16, a do tej pory pewnie będę odsypiał.\nCzuję się do dupy. Zmęczony, wykończony, ospały, a tu jeszcze do polaka się uczyć muszę. Serce chyba czasem boli, czuje dyskomfort po lewej stronie, po prawej czasem też do tego jak naciskam lekko na miejsce na klatce gdzie jest chyba przyczep (tam gdzie się urwało Karmowskiemu) to boli. Muszę w końcu badania zrobić Pomyśleć, że zaczęło się od 4g więcej Stimul8.\nCo do treningu - bardzo fajny i ciężki. Podoba mi się ten plan. Ciężary już prawie idealnie dobrane.\nMiałem zjeść jeszcze cycka z kury zamiast twarogu, ale nie chciało mi się przygotowywać i jeść tego...\nDzień 2.Środa: Barki i Ramiona\nA1: 6 Wyciskanie hantli siedząc 22 kg/ 22 kg/ 22 kg\nA2: 12 przyciągania sztangi do brody chwyt szeroki 22 kg/ 22 kg/ 22 kg\nA3: 25 Wznosów sztangielkami bokiem 6 kg/6 kg/ 5 kg (technika kulała przy większych ciężarach w takim stopniu, że tylko tył barków czułem )\nB1: 6x wyciskanie 1-hantli za głową oburącz. 26 kg/ 26 kg/ 26 kg\nB2: 12x Wyciskanie francuskie leżąc na ławce poziomej 22 kg/ 22 kg/ 22 kg\nB3: 25x Prostowanie ramion na wyciągu górnym. 35 kg/ 35 kg/ 30 kg\nC1: 6x Sztanga łamana stojąc. 32 kg/ 32 kg/ 32 kg\nC2: 12x Uginanie ramion z hantlami oburącz siedząc z supinacją. 8 kg/8kg/8kg\nC3: 25x Uginanie z linkami wyciągu dolnego stojąc 25 kg/25 kg/ 25 kg\nDo tego HIIT po treningu 15 min.\n- 2 kapsy finaflex px black na czczo rano.\n- BCAA 8:1:1 10g przed i w trakcie treningu (a w sumie to tylko w trakcie, bo zapomniałem w szkole łyknąć niestety)\n- WPC 40g po HIIT.\nNapisał(a) 12 luty 2015 18:33\nDziś DNT więc nuda. Planowałem iść, ale wszystko boli, a nóg robić nie będę. Ogólnie dziwne jest to, że w dni treningowe jestem o wiele mniej głodny.\nNie wytrzymałem dziś i zjadłem pączka, więc post trwał 13h.\nCo do niskich węgli - w pasie po zjedzeniu pączka, 600g kury i wypiciu 2 szklanek wody mam 85 cm, czyli tyle samo co tydzień temu na czczo, zaś waga po całym dniu jedzenia = 74,2 kg, czyli ok. 2-2.5 kg wody itp. w dół Z jednej strony fajnie, bo widzę, że jednak o wiele lepiej działa na mnie LOW CARB, a z drugiej dupa, bo coś czuję, że zrobiłem mało mięcha\nJutro coś al'a cheat day - trochę alko wleci na studniówce, jedzenie podawane, soki + coś zjeść przed.\nJak zdążę to wrzucę jutro wymiary na czczo.\nNapisał(a) 16 luty 2015 21:45\nOd 12 lutego aż do dzisiaj nie trzymałem diety nic a nic. Studniówka (kozak było, a ja idiota chciałem nie iść ) więc trochę alko wpadło i żarcia typu frytki, łosoś, ciasta, dużo 7up'a. mirindy i coli z whiskey i wódką (max 300 ml alko w 9h to nie tak wiele ), ale i tak chyba większość spaliłem na parkiecie Wróciłem, odespałem, a tego samego dnia z kumplami polazłem pić (znaczy nie ja, ja parę drinków, ale ptysiów dużo wleciało ). Tak samo brak ćwiczeń przez ten czas, ale na wadze tylko 1 kg na +, nadal mniej niż w dniu rozpoczęcia low carb. Teraz już chyba nic mi nie przerwie diety, więc czas palić smalec.\nDla 6-tek: 4 sek w dół, w górę jak najmocniej.\nDla 12-tek: 2 sek w dół, w górę jak najmocniej.\nDla 25-tek: 1 sek w dół, w górę jak najmocniej.\nA1: 6x Wyciskanie hantli na ławce poziomej 26 kg/26 kg/ 26 kg\nA2: 12x Wyciskanie hantli na ławce skośnej dodatniej. 16 kg/16 kg/ 16 kg\nB1: 6x Podciągnięć na drążku podchwytem.\nB2: 12x Martwy ciąg 90 kg/90 kg/ 90 kg\nB3: 25x Przyciąganie "V" wyciągu dolnego do brzucha.\nDo tego HIIT, ale tylko 10 min. Nie miałem dziś siły - pewnie przez to, że wczoraj wróciłem nad ranem i przespałem cały dzień, więc jedyne co zjadłem to 275g twarogu chudego i wpc 40g z mlekiem.\n-Finaflex px black 2 kapsy na czczo.\n-BCAA 8:1:1 10g przed i w trakcie treningu.\n-Przez to dziwne osłabienie zapomniałem wypić WPC po treningu.\n1.Szynka wieprzowa 500g z sosem fix 4 sery.\n2.Kuskus z mlekiem i wpc ciasteczkowym.\n3.Serek wiejski z miodem.\n4.WPC 35g z wodą przed snem.\nZmieniony przez - Cayek w dniu 2015-02-16 21:45:45\nZmieniony przez - Cayek w dniu 2015-02-16 21:46:38\nZmieniony przez - Cayek w dniu 2015-02-16 21:47:41\nNapisał(a) 17 luty 2015 06:26\nSzacuny 27 Napisanych postów 2641 Wiek 28 lat Na forum 3 lata Przeczytanych tematów 15623\nI jak po treningu?\n"Ani Ty, ani ja, nie uderzy Cię tak mocno jak życie.\nTak właśnie się wygrywa." Rocky