Opinie Strega Firma Handlowo Usługowa Jakub Pawłowicz Kotliska - Forum, zarobki, kontakt, telefon i e-mail - GoWork.pl\nStrega Firma Handlowo Usługowa Jakub Pawłowicz\nAdres: 13, 99-300 Kotliska\nNIP: 7292481500 REGON: 100068236\nOpinie o Strega Firma Handlowo Usługowa Jakub Pawłowicz\nSprawiedliwy 12.02.2019 13:18\nOszustwo nie daja tabletow i wciskaja a potem nie mozna oddac!!!!!\nHenryk 14.12.2018 16:20\nSuper tablet dostałem ! ALe biały zamiast czarnego.....\nMaria 27.01.2019 22:04\n@Henryk 14.12.2018 16:20\nDostales? To podaj maila do siebie i udowodnij żeś nie jest podstawiony\nDominika 29.01.2019 11:07\n@Maria 27.01.2019 22:04\nWielkie oszustwo!!!! Bylismy kiedys z malzonkiem na spotkaniu w gdansku i tez tabletow nie bylo!!!! A ich niby wielka szefowa Marta T. smiala sie w twarz z klientow\nMaria p 29.01.2019 20:43\n@Dominika 29.01.2019 11:07\n20 grudnia 18r byłam na pokazie w Łodzi i nie dostałam tabletu. W zastępstwie nie wzięłam nawigacji w języku angielskim. Mieli do mnie zadzwonić i dostarczyć tablet. Do dzisiaj ani telefonu ani tabletu. Bardzo brzydko i nieprofesjonalnie. Maria\nMaria 27.01.2019 22:01\n(usunięte przez administratora) a ci pisza ze kurierem dostali tablety to podstawione osoby.bo jaki jest sens w tym by nie dawać jak obiecują tabletu na spotkaniu tylko wysyłać kurirem pozbawione jakimkolwiek logiki .Ja zamiast tabletu dostalam tani powebank i tandetna nawigację samochodowa\nOszukana 24.01.2019 16:09\nSzanowni Państwo chyba piszemy tu o niewłaściwej firmie. Wszyscy piszą o firmie strega sp. z o.o. z Torunia. A tu wystawiamy opinie firmie straga FHU z Kutna. Chyba zaszła pomyłka. Ktoś to sprawdził? Nie mniej wszystkie komentarze dotyczą firmy z Torunia, która organizuje pokazy drogich towarów: maty masujące, garnki, odkurzacze piorace, multicookery itp.\nByly klient 24.01.2019 22:44\n@Oszukana 24.01.2019 16:09\nPolecam fundacje Daje Siebie. Pomagaja odstawic od kazdej garnkowej umowy. Zawsze mozna odstapic od umowy i trzeba o tym pamietac!!! Nie dajcie sie mamic ze to niby sprzet medyczny i ze nie przyjma zwrotu!!!! Bo i tak w ciagu 14 dni od zakupu musza przyjac. Przez telefon mi jakis PAN mowil ze to sprzet medyczny i ze musze zaplacic 6500 albo beda ze mnie windykowac.... Po 1 zadzwonilem do fundacji Daje Siebie i poszedlem na policje bo nie chcieli mi oddac 8500 zlotych!!!!! Nie bojcie sie!!!! Idzcie od razu na policje!!!!\nZolza 12.01.2019 12:32\nWitam czy ktoś idzie dziś na takie spotkanie w Katowicach na godz 14:00??? Dawać znać czy odbyła się prezentacja...\nHryja 14.01.2019 09:00\n@Zolza 12.01.2019 12:32\nTak i wciskali jak zawsze!!!!! Pamietajcie ze zawsze od umowy na garczki mozna odstapic\nOszukana 24.01.2019 15:45\n@Hryja 14.01.2019 09:00\nSprawa nie wyglada tak prosto, ponieważ nie odbierają pisma w którym jest odstąpienie od umowy, nie zwracają pieniędzy. Trzeba sadzić się samemu. Wiec uczulam wszystkich. Nic nie kupujcie, nie przyjmujcie żadnych wygranych itp.\nŁodzianka 27.09.2018 22:03\nByłam na pokazie 26.09 czekam na tablety. Jak niie przyjdą to trzeba rozpętać medialną akcję żeby ukrócić tego typu działalność. Łodzianka\nLycha 28.09.2018 15:55\n@Łodzianka 27.09.2018 22:03\nBardzo chetnie sie przylacze i nie spoczne aby ten proceder naglosnic.Bylam dzien pozniej i tak samo sie rozczarowalam\nKlarysa 02.11.2018 02:45\n@Lycha 28.09.2018 15:55\nDołączam do ukrucenia tego procederu!!!\nŁodzianka 17.12.2018 23:13\nJa byłam 13.12 i też nie dali tabletu będzie akcja to się przyłączam\nMaverick 27.11.2018 13:15\nCo tu dużo pisać (usunięte przez administratora)i tyle w temacie.\nAnawa 22.11.2018 01:43\nZawsze odmawiam, ale tym razem skusił mnie tablet. Oczywiście wyszłam z bez ! Wyleczyłam się na zawsze z chęci posiadania nie tylko tableta!\nzick 15.11.2018 12:40\nNatrętni naciągacze. Moje sugestie dla Strega Firma Handlowo Usługowa Jakub Pawłowicz: Odwalcie się.\nMichal 07.11.2018 15:28\nTo zla firma, nie ta firma strega!! To jakis koles ktry remony robi\nZszokowana 27.08.2018 00:27\nNabieranie ludzi (usunięte przez administratora) Zwabiają ludzi na pokazy obiecują prezenty tablety gwarantowane za przybycie ,akurat chyba ze zrobisz zakupy za kilka tysiecy robia lipne losowanie nagrod co do czego to masz za nie placic !! Debile i żal mi tylko tych wszystkich biednych chorych ludzi co dali sie nabrac...niestety taki świat zawsze ktoś będzie bazować na ludzkiej krzywdzie tak jak robią to oni\nBarbara 29.08.2018 23:06\n@Zszokowana 27.08.2018 00:27\nDziwne, ja byłam na prezentacji i wszystko było dobrze. Prezentacja była w Łodzi w hotelu Borowieckim w tym miesiącu. Produkty mają swoją wartość ale tak to jest z ekskluzywnymi produktami. Pan prowadzący wraz ze swoimi pracownikami bardzo życzliwy. Polecam Barbara.\nanonymous 01.09.2018 23:47\n@Barbara 29.08.2018 23:06\nSzok. Jak może pani polecać ? Byłam dzisiaj. Obiecali tablety ale nie dali. W ogóle nic nie dali. Zciema, że dostarczą na adres domowy. Ostatni pokaz na którym byłam. Dorosłam i już nie dam się\nKlarysa 02.11.2018 02:53\nChyba kobieto jesteś podstawiona!!!\nKrystek 65 30.09.2018 19:54\nTeż miałam zaproszenie na 28.09. do hotelu Citi w Krakowie ,ale po przeczytaniu opinii o firmie Strega nie pojechałam. I tak powinni zrobić wszyscy zaproszeni to może by się skończyły spotkania naciągaczy\nKlarysa 02.11.2018 02:44\n@Krystek 65 30.09.2018 19:54\nI bardzo dobrze że Pan nie pojechał!\nKrzysztof 11.09.2018 10:48\nZ tego co widzę nie ja jeden zostałem naciągnięty na tableta. W piątek /07,09,/ telefon od przedstawiciela, zaproszenie do Rubina Łódź na sobotę /08,09./ obiecany tablet. Pojechałem a tam na początku wszystko ładnie, grzecznie po ok. godzinie zaczęło się naciąganie na artykuły z pokazu. Jak prowadzący zorientował się, że nie jest wielu chętnych a goście zaczęli domagać się obiecanych tabletów zaczął zachowywać się w sposób wysoce chamski.Zaprowadził do busa zachowując się w sposób jeszcze bardziej chamski i drwiący i pokazał, że tablety miały być a jakoś nie ma,ale on nie wie. Spisał adresy powiedział, że kurier przywiezie do domu.Po prostu zapraszają ludzi, tablety wcześniej sprzedają i tyle. Dla mnie to (usunięte przez administratora) nawet podany numer do biura jest nie prawdziwy. Czekam na 25 listopada p. Bartoszu J, i p.Emanuelu G .\nKlarysa. 07.10.2018 21:08\n@Krzysztof 11.09.2018 10:48\nJa również czekam na ten termin.Następne spotkanie ma się odbyć w Łodzi w Hotelu Borowiecki na ul.Kasprzaka nie pamiętam nr.Pojadę tam przed spotkaniem i uprzedzę ludzi.Trzeba zakończyc ten proceder.Jeszcze sprawdzę ich rzekomy sklep w Łodzi na ul.Piłsudskiego 135.Jutro tam pojadę.\nKlarysa 02.11.2018 02:34\nJa też tam się wybieram ale nie sama! Chyba że zmienią miejsce i czas "pokazu"!!!\ntre 18.10.2018 15:52\nSłuchajcie, maga ważna sprawa! Pilnie potrzebuje numeru telefonu lub adresu email do kogoś od nich! Będę bardzo wdzięczny za wszelką pomoc.\npolllio 31.10.2018 11:49\n@tre 18.10.2018 15:52\nDruzi 13.11.2018 12:45\n796 959 291 taki mi dzisiaj podano z obietnicą tabletu do domu. Na pokazie się wyparli tabletu jako prezent, ale miny im trochę zrzedly gdy usłyszeli nagranie rozmowy zapraszajacej na pokaz ???????????? w której jest mowa o 10 calowym tablecie za przyjście na spotkącie. Co najlepsze takie tablety miały również dostać które na pokaz przyszły by razem ze mną. Zobaczymy co dalej\nElzbieta 26.10.2018 23:30\nBardzo fajne spotkanie ktore trwa55 min. Dostaje sie maly tablet w kolorze bualy Lub czarnym wiec warto\nbelfero 09.10.2018 13:42\nW tą niedziele czyli 7 października przyszłem z żoną na pokaz. Uczestnicy pokazu mieli obiecane tablety. Już przy wejściu na salę ludzie wyzywali pracowników od oszustów. Na salę nie zostali wpuszczeni. Na pokazie były tylko 4 osoby choć pokaz był przygotowany na dużo więcej. Po pokazie nawet nie było mowy o obiecanych prezentach. Gdy zapytałem panią o prezenty od niechcenia wskazała kolegę który nawet nie myślał o wydawaniu w/w prezentów którymi miały być tablety. W końcu pan z łaski dał nam (2 osoby) kamery internetowe na odczepne. Myślę że tablet a kamerka to dwa różne urządzenia. Pani zapraszająca na pokaż mówiła że gwarantuje otrzymanie tableta. Pytałem panią na pokazie czy to ona do mnie dzwoniła zaparła się że to koleżanka. Dzięki takiemy postępowaniu nie dziwię się że przy wejściu ludzie wyzwali ekipe od oszustów. Czy to jest wizerunek Państwa firmy? Powinniście spalić się ze wstydu\nEwa 23.10.2018 13:39\n@belfero 09.10.2018 13:42\nJa otrzymałam tablet, co prawda zły kolor ale dostałam. Nie dizwie się że niektórzy nie dostali jak byli tacy niemili i tylko darli sie o tablety..\nZaproszony 26.10.2018 09:48\n@Ewa 23.10.2018 13:39\nNa spotkaniu w Częstochowie też obiecali tablety i nic z tego nie było.Co prawda nik sie nie awanturował ale to świadczy o firmie że obiecanki cacanki. A Pani Ewa to chyba tylko osoba podstawina z firmy .\nNick 24.10.2018 15:21\nW najbliższy piątek 26.10 oraz sobotę 27.10 organizują spotkanie w Hotelu Kuźnia w Bydgoszczy. 11.00, 14.00. Jeśli ktoś chce przybyć i spotkać się z organizatorami, to ma możliwość.\nEdel 25.10.2018 16:51\n@Nick 24.10.2018 15:21\nPrzeniesli spotkanie do hotelu obok focusa i jest na godzine 11 i 14 jakby co!!!!\nFundacja Daje Siebie 20.10.2018 19:56\nNie będziemy wystawiać opinii o sprzedawanych przez firmę produktach. Nie oceniamy czy są dobre czy złe. Czy warto je kupić czy nie . Śmiało możemy jednak stwierdzić, że firma utrudnia zwrot towau zakupionego podczas pokazu/prezentacji. Jeśli i Ty – kupiłeś i chcesz oddać – a firma robi z tego problem … uniemożliwia , utrudnia, robi problemy… ZGŁOŚ SIEDO FUNDACJI DAJE SIEBIE – kompleksowo pomożemy Ci w rozwiązaniu problemu z odstąpieniem od umowy. KONSUMENCIE PAMIĘTAJ – masz prawa – MY JE ZNAMY – i stosujemy FUNDACJA DAJE SIEBIE(usunięte przez administratora)\nanonim161@interia.pl 18.10.2018 11:49\nja rowniez naiwna emerytka dalam nabic sie w butelke mnostwo obiecanek i do tej pory to trwa od 10 sierpnia plock,teraz juz nikt nie odbiera tel.bo jestem natretna ale nie odpuszcze bo ta moja naiwnosc kosztowala mnie 6900 i utrate zdrowia\nludzik 18.10.2018 11:27\nOpinie są o złej firmie!\nKatarzyna 09.10.2018 12:45\nPrzeciez to jedna wielka ściema !!! Moja Ciotka poszła na to spotkanie zwabiona tabletem. Którego w gruncie rzeczy nie dostałą - miał niby zostać wysłany pocztą. Bogu dzięki że w tym czasie ja wróciłam z zagranicy i podczas spotkania rodzinnego ciotka się "pochwaliła" wygraną na pokazie. Zamiast kilkudziesięciu tysięcy miała płacić ... zaledwie kilka. A to kilka tysięcy - to jej pół roczna emerytura !!!!! Nie było czasu na myślenie i trzeba było działać. Znalazłam fundację która pomaga ludziom oszukanym na pokazie. I pomogli. www.dajsiebie.com\nKlarysa 07.10.2018 21:13\nKlarysa 07.10.2018 20:55\nNiestety ja dałam się wkręcić.Umowa bez nr. brak ścisłych informacji na temat warunków umowy.Brak iformacji ze strony prezenterów na temat odstąpienia od umowy.Mimo pism wysyłanych na adres firmy i odesłaniu sprzętu w postaci pasa barkowego otrzymóję telefony z szantażowaniem właśnie od P.Bartka.Rozpowszechniajcie opinie o procederze niech dowie się o tym jak najwięcej osób.Zgłaszam sprawę do Konfederacji Konsumentów i na Policję.Jeśli ktoś chce dołączyć do mnie zapraszam do kontaktu. Też jestem emerytką która dała się nabić w butelkę. Głupio mi za brak czujności.\nLycha 28.09.2018 15:53\nBylam na pokazie 27 .09 z osoba towrzyszaca,niestety obiecanego tabletu nie bylo tylko tanie kamerki.Obiecal pan Bartek ze kurier dowiezie niestety to kolejne klamstwo.Szkoda ze mlodzi ludzie nie pracuja uczciwie tylko zajmuja sie oszukiwaniem i sprzedaza takich bubli za takie pieniadze.Napewno postaram sie by juz nikogo nie oszukali.(usunięte przez administratora)\nanonymous 24.09.2018 08:55\nByłam na pokazie w gdyni21wrzesnia opowiadanie garstce emerytów to wstyd po pokazie oczywiście nie było żadnych tabletów tylko kamerki wzięli adresy i.mieli przywieźć tabletyi dlaczego ta firma nie zajmie się policja grupa młodych ludzi wstyd\nDagmara 23.09.2018 09:32\nNIESTETY - ale moją mamę udało im się skutecznie namówić na zakup ich marnego sprzętu. Mama, nie chcąc sie "pochwalić" towarem schowała go na kilka dni do szafy. W końcu się przyznała, pokazała towar i umowę. Ręce mi opadły !!! Kilka tysięcy złotych za taki chłam - szok. Dzwoniłam do pana który podpisał z mamą umowę (numer był na umowie). Zapewniał że z umowy nie można zrezygnować bo sprzęt medyczny, bo w promocji, bo coś tam. Obiecał jednak, że postara się coś wymyślić. Jedyne co udało mu się zrobić to ... przeciągnąć nas w czasie. Minęły dwa tygodnie od daty zakupu. I niestety - ale wycofać się już nie można było. Potwierdził mi to rzecznik konsumenta i pracownicy fundacji która takie sprawy załatwia - "Fundacja Daj Siebie" Przestrzegam jednak każdego, rezygnujcie póki możecie i nie dajcie się zwieść przedstawicielom firmy. Nie dajcie się oszukać !!! sposobu i pomocy w rezygnacji od umowy szukajcie , jak sami nie wiecie jak to zrobić. Ja szukałam i znalazłam. Ale zbyt późno :( :( :(\nanonymous 18.09.2018 21:24\nW dniu 15.09.2018 r w hotelu Blik w Gdyni uczestniczyłam z osobą towarzyszącą w prezentacji produktów oferowanych przez firmę. W dniu dzisiejszym tj. 18.09.2018 do godziny 14.00 kurier miał dostarczyć mi 2 tablety. Niestety nie otrzymałam produktów. Jak zwykle bywa osoby prowadzące okazały się zwykłymi oszustami. Oczywiście losowanie to lipa. Zostałam wylosowana, dostałabym wszystko za darmo tylko miałam zapłacić podatek 6800,00 zł. gdy odmówiłam zachowanie prowadzących stało się aroganckie i chamskie. Chciałam napisać do firmy ale formularz kontaktowy nie wysyła wiadomości\nZenek 16.09.2018 22:43\nByłem na spotkaniu 16.09.2018 r w Hotelu Blick w Gdyni. Oczywiście zapewniali, że w podzięce za bytność na pokazie będzie rozdawana nagroda - tablet. Oczywiście nikt nie dostał, dali kamerkę za parę groszy do komputera. Nie chodzi o to, że ktoś jest naiwny i przepłaci na prezentacji, ale to jest jawne kłamstwo. Ktoś zapewnia , że na 100 % dostaniesz, a nic z tego, to jak można wierzyć to co mówią o produktach - też kłamią. Lipne losowanie , ktoś o tym wspomniał , wszystko za darmo, tylko garki masz kupić za 6900 zł i na następnym pokazie masz zachwalać.\nKlarysa 07.10.2018 21:02\n@Zenek 16.09.2018 22:43\nTo samo mnie spotkało a teraz mam telefony od (usunięte przez administratora) i szantaże.Nie poddam się jeśli nawet na tym stracę to postaram się uchronić mam nadzieję innych.\nOSZUKANA BOŻENA P. 15.09.2018 10:04\nDalszym ciągu czekam na nagrodę za mój poświęcony czas na prezętacji w hotelu Rubin na TABLET uważam że zostałam oszukana wstyd pani PAWŁOWICZ-KOTLISKA !!!\nOszukana 10.09.2018 19:20\nByłam na pokazie ale mnie oszukali miały być prezenty tablety za poświęcony czas ale odzuśći nic nie dali obiecali że kurierem do domu dostarczą nie było kuriera ani tabletu BANDA OSZUSTÓW Ludziska nie dajcie się oszukiwać !!!☹\nAnia 12.09.2018 13:06\n@Oszukana 10.09.2018 19:20\na ja dostałam tablet ale musiałam czekać 5 dni po prezentacji. Ogólnie fajny dałam córce :)\nZostaw opinię o Strega Firma Handlowo Usługowa Jakub Pawłowicz - Kotliska\nChcę otrzymywać powiadomienie emailem o nowych opiniach w wątku Strega Firma Handlowo Usługowa Jakub Pawłowicz Kotliska\nUWAGA: Pamiętaj, aby Twoja opinia była zgodna z regulaminem i jak najbardziej merytoryczna - zależy nam na tym, by nasi użytkownicy mogli - także dzięki Twojemu wpisowi - dowiedzieć się jak najwięcej o pracy w firmie Strega Firma Handlowo Usługowa Jakub Pawłowicz\nPamiętaj, aby Twoja opinia była zgodna z regulaminem i jak najbardziej merytoryczna - zależy nam na tym, by nasi użytkownicy mogli - także dzięki Twojemu wpisowi - dowiedzieć się jak najwięcej o pracy w firmie Strega Firma Handlowo Usługowa Jakub Pawłowicz\nUstaw powiadomienia o nowych opiniach i ofertach Strega Firma Handlowo Usługowa Jakub Pawłowicz\n13 99-300 Kotliska\nMarcinkowski Medard 4 U Ceramics\nBud-Rom Roman Barger\nFirma Transportowo-Usługowa Szandrowski Grzegorz\nObżartuszek Monika Mielnik\nP.H.U. Agritechnik Patrycja Grześków\nAgsław Agnieszka Dubaniowska


"AS": Nowy trener Milika z Argentyny - GIGA SPORT\n„AS”: Nowy trener Milika z Argentyny\nHiszpański dziennik „AS” donosi, że klub Arkadiusz Milika Olimpique Marsylia negocjuje kontrakt z doświadczonym argentyńskim trenerem Jorge Sampaolim.\nFrancuska drużyna, w której niedawno zadebiutował Arkadiusz Milik (a w ostatnim meczu strzelił premierowego gola) zajmuje dopiero dziewiątą lokatę w Ligue 1. Wicemistrzowie Francji szukają nowego szkoleniowca, po zerwaniu współpracy z Andre Villasem-Boasem. Tymczasowo Portugalczyka zastąpił Nasser Larguet.\nHiszpańki dziennik „AS” informuje, że numerem jeden liście życzeń jest były selekcjoner reprezentacji Argentyny Jorge Sampaoli. Obecnie trenuje on w brazylijskim klubie Atletico Mineiro i jest zainteresowany podjęciem pracy w Europie, ale dopiero po zakończeniu sezonu piłkarskiego w Ameryce Płd. (czyli po 26 lutego).\nOlympique tymczasem już w niedzielę gra wielce prestiżowy mecz z PSG, a w tym miesiącu marsylczyków czeka jeszcze sześć spotkań ligowych.


KE przygotowuje rewolucję na rynku energii. Polska może stracić? - Energetyka\nKE przygotowuje rewolucję na rynku energii. Polska może stracić?\n21-11-2016 16:50 | aktualizacja: 21-11-2016 17:39\nDr, 24.11.2016 18:25\nJak doliczysz wszystkie pochowane koszty związane ze wspieraniem ( w różnych formach) górnictwa, to okaże się, że czarna energia jest 3-krotnie (...)\nbraunkohle, 22.11.2016 18:27\nPolityka energetyczna UE powstała na bazie sowieckiej utopii o nazwie "Tokamak". Jest pochodną tej utopii, która w Polsce ma bardzo wielu (...)\npimpuś sadełko, 22.11.2016 13:24\nKaczoPISlandii coraz więcej w UE przeszkadza jej polityka i ekonomia wspólnotowa, to niech wystąpią . Ale wiadomo od wieków, że silnym jest się (...)\nblubla, 22.11.2016 11:50\nTomaszKowalski, 22.11.2016 09:38\nKomuś się chyba pomuliło jak funkcjonuje UE. Sprawy energetyczne są w wyąłcznej kompetencji krajów członkowskich a nie lobbystów (...)\nwiwa, 22.11.2016 08:56\nNo to będziemy mieli kolejny pretekst do POLEXITU. Nie będzie Unia wciskała nam taniego prądu OZE. Trzeba przeciąć połączenia graniczne i (...)\nznawca, 22.11.2016 08:11\nNareszcie kończy się monopol drogiej,przestarzałej i nieefektywnej energetyki węglowej.Większa konkurencja taniej energetyki rozproszonej i z (...)\nimie, 22.11.2016 08:10\nJak można porównywać ceny w zimie czyli w I kw 206 do cen w całym 2015 ?\nSTE-Silesia.org, 21.11.2016 23:34\nProblem może byc czym przesłać a nie skąd? Obrazek dla odpornych na (...)\nNieryl, 21.11.2016 18:48\nBaju baju. A skąd i po ile prąd.


Przeciwwagi do pralek Scholtes | north.pl - oryginały i zamienne podzespoły AGD\nPrzeciwwagi do pralek Scholtes\nPoniżej prezentujemy oryginalne Przeciwwagi jak i ich odpowiedniki do pralek marki Scholtes. Użyj filtrów, aby szybciej dopasować część do Twojego sprzętu. Podając model będziesz bliżej szukanej części. Obecność tabliczki znamionowej w Twojej pralce zauważyć można zazwyczaj na framudze drzwi pralki. Masz problem z nazwaniem części, której poszukujesz? Zobacz nasze karty złożeniowe, które na pewno ułatwią Ci zadanie. Z biegiem czasu elementy gumowe w naszych pralkach ulegają zużyciu. Jeżeli nie masz bladego pojęcia, jak samodzielnie wymienić fartuch w pralce, odsyłamy Cię do naszego kanału na YouTube, gdzie znajdziesz filmik instruktażowy. Chcesz cieszyć się czystością swoich sprzętów jak najdłużej? Zakup profesjonalne środki do pielęgnacji sprzętów AGD w naszym sklepie.\nPrzeciwwaga górna do pralki Scholtes (C00032622) indeks: 728-LW-3022\nPasuje do: MLI1200W, VOG8TXB/1FR, VOG8TXM/1FR, VOG8TXBFR, W600WPE, MLI1200X, MLI1200-240V, VOG8TXB, W800XWPE, MLI1200W240V, MLI1200, CUIS8LL, VOG8TXM\nPrzeciwwaga górna do pralki Scholtes (C00025282) indeks: 631-GA-0195\nPasuje do: MLI1200, KLB6TBK, WM600TXDENEU, AV637FR, INWMS6T, KLB12TXBK, WMS12TX, KLB6TWH, CUIS8LL, KLB121BRUK, KLB6TM, KLB6TIT, VOG8TXBFR, AV635TFR, WMS1200TX\nPrzeciwwaga przednia do pralki Scholtes (C00032621) indeks: 728-LV-3022\nPasuje do: MLI1200W, VOG8TXB, VOG8TXBFR, MLI1200-240V, MLI1200W240V, VOG8TXM/1FR, W800XWPE, CUIS8LL, W600WPE, MLI1200, VOG8TXB/1FR, MLI1200X, VOG8TXM


Recenzje Agi: [Patronat medialny] „Operacja Pelagia” Aleksander Bukowiecki. Trzyma w napięciu, podejmuje niesztampowy temat na tle PRL-owskiej rzeczywistości...\n[Patronat medialny] „Operacja Pelagia” Aleksander Bukowiecki. Trzyma w napięciu, podejmuje niesztampowy temat na tle PRL-owskiej rzeczywistości...\nNie tylko płynna i zaskakująca akcja jest jednym z wyrazistych elementów opowieści Aleksandra Bukowieckiego, ale także bardzo autentyczni bohaterowie oraz tło społeczne osadzone w okresie PRL-u, gdzie nowinki techniczno – elektroniczne zaczynały kiełkować jako pomysły i plany na przyszłość, a ludzie zmuszeni byli radzić sobie w każdej sytuacji tym, co mieli pod ręką. Autor wraca do czasu telefonów stacjonarnych i innego trybu życia, pokazując ich relacje i napięcia. Małomiasteczkowe krajobrazy przyciągały nie tylko turystów, ale i ludzi znanych. Właśnie do jednego z nich przyjeżdża Joanna, dziennikarka Polskiego Radia. Kąpiel w jeziorze kończy się dla kobiety niezbyt optymistycznie. Mało tego, od momentu jej pojawienia się w małej miejscowości, następuje szereg tajemniczych, zagadkowych, ekspresyjnych wydarzeń. Rozpoczyna się nieoficjalne śledztwo.\nAleksander Bukowiecki pokazał, jak niewiele potrzeba, by akcję osadzić w pięknych plenerach, z niebagatelnymi bohaterami i w dosyć specyficznych czasach. Pozwolił swoim zręcznie nakreślonym, charakterystycznym postaciom na wykazanie się swoimi umiejętnościami. Podkłada im dowody, rzuca cień podejrzeń, by za chwilę sprzątnąć im je sprzed nosa. Mimo, iż osadzona w głębokim PRL-u, opowieść Bukowieckiego podejmuje bardzo niesztampowy temat, pokazując charakterystyczne cechy tamtego okresu, a jednocześnie intryguje i buduje czytelniczą ciekawość. Autor nie tylko zabawił się w detektywa, ale również w znakomitego reportażystę, którego pewne elementy widać w merytoryce treści.\n„Operacja Pelagia” to znakomicie nakreślona przygodowa opowieść, trzymająca w napięciu i oczekiwaniu na niespodziewany zwrot akcji. Zaskakuje, wzmaga ciekawość czytelniczą i odsłania trudne tematy, nierzadko związane z przewijającą się cieniem przeszłością. Jest momentami wybuchowo i groźnie. Wyraziści bohaterowie, trudne, niecodzienne kwestie, prosty język, lekkie pióro, zawiłe sprawy i plątanina emocji w jednym. Szczerze polecam!\nGosia 13 czerwca 2018 06:24\nStokrotka Aga 13 czerwca 2018 11:05\nAnonimowy 17 czerwca 2018 21:47\n"Operacja Pelagia" to tekst wieloaspektowy, dla niejednego środowiska czytelniczego. Oprócz wodniaków i kryminałożerców powinni go wziąć do ręki także zainteresowani rzetelnym opisem życia codziennego w PRL-u. Obszerne fragmenty można polecić młodzieży szkolnej jako lekturę z niezbyt odległej historii Ojczyzny ich dziadków lub nawet rodziców. Zestawienie z realiami współczesności może być nader oświecające. O pięknie przyrody można by czytać dzieciom, choćby sceny, w których pojawia się młody łoszak. Zaś poszukiwacze erotyki znajdą ją podaną smacznie, co jest rzadką\ncechą współczesnej powieści obyczajowej. Książka dla tych, którym się nie śpieszy - entuzjastów slow life!


Tunis i Sidi Bou Said (Tunezja) : Sidi Bou Said to malownicze miasto założone w XV w. przez Hiszpańskich Maurów. Leży 20 km od Tunisu, miasta założonego jeszcze przez Fenicjan...\nHammamet (الحمامات) / Yasmine / Medyna (مدينة) – przewodnik : Hammamet to chyba najpopularniejszy kurort w Tunezji. Ciągnie się wzdłuż pięknej piaszczystej plaży, obmywanej niewiarygodnie niebieskim morzem.\nAmfiteatr rzymski w Thysdrus / El Jem i meczet w Kairouan : Thysdrus (dzisiejsze El Jem) zostało założone w 46 roku p.n.e. na miejscu dawnej osady punickiej. Kairuan to najstarsze arabskie miasto w Tunezji i czwarte po Mekce, Medynie i Jerozolimie najważniejsze miasto Islamu..\nMatmata, Berberowie, wielbłądy i Szott al-Dżarid : M A T M A T A, napis na szczycie trochę przypomina wizytówkę Hollywood. Ale ten znajduje się w Afryce, na skraju Sahary i góruje nad niepozorną małą miejscowością... W dodatku w dużym stopniu podziemną. Od niepamiętnych czasów...\nDżipem przez Saharę, na planetę Tatooine : Tatooine to mała planeta na obrzeżach galaktyki, krążąca wokół dwóch słońc typu G1 i G2. Większą część powierzchni stanowi pustynia, a swój niezwykły, typowy raczej dla gwiazd żółty blask planeta zawdzięcza silnemu światłu dwóch słońc padającemu na piaski


wielki problem ;/ | Honmaru Forum\nHonmaru Forum » Ogólne » Pytania & Pomoc » wielki problem ;/\nwielki problem ;/\nWysłany: 09-08-2007, 13:57 wielki problem ;/\nMam problem,usutawilem sterowanie (mam gamepada) i wszystko dzialalo ok, ale w tekkenie3 w practice mode jak nacisnal klawisz 1 na gamepadzie wyswietla sie jakbym nacisnal dwa.\nTu jest moj gamepad jakiego uzywam i ustawienie sterowania zaden klawisz sie nie powtarza wiec co jest? Jak ten problem rozwiazac?\nWysłany: 09-08-2007, 14:20\nNic wielkiego jeśli naciskasz któryś z spustów np: L1 to pod nimi domyślnie są ustawione odpowiednie kombinacje klawiszy .\nI ogólnie popraw sobie stery chyba że grasz jednocześnie na padzie i klawie .\nWysłany: 09-08-2007, 14:21\nBo masz przycisk 1 ustawiony jako R2 na padzie z PSX'a, czyli w Tekkenie standardowo są to któreś dwa przyciski na raz (nie pamiętam teraz które).\nUstaw według tego obrazka.\nWysłany: 09-08-2007, 14:23\nSUB ZERO DZIEKI WIELKIE! Problem rozwiazany mozna zamknac temat\nOstatnio zmieniony przez Chmaju 09-08-2007, 14:32, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 09-08-2007, 14:29\nJak ustawisz, żeby był jeden to będzie jeden.\nUstawiasz przyciski 1, 2, 3, 4 na padzie pod kwadrat, trójkąt, krzyżyk i kółko w emulatorze i śmiga. Problem u ciebie jest właśnie taki, że jeden z tych przycisków (1) masz ustawiony nie jako ten który powinien być (trójkąt) tylko jako jeden z triggerów (tych przycisków z tyłu). Tam gdzie teraz masz ustawione 'D' tam powinien być J1_B1.\nWysłany: 09-08-2007, 14:33\nsubzero mozesz mi jeszcze powiedziec co to sa te strzalki strzalka czarna jeden raz nacisnac (?) strzalka zolta trzymac (?) gwiazda ?????\nWysłany: 09-08-2007, 14:44\nOznaczeń z samej gry to ja niestety nie pamiętam, ale jakoś tak to było. Gwiazdka to chyba było opóźnienie między naciśnięciami.\nWysłany: 19-08-2007, 21:46\nzassałem Scarface'a (film) był pocięty na ileś archiwów, jak rozpakoalem to to wypakowalem 40 mniejszych archiwów + plik .sfv. teraz zassałem paczkę z subami i w środku byly jakies dziwne pliki .sub i .idx. z tych 40 archiwow wypakowalem jeden plik z filmem - wsadzilem wsio do jednego folderu i odpaliłem film - okazało się ze nie ma w nim dialogow - muzyka jest, napisy są ale nie słysze żadnych dialogow! Ktoś ma jakieś pomysły "o co chodzi jakby"?\nWysłany: 19-08-2007, 23:22\ndziwna sprawa, filmy scenowe zwykle są pakowane w małe archiwa ale raz, a po wypakowaniu od razu mamy film z rozszerzeniem .avi - tej akcji z głosem nie rozumiem, może codeki, chociaż to bezsensu, bo jeżeli słyszysz głos to powinieneś słyszeć cały głos - audio nie było nigdy w taki sposób rozbijane :O - możliwe, że film jest w 5.1, pościągaj codeki AC3\na plik .sub to tak samo jak .txt plik z napisami\nWysłany: 20-08-2007, 10:12\nPewnie brakuje ci jakiegoś kodeka. Pewnie chodzi o ac3filter. Jak go zainstalujesz to wszystko powinno być OK.\nWysłany: 20-08-2007, 11:15\nPrzysiagłbym ze miałem te kodeki... w każdym badź razie dzięki za pomoc - już wsio śmiga:).\nWysłany: 20-08-2007, 13:41\nTrzaba bylo do mnie uderzyc to bym ci jakos uploadowal tan jakze zajebisty film a BTW jak ktos zna jeszcze jakies filmy z tego typu to poprosze na PM albo gg bo kocham takie ciasteczka ogolnie ten pan Marcin robi takie fajne te filmy\nWysłany: 04-09-2007, 20:35\nWysłany: 13-10-2007, 13:48\nDobra wczoraj zepsuła mi się płytka z Photoshopem - czy moge zrobić kopię instalki z zainstalowanego już programu? (jak np kopię systemu)\nWysłany: 13-10-2007, 20:19\nJeśli prog nie wymaga do uruchomienia odpowiednich wpisów w rejestrze (tworzonych przez instalator) to możesz spróbować skopiować katalog zainstalowanego programu, ale nie gwarantuję że to później zadziała. Lepiej zassać kopię zapasową\nCreative Fatal1ty Gaming Headset- problem\nHonmaru Forum » Pytania & Pomoc » wielki problem ;/


Wydarzenia i imprezy - Wojtek Jankuniec\nWydarzenia i imprezykoncertykoncerty szantowe12 czerwca 2019, 6:13\nWojtek Jankuniec fot. mazury24.eu\nW repertuarze znane i lubiane covery, szanty, rock, blues, ballady – dla każdego coś! Wojciech Jankuniec (gitara akustyczna, wokal) występuje wspólnie z Krzysztofem Augustyniakiem (akordeon, saksofon) oraz Zdzisławem Żukiem (gitara basowa, wokal).\nKoncerty tych artystów upływają pod znakiem coverów znanych wykonawców muzyki polskiej i światowej. Są to utwory różnych stylów muzycznych, takich jak blues, rock, reggae. W repertuarze znajdują się znane przeboje m. in. : Erica Claptona, Johna Lennona, Marka Jackowskiego, Roberta Johnsona, Czesława Niemena, zespołów: Breakout, Dżem, Maanam, Mr.Zoob , Lady Pank ,Faith No More, Oddział Zamknięty, Guns’N Roses, Harlem, Myslovitz i innych. Na specjalne życzenie – utwory muzyki szantowej i biesiadnej. Wojciech Jankuniec dba o kontakt z publicznością i zachęca wszystkich do wspólnego śpiewania.


Hikvision DS-2CD2752F-I • www.kamery-ip.com\nID produktu: 89277\nHikvision DS-2CD2752F-I to zewnętrzna, kopułowa kamera IP posiadająca wysokiej klasy przetwornik CMOS, generujący 5-megapikselowy obraz. Posiada obiektyw zmiennoogniskowy 2.8-12mm, który pozwala użytkownikowi na swobodną regulację pola widzenia. Kamera wspiera technologię kompresji H.264+, która redukuje rozmiary plików oraz zmniejsza obciążenie pasma. Do dyspozycji są dwa niezależne strumienie i dwie metody kompresji H.264+ która redukuje rozmiary plików, zmniejsza obciążenie pasma i jest do 30% wydajniejsza niż H.264 lub MJPEG. Dla każdego ze strumieni można precyzyjnie regulować zajętość pasma w przedziale od 32 kbps do 16 Mbps.\nHikvision DS-2CD2752F-I posiada funkcję dzień/noc z mechanicznie przesuwanym filtrem podczerwieni oraz wbudowanymi diodami IR. Kamera wyposażona jest w obudowę o klasie szczelności IP66. Hikvision DS-2CD2752F-I może być zasilana poprzez zasilacz 12V DC lub PoE. Zintegrowana funkcja PoE zgodna ze standardem 802.3af redukuje problem z okablowaniem, czyniąc DS-2CD2752F-I opłacalnym rozwiązaniem dozoru. Kamer posiada również wejście/wyjście cyfrowe (DI/DO) oraz dwukierunkowe audio.\nKamera megapikselowa IP Hikvision DS-2CD2752F-I\nKarta katalogowa Hikvision DS-2CD2752F-I


Mercure Biel - Biel, Szwajcaria - Zdjęcia, Opinie, Rezerwacja\nSzwajcaria, Biel - Neumarktstrasse 40 8.0 703\nbezpłatne WiFirestauracjazaplecze bankietowe / konferencyjnebarklimatyzacjaudogodnienia dla niepełnosprawnychparking\nHotel Mercure Biel położony jest w centrum miasta, obok małego kanału Suze i wyłączonej z ruchu kołowego dzielnicy handlowej. Do obiektu można bez trudu dojść z głównego dworca kolejowego.\nPokoje obejmują łazienkę i wyposażone są w minibar oraz suszarkę do włosów. Hotel zapewnia bezpłatny wstęp do sauny i klubu fitness na najwyższym piętrze. Wszystkie pokoje są klimatyzowane.\nW restauracji Barrique serwowane są dania kuchni sezonowej i wina z całego świata. Czynny do godziny 02:00 bar Deja Vu jest doskonałym miejscem na relaks przy kieliszku whisky lub koktajlu.\nHotel Biel znajduje się około 90 minut jazdy od międzynarodowego lotniska w Zurychu i Genewie. Dojazd na lotnisko w Bernie zajmuje 30 minut. Na lotniska można dojechać z oddalonego od hotelu o 10 minut spacerem dworca w Biel.\nObiekt usytuowany jest w pobliżu 3 jezior (Biel, Murten i Neuenburg), pośród niezliczonych winnic. W wolnym czasie warto wybrać się w rejs statkiem oraz na pieszą lub rowerową wycieczkę.\nUwaga: restauracja jest zamknięta w soboty i niedziele, a bar jest nieczynny w niedziele.\nObsługa w Mercure Biel komunikuje się w 4 językach: włoski, francuski, angielski, niemiecki\nWyposażenie tych pokoi obejmuje eleganckie meble, w tym biurko, bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu, sejf, telewizor, czajnik elektryczny i minibar. Do dyspozycji Gości jest także łazienka z wanną, prysznicem, suszarką do włosów i lustrem. Pokoje są klimatyzowane.\nPokój typu Classic z 1 pojedynczym łóżkiem\n361.97 - 1064.62 PLN Sprawdź cenę i dostępność\nStudio 3 osoby 24 m2 1 sypialnia\nJaki jest koszt pobytu w Mercure Biel?\nJakie możliwości zakwaterowania oferuje Mercure Biel?\nObiekt oferuje możliwość zameldowania w 100 pokojach. Do dyspozycji gości dostępne są m.in.: Pokój z 2 łóżkami pojedynczymi, Pokój Jednoosobowy, Pokój Dwuosobowy, Studio.\nWybieram się samochodem do Mercure Biel. Jakie znajdę na miejscu opcje parkingu?\nW obiekcie Mercure Biel znajdziesz takie warianty pozostawienia samochodu: parking, parking na miejscu, prywatny parking. Niektóre z opcji mogą być dodatkowo płatne. Więcej szczegółów na temat parkowana znajdziesz w sekcji "Parking" na tej stronie.


Przedmiotem projektu "Edukacja z zakresu bezpieczeństwa i pierwszej pomocy w Powiecie Myślenickim i Kantonie du Valais - wymiana dobrych praktyk instytucjonalnych, samorządowych i szkolnych", współfinansowanego przez Szwajcarię w ramach szwajcarskiego programu współpracy z nowymi krajami członkowskimi Unii Europejskiej są działania samorządów powiatowego (Polska) i kantonu (Szwajcaria) w zakresie promocji edukacji z zakresu bezpieczeństwa i pierwszej pomocy.\nProjekt ma na celu promowanie i wymianę dobrych praktyk związanych z edukacją z zakresu bezpieczeństwa i pierwszej pomocy pomiędzy samorządami oraz szkołami w powiecie myślenickim i Kantonie du Valais. Cel ten jest spójny z celami projektu zrealizowanego w ramach Funduszu Partnerskiego, w szczególności dotyczy poprawy warunków realizacji edukacji z pierwszej pomocy, wzmocnienia warsztatu nauczycieli oraz promocji idei edukacji z pierwszej pomocy oraz postaw pomocowych. Projekt stanowi kontynuację i wzbogacenie poprzedniego poprzez wykorzystanie wyników badań, opracowanych materiałów i zwiększenie dostępu oraz liczby osób przeszkolonych z pierwszej pomocy.\n- Stworzenie warunków do lepszej realizacji edukacji młodzieży z zakresu bezpieczeństwa i pierwszej pomocy,\n- Promocję idei edukacji z zakresu pierwszej pomocy wraz z kształtowaniem postaw pomocowych w odniesieniu do drugiego człowieka.\nFUNDUSZ SZWAJCARSKI : 67.536,00 zł\nPOWIAT MYŚLENICKI: 7.504,00 zł\nWartość projektu razem:\nDziałanie 1: E-PLATFORMA – budowa strony internetowej poświęconej wymianie informacji oraz materiałów edukacyjnych z zakresu edukacji z pierwszej pomocy powstałych w poprzednim projekcie wraz z testami ewaluacyjnymi tj.: informatyczne opracowanie platformy (strony internetowej) w całości poświęconej edukacji z zakresu bezpieczeństwa i pierwszej pomocy oraz merytoryczne opracowanie materiałów do zamieszczenia na stronie internetowej wraz z ich tłumaczeniem na język angielski Tłumaczenie materiałów powstałych w ramach uprzedniego projektu na język angielski, pozwoliło na rozpowszechnienie i promocję tematyki pierwszej pomocy zarówno w Powiecie jak i w Kantonie . Polscy i szwajcarscy nauczyciele, uczniowie i pracownicy samorządów mogą nauczyć się, bądź udoskonalić swoją wiedzę lub sposób nauczania pierwszej pomocy.\nDziałanie 2: SZKOLENIA Z ZAKRESU PIERWSZEJ POMOCY\n- przeprowadzenie szkoleń z zakresu pierwszej pomocy wśród uczniów w szkołach z terenu powiatu myślenickiego oraz mieszkańców na Rynku w Myślenicach Szkolenia zostały przeprowadzone przez Instruktora i wolontariuszy grupy Szkoła Młodych Ratowników. Działanie to pozytywnie wpłynęło na zwiększenie wiedzy oraz budowanie pozytywnych postaw w odniesieniu do udzielania pierwszej pomocy kolejnej grupy osób oraz zwiększyło zasięg działań zrealizowanych w ramach poprzedniego projektu. Wzbogaceniem i uzupełnieniem tego projektu było poszerzenie zakresu szkoleń o zasady powszechnego używania defibrylatorów AED - w poprzednim projekcie defibrylatory AED zostały nabyte ze środków pozaprojektowych i podniosły jakość projektu oraz poczucie bezpieczeństwa mieszkańców trzech gmin z terenu powiatu.\n- opracowano materiały edukacyjne – poradniki pn. „Pierwsza pomoc w sytuacjach zagrożenia życia” - kontynuacja i uzupełnienie poprzednich wersji o nowe wytyczne Europejskiej Rady Resuscytacji.\n- powielono i opracowano graficznie nadruki na płyty DVD zawierające filmy instruktażowo – edukacyjne powstałe w poprzednim projekcie\n- przygotowano teczki edukacyjne, które zostały wyposażone m.in. w poradniki i filmy\n- zorganizowano Powiatowe Zawody Pierwszej Pomocy wśród uczniów szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych z terenu powiatu myślenickiego (opracowano scenariusze konkursu wraz z kryteriami rekrutacji drużyn oraz kryteriami oceny, zakupiono materiały opatrunkowe, opracowano scenariusze scenek pozorowanych z udziałem m.in. wolontariuszy, wydrukowano dyplomy, zakupiono i wręczono nagrody dla laureatów i uczestników konkursu, powołano komisję konkursową).\nWpływ planowanych działań na realizację polityk horyzontalnych:\nProjekt poprzez swoje działania miał na celu podniesienie jakości życia obecnych i przyszłych pokoleń wpływając bezpośrednio na poprawę bezpieczeństwa zdrowotnego. Wiedza na temat sposobu reagowania w sytuacji zagrożenia życia oraz postawa otwarcia na udzielenie pomocy drugiemu człowiekowi, powoduje lepszą integrację społeczną i przyczynia się do rozwoju cywilizacyjnego bez niszczenia środowiska. Zarówno kobiety jak i mężczyźni na równych prawach uczestniczą w szkoleniach i zarządzaniu oraz innych działaniach projektowych. Zadania Partnerów zakładają zarządzanie zgodnie z prawem, przejrzystość decyzji, pełną bilateralną partycypację oraz środki zaradcze w razie ryzyka wystąpienia problemu w realizacji projektu.\nProjekt "Edukacja z zakresu bezpieczeństwa i pierwszej pomocy w Powiecie Myślenickim i Kantonie du Valais - wymiana dobrych praktyk instytucjonalnych, samorządowych i szkolnych", współfinansowany przez Szwajcarię w ramach szwajcarskiego programu współpracy z nowymi krajami członkowskimi Unii Europejskiej ma na celu wzmocnienie partnerstw poprzez wdrażanie wspólnych działań w określonych obszarach tematycznych przez polskie i szwajcarskie jednostki samorządowe, instytucje i partnerów społecznych w celu promowania i wymiany najlepszych praktyk lub wiedzy w obrębie partnerskich podmiotów - instytucji.\nCelem głównym projektu jest wymiana doświadczeń, wiedzy i najlepszych praktyk dotyczących edukacji z zakresu bezpieczeństwa i pierwszej pomocy przedmedycznej.\nFUNDUSZ SZWAJCARSKI : 58.520,52 CHF\nPOWIAT MYŚLENICKI: 6.502,28 CHF\nspotkanie inauguracyjno - robocze\nopracowanie testu badającego poziom wiedzy na temat udzielania pierwszej pomocy i ankiety badającej postawy i deklarowane reakcje młodzieży w sytuacjach zdarzeń związanych z zagrożeniem życia innych osób;\nprzeprowadzenie badań badających wiedzę i postawy młodzieży w wybranych szkołach z terenu powiatu myślenickiego i kantonu du Valais;\nopracowanie raportu zawierającego m.in. analizę przeprowadzonych badań wraz z rekomendacjami dotyczącymi konieczności wprowadzenia zmian oraz informację na temat systemu ratownictwa i szkoleń z pierwszej pomocy w Szwajcarii i w Polsce;\norganizacja konferencji pod roboczym hasłem: "Edukacja jest najważniejsza - nawet dziecko może udzielić pierwszej pomocy" dla samorządowców i przedstawicieli szkół, z udziałem specjalistów i konsultantów w zakresie ratownictwa przedmedycznego;\nwizyta polskiej grupy młodzieży reprezentującej Szkołę Młodych Ratowników w Kantonie du Valais (młodzież będzie prowadzić zajęcia dla kolegów w partnerskim kantonie) oraz samorządowców - odbędą się spotkania w samorządzie kantonu oraz w instytucjach związanych z ratownictwem medycznym.\nDla samorządów: poprzez obserwację sposobów organizowania i zarządzania systemem bezpieczeństwa w stanach zagrożenia życia, w tym prowadzenia edukacji z zakresu pierwszej pomocy oraz dyskusję programową (ścieżki programowe z elementami pierwszej pomocy na różnych etapach kształcenia), realizacja projektu wpłynie na samorządy powiatu i kantonu w kontekście efektów edukacji. Przyczyni się do tego w znaczny sposób badanie wiedzy i postaw za pomocą ankiet wśród młodzieży obydwu krajów.\nDla szkół: nauczyciele przedmiotu edukacja dla bezpieczeństwa uzyskają wsparcie poprzez materiały edukacyjne powstałe w ramach projektu, np. edukacyjne filmy instruktażowe oraz udział wolontariuszy w zajęciach.\nDla mieszkańców: zwiększy się poczucie bezpieczeństwa oraz przyczyni się do długofalowej poprawy wskaźnika przeżywalności w urazach i wypadkach.


» Zmiany, zmiany, zmiany\nJesteś tutaj: Home › Finanse › Zmiany, zmiany, zmiany\nFinanse, Kadry\t 10 stycznia 2017 0 Marta Sadowska\nNowy rok to nowe zmiany – szczególnie w prawie pracy. Aby więc nie narazić się Państwowej Inspekcji Pracy warto dobrze przestudiować wszystkie regulacje, które weszły w życie wraz z salwą noworocznych fajerwerków. Oto najważniejsze z nich.\nTo, co wzbudziło szczególnie dużo emocji to kwestia płacy minimalnej, która od 1 stycznia wynosi 2000 zł brutto miesięcznie, czyli o 150 zł więcej niż jeszcze rok temu. Jest to dobra wiadomość, dla wszystkich osób zarabiających najniższą krajową – od początku roku ich pensja podnosi się niejako automatycznie. Oznacza to, iż nie ma konieczności zmiany treści umowy, tak aby dostosować określoną wysokość dochodów do nowych przepisów, pracodawca bowiem ma obowiązek dopłacanie wyrównania do minimalnej. Co więcej, przepisy dotyczące minimalnego wynagrodzenia przysługują wszystkim pracownikom, niezależnie od stażu pracy – skorzystają więc także osoby wchodzące na rynek.\nKolejną pozytywną zmianą dla pracowników są przepisy określające minimalną stawkę „za każdą godzinę wykonania zlecenia lub świadczenia usług, przysługującą przyjmującemu zlecenie lub świadczenie usług”. Od 1 stycznia obowiązująca stawka godzinowa wynosi 13 zł brutto, a co więcej, nie można z niej zrezygnować, ani jej dzielić. Jednak przepisy te nie obejmują osób, które samodzielnie decydują o miejscu i czasie wykonywania pracy, a także umów opiekuńczych.\nMinimalna stawka godzinowa pociągnęła za sobą także konieczność ewidencji czasu pracy. Obowiązek ten spoczywa na zleceniodawcy, jeśli takie zapadną ustalenia między stronami, które zostaną zapisane w umowie. Jednak w sytuacji, gdy umowa nie będzie dookreślać tego zagadnienia, to pracownik będzie zmuszony do tego, aby przedłożyć w formie dokumentacji (pisemnej lub elektronicznej) informacje na temat liczby godzin wykonania zlecenia. Zrobić to należy w terminie poprzedzającym wypłatę wynagrodzenia. Ewidencja powinna zostać tak przygotowana, aby możliwa była także kontrola tego, czy pracodawca zapewnia zatrudnionym wypłatę minimalnej stawki godzinowej. Właśnie dlatego, dokumenty te powinny być przechowywane przez trzy lata od dnia, w którym wynagrodzenie stało się wymagalne.\nKolejnym nowym przepisem dotyczącym wszystkich umów zawartych na okres dłuższy od miesiąca, jest także obowiązek spoczywający na pracodawcy dotyczący wypłacania wynagrodzenia co najmniej raz w przeciągu miesiąca. Jak informuje GIS, rozporządzenie to będzie szczególnie sprawdzane przez Inspektorat.\nA co czeka na pracodawców, którzy nie będą stosować do nowych przepisów? Dotkliwe kary – przede wszystkim finansowe. Za niewypłacenie wynagrodzenia za każdą godzinę pracy, pracodawca może spodziewać się grzywny w wysokości od tysiąca do 30 tysięcy złotych. To inspektor pracy stanie się oskarżycielem publicznym we wszystkich sprawach związanych z brakiem wypłaty obowiązującej stawki. A z nim lepiej nie zadzierać.\newidencja czasu pracy, Państwowa Inspekcja Pracy, płaca minimalna 2017, polecane, zmiany w prawie pracy


Szkolenia przez Internet – Rzeczywisty blog\nMoże się wydawać, że zdecydowana większość osób perfekcyjnie wie o tym, iż na dzień dzisiejszy w szkołach najczęściej można spotkać jedynie i tylko tablice interaktywne. Raczej wygląda to w ten sposób, że klasyczne tablice kredowe nie są już w użyciu co ma oczywiście własne plusy. Kiedy szkoła decyduje się na zakup tablicy interaktywnej to nie jest to niewielki koszt, ponieważ dobrej jakości tablica może kosztować od kilku do wręcz kilkunastu tyś. zł.\nJednakże sama tablica to nie wszystko, gdyż potrzebne jest jeszcze oprogramowanie tablic interaktywnych. Bez niego w zasadzie korzystanie z takiego urządzenia jest niemożliwe. Najlepiej, o ile kupuje się od razu tablice wraz z oprogramowaniem, ponieważ wówczas nie ma konieczności dokupowania go i instalowania. W takiej sytuacji samo oprogramowanie do tablicy może być droższe a także można mieć problem z jego instalacją – właśnie z tego względu przy zakupie tego typu tablicy warto zwracać uwagę na to, ażeby była ona razem z najlepszym oprogramowaniem. Z kolei wtedy kiedy jednakże jest konieczne dokupienie samego oprogramowania to trzeba zwracać uwagę na jego język – niejednokrotnie wygląda to w ten sposób, że jest ono w innym języku, a wtedy uczniowie mogą mieć spory problem z korzystaniem z tablicy. Na dzień dzisiejszy bardzo często jednak można odnaleźć darmowe oprogramowanie do tablic interaktywnych w internecie – każdy może je ściągnąć i uruchomić w danej tablicy. Podsumowując zdecydowanie najlepszym wyborem będzie zakup tablicy interaktywnej w zestawie z oprogramowaniem.


Garwolin - Tworzenie stron internetowych www | Prowadzenie Facebooka\nTworzenie stron internetowych Garwolin\nTworzenie stron Garwolin\nTworzenie stron Garwolin. Niektórzy właściciele firm zmagają się z pomysłem założenia strony biznesowej. Dlaczego naprawdę potrzebujesz strony internetowej? Istnieje kilka solidnych powodów, dla których każda firma, mała lub duża, powinna mieć stronę internetową (Garwolin). Nie ma znaczenia czy sprzedajesz namacalne produkty, czy oferujesz usługę. Twoja firma odniesie korzyści z posiadania strony internetowej. Oto kilka powodów:\n1. Wygoda dla klientów\nZnalezienie dobrego biznesu w celu świadczenia usług lub produktów, których potrzebujesz, nigdy nie było łatwiejsze dla klienta. Dziś jest bardzo łatwo wyszukać lokalne firmy online. W rzeczywistości badania pokazują, że około 75% wszystkich nowych klientów rozpoczyna wyszukiwanie w Internecie. Jeśli nie masz strony internetowej, tracisz duży kawałek tortu marketingowego.\n2. Zapewnia globalną ekspozycję\nInternet jest dostępny dla wszystkich na całym świecie, nie będziesz już ograniczony do lokalnego biznesu. Każdy może wyszukać Twój produkt lub usługę. Spotkania twarzą w twarz nie są wymagane, aby rozkręcić biznes. Nie musisz polegać na klientach prowadzących firmę lub słuchających reklam radiowych. Dzięki stronie internetowej masz możliwość dotarcia do klientów również za granicą.\n3. Opublikuj więcej informacji\nMożesz publikować o wiele więcej informacji o swojej firmie niż w reklamach drukowanych, broszurach lub reklamach radiowych/telewizyjnych. Dosłownie masz nieograniczoną przestrzeń do pracy. Dodatkowo istnieje możliwość założenia bloga, na którym możesz dzielić się swoją wiedzą. To z pewnością przyciągnie nowych Klientów.\n4. Zawsze dostępne\nPotencjalni klienci będą mogli pytać o Twoją firmę 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu. Niezależnie od tego czy Twoja firma jest otwarta, czy nie. Jeśli potencjalny klient jest zainteresowany Twoją usługą, będzie mógł wysłać Ci wiadomość e-mail. Ty natomiast będziesz mógł odpisać o dowolnej porze. Tworzenie stron Garwolin\nZaoszczędzisz czas, zdobywając tylko zapytania od klientów, którzy są naprawdę zainteresowani Twoją firmą. Nie musisz już odpowiadać na telefony klientów i spotykać się z klientami, aby dowiedzieć się, że nie są zainteresowani tym, co oferujesz. Zamiast tego mogą zobaczyć ofertę Twojej firmy online. A następnie sami zdecydować czy są zainteresowani współpracą z Tobą.\n6. Oszczędza pieniądze\nReklamy drukowane mogą stać się bardzo drogie i często dużo kosztują. Strona internetowa zazwyczaj kosztuje jednorazową opłatę instalacyjną, a następnie minimalną opłatę hostingową miesięcznie. W rzeczywistości większość małych firm płaci ok. 20 zł miesięcznie za utrzymanie strony internetowej na serwerze hostingowym.\nWielu właścicieli firm nie wie, dlaczego potrzebuje strony internetowej swojego biznesu. Czas to sprawdzić i zobaczyć jakie korzyści z tego wynikają.\nMasz ciekawą szatę graficzną, funkcjonalną stronę wypełnioną wartościową treścią, ale czegoś Ci brakuję? Tym “czymś” …\nCzy zastanawiałeś się jakich użyć słów, aby wzbudzić w czytelniku zainteresowanie? Warto zwrócić uwagę na …\nZarabianie na stronach internetowych WWW\nJednym z najbardziej popularnym sposobem zdobywania dodatkowych pieniędzy przez Internet jest zarabianie na prowadzeniu stron …


World Championship U17 2022 wyniki - Koszykówka Świat - Flashscore.pl\nWorld Championship U17 2022 - wyniki na żywo, rezultaty, tabele\nPOMOC: Jesteś na stronie World Championship U17 2022 wyniki w sekcji Koszykówka/Świat. World Championship U17 2022 livescore, wyniki częściowe i końcowe, World Championship U17 2022 na żywo - tabele i statystyki meczowe oferuje Flashscore.pl. Oprócz strony World Championship U17 wyniki możesz znaleźć na Flashscore.pl ponad 150 rozgrywek z ponad 30 krajów na świecie dla dyscypliny Koszykówka – wszystko na Flashscore.pl. Po prostu kliknij nazwę kraju po lewej i wybierz rozgrywki (ligę , turniej, puchar krajowy). World Championship U17 2022 wyniki – serwis wyników aktualizowany jest na żywo.


SUN - łóżeczko 120x60 - 3 wersje kolorystyczne - MebleDlaDziecka.com.pl\nHome>Łóżeczka dla niemowląt>SUN - łóżeczko 120x60 - 3 wersje kolorystyczne\nSUN - łóżeczko 120x60 - 3 wersje kolorystyczne\nkolory : -BIELNATURALWALNUT\nNowoczesności bryle łóżeczka bez wątpienia nadają zaokrąglone rogi. Wspaniale wykonane z litej brzozy z dochowaniem najwyższej staranności przy każdym szczególe. Dzięki trzem wersjom kolorystycznym: natural, biel i orzech łóżeczko będzie pasowało do każdego współczesnego wnętrza.\nŁóżeczko posiada trzystopniową regulację wysokości materaca, lecz nie posiada wyjmowanych szczebelków, ani opuszczanego boku. Opcjonalnie można dokupić kółka w kolorze białym lub czarnym (39 zł) lub przystawkę "toddler rail" pozwalającą nieco starszemu dziecku na samodzielne wychodzenie z łóżka. (199 zł)\nPełne wymiary łóżeczka: dł. 125,6 x szer. 66,1 x H85 cm\nSUN zestaw dla niem...\nPiękny zestaw mebli niemowlęcych z...\nSUN komoda z przwij...\nPiękna komoda SUN o zaokrąglonych...\nSUN łóżeczko 140x70...\nWiększe łóżeczko z ekskluzywnej...\nSUN - szafa\nSzafa dwudrzwiowa z pojemną szufladą...\nSUN - Toddler Rail ...\nWymienny bok do łóżeczek Sun 120x60...


Ekologia dla najmłodszych - książeczki "Dbamy o naszą planetę. Nie sami - z rodzicami!" | Biokurier\nStrona główna » Ekologia dla najmłodszych – książeczki „Dbamy o naszą planetę. Nie sami – z rodzicami!”\n„Dbamy o naszą planetę. Nie sami – z rodzicami!” tu tytuł nowej serii wydawniczej, która pojawiła się na polskim rynku. 4 książeczki: „Pstryk! Jak oszczędzać energię”, „Fuj! Jak mniej śmiecić”, „Plusk! Jak oszczędzać wodę”, „Uff! Jak dbać o powietrze” wprowadzają najmłodszych w ekologiczny styl życia.\n„Dbamy o naszą planetę. Nie sami – z rodzicami!” ukazała się we wrześniu w ramach międzynarodowej koedycji według projektu hiszpańskiego jednocześnie w kilku krajach. – Te książki mogą być nie tylko świetnym upominkiem dla dzieci, cennym materiałem pomocniczym do wykorzystania na zajęciach i warsztatach, mogą być przeznaczone na nagrody w konkursach ekologicznych; z pewnością zainteresują najmłodszych czytelników oraz tych rodziców, którzy cenią życie w zgodzie z naturą i rozumieją, jak ważne jest dziś proekologiczne wychowanie – przekonuje Emilia Zwoniarska z Wydawnictwa BioBooks.\n„Podręcznika rodzica” – w którym rodzice znajdą praktyczne porady, jak w prosty sposób wyjaśnić dziecku zasady i zjawiska przedstawione w tekście; propozycje eksperymentów oraz plan wprowadzenia w domu, na co dzień, zasad ochrony środowiska (np. oszczędzania energii i wody, ograniczania i segregacji śmieci, odzyskiwania i ponownego wykorzystywania artykułów i przedmiotów)\nWszystkich czytelników Biokuriera, a zwłaszcza tych najmłodszych, zachęcamy do lektury świątecznego numeru pisma. W specjalnym konkursie, dzięki uprzejmości firmy BioBooks, wygrać będzie można opisywane książeczki! 15 numer Biokuriera ukaże się w sklepach z żywnością ekologiczną na przełomie listopada i grudnia.\nEdukacja i agroturystyka w gospodarstwie ekologicznym\nEkoturysta między Bugiem a Narwią\nRusza X edycja konkursu fotograficznego Przyroda Ojczysta


Od 2022 roku nie ma konieczności składania czynnego żalu w przypadku popełnienia błędu w JPK_VAT\nNowe przepisy, które obowiązują od 2022 roku długo można by wymieniać... Przepisy te dotyczą również plików JPK_VAT. Jedną ze zmian jest ta dotycząca czynnego żalu przy wysyłaniu korekty, gdy popełniony został błąd w JKP_VAT. Obecnie można dokonać korekty bez niego - wystarczy wysłać samą deklarację. O wprowadzenie takiego rozwiązania już od dawna apelowali przedsiębiorcy. Wypełnianie dodatkowych dokumentów zajmowało dużo czasu i wiązało się z nałożeniem na nich kolejnego obowiązku. Czasami błędy w pliku ewidencyjnym dotyczyły drobiazgów, np. brak oznaczenia GTU przy fakturach sprzedażowych czy też przypisanie niepoprawnego kodu. Przepisy regulujące prawo podatkowe są zawiłe, zatem o błędy nie jest trudno. Teraz ten obowiązek został zlikwidowany.\nNa mocy znowelizowanych przepisów podatnicy nie będą musieli załączać czynnego żalu do korekt jednolitego pliku kontrolnego. Istotny będzie tylko czas złożenia korekty i zapłata ewentualnego podatku, aby można było uniknąć kary...\nCZYNNY ŻAL to dobrowolna forma przyznania się do winy w przypadku złamania przepisów prawa skarbowego. Polega na tym, że podatnik sam informuje naczelnika urzędu skarbowego lub naczelnika urzędu celno-skarbowego o popełnieniu błędu. Oczywiście oprócz przekazania wiadomości o niedopełnieniu danego obowiązku, po nim musi nastąpić uregulowanie zaległych zobowiązań wobec fiskusa. Trzeba też zaznaczyć, że skorzystać z tej opcji można jedynie, zanim organ podatkowy sam zauważy, że doszło do naruszenia przepisów. Innymi słowy, czynnego żalu nie zastosuje przedsiębiorca, u którego wykryto już popełnione wykroczenie skarbowe. Należy pamiętać, że zaległe daniny należy uiścić razem z odsetkami spowodowanymi nieterminową zapłatą.\nDzięki nowym przepisom przedsiębiorca nie musi już składać czynnego żalu zarówno przy dostrzeżeniu błędu zarówno w części deklaratywnej, jak i ewidencyjnej. Nadal jednak deklarację korygującą błąd należy złożyć przed upływem okresu powstania obowiązku zapłaty podatku. Trzeba też uregulować różnice wynikające z zapłacenia niższych danin publicznych, jeśli do nich doszło.\nObowiązujące od stycznia 2022 r. przepisy ujednolicają regulacje dotyczące dokonywania korekty błędów w deklaracjach związanych z podatkiem VAT. Przedsiębiorcy znacznie łatwiej będą mogli naprawić popełnione omyłki, bez ryzyka nałożenia na nich wysokich kar finansowych. Tak więc obecnie: błąd w JPK_VAT bez czynnego żalu.


Ariete Młynek elektryczny grati 2.0 orange + darmowy transport! - Przepisyjoli.com\nAriete Młynek elektryczny grati 2.0 orange + darmowy transport!\nMłynek elektryczny typ zasilania akumulatorowe, wskaźnik ładowania, wariant noża stal nierdzewna do twardych produktów (sera, orzechów, czekolady), zasilany akumulatorowo. Okres gwarancyjny 24 miesiące.\nGłówne parametry SSV 230WH Spaghetti: Kreuj spaghetti warzywne albo makarony owocowe, które następnie użyjesz do dekoracji talerza albo możesz je ugotować i podawać jako zdrową alternatywę do...\nTarka sześciokątna wytworzona ze stali nierdzewnej.\nJasło - tarka szklana bezbarwna 22x11 cm marki Lubiana / wing\nOPIS produktu: JASŁO - Tarka szklana bezbarwna. SPECYFIKACJA artykułu: - wysokość - 3,3 cm - długość - 22 cm - szerokość - 11 cm - waga: ok 404 g Kod EAN: 5904542403006\nTarka ręczna do parmezanu marki Tom-gast\nTarka ręczna do parmezanu zakończona antypoślizgową gumką usprawniającą pracę. Produkowana ze stali nierdzewnej (tarka) i z tworzywa (rączka). Szerokość cięcia 3mm.\nSilit tarka grateccut 29.6 cm 2w1\nSILIT - Dwie tarki GrateCut® scalone w jedną. Antypoślizgowy uchwyt zagwarantuje bezpieczne zastosowanie tarki. Progresywny zarys V. Oszczędza miejsce w szafce. Tarka tworzona z wysokiej jakości...\n- profi plus tarka do trufli długość: 27 cm marki Wmf\nAkcesoria kuchenne marki Joseph Joseph to przedmioty niezbędne w każdej kuchni bez których nie można się obejść. Ułatwiają one przygotowywanie posiłków a także pozwalają utrzymać nadzwyczajny...


Sencor SKS 5021GR, Waga kuchenna - cena i opinie - OleOle!\nWaga jak to waga. Działa dobrze i tyle. Przełącznik jednostek w Polsce wydaje sie być niepotrzebny.\nwaga jak waga :)\nBardzo fajna waga, neonowy kolor rozświetla każdą kuchnię\nbardzo fajna waga zgrabna ładna\nPotrawy z idealnie zważonymi składnikami smakują doskonale. Dokładność 1g robi swoje. Ładnie się prezentuje w małej zagraconej kuchni.\nJestem bardzo zadowolona z wagi.\nŁadna, zgrabna, malutka, lekka.\nJedynie po zdjęciu z niej produktu\nmiga od 1g do 3g i trzeba resetować.\nAle wydaje mi się, że to kwestia przyzwyczajenia.\nPowyższe informacje pochodzą ze strony oleole.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących Sencor SKS 5021GR, wpisz 1017553 w wyszukiwarce oleole.pl.


Marcin Kostrzyński, Gawędy o wilkach i innych zwierzętach — przeczytaj pełną wersję online w LitRes, strona 3\nWięcej niż zwykła wilcza przyjaźń\nSamotna jak dotąd Harda w ciągu kilku dni zdobyła wilczych towarzyszy. Trochę z przypadku, a może za sprawą przeznaczenia? Choć nadal przebywała w niewoli, zmieniała się każdego dnia. Przestała biegać wokół zagrody, była znacznie spokojniejsza i zrównoważona. Los zesłał jej niespodziewanie dwóch facetów. Z jednej strony Mikołaj, starszy czteroletni wilk, doświadczony i mądry, a z drugiej – Rado, znacznie młodszy przystojniak.\nNie wiadomo, dlaczego Harda bardziej zainteresowała się Mikołajem. Starszy, mądrzejszy, w dodatku był pierwszym wilkiem, jakiego poznała. Mikołaj także miał do niej słabość. Oczywiście, była jeszcze za młoda, by stać się jego partnerką na całe życie. Jednak co tu ukrywać, Harda to piękna wilczyca. Pamiętam scenę, którą zobaczyłem na ekranie monitorów w leśniczówce. Harda podchodzi do siatki, a z drugiej strony podbiega do niej Mikołaj. Ale nie tak zwyczajnie, tylko z niebywałą lekkością, jakby nie dotykał ziemi. Nie jestem tego w stanie lepiej opisać, czasami takie rzeczy się po prostu czuje. Te dwa wilki stały się sobie bliskie. Leśniczy również to zauważył.\nNieubłaganie zbliżał się termin wypuszczenia Mikołaja na wolność. To mogła być jedyna szansa dla Hardej. Wilk przewodnik, który nauczy ją tego, czego nie mogli przekazać jej rodzice. Wszyscy zdawali sobie sprawę, że wilki nie stworzą pary od razu. Jednak, gdyby zostały razem przez rok, wszystko mogło się wydarzyć. Rado był znacznie młodszy, teoretycznie lepiej pasował do Hardej. Niestety, nie nawiązał z nią kontaktu. Nie miał też takiego doświadczenia jak Mikołaj. Ten przynajmniej przez dwa lata był samotnym wilkiem. To bardzo dużo czasu w życiu wilka. One dożywają około dziesięciu lat, sporadycznie dwunastu, choć w niewoli mogą żyć znacznie dłużej. Dwa lata dla wilka, to jak dwadzieścia dla człowieka. Mikołaj miał wielką przewagę doświadczenia nad Rado.\nPozostała jeszcze jedna bardzo ważna kwestia do ustalenia. Miejsce, w którym wilki zostaną wypuszczone. Teoretycznie Mikołaj powinien wrócić do miejsca, gdzie ostatni raz przebywał na wolności. Niestety, wąski pas lasu pomiędzy Wisłą i autostradą nie wchodził w rachubę, a po drugiej stronie rozciągał się wielki kompleks leśny zajęty przez bardzo silną rodzinę wspaniałych jasnych wilków. Przegoniłyby go natychmiast. Naukowcy ze Stowarzyszenia Dla Natury „Wilk” dokładnie sprawdzali materiał genetyczny wilków z okolic Torunia. Okazało się, że najbliżsi krewni Mikołaja mieszkają daleko za Piłą. Kłóciło się to z zasadą wypuszczania w pobliżu miejsca, gdzie został znaleziony. W końcu zdecydowano się na rozwiązanie pośrednie, czyli tereny nadleśnictwa Solec Kujawski. Był to spory obszar Puszczy Bydgoskiej niezajęty przez wilki. Jednocześnie to teren bardzo podobny do tego, w którym wychował się Mikołaj. Puszczę Bydgoską stanowią głównie lasy sosnowe porastające piaszczyste wydmy. Jest to dość suchy teren, gdzieniegdzie poprzecinany małymi rzeczkami pełnymi wody wiosną, a wysychającymi w czasie upalnego lata. Lasy są zasobne w zwierzynę i mało penetrowane przez ludzi. Bardzo ważna była przychylność nadleśniczego. Nie wszyscy leśnicy chcą mieć wilki na swoim terenie.\nW końcu zapadła decyzja i ustalono datę. Zarówno Mikołaj, jak i Harda zostaną wypuszczone na terenie Nadleśnictwa Solec. Nie uczestniczyłem w tym wydarzeniu, tego dnia zostałem zaproszony do Biebrzańskiego Parku Narodowego, by pokazać filmy w cyklu Wszechnic Biebrzańskich. Moja obecność nie była konieczna, zawsze przy takich okazjach jest mnóstwo osób, kamer, zgiełku. A dla wilków im mniej ludzi, tym mniejszy stres. Wypuszczenie na wolność zawsze jest ryzykowne, nie wiadomo, jak zachowają się zwierzęta. Na szczęście wszystko przebiegło dobrze, bez zakłóceń i bezpiecznie dla wilków. By mieć kontrolę nad zwierzętami, naukowcy zakładają im specjalne obroże z nadajnikami. Z jednej strony jest to konieczne, żeby monitorować, co się z nimi dzieje, z drugiej strony stwarza szansę, by o wilkach dowiedzieć się czegoś więcej. Przed wypuszczeniem na wolność każde zwierzę jest usypiane i dokładnie badane. To lekarz weterynarii podejmuje ostateczną decyzję, czy rekonwalescent może opuścić ośrodek. Jeśli nie ma przeszkód, zwierzęta są wkładane do specjalnych klatek. Później transportuje się je na miejsce, gdzie odzyskają wolność. Po wyjęciu klatek z samochodu podaje się zastrzyk z antidotum. Po kilku sekundach wilk znika w lesie. Zwierzęta najczęściej odbiegają dość daleko i zatrzymują się na odpoczynek. Potrzebują jeszcze trochę czasu, by środek uspokajający przestał działać, dlatego są wypuszczane bardzo późno, gdy w lesie jest spokój i jak najmniej przypadkowych ludzi. Dopiero po kilku godzinach wracają do normalnej aktywności. Tak samo było z Mikołajem i Hardą. Pobiegły do lasu i położyły się, czekając, aż nabiorą pełnej sprawności. To był kluczowy czas. Nikt nie wiedział, co będzie dalej.\nJuż nocą Mikołaj zaczął biegać, próbując się zorientować, gdzie się znalazł. Wyglądało to tak, jakby za wszelką cenę chciał odnaleźć jakiś trop, jakieś znajome miejsce. Przez kilka kolejnych dni uporczywie i wielokrotnie przekraczał drogę, na której został potrącony. Uważam, że szukał innego wilka. Może nie był tak samotnym wilkiem, jak nam się wydawało? Inaczej nie miałoby to żadnego sensu. Po co ryzykował, dlaczego biegał ciągle w poprzek drogi, czego szukał? W końcu ruszył w stronę, gdzie został potrącony. Miał do przebycia sporą odległość – około pięćdziesiąt kilometrów. Musiał ominąć Toruń i dwa terytoria niezwykle silnych wilczych rodzin. Biegł sam, drogi Mikołaja i Hardej rozeszły się na zawsze.\nByło mi bardzo smutno. Chciałem, by Harda podążała za nim, by uczył ją życia na wolności. Czasami tak jest, że mamy wielkie oczekiwania, myślimy: „Ja zrobiłbym inaczej, nie zostawiłbym jej”. My nie jesteśmy wilkami. Nie możemy oczekiwać, że zwierzęta będą stosować nasze normy kulturowe. W realnym świecie jest inaczej. Harda, choć urodziła się wilkiem, została wychowana przez ludzi i wilcze obyczaje były jej całkowicie obce. Nie potrafiła złapać właściwego rytmu. Na początku obydwa wilki trzymały się razem. Po niedługim czasie Harda zaczęła mieć inny czas aktywności. Biegała w czasie dnia, starała się zobaczyć jak najwięcej, być wszędzie. Dla tak inteligentnej istoty świat musiał wydawać się wspaniały. Tyle nowych zapachów dźwięków, doznań. Szkoda było czasu na sen i odpoczynek. Zachowywała się tak, jakby chciała nadrobić stracony wcześniej czas. Niestety, jej obroża zaczęła pokazywać bardzo niepokojące dane. Szukała ludzi, ich towarzystwa, może pomocy. Karmiona przez człowieka, pierwsze kroki skierowała na podwórko myśliwego, które pachniało podobnie do leśniczówki, obok której wcześniej mieszkała. Oczywiście myśliwy podniósł alarm i wszyscy wokół zaczęli przedstawiać Hardą jako zagrożenie. Pisano, że wilki trzeba wreszcie zacząć zabijać, bo panoszą się i wchodzą w biały dzień na podwórka. W lokalnej prasie pojawił się apel. Jeden z miejscowych polityków grzmiał: „Czy musi zginąć jakieś dziecko, byśmy wreszcie zaczęli zabijać wilki?”. Zainteresowani polowaniem na wilki starali się wykorzystać tę sytuację.\nW rodzinie tworzą się więzy\nWszystko się nieco uspokoiło, gdy po tym incydencie Harda wróciła do lasu. Jednak nie potrafiła polować, nie umiała poradzić sobie na wolności. Miała obrożę i to ją ratowało. W końcu podeszła bardzo blisko Solca Kujawskiego, licząc na pomoc. Ludzie zaczęli ją dokarmiać i tym samym przypieczętowali jej los. Umiejscowiła się pomiędzy miastem a Jura Parkiem, miejscem pełnym makiet dinozaurów w skali jeden do jednego. Sytuacja była dramatyczna. Stowarzyszenie „Wilk” postanowiło odłowić Hardą. To szalenie trudne zadanie. Alternatywą było odstrzelenie zwierzęcia. Przez kilka nocy w iście filmowej scenerii próbowano podać jej środek usypiający. Przemykała wśród potężnych dinozaurów, nie pozwalając zbliżyć się do siebie. Mieszkańcy nie chcieli odłowienia, mówiąc, że ona nikomu nie przeszkadza i może sobie tu mieszkać. Wszyscy widzieli, jak potulne i pozbawione agresji jest to zwierzę.\nW końcu się udało. Ogromny szacunek należy się wszystkim, którzy bezpiecznie odłowili Hardą. Jest to wielkie osiągnięcie, uratowano jej życie. Wilczyca dostała szansę, która niewątpliwie jej się należała. Niestety, ludzie zmienili ją za bardzo, by mogła cieszyć się wolnością.\nGdy odwiedziłem ją w Napromku, serce mi pękało. Biegała wokół ogrodzenia. Miałem poczucie, że zrobiono jej kolejną krzywdę. Posmakowała wolności i teraz tęskni za tymi wszystkimi zapachami, doznaniami. Tak bardzo chciałbym jej to wynagrodzić, ale nie potrafię. Jej powrót ucieszył zapewne Rado. Byli jeszcze przez dwa miesiące razem. Potem Harda została sama.\nRado w końcu odzyskał wolność. Była to druga próba. Za pierwszym razem po uśpieniu lekarka weterynarii zbadała go dokładanie i zdecydowała o pozostawieniu wilka w zagrodzie. Kontuzja biodra okazała się poważniejsza, niż sądzono. Na samym początku, gdy wypuściliśmy wilka do zagrody, leżał przez kilka dni obolały. Potem wstał, jak gdyby nigdy nic się nie stało. Chodził, obciążając wszystkie nogi, bez żadnych oznak niedyspozycji. Jednak, gdy po wypuszczeniu Mikołaja przeniósł się do jego znacznie większej zagrody, gdzie mógł swobodnie biegać, podnosił tylną łapę. Nie obciążał stawu biodrowego, musiało go boleć. To właśnie z tej strony uderzył go samochód. Potrzebował więcej czasu na regenerację. W końcu przestał podnosić nogę podczas biegu, odzyskał pełną sprawność. Kiedy nie było widać żadnych objawów niedyspozycji, lekarz zezwolił na wypuszczenie wilka. Rado odzyskał wolność.\nDziś z całą pewnością i odpowiedzialnością można stwierdzić, że SIĘ UDAŁO! Dla mnie jest to ogromna satysfakcja. Zarówno Mikołaj, jak i Rado szczęśliwie wróciły do swojego naturalnego środowiska. Nie byłoby to możliwe bez udziału tak wielu oddanych ludzi. Każdy dołożył swoją cegiełkę i każda była równie ważna.\nCztery małe pasiaczki\nPewnego dnia, gdy szedłem wyrzucić na kompost resztki organiczne, zobaczyłem wiele małych tropów. Nie było żadnego dużego odcisku racicy. Nie musiałem długo się rozglądać, by zobaczyć cztery małe pasiaczki. Dziczki śliczne jak z obrazka. Nie rozumiałem, dlaczego były same. Później pracownicy leśni znaleźli ich matkę. Leżała martwa pod świerkami. Poczułem się strasznie. To nie ja strzelałem, ale zrobił to jakiś przedstawiciel mojego gatunku. Na mnie spoczywała współodpowiedzialność za nieszczęście małych dzików. Myśliwy pewnie pomylił lochę z przelatkiem, czyli dwuletnim dzikiem. W nocy o pomyłkę nie jest trudno. W żaden sposób nie usprawiedliwi to myśliwego, wręcz przeciwnie: prawo i dobry obyczaj nakazują strzelać tylko do rozpoznanego celu. Wiosną nie wolno zabijać loch prowadzących młode. Niestety, stało się i jedyne, co mogłem zrobić, to zaopiekować się czwórką małych dzików. Zacząłem im gotować. Najpierw makaron, potem kasze i inne dania. Na początku uciekały na mój widok, później systematycznie skracały dystans. Miałem wyjątkową możliwość obserwowania ich zachowań.\nCałej czwórce przewodził Albert, chłopak wyraźnie najodważniejszy. Później nauczyłem się rozpoznawać Aldonę. Miała subtelne rysy, cała była delikatna. Nigdy nie przepychała się do jedzenia, zachowywała spokój i klasę. Dwie pozostałe siostry, Agata i Agnieszka, były jak lustrzane odbicie, ciągle je myliłem. Teraz się z siebie śmieję, że mogłem być aż tak mało spostrzegawczy.\nPogoda była kapryśna tamtego lata, często padało. Maluchy przestały uciekać do lasu, chroniły się przed deszczem pod okapem dachu drewutni. Mój dom znajduje się w samym środku lasu, nie mam żadnych bliskich sąsiadów czy dróg w pobliżu. Dziki mogły u mnie spokojnie i bezpiecznie mieszkać. Zaledwie po kilku dniach warchlaki zaczęły się dziwnie zachowywać. Gdy tylko mnie widziały, wydawały złożone dźwięki: chrząkanie, kwiki i inne odgłosy. Powoli stawałem się ich mamą. To wielka odpowiedzialność stać się dziczą mamą, jest to też szansa na nawiązanie wyjątkowych relacji.\nNawet teraz, po latach, wzruszają mnie te wspomnienia. Więzi rodzinne u dzików są bardzo silne. Aldona przychodziła do mnie przez dwanaście lat. Lubiła, gdy zwracałem na nią uwagę. Wystarczyło, że powiedziałem: „Cześć, Aldonka”, a ona odpowiadała mi wesołym chrumkaniem. Nie mam pojęcia, jak jej się udało przeżyć tak długo w latach, kiedy organizowano tak intensywne polowania. Dziki żyją średnio półtora roku.\nAlbert przychodził równie długo. Wyrósł na ogromnego odyńca. Gdy jako dorosły zjawiał się na podwórku, niczego nie chciał, już nigdy niczego nie zjadł. Nie interesowała go kukurydza, sernik czy ulubione lody. Przychodził tylko pod okap dachu, w to samo miejsce, gdzie kładł się jako mały pasiaczek. Kilkoma ruchami potężnej głowy przygotowywał sobie legowisko, kładł się i przesypiał większość dnia.\nAlbert, jako jedyny z setek dzików, którym pomogłem, przynosił mi upominki. Co roku wiosną szedł z wierzbowymi gałęziami w pysku. Zawsze była to wierzba i zawsze kładł mi gałęzie pod próg domu. Nie wiem, skąd i jak daleko niósł mi ten prezent. W pobliżu domu nie rosną wierzby, najbliższe można znaleźć na brzegach rowów gutowskich łąk. Dobre cztery kilometry od małego domku w lesie.\nCzasami nie widziałem go miesiącami. Kiedy się pojawiał, wydawał specyficzne chrząknięcia. Były to głośne dźwięki, które można by porównać z chrząkaniem i jednoczesnym odkorkowaniem butelki wina. Co ciekawe, zawsze tak samo witał się z Aldoną. Rozpoznawały się bezbłędnie, dokładnie wiedziały, kim dla siebie są. Ich relacje przenosiły się na dzieci Aldony. Gdy ona witała się z bratem, pasiaczki wiedziały, co się dzieje. Nie bały się, przeciwnie – podbiegały dość blisko. Nie jest to typowe zachowanie, ponieważ zazwyczaj młode boją się obcych dzików. W tym przypadku to nie był obcy dzik, ale wujek.\nPrzez wszystkie lata obserwowania dzikich zwierząt zrozumiałem, jak ważne są dla nich relacje rodzinne i to bez względu na gatunek. Wróćmy do czasu, gdy moje dziki były jeszcze czterema małymi pasiaczkami. Dni mijały jeden za drugim, z czasem dystans między nami zmalał do zera. Musiałem założyć barierkę przy drzwiach do domu. Taką samą, jaką instaluje się przy schodach, by dziecko z nich nie spadło. Bez tej blokady dziki pchały się do domu jak do siebie. Miały wielką potrzebę przebywania cały czas w moim towarzystwie. Tylko ze mną czuły się bezpiecznie. Chciały, byśmy razem mieszkali i jedli, tak jak dzieje się to w naturze.\nMałe dziki nie opuszczają mamy nawet na krok. Najchętniej towarzyszą jej przez dwa lata. Cały czas uczą się od niej życia. Jak przetrwać, jak unikać niebezpieczeństw, gdzie znaleźć jedzenie. Bez tej wiedzy przekazywanej z pokolenia na pokolenie są bezradne i bezbronne. Mówienie o instynkcie to mit. Instynktownie ssą mleko matki i odczuwają strach przed człowiekiem, reszta to wychowanie i wiedza.\nJa nie mogłem przekazać im niezbędnej do przeżycia wiedzy. Czułem się odpowiedzialny i coraz bardziej emocjonalnie z nimi związany. Liczyłem na pomoc innych dzików. Wiele słyszałem o adoptowaniu małych dzików przez inne dzicze rodziny. Tak przynajmniej pocieszają się myśliwi, gdy przez przypadek zastrzelą lochę. Dziś wiem, że to brednie, że nie ma żadnych szans na adopcję. Owszem, dziki mogą się dzielić opieką nad potomstwem. Gdy jedna z loch urodzi więcej niż dwanaścioro prosiąt, a druga sześcioro czy ośmioro, wtedy przejmuje nadmiarowe dzieci pierwszej. Jest to możliwe tylko tuż po urodzeniu i tylko w przypadku, gdy lochy są bardzo blisko spokrewnione lub zaprzyjaźnione od lat. Potem każdy z warchlaków ma swój indywidualny kranik z mlekiem, choć zdarzają się takie, które potrafią korzystać z kilku sutków.\nWtedy tego wszystkiego nie wiedziałem. Chciałem zwabić inne dziki, licząc, że Albert z siostrami dołączą do swych krewnych. Kupiłem więc dziesięć ton buraków i kilka worków zboża. Zbudowałem paśnik na podwórku. Wszystko po to, by zorganizować dziczą rodzinę zastępczą. Cztery pasiaczki były bardzo kochane i zawsze głodne – bez względu na ilość zjedzonego pokarmu. Najwyraźniej dzik nie ma poczucia sytości. Przestaje jeść, gdy nie może już oddychać. Nie odstępowały mnie na krok, potrzebowały ciągłej uwagi. W kuchni mam okno ze starej leśniczówki. Szyba sięga do samej podłogi. Z drugiej strony jest fundament z granitowych kamieni. Gdy jadłem śniadanie, dziki stawały na tych kamieniach i przyklejały ryjki do szyby. Nie mogłem zjeść w spokoju. Patrzyły na mnie tymi swoimi małymi oczkami, a z ryjków powoli kapała im ślina. Co ciekawe, Aldona do końca to robiła, nawet gdy nie jadłem, ale znajdowałem się w kuchni, podbiegała i przyklejała się do szyby.\nNadchodziła jesień, a wraz z nią intensywny sezon polowań. Zacząłem się poważnie o nie martwić. Cztery małe pasiaczki straciły swoje paski, stały się znacznie większe, grubiutkie i okrąglutkie. Bez mojej pomocy nie miały szans na przetrwanie pierwszej zimy. Żadna dzicza rodzina tej czwórki nie zaadoptowała. Największym zagrożeniem byli myśliwi. Na szczęście dziki trzymały się blisko domu, nigdzie same nie chodziły, może jedynie nocą zapuszczały się na żołędzie do pobliskiego lasu dębowego. Jednak od świtu do zmierzchu urzędowały w pobliżu domu.\nMiałem też szczęście, że moim dalekim sąsiadem był Andrzej. Myśliwy skuteczny w polowaniu na dziki. Dlaczego szczęście? Bo to niezwykle porządny człowiek, jakich coraz mniej na świecie. Poprosiłem, by nie polował na Alberta, Aldonę, Agatę i Agnieszkę. Zgodził się, co więcej, często mnie odwiedzał i powoli zmieniał swoje nastawienie do dzików. Andrzej zapisywał się nieustannie na kwadrat numer jedenaście, blokując go innym myśliwym. Teren koła myśliwskiego podzielony jest na wiele małych ponumerowanych obszarów. Ze względów bezpieczeństwa na terenie jednego kwadratu może przebywać tylko jeden myśliwy. Na jedenastce, właściwie w samym środku, stoi mój dom i mieszkały cztery bezpieczne dziczki.\nGdy nadeszły jesienne chłody i pierwsze przymrozki, zacząłem dokarmiać zwierzęta. Wyrzucałem im buraki i zboże do paśnika. Znalazłem źródło jabłek. Moja rodzina zajmuje się sadownictwem od pokoleń. Jabłka są przechowywane w specjalnych skrzyniach w kontrolowanej temperaturze, wilgotności i specjalnym beztlenowym składzie atmosfery. Później sortowane i pakowane. Czasem zdarzają się odpady. Dostawałem ogromne ilości jabłek niespełniających norm. Dzikom te niedoskonałości owoców w żaden sposób nie przeszkadzały. Każdego dnia pod paśnikiem przybywało zwierząt. Zjadały wszystko, lecz moja czwórka nie przyłączyła się do żadnej z dziczych rodzin.\nDzikom niedoskonałości jabłek nie przeszkadzały\nSława leśnej stołówki rozeszła się po całym lesie. Przychodziły głównie sieroty i dziki w potrzebie. Wreszcie zobaczyłem pierwsze oznaki integrowania się moich dzików z innymi. Teraz byłem już spokojny. Pod koniec zimy, gdy lochy rodzą następne pokolenie pasiaczków, ich zeszłoroczne potomstwo oddala się na pewien czas. Gdy locha leży w barłogu i karmi maleństwa, przelatki (roczne dziki) muszą poradzić sobie samodzielnie w lesie. Starają się być w pobliżu matki, lecz nie zawsze jest to możliwe. Czasem organizują wyprawy głębiej w las. Na dobre usamodzielniają się późnym latem, tworząc grupy przelatków. Gdy locha wychodzi z barłogu i zaczyna prowadzić aktywne życie, część z przelatków wraca, by być z matką jeszcze przez rok. Liczyłem na to, że cała czwórka zostanie przyjęta do takiego klubu dzików, które się w pełni usamodzielniły. Tymczasem do paśnika przychodziły nowe dziki. Na początku uciekały w popłochu, gdy tylko mnie zobaczyły lub wyczuły mój zapach. Albert miał w zwyczaju chodzić za mną i ciągle kwiczeć. Nie za głośno, po prostu chodził i mamrotał sobie coś pod nosem. Dziki przychodzące do paśnika obserwowały nas, widziały, jak dobiegają do mnie jeszcze trzy inne dziki i uznały to za coś normalnego. Skoro nie krzywdzę czterech małych dzików, a one mi ufają i ze mną po dziczemu gadają, widocznie nie jestem taki straszny.\nWtedy dostałem przepustkę do innego świata. Każdego dnia mogłem coraz swobodniej obserwować i odkrywać, jak fascynujące są to zwierzęta. Bałem się tylko, czy oswajając je, nie wyrządzam im krzywdy. Jeśli przestaną bać się ludzi, staną się łatwym celem dla myśliwych. Przyszłość rozwiała moje obawy, one, a właściwie wszystkie zwierzęta, doskonale rozpoznają poszczególnych ludzi. Dokładnie wiedzą, kto jest kim w lesie. To, że mogłem podejść do urodzonego na wolności dzika czy jelenia i dotknąć jego ucha nie oznaczało, że one przestaną bać się ludzi. Świadczyło jedynie o tym, jak wielkim kredytem zaufania zostałem obdarzony. I tak cztery małe pasiaczki otworzyły mi drogę do poznania świata dzikich zwierząt.\nMój dom jest bardzo stary, drewniany, stoi jakimś cudem tyle lat, choć wychowały się w nim całe pokolenia spuszczeli, drwalników i innych owadów żywiących się drewnem. Kupiłem go, gdy miałem siedemnaście lat. Spełniłem swoje wielkie marzenie, by zamieszkać w lesie. W tym czasie dom pokrywała strzecha z trzciny. Niestety, kuny zrobiły w niej liczne tunele i kanały. W wielu miejscach przeciekała woda. Przed oknem kuchennym rośnie stara grusza i kasztanowiec. Pomiędzy kuchnią i kasztanowcem idealnie mieści się stół. Latem jest tam przyjemny cień, a przez okno można podawać kawę i ciasto gościom, którzy do mnie trafią.\nKiedy zbliżała się wiosna, Albert jako pierwszy zrzucił zimową sierść. Wyglądał zabawnie, taki trochę nagi dzik. Z upodobaniem podchodził do stołu przed domem, łapał pyskiem za koniec zwisającego obrusa i ciągnął z całej siły. Był to jego sposób na sernik. Jeśli ktoś Was zapyta, co dziki uwielbiają jeść, nie mówcie, proszę, że kukurydzę lub żołędzie. One najbardziej lubią sernik i lody. A węch mają doskonały. Gdy cichaczem jadłem lody w zamkniętym na cztery spusty domu, Albert zawsze to wyczuwał. Podchodził do okna, przyklejał nos do szyby i kwiczał przeraźliwie. Aldona była bardziej powściągliwa, jedynie stała, patrząc tymi swoimi smutnymi oczyma, a szybę przed jej nosem szybko pokrywała para.\nJednej rzeczy starałem się nie robić – powstrzymywałem się przed głaskaniem dzików. Jeśli miały kleszcze, wyjmowałem je bez żadnego problemu. Nawet to lubiły, musiałem tylko każdego kleszcza podsunąć im pod nos, by mógł zostać obwąchany.\nW czasie pierwszego lata dziki dołączyły do grupy przelatków. Bardzo się ucieszyłem. Zostały zaakceptowane. Grupa liczyła około dwunastu sztuk. Wszystkie były w tym samym wieku. Razem czuły się pewnie i bezpiecznie. Takie grupy przypominają mi nastolatków. Cały świat stoi przed nimi otworem, a lato to czas wielkich pokus. Pięknie pachną pola pełne owsa. Na łąkach rośnie soczysta koniczyna. Czas obfitości, sytości, zabaw i szczęścia. Noce są takie wspaniałe. Muchy i gzy nie gryzą, lekki chłód, czasami mgła. I jeszcze to uczucie, które zna każdy, kto chodził na jabłka do sadu koło plebanii. Przygoda z dreszczykiem emocji.\nByły zdane na siebie i bardzo mało wiedziały o zagrożeniach. Na obrzeżach pól stoją myśliwskie ambony. To najbardziej niebezpieczny czas. Martwiłem się o nie każdego dnia. Nie przychodziły całymi tygodniami. W końcu po żniwach pojawiły się, na szczęście wszystkie. Albert był niewiarygodnie gruby, wręcz zapasiony. Co on jadł? A właściwie, ile on jadł? Wszystkie wyglądały jak z obrazka.\nKopiec buraków ulokowałem tuż przy domu\nPrzed zimą znów kupiłem dziesięć ton buraków. Tym razem postanowiłem zrobić kopiec. Zwykle buraki wrzucałem do piwnicy w domu rodziców, później musiałem wynosić je w skrzynkach do samochodu i przewozić siedem kilometrów do paśnika. Kopiec wydawał mi się idealnym rozwiązaniem. Najpierw przyjechał ciągnik z dwiema przyczepami buraków. Następnie trzeba było obsypać je piaskiem, potem słomą i kolejną warstwą ziemi. Kopiec ulokowałem tuż przy domu. Zaledwie dwa metry od okna sypialni. Bardzo zadowolony z siebie czekałem na zimę. W tamtym roku mrozy zaczęły się wyjątkowo wcześnie, już w listopadzie temperatura spadła do minus dwudziestu stopni. Zrobiłem mały otwór, by wyjąć kilka buraków. Następnej nocy usłyszałem dziwny hałas. Nad ranem okazało się, że ktoś, najpewniej Albert z rodziną, włamał się do kopca. Zabezpieczyłem buraki słomą, zamocowałem też lampę halogenową nad oknem, by oświetlała cały teren. Nakarmiłem dziki prawie do syta, bo do syta nie da się ich nakarmić, ponieważ one prędzej pękną, niż przestaną jeść. Wszystko sprawdziłem raz jeszcze i poszedłem spać. W nocy obudził mnie rwetes. Otworzyłem okno i zobaczyłem mrowie dzików. Oczywiście rozpoznałem Alberta, Aldonę, Agatę i Agnieszkę, lecz pozostałych nie kojarzyłem. Nie mam pojęcia, w jaki sposób tak szybko dowiedziały się o kopcu. Światło nie przeszkadzało im wcale. Kwik, rwetes, gonienie się dookoła kopca. Jeśli jeden z dzików wydobył jakiś soczysty burak, pozostałe koniecznie chciały zjeść właśnie ten okaz. Nie inny, dokładnie ten, bo on był na pewno najlepszy, chociaż wokół leżało mnóstwo porozrzucanych i nadgryzionych buraków. Nazajutrz wszystko posprzątałem. Nadgryzione buraki popakowałem w skrzynki, całe wrzuciłem do kopca i przykryłem słomą. Zdesperowany zainstalowałem pastuch elektryczny wokół zimowych zapasów.\nBrzusio kładł się na plecy i kwiczał, by go pogłaskać\nMusiałem wyjechać na kilka dni do Warszawy. W tamtym czasie pracowałem jako operator dla Polsatu. Gdy wróciłem, po pastuchu nie było nawet śladu. Stały tylko niektóre kołki. Kopiec wyglądał jak miejsce, gdzie wybuchła bomba. Cały dzień próbowałem zabezpieczyć pozostałe buraki. Jeszcze było jasno, gdy zaczęły nadciągać pierwsze watahy dzików. Wychudzone i zmarznięte. Dałem sobie spokój, nie miałem żadnych szans na uratowanie zimowych zapasów. Postanowiłem tylko policzyć, ile dzików przychodzi do stołówki. Zapaliłem lampę i obserwowałem, co dzieje się tuż za oknem. Całe rodziny wbiegały pędem, jadły łapczywie. Po około trzydziestu minutach stawały się okrągłe. To niewiarygodna przemiana. Dzik płaski jak ryba wyciągnięta z wody przeistaczał się w okrągłego jak mała beczułka. Co gorsza, gdy już nie mógł więcej zjeść, zabierał na wynos nawet kawałek buraka do pyska. Później resztki tych zamarzniętych buraków znajdowałem nawet na drugim końcu lasu.\nLiczyłem watahy, liczyłem dziki. W ciągu jednej nocy przyszło ponad dwieście sztuk. Kopiec przyciągał wiele zwierząt, nie tylko dziki. Przychodziły jelenie z pięknym porożem, kręciły się też sarny, licząc na resztki porzucone przy ścieżkach. Kopiec zniknął bez śladu w ciągu niespełna dwóch tygodni. W szczytowym momencie zwierzęta zjadały tonę zapasów dziennie. Po tym czasie zostałem bez buraków z głodnymi, ciągle kwiczącymi dzikami. Z pomocą przyszła mi Ania, której tata także często ratował mnie z opresji. Dostałem siedem ton gruszek. Słodka gruszka znajduje się na liście przysmaków dzika zaraz za sernikiem. Przywieziono dwie przyczepy odpadowych gruszek wprost z przetwórni i rozsypano na podwórku. Na szczęście mróz odpuścił, a wraz z nim apetyt moich podopiecznych. Przychodziły dziki, lecz pojawiły się również jelenie. W biały dzień naliczyłem ich ponad trzydzieści. Gruszki zniknęły bardzo szybko.\nOczywiście musiałem dokupić więcej buraków. Tym razem wrzuciłem je do piwnicy u rodziców. Ich dom znajdował się na obrzeżu małego miasteczka siedem kilometrów ode mnie. Znów zabierałem i wywoziłem każdego dnia po dwie skrzynki buraków. Tak doczekaliśmy wiosny. Gdy tylko się ociepliło i wyrosła świeża trawa na łąkach, dziki zniknęły.\nPojawił się natomiast Brzusio. Nie pamiętam, kto mi go przywiózł, nie był już wtedy taki mały. Musiał urodzić się na samym początku lutego. Brzusio przyjechał, by wrócić na wolność. Zrobiłem specjalne zagrodzenie, żeby miał czas na adaptację. Ogrodzenie było z siatki na podmurówce i obejmowało sporą działkę wraz z kawałkiem sosnowego młodnika. Pod zadaszeniem zrobiłem replikę prawdziwego barłogu dzika. Wykopałem dołek, na dno położyłem modrzewiowe gałęzie, na nie słomę. Jeszcze kilka świerkowych gałęzi i Brzusio mógł się wprowadzić. Niestety, na skutek złej diety biedak miał problemy z brzuszkiem. Cierpiał na jakiś rodzaj kolek, bólów brzucha. Widziałem kiedyś, jak locha masuje brzuch małego warchlaka. U saren czy jeleni to normalne. Brzusio, gdy tylko mnie widział, kładł się na plecy i kwiczał, by go pogłaskać. Kiedy dotykałem jego brzucha, wszystkie dolegliwości ustępowały. Dziczek uzależnił się od pieszczot.\nAldona, Agata i Agnieszka wróciły. Miały pierwsze potomstwo. Pasiaczków nie było dużo, średnio po cztery na każdą mamę. Trochę się o nie martwiłem, ponieważ nie miały dziczego wzorca mamy. Niestety, moje obawy się sprawdziły. Gdy przyszły, od razu z kwikiem ruszyły do mnie. Małe były zdezorientowane. Normalnie to one tak kwiczały, by dostać mleczko, zmusić mamę do położenia się na boku i do karmienia. Zacząłem je dokarmiać. Dlaczego nie przestałem? To dobry moment, by wszystko wyjaśnić.\nBardzo się związałem z dzikami, dla mnie nie były to dzikie zwierzęta, tylko domowe. Chodziły swobodnie, ale znałem je praktycznie od początku ich życia, jak zna się swojego psa czy kota. Urodziły się jako dzikie świnki, ale to niczego nie zmienia. Wiedziałem o nich tak wiele, co lubią, jak się bawią, gdzie i kiedy śpią. Dosłownie wszystko. Teraz, z perspektywy, już wiem, że najgorzej zwierzęciu nadać imię. Staram się, jak mogę, nie nazywać zwierząt. Niestety, nie zawsze się udaje. Czasami imię nadaje się samo, bezwiednie, tak jakby ono już dawno było nadane i trzeba było tylko je odczytać. Z chwilą nadania imienia zmienia się wszystko. Dzik nie jest już jakimś tam anonimowym dzikiem, tylko Malwinką, Aldonką czy Brzusiem. Imię sprawia, że człowiek się do zwierząt nieporównywalnie bardziej przywiązuje. W dodatku one błyskawicznie się uczą, natychmiast reagują na swoje imię. Miałem wiele psów, ale nie przypominam sobie, by któryś z nich tak doskonale reagował na wołanie jak Albert. Wystarczyło tylko krzyknąć: „Albercik, chodź!”, a on natychmiast biegł z wyprostowanym ogonem, chrumkając sobie pod nosem.


Design dla młodych: urządzamy pokój dla rodzeństwa\nStyl.fm / Newsy / Lifestyle / Design dla młodych: urządzamy pokój dla rodzeństwa\nWtorek, 4 lutego 2014 | Lifestyle\nUrządzanie wnętrza dla dziecka nie jest łatwe. Pokój dla rodzeństwa to bez wątpienia trudne zadanie. Ale prawdziwe wyzwanie staje przed rodzicami, którzy muszą wyposażyć sypialnię dla swoich pociech o znaczącej różnicy wieku.\nJak zrobić to praktycznie i z wyobraźnią? Sprawdź propozycje marki Timoore. Te projekty to ukłon w stronę nowoczesnych rozwiązań, energetycznych kolorów i funkcjonalnej prostoty formy. Twoje dzieci na pewno nie będą się nudzić w tak urządzonym pokoju!\nWskazówka od projektantów Timoore: jeżeli chcesz wyodrębnić dla każdego dziecka oddzielną część, nie stawiaj ścianek, ponieważ to sztuczne rozwiązanie, zabiera światło i przestrzeń. Rozdziel strefy subtelnie za pomocą kolorów i łóżka piętrowego.\ndesign Dom i ogród dziecięcy pokój jak urządzić pokój dla dzieci nowoczesny pokój dla dziecka piętrowe łóżka piętrowe łóżka dla dzieci pokój dla dzieci pokój dla rodzeństwa pokoje dla maluchów pomysły na dziecięcy pokój Timoore Top Temat urządzanie pokoju dla dziecka Wnętrza


Czym jest insulinooporność - Jak Zdrowo Jeść\nJest to zaburzenie homeostazy glukozy, polegające na zmniejszeniu wrażliwości tkanek na insulinę, pomimo jej prawidłowego lub podwyższonego stężenia w surowicy krwi.\nTrzy rodzaje insulinooporności\nprzedreceptorowa, czyli tzw. zespół mutowanej insuliny, w którym ze względu na genetycznie uszkodzoną budowę cząsteczki insuliny organizm reaguje prawidłowo na zewnętrznie dostarczaną insulinę (egzogenną), natomiast wykazuje insulinooporność na cząsteczkę endogenną (wewnętrznie wyprodukowaną)\nreceptorowa, której podłożem najczęściej jest zmniejszenie liczby receptorów insulinowych lub ich powinowactwa do insuliny i jest to również mutacja genowa.\nporeceptorowa, gdzie zaburzeniu ulegają procesy sygnalizujące przyłączenie insuliny do receptora albo zaburzenia w obrębie transporterów glukozy do wnętrza komórki, tzw. GLUT-ów\nDwie postacie insulinooporności\nobwodowa – rozwija się w mięśniach szkieletowych i tkance tłuszczowej. Postać ta objawia się upośledzeniem wychwytu i utylizacji glukozy przez mięśnie szkieletowe oraz nasileniem lipolizy (proces rozkładu trójglicerydów do kwasów tłuszczowych i glicerolu) w tkance tłuszczowej i w następstwie tego uwalnianiem wolnych kwasów tłuszczowych.\nwątrobowa – dotyczy hepatocytów (komórek wątrobowych). Insulinooporność powoduje niekontrolowane nasilenie wątrobowej glikogenolizy (proces rozkładu glikogenu do glukozy) i glukoneogenezy (proces przekształcania niecukrowcowych prekursorów, np. aminokwasów, glicerolu czy mleczanów w glukozę) oraz wytwarzanie frakcji VLDL cholesterolu (tego złego) i triglicerydów.\nKliniczne następstwa insulinooporności\nA po ludzku, czym grozi insulinooporność?\ntym, że chory będzie wciąż głodny, szczególnie w niedługim czasie po posiłku. W jego organizmie będzie bowiem wysoki poziom i cukru i insuliny.\ntym, że chory będzie permanentnie zmęczony, bo jego komórki będą głodne bez cukru i jednocześnie pobudzony, bo w jego organizmie będzie super dużo insuliny (insulina wydziela się w sporej ilości również poprzez działanie kortyzolu i adrenaliny) – a to oznacza stres dla organizmu. Nie produkuje się energia\ntym, że organizm to takie cudowne urządzenie, które będzie za wszelką cenę dążyło do równowagi, więc będzie kombinować, żeby pozbyć się tego cukru w inny sposób, zatem przekształci go sobie w glikogen, czyli tłuszcz i odłoży w oponce\ntakie procesy dziejące się przez dłuższy czas doprowadzą bankowo do całej listy chorób łącznie z chorobami depresyjnymi\nczęste napady głodu, zwłaszcza jak coś słodkiego za Tobą chodzi, kroczy wręcz i TUPIE!!!\nkłopoty ze snem, uczucie fizycznego zmęczenia pomimo braku wysiłku fizycznego\notyłość brzuszna i galaretowate ciałko, kłopoty z cerą\nTu nie będę już tworzyć żadnej listy, jak powyżej. Tu napiszę krótko:\nNa tym blogu znajdziesz mnóstwo zdrowych propozycji posiłków, których przyrządzanie nie zajmuje dużo czasu, są smaczne, zdrowe, nieprzetworzone. Zapraszam więc do czytania!\nA jak chcesz dostać aż 5 ebooków z przepisami oraz jeden z detox-em:\nInsulinooporność – metody rozpoznawania i następstwa kliniczne. Prace poglądowe. Piotr Wesołowski, Zofia Wańkowicz. Zakład farmakodynamiki, WUM\nInsulinooporność – molekularne podłoże powstawania i występowania w wybranych chorobach metabolicznych i endokrynopatiach. Mikołaj Radziszewski\nTags czym grozi insulinoopornośćczym jestinsulinoopornośćkliniczne objawy\nŚliwki zapiekane z jaglanką