* Opinie O moich szkoleniach I o mnie | Prawo Przyciągnia. Elżbieta Wolna (Maszke) - Part 34\nTo szkolenie winien odbyć każdy!\nPosted on 19-09-2014 by Elżbieta Wolna (Maszke)\nWitam Cię serdecznie Elu ! :)\nDziękuję bardzo za szkolenie !\nDziękuję ci za motywację i inspirację !\nDziękuję za bardzo cenne wskazówki !\nWiem, że tylko ode mnie samej zależy w jakiej mierze zaowocuje to szkolenie w przyszłości. Zgodnie z Twoimi wytycznymi będę ustawicznie kontynuować to czego mnie nauczyłaś i tym samym oczekiwać cudów !!! :) :) :)\nPolecam - to szkolenie winien odbyć każdy!!!\nPozdrawiam ciepło :) :) :)\nOpinia dotycząca szkolenia JAK PRZYCIĄGNĄĆ PIENIĄDZE.\nDowiedz się co to za szkolenie >>\nDo tej pory nikt z tak zwanych nauczycieli nie potrafił do mnie dotrzeć. Za Twój właśnie geniusz przekazywania wiedzy jestem niezmiernie wdzięczny. Polecam ten kurs każdemu!\nPosted on 16-09-2014 by Elżbieta Wolna (Maszke)\nDroga Elu ! Pragnę Ci z całego serca podziękować za to krótkie choć bardzo treściwe szkolenie. Od jakiegoś czasu jestem na tropie Prawa Przyciągania, ale do tej pory nikt z tak zwanych nauczycieli nie potrafił do mnie dotrzeć.\nNie od dziś wiadomo ,że geniusz tkwi w prostocie i za Twój właśnie geniusz przekazywania wiedzy jestem niezmiernie wdzięczny.\nPolecam ten kurs każdemu niezależnie od płci , wieku , stanu cywilnego czy stanu posiadania.\nGorąco pozdrawiam i do kolejnego “spotkania”\nAndrzej jeszcze tego samego dnia zdecydował się na udział w kolejnym kursie\n“4 kroki do manifestacji”. Jak dostroić się do wszystkich pragnień.\nJestem ogromnie zachwycona tekstami, które tworzysz.\nDawno już nie nasycałam się tak wysokimi wibracjami, pamiętam z wcześniejszych lat, jeszcze zanim zdałam na studia, czułam bardzo podobnie choć nie miałam świadomości jak to działa, potem skupiłam się bardziej na świecie zewnętrznym. Powrót do swojej dawnej formy jest jak błogosławieństwo. Dziękuję Ci :* <3\nChciałam nawiązać do poprzedniego miesiąca i poprzedniego 12 dniowego szkolenia.\nWspółpracowałam z Dominiką na szkoleniach:\nJak doświadczyć fizycznej manifestacji swoich pragnień\nPolecam serdecznie to szkolenie!!\nSzkolenie „4 kroki” w moim odczuciu jest idealne dla osób, które już „coś widziały, coś słyszały, coś oglądały” na temat Prawa Przyciągania, ale wciąż nie dysponują wystarczającą wiedzą, umiejętnościami, czy motywacją, aby naprawdę zmienić swoje życie na takie, o jakim marzą.\nJa należę do osób, które, widząc efekty, chcą więcej i więcej, dlatego bez problemu utrzymuję motywację, by zachować pozytywne nastawienie niemal cały czas, bo o to w tym wszystkim chodzi! :)\nNie da się tego opisać, jak wiele dał mi ten kurs:)\nCzuję się zmotywowana cały czas i nabrałam wreszcie przekonania, że to, czego pragnę spełni się!!\nWiem też, że mam kontrolę nad swoim życiem, mogę w każdej chwili zmienić jego bieg – to cudowne!!!\nDziękuję Ci Elu za to, że jesteś :) i czuję, że to nie będzie mój ostatni kurs u Ciebie:)\nP.S Polecam przyłożyć się do ćwiczeń, z których składa się ten kurs – im więcej serca włożymy w ich wykonanie, tym lepsze efekty osiągniemy i Prawo Przyciągania zadziała na naszą korzyść:)\nOpinia dotycząca szkolenia “4 kroki do manifestacji”\nDużo się dowiedziałam podczas tych 4 dni przyciągania pieniędzy. Naprawdę warto było!!!\nPosted on 02-09-2014 by Elżbieta Wolna (Maszke)\nDziękuje Elu za wskazanie mi drogi której mam podążać, aby móc realizować swoje pragnienia.\nSpełnić swoje marzenia dotyczące pieniędzy i wszelkiej obfitości.\nBędę dalej pracować nad dostrajaniem się do pieniędzy, dostatku i obfitości tego świata.\nPozdrawiam Iwona :-)\n* Rozwój osobisty (734)\n* Praca z czakrami (64)\n* Motywujące obrazki (310)\n* Opinie o moich szkoleniach i o mnie (184)


iMovie 12 czy warto instalować? - Wideo - Forum MyApple.pl\niMovie 12 czy warto instalować?\nRozpoczęty przez Jan Mogielski , 11 lut 2014 16:07\n#1 Jan Mogielski\nNapisano 11 lutego 2014 - 16:07\nWyszedł nowy system operacyjny Maverick a z nim nowe iMovie.Pytanie czy warto bawić się w iMovie 12 czy instalować Mavericka odrzucając na chwilę obecną nie dociągnięcia w tym systemie operacyjnym. Prosił bym o opinię użytkowników mających Mavericka i nowe iMovie.Ale innych sugestie i porady nie zaszkodzą.\nNapisano 12 lutego 2014 - 08:03\nStare iMovie dziala na Mavericksie ;-). I dobrze, bo w tym nowym za diabla nie idzie sie polapac...\n#3 Jan Mogielski\nNapisano 12 lutego 2014 - 09:17\nNapisano 12 lutego 2014 - 14:15\nNowe iMovie jest diametralnie inne od starego. Mi z kolei bardzo się podoba praca na nowym. Jak dla mnie największe plusy to: - import odbywa się w tle, na materiale można zacząć pracować zanim całość się zaimportuje. - eksport odbywa się w tle, można pracować dalej kiedy poprzedni projekt jest renderowany. - iCloud - Wygodniejsze zarządzanie projektami, bo mogą być integralną częścią wydarzenia. - Wygodniejszy dostęp do opcji dostosowywania materiałów audio, video i zdjęć. - Możliwość "masowego" kopiowania i wklejania korekcji... wszystkiego. - wszystkie dodatkowe assety są dodawane do biblioteki, więc nie musisz się przejmować plikami. - nie natrafiłem na ani jedną istotną funkcjonalność, której nie ma nowe iMovie. Ale wymaga nauczenia się praktycznie od zera. Workflow jest kompletnie inny. Moim zdaniem warto. To co mi się nie podoba: - Wydajność momentami pozostawia trochę do życzenia. - Chciałbym mieć więcej opcji przy eksporcie do pliku.\nNapisano 12 lutego 2014 - 16:23\nMasz link do jakich sensownych tutoriali? Jak wychodzilo iMovie '11 to w zasadzie po 15 minutach ogladania keynote wiedzialem jak go uzywac, bo wszystko mi precyzyjjnie wyjasniono. Przy okazji iMovie '13 powiedziano "Zrobilismy nowe iMovie! I dziala z iCloud!". Nikt nie przeprowadzil mnie po nowym interfejsie, nikt nie pokazal jak korzystac z efektow, jak nakladac na siebie sceizki, nie wiem gdzie sa transitiony, tablice tekstowe ani chocby menu zaawansowane ktory sluzylo mi do green screenow. Slowem - bez wiedzy na temat interfejsu nowe iMovie jest dla mnie bezuzyteczne.\n#6 Jan Mogielski\nNapisano 12 lutego 2014 - 18:29\nNapisano 13 lutego 2014 - 00:10\nMac Monday: Edit A Movie Using iMovie - YouTube\nZ green screen nie korzystam, ale może to na początek?\niMovie '13: How to do a Green Screen Effect - YouTube\n#8 Jan Mogielski\nNapisano 13 lutego 2014 - 08:28\nWielkie dzięki te informacje mi wystarczą\nNapisano 13 lutego 2014 - 08:59\nJeszcze jeden minus mi się przypomniał choć bardziej dotyczy on iMovie na iOS - w nowej wersji nie można zaimportować do iPada / iPhone projektu iMovie z komputera. Być może ta funkcjonalność wróci.\nNapisano 11 lipca 2014 - 11:33\nWitam Mam pytanie odnośnie nowego iMovi. Jak ustawić żeby podgląd materiału wyjściowego pojawił się na drugim monitorze? We wcześniejszej wersji była taka możliwość Bede wdzięczny za odpowiedz. Pozdrawiam Jacek


Aktualny czas: 21.09.2019, 02:39 Witaj! Logowanie Rejestracja\n04.04.2006, 21:58 RE: Stary PCF kontra nowy PCF\nDeepshock - Mam to samo odczucie. Może dlatego, że jesteśmy do starego przyzwyczajeni. Szkoda, ale raczej już nie jest możliwe przywrócenie dawnej formy.\n05.04.2006, 14:09 RE: Stary PCF kontra nowy PCF\nHe He, mnie czytając nowy pcformat nasuwa się takie porównanie:\nStary PCFormat to jak Maybach albo Jaguar a nowy to taka Skoda Fabia/Opel Astra. Czyli podsumowując coś bardziej osiągalnego lecz zamiast skóry mamy tworzywa sztuczne. Tak samo jest z papierem w pcFormat. Jednak co do poziomu artów jak na ten sektor to nie mam większych zastrzeżeń. Jednak to moje prywatne odczucia. Każdy ma przecież swoje\n07.04.2006, 11:05 RE: Stary PCF kontra nowy PCF\nZdecydowanie nowsze wydanie. Po pierwsze cena, po drugie (jak dla mnie ciekawsze programy), po trzecie fajniesze artykuły, porady itp.\n07.04.2006, 16:11 RE: Stary PCF kontra nowy PCF\n~Anonim napisał(a): Zdecydowanie nowsze wydanie. Po pierwsze cena, po drugie (jak dla mnie ciekawsze programy), po trzecie fajniesze artykuły, porady itp.\nA miałeś poprzednie wersję, czy może tylko 3 poprzednie? Programy jak dla ciebie ciekawsze... Tylko, że pamiętam jak wszyscy kiedyś pisali jakie to dobre programy i też byłem zadowolony. Ale to dla ciebie... W ostanim najnowszym numerze ACDSee 5.0 (a jest już v8), a przynajmniej powinna byc v7 zamieszczona, bo 8 to nie możliwe.\n07.04.2006, 20:26 RE: Stary PCF kontra nowy PCF\nKupowałem prawie wszystkie wcześniejsze numer i dalej uważam, że teraz programy są lepsze.\n07.04.2006, 22:24 RE: Stary PCF kontra nowy PCF\nJa kupowalem zarowno stary, jak i nowy PCF, wiec moge w miare subiektywnie i z podstawami sie wypowiedziec\nOtoz, moja przygoda ze starym PCF rozpoczela sie juz w wieku 12 lat... I to byl chyba moj najwiekszy blad w tej sprawie. Nie rozumialem wiekszosci rzeczy, ktore byly zawarte w pismie, nie staralem sie tez nawet tego dokladnie zglebiac. Byla gazetka, ok, fakt ze droga, ale kiedys sie przyda. I ze wzgledu na to moge stwierdzic, ze tamten PCF nie byl dla mnie najlepszym, jakim moglby byc. Po prostu - zbyt fachowy. A ze swiat i informatyka wciaz dazy do przodu, to i wiele rzeczy zawartych w starych numeroach jest nieaktualnych. Szkoda...\nObecny PCF podoba mi sie. Podobaja mi sie programy, podoba mi sie formula czasopisma i omawiane tematy. Teraz, majac 15 lat, wracam powoli do czasopism o tematyce komputerowej, a PCF musze pochwalic.\nOczywiscie, najlepiej by bylo, gdyby obydwie wersje byly wydawane rownolegle, wtedy nie byloby problemu\n08.04.2006, 14:03 RE: Stary PCF kontra nowy PCF\nNowy pcformat jest znacznie lepszy! Bardziej przejrzyjsty , Super hity na CD! NO I CENA!\n11.04.2006, 20:40 RE: Stary PCF kontra nowy PCF\nhehe deepshock , edvin widze ze sie rozumiemy i mamy to samo zdanie na temat Nowego pcformatu. Ufff\nJuz myslalem ze jestem sam a reszta uwielbia nowy pcf. Naszczescie sa jeszcze ludzie ktorzy znaja sie na rzeczy...\n11.04.2006, 20:50 RE: Stary PCF kontra nowy PCF\nkiciur - już Cię lubię.\n12.04.2006, 15:26 RE: Stary PCF kontra nowy PCF\nJa znam stary PCFormat od dośc dawna. Chociaż kosztował 16.90 ! to był bardzo gruby, okładka była ze śliskiego papieru, na płycie było pełno pełnych wersji programów i milion freewarów (świetnych), chociaż było to pismo dla zaawansowanych to mnie jednak większośc interesowała.\nOstatni raz stary PcFormat był chyba w grudniu. Czekałem na następny numer i patrzę w kiosku nie ma go, a jest jaKAŚ PODRÓBKA CHYBA , za 5.50 ? ta świetna gazeta? Patrzę TO NIE ONA , JEST INNA REDAKCJA, PISMO ZUPEŁNIE RÓŻNI SIĘ OD PCF I CZY TO TA SAMA GAZETA?????\nMyślę sobie pewnie tamta firma (co robiła stary PCF) zbankrutowała. Za miesiąc szukam czy nie ma jednak pcformatu,,???,, jest tylko ten nowy.\nKupuję nowy PCFormat i myśle że gazeta jest dobra, ale bardzo żałuję że nie ma już tamtej gazety.\nWIECIE JAKA ONA BYŁA ŚWIETNA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nnaprawdę !!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!\nDo radekcji PCF:\nDROGA REDAKCJO PROSZĘ O ODROBINKĘ TEGO CO BYLO W STARYM pc FORMACIE\nUWAGA ZWOLENNICY STAREGO PCFORMATU łączcie się i witajcie w klubie.\nzróbmy protest ,przecież tamten PCF był o wiele lepszy.\nAtak wogule mam pytanie czemu redakcje się zmieniła czy tamten PCF zbankrutował, czy co????????????????????????????????????????????????????????????????????????\nkicur , EDVIN jestem z wami ziomki\nmam 16 lat a nowy PCformat to jakieś nieporozumienie, zróbmy protest 1!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1\nprzecięż ilośc wersji freeware mówi sama za siebie\naTube Catcher 3.8.9616 »\nAres 3.1 »\nGdzie znajdę aktualny harmonogram wydań? Bo (chyba) nie uwzględniono "PCF Extra". dawidsab 2 2115 15.05.2019, 10:58\nOdnośnie listu czytelnika (Jacka N.) – „PCF kontra KŚ”. Pewien pomysł. dawidsab 0 3233 02.10.2018, 08:25\nPC Format 11/2018 A.Chabiński 4 5609 17.10.2018 07:22\nKod do Supermemo ladysherlockian 1 5575 15.10.2018 09:13\nPC Format 9/2018 A.Chabiński 4 5678 10.10.2018 12:03\n[PROPOZYCJE]: Propozycja artykułu – „Jak poprawnie pisać maile?”. dawidsab 0 6296 02.10.2018 08:30\nOdnośnie listu czytelnika (Jacka N.) – „PCF kontra KŚ”. Pewien pomysł. dawidsab 0 3233 02.10.2018 08:25\nPC Format 10/2018 A.Chabiński 4 5474 02.10.2018 08:21\nZa dużo opisów programów z płyty ladysherlockian 5 5933 27.07.2018 10:25\nDO REDAKCJI: Czy był/będzie (i w którym numerze) test SSD "ADATA SU-900 Ultimate"? dawidsab 12 8935 22.06.2018 13:56


Latomia del Paradiso (Syrakuzy, Włochy) - opinie - Tripadvisor\nAtrakcje w pobliżu obiektu Latomia del Paradiso\nLatomia del Paradiso opinie, Syrakuzy\nNr 38 wśród 134 atrakcji w lokalizacji Sycylia\nViale Paradiso, nel parco archeologico della Neapolis, Syrakuzy, Sycylia Włochy\nTo wszystko jest częścią parku archiwalnego. Jest to część kamieniołomu wykopanego przez niewolników. Jest to przyjemna okolica z cieniowaniem drzew do spacerów.\nWow, miałem szczęście\nKiedy się z tym spotkałem, zaczynało mnie męczyć. Był dobrze zacieniony przez większość spaceru lub mógłbym go nie zauważyć, gdyby był w pełnym słońcu. Miałem szczęście być w jaskini, gdy grupa turystów zaczęła śpiewać. łał\nUżytkownik Sally62 napisał recenzję sie 2019\nCzęść biletu wstępu do parku, zejdź do tych kamieniołomów i rozejrzyj się. Przyjemny i chłodny, przyjemny ogród, ale starożytni architekci wydobywali miliony ton kamienia na projekty budowlane. Jaskinie były następnie wykorzystywane jako więzienia przez długi czas. Ucho Dionizego jest warte odwiedzenia, ale robi się bardzo zajęty.…\nUżytkownik galloping_grannie napisał recenzję paź 2018\nLondyn, Wielka Brytania697 przesłanych treści275 podziękowań\nPrawie wszystkie zamknięte dla odwiedzających\nPiękne drzewa wypełnione ogrodami wypełniającymi ogromny kamieniołom z makabryczną historią, ale prawie wszystkie zamknięte dla zwiedzających.\nBardzo ciekawa historia i wyjątkowe miejsce do odwiedzenia w Syrakuzach. W pobliżu jest naprawdę dobry bar i lodziarnia. Lubiłem spacerować, mają też ucho Dyonus i scenę do występów (teatr na drzwiach)\nCzęsto zadawane pytania dotyczące obiektu Latomia del Paradiso\nJakie hotele są w pobliżu Latomia del Paradiso?\nHotele w pobliżu Latomia del Paradiso:\n(0.34 km) Temenos\n(0.42 km) Dimora Archimedea\nZobacz wszystkie hotele w pobliżu Latomia del Paradiso na stronie Tripadvisor\nJakie restauracje są w pobliżu Latomia del Paradiso?\nRestauracje w pobliżu Latomia del Paradiso:\nZobacz wszystkie restauracje w pobliżu Latomia del Paradiso na stronie Tripadvisor


Sposoby na bezsenność - domowe i naturalne - Na sen | Na sen\n7 sierpnia 2011 19 marca 2019 Agnes Brak komentarzy\nProblemy z regularnym snem, bezsenność – to zjawiska znane powszechnie. Niestety ilość osób borykających się z tymi dolegliwościami stale wzrasta. Jak temu przeciwdziałać? Jak przeciwstawić się temu zjawisku? Odpowiedź na te oraz wiele innych pytań znajdą państwo w tym artykule.\n“5 sposobów na bezsenność” to zestawienie najpopularniejszych metod, które pomogą w walce z tą “chorobą”. Zachęcam z tego miejsca do komentarzy. Być może wspólnymi siłami uda nam się wytypować najlepszą i najskuteczniejszą metodę. W tej publikacji znajdą państwo zarówno moje subiektywne odczucia, jak i informacje o opiniach innych.\nTabletki bazujące na 5-htp\nSposoby na bezsenność a dieta\nMelatonina a bezsenność\nSposoby na bezsenność – wywiady\nO wykorzystaniu naturalnego aminokwasu 5-htp pisałem niejednokrotnie. Grzechem byłoby nie uwzględnić tego sposobu w tym zestawieniu. Tym bardziej, że cieszy się on naprawdę dobrą opinią. Aminokwas 5-htp działa uspokajająco, reguluje apetyt i emocje. W dodatku pozytywnie wpływa na nastrój i koncentrację.\nJest to środek bardzo silnie działający, ale w pełni bezpieczny. Tylko nieliczni narzekali na komplikacje, które najczęściej były wynikiem przewlekłych chorób. Mimo to zalecam przed skorzystaniem konsultacje z lekarzem. Na pewno środek ten jest bezpieczniejszy od tabletek nasennych na receptę. Nie uzależnia.\nNie byłbym sobą, gdybym nie zaproponował preparatu z którego miałem okazję korzystać. Mowa o 5-htp produkcji Health Spark. Dostępny tylko i wyłącznie w Internecie. Z czystym sumieniem mogę polecić każdemu. Biorąc pod uwagę skuteczność to produkt jest relatywnie tani.\nNiejednokrotnie publikowałem treści dotyczące wpływu odżywiania na nasz sens. Często spotykało się to z ogromnym zaskoczeniem. Ludzie dziwili się, że dieta ma tak duży wpływ na nasz sen. Zdrowe odżywianie, to zdrowy organizm. Zdrowy organizm to brak problemów ze snem. To z resztą logiczne i w pełni zrozumiałe.\nW przypadku odżywiania istotnym elementem jest również godzina ostatniego posiłku. Nie chodzi o to by stosować jakieś sztywne ramy czasowe. Wystarczy jedynie wiedzieć kiedy położymy się spać i jeść maksymalnie do dwóch godzin przed. Warto również pamiętać, by ostatni posiłek był lekkostrawny (tak by organizm uporał się z trawieniem w ciągu dwóch godzin). To zagwarantuje nam nie tylko łatwiejsze zasypianie, ale i stabilniejszy sen.\nKolejnym typem tabletek, które zaciekawiły mnie i moich czytelników są te bazujące na melatoninie. To właśnie melatonina odpowiedzialna jest za rytm dobowy – czuwanie oraz sen. Nic więc dziwnego, że wykorzystuje się ją w regulacji snu.\nTabletki bazujące na melatoninie pozwalają w naturalny oraz w pełni bezpieczny sposób poprawić nasze zasypianie i sen. W dodatku wpływają pozytywnie na na relaksację, nastrój czy stres. Wykorzystanie tego składnika w leczeniu bezsenności nie wymaga recepty. Tabletki nie uzależniają.\nPodobnie jak w przypadku tabletek 5-htp zasugeruję jeden ze środków, cieszący się najlepszą opinią wśród internautów. Mowa o Melatrol Sleep Aid, specyfiku produkcji amerykańskiego laboratorium Pacific Naturals. Poza melatoniną Melatrol zawiera również opisywane wyżej 5-htp oraz GABA.\nJakość naszego snu oraz łatwość zasypiania jest zależna również od tego w jakich warunkach zasypiamy. Trzeba o to zadbać w pierwszej kolejności, być może to wystarczy by uporać się z bezsennością.\nPierwszym naszym zadaniem jest zadbanie o wygodne łóżko i poduszkę. Przystosowane do naszych warunków fizycznych i komfortowej pozycji. To powinno zapewnić nam nie tylko komfort snu, ale także całkowity relaks fizyczny.\nKolejnym zadaniem jest kwestia samej sypialni. Przede wszystkim przed snem warto ją przewietrzyć i doprowadzic do temperatury równej około 18 stopnii (według specjalistów to najlepsza temperatura do snu). Należy również zadbać o ciszę (zamknąć okna, wyłączyć wszystkie sprzęty) oraz odpowiednie zaciemnienie (rolety, żaluzje, zasłony).\nNie zamierzam zagłębiać się w skład tabletek na receptę, gdyż zwyczajnie nie jestem ich zwolennikiem. Traktuję je jak zwyczajne używki, gdyż nie usuwają przyczyn, a jedynie krótkoterminowo usuwają problem bezsenności.\nW dodatku większość z silnych specyfików uzależnia. Wyjście z nałogu tabletkowego jest równie trudne jak w przypadku tytoniu, alkoholu czy narkotyków. Warto o tym pamiętać zanim sięgniemy po takie silny specyfiki.\nOczywiście co do skuteczności nie można mieć zastrzeżeń. Działają bardzo szybko, ale są zwyczajnie niebezpieczne. Mogą wywoływać skutki uboczne, czego dowodem jest konieczność posiadania recepty.\nZdaje sobie sprawę, że dla wielu z Was to zestawienie jest zbyt ubogie. Wszak, metod jest znacznie więcej. Zachęcam do wyrażania opinii na temat samego artykułu oraz skuteczności opisywanych metod. Bardzo chętnie przeczytam sugestie i propozycje zmian. Jeśli odzew na tę publikację będzie odpowiednio duży – przedstawię kolejne metody w podobnej formie.\n← Usypiające zapachy czyli aromaterapia na dobry sen\nJem, piję i nie wiem po co żyję – jak poradzić sobie z depresją? →\nMelisa na sen – właściwości, działanie oraz skutki uboczne\n31 sierpnia 2015 Paweł Pasikowski 1\nBezsenność w ciąży: co zrobić by spać?\n22 lutego 2011 Agnes 0


2020-09-16T19:40:45+02:00 eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg\nOstrołęka, 16 września 2020, 19:40\nNa przekazywanych darowizną działkach znajduje się kilka obiektów, w tym przede wszystkim budynek główny dawnego szpitala (pow. ponad 6,7 tys. m kw.), ale też inne budynki szpitalne, administracyjne czy dawne garaże. Na działkach znajduje się również m.in. studnia głębinowa czy zbiornik wody. Wartość rynkową terenów wyceniono na ponad 18 mln zł.\n- mówił prezydent Łukasz Kulik podczas ostatnniej sesji rady miasta.\nNie ukrywam, że zakład opiekuńczo-leczniczy udałoby nam się w przeciągu roku zaprojektować, w przyszłym roku chcielibyśmy przystąpić do jego budowy, najpóźniej w 2022 oddać go i przeprowadzić istniejący zakład w nowe miejsce. Wtedy w końcówce 2022 roku chcielibyśmy przystąpić do rozbiórki istniejącego terenu szpitala\n- precyzował włodarz miasta.\nWydaje się, że rozbiórka budynku starego szpitala będzie jedynym możliwym rozwiązaniem. Dziś odwiedziliśmy okolice pustostanu. Jest on w fatalnym stanie - budynek wysłużony już w momencie opuszczania, został dodatkowo nadszarpnięty przez ząb czasu. Okolice starego szpitala są zarośnięte, a na schodach prowadzących do głównego wejścia widać ślady alkoholowych libacji. Zobaczcie galerię zdjęć.\nWięcej o: stary szpital, Ostrołęka


Kosmetyki dla idealnego wyglądu.\n/ Makijaż / Twarz / Zestaw kosmetyków dla idealnego wyglądu.\nZestaw kosmetyków dla idealnego wyglądu.\nKup DD podkład korekcyjno-tonujący typu cushion, a gratis otrzymasz zestaw cieni do makijażu naturalnego lub wyrazistego.\nKod produktu: 80913/01\n80913 DD podkład korekcyjno-tonujący Cushion, 15g\nProsimy w uwagach napisać który zestaw cieni został wybrany jako GRATIS!\n80135 Zestaw cieni do naturalnego makijażu 13 g\n80136 Zestaw cieni do wyrazistego makijażu 13g


Sposoby przyjmowania i załatwiania spraw - Urząd Skarbowy w Wieliczce\nSposób przyjmowania i załatwiania spraw w Urzędzie Skarbowym w Wieliczce\nNaczelnik Urzędu Skarbowego w Wieliczce lub Zastępca Naczelnika przyjmuje klientów zgłaszających skargi lub wnioski codziennie w godzinach urzędowania a także w każdy poniedziałek, w godz. 14:00 - 16:00, po wcześniejszym umówieniu się w Sekretariacie Naczelnika Urzędu Skarbowego pod numerem 12 279-85-03\nDyrektor Izby Administracji Skarbowej względnie Zastępca Dyrektora przyjmuje klientów zgłaszających skargi lub wnioski codziennie w godzinach urzędowania, a także w każdy poniedziałek w godzinach od 14.00 do 16.00 w siedzibie Izby Administracji Skarbowej w Krakowie przy ul. Wiślna 7, pok. 208.\nZe względów organizacyjnych uprzejmie prosimy o wcześniejszy kontakt z sekretariatem IAS pod nr telefonu: 12-42-20-047, 12-25-57-400. Istnieje również możliwość ustalenia dogodnego dla klientów terminu przyjęcia w sprawach skarg i wniosków w godzinach późniejszych, po wcześniejszym uzgodnieniu terminu i godziny spotkania.\nRozpatrywaniem oraz koordynowaniem załatwiania skarg i wniosków dotyczących działalności Urzędów Skarbowych woj. małopolskiego oraz Małopolskiego Urzędu Celno – Skarbowego w Krakowie zajmuje się Dział Kontroli Wewnętrznej tut. Izby Administracji Skarbowej w budynku przy al. Krasińskiego 11b. Interesanci w sprawach skarg i wniosków są przyjmowani w pok.103,108,109,111 w godzinach od godz. 7.15 do 15.00, a także w każdy poniedziałek do godz. 16.00.\nUstawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm.),\nUstawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. z 2019r. poz.900),\nZarządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 28 lutego 2017r.w sprawie wprowadzenia instrukcji kancelaryjnej izb administracji skarbowej, urzędów skarbowych i urzędów celno-skarbowych oraz instrukcji w sprawie organizacji i zakresu działania archiwum zakładowego izb administracji skarbowej,\nRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz. U. z 2002r. Nr 5, poz. 46),\nRegulamin Organizacyjny Urzędu Skarbowego w Wieliczce,\nDokumenty wpływające do urzędu skarbowego za pośrednictwem poczty oraz drogą elektroniczną trafiają do sekretariatu Naczelnika, są tam segregowane, fakt wpływu potwierdzony jest datownikiem i podpisem osoby przyjmującej. Dokumenty przyjmowane od podatników na sali operacyjnej po formalnej kontroli są zaopatrywane w pieczęć wpływu, podpis osoby przyjmującej oraz adnotację o załącznikach i ewentualnych brakach. Dokumenty w formie druków przekazywane są bezpośrednio do komórek organizacyjnych i wprowadzane do systemu POLTAX. Pozostałe dokumenty: wnioski, prośby, zawiadomienia, zastrzeżenia, itp. przekazywane są Naczelnikowi Urzędu Skarbowego. Naczelnik rozdziela korespondencję do poszczególnych komórek merytorycznych. Odbiór korespondencji przez komórki merytoryczne odbywa się w sekretariacie Naczelnika. Pisma zaewidencjonowane w rejestrze przyjętej korespondencji przekazywane są za potwierdzeniem kierownikowi komórki lub innej upoważnionej osobie. Wnioski ewidencjonowane są w systemie POLTAX, sprawy załatwiane są bez zbędnej zwłoki.,\nzaświadczenia wydawane są nie później niż w terminie siedmiu dni od daty złożenia wniosku; Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 grudnia 2015 r. w sprawie zaświadczeń wydawanych przez organy podatkowe ( Dz. U. z 2019 r., poz. 900).,\nsprawy wymagające przeprowadzenia postępowania i wydawania decyzji załatwiane są zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. Z 2017r. poz. 201),\nskargi i wnioski wnoszone przez klientów administracji skarbowej na działania urzędów skarbowych podlegają rozpatrzeniu w Dziale Kontroli Wewnętrznej Izby Administracji Skarbowej zgodnie z Zarządzeniem Nr 46 Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 23 października 2019r. w sprawie nadania Izbie Administracji Skarbowej w Krakowie Regulaminu Organizacyjnego, oraz Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018r. Poz. 2096).\nSprawy załatwiane są pisemnie, a w przypadkach dopuszczonych prawem zgłaszane są ustnie.\nData utworzenia: 03.11.2021 Data publikacji: 12.05.2015 16:28 Data ostatniej modyfikacji: 03.11.2021 12:48\nAutor: Patrycja Jułkowska Osoba publikująca: Beata Cedro Osoba modyfikująca: Krzysztof Pilch


Pranie dywanów Sosnowiec ✅ Klawe Pranie\nOferujemy kompleksowe pranie dywanów w Sosnowcu z wykorzystaniem najskuteczniejszych i jednocześnie bezpiecznych dla zdrowia i życia osób oraz zwierząt metod, a także środków czyszczących. Na terenie miasta Sosnowiec czyszczenie dywanu realizujemy z dojazdem do Klientów.\nPralnia dywanów Sosnowiec - Zamów usługę online\nPranie dywanów na terenie Sosnowca\nW takiej sytuacji warto sięgnąć po telefon i skontaktować się z firmą specjalizującą się w praniu i czyszczeniu dywanów oraz wykładzin dywanowych w Sosnowcu.\nCennik czyszczenia dywanów w Sosnowcu prezentuje w lewej kolumnie rodzaj dywanu i/lub usługi, a po drugiej stronie cenę za m2.\nFirma piorąca dywany w Sosnowcu\nPranie dywanów w Sosnowcu realizujemy od wielu lat. Rzetelnie świadczymy usługi czyszczenia dywanów dla mieszkańców Sosnowca i lokalnych firm. Zyskaliśmy pokaźne grono stałych Klientów. Z każdym kolejnym miesiącem funkcjonowania naszej firmy, rośnie liczba zadowolonych Klientów.\nPoniżej prezentujemy dodatkowe usługi świadczone podczas czyszczenia dywanów w Sosnowcu.\nW mieście Sosnowiec pranie dywanów to usługa oferowana przez wiele pralni i specjalistycznych firm czyszczących. Dlaczego zatem warto wybrać właśnie nas? Poniżej prezentujemy korzyści ze zlecenia prania dywanów firmie Klawe Pranie, które najczęściej wymieniają nasi Klienci.\nPranie dywanów Sosnowiec: Obszar świadczenia usługi\nUsługi prania i czyszczenia dywanów w Sosnowcu świadczymy na terenie całego miasta i jego okolicy.\nCzyszczenie dywanów Sosnowiec - kontakt


Karta płatnicza z własnym wizerunkiem. Czy warto?\nNajlepszeKonto.pl Artykuły Karta płatnicza z własnym wizerunkiem. Czy warto ją mieć?\nŹródło: © kieferpix / Fotolia\nKarty w PKO BP - wzory do wyboru\nDuży wybór wzorów w Banku Pekao\nmBank – karta z własną grafiką\nSkromniejszy wybór w Getin Banku\nNieszablonowy wizerunek karty płatniczej w Credit Agricole\nWzór karty debetowej w BOŚ Banku\nCzy opłaca się mieć kartę z niestandardowym wzorem?\nCzy warto jednak posiadać taką nieszablonową kartę płatniczą?\nKarta płatnicza to dziś nieodzowny element konta bankowego. ROR służy nam do otrzymywania pensji czy opłacania rachunków, ale samym kontem nie możemy płacić w sklepach, w restauracji, u fryzjera itp. Rachunki osobiste coraz częściej można dopasować do własnych potrzeb, wybierając potrzebne nam usługi, jednak okazuje się, że w przypadku "plastiku” także jest to możliwe - tu z pomocą przychodzi nam tzw. personalizacja karty.\nBanki zwykle wydają karty płatnicze ze standardowym wzorem, który dla niektórych może być mało atrakcyjny, odnosi się bowiem albo do kolorystyki samego banku, albo jego działań marketingowych. Niektóre instytucje wychodzą jednak naprzeciw oczekiwaniom klientów i oferują możliwość zamówienia plastiku z wybraną grafiką. Taka opcja dostępna jest obecnie w Banku Pekao, BOŚ Banku, Credit Agricole, Getin Banku, ING, mBanku oraz PKO BP (co ważne, wybór niestandardowej grafiki nie jest możliwy w przypadku kart kredytowych).\nPrzyjrzyjmy się zatem tej usłudze i sprawdźmy, jak we wspomnianych bankach wyglądają możliwości zmiany wzoru karty płatniczej.\nNajwiększy polski bank oferuje karty z niestandardowym wizerunkiem do wszystkich kont osobistych dla klientów powyżej 13. roku życia, zatem możliwość wyboru wzoru na karcie mają posiadacze Konta za Zero, Konta dla Młodych czy Konta Pierwszego.\nWydanie karty z takim wizerunkiem lub zmiana wzoru już posiadanej karty to koszt 14,90 zł (dotyczy to także zmiany niestandardowego wzoru na inny). Bank nie pobiera natomiast opłaty za wznowienie takiego "plastiku". Wzory kart w PKO BP znajdziesz tutaj - bank nie umożliwia wyboru własnego zdjęcia czy motywu.\nDla fanów krajowej piłki nożnej interesująca może być zmiana wizerunku na karcie płatniczej na barwy ulubionego klubu Ekstraklasy lub na grafikę z logo naszej krajowej ligi:\nW ING Banku Śląskim karta z wybranym przez klienta motywem określana jest jako "Moja Karta ING". Wzór można wybrać z bogatej galerii udostępnionej przez bank lub zaprojektować wygląd karty samodzielnie. W tym drugim przypadku należy jednak pamiętać, że na karcie nie wolno umieszczać znaków towarowych i logotypów, danych osobowych, wizerunków znanych osób czy cudzych grafik. Obrazy i treści nie mogą być również sprzeczne z dobrymi obyczajami. Zmiana wizerunku karty w ING jest łatwo dostępna w bankowości internetowej i mobilnej.\nWydanie Mojej Karty ING lub zmiana standardowego wizerunku na nietypowy dla Konta z Lwem Direct kosztuje 15 zł - opłaty nie ponoszą użytkownicy w wieku od 13 do 26 lat. Bank nie pobiera opłaty za wznowienie karty.\nGaleria wzorów kart w Banku Pekao jest naprawdę obszerna, bo liczy aż 77 wzorów. Swój motyw mogą wybrać posiadacze praktycznie każdego konta prowadzonego w tym banku, ale - uwaga - tylko podczas wizyty w oddziale.\nJeśli zamawiasz kartę do konta po raz pierwszy, wydanie karty z niestandardowym wizerunkiem będzie kosztowało 5 zł, podobnie w sytuacji, kiedy chcemy, aby wznowiona karta miała nieszablonowy wzór. Jeśli zależy nam na zmianie wyglądu karty jeszcze przed upływem daty ważności, operacja ta będzie potraktowana jako wydanie duplikatu karty i bank pobierze za to 10 zł opłaty.\nW mBanku zmiana wizerunku karty możliwa jest do "plastików" wydawanych do młodzieżowego eKonta możliwości. Posiadacze karty Visa Me mogą wybrać motyw na karcie z galerii lub stworzyć własny wzór (także wybrać swoje zdjęcie), przy czym na takiej karcie nie można umieszczać logotypów, znaków towarowych, wizerunków znanych postaci, danych osobowych czy treści chronionych prawami autorskimi.\nWydanie karty Visa Me, niezależnie od wybranego wyglądu, jest bezpłatne.\nW mBanku karta z własną grafiką - Visa Foto - dostępna jest także dla posiadaczy eKonta osobistego. Podobnie jak w przypadku karty Visa Me istnieje możliwość wybrania zdjęcia z puli dostępnych grafik, zaprojektowania własnej grafiki czy umieszczenia swojego zdjęcia na plastiku. Wydanie karty Visa Foto lub zmiana jej wizerunku to koszt 10 zł.\nKarta z niestandardowym wzorem graficznym dostępna jest dla wszystkich posiadaczy kont w Getin Banku. Klienci mogą wybierać spośród 20 motywów, a wydanie samej karty jest bezpłatne.\nW Credit Agricole można wybrać wizerunek karty płatniczej spośród 180 wzorów. Wydanie karty kosztuje 15 zł dla standardowego Konta dla Ciebie. Mniej, bo 10 zł, zapłacą posiadacze Konta dla Ciebie GO! i MOVE!\nWpływ na wygląd karty mają także klienci BOŚ Banku. W tej instytucji do wyboru jest kilka unikatowych grafik z chronionymi zwierzętami, np. rysiem, szarytką czy wilkiem. Wydanie karty płatniczej z taką grafiką to koszt 10 zł.\nW niektórych z wymienionych banków - Alior Banku, Getin Banku i Credit Agricole - dostępne są karty płatnicze dedykowane wielbicielom gier komputerowych, szczególnie League of Legends. Wzory na tych “plastikach” inspirowane są właśnie gamingiem i komputerami, a posiadacze kart często otrzymują dodatkowe benefity związane ze swoją pasją, np. punkty na platformie dla graczy.\nMożliwość wyboru wyglądu karty płatniczej to interesująca usługa, z której mogą aktualnie korzystać klienci tylko kilku banków. W większości przypadków taka opcja jest dodatkowo płatna (od 5 do 15 zł), co jest zrozumiałe - bank musi wyprodukować i wydać nową kartę z niestandardowym wzorem.\nMożliwość zmiany wizerunku karty w bankach\nMożliwości personalizacji karty\nwybór spośród 77 wzorów karty\n5 zł za wydanie karty (bezpłatnie dla posiadaczy Konta Przekorzystnego w wieku poniżej 26 lat i posiadaczy Konta Świat Premium)\nEKOkonto bez Kosztów wybór spośród 10 wzorów karty 10 zł za wydanie karty\nwybór spośród 180 wzorów karty\n10 zł za wydanie i wznowienie karty dla posiadaczy Konta dla Ciebie GO! i MOVE!\n15 zł dla posiadaczy standardowego Konta dla Ciebie (wznowienie: 25 zł)\nwybór spośród 20 wzorów karty\nwybór spośród ponad 90 wzorów karty\nmożliwość zaprojektowania własnego wzoru karty\n15 zł za wydanie karty (z opłaty zwolnieni są użytkownicy w wieku od 13 do 26 lat)\nwybór spośród 34 (Visa Me) lub 74 (Visa Foto) wzorów karty\nmożliwość umieszczenia swojego zdjęcia na karcie\n0 zł za wydanie karty dla posiadaczy eKonta możliwości (niezależnie od wybranego wyglądu)\n10 zł za wydanie karty dla posiadaczy eKonta osobistego\nwybór spośród 18 wzorów karty + 17 wzorów karty Ekstraklasy\n10 dodatkowych wzorów dla Konta dla Młodych\n14,90 zł za wydanie karty\nTo oczywiście zależy od naszych preferencji. Jeśli chcemy się wyróżnić, podkreślić naszą unikalną osobowość lub zwyczajnie umieścić na "plastiku" ulubiony motyw graficzny, nic nie stoi na przeszkodzie, aby zamówić taką spersonalizowaną kartę.\nJeśli chcielibyśmy natomiast pójść o krok dalej i dodać na karcie własne zdjęcie, to taką możliwość mamy aktualnie w mBanku (Visa Foto - eKonto osobiste i Visa Me - eKonto możliwości) i w ING Banku Śląskim (Moja Karta ING). Pozostałe banki na szczęście oferują dość szeroki wybór gotowych grafik, w których każdy znajdzie coś dla siebie.\nNa koniec warto dodać, że pod kątem bezpieczeństwa taka spersonalizowana karta nie różni się znacząco od zwykłej debetówki. W momencie jej zagubienia lub kradzieży powinniśmy ją i tak niezwłocznie zastrzec. Nasze zdjęcie na karcie nie uchroni nas bowiem w takiej sytuacji przed utratą środków.\nA czy Wy chcielibyście posiadać kartę płatniczą z własnym zdjęciem?\nUtworzono: 14.06.2021 16:42:44\nUważam że możliwość personalizacji kart to jest absolutny standard! W przypadku wyboru prywatnego banku/konta/karty jednym z ważniejszych punktów była dla mnie ta opcja.\nUtworzono: 14.05.2020 13:16:32\nInfo z PKO BP - zmiana wizerunku karty polega tu na tym, że bank wydaje całkiem nową kartę, z nowym numerem. Kiedy aktywujemy nową kartę i wykonamy pierwszą transakcję, stara karta automatycznie zniknie z systemu :)\nUtworzono: 14.05.2020 13:21:31


F1: Fernando Alonso i Mark Webber gratulują Robertowi Kubocy powrotu - Sport\nKierowcy F1 dostrzegli powrót Roberta Kubicy\nByły mistrz świata Formuły 1 Fernando Alonso, a także Mark Webber i Daniił Kvyat pogratulowali Robertowi Kubicy powrotu za kierownicę bolidu F1.\nfot. Twitter/Renault Sport F1\nKubica poprowadził auto z 2012 roku, w zamkniętych testach w Walencji, ale informacja o jego powrocie i tak zelekryzowała świat motorsportu. Zauważyły go m.in. media z Anglii, Hiszpanii czy Francji, a także byli i obecni kierowcy F1.\nNajbardziej wymowny był wpis przyjaciela Polaka, Fernando Alonso. Kierowca Ferrari zamieścił jedynie kilkadziesiąt emotikon z oklaskami i udostępnił 8-sekundowy film w przejazdu Roberta. Bardziej wylewni byli Webber i Kvyat.\n- To najlepsza wiadomość, jaką usłyszałem w ostatnich tygodniach - napisał Australijczyk. Rosjanin stwierdził, że "dobrze ponownie widzieć Roberta w pracy".\nW czasie wtorkowych testów Robert Kubica przejechał 115 okrążeń i tradycyjnie miał kilka uwag. Skarżył się m.in. na przyczepność i siłę docisku. Po wszystkim był jednak bardzo zadowolony, o czym poinformował team Renault.


Dla iPada | Interaktywna edukacja\nArchiwum kategorii: Dla iPada\nAplikacje i mobilne zasoby edukacyjne dla iPada\nDla Androida, Dla iPada, Mobilne zasoby edukacyjne\nPrzewodnik po grach edukacyjnych dla dzieci\n1 lipca 2015 Sebastian Wasiołka\n239 mobilnych aplikacji dla dzieci, które pomagają zrozumieć otaczający nas świat. Dobry sposób na wypełnienie wolnych chwil.\nDesmos – darmowa aplikacja matematyczna\n7 czerwca 2015 Sebastian Wasiołka\nDesmos pozwala na narysowanie dowolnej funkcji matematycznej oraz dokonania obliczeń jej podstawowych parametrów. Posiada bogaty interfejs i wiele ułatwień dla początkujących użytkowników.\nŹródło: Desmos | Beautiful, Free Math\nDla Androida, Dla iPada\nChirp – rozsyłanie danych pomiędzy urządzeniami mobilnymi\n26 maja 2015 Sebastian Wasiołka\nProsta metoda rozsyłania danych pomiędzy urządzeniami mobilnymi. Bezpłatna aplikacja generuje modulowany dźwięk, aby przesyłać informacje do wskazanego urządzenia.\nŹródło: Prosta i skuteczna metoda rozsyłania danych z jednego tabletu do wielu: Chirp – Enauczanie. Nowoczesne metody edukacyjne i nowoczesne technologie w edukacji.\nDla Androida, Dla iPada, Matematyka, Mobilne zasoby edukacyjne\nMath Games – kraina zabaw matematycznych\n24 kwietnia 2015 Sebastian Wasiołka\nZajrzyj i zagraj – duża liczba ciekawych gier do nauki matematyki. Ale czy tylko?\nŹródło: Math Games – Free Math Practice Games and Apps\nMatematyka w kieszeni\nPhotoMath to aplikacja, która pozwala na rozwiązywanie równań matematycznych z wykorzystaniem urządzeń mobilnych. Wystarczy nakierować kamerkę na równanie i automatycznie otrzymujemy rozwiązanie. Co ciekawe: prezentowany jest nie tylko wynik końcowy, ale również kolejne przekształcenia.\nPhotoMath dla Androida\nPhotoMath dla iOS\nPhotoMath dla Windows Phone\nDla Androida, Dla iPada, Edukacja wczesnoszkolna\nInteraktywna wersja Naszego Elementarza jest cyfrowym podręcznikiem opracowanym na podstawie drukowanej wersji tego wydawnictwa przygotowanej przez Ministerstwo Edukacji Narodowej.\nAplikacje wspomagające edukację\nLista 29 najpopularniejszych aplikacji edukacyjnych w wersji mobilnej.\nDla Androida, Dla iPada, Tablice interaktywne\nInteraktywna Tablica w tablecie\n18 sierpnia 2014 Sebastian Wasiołka\nFirma MorrisCooke przygotowała aplikację, pozwalającą na interaktywne prowadzenie notatek, zapisywanie ekranów oraz przeprowadzanie wszystkich operacji możliwych dotychczas tylko dla użytkowników tablicy interaktywnej.\nDla iPada, Informatyka\nHopscotch – programowanie dla każdego\n12 sierpnia 2014 Sebastian Wasiołka\nHopscotch jest aplikacją na iPada, dzięki której napiszesz swój własny program. Do tego celu zbudowano graficzne środowisko, gdzie używając graficznych bloków oraz metody przeciągnij i upuść możesz już w parę minut napisać własną aplikację.\nDla iPada, Grywalizacja, Informatyka\nDinozaur Daisy – programowanie dla najmłodszych\nNauka podstaw programowania z Dinozaurem? Czemu nie! Przedstawiam Daisy – grę/aplikację na iPada, dzięki której szybko zrozumiesz podstawy programowania, a intuicyjny interfejs poprowadzi Cię przez poszczególne etapy pracy.


Ośrodek leczenia uzależnień Łódź, leczenie alkoholizmu, narkomanii - WakeUp24.pl\nOśrodek WakeUp to prywatny ośrodek leczenia uzależnień. Nasza placówka oferuje profesjonalną pomoc między innymi w leczeniu alkoholizmu, depresji czy lekomani. Nasz prywatny ośrodek dla osób z Łodzi i okolic mieści się w podwarszawskiej miejscowości. Budynek jest nowoczesny, otoczony lasem, co sprawia, że podopieczni czują się komfortowo i z dala od zgiełku miasta.\nNaszym pacjentom zapewniamy całkowitą anonimowość oraz wysoką skuteczność terapii leczenia. Z pełnym zaangażowaniem, indywidualnie podchodzimy do każdego naszego podopiecznego.\nProblem uzależnień jest coraz bardziej powszechny w naszym kraju jak i na świecie. Dla niektórych łatwiej jest popaść w nałóg, niż poradzić sobie z problemami. Dlatego właśnie profesjonalna pomoc jest niezwykle ważna w wyjściu z uzależnienia. Nasz wykwalifikowany personel skutecznie pomoże uporać się z nałogiem.\nW naszym prywatnym ośrodku leczenia uzależnień dla województwa łódzkiego prowadzimy zajęcia terapeutyczne dla osób zmagających się z:\nNa terenie ośrodka leczenia uzależnień dla pacjentów z Łodzi i województwa łódzkiego przygotowaliśmy terapie indywidualne, gdzie pracujemy nad osobistymi problemami i deficytami pacjenta oraz terapie grupowe, które prowadzone są w grupie osób o podobnych lub takich samych zmaganiach. Prowadzimy także zajęcia edukacyjne dla rodzin naszych pacjentów, gdzie poszerzamy ich wiedzę w temacie uzależnień i współuzależnień.\nAlkoholizm to poważna choroba, z którą zmaga się coraz więcej populacji. Nieleczona może doprowadzić do marskości wątroby, chorób serca, podwyższonego ciśnienia oraz zaburzeń psychicznych, a nawet śmierci. Cały proces powrotu do zdrowia zależy od chęci i dobrej woli zainteresowanego. Bardzo ważnym jest uświadomienie sobie, że taki problem istnieje i wymaga leczenia. Samo zgłoszenie się do ośrodka leczenia uzależnień będzie wielkim krokiem, a tam nasz wykwalifikowany personel zadba o adaptację i wyleczenie choroby.\nSpecjalizujemy się także w leczeniu narkomanii, hazardu, lekomani i depresji. Nieleczone także mają swoje konsekwencje, które mogą doprowadzić nawet do utraty życia.\nWiemy, jak ciężka jest walka z uzależnieniami i samym sobą. Niestety leczenie nie jest proste, ale samo zgłoszenie się do naszego prywatnego ośrodka leczenia uzależnień jest pierwszym krokiem ku lepszemu życiu. Wychodzenie z nałogu wymaga dużo cierpliwości i determinacji. Nasz wykwalifikowany personel zadba o każdego z osobna i pomoże przejść tę trudną drogę.\nW trosce o komfort i swobodę podopiecznych w budynku znajdują się pokoje 1, 2, i 3-osobowe z dostępem do aneksu kuchennego i łazienki. Posiadamy także 3 sale terapeutyczne, pokój pielęgniarski, salę do jogi i ćwiczeń oraz pomieszczenie do wspólnego spędzania czasu. Dzięki temu można się poczuć bardziej domowo, niekoniecznie jak w zamkniętym ośrodku.\nPrywatny ośrodek WakeUp współpracuje z wykwalifikowanym personelem, który z dbałością i indywidualnie podchodzi do osób przebywających w ośrodku. Swoje terapie zaczynają od zrozumienia problemu dedykowanego rekonwalescenta. Nasi pacjenci mogą czuć się w pełni bezpiecznie, ponieważ pobyt jest całkowicie anonimowy. Ponadto uczestnicy terapii nie są oceniani przez pryzmat swoich problemów.


Ból Mięśni Tydzień Po Zarażeniu - Styl\nJesteś tu: Kobieta Styl » ból mięśni tydzień po zarażeniu\nArtykuły na temat: ból mięśni tydzień po zarażeniu\n...znacznie rzadziej. Zarażamy się najczęściej, czyszcząc kuwetę, bo zarodniki toksoplazmozy znajdują się w kocich odchodach. Symptomem zakażenia są zawroty głowy, zaburzenia równowagi, bóle mięśni(...). Choroba kociego pazura to skutek zadrapania czy ugryzienia przez kota. Pojawia się zaczerwienienie, ból, obrzęk. Czasem także ból głowy, gorączka, uczucie zmęczenia, spadek apetytu. Częste jest...\n...i grypie. Zaniepokoić powinny nas przede wszystkim: suchy kaszel, duszności i gorączka, a w dalszej kolejności: ból głowy, bóle mięśni i poczucie osłabienia. 4. Jeśli zauważysz u siebie...\n..., dziecko może źle się czuć, mieć lekki katar i podwyższoną temperaturę. - U niektórych maluchów w początkowym etapie choroby występują także bóle głowy, mięśni, wysoka gorączka oraz niepokój - ostrzega...\nCoronaCoin: Im więcej ofiar koronawirusa, tym większy zarobek\n..., aby wybielić ten makabryczny sposób na zarobek? Koronawirus SARS-Cov-2 wywołuje chorobę o nazwie COVID-19. Choroba objawia się najczęściej gorączką, kaszlem, dusznościami, bólami mięśni, zmęczeniem...\n...jak bóle głowy, mięśni, ogólne rozbicie, byłaś w miejscu, gdzie mógł cię ukłuć kleszcz - idź do lekarza. Dostaniesz skierowanie na badanie przeciwciał metodą ELISA. Jeśli wynik będzie dodatni bądź...


252,781 Migrena Zdjęcia Stockowe - 123RF\nIlustracja przedstawiająca kobietę cierpiącą na ból głowy lub migrenę z mózgiem, nerwami i aurą, medycznie ilustracja 3D na niebieskim tle\nZbliżenie headshot starszy mężczyzna cierpi na bóle głowy rękami na głowie z czerwonym kolorze stan zapalny patrząc w dół samodzielnie na szarym tle ściany. Wyraz ludzkiej twarzy. Kwestie problemów zdrowotnych\nMłodzi biznesmeni z Azji są zestresowani pracą w biurze. Za pomocą dłoni dotknij jego głowy na białym biurku.\nMdłości i zmęczony. Sfrustrowany młody człowiek masowania nos i utrzymując zamknięte oczy, siedząc w swoim miejscu pracy w biurze\nCzłowiek w łóżku ze szklanką wody w domu\nKoncepcja bólu głowy. chory azjatycki gospodyni żeńska siedzi na kanapie w pomieszczeniu.\nDojrzała Azjatycka kobieta ma ból migreny i bólu głowy w domu, koncepcja zdrowego seniora\nAzjatycka starsza matka mająca ciśnienie krwi, zawroty głowy, zawroty głowy podczas schodzenia po schodach, chora starsza kobieta ból głowy, uczucie omdlenia, córka lub opiekunka, pomoc, wsparcie w domu, koncepcja opieki zdrowotnej\nHasła pokrewne:objawy migrenymigrena wektorycierpienie na migrenęprzedawkowanie migrenyudar mózguwektor migrenowynaprężenieprześwietlenie migrenymigrena azjatycka


Rainbow Six Siege i poważne niedopatrzenie ze strony twórców za sprawą najnowszego dodatku - PPE.pl\nStrona głównaAktualnościRainbow Six Siege z poważnym problemem za sprawą Operacji Ember Rise. Niewinni gracze są banowani\nTytus Stobiński 13.09.2019 15:13\nDo Rainbow Six Siege trafiło dwóch nowych operatorów, którzy jednak zamiast umilać rozgrywkę, wprowadzają zupełnie niepotrzebne zamieszanie. A dokładnie rzecz ujmując to jeden z nich - Goyo.\n11 września rozpoczęła się w Tom Clancy's Rainbow Six: Siege Operacja Ember Rise. Za jej sprawą do gry wprowadzono dwójkę nowych operatorów, Amaru oraz Goyo. Ta druga postać, powoduje dość istotny błąd podczas zabawy w trybie Zakładnik, którego efektem jest ban dla gracza, który zdecydował sie kierować Goyo.\nPodczas ów trybu, dwie drużyny walczą o zakładników. Jeżeli któryś z członków zespołu, którego zadaniem jest ochrona nieszczęśników, zabije ich, wówczas gra uznaje, że jest to zabójstwo członka drużyny i "nagradza" gracza banem.\nNiestety, ale kwestia komplikuje się dla drugiej z nowych postaci, ponieważ wyposażona jest ona w tarczę z kanistrem benzyny. Trafiony pociskiem rzecz jasna wybucha, tworząc falę ognia która spopiela wrogów. Zasadniczo pomysł był dobry i wymagał obmyślenia odpowiedniej taktyki w walce z Goyo. Niestety, ktoś zauważył, że w przypadku eksplozji w otoczeniu zakładników, gra traktuje ich śmierć jako celowy atak wspomnianego operatora. Efektem jest oczywiście blokada konta.\nChoć rzecz jasna nie jest to bug sam w sobie, to jednak przy tak popularnym shooterze sieciowym, twórcy powinni w fazie testów przewidzieć zachowanie graczy i zablokować taką możliwość.


5 grudnia 2017 25 czerwca 2019\nPolityka austerity kosztowała nas setki tysięcy ofiar i stabilność Europy – pisze Szymon Grela.\nSto dwadzieścia tysięcy ofiar śmiertelnych. To nie bilans ostatnich starć w Syrii ani epidemii gorączki krwotocznej w zachodniej Afryce. To efekt siedmiu lat rządów brytyjskiej Partii Konserwatywnej. Według najnowszych badań naukowców z Oxfordu, Cambridge i UCL tylu właśnie śmierci można było uniknąć w latach 2010-17 w Wielkiej Brytanii, gdyby nie polityka cięć publicznych wydatków na ochronę zdrowia i opiekę społeczną, którą prowadziły rządy Torysów. Ofiary to osoby, którym nie zapewniono należytej pomocy w szpitalach i domach opieki.\nWedług autorów kontynuowanie tej polityki w latach 2015-20 spowoduje średnio prawie sto niepotrzebnych śmierci dziennie.\nŻeby temu zapobiec, wystarczyłoby zwiększać nakłady na NHS (brytyjskiego systemu służby zdrowia) o jakieś 6,3 mld funtów rocznie do 2020 r. W 2015 r. byłoby to ok. 8 promili rocznego budżetu Wielkiej Brytanii. Ale nie ma co liczyć na poprawę. W zapowiadanym na przyszły rok budżecie finansowanie ma być dalej ograniczane.\nNieudany eksperyment na biednych\nOchrona zdrowia to zresztą tylko jeden z obszarów, gdzie oszczędności Konserwatystów zbierają krwawe żniwo. Na Wyspach ten problem nazywany jest coraz częściej, a najgłośniej było po pożarze Grenfell Tower w zachodnim Londynie – spłonęło w nim 71 osób.\nTorysi od lat tną wydatki na ochronę przeciwpożarową. Budynek od dawna nie był więc sprawdzany pod względem zagrożenia pożarowego, a straż pożarna przyjechała za późno.\nPodobnie będzie teraz z policją. Przez oszczędności zamkniętych zostanie 37 całodobowych komisariatów w samym Londynie. Na pewno nie pozostanie to bez wpływu na śmiertelność – to połowa otwartych non-stop posterunków w Londynie. Od tej pory w każdej dzielnicy będzie tylko po jednym takim posterunku, a przypomnijmy, że niektóre dzielnice Londynu liczą po niemal 400 tys. mieszkańców, czyli tyle, ile cała populacja Szczecina.\nCi, którzy przeżyją, też nie będą się mieli najlepiej. Przez te siedem lat bezrobocie i nierówności w Wielkiej Brytanii wzrosły, płace realne spadły, przystrzyżono zasiłki, podwyższono czesne na studiach itd.\nA przecież to tylko Wielka Brytania. Wydatki budżetowe cięły prawie wszystkie zachodnie rządy – od Włoch przez Niemcy po Stany Zjednoczone. W sumie liczba ofiar austerity mogła więc pójść w setki tysięcy, a już setki milionów odczuły pogorszający się standard życia lub rosnące zadłużenie. Trudno o gorsze podsumowanie eksperymentu znanego jako polityka austerity.\nHistoria pewnego uporu\nJak to możliwe, że istnieje jeszcze na zachodzie państwo tak kurczowo trzymające się polityki, która zabija jego własnych obywateli? To dziwne, ale nie bardziej niż cała historia gospodarczej ideologii austerity. Pojawiła się nagle i na poważnie brano ją tylko przez kilka lat, ale zdążyła w tym czasie zrobić naprawdę zawrotną karierę. Po drodze uśmierciła sporo ludzi, uprzykrzyła życie milionom, znacząco wzmocniła negatywne skutki kryzysu i otworzyła drogę populistom.\nZaczęło się w 2010 r w Wielkiej Brytanii właśnie. Jeden z najgorszych kryzysów gospodarczych w historii właśnie boleśnie przetoczył się przez świat, wszędzie tliły się jeszcze zgliszcza. Wiele krajów już trzeci rok z rzędu biło rekordy zaciąganych deficytów, dług publiczny wystrzelił w górę. W Wielkiej Brytanii w relacji do PKB skoczył o połowę w dwa lata. Partia pracy po 13 latach przegrała tam wybory, a stery przejęli Torysi, Minister finansów George Osborne zaprezentował radykalny plan naprawy gospodarki.\nPodstawą planu były dwie niezwykle modne wówczas w liberalnych kręgach ekonomiczne publikacje.\nPierwsza, autorstwa ekonomistów z uniwersytetu Harvarda Alberto Alesiny oraz Silvii Ardagny, zawierała wyniki badań nad tym, jak wzrost gospodarczy miał się do różnych polityk fiskalnych stosowanych w krajach rozwiniętych w latach 1970-2007. Wychodziło z nich, że, wbrew obiegowej opinii, ograniczaniu wydatków budżetowych częściej towarzyszy wzrost niż nie spowolnienie gospodarcze.\nDrugą pracę napisali Carmen Reinhart i Kenneth Rogoff (również Harvard). Opierając się na danych z niemal całej powojennej historii 140 państw policzyli, jak zadłużenie państwa wpływa na wzrost gospodarczy. Dowodzili w nim, że wzrost maleje wraz z rosnącym zadłużeniem, a gdy przekroczy ono 90 proc. PKB, rozwój gospodarczy prawie ustaje.\nWielka Brytania miała na koniec 2010 r. osiągnąć dług na poziomie 76 proc. PKB. Trzeba więc było bić na alarm. Osborne zapowiedział więc drastyczne cięcia wydatków, by ratować gospodarkę – zamraża pensje w budżetówce, okraja budżety ministerstw i służb publicznych, przycina sieć zabezpieczenia społecznego.\nStawia więc krok zdecydowanie nowatorski. Choć neoliberalna nadgorliwość w cięciu publicznych wydatków była stara jak Margaret Thatcher, to w kwestii polityki antykryzysowej panowała pewna zgodność z keynesistami – państwo powinno w czasie spowolnienia gospodarczego dostarczać pobudzających bodźców. Naturalnym krokiem jest w takiej sytuacji obniżenie stóp procentowych, by podnieść ruchliwość kapitału. W przypadku kryzysu z 2008 roku to jednak nie wystarczyło – odkryliśmy wręcz, co dotąd ekonomistom się nie śniło, że mogą istnieć ujemne stopy procentowe, a pieniądze i tak nie chciały płynąć.\nKolejnym zwyczajowym krokiem byłoby w takiej sytuacji zaciąganie wyższego deficytu, by inwestować w miejsca pracy i stymulować konsumpcję – dać „kopa” gospodarce, gdy nie chce tego zrobić prywatny kapitał. Stymulowanie gospodarki powinno trwać tak długo, aż wzrost wróci do normy. Ale Wielka Brytania zdecydowała się postąpić zupełnie na opak.\nNa punkcie tej strategii oszalał wkrótce cały świat i zaciskać pasa w jakimś stopniu zaczęli wszyscy. Dowodem na to, jak absurdalna była popularność tej strategii, jest Norwegia, która również zaczęła ciąć wydatki, mimo że nigdy z długiem publicznym problemów nie miała, a obecnie dwudziesty rok z rzędu generuje nadwyżki budżetowe.\nJakie były tego społeczne skutki – już powiedzieliśmy. Choć pewnie niewiele osób by o nich mówiło, gdyby operacja „wzrost” się powiodła. Jednak efekt mamy dziś wręcz przeciwny – im bardziej dane państwo ograniczało deficyt, tym mniejszym wzrostem gospodarczym się cieszyło.\nWiara góry przenosi, ale nie podniesie PKB\nTrudno w pełni pojąć, dlaczego na punkcie polityki austerity oszaleli niemal wszyscy europejscy decydenci. Jeszcze trudniej zrozumieć, dlaczego tak długo się jej twardo trzymano. Można tłumaczyć, że były ku temu podstawy naukowe, ale byłby to raczej jeden z nielicznych przypadków, gdy ekonomiczny mainstream oparł się na badaniach empirycznych. Cały zresztą dowcip polegał na tym, że badania Alesiny i Ardagny oraz Reinhart i Rogoffa zostały po szybkiej weryfikacji całkowicie zdyskredytowane.\nPierwsze podważył sam Międzynarodowy Fundusz Walutowy. Okazało się, że autor dokonał mylnej interpretacji danych – w niektórych przypadkach np. za ograniczanie wydatków publicznych niesłusznie uznał obniżenie deficytu spowodowane zwiększonymi wpływami do budżetu, które wywołał np. giełdowy boom. Gdy eksperci MFW policzyli wszystko poprawnie, to doszli do wniosku kompletnie przeciwnego niż autor – cięcie wydatków publicznych odwrotnie koreluje ze wzrostem, czyli im bardziej zaciskamy pasa, tym mniej rośniemy.\nJeszcze lepiej było w przypadku Reinhart i Rogoffa, tych od progu 90 proc. długu względem PKB. W 2013 r. okazało się, że najzwyczajniej… pomylili się sporządzając arkusz kalkulacyjny i pominęli dane z niektórych krajów. Bo uwzględnieniu ich okazało się, że żaden magiczny próg 90 proc. nie istnieje i o ile rosnący dług publiczny jest lekko skorelowany z malejącym wzrostem, to jest to relacja bardzo plastyczna i mocno zależna od omawianego przypadku.\nMożna przyjąć, że światowi decydenci dali się nabrać. Ale przeczy temu fakt, że wyniki pierwszego z dwóch badań obalono, zanim jeszcze wprowadzono gdziekolwiek politykę austerity. I trudno też uwierzyć, że żaden Europejski rząd, szukając naukowych podstaw dla swej polityki fiskalnej, nie mógł się szarpnąć na dwóch ekspertów, który dla pewności zweryfikowaliby teorie, na których planowali oprzeć gospodarczy dobrobyt państwa.\nZresztą już w 2012 r. MFW ostrzegał, że utrzymywanie ostrej dyscypliny fiskalnej tylko pogorszy sprawę.\nWydaje się więc, że zadecydowała panika, którą wywołał nagły kryzys oraz ślepy entuzjazm na widok jakiegokolwiek rozwiązania. Przez pierwsze 2-3 lata po kryzysie klasyczna antycykliczna polityka nie przynosiła rezultatów. Partie u władzy szukały alternatyw, by wyborów nie przegrać, a partie, które dzięki kryzysowi wygrały (jak Torysi), chciały odróżnić się od poprzedników. Rozmaitej maści chicagowskim liberałom było oczywiście jak zawsze w smak obcinać wydatki publiczne, ale nikomu nie było na rękę robić tego kosztem wzrostu.\nJednocześnie była to swego rodzaju ostatnia szarża europejskich neoliberałów. Podczas kryzysu fundament ich myślenia o świecie kompletnie się skompromitował. Ich podstawową reakcją było zaprzeczenie i okopanie się na swoich dotychczasowych pozycjach, czyli ucieczka w hiperneoliberalizm z jego rojeniami o skromnym i wiecznie zbilansowanym budżecie.\nPozytyw z tej historii jest taki, że stosunkowo krótko zajęło zawrócenie ze złej drogi i być może po raz pierwszy od lat 70. mamy szansę na przynajmniej częściowo progresywny zwrot w polityce gospodarczej Europy. Oczywiście jeśli tylko uda nam się obronić ją przed antyeuropejskim populizmem.


Mascar Diavel 630 Multiwrap: your new partner on the field\nHome > Aktualności > Mascar Diavel 630 Multiwrap: Your new partner in the field\nPrasowanie i owijanie za jednym zamachem\nDiavel 630 Multiwrap stanowi efekt połączenia wieloletniego doświadczenia firmy Mascar w dziedzinie produkcji pras belujących oraz owijarek i jest idealną maszyną do zbioru zielonek.\nUmożliwiając jednoczesny zbiór pokosu i owijanie bel folią, Diavel 630 Multiwrap redukuje o połowę czas i koszty prac polowych.\nMaszyna pracuje w cyklu automatycznym; w trakcie zbierania pokosu i formowania nowej beli, usytuowana z tyłu owijarka z satelitarnym układem owijania foliuje i wyładowuje wcześniej uformowaną belę, co pozwala na uniknięcie dalszego zanieczyszczenia materiału beli wskutek jej kontaktu z podłożem.\nWielkogabarytową 18-walcową stałą komorę zwijania oraz system przekładni łańcuchowych zaprojektowano z myślą o dużych obciążeniach pracą, dla zapewnienia wysokiego stopnia zbicia podawanego materiału, niezawodności i trwałości podzespołów oraz niskich kosztów utrzymania.\nPrzy użyciu łatwego w obsłudze terminala sterowniczego, operator może wybrać stopień sprasowania beli i w sposób ciągły nadzorować pracę prasy zwijającej bezpośrednio z kabiny ciągnika.\nTransfer beli na stół owijarki odbywa się w szybki i bezpieczny sposób, nawet podczas pracy maszyny na pochyłym terenie.\nStół owijarki wyposażony w gumowane walce o dużych wymiarach zapewnia maksymalną siłę przesuwu beli i regularny obrót gwarantujący jej prawidłowe owinięcie folią.\nPodczas ostatniej fazy cyklu pracy maszyny, układ owijania z podwójnym ramieniem owijającym zapewnia równomierne i szybkie rozmieszczenie folii na całej powierzchni beli, co w efekcie pozwala na jej doskonałe i szczelne owinięcie gwarantujące uzyskanie kiszonki najwyższej jakości.


Z CYKLU - Gra w poprawność\n2019-06-11 Magdalena Pawłowska\nJörgen Hofmeester mieszka przy najlepszej ulicy w Amsterdamie, czyli w zasadzie pod najlepszym adresem w całej Holandii. Dobrze wygląda w białej koszuli z podwiniętymi rękawami, szykując sushi i sashimi na imprezę córki. Będą też smażone sardynki. Tirza jest wyjątkowa i zasługuje na wyjątkowe przyjęcie – skończyła szkołę, a teraz wybiera się w podróż po Afryce.\nPierwsze strony powieści Arnona Grunberga odmalowują idealne życie, wręcz sielankę rodziny z klasy średniej. Ale z tego obrazu odłazi farba i szybko dowiadujemy się, że nieudolnie przykrywa coś paskudnego. Odkrywamy kolejne porażki życiowe, których w rzeczywistości Hofmeestera zebrało się całkiem sporo i wystarczy spędzić z nim trochę czasu, żeby przejrzeć grę pozorów. Co ciekawe, zapewne wiele z tych pomyłek i niedociągnięć łatwo byłoby zrozumieć i wybaczyć, gdyby nie usilne starania bohatera, by je zamaskować i udawać „normalność”.\n„To, że jego obie córki zdobędą przynajmniej tytuł doktora, było dla niego oczywiste, to było minimum, absolutne minimum. Nie miał zamiaru rozstawać się z tą oczywistością – i to dla czego? Dla krótkotrwałego szczęścia? Pluł na to. Uczepił się oczywistości sukcesu, wyobrażenia, jakie stworzył na temat przyszłego życia swoich dzieci. To było piękne, wspaniałe wyobrażenie, klasyczna wizja, wielka i niepraktyczna, ale przede wszystkim wielka” (s. 101).\nGra to w ogóle ważny motyw Tirzy. Pozwala uciec od niełatwej rzeczywistości, dać pozór dobrej zabawy i dopasowania – gdy w sztucznie stworzonych regułach i rytuałach grzebie się to, co zaburza wyobrażenia o właściwym sposobie na życie. Stąd gwałt na niby – rozrywka małżeńska, która ma ukryć seksualne niepowodzenia oraz prawdziwą przemoc fizyczną i psychiczną. Stąd czytanie córce klasyków literatury rosyjskiej, którzy swoim geniuszem mają zastąpić rozmowę z ojcem. Stąd także codzienne wyjazdy na lotnisko – sposób na zatuszowanie przedwczesnej przymusowej emerytury.\nTirza jest książką, która irytuje, wkurza, gniecie, dłubie w człowieku i nie pozwala się tak po prostu czytać, nie pozwala oddawać się przyjemności lektury. Bohaterowie właściwie doprowadzali mnie do szału. Są dziwni, nieporadni, nie czują się naturalnie lub czują się za dobrze, wywołując dyskomfort w innych. Nie rozmawiają ze sobą, nie są szczerzy, ulegają emocjom i dzikim instynktom albo chowają się za maską. Nie myślą, myślą za dużo.\nNiepokój wywoływany przez powieść Grunberga jest niewygodny. Przeszkadza fizycznie. Ale też fascynuje. Mimo odczuwanej uciążliwości nie można przestać czytać. Ta zwierzęcość, która jest łudząco bliska cywilizowanego świata. Te dobre chęci, które wszystko niszczą. Ta opiekuńczość, która wypacza rozumienie relacji międzyludzkich. Tirza pokazuje nam nas samych nie tyle w krzywym zwierciadle, ile w lustrze ze sklepu odzieżowego, które dosyć paradoksalnie wywleka na ostre światło nawet najdrobniejsze niedoskonałości, schowane na co dzień w półcieniach.\nJest to też książka o samotności. Samotności człowieka, którego nie nauczono, jak być z kimś. Który nie potrafił zbudować relacji z żoną, od początku napędzany nieodpowiednimi motywacjami. Który oddał się cały swoim córkom, definiując siebie jako ojca i jednocześnie sprowadzając ojcostwo do funkcji, którą należy rozumieć w ściśle określony sposób. Powieść Grunberga opisuje także samotność człowieka ograniczonego własnymi wyobrażeniami o życiu, drugim człowieku i sobie samym.\nLektura Tirzy nie jest łatwa, ponieważ konfrontuje czytelników z trudnymi sytuacjami i każe im obcować z bohaterami wzbudzającymi dyskomfort. Oczywiście łatwo jest ich ocenić i w ten sposób się zdystansować. Ale jeśli pozwolimy sobie na empatię, jeśli otworzymy się na ich niepowodzenia i przymierzymy ich niewygodną rzeczywistość – otrzymamy niezłą lekcję życia.\nformat: 155 × 203 mm\nO niedopasowaniach przeczytacie także w innych recenzowanych przez nas książkach: Pasujesz tu najlepiej z motywem szukania swojego miejsca w relacji z innymi, Asymetria i dysproporcje na różnych poziomach oraz Szklany klosz opowiadający o kobiecie na życiowym zakręcie.


Amber Gold kontra frankowicze | Zyski i straty\n← Nie tylko Ucho Prezesa Jedzie pociąg z daleka →\nPrometeusz 25 marca 2017 o 11:01\nGranda, po prostu GRANDA !\nYoda 25 marca 2017 o 11:21\nWyczuwam Ciemna Stronę Mocy…..\nSlowly 25 marca 2017 o 11:06\nSprytne posuniecie, upchnięcie państwa w buty pasera, sprawi, że komisja śledcza w sprawie oszustw kredytowych nigdy nie zostanie wyjaśniona. 🙁\nZefir 25 marca 2017 o 11:35\nSądzę, że to fatalna konstatacja dla frankowiczów, bo teraz jeśli to państwo będzie właścicielem kredytów frankowych już na pewno nie kiwnie palcem, aby unieważnić te oszukańcze umowy, pewnie za chwilę i na sądy nie będzie co liczyć.\nUKF 25 marca 2017 o 11:13\nKomisja Sledcza powinna się nazywać nie ds „Amber Gold” tylko „Dopaść Tuska”\nCynk 25 marca 2017 o 12:07\nCiekawe kto znalazł pracę w KNF że nadal afera kredytami we frankach jest zamiatana pod dywan?\nAnabela 25 marca 2017 o 11:51\nRzeczywiście ilość poszkodowanych jest nieporównywalna:\nAMBER GOLD ok. 1O.OOO\nFrankowicze ok. 1.OOO.OOO\nHighlander 25 marca 2017 o 12:22\nOdwrotnie proporcjonalna do ilości pokrzywdzonych.\nEra 25 marca 2017 o 12:13\nWłaśnie takie mamy w Polsce prawo i sprawiedliwość.\nKermit 25 marca 2017 o 12:30\nZ przykrością to piszę: nie pierwszy to juz raz państwo polskie udowodniło, że nie zasługuje na zaufanie. 🙁\nAga 26 października 2017 o 23:37\nDlatego właśnie tak mnie to wkurza! ? Nie mogę pojąć w jaki sposób sytuacja dotycząca kilkunastu tysięcy osób budzi tak wiele emocji i tak mocno dąży się do jej wyjaśnienia i osądzenia winnych podczas gdy sytuacja dotycząca ponad 700 tysięcy umów kredytowych jest ciągle zamiatana pod dywan? Jedyne wyjaśnienie jakie przychodzi mi do głowy to takie, że w Amber gold zamieszani są politycy PO- odwieczni wrogowie PIS, natomiast w sprawie kredytów tzw. frankowych PIS najpierw musiałoby samo przyznać się do błędu. Bo przecież to oni grzmieli, że KNF ogranicza możliwość zakupu własnego mieszkania rodzinom wprowadzając rekomendację s. Wiele z tych rodzin zostało w tej chwili bez mieszkań, za to nadal z ogromnym długiem do spłacenia. I nie ma winnego. Nikt go nie szuka i nikt nie wyciąga konsekwencji.


Leszek Piotrowski - 100 Lat Adwokatury\nUkończył studia prawnicze na Uniwersytecie Wrocławskim, został sędzią, następnie adwokatem. W PRL bronił opozycjonistów, m.in. Adama Słomkę. W czasie stanu wojennego internowano go do 22 lipca 1982 (przebywał w Katowicach, Strzelcach Opolskich, Uhercach i Rzeszowie Załężu). Jego ojciec, Władysław Piotrowski był przed wojną adwokatem, a potem oficerem AK i delegatem rządu londyńskiego na Górny Śląsk.\nW 1988 był współorganizatorem strajków górniczych w Jastrzębiu-Zdroju, uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu.\nW latach 1989–1993 zasiadał w Senacie I i II kadencji, uzyskując mandat z ramienia Komitetu Obywatelskiego i Porozumienia Obywatelskiego Centrum z województwa katowickiego. Pełnił też mandat posła III kadencji z listy Akcji Wyborczej Solidarność. W latach 1997–1999 z rekomendacji Porozumienia Centrum był sekretarzem stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości w rządzie Jerzego Buzka. Piotrowski przez lata współpracował z braćmi Kaczyńskimi i kierował wojewódzkimi strukturami Porozumienia Centrum. Z ramienia tej partii zasiadał od 1989 do 1993 roku w Senacie I i II kadencji. Był antykomunistą, zwolennikiem lustracji i apostołem oczyszczenia środowiska sędziowskiego z ludzi o niskim morale.\nWkrótce w wywiadzie dla „Gazety Wyborczej” apelował do prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego o zawetowanie zmian przepisów w kodeksie karnym dotyczących pornografii. Na skutek kontrowersyjnych wypowiedzi odszedł z klubu parlamentarnego AWS i Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów.\nOdwołano go z tej funkcji sekretarza stanu w MS kwietniu 1999 za wysłanie do premiera listu, w którym skrytykował minister Hannę Suchocką, zarzucając jej m.in. nieudolny nadzór nad prokuraturą i brak efektów śledztwa w sprawie inwigilacji prawicy. Wkrótce w wywiadzie dla „Gazety Wyborczej” w artykule zatytułowanym Olek, nie podpisuj! apelował do prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego o zawetowanie zmian przepisów w Kodeksie karnym dotyczących pornografii. Na skutek kontrowersyjnych wypowiedzi odszedł z klubu parlamentarnego AWS i Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów.\nPraktykował jako adwokat. Był jednym z pełnomocników oskarżycieli posiłkowych w procesie przeciwko osobom związanym z pacyfikacją Kopalni Wujek, był obrońcą Ryszarda Boguckiego, skazanego na 25 lat pozbawienia wolności za współudział w zabójstwie domniemanego szefa gangu pruszkowskiego Andrzeja Kolikowskiego („Pershinga”) oraz Marka M. ps. „Oczko”, który został skazany na 13 lat za kierowanie grupą przestępczą o charakterze zbrojnym oraz za zlecenie zabójstwa.\nW wyborach w 2005 startował bez powodzenia do Senatu jako kandydat Partii Centrum, do której należał. W 2006 został radnym sejmiku śląskiego z listy Polskiego Stronnictwa Ludowego z okręgu rybnickiego. W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 bezskutecznie kandydował do Sejmu jako bezpartyjny z listy PSL w okręgu katowickim. Następnie wstąpił do PSL i z jego listy bez powodzenia kandydował w 2009 do Parlamentu Europejskiego.\nOd kwietnia 2007 był pełnomocnikiem męża Barbary Blidy w sprawie jej śmierci.\nPo ciężkiej chorobie zmarł 2 marca 2010 w sanatorium w Ciechocinku. W 2012 prezydent Bronisław Komorowski pośmiertnie odznaczył go Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.\nfoto: Fot. Grzegorz Celejewski\nNowszy wpis Henryk Rossa Starszy wpis Aranka Kiszyna


Pregel | Shadow Broker - polski serwis Mass Effect\nPregel to ogromny, skalisty świat, którego atmosfera składa się z chloru i etanu. Powierzchnia składa się głównie z siarki ze złożami glinu. Nie podjęto dotychczas prób lądowania.\nPromień: 10 510 km\nDługość dnia: 49,8 ziemskiej godziny\nCiśnienie atmosferyczne: 1,0 atm\nMasa: 2,965 masy Ziemi\nPodczas skanów Pregel wykryto kilka boi nawigacyjnych na orbicie planety. Główny inżynier Adams uzyskał optyczny obraz boi w dużej rozdzielności. Mimo iż wyglądały na zaniedbane, każda z nich nosiła insygnia kolonii Baetika.\nStoisko BioWare na PAX EAST 2014 i postępy nowego Mass Effecta – Blog BioWare [ME4] »


Koszmarne Poletko: 008. Japonia i ja. Kilka faktów na koniec.\n008. Japonia i ja. Kilka faktów na koniec.\nDzisiejsza notka będzie jak na razie ostatnią, w której wypowiem się na temat kraju kwitnącej wiśni, ale być może najdłuższą ;) Postanowiłam zebrać w głowie kilkanaście charakterystycznych faktów, jakie intrygują mnie w Japonii, ale może nie do końca się podobają. Chciałabym też poznać wasze zdanie w tym temacie, ale nie przeciągając wstępu - do dzieła!\nŻycie w Japonii:\n1. Tłum, podróżowanie.\nMrowisko. Jedno słowo, a bardzo trafnie określa miasta na Wyspach Japońskich. W samej tokijskiej aglomeracji żyje tyle ludzi, co w Polsce. Wszystkich ludzi, którzy narzekają na wrocławskie czy warszawskie korki, spakowałabym w worki, worki do samolotów i przetransportowałabym ich do Tokio. Wróciliby i zamilkli na wieki, w sprawie korków rzecz jasna :) Wiem, że u nas wygląda to trochę inaczej, bo jest nas mniej i jesteśmy gorzej zorganizowani, ale nie od dziś wiadomo, że europejska cywilizacja wymaga jeszcze wiele pracy u podstaw. Szczególnie wschodnia. O tak. I nie mam tu na myśli (na szczęście) tylko Polski ;) O nie, nie. Z nami nie jest jeszcze wbrew pozorom tak źle...\nHumpf, zawsze ciekawiło mnie jak w takim wielkim tłoku Japończycy potrafią prześlizgiwać się niczym jaszczurki, nie obijając się o innych... Wygląda to niesamowicie na różnych nagraniach z zatłoczonych tokijskich ulic. Poszperajcie :) Po pewnym czasie jednak doszłam do wniosku, że bezdotykowość w owym ścisku wiąże się z niczym innym jak z wysokim podporządkowaniem panującym regulacjom. U nas, szczytem podporządkowania jest nie wchodzenie za żółtą linię w metrze, co i tak jest czasem łamane ;) Zadziwiający jest też japoński stoicyzm w takich sytuacjach. W tym momencie, przypomnijcie sobie zatłoczone wrocławskie, krakowskie czy warszawskie tramwaje... U nas zdarza się to "czasem" u nich w każdej minucie życia :) Przyznajcie się, długo byście tak nie wytrzymali. Ja sama wolę jeździć wcześniejszym tramwajem na uczelnię, bo te o godzinach zbliżonych do godzin rozpoczęcia zajęć... Są pełne studentów jadących na ostatnią chwilę ;> Za to tramwaj dosłownie 12 minut wcześniej, prawie świeci pustkami. Mimo tego tłoku, podróżuje się tam szybko. Szczególnie koleją. Osobiście nie mogę narzekać na dziewięciogodzinną podróż pociągiem, w skwarze, nad morze, bo od zawsze jeżdżę wygodnicko - własnym samochodem z klimatyzacją. Ale rozumiem ludzi, którym marzą się szybkie pociągi, sprawniejsze niż lansowane, drogie, "włoskie" Pendolino :) Bo jednak paliwo daje po kieszeni, a gdyby można się było przesiąść na pociągi japońskiej klasy, nawet ja, naczelny antyspołeczniak, chętnie bym to zrobiła! Jakbym miała jednak podsumować tą część, to właśnie ta wszędobylskość ludzi jest głównym minusem, który wręcz mnie przeraża, nie tylko odpycha od myśli o wyjechaniu kiedyś do Japonii, nawet w celach czysto turystycznych :) Odwiedzając ten kraj na prawdę trzeba uzbroić się w cierpliwość i wyciszenie.\n2. Sklepy spożywcze.\nJaponia jest krajem, w którym można zjeść cokolwiek, na każdym rogu. Dosłownie. Mieszczą się w tym stwierdzeniu wszelkiej maści gotowe posiłki, które mogą nam podgrzać już w sklepie, jeśli o to poprosimy oraz oczywiście hit internetu, czyli automaty z ciepłymi, zimnymi napojami oraz z ciepłym tudzież kanapkopodobnym pożywieniem. Jest to na swój sposób wygodne, ale także, szczególnie dla Polaków, przyzwyczajonych do targów z towarami "od rolnika" dość kłopotliwe i dziwne. Aby dostać naprawdę smaczne rzeczy, musimy udać się do droższych sklepów, często umiejscowionych nie przy ulicy, a wielkich domach handlowych. Więc jeśli kupować, to drożej, a jeśli ogólnie jeść, to raczej w restauracjach, niż na własną rękę ;) Wtedy macie przynajmniej świadomość, że nic was nie zaskoczy i że zjecie zdrowo i smacznie.\nTrzymanie zwierząt w Japonii ze względów... Głównie porządkowych, na wielu osiedlach jest zabronione. Niewielu ludzi także je posiada ze względów finansowych. Samo kupno psa czy kota oraz późniejsza opieka weterynaryjna wymaga nie lada majątku. Ceny wahają się od 100 tys. do nawet 400 tys. jenów. W przeliczeniu na złotówki (kurs jena na dzień 1 maja 2015) to około 2990 zł. W Polsce płaci się tyle za starannie wyhodowane psy/koty konkretnej rasy z rodowodem. Jeśli już ktoś posiada w domu zwierzęta, jest zobowiązany zadbać o to, by nie przeszkadzały one sąsiadom. Wszyscy znamy sytuację, gdy o 7 rano, w sobotę budzi nas szczekające osiedle, prawda? W Japonii raczej tego nie doświadczymy. Jednego, czego nie można odmówić Japończykom to dbania o swoje zwierzaki i o okolicę. A mówiąc okolica, mam na myśli sprzątanie szczęśliwych kupek po swoich małych towarzyszach. Oczywiście sprawa dbania o zwierzęta i wręcz rozpieszczania ich także może być dyskusyjna, bo nie raz spotkałam się w Internecie z opinią, że Japończycy traktują żywe zwierzęta jak pluszaki. Coś w tym jest, ponieważ moda na ubranka dla psiaków oraz wożenie ich w specjalnych psich wózeczkach chyba nigdy nie przeminie. Osobiście mam dość mieszane uczucia do tego, więc nie wypowiem się jednoznacznie, a jakie jest wasze zdanie?\nNo tak, ale napisałam głównie o nowych zwierzętach. Co jednak ze starymi? Niestety, Japończycy nie różnią się w tym względzie wiele od Europejczyków czy Amerykanów. Po ulicach Japonii tułają się bezdomne zwierzęta, chociaż na pewno w mniejszej liczbie, bo większy nacisk kładzie się na służby wyłapujące. Niestety, co jest równie smutne, zwierzęta stare, które z jakiegoś powodu straciły właściciela praktycznie nie mają szans na adopcję. Panuje tu niepokojąca moda na wychowywanie zwierząt od malutkiego. Jestem miłośniczką zwierząt, sama mam tylko jednego futrzaka w domu, ze względu na rodziców... Ale kiedyś, już na swoim, zapewne na jednym się nie skończy ;) Dlatego dla mnie minusem jest ograniczanie ludziom posiadania zwierząt, skoro widać, że i to nie pomaga w uniknięciu niemiłych sytuacji jak na przykład bezdomność zwierzaków.\n4. Możliwość komunikacji.\nNiestety, mimo, że Japończycy obowiązkowo uczą się angielskiego w szkołach, nie liczyłabym na dogadanie się w Japonii w tym języku ;) Nawet w hotelach jest z tym problem, a trąbią o tym wszyscy, którzy zdają relację ze swoich pobytów w kraju kwitnącej wiśni. Podejrzewam, że właśnie bariera językowa, zaraz po pieniężnej (i wizowej) jest przyczyną tak słabego poznania Japonii. Choć są ludzie twierdzący, że japoński jest prosty do opanowania w mowie. Gorzej zapewne z pisaniem i czytaniem. Ja, niestety nigdy nie próbowałam nauczyć się japońskiego, ale generalnie dźwięk tego języka mi się podoba! :D\nGdy się zgubicie, pamiętajcie - to prawda krążąca po całym internecie - nie pytajcie byle przechodnia o pomoc. Japończycy są bardzo dumnym narodem i poproszeni o pomoc chcą jej udzielić za wszelką cenę. Nie zdziwcie się więc, gdy będziecie chcieli zapytać kogoś o drogę, że ten spuści wzrok i dosłownie mignie wam przed oczami. To ze wstydu, że przez prawdopodobną niemożność dogadania się po angielsku, nie będą mogli w ogóle wam pomóc. Poza tym. Jest to trochę nietaktowne, bo jak traficie na kogoś, kto umie mówić po angielsku, to prawdopodobnie zawali on swoje obowiązki, chcąc mieć pewność, że traficie na miejsce.\nCo ciekawe, rok szkolny rozpoczyna się w kwietniu, a kończy w marcu. Letnie wakacje trwają półtora miesiąca i w przeciwieństwie do nas, do szkoły nie chodzą tylko w święta państwowe. Dodatkowe wolne są dwa tygodnie w okresie noworocznym, hucznie obchodzonym przez Japończyków oraz w okresie wiosennym (na koniec roku szkolnego). Dość ciekawie moim zdaniem. Niezbyt interesującym faktem jest spędzanie w szkole czasu od poniedziałku do soboty popołudniu, jednakże z drugiej strony zajęcia w godzinach 8:30-15 są wyjątkowe. Przypomnijcie sobie w tym miejscu wstawanie o 5 czy 6 by jechać na 7.10 do szkoły. Ja właśnie, dość boleśnie sobie to przypomniałam! Szkoła oprócz rzeczy teoretycznych uczy także praktycznego dbania o miejsca publiczne. Zdarzyło wam się kiedyś w szkole sprzątać korytarze czy też toalety? Nie? No właśnie. A w Japonii uczniowie robią takie rzeczy. Każdego dnia poświęca się na to odrobinę czasu na lekcjach. Ciekawa alternatywa, do polskich, pomazanych markerami kibli, bez papieru toaletowego i ciepłej wody ;P\nA teraz przypomnijcie sobie pana Giertycha i mundurki szkolne ;) A jeśli ktoś jest starszy, to niech przypomni sobie w ogóle szkolny i uczelniany dresscode. W Japonii w dalszym ciągu w szkołach są mundurki, dla każdej szkoły inaczej szyte. Wtrącę tu swoje zdanie, osobiście nie przepadam za ograniczaniem wolności i ogólnie za strojami "urzędowymi", ale patrząc na to, jak teraz ubierają się ludzie do szkół... Bezwzględnie jestem za mundurkami. Choćby nie wiem co, uczy to pewnej dyscypliny. Sama nosiłam za Giertycha mundurek, który nie był w mojej szkole zbyt zaawansowany, ale był ;] Jedyną jego wadą było skurczenie się i stwardnienie po którymś z kolei praniu... I w letnie, ciepłe dni gotowanie się w nim, nawet w nieustannie wietrzonej klasie. Szkoda, że moja mama już go pewnie wyrzuciła do tej pory, bo zrobiłabym wam zdjęcie. Ah, czasy podstawówki :D Poleci kolejna prywata - jestem dumna z ukończenia swojego liceum, a byłabym jeszcze dumniejsza, gdyby w mojej szafie wisiał mundur szkoły ;) Szkoda, naprawdę szkoda, że u nas takich nie ma. Ponoć Polacy lubią być ze wszystkiego dumni. Dlaczego więc nie ze szkół, które kończą?\nCo do bardziej formalnej strony, system szkolny ma pięć etapów. 3-6 lat przedszkole, 6-12 szkoła podstawowa, 12-15 średnia niższego stopnia, 15-18 szkoła średnia wyższego stopnia i szkoły wyższe. 6-15 jest wiekiem nauki obowiązkowej :) Większość Japończyków kontynuuje naukę, kończąc ją w wieku 18 lat, a tylko jedna trzecia idzie do szkoły wyższej. Co więcej, do każdej ze szkół są egzaminy wstępne, które formuje indywidualnie każda szkoła. Prym wiodą więc korepetycje, przygotowujące do tych egzaminów, a co za tym idzie bardzo ważny jest ranking danej szkoły średniej. Coś, co w Polsce istnieje po cichu i nie jest "tak ważne" bo wszystkie egzaminy standaryzuje państwo...\nBezpieczeństwo na ulicach jest, dla przyjezdnych ciężkie do zachowania, szczególnie na wąskich drogach, które nie mają specjalnych przejść nad lub pod jezdnią. Warte zapamiętania jest to, że w Japonii panuje ruch lewostronny, a ich doskonale rozwinięta nawigacja, mówi dokładnie o prędkości, z którą można jechać, by bez strat czasu dotrzeć na miejsce. Wyobraźcie sobie więc, że spojrzycie się nie w tą stronę co trzeba i nie zauważycie jadącego jak burza samochodu. Jedyne kraje, jaki znam, w którym możemy wyjść na jezdnię niczym święta krowa to Polska (w małych miasteczkach) i Włochy (praktycznie wszędzie poza autostradami). Szczerze nie polecam więc podobnych zachowań na Wyspach Japońskich! Co do innych aspektów, nie tylko drogowych. W większości miejsc publicznych mają tam raje dla niepalących, czyli absolutny zakaz palenia. Miasta pełne też są szczekaczek komunikujących o ewentualnych zagrożeniach takich jak trzęsienie ziemi czy zwiększona ilość smogu w powietrzu. Warto, przed wycieczką, nauczyć się tych ostrzeżeń bo inaczej skończymy na wypatrywaniu sobie oczu, jak zachowują się tubylcy :) Policja w Japonii traktuje zatrzymanych bezdyskusyjnie. Warto więc z nią nie zadzierać, bo o ile podróżnicy są z reguły traktowani pobłażliwie, o tyle za bardzo pyskujący już nie.\nJapończycy są uważani za najbardziej pracowity naród na świecie. Jest to z jednej strony komplement, z drugiej oprawiona w złote ramki samotność lub zaniedbywanie rodziny na rzecz mrówkowania w wielkich, często znanych na całym świecie korporacjach. Na pewno jakiś odsetek z tych ludzi czerpie naturalną radość i życiowe spełnienie z bycia korpo-mrówką, jednak ja nie wyobrażam sobie poświęcenia całego życia pracy. Gdzie czas na dom, na rodzinę?\nW małych gospodarstwach i firmach, po przejściu rodziców na emeryturę to najstarszy syn przejmuje władzę nad rodzinnym interesem. Jest to ich tradycyjny sposób na przetrwanie rodzinnych firm, w których każdy członek rodziny ma swoje własne zadanie. Uważacie to za sprawiedliwe? Ja nie, najstarszy nie zawsze równa się najbardziej kompetentny :) Co do pracy kobiet, teraz, powoli się to zmienia, ale kiedyś kobiety zajmowały się przede wszystkim dbaniem o dom.\nW wiejskich regionach ludzie mieszkają w tradycyjnych domach z drewna i gliny, krytych dachówką, niegdyś słomą ;) Natomiast we wzrastających do góry miastach, królują budynki z betonu i aluminium, a urocze wiejskie domki zastępują szuflady w gigantycznych piętrusach ;) W japońskich domach chodzi się w kapciach, a w pomieszczeniach wyłożonych tatami, czyli trzcinowymi matami, w samych skarpetkach. Ściany z drewna i papieru są zaprojektowane tak, by w każdej chwili można je było rozsuwać lub nawet zdejmować, tworząc z kilku małych pomieszczeń jedno większe. W większości domów wciąż śpi się na futonach, czyli rozkładanych na noc materacach z kołdrami, przez co nie istnieje potrzeba posiadania sypialni i łóżek :) Ze względu na klimat Japonii ogrzewanie nie jest zbyt popularne, a używa się go tylko w najzimniejszych regionach. Piecykami grzewczymi są grzejniki elektryczne zamontowane pod niskimi stołami. Przy tych stołach pije się herbatę i spożywa posiłki. Tak więc mamy tu do czynienia z kolejnym objawem japońskiego minimalizmu - wielofunkcyjnym stołem ^_^.\nŚwięta i religijność:\n1. Wolność religijna i sekciarska.\nW Japonii dom ma wiele sekt, do których Japończycy oficjalnie się przyznają. Wierzenia, uznawane przez świat europejski za sekciarskie, są tam zwykłymi religiami bądź filozofiami drogi życia i medytacji. Poza tym Japończycy są bardzo otwarci na wszystkich i moim zdaniem byłby to ostatni, na światowej liście, kraj, w którym mógłby wybuchnąć konflikt religijny. Skąd ta otwartość? Otóż zwyczajnie, religia bierze się u nich z tradycji, przyzwyczajenia i tożsamości narodowej. Nie odgrywa ona jednak ważnej roli w ich życiu. Sypnę odrobinkę liczbami:\n- Brak religii ~57%\n- Buddyzm 36%\n- Inne religie* 4,7%\n- Protestantyzm 0,7%\n- Religie plemienne 0,4%\n- Karolicyzm 0,3%\n- Islam, Świadkowie Jehowy Mormoni 0,1-0,2%\nInteresujące, prawda? Jednak co się kryje pod innymi religiami? Sekty oraz zjawisko nowych religii japońskich będących odnogami już istniejących w Japonii wierzeń. Jak już wspomniałam, Japończycy nie przywiązują wagi do religii, jednakże około 90% (ah, te statystyki) ludzi praktykuje ceremonie pogrzebowe według zasad buddyzmu oraz obrządek narodzin i małżeństwa jakim jest shintoizm. Shinto, jest rdzenną japońską religią wielu bogów. Trochę o nim zawiera następny podpunkt.Jeśli ktoś byłby ciekawy poczytać sobie o poszczególnych sektach (mam nadzieję wyłącznie w celach edukacyjnych) i abym ja sama nie wyszła na gołosłowną, oto kilka z nich:\n- Tendai (kontemplacja religijna)\n- Inne, mniej znane od Tendai sekty buddyjskie: kegon, shingon\n- Sekta Nichiren\n- Aum Shinrikyo (terrorystyczna Najwyższa Prawda)\n2. Wzajemne przenikanie się różnych religii na płaszczyźnie obrzędów.\nO ile buddyzm, który pochodzi z Indii, a jest razem z Shinto największą religią Japonii, nie wymaga żadnych obrzędów, podobnych do tych w naszym kościele, o tyle mnisi w tamtejszych świątyniach pozwalają innowiercom na różne własne zachowania, a wszystko po to, by zachęcić do przechodzenia na buddyzm. Jeśli kiedykolwiek będziecie w buddyjskiej świątyni nie zdziwcie się więc widokiem burki, zestawem z pogańskimi wróżbami bądź innymi zupełnie nie pasującymi do buddyzmu rzeczami :) Taki miszmasz ma trzy podstawy. Historyczną, komercyjną i kontemplacyjną. Komercyjna związana jest ze swego rodzaju reklamowaniem filozofii pracy nad sobą i ściągnięcia jak największej liczby wiernych. Historyczna natomiast, wywodzi się bezpośrednio z shintoizmu. Przed dotarciem buddyzmu do Japonii, wierzono tam w różne bóstwa. Naturalnie ludzie, którzy przechodzili myślowo na buddyzm, wciąż składali ofiary swoim poprzednim bożkom z przekonania, że mogą się oni zezłościć i obrazić :) Nie przypomina wam to czasem sytuacji znanej z historii? Gdy poganie wciąż składali swoim bożkom ofiary, podczas gdy władcy ogłaszali kraj chrześcijańskim? Ostatnia, kontemplacyjna podstawa wiążę się z napływem i przyswajaniem do Japonii nowych religii. Shintoizm przenikający się z buddyzmem, buddyzm przenikający się z chrześcijaństwem... A to wszystko usprawiedliwiane przez charyzmatycznych proroków, jako odczytywanie na nowo prawdy pierwotnej :) Dla mnie ich rozgardiasz panujący między różnymi zwyczajami jest po prostu sprawą odrobinę kłopotliwą. Tak, myślę. Na szczęście, co wynika bezpośrednio z punktu pierwszego, mieszkając tam nie byłabym zmuszana do odnajdywania się w tej mieszance wybuchowej! :)\n3. Święta Bożego Narodzenia i komercja.\nBoże Narodzenie w Japonii jest okresem normalnej pracy, ponieważ, w przeciwieństwie do naszego kraju, mniejszości wyznaniowe nie mają zapewnionych dni wolnych. 23 grudnia w Japonii jest dniem wolnym... Z powodu urodzin cesarza, a znowu z okazji nowego roku, mogą mieć wolne nawet przez cały tydzień. Górują więc święta państwowe, nie religijne. Boże Narodzenie jest dla Japończyków egzotycznym świętem, niemniej sklepy w tym czasie wręcz świrują od ofert. Co jest ewidentną oznaką tego, że święta traktuje się w dużej mierze jako szansę na łatwy pieniądz. Nic ponad to. Nie będę krytykować ich za to, że nie świętują naszych świąt, skoro my nie świętujemy według ich tradycji. Ciekawi mnie tylko dlaczego to robią. Chcą mieć "egzotykę" u siebie? Bez wyjeżdżania do obcych państw? Być może ;) Ale nie jestem w stanie dobrze odpowiedzieć na to pytanie. Jedyne, co naprawdę rzuca mi się w oczy przy okazji Bożego Narodzenia w Japonii to kupowanie, kupowanie i... Kupowanie. Czyli coś, co wkurza powoli i w Polsce. Przypomnijcie sobie w tym miejscu znikające znicze, które już w listopadzie są zastępowane przez bombki, choinki i mikołaje ;)\n4. Inne święta i lokalne festiwale.\nNa Nowy Rok Japończycy piją specjalną sake, dającą długowieczność, jedzą wyjątkową zupę i zapominają o złych rzeczach z minionego roku. Do tego wszystkiego idą modlić się do świątyń o przychylność losu, a także odwiedzają przyjaciół by życzyć sobie wszystkiego co najlepsze. Czyż to nie miłe? Pamiętają o swoich znajomych, nie tylko o rodzinie! Nowy Rok to w japońskim kalendarzu bardzo ważne święto i w pierwsze trzy, cztery dni roku nie pracują dosłownie wszystkie firmy i urzędy.\nW pierwszy dzień wiosny Japończycy rozsypują ziarna fasoli, odganiając tym samym złe duchy ;) 3 marca obchodzą Święto Lalek, a 5 maja Dzień Dziecka, który jest ogłoszony od 1948 roku świętem państwowym czyli... Mają lepiej niż u nas bo nie idą do szkoły!\n7 lipca lub sierpnia, na święto Tanabata, wywodzące się z chińskiej (!) legendy o romantycznym spotkaniu dwóch gwiazd na Drodze Mlecznej, Japończycy zawieszają na gałęziach bambusa swoje marzenia, które ponoć dzięki temu się spełniają! Natomiast 15 sierpnia Japończycy wracają do rodzinnych stron by odwiedzać groby przodków. Zapalają wtedy lampki, by wskazać drogę duszom powracającym raz w roku do swoich domów.\nJest też wiele świąt lokalnych, na które zapraszane są bóstwa, wywodzi się to z długiej japońskiej tradycji i mimo wszystko zakorzenionego politeizmu. Różnorodność tych świąt i procesji jest wielka, a najlepszym przykładem jest święto penisa i mit jaki temu świętu towarzyszy.\nDawno temu, żyła sobie dziewica, w której łonie z jakiegoś powodu zadomowił się demon. Jedyną szansą na jego pokonanie był stosunek z kimś mężnym, jednak gdy na dwóch śmiałkach demon przeprowadził szybki proces kastracji, załamana dziewica poprosiła kowala o metalowego członka! Oczywiście demon został pokonany tym metalowym członkiem, a już nie dziewica zaznała spokoju. (Wersja romantyczna brzmi, że kowal był młody i razem wiedli szczęśliwe życie!)\nOd tamtej pory urządzany jest okoliczny festiwal płodności czyli święto penisa. Metalowy penis ma także swoją podobiznę stojącą w wybudowanej specjalnie dla niego świątyni :) Nie ma dla mnie tematów tabu, ale wielkie penisy tudzież cukierki w kształcie penisów... Nie są codziennym i na pewno zwykłym widokiem! Zapraszam na krótki filmik: >tutaj i oczywiście nie byłabym sobą, gdybym tej notki nie zakończyła pięknym zdjęciem :D\nTroszkę... Chujowe zdjęcie <3


Kozaczek.pl » Perez Hilton » Kreskówka i Perez Hilton\nNo proszę, drwią sobie z niego, a i tak tego typu kreskówka to największa promocja jaką można sobie wymarzyć. Wcześniej pisaliśmy o Perezie i jego historii - czytajcie.\nInternauci się kłócą - czy to jest normalne?\nCiara przyszła na imprezę w... piżamie! (FOTO)\nDobrze jej we wzorze Hello Kitty?\nczytano: 22173 razy\nTo wcale nie jest Lady Gaga!


Hortensje | Ogród i Działka\nSława hortensji ogrodowej wykracza daleko poza granice ogrodów wiejskich, z którymi jest nadal utożsamiana. Dobrą opinię zawdzięcza swym wielkim kulistym i wspaniale wybarwionym kwiatostanom, rosnącej liczbie nowych odmian i długiemu okresowi kwitnienia. Obecnie hortensja zalicza się także do najpopularniejszych roślin doniczkowych na tarasy, balkony i parapety. Oczywiście wciąż utrzymuje pozycję lidera pośród krzewów gruntowych.\nKwitnące odmiany doniczkowe można spotkać w sprzedaży już na początku roku, tymczasem odmiany gruntowe zaczynają tworzyć kwiaty najwcześniej pod koniec maja. Tak długo, jak na dworze panują złe warunki atmosferyczne, pędzone w warunkach cieplarnianych krzewy powinny być trzymane w jasnych kwaterach. Gdy tylko niepogoda minie, hortensje przestawiamy na wolne powietrze i wysadzamy albo do doniczek, albo do gruntu. Gdy tylko się przyjmą, niegroźny im będzie żaden spadek temperatury.\nKRZEWY KWITNĄ NA NIEBIESKO, BIAŁO, RÓŻOWO I CZERWONO, a także w odcieniach wymienionych barw. Coraz więcej odmian wyróżnia się kwiatami dwubarwnymi. Możliwości aranżacyjne są zatem spore, szczególnie że kwiaty niektórych odmian zmieniają nieznacznie wybarwienie podczas całego cyklu rozwojowego – od rozkwitania, przez kwitnienie do przekwitania. Błękitny kolor kwiatów hortensji jest cechą naturalną roślin i nie ma nic wspólnego z podejmowanymi w szkółkach pracami hodowlanymi. To kwestia jakości podłoża i obecności glinu (aluminium); od ziemi zależy, czy kwiaty wybarwią się na niebiesko, czy na różowo. Wiadomo ponad wszelką wątpliwość, że w podłożu kwaśnym o pH rzędu 4-4,5 hortensja wybarwia się na niebiesko. Tylko w takich warunkach korzenie są w stanie przyswoić sobie niezbędny glin. Aby nie dopuścić do zmiany koloru na różowy, krzewy należy uprawiać w kwaśnym podłożu dla hortensji, zasilać nawozem zawierającym aluminium oraz nawadniać deszczówką lub wodą miękką, sztucznie zakwaszoną, np. moczonym w niej kwaśnym torfem umieszczonym w lnianym woreczku. Tylko odmiany sklasyfikowane jako białe zawsze kwitną na biało.\nPoprzedni wpisPielęgnacja i choroby różNastępny wpisHortensje – piekne i zdrowe


Złodziej z Łotwy - ::4lomza.pl:: Regionalny Portal\nZłodziej z Łotwy\nPod osłoną nocy, wykorzystując fakt, że domownicy śpią na piętrze budynku, złodziej włamał się i buszował po pomieszczeniach na parterze. Na szczęście sen właściciela nie był zbyt mocny. Gdy usłyszał podejrzane dźwięki z dołu wezwał na miejsce policjantów, którzy na gorącym uczynku zatrzymali zaskoczonego Łotysza.\nZdarzenie rozgrywało się nocy z piątku na sobotę w Zambrowie. Złodziejem okazał się 45-letni obywatel Łotwy, który w chwili zatrzymania przez policjantów przeszukiwał kolejne pomieszczenia na parterze dom jednorodzinnego. Dostał się do niego przez wybitą szybę w jednym z pomieszczeń na parterze.\npon, 14 grudnia 2015 11:24


Data i miejsce beatyfikacji kardynała Stefana Wyszyńskiego. - Podegrodzkie.info\n22 października 2019, 05:13\nOstatnia modyfikacja:21 października 2019, 22:16\nData i miejsce beatyfikacji kardynała Stefana Wyszyńskiego.\nJak poinformował kard. Kazimierz Nycz, beatyfikacja kard. Stefana Wyszyńskiego odbędzie się 7 czerwca 2020 r. w Warszawie na placu Piłsudskiego. Beatyfikacji dokona papieski wysłannik, prefekt Kongregacji ds. Kanonizacyjnych kard. Giovanni Angelo Becciu.\nPapież Franciszek zatwierdził dekret oficjalnie uznający cud za wstawiennictwem Prymasa Tysiąclecia 2 października. Oznacza to, iż spełniony został ostatni wymóg niezbędny do procesu beatyfikacji.\nProces beatyfikacyjny kard. Wyszyńskiego trwał 30 lat.\nWszczęto go z inicjatywy papieża Jana Pawła II w maju 1989 r. Etap diecezjalny procesu zakończył się w 2001 r. i wtedy akta przekazano do Watykanu. W prawie 300 sesjach przesłuchano około 60 świadków. W lutym 2002 r. Watykańska Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych wydała dekret o ważności procesu diecezjalnego.\nPowodem wydania decyzji o beatyfikacji było niewytłumaczalne z punktu widzenia medycznego uzdrowienie. U 19-latki rozpoznano raka tarczycy. Kobieta miała operację, w czasie której usunięto jej zmiany nowotworowe. Rok później okazało się, że w gardle wyrósł guz, który dusił kobietę. Wtedy grupa sióstr zakonnych i innych osób rozpoczęła modlitwy o uzdrowienie za wstawiennictwem prymasa Stefana Wyszyńskiego. Uzdrowienie nastąpiło nagle i zostało uznane za trwałe.\nO beatyfikacji kard. Wyszyńskiego informowaliśmy także w tym artykule.\nOd dzisiaj działa strona internetowa z informacjami o procesie przygotowania do beatyfikacji Sługi Bożego: www.prymaswyszynski.pl.


FILMOWA ABORCJA NA SKALĘ NASZYCH MOŻLIWOŚCI. Tylko na tyle nas stać?\nNie milkną echa Czarnego Piątku – kolejnej fali protestów przeciwko zaostrzeniu przepisów tak zwanej ustawy antyaborcyjnej. To szaleństwo, że pod koniec drugiej dekady XXI wieku nadal musimy się o prawo do aborcji spierać, a jedynym polskim filmowym głosem, który przebił się do masowego odbiorcy, pozostają rojenia autora Botoksu.\nByć może część czytelników wypomni autorowi powyższych słów nieznajomość polskiej kinematografii lub – co gorsza – ignorancję w stosunku do kina artystycznego. Ale może dla dobra dyskusji warto na chwilę postawić się w sytuacji przeciętnego (no, może trochę ponadprzeciętnego) widza, który ceni kino ambitne, wrażliwe, czasem zaangażowane. Chadza przy tym do kin studyjnych, tylko od czasu do czasu zahaczając o multipleksy. A przy okazji jest obywatelem tego kraju, ze wszystkimi przywilejami i obowiązkami wynikającymi z tego faktu.\nJaki przekaz taki widz-obywatel otrzymuje w przestrzeni publicznej? Z jednej strony, oprócz haseł nawołujących do zdrowego rozsądku, także te domagające się absolutnej dowolności i swobody. Z drugiej – kampanie porównujące zwolenników aborcji do Hitlera, czy wyświetlany niegdyś na lekcjach religii Niemy krzyk. Jednym zdaniem: radykalizm czystej wody. Do tego wszystkiego dochodzi telewizyjna „nawalanka”, skrywana pod płaszczykiem publicystyki.\nNie mam ochoty na dyplomację, więc napiszę wprost: sceny zawarte w tym filmie to jedno z najgorszych świństw, jakich dopuścili się polscy twórcy na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat.\nNa filmową dokładkę trafia mu się temat aborcji obrzydliwie podjęty w Botoksie. Zero niuansów, zero refleksji, zero wrażliwości. Nie mam ochoty na dyplomację, więc napiszę wprost: sceny zawarte w tym filmie to jedno z najgorszych świństw, jakich dopuścili się polscy twórcy na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat. Nie mówię tylko o oświeconym reżyserze, ale też pozostałych członkach ekipy; może przede wszystkim o aktorach, którzy z racji wykonywanego zawodu firmowali owe sceny swoimi nazwiskami i twarzami. W ten sposób dołożyli swoje cegiełki do muru dzielącego na dwa obozy ten, i tak już cholernie pogmatwany, kraj.\nTymczasem raz na jakiś czas na świecie powstają znakomite filmy, których twórcy potrafią nie zapomnieć o ludzkim wymiarze tego dramatu. Pierwsze z brzegu przykłady: Wbrew regułom Lasse Hallströma (za rolę w którym Michael Caine otrzymał drugiego w swojej karierze Oscara) czy też Vera Drake Mike’a Leigh nagrodzona Złotym Lwem na festiwalu w Wenecji. Jak widać, można tę delikatną materię poruszyć w sposób atrakcyjny, przystępny i pobudzający wrażliwość.\nFilmowym arcydziełem XXI wieku jest rumuński 4 miesiące, 3 tygodnie i 2 dni. Niesławny dekret nr 770 z roku 1966 wprowadzał w tym kraju całkowity zakaz aborcji i antykoncepcji. Jeśli kobieta nie doczekała się czwórki potomstwa (od roku 1984 – piątki), musiała dziecko urodzić. Były pewne wyjątki, ale nie wynikały bynajmniej z ludzkich odruchów ówczesnych prawodawców. Na szczęście Cristian Mungiu oparł się pokusie stawania po którejkolwiek z – „jedynie słusznych” – stron. Opowiedział za to historię pewnego zbiorowego doświadczenia. Bez ubarwiania. Kibicujemy i tak już upokorzonym przez nieludzkie prawo (i nie tylko) bohaterkom, ale gdy kamera ukazuje „efekt” ich działań, dociera do nas, że zapewne każda decyzja o aborcji wiąże się z przeżyciem, którego nie da się wymazać z pamięci.\n4 miesiące, 3 tygodnie i 2 dni to film idealny, którym zachwycaliśmy się 10 lat temu. Minęła dekada, a polskie kino zdaje się w tej tematyce albo milczeć, albo bełkotać. Gdzie artystyczna odwaga? Gdzie słynna twórcza wrażliwość? Gdzie chęć zasiania wątpliwości, poszukiwań i zadawania pytań, które w domowych zaciszach i podczas prywatnych spotkań zadaje sobie bodaj każdy nieco bardziej wrażliwy człowiek i widz?\nByć może scenariusze są gotowe lub powstają (trudno to zweryfikować), a problem dotyczy nie twórców, a osób i instytucji finansujących filmową produkcję? Może to oni/one boją się dotykać tematu? Nie znam odpowiedzi. Ale też nie wymagam chyba wiele. Nie każę tworzyć „najważniejszego polskiego obrazu dziesięciolecia”, „polskiej odpowiedzi na dzieło Mungiu”. Warto pamiętać, że nawet scenarzyści Dirty Dancing mierzyli się z tematyką aborcji.\nI jeżeli w końcu nie zmierzą się w nim wrażliwi polscy twórcy potrafiący przy tym dotrzeć do szerszej publiczności, to w przyszłości (pewnie nie tak odległej) temat znów zawłaszczą go politycy wespół z filmowymi hochsztaplerami. Oczywiście zrobią to tak czy inaczej, ale część społeczeństwa i widzów nie zyska szansy na mądre i ważne kino, doceniane niezależnie od sytuacji politycznej, wyznawanych zasad i wyrażanych poglądów.\naborcja w kinie