Jerzy II Piast. Mecenas i kolekcjoner\_\nPełny tytuł: Jerzy II Piast. Mecenas i kolekcjoner. Studium renesansowego mecenatu kulturalnego w Europie Środkowej\nWydawca: Dom Wydawnictw Naukowych SUI\nOprawa miękka lakierowana ze skrzydełkami\nObjętość: 383 stron\nKod książki: MA/K 7/6/978-83-62216-66-6\n"Jerzy II Piast. Mecenas i kolekcjoner" to praca, w której zostały przedstawione losy księcia Jerzego II Wspaniałego zwanego też Czarnym, władającego Brzegiem w drugiej połowie XVI wieku. Jest to książka naukowym charakterze. Zawiera bogatą literaturę przedmiotu.\nW książce została przedstawiona historia budowy zamku w Brzegu, który dzięki wspaniałej architekturze i dziedzińcowi otoczonemu kolumnadą zyskał sobie miano "Śląskiego Wawelu". Dzieje zamku zostały ukazane na tle historii Ziemi brzeskiej i Piastów brzesko-legnickich, zwłaszcza książąt Fryderyka II i Jerzego II.\nW książce znajduje się bardzo obszerne i szczegółowe omówienie programu ideowego bramy zamku w Brzegu. Autor dokonał nowej interpretacji dekoracji rzeźbiarskiej umieszczonej na bramie zamku. Skupił swoją uwagę na jej ponadnarodowym, manierystycznym charakterze. Z drugiej strony wskazuje na bardzo silne prohabsburskie i proniemieckie treści ideowe. Wskazał nowe źródła motywów w dekoracji bramy, zwłaszcza na jej związek ze sztuką Rafaela i jego rzymskiej pracowni, rozpropagowaną w Europie przez Marca Antonio Raimondiego. Zdecydowanie burzy to tezę o prowincjonalnym charakterze dekoracji.\nW pracy znalazły się również rozdziały, w których został przedstawiony mecenat Książąt Fryderyka II i Jerzego II na polu nauki i szkolnictwa. W tej części pracy znajduje się rozdział poświęcony renesansowej bibliotece brzeskiej zwanej Biblioheca Antiqua.\nW książce "Jerzy II Piast. Mecenas i kolekcjoner" po raz pierwszy, aż tak obszernie zostały omówione zbiory dzieł sztuki zgromadzone przez księcia Jerzego II na zamku w Brzegu.\nNa specjalną uwagę zasługuje rozdział o zgromadzonej na zamku w Brzegu kolekcji renesansowych arrasów. Autor dokonał jej rekonstrukcji w oparciu o źródła i badania porównawcze. W oddzielnym rozdziale omówiona została kolekcja malarstwa, zwłaszcza galeria portretów, w skład której wchodziły wizerunki członków rodziny Piastów oraz portrety władców europejskich, m.in. Habsburgów, Jagiellonów, Hohenzolernów itp. W książce została dokonana również rekonstrukcja kolekcji wyrobów złotniczych należących do Piastów brzesko-legnickich. Mimo iż nasza wiedza o tym zbiorze jest stosunkowo niewielka, omówione w książce dzieła pokazują że na dworze w Brzegu kolekcjonowano i noszono wspaniałą, reprezentacyjną renesansową biżuterię i klejnoty.\nW pracy znalazły się również dwa bardzo interesujące aneksy. W pierwszym zostało umieszczone tłumaczenie pochodzącego z XVII wieku opisu zamku brzeskiego pochodzące z książki Fryderyka Lucae. Jest to najstarszy znany opis zamku, pochodzący z czasów przed jego zniszczeniem. Dzięki temu jest to nieocenione źródło wiedzy o renesansowym zamku w Brzegu. W drugim aneksie znajduje się wykaz przedmiotów wchodzących w skład typowej kunstkamery (gabinetu osobliwości) epoki renesansu.\nW książce znajduje się 81 ilustracji.\nMateriały naukowe: tak


Politechnika Wrocławska remontuje zabytkową klinikę. Tak będzie wyglądać - Wrocław - investmap.pl\nPolitechnika Wrocławska remontuje zabytkową klinikę. Tak będzie wyglądać\nPowstały w 2015 roku wydział matematyki doczeka się za rok swojego miejsca. Znajdzie się w nim miejsce dla prawie 700 studentów i pracowników uczelni. Trwająca przebudowa kosztuje ponad 40 milionów złotych.\nPolitechnika Wrocławska zamierzała wydać na przebudowę kompleksu przy ulicy J.M. Hoene-Wrońskiego 13c (w bezpośrednim sąsiedztwie kampusu uczelni) 52 mln zł. W październiku wybrała wykonawcę. Przedsiębiorstwo Budowlano-Konserwatorskie Castellum Sp. z o.o. realizuje prace za 40 mln 932 tys. zł brutto (inni zainteresowani oczekiwali nawet 53 mln 505 tys. zł). Projekt (wart 498 tys. zł) przygotowywała od 2018 roku pracownia Demiurg Sp. z o.o. Sp. k.\n– Całe założenie znajduje się na obszarze historycznego układu urbanistycznego Placu Grunwaldzkiego, stanowiącego część Śródmieścia we Wrocławiu, dlatego prace wykonywane są pod nadzorem konserwatora zabytków – mówi Łukasz Klekotko, prezes Demiurg Project S.A. – Pomimo tych ograniczeń zależało nam, aby zaprojektować nowoczesną i funkcjonalną przestrzeń, z poszanowaniem jej historycznej wartości.\nRealizacja przebiega zgodnie z planem. Wykonawca zakończył już większość prac rozbiórkowych i konstrukcyjnych. Teraz prowadzi m.in. dalsze prace wewnętrzne. Ma oddać budynek do użytku w I kwartale 2021 roku.\n– Muszę przyznać, że zaprezentowane wizualizacje budynku pozytywnie nas zaskoczyły. Taka propozycja bardzo nam się podoba – mówi prof. Krzysztof Stempak, dziekan wydziału matematyki. – Myślę, że wszyscy nie możemy się już doczekać momentu, gdy przeniesiemy się do nowej siedziby. Nasi pracownicy zyskają dodatkową przestrzeń, a co za tym idzie, także większy komfort pracy, co odczują również studenci.\nNie tylko sale wykładowe\nKompleks zajmie powstały w 2015 roku Wydział Matematyki Politechniki Wrocławskiej. Tworzy go prawie 700 studentów i pracowników. Skorzystają z 16 pomieszczeń dydaktycznych, 23 biurowych i 50 dla kadry dydaktycznej. W środku znajdzie się miejsce również dla działu studenckiego wraz z przestrzenią dla organizacji studenckich oraz kół naukowych. Na terenie inwestycji powstaną parking na 20 miejsc (w tym dwa dla osób z niepełnosprawnościami) i dwupoziomowe wiaty rowerowe na 64 stanowiska, miejsce rekreacyjno-naukowe, strefa chillout’u (zewnętrzny taras), czy przestrzeń wystawowa.\n– Prace remontowe obejmują całkowitą wymianę instalacji wewnętrznej i zewnętrznej oraz dostosowanie jej do aktualnych przepisów. W budynku A [głównym] zostanie przywrócony oryginalny układ komunikacji poziomej, poprzez usunięcie wtórnej zabudowy – opisują architekci.\nTagi:UczelniaPolitechnika WrocławskazabytekPrzedsiębiorstwo Budowlano-Konserwatorskie CastellumHoene-WrońskiegoWydział MatematykiDemiurg Projectwrocław


Materiał świąteczny z gałązkami choinkowymi. Tkanina z szyszkami. Materiał w choinki. Tkanina świąteczna.\nTagi: święta , szyszki


Sylwia - Historia - Fundacja Bezpieczeństwo dla Pacjentów\nFundacja Bezpieczeństwo dla Pacjentów > Blog > Uncategorized > Sylwia – Historia\nPiszę do Was, gdyż jestem zbulwersowana i „zła”. Proszę byście w trakcie czytania mojej historii spróbowali odczuć beznadziejność całej sytuacji polegającej na złudnym karmieniu dobrą wiadomością: „Jest pani zdrowa”, a w rzeczywistości brakiem jakichkolwiek chęci, aby pomóc pacjentowi. I nie jest to wina trudnej sytuacji w Służbie Zdrowia.\nHistoria mojej choroby nie należy do najkrótszych, ale podchodzę do tego bardzo emocjonalnie i nie potrafię tego opisać inaczej.\nNa początku października 2001 roku przypadkiem wykryłam „coś”, co znajdowało się w jamie ustnej, po prawej stronie tuż nad łukiem zębowym. Było to duże zgrubienie, które jakby nie mieściło się w dziąśle i „szukało wyjścia”.\nRozpoczęłam natychmiastową interwencję.\nPierwsze moje kroki skierowałam do mojego wieloletniego dentysty Pani dr Ewy H. Ona natomiast wysłała mnie na Rtg zęba i przypisała antybiotyk.\n„Opuchlizna” nie schodziła, tak, więc nie mogłyśmy rozpocząć leczenia kanałowego szóstki, bo taki był początkowy plan działania, robimy zdjęcie Rtg, oceniamy sytuację, antybiotyk, leczenie kanałowe i po sprawie.\nUdałam się również na prywatną konsultację do stomatologa Pani dr Marzeny S. w Słubicach. Kolejne zdjęcie Rtg zęba, antybiotyku ciąg dalszy i w między czasie rozpoczęło się leczenie kanałowe zęba. Po kilku wizytach ząb został zaplombowany, mimo, że „opuchlizna” nadal pozostawała.\nDr Marzena S. zadecydowała, że skontaktuje się z laryngologiem w mojej sprawie.\nPo konsultacji umówiłyśmy się na zabieg w znieczuleniu miejscowym, podczas którego usuniemy zmianę – być może torbiel.\nW trakcie jednej z wizyt dr Marzena S. oświadczyła mi, że rozmawiała z laryngologiem na mój temat i że jest gotów podjąć się usunięcia zmiany. Zęba pozostawimy, gdyż jest on przeleczony, więc nie ma potrzeby ani wskazań do jego usunięcia, poza tym żal wyrwać zęba. Dobry lekarz będzie chciał go ratować.\nWstępnie umówiłyśmy się na zabieg, na początek grudnia.\nMiałam wątpliwości. Postanowiłam to skonsultować jeszcze z jakimś lekarzem.\n14 listopada 2001r. poprosiłam lekarza pierwszego kontaktu o skierowanie na zdjęcie Rtg zatok i skierowanie do laryngologa. Dr Sławomir B. wystawił skierowanie, o które poprosiłam.\nDwa dni później tj. 16 listopada 2001r. udałam się do Słubic by wykonać zdjęcie zatok, a następnie pojechałam do Sulęcina do Specjalistycznej Poradni Laryngologicznej gdzie przyjął mnie otolaryngolog dr Grażyna S.\nPani doktor obejrzała zdjęcie Rtg zatok i zdjęcie Rtg zęba, po czym stwierdziła, że zdjęcie zatok jest źle zrobione i „z czym ja tu do niej przychodzę skoro zdjęcie jest nie do odczytania”. Obejrzała zmianę w mojej jamie ustnej i powiedziała: „niewątpliwie coś tu jest, ale nie wiem, co”. Napisała coś z drugiej strony skierowania i nic więcej w tej sprawie nie zrobiła. Zapytałam czy powinnam to usunąć. Powiedziałam, że pani stomatolog w prywatnym gabinecie chce się tego podjąć, a ja nie wiem, co mam zrobić, czy się zdecydować czy może nie, może powinnam szukać pomocy gdzie indziej. Otrzymałam odpowiedź: ”jak ma pani możliwość to niech pani to usunie”.\nWizyta była krótka i nic nie wniosła w moje leczenie.\nPo kolejnej wizycie u dr Marzeny S. umówiłyśmy się wstępnie na zabieg na dzień 02 lub 04 grudnia 2001r.\nByłam przerażona…Cała ta sytuacja sprawiała, że nie mogłam normalnie funkcjonować. Postanowiłam skontaktować się jeszcze z dr Ewą H.\nPani dr rozwierciła zęba i poinformowała mnie, że ząb nie może być zaplombowany dopóki nie zejdzie „opuchlizna”, gdyż ewentualna ropa musi mieć ujście.\nKoniec listopada 2001r. wciąż niespokojna, udałam się do prywatnej Kliniki – Dentalklinik w Słubicach na kolejną konsultację.\nLekarz spojrzał na zdjęcia Rtg, obejrzał mnie i stwierdził, że ząb jest do usunięcia. Jego nie da się już uratować, bo nie ma, co ratować, a zmianę może usunąć w znieczuleniu miejscowym wraz z zębem.\nNa jednej z ostatnich wizyt u dr Marzeny S. zapadła decyzja, że zabieg odbędzie się 04 grudnia 2001r. ok. godz.19:00.\nBałam się, ale wiedziałam, że musze to zrobić – bo tak trzeba, że jestem pod dobrą opieką i że wszystko będzie dobrze.\n04 grudnia 2001r. Tego dnia poznałam dr Wojciecha W. Przed zabiegiem poinformowałam, że chciałabym by zmiana, którą dziś usuniemy została przesłana do badania, gdyż moja mama zmarła na raka piersi w 1995 r. a ja od 1996 roku jestem pacjentką Onkologicznej Poradni Genetycznej /mieszczącej się na terenie PSK-2 w Przychodni Przyklinicznej ul. Powsańców Wlkp 72 w Szczecinie (nr kart. 23121)./\nDoktor Wojciech W. znieczulił mnie i wyciął zmianę. Niestety pod koniec zabiegu straciłam przytomność.\nPrzerażona, zmęczona, obolała z receptą na antybiotyk i zaświadczeniem o przeprowadzonym zabiegu (by móc otrzymać zwolnienie od lekarza rodzinnego) udałam się do domu. Koszt zabiegu 150 zł.\nZmiana nie została przesłana do badania.\nDr Wojciech W. stwierdził „na oko”, że jest to „typowa torbiel zębopochodna”.\nKontakt z dr Marzeną S. był coraz rzadszy w przeciwieństwie do dr Wojciecha W. Wszelkie kontrole, zdjęcie szwów odbywało się w jego prywatnym gabinecie w Słubicach.\nPo około dwóch tygodniach od zabiegu zaczęłam odczuwać jakieś bulgotania tak jakby w zatoce zbierał się jakiś płyn. Zaniepokoiłam się. Natychmiast udałam się do dr Wojciecha W. Zbadał mnie, stwierdził, że musi mnie nakłuć. Przestraszyłam się. Lekarz uspokoił mnie, powiedział, że nie będzie bolało, gdyż znieczuli mnie miejscowo. Poddałam się nakłuciu. Doktor spryskał moje dziąsło jakimś płynem, który spowodował, że ciało zdrętwiało, ale na pewno nie można tego nazwać znieczuleniem.\nByłam przekonana, że otrzymam znieczulenie takie jak przy usuwaniu zęba, że będę czuła jakiś dyskomfort, ale będzie to chwilowe i znikome. Okazało się zupełnie inaczej. Wkłucie się – bolało, ale gdy igła przedzierała się dalej czułam rozrywający ból, gdy nastąpiło wsysanie płynu nie wytrzymałam zaczęłam słabnąć, po czym zemdlałam. Gdy doszłam do siebie, lekarz pokazał mi płyn w strzykawce i stwierdził, że jest to płyn koloru bursztynowego, typowo torbielowy i że czeka mnie „powtórka z rozrywki”.\nTorbiel musiała się odnowić, co często się zdarza w przypadku torbieli zębopochodnych. Pobrany płyn z zatoki został wylany do zlewu.\nBardzo się bałam, powiedziałam o tym lekarzowi, powiedziałam również, że nie chcę mieć już takiego zabiegu jak ten z 4 grudnia 2001r. Wolałabym usunąć torbiel w znieczuleniu ogólnym. Doktor namawiał mnie na podobny zabieg w znieczuleniu miejscowym z tym, że w trakcie zabiegu zrobiłby dodatkowo ”okienko” w kości nosowej by zatoka mogła się lepiej i szybciej oczyszczać po zabiegu. Ja jednak za bardzo się bałam i nadal chciałam by zabieg był w znieczuleniu ogólnym. Dr Wojciech W. powiedział, że jest to możliwe, ale dużo droższe, cena za zabieg wynosi 800 zł.\nLekarz zaproponował mi sinuskopię, która miałaby polegać na znieczuleniu mnie ogólnie, wprowadzeniu kamery przez nos do zatoki i obejrzeniu jej by móc stwierdzić, co tak naprawdę się tam dzieje. Ewentualne usunięcie torbieli byłoby przeprowadzone przez nos. Zabieg taki jest mało inwazyjny, gdyż nie używa się do jego przeprowadzenia skalpela. Kosztowałby ok. 170 euro. Musiałabym jednak przyjechać do Klinki we Frankfurcie, w której pracuje doktor. Ewentualnie mógłby sprzęt przywieźć do Polski i zrobilibyśmy to, w Słubicach, cena zbiegu 800 zł.\nCena zabiegu była wysoka, a ja chciałam być zdrowa.\nDługo rozmawialiśmy. Pytałam, gdzie mogłabym zrobić taki zabieg w Polsce z ubezpieczenia. Nie otrzymałam jednoznacznej odpowiedzi. Nie wiem, dlaczego? Skoro jako młody lekarz miał praktykę na Chirurgii Szczękowo-Twarzowej w Szczecinie, o czym wówczas jeszcze nie wiedziałam. Mógł od razu mi podpowiedzieć gdzie znajdę fachową pomoc. Niestety dr Wojciech W. nie zrobił tego.\nTego dnia otrzymałam od doktora krótki opis zabiegu z dnia 04 grudnia 2001r. na podstawie, którego chciałam znaleźć kogoś, kto wskaże mi szpital gdzie będzie można wykonać tego typu zabieg – sinuskopię.\n04 stycznia 2002r. udałam się do Zielonej Góry do Specjalisty Chirurgii Stomatologicznej do dr Jarosława S. Po obejrzeniu zdjęć Rtg, wysłuchaniu i zbadaniu mnie, zapoznał się z treścią informacji od dr Wojciecha W. Stwierdził, że ząb – szóstka jest napewno do usunięcia i opinia, że dobry stomatolog będzie ratował zęba jest w tym przypadku błędna.\nDr Jarosław S. powiedział, że da mi skierowanie na zdjęcie pantomograficzne i może usunąć mi ząb, zamknąć zatokę, która na pewno się otworzy podczas usuwania szóstki, a ze zmianą, która znajduje się w zatoce skieruje mnie na oddział laryngologiczny. Powiedziałam, że się boje i wolałabym nie cierpieć dwa razy, chciałabym mieć ten zabieg zrobiony za jednym razem.\nNiestety dr Jarosław S. nie mógł ingerować w zatokę.\n21 stycznia 2002r. udałam się do dr Wojciecha W.\nPokazałam mu zdjęcie pantomograficzne z dnia 4 stycznia 2002r. i po rozmowie otrzymałam skierowanie do Kliniki otolaryngologicznej ul. Unii Lubelskiej 1 PSK nr 1 w Szczecinie. Na skierowaniu dr Wojciech W. napisał, że prosi o badanie sinuskopii i opisał mój stan.\nChciałabym nadmienić, że w czasie, gdy, trwało moje „leczenie” obowiązywały promesy.\n25 stycznia 2002r. (piątek)\nZe skierowaniem od dr Wojciecha W. udałam się do Lubuskiej Regionalnej Kasy Chorych po promesę na leczenie w Szczecinie. Pozwolenia nie otrzymałam, gdyż skierowanie było wystawione przez lekarza, który prowadzi tylko praktykę prywatną.\nTego samego dnia udałam się do gabinetu dr Jarosława S., (u którego już byłam 4 stycznia), który wystawił mi identyczne skierowanie jak dr Wojciech W. Jak tylko dostałam skierowanie udałam się ponownie do LRKCH po promesę. Tym razem pozwolenie otrzymałam.\n28 stycznia 2002r. (poniedziałek)\nTego dnia z wielką nadzieją pojechałam do Szczecina.\nZabrałam ze sobą wszystkie zdjęcia Rtg, całą dokumentację pisemną i skierowanie.\nZostałam przyjęta przez lekarza. W gabinecie oprócz lekarza i mnie było czterech studentów obcojęzycznych, każdy z nich zbadał mnie. Po rozmowie z lekarzem i studentami (rozmowa trwała ok.20 minut), lekarz stwierdził, że przed zabiegiem sinuskopii zrobimy USG i tomografię.\nUcieszyłam się, byłam pewna, że tu na pewno mi pomogą.\nLekarz wyszedł. Zostałam w gabinecie ze studentami.\nPo ok. 15 minutach do gabinetu wszedł znajomy mi już lekarz wraz dr n. med. Grzegorz M. W skrócie opowiedziałam ponownie historię mojego dotychczasowego leczenia. Dr Grzegorz M. obejrzał zdjęcia Rtg. Podszedł do mnie i zaczął badać zmianę w mojej buzi. W trakcie badania lekarz spryskał okolice zmiany czymś, co od razu skojarzyłam z dr Wojciechem W., dziąsło zaczęło drętwieć. Zapytałam, więc lekarza, co ma zamiar robić. Lekarz odpowiedział, że nakłuje zmianę.\nLekarz nie uprzedził mnie o zamiarze nakłucia, nie zapytał mnie o zgodę, nie poinformował, w jakim celu chce to zrobić. Odmówiłam nakłucia. Poinformowałam lekarza, że zmiana była nakłuwana przez dr Wojciecha W. – opis przedstawiłam. Lekarz powiedział, że go to nie obchodzi. I nagle decyzja pierwszego lekarza o USG i tomografii straciły na wartości, bo, przecież łatwiej, a przede wszystkim TANIEJ jest wziąć igłę, strzykawkę i nakłuć zmianę bez względu na to, co to jest i czy pacjent jest do tego przygotowany.\nPo powrocie ze Szczecina udałam się do dr Wojciecha W. który wtedy wydawał się moim jedynym ratunkiem.\nPodjęłam decyzję, że będę musiała zdecydować się na zabieg u dr Wojciecha W. bez względu na to ile będzie to kosztowało. Zdrowie jest najważniejsze, a ja tego pragnęłam najbardziej.\n06 lutego 2002r. (środa)\nOdbyła się wizyta u dr Wojciecha W. Powiedziałam lekarzowi, dlaczego nie zostałam przyjęta na oddział.\nZaczęliśmy zastanawiać się, co, dalej ze mną zrobić.\nDr stwierdził, że kolejny raz musi mnie nakłuć. Poddałam się nakłuciu. I tym razem w trakcie nakłuwania straciłam przytomność. Lekarz pokazał mi strzykawkę wypełnioną płynem. Tak jak przy pierwszym nakłuciu pod koniec grudnia 2001r. stwierdził, że płyn jest koloru bursztynowego, typowo torbielowy. Płyn został wylany do zlewu.\nDr Wojciech W. ponownie namawiał mnie na zabieg w znieczuleniu miejscowym, ale, ja nie byłam już taka odważna i za żadne skarby świata nie chciałam przeżywać tego jeszcze raz.\nW trakcie wizyty zapytałam czy kolejny (drugi) zabieg będzie ostateczny i czy torbiel ponownie nie odrośnie. Lekarz powiedział, że nie może dać mi takiej gwarancji, gdyż torbiele zębopochodne lubią odrastać. Wystarczy, że zostanie, choć jedna komórka. Podczas wizyty podjęłam decyzję, że chcę usunąć szóstkę. Bo skoro jest to torbiel zębopochodna – jak twierdził dr Wojciech W., uważam, że należy źródło infekcji usunąć, gdyż za miesiąc będę miała ten sam problem, a ja już nie chcę więcej cierpieć z tego powodu. Dr Wojciech W. usilnie nalegał, żeby nie usuwać zęba, że jestem młoda i zęby muszą mi służyć jeszcze wiele lat, a przecież wszyscy dobrze wiemy, że trzeci raz ząbki nie rosną, a usunąć zęba można w każdej chwili. Ja, jednak nie dałam się przekonać i uparcie przystawałam przy swoim. W końcu decyzja zapadła, sprzętu do sinuskopii dr Wojciech W. nie będzie przywoził, ponieważ skoro wyrywamy zęba to zrobimy cięcie od środka po dziąśle.\nLekarz opisał i pokazał mi w atlasie jak będzie przebiegał zabieg. Poinformował mnie, że w trakcie zabiegu wykona okienko w kości nosowej dla łatwiejszego oczyszczania się zatoki. Po omówieniu szczegółów związanych z zabiegiem przyszedł czas ustalenia daty i konkretnej ceny.\nOperacja miała się odbyć 9 lutego 2002r. (sobota) o godz. 11:00. Cena pozostała bez zmian 800zł.\nPrzypomniałam doktorowi, że tym razem bardzo proszę o przekazanie wyciętej zmiany na badanie histopatologiczne i że pokryje koszta z tym związane. Lekarz obiecał, że to zrobi i że zmiana zostanie wysłana do badania. To mnie uspokoiło.\nPo powrocie do domu po ok. 2 godzinach zaczęłam czuć „bulgotanie”, rozpieranie, ból w zatoce. Na drugi dzień było jeszcze gorzej. Nie mogłam się doczekać, kiedy mi to wytną. Miałam trzy dni na zrobienie badań, o których mówił mi lekarz tj. morfologia, badanie moczu, EKG. Wszystko wykonałam według zaleceń.\n9 lutego 2002r. (sobota), godz. 11:00, Słubice.\nNa zabieg przyjechałam przed czasem. Bardzo się bałam. Operacja trwała ok. półtorej godziny. Po operacji dr Wojciech W. stwierdził, „że nie ma takiej potrzeby by zmianę wysyłać do badania, gdyż jest to typowa torbiel i na pewno nie ma się tu czym niepokoić. Najgorsze mamy już za sobą”.\nByłam niezadowolona, że zmienił zdanie.\n”Torbiel” i wyrwanego zęba owiniętego w gazę zabrałam do domu. Na drugi dzień byłam nie tylko niezadowolona, ale i zła, że mimo obietnicy nie przesłał tkanek do badania.\nW końcu przestałam o tym rozmyślać, bo byłam szczęśliwa, że pozbyłam się choroby.\n11 lutego 2002r. (poniedziałek)\nUdałam się na wizytę kontrolną do dr Wojciecha W. Lekarz wyjął opatrunek z nosa, obejrzał cała jamę ustną. Powiedział, że ładnie się goi. Opowiedział jak wyglądał cały zabieg. Powiedział, jakie straty wyrządziła torbiel, między innymi zniszczyła kość szczęki pozostawiając w niej ubytki między zębami tj. między, czwórką, a piątką i piątka a szóstką. Zapytałam czy ubytki te po jakimś czasie się zregenerują, lekarz odpowiedział, że nie.\nNadmienił również, że torbiel musiała być bardzo stara, bo była „skostniała”. Dodał, że może mnie prawa strona twarzy boleć, szczególnie przy zmianie pogody. Umówiliśmy się na kolejną wizytę.\nPo kilku dniach od zabiegu na kolejnej z wizyt dr Wojciech W. zdjął szwy. Oświadczył, że jest „bardzo ładnie”. W trakcie ostatniej wizyty uświadomił mnie, że takie „szkliwiaczki” potrafią być „wredne” i mogą za parę lat dać o sobie znać. Przestraszyłam się. Lekarz uspokoił mnie, mówiąc, że nie w każdym przypadku tak jest i że mam się tym teraz nie przejmować, bo teraz jest wszystko dobrze i że jestem zdrowa. Nie przypuszczałam wtedy, że użyte przez dr Wojciecha W. słowo, „szkliwiak” jest osobną jednostką chorobową. Byłam przekonana, że używając takiej nazwy, określił rodzaj torbieli, bo jak sam stwierdził torbiel ta była torbielą zębopochodna. Od razu skojarzyłam nazwę ze szkliwem i nie podejrzewałam nic złego.\nMój tok rozumowania na koniec lutego początek marca 2002r. był prosty: miałam torbiel zębopochodną tzw. szkliwiaka (nazwa pewnie pochodzi od szkliwa na zębie) koniec, kropka.\nI tak zadowolona i szczęśliwa, że jest już po wszystkim starałam się jak najszybciej o tym zapomnieć. Nic mnie nie bolało, wszystko wygoiło się.\nByłam zdrowa – tak przynajmniej mi się wydawało.\nOd września 2002r. zaczęłam mieć wyciek z nosa i tylko z prawej strony. Zaniepokoiłam się, tym bardziej, że okazało się, że dr Wojciech W. przestał przyjmować w prywatnym gabinecie w Słubicach. Postanowiłam nie panikować i odczekać jakiś czas.\nW końcu udałam się do lekarza rodzinnego, powiedziałam o moich obawach związanych z zatoką. Otrzymałam skierowanie do laryngologa.\n28 kwietnia 2003r. pojechałam do laryngologa do Świebodzina.\nDr Izabela L. wysłuchała mnie, obejrzała wszystkie zdjęcia Rtg i całą dokumentację pisemną. Zrobiłam kopię dokumentacji by w mojej karcie pozostał ślad, że tu byłam. Powiedziałam, że zmiana nie została wysłana do badania. Po obejrzeniu mojej jamy ustnej pani dr stwierdziła, że jest „ślicznie” i że jestem zdrowa. Przepisała mi tabletki Sinupret oraz spray do nosa – Buderhin. Na koniec wizyty dr powiedziała, że mam się do niej zgłosić, gdy się przeziębię i gdy będę miała typowe objawy zapalenia zatok. Wykupiłam leki i brałam je według zaleceń.\nMinęło trochę czasu, leki zostały skonsumowane, a z nosa jak leciało tak leciało. Denerwowałam się, gdyż przez wyciek z nosa nie mogłam spać, najczęściej wyciek był o drugiej, trzeciej nad ranem, budziłam się i do rana z nerwów nie mogłam zasnąć.\n14 maja 2003r. udałam się do lekarza rodzinnego po kolejne skierowanie do laryngologa.\nTego samego dnia zadzwoniłam do Centrum Medycznego ALDEMED w Zielonej Górze i umówiłam się na wizytę do otolaryngologa na 16 maja 2003r. na godz. 17:20. Przybyłam do przychodni na umówioną godzinę. W gabinecie przyjmowała dr Monika J-J. Na wizycie przedstawiłam cała historię choroby, zdjęcia Rtg i dokumentację pisemną. Dla Pani dr zrobiłam ksero tak jak poprzednim razem. Stwierdziła, że tych dokumentów w karcie nie będzie zostawiać, bo nie są jej do niczego potrzebne. Nie spojrzała nawet na nie. Zdjęcia Rtg też ją nie interesowały. Obejrzała moją jamę ustną i stwierdziła, że pięknie się wszystko wygoiło i że jestem zdrowa. Z niedowierzaniem przestałam drążyć temat.\nPani dr zmartwiła się tylko tym, że mój lekarz rodzinny kierując mnie do specjalisty przez pomyłkę nie postawił wszystkich pieczątek na karcie w wyniku, czego pani dr za moją wizytę nie dostanie pieniędzy.\nObiecałam, że dowiozę kartę ze wszystkimi pieczątkami. Tak też zrobiłam.\nI tak w ciągłej niepewności i strachu dożyłam do września 2003r.\n25 września 2003r. udałam się do stomatologa do Dr Doroty P. do Łagowa. Na wizycie powiedziałam, że czuję duży niepokój, tym bardziej, że od czterech dni w zębodole po usuniętej szóstce czuję coś, co przesuwa się, gdy dotykam dziąsło tak jakby był tam jakiś płyn. Dr Dorota P. stwierdziła, że niewątpliwie coś się dzieje. Natychmiast skontaktowała się telefonicznie z dr Jarosławem S. Po konsultacji telefonicznej, podała mi namiary na chirurga szczękowego w Gorzowie Wlkp. panią dr Joannę G.\nPo przyjeździe od stomatologa skontaktowałam się z Panią dr Joanną G.\nDr Joanna G. była w tym czasie na zwolnieniu lekarskim w związku z tym\numówiłyśmy się, że przyjadę do poradni po 20-tym października.\nW międzyczasie wzięłam skierowanie od lekarza rodzinnego do laryngologa, by ten mógł skierować mnie do chirurga szczękowego.\n8 października 2003r. odbyła się wizyta u otolaryngologa dr Witolda S. w Słubicach, który wysłuchał mojej historii. Skierował mnie na zdjęcie zatok. Umówiliśmy się na kolejną wizytę (dopiero na 17 października 2003r.).\n17 października 2003r. Druga wizyta u dr Witolda S. w Słubicach.\nLekarz obejrzał moją jamę ustną, poprzednie i aktualne zdjęcie Rtg i stwierdził, że coś się dzieje.\nOtrzymałam skierowanie do Poradni Chirurgii Szczękowej w Gorzowie Wlkp.\n22 października 2003r. udałam się do Poradni Chirurgii Szczękowej w Gorzowie Wlkp., gdzie poznałam Panią dr Joannę G. Opowiedziałam wszystko to, co wydarzyło się do tej pory.\nPani dr poprosiła mnie bym zrobiła zdjęcie pantomograficzne. Zrobiłam. Na podstawie wywiadu, zdjęć Rtg zostałam przyjęta na oddział laryngologii.\n23 października 2003r. odbył się zabieg w znieczuleniu ogólnym.\nW szpitalu przebywałam do 29 października 2003r.\n31 października 2003 roku odbyła się wizyta kontrolna w Poradni Chirurgii Szczękowej u Pani dr Joanny G.\n03 listopada 2003 roku odebrałam wynik badania histopatologicznego i udałam się do gabinetu Pani dr Joanny G. na wizytę.\nWynik był szokujący!!!\nAMELOBLASTOMA (ADAMANTINOMA – nowotwór miejscowo złośliwy).\nPani doktor próbowała mnie uspokoić. Zaproponowała konsultację z Poznaniem. Umówiłyśmy się na wizytę na dzień 06 listopada 2003r.\n6 listopada 2003 r. otrzymałam od Pani dr Joanny G. skierowanie na leczenie w Klinice Chirurgii Szczękowo – Twarzowej ISAM w Poznaniu ul. Przybyszewskiego 49.\nTermin przyjęcia mnie na oddział był wcześniej uzgodniony przez Panią dr Joanną G. z dr Krzysztofem O. Miał to być 12 listopad 2003r.\nTego dnia pojechałam do Poznania na oddział Chirurgii Szczękowo – Twarzowej. Miałam duży problem z zarejestrowaniem się. Nie mogłam nigdzie znaleźć dr Krzysztofa O., wszyscy twierdzili, że jest nieobecny. Tłumaczyłam, że przyjechałam z daleka i wizyta ta była wcześniej uzgodniona przez Panią dr Joannę G.\nPo długich poszukiwaniach odnalazłam jednak dr Krzysztofa O. Po raz kolejny opowiedziałam cały przebieg wydarzeń, przedstawiłam wszystkie zdjęcia Rtg, które posiadałam oraz dokumentację pisemną w tym wynik badania histopatologicznego.\nDr Krzysztof O. zdjął szwy, które były jeszcze po zabiegu przeprowadzonym przez dr Joannę G. Obejrzał zdjęcia Rtg i powiedział, że „mam po trzech miesiącach od zabiegu przeprowadzonego w Gorzowie zrobić kolejne zdjęcie pantomograficzne na tym samym aparacie, co przed zabiegiem i mam udać się do lekarza, który mnie operował, czyli do dr Joanny G.”\nW trakcie wizyty dr Krzysztof O. oświadczył, że nikt nie rozmawiał z nim na temat dzisiejszej mojej wizyty. Zaskoczyło mnie to, gdyż dr Joanna G. wyraźnie powiedziała, że wszystko uzgodniła z dr Krzysztofem O.\nDr Krzysztof O. nie pozostawił w mojej karcie dokumentów, które mu przywiozłam (ksero). Była to cała dokumentacja, która do tej pory powstała w trakcie mojego leczenia. Nie podbił się na białej karcie książeczki RUM-owakiej. Jakby zlekceważył lekarza kierującego i jakby wizyty w ogóle nie było.\nUdałam się na wizytę kontrolną do Gorzowa do dr Joanny G. Powiedziałam pani dr, że podejrzewam nieszczelność pomiędzy dziąsłem, a zatoką, gdyż w trakcie mycia zębów woda wylatuje mi nosem. Decyzja była taka, że widzimy się w grudniu i jeżeli nadal będę odczuwać tego typu dolegliwości, zrobimy mały zabieg, który uszczelni ewentualne nieszczelności.\n4 grudnia 2003r. Umówiona wizyta.\nNieszczelność nadal była. Pani dr obejrzała dokładnie dziąsło i umówiłyśmy się na zabieg na dzień 10 grudnia 2003r.\nZabieg uszczelnienia zatoki w Poradni Chirurgii Szczękowej w Gorzowie Wlkp.\nWizyta kontrola w Poradni Chirurgii Szczękowej w Gorzowie Wlkp.\nWizyta kontrola w Poradni Chirurgii Szczękowej w Gorzowie Wlkp. Zdjęcie opatrunku.\nWizyta kontrola w Poradni Chirurgii Szczękowej w Gorzowie Wlkp. Dr Joanna G. pojęła decyzję, że szwy zostaną zdjęte po Nowym Roku.\nKontrola w Poradni Chirurgii Szczękowej w Gorzowie Wlkp. Zdjęcie szwów.\nOświadczyłam dr Joannie G., że byłam chora – przeziębiona, brałam leki i niepokoi mnie coś, co znajduje się na podniebieniu po prawej stronie, wykryłam to w trakcie przeziębienia.\nMoje podniebienie z prawej strony zrobiło się wypukłe. Mimo, że w owej chwili byłam zdrowa to uwypuklenie na podniebieniu nie zeszło.\n22 stycznia 2004r.\nMinęły trzy miesiące od zabiegu przeprowadzonego przez dr Joannę G.\nWykonałam zdjęcie, pantomograficzne na tym samy aparacie rentgenowskim co przed operacją i udałam się na wizytę do Poradni Chirurgii Szczękowej w Gorzowie Wlkp. do dr Joanny G.\nNa wizycie poprosiłam o skierowanie do Kliniki Chirurgii Szczękowo – Twarzowej do Szczecina, gdyż cały czas czułam ogromny niepokój. Poza tym miałam ten sam objaw, co przed zabiegiem – wyciek z nosa. Pani dr bez problemu skierowała mnie do Szczecina.\nOd momentu odebrania wyników badania histopatologicznego tj. od 3 listopada 2003r., postanowiłam skontaktować się z Onkologiczną Poradnią Genetyczną w Szczecinie.\nZadzwoniłam do doktora Tadeusza D., który jest, a przynajmniej był asystentem Prof. dr hab. n. med. Jana L.\nDoktor Tadeusz D. przez trzy miesiące próbował wypożyczyć szkiełka ze szpitala w Gorzowie Wlkp. by móc potwierdzić wynik histopatologiczny. Szpital w Gorzowie bardzo utrudniał wypożyczenie preparatów. Osobiście zawiozłam pisemną prośbę Prof. dr hab. n. med. Jana L. o wydanie materiałów. Niestety prośbę pisemną wzięto ode mnie, ale szkiełek nie wydano.\nGdybym mogła osobiście przewieść szkiełka z Gorzowa do Szczecina oszczędziłoby mi to wiele nerwów i czasu, a co najważniejsze wcześniej trafiłabym na oddział Chirurgii Szczękowo – Twarzowej w Szczecinie.\nJakimś cudem szkiełka dotarły do Szczecina i 23 stycznia 2004r. dr Tadeusz D. telefonicznie potwierdził wynik badania histopatologicznego.\nZaproponował konsultację w Klinice Chirurgii Szczękowo – Twarzowej w Szczecinie. Umówiliśmy się na dzień 26 stycznia 2004r.\nTradycyjnie zabrałam ze sobą wszystkie zdjęcia Rtg i całą dokumentację pisemną (ksero), którą do tej pory zgromadziłam. O ile do Poznania pojechałam przygotowana na przyjęcie na oddział, o tyle do Szczecina zabrałam tylko dokumenty. Tego dnia spotkałam się z dr W. Opowiedziałam mu całą historię. Lekarz zbadał mnie. Obejrzał zdjęcia Rtg, dokumentację i stwierdził: ”…dotychczasowe leczenie było nieprawidłowe, kolejne zabiegi, które pani przeszła spowodowały rozsianie choroby. Tego typu zdjęcia Rtg, na które kierowali panią lekarze można robić w przypadku zapalenia zatok – tu potrzebna jest tomografia komputerowa i bardzo rozległy już w tej chwili zabieg”.\nJak rozległy, jak to będzie wyglądać, jak ja będę wyglądać po zabiegu?\n„Proszę pani, nieważne jest jak będzie pani wyglądać po zabiegu, pani ma nowotwór, który należy usunąć ze zdrową tkanką by ponownie nie mógł się odnowić. Pani musi przeżyć, wyglądem martwić będziemy się później. Cięcie będzie najprawdopodobniej przeprowadzone na zewnątrz twarzy, należy usunąć kość – szczękę = zęby. Leczenie należy podjąć natychmiast!!!”.\nTE SŁOWA SŁYSZĘ DO DZIŚ ! ! !\nGdybym tego dnia była przygotowana na przyjęcie do szpitala zostałabym skierowana na oddział Chirurgii Szczękowo – Twarzowej. Niestety nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy, tym bardziej, że dr Krzysztof O. z Kliniki Chirurgii Szczękowo – Twarzowej w Poznaniu jeszcze 12 listopada 2003r. mając te same dokumenty, co dr W., między innymi wynik badania histopatologicznego stwierdził, że jestem zdrowa.\nZA WSZELKA CENĘ CHCĘ ŻYĆ – z taka myślą szłam do szpitala.\nJeszcze wtedy nie zdawałam sobie tak do końca sprawy, jaka jest to cena.\nZostałam przyjęta na oddział Kliniki Chirurgii Szczękowo – Twarzowej w Szczecinie. Przez dwa dni tj. od 09.02 do 10.02.2004r. oglądało mnie wielu lekarzy.\n11 lutego 2004r. została wykonana tomografia komputerowa głowy /zatok/.\nW godzinach południowych otrzymałam diagnozę = wyrok:\nUSUNIĘCIE PRAWEJ SZCZĘKI Z ZĘBAMI OD TRÓJKI WŁĄCZNIE, PRAWEJ KOŚCI PODNIEBIENIA, KOŚCI WEWNĘTRZNEJ NOSA. CIĘCIE BĘDZIE PRZEPROWADZONE NA ZEWNATRZ TWARZY, WZDŁUŻ NOSA, POD NOS I DALEJ PO WARDZE.\nDr Robert K.:\n„To jest jedyna metoda by mogła pani przeżyć, zwlekając z zabiegiem pogorszy pani swój i tak kiepski już stan, jeżeli zdecyduje się pani na zbieg w późniejszym terminie okaleczenie będzie dużo większe. Pani musi ratować życie”\n16 lutego 2004r. Operacja.\nDokonano resekcji szczęki prawej tak jak zaplanowano.\n24 lutego 2004r. Wypis ze szpitala.\nOd momentu wypisu ze szpitala trwa rehabilitacja: Nauka jedzenia, połykania, gryzienia, przyzwyczajania się do protezy i zmiany anatomii. Ciągłe wątpliwości, czy aby na pewno jest wszystko dobrze.\nA przecież mogłam trafić tam dużo wcześniej, na początku 2002r. kiedy jeszcze można było zrobić zabieg o dużo mniejszych stratach. Lecz dr Wojciech W. skierował mnie na laryngologie! Wiedząc, że kierowanie mnie do Kliniki Chirurgii Szczękowo – Twarzowej w Szczecinie będzie oznaczało dla Niego stratę, pacjenta, klienta i 800 zł!!!\nZawsze dbałam o zdrowie, nigdy nie lekceważyłam żadnych niepokojących objawów. Jestem ostrożna, może, dlatego, że mając 17 lat zmarła mi mama na raka piersi, rok później tata. I wiem jak ważne jest zdrowie. Nie praca, nie pieniądze, lecz zdrowie.\nNie masz zdrowia, nie masz pracy, nie masz środków do życia – nie istniejesz.\nGdy straciłam rodziców uświadomiłam sobie, że nie boję się RAKA. Ja się boję NASZEJ SŁUŻBY ZDROWIA I CYNICZNYCH LUDZI, KTÓRZY W NIEJ PRACUJĄ.\nUważałam tak będąc zdrową, dziś jestem tego samego zdania, bo wiem, że nie rak zabija w stu procentach, lecz czas, którego my chorzy nie mamy. Czas marnowany na stanie w kolejkach, limity, ograniczenia i jakby nie patrzeć brak wiedzy i rutyna lekarzy.\nOpisałam to wszystko, bo jestem zbulwersowana i zrozpaczona!\nPostępowanie Służby Zdrowia jest lekceważące, opieszałe, szorstkie.\nNIE SZKODZIĆ –\nNIC NIE ROBIENIE TO RÓWNIEŻ OGROMNA SZKODA DLA CHOREGO.\nNIC NIE ROBIENIE, NIE KIEROWANIE PACJENTÓW NA SPECJALISTYCZNE BADANIA (w moim przypadku na tomografię komputerową zatok, nie przesłanie czterokrotne usuniętych tkanek do badań histopatologicznych) MOŻE NAS PACJENTÓW ZABIĆ.\nI tak byłoby w moim przypadku, gdyby nie moja intuicja, prawdopodobnie dziś już by mnie nie było.\nProszę sobie wyobrazić, że to Państwa córka, syn przeżyli ten horror i że to właśnie Pańskie dziecko jest na moim miejscu.\nMam 32 lata, a już nie mam zębów, kości, zatoki, żyję w ciągłym strachu czy wróci choroba. Jestem okaleczona ! ! !\nNie przez własne niedbalstwo – bo za późno zgłosiłam się do lekarza – lecz przez niedbalstwo lekarzy!.\nNie chciałbym aby „moja historia”, ani ta strona stała się formą „nagonki” na środowisko medyczne.\nDaleka jestem od oceniania całego środowiska medycznego na podstawie kilku nieudolnych lekarzy, gdyż było by to wysoce krzywdzące dla całej Służby Zdrowia. Uważam jednak, że lekarze, wykonując swoją pracę, zdając sobie sprawę z ogromnej odpowiedzialności za zdrowie i życie pacjentów są w rzeczywistości bezkarni wobec zaniedbań i błędów przez siebie popełnionych i potrafią to bezlitośnie wykorzystać, chcąc uniknąć odpowiedzialności.\nW „mojej historii” pojawiły się też „dobre anioły” dzięki, którym żyję…\nChciałabym z tego miejsca podziękować pracownikom:\nOnkologicznej Poradni Genetycznej Zakładu Genetyki i Patomorfologii PAM Szczecin\n/Prof. Jan L.; w szczególności: dr Tadeuszowi D., który z własnej inicjatywy pokierował maje leczenie na właściwie tory i dzięki któremu dotarłam w ostatniej chwili do Kliniki Chirurgii Szczękowo – Twarzowej w Szczecinie/\nKlinice Chirurgii Szczękowo – Twarzowej w Szczecinie\n/dr Robertowi K. za ostre, ale szczere słowa, które pomogły mi podjąć właściwą decyzję, za fachową „rękę” i „oko” w trakcie operacji;\ndr Piotrowi Z. który nie został ujęty w „mojej historii”, ale który był obecny w trakcie mojego leczenia na chirurgii szczękowo-twarzowej, za Jego bardzo wnikliwe, uważne podejście do pacjenta, za doglądanie mnie po operacji na nocnym dyżurze; pielęgniarkom, których nie znam nawet z imienia, a które utkwiły w mojej pamięci, do dziś…\nWidzę ich pogodne, uśmiechnięte twarze, które pomagały przetrwać najgorsze momenty…\nWszystkim tym, którzy przyczynili się do prawidłowej diagnozy i właściwego leczenia…\nSylwia Grygierczyk – Jabłońska


Aktualności | Ważne informacje branżowe i o naszej firmie\nMięso baranie i jagnięce\nMięso baranie i jagnięce jest gatunkiem mięsa o najwyższej zawartości L-karnityny ze wszystkich gatunków mięs (do 210 mg na 100 gramów produktu). L-karnityna jest nieodzownym elementem procesu rozkładu tłuszczów. Transportuje ona wolne kwasy tłuszczowe do mitochondriów w celu ich utleniania. Proces ten dostarcza bardzo dużych ilości energii, przez co znacznie podnosi zdolności wysiłkowe organizmu. L-karnityna stanowi także ważny element profilaktyki schorzeń układu krążenia i zaburzeń pracy mięśnia sercowego.\nW chwili obecnej poszukujemy pracowników ubojowo-rozbiorowych. Zainteresowanych prosimy o kontakt telefoniczny.\nWitamy Cię na nowej stronie internetowej – znajdziesz tutaj najświeższe informacje i aktualności dotyczące naszego przedsiębiorstwa.\nDotacja Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa\nPo trudach związanych z uzyskaniem wszelkich niezbędnych dokumentów udało nam się pozyskać dotację z Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie. Operacja, której celem było zwiększenie mocy produkcyjnych poprzez rozbudowę i modernizację oraz stworzenie dodatkowego miejsca pracy współfinansowana została ze środków Unii Europejskiej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.


„Venom 2: Carnage” to cudowna przygoda - CDN\n„Venom 2: Carnage” to cudowna przygoda\n05/11/2021\tArtykuły, Film, Kultura\tAndy Serkis , Eddie Brock , film , filmy superbohaterskie , kino , sequel , tom hardy , Venom , Venom 2 , Venom 2 Let there be carnage , Venom 2: Carnage\n„Venom 2: Carnage” (reż. Andy Serkis) jest filmem, w którym pierwsze skrzypce gra relacja między życiowym przegrywem z Ziemi a glutem z kosmosu. Jest też przyjaźń z kurczakami i finał rodem z romansu, tyle że nie do końca. Brzmi absurdalnie – i to jest w sequelu „Venoma” najlepsze.\nIstnieje pewna specyficzna kategoria filmów, które trudno nazwać z czystym sumieniem dobrymi. Widz, który nie gustuje w tego typu produkcjach, mógłby wręcz nazwać je bezdennie głupimi i z pewnością miałby rację. Wyjątkowość tych filmów nie polega na precyzji scenariusza, poruszaniu podniosłego i głębokiego tematu czy nawet kreowaniu skomplikowanych psychologicznie postaci. O ich nietuzinkowości przesądza to, że reżyser i aktorzy zdają sobie sprawę, że tworzą film klasy B i postanawiają to bezwstydnie celebrować. To w połączeniu z zaangażowaniem twórców i dobrze nakreślonymi relacjami między głównymi bohaterami, prowadzi do powstania filmu tak bezpretensjonalnie szczerego w swojej rozrywkowości, że widz chłonie go z fascynacją i wychodzi z kina z uśmiechem na twarzy. Do tej kategorii zaliczają się na przykład „Aquaman” i „Wcielenie” Jamesa Wana, a także film, który jest przedmiotem tej recenzji – „Venom 2: Carnage”.\nMogłabym poświęcić trochę czasu na zastanowienie się nad niezaprzeczalnymi wadami sequela „Venoma”, do których należy chociażby wątek Carnege’a, symbionta-antagonisty głównych bohaterów, ale nie chcę tego robić. Pozwolę sobie na tę odrobinę braku obiektywizmu i nie będę udawać, że pomimo świadomości tych wad, „Venom 2: Carnage” zapewnił mi to, czego od filmów superbohaterskich oczekuję – półtorej godziny rozrywki na najwyższym poziomie.\nPrawda jest taka, że filmowi można wiele wybaczyć, jeśli główny bohater – a w tym przypadku bohaterowie – budzi sympatię. Z tym że „Venomowi” nie za bardzo jest co wybaczać – film od samego początku oświadcza wszem i wobec, że zaprasza widza na szaloną przejażdżkę rollercoasterem, i to od odbiorcy zależy, czy ustalona konwencja przypadnie mu do gustu.\n„Venom 2: Carnage” ma dwie zasadnicze zalety. Pierwszą z nich jest wspominana już bezwstydna absurdalność. Polega ona na przezabawnym kontraście między pozornie normalnym, ludzkim światem przedstawionym, w którym żyje Eddie Brock a obecnością w nim symbionta z kosmosu. Mamy więc w filmie sceny, kiedy Eddie próbuje prowadzić normalne życie (chodzić do pracy, porozmawiać ze swoją eks, zjeść śniadanie), które zostają wywrócone do góry nogami przez obecność Venoma. A jest to nietuzinkowa osobowość, ponieważ kiedy myślimy o przybyszu z kosmosu, wyobrażamy sobie kogoś zgoła innego niż tytułowy bohater. Nie sposób opisać tę wyjątkowość inaczej niż przytaczając przykłady zachowań – Venom uważa dwie kury, które nazwał Sonny i Cher, za swoje przyjaciółki, jego znajomą jest osiedlowa sklepikarka, która dostarcza mu niezbędnej do życia czekolady, cechuje go też nieporadność połączona z autentycznym przywiązaniem emocjonalnym do Brocka. Gdybyśmy na chwilę zapomnieli, że Venom jest kosmitą, który posiada zdolność symbiozy z organizmem ludzkim i musi jeść mózgi, by przeżyć, to w gruncie rzeczy jest on sympatycznym gościem z sąsiedztwa, trochę dziwacznym, ale z dobrym sercem.\nW tym momencie przechodzimy do głównej zalety filmu. „Venom 2: Carnage” posiada prostą fabułę, w której nasi protagoniści muszą pokonać niezrównoważonego i ekscentrycznego mordercę, który jest połączony z równie morderczym symbiontem (tytułowy Carnage). Ta fabuła jest jedynie pretekstem, ponieważ centralnym tematem filmu jest nietypowa relacja Eddiego i Venoma. Nietypowość polega na tym, że związek między tą dwójką jest ujęty w konwencję komedii romantycznej z wszystkimi jej charakterystycznymi elementami. Mamy więc scenę rodem z kłótni małżeńskiej, w której przedmioty są wyrzucane przez okno, mamy wykrzykiwanie do siebie nawzajem „Żałuję, że kiedykolwiek cię poznałem!”, mamy oczekiwanie zranionej i obrażonej sympatii (w tej roli Venom) na szczere przeprosiny. Wszystko rozgrywające się między człowiekiem a czarnym glutem z kosmosu. I nie myślcie, że ta relacja jest rozgrywana jedynie komediowo. Kiedy Venom i Eddie zrywają, widz czuje autentyczną wagę tego wydarzenia. I nie ulega wątpliwości, że wszystko, co dzieje się po drodze, ma prowadzić do pogodzenia się dwójki głównych bohaterów, którzy, szczęśliwi po pokonaniu złoczyńcy, będą mogli w spokoju popatrzeć na romantyczny zachód słońca.\n„Venom 2: Carnage” nie jest filmem dla każdego. Nie sposób też w pełni oddać jego istotę w recenzji filmowej – żeby przekonać się czy przyjęta przez reżysera konwencja trafia w nasze gusta, trzeba po prostu udać się do kina, do czego bardzo zachęcam.


Strona główna » Moje » Transport zwłok z zagranicy\nSytuacja dodatkowo komplikuje się, kiedy zmarła osoba przebywała w czasie śmierci za granicą. Jeśli rodzina pragnie, by spoczęła w swoim rodzinnym kraju, zachodzi konieczność zorganizowania transportu ciała z zagranicy. Wiąże się to z koniecznością dopełnienia wielu formalności, na które rodzina zmarłego może zwyczajnie nie mieć siły, przygnieciona ciężarem straty.\nNasza firma „Epitafium” działa na terenie kraju od 1992 roku. Naszym zadaniem jest pewny i bezpieczny przewóz zwłok z zagranicy, nawet jeśli chodzi o najdalszy zakątek świata. Organizujemy również formalności związanie z koniecznością załatwienia transportu drogą morską lub lądową.\nWiemy, jak trudny jest dla rodziny czas po śmierci ukochanej osoby, dlatego załatwienie wszystkich niezbędnych dokumentów i formalności bierzemy na siebie. Wszystkie wymagane czynności przy transporcie zwłok wykonujemy w pełnym poszanowaniu dla samego zmarłego, jak i zasad jego wiary.\nStała współpraca z zakładami pogrzebowymi na terenie całego kraju oraz z konsulatami gwarantuje, że całość transportu załatwimy tak szybko, jak tylko jest to możliwe. Naszym zadaniem jest zdjęcie tego ciężaru z barków pogrążonej w sutku rodziny i pozwolenie im na smutek i żałobę.\nZasady transportu zmarłych\nO sprowadzenie ciała z zagranicy mogą ubiegać osoby spokrewnione ze zmarłym maksymalnie w czwartym pokoleniu.\nWarto też wiedzieć, że trumna sprowadzona do kraju musi pozostać zamknięta – nie ma możliwości otwarcia jej w celu pożegnania się ze zmarłym. Trzeba to zrobić w kraju jego śmierci. Można też poprosić o zrobienie zdjęcia przez pracowników firmy pogrzebowej, by móc zachować w głowie obraz ukochanej osoby.\nPrzewóz zwłok z zagranicy musi odbywać się z przestrzeganiem zasad obowiązujących w danym kraju. Po pierwsze, pojazd do przewozu trumny lub urny musi być przystosowany specjalnie do tego celu oraz powinien być specjalnie oznakowany.\nPrzed przystąpieniem do procedury przewozu, należy skierować wniosek do prezydenta lub starosty miasta, w którym ma być pochowany zmarły. Na podstawie wydanego przez niego zezwolenia, konsul kraju, w którym osoba zmarła, wydaje dokument uprawniający do przewozu zwłok. Dokumenty przesłać można nawet przy pomocy faksu, co znacznie skraca cały proces.


Wewnątrzszkolny System Oceniania (szkoły dla dorosłych) - PDF\nDownload "Wewnątrzszkolny System Oceniania (szkoły dla dorosłych)"\n1 Załącznik nr 2 do Statutu Szkoły Zespół Szkół im. Orląt Lwowskich w Urzędowie Tekst ujednolicony Wewnątrzszkolny System Oceniania (szkoły dla dorosłych) Urzędów, 09 grudnia 2010 r.\n2 Zasady oceniania wewnątrzszkolnego I. Podstawa prawna: 1. Ustawa o systemie oświaty z dnia 7 września 1991r. (Dz.U. z 2004r. Nr 256, poz. 2572, Nr 273, poz i Nr 281, poz. 2781, z 2005r. Nr 17, poz. 141, nr 94, poz. 788, Nr 122, poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz i Nr 249, poz. 2104, z 2006r. Nr 144, poz. 1043, Nr 208, poz i Nr 227, poz oraz z 2007r. Nr 42, poz. 273, Nr 80, poz. 542 i Nr 115, poz. 791) 2. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz.U. Nr 83, poz. 562) 3. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 20 sierpnia 2010r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dziennik Ustaw Nr 156, Poz. 1046) II. Postanowienia ogólne : 1. Wewnątrzszkolny System Oceniania obowiązuje od 09 grudnia 2010r. - tekst ujednolicony. 2. Postanowienia Wewnątrzszkolnego Systemu Oceniania obowiązują nauczycieli oraz słuchaczy szkół dla dorosłych wchodzących w skład Zespołu Szkół im. Orląt Lwowskich w Urzędowie. 3. Wewnątrzszkolny System Oceniania zatwierdza Rada Pedagogiczna. 4. Propozycje uwag wniosków i zmian do obowiązującego Wewnątrzszkolnego Systemu Oceniania mogą zgłaszać : Dyrektor szkoły Rada Pedagogiczna, Rada Słuchaczy, Zespoły Przedmiotowe, 5. Propozycje uwag, wniosków i zmian nie mogą być sprzeczne z wymienioną wyżej podstawą prawną. 6. Obowiązuje następująca procedura przy zgłaszaniu uwag, wniosków i zmian: opracowane na piśmie materiały należy przekazać Przewodniczącemu Zespołu Wewnątrzszkolnego Systemu Oceniania, 2\n3 po analizie zasadności wniosku przez Zespół WSO jest on przedstawiony do zatwierdzenia na Radzie Pedagogicznej zwykłą większością głosów. 7. Wewnątrzszkolny System Oceniania Zespołu Szkół im. Orląt Lwowskich w Urzędowie składa się z dwóch dopełniających się wzajemnie części: a/ WSO - dokument podstawowy - jest on zgodny z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz.U. Nr 83, poz. 562 z późniejszymi zmianami) b/ przedmiotowe systemy oceniania - jest to zbiór opracowanych przez nauczycieli przedmiotowych wymagań edukacyjnych na poszczególne oceny, precyzujący prawa i obowiązki uczniów oraz sposoby sprawdzania ich osiągnięć, modyfikowany corocznie lub zależnie od potrzeb. III. Postanowienia szczegółowe : Nadrzędnym celem edukacji w szkołach dla dorosłych Zespołu Szkół im. Orląt Lwowskich jest wszechstronny rozwój słuchaczy i wspieranie podejmowanych przez nich działań, które prowadzą do rozwoju intelektualnego. Zadania edukacyjne Zespołu Szkół im. Orląt Lwowskich to m.in.: wyposażenie słuchaczy w wiedzę i umiejętności umożliwiające im z powodzeniem funkcjonowanie w nowoczesnym europejskim społeczeństwie i na rynku pracy; przygotowanie słuchaczy do egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe i uzyskania tytułu technika w wybranym zawodzie. 1 Ilekroć w niniejszym opracowaniu jest mowa o: 1. Rozporządzeniu należy przez to rozumieć Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007r w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz.U. Nr 83, poz. 562 z poźniejszymi zmianami) 2. WSO należy przez to rozumieć Wewnątrzszkolny System Oceniania; 3. PSO należy przez to rozumieć Przedmiotowy System Oceniania; 4. Statucie należy przez to rozumieć Statut Zespołu Szkół im. Orląt Lwowskich w Urzędowie 2 W szkole dla dorosłych oceny klasyfikacyjne według skali, o której mowa w 9, ustala się po każdym semestrze i stanowią one podstawę do promowania słuchaczy na semestr programowo wyższy lub kończenia przez niego szkoły. Promocja odbywa się po każdym semestrze. 3\n4 3 Każdy rok szkolny składa się z dwóch semestrów o różnej długości kalendarzowej, ale porównywalnym wypełnieniu zajęciami. Pierwszy semestr zostaje zamknięty Radą Klasyfikacyjną, bezpośrednio poprzedzającą przerwę w nauce związaną z feriami zimowymi, zaś drugi semestr Radą Klasyfikacyjną bezpośrednio poprzedzającą zakończenie roku szkolnego. Konkretne daty posiedzeń rad klasyfikacyjnych ustalane są na początku każdego roku szkolnego. Okresem przeznaczonym na realizację materiału programowego jest semestr. 4 Ocenianie z poszczególnych obowiązkowych przedmiotów nauczania jest dokonywane na podstawie systematycznego sprawdzania i analizowania przez nauczycieli tych przedmiotów osiąganych przez słuchaczy wiadomości i umiejętności określonych w programach nauczania. Dopuszcza się następujące formy sprawdzania osiągnięć edukacyjnych: a) pisemne: nie zapowiadane kartkówki minutowe sprawdziany z trzech ostatnich lekcji, zapowiadane z co najmniej tygodniowym wyprzedzeniem prace klasowe (wypracowania), sprawdziany, testy - obejmujące materiał jednego lub kilku działów programowych, W ciągu jednego tygodnia słuchacz nie może mieć więcej niż dwie prace klasowe, w ciągu jednego dnia nie więcej niż jedną. Aby uniknąć nakładania się sprawdzianów nauczyciel, zarezerwuje termin pisząc w dzienniku lekcyjnym, w rubryce swego przedmiotu słowo sprawdzian". referaty b) ustne: odpytywanie słuchaczy z bieżącego materiału referowanie podanych zagadnień, pracy domowej, itp. pracę z tekstem na przedmiotach językowych c) praktyczne: sprawdziany laboratoryjne samodzielnie wykonywane modele urządzeń prace badawcze indywidualne i grupowe inne Szczegółowe zasady stosowania w/w form precyzują PSO. Nauczyciel ma obowiązek przechowywania sprawdzonych prac klasowych końca bieżącego roku szkolnego oraz uzasadniania wystawionej oceny na prośbę słuchacza. 5 Każdy semestr kończy się wystawieniem przez nauczycieli ocen semestralnych lub końcowych z przedmiotów obowiązkowych, ujętych w planie nauczania. Ocena semestralna i roczna nie musi być prostą średnią arytmetyczną ocen cząstkowych, lecz jest wystawiana pod kątem wymagań edukacyjnych na poszczególne oceny. Nauczyciel, ustalając każdą z tych ocen powinien uwzględniać samoocenę słuchacza. 4\n5 6 Liczba semestralnych prac kontrolnych, przypadających na jednego słuchacza nie może przekroczyć liczby przedmiotów, określonych w planie nauczania szkoły dla odpowiedniego semestru. 7 Oceny z przedmiotów, które nie występują w planie nauczania w następnych semestrach, jak również oceny w semestrach programowo najwyższych są ocenami końcowymi z tych przedmiotów. 8 Oceny semestralne i końcowe są ocenami klasyfikacyjnymi i stanowią podstawę do promowania słuchacza na semestr programowo wyższy lub ukończenia przez niego szkoły. 9 1) Określa się następujące oceny bieżące i klasyfikacyjne: Stopnie Skrót literowy Oznaczenie cyfrowe celujący bardzo dobry dobry dostateczny dopuszczający niedostateczny cel. bdb db dst dop. ndst ) Ustala się, że skala ocen bieżących może być rozszerzona o możliwość stosowania + lub. 3) Nauczyciele przyjmują następujące ogólne kryteria poszczególnych ocen szkolnych (zgodnie ze skalą obowiązującą podczas klasyfikacji rocznej): a) stopień celujący (6) oznacza, że osiągnięcia słuchacza wyraźnie wykraczają poza poziom osiągnięć edukacyjnych przewidzianych w realizowanym przez nauczyciela programie nauczania, są oryginalne i twórcze oraz wskazują na dużą samodzielność w ich uzyskaniu, biegle posługuje się zdobytymi wiadomościami i umiejętnościami w rozwiązywaniu problemów teoretycznych i praktycznych z programu nauczania danego semestru, proponuje rozwiązania nietypowe, rozwiązuje także zadania wykraczające poza program nauczania danego semestru; b) stopień bardzo dobry (5) oznacza, że słuchacz opanował pełny zakres wiadomości i umiejętności przewidzianych w realizowanym przez nauczyciela programie nauczania oraz sprawnie posługuje się zdobytymi wiadomościami, rozwiązuje samodzielnie problemy teoretyczne i praktyczne objęte programem nauczania, potrafi zastosować posiadaną wiedzę do rozwiązywania zadań i problemów w nowych sytuacjach; c) stopień dobry (4) oznacza, że opanowanie przez słuchacza zakresu wiadomości i umiejętności przewidzianych w realizowanym przez nauczyciela 5\n6 programie nauczania nie jest pełne, lecz nie prognozuje żadnych kłopotów w opanowywaniu kolejnych treści kształcenia oraz że słuchacz poprawnie stosuje wiadomości, rozwiązuje samodzielnie typowe zadania teoretyczne i praktyczne; d) stopień dostateczny (3) oznacza, że słuchacz opanował jedynie w podstawowym zakresie wiadomości i umiejętności przewidziane w realizowanym przez nauczyciela programie nauczania, co może oznaczać jego kłopoty przy poznawaniu kolejnych, trudniejszych treści kształcenia w ramach danego przedmiotu oraz rozwiązuje i wykonuje typowe zadania teoretyczne i praktyczne o średnim stopniu trudności; e) stopień dopuszczający (2) oznacza, że opanowanie przez słuchacza wiadomości i umiejętności przewidzianych w realizowanym przez nauczyciela programie nauczania jest tak niewielkie, iż stawia pod znakiem zapytania możliwość dalszego kształcenia w danym przedmiocie i utrudnia naukę przedmiotów pokrewnych. Braki te jednak nie przekraczają możliwości uzyskania przez słuchacza podstawowej wiedzy z danego przedmiotu w ciągu dalszej nauki. Słuchacz rozwiązuje i wykonuje typowe zadania teoretyczne i praktyczne o niewielkim stopniu trudności; f) stopień niedostateczny (1) oznacza, że słuchacz wyraźnie nie spełnia oczekiwań określonych w realizowanym przez nauczyciela programie nauczania, co uniemożliwia mu bezpośrednią kontynuację opanowywania kolejnych treści danego przedmiotu, a braki w wiadomościach i umiejętnościach uniemożliwiają dalsze zdobywanie wiedzy z tego przedmiotu. Słuchacz nie jest w stanie rozwiązać i wykonać zadań o elementarnym stopniu trudności. 10 Ocenę wiedzy i umiejętności słuchacza w zakresie danego przedmiotu nauczania ustala nauczyciel tego przedmiotu w ramach przedmiotowych systemów oceniania, stanowiących załącznik do WSO. 11 Każdy nauczyciel, współtworząc w oparciu o powyższe kryteria PSO, powinien uwzględnić następujące elementy: 1) sformułować wymagania edukacyjne dla poszczególnych semestrów i przedmiotów, wynikające z realizowanego przez siebie programu nauczania, które należy corocznie aktualizować, zgodnie z publikowanymi przez MEN standardami; 2) opracować sposoby sprawdzania osiągnięć edukacyjnych; 3) określić różnorodne formy aktywności słuchaczy, których efekty będą podlegały sprawdzeniu i ocenianiu; 4) określić obowiązki i prawa słuchacza na danym przedmiocie oraz korzystania na zajęciach z podręczników, zeszytów, arkuszy ćwiczeń, komputera, maszyny do pisania i innych pomocy naukowych; 5) zasady sprawdzania i oceniania słuchaczy każdy nauczyciel jest zobowiązany przedstawić dyrekcji Zespołu Szkół i Radzie Słuchaczy na piśmie, a w przypadku braku zastrzeżeń na pierwszych zajęciach z danym semestrem w dowolnej postaci przedstawić i wyjaśnić słuchaczom. 6\n7 12 W szkole prowadzącej kształcenie zawodowe, która organizuje praktyczną naukę zawodu, na warunkach i w trybie określonych w odrębnych przepisach, śródroczną i roczną (semestralną) ocenę klasyfikacyjną z zajęć praktycznych i praktyk zawodowych ustala: Ocenę semestralną lub końcową z zajęć praktycznych i praktyk zawodowych ustala: 1) w przypadku organizowania praktycznej nauki zawodu u pracodawcy i w indywidualnych gospodarstwach rolnych nauczyciel praktycznej nauki zawodu, instruktor praktycznej nauki zawodu, opiekun praktyk zawodowych lub kierownik praktycznej nauki zawodu; 2) w pozostałych przypadkach - nauczyciel praktycznej nauki zawodu, instruktor praktycznej nauki zawodu lub kierownik praktycznej nauki zawodu. 13 Oceny cząstkowe określają poziom wiadomości lub umiejętności słuchacza ze zrealizowanej części programu nauczania. Oceny semestralne i końcowe określają ogólny poziom wiadomości i słuchacza, przewidzianych w programie nauczania na dany semestr lub rok szkolny. 14 Oceny semestralne do arkusza ocen oraz oceny w dokumentach wydawanych przez Zespół Szkół wpisuje się w pełnym brzmieniu. 15 Podstawą oceniania i klasyfikacji słuchaczy w szkole dla dorosłych prowadzonej w trybie stacjonarnym i zaocznym są egzaminy semestralne przeprowadzane z poszczególnych obowiązkowych zajęć edukacyjnych określonych w szkolnym planie nauczania Do egzaminu semestralnego w szkole dla dorosłych kształcącej w formie stacjonarnej dopuszcza się słuchacza, który uczęszczał na obowiązkowe zajęcia edukacyjne, przewidziane w szkolnym planie nauczania wymiarze co najmniej 50 % czasu przeznaczonego na te zajęcia, oraz uzyskał z tych zajęć oceny uznane za pozytywne w ramach WSO. 2. Do egzaminu semestralnego w szkole dla dorosłych, która prowadzi kształcenie zawodowe na podstawie modułowego programu nauczania dla zawodu, dopuszcza się słuchacza, który uczęszczał na obowiązkowe zajęcia, przewidziane w szkolnym planie nauczania, w wymiarze co najmniej 50 % czasu przeznaczonego na te zajęcia oraz uzyskał z tych zajęć oceny uznane za pozytywne w pełni zrealizowane w danym semestrze jednostki modułowe, oceny uznane za pozytywne w ramach wewnątrzszkolnego oceniania. 3. W przypadku gdy słuchacz otrzymał ocenę negatywną z obowiązkowych zajęć edukacyjnych, jest obowiązany wykonać, w terminie określonym przez nauczyciela prowadzącego dane zajęcia edukacyjne, pracę kontrolną. Warunkiem dopuszczenia do egzaminu semestralnego jest uzyskanie z pracy kontrolnej oceny uznanej za pozytywną w ramach WSO. 7\n8 4. Do egzaminu semestralnego w szkole dla dorosłych kształcącej w formie zaocznej dopuszcza się słuchacza, który uczęszczał na obowiązkowe konsultacje, przewidziane w szkolnym planie nauczania, w wymiarze co najmniej 50 % czasu przeznaczonego na te konsultacje, oraz uzyskał z wymaganych ćwiczeń i prac kontrolnych, a w przypadku szkoły, która prowadzi kształcenie zawodowe na podstawie modułowego programu nauczania dla zawodu z prac kontrolnych przeprowadzanych z zakresu wszystkich w pełni zrealizowanych w danym semestrze jednostek modułowych, oceny uznane za pozytywne w ramach WSO. 5. W przypadku gdy słuchacz otrzymał ocenę negatywną z pracy kontrolnej, jest obowiązany wykonać, w terminie określonym przez nauczyciela prowadzącego odpowiednio konsultacje lub jednostkę modułową, drugą pracę kontrolną. Warunkiem dopuszczenia do egzaminu semestralnego jest uzyskanie z pracy kontrolnej oceny uznanej za pozytywną w ramach WSO W szkole policealnej słuchacz zdaje w każdym semestrze egzaminy semestralne w formie pisemnej oraz ustnej, z dwóch przedmiotów zawodowych podstawowych dla zawodu, w którym się kształci. Z pozostałych zajęć edukacyjnych egzaminy semestralne zdaje się w formie ustnej. 2. Oceny z części pisemnej i części ustnej egzaminów semestralnych ustala się według skali określonej w 9 WSO. 3. Egzamin semestralny z zajęć praktycznych ma formę zadania praktycznego. 18 Słuchacz w szkole dla dorosłych, który z przyczyn usprawiedliwionych nie przystąpił do egzaminu semestralnego w wyznaczonym terminie, zdaje ten egzamin w terminie dodatkowym, wyznaczonym przez dyrektora szkoły. 19 Termin dodatkowy o którym mowa w 18 wyznacza się po zakończeniu semestru jesiennego nie później niż do końca lutego lub po zakończeniu semestru wiosennego nie później niż do końca 31 sierpnia. 20 Wyboru przedmiotów zawodowych, o których mowa w 17 dokonuje rada pedagogiczna. Decyzję w tej sprawie podaje się do wiadomości słuchaczy na pierwszych zajęciach w każdym semestrze. 21 Słuchacz szkoły dla dorosłych może być zwolniony z części ustnej egzaminu semestralnego, o którym mowa w 17 ust.1, jeżeli z części pisemnej tego egzaminu otrzymał ocenę co najmniej bardzo dobrą oraz w ciągu semestru był aktywny na zajęciach i uzyskał oceny uznane za pozytywne w ramach WSO. 22 8\n9 1. Słuchacz szkoły dla dorosłych, który nie spełnił warunków określonych odpowiednio w 16, nie otrzymuje promocji na semestr programowo wyższy i zostaje skreślony z listy słuchaczy. 2. Słuchacz szkoły dla dorosłych, który nie zdał egzaminu poprawkowego, o którym mowa w 23, nie otrzymuje promocji na semestr programowo wyższy i zostaje skreślony z listy słuchaczy. 3. Dyrektor szkoły dla dorosłych może wyrazić zgodę na powtórzenie semestru na pisemny wniosek słuchacza uzasadniony sytuacją życiową lub zdrowotną słuchacza, złożony w terminie 7 dni od dnia zakończenia zajęć dydaktycznych. 4. Słuchacz może powtarzać semestr jeden raz w okresie kształcenia w danej szkole. W wyjątkowych przypadkach dyrektor szkoły po zasięgnięciu opinii rady pedagogicznej może wyrazić zgodę na powtórzenie semestru po raz drugi w okresie kształcenia w danej szkole Egzamin poprawkowy przeprowadza nauczyciel prowadzący dane zajęcia edukacyjne po zakończeniu semestru jesiennego w terminie do końca lutego lub po zakończeniu semestru wiosennego w terminie do dnia 31 sierpnia. 2. Słuchacz szkoły dla dorosłych może zdawać egzamin poprawkowy w przypadku uzyskania niedostatecznej oceny z jednego albo dwóch egzaminów semestralnych. Przepisy 17 stosuje się odpowiednio. 3. Egzamin poprawkowy nie dotyczy zajęć edukacyjnych, z których słuchaczowi wyznaczono dodatkowy termin egzaminu semestralnego. 24 Egzamin poprawkowy z zajęć edukacyjnych wymienionych w 17 i 20 składają się z części pisemnej i ustnej. 25 Egzamin poprawkowy nie dotyczy tych zajęć edukacyjnych, z których słuchaczowi wyznaczono zgodnie z 18, dodatkowy termin egzaminu. 26 Słuchaczowi powtarzającemu semestr przed upływem 3 lat od daty przerwania Nauki zalicza się zajęcia edukacyjne, z których uzyskał poprzednio ocenę klasyfikacyjną wyższą od niedostatecznej i zwalnia się go z obowiązku uczęszczania na te zajęcia Słuchaczowi, który w okresie 3 lat przed podjęciem nauki w szkole zdał egzamin eksternistyczny z zajęć edukacyjnych określonych w szkolnym planie nauczania, zalicza się te zajęcia i zwalnia się go z obowiązku uczęszczania na nie. 9\n10 2. W przypadku zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, w dokumentacji przebiegu nauczania wpisuje się odpowiednio zwolniony z obowiązku uczęszczania na zajęcia lub zwolniona z obowiązku uczęszczania na zajęcia oraz podstawę prawną zwolnienia. 3. W przypadku, o którym mowa w 26, w dokumentacji przebiegu nauczania wpisuje się odpowiednio zwolniony z obowiązku uczęszczania na zajęcia lub zwolniona z obowiązku uczęszczania na zajęcia oraz podstawę prawną zwolnienia. Zwolnienie jest równoznaczne z otrzymaniem semestralnej oceny klasyfikacyjnej z danych zajęć edukacyjnych zgodnej z oceną uzyskaną w wyniku egzaminu eksternistycznego. 28 Egzaminy semestralne przeprowadza się w szkole, w trybie określonym w niniejszym akcie w od 29 do Egzaminy semestralne pisemne i ustne przeprowadzają nauczyciele określonych przedmiotów, uczący w danym semestrze. W uzasadnionych przypadkach dyrektor szkoły może wyznaczyć na egzaminatora innego nauczyciela danego przedmiotu. 30 Tematy egzaminu semestralnego pisemnego i ustnego z materiału nauczania obowiązującego w danym semestrze opracowuje nauczyciel uczący danego przedmiotu i przedkłada je dyrektorowi szkoły do zatwierdzenia najpóźniej na 7 dni przed egzaminem. 31 Termin egzaminów semestralnych powinien być podany do publicznej wiadomości słuchacza przez dyrektora szkoły co najmniej na dwa tygodnie przed egzaminem. Terminy egzaminów semestralnych opiniuje Rada Pedagogiczna tak, aby mogły one odbywać się w ciągu ostatnich 2-3 tygodni każdego semestru. 32 Na każdy z pisemnych egzaminów semestralnych przeznacza się dwie godziny lekcyjne (po 45 minut), a w ostatnim semestrze trzy godziny lekcyjne (po 45 minut). W ciągu dnia słuchacz może zdawać egzaminy ustne lub pisemne najwyżej z dwóch przedmiotów. 33 Wszystkie egzaminacyjne prace pisemne słuchacz wykonuje na arkuszach papieru opatrzonych podłużną pieczęcią szkoły\n11 Na egzaminie semestralnym słuchacz może korzystać z tablic matematycznych, kalkulatorów i słowników języków obcych oraz innych pomocy ustalonych przez Radę Pedagogiczną. Słuchacz, który zakończył pracę oddaje ją egzaminatorowi i opuszcza salę. 35 Ocenione i zatwierdzone egzaminacyjne prace semestralne z dwóch semestrów programowo najwyższych przechowuje się w szkole przez dwa lata. 36 Egzamin ustny składa się z trzech pytań problemowych lub zadań do rozwiązania zawartych na kartce egzaminacyjnej, którą słuchacz otrzymuje w drodze losowania. Zamiana wylosowanej kartki jest niedopuszczalna. Słuchaczowi przysługuje 15 minut na przygotowanie się do odpowiedzi. Liczba kartek egzaminacyjnych powinna być większa niż liczba zdających. 37 Treść pytań egzaminacyjnych na egzaminie semestralnym ustnym obejmuje materiał nauczania przedmiotu przewidziany w semestrze. 38 Podczas przeprowadzania ustnego egzaminu semestralnego na sali oprócz egzaminatora znajduje się co najmniej dwóch słuchaczy. 39 Egzaminator wpisuje oceny semestralne do protokołu egzaminacyjnego, indeksu słuchacza i dziennika lekcyjnego. 40 Kontrolę nad prawidłowością przeprowadzania egzaminów semestralnych pisemnych i ustnych sprawuje dyrektor szkoły. 41 Semestralne klasyfikowanie słuchaczy obejmuje: 1) ustalenie listy słuchaczy klasyfikowanych i nie klasyfikowanych w danym semestrze ze wszystkich lub niektórych obowiązkowych przedmiotów nauczania; 2) wyznaczenie i przeprowadzenie egzaminów klasyfikacyjnych dla słuchaczy nie klasyfikowanych lub egzaminów poprawkowych dla słuchaczy, którzy otrzymali oceny niedostateczne; 3) rozpatrzenie wniosków o dopuszczenie do egzaminów słuchaczy, którzy wnieśli uwagi do ocen ustalonych przez nauczycieli; 4) zatwierdzenie wyników klasyfikacji\n12 1. Egzaminy klasyfikacyjne przeprowadza się w formie pisemnej i ustnej. 2. Egzamin klasyfikacyjny z zajęć komputerowych ma przede wszystkim formę zadań praktycznych. 3. Egzamin klasyfikacyjny przeprowadza się nie później niż w dniu poprzedzającym dzień zakończenia rocznych zajęć dydaktyczno-wychowawczych. Termin egzaminu uzgadnia się ze słuchaczem. 4. Egzamin klasyfikacyjny przeprowadza nauczyciel danych zajęć edukacyjnych w obecności, wskazanego przez dyrektora szkoły, nauczyciela o takich samych lub pokrewnych zajęć edukacyjnych. 5. Z przeprowadzonego egzaminu klasyfikacyjnego sporządza się protokół zawierający w szczególności: a) imiona i nazwiska nauczycieli wchodzących w skład komisji, b) termin egzaminu klasyfikacyjnego, c) zadania (ćwiczenia) egzaminacyjne, d) wyniki egzaminu klasyfikacyjnego oraz uzyskane oceny. Do protokołu dołącza się pisemne prace słuchacza i zwięzłą informację o ustnych odpowiedziach słuchacza. Protokół stanowi załącznik do arkusza ocen. 6. Słuchacz, który z przyczyn usprawiedliwionych nie przystąpił do egzaminu klasyfikacyjnego w wyznaczonym terminie, może do niego przystąpić w dodatkowym terminie wyznaczonym przez dyrektora szkoły. 7. W przypadku nieklasyfikowania słuchacza z obowiązkowych lub dodatkowych zajęć edukacyjnych w dokumentacji przebiegu nauczania zamiast oceny klasyfikacyjnej wpisuje się nieklasyfikowany albo nieklasyfikowana. 43 Słuchaczom szkół zawodowych, którym z przyczyn usprawiedliwionych nie można było wystawić ocen semestralnych lub końcowych z zajęć praktycznych lub praktyk zawodowych będących podstawą klasyfikacji szkoła, w miarę możliwości, organizuje zajęcia lub praktyki umożliwiające uzupełnienie programu nauczania Słuchacz może zgłosić zastrzeżenia do dyrektora szkoły, jeżeli uzna, że roczna (semestralna) ocena klasyfikacyjna z zajęć edukacyjnych została ustalona niezgodnie z przepisami prawa dotyczącymi trybu ustalania tej oceny. Zastrzeżenia mogą być zgłoszone w terminie 7 dni od zakończenia zajęć dydaktyczno-wychowawczych. 2. W przypadku stwierdzenia, że roczna (semestralna) ocena klasyfikacyjna z zajęć edukacyjnych została ustalona niezgodnie z przepisami prawa dotyczącymi trybu ustalania tej oceny, dyrektor szkoły powołuje komisję, która przeprowadza sprawdzian wiadomości i umiejętności ucznia, w formie pisemnej i ustnej oraz ustala roczną (semestralną) ocenę klasyfikacyjną z danych zajęć edukacyjnych. 3. Zasady przeprowadzania sprawdzianu wiadomości i umiejętności ucznia określają odrębne przepisy\n13 Nauczyciele poszczególnych przedmiotów co najmniej na 14 dni przed wyznaczonym terminem rozpoczęcia klasyfikacji semestralnej informują słuchaczy o proponowanych ocenach semestralnych. 46 Opiekun semestru po zatwierdzeniu przez Radę Pedagogiczną wyników klasyfikacji informuje o niej słuchaczy. 47 Na wniosek zakładów pracy zatrudniających słuchaczy, Zespół Szkół udziela informacji o ich postępach w nauce oraz frekwencji. Informacji udziela się osobie upoważnionej przez zakład pracy. 48 Po dokonaniu klasyfikacji semestralnej Rada Pedagogiczna na podstawie ustalonych ocen decyduje o: 1. promowaniu słuchacza na semestr programowo wyższy; 2. ukończeniu semestru programowo najwyższego; 3. ukończeniu szkoły przez słuchacza. 49 Promocję na semestr programowo wyższy otrzymuje słuchacz, który uzyskał ze wszystkich przedmiotów obowiązkowych w danym semestrze oceny semestralne co najmniej dopuszczające, a także spełnił inne warunki zawarte w odrębnych przepisach. 50 Zasady i tryb przeprowadzania egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe określają odrębne przepisy. POSTANOWIENIA KOŃCOWE 51 Dyrektor szkoły: 1) zwalnia słuchacza z obowiązku odbycia praktycznej nauki zawodu w całości, jeżeli przedłoży on: a) uzyskane przed rozpoczęciem nauki w szkole świadectwo uzyskania tytułu zawodowego (lub świadectwo równorzędne), wydane po zdaniu egzaminu kwalifikacyjnego lub dyplom potwierdzający kwalifikacje w zawodzie, w którym się kształci. b) zaświadczenie wydane przez pracodawcę, potwierdzające przepracowanie w zawodzie, w którym się kształci, okresu co najmniej równego okresowi trwania nauki zawodu przewidzianego dla danego zawodu. 2) może zwolnić słuchacza z obowiązku odbycia praktycznej nauki zawodu w części, jeżeli przedłoży on: 13\n14 a) uzyskane przed rozpoczęciem nauki w szkole świadectwo uzyskania tytułu zawodowego (lub świadectwo równorzędne), wydane po zdaniu egzaminu kwalifikacyjnego, lub dyplom potwierdzający kwalifikacje w zawodzie wchodzącym w zakres zawodu, w którym się kształci, b) zaświadczenia wydane przez pracodawcę, potwierdzające przepracowanie w zawodzie w którym się kształci, okresu co najmniej równego okresowi trwania nauki zawodu przewidzianemu dla zawodu wchodzącego w zakres zawodu, w którym się kształci; c) zaświadczenie wydane przez pracodawcę, potwierdzające zatrudnienie w zawodzie, w którym się kształci, lub w zawodzie wchodzącym w zakres zawodu, w którym się kształci. Zaświadczenie, o którym mowa powyżej przedkłada się dyrektorowi szkoły w każdym semestrze, w którym słuchacza obowiązuje odbycie praktycznej nauki zawodu. 52 Zwolnienie, o którym mowa 51 ust.2 może nastąpić po ustaleniu przez dyrektora wspólnego zakresu umiejętności zawodowych dla zawodu, w którym słuchacz się kształci, i dla zawodu wchodzącego w zakres tego zawodu. 53 Słuchacz, który został zwolniony w części z obowiązku odbycia praktycznej nauki zawodu, jest obowiązany uzupełnić pozostałą część praktycznej nauki zawodu w sposób i trybie określonym w statucie szkoły. 54 W przypadku zwolnienia słuchacza w całości lub w części z obowiązku odbycia praktycznej nauki zawodu w dokumentacji przebiegu nauczania wpisuje się odpowiednio zwolniony w całości z praktycznej nauki zawodu lub zwolniony w części z praktycznej nauki zawodu oraz podstawę prawną zwolnienia. 55 Niniejszy Wewnątrzszkolny System Oceniania został znowelizowany na posiedzeniu Rady Pedagogicznej Zespołu Szkół im. Orląt Lwowskich w Urzędowie Uchwała Nr Vi/2010/11 z dnia 09 grudnia 2010r. tekst jednolity. Obowiązuje od dnia 09 grudnia 2010r. i stanowi załącznik nr 2 do Statutu Zespołu Szkół im. Orląt Lwowskich w Urzędowie.. Podpis przewodniczącego Rady pedagogicznej 14


Skawina. Rekordowe głosowanie na projekty w budżecie obywatelskim. Sześć zadań zakwalifikowano do realizacji | Budżet Alert\nSkawina. Rekordowe głosowanie na projekty w budżecie obywatelskim. Sześć zadań zakwalifikowano do realizacji\naktualizacja: 28.12.2017 06:00\nMieszkańcy zakończyli głosowanie w ramach budżetu obywatelskiego. W głosowaniu wzięło udział prawie 15 tysięcy osób. Poparli sześć zadań - głównie inicjatywy związane ze sportem i rekreacją.\nBudowa strefy rekreacji w Radziszowie z siłownią zewnętrzną i miejscami do odpoczynku - to zwycięski projekt w budżecie obywatelskim Skawiny. Zdobył 1530 głosów.\nUrzędnicy przedstawili listę projektów do realizacji. Będzie ich sześć, każdy o wartości około 100 tys. zł i każdy zdobył sporo ponad 1000 głosów.\nWszystkich projektów zgłoszonych do budżetu obywatelskiego było 13.- Mieszkańcy angażowali się w pisanie projektów, integrowali się przy tym, bo przedstawiciele niektórych miejscowości przygotowały wspólne projekty dla kilku wiosek, a potem mobilizowali się podczas głosowania - mówi Norbert Rzepisko, wiceburmistrz Skawiny.\nOstatecznie w głosowaniu uczestniczyło 14 911 mieszkańców. - To jeden z najlepszych wyników w kraju - oczywiście licząc procentowo uprawnionych do głosowania - mówi wiceburmistrz.\nZ wyników głosowania cieszą się mieszkańcy Jaśkowic i Wielkich Dróg.\n- Nasze wioski są małe, więc szanse mieliśmy tylko składając wspólny projekt do realizacji. Jaśkowice na budowę oświetlenie ulicznego, a Wielkie Drogi na rozbudowę siłowni zewnętrznej. Cieszymy się, że mieszkańcy poszli zagłosować i jest oczekiwany efekt. Szacuję, że u nas głos oddało około 70 proc. uprawnionych do głosowania - cieszy się Mirosław Śliwa, sołtys Wielkich Dróg.\nZawiedzeni są natomiast wnioskodawcy wspólnego projektu z Facimiechu, Kopanki, Pozowic i Ochodzy. - Jestem rozczarowany, bo wspólny projekt czterech miejscowości miał szansę powodzenia, ale mieszkańcy Kopanki nie wzięli sumiennie udziału w głosowaniu. W Pozowicach też było słabo, więc nasz projekt nie zakwalifikował się do realizacji - mówi Grzegorz Lelek, sołtys Ochodzy.\nSkawina realizuje trzecią edycję budżetu obywatelskiego. Wyda na te zadania 600 tys. zł.\n1. Rekreacja w Radziszowie - siłownia zewnętrzna z miejscami odpoczynku;\n2. Regeneracja murawy boiska sportowego w centrum Rzozowa;\n3. Nowoczesne boisko przy Szkole Podstawowej nr 4;\n4. Oświetlenie uliczne w Jaśkowicach i siłownia plenerowa w Wielkich Drogach;\n5. Podniesienie funkcjonalności i poziomu bezpieczeństwa boiska PKS Milenium;\n6. Nowe bezpieczne boisko - Gołuchowice, Grabie, Krzęcin, Polanka Hallera.