Call me "Edgelord" one more time...\nTemat: Call me "Edgelord" one more time... Sob Mar 04, 2017 7:36 pm\nGroźni najemnicy z Ruchu Oporu. Znaczy--\nImię/Imiona i Nazwisko: Gabriel Ramírez\nWiek i data narodzenia: 40 lat, 10 grudnia 1974\nProfesja: Najemnik (Okazjonalnie łowca Tarczowników)\nPseudonim/Tajna Tożsamość: Reaper\n• Wciąż funkcjonuje bardzo podobnie jak człowiek, nie jest kuloodporny i przy odrobinie wiedzy i doświadczenia można mu zrobić poważną krzywdę.\n• Wprawdzie trucizny działają na niego słabiej niż normalnego człowieka, ale nie jest na nie całkowicie uodporniony i odpowiednio duża dawka może mu zaszkodzić.\n• Korzystanie z mocy jest dla niego wciąż dość wyczerpujące i nadużywanie ich niesie za sobą przykre konsekwencje. Od zwykłych zawrotów głowy czy osłabienia, po omdlenie, krwotoki i skrajne wyczerpanie.\n• Najczęściej działa na bliskim dystansie, czasem także w walce w zwarciu, przez co trafienie go jest stosunkowo prostsze. Z przeciwnikami dystansowymi ma problemy.\n• Ma pewną fobię dotyczącą ognia. Nie przerażają go drobne płomienie, ale gdyby znalazł się w nieco... gorszej sytuacji, lub otoczony przez ten żywioł, mógłby wpaść w panikę.\n• Kiedy wpada we wściekłość (co zdarza mu się rzadko) nie do końca panuje nad sobą i podejmuje pochopne, nieprzemyślane decyzje, działając pod wpływem impulsu i nie zastanawiając się nad tym, co robi.\n• Nadal uczy się korzystać ze swoich mocy, więc zdarza się, że nie potrafi nad nimi w pełni zapanować. Co za tym idzie, czasem sam sobie może przez przypadek zaszkodzić.\n• Jest pochłonięty przez chęć zemsty i ustawicznie usiłuje upolować każdego agenta TARCZY jakiego zdoła. O ile przy normalnych zleceniach wykazuje się pełnym profesjonalizmem, o tyle w przypadku jego osobistej vendetty emocje mogą wziąć górę.\n• Nieliczne osoby, z którymi łączy go coś więcej niż sucha współpraca, można wykorzystać przeciwko niemu; także w tym przypadku emocje mogą wziąć nad nim górę.\n• Wyprowadzić go z równowagi można także wspominając o jego narzeczonej, bądź też w ogóle wypominając mu jego przeszłe życie.\nFizjonomia: Dość wysoki, bo mierzący sobie sto osiemdziesiąt dwa centymetry wzrostu, postawny mężczyzna. Niejedną osobę może pewnie wzrostem przytłoczyć (co w zasadzie jest mu na rękę), szczególnie przez wzgląd na jego posturę i budowę ciała. Ma ciemnobrązowe włosy (kiedy są długie zaczynają się lekko kręcić, więc zazwyczaj przycina je do średniej długości) i zarost. Jego cera jest nieco ciemniejsza przez wzgląd na geny ojca, co z marszu nadaje mu "latynoskiego" wyglądu. Oczy mają kolor ciemnego brązu, wpadającego niemal w czerń. Co do znaków szczególnych, Gabriel na plecach i boku ma poparzenia, ślady po pożarze. Oprócz tego na jego ciele znalazłoby się kilka innych blizn pochodzących z różnych etapów jego życia, głównie przez obrywanie wszystkim co się da. Ubiera się raczej... zupełnie zwyczajnie, chociaż często zdarza mu się przypominać przeciętnego harleyowca z upodobaniem do czarnych czy szarych barw.\nJego strój supernajemnika na "misje" nie wyróżnia się jakoś specjalnie; niemal w całości czarny (z racji działania zasadniczo nocą), wykonany głównie z kevlaru, okryty grubszym pancerzem na klatce piersiowej, ramionach i plecach. Do tego wytrzymałe, wojskowe buty (które wcale nie są takie głośne na jakie wyglądają!) i wzmocnione rękawice z wbudowanymi kastetami, żeby ewentualny lewy/prawy sierpowy bolał nawet bardziej. Dodatkowo: płaszcz z kapturem, maska na twarz i standardowy już pas na broń i amunicję oraz dwie kabury na nieodłączne shotguny.\nCechy Charakteru: Gabriel niewiele ma wspólnego z biblijnym aniołem, któremu zawdzięcza swoje imię. Nie jest ani specjalnie dobroduszny, ani miły, ani już na pewno nie bezinteresowny. Można powiedzieć, ze nierzadko wręcz przeciwnie - potrafi być złośliwy i opryskliwy, jeśli znajdzie ku temu powód. Kiedy ktoś zajdzie mu za skórę bywa też wyjątkowo wredny i opryskliwy, nie szczędząc sobie również sarkazmu i nieskrywanej pogardy. Łatwo go do siebie zniechęcić, choćby samym zachowaniem i postawą, które Gabriel szybko może uznać za nieodpowiednie, niedojrzałe czy też zwyczajnie głupie. Nierzadko wystarczy też zwyczajnie kilka nieostrożnych słów, szczególnie, że Ramirez stał się piekielnie nieufny i odruchowo na wszystko i wszystkich patrzy podejrzliwie - nawet, gdy kogoś dobrze zna. Tym trudniej zdobyć jego zaufanie.\nZ reguły jest opanowany i trudno wyprowadzić go z równowagi, a nawet jeśli, nie uzewnętrznia swoich emocji. Potrafi panować nad sobą (musiał się tego nauczyć w zawodzie, w jakim się realizuje!), lepiej jednak go nie prowokować i nie testować jego cierpliwości, bo w pewnych okolicznościach nerwy puszczają mu nieco szybciej. Wystarczy uderzyć w odpowiednie miejsce. Nie należy również do osób specjalnie towarzyskich, jest raczej typem introwertyka: ot, zwyczajnie przepada bardziej za towarzystwem samego siebie i broni, niż ludzi, którzy często go irytują. Taki typ. Nie stroni jednak przesadnie od innych i nie jest przesadnym milczkiem (choć bywa mrukliwy, to fakt); zwyczajnie nie zawiązuje przyjaźni, w każdym razie nie tak łatwo (i nie całkiem normalnych z racji bycia mordercą na zlecenie), nie mówi też wiele o sobie i jest dość skryty, ciężko mu się zresztą dziwić; w zamian sam nie pyta zbyt wiele i nie jest ciekawski na siłę czy wręcz upierdliwy, przede wszystkim przejmując się swoim życiem, a nie sprawami kogoś innego.\nNależy do osób zdeterminowanych, potrafi uparcie trzymać się swoich celów i dążyć do ich zrealizowania (szczególnie, kiedy ma z tego spory zysk). Nie jest jednak głupi i kiedy widzi, że ryzyko jest zbyt duże lub że zwyczajnie mu się nie opłaca, potrafi się wycofać. Nie uznaje tego za oznakę tchórzostwa, a za zwyczajny rozsądek, którego, wbrew pewnym pozorom, wcale mu nie brakuje. Wie, kiedy sobie odpuścić, choć zdarza mu się bywać nieco zbyt brawurowym i śmiałym, stara się jednak nie przeceniać swoich możliwości i uważać na to, co robi.\nNie jest do końca ponury i wiecznie poważny, choć jego poczucie humoru bywa... specyficzne. Miejscami wręcz nieco makabryczne, często opierające się na drwieniu czy wyśmiewaniu pewnych rzeczy. Ogólnie typowy, czarny humor. Gabriel, co ciekawe, ma też całkiem spory dystans do siebie i nie denerwuje się o pierwszą lepszą zgryźliwą uwagę - przynajmniej zazwyczaj, bo na pewno pomiatać sobą nie da i się odgryzie, już niekoniecznie zawsze tylko słownie!\nNa pewno jest mściwy i pamiętliwy. Gdy ktoś zajdzie mu za skórę, potrafi bardzo długo szukać swojej własnej "sprawiedliwości" i nie ma specjalnych oporów przed wymierzeniem nawet najbrutalniejszej z kar. Nie zapomina łatwo i całymi latami może nosić w sobie urazę. Zdradę uważa za największą zbrodnię, nie toleruje sytuacji, gdy ktoś próbuje go oszukać, traktuje to jako osobistą obelgę wymierzoną w jego kierunku. Jest też wytrwały w swoich działaniach i rzadko kiedy ulega jakimkolwiek negocjacjom, nie lubi zmieniać warunków.\nWarto też wspomnieć, że jest świetnym aktorem. Potrafi zagrać praktycznie każdą rolę, jaką sobie wyobrazi, zmieniać swoją tożsamość, historię i zachowanie tak łatwo, jakby miał to zapisane w genach. Dlatego też ciężko domyślić się, kiedy kłamie, a kiedy mówi prawdę. Gdy łże, nawet nie drgnie mu powieka.\nŁatwo dostosowuje się do nowych sytuacji i otoczenia, a w każdym razie stara się nie pokazywać po siebie, że coś mu nie odpowiada lub przeszkadza. Nie marudzi też głośno zbyt wiele, wiedząc doskonale, że mało kogo obchodzi cudze kręcenie nosem. Jest surowy i wymagający, szczególnie w stosunku do siebie. Bierze do siebie krytykę i rady, ale tylko, gdy udziela mu ich ktoś lepszy od niego samego, przynajmniej w jego osobistym odczuciu. Niestety, mimo to czasami bywa zbyt samowolny i nie zawsze stosuje się już nie tyle do rad, co do poleceń; właśnie między innymi dlatego woli pracować sam. Lubi być szefem dla samego siebie. Jest też perfekcjonistą, więc dla niego wszystko musi być niemal idealne i na swoim miejscu, nawet, jeśli dopracowanie tego miałoby pochłonąć więcej czasu. Nie lubi naprawiać czegokolwiek - woli, by było to niezawodne jak najdłużej.\nMa dość skrzywiony kręgosłup moralny i sumienie, co, biorąc pod uwagę jego "zawód", nie powinno nikogo dziwić. Nie ma w sobie zbyt wiele współczucia, trzyma się jednak pewnych zasad, które ustalił samemu sobie, i są takie rzeczy, których nie zrobiłby za żadne pieniądze. Nie jest do końca zepsuty i zły do szpiku kości, zdarza mu się zrobić coś dobrego w imię "wyższej sprawy". Z reguły jednak egoistycznie patrzy tylko na to, co on z tego będzie miał, z bezinteresownością nie mając wiele wspólnego; zwraca uwagi głównie na korzyści dla siebie i nie jest specjalnie skory do pomocy wyłącznie z "dobrego serca". Nie lubi bez potrzeby robić sobie kłopotów - przejaw zwykłej ostrożności.\nAkta Biograficzne: Gabriel urodził się w jednej z dzielnic Los Angeles, w niezbyt bogatej rodzinie. Jego matka była pielęgniarką, ojciec, hiszpański imigrant i emerytowany żołnierz prowadził własny warsztat samochodowy. To głównie on wychowywał syna, w sposób surowy, niemal wojskowy, ale dzieciństwo Gabriela było stosunkowo udane - bez wielkich tragedii, choć zdarzały się wzloty i upadki. Pewnie wspominałby je całkiem miło, gdyby to robił.\nKiedy miał 19 lat jego rodzice zginęli w pożarze, z którego sam Gabriel uratował się chyba tylko cudem - płomienie zostawiły na jego ciele rozległe poparzenia, ale poza tym wyszedł z incydentu bez większego szwanku. Przyczyną pożaru był zwyczajny wypadek, wadliwa instalacja, przepalone przewody, które tamtej nocy doprowadziły do największej tragedii w dotychczasowym życiu Gabriela. Otrząsnął się zaskakująco szybko, nie mając zresztą wielkiego wyboru. Choć przez wiele lat swoją przyszłość wiązał z mechaniką, ostatecznie zapisał się do wojska, idąc w ślady ojca - być może w pewnej części podjął tę decyzję właśnie na wzgląd na pamięć o nim.\nPoświęcił się służbie wojskowej całkowicie, odnajdując w tym zajęciu jakiś dziwny spokój. Szybko piął się w hierarchii, wykazując się naturalnym talentem i pokazując swoje zaangażowanie - jak na swój wiek zajmował wysokie stanowisko. W końcu jednak zaczął sprawiać problemy, wdawać się w bójki, aż ostatecznie został zwolniony dyscyplinarnie. Nie bardzo miał gdzie się podziać i nie wiedział, co ze sobą zrobić, więc zaczął kraść. Wkręcił się w życie przestępcze Los Angeles i wkrótce zainteresowała się nim policja... oraz TARCZA, pomna zarówno na jego obiecującą karierę wojskową jak i nieco mniej obiecującą kartotekę. Złożono mu propozycję nie do odrzucenia - całkiem nowy start, odcięcie się od przeszłości w zamian za zasilenie szeregów organizacji, a Gabriel... zgodził się.\nSzybko przeszedł szkolenie w TARCZY. Tam też poznał, na przekór logice, dwie kobiety, które wkrótce stały się najważniejszymi osobami w jego życiu - jedna z nich była dla niego jak siostra, drugiej z nich oddał serce. Paradoksalnie to właśnie w takim miejscu jego życie znów zaczęło wychodzić na prostą i nabierać konkretnego kształtu. Gabriel długo miał wrażenie, że w końcu znalazł miejsce, na którym powinien się znajdować.\nWysłano go, razem z jego wówczas narzeczoną, na misję. To nie miało być nic trudnego, proste zadanie w sam raz dla dwóch osób, w które nie trzeba było angażować większej ilości sił. Ale TARCZA... pomyliła się, źle wyliczyła ich szanse i wysłała ich w sam środek piekła. Wszystko poszło potwornie nie tak - zasadzka, walka, wybuch. Nim TARCZA zdążyła wrócić, kobieta była już martwa a Gabriel bliski śmierci. Zabrano go z miejsca tragedii i próbowano mu pomóc, ale kiedy zwykłe środki nie pomogły, zdecydowano się na wykorzystanie bardziej... eksperymentalnych sposobów. TARCZA, jakkolwiek podobno nie działająca w słusznej sprawie, nie bała się brudnych metod, a skoro nadarzyła się ku temu okazja, postanowiono ją wykorzystać. Serum, które podano wówczas Gabrielowi, miało zmusić jego komórki do zregenerowania się w przyspieszonym tempie - i tak się stało, zregenerowały się, szybciej, niż można by przypuszczać. Za szybko. Gabriel był zbyt poważnie ranny, w zasadzie martwy, za blisko śmierci, i coś poszło nie tak. Komórki nie tylko się zregenerowały, ale i zmutowały: jednak w pierwszej fazie organizm Ramireza "odpłynął". Stwierdzono zgon. Zamknięto sprawę, śmierć wśród agentów nie była rzadkością.\nProblem w tym, że Gabriel wcale nie umarł. Ocknął się niedługo potem jako odmieniony człowiek, choć... nie był nim już do końca. Zmutował cały jego organizm. Gabriel zyskał nowe moce, choć kosztem ogromnego bólu i przytłaczającego uczucia zawieszenia gdzieś między życiem i śmiercią. Był przerażony, rozgoryczony, wściekły, wszystko z osobna i wszystko naraz - uciekł, półświadomie korzystając ze swoich mocy. Miesiącami ukrywał się przed światem, śpiąc gdzie popadnie, kradnąc, a wraz z upływem czasu coraz bardziej narastała w nim wściekłość, a wraz z nią - pragnienie zemsty. Dość rzec, że wypadek wpłynął na niego nie tylko fizycznie, ale, przede wszystkim, psychicznie - Gabriel poprzysiągł sobie, że zamorduje wszystkich, którzy są odpowiedzialni za jego osobistą tragedię. Podjął zupełnie nową drogę, stał się najemnikiem, wyzbył się skrupułów: gotów pozbyć się niemal każdego za odpowiednią cenę zaczął stopniowo coraz głębiej grzęznąć we własnej żądzy zemsty, z każdym morderstwem bardziej zatracając się w szaleństwie. Pozostaje się zastanowić jak daleko go ta droga zaprowadzi.\nSiła: 3/3/7 /do 600 kg\nZdolności Bojowe: 5/5/5\nPunkty Reputacji i Sława: -20, unikany\n• Dwie, specjalnie zmodyfikowane i dostosowane do jego "upodobań" strzelby; każda z magazynkiem po 6 pocisków. To właśnie je najczęściej wykorzystuje na misjach: najlepiej sprawdzają się na krótkim dystansie. Mają spory rozrzut, więc nie wymagają specjalnego celowania, co jest bardzo praktyczne przy szybkiej walce. W dodatku w bliskiej odległości od celu zadają poważne obrażenia. Im dalej, tym ich skuteczność jest mniejsza.\n• Karabin snajperski, wykorzystywany już rzadziej, głównie wtedy gdy Gabrielowi zależy na całkowitej anonimowości i nie angażowaniu się w bezpośrednie starcie. Zwykle woli jednak działanie na bliższy dystans, gdzie może wykorzystać swoje moce.\n• Cała kolekcja broni różnego rodzaju, od pistoletów począwszy, na innych karabinach skończywszy. Trochę by się tego znalazło; lubi być przygotowany na wszystko.\n•Noże do rzucania.\nDostosowuje broń zależnie od tego, co akurat ma do zrobienia (to jest, zasadniczo, komu ma pomóc kopnąć w kalendarz, w jakich okolicznościach, czego od niego wymaga misja, jak wygląda otoczenie, okoliczności), najczęściej jednak korzysta ze strzelb, które są dość... uniwersalne. Oczywiście, posiada całą gamę amunicji - włącznie ze srebrną na wampiry i inne maszkary, czy zapalającą.\nPancerz: Wspomniany w fizjonomii strój; niewielka przeszkoda dla kul, ale ratuje przed częścią obrażeń, jakie mógłby otrzymać.\nPlecak/Ekwipunek Podręczny: Zazwyczaj broń (czy ja naprawdę muszę odpowiadać na takie pytania?!), zawsze ma przy sobie przynajmniej nóż i pistolet, profilaktycznie. Oprócz tego zapalniczka, papierosy i scyzoryk, dokumenty (nierzadko fałszywe), klucze, telefon.\nPrzechowalnia: Głównie broń wszelkiego rodzaju, ciężko spodziewać się czegokolwiek innego (prócz standardowego wyposażenia niezbędnego do przeżycia). W aktualnej kryjówce ma też kolekcję fałszywych dokumentów i kilka kart kredytowych do różnych kont bankowych.\nLokum: Stosunkowo często zmienia, bo ostrożności nigdy za wiele. Aktualnie mieszkanie na obrzeżach Nowego Jorku.\nŚrodek Transportu (jeśli dotyczy): Czasem się coś ukradnie... ale z reguły korzysta z motoru (Yamaha YZF R1).\nPieniądze: Zależy, ile za zlecenie wpadnie, bywa z tym bardzo różnie. Zazwyczaj trzyma się na całkiem niezłym poziomie i nie ma problemu z funduszami, więc może śmigać i kupować taką broń, jakiej akurat potrzebuje. W dodatku zawsze ma jakieś oszczędności, czy to na różnych kontach, czy bezpośrednio pod ręką.\n• Cień; Gabriel potrafi, całkiem dosłownie, zniknąć w cieniu, samemu się w niego zmieniając. Potrafi się wówczas swobodnie poruszać, z prędkością większą niż normalnie (do 60 km/h) i nie można go zranić; sam jednak nie jest w stanie atakować ani odzywać się. Może dowolnie zmieniać postać między cieniem a materialnym ciałem, jednak zbyt długie przebywanie w tej pierwszej (dłuższe niż kilka minut naraz) może poskutkować przykrymi efektami ubocznymi, jak przyspieszoną akcją serca, bólami głowy czy nudnościami.\nKontrola Mocy: 4/5/5\nZasięg Mocy: ---\n• Dym; kolejna metoda dematerializacji, w tym wypadku dym, a raczej coś co go przypomina. W tej formie również może się swobodnie poruszać i posiada takie same ograniczenia, ale łatwiej go zauważyć (ciemna chmura poruszająca się dość szybko wygląda jednak nieco podejrzanie); ponadto w jego najbliższym otoczeniu zaczyna szwankować elektronika. Często gasną światła, silniki, resetują się układy sterowania, występują skoki napięcia w przypadku znajdowania się blisko źródła zasilania itp.\n>W obu przypadkach dematerializuje się wraz ze wszystkim, co ma na sobie, trzyma w ręku, kieszeni itp. i do materialnej postaci wraca w takim samym stanie. Nie działa tylko w przypadku innych jednostek organicznych, nie może więc "zdematerializować" wraz z sobą drugiej osoby.\n• Dotyk śmierci; oczywiście, nie w dosłownym sensie. W każdym razie dość ciekawą właściwościom w przypadku jest to, że w jego pobliżu stopniowo zaczynają więdnąć rośliny. Nie dzieje się to od razu, dopiero po dłuższym czasie (dlatego lepiej nie stawiać obok niego żadnych kwiatków), a kiedy się oddali, z reguły po chwili uszkodzona flora wraca do poprzedniego stanu. Za to inaczej ma się sprawa w przypadku dotyku. Przez sam kontakt fizyczny może doprowadzić roślinę do trwałego, szybkiego wyschnięcia, podobnie jak z tkankami ludzkimi; w tym przypadku jest to już jednak trudniejsze i zazwyczaj działa skutecznie tylko, kiedy Gabriel znajduje się pod wpływem silnych emocji, szczególnie złości. Wtedy nawet nieświadomie przez dotyk może doprowadzić do miejscowego rozkładu tkanek.\nW ramach ciekawostki: w jego pobliżu następuje też znacznie szybszy, widoczny gołym okiem rozkład martwych ciał, czy to ludzkich, czy zwierzęcych. Ot, kolejna "zaleta" jego mocy, przez które wysysa z tychże ciał resztki energii, które pozwalają mu zregenerować siły.\nKontrola Mocy: 2/5/5\n• Analgezja; nie w dosłownym sensie choroby. Gabriel ma zwiększoną tolerancję na zmiany temperatury. Niemal nie odczuwa zimna czy ciepła, praktycznie cały czas zachowując tę samą temperaturę ciała; jego organizm jest na to odporniejszy i trudniej doprowadzić go do hipotermii, zamarznięcia czy udaru. Dodatkowo wewnętrzna temperatura ciała Reapera jest nieco mniejsza niż u przeciętnego człowieka.\n• Wytrwałość; jego organizm jest wytrzymalszy, dzięki czemu Reaper może przetrwać bez jedzenia, wody czy snu nieco dłużej, niż przeciętny człowiek. Ma to jednak przykre konsekwencje - nie tylko staje się on, co oczywiste, osłabiony, ale też, im dłużej jest "odcięty" od którejkolwiek z tych rzeczy, zaczyna się nieco "rozmywać", dematerializować.\n• Zwiększona odporność; jego organizm działa na nieco innych zasadach. Jego tkanki bezustannie ulegają rozkładowi i zaraz błyskawicznie się regenerują, więc standardowe dawki usypiaczy czy trucizn nie są dla niego zagrożeniem. Dopiero podanie mu dawki kilkukrotnie większej niż przeciętna przyniosłoby skutek.\n• Odporność na telepatię; w fizycznej formie nie ma najmniejszych przeszkód, żeby wedrzeć mu się do głowy, ale kiedy jest w niematerialnej postaci nie jest to możliwe.\n• Znakomicie posługuje się niemal każdym rodzajem broni palnej (najlepiej czuje się ze strzelbami i karabinami snajperskimi) i kilkoma rodzajami broni miotanej. Lata doświadczenia pozwoliły mu oswoić się z jej używaniem. Oprócz wiedzy praktycznej, posiada też teoretyczną, więc zna także ograniczenia i możliwości broni, z którą ma do czynienia.\n• Potrafi sprawnie rozłożyć i poskładać broń, niektóre rodzaje nawet skonstruować z dostępnych części, jeśli zajdzie taka potrzeba. Wie też jak ją konserwować i ulepszać.\n• Bardzo dobrze radzi sobie z mechaniką, i to nie tylko w kwestii broni. Doświadczenie zdobyte w młodości przydaje się i teraz; potrafi naprawić całkiem sporą gamę sprzętu i niemal żadna usterka mu niestraszna, przynajmniej jeśli ma do czynienia z czymś, co poznał już wcześniej.\n• Nie jest zupełnie obcy z technologią i potrafi coś zdziałać w nieco bardziej zaawansowanych dziedzinach, choć nie jest jakimś wielkim ekspertem. Potrafiłby jednak obejść średnie zabezpieczenia, gdyby musiał.\n• Dobrze pływa.\n• Jest znakomicie przeszkolony, zarówno przez TARCZĘ jak i przez lata zbierania doświadczenia jako najemnik.\n• Zna się na sztuce parkouru, po raz kolejny dzięki latom treningu. Jest sprawny, zwinny i gibki, prawie żadna sztuka mu niestraszna. W dodatku dzięki odpowiedniemu wykorzystywaniu mocy, sztuka uciekania jest jeszcze bardziej skuteczna, i gdy Gabriel postanowi uciec - naprawdę ciężko go złapać.\n• Szybko się uczy (także na swoich błędach) i przyswaja wiedzę, co jest bardzo przydatne w jego przypadku. Nie jest geniuszem, ale ma przynajmniej dobrą pamięć.\n• Oprócz angielskiego płynnie mówi także po hiszpańsku, zna również francuski, choć ma tragiczny akcent. Rozumie też niemiecki i trochę rosyjskiego, choć komunikowanie się w tych językach jest już dla niego problemem.\n• Ma osobowość socjopatyczną, przynajmniej w pewnym stopniu.\n• Jest uzależniony od palenia (którego go, na szczęście, raczej nie zabije).\n• Jest introwertykiem.\n• Umie grać na gitarze, ale nie miał żadnej w rękach od lat.\n• Śpiewa też całkiem nieźle!\n• Ma pewne zasady; na przykład nigdy nie przyjmuje zleceń na zabicie dzieci (nie jest aż tak popieprzony). Co do kobiet, zdarza się. Nie zabija też podczas świąt Bożego Narodzenia (ma swoje powody).\n• ...o właśnie, lubi kobiety.\n• Szczególnie blondynki.\n• No w sumie blondyni też mogą być.\nOstatnio zmieniony przez Reaper dnia Sob Mar 31, 2018 5:06 pm, w całości zmieniany 22 razy\nTemat: Re: Call me "Edgelord" one more time... Nie Mar 19, 2017 2:00 pm


Dzień Latynoamerykański – 49 Liceum Ogólnokształcące\n49 Liceum Ogólnokształcące - Dzień Latynoamerykański\nPomysłodawczynią projektu była p. Katarzyna Kwiatkowska.\nPrzez kilka tygodni uczniowie pod jej kierunkiem zbierali i przetwarzali informacje na wybrane przez siebie tematy, dotyczące kultury krajów Ameryki Łacińskiej.\nNastępnie uczniowie klas drugich i trzecich w 3 lub 4-osobowych grupach przygotowywali prezentacje wybranego przez siebie kraju latynoamerykańskiego i aspektu jego kultury.\nPani Katarzyna Kwiatkowska, jako absolwentka studiów latynoamerykańskich, czuwała nad merytoryczną zawartością projektów oraz nad stroną językową, z uwagi na to, że prezentacje odbywały się w języku angielskim.\nNiestety, ze względu na małą liczbę klas, które uczą się języka hiszpańskiego w naszej szkole, to właśnie angielski był językiem prezentacji, tak, aby wszyscy uczniowie mogli wziąć udział w wydarzeniach tego dnia.\nPrzez kilka godzin lekcyjnych mieliśmy okazję zapoznać się z: kulturą Meksyku i jego tradycjami kulinarnymi -osoby prezentujące przygotowały typowo meksykańskie przekąski, którymi częstowały zgromadzonych gości, a ich koledzy opowiadali w tym czasie o unikalnych zwyczajach tego kraju (przygotowano m.in. ołtarzyk na wzór tych, które Meksykanie przygotowują na Święto Zmarłych). Potem obejrzeliśmy jeszcze żywiołowe wystąpienia prezentujące tradycje karnawału w Brazylii oraz przedstawiające muzykę tego kraju. Przybliżono nam kulturę Panamy (kraju o strategicznym położeniu ze względu na znajdujący się na jego terytorium Kanał Panamski), Ekwadoru, Wenezueli. Mieliśmy okazję wysłuchać o znaczeniu działalności Pablo Escobara w Kolumbii oraz o sławnych sportowcach argentyńskich.\nŚwiętowanie „Dnia Latynoamerykańskiego” zakończył pokaz, a następnie nauka tańców latynoamerykańskich dla chętnych spośród publiczności przeprowadzona przez Nadię z klasy 3A.\nDzięki pomysłowi pani Kwiatkowskiej uczniowie naszej szkoły mieli możliwość poznania kultury świata latynoamerykańskiego, co, być może, zaowocuje w przyszłości chęcią pogłębiania wiedzy o tym obszarze naszego globu.


Sopocki Rajd - Audiobook mp3 , eBook | Księgarnia Gandalf.com.pl\nSopocki Rajd - Audiobook mp3 - opis produktu:\nW `Sopockim rajdzie` przedstawia całe dramatyczne zdarzenie w formie powieści, starając się zrozumieć motywację sprawcy, a także pokazać, jak bardzo spotkanie z szaleńcem zmieniło życie jego i wielu innych osób.\neBook mp3 Sopocki Rajd - Audiobook mp3 pochodzi z wydawnictwa SAGA Egmont. Autorem książki jest Adam Ubertowski. Należy do gatunków: literatura faktu i reportaż.\n-4% Sopocki Rajd - Audiobook mp3 audiobook mp3 do pobrania


Blaupunkt SL02 - Debiut i Rozczarowanie | VideoTesty.pl\nBlaupunkt... co dokładnie mówi nam nazwa tej firmy? Osobiście kojarzę ją z tanim i stosunkowo przeciętnym urządzeniem z kategorii RTV i AGD. Na naszym jakże wypchanym chińskimi urządzeniami rynkiem urządzeń mobilnych, z pewnością brakowało kolejnego budżetowca. Ironia? Niewykluczone. Albowiem, teraz naszym oczom ukazuje się debiutancki (w sensie na naszym rynku) smartfon, Blaupunkt SL02!\nCóż, same nazewnictwo sugeruje nam, iż mamy do czynienia z czymś co najmniej osobliwym i... niezbyt oryginalnym? Wybaczcie to z lekka lekceważące podejście, ale spoglądając na to urządzenie i jego niezbyt zachwycającą specyfikację... można dostać małego wstrząsu. Nie wierzycie? Spójrzcie proszę na to:\nTak się zastanawiam, czy aby na pewno mamy rok 2018? Po przysłowiowym rzuceniu okiem ową speckę, można przysiąc, iż mamy jeszcze rok 2014. Ba! Ten smartfon to istny wehikuł czasu, którego najpewniej nie powstydziłby się sam Wells. Chyba nie powiecie mi, że słuchawka z ramkami wielkości boiska piłkarskiego, czterordzeniowym procesorem "firmy krzak", 1 GB RAM-u i 8 GB ROM-u jest czymś, co będzie akceptowalne w sferze budżetowców, roku pańskiego 2018?\nTak po prawdzie mówiąc, sądziłem, że już nic mnie nie zaskoczy. Szczerze, spodziewałbym się takiego "bubla" od jakiejś azjatyckiej firmy, która dopiero co zaczęła raczkować w świecie mobilnych urządzeń. Kto mógł spodziewać się takiego rodzynka od niemieckiego producenta, którego korzenie zapuszczane są od 1923 roku? Jestem bardziej niż rozczarowany, gdyż sądziłem, że to domeną Biedronek są takie "rodzynki" dla wyjątkowo niewymagających użytkowników. Osobiście, nie wróżę świetlanej przyszłości dla tego modelu i firmy Blaupunkt... przynajmniej w kwestii smartfonów. Jak jest z Waszym zdaniem? Sekcja komentarzy jest do Waszej dyspozycji!


Salon kosmetyczny Business Beauty - Warszawa - zabiegi kosmetyczne. - Katalog Znajdź Klienta\nFotografia ślubna skierniewice fotograf ślubny łowicz fotograf sochaczew fotrograf żyrardów\nSzczegóły strony https://www.businessbeauty.pl:\nSłowa kluczowe: kosmetyczka kabaty, zabiegi kosmetyczne ursynów, kosmetyczka ursynów, salon kosmetyczny warszawa, usługi kosmetyczne warszawa, zabiegi kosmetyczne kabaty, kosmetyczka warszawa, studio kosmetyczne warszawa, usługi kosmetyczne ursynów\nDrogeria internetowa Magcosmet.pl »\nW dzisiejszych czasach młoda twarz bez zmarszczek, zadbane paznokcie są wizytówką zarówno kobiet i mężczyzn. Uzyskanie zadowalających efektów uzależnione jest w głównej mierze od stosowanych kosmetyków. Wiadome jest, że każdy z nas ma inne upodobania co do zapachu kosmetyku, jego konsystencji i aplikacji, różne są też nasze oczekiwania wobec danego produktu. Dlatego bardzo istotną rzeczą jest, by nauczyć się słuchać własnej skóry i nie popadać w rutynę. Zwróćmy uwagę na to, że inne potrzeby ma skóra latem, inne zimą, inne w pomieszczeniach klimatyzowanych i starajmy się dobierać preparaty odpowiednio do danych czynników. By pomóc Państwu w doborze adekwatnych preparatów i ustalić najlepszy program pielęgnacyjny stworzyliśmy dział konsultacje kosmetologa. Za pomocą livechat możecie Państwo zadać pytanie ekspertowi i uzyskać porady na temat pielęgnacji skóry. Zapraszamy do drogerii online, w której znajdziecie Państwo szeroki asortyment preparatów najwyższej jakości umożliwiający kompleksową pielęgnację ciała, twarzy i włosów. Nasz asortyment stanowią kosmetyki naturalne pozbawione substancji o działaniu drażniącym i szkodliwym, tworzone na bazie składników z upraw organicznych. Drugą szeroką grupę preparatów tworzą kosmetyki profesjonalne, znane z gabinetów kosmetycznych i fryzjerskich, o wysokim stężeniu składników aktywnych, przynoszące szybkie rezultaty z ich stosowania. Zapraszamy również do leksykonu problemów kosmetycznych, w którym zawarte są informacje na temat przyczyn i pielęgnacji takich defektów jak trądzik, cera naczynkowa, plamy wątrobowe oraz wiele innych. W sklepie oferujemy Państwu bony podarunkowe, liczne promocje, ofertę sezonową, produkt tygodnia. Duży wybór znanych producentów daje Państwu szansę na znalezienie marki idealnej dla siebie.\nGabinet Kosmetyczny BELLA Warszawa, Łomianki, Żoliborz »\nJeżeli poszukujesz gabinetu medycyny estetycznej w okolicach Rybnika to zapraszamy na naszą stronę, na której można zapoznać się z wykonywanymi przez nas zabiegami. Do najczęściej wykonywanych zabiegów możemy zaliczyć: peelingi, depilację laserową, zabiegi odmładzające, powiększanie i modelowanie ust. Wszystkie zabiegi wykonuje lekarz, dzięki czemu masz pewność, że nie wystąpią komplikacje a efekt będzie się utrzymywać bardzo długo. Zapraszamy!\nLedor fashion butikowa odzież damska, duże rozmiary, sukienki na wesele, sukienki wełniane »\nSzukasz pięknej sukienki w niepowtarzalnym wzorze i z bardzo dobrych jakościowo tkanin? To, dobrze znalazłaś, bowiem w Ledor Fashion dbamy o to, byś czuła się w naszej odzieży komfortowo i pięknie. Nasze tkaniny pochodzą z Włoch, Hiszpanii i Francji, a nasze wzornictwo jest nieustannym podążaniem za trendami mody. Skupiamy się na różnych typach sylwetek, mamy szeroką rozmiarówkę i rozmaite fasony.


"JAK BYĆ PRAWDZIWYM SUPERBOHATEREM. O SŁUSZNYCH WYBORACH I DOBRYCH UCZYNACH", Seria: Pomocne Elfy, Wyd. Promic\nPo raz siódmy witamy pomocne Elfy w naszym domu! Jakże miłe to spotkanie! Najnowsza część pt.: "Jak być prawdziwym superbohaterem. O słusznych wyborach i dobrych uczynkach", to opowieść o tym, jak być superbohaterem we współczesnym świecie. Ale nie chodzi tu wcale o takiego, który kojarzy nam się z bohaterami w pelerynach ze znanych bajek czy komiksów - o nie! Tutaj Elfiki pokażą nam nowe znaczenie tego słowa. Kim jest superohater? Jakimi cnotami się odznacza? Najnowsza część serii "Pomocne Elfy" od Wyd. Promic odpowie na te i inne pytania...\nPiękna i wyjątowa książeczka, która pokazuje dziecku wartościowe postawy, mądre wybory oraz dobre cechy charakteru, które warto w sobie pielęgnować. Uczy, jak je rozpoznawać i jak posługiwać się nimi w codziennym życiu, jak poprzez nie stawać się dobrym człowiekiem dla siebie i innych ludzi. Naprawdę warto zajrzeć do tej książeczki.\nSeria "Pomocne Elfy", to zbiór książeczek, które wnoszą wiele dobrego. Myślę, że pomogą w wychowaniu naszych dzieci. Zwracają uwagę na rzeczy ważne, tj. wzajemna pomoc, poczucie własnej wartości, jak radzić sobie w codziennych sytuacjach, itp. Każda z książek porusza odrębny temat, wytłumaczony w prosty i zrozumiały sposób, w oparciu o przykłady, które dobrze znamy.\nKSIĄŻKI DLA DZIECI LEKTURY NA WAKACJE Literatura Religijna\nMaria Kasperczak (mamopoczytajsobie) 24 sierpnia 2018 17:52\nLubię takie wartościowe książeczki dla.dzieci\nZwykła Matka 25 sierpnia 2018 08:30\nUwielbiam takie mądre treści okraszone pięknymi ilustracjami, idealne dla dziecka w każdym wieku!\nMamusiowy Świat 25 sierpnia 2018 08:49\nBardzo fajna książeczka. Dziecko może wynieść z niej dużo mądrości więc warto kupić:)\njdzhgfdhgfd 25 sierpnia 2018 12:17\nAaaa kolejna świetna propozycja. Nie mogę się doczekać, aż córka zacznie rozumieć takie rzeczy. Póki co książki kupuję cały czas i odkładam, żeby były na później;))\nAtrakcyjne wakacje z dzieckiem 25 sierpnia 2018 12:19\nTakie książki są najlepsze dla dzieci


Dofinansowanie na ratunek dla zamku pozyskane! | e-Sochaczew.pl - Stowarzyszenie "Nasz Zamek"\nbogumi³ czubacki sochaczew historia zamku w sochaczewie wykopaliska w sochaczewie\nZ niek³aman± przyjemno¶ci± pragniemy zakomunikowaæ, ¿e ruiny zamku w Sochaczewie zostan± uratowane! 16 sierpnia bie¿±cego roku decyzj± w³adz Województwa Mazowieckiego zaakceptowany zosta³ z³o¿ony w 2009 r. przez Urz±d Miasta, a bêd±cy od 2010 r. na li¶cie rezerwowej projekt unijny na ³±czn± kwotê 5 mln 145 tysiêcy 508 z³otych, maj±cy na celu dofinansowanie konserwacji ruin zamku oraz zabezpieczenia skarp wzgórza zamkowego. Tym sposobem kilkuletnia wspó³praca Urzêdu Miasta, Stowarzyszenia „Nasz Zamek”, radnego sejmiku wojewódzkiego Adama Orliñskiego oraz ¶rodowisk naukowych przynios³a wymierne efekty, które pozwol± uratowaæ najcenniejszy sochaczewski zabytek. Tym samym podstawowy cel statutowy naszego Stowarzyszenia zostanie zrealizowany.\nZe wzglêdu na wagê i donios³o¶æ decyzji warto w kilku s³owach przypomnieæ kulisy powstania wniosku oraz drogi jak± musia³ przej¶æ do szczê¶liwego fina³u.\n- pocz±tek dzia³añ nieformalnej grupy sochaczewian z badaczem zamku £ukaszem Popowskim na czele, maj±cych na celu poprawê sytuacji zapomnianej warowni sochaczewskiej;\n- zainicjowanie przez w/w grupê rozmów z kastellologiem prof. Leszkiem Kajzerem nt. badañ archeologicznych na wzgórzu zamkowym;\n- negocjacje z burmistrzem Bogumi³em Czubackim w celu organizacji badañ.\n- Urz±d Miasta zleca dr Krzysztofowi Kamiñskiemu wykonanie ekspertyz dotycz±cych statyki wzgórza zamkowego oraz stanu murów warowni;\n- I sezon badañ archeologicznych na wzgórzu zamkowym – ekipa Uniwersytetu £ódzkiego: L. Kajzer, A. Andrzejewski, T. Olszacki;\n- Urz±d Miasta finansuje pierwsze od miêdzywojnia ratownicze zabezpieczenie murów warowni - cz³onkowie nieformalnej grupy sochaczewian pomagaj±, gromadz±c pozyskiwane w trakcie wykopalisk zabytkowe destrukty ceglane;\n- Urz±d Miasta we wspó³pracy z Kierownikiem P³ockiej Delegatury Wojewódzkiego Urzêdu Ochrony Zabytków Ew± Jaszczak organizuje konferencjê naukow± dotycz±c± przysz³o¶ci ruin zamku.\n- nieformalna grupa sochaczewian rejestruje Stowarzyszenie na Rzecz Historycznej Odbudowy Zamku w Sochaczewie „Nasz Zamek”;\n- II sezon badañ archeologicznych na wzgórzu zamkowym – ekipa Uniwersytetu £ódzkiego: L. Kajzer, A. Andrzejewski, T. Olszacki.\n- W³adze Sochaczewa, dr Cezary G³uszek oraz Wydzia³ Architektury Politechniki Warszawskiej organizuj± studencki konkurs na zagospodarowanie sochaczewskiego wzgórza zamkowego.\n- Stowarzyszenie „Nasz Zamek” tworzy na podstawie istniej±cej dokumentacji, cyfrowe rekonstrukcje zamku w fazie siedemnastowiecznej;\n- wyst±pienie cz³onków Stowarzyszenia „Nasz Zamek” na Sesji Rady Miasta – prezentacja wykonanych wizualizacji;\n- firma Ove Arup & Partners International Limited wykonuje na zlecenie Urzêdu Miasta projekt: Zabezpieczenia i umocnienia wzgórza oraz murów zamkowych;\n- pracownicy Wydzia³u Rozwoju Miasta (Urszula Cielniak, Urszula Orliñska i Anna Smoliñska), sk³adaj± wniosek o dofinasowanie dzia³añ ratowniczych dla zamku ze ¶rodków unijnych;\n- aplikacja z racji zbyt ma³ej ilo¶ci zdobytych punktów nie przechodzi weryfikacji komisji konkursowej.\n- Urz±d Miasta wystosowuje dwukrotny protest, dziêki czemu wniosek zostaje przywrócony na listê rezerwow±;\n- negocjacje Stowarzyszenia „Nasz Zamek z burmistrzem Piotrem Osieckim w celu kontynuacji i dokoñczenia przerwanych badañ archeologicznych na wzgórzu zamkowym;\n- III sezon badañ archeologicznych na wzgórzu zamkowym – ekipa Castrum et Terra: T. Olszacki;\n- podjêcie wspó³pracy z radnym Sejmiku Województwa Mazowieckiego Miros³awem Adamem Orliñskim – wspólny lobbing u dyrektora Mazowieckiej Jednostki Wdra¿ania Programów Unijnych.\n- IV sezon badañ archeologicznych na wzgórzu zamkowym – ekipa Pracowni Archeologicznej „Trecento”: T. Olszacki;\n- przes±dzaj±cy o dofinansowaniu lobbing Miros³awa Adama Orliñskiego oraz przedstawicieli Stowarzyszenia „Nasz Zamek” u Marsza³ka Województwa Adama Struzika;\n- 16 sierpnia – podjêcie historycznej decyzji o przyznaniu unijnego dofinansowania, daj±cego nadziejê na ratunek dla pozosta³o¶ci sochaczewskiego zamku.\nO postêpach prac przy realizacji inwestycji bêdziemy informowaæ na bie¿±co.\nProjekt pod nazw± Zagospodarowanie nadbrze¿a Bzury wraz z zabytkowymi ruinami Zamku Ksi±¿±t Mazowieckich oraz Parkiem Podzamcze w Sochaczewie - etap I - Zabezpieczenie i umocnienie Wzgórza Zamkowego decyzj± Zarz±du Województwa Mazowieckiego objêty zosta³ dofinansowaniem w wysoko¶ci 4.373.682 z³ ze ¶rodków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Warto¶æ ca³ego projektu to 5.145.508 z³. Na tê kwotê sk³ada siê dotacja unijna pokrywaj±ca 85 proc. kosztów kwalifikowanych (4.373.682 z³) i 15 proc. wk³ad miasta (771.826 z³).


Organizacja Monarchistów Polskich » Kraków: „Pokłon Trzech Króli” przez tydzień za darmo w Muzeum Narodowym\nJesteś tutaj: Ogłoszenia i aktualności » Konferencje i prelekcje » Kraków: „Pokłon Trzech Króli” przez tydzień za darmo w Muzeum Narodowym\n„Pokłon Trzech Króli” przez tydzień za darmo\n10 lutego zapraszamy na pierwszą w 2017 roku wystawę w Muzeum Narodowym w Krakowie: Skarby baroku. Między Bratysławą a Krakowem. Jej zapowiedzią będzie pokaz obrazów Franciszka Krzysztofa Jannecka (1703-1761) Pokłon Trzech Króli oraz Pokłon pasterzy. Można je bezpłatnie oglądać od 4 do 15 stycznia w holu Gmachu Głównego. Ich autor uznawany jest za jednego z najlepszych malarzy austriackiego baroku: trudnił się malarstwem gabinetowym, tworzył portrety, pejzaże i miniaturowe sceny rodzajowe inspirowane sztuką francuską, ale obrazy o tematyce religijnej są rzadkością w jego dorobku. Tym ciekawszy wydaje się dyptyk Pokłon Trzech Króli i Pokłon pasterzy. Obrazy zostały wykonane na niewielkich deskach w świetlistych, jasnych kolorach, charakterystycznych dla malarstwa rokokowego, lekkimi płynnymi pociągnięciami pędzla z równoczesną dbałością o wykonanie detali, o lśniącej, gładkiej powierzchni. Na Pokłonie Trzech Króli przez wejście do groty, gdzie przebywa Święta Rodzina, wlewa się jasne, nadnaturalne światło. Święta Rodzina umieszczona została pod skałami po prawej stronie, a trzej mędrcy ze Wschodu zbliżają się z lewej, sylwetka jednego z nich rysuje się na tle wejścia do groty. Na drugim z obrazów do tej samej groty wchodzą pasterze, którzy mają pokłonić się nowo narodzonemu Dzieciątku.\nNa wystawie Barok między Bratysławą a Krakowem Muzeum chce pokazać, jak ten niezwykły, pełen przepychu i erotyzmu, ale również mistyki i dewocji kierunek w sztuce rozwijał się w naszym regionie Europy. Dzięki współpracy Muzeum Narodowego w Krakowie ze Słowacką Galerią Narodową po raz pierwszy w Polsce zagoszczą bezcenne obrazy i rzeźby z bratysławskich zbiorów. Krakowską ekspozycję dopełnią zabytki z Węgier, Ukrainy i Polski – w sumie blisko 160 dzieł sztuki. Na wystawie zobaczymy znakomite prace artystów tworzących w naszym kręgu kulturowym, a w Polsce wciąż słabo znanych, jak Jan Kupecký, Jerzy Rafał Donner, August Querfurt czy autor słynnych, groteskowych portretów rzeźbiarskich Franciszek Xawery Messerschmidt. Nie zabraknie również barokowych osobliwości, jak portrety pośmiertne czy oddane z fotograficzną precyzją martwe natury.\nW Święto Trzech Króli otwarte będą następujące oddziały Muzeum: Pałac Biskupa Erazma Ciołka, Galeria Sztuki Polskiej XIX wieku w Sukiennicach, a także wystawy: Złoty wiek malarstwa węgierskiego (1836-1936), Sztuka Legionów Polskich, Rodin/Dunikowski. Kobieta w polu widzenia, Szuflada Szymborskiej.\ncykl: Konik muzealny (warsztaty dla dzieci w wieku od 4 do 7 lat z rodzicami)\nKamienica Szołayskich, wystawa Rodin/Dunikowski. Kobieta w polu widzenia, pl. Szczepański 9, godz. 11.00-14.00 (uczestnicy mogą dołączyć do godz. 13.00)\nprowadzenie: pp. Weronika Moskwa, Agnieszka Bajorska, wstęp: 15 zł od dziecka (dla opiekuna wstęp wolny)\nRavel – koncert fortepianowy pana Dominika Wani\ncykl: Portrety muzyczne\nPałac Biskupa Erazma Ciołka, ul. Kanonicza 17, godz. 12.00\nwstęp: 20 i 40 zł\nParyskie i marmaroskie doświadczenia modernistów węgierskich\nwykład towarzyszący wystawie Złoty wiek malarstwa węgierskiego\nGmach Główny, al. 3 Maja 1, godz. 18.00\nprowadzenie: p. dr Michał Burdziński, wstęp wolny\nDzwony Zygmunta i Schillera. O roli dzwonu w malarstwie i poezji\ncykl: Rozmowy o literaturze\nGaleria Sztuki Polskiej XIX wieku w Sukiennicach, Rynek Główny 3, godz. 10.15\nprowadzenie: p. Katarzyna Szczygieł, wstęp: 1 zł\nBank Polski – historia ilustrowana banknotem\ncykl: Numizmatyka, czyli co?\nMuzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego, ul. Józefa Piłsudskiego 12, godz. 18.00\nprowadzenie: p. Anda Jaworucka-Drath, wstęp wolny\nOprowadzanie dla osób z niepełnosprawnością intelektualną po Domu Jana Matejki\nDomu Jana Matejki, ul. Floriańska 41, godz. 11.00\nprowadzenie: p. Jagoda Gumińska-Oleksy, wstęp wolny\nZaklinanie burzy. O „Dzienniku” Gombrowicza\ncykl: Oblicza dziennika\nprowadzenie: p. dr hab. Łukasz Tischner, wstęp wolny


Kraków: Mniej lokali handlowych w przejściu pod rondem Czyżyńskim - Handel tradycyjny - Wiadomości\nKraków: Mniej lokali handlowych w przejściu pod rondem Czyżyńskim\nAutor: gazetakrakowska.pl 8 lutego 2016 10:56\nDopiero teraz urzędnicy zaczęli przekazywać najemcom lokale w przejściu podziemnym pod rondem Czyżyńskim, przebudowanym już w minionym roku. Z 26 lokali przed przebudową zostało tylko pięć - informuje gazetakrakowska.pl.\nUrzędnicy tłumaczą to tym, że tak zakładał projekt budowlany. Wcześniej planowali odtworzyć podobną liczbę sklepów do tej sprzed inwestycji, ale nie uzyskali na to pozwolenia budowlanego.\nlokale handlowe RSS handel RSS\nniewolnik 2016-02-08 12:10:02\nale market skutecznie zadziałał i zblokował\na Polscy niewolnicy znowu z rękami w 4 literach


Agencja reklamowa PROfuturo | Klienci sieciowi\nPosiadamy wieloletnie doświadczenie obsługując kompleksowo sieci handlowe. Doceniani jesteśmy za naszą solidną pracę, estetykę oraz terminowość m.in. przez takie firmy jak Doz, Apteka Prima czy RCU. Naszym Klientom dostarczamy całościowe rozwiązania reklamowe, zaczynając od projektu, aż po montaż na teranie całego kraju.\nRealizujemy zarówno pojedyncze obiekty handlowe, jak i akcje brandingowe/rebrandingowe.\nDzięki znajomości prac w galeriach handlowych, nasza praca ma bardzo wysoką normę obsługi.\nobrendowanych Aptek sieci Prima\nobrendowanych Aptek sieci DOZ\nobrendowanych punktów RCU\nobrendowanych drogerii Natura\nobrendowanych sklepów Fale Loki Koki\nobrendowanych punktów Fines


Jesień to pora, która doskonale nadaje się na rozmaite wędrówki. Nie jest już tak upalnie jak latem, a zarazem stale panuje stosunkowo wysoka temperatura. Ponadto krajobrazy jesienią są szczególnie malownicze, z uwagi na różnokolorowe opadające liście. W czasie jesieni także światło słońca ma charakterystyczną ciepłą barwę. W ten sposób także zdjęcia zrobione w okresie jesiennym bywają bardzo udane.\nOpublikowany przez Administrator w dniu 2019-10-17 08:43:34\nTagi: jesień, światło, góry, kurtka, plecak, wspinaczka\nFani zimowego szaleństwa na nartach zaczynają się niecierpliwić już w czasie, gdy dobiega końca marzec. Lada moment znikną resztki śniegu z gór, do jeżdżenia zostanie tylko kilka zjazdów z igielitem: jeden w Szczyrku, jeden w Poznaniu, jeden w Warszawie, trochę pozostałych gdzieś w górach... i tak, aby ponownie poczuć radość z śniegu, należało będzie cierpliwie czekać niemal cały rok.\nTagi: góry, komfort, noclegi, pensjonat, przełęcz\nWprawdzie okres letni już za pasem, a wciąż dużo osób nie zaplanowało tegorocznego urlopu. Część pracujących zostawia sobie wczasy na wrzesień. Ten piękny miesiąc staje się z upływem lat co raz bardziej słoneczny, dlatego taka sprawa już nikogo nie dziwi. Wykupując miejsca noclegowe właśnie na ten miesiąc, czyli po sezonie, możemy być pewni atrakcyjnych cen. A jeżeli duże koszty nas nie odstraszają, to jesteśmy w stanie jeszcze odnaleźć kuszące propozycje tego lata.\nCiekawą ofertę dla przyjezdnych posiadają apartamenty zakopane centrum\nMożemy zobaczyć jaką ofertę mają dla turystów apartamenty zakopane centrum\nGdy pojedziemy z malutkim potomstwem na urlop, chcemy posiadać pewność, że w każdej porze będziemy mogli przyszykować mu jakiś posiłek, lub własnoręcznie ugotować obiad. Dlatego pośród familii sporym zainteresowaniem radują się apartamenty zakopane centrum ma je odpowiednio wyposażone, a do tego będą w różnorakich rozmiarach, zatem świetnie nadają się na potrzeby rodzin z dziećmi.\nOpublikowany przez Administrator w dniu 2015-07-30 13:40:11\nTagi: góry, turysta, hotel\nJaka aktywność jest najdoskonalsza w wolnym czasie? Dla każdego na pewno coś odmiennego, jednak nie posiadamy wątpliwości, że nasze działanie w wolnym czasie stają się do siebie podobne. Nie wspominając o oryginalnych i być może nawet nowoczesnych idei na spędzenie takiego czasu, zdobywamy pewne sposoby, jak sobie ułożyć taki czas. Trzeba pomyśleć o nim jako o zainwestowaniu w nasze doskonałe samopoczucie, w coś dzięki czemu możemy być bardziej zmobilizowani i chętni do nowych wyzwań. Na taki tytuł z pewnością zasługuje aktywność fizyczna.\nOpublikowany przez Administrator w dniu 2015-06-12 15:09:39\nTagi: rower, góry, nordic walking, plecak, biegi\nGdzie należałoby pojechać na wczasy w Polsce - fascynujące i ciekawe miejsca\nMasa osób ochoczo podróżuje za granicę - Grecja, Rzym, Paryż - z pewnością te i sporo innych miejsc zachwyca ślicznymi zabytkami i fenomenalną fauną oraz florą. Niemniej Polska również jest pięknym krajem i ma faktycznie multum do zaoferowania.\nOpublikowany przez Administrator w dniu 2015-06-05 09:48:52\nJaką miejscowość dobrze jest wybrać na podróż integracyjną?\nOgrom historii znamy na temat wypadów integracyjnych. Dla jednych czyste szaleństwo a dla innych to parę dni wycięte z życia. Jednak, jeśli zależy nam na tym by wyjazd integracyjny naprawdę się udał powinniśmy postawić na jakieś wyjątkowe miejsce. Dlatego tak wielkim powodzeniem cieszą się imprezy integracyjne Bieszczady. W górach nie da się nudzić i co najważniejsze wszyscy znajdzie tam coś dla siebie. Jeżeli więc mamy zamiar zrobić imprezę integracyjną warto sprawdzić propozycje miejsc pośród bieszczadzkich hoteli itp.. Nieograniczony niczym innym jak tylko fantazją wyjeżdżających wybór stale poszerza się o kolejne, jeszcze bardziej ulepszone możliwości.\nOpublikowany przez Administrator w dniu 2014-12-23 07:29:50\nTagi: klimat, góry, górale, noclegi, Domki, podróż, powietrze, relaks\nWybierając się na króciutki weekendowy wyjazd lub na długie wczasy duża część turystów decyduje się na znane i sprawdzone miejsca. W zależności od preferencji i upodobań można się zdecydować na górskie wycieczki, żagle na mazurach albo plażowanie w jednej z nadmorskich miejscowości turystycznych. W każdym takim rejonie jest przynajmniej kilka miejscowości, które kuszą turystów sporą ilością rozrywek, i dzięki temu są tłumnie odwiedzane i w wakacyjne miesiące, i w czasie krótkich urlopów. Nie myślimy jednak o naszym kraju, który jest wyjątkowo ciekawy pod kątem turystyki. Polska to wyjątkowy kraj, w którym jest wszystko.\nOpublikowany przez Administrator w dniu 2014-12-08 06:10:12\nTagi: góry, plaża, pokój, cena\nFajne miejsca na Węgrzech i Słowacji\nGeneralizując atrakcje turystyczne w Polsce Wrocław – jako jedno z bardziej znaczących miast w kraju – powinno się wymienić już na samym początku. Jest to szczególnie istotne miasto aglomeracji wrocławskiej, czwarte pod względem liczby ludności w Polsce. Uogólniając zabytki jakie proponuje Wrocław atrakcje turystyczne wygrywają wśród innych miast. Dawniej w tej stolicy wojewódzkiej krzyżowały się znaczące drogi handlowe, a sam Wrocław należał do Ligi Hanzeatyckiej. Mimo to bez wątpliwości podróżowanie po Polsce ma do zaoferowania naprawdę wiele.\nOpublikowany przez Administrator w dniu 2014-12-06 06:18:05\nTagi: podróżowanie, co warto zwiedzić w Polsce, morze, Lato, góry, miasto, jezioro, Balaton, Podróżni, Budapeszt\nNowy Rok w zamorskich krajach – niedrogo i bezpiecznie.\nNie ma lektur, które nie są interesujące w jakimś wieku\nO czym należy pamiętać jeśli posiadać się będzie w swoim domu jakieś zwierzę.


Wiemy, kiedy skończy się godzina policyjna! - Głos Polski\nWiemy, kiedy skończy się godzina policyjna!\nWedług nieoficjalnych informacji pochodzących ze źródeł rządowych, władze Królestwa Niderlandów chcą od 21 kwietnia otworzyć ogródki piwne. To jednak nie wszystko. Władze do tego dnia chciałyby również znieść całkowicie godzinę policyjną. Czyżby więc do końca godziny policyjnej zostało nam niespełna dwa tygodnie?\nPomysł rządu pod ostrzałem\nWładze w Hadze chcą znieść godzinę policyjną do 21 kwietnia. To jednak niejako tylko wstępne założenia. Chociaż to politycy decydują o być albo nie być tych sankcji, tak ogromne znaczenie ma tutaj głos ekspertów, lekarzy epidemiologów tworzących Zespół Zarządzania Epidemią (OMT). To oni, chociaż nie podejmują wiążących decyzji, wydają rekomendacje, do których w znakomitej większości przypadków przychyla się rząd.\nMożna więc powiedzieć, iż rządowy pomysł znajdzie się pod ostrzałem z takich "armat", jak ilość nowych zakażeń, ilość przyjęć do szpitali, ilość zgonów, średni stan zdrowia pacjentów, wskaźnik reprodukcji wirusa itd. Obecnie nowe dane pokazują, iż liczba nowych zakażeń spada. Jest się z czego cieszyć. Niestety rośnie ilość osób, których stan zdrowia wymusza przyjęcie do szpitala. W grupie tej coraz więcej chorych wymaga również łóżka na oddziale intensywnej terapii.\nW efekcie już dziś wiadomo, że OMT będzie raczej przeciwne liberalizacji. Jej eksperci stwierdzili bowiem w czwartkowe popołudnie, że otwarcie ogródków piwnych spowoduje nawrót epidemii i kolejny wzrost zachorowań.\nSkąd wiadomo o ewentualnym końcu godziny policyjnej? Minister Sprawiedliwość i Bezpieczeństwa Ferd Grapperhaus rozmawiał we wtorek z Radą Bezpieczeństwa Holandii, czyli burmistrzami największych miast skupionych w organ niejako doradczo-wykonawczy, na który to scedowana jest część rządowych uprawnień. To właśnie na nim miała paść informacja, iż rząd pracuje nad „nowym planem otwarcia” Holandii.\nOwy plan, choć na chwilę obecną to tylko w sumie bardziej rozbudowany szkic, zakłada, iż do lata w pięciu lub sześciu etapach mają zostać zliberalizowane, a później zniesione obostrzenia koronowe. Wszystko po to, by zakończyć jedynie na obostrzeniach „zdroworozsądkowych” takich jak mycie rąk, zachowanie względnego dystansu społecznego czy pozostanie w domu, gdy dostrzeżemy u siebie niepokojące objawy.\nTym, co najbardziej obecnie rozpala emocje to na pewno zniesienie godziny policyjnej i otwarcie ogródków piwnych. Pozwoliłoby to bowiem wziąć głęboki wdech, rozluźnić trochę zmęczone już społeczeństwo. Te dwa punkty nie są jednak jedynymi, o których miała być mowa we wtorek. Zluzowane mają być również kwestie związane z możliwością wzajemnych odwiedzin. Pod koniec kwietnia będzie można (jeśli wszystko pójdzie dobrze) przyjmować dwa razy tyle gości co teraz (czyli dwóch dziennie 😉). Wznowione ma zostać także wychowanie fizyczne na świeżym powietrzu dla uczniów szkół średnich.\nGdy zaś mowa o szkołach średnich warto popatrzeć także w stronę uniwersytetów. Władze chcą, by studenci wrócili na wykłady. Początkowo testowo, po wykonaniu badań i zachowując odległość 1,5 metra, a później już normalnie.\nByć może więcej szczegółów na temat programu liberalizacji dowiemy się już w przyszły wtorek. Wtedy to Mark Rutte ma wraz z ministrem zdrowia przeprowadzić kolejną konferencję prasową, na której przedstawi plan działań władz w zakresie epidemii na najbliższe dni.


Sejm: Wszystkie kluby poparły przyjęcie ustawy „dystrybucyjnej” | Prawo\nSejm: Wszystkie kluby poparły przyjęcie ustawy „dystrybucyjnej”\nczwartek, 09 listopada 2017 09:53\n8 listopada w Sejmie odbyło się drugie czytanie rządowego projektu ustawy o dystrybucji ubezpieczeń. Posłowie nie zgłosili żadnych poprawek. Wszystkie kluby poselskie zapowiedziały poparcie regulacji.\nSprawozdanie z prac nad projektem przedstawił Jan Szewczak, wiceprzewodniczący Komisji Finansów Publicznych.\n- Te przepisy mają doprowadzić do tego, że od teraz już w naszym kraju będzie dobrze w zakresie ubezpieczeń. Wszystkie produkty ubezpieczeniowe będą dystrybuowane w sposób rzetelny, uczciwy, profesjonalny, bo oczywiście takie zapisy tutaj mamy – powiedział Szewczak. – Można powiedzieć, że jest tu pewien przekaz idący w takim kierunku, ażeby chronić klienta przed jakąś dwuznacznością, przed tymi wszystkimi rodzajami missellingu stosowanego w tego typu działaniach firm ubezpieczeniowych. Chyba jednak zdrowy rozsądek, przyzwoitość, uczciwość w działalności biznesowej i odpowiedni nadzór nad tego typu instytucjami gwarantują, że nie będziemy mieli do czynienia z taką aferą finansową, jak choćby w wypadku polisolokat – dodał.\nPoseł sprawozdawca przyznał, że zapewne podjęte zostaną próby wprowadzenia poprawek do projektu. – Pewnie będą jeszcze jakieś próby wprowadzenia poprawek. Wiemy, że Rzecznik Finansowy na wczorajszym posiedzeniu komisji przedstawiał pewne propozycje. Będziemy nad tym pracować – zapewnił. Jan Szewczak podkreślił, że praca w podkomisji i w komisji była dosyć zgodna „mimo różnic temperamentów i postaw politycznych, bo jest to taki dokument, można powiedzieć, technokratyczny”. – Zobaczymy oczywiście, jak on będzie funkcjonował w rzeczywistości w naszym kraju – podsumował.\nIwona Michałek występująca w imieniu PiS powiedziała: - Chcę powiedzieć krótko: ustawa ta ma bardzo mocno zabezpieczyć, zwiększyć poziom ochrony klientów zawierających umowy ubezpieczenia, dlatego też klub Prawo i Sprawiedliwość pozytywnie rekomenduje omawianą ustawę.\nReprezentująca PO Krystyna Skowrońska zapewniła, że jej klub poprze projekt w kształcie, „w jakim wyszedł z Komisji”, choć jej zdaniem są jeszcze pewne elementy, które na etapie prac senackich, zostaną poprawione. – Zależy nam, aby poza obowiązkiem informacyjnym na tym rynku istniał pewien ład w zakresie oferowanych cen produktów, ale również prowizji za określone produkty. Mówiliśmy to w kontekście zmieniających się cen na rynku ubezpieczeń komunikacyjnych. Zgłaszaliśmy propozycję dotyczącą tego, aby w zakresie wpisywania sobie określonych kosztów, które ponosi klient kupujący taki produkt, zważyć to i zmierzyć, aby na początku nie było wojny konkurencyjnej, czyli każdy sprzedaje tanio, a potem podwyższa cenę produktu, z czym, raz jeszcze zaznaczę, mieliśmy do czynienia w przypadku ubezpieczeń komunikacyjnych – powiedziała.\nMichał Jaros (Nowoczesna) i Genowefa Tokarska (PSL) w imieniu swoich klubów zadeklarowali poparcie dla projektu,. Podobnie postąpiła Małgorzata Zwieracan z koła Wolni i Solidarni.


Lotte Department Store Busan Main (Korea Południowa) - opinie\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Lotte Department Store Busan Main\nAtrakcje w pobliżu obiektu Lotte Department Store Busan Main\nLotte Department Store Busan Main opinie\nNr 38 wśród 213 atrakcji w lokalizacji Busan\nŚwietny widok z piętra 13.\nOgromne centrum handlowe. W pierwszej piwnicy znajdują się kawiarnie i piekarnie na 13. piętrze jest wspaniały widok na port i mosty. Idź na 11. piętro i wyjdź do ogrodu, a następnie wejdź na platformy widokowe. Fajne rzeczy też w sklepie.\nNiezwykle satysfakcjonujące centrum handlowe w koreańskim stylu\nByło deszczowo, byliśmy zmęczeni od chodzenia i głodni, więc weszliśmy do środka. Kupiliśmy legos, bo jest świetny sklep dla dzieci, są ładne sklepy z ubraniami i bardzo ładne restauracje na parterze, próbowaliśmy zarówno Thai, jak i koreańskich , doskonały. Bardzo interesujące jest również oglądanie /...interakcje z Koreańczykami / lokalnymi osobami w ich codziennej rutynie.Więcej\nJak każdy inny Lotte Marts\nJeśli to będzie jedyna Lotte Mart, którą odwiedzasz w Korei, to zrób to, ponieważ Lotte Mart jest czymś wyjątkowo koreańskim. Pamiętaj, że to jak centrum handlowe, ale sprzedaje różne rzeczy. Jeśli byłeś wcześniej w Lotte Marts, nie jest to nic specjalnego i możesz go pominąć.\nDeszczowy dzień w Busan\nByłem w Busan dwa razy i za każdym razem, gdy zalewa się deszczem, musi mieć pecha. Tym razem szukaliśmy sklepu Departamentu Lotte, ponieważ powiedziano nam, że jest ogromny i powiedziano nam, że jest ogród na dachu i fontanna. Stwierdziliśmy, że bardzo trudno jest uzyskać jakiekolwiek...informacje, więc po prostu wędrował po sklepach. LOTTE z pewnością było ogromnym miejscem.Więcej\nŁadny dom towarowy z fantastycznymi opcjami jedzenia ... i niesamowitą przestrzenią na dachu !!\nDobre centrum handlowe, ale opcje jedzenia są fantastyczne i zostały zszokowane przez dach. . . sztuka, widoki i zieleń. . . . trzeba odwiedzić!\nJedyna rzecz w tym mieście\nCóż, wszystko zaczęło się od trochę chodzenia lub może 3 dni chodzenia po znalezieniu miejsca po miejscu, które ssać, zanim wpadłem do tego centrum handlowego. Był ogromny i ładnie urządzony. po wejściu do środka był pełen rzeczy, które wydawały się mniej podrabiane. Cieszyłem się, że...zamierzam coś kupić z naszymi obawami związanymi z naruszeniami praw autorskich. W sumie było to wspaniałe doświadczenie i każdy powinien się cieszyć.Więcej\nBlisko do obszaru turystycznego i dobrze obsługiwanego przez metro, z ruchomymi schodami. Czy wszystkie twoje toilteries, jeśli pobyt na chwilę, ma wszystko, czego możesz potrzebować. Wskazówka, spróbuj znaleźć kogoś z przejezdnym angielskim jako 3 piętra. Dobrej wartości sushi, sashimi na poziomie 1, wino itp. Do...jadania na miejscu.Więcej\nTrzeba odwiedzić Mall w Busan!\nPodczas moich ostatnich 2 wycieczek do Busan musiałem odwiedzić to centrum handlowe co najmniej 5 razy. Wszystkie popularne marki, a nawet dobre ekonomiczne zakupy. A był w stanie zdobyć również przedmioty z Zimowej Olimpiady w 2018 roku. Kilka restauracji i zwykłych restauracji. A także pełnowartościowy...sklep spożywczy. Co godzinę pokazywana jest fontanna. Można łatwo spędzić kilka godzin i miło spędzić czas w tym centrum handlowym.Więcej\nRacjonalnie dobry sklep; plus trochę zdjęć\nPoszliśmy na popołudniowe popołudnie, więc było dość pusto. Szczerze mówiąc wybraliśmy się na pokaz wodny, który był w porządku, ale nic specjalnego. Ale dom towarowy znajdował się w odległości krótkiego spaceru od wielu atrakcji w okolicy, były tam niedrogie stragany z jedzeniem w piwnicy i...wszystko, co związane jest z dużym domem towarowym, więc tak, warto było szybko odwiedzić (lub dłużej, jeśli poważnie podchodzą do zakupów).Więcej\nMnóstwo "zakupów w oknie"\nZdarzyło się, że dotarliśmy tam nieco przed 10: 30 rano, kiedy sklep się otworzy. O godzinie 10:30 drzwi się otworzyły i do środka wjechał ogromny tłum ludzi, a także 2 fontanny na poziomie piwnicy. Byłem niezadowolony zarówno przez nich, jak i przez skypark na 11...piętrze. Skypark to bardziej dziecięcy obszar zabaw niż obszar obserwacji. Częściowe widoki miasta nie były zbyt interesujące. To, co cieszyliśmy się z Lotte, to wielka różnorodność towarów firmowych oferowanych w odrębnych sekcjach zakupowych. Podobało nam się również sklep spożywczy / jedzenie na drugim poziomie piwnicy. Istnieje wiele różnych ofert żywności.Więcej\nChi Jja I Si Ang Pang\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Lotte Department Store Busan Main.


bramkaroku - patrz.pl\nOpublikowany 2006-05-30 20:03:48\nTomasz Kuszczak czyli Józef Wandzik 21. wieku\n00:06:28 4325450 0 0\n00:00:34 1751469 2 0\n00:01:42 933538 3 2\n00:03:34 921818 0 0\n00:01:43 898265 0 0\n00:05:42 842525 0 0\n00:00:42 765216 4 2\n00:00:36 748866 0 0\n00:05:37 706971 0 0\n00:00:18 702450 0 0\nBrak słów, normalnie same sieroty. Do gnoju z nimi!!!!!!!!!!!!\nwiecie chociaz z kim polska spotka sie w nastepnej rundzie ? powiem wam z kibicami na okeciu kibice spuszcza wpie***l naszej reprezentacji\nhehehe janas wypatrzył gościa jak stał w jakiejś knajpie na bramce to se go zabrał taaaa z grupy nie wyjdziem\nnie am co pieprzyc na niego najlepszym bramkarzom sie zdazaja jescze gorsze wpadki ;/ mi go szkoda bo kazdy po nim jeedzie fakt ze janas ajeb... nie biorac dudka i franka tylko drewniaka rasiak ;/;/\nz przykroscią to stwierdzam ale nasza reprezentacja nadaje sie co najwyżej do tarcia chrzanu\nto byla kompromitacja !!! i tyle nikt mnie nie przekona ze na mundialu bedzie lepiej :(\nKuszczak jest świetnym bramkarzem ta bramka to fart kolumbi przez reszte spotkania bronił świetnie.\nHehe ogladalem ten mecz i bylem zalamany. Nie dosc ze to wielka kopanina byla to do tego ta bramka mnie dobila. Wstyd !!! Janas zrobil błąd ... Oby taak na Mundialu nee bylo :)\nszkoda słów!!!Wszystkie stacje to pokazują!!!Kolumbia górą!Niech nawet silników nie gaszą w samolocie jak tak bedą grać na mundialu!!!Wstyd!!!\nco za pe**ły buahahaha kuszczak cwel\nJanas jest poprostu zajebi*** on to powinien isc czyscic kible a nie brac sie za trenowanie reprezentacji...\nCo wy tak przezywacie przeciez to tylko Mecz towarzyski ;// mowicie o tym jakby to byly mistrzostwa albo conajmniej elimnacje. LUdzie odpuśccie i poczekajcie z oceną do Mistrzostw !!! k***a jego mać ;]\nA świat patrzy i się śmieje!\nkażdy ma kiedyś słabszy dzień. i tak Tomek jest najlepszy. Dudek dużo zrobił ale są już lepsi. a Kuszczak napewno. i zamknijcie się wszyscy. wy stańcie na bramce i brońcie. że wpuścił takiego gola to niepowód do krytyki./\nDajcie spokój z pokazywaniem tego ja ze znajomymi po 15 minutach meczu zacząłem kibicować kolumbii\ngdzie mam ta sciagnac bo niewidze takiej zakladki neich mi ktos napisze\nJakie Wy jesteście frajery cudze chwalicie swego nie znacie!!Zobaczyliście jeden błąd Tomka Kuszczaka i od razu z mordą,a w idziliście jak broni w Premiership??pewnie NIE więc zamknąć mordy i obejrzeć parę jego interwencji:]:]\nco to miało byc?\nA na co wyście ludzie liczyli ...// a soją drogą to 3 pewniaki na Mundial POLSKA /Niemcy , Ekwador , Kostaryka...:D OBSTWIAJCIE wszyscy wiecie jak..\njapie***le gorzej byc nie moglo...brawo kolumbia!\nkuszczak jest o niebo lepszy od miśka boruca!!! widizeliscie jego parady w premiership ?? on tam pronił nawet po 20 strzałów i niebyle kogo a boruc na 5-6 strzałow sz***y puszczał... tomek nr 1!!!\nWez zamknij pape, Kuszczak nie rowna sie Dudkowi klasa, doswiadczeniem ani rutyna. A Boruc pokazal przy swojej bramce jakie ma tempo czolgania sie do pilki...\nJanas 2 win Rasiak 2 win\npowiem tylko ze dali dupy i tyle.. :]\nkazdy bramkarz puszcza sz***y.dobrze ze tomek teraz puscil taka brame a nie na mundialu.jak tlusty boruc bedzie w 1szym skladzie to 2 takie w kazdym meczu beda padac...nic sie nie stalo!..Tomek nic sie nie stalo!\nno yyy nic lepiej nie bede mowil na ten temat wezcie polska na farcie weszla i teraz sie dziwia ze tak graja a bramka mowi sama za siebie jaki sklad wzial janas\nk***a panowie bez przesady jestesmy kibicami i teraz przed mundialem wstyd mi za nas jak mozna tak podchodzi. A kibice na meczu powinni raczej zaspiewac "nic sie nie stalo" a nie wygwizdac chlopakow...\nk***a co to miało być???? zamiast franka wzięli drewniaka Rasiaka, a dudka zamienili na jakiegoś szmaciarza (sorry ale innaczej tego nazwać nie idzie) Kuszczaka. TO BYŁA NAJBARDZIEJ SZMACIANA BUDA STULECIA.


NPORTAL.no - Europa – obawa przed drugą falą pandemii koronawirusa\nTagi: Norwegia , choroba , Europa , pandemia , koronawirus , COVID-19\nOpublikowano: 2020-07-30 11:06:26 +0200\nLekkomyślność i wzmożona turystyka budzą zaniepokojenie ekspertów do spraw zdrowia.\nPonowne otwarcie europejskich granic dające możliwość podróżowania bez konieczności odbywania kwarantanny po przybyciu na miejsce oraz powrocie do kraju obudziło jednocześnie entuzjazm oraz niepokój. Jedni cieszą się, że mogą wreszcie bez problemów odwiedzić rodzinę czy przyjaciół lub wybrać się na zagraniczne wakacje, inni zaś martwią się, iż doprowadzi to do wzrostu liczby zakażeń COVID-19. Eksperci już liczą, ilu nowych chorych możemy się wkrótce spodziewać.\nW wielu krajach europejskich pandemia nie wygasa, mówi się nawet o możliwej drugiej fali (ostrzega przed nią między innymi niemiecki Instytut Roberta Kocha), podobnie jak w Australii, gdzie od dwóch tygodni panuje ponowny lockdown, bardziej surowy niż w pierwszych tygodniach pandemii.\nObecnie w 85 krajach panuje wzrostowa tendencja zakażeń, czyli przypadków przybywa, zamiast ubywać. Jeśli chodzi o kraje europejskie, są to między innymi: Polska, Hiszpania, Niemcy, Francja, Belgia, Ukraina, Holandia, Rumunia, Szwajcaria i Austria.\nW 62 krajach liczba nowych wykrytych przypadków COVID-19 pozostaje na podobnym poziomie. Do tej grupy należą między innymi Norwegia, Estonia, Wielka Brytania, Irlandia, Grecja czy Albania.\nW 32 krajach, w tym między innymi Szwecji, Łotwie i Portugalii, obserwuje się trend spadkowy.\nCo ważne – w każdym z tych krajów sytuacja jest inna. Na przykład trend zwyżkowy w Republice Czeskiej oznacza, że dziennie wykrywa się tam teraz 284 przypadki (w stosunku do 64 wykrytych 13 lipca), zaś w „zniżkowej” Szwecji 288 przypadków (w stosunku do prawie 928 przypadków z 13 lipca).\nOpinie w sprawie pandemii stają się bardziej spolaryzowane niż wcześniej. Dobrze obrazują to reakcje na niedawny przypadek ze Szpitala Świętego Olafa w Trondheim. Jeden z pracowników po wyjeździe zagranicznym nie poddał się izolacji, w wyniku czego obecnie 18 innych pracowników i 4 pacjentów jest objętych kwarantanną. Zarząd szpitala przeprosił za niedopatrzenie, ale i tak w internecie pojawiło się bardzo wiele niepochlebnych komentarzy na jego temat. Wszyscy ci, którzy wciąż ściśle stosują się do zaleceń dotyczących zapobiegania rozprzestrzenianiu się wirusa, irytują się na tych, którzy nie postępują tak samo.\nDo drugiej grupy należą ci, którzy zachowują się tak, jakby pandemii nigdy nie było – nie zachowują dystansu społecznego, nie dezynfekują rąk i nie przestrzegają zasad kwarantanny na przykład po powrocie z zakupów w tych regionach Szwecji, które zostały uznane za „czerwone”.\nJutro rząd norweski oraz Urząd ds. Ochrony Zdrowia ogłosi uaktualnioną listę państw, do których można swobodnie podróżować. Prasa spekuluje, iż do grupy krajów, po powrocie z których będzie obowiązywała kwarantanna, dołączy Belgia.\nfhi.no. vg.no, bbc.com, NPORTAL.no


Doliński Natan | Fundacja Dzieciom "Zdążyć z Pomocą" - OPP\nStrona głównaBaza podopiecznych13161\nprzepuklina oponowo-rdzeniowa w odcinku lędźwiowo-krzyżowym, wodogłowie wewnętrzne, niedowład kończyn dolnych\nFundacja Dzieciom Zdążyć z Pomocą” zwraca się z gorącą prośbą o pomoc w leczeniu i rehabilitacji naszego podopiecznego Natana Dolińskiego.\nNatanek urodził się w 2010 roku z przepukliną oponowo-rdzeniową w odcinku lędźwiowo-krzyżowym i wodogłowiem. Do tej pory przeszedł cztery operacje ratujące mu życie. Od urodzenia jest pod opieką wielu specjalistów. Obecnie czeka na operacje bioder i stóp.\nNatan, mimo, że jego dzieciństwo przeplata się z ciągłą rehabilitacją, bólem, pobytami u lekarzy, w szpitalu i na turnusach, jest bardzo pogodnym i zawsze uśmiechniętym chłopcem, który lubi spędzać czas ze swoim rodzeństwem. Uczęszcza do przedszkola, gdzie ma wielu kolegów.\nNatan ćwiczy od pierwszych dni swojego życia i ma dużą szanse na samodzielne poruszanie się, pod warunkiem bardzo intensywnej rehabilitacji, którą rodzice starają się mu zapewnić. Niestety, leczenie i rehabilitacja są bardzo kosztowne dla tej pięcioosobowej rodziny i nie jest ona w stanie sprostać wszystkim wydatkom. Koszty zabiegów, sprzętu rehabilitacyjnego, jak i turnusów rehabilitacyjnych przewyższają ich możliwości finansowe.\nDlatego prosimy Państwa o wsparcie finansowe kosztownej, ale bardzo potrzebnej Natanowi rehabilitacji.\n13161 Doliński Natan\n13161 Doliński Natan darowizna na pomoc i ochronę zdrowia\nPrzekaż na podopiecznego Doliński Natan darowiznę online, poprzez płatności w Systemie Przelewy24:\nPobierz darmowy program do rozliczeń PIT za rok 2019, z wypełnionymi danymi 1% dla podopiecznego Doliński Natan.\nDąbrowski Kacper Alfred


Cesarskie konkury, czyli Karol Luksemburski w Olkuszu - Przegląd Olkuski\nStrona główna Historia i tradycja regionu Szkice o Ziemi Olkuskiej Cesarskie konkury, czyli Karol Luksemburski w Olkuszu\nO ile dziś Luksemburg kojarzy nam się z najwyższym wskaźnikiem PKB na statystycznego mieszkańca Unii Europejskiej, a zagorzałym kibicom piłkarskim co najwyżej z reprezentacją, która potrafi przegrać nawet z Wyspami Owczymi, o tyle w XIV wieku ten skrawek ziemi między Francją a Niemcami odgrywał dużo istotniejszą rolę. Ówczesny Luksemburg to nie było pierwsze z brzegu księstewko, ale wielkie hrabstwo, z którego pochodziła dynastia długi czas decydująca o losach dużej części naszego kontynentu.\nJednym z tych cesarzy był Karol IV Luksemburski. Ktoś powie: co może mieć wspólnego cesarz rzymski i król czeski z ziemią olkuską i dlaczego poświęca mu się miejsce w książce o niej? Fakt, wydawać by się mogło, że niewiele. Coś jednak wspólnego ma, skoro Karol IV przez tę naszą ziemię przejeżdżał, a nawet tu i ówdzie goszczono go – i to nie byle jak, bo po królewsku, by nie powiedzieć po cesarsku.\nBohaterskie zejście Jana\nRycerz, co tam zwykły rycerz, król, który umiera w łóżku, nie wart jest funta kłaków – to wie każde dziecko. Król musi polec w bitwie, najlepiej w samym środku krwawego starcia, w ścisku opancerzonych wojów, zawsze z dumnie podniesionym czołem. Jego koniec musi być na tyle malowniczy, by późniejsi artyści mogli go przedstawiać w szlachetnej postawie, na rączym rumaku, okrwawionego juchą poległych z jego ręki wrogów, z mieczem wzniesionym do kolejnego ciosu. I właśnie wtedy, w chwili, gdy gotuje się, by rozłupać jeszcze jedną mózgoczaszkę, zostaje zdradziecko pchnięty w plecy przez jakiegoś rycerza (oby nie przez lancknechta). Przyznajmy, ręka sama sięga po pędzel… „Tot, Boh da, ne bude, by kral czesky z boje utiekal” – miał rzec Jan Luksemburski, król Czech, gdy mimo ślepoty zasiadł na wierzchowca, stanął między mającymi jeszcze receptory wzroku towarzyszami i ruszył w bój, by wesprzeć pod Crecy-en-Ponthieu cofających się pod angielskim naporem Francuzów. Przyznajmy, niezbyt pomógł „żabojadom” jego heroiczny atak, bo Francuzi na tym etapie wojny stuletniej (która, o czym powszechnie wiadomo, trwała 116 lat) dostawali tęgie baty od Anglików. Wedle mnie podobny był Jan w tym momencie do sławnego czarnego rycerza z filmu „Monty Python i Święty Grali”, który fakt utraty całego ramienia skwitował krótkim mianem nieważnego „draśnięcia”. Nie o Janie L. jednak będzie mowa, choć mocno napsuł on krwi naszemu Kazimierzowi Wielkiemu. Skupimy uwagę na Karolu IV Luksemburskim, synu Jana, który dzięki brawurowej, a przy tym fatalnej w skutkach decyzji ojca, został w 1346 r. z jednej strony sierotą, ale z drugiej – co mu pierwszą stratę w pewnym stopniu zrekompensowało – władcą Czech, a w niedługim czasie także królem niemieckim i cesarzem rzymskim. To się dopiero nazywa kariera! W owych czasach byle gołodupiec bez pleców (z wyjątkiem tak osobliwych przypadków jak Joanna d’Arc) mógłby Karolowi co najwyżej pomachać chusteczką.\nPrzyznajmy, że Karolowi IV było pisane zostać cesarzem. Wszelako, gdy rodził się w 1316 r. był nie tylko synem króla Czech, ale i wnukiem cesarza Henryka VII. Jednak dzieciństwa nie miał sielskiego i anielskiego. Jako czteroletni brzdąc został odebrany matce Elżbiecie, krnąbrnej z charakteru kobiecie, która buntem odpowiadała na despotyzm męża. Dziś Jana Luksemburskiego nie tylko feministki nazwałyby klasyczną „męską, szowinistyczną świnią”. Odseparowanie od matki to nie koniec zarzutów, jakie możemy wysunąć wobec Jana Luksemburskiego w kwestii stosowanych przezeń metod wychowawczych. Wyrodny mąż i ojciec chciał chyba z Karola zrobić twardziela, bo wsadził wówczas ledwo kilkuletniego syna do piwnicy i nakazał trzymać go tak przez kilka miesięcy. Dopiero po tej odsiadce wysłano chłopca do Paryża, gdzie miano go wychować na ludzi. Niespełna 7-letniego dzieciaka wydano wtenczas za Blankę de Valois. Blanka, rzecz jasna w późniejszych latach, dała mu trójkę dzieci. Dwie córki: Małgorzatę (późniejszą żonę Ludwika Węgierskiego) i Katarzynę (żonę Rudolfa IV Habsburga) oraz Ottona V Wittelsbacha. Dodajmy ad vocem, że pamiątką po Blance jest złota korona (wyrób z końca XIII w.), którą odnaleziono w słynnym skarbie ze Środy Śląskiej, a która znalazła się tamże, w skrytce bankiera, oddana mu przez potrzebującego „gotówki” Karola IV. O kolejnych żonach Karola będziemy informować Państwa na bieżąco w dalszej części artykułu.\nJako 14-letnie pacholę wyruszył Karol na pierwszą wyprawę wojenną. Wraz z Janem Luksemburskim trafił wówczas do Luksemburga. Gdy w sierpniu 1346 r. pod Crecy zginął jego ojciec, Karol miał już 30 wiosen, co w średniowieczu było dość zaawansowanym wiekiem i można by rzec ostatnim dzwonkiem, by otrzymać jakiś ważny urząd i przez jakiś chociaż czas na nim posiedzieć. Wbrew pozorom nowy cesarz nie wyglądał okazale, był mały i do tego cherlawej postury. Zauważmy, że Karol również brał udział w nieszczęsnej bitwie pod Crecy, ale z większym fartem niż ojciec. W tym samym roku, jeszcze przed koroną czeską, dostała mu się – dzięki poparciu kurii papieskiej – korona niemiecka, którą otrzymał po zdetronizowaniu Ludwika IV Bawarskiego. Został w ten sposób jakby antykrólem, bo Ludwik pozostawał wciąż cesarzem. Ale to w onej epoce nie było nic szczególnie oryginalnego, wszak przy antypapieżach antykról to drobiazg. W następnym roku, choć w tym czasie zeszło się Ludwikowi z tego świata, sytuacja Karola nie była dużo lepsza, bo ujawnili się kolejni kandydaci do tronu cesarskiego. I to nie byle kto, bo mocna trójka: król Anglii Edward III, Fryderyk Wettin i Gunter Schwarzburg. Przez następnych kilka lat – pisząc w przenośni – Karol wygryzał kandydatów. Miał przy tym dużo szczęścia, bo największy rywal Schwarzburg nagle sam „wygryzł się” z rywalizacji, bo umarł. Tytuł cesarza przypadł Karolowi w 1355 r., wtedy też wyprawił się do Rzymu po koronę. Już w następnym roku ogłosił tzw. Złotą Bullę, w której podał procedury elekcyjne przy wyborze cesarza, mające zamknąć drogę do tronu różnym egzotycznym kandydatom (skąd my to znamy?). Można powiedzieć, że Karol, korzystając z – powiedzmy – dość demokratycznych procedur, postanowił ciut tą demokrację ograniczyć; tak na wszelki wypadek. Nie wypada nam nie wspomnieć, że w 1349 r. Karol, wobec śmierci pierwszej małżonki, poślubił Annę z Palatynatu, córkę Margrabiego Rudolfa II. Z tego małżeństwa przychówek nie był już imponujący, raptem jeden syn Wacław, który zresztą był dziecięciem marnej kondycji, toteż w drugiej wiośnie życia dołączył do grona aniołków. Szybko zresztą w jego ślady poszła i matka Anna. Przy boku Karola wnet znalazła się jej godna następczyni, ale o kolejnych cesarskich żonach przyjdzie nam sposobność jeszcze napisać. Wróćmy do wielkiej polityki. Współpracując blisko z papiestwem, będącym podówczas w „awiniońskiej niewoli”, przyłączył Karol IV do cesarstwa w 1365 r. Burgundie. Mówi się, że swym mądrym administrowaniem doprowadził do rozkwitu Czechy, które to królestwo bodaj najbardziej lubił. Lubił tak bardzo, że nie mógł spokojnie patrzeć na zarazę, która w 1348 roku dziesiątkowała populację Pragi. W całej Europie uważano, że za dżumę odpowiadają Żydzi, więc król Karol pozwolił tłumowi wymordować wszystkich praskich starozakonnych. Czesi mu się za tę miłość odwdzięczyli nazywając znane uzdrowisko Karlowymi Warami. To Karol założył Nowe Miasto, pobudował katedrę św. Wita, gotycki zamek na Hradczanach i praski most – jakżeby inaczej – Karola, do dziś ulubione miejsce schadzek w mieście Haszka. Stworzył także Uniwersytet w Pradze, skromnie przy tym nazwany Uniwersytetem Karola. A ponieważ praska wszechnica założona została w 1348 r., nasza Akademia Krakowska może się poszczycić dopiero drugim miejscem na liście najstarszych uniwersytetów Europy środkowej. Zresztą to nie jedyny uniwersytet, który Karol ufundował, wszak był człowiekiem światłym, korespondował z Petrarką, znał języki (czeski, niemiecki, francuski, włoski i łacinę, a zapewne kojarzył też coś z polskiego), nawet sprokurował własną biografię i żywot św. Wacława. Ponadto Karol był znanym w swoich czasach kolekcjonerem relikwii. Czegóż on nie miał: obrus służący podczas Ostatniej Wieczerzy, kawałek koszuli Matki Boskiej, gałązkę z Krzewu Gorejącego, za pomocą którego Bóg objawił się Mojżeszowi (ciekawe, czy nadpalony?), a nawet ząb Marii Magdaleny. Co więcej, z handlu relikwiami zrobił Karol wyśmienity interes. Tęgi był z niego cwaniak, skoro potrafił wmówić Krzyżakom, którzy należeli do jego najlepszych klientów, że sprzedawane im regularnie relikwie, co chwila mu się w cudowny sposób odradzały! I ponownie mógł nimi handlować!\nCo by nie mówić, niedaleko od takiego handlu było do lichwy, którą również zajmował się Karol IV, też zresztą z powodzeniem. Z przywar, no bo któż ich jest pozbawiony, wyliczmy cesarzowi nadmierne zamiłowanie do alkoholu, po którego zbyt obfitych dawkach zdarzało mu się coś chlapnąć, powodując, bywało, duże zawirowania polityczne. Podczas jednej z uczt na Hradczanach, w której brało udział madziarskie poselstwo z Ludwikiem Węgierskim na czele, pozwolił sobie Karol IV poddać pod wątpliwość obyczajność matki króla Węgier, Elżbiety, wyrażając się o niej, iż jest „parum pudicam”, czyli za mało wstydliwa. Dodajmy, że „prywatnie” Elżbieta była siostrą Kazimierza Wielkiego, więc i nas ten wątpliwy żart mógłby urazić, a co dopiero króla Ludwika. Węgierki monarcha mocno dotknięty nazwał podpitego Karola „pijaną pipą”, co więcej, uczynił to głośno, tak by dosłyszał to określenie każdy z biesiadujących. Mało co, a obiad zamiast deserem skończyłby się wojną. W dziedzinie polityki miał jednak cesarz Karol przeważnie osiągnięcia. Wzmocnił przecież Czechy, przyłączając do nich Palatynat Górny (uczynił to wkrótce po tym jak został cesarzem), a w 1368 r. księstwo śląskie i ostatnie niezależne od Czech księstwo w tym regionie – świdnicko-jaworskie. Było ono wianem, jakie wniosła mu w 1353 r. polska księżniczka Anna Świdnicka, jego trzecia żona. Jest więc pretekst, by o tym małżeństwie coś skrobnąć. Ze związku z Anną miał cesarz dwójkę potomstwa: córkę Elżbietę (żonę Albrechta III Habsburga) oraz syna Wacława, króla czeskiego i niemieckiego. O Wacławie jeszcze wspomnimy. Anna nie przeżyła już następnego porodu, więc w 1362 r. Karol postanowił uderzyć w konkury do Elżbiety, córki księcia Bogusława V szczecińsko-słupskiego. Matką nowej „miłości” była Elżbieta, córka Kazimierza Wielkiego. Nowa wybranka cesarza była więc wnuczką naszego monarchy. Zresztą po prawdzie nie była to znowu taka pierwszej świeżości miłość, bo Kazimierz Wielki od lat planował wydać Elżbietę za Karola.\nKarol w Olkuszu i Krakowie\nKiedy cesarz Karol IV zdążał w maju 1363 r. do Krakowa na ślub ze swą czwartą z kolei wybranką, po drodze zatrzymywał się w wielu miastach. Wiemy, że odwiedził wówczas m.in. Bytom, zamek w Będzinie, legendy mówią, że zajrzał też do biskupiego dworu w Strzemieszycach, choć – dalibóg – nikt nie wie, gdzie owo dworzyszcze się znajdowało. Wreszcie odwiedził królewskie miasto Olkusz, znane z kopalni srebra. Ówczesny Olkusz był jednym ze znaczniejszych miast Królestwa, co potwierdzało choćby zasiadanie jego przedstawicieli w sądzie sześciu miast, najwyższej instancji sądowej w sprawach miejskich dla Małopolski. Liczył „Srebrny Gród” około tysiąca mieszkańców, a samych murowanych domów było weń 94, gdy nawet w stołecznym Krakowie ich liczba oscylowała wokół raptem 150. Bogaty z racji istniejących tu kopalń srebra i ołowiu, potężnie obwarowany gród zapewne zrobił dobre wrażenie na Karolu. Cesarz witany przez rajców zatrzymał się w tutejszym ratuszu, jeśli – rzecz jasna – ten już był wzniesiony, bo wedle części historyków wymurowano go dopiero w końcu XIV stulecia. Nie wiemy, jak goszczono cesarza w naszym mieście. Niestety, w mrokach dziejów zaginęło menu, które serwowano w miastach, przez które cesarz przejeżdżał. Co gorsza, Wilhelm z Machaut, piewca czynów Króla Cypru Piotra de Lusignana, który w rzeczonej wyprawie osobiście nie brał udziału, ale król Piotr raczej tak, pomija fakt wstąpienia Karola IV do Olkusza. Dobrze, że Jan Długosz był skrzętniejszym historykiem i w około sto lat później miasto gwarków, jako etap w podróży cesarskiej, wymienił. Tenże Długosz pisał, że był Karol IV „ze wszystkimi książęty i panami swemi starannie podejmowany”. Zapewne i w Olkuszu było podobnie, bo dlaczego miałoby być inaczej. Karol IV pewnikiem coś przekąsił, być może spróbował lokalnego piwa i dopiero tak wzmocniony wyruszył na spotkanie ze swą nową bogdanką do Krakowa. A tej siły mu trzeba było, wszak była to dziewoja jak się patrzy. Współcześni mówili o cesarzu, że był chuderlawy, a ją z kolei uznawano za najsilniejszą białogłowę tamtych czasów. Elżbieta miała łamać w rękach podkowy, rozdzierać pancerze i wykręcać myśliwskie noże. Nawet biorąc pod uwagę kiepską jakość ówczesnej stali, musiał to być wyczyn nie lada, który budził zdumienie i szacunek. Długosz szczegółowo opisał powitanie, jakie cesarzowi zgotował Kazimierz Wielki. Król Polski nawet zszedł z konia i przebył per pedes „znaczny kawał drogi na spotkanie”. Podobnie uczynili inni królowie, którzy wyczekiwali Karola IV Wszyscy pamiętamy szczere powitania, jakie jeszcze nie tak dawno odgrywali na lotniskach gensekowie zaprzyjaźnionych partii robotniczych, te słynne niedźwiedzie i karpiki. Okazuje się, że nie jest to wymysł czasu demoludów. Tak witano się już przeszło 700 lat temu. Długosz opisuje: „poczem podali sobie ręce i wobec mnicha Jana, nuncjusza Apostolskiego, uściskali się nawzajem z rzewnym wzruszeniem i ze łzami”. Następnie wszyscy razem wsiedli na konie i podążyli do Krakowa, gdzie przed samym miastem znów odbyło się podobne powitanie. Tu swego wybranka wypatrywała Elżbieta „w licznem dziewic gronie”. Kwatery dla gości znalazły się w najlepszym podówczas krakowskim „hotelu” czyli na Wawelu. Niezwykle bogatą ucztę wydano, pękły beczki wybornego wina, niejeden dziki zwierz w niepołomickich lasach dał gardła, by trafić na stoły Krakowa. Ślub, który odbył się ostatniego dnia maja 1363 r., oraz wesele zebrały prawdziwą śmietankę osobistości. Pomniejszych książąt nawet nie ma co wymieniać. Dodajmy z kronikarskiego obowiązku, że na Wawelu nie tylko ucztowano i deliberowano, bowiem odbywały się tam także rycerskie turnieje, grali muzykanci et cetera. Błędem jednak, dość częstym zresztą i starym, bo sięgającym czasów Długosza, jest łączenie ślubu Karola i Elżbiety ze zjazdem monarchów w Krakowie. Ów zjazd, na którym rozstrzygnięto wiele kontrowersji narosłych w stosunkach między królestwami naszej części Europy, miał miejsce dopiero w następnym roku. I to właśnie w 1364 r. odbyła się sławetna uczta w domu niemieckiego mieszczanina Mikołaja Wierzynka, na której swą obecnością zaszczycili Kraków królowie: Ludwik Wielki, Piotr władca Cypru oraz liczne grono książąt i książątek. Wtedy jednak Karol IV dojechał do Grodu Wandy i Kraka inną drogą. Z pism Wilhelma z Machaut, wspomnianego już kronikarza króla Piotra de Lusignana, który to władca Cypru towarzyszył cesarzowi w kolejnej podróży do Polski, wynika, że podczas tej peregrynacji ominięto naszą okolicę.\nMałżeństwo Karola IV z księżniczką pomorską spowodowało rozluźnienie kontaktów tej dzielnicy z Polską, na co tenże władca zapewne Uczył, chcąc wciągnąć Pomorze w orbitę wpływów Cesarstwa. Po koronach Czech i Niemiec w 1368 r. w Rzymie na skronie Elżbiety włożono koronę cesarską. Ze związku z pomorską księżniczką miał Karol piątkę dzieci, z których najmłodszy syn, imiennik cesarza, zmarł w rok po urodzinach (w 1371). Pozostałe pociechy przeżyły i, jak to było u Luksemburgów w zwyczaju, daleko zaszły. Najstarszą córkę Annę wydano za króla Anglii Ryszarda II, a syn Jan został księciem zgorzeleckim. Bez wątpienia jednak największą karierę zrobił inny syn Karola, Zygmunt Luksemburski, późniejszy cesarz rzymski (w latach 1410-1437), król Węgier, Niemiec i Czech, inicjator Soboru w Konstancji.\nJuż na dwa lata przed śmiercią zdołał Karol IV sprytnie i zupełnie „bez protekcji” zapewnić tron niemiecki swemu najstarszemu synowi Wacławowi. Wcześniej nie było takiego zwyczaju, że syn dziedziczył go po ojcu. W 1378 r., „o trzeciej godzinie w nocy, w swym zamku praskim, pełen dobrych czynów, zasnął szczęśliwie w panu”, jak pisał Janko z Czarnkowa. Choć w swym życiu wiele się nawojował, wielekroć był ranny w walkach i wszelakich turniejach (stąd deformacja kręgosłupa z charakterystycznym wygięciem głowy), powaliło go zwykłe zapalenie płuc. Historycy dodają jeszcze, że prawdopodobnie ostatnim gwoździem do trumny był dla Karola upadek ze schodów. Przyznajmy ze smutkiem, że w żadnym wypadku nie była to śmierć godna króla, cesarza, a przecież Karol IV to bodaj najznamienitszy władca z dynastii Luksemburgów i na pewno był więcej wart niż wspomniany na wstępie funt kłaków. Elżbieta przeżyła męża o lat piętnaście. Z jej wizerunku na nagrobku w praskiej katedrze, gdzie widzimy kobietę o mocno zarysowanym podbródku, można wyciągnąć wniosek, że była niewiastą, która nie dała sobie w kaszę dmuchać. Krótko mówiąc, idealną na żonę cesarza.\nDodajmy na koniec, że tak wysoko postawionego gościa jak cesarz rzymski Karol IV, Olkusz już więcej nie gościł. Bywali tu królowie, arcyksiążęta, prezydenci, wysocy dostojnicy duchowni, którzy później zostawali papieżami, ale żaden więcej cesarz już się tu nigdy nie pojawił. I już się zapewne nie pojawi.\nPostcriptum. O Karolu IV usłyszała Polska ponownie w 1988 r., kiedy to przypadkowo odkryto pozostały po nim skarb w Środzie Śląskiej. Skarb został w dużym stopniu skradziony przez robotników budowlanych, ale część precjozów udało się odzyskać, m.in.: złotą koronę, zapinki, zawieszki, pierścienie, bransolety i kilka tysięcy monet. Wedle historyków te bezcenne klejnoty znalazły się w Środzie, bo Karol, wówczas jeszcze „tylko” król Czech, zastawił je u miejscowego Żyda. Ten zaś, w kilka lat później, podczas pogromu, ukrył je. Prawdopodobnie Żyd zginął, skoro nikt nie opróżnił skrytki aż do końca XX wieku.\nJ. Długosz – „Dzieła wszystkie”, tom III, Kraków 1878.\nP. Jasienica – „Polska Piastów”, Warszawa 1979.\nA. Jedlicz – „W średniowiecznym Krakowie”, Warszawa 1966.\nJ. Kmiotek – „Cesarski gość w Strzemieszycach Wielkich”, [w:] „Echo\ndawnych Strzemieszyc”, pod red. J. Kmiotka i J. Przemszy-Zielińskiego, cz. II, Dąbrowa Górnicza 1999.\nA. Krzemińska – „Na ratunek zabytkom”, Polityka, nr 23, 2003.\n„Kronika Jana z Czarnkowa”, Kraków 1996.\nK. Pieradzka – „Elżbieta (zm. 1393)”, PSB, tom VI, 1948.\n„Słownik władców Europy średniowiecznej”, pod red. J. Dobosza i M. Serwańskiego, Poznań 1998.\n„Średniowiecze. Encyklopedia popularna”, oprac. H. R. Loyn, Warszawa 1996.\nJ. Wyrozumski – „Kazimierz Wielki”, Wrocław – Warszawa – Kraków – Gdańsk – Łódź 1986.\n(Nieco rozszerzona wersja artykułu, który ukazał się w „Wiadomościach Zagłębia”, nr 16, 17 IV 2001 r.)\nPoprzedni artykułPO nr 1122\nNastępny artykułWolbromska fontanna w nowej odsłonie


biogaz | portalspozywczy.pl\nsłowa kluczowe / BIOGAZ\nPrzedsiębiorstwo farmaceutyczne, która produkuje leki, zamiast wylać zużytą w procesie produkcji ciepłą wodę, woli ją przekierować do ogrzewania szklarni. Szklarnia nie wyrzuca odpadów, tylko przetwarza je na biogaz, z którego korzysta inna firma…. to, co dla jednych jest odpadem, dla innych staje się bioenergią. Nic się tu nie marnuje. Ten sprawnie funkcjonujący zamknięty obieg to przyszłość gospodarki. Sprawdza się już w Danii. Czy da się go wcielić na Sądecczyźnie? - informuje sadeczanin.info.\n- Rozwój biogazowni nie jest dla nas celem samym w sobie jako produkcja odnawialnych źródeł energii. Postrzegamy to bardziej jako sposób na zgodny z prawem rozwój ferm zarodowych oraz minimalizację niekorzystnych dla środowiska efektów produkcji - mówią Marcin Śliwiński, prezes zarządu Gobarto S.A. i Rafał Oleszak, wiceprezes zarządu Gobarto SA.\nUkraińska grupa rolnicza KSG Agro planuje rozpoczęcie budowy biogazowni w 2017 r. – donosi agencja Interfax. Docelowa moc tego zakładu miałaby wynieść 2,5 MW - informuje Parkiet.\nRozwój sektora biogazu praktycznie się zatrzymał\nBrak przewidywalnego systemu wsparcia - to główna przeszkoda w budowie nowych biogazowni - oceniali przedstawiciele branży biogazu podczas środowej konferencji o perspektywach sektora. Podkreślali, że większość biogazowni jest dziś nierentowna.\nW Bobolicach powstanie biogazownia za 8 mln złotych\nWielkopolski Biogaz chce wybudować pokazową biogazownię i laboratorium\nPlany budowy pokazowej biogazowni i laboratorium badającego substraty do produkcji biogazu przedstawili w piątek w Poznaniu przedstawiciele Klastra Wielkopolski Biogaz.\nW przyszłym tygodniu ostateczny projekt ustawy o OZE\nMam nadzieję, że projekt ustawy o odnawialnych źródłach energii (OZE) w swojej ostatecznej wersji trafi pod obrady Rady Ministrów w przyszłym tygodniu - powiedział na wtorkowej konferencji prasowej premier Donald Tusk.\nPowstało Polskie Stowarzyszenie Producentów Biogazu Rolniczego\nNa początku września w Warszawie odbyło się zgromadzenie założycielskie Polskiego Stowarzyszenia Producentów Biogazu Rolniczego (PSPBR). Powołany został 5-osobowy zarząd - poinformował PAP w poniedziałek jego przedwodniczący, Aleksander Duch.\nPowstała Unia Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego\n26 czerwca 2012 r. w Warszawie została założona organizacja pod nazwą Unia Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego (UPEBI). Do pierwszego Zarządu Związku Pracodawców zostali powołani: Sylwia Koch-Kopyszko, jako prezes, Żaneta Domagalska – vice prezes, Marek Baryłko – vice prezes. Organizacja ma swoją siedzibę w Warszawie.\nFundusz ekologiczny zachęca do tworzenia biogazowni\nWojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach zachęca inwestorów z regionu, także indywidualnych, do budowy biogazowni rolniczych. Takie projekty, jeżeli spełnią odpowiednie warunki, mogą liczyć na wsparcie Funduszu.\nWykorzystanie biomasy i biogazu będzie szybko rosło\nJak przewiduje Izba Gospodarcza Ciepłownictwo Polskie z odnawialnych źródeł będzie za dziesięć lat pochodzić prawie jedna czwarta ciepła dostarczanego mieszkańcom przez sieci centralnego ogrzewania - informuje Rzeczpospolita.


Prymas Wyszyński Wiara, nadzieja, miłość. Ewa K. Czaczkowska – Non Possumus\nPrymas Wyszyński Wiara, nadzieja, miłość. Ewa K. Czaczkowska\nilość Prymas Wyszyński Wiara, nadzieja, miłość. Ewa K. Czaczkowska\nEwa K. Czaczkowska – doktor historii, dziennikarka, pisarka. Autorka wielu książek, także tłumaczonych na języki obce, m.in. biografii prymasa S. Wyszyńskiego (biografia jest również dostępna na innej naszej aukcji na Allegro) i ks. J. Popiełuszki oraz Mistyczek. Historii kobiet wybranych, Cudów św. Faustyny, Bajek mariackich. Laureatka czterech Feniksów – nagród Stowarzyszenia Wydawców Katolickich.\nPio. Chłopiec, który wygrał. – MAŁGORZATA NAWROCKA


Reklama w podcastach. Skuteczność audiomarketingu\n2.11.2020 Marketing i PR\nBartosz Sosnówka, 2pr\nCoraz większe zainteresowanie audycjami radiowymi streamowanymi w Internecie sprawia, że rośnie popularność kampanii programatycznych w sektorze reklam audio. Jak wskazują analizy Southeastern University:\nGdy dodamy, że radio jest intymną formą kontaktu z użytkownikiem z reklamami odpornymi na Adblock, otrzymamy możliwość przeprowadzenia wyjątkowo skutecznych kampanii i efektywnego budowania lojalności klientów. Sporym wyzwaniem dla właścicieli stacji radiowych, emitujących sygnał za pośrednictwem tradycyjnych odbiorników, jest dokładne określenie grupy odbiorców. I właśnie dlatego takie stacje radiowe z reguły kierują swoją ofertę do klientów masowych.\nZainteresowanie podcastami, czyli programami radiowymi rozpowszechnianymi w Internecie, spowodowało, że szybko zaczęły powstawać wąsko sprofilowane stacje online. Masowe stacje radiowe, które są obecne w sieci, mogą „przyjmować” reklamy marek, które nie są masowe. I tu w grę wchodzą kampanie programatyczne.\nKampania może być bowiem ustawiona tak, by docierała tylko do użytkowników z wybranej grupy docelowej, np. tych, którzy mają więcej niż 45 lat, mieszkają w wybranym mieście i interesują się motoryzacją. Tym samym właściciel lokalnej firmy może reklamować swój biznes w ogólnopolskiej stacji, docierając tylko do klientów mieszkających blisko jego przedsiębiorstwa.\nDla stacji radiowych korzyścią jest generowanie zysku na treściach umieszczanych w Internecie, a dla reklamodawców większa skuteczność kampanii i ich mierzalność w czasie rzeczywistym, bowiem reklamodawca widzi statystyki swojej kampanii na bieżąco, na swoim koncie dedykowanej platformie, przez siedem dni w tygodniu w każdym wybranym momencie.\n- Radio jest bardzo intymną, osobistą formą kontaktu nadawcy z użytkownikiem. Łatwo utrzymać lojalność, a to wpływa na dużą responsywność reklam. Przykładem skutecznej kampanii audio była kampania zrealizowana dla klienta z branży pożyczkowej. W tym przypadku, słuchacze kampanii radiowej online, którzy odwiedzili stronę reklamodawcy, złożyli około 150 zapytań o pożyczkę, a konwersja z odwiedzin strony internetowej przez słuchaczy na wykonane akcje wyniosła prawie 34% - tłumaczy Michał Marcinik, prezes AdTonos, platformy specjalizującej się w audiomarketingu.\nDla przykładu, kampania dla internetowej platformy wymiany walut, która obsługuje 350 tysięcy klientów i realizuje 115 tysięcy transakcji wymiany walut miesięcznie, działając na komputerach i urządzeniach mobilnych, trwała tylko 11 dni, a za skuteczne odsłuchanie uznawano tylko pełne przesłuchanie reklamy. Według tych reguł wyemitowanych zostało 280 tysięcy spotów audio, które zaowocowały 2100 wizytami na stronie reklamodawcy i wygenerowały 264 leady w postaci unikalnych logowań do systemu transakcyjnego.\nProgrammatic audio znajduje zastosowanie nie tylko w przypadku kampanii audio dla firm finansowych. Branża modowa również sięga po te rozwiązanie w celu wygenerowania nowych leadów. Mogą być one rozliczane w momencie włożenia przez klienta produktu do koszyka.\nDziałania, trwające na przykład tylko cztery dni, pozwalają dotrzeć nawet do ponad 350 tysięcy unikalnych słuchaczy,\nkonwersja potrafi osiągnąć poziom 5%.\nDzięki temu możliwe jest dotarcie do sprofilowanej grupy słuchaczy i emisja reklamy audio zgodnie z kryteriami przyjętymi dla danej kampanii. Reklamy dla wielu różnych branż – e-commerce, motoryzacja, FMCG, sektor finansowy, sieci handlowe lub usługowe – mogą być targetowane między innymi pod względem płci, wieku, zainteresowań, geolokalizacji czy urządzeń, z których korzystają użytkownicy.\nAnkiety rNPS w marketingu. Czym są i czy są potrzebne\nBrowser fingerprinting. Marketing wykorzystuje ślady internautów\nOdcisk palca tworzony dla każdej przeglądarki może zidentyfikować nie tylko urządzenie, lecz także konkretnego użytkownika. Pozyskane w ten sposób dane wykorzystywane są głównie w celach marketingowych, co może skutkować tym, że np. użytkownik komputera Mac za ten sam produkt zapłaci nawet 30 proc. więcej od użytkownika PC.\nProduct placement i jego skuteczność. Badanie Mindshare Polska\nLokowanie produktu prawie 1/3 odbiorców zachęca do kupienia produktu po raz pierwszy. Na kolejne 18% badanych product placement działa jak przypomnienie i zachęta do ponownego zakupu – wynika z badania LIVE Panel, zrealizowanego przez GroupM.\nSkuteczność reklam online. Viewability Benchmark Report 3Q2017\nŚredni czas kontaktu z reklamą w polskim internecie wynosi 27,5 sekundy. Średnia widoczność reklam online to 55 proc. W porównaniu z bardziej dojrzałymi rynkami reklamy autorzy raportu z firmy Meetrics zauważają poprawę w wynikach osiąganych w Polsce, jednak aż 45 procent budżetów digital nadal wydawane jest nieefektywnie.\nReklama w e-wydaniach gazet. Czy jest skuteczna?\nRich media angażują odbiorców na dłużej, przez co zasadniczo wpływają na postrzeganie i odbiór reklamy. Wykorzystanie tego potencjału wciąż jednak nie jest powszechne.


środa, 18, kwiecień 2018 13:51\nWęgiel kamienny jest jednym z najpopularniejszych źródeł ciepła, jeśli chodzi o używane rodzaje opału w polskich domach. Przy aktualnym poziomie technologicznym pieców, który pozwala na sprawność rzędu 80-90%, i stosunkowo niskich cenach węgla kamiennego, ogrzewanie tego typu opałem jest najkorzystniejsze.\nNie da się jednak ukryć, że są różne rodzaje węgla i same piece nie decydują o tym, jakie koszty poniesiemy. Właśnie także wybór odpowiedniego węgla kamiennego może w dużej mierze wpłynąć.\nGłówną różnicą między węglem orzechem i węglem ekogroszkiem jest sortyment, czyli wielkość ziarna.\nW klasyfikacji występują trzy rodzaje:\n- gruby (powyżej 25 mm średnicy), do którego zalicza się także orzech;\n- średni (o średnicy 5-31,5 mm), w którym zawiera się także ekogroszek;\n- miał, który jest najgorszym rodzajem węgla.\nWęgiel orzech jest najpopularniejszym rodzajem i jego wymiar ziarna oscyluje w granicach 25-80 mm. Popularność zawdzięcza temu, że mieści się do niemal każdego pieca, a przy tym ma niską cenę przy stosunkowo wysokiej wartości opałowej.\nSzczególnym rodzajem węgla średniego sortymentu jest węgiel ekogroszek, którego ziarna mają wymiary 5-25 mm. Jest specjalnie przygotowywany do użycia w piecach retortowych (tj. z podajnikiem). Właśnie z tego względu stosowane są w jego przypadku szczególne restrykcje - niskie: wilgoć, zawartość siarki i popiołu, a także wysoka wartość energetyczna.\nOba rodzaje węgla różnią się między sobą pod względem wartości energetycznej. Przeważnie orzech jest nieznacznie bardziej energetyczny niż ekogroszek. Jednak oprócz sortymentu występuje jeszcze wiele czynników, które mogą na to wpływać, że możliwe jest wystąpienie wyższej wartości energetycznej w przypadku węgla ekogroszku dobrej jakości. Warto na to zwrócić uwagę i kupować węgiel od dobrych sprzedawców, którzy oferują węgiel dobrej jakości, jak https://www.wegielsztygar.pl/\nZ tym że rada klepie co im z urzędu miasta przynoszą Skomentowane przez\tPOdatNIK\t19 minut(y) temu\nDokładnie Gajowy. To kółko wzajemnej adoracji. Skomentowane przez\tPOdatNIK\t37 minut(y) temu\nTo jest chyba ulica w najgorszym stanie w mieście. Tragiczna. A wiele samochodów traktuje ją… Skomentowane przez\tKrośnianin od urodzenia\t38 minut(y) temu


Orange światłowód Bielsko-Biała – internet aż do 1 GB – Najlepszy internet, telewizja, telefon\nOrange światłowód Bielsko-Biała – internet aż do 1 GB\nSzybki internet światłowodowy to aktualnie podstawowe medium, tak samo, jak prąd, czy gaz. Bez internetu trudno się obyć, a coraz częściej wymagania użytkowników wobec prędkości są niezwykle wysokie. Orange W Bielsku-Białej światłowód – internet aż do 1 GB oferuje możliwości, które korespondują z dzisiejszymi czasami, w których wszystko jest zdigitalizowane.\nCzym różni się internet światłowodowy od zwykłego?\nPodstawową różnicą pomiędzy tradycyjnym internetem a światłowodem jest prędkość. O ile u większości usługodawców prędkość internetu rozprowadzanego po kablu telefonicznym może wynieść około kilku MB na sekundę, a w najlepszych warunkach do kilkudziesięciu MB, to w przypadku światłowodów jest to nawet aż 1 GB. Prędkość jest więc niebagatelnie wyższa i wznosi internet na inny poziom.\nCzym jeszcze charakteryzują się światłowody?\nOrange w Bielsku-Białej – internet aż do 1 GB bazuje jednak na zupełnie innej technologii niż transmisja sygnału po kablu koncentrycznym. Dlatego też wymaga ona przebudowy całej infrastruktury.