KRYTYKA LITERACKA: Rozprawa: Stefan Okołowicz „WITKACY RZUCIŁ SIĘ JAK SZCZERBATY NA SUCHARY" Witkiewicz w czasie pierwszej wojny światowej.\nRozprawa: Stefan Okołowicz „WITKACY RZUCIŁ SIĘ JAK SZCZERBATY NA SUCHARY" Witkiewicz w czasie pierwszej wojny światowej.\nW katalogu wystawy fotografii Witkiewicza zatytułowanej Witkacy. Psychoholizm zorganizowanej przez Bunkier Sztuki w Krakowie w zeszłym roku, której byłem współkuratorem, Maria A. Potocka zamieściła tekst o naukowo brzmiącym tytule Antropologia sztuki. „Ja“ jako materiał twórczy. Autorka w kilku zdaniach nakreśliła rosyjskie przygody Witkiewicza. Ograniczały się one do tego, że „W Petersburgu „udało się“ Witkacemu żyć przez kilka lat bez głodu sensu“ oraz że „udało mu się zagłuszyć zagubienie egzystencjalne oszołomieniem alkoholowym, perwersją seksualną, strachem na polu bitwy“. Do ukrócenia tego bezsensownego rozwydrzenia przyczyniła się sama matka historia, która „na szczęście przerwała zażywanie tych egzystencjalnych narkotyków“. A dalej: „Efektem tego eksperymentu było zrozumienie psychicznej tandety i odkrycie obrzydzenia, jakie niesie ze sobą życie bez wysiłku i wartości“.\nZ kolei jego decyzja o wstąpieniu do rosyjskiej armii, aby bronić Polski została skomentowana następująco: „… kolejnym ważnym momentem kształtującym osobowość Witkacego był okres służby carskiej. Witkacy «rzucił» się na możliwość wzięcia udziału w wojnie „jak szczerbaty na suchary“.\n„Cóż ci na to odpowiedzieć, nieszczęśniku? –– mógłby jeszcze raz powtórzyć Witkiewicz, gdyby żył – […] „… jest to gędziolenie kwalifikujace się wprost bez żadnych zmian do humorystycznego pisma“. Ironia autorki dotyka samego człowieka-artysty i szczerze dokonanego wyboru w trosce o losy Ojczyzny, także transformacji wewnętrznej jaka dokonała się w nim w Rosji. Przemiana zaszła w jego świadomości w wyniku pozytywnego impulsu, w kontakcie z tamtejszym środowiskiem artystycznym, której „na szczęście nie przerwała historia“, a przebudowa światopoglądu na skutek negatywnych doświadczeń jakimi były: dekadencja tamtych czasów, wojna i niektóre aspekty rewolucji. Wątpić też należy czy kiedykolwiek Witkiewicz prowadził życie „bez wysiłku i wartości“, również w Rosji. Z kolei zrządzenie losu jakie stało się jego udziałem nazywa autorka „eksperymentem“, co jest z gruntu chybione, podobnie jak skwitowanie przeczucia końca cywilizacji i kultury, właściwe dla katastrofizmu Witkacego jako „niedoróbki filozoficznej“.\n„Suchary“ Potockiej w kontekście wojny bardziej kojarzą się z relacją jednego z brytyjskich oficerów frontowych, który zapisał w swoim dzienniku: „Pod wpływem wysokich temperatur konserwa wołowa i ser stawały się niejadalne, herbatniki były tak twarde, że jeden z żołnierzy złamał na nich aż siedem zębów“, niż z faktami biografii Witkiewicza.\nAutorka rozwija styl, polegający na intensywnym nagromadzeniu zarazem radykalnych, ryzykownych, jak i zupełnie nietrafionych konkluzji - powiedzmy – również szokujacych.\nPisze Potocka: „Zarówno powód znalezienia się w elitarnym oddziale armii carskiej, jak i wydarzenia związane z pobytem w Petersburgu kryją zawiłe przyczyny, trudne do zrozumienia i zaakceptowania przez „zdrowego“ interpretatora historii…“.\nOtóż epizody petersburskiego życia Witkacego były tematem wspomnień wielu przyjaciół i znajomych Witkiewicza, zaś faktami związanymi z jego służbą wojskową, także działaniami artystycznymi i ich interpretacją zajmowali się liczni badacze twórczości artysty. O ile mi wiadomo Maria A. Potocka jest szczęśliwą posiadaczką wydanej w zeszłym roku książki Witkacego portret wielokrotny, autorstwa „zdrowego interpretatora“ biografii Witkiewicza Janusza Deglera, z zamieszczonym w niej najdokładniejszym opracowaniem rosyjskiego okresu artysty 1914 – 1918, opartym na wielu dokumentach z archiwów wojskowych, takich jak choćby Przebieg służby (Posłużnyj spisok) porucznika piechoty przynależnego do Lejb-Gwardii Pawłowkiego Pułku Witkiewicza, czy Curriculum Vitae Stanisława Ignacego Witkiewicza, porucznika rezerwy i na innych nieocenionych wprost materiałach. Należy zwrócić uwagę także na zeszłoroczny, świetnie napisany artykuł Lecha Sokoła pt. Od traumy do samobójstwa. Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy) jako ofiara dwóch wojen światowych, którego już sam intyrygujący, wstrząsający tytuł zachęci do lektury.\nReakcja Witkiewicza na tle decyzji tysięcy ochotników, którzy na wieść o wybuchu wojny masowo wstępowali do wojska wydaje się oczywista i naturalna. Nic w niej karkołomnego, czy niedorzecznego, co kojarzyć by się mogło z „rzucaniem się szczerbatego na suchary“. Wybuch wojny wstrząsnął Witkacym od tego stopnia, że konkretnie spojrzał na swoje życie i szybko podjął decyzję co powinien zrobić w takiej sytuacji: „Przyszedł czas, że osobiste rzeczy trzeba odłożyć, wyrzec się myśli samobójczych, które są głupstwem wobec tego co się dzieje, i zrobić nareszcie coś ze swojego życia, z resztek sił, które zostały“.\n„Pomyślcie, jak straszne jest to, co mnie jeszcze spotyka. W tak strasznej chwili, kiedy krajowi i Wam grozi niebezpieczeństwo, ja nie mogę się do Was dostać – o tysiące kilometrów od Was odległy w bezczynności i rozpaczy“.\n„Oglądanie roślinek australijskich, kiedy tam wypadki tak straszne, żadnego sensu nie ma. Wobec takich rzeczy życie nabiera większego sensu“.\n„Chciałbym teraz tam być i bić się, i zginąć przynajmniej godnie“.\n„…uratować honor i nareszcie dokonać czegoś i zginąć razem z walczącymi…“.\n„Może w ten sposób godniej zakończę życie niż w samobójstwie albo malowaniu pejzażyków na Nowej Gwinei…“.\n„Wstrzymuję się z dalszym opisem Australii“.\n„Oby moja śmierć nie była głupim przypadkiem i żebym zginął pożytecznie. Tej jednej rzeczy można mi życzyć“.\nNa Antypodach Witkiewicz był tylko gościem. Dla porównania jego reakcji na wybuch wojny sięgnijmy do notatek Ellisa Luciano Silasa, londyńskiego malarza, który urodził się w tym samym roku, co Witkacy, a który w 1907 roku wyemigrował do Australii. Znajdując się podobnie jak Witkiewicz o tysiące kilometrów od europoejskiego frontu mógłby nadal w sprzyjającym australijskim klimacie spokojnie malować obrazy. Ale po wybuchu wojny, choć długo rozważał czy powinien wstąpić do wojska, ostatecznie pełen oporów zaciągnął się jako sygnalista. W swoim dzienniku zanotował: „Nie cierpię powieści wojennych, żołnierzy i służby wojskowej. Nie czytałem\ndotąd wiadomości z frontu i nadal nie mam zmiaru. Wiem tylko, że jest wojna i muszę odsłużyć swoje. Będę szczęśliwy kiedy to wszystko się skończy. Nienawidzę takiego życia“. Prowadząc swój prywatny dziennik w czasie kilku tygodni uczestniczenia na brytyjsko-tureckim froncie opisał makabryczne sceny jakie działy się na pierwszej linii okopów. Ostatecznie na dwa dni przed ewakuowaniem go z powodu zaburzeń psychicznych i wielomiesięcznym pobycie w szpitalu na czym skończyła się jego kariera wojskowa, zdążył jeszcze zanotować: „Mało śpię, boję się zasnąć, bo mam przerażajace sny. Nie staram się rzetelnie prowadzić dziennika. Mam nadzieję, że uda mi się o tym wszystkim zapomnieć. Czuję skrajne zmęczenie. Byłoby fatalnie gdybym sknocił wpis i nie upamiętnił należycie swoich dzielnych kolegów“.\nW tym miejscu należy przypomnieć, że Witkiewicz po kontuzji odniesionej 17 lipca 1916 roku również doznał urazów psychicznych i cierpiał „na objawy urazowej nerwicy, wskutek czego potrzebuje leczenia pozaszpitalnego hydroterapią, masażem i elektryzacją“. A w liście do Bronisława Malinowskiego zwierza się przyjacielowi, że czuje się okropnie, a kiedy ten jego zły stan psychiczny przejdzie, to znowu pójdzie na front, ale w tej chwili nie chce umierać, ale i żyć też nie ma wielkiej ochoty.\nObecnie po doświadczeniach tylu wojen i konfliktów na całym świecie, próbach unicestwienia całych narodów, wojna w swej istocie jest nie do zaakceptowania. Udział w wojnie z dzisiejszej perspektywy mógłby ktoś ostatecznie nazwać „rzuceniem się szczerbatego na suchary“. Pamiętajmy jednak, że przed 1914 rokiem świat był odmienny, wyznawano inne wartości, panowało zupełnie różne poczucie honoru, obowiązku i patriotyzmu. Na wieść o wybuchu wojny zareagowało tysiące młodych ochotników po obu stronach frontu. Zwraca się też uwagę na histeryczną ksenofobię jaka opanowała wtedy Europę. Bertrand Russell, który czuł nieprzejednaną wrogość wobec wojny i prowadził kampanię przeciw poborowi, obserwując wiwatujace tłumy na Trafalgar Square opisał w autobiografii zdumiewające go odkrycie, że „przeciętnych mężczyzn i kobiety cieszy perspektywa wojny“, a nawet niektórzy z jego przyjaciół jak Alfred North Whitehead, porwani przez ten entuzjazm, byli „nastawieni bardzo wojowniczo“.\nLudwig Wittgenstein, przyjciel Rusella, przyszły adwersarz Witkiewicza, wstąpił na ochotnika do armii austriackiej nie tylko z powodów obrony ojczyzny. Wiązało się to z jego przeświadczeniem „by wziąć na siebie coś trudnego i zaangażować się w coś innego poza pracą czysto intelektualną“, oraz silnym pragnieniem, aby „stać się innym człowiekiem“. „Wittgenstein czuł, że gdy stanie oko w oko ze śmiercią, doświadczenie to – w ten czy inny sposób uczyni go lepszym człowiekiem. Można powiedzieć, że poszedł na wojnę nie dla ojczyzny, lecz dla siebie“.\nRównież w decyzji Witkiewicza oprócz niepokoju o losy kraju występują podobne argumenty związane z przemianą wewnętrzną oraz dowartościowaniem siebie, a miewał on wiele razy poczucie, że jest niepotrzebny: „zrobić nareszcie coś ze swojego życia“, „uratować honor i nareszcie dokonać czegoś i zginąć razem z walczącym“, „wobec takich rzeczy życie nabiera większego sensu“. „Jestem niepotrzebny“ – odczucie to, związane z brakiem wiary w sens życia i pracy na tle ogólnego zniechęcenia do wszystkiego, wywołanego depresją, stale powracało u Witkacego na przestrzeni całego życia, co zaznaczał w wielu listach do przyjaciół i osób bliskich.\nNa początku wojny Wittgenstein został przydzielony do regimentu w Krakowie i m.in. pływał statkiem „Goplana“ po Wiśle, dopiero kiedy usilne jego prośby zostały wysłuchane i znalazł się na froncie na najniebezpieczniejszych stanowiskach, doświadczył przekonania, że żyje uczciwie i mógł wtedy napisać: „Teraz mam szansę stać się przyzwoitym człowiekiem, ponieważ stoję oko w oko ze śmiercią“, „Może bliskość śmierci obdarzy mnie światłem życia. Niech Bóg mnie oświeci. Jestem robakiem, lecz dzięki Bogu stanę się człowiekiem“, „Tylko śmierć nadaje sens życiu“.\nBiograf Wittgensteina, Ray Monk, stwierdził, że zawarte w pisanej na froncie rozprawie Traktatus, uwagi dotyczące etyki, estetyki, duszy i sensu życia zrodziły się dzięki najsilniejszemu impulsowi pobudzającemu „do refleksji filozoficznej i metafizycznego wyjaśnienia świata“, który w dziele Świat jako wola i przedstawienie opisuje Schopenhauer jako impuls zrodzony z kontaktu ze śmiercią, cierpieniem i udręką. Kiedy na froncie rosyjsko-austriackim na wiosnę 1916 roku nasiliły sie walki spowodowane ofensywą generała Brusiłowa i regiment do którego przypisany był Wittgenstein odniósł olbrzymie straty, dokładnie wtedy doświadczenia te zaczęły wpływać na charakter jego pracy. Na zadane sobie wtedy pytanie „Co wiem o Bogu i celu życia?“ Wittgenstein wypisał kilkunastopunktową listę, której ostatnie punkty dotyczą woli i losu.\n„Nie mogę wedle mojej woli kierować zdarzeniami w świecie, jestem zupełnie bezsilny“.\n„Tylko w ten sposób mogę się uniezależnić od świata – a tym samym w pewnym sensie nad nim zapanować – że zrezygnuję z wpływu na zdarzenia“.\nZagrożenie życia wywołało impuls nie tylko w umyśle Wittgensteina, ale i Witkiewicza. Mniej więcej w podobnym czasie w lipcu 1916 roku na tym samym froncie, tyle że po przeciwnej stronie, podczas obserwacji pękających na tle nieba szrapneli, w przed dzień bitwy pod Witonieżem, w której został ciężko ranny, zrodził się zarys jego filozoficznego systemu. Witkiewicz został odznaczony orderem św. Anny IV klasy i awansowany na porucznika „za waleczność, męstwo i odwagę“ w tej właśnie bitwie. Jednak prawie wogóle nie znamy przekazu Witkiewicza odnośnie walk na froncie. Ani jego osobistych refleksji, co zmieniło się w nim, kiedy zajrzał śmierci w oczy. Bo to, że z Rosji wrócił zupełnie innym człowiekiem jest oczywiste. Koszmary z frontu, nie odcisnęły się na jego sztuce, nie znosił „pławienia się w naturalizmie“ i makabrze jak jego późniejszy przyjaciel Bronisław Linke. Ale szczególne wydarzenia musiały zapaść w nim i budzić jego lęk i stawać przed oczami do końca życia. To co pisał w 1921 roku o swojej kondycji psychicznej do Dowództwa V-go Baonu Wojsk Wartowniczych, że stan jego nerwów jest „zbliżony chwilami do lekkiej niepoczytalności“ mogło być specjalnie przesadzone. Wielokrotnie cytowane były już wspomnienia Rytarda o „paroksyzmach strachu, które przeżywał pod ogniem w pierwszej linii okopów“, albo to jak „pół przytomny ze zdenerwowania, roztrzęsiony jak galareta, prowadził swych ludzi do ataku“. Ale Rytard wspomina również i to, że uważał za „najtrudniejszy wysiłek psychiczny, wyczyn najwyższej rangi i klasy“ - „opanowanie przerażenia, które ogarnia człowieka w bitwie i zwala prawie z nóg“. Rytard podaje też, że już w Tatrach w czasie wycieczek, „nie krył się ze swoimi lękami, często bardzo nieprzyjemnymi“ i „Z nieodstępną mentolową fajeczką w zębach […] zaciskał wargi i hipnotyzując wzrokiem otaczające go potęgi górskie, parł naprzód przed siebie z pochyloną głową. Po prostu wyrywał się, wydzierał siłą woli ze szponów lęku“. W takiej właśnie pozie Rytard uchwycił Witkacego na fotografii wykonanej w 1928. Szalony zjazd Witkacego na nartach został zainscenizowany do fotografii i jednocześnie inaczej opisany: „Przed łakomym okiem aparatu fotograficznego «wyczynia« nam Witkacy wspaniałą scenkę groźnego zjazdu narciarskiego. Chwytam ten cenny moment groteski witkiewiczowskiej, której tyle jest w jego obrazach i utworach“.\nW sytuacji kiedy przekaz Witkacego jest nieznaczny, warto sięgnąć do biografii ludzi jemu podobnych. Opisy ich przeżyć frontowych charakterystycznych dla tamtych form prowadzenia wojny i widocznych, odczuwanych skutkach, mogą dać pewne wyobrażenie o tym, co mogło być i jego udziałem, czego mógł być świadkiem. Ofensywy, w których brali udział Witkiewicz i Wittgenstein i w których mogli nieprzeżyć, dla losów wojny okazały się nieistotne. Ich ewentualne śmierci, podobnie jak unicestwienie tysięcy żołnierzy na tych odcinkach frontu, nic by nie przyniosły. W pierwszych dniach wojny, mając zapewne inne wyobrażenie o walce i mając potrzebę nadania swojemu życiu sensu Witkacy wyraził nadzieję: „Oby moja śmierć nie była głupim przypadkiem i żebym zginął pożytecznie“. Żołnierze, którzy na początku wojny rwali się do walki, a na koniec wychodzili z tego piekła psychicznie okaleczeni, odnotowywali w swoich dziennikach uwagi jak te: „Całe to natarcie było upiorna pomyłką. Jak wszystko“, „Przestańcie, dosyć już tej potwornej rzezi“.\nW raportach wojskowych podkreślano również odwagę Wittgensteina. Pisano, że „Jego wyjątkowo odważne zachowanie, spokój, zimna krew i heroizm wzbudza powszechny zachwyt żołnierzy“. Mianowany został na leutnanta i odznaczony. On sam w dzienniku pisał, że „Strach przed śmiercią jest najlepszą oznaką fałszywego, tzn. złego życia“. Ale biograf Wittgensteina uważa, że nie jest to sformułowanie osobistego credo, ale wkład do myśli filozoficznej. Kiedy na froncie „strzelano do mnie […] …przy każdym strzale kurczyłem się całą mą istotą. Tak bardzo chcę żyć“. „A trudno zrezygnować z życia, gdy już się w nim zasmakowało. Na tym dokładnie polega „grzech“, bezrozumne życie, fałszywy obraz życia. Od czasu do czasu staję sie zwierzęciem. Wtedy nie mogę myśleć o niczym prócz jedzenia, picia i spania. Straszne! A wówczas cierpię też jak zwierzę, bez możliwości wewnętrznego zbawienia. Zdany jestem wtedy na łaskę mych pragnień i niechęci. O prawdziwym życiu nie ma wtedy co myśleć“.\nMakbaryczne sceny, wręcz surrealistyczne, które rozgrywały się na wszystkich frontach wojny przerażały i porażały podobnie. Żołnierze byli świadomi, że takie obrazy będą prześladować ich do końca życia, że wyjdą z tej wojny okrutnie poranieni. Przytoczone poniżej przykłady koszmarnych zdarzeń w okopach i na polach bitew, które żołnierze i oficerowie zapisywali w swoich dziennikach i listach do najbliższych, mogły wydarzyć się wszędzie, gdzie toczyły się walki. Dają pewne wyobrażenie o tym, jakie potworności mógł oglądać każdy, także Witkiewicz i Wittgenstein.\nPodane poniże opisy dotyczą działań wojennych na półwyspie Gallipoli, które później nazwano „Kampanią nierozstrzygniętych\nwątpliwości i straconych szans“.\n„Zdaniem niektórych wynik kampanii przyczynił się do wybuchu Rewolucji Październikowej, inni uważali Gallipoli za jeden z epizodów Wielkiej Wojny. Bezsporne jest tylko to, że na tym niewielkim skrawku lądu zginęło ponad sto dwadzieścia tysięcy żołnierzy“.\n„Gdy widzę żołnierzy schodzących do okopów często zastanawiam się, ilu z nich stamtąd wyjdzie. Zwykle po paru minutach rozlega się wrzask, a potem wołanie o sanitariuszy. Ci wywlekają na noszach krwawy befsztyk, pogruchotane ciało, które kiedyś było człowiekiem”.\n„Dziś po południu spadły na nas z nieba strzępy ludzkiego ciała. Wróg wystrzelił z okrętu pocisk, ale nie słyszeliśmy odgłosu, który temu towarzyszy. Na wzgórzu koło plaży iskał się jakiś żołnierz, pocisk rozerwał mu ciało na kawałki i wyrzucił je wysoko w powietrze”.\n„Spadające gęsto pociski eksplodowały jeden po drugim. Okopy, które miały ratowaćżołnierzom życie stały się ich grobem. Ci, którzy zdołali przetrwać chronili się w lejach i okopywali na nowo”.\n„Część chłopaków ranna, wszędzie słychać jęki i wrzaski, wołanie o amunicję bądź nosze. Zastanawiam się, jak sanitariusze będą mnie nieść po tak stromych i piaszczystych zboczach. Teraz zaczynają wyciągać poległych z okopów, ciekawe, jak długo to zniosę”.\n„Kochana Mamo, z pierwszych sześciu żołnierzy, którzy dotarli na górę jedynie ja nie zostałem trafiony. Miałem niesamowite szczęście, pocisk minął mnie o milimetr i utkwił w gardle człowieka siedzącego obok”.\n„Droga Matko, oficerów zawodowych pozostało niewielu, większość z nich jest ze służby ochotniczej. Wczoraj jeden z nich został trafiony podczas obiadu i wpadł twarzą do zupy. Zrobił się niesamowity bałagan, wszyscy przy stole byli wstrząśnięci, więc obiad dokończyliśmy dopiero po zmroku”.\n„Trupy naszych żołnierzy wydzielają straszny smród. Trudno sobie wyobrazić, że każdy z tych mężczyzn był czyimś synem. Musimy patrzeć na te okropieństwa, a niektóre gazety mają czelność pisać, że lubimy takie życie”.\n„Jesteśmy śmiertelnie zmęczeni codziennym ostrzałem. żołnierze całkowicie zobojętniali przestali zwracać uwagę na to, że ktoś strzela i próbuje ich zabić. Kiedy pocisk lub granat rozerwie kogoś na kawałki ledwie raczą pochylić się nad szczątkami byłego towarzysza broni. Wojna to piekło. Nie mam nadziei na ocalenie”.\n„Na ten widok nawet najłagodniejsi czują się barbarzyńcami, a najdziksi barbarzyńcy płaczą”.\n„Baliśmy się, że spłoniemy żywcem, położyliśmy się na dnie okopu, w górze szalały płomienie. Całe to natarcie było upiorną pomyłką. Jak wszystko”.\n„Wojna jest straszna. Zwłaszcza ta wojna. Więc tym, którzy szybko zginęli można tylko pozazdrościć”.\n„Okazało się, że ta wojna to pomyłka: zamęt, śmierć i choroby”.\n„Mam dwadzieścia jeden lat, ale moje włosy i broda są już siwe. Twarz jest poorana, a ciało gnije.Nie dam rady znosić tego dłużej”.\n„Muchy buszowały w latrynach, wchodziły do ust poległych, siadały na otwartych ranach, a potem całą chmarą oblepiały dżem, który jedli zdrowi żołnierze. To one roznosiły choroby. Wszystko było niemal zawsze okraszone muchami“.\n„To nie był zwykły rozstrój żołądka tylko szalejąca czerwonka. Ludzie mieli wrażenie, że za chwilę wydalą wnętrzności. Chodzili do latryny dwanaście, czternaście, a nawet szesnaście razy dziennie. Mieli podrażnione, obolałe odbyty. Ponieważ nie było papieru toaletowego podcierali się rękami, a potem wycierali je o trawę. To także sprzyjało rozpowszechnianiu się czerwonki, która w końcu stała się chorobą powszechną. Żołnierze byli tak osłabieni, że ledwo trzymali się na nogach. Niektórzy wpadali do latryn i tonęli we własnych ekstrementach”.\n„Dzień minął nie wiadomo kiedy. Nad morzem i całą okolicą zapadła ciemność. Setki martwych Brytyjczyków leżały na naszej ziemi. Gładko ogoleni chłopcy o sympatycznych twarzach zawinięci w pokrwawione mundury. Ten widok budził w nas chęć zemsty, ale i współczucie”.\n„Nasza taktyka opiera się na założeniu, że najlepiej nie mieć taktyki, że jedyny sposób to pędzić przed siebie bez wsparcia i rezerw, a na koniec również bez ręki lub nogi”.\n„Można odnieść wrażenie, że ci ludzie, choć są światkami potworności i sami robią straszne rzeczy, nadal wierzą w sprawę, o którą walczą. Wyjdą z tej wojny niewyobrażalnie poranieni, ale nigdy nie zatraca człowieczeństwa”.\n„Utknęliśmy w martwym punkcie i bardzo chciałbym zobaczyć, jak to się skończy. Ale raczej nie uda mi się ocaleć”.\nPrzeczą temu zdania Witkiewicza z Curriculum Vitae: „Początkowo zamierzałem dostać się do Galicji. Jednak technicznie okazało się to niemożliwem. Wskutek tego, a także z powodu zupełnie mylnych informacji co do tego, co się dzieje w Kraju (począwszy od gazet australijskich), postanowiłem wrócić do Rosji“. Można więc konkludować, że Witkiewicz wyjechał tam, gdzie nie zamierzał zmylony niedokładnymi informacjami. Witkiewicz całą mocą chciał wierzyć, że wybiera słusznie. Ale wybranie opcji rosyjskiej na podstawie niepełnych czy nieprawdziwych informacji i niefortunnych zbiegów okoliczności należałoby rozpatrywać w kategoriach jego osobistej tragedii, niezależnie od tego, że obróciło się później na wartości o różnym znaczeniu. Korzyści również dla potomnych – odbiorców jego twórczości oraz zjawiska, które stanowiła jego osobowość naznaczona rosyjskimi przeżyciami okresu wojny. Jeżeli po powrocie do Polski, a może jeszcze w Petersburgu Witkiewicz doszedł do wniosku, że koncepcja Piłsudskiego była słuszna, bo to ona przyniosła Polsce niepodległość, to przecież mógł doznać uczucia rozgoryczenia, że historia z niego zakpiła.Tragedia ludzkiego losu – dobre intencje obracają się w negatywne. Uczucie frustracji mogła budzić także ewentualność własnej bezsensownej, nic nie przynoszącej śmierci, po niewłaściwej stronie okopów.\nCzęsto wyjazd Witkiewicza z Australii do Petersburga automatycznie łączony jest z jego zamiarem służby w carskiej armii. Jakby artysta już w Australii zdecydowany był na to wszytstko co miało zdarzyć się później, czyli po przyjeździe do Rosji. Czy jest to tylko lapsus? Bo przecież znamy przyszłą decyzję Witkacego, podjętą już w Petersburgu, jak i jego dalsze losy. Czy może niezauważone zostały dosyć istotne szczegóły zawarte w listach Witkiewicza napisanych w tym czasie?\nDodatkowo wybór opcji rosyjskiej Witkacego interpretowany bywa jako gest przeciwko ojcu świadome czy nieuświadomione „mordowanie“ ojca, co automatycznie wpisuje się w figurę dwóch antagonistów ojca i syna, czemu przeczy jednak pierwotny zamiar Witkacego wyjazdu do Galicji i wyrażona troska o rodziców. Naprzykład Irena Jakimowiczowa była zdania, że Witkacy znalazł się w Petersburgu „…zgodnie z własną koncepcją walki wolnościowej w szeregach armii rosyjskiej, koncepcją znów przekornie przeciwną orientacji ojca, sprzyjającego opartym o Austrię poczynaniom spokrewnionego z Witkiewiczami Józefa Piłsudskiego“. Jest oczywiste, że Witkacy wcześniej nie miał żadnej koncepcji walki o wyzwolenie kraju w sensie osobistego udziału, bo jak sam mówił zapisywanie się do Związku Strzeleckiego w czasie pokoju wydawało mu się farsą. Co najwyżej mógł dyskutować z Tadeuszem Micińskim, note bene słowianofilem, o roli Rosji w przyszłym zjednoczeniu i wyswobodzeniu Polski.\nZ analizy listów Witkiewicza napisanych w Australii, podobnie jak z Curriculum Vitae, wynika, że pierwszą jego naturalną reakcją była chęć powrotu do domu, do Zakopanego i prawdopodobnie wstąpienia do oddziałów Związku Strzeleckiego „Strzelec“. Kiedy u konsula austriackiego dowiedział się, że nie ma żadnej nadziei powrotu, może z powodu posiadanego przez niego rosyjskiego obywatelstwa, a raczej z braku połaczeń, nie chcąc zmieniać swojej decyzji walczenia musiał zdecydować się na wyjazd do Rosji do Petersburga, gdzie mieszkała zamężna siostra jego ojca Aniela Jałowiecka. Zaś absolutne przekonanie o udziale w wojnie przy boku Rosji podjął dopiero w oparciu o informacje o tym, jak Niemcy potraktowali polskie ziemie zaboru rosyjskiego i o niepowodzeniach działań zbrojnych Związku Strzeleckiego, o czym dowiedział się już po przyjeździe do Petersburga. Informacje – jak napisał – „nie blaga prasy, ale listów naocznych świadków“. Skomentował je w liście do Malinowskiego: „Garstka strzelców walczących o kawałek Galicji razem z Niemcami, którzy spustoszyli w najokropniejszy sposób większą część Królestwa i pastwią się nad tamtejszymi Polakami jak zwierzęta, jest rzeczą tragiczną i potworną“. Witkiewicz miał nadzieję, że w Rosji zostaną zorganizowane oddziały polskie. Dopiero, kiedy okazało się, że oddziały takie nie powstaną decyzja o wstąpieniu do carskiej armii okazała się jedynym możliwym wyjściem dla zdeterminowanego przymusem walki Witkiewicza. Doszedł do tego – jak pisał – sam, w opozycji do zdania rodziny, u której zatrzymał się. Witkiewicz płynął z Australii z niejakim Niczajewem, o czym wiedział wcześniej Malinowski. W liście do przyjaciela Witkacy wyraźnie zastrzega się: „Nie myśl, że to jazda z Nieczajewem przerobiła moje myśli. Sam doszedłem do tego wszystkiego przez straszne zwątpienia i mękę. I w moim sumieniu sprzeczności teraz nie ma. Chcę tylko, aby to nie było tanie, i chcę spełnić czyn, który by te myśli przypieczętował. […] Byłem sam w moich myślach o Rosji i konieczności walczenia z nią przeciw Niemcom i przeszedłem straszne chwile na ten temat. Teraz ruch strzelecki w Galicji klapną zupełnie i każdy Polak może z czystym sumieniem iść przeciw naszemu jedynemu istotnemu wrogowi, przeciw Niemcom. […] Straszne jest sumienie Polaka w tej chwili. Ale droga jest tylko jedna“. Z całą pewnością Witkacy posiadał jedynie fragmentaryczne i nieścisłe wiadomości o oddziałach Związku Strzeleckiego i innych polskich formacjach, skoro był przekonany o ich totalnej klęsce. Ale zapewne musiał dowiedzieć się o niepowodzeniu wywołania przez Piłsudskiego antyrosyjskiego powstania narodowego w Królestwie Kongresowym i o rozwiązaniu we wrześniu 1914 roku Legionu Wschodniego z powodu zajęcia Lwowa przez wojska rosyjskie. Te klęski widać wywarły na nim duże wrażenie i uzasadniły z czystym sumieniem wybór jedynej drogi jaka w jego odczuciu została. Pewnie niestety nie znał pełnych informacji o pozostałych oddziałach i o Legionie Zachodnim, które nieprzerwanie brały udział w bitwach z wojskami rosyjskimi, zanim przekształcone zostały w trzy Brygady Legionów Polskich. Brygady te w liczbie około szesnastu i pół tysiąca żołnierzy walczyły nad rzeką Stochod w czasie ofensywy Brusiłowa, o którą to rzekę od czerwca 1916 do sierpnia 1917 opierała się linia frontu rosyjsko-austrowęgierskiego.\nAle w wielu listach, które pisał do Bronisława Malinowskiego po wybuchu wojny, również w tym z Petersburga, kiedy podjął już decyzję o wstąpieniu do armii, pojawiają się dwie równoległe refleksje – oprócz przymusu walki, pojawia się rozgoryczenie na siebie, że dał się namówić na wyjazd do Australii, bo w przeciwnym razie gdyby został w Zakopanem, inaczej potoczyłyby się jego losy. Rezygnacja z wyjazdu i pozostanie dotyczyło panny Z. [Jadwigi Zielińskiej], której miłość już po samobójstwie Jadwigi Janczewskiej będąc w stanie rozpaczy odrzucił. Żal, że jednak nie przyjął jej uczuć pojawia się w kilku listach z konkluzją, że gdyby jednak mógł kochać pannę Z., to może by zupełnie inaczej skończył. Witkacy będąc już jedną nogą w carskim wojsku, stawiał jednocześnie zasadniczo brzmiące pytanie, uskarżając się tym samym na swój los: „Dla panny Z. zdaje się wróciłem wtedy z Berlina. Czyż to nie było przeczucie i ostatnia możliwość życia?“.\nPetersburg – „łupina mojego ciała nie wytrzyma żaru mojego ducha“.\nWracajac do tekstu M. A. Potockiej. Trudno zgodzić się szczególnie z sugestiami co do kilkuletniego okresu egzystowania Witkiewicza w Petersburgu „bez głodu sensu“, zagłuszanym alkoholem i perwersja seksualną.\nJuż na początku 1915 roku, po trzech miesiącach od przyjazdu Witkacego do Petersburga jego ciotka Aniela Jałowiecka w liście do matki artysty z odczuciem ulgi opisała stan jego psychiki: „Według naszych obliczeń powinnaś była dostać jego list, w którym opisuje dzieje ostatnich swych miesięcy życia, kiedy to powziął nieodwołalną decyzję wstąpienia do rosyjskiej armi, aby bronić Polski. […] Takim, jakim jest teraz, nie był nigdy dotąd. Spokojny, można by rzec – wesoły, trzymający się prosto, z wysoko podniesioną głową, otrząsnął się zupełnie z rozpaczliwego stanu apatii i inercji, w jakim zobaczyliśmy go po powrocie. Przygotowuje się znakomicie do egzaminów teoretycznych i świetnie znosi wojskowe rygory. Zdrowie jego jest doskonałe. W mundurze wygląda bardzo dobrze…“. Aniela Jałowiecka, pod której opieką znalazł się Stanisław Ignacy w Petersburgu nie mogła pogodzić się z tym, że jedyny syn jej brata Stanisława Witkiewicza chce wstąpić jako ochotnik do wojska, a ona nie jest w stanie odwieść go od tej ryzykownej i nie do zaakceptowania ze względów politycznych decyzji. Ale jak napisała dalej w liście: „Żadne perswazje ni niczyj wpływ nie były w stanie zmienić jego postanowienia. […] Być może u końca wojskowej kariery syn Twój odzyska równowagę duszy i powróci do Ciebie zupełnie już przystosowany do normalnego życia“. Z kolei o tym samym konflikcie z wujostwem pisał Witkacy do Bronisława Malinowskiego dużo wcześniej, w liście z połowy października 1914 roku, a więc niedługo po przybyciu do Petersburga: „Ada Żukowska [córka ciotki Anieli] zajmuje się moją protekcją, może coś z tego będzie. Jedyna osoba, która jest ze mną. Wytrzymałem straszne wymyślanie ciotki Jałowieckiej za to wszystko. Im się śni jakaś odpowiedzialność przed Rodzicami. Albo ta droga, albo zgnicie moralne. Nie na to jechałem z Australii, aby tu zgnić gdzieś w kącie, jeszcze raz minąwszy się z moim losem. Wszystko to jak sen jakiś okropny“.\nZauważmy, że Witkacy mówił tu o wyborze, jakiego dokonał, a więc w wyborze mieściła się możliwość niezgłoszenia się na ochotnika do wojska i przeczekania wojny. Takiego rozwiazania nie dopuszczał, ale jak widać było możliwe. Tymbardziej, że jego siostra cioteczna, Ada, podjęła się załatwienia jego wstąpienia najpierw do szkoły wojskowej przez protekcję.\nJednocześnie Witkacy jak wielu artystów i naukowców, którzy znaleźli się na frontach Wielkiej Wojny Światowej w większości przypadków jako ochotnicy, prowadził „podwójne życie“. Równolegle do obowiązków wynikających ze służby wojskowej i w czasie urlopów kontynuował i rozwijał swoje założenia artystyczne, biorąc też udział w życiu artystycznym Polonii w Petersburgu. Tu – jak pisał Jarosław Iwaszkiewicz – Witkacy „poczuł się nie tylko artystą, ale i filozofem, znalazł swoje miejsce na ziemi […] znalazł w tym, co pisał Andriej Bieły potwierdzenie swoich teorii i lęków“. W Petersburgu Witkiewicz stworzył prawdopodobnie ponad tysiąc prac plastycznych, czego tkwiąc w stanie „bez głodu sensu“ nie mógłby zapewne dokonać, wiodąc życie – jak chce Potocka - „bez wysiłku i wartości“. Irena Jakimowiczowa przywołuje zaginiony dzisiaj autoportret Witkiewicza z 22 lipca 1917 roku zatytułowany Sataniello opatrzony napisem; „Meines Körpers Schale wird nicht meines Geistes Glut aushalten“ – łupina mojego ciała nie wytrzyma żaru mojego ducha. Jak pisze Jakimowiczowa: „Ale – jak zawsze przekorny – spełniwszy to, co uznał za swój obowiązek, Witakcy oddawał się pielęgnowaniu żarliwego ducha: pisał Nowe formy w malarstwie, a przede wszystkim malował“. Witkiewicz opuściwszy ciasne mentalnie Zakopane tkwiące nadal w duchu modernistycznej sztuki, znalazł się w dużo bardziej różnorodnym i awangardowym środowisku, w atmosferze wolności i gruntownej odnowy sztuki. „Ważniejsze jest to – kontynuuje Jakimowiczowa – że Witkacy w Rosji po raz pierwszy przestał być turystą, jakim był nawet w Bretanii, gdzie pod okiem Ślewińskiego usiłował się zbliżyć do Gauguinowskiego ideału. Tu znalazł przede wszystkim bardzo żywe, pobudzające intelektualnie środowisko – poza petersburską Polonią – głównie rosyjskich malarzy, pisarzy, krytyków, filozofów, ludzi teatru, poetów. Po raz pierwszy znalazł się wewnątrz, jako współuczestnik dyskusji na wielka skalę, bo przecież Rosja już wcześnie stała się miejscem spotkania idei z Wiednia, Paryża i Monachium, a nieco później i z Włoch. Z dodatkiem miejscowej egzotyki i specyficznie rosyjskiej mentalności tworzyło się jedyne w swoim rodzaju intelektualne\nśrodowisko o dużej sile działania…“.\nPotocka A. M., Antropologia sztuki. „Ja" jako materiał twórczy, [w:] Witkacy. Psychoholizm, red. M. A. Potocka, Bunkier Sztuki, Kraków 2009.\nWitkiewicz S. I., Rzecz o ciągłości bzdury malarsko-krytycznej. Głos „plastyka“ wołającego na puszczy, [w:] J. Degler, Stanisław Ignacy Witkiewicz. Pisma krytyczne i publicystyczne, zebrał i opracował J. Degler, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1976, s. 480-481.\nPotocka A. M. op.cit., s. 297.\nDegler J., Witkacego Portret Wielokrotny, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 2009.\nTekst Lecha Sokoła ma ukazać się w najbliższym czasie.\nMicińska A., Stanisław Ignacy Witkiewicz - listy do Bronisława Malinowskiego, [w:] Malinowski i Witkacy. Fotografia: między nauką a sztuką, „Konteksty“, Nr 1-4/2000, s. 267.\nRussell Julie, Ellis Silas, Geoffrey Serle, Australian Dictionary of Biography, Vol. 11, Melbourne 1988, s. 451-453.\nWspomnienia z filmu Gallipoli na podstawie Silas Ellis, The Diary of Anzac, ML MSS 1840, Mitchell Library, State Library of New South Wales.\nDegler J., O pobycie Witkacego w Rosji w świetle dokumentów. Aneks, [w:] tegoż, op.cit., s. 498.\nList napisany w Petersburgu między 12.09 i 23.11 1916 roku. Micińska A. op.cit., s. 279.\nMonk R., Ludwig Wittgenstein. Powinność geniusza, tłum. Adam Lipszyc i Łukasz Sommer, KR, Warszawa 2003, s. 131.\nMicińska A., op.cit., s. 267.\nZ dotychczas niepublikowanej widokówki do Jadwigi Janczewskiej z 20.12.1913r. Widokówka znajduje się w zbiorach Muzeum Tatrzańskiego.\nMonk R., op.cit., s. 132.\nbidem, s. 162-163.\nLeszczyński J., Nieznany list Stanisława Ignacego Witkiewicza, [w:] „Pamiętnik literacki“, Rocznik LXXVI, Zeszyt IV, 1985, s. 177.\nDegler J., Witkacego portret…, s. 478.\nMalczewski R., Pępek świata. Wspomnienia z Zakopanego, LTW, Warszawa 1999, s. 70.\nDegler J., op.cit., s. 511.\nRytard J. M., Witkacy, czyli o życiu po drugiej stronie rozpaczy, [w:] Stanisław Ignacy Witkiewicz, człowiek i twórca. Księga pamiątkowa, red. Tadeusz Kotarbiński i Jerzy Eugeniusz Płomieński, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1957, s. 281.\nRytard J. M., Ósme niebo narciarskie, „Świat“, 7.01.1928.\nMicińska A., op.cit., 275.\nCytaty z filmu Gallipoli.\nMonk R., op.cit., s. 176.\n52]Ibidem, s. 163.\nDegler J., Witkacego portret…, s. 114.\nJakimowiczowa I., Witkacy w Rosji, [w:] tejże, System i wyobrażnia. Wokół malarstwa Witkacego, Wydawnictwo „Wiedza o Kulturze“ Fundacji dla Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 1995, s. 20.\nMicińska A., List z 17(?)10.1914, [w:] op.cit., s. 277.\nMicińska A., List do B. Malinowskiego z 10.08.1914, [w:] op.cit., s. 273.\nJ.Degler, List z 13.02 (30.01), op.cit., s. 305.\nA. Micińska, List z 17(?)10. 1914, [w:], Stanisław Ignacy Witkiewicz…, dz.cyt., s. 277.\nIwaszkiewicz J., Petersburg, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1981, s. 59, 61.\nJakimowiczowa I., op.cit., s. 34.\nŹródło: PRZESTRZENIE TEORII, nr. 14 / 2010, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań


Trudne górskie tereny, szczególnie zimą. Drogi wiejskie wąskie, bez możliwości wyprzedzania bądź mijania. A samochód pożarniczy Star 266, nie pierwszej młodości, słabiutki, bo ma już 40 lat. Mniejsze, młodsze, ale do gaszenia pożarów nieprzystosowane Iveco, służy strażakom m.in. do przewozu drobnego sprzętu ratowniczego, nożyc, pił, a także torby medycznej, noszy. Tak pokrótce wygląda codzienność OSP Bogdanówka, której początki datują się na 1966 r.\nNikomu nie odmawiamy pomocy\nBogdanówka, gm. Tokarnia, piękna miejscowość leżąca na tzw. końcu świata – powiedziałby ktoś. U podnóża Koskowej Góry i Parszywki, a z okien remizy widać kręte, wąskie drogi wiodące do domów rozsianych wśród lasów i gór.\n– Często bywamy wzywani przez mieszkańców i służby medyczne – mówi Piotr Paweł Żyła, naczelnik OSP Bogdanówka. – Karetka pogotowia nie wszędzie dojedzie, więc my idziemy, docieramy pieszo do posesji i przenosimy chorego do pogotowia. Często sami deklarujemy pomoc mieszkańcom i gdy trzeba, wozimy ich prywatnymi samochodami np. do lekarza. Nikomu nie odmawiamy pomocy, tak jak mieszkańcy nie odmawiają jej nam. Co byśmy zrobili, gdyby nie wsparcie tutejszej ludności. To dzięki ludziom dobrej woli mamy Iveco, na zakup którego środki uzbieraliśmy m.in. pod kościołem, a także pozyskaliśmy od sponsorów.\nW prawie każdym domu jest jeden strażak\nJednostka zrzesza 52 członków, w tym 10 druhów MDP. Kilku z nich osiągnęło wymagany wiek 16 lat i już zasila szeregi strażaków. Do akcji uprawnionych jest 18 druhów, 11 czeka na szkolenia a 6 ukończyło kpp. Na kilkuset mieszkańców wsi, można powiedzieć, że prawie w każdym domu jest strażak i wielu kontynuuje strażackie tradycje rodzinne.\nW ramach akcji charytatywnej Lepsze Jutro, do której zostało zgłoszone OSP, wspólnie z RMF zostało wyremontowane poddasze , gdzie zalazło się miejsce na salę wykładową, salę do nauki i zabawy, z których korzystają nie tylko druhowie, lecz także okoliczna młodzież.\n– Współpracujemy ze Stowarzyszeniem Przyjaciół Osób Niepełnosprawnych Krzczonów z prezes Teresą Luberdą i tu na zaadaptowanym poddaszu odbywają się spotkania osób wymagających spokoju i ciszy – opowiada pan Piotr.\nW takich warunkach druhowie pracują usuwając skutki opadów śniegu na lokalnych drogach\n– Na niższej kondygnacji jest miejsce dla młodzieży, która słucha muzyki, gra w gry planszowe, bilard, pin-pong. Tu też znajdują się sale wykładowe przeznaczone do szkoleń z fantomami i projektorem. Mając takie piękne pomieszczenia organizujemy spotkania z mieszkańcami z pokazami pieczenia chleba, lepienia pierogów czy przygotowywaniem tradycyjnych potraw i wielu innych. To miejsce, które zrzesza całe społeczeństwo wzbudza radość wśród strażaków. To widać choćby po twarzy naczelnika, która promienieje, gdy o tym opowiada.\nPrzydałby się nowy sprzęt do pracy w trudnych warunkach\nJak to w straży bywa i ta boryka się z problemami, nad którymi pan Piotr ubolewa. Do bolączek należy choćby wspomniany wcześniej Star, który często nie może sprostać wymaganiom i z całą pewnością dla lepszej skuteczności przydałby się druhom samochód młodszy, lepszy i sprawniejszy. Szczególnie na warunki, jakie tu panują. Najciężej jest, gdy spadnie śnieg. Wówczas często druhowie z pilarkami na ramieniu idą pieszo pokonując wiele kilometrów, by usunąć np. powalone drzewa od naporu śniegu albo usunąć wiatrołomy w skutek wichur.\n– W styczniu mieliśmy ok. 10 wezwań do takich przypadków –mówi pan Piotr. – W sezonie wiosenno-letnim mamy coraz mniejszy problem z pożarami, może to efekt prowadzonej przez naszą jednostkę akcji prewencyjnej. Są zebrania z mieszkańcami poświęcone zagadnieniom wypalania traw, podczas których rozdajemy ulotki i opowiadamy o różnych przypadkach. Tu są ciężkie warunki, gdy trawy płoną, nie daj Boże płomienie dotrą do lasu i nieszczęście gotowe, zważywszy, że mamy utrudniony dostęp do wody. Bywa, że pompę musimy zarzucić do potoku a nie zawsze jest właściwy poziom wody.\n– W planach mamy dobudowę garażu do istniejącego budynku – kontynuuje Piotr Żyła. – Może kiedyś uda nam się pozyskać środki na nowy pojazd, będzie gotowe zaplecze. Jest kilku sponsorów, którzy chętnie wspomagają nas w naszych poczynaniach, my im przekazujemy nasze potrzeby a oni starają się nam umożliwić nabycie, np. sprzętu. Nie chcemy pieniędzy i proponujemy, by nabyli to co potrzeba we własnym zakresie i nam przekazali. Do grona darczyńców, dzięki którym nasza jednostka działa i się rozwija należy firma Wantra Piotra Zębola, Tawa-Trans Tadeusza Zębola, Jardrew Klaudii i Jarosława Kiepurów, Fundacja Lepsze Jutro RMF FM, Fundacja Orlen-Dar Serca i wielu osób indywidualnych z Bogdanówki i Tokarni. Ważna jest również współpraca z Danutą Ostój, dyr. szkoły i sołtysem Andrzejem Słoniną. I oby ta przyjaźń kwitła z pożytkiem dla ludzi.\nPodczas ferii odbywają się szkolenia dla młodzieży z udzielania pierwszej pomocy\nStrażacy–ochotnicy oddali hołd Hubalowi


trening bicepsów | KiF - Zacznij od dziś\n16 marca 2017\t BICEPSY – Jak zachować odpowiednią budowę?\tZ czym przeciętnemu Kowalskiemu kojarzy się kulturystyka? Przede wszystkim z potężnymi mięśniami, głównie bicepsami. Wielka szkoda, że nie kojarzy się […]\t2 marca 2017\t Trening bicepsów by Dawid Lewicki\tInstagramowi trenerzy motywują także w KiF. Sprawdźcie trening Dawida Lewickiego na mięśnie dwugłowe ramion. Mój trening na mięśnie dwugłowe ramion […]\t17 stycznia 2017\t Vladyslav Holovatyuk i trening Męskiej sylwetki (Grzbiet i biceps)\tVladyslav Holovatyuk zdobył złoty medal na Mistrzostwach Polski w 2016 roku w kategorii Men’s Physique. Jego estetyczna sylwetka wyróżniała się […]\n28 listopada 2016\t GRUDNIOWY KIF: Udane zakończenie roku\tW naszym najnowszym wydaniu KiF Sport mamy dla Was kilka niespodzianek. W magazynie znajdziecie np. nowy Dział Beauty ze stepami […]\t22 listopada 2016\t Trening ramion z Mariuszem Janucikiem\tMariusz Janucik jako jedyny zawodnik Fitness Atletycznego zdobył medal podczas Mistrzostw Świata Fitness w Białymstoku. Jego przygotowanie fizyczne było perfekcyjne […]\t17 listopada 2016\t Trening bicepsów z Marcelem „Flexem” Przyszlakiem\tNasz Ambasador przedstawia swój trening ramion,w którym wykorzystuje zarówno ćwiczenia jedno jak i wielostawowe. Jego zdaniem to podstawa właściwego i […]\n19 października 2016\t Trening bicepsów i tricepsów z Emilem Kaleńskim\tEmil Kaleński to jeden z najmocniej umięśnionych polskich kulturystów. Jego potężnie zbudowane ramiona to wzór dla tych, którzy chcą rozwijać […]\t14 września 2016\t Odpowiedzi treningowe Mistrzów Kulturystyki\tWiele zmieniło się w kulturystyce od czasu inauguracji imprezy pod nazwą Mr. Olympia w 1965 roku. Treningi uległy przemianie z […]\t22 sierpnia 2016\t 7 ćwiczeń na POTĘŻNE RAMIONA\tNie same ćwiczenia, ale także odpowiedni sposób ich wykonywania pozwoli Wam pobudzić mięśnie do rozwoju, nawet tych bardziej opornych partii. […]


L'Oreal Serioxyl Denser Hair (W) serum zagęszczające włosy 90ml - perfumeria internetowa Perfumesco\nL'orealSerioxylserum do włosów dla kobiet\nDziałanie regenerujące, przeciw wypadaniu włosów, odżywiające, wzmacniające\nL'Oreal Serioxyl serum zagęszczające nadaje włosom gęstość i wspomaga wzrost nowych włosów. Produkt zawiera Stemoxydine 5% i Neohesperidin, które stymulują porost oraz chronią skórę głowy. Aktywna formuła L'Oreal Serioxyl stymuluje wzrost do 1700 nowych włosów w ciągu 3 miesięcy.\noprócz L'oreal Serioxyl klienci kupowali najczęściej\nL'orealSerie Expert Density Omega Sixszampon do włosów 500ml 45.40 zł\nL'oreal Serie Expert Density Omega Six szampon do włosów 500ml\nL'orealSerie Expert Volumceuticserum do włosów 15x15ml 98.33 zł\nL'oreal Serie Expert Volumceutic serum do włosów 15x15ml\nL'orealSerie Expert Volumetry Intra Cylaneszampon do włosów 300ml 31.08 zł\nL'oreal Serie Expert Volumetry Intra Cylane szampon do włosów 300ml\nL'orealSerie Expert Volumetry Intra Cylanespray do włosów 125ml 32.39 zł\nL'oreal Serie Expert Volumetry Intra Cylane spray do włosów 125ml\nRevlonColorstaypodkład w płynie 320 True Beige 30ml 21.90 zł\nYOPE Yopemydło do rąk 500ml 12.99 zł\nLancomeLa Vie Est Bellewoda perfumowana 50ml 262.80 zł\nMax FactorLasting Performancepodkład w płynie 106 Natural 35ml 17.90 zł\nDermacolMake Up Cover podkład w płynie 218 30g 33.35 zł\nDermacol Make Up Cover podkład w płynie 218 30g\nCollistarArt Designtusz do rzęs Extra Black 12ml 54.48 zł\nCollistar Art Design tusz do rzęs Extra Black 12ml\nopinie L'oreal Serioxyl\nUżywam już drugiej buteleczki. Włosy może nie są gęściejsze, ale zdecydowanie mniej wypadają - a o to mi tak naprawdę chodziło. Zauważyłam też sporo sterczących włosków- co potwierdza, że rosną nowe włoski Zdecydowanie polecam\nDziała, po stosowaniu codziennie przez ok. 1,5 mies. mogę powiedzieć , że włosów przybyło. Te "nowe" są jeszcze cienkie i krótkie, ale jest ich bardzo dużo. Na pewno jeszcze kupię po zakończeniu tej kuracji.\noceń L'oreal Serioxyl


Soczysty kurczak z cytryną i szałwią przepis – Zobacz na przepisy.pl\nSoczysty kurczak z cytryną i szałwią\nGotowe piersi z kurczaka zamarynuj w mieszance ziół Knorr oraz oliwie.\nDodaj jeszcze startą skórkę z cytryny, porwane listki szałwii i posiekany czosnek. Wymieszaj i odstaw na 10 minut.\nTeraz smaż na średnio rozgrzanym ogniu przez ok. 5-6 minut z każdej strony. Podawaj z zieloną sałatą.


Quadro RTX 6000 vs Radeon Pro V620 - Technical City\nStrona główna / Karty graficzne / Quadro RTX 6000 vs AMD Radeon Pro V620\nNVIDIA Quadro RTX 6000 vs AMD Radeon Pro V620\nKarta graficzna Karta graficzna NVIDIA Quadro RTX 6000 vs AMD Radeon Pro V620\nInformacje o typie (dla komputerów stacjonarnych lub laptopów) i architekturze Quadro RTX 6000 i Radeon Pro V620, a także o czasie rozpoczęcia sprzedaży i cenie w tamtym czasie.\nData wydania 13 śierpnia 2018 (3 lata temu) 4 listopada 2021 (ostatnio)\nParametry ogólne Quadro RTX 6000 i Radeon Pro V620: liczba shaderów, częstotliwość karty graficznej, proces technologiczny, szybkość teksturowania i obliczeń. Pośrednio świadczą o wydajności Quadro RTX 6000 i Radeon Pro V620, chociaż dla dokładnej oceny należy wziąć pod uwagę wyniki benchmarków i testów w grach.\nCzęstotliwość w trybie Boost 1770 MHz 2200 MHz\nSzybkość wypełniania teksturami 509.8 633.6\nInformacje na temat zgodności Quadro RTX 6000 i Radeon Pro V620 z innymi elementami komputera. Przydatne na przykład przy wyborze przyszłej konfiguracji komputera lub aktualizacji istniejącej. W przypadku kart graficznych do komputerów stacjonarnych jest to interfejs i magistrala połączeń (kompatybilność z płytą główną), fizyczne wymiary karty wideo (kompatybilność z płytą główną i obudową), dodatkowe złącza zasilania (kompatybilność z zasilaczem).\nParametry pamięci zainstalowanej na Quadro RTX 6000 i Radeon Pro V620: jej typ, rozmiar, magistrala, częstotliwość i przepustowość. Zauważ, że karty graficzne zintegrowane z procesorami nie mają dedykowanej pamięci i używają wspólnej części systemowej pamięci RAM.\nLista złącz wideo dostępnych na Quadro RTX 6000 i Radeon Pro V620. Z reguły ta sekcja dotyczy tylko referencyjnych kart graficznych na komputery stacjonarne, ponieważ w przypadku notebooków dostępność niektórych wyjść wideo zależy od modelu laptopa.\nInterfejsy API obsługiwane przez Quadro RTX 6000 i Radeon Pro V620, włączając ich poszczególne wersje.\nNowość 13 śierpnia 2018 4 listopada 2021\nJeśli nadal masz pytania dotyczące wyboru między Quadro RTX 6000 i Radeon Pro V620 - zadaj je w komentarzach, a my odpowiemy.\nKonkurenci Radeon Pro V620 z NVIDIA\nUważamy, że najbliższym konkurentem Radeon Pro V620 od firmy NVIDIA jest Quadro GV100.\nJak oceniasz kartę graficzną AMD Radeon Pro V620\nTutaj możesz zadać pytanie dotyczące Quadro RTX 6000 lub Radeon Pro V620, zgodzić się lub nie zgodzić z naszymi ocenami lub zgłosić błędy i nieścisłości na stronie.


Tygodnik Program - Święto Zakochanych – tradycje i ciekawostki\nFebruary 14, 2016 , 04:26am\nŚwięto Zakochanych – tradycje i ciekawostki\n14 lutego, jak co roku, będziemy obchodzili walentynki. Jest to święto przez jednych wyczekiwane przez cały rok (u niektórych facetów tylko wtedy pojawia się pomysł obdarowania swojej miłości kwiatami), przez innych jest bojkotowane. Skąd wzięło się to święto? Jakie tradycje łączą się z nim? Odpowiedź w poniższym tekście.\nNazwa walentynki pochodzi od imienia św. Walentego, który jest patronem zakochanych oraz – mała ciekawostka – jest patronem także psychicznie chorych. No cóż – od zakochania do zwariowania już niewielki krok.\nŚw. Walenty był biskupem i męczennikiem, który za to, że uzdrowił ze ślepoty córkę jednego ze sług cesarskiech, poniósł śmierć z rąk cesarza Klaudiusza II Grota ok. 269 roku. Słynął także z tego, że udzielał ślubów zakochanym, na które to nie chcieli zgodzić się rodzice.\nA więc już wiemy, że patronem zakochanych jest św. Walenty. Święto zakochanych najbardziej popularne było w Anglii i Francji. Do Polski „przyszło” znacznie później i przez sporą część społeczeństwa uważane jest za przejaw amerykanizacji (mimo, iż trafiło do nas z Europy Zachodniej).\nWalentynki od wieków kojarzone są z wysyłaniem do ukochanej osoby liścików z wierszem czy wyrazami uczuć. W tym dniu poczta nie może narzekać na brak zajęć, a raczej niegdyś tak było. Współczesny romantyzm ogranicza się do wysłania wiadomości tekstowej z telefonu lub może jakiejś śmiesznej – romantycznej kartki za pośrednictwem Facebooka czy emaila.\nNa próżno dziś szukać romantyzmu z dawnych lat, kiedy to panowie i panie ręcznie pisali do siebie listy, pięknie je zdobili, starali się, aby ich kartka była jedyna w swoim rodzaju, gdyż wyrażała najpiękniejsze uczucie – miłość. Oczywiście z czasem w krajach zachodnich i USA do liścików dołączane były drobne upominki. Obecnie więcej osób pamięta o kupieniu czegoś „wystarzałowego” dla swojej Walentynki niż o pierwotnym zwyczaju, czyli wysłaniu kartki. Wśród najczęstszych prezentów możemy odnotować kwiaty, pluszowe maskotki, czekoladki (najczęściej w kształcie serca), perfumy oraz bieliznę.\nW walentynkowy wieczór trudno też o wolne miejsce w dobrej knajpie czy restauracji. Kolacja we dwoje, przy świecach i z dobrą lampką wina to hit ostatnich lat. Więc jeśli chcesz zabrać ukochaną czy ukochanego (w dobie równouprawnienia kobiety także zapraszają na kolację panów i nawet płacą za nich rachunki) na romantyczną kolację, to rezerwacji musisz dokonać dużo wcześniej. A jeśli masz więcej wyobraźni i do tego lubisz gotować, posprzątaj mieszkanie i przygotuj kolację w domu. Zadbaj oczywiście o odpowiedni nastrój i wystrój – czerwone serduszka, płatki róż, świece, unoczący się zapach wanilii, która wpływa na nasz popęd seksualny, wino lub szampan, a może truskawki w czekoladzie.\nA może w tym roku warto powrócić do starej i „niemodnej” tradycji pisania listów? A może warto zamiast iść do zatłocznej restauracji i przez godzinę denerwować się, że kelner nie podał jeszcze nic do picia, a inni już czekają na twój stolik, zrobić coś mniej banalnego, a jednocześnie szalonego? W Chicago nie brakuje miejsc, gdzie można spędzić wspólnie czas i mieć z niego wiele radości. Wybierzcie się na łyżwy – czy to do Rosemont, czy może do downtown do Maggie Daley Park. A może zwariowany skok w komorze iFLY w Rosemont? Można też wspólnie wybrać się do spa. W weekend walentynkowy można też udać się na Auto Show czy Motorcycle Show, które w tym czasie goszczą w Chicago. Nie siedźcie w tym dniu w domu jak ponuraki, ale cieszcie się sobą!!! I pamiętajcie – walentynki są raz w roku, ale kochajcie się także przez pozostałe 365 dni.


Chcesz wiedzieć szybciej? Polub nas23-letni student chemii z Wrocławia zostawił ładunek własnej roboty w miejskim autobusie. Ten eksplodował, gdy zaalarmowany kierowca wyniósł go na przystanek. Ranna została przechodząca ulicą 80-letnia kobieta. Początkowo podawano, że obrażenia są lekkie.


BALSAM DO UST SZTYFT Rose of Bulgaria 5ml PrettyBody\n» BALSAM DO UST SZTYFT Rose of Bulgaria 5ml\nKod produktu: BF-61135\nChroni usta podczas wszystkich pór roku. Regeneruje popękane usta i chroni przed szkodliwym wpływem środowiska. Nawilża i nadaje delikatny połysk. Filtr UV - ochrona przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych; - Witamina E / - Witamina blokuje działanie wolnych rodników; Wosk pszczeli - ma działanie regeneracyjne i zmiękcza delikatną skórę warg; Masło Shea - Zrównoważona zawartość tłuszczu i wilgoci w skórze


Kuchnia domowa Agi - blog kulinarny: Babka twarogowa z rodzynkami\n1 opakowanie lukru białego 80 g\nDo miski wbić całe jajka o temperaturze pokojowej, wsypać cukier i całość zmiksować na najwyższych obrotach miksera na jednolitą pulchną masę jajeczną, po zmiksowaniu jajek z cukrem wsypać obie mąki, proszek do pieczenia oraz wlać olej i dowolny aromat ( ja dałam śmietankowy ) wszystko miksować przez 2 minuty do połączenia się ze sobą wszystkich składników. Po wyznaczonym czasie miksowania dodać rozkruszony twaróg ( nie trzeba miksować ) i kolejny raz zmiksować na najwyższych obrotach przez 3 minuty. Zmiksowane pozostawić na 2 minuty aby ciasto odpoczęło\nGdy zmiksowane ciasto odstało wyznaczony czas formę do babki wysmarować masłem oraz wysypać bułką tartą drobną ( wtedy babka bez oporów wyjdzie z formy ), przełożyć łyżką większą część ciasta na ciasto wysypać rodzynki a następnie przykryć je resztą pozostawionego ciasta . Tak przygotowaną babkę wstawić do nagrzanego piekarnika druga półka od dołu ustawionego na 200 stopni i piec 60 minut do ładnego zarumienienia się wierzchu babki i tak zwanego suchego patyczka, 20 minut przed końcem pieczenia się babki nakryć ją folią aluminiową aby babka się nie spaliła błyszczącą stroną w kierunku babki . Upieczoną wyjąć z piekarnika i pozostawić do lekkiego ostygnięcia, jak już lekko przestygła wyjąć z formy aby babka nie zaparowała od spodu a tak na wesoło 😂😂😂😂😃😃😃 tak mi babka wyrastała że z foremki uciekała 😁😁😁😁\nOstygniętą i przełożoną na talerz babkę udekorować gotowym dowolnym lukrem lub polewą decyzja należy do państwa, można również posypać dowolną kolorową posypką. Taka babka sprawdzi się na stole Wielkanocnym lecz nie tylko ponieważ może być także jako słodki dodatek do kawy z przyjaciółmi a także dla domowników. Babka jest super piaskowa i mocno wilgotna polecam serdecznie. A że miałam kostkę twarogu i nie wiedziałam co z nim zrobić to wymyśliłam właśnie taką babkę bo cały przepis jest z babki którą ostatnio robiłam https://www.swojskiejedzonko72.com.pl/2022/03/pyszna-babka-wielkanocna.html\nUdekorowana babka bardzo ładnie się kroi a co najważniejsze jest bardzo smaczna, babeczka jak Agnieszka jest pulchna i nieduża 😂😂😂😂 choć duża 😁😁😁😁 szybko znika a za sprawą dodanego twarogu ma wyrazisty mokry smak. Jeżeli lubicie takie mokre babki to z czystym sumieniem polecam przepis wyjdzie każdemu ponieważ sama ją wymyśliłam i od razu wyszła bez zarzutów\nPosted by Kuchnia Domowa Agi at kwietnia 06, 2022\nUnknown 12/4/22 14:34\nWyglada smakowicie,lubie ciasta na oleju.Mam pytanie ,czy moge dodac dobry twarog z wiaderka ?Zostanie mi po upieczeniu sernika.\nKuchnia Domowa Agi 12/4/22 14:40\nMyślę że z wiaderka może być za luźny ale można dodać do niego wtedy budyń


Porównanie 100 g Płatki owsiane z mlekiem i truskawkami (Fitella slim effect) - Gellwe i 100 g Płatków owsianych z mlekiem i truskawkami (Nesvita) - KalkulatorKalorii.net\nPorównanie kaloryczności Płatki owsiane z mlekiem i truskawkami (Fitella slim effect) - Gellwe i Płatków owsianych z mlekiem i truskawkami (Nesvita)\nPorównaj ile kalorii jest w 100 g Płatki owsiane z mlekiem i truskawkami (Fitella slim effect) - Gellwe i 100 g Płatków owsianych z mlekiem i truskawkami (Nesvita). Wartości odżywcze, czyli ilość kalorii, białka, tłuszczu i weglowodanów pomogą ci zdecydować, który z produktów powinien się znaleźć w twojej codziennej diecie.\nPłatki owsiane z mlekiem i truskawkami (Fitella slim effect) - Gellwe\nPłatki owsiane z mlekiem i truskawkami - Nesvita\nNajwiększą ilość kalorii ma 100 g Płatków owsianych z mlekiem i truskawkami (Nesvita), natomiast najmniejszą ilość kalorii ma 100 g Płatki owsiane z mlekiem i truskawkami (Fitella slim effect) - Gellwe.\nNajwiększą zawartość białka ma 100 g Płatki owsiane z mlekiem i truskawkami (Fitella slim effect) - Gellwe, natomiast najmniejszą zawartość białka ma 100 g Płatków owsianych z mlekiem i truskawkami (Nesvita).\nNajwiększą zawartość tłuszczu ma 100 g Płatków owsianych z mlekiem i truskawkami (Nesvita), natomiast najmniejszą zawartość tłuszczu ma 100 g Płatki owsiane z mlekiem i truskawkami (Fitella slim effect) - Gellwe.\nNajwiększą zawartość węglowodanów ma 100 g Płatków owsianych z mlekiem i truskawkami (Nesvita), natomiast najmniejszą zawartość węglowodanów ma 100 g Płatki owsiane z mlekiem i truskawkami (Fitella slim effect) - Gellwe.\n758 kcal to równowartość:\nPoniższe porcje produktów również mają około 758 kcal:\t?\nAby spalić 758 kcal należy ćwiczyć:\t?\nLeżenie przez 21 godzin i 40 minut


Lasy połamane jak zapałki (zdjęcia z lotu ptaka) | Dziennik Łódzki\nLasy połamane jak…\nSylwia Lis 14 sierpnia 2017, 16:59\nW niemal stuletniej historii Lasów Państwowych nie było jeszcze takiego huraganu.\nWichura, która w nocy z piątku na sobotę (11/12 sierpnia) przeszła nad częścią Polski praktycznie zmiatając z powierzchni ziemi tysiące hektarów drzew w 6 rejonach kraju miała niespotykaną siłę. Najbardziej podczas huraganu ucierpiały tereny trzech Regionalnych Dyrekcji Lasów Państwowych z: Torunia, Gdańska i Poznania. Mniej, ale również, poszkodowane zostały tereny dyrekcji ze Szczecinka, Wrocławia i Łodzi.\n- Tak ogromnych zniszczeń nie zanotowaliśmy nigdy dotąd podczas jakiegokolwiek zdarzenia losowego na Pomorzu. Siła szalejącego w naszym regionie wiatru była nieprawdopodobna, skala strat jest wciąż jeszcze trudna do opisania. Na chwile obecną – według szacunków z drugiej doby po przejściu kataklizmu – praktycznie ogołoconych z drzew zostało ponad 8.000 hektarów lasu. To powierzchnia ponad 16 tysięcy pełnowymiarowych boisk piłkarskich! W lasach mierzymy drewno objętościowo. Huragan powalił na Pomorzu 2.200.000 m3 drewna (to dane na poniedziałek, 15 sierpnia). Dla zobrazowania rozmiaru strat wystarczy powiedzieć, że drewnem tym można wypełnić 45.000 (!) dużych kontenerów. Gdyby zostały ustawione jeden za drugim, zapełniłyby trasę z Gdańska do Zakopanego! – mówi Adam Kwiatkowski, dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Gdańsku. – Niestety, straty wciąż rosną. Do wielu miejsc nie udało nam się jeszcze dotrzeć z powodu zablokowanych, nieprzejezdnych dróg. Nasze służby wraz ze strażakami, policjantami i ochotnikami już od 48 godzin pracują nad udrożnieniem wszystkich przejazdów – wiemy, że w niektórych leśniczówkach i osadach leśnych uwięzieni są ludzie (mamy z nimi kontakt, są bezpieczni), chcemy jak najszybciej umożliwić im kontakt ze światem – dodaje dyrektor.\n- Na Pomorzu najbardziej ucierpiało Nadleśnictwo Lipusz. W 95% szkody powstały właśnie na jego terenie. Tak jak mniej więcej potrafimy oszacować straty w drzewostanie, na razie trudno jest określić starty w zwierzynie. Na pewno zniszczone zostały ostoje saren i jeleni (rejony te obfitują w tę właśnie zwierzynę), przestały istnieć siedliska ptaków chronionych – dodaje Marcin Naderza, zastępca dyrektora RDLP w Gdańsku. - Huragan zmiótł z powierzchni ziemi jeden pomnik przyrody, co z pozostałymi – okaże się, jak udrożnimy wszystkie przejazdy i dotrzemy we wszystkie zniszczone rejony naszej dyrekcji. Generalnie skupiamy się na jak najszybszym zapewnieniu przejezdności wszystkich dróg. To prawdziwy wyścig z czasem, po nawałnicy nastały upały, zaczyna się zwiększać zagrożenie pożarowe. Większość połamanych drzew, to drzewa iglaste. Obumarłe igły zaczynają wydzielać olejki eteryczne. To w połączeniu z ogromną suszą stanowić może mieszankę (dosłownie!) wybuchową. Apelujmy również o powstrzymanie się od wycieczek i wchodzenia do lasów. Nie tylko tych zniszczonych, także do lasów na terenie nadleśnictw, które z pozoru nie ucierpiały. Wycieczki takie mogą być bardzo niebezpieczne. Drzewa są nadwyrężone – mogą być popękane, najmniejszy nawet podmuch wiatru może spowodować ich złamanie.\nDziesiątki samochodów odwiedzających zniszczone tereny blokują również i tak mocno zawężone drogi – ścigające się z czasem służby ratunkowe mają przez to bardzo utrudnioną pracę - wyjaśnia Naderza.\nPrzypominamy, ze z uwagi na zagrożenie został wprowadzony DO ODWOŁANIA zakaz wstępu do lasów Nadleśnictwa Lipusz, Cewice i Kościerzyna.\nDopiero z góry można ocenić ogrom zniszczeń. Na fotografiach widać okolice miejscowości: Nakla, Półczno, Sominy, Trzebuń.\nZdjęcia udostępnił nam pan Dariusz Paciorek www.aeroart.com.pl Fotografia lotnicz\nMateriał oryginalny: Lasy połamane jak zapałki (zdjęcia z lotu ptaka) - Głos Pomorza\nerrere 15.08.2017 14:04:48\nmagik 15.08.2017 14:02:53\nteraz wszystkich tych huji co wycinaja dobro narodowe tam do pracy dać kija i lać ich i niech z*********** skurwysyny tam niech jadą z koksem wycinke puste łby\nCzy 15.08.2017 13:20:52\nSzyszka tam nie przeszedł niczym nawamica ????\nEkolog 15.08.2017 11:04:09\nLepiej wszystko wyciąć i zabetonować?\nstach 15.08.2017 08:18:58\nDo pracy zatrudnić wszystkich eekologów, zielonych, wajrakow, i Itp.niech teraz się wykażą jak należy dbać o lasy, bo w tej chwili pochowali głowy i siedzą jak mysz pod miotla. Do roboty to chultajstwo!!!!!\nObecny1 15.08.2017 06:33:59\nW dniu 14.08.2017 o 17:07, Lukasz napisał:\nDrogi redaktorze. Jak piszecie o jakimś temacie to najpierw zapoznajcie się z nomenklaturą jednostek. Powierzchnie podaje się w ha a nie m3!!!!!!!!!!!ale co tam.....to tylko GP24\n"W lasach mierzymy drewno objętościowo. Huragan powalił na Pomorzu 2.200.000 m3 drewna (to dane na poniedziałek, 15 sierpnia)."\nPotrafisz czytać ze zrozumieniem? :wacko:\nBYŁY mieszkaniec okolic 15.08.2017 03:16:06\nJaki las?, gówniana papierówka lub zapałczanka posadzona, którą się wycina, gdy jest grubości męskiego bicepsa .\nPrawdziwe lasy został wyrżnięte z premedytacją dla zysku i prywatnych interesów (tak jak do budowy DOLINY CHARLOTTY koło Peda***a, w tym akurat przypadku nie zostało nic zrobione. teren zdegradowany i cicho sza BUKI WYCIĘTO), wsadzone zostały szybko rosnące produkty do przerobu, gdzie indziej.\nKOMU WCISKACIE "KIT", czyżbyście trąbili w tę samą trąbkę co poprzedni złodzieje???.\nByło, wyrżniesz 1H, posadzisz 3H, to więc macie efekty !!!\nbejbol 15.08.2017 00:00:21\nkatastrofa ekologiczna a szyszko sie cieszy..\nniobe 14.08.2017 21:00:34\nprzede wszystkim to nie lasy a pola uprawne sosny... to monokultury uprawiane na deski... płytko ukorzeniony, bez poszycia... bez zwierząt.. tam nawet komarów nie ma! I to jest to co p****** proponują w zamian za wycinke prawdziwych, wartościowych lasów...\nGość 14.08.2017 19:23:06\nLukasz 14.08.2017 19:07:27


Sport.BRbraniewo.pl - "Zatoka" Braniewo - 1997\n"Zatoka" Braniewo - 1997\nna skróty: piłka nożna runda jesienna stosunek bramek mecz sezon zatoka braniewo arka indywidualna akcja rozgrywki\nRundę jesienną starsi Trampkarze "Zatoki" zakończyli kompletem zwycięstw (7 spotkań) i stosunkiem bramek 82:2. Ukoronowaniem sezonu był mecz na wyjeździe (19.11.2011r.) z rówieśnikami z "Arki" Gdynia. Spotkanie zostało ustalone między trenerami obu drużyn na tercje po 25 minut każda.\nPo pierwszej części meczu drużyna "Zatoki" prowadziła 1:0 po zagraniu Mateusza Ptaka i indywidualnej akcji Łukasza Szablińskiego. W drugiej tercji Braniewianie w akcji zespołowej wykończonej również przez Łukasza Szablińskiego podwyższyli na 2:0. W 60 minucie ostatniej części "Zatoka" straciła bramkę po pechowej interwencji Radosława Bukackiego. W końcowej fazie spotkania "Arka" Gdynia dysponująca większą liczbą zawodników rezerwowych, korzystając w związku z tym z częstszych zmian, zdobyła kolejne 2 bramki. Sytuacji na kolejne gole dla "Zatoki" było jeszcze kilka, ale zmęczenie zawodników nie pozwoliło na ich efektywne wykończenie. Po zaciętej walce obu drużyn mecz zakończył się przegraną "Zatoki" 3:2.\nPo zakończonych rozgrywkach w nagrodę za udaną rundę jesienną trampkarze obejrzeli I ligowy mecz "Arki" Gdynia z "Sandecją" Nowy Sącz.\nW nadchodzącą sobotę trampkarze "Zatoka 1997" planują kolejne towarzyskie spotkanie tym razem na swoim boisku z drużyną z obwodu kaliningradzkiego.\n- Szramowski Kordian,\n- Bukacki Radosław,\n- Dworznicki Cezary,\n- Gołębiewski Mateusz,\n- Chomko Marcin,\n- Dzierzkiewicz Sebastian,\n- Wolak Adam,\n- Budny Bartosz,\n- Kaczmarek Tomasz,\n- Ptak Mateusz,\n- Szabliński Łukasz,\n- Łacman Jonatan,\n- Kondratowicz Grzegorz.\nsparing Zatoki 1997 z Arką Gdynia\nWięcej zdjęć (20) w naszej galerii - kliknij tutaj!


Do domu/Polska/Niedziele handlowe 2020. Czy w niedzielę 19 kwietnia sklepy będą otwarte?\nNiedziele handlowe, mimo wprowadzonych w marcu obostrzeń, pozostają bez zmian. Oznacza to, że w 2020 roku niedziele bez zakazu handlu wypadają maksymalnie siedem razy.\nNiedziele handlowe 2020. Czy 19 kwietnia wypada niedziela handlowa?\nZgodnie z rozporządzeniem 19 kwietnia nie wypada niedziela handlowa. W 2020 roku niedziela bez zakazu handlu wyznaczona został w kolejnych terminach: 26 kwietnia, 28 czerwca, 30 sierpnia, 13 grudnia oraz 20 grudnia.\nObowiązujące nakazy i obostrzenia w sklepach\nOd marca w Polsce obowiązują nowe obostrzenia związane między innymi z handlem. W niedziele i dni powszechne otwarte mogą być tylko sklepy spożywcze, apteki, drogerie i targowiska. Od kwietnia sklepy powinny udostępniać klientom jednorazowe rękawiczki.\nOd czwartku 6 kwietnia zakupy w sklepach czy na targowiskach możemy zrobić tylko w rękawiczkach oraz mając zasłonięte usta i nos np. maseczką. Osoby pracujące w handlu są zobowiązane do dezynfekowania sprzętu, które jest najczęściej dotykane przez klientów, np. wózki, koszyki i terminale płatnicze. W sklepie jednocześnie zakupy może robić maksymalnie 3 klientów na jedną kasę. To samo dotyczy stoisk na bazarach i targowiskach. W sklepach, drogeriach i aptekach w godzinach od 10 do 12 zakupy zrobią jedynie osoby powyżej 65. roku życia. W pozostałych godzinach sklepy te są otwarte dla wszystkich.


Temat :: Architektura - Obrazy i Reprodukcje - Vide.pl\npowyżej 200 zł Architektura\nZnaleziono 76 obrazów\nŚwietlne refleksy nad Manhattanem\nManhattan, widok z Brooklynu.\nNew York - Czerwone światło I\nManhattan, Brooklyn Bridge 1937r.\nGrand Avenue, widok z lotu ptaka\nManhattan, 1931 r.\nBrooklyński Most - East Tower\nKolekcja obejmuje czarno-białe i kolorowe panoramy znanych metropolii i miast, panoramy mostów i fotografie zabytkowych budowli z całego świata. Znajdziesz tu również reprodukcje autorstwa amerykańskiego artysty, obrazujące typową architekturę Ameryki oraz jej najbardziej rozpoznawalne symbole, a także plakaty w formie kolażu. Oprawa obrazów oferuje bogaty zestaw ram o różnych szerokościach i nowoczesnych kształtach i kolorach.\nVide.pl - Zobacz niezliczone obrazy, plakaty i reprodukcje. Każde miasto i metropolia to niepowtarzalna architektura, większość posiada zabytkowe budowle, a niektóre imponujący most. Cześć z nich posiada własny symbol, chętnie uwieczniany na czarno-białej fotografii lub wplatany w interesujący kolaż.


Białostocki Park Naukowo-Technologiczny | Usługa wsparcia prawnego dla startupów - nabór PARP\nUsługa wsparcia prawnego dla startupów - nabór PARP\n05/09/2017 13:15 przez Katarzyna Dobrzyńska Aktualności\nZapraszamy do wzięcia udziału w pilotażowym projekcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości „Wsparcie prawne dla start-upów”. Przedmiotem naboru jest indywidualne doradztwo wybranych kancelarii w zakresie analizy formalno-prawnej, umowy inwestycyjnej i negocjacji jej warunków.\nWedług raportu „Polskie Startupy 2016” przygotowanego przez Fundację Start-up Poland, połowa startupów finansuje swoją działalność wyłącznie ze środków własnych. Tymczasem istotnym warunkiem dynamicznego rozwoju nowopowstających przedsiębiorstw jest pozyskanie zewnętrznych źródeł finansowania, w tym w postaci inwestora kapitałowego.\nInwestorzy posiadają rozbudowaną strukturę oraz zatrudniają grono wysokiej klasy specjalistów. Startupy często nie posiadają wiedzy i świadomości, jakie zagrożenia dla przedsiębiorstwa mogą się z tym wiązać oraz w jaki sposób można ich uniknąć. Konieczne jest zatem objęcie wsparciem tych przedsiębiorców, aby wzmocnić ich pozycję negocjacyjną w relacjach z inwestorem. Wsparcie takie jest szczególnie cenne m.in. przy zawieraniu umowy inwestorskiej.\nprowadzący działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie dłużej niż 3 lata,\nosoby które znajdują się na etapie podpisywania umowy inwestycyjnej i posiadają już dokument potwierdzający nawiązanie wstępnej relacji z inwestorem.\nwsparcie prawne w zakresie analizy formalno-prawnej umowy inwestycyjnej wraz z oceną warunków ochrony prawnej oraz ryzyka prawnego z punktu widzenia Twojego biznesu,\nindywidualne doradztwo prawne w trakcie negocjacji warunków umowy inwestycyjnej,\nusługę świadczoną przez kancelarie prawne zakontraktowane przez PARP.\nMaksymalna kwota wsparcia dla jednego przedsiębiorcy wynosi 10 tys. zł i jest w 100% finansowana z budżetu państwa. Wkład własny nie jest wymagany.\nJeśli spełniasz powyższe warunki i jesteś zainteresowany uzyskaniem pomocy prawnej -aplikuj o wsparcie. Szczegółowe informacje na temat zasad naboru znajdziesz TUTAJ.


Pędraki w trawie - strona 9 - Forum ogrodnicze - Ogrodowisko\nDodany 19:54, 09 kwi 2014\nhejka, pędraki już coraz wyżej, wczoraj po ulewnym deszczu zastosowałam DURSBAN. Zobaczymy co dalej. Pozdrowionka\nDodany 01:44, 25 kwi 2014\nKiedy zbaczyłam te robale to niedobrze mi sie zrobiło.Własnie dzis pieliłam moje truskawki i tam były takie czerwone robale podobne do tych pędraków , niszczyłam je jeden za drugim. Jestem przerazona , przeciez to walka z wiatrakami one znów po jakim czasie znow tam będą, a może to była stonka ? Nie wiem !\nDodany 14:52, 25 kwi 2014\nChorobcia gdzie pędraki, a gdzie stonka, ?? kobieto pokaż zdjęcia tych osobników.\nDodany 22:25, 04 maj 2014\nZnalazłam dzisiaj pędraki (chyba). Było ich niewiele, 4 sztuki, ale w różnych częściach działki. Znajdowały się pod grubą warstwą kory w okolicy azali, rododendronów i cyprysików. Pocżatkowo myślałam, że to opuchlaki, ponieważ też je raczej posiadam (powygryzane liście rh), ale z waszych opisów i zdjęć wywnioskowałam, że to larwy chrząszcza. Podsumowując, na mojej działce żerują jedne i drugie. No i kolej na pytanie. Czym je likwidować? Nie myslę jeszcze o ninieniach, mam ok. 2 tys. metrów ziemi więc troche by to mnie kosztowało. Poproszę o propozycje środków chemicznych i ekologicznego działających zarówno na jedne i drugie gady.\nDodany 12:35, 05 maj 2014\nPokaż zdjęcia, szkodników i szkód jakie robią, to istotne co chcesz zwalczać, bo każdy z nich ma inny cykl rozwojowy i skrajnie inne sposoby zwalczania,\nDodany 15:35, 05 maj 2014 , edytowany o 15:43, 05 maj 2014\nKtoś sobie ucztował na moim rh.\nDrugie zdjęcie wstawiałam, ponieważ nie wiem kto jest sprawcą tych dziur.\ntrzecie zdjęcie - paskuda. na razie nie widze szkód. Znalazłam parę przy odchwaszczaniu. Każda w innej części ogrodu. Jest ich niewiele, ale nie chcę aby sie to wszystko rozprzestrzeniło.\nPani Danusiu, co z tym robić?\nDodany 13:14, 06 maj 2014\nW moim ogrodzie także zadomowiły się pędraki. Rozumiem, że Dursban na mokrą ziemię będzie najlepszy. Mam jednak sporo pędraków bardzo dużych, czytałam o siatce wykładanej na trawnik, by zapobiec wyrojeniu młodych chrząszczy. Jakiego typu siatka byłaby najlepsza? I jaki musiałby być rozstaw oczek, by chrząszcze nie wydostały się spod niej? Jak mocować? Pomocy!\nDodany 18:39, 06 maj 2014\nPytasz o siatkę - jeśli chcesz ponosić koszty to najlepsza może okazać się markizeta o oczkach 1 x 1 do 3 x 3 mm. Jednak proponuję zapoznać się z wątkiem. Na pierwszej stronie Gardenarium podała jeden ze sposobów. Może znajdziesz więcej?\nDodany 08:10, 07 maj 2014\nDziękuję Wątek przejrzałam\nDodany 19:36, 07 maj 2014\nNo i kóry wg Ciebie jest najlepszy? Bo u mnie poajwai się notorycznie ten sam problem z pędrakami i siatka tak szczerze mówiąc ta tansa okazuje sie bezużyteczna.


Tymczasowe aresztowanie wobec 34 – latki podejrzanej o znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem nad córką – Prokuratura Krajowa\nTymczasowe aresztowanie wobec 34 – latki podejrzanej o znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem nad córką\nNa wniosek Prokuratury Rejonowej w Rawie Mazowieckiej, sąd zastosował środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania wobec 34 – letniej kobiety podejrzanej o znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem nad 8 – letnią córką.\nZ ustaleń poczynionych w sprawie wynika, że od 4 lat mogło dochodzić do agresywnych zachowań ze strony matki dziewczynki. Informację o podejrzeniu znęcania się nad dzieckiem rawska prokuratura i miejscowa policja uzyskały dopiero przed kilkoma dniami, kiedy to podejrzana trafiła do szpitala. W miniony weekend dziewczynka pojechała do babci. Wówczas to zwierzyła się jej, że jest ofiarą przemocy fizycznej i psychicznej. Na jej ciele widoczne były sińce. Trafiła na obserwację do jednego z łódzkich szpitali.\nDziewczynka oddana pod opiekę babci\nZ relacji 8 – latki przekazanych babci wynika, że 8 marca doszło do drastycznej sytuacji związanej ze stosowaniem wobec niej przemocy, która stanowiła także element upokorzenia. Dziewczynka wskazała, że już wcześniej była uderzana przez matkę po różnych częściach ciała, ciągnięta za włosy i szarpana.\nDziałania podjęte przez prokuraturę i szpital doprowadziły do tego, że sąd podjął decyzję o czasowym umieszczeniu dziewczynki pod opieką babci. Podejrzana samotnie wychowywała 8 – latkę i 3 – letniego syna. Sąd zdecydował o tymczasowym powierzeniu władzy nad chłopcem jego ojcu.\nUsłyszała prokuratorskie zarzuty\nPo opuszczeniu szpitala kobieta została zatrzymana, a następnie w rawskiej prokuraturze usłyszała zarzuty. Na wniosek prokuratury w stosunku do podejrzanej zastosowano tymczasowe aresztowanie na okres trzech miesięcy.\nPodejrzanej grozi kara pozbawienia wolności do lat 10.\nData udostępnienia informacji: 2019-03-18


Patenty mamy na udane święta | Mamotoja.pl\nPatenty mamy na udane święta\nWigilia z maluszkiem może być bardzo wzruszająca i cudowna, ale może też być stresująca i koszmarna. Co zrobić, by pierwszy scenariusz się ziścił a drugi się nie sprawdził?\nWażne prezenty i zabawy z ciotecznym rodzeństwem\nDla mojego synka w święta najważniejsze są (co tu kryć?) prezenty oraz to, że spotka się z ciotecznym rodzeństwem i wraz z nim ogołoci choinkę z cukierków.\nDla jego małej kuzynki to, że może się ubrać jak królewna. Dla teściowej – strona duchowa. Dla mnie chyba to, co kiedyś najbardziej mnie drażniło – że będzie tak jak zawsze: mama przesadzi z przygotowaniami, wujek opowie tę samą co rok wcześniej anegdotę, ktoś poplami obrus barszczem, dzieci będą rozrabiać, dorośli prędzej czy później zaczną politykować… Dzięki temu wiem, że wszystko jest jak należy, a świat kręci się we właściwą stronę. Nie ma uniwersalnego sposobu na to, by święta były udane, bo każdy z nas lubi spędzać je inaczej. Zawsze jednak ważne jest to, by nie robić niczego wbrew sobie, nie oczekiwać niemożliwego (np. tego, że wszystko wypadnie idealnie) i skupić się na tym, co daje radość. Zapytałam kilka zaprzyjaźnionych mam, co w ich przypadku sprawia, że święta są świętami. Oto co powiedziały.\nPozwoliłam sobie pomóc\nMoje pierwsze święta z dzieckiem były jak wyczerpujący obóz kondycyjny. Wyciągnęłam wnioski i kolejne były już inne. Izabela Czuban, mama Wojtka (dwa i pół roku) i Jagody (sześć miesięcy)\nChciałam, aby pierwsza wigilia Wojtka była piękna jak z bajki. Wpadłam w jakiś obłęd: biegałam po sklepach, gotowałam, sprzątałam (wciąż od nowa, bo mały zaczynał raczkować i rujnował mój wysiłek). Podczas kolacji byłam wykończona i marzyłam tylko o tym, żeby pójść do łóżka. A Wojtuś? W ogóle nie dotrwał do kolacji! Kolejne święta były już inne, bo pozwoliłam sobie pomóc, a raczej – wyręczyć. Przeprowadziliśmy się właśnie do nowego domu, zaprosiliśmy rodzinę. Tym razem nie próbowałam jednak robić wszystkiego sama, zwłaszcza że byłam w kolejnej ciąży. Zajmowałam się tylko lekkimi pracami: prasowałam obrusy, nakrywałam do stołu itd., a gotowaniem, sprzątaniem zajęli się mój partner i babcie. Jestem im za to wdzięczna. Wojtuś tym razem nie plątał się nikomu pod nogami – zajął się nim tato: bawili się, a nawet poszli na męską wyprawę po choinkę. Święta były fantastyczne. Ja w formie. Dom posprzątany. Wojtek dał się nawet ubrać w świąteczne ubranko. Był tak zachwycony gośćmi i prezentami. Przed nami kolejne święta, tym razem z dwójką dzieci!\nSkupiłam się na tym, co lubię najbardziej\nTrudno przygotować idealną wigilię, gdy się ma wielki brzuch, małe dziecko i zastawione kartonami mieszkanie, w którym mieszka się od miesiąca. Kasia Misiuro, mama trzyletniej Tosi i półrocznego Tymka\nWprawdzie już na początku małżeństwa ustaliliśmy, że święta obchodzić będziemy raz u rodziców męża, w Kamieniu Pomorskim, a raz u moich, w Suwałkach, ale w zeszłym roku nie mogłam jechać tak daleko. Dlatego teściowie i siostra męża przyjechali do Warszawy. Tosia była zachwycona, bo uwielbia gości, ja także, bo teściowie mi pomogli – przywieźli część potraw, zabierali małą na spacery itd. Choć to dla mnie trudne (zawsze chcę, by wszystko było super), musiałam trochę sobie odpuścić. Część dań kupiliśmy, część zrobiliśmy wcześniej i zamroziliśmy, a ja skupiłam się na tym, co lubię najbardziej, czyli na robieniu różnych ozdób. Niektóre robiłam, gdy Tosia spała, przy innych „pomagała” mi córcia.\nNasze dzieci przespały podróż. Wigilię też… Gosia Kosendiak, mama bliźniaczek Marysi i Gabrysi (półtora roku)\nMusieliśmy pokonać czterysta kilometrów, by dojechać na wigilię do moich rodziców. Jechaliśmy nocą, więc dziewczynki dotarły na miejsce w dobrej formie. W domu rodziców zajmował się nimi tato, a ja w tym czasie gotowałam. Przygotowanie wigilii dla wielu osób (mam trzy siostry, samych dzieci jest jedenaścioro) to wyzwanie, dlatego podzieliliśmy się obowiązkami: mama piekła ciasta, ja robiłam rybę, sałatkę i barszcz, jedna siostra gołąbki, druga – pierogi. Dzięki temu nikt nie padał ze zmęczenia. Wprawdzie do stołu zasiedliśmy przed dwudziestą, więc moje córki swoją pierwszą wigilię… przespały.\nZobacz też: Wzór na święta według Superniani.


Zastępstwo kitowców do dobsona 8" - Giełda: Archiwum - Astropolis - Astronomia i Astrofotografia\nJak w temacie, Esy82' lub wyżej. Najchętniej coś do planet na początek, szeroko mam lornety więc to potem. Pozdro\nESy 82deg+ to raczej 'na szeroko'...\nPlanety to zwykle okulary o mniejszej ilości szkła zatem mające mniejsze pole. ESy też można stosować do planet, ale lepsze obrazy dadzą LVW czy ortho.\nTo takie explanation, bo nie do końca zrozumiałem jakich okularów szukasz.\nPopatrz na astromaniak.pl.\nJa od dawna optuję za Morfeuszami.\nJeśli za drogo - Omegony Super LE (jest recenzja na forum)\nDo planet - powyższe okulary + DOBRY Barow (Vixen DeLuxe / Celestron Ultima / Meade #140 / Tele Vue)\nTemat dla potomności. Newton 8" na dobsonie to popularna sztuka i może początkujący skorzystają też.\nMorfeusze to i drogo i cięko zdobyć. Do bino będą kiedyś, na razie mały dobsonik. Pole 82' do planet mi pasuje bo długo się w polu utrzymuje;) O omegonach też czytałem dużo dobrego. Miałem barlowa od Esów, jakość miażdży wszystkie gso i inne. Wole jednak mieć krótki okular bez niego. Kwestia praktyczna, wracam z pracy, sesyjka na szybko i spać. Dla tego zamiana na mniejszy telep i lornetke.\nZachęcam do propozycji i udzielania rad. Może przenieść wątek gdzieś do sprzętu? Zestaw upgrade okularów markowych do 8"?\nStało się. Jedzie Es 8.8"82'. Będę mógł go porównać z serią 100'. Dodatkowo dobrałem 30mm baader scopos 70'.\nJak dokonałem wyboru? Spotkałem się z opiniami, ze sto stopni i więcej to za dużo. Mi się bardzo podobało, ale zobaczymy.\nPowiększenie 40x ładnie powinno wyglądać na Andromedzie, Mgławicy Oriona i Plejadach. Porównam też widoki z lornetką 15x70 i 10x50.\nOkular 8.8 daje mi powiekszenie ok 140x. Chodziło o wypełnienie pola przy księżycu i powinno ładnie wyjść przy 82stopniach z lekkim marginesem.\nSzczerze też powiem, że jest to w miarę bezpieczny okular do planet. Nie za duże powiększenie nie obarczone ruchami atmosfery rąk jak krótsze szkła. Będę też celował w jakieś kulki, zobaczymy co pokaże poczciwą synta pod podmiejskim niebem. Może filterki uhc przyjdą w końcu i zobaczę co potrafi fajna lorneta w szrankach z armatką.\nZestaw dobrany do szybkich obserwacji łatwych obiektów, nie do polowania na cały katalog. Dobrany tak, aby można było brać go pod pachę i targać po polu. Krótkie sesje, ale częste, niezależnie od fazy księżyca i pory roku, a jedynie od chmur.\nEdited September 24, 2021 by Łukasz Wieczorek\nObawiam się że lustro 8" do szybkich obserwacji sie nie nadaje. To sie z 1,5-2h musi chłodzić\nto nie sct Stoi w suchym przewiewnym miejscu pod dachem. Jedyne co mu grozi to powódź jak go już zaciągnę na pole Rosieje to strasznie, ale coś wymyśle\nSwoją drogą mam też 7x50 jak Ty i 15x70 z tej serii. Będą stały obok siebie dla porównania. Czekam jeszcze na uhc do nich. Ciekawi mnie różnica w obrazku szkła i lustra.\nStało się. Jedzie Es 8.8"82'\nSzczerze też powiem, że jest to w miarę bezpieczny okular do planet\nto okular do planetarek ale nie do planet. Powiedziałbym nawet, że to najgorszy ze wszystkich ES-ów okular do planet, a żaden z nich do planet dobry nie jest. 8,8 mm ma spore odblaski, które bardzo psują obrazy planet, a duża źrenica wyjściowa też nie pomaga. Efekt irradiacji psuje detal. Takie źrenice wyjściowe i powiększenia na planetach to tylko z bino\ndo planet potrzebne są okulary o małej ilości szkła. Z Vixenów dobre są lantany ale nie LVW tylko LV (i nowsze z tej serii NLV i SLV). Mają małe pole widzenia co przy braku śledzenia utrudnia obserwacje ale ostrość na znakomitym poziomie. Poza tym dobre Plossle lub orciaki\nz tańszych okularów o szerszym polu można polecić TMB Planetary i ich klony oraz Celestrony X-Cell LX. Niektórzy używają Pentaxów XW ale ja ich na planetach nie próbowałem więc trudno mi je polecić do takich celów ale wiadomo, że to najwyższa półka jakościowa, a producent zadbał o najdrobniejsze detale. Z Pentaxów do planet śmiało można kupować serię XO lub XF\n1.4 źrenicy to za dużo? Miałem 3mm źrenicy z Es12"92' i newtonem 10" f4i była żyleta... a w dzień nawet kolor...\nNiemniej dziękuję. Wiem, że orciaki i reszta wymienionych to rasowe planetarki. Zwrócę uwagę na Pentaxy i dam znać jak to będzie z tym 8.8 w praktyce.


Funkcjonalny wózek dziecięcy 2w1 CYBEX MIOS 2019\nChromeMatt BlackRose Gold (+200zł)\nCYBEX MIOS to stale rozwijany i usprawniany wózek dziecięcy. Najnowsze wydanie wnosi wiele atrakcyjnych korzyści, które uprzyjemnią korzystanie z niego i sprawią, że każdy spacer - niezależnie od powierzchni - stanie się bardzo przyjemny i komfortowy. Projektanci CYBEX zdają sobie sprawę z potrzeby odczuwania komfortu zarówno przez dzieci, ale i rodziców, toteż jego konstrukcję można podsumować w trzech słowach - precyzja, zwinność i stabilność.\nCYBEX MIOS - wyposażenie\nAluminiowy stelaż, z którego został wykonany wózek dziecięcy 2w1 CYBEX MIOS 2019, jest lekki i wytrzymały na zużycie\nStelaż wózka CYBEX MIOS jest dostępny w trzech atrakcyjnych wariantach kolorystycznych - Chrome, Matt Black, Rose Gold\nSiedzisko spacerowe wózka CYBEX MIOS zostało wykonane z przyjemnej w dotyku tkaniny, która budową przypomina siatkę. To nieocenione udogodnienie, zwłaszcza podczas wysokich temperatur\nCYBEX jest obecnie jedną z najpopularniejszych marek - zarówno w branży wózków dziecięcych, jak i fotelików samochodowych. Jej konstrukcje niejednokrotnie udowodniły, że prócz konieczności zapewnienia satysfakcji z komfortu dziecka, ważne jest także zapewnienie rodzicom takich udogodnień, które ułatwią obsługę wózka. Produkty marki CYBEX zostały przetestowane przez tysiące rodziców na całym świecie, o czym świadczy mnóstwo opinii, recenzji i testów, świadczących o profesjonalizmie marki.\nCYBEX MIOS 2019 - spacer z klasą


Juwelier Jasper: Paderborn, Niemcy - Oficjalny Dystrybutor Rolex\nKolekcję ROLEX prezentuje Juwelier Jasper.\nJuwelier Jasper - Oficjalny Dystrybutor Rolex - Paderborn, zawsze jest do dyspozycji, służąc poradą i pomocą w dokonaniu wyboru zegarka Rolex i w jego późniejszym serwisie.\nW Juwelier Jasper pomożemy Państwu w wyborze najlepiej dopasowanego zegarka Rolex z szerokiej gamy oferowanych przez nas czasomierzy. Salon Juwelier Jasper, Paderborn jest oficjalnym dystrybutorem marki Rolex, prowadzącym sprzedaż oryginalnych zegarków Rolex.\nNic nie równa się bezpośredniemu doznaniu dopracowanych w najmniejszym szczególe, idealnie wyważonych, komfortowych i po prostu doskonale leżących na nadgarstku zegarków marki Rolex. Zapraszamy do Juwelier Jasper, gdzie możesz zapoznać się z gamą modeli zegarków Rolex oraz poznać ich techniczne aspekty, by znaleźć zegarek stworzony dla siebie.


Biała księga Broad Peak | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Kultura » Biała księga Broad Peak\nBiała księga Broad Peak\nReporterzy „Tygodnika Powszechnego” napisali drobiazgową kronikę szaleństwa, które pcha ludzi w wysokie góry.\nTomasz Kowalski w Andach Fot. Archiwum Rodzinne Tomasza Kowalskiego\nTragedia na Broad Peak doprowadziła do sytuacji w polskim himalaizmie nieznanej: natężenie emocji po śmierci Macieja Berbeki i Tomasza Kowalskiego było tak wielkie, że wylało się daleko poza krąg środowiskowy, zmuszając himalaistów do formułowania odpowiedzi na różne, często niewygodne pytania. Mimo że nie była to pierwsza śmierć Polaków w górach, mimo że znalazłyby się historie jeszcze bardziej dramatyczne (np. śmierć trzech spośród piątki wrocławskich wspinaczy, którzy latem 1975 r. również schodzili z Broad Peaku), to właśnie wydarzenia z marca 2013 r. rozpętały krajową dyskusję. Kto zawinił? Czy Adam Bielecki ponosi odpowiedzialność za śmierć kolegów? A może sami są sobie winni? Pierwsza w polskim himalaizmie wyprawa online przybrała obrót nieoczekiwany: medialny rozgłos sprawił, że śmierć zdobywców stała się sprawą ogólnonarodową. Jak bardzo może to być irytujące,...


Archiwum 14 09 2019 zagadnienie transportujemy - http://transportujemy.posrednik.walbrzych.pl/\nArchiwum 14 09 2019 zagadnienie transportujemy\nOto Jak Szybko I Bezpieczenie transportować ponadgabarytyZwyżka z operatorem. Komu może się przydać?Prace do których koniecznie przyda się podnośnikO wynajmie zwyżek do prac na wysokościachPrace na wysokościach ze zwyżkąPrzycinanie drzew i prace na wysokościach - kiedy warto wynająć podnośnik?Nie chcesz stawiać rusztowania do wykonania prac wokół domu? Zobacz inne rozwiązaniePotrzebny w wielu branżach i przy wielu remontach - podnośnik.Jak w 2020 szybciej transportować ponadgabaryty?Zwyżka z operatorem. Komu może się przydać?Ale jak wynająć zwyżkę?Nowe metody w 2020 jak lepiej transportować ponadgabarytyCzy ktoś wie jak transportować ponadgabaryty?Wynajem zwyżki, dla kogo i po co?Jak w 2020 wynająć zwyżkę na sto procent!Nie chcesz stawiać rusztowania do wykonania prac wokół domu? Zobacz inne rozwiązaniePrace do których koniecznie przyda się podnośnikDo czego przyda się zwyżka?Wynajem zwyżki, dla kogo i po co?10 Wypowiedzi O Tym Jak wynająć podnośnik, Które Nie Powinny Nigdy PaśćO wynajmie zwyżek do prac na wysokościachUWAGA! Stosując Te 8 Błędów NIGDY Nie Dowiesz Się Jak transportować ponadgabarytyLepsze metody jak wynająć podnośnikKrótko na temat zastosować zwyżekNowe dane jak transportować ponadgabarytyCzy w 2020 jeszcze warto wynająć podnośnik?Czy można wynająć podnośnik w sobotę?Metody jak dobrze wynająć zwyżkęNowe dane jak transportować ponadgabarytyMobilne podnośniki. Kto może takich potrzebować.


łóżka do spania Warszawa - Keep Project PR6\nNawet ergonomiczne i również najdroższe łóżka nie zapewnią dobrego odpoczynku, jeżeli nie są wyposażone w solidny materac. Kupno po mistrzowsku dopasowanego materaca to nie lada wyzwanie. Wskazane jest aczkolwiek je podjąć i również poszukać komfortowego, dopasowanego materaca, który zagwarantuje nam prawidłową regenerację w ciągu snu. Pożądane byłoby wspomóc się doświadczeniem fachowców i profesjonalistów, którzy ochoczo doradzą i również pomogą klientom w wyborze. Nasz sklep proponuje stąd swoim klientom kompleksowy zakres usług w wyborze wygodnych materacy. Oprócz tego obecnie klienci mogą liczyć na wyprzedaż materacy oraz co za tym idzie - atrakcyjne ceny. Namawiamy do zaznajomienia się z naszą bogatą propozycją materacy. Znajdziecie Państwo na naszej stronie jak też: materace lateksowe, termoelastyczne, wysokoelastyczne, kieszeniowe i również co niemiara innych.


Wodoszczelny worek - pralka Scrubba Wash bag - Sklep górski Paker.pl\nWodoszczelny worek - pralka Scrubba Wash bag\nWorek wodoszczelny, służący jako turystyczna pralka (najmniejsza i najlżejsza pralka świata). Niezastąpiony sprzęt dla turystów przemierzających świat, ale także dla rodzin spędzających wakacje ze swoimi dziećmi. Ulepszony i zmodyfikowany model, z poprawionym zaworem i łatwiejszym odpowietrzaniem worka.\nWaży tylko 142 g!\n5,00/5 - 1 opinii\nNamiot 1-osobowy MSR Carbon Reflex 1 Ultralekki\nMaterac Samopompujący Thermarest Apex WingLock\n637,49 zł 749,99 zł -15%\nScrubba Wash Bag to wodoszczelny worek, który służy jako przenośna pralka turystyczna podczas długich wypraw z plecakiem, wyjazdów w dalekie strony lub wakacji z rodziną. Wystarczy trochę wody i proszku lub płynu do prania, żeby nawet w najdłuższej podróży czy gdzieś na końcu świata cieszyć się czystym ubraniem. Worek doskonale sprawdza się również w przypadku rodzin przebywających na wakacjach z dziećmi, które, jak wiadomo, często brudzą swoją odzież. Oprócz tego może służyć do transportu wilgotnych lub do przechowywania suchych ubrań, a także jako pojemnik do transportu wody lub jako pokrowiec na sprzęt elektroniczny.\nPranie w worku jest ekologiczne, ponieważ pozwala oszczędzać wodę i prać ubrania bez zanieczyszczania wody w potoku lub jeziorze. Żeby skutecznie wyprać odzież, wystarczy nalać do worka odpowiednią ilość wody (do zaznaczonego punktu), dodać proszek lub płyn do prania i zamknąć worek, pozbywając się powietrza ze środka. Specjalny odpowietrznik znajdujący się na ściance worka usuwa resztę powietrza z worka. Pranie polega na pocieraniu zawartości worka o specjalne plastikowe wypustki umieszczone na wewnętrznej ściance, które służą za tarkę i doskonale usuwają brud z ubrań. Po zakończeniu prania należy wylać brudną wodę, wlać czystą i wypłukać odzież.\nNa zewnętrznej stronie worka znajduje się szczegółowa instrukcja dotycząca prania przy użyciu worka Scrubba Wash Bag.\nJak prać ubrania w worku Scrubba Wash Bag:\n1. Wlej do worka ciepłą wodę (maksymalna temperatura 50oC) do poziomu oznaczonego na worku i płyn do prania (zadbaj o ekologię – użyj mydła biodegradowalnego). Włóż do worka brudne ubrania.\n2. Usuń niepotrzebne powietrze, zroluj zamknięcie cztery do pięciu razy i zamknij na klamerkę. Najlepiej spiąć klamrę „do góry” zamiast „w dół”, ponieważ zapięcie klamry „do dołu” może spowodować delikatne wycieki wody.\n3. Odpowietrz worek do końca – otwórz zaworek i ściskając go, usuń powietrze ze środka worka.\n4. Upierz ubrania w worku, pocierając nimi o wypustki. Zachowaj ostrożność podczas prania rzeczy z ostrzejszymi krawędziami (np. zamki błyskawiczne, klamerki), żeby nie uszkodzić worka.\n5. Wylej z worka brudną wodę (zadbaj o ekologię – nie wylewaj brudnej wody do wód bieżących!) i nalej do niego czystej wody.\n6. Wypłucz ubrania.\n7. Rozwieś ubrania do wysuszenia. Wysusz worek, najlepiej w cieniu (promieniowanie UV skraca żywotność materiału, z którego wykonany jest worek).\n8. Ciesz się czystymi ubraniami.\nwaga worka: tylko 142 g;\nwymiary po rozłożeniu: 54 x 32 cm;\nwymiary po spakowaniu: 16 x 6 x 6 cm.\nwymiary: 54 x 32 cm\nwymiary po złożeniu: 16 x 6 x 6 cm\nNa podstawie 1 opinii - 5,00/5\nBy Paweł G on cze 30, 2021 Wodoszczelny worek - pralka Scrubba Wash bag0 of 0 osób uznało opinię za pomocną.\nRewelacyjne rozwiązanie na krótsze i dłuższe wyprawy. Gdy trzeba coś na szybko przeprać czy odświeżyć, a nie mamy ze sobą dużego plecaka z czystymi ubraniami.\nTermos Fjord Nansen Honer\nSitko do parzenia kawy i herbaty MSR Reactor Coffee Press Kit\nStuptuty Trekmates Rannoch DRY ochraniacze na buty\nCzapka z osłoną karku Trekmates Atacama Hat\nWkładki do butów Grangers G20 Trek\nWorek wodoszczelny SealLine Blocker


Urocza Kraina: Zbuntowane anioły - Libba Bray\nAutor: Karo o 18:30\nDżejEr Carmen 25 września 2013 18:56\nMam zamiar przeczytać ten tom i dać autorcew drugą szansę. Jak się przejadę (znów), to trzecią część odpuszczam...\nPatrycja Waniek 25 września 2013 19:17\nJa właśnie sie za niego zabieram, czeka w kolejce, ale kiedy to sie stanie nie wiem, na pewno nie w tym miesiącu. ;)\nAgnieszka T 26 września 2013 14:59\nMnie nie porwała ta seria\nKsiążkowa fantazja 26 września 2013 23:27\nNie znam twórczości autorki, ale chętnie bym to zmieniła :) pozdrawiam :)\nDzosefinn Blake 28 września 2013 23:31\nCzytałam i bardzo milo wspominam. Jestem ciekawa Twoich wrażeń po "Studni wieczności". :)\nMiłośniczka Książek 30 września 2013 23:39\nOla Barańska 1 października 2013 14:53\nCzytałam całą trylogię, ale spokojna głowa, nie będę Ci spoilerować.Powiem tak: happy endy happy endami, ale smutne zakończenia też muszą być ! ^^ xD A przynajmniej mnie on trochę rozczarował... nieważne, przeczytasz to się dowiesz. :D\narenaksiazek.blogspot.com---> wpadnij, zapraszam! :D\nkasandra_85 2 października 2013 08:25\nPierwszy i drugi tom już za mną. Przyjemnie mi się czyta ten cykl:)\nDominika Kowalska 2 października 2013 21:12\nMimo, że uwielbiam epokę wiktoriańską to cała seria jakoś średnio przypadła mi do gustu ;/


Kuchnia obłędnie zdrowa: sierpnia 2013\nSernik piekłam jakiś czas temu w maju dla mamy. Wstawiam go po kilku miesiącach, bo mam zaległości w publikowaniu, ale i w robieniu zdjęć nowym, bardzo ciekawym potrawom, o jakich wcześniej nawet nie miałam wyobrażenia, że istnieją, a teraz zupełnie podbiły nasze podniebienia i myśl o świadomym, zdrowym żywieniu się. Zaległości mam tak duże, że kilka produktów sezonowych dawno nie gości już na targu, np. szparagi, a ja dotąd nie opublikowałam bardzo smacznej i wyjątkowej zupy szparagowej. No i poczekam do kolejnego sezonu z tą publikacją, podobnie jak od upływu sezonu dyniowego czekam na jesień, aby wstawić kilka przepisów, gdzie zdjęcia czekają.\nAle wracając do sernika, to ten sernik stanowi przeciwieństwo lekkiego jak pianka sernika z jagodami.\nJest wyrazisty w smaku – słodki z nutą soli, ciężki – gęsty i z mocnym akcentem orzechowym, a całości dopelnia sos „toffi” i … naprawdę warto go zrobić. Mały kawałek jest dość sycący, ale smak jest unikatowy.\nPrzepis z Kwestii Smaku. Cytuję prawie w oryginale, choć ja dokonałam zmian – u mnie cały sernik został ze względów technicznych posmarowany masą toffi, dokonałam nieznacznych zmian w zakresie niektórych składników.\n- 1 paczka (około 250 g) ciastek owsianych lub pełnoziarnistych Digestive polanych czekoladą;\n- 4 - 5 pełnych łyżek masła orzechowego -około 175 g, 1/2 słoika – u mnie eko;\n- 2 łyżki roztopionego masła lub 1 łyżka oleju do pieczenia;\n- 500 g twarogu trzykrotnie zmielonego lub sera ricotta;\n- 250 g serka mascarpone;\n- 250 g kremowego słonego serka np. Philadelphia lub Twój Smak – u mnie ten pierwszy;\n- 3 łyżki mąki ziemniaczanej lub pszennej – u mnie pszenna pełnoziarnista;\n- 1/2 puszki słodzonego mleka skondensowanego (266 g);\n- 300 g białej czekolady (lub około 1/2 szklanki cukru i 1/3 szklanki śmietanki kremowej 30%)\n- 2 łyżeczki ekstraktu z wanilii lub 2 łyżki cukru wanilinowego;\n- 200 g gęstej kwaśnej śmietany homogenizowanej 12 lub 18%\n- 125 g serka Philadelphia - nie dawałam;\n- 75 g solonych orzeszków ziemnych, mogą być w miodzie – dałam solone w miodzie;\n- 1 szklanka śmietanki kremowej 30% lub 36%;\n- 1/4 szklanki brązowego cukru;\n- 1/4 szklanki płynnego miodu;\n- 1/4 szklanki masła;\n1. Wszystkie składniki na sernik wyjąć wcześniej z lodówki aby się ociepliły. Dno tortownicy średnicy 24 cm, wyłożyć papierem do pieczenia.\n2. Spód: Ciasteczka pokruszyć np. w melakserze /blenderze. Wymieszać z masłem orzechowym i roztopionym masłem. Wyłożyć na dno i część boków tortownicy, mocno docisnąć. Wstawić do lodówki na czas przygotowania masy serowej.\n3. Masa serowa: Piekarnik nagrzać do 175 stopni C (grzałki górna i dolna bez termoobiegu). Do misy miksera włożyć twaróg razem z serem mascarpone, serkiem Philadelphia lub Twój Smak oraz z mąką. Ucierać mieszadłem miksera przez około 2 - 3 minuty na małych obrotach miksera, aż masa będzie gładka. Stopniowo dodawać mleko skondensowane cały czas miksując na małych obrotach miksera (starając się nie napowietrzać masy). Wbijać kolejno jajka miksując wolno przez około 15 - 30 sekund po każdym dodanym jajku.\nMasę wylać na spód z ciasteczek, wyrównać powierzchnię. Wstawić do piekarnika i piec przez 15 minut w piekarniku nagrzanym do 175 stopni C. Następnie zmniejszyć temperaturę do 120 stopni C i piec jeszcze przez 90 minut (ja piekłam znacznie dłużej).\n4. Wierzch: W misce wymieszać śmietanę z serkiem Philadelphia (jeśli go używamy) i cukrem pudrem. Sernik wysunąć z piekarnika, rozprowadzić na powierzchni powstałą masę i wstawić z powrotem do piekarnika. Piec przez 15 minut. Wyłączyć piekarnik i studzić sernik przez 5 minut w zamkniętym piekarniku, następnie stopniowo otwierać drzwiczki i stopniowo studzić sernik. Wyjąć z piekarnika i ustawić na kratce, całkowicie ostudzić. Zdjąć obręcz z tortownicy i wstawić sernik do lodówki (bez przykrycia) na minimum 6 godzin, a najlepiej na całą noc. W drugiej i kolejnej dobie przechowywania sernika w lodówce, można go już okryć folią aluminiową.\n5. Dekoracja: Orzeszki ziemne posiekać nożem. Wszystkie składniki sosu toffee umieścić w rondelku i mieszając zagotować. Gdy cukier się rozpuści gotować masę ma małym ogniu przez około 15 - 20 minut lub do czasu aż będzie gęsty. Od czasu do czasu zamieszać i sprawdzać czy masa nie przywiera do dna garnka. Sos ostudzić. Orzeszki wymieszać z 1/4 sosu i udekorować nimi wierzch sernika. Resztą sosu polewać kawałki sernika na talerzach. Sos można podgrzać przed użyciem.\n* Moje spostrzeżenia – długość pieczenia zależy od tego czy użyje się ricotty, czy twarogu. Ricotta jest luźniejsza i delikatniejsza, wymaga dłuższego czasu w piekarniku, aby zastygnąć. Mój sernik piekł się bardzo długo. Po nałożeniu przełożenia, co zrobiłam zdecydowanie za wcześniej, sernik nadal miejscami był zbyt luźny. Dlatego przełożenie należy nakładać dopiero, gdy masa jest już w zasadzie gotowa.\nAutor: Krystyna Hese - Trzaska 21.36 8/26/2013 2 komentarze: Linki do tego posta\nEtykiety: deser, masło orzechowe, orzechy, sernik\nAutor: Krystyna Hese - Trzaska 21.36 8/20/2013 3 komentarze: Linki do tego posta