DeLonghi CTOV4003BG Icona Vintage Toster Beżowy, 1800 W, na 4 tosty Klasa 1 | AGD DO KUCHNI \_ TOSTERY I OPIEKACZE \_ Tostery - Odeo24.pl\nDeLonghi CTOV4003BG Icona Vintage Toster Beżowy, 1800 W, na 4 tosty\nElegancki i efeketowny model tostera Delonghi CTOV4003BG nawiązuje klimatem do stylu retro. Oprócz eleganckiego wyglądu jest także bardzo funkcjonalny. Rozmraża, jednostronnie przypieka, podgrzewa pieczywo. Moc 1800 W. Przygotuje jednocześnie 4 tosty.\nKlasa 1379,00 zł299,00 zł taniej o 21 %\nKod produktu: CTOV4003BG\nToster DeLonghi CTOV4003.BG Icona Vintage beżowy - styl retro, 4 grzanki\nElegancki i efektowny model tostera DeLonghi CTOV4003.BG nawiązuje klimatem do stylu retro. Oprócz eleganckiego wyglądu jest także bardzo funkcjonalny. Rozmraża, jednostronnie przypieka, podgrzewa pieczywo, sprawiając, że proste i codzienne czynności kuchenne zamieniają się w prawdziwą atrakcję. Doskonały pomysł na wystrój, prezent oraz praktyczny opiekacz, który umili każdą Twoją chwilę.\nSeria Icona Vintage to wspaniały wybór dla miłośników dobrego designu. Cała kolekcja - czajnik, eskpres i toster DeLonghi zachwycają oryginalnością! Praktyczna elegancja i piękno.\nNiezwykle efektowny toster z serii Icona Vintage przygotuje 4 grzanki za jednym razem.\nWyposażony w mechanizm wysokiego podnoszenia tostów (Extra Lift). Posiada 4 kieszenie na grzanki i pokrętło regulujące stopień przypiekania.\nWyposażony w nóżki antypoślizgowe, przez co toster bardzo stabilnie trzyma się na blacie.\nPodwójna tacka na okruchy pomaga zachować porządek w kuchni.\nToster z serii Icona Vintage\nFunkcja wysokiego podnoszenia grzanek (Extra Lift)\n4 tosty jednocześnie (z opcją włączenia na 2)\nRozmraża, podgrzewa, jednostronnie zarumienia tosty\nPosiada w 2 tace na okruszki\nMożliwość zatrzymania pracy w dowolnym momencie\nDeLonghi CTOV4003.AZ Icona Vintage Toster błękitny\nDeLonghi CTZ4003W Toster 1800 W, 4 sloty, SCULTURA\nKĄCIK OKAZJI - DeLonghi CTOM4003 R Icona Vintage Toster 4 sloty, 1800 W\nDeLonghi CT04E Argento, Toster, opiekacz, 1600W, 2 lub 4 tosty, 6 stopni przypieczenia, ExtraLift, rozmrażanie


Nieruchomości Warszawa ulica Tadeusza Boya-Żeleńskiego — Flatfy.pl\n— 644 wyniki\nMieszkanie na sprzedaż, dwa pokoje 38 m2 - Warszawa, Bielany, Kochanowskiego, 375000PLN\n9868 zł per m²\nOferujemy do sprzedaży ustawne dwupokojowe mieszkanie na drugim piętrze niskiego budynku w nieodległej, zielonej części Bielan. Pełna własność, jeden właściciel, grunty - uregulowane. Mieszkanie składa się z pokoju dziennego 16 mkw z niewielkim balkonem, sporej, prawie dziesięciometrowej sypialni, osobnej widnej kuchni (5 mkw), łazienki z wanną, wc i umywalką (3,3 mkw) i centralnego przedpokoju - ok. 4 mkw. Mieszkanie bardzo słoneczne - ekspozycja zachodnia, okna i balkon wychodzą na zielone przestronne podwórze. Lokal wymaga remontu, stan - jak na zdjęciach - nie był "ruszany" od czasu budowy, tzn. od 1969 roku. W zamian oferuje potencjał stosunkowo przestronnych pomieszczeń i ciekawych możliwości aranżacyjnych, przykładowo: otwarcia kuchni i połączenia jej z pokojem dziennym... Budynek w znakomitym stanie, ocieplony, po remontach pionów instalacyjnych, klatek schodowych i pozostałych przestrzeni wspólnych. Jest także duża (4 mkw) i bardzo dogodnie, (po sąsiedzku z wejściem) usytuowana piwnica, gdzie bez problemu można choćby pozostawić rowery, czy dziecięcy wózek. Na podkreślenie zasługuje bardzo niski czynsz: obecnie to 218 złotych miesięcznie za 38 metrów kwadratowych! Ta kwota nie obejmuje jednak stawki za wywóz śmieci, która ostatnimi czasy dość często ulega zmianom... Bliskie Bielany, kilkaset metrów od węzła komunikacyjnego Park Olszyna, nieco dalej - pierwsza linia metra. Mieszkanie obecnie niezamieszkałe, opróżnione ze sprzętów, dostępne za gotówkę lub na kredyt - zapraszamy do osobistej wizyty! Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Piotr Sołtan (licencja nr: 3154) Niniejsze ogłoszenie jest informacją handlową i nie może być uznawane za ofertę w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. Liczba pięter budynku: 4 mieszkanie na sprzedaż, powierzchnia: 38 m2, cena: 375000 PLN Cena za metr: 9868.42 PLN 2 pokoi Oferta nr: 1532264958\nKomercyjne biuro na wynajem, 500 m2 - Warszawa, Mokotów, Bukowińska, 25000PLN\nDo wynajęcia lokal biurowy tuż przy Metrze Wilanowska. Całkowita powerzchnia lokalu 500 m2. Rozkład: Sala nr 1 - 11 m2, Sala nr 2 - 19,54 m2, Sala nr 3 - 19,54 m2, Sala nr 4 - 19,54 m2, Sala nr 5 - 19,08 m2, Sala nr 6 - 19,54 m2, Sala nr7 - 19,57 m2, Sala nr8- 15,71 m2 i Sala nr 9 - 15,78 m2 - obecnie połączone w 1 pomieszenie Sala nr 10 - 29,9 m2, Sala nr 11 - 29,9 m2, Sala nr 12 - 29,74 m2, Sala nr 13 - 35,33 m2, Sala nr 14 - 22,67 m2, Sala nr 15 - 19,67 m2 i Sala nr 16 - 19,67 m2 - obecnie połączone w 1 pomieszenie dodatkowo: serwerownia / magazynek, kuchenka, toaleta techniczna, toaleta meska, toaleta damska, hall recepcyjny Cała aranżacja to ściany karton-gips i przeszklenia w profilach aluminiowych otwierane okna, klimatyzacja sterowana indywidualnie, lub programowalna centralnie kontrola dostępu - karty / kody monitoring ochrona sufit podwieszany - 3m 2 miejsca postojowe w garażu podziemnym, metro, tramwaje, autobusy, parkingi, restauracje w odległości 50-100m Czynsz miesieczny: 60 zł + VAT / m2 Koszty administracyjne / eksploatacyjne miesięcznie (w tym zaliczki na zużycie wody i ogrzewanie / chłodzenie): 15 zł + VAT / m2 współczynnik powierzchni wspólnych - brak Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Piotr Sołtan (licencja nr: 3154) Niniejsze ogłoszenie jest informacją handlową i nie może być uznawane za ofertę w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. biuro na wynajem, powierzchnia: 500 m2, cena: 25000 PLN Cena za metr: 50 PLN 14 pokoi Oferta nr: 1532325072\nMieszkanie na sprzedaż, dwa pokoje 51 m2 - Warszawa, Ursynów, Pileckiego, 530000PLN\nZaktualizowano: wczoraj o 07:30\nMamy przyjemność zaprezentować Państwu na sprzedaż mieszkanie dwu pokojowe na Ursynowie. Mieszkanie znajduje się na 1piętrze w budynku 8-piętrowym Lokal o powierzchni 50,5 m2. Blok został wybudowany w 2002 Roku Rozkład mieszkania zamknięta kuchnia z oknem umeblowana 9m2 2 pokoje 21m2 i 10m2 i z balkonu 6m2 łazienki z wanną i WC ,glazura ,terakota 4,5 m2 przedpokoju z szafą zabudowaną Osiedle jest zamknięte i strzeżone, miejsce postojowe pod blokiem za szlabanem, Niniejsze ogłoszenie jest informacją handlową i nie może być uznawane za ofertę w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. Liczba pięter budynku: 8 mieszkanie na sprzedaż, powierzchnia: 51 m2, cena: 530000 PLN Cena za metr: 10392,16 PLN 2 pokoi Oferta nr: 1532378158\nMieszkanie na sprzedaż, dwa pokoje 54 m2 - Warszawa, Ursynów, Ekologiczna, 590000PLN\n10 926 zł per m²\nZaktualizowano: wczoraj o 07:13\nCiche, dwustronne mieszkanie w kameralnej części Kabat. Salon z dużym 14-metrowym słonecznym balkonem oraz sypialnia - na stronę południową. Od strony północnej kuchnia. Tuż obok szkoła, przedszkole i basen. 7 minut piechotą do metra. 5 minut spacerem do Parku Moczydełko, 12 minut spacerem do Lasu Kabackiego. Możliwość dokupienia miejsca postojowego w garażu podziemnym w cenie 22.000 zł. Mieszkanie usytuowane jest na 2 piętrze w 5 piętrowym budynku w którym nie ma windy. Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Piotr Sołtan (licencja nr: 3154) Niniejsze ogłoszenie jest informacją handlową i nie może być uznawane za ofertę w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. Liczba pięter budynku: 5 mieszkanie na sprzedaż, powierzchnia: 54 m2, cena: 590000 PLN Cena za metr: 10925,93 PLN 2 pokoi Oferta nr: 1532375334\nMieszkanie na sprzedaż, dwa pokoje 53 m2 - Warszawa, Ursus, Hermana, 510000PLN\nNa sprzedaż 2-pokojowe mieszkanie na osiedlu Gawra w Ursusie. Pierwotnie 3-pokojowe, istnieje łatwa możliwość powrócenia do oryginalnego układu pomieszczeń. Mieszkanie od nowości było bardzo sporadycznie zamieszkiwane co przekłada się na jego wyjątkowo dobry stan. Mieszkanie jest narożne, ekspozycja południowa i wschodnia. Kuchnia w aneksie, z zabudową. W pokojach na podłodze parkiet dębowy. Balkon ma powierzchnię 5,5 m.2 3 piętro z windą. Na osiedlu sporo zieleni, dużo terenów do spacerów - niedaleko zabudowa jednorodzinna. Blisko galeria handlowa "Gawra", przystanki autobusowe, ok. 10 min. pieszo do stacji PKP/SKM. Do mieszkania przynależy miejsce garażowe pod budynkiem, już w cenie! Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Piotr Sołtan (licencja nr: 3154) Niniejsze ogłoszenie jest informacją handlową i nie może być uznawane za ofertę w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. Liczba pięter budynku: 4 mieszkanie na sprzedaż, powierzchnia: 53 m2, cena: 510000 PLN Cena za metr: 9622,64 PLN 2 pokoi Oferta nr: 1532246762\nMieszkanie na sprzedaż, 60 m2 - Warszawa, Bielany, Nerudy, 515000PLN\nJasne, widne mieszkanie na Bielanach. Składa się z 3 pokoi , widnej kuchni, łazienki, osobnej toalety, dużego przedpokoju i zabudowanego balkonu. Wszystkie okna są od strony południowo-zachodniej . We wszystkich pomieszczeniach na oknach są rolety, tzw. dzień/noc. W pokojach i na przedpokoju - parkiet świeżo lakierowany, a w kuchni i łazienkach - gres i płytki. Mieszkanie jest w dobrym stanie. W pobliżu dwa większe sklepy, bazarek, park, strumyk, plac zabaw. Przystanki autobusowe i tramwajowe z ulic Conrada i Wólczyńska. Niniejsze ogłoszenie jest informacją handlową i nie może być uznawane za ofertę w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. Liczba pięter budynku: 15 mieszkanie na sprzedaż, powierzchnia: 60 m2, cena: 515000 PLN Cena za metr: 8583,33 PLN Oferta nr: 1532246761\nMieszkanie na wynajem, trzy pokoje 118 m2 - Warszawa, Ochota, Korotyńskiego, 4000PLN\nSłoneczny, nowocześnie urządzony, 3-pokojowy apartament 120 m2 z dużym południowym tarasem! W pełni wyposażony apartament w nowoczesnym budownictwie, zaprojektowany dla osób ceniących sobie przestrzeń. Funkcjonalny podział pomiędzy częścią reprezentacyjną (salon 40 m2 z tarasem, kuchnia 12 m2, przestronny hol i wiatrołap oraz gościnna łazienka z prysznicem) oraz prywatną: sypialnia z garderobą 36 m2, gabinet i dużą łazienką w stylu rzymskim 10 m2). Wysokiej jakości wykończenie - deski egzotyczne, nowa wykładzina dywanowa w części prywatnej. Apartament umiejscowiony na 4 piętrze. 2 windy. W budynku ochrona. Wygodne, bardzo duże miejsce postojowe w garażu podziemnym. Mieszkanie ciche, położone w zielonej okolicy, w bliskiej odległości Pól Mokotowskich. Zapraszam! Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Piotr Sołtan (licencja nr: 3154) Niniejsze ogłoszenie jest informacją handlową i nie może być uznawane za ofertę w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. mieszkanie na wynajem, powierzchnia: 118 m2, cena: 4000 PLN Cena za metr: 33,9 PLN 3 pokoi Oferta nr: 1532379236\nMieszkanie na sprzedaż, trzy pokoje 72 m2 - Warszawa, Włochy, Kleszczowa, 749000PLN\nDo sprzedania 3-pokojowe mieszkanie na wyjątkowo kameralnym osiedlu w Starych Włochach. Mieszkanie znajduje się na 1 piętrze z 4 i składa się z salonu, oddzielnej, widnej kuchni, 2 sypialni łazienki oraz sporego balkonu. Istnieje możliwość przeniesienia kuchni do salonu i w ten sposób uzyskania dodatkowej sypialni. Łazienka z WC i wanną. Okna na dwie strony świata: południowy-wschód i północny zachód, otoczone zielenią. Z obydwu stron domy jednorodzinne -nikt w okno nie zajrzy. Ogrzewanie i ciepła woda z piecyka gazowego dwu funkcyjnego. Na piętrze tylko 2 mieszkania. Teren ogrodzony z placem zabaw oraz miejscem do grilla. Blisko przystanku autobusowego oraz stacji PKP Włochy, szkoła podstawowa, przedszkole oraz liceum znajdują się 5 minut piechtą od mieszkania. Tereny rekreacyjne: Forty Włochy, Stawy Cietrzewia 5 minut spacerem. Do mieszkania przynależy, miejsce w garażu podziemnym dodatkowo płatne 40 000 zł. Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Piotr Sołtan (licencja nr: 3154) Niniejsze ogłoszenie jest informacją handlową i nie może być uznawane za ofertę w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. Liczba pięter budynku: 4 mieszkanie na sprzedaż, powierzchnia: 72 m2, cena: 749000 PLN Cena za metr: 10402,78 PLN 3 pokoi Oferta nr: 1532258722\nMieszkanie na sprzedaż, trzy pokoje 43 m2 - Warszawa, Wola, Batalionu AK "Parasol", 489000PLN\nPrzedmiotem oferty jest 3 pokojowe mieszkanie na warszawskiej Woli. Lokal znajduje się na ostatnim piętrze w bloku 3-piętrowym (bez windy) i składa się z: Sypialnia Sypialnia Salon z aneksem kuchennym Łazienka Balkon Piwnica przynależąca do mieszkania Okna na 3 strony świata (wschód - sypialnie, zachód oraz południe salon z kuchnią). Mieszkanie jest w pełni urządzone, w dobrym stanie - nadaje się do zamieszkania. Duża część wyposażenia (meble) pozostanie w mieszkaniu, szczegóły do uzgodnienia. Położone w bardzo dobrym punkcie: Metro oraz przystanek autobusowy kilka kroków od bloku Liczne sklepy w pawilonach na ul. Górczewskiej Szkoły, przedszkola, żłobki w pobliżu Centrum Handlowe Wola Park w zasięgu krótkiego spaceru 3 parki w okolicy (Park Szymańskiego, Sowińskiego oraz Moczydło) Pod blokiem parking Niniejsze ogłoszenie jest informacją handlową i nie może być uznawane za ofertę w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. Liczba pięter budynku: 3 mieszkanie na sprzedaż, powierzchnia: 43 m2, cena: 489000 PLN Cena za metr: 11372,09 PLN 3 pokoi Oferta nr: 1532378157\nMieszkanie na sprzedaż, pięć pokoi 117 m2 - Warszawa, Wola, Ogrodowa, 1260000PLN\nNietuzinkowe, dwupoziomowe mieszkanie w atrakcyjnej lokalizacji. Na poziomie pierwszym dwa pokoje 12m2 i i 17m2, łazienka 1,94m2 i kuchnia 12,47m2. Na poziomie drugim są trzy pokoje 27m2, 11m2 i 11m2 oraz łazienka 6m2. Mieszkanie po remonciei. Do lokalu przynależy piwnica. Budynek bez widny, po wymianie wszystkie instalacje. Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Piotr Sołtan (licencja nr: 3154) Niniejsze ogłoszenie jest informacją handlową i nie może być uznawane za ofertę w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. Liczba pięter budynku: 5 mieszkanie na sprzedaż, powierzchnia: 117 m2, cena: 1260000 PLN Cena za metr: 10769,23 PLN 5 pokoi Oferta nr: 1532326042\nKomercyjne lokal na sprzedaż, 50 m2 - Warszawa, Śródmieście, Chmielna, 1290000PLN\n25 800 zł per m²\nNa sprzedaż lokal usługowo-handlowy w prestiżowej lokalizacji - ul. Chmielna na odcinku Marszałkowska-Bracka. Lokal wraz z 2 wejściami mieści się na parterze w przestronnym podwórzu przedwojennej, odnowionej kamienicy. Może być przeznaczony na salon kosmetyczny, butik lub małą kawiarenkę. Wysokość pomieszczeń to ok. 2,9 - 3 m. Lokal jest do własnej aranżacji. W pobliżu deptak na Chmielnej, kino Atlantic, Domy Towarowe Centrum, ok. 200 m. od Rotundy, 300 m. od ul. Nowy Świat. Dostępność: do ustalenia. Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Piotr Sołtan (licencja nr: 3154) Niniejsze ogłoszenie jest informacją handlową i nie może być uznawane za ofertę w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. Liczba pięter budynku: 5 lokal na sprzedaż, powierzchnia: 50 m2, cena: 1290000 PLN Cena za metr: 25800 PLN Oferta nr: 1532247212\nMieszkanie na sprzedaż, trzy pokoje 60 m2 - Warszawa, Śródmieście, 3 Maja, 759000PLN\n12 650 zł per m²\nNa sprzedaż dwupokojowe mieszkanie w kamienicy na warszawskim Powiślu.V piętro, w sześciopiętrowym przedwojennym budynku z cegły, z windą. Bez balkonu. Piwnica 14 m2. Dwa pokoje z dużą kuchnią i łazienką. Słoneczne, wszystkie okna południowe. Wysokość 283 cm. Częściowo umeblowane. Doskonały dojazd: autobusy, tramwaje, pociągi (PKP Powiśle). Kamienica z domofonem i monitoringiem, bezpieczna. Parking miejski. W mieszkaniu został przeprowadzony generalny remont, z wymianą instalacji wewnętrznych, wymiana podłogi oraz wymiana okien na dźwiękoszczelne. W całym budynku zostały wymienione instalacje, kilka lat temu została zainstalowana nowa winda oraz odnowiona elewacja. W pobliżu są duże sklepy, wiele mniejszych, usługi oraz tereny rekreacyjne i sportowe. Niedaleko do: szkoły podstawowej, przedszkola i żłobków, bulwarów nad Wisłą, biblioteki UW czy Centrum Nauki Kopernik. Czynsz administracyjny: 560,00 zł, w czynszu są zawarte zaliczki na CO, kanalizację i ciepłą wodę. Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Piotr Sołtan (licencja nr: 3154) Niniejsze ogłoszenie jest informacją handlową i nie może być uznawane za ofertę w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. Liczba pięter budynku: 6 mieszkanie na sprzedaż, powierzchnia: 60 m2, cena: 759000 PLN Cena za metr: 12650 PLN 3 pokoi Oferta nr: 1532246756\nMieszkanie na sprzedaż, jeden pokój 40 m2 - Warszawa, Wola, Szymańskiego, 440000PLN\nNa sprzedaż mieszkanie typu studio - duży przestronny pokój, otwarta kuchnia, łazienka z WC. Pierwotnie mieszkanie było dwupokojowe - jest możliwość przywrócenia stanu pierwotnego. Wysokość mieszkania 2,80m. W przedpokoju szafa wnękowa i obszerny pawlacz. Drzwi antywłamaniowe, na podłodze parkiet. Mieszkanie ciche, widne okna na zachód i północny-zachód. Dobra lokalizacja, bliskość komunikacji miejskiej. Blisko domu nowy, zamykany plac zabaw dla dzieci, dużo zieleni. Ulica osiedlowa ze szlabanem, miejsca parkingowe dla mieszkańców, pilot. Bardzo miła okolica, osiedle z końca lat 50-tych( Kolonia Kasprzaka), niska zabudowa, dobra administracja, blisko basen, sklep, 10 minut do ścisłego centrum, METRO! Niniejsze ogłoszenie jest informacją handlową i nie może być uznawane za ofertę w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. Liczba pięter budynku: 4 mieszkanie na sprzedaż, powierzchnia: 40 m2, cena: 440000 PLN Cena za metr: 11000 PLN 1 pokoi Oferta nr: 1532324449\nMieszkanie na sprzedaż, dwa pokoje 40 m2 - Warszawa, Targówek, Św. Wincentego, 420000PLN\nNa sprzedaż dwupokojowe mieszkanie usytuowane na zamkniętym i strzeżonym osiedlu Zielone Zacisze. Okna wychodzą bezpośrednio na 6m2 balkon w kierunkach na zachód i południe. Do mieszkania należy również pomieszczenie gospodarcze na tym samym piętrze o powierzchni 4,33m2. W budynku jest winda. Mieszkanie częściowo umeblowane. W sypialni dedykowana zabudowa meblarska składająca się z głębokiej szafy z lustrem, narożnego biurka i biblioteczki. Wszystko połączone w zgrabną całość. W kuchni komplet mebli ze zlewem i baterią, ale bez AGD. Możliwość instalacji płyty gazowej lub elektrycznej, piekarnika, lodówki i zmywarki. Wszystko w wersji do zabudowy. Łazienka kompletna z narożną wanną i baterią termostatyczną. Zabudowana pojemnymi szafkami z miejscem na pralkę. W przedpokoju pawlacz połączony z narożną szafką na buty. Powierzchnia pomieszczeń: - salon - 16m2 - sypialnia - 10,4m2 - kuchnia - 4m2 - hol - 6m2 - łazienka 3,3m2 - balkon - 6m2 Na terenie osiedla jest duży plac zabaw oraz boisko/kort tenisowy. W bezpośredniej bliskości znajduje się sklep, bankomat oraz pizzeria. Do najbliższej szkoły, przedszkola czy żłobka nie więcej niż 500m. Blisko również szpital, urząd dzielnicy, poczta oraz kilka oddziałów banków. Bezpłatny i ogólnodostępny parking naprzeciwko osiedla pomieści ok. 100 samochodów. Dojazd do osiedla jest możliwy z kilku kierunków. Do powstającej stacji metra Kondratowicza - 200m, do przystanku ZTM - 100m, do Lasku Bródnowskiego - 500m, a do centrum handlowego Atrium Targówek - 5min samochodem. Osiedle ciche i spokojne, ale jednocześnie z doskonałą infrastrukturą otaczającą. Dojazd komunikacją miejską do Centrum zajmuje ok. 30min. Istnieje możliwość wynajęcia miejsca postojowego. Niniejsze ogłoszenie jest informacją handlową i nie może być uznawane za ofertę w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. mieszkanie na sprzedaż, powierzchnia: 40 m2, cena: 420000 PLN Cena za metr: 10500 PLN 2 pokoi Oferta nr: 1532264489\nWarszawa, Śródmieście, Tadeusza Boya-Żeleńskiego (Mazowieckie)\nZaktualizowano: wczoraj o 19:02\nmożliwość umówienia bezpiecznej prezentacji. Zapraszamy! Przestronny i jasny apartament o powierzchni 37 m2 zlokalizowany w Warszawie przy ul. Tadeusza Boya - Żeleńskiego /przy placu Unii Lubelskiej. Mieszkanie usytuowane jest na 4. piętrze w 6 - piętrowej kamienicy z 1970 roku. Mieszkanie składa się z: - sypialni; - łazienki (z WC, prysznicem); - salonu z jadalnią oraz aneksem kuchennym. Apartament posiada dużą ilość okien przez całe mieszkanie oraz długi balkon z widokiem na plac Unii Lubelskiej. Mieszkanie jest w pełni wyposażone: pralka, lodówka, zmywarka, piekarnik, telewizor, zastawa kuchenna, klimatyzowane. W pobliżu liczne kawiarnie, restauracje, parki, teatry, kino, galeria handlowa po drugiej stronie ulicy, park łazienki w odległości 200 m. Cena najmu: 2800 zł. Kaucja w wysokości jednomiesięcznego czynszu. Wolne od już. Serdecznie polecam i zapraszam na prezentację. Jeżeli nie udało Ci się znaleźć oferty spełniającej kryteria, zapraszamy do kontaktu bezpośredniego z naszymi Doradcami. Nie wszystkie nasze oferty widoczne są w internecie. Pokaż więcej\nMieszkanie Warszawa, ul. Tadeusza Boya-Żeleńskiego - 60 m2 - 1 140 000\nWarszawa Śródmieście,ul. Tadeusza Boya-Żeleńskiego\nZaktualizowano: wczoraj o 21:33\nZnaleziono: wczoraj o 21:23\nDo sprzedania: Mieszkanie zlokalizowane w Śródmieściu przy ul. Boya-Żeleńskiego BUDYNEK/OSIEDLE Mieszkanie znajduje się na 3 piętrze w 6 piętrowym budynku Rok budowy: 1961 Osiedle zamknięte, monitorowane NIERUCHOMOŚĆ Mieszkanie o powierzchni 60 m2 składa się z: - kuchni - salonu - 2 pokoi - łazienki - garderoby Mieszkanie po remoncie (oprócz kuchni) Powierzchnia dodatkowa: - balkon - piwnica - pomieszczenie gospodarcze Czynsz administracyjny wynosi 500 zł. Mieszkanie spółdzielcze wł. z Księgą Wieczystą. Ekspozycja okien - południowy-wschód/zachód. Widok na pl. Unii oraz na podwórko Dodatkowo do mieszkania przynależy: - miejsce w garażu podziemnym (zamykany boks) OKOLICA W pobliżu: - przystanki komunikacji miejskiej, - sklepy, Powyższa oferta ma charakter informacyjny i nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu art. 66 §1 Kodeksu Cywilnego.\nMieszkanie na sprzedaż, trzy pokoje 57 m2 - Warszawa, Mokotów, Iberyjska, 571000PLN\nNa sprzedaż rozkładowe, 3 pokojowe mieszkanie na Stegnach. Lokal w stanie do wprowadzenia. Mieszkanie ma okna na wschód i płd-wschód. Kuchnia jest w pełni wyposażona w płytę indukcyjną, piekarnik, lodówkę, mikrofalę oraz zmywarkę do naczyń. Lokal składa się z salonu 17,3m2, sypialni 12,6m2, pokoju 8,7m2, kuchni 5,8m2, łazienki z prysznicem, WC oraz balkonu. Meble prezentowane na zdjęciach pozostają w lokalu lub mogą zostać usunięte na życzenie kupca. Do lokalu przynależy komórka lokatorska w piwnicy. W najbliższym otoczeniu jest park, staw, boiska do gry, place zabaw, szkoły, sklepy spożywcze . Przed budynkiem dużo miejsc parkingowych. Okolica jest spokojna, sam budynek bardzo dobrze utrzymany. Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Teresa Proszkiewicz (licencja nr: 19021) Niniejsze ogłoszenie jest informacją handlową i nie może być uznawane za ofertę w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. Liczba pięter budynku: 15 mieszkanie na sprzedaż, powierzchnia: 57 m2, cena: 571000 PLN Cena za metr: 10017,54 PLN 3 pokoi Oferta nr: 1532263904\nMieszkanie na sprzedaż, jeden pokój 29 m2 - Warszawa, Mokotów, Gagarina, 348000PLN\nZaktualizowano: dziś o 02:05\nOferujemy na sprzedaż bardzo ładne i wygodne małe mieszkanie. Pokój, oddzielna, widna kuchnia (którą śmiało można zamienić na drugi pokój), łazienka (z oknem), przedpokój. Mieszkanie (wys. 270) znajduje się na 1 piętrze w dwupiętrowym budynku z cegły, wybudowanym w 1950 roku.. Mieszkanie idealnie ciche (okna z pokoju i kuchni wychodzą na zielony skwer). Mieszkanie ma rozkład umożliwiający przeniesienie kuchni do pokoju i stworzenie drugiego pokoju. Stan mieszkania - do remontu, ale wymienione są okna i drzwi wejściowe, a na podłodze jest ładny, solidny parkiet (do wycyklinowania). Budynek zadbany, czysty, klatka schodowa po remoncie (b. ładna), nowa elewacja, w budynku nie ma windy. Świetna lokalizacja obok przystanki autobusowe, wokoło rozbudowana infrastruktura usługowo handlowa, szkoła, przedszkole, w okolicy znajduje się również przychodnia. Niski czynsz ok. 340 zł. Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Piotr Sołtan (licencja nr: 3154) Niniejsze ogłoszenie jest informacją handlową i nie może być uznawane za ofertę w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. Liczba pięter budynku: 2 mieszkanie na sprzedaż, powierzchnia: 29 m2, cena: 348000 PLN Cena za metr: 12000.00 PLN 1 pokoi Oferta nr: 1532335859\nMieszkanie na sprzedaż, dwa pokoje 46 m2 - Warszawa, Targówek, Borzymowska, 490000PLN\nPrzedmiotem oferty jest dwupokojowe mieszkanie w bardzo dobrej lokalizacji. Dobry dojazd, komunikacja miejska, 700 m stacja metra Trocka. Bardzo blisko sklepy, szkoły, przedszkola. Mieszkanie jest odnowione (ewentualnie do wymiany panele podłogowe). Aneks kuchenny z wyposażeniem, meble IKEA sprzęt AGD (piekarnik, lodówka) w cenie. Szafy wnękowe. Przestronny balkon. Okna od północnego-zachodu. W bloku ochrona. Miejsce parkingowe w garażu podziemnym w cenie. Niniejsze ogłoszenie jest informacją handlową i nie może być uznawane za ofertę w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. Liczba pięter budynku: 7 mieszkanie na sprzedaż, powierzchnia: 46 m2, cena: 490000 PLN Cena za metr: 10652,17 PLN 2 pokoi Oferta nr: 1532374604\nMieszkanie na sprzedaż, pięć pokoi 84 m2 - Warszawa, Praga-Południe, Perkuna, 750000PLN\nZaktualizowano: dziś o 02:59\nZnaleziono: dziś o 02:59\nPrzestronne 84 metrowe mieszkanie na Gocławiu. Salon z aneksem kuchennym i z wyjściem na balkon, sypialnia główna, 3 mniejsze pokoje, dwie łazienki, pralnia oraz przedpokój. Wszystkie łazienki zostały wykonane pod klucz, nowa instalacja hydrauliczna i elektryczna, wszystkie ściany są tynkowane, wyrównane i pomalowane, na podłodze są nowy parkiet drewniany. Do mieszkania przynależy piwnica (3m2), 2 miejsca postojowe na zamkniętym , monitorowanym terenie. W okolicy znajduje się pełna infrastruktura: szybki dojazd do centrum miasta, trzy galerie handlowe, w tym Atrium Promenada, King Cross Praga, CH Gocław, szkoła podstawowa i przedszkole, parki, przychodnie, basen, kościół. Mieszkanie ma założoną księgę wieczystą, pełna własność, grunty uregulowane. Budynek 4 piętrowy z 1991r, bez windy. Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Piotr Sołtan (licencja nr: 3154) Niniejsze ogłoszenie jest informacją handlową i nie może być uznawane za ofertę w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. Liczba pięter budynku: 4 mieszkanie na sprzedaż, powierzchnia: 84 m2, cena: 750000 PLN Cena za metr: 8928,57 PLN 5 pokoi Oferta nr: 1532383209\nKomercyjne biura na wynajem, 84 m2 - Warszawa, Ochota, Racławicka, 4600PLN\nBiuro na pierwszym piętrze w budynku mieszkalno-biurowym przy ul. Racławickiej. Idealne na kancelarię notarialną, biuro, etc. Do lokalu przynależy miejsce postojowe w garażu podziemnym. Składa się z czterech gabinetów i pomieszczenia ze stołem konferencyjnym, wykończonym luksferami, pomieszczenia socjalnego (kuchnia), wc i balkonu. Okolica ruchliwa, dobrze skomunikowana, obok liczne sklepy, punkty usługowe oraz bazarek. Na dole domofon (podwójny). Do ceny doliczany jest czynsz i wyrównania opłat licznikowych. Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Piotr Sołtan (licencja nr: 3154) Niniejsze ogłoszenie jest informacją handlową i nie może być uznawane za ofertę w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. Liczba pięter budynku: 4 biura na wynajem, powierzchnia: 84 m2, cena: 4600 PLN Cena za metr: 54,76 PLN Oferta nr: 1532379237\nMieszkanie na sprzedaż, trzy pokoje 72 m2 - Warszawa, Ursynów, Komisji Edukacji Narodowej, 935000PLN\n12 986 zł per m²\nPrzestronne, zadbane, trzypokojowe mieszkanie na Natolinie, tuż przy stacji metra. Dwustronne, z dużą, widną kuchnią, salon i kuchnia od strony ulicy (zachód), sypialnie od podwórka (wschód). Od nowości praktycznie niezamieszkiwane, odnowione jeszcze w lipcu 2019 r! W pokojach na podłodze oryginalny, niemal nienaruszony parkiet drewniany. Jest balkon. Są 2 łazienki: jedna z kabiną prysznicową, WC, umywalką, wyłożona glazurą, druga z wanną, WC, umywalką, ściany wyłożone tapetą wodoodporną. Nie ma gazu. Do mieszkania przynależy komórka lokatorska o pow. 6 m.2. Do mieszkania nie ma przypisanego miejsca garażowego, natomiast pod budynkiem znajduje się hala garażowa z możliwością wynajęcia lub odkupienia takiego miejsca od innego lokatora. Osiedle zamknięte i strzeżone. W pobliżu wejście do stacji metra, Park "Lasek Brzozowy", plac zabaw i liczne sklepy. Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Piotr Sołtan (licencja nr: 3154) Niniejsze ogłoszenie jest informacją handlową i nie może być uznawane za ofertę w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. Liczba pięter budynku: 5 mieszkanie na sprzedaż, powierzchnia: 72 m2, cena: 935000 PLN Cena za metr: 12986,11 PLN 3 pokoi Oferta nr: 1532264491\nMieszkanie na sprzedaż, trzy pokoje 73 m2 - Warszawa, Praga-Południe, Jeziorańskiego, 850000PLN\n11 644 zł per m²\nProponuję rozkładowe, widne, mieszkanie zlokalizowane na Osiedlu Wilga VII. Mieści się w monitorowanym, ogrodzonym apartamentowcu. Budynek oddany do użytku w 2011r, posiada zadbane części wspólne, ochronę, monitoring, duże patio z placem zabaw dla dzieci. Mieszkanie ma powierzchnię 73 m2 i składa się z: - salonu 20 m2 z wyjściem na duży balkon 10 m2 - widnej kuchni 7 m2 z wyjściem na balkon, otwartej na salon - sypialni 13,5 m2 - pokoju dziecięcego 13,8 m2 - łazienki z wanną 4,2 m2 - pomieszczenia gospodarczego z wc i pralką 2,4 m2 - dwóch przedpoki z szafami wnękowymi po 6 m2 każdy Mieszkanie posiada idealny rozkład z wyraźnym wydzieleniem części dziennej i nocnej. Okna sypialni wychodzą na północny-wschód, a okna salonu i kuchni na południowy zachód. Jest w bardzo dobrym stanie, gotowe do zamieszkania. Materiały wykończeniowe wysokiej jakości, większość elementów zabudowy stałej robiona na zamówienie, sprzęt najlepszych producentów. Duża ilość schowków i szaf. W okolicy żłobki, szkoły i przedszkola, sklepy i usługi, Centrum Handlowe, szybki wyjazd do centrum Dla entuzjastów aktywnego spędzania wolnego czasu bliskość terenów sportowych i rekreacyjnych - trasy pieszo-rowerowe; plenerowe siłownie, OSIR WODNIK. Dla szukających wytchnienia od zgiełku miasta - Jezioro Balaton i Park nad Balatonem Dla ceniących czas i wygodę - zakupy w pobliskich centrach handlowych PROMENADA i GOCŁAW Stan prawny: odrębna własność z księgą wieczystą Cena: 850.000 - mieszkanie 35.000 - miejse postojowe 15.000 - komórka lokatorska Zapraszam na prezentację Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Piotr Sołtan (licencja nr: 3154) Niniejsze ogłoszenie jest informacją handlową i nie może być uznawane za ofertę w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. mieszkanie na sprzedaż, powierzchnia: 73 m2, cena: 850000 PLN Cena za metr: 11643,84 PLN 3 pokoi Oferta nr: 1532246758\n1 - 24 z 644 Wyników\nWarszawa, Tadeusza Boya-Żeleńskiego


Matura 2021 najważniejsze zmiany język polski - artykuły | Bydgoszcz Nasze Miasto\nMatura 2021 najważniejsze zmiany język polski\nMatura 2021 - język polski. Odpowiedzi, zasady i arkusze egzaminacyjne\nMatura 2021 rozpocznie się 4 maja. Część pisemna potrwa do 20 maja. W pierwszym dniu egzaminu dojrzałości uczniowie zmierzą się z językiem polskim. Z uwagi na pandemię wszystkie egzaminy zostaną przeprowadzone w reżimie sanitarnym.\nmatura 2021 ważne terminy\nMatura 2021 MATEMATYKA PODSTAWA ODPOWIEDZI. Oto komplet sugerowanych odpowiedzi z matematyki\nMatura pisemna z matematyki na poziomie podstawowym odbędzie się 5 maja. To jeden z tych przedmiotów, który zazwyczaj sprawia młodzieży najwięcej kłopotów na egzaminach. W roku szkolnym 2020/2021 młodzież głównie uczyła się zdalnie, stąd wymagania, także na egzaminie z matematyki mają być mniejsze.\nMatura 2021. Egzamin maturalny z języka polskiego w IV LO w Bydgoszczy. Zobacz zdjęcia


Tanie Bilety Autokarowe, Przewozy z Krakowa do Zawiercia.\nAutobusy z Krakowa do Zawiercia\nTanie Bilety Autobusowe Kraków - Zawiercie\nPrzewóz osób na trasie z Krakowa do Zawiercia jest wykonywany kilka razy w tygodniu. Transport na tej trasie jest obsługiwany przez autokary, busy, autobusy Traf-Line. Bilet Autobusowy na trasie Kraków - Zawiercie kosztuje od około 14,00zł.\nPrzystanki Autobusowe TRAF-LINE / Kraków-Częstochowa\n- ZAWIERCIE Sikorskiego\nTanie bilety autobusowe na połączenia autobusowe wykonywane przez autokary TRAF-LINE na trasie Kraków - Zawiercie mozna kupić korzystając z wyszukiwarki zamieszczonej na naszej stronie internetowej. Uwzględnia ona aktualizowany na bieżąco rozkład jazdy autobusów oraz cennik biletów. Pozwala na zakup biletów online przez 7 dni w tygodniu 24h/dobę. Umożliwia równiez zwrot zakupionego biletu oraz jego zmianę.\nBilety Autokarowe TRAF-LINE. Rezerwacja i Sprzedaż\nPrzewozy Autokarowe MarkosBus Kraków Zawiercie:\n- Kraków (Bosacka / Czarnowiejska / Rondo Ofiar Katynia ) - Jerzmanowice (Lepianka) - Przeginia (Szkoła ) - Zederman - Sieniczno - Olkusz (Dworzec / Skrzyżowanie Stacja Statoil) - Klucze (Park) - Rodaki (skrzyżowanie) - Ogrodzieniec (ul. Kościuszki) - Zawiercie (Sikorskiego) - Mrzygłód (ul. Rynek) - Myszków (Plac Dworcowy) - Koziegłowy (Rynek) - Częstochowa (Rakowska).\nTANIE BILETY TRAF-LINE KRAKÓW - ZAWIERCIE


Nowoczesny narożnik VERONA XL z funkcją spania i pojemnikami na pościel | Meble - wszystkie \_ Narożniki grupyTowarow \_ 27 Cena w dół | ONEMARKET.EU - Wyjątkowe meble z darmową dostawą\nNowoczesny narożnik VERONA XL z funkcją spania i pojemnikami na pościel\nDuży, funkcjonalny narożnik w nowoczesnej odsłonie. Mebel ten sprawdzi się w wielu wnętrzach, a najlepszej jakości wykonanie zapewnia komfort przy wypoczynku.\nNowoczesny mebel gwarantujący wypoczynek na najwyższym poziomie\nNarożnik VERONA XL to bardzo duży i nowoczesny mebel wypoczynkowy, który polecamy miłośnikom dobrego wzornictwa, wygodnego i funkcjonalnego wyposażenia wnętrz. Narożnik o prostej i delikatnej bryle ustawiono na prostych nóżkach, dzięki którym zyskuje prostej elegancji, a charakteru i przytulności dodaje mu pikowane siedzisko i oparcie. Narożnik VERONA XL to mebel średnio-twardy. Wygodę jego użytkowania podnoszą: regulowane oparcie, zagłówki (za dopłatą) oraz podłokietnik. Mebel ten wyposażony jest również w dużą powierzchnię spania (300x135 cm) oraz dwa pojemniki na pościel znajdujace się w wysuwanych spod siedziska szufladach. Narożnik VERONA XL dostępny jest w wersji prawej bądź lewej. Dostępne są inne wersje tego narożnika >>> VERONA i VERONA L..\nUWAGA! Zdjęcie prezentujące narożnik VERONA XL jest jedynie poglądowe (widoczne na zdjęciu ruchome zagłówki są za dopłatą). Aby zamówić go w wybranym przez siebie kolorze w opcjach wyboru parametrów mebla należy wybrać właściwą opcję (opcje te znajdują się nad ceną produktu).\nNóżki: z tworzywa sztucznego, chromowane\nPojemnik na pościel: 2 skrzynie znajdujące się pod siedziskiem\nRegulowane w 2 miejscach oparcie\nGłębokość otomany: 205 cm\nGłębokość z krótszej strony: 190 cm\nSzerokość otomany: 115 cm\nWymiar funkcji spania: 305 x 135 cm


kontaktszczecin.pl > Biznes > W co inwestować : złoto, nieruchomości, lokaty ?\nIstnieje wiele form inwestowania pieniędzy. Jaki rodzaj inwestycji wybrać? Na to pytanie nie ma wszakże jednoznacznej odpowiedzi. Każdy decyduje w tej kwestii samodzielnie. Istnieją co prawda inwestycje które generują wysokie zyski od włożonego kapitału, np. inwestowanie w akcje, w zysk jest w tym przypadku wliczone ryzyko ewentualnej straty finansowej. Potencjalny inwestor ma obecnie ogromne pole działania. Może wybierać od inwestowania na zwykłej lokacie aż po fundusze nieruchomości.\nTrzeba wyraźnie powiedzieć, że inwestowanie w fundusze nieruchomości przeznaczone jest przede wszystkim dla osób zamożnych, które chcą niejako zamrozić swój kapitał na powiedzmy kilkanaście lat. Po tym okresie czasu, cena zakupionej nieruchomości zazwyczaj pokaźnie wzrasta, a więc ta forma inwestycyjna jest rzeczą wartą rozważenia. Zachodzi tu jednak pytanie, kto może zostać udziałowcem funduszu rynku nieruchomości? Takim udziałowcem może zostać osoba fizyczna, prawna lub jednostka organizacyjna, która nie posiada osobowości prawnej. Zanim jednak ulokujesz swój kapitał w wybraną przez siebie inwestycję, zapoznaj się dokładnie z innymi formami inwestowania kapitału. Poznaj ich plusy oraz minusy. Wybierz inwestycję najbardziej odpowiednią dla siebie.\nBanki mamią swoich klientów dobrymi reklamami, sloganami. Z billboardów atakują nas hasła, które głoszą, że możemy zarobić dużo, a może nawet jeszcze więcej. Ale czy na pewno warto interesować się tymi ofertami?\nŻeby się przekonać wystarczy poczytać opinie na temat danego produktu, które znaleźć można w Sieci. Internet jest skarbnicą wiedzy, dlatego też starajmy się z niego czerpać, ułatwiać sobie życie, kiedy to tylko jest możliwe. Kiedy chcemy chociażby ulokować nasze oszczędności w banku, nie orientujemy się w temacie powinniśmy zwrócić uwagę na porównanie ofert banków, ranking najlepszych lokat bankowych. Ponadto również zainteresować się lokatami pozabankowymi. Może bowiem okazać się, że instytucje pozabankowe o ugruntowanej na rynku pozycji oferują znacznie ciekawsze warunki lokaty, wyższe oprocentowanie. Poruszanie się w gąszczu tych wszystkich ofert nie jest łatwe.\nNajważniejsze, żeby wiedzieć na czym dokładnie nam zależy. Czy chcemy mieć stały dostęp do naszych pieniędzy, móc wybrać je w każdym momencie, czy może nie przeszkadza nam zamrożenie kapitału na dobrych kilka miesięcy? Czy interesuje nas sama lokata czy może również inne produkty bankowe, albo czy jesteśmy skłonni założyć konto dla lokaty bankowej. Oczywiście oprocentowanie powinno być jak najwyższe, żebyśmy mogli zarobić jak najwięcej, to jest przecież w tym wszystkim najistotniejsze – zarobek. najlepiej zarabiające w Polsce lokaty bankowe to oczywiście nie jedyny sposób na zarobienie na odsetkach, do wyboru mamy również konta oszczędnościowe, produkty strukturyzowane, fundusze inwestycyjne.\nZłoto podlega pewnym zmiennym w czasie trendom, które determinują opłacalność inwestycji. Ciężko zarabiać na długotrwałym spadku. Jak trafi się na falę wzrostową to można całkiem dobrze pomnożyć inwestycję. W każdym jednak przypadku złoto to stabilne zabezpieczenie finansów. Najczęściej zasoby finansowe lokowane są w złote monety. W tym miejscu można polecić jedną z firm obsługującą skup i sprzedaż złota w Szczecinie.


Ponad 1000 stypendiów MNiSW dla studentów i doktorantów | Nauka w Polsce\nWysokość stypendium wynosi 14 tys. zł w przypadku studentów i 22 tys. zł – w przypadku doktorantów. Stypendia zostaną wypłacone jednorazowo przez uczelnię.\nW tej edycji programu rektorzy uczelni przedstawili ponad 3,7 tys. wniosków o przyznanie stypendium ministra za wybitne osiągnięcia, w tym ponad 3 tys. wniosków studentów i ponad 700 wniosków doktorantów.\nWnioski oceniane były metodą punktową, a ich ocena powierzona została zespołowi, w skład którego weszli eksperci reprezentujących różne obszary nauki i sztuki. Punkty przyznawane były za poszczególne osiągnięcia naukowe, artystyczne lub sportowe oraz za średnią ocen. Osoby, które otrzymały stypendium, uzyskały w rankingu co najmniej 35,75 pkt – w przypadku studentów i 61 pkt – w przypadku doktorantów.\nDo uczelni zostały przekazane wykazy studentów i doktorantów, którzy otrzymali stypendium. Listy dostępne są na stronie MNiSW.


Strona Główna »\tPolecamy - architektura ogrodowa »\tGrilluj ze smakiem\nRusza sezon grillowy. Poza odpowiednim rusztem czy przepisami na przepyszne dania przyda się też odpowiednia podpałka – taka, która nie wpłynie na smak grillowanych specjałów. Jeżeli grillujemy dość często, nieodzowny będzie też specjalny środek do czyszczenia rusztu, który pozwoli nam utrzymać grilla w nienagannym stanie przez cały sezon\nMało kto korzysta obecnie przy rozpalaniu grilla z suchej trawy i gałązek. Jak pokazuje praktyka, dużo lepiej sprawdzają się specjalne podpałki, które znacznie ułatwiają rozpalenie ognia pod rusztem. Na rynku dostępnych jest wiele rodzajów podpałek, jednakże część z nich ma w swojej recepturze dodatki oleju lub nafty, które, niestety, znacząco wpływają na smak przygotowywanych potraw.\nZamiast tego typu produktów warto więc skorzystać z podpałek, których skład oparty jest na alkoholu – jak np. żelowa podpałka do grilla Expert firmy Lakma. Produkt ten, poza tym, że nie wpływa na smak przyrządzanych potraw, jest dodatkowo wyjątkowo bezpieczny. Podpałka pali się łagodnym ogniem, nie wybucha, a jej żelowa konsystencja, w odróżnieniu od całkowicie płynnych odpowiedników, sprawia, że trudniej jest ją przypadkowo rozlać.\nPo skończonym grillowaniu zauważamy zazwyczaj przypalenia i zacieki z tłuszczu. Wyszorowanie tak zabrudzonego rusztu, co trzeba wykonać, jeśli nie chcemy mieć z tym problemów później, to zadanie niewdzięczne i trudne. Na rynku dostępne są jednak środki, takie jak żel do czyszczenia Expert, które znacznie ułatwiają tę żmudną i mało przyjemną czynność. Środek Lakmy pozwala na usunięcie bez szorowania wszelkich zabrudzeń, takich jak przypalenia czy zaschnięty tłuszcz. Dodatkowo produkt usuwa nieprzyjemne zapachy. Co ważne, żel do czyszczenia Expert znajduje zastosowanie nie tylko w czasie letniego grillowania – równie dobrze sprawdza się przy czyszczeniu kominków i kuchennych piekarników.\nPamiętajmy! Jeżeli chcemy, by grillowanie było dla nas przyjemnością przez cały sezon, nie możemy zapomnieć zarówno o utrzymywaniu grilla w czystości, jak i o korzystaniu z bezpiecznych podpałek, które nie wpływają na smak potraw.\nOdwiedzono: 2527 razy


W Wilnie po Rybiszkach będą spacerowały owce i kozy - Kurier Wileński\nStrona główna Wiadomości W Wilnie po Rybiszkach będą spacerowały owce i kozy\nW Wilnie po Rybiszkach będą spacerowały owce i kozy\nNa jednym z popularnych szlaków turystycznych w Wilnie, na Rybiszkach (nieopodal Lipówki i Rossy) zakwaterują się nowi mieszkańcy. Owce i kozy będą wygrzewały się w słońcu i czekały na pierwszych gości. Kopytka będą miesić grunt właśnie w tym miejscu nieprzypadkowo — Dyrekcja Parków Regionalnych Kolonii Wileńskiej i Werek chce w ten sposób przypomnieć, że historycznie to właśnie owce i kozy były odpowiedzialne za mały porządek przyrodniczy w tym regionie.\nFotomontaż ilustracyjny, koza i owca na tle Rybiszek (nieopodal Lipówki)\n| Fot. Anaiptol, CC BY-SA 3.0, fotomontaż Ignacy Skrobia-Jaworski\nRezerwat krajozbrazowy Rybiszki będzie przyciągał jeszcze więcej uwagi mieszkańców i odwiedzających stolicę romantyzmu.\nMiasto z czasem „obrosło” Rybiszki. Kiedyś była to podmiejska wieś, która żyła tak, jak każda inna mała miejscowość. Tradycyjne zagrody, grządki, pola uprawne to tylko część krajobrazu, który cieszył tu oko. Wraz ze zmianą otoczenia zmieniało się życie mieszkańców. Z czasem poznikały zadbane łąki i zapełniły się inwazyjnymi gatunkami.\nNa odsiecz w walce o dawną chwałę „zielonej starówki” mają przygalopować zastępy kóz i owiec. Dzielne zjadaczki trawy przywrócą piękno okolicy, a przy okazji dobrze się przy tym posilą. Z pomocy kopytnych szczególnie skorzystają rzadkie chronione rośliny i motyle.\nCzytaj więcej: „Tato pochodził z Rybiszek”. Dokąd rzucił ich los: Butowiczów droga do Polski\nMiejsce zostało już ogrodzone i przygotowane dla nowych mieszkańców\nPiętnaście owiec, pięć kóz\nPiętnaście owiec czarnogłówek i pięć miejscowych kóz Litwinek wprowadzą się do nowej siedziby. Ogrodzony teren 40 arów przyjmie nowe lokatorki jak tylko spod pozimowej ziemi wystrzeli silniejsza trawa.\nPrzewiduje się to na środek maja. Nowych mieszkańców zobaczą ci, którzy wybrali zarówno długą (6 km), jak i o połowę krótszą trasę szlaku poznawczego Rybiszki. Ta wiadomość zatem stanie się niewątpliwie kolejnym silnym motywem do poznania malowniczego, pagórkowatego szlaku turystycznego.\nMożna pogłaskać? Można!\nDyrekcja Parków Regionalnych nie ma wątpliwości, że jest to atrakcyjne narzędzie edukacyjne dla mieszkańców w każdym wieku, więc będzie można się nimi bawić z bliska — nawet wejść do zagrody i pogłaskać owce. Będzie jednak kilka ograniczeń — nie karmić własnym jedzeniem i nie wprowadzać do zagrody psów.\nPoza tym należy pamiętać, że owce jak i kozy to dumne zwierzęta, należy zatem przypominać im o tym, jak cudowne mają runo i jak pięknie się prezentują w swoim zielonym królestwie.\nCzytaj więcej: Samorządy Litwy południowo–wschodniej łączą szlaki turystyczne\nUwaga! Bułka to śmierć\n„Owce i kozy są roślinożerne — będą jeść trawę i pić wodę z pobliskiej rzeczki Kaukysa, a jeśli nakarmi się je bułeczkami, po prostu nie przeżyją” — wyjaśniła Radžiūnienė z dyrekcji parków.\n„Psy też są zagrożeniem — doświadczenie pokazuje, że instynkty łowieckie potrafią obudzić nawet szczenięta domowe, a dla owiec ich obecność jest strasznie stresująca” — dodała.\nAby zabezpieczyć się przed innymi stratami, zagroda będzie również monitorowana przez kamery wideo. Bramy, które za każdym razem będą dobrze zamykane przez zwiedzających, mogą uchronić owce przed chęcią udania się w podróż — jeśli wypuści się jedną owcę, pozostałe będą podróżować razem. To godna pochwały postawa rodzinna, ale w tym wypadku może nie skończyć się dla owiec korzystnie.\nSzlak Rybiszki przy Lipówce mogą poznać wszyscy chętni. Więcej informacji na vilniuskojoms.lt.\nPoprzedni artykułWilno zaprasza seniorów 65+ na szczepienie Pfizerem, informacja również po polsku\nNastępny artykułDecyzja — bezpośrednie wybory mera niekonstytucyjne. Litwa już dwa razy głosowała w ten sposób


Dobra Komplementarne - wnikliwe recenzje i wywiady.: Wywiady\nJak dotąd przeprowadziłem wywiad z Arturem Urbanowiczem oraz Maciejem Kaźmierczakiem - oba dostępne poniżej, zapraszam!\n(wkrótce kolejne rozmowy...)\n2. WYWIAD Z MACIEJEM KAŹMIERCZAKIEM\nDziś zapraszam Was na wywiad z młodym, utalentowanym polskim pisarzem, grafikiem, ilustratorem. Maciej Kaźmierczak to autor zbioru opowiadań Zwierzyna (2015), redaktor antologii Literackie Kutno (2015) oraz twórca minipowieści Polowanie na kaczki (jego debiut powieściowy), która niedawno miała swoją premierę, i którą dopiero co recenzowałem. Maciej pochodzi z Kutna, studiuje filologię polską na Uniwersytecie Łódzkim; wcześniej publikował też w licznych antologiach, magazynach i na portalach literackich.\nRozmawiamy nie tylko o jego najnowszym, niezwykle surrealistycznym, dziele, gdzie ważną rolę odgrywają zarówno zwierzęta, jak i elementy posthumanistyczne, ale także szeroko o byciu pisarzem, o podejściu do tworzenia, o studiach filologicznych, o tym, dlaczego Maciej nie pisze na maszynie i jak reagują na niego koleżanki-studentki, oraz o jego najbliższych planach twórczych. Zapraszam!\nIle zajęło Ci tworzenie najnowszej książki – „Polowania na kaczki”? (Od chwili rozpoczęcia prac nad 1. rozdziałem - chyba że nie pracujesz chronologicznie - do momentu oddania tekstu do redakcji).\nPolowanie na kaczki wymagało ode mnie nieco innego systemu działania niż pozostałe powieści, nad którymi mogłem posiedzieć i podumać (bo ich tworzenie było raczej moją czystą zachcianką). Tymczasem Polowanie zostało u mnie zamówione i chciałem je napisać jak najszybciej (mimo że akurat byłem przed sesją egzaminacyjną). Na początku listopada 2016 roku oddałem wydawcy konspekt, a gdy został zatwierdzony, od razu usiadłem do pisania. Skończyłem na początku lutego i jeszcze przez dwa tygodnie robiłem poprawki. Tempo było więc ekspresowe, ale książka nie jest też zbyt długa.\nDlaczego akurat taki tytuł? Czyżbyś czytał belgijskie „Polowanie na kaczki”?\nO tym, że istnieje książka pod tym samym tytułem, dowiedziałem się niedługo przed wydaniem mojego Polowania na kaczki, sprawdzając, czy pojawiły się jakieś wzmianki lub newsy na jego temat (po prostu wyskoczyła mi w Google). A skąd sam pomysł na tytuł? Dawno temu chciałem stworzyć zbiór kilku nowel pod tą nazwą, a pierwszą miała otwierać początkowa scena z powieści. Zbiór nie powstał, bo nie opracowałem na niego konkretnego planu, ale pomysły pamiętałem i szukając natchnień fabularnych do Polowania stwierdziłem, że fajnie byłoby wykorzystać te stare wizje, tym bardziej, że klimat pasował idealnie. Skąd jednak wtedy wziął się ten tytuł? Nie mam pojęcia…\nSkąd pomysł na aż taką dawkę surrealizmu i niejednoznaczności w tej książce? Zależało Ci na skołowaniu czytelnika, a może po prostu chodziło o „ładne” opakowanie dla przekazywanych tu ogólnych, gorzkich prawd?\nOd pewnego czasu tworzę (choć jeśli spojrzeć na moje plany na przyszłość, to należałoby użyć słowa „tworzyłem”) fantastykę surrealistyczną i po prostu cały czas pozostawałem w tych klimatach, które pisało mi się z przyjemnością. Tym bardziej, że wydaje mi się, iż tego typu literatura i tematyka, jak to ująłeś, gorzkich prawd idealnie do siebie pasują i się uzupełniają.\nCzy „Polowanie na kaczki” rzeczywiście miało budzić kontrowersje, miało być tak mocne w przekazie i formie, czy to poniekąd wyszło dopiero w trakcie pisania?\nKontrowersyjne i mocne miało być, ale konkretnej tego skali nie planowałem. Miałem do napisania różne sceny, a ich ostateczny kształt zależał od chęci i sił mentalnych danego dnia. Ostatecznego efektu nie chciałem przewidywać, bo wtedy najczęściej można się tylko rozczarować, tym bardziej, że moje siły twórcze niestety jeszcze nie są w stanie przelać na papier w skali 1:1 tworów wyobraźni.\nNawiązując do treści: czy wybaczanie, Twoim zdaniem, zależy od pokładów wrażliwości człowieka? I jak ma się wrażliwość do twórczości? Uważasz się sam za twórcę wrażliwego?\nKażdy człowiek ma w sobie wrażliwość, ale tylko od niego zależy, czy w jakikolwiek sposób będzie ją okazywał. I ja również uważam się za człowieka wrażliwego. Ba!, wydaje mi się, że bez wrażliwości tworzenie byłoby niemożliwe, bo jałowa obserwacja świata nie pozwoliłaby na tworzenie realistycznej prozy (w przypadku fantastyki - realistycznej w kwestiach psychiki bohaterów, ich emocji i przeżyć).\nNa kim się wzorowałeś pisząc te książkę, bo odnoszę wrażenie, że jednak w Twojej świadomości istniał wcześniej jakiś model, idol? Albo czy generalnie posiadasz swój literacki autorytet (niekoniecznie dla tej tylko pozycji)?\nPolowania na kaczki na nikim ani na niczym nie wzorowałem, bo od momentu napisania części opowiadań z mojego debiutanckiego zbioru, chciałem stworzyć coś zupełnie nowego. Co prawda miewam od czasu do czasu swoiste zauroczenia niektórymi autorami i ich książkami, ale rzadko kiedy ingeruje to w moją prozę (może w kilku przypadkach miało to miejsce, po przeczytaniu opowiadań Janusza Cyrana, Jacka Ketchuma, powieści Rafała Kosika, czy Witolda Jabłońskiego, ale też nie przekładało się to realnie na fabułę, a co najwyżej na jakieś drobne elementy). Także nie mam jednego literackiego autorytetu, który cały czas wpływałby na moją twórczość, tym bardziej, że tworzę wiele różnych gatunków i poruszam wiele odmiennych tematów (aczkolwiek tego jeszcze nie widać, bo jak na razie publikuję głównie horror, SF i fantastykę surrealistyczną).\nSkąd zainteresowanie posthumanizmem? Jaka, według Ciebie, będzie kolejna forma człowieka? Taka, jak w Twojej książce, czy zgoła odmienna?\nSam wizji posthumanistycznych (realnych) zbytnio nie mam. Wolę fantazjować i myśleć abstrakcyjnie, bo nie jestem specjalistą, który mógłby przedstawić jakąś prawdopodobną hipotezę co do przyszłości ludzkości. Ale lubię o tym myśleć, głównie w kwestiach fantastyki i horroru, czasem SF, przy czym nie obieram jednej drogi i nie stawiam żadnego subiektywnego, osobistego wzorca, który by mi wciąż towarzyszył. Samo zainteresowanie tą tematyką zrodziło się przy czytaniu fantastyki, bez której kiedyś nie mogłem żyć, co potem przełożyło się na moje teksty. Nie da się bowiem ukryć, że ta tematyka jest niezwykle ciekawa jak i otwarta na wiele różnorodnych interpretacji.\nPatrząc z perspektywy czasu, co zmieniłbyś w „Polowaniu na kaczki”, dodałbyś jakiś wątek lub rozbudował, a może z czegoś zrezygnował?\nTak naprawdę po wydaniu Polowania na kaczki przestałem się nim interesować (jeśli chodzi o tego typu kwestie). Projekt został zakończony i może kiedyś do tego wrócę, jednak nie teraz. Gdy nie musiałem już zaglądać do książki, robić poprawek, korekty, bo Polowanie zawitało na półkę, wolałem zająć się innymi książkami, bo ta nie wymagała już mojej uwagi. Tym bardziej, że pracuję aktualnie nad kilkoma nowymi powieściami, do których w końcu chciałem na spokojnie powrócić.\nCiekawi mnie, jak Ty sam postrzegasz „Polowanie na kaczki”? Gdybyś mógł opisać krótko swoją książkę, o czym jest?\nTo jest chyba moje najmniej ulubione pytanie, bo ja nigdy nie potrafię opowiedzieć, o czym jest moja książka (śmiech). Ale Polowanie na kaczki opisałbym tak, jak opisuje ją blurb na okładce (tym bardziej, że sam go stworzyłem). Poza tym trudno mi to zrobić, gdyż jest w tej książce tyle odrębnych elementów wymagających wspomnienia, że nie da się ich krótko opisać. Gdyby ktoś inny mnie o to spytał, to najchętniej odesłałbym go do Twojej recenzji :D\nJakim zwierzęciem chciałbyś być w wyimaginowanym, nowym świecie, gdzie króluje jedynie flora i fauna? Wybór proszę uzasadnić.\nChętnie odrodziłbym się z powrotem jako człowiek - ten nowy, pierwszy, przefiltrowany przez ziemię. Ale gdybym musiał być zwierzęciem, to wybrałbym chyba postać jelenia - masywnego króla lasów z rozłożystym porożem. W ogóle lubię jelenie, co zapewne widać w mojej prozie i na moich ilustracjach.\nZostałeś pisarzem bardziej dlatego, że sam od zawsze tego chciałeś, tak czułeś, a może to otoczenie stopniowo przekonało (zachęciło) Cię do takiego kroku?\nCzy już mogę się nazywać pisarzem, tego nie jestem pewien, bo moja proza i jej publikowanie na razie wygląda bardziej jak miłe spędzanie wolnego czasu (przynajmniej od zewnątrz, bo mimo wszystko literatura jest moim życiem i towarzyszy mi na każdym kroku). Ale zakładając, że jednak nim jestem, mogę stwierdzić, że to był zaplanowany krok o dalekosiężnych zamiarach, bo pisać zacząłem już dawno temu, dążąc najpierw do jakiejkolwiek publikacji (zaczęło się już w podstawówce), potem do publikacji na papierze, w końcu do zadebiutowania swoim zbiorem opowiadań, powieścią. Nikt mnie przekonywać ani zachęcać do niczego nie musiał, bo jak zacząłem pisać, tak pisałem coraz więcej i z coraz większym zaangażowaniem.\nCzy Twoje wcześniejsze wyobrażenia o byciu pisarzem są tożsame z rzeczywistością? Rozmyślałeś wcześniej, jak to jest być autorem książek? Jest tak, jak sądziłeś? Gdzie doszło do największego dysonansu? Co Cię najbardziej zaskoczyło?\nBycie pisarzem było dla mnie tożsame po prostu z pisaniem i publikowaniem książek, które swobodnie można znaleźć w księgarni. Cały czas przy tym obstaję, bo jeszcze nie wiem, jak to jest widzieć swoją powieść na półce w Empiku. Na razie mam tylko dwie książki z moim nazwiskiem na okładce. Jakichś wielkich emocji czy rozczarowań nie było, tym bardziej, że książkowy debiut był okupiony sporym wysiłkiem, zaangażowaniem i poświęceniem - nie tylko moim, ale i osób związanych z wydawnictwem, więc gdy w końcu mogłem wziąć swoją książkę do ręki, odetchnąłem z ulgę, że to już (tym bardziej, że myśl o tym, że za chwilę to się stanie, narodziła się na długo przed tym. Nad książką sam pracowałem, inaczej by było, gdyby mój udział zakończył się na etapie korekty, a potem po prostu dostałbym paczkę z książkami. Tak było w przypadku mojego debiutu na papierze - w 2012 roku - i właśnie wtedy towarzyszyło mi najwięcej emocji. I byłem bardzo zadowolony z końcowego efektu. Przy Zwierzynie i Polowaniu byłem obecny na każdym etapie prac, więc te emocje jakoś się rozłożyły.\nJak odbierają Ciebie-pisarza rówieśnicy, inni studenci; jak reaguje płeć piękna?\nNiby jestem na filologii polskiej, niby studenci mogliby (chociażby z tego właśnie powodu) wykazywać jakieś (jakiekolwiek, naprawdę) zainteresowanie. Tymczasem odzewu ze strony znajomych brak. Przy okazji Zwierzyny było widać pewne poruszenie, ale to zapewne dlatego, że był to pierwszy rok studiów, nawet pierwszy miesiąc, nie znaliśmy się, a to było ciekawe. Teraz najwyraźniej szał przeminął, a na czytanie może nie ma czasu (lektury, jakie musimy znać do egzaminu, naprawdę potrafią ukraść czas). A i płeć piękna wcześniej reagowała inaczej, ale gdy zobaczyła, że moja proza to żaden Witkowski czy Piotr C, najwyraźniej straciła zainteresowanie - ku zadowoleniu mojej dziewczyny (śmiech).\nA gdyby całokształt: twórczość (jako skutek) i wenę (jako przyczynę), uznać za rzekę, to gdzie owa rzeka miałaby swoje źródło? Czy można wywnioskować, czego manifestacją (serca, umysłu, duszy) może być proces twórczy? Wiadomo, rzecz jasna, że pisanie wymaga zaangażowania, czasu oraz poruszenia zakamarków swojego umysłu… Ale skąd bierze się u Ciebie sam zapalnik do pisania?\nMusiałbym się dowiedzieć, dlaczego te jakieś dziesięć lat temu napisałem pierwsze opowiadanie. Wiele razy próbowałem to sobie przypomnieć, ale nie widzę żadnego zapalnika, żadnego źródła. Może to jest coś wrodzonego, jak u każdego, kto tworzy, bo np. pomysły na teksty przychodzą mi znikąd i zewsząd. Ja tego nie kontroluję, a jedynie korzystam z niewyczerpalnego źródła. Potem to zapisuję, bo potrafię, bo sprawia mi to przyjemność. Jedni rysują komiksy, inni nagrywają vlogi, a ja piszę prozę. Teraz już nieco rzemieślniczo, bo nie czekam na wenę, tylko staram się siadać do pisania codziennie. A czego manifestacją jest moje tworzenie? Sam za manifestację tego nie uważam. Po prostu to kocham, w pewnym momencie stało się to podstawą mojego życia i nie wyobrażam sobie, aby mogło być inaczej.\nNa czym piszesz? Masz swój ulubione narzędzie pracy, np. laptop albo… szczęśliwe pióro? Wyobrażasz sobie proces twórczy z wykorzystaniem starej, klimatycznej maszyny do pisania rodem z filmów, jak robił to np. Hank Moody? Dałbyś tak radę napisać całą powieść?\nNie tylko nie napisałbym powieści, ale nawet jednego akapitu. Nigdy na maszynie nie pisałem (posiadam tylko niedziałający eksponat na półce z książkami), ale wiele razy podczas pisania wracam do stworzonych już fragmentów i dopisuję kolejne, albo wiele zmieniam, dlatego to nie miałoby sensu (a sama perspektywa pisania czegoś, czego nie mógłbym od razu swobodnie przeobrażać, zapewne sprawiłaby, że nie dałbym rady nawet zacząć). Tak samo jeśli chodzi o pisanie odręczne, tym bardziej, że nie pozwala mi ono na zbyt szerokie rozwijanie myśli. Kartka nie daje mi takiego spektrum możliwości, jakie daje mi Word (tym bardziej, że uwielbiam układać tekst i bawić się typograficznie). Dlatego piszę na laptopie, do którego jestem po prostu przyzwyczajony, a przerzucenie się na inny byłoby jedynie kwestią przystosowania się do nowego typu klawiatury.\nJesteś w trakcie studiowania filologii polskiej na UŁ - jakie to ma praktyczne przełożenie na Twoje pisarstwo? Co Tobie, jako pisarzowi, dają lub dały te konkretne studia?\nW ciągu dwóch lat filologii polskiej (bez uwzględniania specjalizacji edytorskiej, która przede wszystkim zaprowadziła mnie na ten kierunek) uczestniczyłem tylko w jednych zajęciach, które cokolwiek wniosły do mojego pisarskiego życia. Filologia polska to głównie teoretyczna nauka o języku, jego przeszłości, czytanie tekstów, o których pamiętają już tylko profesorowie z pięćdziesięcioletnim stażem pracy. Co prawda nawet w Polowaniu na kaczki widać pewne zaczerpnięcia z literatury staropolskiej, jednak nie można tu mówić o praktycznym przełożeniu. Aktualnie jestem na trzecim roku i zaczynam czerpać pewne konkretne nauki, ale to tylko dlatego, że jestem w trakcie pisania powieści, która czerpie z dokonań krakowskich futurystów, o których właśnie się uczymy. To jednak niewiele. Znacznie pomaga znajomość tekstów z przeszłości, co rozwija umiejętności intertekstualne i inteligencję samą w sobie. Nikt tu jednak nie uczy, jak pisać, a jedynie pokazuje teorie błędów i poprawności. Praktycznego pisania niemal brak, a jeśli już, to bez rozwoju umiejętności. Aktualnie jestem też na etapie pisania pracy licencjackiej. Dostaliśmy przykładowe prace, na których możemy się nieco oprzeć i mam wrażenie, że gdybym chciał z nich korzystać, to musiałbym zrobić kilka kroków w tył w swoim rozwoju pisarskim.\nW jakim aspekcie literackiego rzemiosła czujesz się najmocniej, najbardziej komfortowo, a co na ten moment sprawia Ci największa trudność? Co chciałbyś w sobie zmienić (w swoim podejściu, charakterze etc.), aby stać się jeszcze lepszym twórcą?\nWydaje mi się, że jestem na dobrej drodze i niewiele trzeba zmieniać, bo to, kim jestem, kreuje moją prozę i wszelkie zmiany mogłyby zachwiać aktualny porządek. Staram się być konsekwentny i maksymalnie zaangażowany w pisanie, sumienny, a to podstawa sukcesu. Wiem, że mój warsztat i styl wymagają jeszcze wielu szlifów, tak samo zmysł kompozycyjny i przelewanie wyobrażeń w konkretne fabuły, ale z każdym kolejnym tekstem, tak myślę, idzie mi coraz lepiej. Takoż jest dobrze jak jest i przy tym bym pozostał :)\nCzy pisząc książkę, zastanawiasz się nad grupą odbiorców? Wyobrażasz sobie, kto w większości sięgnie po Twoje dzieło?\nWydaje mi się, że każdy gatunek ma konkretną grupę odbiorców, raczej niezmienną, i zastanawianie się, kto może przeczytać moją książkę, niewiele da, bo to nie ode mnie zależy. Ja jedynie staram się ją promować. Tak samo nie piszę pod kogoś, tylko pod siebie. Chcę opisywać świat na swój sposób i wierzę, że komuś się to będzie podobało. Staram się nie myśleć kategoriami chęci napisania czegoś, co po prostu mogłoby się spodobać, co mogłoby „chwycić”, bo najprawdopodobniej miałbym trudności z tego dokończeniem (znudziłoby mi się). Ja piszę to, co sam chciałbym przeczytać. Co prawda mam dość specyficzny gust, ale wydaje mi się, że znajdują się podobne.\nDebiutancka „Zwierzyna” była zbiorem opowiadań, natomiast „Polowanie na kaczki” ukazało się jako minipowieśc. Czy od początku taki był plan? Nie kusiło Cię, aby np. z 1 z opowiadań zbioru uczynić dłuższa formę? W czym się lepiej czujesz? A może nie ma to dla Ciebie znaczenia i sam pomysł na historię determinuję finalną formę?\nPolowanie na kaczki pierwotnie miało być nowelą, która rozrosła się do rozmiarów powieści, bo pomysł w trakcie pisania rozrastał mi się coraz bardziej, a ja chciałem go rozwinąć jak najlepiej. Czerpanie z opowiadań ze Zwierzyny mnie zupełnie nie interesowało, bo nie lubię powielania tych samych opowieści, tym bardziej, że one już stały się osobnymi, autonomicznymi tworami.\nNajlepiej czuję się w powieściach. Dawno już nie napisałem żadnego opowiadania (jakiś rok temu zacząłem jedno, ale zupełnie nie mogę się na nim skupić, bo jednak dłuższe formy mają dla mnie większą wartość). Nie mniej one też sprawiają problemy - jak choćby powieść, którą zacząłem pisać rok temu. Miało być dwieście stron, wyszło ponad czterysta. Tutaj potrafię się wygadać tak, jak bym chciał. Natomiast opowiadania mnie jakoś krępują, bo nastawiając się na krótką formę, trudno mi opracować coś zwięzłego i w rezultacie wychodzi kondensacja pomysłu i fabuła, która się nie dzieje, a jest opisywana - jakby wydarzenia nie rozgrywały się na oczach czytelnika, a były po prostu przez kogoś streszczane.\nWiążesz swoja przyszłość artystyczną bardziej ze słowem czy obrazem?\nZdecydowanie ze słowem, bo obraz jest jedynie dodatkiem do tekstów. Bez nich praktycznie on nie istnieje. Pisanie jest dla mnie najważniejsze, poza tym czuję się w nim najpewniej.\nTwoją „Zwierzynę” wydało Stowarzyszenie Absolwentów i Przyjaciół II LO im. Jana Kasprowicza w Kutnie, natomiast dla „Polowania na kaczki” związałeś się z Domem Horroru. Przybliż okoliczności zawarcia zarówno premierowej, jak i ostatniej współpracy. Może wiążą się z tym jakieś śmieszne bądź nietuzinkowe perypetie? Albo te stresujące?\nZwierzynę wydało stowarzyszenie działające przy moim liceum w ramach zwieńczenia mojej dotychczasowej literackiej działalności, która przypadła głównie na ten okres. Wydawca był na tyle zafascynowany moją twórczością, że postanowił nie tylko ją wydać, ale zmobilizować do tego władze mojego miasta (prezydent współfinansował wydanie książki) i instytucje kulturalne, które zajęły się wydarzeniami towarzyszącymi (takimi jak wystawa moich grafik i ilustracji, premierowe spotkanie autorskie, promocja w mediach wojewódzkich). Nie było to standardowe wydanie książki, ale za to dość wysokonakładowe i lokalnie mnie promujące. Minął rok i zostałem zaproszony do współpracy przez Dom Horroru, więc najwyraźniej mój debiut się spodobał. I tak oto powstała debiutancka powieść. Na temat konkretnych okoliczności wydania obu książek można by rozpisać oddzielny wywiad, przy czym przykład Polowania niestety mógłby mieć nie do końca pozytywny wydźwięk.\nCzy w następnej książce również zadbasz o okładkę oraz ilustracje wewnątrz?\nTo zależy, jak zostanie wydana moja kolejna książka. Zanosi się na to, że okładki nie stworzę na pewno, bo nie będzie już ona zależna ode mnie (i bardzo dobrze, bo chciałbym w końcu poznać graficzne wyobrażenia na temat mojej prozy innych osób). Prędzej ilustracje, jeśli wydawnictwa będą nimi zainteresowane. Ja na pewno :)\nJak wyglądają Twoje najbliższe plany? Nad czym pracujesz? Czego można się spodziewać w niedalekiej przyszłości?\nAktualnie pracuję nad wieloma tekstami, mam też wiele napisanych. Szukam wydawnictw i piszę kolejne powieści - już nie horror, nie fantastyka, a teksty współczesne (choć na surrealizm też jeszcze przyjdzie czas). Ale mam m.in. napisane dwa horrory. Jeden z nich, bardzo możliwe, że ukaże się w przyszłym roku. Co do reszty jeszcze nie wiem, ale liczę na to, że nie będzie trzeba długo czekać.\nZa rozmowę dziękuję Maciejowi. Życzę konsekwencji w obranej artystycznej drodze oraz samych sukcesów!\n- rozmawiał Michał LelandLester\n1. WYWIAD Z ARTUREM URBANOWICZEM\nprzeprowadzony dla portalu GRABARZ POLSKI w związku z recenzją patronacką powieści "Grzesznik" (link tutaj)\nArtur Urbanowicz – jak sam o sobie mówi – pisarz-perfekcjonista, uważny obserwator rzeczywistości. Autor dwóch powieści: słowiańskiej powieści grozy „Gałęziste” (Novae Res 2016) oraz hybrydy gatunkowej – „Grzesznika” – łączącego literacką grozę z powieścią gangsterską. Z zawodu informatyk i wykładowca akademicki, z wykształcenia matematyk. Pochodzi z Suwalszczyzny, której w swoich dziełach poświęca mnóstwo uwagi, promując dzięki temu swoje rodzinne strony. W tworzonych książkach stawia na niebanalną rozrywkę i lekkość stylu. Zafascynowany gatunkiem horroru pod każdą postacią. Jego debiutanckie „Gałęziste” zdobyły „Złotego Kościeja” i dzięki głosom czytelników zostały nominowane do finału Nagrody Polskiej Literatury Grozy imienia Stefana Grabińskiego.\nRozmawiamy z autorem m.in. o tym, czym dla niego jest pisanie, jak je postrzega, jak sam tworzy swoje powieści A także o jego stosunku do blogosfery czy zabawnych historiach, które spotkały go na twórczej drodze. Oczywiście nie zabraknie pytań o jego najnowszą powieść.\nNa każdym kroku podkreślasz, że tworzysz, aby przede wszystkim dostarczać innym rozrywki. A czym jest dla Ciebie samo pisanie? Traktujesz je jako bardzo rozwiniętą formę hobby, spełnienie dziecięcych marzeń, a może sposób na wyrzucenie z siebie wszystkich tych emocji, które w Tobie siedzą? Jak postrzegasz swoje własne książki? Pisanie to rzecz do opanowania jak rzemiosło czy może artystyczny gen, z którym przychodzimy na świat?\nW zasadzie pogląd o rozrywkowej funkcji literatury rozumiem jako parafrazę stwierdzenia, że w książkach najważniejsza jest opowieść. Zajmująca, pochłaniająca Cię bez reszty. Tworząc „Grzesznika”, a teraz moją trzecią książkę, zdałem sobie sprawę, że moim celem jest dążenie do perfekcji w opowiadaniu historii, ale w nieco inny sposób, niż przeciętny czytelnik to sobie wyobraża. Zwróć uwagę – na pewno znasz osoby, których gadania z jakiegoś powodu szczególnie lubisz słuchać, o czymkolwiek by nie nawijali. Każdy zna. Dzięki swobodzie w operowaniu słowem, humorowi, błyskotliwym metaforom i puentom, potrafią zamienić nawet najbanalniejszą opowiastkę w świetną rozrywkę, umieją opakować ją tak, że słuchasz jej z zapartym tchem. Ja mam to szczęście, że nawet z taką osobą mieszkam! Wzorami gawędziarzy są najlepsi stand uperzy. Potrafią świetnie obserwować i z rozmachem komentować rzeczywistość, każdy element codzienności opisują w zabawny sposób. Nawet nie zauważasz, jak szybko mija Ci z nimi czas, zaś kiedy następuje koniec występu, żałujesz, że ich opowieść nie trwa dłużej. Jestem zdania, że tak samo można pisać. Nawet horrory.\nNie istnieje jedna odpowiedź na pytanie, czym jest dla mnie pisanie. Nigdy nie powiem, że pracą, ponieważ po pierwsze – nie piszę dla pieniędzy, po drugie – jak w każdym zawodzie, wiązałyby się z tym typowe zagrożenia dla jakości moich utworów. Znużenie, brak motywacji, nie wspominając o ryzyku odstawiania fuszerki. Zacząłbym od tego, że pisanie, ogólnie tworzenie, jest dla mnie naturalną koleją rzeczy. Od dziecka lubiłem pobujać w obłokach, zapisywać sobie zasłyszane zabawne dialogi i miałem smykałkę do wymyślania różnych historii. Bawię się też trochę amatorsko muzyką i grafiką. W dalszej kolejności – tworzenie jest dla mnie formą samorealizacji, pasji, która nigdy się nie nudzi i z której nie da się wyleczyć. Mam świadomość, że coś po sobie zostawiam i dbam o (po)twory z należytą starannością. Traktuję je jak dzieci, „wychowuję”, bezustannie lepię w nich, niczym w glinie, dopieszczam, poprawiam kiedy trzeba. Chcę nimi coś przekazać, wspomniane przez ciebie emocje na pierwszym miejscu. W każdej opowieści najważniejsze są emocje. Kiedy ich nie ma, szybko o niej zapominasz, nie ma tego przyjemnego uczucia kaca książkowego.\nByć może zabrzmi to brutalnie, ale uważam, że dobrego pisania nie da się nauczyć. W sensie – dobrego opowiadania. Owszem, możesz nauczyć się składać literki i zdania, w których słowa występują we właściwej kolejności. Możesz nauczyć się interpunkcji i znaczenia związków frazeologicznych. Każdy może. Ale to dopiero początek. Przede wszystkim musisz umieć obserwować, słuchać i czuć. Następnie – umieć wyciągać z tych doznań coś ciekawego. Wreszcie – musisz potrafić to zajmująco, ale zwięźle opisać. Trafić w sedno. Poczuć niemalże muzyczny rytm opowiadania, ten flow niczym w rapie, który sprawia, że czytelnik płynie przez tekst. I o ile pisać uczy się nas w szkole, o tyle obserwowania, słuchania, czucia i rytmiki tekstu nikt cię nie nauczy. Przynajmniej na razie, kiedy nie wiemy, na czym ten magiczny proces właściwie polega. Więc albo się z tym rodzisz, albo w niewyjaśniony sposób nabywasz tej umiejętności w miarę upływu czasu. Nie powiem ci jednak, jak to się odbywa, bo nie mam zielonego pojęcia.\nWnioskując po wykształceniu (ukończona matematyka na Uniwersytecie Gdańskim) oraz tym, czym zajmujesz się zawodowo (praca w zawodzie informatyka i wykłady dot. instrumentów finansowych na wyższej uczelni), można dojść do wniosku, że również do procesu twórczego podchodzisz bardzo analitycznie i planowo. A jak jest naprawdę? Działasz spontaniczne, a może poruszasz się wedle ustalonego wcześniej skryptu? Piszesz codziennie? Przy okazji, jak wyglądają ulubione okoliczności dla Twojego procesu kreacji? Wyjątkowe miejsce lub pora dnia? Posiadasz jakiś wyjątkowy zwyczaj przed lub w trakcie pisania?\nTak naprawdę jest pół na pół. Zaczyna się od planu, lecz realia zawsze go weryfikują. Czyli w potrawie zwanej książką znajdziesz szczyptę suchego, matematycznego podejścia, ale zdarza mi się też dorzucić kapkę spontanicznego freestyle’u, z którego powstaje coś, czego nie planowałem i z czego jestem zadowolony. Niemniej, trzymam się jednej, żelaznej zasady – od początku wiem, jak skończą się moje powieści. Cała fabuła podporządkowana jest wyłącznie temu głównemu, wielkiemu, końcowemu twistowi, pracuje na niego od pierwszego zdania. Staram się pisać codziennie (przecież nawet teraz, w trakcie tego wywiadu to robię!), choć tak naprawdę, będąc precyzyjnym (precyzja – kolejne zboczenie matematyków…) proces samego „pisania” powieści zajmuje niewiele, od trzech, do pięciu miesięcy. Znacznie więcej czasu trwa poprawianie, szlifowanie, dopisywanie, skreślanie i wygładzanie – ponad rok, półtora. Przykład: pierwsza wersja mojej trzeciej książki jest już od dawna gotowa, ale zanim trafi do wydawcy, swoje musi odczekać. Bez dyskusji. Jeżeli zaś nawet po tak długim czasie pracy nad tekstem nadal nie będę z niego zadowolony, to będzie czekał nawet dłużej. Nic nie będzie w stanie mnie od tego odwieść, bowiem jakość książki równoważna zadowoleniu Czytelników jest dla mnie najważniejsza. Jestem zdania, że dobrej, dopracowanej, przemyślanej powieści nie da się stworzyć w kilka miesięcy. Po prostu nie i już. Czas nie jest z gumy. Im dłużej pracuje się nad tekstem, tym będzie tylko lepszy. Zawsze na bieżąco przychodzą mi do głowy nowe pomysły na ubarwienie postaci, dialogu, może nawet jakaś nowa, krótka scena? Piszę zazwyczaj o poranku, świeżo po przebudzeniu. Z prostego powodu – to właśnie wtedy mózg jest wypoczęty i gotowy na najcięższą pracę (kolejny przykład mojego chłodnego, analitycznego podejścia do pisania). Potem, po powrocie z pracy kontynuuję, mniej więcej do północy. I tak dzień w dzień. Czas mija mi więc bardzo szybko, staram się regularnie spędzać go efektywnie.\nZastanawiam się, jak podchodzisz do kolejnych etapów tworzenia swoich powieści. Czy masz w zwyczaju dzielić się regularnie z bliskimi nowinami odnośnie skończonego właśnie rozdziału, pokazujesz im mniejsze fragmenty swojej pracy? Masz potrzebę natychmiastowego feedbacku? A może jest zgoła odmiennie: wszystko, co tworzysz owiane jest tajemnicą i nikt nie może zobaczyć efektów, aż nie ukończysz całości?\nChoć kiedyś było inaczej, aktualnie jest mi bliżej do tej drugiej strategii. Zresztą, „całość” to pojęcie względne. Proces szlifowania historii trwa tak naprawdę do samego końca, do oddania tekstu do druku. Oczywiście, kiedy tekst przeszedł już te dwie-trzy korekty, pokazuję go zaufanym osobom. Niektóre były ze mną już od pierwszych wersji „Gałęzistego”. Proszę je o uwagi, im więcej krytycznych tym lepiej. I zawsze pytam o najważniejsze: czy końcowy twist zdał egzamin. Najpiękniejsza odpowiedź, jaką mogę wtedy usłyszeć to: „tego się nie da przewidzieć!”. Czasem pytam nawet, czy zrozumieli, co tak naprawdę dzieje się w fabule dopiero po przeczytaniu tego jednego, konkretnego zdania, a więc dokładnie wtedy, kiedy chciałem. To dla mnie bardzo ważne.\nCo czujesz w momencie finalizacji swoich powieści? Jesteś wtedy wyczerpany, czujesz pustkę w środku? Dumę? Satysfakcję? A może obawę przed reakcją Twojego redaktora i czekającymi Cię ewentualnymi poprawkami? Zauważyłeś w tej kwestii jakieś różnice w postawie między debiutem, a „Grzesznikiem”?\nZazwyczaj, kiedy dopinam wydanie danej książki, jestem już w samym środku pracy nad kolejną, więc o żadnej pustce, wyczerpaniu, czy zniechęceniu nie może być mowy. Jest poczucie dobrze wykonanej roboty, ale nieosiadanie na laurach. Trzeba zakasać rękawy i jechać dalej. Lubię stawiać sobie coraz ambitniejsze cele, przesuwać granicę strefy komfortu. Zauważyłem na przykład, że każda kolejna powieść wymaga ode mnie więcej pracy, jeżeli chodzi o research. I o to chodzi! Dzięki temu poszerzam wiedzę i poznaję wielu świetnych, życzliwych ludzi. Jestem zdania, że człowiek na każdym etapie swojego życia powinien się czegoś uczyć. Jeżeli chodzi o „Grzesznika”, było to na przykład sporo wiedzy z zakresu psychologii, psychiatrii i mowy ciała, jak również niemało poczytałem o największych polskich grupach przestępczych z lat 90., czyli de facto o najnowszej historii Polski.\nNatrafiłem w sieci na następującą informację odnośnie „Grzesznika”, cytuję: „Pomysł na tę książkę to wypadkowa doświadczeń i wniosków autora – począwszy od historii zasłyszanej wiele lat temu na lekcji religii i przesłania moralnego z niej płynącego, będą też elementy „lokalnego folkloru”, będą i całkowicie nierzeczywiste miejsca”. A kiedy pojawiło się u Ciebie to konkretne przekonanie: napiszę właśnie taką książkę, „Grzesznika”. Pamiętasz okoliczności, sytuację? To był impuls czy historia stopniowo rodziła się w Twojej głowie, krok po kroku?\nZaczęło się to jeszcze podczas pracy nad „Gałęzistym”. Powiedziałem znajomemu, że pod płaszczykiem fabuły będę starał się przemycić lokalne, suwalskie smaczki. Ten zapytał wtedy: „a będzie postać przemytnika”? Co prawda przedstawiciela tej profesji w swojej pierwszej książce nie zawarłem, ale był to dobry punkt zaczepienia pod kolejną historię. Potem przypomniałem sobie o dwóch opowiadaniach, które usłyszałem dawno temu, na lekcjach religii i uznałem, że myśli w nich zawarte warto rozwinąć w pełnokrwistą, długą powieść grozy dla dorosłych. Od początku wiedziałem więc, jak „Grzesznik” się skończy. Szkielet historii był zatem gotowy, należało tylko opakować go w narządy, skórę i… duszę. Zaczęło się więc od impulsu, głównej myśli, by potem dojrzewać w wyobraźni. Jak już wspominałem, trwało to do samego oddania tekstu do druku. Nawet podczas oficjalnej redakcji i korekty pod czujnym okiem wydawcy zdarzało mi się co nieco dodawać. Drobnostki, ale jednak. Książka stała się od tego tylko lepsza.\nCo Ci się najbardziej podoba w „Grzeszniku”. Z których wątków jesteś najbardziej zadowolony? I odwrotnie – co sprawiło Ci największą trudność, co było dla Ciebie prawdziwym wyzwaniem przy okazji pisania swojej drugiej powieści?\nPodoba mi się przede wszystkim to, że udało mi się zadowolić samego siebie, a to wyczyn. Musisz wiedzieć, że podchodzę do siebie bardzo, bardzo krytycznie. Stworzyłem powieść, którą nawet za dwudziestym razem czytało mi się z przyjemnością i mam tylko nadzieję, że to nie dlatego, iż mozolnie dłubiąc tekst, nauczyłem się go na pamięć! Celowałem w stworzenie spójnej, dopracowanej, przemyślanej, dobrze opowiedzianej, satysfakcjonującej historii z zaskakującym finałem i drugim dnem. Wykreowanie wyrazistych, zapadających w pamięć postaci. Doświadczenie czytelnika o wszystkie możliwe emocje – strach, śmiech, smutek i pokrzepienie. Zachęcenie go do refleksji i przy okazji nauczenie paru ciekawostek. Szczególną uwagę poświęciłem dialogom, w których miało pojawić się zarówno dużo mocnych sentencji, jak i humor rodem z klasycznych polskich komedii gangsterskich. Uwielbiam książki i filmy, w których to dialogi stanowią najlepszą część historii. Mistrzostwem pod tym względem jest gangsterskie kino Martina Scorsese – „Kasyno”, „Chłopcy z Ferajny” i wybitna „Infiltracja”.\nGeneralnie całą książkę, każdy jej wątek darzę sentymentem, ale nigdy nie ukrywałem, że moim ulubionym rozdziałem jest „Harem”. To esencja „Grzesznika: zaczyna się niewinnie, z humorem, potem nagle pojawia się narastające napięcie, zamieniające się w przerażenie. Wreszcie dochodzimy do punktu kulminacyjnego, w którym pewna granica zostaje przekroczona i zaczynamy kibicować głównemu bohaterowi, zapominamy, że ma wiele na sumieniu.\nNajwiększym wyzwaniem podczas pisania zarówno tej, jak i pozostałych książek było zawsze jedno i to samo – zacząć. Zrobić pierwszy krok, wgryźć się w historię, mając z tyłu głowy, że gdzieś na dwa lata przepadnie się w niej bez reszty. Wyznaję zasadę, że jeżeli coś zaczynam, skupiam się tylko na tym i muszę to skończyć, więc nie ma przebacz. Decyzja o rozpoczęciu pracy nad daną opowieścią jest więc… odpowiedzialna.\nZałóżmy, że musisz odbyć karę za wyimaginowane, ale ciężkie przewiny… Do której swojej książki skierowałbyś kroki? Gdzie lepiej byś sobie poradził i dlaczego? Przez którą gehennę „wolałbyś” przejść – byłbyś w stanie wybrać dla siebie mniejsze zło?\nNie wiem, czy ma to związek z zaangażowaniem emocjonalnym w fabułę mojej trzeciej książki, ale wybieram opcję numer trzy. Który fan opowieści z dreszczykiem nie chciałby znaleźć się w przeklętej wiosce, w której dosłownie każdy dom ma swoją mroczną tajemnicę? Kto nie chciałby wcielić się w policjanta, który musi rozwiązać przerażającą zagadkę z paranormalnym tłem? Nie myślcie jednak, że bohatera czeka sielanka. Podobnie jak w „Gałęzistym” i „Grzeszniku”, szykuję dla niego wiele wyzwań, które wystawią jego psychikę na poważną próbę. I to wyzwań związanych nie tylko z walką z demonami, czy duchami. Przede wszystkim ze swoim sercem i rozumem, a więc jeszcze potężniejszymi przeciwnikami. Ból duszy jest najgorszy z możliwych, bowiem nie można go uśmierzyć żadnym lekarstwem.\nJak od dawna wiadomo, „Grzesznik” to połączenie dwóch konwencji: powieści gangsterskiej i horroru. Jaki jest twój stosunek do takich hybryd literackich? Lubisz je czytać, często po nie sięgasz, a może wręcz przeciwnie? A skoro już przy tym jesteśmy, co czytasz w wolnej chwili? Może chciałbyś polecić książkę, która ostatnio wywarła na Tobie największe wrażenie?\nUwielbiam hybrydy we wszelkiej postaci, nie tylko literackiej. Zauważyłem, że jest to najprostsza metoda na stworzenie czegoś oryginalnego, wyznaczenie nowego trendu. Weźmy na przykład muzykę – Linkin Park i Limp Bizkit zdecydowały się połączyć metal z kulturą hip hop i… zjednoczyły fanów jednych i drugich. Oczywiście istnieje ryzyko, że eksperyment się nie powiedzie, ale hej – cały postęp ludzkości wziął się z eksperymentowania! Lubię, kiedy sztuka mnie zaskakuje i oferuje coś świeżego. Hybrydy mi to dają.\nMoże się zdziwisz, ale staram się jak najczęściej sięgać po polską grozę i debiutantów. Choć często powieści te posiadają wiele mankamentów, mam pewność co do jednego – zostały napisane od serca, nie dla pieniędzy. Są w pewnym sensie dziełem, nie produktem. Czyli tym, co sam chcę dawać ludziom w nieskończoność. Niemniej, jako że moja trzecia powieść będzie połączeniem kryminału i horroru, teraz staram się czytać wyłącznie książki polskich autorów z tego pierwszego gatunku. Nadrzędny cel: poznanie od podszewki pracy organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości. Ostatnio miałem szczęście, ponieważ przytrafiło mi się przyjemne z pożytecznym i pochłonąłem trylogię Miłoszewskiego o Szackim („Uwikłanie”, „Ziarno Prawdy”, „Gniew”). Wszystkie trzy części trzymają równy, wysoki poziom i co ważne – są bardzo blisko tego, co sam chciałbym regularnie tworzyć. Napisane z jajem, humorem, wyrazistymi postaciami i ciekawymi historiami z zaskakującym finałem. Napisane lekko, przystępnie, lecz niepozbawione trudnych tematów i drastycznych motywów.\nGdybyś miał okazję tymczasowego wskrzeszenia dowolnego, nieżyjącego autora/autorki, kogo byś wybrał i dlaczego? I nie mam tu na myśli jedynie uścisku dłoni czy odbycia frapującej konwersacji, ale przede wszystkim możliwość wspólnej pracy przy nowej książce. Co to byłoby za dzieło – powieść czy zbiór opowiadań? W jakiej konwencji? Przypominam tylko, że masz nieograniczony wybór.\nNie ma takiego autora. Bierze się to z dwóch powodów. Pierwszym z nich jest moja obsesja samodzielności. Biorę życie w swoje ręce i staram się sprawować kontrolę nad wszystkim, co mnie dotyczy. Aktualnie nie wyobrażam sobie, bym kiedykolwiek napisał powieść w duecie. Zawsze wiąże się to z pewnymi drobnymi sporami, innym punktem widzenia na treść i formę. Każdy człowiek to niepowtarzalny zlepek komórek, który w inny sposób postrzega rzeczywistość. Moje utwory to dla mnie świętość i nie zamierzam bawić się w kompromisy i półśrodki. To ja wiem najlepiej, co czuję i co chcę przelać na papier. Drugi powód: nie istnieje i nie istniał pisarz, który jest dla mnie wzorem. Nie ubolewam nad tym, gdyż nie chcę nikogo naśladować. Chcę wyznaczać własny, oryginalny kierunek. Nie należę do osób, które szczególnie podziwiają innych, zwłaszcza za rzeczy, na które nie ma się wpływu. Albo człowiek się z nimi rodzi, albo nie. Za jedną z nich można uznać talent. Zamiast podziwiać, wolę pracować.\nCofnijmy się nieco w czasie. Ciekawi mnie, jak to było u Ciebie w domu z czytaniem? Często widywałeś najbliższych z lekturą w ręku? Skąd zrodziła się u Ciebie miłość do książek, a następnie chęć ich tworzenia? A może większy wpływ na Twoją postawę miała szkoła lub jakaś konkretna lektura?\nNie powiedziałbym, że wpływ na moją miłość do książek mieli bliscy, podobnie szkoła, którą od gimnazjum w górę uważam za najgorsze zło, jeżeli chodzi o zachęcanie młodych do czytania. Nie chodzi tu jednak o nauczycieli, lecz o system, który wymaga od dzieciaków czytania książek ciężkich w odbiorze i z perspektywy teraźniejszego nastolatka zwyczajnie nieciekawych. Nic dziwnego, skoro często napisanych przed wiekami, innym językiem niż ten, którego się obecnie używa. Pamiętam jak dziś, że w podstawówce czytanie sprawiało mi prawdziwą przyjemność. Potrafiłem sam z siebie wracać do lektur, na przykład przygód Mikołajka czy „Oto jest Kasia” Miry Jaworczakowej. Jaka to była frajda! A „Harry Potter”? Coś wspaniałego! Wspominam tamte czasy z rozrzewnieniem. Potem jednak nadszedł czas gimnazjum i liceum, a z nimi literacka nuda i trudny język. Co z tego, że z przekazem uniwersalnych wartości, skoro czytanie tego to zwyczajna męka? Taki jest fakt, zapytaj jakiegokolwiek ucznia, czy czytanie lektur sprawia mu przyjemność i przeanalizuj statystyki odpowiedzi. Młody umysł kotwiczy sobie tym samym negatywny obraz czytania jako męczącego, smutnego obowiązku. Nic dziwnego, że czytelnictwo w Polsce spada. Czasy się zmieniają, więc sposób opowiadania historii się zmienia. Aktualnie chcemy mieć wszystko podane szybciej, zwięźlej, przystępniej. Dostosujmy więc lektury do czasów! Nie rozgrzeszam jednak zupełnie nauczycieli, ponieważ program programem, ale mało który uczeń zdaje sobie sprawę, że ma prawo zaproponować poloniście lekturę. Ten musi ją oczywiście zatwierdzić, ale taka możliwość istnieje. Czemu jednak nikt z niej nie korzysta i co najważniejsze – dlaczego nauczyciel nawet do tego nie zachęci? Dlaczego współcześni pisarze mają mieć kompleksy względem klasyki? Dlaczego nie można omawiać na lekcjach ciągle tych samych tematów, co obecnie, ale na książkach, których czytanie sprawi dzisiejszej młodzieży autentyczną przyjemność?\nZastanawia mnie, jaki masz stosunek do blogosfery, czy zaglądasz tam regularnie, aby poszukać inspiracji odnośnie wartych poznania książek? Masz jakiegoś blogera, z którego zdaniem szczególnie się liczysz, dzięki któremu natrafiłeś na świetną lekturę?\nObserwuję w mediach społecznościowych wiele blogów, z których zdaniem się liczę. Nie chcę jednak nikogo wymieniać z osobna, bo jeszcze o kimś zapomnę. Ich autorzy doskonale wiedzą, o kim mówię, tym bardziej, że często poznawaliśmy się przy okazji współpracy. Na ogół robicie świetną, rzetelną robotę! Zjawisko blogosfery generalnie uważam za pozytywne, o ile bloger podchodzi do relacji z autorem poważnie i traktuje go jak równorzędnego partnera. Niestety, nie jest to regułą i zdarzały mi się już nieprzyjemne przygody, z wyłudzeniem książki (naturalnie bez recenzji) włącznie. Na szczęście to marginalne przypadki. Fachowość recenzji to osobny temat. Nie przeszkadza mi, gdy ktoś ocenia książkę okiem zwykłego czytelnika, nie krytyka. To nic złego, podobnie do czytania podchodzi pewnie 95% miłośników książek. Nie cierpię za to, kiedy ktoś ocenia książkę przed przeczytaniem jej do końca. Przykład – zarówno w „Gałęzistym”, jak i w „Grzeszniku” celowo pojawiają się drobne, pozorne błędy fabularne, które zostają wyjaśnione później. Kiedy ktoś krytykuje akurat te rzeczy, wiem już, że książki nie skończył. Nie wiedzą tego jednak internauci, którzy czytają jego recenzję. Recenzent, przez zatajenie tego faktu, wprowadza więc swych czytelników w błąd. Zaznaczam jednak, że jednocześnie nie widzę nic złego w napisaniu wprost: „Podchodziłem, ale nie dałem rady przebrnąć. Nie mogę zdzierżyć stylu Urbanowicza”. Jest to szczera opinia, dla autora na pewno nieprzyjemna, ale za to niewprowadzająca innych w błąd. Na krytykę się nie obrażam, czytam każdą recenzję, wnikliwie analizuję, czy autor niepochlebnej opinii przypadkiem nie ma racji. Potrafię przyznać się do błędów. W końcu chodzi tu o niekończące się dążenie do perfekcji.\nNa koniec sprawdzę Twoją pamięć oraz poczucie humoru. Interesuje mnie, czy przydarzyła Ci się jakaś zabawna albo niezwykła historia w ramach bycia pisarzem? Może np. w trakcie zbierania materiałów do powieści? Opowiedz o tym.\nOpowiem Ci nawet o trzech.\nPewnego razu, już po napisaniu „Gałęzistego”, podczas letniej, rowerowej wycieczki, pokazywałem koleżance cmentarzysko Jaćwingów. Przypomnijmy: mieszczące się w suwalskim lesie samobójców, odgrywającym w obu powieściach kluczową rolę. Nagle zdaliśmy sobie sprawę, że w otaczającej polanę gęstwinie ktoś się ukrywa… Ogromny, dobrze zbudowany facet. Stał do nas tyłem, nie zdawał sobie sprawy z naszej obecności. Nie to było jednak najdziwniejsze. Wykonywał ruchy jakby… odprawiał jakieś dziękczynne modły. Rozkładał ręce, to unosił je, to opuszczał. To wyginał plecy do tyłu, to z powrotem się prostował. Trzymał coś okrągłego, nie byłem w stanie określić co. Niemniej, zwłaszcza po tym, co napisałem w „Gałęzistym”, spotkanie to, a zwłaszcza fakt, że cokolwiek ten delikwent robił, czynił to nie na polanie, a w ukryciu, wyglądało dość złowieszczo. Powoli podchodziłem bliżej… Teraz pytanie do Ciebie – przypomnij sobie, jak zazwyczaj zaczynają się horrory i powiedz mi – jak sądzisz, co wydarzyło się potem? Dobrze wnioskujesz – uznałem, że niewiedza to błogosławieństwo i spieprzyłem stamtąd w podskokach!\nInnym razem z kolei, na moje spotkanie autorskie przyszła kobieta, która nie wiedziała jak wyglądam. Kiedy przed rozpoczęciem rozkładałem komputer, wypaliła do mnie: „A pan to jakiś chłopiec od sprzętu, czy jak?!”. Trochę głupio mi było wyprowadzać ją z błędu…\nI wreszcie anegdotka numer trzy. Na początku przygody z „Grzesznikiem” stworzyłem do niego amatorską okładkę i z dumą udostępniłem na facebooku. Obrazek był dosyć… niepokojący. Od razu skomentowała go znajoma: „Jestem przerażona tym, co masz w głowie!”.\nPuenta? Jej komentarz zdobył więcej lajków niż moja radosna twórczość nad nim…\n„Gwiazda Północy” D.B. John / RECENZJA PATRONACKA / Dobra Komplementarne - blog literacki


Wozek – Myślenice – wózki dla dzieci | Gumtree\n"wozek" | wózki dla dzieci | Myślenice\nFiltry powiadomienia: wózki dla dzieci, MałopolskieHasło: "wozek" (Hasło: "wozek")\nPrześliczne śpiworki Cotton Moose !!!\nBardzo cieplutki, mięciutki i uniwersalny śpiworek, pasuje do większości wózków spacerowych, głębokich i sanek. Posiada otwory na pasy bezpieczeństwa oraz dwa dwustronne rozpinane suwaki boczne, dzięki którym możemy niezależnie rozpiąć śpiworek na górze, na dole lub całkowicie zdjąć jego wierzch. Wierzchnia strona wykonana z miękkiej wodoodpornej tkaniny (wysoką wodoodporność zapewnia poddawanie t ...\nSprzedam wozek gondole z wyposażeniem czyli torba moskitiera folia . Mozliwosc kupienia z dostawka dla drugiego dziecka . Pompowane kolka materacyk podnoszony\nWózek dla rodzeństwa City Mini Double Baby Jogger, PROMOCJA!!! Nowy, Gwarancja 24 mies.\nWysyłka i ubezpieczenie GRATIS!!! Cena 1869 zł (do negocjacji) dotyczy koloru BlackPozostałe kolory Crimson i Cobalt w cenie 2199 zł (do negocjacji)Zapytaj o najniższą cenę!!! Stylowy, smukły i prosty w obsłudze City Mini Double to lekki wózek przeznaczony dla rodzeństwa, który posiada unikatowy system składania - patent Baby Jogger - pozwalający na złożenie wózka prostym ruchem pociągnięcia ...\nJak w tytule jeden raz urzywany więcej informacji pod nr tel 668509376\nWitam, mam do sprzedania wózek spacerowy typu parasolka Inglesina Trip Fuxia w bardzo dobrym stanie. Używany był przez córkę tylko 3 razy i to dosłownie :) (Córcia od małego uwielbiała być na rączkach stąd chęć sprzedaży :) ) Nie posiada jakichkolwiek oznak zniszczeń czy zabrudzeń. Naprawdę wygląda jak nowy. Łatwy sposób składania, mało miejsca zajmuje co jest dużym atutem. Posiada pałąk za ...\nWitam mam do sprzedania wózek dziecięcy 2w1 głęboki widoczny na zdjęciu i spacerowy. Stan bardzo dobry. Więcej informacji udzielę telefonicznie.\nwózki dla dzieci , Stary Sącz\nSprzedam wózek Mutsi - spacerówka gondolka koszyk\nSprzedam wózek Mutsi w stanie dobrym. Do tego spacerówka, gondolka i koszyk na zakupy\nSprzedam wózek Quinny Zapp Xtra. Kolor czerwony. Siedzisko można montować przodem lub tyłem do kierunku jazdy. Koła piankowe, które można łatwo zdjąć. Podwójne, obrotowe przednie koło, które można zablokować żeby się nie obracało. Łatwy w obsłudze hamulec na tylne koła. Posiada kosz na zakupy i folię przeciwdeszczową. W cenie adaptery do fotelika Maxi Cosi oraz śpiworek. Odbiór tylko osobisty w Kr ...\nSprzedam wózek jak na zdjęciach. Stan oceniam jako dobry. Widoczne ślady użytkowania. Zapraszam do oglądania\nWózek dziecięcy Casualplay 3w1 + zabawki dla chłopczyka\nWózek 3w1 firmy Casualplay Vintage. W skład zestawu wchodzi wózek spacerowy, gondola i fotelik 0-13kg. Przednie koła wózka są skrętne, z możliwością ich zablokowania. Koła piankowe. Pojemny kosz zakupowy. Wózek używany przez jedno dziecko, stan bardzo dobry. Do wózka dodaje zabawki dla chłopczyka. Odbiór tylko osobisty.\nOtrzymuj codziennie e-mail z najnowszymi ogłoszeniami: wózki dla dzieci, MałopolskieHasło: "wozek" (Hasło: "wozek")


Creme Voeding. Odżywka do włosów bez spłukiwania. Hegron.\nOdżywkę do włosów od firmy Tenex jak już wiecie otrzymałam do testów za pośrednictwem Pani Moniki z agencji PR credopr.pl.\nOpis ze strony www.tenex.pl:\nCREME VOEDING - odżywka do włosów bez spłukiwania\nok.6-10 zł /500 ml\nRaczej dobra. Widziałam w drogerii Natura, w małych osiedlowych drogeriach oraz w E'Leclerc.\nJak na zdjęciu powyżej, gdyby ktoś nie mógł doczytać:\nAqua, Cetyl Alcohol, Behenoyl PG-Trimonium Chloride, Sodium Chloride, Glycerin, Parfum, Benzyl Alcohol, Methylchloroisothiazolinone, Methylisothiazolinone, Citric Acid.\nNa pierwszy rzut oka skład nie mówi mi za wiele :) Niektórych może zaniepokoić alkohol, którego w składzie jest sporo. Dla mnie jednak nie jest to problemem, ponieważ zauważyłam, że ten składnik na moje włosy działa dosyć dobrze.\nJak ta odżywka sprawdza się bez spłukiwania?\nZapach jest dosyć delikatny, kremowy, raczej niedrażniący. Konsystencja - rzadka, wodnista. Kolor - biały. Włosy po niej stają się miękkie i lśniące, bardzo łatwo możemy je rozczesać, gdyż nie plączą się. Mam wrażenie, że dzięki temu kosmetykowi zyskują na objętości i nie elektryzują się.\nOdżywka nie podrażniła skóry głowy, nie wywołała alergii ani łupieżu.\nNiestety jedynym, ale według mnie ogromny minusem jest fakt, że po zastosowania tej odżywki moje włosy znacznie szybciej się przetłuszczały. Zwykle wytrzymują ok. dobę, tym razem włosy przetłuszczają się już po kilku godzinach.\nZe względu na ten problem postanowiłam odżywkę stosować dalej, ale w innej formie. Przez resztę czasu używałam odżywki jak tej do spłukiwania. Ja wszystkie inne odżywki do spłukiwania jakie używam nakładałam ją na włosy przed każdym użyciem szamponu oraz zaraz po.\nJak sprawdziła się jako odżywka do spłukiwania?\nW tym przypadku mogę powiedzieć troszkę więcej, gdyż ten etap trwał u mnie znacznie dłużej. Włosy wyglądały tak samo atrakcyjnie jak wtedy gdy używałam tej odżywki bez spłukiwania. Nie zauważyłam tylko jednego plusa - nie zyskiwały większej objętości.\nNa szczęście odżywka stosowana w ten sposób nie wpływa na szybkość przetłuszczania włosów.\nOdżywkę tą testuję już ponad miesiąc, po tym czasie mogę stwierdzić, że moje włosy:\n- są mniej przesuszone na końcach,\n- mniej się łamią,\n- wydaje mi się, że są bardziej elastyczne,\n- wyglądają dużo bardziej zdrowo,\n- wydaje mi się, że ich kolor stał się bardziej "promienny", włosy błyszczą,\n- odżywka używana w ten sposób w moim przypadku podkreślała również naturalne fale włosów :).\nKurcze, ale co z tą butelką?!\nOdżywka, która jest tania, ma dużą pojemność i działa na moje włosy świetnie została zapakowana w okropną butelkę. Dlaczego okropną?\nOtwór w niej jest tak duży jak w butelkach od płynów do płukania odzieży. W dodatku odżywka jest dosyć rzadka przez co ciężko wydobyć na dłoń odpowiednią ilość kosmetyku. Troszkę wygodniejszym sposobem jest nalewanie odżywki do zakrętki, gdyż wtedy możemy jej nadmiar zlać z powrotem do butelki. Niestety nie jest to idealne rozwiązanie, tym bardziej gdy ktoś korzysta z prysznica a nie z wanny.\nJakie rozwiązanie mogę zaproponować? Jedyne słuszne i najwygodniejsze według mnie - przelanie odżywki do innej, praktyczniejszej buteleczki.\nNa końcu dodam jeszcze, że zakupię kolejną butelkę odżywki Hegron, ale tym razem będzie to wersja do spłukiwania.\nZapraszam do zapoznania się z pełną ofertą:\nmentoska 26 października 2012 16:12\nKurde, alkohol na drugim miejscu w składzie to nie jest dobra wiadomość... Ale niedługo też napiszę swoją recenzję tej odżywki :)\nmentoska 26 października 2012 16:21\nPowiem wprost, czekoladowo-miętowe serum do ciała okropnie cuchnie, nie potrafię odnaleźć w tym zapachu niczego przyjemnego, ni to czekolada, ni mięta... A pozostałe kosmetyki pachną całkiem ładnie ;)\nmentoska 26 października 2012 16:34\nJak do tej pory, wszystkie kosmetyki z BingoSpa, jakie testowałam, miały super zapachy, a tutaj totalna klapa :(\nCleo 26 października 2012 16:43\nAlkohol faktycznie jest, ale jakoś nie wpłynął negatywnie na moje włosy.\nNie lubię konsystencji odżywki (wiem, że przez jej lekkość nie obciąża włosów), ale spływa z rąk i można za dużo wylać. Plus faktycznie butla jest olbrzymia i niewygodnie się używa. Ale ogólnie działanie według mnie ma bardzo dobre.\nNie przepadam za odżywką d/s, ponieważ jakoś nie działała na moje włosy.\nmentoska 26 października 2012 16:44\nNie dziwię się. Ale to, co najmniej schodzi z magazynów, zawsze wędruje do nas, blogerek.\nCamillie 26 października 2012 17:07\nWidziałam kilka razy kosmetyki tej firmy (zazwyczaj lakiery do włosów i pianki) ale nigdy specjalnie się nie interesowałam :) może teraz jak zobaczę odżywki to się skuszę, bo obecnie jakiejś dobrej poszukuję :D\nJOANNA 26 października 2012 17:09\nalkohol jest ale czytałam gdzieś że jes on wogóle nieszkodliwy dla naszych włosów\nużywam je jako odżywka bez spłukiwania i na moich włosach naprawdę spisuje się genialnie;)\nstrasznie ją polubiłam i myślę ze po skończonej butelce kupie następną bo moje włosy ją bardzo lubią;)\nMandarynkowa Mama 26 października 2012 19:07\nTeż testuję ta odżywkę i nie jestem w ogóle zadowolona, zapach mnie drażni, konsystencja też i zero skuteczności, nie ułatwia u mnie w ogóle rozczesywania włosów, moja recenzja niebawem na blogu. Fajnie, że Tobie spasowała .Pozdrawiam\nZ mojego punktu widzenia 26 października 2012 22:13\nJa jestem w trakcie testowania tej odżywki :)\nPatrycja Pomarańska 26 października 2012 22:37\nNie przepadam za odżywkami bez spłukiwania ale tą polubiłam:D