ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံးစာအုပ် - ဝီကီပီးဒီးယား\nကျောက်စာများ ထားရှိရာ ကျောက်စာဂူများ\nဒီစာအုပ်ကြီး ရှိတဲ့နေရာကတော့ လူဦးရေအများဆုံး လူ့ယဉ်ကျေးမှု အရှည်ကြာဆုံးဆိုတဲ့ တရုတ်ပြည်ကြီးမှာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဧရာမကျောက်ရုပ်ကြီးတွေ ပိရမစ်ခေါ်တဲ့ကျောက်သင်္ချိုင်းဂူကြီးတွေရှိတဲ့ အီဂျစ်ပြည်မှာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ကျောက်မဏ္ဍပ် ကျောက်အားကစားဗိမာန်ကြီးတွေရှိတဲ့ ရောမတိုင်းမှာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီကမ္ဘာ့အကြီးဆုံးစာအုပ်ကြီးဟာ အာရှနိုင်ငံထဲက မြန်မာပြည်မှာပဲ တည်ရှိနေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်..…" စာအုပ်တစ်အုပ် ကြီးလိုက်တာဆိုရင် ဘယ်လောက်အထိ ကြီးတာကို မြင်ဖူးပါသလဲလို့မေးရင် ဒီက ကျွန်မတို့ မိတ်ဆွေတွေဖြင့် ဘယ်လိုဖြေကြမယ် မသိဘူး။ ကျွန်မတွေ့ဖူးတဲ့ စာအုပ်ကြီးကဖြင့် ကြီးလိုက်သမှ သူ့စာတစ်ရွက်တစ်ရွက်ဟာ အနံ ၃ ပေခွဲ အလျှား ၅ ပေရှိပြီး စာတစ်ရွက်ရဲ့ထုက ၅ လက်မ၊ ၆ လက်မ ရှိတာမို့ စာမျက်နှာ ၁၄၆၀ ရှိတဲ့ ဒီစာအုပ်ကြီးရဲ့ စာရွက် ၇၃၀ ကို ထပ်မထားနိုင်ဘူး။ ထပ်ထားလိုက်ရင် အထပ် ၂၀ ရှိတဲ့ မိုးထိတိုက်တစ်လုံးလောက် မြင့်နေမှာမို့ မြေဧက ၁၃ ဧက ကျယ်ဝန်း တဲ့ လေးထောင့်စပ်စပ် မြေကွက်ကြီးထဲမှာ တစ်ရွက်စီ စိုက်ထူထားရပါတယ်..။ စာရွက်ကြီး ကြီးတာကတော့ ဟုတ်ပါပြီ။ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ စာရွက်ပေါ်မှာ ဧရာမစာလုံးကြီးတွေနဲ့ စာတွေကျဲကျဲ ရေးထားတာမျိုးလားမေးရင် မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီစာရွက် ၇၃၀၊ စာမျက်နှာ ၁၄၆၀ ပေါ်မှာ ရှိတဲ့စာတွေကို စာအုပ်ရိုက်လိုက်တော့ ဂရိတ်ပရိုင်မာစာလုံးနဲ့ ရွိုင်ရယ်ရှစ်ချိုးဆိုဒ် စက္ကူပေါ်မှာ စာမျက်နှာ ၄၀၀ တစ်ဝိုက်ရှိတဲ့ စာအုပ်ကြီးပေါင်း ၃၈ အုပ် ထွက်ရှိပြီး ဒီစာတွေကို တစ်ချိန်က သံဃာတော်အပါး ၂၄၀၀ နေ့မနား၊ ညမနား၊ အသံမစဲ အလဲနဲ့ ရွတ်ဖတ်တဲ့အခါ ၅ လနဲ့ ၃ ရက်ကြာမှ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ဖူးပါတယ်..။ ဒါကြောင့် လူတစ်ယောက် တစ်နေ့ ၈ နာရီ မနားတမ်း နေ့တိုင်းမှန်မှန် ဖတ်သွားနိုင်တယ်ဆိုရင်ဖြင့် ၁ နှစ်နဲ့ ၃ လလောက် ဖတ်ရမယ့် စာအုပ်ကြီးဖြစ်ပါတယ်။ ဒေါ်အမာ ပြောတာ ဟုတ်ပါ့မလား၊ ဘယ်မလဲ ဒီစာအုပ်ကြီးဆိုတာက၊ တကယ်ပဲဆိုရင်ဖြင့် ဒီစာအုပ်ကြီးဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကြီးဆုံးစာအုပ်ကြီး ဖြစ်နေမှာပေါ့လို့ မေးချင်ကောင်း မေးချင်ကြပါလိမ့်မယ်။ ဒီလိုမေးလာရင် ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီစာအုပ်ကြီးဟာ ကမ္ဘာမှာ အကြီးဆုံး စာအုပ်ကြီးပါ။ ဒီစာအုပ်ကြီး ရှိတဲ့နေရာကတော့ လူဦးရေအများဆုံး၊ လူ့ယဉ်ကျေးမှု သမိုင်းအရှည်ဆုံးဆိုတဲ့ တရုတ်ပြည်ကြီးမှာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဧရာမကျောက်ရုပ်ကြီးတွေ ပိရမစ်ခေါ်တဲ့ကျောက်သင်္ချိုင်းဂူကြီးတွေရှိတဲ့ အီဂျစ်ပြည်မှာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ကျောက်မဏ္ဍပ်ကျောက်အားကစားဗိမာန်ကြီးတွေရှိတဲ့ ရောမတိုင်းမှာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီကမ္ဘာ့အကြီးဆုံးစာအုပ်ကြီးဟာ ကျွန်မတို့ မြန်မာပြည်မှာပဲ ရှိတယ်။ ကျွန်မတို့ မြန်မာပြည်က ဒီမန္တလေးမြို့မှာပဲ ရှိပါတယ်လို့ ဖြေပါရစေ။\nမန္တလေးတောင်ခြေက "မဟာလောကမာရဇိန်" လို့ ဘွဲ့တပ်တဲ့ မင်းတုန်းမင်းတရားကြီးရဲ့ ကုသိုလ်တော်ဘုရားကြီးထဲမှာ ဒီကမ္ဘာ့အကြီးဆုံးစာအုပ်ကြီးရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့ ငယ်ငယ်က ဒီစာအုပ်ကြီးရဲ့ စာရွက်တွေကြားထဲ တူတူပုန်းတမ်းလည်း ကစားဖူးတယ်။ စာရွက်ကြီးတွေ စိုက်ထားတဲ့ ကျောက်စာဂူကြီးတွေကို လှည့်ပတ်ပြေးရင်း ပြေးတမ်းလိုက်တမ်းလည်း ကစားဖူးတယ်။\nအသက်အရွယ်ကြီးလာတော့ ဓမ္မရတနာ ဘုရားနှုတ်ကပါဌ်တော်တွေကို ပူဇော်တဲ့အနေနဲ့ စာရွက်ကြီးတွေရဲ့ထိပ်မှာ ဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်စီထွန်းပြီးတော့လည်း မီးပူဇော်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဒီထက်ကြီးပြန်တော့ ဒီ ဒီစာအုပ်ကြီးတည်တံ့ခိုင်မြဲသထက် ခိုင်မြဲပါစေတော့ဆိုတဲ့ စေတနာနဲ့ စာရွက်ကျောက်ဖျာတွေ စိုက်ထူထားတဲ့ ဂူရဲ့ အခြေပတ်လည်ကို ကျောက်သေးရိုက်အင်္ဂတေကိုင်တဲ့ အလှူကိုလည်း တတ်အားသမျှ လှူခဲ့ဖူးပါတယ်။\nမြန်မာနိုင်ငံကို ဒုတိယကမ္ဘာစစ်မီးကြီးလောင်မြိုက်တော့ မန္တလေးမြို့က တချို့ စစ်ပြေးဒုက္ခသည်တွေဟာ အဝေးကျေးရွာတွေထိအောင် မပြေးနိုင်ရှာကြဘဲ ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျောင်းကန် ဘုရားတွေကိုတော့ဖြင့် စစ်ရူးတွေက သက်သက်မဲ့ ဗုန်းကြဲတိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုတန်ရာဘူးဆိုပြီး ကုသိုလ်တော်ဘုရားထဲက ဒီကျောက်စာဂူကြီးတွေထဲလာပြီး စစ်ဘေး စစ်ရန်က ခိုကိုးနေလိုက်ကြတာ စစ်တစ်ခေတ်လုံး သုံးနှစ်ကျော်ကျော်ကြီး ကြာတယ်။ စစ်ကြီးပြီးတောင်မှ နေစရာ အိုးအိမ်မထူထောင်နိုင်သေးသူတွေက ဆက်လက်ခိုကိုးနေလို့ ဘုရားလူကြီးတွေက ဘုရားအတွင်း သန့်ရှင်းရေးအတွက် မနည်းကြီးမေတ္တာရပ်ခံပြီး ဖယ်ရှားခိုင်းခဲ့ရတယ်။\nကမ္ဘာ့အကြီးဆုံးနဲ့ ကမ္ဘာ့အလေးဆုံးဖြစ်တဲ့ ဒီစာအုပ်ကြီးဟာ အခုအနှစ် ၁၀၀ ကျော်ပြီ ဖြစ်ပေမယ့် အဆွေးအမြည့် အပျက်အစီး မရှိသေးဘူး။ အကောင်းပကတိအတိုင်း ရှိပါတယ်။ ဒီကမ္ဘာ ဘယ်အရပ် ဘယ်ဒေသ ဘယ်သူ့ကမဆို ဗုဒ္ဓရဲ့ ပိဋကတ်သုံးပုံနဲ့ ပတ်သက်လို့ တိုက်ဆိုင်ကြည့်ချင်တယ်၊ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ချင်တယ်ဆိုရင်ဖြင့် လာခဲ့ပါ၊ ဘယ်သူ့ကိုမဆို အချိန်မရွေး တိုက်ခွင့်၊ ဖတ်ခွင့်၊ ကြည့်ခွင့်၊ ကူးခွင့်ပေးထားပါတယ်။ သူ့အလိုဆိုရင်ဖြင့် ပိဋကတ်တိုက်ရဲ့ တံခါးတောက် ပတ်ထားဖို့မလိုတဲ့ ဒီစာအုပ်ကြီးပါ။ သူက စာအုပ်သာဆိုရတယ် သူများငှားသွားပြီး ပြန်မပေးမှာလည်း မစိုးရဘူး။ ဆွဲဆုတ်ယူထားလိုက်မလားလို့လည်း မပူရဘူး။ ဘယ်သူယူသွားမှန်းမသိလို့ စာအုပ်ပျောက်သွားတာမျိုးလည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အထားမှားလို့ ရှာမတွေ့မယ့် စာအုပ်မျိုးလည်း မဟုတ်ဘဲဟာကိုး။\nပြီးတော့ ခိုင်လိုက်မယ့် အမျိုးကလည်း ဆိုးရွားယုတ်မာတဲ့ နယ်ချဲ့စစ်မျိုးရဲ့ ဘေးဒဏ်သာ မခံရဘူးဆိုရင် နောင်ကို နှစ်တွေ ထောင်နဲ့ချီပြီး အကောင်းပကတိအတိုင်း တည်တံ့ခိုင်မြဲနေဦးမှာပါ။ ဒီစာအုပ်ကြီးကို လှူခဲ့တဲ့ ကုသိုလ်ရှင်ကြီးက သူ့စာအုပ်ဟာ ကမ္ဘာတည်သရွေ့ တည်တံ့လိမ့်မယ်လို့တောင် မျှော်မှန်းခဲ့ပါတယ်။ ဒီမျှော်မှန်းချက်က များလွန်းတယ်လို့လည်း မပြောသာပေဘူး။ ဘာလို့လည်းဆိုတော့ စာတွေ ရေးသားခဲ့တာက စက္ကူပေါ်မှာလည်း မဟုတ်ဘူး။ ပေရွက်ပေါ်မှာလည်း မဟုတ်ဘူး။ သားရေတို့ ဝါးတို့ အရိုးတို့ စတဲ့ပစ္စည်း တွေပေါ်မှာလည်း မဟုတ်ဘူး။ အလွန်မာကျောတဲ့ ကျောက်ဖျာကျောက်ပြားကြီးတွေပေါ်မှာ ရေးထွင်းခဲ့တာ ဖြစ်ပေသကိုး..။ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် (၁၀၀၀) ကျော်က ကျောက်စာတွေ ကနေ့ထက်ထိ ဖတ်လို့ရနေသေးတာတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ဒါတောင် အဲဒီကျောက်စာတွေဟာ နေထဲလေထဲ မြေထဲရေထဲမှာ အဖုံးအကာမရှိ ထားပစ်ခဲ့တဲ့ ကျောက်စာတွေပါ။ ကျောက်စာရဲ့သဘောက ထိမိခိုက်မိရင် ကွာမယ်ကွဲမယ် ပဲ့မယ်။ ဒီလိုမဟုတ်လို့တော့ ဆွေးတတ်တာမှ မဟုတ်ဘဲ။ အဲဒီတော့ ကျောက်ပြားတစ်ချပ်ကို အုတ်ဂူတစ်ခုနဲ့ မိုးလုံလေလုံထားတဲ့ ကျောက်ဖျာကြီး အလျှားအနံ ၅ ပေ ၄ ပေခွဲကို မြေဝင်တစ်ပေကျော်နဲ့ စိုက်ထားပြီး အထူ ၆ လက်မရှိတဲ့ဟာကြီးတွေ ဘယ်မှာ တော်တော်နဲ့ ပျက်စီးလိမ့်မတုံး။ ဒီစာအုပ်ကြီးမှာ ဘာတွေရေးထားသလဲဆိုတော့ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား ဟောကြားတဲ့ ပိဋကတ်သုံးပုံစလုံးအပြင် နေတ္တိကျမ်း၊ မိလိန္ဒပဉှာနဲ့ ပေဋကောပဒေသကို ပါဠိဘာသာ မြန်မာအက္ခရာ စာလုံးဝိုင်းနဲ့ ရေးထွင်းထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။\n၃.၁ စာလုံးပေါ်ရေးထပ်တဲ့မင်က ဘာမင်တဲ့တုံး။\n၆ မိတ္ထီလာ ကျောက်စာတိုက်\n၁၀ ရုပ်စုံဆရာ ဆရာဉာဏ်ရေးစပ်သော လောကမာရဇိန် ကုသိုလ်တော်ဘုရား ၈၀ ပေါ်တေးထပ်\nဒီစာအုပ်ကြီးဖြစ်မြောက်အောင် ဦးစီးလှူဒါန်းတဲ့ ကုသိုလ်ရှင်ကတော့ မန္တလေးမြို့တည်နန်းတည် ပဉ္စမသင်္ဂါယနာတင် မင်းတရားကြီးဖြစ်တဲ့ မင်းတုန်းမင်းတရားကြီးပါ။ မင်းတုန်းမင်းဟာ (၁၂၁၄) ခု (၁၈၅၂ခု) မှာ နန်းတက်တယ်။ ဘုရင်ဖြစ်လို့ ၈ နှစ်အကြာမှာ ဗုဒ္ဓဘာသာ အကြာကြီး တည်တံ့ထွန်းလင်းစေချင်တဲ့အတွက် "ရှေးက ဘယ်မင်းမှ မလှူဖူးတဲ့ အလှူမျိုး" ကို လှူမယ်ဆိုပြီး ဒီအလှူကို ဦးစီးလှူခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။\nမန္တလေးမြို့ကို တည်တော့မယ်ဆိုတော့ မြို့သစ်မှာ တစ်ပြိုင်နက် ပန္နက်ချပြီး တည်ဆောက်ရမယ့် အဆောက်အအုံ ၇ ခု သတ်မှတ်ပါတယ်။ "မြို့၊ ကျုံး၊ စေတီ၊ သိင်္ဂိလျှံမောင်း၊ သိမ်ကျောင်းသုဓမ္မာ၊ ရွှေစာအမြတ်၊ ပိဋကတ်တိုက်၊ သမိုက်မြဲမြံ၊ ခုနစ်တန်ကို၊ ဆော်ဖန်အောင်မြည် တပြိုင်တည်က" ဆိုတဲ့ အမှတ်အသားအတိုင်း ၁။ နန်းမြို့ကြီး.. ၂။ ကျုံး၊ ၃။ မဟာလောက မာရဇိန်စေတီတော်၊ ၄။ ပဌာန်းဟော ရွှေသိမ်၊ ၅။ အတုမရှိကျောင်း၊ ၆။ သုဓမ္မာဇရပ်၊ ၇။ ပိဋကတ်တိုက်တော်တို့ကို ၁၂၂၁ ကဆုန်လပြည့်ကျော် ၆ ရက်နေ့မှာ ပထမဆုံး တစ်ပြိုင်နက် ပန္နက်ရိုက်ပြီး တည်ဆောက်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအထဲက မဟာလောကမာရဇိန်ဘွဲ့ချီတဲ့ ကုသိုလ်တော် စေတီကြီးရဲ့ မဟာရံတံတိုင်း သုံးထပ် အတွင်းမှာ ဒီပိဋကတ်တော် ကျောက်စာတွေကို စိုက်ထူထားခဲ့ပါတယ်။\nကုန်းဘောင်ခေတ် မြန်မာရှင်ဘုရင်တွေ တည်ထားလှူဒါန်းခဲ့တဲ့ ဘာသာရေး အဆောက်အအုံကြီးတွေ အများအပြား ရှိခဲ့တဲ့ အထဲမှာ မင်းကွန်းဘက်က မြသိန်းတန်စေတီတော်ဟာ ရှုမငြီးအောင် အခင်းအကျင်းနဲ့တကွ အတည် အလုပ်မှာ လှပကောင်းမွန်သလို မန္တလေး ကုသိုလ်တော်ဘုရားနဲ့ ပိဋကတ်တော်ကျောက်စာဂူတွေရဲ့ အနေအထား အခင်းအကျင်းကလည်း မြင်ရသူတိုင်း ကြည်နူးချမ်းမြေ့မှုနဲ့ ကြည်ကြည်ညိုညို သဒ္ဓါစိတ်ပေါက်ရတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်ပါတယ်။ မင်းတုန်းမင်းကြီးဟာ မြန်မာနိုင်ငံတစ်ပိုင်းတည်းကိုသာ အုပ်ချုပ်မင်းလုပ်ရတော့တဲ့ ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်ပေမယ့် တိုင်းတစ်ပါးမင်း အင်္ဂလိပ် ပြင်သစ်စတဲ့ အစိုးရတွေ ခန့်ညားလေးစားရတဲ့ မင်းလည်းဖြစ်တယ်။ တိုင်းသူပြည်သား လူအများက ချစ်ခင်ကြည်ညိုခြင်းကို အများဆုံး ခံရတဲ့ မင်းတစ်ပါးလည်း ဖြစ်ပါတယ်။\nဒီဘုရင်ကြီးဟာ ဒီအလှူကို ဘာသာရေး ယုံကြည်ချက်အပြင် နိုင်ငံရေး အမြော်အမြင်လည်းပါရှိလို့လှူတာလည်း ယုံကြည်မိပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ မင်းတုန်းမင်းကြီး အုပ်စိုးနေချိန်က အောက်မြန်မာနိုင်ငံကို သိမ်းထားပြီးဖြစ်တဲ့ နယ်ချဲ့သမား ဗြိတိသျှက "မြန်မာရှင်ဘုရင်ဆိုတာ အလွန်ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်တယ်၊ မြန်မာမင်း အုပ်ချုပ်ပုံဟာ ညံ့ဖျင်းလွန်းတယ်" စတဲ့ ဝါဒမှိုင်းတွေ မြန်မာပြည်သူတွေအပေါ် လှိုင်လှိုင်ကြီး တိုက်နေတဲ့ အချိန်ပါ။ အဲဒီလို အချိန်အခါမှာ မင်းတုန်းမင်းတရားကြီးက အမျိုးဘာသာ သာသနာကို ပြန့်ပွားစည်ပင်အောင် တို့ အချင်းချင်းကသာ လုပ်တော့မပေါ့။ မိစ္ဆာအယူရှိတဲ့ နိုင်ငံခြားသားတွေ လက်အောက်မှာ ဘာကို မျှော်လင့်နိုင်မှာတုံး ဆိုတာကို မြန်မာတိုင်းသူပြည်သားတွေ သိစေချင်မှာ အမှန်ပါ။ နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေး အမျိုးသားလွတ်လပ်ရေးစိတ်ဓာတ် မြန်မာတွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ခိုင်ခိုင်မြဲမြဲ ရှိနေအောင်သာသနာပြုမင်းတစ်ပါးအနေနဲ့ ပိဋကတ်တွေကို ကျောက်ထက်အက္ခရာတင်တာ၊ အဲဒါပြီးတော့ ပဉ္စမသင်္ဂါယနာ တင်တာ၊ တခြားရေတွက် ကုန်နိုင်ခမန်းမရှိတဲ့အလှူအမျိုးမျိုးတွေ ပေးလှူတာနဲ့ ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ လက္ခဏာ ရှိပါတယ်။\nမင်းတုန်းမင်းကြီးဟာ ပဒေသရာဇ်ရှင်ဘုရင်ဆိုပေမယ့် တိုင်းသူပြည်သားအားကို ယုံကြည်ချစ်ခင်တဲ့ ဘုရင်၊ တနည်းပြောရရင် ပြည်သူ့အားကိုယုံတဲ့ဘုရင်၊ သူ့ကို ပြည်သူက ကောင်းကောင်းထောက်ခံတယ်လို့သိတဲ့ ဘုရင်ကြီးဖြစ်ပါတယ်။\nသူ့နန်းသက် ၁၄ နှစ်အရမှာ ပေါ်ပေါက်တဲ့ သူပုန်မှုကြီးဟာ အလွန်ကြီး အလွန်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အမှုကြီးပါ။ ဒါပေမယ့် ဒီအမှုကြီးကို မင်းတုန်းမင်းကြီး ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းလိုက်ပုံဟာ သူ့ခေတ်နဲ့သူ အင်မတန်အမြော်အမြင် ကြီးတယ်လို့ သိရပါတယ်။ သက္ကရာဇ် ၁၂၂၈ မှာ သူ့သားတော် မြင်းကွန်းမင်းသားနဲ့ တူတော် ပတိမ်းမင်းသားတို့က အလစ်မှာ လူသူအပြည့်အစုံနဲ့ ဘုရင်ကြီးနဲ့ တစ်ဖွဲ့လုံးကိုသတ်ပြီး ထီးနန်းလုယူဖို့ စံနန်းတော်ကို တစ်ခါတည်းဝင်စီးပြီး လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားတယ်။ အဲဒီမှာ ဗြိတိသျှကို ခံချမယ့်မင်းသားလို့ ပြည်သူက ယုံကြည်ကိုးစားတဲ့၊ မင်းတရားကြီး အားကိုးအားထားပြုတဲ့ ညီတော်ကနောင်မင်းသား အိမ်ရှေ့မင်း အသတ်ခံရတယ်။ အခြားမူးမတ်များနဲ့ မင်းညီမင်းသားတွေလည်း အတော်များများ အသတ်ခံလိုက်ရတယ်။ ဘုရင်ကြီးတောင်မှ စည်းရုံးရေးကောင်းလွန်းလို့ ရန်သူ့ဓားဖျားမှာ အသက်ပါမသွားတာဖြစ်တယ်။ မြင်းကွန်းမင်းသားတို့လူစုက ဘုရင်ဒီအပေါက်က ထွက်ပြေးလာရင် ဒီဓားနဲ့ လုပ်ကြံဟဲ့လို့ ပိုက်ကြီးဆိုတဲ့ ဘက်တော်သားတစ်ယောက်ကို တာဝန်ပေးပြီး ထွက်ပြေးလာတန်ရာတဲ့အပေါက်က အစောင့် ခိုင်းထားပြီးသား။ မင်းတရားကြီးကလည်း သူပုန်များတွက်တဲ့အတိုင်းပဲ ပိုက်ကြီး ဓားကိုင်စောင့်တဲ့ အပေါက်က ထွက်လာခဲ့တယ်။ မင်းတရားကြီး ဒီလိုထွက်လာလို့ ပိုက်ကြီးက ဓားနဲ့ ခုတ်လိုက်မယ့်အလုပ်မှာ မင်းတရားကြီးက "ဟဲ့.. နင် ငပိုက်မဟုတ်လား"လို့ နှုတ်ဆက်လိုက်တော့ ငပိုက်လည်း အံ့အားကြီးသင့်သွားပြီး မခုတ်ဝံ့ မခုတ်ရက် ဖြစ်ရုံမက ဓားပစ်ချပြီး "ကျွန်တော်မျိုး အချီတော်ဆက်ပြီး လွတ်ရာပို့ပါရစေဘုရား".လို့ လျှောက်ပြီး ဘေးကင်းရာသို့ သူ့ကျောနဲ့ပိုး ပြေးပို့ရတော့သတဲ့။ ဒါကြောင့် အသက်ဘေးက လွတ်သွားတာဖြစ်တယ်။ ဒီသူပုန်မှုကြီးကို မင်းတုန်းမင်းကြီး ၂ လကြာ နှိမ်နှင်းယူရပါတယ်။ အဲဒီပုန်ကန်မှုကြီး ပြီးပြေတဲ့အခါ မင်းတုန်းမင်းကြီးက ဘယ်မင်းမှ မပြုဖူးသေးတဲ့ 'အဘယဒါန'.ဆိုတာကိုပြုပြီး သူပုန်ဘက်ပါသူတွေအားလုံးကို လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် ပေးလိုက်ပါတယ်။\nဒီအမှုကြီးအပြီးမှာ မင်းတုန်းမင်းကြီးရဲ့ ကြေညာချက်က…."၁၂၂၈ ခုနှစ် သားတော် မြင်းကွန်းသား၊ တူတော် ပတိမ်းသားတို့ ခြားနားရိုင်းပြစဉ်အခါ နှစ်ကြောင်းနှစ်ပ ပုန်ကန်ခြားနားရာ ပါဝင်သူအပေါင်းတို့ကို အရေးတော် ပြီးပြေကာလ ကျွန်တော်မျိုး ပြည်သူပြည်သားအပေါင်းတို့သည် ငါ၏ ကျေးဇူးတော်ကို ချေပလိုခြင်းအားဖြင့် ပါဝင်ကြသည်မဟုတ်၊ ရုတ်ခြည်း ရှောင်တခင် အထင်မှားယွင်းသဖြင့် ပါမိပါရာ ပါဝင်ကြခြင်းမျှသာ ဖြစ်သောကြောင့် သူပုန်ဘက်ပါသူ ကြံစည်ပေါင်းသင်း ခြားနားခုခံရာပါသူဟူ၍ စွဲမှတ်ခေါ်ဝေါ်ခြင်း မရှိစေရ။ ကျွန်တော်မျိုးချည်း ဖြစ်ကြသည့်အတိုင်း ပါဝင်မိသူတို့၏ စိတ်နှလုံး၌ နှောင့်နှေးကြောင့်ကြမဲ့ ဧမြချမ်းသာစွာ နေထိုင်ကြစေ…." လို့ လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ သူ့အုပ်ချုပ်ရေးအပေါ် သူယုံကြည်မှု၊ တိုင်းသူပြည်သားအပေါ် သူယုံကြည်သက်ညှာမှု သိပ်ကြီးမားတယ်ဆိုတာ ထင်ရှားစေတဲ့ အမိန့်ပါ။ နယ်ချဲ့သမား တအားတက်စေမယ့် အပြုအမူမျိုးကို သတိကြီးကြီးနဲ့ ရှောင်ရှားနိုင်တယ်လို့လည်း ဆိုရမှာပေါ့။\nအဲဒီ မင်းတုန်းမင်းကြီးက သူ့နန်းသက် ၈ နှစ်အရမှာ အထက်ထက်ကမင်းတွေ ဘယ်မင်းမှ မလှူခဲ့ဖူးတဲ့ ကုသိုလ် တစ်ခုကို ပြုမယ်ဆိုပြီး ပိဋကတ်တော် သုံးပုံစလုံးကို ကျောက်ပေါ်မှာ ရေးထွင်းပြီး ကျောက်ပြားပေါ်ကစာအဖြစ်နဲ့ ကျောက်ထက်အက္ခရာတင်ထားခဲ့လို့ ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံးနဲ့ အခိုင်ဆုံးစာအုပ်ကြီး ကျွန်မတို့ မြန်မာပြည်မှာ ရှိနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။\nမင်းတုန်းမင်းကြီးက ဘုရားနှုတ်ကပါဌ်တော်တွေကို ကမ္ဘာတည်တာနဲ့အမျှ မပျောက်မပျက် တည်ရှိနေအောင်၊ သာသနာ ပတဲ့အချိန်ထိ တည်စေဖို့ ကျောက်ပေါ်မှာရေးထိုးထားခဲ့ချင်တာဆိုတော့ ပိဋကတ်တော် ကျောက်စာဟာ အမှား အယွင်းကင်းတဲ့မူ ဖြစ်ရမယ်။ ကင်းအောင်လည်း လူ့လုံ့လ လူ့အစွမ်းနဲ့ ဖြစ်နိုင်တာကို အားလုံး လုပ်ဆောင်မယ်ဆိုပြီး ဆရာတော် သံဃာတော်တွေနဲ့ စည်းဝေးတိုင်ပင်ပြီး သူ့ခေတ်သူ့အခါက ဖြစ်နိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံးတွေကို ကြီးမားလှတဲ့စေတနာ ပြည့်ဝတဲ့ ယုံကြည်ချက်နဲ့ လုပ်ဆောင်သွားခဲ့ပါတယ်။\nဗုဒ္ဓသာသနာတော် စင်စင်ကြယ်ကြယ် သန့်သန့်ရှင်းရှင်းနဲ့ ကာလများစွာ တည်ထွန်းရစ်စေချင်တယ်ဆိုတာ မင်းတုန်းမင်းကြီးရဲ့ ပကတူးကဆန္ဒပဲ။ ဒါကြောင့် သူမင်းအဖြစ်ကိုရောက်လို့ ၄ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ မန္တလေးမြို့ကို မတည်ရသေးဘူး၊ ဘုရားဟောကြားတော်မူတဲ့ သုတ်၊ ဝိနည်း၊ အဘိဓမ္မာဆိုတဲ့ ပိဋကတ်သုံးပုံဟာ မြန်မာမင်းအဆက်ဆက် ထပ်ကာထပ်ကာ လက်နဲ့ရေးကူးလာခဲ့ကြတာမို့ ကူးပါများတော့ မှားတာတွေ ပါရှိနေလိမ့်မယ်၊ သူတတ်နိုင်သလောက် မတိမ်းမယိမ်း မှန်ကန်သေချာအောင် လုပ်ဆောင်လိုတယ်ဆိုပြီး ပိဋကတ်သုံးပုံကို ၁၂၁၈ ခုနှစ်မှာ အသစ်တဖန် ရွှေရေး၊မင်ရေး၊ကညစ်ရေး သုံးမျိုးသုံးစားနဲ့ 'ပေထက်အက္ခရာတင်တယ်' လို့ခေါ်တဲ့ ပေပေါ်မှာ ရေးကူးတာတွေ လုပ်စေပါတယ်။\nဒီလိုမတင်ခင် အမှန်ကန်ဆုံးဖြစ်အောင် 'သာသနာပြု ဆရာတော်ကြီး' လို့ခေါ်တဲ့ သာသနာပိုင် အမှူးပြုတဲ့ တံဆိပ်ရ ပိဋကတ်မ ဆရာတော် (၄) ပါး၊ စာကြည့်ဆရာတော် (၃၀)၊ စာတည်းဆရာတော် (၅၀)၊ ပရိယတ်တတ်တဲ့ သံဃာ (၅၀) တို့က ရေးကူးမယ့်စာတွေ မှန်မမှန် စေ့စပ်သေချာစွာစစ်ဆေးကြည့်ကြတယ်။ မှန်ကန်ပြီဆိုမှ ပိဋကတ်တိုက်စိုး၊ သွေးသောက်ကြီး၊ တိုက်စောင့်၊ အကြပ်၊ အစုရေး၊ ပိဋကတ်ရေး စတဲ့ အမှုထမ်း (၁၀၀) ကျော်က ကညစ်နဲ့ စုတ်နဲ့ ရေးကြတယ်။ ဒီလိုရေးနေခိုက်မှာ အမြဲမပြတ် ကြပ်မတ်ပြင်ဆင်ကြည့်ရှု့ဖို့ ၁။ ဒက္ခိဏာရာမဆရာတော်.. ၂၊ စီးတော်မြင်းဝန်တိုက် ဆရာတော်..၃။ ဆီးဘန်းနီ ဆရာတော်တို့က တာဝန်ယူကြပြန်တယ်။\nရေးပြီးတဲ့အခါ သူတို့ခေတ်က စာအရေးကောင်းတဲ့ လူတွေဖြစ်တဲ့ လွတ်စာရေး ရုံးစာရေးတို့က ဒီဃ၊ ရဿ၊ ဣဝဏ်၊ နိဂ္ဂဟိတ်၊ အကျအန၊ မူပျက်မူပို၊ အကျအပေါက် အမှားအယွင်း မရှိစေရအောင် တည်းဖြတ်စေပါသတဲ့.။\nကညစ်တို့ စုတ်တို့ကိုကိုင်ပြီး စာကို လက်နဲ့ကူရေးတဲ့အခါ ရေးချထည့်ရမှာ မထည့်မိ၊ မထည့်ရမှာ ထည့်မိတတ်တယ်။ လုံးကြီးတင်နဲ့ လုံးကြီးတင်ဆန်ခတ်လည်းမှားရေးတတ်တယ်။ သိရီလို့ရေးရမှာကို သီရိလို့ ရေးတာမျိုးပေါ့။ တစ်ချောင်းငင်နဲ့ နှစ်ချောင်းငင် မှားရေးတတ်တယ်။ ပုရိသ ရေးရမှာကို ပူရိသလို့ ရေးတာမျိုးပေါ့။ သေးသေးတင်ထည့်ဖို့ မေ့တတ်တာမျိုးလည်း ရှိတတ်တာကိုး။\nဒါကြောင့် လွှတ်စာရေးတွေကိုထပ်ပြီး အစစ်ခိုင်းရတာဖြစ်တယ်။ အဲဒါပြီးမှ တံဆိပ်တော်ရ စာတည်းဆရာတော်၊ စာကြည့်ဆရာတော်တွေက တည်းကြ ကြည့်ကြပြန်တယ်။ ပေစာရေးတယ်ဆိုတာ အဲဒီခေတ်က ရေးခ ပေ ၁ အင်္ဂါကို ကျပ်သုံးဒင်္ဂါး ၁ ပြားရသတဲ့။ ၁ အင်္ဂါဆိုတာ ၁၂ ချပ်၊ က ကာ ကိ ကီ ကံ ကား အထိပေါ့။ စာမျက်နှာ ၂၄ မျက်နှာ၊ တစ်မျက်နှာမှာ ပျမ်းမျှ စာ ၈ ကြောင်း၊ ဒါကြောင့် ၁ အင်္ဂါမှာ စာ ၁၉၂ ကြောင်းလောက် ရှိပါတယ်။ စာရေးကောင်းသူတိုင်း တစ်နေ့ကို ၁ အင်္ဂါ မပြီးဘူး။ စာကို ငုံမိတဲ့သူမှ ပြီးတယ်။ ဥပမာ ရှေးသရောအခါ ဗာရာဏသီပြည်၌ ဆိုတာကို ရှေးသရောအခါမှာ တစ်ခါလှမ်းကြည့်.. ဗာရာဏသီ တစ်ခါကြည့် ပြည်၌ တစ်ခါကြည့်နေရင် အရေးနှေးတာပဲ။ ပြီးတော့ ပေရေးမှာ စာမှားရေးမိရင် ရေးမိတဲ့ အမှားစာလုံးရဲ့ အလယ်မှာ ဗိန္ဒုဆိုတဲ့ အပြောက်ကလေး ကညစ်နဲ့ ထိုးဖောက်ပစ်ထားခဲ့ရတယ်။ အပြောက်ပါတဲ့စာလုံးကို ဖတ်တဲ့သူက စာမှားမို့ ထည့်မဖတ်တော့ဘူး။ စာတစ်မျက်နှာမှာ ၃ ကြိမ်တော့ အမှားခံတယ်။ ၄ ကြိမ်အထိ မှားနေရင် ရေးလက်စကိုရပ်၊ ပေသစ်ယူပြီး အစကနေ အသစ်ပြန်ရေးပေးရတယ်။ ရှေးက ဓမ္မဒါနပြုချင်ရင် ဘုန်းကြီးကို ဒကာက ဝတ္ထုလှူတယ်၊ ဘုန်းကြီးက "စာရေးဟတ္ထကံ" ခေါ်တဲ့ ပေစာရေးသမားကို ကျောင်းခေါ်ပြီး ၁ အင်္ဂါ တစ်ကျပ်နှုန်းနဲ့ အရေးငှားပေးပြီး ပူဇော်စေပါတယ်။\nလွှတ်စာရေးတွေ စစ်ပြီးတဲ့စာကို တံဆိပ်တော်ရ ဆရာတော်တွေက တစ်ကြိမ်ထပ်ပြီးတည်းသေးတယ်၊ ကြည့်သေးတယ်၊ ပြီးမှ အဆုံးသတ်လက်ခံတယ်။ အဲဒီ ရွှေရေး၊ မင်ရေး၊ ကညစ်ရေး ပိဋကတ်သုံးပုံ စာထုပ်ပေါင်း ၂၀၀ ကျော်၊ စာအင်္ဂါ နှစ်သောင်းကျော်ကို ရေးထိုးပြီး ၆ နှစ်ကြာတဲ့အခါ အမရပူရ ပိဋကတ်တိုက်တော်ကနေပြီး မန္တလေးတောင်ခြေက ပိဋကတ်တိုက်တော်မှာ ဒီစာထုပ်တွေကို ပြောင်းရွှေ့ထားရှိပါတယ်။ (ပိဋကတ်တိုက်တော်ဟာ ကျောက်တော်ကြီးဘုရားမြောက်ဘက် မန္တလေးတောင်ခြေမှာ ရှိခဲ့တယ်။ အခုနေရာသာ ကျန်တော့တယ်။)\nပိဋကတ်သုံးပုံကို ရွှေရေး၊ မင်ရေး၊ ကညစ်ရေးသုံးမျိုးနဲ့ သန့်သန့်ရှင်းရှင်းရေးတင်ပြီးတဲ့နောက် ၄ နှစ်အကြာမှာ ကျောက်ထက် အက္ခရာတင်ဖို့၊ ကျောက်ဖျာကြီးတွေပေါ်မှာ ရေးထွင်းဖို့ ဆန္ဒဖြစ်ပြန်တယ်။ ဒါကြောင့် စကျင်တောင်က ကျောက်ပြားတွေကို နန်းတော်ထဲ သယ်ခဲ့ပြီး အရင်က သန့်စင်ထားတဲ့ ပိဋကတ်တော်တွေကို ကျောက်ဖျာထက်မှာ ရေးထိုးစေပါတယ်။ အဲဒီအခါ ဆရာတော် သံဃာတော်တွေဘက်က ကြပ်မတ်ရတာက- ၁။ တောင်ဆောင်တော်မိဘုရားဆရာ ၂။ မြတောင်မြို့စား သေနတ်ဝန်ကြီးဆရာ ၃။ စီးတော် မြင်းဝန်တိုက် ဆရာတော်တို့ ဖြစ်ကြတယ်။ လူပုဂ္ဂိုလ်ဘက်ကတော့- ၁။ အတွင်းဝန် ခန်းပတ်မြို့စားကြီး မဟာသီရိဥဇနာ ၂။ အတွင်းဝန် ယောမြို့စားမင်းကြီး မဟာမင်းလှစည်သူ ၃။ သံတော်ဆင့် ခင်မမင်းဝန် မိုင်းခိုင်းမြို့စား မဟာသီရိဇေယျသူခေါ် ပိဋကတ်တော်အုပ်ဦးယံ ၄။ သံတော်ဆင့် နေမျိုးရာဇစည်သူ ၅။ အမိန့်တော်ရေး မင်းထင်ဇေယျသူ ၆။ အသုံးစာရေး နေမျိုးသိရိကျော်သူတို့ ဖြစ်ကြပါတယ်။\nပိဋကတ်တော်တွေကို ကျောက်ပြားတွေပေါ်မှာ ရေးထွင်းစေတဲ့အခါ-\nနိကာယ် ၅ ကျမ်း၊ သုတ် ၃ ကျမ်း ပါဠိတော်က ချပ်ရေ ၄၁၀ ချပ်\nစုစုပေါင်း ၇၂၉ ချပ် ထွက်လာပါတယ်။\nဒီကျောက်စာတွေကို ကူသိုလ်တော် ဘုရားကြီးရဲ့ ပထမ မဟာရံတံတိုင်းအတွင်းမှာ ၄၂ ချပ်၊ ဒုတိယ မဟာရံတံတိုင်းအတွင်းမှာ ၁၆၈ ချပ်၊ တတိယ မဟာရံတံတိုင်းအတွင်းမှာ ၅၁၉ ချပ်၊ ကျောက်စာတစ်ချပ်ကို သီဟိုဠ် စွယ်တော်ကြုတ်ပုံ အုတ်ပြသာဒ် တစ်ခုစီအတွင်းမှာ မြေဝင်တစ်တောင်ထားပြီး အခိုင်အမာ စိုက်ထူထားစေပါတယ်။\nပထမ မဟာရံတံတိုင်းအတွင်းက အင်္ဂါထောင့်မှာတော့ ပိဋကတ်တော်သုံးပုံ ပါဠိတော်တွေကို ကျောက်ထက် အက္ခရာ တင်တဲ့အကြောင်း သံပိုင်းမော်ကွန်းနိဂုံး ကျောက်စာကြီးတစ်ချပ်ရေးထိုးစိုက်ထူထားပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျောက်စာပေါင်း ၇၃၀ ပါ။ အဲဒီစာရင်းမှာ မပါတဲ့ နောက်တိုးကျောက်စာ ၃ ချပ်လည်း ရှိပါတယ်။ အဲဒါက ပထမတံတိုင်းအတွင်း တနင်္ဂနွေထောင့်မှာပါ။ မင်းတုန်းမင်းကြီး လှူသွားခဲ့တဲ့ အလှူတော်တွေက ကုန်ငွေတွေကို စာရင်းတင်ပြီး ငွေသင့်ပေါင်း ၂၂ ကုဋေနဲ့ ၆ သန်းဖိုးမျှ ရှိတယ်လို့ တင်ပြတဲ့ အလှူတော်စာရင်းကျောက်စာ ၃ ချပ် ဂူကြီး ၂ ဂူအတွင်းမှာ စိုက်ထူထားတာပါ။ ဒီကျောက်စာတွေကတော့ ကြေးမြင်မိဘုရားကြီးက တိုက်တွန်းလို့ ဝက်မစွတ်ဝန်ထောက်ကရေးပြီး ၁၂၈၃ ခုနှစ်ကမှ စိုက်ထူထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။\nမင်းတုန်းမင်းကြီး လှူဒါန်းထားခဲ့တဲ့ ပိဋကတ်ကျောက်စာတွေဟာ အခုဆိုရင် နှစ်ပေါင်း (၁၀၄) နှစ်.. (စာတမ်းဖတ်ချိန် ၁၉၇၂) ကြာမြင့်ခဲ့ပါပြီ။ ဒီလိုကြာမြင့်တဲ့ အချိန်မျိုးမှာ နောက်သားနောက်လူတွေက မင်းတုန်းမင်းကြီး လှူထားခဲ့တဲ့ ပိဋကတ်တော်တွေက အင်မတန် အခိုင်အမာ ပုံစံမျိုးပဲ၊ ပျက်စီးယိုယွင်းမှာ စိုးရိမ်စရာ မရှိဘူးလို့ အောက်မေ့ပြီး အမှုမဲ့ အမှတ်မဲ့ မထားကြပါဘူး။ မိမိတို့ တတ်အားသမျှ ဂေါပကအဖွဲ့များဖွဲ့ပြီး ဖြစ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ မပြတ်တမ်း ဆက်ပြီး စောင့်ရှောက်ထိန်းသိမ်းထားကြပါတယ်။\nမင်းတရားကြီး ကျောက်ထက်အက္ခရာတင်စဉ်က ထွင်းပြီးသား စာလုံးအချိုင့်ထဲမှာ ရွှေမင်များထပ်ပြီး ရေးစေတာမို့ သလင်းကျောက်ဖြူပြားတွေပေါ်က ရွှေစာလုံးတွေအဖြစ်နဲ့ ဖတ်ကြရပါတယ်။ ဒီရွှေစာလုံးများဟာ နှစ်အတန်ကြာတော့ ပွန်းတယ်၊ ပါးတယ်ဆိုတာမျိုး ဖြစ်လာပါတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းတုန်းမင်းကြီး နတ်ရွာစံလို့ သားတော်သီပေါမင်း ထီးနန်းဆက်ခံတဲ့အခါ သီပေါမင်းက ပထမဆုံးအကြိမ် ရွှေမင်ထပ်စေပါတယ်လို့ သိရပါတယ်။ ဒါဟာ ပထမဆုံးအကြိမ်နဲ့ နောက်ဆုံးအကြိမ် ရွှေမင်ရေးထပ်ခြင်းပါပဲ။\nဖခင်ဘုရင်ကြီး လှူခဲ့တဲ့ ကုသိုလ်တစ်ရပ်ကို သားရှင်ဘုရင်က ဆက်လက်လှူဒါန်းတာမျိုးမို့ မထူးဆန်းလှဘူးလို့ ပြောချင်လည်းပြောပါ။ နို့ပေမယ့် သီပေါဘုရင်လက်ထက်မှာ မြန်မာတွေ သူ့ကျွန်ဖြစ်ရလို့ မြန်မာမင်းဆက် လုံးဝကုန်ဆုံးသွားတဲ့အခါ တိုင်းသူပြည်သားတွေကလည်း ဖြစ်တဲ့နည်းနဲ့ ကျောက်စာတော်တွေကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းကြ ပုံကတော့ အလွန်စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းပါတယ်။ တခြားနိုင်ငံတွေမှာ ဒီအဖြစ်မျိုး ရှိမယ် မထင်ဘူး။ ဗုဒ္ဓဘာသာ မြန်မာနိုင်ငံမို့ ဒီလို လုပ်ကြတယ် ထင်ပါတယ်။\nသက္ကရာဇ် ၁၈၈၅ ခု (၁၂၄၇)ခုနှစ်မှာ မြန်မာဘုရင်ကို ဗြိတိသျှ နယ်ချဲ့သမားက "ကြက်ကလေး ငှက်ကလေးကို ဖမ်းသလို" ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားပြီး မြန်မာပြည်ကို သိမ်းပိုက်ကျွန်လုပ် အုပ်ချုပ်လိုက်တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ မန္တလေးနန်းမြို့ရိုးထဲမှာ နေထိုင်ကြတဲ့ မြန်မာမင်းမှုထမ်းတွေ အားလုံးကို မြို့ပြင်အထွက်ခိုင်းပါတယ်။ တစ်အိမ်ထောင်ကို ငွေ ၁၅ိ ပြောင်းရွှေ့စရိတ် ပေးသတဲ့လေ..။ ဒီအထဲ ဘယ်သူမှ မနေရအောင် နှင်ပြီးတဲ့နောက် သူတို့တပ်တွေ တစ်ခါတည်း တပ်စွဲချရပ် နေကြတယ်။ ပြီးတော့ မန္တလေးမြို့အတွက် အချက်အချာကျတဲ့ မန္တလေးတောင်ခြေတစ်ဝိုက်မှာလည်း နယ်ချဲ့ စစ်တပ်တွေ အလုံးအရင်းနဲ့ ချထားလိုက်တယ်။ ဒါကြောင့် မင်းတုန်းမင်းကြီးရဲ့ ကုသိုလ်တော်တွေဖြစ်တဲ့ မဟာသကျမာရဇိန် ကျောက်တော်ကြီးဘုရား၊ မဟာလောကမာရဇိန် ကုသိုလ်တော်ဘုရား၊ အတုမရှိကျောင်းတော်ကြီး၊ သုဓမ္မာဇရပ်တန်း စတဲ့နေရာတွေမှာစစ်တပ်တွေနဲ့ တင်းကျမ်း ဖြစ်သွားပါတော့တယ်။\nပြည်သိမ်းတပ်တွေ နေရာယူတပ်စွဲ ချရပ်ထားတဲ့ ကျောင်းကန်ဘုရားတွေအတွင်း ဗူဒ္ဓဘာသာဝင်တွေကို လုံးဝ ဝင်ခွင့်ထွက်ခွင့်မပြုဘူး။ တပ်တွေစွဲထားတာက တစ်နှစ်လည်းမဟုတ် နှစ်နှစ်လည်း မဟုတ်တဲ့အပြင် နယ်ချဲ့စစ်တပ်များကြောင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ အဆောက်အအုံများ ပျက်စီးကြရတာတွေ ရှိပါတယ်။ ဒါကို ပြည်သူတွေက သိကြတဲ့ အခါ စိတ်လက်မချမ်းမသာ ဖြစ်ကြရပါတယ်။ ဒါကြောင့် ၅ နှစ်အကြာ ရန်ကုန်မြို့က ပါလာတဲ့ မြေတိုင်းစာရေးကြီး ဦးအောင်ပန်းက ဦးဆောင်ပြီး ဝိတိုရိယ ဘုရင်မရဲ့ အုပ်ချုပ်ပုံ ဥပဒေမှာ တိုင်းသူပြည်သားများ ဘယ်သူမဆို လွတ်လပ်စွာ ယုံကြည်ကိုးကွယ်ခွင့် ရှိတယ်လို့ ဆိုထားတယ်။ ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျောင်းကန်ဘုရားတွေရဲ့အတွင်းမှာ တပ်စွဲထားတဲ့ စစ်တပ်တွေကို ဖယ်ရှားပေးပြီး ပျက်စီးကုန်တာတွေကို ပြုပြင်ခွင့်ရဖို့ တောင်းဆိုကြစို့.. လို့ နန်းမြို့တွင်းက ထွက်ခွာလာကြရတဲ့ မင်းမှုထမ်းဟောင်းတွေနဲ့ တိုင်ပင်စည်းရုံးပါတယ်။\nနယ်ချဲ့အစိုးရဆီက အခွင့်အမိန့်ရတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ကုသိုလ်တော်ဘုရား ဆွမ်းတော်ကြီးကပ်လှူတဲ့ပွဲ ကိုယ့်ဘုရင် ပါတော်မူပြီး ပထမဆုံးအကြိမ်ကို ၁၂၅၂ ခုနှစ် (၁၈၉၀) ခုမှာ ကျင်းပရတယ်။ ဒီပွဲကို ဘုရား ပရဝဏ်ပတ်လည်မှာ မကျင်းပနိုင်ခဲ့ဘူး။ အတုမရှိကျောင်းတော်ကြီးနဲ့ မှန်ကျောင်းရဲ့ ကြားက ကွက်လပ်ကြီးမှာ ကျင်းပရတယ်။ စစ်တပ်တွေက ရှိနေသေးတော့ လူတွေက ကြောက်နေသေးလို့ ထင်ပါတယ်။ အဲဒီပွဲပြီးတဲ့အခါ ဘုရားထဲကို ဝင်ခွင့်ထွက်ခွင့်ရကြလို့ ဘုရားကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးကြည့်ရှု့တော့ မြင်မကောင်းအောင် ပျက်စီးယိုယွင်းပြီး အဖိုးတန် ပစ္စည်းမှန်သမျှ စစ်တွေက ခိုးဝှက်ယူငင်သွားတာကို ကြေကွဲဖွယ် တွေ့ကြရတယ်။\nကုသိုလ်တော်ဘုရားဟာ မင်းတုန်းမင်းကြီးလှူတဲ့ ကုသိုလ်ထဲမှာ အမွန်မြတ်ဆုံးတစ်ခုလို့ ယူဆပုံရတာကြောင့် တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ရွှေငွေကျောက်သံပတ္တမြားတွေလည်း အများကြီး တပ်ဆင်လှူဒါန်းထားတဲ့ ဘုရားပါ။ ဒါပေမယ့် ရွှေငွေကျောက်သံပတ္တမြား မဆိုထားနဲ့ ကျောက်စာဂူတွေပေါ်က ထီးအထွဋ်မှာ တပ်ဆင်တဲ့ ကြေးဆည်းလည်းတောင် ချမ်းသာမပေးဘူး။ စစ်တွေက ယူတယ်။ ဖျက်ဆီးလိုက်ပုံကလည်း နတ်စောင်းတန်းစောင့်တဲ့ ကျောက်ဘီလူးတောင် ခေါင်း ဖြုတ်ပစ်ခဲ့ကြသတဲ့။ ခြင်္သေ့ရုပ်က ကျောက်လက်သည်းမကျန် ခွာယူသတဲ့။ ဒါကြောင့် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေက မင်းတရားကြီးရဲ့ ကုသိုလ်တော်ကို တို့ တတ်အားသလောက် ပြန်လည်မွမ်းမံ ပြင်ဆင်မယ်ဆိုပြီး လူတွေ စုဝေးကြ စိုင်းပြင်းကြတယ်။ ဒီလို စိုင်းပြင်းတဲ့အခါ ကုသိုလ်ရှင်ရဲ့ ဆွေမျိုးအဆက်အနွယ် တစ်စုံတစ်ယောက် ကျန်ရှိရစ်ခဲ့ရင် ဒီဆွေမျိုး များက ပြုပြင်မယ်ဆိုရင် သူတို့မှာ အခွင့်အရေး အပြည့်အဝ ရှိပေတယ်။ သူတို့ မပြုပြင်နိုင်ဘူး သူတစ်ထူးကို ခွင့်ပြုတယ်ဆိုမှ တစ်ခြားလူတွေက ကုသိုလ်ဟောင်းကို ပြင်ဆင်ခွင့်ရှိတယ်ဆိုပြီး ဆရာတော် သံဃာတော်များအပါအဝင် မင်းတရားကြီးရဲ့ အနွယ်တော်များနဲ့ မူးကြီးမတ်ရာများကိုပါ ဖိတ်ကြားတိုင်ပင်ကြပါတယ်။\nဒီအခါမှာ အတုမရှိ ဆရာတော်ကြီးနဲ့ မင်းတရားကြီးရဲ့ မင်္ဂလာအိမ်တော်ပါများဖြစ်ကြတဲ့ ကင်းဝန်မင်းကြီး၊ လှေသင်းအတွင်းဝန်မင်း၊ ညောင်ရွှေစော်ဘွား (ဆာစောမောင်)၊ မြေလတ်ဝန်၊ တောင် ၁၅၀ ဗိုလ်၊ မိုးဗြဲစစ်ကဲတော်ကြီး စတဲ့ ရဟန်းရှင်လူ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကပါ သဘောကြိုက်ညီပြီး ကုသိုလ်တော်က အပျက်အစီးတွေကို ပြည်သူ့အားနဲ့ ပြင်ဆင်ကြ ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပါတယ်။ စင်စစ်တော့ တစ်ဦးတစ်ယောက်တည်းအနေနဲ့ မတတ်နိုင်တာမို့ အားလုံး ဝိုင်းဝန်းစုပေါင်းပြီး ကိုယ်နိုင်သလောက် တာဝန်ယူကြတဲ့နည်းနဲ့ လုပ်ဆောင်ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။\nသီပေါမင်း ပါတော်မူပြီး ၆ နှစ်အကြာမှာ ပထမဆုံး ဖွဲ့စည်းတဲ့ ကုသိုလ်တော် ဂေါပကအဖွဲ့ကတော့- မြေတိုင်းစာရေးကြီး ဦးအောင်ပန်း၊ အရပ်လူကြီး ဦးဘ၊ ဦးချမ်းငြိမ်း၊ ဦးအိုင်၊ ဦးမောင်ကြီး၊ ဦးဝ၊ အကွက်လူကြီး ဦးခက်၊ ဦးနု၊ ဦးထွန်းပေါ်၊ ဦးမွှန်း၊ ဦးပို၊ ဘုရားဒကာ ဦးဆိုင်း၊ ဘုရားဒကာ ဦးရာကျော်၊ ဘုရားဒကာ၊ ဘုရားဒကာ ဦးပြောင်း၊ ဘုရားဒကာဦးထုံး တို့ ဖြစ်ကြပါတယ်။\nမင်းတရားကြီးရဲ့ ကုသိုလ်တော်ကို ဗုဒ္ဓဘာသာတွေ ဝင်ခွင့်ရလို့ ဘာတွေများ ပျက်စီးကုန်သလဲလို့ ကြည့်တဲ့အခါ စေတီကြီးလည်း တစ်ဆူလုံး ရစရာမရှိအောင် ပျက်စီးနေတယ်။ စေတီတော် ခြေရင်းမှာခင်းထားတဲ့ အီတာလျှံကျောက်ပြား၊ ဖန်မြေ မှန်မြေတွေဟာလည်း အားလုံး ခွာယူထားလို့ ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေရစ်တယ်။ အလွန်အဖိုးထိုက်တန်တဲ့ ထီးတော်လည်း မြေကိုချထားပြီး တန်ဖိုးရှိတာဟူသမျှ ဖြုတ်ယူထားလို့ သံထီးရိုးချည်း ပျက်စီးကျန်ရစ်တယ်။ သီပေါမင်းလှူထားတဲ့ စန္ဒီထီးတို့ ဗြဟ္မာဥက္ကဋ္ဌ်တို့စတဲ့ ပစ္စည်းအဖိုးတန် မှန်သမျှလည်း တစ်ခုမှ မကျန်ရစ်တော့တာကို တွေ့ကြရတယ်။\nအပျက်အစီး စာရင်းကောက်တဲ့အခါ ကုသိုလ်တော်စေတီမှာ တင်လှူထားတဲ့ ထီးတော်ကချည်း ထီးတော်မှာ တပ်ဆင်တဲ့ပတ္တမြားကျောက်နီကြီး အဖိုးမဖြတ်နိုင်တာတစ်လုံး၊ ရွှေ ၁ဝိ သားနဲ့ စိန် အလုံး (၅၀) စီထားတဲ့ ငှက်မြတ်နား တစ်ခု၊ ချရားသီးတစ်လုံးမှာ ရွှေ ၁၀ ကျပ် သား၊ ပတ္တမြားကျောက်နီတစ်လုံး၊ နဝရတ် (၄၅) လုံးစီ စီထားတဲ့ ချရားသီး (၂၇) လုံး၊ ငွေတပိဿာနဲ့လုပ်တဲ့ ဆည်းလည်း (၁၅) လုံး၊ သံထီးပေါ်မှာ ကွပ်တဲ့ ဘော်က ပိဿာ ၂၅၀၊ ချတဲ့ ရွှေအချိန်က ၂၅ ပိဿာ၊ ဘုရားလုံးပတ်မှာ ချထားတဲ့ ရွှေ ၃၅ ပိဿာ၊ အီတာလျှံမှန်အုတ် (၁၅၀၀၀)၊ အဖိုး ၂ သိန်းကျော်တန် စိန်ထီးဖြူ၊ အဖိုး တစ်သိန်းကျော်တန် ဗြဟ္မာဥက္ကဋ္ဌ်၊ အဖိုး ၃ သိန်းကျော်တန် ဗြဟ္မာ့တန်ဆာနဲ့ မင်းမြောက်တန်ဆာ ၅ ပါး၊ ဖန်မီးပဒေသာကြီးတွေ၊ စေတီရံသံထီး၊ ကြာသွတ်ပန်းအိုးက သံပန်းခိုင်တွေ၊ မုခ်တံခါးကြီး ၁၂ ခုက နတ်ရုပ် ပန်းဖူးပန်းနွယ် ပန်းပုထည်တွေ ပျောက်ပျက်နေတာ တွေ့ကြရပါတယ်။\nကုသိုလ်တော်ရဲ့ မဟာတံတိုင်းအပြင်ဘက်မှာ အနောက်ဘက်က အုတ်ဇရပ်ကြီး ၁၁ ခု၊ တောင်ဘက်က ၁၁ ခု၊ မြောက်ဘက်က ၁၂ ခု၊ စုစုပေါင်း ၃၄ ခု ဆောက်လုပ်ထားကြရမှာလည်း အုတ်ဇရပ်ကြီး ၁၃ ဆောင်က လုံးလုံး ပျက်စီးနေပြီး ၁၉ ဆောင်က တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပျက်စီးနေပါတယ်။ ဒီဇရပ်တွေကို ဖြို၊ အုတ်တွေကိုယူပြီး လမ်းခင်းထားတာ။ စန္ဒာမုနိဘုရား တောင်ဘက်က လားတပ်ထဲမှာ အခုထက်ထိ တွေ့မြင်နိုင်ပါသေးတယ်။\nကုသိုလ်တော်ထဲက ကျောက်စာဂူတွေမှာလည်း ကျောက်ဖျာကြီးတွေရဲ့ ထိပ်နဲ့ဘေးမှာချထားတဲ့ရွှေနဲ့ စာလုံးတွေမှာ ရေးထားတဲ့ ရွှေတွေအားလုံး ပွန်းကုန် ပျောက်ကုန်တဲ့အပြင် ဂူရဲ့ အထွဋ်မှာထားတဲ့ သံထီးတွေမှာ ဆွဲထားတဲ့ ကြေးဆည်းလည်းတွေလည်း တစ်လုံးမှ မရှိတော့ဘူး။ ထီးတစ်ခုမှာ ဆည်းလည်း ၉ လုံးစီမို့ ဆည်းလည်းပေါင်း (၆၅၇၀) ပျောက်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ပထမဆုံး မြင်မကောင်းဖြစ်နေတဲ့ စေတီတော်ရဲ့ ချရားသီးကအစ မြေအထိလုံးပတ်ကို အင်္ဂတေ များ စကိုင်ကြရတယ်။\nဒီအလှူဟာ ဘုရင်က မဟုတ်ဘဲ တိုင်းသူပြည်သားအနေနဲ့ စလှူတဲ့ အလှူလို့ ခေါ်ရမှာပေါ့။ ဘုရား လုံးပတ်တော် အင်္ဂတေထပ်ကိုင်ဖို့အတွက် ညောင်ရွှေစော်ဘွားနဲ့ တောင် (၁၅၀) ဗိုလ်၊ မိုးဗြဲစစ်ကဲတော်ကြီးတို့က ငွေ ၃၀၀ ကျပ် လှူပါတယ်။\nအဲဒါပြီးတော့ ကျောက်စာဂူတွေမှာ အထွဋ်ပြန်တင်ဖို့ စဉ်းစားတယ်။ ဒီတစ်ခါ အိန္ဒိယနိုင်ငံ ဆင်းမလားကို ဗမာဘုရင်စေလွတ်လို့ ၁၈၈၁ ခုနှစ်က ရောက်သွားခဲ့ဖူးတဲ့ မိုးဗြဲစစ်ကဲတော်ကြီးက မဇ္ဈိမဒေသက ဗုဒ္ဓဘာသာ စေတီပုထိုးတွေမှာ သံထီးမတင်ဘဲ အဓွန့်ရှည်တဲ့ ကျောက်ထီးကို အထွဋ်တင်ကြတာများ တွေ့ဖူးခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့်မင်းတရားကြီးရဲ့ ကုသိုလ်တော် ကျောက်စာဂူတွေမှာလည်း ပျက်လွယ်တဲ့ သံထီးမတင်ဘဲ ကျောက်ထီးတင်ဖို့ ကောင်းတယ်လို့ အကြံပေးသတဲ့။\nအများက နှစ်ခြိုက် ကြိုက်ညီကြလို့ ၁၂၅၄ ခုနှစ် (၁၈၉၂) ခုမှာ-\nမင်းမိဘုရား သမီးတော်များက ကျောက်ထီး ၁၅၅ ခု\nမှူးမတ်များက ၅၈ ခု\nရှမ်းစော်ဘွားများနဲ့ မြို့စား ရွာစားတွေက ၁၀၂ ခု\nအထက်အောက် အရပ်သားကုသိုလ်ရှင်တွေက ၄၁၄ ခု\nစုစုပေါင်း ၇၂၉ခု တင်လှူကြပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက ကျောက်ထီးတစ်ခုကို ငွေ ၁၀ ကျပ် လှူရတယ်။ ကုသိုလ်ရှင်ရဲ့ ကမ္ဗည်းရေးခက ၂ ပဲ ကျသင့်ပါသတဲ့။\nကျောက်ထီး အထွဋ်တင်ရင်းနဲ့ မှေးမှိန်ပျက်ပြားနေတဲ့ ရွှေမင်များနေရာမှာ မင်နက်နဲ့ စာတွေကိုလိုက်ထပ်တဲ့ ကုသိုလ်များလည်း ပြုကြပါတယ်။ မင်နက်ထပ်လိုက်တော့ သလင်း ကျောက်ဖြူပေါ်မှာ ရွှေတဝင်းဝင်းနဲ့ တင့်တယ်တာမျိုး မတင့်တယ်တော့ပေမယ့် ဖတ်တဲ့သူအဖို့ အလွန်ကောင်းလာပါတယ်။ အဲဒီ ၁၂၅၄ ခုတုန်းက ကျောက်ထီးအထွဋ်တင်တယ်၊ မင်ထပ်တယ်ဆိုတဲ့ ကုသိုလ်ရှင်တွေရဲ့ ကမ္ဗည်းတွေ အခုထက်ထိ ကျောက်စာဂူတစ်ချို့ထဲမှာ တွေ့နေရပါတယ်။ ဒီကမ္ဗည်း တွေကို ထုံးသုတ်ပြီး ဖုံးမပစ်လိုက်ဖို့ လိုပါမယ်။ ဆင်ဖြူမရှင် အရှင်မိဘုရားခေါင်ကြီး သမီးတော် ထိပ်စုကြီးဘုရားက ကျောက်ထီးအထွဋ်တင် မင်ထပ်တယ်။ တောင်ခွင်မြို့စား မင်းကြီးက၊ သိန္ဒီမြို့စားက စတဲ့ ကမ္ဗည်းတွေရှိပါတယ်။ မင်ထပ်ခကကျောက်စာကြီးတစ်ချပ် ကျောရော ဝမ်းပါ ၅ိ ပါတဲ့။ ကျောက်ထီးတင်သလိုပဲ သဘောကျစရာ ကုသိုလ်တစ်ခုကိုလည်း တောင် (၁၅၀) ဗိုလ်၊ မိုးဗြဲစစ်ကဲတော်ကြီးက ၁၂၅၄ ခုနှစ်မှာ ပြုလုပ်ပါသေးတယ်။ အဲဒါက ဘာလဲဆိုတော့ ကျောက်စာဂူတန်းတွေရဲ့ကြားမှာ အေးမြတဲ့အရိပ်အာဝါသများ ရှိစေဖို့အတွက် သစ်ပင်များ စိုက်ပျိုးလှူဒါန်းတဲ့ ကုသိုလ်ပါ။ မင်းတရားကြီးရဲ့ ကျောက်စာဂူတွေကြားမှာ အရိပ်အာဝါသရမယ့် သစ်ပင်များ စိုက်ပါရစေလို့ တောင်တော်ဆရာတော် ဦးမာလာရဲ့ ဝန်ဆောင် ပုခန်းသမုတိဆရာတော် ဦးနန္ဒကို လျှောက်တော့ ဆရာတော်က ဘာပင်များ စိုက်မလဲလို့ မေးပါသတဲ့.။ ခရေပင်ပါဘုရားလို့ လျှောက်တော့ "အရိပ်လည်းရ ဘုရားကိုလည်း ပန်းလှူပြီး ဖြစ်တယ်" လို့ အမိန့်ရှိတာနဲ့ မင်းတရားကြီးရဲ့ ကျောက်စာဂူတွေကြားမှာ သစ်ပင် များ စိုက်ပါတယ်။ ဂူတွေက အလွန်လှလှပပ စံနစ်ကောင်းကောင်း အထားအသိုကောင်းကောင်းနဲ့ တည်ဆောက်ထားတာ ဖြစ်လေတော့ သစ်ပင်များကိုလည်း စံနစ်နဲ့ စိုက်မယ်ဆိုပြီး မယ်ဇယ်ပင်နဲ့ ခရေပင်ချည်း အုတ်ဂူကြားက ကွက်လပ်မှာ အကွာအဝေးညီညီ တန်းစီပြီး စိုက်ပျိုးပါတယ်။ သစ်ပင်တစ်ပင်ကို ပိုက်ဆံ ၅ မူးပေးပြီး စိုက်ခိုင်းတယ်။ ဒီအပင်တွေ ရှင်သန်အောင် ဦးပေါ်ဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို တစ်လ လခငွေ ၁ဝိ နဲ့ စပါး ၁၀ တင်းပေးပြီး ၄-၅ နှစ်ရေများထမ်းပြီး အလောင်းခိုင်းခဲ့တယ်။ ကနေ့ အနှစ် ၈၀ ကြာမြင့်တဲ့အချိန်မှာ ဒီခရေပင်တွေက အလွန်အေးမြတဲ့ အရိပ်အာဝါသကိုလည်း ပေးတယ်။ ဘုရားဖူးတွေ ပျော်ပျော်ပါးပါး ခရေပန်း ကောက်စရာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ကျောက်ထီးအထွဋ်ဟာ မူလ သံထီးအထွဋ်လို ကုက္ကားလေးတွေနဲ့ ရွှေရောင်တဝင်းဝင်းနဲ့ ဖွယ်ဖွယ်ရာရာ မရှိပေမယ့် ကနေ့ထက်ထိ ခန့်ခန့်ထယ်ထယ် ဖြူဖြူစင်စင်နဲ့ ခိုင်ခိုင်မာမာကြီး မြင်တွေ့ရပါတယ်။\nမင်းတရားကြီးရဲ့ ကျောက်စာတွေဟာ စာအုပ်နဲ့ စက္ကူနဲ့ ပိဋကတ်သုံးပုံတွေ မပေါ်မချင်း ဒီကိုပဲ အခိုင်မာဆုံး စာမူအဖြစ်နဲ့ လာရောက်ကူးယူတိုက်ဆိုင် နေကြရတာဖြစ်လေတော့ အလွယ်တကူ ဖတ်လို့ရဖို့က သိပ်အရေးကြီးတယ်လို့ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေက အောက်မေ့ကြတယ်။ ဒါကြောင့်-\n၁။ သီပေါမင်းက ရွှေရေးတစ်ကြိမ်\n၂။ ၁၂၅၄ ခုနှစ်မှာ အနွယ်တော်တွေနဲ့ ပြည်သူတွေက မင်ရေးတစ်ကြိမ်\n၃။ ၁၂၆၆ ခုနှစ်မှာ သူဌေးဆာဦးဘိုးသာနဲ့ ပြည်သူတွေက မင်ရေးတစ်ကြိမ်\n၄။ ၁၂၇၅ ခုနှစ်မှာ ပြည်သူ့ငွေနဲ့ တစ်ကြိမ်\n၅။ ၁၂၈၂ ခုနှစ်မှာ ဘုံအလှူ တစ်ကြိမ်\n၆။ ၁၃၁၁ ခုက ၁၃၁၅ ခုအတွင်းမှာ ဘုံအလှူတစ်ကြိမ်\n၇။ ၁၃၃၀ ခုနှစ်ကစပြီး အခုထိ မင်ထပ်ဆဲတစ်ကြိမ် အကြိမ်ပေါင်း ၇ ကြိမ် ထပ်ပြီးပါပြီ။\nတရုပ်မင်တောင့် ရေဖျော်သလားလို့ စုံစမ်းတဲ့အခါ မြန်မာ့နည်းနဲ့ ဖျော်စပ်တဲ့ မြန်မာ့မင်လို့ပဲ သိရပါတယ်။ ဖျော်နည်းက မန္တလေး ကွမ်းခြံရပ်က ကျောက်စလင်းမျက်မှန်တိုက် ဆရာထီဆီက ချိပ်ကို တစ်ပိဿာ ၁ဝိ ဈေးနဲ့ ဝယ်ပါသတဲ့၊ ချိပ်အစိတ်သားကို ရေသုံးပိဿာနဲ့ သုံးခွက်တစ်ခွက်တင်ကျို၊ ရေနံမှိုင်းခံ၊ ကောက်ရိုးပြာရည်နဲ့ရော၊ ပြီးရင် ချိပ်ရည်နဲ့ မေပြီးသုံးတဲ့ မင်နက်ပါတဲ့။ ဒါဟာ စိန်တုံးဆရာတော်ရဲ့ မင်စပ်နည်းပဲလို့ ပြောပါတယ်။\n၁၂၅၄ ခုနှစ်က ကျောက်စာတစ်ချပ်ကို မင်ထပ်ခ ၅ ကျပ်၊ ၁၃၅၁ ခုနှစ်က ကျောက်စာတစ်ချပ်ကို မင်ထပ်ခ ၁၂ ကျပ်၊ အခု ကျောက်စာတစ်ချပ်ကို မင်ထပ်ခ ၂၅ ကျပ် ပေးရပါတယ်။ မင်ထပ်သမားဟာ မတ်တပ်လည်း လုပ်ရတယ်။ ဒူးထောက်လည်း ရေးရတယ်။ ထိုင်လို့လည်း ရေးရတယ်။ အောက်ဆုံးစာကြောင်းတွေကျတော့ ဂူထဲဝမ်းလျားမှောက်ပြီး ရေးထပ်ပေးရတာပါ။\nသက္ကရာဇ် ၁၂၇၄ ခုနှစ် (၁၉၁၂-၁၃) ခုမှာ အုတ်အင်္ဂတေ စေတီတော်တွေကို ရန်ကုန်မြို့က စပါးပွဲစား သူဌေး ဆာဘိုးသာက လုံးတော်ပြည့် ရွှေသင်္ကန်းဒါယကာခံပြီး ငွေ (၄၀၀၀၀ ကျပ်) ကုန် ရွှေသင်္ကန်း ကပ်လှူပါတယ်။ ၁၂၈၀ ပြည့်နှစ်မှာ တောင်ဘက်မုခ်က ၂၂ ခန်းရှိတဲ့ သံစောင်းတန်းကို ဦးခန္တီက ကြီးမှူးဆောက်လုပ်တယ်။ ကုန်ငွေ (၂၀၀၀၀)။ တစ်နှစ်တည်းမှာပဲ အနောက်ဘက်စောင်းတန်း ၁၁ ခန်းကို ငွေ (၈၈၀၀ ကျပ်) အကုန်ခံပြီး ဦးခန္တီက ဆောက်ပြန်တယ်။ ၁၂၈၆ ခုနှစ်မှာ ဆာဦးသာက သွပ်မိုး ကျွန်းစောင်းတန်း ငွေ (၂၀၀၀ ကျပ်) ကုန် လှူပြန်တယ်။ ၁၂၈၉ ခုနှစ်မှာဆာဘိုးသာက စေတီ ကြီး အရှေ့ဘက်မှာ ကျွန်းတန်ဆောင်းကြီး ပျက်စီးလို့ အုတ်အာရုံခံကြီး ငွေ (၈၅၀၀ ကျပ်) အကုန်ခံပြီး ဆောက်တယ်။ ဒိနောက် နယ်ချဲ့တပ်တွေ ဖျက်ဆီးသွားလို့ ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေရစ်တဲ့ မဟာရံတံတိုင်းက သစ်သားပန်းပု တံခါး တွေ မရှိတော့လို့ အပြင်ဘက်ဆုံး တံတိုင်းမှာ မန္တလေး ပိဋကတ်တော်ကျောက်စာအသင်းက ၁၂၇၅ ခုနှစ်မှာ တောင်မုခ် သံတံခါး၊ မင်းသားကြီး ဖိုးစိန်က ပွဲကရင်း ထည့်တဲ့ငွေ ၁၀၀၀ ကျပ်၊ ပိဋကတ် ကျောက်စာအသင်းက ငွေ ၃၀၀ ကျပ်နဲ့ ၁၂၇၆ ခုနှစ်မှာ အနောက်မုခ်က သံတံခါးကို လှူဒါန်းကြတယ်။ မြောက်မုခ်နဲ့ အရှေ့မုခ်က သံတံခါးကိုတော့ ၁၂၉၄ ခုနှစ်ကျမှ မင်းတုန်းမင်း ကြီးရဲ့ သားတော်၊ သမီးတော်၊ မြေးတော်တွေက လှူဒါန်းကြတယ်။\n၁၂၇၆ ခုနှစ်မှာ စေတီတော်ကြီး ဝန်းကျင်ကို သံဝရံတာ (၁၀၈) ခန်းတိတိ ဦးခန္တီက ကြီးမှူး ကာရံတယ်။ ဟိုတုန်းက ကုန်ငွေ (၁၀၈၀၀ ကျပ်) ဖြစ်သတဲ့။\n၁၉၆၄ ခုနှစ်မှာတော့ ကုသိုလ်တော် ဂေါပကအဖွဲ့က ကျောက်စာဂူတွေရဲ့ အောက်ခြေပတ်လည်မှာ ခြုံနွယ်ပိတ်ပေါင်းတွေ ပေါက်နေတာကို ရှင်းပေးမှ ဖြစ်မယ်။ ဒါတွေက တစ်နေ့ကျရင် ဂူတွေကို ဖျက်ဆီးလာလိမ့်မယ်။ ဂူခြေရင်းကို ကျောက်သေးရိုက်ပြီး အင်္ဂတေ ကိုင်ပေးမှ ဖြစ်မယ်ဆိုပြီး ပြည်သူတွေက တတ်အားသမျှ လှူဒါန်းပေးဖို့ လူထု သတင်းစာကနေ နှိုးဆော်ခိုင်းတာနဲ့ နှိုးဆော်ပေးခဲ့ရဖူးတယ်။ ကျောက်သေးရိုက် အင်္ဂတေ ခင်းကြတဲ့ ပြည်သူ့အလှူဟာ ၁၉၆၈ ခုနှစ်အတွင်းမှာ ဂူအားလုံးအတွက် ပြည့်စုံသွားခဲ့တယ်။\nဗုဒ္ဓဟောကြားတဲ့ တရားတော်တွေကို ရွှေပြား၊ ငွေပြား၊ ကျောက်ပြားနဲ့ ပေရွက်တွေပေါ်မှာ ရေးထိုးတဲ့ ဓလေ့ဟာ မြန်မာနိုင်ငံမှာ ဗုဒ္ဓဘာသာ စရောက်ကတည်းက ရှိခဲ့တဲ့ ဓလေ့တစ်ခုပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ပိဋကတ်သုံးပုံစလုံးကို အပြည့်အစုံ ကျောက်ပြားပေါ်မှာ ရေးတင်တာကတော့ မင်းတုန်းမင်းကြီး ပထမဆုံးပါပဲ။ တစ်ပိုင်းတစ်စ တစ်စိတ်တစ်ဒေသကို ရေးတင်တဲ့ ဒီဓလေ့ ဘယ်လောက်အထိစောစောတွေ့ရဖူးသလဲဆိုရင် "အေဒီ ၆ရာစု မြန်မာနိုင်ငံကို ဗုဒ္ဓဘာသာ စရောက်ကတည်းကပဲ ဖြစ်ရမယ်" လို့ ရေးထားတဲ့ အက္ခရာကို ကြည့်ပြီး ခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ ရွှေရေး ပိဋကတ်တွေ သရေခေတ္တရာပြည်မြို့နားမှာ ၁၈၉၇ ခုနှစ်က ပထမဆုံး တွေ့ရဖူးတယ်။ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ပထမဆုံး ကျောက်စာဝန် (Emil Forchammer) တွေ့တာဖြစ်တယ်။ တွေ့တဲ့နေရာက သရေခေတ္တရာမြို့ဟောင်းနားက လယ်ပေါ်ရွာ မောင်ကန်ကုန်းမှာပါ။ ရေးထားတဲ့ စာက ဗြဟ္မီအက္ခရာပွားဖြစ်တဲ့ အိန္ဒိယတောင်ပိုင်းသုံး တေလဂူကနေရီ ကဒမ္မ အက္ခရာနဲ့ပါ။ ၃ ကြောင်းရေး ရွှေပေ ၂ ချပ်မှာ ရေးတဲ့စာက ရှင်သာရိပုတ္တရာဖြစ်မယ့် ဥပတိဿပရိဗိုဇ်ကို အရှင် အဿဇိမထေရ်က ဟောတော်မူတဲ့ ဝိနည်းမဟာဝါပါဠိတော်လာ- "ယေ ဓမ္မာ ဟေတုပ္ပဘဝါ" အစချီတဲ့ ဂါထာနဲ့ ဒိဃနိကာယ် ပါဠိတော်၊ မဇ္ဈိမနိကာယ် ပါဠိတော်၊ အင်္ဂုတ္တရနိကာယ် ပါဠိတော်၊ ခုဒ္ဒကနိကာယ်ပါဠိတော်၊ အဘိဓမ္မာ ပိဋကတ်၊ ဝိဘင်းပါဠိတော်တွေထဲက ဗုဒ္ဓစကားတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဟာ ပထမဆုံးနဲ့ အစောဆုံးတွေ့ရတဲ့ ရှေးအထောက်အထားပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် (၁၃၀၀-၁၄၀၀) ကပေါ့။ ပိဋကတ်တော်တွေကို ကျောက်ပြားထက်မှာ ရေးထိုးသေးတယ်ဆိုတဲ့ အထောက်အထားတစ်ခုကိုလည်း ၁၉၁၀-၁၁ ခုနှစ်ကျတော့ ပြည်က ဘောဘောကြီးဘုရားခြေရင်းမှာ သုံးပိုင်းကျိုးနေတဲ့ ကျောက်ပြားတစ်ချပ်အဖြစ်နဲ့ တွေ့ရပြန်တယ်။ ဒီကျောက်ပြားပေါ်မှာ အဘိဓမ္မာ ပိဋကတ် ဝိဘင်းပါဠိတော်ထဲက ကောက်နှုတ်ချက်တွေ ရေးထားတယ်။ နောက် ၁၉၂၆ ခုနှစ်ကျတော့ ပြည်မြို့ဟောင်းက ကုလားကန်ကုန်းရွာနားက တောင်သူ ဦးခင်ဘရဲ့ ကုန်းကမူကလေး တစ်ခုကိုတူးလိုက်တော့ ရွှေပေလွှာ အချပ် ၂၀ တောင် တွေ့ရပြန်တယ်။ ၁၈ ချပ်က သုံးကြောင်းရေး. တစ်ချပ်က ၄ ကြောင်း၊ တစ်ချပ်က ၂ ကြောင်းရေးထားတယ်။ ရေးတဲ့စာက ပထမ ရွှေပေမှာ "သိဒ္ဓမ်၊ အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ သင်္ခါရာ" အစချီတဲ့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် ဒေသနာကို ကဒမ္ဗအက္ခရာနဲ့ ရေးထားပါတယ်။ ကျန်ရွှေပေချပ်တွေပေါ်မှာတော့ မဇ္ဈိမနိကာယ်၊ ခုဒ္ဒကနိကာယ်၊ ဒိဃနိကာယ်၊ အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်၊ သံယုတ္တနိကာယ်ဆိုတဲ့ နိကာယ်၅ရပ်က ဗုဒ္ဓဝစနတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ ၁၉၂၈ ခုနှစ်မှာတော့ ကျွန်းတောကျေးရွာစုက ရွှေပေတစ်ချပ် တွေ့သေးတယ်။ ပိဋကတ်တော် ကောက်နှုတ်ချက်တွေပဲ ရေးထားတယ်။\nဒုတိယကမ္ဘာစစ်ပြီးတော့ သရေခေတ္တရာ မြို့ရိုးတံခါးပေါက်နားက ကျောက်စာတိုင် ၂ တိုင် တွေ့လာတယ်။ ရွှေတံခါးမြို့ပေါက်နားကတွေ့တဲ့တိုင်မှာ မင်္ဂလသုတ်ဂါထာတွေ ထိုးထားတယ်။ ကုန်းရိုးရွာနားက မြို့ပေါက်မှာ တွေ့တဲ့တိုင်မှာ တော့ ရတနသုတ် ပါဠိတော်တွေ ရေးထားတယ်။ သရေခေတ္တရာမြို့တစ်ဝိုက်ကတွေ့တဲ့ ဒီရွှေပေ ကျောက်ပြားတွေပေါ်မှာ သက္ကရာဇ်တောင် တစ်ခုမှ မပါဘူး။ ရေးထားတဲ့ အက္ခရာကို ကြည့်ပြီးတော့ပဲ ၅ ရာစု၊ ၆ ရာစု၊ ၇ ရာစု က ဖြစ်မယ်လို့ ခန့်မှန်းရတာဖြစ်တယ်။ ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓဘာသာ မြန်မာနိုင်ငံကို ရောက်တယ်။ ရောက်ကတည်းက ပိဋကတ်တော်တွေကို ပေထက်၊ ကျောက်ထက် အက္ခရာတင်တဲ့အလေ့ရှိတယ်ဆိုတာကို ဒီတွေ့ရှိချက်နဲ့ ကောက်ချက်ချရပါတယ်။\nသက္ကရာဇ် ၉ ရာစုမှာ သရေခေတ္တရာ မှေးမှိန်ပြီး ပုဂံခေတ် ထွန်းကားလာတယ်။ ပုဂံခေတ်ရောက်တော့ အနော်ရထာမင်းက သထုံမင်းအဆက်ဆက်တို့ ကိုးကွယ်တဲ့ မွန်စာနဲ့ ပေရေး ပိဋကတ်တော် အစုံ ၃၀ ကို ဆင်ဖြူ ၃၂ စီးနဲ့ ပုဂံပင့်လာပြီး ပုဂံမှာ ပိဋကတ်တော်တွေကို မြန်မာ အက္ခရာနဲ့ ပေပေါ်မှာ အားလုံးရေးတင်ပါတယ်.။ မွန်ကနေ မြန်မာပြန်တဲ့ အခါ မွန်ပိဋကတ်ကိုချည်း စိတ်မချလို့ အနော်ရထာမင်းက သီဟိုဠ်ဘုရင့်ဆီ လူလွတ်စေပြီး သီဟိုဠ်ပိဋကတ်တစ်မူ ယူစေခဲ့၊ သီဟိုဠ်မူနဲ့လည်း တိုက်စေခဲ့ပြီးမှ ပြန်ရေးတာ ဖြစ်သတဲ့။\nနောက်တော့ ပုဂံမှာ ပိဋကတ်တော်တွေကို ပေပေါ်ရေးတာ အလွန်များပြားလာလို့ စာရေးတဲ့သူနဲ့ ပေသမားရယ်လို့ အလုပ်သမားနှစ်မျိုးရှိတဲ့အကြောင်း ပုဂံကျောက်စာတွေထဲမှာ 'စာရိယ်' တို့ 'ပိယ်သမာ' တို့ဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေ ခဏခဏ တွေ့တာကို ထောက်လို့ သိနိုင်ပါတယ်။ ပုဂံခေတ်ကစပြီး ပိဋကတ်တော်ကို ပေပေါ်ရေးတဲ့အလေ့ ထွန်းကားလာလိုက်တာ ရတနာပုံ မန္တလေးခေတ်အထိပဲ ဆိုပါစို့။ ဘုရင်တစ်ပါး ထီးနန်းတက်တယ်ဆိုရင် ပိဋကတ်တော်ကို ပေထက်ရေးပြီး ပူဇော်တာဟာ ပထမဆုံးလုပ်တဲ့ ဘုရင်သစ်ရဲ့ အလေ့တစ်ခုပါပဲ။ ရှေးက ပေမှာ ကညစ်ရေး မင်ရေး ၂ မျိုးပဲ ရှိတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ၃၀၀ ကျော်က နန်းစံတဲ့ (၁၆၇၃) ခု ဝမ်းပဲအင်းစံမင်းလက်ထက်ရောက်တော့ ပေကို သစ်စေးသရိုးကိုင်ပြီး ဆေးဒန်းနှင့် အက္ခရာရေး ရွှေချတဲ့ ရွှေစာရေးနည်း ပေါ်လာလို့ ရွှေရေး၊ မင်ရေး၊ ကညစ်ရေးပေရယ်လို့ ပေသုံးမျိုး ဖြစ်လာပါတယ်။ ပုဂံခေတ်မှာ ပိဋကတ်တော်ထဲက ကောင်းနိုးရာရာ မိမိကြိုက်နှစ်သက်တဲ့ ပါဠိတော်ကို ကျောက်ထက် အက္ခရာတင်တာမျိုးတော့ ရှိတယ်။ နို့ပေမယ့် ပိဋကတ်သုံးပုံစလုံး အပြည့်အစုံကို ကျောက်ထက်အက္ခရာတင်တာတော့ မင်းတုန်းမင်းကြီး လုပ်ဆောင်တာ ပထမဆုံးပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nကုသိုလ်တော်ထဲမှာ ပိဋကတ်သုံးပုံစလုံးကို သလင်းကျောက်ဖြူနဲ့ ကျောက်ထက်အက္ခရာတင်ပြီး ကျောက်စာဂူနဲ့ လှူဒါန်းတဲ့ ကုသိုလ်ဟာ အလွန်ထူးမြတ်တယ်၊ အဓွန့်ရှည်လို့ တည်ထွန်းနိုင်တယ်လို့ ပြင်းပြင်းပြပြ ယုံကြည်ကြတာနဲ့ နောက်လူတွေက သဘောကျပြီး ကိုယ်တတ်နိုင်သလောက်လိုက်ပြီး ကျောက်ထက်အက္ခရာ တင်လှူတဲ့ ကုသိုလ်တွေ လုပ်ကြတာ တော်တော်များများ ပေါ်လာတယ်။\nရသေ့ကြီး ဦးခန္တီက ပိဋကတ်တော်ကိုသာမက အဋ္ဌကထာနဲ့ ဋီကာတွေကိုလည်း ကျောက်ထက်အက္ခရာ တင်သင့်တယ်လို့ ယူဆတာနဲ သာသနာပိုင် တောင်ခွင်ဆရာတော် အမှူးပြုတဲ့ ဆရာတော်များကို လျှောက်ထား ခွင့်ပန်တယ်။ ဆရာတော်များရဲ့ ခွင့်ပြုချက်ရတဲ့အခါ အဋ္ဌကထာနဲ့ ဋီကာ စုစုပေါင်း ကျောက်စာချပ် ၁၇၇၄ ချပ်ကို ကုသိုလ်တော်အနီးက စန္ဒာမုနိဘုရားအတွင်းမှာ ၁၂၇၅ ခုနှစ်က စိုက်ထူစေခဲ့ပါတယ်။ ရသေ့ကြီး ဦးခန္တီကို အိမ်ရှေ့မင်း ကနောင်ကိုယ်တော်ကြီးရဲ့ သမီး ရန်အောင်မြင်မြို့စား မင်းသမီး သုသီရိသင်္ခါဝတီက မင်းတရားကြီးရဲ့ ကုသိုလ်တော်ထဲမှာ ပိဋကတ်သုံးပုံ ပါဠိတော်တွေရှိရင် အိမ်ရှေ့ဘုရားရဲ့ စန္ဒာမုနိဘုရားထဲမှာ အဋ္ဌကထာနဲ့ ဋီကာတွေ ရှိဖို့ကောင်းပါတယ်လို့ အကြံပေး လျှောက်ထားတာလို့ သိရပါတယ်။\nမုံရွာက လယ်တီကျောင်းတိုက်အတွင်းမှာတော့ လယ်တီဆရာတော်ဘုရား ရေးသားခဲ့တဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျမ်းစာအုပ်ပါ စာတွေကို ကျောက်စာရေးထွင်းပြီး စိုက်ထူလှူဒါန်းထားကြပါတယ်။\nညောင်ရမ်းမှာတော့ မြို့မရွာက သူဌေးကုန်းဘုရား အနောက်ဘက်ဘေးမှာ သူဌေး ဦးဘိုးရုန်းက အဋ္ဌကထာတွေကို ကျောက်ထက်အက္ခရာတင်ပြီး လှူထားပါတယ်။\nရေနံချောင်းမှာတော့ ဦးသာကံဆိုတဲ့ အလှု့ဒကာက ပိဋကတ်သုံးပုံ ပါဠိတော်နဲ့ အဋ္ဌကထာတွေကို စကျင်ကျောက်ပြားတွေပေါ်မှာ ရေးထွင်းပြီး ကျောက်စာတိုက်ကြီး ၅ တိုက်အပြည့် စိုက်ထူပြီး လှူဒါန်းထားပါတယ်။\nဟင်္သာတမှာလည်း ပိဋကတ်တွေကို ကျောက်စာထွင်းထုပြီး လှူကြပါသေးတယ်။ ဟင်္သာတမှာတော့ ဟင်္သာတခရိုင် အဖျောက်၊ ဆကာကြီးရွာမှာ ဦးပွကြီးဆိုတဲ့ လူချမ်းသာတစ်ဦးက လှူထားခဲ့တာပါ။ မန္တလေး ကုသိုလ်တော်ထဲကလိုပဲ ပိဋကတ်သုံးပုံ ပါဠိတော်များကို ကျောက်ပြား ၇၃၀ ကျော်မှာ ထွင်းထု လှူဒါန်းတာဖြစ်တယ်။ ၁၂၉၆ ခုနှစ် (၁၉၃၄) က စထွင်းတယ်။ စစ်ကြီးပြီးမှ လုံးဝ အပြီးတတ်တယ်။\nမိတ္ထီလာခရိုင်ထဲက သဲတောသိမ်တော်မှာလည်း ပိဋကတ်သုံးပုံကို ကျောက်စာထွင်းထုပြီး လှူထားတာ ရှိပါသေးတယ်။\nသထုံက ရွှေစာရံဘုရားမှာတော့ နိဿယနဲ့ အဋ္ဌကထာတွေကိုချည်း ကျောက်ပြားပေါ်မှာ ထွင်းပြီး လှူဒါန်းထားပါတယ်။\nမိတ္ထီလာမြို့ရဲ့ မြောက်ဘက်မှာရှိတဲ့ ရွှေမြင်မိ ဘုရား ပရဝဏ်ထဲမှာ ပိဋကတ်သုံးပုံအဖွင့် အဋ္ဌကထာ ပါဠိတွေကို ကျောက်ထက်အက္ခရာတင်ပြီး သားသမီး ၁၁ယောက်ရဲ့ မိဘ ဦးလှိုင်နဲ့ ဇနီး ဒေါ်အိမ်ငြိမ့်တို့က လှူဒါန်းထားပါတယ်။ ဒီအလှူကို ကျောက်တံခါးတောရစာချဆရာတော် ဦးပဏ္ဏဝက တိုက်တွန်းလှုံဆော်တဲ့အတွက် လှူတယ်လို့ သိရတယ်။\nမြန်မာနိုင်ငံမှာ ကျောက်ပြားပေါ် စာရေးတာ သရေခေတ္တရာခေတ်ကတည်းက ရှိခဲ့တယ်။ အဲဒီကျောက်စာတွေကို လေ့လာတဲ့အခါ ကိုယ့်ဒေသနဲ့ နီးတဲ့နေရာက ရတဲ့ကျောက်၊ ထုလို့ ထွင်းလို့ လွယ်တဲ့ ကျောက်နဲ့ပဲ စာထွင်းကြတာများတယ်။ ဒါကြောင့် ကျောက်စာတွေကို ကြည့်လိုက်မယ်ဆိုရင် သဲကျောက်တို့ လိပ်သဲကျောက်တို့ ဆိုတာတွေနဲ့ ထုကြတယ်။ ပုဂံခေတ်ကျောက်စာတွေဆိုရင် အများအားဖြင့် ကျောက်ဆည် ဝေဘူတောင်ကထွက်တဲ့ ကျောက်တွေနဲ့ ထုထာ များပါတယ်။\nကုန်းဘောင်ခေတ် ဘိုးတော်ဘုရားလို့ခေါ်တဲ့ ဗဒုံမင်းလက်ထက်ကျတော့ မတ္တရာနယ် စကျင်တောင်က ကျောက်ကို စသုံးလာတာ တွေ့ရပါတယ်။ စကျင်ကျောက်ဟာ တကယ်တော့ ကျောက်စာထွင်းဖို့အတွက်ဆိုရင် မာအားကြီး တဲ့ ကျောက်မို့ စာထွင်းသမား မကြိုက်ဘူးပေါ့၊ နို့ပေမယ့် သူက အသားဖြူတယ်။ ဇြူသမှ ဆွတ်ဆွတ်ဖြူတယ်။ ပြီးတော့ ကောင်းတဲ့ကျောက်ဆိုရင်ဖြင့် အရည်ဝင်နေတာမို့ ကျောက်သလင်း ကျောက်စိမ်းဖြူအထိ အဆင့်မြင့်မြင့်မှာ ရှိပါတယ်။ စကျင်တောင်ဟာ မူလက ကျောက်ဖြူတောင်လို့ပဲ သိကြတယ်။ မင်းတုန်းမင်းကြီးလက်ထက်မှာတော့ စကျင်တောင်က မိုးကုတ်ထွက် ပတ္တမြားနဲ့မခြား အရည်အသွေးကောင်းတဲ့ ကျောက်နီတွေ ရှာတွေ့လို့ ဘုရင်ကို လာဆက်ကြတာနဲ့ ပတ္တမြားတောင်တော်လို့ မင်းတရားကြီးက နာမည်ပြောင်းပြီး ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ပါတယ်။ "ဒီတောင်ဟာ တောင်ထူးတောင်မြတ်ဖြစ်သတဲ့။ ဒီတောင်ကထွက်တဲ့ ဘူမိဥက္ကဋ္ဌ- ပဝရသေလာ ရတနာ ကျောက်သလင်းထက်မှာ ဘုရား နှုတ်ကပါဌ် ပိဋကတ်တော်များကို ထွင်းထုစေတယ်။ ကျောက်မှာ ၁။ အမျက်မဏိကျောက်မျိုး.. ၂။ ပါသာဏ ကျောက်မျိုးရယ်လို့ ၂ မျိုး၂ စား ရှိတဲ့အနက်က ပါသာဏကျောက်မျိုးကတော့ သူများရေးထိုးဖူးခဲ့လှပြီ အရှည်မတည် ပျက်စီးတတ်တယ်။ ဒီစကျင်တောင်က အမျက်မဏိကျောက်မျိုးကတော့ ကျောက်သလင်းမျိုးမို့ အလွန်ခိုင်ခံ့တယ်" ဆိုပြီး ဒီ ကျောက်ဖြူပြားကို ရွေးချယ်ထုလုပ်စေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ မင်းတုန်းမင်းကြီးရဲ့ ယုံကြည်ချက်ကတော့ ဘုရားဟောကြားခဲ့တဲ့ တရားတော်ဆိုတာ သာသနာ တည်သလောက်သာ တည်တယ်။ ဒိထက်ပိုပြီး အရှည်မတည်ဘူး။ ကဿဖဘုရားလက်ထက်က ဝက်တူးတဲ့ ကျောက်ဂူဟာ ဂေါတမဘုရားလက်ထက်အထိ ကပ်တစ်ကပ်ကျော်ပြီး တည်တံ့ခိုင်မြဲသတဲ့။ ဒါကြောင့် ပိဋကတ်တော်တွေ ကို အပြည့်အစုံ အလွန်ခိုင်မယ့် ကျောက်ဖြာကြီးတွေပေါ်မှာ ထွင်းထုခဲ့မယ်။ ဒါတွေကဖြင့် "ဝိဝဋဋ္ဌာ၊ ကမ္ဘာကပ်ကြေ၊ မကြေဥဒါန်း၊ စာတန်းမော်ကွန်း၊ တည်ထွန်းပကတိ၊ ပဉ္စမကပ္ပဋ္ဌီတိ၊ တည်ရှိထင်ရှားရစ်စေခြင်းငှာ၊ နှစ်ဆယ့်လေးပါး ပတ္တမြားမျိုးအပါ၊ သလင်းဘော်သား၊ ကျောက်ဖျာ ၇၂၉ ထက်၊ သေလက္ခရာ၊ ပိဋကတ် ဓမ္မခန္ဓာကို၊ သေချာစွာရေးထုရိုက်သွင်း၍ ရွှေမင်ဝင်းဝင်း ထည့်သွင်းတော်မူ…." မယ် (နိဗ္ဗနကထာ ကျူးရင့်စာ) လို့ ကမ္ဘာတည်သရွေ့ မပျက်မစီး တည်ရှိတဲ့ ငုံး၊ သိမ်၊ ကျူ၊ လ၊ ကပ္ပဋ္ဌီတိလေးပါး မကစေရဘူး ဒီကျောက်စာတွေက ပဉ္စမမြောက်ကပ္ပဋ္ဌီတိ ဖြစ်ရမယ်လို့ အောက်မေ့ပြီး လုပ်ဆောင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။\nစကျင်တောင်ဆိုတာ မန္တလေးမြို့ရဲ့ မြောက်ဘက် အရှေ့ယွန်းယွန်း ၃၂ မိုင်အကွာမှာ တည်ရှိပါတယ်။ ဒီတောင်ကြီး ပေါ်က ကျောက်သားကောင်းတာ ချောတာတွေကို တူးဖော်ဖြတ်တောက်ပြီး ပထမကျောက်ဖျာကြီးတွေကို ကျောက်ပြား လောင်းတယ်။ ပုံကြမ်းဆတ်ရတယ်။ ပြီးရင်တောင်အောက်ချ၊ ရေတက်တဲ့အချိန်လှေပေါ်တင်၊ ကလမက်ချောင်းကနေပြီး ဧရာဝတီမြစ်ကိုဝင်တဲ့ လှေတွေနဲ့ စုန်ခဲ့ပြီး မန္တလေးဆိပ်ကို အရောက်လာ၊ မန္တလေးဆိပ်ကမ်းကမှ နန်းတော်ထဲကို သွင်းပြီး ကျောက်ပြားတွေကို ပထမဆုံး ရွှေဘော်ထိုး ချောကြရတယ်။ ချောပြီဆိုတော့ ထွင်းလိုတဲ့စာကို ခဲနဲ့ ရေးကြရတယ်။ ရေးပြီးရင် မှန်မမှန် စာနဲ့တိုက်ကြရတယ်။ မှန်ပြီဆိုတဲ့အခါ လက်တတ်ကျောက်ဆတ်သမား ၅၀ ကျော်နဲ့ ထွင်းပါတယ်။ ထွင်း ပြီးရင် ထွင်းတဲ့စာများ မှန်မမှန် တစ်ကြိမ်စာတိုက်ပြန်တယ်။ မှန်ကန်တဲ့အခါ မင်နဲ့ လိုက်ထပ်ရပါတယ်။ ကျောက်ပြားပေါ်မှာ ပထမဆုံး ထွင်းမယ့်စာရေးတော့ ကျောရော ဝမ်းပါ ၂ မျက်နှာရေးတာမို့ လက်ရေးလည်း ကောင်းတယ် မြန်လည်းမြန်တယ်ဆို ၃ ရက်ကြာရေးရတယ်။ လက်ရေးကောင်းပေမယ့် နှေးတယ်ဆိုရင် ၅ ရက်ကြာရေးရတယ်။ ရေးပြီးလို့ စာတိုက်ပြီးပြီ မှန်ပြီ ထုတော့ဆိုရင် စာထုမြန်တဲ့လူဟာ တစ်နေ့ကို ၁၅ ကြောင်း၊ ၁၆ ကြောင်း ပြီးအောင်ထုနိုင်တယ်။ နှေးတဲ့လက်က တစ်နေ့ ၁၀ ကြောင်းပြီးပါတယ်။ စာတစ်မျက်နှာမှာ စာကြောင်းရေ ၈၀ ကနေ ၁၀၀ ကျော်အထိ ရှိပါတယ်။ ကုသိုလ်တော်ထဲက မင်းတရားကြီး ကုသိုလ်ကျောက်ပြားတွေရဲ့ အဆင့်အတန်းအနေအထားကို ကနေ့ ကျောက်ဆစ်လုပ်ငန်း နယ်မှာ ရှိနေကြတဲ့ ပညာသည်တွေကို မေးကြည့်တဲ့အခါ ကျောက်သားအနေနဲ့လည်း ကျောက်ဆင်းတု တော်များထုတဲ့ အဆင့်ရှိတဲ့ အသားကောင်းတဲ့ကျောက်သားပထမတန်းတွေ ကုသိုလ်တော် ကျောက်စာတွေမှာ အားလုံးမဟုတ်သော်လည်း အများကြီးပါတယ်။ ကျောက်သားပွတဲ့ ညံ့တဲ့ကျောက်ချပ်က နည်းတယ်လို့ ပြောပြပါတယ်။ ကျောက်စာထုတဲ့ လက်ရာအနေနဲ့ကော ဘယ်လိုနေပါသလဲ၊ ထုကြရတာ မင်းမိန့်နဲ့မို့ လက်ရာဟာ တော်ရုံပဲ ရှိသလား ကောင်းသလားလို့ မေးတော့ လူမြင်ကွင်းမှာထားတဲ့ ကျောက်စာရဲ့ လက်ရာတွေက အကောင်းဆုံး၊ လူနဲ့ ဝေးရာ အပြင်တံတိုင်း ထဲကကျောက်စာတွေက တချို့လက်ရာ နည်းနည်းပါးပါး သီတာ ညံ့တာပါတယ်လို့ ပြောပါတယ်။ လက်ရာကောင်းတယ်ဆိုတာက ကျောက်ပြားကြီး မျက်နှာပြင် ညီနေတာရယ်၊ ထွင်းထားတဲ့စာလုံး အတိမ်အနက် ညီနေတာ၊ စာရဲ့ နှုတ်ခမ်း အကျဉ်းအကျယ် ညီတာကိုလက်ရာကောင်းတယ်လို့ ပြောတာပါ။ လက်ရာကောင်းမကောင်း သိချင်ရင် ဖယောင်းလုံးနဲ့ နှိပ်ကြည့်ရင် သိပါတယ်။ ကုသိုလ်တော်ကျောက်စာတွေ ထွင်းတဲ့ အချိန်တုန်းကလည်း အဲဒီနည်းနဲ့ လက်ရာကို စစ်ခဲ့ပါသတဲ့။ စန္ဒာမုနိထဲက အဋ္ဌကထာနဲ့ ဋီကာတွေ ထုထားတဲ့ ကျောက်စာတွေကတော့ ကျောက်စားအနေနဲ့လည်း ကုသိုလ်တော်ကျောက်ပြားကို မမီဘူး၊ လက်ရာအနေနဲ့လည်းမမီဘူး။ တချို့လက်ရာတော်တော်ညံ့တယ်လို့ သိရပါတယ်။ လယ်တီကျောက်စာကတော့ စာလုံးကြီးတယ် ကျဲတယ်။ ကျောက်ပြားပေါ်မှာ စာထွင်းတဲ့အခါ တကယ်လို့ မှားယွင်းပြီး ထု မိတယ်၊ စာကျနေရစ်တယ်ဆိုတာမျိုးရှိလို့ ပြင်ချင်ရင် ဘယ်လိုလုပ်ရသလဲဆိုတော့ မှားတဲ့နေရာ တစ်ဝိုက်ကို တံစဉ်းနဲ့ စာလုံးကုန်အောင် စားပစ်လိုက်ရတယ်။ တစ်လုံးမှားရင် တစ်ထွာလောက် စားပစ်လိုက်၊ ပြီးမှ အားလုံးအသစ်ပြန်ထု၊ ဒါမှ အမှားပြင်တာကို လူ့မျက်စိက မမြင်ဘဲ ရှိတယ်။ လက်ဖဝါးနဲ့ စမ်းမှသာ အဲဒီအနားတစ်ဝိုက်ရဲ့ မျက်နှာပြင်က နည်းနည်းနိမ့် တယ် ချိုင့်တယ်ဆိုတာ သိနိုင်တယ်။ ဒီနည်းနဲ့ ပြင်ရပါတယ်။ ကုသိုလ်တော်ပိဋကတ်ကျောက်စာတွေကို ၁၂၂၂ ခု တန်ဆောင်မုန်းလဆန်း ၁ ရက် (၁၄-၁၀-၁၈၆၀) နေ့ကစပြီး နန်းတော်ထဲက ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှတဲ့ တန်ဆောင်းကြီးထဲမှာ စထုတယ်။ ၁၂၃၀ ကဆုန်လဆန်း ၁၄ ရက် (၄-၅-၁၈၆၈) မှာ အားလုံး ပြီးစီးပါတယ်။ ၇ နှစ် ၆ လနဲ့ ၁၄ ရက် ကြာပါတယ်။ ပိဋကတ်တော်တွေကို ကျောက်ထက် အက္ခရာတင်တာနဲ့ ပဉ္စမသင်္ဂါယနာတင်တာ အတူတူ မဟုတ်ပါဘူး၊ တခြားစီပါ။ ပဉ္စမသင်္ဂါယနာတင်ပွဲက ၁၂၃၃ ခု တန်ခူး လပြည့်ကျော် ၁၁ ရက် နှစ်ဆန်းတစ်ရက် (၁၅-၄-၁၈၇၁) စနေနေ့ကစပြီး သံဃာတော်အပါး ၂၄၀၀ နဲ့ ပိဋကတ်သုံးပုံကို ဝိနည်းတော်ကစပြီး နေ့ညမစဲ ရွတ်ဖတ် သရဇ္ဈယ်တာ အဲဒီနှစ် တော်သလင်း လပြည့်ကျော် ၁၄ ရက် (၁၂-၉-၁၈၇၁) အင်္ဂါနေ့မှာ ပြီးတယ်။ ၅ လနဲ့ ၃ ရက် ကြာပါတယ်။ ဒါကြောင့် ပဉ္စမသင်္ဂါယနာတင်တာက ကျောက်ထက်အက္ခရာတင်ပြီး ၃ နှစ်ကြာမှ ပြုလုပ်တာ ဖြစ်ပါတယ်။\nမင်းတုန်းမင်းကြီးရဲ့ ပိဋကတ်သုံးပုံ ပါဠိတော်တွေဟာ စိုက်ထူပြီးလို့ နှစ်ပေါင်း ၃၀ ကျော် ကြာရှိတဲ့အခါ ပထမဆုံး အကြိမ်အဖြစ် စက္ကူစာရွက်ပေါ်ကို ရောက်ရှိလာပြီး စာအုပ်ကြီးများအဖြစ်နဲ့ ထွက်ပေါ်လာပါတော့တယ်။ ကျောက်ထက်ကနေပြီး စက္ကူထက်ရောက်အောင် ဆောင်ကြဉ်းသူကတော့ ဟံသာဝတီ ပိဋကတ်ပုံနှိပ်တိုက်ပိုင်ရှင် မစ္စတာ ပီ (ဖီးလစ်) အိပ်ချရစ်ပ်လေပါ။ ပိဋကတ်သုံးပုံစလုံးက ပါဠိတော်တွေကို ရွိုင်ရယ် ရှစ်ချိုးဆိုက်နဲ့ စာမျက်နှာ ၄၀၀ တစ်ဝိုက်မှာရှိတဲ့ စာအုပ်ကြီး ၃၈ အုပ် ရိုက်နှိပ်ရပါတယ်။ မစ္စတာရစ်ပလေက ဒီပိဋကတ်တော်တွေကို ပထမဆုံး စက္ကူထက်မှာ အက္ခရာတင်မယ်၊ စက်တင်ပုံနှိပ်မယ်လို့ စိတ်ကူးတဲ့အခါ တစ်ချို့က ပိဋကတ်တော်မို့ လူတွေ မလေးမစား လုပ်ကုန်ရင် ငရဲကြီးမယ်၊ အဂါဝရဖြစ်မယ်ဆိုပြီး သဘောမတူဘူး၊ ကန့်ကွက်တယ်။ ဒါကြောင့် တောင်ခွင်သာသနာပိုင်ဆရာတော်ကို မေးမြန်း လျှောက်ထားအခွင့်ပန်တော့ သာသနာပိုင်က သဘောကြိုက်ညီလို့ ပုံနှိပ်ဝံ့တာပါ။ မစ္စတာ ရစ်ပလေဟာ ဒီပိဋကတ်တော် ပါဠိကို ဖြစ်ကတတ်ဆန်း မရိုက်နှိပ်ဘဲ စာပြင်ဆရာတွေ အဆင့်ဆင့် အထပ်ထပ်နဲ့ တည်းတိုက်တဲ့အပြင် နောက်ဆုံး ပရုကို မန္တလေး ကုသိုလ်တော်ဘုရားထဲ စေလွှတ်ပြီး ကျောက်စာမူနဲ့ တိုက်ဆိုင်ပြီးမှ ရိုက်နှိပ်ပါတယ်။ သက္ကရာဇ် ၁၉၀၀ ပတ်ဝန်းကျင်က စက်တင်တဲ့ အဲဒီပိဋကတ်တော်စာအုပ်တွေမှာ.. "မန္တလေးမြို့တည်နန်းတည် ပဉ္စမသင်္ဂါယနာတင် ဘဝရှင် မင်းတုန်းမင်းတရားကြီး၏ ကုသိုလ်တော် ကျောက်ထက် အက္ခရာမူတော်" ဆိုတဲ့စာတန်း စာအုပ်အဖုံးမှာ အသေအချာ ရိုက်နှိပ်ဖော်ပြတဲ့အပြင်၊ ဥပမာ စာအုပ်နာမည်က "ပဋ္ဌာန်းပါဠိတော်" ဆိုရင် အဲဒီစာခေါင်းဟာ ကျောက်ပြားကြီးပေါ်မှာရေးထိုးထားတဲ့ လက်ရေးအတိုင်း ကူးယူတဲ့ စာလုံးတွေ ဖြစ်ပါတယ်။\nမစ္စတာ ရစ်ပလေက ကျောက်စာမူနဲ့ အယွင်းအတိမ်းမရှိရအောင် အထူးဂရုစိုက်ပုံတွေကို ဟံသာဝတီ ဦးဘရင်တို့လို သူ့တိုက်မှာ စာပြင်ဆရာ လုပ်ခဲ့ဖူးသူတွေက ခိုင်ခိုင်မာမာ ပြောပါတယ်။ ဟံသာဝတီဟာ စာကိုတစ်လုံးချင်း ပေါင်းပြီး တိုက်တာမျိုးအထိ သေချာစေ့စပ် ဂနစွာ လုပ်ဆောင်တယ်လို့ ပြောကြပါတယ်။ သူ့တိုက်ထွက် ပိဋကတ်စာအုပ်တွေကို ကြော်ငြာရာမှာလည်း " ဟံသာဝတီတိုက်ထွက် ပိဋကတ်တော်များတွင် ကျောက်စာမူတော်နှင့်မတူ တိမ်းပါးသော အက္ခရာတစ်လုံးကို ပြနိုင်ပါက ဆုငွေ ၅၀ ကျပ် ပေးပါမည်" လို့ ရဲရဲကြီး ကြော်ငြာရောင်းပါသေးတယ်။\nကျောက်စာမူကို တလေးတစား ဒီလို စက်တင်ပုံနှိပ်ရောင်းချတာနဲ့ပတ်သက်လို့ မစ္စတာ ရစ်ပလေဟာ စီးပွားရေး သက်သက်ချည်း မဟုတ်ဘူး၊ သူ့မှာ သဒ္ဓါရှိသလောက် ရှိတယ်လို့ ဓာတ်သိသူတွေက ထင်ကြတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ရစ်ပလေဟာ ကျောက်ဖြူမှာမွေးတဲ့ အာမေးနီးယန်းလူမျိုး၊ သူ့အဖေ အရေးပိုင် "ထိပ်နီ" ရတနာပုံ မန္တလေးမှာ ဝင်ထွက် ခစားရတော့ သူက ကလေးအဖြစ်နဲ့ နန်းတော်ထဲ ပါပါသွားတယ်။ သူ့ကို မင်းတုန်းမင်းကြီးက တွေ့တဲ့အခါ သဘောကျလို့ ငါမွေးစားမယ်ဆိုပြီး သူ့အဖေဆီက ဘုရင်က တောင်းထားလိုက်ပြီး မန္တလေး သံတဲကျောင်းက ဆရာမှတ်ကြီးဆီမှာ တခြား မင်းသား၊ မူးသား၊ မတ်သားတွေနဲ့အတူ ပညာသင်စေခဲ့တယ်။ ဆံပင်နီကလေးနဲ့မို့ မင်းတရားကြီးက ဆံနီလို့ခေါ်တဲ့ ရစ်ပလေဟာ နန်းတော်ထဲမှာ ကြီးပြင်းရတာ၊ အသက် ၁၇ နှစ်သားကျမှ မင်းတရားကြီး မကျန်းမာတော့ နန်းတွင်းရေးတွေ ရှုပ်ထွေးလာလို့ ကြောက်တာနဲ့ ရန်ကုန်စုန်ပြေးတာ။ မြန်မာစာနဲ့ စကားကို ရေရေလည်လည်တတ်ရုံမက ကဗျာတောင် စပ်နိုင်တဲ့ နန်းတွင်းကြီး ငယ်ကျွန်တစ်ဦး၊ ဒါကြောင့် ရန်ကုန်မှာ စာပုံနှိပ်လုပ်ငန်းကို ကျကျနန လုပ်ကိုင်တဲ့အခါ မင်းတုန်းမင်းကြီး အလွန်ဂရုစိုက်ပြီး အမှားအယွင်းမရှိစေရအောင် အထပ်ထပ်တည်းတိုက် ရေးထွင်းခဲ့တဲ့ ကျောက်စာတော် မူကို မစ္စတာ ရစ်ပလေက သူ့အလှည့် သူ့အနေနဲ့လည်း အစွမ်းကုန် မှန်ကန်အောင် ကြိုးစားသွားခဲ့တာဖြစ်တယ်။\nမစ္စတာ ရစ်ပလေက မင်းတုန်းမင်းကြီးကို ဘယ်အထိ လေးစားကြည်ညိုသလဲဆိုရင် လူတကာမင်းတုန်းမင်းခေါ်တာကို သူ့နားက သည်းမခံနိုင်ဘူး၊ မင်းတုန်းမင်းဆိုတာ မင်းသားဘဝက စားရတဲ့ မြို့ကို အစွဲပြုပြီးခေါ်တဲ့ အိမ်နိမ့်စံငယ်နာမည်ပါ။ ပဉ္စမသင်္ဂါယနာတင် ရတနာပုံ မြို့တည်နန်းတည် မင်းတရားကြီး လို့ခေါ်မှ မှန်ကန်တယ်လို့သူကပြောတတ်ပြီး ကိုယ်တိုင်ကတော့ ဘုရင်ကြီးရဲ့ သားမြေးကျေးကျွန်တွေက ခေါ်သလို "ဘုန်းတော်ကြီးဘုရား" လို့ ခေါ်တဲ့လူပါ။ မစ္စတာရစ်ပလေရဲ့ ကို စက်တင်ပုံနှိပ်တယ်။ မင်းတုန်းမင်းကြီးရဲ့ ကျောက်စာမူအတိုင်း သေသေချာချာ ရိုက်နှိပ်တယ်ဆိုတော့ ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓဘာသာ ပြန့်ပွားရာနိုင်ငံတွေက ပိဋကတ်တော် စာအုပ်တွေကို အစုံလိုက် အစုံလိုက် ဟံသာဝတီက မှာယူဝယ်ခြမ်းကြတယ်။ ဟံသာဝတီက ပိဋကတ်တော်စာအုပ်တွေ အလွန်ရောင်းရမှန်းသိတော့ တခြားပုံနှိပ်တိုက်တွေကလည်း ဟံသာဝတီလိုပဲ ပိဋကတ်တော်တွေကို လိုက်ရိုက်နှိပ်ကြတယ်။ မန္တလေးမြို့ တမ္ပဒီပတိုင်း ပုံနှိပ်တိုက်က ၁၉၁၂ ခုမှာ ရိုက်နှိပ်တဲ့ ပိဋကတ်တော်မှာ- " သက္ကရာဇ် ၁၂၂၂ ခုနှစ်၌ ပဉ္စမသင်္ဂါယနာတင်တော်မူသော ရတနာပုံ မြို့တည်နန်းတည် မင်းတရားကြီးဘုရား၏ ကုသိုလ်တော် ကျောက်စာတော်မူ" ဆိုတဲ့စာ စာအုပ်အဖုံးမှာ အတိအလင်းထည့်သွင်းရိုက်နှိပ်ရုံမက ကျောက်စာဂူကို မြင်းနဲ့ ခြူးရံထားတဲ့ပုံကို တံဆိပ်အဖြစ် ထည့်သွင်းပြီး ကျောက်စာဂူတံဆိပ်လို့ သူတို့ပုံနှိပ်တိုက်တံဆိပ် ခတ်နှိပ်ပါသေးတယ်။ ဒီတိုက်ကပဲ ၁၉၁၄ ခုမှာရိုက်တဲ့ ပိဋကတ်တော် စာအုပ်မှာတော့ ပါနေကျ "ကုသိုလ်တော်ကျောက်စာမူ"စာတန်း အပြင် ပုံနှိပ်တိုက်တံဆိပ်မှာ ခြူးနဲ့ မြင်းကိုဖယ်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကျောက်စာဂူကြီးတံဆိပ် ခတ်နှိပ်ထားပါတယ်။ စက်တင်ပုံနှိပ် ရိုက်ထုတ်သမျှ ပိဋကတ်သုံးပုံ ပါဠိတော်မှန်ရင် ကုသိုလ်တော် ကျောက်စာတော်မူချည်းပါပဲ။ ဒါကို ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဟန်းတော်တွေအားလုံးက အသိအမှတ်ပြုပါတယ်။ ကုသိုလ်တော်ဘုရားအတွင်းက ပိဋကတ်သုံးပုံ ပါဠိတော်တွေ ကျောက်ထက်အက္ခရာတင်ထားတာကို နိုင်ငံအတော်များများကပဲ တအံ့တဩနဲ့ လာရောက် ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီး မှတ်တမ်းတင်ကြတယ်။ ဘာမှ မကြာသေးခင်ကတော့ အနောက်ဂျာမနီအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က မန္တလေး ကုသိုလ်တော်ထဲ ရောက်လာပြီး ကျောက်ပြားတွေ အားလုံးကို မိုက်ကရိုဖလင်နဲ့ ဓာတ်ပုံရိုက်ယူခွင့် မှတ်တမ်းတင်ခွင့်ပြုပါလို့ ကုသိုလ်တော်ဂေါပကအဖွဲ့ကို ပန်ကြားပြီး ၇ ရက်ကြာ မိုက်ကရိုဖလင်နဲ့ မှတ်တမ်းတင်သွားပါတယ်။ ဆဋ္ဌသင်္ဂါယနာတင်မယ် ဆိုတုန်းကတော့ သင်္ဂါယနာအဖွဲ့က သံဃာအပါး ၁၀၀ နီးပါး ကုသိုလ်တော်ထဲက ကျောက်စာတွေနဲ့ စာလာတိုက်ကြတာ ၁ လကြာတယ်။ ဟံဟာဝတီမူနဲ့ ကျောက်စာမူဟာ အကွဲအလွဲ မရှိသလောက်ပဲတဲ့။ ကျွန်မစာတမ်းကို ဒီမှာပဲ အပြီးသတ်ပါမယ်။ အပြီးမသတ်ခင် နှစ်စဉ်ကျင်းပမြဲ ကုသိုလ်တော်ဘုရားပွဲ အစောပိုင်း ရုပ်သေးမင်းသား ဆရာ ဉာဏ်ကြီး သီဆို သွားဖူးတဲ့ တေးထပ်ကလေးတစ်ပုဒ်နဲ့ ၈၀ ပေါ်တစ်ပုဒ်ကိုတော့ ဖော်ပြခဲ့ချင်သေးတယ်။ ကုသိုလ်တော် ဘုရားပွဲဟာ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ကနေ လပြည့်ကျော် ၂ ရက်နေ့အထိ ကျင်းပလေ့ရှိတယ်။ ဒီဘုရားပွဲမှာ ဆရာဉာဏ်ကြီးရဲ့ ရုပ်သေးပွဲက ပါစမြဲ။ ဘုရားတောင်ဘက်မုခ်တည့်တည့်ဟာ ဆရာဉာဏ်ရဲ့ စင်နေရာပဲ။ ဒီပွဲတွေမှာ ဆရာဉာဏ်သူကိုယ်တိုင် အထူးစပ်ဆိုတဲ့ ဒီတေးထပ်နဲ့ ဒီ ၈၀ ပေါ်ကို သီဆိုဖူးတယ်။ မန္တလေးမြို့ အရှေ့ပြင် နန်းတော်ရှေ့ ရပ်တန်းရပ် ရုပ်စုံဆရာ ဆရာဉာဏ် (နန်းတော်ရှေ့ဆရာတင်ရဲ့ဆရာ) ရေးစပ်တဲ့ မဟာလောကမာရဇိန် ကုသိုလ်တော်ဘုရားဘွဲ့တေးထပ်\nမြို့ ကျုံး သိမ်တော် သုဓမ္မာကျောင်းသို့၊ ပြုပါကောင်းသမို့ သိုက်ဓာတ်အလာ၊ စုကာပေါင်းလို့ သမိုက်အပ်တာမှာ၊ တိုက်ပိဋကတ်ပါ စေတီမခြား၊ မဟာရံသုံးထပ် လှည့်ပတ်ရံသည်၊ ဤသတ္တဌာနံ၊ ဘုရင် ကိုးကွယ်သည့်ဘုရား၊ အုတ်ကျစ်ကျော်အေး ကဆုန်အမည်ပေါ်၊ ပုဏ္ဏမီအကျော် ခုနစ်ရက်အပွား။ စုံညီမျှော်ကာ ညွှန်ချက်ထား၍ ကျားမင်းဗျဂ္ဃအာရုံတော်။ သုတ်လေးရာ့တစ်ဆယ် အဘိဓမ္မာ နှစ်ရာ့ရှစ်၊ သိစရာပြလစ် ဝိနည်းတစ်သုံးပေါ်၊ စေတီဓာတုဘွဲ့မည်ခေါ်တလီ၊ သမိုင်းလျော်ညီစွာ သုံးဂူအလွတ်ပ၊ နှလုံးဖြူညွတ်၍ အတွင်းလေးဆယ့်နှစ်ဂူ၊ မဇ္ဈေ တစ်ရာ့ခြောက်ဆယ့်ရှစ်ဂူ၊ ငါးရာတစ်ဆယ့်ကိုး အပြင်ထပ်ဂူမှာ၊ အစဉ် မှတ်ယူပါ ခုနစ်ရာ့နှစ်ဆယ့်ကိုး။\nရုပ်စုံဆရာ ဆရာဉာဏ်ရေးစပ်သော လောကမာရဇိန် ကုသိုလ်တော်ဘုရား ၈၀ ပေါ်တေးထပ်[ပြင်ဆင်ရန်]\nမြို့ ကျုံး သိမ်တော် သုဓမ္မာကျောင်းသို့၊ ပြုပါကောင်းသမို့ သိုက်ဓာတ်အလာ၊ စုကာပေါင်းလို့ သမိုက်အပ်တာမှာ၊ တိုက်ပိဋကတ်ပါ စေတီမခြား၊ မဟာရံသုံးထပ် လှည့်ပတ်ရံသည်၊ ဤသတ္တဌာနံ၊ ဘုရင် ကိုးကွယ်သည့်ဘုရား၊ (ရတုခံ)။ ငါးထောင်သာသနာ တည်စိမ့်ငှာဟု၊ ကိန်းလာတိုက်ဆိုက်၊ မန်းမကိုဋ်တွင်၊ နန်းစိုက်သာကိံ၊ ရတနာ သိရ်နွယ်၊ ဆယ်ကြိမ်ဥက္ကဋ္ဌ်၊ မောဠိနတ်နှင့်၊ သုံးထပ်ပရဝဏ်၊ မြေအမွန်မှာ၊ ရွှေညွန်တွက်ဆ၊ သင်္ချာပြသော်၊ ခုနစ်ရာ့နှစ်ဆယ်၊ စွန်းကယ်ကိုးဆူ၊ မကိုဋ်ဂူကို၊ စိုက်လှူပြီးလျှင်၊ ပွဲကြီးယင်သည်၊ နတ်ရှင် ပဉ္စမဋ္ဌဗျာဒိတ်လေး၊ အံ့ဖွယ်တည့်တည်ထား လောကမာရဇိန်ဘုရား။ ဒါယကာမင်းမြတ် နတ်ထီးယှဉ်သော်၊ ရပ်ကြီးနယ်ခွင် ပြည်သူအများသား၊ ဓာတ်မီးသွယ်ဆင်က မသွေလှူငြား၍၊ ရွှေစမုတ် ငှက်မနားထီးတော်ပါ၊ ညလုံးပတ်လည် တိမ်မှောင်မသန်း၊ စိန်ရောင်ခြည်လျှမ်း လျှပ်ပန်းသဏ္ဌာန်ဖြာ၊ တံခါးတော်လေးရပ် သံဝရံတာမှာ၊ ဒရဝမ်လှည့်ကာ ညဉ့်နာရီအလှည့်မတော့၊ ပထမတည်ခဲ့တဲ့ မြတ်ဘုရားဒါယကာတော်၊ နတ်တိုင်းဆီကနော်။ ပဉ္စမမင်းသို့ အလျင်တခဏဆင်းလို့ လာဖူးမြော်သော်၊ သာဓုခေါ်တော်မူကြောင်းပါဘုရာ့လေး။ သာဝတိံဖျားက မာရဇိတ်ဘုရားပ၊ လာချိန်အားရ ဖူးမြော်ဆင်ကာ သံတော်ဦးတင်လွှာ ဆက်စမ်းချင်ဘုရာ့လေး။\n↑ ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံးစာအုပ်၊ လူထုဒေါ်အမာ ၁၉၇၃ အောက်တိုဘာ။\n"https://my.wikipedia.org/w/index.php?title=ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံးစာအုပ်&oldid=703528" မှ ရယူရန်\nဤစာမျက်နှာကို ၆ အောက်တိုဘာ ၂၀၂၁၊ ၁၈:၂၀ အချိန်တွင် နောက်ဆုံး ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။


JOB TODAY: Find Jobs, BuildaCareer & Hire Staff 1.76.1 Android အတြက္ Aptoide APK အား ေဒါင္းလုပ္ ျပဳလုပ္ပါ\nဗားရွင္း 1.76.1 လြန္ခဲ့ေသာ5ရက္က\nApplication မ်ား စီးပြားေရး JOB TODAY: Find Jobs, BuildaCareer & Hire Staff\nJOB TODAY: Find Jobs, BuildaCareer & Hire Staff ၏ ေဖာ္ျပခ်က္\nအလုပ်အကိုင်အခွင့်အ Find & သင့်ကုမ္ပဏီအစာရှောင်ခြင်းအဘို့အရညျအသှေးကိုယ်စားလှယ်လောင်းများကိုငှားရမ်း! ယနေ့ယောဘနှင့်အတူ, သငျသညျအလုပ်ရှာဖွေရေးနှင့်လက်လီ, ဧညျ့နှင့်ဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းတွင်အလုပ်အတွက်သတိပေးချက်အရနိုင်ပါတယ်။ အစာရှောင်ခြင်းအလုပျကိုရှာပါနှင့်တစ်ခုတည်းကလစ်၌သင်တို့၏အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကိုတည်ဆောက်စေ။ သင်သည်သင်၏ကုမ္ပဏီအတွက်ငှားရမ်းထားတဲ့အလုပ်ရှင်ဖြစ်ပါသလား အင်တာဗျူးကိုယ်စားလှယ်လောင်းများ & ညာဘက် app မှန်ထမ်းများငှားရမ်း!\nယောဘ TODAY ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများအလုပ်အကိုင်များနှင့်အလုပ်ရှင်များန်ထမ်းများငှားရမ်းရှာတွေ့သည့်လမ်း revolutionizes ။ ဒါဟာစာရွက်စာတမ်းမရှိဘဲအသက်မွေးဝမ်းကျောင်းစုဆောင်းမှုင်: အဘယ်သူမျှမရှည် CV ကိုမျှမဖုံးစာတစ်စောင်နှင့်သင့်အလုပ်ရှာဖွေရေးအပေါ်အချိန်အဘယ်သူမျှမဖြုန်းတန်ချိန်။ လက်ျာဘက်, တော်တော်အေးမြ?\nယောဘ search & TODAY ယောဘသင့်အလုပ်မှာ Building:\n1. သွားလာရင်းစဉ်လက်လီအလုပ်အကိုင်များ, ဧညျ့အတွက်အခြိနျပိုငျးအလုပျဒါမှမဟုတ်ဝန်ဆောင်မှုစက်မှုလုပ်ငန်း Find\n2. အလုပ်ရှာဖွေရေးစုဆောင်းမှု: ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများအလုပ်အကိုင်များလျှောက်ထား & ချက်ချင်းအလုပ်ရှင်များနှင့်အတူ chat\nသင်ခန်းစာန်းကျင် fit မှအခြိနျပိုငျးအလုပျအတှကျရှာဖွေခြင်းသို့မဟုတ်သင့်ပထမဦးဆုံးအချိန်ပြည့်အလုပ်ကိုရှာဖွေနေပါသလား ဧညျ့, စားသောက်ဆိုင်စက်မှုလုပ်ငန်း, စျေးကွက် & လက်လီအလုပ်အကိုင်များအပါအဝင်တိုင်းကဏ္ဍတွင်အလုပ်အကိုင်များကိုရှာပါ။\n+ ဟာတိုတောင်းသောပရိုဖိုင်းကို ဖန်တီး. လျှောက်ထား - မပိုအသုံးစရိတ်အချိန်ရှည် CVs အပေါ်!\n+ ရှာရန်အလုပ်စာရင်းများ & သင်သည်သင်၏ရှေးခယျြသောစက်မှုလုပ်ငန်းအတွက်အစာရှောင်ခြင်းအလုပ်ရှာနိုင်အောင်အလုပ်သတိပေးချက်အရ\nနောက်ကျမှ-ညဆိုင်းကိုဖုံးလွှမ်းရန်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအချိန်ဖျော်ယမကာစပ်များအတွက်ငှားရမ်း? သင့်ရဲ့ဧညျ့န်ထမ်းများပူးပေါင်းမယ့်ဖော်ရွေစားသောက်ဆိုင် server သို့မဟုတ်ယုံကြည်စိတ်ချရသောကိုယ်စားလှယ်လောင်းလိုအပ်ပါသလား?\n+ အခမဲ့စာရင်းကသင်၏အလုပ် Publish နှင့်အစာရှောင်ခြင်းဟာအကောင်းဆုံးကိုယ်စားလှယ်လောင်းများကိုရှာဖွေ\n+ အင်တာဗျူးကိုယ်စားလှယ်လောင်းများနှင့်ကျွန်ုပ်တို့၏ built-in ချက်တင်ကနေတဆင့်သူတို့နှင့်အတူသတင်းစကား\nကျွန်တော်တို့ရဲ့ app ကို Love? ပြန်လည်သုံးသပ်စွန့်ခွာပါ\nJOB TODAY: Find Jobs, BuildaCareer & Hire Staff အတြက္ အသံုးျပဳသူ အဆင့္သတ္မွတ္ခ်က္မ်ား\nJOB TODAY: Find Jobs, BuildaCareer & Hire Staff အေပၚ ျပန္လည္စစ္ေဆးမႈမ်ား\nJOB TODAY: Find Jobs, BuildaCareer & Hire Staff အေပၚတြင္ ျပန္လည္ စစ္ေဆးမႈ မရွိပါ။ ပထမဆံုး ျပဳလုပ္လိုက္ပါ!\nJOB TODAY: Find Jobs, BuildaCareer & Hire Staff အား အခ်က္ျပပါ\nmackenzie စတိုး 22.49k 4.05M\nJOB TODAY: Find Jobs, BuildaCareer & Hire Staff ႏွင့္ အလားတူေသာ အက္ပ္မ်ားကို ေဒါင္းလုဒ္ဆြဲပါ\nAPK အေၾကာင္း JOB TODAY: Find Jobs, BuildaCareer & Hire Staff အခ်က္အလက္\nAPK ဗားရွင္း 1.76.1\nထုတ်လုပ်သူ JOB TODAY S.A.\nကိုယ်ရေးလုံခြုံမှု မူဝါဒ http://jobtoday.com/privacy/\nApp Name: JOB TODAY: Find Jobs, BuildaCareer & Hire Staff\nRelease date: 2019-09-11 19:11:40\nလက်မှတ် SHA1: D1:39:C9:AE:9A:CC:37:1A:A1:43:3E:6F:6F:35:E3:BC:05:E9:4B:16\nထုတ်လုပ်သူ (CN): Maxim\nအဖွဲ့အစည်း (O): JobToday\nနယ်မြေ (L): Luxembourg\nနိုင်ငံ (C): LU\nပြည်နယ်/မြို့တော် (ST): Luxembourg\nJOB TODAY: Find Jobs, BuildaCareer & Hire Staff APK ကိုေဒါင္းလုဒ္ဆြဲပါ


Monday . 18 November . 2019\nအိချောပို ချစ်သူက ဘယ်သူဖြစ်မလဲ\nဘော်ဒီကောက်ကြောင်း အမိုက်စားနဲ့ ဆွဲဆောင်မှု ရှိတဲ့ မင်းသမီး အိချောပိုကတော့ ယခုနောက်ပိုင်းမှာ ရုပ်ရှင်ကားကြီးတွေ အဆက်မပြတ် ရိုက်ကူးနေရသလို ပရိသတ်အားပေးမှုကိုလည်း ယခင်ကထက် ပိုမိုရရှိထားတဲ့ မင်းသမီးလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ အိချောပိုကတော့ လက်ရှိမှာလည်း ပရိသတ်တွေ အားလုံး စိတ်ဝင်စားနေကြတဲ့ သူ့ရဲ့ အချစ်ရေးအကြောင်းကို ရင်ဖွင့်လာခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ အိချောပိုတယောက်ရဲ့ အချစ်ရေးကိုတော့ အလင်းမြေ ပရိသတ်ကြီးလည်း စိတ်ဝင်စားကြမယ်လို့ ထင်ပါတယ်။\nအိချောပိုကတော့ ချစ်သူဖြစ်သူက မင်းသားလည်း မဟုတ်သလို မော်ဒယ်လည်းမဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ ကိစ္စကိုတော့ “ဒါကတော့ တဖြည်းဖြည်း သိလာမှာပေါ့နော်။ ပရိသတ်ကို ချပြသင့်တဲ့ အချိန်ကရင်တော့ ချပြမှာပါ။ လောလောဆယ်တော့ ဒီထဲက မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ပြောပြထားတဲ့ သဘောပေါ့နော်။\nကိုယ့်အချစ်ရေးကိုမှ ဘာကြောင့် စိတ်ဝင်စားနေကြတယ်လို့ ထင်လဲဆိုတဲ့ အပေါ်မှာတော့ “ဒါကတော့ သူများတွေလည်း ရည်းစားထားနေကြတာပဲလေ။ အရမ်းကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ချစ်ကြလို့ထင်ပါတယ်။ တယောက်ထဲကတော့ နေဦးမှာပေါ့။ အခုမှလည်း စူက အလုပ်တွေသေချာလုပ်နေတုန်းဆိုတော့ ဘဝလက်တွဲဖော်ဆိုတာက ပရိသတ်တွေကို သေချာပြီဆိုမှ ချပြတာ ကောင်းမယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ဖုံးကွယ်ချင်လို့လည်း မဟုတ်ဘူး။ လျိုချင်လို့လည်း မဟုတ်ဘူး။ တခုခုမှားသွားရင် ပရိသတ် စိတ်မကောင်းသွားတာပဲ ဖြစ်ဖြစ် အဲ့လိုဖြစ်သွားမှာကို စိုးရိမ်တယ်။” ဆိုပြီး အချစ်ရေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောကြားသွား ခဲ့ပါတယ်။\nဘယ်လိုလူမျိုးကို လက်တွဲဖော် အဖြစ်ရွေးချယ်မလဲဆိုတာကိုတော့ “အဓိက ကတော့ စူ ပြောဖူးသလို အလုပ်ကိုလည်း နားလည်ရမယ်။ ပြီးတော့ မိသားစုနဲ့လည်း စိတ်တူကိုယ်တူရှိရမယ်။ အဓိက က တယောက်နဲ့ တယောက် စိတ်တူကိုယ်တူ ရှိရမယ်။ အဲ့လိုမျိုးကိုပဲ ရွေးချယ်ဖြစ်မှာပါ\nပရိသတ်တွေကို ပြောချင်တဲ့စကားနဲ့ ပတ်သက်ပြီး “စူ လက်ခံထားတဲ့ကားလေးတွေ ထူးခြားတဲ့ ဇာတ်လမ်းလေးတွေကို ပရိသတ်တွေကို ချပြဖို့ ရှိတယ်။ အဲ့ဒါလေးတွေကို လက်ခံထားတယ်။ ရိုက်ရက်ကို အတိအကျ သိရရင်တော့ ပရိသတ်ကြီးကို ပြောမှာပါ။” ဆိုပြီးတော့ ပြောကြားသွား ခဲ့ပါတယ်။\n“G-string ဝတျရတာ ကွိုကျလို့ G-String အတှငျးခံဘဲ ဝတျတယျ”လို့အမြိုးသားထုကွီးကို အသိပေးလိုကျတဲ့ သငျဇာဝငျ့ကြျော\nမွနျမာပွညျက အမှုတျောတျောမြားမြားကို ဇာတျတညျပွီး ရုပျရှငျရိုကျမယျ့ ဇဏျခီ\nမမွေငျ့မိုရျကိုအရူးအမူးခဈြလှနျးလို့ လကျကိုဓားနဲ့ခွဈပွီး နာမညျရေးပွခဲ့တဲ့ ပရိသတျတဈဦး\nအဖွူရောငျ ဘီကနီ ဝတျစုံလေးနဲ့ ကမျးခွရေောကျပုံလေးတှေ ခပြွလိုကျတဲ့ သငျဇာဝငျ့ကြျော


အင်းလျားကန်စောင်းရဲ့ နေညိုညိုညနေခင်းလေးတစ်ခုမှာ ကိုယ်တို့နှစ်ယောက် အတူမျက်နှာချင်းဆိုင်ထိုင်ခဲ့ကြတယ်...။\nတကယ်ဆို ကိုယ်သူ့ကို ကောဖီဆိုင်တစ်ခုမှာ ကော်ဖီတိုက်ဖို့ အစီစဉ်ရှိပြီးသား....။ လေယာဉ်ကွင်းကနေ ကားစမောင်းထွက်လာကတည်းက ကိုယ်စိတ်ပြောင်းလိုက်တာ....။ ခုံနောက်မှီကိုလှဲချရင်း လမ်းတလျှောက်သူငေးမောရင်း သူလိုက်လာခဲ့တယ်...။ ညနေခင်းမြင်ကွင်းလေးဟာ သူ့အတွက်တော့ မှိန်ပြပြဖြစ်နေပါလိမ့်မယ်...။ သူ့ကိုဘာမှမပြောဘဲ အင်းလျားလမ်း ကွေ့ကြောကိုယူလိုက်တော့ သူက ကိုယ့်ကို တချက်ကြည့်ပြီး လက်မထောင်ပြတယ်...။ ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာဝေးကွာသွားခဲ့ကြပေမယ့်ကိုယ်တို့နှစ်ယောက် အရင်လိုပဲ တစ်ယောက်စိတ်တစ်ယောက် နားလည်တတ်နေကြတုန်း...။ စိမ်းလန်းစိုပြေထဲက မြင်ကွင်းကောင်းပြီး လေလတ်ဆတ်မယ်ထင်တဲ့နေရာကို ရွေးထိုင်လိုက်ကြတယ်...။ ကိုယ်...ဘီယာတစ်ဂျားစမှာလိုက်တယ်...။ နောက် ကိုယ်စားချင် သုံးလေးမျိုးလောက်မှာပစ်လိုက်တယ်...။ စားပွဲထိုးထွက်သွားတော့ သူကိုယ့်ကို မျက်ခုံးပင့်ကြည့်ပြီး "အရင်လို စိတ်ညစ်တိုင်း အစားတွေ ဇွတ်စားတတ်နေတုန်းကိုး..."လို့မှတ်ချက်ချတယ်...။ ကိုယ်မသိသလို အဝေးကိုငေးရင်း ဘီယာတကျိုက်ကိုမော့လိုက်တယ်...။ "တစ်ခွက်ထက်ပိုမသောက်နဲ့နော် ပြီးမှလက်ကိုက်တယ်ဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုလာမနှိပ်ခိုင်းနဲ့"...။ တွေ့လား... ဒါ ကိုယ့်ကို သူနှိပ်ပေးချင်လို့ စိန်ခေါ်လိုက်တဲ့စကား...။ ကိုယ့်တချက်ပြုံးပြီး သူနဲ့ခွက်တိုက်လိုက်တယ်...။ မတွေ့ရတဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်အတွင်း သူဘာမှ သိပ်ပြောင်းလဲမသွားပါဘူး...။ ပိုပြီးတော့တောင် ချောမောသန့်ပြန့်လာပါသေးတယ်...။ ကိုယ်တို့ အမြည်းစားလိုက် သောက်လိုက်ကြရင်း သူက သူ့အချစ်တော် ခွေးအကြောင်းစမေးပါတယ်...။ သူ့ခွေးနာမည်လေး ဘုတ်ဘုတ်တဲ့...။ ခွေးမလေးက သူ့သခင်မရှိတဲ့နောက်ပိုင်း ကိုယ့်ဆီရောက်လာခဲ့တယ်...။ ခွေးမချစ်တတ်တဲ့ ကိုယ့်ကို သူ့ကိုယ်စား ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ပေးပါဆိုလို့ ခွေးတစ်ကောင်နဲ့ နှစ်တော်တော်ကြာကိုယ်အလုပ်ရှုပ်ခဲ့ဖူးသေးတယ်...။ ခုတော့လဲ ခွေးမလေးမရှိရှာတော့ပါဘူး...။ အင်းလေ သူထွက်သွားတာပဲ တိတိကျကျပြောရရင် ဆယ့်နှစ်နှစ်ရှိပြီလေ....။\nသူ YIT ဒုတိယနှစ်တက်တော့ ကိုယ်က ပထမနှစ်ရှိသေးတယ်....။ သူ့ကျောင်းကို သူမသိအောင် တိတ်တိတ်ကလေးသွားလည်ပြီး ဩဘာလမ်းမှာ ပွဲစည်အောင်လုပ်ခဲ့လို့ တစ်ပတ်ကျော်ကျော်ထိ ကိုယ့်ကို သူစိတ်ကောက်ပြီး စကားမပြောခဲ့ဘူး....။ ကိုယ်တို့ဘေးခြံကို ပြင်ဦးလွင်ကပြောင်းလာနေတဲ့သူနဲ့ စသိတုန်းက ကိုယ်ဆယ်တန်းစာမေးပွဲဖြေထားတုန်းအချိန်....။ သူက YIT မှာပထမနှစ်လာတက်တာ...။ ကျောင်းပိတ်ရက်မှာအားနေတော့ စာအုပ်ဖတ်လိုက် ခြံထဲမှာကြက်တောင်ရိုက်လိုက်နဲ့ သူငယ်ချင်းသိပ်များများစားစားမရှိတာမို့ အပြင်သိပ်မထွက်ဖြစ်ခဲ့ဘူး...။ ညီမတစ်ဝမ်းကွဲနဲ့ ကြက်တောင်ရိုက်ကြရင်း သူ့ခြံထဲကိုကြက်တောင်ကျသွားလို့ ခြံစည်းရိုးကနေ သူ့ကိုလှမ်းကောက်ခိုင်းရာက စခင်သွားကြတာ...။ အဲဒီကတည်းက ကြက်တောင်ရိုက်တာများလို့ လက်ကောက်ဝတ်လာရင် သူကကိုယ့်ကို ဒိုင်ခံဆေးလိမ်းပေးနေကျလေ....။ ကိုယ့်ထက်နှစ်နှစ်ပဲကြီးပေမယ့် ကိုယ့်ကတော့ အမြဲတစေ သူ့ညီအငယ်ဆုံးလေးလို သူ့ကို ချွဲနွဲ့တတ်တယ်...။ သူကလဲ အဲလို ကလေးဆန်တာလေးကို သဘောကျတယ်...။ သူ့မှာက ညီတစ်ယောက်တည်းရှိတာကိုး...။ ခုပဲလေယာဉ်ကွင်းသွားကြိတာတောင် ငယ်ငယ်ကအကျင့်မပျက်သေး သူ့ကို ပြေးပြီးပွေ့ဖက်ဆီးကြိုလိုက်တယ်..။ ကိုယ်တို့နှစ်ယောက်လုံးမတွေ့တာကြာပေမယ့် ရှိုးတိုးရှန့်တန့်တော့ မဖြစ်ပါဘူး...။ တီရှပ်အကျပ်နဲ့ ခြေကျင်းဝတ်စည်း ဘောင်းဘီအပွနဲ့ ပိုလိုဦးထုပ်စောင်းထားတဲ့ ကိုယ့်ကို သူက ငယ်တုန်းကအတိုင်းပဲ နည်းနည်းပြည့်လာတာပဲရှိတာတဲ့...။ သူလဲဘာမှမပြောင်းလဲပါဘူး သူ့ကိုယ်နံ့တွေအရင်လိုပဲ မွှေးပျံ့လတ်ဆတ်ဆဲ သူ့ရင်ငွေ့လဲနွေးထွေးဆဲ...။ ဒါပေမယ့်သူဒီတစ်ခေါက်ပြန်လာတာဟာ သူ့ဘဝအပြောင်းအလဲတစ်ခုအတွက် ပြန်လာခဲ့တာ...။ သူ့မိဘတွေ အိမ်ထောင်ချပေးမယ့် သတိုးသမီးလောင်းကိုလာကြည့်တာ...။ အဆင်ပြေရင် တခါတည်းလက်ထပ်သွားမှာတဲ့...။\nကိုယ့်ရင်ဘတ်မှာဆွဲထားတဲ့ လော့ကက်သီးလေးကို သူအသာလေးဆွဲယူကြည့်နေတယ်...။ မိန်းကလေးတန်မဲ့ သံကြိုးပုံ 925 ကြိုးခပ်ရှည်ရှည်ကိုဆွဲထားတာ...။ တစ်လက်မခွဲလောက်ရှိမယ့် စိန်ပွင့်တွေစီခြယ်ထားတဲ့ "Y" ဆိုတဲ့ အဂ်လိပ်စားလုံးလေး...။ သူနိုင်ငံခြားမထွက်ခင်ကတည်းက ကိုယ့်ကိုပေးထားခဲ့ဖူးတဲ့ မွေးနေ့လက်ဆောင်လေးပါ...။ ကိုယ့်ကို ထူးထူးခြားခြား အမှတ်တရလက်ဆောင်ပေးချင်တယ်ဆိုလို့ ကိုယ်အလိုချင်ဆုံးအရာကို တောင်းခဲ့ဖူးတာပါ...။ ပြီးတော့..သူက သူ့ကုတ်အကျီအောက်က နို့စိမ်းရောင်ရှပ်ရဲ့ ဘယ်ဖက်အိပ်ကပ်ထဲကနေ ရွှေရောင်ကြိုးလေးတစ်ခု ဆွဲထုတ်လိုက်တယ်...။ ရွှေရောင်ကြယ်သီးကြိုးလေးရဲ့အစွန်းမှာ ကိုယ့်နှလုံးကြွေမတတ်ဖြစ်သွားစေတဲ့ "N" ဆိုတဲ့ စာလုံးလေး သူ့လက်ကြားကနေ လက်ခနဲပေါ်လာခဲ့တယ်...။ ကိုယ့်သူ့ကို ဒီလက်ဆောင်မျိုးတခါမှမပေးဖူးခဲ့ပါဘူး..။ ကိုယ့်အံ့အားသင့်နေလို့ သူကရှင်းပြတယ်....။ သူဟိုမှာအလုပ်လုပ်ပြီး ၂နှစ်နေတော့ သူစုထားတဲ့ငွေနဲ့ အမှတ်တရလုပ်ထားတာတဲ့.....။ ပြီးတော့ သူက အဲလို Suit တွေဝတ်တာကြိုက်တော့ ကြယ်သီးကြိုးလေးလုပ်ဖြစ်သွားတာပါတဲ့...။\nညနေခင်းက အရောင်ရင့်ရင့်လာပြီ.....။ မီးရောင်တွေ ဟိုဒီမှိတ်တုတ်လင်းပြနေတယ်...။ ကန်ရေပြင်ကို ဖြတ်တိုက်လာတဲ့ လေညှင်းက တစ်ချက်တိုးဝှေ့လိုက်တယ်.....။ ရုတ်တရက် ကိုယ့်ဦးထုပ်ကို သူချွတ်လိုက်တော့ နဖူးပေါ်ဝဲကျလာတဲ့ ဆံနွယ်ခွေတွေကို သူ့လက်နဲ့သပ်တင်ပေးနေသေးတယ်...။ ရပါတယ်... လေအဝှေ့မှာ ကိုယ့်ဆံနွယ်တွေလွှင့်ပျံနေဦးမှာပဲလေ....။ တခဏတာဆိုပေ့မယ့် ကိုယ့်အတွက်တဘဝစာ အမြဲလွမ်းတနေမယ့် အပြုအမူမျိုးဆိုတာ သူသိနေပါရဲ့သားနဲ့...။ နောက်သူ..သူ့အိပ်ထဲက မာဘိုရိုတစ်လိပ်ထုတ်လိုက်တယ်..။ကိုယ်အလိုက်တသိနဲ့ အသင့်ဆောင်ထားတဲ့ မီးခြစ်နဲ့လေကွယ်ပြီး မီးညှိပေးလိုက်တယ်...။ အဲဒီမီးခြစ်လေးသူ့ကိုပေးပါလားလို့ ကိုယ့်ကိုတောင်းတယ်...။ ကိုယ်ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ့လက်ဖဝါးထဲ မီးခြစ်လေးကိုထည့်ပေးလိုက်တယ်...။ ဒီမီးခြစ်လေးသူ့ဆီရောက်လာတဲ့ချိန်ကစပြီး သူစီးကရက်မသောက်မိဖို့ ကြိုးစားရတော့မယ်တဲ့...။ ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ မီးညှိပေးမယ့်သူမရှိတော့မယ့် စီးကရက်တစ်လိပ်ကို သူမမက်မောချင်တော့ပါဘူးတဲ့လေ...။\nဟိုး....နားက မြင်နေရတဲ့ စိမ်းမှောင်တဲ့ ကျွန်းစုဆီကို အိပ်တန်းပြန်ငှက်တွေ အုပ်လိုက်ဆူညံစွာ ပျံသွားနေကြတယ်...။ ကောင်းကင်အရောင်က အပြာနုကနေ အရင့်ဖက် ကူးပြောင်းစပြုနေပြီ.....။ ကြယ်တွေ ဟိုတစ်ပွင့် ဒီတစ်ပွင့် ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် စထွက်လာကြပြီ...။ ဆန်းသစ်လခြမ်းကွေးလေးကလဲ လှနေတယ်....။ ပတ်ဝန်းကျင်အပံ့အပိုးကောင်းလျက်နဲ့ ကိုယ့်ရင်ထဲမှာတော့ တောက်လောင်မှုက တငွေ့ငွေ့....။ သောက်ထားတဲ့ တန်းခိုးကတော့ ချက်ချင်းပြတာပဲ ဘယ်ဖက်လက်ကောက်ဝတ်က ကိုက်တက်လာပြီ...။ ကိုယ်ညာဖက်လက်နဲ့ ဖိထားတာကို သူသဘောပေါက်လိုက်တယ်...။ သောက်လက်စစီးကရက်ကို နှုတ်ခမ်းမှာတေ့ထားပြီး ကိုယ့်လက်ကို သူလှမ်းယူပြီးနှိပ်ပေးနေတယ်...။ အဲလိုလေး သူ စီးကရက်ကို နှုတ်ခမ်းမှာ မထိတထိလေးတေ့ထားတာကို ကိုယ်ဖြင့် ချစ်လိုက်တာ....။ သူ့ကို ကိုယ့်ခဏငေးမောကြည့်မိသွားတယ်...။ နေပါစေတော့ နောက်လဲ ကိုယ့်ကိုဒီလို လုပ်ပေးနိုင်မှာမဟုတ်ဘဲနဲ့ များ ကိုယ့်ကိုပုံပြင်တွေနဲ့ ထပ်ထားမသွားပါနဲ့...။ ကိုယ်လက်ကို ရုန်း ပြန်ရုတ်လိုက်တော့ " ခုထိ ကလေးလေးလိုပဲ ညီမလေးကတော့..." တဲ့....။ သူ့လို မသိကျိုးကျွန်စိတ်လေး ထားတတ်ချင်လိုက်တာ...။ လေတိုက်လို့ထင်ပါရဲ့ ဘီယာတစ်ခွက်အရှိန်နဲ့ အာရုံတွေက ခပ်ထွေထွေဖြစ်လာတယ်...။ အိမ်အပြန်ကားကို သူမောင်းမယ်ချည်းလုပ်လို့ မနည်းတားထားရတယ်....။ ဆယ်နှစ်ကျော်အကြာမှာ ဒီလမ်းတွေကို သူအသားကျမှမဟုတ်မှန်းသိလို့ ကိုယ်ပဲမောင်းခဲ့လိုက်တယ်....။\nကားထဲမှာ FM ကလွှင့်တဲ့ သီချင်းကလဲ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် Richard Marx ရဲ့ "Now and Forever"....။ သူကျောင်းသားဘဝတုန်းက ကိုယ့်ကို ဂီတာတီးပြီး ဆိုပြခဲ့ဖူးတဲ့ သီချင်းလေး....။ သီချင်းလေးပြီးဆုံးသွားတဲ့ထိ ကိုယ်ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မလားကွယ်....။ ကိုယ်လက်ချောင်းတွေ ခလုတ်ပေါ်ရောက်သွားတော့ သူချက်ချင်း ကိုယ့်လက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်တယ်...။ "သီချင်းလေးကောင်းနေတာကို ညီမလေးရယ်.....ဒီသီချင်းလေးကိုတောင် လိုက်မညည်းဖြစ်တာ နှစ်ပေါင်းဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ ကြည့်စမ်း..." လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာသူလိုက်ဆိုနေပေမယ့် ကိုယ်ကတော့ ကားမောင်းရင်း မငိုမိအောင်မနည်းမြိုသိပ်ထားရတယ်....။ ရင်မှာဆွဲထားတဲ့ "Y" စာလုံးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆုတ်ကိုင်ထားလိုက်ပြီး ပေါက်ခနဲကျလာတဲ့ မျက်ရည်စက်တွေကို လက်ဖမိုးနဲ့ ခပ်ကြမ်းကြမ်းသုတ်ပစ်လိုက်တယ်....။ လမ်းမီးတိုင်တွေက မီးအားနည်းနေလို့လား ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်မြင်ကွင်းတွေပဲဝေဝါးနေလို့လား မှိန်ပျဖျော့တော့နေကြတယ်...။\nမဖြစ်နိုင်မှန်းသိလျက်နဲ့လည်း ဒီနေညခင်းလေး ကုန်ဆုံးသွားမှာကို စိုးရိမ်နေမိတယ်.....။\nအရင်ပို့စ်အဟောင်းတုန်းက ကော်မန့်လေးတွေကို ပြန်တင်ပေးလိုက်ပါတယ်နော်...:)\n၁. Pandora said.... (23.10.2010)\n၂. ကြယ်လွမ်းသူ said.... (23.10.2010)\nလွမ်းမောဖွယ်ဇာတ်လမ်းလေးပဲ အစ်မမိုးငွေ့ ဖတ်ရတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါပဲ နော်...\n၃. blackroze said...(23.10.2010)\n၄. ဏီလင်းညို said ... (23.10.2010)\nဖတ်ရင်းနဲ့ ပြီးသွားတော့မှ သက်ပြင်းတိုးတိုးလေးချလိုက်မိတယ်...။ တကယ်ကောင်းတယ်မမိုး ..အဲဒါမျိုးလေးဖတ်ရတာ အရမ်းနှစ်သက်တယ်ဗျာ...။\n၅. အဖြူရောင်နတ်သမီး said... (23.10.2010)\nအလုပ်အားတုန်းလေး ပြေးပြီးလာဖတ်သွားတယ် မမိုး\n6. မြတ်မွန်....said (26.10.2010)\nအင်းလျားရေပြင်က အတွဲလေးတွေအတွက် လွမ်းစရာလေးပဲနော်...။\n၇. အင်ကြင်းသန့် .... said (28.10.2010)\nPosted by Cameron at 10:15\nNow & Ever.....


HOME | Chin News Journal\nby CNJ\t February 11, 2021 February 11, 2021\nဟားခါးတွင် သက်ငယ်မဒိန်းမှုကျူးလွန်ရန် ကြိုးစားအားထုတ်သူအား ထောင်ဒဏ် (၁၀)နှစ်ချမှတ်\nနှင်းဆီ (UDP) ပါတီ ပိုမိုအားကောင်းလာမည်ဟု ချင်နှင်းဆီပါတီပြော\nUDP ဥက္ကဌ ဖမ်းဆီးခံရမှုကြောင့် ချင်း UDP လုပ်ငန်းထိခိုက်မှုမရှိ ဟုဆို\nမဲရုံတာ၀န်ကျ နယ်ရပ်ခြားက ပညာရေး၀န်ထမ်းများအတွက် ဟားခါးတွင် ကွာရန်တင်းစင်တာ (၃)ခု စီစဥ်\nဟာခါးတွင် လူစုလူ‌ေ၀းဖြင့် ၀တ်ပြုအစည်‌ေ၀းကျင်းပသူ တရားဟောဆရာနှင့် အိမ်ရှင်ဖမ်းဆီးခံရ\nချင်းအမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် (CNLD) နှင့် အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်(NLD) တို့၏ မူ၀ဒများသုံးသပ်ခြင်း\nဟာခါးမြို့တွင် ကွာရန်တင်း မ၀င်ချင်လို့ ခရီးသွားရာဇ၀င် ဖုံးကွယ်တဲ့လူတွေရှိနေ\nအနိုင်ရပါက ချင်းပြည်နယ် ပညာရေးမြှင့်တင်ရေးကဏ္ဍဦးစားပေး ဆောင်ရွက်မည်\nဟားခါး နွယ်ဆည် (Nawi Dam) စီမံကိန်း ကန့်ကွက်စာ နိုင်ငံတော်သမ္မတနှင့် အတိုင်ပင်ခံဆီပို့\nဟားခါးတက္ကသိုလ်ဟာ မြန်မာပြည်ရဲ့ ပထမဆုံး Comprehensive University ဖြစ်တယ်\nချင်းပြည်နယ်၊ ဟားခါးမြို့၌ရှိတဲ့ ဟားခါးကော်လိပ်ကို တက္ကသိုလ်အဆင့်သို့ တရား၀င်တိုးမြှင့်လိုက်ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ ဟားခါးတက္ကသိုလ်မှာ မြန်မာနိုင်ငံအတွင်းရှိ အခြားတက္ကသိုလ်တွေနဲ့ မတူညီတဲ့ တမူထူးခြားတဲ့အချက် ရှိပါတယ်။ အဲဒါကတော့ မြန်မာနိုင်ငံအတွင်းရှိ မတူညီတဲ့\nရန်ကုန်၊ ရခိုင်နှင့် နိုင်ငံခြားမှ ဟားခါးမြို့ ကို ရောက်ရှိလာသူအားလုံး Swab ယူစစ်ဆေးမည်\nရန်ကုန်၊ ရခိုင်ပြည်နယ်နှင့် နိုင်ငံခြားမှ ချင်းပြည်နယ်၊ ဟားခါးမြို့ သို့ ရောက်ရှိလာသူအားလုံးကို Swab ယူစစ်ဆေးဖို့ စီစဥ်ထားကြောင်း ဟားခါးမြို့နယ် မြို့နယ်ပြည်သူကျန်းမာရေးဦးစီးဌာနမှူူးရုံးမှ ကျန်းမာရေးမှူး ဦးဗန်သင်ဟုပ် က\nပလက်၀မြို့နယ်မှာ NLD ကိုယ်စားလှယ် ၅ ဦး စလုံး အနိုင်ရမယ်လို့ယုံပါတယ် – ဦးမျိုးထိုက်\nစစ်ပွဲနှင့် စစ်ဘေးရှောင်အရေးကြောင့် အာရုံစိုက်ခံရတဲ့ ချင်းပြည်နယ်၊ ပလက်၀မြို့နယ်မှာ NLD ကိုယ်စားလှယ် ၅ ဦး စလုံး ပြန်လည် အနိုင်ရမည်ဟု ယုံကြည်ထားကြောင်း အမျိုးသားလွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ် ဦးမျိုးထိုက်က\nခရီးသည်မရှိတာကြောင့် ဟာခါးကားဂိတ်တစ်ချို့ ပိတ်ထားရ\nCOVID-19 ကာလ ခရီးသွား အလွန်နည်းပါးတာကြောင့် ဟားခါး-မန္တလေး-ရန်ကုန်ဖက် သွားတဲ့ ကားဂိတ်တစ်ချို့ ပိတ်ထားရကြောင်း သိရသည်။ High Class ကားဂိတ်မှူး ဦးကျဲအိုလွယ်က “စက်တင်ဘာ ၁၁\nချင်းပြည်နယ်အတွင်း မသန်းစွမ်းသူများအတွက် စံပြုမဲရုံ (၃၇)ခု ထားမည်\nလာမယ့် နို၀င်ဘာလ ရွေးကောက်ပွဲတွင် ချင်းပြည်နယ်အတွင်းရှိ မသန်းစွမ်းသူများ အဆင်ပြေလွယ်ကူစွာ မဲထည့်နိုင်ရန် စံပြုမဲရုံ (၃၇)ခု ထားရှိပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း ချင်းပြည်နယ်ရွေးကောက်ပွဲကောင်မရှင်ထံမှ သိရသည်။ ချင်းပြည်နယ်ရွေးကောက်ပွဲကောင်မရှင် ဥဣဌ ဦးအုပ်နော်လ်က\nဆမီးမြို့ စစ်ဘေးရှောင်ကျောင်းသားများကို ညနေပိုင်းတွင် ကျောင်းတက်ခိုင်းဖို့စီစဥ်\nချင်းပြည်နယ်၊ ပလက်၀မြို့နယ်၊ ဆမီးမြို့ရှိ စစ်ဘေးရှောင်ကျောင်းသားများကို COVID-19 အခြေအနေအရ ဒေသခံကျောင်းသားများနှင့်ခွဲပြီး ညနေပိုင်းတွင် ကျောင်းတက်ခိုင်းဖို့ စီစဥ်ထားကြောင်း သိရသည်။ စစ်ဘေးရှောင်ကျောင်းသားများအတွက် COVID-19 ရန်ပုံငွေကို အသုံးပြုပြီး\nဟားခါးမြို့တွင် ဓါးထိုးမှုဖြစ်ပွားလို့ လူတစ်ဦးသေဆုံး\nယမန်နေ့ည ၁၀ နာရီအချိန်ခန့်က ဟားခါးမြို့သစ်ရပ်ကွပ်တွင် ဓါးထိုးမှုဖြစ်ပွားလို့ လူတစ်ဦးသေဆုံးခဲ့ကြောင်း သိရသည်။ ဟားခါးမြို့သစ်ရပ်ကွပ်တွင် နေထိုင်တဲ့ Bawi Tha Thang နှင့် ဟားခါးထားရ်တွင်နေထိုင်တဲ့ Rechard\n၂၀၂၀ ရွေးကောက်ပွဲတွင် ချင်းပြည်နယ်တွင် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်မည့် NLD ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများ\nယခုနှစ်ကုန်ပိုင်းတွင် ကျင်းပဖို့စီစဉ်ထားသည့် ရွေးကောက်ပွဲ့တွင် ချင်းပြည်နယ်တွင် ယှဉ်ပြိုင်ကြမည့် NLD ကိုယ်စားလောင်းများမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။ ဟားခါးမြို့နယ် (၁) ဦးဇိုဘွေ ( ပြည်နယ်လွှတ်တော် – ၁)\nချင်းစစ်ဘေးရှောင်တွေထဲက အသက်အရွယ်အကြီးဆုံး မျက်မမြင် ဦးလုံကျွယ် (၉၅)နှစ်\nCNF/A ထိပ်ပိုင်း ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး တာဝန်မှအနားယူကြောင်းကြေငြာ\nပလက်ဝမြို့နယ်တွင် ရွာသား (၄)ဦးပျောက်ဆုံး၊ လူတစ်ဦးမိုင်းထိလို့ ဆေးရုံရောက်\nပလက်ဝမြို့တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး မိုင်းနင်းမိလို့ ဆေးရုံတင်ရ\nယာဥ္တိမ္းေမွာက္မႈေၾကာင့္ ဆမီးက စစ္ေဘးေရွာင္တစ္ဦးေသဆုံး၊ (၆)ဦး ဒဏ္ရာရရွိ\nဟားခါးတွင် အမည်မသိလူတစ်ယောက်မှ (၄)နှစ်ကလေးကို ဆိုင်ကယ်ဖြင့်ဝင်တိုက်ပြီး ထွက်ပြေး\nCNJ is the Official Burmese Version of The Chin Journal - Tilim News Agency in Myanmar.\nHOME CHIN MYANMAR POLITICS\nNo. 111, Lung Biakinn Road, Hakha, Chin State\n©2021 Chin News Journal.\nMade by Salai Zing Bawi


လမ်းမပေါ်မှာ ပန်းရောင်းနေရတဲ့လေးတွေအတွက် မျက်နှာအကာ နှာခေါင်းစဉ်း နဲ့ လက်သန့်ဆေးတွေ လှူဒါန်းပေးသွာမယ်ဆိုတဲ့ ဖိလစ်ပိုင်မော်ဒယ် ဆိုင်နွန်း – CharTake\nလမ်းမပေါ်မှာ ပန်းရောင်းနေရတဲ့လေးတွေအတွက် မျက်နှာအကာ နှာခေါင်းစဉ်း နဲ့ လက်သန့်ဆေးတွေ လှူဒါန်းပေးသွာမယ်ဆိုတဲ့ ဖိလစ်ပိုင်မော်ဒယ် ဆိုင်နွန်း\nchartake | August 31, 2020 | Cele News | No Comments\nလမ်းမပေါ်မှာ ပန်းရောင်းနေရတဲ့လေးတွေအတွက် မျက်နှာအကာ နှာခေါင်းစဉ်း နဲ့ လက်သန့်ဆေးတွေ လှူဒါန်းပေးသွာမယ်ဆိုတဲ့ Sinon\nမြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ဆင်းရဲချို့တဲ့ပြီး လိုအပ်တဲ့နေရာတွေမှာ အမြဲတမ်းတတ်အားသမျှပါဝင် ကူညီတတ်တဲ့ ပရိသတ်တွေ ရဲ့အချစ်တော် ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံက မော်ဒယ်လ် Sinon ကတော့ အခုတစ်ခါမှာလည်း လမ်းမပေါ်မှာ ပန်းရောင်းနေကြတဲ့ ကလေးတွေအတွက် မျက်နှာအကာ နှာခေါင်းစဉ်းနဲ့ လက်သန့်ဆေးတွေကို မနက်ဖြန်မှာ လှူဒါန်းပေးမယ်လို့သိရပါတယ်။\n” လမ်းမပေါ်က ပန်းရောင်းနေကြတဲ့ ကလေးတွေ အတွက် ကျတော်က မနက်ဖြန် မျက်နှာ အကာအကြည် မျက်နှာတပ်နှာခေါင်းစည်းတွေ လက်သန့်ဆေးရည် တွေပေးသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ် ။\nCovid-19 က ပြန်ဖြစ်ပွားနေပါပီ ကျတော်တို့ ရန်ကုန်မှာကောတစ်နိုင်ငံ လုံးမှာပါ။ ဒါကြောင့် ကျတော်တို့ ကောင်းကောင်းကာကွယ် ထားရမှာဖြစ်ပါတယ် ကျဝောာ်တို့ ပတ်ဝန်းကျင် မိသားစုတွေကိုပေါ့!\nကျတော်တို့က ကမ္ဘာပေါ်မှာရှိတဲ့ Virus တိုင်းထက် ပိုအင်အားကောင်းတယ် ။ ကျတော်တို့ မှာကျတော်တို့ ရှိတယ်လေ ။ တစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းစီ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ဂရုစိုက်ကြမယ်ဆိုရင် ပေါ့။ Fighting 🦠 ” ဆိုပြီး သူရဲ့ လူမှုကွန်ယက်မှာ မျှဝေးထားပါတယ် ။\nSinon ကတော့ တကယ်ကို လေးစားစရာကောင်းတဲ့ စိတ်ဓာတ်ပိုင်ရှင် လေးပါပဲနော်။ ပရိသတ်ကြီးကလည်း လမ်းမပေါ်မှာ ပန်းရေင်နေရတဲ့ ကလေးတွေကို ကူညီပေးမယ့် Sinon ကို တစ်ခုခု ပြောပေး ခဲ့ပါဦးနော်။ Source ; Sinon Loresca\nUnicode … လမျးမပျေါမာ ပနျးရောငျးနရေတဲ့လေးတှအေတှကျ မကျြနာအကာ နာခေါငျးစဉျး နဲ့ လကျသနျ့ဆေးတှေ လဒါနျးပေးသှာမယျဆိုတဲ့ Sinon\nမွနျမာနိုငျငံရဲ့ ဆငျးရဲခြို့တဲ့ပွီး လိုအပျတဲ့နရောတှမော အမွဲတမျးတတျအားသမပြါဝငျ ကူညီတတျတဲ့ ပရိသတျတှေ ရဲ့အခဈြတျော ဖိလဈပိုငျနိုငျငံက မျောဒယျလျ Sinon ကတော့ အခုတဈခါမာလညျး လမျးမပျေါမာ ပနျးရောငျးနကွေတဲ့ ကလေးတှအေတှကျ မကျြနာအကာ နာခေါငျးစဉျးနဲ့ လကျသနျ့ဆေးတှကေို မနကျဖွနျမာ လဒါနျးပေးမယျလို့ သိရပါတယျ။\n” လမျးမပျေါက ပနျးရောငျးနကွေတဲ့ ကလေးတှေ အတှကျ ကတြျောက မနကျဖွနျ မကျြနာ အကာအကွညျ မကျြနာတပျနာခေါငျးစညျးတှေ လကျသနျ့ဆေးရညျ တှပေေးသှားမာ ဖွဈပါတယျ ။\nCovid-19 က ပွနျဖွဈပှားနပေါပီ ကတြျောတို့ ရနျကုနျမကောတဈနိုငျငံ လုံးမာပါ။ ဒါကွောငျ့ ကတြျောတို့ ကောငျးကောငျးကာကှယျ ထားရမာဖွဈပါတယျ ကဝြျောာတို့ ပတျဝနျးကငျြ မိသားစုတှကေိုပေါ့!\nကတြျောတို့က ကမ်ဘာပျေါမာရတဲ့ Virus တိုငျးထကျ ပိုအငျအားကောငျးတယျ ။ ကတြျောတို့ မာကတြျောတို့ ရတယျလေ ။ တဈဦးတဈယောကျခငျြးစီ တဈယောကျကို တဈယောကျ ဂရုစိုကျကွမယျဆိုရငျ ပေါ့။ Fighting 🦠 ” ဆိုပွီး သူရဲ့ လူမကှနျယကျမာ မဝြေးထားပါတယျ ။\nSinon ကတော့ တကယျကို လေးစားစရာကောငျးတဲ့ စိတျဓာတျပိုငျရငျ လေးပါပဲနျော။ ပရိသတျကွီးကလညျး လမျးမပျေါမာ ပနျးရငျေနရေတဲ့ ကလေးတှကေို ကူညီပေးမယျ့ Sinon ကို တဈခုခု ပွောပေး ခဲ့ပါဦးနျော။ Source ; Sinon Loresca\nအသက် ၈၀ အမေအိုကြီးရဲ့ ကန်နဖော့နဲ့ ကန်စွန်းရွက်ကို ၂ ရာဖိုး ၃ စီးရမလားဆိုပြီး ဈေးဆစ်စနောက်ကာ ငွေ ၁ သိန်းလှူဒါန်းလိုက်တဲ့ ဒိန်းဒေါင် ( ရုပ်သံ )\nဒီနေ့မနက်မှာ ကိုဗစ်ရောဂါဖြင့် ကြွေလွင့်ခဲ့ရတဲ့ ဦးရန်ပိုင်စိုးအတွက် ဝမ်းနည်းနှမြောမိကြောင်း ပြောလာတဲ့ မေ့ချစ်သက်\nဖြူဖြူထွေးကို မနာလိုဖြစ်နေတဲ့ မင်းခန့်ကျော်ဆိုတာ ဒီကောင်လားဆိုပြီး အထုပ်ဖြည်ပြလိုက်တဲ့ ဆယ်လီစုံထောက်ကြီးဟန်ငြိမ်းဦး


Nescafe Red Cup Instant Coffee Jar 100g – SUNNY eSTORE\nNescafe Red Cup Instant Coffee Jar 100g\nSUNNY Everyday StoreSKU: 8850124023681\n2,100 Ks 4,200 Ks\nထူးကဲစွာ ရနံ့မွှေးပြီး ပြင်းသည့်အရသာသည် လူများအား အနီရောင်မတ်ခွက်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ထိုအချိန်လေးကို ခံစားကြရန် အမြဲဆွဲဆောင်လေ့ရှိသည်။ NESCAFÉ Red Cup သည် သင်၏ကော်ဖီအား သင်၏ကိုယ်ပိုင်စိတ်ကြိုက်၊ နည်းလမ်းနှင့် စတိုင်တို့ဖြင့် ဖျော်စပ်ခွင့်ကိုပေးသည်။ ခါးခါးပြင်းပြင်းလေး လား၊ ဒါမှမဟုတ်ရင် ငြိမ့်ညောင်းပြီး သက်သောင့်သက်သာရှိစွာဖြင့်လား - သင် နှစ်သက်သလို သုံး ဆောင်နိုင်သည်။\nNESCAFÉ အတွက် အထူးဖော်ထုတ်ထားသည့် Enhanced Recovery Aroma သည် NESCAFÉ ၏ အစေ့ တိုင်းတွင် လှော်ထားသည့်ကော်ဖီ၏ စစ်မှန်သည့်မွှေးရနံ့ကို ထိန်းသိမ်းပေးပြီး၊ ပုလင်းအား သင် ဖွင့် သည့်အခါတိုင်း သို့မဟုတ် ကော်ဖီအား ရေနွှေးနှင့်ရောသည့်အခါတိုင်း သင်၏အိမ်တွင် ပျံ့နှံ့နေစေသည်။ ထူးကဲ့သည့်မွှေးရနံ့နှင့် ပြည့်ဝသည့်အရသာတို့ဖြင့် NESCAFÉ သည် သင် ကော်ဖီသောက်သည့်အချိန် လေး၏ ပျော်ရွှင်ကြည်နူးမှုကို တိုးမြှင့်ပေးသည်။ ၎င်းသည် ၁၀၀% စစ်မှန်သည့် သဘာဝကော်ဖီ၏ ထူး ခြားမှုဖြစ်သည်။\nအရေအတွက် - Nescafe Red Cup ၁ ပုလင်း\nEnhanced Recovery Aroma developed uniquely for NESCAFÉ, allows preserving genuine aroma of roasted coffee in every granule of NESCAFÉ and releasing it at your home every time you open the bottle and when the coffee is mixed with hot water. With rich aroma and full taste, NESCAFÉ increases pleasure of your coffee moment… This is the unique of real 100% natural coffee.\nIncludes: 1 jar of Nescafe Red Cup


လေဆာဖြတ်နည်း Acrylic (Acrylic Cutting & Engraving) - MimoWork\nအဝတ်အထည်နှင့် အိမ်သုံး အထည်အလိပ်များ\nTemplate Matching စနစ်\nပစ္စည်းခြုံငုံသုံးသပ်ချက် - Acrylic\nလေဆာဖြတ်တောက်ခြင်း Acrylic (PMMA)\nAcrylic တွင် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်နှင့် အရည်အချင်းပြည့်မီသော လေဆာဖြတ်တောက်ခြင်း။\nနည်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနှင့် လေဆာစွမ်းအား တိုးတက်လာမှုနှင့်အတူ၊ လက်စွဲနှင့် စက်မှုသုံး acrylic စက်ပစ္စည်းများတွင် CO2 လေဆာနည်းပညာသည် ပိုမိုခိုင်မာလာသည်။၎င်း၏သွန်း (GS) သို့မဟုတ် extruded (XT) acrylic glass ဖြစ်ပါစေ၊လေဆာသည် သမားရိုးကျ ကြိတ်စက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကုန်ကျစရိတ် သိသိသာသာ သက်သာစွာဖြင့် Acrylic ကို ဖြတ် ထွင်း ထွင်းထုရန် အကောင်းဆုံး ကိရိယာ ဖြစ်သည်။ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို နက်နဲစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း၊MimoWork လေဆာဖြတ်စက်များစိတ်ကြိုက်လုပ်ပါ။ဖွဲ့စည်းမှုပုံစံများဒီဇိုင်းနှင့်သင့်လျော်သောပါဝါကွဲပြားခြားနားသောအပြောင်းအလဲနဲ့လိုအပ်ချက်များကိုတွေ့ဆုံနိုင်ပါသည်, ရလဒ်နှင့်အတူပြီးပြည့်စုံသော acrylic workpiecesကြည်လင်ပြတ်သားသော အစွန်းများsingles လည်ပတ်မှုတွင်၊ အပိုထပ်ဆောင်းမီးတောက်ခြင်းပြုလုပ်ရန်မလိုအပ်ပါ။\nလေဆာဖြတ်တောက်ခြင်းသာမက လေဆာထွင်းထုခြင်းသည် သင့်ဒီဇိုင်းကို ကြွယ်ဝစေပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သောပုံစံများဖြင့် အခမဲ့ စိတ်ကြိုက်ပြင်ဆင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။လေဆာဖြတ်စက်နှင့် လေဆာကမ္ပည်းထိုးခြင်း။သင်၏ နှိုင်းယှဉ်၍မရသော vector နှင့် pixel ဒီဇိုင်းများကို အကန့်အသတ်မရှိ စိတ်ကြိုက် acrylic ထုတ်ကုန်များအဖြစ်သို့ အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။\nတော်သေးတာပေါ့၊acrylic ပုံနှိပ်ပုံစံဖြင့် တိကျစွာ ဖြတ်တောက်နိုင်သည်။Optical Recognition စနစ်များ. ကြော်ငြာဘုတ်၊ နေ့စဥ်အလှဆင်မှုများနှင့် ဓာတ်ပုံရိုက်နှိပ်ထားသော acrylic ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် အမှတ်တရလက်ဆောင်များပင်ပုံနှိပ်ခြင်းနှင့် လေဆာဖြတ်တောက်ခြင်းနည်းပညာဖြင့် ပံ့ပိုးပေးသောကြောင့် မြန်နှုန်းမြင့်ခြင်းနှင့် စိတ်ကြိုက်ပြုပြင်ခြင်းနှစ်မျိုးစလုံးဖြင့် အောင်မြင်နိုင်သည်။သင်၏စိတ်ကြိုက် ဒီဇိုင်းအဖြစ် ပုံနှိပ်ထားသော acrylic ကို လေဆာဖြတ်နိုင်ပြီး ၎င်းသည် အဆင်ပြေပြီး မြင့်မားသော ထိရောက်မှုရှိသည်။\nAcrylic လေဆာဖြတ်တောက်ခြင်းအတွက် ဗီဒီယိုတစ်ချက်\nAcrylic ပေါ်တွင် လေဆာဖြတ်တောက်ခြင်းနှင့် ထွင်းထုခြင်းဆိုင်ရာ နောက်ထပ်ဗီဒီယိုများကို တွင် ရှာဖွေပါ။ဗီဒီယိုပြခန်း\n1. ပိုမိုသန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော acrylic စာရွက်သည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဖြတ်တောက်ခြင်းအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရရှိနိုင်သည်။\n2. သင့်ပုံစံ၏အစွန်းများသည် အလွန်ကျဉ်းမြောင်းခြင်းမရှိသင့်ပါ။\n3. မီးတောက်အစွန်းများအတွက် မှန်ကန်သောပါဝါရှိသော လေဆာဖြတ်စက်ကို ရွေးချယ်ပါ။\n4. အပူပျံ့ခြင်းမှ ကင်းဝေးစေရန် မှုတ်ခြင်းအား တတ်နိုင်သမျှ အနည်းငယ် ထားသင့်ပါသည်။\nAcrylic ပေါ်တွင် လေဆာဖြတ်တောက်ခြင်းနှင့် လေဆာထွင်းခြင်းအတွက် မေးခွန်းများ ရှိပါသလား။\nသင့်အတွက် နောက်ထပ် အကြံဉာဏ်များနှင့် ဖြေရှင်းချက်များကို ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးပါ။\nAcrylic လေဆာဖြတ်တောက်ခြင်းစက်ကို အကြံပြုထားသည်။\nသေးငယ်သော Acrylic လေဆာဖြတ်တောက်ခြင်းစက်\n(Acrylic လေဆာ ထွင်းထုစက်)\nအဓိကအားဖြင့် ဖြတ်တောက်ခြင်းနှင့် ထွင်းထုခြင်းတို့အတွက် ဖြစ်သည်။မတူညီသော ပစ္စည်းများအတွက် မတူညီသော အလုပ်ပလက်ဖောင်းများကို သင်ရွေးချယ်နိုင်ပါသည်။ဒီမော်ဒယ်က ဆိုင်းဘုတ်တွေအတွက် အထူးထုတ်လုပ်ထားတာပါ...\nကြီးမားသောပုံစံ Acrylic လေဆာဖြတ်စက်\nကြီးမားသောပုံစံအစိုင်အခဲပစ္စည်းများအတွက် အကောင်းဆုံး entry-level မော်ဒယ်၊ ဤစက်ကို လေးဘက်လုံးသို့ ဝင်ရောက်နိုင်စေရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားပြီး အကန့်အသတ်မရှိ သယ်ဆောင်ခြင်းနှင့် သယ်ဆောင်ခြင်းများကို ခွင့်ပြုပေးသည်...\nGalvo Acrylic လေဆာကမ္ပည်းထိုး\nသတ္တုမဟုတ်သော အလုပ်ခွင်များတွင် အမှတ်အသား သို့မဟုတ် အနမ်းဖြတ်ခြင်းအတွက် စံပြရွေးချယ်မှု။GALVO ဦးခေါင်းကို သင့်ပစ္စည်းအရွယ်အစားအလိုက် ဒေါင်လိုက်ချိန်ညှိနိုင်သည်...\n>> လေဆာစနစ်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပါ။\nAcrylic အတွက် လေဆာလုပ်ဆောင်ခြင်း။\n1. Acrylic ပေါ်တွင် လေဆာဖြတ်ခြင်း။\nမှန်ကန်ပြီး မှန်ကန်သော လေဆာပါဝါသည် acrylic ပစ္စည်းများမှတဆင့် အပူစွမ်းအင်ကို တူညီစွာ အရည်ပျော်စေကြောင်း အာမခံပါသည်။တိကျသောဖြတ်တောက်မှုနှင့် ကောင်းမွန်သော လေဆာရောင်ခြည်များသည် မီးတောက်-ပွတ်အစွန်းဖြင့် ထူးခြားသော acrylic အနုပညာလက်ရာကို ဖန်တီးသည်။\n2. Acrylic ပေါ်တွင် လေဆာ ထွင်းထုခြင်း။\nဒစ်ဂျစ်တယ်စိတ်ကြိုက်ဂရပ်ဖစ်ဒီဇိုင်းမှ acrylic ပေါ်တွင်လက်တွေ့ကျသောထွင်းထုပုံစံအထိအခမဲ့နှင့်ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်နားလည်မှု။အနုစိတ်ပြီး သိမ်မွေ့သောပုံစံကို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် acrylic မျက်နှာပြင်ကို ညစ်ညမ်းစေပြီး မပျက်စီးစေသည့် ကြွယ်ဝသောအသေးစိတ်အချက်များဖြင့် လေဆာဖြင့် ထွင်းထုနိုင်ပါသည်။\nLaser Cutting Acrylic Sheets မှ အကျိုးကျေးဇူးများ\nပွတ်တိုက် & ပုံဆောင်ခဲအစွန်း\n✔ တိကျသောပုံစံဖြတ်တောက်ခြင်း။အတူoptical အသိအမှတ်ပြုစနစ်များ\n✔Flexible processing တွေအတွက်မည်သည့်ပုံစံသို့မဟုတ်ပုံစံ\n✔ No ကြောင့် acrylic ကို ကုပ်ရန် သို့မဟုတ် ပြုပြင်ရန် လိုအပ်သည်။ထိတွေ့မှုမဲ့ လုပ်ဆောင်ခြင်း။\n✔ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြှင့်တင်ခြင်း။အစာကျွေးခြင်းမှ ဖြတ်တောက်ခြင်းမှ လက်ခံခြင်းအထိ shuttle အလုပ်စားပွဲ\nလေဆာဖြတ်တောက်ခြင်းနှင့် ထုထွင်းထုခြင်းအတွက် သာမာန်အသုံးအဆောင်များ\n• Architectural Model ဆောက်လုပ်ရေး\n• ပရင့်ထုတ်ထားသော Acrylic\n• လက်လီရောင်းချသူ လက္ခဏာများ\n• Sprue ဖယ်ရှားခြင်း။\nလေဆာဖြတ်တောက်ခြင်း Acrylic ပစ္စည်းအချက်အလက်\nပေါ့ပါးသောပစ္စည်းတစ်ခုအနေဖြင့်၊ acrylic သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ဘဝ၏ရှုထောင့်အားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးပြီး စက်မှုလုပ်ငန်းတွင် တွင်ကျယ်စွာအသုံးပြုပါသည်။ပေါင်းစပ်ပစ္စည်းများလယ်ကွင်းနှင့်ကြော်ငြာနှင့်လက်ဆောင်များ၎င်း၏ သာလွန်ကောင်းမွန်သော စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် တိုင်ကြားခဲ့သည်။အလွန်ကောင်းမွန်သော အလင်းဖောက်မြင်နိုင်မှု၊ မြင့်မားသော မာကျောမှု၊ ရာသီဥတုဒဏ်ခံနိုင်မှု၊ ပုံနှိပ်နိုင်မှုနှင့် အခြားဝိသေသလက္ခဏာများသည် acrylic ထုတ်လုပ်မှုကို တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် တိုးလာစေသည်။တစ်ချို့ကို တွေ့နိုင်တယ်။မီးပုံးများ၊ ဆိုင်းဘုတ်များ၊ ကွင်းများ၊ အဆင်တန်ဆာများနှင့် acrylic ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော အကာအကွယ်ပစ္စည်းများ.ထိုမျှသာမက၊UV acrylic ပုံနှိပ်ကြွယ်ဝသောအရောင်နှင့်ပုံစံများသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် universal ဖြစ်ပြီး ပိုမိုပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်နှင့် စိတ်ကြိုက်ပြုလုပ်ခြင်းကို ပေါင်းထည့်ပါသည်။ရွေးချယ်ခြင်းသည် အလွန်ပညာရှိပေ၏။လေဆာစနစ်များacrylic ၏ဘက်စုံသုံးနိုင်မှုနှင့် လေဆာလုပ်ဆောင်ခြင်း၏ အားသာချက်များအပေါ် အခြေခံ၍ acrylic ကိုဖြတ်တောက်ခြင်းနှင့်ထွင်းထုရန်။\nစျေးကွက်တွင် အသုံးများသော Acrylic အမှတ်တံဆိပ်များ\nPLEXIGLAS®၊ Altuglas®၊ Acrylite®၊ CryluxTM၊ Crylon®၊ Madre Perla®၊ Oroglas®၊ Perspex®၊ Plaskolite®၊ Plazit®၊ Quinn®\nacrylic စိတ်ကြိုက်လေဆာဖြတ်နည်း။လေဆာထွင်းခြင်းဆိုသည်မှာ ကြည်လင်သော acrylic ဖြစ်သည် ။ပိုမိုလေ့လာရန် ဤနေရာကိုနှိပ်ပါ။


မတူညီတဲ့ ကလပ်(၃)သင်းမှာ ဂန္ထ၀င်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကစားသမားများ အပိုင်း(၁)\n16 Nov 2018 . 5:30 PM\nကလပ်အသင်းတစ်သင်းမှာ ဂန္ထ၀င်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရဖို့ဆိုတာက တကယ်မလွယ်တဲ့အရာပါ။ အသင်းအတွက် ခြေစွမ်းပြနိုင်ဖို့လိုသလို၊ ဆုဖလားအောင်မြင်မှုတွေ ရဖို့လည်း လိုအပ်တယ်။ ကလပ်တစ်သင်းတည်းမှာ ဂန္ထ၀င်ဖြစ်ခွင့်ရဖို့တောင် ခက်ခဲနေချိန်မှာ မတူညီတဲ့ ကလပ်(၃)သင်းမှာ ဂန္ထ၀င်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရရင်တော့ မယုံနိုင်လောက်အောင် ခမ်းနားတဲ့အောင်မြင်မှုလို့ပဲဆိုရတော့မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို ခမ်းနားတဲ့အောင်မြင်မှုကို ရယူခဲ့သူတွေ ရှိခဲ့ကြတယ်။ သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲဆိုတော့ . . .\nZlatan Ibrahimovic – Ajax, Internazionale and Paris Saint-Germain\n”ကျွန်တော်ဟာ ပါရီမြေကို ဘုရင်တစ်ပါးလို ရောက်လာပြီးတော့ ဂန္ထ၀င်တစ်ဦးအဖြစ် ပြန်လည်ထွက်ခွာခဲ့သူပါ”။ ဒီစကားကို PSG အသင်းနဲ့ လမ်းခွဲအပြီး အီဘရာဟီမိုဗစ် Zlatan Ibrahimovic က ၀င့်ဝင့်ကြွားကြွား ပြောခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ အီဘရာဟီမိုဗစ်ဟာ စကားကြီးစကားကျယ် ပြောတတ်လေ့ရှိပေမယ့် သူက ပြောတဲ့အတိုင်း ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့သူပါပဲ။ အသက်(၃၇)နှစ်အရွယ်အထိ ရှိနေပြီဖြစ်ပေမယ့် သူ့ခြေစွမ်းက ထိပ်တန်းအဆင့်မှာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အခုလည်း မေဂျာလိဂ်ကလပ် LA ဂလက်ဆီအသင်းမှာ ဂိုးတွေ တဒိုင်းဒိုင်းသွင်းပြနေသူဖြစ်ပါတယ်။\nAjax -Eredivisie: 2001–02, 2003–04၊ KNVB Cup: 2001–02 ၊ Johan Cruyff Shield: 2002\nInter Milan -Serie A: 2006–07, 2007–08, 2008–09 ၊ Supercoppa Italiana: 2006, 2008\nParis Saint-Germain -Ligue 1: 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16\nCoupe de France: 2014–15, 2015–16 ၊ Coupe de la Ligue: 2013–14, 2014–15, 2015–16\nPavel Nedved – Sparta Prague, Lazio and Juventus\nချက်ဂန္ထ၀င်ကစားသမား နက်ဗက် Pavel Nedved ဟာ တစ်ခေတ်တစ်ခါတုန်းက World Class Players စာရင်းဝင် ကစားသမားတစ်ဦးပါ။ စပါတာပရက်၊ လာဇီယိုနဲ့ ဂျူဗင်တပ်စ်တို့အတွက် အဓိက ဆုဖလားတွေရယူခဲ့ပြီး အဲဒီအသင်း(၃)သင်းမှာ ဂန္ထ၀င်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသူလည်းဖြစ်ပါတယ်။ အီတလီပရိသတ်တွေက “Czech Cannon” လို့ ချစ်စနိုးနဲ့ အမည်ပြောင်ပေးခဲ့တဲ့ နက်ဗက်ဟာ ကမ္ဘာ့ဘောလုံးလောကမှာ ဘယ်တော့မှ အစားထိုးလို့ မရတဲ့ကစားသမားတစ်ဦးလို့ပဲ ဆိုရမှာဖြစ်ပါတယ်။\nSparta Prague– Czechoslovak First League: 1992–93\nLazio -Serie A: 1999–2000\nJuventus– Serie A: 2001–02, 2002–03\nJohan Cruyff – Ajax, Barcelona and Feynoord\nဘောလုံး သမိုင်းတစ်လျှောက် ဂန္ထ၀င်ဆိုတဲ့ ကစားသမားကောင်းတွေကို ကျွန်တော်တို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ယိုဟန်ခရိုက်ဖ် Johan Cruyff လို ကစားသမားဘ၀သာမက၊ နည်းပြဘ၀မှာပါ ဘောလုံးလောကကို Impact ဖြစ်စေတဲ့သူမျိုးကတော့ ခပ်ရှားရှားပါပဲ။ သူဟာ ဘောလုံးလောကရဲ့ Philosopher တစ်ဦး၊ Theorist တစ်ဦး။ ၂၀၁၆ မှာ အဆုတ်ကင်ဆာရောဂါနဲ့ ကွယ်လွန်ခဲ့ပေမယ့် ယိုဟန်ခရိုက်ဖ်ရဲ့ နာမည်၊ သူ ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ဘောလုံးအနုပညာတွေက အခုအချိန်အထိ မွှေးပျံ့နေဆဲဖြစ်ပါတယ်။\nAjax – Eredivisie: 1965–66, 1966–67, 1967–68, 1969–70, 1971–72, 1972–73, 1981–82, 1982–83\nBarcelona-La Liga: 1973–74\nFeyenoord– Eredivisie: 1983–84\nXabi Alonso – Real Sociedad, Liverpool and Real Madrid\nကစားခဲ့တဲ့ ကလပ်တိုင်းအတွက် အောင်မြင်မှုရယူခဲ့သူတွေထဲမှာ အလွန်ဆို Xabi Alonso လည်း ပါဝင်ပါတယ်။ ဘတ်စ်ကေးဒေသက ထွက်ပေါ်လာသူ အလွန်ဆိုဟာ ကွင်းလယ်ဗိသုကာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့က အင်နီယေစတာ Iniesta လို အလိမ်အခေါက် မကျွမ်းဘူး၊ ဂျရတ် Steven Gerrard လို Dynamic Kick နဲ့ ဂိုးသွင်းတတ်သူ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ရဲ့ အားသာချက်က ကွင်းလယ်တစ်ကြောကို တည်ငြိမ်မှု အပြည့်လွှမ်းမိုးထားနိုင်စွမ်းနဲ့ ဘောလုံးလမ်းကြောင်း တွက်ဆမှု၊ Vision အရမ်းကောင်းတာပါပဲ။ ဆိုစီဒက်အသင်းနဲ့ ဆုဖလားအောင်မြင်မှု မရပေမယ့် ၂၀၀၃-၀၄ ရာသီမှာ အသင်းသမိုင်းတစ်လျှောက် ပထမဆုံးအကြိမ် ချန်ပီယံလိဂ်ဝင်ခွင့် ရအောင် စွမ်းဆောင်ခဲ့သူဖြစ်လို့ ဆိုစီဒက်အသင်းရဲ့ ဂန္ထ၀င်အဖြစ် ထည့်သွင်းထားတာဖြစ်ပါတယ်။\nLiverpool -FA Cup: 2005–06\nReal Madrid – La Liga: 2011–12\nDavid Beckham – Manchester United, Real Madrid and LA Galaxy\nဘောလုံးမင်းသား ဒေးဗစ်ဘက်ခမ် David Beckham ရဲ့ အကြောင်းကိုတော့ ထွေထွေထူးထူး ပြောစရာလိုမယ် မထင်ပါဘူး။ ကွန်ပြူတာနဲ့ တွက်ချက်ထားသလို တိကျတဲ့ ညာခြေကန်ချက်၊ Crossing ၊ ပဉ္စလက်ဆန်တဲ့ Free Kicks ဂိုးတွေ သွင်းယူခဲ့သူ။ အခုထက်ထိလည်း သူ့ရဲ့ Image က ဘောလုံးလောကမှာသာမကဘဲ ပြင်ပလောကမှာ ထင်ရှားနေဆဲဖြစ်ပါတယ်။\nManchester United – Premier League: 1995–96, 1996–97, 1998–99, 1999–2000, 2000–01, 2002–03 ၊FA Cup: 1995–96, 1998–99 ၊FA Community Shield: 1996, 1997\nUEFA Champions League: 1998–99၊ Intercontinental Cup: 1999\nReal Madrid -La Liga: 2006–07၊ Supercopa de España: 2003\nLA Galaxy – MLS Cup: 2011, 2012\nမတူညီတဲ့ ကလပ်(၃)သင်းမှာ ဂန္ထ၀င်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကစားသမားများ အပိုင်း(၁)ကို အရင်ဆုံး ဖော်ပြလိုက်တာဖြစ်ပါတယ်။ ကျန်တဲ့ ကစားသမား(၅)ဦးကို ဆက်လက်ဖော်ပြမှာဖြစ်လို့ စောင့်မျှော်အားပေးကြပါဦး . . .\nPhoto:Premier League,Twitter,Grup 14,Pinterest,YouTube


Rita, Writing for My Sake!: December 2008\nအရင်နှစ်တွေလိုပဲ ဘာမှ ပြောစရာ မယ်မယ်ရရ မရှိလိုက်ဘဲ ကုန်ဆုံးသွားတဲ့ နှစ်ပါပဲ။\nခါတိုင်းနှစ်နဲ့ မတူတာဆိုလို့ တစ်နှစ်လုံးနီးပါး သူများတိုင်းပြည်မှာ ရောက်နေတာတစ်ခုပဲ။\nအတက်အကျ အပြောင်းအလဲတွေ ခဏခဏ ကြုံလာရတဲ့ ကိုယ့်အတွက် ပိုပြီး တက်ကျ ပြောင်းလဲခဲ့တဲ့ နှစ်။\nပြီးတော့ 2008 ရဲ့ နောက်ဆုံး ဒီဇင်ဘာလဟာ ကိုယ့်အတွက် ပူပင်စရာတွေ ယူလာတဲ့ လလည်း ဖြစ်နေပြန်တယ်။\nပိတ်ရက်များတဲ့လ ဖြစ်ပေမယ့်လည်း အိပ်ရေးပျက်တာများတဲ့ လလည်းဖြစ်တယ်။\nBlog အရေးဖြစ်ဆုံး လလည်း ဖြစ်တာကိုး။\nဖေဖေ့ ကျန်းမာရေး ကိစ္စ စိတ်ပူရတဲ့လ...\nကိုယ်ရေးကိုယ်တာတွေ သိပ် အဆင်မပြေတဲ့လ...\nနေသားကျရာ နေရာဟောင်းကနေ ရုံးနဲ့ နီးနီး နေရာသစ်ကို ပြောင်းရမယ့်လ...\nခင်မင်ပြီးသား လူတွေနဲ့ ခွဲရတော့မယ့်လ...\n"၀မ်းမနည်းတတ်ဘူး ... အဆင်များ မပြေရင် ဒေါသကပဲ အရင်လာတာ" လို့ တသက်လုံးက ကြွေးကြော်လာတဲ့သူ ဖြစ်ပေမယ့် ဒီလက ခဏခဏ ၀မ်းနည်းရတဲ့လ...\nပွဲလမ်းသဘင် အသွားများ သလောက် သံဝေဂ တော်တော်ရတဲ့လ...\nခြေရှည်လို့ MRT ခ တော်တော် ဖြည့်လိုက်ရတဲ့လ...\nရုံးမှာ ခဏခဏ ချာလပတ်ယမ်းတဲ့လ...\n(အင်း... အရေမရ အဖတ်မရတွေ များနေလို့ ချရေးတာတောင် လွန်လှပြီ)\nသူငယ်ချင်းရဲ့ ကျေးဇူးနဲ့ လိုချင်တာ တစ်ခုတော့ ရခဲ့တဲ့လ...\n(ကိုယ့်ဘာသာဆို နောက်နှစ်တောင် ၀ယ်ဖြစ်ဖို့ မသေချာသေးတဲ့ အရာ... ဒါလေးတစ်ခုပဲ ဒီဇင်ဘာမှာ ကောင်းတာရှိတယ်)\nသူများတွေ ပြန်တော့ ကိုယ်လဲ ပြန်ချင်တဲ့လ...\n(ရုံးက စီနီယာတောင် နောက်လ ခွင့်နဲ့ ပြန်တော့မယ် ပြောတယ်)\nကိုယ် အလုပ်ဝင်တော့ 30th April... May လ ပါပဲ... အဲဒီ အချိန်မှာ စီနီယာက အလုပ်ဝင်တာ ၉ လရှိပြီ... ဆရာကြီးပေါ့... ကိုယ့်ကိုလဲ သူပဲ အားလုံး သင်ပေးခဲ့တာ... ဗမာချင်းဆိုတော့ ရုံးက လူကြီးတွေကစ တစ်ခုခု ခိုင်းပြီဆို ... "မသိရင် စီနီယာကို မေး" လို့ပဲ ပြောကြတယ်... ဒီလိုနဲ့ပဲ တလွဲတွေ လုပ်လိုက် ... အမှားတွေ လုပ်လိုက်... စီနီယာက ပြင်ပေးလိုက်နဲ့ (အင်း ... ခုထိလဲ လွဲတုန်း မှားတုန်း)\n2008 ကို ပြန်ကြည့်တော့မှ အလုပ်ဝင်တာလဲ ဘာလိုလိုနဲ့ ၈ လပြည့်နေပါရောလား...\nဒါနဲ့ ကိုယ်ရောက်စတုန်းက စီနီယာ အလုပ်ဝင်တာ ၉ လနဲ့ ယှဉ်ပြီး စဉ်းစားမိတယ်... သူ လုပ်သက် ၉ လမှာ အားလုံး တာဝန်ယူနိုင်လို့ အသစ်ရောက်လာတဲ့ (ဘာမှ မတတ်တဲ့ နလပိန်းတုံး) ဂျူနီယာလေးကိုတောင် ပြန်သင်ပေးနိုင်ပြီ... ကိုယ့်အလှည့်ကျတော့ စီနီယာ ခွင့်သွားရင် ရုံးမှာ တစ်ယောက်ထဲ ငါးပါး, ဆယ်ပါး မက မှောက်ကုန်တော့မှာပဲ လို့ တွေးပူနေရတဲ့ အဖြစ်... လုပ်သက် အတူတူမှာ သူက အားလုံး တာဝန်ယူနိုင်တဲ့သူ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ကိုယ်က သူ့ခြေရာ တ၀က်တောင် လိုက်မနင်းနိုင်သေးဘူး... (ဒါလည်း ရှက်ရကောင်းသည် မအောက်မေ့ဘူး)\nထားပါတော့လေ... ပြီးတာတွေလည်း ပြီးပါစေတော့...\nလာမယ့် နှစ်သစ်မှာတော့ ဒီ့ထက် ပို၍ စွမ်းဆောင် အောင်မြင် လေ့လာ တတ်သိ ကျယ်ပြန့် နှံ့စပ်ဖို့ (ခါတိုင်းနှစ်တွေလိုပဲ) ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဆန္ဒပြုရင်း...\nGood Bye 2008 ! And then ...\nPosted by Rita at 12/31/2008 03:10:00 PM 1 comments Links to this post\nChristmas in S'pore\n(Peninsula Plaza က Christmas Tree)\n(Raffles City Tower ရှေ့က Christmas Tree)\n(Orchard ည - ၁)\n(Orchard ည - ၂)\n(Orchard ည - ၃)\n(Orchard ည - ၄)\n(Orchard ည - ၅)\n(Orchard ည - ၆)\n(နောဧ ရဲ့ လှေလား မသိ)\n(Funan DigitaLife Mall)\n(NTUC- FairPrice က Christmas အကြို အပြင်အဆင်)\n(မှောင်ထဲက ကွင်း ... ဟားဟား ...Orchard MRT ထဲကနေ Orchard Boulevard ဘက် အထွက်မှာ )\nဓါတ်ပုံတွေ တင်ရင်းနဲ့ ရွာသားလေး ဘလော့ဂ် ကို သွားဖြစ်တယ် ... အဲဒီမှာ ဒီကဗျာလေးကို တွေ့ပါတယ်...\n(ဦး)တင်မိုး ရဲ့ ကဗျာပါ...\nသူ့ Cbox မှာ ကဗျာ ယူတင်လိုက်မယ်လို့ သတင်းပေးရုံပေးပြီး လှည့်ထွက်လာခဲ့တယ်... အကြောင်းပြန်တာကိုတောင် မစောင့်ခဲ့တော့ဘူး ...\nမနေ့ညကလဲ လင်းခါနီးမှ အိပ်ဖြစ်တော့ အိပ်ရေးမ၀ဘူး...\nကိုယ့်နေရာ သာယာသည် ဖြစ်စေ\nကိုယ့်ရွာ ကိုယ့်ရပ် မိခင်မြတ်တည့်။\nသူတို့ကြား၌ ပျားသို့ မချို\nပန်းသို့ မရွှင် ကိုယ့်မိခင်ကို\n(၁၁၊ ၅၊ ၂၀၀၁)\nကျွန်မ သဘောအကျဆုံး ကဗျာ အပိုဒ်လေးကို Italic နဲ့ Bold လုပ်ထားပါတယ်\n(ဒီကဗျာကို ဒီ post နဲ့ တွဲတင်ချင်လို့ပါ)\nကြွားတယ် မထင်ရင်တော့ ပြောရဦးမယ်...(ဦး)တင်မိုးက ကျွန်မနဲ့ တမြို့တည်းသားဖြစ်ပါတယ်\nကြွားတယ် မထင်ရင်တော့ ထပ်ပြီး ကြွားရဦးမယ်...(ဦး)တင်မိုး ရဲ့ ကဗျာတွေကို မူကြို မရောက်ခင် ကတည်းက ရ...နေ...တာ။\n("ထီးကလေးနဲ့ မနီ" ပြောတာပါ။ ကျွန်မ အမှတ်မမှားရင်တော့ ကဗျာ စာအုပ်က"ပေါ်ဦးသက်" ရဲ့ သရုပ်ဖော် ပန်းချီပုံတွေနဲ့ ...အမှတ်မှားရင်တော့ "တဂိုးမျိုး" ရဲ့ ပန်းချီ ဖြစ်လိမ့်မယ်)\nPosted by Rita at 12/28/2008 07:10:00 PM0comments Links to this post\nအဖြူရောင်များ ... သို့မဟုတ် အချစ်အကြောင်း အက်ဆေး (၁)\nမြောက်မြားလှစွာသော အရောင်များအနက် ကျွန်မအတွက် နှစ်သက်မက်မောဖွယ် အကောင်းဆုံးမှာ အဖြူရောင်သာ ဖြစ်ပါသည်။\nအဖြူရောင်သည် လူတစ်ယောက်၏ အသွင်အပြင်ကို ပိုမို လင်းလက် တောက်ပစေသည်… ရိုးစင်းမှု၊ သန့်စင်မှု၊ ပကတိဖြစ်မှု၊ အိနြေ္ဒကြီးမှု စသည်တို့ကို အဖြူရောင် အတွင်း၌ ထွင်းဖောက် မြင်နိုင်သည်ကပင်လျှင် အလွန် နှစ်သက်ဖွယ် ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်…\nထိုကဲ့သို့ ဂုဏ်သတ္တိများဖြင့် အဖြူရောင်သည် လူတစ်ယောက်၏ အသရေကို အရောင်တင်ပေးနိုင်သည်ဟု ကျွန်မ ယူဆပါသည်။ ထို့ထက်ပို၍ ဆန်းကြယ်သည်ကား အဖြူရောင်ကို ၀တ်ဆင်ထားချိန်၌ ခံစားရသည့် ခံစားမှုပင် ဖြစ်ပါသည်…\nစွန်းထင်း ညစ်ပေလွယ်သော ထိုအရောင်ကို အနည်းငယ်မျှပင် အစွန်းအထင်း မဖြစ်စေလိုသောစိတ်…\nမသိမသာကလေး ညစ်ထေး ပေရေသွားမှာကိုပင် စိုးရိမ်နေမိသော စိတ်တို့ဖြင့် တယုတယ တသသ ဂရုတစိုက် နေရသည့် ခံစားမှု …\nအမြတ်တနိုး အရိပ်တကြည့်ကြည့် ထိန်းသိမ်း စောင့်စည်းကာ နေထိုင်ရသည့် ခံစားမှု…\n…ထိုကဲ့သို့သော ခံစားမှုများလောက် နူးညံ့ သိမ်မွေ့ ဆန်းပြားသော အရာကို အခြား မည်သည့် အရောင်ကမျှ ပေးစွမ်းနိုင်ခြင်း ရှိသည် မထင်ပါ…\nအဖြူရောင်ကို ၀တ်ဆင်ထားချိန်၌ ဖြစ်လေ့ရှိသည့် တစုံတရာကို မြတ်မြတ်နိုးနိုး ယုယုယယ အရိပ်ကြည့် ဂရုစိုက်နေရသည့် ခံစားမှုမျိုးကို ကျွန်မ အလွန်နှစ်သက် မက်မောပါသည်… ဖော်ပြပါ ခံစားမှုများကို ကျေနပ်စွာ ခံစားနေချင်ခြင်းသည်ပင်လျှင် အဖြူရောင်ကို ကျွန်မ စွဲလမ်းရသည့် အကြောင်းရင်းဖြစ်၏…\nအဖြူရောင်က ကျွန်မ၏ ပင်ကို ဗီဇစိတ်အချို့ကိုပင် ပြောင်းလဲ သွားစေနိုင်စွမ်းပါသည်..\nတဆိတ် ကျေးဇူးပြုပြီး သံသယ မ၀င်စေလိုပါ…\nယခင်က ကျွန်မသည် မိမိသာလျှင် ဂရုစိုက်ခံလို အယုယခံလိုပြီး ကိုယ့်ကိုများ ကိုယ့် ပတ်ဝန်းကျင်က အရိပ်တကြည့်ကြည့် ရှိနေကြမည် ဆိုလျှင် လောက၌ အရာခပ်သိမ်း ပြီးပြည့်စုံပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့သူဖြစ်၏…\n(အရာအားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ဖို့ တိုက်ခိုက်\nခူးယူခဲ့ပြီး ပြန်တော့ မစိုက်မိဘူး)\nသို့သော် ကိုယ်ကချည်း ရယူနေရခြင်း ၊ ရရှိနေရခြင်း နှင့် ရချင်နေရခြင်းတို့ များသည်ထက် များပြားလာသောအခါ အလွန်ပင် ငြီးငွေ့ စိတ်ပျက် ပင်ပန်းလာပါသည်…\nထိုအချိန်မှ စ၍ အဖြူရောင်မှ ပေးစွမ်းနိုင်သော ခံစားမှုများကို စတင် ငြိတွယ် စွဲလမ်းလာခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုသို့ စွဲလမ်းလာချိန်မှ စ၍ ကျွန်မ၏ အဇ္ဈတ္တတို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲ လာပါသည်…\nကျွန်မကပင် စတင်၍ တစုံတရာ အပေါ်မှာ ငြိတွယ်နေချင်သည်…\nလိုအပ်တာ မှန်သမျှ ဖြည့်ဆည်းပေးရင်း ကျေနပ် နှစ်သိမ့်နေချင်သည်…\nအဖြူရောင်ကို ၀တ်ဆင်ရင်းမှ အမြတ်တနိုး ဂရုစိုက်နေရသည့် အတွေ့အကြုံကို သဘောတကျ နှစ်ခြိုက်မိသောအခါ အတ္တဆိုသည်များကို ငြီးငွေ့လာခဲ့တော့သည်…\nလောကမှာ ကိုယ်က တဖန် ပြန်လည်၍ ဖြည့်ဆည်း ပေးဆပ်နေရခြင်းက ပို၍ စိတ်ကြည်နူး ချမ်းမြေ့စရာ ကောင်းသည်ဟု ကျွန်မ ခံယူလာခဲ့ပါသည်\nထို့နောက်တွင်တော့ အဖြူရောင်ဆန်သော လူသားတစ်ယောက်ကို ကျွန်မ စွဲလမ်းမြတ်နိုးလာခဲ့မိပါသည်။\nPosted by Rita at 12/28/2008 04:59:00 PM2comments Links to this post\nChristmas Night on Orchard Rd\nအဲဒီညက လမ်းမပေါ်မှာ လူတွေ ကြိတ်ကြိတ်တိုး...\nOrchard လမ်းမကြီးကို ပိတ်ပြီး အဖွဲ့လိုက် ကနေကြတယ်\nကျွန်မတို့တော့ video ထဲက နေရာမှာ အကြာကြီး ရပ်ကြည့်မိခဲ့...\nကျွန်မရဲ့ အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်ဆုံးကတော့ ဂါဝန်ဝတ် အမျိုးသမီးရဲ့ဘေးက three-quarter pant နဲ့ အင်္ကျီအကြားနဲ့ လန်းဆန်း ကြွရွ နေတဲ့ အန်တီကြီးပဲ\nအန်တီကြီးလို့ ရေးတော့ စာဖတ်တဲ့သူက ယုံချင်မှတောင် ယုံမယ်\nသူ့ဟန်ပန် သူ့ အသွင်အပြင် နဲ့ ကျွန်မရဲ့ ဖုန်းက resolution သိပ်မကောင်းတာနဲ့ အသက် ၃၀ အောက် အမျိုးသမီးလေး တစ်ယောက်လိုလို\nသူ့အသက်က မရှိဘူးဆို အနည်းဆုံး ၆၅ နှစ်လောက်ရှိပြီ\nတကယ်တော့ အဲဒါ ဘိုးဘိုး ဘွားဘွားတွေရဲ့ ပွဲ\nတော်တော်များများသော လူကြီးတွေမှာ ကနေရပေမယ့် လူကြီးဆိုတဲ့ ဟန်တွေကို အထင်းသားမြင်နေရတယ်\nလှုပ်ရှားမှုတွေ လေးလံနေတာ... စတိုင် သိပ်မကျလှတာ\nကျွန်မရဲ့ အန်တီကြီးကတော့ Height ကလဲကောင်း၊ Structure ကလဲမိုက်၊ ပြီးတော့ သူက ဒီအကတွေနဲ့ used to ဖြစ်ပြီးသားပုံစံ\nကျွန်မတို့ သူ့ကိုပဲ တချိန်လုံး အာရုံစိုက်နေတာကိုလဲ သိပုံရတယ် :)\nခုတလော စိတ်တွေ တော်တော်လေး မစုစည်းနိုင်ဘူး ... (ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ပန်းနုရောင်တွေကလဲ စိတ်နှလုံးကို လေးလံ ထိုင်းမှိုင်းစေ...)\nStage Show သွားတော့လဲ မပျော်လှဘူး\nဒီလို လူရှုပ်ရှုပ် နေရာကို ပျော်မလားလို့ သွားတော့လဲ စိတ်က တခြားရောက်\nသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က မြန်မာပြည် အလည် ခဏပြန်ပြီး တောင်ကြီးတက်တယ်\nသူနဲ့ online မှာတွေ့လို့ ပျော်လား မေးတော့ သိပ်လဲ မပျော်လှပါဘူးတဲ့\nဒါနဲ့ ကျွန်မက "I think the root cause is AGE" လို့ ပြောတော့ သူက ပြန်ပြောပါတယ်\n" မဆိုင်ဘူး မဆိုင်ဘူး... အသက်ကြီးလို့ မပျော်တာ မဟုတ်ဘူး ... မပျော်လို့ အသက်ကြီးသွားတာတဲ့ "\nOrchard Rd က အပြန်မှာတော့ အသက်ကို ဘယ်လို ကြီးသွားရမလဲဆိုတာ (အသက်ကြီးရင် ဘ၀ကို ဘယ်လို lifestyle နဲ့ စခန်းဆက် သွားမလဲဆိုတာ) စဉ်းစားဖို့ သတိရလိုက်မိတယ်။\n(ခုမှ စဉ်းစားဖို့ လုပ်တုန်း...ပြင်ဆင်ဖို့အတွက် ပြင်ဆင်နေပါတယ် ဆိုတာလို ဖြစ်နေပြီ)\n(အင်း အကလေးတော့ သွားသင်ထားဦးမှပါ)\nPosted by Rita at 12/28/2008 01:40:00 PM0comments Links to this post\nMy Current Status !\nPosted by Rita at 12/28/2008 12:15:00 AM0comments Links to this post\nကိုယ့်ရဲ့ မျှော်လင့်ချက် မြို့ပျက်ကြီးကိုပေါ့…\nကျွမ်းမြေ့တဲ့ လွမ်းဆွတ်ခြင်းနဲ့ အကြည့်မှာ\nမင်းမျက်ဝန်းတွေကို ရင်ခုန်ခွင့် မရမှတော့…\nမင်းကို ချစ်သွားတဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့\nမင်းကြောင့် ဖြစ်ပွားတဲ့ ဒဏ်ရာတွေနဲ့\nမင်းနဲ့ မဝေးချင်တဲ့ ဝေဒနာတွေနဲ့\n(***ဆောင်းတွင်းပေါင်းများစွာ... ကြုံဖူးခဲ့ပေမယ့်... သူနဲ့စတွေ့တဲ့ဆောင်းကမှ… ကိုယ့်အတွက်…ပထမဆောင်းပါ…)\n(ဒီကဗျာလေးကို 2000 ခုနှစ် Nov လောက်မှာ ရေးခဲ့တယ်... အဲဒီနှစ်က ဆောင်းစောစောဝင်တယ်... အိမ်နောက်က ဒညင်းပင်ကြီးအောက်မှာ စာမေးပွဲ အတွက် စာဖတ်ဖို့ ပြင်ရင်း ရေးခဲ့တာ)\nPosted by Rita at 12/20/2008 06:35:00 PM3comments Links to this post\nDecember without Snow or Floating December !\n(25th Nov ကတည်းက ရုံးခန်းဝမှာ ချိတ်ထားတဲ့ board လေး)\nIC Show မှာ ခံစားလို့ မရဆုံး သီချင်းကို ပြောပါဆိုရင် ပွဲသိမ်း ဆိုခဲ့တဲ့ အငဲ ရဲ့ "ဒီဇင်ဘာ" သီချင်းပဲ။\nမွေးကတည်းက ကြုံလာတဲ့ ဒီဇင်ဘာကို မှတ်တောင်မမှတ်မိ\nအဲဒီ အချိန်မှာ "အချစ်ရယ် နှင်းတွေ တဖွဲဖွဲကျ..." ဆိုတော့\nအညာမှာမွေးပြီး အောက်ပြည်အောက်ရွာမှာ ကြီးပြင်းခဲ့ရလို့လား မသိဘူး\nကျွန်မမှာ အညာသူနဲ့ တူတာဆိုလို့ အောက်အရပ်က မိုးတွင်းကို စိတ်ပျက်တတ်တာပဲ ရှိတော့တယ်\nအသက် ၁၀ နှစ်မှာ ပဲခူးတိုင်းကို စရောက်တယ်ထား...ဒီကို မရောက်ခင်ထိ အနှစ် ၂၀ နီးပါး အောက်အရပ်က မိုးတွင်းကို ကြုံခဲ့ရလည်း ကျွန်မကတော့ စိတ်ထဲမှာ ရင်းနှီးလှတယ် မထင်မိဘူး။\nမိုးတွင်းတိုင်းဟာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် အညာသူပါလားလို့ ပြန်ပြန် သတိရမိစေတဲ့ အချိန်တွေပဲ\nမိုးရွာရင် အပြင်မထွက်ဘဲ နေချင်တဲ့ အဲဒီ ဗီဇစိတ်ကလေးကြောင့်သာ 8th May 2005 တုန်းက မသေမပျောက်ခဲ့ မထိမခိုက်ခဲ့ ၊ အနည်းဆုံးတော့ အနိဋ္ဌာရုံတွေ မတွေ့ခဲ့ရတာ\nဒါပေမယ့် မိုးတွင်းကို ဘယ်လောက် မနှစ်သက်လည်းပဲ အချိန်တန်တော့ ကုန်ဆုံးသွားတာပဲ\nနိုဝင်ဘာလလယ်လောက် ဆိုရင် ဆောင်းတွင်းရဲ့ အငွေ့အသက်ကို စ, ရပြီ\nတိုက်လာတတ်တဲ့ မြောက်လေမှာ ခြောက်သွေ့သွေ့ အေးစိမ့်စိမ့် အရသာလေးပါလာပြီ\nအိမ်နောက်က ဒညင်းပင်ကြီး အရွက်တွေ ကြွေပြီ\nအအေး ဒီဂရီပဲ ကွာမယ်\nဆောင်း ရဲ့ အနှစ်သာရကတော့ ကျွန်မ အတွက် တူတူပါပဲ\nအင်း ခုတော့ Singapore က ဆောင်း ပေါ့ လို့ ပြောရမလား\nSingapore က ဒီဇင်ဘာ မိုးတွင်း လို့ပဲ ပြောရမလား\nနေ့တိုင်း နီးပါး မိုး တစွတ်စွတ်နဲ့\nChristmas လည်း မခံစားမိတော့\nသြော.... နှင်းမပါတဲ့ ဒီဇင်ဘာကြီးပါလားနော်\nPosted by Rita at 12/20/2008 05:05:00 PM2comments Links to this post\nBirthday Song for My Dear Friend, Nyan Htun!\nချစ်သူငယ်ချင်း ဉာဏ်ထွန်းရဲ့ မွေးနေ့ အတွက် အမှတ်တရ\n16th December 2008 (Tuesday)\nလခတွေ ခုထက် ပိုပို ကောင်းပါစေသောဝ်\nကြွေနေတဲ့ ကောင်မလေးလည်း မြန်မြန်ရစေသောဝ်\n16th Dec က ကြားရက်ကြီးမို့ ဒီ post ကို တနင်္ဂနွေ အားတုန်း နှစ်ရက် ကြို ရိုက်ရတယ်\nကျွန်မက post ရေးပေမယ့် သူက ဖတ်ချင်မှ ဖတ်နိုင်မှာ\nဒီနေ့ပဲ မနက်စောစော လေယာဉ်နဲ့ ပြည်တော်ဝင် သွားလေရဲ့\n၁ လခွဲတောင် ပြန်နှပ်နေမယ် ဆိုပဲ\nခု 11:48 PM\n*ပြဿနာတွေ (ကြားဝင်လို့ မရခဲ့လည်း) ပြေရာပြေကြောင်း ပြောပေးခဲ့\n(အခွင့်အရေးရတုန်း ငါ့ကိုပဲ ဖိ အပြစ်တင်ပြီး သာသာနဲ့ နာနာနှက်ခဲ့တာတွေတော့ တမင် ချန်ထားလိုက်တယ်...ဟင်းဟင်း<< အဲဒီ ဟင်းဟင်း ဆိုတာကို သိတယ်မို့လား)\nအဲဒီလို သူငယ်ချင်းအတွက် တရက်တလေ အိပ်ရေးပျက်လည်း ပျက်ပါစေတော့လေ\nနင်တင်စေချင်တဲ့ post ကို နောက်တပတ် တင်ပေးမယ်\nPosted by Rita at 12/16/2008 12:01:00 AM0comments Links to this post\nLabels: Birthday Wish, Friend, Nyan Htun\nRelated Post to Previous One !\nဓါတ်ပုံတွေ တင်ပြီးမှ ဓါတ်ပုံတွေနဲ့ ပတ်သတ်တဲ့ feeling ကို စာရေးချင်စိတ်ပေါက်လာလို့...\nJunction 8 နဲ့တော့ ရေစက်ပါပဲ\n8th May 2005 မှာတောင် ရေစက်တော့မလို့ နဲနဲပဲ ကပ်လွဲသွားတာကို အမှတ်ရမိတယ်\nစင်ကာပူ ညခင်းကို ရိုက်တော့ သူများတွေလို စင်ကာပူမှာနေရတာ လျှပ်စစ်မီးဒုက္ခ မရှိဘူး လို့ ၀မ်းသာချင်မိတယ်\nဒါပေမယ့် လူဆိုတာ သူ့ကံနဲ့ သူရှင်... မြန်မာပြည်မှာ ၂၈ နှစ်လုံးလုံး နေလာခဲ့လည်း 88 ကာလလေး တစ်ဝိုက်ပဲ မီးမမှန်တာ ကြုံဖူးတယ်...\nဆိုတော့ စင်ကာပူမှာ မီးတွေမှန်မှန်လာလည်း ကျွန်မ အတွက်တော့ မထူးဆန်းတော့ပါ ဖြစ်နေတာပေါ့\nသူများတကာ အတွက် ထူးခြားဝမ်းသာစရာ ဖြစ်တဲ့ကိစ္စ ကိုယ့်အတွက် ၀မ်းသာစရာ မဖြစ်တာလဲ ကိုယ့် ကံနဲ့ကိုယ်ပါပဲ။\nIC Show ကတော့ ကြည့်မယ် မကြည့်ဘူးငြင်းကြရင်းနဲ့ ကြည့်ဖြစ်သွားတဲ့ ပွဲပါ။\nShow ကြည့်ရင်းက ထူးဆန်းတာတစ်ခုက တော်တော် စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်ချင်ခဲ့ရတာ ဖြစ်ပေမယ့်\nပွဲချိန်မှာ လူက ပွဲထဲမှာ ရှိပေမယ့် စိတ်က ပွဲရဲ့ အပြင်ဘက်ကို ရောက်ရောက်သွားတယ်...သိပ်လည်း မပျော်လှဘူး...\nမဆီမဆိုင် အဂ္ဂသာဝက အလောင်းအလျာ နှစ်ပါး ဒီလို Show ပွဲ ကြည့်ရင်း သံဝေဂရ သွားကြတာပေါ့ ...လို့တွေးလိုက်မိသေး\nကျွန်မကတော့ ပါရမီဓါတ်ခံ အဲလောက် မရင့်သန်လေတော့ သံဝေဂရတာ ဟုတ်ပုံမရပါဘူး။\nအသက်က စကားပြောလာတာပဲ ဖြစ်မှာပါ\n(အိမ်လွမ်းသူ သီချင်းကို ဆိုပေးအပြီးမှာ\n"ကျွန်တော်တို့လည်း ခင်ဗျားတို့လိုပါပဲဗျာ။ အိမ်ကို ပြန်မရောက်ပါဘူး။ ဒီလိုပဲ လျှောက်သွားနေရတာ" ဆိုတဲ့ စကားလေး ပြောပေးခဲ့တဲ့ "၀ိုင်ဝိုင်း" နဲ့\n"ကိုယ့် အနားရှိစေချင်" ကို ဆိုပေးခဲ့တဲ့ "R ဇာနည်" ကို ဒီနေရာကနေ မှတ်တမ်းတင် လိုက်ပါတယ်)\nအဲဒီပွဲမှာ လေးဖြူ မပါဘူး။\nPosted by Rita at 12/13/2008 09:17:00 PM0comments Links to this post\nLabels: Feeling, Singapore, Thought\nWho know what will happen tomorrow?\nတကယ်တော့ ဒီ post ကို "Current Situation in My Workplace" ထက် အရင် ရေးခဲ့ရမှာ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့...ကိုယ်နဲ့ ပတ်သတ်တဲ့ လူတွေ စိတ်ပူနေကြလို့ပါ\nCrisis သတင်းကြားကြရပြီးတဲ့ နောက်ပိုင်း ဒီရောက်နေတဲ့ လူတွေရော ဟိုမှာ ရှိနေတဲ့ လူတွေရော\nဒီအကြောင်းတွေ ပြောလဲ မပြောချင်ဘူး\nပြောရုံနဲ့ ဘာမှ ဖြစ်မလာ\nပြောရုံနဲ့တင် ဘာမှ ပြောင်းမသွားနိုင်တာတွေ အတွက် ဘာမှကို ပြောမနေချင်တော့ပါ\nကံ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လို့ ရတဲ့ ဘွဲ့ တစ်ခု နဲ့ မိဘဆွေမျိုးတွေရဲ့ အဆက်အသွယ်ကောင်းမှုကြောင့် နိုင်ငံခြားကို ထွက်လာနိုင်ခဲ့လဲ ကျွန်မက နိုင်ငံရေး စီးပွားရေး အမြင်ကျယ် အလှမ်းမီ ဗဟုသုတ နဲ့ ပြည့်စုံလှသူမဟုတ်\n(သိချင် စူးစမ်းချင် ၀င်ပါချင် စိတ်ကလေးတော့ ရှိတာ အမှန်ပေါ့။ ဒါကလဲ တကယ်တော့ မိန်းမ ဗီဇ မျှသာ)\nCrisis စ စချင်း ကျွန်မ အပူကပ်နေကျ သူငယ်ချင်းကို Stock Market အကြောင်း Stupid တစ်ယောက် သိအောင် ရှင်းပြ စမ်းပါ လို့ လှမ်းမေးခဲ့တယ်\nဒင်းကလဲ သူငယ်ချင်းကောင်းဆိုတော့ ဘာဆိုတာ တိုက်ရိုက်မပြောဘဲ ၀က်ဘ်ဆိုဒ် လိပ်စာ တစ်ခုသာ ပို့ခဲ့တယ်။\n1st Nov က သူ ပို့ထားတာ .. ခုထိကို ၀င်မကြည့်မိသေးဘူး။ မအားလို့။\nCrisis နဲ့ ပတ်သတ်လို့ ပူပင်ကြရတာ ရေးပြလို့ မရဘူး။ ဒါတွေကို တကယ်ခံစားရသူတွေပဲ သိတယ်\nCrisis ကာလကြောင့် မဟုတ်ပါဘူးလေ... သူများနိုင်ငံ သူများ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဒုတိယတန်းစား အဖြစ် လာနေရတဲ့ သူတွေနဲ့ သူတို့နဲ့ သက်ဆိုင် ပတ်သတ်သူတွေ ပူုပင်ကြောင့်ကြ ကြရတာ အချိန်ပြည့်နီးပါပဲ\nဒါပေမယ့် ဘယ်သူ ဘာတတ်နိုင်သလဲ\nလုပ်ခွင့်ရှိသရွေ့တော့ လုပ်နေကြရမှာ ဖြစ်ပြီး\nမေမေနဲ့ ဖုန်းပြောဖြစ်တော့ မေမေ စိတ်ပူနေတယ် အဆင်ပြေရဲ့လားတဲ့။\nခုထိတော့ အဆင်ပြေနေတုန်းပဲမေမေ ဆိုတော့...\nနောက်ရော ဘယ်လိုနေမလဲတဲ့။ နောက် ဘာဖြစ်မလဲ ဘယ်သိမလဲ မေမေရဲ့ လို့။\nအရင်က အမှတ်တမဲ့ ရှိခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရာလေး တစ်ခု ခေါင်းထဲရောက်လာလို့ ပြောချင်ပါသေးတယ်\nမြန်မာပြည်က သရုပ်ဆောင်တစ်ယောက်ရဲ့ အင်တာဗျူးတစ်ခုမှာပေါ့... (နာမည်ထွက်ပြီး အကယ်ဒမီ မရခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်က) သူပြောထားတာ\n"ကျွန်တော့် အစ်ကိုရော အိမ်ကလူတွေ အကုန် ငိုကြတယ်" "ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ဘာမှ မခံစားရပေမယ့် သူတို့ဒီလို ဖြစ်တော့ ကျွန်တော် စိတ်ထိခိုက်တယ်" တဲ့။ (စကားလုံး အတိအကျ မဟုတ်ပါ)။\nလူဆိုတာ မျှော်လင့်ထားတဲ့ အရာ (သို့) လက်ထဲမှာ ဆုပ်ကိုင်မိပြီးသား အရာ ကို လက်လွှတ်ရတော့မယ် ဆိုရင် ဘယ်သူမဆို ပူပင် လောင်မြိုက်ကြမှာပဲ။\nတခါတခါကျ အဲဒီ သရုပ်ဆောင် ပြောသလို ကိုယ့်အတွက်က ဘာမှ မဟုတ်ဘူးရယ်လို့ စိတ်လျှော့ ထားလို့ ရပေမယ့် ကိုယ်နဲ့ပတ်သတ်တဲ့ လူတွေ ကိုယ့်အတွက် ခံစားပူပင်နေကြတာကို မြင်ရတဲ့အခါ ထိခိုက်ရတဲ့ နာကျင်မှုဟာ ဘာနဲ့မှ မတူဘူး။\nအကယ်ဒမီပွဲတွေ လူထုကို ပြတော့ သရုပ်ဆောင်တွေ အနေနဲ့ ခံစားမှုကို ထိန်းသိမ်း ချုပ်တီးထားရမလို ဖြစ်တာပေါ့ ဆိုတာ... သူ့သဘော အရဆိုရင်တော့ မပြစေချင်ပါဘူး တဲ့...\nဖတ်ခဲ့တုန်းကတော့ အမှတ်တမဲ့ပါ...ဖတ်ထားတာလဲ ကြာလှပြီ... ဒါပေမယ့် အကြောင်းတိုက်ဆိုင်တော့ ပြန်ပေါ်လာတယ်...ပြီးတော့ အဲဒီ သရုပ်ဆောင်က မြန်မာပြည်မှာ (ကျွန်မ စိတ်ထဲ) အဆင်ပြေပြေရှိတဲ့ ရှားရှားပါးပါး စာရင်းဝင်မို့လဲ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်...\nဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ ဘယ်သူမဆိုလေ ကိုယ့် ဘ၀ တခြမ်းကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် အမှောင်ချထားချင်ကြမှာပဲ... တခြမ်းတိတိ မဟုတ်ရင်တောင် ကိုယ်ကလွဲလို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဖွင့်မပြချင်တဲ့ အပိုင်းတွေ ရှိမှာပဲ...\nဖွင့်မပြချင်တဲ့ အပိုင်း ဆိုတာ မသိစေချင်တဲ့ အပိုင်းမဟုတ်ဘူး\nသိချင် သိပစေ... ကိုယ်ကိုယ်၌က မကြေငြာလိုတဲ့ အပိုင်း...\n(ပြောရုံနဲ့ ဘာမှ ဖြစ်မလာ ပြောရုံနဲ့ ဘာမှ ပြောင်းမသွားနိုင်တာတွေ အတွက် မကြေငြာ လိုတာလဲ ဖြစ်ချင်ဖြစ်မှာပေါ့လေ)\nကျွန်မ နိုင်ငံခြားထွက်တာ တကယ်တော့ ထွက်ပြေးလာတာပဲ\nဒါပေမယ့် တခါမှတော့ ကိုယ်လွတ်ရုန်းတယ် လို့ define မလုပ်မိခဲ့ဘူး\nနိုင်ငံခြားက ပေးတဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ဘယ်သူသိသလဲ\nခုလို Crisis period မှာ လူတိုင်းကြုံကြရမယ့် ခံစားမှုကို ရေးပြစရာ မလိုပါဘူး။\nဘာဆက်ဖြစ်မလဲ ဆိုတာလဲ ဉာဏ်မမီလို့ ရေးမပြနိုင်ပါဘူး။ ကျွန်မ သိတာ လောလောဆယ် ကျွန်မ လုပ်ငန်းခွင်က အခြေအနေလေးပဲလေ။\nဒါပေမယ့် ကံဆိုး ကံကောင်းဟာ တစ်ချိန်ကလေးပဲ ကွက်ကြည့်လို့ မရဘူး။\nကျွန်မတင်တဲ့ "Current Situation in My Workplace" ဖတ်ပြီး ဒီလို အချိန်မျိုးမှာ ဒီလောက် အလုပ်တွေ ရှုပ်နေတာ ခိုင်တာပေါ့ လို့လဲ တွေးလို့ မရပါဘူး။ ကံဆိုးချင်လို့ ရှုပ်နေတာလဲ ဖြစ်နေနိုင်တာပဲ။\n၀န်ခံစရာတစ်ခုက အဲဒီ post ကို ဆန့်ကျင်ဘက် စိတ်နှစ်မျိုးနဲ့ ရေးခဲ့တယ် ဆိုတာ...\nတစ်မျိုးက ကျွန်မ အတွက် တကယ် ပူပင်ကြရသူတွေ အတွက်... "ပန်းပန်လျက်ပဲ" လို့ နှစ်သိမ့် ချင်စိတ်နဲ့ ရေးမိတာ။\nနောက် တစ်မျိုးက ကျွန်မ အခြေအနေ ဘယ်လို ရှိသလဲ ထောက်လှမ်းစပ်စု ချင်ကြတဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေ အတွက် ..."ငါ မသေဘူး ... ရေကူးတတ်တယ်" ဆိုတဲ့ မာန်မာန နဲ့ ရေးမိတာ။\nပူပင်ခဲ့ရတာတွေ များလွန်းလို့ ရှေ့ဆက်ပြီး မပူပင် ချင်တော့လောက်အောင်\nပူပင်စရာ မရှိတော့ လောက်အောင်ဖြစ်ခဲ့တာမို့\nကျွန်မ ခေါင်းထဲမှာ Crisis နဲ့ ပတ်သတ်တာ Retrenchment နဲ့ ပတ်သတ်တာ ဘာမှ မရှိဘူး\nမျက်ကန်းမို့ တစ္ဆေ မကြောက်တာပေမယ့် ကျွန်မ နဲ့ ပတ်သတ်ဆက်နွယ်သူများ ပူပင်ကြတဲ့ အခါမှာတော့ စိတ်ထိခိုက် ရတယ်\nခုလဲ ဒီ post ကို မနေ့ညက ကျွန်မကို ပူပင်ခဲ့သူ တစ်ယောက်အတွက် ရေးပါတယ်။\nပူပင်နေလဲ ဖြစ်စရာရှိတာတွေ ဖြစ်လာမှာပဲ\nလောလောဆယ် တတ်နိုင်တာ လုပ်စရာရှိတာတွေ ဆက်လုပ်ဖို့ပဲ\nမဖြစ်ချင်တာတွေ ဖြစ်လာခဲ့ရင်လဲ လက်ခံရုံပဲ\nမနက်ဖန် ဘာဖြစ်မလဲ ဘယ်သူသိနိုင်သလဲ။\n(P.S ဒီနေ့ညနေတော့ Chinese Garden မှာ လုပ်မယ့် IC Show သွားကြည့် လိုက်ဦးမယ်)\nPosted by Rita at 12/07/2008 03:56:00 PM0comments Links to this post\nLabels: Diary, Feeling, Singapore, Thought\nView from my bed-room window!\nရုံးပြေးတဲ့နေ့ အမှတ်တရ ရိုက်ထားတဲ့ ပုံလေးတွေ..\n၅ထပ် အိပ်ခန်းပြတင်းကနေ ကြည့်ရင် မြင်ရတဲ့ မြင်ကွင်းလေးတွေပေါ့\nပ-ပုံက အလယ်တန်းကျောင်း ရှိတဲ့ လက်ယာဘက်\nဒု-ပုံက ITE ကျောင်း ရှိတဲ့ လက်ဝဲဘက်\nBishan ကနေ ဒီလကုန် ပြောင်းဖို့ သေချာသလောက်ရှိနေတော့ အမှတ်တရပေါ့\nS'pore ကို ရောက်တာ ကံကောင်းလို့ ရောက်တာလို့ မထင်ပေမယ့်\nနေခဲ့ရတဲ့ နှစ်နေရာစလုံးနဲ့ ..အဲဒီ နှစ်နေရာစလုံးမှာ တွေ့ခဲ့ရတဲ့ လူတွေ အားလုံး အင်မတန် အဆင်ပြေပြေ ရှိခဲ့တာမို့ ကံကောင်းလိုက်တာ လို့ ထင်မိပါတယ်..ကျေးဇူးလည်း တင်မိတယ်\nAng Mo Kio ရော Bishan ရော ပြောင်းခါနီးမှာ မပြောင်းချင်အောင် ဆွဲဆောင်ထားနိုင်တယ်\nPosted by Rita at 12/03/2008 04:15:00 PM2comments Links to this post\nLabels: Bishan, Photos, remembrance, Singapore\nMe & My Old Citizen !\n၈ နာရီကျော်မှ အိပ်ရာက နိုးပါသည်\nစီနီယာဆီ မက်ဆေ့ခ်ျ ပို့ပြီး တခေါက် ပြန်အိပ်၏\nယခု အိမ်မှာ အနားယူနေသည်\n(မနက်က ဓါတ်ခဲ အားကုန်ပြီး မအော်ခဲ့တဲ့ နာရီ အစုတ်ပလုတ်ပုံကို တင်လိုက်ပါတယ်။\nPosted by Rita at 12/03/2008 03:20:00 PM 1 comments Links to this post\nLabels: disorder, me, ကမောက်ကမ\nအဖြူရောင်များ ... သို့မဟုတ် အချစ်အကြောင်း အက်ဆေး...