ကိုယ့်အနားမှာ မပျော်တော့တဲ့ တစ်နေ့ကျရင်တော့ လက်တွဲဖြုတ်ပေးလိုက်မှာပါ … – Shinyoon\nကိုယ့်အနားမှာ မပျော်တော့တဲ့ တစ်နေ့ကျရင်တော့ လက်တွဲဖြုတ်ပေးလိုက်မှာပါ …\nကိုယ့်အနားမှာ ရပ်နေရင်းက တခြားကို စိတ်ရောက်နေတာထက်စာရင်တော့ လူချင်းဝေးပြီး လွမ်းနေရတာက ပိုပြီးသာမယ်ထင်ပါတယ် ။ ဆွဲထားတဲ့လက်တွေဟာ အသက်တွေမဲ့နေတတ်သလို အပြုံးတွေဟာလဲ အရင်တုန်းးကလို အသက်မှ မပါတော့ပဲလေ . ကိုယ့်အနား ရပ်နေရုံပဲ ရှိတာပါ ကိုယ့်အနားမှာ သူ မှ မပျော်တော့တာ ။\nတခြားသူတွေနဲ့ဆို စကားတွေ ဖောင်ဖွဲ့ပြောတတ်သလောက် ကိုယ်နဲ့ဆို တေမိလို ဖြစ်သွားတတ်တဲ့ သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကိုလဲ အံ့သြတယ် … ဘာကြောင့်များလဲဆိုတဲ့အဖြေတွေရှာနေမိပေမယ့်လဲ ရလာမယ့်အဖြေတွေကိုကျပြန်တော့ မလိုချင်ပြန်ဘူး .. တကယ်ဆို သူက တခြားဘယ်သူနဲ့မဆို ပျော်အောင် နေတတ်တယ် ကိုယ့်အနားရှိရင်သာ မပျော်တာပါ ။\nကိုယ့်အနားရှိရင် သူပျော်လိမ့်မယ်ဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အယုံလွန်ခဲ့တာတွေလဲ ပါတယ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးနေမိတာတွေဟာလဲ မှားတယ် ။ တကယ်တမ်းကျတော့ ကိုယ်ကပဲ သူ့ကို လိုအပ်တာပါ သူ့အတွက်ကျပြန်တော့ ကိုယ်မရှိတဲ့အရပ်ဟာ သူ့အတွက် အပူပင် အကင်းဆုံးပါပဲ ။\nအချိန်တွေလဲ အကြာကြီး အတူရှိခဲ့ဖူးတာပဲ မျက်နှာလေးပျက်သွားတာ အစ မျက်တောင်လေး ခတ်လိုက်တာတစ်ဆုံး အတိအကျကြီး ဘာသာမပြန်တတ်ခဲ့ရင်တောင် အနီးစပ်ဆုံးတော့ အဓိပ္ပါယ်ကောက်တတ်ခဲ့ပါတယ် … သူမှ ကိုယ့်အနားမှာ မပျော်တော့တာ ဒီဇာတ်လမ်းတွေ ဒီမှာတင် တစ်ခန်းရပ်ကြရုံပေါ့ ။\nကိုယ့္အနားမွာ မေပ်ာ္ေတာ့တဲ့ တစ္ေန့က်ရင္ေတာ့ လက္တြဲျဖဳတ္ေပးလုိက္မွာပါ …\nကိုယ့္အနားမွာ ရပ္ေနရင္းက တျခားကို စိတ္ေရာက္ေနတာထက္စာရင္ေတာ့ လူခ်င္းေ၀းျပီး လြမ္းေနရတာက ပိုျပီးသာမယ္ထင္ပါတယ္ ။ ဆြဲထားတဲ့လက္ေတြဟာ အသက္ေတြမဲ့ေနတတ္သလုိ အျပံဳးေတြဟာလဲ အရင္တုနး္းကလို အသက္မွ မပါေတာ့ပဲေလ . ကုိယ့္အနား ရပ္ေနရံုပဲ ရွိတာပါ ကိုယ့္အနားမွာ သူ မွ မေပ်ာ္ေတာ့တာ ။\nတျခားသူေတြနဲ႔ဆုိ စကားေတြ ေဖာင္ဖြဲ႔ေျပာတတ္သေလာက္ ကုိိယ္နဲ႔ဆို ေတမိလုိ ျဖစ္သြားတတ္တဲ့ သူ့ႏႈတ္ခမ္းေတြကိုလဲ အံ့ၾသတယ္ … ဘာေၾကာင့္မ်ားလဲဆုိတဲ့အေျဖေတြရွာေနမိေပမယ့္လဲ ရလာမယ့္အေျဖေတြကိုက်ျပန္ေတာ့ မလိုခ်င္္ျပန္ဘူး .. တကယ္ဆုိ သူက တျခားဘယ္သူနဲ႔မဆုိ ေပ်ာ္ေအာင္ ေနတတ္တယ္ ကုိယ့္အနားရွိရင္သာ မေပ်ာ္တာပါ ။\nကိုယ့္အနားရွိရင္ သူေပ်ာ္လိမ့္မယ္ဆိုျပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုိယ္ အယံုလြန္ခဲ့တာေတြလဲ ပါတယ္ ကိုယ့္ကို္ယ္ကို္ယ္ အထင္ၾကီးေနမိတာေတြဟာလဲ မွားတယ္ ။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ကိုယ္ကပဲ သူ့ကို လုိအပ္တာပါ သူ့အတြက္က်ျပန္ေတာ့ ကိုယ္မရွိတဲ့အရပ္ဟာ သူ့အတြက္ အပူပင္ အကင္းဆံုးပါပဲ ။\nအခ်ိန္ေတြလဲ အၾကာၾကီး အတူရွိခဲ့ဖူးတာပဲ မ်က္ႏွာေလးပ်က္သြားတာ အစ မ်က္ေတာင္ေလး ခတ္လုိက္တာတစ္ဆံုး အတိအက်ၾကီး ဘာသာမျပန္တတ္ခဲ့ရင္ေတာင္ အနီိးစပ္ဆံုးေတာ့ အဓိပၸါယ္ေကာက္တတ္ခဲ့ပါတယ္ … သူမွ ကိုယ့္အနားမွာ မေပ်ာ္ေတာ့တာ ဒီဇာတ္လမ္းေတြ ဒီမွာတင္ တစ္ခန္းရပ္ၾကရံုေပါ့ ။\nမနာကျင်ချင်တော့လို့သာ လွှတ်ချလိုက်မိတာပါ ။


shwezinu: သော်တာဆွေ ၏ ဖြတ်စ နှင့် ကျော်စံကေး, အပိုင်း (၁၄)\nသော်တာဆွေ ၏ ဖြတ်စ နှင့် ကျော်စံကေး, အပိုင်း (၁၄)\nဖြူ ဝါ ပူ စီ\nဤ၀တ္ထု၌ ကျွန်တော်သည် ဇာတ်လိုက်မင်းသားအဖြစ်နှင့် ပါဝင်အသုံးတော်ခံတော့မည် ဖြစ်ပေရကား စာဖတ်သူများသိအောင် ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် "ဆက်လဖက်-အင်ထလို" ဆိုလား အဲ့ဒါ လုပ်ထား မှ ဖြစ်ပေတော့ မည်။\nမိဘမျိုးရိုး၊ မွေးသက္ကဇ်၊ ခုနှစ်နှင့် ဖော်ပြရသော် ကျွန်တော်ဘာမှ မမှတ်မိ။ ကျွန်တော့်အမေကိုလည်း ကျွန်တော် မသိ။ အဖေဆိုတာများတော့ ဝေလာဝေး။ အဲ... ကျွန်တော့်နာမည်ကိုတော့ အခု လူများ ခေါ်နေကြ၍ ကျွန်တော် သိရပါသည်။ "အောင်နက်" တဲ့ ....။\n"အောင်နက်" ဆိုတော့ မိတ်ဆွေက ကျွန်တော့်ကို ခွေးလားဟု အောက်မေ့ကြပါလိမ့်မည်။ အထင်မ မှားကြပါနှင့်။ ခွေးမှခွေးအစစ်။ ခြေလေးချောင်း၊ အမြီးငေါက်တောက်နှင့် မိုးကိုကျောခိုင်းလို့။ ၀ုတ်.... ၀ုတ်... ၀ူး...တေးသံကျူးလေ့ရှိပါသည်။\nကဲ... အဘယ်ကဲ့သို့ ခွေးပေနည်း။ မေးချင်ကြပါသေးသလော။ အဲ့ဒါမှ မသိရင်ဖြင့် ခင်ဗျားလူအပဲ။\nအောင်နက် ဆိုကတည်းက ဗမာနာမည်၊ ဗမာအိမ်က ဗမာခွေး၊ ဟိုဒင်းစားသော ခွေးဖြစ်ကြောင်း လယ်ပြင် ဆင်သွားသကဲ့သို့ တင်ကားကား၊ ရင်ထွားထွားနဲ့ ခင်ဗျားတို့လူသား အပျိုကလေးများပင် သိကြပါလိမ့်။\nကဲ... ပြောနေကြာရော့...ချောမေကညာတို့ ချစ်မှုရအောင် ကျွန်တော်အောင်နက်ရဲ့ ၀စ်ထု(၀တ္ထု) စပါတော့မယ်... ဂိန်။\nလေနုအေးသည် ဘုရားစူး တကယ်ပဲ နော့နေဆဲကို (အလဲ့ ဂိန်... ငါတယ်ဟုတ်ပါလား) လှပချောမွတ်သော ငှက်ကလေး တို့သည် သစ်ပင်ပေါ်၌ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ သီးချင်းရေးဆရာ ရွေပြည်အေးနှင့် မြို့မငြိမ်း တို့ရေးပေးသော သူတို့၏ အိပ်ရာဝင်သီချင်းများကို ထန်းလျက်ရည်လူး သောအသံနှင့် ကြံသကာခံကို ဘက်ဂရောင်း ထား ၍ သီဆိုနေကြပါသည်....အဟိ။\nတစ်နေ့လုံး ...တစ်နေ့လုံး ဘုရားစူးရပါစေရဲ့၊ ခရီးပန်းလာသော နေမင်းသည် ခြေထောက်ကို ရေမျှမဆေးဘဲ သူ၏ အိပ်ရာထဲ သို့ အိပ်ချင်မူးတူးနှင့် ၀င်လာလေပြီ။\nညသည် သူမ၏ မည်းနကမ်သော ကမ္ဗလာကို (ရောမ ခေါမက တင်ထားတာဆိုပဲ) တောင်ရိုး၊ တောင်တန်းတို့၏ ပခုံးများပေါ် သို့ (ခေါင်းကို မအုပ်ရဘူးတဲ့) တရိပ်ရိပ် တရေးရေးနှင့် ဖြန့်ကြဲ လွှမ်းမိုးလျက်ရှိလေသည်။ (စာပေလောက၌ သစ်လွင်သော စကားလုံးများဖြစ်အောင် မနည်းကြိုးစားနေ ရပါသည်။ ဘာသာပြန်စကားများဟု မဆိုကြပါနှင့်။ မသိချင်ယောင်ဆောင်နေကြပါ)\nအမှန်မှာတော့ ကာသာဖြင့်ရင်ပဲ အမိညနေ နေ၀င်ပြီးတဲ့အချိန်ကလေးမှာပဲ လေပြင်လေညင်းက တိုက်ခတ် လို့ ကျေးငှက်တွေက အိပ်ရာနေရာလုကျရင်း ကျွီလီ မလီနဲ့ ဆဲဆိုနေကြပါပကော.... ကျွန်တော်က ဘာတတ်နိုင် ပါသေးသလဲ၊ ဒါပဲ အတိတ်သားကောင်သည် အနာဂတ်မိခင်၏ ရင်ခွင်မှ ပစ္စုပ္ပန်သမီးပျိုကို ဂေါ်နေပါကကော (အမယ်လေး... လက်ဝဲစားရေးဆရာ ဆိုတဲ့လူတွေ လေသံပါ အောင်သာ ကြိုးစားရေးလိုက် ရတယ်၊ အောင်နက်က သူတို့လို မတတ်တော့ တယ်ပြီး ချော့ချက် ပါးဖက်နမ်းပြီး သင်ပေးခိုင်းဦးမှပဲ၊ ကဲဗျာ... ဖားတု လို့ ခရုမခုန်တော့ပါဘူး၊ ရိုးရိုးပဲ ရေးပါတော့မယ်)\nဤလ ဤရာသီကား ကျွန်တော်တ ချမ်းအေးခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ပြာများကို အိပ်ရာနေ များအတွက် သိုလှောင် ထားသင့်သော ဆောင်းရာသီပြာသိုလဖြစ်၍ ကျွန်တော်သည် တစ်နေ့သော နေ၀င်ဖျိုးဖျ ညဉ့်ကာလ ရောက်ခါနီး အချိန်ကလေး တွင် ကျွန်တော်၏ မအိစက် မညက်ညောသော မြေထက်ကမ္ဗလာ ပြာမွေ့ရာပေါ် ၌ အမြီးကုပ်၍ ခပ်ခွေခွေ ကလေး မှိန်းနေစဉ် ညင်သာသော ခြေသံ ကလေးတစ်ခုသည် ကျွန်တော်၏ အောက်ဘက်နားဝသို့ ကလိ ပါသဖြင့် အသာကလေး မျက်စိဖွင့် ကြည့်လိုက်ရာ ကျွန်တော့်တို့အိမ်ပေါ်က ကြောင်မလေး ပူစီသည် လူကြီး မိဘများ မြင်မှာကို စိုးရိမ် နေသော ရည်းစားထားတတ်ကာစ မိန်းမပျိုကလေး၏ အမူအရာမျိုးဖြင့် လျှောက် လာနေ သည် ကို မြင်ရပါသည်။\nပူစီကလေးမှာ သူတို့၏ အခါရာသီဖြစ်၍ ဟိုယခင်တုန်းကတွေ့ရသည်နှင့် မတူဘဲ ဆယ့်လေးငါးနှစ် အရွယ် မိန်းမပျို ကလေးကဲ့သို့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ပြည့်ဖြိုး၍ အမူတစ်မျိုးဖြစ်နေသည်ကို မြင်ရ လေရာ ကျွန်တော့်မှာ ၀ါသနာ အလျောက် ဘာဂလိုတိုတို စိတ်ပေါက်၍ အိပ်ရာမှ လူးလဲထပြီး အမွေး၊ အလှေးတို့ကို ခါရန် သတိမရဘဲ ခြင်္သေ့ထိုင် ထိုင်ကာ နားရွက်နှစ်ခုကို စူလျက် သူ့ကို စိမ်းစ်ိမ်းဝါးဝါးကြီး ကြည့်ရှု့နေမိပါတော့သည်။\nကျွန်တော့်အနီး သို့ ရောက်လာသောအခါ ပူစီမှာ ရုတ်တရက် ရှက်သွေးဖြန်းသွား၍ ရှန့်ခနဲဖြစ်သွား ကာ ကျွန်တော်တို့ ထုံးစံအတိုင်း ဟထားသော ပါးစပ်မှ သွားရည်များကို လျှာဖြင့် သုံးချက်လောက် လျက် သိမ်းလိုက်ပြီး ....\n"ပူစီရယ်.... နင်သိပ်လှလာပါလားဟ၊ ဟိုတုန်းကနဲ့ကို မတူဘူး၊ ပေါင်လုံးကြီးတွေနဲ့ တင်ပါးဆုံအုံ ကြီးများ တုတ်ဖီးပြီး ခါး ကလေးက ကော့နေတာ၊ ငါ့စိတ်ထဲ တစ်မျိုးကြီးပဲဟယ်၊ အရင်တုန်းကဆိုရင် နင် ငါ့မြင်ရင် ကိုက်ချင်တယ်...အခုတော့"\nပူစီသည် ကျွန်တော့်စကားမဆုံးမီ စိတ်ဆိုးသလိုမျက်စောင်းကလေးထိုးလိုက်ကာ.....\n"အမယ်လေး ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲဟဲ့ အောင်နက်ကလည်း၊ နင်နဲ့မဆိုင်ပါဘူး၊ တို့လ တို့ရာသီပါ၊ နင်တို့ တော်သလင်း မဟုတ်ပါဘူး" ဟု စူစူအောင့်အောင့် ပြောလိုက်မှ ကျွန်တော် သတိ ရမိ၍....\n"အေး... ဟုတ်သားပဲ၊ နို့် မယ်မင်းကြီးမ က ကျုပ်အိပ်ရာနား တစ်ကိုယ်တည်း ဘာလုပ်လာတာလဲဟ ငါ့များ နင်က နွားအိုကြီးများ အောက်မေ့နေသလား"\nကျွန်တော် က စိတ်မသိုးမသန့်နှင့် မေးလိုက်မိပါသည်။ ပူစီက မျက်လုံးကလေးတစ်ချက် လှစ်ခနဲ လှည့် လိုက်ကာ....\n"အောင်နက်ကလည်းဟယ် ခွေးပါးဝလိုက်တာ၊ ကိစ္စကလေးရှိလို့ပါဟယ်"\n"ခွေးပဲဟ ခွေးပါဝမှာပေါ့ ဘာကိစ္စတုံး"\n"ငါ နင့်ဆီက အကူအညီကလေးတစ်ခုတောင်းချင်လို့ပါဟယ်၊ နင်ကူညီပေးမယ်မဟုတ်လား"\n"ငါတတ်နိုင်တာ ဆိုရင်တော့ ပေးမှာပေါ့ဟယ်.. ပြောပါဦး၊ ဘယ်လိုကူညီရမလဲ"\n"ငါ ပြောရမှာတော့ ခပ်ရှက်ရှက်ပဲ"\nကျွန်တော် မှာ မသတ္တ၀ါ ခပ်ရှက်ရှက်ဖြစ်ရမည့် ကိစ္စမျိုးကို အလွန်ပင်သိချင်တတ်သော ၀ါသနာရှိသူ လူများနည်းတူဖြစ်၍ ပိုမိုစိတ်ဝင်စားလာကာ\n"ပြောပါဟယ် နင့်နဲ့ငါနဲ့ သူငယ်ချင်းပဲဟာ၊ ဘာရှက်စရာရှိလဲ ကောင်းတိုင်ပင် ဆိုးတိုင်ပင်ပေါ့"\n"ဒီလိုပါဟယ် ည ည ငါ့ဆီကို လာလည်ကြတဲ့ ငနဲတွေကို သိတယ်မဟုတ်လား"\n"သိသားပဲဟ ဒေါက်တိုတို့ အိမ်က ကြောင်မွဲခြောက်ကြီးရယ် မေရီတို့အိမ်က ၀ါဝီကြီးရယ်၊ ကုပ်ကြား တို့အိမ်က ဖြူရောက်ကြီးရယ်... သုံးကောင်ပြိုင်တူ လာလာဂေါ်နေကြတာ၊ တစ်ညလုံး တဝမ်ဝမ်နဲ့ နားကိုငြီးရော ဘာလဲ အဲဒါ နင်က ဘယ်အကောင်နဲ့ဖြစ်နေလို့လဲ၊ သုံးကောင်စလုံးနဲ့လား"\nပူစီမျက်နှာ ၌ ရှက်သွေးကလေးများ ဖျန်းသွားကာ..\n"ကြံကြံဖန်ဖန် ဟယ်.. နင်က ငါ့ကို နင့်အဆက်မေရီလိုများ အောက်မေ့နေလို့လား. "\nမေရီ မှာ တော်သလင်းတုန်းက ကျွန်တော်နှင့် အဆက်ဖြစ်ဖူးသော နောက်ဖေးလမ်းရှိ ဗိုလ်ကပြားအတုတွေအိမ် က ကပြား အတု ခွေးမလေးဖြစ်ပါသည်။\n"သိပါဘူးဟယ်.. မေရီကတော့ ကပြားအတုမို့ ဗိုလ်ဆန်တာကိုးဟဲ့၊ နို့နင်က ဘယ်သူနဲ့လဲ"\nပူစီသည် ချက်ချင်းမဖြေသေးဘဲ မြုံစေ့စေ့ကလေး လုပ်နေသဖြင့် ကျွန်တော်က သူများရည်းစားသိချင် သော ထုံးစံ အတိုင်း... "ပြောပါဟယ်.. ရှက်စရာမလိုပါဘူး၊ တို့များထုံးစံက တစ်နှစ်မှ တစ်လတည်းပဲ၊ လူတွေကို တစ်သက်လုံး ကမြင်းကြောထနေရတာမှ မဟုတ်ဘဲ. "\nခပ်တိုးတိုးကလေးပြောပြီး အခြားသူများ ကြားလေမလားဟု နံဘေးပတ်လည်သို့ လှည့်ကြည်လိုက်ပါသည်။ တိရစ္ဆာန်မကလေးပင်မင့် သူ့ရည်းစားကို ပြောရမှာတော့ အရှက်သားဗျ..။ အဟိ.. ဂိန့်.။\nကျွန်တော် မျက်ခုံးချီ၍ နားရွက်နျစ်ခုကို စုလိုက်ခါ...\n"အို ဟုတ်လား၊ ဒီကောင်ကြီးက တယ်ကြမ်းတဲ့ အကောင်ကြိး ဟိုနေ့ကများ မျက်နှာကုတ်သွားလိုက် တာ ရဲ ကျန်ရစ်ခဲ့တာပဲ"\n"အို နင် သူ့ကိုက်မယ်အောက်မေ့လို့ သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်တာနဲ့ တူပါတယ်ဟယ်၊ အမှန်တော့ သူက သဘောကောင်း ပါတယ်"\n"အေး နင့်နဲ့တော့ကောင်းမှာပေါ့လေ၊ အခု နင်တို့ချင်း ဟန်နေကြပြီပေါ့.. ဟိဟိ....ဟိဟိ"\nကျွန်တော့် မှာ မဆီမဆိုင်ဘဲနှင့် ပူစီကို မနာလိုသလို ကြည့်လိုက်မိပါသည်။ ပူစီမှာ ရုတ်တရက် ရှက်မွေးလေး များ ထောင်သွားကာ..\nမျက်စောင်းကလေး ထိုးလိုက်ပါသည်။ တိရစ္ဆာန်မတောင် ဒါမျိုးတော့ ရှက်ရမှန်းသိလား၊ ကျွန်တော် ဖိုသတ္တဝါ တို့၏ ၀ါသနာအတိုင်း...\n"နို့မဟုတ်ဘူးလားဟဲ့၊ တို့များ ရှက်ပါဘူး၊ ဒီကိစ္စမျိုးမှာ လူမြင်နတ်မြင်ပဲ "\n"နင်တို့က ခွေးကိုး ဟဲ့၊ အမှန်တော့ တို့ချင်း တစ်ခါမှ မတွေ့ရသေးဘူး၊ သိလား.... "\n"ဟို ဖြူရော်ကြီး နဲ့ မွဲခြောက်ကြီးတို့က လိုက်လိုက်ရှုပ်နေလို့ပေါ့ဟယ်၊ အဲဒါကြောင့် ငါက နင့်ဆီ အကူအညီတောင်းတာ"\n"ဒီလိုဟယ် ညကျ သူတို့သုံးကောင်လာတဲ့အခါမှာ နင်က မွဲခြောက်ကြီးနဲ့ ဖြူရောက်ကြီးကို ကိုက်လွှတ် ပြီး ဝါဝီတစ်ကောင်တည်း အိမ်ပေါ်တင်ပေးပါ"\nကျွန်တော် သည် နားရွက်တစ်ဖျပ်ဖျပ် ခါလိုက်ကာ.....\n"အမယ်လေး မလုပ်ပါနဲ့ဟယ်၊ ခွေးက ကြောင်လိုက်ကိုက်တယ်ဆိုတာ လွယ်တာမဟုတဘူး၊ သူတို့က အလွယ်တကူ နဲ့ပြေးရင် တော်ပါရဲ့၊ မပြောဘဲ ခုခံမယ်ဆိုရင် သူတို့ အရေပြားပျော့စိစိကြိး ငါကိုက်လို့မပေါက်ခင် ငါ့မျက်နှာတော့ သွေးချင်းချင်းစီးနေရောပဲ။ နို့ပြီး ဒီကောင်တွေက နင့်ကို ချစ်မုန်ယိုနေကြတာ.. ဘယ်နည်းနဲ့မှ လွယ်လွယ် ကူကူပြေးမှာ မဟုတ်ဘူး"\nပူစီ သည် စိတ်ပျက်သလို နှာခေါင်းရှုံ့ကာ..\n"နင်ကလည်းဟယ် အစဦးတော့ ကူညီမယ်ပြောပြီးတော့"\n"ဒါကတော့ဟယ်.. ထုံးစံအတိုင်း ပြောရတာပဲဟာ၊ သက်သက်သာသာဆိုရင်လည်း အချောင်ကျေးဇူး တင် ခံရအောင် ကူလိုက်တာပေါ့၊ ခုလိုမလွယ်ကူတာ ကိုယ်နာမှာကျတော့လည်း ဘယ်ကူချင်မလဲ ဟ"\nပူစီသည် စိတ်ကောက်သလို ခြေကလေးတစ်ဖက် ဆောင့်လိုက်ပြီး\n"အောင်နက်လည်း ဟယ်.. နင်တို့ရာသီတုန်းကတော့ နောက်ဖေးအိမ်က မေရီကို ငါက ရအောင်ခေါ် ပေးရ တယ်" ဟု သူ့ကျေးဇူး ကို ဖော်လိုက်ပါသည်။\nဟုတ်ပါသည်။ လွန်ခဲ့သော ကျွန်တော်တို့လက ပူစီကျေးဇူး ကျွန်တော့်အပေါ်မှာ ရှိပါသည်။ ရှိပုံမှာ အဆင့်အတန်း ခွဲခြားသော ကပြားတုများက ကျွန်တော့်ကို သူတို့အိမ်ဝင်းထဲသို့ အဝင်မခံဖြစ်နေ ရာ မေရီမှာ ကြောင်လိုက်ကိုက်ချင်သော စိတ်ထားရှိသူဖြစ်၍ ပူစီမကလေးက ကျွန်တော့်ခိုင်းချက်ဖြင့် အပြင်မှ ကိုယ်ယောင်ပြ လိုက်သဖြင့် ဝင်းအပြင်သို့ မေရီထွက်လာသည်တွင် သူ့သခင်များအလစ် တွင် ကျွန်တော်နှင့် မိတ် လိုက်ရပါသည်။\nသို့သော် ပူစီသည် ကျွန်တော်အပေါ်ကျေးဇူးပြုရပုံမှာ လွယ်ကူလှပါသည်။ မေရီကို ခြံဝသွား၍ ကိုယ်ယောင်ပြပြီး မေရီ ထွက်လာသောအခါ၌ ပြန်ပြေးလာရုံသာဖြစ်ပါသည်။ ယခု ကျွန်တော် ဆောင်ရွက်ရမည့် ကိစ္စမှာ မလွယ်ကူပါ။ ချစ်မုန်ယိုနေသော ကြောင်သိုးကြီးများနှင့် သတ်ရပုတ်၇မည့် အလုပ်ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် စဉ်းစားနှိုင်းယှဉ် ဥာဏ် အင်မတန်ရှိသော ကျွန်တော်က\n"ပူစီ ရာ နင့်တုန်းကတော့ အလွယ်ကလေးပဲဟာ၊ ကိုယ်ယောက်ပြပြီး ပြေရုံကလေးရယ်၊ အခု ငါ့လုပ်ရမယ့်ကိစ္စက မလွယ်ဘူး၊ ငါ မလုပ်နိုင်ဘူးဟယ်၊ နို့ပြီး နင်စဉ်းစားကြည့်ဦးလေ၊ ဖြူရော်ကြီး ဆိုတာက ငါ့သူငယ်ချင်း ကုပ်ကြားတို့ အိမ်က ကြောင်ကြီးပဲဟ"\nသူတစ်ပါးကောင်းကျိုး အတွက် ကိုယ့်အသားအနာမခံလိုသဖြင့် မိတ်ဆွေကောင်းပီပီ ငြင်းဆန်လိုက်ပါ သည်။\nပူစီသည် စိတ်ပျက်ဟန်နှင့် ခေတ္တမျှတွေးနေပြီးမှ တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက်စိတ်ကူးပေါက်လာဟန်နှင့်..\n"ဟေ့ အောင်နက် နင် ဆိတ်ရိုးကိုက်မယ်လားဟေ့"\nဆိတ်ရိုး ဆိုလျှင်ပင် ကျွန်တော်မှာ လျှာဖျားမှ သွားရည်တခြားမြားကျလာကာ\n"ဆိတ်ရိုး ကိုက်ရ ဇိမ်ပေါ့ဟယ် အမဲရိုး ထက်ကောင်းတာပေါ့. နင်တို့အိမ်မှာ ရှိလို့လား.. "\n"ရှိတယ်သိလား.... အခုည စွပ်ပြုပ်သောက်ကြမလို့တဲ့၊ ဝယ်လာတာ ဗန်းကြီးထဲ ထည့်ထားတယ်"\nဤလိုဆိုလျှင်ပင် ကျွန်တော်မှာ ခွေးပီပီ ဣနြေ္ဒမဆည်နိုင်တောပဲ....\n"လူတွေမသိအောင် အောက်ကို တစ်ခုချပေးပါလားဟင်.... "\nပူစီသည် အကြိုက်တွေ့သွားသော မျက်နှာကလေးနှင့်\nကျွန်တော်မှာ ဤကဲ့သို့ လာဘ်သပ်ပကာနှင့် ဖြားယောင်းသောကိစ္စများ၌ လူများကဲ့သို့ ဟန်ဆောင် ပန်ဆောင် ငြင်းဆန်ခြင်းမပြုနိုင်တော့ပဲ\n"အေး... ဒါဖြင့် နင် အခုချပေးလေ"\nပူစီသည် ပါးနပ်သော မျက်နှာထားနှင့်..\n"အောင်မာ.. အခုတော့ ဘယ်ပေးနိုင်မလဲဟာ၊ နင်ငါခိုင်းတာ ဆောင်ရွက်ပြိးမှ ပေးမယ်သိလား၊ ငါ လူတွေ မမြင်အောင် စွပ်ပြုပ်အိုး ထဲ မထည့်ခင် အရိုးကြီးကြီးကို ဝှက်ထားလိုက်မယ်၊ နင်ငါခိုင်းတာသာ လုပ်ပေး"\n"အေး ကောင်းပြီလေ ကိုယ်တာဝန်ကိုယ်ကျေပွန်တမ်းပေါ့၊ ဖြူရော်ကြီးနဲ့ မွဲခြောက်ကြီးတော့ တစ်ပွဲ တစ်လမ်း စမ်းလွှတ်လိုက်ရသေးတာပေါ့ကွာ... "\nကျွန်တော် သည် ပူစီဝမ်းသာသွားအောင် အခြောက်တိုက် ကြိမ်းလိုက်ပါသေးသည်။ ပူစိကျေနပ်သွားကာ...\n"ကဲ ဒါဖြင့် ငါသွားမယ်၊ နောက်စိတ်ချပါရစေနော် အောင်နက်"\n"အမယ်လေး စိတ်ချပါဟယ်၊ လူမှာ ကတိ(အို... မဟုတ်ပါဘူး) ခွေးမှာ ကတိ၊ မြင်းမှာ သစ္စာပါ၊ နင်သာ နင့်ရည်းစား ဝါဝီကြီးနဲ့ တွေ့ဖို့ ပြာကလးဘာလေး လိမ်းထားပေတော့်"\nပူစီသည် စိတ်လက်ရွှင်လန်းသွားကာ အိမ်ပေါ်သို့ လျင်မြန်ပေါ့ပါးစွာ ခုန်တက်သွားပါတော့သည်။\nသြော်.. အချစ်... အချစ်.. တိရစ္ဆာန်ပျိုမကလေးတောင် သူ့အဖို့တော့ သူကြံတတ်တာပဲ။\nကျွန်တော်သည် ပူစီကလေးနှင့် စကားပြောပြီးနောက် ဗိုက်က လေးလှသည်နှင့် အနီးရှိဝင်းတိုင်ဆီသို့ ထသွား ကာ ပေါင်တစ်ဖက်မြှောက်လိုက်ပါသည်။ ပြီးလျှင် ကျွန်တော်သည် ထုံးစံအတိုင်း ဟိုပြေးသည် ပြေးနှင့် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် အညောင်းပြေ နှစ်ခေါက်သုံးခေါက်လောက် ပြေးလိုက်ပါသည်။ ၄င်း နောက် ဘယ်ကို မျှ သွားလိုစိတ်မရှိသဖြင့် ကျွန်တော်၏ ပြာပုံဆီသို့ ပြန်လာကာ လက်ဝဲသုံးပတ် လှည့်ပြိး ခွေ လိုက်ပါသည်။ ကျွန်တော်လက်ဝဲရစ်ခြင်းမျာ ယခုကာလ လက်ဝဲတွေ ခေတ်စား လာသော ကြောင့် ပေါ်ပြူလာဖြစ်ရန် အဆန်းထွင်ခြင်းမဟုတ်ပါ။ ကျွန်တော် အဆင့်သင့်သလို လှည့် လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\nဤသို့ အိပ်ခါနီး၌ ကျွန်တော်တို့ သုံးပတ်လှည့်ခြင်းမှာ အကြောင်းမဲ့မဟုတ်။ "သင်အိပ်မည်ကြံလျှင် သင်အိပ်မည့်နေရာ တွင် သစ်ငုတ်၊ ဆူး ညှောင့်၊ ခဲလုံး၊ ပိုးမွှားကောင်များ ရှိသလော၊ သုံးပတ်လှည့် ကြည့် လိုက်ပါ၊ ပြီးမှ စိတ်ချလက်ချ တုံးလုံးလှဲလိုက်ပါ"ဟု ကျွန်တော်တို့ ရှေးခွေးကြီးသူမများ၏ သြဝါဒ ကြောင့် ဖြစ် ပါသည်။\n၄င်းပြင် အပေါ့စွန့်ရာ ၌ မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်မဟုတ်ပဲ နံရံ (သို့မဟုတ်) တိုင်တစ်ခုခုပေးသို့ ပေါင် တစ်ဖက်မြှောက်ခြင်း မှာ မိမိ၏ ရှေ့လက်ကို ပေမှာစိုးသောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။ ဤကား အခြားခြေလေး ချောင်းများထက် သာသောအချက်ပင်။\nကျွန်တော်သည် ပြာပုံ တွင် ပြန်ခွေပြီးသောအခါ၌ ပူစီပေးမည့် ဆိတ်ရိုးကိစ္စကို စဉ်းစားလိုက်ရာ ကြောင်သိုးကြီးနှစ်ကောင်နှင့် ဖိုက်တင်လုပ်ရမည်ကို တွေး၍ ရင်လေးမိပါသည်။ အမှန်မှာ သူတို့ ရာသီ အလျှောက် ချစ်မာန်ထသော ဤအကောင်ကြီးများကို တိုက်ခိုက်မောင်းထုတ်ရန် မလွယ်ကူလှပါ။ ကျွန်တော် တစ်ကောင်တည်းနှင့် နိုင်ချင်မှ နိုင်မည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်း ကုပ်ကြားကို သတိရ မိပါသည်။ ကုပ်ကြားကား ကျွန်တော်တို့အိမ်နှင့် တစ်အိမ်ကျော် အိမ်တွင် နေသည်။\nသို့သော် ကုပ်ကြားကို အကူအညီခေါ်ရာ ၌ သူတို့အိမ်ပေါ်က ဖြူရော်ကြီးကို ကုတ်ရမည့်ကိစ္စဖြစ်နေ၍ ကုပ်ကြား ဆောင်ရွက် လိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။ ကုပ်ကြားနှင့် ဖြူရော်လည်း ကျွန်တော်နှင့် ပူစီကဲ့သို့ပင် မိတ်ဆွေများ ဖြစ်ကြပါသည်။ ဒီကိစ္စဟာ ခက်သေးတာပဲ။ ပူစီကိုလည်း မိတ်ဆွေများ ဖြစ်ကြပါသည်။ ဒီကိစ္စဟာ ခက်သေးတာပဲ။ ပူစီကိုလည်း "ခွေးမှာသစ္စာ၊ မြင်းမှာကတိ" ဟု ကြွားလိုက်မိပြီး ဆိတ်ရိုးကို လည်း ကျွန်တော် ကိုက်ချင်လှပြီ။\nကြောင်သိုးကြီးနှစ်ကောင်ကိုလည်း ကျွန်တော် နိုင်မည်မဟုတ်၊ နိုင်သည့်တိုင်အောင် အတော် ပင် သွေးထွက်သံယို ဖြစ်ရတော့မည်။ ပူစီ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ဤမျှ အနစ်နာခံလိုသော စိတ်ထား လည်း ကျွန်တော့် မှာ မရှိ။\nကျွန်တော်သည် သုနက်ခေါလောက၌ ခေသူမဟုတ်။ ဦးစောကဲ့သို့ သတ်ဝံ့ ဖြတ်ဝံ့သူ မဟုတ်သော် လည်း နိုင်ငံရေးနယ် တွင် မိမိရာထူးရရေးအတွက် ကလိန်ဥာဏ်ရင့်သန်သူများလောက် နီးပါးမျှ မသမာဥာဏ် ရှိတန်သလောက် ရှိသူ ဖြစ်ပါသည်။\nယခု ကြည့်ပါ။ ဆိတ်ရိုးအတွက် သွားရည်တမြားမြား ကျ၍ ပြာပုံခွေကာ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်နှင့် ပင် အကြံကောင်း ဥာဏ်ကောင်းများ ထွက်ပေါ်၍လာပါပြီ။\nသူရိယမင်းသားကလေးသည် သတ္တ၀ါတို့အား တစ်နေ့သော အသက်တာကို ပေးခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ ရည်းစားသည် မယ်စန္ဒာနှင့် ပြာသိုဆောင်စက်ခန်းတွင် ညဉ့်ဝက်မျှ အတူစက်ရမည်ဖြစ်၍ ခါတိုင်းရာသီ ထက် စောစီးစွာ ဂေါယာတောင်ဆွယ် လိုက်ကာကွယ် သို့ ၀င်သွားခဲ့လေပြီ။ ဤနှစ်အဖို့တွင် ရှင်ပြာသို သည် လောကကြီး ကို ဧည့်ခံသော တတိယမြောက် သီတင်းပတ်ဖြစ်၍ စန္ဒာမယ်၏ ခြွေရံ ငွေကြယ်ပျံ တို့သည် သခင်မ အလာနှောင်းရမည်လား ဟု ပြာမောင်းမောင်း ကောင်းကင်ငွေယံ ညီလာခံသဘင်တွင် ကြည်သာမရွှင် မှိတ်တုတ် မှိတ်တုတ်နှင့် စိတ်လုပ်နေကြသည့်နှယ် ...\nအမှန်အတိုင်း ဆိုရသော် ထိုနေ့သည် လဆုတ် ၈ရက်နေ့ဖြစ်၍ ကောင်းကင်ယံဝယ် စန္ဒာ မရှိ။ သူ၏ ခြွေရံ ငွေကြယ်ပျံတို့သာ ကြည်လျှင်ရွှင်ပြုံး တစ်မိုးလုံး မင်းမူနေ၏။\nတစ်နည်း ကား မရွှေညသည် ပြိုးတိုးပြောက်တောက် ပိုးထိုးပေါက်တွေ မွမွကြဲနေသော မဲနက်ပြာညဉ့် လွှာရုံကို အတောမသတ်သည့် လောကဓာတ်ကြီးအား ချမ်းတုန်တုန်နှင့် လွှမ်းခြုံထားလေ၏။\nဤကား မိမိဆက်ရေးရမည့် ဇာတ်ကွက်ကို မည်သို့မျှ အထောက်အပံ့မပေးပါဘဲလျက် စာကြောင်းရေ မရှည် ရှည်အောင် အပိုချဲ့ထွင်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ပါသည်။\nကျွန်တော် လိုရင်းရေးရမည်ကား ညမှောင်မှောင် ကြယ်တွေတောက်နေသော အချိန်၌ ပြာပုံမှထကာ အမွေးအလှေးခါးပြီး ကုပ်ကြားတို့အိမ်သို့ သွားပါသည်။\nသူတို့အိမ်ဝင်းထဲသို့ ရောက်မိလျှင် ကုပ်ကြားသည် သူတို့အိမ်က အပျိုမကလေးတွေ၏အိမ်ခန်းအောက် ၌ ဆောင့်ကြောင့်ကြီးထိုင်ကာ အပေါ်သို့ခေါင်းမော်၍ ပါးစပ်ကြီးအဟောင်းသား လျှာကြီးတွဲလောင်းနှင့် သွားရည် တမြားမြားကျနေသည်ကို တွေ့ရပါသည်။\nကျွန်တော်သည် သူ့နားသို့ ရောက်သွားကာ..\n"ဟေ့ ကုပ်ကြား၊ ဘာများ သရေကျနေတာလဲကွ"\nကုပ်ကြား သည် ကျွန်တော့်ကို အသံကျယ်ကျယ်မမြည်ရန် အရိပ်အခြည်ပြပြီး သူ့အနားသို့ ဖြည်းဖြည်း လာရန် အမူအရာပြပါသည်။\nကျွန်တော်လည်း ဘယ်လိုဟာများ ထူးထူးဆန်းဆန်း မြင်ရမှာလဲ၊ သိချင်ဇောနှင့် သူ့အနားသို့ ကပ်ထိုင် လိုက်ပြီး အသံတုံး တိုးကလေးနှင့်\n"နားထောင်ကွ၊ ငါတော့ နက်ဖြန် ဘဲရိုး ကိုက်ရတော့မယ် ထင်တယ်၊ ကောင်မကလေးတွေ "ဘဲ" တွေ ချည်း အထပ်ထပ်ပြောနေကြတယ်၊ သူတို့ ဘဲ အများကြီး ဝယ်ချက်လိမ့်မယ် ထင်တယ်"\nကျွန်တော် ခေတ္တမျှကြာအောင် နားစွင့်လိုက်ပါသည်။ ကျွန်တော် ရယ်မိသည်။ အမှန်မှာ ကုပ်ကြားတို့ အိမ်ပေါ် က နှုတ်ခမ်းနီမကလေးတွေ စာဖတ်နေကြခြင်းဖြစ်ပါသည်\nကုပ်ကြားက ကျွန်တော် ရယ်သည်ကို…\n"ဟေ့… အောင်နက်၊ မင်းက ဘာရယ်တာလဲကွ"\n"ရယ်မှာပေါ့ကွ၊ မင်း သေသေချာချာ နားထောင်ကြည့်ပါဦး၊ ဘယ်ကလာ ဘဲတွေဝယ်ဖို့ ပြောနေကြတာ ဟုတ်ရမလဲ… သူတို့ ဝတ္ထုဖတ်နေကြတာကွ"\nကုပ်ကြား မျက်နှာမှာ အမ်းခနဲဖြစ်သွားကာ…\n"ဟေ့… ဟုတ်လားကွ၊ ဘယ့်နှယ်လဲ သူတို့ဝတ္ထုတွေကလည်း "ဘဲ"တွေချည်းပါလားကွ၊ အရင်တုန်းက ဒီလို မဟုတ်ပါဘူး"\n"အခု သူတို့စာပေထဲမှာ "ဘဲမော်တီကောင်"ဆိုတဲ့ စာရေးဆရာတစ်ယောက်က သစ်လွင်သော စကား လုံးတွေ ထွင်နေတယ်လေ၊ သူ ရေးလိုက်ရင် "ဘဲတွေ တစ်အုပ်တစ်မ"ကြီးနဲ့ချည်းပဲ။ မင်းက "ဘဲ" ဆို တာ ကြားတိုင်း စားတဲ့ ဘဲ ချည်း အောက်မေ့နေတာကိုးကွ"\n"ငါ မသိပါဘူးကွာ" ဟု ဆိုပြီး သူ့သွားရည်များကို လျှာနှင့် သိမ်းပစ်လိုက်ပါသည်။\n"ကဲ… ကုပ်ကြား မစားရမယ့်ဟာတွေကို မျှော်မှန်းမနေနဲ့၊ အခု ငါတို့ စားပေါက်တစ်ခုဖြစ်လာတယ်ကွ၊ လာ… လာ… ငါတို့ ဟိုခြံထောင့်သွား တိုင်ပင်ရအောင်"\nခြံထောင့် သို့ ရောက်သောအခါ…\n"ဒီမှာဟေ့… ကုပ်ကြား မင်းတို့အိမ်က ဖြူရော်ကြီးက တို့အိမ်က ပူစီကို ကြိုက်နေတယ် မဟုတ်လား"\nကုပ်ကြားသည် မျက်နှာကြီးကို ရှုံ့မဲ့လိုက်ကာ\n"ဟာ… ဒီကောင်ကြီးတော့ မပြောပါနဲ့တော့ကွာ၊ ကြိုက်လိုက်တာမှ တဝမ်ဝမ် မြည်နေတာပဲ၊ နို့ပြီး ရ အောင် လည်း မခေါ်နိုင်ဘူးကွ၊ အလကား ဂေါ်မစွံကောင်ကြီးပါကွာ"\n"အေး ဟုတ်ပြီ၊ ဒီကောင်ကြီး ပူစီကိုရအောင်ဆိုရင် အိမ်ပေါ်က စားစရာတစ်ခုခုတို့ကို ချပေးပါ့မလား"\n"ဟာ… ပေးပြီးလားကွာ၊ ဒီကောင်ကြီးက ပေါချာချာကြီးပဲကွ၊ သူတွေ့တာ အကုန်ပေးမှာပဲသာ မှတ် ထား၊ ဘာလို့လဲ… မင့်ပူစီက ဖြူရော်ကို ကြိုက်တယ် ပြောလို့လား"\n"မဟုတ်ဘူးကွ၊ ဝါဝီနဲ့ ကြိုက်နေတာ"\n"ဟာ… ဒါဖြင့် မင့်ဟာက"\n"ဟေ… ကုပ်ကြားရ၊ ငါက အကွက်ကောင်းတစ်ခု တိုးထားလို့ကွ၊ ငါ ပြောပြမယ်၊ မင်း သေသေချာချာ နားထောင်စမ်း" ဟု အစချီပြီး ပူစီနှင့် ကျွန်တော် ပြောကြသောစကားကို သူ့အား အကုန်ပြောပြပါသည်။ ကျွန်တော် နောက်ဆက်တွဲစိတ်ကူးထားသည်ကို မဆက်မီ စကားပြော လောကြီးသော ကုပ်ကြားက…\n"ဟာ… မင်းဟာက ပူစီဆီက ဆိတ်ရိုးကလေး ရမှာကလေးနဲ့ ငါ့အိမ်က ဖြူရော်ကြီးကို ကိုက်ရမှာလား"\n"အေးလေ… ပူစီကတော့ ဒီအတိုင်းပြောတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါက ဘယ်ဒီလိုလုပ်မလဲကွ၊ တစ်ချက်ခုတ် နှစ် ချက်ပြတ်ဖြစ်၊ ပူစီ့ဆီက ဆိတ်ရိုးလည်း ရ၊ ဖြူရော်ကြီးဆီက တစ်ခုခုလည်း ရအောင် ထွင်မှာပေါ့ကွ"\n"ဘယ်လိုထွင်မှာလဲ" "ပူစီနဲ့ ဖြူရော်ကြီး အိုကေသွားအောင်ပေါ့ကွ"\n"ဟာ… မဖြစ်နိုင်တာကွာ၊ ပူစီက ဝါဝီမှ ကြိုက်ပါတယ်ဆိုနေတာကို၊ တို့ကောင်ကြီးကမှ မစွံတာပဲကွ"\n"တယ်… ကုပ်ကြားရ၊ မင်းက တယ်နသေးတာပဲကွာ၊ သေသေချာချာ နားထောင်စမ်း၊ ငါ ကြံတာကို ပြောပြမယ်၊ မင့်ဖြူရော်ကြီးက ကြောင်အဖြူကြီးမဟုတ်လား၊ အဲဒီအဖြူကြီးကို နနွင်းသုတ်ပေးလိုက်ရင် ဝါဝီ လို ကြောင်အဝါကြီးဖြစ် သွားရော မဟုတ်လားကွ၊ ဒီတော့မှ ဝါဝီအဖြစ်နဲ့ ဖြူရော်ကြီးကို ပူစီဆီ တင် ပေးလိုက်မယ်၊ ဝါဝီ နဲ့ မွဲခြောက်ကြီးတို့ကိုတော့ တို့က ကိုက်လွှတ်ပေါ့ကွ၊ ဟန်မကျဘူးလား… အဲဒီ အကြောင်း မင့်ဖြူရော်ကြီး ကို ခေါ်ပြောပြီး သူ့ဆီက စားစရာတစ်ခုခု တောင်းပေါ့ကွ၊ ဒါမှ မင်းနဲ့ ငါနဲ့ ခုည အဖို့ ဆိတ်ရိုး နဲ့ ဘာနဲ့ ဇိမ်တိုးမှာကွ… သိရဲ့လား"\nကုပ်ကြားသည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွား၍…\n"အေး… ဟုတ်ပြီဟေ့၊ ဟန်ကျပြီ၊ သြော်… ဒါထက် တို့ဘယ်က နနွင်းမှုန့် ရမှာလဲကွ"\n"အောင်မယ် ပေါလွန်းလို့ကွာ၊ ဟိုလမ်းထိပ် ကုလားဆိုင်ထဲကို မင်းနဲ့ ငါနဲ့ နောက်ဖေး တို့ တိုးပေါက်က ဝင်ပြီး နို့ဆီခွက် နဲ့ ခပ်ယူရုံပေါ့ကွ"\n"ဟေ… ဟုတ်ပြီ၊ မင်း တယ်အကြံဉာဏ်ကောင်းတဲ့ကောင်ပဲကွ" ဟု ချီးမွမ်းပြီးမှ တစ်ခုခုကို တွေးမိဟန် ဖြင့်…\n"ဒါပေမဲ့ကွာ… ဖြူရော်ကြီး နနွင်းလူးသွားရုံနဲ့ ဖြစ်ပါ့မလား၊ ကောင်မလေးက မသိတော့ဘူးတဲ့လား၊ အဲဒါ နည်းနည်း စိုးရိမ်ရတယ်"\n"အောင်မာ… ဒါလောက် စိုးရိမ်မနေပါနဲ့ကွာ၊ တို့ တိရစ္ဆာန်မပြောနဲ့၊ လူတွေတောင် တစ်ခါတစ်လေ ဒီလိုပဲ ပုံမှားတင်နေကြသေးတာပဲ၊ နို့ပြီး ပူစီက အစိမ်းသက်သက် မဒန်းမကလေးကွ၊ ဒီနှစ်မှ အပျိုဖြစ် တာ၊ သူ့ရည်းစား အနားရောက်လာ ရင် ဘယ်သေသေချာချာ စစ်ဆေးနိုင်မလဲကွာ၊ ဘာခေါ်လဲ လူတွေ ပြောကြတဲ့ ဒိန်းဒလိန်းနတ် ဖမ်းနေ မှာပေါ့ကွ၊ မင့် ဖြူရော်ကြီးသာ ဟန်နဲ့ပန်နဲ့ ရဲရဲရင့်ရင့် သွားပါစေ။ ဒီကောင်ကြီးက ရွံ့တွန့်တွန့်နဲ့ ဣနြေ္ဒပျက်နေမှာ သာ စိုးရတယ်"\n"အမယ်… ဖြူရော်ကြီးက ဒါမျိုးတော့ စိတ်ချရတယ်ကွ၊ ပေါချာချာ မိုက်ကန်းကန်းကြီးကွ၊ အခု ဒါများ ပြောလိုက် ရင် "ခုလား"လို့ လုပ်မယ့်ကောင်ကြီးကွ"\n"ကဲ… ဒါဖြင့် မင့်ကောင်ကြီးခေါ်ပြီး ပြောကြရအောင်၊ သူ့ဆီက တစ်ခုခုရမှဖြစ်မယ်ကွ၊ ပူစီနဲ့တော့ အသေ အချာပြောပြီးသား၊ ဖြူရော်ကို နနွင်းသုတ်တင်ပေးလိုက်ပြီး တစ်ခါတည်း တောင်းရုံပဲ ဟား… ဟား… ကုပ်ကြားရ ဟိုဘက်ချုံဆီက ချိုးချိုးချွတ်ချွတ်နဲ့… ဘာလဲဟ"\nကျွန်တော်သည် စကားပြောနေရာမှ သစ်ရွက်ခြောက်တွေ လှုပ်ရှားသံ ကြားမိသဖြင့် နားစွင့်လိုက်ကာ…\n"ဟေ့… ကုပ်ကြား သွားကြည့်ရအောင်" ဟု ဆိုပြီး နှစ်ကောင်သား ချုံဆီသို့ သွားကြသည်တွင် ပြေးသွား သော ခွေးတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရပါသည်။\nကုပ်ကြားသည် ဂရုမစိုက်သော အမူအရာဖြင့်…\n"အလကား… ဟို ခွေးသူခိုး ဝဲစားကလေးပါကွာ၊ သူ ဒီချုံထဲအိပ်ရင်း ဝဲယားလို့ ကုတ်တဲ့အသံပါ။ အခု တို့ လာတာမြင်တာ နဲ့ ပြေးပြီး၊ ဒီကောင်လေး ငါ့ကို သိပ်ကြောက်နေတယ်ကွ၊ လာ… လာ တို့ ဖြူရော်ဆီ သွားကြမယ်"\nကျွန်တော်တို့သည် ကုပ်ကြားတို့အိမ်ဆီသို့ လာခဲ့ကြပါသည်။ မီးဖိုဆောင်အောက်သို့ ရောက်လျှင် ကုပ်ကြားက အပေါ် သို့ မော်ကြည့်၍ ဖြူရော်ကိုမြင်သောအခါ ခဏအောက်ဆင်းလာရန် ခေါ်လိုက်၏။\nဖြူရော် ပေါချာကြီး သည် ကျွန်တော်တို့နှစ်ကောင်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ\n"ဘာလဲဟေ့… မင်းတို့နှစ်ကောင်က ငါ့ကို အောက်ခေါ်ပြီး ကိုက်ကြမလို့လား"\nကုပ်ကြားက "မဟုတ်ပါဘူးကွာ၊ မင်း ပူစီကလေးနဲ့ အိုကေရအောင် ဒီမှာ အောင်နက် လာပြောလို့ပါကွ၊ လာပါ ဆင်းခဲ့ပါ ကွ၊ တိုးတိုး တိုင်ပင်ရအောင်"\n"ပူစီ" ဆိုသောအသံကို ကြားရလျှင်ပင် ဖြူရော် ဂေါ်ငနဲကြီးသည် သုတ်သုတ် သုတ်သုတ်နှင့် ကြမ်းပြင် သို့ လျှောက် သွားပြီး အောက်သို့ ခုန်ချလာပါသည်။ အနီးသို့ရောက်လျှင် ကျွန်တော့်ကိုကြည့်၍…\n"ဘာလဲဟေ့… အောင်နက်၊ မင့်အိမ်က ပူစီကလေးက ငါ ညက သီချင်းဆိုပြီး ကြူလိုက်တာနဲ့ ကိုကိုဖြူ ကို ကြိုက်နေပြီ ခေါ်ပေးပါလို့ ပြောလိုက်တာလားကွ၊ ငါကလည်း မှတ်ထား… ညကဖြင့် ကြူလိုက် တာ… တစ်ညလုံးလိုလိုပဲ"\nကျွန်တော့်မှာ ခပ်ပြုံးပြုံးနှင့် ပါးစပ်တစ်ခြမ်း မဲ့မိကာ…\n"ဘာလဲကွ… ညက မင်း တစ်ညလုံး တဝမ်ဝမ်နဲ့ လုပ်နေတာဟာ ပူစီကို သီချင်းနဲ့ ကြူနေတာလားကွ"\nဖြူရော်ကြီးက အားရပါးရ မျက်နှာထားနှင့်\n"အေး… မင်း သီချင်းကြုတာကလည်းကွာ… ငါဖြင့် နားငြီးလို့ တစ်ညလုံးကို အိပ်မပျော်ဘူး"\n"အေးပေါ့ကွာ၊ လူတွေ ပြောကြသလို ခြင်္သေ့ဆီဟာ သိင်္ဂီရွှေခွက်မှာသာ တည်တယ်ဆိုသလိုပေါ့၊ မင်း တော့ နားငြီးမှာပေါ့"\nသူကပင် ကျွန်တော့်ကို နှိပ်လိုက်ပါသေးသည်။ သို့သော် ပြန်လည် ချေပခြင်းမပြုတော့ဘဲ ကျွန်တော် တို့ နှစ်ကောင် တိုင်ပင်ထားသည့်ကိစ္စကို သူ့အား သေသေချာချာ ပြောပြလိုက်ပါသည်။\nကျွန်တော့်စကား ဆုံးသောအခါ၌ ကုပ်ကြားက…\n"ကဲ… ဖြူရော်ကြီး မင်း ရိုးရိုးတန်းတန်း ဂေါ်လို့တော့ စွံမှာမဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီတော့ မရ ရအောင်လုပ်မယ် ဆိုတဲ့ လက်ဝဲနည်းနဲ့ပဲ တွယ်ပေရော့"\nဖြူရော်ကြီးသည် စိတ်ကြီးမာန်ကြီး အံကြိတ်လိုက်ကာ…\n"သြော်… မိပူစီ က ဝါဝီ နနွင်းဘူးကို ကြိုက်နေတာကိုးကွ၊ ဒီလိုဆိုတော့ ငါက ဘယ်ချမ်းသာပေးလိမ့် မလဲကွာ၊ မင်းတို့ပြောတဲ့ အတိုင်း လုပ်ပေါ့၊ ငါဖြင့် မျှော်လင့်ချက်ကြီးနဲ့ ညည သီချင်းဆိုပြီး ကြူလိုက်ရ တာ အမော"\n"အေး… မင့်သီချင်း သံ တဝမ်ဝမ်ကြီးလည်း ရပ်ပါတော့ကွာ၊ ကျေးဇူးပါပဲ၊ ငါတို့ပြောသလိုသာ လုပ်ပါ၊ မင်း ဟန်ရင် ငါတို့ဆောင်ရွက်ခ ဘာစားစရာ နဲ့ ကျေးဇူးဆင်မလဲသာ ပြောပေတော့"\nဖြူရော်ကြီးသည် နှုတ်ခမ်းမွေး တစ်ချက် နှစ်ချက် သမ်းရင်း ခေါင်းညိတ်ရင်း အမြီးကြီးတန်းတန်းနှင့် အိမ်ပေါ် သို့ ပြန်တက်သွားလေသည်။ ကျွန်တော်နှင့် ကုပ်ကြားသည် ဗမာ့ရပ်ကွက်၌ စီးပွားရေးဖြတ် လမ်းလိုက်တတ်သူ တို့ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် စောစောစီးစီး တံခါးပိတ်သော ကုလား ကုန်စုံဆိုင်သို့ လစ် ခဲ့ပါတော့သည်။\nPosted by SHWE ZIN U at 7:57 AM


ကာတွန်း Ath - ဆံပင်ညှပ်ခသက်သာသူ လူကြီးမင်းများ\n>indian activist ended his fasting - fight against corruption\n>two elected MPs arrested\n>Burmese Not so senior Politician - Down with the Regime's Parliment\nဆောင်းယွန်းလ ● လုပ်ပွဲများ (မိုးမခ) ဇူလိုင် ၁၅၊ ၂၀၁၈ ကျောသားနဲ့ ရင်သားခွဲခြားထားမှ တဘက်ဘက်မှာ တည်တည်တန့်တန့် ရပ်နိုင်မယ် အခု ကိုယ်ရပ်နေတာက ကျောပေါ်မှာလည်းမဟုတ်ခဲ့ဘူး ရင်ဘတ်ပေါ်မှာလည်းမဟုတ်ခဲ့ဘူး လမ်းပေါ်မှာ ကျောနံပါတ်လေး အရေးပေးပြီးကြည့်ခဲ့မိပါတယ် လုပ်ပွဲကြီးတွေနဲ့ တည့်တည့်တိုးခဲ့ပေါ့ ရင်ဘတ်ကိစ္စအတွက် ရင်ဘတ်ကို အလေးထားပြီးနားထောင်ခဲ့မိပါတယ် လုပ်ပွဲကြီးတွေနဲ့ မလွဲခဲ့ပြန်ဘူး အိမ်ထဲမှာနေရင်း အချိန်တွေကုန်ခဲ့တယ် လမ်းပေါ်မှာလျှောက်သွားရင်းလည်း အချိန်တွေကုန်ခဲ့တယ် ကိုယ့်အတွက်အထင်နဲ့ကိုယ့်အတွက်မဟုတ်ပဲ ကုန်လွန်ခဲ့သောအချိန်များ နိုင်ငံရေးမှာလည်း ရှုံးခဲ့တယ် အနူပညာလည်း ဆုံးခဲ့တယ် ဘောလုံးပွဲတွေထဲမှာလည်း မှားခဲ့တယ် မှားနေတဲ့ လူအုပ်ကြီးနဲ့ မမှားတဲ့ လုပ်ပွဲကြီးများ။ ဆောင်းယွန်းလ No tags for this post. Related posts No...\nစိုးခိုင်ညိန်း ● ဘဝဆည်းဆာချိန် (မိုးမခ) ဇူလိုင် ၁၅၊ ၂၀၁၈ ပြီးခဲ့တဲ့တရက်က ရွာက အမေ့အိမ်ကို အလည်ပြန်ရောက်နေတဲ့ညီက ကျွန်တော့်ဆီ ဖုန်းဆက်ပါသည်။ တယောက်နဲ့ တယောက် သာကြောင်းမာကြောင်းတွေပြောပြီး အမေနဲ့ပြောလိုက်ပါဦးဟု ပြောသည်။ အမေနဲ့ပြောပြီးတော့ အမေက မင်းညီမနဲ့ ပြောလိုက်ပါဦးဟုပြော၍ ပြောရပြန်သည်။ ညီမကလည်း သူနဲ့ ပြောပြီးတော့ အမေကြီးနဲ့ ပြောဦးမလားဟု မေးကာ အဘွားနဲ့ ပြောခိုင်းနေပြန်သည်။ အမေကြီးက ပြောမယ်ဆိုရင် ပြောမယ်လို့ ပြောပေမဲ့ အမေကြီးက မပြောချင်ပါဘူးအေဟုဆို၍ စကားမပြောလိုက်ရပေ။ အခုချိန်အထိ ဖုန်းဖြင့် အဘွားနှင့် စကားတခါမှ မပြောဘူးပါ။ အဘွားသည် ကျွန်တော်နှင့်သာမဟုတ်၊ ဖုန်းဖြင့် စကားပြောရသည်မှာ နားထောင်ရတာရော၊ ပြန်ပြောရတာရော အားမရဟုဆိုကာ မည်သူနှင့်မျှ ဖုန်းဖြင့် ပြောလေ့မရှိပေ။ အမေ၏...\nကာတွန်း သြဇာသီးရဲ့ နီးလာပြီဟေ့ … (မိုးမခ) ဇူလိုင် ၁၅၊ ၂၀၁၈ Tags: ကာတွန်း သြဇာသီး Related posts ကာတွန်း သြဇာသီးရဲ့ သေချာလုပ်ပါ အမတ်မင်းရဲ့ (0) ကာတွန်း သြဇာသီးရဲ့ အခွန်မရှောင်တဲ့သူတွေ (0) ကာတွန်း သြဇာသီး ● ရောင်းသူမဲ့တွေ (0) ကာတွန်း သြဇာသီး ● မေမေရေ … စားချင်တယ် (0) ကာတွန်း သြဇာသီး ● ဖေ့ဘုတ်ခ် ခက်ဆစ် (0)\nမဇ္ဈိမလှိုင်းဝိုင်းတော်သားကြီး တေးရေးတေးဆို ဂီတပညာရှင် ကိုရဲလွင် ဈာပန အခမ်း အနား မြင်ကွင်းများ K (မိုးမခ) ဇူလိုင်၊ ၁၄၊ ၂၀၁၈ ပန်းရဲ့လမ်းဖခင်ကြီး ကိုရဲလွင်ဟာ ရန်ကုန်မြို့ရန်ကုန်ဆေးရုံသစ်ကြီး ကုတင် ၅၀၀ ဆေးရုံမှာ အသည်း ရောဂါကုသနေရာမှ ဇူလိုင် ၁၀ရက် ညနေ ၄နာရီ ၁၀မိနစ်မှာ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပါတယ်။ ယနေ့ဇူလိုင် ၁၄ရက် နေ့လယ် ၁နာရီမှာ တေးရေးတေးဆို ကိုရဲလွင်ရဲ့ရုပ်အလောင်းကို ရန်ကုန်မြို့ရေဝေးသုသာန်မှာ မီးသဂြိင်္ုဟ်ခဲ့ပါတယ်။ အဆိုပါ ဈာပနအခမ်းအနားသို့ ရွှေည၀ါဆရာတော်၊ ရန်ကုန်တိုင်းဝန်ကြီးချုပ် ဦးဇြိုးမင်းသိန်း၊ မြို့တော်ဝန် ဦးမောင်မောင်စိုး၊အမျိုးသားဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ် ပါတီဝင်များ၊ ဂီတပညာရှင် ကိုရဲလွင်ရဲ့ဂီတရဲဘော်များ၊ ဂီတချစ်မြတ် နိုးသူများ မြန်မာနိုင်ငံအနှံ့ ဂီတမိတ်ဆွေများ မီဒီယာများ တက်ရောက်ခဲ့ကြပါတယ်။...\nကာတွန်း မင်းထက်လူရဲ့ ကိုယ်စားပြုသူ … (မိုးမခ) ဇူလိုင် ၁၄၊ ၂၀၁၈ Tags: ကာတွန်း မင်းထက်လူ Related posts ကာတွန်း မင်းထက်လူရဲ့လွတ်လပ်စွာဝေဖန်ကြပါ … (0) ကာတွန်း မင်းထက်လူရဲ့ လျှော်ကြမယ် ဖွပ်ကြမယ် (0) ကာတွန်း မင်းထက်လူရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေ … (0) ကာတွန်း မင်းထက်လူရဲ့ အကြီး အသေးပဲ ကွာတယ် … (0) ကာတွန်း မင်းထက်လူရဲ့ အဆင်ပြေတယ်မလား ဒါရိုက်တာကြီး (0)\nသစ်ကောင်းအိမ် ● အမြည်းများ …\nသစ်ကောင်းအိမ် ● အမြည်းများ … (မိုးမခ) ဇူလိုင် ၁၄၊ ၂၀၁၈ အနော်ရထာလမ်းမ … ဘုရင့်နောင်ညဈေး …. ဗိုလ်မြတ်ထွန်းတံတား .. ဗန္ဓုလထီဆိုင် ..တဲ့ ကမ္ဘာမှာ ဘယ်လူမျိုးကမှ အညတြစစ်သည်တွေရဲ့နာမည်ကို သူတို့တိုင်းပြည်ရဲ့ လမ်းတွေ အမည်မပေးကြပါဘူး … ဗန်ဂိုး မသိဘူး…. ဗန်ဒိန်းပဲ သိတယ် မင်းသုဝဏ် မသိဘူး.. မယ်ကုဝဏ်ပဲ သိတယ်..တဲ့ ဒါဖြင့်…ဆရာဇော်ဂျီကိုရောလို့ ဆက်မေးတော့ ဇော်ဂျီဆိုတာ …..ဟို.. အနီရောင်ဝတ်စုံနဲ့လူမဟုတ်လား… ဆေးကြိတ်တယ်လေ မိုးပေါ်ပျံဖို့ တောင်ဝှေးလေးတောင်ပါလိုက်သေး… ဆိုသလို လူ့ပြည်မှာ လူ့အခွင့်အရေးလေးပေးခိုင်းမိပါတယ် (မရတဲ့အပြင်..) လူဖြစ်လျက်က လူ့အခွင့်ရေးသင်တန်းတွေ အပေးခံရ… ဒီမိုကရေစီတောင်းပြီး ဒီပရက်ရှင်ရခဲ့တဲ့ ငါတို့မျိုးဆက်ပေါ့…. ရင်ခွဲဇရပ်ပေါ်မှာ ရင်ခွဲပြီး ရင်ကြားပြန်စေ့ခံရတဲ့ ငါတို့မျိုးဆက်ပေါ့…. ဘုံဝါဒ...\nကမ်လူဝေး – တော်လှန်ရေးရဲဘော်\nတော်လှန်ရေးရဲဘော် ကမ်လူဝေး (မိုးမခ) ဇူလိုင် ၁၄၊ ၂၀၁၈ လင်းလက်ခွင့်ရမယ်အထင်နဲ့ ကြယ်တပွင့်ဖြစ်ချင်ခဲ့။ လှိုင်းထန်တဲ့ကောင်းကင်မှာ ကြယ်ပွင့်တွေဟာ ကြွေ။ ကိုယ်ပိုင်အလင်းမဲ့ တပါးသူရဲ့အလင်းနဲ့ရောင်ပြန်လင်းတဲ့ လမင်း ကောင်းကင်မှာထင်းထင်းကြီး နေရာယူလို့။ လောကကိုအလင်းမျှဖို့ ကြယ်တပွင့်သာ ဖြစ်ချင်ခဲ့သူ။ ။ No tags for this post. Related posts No related posts.\nမိုးကျော်ဇင် ● မိုးရွာသောနေ့ (မိုးမခ) ဇူလိုင် ၁၄၊ ၂၀၁၈ ကျွန်တော် အိပ်ရာထသောအခါ နံနက် ၆ နာရီတ်ိတိ ရှိပြီ။ ကောင်းကင်က ခဲသားရောင် မျက်နှာကြက်ကိုချိတ်ဆွဲထား၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကလည်း မှုန်မှိုင်းနေသည်။ အိမ်ထဲတိုးဝင်လာသည့် အနောက်တောင်မုတ်သုန်လေထဲ အအေးဓာတ်က သိသိ သာသာ ပိုကဲနေသည်။ သည်နေ့လည်း မိုးရွာလိမ့်မည်ဟု စိတ်ထဲက ကျိတ်၍ မှတ်ချက်ချလိုက်မိသည်။ သည်နှစ်မိုးဦးက မေလ၏ တတိယပတ်လောက်မှာပင် မြင်းရိုင်းတကောင်လို ကဆုန်ပေါက်ပြေးဝင်လာခဲ့လေသည်။ မျက်နှာသစ်ပြီး အိပ်ခန်းထဲပြန်ဝင်ကာ ညက သမီးအတွက် အသုံးပြုခဲ့ရသော အနှီးတွေကို စုထည့်ထားသည့် ဂျပ်ထူပုံးကို မ ယူလာခဲ့သည်။ ခုတင်ပေါ်မှာတော့ ကျွန်တော့်ကမ္ဘာနှစ်ခုသည် အိပ်မောကျနေကြဆဲ။ ညက တညလုံး ၂ လအရွယ် သမီး ကလေး၏ ကရိကထ...\nကိုသစ် (သီတဂူ) ● မုန်တိုင်းထဲက ဖယောင်းတိုင် – အပိုင်း (၁၆)\nကိုသစ် (သီတဂူ) ● မုန်တိုင်းထဲက ဖယောင်းတိုင် – အပိုင်း (၁၆) (မိုးမခ) ဇူလိုင် ၁၄၊ ၂၀၁၈ တရုတ်ပြည်မကြီးတွင် တနှစ်ကြာနေထိုင်ပြီးနောက် ဘုန်းကြီးလေးဒလိုင်းလားမား တိဗက်ပြည်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ဒလိုင်း လားမားဘုန်းကြီးလေး တိဗက်ပြည်ကို ပြန်ရောက်လာပြီဆိုသောသတင်းက တိဗက်ပြည်သူတွေကို ပျော်ရွှင်အားတက် စေခဲ့ သည်။ ဒလိုင်းလားမားကိုယ်တိုင်အတွက်တော့ အိမ်အပြန်ခရီးက ပျောရွှင်စရာမဖြစ်ခဲ့။ သူထွက်ခွါသွားခဲ့တုန်းက တိဗက် သည် ယခုသူမြင်တွေ့နေရသော တိဗက် မဟုတ်တော့။ တိဗက်ပြည်ကနေ သူထွက်ခွါခဲ့သည့်တနှစ်ဆိုသော အချိန်တိုကလေး အတွင်းမှာပင် တိဗက်ပြည်ကား မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ပြောင်းလဲနေပြီဖြစ်သည်။ တရုတ်ပြည်မကြီးကနေ လာဆာမြို့တော်ဆီကို ဆက်သွယ်ထားသည့် အမြန်လမ်းမ ကြီးနှစ်ခုသည် ပြီးဆုံးသွားလေပြီ။ တချိန်က ဆူညံသံကင်းပြီး အေးချမ်းဆိတ်ငြိမ်လှသည့် လာဆာမြို့တော်က အခုတော့ အရင်လို မဟုတ်ပါလေတော့။...\nကာတွန်း ATH ရဲ့ ရန်ကုန်ပြည်သူ့ဈေးရုံသစ်ကြီး (မိုးမခ) ဇူလိုင် ၁၄၊ ၂၀၁၈ No tags for this post. Related posts No related posts.\nမောင်စွမ်းရည် – လူထုဂျာနယ်စာပေပြိုင်ပွဲ (၁၉၅ဝ) လူထုကြီးပွားရေးစာအုပ်တိုက် နှစ် ၈ဝ ပြည့်အထိမ်းအမှတ်ဆောင်းပါး (မိုးမခ) ဇူလိုင် ၁၄၊ ၂၀၁၈ လူထုကြီးပွားရေးစာအုပ်တိုက် နှစ် ၈ဝ ပြည့် အထိမ်းအမှတ်ပွဲ ပြုလုပ်မယ်လို့ကြားတော့ ဝမ်းသာရတယ်။ ကျွန်တော်က လူထုကြီးပွားရေးဆိုတာကို ကျွန်တော့်မိဘများနဲ့အတူ ငယ်စဉ်ကတည်းက ဖတ်လာခဲ့ရတာဆိုတော့ ”အစွဲ” ရှိပါတယ်။ လူထုကြီးပွားရေးဆိုတဲ့ အသံကြားလိုက်ရင် ခေါင်းထောင်ကြည့်တတ်ပါတယ်။ အဲဒါ ”အစွဲ” ပေါ့နော်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၄-၅ နှစ်လောက်က မြောက်အီလီနွိုက်တက္ကသိုလ် စာကြည့်တိုက်ကို မွှေခွင့်ရတယ်။ စာကြည့်တိုက်မှူး၊ ဒေါ်မေကြည်ဝင်း ပြုစုပျိုးထောင်သွားခဲ့တဲ့ မြန်မာစာကြည့်တိုက်ပါ။ ဒေါ်မေကြည်ဝင်းဆိုတာ အလွန်တော်တဲ့ စာကြည့်တိုက်မှူးပါ။ ဗမာပြည် က အလွန် အစုအဆောင်းကောင်းတဲ့ စာရေးဆရာ၊ စာပေသုတေသီ တွေ ကွယ်လွန်ရင် သူတို့စုဆောင်းထားတဲ့စာအုပ်တွေကို...\nထွန်းသိန်းဦး – စာပေဂျာနယ် နှစ် သုံးဆယ် ပြည့်ပြီ (မိုးမခ) ဇူလိုင် ၁၄၊ ၂၀၁၈ ၁၉၈၈ ခုနှစ်၊ ဒီမိုကရေစီအရေးတော်ပုံကြီးနှင့်တွဲ၍ မှတ်မိနေသော မဂ္ဂဇင်းတစ်စောင်က စာပေဂျာနယ် ဖြစ်ပါ သည်။ စာပေရေးရာနှင့် ပတ်သက်၍ အလေးအနက်ဝေဖန်ရေးသားမှုများ၊ မြန်မာစာပေနယ်တွင် ထင်ရှားသည့် စာပေ ပညာရှင်များ၊ စာပေဝေဖန်ရေးသမားများ၏ လက်ရာများအပြင် အနယ်နယ် အရပ်ရပ်မှ စာပေသမားများ၏ သုံး သပ်ဝေဖန်ချက်များ၊ စာပေရေးရာအမြင်များ၊ စကားဝိုင်းများဖြင့် အားပြည့်အင်ပြည့်အားပြည့် ပါဝင်သည့် စာ ပေဂျာနယ်သည် ၁၉၈၈ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လတွင် စတင်ထွက်ရှိခဲ့ရာ ယခု (၂၀၁၈ ခုနှစ်တွင်) နှစ်သုံးဆယ်ပြည့်ပြီ။ အတွဲ (၁) ၊ အမှတ် (၅) ပါ အယ်ဒီတာစကား...\nလူထု နှစ် ၈၀ ပြည့်အထိမ်းအမှတ်ပွဲနဲ့ စာအုပ်ဈေးရောင်းပွဲတော် ဇူလိုင် ၁၅ရက် K (မိုးမခ) ဇူလိုင် ၁၄၊ ၂၀၁၈ စာရေးဆရာ၊သတင်းစာဆရာ လူထုဦးလှနဲ့ စာရေးဆရာမကြီး လူထုဒေါ်အမာတို့ ထူထောင်ခဲ့ပြီး မန္တလေးမြို့ရဲ့အသည်း နှလုံးတခုဖြစ်တဲ့ လူထုစာအုပ်တိုက် နှစ် ၈၀ ပြည့်အထိမ်းအမှတ်ပွဲနဲ့ စာအုပ်ဈေးရောင်းပွဲတော်ကို မန္တလေးမြို့ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်းလမ်း (၈၄လမ်း)နှင့် ၃၃လမ်းဒေါင့်၊ လက်ဆည်ကန်ရပ် အမှတ် ၂၂၁ရှိ လူထုစာအုပ်တိုက်မှာ ပြုလုပ်သွား မယ်လို့သိရပါတယ်။ ဇူလိုင် ၁၅ ရက်ကနေ ၁၇ ရက်နေ့အထိ လူထုတိုက်တည်ရှိရာ အမှတ် ၂၂၁၊ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းလမ်း (၈၄လမ်း) နှင့် ၃၃ လမ်းဒေါင့်၊ လက်ဆည်ကန်ရပ်နဲ့ ဇူလိုင် ၁၆ ရက်နဲ့ ၁၇ ရက်တို့မှာ...\nကာတွန်း ATH – ဆေးရုံကြီးကျောက်တိုင်\nကာတွန်း ATH – ဆေးရုံကြီးကျောက်တိုင် (မိုးမခ) ဇူလိုင် ၁၄၊ ၂၀၁၈ No tags for this post. Related posts No related posts.\nဘောလုံးကွင်းဧရိယာ ဘယ်လောက်ရှိသလဲ ဂျူနီယာဝင်း၊ စွယ်စုံကျမ်းမိတ်ဆက်၊ မိုးမခ၊ ဇူလိုင် ၁၃၊ ၂၀၁၈ ဘောလုံးကွင်း ဧရိယာသည် အရှည်အားဖြင့် ကိုက် ၁၀၀ ကနေ ကိုက် ၁၃၀ ( မီတာအားဖြင့် ၉၀ မိတာ ကနေ ၁၂၀ မီတာ) ရှိကာ အကျယ်အားဖြင့် ကိုက် ၅၀ ကနေ ကိုက် ၁၀၀ ( ၄၅ မီတာကနေ ၉၀ မီတာ) ရှိပါသည်။ ပုံ – ဘောလုံးကွင်းတစ်ခု။ သို့သော် သည်ထက်လည်း အရှည်က ပိုရှည်လျှားသွားသည့်အတိုင်း အကျယ်ကလည်း ကျယ်ပေးရမည်ဖြစ်ပါသည်။ ဂိုးတိုင်သည် ၈ ကိုက် ( ၇.၃ မီတာ) ကျယ်ပြီး ၈ပေ (၂.၄...\nမောင်မိုးသူ – အောက်ဆုံးက လူ (ကုမုဒြာအွန်လိုင်းဂျာနယ်၊ ရန်ကုန်) မိုးမခ၊ ဇူလိုင်၊ ၂၀၁၈ ပီးခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းက ဒေါ်လာဈေးတွေ အဆမတန်မြင့်တက်လာပြီး တစ်ဒေါ်လာ ကို ကျပ် ၁၃၇၀ ကျော်အထိ တက်ပြီးခါမှ တန့် သွားပါသတဲ့။ ဒေါ်လာဈေးတက် တာ နဲ့ ဘကြီးမိုး ဘာဆိုင်သလဲလို့ မမေးပါနဲ့။ ဟုတ်တယ်လေ၊ ဘကြီးမိုးက စာရေးဆရာ။ ရေးသမျှ စာရေးခတွေ၊ ဆောင်းပါးခတွေက အားလုံး ကျပ်ငွေနဲ့ပဲရတာ။ သည် တော့ ဒေါ်လာဈေးတက်တာနဲ့ ဘာဆိုင် လို့လဲလို့ မမေးပါနဲ့၊ ဒေါ်လာဈေးတက် တော့ မြန်မာ ကျပ်ဈေးက ကျတယ်ခင်ဗျ၊ မြန်မာကျပ် ဈေး ကျဆင်းလာတဲ့အရှိန်က အောက်ဆုံး ကလူဖြစ်တဲ့ ဘကြီးမိုးအပေါ် ပိတော့တာ ပေါ့။ စာမူခ...\nမောင်အောင်မွန် – ကိုယ်တွေ့ 8 July 1962\nမောင်အောင်မွန် – ကိုယ်တွေ့ 8 July 1962 ကျွန်တော်တွေးမိသလိုရေးပါမည် (၃၄၅) (မိုးမခ) ဇူလိုင် ၁၃၊ ၂၀၁၈ (၁) ကျွန်တော်သည် သတင်းသမား (Professional News Writer) အဖြစ်ခံယူထားသူမို့ ဤဆောင်းပါးပါ အချက်အလက် တစ်ခုမကျန် မှန်ကန်ကြောင်း တာဝန်ခံကြောင်းထပ်ပြောကာ ဆက်လက်ရေးသားပါမည်။ မြန်ပြည်တွင် မြန်မာ့အသံ၌ နှစ်(၂၀)၊ နိုင်ငံခြားသတင်းထောက်၊ ကုလသမဂ္ဂ ပြန်ကြားရေးဌာန၊ UNCEF တို့၌ ဘာသာပြန်၊ Radio Moscw ၌(၃) နှစ်၊ ဘန်ကောက်တွင် အလွတ်သတင်းထောက်အဖြစ်(၃)နှစ်၊ VOA ၌ (၁၅)နှစ်လုပ်ပြီးနောက် အနားယူကာ ဗာဂျီးနီးယားပြည်နယ်တွင် စာရေး စာဖတ် Resaerch လုပ်နေပါသည်။ ထို့ကြောင့်7July 1962...\nသွေး(စစ်ကိုင်း) ဘာသာပြန်တဲ့ ၀င်းတင်(သို့မဟုတ်) ဦးမညွှတ်တတ်သော အတိုက်အခံ စာအုပ်မိတ်ဆက်ပွဲ K (မိုးမခ) ဇူလိုင် ၁၃၊ ၂၀၁၈ စာရေးဆရာမ သွေး(စစ်ကိုင်း)ရဲ့ဘာသာပြန်လက်ရာသစ်တခုဖြစ်တဲ့ ၀င်းတင်(သို့မဟုတ်) ဦးမညွှတ်တတ်သော အတိုက် အခံ စာအုပ်မိတ်ဆက်ပွဲနဲ့ဆွေးနွေးပွဲကို ရန်ကုန်မြို့လမ်းမတော်မြို့နယ်သံဈေး ငါးလွှာရှိ Yangon Book Plazaမှာ ဇူလိုင် ၁၄ ရက်(စနေနေ့) နေ့လယ် ၂ နာရီမှာ ပြုလုပ်ကျင်းပသွားမယ်လို့သိရပါတယ်။ ပြင်သစ်နိုင်ငံသူ ဆိုဖီမာလီဘိုးပြုစုရေးသားတဲ့ ဦးဝင်းတင်၏ဘ၀မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို စာရေးဆရာမ သွေး(စစ်ကိုင်း)က မူရင်းပြင်သစ်ဘာသာမှ မြန်မာဘာသာသို့ မူရင်းစာရေးဆရာမရဲ့ခွင့်ပြုချက်နဲ့ ပြန်ဆိုရေးသားခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ အဆိုပါစာအုပ် ဘာသာပြန်ရခြင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး စာရေးဆရာမ သွေး(စစ်ကိုင်း)က “ဒီမိုကရေစီရေး လူ့အခွင့်အရေးတို့ အတွက်ကြိုးစားရုန်းကန်ခဲ့တဲ့ ဦးဝင်းတင်ရဲ့ ဘ၀မှတ်တမ်းကို နောက်ခံနိုင်ငံရေးနဲ့ ဆက်စပ်ရေးသားထားတဲ့ စာအုပ်ဖြစ်ပါ တယ်။ ဦးဝင်းတင်ရဲ့ထောင်တွင်းဖြတ်သန်းမှု သတင်းစာဆရာသမားဘ၀၊...\nကျော်မောင် (တိုင်းတာရေး) ● အိုးကြီးချက် (မိုးမခ) ဇူလိုင် ၁၂၊ ၂၀၁၈ တယောက်စာ အတွက် ချက်ပြုတ်ရတာက လွယ်တယ်လို့ ဆိုကြလေ့ရှိတယ်။ အများအတွက်ဆိုရင် ချက်ပြုတ်သူရဲ့ စီမံမှုအပေါ် မူတည်သွားတယ်။ စားသောက်မယ့်လူတွေရဲ့ ရှိရင်းစွဲအရသာကို ပြင်ပေးနိုင်ခွင့် ရှိတယ်။ ရခဲ့ကြဖူးတဲ့အရသာ အဟောင်းတွေ အရသာအကောင်းတွေကို ပြန်လည်တမ်းတစေခွင့် ရှိတယ်။ အရသာအသစ်တွေကိုလည်း ဖန်တီးပေးနိုင်ခွင့် ရှိတယ်။ သုံးလေးငါးယောက်ရှိတဲ့ မိသားစုမှာတောင် အကြိုက်ချင်းမတူတာကို အစပ်အဟပ်တည့်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်တာဟာ ရိုးရိုးသာမန်အိမ်ထောင်စုတွေမှာရှိတဲ့ အိမ်ရှင်မတွေရဲ့ လေးစားလောက်တဲ့ အတတ်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်တော့ အိုးကြီးချက်ဆိုတာက ပညာတရပ်ပဲ။ အိုးကြီးချက်ဆိုလို့ သတိရမိတဲ့ စားဖိုမှူးကြီးတစ်ယောက် ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ အဘ ဟင်းချက်တတ်တာကို စပြီး သတိပြုမိတာ အဲဒီငါးဟင်းက စတာပဲ။ ငါးတော့ငါးပဲ။ ငါးအမျိုးအမည်လည်း အခုထိ...\nကာတွန်း ဆွေသားရဲ့ မြန်မာ့ငြိမ်းချမ်းရေးပဲ့ကိုင်ရှင်ကြီး (မိုးမခ) ဇူလိုင် ၁၂၊ ၂၀၁၈ Tags: ကာတွန်း ဆွေသား Related posts ကာတွန်းဆွေသား ● အစည်းအဝေး စနေပြီ (0) ကာတွန်း ဆွေသားရဲ့ ယောင်နေသူတွေ … (0) ကာတွန်း ဆွေသားရဲ့ အဆင့်မြင့် ဘယာကြော်တွေ ရမယ် … (0) ကာတွန်း ဆွေသားရဲ့ တရားစောင့်နတ် (0) ကာတွန်း ဆွေသား ● ငြိမ်းချမ်းရေးတဲ့ (0)\nညိုထက်ညို ● တဖန် ပြန်လည်နိုးထနိုင်ခြင်းမရှိသောဝေဒနာ (မိုးမခ) ဇူလိုင် ၁၂၊ ၂၀၁၈ ထိုနေ့ည သန်းခေါင်ကျော် ၁၂နာရီ နှင့် ၂ နာရီကြားတွင် ရှိရင်းစွဲဖြစ်သော နှလုံးရောဂါ၏ ဒုတိယံမ္ပိတိုက်ခိုက်ခြင်းကိုခံရကာ အဖေ ကွယ်လွန်ခဲ့ပါသည်။ ကွယ်လွန်ချိန်တွင် အဖေသည် မီးပိတ်ထားသောဧည့်ခန်းထဲက သူ ထိုင်နေကျ ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လျက်သားအနေအထားဖြင့် ရှိနေပြီး သေခြင်းတရားသည် အဖေ့ထံသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ရောက်လာခဲ့ဟန်တူပါသည်။ ထို အဖေ့ထံသို့ရောက်လာခဲ့သောသေခြင်းတရားက ထားရစ်ခဲ့သည့်ခြေရာများနောက်သို့ ကျွန်တော် နောက်ယောင်ပြန်ခံ လိုက်ကြည့်မိပါသည်။ ◊◊◊ လွန်ခဲ့သော ၁၃ နှစ် ခန့်က အဖေသည် နှလုံးသွေးကြောပိတ်သည့်ဝေဒနာကိုခံစားခဲ့ရ၍ ထိုင်းနိုင်ငံသို့သွားရောက်၍ နှလုံး သွေးကြော အစားထိုးလဲလှယ်ကုသသည့် bypass ကုထုံးကိုခံယူ၍ အသက်ဆက်ခဲ့ရပါသည်။ ထိုသို့ခံယူရာတွင် ကုသသည့် ဆရာဝန်များက...\nမောင်ရစ် – ဖေ့စ်ဘွတ်ပရိသတ်ကြီး အဆင့်မြင့်ကြဖို့အရေး (အတွေးအမြင်မဂ္ဂဇင်း၊ ဇူလိုင်၊ ၂၀၁၈) မိုးမခ၊ ဇူလိုင် ၂၀၁၈ မတ် ၂၁ မှာ အင်တာနက်သတင်းတွေအရ Cambridge Analytica နည်းပညာဆက်ဆံရေးကုမ္မဏီဟာ ၂၀၁၆ ဇွန်လကတည်းက ဖေ့စ်ဘွတ် ပရိသတ်ရဲ့ သန်း ၅၀ရဲ့ ဒေတာတွေကို စုဆောင်းခဲ့တယ်၊ အဲသည်ဒေတာမိုဒယ်နဲ့ ထရန့်သမ္မတကင်ပိန်းအတွက် အသုံးချခဲ့တယ်လို့ ဆိုလိုက်ပါတယ်။ အဲသည်အတွက် အမေရိကန်နိုင်ငံရေးသမားတွေနဲ့ ပရိသတ်ကြီးအားလုံး စိတ်ဆိုးကြတယ်၊ မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကြတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ဖေ့စ်ဘွတ်ကို ဖျက်သိမ်းပစ်ရမယ်လို့ တောင်းဆိုသူတွေ တောင်းဆိုနေကြတာကြောင့် အဲသည်အုံကြွမှုကို တုန့်ပြန်တဲ့အနေနဲ့ ဖေ့စ်ဘွတ်ထူထောင်သူ ဇူကဘတ်က မီဒီယာရှေ့ကိုထွက်ပြီး ရှင်းလင်းရာမှာ ‘အတိတ်ကို အတိတ်မှာပဲ ထားခဲ့ဖို့’ နဲ့ ရှေ့လျောက်သင်ခန်းစာယူပြီး ပြုပြင်သွားမယ်’ လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။ အဲသည်...\nThe Poetry of Emotion and Color အမည်ရတဲ့ စုပေါင်းပန်းချီပြပွဲ လောကနတ်မှာ ပြသမယ် K (မိုးမခ) ဇူလိုင် ၁၂၊ ၂၀၁၈ The Poetry of Emotion and Colorလို့ အမည်ပေးထားပြီး ပန်းချီဆရာ ကြီးငယ်လတ်အစုံပါဝင်တဲ့ စုပေါင်း ပန်းချီပြပွဲကို ရန်ကုန်မြို့ပန်းဆိုးတန်း အောက်ဘလောက်ရှိ လောကနတ် ပန်းချီခန်းမမှာ ဇူလိုင်လ ၁၃ရက်ကနေ ၁၅ရက်နေ့ထိ ပြသ သွားမယ်လို့သိရပါတယ်။ ပါဝင်ပြသမယ့် ပန်းချီအနုပညာရှင်များကတော့ ခင်မောင်ရင်၊ ၀င်းဖေ၊ ကြီးမြင့်စော၊ MAUNG AW၊ ၀င်းဖေမြင့်၊ ကျော်စိန် ၀င်း၊ တင်ဦး၊ မြိုင်သန်းဦး၊ ဇော်ဝင်းဖေ၊ မောင်မြင့်အောင်၊ ရင်ဇော်ထူး၊ SAI၊ ကျော်လင်း၊ အေးငြိမ်းမြင့်၊ အောင်ကျော်ဆန်း၊...\nကဗျာဆရာ မောင်နွေထက် ကဗျာရှည်စာအုပ် မိတ်ဆက်ပွဲ တောင်သမန်မှာ ပြုလုပ် K (မိုးမခ) ဇူလိုင် ၁၂၊ ၂၀၁၈ မန္တလေး အခြေစိုက် ကဗျာဆရာ မောင်နွေထက်ရဲ့နီမောင်းသော အရှေ့ကောင်းကင်ခွပ်ဒေါင်းအောင်လံ ငါ့နိုင်ငံတော် အမည်ရတဲ့ကဗျာစာအုပ်မိတ်ဆက်ပွဲကို အမရပူရမြို့နယ်တောင်သမန်အင်းစောင်းရှိ တောင်လေးလုံးကျောင်းတိုက်မှာ ဇူလိုင် ၁၁ ရက် မနက် ၉နာရီမှ ၁၁နာရီထိ ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့ပါတယ်။ ကဗျာရှည်စာအုပ်မိတ်ဆက်ပွဲအခမ်းအနားမှာ ကဗျာဆရာမောင်နွေထက်မှ အမှတ်တရစကားပြောကြားခဲ့ကာ ကဗျာဆရာ ကိုလေး(အင်းဝဂုဏ်ရည်)၊ မောင်မှိုင်းလွင်(အင်းဝ)၊ ဦးထွန်းအောင်ကျော်၊ ဦးမြတ်မင်းသူ၊ စိုးနိုင်(မန်းတက္ကသိုလ်) မုဒိတာ စကားများပြောကြားပြီး ကဗျာဆရာများ၊ ကဗျာချစ်မြတ်နိုးသူများ မီဒီယာများတက်ရောက်ခဲ့ကြပါတယ်။ အဆိုပါ ကဗျာရှည်စာအုပ်ကို the Key collection စာအုပ်တိုက်မှ ထုတ်ဝေခြင်းဖြစ်ပြီး ကဗျာဆရာ မောင်မှိုင်းလွင်(အင်းဝ) က အမှာစာရေးသားထားပြီး မြန်မာ-အင်္ဂလိပ်နှစ်ဘာသာဖြင့်ထုတ်ဝေထားကာ ဆရာဇော်ထွန်းက...\nမောင်လူရေး – နတ္ထိပစ္စယော (မိုးမခ) ဇူလိုင် ၁၂၊ ၂၀၁၈ ပင်လုံညီလာခံမှာပြောသည့် ကာချုပ်မိန့်ခွန်းကို နားထောင်ရသည့်မှာ နားကြောစိမ့်လှ၏။ ပီတိကိုယ်လုံး ဖုံးလေသည်။ ကာချုပ်သည် အနုပညာဆန်လွန်းသည်။ တင်ပြပုံမှာလည်း ရသမြောက်လွန်းသည်။ မိန့်ခွန်းကို နားထောင်ရင်း နားထောင်ရင်း မြန်မာပြည်ကြီး ငြိမ်းချမ်းတော့မည်ဟု တထစ်ချမှတ်လိုက်မိပေတော့သည်။ ရှူပါလေ။ “ပထမဦးစွာ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံမှာဖြစ်ပွားခဲ့ရတဲ့၊ ဖြစ်ပွားနေဆဲဖြစ်တဲ့ လက်နက်ကိုင်ပဋိပက္ခများ ဖြစ်ပွားရခြင်းရဲ့ မူလအရင်းခံဇာစ်မြစ်ကို လေ့လာကြည့်ရင် ကိုလိုနီခေတ်ဗြိတိသျှနယ်ချဲ့တို့ လက်ထက်ကတည်းက ကျင့်သုံး ခဲ့တဲ့ သွေးခွဲအုပ်ချုပ်မှုစနစ်ကြောင့်နဲ့ နိုင်ငံရေး၊ အယူဝါဒရေး၊ လူမျိုးရေး၊ ဘာသာရေး ကွဲပြားခြားနားမှုတွေ ကြောင့်ဆိုတာတွေ့ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ပေါ်ပေါက်ခဲ့တဲ့ လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့အစည်းများနဲ့ တပ်မတော်ရဲ့ အကြားမှာ ပြဿနာကြီးငယ်တစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ သက်ဆိုင်ရာအစိုးရများနဲ့ လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့အစည်းများ အကြားမှာသာ မကျေနပ်ချက်တွေ၊ တောင်းဆိုချက်တွေရှိကြောင်း တွေ့ရှိရမှာဖြစ်ပါတယ်”...\nPage2of 909«12345...909»


နောကျမီး ဖွာသူမြား – My Blog\nကနြေျာ့ဇနီဖွဈသူ အစောနှငျ့ တှဆေုံရခွငျးမှာ အတျောကလေး ထူးသညျတော့မဟုတျပါ။ကနြျောမွို့ဖကျသှားလတေိုငျး အစောတို့ရှာကလေးကို ခဏတဖွုတျလောကျတော့ဝငျပွီး အမောအပနျးဖွရေသညျသာ ဖွဈပါသညျ။ ထိုကဲ့သို့ အပနျးဖွခေငျြစဖှယျဖွဈရခွငျးမှာလညျး အစောတို့ရှာဦးထိပျတှငျ ထနျးတောကွီးရှိသောကွောငျ့ဖွဈ၏။ထိုထနျးတောအုပျကလေးတှငျ ကနြျောနှငျ့ အစော နှဖူးစာဆုံခဲ့ရခွငျးဖွဈ၏။ တဈနတှေ့ငျ ဈေးဝယျပွီးအပွနျ ထနျရညျအမူးလှနျကာ အပွနျခကျနခြေိနျဝယျ လှညျးမောငျးလာသညျ့အစောက ကနြေျာ့အား သနားညှာတာစှားဖွငျ့ တငျဆောငျခဲ့ပါသညျ။\nအစောမှာ တဈခါတဈခါ ကနြေျာ့ထံကို ခေါငျးကလေး သမငျလညျပွနျကွညျ့ပွီး ‘အငျး.. အခုထကျထိ အမူးလညျး မပွသေေးဘူး၊ လူကထနျးရညျတမွမွပမေဲ့ လူကတော့ လူခြောပါ.. အဟိ’ ဟု တယောကျထဲပွောကာ ကွိတျ၍ရယျမောလိုကျပါသေးသညျ။ တဖနျ ကနြျောတကယျပငျအိပျပြျောသတိမရဖွဈနပွေီဟုထငျနသေဖွငျ့ ကနြျော၏နဖူးမြားကို မသိမသာ စမျးသပျလိုကျပွနျသေး၏။ကနြျောသညျ သူ၏သဘောကို သိလိုသောကွောငျ့ အာ-အာ-အငျ-အငျနှငျ့ ညီးညူရာက သူမ၏တငျပါးကွီးကို ခေါငျးနဲ့တိုးယငျး ခါးကို သိမျးဖကျထားလိုကျရာ ရုတျတရကျဆိုသျော ‘အို’ ဟုအသံကလေးက ကွောကျကွောကျလနျ့လနျ့ ပှငျ့ကနျထှကျလာပါတော့၏။\nသို့ပမေဲ့ သူကလေးမှာ အာမဋေိတျအသံကလေးနှငျ့ ယောငျယမျးလိုကျပမေဲ့ ရုနျးကနျခွငျးမပွုဘဲ ကနြျောက သူမ၏ခါးကို ယဈဖှဲထားလသေညျ့လကျကွီးကို မရဲတရဲနှငျ့ကိုငျတှယျလကျြရှိပါသညျ။အစော၏ခါးနှငျ့ ပေါငျရငျးကို ထိတှနေ့ရေသဖွငျ့လညျး အစောကတော့ မပွောတတျ။ ကနြျောကတော့ ခဈြရမ်မကျတှေ မီးဟုနျးဟုနျးတောကျလာရပါ၏။ရငျတဈခုလုံးမှာလညျး ရငေတျသူပမာဖွဈလရသလို တဈကိုယျလုံးတှငျလညျး ဓာတျလိုကျခံရသူပမာ တဒိနျးဒိနျးနှငျ့ ဖွဈနတေော့၏။\nအစောကိုယျတိုငျလညျး ကနြေျာ့လိုပငျ ခံစာရလကျြရှိကွောငျး မပွောပဲနှငျ့ သိသာလကျြရှိပါသညျ။ အဘယျကွောငျ့ဆိုသျော သူမ၏ ကိုယျကလေးမှာ တရှရှေ့ကေ့နြော့ဆီသို့ မှီကလြာသလို နတျပူးသညျ့သဖှယျ တုနျတုနျလှုပျလှုပျကလေး ဖွဈနသေညျကို တှရေ့၏။ ထိုအခြိနျမှာပငျ ခြောငျးတံတားလေးကို ရောကျလာပွီး နှားမြားကို ရတေိုကျလိုကျပါသညျ။\nကနြျောသညျ သူလေး၏ခါးကွီးကို တှယျဖကျထားရာ လကျမြားပွလြေော့ကသြှားပွီး သူကလေး၏ တုတျတုတျဖွိုးဖွိုး ပေါငျတံကွီးမြားအပျေါ လကျရောကျကာ မသိမသာဆုတျကိုငျထားမိ၏။ ကနြျောဆုတျကိုငျထားယုံမက အသာအယာပှတျသပျနသေကဲ့သို့ ပေါငျရငျကိုတိုးဖိကာထားမိပါသညျ။ ထိုသို့ ကနြျော၏အပွုအမူကွောငျ့ပငျ သူကလေးကိုယျတိုငျပငျ မနနေိုငျ မထိုငျနိုငျဖွဈလာဟနျရှိပါသညျ။ကနြျောမှာ ကွာရှညျစှာ စိတျမထိနျးနိုငျတော့ဘဲ ခကျြခွငျးပငျ သူမဘကျလှညျ့ကာ သူမ၏ ခါးကလေးကို ရဈပတျနလေိုကျမိသညျ။ထို့နောကျမတော့ ကနြောဟာ အစောကိုယျလုံးလေးကို ဆှဲယူလိုကျရာက-‘အစော.. ကိုယျ့ကိုခဈြတယျနျော ခဈြတယျမဟုတျလား’ ဟု အာလုတျသံကွီးနှငျ့ပွောယငျး ကမနျးကတနျးသူလေး၏ ပါးကလေးမြားကို ဘယျပွနျညာပွနျ မှေးလိုကျပါ၏။\nထိုအခါမှာတော့ သူကလေးမှာ မကျြရညျကလေးအဝငျ့သားနှငျ့ ဘာမှပွနျမပွောနိုငျတော့ပဲ-‘လှတျပါ-လှတျပါ အကိုရယျ’‘ဟဲဟဲ- ဘာရမလဲ အစောရယျ အကိုက နိုးနတောကွာပွီ၊ အခုမှ ရှကျမနပေါနဲ့ အစောရာ’ ကနြောက လကျရော နှုတျခမျးရော ပွောငျးဆနျကာအလုပျပေးကာ သူကလေး၏ ကိုယျလေးကို ခပျသှကျသှကျကလေး ပှခြေီ့လကျြ ခွုံတောကွီးအတှငျး ပွေးဝငျမိပါတော့သညျ။ ‘ဟငျ့အငျး.. ဟငျ့အငျး.. ညီမ ဒီအထိတော့ မလိုကျလြောပါရစနေဲ့ အကိုရယျ’အစောခမွာ သနားစရာ တောငျးပနျရှာပမေဲ့ ကြားသတ်တဝါ ကနြျောကတော့ အကွငျနာတှဖေကျ၍ လကျလှတျလိမျ့မညျ မထငျပါနဲ့။\nကနြျောရဲ့ လြှငျမွနျသှကျလကျလှတဲ့ လကျတှကေ အစောရဲ့ အသားစိုငျ အသားခဲတှကေို ဆှဲယူဆုပျကိုငျ ပိုငျနိုငျစှာ အသုံးခနြပေါတယျ။ ပွလြေော့လြော့ အစောရဲ့ ထမီကို ခြှတျလိုကျတယျဆိုရငျဘဲ ခုံးခုံးမို့မို့ ဖောငျးအိ နတေဲ့ အစောကျဖုတျဟာ လကျတဝါးမြှရှိတာကို ကနြျောဟာ လကျနဲ့ အသာအယာ အုပျကိုငျနသေညျ့အခြိနျမှာ အစောတဈကိုယျလုံး တှနျ့၍လာရာမှ‘အို-အကို ဟငျ့ဟငျ့-ညီမ ရှကျပါတယျ အကိုရယျ’အဲဒီလို ညီးတှားရှတျဆိုနပွေနျပါတယျ။\nကနြျောဟာ တဈဆငျ့ပိုကဲပွီး လကျဝါးကို အစောစောကျဖုတျကှဲကွောငျး တဈလြှောကျ တစောငျးပှတျတိုကျပေးလိုကျပွနျပါတယျ။ အစောမှာလညျး တှနျ့၍တှနျ့၍သှားပွီး သူ့လကျကလေးနဲ့ ကနြေျာ့ရဲ့ လကျမြားကို ဖကျယငျး တဟငျးဟငျး ညီးတှားနရှောတယျ။ ကနြျောလညျး အလှတျမပေးဘဲ အစောရဲ့ တဈကိုယျလုံးကို သိမျးဖကျထားပွီး ပါးမို့မို့ကလေးကိုပါ နှုတျခေါငျးကွီးနဈမွှုပျသှားအောငျ မှေးကွူလိုကျပါတယျ။ ပါးကလေးကို မှေးကွူရာက တဆငျ့ သန်တာရောငျနှုတျခမျးကလေးကို ကနြေျာ့နှုတျခမျးနှငျ့ ငုံပွီး တမြှငျးမြှငျး စုပျယူလိုကျတော့ အစောမှာ အသဲနှလုံးကို ဆှဲယူနှုတျသလို ခံစားလိုကျရ၏။\nကနြျောဟာ အတှအေ့ကွုံရှိထားသူမို့ အပြိုရိုငျးပနျးကလေး အစောကို ကွမျးကွမျးရမျးရမျးမလုပျပဲ အစောစိတျပါလကျပါ ဖွဈလာစရေနျ နူးနှပျ၍နပေါသညျ။ နှုတျခမျးကို စုပျယူနယေငျးက လကျကလညျး အစောရဲ့ အပျေါအင်ျကြီကယျြသီးကလေးတှကေို တဈလုံးခငျြးဖွုတျနပေါသညျ။\nကယျြသီးကလေးတှေ အကုနျလုံးပွုတျသှားသညျ့အခါ တငျးရငျပွညျ့ဖွိုးပွီး လုံးဝနျးနတေဲ့ ရငျနှဈမှာကို အတငျးခြုပျနှောငျထားတဲ့ အတှငျးခံဇာဘျောလီကလေးကို တှရေ့တယျဆိုရငျပဲ ကြှနျတျောဟာ အတှငျးခံဇာဘျောလီခြိတျတှကေို ဖွုတျပွီး ခှာလိုကျတဲ့အခါ အတှငျးခံရဲ့ ဖိနှိပျခြုပျခယျြမှုအောကျမှ လှတျလပျပွီဖွဈတဲ့ ရှရေငျနှဈမှာဟာ ထငျးလငျးစှာ ပျေါထှကျလာပါတော့တယျ။ လုံးဝနျးသညျ့ ရှအေဆငျးဝငျးဝငျးဝါလကျြ နို့သီးလေးက ပတ်တမွားခဲပမာ ရဲရဲနီလကျြရှိပါသညျ။\nကနြျောက အစောရဲ့ နို့ကို လကျဝါးနဲ့ အသာအယာအုပျကိုငျပွီး ဆုတျခပြှေတျသပျပေးယငျးက ဘယျလကျညှိုးနှငျ့ လကျမကွားတှငျ နို့သီးထိပျကလေးကို လှိမျ့ကစားပွီး အမြိုးမြိုးနဲ့ ခြော့မွူထားရာမှ အစောပေါငျနှဈလုံးကို ဘေးတဈဖကျဆီ ကား၍ထားပွီး အစောပေါငျနှဈလုံးကွားထဲငုတျတုတျဝငျထိုငျပွီး ကနြျောရဲ့လီးနဲ့ အစောရဲ့ စောကျဖုတျနှုတျခမျးသားလေးကိုပှတျတိုကျပွီး အသာအယာထိုးသှငျးလိုကျပါတယျ။\nထိုအခါ အစောဟာ တှနျ့တှနျ့လူးမြှနာကွငျသှားသလိုရှိပွီး လကျကလညျး ကနြေျာ့ရငျဘတျကို တှနျးထားပွီး‘အား.. အမေ့.. အငျး.. နာတယျ.. နာတယျ.. အကိုရယျ’ပါးစပျကလညျးပွော ခေါငျးတခါခါနှငျ့ ရုနျးကနျနပေါသညျ။ ကနြျောဟာ ဆကျမသှငျးသေးပဲ ရပျထားရာမှ အစောရဲ့ တုနျခါနတေဲ့ နှုတျခမျးလေးကို စုပျနမျးလိုကျပါတယျ။ နို့သီးခေါငျးကလေးကို ငုံ၍ စုပျယူတဲ့အခါမှာ အစောမှာမညျသို့သောအရသာ ခံစားရသညျမသိ။ ပါးစပျမှ တအငျးအငျး တဟငျးဟငျး ညီးညူနရှောပါတယျ။\nကနြျောဟာ သှငျးလကျစလီးကို အသာအယာ အနှုတျအသှငျးပွုယငျးက‘ညီမ.. နာသေးသလားဟငျ..’ လို့ အစောရဲ့ နားနားတိုးကပျပွီးမေးတော့ အစောဟာ မကျြလုံးလေး စုံမှိတျထားရာက မပှငျ့တပှငျ့အသံကလေးနှငျ့-‘နာတာပေ့ါ အကိုရယျ’ လို့ဖွရှောတယျ။\nအခုတော့လညျး သူ၏အခြော့အမွူ အနှုးအဆှးကောငျးမှုကွောငျ့ ဖီလငျတကျလာပွနျသညျ။ ကနြျောသညျ တဝကျသာသာဆောငျ့ပေးနရောမှ အစောခံနိုငျလာမှနျးသိ၍ လီးကွီးကို အဖုတျဝသို့ ဒဈပျေါထိဆှဲထုနျပွီး ပွနျဆောငျ့ထညျ့လိုကျသညျ။အရညျမြားကွောငျ့ ခြောမှစှေ့ာဝငျသှားပွီး အစောတဈခကျြကော့ပေးလိုကျသျောလညျး အသံထှကျမလာတော့ပေ။ ထို့ကွောငျ့ ကနြေျာ့လီးကို အဖြားအထိဆှဲထုတျပွီး အရငျးထိတိုငျဆှကျတိုကျကွီး ဆောငျ့ခပြေးနတေော့သညျ။ အစောမှာ ခံစားရသော အရသာမြားကောငျးနေ၍ ရငျမှာငွိမျ့ကနဲ့ သိမျ့ကနဲ့ ဖွဈနရေတော့သညျ။ တငျးမှာထောငျတနသေော လီးကွီးက အဖုတျအတှငျးသို့ ဝငျသှားသောအခါ ရငျမှာစို့တကျသှားပွီး ပွနျဆှဲထုတျလိုကျသောအခါ ရငျမှာဟာကနျြခဲ့၏။\nထိုအခါမြားတှငျ အစောသူ့ကို အတငျးပငျဖကျတှကျထားမိ၏။ ကနြျောသညျ အစောရဲ့ ဒူးနှဈလုံးကိုဖကျပွီး တဖွညျးဖွညျး တခကျြခငျြးဆောငျ့ဆောငျ့သှငျးနပေါသညျ။ အစောမှာ ခံစားနရေတဲ့ အရသာက တဖွညျးဖွညျးကောငျးလာသလိုရှိသဖွငျ့ ကနြျောရဲ့ကွောကို တအားဖကျထားယငျး ‘အခဈြ… ခဈြ… ခဈြလိုကျစမျးပါ ကိုရယျ… သဘောရှိအကို’ပါးစပျကပွော အောကျကနပွေီး ခါးကလေးကော့ပေးနပေါသညျ။ ကနြျောလညျး အစောကို အစောအလိုကြ အားပါးတရာကုနျးဆောငျ့နပေါတော့သညျ။အရှိနျရလာတော့ ကနြျောမှာ စိတျကို လှတျယငျး အားရပါးရ ဆောငျ့နမေိတော့သညျ။ ‘အို.. အကိုရယျ ဖွညျးဖွညျးဆောငျ့ပါ.. တကယျတညျးမှဘဲ အကိုရယျ… အဟငျ့အဟငျ့’ကနြျောမှာ ပွီးကာနီးမို့ ရှိသမြှအစှမျးကုနျအားပွုပွီး၊ ဖိ၍ဖိ၍ ဆောငျ့ဆောငျ့လိုးနပေါသညျ။\nအစောမှာ လူးလှနျ့ရာမှ ‘အဟငျ့…ဟငျ့.. အကို.. အကို.. နာနာဆောငျ့လိုးစမျးပါ.. တအားဆောငျ့စမျးပါ. ဟုတျပွီးအကို.. အား..ဟငျ့.. ကောငျး.. ကောငျးလိုကျတာ.. ဟငျးဟငျးဟငျး’ကနြျောလညျး နောကျဆုံးပွီးကာနီးပွီးဖွဈ၍ အစော၏စောကျဖုတျကဉျြးကဉျြးကလေးထဲသို့ အခကျြနှဈဆယျခနျ့ ဆကျတိုကကွီး ဆောငျ့လိုးထညျ့လိုကျရာ၊ အစောမှာ တဈကိုယျလုံး သိမျ့သိမျ့တုနျခါပွီး ကနြေျာ့ကို သိမျးကွုံးပှဖေ့ကျလိုကျခြိနျမှာ နှဈဦးသာ လောကအရသာကို တငျးပွညျ့ကပျြပွညျ့ ခံစားလိုကျရပါတော့သညျ။ ကနြေျာ့ဇနီးအစောနှငျ့ရခဲ့သညျမှာလညျး ဤအဖွဈအပကျြကလေးက စခဲ့ပါသညျ။\nကနြျောတို့အိမျကလေးမှာ ရှာအစှနျတှငျရှိပွီး ကနြျော၏ဇနီးအသံကိုလညျး မကွား၊ မီးခိုးလညျးမတှရေ့။ ကနြောသညျ နှားတငျးကုနျးထဲဝငျလာကာ အိမျမဆီသို့ လှမျးလာခဲ့သညျ့တိုငျအောငျ အစော၏အသံမှာ လုံးဝပြောကျကှယျနပေါသညျ။ ကနြျောအိမျအနီးကပျလာကာ ထရံပေါကျမှ ခြောငျးကွညျ့ရနျအတှကျ ကုနျးလိုကျစဉျမှာပငျ-‘ကိုခိုငျ.. ပွနျပါတော့.. အိမျကလူကွီးကို ထမငျးသှားပို့ရအုံးမယျ.. ကိုခိုငျရယျ’ ဟု ပွောလိုကျသံကွောငျ့ ကနြျော၏ ဦးခေါငျးမှာ ခြာခြာလညျးသှားတော့သညျ။ ထိုအသံကွောငျ့ လြှငျမွနျစှာ ထရံပေါကျမှ ခြောငျးကွညျ့လိုကျရာ၊ ပဒုမပေါငျတို ဇာတျခငျးနသေညျကို ဘှားကနဲ တှရေ့ပါသညျ။ ဇာတျလိုကျက အံ့သွစှာကွုံတှရေ့ပါ၏။ ကနြျော၏ အခဈြဆုံးသူငယျခငျြး ဖွဈနသေောကွောငျ့ပါ။ သူတို့နှဈဦး၏ မွငျကှငျးမှာလညျး ရှငျးလငျးလှပါသညျ။\nအငျမတနျမှလညျး ရဲရဲတငျးတငျး ဆကျဆံနသေညျကို တှရေ့ပါသညျ။‘မွနျမွနျရှငျ.. မွနျမွနျ.. ရှငျဟာ ဇှတျကွီးပဲ’‘ဟဲဟဲဟဲ.. ငါက ဇှတျမဟုတျရပါဘူးကှာ.. မငျးကစလို့ ငါကလိုးနရေတာမဟုတျလား’ခိုငျဦး၏အသံက ပျေါထှကျလာခဲ့ပါသညျ။ ကနြျောသညျ သူငယျခငျြးကို ယုံစားမိသောကွောငျ့လာ၊ တဖနျ ကနြေျာ့မိနျးမ အစောကိုယျတိုငျကလညျး တဏှာကွီးလှသော မိနျးမတဦးမို့လား၊ ဘာပဲဖွဈဖွဈ ကနြေျာ့အဖို့ အတျောကလေး ဒေါသဖွဈလာသျောလညျး၊ သူတို့နှဈပါကွညျဇာတျထုတျကို အစအဆုံးကွညျ့နမေိပါသညျ။ ခိုငျဦးရော အစောပါ အဝတျအစားမရှိကွပါ။ အစောမှာ တကိုယျလုံးဖွူဖှေးသောအဖွဈက သူ၏တငျပါးကွီးတှေ ကော့ကော့ကာ ထုံးစံအတိုငျးပငျ ကော့ပေးနသေလို ခိုငျဦးကလညျး အစော၏ပေါငျနှဈလုံးကို သူ့အပေးဆှဲတငျကာ ဒလကွမျး အသောနှငျလကျြ ကာမဇာတျထုတျကွီးကို သှငျသှငျကွီးခငျးနပေါ၏။\nခိုငျဦး၏လီးကွီးကလညျး အတျောကလေးပငျ ချေါတောဆနျဆနျကွီးမားလှသလို တအားဆောငျ့ကာဆောငျ့ကာလိုးလိုကျသောအခါမှာတော့ အစော၏တငျပါးကွီးတှပေငျ ကွုံ့ကာကွုံ့ကာ ဝငျသှားတော့သညျကို တှရေ့ပါသညျ။ ကနြျော၏စိတျတှမှောလညျး မီးဟုနျးဟုနျးတောကျကာလာရပါ၏။ ခပျစောစောက ဆာလောငျမှတျသိပျခွငျးအပွညျ့နှငျ့ မိုးသဲလသေဲပွေးလှားလာရခွငျးတှသေညျ ကွကျပြောကျငှကျပြောကျ ပြောကျကှယျ၍ သှားတော၏။\nကနြျောသညျ နောကျပွနျဆုတျလိုကျပါသညျ။ ကနြျောလာခဲ့သညျမှာ သိပျမကွာလှသေးပါ။ ထိုသို့သောအခြိနျဝယျ ဒငျးတို့နှဈယောကျကို သုတျသငျပဈရနျ အကောငျးဆုံးအခြိနျမို့ ကနြျောသညျ နံရံတှငျထိုးထားသော ကိုငျးခုတျဓားကိုယူ၍ အိမျပျေါသို့ လြှငျမွနျစှာတကျပွီး သစ်စာဖောကျသော သူငယျခငျြးနှငျ့ ဖောကျပွနျသော မိနျးမကို အဆုံးစီရငျလိုကျပါတော့သညျ။ အလှညျ့မရှောငျ ဝရမျးပွေးဂပြနျမြားကွီးစိုးသောအခြိနျ ကြှနျတျောရှာတှငျ မနရေဲတော့ပါ။ အဘယျ့ကွောငျ့ဆိုသျော ကနြေျာ့မိနျးမ အစောနှငျ့ ခိုငျဦးကို သတျခဲ့မိသညျ့အတှကျ ကြှနျတျော ဝရမျးပွေး လူသတျသမားဖွဈခဲ့ရပါသညျ။\nကနြျောထှကျပွေးလိုကျခွငျးမှာ ပိုဆိုးသှား၏။ ကနြျောထှကျပွေးရာကပငျ အထူးနာမညျကွီးလှသော ဓားမွ ဗိုလျယက်ခလကျအောကျသို့ ရောကျသှား၏။ ကနြျောမှာ ငယျရှယျသူဖွဈသညျ့အပွငျ လူသတျဝရမျးပွေးတဈယောကျမို့ ဗိုလျယက်ခအနဖွေငျ့ အတျောကလေးသဘောကသြှားပွီး ကနြေျာ့ကို သူကိုယျတိုငျ သနေတျပဈသငျပေးမညျ့အကွောငျး ပွောပါသညျ။ အံ့သွစရာကောငျးလှသညျမှာ ဗိုလျယက်ခတှငျ မိနျးမနှဈယောကျယူထားခွငျးဖွဈရာ၊ တဈဦးက အသကျငယျငယျရှယျရှယျလေးဖွဈသလို တဈဦးကလညျး အသကျနှဈဆယျခနျ့ကျောလိမျ့မညျ မဟုတျပါ။ ရုပျခြောကလေးတှဖွေဈရာ ကိုယျလုံးကိုယျပေါကျရောဘာမြှ အပွဈဆိုစရာတဈရှေးသာမြှမရှိပါ။\nယခုလို အခြောအလှကလေးတှမွေငျရသောအခါ ကနြေျာ့ရငျထဲလှုပျရှားသှားသညျကတော့ မှနျပါသညျ။ ကနြေျာ့ကို ဗိုလျယက်ခက သနေတျပဈသငျပေးရာတှငျ ဆယျရကျအတှငျး ခွောကျလုံးပွူရော ရိုငျဖယျအပဈပါ ကြှမျးကငျြခဲ့လေ၏။ နောကျဆုံတှငျ ကနြျောမှာ ဗိုလျယက်ခ၏ လူယုံတဈဦးဖွဈခဲ့၏။ သူသညျ ကနြေျာ့ကို စိတျခယြုံကွညျသညျ့အတိုငျး တဈခါတဈရံ စခနျးတှငျ အစောငျ့ထားခဲ့သညျ။\nတဈနမှေ့ာတော့…‘ရှငျ့ကိုကွညျ့ရတာ တမှိုငျမှိုငျနဲ့ မမတို့ဆီမှာနရေတာ မပြျောဘူးလား’အနှငျးမှာ ကနြေျာ့ထကျ အမြားကွီးငယျသညျ့တိုငျအောငျ သူ့ကိုယျသူ မမဟု ချေါခဲ့သညျကွောငျ့ ကနြျောက သိပျပွီးရီခငျြနပေါသညျ။ ‘ရှငျဒီမှာနရေတာ မပြျောဘူးလား’‘ပြျောတယျဗြာ… ပြျောတယျ’‘အမလေး.. ရှငျကလညျး စိတျကွီးပါဘဲလား’‘လူတဈယောကျမှာ စိတျတဈခုတော့ ရှိတာပေ့ါ’‘ဟား.. ဟား.. ဟား.. သိပျရယျစရာစကားပွောတဲ့လူဘဲ.. ရှငျဘာလဲ.. ရီးစာပကျြလာလို့လား.. ဒါမှမဟုတျ မယားလငျငယျနပွေီး သူမြားနောကျလိုကျသှားလို့လား’ထိုစကားကွားလိုကျသောအခါ ကနြေျာ့မှာ အနာပျေါဒုတျကသြှားသလို ဆတျဆတျခါ နာမိလသေညျ။ ထို့ကွောငျ့ ဗွုံးကနဲ မတျတပျရပျကာ အနှငျး၏ ပုခုံးကို ခပျကွမျးကွမျးကလေး ဆှဲကိုငျမိ၏။\n‘ရှငျကမြပွောလိုကျတာမြား စိတျဆိုးသှားသလားဟငျ’‘ကနြေျာ့ကိုထပျမံပွီး ဘုစကားပွောတာထကျ ခငျဗြားလငျတျောမောငျ ငှဘေယျလောကျ.. ရှဘေယျလောကျ ရလာမလဲ တှကျနတောက ပိုကောငျးပါလိမျ့မယျနှော’‘ကမြဟာ ရှငှေမေကျတဲ့ မိနျးမမဟုတျသလို သူ့ကိုလညျး ခဈြလို့ယူရတာမဟုတျဘူး အတငျးဓားမွတိုကျပွီး သိမျးပိုကျထားလို့ ယူနရေတာ’‘အနှငျးက ရဲတငျးစှာပငျ ကနြေျာ့လကျကိုကိုငျပွီး‘ကမြရှငျ့ကို အားကိုးပါရစလေား’\n‘ကြုပျ.. ဗိုလျယက်ခကို သစ်စာမဖောကျဘူး’‘ကမြ.. ရှငျ့ကို မွငျမွငျခငျြးဘဲ အားကိုးတယျ.. ယုံကွညျမိတယျ.. ကမြကိုသာ ကယျမယျဆိုရငျ ရှငျ့သဘောရှိပါ.. ရှငျ့ကိုလဲ မွငျမွငျခငျြး ခဈြနခေဲ့မိတာဘဲ’သူမသညျ ကနြေျာ့ရငျခှငျအတှငျး သူ့ကိုယျလုံးကလေး ပဈလှဲခလြိုကျပါသညျ။ ကနြေျာ့စိတျတှမှော ဒိနျးကနဲဖွဈသှားရ၏။\nမိနျးမတှေ ဖောကျပွားမှုက လကျတှတှေ့နေရေခပြွေီ။ ကနြေျာ့ခဈြဇနီးအစောသညျ ကြှနျတျောမရှိတုနျး နောကျမီးလငျးခဲ့သလို ဗိုလျယက်ခဇနီးခြောကလေးမှာလညျး နောကျမီးလငျးရနျ မွူဆှယျနပွေီဖွဈပါသညျ။ ကနြျောက သူမကို ခပျကွမျးကွမျးတှနျးဖယျ ပဈလိုကျသောအခါ သူမက နှုတျခမျးကလေးစူလိုကျကာ ‘ရှငျ.. ကမြကို မခဈြဘူးလား’‘ငါ.. မငျးကို သနားတယျ.. ပွီးတော့ သစ်စာလညျး မဖောကျခငျြဘူး’‘ရှငျတျောတျောမိုကျတာဘဲ.. ဒီနရောမြိုးဟာ လူပွတျတဲ့နရော ဘယျသူမှမရှိဘူး၊ ရှငျ့ကို ကမြကခဈြနတေယျ.. ပွောငျဘဲပွောတဲ့ဟာကို ငွငျးပယျရငျ ရှငျ့ဆရာကို ကမြက တနညျးနညျးနဲ့ ဂြောကျတှနျးရမှာဘဲ’ကနြျောသညျ ထောငျးကနဲ့ ဒေါသထှကျသှားပါသညျ။\nထို့ကွောငျ့ သူမပုခုံးကို ခပျကွမျးကွမျး ဆုပျကိုငျလိုကျပွီး‘မငျးလဲ နောကျမီးလငျးခငျြတဲ့ မိနျးမတဈယကျေဘဲ.. ကဲ.. မငျးလိုခငျြတာ ကာမဘဲမဟုတျလား.. ရှငျးရှငျးပွောဟေ့ ကြုပျက ရှငျးရှငျးဘဲကွိုကျတယျ’ကနြျောက ထိုကဲ့သို့ မကျြလုံးမကျြဆံပွူးမေးလိုကျသောအခါ အနှငျးမှာ မကျြနှာကလေးပျေါတှငျ သှေးခွဥေကလေး ပျေါထှကျလာကာ ရှကျသှားဟနျရှိပါသညျ။ ‘ခုမှ ရှကျမနပေါနဲ့ကှာ.. ကဲ.. ကဲ.. ငါ့ကိုလညျး ဂြောကျမတှနျးနဲ့တော့.. မငျးအင်ျကြီတှေ ခြှတျစမျး’‘အို ဘာလို့ခြှတျရမှာလဲ’ဒီတဈခါတော့ အနှငျးမှာ ပိုမိုရှကျသှားဟနျတူပါသညျ။ ကနြျောက ခပျခဉျြခဉျြရှိလသေောကွောငျ့ သူကလေူအား ခပျကွမျးကွမျးပွောဆိုနခွေငျးဖွဈသညျ။\n‘မငျးအခုမှ ရှကျနသေလား.. ငါ့ကို ခဈြတယျဆို ငါကလညျး ဘှငျးဘှငျးဘဲ.. ခပျရှငျးရှငျးဘဲ ခဈြပွမယျ.. မငျးရဲ့ တကိုယျလုံး အဝတျအစားတှခြှေတျကှာ’ကနြျောမှာ ခပျစောစောကလို မဟုတျတော့ဘဲ ယခုလို နီးနီးစပျစပျရှတေ့ျောရောကျလာသူလေးအား လကျမလှတျခငျြတော့၍ ဆူဆူဖွိုးဖွိုးကိုယျလုံးကလေးကို ဗွုံးကနဲ ဆှဲယူကာ သူကလေး၏ပါးရော လညျပငျးပါ ဒလစပျနမျးလိုကျမိသညျ။\nကနြျော၏ မွနျဆနျမှုမှာ အံ့သွစရာ သူမ၏ယောကျြားအကြီသဖှယျခြုပျထားသော စဈအင်ျကြီကယျြသီးတှကေို ခပျသှကျသှကျကွီး ဖွုတျပဈလိုကျသညျ။ ကယျြသီးတှေ ပွုတျသှားလြှငျ အတှငျးမှ တငျးတငျးရငျးရငျး ပွညျ့ပွညျ့ဖွိုးဖွိုးနှငျ့ ဖှံဖွိုးကားပျေါထှကျနသေော အတှငျးခံဘျောလီအင်ျကြီအတှငျးမှ ရငျသားအနညျးငယျ ပျေါထှကျနသေညျကို တှရေ့ပါသညျ။ ယခုအခါတှငျ အနှငျးမှာ မွပွေငျပျေါတှငျ ကိုယျကိုလှဲခလြကျြ ဘျောလီအင်ျကြီမှ တှယျထားလသေော ဂြိတျကွီးမြားကို သူမကိုယျတိုငျက ရကျရကျရောရောနှငျ့ ဖွုတျခပြဈလိုကျပါသညျ။\nဘျောလီဂြိတျကလေး ပွုတျသှားလြှငျ ဝငျးဝငျးဝါဝါနှငျ့ တုနျတုနျလှုပျလှုပျကလေး ရငျသားအစုံမှာ ကနြေျာ့နှလုံးကို ခုနျ၍သှား၏။ ကနြျော သူမ၏ပါးမို့မို့ကလေးကို ကုနျး၍နမျးလိုကျပါသညျ။ အနှငျးမှာ ကနြျော၏ ရငျပတျကယျြကွီးအောကျတှငျ ပွားပွားဝပျနပေါသညျ။ သူမ၏အလှဖူး ရငျသားထိပျမှ နို့သီးလုံးကလေးတှကေို တပွှတျပွှတျစုပျယူနရောကပျ ကနြျော၏လကျမြားမှာ သူမ၏အောကျပိုငျးကို တရှရှေ့ေ့ ပှတျသပျနမေိရာ နှငျး၏ ဖွူဖှေးတုတျဖွိုးနသေော ပေါငျတံကွီးတှကေ အလိုလိုပငျ အပျေါသို့ ထောငျကားလာပါတော့သညျ။\nသူမ၏ ပိုးပြော့ထမီကလေးမှာလညျး လြှောကနဲနအေောငျပငျ မွပွေငျဝယျ ပုံကသြှားလတေော့သညျ။ ထိုအခါမှတော့ အအိုဟုသာ ဆိုလငျ့ကစား ဖောငျးဖောငျးကွှကွှဖွိုးဖွိုးလှလှ အသားအစိုငျအခဲကလေးမြားမှာ သူ့နရောနှငျ့သူ အပွဈဆိုမရအောငျ တညျရှိနသေလို နှဈသှယျသော မကျြနှာသှယျကွားမှ စောကျဖုတျကလေးသညျ ဖူးပှငျ့ကာ ခိုနားခငျြစဖှယျတညျရှိနေ၏။\nကနြျောသညျ အနှငျး၏ ကိုယျလုံးလေးကို ပှတျသပျပေးယငျး နို့သီးကလေးကို စုပျယူနရောမှ လြှာဖွငျ့ထိုးကလိပေးလိုကျသညျ။ အနှငျးမှာ တှနျ့တှနျ့သှားကာ ရငျကိုကော့ပေးနယေငျးမှ‘အဟငျ့ဟငျ့.. ယားတယျ.. အဟိ’ကနြျောသညျ အထကျပိုငျးရှိ နှုတျခမျး၊ လညျတိုငျ၊ ရငျသား၊ ခါး၊ နောကျကွောပွငျတို့ကို ပှတျသပျပေးခွငျးဖွငျ့ ကာမခလုတျတို့ကို ဖှငျ့လသေညျ။ လကျတဈဖကျကလညျး အနှငျး၏ အတှငျးသားတို့ကိုလညျးကောငျး၊\nပေါငျဂှဆုံရှိ ဖောငျ့မို့မို့စောကျဖုတျကို ပှတျသပျလရော အနှငျးမှာ တဟငျ့ဟငျ့ ကာမဆိပျမြား တကိုယျလုံးသို့ ပြံ့နှံ့ကုနျ၏။အနှငျး၏ စောကျဖုတျဖောငျးဖောငျးကလေးမှ ပွူးထှကျနသေော စောကျစကေ့လေးကို လကျညှိုးနှငျ့ လကျမညှပျကာ အသာအယာဆှဲပေးသောအခါ အနှငျးမှာ တှနျ့ကနဲဖွဈသှား၍ စောကျစကေ့လေးမှာလညျး မာတတျတတျနှငျ့ ခြှနျတောငျမတျလာလသေညျ။အနှငျ့မှာ ကာမအဓိကသော့ခကျြ စောကျစကေ့လေးကို သခြောစှာ ကလိခံနရေသောကွောငျ့ ခါးကလေးတှ့နျတှနျ့ကာသှား၏။\nဖငျကလေး မွှောကျမွှောကျကာ သှား၏။ လြှပျစဈနှငျ့ တို့သလို ဖွတျဖွတျလူးမြှ ခံစားနရေ၏။ ‘အို.. ယားတယျ- အဟိ.. ကမြမနနေိုငျတော့ဘူး၊ စောကျဖုတျထဲက သိပျယားလာပွီ- လုပျပါတော့- ဟငျးဟငျးဟငျး’အနှငျးမှာ မနနေိုငျ မထိုငျနိုငျ ဖွဈလာကာ ကနြေျာ့ကို တငျးကွပျစှားဖကျထားတော့၏။ အနှငျး၏စောကျဖုတျကို ကိုငျ၍ပှတျသပျပေးနသေော ကနြော့လကျမြားကွောငျ့ ကာမစိတျမြား ထကွှလာကာ အနှငျး၏စောကျဖုတျမှ အရညျကွညျတို့ စိုစိစိ ဖွဈနလေေ၏။\nကနြော့အဖို့ သညျလိုအခွအေနတှေငျ ပိုကောငျးသောကွောငျ့ အနှငျးကိုယျလုံးကလေးကို မွပေျေါတှငျလှဲလိုကျစသေညျ။ အနှငျး၏ ပေါငျနှဈခြောငျးကို ဘေးသို့ကားလိုကျစရော ဖွူဖှေး၍ ဖောငျးဖောငျးအိနသေော စောကျဖုတျမှာ ဟပွဲကလေး ဖွဈသှား၏။ စောကျစကေ့လေးအောကျမှ စောကျခေါငျးကလေးမှာ ခံခငျြလာပွီး ပှစိပှစိဖွဈနလေသေညျ။ ကနြောသညျ ဝတျထားသောပုဆိုးကို ခြှတျလိုကျ၏။\nထိုအခါ ကနြေျာ့လီးကွီးမှာ အနှငျး၏ စောကျခေါငျးထဲတှငျ ပြျောမွူးနခေငျြရှာသောကွောငျ့ တဆတျဆတျနှငျ့ ခေါငျးညိမျ့နရှောလသေညျ။ကနြျောသညျ တဆတျဆတျနှငျ့ မာ၍တောငျနသေော လီးကို လကျဖွငျ့ကိုငျ၍ အနှငျး၏ပေါငျကွားထဲသို့ ဆောငျ့ညောငျ့ဝငျထိုငျပွီး အနှငျး၏စောကျဖုတျအကှဲကွောငျးကလေးကို အထကျအောကျပှတျတိုကျပေးရာ အနှငျးမှာ ကိုယျကလေးတှနျ့၍ ဖငျကိုမွှောကျပေးယငျး- ‘အကိုရယျ ကမြသိပျယားလှနျးလို့ လိုးမှာဖွငျ့ မွနျမွနျလိုးစမျးပါ’အနှငျးမှာ ရမ်မကျတံခိုးမြားတကျကွှသောလသေံဖွငျ့ ကနြေျာ့ကို တဈလုံခငျြးပွောနေ၏။\nကနြျောသညျ ရှုံ့လိုကျ ကယျြလိုကျဖွဈနသေော အနှငျးစောကျဖုတျအဝကို ကနြေျာ့လီးထိပျနှငျ့ တေ့၍ အသာဖိခလြိုကျရာ အနှငျး၏စောကျခေါငျးထဲသို့ လီးတဈခြောငျးလုံး တငျးကွပျစှာ ဝငျသှားတော့၏။ ‘အား- ကောငျးလိုကျတာရှငျရယျ’အနှငျးမှာ သူမစောကျခေါငျးထဲဝငျစခေငျြသော ကနြေျာ့လီးကွီး ဝငျသှားသောကွောငျ့ ကာမဆန်ဒပွညျဝသှားလသေညျ။ ကနြျောသညျ လီးကို အနှငျးစောကျဖုတျထဲသို့ အရငျးအထိ သိပျသှငျးကာ ဖိကပျထား၏။ ထို့နောကျ အသာပွနျကွှ၍ တဖတျဖတျနှငျ့ ကွှခြီ ထိုးခြီ လိုးနလေတေော့၏။\nအနှငျး၏စောကျဖုတျ၊ စောကျစနေ့ရော၊ အခြိုငျ့အရှိုကျ၏ ဖောငျ့မို့သော နှုတျခမျးသာတို့နှငျ့ ကနြေျာ့လီးအရငျးထကျနားမှ အသာပွငျတို့ ရိုကျခတျသံကွောငျ့ တဖတျဖတျ တဖောကျဖောကျ မွညျသံတို့မှာ ဆူညံနေ၏။ ကနြျော၏လီးကို အနှငျး၏စောကျဖုတျမှ ဆှဲအနှုတျတှငျ ပွှတျကနဲအသံကွားရသလို ပွနျ၍ဆောငျ့သှငျးလိုကျသောအခါ စှိ ဟု ထှကျလာပွနျသညျ။ အမှတျတမဲ့ဘေးမှ နားထောငျနသေူရှိပါက ထိုနရောမှာပငျ ထိုအသံနှငျ့ ယောကျြားမိနျးမမရှေး ကာမအရတေို့ ထှကျကနြိုငျပေ၏။အနှငျးမှာ ကနြေျာ့ပုခုံးကို လကျနှဈဖကျနှငျ့ကိုငျ၍ ကော့၍ကော့၍ပေးနလေေ၏။ ထို့ကွောငျ့ စောကျဖုတျကွှကျသားမှာ ရှုံ့ရှုံ့သှားရာ ကနြျော၏လီး ပွနျအသှငျးတှငျ ကပျြကပျြသှား၏။ ကနြော့မှာ ပို၍ပို၍ ကောငျးမှနျနေ၏။\nကာမဖီလငျမြား တဖွညျးဖွညျးတကျလာသောကွောငျ့ နှဈဦးစလုံး ဖိနျးကနဲ ရှိနျးကနဲ ဖွဈသှားကွကာ ကနြော့လီးမှ သုတျရညျမြား အနှငျးစောကျဖုတျထဲသို့ နှေးကနဲ တဆဈဆဈ ထှကျကုနျလသေညျ။အနှငျးမှာ ကနြေျာ့ကိုယျလုံးကို တအားဖကျ၍ တှနျ့ကနဲ တှနျ့ကနဲ ဖွဈသှားလသေညျ။ တဖွညျးဖွညျးနှငျ့ ဖကျထားသော လကျမြား ပွလြေော့သှား၏။ ကနြေျာ့လီးမှ သုတျရညျမြားက အနှငျး၏ စောကျခေါငျးထဲမှ အပွငျသို့ ဖငျကွားမှ စီးဆငျးကာ ပုဆိုးပျေါသို့ စိုကုနျလတေော့သညျ။\nအနှငျး၏ကိုယျလုံးကိုယျပေါကျမှာ အစောထကျပငျသာလှ၏။အနှငျးက အစောလောကျကိုယျလုံးကိုယျထညျ မဖှံ့ဖွိုးပမေဲ့ တငျကွီးတှကေ အစောထကျပငျ စှဲမကျစရာကောငျးနပေါသညျ။ထမီမရှိသော တငျပါးနှငျ့အတူ ဖွိုးဖွိုး မွမွ ကွှကွှရှရှလှပလသေညျ့ ပေါငျတံတှနှေငျ့ သှယျဖွာသှားလသေော ခွသေလုံးသားမြားက သူမ၏အလှသရုပျကို အငျမတနျမှ အထောကျအကူဖွဈလေ၏။တဖနျသူမ၏ မကျြလုံးမကျြခုံး မကျြတောငျမြားအောကျမှ မကျြလုံးးမြားမှာ ပတ်တမွားလေးနှဈလုံးပမာ တလကျလကျဝငျးလကျလကျြရှိ၏။\nအပြိုတုံးကဆိုလြှငျ ထိုမကျြလုံးအစုံမှာ အဘယျမြှ ပိုမိုကွညျ့ကောငျးမညျကို မခနျ့မှနျးနိုငျအောငျဖွဈရ၏။ ယခုပျင သူကလေး၏ မကျြလုံးအစုံမှာ အညှို့ဓာတျအပွညျ့နှငျ့အတူ သူမ၏ တငျပါးကွီးတှကေို မွှငျ့ကာ မွှငျ့ကာပေးလိုကျယုံမက သူမကိုယျတိုငျကလညျး ရမ်မကျဇောပွငျးထနျပွီး ကနြေျာ့နှုတျခမျးတှကေို တအားကုနျငုံ၍စုပျယူလိုကျ၏။လညျပငျးတှကေိုရော နားရှကျတှကေိုပါ မနာမကငျြကိုကျလိုကျပွီး တဟငျ့ဟငျ့ ဖွဈနရှော၏။\nသူမသညျ ကနြျော၏ကွောပွငျကို တငျးတငျးကွပျကွပျ အသကုနျဖကျထား၏။ လကျတဖကျကလညျး ကနြျော၏ခါးကို ထိုးလိုကျ။ ရငျပတျကယျြကွီးကို ဆှဲလိုကျနှငျ့ ရမ်မကျဟုနျကို ပွသလြှကျရှိပါသညျ။ ကနြျောနှငျ့ အနှငျးတို့မှာ ဘကျညီညီ၊ ကနြျောကလိုးလိုကျ၊ ဆောငျ့လိုကျတိုငျး သူမက အကော့၊ အပငျ့၊ အမွှောကျတို့နှငျ့ ပေးနသေညျမို့ ကနြျောက ခပျကွမျးကွမျးလေး ဆောငျ့ပွလိုကျရာတှငျ သူမမှာ ခါးကလေး ခှကျဝငျသှားသညျအထိ အငျ့ကနဲ အငျ့ကနဲ အသံမွညျသှားသလို အပွုံးပှငျ့တှမှောလညျး ဝငျ့ကာ ဝငျ့ကာလာသညျကို တှရေ့၏။\nနောကျဆုံးမတော့ သူကလေးက‘ရှငျဟာ ကမြတှခေဲ့ဘူးတဲ့ယောကျြားတှထေဲမှာတော့ စှဲမကျစရာပါဘဲရှငျ’‘ရှငျက ကမြကို မသှေ့ားပွီပေ့ါလေ’‘အို-ဘယျမှာ မနေို့ငျမှာလဲအနှငျး တကယျပါ- အနှငျးကို မမပေ့ါဘူး’ကနြျောမှာ ယခုအခါ မိနျးမတှသေဘောကအြောငျ ပွောဆိုတတျသောအနအေထားကို ရောကျခဲ့ပွီမို့ အရငျက မိနျးမတှကေို မုနျးလို့ ကငျးကငျးနခေဲ့သလောကျ ယခုတော့ မိနျးမတှကေို ကိုယျကခြော့နိုငျသလောကျ သူတို့ကလေးတှကေို ကိုယျကလိုကျပေးနိုငျသဘောကျ ကိုယျ့အတှကျ ဘဲရီးဂှတျပါလား ဟူသောအတှေးဖွငျ့ ဆေးဆောငျစရာမလိုသောအဖွဈကို ရောကျလာရပါတော့သညျ။ဗိုလျယက်ခ အပွငျထှကျသှားသညျဆိုလြှငျ နတေို့ငျးဆိုသလို အနှငျးမှာ ကနြေျာ့ထံရောကျလာစမွဲဖွဈရာ တီတီတာတာ ပွောဆိုနမွေဲဖွဈပါတော့သညျ။\nကျနော့်ဇနီဖြစ်သူ အစောနှင့် တွေဆုံရခြင်းမှာ အတော်ကလေး ထူးသည်တော့မဟုတ်ပါ။ကျနော်မြို့ဖက်သွားလေတိုင်း အစောတို့ရွာကလေးကို ခဏတဖြုတ်လောက်တော့ဝင်ပြီး အမောအပန်းဖြေရသည်သာ ဖြစ်ပါသည်။ ထိုကဲ့သို့ အပန်းဖြေချင်စဖွယ်ဖြစ်ရခြင်းမှာလည်း အစောတို့ရွာဦးထိပ်တွင် ထန်းတောကြီးရှိသောကြောင့်ဖြစ်၏။ထိုထန်းတောအုပ်ကလေးတွင် ကျနော်နှင့် အစော နှဖူးစာဆုံခဲ့ရခြင်းဖြစ်၏။ တစ်နေ့တွင် ဈေးဝယ်ပြီးအပြန် ထန်ရည်အမူးလွန်ကာ အပြန်ခက်နေချိန်ဝယ် လှည်းမောင်းလာသည့်အစောက ကျနော့်အား သနားညှာတာစွားဖြင့် တင်ဆောင်ခဲ့ပါသည်။\nအစောမှာ တစ်ခါတစ်ခါ ကျနော့်ထံကို ခေါင်းကလေး သမင်လည်ပြန်ကြည့်ပြီး ‘အင်း.. အခုထက်ထိ အမူးလည်း မပြေသေးဘူး၊ လူကထန်းရည်တမြမြပေမဲ့ လူကတော့ လူချောပါ.. အဟိ’ ဟု တယောက်ထဲပြောကာ ကြိတ်၍ရယ်မောလိုက်ပါသေးသည်။ တဖန် ကျနော်တကယ်ပင်အိပ်ပျော်သတိမရဖြစ်နေပြီဟုထင်နေသဖြင့် ကျနော်၏နဖူးများကို မသိမသာ စမ်းသပ်လိုက်ပြန်သေး၏။ကျနော်သည် သူ၏သဘောကို သိလိုသောကြောင့် အာ-အာ-အင်-အင်နှင့် ညီးညူရာက သူမ၏တင်ပါးကြီးကို ခေါင်းနဲ့တိုးယင်း ခါးကို သိမ်းဖက်ထားလိုက်ရာ ရုတ်တရက်ဆိုသော် ‘အို’ ဟုအသံကလေးက ကြောက်ကြောက်လန့်လန့် ပွင့်ကန်ထွက်လာပါတော့၏။\nသို့ပေမဲ့ သူကလေးမှာ အာမေဋိတ်အသံကလေးနှင့် ယောင်ယမ်းလိုက်ပေမဲ့ ရုန်းကန်ခြင်းမပြုဘဲ ကျနော်က သူမ၏ခါးကို ယစ်ဖွဲထားလေသည့်လက်ကြီးကို မရဲတရဲနှင့်ကိုင်တွယ်လျက်ရှိပါသည်။အစော၏ခါးနှင့် ပေါင်ရင်းကို ထိတွေ့နေရသဖြင့်လည်း အစောကတော့ မပြောတတ်။ ကျနော်ကတော့ ချစ်ရမ္မက်တွေ မီးဟုန်းဟုန်းတောက်လာရပါ၏။ရင်တစ်ခုလုံးမှာလည်း ရေငတ်သူပမာဖြစ်လရသလို တစ်ကိုယ်လုံးတွင်လည်း ဓာတ်လိုက်ခံရသူပမာ တဒိန်းဒိန်းနှင့် ဖြစ်နေတော့၏။\nအစောကိုယ်တိုင်လည်း ကျနော့်လိုပင် ခံစာရလျက်ရှိကြောင်း မပြောပဲနှင့် သိသာလျက်ရှိပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ ကိုယ်ကလေးမှာ တရွေ့ရွေ့ကျနော့ဆီသို့ မှီကျလာသလို နတ်ပူးသည့်သဖွယ် တုန်တုန်လှုပ်လှုပ်ကလေး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရ၏။ ထိုအချိန်မှာပင် ချောင်းတံတားလေးကို ရောက်လာပြီး နွားများကို ရေတိုက်လိုက်ပါသည်။\nကျနော်သည် သူလေး၏ခါးကြီးကို တွယ်ဖက်ထားရာ လက်များပြေလျော့ကျသွားပြီး သူကလေး၏ တုတ်တုတ်ဖြိုးဖြိုး ပေါင်တံကြီးများအပေါ် လက်ရောက်ကာ မသိမသာဆုတ်ကိုင်ထားမိ၏။ ကျနော်ဆုတ်ကိုင်ထားယုံမက အသာအယာပွတ်သပ်နေသကဲ့သို့ ပေါင်ရင်ကိုတိုးဖိကာထားမိပါသည်။ ထိုသို့ ကျနော်၏အပြုအမူကြောင့်ပင် သူကလေးကိုယ်တိုင်ပင် မနေနိုင် မထိုင်နိုင်ဖြစ်လာဟန်ရှိပါသည်။ကျနော်မှာ ကြာရှည်စွာ စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ချက်ခြင်းပင် သူမဘက်လှည့်ကာ သူမ၏ ခါးကလေးကို ရစ်ပတ်နေလိုက်မိသည်။ထို့နောက်မတော့ ကျနောဟာ အစောကိုယ်လုံးလေးကို ဆွဲယူလိုက်ရာက-‘အစော.. ကိုယ့်ကိုချစ်တယ်နော် ချစ်တယ်မဟုတ်လား’ ဟု အာလုတ်သံကြီးနှင့်ပြောယင်း ကမန်းကတန်းသူလေး၏ ပါးကလေးများကို ဘယ်ပြန်ညာပြန် မွှေးလိုက်ပါ၏။\nထိုအခါမှာတော့ သူကလေးမှာ မျက်ရည်ကလေးအဝင့်သားနှင့် ဘာမှပြန်မပြောနိုင်တော့ပဲ-‘လွှတ်ပါ-လွှတ်ပါ အကိုရယ်’‘ဟဲဟဲ- ဘာရမလဲ အစောရယ် အကိုက နိုးနေတာကြာပြီ၊ အခုမှ ရှက်မနေပါနဲ့ အစောရာ’ ကျနောက လက်ရော နှုတ်ခမ်းရော ပြောင်းဆန်ကာအလုပ်ပေးကာ သူကလေး၏ ကိုယ်လေးကို ခပ်သွက်သွက်ကလေး ပွေ့ချီလျက် ခြုံတောကြီးအတွင်း ပြေးဝင်မိပါတော့သည်။ ‘ဟင့်အင်း.. ဟင့်အင်း.. ညီမ ဒီအထိတော့ မလိုက်လျောပါရစေနဲ့ အကိုရယ်’အစောခမြာ သနားစရာ တောင်းပန်ရှာပေမဲ့ ကျားသတ္တဝါ ကျနော်ကတော့ အကြင်နာတွေဖက်၍ လက်လွှတ်လိမ့်မည် မထင်ပါနဲ့။\nကျနော်ရဲ့ လျှင်မြန်သွက်လက်လှတဲ့ လက်တွေက အစောရဲ့ အသားစိုင် အသားခဲတွေကို ဆွဲယူဆုပ်ကိုင် ပိုင်နိုင်စွာ အသုံးချနေပါတယ်။ ပြေလျော့လျော့ အစောရဲ့ ထမီကို ချွတ်လိုက်တယ်ဆိုရင်ဘဲ ခုံးခုံးမို့မို့ ဖောင်းအိ နေတဲ့ အစောက်ဖုတ်ဟာ လက်တဝါးမျှရှိတာကို ကျနော်ဟာ လက်နဲ့ အသာအယာ အုပ်ကိုင်နေသည့်အချိန်မှာ အစောတစ်ကိုယ်လုံး တွန့်၍လာရာမှ‘အို-အကို ဟင့်ဟင့်-ညီမ ရှက်ပါတယ် အကိုရယ်’အဲဒီလို ညီးတွားရွတ်ဆိုနေပြန်ပါတယ်။\nကျနော်ဟာ တစ်ဆင့်ပိုကဲပြီး လက်ဝါးကို အစောစောက်ဖုတ်ကွဲကြောင်း တစ်လျှောက် တစောင်းပွတ်တိုက်ပေးလိုက်ပြန်ပါတယ်။ အစောမှာလည်း တွန့်၍တွန့်၍သွားပြီး သူ့လက်ကလေးနဲ့ ကျနော့်ရဲ့ လက်များကို ဖက်ယင်း တဟင်းဟင်း ညီးတွားနေရှာတယ်။ ကျနော်လည်း အလွတ်မပေးဘဲ အစောရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးကို သိမ်းဖက်ထားပြီး ပါးမို့မို့ကလေးကိုပါ နှုတ်ခေါင်းကြီးနစ်မြှုပ်သွားအောင် မွှေးကြူလိုက်ပါတယ်။ ပါးကလေးကို မွှေးကြူရာက တဆင့် သန္တာရောင်နှုတ်ခမ်းကလေးကို ကျနော့်နှုတ်ခမ်းနှင့် ငုံပြီး တမျှင်းမျှင်း စုပ်ယူလိုက်တော့ အစောမှာ အသဲနှလုံးကို ဆွဲယူနှုတ်သလို ခံစားလိုက်ရ၏။\nကျနော်ဟာ အတွေ့အကြုံရှိထားသူမို့ အပျိုရိုင်းပန်းကလေး အစောကို ကြမ်းကြမ်းရမ်းရမ်းမလုပ်ပဲ အစောစိတ်ပါလက်ပါ ဖြစ်လာစေရန် နူးနှပ်၍နေပါသည်။ နှုတ်ခမ်းကို စုပ်ယူနေယင်းက လက်ကလည်း အစောရဲ့ အပေါ်အင်္ကျီကျယ်သီးကလေးတွေကို တစ်လုံးချင်းဖြုတ်နေပါသည်။\nကျယ်သီးကလေးတွေ အကုန်လုံးပြုတ်သွားသည့်အခါ တင်းရင်ပြည့်ဖြိုးပြီး လုံးဝန်းနေတဲ့ ရင်နှစ်မွှာကို အတင်းချုပ်နှောင်ထားတဲ့ အတွင်းခံဇာဘော်လီကလေးကို တွေ့ရတယ်ဆိုရင်ပဲ ကျွန်တော်ဟာ အတွင်းခံဇာဘော်လီချိတ်တွေကို ဖြုတ်ပြီး ခွာလိုက်တဲ့အခါ အတွင်းခံရဲ့ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုအောက်မှ လွတ်လပ်ပြီဖြစ်တဲ့ ရွှေရင်နှစ်မွှာဟာ ထင်းလင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာပါတော့တယ်။ လုံးဝန်းသည့် ရွှေအဆင်းဝင်းဝင်းဝါလျက် နို့သီးလေးက ပတ္တမြားခဲပမာ ရဲရဲနီလျက်ရှိပါသည်။\nကျနော်က အစောရဲ့ နို့ကို လက်ဝါးနဲ့ အသာအယာအုပ်ကိုင်ပြီး ဆုတ်ချေပွတ်သပ်ပေးယင်းက ဘယ်လက်ညှိုးနှင့် လက်မကြားတွင် နို့သီးထိပ်ကလေးကို လှိမ့်ကစားပြီး အမျိုးမျိုးနဲ့ ချော့မြူထားရာမှ အစောပေါင်နှစ်လုံးကို ဘေးတစ်ဖက်ဆီ ကား၍ထားပြီး အစောပေါင်နှစ်လုံးကြားထဲငုတ်တုတ်ဝင်ထိုင်ပြီး ကျနော်ရဲ့လီးနဲ့ အစောရဲ့ စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးကိုပွတ်တိုက်ပြီး အသာအယာထိုးသွင်းလိုက်ပါတယ်။\nထိုအခါ အစောဟာ တွန့်တွန့်လူးမျှနာကြင်သွားသလိုရှိပြီး လက်ကလည်း ကျနော့်ရင်ဘတ်ကို တွန်းထားပြီး‘အား.. အမေ့.. အင်း.. နာတယ်.. နာတယ်.. အကိုရယ်’ပါးစပ်ကလည်းပြော ခေါင်းတခါခါနှင့် ရုန်းကန်နေပါသည်။ ကျနော်ဟာ ဆက်မသွင်းသေးပဲ ရပ်ထားရာမှ အစောရဲ့ တုန်ခါနေတဲ့ နှုတ်ခမ်းလေးကို စုပ်နမ်းလိုက်ပါတယ်။ နို့သီးခေါင်းကလေးကို ငုံ၍ စုပ်ယူတဲ့အခါမှာ အစောမှာမည်သို့သောအရသာ ခံစားရသည်မသိ။ ပါးစပ်မှ တအင်းအင်း တဟင်းဟင်း ညီးညူနေရှာပါတယ်။\nကျနော်ဟာ သွင်းလက်စလီးကို အသာအယာ အနှုတ်အသွင်းပြုယင်းက‘ညီမ.. နာသေးသလားဟင်..’ လို့ အစောရဲ့ နားနားတိုးကပ်ပြီးမေးတော့ အစောဟာ မျက်လုံးလေး စုံမှိတ်ထားရာက မပွင့်တပွင့်အသံကလေးနှင့်-‘နာတာပေ့ါ အကိုရယ်’ လို့ဖြေရှာတယ်။\nအခုတော့လည်း သူ၏အချော့အမြူ အနှုးအဆွးကောင်းမှုကြောင့် ဖီလင်တက်လာပြန်သည်။ ကျနော်သည် တဝက်သာသာဆောင့်ပေးနေရာမှ အစောခံနိုင်လာမှန်းသိ၍ လီးကြီးကို အဖုတ်ဝသို့ ဒစ်ပေါ်ထိဆွဲထုန်ပြီး ပြန်ဆောင့်ထည့်လိုက်သည်။အရည်များကြောင့် ချောမွေ့စွာဝင်သွားပြီး အစောတစ်ချက်ကော့ပေးလိုက်သော်လည်း အသံထွက်မလာတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ကျနော့်လီးကို အဖျားအထိဆွဲထုတ်ပြီး အရင်းထိတိုင်ဆွက်တိုက်ကြီး ဆောင့်ချပေးနေတော့သည်။ အစောမှာ ခံစားရသော အရသာများကောင်းနေ၍ ရင်မှာငြိမ့်ကနဲ့ သိမ့်ကနဲ့ ဖြစ်နေရတော့သည်။ တင်းမှာထောင်တနေသော လီးကြီးက အဖုတ်အတွင်းသို့ ဝင်သွားသောအခါ ရင်မှာစို့တက်သွားပြီး ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်သောအခါ ရင်မှာဟာကျန်ခဲ့၏။\nထိုအခါများတွင် အစောသူ့ကို အတင်းပင်ဖက်တွက်ထားမိ၏။ ကျနော်သည် အစောရဲ့ ဒူးနှစ်လုံးကိုဖက်ပြီး တဖြည်းဖြည်း တချက်ချင်းဆောင့်ဆောင့်သွင်းနေပါသည်။ အစောမှာ ခံစားနေရတဲ့ အရသာက တဖြည်းဖြည်းကောင်းလာသလိုရှိသဖြင့် ကျနော်ရဲ့ကြောကို တအားဖက်ထားယင်း ‘အချစ်… ချစ်… ချစ်လိုက်စမ်းပါ ကိုရယ်… သဘောရှိအကို’ပါးစပ်ကပြော အောက်ကနေပြီး ခါးကလေးကော့ပေးနေပါသည်။ ကျနော်လည်း အစောကို အစောအလိုကျ အားပါးတရာကုန်းဆောင့်နေပါတော့သည်။အရှိန်ရလာတော့ ကျနော်မှာ စိတ်ကို လွှတ်ယင်း အားရပါးရ ဆောင့်နေမိတော့သည်။ ‘အို.. အကိုရယ် ဖြည်းဖြည်းဆောင့်ပါ.. တကယ်တည်းမှဘဲ အကိုရယ်… အဟင့်အဟင့်’ကျနော်မှာ ပြီးကာနီးမို့ ရှိသမျှအစွမ်းကုန်အားပြုပြီး၊ ဖိ၍ဖိ၍ ဆောင့်ဆောင့်လိုးနေပါသည်။\nအစောမှာ လူးလွန့်ရာမှ ‘အဟင့်…ဟင့်.. အကို.. အကို.. နာနာဆောင့်လိုးစမ်းပါ.. တအားဆောင့်စမ်းပါ. ဟုတ်ပြီးအကို.. အား..ဟင့်.. ကောင်း.. ကောင်းလိုက်တာ.. ဟင်းဟင်းဟင်း’ကျနော်လည်း နောက်ဆုံးပြီးကာနီးပြီးဖြစ်၍ အစော၏စောက်ဖုတ်ကျဉ်းကျဉ်းကလေးထဲသို့ အချက်နှစ်ဆယ်ခန့် ဆက်တိုကကြီး ဆောင့်လိုးထည့်လိုက်ရာ၊ အစောမှာ တစ်ကိုယ်လုံး သိမ့်သိမ့်တုန်ခါပြီး ကျနော့်ကို သိမ်းကြုံးပွေ့ဖက်လိုက်ချိန်မှာ နှစ်ဦးသာ လောကအရသာကို တင်းပြည့်ကျပ်ပြည့် ခံစားလိုက်ရပါတော့သည်။ ကျနော့်ဇနီးအစောနှင့်ရခဲ့သည်မှာလည်း ဤအဖြစ်အပျက်ကလေးက စခဲ့ပါသည်။\nကျနော်တို့အိမ်ကလေးမှာ ရွာအစွန်တွင်ရှိပြီး ကျနော်၏ဇနီးအသံကိုလည်း မကြား၊ မီးခိုးလည်းမတွေ့ရ။ ကျနောသည် နွားတင်းကုန်းထဲဝင်လာကာ အိမ်မဆီသို့ လှမ်းလာခဲ့သည့်တိုင်အောင် အစော၏အသံမှာ လုံးဝပျောက်ကွယ်နေပါသည်။ ကျနော်အိမ်အနီးကပ်လာကာ ထရံပေါက်မှ ချောင်းကြည့်ရန်အတွက် ကုန်းလိုက်စဉ်မှာပင်-‘ကိုခိုင်.. ပြန်ပါတော့.. အိမ်ကလူကြီးကို ထမင်းသွားပို့ရအုံးမယ်.. ကိုခိုင်ရယ်’ ဟု ပြောလိုက်သံကြောင့် ကျနော်၏ ဦးခေါင်းမှာ ချာချာလည်းသွားတော့သည်။ ထိုအသံကြောင့် လျှင်မြန်စွာ ထရံပေါက်မှ ချောင်းကြည့်လိုက်ရာ၊ ပဒုမပေါင်တို ဇာတ်ခင်းနေသည်ကို ဘွားကနဲ တွေ့ရပါသည်။ ဇာတ်လိုက်က အံ့သြစွာကြုံတွေ့ရပါ၏။ ကျနော်၏ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပါ။ သူတို့နှစ်ဦး၏ မြင်ကွင်းမှာလည်း ရှင်းလင်းလှပါသည်။\nအင်မတန်မှလည်း ရဲရဲတင်းတင်း ဆက်ဆံနေသည်ကို တွေ့ရပါသည်။‘မြန်မြန်ရှင်.. မြန်မြန်.. ရှင်ဟာ ဇွတ်ကြီးပဲ’‘ဟဲဟဲဟဲ.. ငါက ဇွတ်မဟုတ်ရပါဘူးကွာ.. မင်းကစလို့ ငါကလိုးနေရတာမဟုတ်လား’ခိုင်ဦး၏အသံက ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပါသည်။ ကျနော်သည် သူငယ်ချင်းကို ယုံစားမိသောကြောင့်လာ၊ တဖန် ကျနော့်မိန်းမ အစောကိုယ်တိုင်ကလည်း တဏှာကြီးလှသော မိန်းမတဦးမို့လား၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျနော့်အဖို့ အတော်ကလေး ဒေါသဖြစ်လာသော်လည်း၊ သူတို့နှစ်ပါကြည်ဇာတ်ထုတ်ကို အစအဆုံးကြည့်နေမိပါသည်။ ခိုင်ဦးရော အစောပါ အဝတ်အစားမရှိကြပါ။ အစောမှာ တကိုယ်လုံးဖြူဖွေးသောအဖြစ်က သူ၏တင်ပါးကြီးတွေ ကော့ကော့ကာ ထုံးစံအတိုင်းပင် ကော့ပေးနေသလို ခိုင်ဦးကလည်း အစော၏ပေါင်နှစ်လုံးကို သူ့အပေးဆွဲတင်ကာ ဒလကြမ်း အသောနှင်လျက် ကာမဇာတ်ထုတ်ကြီးကို သွင်သွင်ကြီးခင်းနေပါ၏။\nခိုင်ဦး၏လီးကြီးကလည်း အတော်ကလေးပင် ခေါ်တောဆန်ဆန်ကြီးမားလှသလို တအားဆောင့်ကာဆောင့်ကာလိုးလိုက်သောအခါမှာတော့ အစော၏တင်ပါးကြီးတွေပင် ကြုံ့ကာကြုံ့ကာ ဝင်သွားတော့သည်ကို တွေ့ရပါသည်။ ကျနော်၏စိတ်တွေမှာလည်း မီးဟုန်းဟုန်းတောက်ကာလာရပါ၏။ ခပ်စောစောက ဆာလောင်မွတ်သိပ်ခြင်းအပြည့်နှင့် မိုးသဲလေသဲပြေးလွှားလာရခြင်းတွေသည် ကြက်ပျောက်ငှက်ပျောက် ပျောက်ကွယ်၍ သွားတော၏။\nကျနော်သည် နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်ပါသည်။ ကျနော်လာခဲ့သည်မှာ သိပ်မကြာလှသေးပါ။ ထိုသို့သောအချိန်ဝယ် ဒင်းတို့နှစ်ယောက်ကို သုတ်သင်ပစ်ရန် အကောင်းဆုံးအချိန်မို့ ကျနော်သည် နံရံတွင်ထိုးထားသော ကိုင်းခုတ်ဓားကိုယူ၍ အိမ်ပေါ်သို့ လျှင်မြန်စွာတက်ပြီး သစ္စာဖောက်သော သူငယ်ချင်းနှင့် ဖောက်ပြန်သော မိန်းမကို အဆုံးစီရင်လိုက်ပါတော့သည်။ အလှည့်မရှောင် ဝရမ်းပြေးဂျပန်များကြီးစိုးသောအချိန် ကျွန်တော်ရွာတွင် မနေရဲတော့ပါ။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ကျနော့်မိန်းမ အစောနှင့် ခိုင်ဦးကို သတ်ခဲ့မိသည့်အတွက် ကျွန်တော် ဝရမ်းပြေး လူသတ်သမားဖြစ်ခဲ့ရပါသည်။\nကျနော်ထွက်ပြေးလိုက်ခြင်းမှာ ပိုဆိုးသွား၏။ ကျနော်ထွက်ပြေးရာကပင် အထူးနာမည်ကြီးလှသော ဓားမြ ဗိုလ်ယက္ခလက်အောက်သို့ ရောက်သွား၏။ ကျနော်မှာ ငယ်ရွယ်သူဖြစ်သည့်အပြင် လူသတ်ဝရမ်းပြေးတစ်ယောက်မို့ ဗိုလ်ယက္ခအနေဖြင့် အတော်ကလေးသဘောကျသွားပြီး ကျနော့်ကို သူကိုယ်တိုင် သေနတ်ပစ်သင်ပေးမည့်အကြောင်း ပြောပါသည်။ အံ့သြစရာကောင်းလှသည်မှာ ဗိုလ်ယက္ခတွင် မိန်းမနှစ်ယောက်ယူထားခြင်းဖြစ်ရာ၊ တစ်ဦးက အသက်ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်လေးဖြစ်သလို တစ်ဦးကလည်း အသက်နှစ်ဆယ်ခန့်ကော်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။ ရုပ်ချောကလေးတွေဖြစ်ရာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရောဘာမျှ အပြစ်ဆိုစရာတစ်ရွေးသာမျှမရှိပါ။\nယခုလို အချောအလှကလေးတွေမြင်ရသောအခါ ကျနော့်ရင်ထဲလှုပ်ရှားသွားသည်ကတော့ မှန်ပါသည်။ ကျနော့်ကို ဗိုလ်ယက္ခက သေနတ်ပစ်သင်ပေးရာတွင် ဆယ်ရက်အတွင်း ခြောက်လုံးပြူရော ရိုင်ဖယ်အပစ်ပါ ကျွမ်းကျင်ခဲ့လေ၏။ နောက်ဆုံတွင် ကျနော်မှာ ဗိုလ်ယက္ခ၏ လူယုံတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့၏။ သူသည် ကျနော့်ကို စိတ်ချယုံကြည်သည့်အတိုင်း တစ်ခါတစ်ရံ စခန်းတွင် အစောင့်ထားခဲ့သည်။\nတစ်နေ့မှာတော့…‘ရှင့်ကိုကြည့်ရတာ တမှိုင်မှိုင်နဲ့ မမတို့ဆီမှာနေရတာ မပျော်ဘူးလား’အနှင်းမှာ ကျနော့်ထက် အများကြီးငယ်သည့်တိုင်အောင် သူ့ကိုယ်သူ မမဟု ခေါ်ခဲ့သည်ကြောင့် ကျနော်က သိပ်ပြီးရီချင်နေပါသည်။ ‘ရှင်ဒီမှာနေရတာ မပျော်ဘူးလား’‘ပျော်တယ်ဗျာ… ပျော်တယ်’‘အမလေး.. ရှင်ကလည်း စိတ်ကြီးပါဘဲလား’‘လူတစ်ယောက်မှာ စိတ်တစ်ခုတော့ ရှိတာပေ့ါ’‘ဟား.. ဟား.. ဟား.. သိပ်ရယ်စရာစကားပြောတဲ့လူဘဲ.. ရှင်ဘာလဲ.. ရီးစာပျက်လာလို့လား.. ဒါမှမဟုတ် မယားလင်ငယ်နေပြီး သူများနောက်လိုက်သွားလို့လား’ထိုစကားကြားလိုက်သောအခါ ကျနော့်မှာ အနာပေါ်ဒုတ်ကျသွားသလို ဆတ်ဆတ်ခါ နာမိလေသည်။ ထို့ကြောင့် ဗြုံးကနဲ မတ်တပ်ရပ်ကာ အနှင်း၏ ပုခုံးကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းကလေး ဆွဲကိုင်မိ၏။\n‘ရှင်ကျမပြောလိုက်တာများ စိတ်ဆိုးသွားသလားဟင်’‘ကျနော့်ကိုထပ်မံပြီး ဘုစကားပြောတာထက် ခင်ဗျားလင်တော်မောင် ငွေဘယ်လောက်.. ရွှေဘယ်လောက် ရလာမလဲ တွက်နေတာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်နှော’‘ကျမဟာ ရွှေငွေမက်တဲ့ မိန်းမမဟုတ်သလို သူ့ကိုလည်း ချစ်လို့ယူရတာမဟုတ်ဘူး အတင်းဓားမြတိုက်ပြီး သိမ်းပိုက်ထားလို့ ယူနေရတာ’‘အနှင်းက ရဲတင်းစွာပင် ကျနော့်လက်ကိုကိုင်ပြီး‘ကျမရှင့်ကို အားကိုးပါရစေလား’\n‘ကျုပ်.. ဗိုလ်ယက္ခကို သစ္စာမဖောက်ဘူး’‘ကျမ.. ရှင့်ကို မြင်မြင်ချင်းဘဲ အားကိုးတယ်.. ယုံကြည်မိတယ်.. ကျမကိုသာ ကယ်မယ်ဆိုရင် ရှင့်သဘောရှိပါ.. ရှင့်ကိုလဲ မြင်မြင်ချင်း ချစ်နေခဲ့မိတာဘဲ’သူမသည် ကျနော့်ရင်ခွင်အတွင်း သူ့ကိုယ်လုံးကလေး ပစ်လှဲချလိုက်ပါသည်။ ကျနော့်စိတ်တွေမှာ ဒိန်းကနဲဖြစ်သွားရ၏။\nမိန်းမတွေ ဖောက်ပြားမှုက လက်တွေ့တွေနေရချေပြီ။ ကျနော့်ချစ်ဇနီးအစောသည် ကျွန်တော်မရှိတုန်း နောက်မီးလင်းခဲ့သလို ဗိုလ်ယက္ခဇနီးချောကလေးမှာလည်း နောက်မီးလင်းရန် မြူဆွယ်နေပြီဖြစ်ပါသည်။ ကျနော်က သူမကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းတွန်းဖယ် ပစ်လိုက်သောအခါ သူမက နှုတ်ခမ်းကလေးစူလိုက်ကာ ‘ရှင်.. ကျမကို မချစ်ဘူးလား’‘ငါ.. မင်းကို သနားတယ်.. ပြီးတော့ သစ္စာလည်း မဖောက်ချင်ဘူး’‘ရှင်တော်တော်မိုက်တာဘဲ.. ဒီနေရာမျိုးဟာ လူပြတ်တဲ့နေရာ ဘယ်သူမှမရှိဘူး၊ ရှင့်ကို ကျမကချစ်နေတယ်.. ပြောင်ဘဲပြောတဲ့ဟာကို ငြင်းပယ်ရင် ရှင့်ဆရာကို ကျမက တနည်းနည်းနဲ့ ဂျောက်တွန်းရမှာဘဲ’ကျနော်သည် ထောင်းကနဲ့ ဒေါသထွက်သွားပါသည်။\nထို့ကြောင့် သူမပုခုံးကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး‘မင်းလဲ နောက်မီးလင်းချင်တဲ့ မိန်းမတစ်ယေက်ဘဲ.. ကဲ.. မင်းလိုချင်တာ ကာမဘဲမဟုတ်လား.. ရှင်းရှင်းပြောဟေ့ ကျုပ်က ရှင်းရှင်းဘဲကြိုက်တယ်’ကျနော်က ထိုကဲ့သို့ မျက်လုံးမျက်ဆံပြူးမေးလိုက်သောအခါ အနှင်းမှာ မျက်နှာကလေးပေါ်တွင် သွေးခြေဥကလေး ပေါ်ထွက်လာကာ ရှက်သွားဟန်ရှိပါသည်။ ‘ခုမှ ရှက်မနေပါနဲ့ကွာ.. ကဲ.. ကဲ.. ငါ့ကိုလည်း ဂျောက်မတွန်းနဲ့တော့.. မင်းအင်္ကျီတွေ ချွတ်စမ်း’‘အို ဘာလို့ချွတ်ရမှာလဲ’ဒီတစ်ခါတော့ အနှင်းမှာ ပိုမိုရှက်သွားဟန်တူပါသည်။ ကျနော်က ခပ်ချဉ်ချဉ်ရှိလေသောကြောင့် သူကလေူအား ခပ်ကြမ်းကြမ်းပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်သည်။\n‘မင်းအခုမှ ရှက်နေသလား.. ငါ့ကို ချစ်တယ်ဆို ငါကလည်း ဘွင်းဘွင်းဘဲ.. ခပ်ရှင်းရှင်းဘဲ ချစ်ပြမယ်.. မင်းရဲ့ တကိုယ်လုံး အဝတ်အစားတွေချွတ်ကွာ’ကျနော်မှာ ခပ်စောစောကလို မဟုတ်တော့ဘဲ ယခုလို နီးနီးစပ်စပ်ရှေ့တော်ရောက်လာသူလေးအား လက်မလွှတ်ချင်တော့၍ ဆူဆူဖြိုးဖြိုးကိုယ်လုံးကလေးကို ဗြုံးကနဲ ဆွဲယူကာ သူကလေး၏ပါးရော လည်ပင်းပါ ဒလစပ်နမ်းလိုက်မိသည်။\nကျနော်၏ မြန်ဆန်မှုမှာ အံ့သြစရာ သူမ၏ယောက်ျားအကျီသဖွယ်ချုပ်ထားသော စစ်အင်္ကျီကျယ်သီးတွေကို ခပ်သွက်သွက်ကြီး ဖြုတ်ပစ်လိုက်သည်။ ကျယ်သီးတွေ ပြုတ်သွားလျှင် အတွင်းမှ တင်းတင်းရင်းရင်း ပြည့်ပြည့်ဖြိုးဖြိုးနှင့် ဖွံဖြိုးကားပေါ်ထွက်နေသော အတွင်းခံဘော်လီအင်္ကျီအတွင်းမှ ရင်သားအနည်းငယ် ပေါ်ထွက်နေသည်ကို တွေ့ရပါသည်။ ယခုအခါတွင် အနှင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကိုယ်ကိုလှဲချလျက် ဘော်လီအင်္ကျီမှ တွယ်ထားလေသော ဂျိတ်ကြီးများကို သူမကိုယ်တိုင်က ရက်ရက်ရောရောနှင့် ဖြုတ်ချပစ်လိုက်ပါသည်။\nဘော်လီဂျိတ်ကလေး ပြုတ်သွားလျှင် ဝင်းဝင်းဝါဝါနှင့် တုန်တုန်လှုပ်လှုပ်ကလေး ရင်သားအစုံမှာ ကျနော့်နှလုံးကို ခုန်၍သွား၏။ ကျနော် သူမ၏ပါးမို့မို့ကလေးကို ကုန်း၍နမ်းလိုက်ပါသည်။ အနှင်းမှာ ကျနော်၏ ရင်ပတ်ကျယ်ကြီးအောက်တွင် ပြားပြားဝပ်နေပါသည်။ သူမ၏အလှဖူး ရင်သားထိပ်မှ နို့သီးလုံးကလေးတွေကို တပြွတ်ပြွတ်စုပ်ယူနေရာကပ် ကျနော်၏လက်များမှာ သူမ၏အောက်ပိုင်းကို တရွေ့ရွေ့ ပွတ်သပ်နေမိရာ နှင်း၏ ဖြူဖွေးတုတ်ဖြိုးနေသော ပေါင်တံကြီးတွေက အလိုလိုပင် အပေါ်သို့ ထောင်ကားလာပါတော့သည်။\nသူမ၏ ပိုးပျော့ထမီကလေးမှာလည်း လျှောကနဲနေအောင်ပင် မြေပြင်ဝယ် ပုံကျသွားလေတော့သည်။ ထိုအခါမှတော့ အအိုဟုသာ ဆိုလင့်ကစား ဖောင်းဖောင်းကြွကြွဖြိုးဖြိုးလှလှ အသားအစိုင်အခဲကလေးများမှာ သူ့နေရာနှင့်သူ အပြစ်ဆိုမရအောင် တည်ရှိနေသလို နှစ်သွယ်သော မျက်နှာသွယ်ကြားမှ စောက်ဖုတ်ကလေးသည် ဖူးပွင့်ကာ ခိုနားချင်စဖွယ်တည်ရှိနေ၏။\nကျနော်သည် အနှင်း၏ ကိုယ်လုံးလေးကို ပွတ်သပ်ပေးယင်း နို့သီးကလေးကို စုပ်ယူနေရာမှ လျှာဖြင့်ထိုးကလိပေးလိုက်သည်။ အနှင်းမှာ တွန့်တွန့်သွားကာ ရင်ကိုကော့ပေးနေယင်းမှ‘အဟင့်ဟင့်.. ယားတယ်.. အဟိ’ကျနော်သည် အထက်ပိုင်းရှိ နှုတ်ခမ်း၊ လည်တိုင်၊ ရင်သား၊ ခါး၊ နောက်ကြောပြင်တို့ကို ပွတ်သပ်ပေးခြင်းဖြင့် ကာမခလုတ်တို့ကို ဖွင့်လေသည်။ လက်တစ်ဖက်ကလည်း အနှင်း၏ အတွင်းသားတို့ကိုလည်းကောင်း၊\nပေါင်ဂွဆုံရှိ ဖောင့်မို့မို့စောက်ဖုတ်ကို ပွတ်သပ်လေရာ အနှင်းမှာ တဟင့်ဟင့် ကာမဆိပ်များ တကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့ကုန်၏။အနှင်း၏ စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းကလေးမှ ပြူးထွက်နေသော စောက်စေ့ကလေးကို လက်ညှိုးနှင့် လက်မညှပ်ကာ အသာအယာဆွဲပေးသောအခါ အနှင်းမှာ တွန့်ကနဲဖြစ်သွား၍ စောက်စေ့ကလေးမှာလည်း မာတတ်တတ်နှင့် ချွန်တောင်မတ်လာလေသည်။အနှင့်မှာ ကာမအဓိကသော့ချက် စောက်စေ့ကလေးကို သေချာစွာ ကလိခံနေရသောကြောင့် ခါးကလေးတွ့န်တွန့်ကာသွား၏။\nဖင်ကလေး မြှောက်မြှောက်ကာ သွား၏။ လျှပ်စစ်နှင့် တို့သလို ဖြတ်ဖြတ်လူးမျှ ခံစားနေရ၏။ ‘အို.. ယားတယ်- အဟိ.. ကျမမနေနိုင်တော့ဘူး၊ စောက်ဖုတ်ထဲက သိပ်ယားလာပြီ- လုပ်ပါတော့- ဟင်းဟင်းဟင်း’အနှင်းမှာ မနေနိုင် မထိုင်နိုင် ဖြစ်လာကာ ကျနော့်ကို တင်းကြပ်စွားဖက်ထားတော့၏။ အနှင်း၏စောက်ဖုတ်ကို ကိုင်၍ပွတ်သပ်ပေးနေသော ကျနော့လက်များကြောင့် ကာမစိတ်များ ထကြွလာကာ အနှင်း၏စောက်ဖုတ်မှ အရည်ကြည်တို့ စိုစိစိ ဖြစ်နေလေ၏။\nကျနော့အဖို့ သည်လိုအခြေအနေတွင် ပိုကောင်းသောကြောင့် အနှင်းကိုယ်လုံးကလေးကို မြေပေါ်တွင်လှဲလိုက်စေသည်။ အနှင်း၏ ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ဘေးသို့ကားလိုက်စေရာ ဖြူဖွေး၍ ဖောင်းဖောင်းအိနေသော စောက်ဖုတ်မှာ ဟပြဲကလေး ဖြစ်သွား၏။ စောက်စေ့ကလေးအောက်မှ စောက်ခေါင်းကလေးမှာ ခံချင်လာပြီး ပွစိပွစိဖြစ်နေလေသည်။ ကျနောသည် ဝတ်ထားသောပုဆိုးကို ချွတ်လိုက်၏။\nထိုအခါ ကျနော့်လီးကြီးမှာ အနှင်း၏ စောက်ခေါင်းထဲတွင် ပျော်မြူးနေချင်ရှာသောကြောင့် တဆတ်ဆတ်နှင့် ခေါင်းညိမ့်နေရှာလေသည်။ကျနော်သည် တဆတ်ဆတ်နှင့် မာ၍တောင်နေသော လီးကို လက်ဖြင့်ကိုင်၍ အနှင်း၏ပေါင်ကြားထဲသို့ ဆောင့်ညောင့်ဝင်ထိုင်ပြီး အနှင်း၏စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းကလေးကို အထက်အောက်ပွတ်တိုက်ပေးရာ အနှင်းမှာ ကိုယ်ကလေးတွန့်၍ ဖင်ကိုမြှောက်ပေးယင်း- ‘အကိုရယ် ကျမသိပ်ယားလွန်းလို့ လိုးမှာဖြင့် မြန်မြန်လိုးစမ်းပါ’အနှင်းမှာ ရမ္မက်တံခိုးများတက်ကြွသောလေသံဖြင့် ကျနော့်ကို တစ်လုံချင်းပြောနေ၏။\nကျနော်သည် ရှုံ့လိုက် ကျယ်လိုက်ဖြစ်နေသော အနှင်းစောက်ဖုတ်အဝကို ကျနော့်လီးထိပ်နှင့် တေ့၍ အသာဖိချလိုက်ရာ အနှင်း၏စောက်ခေါင်းထဲသို့ လီးတစ်ချောင်းလုံး တင်းကြပ်စွာ ဝင်သွားတော့၏။ ‘အား- ကောင်းလိုက်တာရှင်ရယ်’အနှင်းမှာ သူမစောက်ခေါင်းထဲဝင်စေချင်သော ကျနော့်လီးကြီး ဝင်သွားသောကြောင့် ကာမဆန္ဒပြည်ဝသွားလေသည်။ ကျနော်သည် လီးကို အနှင်းစောက်ဖုတ်ထဲသို့ အရင်းအထိ သိပ်သွင်းကာ ဖိကပ်ထား၏။ ထို့နောက် အသာပြန်ကြွ၍ တဖတ်ဖတ်နှင့် ကြွချီ ထိုးချီ လိုးနေလေတော့၏။\nအနှင်း၏စောက်ဖုတ်၊ စောက်စေ့နေရာ၊ အချိုင့်အရှိုက်၏ ဖောင့်မို့သော နှုတ်ခမ်းသာတို့နှင့် ကျနော့်လီးအရင်းထက်နားမှ အသာပြင်တို့ ရိုက်ခတ်သံကြောင့် တဖတ်ဖတ် တဖောက်ဖောက် မြည်သံတို့မှာ ဆူညံနေ၏။ ကျနော်၏လီးကို အနှင်း၏စောက်ဖုတ်မှ ဆွဲအနှုတ်တွင် ပြွတ်ကနဲအသံကြားရသလို ပြန်၍ဆောင့်သွင်းလိုက်သောအခါ စွိ ဟု ထွက်လာပြန်သည်။ အမှတ်တမဲ့ဘေးမှ နားထောင်နေသူရှိပါက ထိုနေရာမှာပင် ထိုအသံနှင့် ယောက်ျားမိန်းမမရွေး ကာမအရေတို့ ထွက်ကျနိုင်ပေ၏။အနှင်းမှာ ကျနော့်ပုခုံးကို လက်နှစ်ဖက်နှင့်ကိုင်၍ ကော့၍ကော့၍ပေးနေလေ၏။ ထို့ကြောင့် စောက်ဖုတ်ကြွက်သားမှာ ရှုံ့ရှုံ့သွားရာ ကျနော်၏လီး ပြန်အသွင်းတွင် ကျပ်ကျပ်သွား၏။ ကျနော့မှာ ပို၍ပို၍ ကောင်းမွန်နေ၏။\nကာမဖီလင်များ တဖြည်းဖြည်းတက်လာသောကြောင့် နှစ်ဦးစလုံး ဖိန်းကနဲ ရှိန်းကနဲ ဖြစ်သွားကြကာ ကျနော့လီးမှ သုတ်ရည်များ အနှင်းစောက်ဖုတ်ထဲသို့ နွေးကနဲ တဆစ်ဆစ် ထွက်ကုန်လေသည်။အနှင်းမှာ ကျနော့်ကိုယ်လုံးကို တအားဖက်၍ တွန့်ကနဲ တွန့်ကနဲ ဖြစ်သွားလေသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဖက်ထားသော လက်များ ပြေလျော့သွား၏။ ကျနော့်လီးမှ သုတ်ရည်များက အနှင်း၏ စောက်ခေါင်းထဲမှ အပြင်သို့ ဖင်ကြားမှ စီးဆင်းကာ ပုဆိုးပေါ်သို့ စိုကုန်လေတော့သည်။\nအနှင်း၏ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ အစောထက်ပင်သာလှ၏။အနှင်းက အစောလောက်ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် မဖွံ့ဖြိုးပေမဲ့ တင်ကြီးတွေက အစောထက်ပင် စွဲမက်စရာကောင်းနေပါသည်။ထမီမရှိသော တင်ပါးနှင့်အတူ ဖြိုးဖြိုး မြမြ ကြွကြွရွရွလှပလေသည့် ပေါင်တံတွေနှင့် သွယ်ဖြာသွားလေသော ခြေသလုံးသားများက သူမ၏အလှသရုပ်ကို အင်မတန်မှ အထောက်အကူဖြစ်လေ၏။တဖန်သူမ၏ မျက်လုံးမျက်ခုံး မျက်တောင်များအောက်မှ မျက်လုံးးများမှာ ပတ္တမြားလေးနှစ်လုံးပမာ တလက်လက်ဝင်းလက်လျက်ရှိ၏။\nအပျိုတုံးကဆိုလျှင် ထိုမျက်လုံးအစုံမှာ အဘယ်မျှ ပိုမိုကြည့်ကောင်းမည်ကို မခန့်မှန်းနိုင်အောင်ဖြစ်ရ၏။ ယခုပ်င သူကလေး၏ မျက်လုံးအစုံမှာ အညှို့ဓာတ်အပြည့်နှင့်အတူ သူမ၏ တင်ပါးကြီးတွေကို မြှင့်ကာ မြှင့်ကာပေးလိုက်ယုံမက သူမကိုယ်တိုင်ကလည်း ရမ္မက်ဇောပြင်းထန်ပြီး ကျနော့်နှုတ်ခမ်းတွေကို တအားကုန်ငုံ၍စုပ်ယူလိုက်၏။လည်ပင်းတွေကိုရော နားရွက်တွေကိုပါ မနာမကျင်ကိုက်လိုက်ပြီး တဟင့်ဟင့် ဖြစ်နေရှာ၏။\nသူမသည် ကျနော်၏ကြောပြင်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် အသကုန်ဖက်ထား၏။ လက်တဖက်ကလည်း ကျနော်၏ခါးကို ထိုးလိုက်။ ရင်ပတ်ကျယ်ကြီးကို ဆွဲလိုက်နှင့် ရမ္မက်ဟုန်ကို ပြသလျှက်ရှိပါသည်။ ကျနော်နှင့် အနှင်းတို့မှာ ဘက်ညီညီ၊ ကျနော်ကလိုးလိုက်၊ ဆောင့်လိုက်တိုင်း သူမက အကော့၊ အပင့်၊ အမြှောက်တို့နှင့် ပေးနေသည်မို့ ကျနော်က ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး ဆောင့်ပြလိုက်ရာတွင် သူမမှာ ခါးကလေး ခွက်ဝင်သွားသည်အထိ အင့်ကနဲ အင့်ကနဲ အသံမြည်သွားသလို အပြုံးပွင့်တွေမှာလည်း ဝင့်ကာ ဝင့်ကာလာသည်ကို တွေ့ရ၏။\nနောက်ဆုံးမတော့ သူကလေးက‘ရှင်ဟာ ကျမတွေ့ခဲ့ဘူးတဲ့ယောက်ျားတွေထဲမှာတော့ စွဲမက်စရာပါဘဲရှင်’‘ရှင်က ကျမကို မေ့သွားပြီပေ့ါလေ’‘အို-ဘယ်မှာ မေ့နိုင်မှာလဲအနှင်း တကယ်ပါ- အနှင်းကို မမေ့ပါဘူး’ကျနော်မှာ ယခုအခါ မိန်းမတွေသဘောကျအောင် ပြောဆိုတတ်သောအနေအထားကို ရောက်ခဲ့ပြီမို့ အရင်က မိန်းမတွေကို မုန်းလို့ ကင်းကင်းနေခဲ့သလောက် ယခုတော့ မိန်းမတွေကို ကိုယ်ကချော့နိုင်သလောက် သူတို့ကလေးတွေကို ကိုယ်ကလိုက်ပေးနိုင်သဘောက် ကိုယ့်အတွက် ဘဲရီးဂွတ်ပါလား ဟူသောအတွေးဖြင့် ဆေးဆောင်စရာမလိုသောအဖြစ်ကို ရောက်လာရပါတော့သည်။ဗိုလ်ယက္ခ အပြင်ထွက်သွားသည်ဆိုလျှင် နေ့တိုင်းဆိုသလို အနှင်းမှာ ကျနော့်ထံရောက်လာစမြဲဖြစ်ရာ တီတီတာတာ ပြောဆိုနေမြဲဖြစ်ပါတော့သည်။\nCategorized as အငျးဆကျ Tagged နောကျမီး ဖွာသူမြား


ညောင်ရွှေမှာ ကော်ဖီဆိုင်လှလှလေးထိုင်ပြီး စက်ဘီးစီးကြမယ်…. – YANGON STYLE\nညောင်ရွှေမှာ ကော်ဖီဆိုင်လှလှလေးထိုင်ပြီး စက်ဘီးစီးကြမယ်….\nညောင်ရွှေလို့ပြောလိုက်တာနဲ့ အင်းလေးကန်ကြီးကိုပဲ ပြေးမြင်ကြတယ်မလား?? ဒီတစ်ခါတော့ အင်းလေးကန်ကြီးကို အပေါ်စီးကနေမြင်ရတဲ့ ကော်ဖီဆိုင်လှလှလေးမှာ ဓာတ်ပုံလှလှလေးတွေရိုက်ပြီး ကော်ဖီဆိုင်မှာပဲ Bike Tour package လေးပါတစ်ခါတည်း တွဲထားပေးတော့ အိုကေမှာ စိုပြေနေရောလေ။ ဓာတ်ပုံရိုက် အနားယူပြီးတာနဲ့ ညောင်ရွှေရဲ့ ရွာတွေထဲမှာ လယ်ကွင်းတွေကိုဖြတ်ပြီး စက်ဘီးစီးကြမယ်။\nCoffee House By Pleasant Garden\nTD တို့ညောင်ရွှေသွားရင် မြို့ထဲနဲ့ အင်းထဲကိုပဲသွားတာများကြတယ်လေ။ ဒီလိုကော်ဖီဆိုင်လှလှလေးမှာ ကော်ဖီလေးတစ်ခွက်သောက်ရင်း အေးအေးဆေးဆေး အနားယူဖို့တော့မေ့နေကြတယ်မလား။ တခါလာလည်း ယောက်ယက်ခက်ပီး အင်းထဲမှာပဲ အချိန်ကုန်သွားကြတာများတယ်။ ထားပါတော့ ကော်ဖီဆိုင်လေးကို TD နဲ့အတူ ခဏလောက်သွားကြည့်လိုက်ရအောင်\nကော်ဖီဆိုင်လေးက ညောင်ရွှေမြို့ထဲကနေဆို ၁၅ မိနစ်လောက်ပဲသွားရတယ်။ သူက တောင်ကုန်းလေးပေါ်မှာ ဆောက်ထားတာ။ ပြီးတော့ ရှိသေးတယ် ကော်ဖီဆိုင်မှာ TD အကြိုက်ဆုံးနေရာကတော့ အပေါ်ထပ်က ခုံတန်းလေးပေါ့။ ကော်ဖီလေးတစ်ခွက်သောက်ရင်း ဟိုးရှေ့မှာရှိနေတဲ့ အင်းလေးကန်ကြီးကို ထိုင်ငေးနေရတာလောက်မိုက်တာ မရှိဘူး။ ရှိသေးတယ် ဓာတ်ဖမ်းမယ့်သူတွေအတွက် ဓာတ်ပုံရိုက်စရာနေရာလေးတွေ အများကြီးလုပ်ထားပေးတယ်လေ။ ဘာလီမှာလိုပုံစံမျိုးတွေ၊ ဒန်းတွေလဲရှိတယ်။ ဓာတ်ပုံရိုက်ချင်တဲ့သူတွေအတွက်တော့ အကြိုက်ပေါ့။ နောက်တစ်ခုရှိတာက ဆိုင်နောက်မှာ သဘာဝတောင်ကျရေနဲ့ ချိတ်ထားတဲ့ ရေကူးကန်တစ်ခုလုပ်နေတယ်။ အခုတော့မပြီးသေးဘူး။ ရေကူးကန်ပြီးရင်တော့ရှယ်ပဲ အလကားကူးလို့ရမှာတဲ့\nကိုယ်တွေသွားတုန်းကတော့ မပြီးသေးဘူး။ အော် ဒါနဲ့ဆိုင်မှာ ကော်ဖီတစ်မျိုးတည်းရတာမဟုတ်ဖူးနော်။ အစားအသောက်တွေကလည်းရှယ်ပဲ။ ဝိုင်လည်းရသေးတော့ ညနေစောင်းဆို ဝိုင်ခွက်လေးနဲ့ ဓာတ်ဖမ်းရင်း သောက်လို့ရတာပေါ့။ ကော်ဖီဆိုင်ထိုင်ရတာပျင်းတယ် ဓာတ်ပုံတွေလည်းရိုက်ပြီးပြီဆိုရင် ဆိုင်မှာ Bike Tour Package မေးကြည့်ပြီး စက်ဘီးစီးလို့ရပါသေးတယ်။\nကာလာတောက်တောက်လေးတွေဝတ်ပီး ဓာတ်ပုံရိုက် မိုက်\nဝိုင်လေးတစ်ခွက်နဲ့ ညနေခင်းဆို သာယာ\nအအီပြေ ခရမ်းချဉ်သီးသုပ်လေးနဲ့ မနက်စာလေးဟာ ပြီးပြည့်စုံ\nကိုယ်တွေလို အဆွေးတစ်လိုင်းအတွက်တော့ ပြောမနေနဲ့\nအဲ့ဒ်ီ Handmade coffeeကြိတ်စက်လေးနဲ့ ကိုယ်တိုင် ကော်ဖီကြိတ်လို့ရတယ်\nသနပ်ခါးလိမ်းဖို့ မှန်နဲ့ သနပ်ခါးကျောက်ပျဉ်ပါချထားပေးတယ်\nဒီနေရာလေးသဘောကျလို့ Gate of heaven\nစက်ဘီးစီးမယ်ဆို မနက်ပိုင်းနဲ့ ညနေပိုင်း ၂ ချိန်ရွေးလို့ရပါတယ်။ ညနေပိုင်းကိုတော့ ပိုပြီး Recommend ပေးပါတယ်။ နေဝင်ချိန်လေးကြည့် စက်ဘီးလေးနင်းရင်းပေါ့။ Bike Tour မှာ အစားသောက်ရော စက်ဘီးရောပါပီးသားကိုမှ ရှစ်ထောင်ပဲပေးရတယ်။ ကဲ ဘယ်လောက်တန်လဲ\nကော်ဖီဆိုင်ကနေစထွက်ပြီး စပါးခင်းစိမ်းစိမ်းကြီးတွေ၊ ဝါးတောလမ်းတွေထဲ လေတစ်ဖြူးဖြူးနဲ့ စက်ဘီးစီးရတဲ့ အရသာက ဘာနဲ့မှမလဲနိုင်ပါဘူး။ စက်ဘီးတွေကလဲ နင်းရတာတော်တော်အဆင်ပြေ၊ ဂီယာတွေဘာတွေလဲ ချိန်ထားပီးသားဆိုတော့ တော်တော်မိုက်တယ်။ လမ်းပြ Guide ကလဲတူတူလိုက်ပေးပြီး ဓာတ်ပုံတွေလည်းရိုက်ပေးတယ် ဆိုတော့ အဆင်ပြေတာပေါ့။ စက်ဘီးစီးမယ်ဆိုရင် ရေဘူးနဲ့ ဦးထုပ်လဲပေးသေးတော့ Biker စတိုင်အပြည့်နဲ့ ရှိုးထုတ်လို့လဲရသေးတယ်\nTD ကတော့ ညောင်ရွှေရောက်ရင် စက်ဘီးလေးနဲ့တော့ လျှောက်လည်ကြည့်စေချင်တယ်။ Being normal is so boring လေနော်။ လှေပဲစီးမနေပဲ မိုးရာသီ စိမ်းစိုနေတဲ့ ညောင်ရွှေရဲ့အလှကို စက်ဘီးလေးစီးပြီးတော့လည်း ခံစားကြည့်ကြပါဦးနော်။ TDကတော့ ပုံတွေနဲနဲ နည်းတယ် ကယက်စီးပြီး စက်ဘီးတန်းစီးခဲ့တော့ အရမ်းပင်ပန်းပြီး နေရာစုံအောင်မနင်းနိုင်ခဲ့လို့ပါ။စက်ဘီးစီးတာအပြင် နောက်ထပ် Inle Horse Club မှာ မြင်းသွားစီးလို့လည်းရသေးတယ်။ မြင်းစီးတဲ့အကြောင်းလေးကိုတော့ နောက်ထပ် Blog တစ်ခုသပ်သပ်ထပ်ရေးပေးဦးမှာမို့ ဆက်လက်စောင့်ကြည့်ပေးကြပါဦးနော်။ ကော်ဖီဆိုင်လိပ်စာမသိတဲ့သူတွေအတွက်လဲ ပုံထဲမှာ လမ်းညွှန်မြေပုံလေး ထည့်ထားပေးတယ်နော်\nဆိုင်ကနေ စက်ဘီး စထွက်ဖို့အစမ်းနင်းကြည့်\nဆိုင်ကစထွက်မယ်ဆိုရင် ဘရိတ်လေးတော့သေချာအုပ်နော် ဂုန်းဆင်းလေးတွေက စတာမလို့\nညောင်ရွှေက ရွာတွေထဲကနေ ပတ်တော့တာပဲ\nဒီ View ကအပြင်မှာပိုလှတယ်\nနောက်က ဝါးရုံတောကြီးနားမှာလဲ စက်ဘီးရပ်ပီး ဓာတ်ဖမ်းခဲ့နော်\nနောက်မှာ နဂါးမောက်ခင်းတွေရှိတယ် အသီးသီးချိန်ဆို ဆိုင်က လက်ဆောင်တွေထည့်ပေးတယ်တဲ့\nBike Tour Link\nအင်းထဲမှာ ကယက်စီးချင်တဲ့သူတွေအတွက် ••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••\nInstagram မှာလဲ Follow လုပ်ပြီး Travel Photo တွေစောင့်ကြည့်လိူ့ရတယ်နော်။\nIG – https://instagram.com/aye_thader_hlaing?igshid=coehds93o0ii


၃၉ ဗိုက်ပူကြီးဆိုင်ထဲထိုးရပ်ထားတဲ့ ၈ဝပြည့်နှစ် Themeနဲ့ Bar အလန်းကြီး\n30 Oct 2018 . 4:45 PM\n“ဂျုံးဂျုံးကျနေပြီ..ဂျုံးဂျုံးကျနေပြီ..၃၉ ဗိုက်ပူကြီးလို” ဆိုတဲ့ Snare သီချင်းထဲက ၃၉ ဗိုက်ပူကြီးတွေကိုလေ ကွီးဖြိုးလက်ထက် YBS တွေတအားပြည့်ကျပ်လာတဲ့ ၂၀၁၈ မှာ လုံးဝလုံးဝမတွေ့ရတော့လို့ ပြတိုက်သွားရှာရတော့မယ့်ဆဲဆဲ….\n၃၉ ဗိုက်ပူကားကြီးကို ဆိုင်နံရံထဲ တစ်ခြမ်းကြီးမြုပ်ဝင်နေတဲ့ Decoration နဲ့ အလန်းစား Bar ကြီးကို မြေနီကုန်း ရှင်စောပုလမ်းပေါ်မှာ တွေ့လိုက်ရတဲ့အခါ…\nWow…ပဲ။ အလန်းကြီးနော်..အလန်း။ နာမည်က “Old Skool” တဲ့။ ဆိုင်နာမည်ကို အလှဆင်ထားတာကိုက တကယ့် Old Skool ကြီးနော်။ စာလုံးတွေကို မီးလုံးတွေနဲ့လင်းထိန်နေအောင် Retro ပုံစံအလှဆင်ထားတာ။ ဆိုင်ဘေးအပြင်မှာလည်း ၃၉ကားစိမ်းကြီးက နံရံကို ဖောက်လို့ တဝက်တပျက်။ ကဲ..မိုက်ရော။\nဒီ Bar ကိုစိတ်ဝင်စားတာက ဟိုနေ့က တရုတ်ဆိုင်အသစ်လေးကို သွားရင်း တွေ့လိုက်မိတာပေါ့လေ။ Bar က လမ်းဆုံထောင့်မှာဆိုတော့ ၂ဖက်ဖွင့်ဝင်လို့ရတယ်။ ကိုယ် ပြောပြချင်နေတာက ခုမှလာမှာ။\nဆိုင်ရဲ့အထဲကလေ တကယ့် ၈ဝပြည့်နှစ်တွေရောက်သွားတာနော်။ Antique Decoration တွေ၊ အလန်းအမိုက် ခေတ်ဟောင်းရန်ကုန်ကိုဖော်ကျူးတဲ့ Wallpaper ကြီးတွေ၊ အပြင်အဆင်တွေ၊ ထူးဆန်းတဲ့မီနူးအစားအစာတွေနဲ့ “Old Skool” ကို ရုပ်လုံးကြွအောင် ပုံဖော်ခဲ့တဲ့ ပိုင်ရှင်တွေတော့ အိုင်ဒီယာလေးအတွက် သဘောတွေကျရတယ်။\nပြီးတော့ တကယ့်ရတနာက ဟိုးခေတ်ဟောင်း တကယ့် Legendary အဆိုတော်တွေရဲ့ Unplugged Live တွေ ခနခနလုပ်ပေးတာပါပဲ။ အဲ့ဒီအချိန်ဟာ ငယ်ဘဝကို ခနပြန်ပြေးထွက်လို့ရတဲ့အချိန်ပါပဲ။ သီချင်းတွေကြား ကလေးဘဝကိုခပ်ရေးရေး ပြန်ရှာတွေ့မိတဲ့ အခိုက်အတန့်ပါပဲ။ ပြန်လွမ်းရတဲ့ အချိန်တွေပါပဲ။ အဲ့ဒီအမှတ်တရတွေ ပြန်တူးဖော်ပေးနိုင်တာကတော့ ကျေးဇူးတင်မိတဲ့ထိပါ။\nအစားအသောက်အကြောင်း ခုမှ ပြောမှာ- European အစားအစာတွေအဓိက ရတယ်။ Burger၊ Steak ဘာညာပေါ့။ Steak ကတော့ အသားကျက်ကျက်စားချင်တဲ့သူတွေအတွက် လုံးဝ Recommend ပေးကိုပေးရမယ့်ပွဲပါ။ စားပွဲပေါ်ချရုံနဲ့ တစ်ယောက်တတုံးဖဲ့စားကြတာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပြောင်ပါလေရော။ ဈေးလည်း Steak ပွဲလို့မထင်ရအောင်သက်သာတယ်။\nOld Skool ရဲ့ နာမည်ကျော်က ည ၇ နာရီမှစရတဲ့ ညထမင်းကြော် တဲ့။ ကိုယ်တွေသွားတုန်းက ညနေ၆နာရီဆိုတော့ မစားခဲ့ရတာ နာတယ်။ နို့မို့အရသာ ကောင်း၊မကောင်း ပြောပြလို့ရမှာ။ အဲ့လိုညမှရတဲ့ သီးသန့်ဗမာအစားအစာတွေချည်းပဲ ရောင်းသေးတယ်။ တကယ့် အဆန်းတကြယ် ဗမာစာစစ်စစ်တွေ၊အသုပ်တွေ ချည်းပဲ။သောက်ရင်းနဲ့ မြည်းလို့ ပိုကောင်းတယ်။\nဆိတ်သားစမူဆာဆိုတာလေးလည်း မဆိုးဘူး။ အချဉ်ကောင်းတယ်။ စမူဆာမွမွလေး။ ဈေးက ၃၅၀၀ တဲ့။ ဒါလေးကလည်း အသောက်လေးနဲ့တွဲ ရှယ်ပဲ။ အလဲ့။ အသားတော့နည်းတယ်။\nဝက်သားတုတ်ထိုးလည်းရတယ်။ အိုးလေးနဲ့ မီးအပူလေးပေးပြီးလာချတာ။ သူကတော့ ဈေးကြီးတယ်။ အရသာကတော့ ထူးထွေဆန်းဆန်းမဟုတ်ဘူး။ ရှင်းရှင်းပြောရရင် အရသာမငြိပါဘူး။\nဒီတခါသွားတာ ညဘက်မှရတဲ့အသုပ်အထောင်းလေးတွေမရတော့ စားရတာ အားမရခဲ့ပါဘူး။ မုန့်ဟင်းခါးတွေဘာတွေလည်း Bar မှာစားလို့ရတယ်တဲ့။ အဓိက က Drink အစုံရတယ်။\nပြောရရင် အစားအစာတွေအနေနဲ့ ပြေတာရော၊ မပြေတာရောစုနေလို့ ရွေးမှာတတ်ဖို့လိုပါတယ်။ ဆိတ်စမူဆာတို့၊ အမဲမိုးခိုသားကင်တို့ကတော့ မစားမဖြစ် စားကောင်းတယ်။\nလုံးဝသွားကိုသွားဖို့ တိုက်တွန်းချင်တဲ့အကြောင်းကတော့ သူ့ Page ကိုအခြေအနေတချက်ကြည့်ပြီး ခေတ်ဟောင်း legendary အဆိုတော်ကြီးတွေရဲ့ သီချင်းလေးတွေနဲ့ ၈ဝပြည့်နှစ်အလွန်ညကို ပြန်ပြေးသွားဖို့ အသင့်တော်ဆုံး Bar လေးပါ။ ပုံမှန်ဆို သူတို့ဆိုတာနားထောင်ဖို့ Show ပွဲတွေလုပ်ရင် လက်မှတ်တောင်ဝယ်ရတာကိုး။ ဒီမှာတော့ ကိုယ့်အတွက်ဖျော်ဖြေပေးနေတဲ့ပုံဆိုတော့ အခွင့်ထူးခံကြီးလိုပေါ့လေ။ ဆိုင်အနေအထားကတော့ မှောင်မှောင်ပါပဲနော်။\nလူကြီးတွေဆိုရင်တော့ သွားကြည့်ပြီး ကြိုက်မှာ သေချာနေပါပြီလို့ လမ်းညွှန်လိုက်ရပါတယ်ဗျို့…. Old Skool ရဲ့ လိပ်စာက အမှတ် ၆၈ B၊ ဦးဝိစာရလမ်း၊ မြေနီကုန်း City Mart နောက်တင်ပါ။ သတိထားနော် ဒီ Bar က ညနေ ၃နာရီကနေ ည ၁ နာရီထိပါတဲ့။ ဒါပေမယ့် ဒီအတောအတွင်းတော့ အဲ့ထက်စောပိတ်တယ်ပြောတယ်။ သွားကြည့် ငယ်ဘဝကိုပြန်လွမ်းကြည့်ပါဦးနော်။\n၃၉ ဗိုကျပူကွီးဆိုငျထဲထိုးရပျထားတဲ့ ၈ဝပွညျ့နှဈ Themeနဲ့ Bar အလနျးကွီး\n“ဂြုံးဂြုံးကနြပွေီ..ဂြုံးဂြုံးကနြပွေီ..၃၉ ဗိုကျပူကွီးလို” ဆိုတဲ့ Snare သီခငျြးထဲက ၃၉ ဗိုကျပူကွီးတှကေိုလေ ကှီးဖွိုးလကျထကျ YBS တှတေအားပွညျ့ကပျြလာတဲ့ ၂၀၁၈ မှာ လုံးဝလုံးဝမတှရေ့တော့လို့ ပွတိုကျသှားရှာရတော့မယျ့ဆဲဆဲ….\n၃၉ ဗိုကျပူကားကွီးကို ဆိုငျနံရံထဲ တဈခွမျးကွီးမွုပျဝငျနတေဲ့ Decoration နဲ့ အလနျးစား Bar ကွီးကို မွနေီကုနျး ရှငျစောပုလမျးပျေါမှာ တှလေို့ကျရတဲ့အခါ…\nWow…ပဲ။ အလနျးကွီးနျော..အလနျး။ နာမညျက “Old Skool” တဲ့။ ဆိုငျနာမညျကို အလှဆငျထားတာကိုက တကယျ့ Old Skool ကွီးနျော။ စာလုံးတှကေို မီးလုံးတှနေဲ့လငျးထိနျနအေောငျ Retro ပုံစံအလှဆငျထားတာ။ ဆိုငျဘေးအပွငျမှာလညျး ၃၉ကားစိမျးကွီးက နံရံကို ဖောကျလို့ တဝကျတပကျြ။ ကဲ..မိုကျရော။\nဒီ Bar ကိုစိတျဝငျစားတာက ဟိုနကေ့ တရုတျဆိုငျအသဈလေးကို သှားရငျး တှလေို့ကျမိတာပေါ့လေ။ Bar က လမျးဆုံထောငျ့မှာဆိုတော့ ၂ဖကျဖှငျ့ဝငျလို့ရတယျ။ ကိုယျ ပွောပွခငျြနတောက ခုမှလာမှာ။\nဆိုငျရဲ့အထဲကလေ တကယျ့ ၈ဝပွညျ့နှဈတှရေောကျသှားတာနျော။ Antique Decoration တှေ၊ အလနျးအမိုကျ ခတျေဟောငျးရနျကုနျကိုဖျောကြူးတဲ့ Wallpaper ကွီးတှေ၊ အပွငျအဆငျတှေ၊ ထူးဆနျးတဲ့မီနူးအစားအစာတှနေဲ့ “Old Skool” ကို ရုပျလုံးကွှအောငျ ပုံဖျောခဲ့တဲ့ ပိုငျရှငျတှတေော့ အိုငျဒီယာလေးအတှကျ သဘောတှကေရြတယျ။\nပွီးတော့ တကယျ့ရတနာက ဟိုးခတျေဟောငျး တကယျ့ Legendary အဆိုတျောတှရေဲ့ Unplugged Live တှေ ခနခနလုပျပေးတာပါပဲ။ အဲ့ဒီအခြိနျဟာ ငယျဘဝကို ခနပွနျပွေးထှကျလို့ရတဲ့အခြိနျပါပဲ။ သီခငျြးတှကွေား ကလေးဘဝကိုခပျရေးရေး ပွနျရှာတှမေိ့တဲ့ အခိုကျအတနျ့ပါပဲ။ ပွနျလှမျးရတဲ့ အခြိနျတှပေါပဲ။ အဲ့ဒီအမှတျတရတှေ ပွနျတူးဖျောပေးနိုငျတာကတော့ ကြေးဇူးတငျမိတဲ့ထိပါ။\nအစားအသောကျအကွောငျး ခုမှ ပွောမှာ- European အစားအစာတှအေဓိက ရတယျ။ Burger၊ Steak ဘာညာပေါ့။ Steak ကတော့ အသားကကျြကကျြစားခငျြတဲ့သူတှအေတှကျ လုံးဝ Recommend ပေးကိုပေးရမယျ့ပှဲပါ။ စားပှဲပျေါခရြုံနဲ့ တဈယောကျတတုံးဖဲ့စားကွတာ ခကျြခငျြးဆိုသလိုပွောငျပါလရေော။ ဈေးလညျး Steak ပှဲလို့မထငျရအောငျသကျသာတယျ။\nOld Skool ရဲ့ နာမညျကြျောက ည ၇ နာရီမှစရတဲ့ ညထမငျးကွျော တဲ့။ ကိုယျတှသှေားတုနျးက ညနေ၆နာရီဆိုတော့ မစားခဲ့ရတာ နာတယျ။ နို့မို့အရသာ ကောငျး၊မကောငျး ပွောပွလို့ရမှာ။ အဲ့လိုညမှရတဲ့ သီးသနျ့ဗမာအစားအစာတှခေညျြးပဲ ရောငျးသေးတယျ။ တကယျ့ အဆနျးတကွယျ ဗမာစာစဈစဈတှေ၊အသုပျတှေ ခညျြးပဲ။သောကျရငျးနဲ့ မွညျးလို့ ပိုကောငျးတယျ။\nဆိတျသားစမူဆာဆိုတာလေးလညျး မဆိုးဘူး။ အခဉျြကောငျးတယျ။ စမူဆာမှမှလေး။ ဈေးက ၃၅၀၀ တဲ့။ ဒါလေးကလညျး အသောကျလေးနဲ့တှဲ ရှယျပဲ။ အလဲ့။ အသားတော့နညျးတယျ။\nဝကျသားတုတျထိုးလညျးရတယျ။ အိုးလေးနဲ့ မီးအပူလေးပေးပွီးလာခတြာ။ သူကတော့ ဈေးကွီးတယျ။ အရသာကတော့ ထူးထှဆေနျးဆနျးမဟုတျဘူး။ ရှငျးရှငျးပွောရရငျ အရသာမငွိပါဘူး။\nဒီတခါသှားတာ ညဘကျမှရတဲ့အသုပျအထောငျးလေးတှမေရတော့ စားရတာ အားမရခဲ့ပါဘူး။ မုနျ့ဟငျးခါးတှဘောတှလေညျး Bar မှာစားလို့ရတယျတဲ့။ အဓိက က Drink အစုံရတယျ။\nပွောရရငျ အစားအစာတှအေနနေဲ့ ပွတောရော၊ မပွတောရောစုနလေို့ ရှေးမှာတတျဖို့လိုပါတယျ။ ဆိတျစမူဆာတို့၊ အမဲမိုးခိုသားကငျတို့ကတော့ မစားမဖွဈ စားကောငျးတယျ။\nလုံးဝသှားကိုသှားဖို့ တိုကျတှနျးခငျြတဲ့အကွောငျးကတော့ သူ့ Page ကိုအခွအေနတေခကျြကွညျ့ပွီး ခတျေဟောငျး legendary အဆိုတျောကွီးတှရေဲ့ သီခငျြးလေးတှနေဲ့ ၈ဝပွညျ့နှဈအလှနျညကို ပွနျပွေးသှားဖို့ အသငျ့တျောဆုံး Bar လေးပါ။ ပုံမှနျဆို သူတို့ဆိုတာနားထောငျဖို့ Show ပှဲတှလေုပျရငျ လကျမှတျတောငျဝယျရတာကိုး။ ဒီမှာတော့ ကိုယျ့အတှကျဖြျောဖွပေေးနတေဲ့ပုံဆိုတော့ အခှငျ့ထူးခံကွီးလိုပေါ့လေ။ ဆိုငျအနအေထားကတော့ မှောငျမှောငျပါပဲနျော။\nလူကွီးတှဆေိုရငျတော့ သှားကွညျ့ပွီး ကွိုကျမှာ သခြောနပေါပွီလို့ လမျးညှနျလိုကျရပါတယျဗြို့…. Old Skool ရဲ့ လိပျစာက အမှတျ ၆၈ B၊ ဦးဝိစာရလမျး၊ မွနေီကုနျး City Mart နောကျတငျပါ။ သတိထားနျော ဒီ Bar က ညနေ ၃နာရီကနေ ည ၁ နာရီထိပါတဲ့။ ဒါပမေယျ့ ဒီအတောအတှငျးတော့ အဲ့ထကျစောပိတျတယျပွောတယျ။ သှားကွညျ့ ငယျဘဝကိုပွနျလှမျးကွညျ့ပါဦးနျော။


Accountant | CKY Electric Co., Ltd. \nCompany: CKY Electric Co., Ltd.\n•\tAny Graduate and related Diploma or LCCI Level I or II\n•\tMust have good skills in using Microsoft office applications (Word and Excel).\n•\tMust have experience in related field more preferred.\nWork location 60/A, Yin Mar Myaing St., Thuwana/23 (Su Paung) Ward,Thingangyun, Yangon.\n•\tဆက်ဆံရေးပြေပြစ်ကောင်းမွန်ရမည်။ •\tအသင်းအဖွဲ့နှင့်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်သူဖြစ်ရမည်။ • မော်လမြိုင်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန်။\n•\tဆက်ဆံရေးပြေပြစ်ကောင်းမွန်ရမည်။ •\tအသင်းအဖွဲ့နှင့်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်သူဖြစ်ရမည်။ • တောင်ကြီး၊ လားရှိုးတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန်။\n•\tရိုးသားကြိုးစားသူဖြစ်ရမည်။ •\tအိမ်တွင်းမီးအလှဆင်ခြင်းများပြုလုပ်ရမည်။\nAccountant Accountancy/Finance Joblesssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssss Jobsinyangon CKY Electric Co., Ltd Accountancy Jobs Accountancy Jobs Accountant Jobs in Myanmar, jobs in Yangon


Bangkok Attraction Tickets Discount\nBangkok Attraction Tickets Discount အသေးစိတ်\nကဲ…. ဘန်ကောက်ကို ကိုယ့်အစီစဉ်နဲ့သွားဖို့ စီစဉ်နေကြတဲ့ သူတွေအတွက် သွားရောက် လည်ပတ်ကြည့်ရူဖို့အတွက် Attractions Tickets တွေကိုဝယ်ယူဖို့ အတွေးများဝင်နေပြီဆိုရင်တော့ B&F Weekly Promotions ကိုသတိရလိုက်ပါ…\nB&F Weekly Promotions မှာဆိုရင်တော့ ဘန်ကောက်ကို ရောက်ရှိပြီး မဖြစ်မနေ သွားရောက်လည်ပတ်သင့်တဲ့ နေရာတွေဖြစ်တဲ့ Bangkok Dream World Tickets နဲ့ Sea life (ocean world) attraction Tickets များကို မူရင်းဈေးနူန်း 900THB ကို B&F Weekly Promotions နဲ့ဆိုရင်တော့ 500THB ပရိုမိုးရှင်းနဲ့ ဝယ်ယူရရှိနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်…\nဘန်ကောက်ကိုရောက်ပြီးမှာ ကြိုတင်မဝယ်လို့ Tickets Counter မှာ ဈေးအကြီးပေးဝင်ရတဲ့ ဝင်ကြေးလည်းမပေးရအောင် …\nCredit Card နဲ့ဝယ်လို့ Transactions Fee တွေလည်း ပိုမကုန်ရအောင်အတွက် B&F Weekly Promotions မှာ ပရိုမိုးရှင်းနဲ့ ဝယ်ယူလို့ရနေပါပြီနော်…\nဒီလိုအချိန်ကုန်လည်းသက်သာမယ်….400THB ကြီးများတောင် ပရိုမိုးရှင်းရအုန်းမယ်ဆိုတော့ ဘာတွေးနေအုန်းမှာလဲ?\nဝယ်ယူလိုတယ်ဆိုရင်တော့ B&F Club Card ကအရှေ့မျက်နှာက Card No နဲ့ အနောက်က Security Code ကို Green Myanmar Travel and Tours ကိုပေးပို့ပြီးတော့ဖြစ်စေ ၊ ဖုန်းနံပါတ် 099 69910106 ကိုဆက်သွယ်ပြီးတော့ ပရိုမိုကုဒ် “ GMTTWP” ကိုပြောပြ၍ဖြစ်စေ ပရိုမိုးရှင်းးကို ရယူနိုင်ပါတယ်…\nအသေးစိတ်သိရှိလိုပါက ဖုန်းနံပါတ် 099 69910106 ကိုရုံးချိန်အတွင်း ဆက်သွယ်စုံစမ်း မေးမြန်းနိုင်ပါတယ်…\nPromotions Period - 19.Sep.2019 - 19.Nov.2019


Posted by Two Lwin at 5:46 AM Links to this post\nPosted by Two Lwin at 9:37 AM Links to this post\nမြတ်စွာဘုရားရှင်သည် မဟာသက္ကရာဇ် ၁၀၃ - ခုနှစ်၊ ကဆုန်လပြည့်နေ့\nသဗ္ဗညုတဥာဏ်ရှင် ဘုရားသခင်အဖြစ်သို့ ဆိုဒ်ရောက်တော်မူသည်မှ စ၍\nအောက်ပါ မြို့ရွာဒေသများ၌ ၀ါကပ်တော်မူခဲ့ပါသည်။\nPosted by Two Lwin at 10:22 AM Links to this post\nဘာရယ်တော့ မဟုတ်ဘူးဗျာ.. ကျနော် Template ပြောင်းရင်းနဲ့ ရေးချင်စိတ်ဖြစ်လာလို့ ဒါလေး တင်လိုက်တာပါ။ ကျနော်က Template ကို အမြဲတမ်းလိုလို ပြောင်းပြောင်းနေတတ်တော့ တစ်ခါပြောင်းတိုင်း widget တွေကို ပြန်ပြန်ထည့်ရတာတွေ ရှိတယ်။\nအဲဒီအခါကျရင် ပြန်ပြန်ရှာရပြန်ရော.. နောက်တခါလည်း ပြန်ရှာရအုံးမှာပဲလေ။ အခု ပြန်မရှာချင်တော့လို့ ကိုယ့်ဘလော့မှာကို တင်ဖို့ စိတ်ကူးလိုက်တာပါ။ တခြားဘလော့တွေမှာလည်း ဒီ widget လေးထည့်ပုံကို ရေးထားကြတာတွေ ရှိပါတယ်။ အခုဟာလေးကတော့ တခြားဟာတွေနဲ့ မတူဘူးဗျ။ နည်းနည်းအလုပ်ပိုတယ်။ အများအားဖြင့် သုံးကြတာတွေကတော့ page element ကိုခေါ်ပြီး HTML/Java Script နဲ့ပဲ ထည့်ကြတာများတယ်။ အခုဟာလေးကတော့ အဲလိုမဟုတ်ဘူး..\nကျနော်တို့ ထုံးစံအတိုင်းပဲ Blogger.com ကိုတော့ ၀င်ရမှာပေါ့ဗျာ။\nPosted by Two Lwin at 10:23 AM Links to this post\nsc maung ဆိုဒ်လေးကိုလာလည်တဲ့အတွက်ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျွန်တော်က အခြေခံသမားလေးပါ အခုမှလေ့လာသင်ယူနေဆဲပါ သူငယ်ချင်းတို့ရဲ့အခက်အခဲလေး တခုခုပြေလည်သွားမယ်ဆိုရင် ၀မ်းသာနေမှာပါ.. ဆက်သွယ်ရန် TWOLWIN@GMAIL.COM\nPosted by Two Lwin at 8:45 AM Links to this post\nPosted by Two Lwin at 5:08 AM Links to this post\nရောဟိတနတ်သားက မြတ်စွာဘုရားကို လျှောက်ထားတယ်။ “ဘုန်းတော်ကြီးသောမူသော မြတ်စွာဘုရား ပဋိသန္ဓေနေရတဲ့ ဆင်းရဲလည်း မရှိ၊ အိုရ -နာရတဲ့ ဆင်းရဲလည်း မရှိ ၊ အမြဲမကွာ ချမ်းသာနေတဲ့ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရန် အဘယ်သို့ မှန်ကန်သော လမ်းခရီးဖြင့် သွားရပါမည်နည်းဘုရား” ဟု လျှောက်ထားတယ်။\nPosted by Two Lwin at 3:38 AM Links to this post\nလိုအပ်တဲ့ နည်းပညာ နဲ့ဆော့ဝဲမျိုးစုံကို အောက်ကအကွက်မှာ နာမည်ရေးပီးရှာလိုက်ပါ\nမောင်(စွယ်စုံကျမ်း)မှာ အသစ်တင်တိုင်း Facebook ပေါ်ကဖတ်ချင်ရင် Like ကိုနှိပ်ခဲ့ပါ\nPowered by Cincopa Video Streaming Hosting solution.New Gallery 2014/8/14height 400width 300originaldate 1/1/0001 6:00:00 AMheight 214width 300originaldate 1/1/0001 6:00:00 AMheight 300width 269originaldate 1/1/0001 6:00:00 AMheight 300width 225originaldate 1/1/0001 6:00:00 AMheight 300width 257originaldate 1/1/0001 6:00:00 AM\n၀ါသနာတူသူငယ်ချင်းများ နှင့် ဖတ်ရှုအားပေးကြသော ညီအကိုမောင်နှမ မန်ဘာဝင်များ\nလတ်တလော လူဖတ်အများဆုံး ပိုစ်များမှာ\nTEMPLATE မျိုးစုံ စုစည်းပေးထားပါတယ်။ဒီ LINK မှာဒေါင်းယူနိုင်ပါတယ်။။PASSWORD=WWW.SCMAUNG.COM\nဗုဒ္ဓဘာသာကိုအဖျက်သဘောနဲ့မေးခွန်းတွေမေးလာခဲ့ရင်ပြန်လည်ဖြေကြားနိုင်ရန်အတွက် ဒီပိုစ့်ကိုထပ်ဆင့်မျှဝေပေး လိုက်သည်..။။\nရောဟိတနတ်သားက မြတ်စွာဘုရားကို လျှောက်ထားတယ်။ “ဘုန်းတော်ကြီးသောမူသော မြတ်စွာဘုရား ပဋိသန္ဓေနေရတဲ့ ဆင်းရဲလည်း မရှိ၊ အိုရ -နာရတဲ့ ဆင်းရဲလည်း ...\ntittle bar B icon နေရာမှာတခြားiconပုံလေးတွေနဲ့ အစားထိုးခြင်း\nB Icn နေရာမှာ animated favicon လေးတွေပြောင်းချင်ရင် ဒီ link မှာ code သွားယူပါ။\nဒီ link မှာယူပါ\n၁။ နာမရူပံ-ပရိစ္ဆေဒံ၊ တပ္ပစ္စယ ပရိဂ္ဂဟံ၊ တံ သမ္မသနံ ဥဒယ-ဗ္ဗယဉာဏဉ္စ ဘင်္ဂဂံ။ ၂။ ဘယဉာဏံ အာဒီနဝ-ဉာဏဉ္စ နိဗ္ဗိဒံ အထ မုဉ္စိတုကမျတံ ပဋိ-သင်္ခံ သင်္ခ...\nမြတ်စွာဘုရားရှင်သည် မဟာသက္ကရာဇ် ၁၀၃ - ခုနှစ်၊ ကဆုန်လပြည့်နေ့ သဗ္ဗညုတဥာဏ်ရှင် ဘုရားသခင်အဖြစ်သို့ ဆိုဒ်ရောက်တော်မူသည်မှ စ၍ အောက်ပါ မြို့ရွာဒေ...\nဘာရယ်တော့ မဟုတ်ဘူးဗျာ.. ကျနော် Template ပြောင်းရင်းနဲ့ ရေးချင်စိတ်ဖြစ်လာလို့ ဒါလေး တင်လိုက်တာပါ။ ကျနော်က Template ကို အမြဲတမ်းလိုလိုေ...\nsc maung ဆိုဒ်လေးကိုလာလည်တဲ့အတွက်ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျွန်တော်က အခြေခံသမားလေးပါ အခုမှလေ့လာသင်ယူနေဆဲပါ သူငယ်ချင်းတို့ရဲ့အခက်အခဲလေး တခုခ...\nရေးသားခဲ့သမျှ လူဖတ်အများဆုံး ခေါင်းစဉ်များမှ\nPhone Game လိုချင်ရင်\nဂျာနယ် Download ယူရန်\nမျိုးဆက်သစ် အွန်လိုင်းပရဟိ ဆိုင်ရာများ\nသြော်....လူ့ပြည်လောက လူ့ဘ၀ကား အိုရနာရသေရဦးမည် မှန်ပေသည်တည်း။ သို့တပြီးကား..... သင်သေသွားသော် သင်ဖွားသောမြေ၊ သင်တို့မြေသည်၊ အခြေတိုးမြင့်၊ ကျန်ကောင်းသင့်၏။ သင်၏မျိုးသား၊ စာစကားလည်း၊ ကြီးပွားတိုးမြင့် ကျန်ကောင်းသင့်၏။ သင်ဦးချ၍ အမျှဝေရာ စေတီသာနှင့်၊ သစ္စာအရောင် ဥာဏ်တန်ဆောင်လည်း ပြောင်းလျက်ဝင်းလျက် ကျန်စေသတည်း။ (ဇော်ဂျီ)\nwindow9(64)big\nPowered by Cincopa Video Streaming Hosting solution.New Gallery 2014/8/14buddhaheight 522width 403originaldate 1/1/0001 6:00:00 AMbuddhaheight 266width 403originaldate 1/1/0001 6:00:00 AMbuddhaheight 139width 110originaldate 1/1/0001 6:00:00 AMbuddhaheight 397width 403originaldate 1/1/0001 6:00:00 AMvillageheight 470width 403originaldate 1/1/0001 6:00:00 AM\nPowered by Cincopa Video Streaming Hosting solution.New Gallery 2014/8/14height 400width 300originaldate 1/1/0001 6:00:00 AMheight 300width 225originaldate 1/1/0001 6:00:00 AMheight 300width 269originaldate 1/1/0001 6:00:00 AMheight 214width 300originaldate 1/1/0001 6:00:00 AMheight 300width 257originaldate 1/1/0001 6:00:00 AM\ngo to the websites knowledge alwamthamar lwinminbo ရေးရန် ရေးရန် ရေးရန် ရေးရန်\nscmaungမှ လာရောက်လည်ပတ်ကြည်ရှု့သူများအား ကျန်းမာပါစေကြောင်း မေတ္တာပို့သလိုက်ပါ၏ ကျန်းမာချမ်းသာလို့ အစစအဆင်ပြေကြပါစေ\nsc maung ဆိုဒ်လေးကိုလာလည်တဲ့အတွက်ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ...\nကျေးဇူးတော်ရှင် မဟာစည်ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ ဉာဏ်စဉ် ၁၆...\ntittle bar B icon နေရာမှာတခြားiconပုံလေးတွေနဲ့...\nတေးသီချင်းများတောင်းဆိုလိုပါက songrq4radio@mumcrew.net ကို gtalk တွင် add၍ တောင်းဆိုနိုင်ပါသည်\nမြန်မာ unicode ယူရန်\nကျွန်တော်လည်းအခြေခံသမားလေး တစ်ယောက်ပါ။လေ့လာနေဆဲပါ ။စန်းတ၀ါးဝါးလမ်းလျှောက်ရင်းလမ်း မပြောက်အောင်ကြိုးစားနေသူပါ ပြန်လည်မျှဝေရင်း ကြိုးစားသင်ယူနေမှာပါ။ လမ်းမှားပြီးရောက်လာတဲ့မိတ်ဆွေများကို welcome to sc maung\n4| | |scmaung| | |3\nကြိုဆိုပါတယ် သူငယ်ချင်းတို့welcome to scmaungwelcome to scmaungwelcome to scmaungwelcome to scmaungwelcome to scmaungwelcome to scmaungwelcome to scmaungwelcome to scmaungwelcome to scmaungwelcome to scmaungwelcome to scmaungwelcome to scmaungwelcome to scmaungwelcome to scmaungwelcome to scmaungwelcome to scmaungwelcome to scmaungwelcome to scmaungwelcome to scmaungwelcome to scmaung\nAs you can see, once there's enough text in this box, the box will grow scroll bars... that's why we call itascroll box! You could also place an image into the scroll box.kkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkk kkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkk llllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllll fffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffff ooooooooooooooooooooooooooooooooooooooo yyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyy uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu ppppppppppppppppppppppppppppppp\nWe have addedabackground color to this HTML scroll box. This is done using the CSS 'background-color' property.\nသူငယ်ချင်းတို့ရေးချင်တာတွေ ရေးသွားပါ..... (ဆဲဆိုချင်းသည်းခံပါ.....)\nI will try heard everytime.Falling text...Falling text...Falling text...Falling text...Falling text...Falling text...Falling text...Falling text...Falling text...Falling text...Falling text...Falling text...Falling text...Falling text...Falling text...Falling text...Falling text...Falling text...Falling text...Falling text...\nHere is the normal flow of content...\n...and here is more content...\nလိုချင်တာ ရှာဖွေဖို့ အတွက်ခေါင်းစဉ်\nအောက်ကcbox လေးထဲမှာအမှတ်တရ အမှာစကား လေးများ ပြောကြားခဲ့နိုင်ပါသည်\nသင်ရေးချင်သောစာအောက်သို့ချလိုသောစာ သင်ရေးချင်သောစာအပေါ်သို့တင်လိုသောစာ သင်ရေးချင်သောစာ သင်ရေးချင်သောစာ သင်ထည့်ချင်သောစာ သင်ရေးချင်သောစာ\nလာရောက်လေ့လာလည်ပတ်ခဲ့ကြသော သူငယ်ချင်းတို့ ၏ အမှတ်တရ စကားများ\nscmaungdesign. Awesome Inc. theme. Powered by Blogger.