ဂဇက်တံခါးစောင့်ကြီး (2/12 ) | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Myanmar Gazette » ဂဇက်တံခါးစောင့်ကြီး (2/12 )\nဂဇက်တံခါးစောင့်ကြီး (2/12 )\nPosted by black chaw on Dec 10, 2011 in Myanmar Gazette, Opinions & Discussion | 11 comments\nဒုတိယပိုင်း ဒီဇင်ဘာ ဂဇက်တံခါးစောင့်ကြီး။\nဒီနေ့ ပြာသိုလပြည့် နေ့ ဆေးပေါင်းခသည်ဟုလည်း ကြားရပါသည်။ အားလပ်ချိန်လေးရှိတုန်း တတ်နိုင်သလောက် ဖတ်ပြီး တံခါးစောင့် ပို့စ် တစ်ခုထပ်တင်ဖြစ်ပါသည်။ အမြင်မတော်တာ တွေ့လျှင်ဖြင့် ရင်ထဲမှာ ကြိတ်မခံစားကြပဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆုံးမနိုင်ကြပါကြောင်း ဘလက်က တံခါးဖွင့်ထားပါသည်။\nKkk ရဲ့ ပိုပို ကောင်းလာတဲ့ MG အကြောင်း နဲ့ စလိုက်ရအောင်ဗျာ နော။ MG က သတင်းတွေရော၊ နိုင်ငံရေး စီးပွားရေး အကြောင်းတွေရော၊ ဓါတ်ပုံတွေရော အားလုံး ဖတ်လို့ ကောင်းလာပါတယ်တဲ့။ ဒါပေမယ့် ကွက်လပ် လေးတစ်ခု ကို မြင်ပါတယ် တဲ့။\nပညာရေးနယ်ပယ်၊ ကျန်းမာရေးနယ်ပယ် နဲ့အခြားသော သာရေး၊နာရေး ကူညီမှုအသင်းအဖွဲ့လေးတွေကို ကူညီပေးဖို့ လိုပါတယ်။ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့လူမှုနယ်ပယ်မှာလိုအပ်နေတဲ့ကွက်လပ်လေးတစ်ခုဖြစ်လို့ ၀ိုင်းဝန်းရေးသားကြဖို့လည်း အကြံပြုတိုက်တွန်းလိုက်ပါတယ်။\nစေတနာနဲ့ ရေးတဲ့စာဖြစ်မယ်လို့ ကျွန်တော်ကတော့ ယူဆပေမယ့် အပေါ်မှာတော့ လက်မတွေက အောက်စိုက်ထားကြတာကတော့ ရုပ်ပျက်လှပါတယ်ဗျာ။ ကွန်းမန့်တွေကလည်း အဲဒီလက်မတွေအကြောင်း နဲ့ ပြီးသွားပါတယ်ဗျာ။ ကဲ ကျွန်တော်တို့ kkk ပြောတဲ့ ကွက်လပ်လေးကို ဖြည့်ကြရအောင်ဗျာ။ ကျေးဇူးပါ kkk ခင်ဗျာ။\nChityimhtoo ရဲ့ အဆင်ပြေ၀ူး ညစ်တယ်ညစ်တယ် အမြဲပြောကျဒယ် ဆိုတာလေးကတော့ အမေရိကားက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်မနက်စောစောစီးစီး ညည်းလို့ ပေါက်ကွဲပြီးရေးလိုက်တာပါတဲ့။ အဆင်ပြေတာ မင်းတစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ဘူး မင်းရဲ့စိတ်ကိုသာ အမြန်ဆုံးပြုပြင်ပြောင်းလဲလိုက်ပါလို့ အကြံပေးထား တဲ့ ပို့စ်လေးပါဗျာ။\nWhowho ရဲ့ အရမ်းဟော့သွားတဲ့ ပို့စ်လေးတစ်ခုအကြောင်းပြောချင်ပါတယ်ဗျာ။ မရေးရင် မနေနိုင်တာက လွဲလို့ ဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးပါ။ လူစည်ကားလှပါသော ဘီယာဆိုင်၊ အရက်ဆိုင် တွေကိုတွေ့တိုင်း အော့နှလုံးနာလွန်းလို့ ရေးတဲ့ စာပါတဲ့ ခင်ဗျာ။ whowho ကသက်သက်ညှာညှာလေး ရေးတာပါတဲ့ ခင်ဗျာ။ ဒယ်အိုးသွားမယ့် လူတွေ စုဝေးတဲ့နေရာ တဲ့။ အသာလုပ်ပါ။ ပုံပြင်လေးတစ်ပုဒ်ပြောပြပြီး တရားပြပါတယ်ခင်ဗျာ။\nတစ်ခါက လူတစ်ယောက်ဟာ ဂူတစ်ခုထဲမှာ ပိတ်မိနေပါတယ် ။ သူက ဒီဂူထဲက ထွက်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါ သူ့အတွက် အပေးအယူသဘော မျိုး လုပ်မှထွက်လို့ ရနိုင်မယ်တဲ့ ။ အဲဒီအပေးအယူ အနေနဲ့က (၄) မျိုး ပေးထားတယ် ။ (၄) မျိုးထဲက တစ်မျိုးလုပ်နိုင်ရင် ဒီဂူကြီး ပွင့်သွားမယ်ပေါ့ ။ အဲဒီ (၄) မျိုးကတော့\n(၁) ဓမ္မ စာပေတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ် ။ (၂) အမေကို သတ်ရမယ် ။ (၃) အမကို စော်ကားရမယ် ။ (၄) အရက်တစ်အိုးထား ထားတယ် ၊ အဲဒီအရက် ကို အကုန်သောက်ရမယ် ။ ကဲ ဒီ (၄) မျိုးထဲက တစ်မျိုးမျိုး ကျူးလွန်ရင်ပဲ သူဟာ လွတ်မြောက်နိုင်သွားမယ်နော် ။ ဒီတော့ သူက စဉ်းစားပါတယ် ။ (၁) အရ တရားဓမ္မတွေ ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ် ဆိုရင် ဒီဓမ္မတွေဟာ ခက်ခက်ခဲခဲ ရှာဖွေထားတဲ့ တရားအဆီအနှစ် တွေဖြစ်တယ် ။ ဒါတွေကို မီးရှို့ ဖျက်ဆီး ပစ်လိုက်ရင် တခြားလူတွေကို လက်ဆင့်မကမ်းနိုင်တော့လို့ ကြီးစွာ ဆုံးရှုံးနစ်နာမယ် ။ နောက်ပြီး ဒီလို တရား ဓမ္မ ကို ဖျက်လို ဖျက်ဆီးလုပ်တဲ့ အတွက် အ၀ီစိ ငရဲမှာ ဂျိုးကပ်လို့ စွဲပြီး သံသရာမှာ အပါယ်က တက်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး ။ ဒါကြောင့် (၁) ကို ပြုလုပ်ဖို့က အရမ်းအပြစ်ကြီးလွန်းလို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့တွေးမိတယ် ။ ဒါကြောင့် (၁) တော့ မလုပ်တော့ဘူးပေါ့ ။ (၂) ကျတော့လည်း ကြည့်လေ ကိုယ့်မွေးထားတဲ့ မိခင်ကို သတ်ရ မယ်ဆိုတော့အာ တော်တော် ကြောက်စရာ ကောင်းပါလား ။ ကိုယ့် အမေကို သတ်ဖို့မပြောနဲ့ သူများမျက်စောင်းထိုးတာတောင် မခံနိုင်တာနော် ။ ပြီးတော့ ဒီအမှု့ကို ကျူးလွန်လျှင် ကပ်ကမ္ဘာ အနန္တထိ အ၀ီစိ က မတက်ရပဲ ပဉ္စာနန္ဒရိယကံကျူးလွန်တဲ့ အတွက် ကမ္ဘာ ပျက်သော်လည်း မကျွတ်မလွတ် ရပဲ တခြားကမ္ဘာမှာ ပြောင်းခံရတယ် ဆိုတာ ကြားဖူးပြီးသားမို့ ဒါလည်း မဖြစ်နိုင်ဘူးပေါ့ ။ ဒါဆို (၃) ရောက်သွားပြီနော်။ (၃) လည်း ဘာထူးလည်း အမကြီးတော့ အမိအရာတဲ့ ။ ကိုယ့်အပေါ် ငယ်စဉ် ကတည်းက ချီပိုး ထိန်းကျောင်းလာခဲ့ရတဲ့ ကျေးဇူးရှင်ပဲမလား ။ ဒါကို စော်ကားမိလို့ ကတော့ ခွေးတိရစ္ဆာန်ထက် ဆိုးတဲ့ အဆင့်ရောက်သွားပြီနော်။ သေရင်လည်း ဒယ်အိုးမှာ ဘ၀ပေါင်းများစွာ ကျင်လည်ရဦးမှာ ပါလား ။ ဒါကြောင့် ဒါလည်းမဖြစ်နိုင်ပါဘူးဆိုပြီး နောက်ဆုံး (၄) ကိုရောက်သွားပြီနော် ။ (၄)မှာကအရက်အိုးတစ်အိုး အကုန်သောက်ရမယ်တဲ့ ။ အင်းဒါက တော့ ဖြစ်နိုင်တယ် ဆိုပြီးမှ ဒီလူဟာ သောက်လိုက်တာလေ ။ တစ်အိုးလုံး လည်းကုန်ရော အသိတရားတွေ ပျောက်ပျက် သွားပြီမို့ ရှေ့က မပြုသင့်လို့ ရှောင်လာခဲ့တဲ့ (၁) ၊ (၂) ၊ (၃) တွေကိုဆက်တိုက် ကျူးလွန်တော့တာပါပဲ ။ ကဲဒါဆိုရင်တော့ ဒီအရက်ရဲ့သတ္တိကြောင့်မလုပ်ဖူးတဲ့ မလုပ်နိုင်တဲ့ အကုသိုလ် ကံ ရယ်လို့မရှိတော့ပါဘူး ။ ဒီအရက် ၀မ်းထဲ ၀င်သွားပြီ ဆိုတာနဲ့ အပျော့စား အရက် တစ်ခွက်ဟာ လူရဲ့မှတ်ဥာဏ် cell ပေါင်း (၇၀၀၀) ကျော်ကို ဖျက်ဆီး ပစ်လိုက်တယ်လို့ကြားဖူးတဲ့ အတိုင်းပါပဲ ။\nအရက်သမားတစ်ယောက်အတွက် မကျူးလွန်နိုင်သော အကုသိုလ်ရယ်လို့ မရှိပါဘူးတဲ့။ အရက်သမားတွေကို ဆုံးမထားတဲ့ whowho ရဲ့ ပိုစ်လေးပါ။ ကွန်းမန့်တွေ အများကြီးနဲ့ ၀ိုင်းအားပေးထားကြတာကို တပျော်တပါး ကြီးဖတ်ကြရမှာပါ။ ကိုရင်မောင် ရဲ့ ကွန်းမန့်လေးကလည်း စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာကြောင့် ဖေါ်ပြလိုက်ပါတယ်။\n(၁) ဓမ္မ စာပေတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ် ။\n(၂) အမေကို သတ်ရမယ် ။\n(၃) အမကို စော်ကားရမယ် ။\n(၄) အရက်တစ်အိုးထား ထားတယ် ၊ အဲဒီအရက် ကို အကုန်သောက်ရမယ် ။\nအရက်သောက်နေကြသောသူများ ဖတ်ကြဘို့ပါ။ ဟေးဟေး ကျွန်တော်ကတော့ ဖတ်ပြီးသွားပြီ နော။\nNigimi77 ရဲ့ ပွဲသွားမယ် ဟွဲစားမယ် (၁) ကတော့ အစားအသောက် အကြောင်းရေးထားတဲ့ ပို့စ်လေးပါဗျာ။ အစားအသောက်ဆန်းဆန်းတွေကို စိတ်ဝင်စားသူများ ဖတ်ကြဘို့ပါ။\nLulinmg ရဲ့ နှလုံးသားမြို့တော်သို့ အ၀င် ကတော့ ကဗျာလေးတစ်ပုဒ်ပါဗျာ။\nကိုပေါက် ရဲ့ တူသောနေရာ မတူသောရာသီ တူသောသစ်ပင် မတူသောအမြင် (အပိုင်းတစ်) ကတော့ ရှုခင်းလေးတစ်ခုကို အချိန်အမျိုးမျိုးမှာ ရိုက်ချက်အမျိုးမျိုးနဲ့ ရိုက်ထားတဲ့ ဓါတ်ပုံလေးတွေပါ။ စိတ်ရှည်လက်ရှည်နဲ့ အချိန်ယူပြီး ရိုက်ထားတဲ့ အတွေးကောင်းတဲ့ ဓါတ်ပုံလေးတွေပါ။ ကိုပေါက် ပရိသတ်တွေ လေ့လာကြည့်ကြဘို့ပါဗျာ။\nYan shin ရဲ့ NGO တွေနေတဲ့အိမ် ကတော့ ဥပဒေတွေ အများကြီး ရှိနေတဲ့ နိုင်ငံဟာ စည်းကမ်းအမဲ့ဆုံးနိုင်ငံ လို့ ပြောသွားတဲ့ ပို့စ်လေးပါ။ NGO ဆိုတဲ့စကားလုံးတော့ ပို့စ်တစ်ခုလုံးမှာ မပါပေမယ့် ပို့စ်တင်သူက သူ့ကိုယ်သူ NGO လို့ ပြောထားတာလို့ ထင်ပါတယ်ဗျာ။\nWeiwei ရဲ့ ကုသိုလ်စိတ်လျော့နည်းသွားရခြင်း ဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးအကြောင်းပြောရအောင်ပါ။ စာရေးသူနေတဲ့ အိမ်ယာရဲ့ကော်မတီက ဆွမ်းသိမ်းပွဲလုပ်လို့ ဘုန်းကြီး ငါးပါးကို ခွဲတမ်းအရ ကိုယ်တိုင်ချက်ပြီး ဆွမ်းကပ်ချင်တဲ့ ကိုသိုလ်စိတ် ဖြစ်လာလို့ ဆွမ်းကပ်ဖြစ်ပါတယ်တဲ့။ ဆွမ်းကပ်တဲ့နေ့ကျတော့ ဘုန်းကြီးတွေက ကြွလာတာနဲ့ အတင်းလောပြီး သီလပေး၊ တရားပေး၊ ရေစက်ချ အားလုံး မိနစ် ၂၀ လောက်ပဲ ကြာပါတယ်တဲ့။ ပြီးတာနဲ့ ဆွမ်းတောင်မကပ်ရသေးခင်မှာပဲ ဦးဇင်းတို့ တခြားအလှူကို သွားရဦးမှာမို့ အချိုပွဲ နဲနဲ ပဲစားမယ် လို့ ဖြစ်ပါရောတဲ့။ အလှူရှင်စာရေးသူကလည်း အိပ်ပျက်ခံ ငွေကုန်ခံ ပြီး သေချာပြင်ဆင်ပေးထားတာ ဖြစ်တဲ့အတွက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်လို့ တောင်းပန်တော့မှ နည်းနည်း စီပဲ စားပြီး ပြန်ကြွကြပါတယ်တဲ့။ အဲဒါနဲ့ ကုသိုလ်စိတ်ကနေ အကုသိုလ်စိတ်ဝင်လာမိတဲ့ အကြောင်းလေးရေးထားတာပါဗျာ။ သူကြီး ဦးဆောင်တဲ့ ကွန်းမန့် ပေါင်း ၁၈ ခုနဲ့ ၀ိုင်းဆွေးနွေးထားကြပြီး true answer ရဲ့ ကွန်းမန့်လေးကို ဖေါ်ပြလိုက်ပါတယ်ဗျာ။\nကျွန်တော်တို့ တတွေ – ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာ (သို့) ဒါနပါရမီ၊ သီလပါရမီ စသည်ဖြင့် ပါရမီဆယ်ပါးလုပ်ဆောင်ရမှာ အဓိကထားရမယ့်အချက်ကို နားလည်ဖို့ လိုပါတယ်။ နားမလည်ရင် စိတ်ထဲမှာ ပုရိမာ ပုရိမာ ကုသလာဓမ္မာ … ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အကုသလာနံ ဓမ္မာနံ …. ဆိုတဲ့သဘောတွေ အမြဲဖြစ်နေတတ်ပြီး စိတ်ထဲမှာ ကုသိုလ်ရေးနဲ့ပတ်သက်ပြီး ပြဿနာတက်နေပါလိမ့်မယ်။ ၁) ဒါနပါရမီ ကမိမိရဲ့ ငါ ငါ့ဟာ ငါ့ပိုက်ဆံ ဆိုပြီး သိမ်းပိုက်တဲ့ လောဘကို စွန့်လွှတ်လိုက်ဖို့က အဓိကပါ။\n၂) သီလပါရမီ ကတော့ မိမိ လောဘ-ဒေါသ အလျှောက်ပြုလုပ်လိုမှု (သို့) လောဘ – ဒေါသ ကိုစွန့်လွှတ်နှစ်မျိုးကို စွန့်လွှတ်ဖို့ပါ။\nလောဘ-ဒေါသ-မောဟ ကိုစွန့်လွှတ်ခြင်းအားဖြင့် အလောဘ-အဒေါသ-အမောဟစိတ်များဖြစ်ပေါ်ဖို့ရာ အဓိကထားရပါမယ်။ ဒီလိုမှမဟုတ်ဘဲ…. ငါ ကုသိုလ်ရဖို့ ၊ ငါ နောက်ဘ၀ ဘာဖြစ်ဖို့ စသည်ဖြင့်လည်းကောင်း ….\nဒါမှမဟုတ် လိုအပ်တဲ့သူရဖို့ …မလိုအပ်တဲ့သူမရဖို့\n(ပုဂ္ဂိုလ်-သတ္တ၀ါခွဲခြားမှုနဲ့)…..လူ့ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် (လူ-တိရစ္ဆာန်ခွဲခြားမှု) စသည်ဖြင့်လည်းကောင်း\nပုဂ္ဂိုလ်-သတ္တ၀ါ အယူ (ဒိဌိ) တန်းလန်းနဲ့ လှူရင်တော့ ….\nအဓိက ထားရမယ့် ဟာကို အဓိကမထားတတ်ရင်….\nဒီလိုပဲ စိတ်ထဲမှာ ကုသိုလ်ရေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတောင်မှ ပြဿနာတက်ပါလိမ့်မယ်။\nကုသိုလ်ပြုရာကနေ ရလာတဲ့ အကုသိုလ်စိတ်လေး အကြောင်းကို ကွန်းမန့်တွေနဲ့ တပြိုင်တည်းဖတ်ပြီး ကိုယ် ကုသိုလ် လုပ်တဲ့အခါ အကုသိုလ် ကို ရှောင်နိုင်ကြအောင် ဖတ်ထားကြပါလို့။\nPatriot က ဗန်းမော်ဆရာတော် ၏ ဆုံးမစာကို ပို့စ်တင်လာပါတယ်ဗျာ။ ဖတ်ထားသင့်တယ်ထင်လို့ တစ်ခါတည်းရေးပေးလိုက်ပါတယ်။ ဖတ်ကြည့်ကြပါ။\nတရားကို တေးဆို ၊ အဖေကိုသားဆဲ\nဆွေမျိုးထဲက ဓါးပြတိုက် ၊ မိုက်လျှင်သောတာပန်\nမကောင်းကြံလျှင် သမာဓိ ၊ ရွှေရှိမှ လူလိမ္မာ\nလိမ်နိုင်မှ သစ္စာရှင် ၊ ပညာရှင်ကို ပယ်၍ထား\nအချစ်ဆုံးက သစ္စာပျက် ၊ ရိုးသားသူကို အရူးဆို\nအပျိုငယ်က လင်နေစော ၊ အင်္ကျီပါးနဲ့ ဥပုသ်သည်\nဇရပ်အလယ် ကို့ယို့ကားယား ၊ အမျိုးသမီးကောင်းက ပိုက်ဆံရှာ\nအပျိုမဖြစ်ခင်က ရည်းစားထား ၊ ဆင်းရဲသားက သူဌေးယောင်ဆောင်\nအ၀တ်ပြောင်မှ လူရိုသေ ၊ လင်ရှိမယားက အပျိုလုပ်\nမသာပို့ရင်း အပျိုလှည့် ၊ အလှူပေးရင်း ထမင်းရောင်း\nဆယ်နှစ်သမီးက အိမ်ထောင်ကျ ၊ ဆယ်အိမ်ခေါင်းက စိတ်ကြီးဝင်\nပွဲသဘင်ပါမှ အလှူဖြစ် ၊ စာမတတ်သူက တရားပြ\nဇာတ်သမားမှ လူခေါ်ချင် ၊ သူတော်စင်ကို ပယ်၍ထား\nကြွေးပေးသူက ကျွန်နဲ့တူ ၊ ကြွေးယူသူက သခင်ဖြစ်\nမုန့်ပေးလျှင် ကျမ်းဂန်တတ် ၊ ရွှေကပ်သည့်ဘုရားမှ လူရိုသေ\nအဖေ အမေက ကျွနဲ့တူ ၊ သားသမီးက သခင်ဖြစ်\nခေတ်ကြီးကိုတော့ အပြစ်ဆို ၊ မိမိကိုယ်တော့ အကောင်းပြော\nဂုံးတိုက်လျှင် ကျေးဇူးရှင် ၊ ဖြောင့်မတ်လျှင် လူမသုံး\nသူတော်ကောင်းတို့ တရားပျက်ကြလေပြီ……………။ ။\nမှော်ဆရာ ရဲ့ ဆရာလေးကယ်ပေလို့ (ပေ၊စီ၊ဂီ ပါဝင်တင်ဆက်သည်) ကတော့ ဟာသဇာတ်လမ်းလေး တစ်ခုပါ။ မှော်ဆရာ ရဲ့ အရေးအသားက အပျော်ရေးနေတာ မဟုတ်ပဲ အတည်အခန့် ပုံစံမျိုးဖြစ်နေတာလေး ကိုတော့ ဘလက်က ကန့်ကွက်ချင်ပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ဇာတ်လမ်းထဲမှာ ပါတဲ့ လူသားကင်စားတာလေးတွေက အပြင်မှာ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ရေးသင့်သလားဆိုတာကိုတော့ ဘလက်လည်း နားမလည်ပါဘူးဗျာ။ နည်းနည်း လေး ဒီထက်ပိုပြီး ဟာသဆန်ဆန်လေး တင်ပြမယ်ဆိုရင်တော့ ပိုများ သင့်တော်မလားလို့ပါ။ ဒီထက်ပိုဆိုးတာက မှော်ဆရာရဲ့ ကွန်းမန့်လေးပါ။ ဖတ်ကြည့်ပါဗျာ။\nမသိတဲ့လူတွေက နောက်ပြီး ရေးတယ်ထင်မယ် ။ လူသားမီးကင် စားတာတွေက တကယ်ရှိတယ်ခင်ဗျ …မရှားဘူး .. ကျွန်တော်တို့ မြို့ ၀န်းကျင်က ရွာတွေမှာကို ရှိတာ..အခု ဇတ်လမ်းလေးကလဲ အဲဒီ့ ဆရာလေးကိုယ်တိုင် ပြန်ပြောပြတာကို ရွာသားတွေ နာမည် ထည့်ရေးလိုက်တာ\nတကယ်ရှိပါတယ်ဆိုမှ ကျွန်ုပ်က ဘာများတတ်နိုင်ပါမည်နည်း။ ရယ်တော့ ရယ်ရပါတယ် ဆိုတာ ၀န်ခံပါတယ်။ ရွာသူားတွေ ဖတ်ကြည့်ကြပြီး လူသေကောင်တွေရဲ့ အသားကို စားတာ ရေးသင့်တယ်မသင့်ဘူးဆိုတာလေးတော့ ကွန်းမန့်လေးနဲ့ အကြံပြုကြပါလို့ ။ သူကြီးရဲ့ အမြင်လေးကိုလည်း သိချင်ပါတယ်ဗျာ။\nWindtalker ရဲ့ ရန်ကုန်သွားမယ့် မောင်ပေ (သိမ်း) ကတော့ မောင်ပေ၏ ရန်ကုန်အတွေ့အကြုံများကို ပြန်ရေးပြထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။ သောက်ကြ စားကြ ပျော်ကြ ပါးကြ နှင့် whowho များတွေ့လျှင် ဒယ်အိုးသွားမယ့် လူတွေဟု အော်ဟစ်ပြောနေမလားမသိ။ မောင်ပေ၏ ပျော်စရာပို့စ်လေးကို ကွန်းမန့် ၄၁ ခုရဲ့ အပျော်လေးများနဲ့ ဖတ်ကြည့်ကြပါလို့။\nChatsu ရဲ့ လှည်းကူးမြို့နယ်ရှိ NDF ပါတီ ရုံးခွဲဆိုင်းဘုတ်ဖြုတ်ပြီး ပါတီဝင်များ NLD ပါတီသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ဆိုတဲ့ သတင်းလေးကတော့ မူရင်းသတင်းပိုင်ရှင်ဇာဏီ ( Burma VJ Media Network) ရဲ့ သတင်းလေးကို chatsu က ပြန်တင်ပေးထားတဲ့ ပို့စ်လေးပါဗျာ။ မူရင်းသတင်းပိုင်ရှင် ဇာဏီကိုလည်း ကျွန်တော်တို့ ကျေးဇူးတင်ကြောင်းပြောပါရစေခင်ဗျာ။ သူကြီး၊ ကြောင်ကြီး၊ ကိုအောင်ပု တို့ရဲ့ ကွန်းမန့်လေးများ နဲ့ ဖတ်သင့်တဲ့ ပို့စ်လေးတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပါတယ်ဗျာ။ သူကြီး ရဲ့ ကွန်းမန့်လေးက ကျွန်တော်စိတ်ပူနေတာနဲ့ သွားတူနေလို့ ဖေါ်ပြပေးလိုက်ပါတယ်ဗျာ။\nဒီလိုနဲ့.. မြန်မာပြည်မှာ.. ပါတီကြီး၂ခုထဲ ဟန်ချက်ညီညီကစား၇င်း တိုင်းပြည်ကောင်းအောင် ဆက်လုပ်သွားစေချင်မိတယ်..။\nကွဲကြပြဲကြ.. ချကြနှက်ကြ.. ဖြစ်မှာကိုလည်း မြင်ယောင်နေမိတယ်..။\nတချိန်က..အတူတူလွတ်လပ်ရေးအရတိုက်ခဲ့တဲ့..ရဲဘော်တွေဟာ.. ဆယ်စုနှစ်၁ခု၂ခုလောက်ကျိုးတာနဲ့.. ရန်သူတွေဖြစ်ကြပြီး..လက်နက်တွေနဲ့.. သတ်ခဲ့ချခဲ့တဲ့.. သမိုင်းဆိုးကြီးရှိခဲ့တာကိုး..။\nဆိုတော့… သမိုင်းဘီးတပါတ်ပြန်မလည်လာဖို့.. ကြိုးစားကြရမှာပါ..။\nမြန်မာလူထုစိတ်ဓါတ်တွေ.. ဓလေ့..ထုံးစံတွေ.. အမြစ်ကလှန်မပြင်ရင်တော့..\nသမိုင်းဆိုးထဲ.. ရေေ၇ာ..အရောင်ဆိုးကြပြီး.. ဆက်မျောနေဦးမှာလို့.. ခန့်မှန်းမိပါတယ်..။\nသိတ်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ကိစ္စပါ။ ကွဲကြပြဲကြဘို့က သိတ်ကိုလွယ်ကူပါတယ်။ သတိလေးထားပြီး လုပ်ကြတာ ကောင်းပါတယ် အရပ်ကတို့။ ဘလက်ကတော့ ကွဲပြဲပြီး လုပ်ချင်ရာလုပ်ကြမှာ ကြောက်တာ ပါဗျာ။ လူကြောက်လို့ ပြောလည်း ပြောကြပါဗျာ။\nChatsu ပဲရေးတဲ့ လူထုခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ကော့မှူးမဲဆန္ဒနယ်၍ ၀င်ပြိုင်မည် ဆိုတဲ့ သတင်းကလည်း မိုက်ကယ်ဂျော်နီအောင်ပု ရဲ့ကွန်းမန့်ရှည်ကြီးများနဲ့ သူကြီး၊ ကိုကြောင်ကြီးတို့ ရဲ့ ကွန်းမန့်များ နဲ့ ဖတ်သင့်ပါကြောင်း။\nရှုံးနိမ့်မှုများနဲ့လူ ရဲ့ အဆင့်မြင့်အိမ်သာ ဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးကတော့ မြန်မာတွေရဲ့ အိမ်သာသုံးအဆင့်အတန်း ကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း မြင်အောင် စင်္ကာပူက အိမ်သာတွေနဲ့ ယှဉ်ထိုးပြသွားခဲ့တဲ့ ပို့စ်လေးပါ။ မြန်မာဆိုတာ ဘယ် ရောက်ရောက် စည်းကမ်းမရှိပါဘူးလို့ စွတ်စွဲလိုက်တဲ့ ကိုရှုံးကို ခင်ဗျားတို့ ပြန်လည်ချေပကြပါ။ ဗျာ အော် လွှတ်ထားလိုက်ပါတဲ့၊ ပြောပါစေတဲ့ ကိုရှုံးရေ။ ဒီပို့စ်ကို ဖတ်ကြသော မြန်မာများ အိမ်သာထဲမှာ စည်းကမ်းရှိနိုင်ကြ ပါစေ လို့ ဘလက်က ဆုတောင်းပေးပါတယ် ကိုရှုံးရေ။ ကျေးဇူးလည်း တင်ပါတယ်ဗျာ။\nကျွန်ုပ်တို့ ၏ ဓါတ်ပုံဆရာ အင်ဇာဂီ ရဲ့ စိုင် ဆိုတာလေးကတော့ ဂျပန်မလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အလှပုံလေး နှစ်ပုံနဲ့ အဖြူမနှစ်ယောက်ရဲ့ ရင်ခုန်စရာ ပုံလေးနှစ်ပုံဖြစ်ပါတယ်ဗျာ။ အင်း အင်ဇာဂီတစ်ယောက် ရွာရဲ့ ကွင်းလယ်ကစား သမား ဖြစ်မှန်းမသိ ဖြစ်နေပြီဗျို့။ ကြိုက်တဲ့နေရာက ကစားလို့ ရတဲ့ အင်ဇာဂီတစ်ယောက် အသင်းပြောင်းသွားမှာ စိုးရိမ်မိပါတယ်ဗျာ။ သူတို့ ဒါ့ပုံဆြာတွေ နဲ့ သူကြီး၊ ကိုကြောင်ကြီးတို့ ရဲ့ ကွန်းမန့်လေးများနဲ့ ပျော်စရာကောင်းတဲ့ ပို့စ်လေးတစ်ခုဖြစ်သွားရပါကြောင်း။\nရွှေမင်းသား ရဲ့ ဖိတ်ခေါ်ချင်ပါတယ် ဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးကတော့ မန္တလေးက ကုသိုလ်တော် ဘုရား ရဲ့ တော်တော် ကြည့်လို့ အဆင်ပြေသော ဓါတ်ပုံလေးတွေပါဗျာ။ ကိုစိန်သော့တို့ လက်ရာတွေကို အမီလိုက်နိုင်သော ဓါတ်ပုံလေးများပါ။ ဘလက်ကိုယ်တိုင်လည်း အကြိုက်တွေ့မိပါတယ်ခင်ဗျာ။ ရွှေမင်းသားဆိုတာ စီနီယာ တစ်ယောက်လို့ ယူဆရပါတယ်။ ကိုရွှေမင်းသားရေ နောက်ထပ် ဒီလို ဓါတ်ပုံမျိုးလေးတွေ ရွာသူားတွေ အတွက် တင်ဆက်ပေးပါလို့ တောင်းဆိုပါရစေခင်ဗျာ။ ဒီဓါတ်ပုံလေးတွေ အတွက်လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\nကျွန်ုပ်တို့၏ ဓါတ်ပုံဆရာ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ သင်္ဘောသားလေး ET ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ET ရေ ခွင့်လွှတ်ပါနော်။ ဒီပုံတွေကို အခုဒီပို့စ်ရေးတော့မှ ကြည့်မိတာပါ။ ကွန်းမန့် မပေးလိုက်ရဘူး။ ကိုယ် ခရီးသွားနေတုန်း တင်လိုက်တာဖြစ်မယ်ဗျာ။ ဓါတ်ပုံလေးတွေကတော့ ကိုယ်တို့ ရွာသူားတွေဗဟုသုတ ရတဲ့ အပြင် ပုံကောင်းလေးတွေလည်း ဖြစ်ပါတယ်ဗျာ။ တစ်ခုပဲ၊ ဟိုတစ်ခါ ကိုယ်နဲ့ပြောကြတုန်းက ပုံတွေတင်ရင် ပိုက်ပိုက်တွေ အရမ်းပေးရတယ်ဆိုလားလို့။ သိတ်ဈေးကြီးရင် ရန်ကုန်ရောက်မှ တင်ပါလို့ စေတနာ နဲ့ အကြံပေးချင်ပါတယ်ဗျာ။ ကွန်းမန့်လေးတွေ လိုက်ချီးမြှင့်ပြီး အပျင်းဖြေပေါ့ အီးတီရယ် နော။ ဒီပုံတွေအတွက်လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ။\nကိုပေါက် ရဲ့ တူသောနေရာ မတူသောရာသီ တူသောသစ်ပင် မတူသောအပင် (အပိုင်း ၂) ဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးကတော့ ခေါင်းစဉ်ပါအတိုင်း နေရာတူလေးတစ်ခုကို မတူသော ရိုက်ချက်များနဲ့ အကြိမ်ကြိမ်ရိုက်ထားတဲ့ ဓါတ်ပုံလေးများဖြစ်ပါတယ်ဗျာ။ စိတ်ကူးကောင်းကောင်းနဲ့ ရိုက်ထားတာလေးကို ကိုပေါက် ပရိသတ်တွေ အားပေးနိုင်ကြပါကြောင်း။\nပေါက်ဖေါ် ရဲ့ အဲသလို အဲသလို ဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးအကြောင်းပြောကြရအောင်ပါ။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အလွဲဟာသ တွေ ရေးပြထားတာပါ။ တော်တော် ရယ်ရပါတယ်။ အခုရေးဘို့ ဖတ်နေရင်းတောင် နှပ်ချေးညှစ်ရင် အီးပေါက်တာလေးတွေ၊ နက်ဆိုင်မှာ မ၀င်နဲ့ မ၀င်နဲ့ လို့ ကလေးတွေက အော်တာလေးတွေက တော်တော်ရယ်ရပါတယ်ဗျာ။ အပြစ်ကင်းစွာ ဟာသမြောက်ပါတယ်ဗျာ။ လက်ခုတ်တီးပါတယ် ပေါက်ဖေါ်ရေ။ ရယ်ချင်ကြသူများ ဖတ်ကြပါဗျို့။ ဒါမျိုးလေးတွေရေးပါလို့ ပေါက်ဖေါ်ကို တိုက်တွန်းပါတယ်ဗျာ။\nParebyoke ရဲ့ မကာအို သင်္ကြန် ပို့စ်လေးကတော့ မကာအိုရောက် မြန်မာနွယ်ဖွားတရုတ်တို့ရဲ့ ၂၀၀၉ ခုနှစ် မကာအိုမှာ ကျင်းပတဲ့ သင်္ကြန်ပွဲတော် ဓါတ်ပုံလေးများဖြစ်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပါခင်ဗျာ။\nSky ko ko ရဲ့ ဒဏ်ကြေလိမ်းဆေးကုမ္ပဏီမှ စပွန်ဆာပေးသင့် ဆိုတဲ့ပို့စ်ကတော့ ဘာကိုပြောချင်မှန်း မသိလို့ ကိုယ်တိုင်သာ ဖတ်ကြည့်ကြပါဗျာ။\nဟီလာရီကလင်တန် မြန်မာနိုင်ငံကို ရောက်တုန်းက လေယာဉ်ပေါ်ကနေဆင်းတာနဲ့… တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လက်ဆွဲနုတ်ဆက်လိုက်တာ ညမှာ အိပ်လို့ကောအဆင်ပြေပါ့မလားလို့တောင် တွေးမိတယ်ဗျာ….\nကလင်တန်လေးကို တကယ်သနားလို့ ဒဏ်ကြေးလိမ်းဆေးကုမ္ပဏီတွေကနေ စပွန်ဆာပေးသင့်တယ်…\nရောက်တဲ့ဌာနတိုင်းမှာ သူ့ခမျာ လက်ဆွဲနုတ်ဆက်ရတာ တစ်သီတစ်တန်းကြီး.. အားရစရာကြီးနော်…..\nအဲဒါ sky ko ko ရဲ့ ပို့စ်ပါ စာသားအကုန်ပါပဲဗျာ။ ဘယ်လိုနားလည်ရမလဲတောင်မသိတော့ပါဘူးဗျာ။ တစ်ခုထဲသော ကွန်းမန့်ရှင် မောင်သန်းထွဋ်ဦးလေး ရဲ့ ကွန်းမန့်လေးက ပြုံးချင်စရာပါဗျာ။ ဖတ်ကြည့်ဗျာ။\nစကိူင်းကိုကို ရေ နည်းမနေဘူးလား။နည်းနည်းကြိုးစားပြီးရေးပေးပါ။ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျ။\nကဲ ဘလက်ပြောတာ လွန်သလားဗျာ။ စာဖတ်သူကတောင် နည်းမနေဘူးလားမေးရပါသော sky ko ko ရဲ့ ပို့စ်တွေကို ပြန်ရှာဖတ်ကြည့်ကြစေချင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။\nTrue Answer ရဲ့ လူမမာ ဓမ္မာရုံ ဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးကတော့ သံလျင် တွင် တည်ဆောက်မည့် ၆ ထပ် လူမမာဓမ္မာရုံအကြောင်းလေးဖြစ်ပါသည်။ ရွာသူားတွေထဲက လှူချင်ကြသူများရှိပါကလည်း လှူဒန်းနိုင်ကြပါတယ်တဲ့ခင်ဗျာ။\nလှူဒါန်းလိုသူ (သို့) အသေးစိတ်သိရှိလိုပါက –\nOffice : +(95) 56 227 07\nmobile : +(95) 95 085 212\n(95) 973 900 629 သို့ ဆက်သွယ်နိုင်ကြပါကြောင်း။\nဆရာလေး အင်ဇာဂီ ရဲ့ ကျွန်တော်နှင့် Economic Growth, Economic Downturn (recession) ဆိုတဲ့ ပို့စ်ကြီး အကြောင်း ပြောချင်ပါတယ် ခင်ဗျာ။\nEconomic Cycle မှာ စီးပွားတက်တာနဲ့ စီးပွားပျက်တာ က တစ်လှည့်စီ ဖြစ်ပေါ်လေ့ ရှိပါသတဲ့။ စီးပွားတက်ရင် လုပ်ငန်းတိုးချဲ့ ရင်းနှီးမယ်၊ စီးပွားပျက်ရင် labor size ကိုလျှော့ချမယ် စသည်ဖြင့်လုပ်လေ့ရှိပါတယ်တဲ့။ သို့သော်လည်း ပြောင်းပြန်တုန့်ပြန်မှုတွေ ရှိပါသေးကြောင်းနဲ့ သည်စာစုမှာတော့ အဲဒီပြောင်းပြန်တုန့်ပြန်မှုတွေ အကြောင်း သိသလောက်ဆွေးနွေးထားတာပါတဲ့ ခင်ဗျာ။ စိတ်ဝင်စားကြသူတွေ အနေနဲ့ ကိုယ်တိုင် ဖတ်ရှုလေ့လာဘို့အကြောင်းနဲ့ ကိုသစ်မင်းရဲ့ ကွန်းမန့် ရှည်ကြီးကလည်း ပို့စ်ကို လေ့လာဘို့ အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာ ဖြစ်ပါကြောင်း။ အားလုံး အေးအေးဆေးဆေး အားထည့်ဖတ်ကြဘို့ တိုက်တွန်းပါတယ်ခင်ဗျာ။\nKotun winlatt ရဲ့ ကိုယ့်အတွေးနဲ့ကိုယ် နဲ့ ပေါက်ကွဲခွင့် ဆိုတဲ့ ပိုစ် နှစ်ခုကတော့ ကဗျာလေးတွေပါခင်ဗျာ။\nWow ရဲ့ မျောက်လိုတွေး၍ လူလိုရေးခြင်း ဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးကလည်း ဖတ်ဘို့ကောင်းတဲ့ ပို့စ်လေးပါဗျာ။ ထင်ရာမြင်ရာတွေးမိတာလေးတွေကို တင်ပြထားတာပါတဲ့။ တရုတ်ပြည်က စွယ်တော်ကို လေးကြိမ်တိုင်တိုင် ပင့်ဆောင်ပူဇော်တော့ ဘာတွေများ လက်ငင်း အကျိုး ပြည်သူတွေ ရကြပါသလဲ ဆိုပြီး မေးခွန်းမေးထားပါတယ်။ နမူနာလေးနည်းနည်း ဖေါ်ပြခွင့်ပြုပါ။\nဗမာတွေ မအစေချင်ပါ။ န၀တအစိုးရအနေနှင့် ဆင်ဖြူ၊ စွယ်တော် ဗန်းပြပြီး နိုင်ငံရေးအမြတ်ထုတ်ခြင်းနှင့် အတူ၊ ၄င်းတို့ပြုခဲ့သော မကောင်းမှုများအတွက် စိတ်လုံခြုံရာရှာခြင်းဟုသာမြင်သည်။ ဘုရားလူကြီး ဘုရားငွေ တစ်သိန်းခိုးပြီး ဘုရားကို တစ်သောင်းပြန်လှုသလိုပေါ့။\nတကယ်တန်း တိုင်းပြည်အတွက်စွန့်လွတ်အနစ်နာခံသော ခေါင်းဆောင်များ ဆင်ဖြူမလိုပါ။ ဘုရားတစ်ဆူပြီး တစ်ဆူတည်ပြစရာမလိုပါ။ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း၊ အေဗရာဟင်လင်ကွန်း၊ မဟတ္တမဂန္ဒီ၊ စသူတို့ကိုကြည့်ပါ။\nရုပ်ရှင်ဝိုင်းတော်သားများကို ဗိုလ်ချုပ်အထ္တုပတိရိုက်ရန်ဆိုပြီး ဒေါ်စုအိမ်ခေါ်တော့ အိန္ဒြာကျော်ဇင် အင်တာဗျူးမှာ ဖတ်လိုက်ရတာ…အားလုံးသွားရင် သွားမှာပေါ့တဲ့… အော် အားလုံးမသွားရင် မသွားတော့ ဘူးလား… ဒီ လင်ရ သားရပြီး အရွယ်ကြီးက ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်မရှိတော့ဘူးလား။\nကဲ ရွာသူားတွေ wow ရဲ့ မျောက်လိုတွေးပြီး လူလိုရေးထားသော ပို့စ်လေးကို ကွန်းမန့်ပေါင်း ၂၁ ခုနဲ့ အတူ ဖတ်ကြည့်သင့်ပါကြောင်း။\nHmee ရဲ့ အစ္စရေး အစားအစာ ဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးအကြောင်း ပြောပြချင်ပါတယ်။ အစ္စရေးတွေ စားလေ့ရှိတာလေး တွေကို ဓါတ်ပုံလေးတွေနဲ့ အတူ တင်ပြပြီး စာနဲ့လည်းရေးပြီးရှင်းပြထားတဲ့ ပို့စ်လေးပါ။ စာတွေထဲက နည်းနည်း ဖတ်ကြည့်ပါဗျာ။\nရွာသူားတွေအတွက် ဗဟုသုတရစေတဲ့ပို့စ်လေးတင်ပေးတဲ့အတွက် hmee ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ ကွန်းမန့်ပေါင်း ၃၂ ခုနဲ့ ပျော်ကြရမယ့် ပို့စ်ပါဗျာ။\nဆူး ရဲ့ စည်းချက်မမှန် နှလုံးသားထဲက အသံ ဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးအကြောင်းပြောချင်ပါတယ်ဗျာ။ နာမည်ကျော်စားဖို မှူးကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ နာမည်ကြီးလက်ရာက ငါးအရှင်ကိုချက်ခြင်းလတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ချက်တဲ့ဟင်းပွဲပါ။ တစ်နေ့တော့ အဲဒီစားဖိုမှူးကြီးဟာ တစ်ကိုယ်လုံးမျက်နှာကလွဲပြီး မီးဟပ်တာကို ခံရပါတယ်တဲ့။ စားဖိုမှူးကြီးဟာ ဝေဒနာကိုခံစားနေရတဲ့ အချိန်မှာ အိပ်ပျော်သွားရင်တောင် အိပ်မက်ထဲမှာ ငါးတွေ၊ ပုဇွန်တွေ၊ ဂဏန်းတွေရဲ့ ရန်က လွတ်အောင် ရှောင်ပြေးနေရပါသတဲ့။ နောက်ဆုံးတော့ ငါးအဖြစ်နဲ့ သူ့ရဲ့ လက်ထောက်စားဖိုမှူးရဲ့ လက်ထဲမှာ အချက်ပြုတ်ခံရဘို့ ပါသွားတာလေးနဲ့ ဇာတ်သိမ်းထားပါတယ်။ ၀ဋ် လည်တတ်တာကို မက်ဆေ့ခ်ျပေးချင်တဲ့ ၀တ္ထုတိုလေး တစ်ပုဒ်လို့ သဘောပေါက်ရပါတယ်။ အားရပါးရ ၀ိုင်းပေးကြတဲ့ ကွန်းမန့် ၃၉ ခုနဲ့ အတူ ဖတ်ကြရမယ့် ပို့စ်လေးတစ်ခုပါဗျာ။ ၀ဋ်လိုက်မှာ မကြောက်ကြသူများ ဖတ်ကြဘို့ပါ။\nAsiamasters ရဲ့ ရိုးသားပါ ဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးအကြောင်းပြောပါရစေ။ လူတွေမှာ ရိုးသားသူ နဲ့ ရိုးရှင်းသူ နှစ်မျိုးရှိတဲ့အကြောင်းနဲ့ တစ်မျိုးစီကို ရှင်းလင်းပြထားတာပါ။ ဘယ်အချိန်မှာဖြစ်ဖြစ် မိမိ ကိုယ်တိုင်က အစွမ်းကုန် ရိုးသားရမယ် လို့ ပြောထားတဲ့ ပို့စ်လေးပါ။ စာမြည်းပေးချင်ပေမယ့် ရွေးထုတ်လို့ အဆင်မပြေပါသဖြင့် ကိုယ်တိုင်သာ အစအဆုံးဖတ်သင့်တဲ့ ပို့စ်ပါဗျာ။ အေးအေးဆေးဆေး နဲ့ ဖတ်ရမယ့် ပို့စ်မျိုးလို့ ညွှန်းလိုပါတယ်ခင်ဗျာ။\nဒသကိုရင် ရယ်လို့ နာမည်ပြောင်းပြန်ပါတဲ့ ကိုရင်စည်သူက မျောက်နှင့်တူသော သူငယ်ချင်း အပိုင်း (၁) ကို တင်ဆက်လာပါတယ်။ အဘမင်းသိင်္ခ ၏ စာမူလက်ရာများ လို့ ဖေါ်ပြထားပါတယ်ဗျာ။ ဆရာကြီးမင်းသိင်္ခ၀တ္ထုမို့ ကိုယ်တိုင်သာ ဖတ်ကြပါလို့ ပြောချင်ပေမယ့် ကောက်နှုတ်ဖေါ်ပြချင်တာလေးတစ်ပိုဒ်လောက်ကိုတော့ ဖေါ်ပြခွင့်ပြုပါခင်ဗျာ။\n“လူလိမ်ရှိတာပေါ့ဗျာ၊ သူတို့ရှိလို့လဲ ကျုပ်တို့က လူကောင်းဖြစ်တာပေါ့၊ သူတို့က လိမ်တယ် ကျုပ်တို့က မလိမ်ဘူး၊ ဒါပဲပေါ့ဗျာ၊ လိမ်တာဟာ မကောင်းဘူး ဆိုပေမယ့် တချို့ကိစ္စတွေမှာ အဲဒီ လိမ်လည်ခြင်းကိုပဲ နာမည်ပြောင်းပြီး အလုပ် လုပ်နေကြတာပဲ။ ဘယ်လို နာမည်ပြောင်းလဲဆိုတော့ ‘ပရိယာယ်’ ဆိုပြီး နာမည်ပြောင်းလိုက်တယ်ဗျ၊ စစ်တိုက်တဲ့အခါမှာ ရန်သူကို လိမ်ပြီး တိုက်ရတဲ့ အကွက်တွေရှိတယ်၊ အဲဒါကို စစ်ပရိယာယ်ခေါ်တာပဲ။ နိုင်ငံရေးမှာလဲ မလွှဲသာ မရှောင်သာ လိမ်ရတဲ့ကွက်တွေ ရှိတယ်ဗျာ။ အဲဒါကိုတော့ နိုင်ငံရေးပရိယာယ် ခေါ်တာပေါ့ဗျာ၊ လိမ်လည်ခြင်းဟာ အကျိုးပြုလုပ်ငန်းအတွက် သုံးပြီဆိုရင် ပရိယာယ်လို့ နာမည်ပြောင်းသွားတယ်ဗျ၊ တစ်ခါတလေ အဲဒီ ပရိယာယ်နဲ့ သုံးတာတောင် တစ်ဘက်က ပရိယာယ် လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်မလာဘဲ တင်းခံနေရင် မလာတာကို လာအောင် မကြိုက်တာကို ကြိုက်အောင် မသွားတာကို သွားအောင်လုပ်တဲ့ အခါမျိုးတွေမှာ ပရိယာယ်ဟာ နာမည်ပြောင်းရပြန်တယ်၊ ဘယ်ပြောင်းရာသလဲဆိုတော့ ‘မာယာ’ ဆိုပြီး ပြောင်းရ ပြန်တယ်။\nလိမ်တာကိုပဲ စစ်တိုက်တော့ ပရိယာယ်တဲ့။ မာယာတဲ့။ အခေါ်အဝေါ်လေးတွေ ပြောင်းသွားတာ။ မိုက်တယ်ဗျာ။ ကွန်းမန့်တွေကလည်း စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းပြီး အင်ဇာဂီ ရဲ့ ကွန်းမန့်လေးကို ဖေါ်ပြချင်ပါတယ်ဗျာ။\nLulinmg ရဲ့ အလွမ်းသင့်ချစ်သူ ကတော့ ကဗျာ တစ်ပုဒ်ပါခင်ဗျာ။\nဆရာလေး အင်ဇာဂီ ရဲ့ Autumn in my Heart ကတော့ ဓါတ်ပုံလေးများပါခင်ဗျာ။ ရွာထဲမှာတော့ ရင်သပ်ရှုမောဖြစ်လောက်တဲ့ ပုံတွေကို အရိုက်နိုင်ဆုံး ဓါတ်ပုံဆြာလေးပါ။ ဒီပုံတွေကို ကြည့်ပြီး အထင်ကြီးမိတာကိုတော့ ၀န်ခံပါသည် ဆရာ ဂီဂီ ခင်ဗျား။ မယုံရင် သွားသာ ကြည့်ကြပါဗျာ။\nနေ၀န်းနီ ရဲ့ မဆုံးတဲ့သီချင်း စီးရီးကတော့ အပိုင်း ၄၁ ကိုရောက်လာပါပြီခင်ဗျာ။ ၁၉၈၇ ကျောင်းပိတ်ချိန် ကာလလေးကို ရေးထားတာပါတဲ့။ ဖတ်ကြည့်ကြဘို့ပါဗျာ။\nကိုပေါက် ရဲ့ ရွှေလက်ရာပို့စ်လေးတစ်ခုကတော့ ဆိုင်ရှင်ရှိ၏ မရှိ၏ တန်ဘိုးထား၏ မထား၏ ပဲဖြစ်ပါတယ်ဗျာ။\nဆံပင်ညှပ်ဆိုင်ပိုင်ရှင်လေးတစ်ယောက် နဲ့ ဆိုင်ကယ်ပြင်ဆိုင်ဖွင့်တဲ့ကောင်လေးတစ်ယောက်တို့ ဆိုင်စဖွင့်တုန်းက အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် အောင်မြင်လာတော့ မြေပွဲစားလိုလို၊ ဆိုင်ကယ်ပွဲစားလိုလိုနဲ့ လိုင်းပူးပြီး အလုပ်ကို ဖိဖိစီးစီး မလုပ်တော့တာလေး အရင်ပြောပြပါတယ်။ ပြီးတော့မှ ကိုပေါက်က သူပေးချင်တဲ့ မက်ဆေ့ခ်ျလေးကို ဒီလိုရေးပြပါတယ်ဗျာ။\nအခုခေတ်လူငယ်များက ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ဖြစ်အောင်ထောင်နိုင်တဲ့အစွမ်းအစတော့\nဒါပေမယ့် ကိုယ်ထူထောင်ထားတဲ့လုပ်ငန်းကို တန်ဖိုးမထားတတ်ကြပါဘူး၊\nကိုယ့်ပင်မအလုပ်ကို ဖိဖိစီးစီးမလုပ်ဘဲ ပစ်ပယ်ပြီး လိုင်းကူး လိုင်းပူးတတ်ကြလို့ပါဘဲ၊\nအဲလို ဆိုင်ရှင်မရှိတော့ ဆိုင်ကလဲဖြစ်ချင်ရာဖြစ်ပေါ့။\nဆိုင်ရှင်မရှိတော့ လာတဲ့ဖောက်သည်ကလဲအဆင်မပြေတော့ မလာတော့ဘူး။ ဒါကတော့ ကျနော်စိတ်ကူးထဲပေါ်တာလေးပြောကြည့်တာပါ့။\nမိတ်ဆွေတို့ကရော ကြုံဘူးတာလေးကို ပြန်ပြောမပြချင်ကြဘူးလားဗျာ၊\nအဲဒီလို စိတ်ဝင်စားဘို့ ကောင်းတဲ့ အတွေးလေးတစ်ခုကို ဥပမာလေးတွေနဲ့ ရှင်းပြပြီး စာဖတ်သူတွေကို မေးခွန်းလေးမေးပြီး ပို့စ်ကို အဆုံးသတ်ထားပါတယ်။ ရွာသူားတွေကလည်း စိတ်ဝင်တစားနဲ့ ကွန်းမန့်တွေ ၀ိုင်းပေးလိုက်ကြတဲ့အထဲက အင်ဇာဂီရဲ့ ကွန်းမန့်လေးက ကိုပေါက် ဆန္ဒနဲ့ ထပ်တူပါလို့ ပြောထားတာကြောင့် ဖေါ်ပြပေးလိုက်ပါတယ်။\nပါးပါးလေး တော့ ပါးပါးလေးဘဲ …\nဒါပေမယ့် အချက်၂ခု သွားတွေ့တယ်…\n(၂ခုလုံး တကယ့် မလွယ်တဲ့ဟာတွေ …ပါးပါးလေးနဲ့ ကီးအမြင့်ကြီး တီးထားကိုး.)\n၁။ အလုပ် အသစ်ကူး တဲ့ကိစ္စ .. (လိုင်းပူး လိုင်းကူး)\nဒါကတော့ လုပ်သင့်တဲ့ အလုပ်လို့ ယူဆပါတယ်. ..\nအမတ်မင်း ပြောထားသလို အောင်မြင်လာတဲ့အခါ ဆက်ဆံရတဲ့ နယ်ပယ်ကျယ်လာလို့\nဒါကို အသုံးချပြီး တက်လှမ်းရပါမယ်။ ကြက်ဥတွေအားလုံးကို ခြင်းတတောင်းထဲမှာပဲ\nအကုန် စုပြီး ထည့်မထားနဲ့ ဆိုတဲ့ အဆိုအမိန့် လည်း ရှိပါတယ်။ business အရ ပြောရရင်\nDiversification ပါ.. Diversify လုပ်သင့်ပါတယ်။\nသည်မှာ Related နဲ့ Non-related ဆိုပြီး မူလ စီးပွားနဲ့ ဆက်စပ်မှု ရှိမရှိ ဆိုတဲ့အပေါ်မှာ\nမူတည်ပြီး ၂မျိုးထပ်ကွဲသွားပါတယ်။ ၀ါ့ရှော့ဆရာ ကား/ ဆိုင်ကယ် ပွဲစား ၀ယ်ရောင်း\nဆက်လုပ်သွားတယ်ဆိုတာ related business ပါ။ ဆံသဆြာ ဆိုင်ကယ် ပွဲစား\nလုပ်တာကတော့ Non-related ဖြစ်ပါတယ်။ လေးပေါက်ပြောတဲ့\nကိုယ့်ဆိုင် မှာ ပွဲစား အလုပ်ခန်းတွဲလုပ်ဖို့ကတော့ non-related ကို related ဖြစ်အောင်\nဆွဲယူတဲ့သဘောပါ။ လိုင်းပူးယူတယ်ပေါ့ ။\n၂။ ဒုတိယအချက် က management ကိစ္စ\nဒါက ပိုအရေးကြီးပါတယ် ..ဒါတတ်မှ နံပတ်၁က လိုင်းကူး လိုင်းပူးတဲ့ကိစ္စလုပ်လို့ အောင်မြင်မှာပါ။\nလုပ်ငန်းခွဲတွေအများကြီး ထူထောင်ထားပြီး အောင်မြင်နေတဲ့ သူဌေးတွေ အများကြီးပါ။ ဒါ\nmanagement တတ်လို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဆိုတော့ သရုပ်ခွဲကြည့်ရရင် ဥပမာထဲက လူ၂ယောက်က\nအောက်ခြေက တက်လာတာဆိုတော့ အောက်သက်ကျေ skillful ဖြစ်ပြီးသားပါ။ သူတို့မှာ လိုတာ\nကိုယ့်ဝန်ထမ်းကို ဘယ်လို Check မလဲ အမှားအယွင်း အကျအပေါက်ကို ဘယ်လို Action ယူမလဲ ဒါပါဘဲ\nmgmt နိုင်ရင်တော့ လိုင်းကောင်းကောင်း ပူးနိုင်ပါပြီ\ndiversification နဲ့ ပါတ်သတ်ပြီး နည်းနည်းလေးထပ်ပြောရရင် risk factor အလွန်မြင့်ပါတယ်\n(ဘုံ ပူးတွဲ အောင်မြင်ဖို့ ၁၆ဆ အထိ ခက်ခဲတယ် ပြောပါတယ်)\nအောင်မြင်ပြန်ရင်လည်း ရမယ့် အကျိုးအမြတ်ဟာ supra-natural profit ပါ\nအတွေးလေး ဆန်းပါတဲ့ ကိုပေါက် လက်ရာကို ဖတ်ကြည့်ကြဖို့ပါ ခင်ဗျာ။\nဆရာလေး အင်ဇာဂီ ရဲ့ ကျွန်ုပ်သိသမျှ MLM (Multi-Level Marketing) ဆိုသည့် ကီးအမြင့်ကြီးနှင့်တီးထားသော ပို့စ်လေးအကြောင်းကို မမှီမကမ်း ရေးပြချင်ပါတယ်ဗျာ။ အပင်ပန်းခံ ပို့စ်ရေးတင်ပေးသော အင်ဇာဂီ၏ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း လေးလေးစားစား ပြောချင်ပါသည်။ Marketing ကို အမှန်တကယ်လေ့လာ နေကြသူများအတွက် အဆင်ပြေမည့် ပို့စ်လေးဖြစ်ပါသည်။ MLM ဘာလဲဆိုတာကို အောက်ပါအတိုင်းရှင်းပြ ထားပါသည်။\nMulti-level marketing (MLM) ဆိုရာဝယ် marketing strategy တစ်ခုသာဖြစ်၏။အနှီ စနစ်သည်ကား\nsales force သက်သက်ရယ်သာမဟုတ်ဘဲ ရောင်းချသူ လူတမ်းစားများ network သဖွယ် pyramid သဖွယ်\nကွန်ယရက်စုဖွဲ့၍ mass media မသုံးဘဲ (၀ါ)မကြော်ငြာဘဲ door-to-door(၀ါ) one-to-one စနစ်ဖြင့်\nရောင်းချသော စနစ်ဟုလည်း မည်၏။\nကျွန်ုပ်၏ ယခုဆောင်းပါးမှာ ကား အနှီ စနစ်၏ ကောင်းမှု ဆိုးမှု အထွေထွေကို ဝေဖန် ပိုင်းခြား ဆွေးနွေး\nပညာရပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပို့စ် ဖြစ်ပါသဖြင့် မမှီမကမ်း ညွှန်းဆိုစရာမလိုအပ်ပါသောကြောင့် Marketing စိတ်ဝင်စားသူ များ ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲ ဖတ်ကြဘို့ တိုက်တွန်းပါသည်ခင်ဗျား။ သူကြီး၊ ကိုသစ်မင်း တို့ အပါအ၀င်ကွန်းမန့်လေးများနဲ့ MG ရဲ့ ရှယ်ပို့စ်တစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပါကြောင်း။\nFatty ရဲ့ မြန်မာကို စင်္ကာပူလိုလုပ်မယ်ဆိုရင် ပို့စ်လေးအကြောင်းပြောချင်ပါတယ်ဗျာ။\nမြန်မာကိုစင်္ကာပူလိုလုပ်မယ်ဆိုရင် သူစဉ်းစားမိတာလေး နည်းနည်းပြောချင်ပါတယ်တဲ့။\nကျနော်တို့လူမျိုးတွေအားနည်းတာက ပထမဆုံး Plan ချလေ့သိပ်မရှိပါဘူး ..။\nဘယ်နှနှစ်အတွင်းအပြီးဆိုပြီး target မရှိဘူးထင်ပါတယ်။\nဒါမှမဟုတ် ကျနော်တို့ပြည်သူတွေများ မသိတာလား ကျနော်ဘဲမသိတာလားတော့ မဆိုနိုင်ဘူး ။\nFail for plan is plan for fail တဲ့ဆိုသမို့လား ..။\nကျနော်သိသလောက်က မိုးပျံ မီးရထားလမ်းတွေဆောက်တော့မယ် …။\nလွှတ်တော်အမတ်တွေ ကိုအရင်ပြောရအောင် ………\nစကာင်္ပူမှာ Block တခုတိုင်ရဲ့Notice Board မှာ သက်ဆိုင်ရာ\nအဆင်မပြေမှုရှိရင် ဒါမှမဟုတ် အကြံဥာဏ်ပေးခြင်တာများရှိရင်သွားတွေ့ပြီးဆွေးနွေးယုံပါဘဲ။\nရွာသူားတွေအနေနဲ့ ဘာတွေပြောင်းလဲသင့်တယ်ထင်ပါသလဲတဲ့။ ၀ိုင်းဆွေးနွေးပေးကြပါလို့ ဖိတ်ခေါ်ထားတဲ့ ပို့စ်လေးပါဗျာ။ ရွာသူရွာသားတွေကလည်း စိတ်ဝင်တစား ၀ိုင်းဆွေးနွေးလိုက်ကြတာ ကွန်းမန့် ၂၉ ခု အထိဖြစ်သွားပါတယ်ဗျာ။ စင်္ကာပူ စတိုင် မြန်မာပြည်ကို ရင်ခုန်ကြသူများ ဖတ်ကြဘို့ပါ။\nWeiwei ရဲ့ ဒါ ကျမရဲ့ အိမ် အကြောင်းလေး ပြောချင်ပါတယ်။ အသက် ၈၀ အရွယ် အဖိုးအိုတစ်ယောက်နဲ့ ၁၀ နှစ်ကျော်အရွယ် မြေးမလေး တစ်ယောက်တို့ ထမင်းစားနေတာလေးနဲ့ ပို့စ်ကို အစပြုထားပါတယ်။\nသားသမီး ၆ ယောက် ရှိတဲ့ အဖိုးဟာ မသေခင် မှာ အားလုံးကို အမွေပေးခဲ့နိုင်အောင် စီမံနိုင်ခဲ့ပါတယ်တဲ့။\nအဖိုးဘ၀တစ်လျှောက်လုံး တန်ဖိုးအထားဆုံးဖြစ်တဲ့ “အိမ်” ကို မြေးမလေးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းပေးဖို့ တာဝန်ပေးခဲ့တယ်။ အဖိုးမသေခင် လပိုင်းအလိုအထိ မြေးမလေးကို အသေအချာမှာခဲ့ပါသေးတယ်။ ဖိုးဖိုးရဲ့အိမ်ကို တစ်သက်လုံးစောင့်ရှောက်ရမယ်နော်တဲ့\nမြေးမလေးက အိမ် ကို အမွေရလိုက်တယ်ပေါ့ဗျာ။\nဒါပေမယ့် အခုအချိန်မှာ သူခံစားနေရတာကို ဒီလိုရင်ဖွင့်ပြီး ပို့စ်ကို အဆုံးသတ်ထားပါတယ်ဗျာ။\nဖတ်လို့ အလွန်အဆင်ပြေသော ပို့စ်တစ်ခုပါခင်ဗျာ။ အန်တီ weiwei ရဲ့ အခုတလောရေးသော ပို့စ်လေးများမှာ ကိုယ်ပိုင် ရေးဟန်တစ်ခုကို အထင်အရှားမြင်တွေ့နေရပြီဖြစ်ပါကြောင်း။ ကွန်းမန့် လေးများနဲ့ တွဲဖတ်သင့်သော စာတစ်ပုဒ်ဟု ညွှန်းပါရစေခင်ဗျာ။\nKotun winlatt ရဲ့ တကျော့ပြန် ဆိုတာလေးကတော့ ကဗျာလေး တစ်ပုဒ်ပါဗျာ။\nဘကြီး ရဲ့ သွေးမခဲအောင်၊ သွေးကြောမပိတ်စေရန် ကာကွယ်ဆေးတဲ့ ဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးက ဆေးနည်းလေးတစ်ခုကို ဝေမျှထားတာပါဗျာ။ ဆေးနည်းလေးကို ဒီမှာပဲဖေါ်ပြလိုက်ပါတယ်ဗျာ။\nသူရဲ့အဟာရသုံးစွဲနည်းကိုသုံးစွဲရင်၊ သွေးကြောပိတ်လို့၊သွေးခဲလို့ ခွဲစိတ်ရတာတွေ၊ဖြတ်တောက်ရတာတွေစတဲ့ဘေးဒုက္ခမှကင်းစေပြီး၊ အဲသည်ရောဂါဖြစ်ပေါ်မှုမှလွတ် ကင်းပါမယ်တဲ့။\n၁။ သံပုရာရည် တစ်ခွက်\nအဲသည်ဖျော်ရေတွေကို ပုံစံတူ၊ဆိုဒ်တူ ရေခွက်နဲ့ တစ်ခွက်စီ၊ဆတူရောတဲ့အခါ ရလာတဲ့ လေးခွက်စာဖြစ်ပါမယ်။ အဲသည်ဖျော်ရေရောပြီးသားတွေကို- မီးအေးအေးနှင့်ကျိုရပါမယ်၊ နာရီဝက်လောက်ကြာလို့ (၄)ခွက်မှာ(3)ခွက်စာတင်ကျန်လောက်တဲ့အခါ၊ ကျိုတာရပ်အအေးခံပါ၊အေးသွားတော့မှ၊ အဲသည်အထဲကို သဘာဝပျားရည် (၃)ခွက်စာရောပြီး သမအောင်မွှေကာ၊ ပြီးလျှင် ပုလင်းထဲလေလုံအောင်ထည့်ရပါမယ်။\nနံက် အိပ်ယာထပြီး နံက်စာမစားခင်မှာ ထမင်းစားပွဲသုံးတဲ့ ဇွန်းနဲ့ တစ်ဇွန်း နေ့စဉ် မှီဝဲ ရပါမယ်။\nသညမှာ တစ်ခုသတိပြုရန်မှာ သွေးတိုး/ဆီးချိုရှိသူတွေကတော့ ဘယ်လိုသောက်သင့်တယ်ဆိုတဲ့ အချိန်အဆတော့မပါပါဘူးခင်ဗျား။\nတကယ်လို့သည်လိုမသုံးချင်လည်း၊ ပျားရည်ကို သင့်တင့်စွာပဲကြည့်သုံးပြီးမှီဝဲရင်ရနိုင်မယ်ထင်ပါတယ်၊\nသူရဲ့ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကတော့ ဗမာနည်းအရပါ ဆေးဘက်ဝင်ပြီး အန္တရာယ်ပေးနိုင်တာမပါဝင်တဲ့အတွက် တင်ပေးလိုက်ရပါသည်။\nကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘကြီးရေ။ သာဓုခေါ်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ ရွာသူားတွေ လိုအပ်ရင် သုံးစွဲနိုင်ပါကြောင်း။\nမနောဖြူလေး ရဲ့ PDF ဖိုင်တွေကို တစ်စုတစ်စည်းထဲ ထားတဲ့နည်း ပို့စ်ကတော့ ကွန်ပျူတာ သုံးစွဲနေကြသူများအတွက်နည်းပညာဝေမျှထားတဲ့ ပို့စ်လေးတစ်ခုပါဗျာ။ ဆရာလေး အင်ဇာဂီ ဦးဆောင်သော ကွန်းမန့်များနဲ့ ဖတ်ကြည့်သင့်သော ပို့စ်လေးပါခင်ဗျာ။\nမနောဖြူလေး ရဲ့ ခုတော့ ဆိုတာလေးကတော့ ခရေပန်းဓါတ်ပုံလေးများနဲ့ ကဗျာလေးတစ်ပုဒ်ပါဗျာ။ ကဗျာချစ်သူတွေအတွက်ပါ။\nပို့စ် အရေးနည်းပါသော ဦးဘဇင်း (ပို့စ်ပါ နာမည်ကိုပဲ သုံးလိုက်ပါသည် ကိုအောင်ပုရေ) ရဲ့ ကျေးဇူးပြု၍ နားဆင်ပါ အပျိုဂျီးမမအပေါင်းတို့ ကတော့ အပျော်ရေးထားတဲ့ ပို့စ်လေးပါဗျာ။ ကွန်းမန့်တွေပါ ဖတ်ရင်း ပျော်ကြရမယ့် ပို့စ်လေးပါဗျို့။\nPyiminlu ရဲ့ Mandalay Car Accident involved3cars 05/12/2011 8:30pm ကတော့ မန္တလေးက ကားတိုက်မှု သတင်းပါ။ ဓါတ်ပုံလေးများနဲ့ ဖေါ်ပြထားလို့ ကျေးဇူးတင်ပါသည်ခင်ဗျား။\nရွှေတိုက်စိုး ရဲ့ သင်ကွန်ပျူတာ တကယ်သုံးတတ်ရဲ့လား ကတော့ ကွန်ပျူတာနည်းပညာ ဖြန့်ဝေတဲ့ ပို့စ်လေးပါဗျာ။ လေ့လာလိုက်စားသူများအတွက် အဆင်ပြေမယ့်ပို့စ်လေးပါ။\nကိုပေါက်ရဲ့ မဟာသကျ မာရဇိန် (ခ) ကျောက်တော်ကြီး (အတွင်းကဆင်းတုတော်) ကတော့ ကိုပေါက်လက်ရာ ဓါတ်ပုံလေးတွေပါခင်ဗျာ။\nကြောင်ဝတုတ် ရဲ့ တို့မြေပေါ်မှ ထိန်းသိမ်းသင့်သောနေရာတစ်ခု(သို့) ကြောင်ဝတုတ်မစဉ်းမစားလမ်း သလားနေသည် ၁ ကတော့ ခရီးသွားဆောင်းပါးလေးနဲ့ ဓါတ်ပုံလှလှလေးများပါခင်ဗျာ။ စစ်တွေမြို့ရောက်ကြောင်ဝတုတ်ရဲ့ ခရီးသွားမှတ်တမ်းလေးကို ကြိုဆိုပါတယ်ခင်ဗျာ။ ဆက်ပြီးလာရန်ရှိသည်များ ကိုလည်း စောင့်မျှော်နေပါကြောင်း နှင့် ရွာသူားတို့ အားပေးကြဘို့ တိုက်တွန်းပါသည်ခင်ဗျား။\nကိုရင်စည်သူရဲ့ မျောက်နှင့်တူသော သူငယ်ချင်း ပို့စ်ကတော့ အပိုင်း ၂ ကိုရောက်လာပါပြီဗျာ ။ အပိုင်း ၃ မှ ဇာတ်သိမ်းပါမယ်တဲ့။ ဖတ်လို့ကောင်းတဲ့ ပို့စ်လေးတစ်ပုဒ်အတွက် ကိုရင်စည်သူ ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ။\nNK ရဲ့ မှတ်ပလား မိတ်အင်ဂျပန် နဲ့ Password တို့ ကတော့ ဟာသလေးတွေပါဗျာ။ ရယ်မောပျော်ရွှင်လိုသူများ ဖတ်ကြဘို့ပါ။\nကိုဘလက်ရေ “အထူးကျေးဇူးတင်ကြောင်း” အရင်ပြောပါရစေ ။\nမှန်တဲ့အတိုင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝန်ခံ ရရင် ၊ ခင်ဗျား ဒီတံခါးစောင့် ပို့ စ်တင်တိုင်း\nကိုယ့်နာမည် မှ ပါ ပါလေစ လို့ ၊ ရင်ခုန်နှုန်းကြီးစွာဖြင့် ပြေးကြည့်ရတာ အမောဗျို့ \nကိုဘလက်ရေ… ကျွန်တော့် အဘဆရာရဲ့ စာမူတွေကို\nသေချာစွာ ပြန်ညွှန်းပေးတာ အထူးကျေးဇူးတင်ပါတယ်…\nအဘက သူ့မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ကို သုံးသပ်ပြီး\nမျောက်နဲ့တူတဲ့ သူငယ်ချင်းလို့ အသက်သွင်းသွားခဲ့တယ်…\nကျွန်တော်တို့ အတွက်တော့ ကိုဘလက်က ရွာထဲမှာ မျောက်နှင့်တူသော ရောင်းရင်းကြီးဟု\nကျွန်တော့် ညွှန်းဆိုလျှင် ကိုဘလက်စိတ်ဆိုးမည် မထင်မိပါ…။\nကိုချောရဲ့ စာကို ဖတ်ရတော့……………….\nကျနော်အရင် က ဆရာကြည်မင်းရဲ့ သစ်ခက်သရဖူကို ပြန်သတိရမိပါတယ်။\nဒီဇင်ဘာမှာ ရေးဖြစ် ဖတ်ဖြစ်နေလို့ တံခါးစောင့်ကြီးရေးတာကို ဖတ်ရတာ ပြန်နွှေးသလိုဖြစ်ပြီး version အသစ်လို အရသာအသစ်ဖြစ်နေပါတယ် …\nပို့စ်တင်ထားဖြစ်လို့ ဘယ်လိုများဝေဖန်အကြံပြုမှာပါလိမ့်လို့ ရင်ခုန်စွာနဲ့ ဖတ်ဖြစ်ပါတယ် …\nအမြဲတမ်း နံမည်ပါနေအောင် စဉ်ဆက်မပြတ် ရေးချင်နေတော့တာပဲ ..\nစာများများရေးစေချင်တာ လူတိုင်းအပေါ် ကျနော်ထားတဲ့မျှော်လင့်ချက်ပါ။\nကျနော့်မှာဖြင့် တစ်နေ့တစ်နေ့ ပို့စ်လေး တစ်ပုဒ်တင်ဖို့ကို မနဲ အချိန်လုနေရတာမို့ ကိုယ့်ပို့စ်ကိုပေးထားတဲ့ ကွန်မန်းတွေတောင် စုံအောင် မဖတ်နိုင်တဲ့ဘ၀ပါ။ ခုလို ပို့စ်တိုင်းကို ဖတ်ပြီး ပြန်ပြောနိုင်ဖို့ကလည်း ပါရမီ ထူးမှနဲ့တူပါရဲ့။\nဆူး တော့ စာရေးပျင်းလို့ စာမရေးချင် မဖတ်ချင်ဖြစ်နေပေမဲ့ အခုလို နာမည် ပါလာတော့လည်း အားတော့ ရှိသား..\nအကုန်လုံးကို တစ်နေရာထဲမှာ လိုချင်တဲ့အချက်တွေ ဖတ်ရှုရချင်တယ်ဆိုရင်ဖြင့် စူပါဝမ်းကိုသာ ကြွလှမ်းခဲ့…. အဲ မှားလို့ တံခါးစောင့်ကြီးရဲ့ ပိုစ့်သာ စောင့်ဖတ်ကြပါလို့ ပြောလိုက်ပါရစေ….\nအရက်ကိုအစွဲပြုပြောပြီးပြစ်ချက်တွေ အမျိုးမျိုးနဲ့ ရေးခဲ့တဲ့စာတွေက ထုနဲ့ ဒေးပါ ဒါပေမဲ့အရက်ကောင်းကျိုးကို\nဖေါ်မပြောရဲသလို အရက်ဟာဘုရား ရှင်မပေါ်ခင်ကတည်းက လောကဓမ္မတာလိုအပ်ချက်အရ အာဒံနဲ့ အေ၀\nလိုဘဲ လူနဲ့ အရက်ဟာတစ်ခုမရှိ တစ်ခုမဖြစ် ဆိုတာတွေကို နားလည်ပေးနိူင် ရင်နားလည်ပေးနိူင်သူများဟာ\nကိုဘလက်ရေ ကြိုးစားပမ်းစားတွေ လုပ်ပေးရေးပေးနေတာ ကျေးဇူးပါဆိုတဲ့စကား\nကိုဘဲ ခနခန ပြောရပါတော့မယ်၊ ကျနော် အရမ်း ဘီးဇီးနေသေးလို့ ဗျာ။\nဒီနေ့ညနေ ၊မနက် ဖန်တော့ အချိန်ရရင် ရေးပါအုန်းမယ်ဗျို့။\nတခုတ်တရ ညွှန်းပေးတာ ကျေးကျေးပါ ဘဘဘလက်ရေ့ ….\nအသေအကျေ တိုင်ပတ် …စော်နဲ့ပြတ်. …ဘိုင်ကျ..\nခန့်မသင့် အလုပ်ထွက် ထမင်းငတ်…\nကိန်းဆိုက်နေလို့ ပျက်ကွက်တာတွေ ဆောရီးပါခင်ဗျား..\nပေါ့ပေါ့ပါးပါးတွေ မန့်ဖြစ်ပေမယ့် ..ဘဘဘလက် ဆီမှာ\nလေးလေးနက်နက် လာရေးပါ့မယ်ဆိုပြီးတော့မှ ..မရေးဖြစ်ဘူး\nသည်ရက်ပိုင်းတော့ …ညစ်ရတယ်ဗျို့ …..\nအမျိုးသမီး တယောက် ပြန်ပြောတဲ့ စကားပြေ နဲ့တပုဒ်\nဖိုတိုရှော့ တက္ကနစ်အသစ်တခု တင်မိတယ်….\nသည်ဘဲတော့ ခြောက်ရင်ခြောက် မခြောက်ရင်\nဂေါက်တွားဘီ လို့ …၀ိုင်းသမခံလိုက်ရတယ်…\nလူကလည်း မမာဘူးခည …\nစနေနေ့ က ၃ဒီဂရီလောက်ပဲ ရှိတာကို\nစတိဂျော့ဘ်ဖက်ရှင်နဲ့ စိုင်သွားပစ်ခဲ့တဲ့ ဒဏ်တွေပေါ့\nစိုင်ကလေးကတောင် မေးရှာသေးတယ် ဂီဂီတဲ့ ငရုတ်သီးစပ်နေတာလားတဲ့\nတကိုယ်တည်းသမားဆိုတော့ ပြုစုမယ့်လူ မရှိရှာတာလည်း ပါတာပေါ့\nတကယ်တော့ သည်နှစ်ထဲမတော့ ကျနော်\n(၂ပါတ်ကျော်ပဲ ကျန်တော့တာကိုး ဆိုပြီး နောက်မလို့မဟုတ်ဘူး)\nသည်တခါ အတည်ပြောတာ ..အိမ်ပြောင်းမလို့ …..ပြောင်းမယ့်နေရာက\n၃. စိတ်မခန့်မသင့်ရင် မိဘအိမ်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်ဗျာ….\nဆြာ သိပါတယ်ဗျာ ….


ဝဋျကွှေးရှိသမြှ ဆကျပွီး ခဈြနဥေီးမယျ – Shinyoon\nကိုယျ့အပျေါမကောငျးမှနျးသိသိရဲ့နဲ့ ဆကျပွီးဖကျတှယျထားတာ ၀ဋျကွှေးဆိုရငျ အဲ့ဒီဝဋျကွှေးကို ကြှနျမ ပြျောပြျောကွီးဆပျမယျ ငိုစခေငျြတဲ့ အခါ ငိုလိုကျမယျ ရယျစခေငျြတဲ့အခါ ရယျလိုကျမယျ လကျလှတျလိုကျရငျ လှတျလပျသှားမယျဆိုတာမှနျး ကြှနျမကောငျးကောငျးကွီးသိပါတယျ ဒါပမေယျ့ အဲ့ဒီ နာကငျြနရေတဲ့ဘ၀ကို ခုံမငျနတေတျတာက ကြှနျမ ၀ဋျကွှေးပါ\nနငျ့ကိုကွညျ့ပွီး ပငျပနျးလိုကျတာဆိုတဲ့ စကားလုံးတှမှောလဲ ကြှနျမ တဖွေးဖွေး နသေားကနြပေါပွီ ဘာတှမြေားမကျစရာ ရှိနလေဲဆိုတဲ့ အမေးတှကေိုလဲ နားရညျဝနပေါပွီ ကြှနျမကံကိုက ဒီလိုဖွဈလာဖို့ အကွောငျးဖနျလာတာလေ ။ ကိုယျပြျောမယျထငျပွီး ရပျနတေဲ့အရပျမှာ ၀မျးနညျးစှာငိုကွှေးနရေတဲ့ ကံပေါ့ ကိုယျ့ရှေးခယျြမှုနဲ့ ကိုယျပါ ကြှနျမ ခရီးဆုံးတဲ့ ထိ ဒါမှမဟုတျ ၀ဋျကွှေးကုနျတဲ့အထိ ဆကျလြှောကျခငျြတယျ\nလှတျခလြိုကျပါ . . . တဲ့ စကားလေးတဈလုံးထှကျဖို့လောကျ လှယျကူခဲ့မယျဆိုရငျ ကြှနျမ လှတျလပျနတော ကွာရောပေါ့ စာနာလို့ သနားလို့ပွောတဲ့စကားတှမှေနျး ကြှနျမ ကောငျးကောငျးကွီး နားလညျသဘောပေါကျပါတယျ တဈခါတဈရံ ကြှနျမကိုယျကြှနျမ နဲ့ သနားခဲ့တာပါပဲ\nဘာကွောငျ့လဲ ဆိုတဲ့မေးခှနျးတှေ ဘယျနှဈကွိမျ ဘယျနှဈခါပဲ မေးမေး အဖွဆေိုတာ ထှကျမလာခဲ့ဘူး တဈနကေ့ရြငျတော့ နားလညျလာမှာပါဆိုတဲ့အတှေးနဲ့ မလှတျရကျ မပဈရကျခဲ့တဲ့ လကျတဈစုံမှာ ကြှနျမ ဘ၀တှေ ရှိတယျ မြှျောလငျ့ခကျြတှကေော ပွီးတော့ အနာဂတျတှကေော\nရငျဘတျကွီးတဈခုလုံးနဲ့ ရငျးထားခဲ့ရတာလေ လှယျလှယျလေး စှနျ့ပဈလိုကျဖို့ အပွောလောကျ မလှယျခဲ့တာပါ နာကငျြနရေတာထကျစာရငျ ကိုယျ့ဘေးနားမှာရှိနသေေးတယျဆိုတဲ့အသိက ပိုပွီးအဆငျပွပေါတယျ\nကြှနျမ ၀ဋျကွီးတယျလို့ပဲ မှတျပါ မကွငျနာမှနျးသိသိရဲ့နဲ့ မနခေငျြမှနျးသိသိရဲ့နဲ့ ကြှနျမဆကျပွီး ဆှဲထားမိတာ တဈခါတဈလကေတြော့ ကိုယျ့ကိုယျကိုယျလဲ ရှကျမိပါတယျ ဒါပမေယျ့ မရှိလို့ မဖွဈဘူးဆိုတဲ့ စိတျတဈခုနဲ့ ဆကျပွီး တှယျတာမိနတောပါ\n၀ဋျကွှေးကုနျသှားတဲ့အခါ ကြှနျမ ပြျောအောငျ နတေတျလာမယျလို့ပဲထငျပါတယျ အခုလောလောဆယျတော့ တဈခကျြပွုံးပွလိုကျရရုံနဲ့ နာခဲ့ရသမြှအားလုံး မသှေ့ားတဲ့အထိ ဆကျပွီး ရူးမိုကျနမေိတုနျးပဲ\nတဈနကေ့ရြငျ နားလညျလာမှာပါဆိုတဲ့ အတှေးနဲ့ ဆကျပွီးဆှဲထားနမေိတုနျးပဲ စိတျမနာခငျြခဲ့တာမဟုတျပါဘူး စိတျမနာတတျခဲ့တာပါ ဘယျသူတှေ ဘယျလိုပဲ ပွောနပေါစေ ကြှနျမတော့ ဆကျပွီး နာကငျြနလေဲ ဆကျပွီး ဆှဲထားမိနဥေီးမှာပါ\nကြှနျမကိုအဖွဈကို ဘယျသူမှ ခြှတျဖို့ မကွိုးစားနဲ့ ၀ဋျကွှေးကွီးလိုကျတာလို့ပဲ မှတျပါ ပွီးတော့ အပွဈတငျပါ မသနားနဲ့ ကိုယျ့အမှားနဲ့ကိုယျပဲလေ ကြှနျမတော့ ၀ဋျကွှေးရှိသမြှ ဆကျပွီး ခဈြနဥေီးမယျ ။\nကိုယ့်အပေါ်မကောင်းမှန်းသိသိရဲ့နဲ့ ဆက်ပြီးဖက်တွယ်ထားတာ ၀ဋ်ကြွေးဆိုရင် အဲ့ဒီဝဋ်ကြွေးကို ကျွန်မ ပျော်ပျော်ကြီးဆပ်မယ် ငိုစေချင်တဲ့ အခါ ငိုလိုက်မယ် ရယ်စေချင်တဲ့အခါ ရယ်လိုက်မယ် လက်လွှတ်လိုက်ရင် လွတ်လပ်သွားမယ်ဆိုတာမှန်း ကျွန်မကောင်းကောင်းကြီးသိပါတယ် ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီ နာကျင်နေရတဲ့ဘ၀ကို ခုံမင်နေတတ်တာက ကျွန်မ ၀ဋ်ကြွေးပါ\nနင့်ကိုကြည့်ပြီး ပင်ပန်းလိုက်တာဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေမှာလဲ ကျွန်မ တဖြေးဖြေး နေသားကျနေပါပြီ ဘာတွေများမက်စရာ ရှိနေလဲဆိုတဲ့ အမေးတွေကိုလဲ နားရည်ဝနေပါပြီ ကျွန်မကံကိုက ဒီလိုဖြစ်လာဖို့ အကြောင်းဖန်လာတာလေ ။ ကိုယ်ပျော်မယ်ထင်ပြီး ရပ်နေတဲ့အရပ်မှာ ၀မ်းနည်းစွာငိုကြွေးနေရတဲ့ ကံပေါ့ ကိုယ့်ရွေးချယ်မှုနဲ့ ကိုယ်ပါ ကျွန်မ ခရီးဆုံးတဲ့ ထိ ဒါမှမဟုတ် ၀ဋ်ကြွေးကုန်တဲ့အထိ ဆက်လျှောက်ချင်တယ်\nလွတ်ချလိုက်ပါ . . . တဲ့ စကားလေးတစ်လုံးထွက်ဖို့လောက် လွယ်ကူခဲ့မယ်ဆိုရင် ကျွန်မ လွတ်လပ်နေတာ ကြာရောပေါ့ စာနာလို့ သနားလို့ပြောတဲ့စကားတွေမှန်း ကျွန်မ ကောင်းကောင်းကြီး နားလည်သဘောပေါက်ပါတယ် တစ်ခါတစ်ရံ ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ နဲ့ သနားခဲ့တာပါပဲ\nဘာကြောင့်လဲ ဆိုတဲ့မေးခွန်းတွေ ဘယ်နှစ်ကြိမ် ဘယ်နှစ်ခါပဲ မေးမေး အဖြေဆိုတာ ထွက်မလာခဲ့ဘူး တစ်နေ့ကျရင်တော့ နားလည်လာမှာပါဆိုတဲ့အတွေးနဲ့ မလွတ်ရက် မပစ်ရက်ခဲ့တဲ့ လက်တစ်စုံမှာ ကျွန်မ ဘ၀တွေ ရှိတယ် မျှော်လင့်ချက်တွေကော ပြီးတော့ အနာဂတ်တွေကော\nရင်ဘတ်ကြီးတစ်ခုလုံးနဲ့ ရင်းထားခဲ့ရတာလေ လွယ်လွယ်လေး စွန့်ပစ်လိုက်ဖို့ အပြောလောက် မလွယ်ခဲ့တာပါ နာကျင်နေရတာထက်စာရင် ကိုယ့်ဘေးနားမှာရှိနေသေးတယ်ဆိုတဲ့အသိက ပိုပြီးအဆင်ပြေပါတယ်\nကျွန်မ ၀ဋ်ကြီးတယ်လို့ပဲ မှတ်ပါ မကြင်နာမှန်းသိသိရဲ့နဲ့ မနေချင်မှန်းသိသိရဲ့နဲ့ ကျွန်မဆက်ပြီး ဆွဲထားမိတာ တစ်ခါတစ်လေကျတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လဲ ရှက်မိပါတယ် ဒါပေမယ့် မရှိလို့ မဖြစ်ဘူးဆိုတဲ့ စိတ်တစ်ခုနဲ့ ဆက်ပြီး တွယ်တာမိနေတာပါ\n၀ဋ်ကြွေးကုန်သွားတဲ့အခါ ကျွန်မ ပျော်အောင် နေတတ်လာမယ်လို့ပဲထင်ပါတယ် အခုလောလောဆယ်တော့ တစ်ချက်ပြုံးပြလိုက်ရရုံနဲ့ နာခဲ့ရသမျှအားလုံး မေ့သွားတဲ့အထိ ဆက်ပြီး ရူးမိုက်နေမိတုန်းပဲ\nတစ်နေ့ကျရင် နားလည်လာမှာပါဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ ဆက်ပြီးဆွဲထားနေမိတုန်းပဲ စိတ်မနာချင်ခဲ့တာမဟုတ်ပါဘူး စိတ်မနာတတ်ခဲ့တာပါ ဘယ်သူတွေ ဘယ်လိုပဲ ပြောနေပါစေ ကျွန်မတော့ ဆက်ပြီး နာကျင်နေလဲ ဆက်ပြီး ဆွဲထားမိနေဦးမှာပါ\nကျွန်မကိုအဖြစ်ကို ဘယ်သူမှ ချွတ်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့ ၀ဋ်ကြွေးကြီးလိုက်တာလို့ပဲ မှတ်ပါ ပြီးတော့ အပြစ်တင်ပါ မသနားနဲ့ ကိုယ့်အမှားနဲ့ကိုယ်ပဲလေ ကျွန်မတော့ ၀ဋ်ကြွေးရှိသမျှ ဆက်ပြီး ချစ်နေဦးမယ် ။


ဇွန်လ ၁ ရက် မနက် ၆ နာရီ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » ဇွန်လ ၁ ရက် မနက် ၆ နာရီ\nPosted by တောင်ပေါ်သား on Jun 1, 2013 in Creative Writing, Short Story | 36 comments\nမေ ၃၁ ည ၊\nမိုးကအတော်ကောင်းနေဆဲ ၊ ဒပ်ဖရင်ရဲ့ ကော်ရစ်ဒါမှာ ကျနော်ရပ်နေဆဲပေါ့ ၊\nမိုးလေးနည်းနည်းစဲသွားတော့မှ ဆေးရုံအပြင်ဘက်က မိုးအလင်းဆိုင်လေးမှာ ကျဆိမ့်တစ်ခွက် နှင်းဆီတစ်လိပ်နဲ့\nဘာမှမမြင်ရတဲ့ ကောင်းကင်ကို ငေးမောရင်း မွေးခန်းထဲဝင်တော့မယ့်သူရဲ့ ဗိုက်ထဲမှာ ဘာလေးများလဲ ?\nသမီးကြီးမွေးတုန်းက အကြောင်း သတိရမိသေးတယ် ၊ ဒီလို မိုးတွင်းကြီးပါပဲ ၊ နေ့လည် ၁၁း၃၅ မှာ ကိုမျိုးသန့် ကိုမျိုးသန့်ရှိလားတဲ့ ၊\nမွေးခန်းအဝ သံတံခါးမှာရပ်နေတဲ့ ကျနော်က ရှိပါတယ် ကျနော်ပါဆိုတော့ မွေးပြီ အားလုံးကျန်မာသတဲ့ ၊ နေ နေပါဦး သား သားလေးလားဆိုတော့\nမိန်းကလေး ပါတဲ့ ၊ ဝန်ခံပါတယ် ၊ ဟာာာ ဆိုပြီ့း့့့့  ကျနော်က သား လိုချင်သူကိုး ၊\nဒါပေမယ့် အဖွားရဲ့ အသည်းကျော် အဲဒီမြေးဦးမလေးဟာ အိမ်မှာ အလိမ္မာဆုံး ကျနော့်ကို အလိုက်အသိဆုံး ဖြစ်ခဲ့ပါတယ် ၊\nရင်ခုန်စေချင်တဲ့စိတ်နဲ့ အဲဒီ အာထရာဆောင်း ဆိုတာကြီးကို တစ်ခါမှ မရိုက်ခဲ့ပါဘူး ၊\nအခုလည်း ဒီလောကထဲ ရောက်လာမှာ ဘာလေးပါလိမ့် ၊ သမီးပဲ ဆိုရင်တော့ သမက် ၃ ယောက်နဲ့ ဗျာများရမယ့်ကိန်းပါလား ၊\nမနက် ၄ နာရီကျော်ကျော်မှာ မွေးခန်းထဲ ဝင်သွားပြီမို့ အဲဒီနားက ကော်ရစ်ဒါမှာ ဟိုဘက်လျှောက် ဒီဘက်လျှောက်နဲ့ အတွေးတွေကလည်း ဟိုရောက် ဒီရောက်\nမနက် ၆ နာရီ့့့့့ \nမွေးပြီ မွေးပြီ တဲ့ ၊\nတတိယမြောက် ရင်ခုန်ခြင့်း့ \nယောင်္ကျားလေး ယောင်္ကျားလေး တဲ့ ၊\nအို ဘာပြောကောင်းမလဲ ၊ မိုးသားတွေကင်းနေပြီဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်ကြီးကိုမော့ကြည့် ပီတိဆိုတဲ့အရသာ\nဘေးက လူတစ်ယောက်က သားရတာ အဲသလောက်ပျော်သလား ကျနော်ကတော့ သားချည်း ၃ ယောက် မျက်စိကိုနောက်လို့ဗျာ ၊ ဒီတစ်ခါတော့ မိန်းကလေး ဗျတဲ့ ၊\nအေးလေ သားလိုချင်သူက သမီးရ ၊ သမီးလိုချင်သူက သားရ ၊\nတကယ်တမ်းကျတော့လည်း အားလုံးဟာ ရင်နှစ်သည်းချာ ရတနာလေးတွေပါပဲလေ ၊\nမွေးခန်းထဲက ထွက်လာတဲ့ သားကို ကြည့်မိတော့ အမယ် သောက်ဘဲ ငါ့ထက်ဖြူသဟ ၊ ရူပကာကလည်း ငါ့ထက်စွံမယ့်ပုံပဲ ၊\nကဲ ငါလိုချင်လှတဲ့သား ငါရခဲ့ပြီ\nသားဆိုတော့ အဖေဘယ်သွားသွား ခေါ်သွားလို့ရပြီလေကွာ နော် ၊\nရက်သားလေးပဲ ရှိသေးတဲ့ မင်းကို လဘက်ရည်ဆိုင်ခေါ်သွားလို့ မင်းအဖွားလေ ငါ့ကို အသေကျိန်းတာ ၊\nအဖေကတော့ ဘယ်သိမလဲကွာ ၊ သွားလေရာ ပါမယ့်အဖော် ရပြီလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်တာကိုး ၊\nနာမည်ပေးကြမယ်ဆိုတော့ မင်းအဖွားက ( သက်ဦးမောင် ) တဲ့ ၊ ဟား ဟား အဲဒီနာမည် ဘာလို့ပေးလဲ သိလားသား ၊\nမင်းအဖွား မင်းကို စ မြင်မြင်ခြင်း သြော် လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်လေးဆယ်ကျော်က မျက်လုံးလေးတွေပါလား တဲ့ ၊\nမင်း မျက်လုံးက မင်းအဖိုးနဲ့ အတော်တူဆိုပဲ ၊ အဖေကတော့ မမြင်ဖူးလို့ သိဘူးလေ ၊\nမင်းအမေကတော့ မင်းကို ( မင်းသုတ ) ဆိုပဲ ၊ တော်သေးတာပေါ့ မင်းကုသ မဟုတ်လို့ ၊\nဒါပေမယ့် အဲဒီနာမည် ၂ မျိုးလုံး ဗီတိုအာဏာနဲ့ အဖေပယ်ချခဲ့တယ် ၊\nငါ့သားကို အဖေဘယ်လောက်ချစ်တယ်ဆိုတာ ပေါ်လွင်စေချင်တာမို့ အဖေ့နာမည် ( သန့် ) ဆိုတာကို အရင်စဉ်းစားလိုက်တယ် ၊\nပြီးတော့ကော့ \nအဖေ့ဘဝမှာ သိပ်ချို့တဲ့ခဲ့တာ မရှိပေမယ့် လိုအပ်ခဲ့တာတွေ ပါနေတာမို့ သားကို ကောင်းမွန်တဲ့ ဘဝမျိုးနဲ့ပဲ တိုးစေချင်တယ် ၊\nအဲ ပြီးတော့ အဲဒီကောင်းမွန်တဲ့ ဘဝမျိုးမှာ သားကို သက်ဆုံးတိုင် စံစားစေချင်တယ် ၊\nဒါကြောင့် သားနာမည်ဟာ သန့်ကောင်းစံ\nယနေ့ မွေးနေ့မှသည် ရာသီအလီလီတိုင်းမှာ\nပျော်ရွှင်ချမ်းမြ လှပသောဘဝနှင့်အတူ လူပီသသောသူ ဖြစ်ပါစေ သားရေ ။\nသမီးကြီးက ၁ နှစ်သမီးကတည်းက သူ့အဖွားနဲ့ အတူအိပ်သူပါ ၊\nအမေကလည်း သူ့မြေးဦးကို အရမ်းချစ်တာကိုး ၊\nအခုလည်း အမေ့ငွေကိုင်ဟာ သမီးကြီးပါ ၊\nသန့်ကောင်းစံ လူဇိုး.. ခွေးဂျီးမှ ဖက်ရဒယ်လို့ကွာ…. မင်းအမတွေရော အဲလိုဗဲလား.. ဒါဆိုရင်တော့ ငါနဲ့တွေ့တော့မောင်.. ရမ်မဖြစ်ရစေနဲ့ကွာ… လူဖြစ်တုံး တခဏလေး ပျော်ပျော်ဂျီး ယောက္ခမနဲ့ ယောက်ဖနဲ့ ခယ်မနဲ့ နေသွားဂျင်ဒယ်… ဩော်ဒါနဲ့ မေ့တော့မလို့.. ဟက်ပီးဘက်သ်ဒေးပါကွာ..။ :harr:\nဓါတ်ပုံထဲ ခွေးထည့်ရိုက်တာ ပြောစရာ ဖြစ်ပြီ\nမျိုးဆက်သစ် လေး သန့် ကောင်းစံ\nနိုင်ငံ အတွက် ဂုဏ်ဆောင်နိုင်မယ့် သားကောင်းဖြစ်လာပါစေကွာ\nသားလေး သန့်ကောင်းစံ တစ်ယောက်\nထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော လူရည်မွန်လေးဖြစ်ပါစေဗျား… :528:\nတူလေး သန်.ကောင်စံလဲ မွေးနေ.မှ သည် နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာ…. မိဘ မောင်ဖွား မိသားစု သိုက်သိုက်ဝန်းဝန်းနဲ. ကျန်းမာချမ်းသာစွာ နေနိုင်ပါစေလို. နိုင်ငံသားကောင်းရတနာ မိဘ အားလုပ်ကျွေးပြုစုနိုင်တဲ့ သားကောင်းသားမြတ်တစ်ယောက် ဖြစ်ပါစေလို. ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်ဗျာ…\nကိုမျိုးသန်.လို ခံစားမှုမျိုး သိပ်မကြာခင်ကျွန်တော်လဲ ကြုံရတော့မှာပါဗျာ…. ဟဲဟဲဟဲ\nဒါနဲ့ သမီး ဆိုရင်တော့ ကြောင်ကြီးတို့ အံစာတို့ကို သတိထားဗျို့\nဟုတ်သမီးလို. အယ်ထာဆောင်က ပြောဒါဘဲ…\nရပါတယ်… အံစာဒုံးကို သမတ်တော်ပြီး ဂလုံးဂလုံး ၀ိုင်းထောင်စားပြစ်မယ်…\nဦးကြောင်ကြီးကို သမတ်တော်ပြီး…. တရုပ်လုပ်ပစ္စည်းတွေ သွင်းစားမယ်…… ဒါဘဲ…\nဘာစကား ပေါဒါတုန်း .. ဟွန်းးနော် …\nဒက်ဒက် မတော်ဘဲ နေပလိုက်မှာ ..\nသားလေးရေ .. ယခုမွေးနေ့မှ စပြီး နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင် ..\nထူးချွန်ထက်မြတ်တဲ့ သားကောင်းရတနာလေး တစ်ယောက်ဖြစ်ပါစေကွယ် ..\nHappy Birthday dear Thant Kaung San.\nဟက်ပီး ဘက်ဒေးပါနော့ …\nမင်း မမဂျီးဒွေရော နေကန်းဒလားကွ …\nကိုဂျီးအံ က အမေးတော်ရှိကြောင်း ပြန်ပေါပေးဘာအုံးကွာ ..\nနော် .. ကွာ …\nမင်း ဒက်ဒီဂျီး က ဘာမွှ အားမကိုးရဘူးကွ ….\nသမီးတွေက မျက်နှာများသူမျိုး မစဉ်းစားတာမို့\nခြောက်မျက်နှာကိုအံစာရယ် လက်လျှော့လိုက်ပါကွယ် နော်\nကိုမျိုးသန့်က ကိုယ်ရေးအတ္ထုပ္ပတိတွေ အတော်ရေးတယ်နော်၊\nဓာတ်ပုံတွေနဲ့ ဝေေ၀ဆာဆာပေါ့ ဖတ်ရတာ ခဏခဏမို့လေ။\nကိုယ့်အကြောင်းကိုယ်ရေးရတာ အန္တရာယ်ကင်းတယ် ဆရာရဲ့\nဟို ကြောင်ကြီးအကြောင်း အံစာအကြောင်း ကိုကြီးမိုက်တို့အကြောင်းရေးရင်\nမတော် ပြဿနာရှာရင် ဒုက္ခလေ ၊\nနောက်ထပ် ဘဝအကြောင်းတွေ လာဦးမှာပါ ၊\nဥပမာ သံယောဇဉ်တွေ ဘာတွေ တွေ့လာရင်ပေါ့ ။\nအဲဒီခွေးလေးက တွံတေး ဘုရားကြီး မင်္ဂလာတိုက်ကျောင်း\nမိဘမဲ့ ပရဟိတဂေဟာက ခွေးလေးပါ ၊\nအလှူသွားရင်း ရိုက်ခဲ့တာပါ ။\nကိုးမျိုးသန့်ရေ … အရေးကောင်းလေးမို့ဖတ်သွားပါတယ်ဗျာ။ အရင် post တွေထဲမှာ ကလေးတွေမွေးနေ့ လာတော့မယ်ပြောထားတာမှတ်မိပါသေးတယ်။ သန့်ကောင်းစံ လေးရေ Happy Birthday ပါနှော်။ မိသားစု နှင့် နိုင်ငံတော်က အားထားရတဲ့သူတစ်ယောက်ဖြစ်ပါစေဗျား။\nပျော်ရွှင်စရာ မွေးနေ့ မှသည် စိတ်၏ချမ်းသာခြင်း၊ ကိုယ်၏ကျန်းမာခြင်း နဲ့ ပိုပြီး အောင်မြင်သော ဘဝ ကို လျှောက်လှမ်းရပါစေ သားလေးရေ။\nဒီလို အင်မတန် စေတနာထား ဂရုစိုက်တဲ့ အဖေ ရတာ ကိုက သူတို့ဘဝ မှာ အကောင်းဆုံး ဆုလာဘ်ပါ ကိုမျိုးရေ။\nသားလေးက လူချောပဲ ။\nHappy Birthday Kaung Kaung.\nHappy Birthday ပါ သားလေး ကောင်းကောင်း….\nပျော်ရွှင်သော မွေးနေ့ဖြစ်ပါစေ မောင်လေးရေ…..ချစ်သောမိသားစုနဲ့အတူ အေးချမ်းပျော်ရွှင်တဲ့ဘ၀ကို တစ်သက်လုံး ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါစေ..\nဟုတ်ပါပြီ သားများရှင် ရေ\nလို့ ခေါ်တဲ့ ကလေးမတွေ အတော်များမှာပဲ လို့။\nHappy Belated Birthday to Kaung Kaung\nနောက်တခေါက်တွေ့ဆုံပွဲလာရင် ကောင်းကောင်း ကိုခေါ်ခဲ့ပါဗျို့။\nဆူရှီရောင်းပွဲတုန်းက စကားမပြောလိုက်ရလို့ အကြွေးပြန်ဆပ်ချင်လို့..\nသားကလည်း အဲသလိုပွဲရှိရင်ခေါ်ပါ တဲ့ ၊\nလွန်ခဲ့တဲ့ ၂ နှစ်က သားပုံစံနဲ့ ဒီကနေ့ သားပုံစံ သိပ်မတူချင်တော့ဘူး\n၉ တန်း ကျောင်းသားကြီး ဖြစ်လာပြီပဲလေ ၊\nသား ဘွဲ့ရတဲ့အထိ အဖေတောင့်ခံထားပါတယ် သားရေ ၊


မဆုမွန်: တန်ရာ တန်ရာ\nသူ လက်နဲ့ ညီမလေး ပုခုံးကို ဖိတွန်းချလိုက်တာ မြင်လိုက်ရချိန်မှာ မျက်စိထဲ ပြာကနဲ ဖြစ်သွားပြီး စီးထားတဲ့ ဖိနပ်ချွတ်ပြီး မျက်နှာတည့်တည့်ကို အားရပါးရ ပစ်ပေါက်ထည့်လိုက်ပါတယ်။ ခုံတော်တော်မြင့်တဲ့ ပုံတော်ဖိနပ်နဲ့ မျက်နှာ အောက်က မေးရိုးတည့်တည့်ကို ဖောင်းကနဲ မှန်သွားချိန်မှာတော့ သူ့မျက်နှာ လည်ထွက်သွားပါတယ်။ နောက်မှာ ကားနောက်တန်းကို ကိုင်ထားရာကနေ ကျွန်မကို တစ်ခုခု လုပ်ဖို့ ခုန်ဆင်းဖို့ပြင်တော့ ကားစပယ်ယာနဲ့ သူ့အပေါင်းအဖော်တွေက ဂုတ်ကနေ အတင်းဆွဲထားကြပြီ မောင်းဆရာ မောင်းမောင်းလို့ အော်ကြပါတယ်။\nကျွန်မလဲ ဖိနပ်ကို ကောက်လိုက်ပြီး မီးဝင်းဝင်းတောက်နေတဲ့ မျက်လုံးနဲ့ ကြည့်နေတဲ့သူကို အံကြိတ်ပြီး ကြည့်ရင်းက ဟေး မင်းသတ္တိရှိရင် ပြန်လာခဲ့ ငါ မြောက်ဥက္ကလာ အ၀ိုင်းကြီးမှာ နေ့တိုင်း ကားစီးတယ်လို့ အော်ပြောလိုက်တယ်။ ကားဂိတ်နားမှာ ဂိတ်ထိုးထားတဲ့ ဆိုက်ကားဆရာတွေက ကျွန်မတို့ ညီအစ်မကို ကြည့်နေကြပါတယ်။ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် သူတို့ပုံစံက အဲ့ဒီ့လူကို ကူညီဆွမ်းကြီး ကူလောင်းပေးမယ့် ပုံတွေပါ။ သူတို့ ဘာဖြစ်မှန်းမသိပေမယ့် ကျွန်မ ဖိနပ်နဲ့ကောက်ပေါက်ရလောက်အောင် အဲ့စပယ်ယာ အကူကောင်တွေ တစ်ခုခုလုပ်လိုက်မှန်းတော့ ရိပ်မိပုံရပါတယ်။ ကျွန်မ မျက်နှာ အရမ်းတင်း အံကို တင်းတင်းကြိတ်ထားပြီး ဒေါသစိတ်နဲ့ အသားတွေပါ တဆတ်ဆတ်တုန်နေပါတယ်။ ကျွန်မ ညီမလေးကတော့ မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ ကျွန်မဘေးမှာ ငြိမ်ငြိမ်လေး ရပ်နေပါတယ်။\nဖြစ်ပုံက ဒီလိုပါ၊။ ကျွန်မ ညီမလေး စီးပွားရေး အဝေးသင် ဒုတိယနှစ်တက်နေချိ်န်မှာ သူ သီရိမင်္ဂလာဈေး အပေါ်ဆုံး ထပ်က နစ်ကိုး ထီးထုတ်လုပ်ရေးမှာ စာရင်းကိုင်အဖြစ်နဲ့ အလုပ်လုပ်ရပါတယ်။ ကျွန်မက ကုမုဒြာဂျာနယ် ၅၂လမ်းမှာ လုပ်တော့ ညနေတိုင်းဆို ကျွန်မ သီရိမင်္ဂလာဈေးအပေါ်ကနေ ဈေးအောက်ကို ဆင်းဆင်းလာရတဲ့ ကျွန်မ ညီမလေးကို ဈေးထဲက သူတွေ စမှာ နောက်မှာ နှောင့်ယှက်မှာစိုးရိမ် စိတ်ပူလို့ ကျွန်မ အလုပ်ကနေ အမြဲ သွားသွားကြိုပါတယ်။\nအိမ်အတွက်လည်း ကုန်ဒိုင်တွေက ပုတ်ပြတ်နဲ့ အပုံလိုက် ချရောင်းတဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်လေးတွေ ၀ယ်ရင်းပေါ့ အမြဲတမ်း ဈေးချိုချိုနဲ့ရလို့ အိမ်အတွက် ဘုရားပန်းတွေ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ မနိမ်မနင်းနဲ့ ကျွန်မတို့ ညီအစ်မ နှစ်ယောက် မြောက်ဥက္ကလာ ၄၃ကားစီးပြီး ဒဂုံမြောက်ပိုင်းကို ပြန်ပြန်လာလေ့ရှိပါတယ်။\nအဲ့နေ့က သမိုင်းလမ်းဆုံကနေ ကားစီးဖြစ်တယ်။ နေ့လည်ခင်းကြီးဆိုတော့ ဒိုင်နာကားက တော်တော် ချောင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တက်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ကျွန်မတို့ ညီအစ်မနှစ်ယောက် ထိုင်ခုံမရပါဘူး။ ကားကလည်း လူမပါသလောက်ရှိတော့ ရပ်နေရပေမယ့် သက်တောင့်သက်သာရှိလို့ ကျွန်မတို့လည်း စိတ်နည်းနည်း ချမ်းသာနေပါတယ်။ အဲ့မှာ ပြသနာက စတော့တာပါပဲ။ ကားစပယ်ယာ နောက်မှီးနားက ထိုင်ခုံအစွန်းဆုံးမှာ ထိုင်နေတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်က ကျွန်မ နဲ့ယှဉ်ရပ်နေတဲ့ ညီမလေးကို လက်ကို ရုတ်တရက်ဆွဲလိုက်ပြီး လာလာ ဒီမှာ လာထိုင် ညီမ ဆိုပြီး သူထိုင်ခုံမှာ ထိုင်ခိုင်းပါတယ်။ ညီမလေးလည်း ဘာပြောရမှန်းမသိတာနဲ့ အဲ့အစွန်းခုံမှာ ထိုင်လိုက်ပုံရပါတယ်။ နောက်သူက ညီမလေး နားမှာ ရပ်ပြီး ဘယ်ကျောင်းတက်နေတာလဲ ဘယ်က ပြန်လာတာလဲတဲ့။\nကျွန်မတို့ညီအစ်မ က ဘေးလွယ်ကျောင်းလွယ်အိတ်လေးတွေနဲ့ပဲ အလုပ်သွားလေ့ ရှိပါတယ်။ ညီမလေးက ဘာဖြေလိုက်လဲတော့ မသိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သူက ညီမလေးနားမှာ ရပ်ပြီး စကားတွေ ဆက်တိုက် ပြောနေတာ ကျွန်မ မြင်လိုက်တော့ ပထမ ဇဝေဇ၀ါဖြစ်သွားပါတယ်။ သူ့သူငယ်ချင်းလား ကျောင်းကလားဆိုပြီးတော့မှ နောက်မှာ စိတ်တော်တော်ကျဉ်းကျပ်နေပုံရတဲ့ ညီမလေးရဲ့ မျက်နှာကို မြင်တော့မှ ဒီကောင် ပုံစံမဟုတ်တော့ဘူး ဆိုတာ သိလိုက်တော့ ကျွန်မ မျက်နှာ ခပ်တင်းတင်းနဲ့ ဟေ့ မင်း ဘယ်မှာဆင်းမှာလဲ လို့မေးလိုက်တယ်။ သူ ရုတ်တရက် ကြောင်သွားပုံရပြီး ဂိတ်ဆုံးပဲတဲ့။\nပြောင်ချော်ချော်ပြန်ဖြေတဲ့ ရုပ်ကို သေသေချာချာ ကြည့်ပြီး ကျွန်မ ညီမလေး ကို ခပ်မာမာနဲ့ နင်ထပေးလိုက် သူ့ဘာသာ ထိုင်ပစေ ထရပ်လိုက် နင်လာထိုင် လိုက် လို့ ကျွန်မပြောလိုက်ပါတယ်။ ညီမလေးက ထရပ်လိုက်တော့ သူက ဘာဖြစ်တာလဲ ထိုင်စေချုင်လို့ ပေးထိုင်တာ ဘာပဲများတာလဲ တဲ့ မဖွယ်မယာ မလေးမခန့်နဲ့လာပြောတော့ ကျွန်မ မျက်လုံးကို မှေးပြီး အဲ့လူကို မိုက်ကြည့်ကြည့်ကြည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ နောက် သူက စပယ်ယာနဲ့အတူ မြောက်ဥက္ကလာ သုဓမ္မာ သုဓမ္မာလို့ ငယ်သံပါအောင် အော်တော့မှ စပယ်ယာအကူလိုမျိုး ကားနဲ့ ပတ်သတ်တဲ့ လူဆိုတာ သတိထားမိတယ်။\nတစ်လမ်းလုံး လူခေါ်သလိုလိုနဲ့ ကျွန်မတို့ကို ကွက်ကြည့် ကွက်ကြည့်နဲ့ နောက်တီးနောက်တောက် စကားလုံးတွေနဲ့ ပြောင်လှောင်နေတာကို သတိထားမိပါတယ်။ ကျွန်မ တို့ မြောက်ဥက္ကလာပ အ၀ိုင်းကြိး ဆင်းခါနီးမှာ ကျွန်မတို့ ညီအစ်မ ကားအပေါက်ကို တိုးထွက်လာတော့ သူ ကားနောက်မြီးကို တွယ်လိုက်တာ သတိထားမိပါတယ်။ ကျွန်မ စိတ်ထဲ သူတစ်ခုခုလုပ်နိုင်တာကို သဘောပေါက် ထားတော့ ကျွန်မ ညီမလေးကို ကာပြီး အရင်ဆင်းဖို့ ပြင်ထားလိုက်ပါတယ်။\nုဖြစ်ချင်တော့ အ၀ိုင်းကြီးမှာ လှည့်ကင်းရှိတယ် ဆရာရေ မှတ်တိုင်ရောက်အောင် မောင်းဆိုတော့ လူတွေက မှတ်တိုင်မှာ ရပ်လေ့မရှိပဲ လူများတဲ့နေရာပဲ စုနေတာကြောင့် ကားရပ်လိုက်တဲ့နေရာက လူရှင်းတဲ့ နေရာ ဆိုက်ကားဂိတ် တည့်တည့် ဖြစ်နေပါတယ်။ ရှေ့ဆုံးကလူတွေကို မြန်မြန်ဆင်း မြန်မြန်ဆင်းဆိုတော့ ကျွန်မလည်း အောက်ကို အရင်ခုန်ချလိုက်ပြီး ညီမလေးကို လက်ကမ်းဖို့ စောင့်နေတုန်း သူက ကျွန်မကို တွန်းချချိန် မရလိုက်ပဲ ညီမလေးအ လှည့်ရောက်တဲ့အချိန် ပုခုံးကို ဖိတွန်းချလိုက်ချိန်မှာတော့ မျက်စိထဲ ဘာမှ မမြင်တော့ပဲနဲ့ ဖိနပ်ကို ချွတ်ပြီး မျက်နှာတည့်တည့်ကို ပစ်ပေါက်ထည့်လိုက်တာဖြစ်ပါတယ်။ သူလဲ ဘယ်လိုမှ ထင်မထားပုံ ရတာကြောင့် မေးရိုးအစပ်ကို ဖောင်ကနဲနေအောင် ထိသွားချိန်မှာတော့ ကျွန်မစိတ်ထဲ တော်တော် အားရ ကျေနပ်သွားပါတယ်။ ကျွန်မက လက်သိပ်မြန်သလို လက်လည်း တော်တော်တည့်ပါတယ်။ တည့်ဆို ငယ်ငယ်ကတည်းက လေးခွတစ်လက်နဲ့ အစ်ကိုတွေနဲ့ လိုက်ပစ်နေကျ လက်ဖြစ်လို့ပါ။\nသူဘာပဲပြောပြော ကားပေါ်က လိုင်းကားတိုးစီးရတဲ့ မိန်းကလေးတွေကို နုတ်မစောင့်စီး လက်မစောင်းစီး နှမချင်းကိုယ်ချင်းမစာနာ အောက်တန်းကျကျ လုပ်ရပ်အတွက် သူ့သူငယ်ချင်းတွေ ကြားထဲမှာတော့ ဒီကောင်တော့ ကောင်မလေးတွေကို သွားစတာ ဟိုက သူ့မျက်နှာကို ဖိနပ်နဲ့ ကောက်ပစ် ပေါက်ခံလိုက်ရတယ် ဆိုတဲ့ စကားတစ်ခွန်းကတော့ သေတဲ့အထိ အရှက်ရစရာ ကျန်သွားမှာဖြစ်လို့ ရှက်တတ်ရင်တော့ တစ်သက်လုံးစာအတွက် တန်ဖိုးမဲ့တဲ့သူတွေအတွက် တန်ရာ တန်ရာ ဖိနပ်စာမိမယ်ဆိုတဲ့ သင်္ခန်းစာ ယူသွားနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။\nအိမ်ပြန်ရောက်တော့ အမေနဲ့အဖေက ဘုရား ဘုရား သမီးကြီးရယ် ဖိနပ်နဲ့တောင် လုပ်ရသလားဆိုပြီး ရင်ဖိနေကြပါတယ်။ သမီးက အမြဲတမ်း လိုင်းကားတိုးစီးရတာ အဲ့ကောင်တွေနဲ့ ပြန်တွေ့လို့ တွန်းချသတ်ရင် ကိုယ်ပဲ ဒုက္ခရောက်မယ်ဆိုပြီးပြောတော့ ကျွန်မက ဘာမှ မပြောပဲ မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပါတယ်။ နောက်တစ်ခါ ဓားဆောင်ထားမယ်လို့ အံကြိတ်ပြီး ပြောတော့ သူတို့ အသာလေး တိတ်သွားကြပါတယ်။ ကျွန်မ ရှေ့မှာ မတရားမှန်သမျ လုပ်နေတာမြင်ရင် သွေးထဲက ဆူတက်လာပါတယ် ချက်ခြင်း လက်တုန့်ပြန်တတ်လွန်းလို့လဲ မနည်း စိတ်ကို ထိန်းထိန်းထားရတာတွေ မနည်းတော့ပါဘူး။\nညီမလေးကတော့ ပိန်ညော်ညော် လက်မောင်းရိုးကလေးတွေနဲ့ ကျမ အမဟာ တကယ့်ကို ပိန်တာရိုးလေးပါ. အဲ့ဒီ အရိုးပိန်ပိန်လေးထဲမှာ ပုန်ကန်ချင်တဲ့စိတ်တွေ မတရားမှုကို ငုံ့မခံချင်တဲ့စိတ် လူလူချင်းဖိနှိပ်မှုကို လက်မခံနိုင်တဲ့စိတ် လူတွေကို လူလူချင်း တန်ဖိုးထားကာ အရာရာ သူ့ခန္ဓာလေးနဲ့ မလိုက်ဖက်အောင် လုပ်ပေးချင်တဲ့စိတ်တွေ အပြည့်အဝ ရှိပါတယ်. သူ့ခန္ဓာ ပိန်ပိန်လေးနဲ့ မလိုက်ဖက်လိုက်အောင် စိတ်ကလဲ ကြီးလှသေးတယ်.လို့ သူ့ပို့စ်လေးတစ်ခုမှာ ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်။\nလူဆိုတာ စကားနဲ့ တန်တဲ့သူကို စကားနဲ့။ ဓားနဲ့တန်တဲ့ သူကို ဓားနဲ့။ ဖိနပ်နဲ့တန်တဲ့သူကို ဖိနပ်နဲ့ တုန့်ပြန်ရမယ်ဆိုတဲ့ အသိက အခုထက်တိ စိတ်ထဲမှာ စွဲမြဲနေတုန်းပါပဲ။\nPosted by မဆုမွန် at Friday, October 09, 2009\nငါ့ညီမ မှန်တယ်..အဲလို ပညာပေးရမှာ..ဒါပေမယ့် သတိထားဦး..\nအွန် မ ငီးးး\nလက်သံပြောင် လှ ချေ လားးး\nမဆုမွန် ရယ် ....\nဖိနပ်တွေရော ဒါးတွေ ဒုတ်တွေ သေနတ်တွေ ရော ....\nပြန်အုံး မယ် နော် ။။။\nစိတ်ထိန်းပါ ကွယ် .. စိတ် ထိန်းးးးး\nမတူတာ သိနေတာပဲလေ မတုပါနဲ့ ..မမရဲ့\nကိုယ့်လူမျိုးကို စောင့်ရှောက် ရမဲ့အစား\nဒေါသ သိပ်မထားနဲ့လေ။ ဟုတ်တယ် ကိကိ ပြောသလိုပဲ လက်သံပြောင်လိုက်တာ။ လက်ကလည်း မှန်လိုက်တာ။ သေနတ်နဲ့ဆိုရင်တော့ ပွဲချင်းပြီးပဲ ထင်တယ်။ အစ်မကတော့ စစ်သင်တန်းတက်ဖူးတုန်းက သေနတ်ပစ်မှာ အလယ်က ဆုံချက်ကို ၀င်ဖို့နေနေသာသာ အပြင်ဘက်ကျဆုံး အ၀ိုင်းထဲကိုတောင် တချက်မှ မ၀င်ဘူး။ မဆုမွန်ဆို လက်ဖြောင့်တပ်သားဆု ရနိုင်တယ်။\nကိုယ်မှန်တယ် ယူဆလို့ တန်ရာ တန်ရာ ဆိုပြီး လုပ်လိုက်တာက အကြောင်း မဟုတ်ပေမယ့် ဒေါသကြောင့် ဆိုရင်တော့ ကိုယ်လုပ်လိုက်တာနဲ့ ရတာနဲ့ မတန်ပဲ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ သတိတော့ထားပါ ညီမရေ။\nလက်တည့် လိုက်တာ အစ်မရေ. ဟုတ်တယ် အဲဒီလိုဆော်ပေးမှ\nဒါမှ လောကကြီး လူလိမ်မာများလာမှာ။\nဒေါသ ထိန်းပါ လို့ သူများကို အလွယ်လေး ပြော တတ် ကြ ပေမဲ့ ကိုယ် ကိုယ်တိုင် ကြုံ ရတော့ ခက် သားလား၊\nဒီနေရာမှာ.......ဘာမှ မတုန့် ပြန်ပဲ နေနီုင်တဲ့ သူ က ၂ မျိုး ရှိ မယ်။ ၁ က တော့ အရိယာ မို့ သည်းခံ လိုက်တာ။ ၂ ကတော့ ကြောက်လို့။\nမဆုမွန် လုပ်ရပ် မှန်တယ်ဗျာ။ အဲ ဒါခွတ်ဒေါင်း စိတ်ဓါတ်။ လေးစားပါတယ်။\nအခုတော့ အဲလောက်ကြီးမဟုတ်တော့ဘူး မဟုတ်လား...\nဖိနပ်နဲ့တော့မပေါက်ဖူးဘူးအစ်မရေ...ဒေါက်ဖိနပ်နဲ့ခုန်ပြီး နင်းခဲ့ဖူးတယ် ။ ထမင်းချိုင့်ပူပူနဲ့ လက်မောင်းကိုအားရပါးရကပ်ပစ်ဖူးတယ် ...။ ဘတ်စ်ကားစီးရတဲ့ မိန်းကလေးတွေဘ၀ကို ရေးချင်တာတွေမှအများကြီး....။ အစ်မပိုစ့်ဖတ်ရတာ အားရလိုက်တာ...။


03/09/2020 – Asian Harm Reduction Network (AHRN)\n2020 Lashio Awareness raising activity on OD(OverDose) day\n03/09/2020 by AHRN IT Posted in Activities, Home-Slider\nဩဂုတ်လ ၃၁ ရက် လားရှိုးရုံးခွဲတွင် Best Shelter အဖွဲ့ဝင်များနှင့် နဲ့အတူလှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ကျွန်ုပ်တို့ကျင်းပခဲ့ပါတယ်။ ဒီနေ့မှာ မူးယစ်ဆေးလွန်ခြင်းကြောင့် အသက်ဆုံးရှုံး ခဲ့ရတဲ့သူတွေကို အောက့်မေ့လျက် မူးယစ်ဆေးလွန်ခြင်းကြောင့် မိမိရဲ့ ချစ်ခင်ရသူတွေ၊ မိသားစုဝင်တွေ၊ သူငယ်ချင်းတွေနှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကို ဆုံးရှုံးခဲ့ကြရသူတွေနဲ့အတူ လွမ်းဆွတ်တမ်းတသတိရကြမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ထို့ အတူ မူးယစ်ဆေးလွန်ခြင်းဟာ “သေစေလောက်သည့် ဖြစ်ရပ်မဟုတ်ပါဘူး” လို့ ကျနော်တို့ ပြောပြချင်ပါတယ်။ မူးယစ်ဆေးလွန်ခြင်း\nမဖြစ်အောင်ကာကွယ်လို့ရပြီးဆေးလွန်သူရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင် လို့ရပါတယ်။ အသက် တစ်ချောင်း မဆုံးရှုံးဖို့ သူတို့ကို ဆေးလွန်နေတဲ့အတိုင်း ပစ်မထားလိုက်ပါနဲ့။\n“31 Aug, We OD awareness activities were held with clients and staff of Best Shelter in Lashio. On this day, we grieve over those who lost their lives from overdose and mourn with those who lost their loved ones, members of family, friends, and colleagues. We use this day to communicate to all that overdose can be prevented and managed, no one has to die from an overdose. “Don’t leave them to die!”


34 Responses to “တူညီသော ချစ်ခြင်းတစ်စုံ”\nတူတဲ့ ချစ်ခြင်းတစ်စုံတဲ့လား။ ဘယ်သူတွေများ ဒီလိုကုသိုလ်ထူးကြပါလိမ့်နော်.....\nအင်းး မချောကတော့ အပျိုလေးတွေ၊ အပျိုကြီးတွေ အားကျအောင် လုပ်နေပြန်ပြီ ။။\nအဲ့လို အဖိုးအို မျိုး ငယ်ငယ်တုံးက တွေ့ ခဲ့ မိရင် အကောင်းသား နော် ..\nခုတော့ .. ခုတော့ ..း))\nခုခေတ်မှာ သိပ်ကိုရှားပါးတဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာမျိုးပဲ...\nချောချောလဲ အဲဒီအဘိုးလို ယောက်ကျားမျိုးစုံတွေ့ရမှာပါ..။\nကျွန်တော် လည်း သဘောကြတယ်ဗျာ ငယ်အချစ် အနှစ်တစ်ရာတဲ့ အားကြတယ်ဗျာ အင်း ကျွန်တော် တို့ လဲ အတုယူ သင့်တယ်ထင်တယ်နော် သူငယ်ချင်းတို့ .....\nညီမလေးကတော့ စိတ်ညစ်ရင် တယောက်တည်း ငူငူလေးပဲ သီချင်းလေးတွေနားထောင်နေမိတတ်တယ် ။။။။။။။။။\nချော ရဲ့ စာကိုဖတ်ရတော့ ပါးနဲ့မားကို သတိရလိုက်တာ.........\nယနေ့မှစ နှစ်တစ်ရာတိုင်ဆိုတဲ့ မေတ္တာမျိုးပေါ့နော်.. ကြည်နူးစရာပါပဲ... ခုခေတ်မှာတော့ ရှားပါးနေပြီပေါ့။\nကြည်နူးဖို့ ကောင်းလိုက်တာ ...း))\nမာမီရယ် ရှာပေးကွယ်လို့ မပြောတော့ဘူး\nချောချောရေ ရှာပေးကွယ် စိတ်ညစ်လို့ လာပြီးစာဖတ်သွားတယ်....ကောင်းပေစွ၊ ကောင်းပေစွ....\n:P and :D\nအချိန်ကာလကို မှတ်ကျောက်အတင်ခံနိုင်တဲ့ အချစ်တွေပေါ့...။\nအားတဲ့အချိန်ကျရင် တို့ဆီမှာ ချောအတွက် လက်ဆောင် လာယူလိုက်ဦးနော် .... :-)\nမချောလည်း တူညီသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါစေ\nမချောလည်း တူညီသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါစေရှင်..\nအားကျ နေပြီလား ... ညီမလည်း ကံကောင်းပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်..\nအင်း .. ဒီပို့စ်လေးဖတ်ရတာ စိတ်ထဲမှ တကယ်ကြည်နူးသွားတာ အမှန်ပဲဗျာ ...\nခုခေတ် စုံတွဲ၊ လင်မယား တွေကိုလည်း ဒီလို တစ်ဦးပေါ်တစ်ဦး တန်ဖိုးထား ချစ်စေချင်လိုက်တာ။ အဲလိုဆို ကျနော် တို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဘယ်လောက်တောင် စိတ်ချမ်းသာ စရာကောင်းလိုက် မလဲနော်။ ကိုယ်ကလိုချင်ရင် ကိုယ်က အရင်ပေးရမှာပေါ့\nအင်း ... တကယ်တန်းကျ အားလုံးကို လိုက်ညှိလို့မှ မရနိုင်တာ။ ဒီတော့ မချောပြောသလိုပဲ..\nလူတိုင်းလူတိုင်း တူညီသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပါစေ ပေါ့ဗျာ...\nဒီအကြောင်းအရာက ပေါ့သေးသေး မဟုတ်ဘူးဗျ။\nကျနော် ငယ်ငယ်က ဒီအကြောင်းကို တော်တော် ဆွေးနွေးဖူးတယ်။\nလူတွေ ပြောပြောနေတဲ့ နိုင်ငံခြားမှာ အချစ်မရှိဘူး။ sex ပဲ ရှိတယ် ဆိုတာ ကျနော် လက်မခံဘူး။\nတကယ်တော့ မြန်မာတွေကသာ love ထက် sex ကို ပိုပြီး စိတ်ထဲမှာ ရှိနေကြတာ။\nဒီထက်လည်း ထပ်မပြောတော့ပါဘူး။ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပို့တင်မှပဲ ဖတ်ပါတော့။\nကိုယ်တိုင်လည်း ကောင်းအောင် လုပ်ရအုံးမယ်။\nကိုယ်မကောင်းရင်လည်း ကိုယ်နဲ့ပါတ်သတ်တဲ့သူ စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်ရနိင်တယ်။\nအမ ရေ တူညီတဲ့ ချစ်ခြင်းတစ်စုံ ကို ဖတ်ပြီး၊ ခံစားသွားပါတယ်...ကြည်နူးဖွယ် နှင့်အတူ အားကျလိုက်တာနော် .......\nချောရေ.. မညလည်း တူညီသော မေတ္တာတစ်စုံကို အားကျလိုက်တာ။ ဆံပင်ဖြူလေးတွေ အပြန်အလှန်နှုတ်ကာ တစ်ယောက်ညောင်းရင် တစ်ယောက်နင်းကာ ဆိုတဲ့ သီချင်းလေးလိုပေါ့နော်။ ဒီပိုစ်ဖတ်တုန်း သူ့ဆီက ဖုန်းလာလို့ ဒီပိုစ်အကြောင်းလေး ဆက်ပြောလိုက်သေးတယ်။ သူက\nပြန်ဖြေတယ် “အင်း ဒါပေါ့” တဲ့..း))\nချစ်ခြင်းတရားဟာ....... ဘက်ညီမှ လှပတတ်တဲ့...... စိတ်ပန်းချီတစ်ချပ်လို့ ကျွန်တော်တော့ထင်တယ်........။\nအပြန်အလှန်နားလည်တဲ့ စာနာစိတ်လေးနဲ့ အခြေခံထားဖို့ပါပဲ။\nမမရေ...တကယ်တမ်းကျတော့ လွယ်ပါ့မလား...ရှားမယ်ထင်တယ်နော်...ဒါပေမယ့် ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ်ပါ...ငါ့အစ်မတစ်ယောက်ကတော့ ဒီပုံပြင်ထဲက အဘိုးလို လူမျိုးနဲ့ပဲ တွေ့ပါစေလို့...\n(ကြင်နာခြင်း၊နားလည်ခြင်း ၊တွယ်တာခြင်း၊မြတ်နိုးခြင်း၊ အားကိုးခြင်း၊ရိုးသားခြင်း၊ ဖြူစင်ခြင်း၊ မျှော်လင့်ခြင်း၊............ ) အဲဒါတွေအားလုံး ပြည့်နှက်နေတဲ့ချစ်ခြင်း။မျက်လုံးထဲမှာ အဘိုးကအဖွားကိုထဖို့အထူ အဖွားကအဘိုးကို မော့်ကြည့်လိုက်တဲ့မျက်လုံး... အားကိုးချစ်ခင်ကြင်နာမြတ်နိုး တွယ်တာမျော်လင့်........... အားလုံးပြည့်နေတဲ့မျက်လုံး.. ရွန်းလဲ့တောက်ပနေတဲ့မျက်လုံးတစ်စုံ။ နောက်အဘိုးကအဖွားကို ငုံကြည့်ပီးပြုံးလိုက်တဲ့အပြုံးတချက်... နုတ်ကမပြောပေမဲ့အဓိပါယ်တွေထောင်သောင်းပြည့်နေတဲ့..အပြုံးနဲ့အတူ အားကိုးစမ်းပါအမေကြီးရယ် ဆိုတဲ့အဓိပါယ်နဲ့ ကမ်းလိုက်တဲ့လက်တစုံ... အဖွားကလည်းရှင်ယုံကြည်အားကိုးပါတယ်ရှင်ဆိုတဲ့နူးညံတဲ့အပြုံးလေးတစ်ပွင့်နဲ့အားကိုးတကြီးဆုပ်ကိုင်လက်တဲ့လက်တစုံ... အရမ်းလှတယ်.... အရမ်းကြည်နုးတယ်.... ပန်ချီဆရာကျော်တွေတင်စားတဲ့ ဆေးစက်ကျရာအရုပ်ထင်တဲ့အလှမျိုးက ဒီလိုအလှမျိုးနေမယ်ထင်တယ်.... ချောလည်းပိုင်ဆိုင်ပါစေ..\nအမြဲတမ်း နားလည်ခွင့်လွတ်နိုင်အောင် ..\nတစ်ဘက်လူကလည်း အနေအထိုင်ဆင်ခြင်ပြီး အမှားတွေ မလုပ်မိဖို့လိုတာပေါ့နော် ..။\nခွင့်လွတ်ချင်စရာမကောင်းအောင် လုပ်နေရင်တော့ ကြာလာလေလေ ဝေးလာလေလေ ဖြစ်မှာပဲ မမရယ်။ ဒီလို အခြေအနေမျိူးရနိုင်ဖို့ ဆိုတာ နှစ်ယောက်လုံးအပေါ်မှာ မူတည်တာပေါ့..\nတလိုင်းချင်း တပိုဒ်ချင်း သေချာဖတ်သွားမိတယ်...\nပထမဦးဆုံးက အပိုအလိုမရှိ လိမ်မာသေသပ်တဲ့ အရေးအသားလေးကို ချီးကျူးမိပါတယ်...\nဒုတိယက... ရှု့ခင်းလေးတွေကို ချရေးပြထားပုံလေးတွေကို သဘောကျတယ်.... အဲ့ဒီနေရာလေးကို တကယ်ရောက်သွားတယ်\nတတိယက ခုံလေးဖယ်ပေးလိုက်တဲ့ နေရာမှာ ရေးသူရဲ့ ကြင်နာတတ်မှုကို တွေ့လိုက်ရတော့ ပြုံးမိတယ်...\nစတုထ္ထက စာထဲက ဖိုးဖိုးနဲ့ ဖွားဖွားရဲ့ မေတ္တာအေးတွေက ကိုယ့်ီကို ကူးစက်လာပြီး ကြည်နူးမိတယ်...\nကိုယ်တို့တွေသာ အဲ့ဒီ ဖိုးဖိုး ဖွားဖွား အရွယ်ရောက်ခဲ့ရင်....!!!!!!\nချောရေးတဲ့ ကိုယ်ပိုင် အိုင်ဒီယာလေးတွေနဲ့ စာတွေ ဖတ်ဖို့ မျှော်နေမိတော့မှာပါ....\nချောရေး.. အချစ်ဆိုတာဘာလဲဆိုတဲ့မေးခွန်းကို အစက မဖြေနိုင်ခဲ့ဘူး။ ရယူခြင်းလား၊ ပေးဆပ်ခြင်းလားပေါ့။ နောက်တော့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်နဲ့ ရင်နှီးလာတော့မှ ကိုယ်ခံစားလိုက်ရတဲ့ အချစ်ရဲ့အဓိပ္ပါယ်ကို ဖွင့်ဆိုလိုက်မိတယ်။ အချစ်ဆိုတာ တစ်ဦးအပေါ်တစ်ဦး တူညီတဲ့စိတ်ထာနဲ့ နားလည်ခွင့်လွှတ်ခြင်းပဲလို့ပေါ့။ ချစ်ခြင်းဆိုတဲ့စကားလုံးကို ခွဲခြမ်းစိပ်ဖြာကြည့်ရင် သမီးရည်းစားအချစ်၊ မိဘသားသမီးအချစ်၊ မိတ်ဆွေချစ်ရယ်ပါ။ အချစ်ဟာ ဘယ်လောက်ပဲများများ အဓိကသော့ချက်က ဖြူစင်သောစိတ်ထားနဲ့ အားလုံးကို ခွင့်လွတ်နားလည်ပေးခြင်းဟာ အချစ်စစ်ထင်တယ်လို့ ပြောပါရစေ။\nWhen can I get Nice life with my spouse? Until now, so lonely .......\nမမချောရယ် ဖိုးဖိုးနဲ့ ဖွားဖွားကိုအားကျလိုက်တာ။ ဒီလိုအချစ်စစ်မျိုးကို လူတိုင်းပိုင်ဆိုင်ချင်ကြာတာပဲလေ.. ဒါပေမဲ့ နားလည်မှုတွေနဲ့ တည်ဆောက်မယ်ဆိုပြီး ရည်စူးပြီးချစ်တဲ့သူတွေတော်တော်များများ သည်းခံနိုင်မှုအားနည်းလို့ ကတောက်ကဆဖြစ်နေကြတဲ့ စုံတွဲတွေ အများကြီးတွေ့ဖူးတယ်... ဖိုးဖိုး ဖွားဖွားလိုသာနေကြရင် လောကကြီးတော့ လှပသာယာနေတော့မှာပဲနော်။ မမချောလည်း ဖို!\nးဖိုးလို ချစ်သူမျိုး ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါစေ..\nအင်း ဟုတ်တယ်နော် တကယ်ချစ်တယ်ဆိုတာ အဲ့လို ဖြစ်သင့်တာ :)


13 December 2010 – အတ္တကျော်ရဲ့ စာပေါင်းစုံ\nTrue Story of an Intern in an ICU by Dr. Maung Maung Myint\nFacebook မှာ ကျွန်တော့်ကို Tag လာတဲ့ Note လေး တစ်ပုဒ်က ကျွန်တော့်ရင်ကို ထိသွားစေခဲ့တာမို့ ကျွန်တော့် ဘလော့(ဂ်) ပရိသတ်များ ဖတ်ရအောင် လက်ဆင့်ကမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။ သည်လို ဆရာဝန်တွေ ပွားများလာပါစေလို့သာ ဆုတောင်းရင်း အဆုံးသတ်မှာ အောက်ပါအတိုင်း ဒေါက်တာ မောင်မောင်မြင့် သိချင်သလို ကျွန်တော်လည်း သိချင်နေမိရပါတယ်။\nService… Sympathy… Humanity…\nပင်ပန်းခံအားထုတ်မှု… ကိုယ်ချင်းစာ သနားကြင်နာမှု… လူသားဆန်မှု၊ နွေးထွေးမှု… အထက်အောက် လက်ဆင့်ကမ်း… ပညာသင်ပေးမှု… တစ်ဦးနဲ့ တစ်ဦး နားလည်မှု… သည်းခံမှု… မာန်မာန ခ၀ါချထားမှု… သေမင်းလက်မှ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလုယူမှု… မှု… မှု… မှု…\nလူကြီးမင်းတို့ ခေတ်မီ ဆေးရုံတွေမှာရော ဒါလေးတွေ ရှိနေသလား၊ ကျွန်တော် သိချင်ပါတယ်…\n“တီ… တီ… တီ…”အချက်ပေးသံများ\nDigital ဒိုင်ခွက်များ၊ ခေတ်မှီ ဆန်းပြားသော စက်ကိရိယာများ\nပျားပန်းခတ် လှုပ်ရှားနေသာ ၀တ်ရုံ မျက်နှာဖုံးတပ် ၀န်ထမ်းများ\nလေအေးပေးစက်မှ တိုးညှင်းသော အသံများ\nရံဖန်ရံခါမှ ကြားရတတ်သည့် စကားပြောသံများ…\nခေတ်မီ ဆေးရုံတစ်ရုံ Intensive Care Unit ရဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို အားလုံး တွေ့ဖူးမြင်ဖူးကြမှာပါ။\nကျွန်တော်တို့ မြောက်ဥက္ကလာပ ဆေးရုံ Medical Unit မှာလည်း Intensive Care Unit တစ်ခု ရှိခဲ့ပါတယ်။\nလွန်စွာ ကွာခြားလှတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခုပါပဲ၊\nကုတင်လေးလုံး၊ Drip set ချိတ်ဖို့ တိုင်ကလေးများ၊ နံရံမှာ သွယ်တန်းထားတဲ့ oxygen pipeline နဲ့ regulator outlet ၂ ခု။ Suction Machine တစ်ခု၊ Defibrillator တစ်ခု။ မှုန်ပြပြ မီးရောင်မှိန်မှိန်… နာရီစက္ကန့်တံ သွားနှုန်းနဲ့၊ လှည်းဝင်ရိုး ဆီငတ်တဲ့ အသံနဲ့ လည်နေတဲ့ မျက်နှာကျက် ပန်ကာ….\n(ကျွန်တော်တို့ Intensive care unit မှာ ခေတ်မှီ ဆန်းပြားတဲ့ Medical Equipment ပြည့်ပြည့်စုံစုံ မရှိခဲ့ပါ။ ဒါပေမယ့်… ပြည့်စုံသင့်တာလေးတွေ တစ်ချို့ ရှိနေခဲ့ပါတယ်….)\nအချိန်က ၁၉၈၃ခု နိုဝင်ဘာလ နောက်ဆုံးပတ် တနင်္လာနေ့…\nကျွန်တော် အလုပ်သင်ဆရာဝန်အသစ်ကလေး Long Day Duty ကျတဲ့နေ့ပေါ့။ မနက် ၈ နာရီ ဂျူတီဝင်၊ နောက်တစ်နေ့ မနက် Professor round ပြီးမှ ဂျူတီထွက်။ တစ်နေ့တာ ရှိပြီးသား လူနာဟောင်းတွေအတွက် လိုအပ်တာလုပ်။ အသစ်ရောက်လာတဲ့ Admission case တွေကြည့်ပြီး လိုအပ်တဲ့ Treatment ပေး။ ဂျူတီထွက်ရင် နောက်လူကို Over ပေး။ ဒါတွေက Long Day Duty သမားတွေ လုပ်နေကျ တာဝန်။\nဟော.. လာပါပြီ၊ လူနာသစ်တစ်ယောက်။ အမျိုးသားကလေး… အသက်က ၁၃ နှစ်မို့ ကလေးဆောင် တင်မရလို့ Medical Ward ကို တင်လိုက်တာ… ပြဿနာက သတိလစ် အသက်ရှူ ရပ်ရပ်သွားခြင်း။\nနေ့ခင်း လူစုံတက်စုံဆိုတော့ လိုတာတွေ ၀ိုင်းလုပ်ပေးကြ။ Treatment ပေးကြနဲ့ ဆိုတော့ မဆိုးပါဘူး။ Stable condition ဖြစ်လာတာပေါ့။\nည ၆ နာရီလောက်မှာတော့ ကိုယ်တော်က စပြီး ဖောက်လာပါလေရော။ အသက်ရှုလိုက် ရပ်သွားလိုက် “Cheyne Strokes Respiration” ရနေပါပြီ။\nကဲ… ကိုယ့်ဂျုတီဆိုတော့ လုပ်ပေရော့။ Respirator ယူ၊ Endotracheal Tube ထည့်ဖို့ မစုံမလင်မို့ Face Mask နဲ့တင် အုပ်ထားပြီး ခေါင်းရင်းက ကိုင်ထား၊ အညောင်းထိုင်ပေရော့… Oxygen concentration and Respiration rate… Tidal Volume ကို စက်မှာ ညှိထားလိုက်တယ်။\nခေါင်းထဲမှာတော့ အသစ်စက်စက် စာတွေကို အပြေးအလွှား စဉ်းစားရတယ်လေ။\nPaCO2 level ကျရင် Respiratory Drive က မရှိတော့ ရပ်သွား၊ Carbondioxide Retension ရလာရင် ပြန်ရှူ။ ဟော… Carbondioxide wash out ဖြစ်ပြန်တော့ ပြန်ရပ်သွား… ဘယ်ရမလဲ.. ခေါင်းထဲမှာ ချောင်းချောင်း ပြေးနေတာ။ မာန်အပြည့် ဟန်အပြည့်နဲ့ Newly qualified doctor ဆိုတာပေါ့။\nကိုင်း… CO2 retension ရအောင် ခဏလောက် ရပ်ထားပေးလိုက်မယ်.. ပြန်ရှုလာမလား…\nရပ်ထားလိုက်တော့ ကလေးက နည်းနည်း ပြာလာပြီ။ ကိစ္စမရှိ… ငါအနားမှာ ရှိသားပဲ၊ လိုရင် ပြန်တင်လိုက်မယ်။\nအဲဒီအချိန်မှာ မထင်မှတ်တာ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပါလေရောဗျို့…\nအပေါက်ဝမှာ စောင့်နေတဲ့ ကလေးအဖေက ရုတ်တရက် ၀င်လာပြီး ကုတင်ပေါ်တက်၊ ကလေးကိုခွ၊ Mouth to Mouth လုပ်ပါလေရောဗျို့..\nစိတ်ထဲမှာ ဒေါသက ဟုန်းခနဲ၊ မာနက ထောင်းခနဲ၊ မျက်နှာတောင် နေ၀င်ချိန်နေလုံးအရောင်…\nသူ့ကလေးကို သေစေချင်နေတယ်၊ ပစ်ထားတယ် ထင်နေသလား။ အသံတိတ် စကားသံများ ရင်ထဲမှာ ပဲ့တင်သံ အထပ်ထပ်။\nသူ့ကို ဖယ်ပြီး ကိုယ်လုပ်စရာ ဆက်လုပ်ရတယ်။ ပထမ လက်ထောက် ဆရာဝန်ကြီး မမ ဒေါ်ခင်မေအုန်းထံ စာရေးပြီး report လုပ်ရပါတယ်။ မကြာခင်မှာပဲ မမ ရောက်လာတယ်။ ကိုယ်ကတော့ အဖြစ်အပျက်ကို တိုင်ရပါတယ်။\n“သည်ကလေးအဖေကို မမကတော့ ကောင်းကောင်း ဆူတော့မှာပဲ”\n“ကလေးလေးအဖေရေ… သည်က ဆရာလေးတွေက အကောင်းဆုံး လုပ်ပေးနေတာ၊ စိတ်မပူနဲ့… သည်အခန်းထဲကို တကယ်တော့ ၀င်ခွင့်ပေးတာ မဟုတ်ဘူး။ ကလေးက စိုးရိမ်ရတော့ အဖေကို အနားမှာ ထားပေးတာ။ အခု စိတ်အေးအေး ထားပြီး အပြင်မှာ ခဏလောက် သွားနားလိုက်ပါဦး”\nအင်မတန့်ကို နူးညံ့လှတဲ့ စမ်းရေစီးသံ…\n“မမတပည့်… မင်းလည်း တစ်နေ့လုံးဆိုတော့ ပင်ပန်းလှပြီ။ မင်း စိတ်လည်း နည်းနည်းဆိုးနေတယ်လို့ မမထင်တယ်။ သည်တော့ မမ ခဏစောင့်ပေးမယ်။ တပည့် အခန်းထဲမှာ ခဏလောက်သွားနားချေ…”\nဟောဗျာ…. မှန်းချက်နဲ့ နှမ်းထွက် မကိုက်ပါလား…\nအေးလေ.. ခဏလောက်ထွက်ပြီး နားလိုက်ပါဦးမယ်…\nဘယ်အကြာကြီး နားနိုင်မှာလဲဗျာ… ကိုယ့်ဆရာကို စောင့်ခိုင်းလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ…\nသည်လိုနဲ့ စက်ဘေးမှာ လက်ညောင်းခံလိုက်ရတာ ည ၁၂ နာရီကျော်လောက် ရောက်တော့ ကလေးက spontaneous respiration ပြန်ရောက်လာလို့ တော်သေးတာပေါ့။\nStaff ဆရာမတစ်ယောက်က လာခေါ်တယ်။\n“သည်မှာ… ဆရာ ညစာ မစားရသေးဘူး မဟုတ်လား။ ဆရာတို့ တစ်ညနေလုံး ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်နေတာ ကြည့်ပြီးတော့ ဘေးခုတင်က လူနာရှင်က Staff တွေ အားလုံးအတွက် ခေါက်ဆွဲကြော်ထုပ်တွေ လာပို့ထားတယ်။ ဆရာ လာစားလှည့်”\nသည်အချိန်မှာ အခန်းထောင့်ကို ကျွန်တော် အမှတ်မထင် လှမ်းကြည့်လိုက်မိပါတယ်။ အခန်းက မထွက်ခင် စစ်ကြည့်လိုက်တဲ့ သဘောပါ။\nမျက်စိထဲမှာ တစ်သက် စွဲစေခဲ့တဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခုက ကျွန်တော့်ရင်ထဲ စူးစူးနစ်နစ် ထိုးဝင်သွားခဲ့ပါပြီ။ ကလေးငယ်ရဲ့ အသက်ရှုရပ်ခြင်း ကျွန်တော့်ကို ကူးစက်ခံရပါပြီ။ မျက်ရည်များတောင် လည်မိပါရဲ့…\nအခန်းထောင့်မှာ ကျုံ့ကျုံ့ကလေး ဆောင့်ကြောင့် ထိုင်ရင်း ကလေးအဖေဟာ သူ့ရဲ့ ပိန်လိန်နေတဲ့ သတ္တုချိုင့်ကလေးကိုဖွင့်… အေးစက်စက် ထမင်းကြမ်းခဲတစ်တုံး၊ ဘဲဥကြော်တစ်လုံးဟင်းကို သောက ဟင်းချိုနဲ့ မျိုမကျစွာ၊ စိတ်မချစွာ… ညနေစာ စားနေလေရဲ့။\nသူ့ရင်ထဲ ထိုးဖောက်မြင်မိပါရဲ့… ငါ့သားလေး အသက်မှ ရှင်နိုင်ပါတော့မလား???\nကျွန်တော့်ရင်ထဲမှာ စူးစူးရှရှ ပြင်းထန်တဲ့ နာကျင်မှုနဲ့ အသိတစ်ခု စူးနစ် ၀င်သွားခဲ့ရပြီ။\n“နှုတ်က မထွက်ခဲ့ပေမယ့် စိတ်ထဲက အသံတိတ် ဗုံးကြဲခဲ့မိတဲ့ စကားလုံးများအတွက်.. နောင်တ…”\n“သူ… ကလေးအဖေပဲ။ သူ့သားလေးကို ရှင်စေချင်မှာပေါ့။ သားဇောနဲ့ ငါတို့ စ်ိတ်ဆိုးမှာ… လုပ်သင့် မလုပ်သင့် မစဉ်းစားနိုင် ဂရုမထားနိုင်ဘဲ သူသိ၊ သူတတ်နိုင်တာ သူ လုပ်ရှာတာပဲ။ တကယ်လို့ ငါ တစ်ခွန်းခွန်း ပြောမိရင် ငါအလွန်ဖြစ်ပြီ။ ငါ လူသားချင်း စာနာစိတ် မရှိတဲ့သူ၊ တိရစ္ဆာန် တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီ။ ဒါကြောင့် မမက သူ့ကို တစ်ခွန်းမှ မဆူခဲ့တာပဲ။ ငါ ကံကောင်းပေလို့…”\nကျွန်တော်ဘာမှမစားနိုင်တော့ပါ။ ရင်ထည်းမှာ ပြည့်ကြပ်နေပါပြီကော…\n“ဆရာမရေ.. ကျွန်တော့် ညစာကို ကလေးအဖေကို ကျွေးလိုက်ပါတော့ သူ့မှာ ဘာဟင်းမှ မရှိဘူးဗျ”\nဆရာမရဲ့ ထူးဆန်းအံ့သြတဲ့ အကြည့်က ညအမှောင်မှာ လက်လက် ထသွားလေရဲ့။\nသည်နောက်တော့ အရာရာက တိတ်ဆိတ်စွာပဲ ဖြတ်သန်းသွားတော့တယ်။ ငြိမ်သက်နေတဲ့ Ward တစ်ခုလုံးထဲမှာ ရင်မှာ အတွေးလှိုင်း တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ဖြတ်သန်းသွားနေတဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ မငြိမ်သက်နိုင်ခဲ့ပါ၊\nနောက်ထပ် ၃ ရက်…\nကလေးကတော့ သတိမရသေး။ သို့သော် အသက်မှန်မှန် ရှူနေဆဲ။ အချိန်ရရင် အားငယ် မျက်လုံးတစ်စုံ (အမိမဲ့သားမို့) ဆီတော့ စကားအားဆေး ပေးဖြစ်ခဲ့မိပါတယ်။\nနောက် လေးရက်မြောက်… ကျွန်တော့်ဂျူတီကျရက်\nကံစပ်တဲ့ အကြောင်းတရား ပါလေသလား မသိပါ။ ညနေ ၄ နာရီလောက်ကတည်းက ဖောက်နေပါပြီ။\nကျွန်တော် မမထံ Report မလုပ်တော့ပါ။ ကိုယ်ပဲ အပင်ပန်းခံလိုက်ပါတော့တယ်။\nမနက်၈နာရီ… မမ Round လှည့်ဖို့ ICU ကို အရင်ဆုံး ၀င်လာပါတယ်။\n“ဟယ်… သည်ကလေး ရှိသေးသလား။ မမတော့ မင်းဆီက ဘာ report မှ မလာတော့ မရှိတော့ဘူး ထင်နေတာ။ ပြပါဦး… မင်း တစ်ညလုံး ဘာတွေ လုပ်ထားလဲ ဆိုတာ…”\nတကယ်တော့ တစ်ညလုံး ၁၃ ကြိမ်တိတိ Cardiac Arrest ရလို့ resuscitation ၁၃ ကြိမ် လုပ်ထားခဲ့ပြီးပါပြီ။ မမအလာ မိုးလင်းအောင် စောင့်နေခဲ့တာပါ။ ဘာများ ထပ်လုပ်ပေးနိုင်ဦးမလဲလို့ အားတင်းပြီး ဆွဲဆန့်ထားတာ ရှည်လှပြီ။\n“တော်လောက်ပြီ ထင်တယ် တပည့်ရေ။ ဘယ်လိုမှ မရနိုင်တော့ဘူး အားလုံး ရပ်လိုက်ပါတော့ကွယ်”\nနှမျောသံ ကျေနပ် ၀မ်းမြောက်သံ ရောနေတဲ့ ညွှန်ကြားချက်..\n“ကျွန်တော် ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ”\n“မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ ရှင်းပြပြီး ရပ်လိုက်ပါ”\nတိတိကျကျ ပြတ်ပြတ်သားသား ညွှန်ကြားချက်..\nအလွန်ခက်ခဲသော၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော၊ မလုပ်ချင်သော၊ မလုပ်မဖြစ်သော၊ နောင်လုပ်ဆောင်တတ်ရမည်ဖြစ်သော၊ လုပ်ပြီးမှ နောင်တ ရ ရမလို ဇဝေဇ၀ါ ဖြစ်တတ်သော…\n“ကဲ… ကလေးအဖေရေ… ကျွန်တော် ပြောပြမယ်… တစ်ညလုံး သည်ကလေးအတွက် လုပ်ပေးခဲ့တာ အဖေအသိပဲ။ သူက စက်အကူအညီနဲ့ အသက်ရှူနေတာ… ကျွန်တော် နောက်ထပ် နာရီဝက် စက်နဲ့ ရှူပေးမယ်… နာရီဝက် ပြည့်ရင် စက်ကို ရပ်လိုက်တော့မယ်… သူ့မှာ ကံတရားရှိလို့ ဆက်ရှူရင် ရှင်မယ်.. မရှူရင်တော့ အတူ နေဖို့ ရေစက် သည်လောက်ပဲ ရှိတယ်လို့ သဘောထားပြီး တရားနဲ့ ဖြေပါ”\nနာရီဝက် ကြာပြီးတဲ့နောက် စက်ကို ရပ်လိုက်တဲ့အခါ…\nတိုတိုတုတ်တုတ်ပဲ ကလေးအဖေကို ကျွန်တော် ဖွင့်ပြောရပါတယ်။\nကလေးအဖေ မျက်လုံးထဲက ဘာမှ ထွက်ကျမလာပါ။ နှုတ်ခမ်းကတော့ ကွဲအက်သံ စကားတစ်ခွန်းပဲ ထွက်လာပါတော့တယ်။\n“ကျွန်တော် ကျေနပ်ပါတယ်… ကျေးဇူးလည်း တင်ပါတယ်။ သူ့ကံက သည်လောက်ပဲ ရှိတာကိုး”\nကျွန်တော် ၀မ်းသာရမှာလား၊ ၀မ်းနည်းရမှာလား၊ မဆိုတတ်တော့ပါ…။\n(ကျွန်တော်တို့ Intensive care unit မှာ ခေတ်မှီ ဆန်းပြားတဲ့ Medical Equipment ပြည့်ပြည့်စုံစုံ မရှိခဲ့ပါ။ ဒါပေမယ့် ပြည့်စုံသင့်တာလေးတွေ တစ်ချို့ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။)\nဒါပေမယ့်.. အမှန်တကယ် လိုအပ်တာလေးတွေတော့ ရှိနေခဲ့ပါသည်။\nလူကြီးမင်းတို့ ခေတ်မီ ဆေးရုံတွေမှာရော ဒါလေးတွေ ရှိနေသလား၊ ကျွန်တော် သိချင်ပါတယ်။\n(မေလ ၂၁ ရက် ၂၀၁၀)\nစိတ်ရှည်လက်ရှည် သည်းခံဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်မှာလည်း တစ်ဦးတည်းသော သားလေးတစ်ယောက် ရှိခဲ့ပါပြီ၊\n(ကိုယ့်အကြောင်း ကိုယ်ရေးရတာ ကိုယ်ရည်သွေးရာ ရောက်မလားလို့ ရင်ထဲမှာပဲ ဆွေးဆွေးမြေ့မြေ့ သိမ်းထားခဲ့ပါတယ်။ အခုအချိန်မှာတော့ ရေးသင့်ပြီ ထင်လို့ပါ။\nIt wasatrue story of mine and I sincerely believed this lesson made mea“DOCTOR”\nDr. Maung Maung Myint\nAuthor lettwebawPosted on 13 December 2010 13 December 2010 Categories Uncategorized7 Comments on True Story of an Intern in an ICU by Dr. Maung Maung Myint


အနုပညာလောက,ကအနားယူပြီး မိသားစုဘဝလေးဖန်တီးတော့မယ်ဆိုတဲ့ Nicki Minaj အကြောင်းကို ဖော်ပြလိုက်ပါတယ်…. - Zeekwat Hot News\nအနုပညာလောက,ကအနားယူပြီး မိသားစုဘဝလေးဖန်တီးတော့မယ်ဆိုတဲ့ Nicki Minaj အကြောင်းကို ဖော်ပြလိုက်ပါတယ်….\nSeptember 8, 20190643\nပန်းရောင်ဘာဘီလေးကတော့ သူမရဲ့အနုပညာနေဝင်ချိန်ကို ကိုယ်တိုင်ပဲကြေညာသွားခဲ့ပါပြီ။ Nicki Minaj ဟာဆိုရင် နိုင်ငံတကာရဲ့ rap နဲ့ R&B လောကမှာ mainstream ပေါ်က ဘုရင်မတစ်ဆူလို့ သတ်မှတ်လို့ရနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း စက်တင်ဘာလ ၆ ရက်နေ့မှာတော့ သူမရဲ့ Twitter account မှာ အခုလိုပဲတင်ထားခဲ့ပါတယ်။\nPhoto : @nickiminaj IG\nI’ve decided to retire & have my family. I know you guys are happy now. To my fans, keep reppin me, do it til da death of me, ❌ in the box- cuz ain’t nobody checkin me. ✅ Love you for LIFE 😘♥🦄…….\nရက်ပ်နယ်ပယ်ထဲကနေ အနားယူပြီး မိသားစုဘဝလေးဖန်တီးတော့မယ်တဲ့။ ပြီးခဲ့တဲ့ ၂ လ၊ ၃ လလောက်ကပဲ Queen Radio မှာ Nicki ဟာ သူမရဲ့ချစ်သူအကြောင်းပြောပြခဲ့ပြီး IG မှာလည်း လက်ထပ်မှတ်ပုံတင်လျှောက်ပြီးသွားပြီလို့ ဖွင့်ပြေလာခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီမတိုင်ခင်ကတည်းက ချစ်သူနဲ့ဓာတ်ပုံတွေကိုလည်း Nicki ဟာ IG မှာ ခဏတိုင်းလိုလိုတင်လေ့ရှိနေခဲ့ပါတော့တယ်။\nအနုပညာရှင်တစ်ယောက်ဟာ ကိုယ်ပိုင်မိသားစုဘဝလေးတည်ထောင်မှာကို ဝမ်းသာပေးရမှာဖြစ်ပမေယ့်လို့ အခုလိုကြီးအနားယူတော့မယ်လို့ အတိအလင်းပြောကြားလိုက်တဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့ The Barbz တွေကတော့ ပန်းရောင်မလွှမ်းတော့ဘဲ ရင်ထဲမှာ ဝမ်းနည်းခြင်းအပြာရောင်တွေ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ပါပြီ။ ဒါကတော့ Nicki အနေနဲ့ နောက်ဆုံးထွက်ခဲ့တဲ့ သီချင်းလေးပါ။\nSource : Nicki Minaj Twitter account\nပနြးရောငဘြာဘီလေးကတော့ သူမရဲ့အနုပညာနဝငေခြွိနကြို ကိုယတြိုငပြဲကှညောသှားခဲ့ပါပှီ။ Nicki Minaj ဟာဆိုရငြ နိုငငြံတကာရဲ့ rap နဲ့ R&B လောကမှာ mainstream ပေါကြ ဘုရငမြတစဆြူလို့ သတမြှတလြို့ရနိုငပြါတယြ။ ဒါပမေဲ့လညြး စကတြငဘြာလ ၆ ရကနြမှေ့ာတော့ သူမရဲ့ Twitter account မှာ အခုလိုပဲတငထြားခဲ့ပါတယြ။\nရကပြနြယပြယထြဲကနေ အနားယူပှီး မိသားစုဘဝလေးဖနတြီးတော့မယတြဲ့။ ပှီးခဲ့တဲ့ ၂ လ၊ ၃ လလောကကြပဲ Queen Radio မှာ Nicki ဟာ သူမရဲ့ခစွသြူအကှောငြးပှောပှခဲ့ပှီး IG မှာလညြး လကထြပမြှတပြုံတငလြွှောကပြှီးသှားပှီလို့ ဖှငြ့ပှလောခဲ့ပါတယြ။ အဲဒီမတိုငခြငကြတညြးက ခစွသြူနဲ့ဓာတပြုံတှကေိုလညြး Nicki ဟာ IG မှာ ခဏတိုငြးလိုလိုတငလြရှေိ့နခေဲ့ပါတော့တယြ။\nအနုပညာရှငတြစယြောကဟြာ ကိုယပြိုငမြိသားစုဘဝလေးတညထြောငမြှာကို ဝမြးသာပေးရမှာဖှစပြမယလြေို့ အခုလိုကှီးအနားယူတော့မယလြို့ အတိအလငြးပှောကှားလိုကတြဲ့အတှကြ ကွှနတြောတြို့ The Barbz တှကတေော့ ပနြးရောငမြလှမြးတော့ဘဲ ရငထြဲမှာ ဝမြးနညြးခှငြးအပှာရောငတြှေ လှမြးခှုံသှားခဲ့ပါပှီ။ ဒါကတော့ Nicki အနနေဲ့ နောကဆြုံးထှကခြဲ့တဲ့ သီခငြွးလေးပါ။\nပန်းရောင်မြန်မာဝတ်စုံလေးနဲ့ ချစ်စရာကောင်းလွန်းနေတဲ့ ဝတ်မှုံရွှေရည်ပုံရိပ်….\nတာချီလိတ်က ညစာစားပွဲမှာ ညို့အားပြင်းတဲ့အလှနဲ့ဖမ်းစားလိုက်တဲ့ သင်ဇာဝင့်ကျော်ပုံရိပ်….


မန္တလေးမြို့မှာ ဒီတစ်ပတ်ပြုလုပ်မယ့် ပွဲတွေထဲက သင်ဘယ်ပွဲကို စိတ်ဝင်စားဆုံးလဲ - Mandalay Directory\nမန္တလေးမြို့မှာ ဒီတစ်ပတ်ပြုလုပ်မယ့် ပွဲတွေထဲက သင်ဘယ်ပွဲကို စိတ်ဝင်စားဆုံးလဲ\nFriday, 10 January 2020 14:08\nဇန်နဝါရီလ(၁၁)ရက်နေ့မှ တစ်ပတ်အတွင်း မန္တလေးမြို့မှာ ကျင်းပပြုလုပ်သွားမယ့် ပွဲတော်အခမ်းအနားတွေကို တစုတစည်းတည်း ကြည့်ရှုနိုင်အောင် ဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်။\n၁။ January Cleanup\nဇန်န၀ါရီလရဲ့ ပထမအကြိမ် အမှိုက်ကောက်ခြင်း အစီအစဉ်ကို ၁၁ ရက်နေ့ (စနေနေ့) မနက်မှာ ရေစစ်ကန် (လမ်း၆၀ ၂၂လမ်းကနေ ၂၆လမ်းအထိ) ပတ်၀န်းကျင်မှာရှိတဲ့ အမှိုက်များကို သန့်ရှင်းရန်အတွက် အမှိုက်ကောက်တဲ့ ပွဲ ကျင်းပပြုလုပ်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\n၂။ ဒုဌဝတီ Offroad Challenge\nအထက်မြန်မာပြည်ရဲ့ ပထမဆုံး ကား Offroad 4x4 ပြိုင်ပွဲနဲ့ ဆိုင်ကယ် Offroad Enduro ပြိုင်ပွဲကို ဇန်နဝါရီလ ၁၂ ရက် ဇန်နဝါရီလ၊ ၂၀၂၀ မှာ ဒုဌဝတီမြစ်ကမ်း၊ ၁၀ မိုင်၊ မန္တလေးမှာ ကျင်းပမှာဖြစ်ပါတယ်။\n၃။ ၂၀၁၉-၂၀၂၀ ပညာသင်နှစ် ပန်းသတင်း ဆောင်းရာသီ အားကစားပွဲတော်\nပန်းသတင်းကိုယ်ပိုင်အထက်တန်းကျောင်းမှ ကြီးမှုးပြီး၂၀၁၉-၂၀၂၀ ပညာသင်နှစ် ပန်းသတင်း ဆောင်းရာသီ အားကစားပွဲတော်ကို လာမယ့် ဇန်နဝါရီလ ၁၃ ရက်နေ နံနက် ၉နာရီနဲ့ ၁၇ရက်နေ့ နေ့လည်၃နာရီတွင် ပန်းသတင်းကိုယ်ပိုင်အထက်တန်းကျောင်းမှာ ကျင်းပပြုလုပ်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\n၄။ ဆိုင်ဖွင့်ပွဲ ဖိတ်ကြားခြင်း\nရွှေဒေါင်းမင်း မြေပဲဆုံဆီနှင့် ဆန်ရောင်းဝယ်ရေးဆိုင် ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနားကို လာမယ့် ဇန်နဝါရီလ ၁၄ရက်နေ့၊ နံနက် ၈ နာရီ မှ နေ့လည် ၁၂ နာရီအထိ အမှတ် ၁၃ခ/၇ ၊ ၇၈လမ်း ၊ ၄၃×၄၄ လမ်းကြား၊ မဟာအောင်မြေ မြို့နယ် မန္တလေးမြို့မှာ ကျင်းပပြုလုပ်သွားမှာစြဖ်ပါတယ်။\n၅။ 2nd Aquascaping Show In Mandalay\nAquascaping Show ဆိုတာကတော့ ရေအောက်မှာ ရှင်သန်ပေါက်ရောက်နေတဲ့ အပင်တွေရဲ့သဘာဝပုံစံ တွေကို ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အလွယ်တကူကြည့်ရှုနိုင်ဖို့ မှန်ကန်ထဲမှာ တုပဖန်တီးထားတဲ့ အနုပညာတစ်ရပ် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီ ဒုတိယကြိမ်မြောက် Aquascaping Show ကိုတော့ ဇန်နဝါရီလ ၁၈ရက်နေ့ နံနက် ၉နာရီမှ ၁၉ရက်နေ့ ည ၉နာရီထိ 73 Ocean ဘေးမှာရှိတဲ့ The Move မှာ ကျင်းပပြုလုပ်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\n၆။ 3rd International Hospitals & Health Care Expo 2020\nRoyal Heart က ရွှေမန်းသားတွေရဲ့ ကျန်းမာရေးကို အကောင်းဆုံးဝန်ဆောင်မှုတွေပေးမယ့် အထူးခြားဆုံးကျန်းမာရေး ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်တဲ့ International Hospitals & Health care Expo 2020 ကို\n၁၈ ရက်နေ့မှ ၂၀ ရက်နေ့ထိ ၃ ရက် တိုင်တိုင် မန္တလေးစည်ပင်ခန်းမ Booth No. C – 19/20 မှာ ကျင်းပပြုလုပ်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nဇနျနဝါရီလ(၁၁)ရကျနမှေ့ တဈပတျအတှငျး မန်တလေးမွို့မှာ ကငျြးပပွုလုပျသှားမယျ့ ပှဲတျောအခမျးအနားတှကေို တစုတစညျးတညျး ကွညျ့ရှုနိုငျအောငျ ဖျောပွပေးလိုကျပါတယျ။\nဇနျနဝါရီလရဲ့ ပထမအကွိမျ အမှိုကျကောကျခွငျး အစီအစဉျကို ၁၁ ရကျနေ့ (စနနေေ့) မနကျမှာ ရစေဈကနျ (လမျး၆၀ ၂၂လမျးကနေ ၂၆လမျးအထိ) ပတျဝနျးကငျြမှာရှိတဲ့ အမှိုကျမြားကို သနျ့ရှငျးရနျအတှကျ အမှိုကျကောကျတဲ့ ပှဲ ကငျြးပပွုလုပျသှားမှာ ဖွဈပါတယျ။\nအထကျမွနျမာပွညျရဲ့ ပထမဆုံး ကား Offroad 4x4 ပွိုငျပှဲနဲ့ ဆိုငျကယျ Offroad Enduro ပွိုငျပှဲကို ဇနျနဝါရီလ ၁၂ ရကျ ဇနျနဝါရီလ၊ ၂၀၂၀ မှာ ဒုဌဝတီမွဈကမျး၊ ၁၀ မိုငျ၊ မန်တလေးမှာ ကငျြးပမှာဖွဈပါတယျ။\n၃။ ၂၀၁၉-၂၀၂၀ ပညာသငျနှဈ ပနျးသတငျး ဆောငျးရာသီ အားကစားပှဲတျော\nပနျးသတငျးကိုယျပိုငျအထကျတနျးကြောငျးမှ ကွီးမှုးပွီး၂၀၁၉-၂၀၂၀ ပညာသငျနှဈ ပနျးသတငျး ဆောငျးရာသီ အားကစားပှဲတျောကို လာမယျ့ ဇနျနဝါရီလ ၁၃ ရကျနေ နံနကျ ၉နာရီနဲ့ ၁၇ရကျနေ့ နလေ့ညျ၃နာရီတှငျ ပနျးသတငျးကိုယျပိုငျအထကျတနျးကြောငျးမှာ ကငျြးပပွုလုပျသှားမှာ ဖွဈပါတယျ။\n၄။ ဆိုငျဖှငျ့ပှဲ ဖိတျကွားခွငျး\nရှဒေေါငျးမငျး မွပေဲဆုံဆီနှငျ့ ဆနျရောငျးဝယျရေးဆိုငျ ဖှငျ့ပှဲအခမျးအနားကို လာမယျ့ ဇနျနဝါရီလ ၁၄ရကျနေ့၊ နံနကျ ၈ နာရီ မှ နလေ့ညျ ၁၂ နာရီအထိ အမှတျ ၁၃ခ/၇ ၊ ၇၈လမျး ၊ ၄၃×၄၄ လမျးကွား၊ မဟာအောငျမွေ မွို့နယျ မန်တလေးမွို့မှာ ကငျြးပပွုလုပျသှားမှာစွဖျပါတယျ။\nAquascaping Show ဆိုတာကတော့ ရအေောကျမှာ ရှငျသနျပေါကျရောကျနတေဲ့ အပငျတှရေဲ့သဘာဝပုံစံ တှကေို ကိုယျ့ပတျဝနျးကငျြမှာ အလှယျတကူကွညျ့ရှုနိုငျဖို့ မှနျကနျထဲမှာ တုပဖနျတီးထားတဲ့ အနုပညာတဈရပျ ဖွဈပါတယျ။ ဒီ ဒုတိယကွိမျမွောကျ Aquascaping Show ကိုတော့ ဇနျနဝါရီလ ၁၈ရကျနေ့ နံနကျ ၉နာရီမှ ၁၉ရကျနေ့ ည ၉နာရီထိ 73 Ocean ဘေးမှာရှိတဲ့ The Move မှာ ကငျြးပပွုလုပျသှားမှာ ဖွဈပါတယျ။\nRoyal Heart က ရှမေနျးသားတှရေဲ့ ကနျြးမာရေးကို အကောငျးဆုံးဝနျဆောငျမှုတှပေေးမယျ့ အထူးခွားဆုံးကနျြးမာရေး ပှဲကွီးတဈခု ဖွဈတဲ့ International Hospitals & Health care Expo 2020 ကို\n၁၈ ရကျနမှေ့ ၂၀ ရကျနထေိ့ ၃ ရကျ တိုငျတိုငျ မန်တလေးစညျပငျခနျးမ Booth No. C – 19/20 မှာ ကငျြးပပွုလုပျသှားမှာ ဖွဈပါတယျ။\nRead 145 times Last modified on Friday, 10 January 2020 15:54\nမန္တလေးမြို့တွင် သင်္ကြန်ပွဲတော်အခါ စင်ထိုးခြင်းများနှင့် ရေကစားမဏ္ဍပ်ကြီးများကို ပေ ၁၅၀ ထက်ကျော်၍ ဆောက်လုပ်ခွင့်မပြု\nမြန်မာ့ရိုးရာ မဟာသင်္ကြန်ပွဲတော်တွင် မန္တလေးမြို့အနေဖြင့် ကျုံးတောင်ဘက်ခြမ်းရှိ လမ်းလျှောက်သင်္ကြန်တွင် စင်ထိုးခြင်းများနှင့် ကျုံးအနောက်ဘက်ခြမ်းရှိ ရေကစားမဏ္ဍပ်ကြီးများကို ပေ ၁၅၀ ထက်ပို၍ ဆောက်ခွင့်ပြုပေးသွားမည် မဟုတ်ကြောင်း မန္တလေးမြို့တော် စည်သာယာရေးကော်မတီမှ သိရသည်။\nဆရာဝနျသဈလှငျမြားအတှကျ ရညျရှယျပွီးတော့ UMMAA ကစီစဉျကငျြးပတဲ့ စကားဝိုငျးဆှေးနှေးပှဲလေးတဈခုနဲ့ မိတျဆကျပေးခငျြပါတယျ။\nနေရာကွက်ကြား မိုးထစ်ချုန်းရွာမည့် တိုင်းဒေသကြီးနှင့် ပြည်နယ်များ\nမိုးလေဝသနှင့်ဇလဗေဒညွှန်ကြားမှုဦးစီးဌာနမှ ၂၀၂၀ ပြည့်နှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ (၂၄)ရက်နေ့တွင် ထုတ်ပြန်သည့် မိုးလေဝသအခြေအနေများ


ခရစ်စမတ်သီချင်းတစ်ပုဒ် ၏ ဇာတ်လမ်းအစမှာ လန်ဒန်မြို့ ခရစ်စမတ်နေ့မရောက်မီ အလွန်ချမ်းအေးသော ညနေခင်းကာလဖြင့် အစပြု၍ ထိုနေ့သည် စခရုဂျ်၏ စီးပွားရေး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဂျေးကာ့ဘ် မားလီ သေဆုံးသော ခုနစ်နှစ်မြောက် နှစ်ပတ်လည်နေ့လည်းဖြစ်သည်။ အရွယ်ထောက်ကာ ကပ်စေးလည်းကုပ်သော စခရုဂျ်သည် ခရစ်စမတ်ကာလကို လွန်စွာမနှစ်မြို့သူဖြစ်သည်။ ထိုနေ့၌ ၎င်း၏ ကွယ်လွန်ပြီဖြစ်သောညီမ၏ သား၊ တူတော်သူ ဖရဒ်က ခရစ်စမတ်ညအတွက် အတူစားသောက်ရန် ဖိတ်ကြားမှုကို ငြင်းဆန်လိုက်သည်။ သူဆင်းရဲများအတွက် အစားအသောက်နှင့် အနွေးဓာတ်ထောက်ပံ့ရန် အလှူလာခံသောသူနှစ်ဦးကို မလှူနိုင်ဟု ငြင်းဆိုလွှတ်ကာ သူ့ဆီတွင် အလွန်အလုပ်လုပ်ရရှာ၍ လစာနည်းသော ဘော့ဘ် ခရတ်ချစ် (Bob Cratchit) ခေါ်သော စာရေးကို လူမှုရေးအရ ခရစ်စမတ်နေ့ကို အားလပ်ရက်အဖြစ် ငြူငြူဆူဆူဖြင့်သာ ခွင့်ပြုပေးခဲ့သည်။\nမျက်မှောက်ခရစ်စမတ်တစ္ဆေသည် ဒုတိယမြောက် လာရောက်တွေ့ဆုံသောသူဖြစ်ပြီး စခရုဂျ်ကို ခရစ်စမတ်ညစာပြုလုပ်ရန် ဝယ်ခြမ်းနေကြသော လူများဖြင့် စည်ကားနေသည့် ပျော်ရွင်ဖွယ် ဈေးတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သတ္တုတွင်းတူးသူ၏ တဲအိမ်လေးနှင့် မီးပြတိုက်တစ်ခု စသည်တို့၌ ခရစ်စမတ်ကျင်းပပုံမြင်ကွင်းတို့ဆီသို့လည်း ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ စခရုဂျ်နှင့် တစ္ဆေတို့သည် ဖရဒ်၏အိမ်၌ ခရစ်စမတ်ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲပြုလုပ်နေသည်ကိုလည်း လိုက်လံကြည့်ရှုခဲ့ကြ၏။ ဤအခန်း၏ အဓိကအပိုင်းသည် ဘော့ဘ် ခရတ်ချစ်မိသားစု၏ ညစာ စားပွဲပင်ဖြစ်ရာ ဤအခန်း၌ ခရတ်ချစ်၏ အငယ်ဆုံးသားလေး တိုင်နီ တင် ကို မိတ်ဆက်ဖော်ပြထားကာ တိုင်နီ တင်လေးသည် မကျန်းမာသူ (ဒုက္ခိတကလေး) ဖြစ်၏။ သို့သော် ပျော်ရွှင်ဖွယ်နေတတ်သော ကလေးတစ်ဦးလည်း ဖြစ်လေသည်။ တစ္ဆေကြီးက လက်ရှိသွားနေသည့် အဖြစ်အပျက်လမ်းကြောင်း ပြောင်းလဲမှုမရှိပါက တိုင်နီ တင်လေး သေဆုံးရမည်ဟု သတင်းပေးပြောခဲ့လေသည်။ ထို့နောက် တစ္ဆေကြီး မပျောက်ကွယ်ခင် စခရုဂျ်ကို ၎င်း၏ဝတ်ရုံအတွင်း ဖွက်ထား၍ ပိန်ချုံးချိနဲ့နေသော ကလေးနှစ်ဦးကို ပြသခဲ့ပြီး ကောင်လေး၏အမည်မှာ မသိခြင်း (Ignorance) နှင့် ကောင်မလေးကို လိုချင်တပ်မက်ခြင်း (Want) ဟုခေါ်ဆိုကြောင်း ပြောဆိုရင်း အထူးသဖြင့် ကောင်လေးကို သတိထားရန်နှင့် ထိုကောင်လေးကို မသိကျိုးကျွန်ပြုသူများ ကြမ္မာငင်ရလိမ့်မည်ဟု သတိပေးခဲ့ကာ ထိုကလေးနှစ်ဦးအတွက် စိုးရိမ်သောကဖြစ်နေရှာသော စခရုဂျ်ကိုလည်း တစ္ဆေကြီးက လှောင်ပြောင်ပျက်ရယ်ပြုခဲ့လေသည်။\nတတိယမြောက်တစ္ဆေသည် အနာဂတ်ခရစ်စမတ်တစ္ဆေဖြစ်သည်။ စခရုဂျ်အား အနာဂတ်တွင်ဖြစ်မည့် ခရစ်စမတ်နေ့ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။ လူအများမုန်းတီး မနှစ်မြို့ခြင်းခံရသောသူတစ်ဦး၏ ဈာပနပွဲဖြစ်ပျက်ပုံများကိုပြသရာ နေ့လည်စာကြွေးသောကြောင့်သာ ထိုသေသူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အနည်းငယ်မျှ တက်ရောက်သော မြင်ကွင်းဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းရေးအမျိုးသမီး၊ အဝတ်လျှော်သူအမျိုးသမီးနှင့် ထိုအရပ်က သုဘရာဇာတို့သုံးဦးသား သေသူ၏ ဥစ္စာပစ္စည်းများကို ခိုးယူ၍ ခိုးရာပါပစ္စည်းဝယ်သူထံ ရောင်းချနေပုံများကို ပြသပေးသည်။ ထိုသူသေဆုံးမှုအပေါ် စိတ်ခံစားချက်တစ်ခုခု ရှိသူများ ရှိလျှင် ပြသပေးပါရန် စခရုဂျ်က တောင်းဆိုသောအခါ တစ္ဆေကြီးက ဆင်းရဲသားဇနီးမောင်နှံ၏ စိတ်သက်သာယာရရှိမှုကိုသာ ပြသပေး၏။ ထိုနှစ်ယောက်မှာ အဆိုပါသူသေဆုံးသွားသည့်အတွက် ငွေရေးကြေးရေးပြဿနာ ခေတ္တခဏမျှ ပြေလည်သွားသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။ အခြားသေဆုံးမှုတစ်ခုရှိပါက ထိုသေဆုံးမှုနှင့်ပတ်သက်၍ နူးညံ့သိမ်မွေ့စာနာတတ်သော သဘောကို မြင်တွေ့လိုပါသည်ဟု ထပ်မံတောင်းဆိုရာ တစ္ဆေကြီးက တိုင်နီ တင်လေး ကွယ်လွန်သဖြင့် ပူဆွေးနေသော ဘော့ဘ်ခရတ်ချစ်နှင့် ၎င်းမိသားစုကို ပြသပေးခဲ့ပြီး "Ebenezer Scrroge" ဟု နာမည်ရေးထိုးထား၍ စွန့်ပစ်လစ်လျူရှုထားသည့် အုတ်ဂူဆီသို့ ခေါ်ဆောင် ညွှန်ပြပေးခဲ့လေသည်။ အစောပိုင်းသေဆုံးသူမှာလည်း သူကိုယ်တိုင်ပင်ဖြစ်ကြောင်းသိရှိသွားကာ ငိုရှိုက်၍ ၎င်း၏မိုက်ပြစ်များကို ပြုပြင်မည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ခရစ်စမတ်ကာလကို တန်ဖိုးထားမည်ဖြစ်ကြောင်း စသဖြင့် တောင်းပန်ခယ ပြောကြားခဲ့သည်။\nခရစ်စမတ်နေ့သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထိုနေ့ မနက်စောစော၌ စခရုဂျ်သည် အစစအရာရာပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည့် လူသစ်အသွင်ဖြင့် နိုးထလာခဲ့သည်။ ယမန်နေ့က ၎င်းငြင်းလွှတ်လိုက်သည့် အလှူလာ၍ခံသောသူများကို ငွေကြေးများစွာ လှူဒါန်းခဲ့သည်။ ၎င်း၏စာရေး ခရတ်ချစ်အိမ်သို့ ခရစ်စမတ်ညစာအဖြစ် ကြက်ဆင်ကြီးတစ်ကောင်ကို ၎င်းပေးမှန်း မသိစေဘဲ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ကာ ထို့နောက် တူတော်သူ ဖရဒ်နှင့် မိသားစုထံသို့ နေ့လည်ပိုင်း၌သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။ နောက်တစ်ရက်တွင် ခရတ်ချစ်ကို လစာတိုးပေးပြီး တိုင်နီ တင် ဟုခေါ်သော မကျန်းမာရှာသည့် ကလေးလေး၏ ဖခင်သဖွယ်အဖြစ်လည်း စိတ်သစ်လူသစ်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုနေ့မှအစပြု၍ ခရစ်စမတ်ပွဲတော်၏ အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံကာ လူတိုင်းအပေါ် ရက်ရက်ရောရော၊ ကြင်ကြင်နာနာ၊ ချစ်ချစ်ခင်ခင် ဆက်ဆံခဲ့လေတော့သည်။\n"ခရစ်စမတ်သီချင်းတစ်ပုဒ်" ကို ရေးသားရာတွင် စာဖတ်သူများ၏ နှလုံးသားများကို စီးပွားရေးဆိုသော လှေကားကြီး၏ အနိမ့်ဆုံးလှေကားဆန်ပေါ်မှာ တည်မှီရုန်းကန်နေရတဲ့သူများဆီသို့ အရောက်ပို့ဆောင်ရန်နှင့် စေတနာသဘောကို လက်တွေ့ဖော်ဆောင်ဖို့ အားပေးတိုက်တွန်းရန် ရည်ရွယ်သည်။ ထိုမျှမကသေးဘဲ ဆင်းရဲသားများအကြား ဧကန်စင်စစ်ရှိသော အလိုဆန္ဒနှင့် ၎င်းတို့၏ ပညာအသိမဲ့ခြင်းကို သည်းခံရခြင်းက ဖန်တီးဖြစ်ပေါ်စေသော လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းအပေါ်ရောက်ရှိလာသည့် ဆိုးရွားလှသော အန္တရာယ်ကိုလည်း သတိပေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ပါသည်။\nဒစ်ကင်းက ခရစ်စမတ်သီချင်းတစ်ပုဒ်သည် ဆင်းရဲမွဲတေမှု၊ အထူးအားဖြင့် ကလေးသူငယ် မွဲတေမှု အပေါ်ထားသော ဗြိတိသျှတို့၏ လူမှုရေးအမြင်များကို တုံ့ပြန်သောအနေဖြင့်၊ ထိုအမြင်များကို ဆန့်ကျင်၍ ၎င်း၏တစ်ဖက်မှ ငြင်းခုံဆွေးနွေးမှုကို တင်ပြသောအနေဖြင့် ရေးသားထားခဲ့သည်။ ကိုယ်ကျိုးအတ္တနှင့် ဆင်းရဲသူဆင်းရဲသားများကို လျစ်လျူရှုခြင်းက ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သော ဝဲဂယက်အကျိုးဆက်များအတွက် အလွန်ကောင်းသော ဥပမာတစ်ခုအဖြစ် ဤဇာတ်လမ်းက စခရုဂျ်ကို ပြသပေးသည်။ ဆင်းရဲမွဲတေမှုတွင် အထူးသဖြင့် ကလေးသူငယ်များ ဆင်းရဲခြင်းကို ပုံဆောင်ခိုင်းနှိုင်းမှုသဘောအားဖြင့် "လိုချင်တပ်မက်မှု" (Want) နှင့် "မသိမှု" (Ignorance) ဟူ၍ ဇာတ်ကောင်စရိုက်သွင်းကာ ရေးသားဖော်ကျူးထားလေသည်။ တိုင်နီတင် ကဲ့သို့ပင် ဤဇာတ်ကောင်နှစ်ခုကိုလည်း စာဖတ်သူများ စာနာစိတ်ဖြစ်စေရန် ဖန်တီးထားသည်။ ဒဂ်လာ့စ် ဖဲဟာ့စ်တ်က ဤသို့ဇာတ်ကောင်များအသုံးပြုခြင်းသည် ၎င်း၏ လူမှုအလတ်တန်းစား စာဖတ်ပရိတ်သတ်များနှင့် မကင်းကွာစေဘဲ အလှူအတန်းပြုရန် လိုအပ်ပါသည်ဆိုသော သတင်းစကားကို တင်ပြရန်အတွက် ဒစ်ကင်းကို အခွင့်ပေး၏ဟု ထင်မြင်ချက်ပေးခဲ့သည်။\nလက်ခံ ဝေဖန် တုံ့ပြန်မှုများပြင်ဆင်\nပါလီ၏မူ ထုတ်ဝေအပြီး နှစ်ရက်မြောက်တွင် ဒစ်ကင်းက မူပိုင်ခွင့်ဖြင့် တရားစွဲဆိုရာ အနိုင်ရခဲ့သည်။ ထုတ်ဝေသူများက ဒေဝါလီခံကြောင်း ကြေငြာခဲ့၍ ဒစ်ကင်းကို (တရားရုံး)ကုန်ကျစရိတ်အတွက် ပေါင် ၇၀၀ ပေးစေသည်။ ဝတ္ထုမှရသော အမြတ်နည်းပါးသောကြောင့် ထုတ်ဝေသူများနှင့်လည်း ဆက်ဆံရေးတင်းမာခဲ့လေသည်။\n၁၈၄၉ အရောက်တွင် ဒစ်ကင်းသည် "ဒေးဗစ်ကော်ပါဖီးလ်ဒ်" ဝတ္ထုကို ရေးသားနေ၍ အခြားခရစ်စမတ်နှင့်ပတ်သက်သော စာအုပ်ထုတ်ရန် အချိန်၊ ဆန္ဒမရှိခဲ့ချေ။  ဤဝတ္ထု၏အတွေးအခေါ်ကို ပရိတ်သတ်ဆီ အရောက်ပို့ရန် အကောင်းဆုံးနည်းမှာ အများပြည်သူကြား ဖတ်ရှုပေးခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ၁၈၅၂ ခရစ်စမတ်ကာလအတွင်း ဘာမင်ဟန်မြို့တော်ခန်းမ၌ စက်မှုနှင့်စာပေအဖွဲ့အစည်းသို့ ဖတ်ကြားပေးမှုတစ်ခု လုပ်ဆောင်ခဲ့ကာ ထိုသို့ဖတ်ကြားခြင်းသည် အလွန်အောင်မြင်ခဲ့၏။ ထို့နောက် ၎င်းသေဆုံးသော ၁၈၇၀ ရောက်သည်အထိ ဇာတ်လမ်းဖတ်ကြားပေးမှု (၁၂၇) ကြိမ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။\nဒေးဗစ်က ခေတ်အဆက်ဆက် မှီငြမ်းပုံဖော်တင်ဆက်ခြင်များစွာ၌ အပြောင်းအလဲများကို အသေးစိတ်လေ့လာခဲ့၍ ဇာတ်လမ်း၏ အလေးပေးမှုပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ဇာတ်ကောင်ပြောင်းလဲခြင်းများသည် ခေတ်တစ်ခေတ်၏ အဓိကအတွေးအခေါ်ပုံစံကို ရောင်ပြန်ဟပ်သည်ဟု သုံးသပ်သည်။ ဒစ်ကင်းရှိစဉ် ဝိတိုရိယခေတ် ပရိတ်သတ်များက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ သို့သော် လောကီပုံဆောင်ဇာတ်လမ်း အဖြစ်ရှုမြင်ခဲ့ကြသည်။ ၂၀ ရာစုအစောပိုင်းသို့ရောက်သော် ဇာတ်လမ်းသည် ကလေးပုံပြင်ဖြစ်သွားခဲ့၍ မိဘများက ၎င်းတို့ငယ်စဉ်က ၎င်းတို့အဖေ၊ အမေများဖတ်ပြခဲ့သည်ကို အမှတ်ရကြသဖြင့် ကလေးသူငယ်များကို ပြန်လည်ဖတ်ပြခဲ့ကြသည်။ ကမ္ဘာ့စီးပွားပျက်ကပ်ကြီးဖြစ်ခါနီးနှင့် ဖြစ်ပွားချိန်အတွင်း ဇာတ်လမ်းသည် အရင်းရှင်ဝါဒကို ရှုတ်ချခြင်းဖြစ်၍ အများစုက ဖိနှိပ်ခံထားရသော စီးပွားရေး အရှိတရားများမှ လွတ်မြောက်သည့်နည်းလမ်းအနေဖြင့် ဖတ်ရှုခဲ့ကြသည်ဟု ဒေးဗစ်ကပြောဆိုသည်။ ၁၉၃၀ နှစ်များ၌ ယူအက်စ်နှင့် ယူကေတို့တွင် ဤဇာတ်လမ်း၏ ရုပ်ရှင်ပုံစံများမှာ မတူညီကြပေ။ ဗြိတိသျှရုပ်ရှင်များက မိရိုးဖလာ ဇာတ်လမ်းပြောသည့်ပုံစံဖြင့် တင်ဆက်ကြသော်လည်း အမေရိကန်လက်ရာများက ခရတ်ချစ်ကို အလေးပိုထား၍ ဥရောပဘဏ်သမားများက ဖြစ်စေသော ပျက်ကပ်ကို လွတ်မြောက်၍ သာမန်သူတစ်ဦး၏ ခရစ်စမတ်ကျင်းပခြင်းကို အလေးပေးထားသည်ဟု ဒေးဗစ်ကပင် ဆက်လက်သုံးသပ်ခဲ့သည်။ ၁၉၆၀နှစ်များတွင် စခရုဂျ်ကို ပုံဖော်ရာ၌ ၎င်းသည် မသိစိတ်ကလှုံဆော်ခံရသော ပုံစံဖြင့်ဖြစ်၍ မိမိ၏ အတိတ်နှင့် နပမ်းလုံးနေရသော သူအဖြစ် တင်ဆက်ကြသည်။ ၁၉၈၀ နှစ်များရောက်သော် စခရုဂျ်ကို စီးပွားရေးပျက်ကပ်ကမ္ဘာ၊ စီးပွားရေးဆိုင်ရာ မသေချာမရေရာမှု ကမ္ဘာ၌ ရုပ်လုံးဖော်ထားတင်ဆက်ကြခဲ့သည်။\n↑ In 1875 Mitton sold the manuscript to the bookseller Francis Harvey – reportedly for £50 (equal to £Error when using &#၁၂၃;&#၁၂၃;Inflation&#၁၂၅;&#၁၂၅;: &#၁၂၄;index&#၆၁;UK (parameter ၁) notarecognized index. in ၂၀၂၁ pounds) – who sold it to the autograph collector, Henry George Churchill, in 1882; in turn Churchill sold the manuscript to Bennett,aBirmingham bookseller. Bennett sold it for £200 to Robson and Kerslake of London, which sold it to Dickens collector Stuart M. Samuel for £300. It was purchased by J. Pierpont Morgan for an undisclosed sum and is now held by the Pierpont Morgan Library, New York.\nသတင်းစာ၊ ဂျာနယ်၊ မဂ္ဂဇင်းများပြင်ဆင်\n"https://my.wikipedia.org/w/index.php?title=ခရစ်စမတ်သီချင်းတစ်ပုဒ်&oldid=647907" မှ ရယူရန်\n၂၁ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၀၂၁၊ ၁၈:၂၁ အချိန်တွင် နောက်ဆုံး တည်းဖြတ်ခဲ့သည်။\nဤစာမျက်နှာကို ၂၁ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၀၂၁၊ ၁၈:၂၁ အချိန်တွင် နောက်ဆုံး ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။


အတ္တ၏ ဒဏ်ရာများ: ကိုယ့်ကိုယ်ကို မနှိပ်စက်ပါနဲ့ အဆက်\nဒီစကားတွေကြောင့် ယောက်ယက်ခတ်ကာ ကျွန်မရင်ထဲ မငြိမ်းအေးနိုင် ဖြစ်နေရသည်။ ရက်အတန်ကြာအောင် တစ်ယောက်တည်း အကျောက်အကန် ငြင်းခုန်ဝေဖန်နေပြီးသည့်နောက် ကျွန်မ ခဲအိုဆီသို့ တယ်လီဖုန်းဆက်ဖြစ်သည်။ ကျွန်မ နိုင်ငံခြားသို့ မထွက်ခွါမီ သူတို့မိသားစုကို လာရောက်နှုတ်ဆက် ချင်ပါသည် ဟူ၍။\nကျွန်မသူတို့နှင့် တွေ့ရပြီး ငါးမိနစ်မပြည့်မီမှာပင် ကျွန်မလာရောက်သည့်အတွက် သူတို့အားလုံးမှာ စိတ်သက်သာ ပေါ့ပါးမှုရသွားကြကြောင်း ကျွန်မသတိပြုမိလိုက်ပါသည်။ ကျွန်မအစီအစဉ်တွေ ဖွင့်ဟပြောဆို ပြီးနောက် ကျွန်မဘ၀၏ ကဏ္ဍသစ်အတွက် အောင်မြင်စေကြောင်း ဆုမွန်ကောင်း တောင်းပေးကြရန် သူတို့ကို ပြောဖြစ်သည်။ ဒီလိုတွေ့ဆုံပြောဆိုဖြစ်လိုက်မှု၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ကျွန်မကိုယ်တိုင်အတွက် တကယ် သိသိသာသာကြီးဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ကျွန်မအပေါ်ဖိစီးနေသည့် ၀န်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးတစ်ခု ကျသွားသလို ခံစားလိုက် ရသည်။ ရင်ထဲမှာ ရှင်းလင်းပေါ့သွားပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် အရင်လို ကိုယ့်စိတ်နှင့်ကိုယ့်ကိုယ် ပြန်ဖြစ်လာခဲ့သည်။\nဆွေမျိုးများနှင့် ပတ်သက်သည့် အဲဒီအပြုအမူကလေးသည် နောက်ကျွန်မ၌ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် သိသာ ထင်ရှားသော ပြောင်းလဲမှုများအတွက် ရှေ့ပြေးဖြစ်ခဲ့သည်။ နောက်တစ်နှစ်ခွဲအကြာတွင် ကျွန်မ နယူးယောက်မြို့၌ ကုလသမဂ္ဂဆိုင်ရာ အိန္ဒိယကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရောက်ရှိနေ ပါသည်။ အဲဒီအချိန် ကျွန်မတို့အတွက် အရေးကြီးနေသည့် ပြဿနာက တောင်အာဖရိကနိုင်ငံ၌ ရှိနေသည့် အိန္ဒိယနွယ်ဖွားများအပေါ် ၄င်းနိုင်ငံ၏ ဆက်ဆံနေပုံများဖြစ်သည်။ ဒီကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ သူတို့ဘက်ကရော ကျွန်မတို့ဘက်ကပါ စကားတွေရင့်ရင့်သီးသီး ပြောခဲ့ကြပြီးဖြစ်၏။ ဆန့်ကျင်ဘက်ပုဂ္ဂိုလ်တွေက အိန္ဒိယ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုရော ကျွန်မကိုယ်တိုင်ကိုပါ ထိခိုက်စော်ကားသည့် စကားတွေ ပြောကြသည့်အခါ ကျွန်မ တစ်ခွန်းမခံ၊ အလားတူ စူးရှပြင်းထန်သော စကားလုံးများဖြင့် ပြန်လှန်ထိုးနှက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။\nအဲသလို အပြန်အလှန် စိတ်မချမ်းမသာစရာ စကားစစ်ထိုးပွဲတစ်ခု ဆင်နွှဲခဲ့ပြီးနောက်တွင်မှ ဂန္ဒီကြီး ပြောခဲ့ဖူးတာတွေ ကျွန်မသတိရသွားသည်။ သူဆိုလျှင် သဘောတူပါ့မလား၊ ကျွန်မတွေးမိသည်။ သူက ဘယ်ကိစ္စမဆို လုပ်နည်းလုပ်ဟန်နှင့် အကျိုးရလာဒ်သည် တန်းတူပင် တန်ဘိုးရှိသည်ဟု မြင်သူဖြစ်သည်။ ရေရှည်အဖို့ဆိုလျှင် လုပ်နည်းလုပ်ဟန်ကပင် ပို၍အရေးကြီးသေးသည်ဟု သူမြင်သည်။ ယခုကိစ္စများတွင် အဆုံးသတ်၌ ကျွန်မတို့နိုင်သည်ပဲထားဦး ကိုယ်ရည်မှန်းသော အရာကိုရအောင်ယူသည့်နေရာ၌ ကျွန်မတို့ ကျင့်သုံးသောနည်းက အိန္ဒိယ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို အနည်းနှင့်အများ ထိခိုက်စေမည့် နည်းလမ်းမျိုး ဖြစ်နေလျှင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။\nအဲဒီည အိပ်ရာမ၀င်မီ ကျွန်မ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချဖြစ်သည်။ ဘယ်လိုအနေအထားမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည် ဖြစ်စေ ကုလသမဂ္ဂတွင် ကျွန်မပြောသည့် စကားများသည် ပေါ့ပေါ့တန်တန် ကရော်ကမည် စကားမျိုးမဖြစ်စေရ ဟူ၍။\nအဲဒီနောက်တွင်တော့ ကျွန်မက စကားစစ်ထိုးပွဲကို ပြဿနာနှင့် တကယ်ပတ်သက်သည့် အကန့် အသတ်ဘောင်အတွင်း၌သာ ပြောတော့သည်။ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးတိုက်ခိုက်မှုတွေကို လုံးဝ လက်တုန့်မပြန်နေတော့ လက်ခုပ်သြဘာသံတွေ တန်ဘိုးမရှိသည့် အမှတ်တွေရဖို့ လုံးပမ်းမနေတော့။\nဒီအခါမှာတော့ တစ်ဖက်လူများကလည်း ကျွန်မတို့ကို အဆင့်အတန်းရှိစွာ ပြန်လည်တုန့်ပြန်လာသည်။ သို့နှင့် နောက်ပိုင်းတွင် ပြဿနာကို ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်ကျစွာ ကျိုးကြောင်းစိစစ်၍ ဝေဖန်ဆွေးနွေး နိုင်လာကြသည်။ ဆွေးနွေးပွဲနောက်ဆုံးနေ့တွင် ကော်မတီစည်းဝေခန်းမှ ပြန်ထွက်မလာမီ တစ်ဖက်ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်ထံသို့ ကျွန်မသွား၍ စကားပြောသည်။\n"စကား အခြေအတင်ပြောရင်းနဲ့ ကျွန်မ လူကြီးမင်းကို အပြုအမူအားဖြင့်ဖြစ်စေ၊ စကားလုံး အသုံးအနှုန်းအရ ဖြစ်စေ ထိခိုက်နစ်နာအောင် လုပ်မိခဲ့တာရှိရင် ခွင့်လွှတ်ဖို့ ကျွန်မလာပြီး တောင်းပန်တာပါ"\nဟုဆိုသည့်အခါ သူက ကျွန်မလက်ကို လှိုက်လှဲစွာ ဆွဲကိုင်လှုပ်ယမ်းရင်း -\n"ဘာမှ အပြစ်ပြောစရာမရှိပါဘူးဗျာ" ဟုဆိုလေသည်။\n၄င်းပုဂ္ဂိုလ်နှင့် သင့်မြတ်ပြေလည်မှုရခြင်းသည် တန်ဘိုးရှိပါသည်။ သို့သော် ကျွန်မကိုယ်တိုင်နှင့် ကျွန်မ သင့်မြတ်ပြေလည်သွားခြင်းက ပို၍ တန်ဘိုးရှိလှပါသည်။\nဂန္ဒီကြီး၏ သြ၀ါဒစကားက ကျွန်မကို ကျွန်မကိုယ်တိုင်၏ရန်မှ နောက်တစ်ကြိမ် ကယ်တင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ သူ့သြ၀ါဒက ကျွန်မအား ကိစ္စကြီးများ၌သာမက ကိစ္စသေးသေးများမှာပါ အတိုင်းအတာ အနေအထားတွေ သတိပြုတတ်အောင် ထိန်းသိမ်းထောက်ကူပေးခဲ့သည်။\nကျွန်မ မကြာခဏ မက်တတ်သည့် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခု ရှိသည်။\nအမျိုးသမီးတော်တော်များများလည်း ကျွန်မနည်းတူ ခံစားဖူးကြမည် ထင်ပါသည်။ အရေးကြီးသော ဧည့်သည်တစ်ယောက် အိမ်ကိုညစာစား ဖိတ်ထားသည်။ ဧည့်သည်တွေ ရောက်လာကြသည်။ အစားအသောက်တွေ တည်ခင်းကျွေးမွေးရတော့မည်။ သို့သော် ဘာဟင်းမှ အဆင့်သင့်မဖြစ်သေး။ လူတစ်ကိုယ်လုံး ဇောချွေးတွေပြန်ပြီးနောက် အိပ်ရာက နိုးလာသည်။ ဒီတော့မှ အိပ်မက်ပဲဟု သိပြီး စိတ်သက်သာသွားမည်။\nများမကြာမီကတော့ အဲဒီအိပ်မက်ထဲကလို အနေအထားမျိုး ကျွန်မအပြင်မှာ တကယ်ကြုံလိုက်ရသည်။ ကျွန်မဖိတ်ကြားထားသည့် ဂုဏ်ထူဆောင်ဧည့်သည်များက ဗြိတိသျှဝန်ကြီးချုပ် မစ္စတာအီဒင်နှင့် ဇနီး လေဒီအီဒင်။ ဗြိတိန်နိုင်ငံမှာ အိန္ဒိယပြည်၏မဟာမင်းကြီးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော ကျွန်မအဖို့ ဒီဝန်ကြီးချုပ် ဇနီးမောင်နှံထက် အရေးကြီးသော ဧည့်သည်မရှိနိုင်တော့ပါ။ ဒီပွဲအတွက် အစားအသောက် စာရင်းမှသည် စားပွဲပေါ်တွင် သူ့အရောင်အသွေးအလိုက် စီစဉ်နေရာချမည့် ပန်းများ၊ ထွန်းညှိမည့် ဖယောင်းတိုင်များအထိ အစီအစဉ် အသေးစိတ်တွေ တိကျသေချာအောင် ရေးဆွဲပြင်ဆင်ခဲ့ပါသည်။\nဧည့်သည်များရောက်လာသည်။ အဖျော်ယမကာတွေ နှစ်ကြိမ်ထည့်ပေးပြီးပြီဆိုသည့်အခါ ဘဏ္ဍာစိုး အားညစားကြေညာရန် ကျွန်မ အချက်ပြလိုက်သည်။ ဒီနောက် အစားအသောက်တွေ စောင့်မျှော် နေကြသည်။ သို့သော် ရောက်မလာ၊ အဖျော်ယမကာသာ တတိယအကြိမ် ဖြည့်တင်းပေးပြန်သည်။ ကျွန်မ မနေနိုင်တော့၊ ဧည့်သည်များထံ ခွင့်ပန်ကာ မီးဖိုချောင်ထဲ ကသောမျောပါး ပြေးလာခဲ့သည်။\nမီးဖိုခန်းထဲမှာ မြင်ရသည့်မြင်ကွင်းကြောင့် ကျွန်မ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထမင်းချက် အကူမိန်းကလေး ကအခန်းထောင့်တစ်နေရာမှာ မျက်စိပျက် မျက်နှာပျက်လျက် ရပ်နေသည်။ အိမ်ဖော်အမျိုးသမီးကြီးကတော့ နောက်တစ်ထောင့်မှာ။ ကျွန်မ၏ စားဖိုမှူးကတော့ စားပွဲမှာထိုင်ကာ လက်က ဟင်းချိုဇွန်းကို ဝှေ့ယမ်းလျက် ခြေထောက်က စည်းချက်လိုက်လျက် သီချင်းဆို၍နေသည်။ သူ့မျက်လုံးတွေက ရီဝေကာ စိတ်အာရုံများ ကတော့ဘယ် ကမ္ဘာဆီရောက်နှင့်လေသည်မသိ။ စားပွဲပေါ်တွင်ကား ကြက်သားတုံးတွေ ပြန့်ကျဲလျက် ရှိသည်။ ကျွန်မ ခြေတွေလက်တွေ မသယ်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် တတ်နိုင်သမျှ အသံမှန်အောင် ထိန်းရင်းမေးသည်။\n"ညစာ ဘာဖြစ်လို့ အဆင်သင့် မဖြစ်သေးတာလဲ"\n"ပြီးနေပါပြီဆရာမ၊ အားလုံး အဆင်သင့် ဖြစ်နေပါပြီ"\nစားဖိုမှူးက အရှိန်မသေသေး၊ သီချင်းဆိုသံနှင့်ဖြေသည်။\n"အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ၊ ထိုင်ကြပါ၊ အားလုံးထိုင်ကြပါ"\nကျွန်မ အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားသည်။\n"ရှင်- အခုချက်ချင်း ထွက်သွားစမ်း၊ ရှင့်ကိုထုတ်လိုက်ပြီ"\nဟူသောစကားကို ကျွန်မအော်ပြောမိတော့မည့်ဆဲဆဲ၊ လျှာဖျားလေးပေါ်ရောက်နေပြီ။ ဒီအခိုက်ကလေးမှာပင် ကျွန်မကို စိတ်တည်ငြိမ်အောင် အကြိမ်ကြိမ်ထိန်းပေးနိုင်ခဲ့သည့် သြ၀ါဒစကားကို ကျွန်မချက်ချင်း အမှတ်ရလိုက်သည်။ ငါဒီနေရာမှာ ဒေါသမထိန်းနိုင်ရင် ငါပဲ အကျပ်အတည်းကြုံရမှာဟု ကျွန်မသဘောပေါက်လိုက်သည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို တတ်နိုင်သလောက် တည်ငြိမ်အောင်ထိန်းပြီး -\n"ကဲ - တစ်ခုခု မြန်မြန်လေး ပေးနိုင်အောင် လုပ်ကြစမ်းပါ"\nဟူ၍သာ တိုက်တွန်းလိုက်ရသည်။ အားလုံး အလျင်အမြန်လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ ဟင်းပွဲတွေတည်ခင်းသည့် အခါ မူလကပေးထားသည့် Menu နှင့်သိပ်မကိုက်ညီသဖြင့် တောင်းပန်ရသည်။ သို့သော် မီးဖိုချောင်မှ ဖြစ်ပျက်ပုံကို ပြောပြသည့်အခါမှာတော့ ဧည့်သည်များထံမှ အံ့သြသံတွေ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်လာကြ သည်။\n"အရက်မူးနေတာတောင် ဒီလောာက်ကောင်းအောင် ချက်နိုင်တယ်ဆိုတော့ မူးများ မမူးရင် ဘယ်လိုများနေ လေမလဲမသိဘူး"\nတစ်ယောက်ကဆိုသည်။ ကျွန်မ စိတ်သက်သာယာရသွားပြီး ရယ်လိုက်သည့်အသံက ငိုသံထွက်နေသလိုလို။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအခြေအနေမှာ ကယောက်ချောက်ချားမဖြစ်အောင်တော့ ကျွန်မထိန်းနိုင်ခဲ့သည်။ ညစာစားပွဲ ဟူသည် ဘယ်လောက်အရေးကြီးတယ်ဆိုစေ သေရေးရှင်ရေးလောက်အထိတော့ လုံးဝ မဟုတ်ဆိုတာ ကျွန်မ သဘောပေါက်လိုက်မိပါသည်။\nကိစ္စတစ်ခု၏ အတိုင်းအတာ အကန့်အသတ်ကို သိတတ်ရေးသည်လည်း နှလုံးသားတွင်း၌ ဒေါသအာဃာတ ကင်းစင်ရေးနည်းတူ အရေးကြီးလှပါသည်။\n"မင်းကိုယ်တိုင်ကလွဲပြီး ဘယ်သူမှ မင်းကိုဒုက္ခမပေးနိုင်ပါဘူး"\nဟူ၍ မဟတ္တမဂန္ဒီကြီး ဆုံးမပြောဆိုခဲ့သည်။ သူ့သြ၀ါဒစကားက ကျွန်မအတွက်သာမက အခြားမည်သည့် အလုပ်အကိုင်မျိုးရှိသူအတွက်မဆို အဖိုးတန်သောစကား၊ အနက်အဓိပ္ပါယ်ပြည့်ဝသောစကား ဖြစ်ချေသည်။\nအထက်ပါစာကို Mrs. Vijaya Lakshmi Pandit က 1955-56 လောက်ကရေးသားခဲ့ပါသည်။ မဒမ်ပန်ဒစ်ကို အိန္ဒိယပြည် အာလာဟာဘတ်မြို့တွင် 1900ပြည့်နှစ်က မွေးသည်။ ဖခင် မိုတိလာလ်နေရူး ၊ အစ်ကို ဂျဝါဟာလာလ်နေရူး(၀န်ကြီးချုပ်) တို့နှင့်အတူ အိန္ဒိယ လွတ်လပ်ရေးတိုက်ပွဲတွင် တက်ကြွစွာ ပါဝင်လှုပ်ရှား ခဲ့သဖြင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။\n1921 တွင် Mr. Ranjit Sitaram Pandit နှင့်လက်ထပ်ခဲ့သည်။ သမီး(၃)ယောက်ထွန်းကားခဲ့သည်။ 14 ဇန်န၀ါရီ 1944 တွင် ခင်ပွန်းကွယ်လွန်ခဲ့သည်။\nအိန္ဒိယပြည်လွတ်လပ်ရေး ရသောအခါ အိန္ဒိယပြည်၏ သံအမတ်ကြီးအဖြစ် 1947 တွင် ရုရှား၊ 1949တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတို့သို့ ပို့လွှတ် တာဝန်ပေးခြင်းခံခဲ့ရသည်။ 1953-54တွင် ကုလသမဂ္ဂအထွေထွေ ညီလာခံ၌ သဘာပတိအဖြစ် ဆောင်ရွတ်ခဲ့ရာ ထိုတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခွင့်ရသည့် ပထမဆုံးအမျိုးသမီး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဗြိတိန်နိုင်ငံ၌ အိန္ဒိယပြည်၏ မဟာမင်းကြီး တာဝန်ကိုလည်းကောင်း၊ 1955 မှစ၍ အိုင်ယာလန် သံအမတ်၊ 1958 တွင် စပိန် သံအမတ်တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။\n1962 တွင် အိန္ဒိယပြည် မဟာရပ်ရ်ှထရာပြည်နယ်၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ယူပြီး 1964 မှ 1967 အထိ အိန္ဒိယပါလီမန်တွင် တာဝန်ယူခဲ့သည်။ 1968 မှစ၍ နိုင်ငံရေးမှ အနားယူကာ 1977 တွင်မှ တူမဖြစ်သူ အင်ဒီရာဂန္ဒီဦးစီးသော အစိုးရအဖွဲ့၏ ချုပ်ချယ်မှုများကို ကန့်ကွက်သော လှုပ်ရှားမှုများ တစ်ကြိမ် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။\nမဒမ်ပန်ဒစ်၏ အများပြည်သူဆိုင်ရာ လုပ်ရပ်များအနက် အမျိုးသမီးများအခွင့်အရေးအတွက် ဆောင်ရွက်ချက်များမှာ ပိုမိုထင်ရှားသည်။ 1 December 1990 တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။\nမူရင်း the best Adivice I ever had, Reader's Digest, February 1956\nဆောင်းပါးကို ဖေမြင့် ဘာသာပြန်ပြီး မဒမ်ပန်ဒစ်၏ အထုပ္ပတိကို အတ္တဖြည့်စွက်တင်ပြသည်။\nposted by အတ္တ @ December 24, 2009 1 Comments\nAt September 5, 2010 at 3:14 AM , Unknown said...\n“Forgiveness” is easy to say it but very hard to follow. It is really depending on how deeply been hard. Some time “Forgiveness” does not deserve for everyone. Need to use “Ignorance” as well.


Actualidad အိုင်ဖုန်းထဲမှာငါတို့သယ်ဆောင်လာတယ် 10 နှစ်ကျော် အက်ပဲလ်နှင့်ပတ်သက်သောသတင်းများ၊ သင်ခန်းစာများ၊ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု၊ ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း၊ အပလီကေးရှင်းများ၊ အများကြီးပို ဓမ္မဓိivity္ဌာန်ကျကျမေ့ပျောက်ခြင်းမရှိဘဲ၊ Apple နှင့်သက်ဆိုင်သောစပိန်စကားပြောသောဘလော့ဂ်တစ်ခုဖြစ်သည်.\nActualidad အိုင်ဖုန်းအဖွဲ့သည်အဖွဲ့တစ်ခုဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသည် အက်ပဲလ်ထုတ်ကုန်တွင်အတွေ့အကြုံများစွာရှိသောကြေညာသူများ။ တကယ်တော့များစွာသောငါတို့ဟာပထမဆုံး iPhone ကိုရွှေလိုအထည်ပေါ်မှာဆက်ထားကြတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ဘလော့ဂ်တွင်သင်ခန်းစာအပိုင်းမှမည်သည့်ပြstrangeနာကိုမဆိုဖြေရှင်းနိုင်သည်။ သင်ရှာမတွေ့ပါကအဖြေရှာရန်ကျွန်ုပ်တို့အတူတကွကြိုးစားနိုင်ရန်ကျွန်ုပ်တို့တစ် ဦး ကိုဆက်သွယ်ပါ။\nနှစ်စဉ်စျေးကွက်တွင် Apple စတင်မိတ်ဆက်သောထုတ်ကုန်အားလုံးကိုကျွန်ုပ်တို့၏ယူကျု့ချန်နယ်မှအပြည့်အ ၀ ဆန်းစစ်လေ့လာနိုင်သည်။ ထို့အပြင်ကျွန်ုပ်တို့အနေဖြင့်လည်း Apple ၏တိုက်ရိုက်ယှဉ်ပြိုင်မှု၏အရေးကြီးဆုံးဆိပ်ကမ်းများစတင်ခြင်းကိုနှိုင်းယှဉ်လေ့လာခြင်း၊ အားသာချက်များနှင့်အားနည်းချက်များကိုတစ်ချက်ချင်းစီခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း။ မည်သည့်အချိန်တွင်သမာသမတ်ကျမှုကိုမဆုံးရှုံးစေပါ.\nActualidad အိုင်ဖုန်းအယ်ဒီတာအဖွဲ့သည်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသည် iPhone ကျွမ်းကျင်သူများ Apple\nအကယ်လို့သင်ဟာ Actualidad iPhone အသင်းရဲ့အသင်းဝင်ဖြစ်ချင်တယ်ဆိုရင်၊ ဒီပုံစံကိုဖြည့်ပါ\nအလုပ်အကိုင်အားဖြင့်ဆေးပညာနှင့်ကလေးအထူးကု၏ဘွဲ့။ ကျွန်ုပ်၏ပထမ ဦး ဆုံး iPod nano ကိုဝယ်သည့်အချိန် ၂၀၀၅ ခုနှစ်မှစ၍ Apple သုံးစွဲသူ။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး iPhone, iPad, Mac, AirPod, Apple Watch အမျိုးမျိုးဟာငါ့လက်တွေဖြတ်သန်းသွားကြပြီ။ ရွေးချယ်မှုနဲ့လိုအပ်ချက်အရငါဟာနာရီနဲ့ပတ်သက်တဲ့အကြောင်းအရာတွေကိုဖတ်ခြင်း၊ ကြည့်ခြင်းနှင့်နားထောင်ခြင်းအပေါ်အခြေခံပြီးငါသိသမျှအရာအားလုံးကိုသင်ယူခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် Apple နဲ့အတူလုပ်လိုက်တာပါ။ ဒါကြောင့်ဘလော့၊ YouTube channel နဲ့ Podcast မှာကျွန်မရဲ့အတွေ့အကြုံတွေကိုမျှဝေချင်ပါတယ်။\nငါနည်းပညာနှင့်အားကစားအမျိုးမျိုးတို့နှင့်ပတ်သက်သောအရာအားလုံးကိုငါစိတ်အားထက်သန်မိပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်အနည်းငယ်တုန်းက iPod Classic နဲ့ကျွန်တော်စတင်ခဲ့တာပါ။ သူတို့ဘယ်တော့မှလက်ကိုမြှောက်စရာမလိုဘူး - အရင်ကသူတတ်နိုင်သလောက်နည်းပညာဆိုင်ရာပစ္စည်းတွေနဲ့အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။ ကျွန်တော့်ရဲ့အက်ပဲလ်အတွေ့အကြုံဟာကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်ရှိပေမယ့်သင်ဟာအကြောင်းအရာအသစ်တွေကိုသင်ယူဖို့အမြဲအသင့်ရှိနေပါတယ်။ ဒီကမ္ဘာကြီးမှာနည်းပညာတိုးတက်လာတာမြန်တယ်။ ၂၀၀၉ ခုနှစ်မှစ၍ ၁၂၀GBGB iPod Classic သည်ကျွန်ုပ်လက်ထဲသို့ရောက်သောအခါ၊ ကျွန်ုပ်၏ Apple ကိုစိတ်ဝင်စားမှုမှာနိုးထလာခဲ့ပြီးကျွန်ုပ်လက်ထဲသို့နောက်ထပ်လာမည့် iPhone 2009 ဖြစ်သော Movistar နှင့်စာချုပ်ချုပ်ဆိုခြင်းမရှိတော့သည့်နှစ်နှင့်နီးပါးနှစ်စဉ်နီးပါးရှိနေသော iPhone ဖြစ်သည်။ ငါပုံစံသစ်ကိုသွား။ ဒီမှာတွေ့ကြုံရတဲ့အတွေ့အကြုံကအရာအားလုံးပါ။ ၁၂ နှစ်ကျော်ကာလအတွင်းမှာ Apple ကုန်ပစ္စည်းများနှင့်ကျွန်တော်အတူရှိနေခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်၏အသိပညာကိုနာရီနှင့်နာရီများပေါ်တွင်ရရှိသည်ဟုပြောနိုင်ပါတယ်။ အားလပ်ချိန်၌ကျွန်ုပ်သည်အဆက်ပြတ်သော်လည်း iPhone နှင့် Mac နှင့်အလွန်ဝေးကွာသွားသည်။ ကျွန်ုပ်ကိုတွစ်တာတွင် @jordi_sdmac အဖြစ်တွေ့လိမ့်မည်။\nဟယ်လို! ငါ Apple ကမ္ဘာမှာ iPod Shuffle နဲ့စတင်ခဲ့ပါတယ်။ အရာရာတိုင်းဟာအံ့သြစရာကောင်းပါတယ်။ မင်းကို iTunes playlist ထဲမှာပါ ၀ င်တဲ့ကျပန်းသီချင်းတွေနဲ့အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်။ ထိုအခါ iPod Nano၊ iPod Classic နှင့် iPhone4ထွက်လာသည်။ Cupertino ဂေဟစနစ်ကိုစွဲမက် မိ၍ ကျွန်ုပ်သည် Actualidad iPad တွင်ကျွန်ုပ်၏နေရာကိုတွေ့ရှိခဲ့ပြီးနောက်တွင်ကျွန်ုပ်သည် Geek ကိုမျှဝေသည့်အလွန်ကြီးစွာသောအဖွဲ့နှင့်အတူ Actualidad iPhone သို့ခုန်ကူးခဲ့သည်။ "Cupertino ၏, ငါနှင့်အတူငါနေ့တိုင်းသင်ယူဆက်လက်။ ဆက်သွယ်မှုဖြတ်တောက်မှု? ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမယ့် Apple gadget နဲ့😉\nApple ကကျွန်ုပ်တို့၏ဘဝကိုပိုမိုလွယ်ကူစေရန်ကိရိယာများကိုဖန်တီးသည်။ သို့သော်၎င်းသည်အဆက်မပြတ်တဖြည်းဖြည်းတိုးတက်ပြောင်းလဲနေသောစကြဝuniverseာတစ်ခုဖြစ်သည်၊ ကျွန်ုပ်သည်အမြဲတမ်းနောက်ဆုံးပေါ်ဖြစ်လိုသည်။ ကျွန်ုပ် manzanitas နှင့်တွေ့ကြုံမှုအသစ်များကိုလေ့လာပြီးလေ့ကျင့်ရန်နှင့်စာဖတ်သူများအားမျှဝေရန်ကျွန်ုပ်စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်။ Apple Watch ကကျွန်တော့်ဘဝကိုကယ်တင်ပြီးကတည်းကဂျော့ဘ်ဖန်တီးခဲ့သောစကြဝuniverseာကိုချိတ်ထားသည်။\nမက်ဒရစ်တွင်မွေးဖွားခဲ့ပြီးဆက်သွယ်ရေးအင်ဂျင်နီယာဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်သည်နည်းပညာကိုနှစ်သက်ပြီးအထူးသဖြင့် Apple နှင့်ပတ်သက်သောအရာအားလုံးဖြစ်သည်။ iPod နဲ့နောက်ပိုင်းမှာ iPhone ထွက်လာကတည်းကကျွန်တော့်ထုတ်ကုန်အားလုံးအပြန်အလှန်ချိတ်ဆက်နိုင်မယ့်ဂေဟစနစ်တစ်ခုလုံးကိုဘယ်လိုဖွဲ့စည်းရမလဲဆိုတာကို Apple ကကမ္ဘာကြီးနဲ့ပတ်သတ်ပြီးရှုပ်ထွေးနေပါတယ်။\nငါအီလက်ထရွန်နစ်ပစ္စည်းတွေ၊ အထူးသဖြင့် Apple အမှတ်တံဆိပ်ကိုနှစ်သက်တယ်။ ကျွန်ုပ်၏စွဲလမ်းမှုသည်ကျွန်ုပ်၏အိုင်ဖုန်းပေါ်ရှိဂီတအမျိုးမျိုးကိုနားထောင်ခြင်းဖြစ်သည်။ အသံအရည်အသွေးကောင်းခြင်းကြောင့်၎င်းသည်တစ်ချိန်ချိန်တွင်အသုံးဝင်နိုင်သောအက်ပလီကေးရှင်းအမျိုးမျိုးကိုကျွန်ုပ်ကြိုးစားရသည်ကိုနှစ်သက်သည်။\nဗိသုကာနှင့် geek, အင်တာနက်ကိုအကြောင်းကိုအသည်းအသန်, နည်းပညာအသစ်များနှင့် Apple ကမ္ဘာ။ အစဉ်မပြတ်ငါရေးသားခြင်းနှင့် iPhone ၏ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်နှင့်အစဉ်အမြဲငါမှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ဒီအမှတ်တံဆိပ်နှင့်ဆက်စပ်သောအရာအားလုံးနှင့်ပတ်သက်။ လေ့လာသင်ယူ။\nသတင်းစာဆရာ iPhone သည်အထူးပြု အံ့သြဖွယ်ရာများကိုလုပ်ရန်နှင့်ပိုမိုလွယ်ကူသောအသက်တာရရှိရန်အတွက်ဤအမှတ်တံဆိပ်မှထုတ်ကုန်အသစ်များကိုရှာဖွေတွေ့ရှိသည့်ကမ္ဘာသို့ကျွန်ုပ်ခရီးသွားသည်။\nLouis of the Boat ၊\nApple နည်းပညာကိုနှစ်သက်သောသူသည်ဗဟုသုတကိုမျှဝေရန်နှင့်အခြားသူများထံမှသင်ယူရန်ကြိုးစားသည်။ ငါကြိုးစားသမျှကိုစိတ်အားထက်သန်အောင်ကြိုးစားတယ်၊ ဒါကြောင့်မင်းရဲ့ iPhone ကမင်းရဲ့အတွေ့အကြုံတွေကိုတိုးတက်အောင်ကူညီပေးလိမ့်မယ်လို့မျှော်လင့်ပါတယ်။\nCristina Torres နေရာချထားပုံ\nလတ်တလောငါဘလော့ဂါကမ္ဘာနှင့်အဖြစ်အပျက်များကိုစီစဉ်၏။ ငါအင်တာနက်နဲ့ Apple နဲ့ပတ်သက်တဲ့အရာအားလုံးကိုနှစ်သက်တယ်။ ကျွန်ုပ်၏ iPhone လှည့်ကွက်အသစ်များကိုလေ့လာရတာနှစ်သက်သည်။ ထို့ကြောင့်သင်၏စမတ်ဖုန်းတွင်သင်တွေ့နိုင်သောအရာအားလုံးကိုထုတ်ဖော်ရန်မျှော်လင့်ပါသည်။\nအမြဲတမ်းလေ့လာသင်ယူရန်နှင့်စိတ်အားထက်သန်။ ငါသိသမျှအရာအားလုံးကိုအစီရင်ခံရတာကိုကြိုက်တယ်၊ ဒါက iPhone ကိုအမြဲတမ်းနောက်ဆုံးပေါ်ရောက်နေတယ်ဆိုတဲ့အချက်ပဲ၊ ဒီအမှတ်တံဆိပ်ရဲ့သတင်းကိုပိုကောင်းအောင်ပြောပြဖို့ငါ့ကိုကူညီပေးတယ်။\nကျွန်ုပ်၏နည်းပညာကိုကျွန်ုပ်၏စိတ်အားထက်သန်မှုသည် Apple နှင့်မွေးဖွားခဲ့ပြီးလွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်ကကျွန်ုပ်ကိုအမြစ်တွယ်ခဲ့သည်။ ယခုတွင်ငါသည်ပိုမိုသင်ယူလိုသောအရာများကိုရပ်တန့်မရနိုင်ပါ။ ဤအကြောင်းကြောင့်၊ ကျွန်ုပ်၏အတွေ့အကြုံနှင့်ဗဟုသုတများနှင့်အတူ iPhone နှင့်အခြားအမှတ်တံဆိပ်၏အကောင်းဆုံးသတင်းများအကြောင်းရေးသားရန်ကျွန်ုပ်ရေးသည်။\nကျွန်ုပ်၏အတွေ့အကြုံများသောကုန်အမှတ်တံဆိပ်ဖြစ်သော Apple နည်းပညာ၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာကြောင့်ကျွန်ုပ်အားပစ္စည်းကိရိယာများအသုံးပြုခြင်းနှင့် iPhone ကဲ့သို့သောထုတ်ကုန်များနှင့်ပတ်သက်သောစာရွက်စာတမ်းများတွင်အတွေ့အကြုံများစွာရှိသည်။ ကျွန်ုပ်သည်အမြဲတမ်းအကောင်းဆုံးသောအစီရင်ခံစာများနှင့်သတင်းများကိုရေးသားရန်နောက်ဆုံးအခြေအနေရှိသည်။\nကွန်ပြူတာသိပ္ပံပညာရှင်ဖြစ်ပြီး iOS အသုံးပြုသူသည် ၅ နှစ်ကျော်ကြာသည်။ ခရီးသွားရတာကိုကြိုက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ iPhone ကိုအမြဲတမ်းတိကျသေချာစွာအစီရင်ခံနိုင်ဖို့၊ စမတ်ဖုန်းနဲ့အကောင်းဆုံးဓာတ်ပုံတွေရိုက်ဖို့အတွက်အမြဲတမ်းလုပ်ခဲ့တယ်။\nနည်းပညာအသစ်များနှင့် iOS နှင့် OSX အသုံးပြုသူများ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်ုပ်သည် Apple ကိုနှစ်သက်သူတစ် ဦး ပါ။ စာဖတ်သူများသည်အကောင်းဆုံး iPhone သတင်းများကိုသိရှိနိုင်ရန်ဤမဂ္ဂဇင်းကိုကျွန်ုပ်ရေးသည်။\nကျွန်ုပ်သည် Apple ကမ္ဘာကိုချစ်သောကောင်လေးတစ်ယောက်ပါ။ ငါကြိုက်နှစ်သက်သောဘာသာရပ်များအကြောင်းသင်ယူခြင်းကိုနှစ်သက်သည်။ ထို့ကြောင့်ကျွန်ုပ်၏ဆောင်းပါးများတွင်သင်၏ iPhone နှင့်သင်၏နေ့စဉ်နေ့တိုင်းအသုံးဝင်မည့်အရာများကိုသင်တွေ့လိမ့်မည်။\nစာနယ်ဇင်းသမားသည် gadget များနှင့်မိုဘိုင်းတယ်လီဖုန်းတို့အတွက်စိတ်အားထက်သန်သည်။ iPhone, iPad, Apple Watch နှင့် MacBook Pro အကြောင်းအမြဲတမ်းအမြဲတမ်းအမြဲတမ်းအမြဲတမ်းရှိနေနေတဲ့အတွက်ကျွန်မရဲ့ရည်မှန်းချက်ကတော့စာဖတ်သူတွေအားလုံးသတင်းကိုသတိပြုမိရန်ဖြစ်သည်။