:: My Little World ::: February 2009\nWork hard and do your Best!!!\nPosted by Nay Nay Naing at 2/27/2009 11:44:00 AM 11 comments\nအလုပ်လုပ်ရင်း ခေါင်းနည်းနည်း ရှုပ်လာတာနဲ့စိတ်အပြောင်းအလွဲဖြစ်အောင် ဂူးဂဲလ်သုံးပြီး ကဗျာတွေ လိုက်ရှာဖတ်ဖြစ်တယ်။ အောက်က ကဗျာလေးကို ကဗျာခေါင်းစဉ်ကြောင့် ဖတ်ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။\nကဗျာကို ကြည့်တယ်။ နားမလည်ဘူး။\nဘာအဓိပ္ပါယ်လဲ။ စဉ်းစားတယ်။ အဖြေ မထွက်ဘူး။\nFor you somewhat cybernetically challenged, it goes something like this (using the proper cyber-names):\nVertical-bar curly-bracket comma comma CRASH\nလိုက်ရှာကြည့်တော့ ဒီကဗျာရဲ့ မူရင်းက\nDouglas D. Dankel II (Assistant Professor)\nDepartment of Computer and Information Science and Engineering - University of Florida\nPosted by Nay Nay Naing at 2/25/2009 04:43:00 PM4comments\nသူတို့ တွေက အချင်းချင်း အမျိုးတော်ကြတယ်။ သေချာကြည့်။ ရုပ်ချင်း ဆင်တယ်။ အမွှာတွေတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။ အရွယ်အစား နည်းနည်းကွာတယ်။ ဘယ်သူက အကြီး၊ ဘယ်သူက အငယ်ဆိုတာ ကိုယ့်ဘာသာ ခွဲခြားကြည့်ကြပါ။\nသူတို့ ရဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်ကိုပြောရရင် နှာတံတို အောက်မေးရိုးရှေ့ငေါထွက်ပြီး၊ မျက်လုံးခပ် ပြူးပြူး၊ ကိုယ်လုံးက ပြားပြား ဒါပေမယ့် အနည်းနည်းလေး ရှည်တယ်။ သူတို့ ရုပ်ရည်ကြည့်မယ်ဆို ရုပ်ဆိုးတယ် ဆိုနိုင်ပေမယ့် သူတို့ ရဲ့ အသားကတော့ အတော်လေး အရသာ ရှိတယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ သူတို့ တွေဟာ ကြော်၍ တစ်ဖုံ၊ ပြုတ်လို့တသွယ်၊ ပေါင်းပြီး တမျိုး အမျိုးမျိုးလုပ်ကာ စားသောက်ခြင်းကို ခံရတယ်။ သက်သေ အနေနဲ့ ဆို .... အပေါ် ဓာတ်ပုံတွေထဲက မျိုးတူညီနောင် နှစ်ယောက်... တစ်နေ့ ထဲမှာ လူ ၄ ယောက်ရဲ့ ဗိုက်ထဲကို နာရီပိုင်းလေးသာ ခြားပြီး ရောက်သွားခဲ့ ရရှာတယ်လေ။\nသူတို့ ကကြောင်း နည်းနည်း လေ့လာကြည့်မိတော့ သူတို့ အမျိုးတွေက ရေချိုရေငန် နှစ်မျိုးလုံးမှာ နေတယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။ ငယ်ရွယ်စဉ် အချိန်တုန်းက အစုံ စားတယ်၊ အသက်ကြီးလာတာနဲ့အမျှ အသားပဲ စားတော့တယ်တဲ့။ ဒါဆို တချို့ လူတွေနဲ့အကျင့် တူတယ်ဆိုရမယ်။ တချို့ လူတွေက ငယ်ငယ်တုန်းက အရွက်အသား အကုန်စား (လူကြီးတွေ ကျွေးတာစားရတော့ ) ဖြစ်ပြီး၊ အရွယ်ရောက်တော့ (ကိုယ်ကြိုက်တာ ကိုယ်ရွေးစားရင်း) အသားတမျိုးထဲစားတဲ့ သူတွေဖြစ်သွားကြတယ်။ :D\nသူတို့ လို ပုံစံတူ၊ အမျိုးကွဲတွေ တော်တော်များများ ရှိတယ်။ သူတို့ ကို အဆင်မြင့်မြင့် ခေါ်ချင်တယ်ဆို Lates calcarifer လို့ လည်း ခေါ်နိုင်တယ်။ Barramundi ဆိုရင်လည်း လူတွေသိကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အများစုက ခပ်လွယ်လွယ် အားလုံးကို Sea Bass လို့မှတ်ထား ခေါ်ဝေါ်ကြတယ်။ တခြားမျိုးကွဲ၊ နာမည်ကွဲ တွေလည်း ရှိနိုင်တယ်။ ကျွန်မ အတွက်တော့ ဒီလောက်သိရင် လုံလောက်ပြီ။ လူသိများတဲ့ Sea Bass/ Barramundi လို့ ပြောလိုက်တာနဲ့သူတို့ ထဲက တစ်ကောင်ကောင် ရောက်လာမှာလို့ ယုံကြည့်တယ်။ အဲ... ကျွန်မတို့မြန်မာတွေကတော့ သူတို့ တွေကို ကကတစ်ငါး လို့သိရှိထားကြပါတယ်။\nPosted by Nay Nay Naing at 2/23/2009 02:04:00 PM6comments\nမနေ့ က အလုပ်ကအပြန် လမ်းမှာ စက္ကူပန်းပင် တစ်ပင်တွေ့ တာနဲ့သဘောကျလို့ဓာတ်ပုံရိုက်ဖြစ်တယ်။ ထူးခြားချက်ကို တွေ့ တယ် မဟုတ်လား။ အပင်တစ်ပင်ထဲကနေ အနီ၊ အ၀ါ၊ လိမ္မော်၊ ခရမ်းရောင် ပန်းရောင်စုံပွင့်နေတယ်။ အဲဒီလို ပန်းပင် တွေကို သတိထားမိတာ အတော် ကြာပြီ၊ အခွင့်အရေးမကြုံတာနဲ့မနေ့ ကမှပဲ ဓာတ်ပုံရိုက် ဖြစ်တော့တယ်။ စင်္ကာပူမှာ ဓာတ်ပုံထဲကလို ရောင်စုံပွင့်တဲ့ စက္ကူပန်းပင်တွေ အတော်များများ တွေ့ ဖူးတယ်။ တွေ့ တိုင်းငေးမိတာပဲ။ လှတယ်။\nအလုပ်နားက ဆိုင်တစ်ဆိုင်ရှေ့ မှာလဲ အဲဒီလို ရောင်စုံပွင့်အောင် လုပ်ထားတဲ့ စက္ကူပန်းပင်တွေကို အိုးတွေနဲ့အလှ ထည့်စိုက်ထားတာ ရှိတယ်။ အဲဒီ အပင်တွေကိုဆို အခွင့်ကြုံတိုင်း အသေအချာသွား ကြည့်လေ့ရှိတယ်။ ပင်စည်တစ်ခုထဲရှိပြီး အကိုင်းတွေမှာမှ အပွင့်ရောင်စုံတွေ ပွင့်နေတာ။ ဓာတ်ပုံထဲက အပင်မှာတော့ ပင်စည်နှစ်ခု ရှိတယ်။ တစ်ပင်ထဲကနေ ပန်းရောင်စုံပွင့်အောင်က ကိုင်းဆက်ထားတာလို့ထင်ပါတယ်။ ကျွန်မ အစ်ကိုက အဲဒီလို အပင်တွေ စိုက်တာ အရမ်းဝါသနာပါတယ်။ အိမ်မှာ ကီလို မာလကာပင်တို့သရက်ပင်တို့ ဆို ကိုင်းကူးပျိုးလေ့ရှိတယ်။ ဒီဓာတ်ပုံ ပြလိုက်ရင် အရမ်းသဘောကျမှာ။ ပုံပြကို ကျွန်မရဲ့ အစ်ကိုကို အဲလိုဖြစ်အောင် စိုက်ပါလားလို့တိုက်တွန်း လိုက်အုံးမယ်။ အဖြူ၊ အနီ၊ လိမ္မော်၊ ခရမ်းရင့်၊ ခရမ်းဖျော့ ရောနေပြီး အုံ့ အုံ့ ဆိုင်းဆိုင်း ပုံစံလေးဆို အတော်လေးလှမယ်။\nမှတ်ချက်။ ။ ဓာတ်ပုံကို ဖုန်းနဲ့ ရိုက်ထားတာပါ။ ဖုန်းထဲက ထွက်တဲ့အတိုင်းပါပဲ။ ပုံကြီးကြည့်ချင်တယ်ဆို ဓာတ်ပုံကို နှိပ်ပြီးကြည့်လို့ ရသလို လင့်ပေးထားတဲ့ Picasa Album မှာ သွားကြည့်နိုင်ပါတယ်။\nPosted by Nay Nay Naing at 2/18/2009 01:58:00 PM2comments\nအပြောနဲ့အလုပ်\nမနက်က အိပ်ရာထစောတာနဲ့သတင်းတွေဖတ်ရင်း ဇော်ဝင်းထွဋ် ရဲ့ သီချင်းတွေ နားထောင်ဖြစ်တယ်။ အဲဒီထဲက သီချင်းတစ်ပုဒ် နားထောင်ရင်း တွေးမိတာ တစ်ချို့ ရှိတယ်။ သီချင်းနဲ့ဆိုင်ချင်မှလည်း ဆိုင်မယ်။ အတွေးဆိုတာမျိုးကလည်း တွေးချင်တာ တွေးနိုင်တာပဲလေ။ တွေးမိတာက အပြောနဲ့တကယ့် အလုပ် နဲ့ဆန့် ကျင်ဘက် ဖြစ်တဲ့သူတွေ အကြောင်း။ အဲဒီလိုလူတွေ ကျွန်မ တို့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အများကြီးပဲ။ လူတိုင်းလည်း အဲလိုလူတွေနဲ့တွေ့ ဖူး၊ ကြုံဖူးကြမှာပါ။\nမှတ်မှတ်ရရ ဒီလို အမျိုးအစား လူတွေအကြောင်းကို ပထမဆုံး သတိထားမိလိုက်တာက နိုင်ငံခြားမှာ ကျောင်းစတတ်တဲ့ နှစ်မှာ။ ချစ်သူက ပြောတယ်။ အသိနောက်ကျ လိုက်တာတဲ့။ ကြားဖူး၊ ဖတ်ဖူးပေမယ့် အဲဒီအချိန်မှပဲ အပြင်မှာ တကယ်တွေ့ ခဲ့ရတာပဲ။ ဒါတောင် ကိုယ်နဲ့ တိုက်ရိုက် ပတ်သက်တာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီ နောက်ပိုင်းတော့ မကြာခဏ ဆိုသလို ဒီလိုလူတွေကို မြင်ရ၊ ကြားရ၊ ကိုယ်တိုင်လည်း ကြုံတွေ့ ရပါတယ်။ နှုတ်ထွက်လေးတွေက တကယ်ချိုတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း တကယ်တကယ်မှာတော့ အပြောနဲ့တကယ့်အဖြစ်အပျက်၊ လုပ်ဆောင်ချက်တွေနဲ့ က တလွဲကြီးပဲ။ လူတွေက ဒီလိုပါပဲ။\nနှုတ်ပြောချိုသလို စိတ်သဘောထားဖြူတဲ့သူ၊ အပြောကောင်းသလို ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်လေ့ရှိသူဆိုတာ မရှိမဟုတ် ရှိပါတယ်။ အဲလိုပဲ အပြောနဲ့အလုပ် ဆန့် ကျင်ဘက်ဖြစ်သူတွေကလည်း ရှိသပေါ့လေ။ အင်း.. သီချင်းနားထောင်မိတဲ့ အချိန် တခဏလေးမှာ တွေးမိလိုက်တာတွေက အများကြီးပါ။ တွေးမိတာတွေ၊ ပြန်သတိရတာတွေ အကုန်ချရေးလို့မသင့်တော်ဘူးလို့ထင်မိတယ်။ မျက်နှာ နာရမယ့် သူတွေ ရှိသေးတယ်။ ဒီလိုနဲ့ဟိုတွေးဒီတွေး အတွေးတွေပွားရင်း ဇော်ဝင်းထွဋ် ရဲ့ မောဟစားသူများ ဆိုတဲ့ သီချင်းကို နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ပြီး နားထောင်ဖြစ်ခဲ့တယ်။\nဇော်ဝင်းထွဋ် - မောဟစားသူများ\nစဉ်းစဉ်းစားစား လုပ်ကြဖို့ တော့ လူတွေ အစဉ်အမြဲပြောတာပဲ..\nလက်တွေ့ ကြတော့ ဒေါသ မောဟ သယ်ရာကိုပဲ သွားနေဆဲ..\nရိုးရိုးသားသားလုပ်ကြဖို့ တော့ လူတွေ အစဉ်အမြဲပြောတာပဲ..\nလက်တွေ့ ကြတော့ ကွေ့ ကွေ့ ကောက်ကောက် ဒီလိုလူများ များနေဆဲ\nရှင်းရှင်းလင်းလင်းလုပ်ကြဖို့ တော့ လူတွေ အစဉ်အမြဲပြောတာပဲ..\nလက်တွေ့ ကြတော့ ရှုပ်ရှုပ်ရှက်ရှက် ဒီလိုလူများ များနေဆဲ\nလောကကြီးထဲ တို့ နှစ်ယောက်လည်းပဲ ငွေကိုရှာရင်းမောနေဆဲ..\nမောဟများနောက်က တစ်ကောက်ကောက်ကောက်လိုက်လို့ လိုတာတွေလဲ မဆုံးနိုင်ပဲ..\nအားလုံးရှိတဲ့ မောဟများက ကမ္ဘာမှာ တစ်နေ့ တစ်ခြား တိုးလာဆဲ\nမောဟများနောက်က လွတ်မြောက်ကြဖို့ ဘယ်လို တို့ ထိုးဖောက်နိုင်မလဲ..\nPosted by Nay Nay Naing at 2/17/2009 03:21:00 PM3comments\nမနေ့ က တနင်္ဂနွေနေ့ မှာ မပြီးသေးတဲ့ ပီနန်းခရီးအကြောင်း ပုံတွေတင်ပြီး စာရေးမယ်၊ ပြီးတော့ ဖတ်စရာရှိလေးတွေ ဖတ်မယ်လို့စိတ်ကူးရှိခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ဘာမှ မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။\nရာသီဥတု အရမ်းပူတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်တွေက အဲဒီလောက် မပူဘူးလိုပဲ။ စနေ့ ညကတည်းက ပူတာ သိသာရတယ်။ ညဘက် ကောင်းကောင်း အိပ်လို့မရဘူး။ မနက် မိုးလင်းခါနီး တစ်ချက် အိပ်လို့ ရတယ်။ မနက် ၈ နာရီလောက်ကြတော့ မနေနိုင်တော့ဘူး။ ရေထချိုးရတယ်။ မနက်စာ မုန့် နည်းနည်း စားပြီး ခနပြန်အိပ်တယ်။ မနက် ၁၁ လောက်ထိုးတော့ ပူတာနဲ့ ပြန်နိုးလာရော။ ပြူတင်းပေါက် ဖွင့်ထားပေမယ့် လိုက်ကာ ချထားတော့ လေကမရဘူး။ လူသွားလူလာ ရှိနေတော့ ပြူတင်းပေါက် လိုက်ကာလည်း ဖွင့်မထားချင်ဘူး။ ပန်ကာ ဖွင့်တာလည်း မရဘူး။ ပန်ကာလေကြောင့် လေပူတွေပိုများလာပြီး ပိုပြီးနေရခက်သလို ခံစားရတာနဲ့ပိတ်ထားလိုက်ရတယ်။ နေ့ လယ်ပိုင်း တခါ ရေထချိုး။ ရေချိုးပြီးစ အချိန်လေးဆို နေလို့ ကောင်းတယ်။ တနင်္ဂနွေပဲ အိမ်မှာ မနေနဲ့ အပြင်သွားလို့ချစ်သူက တိုက်တွန်းပေမယ့် မထွက်နိုင်တော့ဘူး။ ခေါင်းကိုက် နေပြီ။ ညနေ နေအတော်လေးစောင်းမှ အပြင်ထွက် ညစာ စားဖို့ ဝယ်ဖြစ်တယ်။ မစားလို့ လည်းမဖြစ်ဘူး၊ ဆေးသောက်မှ ခေါင်းကိုက် ပျောက်တော့မယ့် အနေအထား။ ညစာစားပြီးတာ နဲ့ခနနေပြီး ရေတခါချိုး။ စောစောအိပ်ဖို့ကြိုးစားတယ်။ စောစောအိပ်မှ ခဏခဏ နိုးတာနဲ့ ကာမိပြီး အိပ်ရေးဝမှာလေ။ ခဏ အိပ်ပျော်လိုက်၊ ပူလို့ပြန်နိုးလာလိုက်နဲ့ ။ ည ၂ နာရီလောက် နိုးလာတော့ မနေနိုင်တော့ဘူး။ ရေတခါ ထချိုးတယ်။ ပြူတင်းပေါက် လိုက်ကာတစ်ခြမ်းဖွင့်ပြီး အိပ်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။ လေလေးနည်းနည်း ရတော့ အိပ်လို့ အဆင်ပြေပေမယ့် ခဏနေ ပြန်ပြန် နိုးပြန်တယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ပူလို့မဟုတ်ဘူး။ အသံတစ်ခုခုကြားရင် နိုးလာတာ။ ပြူတင်းပေါက် ဖွင့်ထားတဲ့အတွက် စိတ်လုံခြုံမှု့ ဖြစ်နေတာ။ အိပ်တဲ့အချိန် ရှိသမျှ တံခါးတွေ လုံလုံခြုံခြုံပိတ်ထားမှ အိပ်ပျော်တာ အကျင့်တစ်ခုလို ဖြစ်နေတယ်။ တစ်ယောက်တည်းနေတာ များလို့ အဲလိုအကျင့် ဖြစ်နေတာ ဖြစ်မယ်လို့ တော့ တစ်ယောက်က ပြောဖူးတယ်။ ဟုတ်ချင်လည်း ဟုတ်မယ်။ ဒီအခန်း စရောက်ခါစ အချိန်ကဆို ပြူတင်းပေါက် ပါပိတ်အိပ်မှ အိပ်ပျော်တာ။ နောက်ပိုင်းတော့ ပြူတင်းပေါက်ဖွင့်၊ လိုက်ကာချပြီး အိပ်တတ်လာတယ်။\nမနေ့ညက အရမ်းပူတယ်။ ဘယ်လိုမှ အိပ်မရဘူး။ နောက်ဆုံး ဘာလုပ်ရမယ် မှန်းမသိ၊ အိပ်လို့ လည်း မရတာနဲ့မီးမဖွင့်ပဲ ကုတင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေလိုက်တယ်။ ကွန်ပြူတာရှေ့ သွားနေရင် အိပ်ဖြစ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ၅ နာရီကျော်လောက်မှာ ချစ်သူက ဖုန်းဆက်တယ်။ ခေါင်းကိုက်တော့ သက်သာသွားပြီ၊ အိပ်မရဘူးဆိုတော့ သူအဖော်လုပ်ပေးမယ် ပြူတင်းပေါက် ဖွင့်ထားပြီး အိပ်ဆိုတာ နဲ့ပြန်အိပ်ဖို့ ကြိုးစားရတယ်။ ဒါတောင် ၆ နာရီလောက် မှာ အပြင်က လူသံတွေကြားရတာနဲ့ပြူတင်းပေါက် လိုက်ကာ ထပိတ်ရသေးတယ်။ အိပ်ပျော်သွားတာ နှိုးစက်မြည်မှ နိုးတော့တယ်။ ဒီမနက် ရေချိုးတဲ့အခါ ခေါင်းပါလျှော်ရတယ်။ ချွေးထွက်တာများလို့မလျှော်လို့ မရတော့ဘူး။ အခု အလုပ်မှာ။ မပူဘူး အေးတယ်။ အဲယားကွန်း ရှိတယ်လေ။ ခေါင်းလျှော်ထားတဲ့ အရှိန်နဲ့ချမ်းစိမ့်စိမ့်ဖြစ်နေလို့အနွေးထည်တောင် ထပ်ဝတ်ထားရတယ်။ ခေါင်းလည်း မကိုက်ဘူး၊ ညက ဆေးသောက်လိုက်တော့ ပျောက်သွားပြီ၊ ဒါပေမယ့် အိပ်ချင်နေတယ်။\nမနေ့ က အလိုချင်ဆုံး ဆန္ဒက လေတဖြူးဖြူးတိုက်နေတဲ့ အခန်းတစ်ခန်း၊ ဒါမှမဟုတ် အဲယားကွန်း တစ်လုံး။ ဒါနဲ့ .. ပူတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်ဟာ ပျင်းရိခြင်း ၆ ပါးထဲမှာ ပါတယ်လို့ငယ်ငယ်က သင်ခဲ့ဖူးတာပဲ။ အင်း.....မနေ့ က ဘာမှ မလုပ်ချင် ပျင်းနေလို့ရာသီဥတု ပူတယ်ဆိုပြီး အကြောင်းပြတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အရင်တုန်းကလည်း ပူပေမယ့် နေလို့ ရပါသေးတယ်။ မနေ့ ကတော့ ဘာဖြစ်လဲ မသိဘူး၊ လုံးဝကို မနေနိုင်၊ မအိပ်နိုင်တာ။ ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း ပူနေတာလား၊ ရာသီဥတုက ပိုပူလာတာလား မသိဘူး။ Yahoo က Weather forecast ကို ကြည့်တော့လည်း အရင်လောက်လိုပဲ။ မပြောတတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် မနေ့ က ပူတယ်လို့ခံစားရတာတော့ အမှန်ပါပဲ။\nPosted by Nay Nay Naing at 2/16/2009 11:55:00 AM 8 comments\nFor February 14th - Funny\nရယ်ရတယ်။ ကြည့်ပြီး သဘောကျလို့ ။\nit's too late.... it's too late for Valentine's..\nအဲဒီမှာ James Blunt ရဲ့ You're Beautiful နဲ့ တခြား သီချင်းတွေ ကိုလည်း အဓိပ္ပါယ် ဖွင့်ပြ ထားလိုက်သေးတယ်။ ဒါလေးကို သူငယ်ချင်း တစ်ယောက် Facebook မှာ မျှပေးလို့ကြည့်ဖြစ်သွားခဲ့တာပါ။ MediaCorp ရဲ့ podcast.sg က ဆိုတော့ အဲဒီမှာပြောတဲ့ အသုံးအနှုန်း အသံတွေကို စင်္ကာပူက မဟုတ်တဲ့သူတွေ အတွက် နားထောင်ရ သိပ်ပြီး အဆင်ပြေမယ့် မထင်မိဘူး။ ဒါပေမယ့် ရယ်ရတာနဲ့အားလုံး ကြည့်နိုင်အောင် ဒီမှာ ပြန်မျှလိုက်တယ်...\nသဘောကျနှစ်သက်လို့Download လုပ် သိမ်းထားချင်သူများ အတွက်...\nCredit to Mai\nPosted by Nay Nay Naing at 2/14/2009 07:30:00 PM 10 comments\nီနေ့အလုပ်က IT Security Depatment က ပို့ ပေးလို့ဖတ်လိုက်ရတဲ့ ကာတွန်း။ အလုပ်တွေမှာ ဒေတာတွေ Backup လုပ်ဖို့ဆိုတာ အလွန် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပါ။ Virus ပြဿနာ မတတ်တောင်၊ Harddisk Crash ဖြစ်တာမျိုး ကြုံရနိုင်တယ်။ ကာတွန်းထဲကလို့လွန်ခဲ့တဲ့ ၅ နှစ်က နောက်ဆုံး Backup လုပ်ခဲ့တာ ဆိုတာမျိုးတော့ မဖြစ်စေနဲ့ ပေါ့နော်။ နေ့ စဉ် ပုံမှန် လုပ်သင့်တယ်။ တချို့ အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ ဒေတာတွေဆို Backup ကော်ပီ ၁ ခုထက်မကတောင် ထားကြပါတယ်။ ထားလည်း ထားသင့်ပါတယ်။ ဒေတာတွေ အရေးကြီးရင် ကြီးသလိုပေါ့။\nအလုပ်မှ မဟုတ်ပါဘူး ကျွန်မတို့ ကိုယ်ပိုင်ဒေတာတွေကိုလည်း အရေးကြီးတယ်၊ ဆုံးရှုံးသွားရင် အစားထိုးဖို့ မလွယ်ဘူးဆို တစ်ပတ်တစ်ခါ လောက် အနည်းဆုံးတော့ Backup အမြဲ လုပ်သင့်တယ်။ ကိုယ့်မှာ ဘာမှ အရေးကြီးတဲ့ ဒေတာတွေ မရှိဘူး၊ ပျက်လည်း ကိစ္စမရှိဘူး ဆိုတဲ့ သူမျိုးတွေ အတွက်တော့ Backup ဆိုတာမျိုးကို ထည့်တွေးစရာ လိုမယ် မထင်ပါဘူး။ ကျွန်မအနေနဲ့ ကတော့ အရေးမကြီး၊ ပျက်လည်း မထူးတာတွေကို Backup မထားပဲ၊ အရေးကြီး၊ အပျက်အစီးမခံနိုင်၊ အစားထိုးလို့ မရဘူး ထင်တာတွေကိုတော့ အမြဲ Backup Copy တစ်ခု ထားဖြစ်အောင် ကြိုးစားပါတယ်။\nှSource : the Infocomm Development Authority of Singapore (IDA).\nPosted by Nay Nay Naing at 2/13/2009 05:20:00 PM5comments\n♥ My Destiny!\nMaybe all we need.. Is justalittle faith.\nCause baby, I believe.. That love will findaway.\nPosted by Nay Nay Naing at 2/13/2009 11:45:00 AM3comments\n♣ The Phone I Like Most\nဟိုတစ်လောက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် သုံးတဲ့ Nokia ဖုန်းကို ကြည့်ပြီး သဘောကျသွားတယ်။ လက်ထဲမှာ ကိုင်ရတာ အဆင်ပြေသလို ပုံစံကိုလည်း ကြိုက်တယ်။ အခု လက်ရှိသုံးနေတဲ့ ဖုန်းကိုသာ မ၀ယ်ဖြစ်ခဲ့ရင် အဲဒီဖုန်းကို သုံးဖြစ်လောက်တယ်။ ဖုန်းတစ်လုံး ၀ယ်ဖို့လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရွေးချယ်ခွင့်သာရှိမယ် ဆိုရင် ပထမဆုံး စဉ်းစားတဲ့ အချက်က အလေးချိန် နဲ့အရွယ်အစား ဖြစ်မယ်။ ဖုန်းပုံစံကလည်း ကျွန်မ့ အမြင်မှာ အဆင်ပြေဖို့ လိုတယ်။ ဆလိုက်ဖုန်း မကြိုက်ဘူး၊ ခေါက်ဖုန်းမကြိုက်ဘူး။ ခပ်ရှင်းရှင်းပုံစံ ကြိုက်တယ်။ အဲ့ဒီ ၃ ခု စိတ်ကြိုက် မဖြစ်ရင် တခြားဘာတွေ ပိုကောင်းကောင်း ၀ယ်ချင်စိတ် မရှိဖို့ များတယ်။ ထားပါ။\nNokia ဖုန်းလေးကို သဘောကျတာနဲ့အင်တာနက်ပေါ်လိုက်ရှာ ကြည့်ဖြစ်တယ်။ ရည်ရွယ်ချက်က ကိုယ်တတ်နိုင်တဲ့ ဈေးနှုန်း ရှိတယ်ဆို ညီမလေးတွေကို ၀ယ်ပေးရင် ကောင်းမလားပေါ့။ ရန်ကုန်မှာ Nokia ဖုန်းက သုံးရတာ ပိုအဆင်ပြေတယ် ပြောသံလည်း ကြားဖူးတယ်။ လိုက်ရှာကြည့်တော့ သူငယ်ချင်းပြောထားတဲ့ အတိုင်း အဖြူနဲ့မီးခိုး နှစ်မျိုးတွေ့ တယ်။ မိန်းကလေးတွေ အတွက်ဆို အဖြူရောင် ပိုသင့်တော်မယ် ထင်တယ်၊ မီးခိုးရောင်က ယောက်ျားလေးတွေ နဲ့ပိုလိုက်မယ်။\nNokia ဖုန်းတွေ နဲ့ အဆက်ပြတ်နေတာ ကြာပါပြီ။ ဘာတွေ အသစ်ထွက်လို့ ၊ ဘာက နောက်ဆုံးပေါ်ဆိုတာ မသိဘူး။ ပထမဆုံး ကိုင်ဖြစ်တဲ့ဖုန်းက Nokia၊ အဲဒီဖုန်းအပြီး အခုလက်ရှိကိုင်နေတဲ့ဖုန်း မတိုင်ခင်အထိ ကိုင်ခဲ့တဲ ဖုန်းတွေက Sony Erission တွေကြီးပဲ။ ကြားထဲမှာ Motorola ခန (၁လ) လောက် ကိုင်တာ ရှိတယ်။ ကိုယ်သုံးနေတဲ့ ဖုန်းက အဆင်ပြေနေရင် တခြားထပ်ဝယ်ဖို့ ကြည့်ဖို့ စိတ်မ၀င်စားတတ်တော့ ဖုန်းတွေကို သိပ်မကြည့်ဖြစ်၊ သိပ်မသိဘူး။ Technology မှာ နည်းနည်း ထူးတာတွေလောက်သာ သတိထားမ်ိတယ်။ အခုတော့ လိုက်ကြည့်ရင်း အရှိန်ရသွားတယ် ဆိုရမလား၊ အဲဒီဖုန်းတင်မကဘူး တခြား Nokia ဖုန်းတွေပါ လိုက်ရှာကြည့်ဖြစ်ပြန်တယ်။ ကြည့်ရင်း ကြည့်ရင်း စိတ်ပြောင်းသွားတယ်။ ကျွန်မ ညီမလေးတွေကို ဟို Nokia ဖုန်း ၀ယ်မပေးတော့ဘူး။ နောက်ဆုံးပေါ် ခပ်မိုက်မိုက် ဒီလို Nokia ဖုန်းပဲ ၀ယ်ပေး လိုက်တော့မယ်။\nThe Phone I Like Most\nဘယ်လောက်ပဲ ဖုန်းအမျိုးအစား အသစ်အဆန်းတွေပေါ်ပါစေ ဒီဖုန်းထက် ပိုပြီး ကောင်းနိုင်မယ် မထင်ဘူး။ ဘယ်အခါသုံးသုံး ခေတ်မှီဆန်းသစ်နေမယ့်ဖုန်း။ ဒါမျိုးဖုန်း ၀ယ်ထား သင့်တယ်။\nUpdate: စင်္ကာပူက လူတချို့ပုံတွေ မမြင်ရဘူး ဆိုလို့ ပုံတွေကို နေရာပြောင်း တင်လိုက်ပါတယ်။ အလုပ်မှာတုန်းက ကျွန်မ ပုံတွေ မြင်ရတယ်။ အိမ်ရောက်တော့ မမြင်ရတော့ဘူး။ တခြား Blog တွေ လိုက်ကြည့်တဲ့အခါ Blogspot မှာ တိုက်ရိုက်တင်တဲ့ ပုံတွေဆို အကုန်လုံး မမြင်ရပါဘူး။ တခြားနိုင်ငံက လူတွေ မေးကြည့်တော့ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး၊ ပုံတွေ အကုန်မြင်ရတယ် ပြောတယ်။ ဒါဆို Google Blogger ကဖြစ်တာ မဟုတ်တော့ဘူး၊ စင်္ကာပူက အင်တာနက် တစ်ခုခု ဖြစ်နေတာ။ ကျွန်မ သုံးတဲ့ အင်တာနက်က StarHub။ သူငယ်ချင်းတွေကို မေးကြည့်တော့ တချို့StarHub သုံးပေမယ့် မြင်ရပြန်တယ်။ Singtel သုံးတဲ့ သူငယ်ချင်းက ပုံတွေ မြင်ရတယ်လို့ ပြောတယ်။ ဖုန်းနဲ့ စမ်းတော့လည်း မြင်ရတယ်။\nဒီတော့ နောက်ဆုံး ကောက်ချက်ချရရင် StarHub တချို့ အိမ်သုံး လိုင်းတွေ နဲ့Google blogspot နဲ့ပြဿနာ တတ်နေတာလို့ယူဆရပါတယ်။ တိုက်ရိုက်လင့်သွားကြည့်ရင် ဒီ error တတ်နေတယ်။ မမြင်ရတဲ့ လူတိုင်း ရဲ့ ကွန်ပြူတာမှာ virus တတ်တာ ဆိုရင်တော့ အတော်ကြောက်ဖို့ ကောင်းတဲ့ virus ဖြစ်မယ်။\nPosted by Nay Nay Naing at 2/12/2009 06:01:00 PM9comments\n♪ Her Morning Elegance\nကြည့်ရင်း ကြိုက်လို့ ...\nဒီသီချင်းကို သီဆိုတဲ့ သူက "Oren Lavie"။ သီချင်းပါတဲ့ အခွေခေါင်းစဉ်က "The Opposite Side of The Sea"။\nဒီ ဗီဒီယိုမှာ 3225 still photos ကိုသုံးထားတယ် သိရတယ်။ အဲဒီဓာတ်ပုံတွေ အားလုံးကို Camera တစ်ခုထဲသုံးပြီး ၂ ရက်ကြာ ရိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်တယ်။ ဒီဓာတ်ပုံတွေ မရိုက်ခင် လိုအပ်တဲ့ "animated computer generated storyboard" ပြင်ဆင်ဖို့ က အချိန် ၄ ပတ် ကြာခဲ့တယ်လို့သိရတယ်။ "animated computer generated storyboard" ဆိုတာကို မြန်မာလို အဆင်ပြေအောင် ဘာသာပြန်တတ်ဘူး။\nသီချင်းဗီဒီယို အကြောင်း အသေးစိတ် သိချင်တယ်ဆို ဒီအောက်က လင့်မှာ ဖတ်ကြည့်နိုင်ပါတယ်။ အဆိုတော်၊ သရုပ်ဆောင်၊ ဓာတ်ပုံဆရာနဲ့ဒါရိုက်တာ/ဖန်တီးသူတွေ အကြောင်း နဲ့ဘယ်လို ဖန်တီးခဲ့တယ် ဆိုတာတွေကို ရှင်းပြထားတယ်။\nEverything you wanted to know about "Her Morning Elegance" video\nPosted by Nay Nay Naing at 2/11/2009 03:54:00 PM4comments\nဟိုတလောက Lunch မှာစားတဲ့ အစားအသောက်တွေ အကြောင်း မရေးတာ အတော်ကြာပြီ။ ဘာမှမရေးလို့ဘာမှ မစားဖူးထင်နေ အုံးမယ်။ စားဖြစ်ပါတယ်။ တချို့နေ့ တွေမှာ အစားအသောက် မစားဖြစ်တာရှိပေမယ့် အလုပ်သွားတဲ့ နေ့ တွေမှာတော့ နေ့ လယ်စာ မှန်မှန်စားတယ်။ အလုပ်နားက ဆိုင်တွေမှာပဲ စားတာဆိုတော့ အစားအသောက်တွေက ထပ်နေမှာစိုးလို့ဒီမှာ မရေးဖြစ်တော့ဘူး။ ပျင်းတာလည်း ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဖုန်းမှာပါတဲ့ Camera ကို အသုံးချတဲ့ အနေနဲ့အစားအသောက် အမျိုးအစား အသစ် စားဖြစ်တိုင်း ဓာတ်ပုံ ရိုက်ဖြစ်တယ်။\nဒီနေ့တရုတ်ပြည်မြောက်ပိုင်းက လာဖွင့်တဲ့ စားသောက်ဆိုင်မှာ ရိုက်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ပုံတွေ အားလုံးကို စုပြီး ပီကာဆာမှာ တင်လိုက်တယ်။ တစ်ပတ် ၁ ရက် လောက်တော့ အဲဒီဆိုင်မှာ နေ့ လယ်စာ စားဖြစ်တယ်။ အများအားဖြင့်တော့ အစားဖူးတာလေးတွေ စားဖြစ်အောင် တစ်ခါနဲ့ တစ်ခါ မတူအောင် စားပါတယ်။ တခါတလေ ကြိုက်တာလေးတွေတော့ ထပ်စားဖြစ်တာ ရှိပါတယ်။ ဒါတောင် မစားဖူးတာတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်။\nဒီဆိုင်အကြောင်း ဒီမှာ ရေးဖူးတယ်။ အရင်က အင်္ဂလိပ်လို နဲ့ပုံတွေပြထားတဲ့ မီနူးပေးတယ်။ အခုဆို တရုတ်လိုရေးထားတဲ့ စာရွက်တစ်ရွက်ပဲ ပေးတော့တယ်။ ကိုယ်မှာချင်တာလေးကို အဲဒီစာရွက်မှာ အမှတ်အသားလုပ်ပေးလိုက်ရတယ်။ တရုတ်လို မတတ်ဘူးဆို မှာရတာ ပိုခက်သွားတယ်။ တစ်ခါတလေ မှာရင်းပြောရင်း ဘယ်လိုမှ အဆင်မပြေလို့ ကျွန်မရိုက်ထားတဲ့ ဓာတ်ပုံတွေကို ပြန်ပြီး အသုံးချမှာရတာ မျိုးတွေလည်း ကြုံဖူးတယ်။ အခုဆို အဲဒီဆိုင်သွားတိုင်း အတူသွားတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက ဓာတ်ပုံအတင်း ရိုက်ခိုင်းနေပြီ။ နောက်ဆို ကိုယ်ပိုင် မီနူး လုပ်ထားရင် ကောင်းမလားလို့ လည်း တွေးမိပါရဲ့။\nပုံတွေကို ကြည့်ရလွယ်အောင် Sildeshow နဲ့ တင်ထားလိုက်တယ်။ ခေါင်းစဉ်ကို စားမှာပဲ လို့ ပေးထားတာ မစားနဲ့ လို့တစ်ယောက်ယောက်က တားနေလို့ မဟုတ်ဘူး။ စားစား များများစားလို့အားပေးမယ့် သူတွေကြီးပဲ။ ပုံတွေတင် စာတွေရေးရင်း အဲလက်စ် သီချင်းကို သတိရသွားတာနဲ့အဲဒီ ခေါင်းစဉ်ပေးဖြစ်သွားတယ်။\nတရုတ်လို မတတ်လည်း ဓာတ်ပုံပြပြီး ကြိုက်တာ မှာလို့ ရဖို့ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ထပ်စားဖြစ်သမျှ ပုံတွေ ထပ်ရိုက်ဖြစ်နေအုံးမယ်။ ဒီအတွက် အဲဒီဆိုင်က အစားအသောက်ပုံတွေ ဒီမှာ ထပ်လာပါအုံးမည်။\nအသေးစိတ် ခံစားနိုင်ဖို့ အတွက်....\n၀က်နံရိုး နဲ့အသီးအရွက်စုံဟင်း\nအသီးအနှံမစား အသားကြီး အစားများနေသူကို ကျွေးချင်လို့သတိရသွားမိသေးတယ်။\nပုံတွေမှာ ရှင်းလင်းချက်တွေ နောက်မှ ရေးမယ်။ အဲဒီဆိုင်က ဖက်ထုတ် စားလို့ ကောင်းတယ်ပြောတယ်။ ကျွန်မ က နေ့ လယ်စာဆို ထမင်းစားဖို့ ပဲ ဆန္ဒရှိတာများတော့ ကျွန်မ လိုက်သွားတဲ့နေ့ တွေဆို ဖက်ထုတ် မစားဖြစ်ဘူး။ တစ်ရက်လောက်တော့ စားကြည့်အုံးမယ် စိတ်ကူးတယ်။ အမဲသားပါတဲ့ ဟင်းတွေလည်း မစားဖူးသေးဘူး။ အဖွဲ့ ထဲက တရုတ်မတစ်ယောက်က အမဲသား မစားဘူး။ သူ့ အမေ မှာထားလို့ဘာသာရေးအရ ရှောင်တယ်လို့ ပြောတာပဲ။ ကျွန်မကတော့ စားလို့ ရတဲ့ အစားအစာ၊ အသားငါးတွေမှာ ကြိုက်တာဆို အကုန်စားပြီး မကြိုက်တာဆို အကုန်ရှောင်တယ်ဆိုတဲ့ လူစားမျိုး။\nPosted by Nay Nay Naing at 2/10/2009 05:24:00 PM7comments\nPosted by Nay Nay Naing at 2/09/2009 02:32:00 PM9comments\nဓာတ်ပုံက ကျွန်မ ရိုက်ထားတာ မဟုတ်သလို...\nသီချင်းကလည်း ကျွန်မ ဆိုတာ မဟုတ်ဘူး..\nSpecial Thanks to Rainstealer for photo\nဒီမှာကတော့ ..ဟိုး...အရင်က ရေးခဲ့ဖူးတဲ့ သီချင်းစာသား\nPosted by Nay Nay Naing at 2/06/2009 10:15:00 PM6comments\n♦ Cartoons : IT Security Awareness - Backup your f...


ပန်ဒိုရာ: October 2008\nအခုတလော ကိုယောဟန်အောင်ရဲ့ အရပ်ပျက်မကလေးကို ဖတ်ပြီးတဲ့အခါ တိုက်ရိုက် မသက်ဆိုင်ပေမယ့်လည်း မနှစ်က စရေးထားခဲ့တဲ့ ၀တ္ထုလေးတစ်ပုဒ်ကို သတိရလာပါတယ်။ မနှစ်က ဂျူလိုင်လ လောက်က ဘလော့ဂ်မှာ တင်ခဲ့ဖူးတဲ့ ဒီကဗျာလေး နဲ့အတူ အဲဒီ ၀တ္ထုလေးကို ပျိုးထားခဲ့မိတယ်။\nညနေစာအတွက် မြောင်းထဲမှာ ငါးဖမ်းနေတဲ့\nအဲဒီကလေးကို စာသင်ခန်းထဲရောက်အောင် လိုက်ဖမ်းဖို့အတွက်\nအသက်လေးဆယ် အရွယ်မှာ စီမံကိန်းမစခင်\nစာသင်ခန်းထဲမှာ အနှစ်သုံးဆယ် အချိန်ယူမိတယ်။\nနောက်တော့ ဆက်မရေးဖြစ်ခဲ့။ နာဂစ် အပြီးမှာတော့ ကိုယ်ခင်းကျင်းထားခဲ့တဲ့ ဒေသရဲ့ နေရာ အတော်များများက ခေါင်းလောင်းကလေးတွေလည်း အသံမမြည်ရုံသာမက အက်ကွဲလို့ ရွှံ့နွံတွေထဲ စုန်းစုန်းနစ်လို့…။ ဒါနဲ့ပဲ ၀တ္ထုလေးကို ပစ်ချထားလိုက်မိတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ လကတော့ သံလွင်အိပ်မက်အတွက် စာမူရေးရင်း ဆက်ရေးမလားလို့ တချက် စောင်းငဲ့ကြည့် လိုက်ပါသေးတယ်။ အခုတော့ စိတ်တိုင်းမကျတကျနဲ့ပဲ လက်စသတ်လိုက်ပါပြီလေ။ ခံစားကြည့်ပေါ့နော်။\n“ယူ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မပြင်တော့ဘူးပေါ့။”\nမျက်မှောင်တွန့်ချိုးအောက်မှ မျက်ဝန်းစိမ်းစိမ်းတွေက သူ့မျက်လုံးတည့်တည့်ကိုဖောက်ကာ ရင်ထဲအထိ စိမ့်ဝင် ခါးရှ သွားသည်။\n“ဆုံးဖြတ်ချက်ဆိုတာ ချပြီးရင် ဆက်လုပ်ဖို့ပဲပေါ့.. မြတ်ရယ်..”\n“ယူ ကလေ သိပ်ခေါင်းမာတာပဲ။ ဒီတောကြိုအုံကြားကို တကယ်သွားနေစရာ မလိုပါဘူး.. စာရင်းဇယားတွေ နဲ့ကစားလိုက်ရင် ရပါတယ်လို့ ပြောပြီးပြီပဲ.. ”\n“ဒီလို မပြောနဲ့တော့လေ မြတ်.. မြတ်ပြောတာကို သဘောမတူဘူးလို့ ကိုယ်အကြိမ်ကြိမ် ပြောခဲ့ပြီပဲ…”\nမြတ်က နှုတ်ခမ်းကို ဖွဖွကိုက်သည်။ မျက်ဝန်းတို့ တဖြတ်ဖြတ် တောက်ပလာသည်။ သူ အရှိန်ကို ချက်ချင်းလျှော့ချလိုက်သည်။\n“ဆောရီး.. မြတ် . ကျွန်တော် လေသံမာသွားရင် ခွင့်လွှတ်ပါ ။ ဆိုလိုတာက… ဒီအချိန် ဒီအခွင့်အရေးကို အနှစ်နှစ်အလလ စောင့်လာခဲ့ရတာပါ… ကိုယ် ဒါတွေ တကယ် သိချင်တယ်။ ပြီးတော့ ဖြေရှင်းနိုင်မယ့်နည်းလမ်းတွေကို အမှန်အကန် ရှာကြည့်ချင်တယ်.”\nမြတ် လှောင်သလို တစ်ချက်ပြုံးသည်။\n“ ကောင်းပြီလေ.. ဒါဆို နောက်မှ မြတ်ကို အဆိုးမဆိုနဲ့.. ဒီကျောင်းပိတ်ရက် တစ်လလေးကို မြတ်ပြောသလိုသာ ဒယ်ဒီတို့ဆီကို သွားလည်လိုက်ရင် အဲဒီနိုင်ငံမှာ အလုပ်တွေ ဘာတွေအတွက်ပါ အကုန် တစ်ခါတည်း စီစဉ်ခဲ့လို့ရတယ်.. နောင်နှစ် ကျောင်းပြီးရင် မြတ်တို့နှစ်ယောက်ကိစ္စ ဖြူးလို့ဖြောင့်လို့..။ အခုတော့ ဘာမှမထူးတဲ့ အရှုပ်ထုပ်တွေထဲ ယူ ဘာတွေ ဖြေရှင်းပေးနိုင်မလဲ ဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရမှာပေါ့.. ဟင်းဟင်း.. ”\nသူ ရင်ဝကို ဆောင့်အကန် ခံလိုက်ရသလို နာနာကျင်ကျင်။ သို့သော် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြည်ကြည်လင်လင် ပြန်ပြုံးပြလိုက်ပါသည်။\n“ အင်းလေ.. စောင့်ကြည့်လိုက်ပါ မြတ်..”\n“ဒါဆိုလည်း ပြီးရောလေ.. ဒီမှာ ယူ့အတွက် အိုင်ရှာထားတဲ့ Literature review တွေ။ ကံကောင်းပါစေ။”\nမြတ်က သူ့အပေါ် စေတနာရှိမှန်းကိုတော့ သူ ကောင်းကောင်းသိပါသည်။ သူ့လက်ထဲကို လှမ်းထည့်ပေးလိုက်သည့် စီဒီ ဓာတ်ပြားချပ်ကလေး ပေါ်မှာ အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် ရေးထားသည့် စာလုံးများမှာ သိပ်တော့ မရှည်လျားလှပါ။\nCapacity Building တဲ့။\nမြစ်ကြောင်းတခုမှ အစပြုသည်။ ပြီးတော့ ပင်လယ်ဝ ကျယ်ကျယ်ကို ဖြတ်သည်။ နောက်တော့ မြစ်မကြီးမှ ခက်ဖြာကျနေသော ချောင်းကွေ့လေးအတိုင်း သွားသည်။ သူအဖြေရှာချင်သော အနာဂတ်တခုသည် ချောင်းကလေး၏ ရွှံ့ညွံလတာပြင်နံဘေးမှာ တံတားကလေးထိုးကာ စောင့်နေလေသည်။\nပဲ့ထောင်ဟုခေါ်သော စက်တပ် ရေယာဉ်ကလေးပေါ်မှ ဆင်းတော့ မျှော်လင့်ချက် တွေ သိသိသာသာပါသော မျက်ဝန်းပေါင်းများစွာတို့က သူ့ကို ငေးစိုက် ကြည့်နေကြလေသည်။ အားလုံးကို အချိုသာဆုံး ကြိုးစား ပြုံးပြလိုက်ပါသည်။\n“ဆရာလေး.. ဆရာလေး ဦးပိုင်စိုးသူ ဆိုတာ မဟုတ်လားဟင်။”\nဆရာလေး….. ခေါ်ပုံက သူ့အတွက် နားဝမှာ ထူးဆန်းသည်။ သွက်လက် သော်လည်း အေးချမ်းသော အသံလေးကို ကြားလိုက်ရသည်။ ညိုပြာညက်ညက် ပါးပြင်ပေါ်မှာ ပါးကွက်ကျားကျားကလေးနှင့် အားပါးတရ ရယ်ပြနေသူကလေး တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။\n“ကျွန်မတို့က ဆရာလေးကို လာကြိုတာပါ။ ဆရာလေး လက်ထဲက အထုပ် ကျွန်မကိုပေး။”\nမတားလိုက်နိုင်ချိန်မှာပဲ သူ တရွတ်တိုက် ဆွဲလာခဲ့သော ခရီးဆောင်အိတ်က သူမနောက်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လိုက်ပါသွားလေသည်။\nဆိုက်ကားပေါ်မှ မြင်ကွင်းတလျှောက်တွင် ရွာတန်းရှည်ကလေး၏ ဘေးတစ်ဘက်တစ်ချက်မှ ဓနိမိုးထားသော အိမ်ကလေးများ ကို တွေ့ရသည်မှာ သူ့အဖို့တော့ အထူးအဆန်း ဖြစ်နေသည်။\n“ဒါ ဆရာလေး တည်းဖို့ စီစဉ်ထားတဲ့ အိမ်ပေါ့။”\nအစိုးရ မူလတန်းကျောင်းဟု ဆိုင်းဘုတ်တပ်ထားသော မြေစိုက် စာသင်ကျောင်းကလေး၏ မနီးမဝေးမှ ပျဉ်ထောင် သွပ်မိုး အိမ်သစ်ကလေးသည် လမ်းမှာသူတွေ့ခဲ့သော ဓနိမိုးဓနိကာ အိမ်အများစု ထက်တော့ သားနားနေတာ အမှန်ပင်။\n“ဒီနေ့တော့ ညနေလည်းစောင်းပြီ ဆိုတော့ ဆရာလေးလည်း နားတော့ပေါ့။ ညနေစာ ကျွန်မတို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။”\nဆီဝင်းနေသည့် ပုစွန်အကောင်ခတ်လတ်လတ် နှင့်အာလူး ဟင်းနီနီက ပန်းကန်လုံး ကလေးထဲ မှာ သပ်သပ်ရပ်ရပ်။ ငါးပိထောင်း တို့စရာ။ နောက်ထပ် သူ အမျိုးအမည် မခွဲခြားနိုင်သည့် အသီးအရွက်ဟင်း ပန်းကန် တစ်ခု။ နီဝါရောင်ဖျော့ဖျော့ အနည်းငယ် သန်းနေသော်လည်း အငွေ့တစ်ထောင်းထောင်း ထနေသော ထမင်း။ အဲဒါ မြန်မာဆန်ဆန် ကျေးလက်က ဖွယ်ဖွယ်ရာရာ ညစာ တစ်ပွဲ ပေါ့။ အင်း.. သူတို့တွေကို ကူညီချင်လို့ အဖြေလာရှာကြည့်သည် ဆိုသည့်ကောင်ဟာ လောလောဆယ်တော့ သူတို့ချွေးနှဲစာဖြင့် စေတနာထက်သန်စွာ တည်ခင်းသော ညစာကို အရင်စားနေရပြီ။ သည်အချိန်မှာ မြတ်နဲ့သာ ဆိုလျှင်တော့ ခေတ်မီတဲ့ မြို့ပြနိုင်ငံလေး တစ်နိုင်ငံရဲ့ ဆွတ်ပျံ့ဖွယ်ရာ မီးရောင်ပြာပြာ အောက်မှာ ၀ိုင်ချိုတခွက်နှင့် ဖြစ်ချင်ဖြစ်နေမည်ပေါ့။ သူခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ မေ့ထားလိုက်။ အားလုံး မေ့လိုက်ပါ ပိုင်စိုးသူ.. ။ မင်း အခုရောက်နေတာ ဘယ်နေရာလဲ။\nအခုတော့ ဆရာလေး ဆရာလေး.. ခေါ်သံတွေနဲ့လည်း သူ အသားကျစ ပြုလာပြီ။ ဒီအရပ်ကလူတွေက ကျောင်းအုပ်ကြီးမှလွဲ၍ ကျောင်းဆရာ ဆရာမတွေကို ဆရာလေး ဆရာမလေး ဟုခေါ်လေ့ ရှိကြသည်။ သူ့ကိုလည်း ကျောင်းဆရာတစ်ယောက်လို သဘောထားကြသည်ပေါ့။\nရွာကလေးက တောင်နှင့်မြောက် သွယ်တန်းနေသည်။ ရွာတန်းရှည်ကလေးဟု ဆိုရမည်။ ချောင်းကွေ့ကွေ့ကလေး အစပ်မှာ ဆောက်ထားသော ကမ်းနားတန်းဟုခေါ်သော အိမ်လေးများက တန်းစီနေသည်။ ရွာ၏ အရှေ့ဘက်ကို ဆက်သွားလျှင် တော့ ဥယျာဉ်တချို့နှင့် ကွင်းပြင်တချို့ကိုတွေ့ရမည်။ ထိုမှကျော်လွန်သွားလျှင် ပြန့်ပြူးနေသော သဲသောင်ပြာပြာနှင့် ပင်လယ်ရေပြင်ကို တွေ့ရမည်။\nပင်လယ်ကမ်းစပ်အနီး ကုန်းမြေကျသော အပိုင်းတလျှောက်တွင် ရေလုပ်ငန်း လုပ်သူများ နေထိုင်ကြသော အိမ်ကလေး တချို့ တည်ရှိသည်။ ငါးပိလုပ်သည့် မျှင် ဟုခေါ်သော ပုစွန်သေးသေးကလေးများ အပါအ၀င် ပုစွန်မျိုးစုံနှင့် ငါးစို ငါးခြောက်များ ငန်ပြာရည်အိုး ငါးပိအိုးများ ငါးဖမ်းပိုက်များ ဖြန့်ခင်းထားသော ထိုနေရာကလေးကို beach ဆိုသော ပင်လယ်ကမ်းခြေဟု လှလှပပ ခေါ်နိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ အလုပ်ဆိပ်ကမ်းဟု လက်တွေ့ကျသော နာမည်တခုကို သူတို့က ပေးထားသည်။\nပထမဆုံးလုပ်ရသည့် အလုပ်ကတော့ သူမေးစရာရှိသည့် မေးခွန်းများကို မမေးခင် သူတို့တွေ မေးသော မေးခွန်းပေါင်းစုံကို ဒိုင်ခံ ဖြေနေရခြင်းဖြစ်သည်။\n“ဆရာလေးရယ် မေးပါရစေနော်။ မသိလို့ မေးရတာ ရှက်လည်းရှက်ပါရဲ့။ ဆရာလေးတို့နေတဲ့ အဲဒီနိုင်ငံခြားမှာ ထမင်းတွေဘာတွေရော စားကြရဲ့လားဟင်။”\nနည်းနည်း ရင်းနှီးလာကြတော့ အမေစိန် ဟု အများသူငါ ခေါ်ကြသော ခပ်ပိန်ပိန်ပါးပါး အဒေါ်ကြီးက ရယ်မောရင်း မေးလာသည်။\n“အို အမေကလည်း ဘာတွေလျှောက်မေးမှန်းမသိဘူး။”\nဘေးမှ အပျိုပေါက်အရွယ် မိန်းကလေးက သူ့အမေ၏ လက်ကို မသိမသာ ဆွဲလိမ်ရင်း ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် ဆိုသည်။\n“မေးပါစေ ညီမရဲ့။ သြော်.. အဒေါ်ရယ်.. ကျွန်တော်နေတာက အာရှတိုက်ထဲက နိုင်ငံလေးပဲ ထမင်းတို့ ခေါက်ဆွဲတို့ပဲ အဓိက စားရတာလေ..။”\n“အော် အော် ငါက မသိပါဘူးအေ။ ပေါင်မုန့်တို့ ဘာတို့ ဘိုစာတွေပဲ စားရတာလားလို့ပါ။”\n“အမေကလည်း တီဗွီမှာ လာတဲ့ ကိုရီးယားကားတွေ မကြည့်ဖူးတာ ကျနေတာပဲ။ အဲဒီမှာလည်း ကိုရီးယားမှာလိုပဲ နေမှာပေါ့။ ထမင်းတွေ ခေါက်ဆွဲတွေ စားကြတာပဲဟာ။ ထမင်းမရှိတာက အင်္ဂလန် တို့ အမေရိကန်တို့ မှာပဲဟာကို။”\nကလေးမကလေးက ၀င်ထောက်သည်။ အမေကလည်း အ ရန်ကော ဆိုသည့်အနေဖြင့် မျက်စောင်းတချက် ထိုးလိုက်သေးသည်။\n“အို… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်အေ..။ ဟိုမှာစားရတာတွေကတော့ ထမင်းချင်းတူတောင် ငါတို့ဆီမှာထက်တော့ ကောင်းမှာပဲ..။ နေရတာတွေလည်း ကောင်းမှာပဲ။ ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား ဆရာလေး။ ဆရာလေး ဆိုရင်လည်းကြည့် အသားလေးတွေကို ဖြူနုလို့”\n“ဒါကတော့ အမေရယ် သူတို့က နိုင်ငံခြားကိုး”\nနိုင်ငံခြားဆိုတာ သည်နိုင်ငံလိုပဲ နိုင်ငံတွေအများကြီးထဲက နိုင်ငံတနိုင်ငံသာ ဖြစ်ကြောင်း။ နိုင်ငံခြားက တချို့လူတွေ ရတဲ့ အခွင့်အရေးတွေ နေထိုင်မှု အဆင့်အတန်းတွေ ဒီကလူတွေမှာလည်း နေထိုင်ခံစားနိုင်ခွင့်ရှိကြောင်း..။ ပြောပြချင်သည့် စကားတွေက သူ့နှုတ်ဖျားမှာ ပလုံစီလာသည်။\n“ဆရာလေးက အဲဒီမှာ ငယ်ငယ်လေးကတည်းက ကျောင်းတက်နေတာပေါ့နော်။ အခုဆို ဘာစာတွေ သင်နေတာလဲဟင်။”\nပုဆိုးစိမ်းအဟောင်းကလေးကို တိုတိုဝတ်ကာ ကိုယ်အထက်ပိုင်း ဗလာကျင်းထားသော ချာတိတ်ကလေးက မေးလာပြန်သည်။ ဒါကတော့ ဖြေရတာ နည်းနည်းကျပ်သည်။ ကလေးတွေ နားလည်အောင် သူဘယ်လိုပြောပြရပါ့မလဲ။\n“အင်း.. ဘယ်လိုပြောရမလဲ။ နိုင်ငံတွေကို ပိုပြီးကောင်းအောင် ဘာတွေလုပ်ရမလဲ ဆိုတဲ့အကြောင်း။”\nပြောပြီးမှ သူ့ဘာသာ မျက်နှာပူနွေးရင်း ခေါင်းတစ်ချက် ခါယမ်းမိပြန်သည်။ ကလေးများကတော့ သတိထားမိဟန်မတူပါ။ နှပ်တရှုံ့ရှုံ့နှင့် ကတုံးကလေးတစ်ယောက်က ဖြတ်မေးလေသည်။\n“ဒါဆို ဆရာလေးက အဲဒီကျောင်းတွေ အောင်ပြီးသွားရင် ကျွန်တော်တို့ ဆီမှာ ကျောင်းဆရာ လာလုပ်မှာလားဟင်။”\nသည်မေးခွန်းကတော့ သူ့ရင်ဝကို တည့်တည့် လာမှန်ပါသည်။\nလာချင်တာပေါ့ ဆိုသော ၀ါကျ၏ နောက်ကွယ်က ဒါပေမယ့် ဟူသော တိတ်တဆိတ် အသံကိုတော့ သူသာလျှင် အသိဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။\nကလေးများက သူတို့အတွေးနှင့် သူတို့ ပြုံးသွားချိန်မှာ သူကလည်း သူ့အတွေးနှင့်သူ မချိပြုံးကလေး ပြုံးလိုက်ပါသည်။\n“ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ဆရာဆရာမတွေက ခဏခဏ ပြောင်းတယ်။ ဟိုတလောက အသစ်ခန့်လိုက်တဲ့ ဆရာမလေးလည်း ပြန်သွားကတည်းက ပြန်မလာတော့ဘူး။ နောက်ထပ် အသစ်ပြန်ရဖို့တော့ ထပ်စောင့်ရဦးမှာပဲ။”\nကလေးတယောက်က ဆက်ပြောပြပါသည်။ အဲသည်လို ညနေခင်းလေးတွေထဲက စကားဝိုင်းများကို သူ့မှတ်စုထဲမှာ ဘယ်လိုရေးချရမလဲဆိုတာ အကြာကြီး စဉ်းစားခဲ့ရပါသည်။\n“တို့ရွာတောင်ပိုင်းက ဦးမြသန်းရဲ့ သား ရန်ကုန်မှာ ပွဲရုံဖွင့်ပြီး ကြီးပွားနေတာလေ။ ဒီကျောင်းဆောင်လေး ဆောက်ဖို့ ရေစက်ချပြီး သူလာလှူသွားတာပေါ့။”\nတိုက်ခံ တစ်ထပ် အဆောက်အဦလေးကို ညွှန်ပြရင်း ဆရာတော်က ဆိုသည်။ နံနက်ခင်း၏ နေခြည်ဝင်းဝင်းအောက်ဝယ် ပရဟိတကျောင်း ဟူသော ဆိုင်းဘုတ်အိုကလေးက ရွှေရောင်တောက်ပနေလေသည်။ လူမှုရေးလုပ်ငန်းများ လုပ်ရာတွင် ကျော်ကြားသော ဆရာတော်သည် အသက်နှင့်မလိုက်အောင် လှုပ်ရှားတက်ကြွဆဲ။ မင်း ငါ နှင့် အားပါးတရ သုံးနှုန်းကာ ဆက်ပြောလာသော စကားများက သူ့အတွက် အားတက်မိသလို အတွေးတို့ကိုလည်း ဝေစေသည်။\n“တို့ကျောင်းမှာတော့ အချိန်က ညှိလို့ရတယ်ကွာ။ မင်းနှယ်.. ရွာက ကလေးတွေထဲမှာ အစိုးရ အတန်းကျောင်းမှာ အချိန်ပြည့် မတက်နိုင်တာ အများကြီးကွ။ ငါတို့ဆီမှာတော့ မနက် ၇ နာရီ ကျောင်းတက်တယ်။ နေ့လည် ၁နာရီလောက် ဆင်းပေးလိုက်တယ်။ ကျောင်းလခလည်း မလိုဘူးကွာ။ စာအုပ်ဖိုးပဲ ကိုယ့်ဘာသာ ပေးကြပေါ့။ သိပ်နွမ်းပါးတဲ့ မိဘမဲ့ ကလေးတွေကတော့ ကျောင်းမှာအိပ် ကျောင်းမှာပဲနေ။ ထမင်းပါ ကျွေးရတော့တယ်။ ဒီကဝေယျာဝစ္စလုပ်။ ဘုန်းကြီးကျောင်းသားပေါ့ကွာ။”\n“အခုလောလောဆယ်တော့ နှစ်တန်း (ဒုတိယတန်း) အထိပဲ သင်ပေးနိုင်သေးတယ်လေ။ ကျောင်းဆရာမှ မရှိပဲ။ ငါရယ် စာချဦးဇင်းရယ် နှစ်ပါးပဲ သင်ကြတာပဲကိုး။ ကျန်တဲ့ ဦးဇင်းတပါးနဲ့ ကိုရင်တွေက ဆွမ်းခံထွက်ရသေးတယ်။ တခါကတော့ ဆရာ တစ်ယောက်လောက် ဆွဲခန့်ငှားဖို့ စဉ်းစားကြသေးတယ်။ ပိုက်ဆံက မလောက်ဘူးကွ။ အလှူရှင်ရှိမှပဲ ဖြစ်မယ်လေ။”\n“အစိုးရကျောင်းက မေးခွန်းကို ဒီမှာယူဖြေတာပါပဲ။ ပြီးတော့ အဖြေလွှာတွေကို ပို့ပြီး အဲဒီက ဆရာတွေပဲ အမှတ်ခြစ်ပေးတယ်။ အောင်မှတ်ရရင် အောင်တာပေါ့ကွာ။\nအေးကွာ…. မင်းစာထဲမှာ ဒါတွေထည့်ရေးလိုက်ပါ။ နော်.. ငါတို့ သွပ်လည်းလိုတယ် အိမ်သာခွက်တွေ ဘာတွေလည်း လိုတယ်။ မလောက်သေးဘူးကွ။ ငါတို့ပြောနေတာနဲ့ စာရင်တော့ မင်းတို့ ပညာတတ် ကျောင်းသားတွေ စာနဲ့ပေနဲ့ ထည့်ရေးရင်တော့ ပိုမြန်မြန် ရောက်လာမှာပေါ့နော်။”\nဆရာတော်က တက်တက်ကြွကြွ ဆိုလေသည်။ သူ သက်ပြင်းတချက်ကို မျိုချလိုက်ပါသည်။\n“ကလေးတစ်ယောက်ဟာ ပညာရေးကို ရယူနိုင်ဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ပတ်ဝန်းကျင်က အခြေအနေ ပေးနေဖို့လိုတယ်။ ကလေးတွေနဲ့ လိုက်လျောညီထွေရှိတဲ့ကျောင်း၊ ကလေးပျော်ကျောင်း ဖြစ်ဖို့အတွက် ကလေးအတွက် အဆင်ပြေစေမယ့် အနေအထားကို ခင်းကျင်းထားရမယ်။ ခင်ဗျားသိတဲ့အတိုင်း လိုအပ်ချက်တွေက ဘက်စုံ ထောင့်စုံမှာဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကလည်း ကန့်သတ်နေတယ်ဗျာ။ ဒီတော့ ဘယ်နေရာမှာ ပိုအားထည့်ရင် ထိရောက်မှု ပိုရှိမလဲ။ အကူအညီတွေ မရှိတော့တဲ့အချိန်မှာ ဒုံးဒုံးရပ်သွားတာမျိုး မဟုတ်ပဲ ရေရှည် ဆက်ပြီး သူတို့ဘာသာ တည်တံ့သွားစေဖို့အတွက် စွမ်းအင်တွေကို ဘယ်နေရာမှာ ဦးစားပေး ပျိုးထောင်ပေးရမှာလဲ။ ခင်ဗျား တခုခု အသစ် ရှာဖွေတွေ့ရှိလာရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ လုပ်နေတာတွေအတွက် လက်တွေ့ အကျိုးရှိမှာပေါ့ဗျာ။”\nသူ့စာတမ်းအတွက် အကူအညီပေးသည့် အဖွဲ့အစည်းက အရာရှိ၏ စကားကို ကြားယောင်လာသည်။\n“ကျွန်မအယူအဆကတော့ ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်း ပညာရေးဆိုတာက သစ်မရခင်စပ်ကြား ၀ါးပေါင်းကွပ်သလိုပဲ မဟုတ်လား။ နောက်ဆုံးတော့ ကလေးတွေကို တကယ့် formal စာသင်ခန်းထဲကိုပဲ ရောက်စေရမှာပဲလေ။ ဒါကြောင့်မို့ အထောက်အပံ့တွေက မလုံမလောက်ဖြစ်နေရင်တော့ အစိုးရကျောင်းကိုပဲ ဦးစားပေး ချပေးသင့်တယ်လေ။ ကျွန်မတို့ဆီမှာလည်း ဘာမှ ပြည့်စုံလှတာ မဟုတ်ဘူး။”\nရွာကို မလာခင် သူဝင်တွေ့ခဲ့သော မြို့နယ်ပညာရေးမှူး ဆရာမကြီးတစ်ဦး၏ အယူအဆတစ်မျိုးကလည်း အတွေးထဲ ၀င်လာသည်။\n“ကလေးတွေ စာသင်ခန်းထဲ ရောက်ဖို့က ကလေးတွေကိုပဲ ပညာရေး အခြေခံအဆောက်အဦ တစ်ဘက်ထဲကနေ ပံ့ပိုးပေးရုံနဲ့ ပြီးတာမဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် သတ်မှတ်ရွေးချယ်ထားတဲ့ ဒေသတွေကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး ကျန်းမာရေး ၀င်ငွေရရှိရေးတွေ စတာတွေအတွက်ပါ ဘက်ပေါင်းစုံကနေ ပံ့ပိုးပေးဖို့ ဒီအစီအစဉ်တစ်ခု ဆွဲကြည်ြ့ကတယ်။”\nအန်ဂျီအို တစ်ခုတွင် အလုပ်လုပ်နေသော သူ့မိတ်ဆွေ တစ်ဦးကတော့ သည်လိုပြောခဲ့လေသည်။\nသူရေးနေသော စာမျက်နှာတချို့သည် တိမ်မယောင်နှင့် နက်သော မည်သည့်ကွက်လပ်များကို မည်မျှ ဖြည့်ပေးနိုင်မည်နည်း။\nတစ်လ ဆိုသော အချိန်ကာလသည် တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးလုပြီ။ သည်ရွာကလေးမှာ စတည်းချရင်း အနီးအနားက ရွာနီးချုပ်စပ်လေး အတော်များများလည်း ကုန်းတတန် ရေတတန်ဖြင့် သူရောက်ဖူးခဲ့ပြီ။ သူ့မှတ်စုစာအုပ်ကလေးလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြည့်လာခဲ့ပြီ။\nညနေအလင်းရောင်မပျောက်ခင် အိမ်ရှေ့ကိုထွက်ကာ စာရွက်များကို ရှင်းလင်းနေစဉ် ခြေသံဖွဖွနှင့်အတူ သနပ်ခါးနံ့လေး သင်းလာသည်။\nမော့်ကြည့်လိုက်တော့ ညိုပြာညက်ကလေးက သူ့ကိုပြုံးကြည့်နေသည်။\n“ကလေးတစ်ယောက် ကျောင်းမတက်တာ ကြာလို့ သူ့ကိုသွားကြည့်ရင်း ရွာအရှေ့ပိုင်းကို သွားမလို့။ ကွက်သစ်ဘက်ကို သွားရင် လိုက်ခဲ့ချင်တယ်လို့ ဆရာလေး ပြောထားလို့လေ။ လိုက်ဦးမလား။”\nသူခေါင်းညိတ်ကာ သူမ ခေါ်ရာနောက်ကို လိုက်လာခဲ့ပါသည်။ ရွှံ့စပ်စပ် ရှိသော ချောင်းကျဉ်းကလေးကိုဖြတ် ဥယျာဉ်တချို့ကို ကျော်ပြီးသောအခါ အိမ်ကလေး လေးငါးအိမ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။\n“ဒီနေရာက မြေသတ်မှတ်ထားတာ မရှိလို့ မတတ်နိုင်တဲ့လူတွေက ဒီလိုပဲ တဲလေးထိုးပြီး နေလိုက်ကြတာပဲလေ။” ညိုပြာညက်လေးက ရှင်းပြလေသည်။\nတဲလေးတလုံးအတွင်းတွင် အိပ်မောကျနေသော ကလေးလေးတစ်ယောက်ကို ရင်ခွင်ထဲ ချီပွေ့ထားသော မိခင်ကလေးသည် အလွန်ဆုံးရှိလှမှ အသက် နှစ်ဆယ်ကျော်ပေါ့။ သေးညှက်သော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် နုနယ်သော မျက်နှာကလေးက နွမ်းနယ်ဖျော့တော့နေသည်။ ဆီနှင့်ကင်းဝေးနေသော ဆံနွယ်စဖွာဖွာတို့က ကပိုကရိုဝဲပျံလျက်။\n“မောင်ထူး ကျောင်းမတက်လို့ လာမေးတာပါ။”\n“ဟုတ်တယ်။ ကျွန်မ မသွားခိုင်းတာ ဆရာမလေးရေ။”\nဆတ်ခနဲ ပြန်ပြောလိုက်သော သူမ၏ စကားသံကြောင့် သူတို့ တယောက်မျက်နှာ တယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဘာဆက်ပြောရမှန်းမသိ။\n“အငယ်လေးက အရမ်းဖျားနေတယ်လေ။ ကျွန်မလည်း ဈေးရောင်းမထွက်နိုင်ဘူး။ မောင်ထူးမှ အိမ်မှာ ကူမလုပ်ရင် ဘယ်သူမှ မရှိဘူး။”\n“ဟုတ်တော့ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စာမေးပွဲကလည်း နီးပြီဆိုတော့လေ ကျောင်းပျက်တာများရင် ကျွန်မတို့က ကလေး စာမလိုက်နိုင်မှာစိုးလို့ပါ။”\nထိုစဉ် တဖြတ်ဖြတ်နှင့် ပြေးလာသော ခြေသံကလေးကို ကြားလိုက်ရသည်။\n“အမေရေ အမေရေ….. ဒီနေ့တော့ ပုစွန်ထုပ်ကြီး ရလာတယ်ဗျ။”\n“ဟယ်.. ဟုတ်လား။ အေး အေး... ပြီးရင် ဒိုင်ကို မြန်မြန် သွားသွင်းရမယ်။”\nအားရ၀မ်းသာ ရယ်မောလာသော မောင်ထူးလေးသည် သူတို့ကို မြင်လိုက်သောအခါ ကွက်ခနဲ မျက်နှာပျက်ကာ မီးဖိုချောင်ထဲကို ပြေးဝင်သွားပါသည်။ သူတို့ ဘာတစ်ခွန်းမှ ဆက်မပြောဖြစ်တော့ပါ။ အားလုံး တဒင်္ဂ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။\n“စာမေးပွဲရှုံးလည်းရှုံးပဲ ဆရာမလေးရေ မတတ်နိုင်ဘူး”\nမောင်ထူးအမေက ချီထားသောကလေးကို ဘေးသို့ ဖြည်းဖြည်းချရင်း ဆိုသည်။\n“ပညာတတ်တော့ရော အလွန်ဆုံး ဆရာမလေးတို့လို ကျောင်းဆရာတွေ ဘာတွေ ဖြစ်လာမှာပေါ့။ ဆရာမလေးတို့ ကိုယ်တိုင်က လစာ ဘယ်လောက်ရတာ လိုက်လို့။”\nလွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်တုန်းက ပြောပြီးမှ စကားရပ်ကာ သတိရသွားဟန်နှင့် အားနာကြည့် တစ်ချက် ကြည့်သည်။ ပြီးတော့ မထူးပါဘူးလေ ဆိုသည့်ပုံစံနှင့် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ အကြည့်လွှဲသွားသည်။\nပညာဆိုတာ…………... အဲဒီ မိခင်ငယ်ငယ်ကလေး နားလည်အောင် ဘယ်စကားလုံးတွေနဲ့ ပြောပြရမလဲ။ သူမျက်နှာ ပူနွေးလာမိသည်။ ။ ကကြီးခခွေး အေဘီစီဒီလား၊ ပထ၀ီ သမိုင်း ဗဟုသုတတွေလား။ ဒါမှမဟုတ်.. ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တဲ့ နည်းပညာတွေနဲ့ ငါးများများရအောင် ဖမ်းဖို့ ပုစွန်ထောင်ဖို့ ဈေးရောင်းဖို့ ဆိုတာတွေလိုမျိုး သူတို့ရဲ့ ဗိုက်ဟာဟာကို ချက်ချင်း ဖြည့်ပေးစေမယ့် နည်းလမ်းတွေလား ။ ကမ္ဘာကျယ်ကျယ်ကြီးထဲက ဟောဒီနေရာ ပိစိလေးမှာ နေထိုင်နေကြတဲ့ လူသားတွေ အရေးတကြီး ချက်ချင်း လိုအပ်နေတာ ဘာများလဲကွယ်။ ၀မ်းနည်းစရာ ကောင်းလှစွာ.. သူဆိုတဲ့ ကောင်ကရော လိုအပ်နေတာတွေ ဖြည့်ပေးဖို့ ဘယ်လောက်အထိ ဘာတွေ လုပ်ပေးနိုင်မှာလဲ ဆိုတာ သူကိုယ်တိုင် အသေအချာ သိပါရဲ့လား။\n“ကျွန်မ မောင်ထူးကို မနက်ဖြန် ကျောင်းပြန်လွှတ်လိုက်ပါမယ်လေ။ ဆရာမလေးတို့ ပြန်ရတာလည်း မိုးချုပ်တော့မယ်”\nပြီးပြီးရောဟု သူတို့ကို နှင်လိုက်ခြင်းလား။ မီးဖိုချောင်ဘက်က ပန်းကန်ခွက်ယောက် သံများ သဲ့သဲ့ ကြားလိုက်သလို.။ အင်း.. ဟုတ်တာပေါ့လေ။ သူတို့လေးတွေ ညစာစားချိန် ဖြစ်ချင်ဖြစ်နေမှာ။ သေချာတာကတော့ အဲဒီညစာမှာ မောင်ထူးလေး စောစောက ဖမ်းမိထားတဲ့ ပုစွန်တုပ်ကြီး မပါမှာဘဲ ဖြစ်သည်။\nအပြန်လမ်းတွင် အတွေးများစွာဖြင့် သူ ညိုပြာညက်ကလေး ဦးဆောင်ရာနောက်ကိုသာ တိတ်တိတ်လိုက်ပါလာခဲ့ပါသည်။\n“ပင်လယ်ဘက်ကို ဆရာလေး ဆက်သွားဦးမလား။ နေစောင်းတော့မယ်။ ကျွန်မတော့ ပြန်တော့မယ်နော်။”\nခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ့ ခြေလှမ်းများက သောင်ပြင်ကမ်းစပ် ဘက်ကို အလိုလို ဦးတည်ဖြစ်သွားသည်။\nသောင်ကန်စွန်းနွယ်တွေက သဲပြင်ခြောက်ခြောက်ပေါ်မှာ တွန့်လိမ်တွားသွားနေသည်။ ရောက်စက ဗေဒါဟု သူ အထင်မှားမိသေးသည်။ ဘေးနားတွင် အုန်းလက်တွေက လေတိုးတိုင်း ရှဲရှဲမြည်ကာ ယိမ်းကနေကြသည်။ ငါးပိငါးခြောက်နံ့တို့ ရောထွေးပါသော ပင်လယ်လေသည် သူ့ကို တွန်းဝှေ့တိုက်ခိုက်လာသည်။ ကောင်းကင်ဝယ် တိမ်စတို့ နီဝါရောင်သွေး လွင့်ပြေးနေကြသည်။ တံငါလှေလေးတချို့ ငါးဖမ်းရာမှ ပြန်ဝင်လာသည်ကို ပင်လယ်ပြင်ကျယ်ကြီးထဲမှာ လှမ်းမြင်နေရသည်။ ဟောသည် ရွာတန်းရှည်ကလေးမှာ အခုလို အုန်းပင်တန်းတွေ သောင်ကန်စွန်းတွေ ပင်လယ်ရေပြင်၊ တိမ်တွေကို ငေးမော စိတ်ကူးယဉ် ခံစားနေနိုင်တဲ့ သူ့လို လူ ဘယ်နှစ်ယောက် ရှိမလဲဟု ဖြတ်ခနဲ ၀င်လာသော အတွေး ကိုတော့ သက်ပြင်းတစ်ချက်နဲ့ အတူ မှုတ်ထုတ်ရုံသာ သူတတ်နိုင်သည်။\nပညာ ဆိုတာ ဘာလဲ။ မြင်နေရသော ပယ်လယ်ကြီးလို ကျယ်ပြော နက်ရှိုင်းနိုင်သည်ပေါ့။ သူ့အတွက်တော့ ပင်လယ်ရေလို ငတ်မပြေ ဖြစ်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ မောင်ထူးလေးတို့အတွက်တော့ လောလောဆယ် သောက်လို့ရမည့် ရေချိုချိုတစ်ပေါက်ကိုသာ ပိုမျှော်လင့်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။\nသူ့ဘ၀ရဲ့ အချိန်တော်တော်များများကို ဘယ်နေရာတွေမှာ ကုန်လွန်ခဲ့စေသလဲ။ သည်လိုနေရာတွေကို ဘာကြောင့် သည့်ထက်စောပြီး သူ မရောက်ဖြစ်ခဲ့သလဲ။ ကျောင်းကသင်ခန်းစာနဲ့ သူစိတ်ကူးယဉ်ခဲ့တာတွေ နဲ့ လက်တွေ့ဆက်စပ်ဖို့ ရေးရေးမြင်လာချိန်မှာ မြတ်လို မိန်းကလေးနဲ့ တွေ့ခဲ့တာရော ကံဆိုးတာလား။ ကံကောင်းတာလား။ ဒီရွာကလေးက ပြန်ပြီး နောက် တစ်နှစ်အကြာလောက်ဆိုရင် သူ့ကိုယ်သူ ဘယ်နေရာမှာ မြင်နေရမှာလဲ။\nဟိုးဝေးဝေးမှာတော့ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအောက်ကို နေလုံးကြီးက တရွေ့ရွေ့ လှိမ့်ဝင် နေလေသည်။ ဒီဘက် ကမ္ဘာတစ်ခြမ်းရဲ့ နေ၀င်လုလုအချိန်မှာ ဟိုဘက် ကိုယ်မမြင်နိုင်တဲ့ ကမ္ဘာအခြမ်း တနေရာကတော့ နေအရုဏ်မိုးသောက် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ပေါ့။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်လေ….။ နေ့သစ်တွေဆိုတာ ကုန်ဆုံးသွားသည်မှ မဟုတ်ပဲ။ နေခြည်တွေ ဖြာလင်းတဲ့ နံနက်ခင်းတစ်ခုဟာ ဟောသည်နေရာကိုလည်း ရောက်ကို ရောက်လာရဦးမည် ဟုသာ သူမျှော်လင့်လိုက်ပါတော့သည်။\nPosted by pandora at 3:17 PM 20 comments\nPosted by pandora at 9:55 PM 13 comments\nဘောင်းဘီကိုချွတ် ပုဆိုး ပြောင်းဝတ်မယ်ကြံတာ\nမိတ်အင်ဒီတင် တောင် မပြောနဲ့\nဇလုံသံ ပန်းကန်သံ ပလုံသံ ပလွမ်သံ\nငပိသံ ငါးခြောက်သံ ဖိသံ ဟောက်သံ\nအထာ ……….... နဲ့။\nPosted by pandora at 8:39 PM 32 comments\nဘာတွေရွတ်နေသလဲ လို့ မိသွားရင်တော့\nPosted by pandora at 5:21 PM 16 comments\nသံလွင်အိပ်မက် အတွဲ (၂)၊ အမှတ် (၃) ထွက်ပါပြီ။ အယ်ဒီတာ တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ဘလော့ဂါ နေဘုန်းလတ်ကို ရုံးထုတ်စဉ်က သံလွင်အိပ်မက်အတွက် ဆိုပြီး သူရွတ်ပြခဲ့တဲ့ ကဗျာလေးတစ်ပုဒ် အပါအ၀င် အခြား ဘလော့ဂါ တွေ စာရေးသူတွေရဲ့ ၀တ္ထုတို ဆောင်းပါး ကဗျာ တွေကို မြိုင်မြိုင်ဆိုင်ဆိုင် အားဖြည့်ထားပါတယ်။\nပန်ဒိုရာ ရေးတဲ့ ခြေရာချွန်မြ ဆိုတဲ့ ၀တ္ထုတိုလေး တစ်ပုဒ်ကိုလည်း ဖော်ပြထားပါတယ်။\nကံကောင်းသောနေ့များတွင် လမ်းမမှာ ကားလာနေသဖြင့် ခြေထောက်ကလေးသည် ခေတ္တရပ်တန့်စောင့်ဆိုင်း နေရတတ်သည်။ အဲသည် အခါမျိုးမှာ သူ့အတွက် ခြေထောက်ကလေးကို ငေးမောချိန် ပိုရလေ့ရှိသည်။ လမ်းကို ဖြတ်မကူးခင်မှာ ခဲတံချောင်းလေးလောက် သေးချွန်ချွန် ဖိနပ်ခွာကလေး ပေါ်မှာ ခြေလှမ်းကို ထိန်းလိုက်ပုံ။ ကားကို စောင့်နေချိန်တွင် အိနြေ္ဒရရ ရပ်နေပုံ။ ကားများ ရှင်းသွားမှ မနှေးလွန်း မမြန်လွန်း ခြေလှမ်းများဖြင့် တလှမ်းချင်း ဆက်လှမ်းထွက်သွားပုံ။ မနွဲ့သော သို့သော် ဆတ်တောက်တောက်လည်း ဖြစ်မနေသော မနှေးသော သို့သော် ပျာယာခတ်ခြင်းမျိုးလည်း ဖြစ်မနေသော ခြေလှမ်းများ ပိုင်ရှင်။ သည်လို မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဟာ ရုပ်ကလေးလည်းလှ စိတ်ထားကလေးလည်း သိမ်မွေ့သူ ဖြစ်ရမည်ဟု ဆိုင်ဆိုင်မဆိုင်ဆိုင် သူ တိတ်တခိုး ကောက်ချက်ချသည်။ .................\nPosted by pandora at 10:04 AM7comments\nကောင်လေးက ပက်လက်လှန်ကာ ကောင်းကင်ကြီးကို ကြည့်နေရင်း ပြောသည်။\n“အင်း.. ကြယ်တွေ ကြွေတုန်း ဆုတောင်းရင် ပြည့်တယ်တဲ့”\nဒူးကလေးပိုက်ကာ ထိုင်နေသော ကောင်မလေးက ပြောလိုက်သည်။\n“ငါလား ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး လိုချင်တယ်။ ထီပေါက်ရင် ကောင်းမယ်နော်”\n“ပြီးတော့ ငါလျှောက်ထားတဲ့ ကျောင်းကိုလည်း ရချင်တယ်။ စာတွေ အများကြီး ဆက်သင်ချင်တယ်”\n“ဟင့်အင်း… ဒါဘယ်ကမလဲ။ ငါ့ဖေဖေနဲ့မေမေကို အသက်အရှည်ကြီး နေစေပြီး ငါက ကျေးဇူးဆပ်ချင်တယ်”\n“ပြီးတော့ ကမ္ဘာအနှံ့ လျှောက်လည်ချင်တယ်။ နေရာတကာ ရောက်ဖူးချင်တယ်”\n“မပြီးသေးဘူး။ ဖြစ်နိုင်ရင် ငါကလေ ဒီ့ထက် ပိုပြီး ချောချင်လှချင်သေးတယ်။ နတ်ရေကန်ထဲ ကျတယ် ဆိုတာမျိုးပေါ့”\n“အင်း.. ဟုတ်တယ်။ ဒါနဲ့ နင်ကရော ဘာဆုတောင်းမှာလဲ’\n“နင်ဆုတောင်းတိုင်း ပြည့်စေဖို့ ကြွေပေးမယ့် ကြယ်ကလေးတပွင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်ဖြစ်ပါစေပေါ့”\n“ကျွန်တော် ကျွန်တော် … မပေးနိုင်တော့ဘူး ဥက္ကဌရေ..”\nကလေးအဖေ သည် သမီးကလေးကို ခပ်တင်းတင်း ပွေ့ဖက်ထားလိုက်သည်။ အနားတွင် ဗုံစီသလို စီနေသော ကြီးစဉ်ငယ်လိုက် ဘုစုခရု ကလေးများသည် သူတို့ အဖေကိုတလှည့် ဧည့်စိမ်းများကို တလှည့် မျက်နှာငယ်ဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။\n“ဒီလိုလဲ မလုပ်နဲ့လေ။ ကလေးတွေ ရှေ့ရေး ကြည့်ဦးမှပေါ့။”\n“ဟုတ်တယ်။ သူတို့အမေက နောက်ဆုံးကလေးကို မမွေးနိုင်လို့ မီးတွင်းထဲမှာ ဆုံးသွားပြီးတဲ့နောက်ပိုင်း ဒီကလေး တပြုံကြီးကို ခင်ဗျား ဘယ်လိုမှ မကြည့်နိုင်တော့တဲ့အပြင် လုံလုံလောက်လောက်လည်း မထောက်ပံ့နိုင်ဘူးလေ။ သမီးလေးကိုတော့ အခုလို မွေးစားချင်တဲ့လူ ပေါ်လာတုန်း ပေးလိုက်တာ ကောင်းပါတယ်။”\n“ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့ကလည်း အိမ်မှာ မိန်းကလေး မရှိလို့ အဖော်ရချင်တာ ဆိုပေမယ့် ကလေးကို သူစာလိုက်နိုင်သလောက် ကျောင်းလည်း ထားပေးဦးမှာပါ။”\n“ကျွန်တော် ကလေးတွေနဲ့ မခွဲနိုင်ဘူး။ သူတို့မောင်နှမချင်း ခွဲရမှာလည်း မကြည့်ရက်ဘူးဗျာ။”\nကလေးအဖေသည် ပြောရင်း အသံတိမ်ဝင်သွားသည်။\n“ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ် ညီလေး ညီမလေးတွေနဲ့မခွဲချင်ဘူး။ သား ကျောင်း ဆက်မတက်တော့ဘူး။ ဆိုက်ကားနင်းမယ်လေ။”\nဆယ်နှစ်သားခန့်ရှိသော အကြီးကောင်လေးက ၀င်ပြောလိုက်သည်။\nကလေးအဖေက မျက်နှာကို အုပ်ကာ တသိမ့်သိမ့် ရှိုက်လိုက်သည်။ ဘာမှန်းညာမှန်း ရေရေလည်လည် မသိသော်လည်း သူ့အဖေနှင့် အကိုတို့၏ မျက်နှာရိပ်ကို ကြည့်ကာ အော်ငိုလိုက်သော ကလေးတသိုက်၏ အသံများ တဲကလေးထဲ ပျံ့လွင့်သွားသည်။ သမီးလေးကို မွေးစားမည့် အမျိုးသမီးကြီးသည် မျက်ရည်များ ၀ဲလာလေသည်။ ရပ်ကွက်လူကြီးသည် မြင်ကွင်းမှ မျက်နှာကို လွှဲရင်း ခေါင်းယမ်းကာ သက်ပြင်းကိုသာ အသာမှုတ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။\nအဘွားကြီးသည် အိပ်ရာပေါ်မှ အနံ့ထောင်းထောင်းထနေသော ရေကွက်ကွက်ကို စိတ်မသက်မသာဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။\n“တနေ့တနေ့ သူ့အတွက် လျှော်ရဖွတ်ရ။ ကိုယ်ကလည်း သိပ်နေကောင်းလှတာ မဟုတ်။ အခုလည်း ဘယ်ရောက်သွားပြန်လဲ မသိ။”\nတဖြစ်တောက်တောက် ပြောနေစဉ် အိမ်ရှေ့မှ ကလေးတစ်ယောက် အော်သွားသံ ကို ကြားလိုက်ရသည်။\n“ဘွားလေးရေ အဘိုး သစ်ပင်တက်နေတယ်ဗျို့”\n“ဟင်.. ဘုရား ဘုရား”\nကပျာကယာ ထွက်ကြည့်လိုက်တော့ ခြံထဲတွင် အဘိုးကြီးသည် လက်ကလေး နောက်ပစ်ကာ မသိသလို ရပ်နေလေသည်။\n“ရှင်.. ရှင်.. သစ်ပင်ပေါ် တက်တယ်ဆို”\nအဘိုးကြီးက မျက်လုံးလေး ပေကလပ်ပေကလပ်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါသည်။\n“အဲဒါတွေ စိတ်ညစ်ရတာပေါ့ အဖေကြီးရေ။ ရှင့်ကိုရှင် ကာလသားလေး မှတ်နေလား။ လေဖြတ်ထားလို့ မသန်မမာ ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာလည်း မမေ့နဲ့ဦး။ သစ်ပင်ပေါ် ဘာသွားလုပ်ရတာလဲ။ သားသမီးတွေက တယောက်မှ အနားမှာ မရှိဘူး။ ကျွန်မလည်း ရှင့်ကို မျက်စိဒေါက်ထောက် ကြည့်မနေနိုင်ဘူး။”\nအဘွားကြီးသည် ပြောရင်း ဒေါသသံပါလာသည်။\nအဘိုးကြီးထံမှ စကားသံ မပီမသ ထွက်လာသည်။\nအဘိုးကြီးသည် နောက်ပစ်ထားသော လက်ကို ရှေ့သို့ ထုတ်လိုက်သည်။\nကံ့ကော်ပန်းကလေး သုံးလေးခက် ဖြစ်လေသည်။\nလရောင်သည် တောအုပ်ထဲမှ သစ်ပင်ထူထူများနှင့် မြက်ခင်းများပေါ်သို့ ငွေရောင်အလွှာပါး တစ်ထပ်ကို ပြိုးပြက်လွှမ်းခြုံ နေစေ၏။ မြင်းခွာသံသဲ့သဲ့ သည် ဝေးရာမှ နီးလာပြီ။ ချပ်မိန်ညို ၀တ်ဆင်ထားသော သဏ္ဍာန်တစ်ခု မြင်ကွင်းသို့ ပေါ်လာသည်။ နေ့မှန်းညမှန်း မသိလောက်အောင် စစ်ပန်းလာခဲ့သော သူရဲကောင်းသည် တောအုပ်ထဲမှ ရေကန်ကလေးကို လှမ်းမြင်လိုက်လေသည်။ လမင်းသည် ပြာပြာမှောင်နေသော ကန်ရေပြင်ထဲတွင် လှုပ်ရုံလေး လှုပ်နေ၏။ သူရဲကောင်းသည် ကန်ရေအေးအေးဖြင့် ခြေလက်မျက်နှာတို့ကို သုံးသပ်ဆေးကြောရင်း အမောဖြေလိုက်သည်။\nကန်စပ်နံဘေးတွင် တချိန်လုံး ငိုက်မျဉ်းနေခဲ့သော တောပန်းကလေး တစ်ပွင့်၏ ပွင့်ဖတ်များ ဖြတ်ခနဲ အာသွားလေသည်။\n၀န်းကျင်တ၀ိုက် ရုတ်ချည်း သင်းပျံ့လာသော ပန်းရနံ့ကြောင့် သူရဲကောင်းသည် ဟိုဟိုဒီဒီ စူးစမ်းလိုက်သည်။ ပန်းကလေး တစ်ပွင့် ပါလား..။\nလရောင်အောက်ဝယ် ဖြူသလို ၀ါသလို ပြာသလို နှင့် အရောင်လျှပ်ပြေးနေသော တောပန်းကလေးသည် သူရဲကောင်းကို ခပ်ငေးငေး ကြည့်နေသယောင်။ သူရဲကောင်းသည် ပန်းကလေးရှိရာသို့ အလိုအလျောက် လက်လှမ်းလိုက်မိလေသည်။ တစ်စက္ကန့် နှစ်စက္ကန့် သုံးစက္ကန့်….။ သူရဲကောင်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို သာသာချလိုက်သည်။\nမကြာမီ မြင်းခွာသံများ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ပြီးတော့ မှိန်ဖျော့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။\nလှုပ်ခတ်သွားခဲ့သော ကန်ရေပြင်ဘေးမှ ပန်းကလေးသည် လရောင်အောက်ဝယ် ထီးထီးကျန်ခဲ့လေသည်။\nကိုအောင်သာငယ် ရေးခိုင်းထားတဲ့ စာပါ။ ဆက်ရေးချင်တာလေးတွေ ရှိသေးပေမယ့် ဒီလောက်နဲ့ပဲ ရပ်ထားလိုက်တယ်။ ဆက်ပြီး တက်ဂ် ချင်တဲ့ လူတွေရှိတာပေါ့။ တစ်ယောက်က အာသဝေါ ကုန်လုလု ဖြစ်နေသတဲ့။ နောက် တစ်ယောက်ကလည်း သာသနာပြုတော့မယ်တဲ့။ ဒါနဲ့ ကိုယ့်ကို မော်မကြည့်ဝံ့တဲ့ နတ်ဆိုးလေးကိုပဲ တက်ဂ်လိုက်ပါတယ်။ ဟေ့ရောင်လေး ရေးပေတော့။\nPosted by pandora at 9:38 PM 19 comments\nဖွဲ့တည်ရာ မဂ္ဂဇင်း အတွဲ (၁) အမှတ် (၅)ထွက်ပါပြီ။ ဒီနေရာမှာ သွားပြီး download ယူပါ။ သင့်ကာရဲ့ ဘလော့ဂ်မှာ မိတ်ဆက် ရေးထားတာကို သွားဖတ်ပါ။ ဘလော့ဂ်မှာ ဖော်ပြဖူးတဲ့ ပန်ဒိုရာရဲ့ ၀တ္ထုလေးတစ်ပုဒ်လည်း ထည့်ထားပါတယ်။\nPosted by pandora at 8:25 PM2comments\nPosted by pandora at 5:15 PM4comments\n“ဒီမှာ ကိတ်မုန့် တစ်လုံး ရှိတယ်။ စားမယ့်လူက အယောက်နှစ်ဆယ် ရှိတယ် ဆိုပါစို့။ ဘယ်လိုခွဲဝေနိုင်မလဲ။”\nဆရာက သူ့လက်ထဲက ကိတ်မုန့်ကို စားပွဲပေါ် ချထားလိုက်ပြီး ကျောင်းသားများ မျက်နှာကို တစ်ဦးချင်း လိုက်ကြည့်လေသည်။ ရှေ့ဆုံးတန်းတွင် ထိုင်နေသော ကျောင်းသား တစ်ယောက်က အရင်ဆုံး လက်ထောင်လိုက်သည်။\n“အလယ်ကနေ နှစ်ခြမ်းအရင် ခြမ်းမယ်။ ပြီးတော့ တစ်ခြမ်းကို ဆယ်စိတ်အညီအမျှ ရအောင်စိတ်မယ်။”\nဆရာက သင်ပုန်းပေါ် ရေးမှတ်လိုက်သည်။\n“ဆိုလိုချင်တာက တူညီတဲ့ အစိတ် နှစ်ဆယ် ရအောင် ပိုင်းမယ်ဆိုပါတော့။ ဟုတ်လား။”\n“ကျနော်ကတော့ ဒီလို မခွဲဘူး။”\nခပ်၀၀ ကျောင်းသားတစ်ယောက်က ပြောလေသည်။ သူ့မျက်နှာပေးက ခပ်ပြုံးပြုံး။ သူက ပျော်တတ်ပုံရသည်။\n“ကိုယ်ခန္ဓာ အချိုးအစားအလိုက် ခွဲမယ်။ ၀တဲ့လူတွေကို အစိတ်ကြီးကြီးပေးမယ်။ ပိန်တဲ့လူတွေကို အစိတ်သေးသေးပေးမယ်။”\nတတန်းလုံး ၀ါးခနဲ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ အတန်းက ပိုပြီး အသက်ဝင်လာသည်။\nမိန်းကလေးတစ်ယောက်က ခပ်သွက်သွက် ၀င်ပြောလိုက်သည်။\n“ဘယ်ဟုတ်မလဲဆရာ။ မိန်းကလေးတွေကို ဦးစားပေးတဲ့အနေနဲ့ အစိတ်ကြီးကြီးတွေ ပေးရမယ်။ ယောင်္ကျားလေး တွေက အစိတ်သေးသေးယူရမယ်။”\n“ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်။” မိန်းကလေးများ ဘက်မှ ထောက်ခံသံများ ထွက်လာသည်။\nဟစ်ပ်ဟော့ပ်စတိုင် ပေါက်နေသော ကျောင်းသား တစ်ယောက်က အားကျမခံ ပြောလိုက်ပြန်သည်။\n“ဟာ.. ဒီလိုပြောကြေးဆိုရင် အသက်ပေါ် မူတည်ပြီး ခွဲသင့်တာပေါ့။ အသက်ကြီးတဲ့လူတွေက ကိတ်မုန့်ကို ပိုပြီး စောစောစားဖူးလို့ နည်းနည်းပဲ ယူသင့်တယ်။ ငယ်တဲ့သူတွေက များများယူရမယ်။ သာမန်အားဖြင့် ဆိုရင် ငယ်တဲ့လူတွေက ဘ၀မှာ အချိန်ကြာအောင် ဆက်အသက်ရှင် နေရဦးမယ် မဟုတ်လား။ သူတို့ကို ဦးစားပေးသင့်တယ်။”\nထိပ်ပြောင်ပြောင်နှင့် ကျောင်းသားတစ်ယောက်က ကပျာကယာ ကန့်ကွက်လိုက်ပါသည်။\n“ဟေ့ဟေ့.. မောင်ရင်ပြောတာက ပြောင်းပြန်တွေ ဖြစ်နေပါပြီ။ အသက်ကြီးသူတွေကို အရိုအသေ ပေးတဲ့အနေနဲ့ ပိုပြီး များများပေးသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။”\nမျက်မှန်ထူထူ တပ်ထားသော ကျောင်းသားတစ်ယောက်က လက်ခါရမ်းလိုက်သည်။\n“တခုမှ မဟုတ်သေးဘူး ထင်တယ် ဆရာ။ ဦးစားပေးတယ် ဆိုရင်လည်း ဘယ်သူ့ကိုပဲပေးပေးလေ တကယ်စားနိုင် မစားနိုင်က သိဖို့ လိုသေးတယ်။ မကြိုက်တဲ့ လူကလည်း ရှိဦးမယ်။ ဘယ်သူ စားချင်သလဲ။ ဘယ်လောက် စားနိုင်သလဲ။ မေးပြီးမှ လိုသလို ခွဲပေးတာ ကောင်းမယ် ထင်ပါတယ်။ နို့မို့ရင် အလဟသတွေ ဖြစ်ကုန်မှာ စိုးရတယ်လေ။”\nဆရာက ပြောသမျှ နည်းလမ်းတွေကို သင်ပုန်းပေါ်မှာ ချရေးလိုက်ပါသည်။\n“ဟုတ်လာပြီ ဟုတ်လာပြီ။ ကဲ .. ဆက်စဉ်းစားပါဦး။”\nအအေးဓာတ်ကဲသော အခန်းထောင့်တနေရာတွင် ထိုင်နေသည့် အနွေးထည်ထူထူ ၀တ်ထားသော ကျောင်းသား တစ်ယောက်က လက်ထောင်လိုက်သည်။\n“ကျနော် စဉ်းစားမိတာ ပြောပါရစေ။”\nသူကတော့ စကားပြောတာ တုံ့နှေးနှေး နိုင်လှသည်။ သူ့ထံမှ စကားသံ ထွက်လာရန် စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ စောင့်လိုက်ရသည်။\n“ကိတ်မုန့်မှာ သစ်သီးတချို့လည်း ပါနေတယ်။ လှီးလိုက်တဲ့အခါ အစိတ်တိုင်းမှာတော့ သစ်သီးတစ်ခု ပါမသွားနိုင်ဘူး။ နောက်တခုက ပဲ့တာရွဲ့တာ တွေလည်း ဖြစ်နေနိုင်တယ်။ စားချင်သူ စားနိုင်သူတိုင်းကို လိုသလို ခွဲပေးရရင် မျှတဖို့အတွက် ခက်တယ်ဆရာ။ ကျနော်ကတော့ လုပ်အားစိုက်ထုတ်တဲ့ အပေါ်မှာ မူတည်ပြီး ခွဲချင်ပါတယ်။”\n“ဒီကိတ်မုန့်ကို သယ်လာရတဲ့လူ၊ ခွဲဝေဖို့ ဓားနဲ့လှီးပေးတဲ့လူ၊ ပြီးတော့ စားဖို့ ပန်းကန်တွေ ဆေးကြောပေးရတဲ့လူ၊ စားသောက်ပြီးရင် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေး အမှိုက်ပစ်ပေးတဲ့လူ .. စတဲ့ လူတွေဟာ ကိတ်မုန့် ခွဲဝေစားသုံးတဲ့ ကိစ္စမှာ ကမကထ လုပ်ပြီး သူတို့ရဲ့လုပ်အားကို စိုက်ထုတ်ပေးတဲ့အတွက် သူတို့ လိုချင်တဲ့အပိုင်းကို အရင် ရွေးခွင့်ပေးသင့်ပါတယ် ဆရာ။”\n“ဟာ.. ဒါဆို သူတို့က အကြိုက်ဆုံး အကောင်းဆုံးတွေ ယူသွားပြီး တခြားလူတွေ အတွက် မကျန်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။”\nတချိန်လုံး ငြိမ်နေခဲ့သည့် ဆံပင်ရှည်ရှည် ကျောင်းသားတစ်ယောက်က ထအော်လိုက်သည်။\nဆရာက ခေါင်းတဆတ်ဆတ် ညိတ်ရင်း ချရေးလိုက်ပြန်သည်။\n“ကဲ ဟုတ်ပြီ။ ဒီလောက်ဆိုရင်တော့ စဉ်းစားကြတာ လုံလောက်သလောက် ရှိပါပြီ။ အားလုံး ပြောတာတွေ ခြုံကြည့်လိုက်ရင် ဒီလို မှတ်ချက်ချရမယ်။ ပထမဆုံး ပြောရမှာကတော့ ကိတ်မုန့်တစ်လုံး ခွဲဝေရတာ ထင်သလောက် မလွယ်ဘူးပဲ။”\nကျောင်းသားများ ၀ါးခနဲ ရယ်လိုက်ကြပြန်ပါသည်။ ဆရာက ဆက်ပြောသည်။\n“အညီအမျှဖြစ်ခြင်း(equality) နဲ့ မျှတခြင်း(equity) ဆိုတာ မတူဘူး။ မတူညီတဲ့ အခြေခံတွေပေါ်ကို အညီအမျှ သွားလုပ်လိုက်လို့ မမျှမတ ဖြစ်သွားတာတွေ ရှိတတ်တယ်။ မျှတဖို့အတွက် ညီညီမျှမျှ မဟုတ်ပဲ ခွဲဝေရတာတွေ ရှိတတ်တယ်။ ဦးစားပေးသင့်တာတွေကို ထည့်တွက်ဖို့ လိုသလို လုပ်အားစိုက်ထုတ်မှု ကိုလည်း ထည့်တွက်ရမယ်။ အလေအလွင့် မရှိအောင်လည်း တွက်ချက်ရမယ်။ အဲဒီလို မျှတအောင် လုပ်ရမယ့် စဉ်းစားပုံတွေက ဒီအတိုင်း ညီညီမျှမျှ အပိုင်းတွေ ပိုင်းချလိုက်တဲ့နည်းထက် ပိုရှုပ်ထွေးတယ်။ ခွဲဝေပုံတွေ စဉ်းစားတဲ့အခါ ကိုယ့်အကျိုးစီးပွား တွေနဲ့လည်း ပြိုင်ဆိုင်နေတတ်တယ်။ အလွဲသုံးစား မလုပ်စေဖို့လည်း လိုတယ်။ ဒါကြောင့် အများသူငါရှေ့မှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းဖြစ်ဖို့နဲ့ ထောက်ပြခွင့် ရှိဖို့တော့ လိုမယ်။ နောက်ထပ် ဘာတွေ ရှိဦးမလဲ ဆက်စဉ်းစားကြတာပေါ့။ ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်ပဲ။ ဆရာဝယ်လာတဲ့ ကိတ်မုန့်ကိုလည်း လက်တွေ့ တကယ်စားလိုက်ကြပါဦး။”\nဆရာက ဓားတစ်ချောင်းကို ကိတ်မုန့်ဘေးသို့ ချပေးလိုက်ရင်း ရယ်သံစွက်ကာ ပြောလိုက်ပါသည်။\n“ကဲ တရားအမျှတဆုံး ဖြစ်အောင် ခွဲပြီး စားကြပေတော့။ ဆရာ့ဖို့လည်း တစ်စိတ်ချန်ထားဦးနော့ ”\nကျောင်းသားများ ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောရင်း ကျောင်းဆင်းလိုက်ကြပါသည်။\n(ကျောင်းသားဘ၀ စာသင်ခန်း အတွေ့အကြုံ တစ်ခုမှ ဆင့်ပွား ခံစားထားပါသည်။)\nPosted by pandora at 12:57 AM 23 comments\nပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက သူငယ်ချင်းတယောက်နဲ့အတူ အနုပညာနဲ့ အတတ်ပညာ အကြောင်းကို ပြောဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။ အနုပညာထဲမှာ အတတ်ပညာက ဘယ်လောက် အတိုင်းအတာအထိ ရောနှောနေသင့်သလဲ။ အတတ်ပညာသက်သက်က လူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးကို ဘယ်လောက်ဖမ်းစားနိုင်မလဲ။ အနုပညာ အတတ်ပညာဆိုတဲ့ စကားတွေရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ဘယ်လို ဖွင့်ဆိုရမလဲ။ ကိုယ်ဖတ်ခဲ့ဖူးတဲ့ စာတစ်ပုဒ်ကို သတိရသွားခဲ့ပါတယ်။ အဲသည်စာကတော့ အဖြေတခုခုကို လှစ်ပြခဲ့တယ် လို့ ထင်မိပါတယ်။ အခုလို ခံစားပြီး ပြန်ရေးချ လိုက်တယ်။\nဇာခန်းဆီးပါး နောက်ကွယ်က အရိပ်စွန်းစတစ်ခုဟာ ဘုရင့်စာဆိုငယ်အတွက် လှုပ်ခတ်နေခဲ့ဖူးတယ်။။ နှင်းဆီရောင် သန်းနေတဲ့ နူးညံ့တဲ့ ခြေတစ်စုံဟာ ခြေလှမ်းတစ်ချက် ချလိုက်တိုင်း ခြေကျင်းဝတ်မှာ ဆင်မြန်းထားတဲ့ ရွှေခြူလေးတွေ ချလွင်ချလွင်နဲ့ တွန်းတိုက်လို့။ တဖန် ဒါဟာ စာဆိုငယ်ရဲ့ ရင်ခုန်သံ စည်းချက် အဖြစ် ကူးပြောင်းလို့။ အဲဒီအချိန်တွေမှာ နန်းရင်ပြင်ဟာ တောအုပ်စပ်စပ်က ပန်းရိုင်းတို့ရဲ့ ရနံ့နဲ့ သင်းပျံ့သွားခဲ့မှာပေါ့။ တချို့ဇာတ်လမ်းတွေဟာ ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် ဆွတ်ပျံ့ ငြိမ်းချမ်းခဲ့ဖူးပါတယ်။ နှာခေါင်းချွန်ကောက်ကောက် ပိုင်ရှင် ကိုဧည့်သည်တစ်ယောက် နန်းရင်ပြင်ကို စကားလုံးတွေနဲ့ သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့ အဲဒီအချိန် မတိုင်မီ အထိပေါ့။\nနန်းရင်ပြင်ဟာ သတ်ကွင်းတခုအဖြစ် ကူးပြောင်းလာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက မျှော်လင့်ခဲ့ကြမှာလဲ။ အဲဒီနေ့မှာတော့ ဘုရင်အပါအ၀င် ပရိသတ်ဟာ အသစ်အဆန်းကို ငံ့လင့်နေကြတယ်။ ကိုဧည့်သည်ဟာလည်း အာသာငန်းငန်း ဆာလောင်နေတဲ့ နှလုံးသားကို ၀တ်ရုံ ခမ်းခမ်းနားနားတစ်ခုနဲ့ ဖုံးအုပ်ရင်း အသင့် စောင့်နေတယ်။ ပြိုင်ပွဲရဲ့ ဒုတိယနေ့ရောက်ခဲ့ပြီ။ တိတိကျကျပြောရရင် တကယ်တော့ ဒါဟာ လောင်းကြေးထပ်ထားတဲ့ စစ်ပွဲတပွဲပါပဲ။\nသိမ်မွေ့တဲ့ စာဆိုငယ်ရဲ့ ပါးပြင်ဟာ မိန်းမပျိုတစ်ယောက်လို ရှက်သွေးဖြာ နေတယ်။ သူက ကဗျာတစ်ပုဒ်ကို ဖြည်းဖြည်းညင်သာ စရွတ်လိုက်ပါတယ်။ သူ့အသံဟာ နူးညံ့ တိုးလျလွန်းတဲ့အတွက် ပထမ တစ်ကြောင်း နှစ်ကြောင်းမှာ ကြားတောင်မကြားရပဲ တိမ်ဝင်သွားတယ်။ သူရွတ်လိုက်တဲ့ ကဗျာဟာ ဘာနဲ့တူသလဲ ဆိုတော့ တောအုပ်ထဲက လေကို ထိုးခွဲထွက်လာတဲ့ ပုလွေသံလေးလိုပဲ။ အဲသည် ဂီတသံဟာ ဘယ်ကနေ ထွက်ပေါ်လာသလဲ ဆိုတာကို မဝေခွဲနိုင်ဘူး။ တခါတခါ တောင်ဘက်က တိုက်ခတ်လာတဲ့ လေပြည်ရဲ့ နှလုံးသည်းပွတ်မှာ….။ တခါတခါ တောင်ကုန်းထိပ်က လွင့်မျောနေတဲ့ တိမ်တိုက်တွေထဲမှာ…။ အဲဒီ ဂီတသံက အာရုံဦး နေထွက်ချိန်ရဲ့ တွေ့ဆုံမိတ်ဆက်မှုတွေကို သယ်ဆောင်လာသလို ဆည်းဆာ နေ၀င်ချိန်ရဲ့ လွမ်းမောတမ်းတစရာတွေ ကို ဖော်ကျူးနေသလိုလည်း ဖြစ်နေတယ်။\nအသံဟာ နေရာတကာကနေ ပျံ့လွင့်နေတယ်။ အရိပ်ကျနေတဲ့ လမ်းကြားလေးတွေက.. အထီးကျန်နေတဲ့ လမ်းမတွေက… ကောင်းကင်ရဲ့ အရည်ပျော်ဆင်းနေတဲ့ အပြာရောင်ထုထဲက… မြက်ခင်းတွေရဲ့ စိုလက်နေတဲ့ အစိမ်းရောင်တွေထဲက…။ ကြားလိုက်ရတဲ့ လူတွေဟာ ကဗျာရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို တိတိကျကျ ဘာရယ်လို့ မပြောနိုင်ဘူး။ တနည်းပြောရရင် သူတို့ရဲ့ နှလုံးသားထဲက ထွက်ကျလာတဲ့ လိုအင်ဆန္ဒတွေကို ရေရွတ်ပြဖို့ စကားလုံးတွေကို ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး.။ မျက်လုံးမှာ မျက်ရည်တွေ ပြည့်နှက်လာတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ဘ၀ကို ပြီးပြည့်စုံတဲ့ နေရာကို ခေါ်ဆောင်သွားပါတော့လို့ သေမင်းကိုပဲ တမ်းတမိတော့သလိုမျိုး ခံစားနေကြရတော့တယ်။\nစာဆိုငယ် ကိုယ်တိုင်ကရော..။ သူ့ရဲ့ ပရိသတ်ကို မေ့လျော့နေတယ်။ သူ့ရဲ့ ပြိုင်ပွဲကိုလည်း မေ့နေတယ်။ သူတစ်ယောက်တည်း တွေတွေ ရပ်နေရင်းက သူ့အတွေးတွေဟာ လှုပ်ခါနေလိုက်တာ နွေလေပြည်ရဲ့ တိုက်ခတ်မှုကို ခံရတဲ့ သစ်ရွက်တွေလိုပါပဲ။ သူက ထိုင်ခုံမှာ ပြန်ထိုင်လိုက်တယ်။ ပရိသတ်ကလည်း ရင်ထဲမှာ ဖော်မပြနိုင်အောင် ရောနှောထွေပြားနေတဲ့ ၀မ်းနည်းမှု ဆွတ်ပျံ့ကြည်နူးမှု တွေနဲ့အတူ လက်ခုတ်သြဘာ ပေးဖို့တောင် မေ့လျော့ ငြိမ်သက်နေကြတော့တယ်။\nငြိမ်သက်နေတဲ့ ပရိဿတ် ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်ခင်မှာ ကိုဧည့်သည်ဟာ ခမ်းနားလှပတဲ့ ဝေါဟာရတွေ နန်းရင်ပြင်ထဲကို ဖြန့်ကြဲချလိုက်တယ်။ ဒီမှာ… ချစ်သူဆိုတာ ဘာလဲ။ အချစ်ဆိုတာဘာပဲ။ ခမ်းနားကြီးကျယ်တဲ့ ချစ်ရာဇ၀င် ပုံပြင်တွေကို သင်တို့ကြားဖူးပါစ။ ချစ်ခြင်းရဲ့အနက်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာဖူးပါစ။ စကားလုံးတွေကပဲ အားလုံးရဲ့ စတင်ရာ ဖြစ်တော့တယ် ဆိုတာ သင်တို့ သိပါစ။ အို .. ပြောရရင်တော့ စကားလုံးတွေသာလျှင် ဘုရားသခင် ဖြစ်တယ်။\nသူဟာ ကျမ်းဂန်တွေထဲက အကိုးအကားတွေကို ထည်ထည်ဝါ၀ါ သုံးချလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ စကားလုံးတွေဟာ ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ မြေကြီးတို့မှာ ရှိရှိသမျှ အရာတွေ အားလုံးရဲ့ အထက်မှာ ရှိကြောင်း ကြွေးကြော် ကြုံးဝါးလိုက်တယ်။ ဒီမှာ.. စကားလုံးတို့ထက် ကြီးကျယ် မြင့်မြတ်တဲ့အရာ ဘာများ ရှိသေးလို့လဲ.. ဟင်..။\nသူ့ဟာ ရင်ဘတ်တွေကို ဖွင့်ထားတယ်။ ဦးခေါင်းကို မော့ထားတယ်။ သူ့အသံဟာ ခြင်္သေံ့တစ်ကောင်လို ဟိန်းဟောက်နေတယ်။ ဆင်တကောင်ရဲ့ တိုက်ပွဲဝင် ဟစ်ကြွေးသံမျိုး တုန်ခါနေတယ်။\n၀ံ့ကြွားစွာနဲ့ ပတ်ပတ်လည်ကို သူကြည့်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို ဘယ်သူမှ အံတု မတုန့်ပြန် နိုင်ပါဘူးလေ။ သားကောင်ကို တ၀ကိုက်ဖဲ့ ၀ါးမျိုပြီးသွားတဲ့ ခြင်္သေ့တစ်ကောင်လိုပဲ သူ့ရဲ့ ခုံပေါ်မှာ မြိန့်မြိန့်ကြီး ပြန်ထိုင်ချလိုက်တယ်။ အဲသည် အချိန်အထိကို သူ့အသံဟာ နန်းရင်ပြင်ရဲ့ နံရံတွေမှာ တိုင်လုံးကြီးတွေမှာ တုန်ရီ ပဲ့တင်ထပ်နေတုန်းပဲ။ ခမ်းနားပေစွ။ ကြီးမြတ်ပေစွ။ ပရိသတ်ဟာ တုန်လှုပ်ကျန်ခဲ့တော့တယ်။ ပညာရှင်များကတောင် အံ့ချီးမဆုံး ဖြစ်ကြရတယ။် လက်ခုတ်သြဘာသံတွေ ညံသွားတယ်။ ဘုရင်ကလည်း အံ့သြခြင်းတွေနဲ့ ပါးစပ်အဟောင်းသား။\nအို.. သည်လိုဆိုတော့လည်း စာဆိုငယ်ရဲ့ ကဗျာမျိုးဟာ အများသူငါတောင် စပ်မယ်ဆိုရင် ဖွဲ့သီနိုင်သေးတာပဲ။ ထူးခြားတဲ့ စကားလုံးဆိုတာလည်း ဝေး။ ဘာမှ အဆင်တန်ဆာမပါ။ နားလည်လွယ်တယ်။ ရိုးလွန်းလှတယ်လေ။ စာဆိုငယ် ကဗျာရွတ်စဉ်က လူတွေရဲ့ ရင်ထဲမှာ စွဲငြိသွားတဲ့ တစုံတရာကို ခမ်းနားတဲ့ စကားလုံးတွေက ရေလှိုင်းတွေလို အလုံးအရင်းနဲ့ ၀ါးမျို ဖုံးအုပ်သွားလိုက်ကြတယ်။\nသည်ခံစားမှုဟာ ဘုရင်ကိုလည်း ချွင်းချက် ဘယ်ချန်ခဲ့ပါ့မလဲ။ ဘုရင်ဟာ သူ့လက်စွဲ စာဆိုငယ်ကို အားမလိုအားမရနဲ့ မျက်နှာရိပ် မျက်နှာကဲ ပြလိုက်တယ်။ တခုခု ထပ်ပြီး စပ်ဆိုပါဦးပေါ့။ စာဆိုဟာ မျက်လွှာချလို့ မတုန်မလှုပ် နေပါတယ်။ ဘုရင်ရဲ့ အားမရမှုဟာ ဒေါသအဖြစ် ကူးပြောင်းသွားတယ်။ သူဟာ စိတ်လိုက်မာန်ပါနဲ့ ပလ္လင်ပေါ်ကဆင်းပြီး လည်မှာ ဆင်မြန်းထားတဲ့ အဖိုးထိုက်ပုလဲကုံးကို ချွတ်ပြီး ဧည့်သည်စာဆိုရှင်ရဲ့ လည်ပင်းမှာချိတ်ဆွဲလိုက်တယ်။ မောင်မင်း အနိုင်ရပါပေတယ်။\nနန်းရင်ပြင် တခုလုံး သောင်းသောင်းဖျဖျ ဆူညံသွားတော့တယ်။ ဦးရစ်ခေါင်းပေါင်းတို့ ဝှေ့ယမ်းသံ၊ လက်ခေါက်မှုတ်သံ၊ လက်ခုတ်သြဘာတီးသံ။ သောသောရုတ်ရုတ် တိုးဝှေ့ကြ။ လက်ဆွဲလှုပ်ယမ်းကြ။ ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုဟာ ယစ်မူးစရာ ကောင်းလှ။ အဲသည်အချိန်မှာ ကျောခိုင်းထွက်ခွာသွားတဲ့ စာဆိုငယ်ကို ဘယ်သူကမှ အာရုံထားကြတော့ဟန် မတူပါဘူးလေ။\nအဲသည်ညဟာ လမိုက်ည ဖြစ်လို့နေပြန်တယ်။ ကောင်းကင်အလင်းဟာ အမှောင်ထုကို ထိုးခွဲပြီး စာဆို့အခန်းထဲက ပြတင်းပေါက်ကလေးကို ဖြတ်သန်း ရောက်မလာနိုင်တဲ့ ညမျိုးပေါ့။ စာဆိုဟာ ၀တ်ရုံကို ချွတ်လိုက်တယ်။ သူအနှစ်နှစ်အလလက ရေးခဲ့တဲ့ ကဗျာတွေအားလုံးကို ဆွဲထုတ်ပြီး ကြမ်းပေါ်ပုံချလိုက်တယ်။ တချို့တလေဆိုရင် ဟိုးအစောပိုင်းကာလ ကရေးခဲ့တာမို့ သူ့အတွက် မေ့တောင် မေ့နေပြီလေ။ စာမျက်နှာတွေကို ဟိုဟိုဒီဒီ လှန်လှော ကြည့်လိုက်တယ်။ အခုတော့လည်း သည်ကဗျာတွေဟာ အသေးအမွှားဆန်လွန်းပေစွ။ ရိုးစင်းလွန်းလှပေစွ။ ကာရန်တွေကလည်း ကလေးဆန်လွန်းလှတယ် ။\nစာအုပ်တွေကို တစ်အုပ်ပြီး တစ်အုပ် တစစီ ဆွဲဆုတ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ဘေးက မီးဖိုထဲကို ပစ်ချလိုက်တယ်။ လောင်ကျွမ်းကြ.. လောင်ကျွမ်းကြစေတော့….။ ပြီးတော့ သူဟာ ပျားရည်နဲ့ ရောနှောထားတဲ့ အဆိပ်တစ်ခွက်ကို သောက်ချလိုက်ပြီး အိပ်ရာပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေပါတော့တယ်။\nမွှေးပျံ့တဲ့ ရနံ့တခု အခန်းထဲမှာ ထုံသင်းလာတယ်။ တစုံတယောက်ရဲ့ ခြေသံဖွဖွကို ကြားလိုက်ရတယ်။ ဘယ်သူများလဲ။ ရံရွေတော် တစ်ဦးပေလား။ မျက်လုံးကို ကြိုးစားဖွင့်ကြည့်လိုက်တယ်။ သူဟာ အဆိပ်နဲ့ ထုံထိုင်းလို့ အာရုံတွေလည်း မှုန်ဝါးနေပြီ။ အမျိုးသမီး သဏ္ဍာန်တစ်ခုကို မှုန်ပျပျ မြင်လိုက်ရတယ်။ သူရဲ့ နှလုံးအိမ်မှာ အမြဲ တန်ဖိုးထား သိမ်းဆည်းထားခဲ့တဲ့ အရာတခုဟာ သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံး အချိန်ပိုင်းကလေးမှာ သူ့မျက်နှာကို ငေးစိုက်ကြည့်နေလေတယ်။\n… ကျွန်မ.. ဘုရင့်သမီးတော်ပါ… စာဆို …\nစာဆိုဟာ အားတင်းပြီး ထထိုင်လိုက်ပါတယ်။ မင်းသမီးက သူ့နားနားကို ကပ်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်။\n… ဘုရင်က မတရား ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။ အခု ရှင့်ကို အောင်သရဖူ ဆင်မြန်းပေးဖို့ လာခဲ့တာပါ။ သည်ပွဲမှာ ရှင် အနိုင်ရပါတယ် …\nမင်းသမီးက သူ့လည်မှာ ဆွဲထားတဲ့ ပန်းကုံးကို ဖြုတ်ပြီး စာဆိုငယ်ရဲ့ ဦးခေါင်းမှာ ဆင်မြန်းပေးလိုက်တယ်။ အဲသည်အချိန်မှာပဲ စာဆိုငယ်ဟာ အိပ်ရာပေါ်ကို အရုပ်ကြိုးပြတ် လဲကျသွားတော့တယ်။\n(ရာဘင်ဒြာနတ်တဂိုး Rabindranath Tagore (1861-1941) ရဲ့ THE VICTORY ကို ပြန်လည်ခံစားရသလို အကျဉ်းချုံးပြီး ချရေးလိုက်ပါတယ်။ အပြည့် ဘာသာပြန်ခြင်း မဟုတ်ပါ။ အစီအစဉ် မတိကျ၊ အပိုတွေရော အလိုတွေပါ ပါပါတယ်။အကြီးအကျယ် အမှားအယွင်း သို့မဟုတ် မူရင်းစာကို ပျက်စီးစေခြင်း ဖြစ်ခဲ့ရင် တောင်းပန်ပါတယ်။ အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် အပြည့်အစုံကို ဖတ်ရန် ဒီကို သွားပါ။)\nPosted by pandora at 5:31 PM 20 comments


အာရှတို့လဲ ကမ္ဘာ့ဖလား ရဖူးပြီ (သို့) နွမ်းလျနေသော ပြည်သူအတွက် အမြင့်ဆုံး ပျော်ရွှင်မှုကို တာဝန်ကျေကျေ ပေးစွမ်းသွားနိုင်ကြသော ဆာမူရိုင်းမလေးများ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Sports & Recreation » အာရှတို့လဲ ကမ္ဘာ့ဖလား ရဖူးပြီ (သို့) နွမ်းလျနေသော ပြည်သူအတွက် အမြင့်ဆုံး ပျော်ရွှင်မှုကို တာဝန်ကျေကျေ ပေးစွမ်းသွားနိုင်ကြသော ဆာမူရိုင်းမလေးများ\nအာရှတို့လဲ ကမ္ဘာ့ဖလား ရဖူးပြီ (သို့) နွမ်းလျနေသော ပြည်သူအတွက် အမြင့်ဆုံး ပျော်ရွှင်မှုကို တာဝန်ကျေကျေ ပေးစွမ်းသွားနိုင်ကြသော ဆာမူရိုင်းမလေးများ\nPosted by we R one on Jul 18, 2011 in Sports & Recreation |9comments\nနွမ်းလျနေသော ပြည်သူအတွက် အမြင့်ဆုံး ပျော်ရွှင်မှုကို တာဝန်ကျေကျေ ပေးစွမ်းသွားနိုင်ကြသော ဆာမူရိုင်းမလေးများနွမ်းလျနေသော ပြည်သူအတွက် အမြင့်ဆုံး ပျော်ရွှင်မှုကို တာဝန်ကျေကျေ ပေးစွမ်းသွားနိုင်ကြသော ဆာမူရိုင်းမလေးများ\nစတင် ယှဉ်ပြိုင်မှု ပြုလုပ်စဉ် ဂျပန် အသင်းသည် ၄-၄-၂ ပုံစံဖြင့် ပွဲထွက်လာခဲ့ပြီး အမေရိကန် အသင်းသည် ၄-၄-၁-၁ ပုံစံဖြင့် စတင် ပွဲထွက်လာခဲ့သည်။ ဂျပန်တို့ရဲ့ တိုက်စစ်သည် ပထမ တစ်ပိုင်းလုံး ပျောက်နေခဲ့ပြီး ခံစစ် အနေဖြင့်သာ ကစားခဲ့ရသည်။ တိုက်စစ်မြန်မြန်၊ တွန်းထိုးမှု အားကောင်းကောင်းဖြင့် အမေရိကန် အမျိုးသမီး အသင်းတို့ရဲ့ ထိုးဖောက်မှုသည် ပထမတစ်ပိုင်းလုံး ဂျပန် အမျိုးသမီး အသင်းဘက်သို့ တစ်ဒိုင်းဒိုင်း ပစ်သွင်းနေသကဲ့သို့ ရှိလှသည်။\nပွဲစစချင်း တစ်မိနစ် မပြည့်ခင် အတွင်းမှာပင် ဘယ်တောင်ပံမှ Lauren Cheney ရဲ့ အလိမ်အခေါက်ဖြင့် ဂိုးပေါက်ကို ကန်သွင်းရာ ဂျပန် ဂိုးသမားဖြင့် ထိပြီး ဒေါင့်ကန်ဘော ဖြစ်ခဲ့သည်။ ပထမပိုင်း ၈ မိနစ်မှာ အမေရိကန် အလယ်တန်း ကစားသမား ဖြစ်သူ Megan Rapinoe ရဲ့ဖြတ်တင်ပေးမှုအား တိုက်စစ်မှူး Lauren Cheney ကြားဖြတ်ပြီး ညာခြေဖြင့် ပိတ်သွင်းမှုသည် ဂိုးသမား မရှိသော ဂိုးတိုင်ရဲ့ နဘေးသို့ ပွတ်ကာသီကာ ကပ်ထွက်သွားခဲ့သည်။\nပထမပိုင်း တစ်ပိုင်းလုံး အမေရိကန်တို့ ဦးဆောင်ပြီး အသေအချာ တိုက်စစ် ဆင်နိုင်ခဲ့မှုကြောင့် ဂိုးသွင်းခွင့် အကြိမ်ကြိမ် ရရှိခဲ့သည်။ ပွဲချိန် ၁၇ မိနစ်တွင် ဘယ်တောင်ပံမှ အလယ်တန်း ကစားသမား မီဂန် (Megan Rapinoe) ထိုးပေးခြင်း မရှိပဲ အလွတ်ကန်ထည့် မှုက ဘေးထွက်သွားခဲ့သည်။ ဂိုးသွင်းရဲ့ အသင့်စောင့်နေသော အမေရိကန် တိုက်စစ်မှူးတို့ အတွက် အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ၃၈ မိနစ် အရောက်တွင် ဒေါင့်ကန်မှ ရရှိလာသော ဘောလုံးကို ဂျပန် တိုက်စစ်မှူး ကာဝါဆုမီ (Nahomi Kawasumi) အပြင်းကန်ထည့်ရာ ဂိုးဘားပေါ် ကျော်ပြီး ဂိုးလွန်ဘော ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဒုတိယပိုင်း ပြီးလုပြီးခါနီး အချိန်တွင် ဂျပန် တိုက်စစ်မှူး အွမ်နို (Shinobu Ohno)ရဲ့ ဖြတ်တင်ပေးမှုအား ကွင်းလယ် ကစားသမား အင်ဒို (Kozue Ando ) ခြေထောက်ဖြင့် ဝင်ပိတ်မှုသည် ထိသည်နှင့် ဂိုးဖြစ်သွားနိုင်ပေမယ့် မထိခဲ့ပဲ ချော်သွားခဲ့သည်။\nပထမပိုင်းအား အမေရိကန်တို့သည် ဂျပန် အသင်းအား အပြတ်အသတ် ဖိကစား နိုင်ခဲ့ပေမယ့် ဂိုးမရရှိခဲ့ပဲ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဒုတိယပိုင်း ပြန်လည် ကစားခဲ့ရာမှာ ဂျပန်တို့ အနေဖြင့် ယခင် ကစားခဲ့သည့် ပုံစံ အတိုင်း အေးအေးဆေးဆေးဖြင့် တန်ပြန် တိုက်စစ် ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ ဂျပန်တို့သည် ထိုးဖောက်မှုအား နည်းသော်လည်း ထိုးဖောက်သည့် အလုံးတိုင်းသည် တစ်ဘက် အသင်း အပြင်းအထန် ဖြတ်ထုတ် ခဲ့ရသည်။\nဒုတိယပိုင်း ဘောလုံး ပိုင်ဆိုင်မှုသည် ပထမပိုင်းကဲ့သို့ တစ်ဘက်သတ် မဆန်တော့ပဲ တစ်ဘက်နှင့် တစ်ဘက် အပြန် အလှန် ထိုးဖောက်ခဲ့ကြပြီး ဂျပန်နောက်တန်းတို့ အမှားများခဲ့ကြသည်။ ပွဲစဉ်သည် ပထမ တစ်ပိုင်းလုံး ကြည့်မကောင်း ခဲ့ပေမယ့် ဒုတိယပိုင်းတွင် ပိုမို မြိုင်ဆိုင်လာခဲ့ပြီး အဖွင့်ဂိုးအား အမေရိကန်တို့ စတင် ရရှိခဲ့ကြသည်။ ပွဲချိန် ၆၉ မိနစ်တွင် အုပ်စုလိုက် တိုက်စစ် တက်သွားသော ဂျပန်တို့သည် အမေရိကန် ဂိုးစည်း နားမှာ စုပြုံနေကြစဉ် ကျွံထွက်လာသော ဘောလုံးကို အမေရိကန် ကွင်းလယ် ကစားသမား Megan Rapinoe မှ အမှတ်မထင် ဖြတ်တင်ပေးမှုအား အမေရိကန် တိုက်စစ်မှူး ဖြစ်သူ အဲလက်စ် မော်ဂန် (Alex Morgan)မှ နောက်တန်း နှစ်ယောက် အကြား အပြင်းကန်သွင်းပြီး အဖွင့်ဂိုး ယူသွားခဲ့သည်။\nဦးဆောင်ဂိုး ပေးလိုက်ရသော်လဲ တည်ငြိမ်စွာ ဖြည်းဖြည်းချင်း အပေးအယူ မှန်မှန်ဖြင့် ဂျပန်တို့ တိုက်စစ် ဆင်လာမှုကြောင့် ပွဲချိန် ၈၁ မိနစ် အရောက်တွင် အမေရိကန် နောက်တန်းများ အမှားမှ တစ်ဆင့် မီရာမာ (Aya Miyama)မှ အပိုင်ပိတ်သွင်း ယူခဲ့ပြီး ဂျပန်တို့ အတွက် ခြေပဂိုး သွင်းပေးခဲ့သည်။ တစ်ဘက် တစ်ဂိုးစီဖြင့် မိနစ် ၉၀ အပြီးတွင် အချိန်ပို ကစားဖို့အတွက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။\nအချိန်ပို ကစားသည့် အချိန်တွင် နှစ်ဘက် ကစားသမား များသည် မောပန်း နွမ်းနယ်မှုအား မပြကြပဲ ဗိုလ်လုပွဲ ဆိုသည့် အသိစိတ်က သူတို့အားလုံးအား လန်းဆန်းစေခဲ့သည်။ အဆိုပါ အချိန်ပို ကစားစဉ်တွင်လဲ ဦးဆောင် ဂိုးအား အမေရိကန် တို့ကပဲ ထပ်မံ ရရှိခဲ့ပြီး ၁၀၄ မိနစ်တွင် မောဂန်ရဲ့ ဖြတ်တင်ပေးမှုက တစ်ဆင့် နောက်တန်း တစ်ယောက်အား ကျော်ကျလာသော ဘောလုံးကို တိုက်စစ်မှူး ဝမ်းဘတ်ခ်ျ (Abby Wambach )မှ အပိုင် ခေါင်းတိုက် သွင်းယူပြီး အမေရိကန်တို့ ဦးဆောင် ခဲ့ပြန်သည်။\nစိတ်ဓာတ် မကျသော ဂျပန် ဆာမူရိုင်း မလေးများသည် ပုံမှန်အတိုင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း အပေးအယူ အချိတ်အဆက် များဖြင့် ထိုးဖောက်ရင်း ပွဲချိန် ၁၁၇ မိနစ်အရောက်တွင် ဂျပန်တို့ရဲ့ အသင်းခေါင်းဆောင် ဆာဝါ ( Homare Sawa)မှ မီရာမာရဲ့ ဒေါင့်ကန်ဘောအား အဆုံးသတ် ပိတ်သွင်းယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မိနစ် ၁၂၀ အရောက်တွင် ဂျပန် အမျိုးသမီးဘက်မှ နောက်တန်း ကစားသမား Azusa Iwashimizu တိုက်ရိုက် အနီဖြင့် ထုတ်ပယ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ပွဲချိန် ပြည့်လုပြည့်ခင် အချိန်တိုင်းမှ သရဖူ လုခံရနေရသော အမေရိကန်တို့သည် ပင်နယ်တီ အဆုံးအဖြတ် ကန်ရမည့် အချိန်သို့ မရောက်ချင် ရောက်ချင်ဖြင့် ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။\nပင်နယ်သီ အဆုံးအဖြတ် ကန်သွင်းရာမှာတော့ ယနေ့ ချန်ပီယံ ဖြစ်လာခဲ့သည့် ဂျပန် အသင်းသည် ၄ လုံးသာကန်သွင်းရပြီး ကမ္ဘာ့ဖလား ချန်ပီယံ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ပထမဆုံး ပင်နယ်သီ အဆုံးအဖြတ် ကန်သွင်းမှု အဖြစ် အမေရိကန် အမျိုးသမီး အသင်းမှ Shannon Boxx စတင် ကန်သွင်းရာ ဂျပန် ဂိုးသမား ခြေထောက်ဖြင့် ထိပြီး ဂိုးမဝင်ခဲ့ပေ။ ဂျပန်အသင်းမှ မီရာမာ ကန်သွင်းရာမှာတော့ နာမည်ကြီး အမေရိကန် ဂိုးသမား ဆိုလို လှုပ်ချိန်ပင် မရရှိခဲ့ပဲ ဂိုးဝင်သွားခဲ့သည်။\nဂျပန် ဂိုးသမား၊ ရွှေဖိနပ်ဆုရ အသင်းခေါင်းဆောင် ဆာဝါ၊ နည်းပြဖြစ်သူ တို့ဆုံဆုံညီညီ\nဒုတိယ ပင်နယ်သီအား အမေရိကန်မှ Carli Lloyd ကန်သွင်းရာ ဂိုးပေါ်ထောင်သွားခဲ့ပြီး ဂျပန်မှ Yuki Zagasato ကန်သွင်းမှုသည်လဲ အမေရိကန် ဂိုးသမားမိသွားခဲ့သည်။ တတိယဂိုးအား အမေရိကန်မှ Tobin Heath ကန်သွင်းရာ ဂျပန် ဂိုးသမား ပုတ်ထုတ် နိုင်ခဲ့ပြီး ဂျပန်အသင်းမှ Mizuho Sakaguchi ကန်သွင်းရာမှာ ဂိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ စတုတ္ထ ဂိုးအဖြစ် အမေရိကန်မှ တိုက်စစ်မှူး ဝမ်းဘတ်ခ်ျ ကန်သွင်းမှုသည် ဂိုးဝင် သွားခဲ့သည်။ ဂျပန်ကစားသမား Saki Kumagai မှ အဆုံးအဖြတ် ဂိုးအား အမှားအယွင်း မရှိ ကန်သွင်းပြီးသွားခဲ့သော အချိန်တွင် ဂျပန်တို့ ၂၀၁၁ အမျိုးသမီး ကမ္ဘာ့ဖလား ချန်ပီယံ ဖြစ်ခဲ့သည်။ အမေရိကန် အမျိုးသမီး အသင်းသည် နောက်ဆုံး ၅ လုံးမြောက် အထိ မကန်ရတော့ပဲ ဂျပန်အသင်းအား ချန်ပီယံ ဖြစ်ခွင့် ပေးခဲ့ရတော့သည်။\nရွှေလက်အိပ် ဆုရ အမေရိကန် ဂိုးသမား ဆိုလို\nပွဲပြီး ရလဒ် အားဖြင့် ဂျပန် ၅-၃ အမေရိကန် ဖြစ်ခဲ့ပြီး အာရှမှ ဂျပန်တို့သည် သမိုင်းသစ် ရေးထိုး နိုင်ခဲ့သည့် အပြင် အဆိုးရွားဆုံး သဘာဝ ဘေးဒဏ် ကြံ့ကြံ့ခံ ဂျပန် ပြည်သူတွေ အတွက် အားဆေးတစ်ခွက် အပြည့်အဝ တိုက်ကြွေး နိုင်ခဲ့ပြီး တာဝန်ကျေမွန်သော ဆာမူရိုင်းမလေးများ ဖြစ်လာခဲ့ပေတော့သည်။ အာရှရဲ့ သမိုင်းသစ်ကို ရေးထိုးနိုင်ခဲ့သော ၂၀၁၁ အမျိုးသမီး ကမ္ဘာ့ဖလား ချန်ပီယံ ဂျပန် အသင်းသည် အာရှတစ်ခွင် မွှေးရနံ့တို့ဖြင့် သင်းပျံ့နေဦးမည် ဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင် ဆာမူရိုင်း မလေးများရဲ့ သမိုင်းသည် ခိုင်မြဲစွာ တည်ရှိနေပေတော့မည်။\nဝေးးးးးးးးးးး အာရှရဲ. ဂုဏ်ယူစရာသတင်းပါပဲဗျာ…. မိန်းကလေးတွေပေမယ့် တော်လိုက်ကြတာ …..\nတို.မြန်မာ အမျိုးသမီး အသင်းကေ၇ာ ဘယ်တော……………….\nဂျပန်နဲ့တရုတ်က ကမ္ဘာပေါ်မှာ ခေါက်ဆွဲအစားဆုံး လူမျိုးတွေပဲ။ အင်း……\nနောက်တော့ မြန်မာအတွက်လဲ ဂုဏ်ယူခြင်ပါသေးတယ်………………….\nသူတို့တွေ တကယ့်ကို ဂုဏ်ပြုထိုက်ပါတယ်။ လူကောင်းချင်း ယှဉ်ကြိုက်လိုက်.. ။တခြားစီပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လောက်ပဲထွားကြိုင်းတဲ့ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်နေပါစေ.. စိတ်ဓါတ်ကောင်းကောင်းနဲ ယှဉ်ပြိုင်ရင်.. အနိုင်ရစမြဲပဲနော်.. ဒါတောင် တစ်ယောက် အထုတ် ခံလိုက်ရသေးတယ်…. ဂျပန်ပြည်သူအတွက် လည်း တကယ့်ကို အားဆေးတစ်ခွက်ပါပဲ…\nတို့တွေလည်း အဲလိုဂုဏ်ယူချင်တယ် ဂုဏ်ယူခံချင်တယ်\nများမကြာမှီ ကျုပ် တို့ မြန်မာအမျိုးသမီး ဘောလုံးအသင်း မြန်မာ အမျိုးသား အသင်းတို့ လည်း သူတို့ နည်းတူ ရယူနိုင်တော့မည် ( စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်ခြင်း )\nသူတို့ပျော်တာ ကြည်ူပြီး ကိုလဲ ပျော်လာတယ် ။


သင်းအုပ်ဆိုင်ရာသင်တန်း (Pastoral Training) – MBC\nဒုတိယအကြိမ် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ သာသနာ့လုပ်ငန်း ဆွေးနွေးပွဲ\nဇူလိုင် 3, 2019\nသင်္ဘောသားများမိတ်သဟာရ “ The Day of Seafarer”\nနှစ်ခြင်းအသင်းချုပ် ဓမ္မအမှုတော်ဆောင်များဌာနမှ ဦးဆောင်၍ “ သင်းအုပ်ဆိုင်ရာသင်တန်း (Pastoral Training)” ကို ၂၀၁၉ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ (၂-၂၆)ရက် တွင် MBC HOLTI ပြုလုပ်မည်ဖြစ်ရာ တက်ရောက်သူစုစုပေါင်း (၂၁)ဦး ရှိပါသည်။\n၁) အလုပ်အစည်းအဝေး အုပ်ချုပ်ပုံ နှင့် နည်းစနစ်များ – Rev. ဦးသာဒင်\n၂) သင်းအုပ်အမှုတော်ဆောင်များ ဝိညာဉ်ရေး ရင့်ကျက်မှု – Rev. Dr. ဇော်ဝင်း\n၃) တရားဒေသနာ ဟောကြားခြင်းနှင့် တရားဟောချက် ပြင်ဆင်ခြင်း – Rev. Dr. Van Bik\n၄) ခရစ်ယာန်ဓမ္မအမှုတော်ဆောင် သင်းအုပ်ဆရာ၏အခန်းကဏ္ဍ – Rev. Dr. ခင်ဆွေဦး\n၅) အသင်းတော်စီမံခန့်ခွဲခြင်း နှင့် အုပ်ချုပ်စီမံခြင်း – Rev. Dr. Smith Ngulh Za Thawng\n၁) ဓမ္မအမှုတော်ဆောင်နှင့် ဘဏ္ဍာပစ္စည်းဆိုင်ရာ စီမံခန့်ခွဲမှု Financial Management\n၂) ၂၁ ရာစု နှစ်ခြင်းသင်းအုပ်များ၏အခန်းကဏ္ဍ\nRev. Dr. ချိုဟုန်းအွမ်ငိုင်း\n၃) ဝိညာဉ်တော် ဦးဆောင်သော ခေါင်းဆောင်မှု Spirit-Lead Leadership\nRev. Dr. စောအယ်သော\n၄) Integral Mission\nRev. Dr. တင်ထွန်းဝင်း\nတို့ဖြစ်ပါသည်။ နေ့စဉ် နံနက် (၈း၀၀)နာရီတွင် ဝတ်ပြုခြင်းဖြင့် အစပြုပြီး ၉း၀၀-၁၀း၃၀ နာရီတွင် သင်ခန်းစာ၊ ၁၀း၃၀-၁၀း၄၅ နာရီအထိ ခေတ္တအနားယူချိန်၊ ၁၀း၄၅-၁၂း၀၀ နာရီတွင် သင်ခန်းစာအချိန်၊ မွန်းတည့် ၁၂း၀၀ မှ မွန်းလွဲ ၁း၁၀၀ နာရီတွင် နေ့လည်စာ၊ ၁း၀၀ – ၂း၃၀ နာရီအထိ သင်ခန်းစာ၊ ၂း၃၀-၂း၄၅ နာရီတွင် ခေတ္တအနားယူချိန်၊ ၂း၄၅-၄း၀၀နာရီ အထိ သင်ခန်းစာအချိန်ဖြစ်ပြီး ညနေ ၅း၀၀ နာရီတွင် ညနေစာဖြစ်ပါသည်။ စနေနေ့များတွင် အသင်းတော်များသို့ သွားရောက် လေ့လာခြင်း နှင့် တနင်္ဂနွေနေ့များတွင် အသင်းတော်များသို့ မိမိ အစီအစဉ်ဖြင့် သွားရောက် ပါဝင်ရန် ဖြစ်ပါသည်။\nဖွင့်ပွဲအစီအစဉ်ကို ဇူလိုင်လ (၂)ရက် အင်္ဂါနေ့ နံနက် ၈း၀၀-၉း၀၀ နာရီတွင် ပြုလုပ်ရာ သဘာပတိအဖြစ် တွဲဖက် ဌာန တာဝန်ခံ ဆရာဗန်ဒေါ့လျန်၊ ကြိုဆိုနှုတ်ခွန်းဆက် စကား ပြောကြားခြင်းနှင့် မိတ်ဆက်ခြင်းကို ဌာနတာဝန်ခံ Rev. Dr. စောအယ်သော၊ တိုက်တွ်နး ခွန်အားပေးခြင်းကို အသင်းချုပ် တွဲဖက်အထွေထွေ အတွင်းရေးမှူး Rev. Dr. ရောဘတ်ပွန်း၊ အထူး ဆက်ကပ် ဆုတောင်းခြင်း နှင့် ကောင်းကြီးပေးခြင်းကို ဌာနသဘာပတိ Rev. ဦးဇော်မိုင် တို့က ဦးဆောင်ခဲ့ပါသည်။


Myanmar to Appoint5New Economic Minister-Counselors | Myanmar Business Today\nHome Investment & Finance Myanmar to Appoint5New Economic Minister-Counselors\nThe government plans to send minister-counselors for economic affairs to five more countries to promote trade, said Deputy Minister of Commerce U Aung Htoo during remarks to the upper house of parliament on December 2.\nThe new minister-counselors will be posted to Germany, Brazil, Australia, South Africa and China (Kunming), countries with great potential for stronger economic ties.\nTasked with finding market for locally produced goods and promoting investment in Myanmar, economic minister-counselors are responsible for connecting Myanmar businessmen with the businessmen and economic officials of the countries they are assigned to.\nMyanmar has appointed 11 economic minister-counselors to different embassies and consular offices in an effort to create new markets for local products and increase exports. In addition to appointing more economic minister-counselors, the government has opened an information center to facilitate Korean investments in Myanmar and one for EU investments.\nAccording to Ministry of Commerce data, Myanmar’s trade volume for the 2019 fiscal year topped $35 billion. Exports exceeded $16.96 billion, the highest amount in six years.\nနိုင်ငံ ၅ နိုင်ငံတွင် စီးပွားရေးသံမှူးများ ထပ်မံခန့်အပ်နိုင်ရေး ဆောင်ရွက်နေ\nစီးပွားရေး သံမှူးများကို နိုင်ငံ ၅ နိုင်ငံတွင် ထပ်မံခန့်အပ်နိုင်ရေးအတွက် ကြိုးစားဆောင်ရွက် လျက်ရှိကြောင်း စီးပွားရေး နှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးဝန်ကြီးဌာန ဒုတိယဝန်ကြီး ဦးအောင်ထူးက ဒီဇင်ဘာလ နှစ်ရက်တွင် ပြုလုပ်သည့် အမျိုးသား လွှတ်တော်အစည်းအဝေးတွင် ပြောသည်။\nဂျာမနီ ၊ ဘရာဇီး ၊ သြစတေးလျ ၊ တောင်အာဖရိက နှင့် တရုတ်နိုင်ငံ (ကူမင်းမြို့)တို့တွင် စီးပွားရေးသံမှူးများ ခန့်အပ်နိုင်ရေး ဆောင်ရွက်နေခြင်းဖြစ်ပြီး ယင်းနိုင်ငံများသည် စီးပွားရေးအရ ချိတ်ဆက်ရန် အလားအလားကောင်းသော နိုင်ငံများဖြစ်ကြောင်း ၎င်းက ရှင်းပြသည်။\n“ စီးပွားရေးနဲ့ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီးဌာနအနေနဲ့ ကုန်စည်ပြပွဲတွေကနေတစ်ဆင့် ကုန်သွယ်မှှုမြှင့်တင်နိုင်ရေးအတွက် ပြည်ပနိုင်ငံတွေမှာရှိတဲ့ မြန်မာနိုင်ငံ သံရုံး ၊ ကောင်စစ်ဝန်ရုံးတို့မှာ စီးပွားရေး သံမှူးတွေကိုခန့်အပ်ပြီး စေလွတ်လျက်ရှိပါတယ်” ဟု စီးပွားရေး နှင့် ကူးသန်း ရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီးဌာန ဒုတိယဝန်ကြီး ဦးအောင်ထူးက ပြောသည်။\nစီးပွားရေး သံမှူးများအနေဖြင့် ၎င်းတို့ရောက်ရှိသည့်နေရာတွင် မြန်မာနိုင်ငံအတွင်း မှ ထွက်ရှိသည့် ထုတ်ကုန်ပစ္စည်းများ ၊ မြန်မာနိုင်ငံအတွင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် ကောင်းမွန်သည့် လုပ်ငန်းကဏ္ဍများကို အဆိုပါ နိုင်ငံများရှိ လုပ်ငန်းရှင်များ သံမှူးများကို မြန်မာနိုင်ငံအတွင်းမှ လုပ်ငန်းများနှင့် ချိတ်ဆက် ဆောင်ရွက်စေခြင်းများ ပြုလုပ်ပေးရခြင်းဖြစ်သည်။\nလက်ရှိအချိန်ထိ ပြည်ပနိုင်ငံများရှိ မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ သံရုံး နှင့် ကောင်စစ်ဝန်ရုံးချုပ်တို့တွင် စီးပွားရေး သံမှူး ၁၁ ဦးထိ ခန့်အပ်ထားကာ စိုက်ပျိုးရေး သီးနှံများ ပို့ကုန်မြှင့်တင်နိုင်ရေးအတွက် ဈေးကွက်သစ်များ ရရှိအောင် ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။\nကုန်သွယ်ရေးနှင့် ပို့ကုန်သွင်းကုန်လုပ်ငန်းများ ပိုမို ကျယ်ပြန့်စွာ ဆောင်ရွက်လာနိုင်ရေး အတွက် ပြည်ပနိုင်ငံများတွင် စီးပွားရေး သံမှူးများ ခန့်အပ်ခြင်းအပြင် ပြည်တွင်း၌လည်း တောင်ကိုရီးယား နိုင်ငံဆိုင်ရာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှှုများ လာရောက်ရာတွင် အခက်အခဲများမဖြစ်ပွားစေရေးအတွက် Center တစ်ခု နှင့် ဥရောပသမဂ္ဂနိုင်ငံများဆိုင်ရာ Center တို့ကို ဖွင့်လှစ်ဆောင်ရွက်ထားလျက်ကြောင်းလည်း ၎င်းက ထည့်ပြောခဲ့သည်။\nစီးပွားရေးနှင့်ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးဝန်ကြီးဌာန၏ စာရင်းများအရ ယခင်ဘဏ္ဍာရေးနှစ်(၂၀၁၈-၂၀၁၉ဘဏ္ဍာရေးနှစ်) အတွင်း ပို့ကုန်တင်ပို့မှှုသည် ကန်ဒေါ်လာ ၁၆၉၆၃ သန်း ရှိခဲ့ပြီး ယင်းပမာဏသည် ဘဏ္ဍာရေးနှစ် ခြောက်နှစ်တာအတွင်း ပို့ကုန်တင်ပို့မှှုအများဆုံးဘဏ္ဍာရေးနှစ်ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ပို့ကုန်သွင်းကုန် နှစ်ရပ်ပေါင်းကုန်သွယ်မှှုပမာဏအနေဖြင့်လည်း ကန်ဒေါ်လာ ၃၅၀၂၈ သန်းရှိခဲ့ရာ ယခင်ဘဏ္ဍာရေးနှစ်သည် ခြောက်နှစ်တာအတွင်း အများဆုံးကုန်သွယ်နိုင်ခဲ့သည့်နှစ်လည်း ဖြစ်သည်။\nPrevious articleHK Company to Invest $500 Million in Rakhine, Yangon Power Plants\nNext articleAIA Myanmar Enters Partnership with AFG-MAX


Windows XP ကိုအသုံးပြုသူများနှင့်လာဘ်ထိုး $100 Windows ကိုချွတ် 8 ထုတ်ကုန် - သတင်း Rule\nWindows XP ကိုအသုံးပြုသူများနှင့်လာဘ်ထိုး $100 Windows ကိုချွတ် 8 ထုတ်ကုန်\nအသစ်များစက်တွေကိုအဆင့်မြှင့်တင်ရန် XP ကိုအသုံးပြုသူများကကြိုးစားစည်းရုံးဖို့နောက်ဆုံးအကူအညီလိုအပ်နေအတိုင်း, Microsoft ကကမ်းလှမ်းသည် ဖောက်သည်များ $100 အချို့သော Windows ကိုချွတ် 8 ထုတ်ကုန်သူတို့စတိုးဆိုင်၌မိမိတို့ XP ကိုကွန်ပျူတာကိုတင်ပြမယ်ဆိုရင်.\nအဆိုပါသဘောတူညီချက်သည်အထိပြေး 15 ဇွန်လ, နှင့်အမေရိကန်အနှံ့လက်လီအရောင်းဆိုင်များအတွက်ရရှိနိုင်, ကနေဒါနှင့် Puerto Rico. “ကမ်းလှမ်းမှုကိုအွန်လိုင်းဝယ်ယူပါစေသောသူဖောက်သည်များနှင့်လည်းသက်ဆိုင်(s ကို) တစ်ဦးခြေစစ်ပွဲကို Windows XP စက်ကိရိယာနှင့်, သို့မဟုတ်ဝယ်ယူစဉ်ခြေစစ်ပွဲကို Windows XP စက်ကိုတင်ပြဖောက်သည်သူအ(s ကို) In-store ကိုသာ,” အ Redmond ကုမ္ပဏီကရှင်းပြသည်.\nMicrosoft ကအွန်လိုင်းရရှိမှုဖော်ပြထားပေမယ့်, သင်တစ်ဦးစတိုးဆိုင်ထဲသို့ယူပြီးမပါဘဲဝဘ်ကျော်သင်တစ်ဦးက Windows XP ကိုစက်ရှိသက်သေပြနိုင်ပုံကိုမူရှင်းရှင်းလင်းလင်းမသိရသေးရဲ့.\nအဆိုပါ $100 လျှော့စျေးအနည်းဆုံးကုန်ကျအသစ် devices တွေကိုဆန့်ကျင်မှသာရရှိနိုင် $599, နှင့် Surface tablet များတွင်အနုတ်အ Surface ကလည်းပါဝင်သည် 2. Microsoft က HP က Envy Touchsmart မီးမောင်းထိုးပြ 15 touchscreen က Laptop နဲ့သဘောတူညီချက်များအတွက်အရည်အချင်းပြည့်မီထုတ်ကုန်၏နှစ်ခုအဖြစ် Lenovo က ThinkPad S1 ယောဂ touchscreen ကလက်တော့ / tablet ကိုဟိုက်ဘရစ်.\nMicrosoft ကသိသာအားလုံးအခြားသူများကိုပျက်ကွက်ခဲ့ကြသည့်နေရာတွင် XP ကိုသေ-Hard ဆွဲဆောင်ရန်ဤသဘောတူညီချက်၏တန်ခိုးအတွက်ယုံကြည်မှုဖြစ်ပါသည်, ဒါကြောင့်ဖောက်သည်တစ် device ကိုအသီးအသီးမှကန့်သတ်ဖြစ်ကြောင်းအကြံပေးရဲ့အဖြစ်.\nMicrosoft က၎င်း၏ 12 နှစ်အရွယ် operating system အတွက်အားလုံးထောက်ခံမှုအဆုံးသတ်ပါလိမ့်မည် 8 ဧပြီလ. အဆိုပါကုမ္ပဏီပြီးသားအသစ်များက Windows ပလက်ဖောင်းနှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါကမည်ကဲ့သို့မလုံခြုံ XP ကိုသတိပေးခဲ့သည်, နဲ့ HP တူလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များအဆင့်မြှင့်တင်ရန်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကြိုးစားကြည့်ပါနဲ့အားပေးဖို့ကြော်ငြာလှုပ်ရှားမှုများဆောင်ရွက်ကြပြီ.\nဒီအားထုတ်မှုနေသော်လည်း, XP ကိုဆဲကျယ်ပြန့်အဖွဲ့အစည်းများနှင့်တစ်ဦးချင်းစီကိုဖြတ်ပြီးအသုံးပြုသည်, နှင့်ရှင်းလင်းစွာအသုံးပို့စ်တွင်ဆက်လက်တည်ရှိဦးမည် 8 ဧပြီလ. မီတာ\nဤဆောင်ပါး, Windows XP ကိုအသုံးပြုသူများနှင့်လာဘ်ထိုး $100 Windows ကိုချွတ် 8 ထုတ်ကုန်, ကနေစုစည်းတင်ဆက်သည် အဆိုပါ Inquirer နှင့်ခွင့်ပြုချက်ဖြင့်ဤနေရာတွင် posted ဖြစ်ပါတယ်.\n20593\t0 ကနေဒါ, Inquirer, Microsoft က, Microsoft က Surface က, Microsoft Windows နဲ့, Puerto Rico, Windows ကို 8, Windows XP ကို\n← နောက်ကျောပထမဦးဆုံးတရားရေးလှုပ်ရှားမှုစတင်ခဲ့သည်အဖြစ်အပေါ် MH370 ရှာဖွေရေး အမေရိကန်ရေနံစျေးနှုန်းတွေသော့ချက်အချက်အချာမှာတင်းကျပ်ထောက်ပံ့ရေးအပေါ်မြင့်တက်လာ →


Knowledge - The Geek Text\nTheGeekText.com Copyright©2021 ကူးယူဖော်ပြခွင့်လုံးဝခွင့်မပြုပါ။ ■ဘယ်ချပ်တန်ဆာကမှမကာကွယ်နိုင်တဲ့ အလွန်လေးသောအမြောက်သေနတ် Railguns အမြှောက်သေနတ်ရဲ့ပြောင်းဟာ လက်ကိုင်သေနတ်ရဲ့ပြောင်းနဲ့ ဆင်ပါတယ် ဒါပေမယ့် လက်ကိုင်သေနတ်ထက် အဆတစ်ရာလောက်ပိုကြီးပါတယ် အနာဂါတ်က အမြှောက်လက်နက်တွေဟာ မီးရထားသံလမ်းလိုပုံစံ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပါတယ် ဒီလိုလက်နက်တွေကို Railguns(ရေးဂန်းစ်)လို့ခေါ်ပြီးတော့ အမြှောက်ပစ်ဖို့ လျှပ်စစ်သံလိုက်စက်ကွင်းကို အသုံးပြုကြပါတယ်။ ဒီစက်ကွင်းတွေကို အင်အားကြီးတဲ့ လျှပ်စစ်စွမ်းအားနဲ့ တီထွင်ထားပါတယ် မျဥ်းပြိုင်လိုပြိုင်နေတဲ့ အမြှောက်ဟာ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖိုဓာတ်မဓာတ်ဓာတ်ငွေ့ကြောင့် ဒီအမြှောက်ရဲ့နောက်ကွယ်မှာ နေအာက်ထပ်အရှိန်ကို ထုတ်လုပ်ပါတယ် ဒါတွေက အယူအဆသက်သက်ပဲဆိုပေမယ့် လက်တွေ့မှာတော့ ဒီသေနတ်က အရမ်းအထင်ကြီးလောက်ပါတယ် ။ ဒီလိုအရမ်းလေးလံတဲ့ အမြှောက်သေနတ်ကိုတောင်မှ ကြောက်စရာကောင်းလောက်တဲ့ အရှိန်မြှင့်တက်အောင် လုပ်နိုင်ပါတယ် ဘယ်ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှ ရန်သူကို ဒီလက်နက်ရဲ့ရန်ကနေ မကာကွယ်ပေးနိုင်ပါဘူး ဒီသေနတ်ရဲ့ အားနည်းချက်ကတော့ အမြှောက်ရဲ့ ပွတ်တိုက်မှုကြောင့် ပျက်ဆီးလွယ်ပြီးတော့ လက်နက်က စွမ်းအားတွေ အရမ်းကုန်ခမ်းစေတာပဲဖြစ်ပါတယ်။ […]\nTheGeekText.com Copyright©2021 ကူးယူဖော်ပြခွင့်လုံးဝခွင့်မပြုပါ။ ■သေနတ်တစ်ချက်ပစ်တိုင်း ဘယ်အရာကိုမဆိုအရည်ပျော်ကျသွားစေနိုင်သည့်လက်နက် ကျွန်တော်တို့ အခုထပ်ပြောပြမယ့် လက်နက်ကတော့ သေနတ်ပစ်တိုင်းမှာ အရည်ထွက်လာမယ့် လက်နက်တစ်မျိုးပဲ ဖြစ်ပါတယ် ဒီလက်နက်က USA စစ်တပ်ရဲ့ အလားအလာကောင်းတဲ့ တီထွင်မှုတွေထဲကတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ် လျှပ်စစ်သံလိုက်စွမ်းအားနဲ့ ပေါက်ကွဲနိုင်တဲ့ စစ်လက်နက်ပစ္စည်းဖြစ်တဲ့ ဒီလက်နက်ဟာ သေနတ်ပစ်တိုင်း အရည်ကျိုထားတဲ့ သတ္တုရည်တွေ အင်အားကြီးစွာနဲ့ ထွက်လာမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ပစ်မှတ်ကို လျှပ်စစ်သံလိုက် စက်ကွင်းနဲ့ တိုက်ရိုက် ပစ်ခတ်မှာဖြစ်ပါတယ် အားကြီးတဲ့ တွန်းအားက ဒီအရည်လက်နက်ပစ္စည်းကို အလွန်မြန်တဲ့အရှိန်အဖြစ် မြှင့်တင်ပေးပါတယ် အရမ်းလေးလံပြီး ကာကွယ်မှုကောင်းတဲ့ တင့်ကားတွေကိုတောင် အပေါက်တွေနဲ့ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ပါတယ်။ အရမ်းအားကြီးတဲ့ ပစ္စည်းတွေတောင် ဒီသတ္တုအရည်ပျော်နဲ့ ထိတာနဲ့ ဖယောင်းအရည်ပျော်သလို အရည်ပျော်ကျသွားနိုင်ပါတယ် လောလောဆယ်တော့ ဒီလက်နက်ဟာ ထုတ်လုပ်ဆဲအခြေအနေမှာပဲ ရှိပါသေးတယ် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့အချက်ကတော့ ဒီသေနတ်ရဲ့ […]\nTheGeekText.com Copyright©2021 ကူးယူဖော်ပြခွင့်လုံးဝခွင့်မပြုပါ။ ■တစ်မိနစ်အတွင်းကျည်ဆံပေါင်း၁၂သိန်းပစ်ခတ်နိုင်ပြီး အသံလုံးဝမထွက်သောသေနတ် အခုအသစ်ပြောပြမယ့် လက်နက်က ကျွန်တော်တို့ အပေါ်မှာပြောခဲ့တဲ့ လက်နက်တွေနဲ့မတူဘဲ ကျည်ထွက်အောင် သေနတ်ပစ်တယ်ဆိုပေမယ့် အရမ်းအံ့သြစရာကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းကြောင့် အထူးစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းပါတယ် ဒီလက်နက်ကို DREAD(ဒရက်တ်)လို့ခေါ်ပါတယ်။ သူကတစ်မူထူးခြားတဲ့ပုံစံရှိပြီးတော့ ယမ်းမှုန့်အစား ဗဟိုခွာအားကို သုံးပါတယ် သေနတ်ရဲ့ကိုယ်ထည်ထဲမှာ ထူးခြားတဲ့အဝိုင်းတုံးလေးရှိပါတယ် ဒီအဝိုင်းတုံးက လျှပ်စစ်စွမ်းအားကိုသုံးပြီး လည်ပတ်လာပြီးတော့ ကိုယ်ထည်ထဲမှာရှိတဲ့ ကျည်ဆံအဝိုင်းလေးတွေက အရှိန်မြင့်လာပြီး ပစ်မှတ်ကို ပစ်ခတ်ပါတယ် DREAD(ဒရက်တ်)ဟာ ယမ်းမှုန့်မသုံးတဲ့အတွက်ကြောင့် သူ့ရဲ့ သေနတ်ပြောင်းဝမှာ ရန်သူကိုချိန်နိုင်တဲ့ အလင်းတန်းလေးမပါတဲ့အတွက်ကြောင့် သေနတ်ချိန်ရတာ အနည်းငယ်တော့အခက်အခဲရှိပါတယ်။ ဒီသေနတ်က အသံလုံးဝမထွက်တာကြောင့် အမိုက်စားလေးဖြစ်စေပါတယ် ဒါပေမယ့် အရေးအပါဆုံးအချက်ကတော့ M16 သေနတ်က တစ်မိနစ်အတွင်း ကျည်ဆံပေါင်း ၉၀၀ ပစ်နိုင်ပေမယ့် DREAD(ဒရက်တ်)ကတော့ တစ်မိနစ်အတွင်းမှာ ကျည်ဆံပေါင်း ၁၂သိန်းပစ်နိုင်ပါတယ် ။ […]\nTheGeekText.com Copyright©2021 ကူးယူဖော်ပြခွင့်လုံးဝခွင့်မပြုပါ။ ■အကြားအာရုံကိုပါ တစ်သက်လုံးဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည့် LRAD Sound Cannon အသံကို လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုနေတာ အချိန်တော်တော်တော့ ကြာနေခဲ့ပါပြီ သာမန်အားဖြင့်တော့ လူတွေရဲ့နားကမကြားနိုင်တဲ့ အသံလှိုင်းတွေကို အသုံးမပြုကြပါဘူး သေစေနိုင်တဲ့လောက်တာမဟုတ်တဲ့ အသံလက်နက်တွေမှာ အဲ့တာနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်တဲ့ အရမ်းကျယ်လောင်တဲ့အသံတွေကို ထုတ်လွှတ်ပြီး တစ်ဖက်ရန်သူတွေကို တန့်စေပြီး ကြောက်လန့်အောင် နှောင့်ယှက်ပါတယ်။ ဒီလိုအကြောင်းပြချက်တွေနဲ့ LRAD Sound Cannonကို တီထွင်ခဲ့တာပဲဖြစ်ပါတယ် ဒီလက်နက်ဟာ ၁၆၂ ဒယ်ဆီဘယ်လ် အထိမြင့်တဲ့ အသံအကျယ်ကြီးတွေကို ထုတ်လွှတ်ပါတယ် ဒါကို မျက်စိထဲမြင်အောင် ရှင်ပြရမယ်ဆိုရင် ခေတ်ပေါ် ဂျက်လေယာဥ် တစ်စင်းဟာ ၁၃၀ ကနေ ၁၄၀ ဒက်ဆီဘယ်လ်ထိရှိတဲ့ အသံတွေကိုထုတ်လွှတ်ပါတယ် တကယ်တမ်းပြောရရင် ဒါက ဂျက်လေယာဥ်ဘေးမှာ မတ်တပ်သွားရပ်နေရသလိုပါပဲ ။ LRAD […]\nTheGeekText.com Copyright©2021 ကူးယူဖော်ပြခွင့်လုံးဝခွင့်မပြုပါ။ ■ချက်ချင်းမနာကျင်စေဘဲ စက္ကန့်ပိုင်းကြာမှနာကျင်မှုကိုခံစားရစေသောလက်နက် နည်းပညာမှာ အလင်းကို အသုံးမပြုဘဲ အပူကို အသုံးပြုတဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် အကျိုးသက်ရောက်မှုက ဘာလဲ? ဒီလိုအရာက လက်တွေ့မှာ တကယ်ရှိနေပါပြီ သူ့ကို Active Denial System(အက်တစ် ဒီနိုင်း စစ်စတမ်)လို့ခေါ်ပါတယ် သူ့ကို ရဲတွေက အသုံးပြုကြပြီးတော့ သေစေနိုင်လောက်တဲ့ လက်နက်မျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ လျှပ်စစ်သံလိုက်လှိုင်းကို သုံးပြီး ရန်သူရဲ့ အရေပြားကို ပြင်းထန်တဲ့ လောင်ကျွမ်းမှုလို ခံစားရတဲ့ အထိအတွေ့ကို ဖြစ်စေပါတယ် ဒါက တိုက်ရိုက်နာကျင်တာမျိုး ဖြစ်စေတာမဟုတ်ဘဲ ကြောက်လန့်ပြီး ထွက်ပြေးလိုတဲ့စိတ်ကို ဖြစ်စေပါတယ် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာကတော့ ဒီလျှပ်စစ်သံလိုက်လှိုင်းဟာ ချက်ချင်းနာကျင်စေတာ မဟုတ်ဘဲ စက္ကန့်ပိုင်းကြာမှ နာကျင်မှုကို စခံစားရတာမျိုး ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကြုံတောင့်ကြုံခဲတဲ့ […]\nFebruary 12, 2022 February 13, 2022 The Geek\nTheGeekText.com Copyright©2021 ကူးယူဖော်ပြခွင့်လုံးဝခွင့်မပြုပါ။ ■ရန်သူကိုလောင်ကျွမ်းစေမယ့်အစားမျက်စိကွယ်အောင်ပဲလုပ်နိုင်တဲ့ လေဆာသေနတ် ဒီလို ခေတ်ရှေ့ပြေးတဲ့လက်နက်တွေအကြောင်း ပြောတာနဲ့ သိပ္ပံကားတွေထဲက လေဆာသေနတ်တွေကို အရင်ဆုံး မျက်စိမြင်ယောင်လာကြမှာပါ အပူဓာတ်နဲ့ဆိုင်တဲ့ စွမ်းအင်ကို သုံးစရာမလိုပါဘူး အားကောင်းတဲ့ အလင်းတန်းဆိုရင်ပဲ လုံလောက်နေပါပြီ။ American Phasr Rifle(အမေရိကန် ဖေဆာ ရိုင်ဖယ်) သေနတ်ဟာ မသေစေနိုင်တဲ့ လေဆာ လက်နက် ဖြစ်ပါတယ် သူက ရန်သူကိုလောင်ကျွမ်းစေမယ့်အစား မျက်စိကွယ်အောင်ပဲ လုပ်နိုင်ပါတယ် အဲ့လိုလုပ်တာလည်း ထိရောက်တာပဲ မဟုတ်လား? မျက်စိကွယ်စေနိုင်တဲ့ လေဆာလက်နက်တွေကို စတီထွင်ခဲ့တာ အချိန်နည်းနည်းတော့ ကြာခဲ့ပါပြီ။ ၁၉၉၅ ခုနှစ်မှာ UN သဘောတူညီချက်ရေးထိုးပွဲမှာ လုံးဝမျက်လုံးကွယ်စေနိုင်တဲ့ လေဆာလက်နက်တွေကို တားမြစ်ခဲ့ပါတယ် ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ပဲ Phasr(ဖေဆာ)သေနတ်ကတော့ အချိန်ခဏတာပဲ မျက်စိကွယ်စေနိုင်တာပါ လေဆာနည်းပညာနဲ့ မျက်စိကွယ်အောင် တစ်ခုတည်း လုပ်နိုင်တာ […]\n■အရမ်းပြင်းထန်တဲ့အလင်းတွန်းအားကိုအသုံးပြုသော 5P-42 Fillin(eagle owl)\nFebruary 12, 2022 February 12, 2022 The Geek\nTheGeekText.com Copyright©2021 ကူးယူဖော်ပြခွင့်လုံးဝခွင့်မပြုပါ။ ■အရမ်းပြင်းထန်တဲ့အလင်းတွန်းအားကိုအသုံးပြုသော 5P-42 Fillin(eagle owl) ၂၀၁၉ ခုနှစ် အစောပိုင်းမှာ ရုရားစစ်သင်္ဘောအချို့မှာ အမြင်အာရုံ အနှောင့်အယှက်ပေးနိုင်တဲ့ လက်နက်တွေ တပ်ဆင်ထားတယ်လို့ သတင်းထွက်ရှိလာခဲ့ပါတယ် ဆိုလိုတာကတော့ ဒီလက်နက်က ရန်သူတွေကို ခဏတာမျက်စိကွယ်တာ၊ မျက်စိလည်လမ်းပျောက်တာတွေလုပ်နိုင်တဲ့အပြင် မျက်စိအာရုံကို အမြင်မှာစေခြင်းတွေကို လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ဒီလက်နက်တွေဟာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လက်နက်တွေလိုမျိုး မဟုတ်ပါဘူး လက်နက်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်ရောက်သွားရ ဥပမာ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ အမွှေးပွပွ နဂါးလေးက ခင်ဗျားတို့ကို လက်ဖျက်ရည်သောက်ဖို့ သွန်ပေးနေတာမျိုး မြင်ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး ကိုယ့်ရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ ရောင်စုံ စက်ဝိုင်းတွေ အလင်းပျောက်လေးတွေ၊ စူးရှတဲ့အလင်းတွေကိုတွေ့ရမှာပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလိုမျိုးနည်းလမ်းတွေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမြင်အာရုံကို နှောင့်ယှက်မှာပဲ ဖြစ်တာကိုး မျှော်လင့်နိုင်ပါတယ် ဒီအစမ်းလေ့လာဆဲ လက်နက်ရဲ့နာမည်ကတော့ 5P-42 Fillin(eagle owl)[ဖိုက်ပီ […]\nTheGeekText.com Copyright©2021 ကူးယူဖော်ပြခွင့်လုံးဝခွင့်မပြုပါ။ ■အမေရိကန်သမ္မတရဲ့ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာဖြစ်စေခဲ့သော အသံလှိုင်းလက်နက် ၂၀၁၈ တုန်းက တရုတ်နိုင်ငံမှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ အမေရိကန်နိုင်ငံရဲ့ သံတမန်ဟာ ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာနဲ့ အကြားအာရုံ ချွတ်ယွင်းမှုကြောင့် ဆရာဝန်ပြခဲ့ကာ သူဟာ ထူးဆန်းတဲ့အသံတွေကို ကြားယောင်နေတဲ့အကြောင်းကို ဆရာဝန်ကို ရှင်းပြခဲ့ပါတယ် ဒီထူးဆန်းတဲ့အကြောင်းအရာရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ဖြေရှင်းချက်ကတော့ သံတမန်ဟာ သေစေနိုင်လောက်တဲ့အထိ မပြင်းထန်တဲ့ အသံလှိုင်း လက်နက်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခံရတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ တရုတ်နိုင်ငံမှာဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဒီအဖြစ်အပျက်ကြောင့် စစ်တပ်က ဒီနိုင်ငံမှာ အသံလှိုင်းသေနတ်ကို လူတွေမသိအောင် သိုသိုသိပ်သိပ် အသုံးပြုနေကြတယ်လို့ တွေးထင်ခဲ့ကြပါတယ် ကမ္ဘာပေါ်မှာ လူတွေမကြားရနိုင်တဲ့ အသံတွေ ရှိပါတယ် Infrasound(အင်ဖရာဆောင်းဒ်)ဟာ လူတွေ ကြားနိုင်တဲ့ အသံလှိုင်းထက် နိမ့်ကျပြီးတော့ Ultrasound(အာလ်ထရာဆောင်းဒ်) ရဲ့အသံလှိုင်းဟာ ပိုမြှင့်ပါတယ် ဒီအရာနှစ်ခုလုံးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အသုံးချရင် လူတစ်ယောက်ရဲ့ […]\n■ တစ်ကြိမ်တည်းမှာကျည်ဆန်တွေသန်းနဲ့ချီပြီးပစ်ခတ်နိုင်တဲ့ စက်သေနတ်\nTheGeekText.com Copyright©2021 ကူးယူဖော်ပြခွင့်လုံးဝခွင့်မပြုပါ။ ■ တစ်ကြိမ်တည်းမှာကျည်ဆန်တွေသန်းနဲ့ချီပြီးပစ်ခတ်နိုင်တဲ့ စက်သေနတ် စက်သေနတ်တွေဟာ ကျွန်တော်တို့ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာ ကျည်ဆန်တွေ အကုန် ကုန်သွားအောင် ပစ်နိုင်ပါတယ် ဒါပေမယ့် သူတို့မှာကန့်သတ်ချက် တစ်ခုရှိပါတယ် ဒါကတော့ ဒီသေနတ်တွေက တစ်ခါပစ်တိုင်းမှာ ကျည်တစ်ထောင့်ပဲထွက်ပါတယ်ဒါဆို တစ်ကြိမ်တည်းမှာ ကျည်ဆန်တွေ သန်းနဲ့ချီပြီး ပစ်ခတ်နိုင်တဲ့ စက်သေနတ်ကရော? ဒီစက်သေနတ်ရဲ့ နာမည်ကတော့ metal storm(မက်တယ်လ် စတုန်းမ်း)လို့ ခေါ်ပြီးတော့ သူ့မှာ ပစ်ခတ်နိုင်တဲ့စနစ်တွေ၊ အမြှောက်တွေနဲ့ တစ်ခါတစ်လေမှာတော့ သေနတ်ပြောင်းတွေ ပါတတ်ပါတယ် ဒီနည်းပညာကို အသုံးပြုပြီး လက်နဲ့ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ သေးငယ်တဲ့သေနတ် အဖြစ် ပြောင်းလဲ စမ်းသပ်မှုဟာ ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်ပါတယ် ဒီစီမံကိန်း ဖန်တီးသူဟာ သြစတေးလျနိုင်ငံသား Mike O’Dwyer(မိုက်ခ် အို’ဒွာယာ)ဟာ လက်နက်ရဲ့ တည်ဆောက်တဲ့ပုံကို သေနတ်ပစ်တဲ့နှုန်းနဲ့ […]\n■စက်ရုပ်တွေအတွက်ရည်ရွယ်ထုတ်လုပ်ထားကြတဲ့ Nerod F5\nTheGeekText.com Copyright©2021 ကူးယူဖော်ပြခွင့်လုံးဝခွင့်မပြုပါ။ ■စက်ရုပ်တွေအတွက်ရည်ရွယ်ထုတ်လုပ်ထားကြတဲ့ Nerod F5 အဆင့်မြင့် နည်းပညာဟာ အခုခေတ်မှာ အဆမတန် ခေတ်ရှေ့ပြေးနေတဲ့အတွက် တကယ့် လေဆာသေနတ်တွေတောင် တကယ်ရှိနေနိုင်ပါတယ် ကမ္ဘာပေါ်မှာရှိတဲ့ တစ်မူအထူးခြားဆုံး အံ့အားသင့်စရာ အကောင်းဆုံးနဲ့ အထိရောက်ဆုံး လက်နက်တွေ အကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို စုဆောင်းထားတဲ့အတွက်ကြောင့် ကျွန်တော်ကတော့ အခုမေးခွန်းအတွက် အဖြေကိုသိပြီးသားပဲဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တေ်ပြောတာကို ယုံလိုက်ပါ ဒါတွေက ခင်ဗျားတို့ တွေ့ဖူးတဲ့အရာတွေနဲ့ ဆီနဲ့ရေလို ကွာပါတယ် ဒီလို အင်အားကြီးပြီး ကြီးမားတဲ့သေနတ်ကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရန်သူတွေ တွေ့လိုက်တာနဲ့တင် ဖိန့်ဖိန့်တုန်အောင် ကြောက်သွားရမှာပါ ဂျူလိုင်လ ၁၄ရက်နေ့က ပြင်သစ်နိုင်ရဲ့ စစ်ရေးပြပွဲက ဒီလက်နက်ကို မြင်လိုက်ရင် ခင်ဗျားတို့ ကြောက်စရာကောင်းလောက်တဲ့ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကို တွေ့ရမှာပဲ ဖြစ်ပါတယ် ဒီသေနတ်က သူရဲ့ပစ်မှတ်ကို […]


ကမ္ဘာ့ဖလားချန်ပီယံဆုကို စပိန်တို့ ပထမဆုံး ရရှိဆွတ်ခူးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၀ ကမ္ဘာ့ဖလားပြိုင်ပွဲ\nကမ္ဘာ့ဖလားပြိုင်ပွဲ သမိုင်းကြောင်းများ အပိုင်း (၁၉)\n1 Jul 2018 . 6:14 AM\nကမ္ဘာ့ဖလားသမိုင်းတစ်လျှောက် အာဖရိကမြေပေါ်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ ပြိုင်ပွဲဖြစ်ပြီး တောင်အာဖရိကနိုင်ငံက လက်ခံကျင်းပခွင့်ရရှိခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ ကမ္ဘာ့ဖလားသမိုင်းမှာ အွန်လိုင်းကနေ ရုပ်သံကြည့်ရှုသူ အများဆုံးပြိုင်ပွဲဖြစ်ပြီး စံချိန်တင် (၉၄၂)သန်းကျော် ကြည့်ရှုခဲ့ကြတယ်။ ၂၀၁၀ ကမ္ဘာ့ဖလားပြိုင်ပွဲအတွက် သက်ဆိုင်ရာဇုန်အလိုက် ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ ခြေစစ်ပွဲကို ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့တဲ့ နိုင်ငံလက်ရွေးစင်အသင်းပေါင်း (၁၉၇)သင်းအထိ ရှိခဲ့ပါတယ်။ ၁၉၈၂ ပြိုင်ပွဲနောက်ပိုင်း တိုက်ကြီး (၆)တိုက်က အသင်းတွေ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ ပြိုင်ပွဲဖြစ်ပြီး သမုဒ္ဒရာပိုင်းဇုန်က နယူးဇီလန်အသင်း ခြေစစ်ပွဲအောင်မြင်ခဲ့လို့ ပြိုင်ပွဲနောက်ဆုံးအဆင့်ကို ပါဝင်ခွင့်ရခဲ့ပါတယ်။ အိမ်ရှင်ဖြစ်တဲ့ တောင်အာဖရိကအသင်း တိုက်ရိုက်ယှဉ်ပြိုင်ခွင့်ရခဲ့လို့ ဝင်ခွင့်ခွဲတမ်း (၅)နေရာသာရရှိထားတဲ့ အာဖရိကဇုန်က အသင်းပေါင်း (၆)သင်းအထိ ပါဝင်လာခဲ့ပြီး ပြိုင်ပွဲသမိုင်းတစ်လျှောက် အာဖရိကကိုယ်စားပြုအသင်း အများဆုံးပါဝင်ခဲ့တဲ့ ပြိုင်ပွဲအဖြစ် မှတ်တမ်းဝင်ခဲ့ပါတယ်။\nအိမ်ရှင်တောင်အာဖရိကအသင်း အုပ်စုအဆင့်ကနေ ထွက်ခဲ့ရလို့ အိမ်ရှင်အသင်းတွေထဲမှာ ပထမဆုံးအုပ်စုကထွက်ရတဲ့ အသင်းဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ကွာတားဖိုင်နယ်ပွဲစဉ်တွေထဲမှာ ဥရုဂွေးတိုက်စစ်မှူး ဆွာရက်ဇ် ဂါနာအသင်း သေချာပေါက်ဂိုးရမယ့် အခွင့်အရေးကို လက်နဲ့ပုတ်ထုတ်ခဲ့လို့ တိုက်ရိုက်အနီကတ်နဲ့ ထုတ်ပယ်ခံခဲ့ရတဲ့ဖြစ်ရပ်က ဟာသဆန်ဆန်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ပယ်နယ်တီအဆုံးအဖြတ်မှာ ဥရုဂွေးအသင်းက အနိုင်ရရှိခဲ့လို့ ဆွာရက်ဇ်ဟာ နိုင်ငံလက်ရွေးစင်အသင်းအတွက် သူရဲကောင်းတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဆီမီးဖိုင်နယ်အဆင့်မှာ Tiki-Taka ကစားဟန်နဲ့ ခေတ်တစ်ခေတ်ကို ထူထောင်ခဲ့တဲ့ စပိန်အသင်းဟာ ပြိုင်ပွဲရဲ့ရေပန်းအစားဆုံး ဂျာမနီအသင်းနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး စပိန်အသင်းက (၁-၀)ဂိုးနဲ့ အနိုင်ရရှိခဲ့ပါတယ်။ အခြားဆီမီးဖိုင်နယ်ပွဲစဉ်အဖြစ် ကစားခဲ့တဲ့ နယ်သာလန်အသင်းနဲ့ ဥရုဂွေးအသင်းတို့ ပွဲစဉ်မှာတော့ အပြန်အလှန်သွင်းဂိုးတွေနဲ့ နယ်သာလန်အသင်းက အနိုင်ရရှိခဲ့ပြီး ဗိုလ်လုပွဲကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တယ်။\nဗိုလ်လုပွဲအဖြစ် ကစားခဲ့တဲ့ စပိန်အသင်းနဲ့ နယ်သာလန်အသင်းတို့ပွဲစဉ်ဟာ ပြိုင်ဆိုင်မှုပြင်းထန်ခဲ့ပြီး စပိန်ကွင်းလယ်လူ အလွန်ဆိုရင်ဘတ်ကို ကန်ခဲ့တဲ့ နယ်သာလန်ကွင်းလယ်လူ ဒီဂျောင်းကို မထုတ်ပယ်ခဲ့လို့ ကွင်းလယ်ဒိုင်အပေါ် အပြင်းအထန် ဝေဖန်ခဲ့ကြပါတယ်။ မိနစ် (၉၀)အတွင်း သရေကျနေခဲ့လို့ အချိန်ပို ဆက်လက် ကစားခဲ့ရပြီး အချိန်ပို (၁၁၆)မိနစ်အရောက်မှာ အင်နီယေစတာရဲ့ သွင်းဂိုးကြောင့် ကမ္ဘာ့ဖလားချန်ပီယံဆုဖလားကို စပိန်တို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ကိုင်မြောက်ခွင့်ရရှိခဲ့တယ်။ နယ်သာလန်အသင်းကတော့ ကမ္ဘာ့ဖလားဗိုလ်လုပွဲကို (၃)ကြိမ်မြောက် တက်ရောက်နိုင်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး (၃)ကြိမ်စလုံး ဒုတိယနေရာနဲ့သာ ကျေနပ်ခဲ့ရပါတယ်။ စပိန်တို့ရဲ့ ခေတ်တစ်ခေတ်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကာလအပိုင်းအခြားဖြစ်ပြီး ယူရို-၂၀၀၈ ပြိုင်ပွဲ၊ ၂၀၁၀ ကမ္ဘာ့ဖလားပြိုင်ပွဲနဲ့ ယူရို-၂၀၁၂ ပြိုင်တွေမှာ ဗိုလ်စွဲခဲ့လို့ ပြိုင်ပွဲကြီး (၃)ခုကို ဆက်တိုက်ဗိုလ်စွဲခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးအသင်းအဖြစ် မှတ်တမ်းဝင်ခဲ့ပါတယ်။ ကမ္ဘာ့ဖလားပြိုင်ပွဲ သမိုင်းကြောင်းတွေကို ပြိုင်ပွဲကျင်းပခဲ့တဲ့ နှစ်အလိုက် အပိုင်းဖြင့် နေ့စဉ်ဖော်ပြပေးသွားမှာဖြစ်ပြီး အပိုင်း (၂၀)ကို နောက်ရက်မှာ ဆက်လက်ဖော်ပြပေးသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ် . . .\n၂၀၁၀ ကမ္ဘာ့ဖလားပြိုင်ပွဲ အကျဉ်းချုပ်\nHost Country – South Africa\nDates – 11 June – 11 July\nTeams – 32 (from6confederations)\nVenue(s) – 10 (in9host cities)\nChampions – Spain (1st title)\nRunners-Up – Netherlands\nGoals Scored – 145 (2.27 per match)\nAttendance – 3,178,856 (49,670 per match)\nTop Scorer(s) – Diego Forlán (Uruguay), Thomas Müller (Germany), Sneijder (Netherlands), David Villa (Spain) – (5 goals each)\nBest Player – Diego Forlán (Uruguay)\nBest Young Player – Thomas Müller (Germany)\nBest Goalkeeper – Iker Casillas (Spain)\nPhoto:SI, Reuters, Pinterest, Scoopnest\nကမ်ဘာ့ဖလားပွိုငျပှဲ သမိုငျးကွောငျးမြား အပိုငျး (၁၉)\nကမ်ဘာ့ဖလားသမိုငျးတဈလြှောကျ အာဖရိကမွပေျေါမှာ ပထမဆုံးအကွိမျ ကငျြးပပွုလုပျခဲ့တဲ့ ပွိုငျပှဲဖွဈပွီး တောငျအာဖရိကနိုငျငံက လကျခံကငျြးပခှငျ့ရရှိခဲ့တာဖွဈပါတယျ။ ကမ်ဘာ့ဖလားသမိုငျးမှာ အှနျလိုငျးကနေ ရုပျသံကွညျ့ရှုသူ အမြားဆုံးပွိုငျပှဲဖွဈပွီး စံခြိနျတငျ (၉၄၂)သနျးကြျော ကွညျ့ရှုခဲ့ကွတယျ။ ၂၀၁၀ ကမ်ဘာ့ဖလားပွိုငျပှဲအတှကျ သကျဆိုငျရာဇုနျအလိုကျ ကငျြးပပွုလုပျခဲ့တဲ့ ခွစေဈပှဲကို ဝငျရောကျယှဉျပွိုငျခဲ့တဲ့ နိုငျငံလကျရှေးစငျအသငျးပေါငျး (၁၉၇)သငျးအထိ ရှိခဲ့ပါတယျ။ ၁၉၈၂ ပွိုငျပှဲနောကျပိုငျး တိုကျကွီး (၆)တိုကျက အသငျးတှေ ပါဝငျခဲ့တဲ့ ပွိုငျပှဲဖွဈပွီး သမုဒ်ဒရာပိုငျးဇုနျက နယူးဇီလနျအသငျး ခွစေဈပှဲအောငျမွငျခဲ့လို့ ပွိုငျပှဲနောကျဆုံးအဆငျ့ကို ပါဝငျခှငျ့ရခဲ့ပါတယျ။ အိမျရှငျဖွဈတဲ့ တောငျအာဖရိကအသငျး တိုကျရိုကျယှဉျပွိုငျခှငျ့ရခဲ့လို့ ဝငျခှငျ့ခှဲတမျး (၅)နရောသာရရှိထားတဲ့ အာဖရိကဇုနျက အသငျးပေါငျး (၆)သငျးအထိ ပါဝငျလာခဲ့ပွီး ပွိုငျပှဲသမိုငျးတဈလြှောကျ အာဖရိကကိုယျစားပွုအသငျး အမြားဆုံးပါဝငျခဲ့တဲ့ ပွိုငျပှဲအဖွဈ မှတျတမျးဝငျခဲ့ပါတယျ။\nအိမျရှငျတောငျအာဖရိကအသငျး အုပျစုအဆငျ့ကနေ ထှကျခဲ့ရလို့ အိမျရှငျအသငျးတှထေဲမှာ ပထမဆုံးအုပျစုကထှကျရတဲ့ အသငျးဖွဈခဲ့ပါတယျ။ ကှာတားဖိုငျနယျပှဲစဉျတှထေဲမှာ ဥရုဂှေးတိုကျစဈမှူး ဆှာရကျဇျ ဂါနာအသငျး သခြောပေါကျဂိုးရမယျ့ အခှငျ့အရေးကို လကျနဲ့ပုတျထုတျခဲ့လို့ တိုကျရိုကျအနီကတျနဲ့ ထုတျပယျခံခဲ့ရတဲ့ဖွဈရပျက ဟာသဆနျဆနျဖွဈခဲ့ပွီး ပယျနယျတီအဆုံးအဖွတျမှာ ဥရုဂှေးအသငျးက အနိုငျရရှိခဲ့လို့ ဆှာရကျဇျဟာ နိုငျငံလကျရှေးစငျအသငျးအတှကျ သူရဲကောငျးတဈဦးဖွဈခဲ့ပါတယျ။ ဆီမီးဖိုငျနယျအဆငျ့မှာ Tiki-Taka ကစားဟနျနဲ့ ခတျေတဈခတျေကို ထူထောငျခဲ့တဲ့ စပိနျအသငျးဟာ ပွိုငျပှဲရဲ့ရပေနျးအစားဆုံး ဂြာမနီအသငျးနဲ့ ထိပျတိုကျတှဆေုံ့ခဲ့ပွီး စပိနျအသငျးက (၁-ဝ)ဂိုးနဲ့ အနိုငျရရှိခဲ့ပါတယျ။ အခွားဆီမီးဖိုငျနယျပှဲစဉျအဖွဈ ကစားခဲ့တဲ့ နယျသာလနျအသငျးနဲ့ ဥရုဂှေးအသငျးတို့ ပှဲစဉျမှာတော့ အပွနျအလှနျသှငျးဂိုးတှနေဲ့ နယျသာလနျအသငျးက အနိုငျရရှိခဲ့ပွီး ဗိုလျလုပှဲကို တကျလှမျးနိုငျခဲ့တယျ။\nဗိုလျလုပှဲအဖွဈ ကစားခဲ့တဲ့ စပိနျအသငျးနဲ့ နယျသာလနျအသငျးတို့ပှဲစဉျဟာ ပွိုငျဆိုငျမှုပွငျးထနျခဲ့ပွီး စပိနျကှငျးလယျလူ အလှနျဆိုရငျဘတျကို ကနျခဲ့တဲ့ နယျသာလနျကှငျးလယျလူ ဒီဂြောငျးကို မထုတျပယျခဲ့လို့ ကှငျးလယျဒိုငျအပျေါ အပွငျးအထနျ ဝဖေနျခဲ့ကွပါတယျ။ မိနဈ (၉၀)အတှငျး သရကေနြခေဲ့လို့ အခြိနျပို ဆကျလကျ ကစားခဲ့ရပွီး အခြိနျပို (၁၁၆)မိနဈအရောကျမှာ အငျနီယစေတာရဲ့ သှငျးဂိုးကွောငျ့ ကမ်ဘာ့ဖလားခနျြပီယံဆုဖလားကို စပိနျတို့ ပထမဆုံးအကွိမျ ကိုငျမွောကျခှငျ့ရရှိခဲ့တယျ။ နယျသာလနျအသငျးကတော့ ကမ်ဘာ့ဖလားဗိုလျလုပှဲကို (၃)ကွိမျမွောကျ တကျရောကျနိုငျခဲ့တာဖွဈပွီး (၃)ကွိမျစလုံး ဒုတိယနရောနဲ့သာ ကနြေပျခဲ့ရပါတယျ။ စပိနျတို့ရဲ့ ခတျေတဈခတျေဖွဈခဲ့တဲ့ ကာလအပိုငျးအခွားဖွဈပွီး ယူရို-၂၀၀၈ ပွိုငျပှဲ၊ ၂၀၁၀ ကမ်ဘာ့ဖလားပွိုငျပှဲနဲ့ ယူရို-၂၀၁၂ ပွိုငျတှမှော ဗိုလျစှဲခဲ့လို့ ပွိုငျပှဲကွီး (၃)ခုကို ဆကျတိုကျဗိုလျစှဲခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးအသငျးအဖွဈ မှတျတမျးဝငျခဲ့ပါတယျ။ ကမ်ဘာ့ဖလားပွိုငျပှဲ သမိုငျးကွောငျးတှကေို ပွိုငျပှဲကငျြးပခဲ့တဲ့ နှဈအလိုကျ အပိုငျးဖွငျ့ နစေ့ဉျဖျောပွပေးသှားမှာဖွဈပွီး အပိုငျး (၂၀)ကို နောကျရကျမှာ ဆကျလကျဖျောပွပေးသှားမှာ ဖွဈပါတယျ . . .\n၂၀၁၀ ကမ်ဘာ့ဖလားပွိုငျပှဲ အကဉျြးခြုပျ