MyYappyDog: အိမ်ခြံမြေအကျိုးဆောင်များအတွက် Social CRM | Martech Zone\nMyYappyDog: အိမ်ခြံမြေအကျိုးဆောင်များအတွက် Social CRM\nကြာသပတေးနေ့, အောက်တိုဘာလ 2, 2014 ကြာသပတေးနေ့, ဇွန်လ 18, 2015 Douglas Karr\nIndianapolis မှာနည်းနည်းလေးမှဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ startup အသစ်တစ်ခုရှိတယ် အိမ်ခြံမြေအကျိုးဆောင်များ၎င်းကိုခေါ်သည် အကြှနျုပျ၏ Yappy ခွေး။ ရိုးရှင်းသောဆက်သွယ်ရေးပလက်ဖောင်းတစ်ခုအားသုံးစွဲသူများကြားဆက်ဆံရေးမစီမံခန့်ခွဲမှုပလက်ဖောင်းနှင့်ပေါင်းစပ်နိုင်ပါက My Yappy Dog ဟုခေါ်သည့် Social CRM ကိုသင်ရရှိသည်။\nအိမ်ခြံမြေအကျိုးဆောင်အေဂျင်စီဖောက်သည် ၄ ဦး အနက် ၃ ဦး ကသူတို့၏ကိုယ်စားလှယ်နှင့်ပြန်လည်စီးပွားရေးလုပ်မည်ဟုပြောကြားခဲ့သည်၊ သို့သော် ၁၅% ကသာလုပ်ဆောင်သည်။ Dawn Schnaiter, ပူးတွဲတည်ထောင်သူ အကြှနျုပျ၏ Yappy ခွေး.\nအကယ်၍ အေးဂျင့်များသည် ၄ င်းတို့၏ဖောက်သည်များနှင့်အဆက်အသွယ်ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန်အတွက်တတ်နိုင်။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုသာရှိပါကထိုသူများသည်နေရာပြောင်းရွှေ့လာသောအခါ၊ ပိုကြီးသည့်အိမ်ကြီးသို့ရောက်ရှိခြင်း၊ သို့မဟုတ်သူတို့၏မိသားစုသို့မဟုတ်သူငယ်ချင်းများကရောင်းရန်ကြိုးစားနေချိန်တွင်သူတို့ရရှိနိုင်သည်။ အေးဂျင့်လုပ်ပေးရမည့်အရာများသည်အခါအားလျော်စွာထိတွေ့မှုနှင့်… အကြှနျုပျ၏ Yappy ခွေး သူတို့လုပ်ကြစို့။\nအဆိုပါ လူမှုရေး CRM ပလက်ဖောင်း သင်၏လူမှုရေးလမ်းကြောင်းများ၊ ဓာတ်ပုံများကိုလက်ခံရန်လူမှုရေးစာပုံးများ၊ အီးမေးလ်အမြောက်အများကိုစည်းရုံးခြင်းနှင့်တိုင်းတာနိုင်ခြင်းနှင့်အကြောင်းအရာမန်နေဂျာများအားလုံးကိုတင်ရန်စွမ်းရည်ရှိသည်။ သုံးစွဲသူများ၏ခွင့်ပြုချက်များနှင့်အတူမြင်နိုင်၊ မမြင်နိုင်သည့်လက်ထောက်အကောင့် (အပိုငွေမပါပါ) အသုံးပြုခြင်းဖြင့်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကိုပြုလုပ်နိုင်သည်။ အကောင်းဆုံးကတော့သင့်ရဲ့လှုပ်ရှားမှု၊ အရောင်းနဲ့ကုန်ကျစရိတ်တွေအကြောင်းအစီရင်ခံခြင်းပါ ၀ င်ပါတယ်။\n၃ Yap ကိုနှိပ်ပါ။\nကုမ္ပဏီကြီးအများစုကဲ့သို့ပင် My Yappy Dog ကိုအရောင်းမြှင့်တင်ရန်ထုတ်လုပ်သည့်မန်နေဂျာဖြစ်သည့် Dawn the Real Estate Agent - Riann Stroud လိုအပ်သောသူကိုတည်ထောင်ခဲ့သည်။ အသုံးပြုသူများအနေဖြင့်အဖြေတစ်ခုရနိုင်မည်မဟုတ်သောကြောင့်သုံးစွဲသူများကစိတ်ပျက်ခဲ့ကြသောကြောင့်တည်ဆောက်ခြင်းများကိုကျွန်ုပ်နှစ်သက်သည်။\nငါ၏အ Yappy ခွေးတစ် ဦး ချင်းစီ, အသင်းနှင့်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းပေးထားပါတယ် စျေးနှုန်း!\nမှတ်စု: အဆိုပါ အကြှနျုပျ၏ Yappy ခွေး ပလက်ဖောင်းသည်စိတ်ကြိုက်ပြုပြင်ပြီးသား interface နှင့်အတူမည်သည့်ကန်ထရိုက်တာနှင့် ၀ န်ဆောင်မှုပေးသူအတွက်မဆိုအလွန်ကောင်းမွန်သည်။\nTags: အီးမေးလ်စျေးကွက်မင်္ဂလာပါအိမ်ခြံမြေအကျိုးဆောင်ဝန်ဆောင်မှုပေးလူမှုရေး CRMလူမှုရေးဖောက်သည်ကြားဆက်ဆံရေးစီမံခန့်ခွဲမှုလူမှုရေးစာပုံးလူမှုရေးထုတ်ဝေသူ\nဗိုင်းရပ်စ်စျေးကွက်ဆိုတာဘာလဲ။ အချို့သောဥပမာများနှင့်အဘယ်ကြောင့်သူတို့အလုပ်လုပ်ခဲ့ (သို့မဟုတ်မ)


မေတ္တာဖြင့်မိုး နှလုံးသားနှင့်ကာ ~ မွတျမှနျ\nPosted by မြတ်မွန် | 6/15/2011 12:22:00 PM | ဝတ္ထုတို\nခရီးဆောင်အိတ်ကို ဇစ်ဆွဲပိတ်ပြီး အခန်းနံရံတွင်မှီ၍ ထောင်ထားလိုက်သည်။ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း အခန်းထဲ တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်သည်။ အခန်းတစ်ခုလုံး ရှင်းလင်းနေသည်။ အစီအရီထောင်ထားသော ခရီးဆောင်အိတ်များက ငါးလုံးရှိနေခဲ့ပြီ ။ နောက်ထပ် သိမ်းဆည်းရမည့် ပစ္စည်းများလည်း သိပ်မကျန်တော့။ အနှစ်နှစ် အလလနေလာခဲ့သည့် သူ့အခန်းလေးကို စိတ်မကောင်းခြင်းများစွာနှင့် လှည့်ပတ်ကြည့်နေမိ၏။ ဇနီးဖြစ်သူက မီးဖိုခန်းနှင့် ဧည့်ခန်းထဲမှ သိမ်းစရာရှိသည်များကို သိမ်းဆည်းလျှက်ရှိသည်။ ကလေးနှစ်ယောက်ကတော့ အဖေနှင့်အမေကို စိတ်ကောက်ပြီး အိမ်အနီးနားရှိ ပန်းခြံတစ်ခုသို့ ထွက်သွားသည်။ ဒီကလေးနှစ်ယောက်ကြောင့်ပင် ကျွန်တော် မန်မာပြည်ကို အပြီးပြန်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ မြန်မာပြည် ပြန်ရတော့မည် ဖြစ်သဖြင့် သယ်ယူသွားရန်မလွယ်ကူသည့် ပစ္စည်းများကို ရောင်းစရာရှိသည်များရောင်း၍ ပေးသင့်တန်သည်များကို မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းများအား ပေးခဲ့ပြီးပြီ။ အသုံးမဝင်တော့မည့် ပစ္စည်းများကိုလည်း လွှင့်ပစ် ခဲ့ပြီးတာကြောင့် အခန်းတစ်ခုလုံး ရှင်းလင်းနေသည်။\nနှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်စဉ်အတွင်း ဝယ်ယူစုဆောင်းထားသည့် ပစ္စည်းများ ဖြစ်တာကြောင့် စိတ်ထဲတွင်တော့ နှမြောမိသည်။ သို့သော် ထိုနှမြောခြင်းတွေထက် ကျွန်တော်ပို၍ နှမြောရမည့် အရာရှိနေသည်။ ထိုအရာက ကျွန်တော် သားသမီးများ၏ အနာဂတ် ဖြစ်သည်။ သူတို့လေးတွေ အတွက်ကြောင့်ပင် ကျွန်တော် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်လာသည့် သည်နေရာမှ အပြီးအပိုင် စွန့်ခွါပြီး မြန်မာပြည်ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\nလွန်ခဲ့သည့် ဆယ်ငါးနှစ်ကတည်းက ထိုင်ဝမ်နိုင်ငံတွင် ကျွန်တော်လာရောက်အလုပ်လုပ်ကိုင် နေထိုင်နေခဲ့သည်။ သည်နိုင်ငံရောက်ပြီးသုံးနှစ်ခန့်အကြာတွင် ကျွန်တော့်ကဲ့သို့ လာရောက် အလုပ်လုပ်ကိုင်သည့် မြန်မာ အမျိုးသမီးလေးတစ်ဦးနှင့်တွေ့ဆုံကာ လက်ထပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ အိမ်ထောင်ဦးဘဝတွင် နှစ်ယောက်အတူတကွ လှုပ်ရှားရုန်းကန်ခဲ့ရသည်။ မကြွယ်ဝ မချမ်းသာသေးသော်လည်း လူတန်းစေ့ နေထိုင်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် အိမ်ထောင်သက် နှစ်နှစ်ခန့်တွင် ဇနီးဖြစ်သူမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိလာသည်။\nသည်နိုင်ငံတွင် ကလေးတစ်ယောက် စရိတ်မှာ မြင့်မားလှသောကြောင့် ဇနီးဖြစ်သူမှာ မွေးဖွားခါနီး အထိ အလုပ်တက်ခဲ့ရ၏။ ထိုနောက် သမီးလေးကို မွေးဖွားခဲ့ပါသည်။ သည်နိုင်ငံ စနစ်အရ ကလေးမွေးဖွားရန်အတွက် ခွင့်ရက် လေးဆယ့်ငါးရက် ရပါသည်။ ထို့ကြောင့် သမီးလေး တစ်လသားအရွယ်တွင် ဇနီးဖြစ်သူမှာ ခွင့်ရက်စေ့သွားတာကြောင့် အလုပ် ပြန်တက်ရ၏။ သမီးလေးကို အိမ်နီးနားရှိ မြန်မာလူမျိုး အဒေါ်ကြီးတစ်ဦးကို လခပေး၍ ထိန်းခိုင်းရသည်။ အိမ်တွင်ကလေးထိန်းပေးမည့် အဖိုးအဖွား မရှိသည့် မိသားစုတိုင်း ဤကဲ့သို့ နီးစပ်ရာကို အခကြေးငွေပေး၍ ထိန်းခိုင်းကြရသည်မှာ ရုပ်ဝတ္ထုနောက်ကို လိုက်နေရသော မြို့ပြ၏ ပုံစံခွက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။\nဤသို့ဖြင့် သမီးလေး နှစ်နှစ်ကျော်တွင် သားလေးကို ထပ်မွေးခဲ့ပြန်သည်။ သားသမီးနှစ်ယောက်အတွက် ကလေးထိန်းစရိတ်များမှာ ကျွန်တော့်ဇနီးသည်၏ လခတစ်လစာခန့်ရှိသည်။ ထိုကြောင့်ဇနီးဖြစ်သူက အိမ်တွင်နေ၍ ကလေးထိန်းရန်အတွက် အလုပ်ထွက်လိုက်သည်။ ကလေးနှစ်ယောက်၏ နုိ့မှုန့်ဖိုးအပါအဝင် အထွေထွေစရိတ်များ ၊ အိမ်စရိတ်များ အစရှိသည့် စရိတ်များစွာကို အဆင်ပြေဖို့ ကျွန်တော် နေ့စဉ်လိုလို အလုပ်တွင် အချိန်ပို ဆင်းရသည်ကြောင့် မိသားစု စုံစုံလင်လင်နေရသည့်အချိန်က ရှားပါးလှသည်။ ကျွန်တော် အလုပ်သွားချိန်တွင် ကလေးများက အိပ်ယာမှမနိုးသေးဘဲ ကျွန်တော် ပြန်လာချိန်တွင်တော့ ကလေးများက အိပ်ပျော်နေပြီ ဖြစ်သည်။\nထိုသို့ဖြင့် သမီးကြီး သုံးနှစ်အရွယ်ရောက်သောအခါ မူကြိုထားရန် ကျွန်တော်နှင့် ကျွန်တော့်ဇနီး ခေါင်းချင်းဆိုင်ကာ တိုင်ပင်ကြ၏။ သည်နိုင်ငံ၏ ကလေးမူကြိုစရိတ်မှာလည်း မြင့်မားလှပါသည်။ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော်တို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သားနှင့် သမီးကို မြန်မာပြည်သို့ ပြန်ပို့ကာသူတို့၏ အဖိုးအဖွားများထံတွင် ခဏတာအပ်ထားပြီ့း ထိုအတောအတွင်းတွင် ကျွန်တော်နှင့် ဇနီးဖြစ်သူက ကြိုးစား၍ ရှာဖွေစုဆောင်းပြီးမှ သားသမီးများကို ပြန်ခေါ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။\nသားသမီးများနှင့် ခွဲခွါရ သဖြင့် ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦးစလုံး စိတ်မကောင်း ဖြစ်ကြရသည်။ သားသမီးများကို စိုးရိမ်စိတ်၊ သတိရသည့် စိတ်များကြောင့် ရင်တွေ ပူလောင်လွန်းရသည်။ ထိုခံစားချက်များသည် သားသမီးများ၏ ရှေ့ရေးနှင့် ယှဉ်လျှင်တော့ ခံသာသည်ဟု ဆိုရမည်။ ကျွန်တော်တို့ လင်မယားနှစ်ယောက်စလုံး၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သားသမီးများကို နိုင်ငံခြားတွင် ကျောင်းထားပြီး ပညာတတ်များ ဖြစ်စေချင်သည်။ ထို့ကြောင့် ကလေးများကို သတိရချိန်တွင် အလုပ်ကိုသာ ပို၍ကြိုးစားဖြစ်သည်။ အားလပ်ရက်များတွင်ပါ အချိန်ပိုဆင်းသည်။ ကလေးစရိတ်များ သက်သာသွားတာကြောင့် နှစ် နှစ်ခန့် အကြာတွင် အနည်းငယ်စုဆောင်းမိလာသည်။ ထို့နောက် သားနှင့် သမီးကို ကျွန်တော်တို့နှင့် အတူထားရန် ပြန်ခေါ်လာဖြစ်ခဲ့တော့သည်။\nသားသမီးများ ပြန်ရောက်သည့် နောက်ပိုင်းတွင် မိသားစု ဘဝလေး ပို၍သာယာ ပျော်ရွှင်လာခဲ့ရသည်။ သားနှင့်သမီးကို အနီးနားရှိ ကျောင်းတွင် ထားသည်။ ကလေးများကို မြန်မာပြည်တွင် ထားသည့် နှစ်နှစ်ကျော်အချိန်အတွင်းတတ်လာခဲ့သည့် မြန်မာစကားများကို ပြန်မေ့မသွားစေရန် မြန်မာလိုသာ ပြောဆို ဆုံးမဖြစ်သည်။ ဇနီးဖြစ်သူက ကလေးများကို အားလပ်ချိန်တွင် ဘုရားရှိခိုးနည်းများ သင်ပေး၏။\nသို့သော် ကျွန်တော်တို့ မိသားစု အတူတကွ ဆုံတွေ့ချိန်က ညပိုင်းများသာ ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့ အလုပ်တက်နေချိန်တွင် သားနှင့်သမီးမှာ တနေကုန်ကျောင်းတက်ကြသည်။ မိသားစုဘဝ ဆုံတွေ့ချိန် နည်းလှသည့် သည်နိုင်ငံတွင် ကျွန်တော် မထင်ထားသည့် ဆိုးရွားမှု တစ်ခုရှိလာသည်။ ထိုအရာမှာ သားသမီးများကို ကျောင်းထားပြီး တစ်နှစ်ကျော်ခန့်အချိန်တွင် စတင်ခဲ့သည်။\nတစ်နေ့တွင် ကျွန်တော်အလုပ်မှ အချိန်အနည်းငယ် စောကာပြန်လာသည်။ အိမ်တံခါး ဖွင့်ပေးရန် ခေါင်းလောင်းကို နှိပ်လိုက်၏။ ကျွန်တော့် သားလေးက တံခါလာဖွင့်ပေးသည်။ တံခါးဖွင့်သံကြားသည့် ကျွန်တော့်ဇနီးက မီးဖိုခန်းထဲမှ လှမ်းအော်မေးသည်။\n“ တံခါးကို အရမ်း မဖွင့်နဲ့။ ဘယ်သူလဲကြည့်အုံး။”\nသားငယ်၏ (အမေအိုကြီး နင့်ယောင်္ကျား) ဟု ပြန်ဖြေသံကို ကြားရသဖြင့် ကျွန်တော် တုန်လှုပ်သွားမိသည်။ ကျွန်တော့်နားကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ ထိုနောက် လွယ်ထားသည့် အိတ်ကို ဘေးတွင်ချပြီး သားကိုဆုံးမရတော့သည်။\n“သားငယ်လေး။အဲဒီလို မပြောရဘူး။ ဖေဖေ ၊ မေမေ လို့ ခေါ်ရတယ်လေ။”\nကျွန်တော်ဆုံးမတော့ “ဟုတ်”ဟု ဆိုကာ ပြေးထွက်သွားသည်။ ထိုကဲ့သို့ မိဘကို အခေါ်အဝေါ်များသည် ကာတွန်းကားများထဲမှ အတုယူထားခြင်းဖြစ်မည်ထင်၏။ သည်နိုင်ငံတွင် ကလေးများကြိုက်ကြသော (လပီရှောင်ရှင်း) ဟု အမည်ရသည့် ကလေးဆိုး ကာတွန်းကားမှာ ခေတ်စားလှသည်။ ထိုထဲတွင် လူကြီးမိဘများကို ထိုကဲ့သို့ ခေါ်လေ့ရှိသည်။ ကလေးများကို ပိုမိုဂရုစိုက်ပေးဖို့ ဇနီးဖြစ်သူကို မှာကြားရတော့သည်။\n“မင်း ကလေးတွေကို နည်းနည်းပါးပါး ဆုံးမပါအုံးကွာ ။ ကလေးတွေ အကျင့်ပျက်နေပြီ။ ”\nဇနီးဖြစ်သူကို ထပ်သတိပေးသော်လည်း ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး အားလပ်ချိန်များတွင် ကလေးများကိုပြောဆိုဆုံးမလေ့ ရှိပါသည်။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့ အားလပ်ချိန်မှာလည်း များများစားစား ရှိလှသည်မဟုတ်။ ဆုံးမသည့် အချိန်ခဏသာ “ဟုတ်” ဟုခေါင်းညိတ်ကြသည်။ ပြီးလျှင်မေ့သွားကြပြန်သည်။ တစ်ခြား ကလေးများမှာလည်း ထိုနည်းတူ၊ ထို့ထက်ပိုဆိုးသည်များသာ ဖြစ်သည်ကိုလည်း အမြဲမြင်တွေ့နေရတာကြောင့် ကျွန်တော့်ကလေးများအတွက် ရင်ပူမိသည်။\nကျောင်းတွင် ကလေးများကို ရိုက်နှက်ဆုံးမခွင့် မရှိပါ။ ကျောင်းသားကို ရိုက်မိသဖြင့် ရဲတိုင်ခံရသည့် ဆရာများ အကြောင်း မကြာခဏကြားနေရသည်။ ဆရာများတွင်သာ မဟုတ်။ မိဘဖြစ်သူအနေဖြင့်လည်း သားသမီးကို ရိုက်နှက်ဆုံးမိလျှင် ရဲတိုင်ခံရပြန်သည်။ တစ်သက်နှင့်တစ်ကိုယ် မကြားဖူးသော ဓလေ့ထုံးစံဖြစ်၏။ ထိုဓလေ့ကြောင့် သားသမီးများက မိဘကို ရိုသေရကောင်းမှန်း မသိ။ ဆရာများကိုလည်း ကြောက်ရကောင်းမှန်း မသိကြတော့ပါ။ အရွယ်ရောက်လျှင် ကိုယ့်လမ်းကိုယ်လျှောက်ကြမည်ဆိုသည့် အတွေးများကြောင့်လည်း လူကြီးမိဘများအပေါ် ရိုင်းစိုင်းရဲကြခြင်းဖြစ်မည်။ ထိုအရာသည် လွတ်လပ်ခွင့်၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးဟု ကျွန်တော်ထင်မိသည်။\nကျွန်တော်တို့ ယခုအသက်အရွယ် ရောက်သည်အထိ လမ်းတွင် ဆရာ၊ ဆရာမများကိုတွေ့လျှင်လက်နောက်ပစ်၍ဖြစ်စေ၊လက်အုပ်ချီ၍ဖြစ်စေ နှုတ်ဆက်ကြရသည်။ ခေါင်းကလေးငုံ့ကာ ဖြတ်လျှောက်ကြသည်။ အခါကြီးရက်ကြီးများတွင် မိဘ ဆရာသမားများကို သတိတရ သွားရောက် ကန်တော့လေ့ရှိသော်လည်း ယခုအချိန်ထိ ကျွန်တော်တို့ ဇနီးမောင်နှံမှာ ပြန်ကန်တော့ခံခွင့်မရသေး။ သက်ပြင်းတစ်ချက်သာ လေးလေးပင်ပင် ချလိုက်မိတော့သည်။\nအခွင့်သာတိုင်း ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ပြောဆိုဆက်ဆံဖို့ ကျွန်တော်နှင့်ဇနီး ဖြစ်သူ၏ ဆိုဆုံးမသော်လည်း သည်နိုင်ငံယဉ်ကျေးမှုဓလေ့စရိုက်များ အောက်တွင် မှုန်ဝါးဝါး ဖြစ်ရလေ့သာရှိသည်။ ကလေးနှစ်ယောက်စလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် သူတို့ကိုယ်ကို သည်နိုင်ငံသားများဟုသာ အတွေးဝင်နေကြပုံရသည်။ နုနယ်သော သူတို့နှလုံးသား များထဲတွင် ဓလေ့စရိုက်ဆိုးများက အမြစ်တွယ်စပြုနေပြီထင်သည်။ ကြာလာတော့ ပြောဆို ဆုံးမရတာပင် စိတ်ပျက်စပြုလာတော့သည်။ အိမ်ပြန်ရောက်လျှင် မြင်ရတွေ့ရသည်မှာ စိတ်မချမ်းသာ။ ကလေးများကတော့ အခြေအနေပို၍သာ ဆိုးလာတော့သည်။ သမီးနှင့်သားမှာ တဖြေးဖြေး အရွယ်ရောက်လာသည်မှာ သမီးက ၁၀ နှစ် သားက ၈ နှစ်အရွယ်သို့ပင်ရှိပြီ။ မောင်နှစ်မ အချင်းချင်းလည်း သည်နိုင်ငံ၏ လူနေမှုဘဝ ဓလေ့အတိုင်းသာ ဆက်ဆံကြသည်ကို မကြာမကြာ မြင်နေရသည်။\nမောင်နှမအချင်းချင်း ပစ္စည်းညွှန်လျှင်လည်း ခြေထောက်နှင့်သာ ညွှန်ကြသည်။ ပန်ကာ ပိတ်လျှင် ခြေထောက်ဖြင့် ပိတ်ကြသည်။ တီဗီပါဝါခလုတ်ကို ခြေထောက်ဖြင့် ဖွင့်ကြသည်။ တွေ့လျှင် ဆုံးမသော်လည်း ကျောင်းတွင် ကျောင်းသားချင်းဆီမှ ကူးစက်လာဟန်တူသော ဓလေ့စရိုက်များက အရိုးစွဲစပြုနေပြီထင်ူသည်။ ဆုံးမရတာ များလာသည်ကြောင့် သမီးနှင့်သားကလည်း မိဘများနှင့် မျက်နာချင်းဆိုင် ရှိနေချိန်နည်းလာသည်။ မိသားစု ဘဝသည် ယခင်လို ပျော်ရွှင်ဖွယ် မကောင်းတော့။ သက်ပြင်းများဖြင့်သာ နေ့ရက်များကို ဖြတ်သန်းရတော့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ရင်ခွင်တစ်ခုလုံး လောင်မီးကျတော့မည့် နေ့တစ်နေ့ကို ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုနေ့က တနင်္ဂနွေ အားလပ်ရက်ဖြစ်တာကြောင့် အိမ်တွင် မိသားစု စုံညီနေသည်။\n“သမီး အမေ့ကို တီဗီရီမုပေးစမ်း ”တီဗီရီမု (remote) ကို ဇနီးဖြစ်သူက လှမ်းတောင်းသည်။ ခုံအောက်ကျနေသော ရီမုကွန်ထရိုးကို သမီးကြီးက ကုန်းမကောက်ဘဲ ခြေထောက်နှင့် လှမ်းကန်ပေးလိုက်သည်။ ထိုအပြုအမူကို မြင်သည့်အခါ ကျွန်တော့် စိတ်ထဲတွင် ဒေါသများ ထောင်းခနဲ ထွက်ကာ စိတ်မထိန်း နိုင်တော့ဘဲ ဆိုဖာပေါ်မှ ချက်ချင်းထပြီး သမီးကြီးကို ရိုက်မိတော့သည်။\n“ငါတို့ဒီလောက်ဆုံးမနေရဲ့နဲ့ကိုရိုင်းစိုင်းလိုက်ကြတာ။မိဘကိုပစ္စည်းပေးတာ ခြေထောက်နဲ့ ပေးရမယ်လို့ ကျောင်းမှာ သင်ထားလို့လား ပြောစမ်း”\nဇနီးဖြစ်သူက ဝင်ဆွဲသည်။ သမီးကြီးက ကျွန်တော့်ကို ခပ်စိမ်းစိမ်း စိုက်ကြည့်၏။ ထို့နောက် ကျွန်တော့် မထင်မှတ်သည့် စကားကို သမီးကြီးက ပြောချလိုက်သည်။\n“ နင် ငါ့ကို ရိုက်တယ်။ အေး...ငါအခု ရဲတိုင်မယ်။ ရဲကို ခေါ်ဖမ်းခိုင်းမယ်”\nထိုစကားကြားတော့ ကျွန်တော် ကြက်သေသေ သွားသည်။ ကမ္ဘာကြီး ချာချာလည်သွားပြီထင်ရသည်။ မယုံကြည်နိုင်။ကျွန်တော်အသက်ရှူရပ်တန့်သွားပြီဟုပင်ထင်မိသည်။နားထင်သို့ သွေးများ ဆောင့်တက်လာသည်။ ဘယ်ဘက်ရင်အုံကို စူးချွန်ဖြင့်ထိုးသကဲ့သို့ စူးအောင့်သွားရသည်။ ကျွန်တော် ဘယ်လိုမှ မယုံကြည်နိုင်။ မယုံကြည်ဝံ့။ သို့သော် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီ။ ကျွန်တော်ခြေလက်များ အေးစက်လာကာ လည်ပင်းတွင် အညစ်ခံထားရသလို မည်သည့်စကားမျှ ပြန်မပြောနိုင်တော့။ သားသမီးကို ရိုက်မိသဖြင့် မိဘကို ရဲတိုင်သည့် သတင်းများ မကြာခဏ တွေ့နေရသော်လည်း ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တိုင် ကြုံလာမည်ဟု မတွေးခဲ့ဖူးပါ။ ခုတော့ နာကျင်လွန်းလှပါသည်။\n“ဟဲ့ သမီးကြီး အဖေကို အဲဒီလို မပြောရဘူးလေ”\n“အဖေက ငါ့ကို ဘာလို့ရိုက်လဲ”\nသူတို့ပြောနေကြသည်များကို ကျွန်တော် ကြားနိုင်စွမ်းမရှိတော့။ အိမ်တံခါးတွန်းဖွင့်ကာ လမ်းမသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ခြေလှမ်းများ လှမ်းနေသော်လည်း အသိတရားတို့မရှိတော့ပါ။ နီးစပ်ရာ ခုံတစ်ခုမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်ချိန်တွင် ကျွန်တော်မျက်ရည်များ စီးကျနေမှန်း သတိပြုမိသည်။ ကျွန်တော်တို့ဇနီးမောင်နှံ အပင်ပန်းခံ ရှာဖွေ ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ရသမျှ ထိုသို့ပြန်ရဖို့လား။ ချွေးစက်များဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့ရသမျှ ထိုသို့ ပြိုလဲဖို့လား။ ပုခုံးနှစ်ဖက်ဖြင့် ပင့်တင်ခဲ့ရသမျှ ထိုသို့နာကျင်ရဖို့လား။ တားဆီးဖို့ မေ့လျော့နေသော မျက်ရည်များ စီးကျလာရင်းမှ ကျွန်တော် နာကျင်စွာတွေးနေမိသည်။\n“ငါအခုရဲတိုင်မယ်..။ ရဲကို ခေါ်ဖမ်းခိုင်းမယ်”\n“ ငါအခုရဲတိုင်မယ်..။ ရဲကို ခေါ်ဖမ်းခိုင်းမယ် ”\nထိုစကားစုသည် ပဲ့တင်သံများအဖြစ် နားစည်ဝမှ နှလုံးအိမ်ထဲအထိ အခါခါ ရိုက်ခတ်နေတော့သည်။ ပြိုကျသွားသည့် အိမ်တစ်လုံးကို စောင့်ကြည့်နေရသူ အိမ်ရှင်တစ်ယောက်၏ နာကျင်မှုမျိုးထက် ပိုမိုသည့် ဝမ်းနည်းခြင်းများစွာက ကျွန်တော့်ကို လွှမ်းမိုးထားပါသည်။ ကျွန်တော်တို့ ကြိုးစားတည်ဆောက်ထားသည့် မိသားစုအိမ်ကလေး တအိအိဖြင့် ပြိုကျသွားခဲ့လေပြီ။\nထိုနေ့က ကျွန်တော်အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ညဉ့်နက်လှပြီ။ ဇနီးဖြစ်သူက မအိပ်သေးဘဲ စောင့်နေသေးသည်။ ကျွန်တော့်ကိုမြင်တော့ ဇနီးဖြစ်သူက လှမ်းဖက်သည်။ ကျွန်တော်လည်း ပြန်လည်ပွေ့ဖက်ကာ သူ့ကျောလေးကို ခပ်သာသာပွတ်ပေးပြီး နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ နာကျင်နေသော နှလုံးခုန်သံများက နှစ်ဦးသားစလုံးတွင် ထပ်တူဖြစ်နေလိမ့်မည်။ ဇနီးဖြစ်သူကို ကျွန်တော် စကားတစ်ခွန်းပြောလိုက်သည်။\n“ကိုယ်တို့ မြန်မာပြည် ပြန်ကြစို့ကွာ”\nဇနီးဖြစ်သူက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချပြီး ခေါင်းညိတ်ပြ၏။ သားသမီးများ၏ အနာဂတ်အတွက် သူလည်း ဘာမဆို စွန့်လွှတ်ဖို့ တွေးထားမည် ထင်ပါသည်။ ရုပ်ဝတ္ထုများနောက်ကိုလိုက်ရင်း နှလုံးသားများ လုံးပါးပါးရမည်ကို ကျွန်တော်တို့ မလိုလားကြတော့။ လက်မခံနိုင်သော ဓလေ့စရိုက်များရှိရာမှ ကျွန်တော်တို့မိသားစု ရုန်းထွက်ရတော့မည်။ သားသမီးများ၏ အနာဂတ်အတွက်ဆိုလျှင် ရရှိလာနိင်မည့် ပြည့်စုံကြွယ်ဝမှုများနှင့် ကျွန်တော်တို့ အလွယ်တကူ လဲလှယ်ဝံ့ပါသည်။ ထိုခံယူချက်ကြောင့်ပင် ကိုယ့်မြေကိုယ့်ဌာနေကိုသာ ပြန်ရန် ဆုံဖြတ်လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်ပါတော့သည်။ ကြီးသူကိုရိုသေ ငယ်သူကိုလေးစားတတ်သော နေရာတွင်သာ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုဘဝ အိမ်ကလေးတစ်လုံးအသစ်ပြန်ဆောက်ကြမည်။ထိုအိမ်လေးကိုတော့ မေတ္တာဖြင့်မိုး၍ နှလုံးသားနှင့် ကာရံထားပါမည်။\nနောက်ဆက်တွဲ ဖြည့်စွက်ချက်။ ။\nကျွန်မ သည်ဝတ္ထုတိုလေးကို ဒုတိယအကြိမ်မြောက် အွန်လိုင်းရွှေဝတ္ထုတိုပြိုင်ပွဲမှာ ဝင်ပြိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဦးဆုံး အွန်လိုင်းရွှေဝတ္ထုတိုဆုပေးရေးအဖွဲ့ကဆန်ကာတင်စာမူတွေကို အရင်ရွေးချယ်ပါတယ်။ ထိုမှတစ်ဆင့် ဆန်ကာတင် စာမူလေးတွေကို အကဲဖြတ် ဆရာ၊ ဆရာမများက ထပ်မံ အမှတ်ပေး အကဲဖြတ်ကြပါတယ်။ စေတနာ နဲ့ အကဲဖြတ်သည့် ဆရာ၊ဆရာမများကတော့\nဆရာဦးမင်းဒင် တို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဆရာ တစ်ဦးချင်းကနေ အမှတ်ပေး သုံးသပ် အကဲဖြတ်ပြီးမှ ကျွန်မရဲ့ မေတ္တာဖြင့်မိုး ဝတ္ထုတိုလေး နေရာတစ်ခုရသွားခဲ့တာပါ။ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းမြောက်မိပါတယ်။ ကျွန်မလေးစားရတဲ့ ဆရာ၊ဆရာမတွေက ကျွန်မ စာမူလေးအပေါ် ဝေဖန်သုံးသပ်ပြီး ထိုက်သင့်တဲ့ အမှတ်ကလေးပေးကာ ရွေးချယ်ပေးတဲ့အတွက် အရမ်းတန်ဖိုးထားမိတယ်။ ကျေးဇူးလည်းတင်မိတယ်။ ဆရာ၊ဆရာမတွေနဲ့ တွေ့ခွင့်ရအောင် စီစဉ်ပေးတဲ့ sbogs အဖွဲ့က ဆရာ၊ဆရာမတွေကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\nဆရာ၊ဆရာမတွေရဲ့ မှတ်ချက်လေးတွေက ကျွန်မ အတွက်တော့ ဆုရခြင်း ၊ မရခြင်းထက် တန်ဖိုးအရှိဆုံးနဲ့ အကောင်းဆုံးသော ဆုလက်ဆောင်တစ်ခုပါပဲ။\nဆရာမ နုနုရည် (အင်းဝ)၏ မှတ်ချက်\n၁။ မေတ္တာဖြင့်မိုး၊နှလုံးသားနှင့်ကာ (မြတ်မွန်)\nယခုတကြိမ်ပေးပို့လာသောစာမူများအနက် အနှစ်သက်ရဆုံး၊ တန်းဝင်စာတပုဒ်ဖြစ်သည်။ ဇာတ်လမ်းမှာ ထိုင်ဝမ်နိုင်ငံတွင် တဆယ့်ငါးနှစ်တာမျှနေထိုင်ခဲ့သော မြန်မာမိသားစုတခုအနေဖြင့် မိရိုးဖလာယဉ်ကျေးမှု များမှုန်ဝါးပျောက်ကွယ်ခဲ့ရပုံကို ရေးဖွဲ့ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူပေးထားသော ခေါင်းစဉ်သည် သူ့ဝတ္ထုပါ အကြောင်းအရာနှင့် အံဝင်ခွင်ကျရှိလှသည်။\nသူ့ရေးသားတင်ပြဟန်သည် ရိုးရှင်းသည်။ အကြောင်းအရာသည်လည်း သူသူငါငါနားရည်ဝနေသည့် အကြောင်းအရာဖြစ်သည်။သို့လင့်ကစား သူ၏တင်ပြပုံကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် ဝတ္ထုသည်စာဖတ်သူကို ဝေဒနာ တခု ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ အရိုးဆုံးတင်ပြကာအကောင်းဆုံးခံစားမှုကိုပေးနိုင်စွမ်းသဖြင့် ဝတ္တုတိုကောင်းတပုဒ်၏ အင်္ဂါရပ် နှင့်ညီညွတ်လျက်ရှိသည်။ သူ့ဝါကျနှင့်စာပိုဒ်အဆုံးများကို “သည်။”နှင့်ချည်းနီးပါး အဆုံးသတ်ထားသည့်တိုင် ရသပေးစွမ်းနိုင်စွမ်း လျော့ပါးမသွားသောအချက်သည် နည်းယူစရာ ကောင်းလှသည်။ ကာလစဉ်အချိတ်အဆက် ကောင်းမွန်သည်။\nဝတ္ထုတို၏အဖွင့်တွင် အစီအရီထောင်ထားသော ခရီးဆောင်အိတ်များမှသည် ဇာတ်လမ်းအဆုံး ဇနီးဖြစ်သူ သက်ပြင်းတချက်ချကာ ခေါင်းငြိမ့်သည်အထိ အချိတ်အဆက်မိသည်။ မိမိ၏လက်တကမ်းမှ အဖြစ်အ ပျက်များကို မှန်ကန်သောဒေါင့်မှ ချောမွေ့ပြေပြစ်စွာရေးသားနိုင်ခြင်းပင်လျှင် စာရေးသားခြင်း အတတ်ပညာ တခု ဖြစ်၍ ကြီးကျယ်ခန်းနားသောအဖြစ်များကို မမီမကမ်းရေးသားရန်အားထုတ်နေကြ သူများအဖို့ အတုယူဖွယ် ဖြစ် သည်။\nအကဲဖြတ်သူတဦးအနေဖြင့် အားနည်းချက်ကို ထောက်ပြရန်တာဝန်ရှိသည့်အားလျှော်စွာ ၊ အဆိုပါဝတ္ထုတိုတွင် သားသမီးနှစ်ဦးကို မြန်မာပြည်ရှိမိဘများထံ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ခဲ့သည်အချက်ကို ယခုထက်ပိုမိုပီပြင်စွာ စာတကြောင်း ၊ စာတပိုဒ် ဖြင့် ထည့်သွင်းဖော်ပြနိုင်ပါမူ ဤဝတ္ထုတိုသည် စင်းလုံးချောလာနိုင်သည် ဆိုချင်ပါသည်။ အောင်မြင်သောကလောင်တချောင်းအဖြစ်မျှော်လင့်မိသည်။\nယခုအကဲဖြတ်ချက်ကိုရေးနေစဉ်မှာပင် .. (လောင်မား၊နီးလောင်ကုန်းလား) (နင်ငါ့ကို ရိုက်တယ်၊အေး .. ငါအခုရဲတိုင်မယ်၊ရဲကိုခေါ်ဖမ်းခိုင်းမယ်) ဟူသော ကလေးငယ်တို့၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားယောင် မြင်ယောင်ဆဲဖြစ်ရသည်။ ဤသည်ပင်လျှင် ဤဝတ္ထု၏ အောင် မြင်သောအချက်ဟု ဆိုချင်ပါသည်။ (၁၈)မှတ် ပေးလိုပါသည်။\nဆရာ၊ဆရာမ များအားလုံးကို ထပ်မံကျေးဇူးတင်ရင်း အွန်လိုင်းရွှေဝတ္ထုတိုဆုပေးပွဲ အဖွဲ့ကြီး ဆက်လက် အောင်မြင်ပါစေ၊ အွန်လိုင်းက ကလောင်သစ်များစွာကိုလည်း ဆက်လက် မွေးဖွားနိုင်ပါစေလို့..\nကလေးတွေရဲ့ဘဝက ရင်မောစရာပါလားနော်။ ဟုတ်တယ် ၊ ခုခေတ်နောက်ပိုင်းကလေးတွေလူကြီးကိုရိုသေရကောင်းမှန်းလဲမသိကြဘူး။ ကောင်းပါတယ်။ မြန်မာပြည်ပြန်တာဘဲ\n6/15/2011 1:24 PM\n6/15/2011 2:21 PM\n6/15/2011 3:07 PM\n6/15/2011 10:57 PM\nရင်မောဖို့လည်း ကောင်းတယ် .. ဟူးးးးးးးးးးးးးးးးးးး\n6/15/2011 11:12 PM\nအကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် မြန်မာပြင်ပ ရောက်နေတဲ့မိသားစုတွေကို ကိုယ်စားပြုလိုက်သလိုပါဘဲ။\nရောမရောက်လို့ ရောမလိုများ ကျင့်ကုန်သလား မသိဘူး။\nအတုခိုးလွယ်တဲ့ ကလေးတွေအတွက် ယဉ်ကျေးမှု အဆုံးအမ အားနည်းတဲ့နေရာမှာကြီးပြင်းရတာ မိဘတွေအတွက် ရင်လေးစရာပါ။\n6/15/2011 11:39 PM\nရင်ကို ထိခိုက်စေတဲ့ ပိုစ့် လေးပါဘဲ\n6/16/2011 12:23 AM\nဟိုးအရင်တုန်းက ကာတွန်းထဲမှာ ဖတ်ဘူးတယ်။\nကလေးမွေးမွေးချင်း ကလေးကို ခြေထောက်၂ချောင်းက ဆွဲမြှောက်ပြီး စောက်ထိုးထား တင်ပါးလေးကို ခတ်ဆတ်ဆတ်လေးရိုက်ပေးရတယ် အဲဒါမှ ကလေးက အသိလေးဝင်လာပြီး ၀ါးကနဲထငိုပြီး လူ့ဘ၀နဲ့မိတ်ဆက်ပေးလိုက်တာလို့ထင်တာဘဲ။\nကာတွန်းထဲမှာ အဲသည်လို Nurse က လုပ်လိုက်တော့ မွေးကင်းစကလေးက လက်သီးနဲ့ပြန်ထိုးတာလေး သတိရသွားတယ်။\n6/16/2011 12:07 PM\nဟုတ်တယ် တခြားနိုင်ငံမှာနေရင် တခြားနိုင်ငံရဲ့ စရိုက်ကူးတာ ပိုမြန်တယ်နော် အဲဒါ တိုးတက်ခြင်းရဲ့ လမ်းစဖြစ်သလို သူတို့ရဲ့ အနာဂတ်ပျက်စီးခြင်းလမ်းကြောင်းပေါ်ပါရောက်လာရတာ. .\n6/16/2011 4:18 PM\nဟုတ်..လရိပ်ရေ..အထူးသဖြင့် ဒီနိုင်ငံက ကလေးတွေ ..\nကိုညိမ်းနိုင်..မြန်မာပြည်သားတွေအတွက် ယဉ်ကျေးမှုက အဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ အရာပေါ့..။\nဟုတ်ပါ့ မိုးခါးရေ..တွေ့ရတာတွေ ရင်မောစရာပါပဲ..။\nနေပြည်တော်မှ စာလာဖတ်တဲ့ ကိုဘကြိုင်ရေ..ကျေးဇူးပါ..\nမမရွှေစင် ရင်ကိုထိတယ်ဆိုလို့ ဝမ်းသာသွားပြီ..။\nကိုမင်းမောင် ကော်မန့်လေးဖတ်ပြီး ရယ်မိတယ်..ဟုတ်ပါ့နော်..ကလေးတွေဆိုတော့လည်း မလွယ်ဘူး..။\nတိုးတက်ခြင်းနှင့် ဆုတ်ယုတ်ခြင်းက ဒွန်တွဲနေတတ်တာကိုး မရေ(flowerpoem )\n6/16/2011 6:46 PM\nပတ်ဝန်းကျင်က ကလေးတွေရဲ့ စရိုက်ကို ပြောင်းလွဲ ပစ်စေနိုင်တယ်နော်။ ကလေးဆိုတော့လဲ ကလေးကိုး။ သူတို့မိဘအရွယ်ရောက်လာမှ ပြန်သိတတ်လာကြမှာ။ ဒါတောင် ပတ်ဝန်းကျင် ကောင်းဦးမှ။\n6/19/2011 5:54 AM\nဖတ်နေတုန်း တစ်ပိုင်းလောက်မှာပဲ စည်းလွတ်ဂွင် ဆိုတဲ့ဝေါဟာရလေး.. ခေါင်းထဲဝင်လာတယ်.. အစဉ်အလာ မိသားစုတန်ဖိုးတွေ ပျက်ကုန်တာပေါ့..\nမိဘကိုတရားစွဲတဲ့ ဥပဒေတွေက သားသမီးကို မွေးပြီး ခိုင်းစား၊ ခိုင်းလို့မရရင်ရိုက်နှက်၊ စွန့်ပစ်တဲ့ မိဘတွေအတွက်ပါ.. သားသမီးအတွက် အန်ကျွေးတတ်တဲ့ မိဘတွေအတွက် မဟုတ်ပါဘူး.. ဒါကိုတော့ သားသမီးတွေ ကောင်းကောင်းနားလည်နိုင်ဖို့လိုလိမ့်မယ်.. ကိုယ်လမ်းကိုလျှောက်မယ်ဆိုတဲ့ အတွေးငယ်ငယ်ကတည်းကရှိတာတွေ နောက်ကာလမှာ သူတို့ အတွက် ဒုက္ခကိုနားလည်ပြီး ကိုယ်ကြိုးစားမှ ကိုယ်အောင်မြင်မယ်ဆိုတဲ့ ကိုယ်အားကိုယ်ကိုးစိတ်ရှိလာတာကတော့ အမှန်ပါပဲ.. ဒါပေမဲ့ မိဘကို ကလန်ကဆန်၊ မရိုမသေလုပ်ဖို့တော့မဟုတ်ပါဘူး.. ဒီမှာလည်း တိုက်ဝမ်စတိုင်ပါပဲ.. သားနဲ့ အမေပြောကြတာ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရတယ်.. သူတို့ပြောနေတာကို ကျွန်တော်တို့ အခန့်မသင့် မြင်သွားတော့ ရှက်သလိုလို ဖြစ်သွားတဲ့ လူတွေလည်း ရှိတယ်.. တစ်ချို့ကတော့ ပိုတောင် ကြမ်းပြလိုက်သေးတယ်.. မြန်မာနိုင်ငံကိုလည်း အနှေးနဲ့ အမြန်လာတော့မဲ့ ယဉ်ကျေးမှု ရှော့တစ်ခုပါ.. ရှောင်လွဲဖို့တော့ မမြင်တော့ဘူး ခါးတောင်းကျိုတ်ထားမှ ဖြစ်တော့မယ်.. :)\nရေးထားတာ မိသားစု တစ်စုအကြောင်းဆိုပေမယ့် နိင်ငံရပ်ခြားရောက်နေတဲ့ မိသားစုတွေအတွက်လည်း ကြုံလာနိင်တဲ့ သတိပြုစရာ အကြောင်းလေးပါပဲ။ ခေတ်ပြိုင်အကြောင်းအရာမျိုးလေးတွေ ဖတ်ရတိုင်း သဘောကျတယ်။\n6/21/2011 1:55 AM\nforward mail ထဲကရလို့ဖတ်မိရင်း ဒီကိုရောက်လာပါတယ်ရှင်..။ စာရေးသူရဲ့တင်ပြပုံ ကောင်းမှုကြောင့် ရင်ထဲမှာ တော်တော်လေးထိသွားတဲ့ပို့စ်ပါ။ လင့်ခ်ပါယူသွားပါရစေ..ခွင့်ပြုပါနော်..။\nAung Phyo Thein said...\nကလေးတွေရဲ့ အနာဂတ်က ရင်လေးစရာပါပဲ..ဆုံးမသွန်သင်မှုအားနည်းတာရယ်၊ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ လွှမ်းမိုးရိုက်ခတ်မှုရယ်။ပြဌာန်းထားတဲ့ဥပဒေမူတွေရယ်...ဒါတွေကြောင့်ဖြစ်မယ်ထင်တယ်ဗျာ..စိတ်မကောင်းစရာပါပဲ..\n6/29/2011 11:11 AM\nအရေးအသားကောင်းလှပါတယ်၊ ဝတ္ထုထဲက လင်မယားကို ကိုယ်ချင်းစာမိပါတယ်။ ထိုင်ဝမ်က ပညာရေးကို ကျနော်စိတ်ပျက်မိတာ အမှန်ပဲ၊ သိမ်းကြုံးပြောတာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ကောင်းတာလည်း ရှိပေမယ့် တတ်နိုင်သူတွေပဲ အရည်အသွေးကောင်းတဲ့ ပညာရေးကို လက်လှမ်းမှီတယ်၊ သူလိုကိုယ်လို ဝန်ထမ်းတွေဆိုရင်တော့ သားသမီးကို ကိုယ်ဖိရင်ဖိ သွန်သင်ပေးဖို့ အချိန်ပိုတွေ ဘယ်ရှိမလဲဗျာ၊ အဲဒီအပိုင်းမှာတော့ စင်္ကာပူက နည်းနည်းကောင်းသေးတယ် ထင်ပါတယ်၊ မြန်မာပြည်က ကောင်းတာလေးတွေ ရှိတာမှန်ပေမယ့် မကောင်းတာလည်း အများကြီးပါပဲ၊ အချိန်သိပ်မပေးနိုင်ပဲ ပစ်ထားရင်တော့ မြန်မာပြည်မှာလည်း ပျက်စီးစရာ လမ်းတွေက အများသားဗျ။\n6/29/2011 10:55 PM\nကျနော်ကိုယ်တွေ့မြင်ဘူးတဲ့ အရာတစ်ခုကို ရေးပြသွားတာ သိပ်ကောင်းပါတယ်၊ အဲဒီတုန်းက အဖေကအရေးယူခံလိုက်ရတယ်၊ စတိတ်မှာဖြစ်သွားတာပါ။\n7/07/2011 9:06 AM\nဟုတ်တယ်မြတ်မွန်ရေ။ဒီမှာဆိုလဲ အဖေကသမီးရေချိုးတာကြာလို့ ပြောတာကို (သမီးက၈ တန်းလောက်ပါ ) သမီးကသူ့ ဒီက သူငယ်ချင်းတွေ မြှောက်ပေးတဲ့စကားတွေပဲနားဝင်ပြီး သူရေချိုးတာချောင်းကြည့်ဖို့ ကြံပါတယ်ဆိုပြီးရဲတိုင်တာ အတော်လေးကို ဇာတ်လမ်းရှုပ်သွားတာ။ ပြီးတော့သူ့ အသက်၁၆နှစ်ပြည့်ယင် ခွဲနေတော့မယ်တကဲကဲပြောပြော\nနေတာ အမေဆိုမျက်ရည်နဲ့ မျက်ခွက်ပဲ။ သူတို့ ကို ပရိုက်ဗိတ်ကျောင်းထားနိုင်ဘို့ အလုပ်လုပ်လိုက်ရတာ။\nကြီးလာယင်သားသမီးမရှိတော့ဘယ်သူပြုစုမှာလဲတဲ့။ သူတို့ ကလဲကိုယ်တွေပြန်တဲ့အချိန် လိုက်ပြန်နိုင်မှာတဲ့\nလား။ကိုယ်ကရော သူတို့ တွေကိုထားပြီးအသဲမာမာနဲ့\nနိုင်ဘူးဒီမှာ။ ကိုယ့်တိုင်းပြည်မှာ ကိုယ့်တူမလေးတွေအ\nကိုယ့်ကို အတိုင်းအတာတခုထိအဖော်ရအုန်းမယ်။ မြတ်မွန်ရဲ့ စာလေးကို ရင်နဲ့ အမျှခံစားပြီးဖတ်သွားပါတယ်။ ခင်မင်လျှက်\n7/21/2011 7:40 AM\nပို့စ်ပါ အကြောင်းအရာတွေပေါ်မှာ တွေးစရာတွေကတော့ တွေးခဲ့လွန်းလို့ ဖန်တရာတေနေပီ...\nပြည်ပနိုင်ငံတွေထဲမှာမှ မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုကို အထိုက်အလျှောက်တော့ ရနိုင်အုံးမယ်...့ မြန်မာလူမျိုးအသိုင်းအဝိုင်းနဲ့ နီးစပ်နိုင်မယ့် သင့်တင့်တဲ့ ပတ်ဝန်ကျင်ကောင်းမျိုး မရှိနိုင် မရနိုင်တော့ဘူးလား?\nကလေးတွေရဲ့ပညာရေးအတွက် မြန်မာပြည်မှာ အဆင်ပြေတယ် ထားအုံး၊ ကလေးတွေရဲ့ စားဝတ်နေရေးအတွက် (ပြည်တွင်း ပြည်ပမှာ)မိသားစုနဲ့ခွဲနေရတဲ့ ဖခင်တွေမှ အများကြီးပါ...\nအကောင်းဆုံးတွေချည်းမရနိုင်တဲ့အခါ ဖြစ်လာတဲ့အခြေအနေပေါ်မှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် စဉ်းစားဆုံးဖြတ်ပြီး လုပ်တတ်ကြဖို့လဲ လိုတယ်...\nမျိုးဆက်တဆက်နဲ့တဆက်ခြားနားမှုကြောင့်နဲ့ ယဉ်ကျေးမှုကွာဟမှုတွေကြောင့် မိဘနဲ့သားသမီးကြားက ပြဿနာတွေကတော့ ပြည်ပမှာ ကြီးပြင်းကြတဲ့ ကလေးတွေနဲ့သူတို့မိဘတွေကြားမှာ ပိုပြီးကြီးမားမှာပါ...\n7/21/2011 6:31 PM\nမွန်ရေ....တကယ့်ကို အတွေးတွေအများကြီးဖြစ်သွားစေတဲ့ ပိုစ့်ကောင်းတစ်ပုဒ်ပါ။ ဂျင်းတို့စလုံးမှာလည်း မိဘလုပ်သူတွေမှာ ဒါမျိုးတွေ အနည်းနဲ့အများ ခံစားနေရတာကို ကြားသိနေရတယ်။း(\nဓလေ့တွေ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေ မတူကြတော့ ယဉ်ကျေးမှုမှာ အဟတွေရှိလာတတ်ကြတယ်။ အကောင်းဆုံးကိုရွေးချယ်ပြီး ဖြစ်သင့်တာကို ကူးပြောင်းနိုင်သွားတဲ့ မိဘတွေရဲ့ စိတ်ထားကိုလေးစားမိတယ် မွန်ရေ....\nသိပ်ကောင်းတဲ့ ပိုစ်ပါဗျာ ရင်ကို ထိသွားတယ်\n7/27/2011 11:21 PM\nheartထိတဲ့ ပို့ စ်လေးပါ။\n7/30/2011 11:59 AM\nကျွန်မလည်း ဒီလိုကလေးမျိုးတွေ တွေ့ဖူးတယ်။ နိုင်ငံခြားမှာ ငယ်ကတည်းကနေလာတဲ့ တစ်ချို့ကလေးတွေကလိမ်မာသလို တစ်ချို့ တော်တော်ရိုင်းတာတွေ့ဖူးတယ်။ ၉ နှစ် ၁၀ နှစ် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ချစ်လို့ သွားမထိနဲ့ မိုလက်စ် လုပ်တယ်ဆိုပြီး ထအော်ချင်အော်မှာနော်... မျက်စေ့ရှေ့မှာမြင်ခဲ့တာ။ အဲဒါ မြန်မာ အချင်းချင်း ၊ အကြောင်းသိ အချင်းချင်းနော်။ မဟုတ်မှန်းလည်း သိသိကြီးနော်။ နောက် မိဘ မိဘမှန်း မသိတာတွေလည်း တွေ့ဖူးတယ်။ မမြတ်မွန်ရဲ့စာလေးကို လူတိုင်းဖတ်မိနိုင်ပါစေလို့ ဆန္ဒမွန်နဲ့ ဆုတောင်းပါတယ်။\n8/03/2011 10:16 PM\n8/12/2011 4:24 PM\nတင်ပြပုံနဲ့ ရည်ရွယ်ချက်လေး ကောင်းတယ် မြတ်မွန်ရေ...\nရုပ်ဝတ္တု တိုးတက်နေတဲ့ တိုင်းပြည်တွေမှာ အများအားဖြင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ယဉ်ကျေးမှု တွေ၊ကိုင်းရှိုင်းမှုတွေ ကို သိပ် အလေးထားလေ့မရှိကြတော့ ဘူး နော်...\nမိဘက သားသမီးကို ဆုံးမတာ ၊ ဆရာက ကျောင်းသားကို ဆုံးမတာ တွေ ကို အူကြောင်ကြောင် ဥပဒေ တချို့ နဲ့ လွဲမှားစွာ ကာကွယ်ပေးနေကြတာ စိတ်ပျက်စရာ ပါပဲ...\n8/13/2011 2:35 AM\nအရမ်းကောင်းတဲ့ ဝတ္ထုလေး တစ်ပုဒ်ကို ဖတ်ခွင့် ရတဲ့အတွက် ကျေးဇူး သူငယ်ချင်းရေ...\n8/13/2011 7:11 PM\nဒီဝထ္ထုလေးက ပထမဆုနဲ့တကယ့်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်။ Congratulations !\n8/14/2011 9:11 AM\nဆုရသည်ဖြစ်စေ မရသည်ဖြစ်စေ နိုင်ငံရပ်ခြားရောက် မြန်မာနိုင်ငံသားများ၏ ခေတ်ပြိုင်လူမှုဘ၀ပုံရိပ်ကို ရသမြောက်အောင် ဖွဲ့ ဆိုတင်ပြခဲ့သော စာရေးသူ၏ စေတနာကို အထူးလေးစားပါသည်။\n8/15/2011 12:05 AM\nဝတ္ထုတိုတပုဒ်အနေနဲ့ကြည့်ရင် အင်မတန်ကောင်းပါ တယ် တကဲ့အဖြစ်အပျက်တခုအနေနဲ့ကြည့်မယ်ဆိုရင် ကျနော့အနေနဲ့လုံးဝလက်မခံနိုင်ဘူးလို့ပဲပြေါပါရစေ စိတ်မဆိုးကြပါနဲ့နော် ကျနော့ ခံစားချက်ကိုပြေါပြပါ့မည် ကလေးတွေကိုပြုပြင်ပြေါင်းလဲပေးတာပတ်ဝန်းကျင်ဆိုတာ မှန်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ သူတို့နဲ့အနီးစပ်ဆုံးပတ်ဝန်းကျင်က မိဘဆိုတာကိုလဲသတိထားရမယ်လေ မိဘကိုယ်တိုင်က သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ကိုအတတ်နိုင်ဆုံးဖန်တီးပေးရမှာမိဘတာဝန်ဘဲမဟုတ်လား အလုပ်နဲ့အချိန်ကုန်ပြီး သားသမီးတွေနဲ့ကွာဟမှူ့ရှိနေရင်တော့ထိမ်းသိမ်းမရမှာသချာပါတယ် ကျနော့မှာ 14 နှစ်သမီးတယောက်နဲ့3နှစ်သားတယောက်ရှိပါတယ် သူတို့ကိုUSA မှာ ပဲမွေးဖွားပြီး USA မှာပဲကြီးပြင်းပါတယ်ကျနော်တပတ်7 လုံးအလုပ်လုပ်ပါတယ် သားသမီးနားမှာအမြဲတန်းမနေနိုင်ပေမဲ့လို့ကျတော်ဖြစ်စေချင်တဲ့ကိုယ့်လူမျိုးရင်ကျေးမှူ့နဲ့ဘာသာစကားကိုတက်နိုင်သလောက်ပေးပါတယ်ရင်ထဲကမိဘမတ္တာ ကိုရသမျှအချိန်လေးမှာသိအောင်ပြပါတယ် ရိုက်စရာရှိလဲရိုက်ပါတယ် သမီးကိုခပ်ကြမ်းကြမ်းရိုက်ခဲ့ဘူးပါတယ် ကျနော့မတ္တာ အတိမ်အနက်ကိုသိလို့ထင်တယ် ဘယ်တော့မှရဲမခေါ်ခဲ့ဘူးပါဘူး ဘယ်တုံးကမှလဲစကားကြမ်းကြမ်းပြန်မပြေါဘူးပါဘူး နှစ်တိုင်း honour roll ဝင်ပါတယ် ဒီနှစ် 8 တန်းမှာ သင်ချာ ပထမရပါတယ် တခုတော့ရှိတယ် သူတို့ရှေ့ရေးအတွက် စီးပွားရေးတို့ငွေတို့မပေးနိုင်ပါဘူး မတ္တာပဲပေးနိုင်ပါတယ် ငွေကြောင့် မတ္တာ လျော့တယ်လို့ သားသမီးကအထင်မခံရအောင်ကျိုးစားနေထိုင်ပါတယ် ပိုက်ဆံမရှိပေမဲ့ ကျနော်တို့မိသားစုဘဝကို ပျော်ရွှင်အောင်နေထိုင်ပါတယ် သားသမီးဆိုးတာဟာမိဘကိုယ်တိုင်က တခုခုလိုအပ်နေလို့ပဲထင်ပါတယ် သားသမီးကိုမတ္တာမှန်မပေးနိုင်မပြနိုင်လို့ကတော့ မတ္တာမစစ်တဲ့အုပ်ချုပ်သူ အစိုးရအောက်မှာ တမိသားစုလုံးကျွန်ဖြစ်ဖို့ပဲရှိတော့တယ်\n8/15/2011 4:33 AM\nမြန်မာပြည်ပြန်လဲ သားသမီးကိုမတ္တာမှန်မပေးနိုင်မပြနိုင်လို့ကတော့မတ္တာမစစ်တဲ့အုပ်ချုပ်သူ(မိဘ) အစိုးရအောက်မှာ တမိသားစုလုံးကျွန်ဖြစ်ဖို့ပဲရှိတော့တယ်\n8/15/2011 4:51 AM\nပထမဆုနဲ့ထိုက်တန်တဲ့ ဝတ္ထုလေးပါ။ စာရေးသူအတွက် ဝမ်းသာပါတယ်။\nအထက်က ကွန်မန့်လေးကို ဖတ်ပြီး နဲနဲဝင်ပြောချင်ပါတယ်။\nကိုသက်လွင်အနေနဲ့ အခြေခံအကျဆုံး သဘောထားတစ်ခုကို မေ့နေတယ်လို့ ထင်မိပါတယ်။ အဲဒါကတော့ ငါသည်သူမဟုတ် ဆိုတာပါပဲ။ တယောက်နဲ့ တယောက် မတူကြပါဘူး။ မိဘတွေ မေတ္တာပေးတာခြင်းအတူတူ သားသမီးက လိမ္မာသူ ဆိုးသွမ်းသူဆိုပြီး အမျိုးမျိုး ရှိကြပါတယ်။ အရိုက်ခံရတဲ့ သားသမီးတိုင်း ရဲခေါ်တိုင်တယ်လို့ ဒီဝတ္ထုက မရေးထားပါဘူး။ ရဲခေါ်တဲ့ သားသမီးနဲ့ ကြုံရတဲ့ မိဘတွေ အဖြစ်ကို ရေးထားတာလို့ မြင်ပါတယ်။ နောက်ပြီး တနိင်ငံနဲ့တနိင်ငံ လူမှုအကျင့်စရိုက်တွေလည်း ထပ်တူမကျပါဘူး။\nအကောင်းဆုံးကတော့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဗဟိုပြု တွေးတာကို လျှော့သင့်ပါတယ်။ ငါမဖြစ်ရင် သူလည်း မဖြစ်ဘူးဆိုတဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဗဟိုပြုတွေးချက်က တိကျသေချာမှုနဲ့ ဝေးကွာစေပါတယ်။\n8/15/2011 1:41 PM\nကျနော်ကဒီဝတ္ထုကိုဖတ်ပြီးရိုက်ခံရတဲ့ကလေးတိုင်းရဲတိုင် တယ်လို့မမြင်ပါဘူး ကလေးတွေရဲ့ဆိုးခြင်းကောင်းခြင်းဟာ သူတို့လေးတွေကိုအုပ်ထိမ်းတဲ့မိဘပေါ်မှာအဓိကမူတည်တယ်လို့ဆိုလိုတာပါ ကျနော်တစ်ယောက်တည်းသားသမီးထိမ်းနိုင်တာနဲ့ အားလုံးကိုထိမ်းနိုင်ရမယ်မဆိုလိုပါဘူး မိသားစုအားလုံးတိုင်းကိုသာယာချမ်းမြေ့စေခြင်တဲ့စေတနာနဲ့ဝင်ရေးမိတာပါ မိသားစုရှိပါရဲ့နဲ့ ငွေနောက်တို့အပေါင်းအသင်းနောက်တို့ ကို ပါမှန်းမသိပါနေကြတဲ့သူတွေသတိထားမိစေဖို့ပါ\n8/16/2011 1:56 AM\nတကယ်ကောင်းတယ်...မိဘတို့ ရဲ့ မေတ္တာတရားကို ပေါ်လွင်စေတယ်...ထိုက်တန်ပါတယ်..ဆုလဒ်က...\nသားသမီးတို့လိမ္မာခြင်းမလိမ္မာခြင်းက မိဘတိုင်းနဲ့ လည်းဆိုင်ပါတယ်....။\n8/20/2011 11:03 AM\n8/20/2011 1:01 PM\nမွန်ရေ တကယ်ချီးကျူးပါတယ် ...\n8/21/2011 10:40 PM\nမွန်ရေးး လောကကြီးမှာကြောက်စရာကောင်းတဲ့ဖြစ်ရပ်တွေကများသားနော်။ အင်းးးးး နုနယ်သေးတဲ့ကလေးတွေရိုင်းတာရောဘွဲ့ ရပြီးသားတွေရိုင်းတာတွေလည်းကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင်ပါပဲ။ မိုးလည်းအမြဲစဉ်းစားဖြစ်တယ် အဓိကတော့ဘာသာတရားနဲ့ အမြဲနီးကပ်နေရင်သိမ်မွေ့ လာနိုင်မှာသေချာပါတယ်။\n8/22/2011 10:25 AM\ncongraulations ပါ။ ဆက်ကြိုစားပါ အားပေးနေပါတယ်\n8/27/2011 8:36 PM\nဇာတ်နာအောင်၊မိသားစုကို အတင်းမြန်မာပြည်ပြန်ပို့တယ် လို့ ခံစားရပါတယ်။ အပြင်မှာ ကလေးဆိုးလို့ မြန်မာပြည်ပြန်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မတွေ့မိဘူး။ မြန်မာပြည်ပြန်သွားရင်..အဲဒီကလေးတွေက အချိုးပြောင်းသွားမယ်မထင်ဘူး။ သူများဝတ်သလို ၀တ်ချင်..သူများလို privateကျောင်းတက်ချင်တာ၊ သူတို့လိုတာတွေ မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ရင် ဇာတ်လမ်း နောက်တမျိုးလာအုံးမယ် ထင်တယ်။အဓိကက..ဘယ်မှာနေနေ..လက်ဦးဆရာရဲ့ အိမ်က စတယ်ထင်တာပါပဲ။\n8/30/2011 12:57 AM\nပထမဆုကို ထိုက်တန်စွာ ဆွတ်ခူးသွားတဲ့အတွက် ၀မ်းသာပီတိဖြစ်ရကြောင်းပါ...။ ဆက်လက်ပြီး စိတ်ချမ်းသာ ကိုယ်ကျန်းမာစွာနဲ့ ရသစာပေတွေ ဆက်လက်ရေးသားနိုင်ပါစေကြောင်း ဆုမွန်ချွေလိုက်ပါတယ်နော်..။\n( ပထမကွန်မန့်မှာ စာလုံးနေရာအထားမှားသွားလို့ ဖျက်ပေးနော် မွန်... :)\n8/30/2011 6:35 PM\nအမမြတ်မွန်ရေ ခံစားလိုက်မိတာ နင့်နင့်သည်းသည်းပါပဲ... မြန်မာဆိုတာ ဘယ်နေရာပဲရောက်ရောက် မြန်မာပါပဲ... ကမ္ဘာမှာမြန်မာဟေ့ရယ်လို့ ဂုဏ်ယူနိုင်တော့တာ ယဉ်ကျေးမှူ့ပါပဲ.... ဒါသာမရှိတော့ရင်တော့ဗျာ...\n9/06/2011 3:14 PM\nPlease let me share ,,,,,\n3/27/2013 10:31 PM\n4/09/2013 7:22 PM\nဒီပို့စ်လေးကို Myanmar Blogs Digest Page လေးမှာ ဝေမျှပေးဖို့အတွက် ယူသွားလိုက်တယ်နော်.\n9/08/2013 1:45 PM


ဝမ်းနည်းမှတ်တမ်း – ဆရာ နီကိုရဲ ကွယ်လွန် | Weenyinthit Bookshelf\n၀မ်းနည်းမှတ်တမ်း – ဆရာ နီကိုရဲ ကွယ်လွန်\nကျွန်တော်စာအုပ်စင်မှာ ဒီလိုမျိုးပိုစ့်တွေတင်ကို မတင်ချင်တာပါ။ နီကိုရဲဆိုတာကို သိကြားနဲ့အသူရာဆိုတဲ့ စာအုပ်လေးဖတ်ပြီးထဲက သူထွက်သမျှစာအုပ်တွေကို စွဲစွဲလမ်းလမ်းနဲ့ ဖတ်လာခဲ့တာပါ။ အရမ်းပေါ့ပါးတဲ့ အရေးအသားနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ခေတ်နဲ့တစ်သားတည်းကျနေတဲ့ သူရဲ့ ရေးဟန်တွေက စာဖတ်ပရိသတ်တွေကြားမှာ နာမည်တစ်လုံးရခဲ့ပါတယ်။ အခုတော့ သူစာအုပ်တွေ နောက်ထပ်ဖတ်ခွင့်မရနိုင်အောင် သူနှုတ်ဆက်သွားပြန်ပြီ။\nအောက်ပါ သတင်းကတော့ ဧရာဝတီ မှာဖော်ပြထားတဲ့ နာရေးသတင်းလေးပါ။\nကွယ်လွန်ချိန်တွင် အသက် ၄၃ နှစ်ရှိပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ ကြွင်းကျန်ရစ်သော ရုပ်ကလာပ်ကို လာမည့် ၂၇ ရက်နေ့ တွင် သင်္ဂြိုဟ်ရန် စီစဉ်ထားသည်ဟု စာပေအသိုင်းအ၀ိုင်းက ဆိုသည်။\n“သူက နှလုံးရောဂါလည်းရှိတယ်၊ တခြားရောဂါလေးတွေလည်းရှိတယ်၊ ၂၇ ရက်နေ့ သင်္ဂြိုဟ်ဖို့ စီစဉ်ထား တယ်တဲ့၊ သူ့ရေးဟန်တွေက ထူးခြားတယ်၊ သူ့လိုနေရာကို အစားထိုးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ သူဆုံးသွား တယ် ဆိုတာ လုံးဝကို မယုံနိုင်ဘူး၊ ဘာပြောရမှန်းကို မသိအောင်ပါဘဲ”ဟု စာရေးဆရာ မင်းလူက ဧရာဝတီ သို့ ပြောသည်။\nမိတ်ဆွေအပေါင်းအသင်းများကို ရိုင်းပင်းကူညီတတ်ပြီး ပျော်ပျော်ပါးပါးနေတတ်သူဖြစ်သောကြောင့် ယခုလို ဆုံးပါးသွားသည်ကို နှမြောတသဖြစ်မိသည်ဟုလည်း အနုပညာရှင်များက ဆိုကြသည်။\nနီကိုရဲနှင့်အတူ အနုပညာလုပ်ငန်းများ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသော ဒါရိုက်တာ မောင်မျိုးမင်း (ရင်တွင်းဖြစ်) က လည်း “သူနဲ့ကျနော့်မှာ အမှတ်တရတွေ အများကြီးပဲခင်ဗျ၊ သူနဲ့ကျနော် တခောတ်ဖြစ်ခဲ့တယ်ဆို မမှား ဘူး ဗျ၊ ကားတွေလည်း အများကြီးရိုက်ခဲ့ဖူးတယ်၊ သူလိုလူတော် တယောက်ဆုံးရှုံးသွားတာ စာပေလောက အတွက်ရော ရုပ်ရှင်လောကအတွက်ပါ ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုပါပဲ” ဟု ပြောသည်။\nသူရေးသားခဲ့သည့် ဟာသနှောသော လူ့ဘ၀ ဇာတ်စုံဇာတ်လမ်းများအနက် ဇွတ်၊ ရည်စားစာ (၀တ္ထုတိုစု) ကျနော်နှင့် လက်တွဲဖော်များ၊ ကျနော်နှင့် ဈေးသည် အလွဲများ၊ လွယ်အိတ်ထဲက အလွဲများ၊ နှလုံးသားထဲ ကြွက်ဝင်နေသည်၊ နတ်ဆိုးတကောင်နဲ့ ရင်လွဲသူ အစရှိသည့် ၀တ္တုများမှာ လူငယ်ထုကြား ရေပန်းစားသော ၀တ္ထုများဖြစ်သည်။\nသူ၏ ၀တ္ထုများနှင့် သူရေးသားသည့် ရုပ်ရှင် ဗီဒီယို ဇာတ်ညွန်းတို့ကို ဒါရိုက်တာ မောင်မျိုးမင်း (ရင်တွင်းဖြစ်) က အရုပ် အသံများဖြင့် ဖော်ပြရိုက်ကူးရာ ပရိသတ်၏ အားပေးမှုကို အထူးရရှိ အောင်မြင်ခဲ့သည်။\nစာရေးဆရာ နီကိုရဲသည် ဒါရိုက်တာ မောင်မျိုးမင်းနှင့် ကားကြီး ၄ ကားခန့် ဗီဒီယို ၄၀ နီးပါး ရိုက်ကူးခဲ့ဖူးပြီး ကွယ်လွန်ချိန်တွင် ဇနီးနှင့် သားငယ် တဦး ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။\n8 Responses to “၀မ်းနည်းမှတ်တမ်း – ဆရာ နီကိုရဲ ကွယ်လွန်”\nhtet su aung says:\tOctober 27, 2009 at 2:25 am\tတကယ်ကိုစိတ်မကောင်းဖြစ်မိပါတယ်. မကြည်ပြာနဲ့သူ့အလွဲတွေရေးကတည်းက စပြီးသတိထားဖတ်ခဲ့ပါတယ်. သူကအလွဲလေးတွေကို ခပ်သွက်သွက်ရေးပြပြီး လူ့သဘာဝကို ပါးပါးလေးထုတ်ပြသွားတာပါ.။ ကိုယ်တိုင်အလွဲတွေကြုံရတဲ့အခါ သူရေးတာလေးတွေစဉ်းစားပြီး ဖြေသိမ့်ရီစရာတွေလုပ်ပစ်တဲ့အထိပါပဲ။ နှမျောတယ်လို့ပဲပြောပါရစေ . တာရာမင်းဝေပြီးတော့ သူနှုတ်ဆက်သွားပြန်ပြီ . ကျန်တဲ့ ဆရာတွေလဲ ကျန်းမာရေးလေးဂရုစိုက်ကြပါနော် . တစ်ယောက်ရဲ့ စာဆိုပေမဲ့ ဖတ်ကြတာက လူအများလေ ။ စာဖတ်ပရိသတ်ကို စိတ်မကောင်းခဏခဏဖြစ်အောင်မလုပ်ကြပါနဲ့ .။ ယမကာဆရာတွေလဲလျှော့သောက်ကြပါနော် . ကျန်တာကတော့ကံပေါ့လေ.။ ဘာရောဂါနဲ့ဖြစ်ဖြစ် အသက်ကလေးရှည်စေကြောင်းတော့ ဆုမွန်ကောင်းအမြဲတမ်းတောင်းပေးနေပါတယ်။ ဦးနီကိုရဲရဲ့ မိသားစုနဲ့အတူ ထပ်တူထပ်မျှဝမ်းနည်းရပါတယ်။\nReply\tHtoo Antt,UPDATE MUSIC BAND says:\tNovember 1, 2009 at 11:08 pm\tVery difficult to describe my sad feeling of losing one of my best friend,including one of the famous artist in Burma.I insist honour his attractive writting style.I always remember the time we pass together happly the live but now already lost our costly time we never get again.Ne Ko YE suchaman is an honour to our nationality.I feel so sad equally as his family.\nHtoo Antt,Update Music Band (U.S.A)\nReply\tသိန်းကျော် says:\tNovember 17, 2009 at 12:16 am\tဆရာနီကိုရဲတစ်ယောက် ကောင်းရာမွန်ရာ ရောက်ပါစေလို့ အရင်ဆုံးဆုတောင်းလိုက်ပါရစေ—-။\nဆရာ့ရဲ့ နှလုံးနဲ့ သွားသည် ဆိုတဲ့စာအုပ်ထဲက\nReply\tsai aung saii says:\tNovember 29, 2009 at 2:05 am\tဆရာ နီကိုရဲ ရဲ့ စာတွေနဲ့ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနေခဲ့ရတဲ့နေရက်တွေအတွက် ဆရာ့ကို ကျေးဇူးတင်ရင်းနဲ့ ဆရာနီကိုရဲ တစ်ယောက် ကောင်းရာကိုလားပါစေလို့ဆုတောင်းလိုက်ပါတယ်။\nReply\tzawminhtun says:\tDecember 12, 2009 at 2:37 pm\tတယောက်ပြီးတယောက်ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြပြီပေါ့\nReply\tthanhteiksoe says:\tDecember 23, 2009 at 2:30 pm\tအချိန်တန်တော့လည်းဘယ်သူမှတားမရပါဘူးဗျာ..\nReply\tyamin says:\tFebruary 5, 2010 at 6:08 am\t…………………………….\nReply\tနရစီုး says:\tFebruary 8, 2012 at 8:19 am\tကျွန်တော်ရဲ့


စာရေးဆရာ အသင်းဆိုတာ…………. | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Community & Society » စာရေးဆရာ အသင်းဆိုတာ………….\nPosted by htet way on Jun 3, 2012 in Community & Society | 18 comments\nစာရေးဆရာ အသင်းတွေ မြို့နယ် တွေမှာ ဖွဲ့ ပြီးကြောင်း မကြာခဏ ဂျာနယ်တွေမှာ သတင်း ဖတ်ရတယ်။ စာရေးတယ်ဆိုတာ ကိုယ့် ခံစားချက်ကို မျှဝေတာ၊ ကိုယ်သိတာကို သိစေချင်တာ။ သူတပါးကို သိစေချင် မြင်စေချင်တာ ကို စာအဖြစ် ခင်းကျင်းပြတာလို့ ကိုယ့် ဘာသာပဲ နားလည် ထားပါတယ်။သုတ ၊ရသ\nဘယ်စာပေမျိုး မဆို နက်နည်းတာပဲ ၊ အပျော် ဖတ်စာပေတွေတော့ မပါဘူး။\nဒီနေရာမှာ အပျော် ဖတ်စာပေ ရှိသလို အပျော်ရေးတာ လည်းရှိတယ် ။ တလောက ညီငယ် တစ်ယောက်က ဟာသ ၀တ္ထု တစ်ပုဒ်ရေးပြီး မဂ္ဂဇင်းကို ပို့တယ်\nပါမလာသေးတော့ ဖုန်းနဲ့ မကြာ ခဏမေးတယ်။ နောက်တော့ မဂ္ဂဇင်းက မသုံးဖြစ်ဘူးဆိုတော့ စိတ်ဓါတ်တော်တော် ကျသွားတယ်။\nစာရေးဆရာ ဖြစ်ဖို့ ဒီလိုသွေးနဲ့ မရဘူး လို့ ပြောချင်ပါတယ်။နောက် စာပေ ၀ါသနာ ပါတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဆိုချင်ပါတယ်။\nကျွန်တော် တို့ ဆို ၁၉၉၄ခုနှစ်က ရုပ်ရှင် မျက်မှန် မဂ္ဂဇင်းမှာ ကဗျာလေး တစ်ပုဒ်ပါတယ်။ ရန်ကုန် ကိုရောက်တာ့ ကျောက်မြောင်း ကို သွားပြီး မဂ္ဂဇင်းတိုက်ကို သွားမိတယ်။\nအယ်ဒီတာ မရှိဘူး ဆိုပြီး မချေမငံပြောတာ ခံရတယ်။နောက် ၂၀၀၀ခုနှစ်က ဂျာနယ် တခုမှာ ဆောင်းပါးတစ်ခုပါတော့ ရန်ကုန်ရောက်တုန်း ဂျာနယ်တိုက်ကို သွားမိတယ် စာမှုခ ၅၀၀ရတယ်ဂျာနယ် လက်ဆောင်ရတယ်။ ဒီ အပြင်ဒုက္ခတွေအများကြီး နယ်က ပို့တာတွေ မဖတ်ဘဲ ချောင်ထိုးတာထားတွေ\nအခု စာပေနဲ့ စာနယ်ဇင်း ဖျက်သိမ်းပြီးတော့ စာရေးဆရာအသင်းဆိုတာတွေ ဖွဲ့ ကြတယ်။မြို့နယ်တော်တေ်ာများများဖွဲ့ ပြီးကုန်ပြီ ။စာတကယ်ရေးတဲ့ သွေးထဲ အထိ\nစာပေပိုးပြန့်နှံတဲ့ လူတွေ ပါကြလေသလားတော့မသိ။ ကျွန်တော် ဆီတော့ စာပေပိုးရှိတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်ရောက်လာတယ် ဆရာရယ် ကျွန်တော် စာရေးဆရာ အသင်းဝင်ချင်တယ်တဲ့ ကျွန်တော် က ရှင်းပြပါတယ် စာရေးဆရာ ဆိုတာ စာနယ်ဇင်း အဖွဲ့ ၀င် ကဒ်ရှိရတယ် ဆောင်းပါး ၁၀ပုဒ် ဂျာနယ် ဖြစ်ဖြစ် မဂ္ဂဇင်းဖြစ်ဖြစ် ပုံနိပ်စာလုံး\nနဲ့ ပါဖူးရမယ်။ လုံးခြင်း ၀တ္ထုဆို တစ်အုပ် ထုတ်ဖူးရမယ် ၀တ္ထုတိုဆိုရင် အပုဒ် ၂၀ ပုံနိပ်ဖေါ်ပြ ခံဖူးရမယ်..စသဖြင့်ရှင်းပြမိတယ်။ရှင်းပြ ကာမှ တရားခံ ဖြစ်ရမလို ဖြစ်တော့ တာပဲ\nဒါဆို မြို့ပေါ်က စာရေးဆရာဆိုတဲ့ သူတွေက ဆောင်းပါး ၁၀ပုဒ်ပါဖူးလို့ လား ၀တ္ထု အပုဒ် ၂၀ပါဖူးလို့ လား ကဒ်ပြားတွေရှိတယ် ကျွန်တော်တော့ သူတို့ ကလောင် နာမည် တခါမှ မဖတ်ဖူးဘူးတဲ့ …ကဲ ဘယ်လိုပြောရပ။\nအရင်က စာပေနှင့် စာနယ် ဇင်း အသင်းဝင် ချင်ရင် ဖေါင်ဖြည့်ရတယ်။ ဒီမှာ ကျွမ်းကျင်မှု စကားပြောပါတယ်။ လူငယ်လေးက ဆက်မေးတယ် ဗျာ\nဆရာမှာရော ကဒ်ရှိလားတဲ့ ..ရှိတယ် ဆိုတော့ ဆရာ ကတော့ ဟုတ်မှာပါ စာတွေ မနည်း ဘူးလေ သေကြာ ဟာသ စာစောင်မှာတင် ကျွန်တော် အပုဒ် ၂၀ကျော်လောက် ဖတ်ဖူးတယ် ။နောက်လူတွေသာ…..။ သူက စကား စကို ဖြတ်ထားလို့တော်သေးတယ် ကျွန်တော်လည်းရေငုံ နုတ်ပိတ်နေလိုက်မိတယ်။\nအခု စာရေးဆရာ အသင်းမဖွဲ့သေးဘူးလားဆိုတော့ ကျွန်တော် က မဖွဲ့ သေးပါဘူးကွာ သွေးရှိတဲ့ လူတွေ လိုတယ် ၀ါသနာကြီးရမယ် အရိပ်လွတ်ရမယ် ပြည်သူတွေ အတွက် စာပေ ဗဟုသုတရအောင် စာပေဖွံ့ ဖြိုးအောင်ဆောင်ရွက်ဖို့ က စာပေ စိတ်ဓါတ် ပြည့်ဝသူတွေ လို အပ်တယ်ကွ ရှင်းရှင်းပြောရရင် ကဒ်ပြားရတိုင်း နေရာရနေတိုင်း\nစာပေစိတ်ရှိတာ မဟုတ်ဘူး။ တချို့က စာပေ ဖွင့်ဖြိုးဖို့ ဆောင်ရွက်ချင်တာ မဟုတ်ဘူး လူရိုသေရှင်ရိုသေ လုပ်ချင်တာ ဒီလို လူမျိုးတွေနဲ့ အကိုနဲ့ ကတော့ အဆင်မပြေနိုင်ဘူး\nမြို့မှာ စာပေဟောပြောပွဲ လုပ်လိုက်ကတည်းက အခွင့်ရေး သမားတွေ အကြောင်း ကောင်းကောင်းသိနေပြီ နောက် ကိုယ့် စာပေသမားတွေ စာပေ သစ္စာတို့ စာပေချစ်စိတ်တို့ အားနည်းတာ သိလာခဲ့တယ် အကိုကတော့ စာရေးဆရာ အသင်း ကို တကယ့် စာပေသမားတွေနဲ့ ပဲ လုပ်ကိုင် စေချင်ပါတယ်။\nစာရေးဆရာ အသင်း ဗဟိုကလည်း စာပေနဲ့ စာနယ်ဇင်း ကဒ်ကိုင်ထားတဲ့ လူတွေကို သေချာစီစစ်စေချင်ပါတယ်။အသင်းအဖွဲ့ တိုးတက်ဖို့က လူမှန်နေရာမှန် ရှိဖို့\nလည်း လို အပ်တယ်လေ။ စာတကယ်ရေးတဲ့ စာပေကို တကယ်ချစ်တဲ့ စာရေးဆရာတွေ ဦးဆောင်စေချင်ပါတယ်။သတင်းစာ ဆရာ အသင်း ဖွဲ့ လိုက်တယ် ဆိုတဲ့\nသတင်းတော့ ဂျာနယ်တွေမှာ မတွေ့ဖူးသေးပါဘူး မဖွဲ့သေးတာဖြစ်မယ်။ တကယ်အရေးကြီးတဲ့ သတင်းတွေ ပြည် သူအကျိုးကို ရှေ့ ရှု့ ပြီး ရေးရဲတဲ့ အကြောက်တရားငါးပါးကင်းတဲ့ သတင်းစာ ဆရာမျိုးတွေ လည်း ကျွန်တော်တို့ လိုချင်ပါတယ် ။\nဆရာဂျာနယ်ကျော် ဦးချစ်မောင်လို ဆရာ အထောက်တော် လှအောင်လို …ဆရာ လူထု စိန်ဝင်းလို ဒီဘက်ခေတ် က ဂျာနယ်လစ် လူတော်တွေ လို\nစာဆေရးဆရာ အသင်းဖွဲ့ ထားပြီး တစ်နှစ်ကြာလို့ မှ စာပေလုပ်ရှားမှု မရှိ ၊ ဟောပြောပွဲ မလုပ်ဖြစ်နတဲ့ အဖွဲ့တွေကတော့ တာဝန်မကျေ ရာရောက်ပါတယ်\nဒါကြောင့် စာပေ၀ါသနာရှင်လူငယ်လေးမေးတာနဲ့ ဆက်စပ်ပြီး စာရေးဆရာ အသင်းဆိုတာ ကို အတွေး ဖြန့်ကျက်မိပါတော့တယ်\nစာရေးဆရာလို့ အမည် ခံသူတွေ မိမိစာပေကို တကယ်ချစ်ရဲ့လား လူများယောင်လို့ လိုက်ယောင် အမောင်တောငင်မှန်းမြောက်မှန်း\nမသိတာလား ဆိုတာသေချာဆန်းစစ်ပြီး ကိုယ်ဟာ ပြည်သူတွေ လက်ထဲ စာကောင်းတပုဒ် အကျိုးပြု စာပေ တစ်ပုဒ် ရေးခဲ့ ပြီးပလား\nရသစာပေ တစ်ပုဒ်ရော စေတနာသန့်သန့်နဲ့ရေးခဲ့ ပြီလား အများသိဖို့ သတင်းလေး တစ်ပုဒ် အမှန်အတိုင်း တန်ဖိုးရှိရှိ ရေးခဲ့ ဖူးပါသလား\nကျွန်တော် ကိုယ့် ဘာသာကိုယ် မေးမိပါတော့တယ်။\nတခါက ခရီးသွားရင် စာရေးဆရာ ဆိုသူ တစ်ယာက် ကဒ်ပြားလေးပြလို့ သူက စာရေးဆရာလို့ ကြွေးကြော်နေပါတယ် ကျွန်တော်က ဆရာငြိမ်းကျော် ၀တ္ထု အကြောင်းပြောတော့ သူ့ ခမျာ ပါးစပ် အဟောင်းသား၊ ဂျာနယ်ကျော်မမလေး အကြောင်းပြောတော့ သူမသိ မြသန်းတင့် ဆိုတော့ လည်း သူခမျာ မဖတ်ဖူး\nဒါဆို ကဗျာ ဆရာအောင်ဝေး ကြားဖူးတယ် မောင်ချောနွယ် အင်းသိသလိုပဲ ကျွန်တော်က သူ့ကို ဒဂုန်တာရာ ရဲ့ ၀တ္ထုတွေ အကြောင်း ကဗျာ အကြောင်း\nပြောမိတော့ အော် သိတယ် ဗျ မော်ဒန်စာရေးဆရာလေတဲ့ မခက်ပေဘူးလား ။\nခင်ဗျားက ဘယ် မဂ္ဂဇင်းတွေမှာပါဖူးလဲ ဆိုတော့ တော်တော် စဉ်းစားပြီး ဖြေနေတယ်။ ကလောင်နာမည်ကလည်း ကျွန်တော်စာဖတ်အားနည်းလို့ ထင်ပါတယ် မသိ\nပါဘူး သို့သော် စာနယ်ဇင်း ကဒ်လေးနဲ့ အော် ဟုတ်မှာပေါ့လေ။ စာရေး ဆရာ…စာရေးဆရာ . ။\nကျွန်တော် ယုဇန ဥယျာဉ် မြို့တော်ကိုသွားတော့ လမ်း ၄၀ကနေ တက္ကစီ လို ကားလေးတွေ စီးသွားရတယ်။ အဲ့ဒီမှာ ဘေးက ကလေးက ဂျာနယ် သတင်းထောက်တဲ့\nကဒ်ပြားလေး ထုတ်ပြတယ်။ အော် ငယ်သော်လည်း လေးစားစရာ သတင်းသမားလေးမို့ သတင်း အကြောင်းလေးတွေ ဆွေးနွှေးဖြစ်တယ် ပုဒ်မ ၅၀၀ အကြောင်း ကင်းလွတ်ခွင့် ၁၀ချက် အကြောင်းပြောပြတော့ ကျွန်တော် ပြောတာတွေကို ငေးပြီးနားထောင်နေတယ် အကိုရယ် ဒါတွေ မလိုပါဘူး..တဲ့ အော် သတင်း သမား\nပေကိုး။ ညီလေး ဂျာနယ်မှာ သတင်း ဘယ်နှစ်ပုဒ်လောက်ေ၇းဖူးလဲဆိုတော့ ကျွန်တော် ရေးပါတယ် သစ်ပင်ခြေကနေ အသီးသီးတဲ့ သတင်း၊ ရပ်ကွက် ထဲမှာ နှစ်လုံးထီ ဖမ်းတဲ့ သတင်းတွေ ရေးပါတယ်။နောက် မော်ဒယ်တွေ အင်တာဗျူး တွေတဲ့ ..အော် သတင်း ဆိုတာ ..။\nကျွန်တော်ကတော့ စာရေးဆရာ အသင်း ရော သတင်းစာ ဆရာ အသင်းကိုပါ ကြိုဆိုပါတယ် သို့သော် အထက်မှာ ဆိုခဲ့ သည့်အတိုင်း စာနယ်ဇင်း သိက္ခာရှိသော\nစာပေချစ်သော အမှန်တကယ် စာရေးသော စာရေး ဆရာ ၊ သတင်းစာ ဆရာကိုသာ မျှော်လင့် မိပါကြောင်း တင်ပြလိုက်ရပါတယ်။\nကျနော် အံစာတုံးပါ ..\nတစ်လောက ကျနော် စာတိုက်တစ်ခုကို စာမူ ပို့ခဲ့တယ်ဗျ ..\nခေါင်းစဉ်ကြည့်ပြီး တန်းပယ်လိုက်တာပဲ ..\nဟုတ်လည်း ဟုတ်ပါတယ် ..\nကျနော် ပေးထားတဲ့ ခေါင်းစဉ်တွေက ကြောက်စရာ ..\n(ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတော့ ဟုတ်လှပြီ မှတ်နေတာပေါ့ …\nစာရေးဆရာ တစ်ယောက်ကတော့ ပြောတယ် ..\nခေါင်းစဉ်ကို ကြည့်လိုက်တာနဲ့ စာရေးပါး မဝသေးဘူးဆိုတာ သိသာတယ်တဲ့)\nကျနော် ပို့ခဲ့တဲ့ စာမူတွေကတော့ ဒီရွာထဲမှာ တင်ခဲ့ဖူးတဲ့ ..\n“ဘီလူး သုံးမြွှာပူး” “သိမ်ဝင် သပိတ်ကွဲနှင့် အသက်ဝင်လာသော ဘီလူးအင်း”\nခုတော့ အဲဒီ ခေါင်းစဉ်တွေကို ဘယ်လို ပြင်ရမလဲ …?\nနောက်ထပ်ကော ဘယ်လို အကြောင်းအရာ ရေးပြီး ပို့ရမှာလဲဆိုတာ စဉ်းစားနေရတယ်ဗျာ …\nစာရေးဆရာအသင်း ဝင်ဖို့ဆိုတာ ခက်မယ့်ပုံပဲဗျ …\nပြီးတော့လည်း တကယ်ကို စာရေးတာကို ဝါသနာပါတဲ့\nစာရေးဆရာ စစ်စစ်တွေနဲ့ပဲ ဖွဲ့စည်းနိုင်ပါစေလို့ ……….\nတကယ်တော့ စာရေးတာ အသင်း ၀င် ကဒ်ရှိမှ မဟုတ်ပါဘူး ကိုယ့်စေတနာကိုယ့်\nကျွန်တော် ဆိုလိုတာက ခုခေတ်မှာ ဖွဲ့နေတဲ့ စာရေးဆရာ အသင်းကိုပါ\nနယ်မြို့က စာရေးဆရာ အသင်းပါ ကျွန်တော်ကတော့ သတင်းစာ ဆရာ အသင်း\nဖွဲ့ မှာပါ အဲ့ ဒီ အဖွဲ့ က ဘာကဒ်မှ မလိုဘူး။\nကျွန်တော် တို့ မှာလည်း ဂေဇက် အသင်းဆိုတာ ရှိပြီးပြီလေ\nဂေဇက်က အားလုံးရဲ့ ထိပ်ပါပဲ ဥပမာ ဧရာဝတီ ဂျာနယ်က သတင်းကိုကြည့်။\nသွးရှိတဲ့ လူတွေ လိုတယ် ၀ါသနာကြီးရမယ် အရိပ်လွတ်ရမယ် ပြည်သူတွေ အတွက် စာပေ ဗဟုသုတရအောင် စာပေဖွံ့ ဖြိုးအောင်ဆောင်ရွက်ဖို့ က စာပေ စိတ်ဓါတ် ပြည့်ဝသူတွေ လို အပ်တယ်\nအဲဒီစကားတွေ ကို တကယ် လက်ခံပါတယ်\nဈေးကွက် ဂျာနယ်ကို ၂၀၀၃ခုနှစ်လောက်ကတော့ သတင်းတွေရေးဖူးပါတယ်\nအခု မဖတ်ဖြစ်တာကြာပြီ ကျွန်တော်က ရသစာပေသမားပါ\nကြုံကြိုက်လို့ လေထန်ကုန်း လေအန်ကုန်း ရောက်လို့ အယ်ဒီတာနဲ့တွေ့ရင် သတိတရ နဲ့\nညီလေးတို့ ဆီမှာတော့ စာရေးဆရာ အသင်းဖြစ်နေလောက်ပြီပေါ့\nခုလို ၀င်ဆွေးနွှေးတာ ကျေးဇူးပါ\nဖေ့စဘုတ် ပေါ်မှာ လာလာခေါ်တတ်တဲ့\nလိုင်း က ဖုန်းနဲ့ သော်လည်းကောင်း လက်ပကျွတ် တက်ဘလွတ်နဲ့သော်လည်းကောင်း\nမိနေလေတော့ .. ဆိုင်းအင်ဖြစ်ဖြစ်သွားပီး ပေါ်နေတတ်တာပါဗျာ..\nဖြစ်ချင်ဖြစ်နေတာမို့ … မသိလိုက်တာ များပါကြောင်း\nသိလို့ ပြန်ပြောမယ် ကြည့်တဲ့အချိန်ကျ ..ကိုယ့်ဆြာတို့က\nကျုပ်က တောသား ..ဟာဟ\nတွေ့တော့ လည်ူးပြောချင်တာ အပြစ်လားဗျာ မိတ်ဆွေတွေကိုး\nကျနော် က ရှိလျက်နဲ့ မိတ်ဆွေတို့ ၀တ္တရားမညီဘဲ\nပြန် စကားမပြောဘူး ထင်နေမှာ စိုးလို့ ရှင်းပြတာပါဗျို့…\nဟုတ်ကဲ့ ပါ ဆရာ\nခုလို ၇ှင်းပြတာ ကျေးဇူးပါ\nဒါနဲ့ ပို့စ် အကြောင်းလေး နည်းနည်းဆွေးနွေးပါအုံး လူရင်းတွေဆိုတော့\nဆရာထက်ရေ .. အပြင်က စာရေးဆရာ ဘ၀ကိုတော့ ကျွန်မ မသိပါဘူး … ။ တချို့သော စာရေးဆရာတွေ မာနကြီးတယ် ၊ လေကြီးမိုးကြီးတယ်လို့လည်း ကြားဖူးတယ် (ဟုတ်မဟုတ်တော့မသိ) ။ တချို့သော အယ်ဒီတာတွေက အသစ်တွေ ၀ါသနာရှင်တွေဆို …. ခေါင်းတက်နင်းဖို့ ချည်း စောင့်နေတာ…. မြေတောင်မြှောက်ပေးလျှင် ငါမွေးတဲ့ မျောက် ငါ့ပြန်ခြောက်မှာလည်း ကြောက်သေးသကိုး … ။ ဒါတွေက .. စာပေတွေကို ၀ါသနာပါပါ မပါပါ ၊ အခကြေးငွေယူပြီး လုပ်နေတဲ့ စာနင်းဇင်း သမားတစ်ချို့ ကြားထဲက စိတ်ကူးလေ … ။\nကျွန်မကတော့ … စာရေးခြင်းက ၀ါသနာဖြစ်တာလည်းပါတယ် …. ၊ သူများလို တန်းဝင်အောင်မရေးနိုင်တာလည်းပါတယ် … ၊ ဟိုလျှောက်ရေးဒီလျှောက်ရေးနဲ့ .. ခပ်နိမ့်နိမ့်လေးတွေလောက်သာ ဥာဏ်မှီပြီးရေးတတ်တာမို့ …. အွန်လိုင်းပေါ်မှာ အပျော်တမ်းရေးနေရတဲ့ ဘ၀ကိုပဲ …. ကျေနပ်မိတယ် … အဟီး ….\nကိုယ့်အတွေးနဲ့ကိုယ် ကယ်လ်ဆမ်ကွေကာ သောက်ကြသည်\nကျုပ်ကတော့ ဂေဇက်မှာဘဲပျော်နေပါတယ်ဗျား ။\nတိုတိုတုတ်တုတ်သမား ဆိုတော့ ၊ စာရေးတာကို ပြောပါတယ်\nရှည်လာတဲ့တစ်နေ့ ( စာကိုပြောတာနော ) ကြရင်တော့\nမန်းတလေးက ပုံနှိပ်တိုက်ပိုင်တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ခါတုန်းကတော့ပြောဖူးတယ်\n“ ဟေ့လူ ကျုပ်စာကို ခင်ဗျား ပက်ဘလစ်ရှာ လုပ် ” လို့ ဆိုလိုက်တော့\n“ လေးကြောင်းမျဉ်း ဘယ်နှစ်အုပ် ယူမလဲ ” တဲ့\nဂေဇက်လို ရေးသမျှ တင်ရနေလို့ လက်စမ်းနေခြင်းရယ်ပါ..\nဂေဇက် ရွာသူားတွေကို သာကျေးဇူးတင်နေပါ၏။\nဆရာထက်ရေ ……… အခုတစ်လောမအားတာဖြစ်တဲ့အတွက် သေချာဖတ်ရမယ့် ပို့စ်တွေဆို မမန့်ဖြစ်ဘူး …. နောက်မှသေချာဖတ်ပါဦးမယ် ညီမကတော့ စာပေသမားတွေဘ၀နဲ့ဝေးပါတယ် …. ဝေဖန်ရင်လည်း မှန်ကန်တာတွေရမှာမဟုတ်ပါဘူး ……… ရန်ကုန်အလာကို မျှော်နေပါကြောင်း ………\n” စာရေးတယ်ဆိုတာ ကိုယ့် ခံစားချက်ကို မျှဝေတာ၊ ကိုယ်သိတာကို သိစေချင်တာ။\nသူတပါးကို သိစေချင် မြင်စေချင်တာ ကို စာအဖြစ် ခင်းကျင်းပြတာလို့ ကိုယ့် ဘာသာပဲ\nနားလည် ထားပါတယ်။သုတ ၊ရသဘယ်စာပေမျိုး မဆို နက်နဲတာပဲ ၊ အပျော် ဖတ်စာပေတွေတော့မပါဘူး။”\nလေးနက်တဲ့အတွေးအခေါ်ဖြစ်လို့ သဘောကျထောက်ခံပါတယ်။ စာဖြစ်ရင်ပြီးရော လျှောက်ရေးတာမျိုးကတော့ အပျော်ဖတ်စာပေမှာတောင် မရှိသင့်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲလိုတွေတွေးလွန်းလို့ ပို့စ်မတင်ဖြစ်တဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ်လဲ အားမလိုအားမရဖြစ်မိပါတယ်။ ပြီးတော့ ဂေဇက်မှာ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပို့စ်တွေအများကြီးဖတ်ခွင့်ရနေတဲ့အတွက် အားကျစိတ်လဲဖြစ်မိတယ်။ ဒီတသက်တော့ ဆရာထက်လိုတော်တဲ့ စာရေးဆရာမျိုးဖြစ်လာဖို့ မမျှော်တော့ဘူး။ သူများစာတွေဖတ်ပြီး တန်ဖိုးရှိတဲ့ ကွန်မန့်ပေးနိုင်အောင်ဘဲ ကြိုးစားတော့မယ် ။\n၀င်ရောက် ဖတ်ရှု့ အားပေးသော ဂေဇက် က ဆရာ ဆရာမ များကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်\nကျွန်တော်ကတော့ ဂေဇက်က စာရေး သော သူများသည်\nဆရာမ ရွှေအိခင်ဗျား ကျွန်တော်ဟာ ၀ါသနာ အရင်းခံနေသူသာ ဖြစ်ပါတယ်\nတော်သော တတ်သော စာရေးဆရာ မဟုတ်ပါဘူးဗျာ\nဆရာမ Etone တို့ ဆရာမောင်ပေဆရာကျီးမိုက် ဆရာမခိုင်ခိုင် နဲ့ ဆရာမ ရွှေအိတို့ သာစာရေးရင်\nအောင်မြင်နိုင်ပါကြောင်း အရိုးခံစိတ်ဖြင့် အကြံပြုလိုက်ရပါသည်။\nစာရေးစာဖတ် ၀ါသနာ မပါဘူးလို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ထင်ထားတာ။\nဂေဇက်မှာ စာတွေဝင်ဖတ်ရင်းနဲ့ ကိုယ့်စိတ်ကူး အတွေးအမြင်လေးတွေကို ကွန်မန့်ပေးရင်းကနေ\nအရှိန်တက်လာပြီး ရေးမိရေးရာ ပိုစ့်တွေ တင်ဖြစ်သွားတယ်။\nပိုစ့်တွေကို ကွန်မန့်တွေ ပြန်လာတော့ နောက်ထပ်ရေးချင်စိတ်တွေ ပေါ်လာရပြန်တယ်။\nကြာတော့ ရွာသူားဘ၀ကို ကျေကျေနပ်နပ် ခံယူဖြစ်ပြီး\nကိုယ့်နေ့စဉ် ကြားနေ၊ မြင်နေ ရတာတွေထဲကမှ လူအများ သိစေချင်တာတွေ၊ ပြောပြချင်တာတွေကို ကလောင်တစ်ချောင်း (အမှန်က ကီးဘုတ်) အားကိုးနဲ့ ရွာထဲမှာ လျှောက်ရမ်းနေမိတော့တာပါပဲ။\nကျွန်တော်တို့က ဆရာမ စာတွေကို စောင့်ဖတ်နေတဲ့ ပရိသတ်ပါ\nစာတွေမတွေ့ရတော့ အော်..ဆရာမ တစ်ယောက် အလုပ်တွေပိနေတာလားလို့\nဆရာမရဲ့ ဖြူစင်တဲ့ စာပေ စေတနာကို သိနေပါတယ်။


Call for Applications: Preparation Program for Exportation and European Market Readiness – Impact Hub Yangon\nCall for Applications: Preparation Program for Exportation and European Market Readiness\nမြန်မာနိုင်ငံမှာဖြစ်ပွားနေတဲ့ ကိုဗစ်-၁၉နှင့် လတ်တလော အခြေအနေများ ကြောင့် အသေးစား၊ အငယ်စားနှင့် အလတ်စား စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများသည် အလွန်ခက်ခဲသော အခြေအနေများနှင့် ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့ရလျက်ရှိပါတယ်။ ထိုအခြေအနေများကြောင့် စီးပွားရေးအခင်းအကျင်းများ ပြောင်းလဲလျက်ရှိပြီး လက်ရှိပြည်တွင်းနှင့် နိုင်ငံတကာဈေးကွက်များမှာလည်း အခက်အခဲများကြုံတွေ့ရလျက်ရှိပါတယ်။ အသေးစား၊ အငယ်စားနှင့် အလတ်စားလုပ်ငန်းများမှာလည်း ရေရှည်ဆက်လက်ရပ်တည်နိုင်ရန်အတွက် စိန်ခေါ်မှုများဖြစ်သော ဈေးကွက်ရှာဖွေရန်ခက်ခဲခြင်း၊ ထောက်ပံ့ရေးကွင်းဆက်များ ကျိုးပျက်ခြင်း၊ ငွေကြေးစီးဆင်းမှုကို အဟန့်အတားဖြစ်စေသော ပြဿနာများနှင့် ငွေကြေးမတည်ငြိမ်သော ပြဿနာများ အစရှိသည်တို့ကို ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့ရလျက်ရှိပါတယ်။ ထို့ကြောင့် လက်ရှိဖြစ်ပွားနေသော အခက်အခဲများကြားမှာ ဆက်လက်လည်ပတ်နိုင်ရန်နှင့် ရေရှည်တည်တံ့နိုင်ရန်အတွက် အသေးစား၊ အငယ်စားနှင့် အလတ်စားလုပ်ငန်းများသည် ဈေးကွက်လိုအပ်ချက်အသစ်များကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်ရန် ဈေးကွက်အသစ်များ ရရှိစေခြင်း စသည့် အမျိုးမျိုးသော ထောက်ပံ့ကူညီမှုများကို လိုအပ်လာပါတယ်။\nထို့ကြောင့် Impact Hub Yangon သည် FNF Myanmar နှင့်ပူးပေါင်းပြီး မြန်မာနိုင်ငံတွင်းရှိ အသေးစား၊ အငယ်စားနှင့် အလတ်စားလုပ်ငန်းများကို ၄င်းတို့ရဲ့ ထုတ်ကုန်များ ပြည်ပသို့တင်ပို့နိုင်ရန်၊ ဉရောပရှိ ဈေးကွက်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည့် အလားအလာကောင်းများ ရရှိရန်နှင့် စီးပွားရေးစွမ်းဆောင်ရည်များ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် “Preparation Program for Exportation and European Market Readiness” အစီအစဉ် ကိုယူဆောင်လာခြင်းဖြစ်ပါတယ်။\nပရိုဂရမ်တွင်ပါဝင်ခွင့်ရရှိသူများသည် ပြည်ပဈေးကွက်ဖြစ်သော ဉရောပဈေးကွက်ကို ထိတွေ့ နိုင်မည့်အခွင့်အရေး ရရှိနိုင်ခြင်း၊ သက်ဆိုင်ရာစီးပွားရေးနယ်ပယ်များမှ ပညာရှင်များ၏ ပို့ချမှုများဖြင့် မိမိတို့ရဲ့ စီးပွားရေးစွမ်းဆောင်ရည်တိုးတက်မှုအတွက် အထောက်အကူဖြစ်မည့် ရောင်းဝယ်ခြင်း၊ ဈေးကွက်မြှင့်တင်ခြင်း၊ အမှတ်တံဆိပ်သတ်မှတ်ခြင်းနှင့် အခြားသော စီးပွားရေးတိုးတက်မှု အတွေ့အကြုံများကို လေ့လာခွင့်ရန်ိုင်ခြင်း၊ ဂျာမနီတွင်ပြုလုပ်မည့် အတွေ့အကြုံဖလှယ်သည့် အစီအစဉ်ကို တက်ရောက်ခွင့်ရနိုင်ခြင်း အစရှိတဲ့ များစွာသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nမိမိလုပ်ငန်းမှာ အသေးစား၊ အငယ်စားနှင့် အလတ်စားလုပ်ငန်းတစ်ခုခုဖြစ်ပြီး ပြည်ပဈေးကွက်သို့ တင်ပို့နိုင်တဲ့ ထုတ်ကုန်များ ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း (သို့မဟုတ်) ပြည်ပဈေးကွက်သို့ လက်ရှိမှာ ကုန်ပစ္စည်း တင်ပို့နေတဲ့ လုပ်ငန်းတစ်ခုခု ဖြစ်ပါက မေလ (၉) ရက်နေ့၊ တနင်္ဂနွေနေ့၊ ၂၀၂၂ မတိုင်ခင် အောက်ဖော်ပြပါလင့်ခ်မှာ ဝင်ရောက်လျှောက်ထားဖို့ တိုက်တွန်းပါတယ်။\nလျှောက်လွှာလုပ်ငန်းစဉ် (သို့မဟုတ်) ပရိုဂရမ်နှင့် ပက်သက်ပြီး သိရှိလိုပါက ဖုန်း (ကိုဘုန်းမြတ်ကျော် – ၀၉ ၉၇၃၄၇၄၁၄၁)၊ (မသဇင်ထွဋ် – ၀၉ ၉၆၃၂၈၇၉၁၂) (သို့မဟုတ်) အီးမေးလ် yangon@impacthub.net သို့ ဆက်သွယ်မေးမြန်းနိုင်ပါတယ်။\nSMEs in Myanmar are currently facingadire situation caused by the compounded crisis, COVID-19 and current situations. Asaresult, the economic landscape has changed and the existing markets of both local and international markets have become extremely risk averse. SMEs themselves face serious challenges even to survive including contracting markets, broken supply chains, liquidity challenges, inflations and so on. To survive or be resilient from the current crisis, SMEs need diverse support such as new market access to meet new market demands.\nHence, Impact Hub Yangon in collaboration with FNF Myanmar would like to implement “Preparation Program for Exportation and European Market Readiness” to support Myanmar SMEs to have readiness for exportation and potential European market access as well as to enhance their business capacities for growth.\nThe participants will get an opportunity to expose themselves with the international market access focusing on the European Market, to receive business capacity development such as sales, marketing, branding and business development experiences from the relevant experts from the respective business sectors, to winachance to visit Germany for field visit and exchange program and finally to earn the opportunity to get involved in the program.\nIf you are an SME with exportable products or already have existing exportations, apply the program before May 29 (Sunday) 2022 in the following link:\nApplication Link: https://bit.ly/PreparationProgramforExportationandEuropea…\nIf you have any questions about the application process or the program, please reachout to (Ko Bhone Myat Kyaw – 09 973474141), (Ma Thazin Htut – 09 963287912) or send an email to yangon@impacthub.net\nPrevious Falling Walls Lab Myanmar is now calling applications for 2022!\nNext Myanmar Thingyan New Year Holidays Announcement!\n09 973474141, 09 774300551\nOpen for Applications | Falling Walls Lab Myanmar\nThe Applications are being reviewed by the Selection Committee!\nCartier Women’s Initiative | Calling Women Entrepreneurs, Innovators and Social Change Makers!\nMCHS isalocally formed non-profit, non-political, and non-governmental organization whose aim is to serve the people of Myanmar to improve their physical, mental, and social well-being. A group of founding members believes that improving the influential determinants of healthy communities requires equal leadership and meaningful involvement of different professionals.\nFacebook Page: MCHS\nPo Po isapassionate, creative and friendly colleague who is currently working as the Community & Event Coordinator at Impact Hub Yangon. As an Community & Event Coordinator, she is supporting mainly in the day to day communication and convenient implementation of monthly entrepreneurship related community events of Impact Hub Yangon. Po Po graduated withaBachelor of International Relations (Hons) from University of Yangon. Before joining Impact Hub Yangon, Po Po has experiences working at International Organizations like ActionAid Myanmar as well as Global Platform Myanmar in assisting campaigns, facilitating workshops and implementation of youth talk show series that contributed to the community development. Moreover, she also has previous experiences of joining international workshops and conferences in Cambodia and Kenya respectively. In her free time, she likes to go travelling as well as documenting and photographing the different traditions and cultures of different people. As she is passionate for community development, she enjoys working with Impact Hub Yangon team together in implementing activities that create social and economic impacts.


အယ်ဒီတာ့ သင်ပုန်း – မေလ ၂၀၁၈ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Editor's Notes » အယ်ဒီတာ့ သင်ပုန်း – မေလ ၂၀၁၈\nအယ်ဒီတာ့ သင်ပုန်း – မေလ ၂၀၁၈\nPosted by kai on Apr 29, 2018 in Editor's Notes, Myanmar Gazette |5comments\nနိုင်ငံရေးစနစ်မျိုးစုံ၊ တိုင်းရင်းသားစုံခဲ့သော မြန်မာပြည် ကိုယ့်လှေကိုယ်ထိုးရင်း သွားခဲ့ကြသည်မှာ နှစ်၇၀ကျော်ပြီ။ တိုးတက်ခြင်းနှင့် ငြိမ်းချမ်းခြင်းမှာ တနေ့တလံနှင့်ပုဂံဘယ်မရွေ့နေပါငြားပြောင်းပြန်ကြီးလျှောက်မိရက်သားနှင့်ဝေးသထက်ဝေးသွားပုံရလေသည်။ ဘာနိုင်ငံရေးစနစ်နှင့်အုပ်ချုပ်ချုပ်၊ ဘယ်ခေါင်းဆောင်မျိုးတက်တက် ဆွဲစေ့ကာညီညာ စည်းရုံးနိုင်မည့်ပုံမပေါ်သေး။ သို့ဆိုသော် ရှေးရိုးရာနှင့်ယဉ်ကျေးမှုတို့ကို စိစစ်ဝေဖန်ကာ သစ်လွင်ခေတ်မှီအောင်လုပ်သောတော်လှန်ရေးတခုလိုပြီလားဟူ၍ …\nမြန်မာ့ဥပဒေအများစုတို့သည် အင်္ဂလိပ်၏ကိုလိုနီခေတ်မှဥပဒေများဖြစ်ကြသည်။ အင်္ဂလိပ်ပြည်မှတိုက်ရိုက်ကော်ပီများပင်မဟုတ်၊ အိန္ဒိယပြည်နယ်ကိုလိုနီအမှုတွဲနှင့်ရခဲ့ကာ မူလကျောရိုးအခိုင်အခန့်လည်းမရှိခဲ့။ ခေတ်နှင့်မလျှော်ညီ ထင်သည်များကို တတ်နိုင်သလောက်ဖာထေးပြုပြင်ခဲ့သော်လည်း စစ်အာဏာရှင်ကြီးများ၏တဦးတည်းသဘောနှင့်ဥပဒေကဲ့သို့အာဏာတည်သောအမိန့်များထုံမွှန်းလွန်းရသည်။ အထင်ရှားဆုံးဥပမာပြုရလျှင် ဦးနေ၀င်း၏ ၁၉၈၂ခုနှစ်နိုင်ငံသားဥပဒေဖြစ်ပါသည်။\nဥပဒေပါ အမြင့်ဆုံးဒဏ်ကြေးများပင်ကျပ်ငွေထောင်ဂဏန်းနှင့် ယခုခေတ်အတွက်ရယ်စရာပါ။ ပြည်သူတင်မြှောက်ထားသော အစိုးရသည်တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးချည်းလှိမ့်အော်နေ၍ကားမရ၊ စိုးမိုးရမည့်ဥပဒေသည် နေ့စဉ်အသစ်ထွက်နေသည့် လူ့အသုံးအဆောင်၊ ယာဉ်ယန္ဒယား၊ လူမျိုးသစ်၊ နိုင်ငံသစ်၊ နိုင်ငံရေးစနစ်၊သိပ္ပံ၊ ၀ိဇ္ဇာ၊ နည်းပညာ၊ မျိုးရိုးဗီဇ၊ သဘာဝဂေဟ စသည်အားလုံးနှင့် သဟဇာတရှိရန် ပြင်ဆင်နေဖို့လည်းလိုပါသည်။ ယခုအမေရိကပြည်တွင်ပင်လျှင် ဖေ့စ်ဘုတ် စီအီးအိုမတ်ခ်ဇက်ကာဘတ်ကို ဥပဒေပြုသူများက ကွန်ဂရက်၊ ဆိနိတ်ဆင့်ခေါ်ကာ မေးမြန်း၍ဥပဒေအသစ်ထုတ် အဟောင်းမွန်းမံရန်လုပ်နေကြသည်မဟုတ်ပါလား။မြန်မာအတွက်ဆိုလျှင် ကမ္ဘာတန်းနှင့်ညှိ၍ ပညာရှင်များခေါ်ကာ လုပ်ရမည်ဧရာမဦးစားပေးအလုပ်ကြီးပါတည်း။\nကလေးမူလတန်းပညာရေးမှသည် တက္ကသိုလ်များအထိ သင်ရိုးညွှန်းတမ်းများလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်။\nကမ္ဘာကြီးနှင့်အတူ အသစ်အသစ်သောဝိဇ္ဇာ၊ သိပ္ပံဗေဒများအရှိန်ဖြင့်ပြေးသွားနေသည်ကို နောက်ကပ်လိုက်ရန်မဆိုထားနှင့် ကမ္ဘာစစ်ပြီးခေတ်ကသင်ရိုးညွှန်းတမ်းနှင့်ထိုခေတ်ရဟန်းရှင်လူပညာရှိကြီးများ၏စာကျွင်းစာကျန်များနှင့်ပင် ကိုးကားနှစ်ပါးသွားနေရသေးသည်။ မြန်မာ့မူပိုင်မရှိမူ၍ ရှေးသမိုင်းဆိုင်ရာအထောက်အထားများ၊ ဒဿနစာပေများ၊ နိုင်ငံရေးစာပေများကို မြန်မာမှုပြုဘာသာပြန်ကြရာဝယ် စစ်ကြို၊စစ်ပြီးခေတ် မြန်မာဆရာကြီးများတို့သည် ထိုခေတ်က ရေဒီယို၊ကြေးနန်း၊ နောက်ကျရောက်သော ဂျာနယ်။သတင်းစာတို့နှင့်မှီငြမ်းကိုးကား စိတ်ကူးယဉ်ပုံဖေါ်ပြီး ဘာသာပြန်ကြရသည်။ခြေနှင့်မျက်စိအတတ်ပညာရှင်ကြီးများနှင့်စခန်းသွားခဲ့ကြရသည်။ ၂၁ရာစုကမ္ဘာတွင် ကလေးတန်းမှသည် ပါရဂူတန်းအထိစာသင်ရိုးစနစ်လည်းအကုန်ပြောင်းခဲ့ပြီ။ လူနှင့်လူအဖွဲ့အစည်းကို ဗဟိုပြု စိစစ်ဝေဖန်သုံးသပ်ရင်း ဖန်တီးမှုအသစ်တို့ကို ဥာဏ်ကွန့်မြူးစေသည့်ပညာရေးဖြစ်ခဲ့ပြီ။ ကမ္ဘာ့မြေပုံနှင့်နိုင်ငံရေးအခင်းအကျင်း၊ စီးပွားရေး၊ ငွေကြေးစနစ်များသည်ပင် နေ့စဉ်ပြောင်းပြင်နေသည်ကို ကွန်မြူနစ်အာဏာရှင်နှင့်အရင်းရှင်ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံရေးဖြစ်သည့် တောင်နှင့်မြောက်ကိုရီးယားပေါင်းစည်းရန်ကြိုးစားနေခြင်းမှသည် အိုင်တီနည်းပညာနှင့် ငွေကြေးမဏ္ဍိုင်ပေါင်းသွားသည့် Cryptocurrency ပေါ်လာခြင်း၊ Sharing economy ခွဲဝေမျှယူစီးပွားရေး၊ Blockchain ချိတ်ဆက်တိုးထိန်းပညာရပ်သစ်ထွက်လာခြင်းတို့မှတွေ့နိုင်သည်။\n၂၁ရာစုပင်အစိတ်သားကျိုးတော့မည်။ ဘကပညာသင်စနစ်ဟုခေတ်သော ပညာရေးစနစ်မှ ရုန်းထွက်ရန်မဆိုထားနှင့် ပြန်၍ပင်အသက်သွင်းနေသူများလည်းရှိသည်။ အစိုးရကလည်းကိုယ်တိုင်ဦးစီးအားစိုက်လုပ်ရမည့်အလုပ်ကို အချောင်ခိုကာ လစာမပေးရသောသာသနာ့ဝန်ထမ်းများအား အသုံးပြု ဘကပညာရေးအားပေးအားမြောက်ပြုဆဲ။\nဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းပင် ဘုန်းတော်ကြီးပညာရေးနှင့် ကြီးပြင်းကာ တိုင်းပြည်ခေါင်ဆောင်ဖြစ်လာသည်ဟုဆိုသူကဆိုသည်။\nပဒေသရာဇ်ခေတ်၊ ကိုလိုနီခေတ်မဟုတ်တော့ပြီကို လက်တို့သတိပေးချင်ပါသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ် ၂၆၀၀မှ တရားများကို လက်လှမ်းမှီသမျှ ပေရွက်၊ ကျောက်စာ၊စာအုပ်တို့မှီငြမ်းရင်း အခန်းထဲထိုင်ကာ လက်တွေ့စမ်းသပ်ချက်မရှိ ကျမ်းညှိထိုင်ရေးသူများ၏ ဓမ္မကိုဖေါ်ထုတ်သည့်ပညာရေးနှင့်ယခုခေတ်လောကီလူ့ဘုံသိပ္ပံနှင့်မည်သို့စပ်အပ်သနည်း။ အိန္ဒိယမှ လောကီဆရာပညာရှိကြီးဂျာဏကျ Chanakya၏ မူလလောကနီတိပင်ခေတ်နှင့်မလိုက်နိုင်နောက်ကောက်ထပ်ကျနေရကား ဘုန်းတော်ကြီးသင်ပညာရေးအစား ဘုန်းတော်ကြီးများအား ခေတ်ပညာတတ်များဖြစ်အောင် စနစ်တကျပြုစုပျိုးထောင်ရမည့်အချိန်ပါတည်း။\nဆိုင်ရာဘာသာသနာပြုလိုကြပါလျှင်ကမ္ဘာအများစုကအသုံးပြုသော အင်္ဂလိပ်စာ၊ သင်္ချာ၊ကွန်ပြူတာအိုင်တီများပါတတ်ကျွမ်းနားလည်သည့် သာသနာပြုရဟန်းများလိုသည်။ ကမ္ဘာအနှံ့ခြေဆန့်သာသနာပြုကြရမည်ဖြစ်ပေရာ ငွေကြေးစီမံခန့်ခွဲတတ်သည့် တပါးတည်းရပ်တည်နိုင်သော ဆရာတော်များလိုသည်။ သို့မှသာ ပထမရဟန်း၆ကျိပ်တို့ကို ဗုဒ္ဓခေါ်မိန့်တော်မူသည့်”တကြောင်းသောခရီးကိုနှစ်ပါးအတူမသွားလင့် ” ဟူသည့် သာသနာပြုအလုပ်ကို ထိရောက်စွာလုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။အနောက်နိုင်ငံတို့တွင် ဆိုင်ရာနိုင်ငံ၏တက္ကသိုလ်၊ကောလိပ်တက်ကာ အခြေချသာသနာပြုဆရာတော်များရှိသည်။ ထိုဆရာတော်တို့၏ သာသနာပြုတာသွားမှုကို အတုမယူသင့်ပါသလော။\nကမ္ဘာစစ်က ဂျပန်တို့သည် အင်္ဂလိပ်တို့ပစ်လိုက်သော မော်တာကျည်ဆံကို ထန်းပင်ပေါ်တက်၍ လက်နှင့်ဖမ်းသည်ဟုယုံကြည်သူများရှိခဲ့သည်ကို ဖခင်ပြောပြဖူးသည်။ ထိုစဉ်ကရီလိုက်ရသည်မှာအမော။\nယခုခေတ်တွင်လည်း မြင့်မိုရ်တောင်အား အရှေ့၊အနောက်၊တောင်မြောက်ကျွန်း ၀ိုင်းရံနေကာ ကမ္ဘာပြားကြီးဟု ဆိုသူကဆိုနေသလို တဆင့်ထပ်တက်ကာ နေစကြာဝဋ္ဌာSolar System သည်ဇမ္ဗူဒီပါလက်ယာတောင်ကျွန်းဖြစ်ကာ Milky Way Galaxy ၏အလယ်ဗဟိုသည်မြင့်မိုရ်တောင်ဖြစ်သည်ဟုပင်ညွှန်းဆိုလာသည်လည်းဖတ်ရသည်။ အဆိုပါ သင်္ချာမတွက်တတ် သိပ္ပံနားမလည် သမားများ၏ ပါးစပ်ရာဇ၀င်တို့တွင် ဂိတ်ဆုံးကြမည်လော။\nပြင်သစ်ပြည်ပါရီမြို့ရှိ ကမ္ဘာ့စံချိန်ညွှန်းသတ်မှတ်ခန်းဝယ် တစ်မီလီမီတာ၊ တစ်ဂရမ်ကိုပင် အစိတ်သိန်းဂဏန်းစိတ်ချ၍ တိကျမှုစံထားယူနေကြသောခေတ်တွင် မြန်မာတို့သည် တပဲ၊တရွေး၊တဆံချည်၊တယူဇနာ၊ တပိဿာ၊ တတင်းတို့နှင့် စံတိမရှိသေး။ မြန်မာ့အင်္ဂျင်နီယာတက္ကသိုလ်များသည်ပင် မိုင်၊ပေါင်၏ FPS စနစ်သုံးမည်လော၊ ကီလို၊ဂရမ် မက်ထရစ်တန် SI စနစ်သုံးမည်လော မသတ်မှတ်ထား။\nလူနည်းစုဆိုလျှင်မထောင်းသာသော်ငြား လူများစုကြီးဖြစ်နေသောအခါ ထိုထို ပရိသတ်လူထုကို အားပြုမောင်းနှင်ရမည့် နိုင်ငံတော်သည် မည်သို့စခန်းဆက်သွားကြမည်နည်း။\nရာဇ-မင်းတို့၏အကြောင်းကို အမွှန်းတင် ဗျာဒိတ်သွင်းရေးသားတင်ဆက်ခြင်းကို ရာဇ၀င်ဟုခေါ်သည်။ ပြောချင်ရာပြောနိုင်သော ပါးစပ်နှင်ရာဇ၀င်တွဲမိလေသောအခါ ဘုရားစူးသမိုင်းများဖြစ်လာသည်။\nအသောက၊အနော်ရထာ၊အလောင်းစည်သူမင်းများ တိုင်းခန်းလှည့်ရင်းတည်သွားသောစေတီ၊ပုထိုးများသည် မြန်မာတနိုင်ငံလုံး ကျေးလက်တောမကျန်တွင်တည်ပြီးဖြစ်လာသည်။ အချို့မှာမူ ဗုဒ္ဓကိုယ်တော်တိုင်ပင် ကြွခဲ့ပါသည့် သမိုင်းထားချင်ထားသည်။ ထိုထိုတို့သည် မှတ်တမ်းမှတ်ရာ ကျမ်းကိုးကားအတိအကျမရှိ၊\nမရှိလည်း အရေးတော့မကြီး။ ယခုခေတ်တွင် ကာဗွန်တွက်နည်းဖြစ် ပစ္စည်းသက်တမ်းကို နှစ်ရာဂဏန်းအတွင်းထိခန့်မှန်းနိုင်နေပါပြီ။\nအီတလီပြည်တွင် ခရစ်ယာန်တို့လည်း Turin Shroud ခရစ်တော်လွှမ်းခြုံစောင်ကြီးကို အနားကွပ်ဖဲ့ထုတ်ကာ သက်တမ်းတိုင်းတာကြည့်ကြဖူးသည်။\nမြန်မာတို့လည်း မလုပ်စမ်းသင့်သလော။ ကာဗွန်သက်တမ်းတွက်ချက်မှုတခုသည် မြန်မာတို့၏အစွဲမှား အယူမှားကို များစွာဖယ်နိုင်ကာ သမိုင်းစစ်တွင် ဘယ်နှစ်က ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကိုဖေါ်ထုတ်နိုင်ပါသည်။ သမိုင်းစစ်ကိုချန်ထားလိုသူ အမှန်တရားချစ်သူပညာရှင်များလိုပါသည်။လိုနေပါသည်။\nFirst Peoples | PBSထုတ်၏ အခန်းဆက်ရုပ်သံကို ဤသူကြည့်ဖူးသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်၂သိန်းက လူသား၏အစ ဟိုမိုဆက်ပီယံ၊ နီယမ်ဒါသယ်တို့မှယခုခေတ်လူသားမျိုးဆက်ထိပေါင်းစည်း ရွေ့ပြောင်းသွားပုံများ ဟိုမိုဆက်ပီယံမှ ယနေ့ခေတ်လူသားဖြစ်လာသည့် အီဗေါ်လူးရှင်းဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်များပါသည်။ တူးဖေါ်တွေ့ရှိသည့်ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်းအရိုးစကို ဆွီဒင်ရှိဓာတ်ခွဲခန်းပို့၍ ဒီအန်အေမှတဆင့် ဗီဇနှင့်သက်တမ်းကိုတိုင်းတာတွက်ချက်ကြသည်လည်းမြင်ရသည်။\nယခုခေတ်လူသား၏ ဒီအန်အေတွင် ပါနေသည့် ဖြူမဲဝါညိုတို့၏ပါဝင်မှုရာခိုင်နှုန်းအသီးသီးလည်း သိနိုင်ကြပြီ။ လူတဦးချင်းစီ၌လည်း အတိအကျပင်တွက်နိုင်ကြပေပြီ။ အရိုးအစ၊ဆံချည်တဖျသုံး၍ လူလော၊နတ်လော၊ ဘီလူးလော သိနိုင်ပြီ။\nဗီဇတို့မှတဆင့် သင်မည်သူဖြစ်သည်။ မည်သည့်မျိုးနွယ်စုမှလာသည်။ မည်သည့်အမျိုးတို့နှင့်မည်မျှပေါင်းစပ်ထားသည် ။ လွန်ခဲ့သောနှစ်လေးသောင်းခန့်ကမျိုးသုဉ်းပျောက်ကွယ်ပြီး နီယမ်ဒါသယ်ဗီဇရာခိုင်နှုန်းဘယ်မျှပါသည်ကိုပင် အတိအကျ ဒဿမနှင့်သိနိုင်ပြီဖြစ်ပေရာ စစ်ကြပါလျှင် ငါနှင့်ငါ့လူမျိုးသာဟု လူမျိုးဗီဇခွဲပြီး နယ်မြေလုနေကြသောအဖြစ်တို့ ရုတ်ချည်းတန့်သွားဖွယ်ရာရှိပါသည်။\nခေါင်းပေါင်းသည်အိန္ဒိယမှလာသည်။ သျှောင်ပြုတ်ကြသောကာလ ဘိုကေခေါ် အင်္ဂလိပ်၏ဆံပင်ပုံခေတ်၌ ဦးရစ်အစားကြိမ်ခြင်းကြားခံသောခေါင်းပေါင်းကိုဗမာများစသုံးကြသည်။\nစတိတ်ကော်လာ(Grandad collar)ရှပ်အကျီမှာ အမေရိကန်တို့၏လက်ထွက်ဖြစ်ကာ အပေါ်မှခြုံဝတ်ထားသည် တိုက်ပုံသည် ချိုင်းနားပြည်သား ချိုင်းနီးစ်တို့၏အပေါ်ဝတ်ဖြစ်သည်။ ပုဆိုးသည် အိန္ဒိယသား အနောက်ဖက်မှမြန်မာပြည်ဖက်ကူးလာသူ ကုလတို့ရိုးရာအ၀တ်ဖြစ်ပါသည်။ နောက်ပိတ်ပါခြေနင်းမှာမြန်မာတို့၏ရှေးဘုရင်ခေတ်သုံးဖြစ်သော်ငြား ကတ္တီပါဖိနပ်ရိုးရိုးမှာမူ အနောက်တိုင်းကယူပါသည်။ ရှုးဖိနပ်နှင့်ခါးပတ်မှာလည်း အနောက်နိုင်ငံထွက်တည်း။\nဂျပန်တို့ စစ်ပြီခေတ်ပြာပုံဘ၀မှခုန်ထရန်အရှိန်ယူစဉ်က ဂျပန်အစိုးရသည် သူတို့၏ရိုးရာ ဂျပန်ကီမိုနိုဝတ်စုံဝတ်သူတို့ကို အမိန့်ထုတ်ဆွဲချွတ်ခဲ့ကြသည်။ သို့နှင့် ယခုခေတ်တွင်သူတို့၏အစိုးရရုံးခန်း၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများတွင် အနောက်တိုင်းဝတ်စုံဝတ်ဂျပန်လူမျိုးများကို မြင်နေကြရခြင်းဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ ထိုခေတ်ကထိုသို့လုပ်ခဲ့ခြင်းဖြင့်ဂျပန်ပြည်တွင်းတွင် အနောက်နိုင်ငံဝတ်စုံများ နားလည်တတ်ကျွမ်းထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ကာ ဥရောပနှင့်အမေရိကဈေးကွက်များသို့ အပြိုင်ဈေးကွက်ရတင်ပို့နိုင်သည်လည်းရှိ၏။ စီးပွားရေးအကွက်မြင်မှုလည်းတပါးပါလေ။\nစစ်အာဏာရှင်တော်လှန်ရေးကာလတွင် မြန်မာကို ကမ္ဘာကအာရုံပြုသတိထားမိရန် မြန်မာဝတ်စုံနှင့် ပရိုမိုးရှင်းလုပ်ခဲ့သည်ကို နားလည်နိုင်ပါသော်လည်းယခုခေတ်ကာလ ကမ္ဘာရွာခေတ်ဝယ် မြန်မာတို့၏လွှတ်တော်၊ အစိုးရရုံး၊ နိုင်ငံတကာဆက်ဆံနေရသည် ကုမ္ပဏီ၊စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတို့သည်လည်း ပြင်ဝတ်သင့်ပြီ။ အလုပ်လုပ်ရာတွင်လုံလည်းမလုံခြုံ၊ ခေတ်လည်းမမှီသော အမျိုးသားဝတ်စုံကို ပယ်ကာ ဘောင်းဘီ၊စကပ်နှင့် မြန်မာတို့စမတ်ကျကျနေသင့်ပြီ။ နေပါဦး၊ အဖြူမဟုတ်လျှင်အမည်းလည်းမဖြစ်ပါ။ ကြားတွင်ရောင်စုံသက်တန့်ရှိပါ၏။ မြန်မာတို့သည်အမျိုးသားရိုးရာဝတ်စုံကိုယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာပွဲများတွင် ဂုဏ်ယူအမှတ်တရဖေါ်ပြခြင်းမျိုးဖြင့်ဝတ်နိုင်ပါသည်။\nလူမျိုးတမျိုး နိုင်ငံတခု အကြောင်း ဂဃလဠကွဲပြားသိချင်လျှင် ထိုထိုနိုင်ငံတွင် အနည်းဆုံး၁၀နှစ်အမြဲတန်းအခြေချနေထိုင် ဆိုင်ရာနိုင်ငံသား၊လူမျိုးများနှင့်ရင်ဘောင်တန်းအလုပ်လုပ်နေမှ ဖြစ်သည်ကို ကိုယ်တိုင်အတွေ့အကြုံ ကြဲပက် ဖြန့်ကျက်၍ မြင်ပါ၏။ သူ၏နေ့စဉ်ဘ၀သည် လူနေမှု၏ဘ၀တက္ကသိုလ်ဖြစ်ကာဆယ်စုနှစ်တခုတာ ရှင်သန်ရုန်းကန်နေနိုင်ခြင်းသည် ဘွဲ့တခုရခြင်းဖြစ်၏။\nကမ္ဘာနိုင်ငံများသို့ မြန်မာသန်းချီ ရောက်ရှိနေထိုင်နေကြသည်မှာ ဆယ်စုနှစ်တွေလွန်ချင်တိုင်းလွန်ကုန်ကြပြီမို့ ထိုသူတို့၏ ကာယ၊ဥာဏအစွမ်းတို့ဖြင့် ခေတ်စမ်းချိန်တခုဆီကို ဆွဲတင်သင့်ပါသည်။ အပြင်အားကိုယုံပါ။ ပုံပါ။\nဆိုင်ရာ ဘာသာ၊ယဉ်ကျေးမှု၊ ရိုးရာဓလေ့တို့ကို လက်ရှိပစ္စုပ္ပန်ခေတ် စနစ် ပညာရေးတို့နှင့်တန်းညှိပေးချိန်ရောက်ပါပြီ။ စံနှုန်းစနစ်များကို လည်းညှိသင့်ပြင်သင့်ပါပြီ။\nပေါကားများရပ်ဆိုသလိုပင် ပေါပညာရေး၊ ပေါဓလေ့ထုံးတမ်းများရပ်သင့်ပြီ။\nဘက ပညာရေးကတော့ အလှမ်းဝေးပါသေးတယ် …\nငြိမ်းချမ်းရေးတောင် မဖော်ဆောင်နိုင်သေးတာ …\nရိုးရာ အ၀တ်ဆွဲချွတ်ရင်တော့ ဖင်တုံးလုံး နဲ့ဘဲ နေမယ် .. မလုံခြုံ ဘူး ဆိုတာ ဘယ်လိုတုန်းသူကြီး ရဲ့ ..\nပေသွားရင် လှည့်ဝတ်လို့ ရတယ် .. ပြေး ချင်ရင် ခါတောင်းကျို က်လို့ ရတယ် .. အိမ်သာသွားရင်သက်တောင့်သက်သာ လှန်လို့ ရတယ် …\n..ခါးကျပ်လာတယ်ထင်ရင် ဖြေလျော့ပြီး ပြန်ဝတ်နိုင်တယ် … အောက်ခံဘောင်းဘီ မ၀တ်ဘဲ လေ သလပ် အနံ့ အသက်ကောင်းတယ် … စိတ်မချ ရတဲ့ နေရာမှာ ဘောင်းဘီဝတ်အလုပ်လုပ်တယ်လေ .. ရုံးတွေ ကုမ္မဏီတွေ မှာတော့ ပုဆိုး ချွတ်ဖို့ မလိုဘူးထင်တာဘဲ …. ဘောင်းဘီချွတ်တွေဘဲ နေရာပေးဖို့ မလိုတာ …\nငြိမ်းချမ်းရေးမဖေါ်ဆောင်နိုင်တာကိုက.. ဘကပညာရေးကြောင့်အဓိကအချက်တခုလို့.. ဆိုလိုချင်တာပါ..။\nနိုင်ဂျံဂါးနဲ့ ဆက်ဆံနေရတဲ့ တိုးရစ်ဇင်မ် အင်ဒတ်စရီကတော့.. ပရိုမိုးရှင်းအနေနဲ့ ၀တ်ရင်ကောင်းပါတယ်..။\nအနည်းဆုံးတော့. အိန္ဒိယနဲ့.. ချိုင်းနားက.. ဧည့်သည်တွေ စိတ်ဝင်စားကြမယ်ထင်တာပဲ..\nအရင်ကလည်း.. မြန်မာတွေ ရိုးရာပုဆိုးမချွတ်တာကိုက.. တော်တော်မာပြီး.. ကောင်းတယ်ထင်ခဲ့ဖူးတယ်…။\nချိုင်းနားရဲ့.. ကွန်ဂရက်ထဲလည်း..အမတ်တွေ.. အကုန်ကုတ်အကျီ င်္.. နဲ့ ဆုသ်…။\nဂျပန်…ပါလီမန်လည်း.. အမတ်တွေ.. အကုန်ကုတ်အကျီ င်္.. နဲ့ ဆုသ်…။\nအဆင်ပြေသလို ခရီးဆက်နေကြတယ်လို့ ပဲ မြင်ပါတယ်အုခိုင်\nတိုးတက်ခြင်းနှင့် ငြိမ်းချမ်းခြင်းမှာ တနေ့တလံနှင့်ပုဂံဘယ်မရွေ့နေပါငြားပြောင်းပြန်ကြီးလျှောက်မိရက်သားနှင့်ဝေးသထက်ဝေးသွားပုံရလေသည်။\nဂဃနဏ – အစားထိုး အနေနဲ့ သူကြီး ထွင်လိုက်တာလား


ဗမာပြည်အား သွေးချောင်စီးစေချင်သူ ရခိုင်အကြမ်းဖက်ခေါင်းဆောင် တိ-ကု အေးမောင် | Ko Rohingya\nThis entry was posted on February 8, 2013, in ဖဘတင်ခဲ့သည့် ဓာတ်ပုံများ and tagged ဘာသာရေးအဓိကရုဏ်း, ရခိုင်, ရခိုင်အကြမ်းဖက်ပါတီ, ရခိုင်အကြမ်းဖက်သမား, ရိုဟင်ဂျာ, လူမျိုးတုန်းသတ်ဖြတ်မှုကြီး, လူမျိုးရေးအဓိကရုဏ်း, ဒေါက်တာအေးမောင်, RNDP ပါတီ. Bookmark the permalink.\tLeaveacomment\n← ကျမ ဘယ်တော့မှ ကုလားလို့ မခေါ်ဘူး။\tNLD နဲ့ ရိုဟင်ဂျာ →


Article submitted by: Thunderbolts on 28-Aug-2013\nဖြတ် ဖေါက် ချုပ် ငြိမ်းချမ်းရေး(၁)\nမျိုးချစ် တိုင်းချစ် ပြည်ချစ်အပေါင်းတို.၊\nအနောက်တိုင်း သီချင်းတပုဒ် Simon and Garfunkel တို.ရဲ့ The Sound of Silence - သီချင်းသားလေးတွေကို လေ.လာကြည့်ရင် လူ.လောကကြီးကို သဘောပေါက်မှာပါ ၊၊\n“ Hello darkness, my old friend, I've come to talk with you again, Becauseavision softly creeping, Left its seeds while I was sleeping, And the vision that was planted in my brain, Still remains, Within the sound of silence. ------------------------------------And the people bowed and prayed, To the neon God they made. And the sign flashed out its warning, In the words that it was forming. And the sign said, 'The words of the prophets are written on the subway walls, And tenement halls.' And whisper'd in the sounds of silence.”\nတေးရေး ပုဂိုလ်တွေဟာ သူတို.တွေ.မြင်ခံစားနေရတာတွေကို ရဲရဲတင်းတင်း အကြမ်းဖက်မှုမပါ အပြုသဘော သက်သက်နဲ့ တင်ပြကြသူတွေဘဲ၊အနုပညာရှင်တွေဘဲပေါ. “ပညာသယ်” ဆိုတာနဲ့တော့ မမှားနဲ့ မမှားကောင်း\nပါဘူး။ လောကကြီးမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတယ်ဆိုတာကို မသိသူတွေ သိအောင် ပညာရှင်တို.က အသိပေးနေကြတယ်။ သတိလစ်သူတွေကို သတိပေးနေကြတယ်။\nThe Sound of Silence -သီချင်းသားလေးတွေကို လေ.လာကြည့်ရင် လူ.လောကကြီးကို သဘောပေါက်မှာပါ ၊ ဒီတေးသားကို ဘာသာတော့ မပြန်တော့ဘူး အားလုံး နားလည် ကြတာဘဲ။ ကိုယ်နားလည်ခြင်သလိုသာ နားလည်ကြပေါ့ ။ လောကကြီးမှာ ကိုယ်ဖြစ်ခြင် တိုင်းလဲမဖြစ်ရပါဘူးဆိုတာ\nကို ဒီတေး မပေါ်ခင်ကတည်းက ဒို.အများသိထားတယ် ၊ စိတ်ပျက် အားလျှော့\nစရာလဲ မလိုဘူး ၊ လက်နက် တစုံတရာမကိုင်သမျှ လက်နက်ချ စရာလဲ မလိုဘူး။ အထူးသဖြင် ကိုယ်လုပ်တာမှန်နေရင် လှေခွက်ချည်းကျန် အောင်လံ\nကိုယ်ကိုထောက်ခံသည် ဖြစ်စေ ကန်.ကွက်သည် ဖြစ်စေ တို.ဟာ ကိုယ့် ကို အလေးထား တုန်ပြန်တာလို.မှတ်ယူရမယ်၊ လက်ခံရမယ်။ ကိုယ်လုပ်ရပ် ထိရောက်နေတယ်လို. အကောင်းမြင်ပါ။ ကိုယ်.ကိုထောက်ခံလို.လဲ ကိုယ့်လူ မလုပ်ပါနဲ့ ကိုယ့်ကို ဆန်.ကျင်ကန်ကွက်လို.လဲ သူလူ မဖြစ်စေသင့်ဘူး။ ဒီနေ့ ကိုယ့်ကို ထောက်ခံနေသူဟာ မနက်ဖြန် ကိုယ်ကိုထောက်ခံ နေသေးရင် ၀မ်းသာပါ။ ဘာကြောင်.နဲ့ မှတော့ မတုန်လှုပ် ပါနဲ.့ကိုယ်ကမှန်ရင် ကိုယ့်စိတ် ခိုင်မာရင် မါးမါမတ်မတ် ကိုယ်ရောစိတ်ပါ ရပ်တည် ပါ ၊ စိတ်ပြောင်းတယ် ဆိုတာ ပျော့ညံ့သွားတာဖြစ်တယ် အစ ကတည်းက ကိုယ် မမှန်လို. ဘဲ။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် မသေချာ ခဲ့လို.ဘဲ ။\nပြောစရာ စကားရှိရင် ရဲရဲ တင်းတင်း ပွင်ပွင့်လင်းလင်း ပြောကြစမ်းပါ ကွေ.လည် ကြောင်ပတ်တွေ လုပ်မနေ ပါနဲ.။ တစုံတရာ တဦးတယောက်ကို ရည်ညွှန်းရင်လဲ ဘယ်သူဘယ်ဝါ ဘာအကြောင်း ဆိုတာကို ဖေါ်ပြဘို.ကောင်းတယ် ။ ကျုပ်အပါအ၀င် လူတွေဟာ ဒိဗ္ပစက္ခု ရနေတာမဟုတ်တော့ အားလုံးကို မမြင်နိုင်ဘူး မသိနိုင်ပါဘူးလို.ပြောပြီးပြီ။ မကြာခဏဆိုသလိုလဲ ဘယ်သူတွေက ဘာပြောနေတာပါလိမ်.ဆိုတာ စဉ်းစားမရအောင်ဖြစ်တယ် ။ အထူးသဖြင့် အင်တာနက်မှာ ရေးခြင်သူက ရေးခြင်တာတွေ ရေးနေကြတာ ဟုတ်တာမဟုတ်တာ မသိနိုင်ဘူး။ ဖြစ်နိ်ုင်တာ မဖြစ်နိ်ုင်တာလောက်ဘဲ တွေး\nအဆက်စပ်မရှိတာတွေကလဲ တပုံကြီးးဘဲ ။ လူသောင်းခြောက်ထောင်စကား\nသောင်းခြောက်ထောင်နဲ့ ခြေဖျက် ကြတာတွေလဲ တပုံကြီးဘဲ ။\nလူချင်းတူရင် အသက်ရှူတော့ ကွာပါသေးတယ် ဆိုတဲ့ စကားကို သိနားလည်တဲ့ သူရှိသလို ၊ အနှစ်သာရ (သို) Technical Terms သိခြင်မှ သိမယ် ၊ နားလည်ခြင်မှ နားလည်မယ်။ ရှေ.က ဦးဆောင်ပြေးပြီး ရှေ.ရောက်\nနေတာ တော့မှန်ပါတယ် ။ နောက်က လူက မလိုက်နိုင် မမီနိ်ုင် ပြတ်ကျန်ခဲ့ရင်\nလဲ ရှေ.က ကိုယ်တယောက်ထဲ အထီးကျန်ဖြစ်တတ်ပါတယ် ။ ဆရာ ဆရာမ\nတွေက သင်ရိုးညွန်းထားအတိုင်း သင်ကြးတာ မှန်ပေမဲ့ ကလေးတွေ နားလည\nကြရဲလား သဘောပေါက် ကြရဲ့လား၊ ဒို.ကတော့ သင်တာဘဲ မင်းတို. မတတ်ရင် မင်းတို.ဘဲ လား။ စေတနာဘယ် ရောက်သွားပြီလဲ ? မင်းတိုကို ဆက်မသင်တောဘူး ငါတော့ နောက် ကျောင်းပြောင်တော့မယ် ဆိုရင် ဆရာ\nကရော တာဝန်ကျေပြီတဲ့လား? တာဝန်ရှိလို.သင်တာလား၊ စေတနာလေး\nများ တစက် လောက် မပါဘူးလား ။ ကိုယ်ပညာတွေ တတ်လွန်းလို. မတတ်သူတွေကို ဝေမျှမလား. သူတို.လိုက်နိုင်ကြပါ့မလား၊ ကိုယ်လောက်\nမတတ်သူတွေရဲ့ မျက်ခုံးပေါ်လမ်းလျှေက်မှာလား၊ ဆရာစား ချန်မလား။ ကိုယ်က ပညာနဲရတာ ဘယ်သူ.တာဝန်လဲ၊ မိဘ ဆရာ လား ကိုယ့်တာဝန်\nလား။ ပညာဆိုတာယူတတ်ရင် ရပါတယ် သင်ဆရာ မြင်ဆရာ ကြားဆရာ တွေ ကိုယ့် ပါတ်ဝန်းကျင်မှာအများကြီး ရှိတယ်။\n“ Nobody is indispensable “ လို.ပြောရင် ကြိုက်ခြင်မှကြိုက်မယ် ၊ ဒါဟာမှန်သောစကား။ မြန်မာမှာ ငကန်းသေ ငစွေ လာလိမ်မယ်လိုပြောထား\nတယ် မဟုတ်လား။ သူရှိမှဖြစ်မယf ငါ မရှိရင် မဖြစ်ဘူးဆိုတာတွေပေါ.၊\nအလျှင်းသင့် လို. ပြောစရာ ကတော့ ၁၈၆၁ မှ ၁၈၆၅ ခုထိ သဲသံမဲမဲဖြစ်ခဲ့ပြီး လူတွေ သောက်သောက်လဲ သေခဲ့တဲ့ အမေရိကန်ပြည်တွင်းစစ် ဆိုတဲ့ ကေူကျွန်စံနစ် ကျင့်သုံးတဲ့ တောင်းပိုင်းပြည်နယ်တွေနဲ UNION ဆိုတ\nဲ့မြောက်ပိုင်း ပြည်နယ်တွေကြား ဖြစ်ခဲ့တဲ့စစ်ပွဲဘဲ၊\nတောင်ပိုင်းပြည်နယ်တွေဟာ သူတိုကိုသူတို. Confedrate States of America လို. အမည်တတ်ပြီး အမေရီကန်ပြည်ထောင်စုကနေ ခွဲထွက် ကြောင်းကြေငြာခဲ့တယ် ၊ စစ်သည်တော် ၆ သိန်း ကျဆုံးရတဲ့ ၄ နှစ်ကြာ\nစစ်ပွဲမှာ တောင်ပိုင်း အဆောက်အအုံကြီး တခုလုံးနီးပါး ပျက်ဆီးပြီး Confederacy ပြည်ထောင်စုလည်း ပြိုပျက်ခဲ့ရတယ် ။ ဒါတောင် ပြင်ပ ပယောဂ မပါခဲ့ဘူးလို.ဆိုတယ် ၊ ငွေဝယ်ကျွှန်စံနစ် လုံးဝဖျက်သိမ်းခဲ့ ပြီး ကျွန်ဘ၀ လွတ်လပ်ခဲ့သူ ကျွှန်တွေအတွက် ရပိုင်ခွင့်တွေ ။\nအမျိုးသားပြန်လည် စည်းလုံးရေးတွေ အတွက် ဆောင်ရွက်ချက်တွေဟာ အတော် ဘဲ ခက်ခဲခဲ့တယ် ၊ လေ.လာတယ် ဆိုတာဟာ အကောင်းရော အဆ;ိူပါ လေ.လာပြီး ကောင်းတာကိုသာ ယူသင့်တယ် ဆိုးတာကိုရှောင်


EVY's Kitchen: Sponge Cake လုပ်ရင်သုံးတဲ့နည်း ( what is ribbon like stage)\nSponge Cake လုပ်ရင်သုံးတဲ့နည်း ( what is ribbon like stage)\nဒီနေ့တော့ sponge cake လုပ်ရင် သိထားသင့်တဲ့ မုန့်လုပ်နည်း တစ်ခုကိုမျှဝေပေးပါမယ်\nမုန့်လုပ်နည်းတွေမှာ ညွှန်းတဲ့ ribbon like stage ဆိုတာလေးပါ။ ဘယ်လို အနေအထားကို အဲလိုခေါ်လဲဆိုတာပေါ့။\nပထမဆုံးVideo ဖြစ်လို့ အမှားပါရင် သည်းခံပေးကြပါဦး\nYoutube မှာ တင်ပေးထားပါတယ်နော် Video\nPosted by Evy at 1:26 PM\nLabels: Baking, video guide, ဗဟုသုတ\nမအိရေ .. youtube video တွေကို ဒီ page မှာပဲ ဖွင့်လို့ရအောင် embed လုပ်လို့ရပါတယ်။ "how to embed youtube video" ဆိုပြီး google မှာရှာလိုက်ရင် ရှိပါတယ်။\nတစ်ခုမဟုတ် တစ်ခုနဲ့ အဆင်ပြေမှာပါ။\nမမရေ ..ဟိုတခါမေးထားတဲ့ ကိတ်မုန့်ကြားနဲ့ အပေါ်မှာ cream ကောင်းကောင်းလေးတွေထဲ့ချင်တာလေ.. မမပြောတဲ့အတိုင်းလိုက်လုပ်တာ မတူဘူုးဖြစ်နေတယ်.. ချောကလက် chips ကို double boil လုပ်တယ်.whipping cream & butter ထဲ့တယ် .. butter များသွားလို့လားမသိဘူး cream က မွမွလေးမဖြစ်ဘဲ ချောကလက်ပြားကြီးထဲ့ထားသလို မာမာကြီးဖြစ်သွားလို့ .. အခုလို youtube vdo လေးနဲ့လုပ်ပြပေးပါနော်.. ကိတ်က တော့NTUC က cake mix ကိုဘဲလုပ်လုက်တာ . ကျေးဇူးနော်. ခရမ်းသီး ပဲငပိချက်လဲ ချက်ပီးသွားပီ... စားကောင်းတယ် .. ကျေးဇူး again :))


သူ့ရဲ့စိတ်ကူး အိမ်မက်လေးကို ပရိသတ် တွေဆီ ပြန်လည် မျှဝေလာတဲ့ နိုင်းဝမ်း – Cele Posts\nလူငယ်ပရိသတ် တွေရဲ့တစ်ခဲနက်အားပေးခြင်းရရှိထားတဲ့ အဆိုတော် နိုင်းဝမ်းကတော့ မကြာခင် အချိန်တွင်းမှာ ချစ်ရသူလေးနဲ့ ဘဝခရီးလမ်းကို အတူလျှောက် လှမ်းတော့မှာဖြစ်သလို နေ့စဉ်နီးပါးလည်း ပရိသတ်တွေ အားကျရလောက်အောင် ချစ်သူလေးနဲ့ ပျော်စရာအကြောင်းအရာလေးတွေကို မျှဝေပေးနေသူပါ။ ဒီတစ်ခေါက်မှာတော့ သူ့ရဲ့ဘဝမှာ အဖြစ်ချင်ဆုံး ဆန္ဒလေး တစ်ခုကို ပရိသတ်ကြီးပါ စိတ်ကူးယဉ် ချင်စရာကောင်း လောက်အောင် ရေးသားမျှဝေခဲ့ပါတယ်။\nလူတိုင်းမှာ အိပ်မက် ကိုယ်စီရှိကြပါတယ်.. ကျွန်တော့ရဲ့အိပ်မက် ကတော့ ဒါအကြီးဆုံးပဲ..ဘဝမှာအလိုချင်ဆုံး ဆုတောင်းပါဆိုရင် ဒီဆုပဲ ကျွန်တော်တောင်းမယ်.. မြန်မာပြည်ကိုချစ်လို့ မြန်မာပြည်မှာပဲ သေတဲ့အထိနေမယ်..အဲ့ဒါထက် မိဘတွေကိုထားခဲ့ပြီး ဘယ်နိုင်ငံမှ မသွားချင်ဘူးဗျာ.. ဒါကြောင့် မြန်မာတစ်ပြည်လုံးနဲ့ အခြားနိုင်ငံတော်တော် များများရောက်ဖူးပြီး ဒေသတိုင်းရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းနဲ့ လူနေမှုဘဝတွေ တွေ့မြင်ခဲ့ပေမယ့်…. အသက်အရွယ် တစ်ခုရလာရင် အနုပညာ အလုပ်တွေရပ်ပြီး မိသားစုနဲ့အတူ မြိတ်မြို့လေးမှာ အခြေသွားချဖို့စဉ်းစားထားတယ်.. ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အရပ်ဒေသဆိုတာ လောကီဘုံမှာ မရှိပေမဲ့ တောင်တန်း တွေအောက်က ပင်လယ်ကမ်းခြေဒေသလေးမှာ နေရတာကိုကြိုက်တယ်၊ ဗုဒ္ဓဘာသာထွန်းကားတဲ့ အရပ်လည်း ဖြစ်သလို ဘာသာခြား တွေနဲ့လည်း သင့်မြတ်စည်းလုံးကြ တာကိုမြင်ခဲ့တယ်\nစီးပွားရေးလည်း ထွန်းကား ကြတယ်၊ မြိတ်မှာ သူငယ်ချင်းမိတ်ဆွေ တွေလည်း ရှိတယ်၊ သမာအာဇီဝကျတဲ့ ခရီးသွားလုပ်ငန်းလေး တစ်ခုလုပ်ချင်တယ်၊ ကိုယ့်စိတ်ကူး ထဲရှိသမျှအတိုင်း စီမံခန့်ခွဲမယ်..မြိတ်ဒေသကို သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းမှုတွေလုပ်ပြီး ဖူးခက်ထက်သာအောင် လုပ်ကြည့်ချင်တယ်၊ စိတ်တူကိုယ်တူဝါသနာ တူတဲ့ဝန်ထမ်းတွေခန့်ပြီး သူတို့နဲ့ပတ်သက်တဲ့ မိသားစုဝင်တွေကိုပါ စောင့်ရှောက် ထားချင်တယ်၊ သူငယ်ချင်း အပေါင်းအသင်းတွေကို လွမ်းတဲ့အခါ ကိုယ့်ဒေသကို အလည်ခေါ်ရင်းပြန်ဆုံ ချင်တယ်.. ပိုက်ဆံအဆင်ပြေ လာရင် ကျွန်းလေး တစ်ကျွန်းဝယ်ပြီးresort လေးတစ်ခုဆောက် ချင်တယ်၊ မိဘတွေအတွက်လည်း စိတ်ချရတဲ့ အခြေအနေဖြစ်ပြီဆိုရင်၊ စားဝတ်နေရေးပြေလည်ပြီး ကိုယ့်ဆန္ဒဖြစ်တဲ့ ဒီအရာလေးတွေလုပ်ရင်း မိန်းမနဲ့အတူ အိုမင်းသွားချင်တယ် ဆိုပြီး သူ့ဘဝရဲ့အဖြစ်ချင်ဆုံး ဆန္ဒလေးကို မျှဝေလာပါတယ်။\nပရိသတ်တွေကတော့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်အပြည့်နဲ့ နိုင်းဝမ်းရဲ့စိတ်ကူးလေး ကို အားကျခဲ့ရသလို တနေ့ကိုယ်ဖြစ်ချင်တဲ့ ရည်မှန်းချက်အတိုင်း အကောင်အထည် ဖော်သွားနိုင်ဖို့လည်း ဆုတောင်းပေးခဲ့ကြ ပါတယ်.. ကိုယ်ဖြစ်ချင်တဲ့ ရည်မှန်းချက်အတိုင်း တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် အကောင်အထည် ဖော်ရင်း ဆန္ဒနဲ့ဘဝထပ်တူကျပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်နော်။\nသူ့ရဲ့စိတျကူး အိမျမကျလေးကို ပရိသတျ တှဆေီ ပွနျလညျ မြှဝလောတဲ့ နိုငျးဝမျး\nလူငယျပရိသတျ တှရေဲ့တဈခဲနကျအားပေးခွငျးရရှိထားတဲ့ အဆိုတျော နိုငျးဝမျးကတော့ မကွာခငျ အခြိနျတှငျးမှာ ခဈြရသူလေးနဲ့ ဘဝခရီးလမျးကို အတူလြှောကျ လှမျးတော့မှာဖွဈသလို နစေ့ဉျနီးပါးလညျး ပရိသတျတှေ အားကရြလောကျအောငျ ခဈြသူလေးနဲ့ ပြျောစရာအကွောငျးအရာလေးတှကေို မြှဝပေေးနသေူပါ။ ဒီတဈခေါကျမှာတော့ သူ့ရဲ့ဘဝမှာ အဖွဈခငျြဆုံး ဆန်ဒလေး တဈခုကို ပရိသတျကွီးပါ စိတျကူးယဉျ ခငျြစရာကောငျး လောကျအောငျ ရေးသားမြှဝခေဲ့ပါတယျ။\nလူတိုငျးမှာ အိပျမကျ ကိုယျစီရှိကွပါတယျ.. ကြှနျတော့ရဲ့အိပျမကျ ကတော့ ဒါအကွီးဆုံးပဲ..ဘဝမှာအလိုခငျြဆုံး ဆုတောငျးပါဆိုရငျ ဒီဆုပဲ ကြှနျတျောတောငျးမယျ.. မွနျမာပွညျကိုခဈြလို့ မွနျမာပွညျမှာပဲ သတေဲ့အထိနမေယျ..အဲ့ဒါထကျ မိဘတှကေိုထားခဲ့ပွီး ဘယျနိုငျငံမှ မသှားခငျြဘူးဗြာ.. ဒါကွောငျ့ မွနျမာတဈပွညျလုံးနဲ့ အခွားနိုငျငံတျောတျော မြားမြားရောကျဖူးပွီး ဒသေတိုငျးရဲ့ အသကျမှေးဝမျးကွောငျးနဲ့ လူနမှေုဘဝတှေ တှမွေ့ငျခဲ့ပမေယျ့…. အသကျအရှယျ တဈခုရလာရငျ အနုပညာ အလုပျတှရေပျပွီး မိသားစုနဲ့အတူ မွိတျမွို့လေးမှာ အခွသှေားခဖြို့စဉျးစားထားတယျ.. ပွီးပွညျ့စုံတဲ့ အရပျဒသေဆိုတာ လောကီဘုံမှာ မရှိပမေဲ့ တောငျတနျး တှအေောကျက ပငျလယျကမျးခွဒေသေလေးမှာ နရေတာကိုကွိုကျတယျ၊ ဗုဒ်ဓဘာသာထှနျးကားတဲ့ အရပျလညျး ဖွဈသလို ဘာသာခွား တှနေဲ့လညျး သငျ့မွတျစညျးလုံးကွ တာကိုမွငျခဲ့တယျ\nစီးပှားရေးလညျး ထှနျးကား ကွတယျ၊ မွိတျမှာ သူငယျခငျြးမိတျဆှေ တှလေညျး ရှိတယျ၊ သမာအာဇီဝကတြဲ့ ခရီးသှားလုပျငနျးလေး တဈခုလုပျခငျြတယျ၊ ကိုယျ့စိတျကူး ထဲရှိသမြှအတိုငျး စီမံခနျ့ခှဲမယျ..မွိတျဒသေကို သဘာဝပတျဝနျးကငျြ ထိနျးသိမျးမှုတှလေုပျပွီး ဖူးခကျထကျသာအောငျ လုပျကွညျ့ခငျြတယျ၊ စိတျတူကိုယျတူဝါသနာ တူတဲ့ဝနျထမျးတှခေနျ့ပွီး သူတို့နဲ့ပတျသကျတဲ့ မိသားစုဝငျတှကေိုပါ စောငျ့ရှောကျ ထားခငျြတယျ၊ သူငယျခငျြး အပေါငျးအသငျးတှကေို လှမျးတဲ့အခါ ကိုယျ့ဒသေကို အလညျချေါရငျးပွနျဆုံ ခငျြတယျ.. ပိုကျဆံအဆငျပွေ လာရငျ ကြှနျးလေး တဈကြှနျးဝယျပွီးresort လေးတဈခုဆောကျ ခငျြတယျ၊ မိဘတှအေတှကျလညျး စိတျခရြတဲ့ အခွအေနဖွေဈပွီဆိုရငျ၊ စားဝတျနရေေးပွလေညျပွီး ကိုယျ့ဆန်ဒဖွဈတဲ့ ဒီအရာလေးတှလေုပျရငျး မိနျးမနဲ့အတူ အိုမငျးသှားခငျြတယျ ဆိုပွီး သူ့ဘဝရဲ့အဖွဈခငျြဆုံး ဆန်ဒလေးကို မြှဝလောပါတယျ။\nပရိသတျတှကေတော့ ပွီးပွညျ့စုံတဲ့ ရညျရှယျခကျြအပွညျ့နဲ့ နိုငျးဝမျးရဲ့စိတျကူးလေး ကို အားကခြဲ့ရသလို တနကေို့ယျဖွဈခငျြတဲ့ ရညျမှနျးခကျြအတိုငျး အကောငျအထညျ ဖျောသှားနိုငျဖို့လညျး ဆုတောငျးပေးခဲ့ကွ ပါတယျ.. ကိုယျဖွဈခငျြတဲ့ ရညျမှနျးခကျြအတိုငျး တဈဆငျ့ပွီးတဈဆငျ့ အကောငျအထညျ ဖျောရငျး ဆန်ဒနဲ့ဘဝထပျတူကပြါစလေို့ ဆုတောငျးပေးလိုကျပါတယျနျော။\nခင်ပွန်းဖြစ်သူThe Voice Myanmar Season (3) ပြိုင်ပွဲဝင် ကိုလင်းမြိုင်ရဲ့ သီဆိုမှုအပေါ် မျက်ရည်တောင်ကျခဲ့ ရတယ်ဆိုတဲ့ နေနေ


ချိုသော မက်မန်းသီးများ နှင့် ကလောမြို့..… …ရှမ်းပြည် တောင်ပိုင်း အလည်သွားမယ် (11)… | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Photography » ချိုသော မက်မန်းသီးများ နှင့် ကလောမြို့..… …ရှမ်းပြည် တောင်ပိုင်း အလည်သွားမယ် (11)…\nချိုသော မက်မန်းသီးများ နှင့် ကလောမြို့..… …ရှမ်းပြည် တောင်ပိုင်း အလည်သွားမယ် (11)…\nPosted by Ma Ei on Sep 21, 2012 in Photography, Travel | 49 comments\nချိုသော မက်မန်းသီးများ နှင့် ကလောမြို့..…\n…ရှမ်းပြည် တောင်ပိုင်း အလည်သွားမယ် (11)…\nကျမတို့ ကလောမြို့တွင်းလမ်းလျှောက်ရောက်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ နေရာတွေကတော့ ကလောဘူတာ၊ ကလောHotel ၊ ပန်းခြံ စသည်ဖြင့် တစ်မြို့လုံးကို ခြေတိုအောင် လျှောက်ခဲ့ကြပါတယ်…\nကလောHotel ကို ဘူတာရုံဘေးနားရှိ မီးရထားသံလမ်းဘေး ဖြတ်လမ်းကလေးကသွားကြပါတယ်…\nအဲ့ဒီမှာ ကျမတို့ တစ်ဖွဲ့လုံး ပျော်၇ွှင်စွာတွေ့မြင်ခဲ့ရတာကတော့ ခြံတိုင်း၊အိမ်တိုင်းမှာ ရှိနေတဲ့ မက်မန်းသီး ရောင်စုံ တွေဘဲဖြစ်ပါတယ်…\nခြံထဲက အပင်တွေမှာ၊ခြံပြင်ကို ထွက်နေတဲ့ အကိုင်းတွေမှာ ၊လက်လှမ်းမှီရာ ၊လှမ်းမမှီရာမှာ အစိမ်း၊ အ၀ါ ၊ လိမ္မော် ၊ အနီ ၊ အညို တစ်ကယ်ကို အသီးရောင်စုံ ပါဘဲ…\n2… မက်မန်းသီး ကိုင်းကြီးကြီး…\n5…လှမှလှ မက်မန်းသီး …\nမက်မန်းသီးတွေ မြင်မှတော့ ခြံပြင်ရောက်တဲ့ အသီး၊ မှီတဲ့ အသီးတော့ ခူးမိတာပေါ့နော်…\nဟဲ့ လူတွေရှိတယ်…ပြောခူးကြမလား…ရပါတယ် တစ်လုံးနှစ်လုံးဘဲဟာကို…\nစသည်ဖြင့် ကျမတို့ ဘာသာ အမေးအဖြေလုပ်လို့ ခူးဖို့ပြင်နေတုန်းမှာဘဲ…\nပြောသံကြားတော့ တစ်ယောက်မှ မငြင်းကြဘဲ ဟုတ်..ဟုတ် ဆို ခြံထဲရောက်ကုန်ကြပါတယ်…\n၀ိုး……ခြံထဲက မက်မန်းပင်တွေမှာ အသီးတွေ ပြွတ်ခဲနေတာဘဲကိုး….လှလိုက်တာ….\nဖြတ်သွားဖြတ်လာ ဧည့်သည်များကို ပေးခူးကြောင်း၊ အနီသီးမှာ အချိုသီးဖြစ်ကြေင်း ခြံရှင်မှ ပြောပြပါသည်။\nစားကြည့်ရာတွင်လည်း အမှန်ပင် ချိုပါသည်။ ကျမတို့ ခူးလည်းခူး ဓါတ်ပုံလည်းရိုက်ခဲ့ကြပါသည်။\n6…ပြွတ်ခဲနေတဲ့ မက်မန်းသီး အစိမ်းများ…\n8… မက်မန်းသီး တစ်ပန်းကန် …\n9…မြင်မှ မီးရထား …\nမက်မန်းသီးများခူးပြီး ဆက်လျှောက်လာကြစဉ် မလှမပ ရထားတစ်စီးဖြတ်သွားလို့ မှတ်တမ်းတင်ရင်း ပြုံးမိခဲ့ရသေး…\nကားပေါ်မှာ ဖွင့်တဲ့ စာပေဟောပြောပွဲမှာ ပြောတာလေးပါ…ဘယ်မှာ၊ဘယ်သူတွေလဲတော့ မသိပါနော်…\nအညာမှာတဲ့ အညာသူ၊အညာသား စကားမပီပါတဲ့…လွင်ကို လွန်၊ ကွမ်း ကို ကွင်း စသည်ဖြင့်ပြောကြပါတယ်တဲ့…\nမြန်မာ့ မီးရထား လာပြီပြောပါဆိုရင်တော့ မြင်မှမီးရထားလာပြီ ပေါ့တဲ့ ဟိဟိ…\nမြင်မှလာတယ်မှတ်ရတဲ့ ရထားအချိန် တိကျပုံများလေ…\nမက်မန်းသီးတွေခူးပြီးကြရင် ပန်းကလေးတွေ ဘယ်လောက်လှလဲ ကြည့်ဘို့\nရထားလမ်းဘေးလေးကနေ ကလော Hotel ၊ ပန်းခြံတို့ကို ဆက်လျှောက်ကြရအောင်နော်…\nမအိရေ… မွန်ကစ်တို့ ခူးလာတဲ့ မက်မန်းသီးတွေ ၀ိုင်ဖောက်ထားတယ်… သိလား.. :harr:\nဆိုပြီး သမီးနဲ့ ကောင်မလေး\nသူတို့ ချည်းစားနေလို့ တစ်လုံးနှစ်လုံး\nမက်မန်းသီးကို ၀ိုင်ဖောက်တာ ကိုယ်တိုင်ဖောက်တာလား မမွန်ကစ် … အဲဒီနည်းလေးပြောပြပါဦးလား …\nခိုင်ခိုင်ရေ… မက်မန်းဝိုင် လုပ်မယ်ဆို ၀ိုင်လုပ်လို့ရမဲ့မက်မန်းသီးကို ပထမ ထုံးရည်ကြည် တစ်ရက်စိမ်ထားရမယ်…အသီးလေးတွေရဲ့အလယ်ကို အရည်စိမ့်ဝင်နိုင်အောင် ဓါးနဲ့ အရာပေးလိုက်အုံးနော်.. မက်တိုဗာပုလင်းတစ်လုံး အနေနဲ့ဆို သကြား ဆယ်ဇွန်းခန့်ထည့်..\nထုံးရည်တစ်ရက်စိမ်ထားတဲ့ မက်မန်းသီးတွေကို ထုံးရည်ပြောင်အောင်ဆေးပြီး ပုလင်းထဲ ရေမြှုပ်အောင်ထည့်ထားပါ… တစ်လလာက်နေရင် မက်မန်းသီးလေးတွေ ညိုလာပီးအလိုအလျှောက် ၀ိုင်ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်… မွန်ကစ်ဒါလင်လုပ်တဲ့နည်းလေးပါ..\nကျေးဇူးတင်လိုက်တာ …. မမွန်ကစ်ရေ …. ညီမက ၀ိုင်ဆိုရင် ဘယ်လိုသဘောကျမှန်း မသိဘူး ….. အခုလို သဘာဝသစ်သီးဝိုင်လုပ်နည်းကို ကိုယ်တိုင်သိလိုက်ရတော့ အရမ်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် …. စပျစ်သီးဝိုင်ကိုလည်း အဲဒီနည်းလေးအတိုင်းပဲလုပ်ရမှာလား မမွန်ကစ် …. ၁ လထက်ပိုကြာကြာထားလို့ရော ရလားဟင် ….. ပြောရင်း သွားရည်တောင်ကျလာတယ် …..\nစပျစ်ကိုတော့ ၀ိုင်လုပ်ကြည့်တာ မအောင်မြင်ဘူး.. အသီးလေးတွေ ပုတ်သွားတယ်…\nဒီနည်းက မက်မန်းသီး (၀ိုင်လုပ်လို့ရတဲ့အသီး).. ချဉ်စော်ကားသီး တို့တော့ ရဒယ်..\nစပျစ်တို့ နာနတ်တို့တော့ မလုပ်တတ်သေးဘူးကွယ်…\nဟယ် …. မက်မန်းသီး နီနီလေးတွေ အခုမှမြင်ဖူးတယ် … ငံပြာရည်နဲ့ ငရုတ်သီးမှုတ်လေးနဲ့သာ သုတ်စားလိုက်လို့ကတော့ … ပထမဦးဆုံးကွန်မန့်ပေးမယ်လုပ်နေတုန်း လိုင်းကကျသွားတာ ….\nပြောရင်းနဲ့ သရေယို ဆိုသလိုဖြစ်နေပြီ…\nမအိရယ် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်ခြံထွက်လေး ကြည့်ရတာ အော်ဂဲနစ်သီးနေမှာ။ ဖြတ်သွားရုံပဲ သွားဖူးတာမို့ မရောက်ရောက်အောင် သွားပါအုန်းမယ်။\nအင်္ကျီနဲ့ သုတ်ပြီး ကိုက်စားလိုက်တာဘဲ…ချိုတယ်…\nမြန်မာပြည်ထဲမယ် ပျော်ရွှင်ဖွယ် နေရာလေးတွေရှိကြောင်း\nမက်မန်းသူခူးကြသူများက ဘယ်သူတွေပါလိမ့် သိချင်ထှာ\nမက်မန်းနီသီးစားဖူးပါတယ် အရမ်းကြိုက်တယ်..ကလောရှုခင်းလေးတွေ ဆက်ကြည့်ဖို့မျှော်နေမယ်နော်\nသမီးလေး နဲ့ မအိ\nမွန်ကစ် နဲ့ သူ၏ချစ်ချစ် တို့ပါ…\nနောက်ထပ် ပန်းကလေးတွေ တင်ပြီးရင် ခရီးစဉ် Post ပြီးပါပြီ…\nမအိရေ မက်မန်းသီး သိပ်ကြိုက်တာဗျ…….. တပန်းကန်လုံး မသွားတယ်နော်. အဟီးးးးးးးး :hee:\nဆေးသကြား၊ဆိုးဆေး မပါတဲ့ သဘာဝအရသာချိုတဲ့ မက်မန်းသီးပါ…\nတစ်ပန်းကန်လုံး မ သွားလဲ နှစ်ယောက်မျှစားနော်…:hee:\nဘီအီး နဲ့ ကောက်တေး ( Cocktail ) လုပ်ပြီး ကစ်လိုက်ရ ရင် စိန်ပေါက်ပေါက် တိုအကြိုက်ပေါ့။ မစီမဆိုင် သူများသွား ထိခိုက်နေပြန်ပြီ။\nဘီအီး နဲ့ ကောက်တေး ( Cocktail ) လုပ်ပြီး ကစ်လိုက်ရ ရင် စိန်ပေါက်ပေါက် တိုအကြိုက်ပေါ့။ မစီမဆိုင် သူများသွား ထိခိုက်နေပြန်ပြီ။ ကိုယ်သောက် ချင်တာကို။\nချစ်သူခင်သူ သတိရ ကြတယ်မို့လား…\nလှလိုက်တာ…အနီသီးလေးက စားချင်စရာ…ရောက်ခဲ့တုန်းက မက်မန်းပင်တွေ မြင်တောင် မမြင်ဘူးလိုက်ဘူး…ပုံထဲကလူတွေ မှန်းတာမှန်ပေမယ့် ဟီး..အတွဲတော့ မှားသွားတယ်…း-)\nမက်မန်းပင်က အဲလောက်မကြီးဘူးထင်ထားတာ .. တလွဲပါလား\nအပင်ရော အသီးလေးတွေရောတွေ့ရလို့ ကျေးဇူးပါ …\nပုံထဲကလူတွေ မှန်းတာမှန်တယ်ဆိုတော့ တော်လိုက်တာ…\nဒါပေမဲ့ မှားတယ်ဆိုတော့ …\nမက်မန်းပင်က ၁၀ ပေ၊ ၁၅ ပေ လောက်မြင့်ပါတယ်…\nတစ်ရပ်လောက် အမြင့်တွေလဲ ရှိပါတယ်…\nချဉ်လို့ ဖန်လို့ မစားနိုင်ဘူးရယ်…\nMon Kit ဘယ်သူလဲဆိုတာသိသွားပြီး :harr:\nတစ်ခါတစ်လေ Centre ရှေ့မှာ\nနောက်တစ်ခေါက် ကလောသွားရင် ခေါ်မယ်နော်…\nအီးးးးးး မက်မန်းသီးလေးတွေ ချစ်ချာလေးတွေ\nမအိရေ ၊ ကျုပ်အဘိုးဟာ ကလောဘူတာရုံမှာ ရုံပိုင်ဘဝနဲ့ ပင်စင်ယူခဲ့လို့ ကလောမြို့ ဘူတာရုံရဲ့ မြောက်ဘက် ၁၀အိမ်ကျော်မှာ အိမ်ရှိခဲ့ပါတယ်\nကျုပ်တို့ ငယ်တုန်းက နွေရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက်ရောက်တိုင်း ကလောအိမ်ကို ပြန်နေကြပေါ့\nကျုပ်အဘိုးအိမ်ထဲမှာ မအိ တွေ့ ခဲ့တဲ့ ၊ ဓါတ်ပုံထဲကလို မက်မန်းသီးပင်နဲ့ သံပုရာပင်တွေ ၊ ဂေါ်ရခါးပင်ရယ် ငရုတ်ခင်းလေးရယ် စိုက်ထားတာပေါ့ ။ ကျုပ် မှတ်မိသလောက်တော့ အဲဒီကလောက ခူးစားခဲ့ဖူးသမျှ မက်မန်းသီးအမှည့် အားလုံး ချဉ်တယ် ဖန်တယ်ဆိုတာပါပဲ ။ မအိစားခဲ့တဲ့ ချိုတဲ့ဆိုတဲ့အသီးတွေဟာ သကြားရည်ထိုး ထားတာ ဖြစ်နေမလားပဲ ။\nချဉ်တယ် ဖန်တယ်ဆိုတာ လက်ဆိပ်မကောင်းလို့ဖြစ်မယ် …. ဗထူးတွေလက်နဲ့ထိရင် မက်မန်းသီးက အဲဒီ အရသာဖြစ်သွားရော …… ဟိုသီချင်းထဲကလိုလေ … `ပန်းနွယ်မျိုးဟာ လက်ဆိပ်တို့ရင် ညှိုးမှာစိုးရတယ်´ ….. ဟဲ ဟဲ ဟဲ\nမအိတို့ မက်မန်းသီးခူးကြတာ မောင်ပေ အဘိုးခြံများဖြစ်နေလားမသိ…\nခြံထဲမှာ မက်မန်းပင်နဲ့ သံပုရာပင်တွေ နဲ့ ငရုတ်ခင်းလေးရှိနေတယ်…\nမက်မန်းသီး အစိမ်းရောင်၊အ၀ါရောင်တွေ ခူးစားကြည့်တာ ချဉ်လို့၊ဖန်လို့ စားမရဘူး…\nအဲ့ခြံထဲက အနီရောင်မက်မန်းသီးက ခူးရင်းစား၊တစ်လမ်းလုံးလဲ ဒီတိုင်းစားလာကြတာ…\nသဘာဝ အတိုင်း ချိုတဲ့ မက်မန်းသီး မျိုးရှိပါတယ် မောင်ပေရယ်…\nဝူခုန်းကား သွားသတိရမိတယ်ဗျာ …\nဘာမဆိုင် ညာမဆိုင်ပေါ့လို့ …\nတီချာ မက်မန်းသီးတွေပုံရှာနေတာ ကူးသွားပြီနော်။ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\nတီချာလိုချင်တာလေး တင်ပေးမိလို့ ၀မ်းသာမိပါတယ်…\nဘာမဆိုင် ညာမဆိုင် ဆို\nအရင်သွားတုံးက ကလောHotel အဟောင်းမှာ တည်းဖူးတယ်…\nတစ်ဖက်ခန်းက လူတွေ တစ်ညလုံးမအိပ်ကြတာ၊\nတစ်ခါးဖွင့်ပြီး ၀င်လိုက်၊ထွက်လိုက် လုပ်ကြတယ်…\nအိမ်သာဝင် ရေဆွဲချလိုက် ၊တံခါး Lock ချလိုက်\nကလောက် ကလက်သံ အမျိုးစုံ အသံထွက်နေကြတယ်…\nအဲ့အခန်းကလူတွေကလဲ မအိပ်ကြဘူးလား တွေးမိပေမဲ့\nကိုယ်လဲ ပင်ပန်းလာတော့ ခဏနေ အိပ်ပျော်သွားရော…\nမနက်စာ စားရင်း ၀ိတ်တာလေးကို အမတို့ ဘေးခန်းက\nဘယ်သူတွေလဲ မေးတော့ ဟိုအန်တီ နှစ်ယောက်တဲ့…\nအဲ့ဒီအန်တီတွေကလဲ ဘေးခန်းက ဘယ်သူလဲမေးလို့ အမတို့လို့ ပြောထားတယ်တဲ့…\nဆုံမိတော့မှ၊သူလဲ မဟုတ်၊ကိုယ်လဲမဟုတ် …သရဲခြောက်တာကလဲ ရီရတယ်…\nကလော ဟိုတယ်မှာ တည်းခဲ့တာလား .. သူရဲ မခြောက်ဘူးလား ။ ကလော ဟိုတယ်ကသူရဲခြောက်တယ်ဆိုပြီး နံမည် ကြီးလို့ ..\nမအိ နဲ့ မွန်ကစ် ကိုလဲ မြင်ဖူးသွားပြီ။\nပါးကွက် လေးနဲ့ လှမှလှ။\nသမီးလေးကလဲ အချော ချစ်စရာလေး။\nမက်မန်းသီး ကို အရင်တုန်းက သိပ်မကြိုက်ပေမဲ့ မအိ ပုံတွေထဲက အနီရဲရဲ လေးတွေက များ စားချင်စရာ။\nရှမ်းအစာတွေ တစ်ဝကြီး စားခဲ့မှာပေါ့နော်။\nကျွန်မ ကတော့ ရှမ်းပြည်ဟာ မြန်မာပြည်မှာ နေလို့ အကောင်းဆုံး နေရာလို့ ထင်တာပါဘဲ။\nအမျိုးမျိုးဆေးဆိုး ပြုပြင်ထားတာတွေဘဲ စားနေရတာမို့\nခုလို သဘာဝအသီးလေး စားခဲ့ရတာ အမှတ်တရပါဘဲ….\nချိုသော မက်မန်းသီးများ နှင့် အတူ.. ရာထူးတိုးပေးလိုက်ကြောင်း… :harr:\nမေမြို့ ကန်တော်ကြီးနားကပိုးစာခြံမှာ ပိုးစာသီးတွေခူးစားကြတာလဲ ပြန်သတိရတယ်..\nမအိရဲ့ရှမ်းပြည်တောင်ပိုင်း အလှပုံတွေနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ဗဟုသုတတွေ မြင်တွေ့ခံစားရတာ\nအန်တီအိရေ .. သမီးကလောကို တခေါက်ပဲ ရောက်ဖူးတယ် … တောင်ပေါ်မြို့လေးဆိုပေမယ့် .. တောင်ကြီးလောက်လည်း မမြင့်တဲ့ အပြင် .. သူ့ရဲ့ … တည်နေတဲ့ အနေထား ၊ ရာသီဥတုနဲ့ ၊ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ အိမ်လေးတွေကလည်း အစီအရီနဲ့ ….. နေလို့ကောင်းတဲ့ မြို့လေးလို့ပဲ ပြောရမယ် … ။ ခရီးကတော့ ထွက်ချင်သေးတယ် … ခွင့်ရက်ရှည်ယူလျှင် အလုပ်တွေနဲ့က သိပ်အဆင်မပြေလို့ … :eee:\nမက်မန်းသီး ခူးကြသူများထဲမှာပါတဲ့ ….. တစ်ယောက်သောမျက်နှာကို .. မှတ်မိသလိုပဲ .. အဒူများပါယိမ့် .. အဟီး :harr:\nသွားချင်တယ်..စားချင်တယ် လို့သာ အော်လိုက်ချင်ပါတော့တယ် အစ်မရေ…\nကွန်မကောင်း လို့ ဟိုနေ့ ကတည်းကဝင်ကြည့် နေတာ\nအဲဒီလိုနေရာလေးဘယ်တော့ များမှနေခွင့် ရမလဲလို့ \nကျုပ်က တောင်ပေါ်ဒေသတို့ဆိုလွှတ်သဘောကျတာ\nစနေ၊တနင်္ဂနွေ နဲ့ ခွင့်နှစ်ရက်ယူပြီးသွားဖြစ်ခဲ့တာ…\nဒါပေမဲ့လဲ ခရီးဆိုရင်တော့ သွားချင်ပြန်တာဘဲလေ…\nနွေမှာနေဘို့ တစ်အိမ်လောက် ရှိချင်တဲ့နေရာလေးပါ…\nပုံကောင်း လှလှ အများကြီးရမှာ အသေချာပါဘဲ…\n.ပြန်ဖတ် လိုက်တာ ခုသွားလို့ရရင်ဖြင့် အပြေးသွားချင်မိတော့တယ်…\n.အမေး = မက်မန်းသီးနဲ့ ဖွေးဖွေးဆိုလျှင်… ဘယ်သူ ပိုချိုလေမလဲ….\nအဖြေ = ဖွေးဖွေး\nမြို့တမြို့ရောက်ရင် အဲဒီမြို့ထဲကို အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်ကြည့်ချင်တာ။\nမက်မန်းသီးသီးတဲ့အချိန်မဟုတ်လို့လား၊ မက်မန်းသီးပင်မှန်းပဲ မသိလို့လား မတွေ့ခဲ့ဘူး။\nကလောမှာ ကိုယ့်မျက်စေ့ထဲရောက်လာတာကတော့ ပန်းတွေ အရောင်စုံ အမျိုးအစားစုံ လှပနေတာပဲ။


BAFTA Awards ကို တက်ရောက်လာခဲ့တဲ့ Kate Middleton ရဲ့ Fashion က Time’s Up movement ကို ဘယ်လိုတုန့်ပြန်သလဲ? – FemaleWear.net\nKate Middleton ကတော့ fashion ကိုနှစ်သက်သူတစ်ယောက်လို့ အားလုံးကခံယူထားကြလို့ သူမတက်လာသမျှပွဲတွေဆိုရင် သူမရဲ့ fashion ကို မျှော်လင့်စောင့်စားနေကြရတာပါ။ အခုလည်း Royal Albert Hall မှာ ညနေုပိုင်းတွင်ပြုလုပ်တဲ့ 2018 BAFTA Awards ရဲ့ red carpet ကို Kate Middleton ကတော့ ယောကျာ်းဖြစ်သူ Prince William နဲ့အတူ ပွဲတက်လာတာကို တွေ့ရပါတယ်။\nပွဲတက်ရောက်လာတဲ့ အခါမှာ သူမဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ဝတ်စုံလေးကရိုးရှင်းပြီး လက်ထဲမှာလည်း black clutch လေးကို ကိုင်ခါပေါ်လွင်နေပါတယ်။ Prince William ကတော့ အနက်ရောင် suit ကို ဝတ်ဆင်လာပါတယ်။ တချို့ကလည်း Kate Middleton ရဲ့ဝတ်စုံဟာ Time’s Up movement ကို support လုပ်တယ် လက်ခံတယ်လို့ ထင်မြင်ကြပေမယ့် တချို့ကတော့ support မလုပ်ဘူးလို့ ကိုယ့်အတွေးတွေနဲ့အတူ ဝေဖန်နေတာတွေကိုလည်း တွေ့ရပါတယ်။\nThe Duke presented Sir Ridley Scott with the Academy Fellowship and, after the ceremony, joined The Duchess to congratulate tonight’s winners onstage. pic.twitter.com/JMcCggSFtl\nTags: 2018 BAFTA Awards, Kate Middleton, Time's Up\nMulberry ကထုတ်လုပ်တဲ့ Spring Summer 2018 Collection အတွက် ဒီဇိုင်းဆန်းလေးများ


Gu Gu's Cyber Sandbox: ချက်ကြီး ရှက်တော့ ရယ်\nချက်ကြီး ရှက်တော့ ရယ်\nမနက်ဖန် အလုပ်ပိတ်ရက်မို့ ဒီနေ့တော့ ဂျီတော့ခ် ကို စောစောဝင်လာဖြစ်ခဲ့တယ်... ထုံးစံအတိုင်း ကျနော့် ချစ်ဘော်ဒါ ချက်ကြီး တစ်ယောက်ကတော့ အရင်ရောက်နှင့်နေပါပြီ... သိသားပဲ... သူ့ကောင်မလေးကို လာစောင့်နေတာ... ဒီမှာ အံတိုလို့ သွားဖုံးတွေတောင် ရောင်နေပြီ...\nဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့လေ... ချက်ကြီး နဲ့ ကျနော် ဂျီတော့ခ် ပေါ်မှာ စကားတွေ ပြောဖြစ်လိုက်တယ်... ခဏနေတော့ သူ့ချာတိတ်မလေး လာလို့တဲ့... ချက်ကြီးတစ်ကောင် အချစ်ဆုံး ဘော်ဒါ ကျနော့်ကို ထားခဲ့ပြီး လစ်သွားပါတယ်... (ကောင်းပါလေ့... မ ဖက်လိုက်လို့ မိုက်ဖက် ပါသွားရှာတဲ့ ချက်ကြီးရေ့...)\nနာရီဝက်လောက် ကြာတော့.. ချက်ကြီး ဆီက ဘာမဆိုင်ညာမဆိုင် အူကြောင်ကြောင် မတ်စေ့တစ်ခု ရောက်လာပါတယ်... ဒီလို...\nChat Gyi: သူတို့ကို သတိယ တယ်လို့ပြောပေးပါ\nGu Gu: bel thu go lel? (ဘယ်သူ့ကိုလဲ?)\nChat Gyi: ဆောတီး\nChat Gyi: မှားကုန်ဘီ\nChat Gyi: ဟား ဟား\nGu Gu: bar tone ha (ဘာတုန်းဟ?)\ntaw taw paw (တော်တော်ပေါ)\nlu paw gyi (လူပေါကြီး)\nSent at 1:43 AM on Thursday\nဟုတ်တယ်လေ... ဘယ်သူ့ကို သတိရကြောင်း ကျနော်က ပြောပေးရမလဲ.. အရင်းမရှိ အဖြားမရှိ... သူ့ ကြီးတော်ကြီး ကိုလား??? ချက်ကြီး ရှက်ရှက်နဲ့ ရယ်ပါတယ်... ကျနော်လဲ လိုက်ရယ်မိတယ်... တကယ်က သူ့ကောင်မလေးကို ပြောချင်တာ.. ကျနော် နဲ့ ပြောထားတဲ့ ဝင်းဒိုးမှာ လာယောင်ကြောင်ပြီး ရိုက်တာလေ... (ချက်ကြီး တို့ မွန်နေပုံများကတော့.. မိုးမမြင် လေမမြင် ပါလားကွယ်...)\nသူက လာသေးတယ်.. “သတိရ” ကိုတောင် “သတိယ” တွေ ဘာတွေ လာလုပ်နေတယ်... ဒင်းက နုပြနေတာ... ထားပါတော့လေ... အင်တာနက်ခေတ်ထဲက ချက်ကြီး တစ်ယောက် အကြောင်းပေါ့...\nချက်ကြီး ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ? သြော်.. ဒါတော့ မပြောတော့ပဲ ထားလိုက်ပါတော့မယ်... တော်ကြာနေ ချက်ကြီး တကောင် ရှက်ရှက်နဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဟိုသင်းဟဝါတွေ ပြုနေလို့ ဒုက္ခတွေ ရောက်နေမှာ စိုးလို့ပါ...\nPosted by Gu Gu at 2:01 AM\nဟားဟား.....ချက်ကြီး သတင်းပို့ သွားပါကြောင်း :P


ဆန့်ကျင်လက်ဗွေ, မျက်မှန်မှန်ဘီလူး Coates, တရုတ်အတွက်မျက်မှန်မှန်ဘီလူးအင်္ကျီကိုထုတ်လုပ်သူမှုတ်ဆေးဘူး\nHome > ထုတ်ကုန်များ > ဆန့်ကျင်လက်ဗွေဖြေရှင်းချက် > Optical မှန်ဘီလူးသည် nano Coating\nOptical မှန်ဘီလူးသည် nano Coating ၏ကုန်ပစ္စည်းအမျိုးအစားကျနော်တို့တရုတ်, ဆန့်ကျင်လက်ဗွေရေမှုံရေမွှား, မျက်မှန်မှန်ဘီလူး Coating ပေးသွင်း / စက်ရုံထဲကနေအထူးပြုထုတ်လုပ်သူ, မျက်မှန်မှန်ဘီလူးကုတ်အင်္ကျီ R & D နှင့်ကုန်ထုတ်လုပ်မှု၏လက္ကားအရည်အသွေးမြင့်ထုတ်ကုန်များဖြစ်ကြသည်, ငါတို့သည်စုံလင်သောရောင်းချပြီးနောက်ပိုင်းဝန်ဆောင်မှုနှင့်နည်းပညာပံ့ပိုးမှုရှိသည်။ သင့်ရဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမျှော်ကြည့်ပါ\nမှန်ဘီလူးအဘို့အမြင့်သနျ့ရှငျးမှုဆန့်ကျင်လက်ဗွေ Coating  အခုတော့ဆက်သွယ်ပါ\nOptical မှန်ဘီလူးများအတွက်အရောင်မဲ့ Transparent အရည်  အခုတော့ဆက်သွယ်ပါ\nOptical မှန်ဘီလူးအဘို့ကောင်းသော Optical စွမ်းဆောင်ရည်  အခုတော့ဆက်သွယ်ပါ\nOptical မှန်ဘီလူးများအတွက်ပစ္စည်း Coating ပွတ်တိုက်မှု Resistance  အခုတော့ဆက်သွယ်ပါ\nOptical မှန်ဘီလူးများအတွက် anti-အစွန်းအထင်းပစ္စည်း Coating  အခုတော့ဆက်သွယ်ပါ\nမိုးလေဝသ Optical မှန်ဘီလူးအဘို့ကိုခံနိုင်ရည်  အခုတော့ဆက်သွယ်ပါ\nOptical မှန်ဘီလူးများအတွက် AF Coating က Non-hydrophili  အခုတော့ဆက်သွယ်ပါ\nOptical မှန်ဘီလူးများအတွက် transparent AF Coating  အခုတော့ဆက်သွယ်ပါ\nAF Optical မှန်ဘီလူးများအတွက်ရေစိုခံ Coating  အခုတော့ဆက်သွယ်ပါ\nဝတ်ဆင်-ခံနိုင်ရည် Nano Coating Optical မှန်ဘီလူးများအတွက်  အခုတော့ဆက်သွယ်ပါ\nOptical မှန်ဘီလူးများအတွက်အရောင်မဲ့ Transparent အရည် [ဆန့်ကျင်လက်ဗွေဖြေရှင်းချက်သတ်မှတ်ချက်] ပုံပန်းသဏ္ဍာန်: အရောင်မဲ့သို့မဟုတ်အဝါရောင်ပွင့်လင်းအရည် AF အဆိုပါ specia lly ဖွဲ့စည်းပုံမှာ fluorosilicon နှင့်အတူကိုပြင်ဆင်ထားတဲ့ fluorocarbon...\nOptical မှန်ဘီလူးအဘို့ကောင်းသော Optical စွမ်းဆောင်ရည်\nOptical မှန်ဘီလူးအဘို့ကောင်းသော Optical စွမ်းဆောင်ရည် [ဆန့်ကျင်လက်ဗွေဖြေရှင်းချက်သတ်မှတ်ချက်] ပုံပန်းသဏ္ဍာန်: အရောင်မဲ့သို့မဟုတ်အဝါရောင်ပွင့်လင်းအရည် AF အဆိုပါ specia lly ဖွဲ့စည်းပုံမှာ fluorosilicon နှင့်အတူကိုပြင်ဆင်ထားတဲ့ fluorocarbon...\nOptical မှန်ဘီလူးများအတွက်ပစ္စည်း Coating ပွတ်တိုက်မှု Resistance\nOptical မှန်ဘီလူးများအတွက်ပစ္စည်း Coating ပွတ်တိုက်မှု Resistance [ဆန့်ကျင်လက်ဗွေဖြေရှင်းချက်သတ်မှတ်ချက်] ပုံပန်းသဏ္ဍာန်: အရောင်မဲ့သို့မဟုတ်အဝါရောင်ပွင့်လင်းအရည် AF အဆိုပါ specia lly ဖွဲ့စည်းပုံမှာ fluorosilicon နှင့်အတူကိုပြင်ဆင်ထားတဲ့ fluorocarbon...\nOptical မှန်ဘီလူးများအတွက် anti-အစွန်းအထင်းပစ္စည်း Coating\nOptical မှန်ဘီလူးများအတွက် anti-အစွန်းအထင်းပစ္စည်း Coating [ဆန့်ကျင်လက်ဗွေဖြေရှင်းချက်သတ်မှတ်ချက်] ပုံပန်းသဏ္ဍာန်: အရောင်မဲ့သို့မဟုတ်အဝါရောင်ပွင့်လင်းအရည် AF အဆိုပါ specia lly ဖွဲ့စည်းပုံမှာ fluorosilicon နှင့်အတူကိုပြင်ဆင်ထားတဲ့ fluorocarbon...\nမိုးလေဝသ Optical မှန်ဘီလူးအဘို့ကိုခံနိုင်ရည်\nမိုးလေဝသ Optical မှန်ဘီလူးအဘို့ကိုခံနိုင်ရည် [ဆန့်ကျင်လက်ဗွေဖြေရှင်းချက်သတ်မှတ်ချက်] ပုံပန်းသဏ္ဍာန်: အရောင်မဲ့သို့မဟုတ်အဝါရောင်ပွင့်လင်းအရည် AF အဆိုပါ specia lly ဖွဲ့စည်းပုံမှာ fluorosilicon နှင့်အတူကိုပြင်ဆင်ထားတဲ့ fluorocarbon...\nOptical မှန်ဘီလူးများအတွက် AF Coating က Non-hydrophili\nOptical မှန်ဘီလူးများအတွက် AF Coating က Non-hydrophili [P ကို roduct သတ်မှတ်ချက်] ပုံပန်းသဏ္ဍာန်: အရောင်မဲ့သို့မဟုတ်အဝါရောင်ပွင့်လင်းအရည် AF အဆိုပါ specia lly ဖွဲ့စည်းပုံမှာ fluorosilicon နှင့်အတူကိုပြင်ဆင်ထားတဲ့ fluorocarbon...\nOptical မှန်ဘီလူးများအတွက် transparent AF Coating [P ကို roduct သတ်မှတ်ချက်] ပုံပန်းသဏ္ဍာန်: အရောင်မဲ့သို့မဟုတ်အဝါရောင်ပွင့်လင်းအရည် AF အဆိုပါ specia lly ဖွဲ့စည်းပုံမှာ fluorosilicon နှင့်အတူကိုပြင်ဆင်ထားတဲ့ fluorocarbon...\nAF Optical မှန်ဘီလူးများအတွက်ရေစိုခံ Coating\nAF Optical မှန်ဘီလူးများအတွက်ရေစိုခံ Coating [ဆန့်ကျင်လက်ဗွေဖြေရှင်းချက်သတ်မှတ်ချက်] ပုံပန်းသဏ္ဍာန်: အရောင်မဲ့သို့မဟုတ်အဝါရောင်ပွင့်လင်းအရည် AF အဆိုပါ specia lly ဖွဲ့စည်းပုံမှာ fluorosilicon နှင့်အတူကိုပြင်ဆင်ထားတဲ့ fluorocarbon...\nဝတ်ဆင်-ခံနိုင်ရည် Nano Coating Optical မှန်ဘီလူးများအတွက်\nဝတ်ဆင်-ခံနိုင်ရည် Nano Coating Optical မှန်ဘီလူးများအတွက် [ဆန့်ကျင်လက်ဗွေဖြေရှင်းချက်သတ်မှတ်ချက်] ပုံပန်းသဏ္ဍာန်: အရောင်မဲ့သို့မဟုတ်အဝါရောင်ပွင့်လင်းအရည် AF အဆိုပါ specia lly ဖွဲ့စည်းပုံမှာ fluorosilicon နှင့်အတူကိုပြင်ဆင်ထားတဲ့ fluorocarbon...\nတရုတ်နိုင်ငံ Optical မှန်ဘီလူးသည် nano Coating ပေးသွင်း\nအဆိုပါ optical ဖန်မျက်နှာပြင်၏မျက်နှာပြင် Anti-fingerprinting ဖြစ်ပါသည်, အဘယ်သူမျှမဆီပြန်ခံစားချက်ရှိပါတယ်, သတ္တုမျက်နှာပြင်၏တောက်ပြောင်မထိခိုက်ပါဘူး, သုံးစွဲဖို့အဆင်ပြေသည်, သန့်ရှင်းခံရဖို့မလိုအပ်ပါဘူး။\nခံနိုင်ရည်ခြစ်ရာ။ optical မှန်ဘီလူး Anti-လက်ဗွေအပေါ်ယံပိုင်းအေးဂျင့်ဒီဘာဂင်နည်းလမ်း:\n1. အရက်သို့မဟုတ် ultrasonic အတူ optical ဖန်ကိုရှင်းလင်း။\nစင်ကြယ်သောအဝတ်ပေါ်ကို 2. ယို anti-လက်ဗွေရာဆီ, ညင်ညင်သာသာဖန်ခွက်ထဲပွတ်သပ်, 0.5-1 မိနစ်အဆင့်က 150 မိနစ်နဲ့ 30 မိနစ်မီးဖိုဝင်, ထို့နောက်အရက်အတူမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်ဖုန်မှုန့်အစက်အပြောက်ကိုချွတ်သုတ်, ဒဏ်ငွေလိုင်းများ, သင်ကနိုင်။\n3. ဒါဟာမုန့်ဖုတ်ခြင်းမရှိဘဲမိနစ် 30 များအတွက်သန့်ရှင်းတဲ့အခန်းတစ်ခန်းထဲမှာစွန့်ခွာ, ပြီးတော့ ultrasonic အရက်အတူကသန့်ရှင်းရေးလုပ်ဖို့လည်းဖြစ်နိုင်သည်။\nဆန့်ကျင်လက်ဗွေရေမှုံရေမွှား မျက်မှန်မှန်ဘီလူး Coating မျက်မှန်မှန်ဘီလူးကုတ်အင်္ကျီ မျက်မှန်ကုတ်အင်္ကျီ ဆန့်ကျင်လက်ဗွေ Coating ရေမှုံရေမွှား


၆ ရက်နေ့….. | PoemsCorner\nဒီနေ့ မနက် အိပ်ရာထတော့ စိတ်ထဲမှာ လွမ်းသလိုလို ကြေကွဲသလိုလို ငိုချင်သလိုလို ဖြစ်နေတာ စိတ်လဲမကြည်လင်ဘူး…\nငါ..ဘာဖြစ်နေပါလိမ့် စိတ်ညစ်စရာရှိလားလို့ တွေးကြည့်လိုက်တော့လဲ ဘာမှစိတ်ညစ်စရာမရှိပေ…\nရုပ်တရပ် calender ကိုကြည့်လိုက်မိတော့ မျက်လုံးများက ၆ ရက်နေ့ဆီသို့…. ဘုရားရေ ..ဒီနေ့က ၆ ရက်နေ့ပါလား…. စိတ်ထဲမှာ မ်းနည်းသလို အားနားသလို ဖြစ်မိသွားသည်။ ဆောရီး ပါ မောင်ရယ်.. ကျွန်မ ဒီနေ့ ၆ ရက်နေ့ဆိုတာ မေ့နေခဲ့တယ်… အခုတလော အလုပ်တွေရှုပ်နေတာနဲ့ ရက်စွဲတွေကိုတောင် မေ့နေခဲ့မိသည်။မောင်..ကတော့ ကျွန်မ ကိုစိတ်ဆိုးနေမှာပဲနော်… စိတ်မဆိုးပါနဲ့ မောင်ရယ်.. နောက်တခါ ကျွန်မ သတိထားပါ့မယ်.. ဒါပေမယ့် ကျွန်မ နှလုံးသားကတော့ ဒီနေ့ကို မှတ်မိနေတယ်နော်….\nဒါကြောင့် စိတ်ထဲမှာ တခုခုဖြစ်ပြီး နှလုံးသားက နာကျင်နေတာလေ… မောင်က ပြောခဲ့တယ် ဒီနေ့ကို မမေ့ကြေးတဲ့.. ကျွန်မ မမေ့ခဲ့ပါဘူး မောင်ရယ်…. ကျွန်မ ဘယ်လောက်ပဲ မောင်ကို မေ့ချင်နေပါစေ မောင် ..ပြောခဲ့တဲ့ ဒီစကားတခွန်းကိုတော့ မမေ့ခဲ့ပါဘူး\nကျွန်မရဲ့ အချစ်ရဆုံးချစ်သူပြောခဲ့တဲ့ စကားကို ဘယ်မေ့ပါ့မလဲ… မောင် ကရော သတိရရဲ့လား … သတိမရလဲ ရပါတယ် မောင်ရယ်..ကျွန်မပဲ သတိရပါ့မယ် မောင့်ကို မခံစားစေချင်ဘူးလေ မောင့်..ဘ၀ ပျော်ရွင်ချမ်းမြေ့တာပဲ ကျွန်မမြင်ချင်ပါတယ်… မောင်.. ပျော်ရွင်ရဲ့လားဟင်.. မောင်.. တောင်းဆိုမှုကြောင့် ကျွန်မ ကိုယ်တိုင် မောင့် မင်္ဂလာပွဲကို တက်ခဲ့တဲ့ အထိ ကျွန်မ ချစ်ခဲ့ပါတယ် မောင်… ကျွန်မ တို့ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ လမ်းမှန်ကန်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်… ကိုယ်ဖြစ်ချင်တိုင် ဖြစ်လို့မရတဲ့လောက မဟုတ်လား ..ကျွန်မကိုယ်တိုင် မောင်ရဲ့ဇနီး နဲ့ မောင့်ကို လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီး ဂုဏ်ပြုခဲ့ပါတယ်…မောင် ..ကျေနပ်ရဲ့လား ကျွန်မ နှလုံးသားတွေ ကွဲကြေခဲ့တာတော့ အမှန်ပါပဲ… ကျွန်မရဲ့ အပြုံးက အသက်မပါခဲ့ရင်တော့ တောင်းပန်ပါတယ်မောင်… အဲဒီအချိန်မှာ ကျွနိမ စိတ်ထဲမှာ ဘာမှမရှိတာတာ့ သေချာတယ် ၀မ်းနည်းခြင်းတွေ မနာလိုချင်တွေ မရှိဘဲနဲ့ မောင့် ကိုဆုတောင်းပေးခဲ့တာပါ ..ဒါကိုတော့ မောင်..ယုံကြည်မယ် ထင်ပါတယ်..မောင့်ကို လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်တဲ့ အချိန်မှာ ကျွနိမရဲ့ လက်တွေ ခံစားမှုမရှိတော့ဘူး မောင်…. မောင်ရဲ့ အရင်က နွေးထွေးခဲ့တဲ့ လက်တစုံက အခုတော့ ခံစားမှုမ၇ှိတဲ့ တုတ်တချောင်းလိုပဲ ..အရင်က မောင်ရဲ့ လက်ကို ဆုတ်ကိုင်လိုက်ရင် မောင်..ရင်ထဲက နွေးထွေးတဲ့ ခံစားမှုတွေ ရရှိခဲ့တယ်… အခုတော့ ကျွန်မတို့ ၂ယောက်လုံး ခံစားမှု မရှိကြတော့ဘူးနဲ့တူပါတယ်….. ကျွန်မ ရင်ထဲမှာ အေးအေးဆေးဆေး နွေးနွေးထွေးထွေးပါပဲ ..မောင်… မင်္ဂလာဆောင်က ပြန်လာပြီး မောင့်ကို ကျောခိုင်းခဲ့တဲ့ အချိန်ကစပြီး အခုထိမောင့်ကို ကျောခိုင်းထားနေဆဲပါ…… ကျွနိမ ငိုချင်ခဲ့ပါတယ်… ဒါပေမယ် မငိုခဲ့ဘူးမောင်… မောင့်ကိုလဲ မငိုစေချင်ဘူး…. မောင့် ကို ပူလောင်မှာစိုးတယိလေ…. မောင့်ိကို အဲဒီကထဲက မေ့နေခဲ့တယိ ဒါပေမယ့် မောင်ပြောခဲ့တဲ့ စကားတခုကိုတော့ဖြစ့် ကျွန်မရော ကျွန်မရဲ့ နှလုံးသားကရော မမေ့ခဲ့ပါဘူး….. ၆ ရက်နေ့ကို မမေ့ကြေးနော်တဲ့ အရာအားလုံးကိုမေ့သွားရင်တောင် အဲဒီနေ့ကိုတော့ မမေ့နိုင်ခဲ့ဘူး…မောင်.သိရဲ့လား ဟိုး..ငယ်ငယ်ကထဲက မောင်နဲ့ကျွန်မရဲ့ စိတ်တွေက ဆက်နွယ်နေတာလေ.. ကျွန်မရဲ့ ဘယ်ဘက်ရင်အုံက နှလုံးဆီက သူ့ဘာသာအလိုလို အောင့်ပြီးနာကျင်လာပြီးဆိုရင်တော့ ကျွန်မရဲ့ အချစ်ဆုံးမောင် တခုခုဖြစ်ပြီးပေါ့… မောင်..ရဲ့နှလုံးရောဂါကို စ သိတဲ့နေ့က အဲဒီရောဂါကို မောင့်ဆီက ယူခဲ့ချင်မိတယိ … ဒါပေမယ့် ယူလို့မရဘူးဆိုတာ သိတော့ မောင်နဲ့အတူတူ ခံစားချင်မိတယိ… အဲဒီ ဆုတောင်းကပြည့်လာခဲ့တယ် ကျွန်မဆီမှာလဲ မောင်လို နှလုံးရောဂါတခု ဖြစ်လာခဲ့တယ်…မောင်ကပြောခဲ့တယ်နော် ကျွန်မက မောင်ကို နားအလည်ဆုံးလူပါတဲ့ ဟုတ်ပါတယ် ကျွန်မ ဘ၀ နဲ့ နှလုံးသားနဲ့ရင်းပြီးတော့ နားလည်ခဲ့တာပါ…. ဒါကြောင့်လဲ မေင့်ကို စွန်လွတ်ခဲ့တာပါ… အဲဒီ အတွက် ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်မောင်….\nဒီနေ့ ၆ ရက်နေ့ မောင့်ကို သတိရဖို့ ကျွန်မကို ခွင့်ပြုပါကွယ်.. ဒီနေ့တနေ့လုံး မောင်..ကို သတိ၇ခွင့်ပေးပါ… ဒီနေ့ တနေ့ပါပဲ…\nIn: ဝတ္ထု Posted By: thaeswezin Date: Jul 18, 2011\nLeave comment No comment & 255 views


ဟင်္သာတို့၏ ဗိမာန်နန်းက ခံစစ်ကျောက်ဆောင်တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခြင်း – Myanmar National League\n“ကျွန်တော် ကစားနိုင်သရွှေ့ ဆက်ပြီး ကစားနေချင်ပါသေးတယ်”\nစီနီယာလက်တွဲဖော် ကစားသမားအများစု အနားယူသွားခဲ့ပေမယ့် ဘောလုံးလောကကို ဘဝတစ်ခုအဖြစ် ဖက်တွယ်နေဆဲ…နှလုံးသွေးထဲမှာ ဘောလုံးသွေးတွေ အားမာန်အပြည့် ဆက်လက်စီးဝင်နေဆဲ ကစားသမားတစ်ဦးရှိပါတယ်။ ဒီကစားသမားက လက်ရွေးစင်ဟောင်းတစ်ဦးလည်းဖြစ်တဲ့ ဟံသာဝတီယူနိုက်တက်အသင်းရဲ့ ဘယ်နောက်ခံလူ အသက် ၃၁ နှစ်အရွယ် ရွှေလှိုင်ဝင်းပါ။ သူက ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး ကိုယ်စားပြု ဟံသာဝတီအသင်းနဲ့အတူ အောင်မြင်တဲ့ရာသီတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့တာလည်း တွေ့ရပါတယ်။ ၎င်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးခွန်းတချို့ကို ဆက်သွယ် မေးမြန်းခဲ့ရာမှာတော့….\nဒီနှစ်က ဟံသာဝတီယူနိုက်တက်အသင်းရဲ့ အောင်မြင်တဲ့ နှစ်တစ်နှစ်ဖြစ်ခဲ့တယ်နော်။\nဖြေ= ဟုတ် မင်္ဂလာပါအစ်ကို။\nမှန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့အသင်းရဲ့ အောင်မြင်တဲ့နှစ်လို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။ စီနီယာတွေရော လူငယ်တွေရော ကြိုးစားကစားခဲ့ကြတယ်။ တစ်ဦးရဲ့ အမှားကို တစ်ဦးက ဖေးမကူညီ လက်တွဲကစားခဲ့ကြတယ်။ အားလုံးတက်ညီလက်ညီ ရှိခဲ့တဲ့နှစ်တစ်နှစ်ပါပဲ။\nမေး= နည်းပြချုပ်ရဲ့ ဦးဆောင်မှု အပေါ်မှာရော ဘယ်လိုသုံးသပ်မိလဲ။\nဖြေ=ကိုမျိုးမင်းထွန်းက ကျွန်တော်တို့အသင်းရဲ့ နည်းပြသစ်ပေါ့။ လူငယ်တွေကိုလည်း နေရာပေးတယ်။ ပထမဆုံးရောက်တဲ့နှစ်မှာပဲ ချန်ပီယံဆုကို စိန်ခေါ်နိုင်တဲ့အသင်းအဖြစ် တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့တယ်။ အသင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကိုလည် အောင်မြင်အောင် ဖော်ဆောင်နိုင်ခဲ့တယ်။ အဆင့် ၁၊ ၂၊ ၃ အတွင်း ဝင်ခဲ့တယ်ပေါ့။ သူနဲ့ လက်တွဲခွင့်ရတာ ကျေနပ်စရာပါ။\nမေး= ဟုတ်ပါပြီ။ လက်ရှိ အသင်းနဲ့ ချုပ်ဆိုထားတဲ့ စာချုပ်သက်တမ်းကရော…?\nမေး= ဒါဆို အသင်းဘက်ကရော ထပ်မံကမ်းလှမ်းတာမျိုးတွေ ရှိပြီလား…။ လာမယ့်နှစ်က AFC Cup မှာလည်း ဝင်ပြိုင်ရမှာဆိုတော့လေ။\nဖြေ= ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လောလောဆယ်တော့ ကမ်းလှမ်းတာမျိုး မရှိသေးဘူးဗျ။ ကိုဗစ်ကာလဆိုတော့ အသင်းတွေရဲ့ ပြင်ဆင်မှုကလည်း မရှိသေးဘူး။ နောက်ရာသီကလည်း လိုသေးတယ်ဆိုတော့လေ။ ဒါကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။\nမေး= လက်ရှိအချိန်အထိ ပွဲထွက်ကစားခွင့်ရနေသေးတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကရော ဘာများဖြစ်မလဲ…\nဖြေ= ပြိုင်ပွဲတွေ မရှိလည်း ကျွန်တော်က လေ့ကျင့်ခန်း ပုံမှန်လုပ်တယ်။ အစားအသောက်ကိုလည်း ဆင်ခြင်ရတာပေါ့။ အဓိက ဘောလုံးကစားချင်တဲ့ စိတ်ကြောင့်ပါပဲ။ လျှို့ဝှက်ချက်ရယ်လို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး။\nမေး= သူငယ်ချင်းတွေအများစုက အနားယူကုန်ကြပြီနော်။ အနာဂတ်အတွက်ရော ဘယ်လို ပြင်ဆင်ထားလဲ။ နည်းပြလုပ်ဖို့ရော စိတ်ကူးရှိလား ပြောပြပါဦး။\nဖြေ= မှန်ပါတယ်။ သူငယ်ချင်းတွေ အများစုက ဘောလုံးလောကနေ အနားယူသွားကြပါပြီ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်ကတော့ ငယ်ငယ်ကတည်းက ဘောလုံးကစားလာတာ။ အခုလည်းဆက်ပြီး ဘောလုံးကစားချင်သေးတယ်။ ဖြစ်နိုင်ရင် ဒီအသင်းမှာပဲ ဆက်ပြီး ကစားချင်သေးတယ်။ နည်းပြလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးရှိပေမယ့် ကျွန်တော်ကစားနိုင်သရွှေ့ ဆက်ပြီး ကစားသွားဖို့ ရည်ရွယ်ထားပါတယ်။\nမေး= ဒီရာသီပွဲတွေမှာ ခြေစွမ်းပြနိုင်တာ တွေ့ရပေမယ့် အမှားတွေ လုပ်ခဲ့တဲ့ ပွဲတွေလည်း ရှိတယ်နော်။ ဘယ်လိုတွေ ပြင်ဆင်ခဲ့လဲ။\nဖြေ= ကျွန်တော် ပွဲဟိုင်းလိုက်တွေကို ပြန်ကြည့်ဖြစ်တယ်ဗျ။ ဆရာတွေကလည်း remind ပြန်လုပ်ပေးတယ်။ ကိုယ့်ကိုကိုယ်အမြဲတမ်း ပြင်ဆင်နေရတာပေါ့ အစ်ကိုရာ။\nမေး= ဟံသာဝတီယူနိုက်တက် ပရိသတ်တွေအတွက်ရော စကားလက်ဆောင်ပြောခဲ့ပါဦး။\nဖြေ= ပရိသတ်တွေက ဘယ်အချိန်ဖြစ်ဖြစ် မလျော့တဲ့စိတ်နဲ့ အားပေးဖို့ အသင့်ဖြစ်နေတဲ့သူတွေပါ။ ကျွန်တော်တို့ အိမ်ကွင်းစဉ်တိုင်း တာဝန်ကျေကျေ လာရောက်အားပေးခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ကိုဗစ်ဖြစ်တော့ သူတို့လည်း အားပေးခွင့် မရတော့ဘူး။ အဲဒီအတွက်တော့ စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရပါတယ်။ အသင်းရဲ့ ရလဒ်အတွက်တော့ ကျေနပ်ကြမယ်လို့ မျှော်လင့်မိပါတယ်။\nမေး= တခြားရော ဖြည့်စွက်ပြောချင်တာရှိရင် ပြောပေးပါဦး။\nဖြေ= အသင်းက ဒီရာသီမှာ ထောက်ပံ့မှု ကောင်းကောင်း လုပ်ပေးခဲ့တယ်။ ဒီရာသီတင် မဟုတ်ပါဘူး။ အရင်ကလည်း ကစားသမားတွေအပေါ် ထောက်ပံ့မှုှရှိခဲ့တယ်။ အခုလည်း ဒုတိယဆုရတဲ့ ဆုကြေးကို အသင်းသားတွေကို ခွဲဝေပေးသွားမယ်လို့ ပြောထားပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ အကောင်းဆုံးကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် ကံအကြောင်းမလှစွာနဲ့ပဲ ချန်ပီယံဆုနဲ့ လွဲခဲ့ရတယ်။ နောက်နှစ်မှာလည်း ချန်ပီယံ စိန်ခေါ်နိုင်စွမ်းရှိအောင် ဆက်ပြီး ကြိုးစားသွားမှာပါ။\nရှမ်းပြည်နယ်၊ တောင်ကြီးဇာတိ ဖြစ်တဲ့ ရွှေလှိုင်းဝင်း အနေနဲ့ မြန်မာနေရှင်နယ်လိဂ်ခေတ်ဦးဖြစ်တဲ့ ၂၀၀၉၊ ၂၀၁၀ ရာသီတွေမှာ ရန်ကုန်ယူနိုက်တက်အသင်းမှာ ကစားခဲ့ပြီး ဇေယျာရွှေမြေ၊ နေပြည်တော်၊ ဧရာဝတီယူနိုက်တက်အသင်းတွေမှာလည်း ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဘောလုံးသမားဘဝကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသူတစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ်။\nအောင်မြင်မှုများအဖြစ် ဧရာဝတီယူနိုက်တက်အသင်းနဲ့အတူ ၂၀၁၄ ရှုံးထွက်ဖလားကို ရယူနိုင်ခဲ့သလို နေပြည်တော်အသင်းရဲ့ အအောင်မြင်ဆုံးရာသီတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ရမယ့် ၂၀၁၃ ရာသီမှာလည်း အသင်းသားတစ်ဦးအဖြစ် ပါဝင်ခဲ့သူတစ်ဦးပါ။\nဒါ့အပြင် ဘောလုံးသမားတိုင်းရဲ့ အိမ်မက်ဖြစ်တဲ့ လက်ရွေးစင်အိမ်မက်ကိုလည်း ပုံဖော်ခွင့် ရခဲ့သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ၂၀၁၁ အင်ဒိုနီးရှားဆီးဂိမ်းပြိုင်ပွဲမှာ ကြေးတံဆိပ်ရယူနိုင်ခဲ့သူ တစ်ဦးဖြစ်ပါတယ်။