ဝတ္တုတိုပြိုင်ပွဲ ဖိတ်ခေါ်ခြင်း | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » ဝတ္တုတိုပြိုင်ပွဲ ဖိတ်ခေါ်ခြင်း\nPosted by ဆိုးဆိုး on Sep 5, 2010 in Creative Writing |4comments\nချောကလက်မြို့တော်မှ မြို့တော်သူ မြို့တော်သား များ နှင့် ဝက်ဝံရုပ်ချစ်သော သူငယ်ချင်းများ မင်္ဂလာပါရှင်..\nthe Crazies of Bears ဝတ္တုတိုပြိုင်ပွဲ အတွက် ပြိုင်ပွဲဝင် ဝတ္တုတိုတွေကို ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်\nတစ်ကယ်တော့ ဒီပွဲလေး ဖြစ်မြောက်အောင် ကျမက တောင်းဆိုခဲ့တာပါ .\nပြိုင်ပွဲအတွက် ဝတ္တုတိုတွေ မရလို့ဆိုပြီး ကိုဝက်ဝံလေးက စိတ်ညစ်ပြီး နင့်ဖာသာပဲ နင်လုပ်တော့တဲ့\nပြိုင်ပွဲဆုကြေးကိုလည်း ယခင် 20000 မှ ယခု 40000 ကျပ်တိတိ တိုးမြင့်ပေးထားပါတယ် ။\nပြိုင်ပွဲဝင်ပေးတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကို ဆုကြေးများများပေးချင်ပါတယ် ကျမတို့က မုန့်ဖိုးထဲက လုပ်ရတာဆိုတော့\nအဲဒီလောက်ထိလည်း မတတ်နိုင်ပါဘူး ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြိုင်ပွဲမှာ ဆုရသူကတော့ တစ်ကယ်တော်တဲ့ ရေးသားသူ\nပဲဖြစ်တယ်ဆိုတာ သူငယ်ချင်းတို့အားလုံး လက်ခံပေးမယ် မဟုတ်ပါလားနော်..\nပြိုင်ပွဲမှာ ဆုရသူကို ဝက်ဝံရုပ်အကြီးကြီးတစ်ရုပ်လည်း ပေးချင်ပါတယ် ။မပေးဖြစ်ခဲ့ရင်လည်း ကြိုတင်တောင်းပန်ပါတယ်\nပြိုင်ပွဲဝင်မည့် ဝတ္တုတိုတွေကို thecraziesofbears@gmail.com (or) thecraziesofbear@gmail.com သို့\nပေးပို့ပေးနိုင်ပါပြီ ။ ဝတ္တုတိုတွေကို အများဆန္ဒဖြင့်လည်း ရွေးချယ်ပါမည် ။ အထူးအနေဖြင့်လည်း ရွေးချယ်ပါမည်။\nပြိုင်ပွဲတွင် တစ်ဆုကိုသာ ရွေးချယ်ပါမည် ။ 15.09.2010 နေ့ထိ ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်ပါသည် .\nပြိုင်ပွဲဝင်ပေးတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကို ကြိုတင်၍ ကျေးဇူးတင်ရှိပါသည် ။\nချောကလက်မြို့တော်ကိုလည်း အထူးကျေးဇူးတင်ရှိပါသည် ။\n” ဝက်ဝံရုပ်လေး၏သစ္စာတရား” ဟု အ မည်ပေးထားတဲ့ သူငယ်ချင်းတို့ရဲ့ ဝတ္တုတိုလက်ရာ ကို စောင့်မျှော်အား\nခင်မင်လျှက် ဝက်ဝံမလေး the Crazies of Bears Group\nမှတ်ချက်။ ။ချောကလပ်မြို့တော်မှ ၀တ္တုတို ပြိုင်ပွဲ ဖိတ်ခေါ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။\nကိုချစ်ဆရာဟာ လူပျိုကြီး(လူလွတ်ကြီး)တစ်ယောက်ဖြစ်ပါ၏။ ရုပ်ရည်ရူပကာလည်းတော်တော်ချောပါ၏။ ပျိုတိုင်းကိုကြိုက်တဲ့နှင်းဆီခိုင်ကြီးလည်းဖြစ်ပါ၏။\nတစ်ယောက်တည်းနေခြင်းသည် အထီးကျန်သည် ဆိုသော စကားကို သူလက်မခံပေ။ အထီးကျန်တာမဟုတ်ဘူး လွပ်လပ်နေတာ ဤသည်က သူ၏အဘိဓမ္မာဖြစ်၏။\nတစ်နေ့ တွင်သ၌မြို့ သို့ ကိစ္စတစ်ခုဖြင့်အသွား လမ်းဘေးအမှိုက်ပုံဘေးတွင်စွန့် ပစ်ထားသော မွေးကင်းစ မိန်းကလေး ခလေးသားသားလေး တစ်ယောက်ကို အနာရောဂါများကြောင့် တာဝန်ယူမည့်သူ မရှိဖြစ်နေ၏။ လွပ်လပ်ခြင်းကို နှစ်သက်သော ချစ်ဆရာသည် မေတ္တာဂရုဏာ၏စိတ်ဖြင့်ထိုကလေးကိုမွေးစားလိုက်၏။ ကလေးသည်ရောဂါလည်း အလွန်ထူပြား၏။ သို့ သော်သူမကံကောင်းပါ၏။ ချစ်ဆရာ၏ရှိစု မဲ့စု လေးများကုန်အောင်ကုလိုက်သောအခါ သူမသည်အလွန်ကျမ္မာသော သူငယ်မလေးတစ်ယောက် အဖြစ်ဖြင့်အသက်ရှင်ခွင့်ရလေ၏။ ခြေဖြားတွင်ဖြစ်သော အရေပြားရောဂါတစ်မျိုးကြောင့် ဖြစ်သောရောဂါကိုကုသ၍ ပျောက်ကင်းသွားသောအခါ သူမ၏ ခြေဖမိုးနှစ်ဖက်တွင် လွန်စွာမှ လှပသော ခရေပွင့် ပုံစံ အမှတ်သားလေးတစ်ခုစီ ထင်ထင်ရှားရှား ကျန်ရစ်ခဲ့လေ၏။ သို့ နှင့်ပင် ချစ်ဆရာသည် သမီးလေးအား လူလားမြောက်အောင် ကျွေးမွေးပြုစုစောင့်ရှောက် ပညာသင်ပေး၏။ သမီးလေးသည်လွန်စွာမှ လိမ္မာရေးခြားရှိပြီး စာလည်းအလွန်တော်၏။ သမီးလေးဆယ်တန်းအောင်သောအခါ မြို့ သို့ ပို့ ၍ကျောင်းဆက်ထား၏။ သမီးလေးကဆရာဝန်မကြီးဖြစ်မှာတဲ့။ အိုမင်းရင့်ယော်လာပြီဖြစ်သော ချစ်ဆရာသည် သမီးလေးတွက် ခွန်အားနှင့်မမျှအောင်ပင် အလုပ်များကို ကြိုးစားလေ၏။ သို့ နှင့်ပင် သမီးလေးသည် ဆရာဝန်မကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီဖြစ်ကြောင်းသူကြားသိရ၏။ သို့ သော်သမီးလေးသည် စာအလွန်တော်သောကြောင့် နိုင်ငံခြားသို့ ပင်သွား၍ ဘာလဲမသိဘူး သွားယူရဦးမည်ဆို၏။ သူလွန်စွာမှ ဝမ်းသာမိလေသည်။ ဒါမှငါ့သမီး။ သို့ နှင့် အိမ်ခြံကလေးကိုပင် ပေါင်နှံ၍ အသမီးလေး၏ ပညာရေးတွက်ငွေကြေးများထောက်ပံ့ပေးလိုက်၏။\nကြာခဲ့ပါပြီ နှစ်အတန်ကြာဖြစ်ပါ၏။ ယ္ခုအခါ ထိုဒေသ၌ ချစ်ဆရာဟူသောလူကြီးသည်မရှိတော့ပြီဖြစ်၏။\nစေတီပုထိုးမြောက်များစွာရှိသော ပုဂံနယ်မြေတွင် နိုင်ငံခြားသားများသည် လာရောက်၍ အရက်သောက်ခြင်း ဘီယာသောက်ခြင်းများဖြင့် အပန်းဖြေကြလေ၏။\nထိုဒေသတွင်ပင် ခြေနှစ်ဖက် မြေကြီးကို တရွတ်တိုက်၍ လက်နှစ်ဖက်ကို ခြေထောက်သဖွယ် ထောက်၍ထောက်၍သွားသော အဘိုးမအိုတအို တစ်ယောက်သည် ခွက်တစ်လုံးဖြင့်တောင်းရမ်း၍စားသောက်နေ၏။ နိုင်ငံတော်ဝန်ကြီးဖြစ်ပြီး ပြည်သူ့ ငွေတွေခိုးစားတဲ့ကောင်တွေနှင့်စာရင် မသန်စွမ်းတဲ့ငါ တောင်စားနေရတာ က တော်တယ် ဤသည်ကားအဘိုးအို၏အဘိဓာန်ဖြစ်၏လေ။ တစ်နေ့ တွင်သော်အဘိုးအအိုသည် နိုင်ငံခြားကလေးငယ်(မိန်းကလေး) တစ်ယောက်၏ သနားသဖြင့် ပေးသော အင်္ဂလိပ်ချောကလက်တစ်ခုကို စားနေ၏။ ကလေးငယ်သည်အဘိုးအိုအားစိတ်ဝင်တစားစိုက်ကြည့်နေလေ၏။\nထိုစဉ်တွင်လည်း အဘိုးအို၏စိတ်တွင်တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရနေလေဟန်ရှိနေ၏။ ထိုစဉ်တွင်၌ပင် အသံတစ်စုံသည် ကလေးငယ်၏ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာလေ၏။\nကလေးငယ်သည် သူမ၏မိဘ များဖြစ်ဟန်တူသော အမျိုးသမီးနှင့် အမျိုးသား အား အဘိုးအိုကို လက်ညှိုးထိုး၍ သူမပေးလိုက်သောအင်္ဂလိပ်ချောကလက်ကို အဘိုးအိုစားနေခြင်းတွက် များစွာကျေနပ် ပျော်ရွှင်စွာပြောပြနေလေ၏။\nအမျိုးသမီးနှင့် အမျိုးသား တို့ သည် အဘိုးအိုအား စိုက်၍တစ်ချက်ကြည့်ကြ၏။\nအဘိုးအိုသည် သူ၏မှုန်ဝါးနေသော မျက်လုံးတို့ ဖြင့် အမျိုးသမီးအား မော့၍ကြည့်၏။\nတစ်ခုခုကိုဇဝေဇဝါဖြစ်နေပုံရ၏။ သူ၏ရှေ့ ၌မားမားထီးထီးရပ်နေသောအမျိုးသမီး၏ခြေအစုံကို သေသေခြာခြာ ကြည့်၏။\nသူဘယ်တော့မှမမေ့နိုင်ပြီဖြစ်သော အလွန်လှပသော ခရေပွင့်အမှတ်သားလေးတစ်စုံဖြစ်ပါ၏။ သမီးလေးခရေကြယ်။ ရည်ရွတ်သံနှင့်အတူ ခြေအစုံကို သိုင်း၍ဖက်လိုက်၏။ အမျိုးသမီးမှာ သူမ၏ခြေအစုံကို အဘိုးအို၏ လက်အတွင်းမှ စောင့်၍ရုန်းထုတ်လိုက်ပြီးလျှင် အဘိုးအို၏ ဘေးရှိခွက်ကို ဂွမ်းကနဲ့ နေအောင် ကန်ထုတ်လိုက်ပြီးလျှင် ခလေးနှင့်အမျိုးသား၏ လက်တစ်ဖက်စီကို ဆွဲကာ အင်္ဂလိပ်လို speaking ပွစိပွစိလုပ်၍ထွက်ခွာသွားလေတော့၏။\nအဘိုးအိုမှာ လွင့်သွားသော သူ၏ခွက်ကိုတစ်လှည့် တစ်ရွေ့ ရွေ့ထွက်ခွာသွားသော နောက်ကျောပြင်များကိုတစ်လှည့် ငေးကြည့်ရင်း………………..\nဘယ်သူမပြု မိမိမှု့ \nဘဝဟူသမျှဒုက္ခချဉ်းပင်ဖြစ်၏။ ထို့ ကြောင့်ဘဝဆိုလျှင်ဘယ်ဘဝငါမခင်တွယ်တော့ပြီ။\nကောင်းသော ၀ထ္ထုတိုဖိတ်ခေါ်ပွဲလေးပါ။ ငွေ လေးသောင်းဆုအပြင် ဒီပြိုင်ပွဲက ဆုရစာမူလေးတွေကို စုပြီး စာတစ်အုပ်ထုတ်ပေးရင် ပိုကောင်းပါမည်။ ဆုပေးပြီး စာမူတွေကိုသိမ်းထားရင် ဘာမှ အကြိုးမရှိပါ။ လုပ်နိုင်ရင်တော့ ကောင်းပါတယ်။\nကိုချစ်စရာသည် ဝထ္ထုပြိုင်ပွဲတွင် ပထမဆုချိတ်သဖြင့် ငွေလေးသောင်းကို ရင်ဝယ်ပိုက် မိလေသည်။ ဤငွေကား ငါ၏ ပညာဖြင့်ရသော အောင်မြင်မှု ဆုလာဘ်ပေတည်းဟု လွန်စွာ ဝမ်းမြောက်ကာ ငါသည်ငါကားငါထက်ငါ၏ ငါ့လိုငါဟုမငါနိုင်ကြ ငါမှငါပါငါသာတကား လို့ ငါပေါင်း ကြိမ်ဖန်များစွာ ငါဒါန်ရင့်ကြူး ကြွေးကြော်မိလေတော့သည်။ အတန်ငယ်ကြာ၍ စိတ်ငြိမ်သက်သော အခါ သူ၏ငွေလေးသောင်းကို မည်သို့မည်ပုံ စီမံခန့်ခွဲ သုံးစွဲရမည်နည်းဟု အကြံထုတ်လေသည်။ အင်း.. ငွေလေးသောင်း ငွေလေးသောင်း နည်းတဲ့ ငွေတွေမဟုတ်ဘူး။ စစ်အစိုးရ မတက်ခင်က ငါရောင်းဖူးတာ တကျပ်ကို ဒေါ်လာနှစ်ဆယ် အစိတ်ရတယ်။ အခုဆို စစ်ဗိုလ်အဘတွေရဲ့ အမြော်အမြင်ကြီးစွာနဲ့ စီမံခန့်ခွဲအုပ်ချုပ်မှုကြောင့် တကျပ်ဟာ တထောင်ဒေါ်လာနီးပါး ပေါက်နေပြီ။ အခုငါရတဲ့ ကျပ်လေးသောင်းဟာ ကာလပေါက်ဈေး ဒေါ်လာ သန်းလေးဆယ်၊ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ရတဲ့ ကမ္ဘာကျော် ငြိမ်းချမ်းရေး နိုဘယ်လ်ဆုတောင် ဒီလောက်မပေး။ ဒီငွေတွေကို ဘယ်လိုသုံးရပါ့။ ငါကလူပျိုကြီး၊ အပျော်အပါးလဲ မလုပ်တတ်၊ ပေးစရာလူရယ်လို့လည်း မယ်မယ်ရရ မရှိ။ လက်ထဲမှာထားလို့လည်း အချီးအနှီး၊ သေလည်း နောင်ဘဝကို ယူသွားလို့မရ၊ ငါဘာလုပ်ရပါ။ ဒါနဲ့ပဲ လူပျိုကြီး ကိုချစ်စရာ တယောက် အိပ်ပျော်သွားလေသည်။\nတရေးနိုးတော့မှ ဪငါ့နယ် ညံ့လိုက်တာ၊ ငါတို့မြန်မာနိုင်ငံမှာ ကျောင်းလာတက်နေကြတဲ့ အနောက်တိုင်းနဲ့ ဂျပန် စင်္ကာပူတို့က ကျောင်းသားကျောင်းသူတွေ အတွက် ငါရတဲ့ ဆုငွေတဝက်ခွဲပြီး ရံပုံငွေ ကိုကိုချစ် ပညာရေးရံပုံငွေ ဆိုပြီးထောင်ပေးရရင် ကောင်းမှာပဲ။ သူတို့လေးတွေခင်ဗျာ ငါတို့ဆီမှာ မျက်စိသူငယ် နားသူငယ်နဲ့ ကျောင်းတဖက်တက်ရ ညဖက်ကြရင်လည်း စားသောက်ဆိုင်တွေမှာ အလုပ်တွေလုပ်ရနဲ့ သနားပါတယ်။ မြန်မာလူငယ်လေးတွေကလည်း သူတို့ဘိုးဘွားတွေ မဆလ ခေတ်တုန်းက ကမ္ဘာ့အလယ်မှာ ဖွတ်ကျားငမွဲတွေဆိုပြီး မျက်နှာငယ်ခဲ့ရတာကို သတိမရကြတော့ဘူး။ ဒီမှာကျောင်းလာတက်တဲ့ အဖြူတွေကို အသားအရေ ကြမ်းလို့ဆိုပြီး အဖက်မလုပ်၊ ဂျပန်တို့ စင်္ကာပူတို့ကို ဆိုရင်တော့ လူဖြူတွေရဲ့ ကျွန်ဟောင်းတွေဆိုပြီး မသတီချင်ကြ။ အခုတောင် ကျေးဇူးကန်းပြီး ဘဘစစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတွေ ကိုယ်ကျိုးစွန့် အနစ်နာခံ တည်ထောင်ခဲ့ရတဲ့ စည်းကမ်းရှိသော ပါတီစုံ ဒီမိုကရေစီစနစ်ကို ဘာဖြစ်တယ်ညာဖြစ်တယ်နဲ့ ပြောလာကြပြီ။ ငရဲ ဇောက်ထိုးသွားမဲ့ကောင်တွေ။\nကျန်တဲ့ငွေတွေကိုတော့ လဒစီးပွားရေးဒေါ်ပိုင်မှာ ရှယ်ရာဝင်ထားပြီး အဲဒီကရတဲ့ အမြတ်ငွေနဲ့ မကြာခင်မှာ ငါထောင်တော့မဲ့ ချစ်စရာဂေဇက် အွန်လိုင်းမှာ လာပြီးအာချောင်ကြ၊ လက်သရမ်းကြမဲ့လူတွေကို မြှောက်ထိုးပင်ကော် လုပ်ဖို့ဖယ်ထားမယ်။ စာတပုဒ်ရေးရင် ဒေါ်လာ ၁၀၀ ကနေ ၁၀၀၀ အထိ၊ ကွန်မန်ဆို ၂၀ ကနေ ၅၀။ ဟီဟိ မြန်မာတွေမွဲတုန်းက ပွိုင့်ပေးတယ်ဘာညာဆိုတဲ့ မန်းလေးဂေဇက်ဆိုတဲ့ ဟာကို သနားတယ်။ မကြာခင်မှာဘဲ အယ်ဒီတာချုပ် ဦးဦးချစ်ရဲ အွန်လိုင်းဂေဇက်နဲ့ ပညာရေးဖောင်ဒေးရှင်းကြီး တို့ပေါ်ထွန်းလာကာ ကမ္ဘာတဝှန်းလုံးမှ ပညာလိုလားသူများ၊ စာပေဝါသနာရှင်များ၏ အားကိုးအားထားပြုရာ နေရာကြီးတခုဖြစ်လာလေတော့ သတည်း။\nကဲပေး လေးသောင်း၊ ကိုယ်ချစ်စရာနဲ့ ပူးတွဲဆုရလို့ ပေးမယ်ဆိုရင်လည်း တိတိကျကျ တဝက်ဆီဖြစ်ပါစေ။ မဟုတ်လို့ကတော့ အဆိုတော်နေနော့် သတင်းလို ဖွလိုက်မယ်။\nကိုချစ်စရာ လေးသောင်း ကိုကြောင်ကြီး သန်းလေးဆယ် ကြားရတာ စိတ်မကောင်းဘူး။ ရုပ်ရှိလို့ ရင်တော့ ဖြစ်ပျက်က ရှိနေမှာဘဲလေ မလွန်ဆန်နိုင်တဲ့ လောကသဘော ဘယ်သူမှ လွန်ဆန်မရဘဲ ကုသိုလ် ဆက်လက် လက်ချင်းဆက်လို့ အိုနာသေရေး ဒုက္ခဘေးက မလွန်နိုင်ဘဲ သေရမဲ့ သူတွေမို့ သံသရာ ကျင်လည်နေသ၍ ၀ဋ်မှာ အမြဲ ငရဲမှာ အပ ဆိုတဲ့ စကားအတိုင်း ငရဲ မကျ အပါယ်ပိတ်မဲ့ ကိစ္စလေးတွေ လစ်ဟင်းမှုတွေ မဖြစ်ရအောင် ဖြည့်ဆွက် ဆန္ဒ တလုံးအ၀ အားလုံး ပြည့်စုံ ကုန်လုံ သွားအောင် ဆင်းရဲသူများ ပပျောက်ရေး အသင်းနဲ့ ဒုက္ခသည်များ ဆိုင်ရာ မဟာ မင်းကြီး များရုံးခန်းက မသိကျေးကျွန်ပြုနေခံရတဲ့ ဒုက္ခများမြှောင် လူတို့ဘောင် ကယ်တင်ရေးအတွက် လက်မနှေးဘဲ ဖောင်တေးရှင်းကြီး ထောင်ပြီး လုပ်ရင် ပိုကောင်းလေမလား ပေါ့ကွယ်။ သူများ နိုင်ငံ မျက်နှာငယ်နဲ့ စာပေ ကြိုးစားသင်ယူနေတဲ့ ကျောင်းသားများ ထောက်ပံ့ခြင်းဟာ ကောင်းပါသော်လည်း တနေ့ တနပ် မနပ်မှန်ဘဲ ခိုကိုးရာခဲ့ ဆင်းရဲမွဲတေ အနာ ထူပြော ဆင်းရဲခြင်းသဘော မလွန်ဆန်နိုင်သော လူမှုဘ၀ နေထိုင်ရတာ ခက်ခဲလှတဲ့ သူတွေ အတွက် ထောက်ပံ့ကြေး တွေလိုအပ်နေပါတယ် နောက်ပြီး ကိုယ်ထိလက်ရောက် ပေးကန်းပြန်တော့ လောဘရမက် မလွန်ဆန်ဘဲ ၂လုံး သုံးမှ ကုန်ကျရတော့ ကူသူ မည်အောင် ကယ်မည်ဖြစ်၍ ထမင်းကျွှေး ဆေးကု စရိတ်ကတော့ မသေးလှဘူး လုပ်ငန်းထူထောင် အခြေတကျ ဘ၀ လှဖို့ ဆောင်ရွက်ဖို့လည်း လိုပေသေးသမို့ သနားဂရုဏာ မေတ္တာ အစဉ်ထား သစ္စာတရား လက်ကိုင်ထား မိဘမရှိ လမ်းဘေး တောင်းစား ကလေးငယ်များ သနား ဖွယ်အတိ လူဖြစ်လာလို့ ကယ်ရမည်မှာ မလွဲပေမို့ ကျန်းမာ လန်းဆန်း ချူချာ ဘ၀ နုံချာ များတွေ ပပျောက်စေအောင် ပြုလုပ်မည်မို့ ပေး ကိုချစ်စရာ နှစ်သောင်း ကိုကြောင်ကြီး သန်းနှစ်ဆယ်…


August 2013 ~ Htet Aung Kyaw\n12:39 AM Htet Aung Kyaw No comments\nTaninthari No 12 -Edited by Htet Aung Kyaw\n" မြန်မာကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့နော်ဝေ ရွေးကောက်ပွဲ လာရောက်လေ့လာမည်''\n11:34 PM Htet Aung Kyaw No comments\nစက်တင်ဘာလ၇-ရက်နေ့ မှာ နော်ဝေ-ဘားမားကော်မတီမှ မြန်မာနိုင်ငံမှ ရောက်ရှိလာမဲ့ နိုင်ငံရေးပါတီအဖွဲ့ အစည်းများနှင့် လူထုအခြေပြု အဖွဲ့ အစည်းများကို တွေ့ ဆုံပါမယ်။ ဒီမြန်မာကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ ဟာ ဒီခရီးစဉ်အတွင်း နော်ဝေနိုင်ငံရွေးကောက်ပွဲအကြောင်း လေ့လာရန်၊သုတေသနပညာရှင်များ၊အင်စတီကျူးရှင်းများ၊ နော်ဝေအဖွဲ့ အစည်းများနှင့်တွေ့ ဆုံရန်ဖြစ်ပါတယ်။\nဒီခရီးစဉ်အတွင်း နော်ဝေနိုင်ငံ အော်စလိုမြို့ဘရဂန်မြို့ နဲ့ ဂျာမဏီနိုင်ငံ ဘာလင်မြို့ တို့ မှာ နိုင်ငံရေးသမားများ- ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များ- အဖွဲ့အစည်းများနဲ့ တွေ့ ဆုံမဲ့ အစည်းအဝေးများ စီစဉ်ပါရှိပါတယ်။ ဒီမြန်မာကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ ဟာ အော်စလိုမြို့ မှာ စက်တင်ဘာလ ၇-ရက်နေ့ မှ ၁၄-ရက်နေ့ အထိ နေထိုင်ပါမယ်။ စက်တင်ဘာလ ၁၄-ရက်နေ့ မှ စက်တင်ဘာလ ၁၇-ရက်နေ့ အထိ ဘရဂန်မြို့ ကို သွားရောက်လေ့လာမှာဖြစ်ပါတယ်။ အဲ့ဒီနောက် စက်တင်ဘာလ ၁၇-ရက်နေ့ ကနေ ၂၁-ရက်နေ့ မှာတော့ ဂျာမဏီနိုင်ငံ ဘာလင်မြို့ ကို သွားရောက်မှာပါ။\nဒီမြန်မာကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ မှာ ဖိတ်ကြားခံရသူတွေကတော့ ၈၈-မျိုးဆက်ကျောင်းသားများအဖွဲ့ မှ ကိုထွန်းမြင့်အောင်၊ ကိုအံဘွယ်ကျော်၊ ကိုမြအေး၊ မမီမီလွင်၊ မစန်းစန်းမော်၊ ကိုဌေးဝင်းအောင် (ခ) ကိုပြုံးချို နဲ့ကိုစိုးထွန်းတို့ ဖြစ်ပြီး၊ အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ ချုပ်မှ ဦးသိန်းဦး၊ ဦးစောလှိူင်နဲ့ကိုကိုဇော်တို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင့် မွန်ဒီမိုကရေစီပါတီမှ ဒေါက်တာ မင်းစိုးလင်း၊ မွန်ဒေသလုံးဆိုင်ရာ ဒီမိုကရေစီပါတီမှ Minn Wunn Gyi ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားသမဂ္ဂများအဖွဲ့ချုပ်မှ ကိုဖုန်းပြည့်ကြွယ်တို့ ကိုလဲ ဖိတ်ကြားထားပါတယ်။\nမိတ်ဆွေတို့ အနေနဲ့ မြန်မာကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ နဲ့ ပတ်သက်ပြီး သိလိုတဲ့ မေးခွန်းများ ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင်… ကျေးဇူးပြုပြီး နော်ဝေ-ဘားမား ကော်မတီရဲ့ ရုံးဖုန်းနဲ့အီးမေးလ်ကို ဆက်သွယ်မေးမြန်းနိုင်ပါတယ်။\nဖုန်း။ ။ ၉၁၅၇၆၂၅၁\nနော်ဝေဘာသာနဲ့မူရင်းရေးသားချက်ကိုတော့ အောက်ပါလခ့်မှာ ဖတ်ရူနိုင်ပါတယ်။\nBurmesisk delegasjon til valget\nTips en venn • Utskriftsversjon Besøk • 23. august 2013\nLørdag 7. september mottar Den norske Burmakomité representanter fra ulike politiske partier og sentrale sivilsamfunnsaktører i Burma. Delegasjonen skal observere valget og møte en rekke forskere, institusjoner og organisasjoner.\nDet legges opp til en rekke møter med institusjoner, organisasjoner, akademikere, politikere og valgobservasjon i Oslo, Bergen og Berlin. Delegasjonen vil besøke Oslo i tidsrommet 7. til 14. samt 17. september, Bergen fra 14. til 17. september og Berlin fra 17. til 21. september.\nFra 88 Generation Students er Htun Myint Aung, Ant Bwe Kyaw, Mya Aye, Me Me Lwin, San San Maw, Htay Win Aung (alias Pyone Cho, bildet) og Soe Htun invitert. Fra National League for Democracy (NLD) er U Thein Oo, U Saw Hlaing (Dago Township) og Ko Ko Zaw (NLD i Mon-staten) invitert. I tillegg er Dr. Min Soe Lin fra det politiske partiet Mon Democracy Party, Minn Wunna Gyi fra det politiske partiet All Mon Regional Democracy Party og Phone Piay Kywe fra studentorganisasjonen All Burma Federation of Student Unions invitert.\nHar du spørsmål vedrørende delegasjonsbesøket vær vennlig å ta kontakt med informasjonsansvarlig i Den norske Burmakomité per telefon eller e-post.\nTlf: 915 76 251\nမရီရီထွန်း - Facebook မှ ပြန်လည်ကူးယူဖေါ်ပြထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။\n12:05 AM Htet Aung Kyaw 1 comment\nထက်အောင်ကျော်| August 18, 2013 | ဧရာဝတီ။\nဘုရားသုံးဆူဂိတ် (ဓာတ်ပုံ – ထက်အောင်ကျော်)\nရွှေတိဂုံစေတီတော်နဲ့ ရန်ကုန်မြို့ကို နှုတ်ဆက်ပြီး ညနေ ၅ နာရီလောက်မှာ လေယာဉ်ကွင်းဆီ ကျနော် ထွက်လာပါတယ်။ ကျနော်စီးဖူးသမျှ တက္ကစီသမား အားလုံး ဘာကို မကျေမနပ် ဖြစ်နေမှန်းမသိပါ။ တချိန်လုံး မြည်တွန်တောက်တီးနေပြီး တွေ့သမျှကား၊ တွေ့သမျှလူတွေကို ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းနေတာ တွေ့ရပါတယ်။ ခရီးသည်ကိုလည်း လမ်းကြုံလိုက်လာ သူလိုသဘောထားပြီး တက္ကစီမောင်းရင်း ဆေးလိပ်သောက်ချင်သောက်၊ ကွမ်းတံတွေး ထွေးချင်ထွေး လုပ်နေတာတွေ့ရပါတယ်။\nလေဆိပ် Check In ထဲရောက်ပါပြီ။ နိုင်ငံတကာ လေယာဉ်ကွင်းတွေမှာလိုပဲ “တီတီ-တီတီ” မြည်တဲ့ စစ်ဆေးရေး ကိရိယာတွေနဲ့ အသေအချာ စစ်ပါတယ်။ ၀န်ထမ်းတွေရဲ့ Professional ဖြစ်မှုကို သိချင်တာနဲ့ ကွန်ပြူတာအိတ်ထဲက ရေပုလင်းကို မထုတ်ဘဲ ဒီအတိုင်း ထည့်ထားပါတယ်။ ပြီးတော့ လက်ကိုင်ဖုန်း၊ ပိုက်ဆံအိတ်၊ ခါးပတ်၊ အကြွေတွေကို ဘာမှမဖြုတ်ဘဲ ဘောင်းဘီအိတ်ထဲ ဒီတိုင်းထားပြီး X-ray ကိုဖြတ်ပါတယ်။ စက်က “တီတီ-တီတီ” မြည်ပေမယ့် ၀န်ထမ်းတွေက ဘာမှ ပြန်မထုတ်ခိုင်းပါ။ ဘောင်းဘီအိတ်ကို လက်နဲ့စမ်းပြီး လက်ကိုင်ဖုန်းလား။ ပိုက်ဆံအိတ်လားလို့ မေးပြီး ဒီအတိုင်းပဲ လွှတ်လိုက်ပါတယ်။ ပိုဆိုးတာက ကွန်ပြူတာအိတ်ထဲက ရေပုလင်း။\nအရင် ထားဝယ်ဘက်သွားစဉ် လေယာဉ်စီးတုန်းကလည်း အလားတူ ကြုံခဲ့ရဖူးပေမယ့် ဒါဟာ ပြည်တွင်းမို့လို့ ခပ်ပေါ့ပေါ့ လုပ်တာဖြစ်မယ်။ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေဆိပ် ဆိုရင်တော့ အသေအချာ စစ်လောက်ပါတယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာပါ။\nအခုတိုင်းဆိုရင်တော့ လေယာဉ်ကွင်း လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းတွေက တာဝန်ကို သိပ်အလေးနက် ထားပုံမရ။ ဘန်ကောက်က သုဝဏ္ဏဘူမိလေဆိပ်နဲ့ တခြားလေဆိပ်တွေမှာ ဒါမျိုးမရပါ။ မဲဆောက်လို နယ်စပ်က လေဆိပ်မှာတောင် ဒါမျိုးမရ။ ကျနော် ကွန်ပြူတာအိတ်ထဲက ရေပုလင်းကို မဲဆောက်မှာ ထုတ်ပေးခဲ့ရပါတယ်။ သုဝဏ္ဏဘူမိ လေဆိပ်မှာဆိုရင် ရေပုလင်းမပြောနဲ့ သွားနှုတ်ထားလို့ ခံတွင်းရှင်းဖို့ ပေးလိုက်တဲ့ အရည်တောင် သယ်ခွင့်မပေး။ နောက်ဆုံး သူတို့ရှေ့မှာ ခံတွင်းကျင်းပြခိုင်းပြီးမှ ပြန်သယ်ခွင့်ပေးပါတယ်။\nသုဝဏ္ဏဘူမိလေဆိပ်မှာ ငွေလဲဖို့ မေ့ခဲ့လို့ နောက်နေ့ ဘန်ကောက်မြို့လယ်က ငွေလဲကောင်တာတခုမှာ မြန်မာငွေ လဲဖို့လုပ်တော့ သူတို့ ကောင်တာမှာ မြန်မာငွေ လဲပေးဖို့ အစီအစဉ် မရှိသေးဘူးဆိုတာ သိရပါတယ်။ ရှိတဲ့ နော်ဝေငွေနဲ့ လဲလှယ် ပြီးတော့ နယ်စပ်ကို ခရီးဆက်ဖို့ ပြင်ပါတယ်။\nဒီတကြိမ် ခရီးစဉ်က ၂၅ နှစ်အတွင်း ပထမဆုံး မြန်မာနိုင်ငံ ခရီးစဉ်ဖြစ်သလို နယ်စပ်ဒေသရဲ့ နောက်ဆုံး ခရီးစဉ်လည်း ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုရင် နယ်စပ်ဒေသရှိ အဖွဲ့အစည်း အတော်များများက အပစ်အခတ် ရပ်စဲရေးလုပ်ပြီး ပြည်တွင်းကို ပြန်ဝင်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတဲ့အတွက် နောက်တကြိမ် ကျနော် နယ်စပ် ပြန်ရောက်ရင် ဒီအဖွဲ့တွေက နယ်စပ်မှာ ဆက်ရှိ၊ မရှိ မသေချာတော့ပါ။ ဒါကြောင့် ဘန်ကောက်မှာ တည်းတာတောင် အရင်တည်းနေကျ သတင်းဌာနတွေရှိရာ မြို့လယ်မှာ မတည်းတော့ဘဲ တချိန်က ကျနော်တို့ ABSDF ကျောင်းသားတွေ၊ ဒုက္ခသည်တွေ အကြာကြီးနေခဲ့ဖူးတဲ့ ဘန်းကပိဘက်က The Mall ကုန်တိုက်ကြီးနားမှာ သွားတည်းပါတယ်။ တချိန်က ကျနော်တို့ စီးခဲ့ဖူးတဲ့ ဘန်းကပိ-ပတူနန် မြောင်းပုတ်အတိုင်းပြေးတဲ့ စက်လှေကို အလွမ်းပြေစီးပါတယ်။\nနောက်တနေ့ မနက်မှာတော့ နယ်စပ်ခရီးစဉ်အဖြစ် ဘန်ကောက်ကနေ စန်ခရပူရီကို ဆင်းပါတယ်။ စန်ခရပူရီ ရေအိုင်ကြီးက အတော် ခန်းခြောက်နေပြီး သစ်သား တံတားကြီးကိုလည်း ပြန်လည် ပြုပြင်ထားတာတွေ့ ရပါတယ်။ ဘုရားသုံးဆူ နယ်စပ်ဂိတ်ဆီ ရောက်ပေမယ့် မြန်မာဘက်ခြမ်းကို ကျနော် မ၀င်ရဲသေးပါ။ ဗီဇာ လျှောက်ပြီး ရန်ကုန်အထိ သွားရဲပေမယ့် နယ်စပ် ပြန်ရောက်တဲ့ အခါမှာတော့ စစ်သားတွေ၊ ရဲတွေကို မြင်ရင် အရင်လို ခပ်တန်းတန်း ဖြစ်နေတဲ့စိတ်က လျှော့ချလို့မရသေး။\nအပြန်လမ်းပေါ်က စန်ခလယ်ရွာမှာ ခဏနားပြီး အမှတ်တရ ပစ္စည်း ၀ယ်ရင်းနဲ့ “အရင်ကျောင်းသား တပ်ရင်းနဲ့ မွန်ဗဟိုရှိတဲ့ နန်းမကိတ်ရွာက အခုဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ” လို့ ဆိုင်ဝန်ထမ်းတဦးကို မေးလိုက်ပါတယ် ထိုင်းလိုပြောနေတဲ့ ဆိုင်ဝန်ထမ်းဟာ ချက်ချင်း မွန်သံဝဲတဲ့ မြန်မာသံအဖြစ် ပြောင်းသွားပြီး “ဟိုရှေ့မှာ အစ်ကိုတို့ ဖြတ်လာတဲ့ တောချတောဂိတ်ဟာ ကျောင်းသားစခန်း နေရာပဲပေါ့” လို့ဖြေပါတယ်။ ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၂၀ ကျော်က ABSDF ကျောင်းသားစခန်းတွေ အကြောင်း၊ ဘုရားသုံးဆူ တိုက်ပွဲအကြောင်း တစွန်းတစ ပြောဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ စန်ခရက အပြန်မှာတော့ ကျနော်တို့ ABSDF (၂၀၁) တပ်ရင်း တပ်ခွဲ (၂) စခန်း ထိုင်ခဲ့တဲ့ နတ်အိမ်တောင် စခန်းဆီ သွားပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ် ၂၀ ၀န်းကျင်က ဒီလမ်းကို လိုင်းကားစီးပြီး မကြာခဏ သွားဖူးခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ ကျနော် ငှားလာတဲ့ ကားသမားက ဒီလောက် ကျဉ်းမြောင်းပြီး အကွေ့အကောက်များ၊ အတက်အဆင်း များလှတဲ့အပြင် လူသူမရှိတဲ့လမ်းကို သူမလိုက်ရဲဘူးလို့ ငြင်းနေတဲ့အတွက် ဒုက္ခရောက်နေပါတယ်။\nတောင်တက်လမ်းဝမှာ ရှိတဲ့ ရဲစခန်းဆီမှာ ၀င်မေးပြီး ဒီလမ်းက လုံခြုံရေး စိတ်ချရပါတယ်ဆိုမှ သူက ဆက်မောင်းပါတယ်။ “နယ်စပ်ရောက်တာနဲ့ ငါ့ကို ရိုက်ပုတ်ပြီး ငါ့ကားကို မြန်မာနယ်ထဲ ယူသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ” တဲ့။ ဒါက ကားသမားဘက်က စိုးရိမ်မှု။ သူကားကလည်း နောက်ဆုံးပေါ် ဖိုးဝှီးကားဆိုတော့ စိုးရိမ်သင့်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျနော်က ဒါတွေကို မစဉ်းစားမိ။ ကိုယ်သွားချင်တဲ့ နေရာဆီရောက်ဖို့ တခုတည်းကိုသာ သိတဲ့လူ။ နောက်ဆုံးမှာတော့ အကွေ့အကောက်ကများ၊ မိုးကရွာ၊ တောင်ကပြို၊ သစ်တောကထူတဲ့ ကီလိုမီတာ ၃၀ ၀န်းကျင်ရှိ တောလမ်းကို ခဲရာခဲဆစ် ဖြတ်ပြီးတဲ့နောက် တချိန်က ကျနော်တို့ ကျောင်းသားတွေ နေခဲ့ဖူးတဲ့ နတ်အိမ်တောင်ရွာဆီ ရောက်လာပါတယ်။ ရွာအလွန် ကျောက်ပုံ နယ်စပ်ဂိတ် တည့်တည့်ပေါ်မှာတော့ ရတနာ သဘာဝ ဓာတ်ငွေ့ပိုက်လိုင်း ဖြတ်ထားတဲ့ ၀၀၀ မှတ်တိုင်။ မှတ်တိုင်ရဲ့ ဘယ်ဘက်မှာ အမှတ် (၂၀၈) တပ်ရင်း ဆိုင်းဘုတ်ကြီးနဲ့ လုံခြုံရေး စစ်သားတွေ။ မှတ်တိုင်ရဲ့ ယာဘက်မှာတော့ “ထိုင်းနှင့်မြန်မာ ကမ္ဘာတည်သရွေ့ ချစ်ကြည်စွာ နေထိုင်ကြမည်” လို့ ရေးထားတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်ကြီး တခု။\nလွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၂၀ ၀န်းကျင်။ အတိအကျ ပြောရမယ်ဆိုရင် ၁၉၈၈ စက်တင်ဘာလကနေ ၁၉၉၁ ဒီဇင်ဘာအထိ ဒီဒေသဟာ ကျနော်တို့ ကျောင်းသားတွေနဲ့ KNU စခန်းနေရာတွေပေါ့။ အခု တပ်ရင်း (၂၀၈) ထိုင်ထားတဲ့ နေရာဟာ ABSDF (၂၀၁) တပ်ရင်း တပ်ခွဲ (၂) ထိုင်တဲ့ “ကျောင်းသားကုန်း” ပေါ့။ ၁၉၉၁ နှောင်းပိုင်းမှာ ဒီဒေသကို န၀တ က ထိုးစစ်ဆင် သိမ်းပိုက်ပြီး ရတနာ သဘာဝဓာတ်ငွေ့ ပိုက်လိုင်းစီမံကိန်း ဆိုတာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တာလေ။ ချစ်ကြည်ရေး ဆိုင်းဘုတ်နောက်က တောင်ကုန်းပေါ် တက်လိုက်တော့ အလံတိုင်းကုန်းကို တွေ့ရပြီး မြန်မာ-ထိုင်း အလံနှစ်ခုကို ယှဉ်ပြိုင် လွှင့်ထူထားတာ တွေ့ရပါတယ်။ အဲဒီ အလံတိုင်းကုန်းပေါ်ကနေ မြန်မာဘက်ကို ကြည့်လိုက်မယ် ဆိုရင် တိုတယ်ကုမ္ပဏီရုံးခန်းနဲ့ ရဟတ်ယာဉ်ကွင်း။ ပြီးတော့ နတ်အိတ်တောင်ကနေ ကန်ကောက် အထိ ဖောက်ထားတဲ့ ဓာတ်ငွေ့ပိုက်လိုင်းနဲ့ မြေနီလမ်းကြောင်းကြီးကို လှမ်းမြင်နေရပါတယ်။\nမြန်မာဘက်ကို ၀င်လည်လို့ ရတယ်ဆိုပေမယ့် ရှေ့မှာတင်ပြခဲ့တဲ့အတိုင်း ရန်ကုန်အထိ သွားရဲတဲ့ကျနော်ဟာ နယ်စပ်က စစ်သားတွေကိုတွေ့ရင် အရင်သူပုန်စိတ်ခံက မပျောက်သေးတဲ့အတွက် စိတ်ထဲမှာ စိုးရိမ်မှုက ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီတော့ အရင်ခရီးစဉ်တွေ တုန်းကလိုပဲ လိုအပ်တာတွေကို ခပ်မြန်မြန်ကြည့်၊ ခပ်မြန်မြန်ရိုက်ယူပြီး ၁၅ မိနစ်လောက်အတွင်း ကိစ္စပြီးအောင် ကြိုးစားရပါတယ်။ တိုတယ်ကုမ္ပဏီနဲ့ တခြားဆိုင်းဘုတ်တွေကို အသေအချာ ဓာတ်ပုံရိုက်ရဲပေမယ့် မြန်မာစစ်စခန်းတွေ၊ စစ်သားတွေကို ဓာတ်ပုံချိန် ရိုက်ဖို့တော့ တွန့်ဆုတ်နေဆဲ။ သူတို့ရဲ့ အမေးအမြန်းခံရမှာကို စိုးရိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။ နတ်အိမ်တောင်ရွာထဲ ခဏ၀င်ပြီး တချိန်က ကျနော်တို့ နေခဲ့ဖူးတဲ့အိမ်တွေ၊ အသိမိတ်ဆွေတွေကို လိုက်နှုတ်ဆက်ဖို့ ပြင်ပေမယ့် ကျနော်နဲ့သိသူ သိပ်မရှိတော့ပါ။\nနတ်အိမ်တောင်ကအပြန် နောက်တရက်မှာတော့ ထားဝယ် ခရီးစဉ်တုန်းက သွားခွင့်မကြုံလိုက်တဲ့ ကန်ချနပူရီ-ထားဝယ် ကားလမ်းပေါ်က ထီးခီးစခန်းကိုဝင်ဖို့ ကျနော် ကြိုးစားပါတယ်။ ကန်ချနပူရီနဲ့ ဘန်းကောင် (ရွာဟောင်း) အထိ အရင် လမ်းဟောင်းအတိုင်း နည်းနည်း ပြုပြင်ထားတာကိုသာ မြင်ရပေမယ့် ဘန်းကောင်နဲ့ ဖုနန်းလွန့် (နယ်စပ်ရှိ ထိုင်းဖက်ကမ်းက နောက်ဆုံးရွာ) ရွာအကြား ကားလမ်းကိုတော့ လုံးဝ တိုးချဲ့ပြီး အသစ်ပြုပြင်နေတာ တွေ့ရပါတယ်။ ဖုနန်းလွန်ရွာထိပ်၊ အရင်က ကျနော်တို့ကျောင်းသားတွေ တောထဲကနေ ထွက်လာပြီး ကန်ချနပူရီသွားဖို့ ညအိပ် ဘတ်စကားစောင့်ရတဲ့ ဘုန်းကြီးကျောင်းရှေ့က မြေနီလမ်းဟာ အခု တကယ့် ဧရာမ ကတ္တရာလမ်းကြီး ဖြစ်နေတာ တွေ့ရပါတယ်။\nအဲဒီလမ်းပေါ်မှာ အဖြူ-အနီ ဆေးသုတ်ထားပြီး သံပိုက်လုံးနဲ့ ပိတ်ထားတဲ့ နယ်စပ်လုံခြုံရေးဂိတ်။ ဂိတ်ဘေးမှာတော့ အကောက်ခွန်ဌာနနဲ့ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးဌာန။ လမ်းရဲ့ ဟိုဖက်ခြမ်းမှာတော့ တောချတောခေါ် နယ်ခြားစောင့် တပ်စခန်းတခု။ အဲဒီစခန်းတွေမှာ ကိုယ်ရဲ့ နိုင်ငံကူးလက်မှတ်ကို ပြပြီးရင် ရှေ့ဘက် ၅ ကီလိုခန့် အကွာရှိ မြန်မာနယ်စပ် ထီးခီးအထိ သွားခွင့်ပေးပါတယ်။ ၅ ကီလိုမှာ ၄ ကီလိုကိုပဲ ကတ္တရာခင်းထားပြီး ကျန်တကီလိုကိုတော့ မြေနီလမ်း လုပ်ထားပါတယ်။ အဲဒီမြေနီလမ်းအတိုင်း ကားမောင်းဝင်လာတော့ အရင်က KNU ရဲဘော်တွေ ကျနော်တို့ ကျောင်းသားတွေကို ခဏခဏ တားပြီး စစ်တဲ့ဂိတ်နေရာဟာ အခုတော့ ထိုင်းစစ်သားတွေ ထိုင်နေတဲ့ဂိတ် ဖြစ်နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။\nအဲဒီဂိတ်ကိုကျော်ပြီး ၀င်သွားမယ် ဆိုရင်တော့ ထိုင်းနယ်မြေကိုကျော်ပြီး မြန်မာပိုင်နက်ထဲ ရောက်သွားပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် ထိုင်းဘက်က ကားတွေ ၀င်ခွင့်မရှိတော့ပါ။ ကားကိုဂိတ်မှာထား၊ ၁၀ မိနစ်လောက် လှမ်းလျှောက် ၀င်သွားတော့ ထိုင်း-မြန်မာ နှစ်ဘာသာနဲ့ ရေးထားတဲ့ နယ်စပ်ဆိုင်းဘုတ်နဲ့ ကားကို လက်ယာဘက် ကပ်မောင်းပါဆိုတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်တွေကို တွေ့ရပါတယ်။ ထိုင်းဘက်မှာ လက်ဝဲကပ်ပြီး မြန်မာဘက်မှာ လက်ယာ ကပ်မောင်းဖို့ သတိပေးထားတာပါ။ ထိုင်းဖက်က ၀င်လာတဲ့ ဧည့်သည်တွေ နောက်ဆုံး သွားလို့ရတဲ့နေရာမှာ ဓာတ်ဆီဆိုင် အသေးစားတခုနဲ့ တိုလီမိုလီရောင်းတဲ့ ဆိုင်တခုရှိပြီး အဲဒီဆိုင်နဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် တောင်ကုန်း ပေါ်မှာတော့ ဆောက်လုပ်ဆဲ မြန်မာ စစ်တပ်စခန်းတခုကို လှမ်းမြင်နေရပါတယ်။ တောင်ခြေရင်းက မင်းသမီး ချောင်းဖျားမှာတော့ အီတလီ-ထိုင်း ဆောက်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီမှ ယာယီအိမ်ယာတချို့။ အဲဒါတွေကိုကျော်ပြီး မြန်မာနယ်ထဲ ၀င်မယ်ဆိုရင် သီးခြားခွင့်ပြုချက် တောင်းဖို့လိုပါတယ်။ တကယ်လို့ မြန်မာနိုင်ငံသားဆိုရင် ဒါမှမဟုတ် ဒေသခံဆိုရင်တော့ ဆိုင်ကယ်နဲ့ ဒီတိုင်း သွားလို့ရတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။\nတချိန်က ဒေသခံဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး ဒီအရပ်မှာ ၁၀ နှစ်ကျော် နေခဲ့ဖူးတဲ့ ကျနော်ဟာ အခုတော့ မြန်မာနိုင်ငံသားလည်း မဟုတ်၊ ဒေသခံအဖြစ်လည်း စာရင်းမပေါက်တော့တဲ့ အတွက် ဒီနေရာကိုကျော်ပြီး ရှေ့တိုးခွင့် မရှိပါ။ ကျနော်တို့ ABSDF ရဲဘော်တွေရဲ့ အာဇာနည်ကုန်းရှိရာ နောက်ထပ် နာရီဝက်လောက် ကားထပ်မောင်းရင် ရောက်နိုင်တဲ့ အမရာ (မင်းသမီးစခန်း) စခန်းဆီ သွားခွင့်မရဘဲ ပြန်လှည့်လာခဲ့ရပြန်ပါတယ်။ (နောက်ဆုံး သတင်းတွေအရ ထီးခီး နယ်စပ်ဂိတ်ကို ထိုင်းဘက်ကပါ ဖွင့်ပေးလိုက်တဲ့အတွက် ထားဝယ်ကနေ ထီးခီးအထိ မြန်မာလိုင်းကားတွေ ပြေးနေပါတယ်။ ထီးခီး-ဖုနန်လွန် ကနေ မဟာချိုင်အထိ ထိုင်းဘက်က လိုင်းကား တွေပြေးနေပြီလို့ သိရပါတယ်)\nထီးခီး၊ အမရာ၊ ထီးထာ၊ အမို စသဖြင့် ဒီဒေသတလျှောက်ကို ၁၉၉၇ မှာ လက်လွတ် ဆုံးရှုံးခဲ့ရတဲ့ ABSDF (၂၀၁) တပ်ရင်းနဲ့ (၂၀၃) က ကျောင်းသား အတော်များများ တတိယနိုင်ငံတွေဆီ ရောက်သွားကြပြီ ဖြစ်ပေမယ့် မဟာမိတ် KNU တွေကတော့ ဒီစခန်းတွေရဲ့ အောက်ဖက် မယ်ဖျာခီးနဲ့ ရတ်ချပူရီနယ်စပ် တလျှောက်မှာ အခိုင်မာ တပ်စခန်းတွေ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့နဲ့တွေ့နိုင်ဖို့ ဖုနန်းလွန်ကနေ နယ်စပ် လမ်းတလျှောက်ကိုဖြတ်ပြီး ရတ်ချပူရီခရိုင်ထဲက စ၀မ်ဖီးမြို့နယ်ထဲ ကျနော်ရောက်လာပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်ကျော်က မြေနီလမ်းအဆင့်သာ ရှိသေးတဲ့ ဒီနယ်စပ်လမ်း တလျှောက်ဟာ အခုတော့ ကတ္တရာလမ်း အကောင်းစား ဖြစ်နေပါပြီ။ တချိန်က သေနတ်သံတွေ ကြားနေရတဲ့ ဒီလမ်းတလျှောက်ဟာ အခု တော့ အေးချမ်းငြိမ်သက်နေပြီး ဥယျာဉ်ခြံတွေ၊ အပန်းဖြေစခန်းတွေနဲ့ ပြည့်နှက်လို့။\nလူဦးရေ ၈၀၀၀ ၀န်းကျင် ရှိနေဆဲဖြစ်တဲ့ ထန်းဟင် ဒုက္ခသည် စခန်းဆီ မ၀င်ခင် တဂိုလမ်းရွာထိပ်က စားသောက်ဆိုင်မှာ နေ့လည်စာစားတော့ ချေသားနဲ့ တောဝက်သား အပါအ၀င် တောကောင်းသားတွေ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ရတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ တဖက်က သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိမ်းသိမ်းရေးနဲ့ သစ်တော ထိမ်းသိမ်းရေး အကြောင်း ပြောနေပေမယ့် တဖက်ကလည်း လတ်ဆတ်တဲ့ တောကောင်အသားတွေ့ရင် မစားဘဲ မနေနိုင်။ တဂိုလမ်းကနေ ထန်ဟင်းစခန်းထဲ ရောက်တော့ ညနေ ၄ နာရီ ကျော်နေပြီ။ “ဓာတ်ပုံ မရိုက်ဘူးလို့ အာမခံချက်ပေးရင် စခန်းဝအထိ ၀င်ခွင့်ပေးမယ်” လို့ အောဆော်လို့ ခေါ်တဲ့ ဒုက္ခသည်စခန်းစောင့် ပြည့်သူစစ်အရာရှိက ကျနော့်ကို ပြောပါတယ်။\nကင်မရာကို အိတ်ထဲထည့်ပြီး စခန်းထဲဝင်လာတော့ စခန်းရှေ့က ဈေးတန်းအထိပဲ ကျနော့်ကို သွားခွင့်ပေးပြီး စမ်းချောင်းငယ်လေးတခု ခြားနေတဲ့ ဒုက္ခသည်စခန်းထဲ အထိတော့ ၀င်ခွင့်မပေးပါ။ အဲဒီထဲ ၀င်ချင်ရင် စ၀မ်ဖီးမြို့နယ် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဆီက လက်မှတ်ပါမှ ရမယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ခရီးကြုံတုန်း ခဏ၀င်လာ တဲ့ကျနော်က အဲဒါတွေကို ယူနေဖို့ အချိန်မရှိ။ ဒီတော့ စခန်းကော်မတီထဲက လူတယောက်ယောက်နဲ့ ညှိပြီးရင် ၀င်ခွင့်ရမယ်လို့ပဲ ထင်ထားခဲ့တာပါ။\nဒါပေမယ့် ပြဿနာက ဈေးဆိုင်တန်းအတွင်း စကားပြောကြည့် မိသလောက် လူတွေထဲမှာ ကျနော်ကိုသိသူ တဦးမှမရှိ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၆ နှစ် ၁၉၉၇ မင်းသမီးစခန်း ကျစဉ်က အတူတူ ထွက်ပြေးလာခဲ့တဲ့ လူအများစု တတိယနိုင်ငံ ထွက်ကုန်လို့ လူဟောင်းတွေ မရှိတော့ဘဲ နောက်ထပ်ရောက်လာတဲ့ လူသစ်တွေက အများစု ဖြစ်နေပုံရပါတယ်။\nကျနော်ကို သိမယ်လို့ လုံးဝထင်မထားတဲ့ ပုဂံမြို့က ဟိုတယ်မန်နေဂျာက ကျနော်ကို သိနေပြီး ကျနော့်ကို သိလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ ယုံကြည်ထားတဲ့ ဒုက္ခသည်စခန်းက လူတွေက ကျနော်ကို မသိဘူးဆိုတော့ အတော် စိတ်ညစ်သွားပါတယ်။ တကယ်က မသိရုံတင် မကပါဘူး။ နိုင်ငံခြားက ပြန်လာတဲ့ မြန်မာတဦးက သူတို့စခန်းထဲ ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာတာလဲ၊ ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသည် လာလည်တဲ့နေရာလည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့ ဒီမြန်မာ ဘာလာလုပ်တာာလဲ၊ ဒီလူ မြန်မာသူလျှိုလား ဆိုပြီးတောင် သူတို့က သံသယ ၀င်လာလို့ မနည်း ရှင်းပြပြီး ပြန်ပြေးလာရပါတယ်။ ခက်တော့ ခက်သား။ KNU အပါဝင် တိုင်းရင်းသား လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့ အားလုံးနီးပါး သူတို့က ရန်သူလို့ ခေါ်နေဆဲဖြစ်တဲ့ လက်ရှိအစိုးရနဲ့ အပစ်ရပ် လက်မှတ်ထိုးပြီး အဲဒီ အစိုးရ ခေါင်းဆောင်ပိုင်းတွေနဲ့ ဖက်လဲတကင်း လုပ်နေချိန်မှာတောင် နယ်စပ်က ဒုက္ခသည် စခန်းတွင်းမှာတော့ မြန်မာတွေကို မယုံသေးဘဲ မြန်မာသူလျှိုလားဆိုပြီး သံသယတွေ အရင်အတိုင်း ရှိနေဆဲပါလား။\nစ၀မ်ဖီးမြို့ပေါ် အရောက်မှာတော့ KNU တပ်မဟာ (၄) မှူး ဗိုလ်မှူးချုပ် ဒါးကျော်နဲ့ ကျနော် တွေ့ခွင့်ရပါတယ်။ ဒုက္ခသည်စခန်းက အခြေနေကို ပြောပြတော့ သူက တဟာားဟား ရယ်နေပြီး “ခင်ဗျားက ကျနော်ကိုမှ ကြိုမပြောတာ။ တကယ်ဆိုရင် လက်ရှိ စခန်းတာဝန်ခံက ခင်ဗျားရဲ့ မိတ်ဆွေကြီး ဘန်းချောင်းက ပဒိုလေ” လို့ သူကဆိုပါတယ်။ ဘန်းချောင်းက ပဒို ဆိုတာကတော့ ၁၉၈၈ ကျနော်တို့ တောစခိုစဉ်က ကျောင်းသားတွေကို ဘန်းချောင်းဒေသမှာ ပထမဆုံး လက်ခံစကားပြောတဲ့ ကစယ်ဒိုမြို့နယ် ဥက္ကဌ ပေါ့။ အခု တပ်မဟာမှူး ဗိုလ်ဒါးကျော်ဟာလဲ ကျနော်တို့ကို အဲဒီဘန်းချောင်းဘေးမှာ အားပေးစကား ပြောခဲ့သူပေါ့။ အဲဒီတုန်းက အသက် ၃၀ ကျော် ၄၀ ၀န်းကျင်သာ ရှိပုံရသေးတဲ့ ဗိုလ်ဒါးကျော်ဟာ အခုတော့ အသက် ၆၀ ကျော် တပ်မဟာမှူး ဗိုလ်မှူးချုပ် ဒါးကျော် ဖြစ်နေခဲ့ပါပြီ။ အသက် ၂၀ ကျော်မှာ တောခိုခဲ့တဲ့ ကျနော်တို့လည်း အသက် ၅၀ နား ကပ်လာခဲ့ပြီပဲလေ။\n“ခင်ဗျားက ၂၅ နှစ်အတွင်း ပထမ ဆုံးအကြိမ် ပြည်တော်ပြန် ဆိုတော့ ကျနော်က နှစ် ၄၀ အတွင်း ပထမဆုံး ပြည်တော်ပြန်ပေါ့ဗျာ။ ပြီးခဲ့တဲ့လတုန်းက ထားဝယ်ကို ကျနော်ရောက်ခဲ့တယ်” လို့ ဗိုလ်မှူး ဒါးကျော်က ထားဝယ်လိုနဲ့ အားပါးတရ ပြောပြနေပါတယ်။ တောထဲက အတွေ့အကြုံတွေ၊ ရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ်တွေကို ပြောပြီးတဲ့နောက် စကားလမ်းကြောင်းက ထီးခီး-ထီးထာ-အမို ရွာတွေဘက် ရောက်လာပါတယ်။ “အဲဒီရွာတွေ အုပ်ချုပ်ရေးကိစ္စနား ဘယ်ရောက်ဦးမလဲဗျာ။ အခုချိန်အထိ တပ်နေရာချထားရေး ကိစ္စတောင် မပြတ်သေးဘူး” လို့ တပ်မဟာမှူးက ဆိုပါတယ်။\nအပစ်ရပ်ဖြစ်စဉ်ရဲ့ သဘောတူညီချက်တွေအရ တပ်နေရာချထားရေး ကိစ္စပြီးမှ ရပ်ရွာအုပ်ချုပ်ရေးနဲ့ နယ်မြေစိုးမိုးရေး ကိစ္စ၊ စီးပွားရေးကိစ္စ၊ စာပေယဉ်ကျေးမှုကိစ္စ စသဖြင့်ရှိပြီး နောက်ဆုံးကျမှ နိုင်ငံရေးကိစ္စဆီ ရောက်မယ်လို့ သိရပါတယ်။\n“နိုင်ငံရေးဆွေးနွေးပွဲ ရောက်ဖို့ကတော့ အကြာကြီး လိုဦးမယ် ထင်ပါတယ်ဗျာ” လို့ တပ်မဟာမှူးက ငြီးပါတယ်။ ပြီးတော့ လောလောဆယ် ကြုံတွေ့နေရတဲ့ မြေယာပြသာနာကို သူက ဆွေးနွေးပါတယ်။ ဆိုလိုတာက ထီးခီး-ထီးထာ-အမို အပါဝင် အရင်က KNU အုပ်ချုပ်ရေးအောက်ရှိ ရွာတွေကို စစ်တပ်က သိမ်းပြီး လူသစ်တွေကို နေရာချပေးတာ၊ ပြန်ရောင်းစားတာတွေ လုပ်ထားတဲ့အတွက် အခု ငြိမ်းချမ်းရေးရလို့ ပြန်လာတဲ့ ကရင်ရွာသားတွေ အတွက် မြေလည်းမရှိ၊ အိမ်လည်းမရှိ ဖြစ်နေတဲ့ကိစ္စဟာ အရေးပေါ် ဖြေရှင်းပေးဖို့ လိုနေတယ်လို့ သူက ထောက်ပြပါတယ်။ တနည်းအားဖြင့် ပြောမယ်ဆိုရင်တော့ အပစ်အခတ် ရပ်စဲပြီးနောက် အလျင်အမြန် ဆက်လုပ်ဖို့လိုနေတဲ့ ပြည်လည် တည်ဆောက်ရေး ကိစ္စတွေပေါ့။\nဒါပေမယ့် ဘာပြောပြော KUN တပ်မဟာမှူးတဦးနဲ့ ABSDF ကျောင်းသားဟောင်း တဦးတို့ တိုင်းပြည် ပြန်လည် တည်ဆောက်ရေး အတွက် ဆွေးနွေးနေတာဟာ တိုးတက်မှုတခုလို့ ဆိုရမှာပေါ့။ ဘာကြောင့်လဲဆိုရင် လွန်ခဲ့တဲ့ ၂၀ နှစ်ကျော်လုံးလုံး ကျနော်တို့ နှစ်ဦးကြား ဆွေးနွေးမှုဟာ တိုင်းပြည်တည်ဆောက်ရေး ကိစ္စမဟုတ်။ စစ်အစိုးရကို အပြုတ်တိုက်ရေးအတွက် လက်နက်စုရေး၊ လူစုရေးကိစ္စသာ ဖြစ်ပါတယ်။ အခု ပြန်လည် တည်ဆောက်ရေးအတွက် စဉ်းစားနေပြီဆိုတော့ ဒါ သဘောတရားအရ တိုးတက်လာတာပေါ့။ ဒါပေမယ့် တချိန်က ကျနော်တို့ရဲ့ ရန်သူတော် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ လက်ရှိအစိုးရက တိုင်းပြည် တည်ဆောက်ရေးအတွက် တကယ် စဉ်းစားနေတာ ဟုတ်ရဲ့လား၊ မသေချာသေးပါ။\nသေချာတာ တခုကတော့ ကျနော်တို့ အခုစကားထိုင်ပြောနေတဲ့နေရာ၊ အိမ်နီးချင်းထိုင်း နိုိုင်ငံမှာတော့ ကျနော်တို့ နိုင်ငံမှာလို တခါမှ ပြည်တွင်းစစ် မရှိတဲ့အတွက် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၆၀ ၀န်းကျင် မြန်မာနိုင်ငံမှာ ပြည်တွင်းစစ် စဖြစ်ပြီး ကွန်မြူနစ်တွေ တောခိုချိန်၊ တိုင်းရင်းသားအဖွဲ့တွေ တောခိုချိန်။ ၁၉၇၀ ၀န်းကျင်မှာ ဦးနုရဲ့ ပြည်ချစ်အဖွဲ့တောခိုချိန်။ ၁၉၈၈ ကျောင်းသားတွေ တောခိုချိန် စသဖြင့် ကျနော်တို့ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေစဉ် ကာလတလျှောက်လုံးမှာ အချင်းချင်း တိုက်စရာမလိုဘဲ တိုင်းပြည်တည်ဆောက်ရေးချည်း တောက်လျှောက်လုပ်ခွင့် ရနေတော့ ကျနော်တို့ထက် အများကြီးရှေ့ရောက် သွားခဲ့တယ်ဆိုတာကို လွန်ခဲ့တဲ့ ၂၅ နှစ်အတွင်း ကိုယ်တိုင် ကောင်းကောင်း မြင်ခဲ့ရပြီး ဖြစ်ပါတယ်။ ထိုင်းနိုင်ငံကိုမီအောင် ကျနော်တို့ ဘယ်လောက် အချိန်ယူ တည်ဆောက် ရဦးမလဲ။\nအပစ်ခတ်ရပ်စဲရေးလုပ်ပြီး နိုင်ငံရေးဆွေးနွေး ခွင့်မရသေးတဲ့ တောင်ပိုင်းဒေသ KNU တပ်မဟာမှူးနဲ့ ဆွေးနွေးပြီးတဲ့နောက် အပစ်ခတ်ရပ်စဲရေးလုပ်ဖို့ ကြိုးစားဆဲ ABSDF ဗဟို ကော်မတီဝင်တွေနဲ့ မဲဆောက်မှာ တွေ့ခွင့်ရခဲ့ပါတယ် (သြဂုတ်လ ၅ ရက်နေ့မှာ ABSDF အဖွဲ့ အပစ်ခတ်ရပ်စဲရေး လက်မှတ် ထိုးလိုက်ပြီလို့ သိရပါတယ်)။ အခြေနေအရပ်ရပ်ကို သူတို့ရှင်းပြတဲ့အပြင် ကျနော်ရဲ့ အမြင်တွေကိုလည်း သူတို့က မေးကြပါတယ်။ သတင်းထောက်တွေဟာ သူများအမြင်တွေကို အားမနာတမ်း မေးရဲသလောက် ကိုယ်အမြင်ကို ပြောဖို့ကျတော့ တုန့်ဆုတ်လေ့ရှိတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ “အရင်အပိတ်ခံထားရတဲ့ ပါးစပ်ပေါက်တွေ အခုပြောချင်တာ ပြောခွင့်ရပြီပေါ့ဗျာ။ အဲဒီတခုကလွဲရင်တော့ ကျန်တာ ဘာမှ မထူးသေးပါဘူး” လို့ ကျနော်က ပြောပါတယ်။\nအဲဒီစကားလုံးဟာ အခုခရီးစဉ်အတွင်း မေးသမျှလူတွေကို ကျနော်ဖြေနေကျ စကားလုံးတွေပါ။ ဒါပေမယ့် ဒီလူတွေကျတော့ ဒီလောက်နဲ့မရ။ “သာမန်လူတွေရဲ့ အခြေနေအပြင် လက်ရှိ နိုင်ငံရေး အခင်းအကျင်းကိုရော ခင်ဗျားဘယ်လိုမြင်သလဲ” လို့ မေးလာသူကလည်း အတော်များပါတယ်။ အဲဒါ အတော် အဖြေရကျပ်တဲ့ မေးခွန်းပေါ့။ NLD ရုံးတို့၊ SNLD ရုံးတို့၊ ၈၈ ရုံးတို့၊ နေပြည်တော်က လွှတ်တော်ရုံးဘေးတို့ဆီ ကျနော်ရောက်ခဲ့တယ် ဆိုပေမယ့် ဘယ်သူနဲ့မှ တရားဝင် နိုင်ငံရေးဆွေးနွေးခဲ့တာ မဟုတ်။ ဒါပေမယ့် မြင်သမျှ ကြားသမျှပေါ် မူတည်ပြီး တခုခုတော့ ပြောသင့်တယ်လို့ ကျနော် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။\nပထမ ဆုံးပြောသင့်တာက အစိုးရဖက်က ရိုးသားမှုရှိရဲ့လား ဆိုတဲ့ကိစ္စ။ ABSDF အပါဝင် နယ်စပ် တကြောက တိုင်းရင်းသား လက်နက်ကိုင် အဖွဲ့တွေနဲ့ အပစ်ခတ်ရပ်စဲရေး ဆွေးနွေးတဲ့အခါမှာ အားလုံး တပြေးညီရှိရဲ့လား။ တပ်ပေါင်းစုနဲ့ ဘာကြောင့် မဆွေးနွေးသလဲ။ တချို့နေရာမှာ ဆွေးနွေးပြီး တချို့နေရာမှာ ဆက်တိုက်နေတာ ဘာကြောင့်လဲ။ ဒုတိယ ကိစ္စက အပြင်ရောက်နေတဲ့ ကျောင်းသားဟောင်းတွေ ပြန်လာရေးကိစ္စ။ ကျနော်ရဲ့ ရန်ကုန်ခရီးစဉ်အတွက် ဘန်ကောက်သံရုံးကနေ ဘာမှ အမေးအမြန်းမရှိပဲ Social ဗီဇာကို အလွယ်တကူ ထုတ်ပေးလိုက်ပေမယ့် ဥရောပ၊ မြောက်အမေရိက၊ သြစတေးလျ စသဖြင့် ဒေသတွေရှိ မြန်မာသံရုံးမှာ ဗီဇာလျှောက်တဲ့ ကျောင်းသားဟောင်းတွေ အားလုံးကို အရင်လို ဆွေ ၇ ဆင့် ဖောင်ဖြည့်ခိုင်းတာ။ ရန်ကုန်ရောက်ရင် နိုင်ငံရေး မလုပ်ဘူးလို့ ၀န်ခံချက် ထိုးခိုင်းတာမျိုးတွေ ဆက်လုပ်နေဆဲဖြစ်တယ်လို့ သိရပါတယ်။ ဒါတွေဟာ အစိုးရဖက်က မရိုးသားတဲ့ သို့မဟုတ် အားလုံးအတွက် တပြေးညီ မူဝါဒမရှိဘဲ လက်တန်းလုပ်နေဆဲ ဆိုတဲ့သဘောမျိုး ဖြစ်နေပါတယ်။\nကျန်တဲ့မရိုးသားမှုတွေကိုတော့ လွှတ်တော်တွင်း လွတ်တော်ပမှာ စာဖတ်ပရိသတ်တွေ နေ့စဉ်လိုလို သိနေမြင်နေပြီးသား ဖြစ်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ကဲ … အစိုးရပြီးတော့ အတိုက်ခံဘက်ကို လှည့်ကြစို့။ “အတိုက်ခံဘက်ကလည်း အခု ခင်ဗျားတို့ အပစ်ခတ်ရပ်စဲရေး လုပ်ဖို့ပြင်နေသလိုပေါ့ဗျာ။ တပ်ပေါင်းစုအနေနဲ့ ရပ်မခံနိုင်တော့ တဖွဲ့ချင်း သင့်သလို လုပ်ရသလိုပေါ့။ ရန်ကုန်မှာလည်း တဖွဲ့ချင်းက သူသန်သလို သူလုပ်၊ ကိုယ်သန်သလို ကိုယ်လုပ် ပုံစံမျိုးဖြစ်နေတယ်။ အားလုံးပါဝင်နိုင်တဲ့ ဘုံလုပ်ငန်းစဉ်နဲ့ စနစ်တကျသွား နေတာမျိုး မတွေ့ရသေးဘူး” လို့ ဆရာကြီးလေသံနဲ့ ပြောလိုက်မိပါတယ်။\nနောက်နေ့တွေမှာတော့ ABSDF ဗဟိုကော်မတီဝင်တွေအပြင် တခြားခေါင်းစဉ် အမျိုးမျိုးနဲ့ လှုပ်ရှားနေတဲ့ ဗဟိုကော်မတီဝင်ဟောင်းတွေ၊ မီဒီယာသမားတွေကို မဲဆောက်နဲ့ ချင်းမိုင်မှာတွေ့ဆုံပြီး ကျနော် စကားပြောခွင့် ရခဲ့ပါတယ်။ လက်ရှိ ABSDF မှာ အင်အား သိပ်မရှိတော့ပေမယ့် ABSDF တပ်ဖွဲ့ဝင်ဟောင်းတွေဟာ သမ္မတ အကြံပေး၊ ငြိမ်းချမ်းရေးစင်တာ အပါအ၀င် နေရာအတော်များများမှာ ဆက်လက် ပါဝင်နေဆဲ ဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီအဖွဲ့က ဗဟိုကော်မတီဝင် ဟောင်းတွေရဲ့ အမြင်ဟာ ထည့်သွင်း စဉ်းစားသင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်။\n“အခြေနေတွေကတော့ ဗလုံးဗထွေးနဲ့ သူ့လူမှန်းမသိ၊ ကိုယ်လူမှန်းမသိ အခြေနေပေါ့ကွာ။ ဒီတိုင်းသာ မူမရှိ၊ဘောင်မရှိ ဆက်သွားနေရင် သိပ်စောင့်စရာမလိုပါဘူး။ သမိုင်းက နောက်တပတ် ပြန်လည်လာဦးမှာပါ။ ဒီအတွက် အခုကတည်းက ငါတို့ အဆင်သင့် ပြင်ထားဖို့လိုတယ်” လို့ ကျနော် တွေ့ဆုံခွင့်ရခဲ့တဲ့ ဗဟိုကော်မတီဝင် ဟောင်းတွေထဲက အနည်းဆုံး ၂ ဦးက ပြောပါတယ်။ သူတို့ ၂ ဦးဟာ အခုချိန်အထိ ပြည်တော်တခါမှ မပြန်သေးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေဖြစ်ပြီး တိုင်းရင်းသား ခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ ရင်းနှီးသူတွေလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့အမြင်ဟာ လက်ရှိသွားနေတဲ့ ပြောင်းလဲမှုဖြစ်စဉ်ကို မကောင်းဘက်ကနေ မြင်လွန်းတယ်လို့ ဆိုနိုင်ပေမယ့် ဒီလိုအမြင်ရှိသူ ဘယ်လောက်များများ ရှိနေသလဲ။ သူတို့မြင်သလို တကယ်ပဲ ပြန်ဖြစ် သွားနိုင်သလား ဆိုတာဟာ စဉ်းစားသင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်။\nနောက်ထပ် ကျနော်တို့ ဆွေးနွေးဖြစ်တဲ့ကိစ္စကတော့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ NLD အပေါ် အားမလို အားမရ ဖြစ်နေကြတဲ့ အကြောင်းပါ။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် အနေနဲ့ ကြံ့ခိုင်ရေးပါတီနဲ့ စစ်တပ်ကို စည်းရုံးတာအပြင် ပါတီတည်ဆောက်ရေး၊ မဟာမိတ် တည်ဆောက်ရေး၊ လူထုပါဝင်လာရေး လုပ်ငန်းစဉ်တွေကို အဓိကဆောင်ရွက်ပြီး ကိုယ်အင်အားကို ချဲ့ဖို့လိုကြောင်း။ အဲဒီအင်အားကိုပြပြီး ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ ပြင်ဆင်ရေးအပါဝင် ကိုယ်လိုချင်တဲ့ ကိစ္စတွေကို ရနိုင်ဖို့ ကြိုးစားသင့်တယ်လို့ တချို့က ဆိုပါတယ်။\nဒါပေမယ့် တချို့ကတော့ အဲဒီနည်းနဲ့ ခရီးသွားခဲ့တာ နှစ် ၂၀ ကျော် ကြာတဲ့အထိ ဘာမှမဖြစ်လို့ အခုနည်းသစ်ကို စမ်းနေတာ၊ ဒီနည်းကလည်း သူကလွဲပြီး ဘယ်သူမှ မလုပ်နိုင်တဲ့ အနေထားဆိုတော့ ဒါကို စောင့်ကြည့်သင့်တယ်။ စစ်တပ်နဲ့ ကြံ့ခိုင်ရေး မပါရင် ဖွဲစည်းပုံပြင်ရေး ဘာမှမဖြစ်ဘူးဆိုတာ အားလုံးသိပါတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ တဆက်ဆည်းမှာပဲ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ NLD မှာ ယန္တယားမရှိဘူး။ အင်စတီကျုးရှင်း မရှိဘူး။ အရန်ခေါင်းဆောင်မှု အင်အားမရှိဘူး။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် တယောက်တည်းအပေါ် မှီခိုလွန်းနေတယ်။ သူ့ကို အကြံဉာဏ်ပေးနိုင်သူတွေ၊ အကြံပေးအဖွဲ့တွေ လိုနေဆဲဖြစ်တယ်လို့ ထောက်ပြကြတာကို တွေ့ရပါတယ်။\nနောက်တခါ တိုင်းရင်းသားတွေနဲ့ ဆက်ဆံရေးအတွက် NLD နဲ့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ဘက်က နှေးလွန်းနေပြီး အထူးသဖြင့် ပြည့်သူ့လွှတ်တော် ကိုယ်စားပြုကော်မီတီ CRPP အဖွဲ့ဝင်ဟောင်းတွေ အပေါ် ဒီထက်မက ထဲထဲဝင်ဝင် ဆက်ဆံသင့်တယ်လို့ သူတို့က ဆိုပါတယ်။ နောက်တခါ ၈၈ မျိုးဆက် သို့မဟုတ် ငြိမ်းချမ်းရေးနဲ့ ပွင့်လင်း လူ့အဖွဲ့စည်းအပါဝင် လူငယ်နိုင်ငံရေးအဖွဲ့တွေနဲ့လည်း ဒီထက်မက ထဲထဲဝင်ဝင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ သို့မဟုတ် ဦးဆောင်မှုပေးဖို့ လိုနေတယ်လို့ သူတို့က ထောက်ပြကြပါတယ်။\nတိုင်းပြည်ပြန်လည် တည်ဆောက်ရေး အပိုင်းမှာတော့ အစိုးရဘက်က စီးပွားရေး ပြုပြင်မှုတွေ လုပ်နေတယ်လို့ ပြောနေပေမယ့် အခုချိန်အထိ နိုင်ငံခြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေ ၀င်လာနိုင်ဖို့ တိကျတဲ့လုပ်ငန်းစဉ် မထုတ်ပြန်နိုင်သေးကြောင်း၊ ဒါ့အပြင် အလုပ်အကိုင်သစ်တွေလည်း ဖန်တီးမပေးနိုင်သေးတဲ့အတွက် အလုပ်သမား အများစုဟာ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံတွေကို အရင်ကလို ထွက်နေရဆဲဖြစ်ကြောင်း ဆိုပါတယ်။ နောက်တခါ ပညာရေးနဲ့ ကျန်းမာရေးကဏ္ဍအတွက် မဟာဗျုဟာလုပ်ငန်းစဉ် ဘာမှမရှိသေးကြောင်း၊ သင်ရိုးညွန်းတမ်းပြုပြင်ရေး။ နိုင်ငံတကာ အဆင့်မီပညာရေး၊ လူငယ်များ ကာယဖွံ့ဖြိုးရေး၊ အဟာရပြည့်ဝရေး၊ ဆေးကုသခွင့်ရရေး၊ ကျေးရွာတိုင်း ဆေးပေးခန်းရှိရေး၊ စသဖြင့် ရေရှည်လုပ်ငန်းစဉ် ဘာမှ မရှိသေးဘူးလို့ သူတို့က ထောက်ပြကြပါတယ်။\nမဲဆောက်က မပြန်ခင် နောက်ဆုံး တရက်မှာတော့ ကျောင်းသား ဆေးခန်းခေါ် ဒေါက်တာ စင်သီယာမောင် ဆေးခန်းဆီ ကျနော် ရောက်သွားပါတယ်။ စင်သီယာဆိုတာ ၁၉၈၈ တုန်းက ကျနော်တို့နဲ့အတူ တောခိုလာတဲ့ ကျောင်းသူတဦးပေါ့။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်တွေအတွင်း မြန်မာနိုင်ငံမှာ နိုင်ငံရေးပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု တချို့ရှိခဲ့တဲ့အတွက် ၀န်ကြီးဦးအောင်မင်း ကိုယ်တိုင် ဒီမယ်တော်ဆေးခန်းအထိ ရောက်လာပြီး ဒေါက်တာ စင်သီယာမောင်ကို မြန်မာနိုင်ငံမှာပဲ ဆေးခန်းပြန်ဖွင့်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပါတယ်။\nအခု ကျနော်ရောက်သွားတဲ့ နေ့မှာလည်း NLD ပါတီက လွှတ်တော်အမတ် တဦးဖြစ်သူ ဒေါ်ဖြူဖြူသင်း မယ်တော်ဆေးခန်းဆီ ရောက်နေပါတယ်။ ၀န်ကြီးတွေ၊ လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ်တွေ ကိုယ်တိုင် ဒီဆေးခန်းဆီ ရောက်လာဖို့ဆိုတာ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ် ၂၀ ကာလအတွင်း ဘယ်လိုမှ စိတ်ကူးယဉ်လို့ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စတွေပေါ့။ အခုတော့ အခြေနေတွေက ပြောင်းလဲကုန်ပါပြီ။ ဒါပေမယ့် ဘယ်လောက်အထိ ပြောင်းလဲနေသလဲ ဆိုတာကတော့ မေးခွန်းရှိနေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။\n“တိုက်ပွဲမရှိတော့လို့ မိုင်းထိတဲ့လူနာ နည်းနည်း လျှော့သွားတာကလွဲရင် ကျန်တာတွေ ဘာမှ မပြောင်းသေးဘူးဗျ။ လူနာအရေအတွက်က အရင်ထက်တောင် ပိုများလာနေသေးတယ်။ ဟိုမှာ ခင်ဗျား တွေ့တယ်မို့လား။ မျက်စိလာပြတဲ့ လူတွေဆို ဟိုး … ရန်ကုန်၊ ပုသိမ်က အထိပါတယ်” လို့ ၈၈ ကတည်းက တောခိုပြီး အခုချိန်အထိ မယ်တော်ဆေးခန်းမှာ တာဝန်ယူနေဆဲ ၀ါရင့်ဆေးမှူးတဦးက ပြောပါတယ်။\nဟုတ်ပါတယ်။ ခြေတုလက်တုဌာနနဲ့ ထိခိုက်ဒဏ်ရာဌာနမှာ လူနာနည်းနည်း လျှော့သွားပေမယ့် ဖျားနာဆောင်၊ မီးဖွားဆောင်။ ပြင်ပလူနာဆောင်တွေမှာ လူတွေကြိတ်ကြိတ် တိုးနေဆဲ။ မြ၀တီဘက်ကနေလာတဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကားတွေ၊ လိုင်းကားတွေ၊ ငြိမ်းအဖွဲ့ကပိုင်တဲ့ လိုင်းကားတွေက ဆေးခန်းတွင်းနဲ့ ဆေးခန်းရှေ့မှာ နည်းတာမဟုတ်။ ဆေးခန်းရှေ့မှာဆိုရင် မယ်တော်ကားဂိတ်တောင် ဖြစ်နေပြီ။\nအဲဒီကားဂိတ်က လိုင်းကားကိုစီးပြီး သောင်ရင်းမြစ်ဘေးက မြ၀တီကမ်းနားကို သွားလေ့လာတော့ ၀င်လာမစဲ၊ တဖွဲဖွဲဆိုသလို များလိုက်တဲ့ မြန်မာအလုပ်သမားတွေ။ တံတားပေါ်ကတမျိုး၊ တံတားအောက်ဘက်ရှိ ဂိတ်တွေကနေ မြစ်ကိုဖြတ်ပြီးတဖုံ၊ ရေလယ်ကျွန်း ခိုးလမ်းကနေ တသွယ် ၀င်လာနေတဲ့လူတွေ ထောင်နဲ့ချီရှိနေပါတယ်။ အရင် မဲဆောက်ကို ရောက်စဉ်က တွေ့ဖူးတာထက် အခုတခေါက်မှာ လူဝင်လူထွက်က ပိုများလာတယ်လို့ ကျနော်ထင်ပါတယ်။ အဲ … ဒါပေမယ့် ထူးခြားတာတခုကတော့ အရင်က ခိုးဝင်လာကြတဲ့ မြန်မာ အလုပ်သမားတွေဟာ အခုတော့ နိုင်ငံကူးလက်မှတ်တွေ၊ အလုပ်သမား မှတ်ပုံတင်တွေနဲ့ပေါ့။\nဒါဟာ အခုခေတ်ပြောင်းကာလ အစိုးရသစ်လက်ထက် လက်ဆုပ်လက်ကိုင် ပြနိုင်တဲ့ သာမန်လူထုကြားက တခုတည်းသော တိုးတက်မှုလို့ ဆိုနိုင်မယ်ထင်ပါတယ်။ ဒီလိုမျိုး တိုးတက်မှုတွေ တခြားနယ်ပယ်တွေမှာ ဘာလို့ မတွေ့ရသေးတာလဲ။ ပိုက်ဆံနဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိရင် ချက်ချင်းထလုပ်လို့ ရနိုင်တဲ့ နိုင်ငံကူးလက်မှတ်နဲ့ လက်ကိုင် မိုဘိုင်းဖုန်းပါမစ် တိုးထုတ်ပေးတာမျိုးမှအပ ရေရှည်လုပ်ငန်းစဉ်တွေဖြစ်တဲ့ ပညာရေး၊ ကျန်းမာရေး ကိစ္စတွေကို မဆောင်ရွက်နိုင်သေးတဲ့ သဘောလား။ အဲဒီရေရှည်ကိစ္စတွေ လုပ်နိုင်ဖို့ အစိုးရနဲ့ ပါတီတွေမှာ၊ အဖွဲ့စည်းတွေနဲ့ လူတဦးချင်းစီမှာ Capability တွေ လိုနေသေးတယ်ဆိုတဲ့ သဘောလား။ အဲဒီအတွက် အခုအစိုးရသစ် လက်ထက်မှာ လူငယ်တွေကို ဘယ်လို သင်ကြားပေးနေသလဲ။ ပညာရေးနဲ့ ကျန်းမာရေးအတွက် ဘယ်လို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေ လုပ်နေပါသလဲ။\nအနှစ်ပြန်ချုပ်ရရင်တော့ အပေါ်ထပ် အဆောက်ဦမှာ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်နေပြီလို့ ပါလီမန်ထဲကနေ ဘယ်လိုပဲပြောနေပါစေ၊ တိုင်းရင်းသား လက်နက်ကိုင် အဖွဲ့တွေနဲ့ အပစ်ခတ်ရပ်စဲရေး လက်မှတ်ထိုးနေပြီလို့ ဘယ်လိုပဲ ကြေညာနေပါစေ။ အတိုက်ခံခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ သမ္မတဦးသိန်းစိန် တို့အကြား နားလည်မှုတွေ ရနေပြီလို့ ဘယ်လိုပဲဆိုနေပါစေ၊ သာမန်အရပ်သား ဆင်းရဲသားတွေ အတွက်ကတော့ ဘာမှ ထူးခြားမလာသေးတဲ့အတွက် ဒေါက်တာ စင်သီယာမောင် ဆေးခန်းမှာ လူနာတွေ အရင်ကထက် များလာဆဲ။ သောင်ရင်းမြစ်ကိုကူးပြီး ထိုင်းနိုင်ငံထဲ အလုပ်ဝင်လုပ်ဖို့ ထွက်လာသူတွေ အရင်ကထက် များလာဆဲ ဖြစ်နေတာကို မြင်နေရတုန်း ဖြစ်ပါတယ်။ ။\nထိုင်းဆောက်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီ၏ ထိုင်းနံပါတ်ပြားတပ်ယာဉ်များ ထားဝယ်တွင် ဖမ်းဆီး\n12:23 AM Htet Aung Kyaw No comments\n|Dawei Watch| ထားဝယ်၊ သြဂုတ် ၁၄\nထိုင်းမော်တော်ယာဉ်နံပါတ်ပြားများ တပ်ဆင်ကာ ဒေသအတွင်း မောင်းနှင်နေသော ထိုင်းဆောက်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီ အီတလျှံ-ထိုင်းကုမ္ပဏီ (ITD ) ပိုင် မော်တော်ယာဉ် ၁၅ စီးခန့်ကို သြဂုတ်လအတွင်း ဖမ်းဆီးထားကြောင်း တိုင်းဒေသကြီးရဲတပ်ဖွဲ့မှူး ရဲမှူးကြီးကြည်လင်းကပြောကြားသည်။\nရေနက်ဆိပ်ကမ်းစီမံကိန်းဧရိယာအတွင်းတွေ့ရတဲ့ ထိုင်းနံပတ်တပ် ကားတစီး (ဓာတ်ပုံ-ထက်အောင်ကျော်)\nထားဝယ်စီမံကိန်း အကောင်အထည်ဖော်နေသော ယင်းကုမ္ပဏီသည် စီမံကိန်းစတင်ကတည်းက အချို့ယာဉ်များကို မြန်မာနံပါတ်သို့ ပြောင်းလဲတပ်ဆင်ခြင်းမရှိဘဲ ထိုင်းနံပါတ်ပြားဖြင့် နှစ်ချီ၍စီနင်းလေ့ရှိသော်လည်း ပြီးခဲ့သည့် မေလ ထီးခီးနယ်စပ်ဖွင့်ပြီးနောက်ပိုင်း စတင်ဖမ်းဆီးလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။\nနယ်စပ်တွင် အခွန်ဆောင်ကာ ယာယီထုတ်ပေးလိုက်သည့် နံပါတ်ပြားများ၊ စတစ်ကာများကို တပ်ဆင်ပြီး ထားဝယ်ဒေသ အတွင်းသို့ မောင်းနှင်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း နယ်စပ်တွင် အခွန်ဆောင်ခဲ့ပြီး ပို့ဆောင်ဆက်သွယ်ရေး ဦးစီးဌာနတွင် ထပ်မံအခွန်မဆောင်ဘဲ ထိုင်းနိုင်ငံ မှ ထုတ်ပေးထားသော မော်တော်ယာဉ်နံပါတ်ပြားများကို တပ်ဆင်ကာ ကုမ္ပဏီမှ မော်တော်ယာဉ်များ ဒေသအတွင်း ဖြတ် သန်းမောင်းနှင်ခဲ့သည်။\nထိုင်းနိုင်ငံဘက်တွင် မြန်မာနိုင်ငံမှ မော်တော်ယာဉ်တွေ မောင်းနှင့်ခွင့်မပြုထားသကဲ့သို့ မြန်မာနိုင်ငံဘက်တွင် လည်း ထိုင်းမှယာဉ်များ ခွင့်မပြုကြောင်း၊ သြဂုတ်လအထိစာရင်းများအရ အခွန်ဆောင် မောင်းနှင်ခွင့်ပြုထားသော ထိုင်းကုမ္ပဏီ ၃၀၀ ကျော်ရှိကြောင်း ရဲမှူးကြီးက ရှင်းပြသည်။\n“ITD ကုမ္ပဏီမော်တော်ယာဉ်တွေ မြန်မာနံပါတ်များတပ်ပြီး မောင်းနှင်ရမယ်”ဟု ရဲမှူးကြီးက ဆိုသည်။\nITD ကုမ္ပဏီမှ ယာဉ်မောင်းအားလုံး မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဥပဒေကိုလိုက်နာရမည်ဖြစ်ပြီး မလိုက်နာလျှင် နိုင်ငံ၏ ဥပဒေအတိုင်း အရေးယူခံရမည်ဖြစ်ကာ သတ်မှတ်ထားသည့်စတစ်ကာ၊ မော်တော်ယာဉ် မှတ်ပုံတင်စာအုပ်(အုံနာဘုတ်)၊ လိုင်စင်ပါရှိ ရမည်ဖြစ်ကာ မလိုက်နာလျှင် ပိတ်သိမ်းသည်အထိ အရေးယူသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ရဲမှူးကြီးက ရှင်းပြသည်။\nယင်းကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ရှင်းပြရန် ယာဉ်ပိုင်ရှင်နှင့် ITD ယာဉ်မောင်းများကို လာမည့်အပတ်အတွင်း\nတွေ့ဆုံသွားမည်ဟု တနင်္သာရီ တိုင်းဒေသကြီးရဲတပ်ဖွဲ့ရုံးထံမှသိရသည်။\nထားဝယ်-ကန်ချနပူရီကားလမ်း (ရေဖြူမြို့နယ်အတွင်း) ပေါ်တွေ့ရတဲ့ ထိုင်းနံပတ်တပ် ယဉ်တစီး ( ဓာတ်ပုံ-ထက်အောင်ကျော်)\nအလားတူ ကရင်အမျိုးသားအစည်းအရုံး (KNU) မှ တရားမ၀င်မော်တော်ယာဉ်များလည်း ထားဝယ်ဒေသအတွင်း ၀င်ရောက်နေသောကြောင့် စာလေးကြိမ်ပေးပို့ကာ ကန့်ကွက်ထားပြီး KNU ဘက်မှ အရေးယူမည်ဖြစ်ကြောင်း အကြောင်းပြန်ကြားထားကြောင်း ရဲမှူးကြီးက ဆိုသည်။\nမြန်မာနိုင်ငံထုတ်ပေးသော တရားဝင်နံပါတ်မရမီ ယာယီနံပါတ်များကိုတပ်ဆင်ကာ ယာဉ်စည်းကမ်း လမ်းစည်းကမ်းနဲ့ အညီမောင်းနှင်သင့်သလို မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဥပဒေကိုလည်း လေးစားလိုက်နာပြီး\nနေထိုင် သင့်ကြောင်း ထားဝယ်ဒေသခံဦး ဦးမင်းအောင်သူက ဆိုသည်။\nအကောက်ခွန်ဌာန၏ဥပဒေအရ အကောက်ခွန်ဆောင်ထားသော မော်တော်ယာဉ်သည်\nစီမံကိန်းကာလ အကြမ်းပြင်း နှစ် နှစ်သတ်မှတ်ထားလျှင် နှစ်နှစ်ပြီးလျှင် သက်တမ်းတိုးရမည်ဖြစ်သည်။\n12:02 AM Htet Aung Kyaw No comments\n|Dawei Watch| ထားဝယ်၊ သြဂုတ် ၁၃\nထားဝယ်မှ ထိုင်းနိုင်ငံ ကန်ချနာဘူရီသို့ ထီင်္းခီးနယ်စပ်ဂိတ်မှ တဆင့် နေ့ချင်းပြန် တစ်နေ့တာ သွားရောက် လည်ပတ်နိုင်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထားဝယ်-ထီးခီး ယာဉ်လိုင်းများထံမှ သိရသည်။\nစီမံကိန်းသုံး ကားတစီးကို ထီးခီးနယ်စပ်အနီးတွေ့ရစဉ် (ဓာတ်ပုံ-ထက်အောင်ကျော်)\nနေ့ချင်းပြန် သွားနိုင်ရန်အတွက် ထားဝယ်မှ နံနက် ၄ နာရီ ခန့်အချိန်တွင် ထွက်ခွာရန် လိုအပ်ကာ ထီးခီးသို့ နံနက် ၈ နာရီခန့်တွင် ရောက်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး ထီးခီးမှတဆင့် ဆက်လက်ထွက်ခွာလျှင် နံနက် ၉ နာရီခန့်တွင် ကန်ချနာဘူရီသို့ ရောက်ရှိမည်ဟု အဆိုပါ ယာဉ်လိုင်း တာဝန်ခံများက ရှင်းပြသည်။\nထို့နောက် ကန်ချနာဘူရီတွင် လည်ပတ်ပြီး နေ့လည် ၂ နာရီ သို့မဟုတ် ၃ နာရီခန့်တွင် ပြန်ထွက်ခွာလာပြီး ထားဝယ်မြို့သို့ ည ၇ နာရီ သို့မဟုတ် ၈ နာရီခန့်တွင် ပြန်ရောက်နိုင် ကြောင်း ၎င်းတို့က ထပ်လောင်း ရှင်းပြသည်။\n“ဟိုမှာ ၅ နာရီလောက် တော့ လည်ပတ်ခွင့် ရတာပေါ့” ဟု တောင်ပေါ်သား ခရီးသည်ပို့ဆောင်ရေးမှ တာဝန်ခံ ဦးသန်းနိုင်က ဆိုသည်။\nမြန်မာနယ်စပ် ထီးခီး ဂိတ်တွင် ယာယီနယ်စပ်ဖြတ်ကျော်ခွင့်လက်မှတ်များကို လွယ်ကူစွာ ပြုလုပ်ပြီး ကန်ချနာဘူရီခရိုင် အတွင်း လွတ်လပ်စွာ လည်ပတ်နိုင်ကြောင်း ၎င်းကဆိုသည်။\nဖုနန်းရွန် နယ်စပ်ဖြတ်ဂိတ်စခန်း (ဓာတ်ပုံ- ထက်အောင်ကျော်)\nတစ်ဦးစ နှစ်ဦးစ နေ့ချင်းပြန်သွားလိုသူများအနေဖြင့် ထားဝယ်မှ ထီးခီးအထိ ပြဿနာ မရှိသော်လည်း ထီးခီးမှ ကန်ချနာဘူရီ ခရိုင်အတွင်း လည်ပတ်ရာတွင် လူအနည်းအငယ်ဖြင့် ကားစီးရမည်ဖြစ်၍ အုပ်စုလိုက်သွားသူများထက် ကုန်ကျစရိတ် ပိုများမည်ဖြစ်ကြောင်း စွမ်းသစ်ခရီးသည် ပို့ဆောင်ရေး တာဝန်ခံ ဦးမျိုးပိုင်သိန်းက ရှင်းပြသည်။\n“တစ်ယောက်တည်း သွားတာထက် အဖွဲ့နဲ့ ဒါမှမဟုတ် မိသားစုနဲ့သွားမယ်ဆိုရင် ပိုကောင်းမယ်” ဟု ဦးမျိုးပိုင်သိန်းက ဆိုသည်။\nမိမိတို့အနေဖြင့် ပွင့်လင်း ရာသီရောက်လျှင် နေ့ချင်းပြန် ခရီးစဉ်ဟူ၍ သီးသန့်ထားရှိရန် စီစဉ်ထားကြောင်း၊ အဆိုပါ ခရီးစဉ်များကို ခရီးသည် အနည်းအများအပေါ် မူတည်၍ ဆယ်ရက်တစ်ခေါက် သို့မဟုတ် တစ်ပတ် တစ်ခေါက်စသည်ဖြင့် ပြေးဆွဲသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း အဆိုပါယာဉ်လိုင်းများထံမှ သိရသည်။\nထီးခီးနယ်စပ်ရှိ ထားဝယ်-ကန်ချနပူရီ လမ်းပြမြေပုံ (ဓာတ်ပုံ- ထက်အောင်ကျော်)\nလက်ရှိတွင် ထားဝယ်မှ ကန်ချနာဘူရီ ခရီးစဉ်ပြေးဆွဲရာတွင် မိုးရာသီဖြစ်သည့်အတွက် သတိထားမောင်းနှင်နေရပြီး ထားဝယ်မှ ထီးခီးအထိ ၄ နာရီခန့်၊ ထီးခီးမှ ကန်ချနာဘူရီအထိ ၄၅ မိနစ်ခန့် မောင်းနှင်ရကြောင်း ၎င်းတို့ထံမှ သိရသည်။\nခရီးအကွာအဝေးမှာ ထားဝယ်မှ ထီးခီးအထိ ၉၇ မိုင်ရှိပြီး ထီးခီးမှ ကန်ချနာဘူရီအထိ ၆၂ မိုင်ရှိသည်ဟု သိရသည်။\n1:16 PM Htet Aung Kyaw No comments\nBy SIMON ROUGHNEEN / THE IRRAWADDY| Monday, August 12, 2013\nABSDF fighters eatameal near the frontline in Kachin State, in December 2012. (Photo: Simon Roughneen / The Irrawaddy)\nRANGOON – The Burma government and the All Burma Students’ Democratic Front (ABSDF) announcedatruce on Saturday that will see the long-time antagonists startapolitical dialogue, inapossible end toaquarter century of on-off armed rebellion by the former students against what was one of the world’s most brutal military regimes.\nThe deal, which could see the ABSDF open four liaison offices inside Burma, comes two days after the now-40-something leaders of the 1988 student uprising against the military regime marked their Silver Jubilee with three days of ceremony and speeches in Rangoon.\nBoth government ministers and opposition presidential candidate Aung San Suu Kyi, whose own political career was launched on the back of the uprising, attended the festivities.\nThe Burmese junta’s brutal crackdown on the demonstrations prompted some student demonstrators to formamilitia aimed at overthrowing it: the ABSDF.\nMinister Aung Min, the government’s main peace negotiator, told The Irrawaddy that the deal illustrated the changes sweeping Burma. “The essence of the gathering was that people who once fought against each other can share the same room—and this isatestament to the moves we are making toward democracy,” he said.\nSince ushering throughaseries of reforms in March 2011, the Burma government has freed political prisoners, including the key 1988 student leaders, and relaxed bans on trade unions and public protests.\nBut in the past few days, leaders ofamarch through Rangoon commemorating the 1988 events have been charged with holdingapublic protest withoutapermit. Protestors against land-grabs have also been jailed in recent months.\nAnd although there are 17 ceasefires signed or in negotiation, according to the Myanmar Peace Monitor,aproject set up to track the various peace processes, fighting between the Burma Army and ethnic rebels continues in northern Shan and Kachin states.\nInaprelude to Saturday’s agreement, the ABSDF signedaregional deal with the Karen State government on August 5.\nThan Khe, chairman of the ABSDF, described Saturday’s deal asa“first step,” adding that progress “depends on the attitude of the government.”\nBut it seems that the ABSDF will focus on negotiations, rather than armed struggle, in the future. “Our uprising was for democracy and human rights,” Than Khe told The Irrawaddy, before adding that “now we have to go ahead with this new path, this political new phase.”\nInternational observers were present as the deal was signed on Saturday. Emma Leslie, executive director of the Phnom Penh-based Center for Peace and Conflict Studies, told The Irrawaddy that the agreement was significant because it was “the first union-level deal between the government and the ABSDF.”\nAlso in attendance was Thein Zaw, vice-chairman of the Union Peacemaking Work Committee and chairman of the Parliament Committee on National Race Affairs and Internal Peacemaking.\nIn July, House speaker and presidential hopeful Shwe Mann sought greater Parliament input into the various peace talks between the government and rebel militias,amove widely seen as an attempt to bolster his own standing ahead of Burma’s 2015 national elections.\n88 Generation leaders Min Ko Naing and Ko Ko Gyi—fresh from their gala commemorations—served as observers to the peace talks, as did Mya Aye, another student demonstrator in 1988, who told The Irrawaddy that “it wasasmooth negotiation and it went well.”\nInformal negotiations between the government and the ABSDF have been taking place for almost two years, said Aung Naing Oo,aformer ABSDF member who now works for government-linked think-tank the Myanmar Peace Center.\n“Things took time at first,” he told The Irrawaddy. “But in the last few days the talks went very well and very smoothly.”\nThe army’s 1988 crackdown killed an estimated 3,000 civilians, prompting some protestors to take to Burma’s jungle borderlands. The 25 years of sporadic fighting since then have cost the lives of 600 ABSDF fighters.\nSince then, the “student army” has struck alliances withanumber of Burma’s ethnic militias and lost 600 fighters in anti-government fighting. Dozens of members were executed amid internal purges during the 1990s, and foratime the ABSDF was listed asaterrorist organization by the United States.\nThe ABSDF has set upaTruth and Justice Commission to look into the killings. Criminal proceedings have been started by family members of some of the deceased.\nထက်အောင်ကျော်| August 11, 2013 | ဧရာဝတီ။\nပုဂံခရီးစဉ် အပြီးမှာတော့ ဗီဇာကလည်း ကုန်ဖို့ ၂ ရက်သာ ကျန်တော့တဲ့အတွက် ရန်ကုန်ကို အမြန် ပြန်ဆင်းလာရပါတယ်။ ပုဂံ-ရန်ကုန် ကားပေါ်မှာ ရန်ကုန်-နေပြည်တော် ကားထက် နိုင်ငံခြားသား ပိုများတာတွေ့ရပြီး ခရီးသည် ၃ ပုံ ၂ ပုံ လောက်က နိုင်ငံခြားသားတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ ကားကလည်း ကောင်း၊ ကားဆရာတွေကလည်း ကျွမ်းတဲ့အတွက် ဒ်ီခရီးစဉ်က စိတ်ချရလောက်တယ်လို့ ထင်မိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တနေ့ည (မေလ ၂၅ ညက) ကမှ ဒီအဝေးပြေး ကွန်ကရစ် လမ်းမသစ်ကြီးပေါ်မှာ ကားထပ်မှောက်လို့ နိုင်ငံခြားသားတွေ အပါအ၀င် လူ ၁၂ ဦး သေဆုံးထားတဲ့ သတင်းက လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်ကြီး ဖြစ်နေတော့ စိုးရိမ်စိတ်ကို ဘယ်လိုမှ လျှော့ချလို့မရ။ ပုဂံကနေ ရန်ကုန်မြို့ဝင်တဲ့အထိ ကောင်းကောင်း အိပ်လို့ မပျော်ခဲ့ပါ။\nအစစအရာရာ အဆင်ပြေပါတယ်လို့ ချီးမွမ်းခန်းဖွင့်ခံနေရတဲ့ ပုဂံ-ရန်ကုန် အထူးဘတ်စကားဟာ ရန်ကုန်မြို့ ၀င်ခါနီး ခရေပင်လမ်းခွဲနား ရောက်မှ မြန်မာဇာတိပြပါတော့တယ်။ မနက် ၅ နာရီဝန်းကျင် မှောင်မဲနေဆဲမှာ ကားကို ရပ်လိုက်ပြီး “အောင်မင်္ဂလာအထိ သွားရင် လူသိပ်ရှုပ်တယ်၊ ဒီမှာဆင်းတာ ကောင်းတယ်၊ ရန်ကုန်မြို့ထဲအထိ ၄၀၀၀ ပဲ ယူပါတယ်” လို့ ကားပေါ်တက်လာတဲ့ တက္ကစီသမားတွေက အော်ပြောပါတယ်။ ကားကို ဒီမှာရပ်ပြီး ဒီလိုလုပ်မယ် ဆိုတာကို စပယ်ယာက ဘာမှကြိုတင်ရှင်း ပြထားခြင်းမရှိပါ။ အခု တက္ကစီသမားတွေ ကားပေါ်ရောက်ပြီး ဖောက်သည် ခေါ်နေတဲ့အထိ စပယ်ယာက ဘာမှဝင်မပြောသေး။ မြန်မာတွေက တက္ကစီသမားတွေ ခေါ်တာကို နားလည် နိုင်ပေမယ့် နိုင်ငံခြားသားတွေက မနက်စောစောစီးစီး ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတဲ့ နားမလည်နိုင်တဲ့ အကြည့်တွေနဲ့။\nမြန်မာအများစုက သဘောပေါက်ပြီး ဒီမှာ ဆင်းလိုက်ကြပေမယ့် နိုင်ငံခြားသားတွေကတော့ မဆင်းပါ။ ဂိတ်ဆုံးအထိ ဆက်လိုက်သွားကြမယ့်ပုံပါပဲ။ စပယ်ယာကို ကိုယ်တိုင်သွားမေးတော့ ဒီမှာဆင်းတာ ပိုကောင်း တယ်ဆိုတာနဲ့ ကျနော်လည်း ဆင်းပြီး နီးတဲ့ တက္ကစီတစီးပေါ် တက်လိုက်ပါတယ်။ တကယ်တော့ ၄၀၀၀ ဆိုတာ တဦးချင်းစီ အတွက်သာ ဖြစ်ပြီး လူ ၂ ဦးအတွက် ၈၀၀၀ ယူလိုက်ပါတယ်။ ပထမတဦးကို ဗဟန်းဘက်မှာချပြီး ကျနော့်ကိုတော့ အလုံအထိ လိုက်ပို့ပေးပါတယ်။ ဒါလည်း မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ထူးခြားချက်ပါပဲ။ နေရပ်မတူတဲ့ ခရီးသည်နှစ်ဦးကို တက္ကစီ တစီးတည်းနဲ့ တင်ပြီး တယောက် ၄၀၀၀ စီယူတဲ့ စနစ်ပေါ့။\nရန်ကုန်ကို ရောက်ရောက်ချင်း ပထမဆုံး ကျနော်သွားတဲ့နေရာက ပန်းဆိုးတန်းလမ်းရှိ ပြည်ဝင်ခွင့်နဲ့ နေထိုင်ခွင့်ဌာန။ ဆိုင်းဘုတ်တင်ထားတဲ့အတိုင်း အတိအကျပြောရမယ်ဆိုရင် “လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့် အမျိုးသား မှတ်ပုံတင်ရေး ဦးစီးဌာန၊ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့် နိုင်ငံသားပြုဌာနခွဲ၊ ပြည်ဝင်၊ ပြည်ပြန်ဝင်နှင့် နေခွင့်ဌာန” ဆီကိုဖြစ်ပါတယ်။ နေပြည်တော်က ရုံးတွေမှာ အစောင့်တွေ များလှပေမယ့် ရန်ကုန်က ဒီရုံးမှာတော့ ဘာအစောင့်မှမရှိ။ အထဲ ၀င်သွားတော့ Reception ကောင်တာလည်း မရှိပါ။ အမျိုးသမီးအများစု ပါဝင်တဲ့ အဖြူ အစိမ်းလို ယူနီဖောင်းတွေ ၀တ်ထားတဲ့လူတွေက စားပွဲတွေမှာထိုင်ပြီး ဖိုင်လှန်သူလှန်။ စကားပြောသူပြောနဲ့ ကျနော်ဝင်လာတာကို ဘယ်သူကမှ အဖက်မလုပ်ပါ။\nအနီးဆုံးစားပွဲက အမျိုးသမီးကြီး တဦးရှေ့က ခုံမှာထိုင်ပြီး ဆိုရှယ်ဗီဇာ သက်တမ်းတိုးချင်ကြောင်းပြောတော့ ဘယ်မှာနေလဲ၊ ဘယ်လောက် တိုးချင်တာလဲ စသဖြင့် မေးပါတယ်။ ပြီးတော့ ကိုယ်နေတဲ့မြို့နယ် လ၀ကမှာ အရင်တင်ပြဖို့ လိုတယ်။ အဲဒီမြို့နယ် လ၀က က စာရပြီးမှ ဒီရုံးကိုလာပါ။ ဒါဟာ ဗဟိုရုံး ဖြစ်တယ်လို့ အရင်ခေတ် လက်ကျန် စာရေးမ မျက်နှာထားနဲ့ ကျနော့်ကို ပြောလိုက်ပါတယ်။ အဲဒါမှ ဒုက္ခ။ ဗီဇာက မနက်ဖြန် ကုန်တော့မယ့်ဟာကို။ သူအကြံပေးတဲ့အတိုင်း ဟိုရုံး-ဒီရုံးသွားနေရရင် အချိန်တွေ ကျော်ကုန်တော့မှာပေါ့။\n“အိုဗာစတေး Over Stay နေလို့ရ တယ်မို့လား။ တရက် ၃ ဒေါ်လာ ပေးလိုက်ရင် အားလုံး အိုကေတယ်လို့ ကျနော် ကြားဖူးပါတယ်” လို့ နည်းနည်း အထွန့်တက်လိုက်တော့ ၀န်ထမ်းအမျိုးသမီးက မျက်မှောင်ကုပ် ကြည့်ပြီး “အဲဒါဆိုရင် ဟိုဖက်စားပွဲမှာ သွားပြော” လို့ နောက်စားပွဲတလုံးဆီ လက်ညိုး ညွှန်လိုက်ပါတယ်။ စားပွဲအားလုံးရှိ ၀န်ထမ်းတိုင်း လိုလိုကတော့ မျက်နှာထား တပုံစံတည်းပါပဲ။ ဘယ်လိုပြောရမလဲ။ ပုဂံ-ရန်ကုန် အဝေးပြေးကားပေါ်က စပယ်ယာမလေးရဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ တခြားစီဖြစ်နေတယ်လို့ အလွယ်ပြောနိုင်မယ် ထင်ပါတယ်။ ပုဂ္ဂလိက ကုမ္ပဏီ ၀န်ထမ်းနဲ့ အစိုးရ၀န်ထမ်းဆိုတော့ ဒီလောက်တော့ ကွာမှာပေါ့လေ။\nဒါပေမယ့် အဲဒီစားပွဲရှိ ၀န်ထမ်းအမျိုးသမီးက ကျနော်တောင် ဘာမှမပြောရသေးခင် “ဟုတ်တယ်။ Over Stay နေပြီး တရက် ၃ ဒေါ်လာနှုန်းနဲ့သာ လေယာဉ်ကွင်း လ၀က မှာပေးလိုက်။ အဲဒါအကောင်းဆုံးနည်းပဲ” လို့ ပြောချလိုက်တော့ ကျနော် အတော် အံ့သြသွားပါတယ်။ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဒီလိုပြောမှတော့ အိုဗာစတေးနဲ့ နေလို့ရတာ သေချာသွားပြီပေါ့။\nအဲဒါသေချာပြီ ဆိုတာနဲ့ သီတင်းတပတ် ထပ်နေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ဘန်ကောက်-ရန်ကုန် အသွား အပြန် ၀ယ်ထားတဲ့ လေယာဉ်လက်မှတ်ကို သီတင်းတပတ် ထပ်တိုးဖို့ သွားပြောရပါတယ်။ ကျနော် ၀ယ်ထားတဲ့ လက်မှတ်က ရက် ၃၀ အတွင်း ဈေးချထားတဲ့လက်မှတ်တဲ့။ ရက်ထပ်တိုးလို့ မရ။ တိုးမယ် ဆိုရင် ဒေါ်လာ ၁၀၀ ထပ်ဆောင်း ပေးရမယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ဘာမှမတတ်နိုင်။\nနောက်တနေ့ မနက်မှာတော့ ရန်ကုန် ရောက်နေတုန်း ဆယ်တန်းအောင်လက်မှတ် ယူသွားဦးမှဆိုပြီး ရန်ကုန် တက္ကသိုလ် (လှိုင်နယ်မြေ) ၀င်းအတွင်းရှိ ဇွဲကပင်ဆောင်ဆီ ပြေးရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီမှာက အောင်လက်မှတ် ထုတ်ပေးတဲ့ နေရာမဟုတ်၊ အမှတ်စာရင်း ထုတ်ပေးတဲ့နေရာသာ ဖြစ်တယ်။ အောင်လက်မှတ် လိုချင်ရင် လသာမြို့နယ်ကို သွားပါလို့ အဲဒီက လမ်းညွန်လိုက်ပါတယ်။ တက္ကစီခနဲ့ မွဲမယ့်ကိန်းပါပဲ။ လသာ ရဲစခန်းအနီးရှိ မြန်မာနိုင်ငံ စာစစ်အဖွဲ့လို့ ဆိုင်းဘုတ်တင်ထားတဲ့ အဆောက်အအုံတခု ရှေ့ရောက်တော့ “အောင်လက်မှတ် အမြန်ရရှိအောင် ဆောင်ရွက်ပေးနေပါသည်။ ပွဲစားမလိုပါ” ဆိုတဲ့ စာတန်းကြီးကို တွေ့ရပါတယ်။\nအဲဒီ အဆောက်အအုံကြီးထဲ ၀င်သွားတော့ အောင်လက်မှတ်ရဖို့ တန်းလာစီနေတဲ့ လူငယ်တွေ အများကြီး။ “ဟောဒီမှာ ဖောင် အရင်ဖြည့်ပါ။ တစောင် ၂၅၀ တည်းပါ” လို့ စာရေးမတဦးက ပြောပါတယ်။ အဲဒီဖောင်ကိုယူဖို့ လှမ်းလိုက်တော့ ကျနော့် ကိုယ်ပေါ် မိုးစက်တချို့ ကျလာပါတယ်။ အပေါ်ကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ ခေါင်မိုးကမလုံ။ မြန်မာနိုင်ငံ ပညာရေးဌာနနဲ့ စာစစ်ဌာနကြီး ခေါင်မလုံဘဲ မိုးယိုနေတာကို ကိုယ်တိုင် မြင်လိုက်ရတယ် ဆိုပါတော့။ ဒါပေမယ့် ကျနော်မှအပ ကျန်လူအားလုံးက ခေါင်မလုံလို့ မိုးယိုတဲ့ ကိစ္စကို အထူးအဆန်းလို့ ထင်ထားပုံမရပါ။ အားလုံး ပုံမှန်အတိုင်းရေး၊ ပုံမှန်အတိုင်းဖြည့်၊ ပုံမှန်အတိုင်း တန်းစီပေါ့။\n“ဦးလေးက သားအတွက် ကိုယ်စား လာယူပေးတာလား” ဆိုပြီး အသံကြားလို့ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကျနော့်ဘေးမှာ ဘယ်သူမှမရှိ။ ဒီတော့မှ စာရေးမလေးက ကျနော်ကိုကြည့်ပြီး ပြောနေမှန်း ရိပ်မိလိုက်ပါတယ်။ သေရော။ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျနော်ကိုယ်တိုင်အတွက် လာယူတာပါဆိုပြီး ရှင်းပြပေမယ့် “၁၉၈၃ က အောင်လက်မှတ်ကို ၂၀၁၃ ကျမှလာယူတဲ့လူ မတွေ့ဖူးပါဘူး” လို့ဆိုပြီး သူက မယုံဘဲ ကျနော် နောက်နေတယ်လို့ ထင်နေပါတယ်။ ဒုက္ခပါပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ ဒါဟာ ထူးခြားဖြစ်စဉ် ဖြစ်တဲ့အတွက် အပေါ်ထပ်က အရာရှိနဲ့ သွားပြီ ဆွေးနွေးပါလို့ အဲဒီ စာရေးမလေးက အကြံပြုလိုက်ပါတယ်။ အပေါ်ထပ်ကို တက်လာပေမယ့် အခန်းဝတွေမှာ ဆိုင်းဘုတ်မရှိတော့ ဘယ်အခန်းကို သွားရမှန်းမသိ။\n“ရှင့် အောင်စာရင်းက ၁၉၈၈ အောက်တိုဘာမှာ ထုတ်သွားပြီးပြီလို့ စာရင်းပြထားတယ်။ ဒီတော့ ပျောက်ဆုံးအနေနဲ့ ပြန်လျှောက်လွှာတင်ရမယ်” ဆိုပြီး အသက်ခပ်ကြီးကြီး ပညာရေးဝန်ထမ်း အမျိုးသမီး တဦးက ပြောပါတယ်။ ဒုက္ခပါပဲ။ ၁၉၈၈ စက်တင်ဘာကတည်းက တောခိုသွားတဲ့လူရဲ့ အောင်စာရင်းကို အောက်တိုဘာမှာ ဘယ်သူကများ လာထုတ်သွားပါလိမ့်။ တခါမှ မထုတ်ရသေးလို့ အခု လူကိုယ်တိုင် လာထုတ်ပါတယ်ဆိုမှ ဘယ်သူက ကြားက ထုတ်သွားတာလဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီလို မေးခွန်းထုတ်တာကို သူတို့ မကြိုက်ပါ။\nမှတ်တမ်းထဲမှာ ရေးထားတဲ့အတိုင်းပဲ ပျောက်ဆုံးကြောင်း အထောက်ထားပြပြီး ပြန်လျှောက်ရုံမှအပ အခြားနည်း မရှိဘူးလို့ ဆိုပါတယ်။ အဲဒီအတွက် ဘယ်လောက် ကြာမလဲဆိုတော့ အနည်းဆုံး တလလောက်တော့ ကြာမယ်လို့ ၀န်ထမ်း အမျိုးသမီးကြီးက ဖြေပါတယ်။ သေရော။\nမနက်ဖြန် နိုင်ငံခြားကို ပြန်တော့မယ်။ ကိုယ်စား တယောက်ယောက်က ထုတ်ပေးထားလို့ ရလားဆိုတော့ နိုင်ငံခြားမှာ နေတာ သေချာရင် ကိုယ်စားထုတ်လို့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် အောက်ပါ အချက် ၈ ချက်လိုတယ် လို့ဆိုပါတယ်။ ကျောင်းသားရဲ့ နိုင်ငံကူးလက်မှတ် မိတ္တူ၊ ကိုယ်စားထုတ်သူရဲ့ မှတ်ပုံတင်မိတ္တူ၊ ကျောင်းသားရဲ့ မှတ်ပုံတင်မိတ္တူ၊ နိုင်ငံခြားသွားကြောင်း ရပ်ကွက်မှထောက်ခံစာ၊ သန်းခေါင်စာရင်းမိတ္တူ၊ General Power (GP) မူရင်း၊ ကိုယ်စား ထုတ်သူရဲ့ ကတိဝန်ခံချက်၊ ကျောင်းသားရဲ့ ကိုယ်စား လွှဲစာ။\n“ကဲ သိပြီလား၊ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ကြိုးနီစနစ်အကြောင်း” လို့ ပြောပြီး ကိုယ်နဖူး ကိုယ်ရိုက်ရုံမှအပ ဘာမှမတတ်နိုင်။ မော်လမြိုင်တက္ကသိုလ်မှာ ကျောင်းထွက်လက်မှတ် နေချင်းပြီးရလာလို့ ဒီမှာလည်း ဆယ်တန်း အောင်လက်မှတ်များ နေ့ချင်းပြီး ရမလားဆိုပြီး မျှော်လင့်ချက်နဲ့ ရောက်လာတဲ့ ကျနော် တခါတည်း လက်လန်သွားပါတယ်။ နိုင်ငံခြားမှာက ဘွဲ့လက်မှတ်တွေထက် ဆယ်တန်းအောင်လက်မှတ်က ပိုအရေးကြီးတယ်လို့ ပြောကြတဲ့အတွက် လူကိုယ်တိုင် ရောက်တုန်း ကြိုးစားကြည့်တာပါ။ အခုတော့ တက္ကစီခလည်းကုန်၊ အချိန်လည်းကုန်၊ လူလည်းစိတ်ညစ်။ ဒီလို ကြိုးနီ စနစ်ကြီးနဲ့ ကတော့ ဒီမိုကရေစီ နိုင်ငံသစ်မှာ ဘယ်လိုမှ အလုပ်မဖြစ်နိုင်ပါ။\nနောက်တနေ့ မနက်မှာတော့ တက္ကစီချည်း စီးနေလို့မဖြစ်ဘူး။ အများပြည်သူနဲ့ဆိုင်တဲ့ ဘတ်စ်ကားတွေ၊ မြို့ပတ် ရထားတွေ စီးကြည့်ဦးမှဆိုပြီး ဆင်ခြေဖုံးဒေသတခုဖြစ်တဲ့ ရွှေပြည်သာမြို့နယ်ဆီ ခရီးထွက်လာပါတယ်။ လှည်းတန်းမီးပွိုင့်အနီးရပ်ပြီး အင်းစိန်နဲ့ ရွှေပြည်သာဘက်သွားတဲ့ ဘတ်စကားတွေကို စောင့်ရင်း မြင်ခဲ့ရတဲ့ မြင်ကွင်းတွေက အထူးအဆန်းတွေပါ။ မြန်မာနိုင်ငံမှာ လက်ယာကပ်မောင်း စနစ် ကျင့်သုံးနေတာ ကြာပြီဖြစ်ပေမယ့် လက်ဝဲဘက်မှာ လူဆင်းတံခါးပါတဲ့ ဘတ်စ်ကားတချို့ မြင်ခဲ့ရပါတယ်။ တချို့ကားတွေမှာ ၀ဲဖက်က တခါးကို အသေ (ဖြစ်သလို) ပိတ်ပြီး ယာဖက်က လူဆင်းနိုင်အောင် စီစဉ်ထားပေမယ့် ၀ဲဖက်ကနေ လူဆင်းနေဆဲ ကားတစီးကိုလည်း ထူးထူးခြားခြား မြင်ခဲ့ရပါတယ်။\nဟော … လာပါပြီ။ ရွှေပြည်သာဆီ သွားမယ့်ကား။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၂၅ နှစ်ကျော် ကျောင်းသားဘ၀က စီးခဲ့ဖူးတဲ့ ဘတ်စကားထက်တောင် အခြေနေ ပိုဆိုးပါတယ်။ အဲကွန်းမရှိ။ ပန်ကာမရှိ။ ဆိုဖာခုံမရှိ။ ပြူတင်းပေါက်မှန်မှာ ဆွဲတင်စရာ ကလစ်တခြမ်းပြုတ်လျက်ရှိ။ ဒါပေမယ့် ဈေးကတော့ တက္ကစီထက် အများကြီး သက်သာပါတယ်။ တနာရီကျော် စီးရတဲ့ လှည်းတန်းနဲ့ ရွှေပြည်သာကို တယောက် ၂၀၀ ကျပ်ပဲ ကျပါတယ်။ ပူအိုက်လွန်းလို့ ကလစ်မရှိတဲ့မှန်ကို လက်နဲ့မပြီး ဟထားစဉ် မိုးရွာလာတဲ့အတွက် ဒုက္ခများခဲ့ရပါသေးတယ်။ ဒီကြားထဲ ကွမ်းစားပြီး ပြူတင်းပေါက်ကနေ ထွေးလိုက်သူကရှိသေး။\nအင်းစိန် RIT (ရန်ကုန် စက်မှုတက္ကသိုလ်) ရှေ့ ကားဖြတ်သွားစဉ် ကျနော်က အထူးအဆန်းအဖြစ် ခေါင်းပြူကြည့် လိုက်ပါတယ်။ နဂိုကတည်းက နည်းနည်းဆိုးနေတဲ့ လမ်းက အင်းစိန်အလွန်မှာ ပိုဆိုးလာပါတယ်။ ရန်ကုန်မှာ လူဦးရေ ၆ သန်းလောက်ရှိပြီး ဘန်ကောက်မှာ ၁၂ သန်း လောက်ရှိတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ရန်ကုန်ဆင်ခြေဖုံး ဒေသဆီသွားတဲ့ လမ်းနဲ့ ဘန်ကောက် ဆင်ခြေဖုံးဆီ သွားတဲ့လမ်းက ဘာမှမဆိုင်။ ဘတ်စ်ကားတွေကလည်း ဘာမှမဆိုင်။ ခရီးသည်တွေကလည်း မြို့ထဲကလူတွေနဲ့ ရွှေပြည်သာဖက်က လူတွေရဲ့ ၀တ်စားဆင်ယင်မှု နည်းနည်းကွာတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။\nတနာရီလောက် သည်းခံစီးပြီးတဲ့ အခါမှာတော့ ကျနော်ရဲ့ဆွေမျိုးတဦး နေထိုင်တဲ့ ရွှေပြည်သာမြို့စွန် ရပ်ကွက် တခုဆီ ရောက်လာပါတယ်။ သူဟာ အရင် ၁၉၈၈ ၀န်းကျင်က မင်္ဂလာတောင်ညွန့်မြို့နယ် ပုသိမ်ညွန့်ဘက်က ရထားလမ်းအနီး နေထိုင်ပြီး အဲဒီကနေ ဒီကိုပြောင်းရွှေခံရတာလို့ ဆိုပါတယ်။ သူ့အိမ်ပေါ် ကျနော်ရောက်သွားတော့ အရင် ရထားလမ်းဘေး ရပ်ကွက်ကအိမ်နဲ့ သိပ်မထူးခြား။ ဧည့်ခန်းမှာ ခဏထိုင်တော့ ဘုန်းကြီးနဲ့ ဒဿန ပညာရှင် တွေရဲ့ အဆိုအမိန့်တွေ အများကြီးကို နံရံမှာကပ်ထားတာ သတိပြုမိပါတယ်။ “ခဏလေးနော်၊ ဂဏန်း သွားဖမ်း လိုက်ဦးမယ်” လို့ အိမ်ရှင်က ပြောပြီးထွက်သွားတော့ ဒီဗွက်အိုင်ထဲမှာ ဂဏန်းရှိလို့လား ဆိုပြီး ကျနော်က မေးမိပါတယ်။\n“မင်းကလည်း။ နှစ်လုံးထီကို ပြောတာလေကွာ” ဆိုတော့မှ ဒီလုို ရပ်ကွက်တွေမှာ နှစ်လုံးသမားတွေ များမှန်း သတိထားမိပါတယ်။ လမ်းကြားလေးတွေကို ကွန်ကရစ်ခင်းထားပေမယ့် အိမ်လေးတွေက ခပ်သေးသေး ပုပုလေးတွေ။\nရွှေပြည်သာက အပြန်မှာတော့ ဂိတ်ဆုံးမှတ်တိုင် ဗိုလ်တထောင် ဘုရားနားအထိ ဘတ်စကားစီးပြီး ဘုရားဝင်ဖူး ဖြစ်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ပုဇွန်တောင် ဘူတာဘက်လှည့်ပြီး မြို့ပတ်ရထား တက်စီးပါတယ်။ ဘတ်စကားစီးတုန်းက ခုံနေရာ ရသေးပေမယ့် ရထားပေါ်မှာတော့ ထိုင်ဖို့မပြောနဲ့ ရပ်ဖို့တောင် နေရာကမသေချာ။ ကင်မရာအိတ် တကားကားနဲ့ ဆိုတော့ လူကြားထဲတိုးဖို့ သိပ်မလွယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၂၅ နှစ်က မြို့ပတ်ရထားထက် ဒီနေ့ ရထားက လူပိုများပြီး ပြွတ်သိပ်နေတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ဒီရထားနဲ့ အလုပ်သွားရတာ အဆင်ပြေလားဆိုပြီး ထမင်းချိုင့်ကို လက်တဖက်ကဆွဲ၊ တဖက်က လွယ်အိတ်ကို ဖိကိုင်ပြီး နံရံမှာမှီရပ်စီးနေတဲ့ လူငယ်တဦးကို မေးကြည့်မိပါတယ်။\n“ကျနော့်အလုပ်က ရထားလမ်းနဲ့နီးတော့ အဆင်ပြေပါတယ်။ ရထားခကလည်း ၁၀၀ ပဲပေးရတယ်လေ အစ်ကို။ ရထားလမ်းနဲ့ ဝေးတဲ့လူတွေတော့ ဘယ်ကိုက်မလဲ” ဆိုပြီး သူကဖြေပါတယ်။ အချိန်က ညနေ ၅ နာရီဝန်းကျင် ဆိုပေမယ့် ရထားထဲမှာ မှောင်မှောင်မဲမဲ။ အသက်ရှူကျပ်သလို ဖြစ်လာတဲ့အတွက် ၂ ဘူတာလောက် စီးပြီးတာနဲ့ ကျနော်ဆင်းလိုက်ပါတယ်။ ရထားကြီးပေါ်မှာတော့ လူတွေပြည့်ကျပ်လျက်ရှိဆဲပါ။\nမြို့ထဲဖက် ပြန်တဲ့ရထားကို စီးမယ်ပြင်တော့ ဒီအချိန်မှာ အထွက်ရထားပဲ များပြီး အ၀င်ရထားက နာရီဝက်ကြာမှ တစီးရှိမယ်လို့ ဘူတာဝန်ထမ်းက ပြောပါတယ်။ အသွားနဲ့အပြန် ရထားစီးရေ ဘာကြောင့်မတူလဲ ဆိုပြီးမေးတော့ ဘာမှပြန်မပြောပါ။ အင်း … ဒီတိုင်းဆိုရင်တော့ တက္ကစီ ငှားရဦးမှာပေါ့လေ။ ဒီတခါ တက္ကစီက သိပ်မဆိုး။ အဲကွန်းတွေ ဘာတွေနဲ့။ ဒါပေမယ့် ရန်ကုန်ကလမ်းတွေပဲ ဆိုးလို့လား။ တက္ကစီသမားတွေပဲ ရမ်းလို့လားတော့မသိပါ။ ရန်ကုန်က တက္ကစီပေါ်မှာ ထိုင်တဲ့အခါ ဘန်ကောက်က တက္ကစီပေါ်မှာ ထိုင်သလိုမျိုး ကွန်ပြူတာစာရိုတ်တာ၊ တယ်လီဖုန်းပြောပြီး အလုပ်လုပ်တာတွေအတွက် အဆင်မပြေပါ။\nပြီးတော့ ဘတ်စကားနဲ့ မြို့ပတ်ရထား။ ဘန်ကောက်မှာလည်း မြို့ပတ်ရထားအဟောင်း ပြေးနေဆဲဖြစ်ပေမယ့် အများစုကတော့ နောက်ဆုံးပေါ် မြေအောက်ရထားနဲ့ မိုးပျံရထားကို စီးနေကြပါတယ်။ ရန်ကုန်မှာ မြို့ပတ် ရထားလမ်းတွေ အဆင့်မြင့်အောင် ကြိုးစားဖို့ သင့်နေပါပြီ။ ဘတ်စကားလိုင်းတွေ အတွက်လည်း အဆင့်မြင့်တဲ့ ကားတွေ တင်သွင်းဖို့ လိုမယ် ထင်ပါတယ်။ မဟာရန်ကုန် လူဦးရေ ၆ သန်းအတွက် အများသုံး Public Transport ကိစ္စကို တာဝန်ရှိသူတွေ အလေးထား စဉ်းစားသင့်နေပြီလို့ ထင်မိပါတယ်။\nနောက်တနေ့ မနက်မှာတော့ ဈေးကြီးလှတဲ့ တက္ကစီကိုပဲ ထပ်ငှားပြီး သင်္ကန်းကျွန်းဘက်က ၈၈ ရုံးဆီ ပြေးရပြန်ပါတယ်။ ဘယ်သူကမှ တာဝန်ပေးပြီး လွှတ်လိုက်တာ မဟုတ်ပေမယ့် ၈၈ မျိုးဆက်ထဲမှာ ကိုယ်လည်းတဦး ပါတယ်လို့ ကိုယ်ဖာသာ သတ်မှတ်ထားတော့ ၈၈ ငွေရတု အခမ်းအနားအတွက် ဆွေးနွေးပွဲလုပ်မယ် ဆိုတာကို ကျနော်လည်း စိတ်ဝင်စားတာပေါ့။\nကျနော် ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ အခမ်းအနား ကျင်းပရေးအတွက် ကော်မီတီ ၁၀ ခု ကျော်ဖွဲ့ပြီး တာဝန်ခွဲနေကြပါတယ်။ တက်ရောက်လာတဲ့ လူဦးရေ ၇၀ လောက်ရှိမယ်လို့ ခန့်မှန်းရပြီး အားလုံး အသက် ၃၅ နဲ့ ၅၅ အကြားတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ အခမ်းအနားတက်ကြောင်း လက်မှတ်ထိုးပေးဖို့ စာရွက်ကမ်းပေးနေတဲ့ ကလေးမလေးတဦးပဲ အသက် ၂၀ တန်းတွေ့ရပါတယ်။ ၈၈ မျိုး ဆက်အပြင် တခြား မျိုးဆက်တွေ၊ လက်ရှိ ကျောင်းတက်နေဆဲ ကျောင်းသားတွေပါ ပါလာရင် ပို မကောင်းဘူးလားလို့တော့ စဉ်းစားမိပါတယ်။\nအဲဒီက အပြန်မှာတော့ ၈၈ မျိုးဆက် သတင်းစာဆရာ တချို့နဲ့ စကားစပ်မိပြီး ငွေရတုအခမ်းအနားက အမှတ်တရ အတွက် သက်သက် လုပ်မှာလား။ ၈၈ အရေးတော်ပုံအတွင်း ကျဆုံးသူတွေအတွက် ကျောက်တိုင်တွေ ဘာတွေ စိုက်ဦးမှာလား။ ရှေ့လုပ်ငန်းစဉ်က ဘာတွေရှိလဲလို့ ဆွေးနွေးဖြစ်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ဒီမိုကရေစီ လိုလားတဲ့ နိုင်ငံရေး အင်အားစုတွေကြားက လှုပ်ရှားမှုတွေဟာ အချင်းချင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ရှိရဲ့လား။ ဟန်ချက်ညီရဲ့လား။\nအတိအကျ ပြောရမယ်ဆိုရင် ကြားဖြတ်ရွေးကောက်ပွဲ အနိုင်ရ NLD ပါတီ နဲ့ အခု ၈၈ အပါဝင် နိုင်ငံရေး\nအင်အားစုတွေ၊ ကျောင်းသား အင်အားစုတွေ၊ လူ့အခွင့်အရေး လှုပ်ရှားတဲ့ အဖွဲ့တွေ၊ တိုင်းရင်းသား အဖွဲ့တွေကြားမှာ အားလုံး သဘောတူထားတဲ့ ဘုံလုပ်ငန်းစဉ် တခု ရှိထားရဲ့လားဆိုပြီး ကျနော်တို့ မေးခွန်းထုတ် ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကလည်း စစ်တပ်နဲ့ ကြံ့ဖွံ့ကို စည်းရုံးဖို့ ကြိုးစားရင်းနဲ့ ပါတီတည်ဆောက်ရေးတို့၊ မဟာမိတ် ဆက်ဆံရေးတို့၊ တပ်ပေါင်းစုတို့ဖက် အချိန်မပေးနိုင်တော့ဘူး ထင်ပါတယ်လို့ တယောက်က ထင်မြင်ချက် ပေးပါတယ်။\nခက်တာက သူ့မှာ အင်စတီကျုးရှင်း မရှိဘူးဗျ။ သူ မအားရင် သူ့ကိုယ်စား လုပ်ပေးမယ့်သူ၊ လုပ်ပေးမယ့် အဖွဲ့လည်းမရှိဘူး။ ခင်ဗျားတို့ အပြင်ကပြန်လာတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကလည်း ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ဆီမှာအကြံပေး မလုပ်ဘဲ သမ္မတဆီ ရောက်ကုန် ကြတာကိုး ဆိုပြီး နောက်တယောက်က ကျနော့်ဘက် မျက်ခုံးပင့်ပြပြီး ဆိုပါတယ်။\n“အတိုက်ခံတွေက အချင်းချင်း ကြားမှာသာ အဆက်စပ်မရှိ အားနည်းနေတာ၊ အစိုးရနဲ့ကျတော့ အားလုံးက အဆက်သွယ်ရှိနေပြန်ရော။ အားလုံးက သူတို့ Road Map နောက်ကို လိုက်နေရတာကိုးဗျ” ဆိုပြီး ကျနော်က ၀င်ထောက်တော့ အားလုံးရဲ့မျက်လုံးက ကျနော့်ဘက် လှည့်လာပါတယ်။\nရန်ကုန်ကနေ ပြန်ထွက်မယ့် ဇွန်လ ၅ ရက်နေ့မှာတော့ ရွှေတိဂုံစေတီတော်ဆီသွားပြီး “မကြာခင် အမိမြေဆီ အပြီး ပြန်လာခွင့်ရပါစေ” လို့ ဆုတောင်းခဲ့ပါတယ်။ ဘုရားပေါ်က ပြန်အဆင်းမှာတော့ မြောက်ဖက်မုခ်ဘက်ကနေ ထွက်ပြီး အာဇာနည်ကုန်းကို ၀င်အလေးပြုခဲ့ပါတယ် (http://burma.irrawaddy.org/archives/44251 )။ ဂိတ်ပေါက်ဝမှာ လက်မှတ်ရောင်းနေတဲ့ အမျိုးသမီးဝန်ထမ်းနှစ်ဦးက လွဲပြီး ဘာလက်နက်ကိုင် အစောင့်မှမရှိ။ မြန်မာနိုင်ငံသားတဦး အတွက် ၀င်ကြေး ၂၀၀ ကျပ်ယူပြီး နိုင်ငံခြားသား ဆိုရင် ၃ ဒေါ်လာယူတယ်လို့ လက်မှတ်ရောင်းဌာနနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဆိုင်းဘုတ်ကြီးမှာ ရေးသားထားပါတယ်။ ကျောင်းသားဆိုရင်တော့ အခမဲ့ ၀င်ကြည့် နိုင်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ အင်္ကျီပေါ်မှာ ကပ်ပေးလိုက်တဲ့ ၂၀၀ ကျပ်တန် လက်မှတ်နဲ့အတူ အာဇာနည်ဗိမာန်ထဲ ၀င်လာတော့ ပရိသတ်ကသိပ်မရှိ။ ၀င်လာသူ အားလုံးနီးပါးဟာ အာဇာနည် ဗိမာန်ကို ရွှေတိဂုံနောက်ခံ နဲ့ အမှတ်တရ ဓာတ်ပုံရိုက်နေတာ တွေ့ရပါတယ်။\nအာဇာနည်ဗိမာန်က ပြန်ထွက်ပြီး ရေတာရှည်လမ်းဘက် ဆင်းဖို့ပြင်တော့ သူရဲကောင်းဗိမာန်ဆိုတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်ကို အပေါ်ဘက် တောင်ကုန်းပေါ်မှာ မြင်လိုက်ရပါတယ်။ အရင်က ဒီနေရာမှာ ဘာတွေရှိမှန်း ကျနော် မမှတ်မိတော့ပေမယ့် အခု သူရဲကောင်းဗိမာန် ဆောက်ထားတဲ့နေရာဟာ အာဇာနည်ကုန်းထက် ပိုမြင့်ပြီး အမြင့်ဆုံးတောင်ကုန်းလို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။ “ဒီလမ်းမဟုတ်ဘူး၊ အပြင်လမ်းကသွားပါ” လို့ လက်နက် ကိုင်မထားတဲ့ စစ်သားတဦးက ကျနော့်ကို အော်ပြောပါတယ်။ သူပြောတဲ့အတိုင်း သွားတော့ သူရဲကောင်းဗိမာန်ဆီ မရောက်ဘဲ ဘုန်းကြီးကျောင်းထဲ ဦးတည်နေပါတယ်။\n“အဲဒီလမ်း မဟုတ်ဘူး၊ ကျနော်က သူရဲကောင်းဗိမာန်ကို ၀င်ကြည့်ချင်လို့ပါ” လို့ပြောတော့ အပြင်လူ ၀င်ခွင့်မရှိဘူးလို့ စစ်သားက ဆိုပါတယ်။ ဘာကြောင့်မရတာလဲ ဆိုပြီး ထပ်မေးတော့ အဲဒါတော့ သူမသိဘူး၊ အပေါ်က အမိန့်အတိုင်းလို့ ဖြေပါတယ်။ ဒါဆိုရင် ဒီနေရာကနေ ဓာတ်ပုံရိုက်လို့ရလား ဆိုတော့ ဒါလည်း မရဘူးလို့ ဆိုပါတယ်။ ဒါဆိုရင် သူရဲကောင်း ဗိမာန်က ဘာလို့ ဖွင့်ထားသေးလဲဆိုတော့ အစောင့်စစ်သားက ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ပါ။ အခြေနေမဟန်တာနဲ့ ကျနော်လည်း လှည့်ပြန်လာခဲ့ပါတယ်။\nတကယ်ဆိုရင် အာဇာနည်ကုန်းက ခေါင်းဆောင်ကြီးတွေကို အလေးပြုသလိုမျိုး သူတို့ကို အလေးပြုဖို့ သွားခြင်း မဟုတ်ပါ။ ဘယ်လိုလူမျိုးတွေကို သူရဲကောင်းအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ထားသလဲ ဆိုတာကို သိချင်လို့ သက်သက် ဖြစ်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် လွန်ခဲ့တဲ့နှစ် ၂၀ ကာလအတွင်း ကျနော်တို့ သူပုန်တပ်ဖွဲ့တွေနဲ့ဖြစ်ခဲ့တဲ့ တိုက်ပွဲအတွင်း ကျဆုံးတဲ့ အစိုးရစစ်သားတွေ၊ စစ်ဗိုလ်တွေကို သူရဲကောင်းအဖြစ် မှတ်တမ်း တင်ထားသလားဆိုတာကို ကျနော် အလွန်သိချင်နေပါတယ်။\nဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီးတွေက ကိုလိုနီနယ်ချဲ့ လက်အောက်ကနေ လွတ်လပ်ရေးရဖို့ ကြိုးပမ်းရင်းနဲ့ ကျဆုံးသွားလို့ အာဇာနည် ဖြစ်လာတာ သဘာဝကျပေမယ့် ပြည်တွင်းစစ်မှာ ကိုယ့်လူမျိုးအချင်းချင်း တိုက်ပြီး သူရဲကောင်းဖြစ်တာကတော့ သိပ်မဟုတ်သေးဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။\nတဆက်တည်းမှာပဲ အစိုးရဘက်ကနေ သူတို့စစ်သားတွေကို ဒီလို သူရဲကောင်းဗိမာန်မှာ တကူးတက မှတ်တမ်းတင် ထားမယ်ဆိုရင် သူပုန်တွေဘက်ကကော သူတို့ရဲ့ စစ်သားတွေအတွက် ဒီလိုသူရဲကောင်း ဗိမာန်ဖြစ်ဖြစ်၊အာဇာနည်ကုန်း ဖြစ်ဖြစ် တခုခု မသတ်မှတ်ထားသင့်ဘူးလား။ ကယန်းပြည်သစ်ပါတီက သူတို့ ထိန်းချုပ်နယ်မြေအတွင်း အာဇာနည်ကုန်း တခုဆောက်ပြီး ကျဆုံးရဲဘော်တွေအတွက် ဂုဏ်ပြုထားတဲ့ ဗီဒီယိုမှတ်တမ်းတခုကို တွေ့ဖူးပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ABSDF အပါဝင် တခြားအဖွဲ့တွေက ဒီလိုမျိုး ဂုဏ်ပြု မှတ်တမ်းတင်တာ၊ အာဇာနည်ကုန်း ဆောက်တာမျိုး မတွေ့ရသေးပါ။\nတကယ်ဆိုရင် ဒီလိုနှစ်ဖက် တိုက်ပွဲအတွင်း ကျဆုံးသူတွေတင်မက ၈ လေးလုံး အရေးတော်ပုံ၊ ၂၀၀၇ အရေးတော်ပုံတွေမှာ ကျဆုံးသွားသူတွေကိုလည်း အလားတူ မှတ်တမ်းတင် ဂုဏ်ပြုထားသင့်တယ်လို့ ကျနော် ထင်ပါတယ်။ ၈၈ အရေးတော်ပုံအတွင်း ကျဆုံးသွားသူတွေဟာ အခု ကျနော်ရောက်နေတဲ့ သူရဲကောင်း ဗိမာန်ထဲက စစ်သည်တော်တွေထက် ပိုပြီး သူရဲကောင်းဆန်စွာ ပေးဆပ်သွားသူတွေ မဟုတ်ပါလား။ ၈ လေးလုံး ၂၅ နှစ်ပြည့် ငွေရတုအခမ်းအနားပြီးရင် ၈လေးလုံး သူရဲကောင်းဗိမာန်ဖြစ်ဖြစ်၊ အာဇာနည်ဗိမာန် ဖြစ်ဖြစ် အမြန် ပေါ်ပေါက်လာပါစေလို့ ဆုတောင်းနေမိပါတယ်။ ။


MOETHIHAAUNG: တောင်ငူမြစည်းခုံဘုရားကြီးမှာ ခမာကြေးရုပ်ကြီးများ ရှာပုံတော်\nတောင်ငူမြစည်းခုံဘုရားကြီးမှာ ခမာကြေးရုပ်ကြီးများ ရှာပုံတော်\nတောင်ငူမြစည်းခုံဘုရားကြီးမှာ ခမာကြေးရုပ်ကြီးများ ရှာပုံတော် - မောင်သန်းဆွေ(ထားဝယ်)\n၂၀၁၂ ခုနှစ်အစပိုင်းလောက်ကဖြစ်ပါသည်။ စာရေးသူသည် ထိုစဉ်က အမျိုးသားလွှတ်တော်တွင် ထားဝယ် လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်၏။ လွှတ်တော်ရှိချိန်တွင် အခြားအမျိုးသားလွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ်များနှင့်အတူ နေပြည်တော်ရှိ အဆောင်တွင် နေရပါသည်။\nတစ်နေ့တွင် စာရေးဆရာမာန်(တောင်လုံးပြန်)က ရန်ကုန်မြို့ စထရင်းဟိုတယ်တွင်(တနင်္ဂနွေ)နေ့ နံနက်ပိုင်း၌ နိုင်ငံခြားသားပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရန်ဖိတ်ပါသည်။ စာရေးသူက ငြင်းဆိုရာ အားလုံးစီစဉ်ပြီးနေပြီ ဆိုသဖြင့် ထိုနေ့နံနက်တွင် စထရင်းဟိုတယ်သို့သွားခဲ့ရသည်။ ဟိုတယ်တွင် စာရေးဆရာ ဘုန်းတင့်ကျော်လည်း ရောက်နေသည်။ တွေ့ရမည့် နိုင်ငံခြားသားဆိုသည်မှာ အမေရိကန်နိုင်ငံ၊ နယူးယောက်ရှိ ပြတိုက်ကြီးတစ်ခုမှ Vice Preside ဖြစ်သည့် Mr.Olivier Bernier\n(အမေရိကန်လူမျိုး) ဖြစ်နေပါသည်။ သူက မန္တလေးမဟာမုနိဘုရားကြီးတွင် ကြေးရုပ်ကြီးများကို လူတကာက ပွတ်နေတိုက်နေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် အသည်းနာလွန်း၍ နှမြောလွန်း၍ ထိုအရုပ်ကြီးများ မပျက်စီးရလေအောင် ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်အဖြစ်\nကာကွယ်ထိန်းသိမ်းကြရန် ပြောပြပါသည်။ သူကိုယ်တိုင်က ပညာရှင်ဖြစ်၍ ထိုကြေးရုပ်ကြီးများသည် ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံ အန်ကောဝပ် ဘုရားကျောင်းမှ ယူလာသည့် အရုပ်ကြီးများဖြစ်ကြောင်း၊ မူလတည်ရှိရာ ခမာယဉ်ကျေးမှု အမြင့်ဆုံးအချိန်က\nတည်ဆောက်ျခဲ့သည့် အန်ကောဝပ်ဘုရားကျောင်းမှာပင် ဤကြေးရုပ်ကြီးမျိုးများ မရှိတော့ကြောင်း၊ မြန်မာနိုင်ငံတွင် မဟာမုနိဘုရားကြီးတွင်သာ ရှိကြောင်း၊ ကာလတန်ဖိုးအားဖြင့် တစ်ရုပ်ကို (US ၁ ဘီလီယံ)တန်ကြောင်း ပြောပြပါသည်။\nစာရေးသူက ဤကိစ္စသည် ဘုရားဂေါပကနှင့်သာ ဆိုင်ကြောင်း၊ ကြေးရုပ်ကြီးများကို ပွတ်တိုက်နေကြခြင်းမှာ မြန်မာတို့၏ အယူအဆ တစ်မျိုးကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း၊ မြန်မာတို့က သူတို့ခန္ဓာကိုယ်၌ ဖြစ်နေသော ရောဂါဝေဒနာများအတွက် ကြေးရုပ်ကြီးများခန္ဓာကိုယ်တွင် ပွတ်တိုက်ပါက ပျောက်မည်ဟု ယုံကြည်သဖြင့် ယခုကဲ့သို့ ပွတ်တိုက်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ လူတကာအား မပွတ်တိုက်စေရန် ဘုရားဂေါပကများကိုသာ မေတ္တာရပ်ခံရမည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားလိုက်ပါသည်။ ထို့အပြင် တောင်ငူမြို့ မြစည်းခုံးဘုရားတွင် ဤအရုပ်ကြီးမျိုးရှိခဲ့ကြောင်း ပြောသောအခါ ထိုအမေရိကန်ပညာရှင်ကြီးက သူမသိရကြောင်းနှင့် သို့ဆိုက အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြောင်း ပြောပြပါသည်။ သူသွား၍ကြည့်ပါမည်ဟု ပြောသည်။\nတစ်နေ့တွင် စာရေးသူက အဆောင်မှ အခြားလွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်များနှင့်အတူ တောင်ငူသို့ သွားကြသည်။ မြစည်းခုံဘုရားကြီးမှ ခမာကြေးရုပ်ကြီးများကို ကြည့်ရန်ဖြစ်၏။ စာရေးသူနှင့်အတူ ပြည်အမျိုး သားလွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ် ဒေါက်တာခင်မောင်လေး၊ မြိတ်အမျိုးသားလွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ်နှစ်ဦးဖြစ်သော ဦးမိုးမြင့်၊ ဦးတင်ရှန်တို့လည်း ပါသည်။ တောင်ငူမှ အမျိုးသားလွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ် ဦးဆန်နီက ကြိုဆိုသည်။ ဦးဆန်နီနှင့်သိသော ဘုရားဂေါပကလူကြီးတစ်ဦးက ကြိုဆို၍ လိုက်ပြပါသည်။ စာရေးသူက ဤဘုရားမှ ကြေးရုပ်ကြီးများအကြောင်း မေးရာ ရုပ်ပွားတော်မြတ်ကြီးရှေ့မှ ဂျာမနီကြေးရုပ်ကြီးနှစ်ရုပ်ကိုပြပါသည်။ စာရေးသူက ဤကြေးရုပ်များမဟုတ်၊ ခမာကြေးရုပ်ကြီးများကို ဆိုလိုသည်ဟု ပြောသဖြင့် ပြတိုက်အတွင်းသို့ ခေါ်သွားပါသည်။\nပြတိုက်အတွင်းတွင် ခေါင်းသုံးလုံးဖြင့် ဧရ၀ဏ်ဆင်မင်းပုံကိုသာ တွေ့ရသည်။\n“အရင်က ကြေးရုပ်ကြီးနှစ်ရုပ်ဘယ်ရောက်သွားသလဲ” ဟု စာရေးသူက မေးလိုက်သောအခါ ဂေါပကလူကြီးက\n“အဲဒီ အရုပ်ကြီးနှစ်ရုပ်နဲ့ အမြောက်ကြီးနှစ်လက်ကို တိုင်းမှူးက ယူသွားတယ်။ အဲဒီအတွက် ဒီမှာ သံဝေဇနိယ လေးဌာနအာရုဏ်ခံ တန်ဆောင်းကြီး ဆောက်လှူပါတယ်”\nဟုပြောပါသည်။ စာရေးသူစိတ်ထဲတွင် ဂေါပကများသည် ကြေးရုပ်ကြီးများ အမြှောက်များကို တိုင်းမှူးအားပေး၍ တိုင်းမှူးကလည်း ထို ပစ္စည်းများအစား အာရုဏ်ခံတန်ဆောင်းကြီး ဆောက်လှူလေသည်လားဟု တွေးလိုက်မိသည်။\nမြစည်းခုံမှ အမြှောက်နှစ်လက်နှင့် ကြေးရုပ်ကြီးနှစ်ခုကို ယူသွားသော တိုင်းမှူးဆိုသူသည် ယခုအခါ ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေပါသည်။ သူသည် စာရေးသူတို့ အမျိုးသားလွှတ်တော်သို့လည်း မကြာခဏလာရပါသည်။ သို့ကြောင့် တစ်ခါတွင် အမျိုးသားလွှတ်တော်၌ ထိုပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးအား ကြေးရုပ်ကြီးများကိစ္စကို စာရေးသူက သွား၍မေးခဲ့သည်။\nပြည်ထောင်စုဝန်ကြီးက မြစည်းခုံဂေါပကပြောသည့်အတိုင်း မဟုတ်ကြောင်း၊ ကြေးအမြှောက်ကြီးနှစ်လက်မှာ ဘုရားနှင့်မသင့်တော်၍ ယူသွားခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ ယခုတိုင်တပ်ထဲတွင် ရှိကြောင်း၊ လိုချင်ကပြန်ပေး နိုင်ပါကြောင်း၊ အာရုဏ်ခံတန်ဆောင်းကြီး ဆောက်လှူသည်ဆိုသည်မှာ မှန်ကြောင်း၊ ကြေးရုပ်ကြီးများကို သူယူမသွားပါကြောင်း၊ ထိုကိစ္စကို စုံစမ်းပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောသွားပါသည်။\n၄ ၅ ရက်အကြာတွင် အမျိုးသားလွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ် ဦးဆန်နီက မြစည်းခုံဘုရားဂေါပက ပြောပြချက်အရ ကြေးရုပ်ကြီးတစ်ရုပ် ပြန်ရောက်လာကြောင်း၊ သို့ဖြစ်၍ သံဝေဇနိယလေးဌာနအာရုဏ်ခံ တန်ဆောင်းကြီးဘေးတွင်ပင် မြေ၌စွဲ၍ ထားလိုက်ကြောင်း ပြောပါသည်။\nစာရေးသူတို့သည် မကြာမီပင် တောင်ငူမြစည်းခုံဘုရားသို့ သွားပြီး ပြန်ရောက်လာသည့် ကြေးရုပ်ကြီးဆိုသည်ကို ကြည့်ကြပါသည်။ စာရေးသူက အဘယ်ကြောင့် ပြတိုက်ထဲတွင် မထားသနည်း။ ပညာရှင်အမေရိကန်ကြီး ပြောပြချက်အရ ယခုအခါတွင် ထိုအရုပ်မျိုးကို တစ်ရုပ်ကို (၁ ဘီလီယံ)တန်သည် ဆိုသဖြင့် ပြတိုက်ထဲတွင်သာ ထားသင့်ကြောင်း ပြောပြခဲ့ပါသည်။\nများမကြာမီပင် ဦးဆန်နီက မြစည်းခုံဂေါပကအဖွဲ့က ထုတ်ဝေသော ဘုရားသမိုင်းစာအုပ်ကလေးတစ်အုပ်ကို လာပေးပါသည်။ ထိုဘုရားသမိုင်းစာအုပ်တွင် ကြေးရုပ်များအကြောင်း ထည့်သွင်းရေးပေးရန် ဂေါပကများက ပြောပါသည်ဟု စာရေးသူအားလာပြော၏။ သို့ရာတွင် ထိုဘုရားသမိုင်း စာအုပ်စာမျက်နှာ(၁၇)ထိပ်ပိုင်းတွင်\n၁၁။ မြစည်းခုံစေတီတော်မြတ်ကြီးပိုင် ရှေးဟောင်းကြေးသွန်း ကမ္ဘောဒီးယားရုပ်ထုကြီးအား တပ်မတော်သမိုင်းပြတိုက်မှ(၁-၄-၂၀၁၂) နေ့တွင် ပြန်လည်ရရှိခဲ့သဖြင့် ဘုရားဖူးပြည်သူများ ကြည့်ရှုလေ့လာနိုင်ရန် ရင်ပြန်တော်ပေါ်တွင် ပြသထားလျှက်ရှိပါသည်။\nဟုပါရှိသည်ကို တွေ့ရပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဦးဆန်နီကို ခေါ်ပြလိုက်သည်။ သို့ဆိုလျှင် စာရေးသူအနေဖြင့် ဘုရားသမိုင်းစာအုပ်တွင် ကြေးရုပ်များအကြောင်း ရေးပေးရန် မလိုတော့ကြောင့်လည်း ပြောလိုက်ပါသည်။\nဦးဆန်နီက မန္တလေးမဟာမုနိဘုရားမှ ကြေးရုပ်ကြီးများနှင့် တောင်ငူမြစည်းခုံဘုရားမှ ကြေးရုပ်ကြီးများသည် မည်ကဲ့သို့ ရရှိခဲ့သနည်းဟု စာရေးသူအားမေးပါသည်။\nစာရေးသူက ပါးစပ်ရာဇ၀င်အရ ဟံသာဝတီပြည်ကြီးကို သံလျှင် ငဇင်ကာ၊ နတ်သျှင်နောင်နှင့် ရခိုင်ဘုရင်တို့ ၀ိုင်းတိုက်၍ ပြိုကွဲရာတွင် ဟံသာဝတီနေပြည်တော်မှ ဤကြေးရုပ်ကြီး(၆)ရုပ်ကို ရခိုင်သို့ ယူသွားခဲ့ကြောင်း နတ်သျှင်နောင်ကလည်း သူ့အတွက် ခွဲတန်းဖြင့် (၃)ရုပ်ရရှိ ခဲ့သည်ဟု သိရကြောင်း ပြောပြလိုက်ပါသည်။\nစာရေးသူသည် ရာဇ၀င်သမိုင်းကျမ်းပြုသူ ဆရာတော် ဦးပဏ္ဍိစ္စ ရေးသားပြုစု၍ ၁၃၂၈ ခု၊ တပို့တွဲလတွင် သတ္တမအကြိမ်ရိုက်နှိပ်သည့် “မန္တလေးတန်ခိုးကြီးဘုရားများ ရာဇ၀င်သမိုင်း” စာအုပ်တွင် ကြေးရုပ်ကြီးများနှင့် ပတ်သက်၍ အခန်း(၄)ခန်းခွဲ၍ ရေးသားထားသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ဖော်ပြလိုက်ပါသည်။\nဘုရားကြီးအတွင်း မြောက်ဘက်မျက်နှာရှိ ကြေးရုပ်များအကြောင်း\nရှမ်းပြည် တော့ဆံရွာ တကာ-ဆုနန်္ဒက ကြေးရုပ်များ၏ ရာဇ၀င်ကို သိလိုကြောင်းနှင့် ၁၃၁၃ ခု၊(ပြာသိုလ)တွင် မေးလျှောက်ချက်ကို မူတည်၍ အများပြည်သူတို့ သိရှိနိုင်ကြရန် ဤကျမ်းတွင် ထည့်သွင်း လိုက်ပါသည်။\nမဟာမုနိဘုရားကြီး၏ အတွင်းတံတိုင်း မြောက်ဘက်မျက်နှာတွင် ထားရှိသော ကြေးရုပ်များမှာ ၁၁၄၆ ခုနှစ်၊ ပဒုံမင်း၏ သားတော် အိမ်ရှေ့-ဥပရာဇာ ဓည၀တီရခိုင်ပြည် အောင်နိုင်စဉ်အခါက မဟာမုနိဘုရားနှင့်အတူ ယူဆောင်ခဲ့သော ကြေးရုပ်များဖြစ်သည်။\n(ဤတွင် မှတ်သားစရာအချက်မှာ ရခိုင်ပြည်မှပင့်လာ ယူဆောင်ခဲ့သော်လည်း ရခိုင်ကြေးရုပ်များမဟုတ်၊ ယိုးဒယားကြေးရုပ်များ ဖြစ်သည်ကို မှတ်သားထားရမည်။)\nကြေးရုပ်များမှာ ပဋ္ဌမဆုံး ဘကြီးတော် ကျော်ထင်အနော်ရထာ လက်ထက် ယိုးဒယားမှ ရရှိခဲ့သော ကြေးရုပ်များဖြစ်သည်။ ဘကြီးတော် လက်ထက် ရာဇ၀င်ကြည့်က သိနိုင်သည်။ ၎င်းရာဇ၀င် ချုံးလျက် ရေးလိုက်သည်။\n(၉၆၁)ခုနှစ်တွင် ယိုးဒယားဘုရင် ဗြနရာဇ်သည် တောင်ငူသို့ တိုက်ခိုက်သောအခါ မြန်မာဘက်မှ ရခိုင်ဘုရင်-မင်းရာဇာ စစ်ကူသဖြင့် တစ်လခန့်အကြာ တောင်ငူမှ ယိုးဒယားဘုရင် ခွာရလေသည်။ စစ်ရေး နိမ့်သည့်အပြင် ညီတော် ဗြသမွှန်ကိုလည်း လက်ရအမိခံရ၍၊ ယိုးဒယား ရှိ လက်နက်များနှင့် လဲလှယ်ပြီး ယူရလေသည်။ ဤသို့သော အခါက ရခိုင်ဘုရင်၏ ကျေးဇူးသည် ရှိလေသောကြောင့် တောင်ငူမင်းက ရခိုင်ဘုရားမင်းရာဇာအား အမျိုးမျိုးသော ဘဏ္ဍာများကို လက်ဆောင်ပေးရာတွင် အောက်ပါ ယိုးဒယားကြေးရုပ်များလည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။\nယိုးဒယားမင်း ဗြသာဓိပတိရာအရုပ်၊ မိဖုရားကြီးအရုပ်၊ ယိုးဒယား မင်းဆရာအရုပ်၊ ဧရာဝဏ်(ခေါ်)ခေါင်းသုံးလုံးနှင့် ဆင်ရုပ်၊ ယိုးဒယားတို့ ကိုးကွယ်သော ရာမရုပ်၊ ဟာနုမာန် မျောက်၊ အလမ္မါယ် မြွေသမား အရုပ်အစရှိသည်တို့ ဖြစ်လေသည်။\nအထက်အမည်ပါ ယိုးဒယားကြေးရုပ်များသည်(၁၁၄၆)ခုနှစ် မဟာမုနိဘုရားကြီးကို ပင့်ဆောင်သည့်အခါယူဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုကြေး ရုပ်များကို ဘုရားကြီးအတွင်းမထားရှိဘဲ၊ ယခု အာနန္ဒာ ဘွဲ့တော်တွင်သော ဘုရား၏ အင်္ဂါထောင့် သိန်္နီပြသာဒ်တော်ကြီးအတွင်းဝယ် ရှေးအခါက ထားရှိကြောင်း သိရပေသည်။ ထိုစဉ်အခါက ၎င်းင်းအာနန္ဒာ ဘုရားမှာ ယခုကဲ့သို့ အုဋ္ဌ်ဖြင့် ပြုလုပ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ကျွန်းပြာသာဒ်ကြီးဖြင့် တည်ရှိခဲ့ရာ၊ ပုဂံမင်းလက်ထက်မတိုင်မှီက အဆောက်အဦဖြစ်၍ အိုမင်းရင့်ဆွေးသည့်အခိုက် မြေငလျင်ဒဏ်ကြောင့် ၎င်းပြသာဒ်ကြီးပြို ကြရာ ထိုကြေးရုပ်များကို ထိခိုက်မိသဖြင့် ကျိုးပဲ့ပျက်စီးခဲ့ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ဤမျှသာ ကျန်ရှိလေတော့သည်။ ထိုသို့ထိခိုက်ကျိုးပဲ့ပြီးမှ ဘုရားအတွင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ရာ၊ နောင်လာ-နောင်သား မသိသူများက လက်များကျိုးပဲ့ကြောင်းကို မေးသည့်အခါ ပြောင်လှောင်ပြီး ၎င်း ကြေးရုပ်များက ဘုရားကြီးကို ရခိုင်ပြည်ပြန်ပင့်၍ လက်များအား ရိုက်ချိုးထားရသလို ပြောရာမှ တဆင့်တဆင့် ကာလကြာမြင့်သည့်အခါ ရယ်စရာစကားမှ အတည်စကားကဲ့သို့ ဖြစ်လေသည်။\nဆိုခဲ့ပြီး ကြေးရုပ်များတွင် ယိုးဒယားတို့ ကိုးကွယ်သော ရာမရုပ်ကို ယိုးဒယားများသည် အမြတ်တနိုးထားလျက် ကိုးကွယ်ပုံမှာ (၉၆ ပါး ဝေဒနာတခုခု ခံစားကြရသည့်အခါ အမွှေးနံ့သာရေ၊ ရွှေရေ၊ ငွေရေ တို့ကို ဦးထိပ်မှာလောင်း၍ အောက်တွင် ဖလားစသည်ခံလျက် ရေများ ကိုယူပြီး (ရောဂါ)ပျောက်ကင်းရန် ဆုတောင်း၍ သောက်သုံးကြလေသည်။\nယခု အားလုံး မြန်မာတို့ သုံးစွဲနေပုံကို မြင်ရသည်ကား မျက်စေ့ နာလျှင် မျက်စေ့သို့ပွတ်၊ ဗိုက်နာလျှင် ဗိုက်သို့ပွတ် စသည်ဖြင့် ဓိဋ္ဌာန် ပြုလုပ်ကြသည်ကို တွေ့ရလေသည်။\n၎င်းကြေးရုပ်တရုပ်မှာ အမြင့် ၈ ပေ ရှိလျက်၊ တရုပ်မှာ ၇ ပေ ရှိသည်။ ၎င်း ၂ ရုပ်တွင် ၇ ပေရှိအရုပ်မှာ ခြေချောင်း ၁၀ ချောင်းစလုံး ၌ လက်စွပ်ကဲ့သို့အကွင်းများရှိလေသည်။ ၎င်းင်းအရုပ် ၂ ရုပ်ကို ယိုးဒယား အခေါ်အားဖြင့်(ထေ၀ရုပ်)ဟုခေါ်ကြောင်း၊ ဗမာလို ပီသစွာ အသံထွက်လျှင် (ဒေ၀ရူပ)ပင် ဖြစ်သည်။ နတ်ရုပ်ဟု ခေါ်သည်။\nရာဇ၀င်အရ (ဧရာဝဏ်)ခေါ် ခေါင်းသုံးလုံးရှိသော ဆင်ရုပ်ကို ယိုးဒယားအခေါ်အားဖြင့် ချန်းစမ်းစင်(ရ်)ဟုခေါ်သည်။\nထိုဆင်ခေါင်းသုံးလုံးပုံကို မြန်မာပြည်၌ ခြင်္သေ့၊ ဒေါင်းစသည့်တို့ကို ပိုက်ဆံများ၌ အမှတ်အသားအသုံးပြုကြလေသည်။\nခြင်္သေ့ရုပ်ကို ယိုးဒယားအခေါ်အားဖြင့် (ရာဂျာစီဟ)ခေါ်ဆိုသည်။\nယခုအခါ ၎င်းအရုပ်များ၏ အကြောင်းအရာမျှကိုသာ ယိုးဒယား၌ အဆင့်ဆင့်ပြောဆိုကြလျက်၊ ယိုးဒယားတွင်ကား ၎င်းအရုပ်များမရှိတော့ဘဲ ယခုမြန်မာပြည်ဘုရားကြီးအတွင်းရောက်မှ တွေ့ရတော့ကြောင်းနှင့် ယိုးဒယားသာသနာပြု ဘုန်းကြီးတစ်ပါးက ပြောပြဖူးလေသည်။\nဤကား ဗဟုသုတဖြစ်စေခြင်းငှာ ထည့်သွင်းလိုက်ခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ဘုရားကြီးအတွင်းဝယ် ၎င်းအရုပ်များကို ရှေးအစဉ်အဆက် အလွတ်ထားခဲ့သော်လည်း (၁၃၁၃) ခုနှစ်တွင် မန္တလေးမြို့ဝါးတန်းရပ် ဒေါ်ဖွားအို သားဦးထောင်လောင် ဘဏ္ဍာတော်ထိန်း လူကြီးဖြစ်စဉ်က အလျား(၂၇)ပေ၊ အနံ(၁၂)ပေရှိ အုဋ္ဌ်တိုက်ပြုလုပ်လျက် ကောင်းစွာထားရှိသည်ကို တွေ့ရပေသည်။\n(အထက်ပါ မဟာမုနိဘုရားသမိုင်းမှ ကြေးရုပ်ကြီးများနှင့် ပတ်သက်သော ယူဆချက်များသည် ကျမ်းပြုသူဦးပဏ္ဍိစ္စ၏ ယူဆချက်များသာ ဖြစ်ပါသည်။) ပုံများတွင်ပါသည့်အတိုင်း မဟာမုနိဘုရားကြီး၌ ကြေးရုပ်ပြတိုက်ဟူ၍ရှိပြီး ကြေးရုပ်များကို ပြတိုက်အတွင်းထားရှိကြောင်း သိရသဖြင့် ပွတ်သပ်သည့်သူများရန်မှ အေးသွားပြီဟု စာရေးသူ ထင်နေပါသည်။ သို့သော် မကြာသေးမီက ဂျာနယ်တစ်စောင်တွင် မဟာမုနိဘုရားကြီး၌ ကြေးရုပ်များကို ပြန်၍ ပွတ်သပ်ခွင့်ပေးကြောင်းပုံ များနှင့်ပါလာသည်ကို တွေ့ရပါသည်။ ထို့ကြောင့် စာရေးသူ၏ စိတ်ထဲတွင် မဝေခွဲတတ်အောင် ဖြစ်ရပါသည်။ ဤကိစ္စကို အသာထားပြီး မြစည်းခုံဘုရားမှ ကြေးရုပ်ကြီးများအကြောင်းကို ပြန်ဆက်ကြရအောင်။\nတောင်ငူမှ အမျိုးသားလွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ် ဦးဆန်နီ တစ်လောကပြောပြသည်မှာ သူ့စိတ် အထင်မြစည်းခုံသို့ ရောက်လာသည့် ကြေးရုပ်ကြီးမှာ မူလက ကြေးရုပ်မဟုတ်ဟု ထင်ရကြောင်း၊ ဂေါပကအတွင်း၌လည်း သဘောထားကွဲလျှက် ရှိသည်မှာ အချို့က ယူသွားသည့် ကြေးရုပ်သည် တစ်ရုပ်တည်းသာဖြစ်ကြောင်းနှင့် အချို့က နှစ်ရုပ်ဟု ပြောနေကြကြောင်း၊ အရုပ်တစ်ရုပ်ကို ကာလတန်ဘိုးဖြင့် (၁ ဘီလီယံ) တန်ကြောင်း သိပါလျက်နှင့် ယခုအခါပြန်ရောက်သည့် ကြေးရုပ်ကြီးကို ပြတိုက်ထဲတွင် မထားဘဲ သံဝေဇနိယလေးဌာန အာရုဏ်ခံ တန်ဆောင်းကြီးဘေးတွင် အင်္ဂတေ၌ မြှုပ်၍ မိုးပြင်လေပြင်တွင် ထားသည်မှာလည်း တွေး၍မရကြောင်းတို့ပင် ဖြစ်ပါသည်။\nစာရေးသူသည်(၂၀၁၁)ခုနှစ် သြဂုတ်လကုန်ပိုင်းတွင် ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီးဌာန၌ ဒုတိယ၀န်ကြီးအဖြစ်မမျှော်လင့်ဘဲ ခန့်အပ်ခြင်းခံရပါသည်။ ၀န်ကြီးဌာနအလိုက် နိုင်ငံခြားဧည့်သည်များနှင့် တွေ့ဆုံခြင်းပြုရသည်မှာ ထုံးစံပင်ဖြစ်ပါသည်။ (၁၅-၂-၂၀၁၃)ရက်၊ သောကြာနေ့ နံနက်(၁၀)နာရီတွင် ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် အနုပညာဝန်ကြီးဌာနမှာ Secretary of State H.U. Mr.Khin Sarith ခေါင်းဆောင်သည့် ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့နှင့် တွေ့ဆုံရပါသည်။\nထိုတွေ့ဆုံပွဲတွင် ဒုတိယ၀န်ကြီးအနေဖြင့် စာရေးသူလည်း တက်ရောက်ရပါသည်။ ကမ္ဘောဒီးယား ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ကို ၀န်ကြီးဌာနသို့ ခေါ်လာယူမှာ ယဉ်ကျေးမှုဖလှယ်ရေးအစီအစဉ်အရ ဦးပြုံးမောင်မောင်က ခေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ဦးပြုံးမောင်မောင်သည် Chairman, Seanet, Technologies MSC Sdn Bhd. Phnom Penh, Cambodia ဖြစ်၏။ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးပွဲမှာ မဟာမုနိဘုရားကြီးမှ ကြေးရုပ်ကြီးများကို အတိုင်းအတာနှင့်တကွ အတိအကျယူပြီး ကြေးသွန်းဆရာနှင့် ပုံတူကြေးသွန်းရုပ်များ သွန်းလုပ်၍ ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံသို့ ယူသွားချင်ကြောင်း ခွင့်ပြု မပြု ကိစ္စကို လာမေးခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ သို့မဟုတ် ကြေးသွန်းဆရာအား ကမ္ဘာဒီးယားဘုရင်ဟောင်း သီဟာနုပုံကိုလည်း သွန်းယူမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ သို့မဟုတ် ကြေးသွန်းဆရာအား ကမ္ဘောဒီးယားသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီ သွန်းစေမည်ဖြစ်သည့်အကြောင်းလည်း ပါဝင်သည်။ (ကြည့်ရသည်မှာ ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံတွင် ပန်းတဉ်းပညာရှင် လောက်လောက်လားလား မရှိတော့ဟု ထင်ရပါသည်။)\nစာရေးသူကလည်း ဦးပြုံးမောင်မောင်မှတဆင့် ကမ္ဘောဒီးယားအဖွဲ့အား တောင်ငူမှ မြစည်းခုံဘုရားကြီးတွင် မန္တလေးမဟာမုနိဘုရားကြီးမှာကဲ့သို့ ကြေးသွန်းရုပ်များရှိကြောင်း အသိပေးလိုက်ပါသည်။ သူတို့က ၀မ်းမြောက်ဝမ်းသာနှင့် နေပြည်တော်မှအပြန် တောင်သူသို့ဝင်ပြီး ကြေးရုပ်ကြီးများကြည့်မည်ဟု ပြောသွားသည်။ များမကြာမီပင် ဦးပြုံးမောင်မောင်က စာရေးသူအား ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ မြစည်းခုံဘုရားကြီးမှ နောက်ရောက်လာသော ကြေးရုပ်ကြီးသည် ခမာရုပ် မဟုတ်၊ ခမာလက်ရာ မဟုတ် ဟူ၍ဖြစ်ပါသည်။\nနေပြည်တော် စစ်သမိုင်းပြတိုက်တွင် အလားတူကြေးရုပ်များရှိသည်ဟု သတင်းကြားရသဖြင့် စာရေးသူတို့ဝန်ကြီးဌာန ရှေးဟောင်းသုတေသန၊ အမျိုးသားပြတိုက်နှင့် စာကြည့်တိုက်ဦးစီးဌာနမှ ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ဦးသိန်းလွင်နှင့် စာရေးသူတို့သည် နေပြည်တော် စစ်သမိုင်းပြတိုက်သို့ သွား၍ကြည့်ပါသည်။ မတွေ့ပါ။ သို့သော် ပြတိုက်မှူးက ကြေးရုပ်များရှိပါသည်။ မပြရသေးခြင်းသာဖြစ်သည်။ သိမ်းထားသည်ဟု ပြောပါသည်။\n(၂၄-၅-၂၀၁၃)ည၌ ကုန်သည်ကြီးများ ဟိုတယ်တွင် အဋ္ဌမအကြိမ် ရွှေအမြုတေစာပေဆုပေးပွဲကျင်းပသည်ကို စာရေးသူတက်ရောက်ခဲ့ရပါသည်။ ထိုပွဲတွင် စာရေးဆရာ မာန်(တောင်လုံးပြန်)နှင့် တွေ့ကြရသည်။ သူနှင့် စကားလက်ဆုံကျ၍ မြစည်းခုံဘုရားကြီးမှ ကြေးရုပ်ကြီးများအကြောင်းကို ပြောကြရာ ဆရာမာန်(တောင်လုံးပြန်)က\n“ဆရာရယ် . . .ဒီအကြောင်းတွေကို ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်ရေးပေးပါ”\nဟု ပြောသဖြင့် ယခုဆောင်းပါးကို စာရေးသူ ရေးလိုက်ရခြင်းဖြစ်ပါသည်။ “အမှန်ကို . .ဘုရားသိမည်” ဟု ဆိုရိုးရှိသည့်အတိုင်း တောင်ငူမြ စည်းခုံဘုရားကြီးမှ ခမာကြေးရုပ်ကြီးများရှာပုံတော်ပြဿနာ၏ အမှန် တရားကို မြစည်းခုံဘုရားကြီးသာ သိတော်မူလိမ့်မည်ဖြစ်ပါသတည်း။\nPosted by Myo Lwin Aung at 6:43 PM


Gemz Social စျေး - အွန်လိုင်း GEMZ ပွောငျး\nစျေးနှုန်းနှင့် ပွောငျး ကို Gemz Social (GEMZ)\nသငျသညျ (ကစျေးနှုန်းအရ) ပွောငျး လိုအပ်နေသောကြောင့်သင်ဒီမှာဖြစ်ကောင်းဖြစ်ကြ Gemz Social (GEMZ) နိုင်ငံခြားငွေကြေးသို့မဟုတ်အွန်လိုင်း cryptocurrencies မှ. ထက်ပိုမိုပြောင်းလဲနိုင်ဖို့ထက်ပိုမိုလွယ်ကူဘာမှမရှိဘူး 170 ငွေကြေး နှင့် 2500 cryptocurrencies ဤတွင်, အွန်လိုင်းကျွန်တော်တို့ရဲ့ငွေကြေး ပွောငျး ကိုသင်အခုလုပ်ကူညီပေးပါမည်။ မရင့်ပြောင်းလဲဖို့အခမဲ့ခံစားရ Gemz Social ဒါပေမယ့်လည်းမဆိုအခြားရရှိနိုင်ငွေကြေး။\nသငျသညျမှာအားလုံးကြည့်ရှုရန်အဘို့အဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါကစိတ်ဝင်စားဖို့ဖြစ်လိမ့်မည် လဲလှယ်၏နှုန်းထားများ Gemz Social တဦးတည်းစာမျက်နှာပေါ်တွင်.\nGemz Social များ၏စျေးနှုန်းများ ကမ္ဘာ့အဓိကငွေကြေး\nGemz SocialGEMZ သို့ အမေရိကန် ဒေါ်လာUSD$0.0112Gemz SocialGEMZ သို့ ယူရိုEUR€0.00946Gemz SocialGEMZ သို့ ဗြိတိသျှ ပေါင်GBP£0.00856Gemz SocialGEMZ သို့ ဆွစ် ဖရန့်CHFSFr.0.0102Gemz SocialGEMZ သို့ နော်ဝေ ခရိုဏာNOKkr0.0996Gemz SocialGEMZ သို့ ဒိန်းမတ် ခရိုဏာDKKkr.0.0705Gemz SocialGEMZ သို့ ချက်ခိုရိုနာCZKKč0.247Gemz SocialGEMZ သို့ ပိုလန်ဇလော့တီPLNzł0.0416Gemz SocialGEMZ သို့ ကနေဒါ ဒေါ်လာCAD$0.0149Gemz SocialGEMZ သို့ ဩစတြေးလျ ဒေါ်လာAUD$0.0156Gemz SocialGEMZ သို့ မက္ကဆီကို ပီဆိုMXNMex$0.246Gemz SocialGEMZ သို့ ဟောင်ကောင် ဒေါ်လာHKDHK$0.0868Gemz SocialGEMZ သို့ ဘရာဇီး ရီးယဲBRLR$0.0607Gemz SocialGEMZ သို့ အိန္ဒိယ ရူပီးINR₹0.839Gemz SocialGEMZ သို့ ပါကစ္စတန် ရူပီးPKRRe.1.89Gemz SocialGEMZ သို့ စင်္ကာပူ ဒေါ်လာSGDS$0.0154Gemz SocialGEMZ သို့ နယူးဇီလန် ဒေါ်လာNZD$0.0171Gemz SocialGEMZ သို့ ထိုင်းဘတ်THB฿0.349Gemz SocialGEMZ သို့ တရုတ် ယွမ်CNY¥0.0779Gemz SocialGEMZ သို့ ဂျပန်ယန်းJPY¥1.19Gemz SocialGEMZ သို့ တောင်ကိုရီးယား ဝမ်KRW₩13.3Gemz SocialGEMZ သို့ နိုင်ဂျီးရီးယားနိုင်းရာNGN₦4.33Gemz SocialGEMZ သို့ ရုရှ ရူဘယ်RUB₽0.816Gemz SocialGEMZ သို့ ယူကရိန်း ဟီရီဗင်းညားUAH₴0.306\nGemz SocialGEMZ သို့ BitcoinBTC0.000001 Gemz SocialGEMZ သို့ EthereumETH0.00003 Gemz SocialGEMZ သို့ LitecoinLTC0.000206 Gemz SocialGEMZ သို့ DigitalCashDASH0.000123 Gemz SocialGEMZ သို့ MoneroXMR0.000126 Gemz SocialGEMZ သို့ NxtNXT0.874 Gemz SocialGEMZ သို့ Ethereum ClassicETC0.00165 Gemz SocialGEMZ သို့ DogecoinDOGE3.23 Gemz SocialGEMZ သို့ ZCashZEC0.000136 Gemz SocialGEMZ သို့ BitsharesBTS0.345 Gemz SocialGEMZ သို့ DigiByteDGB0.359 Gemz SocialGEMZ သို့ RippleXRP0.0398 Gemz SocialGEMZ သို့ BitcoinDarkBTCD0.000386 Gemz SocialGEMZ သို့ PeerCoinPPC0.0372 Gemz SocialGEMZ သို့ CraigsCoinCRAIG5.11 Gemz SocialGEMZ သို့ BitstakeXBS0.478 Gemz SocialGEMZ သို့ PayCoinXPY0.196 Gemz SocialGEMZ သို့ ProsperCoinPRC1.41 Gemz SocialGEMZ သို့ YbCoinYBC0.000006 Gemz SocialGEMZ သို့ DarkKushDANK3.6 Gemz SocialGEMZ သို့ GiveCoinGIVE24.27 Gemz SocialGEMZ သို့ KoboCoinKOBO2.55 Gemz SocialGEMZ သို့ DarkTokenDT0.0103 Gemz SocialGEMZ သို့ CETUS CoinCETI32.36


နှင်းဆီတစ်ခင်း ပန်းတစ်ခြင်း: စာသင်ခန်းနံပါတ် ၆၀၈\nကျွန်မ သူငယ်ချင်း ဂျေးလ် နဲ့ ကျွန်မ ဟာ အခန်းနံပါတ် ၆၀၈ ရဲ့ ရှေ့မှာ ကစားနေတုန်း သူ့ ဆရာမ တစ်ယောက် ဖြတ်လျှောက်လာခဲ့ပါတယ်။ သူမက ကျွန်မ နဲ့ ဂျေးလ်ကို သမီးရည်းစားတွေလို့ ထင်ပြီး မှတ်ချက်ချ သွားလို့ ကျွန်မ ရှက်သွားပါတယ်။ အဲဒီနောက်တော့ ဆရာမရဲ့ မျက်လုံးတွေမှာ ကြောက်ရွံ ထိတ်လန့်မှု ပြည့်သွားပြီး ကျွန်မကို အထူးအဆန်း မြင်ရသလို စိုက်ကြည့်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်မ စိတ်ထဲမှာလည်း မသက်မသာ ဖြစ်သွားပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူမက ဆရာမမို့ ကျွန်မ ခံစားချက်ကို ဘာမှ မပြောလိုက်တော့ပါဘူး။\nသူမ ထွက်သွားပြီးတော့ ကျွန်မ ဂျေးလ်ကို တစ်ခုခု ပြောဖို့ လှည့်လိုက်တော့ သူက အရင် ကျွန်မကို ပြောပါတယ်။ “ငါလည်း ဒါကို သတိထားမိပါတယ်၊ သူက အရင်က ဒီလို မထူးဆန်းပါဘူး၊ လူတွေကိုလည်း ဒီလို စိုက်မကြည့်တတ်ဘူး”\nအဲဒီည ၁၁ နာရီ ခွဲ လောက်မှာ ကျွန်မဟာ အိပ်ရာ ပေါ်မှာ လဲလျောင်းရင်း မျက်နှာကြက် ကို စိုက်ကြည့် နေတုန်း အသံတစ်ခု ကို ကြားခဲ့ပါတယ်။ “ဒီမှာ အချစ်ကလေး၊ ဒီကို လာပါလား”\nကျွန်မ တကိုယ်လုံး အေးခဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိတ်ထိတ်ပြာပြာ လိုက်ရှာတော့ အနီးအနားမှာ ဘယ်သူမှ မရှိပါဘူး။ အဲဒီ အသံက ဘီဒို အနီးအနားက ထွက်ပေါ်လာတယ်လို့ ထင်ရပါတယ်။ ကျွန်မ အိပ်ရာပေါ်က အမြန် ခုန်ထပြီး ဧည့်ခန်းကို ပြေးခဲ့ပါတယ်။ ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး တံခါးပေါက်တွေ အားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပါတယ်။ ခဏလောက်နေတော့ ကြောက်စိတ်တွေ လျော့သွားပြီး အိပ်ပျော်သွားပါတယ်။\nနောက်တစ်နေ့ မနက် ၅နာရီ ၄၀ မှာ ကျွန်မ နိုးလာပါတယ်။ ကျွန်မ ကွန်ပျူတာကို သုံးနေတုန်း အဲဒီ အသံကို ထပ်ကြားရပြန်ပါတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ အသံက ပြောနေတာ မသဲကွဲပါဘူး။ “ မင်း.. သေခြင်း... ကျောင်း ” သူပြောတဲ့အထဲမှာ တစ်ခြား စကားလုံးတွေလည်း ပါပေမယ့် ကျွန်မက သေချာ မကြားလိုက်ပါဘူး။ အဲဒီဟာက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မ မူမမှန်တဲ့ ပုံစံနဲ့ အပြင်ကို ပြေးထွက်ပြီး မိဘတွေကို ပြောခဲ့ပေမယ့် သူတို့က ကျွန်မကို မယုံကြပါဘူး။ ကျွန်မ ကျောင်းမသွားခင်မှာ သူတို့နဲ့ပဲ အတူတူ နေနေ ခဲ့ပါတယ်။ သူတို့က ကျွန်မကို ဘာမှတော့ မှတ်ချက် မပေးကြတော့ပါဘူး။\nကျွန်မ ဂျေးလ်ကို ထူးဆန်းတဲ့ နေရာက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အဲဒီ အသံနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောပြခဲ့ပါတယ်။ သူက ယုံကြည်တဲ့ ပုံစံနဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြခဲ့ပါတယ်။ သူက ကျွန်မစကားကို ရယ်မပစ်တာကပဲ ကျွန်မကို စိတ်သက်သာရာ ရစေပါတယ်။ အဲဒီနောက် သူ့ဆရာမက စာသင်ခန်း ထဲကို ဝင်လာခဲ့ပါတယ်။ သူက ကျွန်မကို သူ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ဖို့ ပြောပါတယ်။ သူက ကျွန်မကို စာသင်ခန်း ၆၀၈ ထဲကို ခေါ်သွားတာပါ။ ရောက်တော့ သူက “မင်း မနေ့ညက အသံတွေ ကြားခဲ့သလား” လို့ ကျွန်မကို မေးခဲ့ပါတယ်။\nကျွန်မ အံ့သြပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်မိပါတယ်။ ကျွန်မ မနေ့ညက အသံ ကြားတဲ့ အကြောင်း သူ ဘယ်လို သိခဲ့ပါသလဲ..။\n“ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်မကို အဲဒီလို မေးတာလဲ” လို့ ကျွန်မက မေးတော့\n“ဘာလို့မှ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီလိုပါပဲ မေးကြည့်တာပါ” လို့ သူက ပြန်ပြောပါတယ်။\nအဲဒီညကလည်း အသံကို ထပ်ကြားခဲ့ရပါတယ်။ အခုတော့ ကျွန်မ စိတ်ညစ်နေပါပြီ။ အဲဒီအသံကနေ ရုံးထွက်ချင်ပါတယ်။ အဲဒါကြောင့် ကျွန်မ ရူးချင်သလို ဖြစ်ပြီး အကျယ်ကြီး အော်ပြောလိုက်မိပါတယ်။\n“မင်း အဲဒါကို ရပ်လို့ မရဘူးလား”\n“မင်း ဘယ်သူပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တစ္ဆေပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မကောင်းဆိုးဝါးပဲ ဖြစ်ဖြစ် ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ပျောက်သွားစမ်းပါ။ ငါ့ကို လာ မနှောက်ယှက်နဲ့တော့”\nအဲဒီညက တစ်ခြား အသံ ထပ်မကြားတော့ပါဘူး။\nနောက်တစ်နေ့ကျ အဲဒီအကြောင်းကို ပြန်ပြောပြပြီး ဂျေးလ်ရဲ့ ဆရာမကို အဲဒီ အသံအကြောင်း မေးခဲ့ပါတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ သူက သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချပြီး ပုံပြင် တစ်ပုဒ်လုံး ကို ပြန်ပြောပြခဲ့ပါတယ်။\nကျွန်မတို့ ကျောင်းကို မဆောက်ခင်က ဒီနေရာက သင်္ချီုင်း တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်မ ကြားနေတဲ့ အသံက ကျွန်မထက် သုံးနှစ်လောက် ကြီးတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက်ရဲ့ အသံပါ။ ဆရာမရဲ့ အပြောအရ အဲဒီ မိန်းကလေးဟာ မြို့မှာ အချောဆုံး မိန်းကလေး တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကား အက်ဆီးဒင့် ဖြစ်ပြီးနောက် သူမရဲ့ အလှတရားတွေ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါတယ်။ မိန်းကလေးဟာ အရမ်း စိတ်ပျက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ဓါးနဲ့ ထိုးပြီး သတ်သေ သွားပါတယ်။ ဆရာမ ပြောတာတော့ ဒီမိန်းကလေးရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ပထမနေ့ မှာကတည်းက ကျွန်မ နောက်မှာ မြင်ခဲ့ပြီး သူမက ကျွန်မ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ မျက်နှာကို သူမကိုယ်ပိုင် ဖြစ်စေချင်တဲ့ ဆန္ဒ ရှိနေခဲ့တယ် လို့ ဆိုပါတယ်။\nအဲဒီစကားကို ကြားရတော့ ကျွန်မ အေးစိမ့်ပြီး ကြက်သီးထသွားပါတယ်။ ကျွန်မဟာ တစ်ခြား ကမ္ဘာက အရာတွေကို မြင်နေခဲ့တာပါလား။\nအဲဒါက ဘယ်အချိန်မှာများ အဆုံးသတ်ပါ့မလဲ...။\nTing Ting ရဲ့ Classroom 608 ကို ပြန်ဆိုပါတယ်။\nကျွန်မက တစ်ခြား ကမ္ဘာက အသံတွေကို ကြားနေခဲ့တာလား\nသူမက တစ်ခြား ကမ္ဘာက အရာတွေကို မြင်နေခဲ့တာလား..\neek!! ကျောချမ်းလိုက်တာ ..း(\nကိုယ်ကိုတိုင် ဒီလိုဘဝမျိုးမရောက်ဖို့ ကောင်းတာတွေလုပ်ကြစို့၊\nကြုံရ ဆုံရ ဘုံဘ၀\nကြက်သီး အဲလေ ဝက်သီး ထတယ်တော့်\nမသိင်္ဂါ... ဘာသာပြန် ၀တ္ထုတိုလေး လာဖတ်ပါတယ်။ ဇာတ်လမ်းက ဆက်ရင် ရတယ်နော်။ မပြီးသေးသလိုပဲ။ ထပ်ဖတ်ချင်သေးတယ်။ ညမှ ဖတ်မိတယ်။ နည်းနည်း ကြောက်သွားတယ်း)\nအိုးးး ဖတ်လိုက်ရတဲ့ ခံစားချက် ရသက အရမ်းကို ထိမိတယ် . . . နည်းနည်းတောင် ဖျင်းဖျင်း ထသွားသလိုပဲ . . . . ဘာသာပြန်ဆိုတာလည်း ပြန်ေ၇းဖွဲ့သူရဲ့ အရေးအသားကောင်းမှ ခံစားချက် ပီပြင်ပါတယ်း))\nတန်းလန်းလေး ထားသွားတယ်ဗျာ။ နည်းနည်းတောင် ကြောက်သွားတယ်။\nအရမ်းကောင်းတဲ့ ဖွဲ့ဆိုမှုလေးပဲ ...မမ တော်သေးတယ် နေ့လည်ပိုင်း လာဖတ်မိလို့ :) မဟုတ်ရင်တော့လား ...:P


ပူပြင်းသောနေ့တစ်နေ့သည်ကျိုးနေသောလေအေးပေးစက်နှင့်။ ငါငါ့ချွေးစေးစေးကလေးဘဝကသူငယ်ချင်းနဲ့လိင်ဆက်ဆံခဲ့ရင် Webtoon Korean Manhwa - Manhua - Manga and Light Novel အွန်လိုင်းကိုအခမဲ့ဖတ်ပါ။\nBroken Air Conditioner နှင့်ပူပြင်းသည့်ပူပြင်းသည့်နေ့။ ကျွန်ုပ်သည်ချွေးထွက်သောကလေးသူငယ်ချင်းနှင့်လိင်ဆက်ဆံလျှင်… ပျမ်းမျှ 3.6 /5ထဲက 9\nN / A, 48K အမြင်များရှိသည်\nကျွန်ုပ်၏ကလေးဘဝသူငယ်ချင်းအားစိုစွတ်သောအခန်းတစ်ခုတွင်အတင်းအကျပ်ချစ်ခင်စွာဖြင့်ချွေးမထွက်သောအရာသည်သူမ၏ရင်ခွင်မှထွက်လာသည်… !? ပူပြင်းလွန်းသည့်ပူပြင်းသည့်နေ့တွင်ကျွန်ုပ်၏ကလေးဘဝမိခင်ဖြစ်သူရေသည်သူမ၏အခန်းထဲရှိလေအေးပေးစက်ကိုပြုပြင်ရန်ကြိုးပမ်းမှုဖြင့်ငါ၏ပခုံးများကိုမြှင့်တင်ခဲ့သည်။ သို့သော်ကျွန်ုပ်တို့၏ဟန်ချက်ကိုပျောက်ဆုံးသွားစေနိုင်သည်။ Rei ၏စိုစွတ်သောရှပ်အင်္ကျီသည်သူမ၏ချွေးနစ်နေသောကိုယ်ခန္ဓာနှင့်ကပ်လျှက်သူမ၏နူးညံ့သောရင်သားပုံသဏ္outာန်ကိုဖော်ပြသည်။ စဉ်းစားခြင်းမရှိဘဲငါသူမ၏အပေါ်ထိုးနှက် ... !? “ အင်း…ငါပြောမယ်…ရပ်လိုက်စမ်းပါ” အစပိုင်းမှာသူမကိုခုခံတွန်းလှန်ခဲ့တယ်။ ရပ်တန့်ရန်မတတ်နိုင်သောကြောင့်သူမ၏စိုစွတ်သော pussy ကိုဆန့်ကျင်။ ကျွန်ုပ်၏ထိပ်ဖျားကိုပွတ်သပ်သည်။\nအခန်းကြီး 103 မေလ 16, 2022\nအခန်းကြီး 102 မေလ 15, 2022\nအခန်းကြီး 101 မေလ 14, 2022\nအခန်းကြီး 100 မေလ 14, 2022\nအခန်းကြီး 99 မေလ 14, 2022\nအခန်းကြီး 98 မေလ 11, 2022\nအခန်းကြီး 97 မေလ 11, 2022\nအခန်းကြီး 96 မေလ 8, 2022\nအခန်းကြီး 95 မေလ 8, 2022\nအခန်းကြီး 94 မေလ 5, 2022\nအခန်းကြီး 93 မေလ 4, 2022\nအခန်းကြီး 92 မေလ 1, 2022\nအခန်းကြီး 91 မေလ 1, 2022\nအခန်းကြီး 90 မေလ 1, 2022\nအခန်းကြီး 89 ဧပြီလ 27, 2022\nအခန်းကြီး 88 ဧပြီလ 25, 2022\nအခန်းကြီး 87 ဧပြီလ 23, 2022\nအခန်းကြီး 86 ဧပြီလ 21, 2022\nအခန်းကြီး 85 ဧပြီလ 21, 2022\nအခန်းကြီး 84 ဧပြီလ 21, 2022\nအခန်းကြီး 83 ဧပြီလ 21, 2022\nအခန်းကြီး 82 ဧပြီလ 13, 2022\nအခန်းကြီး 81 ဧပြီလ 9, 2022\nအခန်းကြီး 80 ဧပြီလ 9, 2022\nအခန်းကြီး 79 မတ်လ 31, 2022\nအခန်းကြီး 78 မတ်လ 27, 2022\nအခန်းကြီး 77 မတ်လ 24, 2022\nအခန်းကြီး 75 မတ်လ 16, 2022\nအခန်းကြီး 74 မတ်လ 10, 2022\nအခန်းကြီး 73 မတ်လ 9, 2022\nအခန်းကြီး 72 မတ်လ 7, 2022\nအခန်းကြီး 71 မတ်လ 6, 2022\nအခန်းကြီး 70 မတ်လ 6, 2022\nအခန်းကြီး 69 မတ်လ 6, 2022\nအခန်းကြီး 68 မတ်လ 6, 2022\nအခန်းကြီး 67 ဖေဖေါ်ဝါရီလ 19, 2022\nအခန်းကြီး 66 ဖေဖေါ်ဝါရီလ 18, 2022\nအခန်းကြီး 65 ဖေဖေါ်ဝါရီလ 18, 2022\nအခန်းကြီး 64 ဖေဖေါ်ဝါရီလ 14, 2022\nအခန်းကြီး 63 ဖေဖေါ်ဝါရီလ 14, 2022\nအခန်းကြီး 62 ဖေဖေါ်ဝါရီလ 14, 2022\nအခန်းကြီး 61 ဇန်နဝါရီလ 30, 2022\nအခန်းကြီး 60 ဇန်နဝါရီလ 18, 2022\nအခန်းကြီး 59 ဇန်နဝါရီလ 18, 2022\nအခန်းကြီး 58 ဒီဇင်ဘာလတွင် 23, 2021\nအခန်းကြီး 57 ဒီဇင်ဘာလတွင် 18, 2021\nအခန်းကြီး 56 နိုဝင်ဘာလ 26, 2021\nအခန်းကြီး 55 နိုဝင်ဘာလ 26, 2021\nအခန်းကြီး 54 နိုဝင်ဘာလ 24, 2021\nအခန်းကြီး 53 နိုဝင်ဘာလ 24, 2021\nအခန်းကြီး 52 နိုဝင်ဘာလ 23, 2021\nအခန်းကြီး 51 နိုဝင်ဘာလ 23, 2021\nအခန်းကြီး 50 နိုဝင်ဘာလ 9, 2021\nအခန်းကြီး 49 နိုဝင်ဘာလ 9, 2021\nအခန်းကြီး 48 အောက်တိုဘာလ 27, 2021\nအခန်းကြီး 47 အောက်တိုဘာလ 27, 2021\nအခန်းကြီး 46 အောက်တိုဘာလ 20, 2021\nအခန်းကြီး 45 အောက်တိုဘာလ 20, 2021\nအခန်းကြီး 44 အောက်တိုဘာလ 13, 2021\nအခန်းကြီး 43 အောက်တိုဘာလ 6, 2021\nအခန်းကြီး 42 အောက်တိုဘာလ 4, 2021\nအခန်းကြီး 41 စက်တင်ဘာလ 30, 2021\nအခန်းကြီး 40 စက်တင်ဘာလ 29, 2021\nအခန်းကြီး 39 စက်တင်ဘာလ 22, 2021\nအခန်းကြီး 38 စက်တင်ဘာလ 11, 2021\n20 ဇူလိုင်လ 26, 2021\nတစ်ကိုယ်ရည် အာသာဖြေခြင်း ဆရာကြီး အစိမ်း\nဒီ Tanned မိန်းကလေးအတွက် Orgasm စီမံခန့်ခွဲမှု


Computer ကို ကိုယ်ပိတ်စေချင်တဲ့အချိန်မှာ ပိတ်အောင် ဘယ်လိုပြုလုပ်မလဲ? – MyTech Myanmar\nComputer ကို ကိုယ်ပိတ်စေချင်တဲ့အချိန်မှာ ပိတ်အောင် ဘယ်လိုပြုလုပ်မလဲ?\nတခါတလေ ကိုယ့်ကွန်ပျူတာမှာ File တစ်ခုခု Copy ကူးနေတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ Download ဆွဲနေတာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြုလုပ်နေတုန်း အပြင်သွားစရာပေါ်လာတဲ့အခါမှာ ကွန်ပျူတာကို ပိတ်သွားလို့လည်းမရ၊ ပြီးတဲ့ထိ စောင့်နေလို့လည်း အဆင်မပြေဖြစ်တာမျိုးကြုံဖူးကြမှာပါ။ အဲ့ဒီအတွက် Software သွင်းစရာမလိုပဲ Shortcut လေးတစ်ခုနှိပ်လိုက်ရုံနဲ့ ကိုယ်သတ်မှတ်ထားတဲ့အချိန်ရောက်ရင် ကွန်ပျူတာကို အလိုအလျောက်ပိတ်အောင်ပြုလုပ်နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။\nဘယ်လိုပြုလုပ်ရမလဲဆိုရင် Desktop မှာ Right Click နှိပ်ပြီး New – Shortcut ကိုရွေးချယ်ပြီး “shutdown -s -t XXXX” (XXXX က ဘယ်အချိန်ကြာပြီးရင် စက်ပိတ်မလဲဆိုတာကို ခိုင်းစေတာဖြစ်ပြီး Seconds နဲ့ဖြစ်တဲ့အတွက် ၁ နာရီအကြာမှာ ပိတ်စေချင်ရင် “shutdown -s -t 3600”, ၂ နာရီအကြာမှာ ပိတ်စေချင်တယ်ဆိုရင် “shutdown -s -t 7200”) ဆိုပြီး ရိုက်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်လို့ Shutdown ချချင်တာမဟုတ်ပဲနဲ့ Restart ပြုလုပ်မှာဆိုရင် “shutdown -r -t XXXX” ဆိုပြီး “s” နေရာမှာ “r” ပြောင်းလဲသွားမှာဖြစ်ပါတယ်။ ပြီးရင် Shortcut name နဲ့ Shortcut icon ကို ကြိုက်နှစ်သက်ရာထားပြီး Shortcut ကို နှိပ်လိုက်တာနဲ့ သတ်မှတ်တဲ့အချိန်မှာ ပိတ်သွားမှာဖြစ်ပါတယ်။\nတကယ်လို့ အချိန်သတ်မှတ်မိထားပြီး ပြန် Cancel ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အပေါ်ကအတိုင်းပဲ Shortcut အသစ်ပြုလုပ်ပြီး Command နေရာမှာ “shutdown -a” ဆိုပြီး Shortcut အသစ်ပြုလုပ်ပြီး Shortcut ကိုနှိပ်ပြီး အချိန်သတ်မှတ်ထားတာကို ပြန်ဖျက်နိုင်မှာပါ။\nတကယ်လို့ Shortcut ထားပြီးအသုံးမပြုချင်ဘူးဆိုရင် Windows + R တွဲနှိပ်ပြီး Run Box မှာ အပေါ်က နှစ်သက်ရာ Command ကို ရိုက်လိုက်တာကလည်း တူတူပဲဖြစ်မှာပါ။\nCommand ဒါမှမဟုတ် Shortcut တွေအသုံးမပြုချင်ဘူးဆိုရင်တော့ ဒီ PC Sleep နဲ့ Sleep Timer Software ၂ ခုက အလားတူ Functions တွေကို စွမ်းဆောင်နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။\nMyTech Myanmar2018-05-13T16:26:01+06:30May 13th, 2018|Computers, HowTo|


Moe Kai: မေ့မရသော ဖြစ်ရပ်တခု\nဒီကိစ္စဖြစ်ခဲ့တာ နှစ်နဲ.ချီ တော်တော်ကြာခဲ့ပါပြီ။ ဒါပေမယ့် ကျမ မေ့မရသေးပါ။\nအရင်ကျမလုပ်ခဲ့တဲ့ အလုပ်တခုမှာ မန်နေဂျာကြီး တယောက်ရှိပါတယ်။ အလုပ်မှာ အလွန်အာဏာကြီး သြဇာညောင်းလို. ကျမတို.ရဲ့ ကိစ္စ အတော်များများ သူနဲ.ပဲ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ခဲ့ရပါတယ်။\nတနေ.တော့ အလုပ်မှာ "Reception" ဧည့်ခံ နေရာမှာ လူလိုလို. မန်နေဂျာကြီးကပဲ အလုပ်ခေါ်စာထုပ်၊ လူရွေးပြီး အင်တာဗျူးပြီး အလုပ်ခန်.လိုက်ရပါတယ်။ အဲဒီ မိန်းကလေးကို အလုပ်ပေးတော့်မယ်လို. မန်နေဂျာကြီးက ဖုန်းထဲမှာ ကတိပေးပြီးမှ အဲဒီ မိန်းကလေးက ကျမကိုယ်ဝန် လေးလရှိနေတယ်။ ဒါ့ကြောင့်ခွင့် ကြိုစီစဉ်ချင်တယ်လို. ပြောပါရော။\nဒီနိုင်ငံမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိလာရင် (NHS ဆေးရုံတွေမှာ) Maternatiy Leave ဆိုပြီး လစာပြည့်နဲ. ၆လ။ လစာတဝက်နဲ. ၆လ၊ စုစုပေါင်း ၁၂လ ခွင့်ယူလို.ရပါတယ်။\nအဲဒီ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ စကားလဲ ကြားရော မန်နေဂျာကြီးက ဒါဆိုတော့ အလုပ်ပေးလို. မဖြစ်သေးဘူးဆိုပြီး ပြန်ပြောလိုက်မိတယ်တဲ့။ မန်နေဂျာကြီးဘက်က စဉ်းစားကြည့်ရင် အလုပ်အသစ်ခန်.တာ အလုပ်မှာ လူလိုလိုပေ့ါ။ ခန်.ပြီးတာနဲ. မကြာခင် ၁နှစ် ခွင့်ပြန်သွားမယ့်လူကို ဘယ်သူခန်.ချင်ပါ့မလဲ။\nအမျိုးသမီးက သူ.ကိုယ်ဝန်ကြောင့် အလုပ်မပေးတော့ဘူးလဲ ကြားရော၊ ရှေ.နေငှားပြီး ကိုယ်ဝန်ကြောင့် လူတန်းစားခွဲခြားတာ "Discriminate" လုပ်ပါတယ်ဆိုပြီး တရားစွဲပါရော။ အဲလိုနဲ. ကျမတို.ရဲ. ချစ်ကြောက်ရိုသေခဲ့ရတဲ့ မန်နေဂျာကြီး အလုပ်ထွက်သွားရပါတယ်။\nဒီစာရေးဖြစ်တာက လောကမှာ ကိစ္စ အဖြစ်အပျက် အတော်များများဟာ မျက်တမှိတ် လျှက်တပြက် အတွင်း ဖြစ်တတ်ကြပါတယ်။ တကယ် သံဝေဂ တရားရစရာပါ။ ကျမ ဒီဖြစ်ရပ်ကို ပြန်တွေးမိတိုင်း သတိလေးနဲ. နေဖို.၊ ဘုရားတရား မမေ့ဖို.၊ ဘာမဆို နှစ်ခါပြန် စဉ်းစား ဆင်ခြင်ဖို. မကြာခဏ ကိုယ့်ကိုယ် ပြန်သတိပေးမိတော့တာပါဘဲ။


Mandalas🥇 Mandalas.wiki မှ ဝင်၍ ပျော်မွေ့ပါ\nMandalas ၎င်းတို့သည်လူများစွာကိုစိတ် ၀ င်စားစေပြီးအကျိုးကျေးဇူးများကိုအမှန်တကယ်ယူဆောင်ပေးသောဒီဇိုင်းများဖြစ်သည်။ ပထမ ဦး စွာစက်ဝိုင်းပုံသဏ္inာန်၌ပုံဆွဲခြင်းသည်အလွန်ဟောင်းနွမ်းသောအရာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်းသိရန်လိုအပ်သည်။\nmandalas ၏ပထမဆုံးမှတ်တမ်းများသည်တိဗက်ဒေသရှိ ၈ ရာစုမှစတင်ခဲ့သည်။ အိန္ဒိယ၊ တရုတ်နှင့်ဂျပန်နိုင်ငံများကဲ့သို့အရှေ့ဘက်အခြားနိုင်ငံများ၌လည်းပျံ့နှံ့နေသည်။ နေရာဒေသအားလုံးတွင် mandala ဟူသောစကားလုံးသည်aSanskrit မှဆင်းသက်လာဟူသောအသုံးအနှုနျး စက်ဝိုင်းကိုဆိုလိုသည်။ သူတို့ကိုယေဘုယျအားဖြင့်ဘာသာရေးထုံးတမ်းစဉ်လာများသို့မဟုတ်ဘာဝနာစဉ်အာရုံစူးစိုက်မှုပုံစံအဖြစ်အသုံးပြုကြသည်။\nဒီဆောင်းပါးမှာဒီနေ့ခေတ်အထိဆက်လက်တည်ရှိနေတဲ့ဒီရှေးဟောင်းအနုပညာသမိုင်းကိုလေ့လာပြီးကိုယ်ခန္ဓာနဲ့စိတ်ကိုဘယ်လိုအကျိုးရှိစေမလဲဆိုတာလေ့လာပါလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင်ရှာတွေ့ဖို့အတော်လေးဘုံဖြစ်သောကြောင့် libros အတွက် အရောင်နှင့်တက်တူး မတူညီသောမန္တလေးအမျိုးအစားများကိုကိုယ်စားပြုသည်။\nမင်ဒဲလားသည် Sanskrit ဘာသာစကားမှစကားလုံးတစ်လုံးဖြစ်သည်။ ၎င်းသည်သေပြီဟုယူဆပြီးစက်ဝိုင်းကိုဆိုလိုသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူယနေ့ပင် Sanskrit သည်အိန္ဒိယ၏တရားဝင်ဘာသာစကား ၂၃ ခုအနက်မှတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဟိန္ဒူဘာသာနှင့်ဗုဒ္ဓဘာသာအတွက်၎င်း၏အရေးပါမှုကြောင့်ဖြစ်သည်။\nထို့ကြောင့် mandalas ၏ဒီဇိုင်းများဖြစ်ကြသည် အာရုံစူးစိုက်မှုဂျီ ometric မေတြီပုံစံမျိုးစုံ ။ ဆိုလိုသည်မှာသူတို့သည်စင်တာတစ်ခုတည်းမှဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ရှေ့ ဦး စွာမှစ။ , ပန်းချီကားများကိုခေါ်ကြသည် ရန်အောင် တူရိယာအတွက် Hindustani ကျွန်းဆွယ်တွင်ပြောသောဘာသာစကားများမှဆင်းသက်လာသောစကားလုံးဖြစ်သည်။ ဒါက mandalas ဖြစ်ပါတယ် ၎င်းတို့သည်ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်တစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲရည်မှန်းချက်တစ်ခုထားရှိရန်ဖြစ်သည်။\nဤသည်ရည်ရွယ်ချက်မှာသူတို့လေ့လာတွေ့ရှိသည့်ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုအရပြောင်းလဲမှုဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အများစုတွင်မန္ဒြာသည်တရားအားထုတ်ခြင်းအတွက်အာရုံစူးစိုက်မှုပုံစံတစ်ခုဖြစ်သည်။ ပုံစံများပေါ်တွင်အာရုံစူးစိုက်မှု, ဒါပေမယ့်အစွမ်းကုန်အရေးပါမှု၏ပုံဆွဲ၏ဆောက်လုပ်ရေးသာဖြစ်ခြင်း။\nပုံစံမျိုးစုံကိုအမျိုးမျိုးသောပစ္စည်းများဖြင့်ဖန်တီးနိုင်သည်၊ သို့သော်၎င်းတို့သည်အမြဲတမ်းအရောင်အသွေးစုံသည်။ mandalas ဖန်တီးရန်အသုံးအများဆုံးနည်းလမ်းမှတဆင့်ဖြစ်ပါတယ် ရောင်စုံမှင်၏ စက္ကူသို့မဟုတ်ပတ္တူပေါ်မှာ။ သို့သော်အချို့သောဗုဒ္ဓဘာသာဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းများသည်သံနှင့်သစ်သားဖြင့် mandalas များပြုလုပ်သည့်အစဉ်အလာကိုထိန်းသိမ်းထားသည်။\nကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိအချို့သောဘုရားကျောင်းများတွင်ဗုဒ္ဓဘာသာဘုန်းတော်ကြီးများမှပြုလုပ်သောအထူး mandalas များကိုဖန်တီးရန်နောက်ထပ်နည်းလမ်းတစ်ခုရှိသည်။ ဤဘုရားကျောင်းများ၌သံksာတော်များသည်မန္တာရာများဖန်တီးခြင်းအနုပညာကိုလေ့လာခဲ့ကြသည် ရောင်စုံသဲ နှစ်တာကာလအတွင်း. ပုံဆွဲရန်အချိန်နာရီသို့မဟုတ်ကြာနိုင်ပါသည်။ ပုံဆွဲပြီးသောအခါချက်ချင်းဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။ သို့မှသာမြစ်ထဲတွင်စွန့်ပစ်ပစ္စည်းကိုသုံးသည်။ ဤအနုပညာသည်ဘဝရှိအရာအားလုံးသည်ခဏသာဖြစ်ကြောင်းကိုယ်စားပြုဖော်ပြသည်။\nmandalas ၏ဖန်တီးမှု၏ပထမ ဦး ဆုံးမှတ်တမ်းများကိုပြန်စတငျ ၈ ရာစုတိဗက်တည်ရှိရာဒေသဖြစ်သည် ။ အစကတည်းကဗုဒ္ဓဘာသာဘာသာတရား၏အာရုံစူးစိုက်မှုနှင့်တရားအားထုတ်ရန်အထောက်အကူအဖြစ်ပုံဆွဲခြင်းများကိုအသုံးပြုခဲ့သည်။\nအလားတူကာလများ၌အိန္ဒိယ၊ တရုတ်နှင့်နောက်ပိုင်းတွင်ဂျပန်၌ဗုဒ္ဓဘာသာသာမက၊ ဟိန္ဒူဘာသာနှင့် Taoism တွင်လည်း mandalas များကိုတွေ့ရသည်။ yin နှင့် yang သင်္ကေတများသည် mandala ဖြစ်သည် ။\nသို့သော်ဘာသာတရားအားလုံးကရုပ်ပုံများကိုတစ်စုံတစ်ခုအဖြစ်သဘောထားကြသည် မြင့်မြတ် မကြာခဏဘဝစက်ဝိုင်းကိုကိုယ်စားပြုသော။ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏အချို့သောရှုထောင့်များတွင်မန္ဒြာများကိုနတ်ဘုရားများ၏နန်းတော်များအဖြစ်ကိုယ်စားပြုပြီးမြင့်မြတ်သည်။\nပထမ ဦး ဆုံးတရားဝင်မှတ်တမ်းများကိုအရှေ့မှရရှိခဲ့သော်လည်းအမေရိကန်တိုက်ကြီးမှလူများသည်ဓလေ့ထုံးစံများ၌အာရုံစူးစိုက်မှုဆိုင်ရာဂျီ ometric မေတြီပုံစံများကိုအသုံးပြုခဲ့ကြောင်းတွေ့ရှိခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့်အနာရောဂါငြိမ်းစရာနှင့်ဆက်စပ်သောအစွန်းရောက်၌တည်၏။ ၁၆ ရာစုမှ ၁၈ ရာစုအတွင်းဘုရားရှိခိုးကျောင်းသည်ပန်းချီကားများကိုစတင်အသုံးပြုခဲ့သည် သန့်ရှင်းသောအနုပညာနှင့်စွန်းဖန် importantes အဆောက်အဦးများ .\nတချိန်တည်းမှာပင်ရာနှင့်ချီသောသိပ္ပံပညာရှင်များသည်ပစ္စည်းများကိုအသွင်ပြောင်းရန်နည်းလမ်းများကိုလေ့လာနေသည့်နေရာတွင် alchemy ဟူသောအတွေးသည်ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ မင်ဒဲလားကိုလည်းထိုအချိန်ကထည့်သွင်းခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်ထိုအချိန်ကရေးထားသောပန်းချီကားများသည်ထိုအချိန်ကရေးသားထားသော hermet text များ၌ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လူအနေဖြင့်ယနေ့ထိတိုင်ဆက်လက်တည်ရှိနေသောပန်းချီကားများကိုမည်သည့်ပုံစံဖြင့်ဆောက်လုပ်ထားသည်ကိုအမြဲတစေစိတ် ၀ င်စားကြောင်းအမြဲတမ်းသိထားကြသည်။\nအထက်တွင်ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း Sanskrit စကားလုံးမှ mandala ဟူသောစကားလုံး၏စာသားအတိုင်းပြန်ဆိုချက်သည်၊ အဝိုင်း။ ဤစက်ဝိုင်းကိုရာစုနှစ်များစွာအသုံးပြုခဲ့သည် ဘဝ၏ကျမ်းပိုဒ်၏ကိုယ်စားပြုမှု သို့မဟုတ်ကြည်ညိုလေးမြတ်ခံရဖို့ဖြစ်ကြောင်းသောနတ်ဘုရားများ၏နန်းတော်ပင်။ သို့သော်၎င်းသည်ယဉ်ကျေးမှုနှင့်ကွဲပြားနိုင်သည်။\nဥပမာ - ဟိန္ဒူဘာသာတွင် mandalas များသည်စကြာ ၀ ofာ၏ပုံစံများနှင့်အညီသက်ရှိများကိုကိုယ်စားပြုသည်။ ဤတွင်သူတို့သည်လုပ်ဆောင်ရန်လိုအပ်သည့်အရာအားလုံးတွင်ပေါင်းစည်းမှုနှင့်သဟဇာတဖြစ်မှုကိုကိုယ်စားပြုသည်။\nဗုဒ္ဓဘာသာမှာသူတို့ကအင်အားကြီးတယ် တရားအားထုတ်ခြင်းတူရိယာ သူတို့ပုံသဏ္andာန်နှင့်အရောင်များကိုအာရုံစူးစိုက်မှုကိုဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသည်အဖြစ်။ ဘာသာတရားတွင်၎င်းတို့သည်သဲများနှင့်နတ်ဘုရားများနေအိမ်များဖြင့်ပြင်ဆင်ချိန်၌အသက်တိုတောင်းခြင်းကိုကိုယ်စားပြုနိုင်သည်။\nTaoist ယဉ်ကျေးမှုတွင် yin yang အတွေးအခေါ်သည်မင်ဒဲလား၏ကိုယ်ပိုင်ကိုယ်စားပြုမှုကိုအသုံးပြုသည်။ ဒီနေရာတွင်သင်္ကေတနှစ်ခု၏ပေါင်းစည်းမှုသည်တစ်ခုလုံးကိုဖြစ်ပေါ်စေပြီးဘဝကဏ္ aspects အားလုံးတွင်ထိန်းသိမ်းထားရမည့်ချိန်ခွင်ကိုကိုယ်စားပြုသည်။ ကိုလိုနီခေတ်မတိုင်မီကမြို့များတွင်ကုသခြင်းဆိုင်ရာအခမ်းအနားများတွင်ထိုပန်းချီကားများကိုအသုံးပြုခဲ့သည်ဟုပြသခဲ့သည်။\nဖော်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည့်အတိုင်း mandalas ဆောက်လုပ်ရေးအတွက်အမျိုးမျိုးသောပစ္စည်းများအသုံးပြုနိုင်သည်။ ဤနည်းအားဖြင့်လူတစ် ဦး တစ်ယောက်အတွက်လက်ဆောင်တစ်ခုအဖြစ်အသုံးပြုသောလူတစ် ဦး ၏ကျန်းမာရေးသို့မဟုတ်သုခချမ်းသာစသည့်ကွဲပြားခြားနားသောအရာတစ်ခုကိုကိုယ်စားပြုသည်။ ဒီနေရာမှာအဓိက mandalas အမျိုးအစားများနှင့်သူတို့အဘို့အဘယ်သို့ဆိုင်စစ်ဆေးပါ။\nသဲ mandalas တိဘက်ဘုန်းကြီးများအကြားအစဉ်အလာရှိပါတယ်။ ဤအနုပညာတွင်ပန်းချီကားများကိုမြေပြင်ပေါ်တွင်သဲများဖြင့်ပြုလုပ်ထားပြီးဗုဒ္ဓဘာသာယဉ်ကျေးမှုတွင်ရိုးရာအရာတစ်ခုဖြစ်သည်။\nသဲ mandalas များကိုမစတင်မှီသံ,ာတော်များသည်နှစ်ပေါင်းများစွာနည်းစနစ်များကိုလေ့လာခဲ့ကြပြီးကြိုတင်ပြင်ဆင်ရန်ကြိုတင်တွေးတောဆင်ခြင်ခဲ့ကြသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့်အလုပ်သည်ပြင်ဆင်ရန်အချိန်ယူရပြီးနောက်ဆုံးတွင်အရာရာကိုမြစ် (သို့) အခြားရေအရင်းအမြစ်များထဲသို့စွန့်ပစ်သွားသည်။\nစိတ်ကူးသည်ကိုယ်စားပြုရန်ဖြစ်သည် ဘဝအပေါငျးတို့သရှုထောင့်၏တိုတို အရာအားလုံးတစ်နာရီအတွင်းကျော်ဖြစ်လိမ့်မည်ကတည်းက။ ဒီသဘောနဲ့သူတို့ဟာအသစ်တစ်ခုကိုကိုယ်စားပြုတယ် စတယ် ဒါကြောင့်အသစ်တစ်ခုကိုသဲဒီဇိုင်းကိုဖန်တီးရန်အမြဲဖြစ်နိုင်ပါတယ်အဖြစ်။\nဗုဒ္ဓဘာသာထုံးတမ်းစဉ်လာ၏နောက်ထပ်ဥပမာတစ်ခုမှာသစ်သားသို့မဟုတ်သံကဲ့သို့သောပစ္စည်းများဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော mandalas များဖြစ်သည်။ ဤတွင်သူတို့သည်သုံးဖက်မြင်ပုံစံများကိုယူပြီးယေဘူယျအားဖြင့်အသုံးပြုကြသည် အချို့သောဘုရားများ၏အိမ်၏ကိုယ်စားပြုမှု။\nသူတို့ကအစကျယ်ပြန့်လက်ဆောင်အဖြစ်အသုံးပြုကြသည်။ ဤသဘောမျိုးဖြင့်လုပ်ငန်းစဉ်သည်ဓလေ့ထုံးစံအမျိုးမျိုးနှင့်ထုံးတမ်းစဉ်လာများအရအုပ်ချုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာတစ်စုံတစ် ဦး ထံမှလက်ဆောင်တစ်ခုအဖြစ်မန္ဒလာကိုလက်ခံခြင်းသည်ကောင်းသောကြောင့်ဖြစ်သည်။\nဟိန္ဒူထုံးတမ်းစဉ်လာအရပန်းချီကားများကိုဘုရားကျောင်းနှင့်အခြားသန့်ရှင်းသောနေရာများတွင်တွေ့ရသည်။ ဤနည်းစနစ်များတွင်တောက်ပသောအရောင်များကိုအသုံးပြုလေ့ရှိသည် အမျိုးမျိုးသောကိုယ်စားပြုသည် Chakra ကိုယ်ခန္ဓာ၏ လူ့။ ဟိန္ဒူထုံးတမ်းစဉ်လာအရသူတို့သည်လူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက်ပျံ့နှံ့သွားသောစွမ်းအင်စင်တာများနှင့်တူသည်။\nဤနည်းအားဖြင့်ပန်းချီကားများတွင်အသုံးပြုသောအရောင်များ၏အရောင်သည်ဤ Chakra များအားပြန်လည်ညှိနှိုင်းခြင်းနှင့်စွမ်းအင်ပိုမိုကောင်းမွန်အောင်လည်ပတ်စေခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်အသက်တာ၏ ၀ ိညာဉ်ရေးရာနှင့်ကာယပိုင်းဆိုင်ရာတိုးတက်မှုကိုသေချာစေသည်။\nအိမ်မှာ mandala ကိုဘယ်လိုဆွဲမလဲ?\nအနုစိတ်ရောင်စုံဖြူဖွေးသောမန်ဒယ်လာများကိုဖန်တီးရန်ဘုန်းတော်ကြီးများသည်နှစ်ပေါင်းများစွာလေ့လာခဲ့သည်။ သို့သော်အနည်းငယ်လေ့ကျင့်မှုဖြင့်ဤမျှလောက်အလုပ်မပါဘဲ, ဒီအနုပညာ၏အကျိုးကျေးဇူးများကိုစုပ်ယူရန်ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤသို့ပြုလုပ်ရန်၊ သင်သည် YouTube ပေါ်ရှိရိုးရှင်းသောအကြံဥာဏ်များနှင့်ဗီဒီယိုများပင် လိုက်၍ သင်၏ပုံသဏ္drawာန်ကိုဆွဲနိုင်သည်။\nပထမဆုံးအားဖြင့်၊ သင်သည်စာရွက်တစ်ရွက်ပေါ်တွင်စက်ဝိုင်းဆွဲရန်လိုအပ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် mandala စာသားအရ "circle" ကိုဆိုလိုသည်။ ပုံဆွဲခြင်းသည်တတ်နိုင်သမျှပြီးပြည့်စုံမှုရှိရန်သတိပြုရမည် သံလိုက်အိမ်မြှောင် ဒါမှမဟုတ်ပန်းကန်တစ်ခု။ သို့မှသာရလဒ်ကောင်းတစ်ခုရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။\nစက်ဝိုင်းကိုခြေရာခံပြီးသင်အလယ်ကိုရှာပြီးမျဉ်းကြောင်းဆွဲရန်လိုအပ်သည်။ ပြီးရင်နောက်ထပ်မျဉ်းဖြောင့်ဆွဲပြီးသင်လုံလုံလောက်လောက်မရှာမချင်းဆက်လုပ်ပါ။ ဤသည်မှာသင်ဖန်တီးလိုသော mandalas အားလုံးအတွက်အခြေခံစံနှုန်းဖြစ်သည်။ ထိုနေရာမှသင်၏စိတ်ကူးကိုသာသုံးပါ၊ လေးများ၊ ပန်းများ၊ ဂျီ ometric မေတြီပုံစံများနှင့်စကားလုံးများကိုပင်ထည့်ပါ။\nဒါပေမဲ့သတိရရမယ်၊ သူတို့တွေဟာမင်းအတွက်ကိုယ်ပိုင်အဓိပ္ပာယ်ရှိရမယ်။ မင်းအဲဒီ့ထုတ်လုပ်မှုကိုသင်လုံးလုံးလျားလျားမြှုပ်နှံရမယ်။ ပုံဆွဲပြီးသည်နှင့်တောက်ပ။ တောက်ပသောအရောင်များဖြင့်အရောင်ခြယ်ပါ။\nMandalas အရောင် color\nမင်ဒဲလားသည်ကမ္ဘာအနှံ့အပြားသို့ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်အဆင်သင့်သောပန်းချီကားများနှင့်ရောင်စုံစာအုပ်များအတွက်ရွေးချယ်စရာများစွာရှိသည်။ ဤနည်းဖြင့်လူများစွာသည်နေ့စဉ်ပြproblemsနာများမှလွတ်မြောက်ရန်ကြိုးစားသည့်အခါထိုသို့ပြုလုပ်ရန်ရွေးချယ်သည်။ သင့်တွင်ကိုယ်ပိုင် mandalas များဖန်တီးရန်အချိန်သို့မဟုတ်ကျွမ်းကျင်မှုမရှိပါကအိမ်တွင်သင်ပုံနှိပ်။ ပန်းချီဆွဲနိုင်သည့်ပုံအချို့ရှိပါသည်။ ထွက်ခွာသည်။\nဟုတ်ကဲ့, mandalas အာရုံစူးစိုက်မှုတိုးတက်စေရန်နည်းလမ်းအဖြစ်ရာစုနှစ်များစွာအသုံးပြုခဲ့ပြီးသူတို့အမှန်တကယ်အကျိုးကျေးဇူးများရှိသည်။ ၎င်းနှင့်အတူပန်းချီကားသည်ပန်းချီကားများကိုလျှော့ချနိုင်သည် စိုးရိမ်စိတ်နှင့်စိတ်ဖိစီးမှု ။ ထို့ကြောင့်ဘဝအရည်အသွေးတိုးတက်စေရန်ပံ့ပိုးသည်။\nmandalas နှင့်ပတ်သက်ပြီးနောက်ထပ်အပြုသဘောဆောင်သည့်အချက်တစ်ခုမှာသူတို့သည်သူတို့၏ဝိညာဉ်ရေးဘက်လိုက်မှုကြောင့်သူတို့သည်ဗဟုသုတရလိုသူတိုင်းကိုများစွာအထောက်အကူပြုနိုင်သည်။ ဝါသနာအသစ်တစ်ခုကိုသာလိုချင်သူများအတွက်သူတို့သည်ပန်းချီဆွဲခြင်းနှင့်ပန်းချီဆိုင်ရာကျွမ်းကျင်မှုများပြုလုပ်နိုင်သည်။