တဈခါပဲတျောပါပွီ – My Blog\nစိမျးမွကွညျလငျနသေော ခြောငျးရပွေငျကို နှငျးအိ ငုံ့ကွညျ့လိုကျသညျ..။ ထိုအခိုကျ ကွှကေလြာသော စကားပှငျ့ကွောငျ့ ရမေကျြနှာပွငျလှုပျခါသှားပွီး ကွညျလငျသောရေ၌ ထငျဟပျနသေော နှငျးအိရဲ့ ရုပျပုံလှာမှာ တှနျ့လိမျကောကျကှေး၍ လှုပျခါသှားရသညျ..။ သူမ၏ ရုပျလှာမှာ ခုလို တကယျပဲ ရုပျပကျြဆငျးပကျြ ဖွဈနပွေီလား…နှငျးအိ တှေးလိုကျမိသညျ..။ ကွှကေလြာသော တရုတျစကားပှငျ့ ဖွူဖွူလေးက ခြောငျးရပွေငျတှငျ အခိုကျအတနျ့လေးသာ ရပျတနျ့သှားပွီးနောကျ ရစေီးနှငျ့အတူ မြောပါသှားသညျကို နှငျးအိ လိုကျပွီး ကွညျ့နမေိသညျ..။\nတရုတျစကားပနျးပှငျ့ဖွူဖွူလေးက ရစေီးအတိုငျး လှတျလှတျကြှတျကြှတျကွီး မြောပါသှားရသညျ မဟုတျ..။ ရစေပျတှငျရှိသော သဈမွဈဆုံမြား ၊ ကြောကျတုံးမြားကို ကှပေ့တျကာ မြောပါသှားရသညျ..။ ပနျးပှငျ့လေးက အရာဝတ်ထုတို့ကို လှယျလှယျကူကူတော့ ကှပေ့တျသှားနိုငျသညျ မဟုတျပါ..။ ဆုံတှသေ့ော အရာတို့ကို ရစေီးအရှိနျနှငျ့အတူ တိုးတိုကျထိခိုကျမိပွီးမှသာ ရစေီးနှငျ့ ပါသှားရခွငျး ဖွဈသညျ..။ နှငျးအိဘဝကရော တရုတျစကားပနျးပှငျ့ဖွူဖွူလေးလို ကွှကေသြှားခဲ့ပွီး အခု ရစေုနျမြောရတော့မှာလား…။ မြောခငျြတိုငျးမြော ဆိုပွီး စိတျလှတျကိုယျလှတျ မြောခလြိုကျရငျလညျး လမျးခုလတျမှာ ကွုံတှရေ့မညျ့ အပိတျအပငျ အတားအဆီးမြားနှငျ့ ဘယျလို ရငျဆိုငျရလိမျ့ဦးမလဲ မသိ..။\nနှငျးအိရငျမှာ တငျးကွပျလှသညျ..ဒီလိုအတှေး ဒီလိုခံစားခကျြတှနှေငျ့ နှငျးအိရငျထဲ မှနျးကွပျနခေဲ့ရတာ ကွာခဲ့ပွီ ဖွဈသညျ..။ အမှနျတော့ အပွဈရှိသူက နှငျးအိရယျပါ..။ နှငျးအိက ဆတျဆော့ မိတာကိုး..။ သူ့ကိုရော အပွဈမရှိဘူးလို့ ပွောလို့ရမလား..။ တကယျဆို သူက ကိုယျ့ထကျ အသကျ အမြားကွီး ကွီးတဲ့သူပဲ..။ စဉျးစားခငျြ့ခြိနျနိုငျတာပဲ..။ နှငျးအိက ဆတျဆော့အုံးတော့ သူက ဆငျခွငျနိုငျတာပဲ..။ အို…ဒါမြိုးဆိုတာကလဲ အခကျသားကလား..။ စဉျးစားဉာဏျတှေ ကှယျပြောကျသှားတတျတာမြိုး မဟုတျလား..။ ဘာပဲဖွဈဖွဈ နှငျးအိ သူ့ကို အပွဈရှိတယျလို့တော့ မရိုးစှပျခငျြတာ အမှနျပါ..။\nတျောသေးသညျ..တဈနမှေ့ စိတျမအေးခဲ့ရ..။ တှေး၍ ပူနခေဲ့ရသော ကိစ်စက အခု ၃ လကြျောလာတဲ့အထိ ဘာမှ ထူးခွားမှု ရှိမလာတော့ နှငျးအိ ပူပနျရတာ တဈမြိုး သကျသာသှားသညျ..။ ဒါပမေယျ့ အရိပျမညျးကွီးက နှငျးအိနောကျ ကပျပွီးလိုကျပါနသေေးသညျ..။ ဒီအရိပျမညျးကွီးကတော့ ဘယျတော့မှ ကငျးကှာသှားမလဲ မသိတော့ပါ..။ နှငျးအိ အမွဲတှေးနမေိတာက ငါဟာ ဟိုတုံးကလို သနျ့သနျ့စငျစငျ မဟုတျတော့ဘူး..ဆိုတဲ့ ခံစားခကျြကွီးက နှငျးအိရငျမှာ ဘယျလိုမှ ပြောကျ၍ မသှား…။ “ဟငျး………..“ နှငျးအိ သကျပွငျးကို လှိုကျလှိုကျလှဲလှဲကွီး ခလြိုကျသညျ..။ပွီးတော့ ခြောငျးရပွေငျထကျသို့ ငုံ့ကွညျ့လိုကျမိပွနျသညျ..။\nရပွေငျတှငျ ထငျဟပျနသေော သူမ၏ ပုံရိပျက ပကတိ ကွညျလငျသနျ့စငျလို့ နသေညျ..။ ကဈြဆံမွီးလေးနှဈခြောငျး ဘယျညာခြ၍ မကျြနှာဝိုငျးဝိုငျး နှာတံပျေါပျေါ မကျြဆံကွီးကွီး လေးနှငျ့ သူမ၏ ရုပျလှာက ဘာမှ ပွောငျးလဲ မသှား ။ ပါးလေးနှဈဖကျတောငျ မသိမသာလေး ပို၍ ဖောငျးလာပွီး အရငျကထကျပငျ ပိုပွီး လှလာသယောငျ ထငျမှတျရသညျ..။ ဒါပမေယျ့ နှငျးအိရငျထဲမှာတော့ သူမကိုယျ သူမ ညဈနှမျးနပွေီ ဆိုသညျ့ အစှဲအလနျးကွီးက ရငျထဲမှာ အမွဲ မှနျးကွပျနရေသညျ မဟုတျပါလား..။ အဲဒီနေ့ အဲဒီအဖွဈပကျြကိုလညျး နှငျးအိ တဈသကျလုံး မလေို့ရလိမျ့မညျ မဟုတျတော့ပါ..။\nမှတျမှတျရရ နှငျးအိ ၁၈ နှဈ တငျးတငျးပွညျ့တဲ့ ပွီးခဲ့တဲ့ ဝါခေါငျလဆနျး (၁၀) ရကျနကေ့ပေါ့..။ မှေးနရေ့ောကျတိုငျး နှငျးအိ အမွဲ လုပျနကြေ အလုပျတဈခု ရှိသညျ..။ ညနစေောငျးတှငျ ရှာဦးစတေီသို့ သှား၍ ပနျးနှငျ့ ဆီမီး ကပျလှူသညျ့ အလအေ့ထလေးပငျ ဖွဈသညျ..။ ရှာဦးစတေီက ရှာနှငျ့ တဆကျတစပျတညျး ရှိသညျမဟုတျပါ..။ ရှာတနျးရဲ့ ထိပျတှငျ ဘုနျးတျောကွီးကြောငျးဝနျးကွီးရှိသညျ..။ ကြောငျးဝနျး အလှနျတှငျ ရကေနျကွီး သုံးကနျရှိသညျ..။ ထိုရကေနျကွီးမြားကို လှနျ၍ ဆယျမိနဈ ဆယျ့ငါးမိနဈလောကျ လမျးလြှောကျသှားပါမှ ရှာဦးစတေီသို့ ရောကျသညျ..။ ရှာဦးစတေီ၏ ပရဝုဏျဘေးတှငျ ရှာဦးနတျစငျမြား ရှိသညျ..။\nအခါကွီးရကျကွီးနမြေ့ားတှငျ ရှာဦးစတေီတှငျ လူစညျကားပွီး နတေတျပမေယျ့ ကနျြရကျတှမှောတော့ လူသူ ကငျးရှငျး၍ နတေတျသညျ..။ နှငျးအိ ရှာဦးစတေီကို ရောကျ၍ ပနျး ၊ ဆီမီးမြား လှူဒါနျးကာ ဆုတောငျးသညျ..။ ပွီးတော့ ညနဆေညျးဆာခြိနျတှငျ ရှာဦးစတေီမှ ကွညျ့လငျြ လယျကှငျးမြား ၊ ရှာမှ အိမျတနျးမြား ၊ လယျကှငျးတှေ အလှနျ ခွံမြားနှငျ့ ရှုခငျးမှာ ကွညျနူးဖှယျကောငျးလှသဖွငျ့ နှငျးအိ ခကျြခငျြး မပွနျသေးပဲ ရှာဦးစတေီ၏ တံတိုငျးမုချဝ တှငျရှိသော အုတျခုံကွီးပျေါသို့ တကျကာ ခဏထိုငျနလေိုကျသညျ..။ နှငျးအိ ပတျဝနျးကငျြ ရှုခငျးတှကေို ကွညျ့၍ မဆုံးမီမှာပငျ မိုးစကျမိုးပေါကျတှကေ ကရြောကျလာတော့သညျ..။ နှငျးအိ အုတျခုံပျေါမှ ခုနျဆငျးပွီး လှမျးအထှကျလိုကျ မိုးက ပိုသညျးလာသညျ..။\nနှငျးအိတှငျ ခမောကျလညျး မပါ.၊ ထီးလညျး မပါခြေ..။ ရှာဘကျသို့ နှငျးအိ ခပျသုတျသုတျလေး လြှောကျပွနျလာခဲ့သညျ..။ မိုးက မစဲဘဲ သညျးမွဲ သညျးလို့နသေညျ..။ နှငျးအိတဈကိုယျလုံး စိုရှဲ၍ နပွေီ..။ ရကေနျကွီးမြားနား အရောကျ နှငျးအိ ခမျြး၍ တုနျလာသညျ..။ တဈခကျြတဈခကျြ တိုကျလိုကျသော လကေ ခမျြးအေးလှသညျ..။ ဘုနျးကွီးကြောငျးဝနျးကွီးကို လှနျ၍လာသညျ..။ နောကျထပျ ဆယျမိနဈခနျ့ လြှောကျလငျြ အိမျသို့ ရောကျတော့မညျ..။ အားတငျး၍ ဆကျလြှောကျပါက လြှောကျနိုငျသညျ..။ ဒါပမေယျ့ နှငျးအိ မလြှောကျခငျြတော့..။\nဘုနျးကွီးကြောငျးဝနျးအလှနျနားတှငျ နှငျးအိတို့ အဈမ မအေးမိတို့ ခွံရှိသညျ..။ နှငျးအိအဈမဖွဈသူ၏ ခွံထဲသို့ ပွေးဝငျခဲ့သညျ..။ “ဟာ…နှငျးအိ..ဘယျလိုဖွဈလာတာလဲ…မိုးရှာထဲကွီး…သှား သှား..အိမျပျေါတကျ..နငျ့အဈမ အဝတျတှနေဲ့ လဲထားလိုကျ…“ “ဟို….ဟို ..ရှာဦးစတေီက…ပွနျလာတာ….“ နှငျးအိ အိမျရှသေို့ ရောကျလငျြ အိမျရှကေု့နျးထဲ၌ အကငြ်္ီမပါ ကြောပွောငျကွီးဖွငျ့ နှားစာစဉျးနသေော သူမ၏ ခဲအို ကိုလှဦးက လှမျး၍ ပွောသညျ..။ လှဦး ညနတေိုငျး သောကျတတျသညျ..။ လှဦးကို ပွနျပွောသော နှငျးအိအသံက ခမျြးလှနျးသဖွငျ့ လကေ သိပျပွီး မဆကျခငျြ..။ နှငျးအိ ရစေိုကွီးနဲ့ပငျ အိမျပျေါသို့ တကျလာခဲ့သညျ..။\n“နငျ့အဈမ နဲ့ သံခြောငျးတော့ နငျတို့အိမျကို သှားတယျ..၊ မိုးတိတျမှ ပွနျလာမယျနဲ့ တူတယျ..“ အိမျရှမှေ့ လှမျးပွောလိုကျသော လှဦးအား နှငျးအိဘာမှ ပွနျ၍ မပွောမိ..။ သံခြောငျးဆိုတာက ၄ နှဈသာရှိသော သူမ၏ တူလေးဖွဈသညျ..။ မီးဖိုခြောငျ နောကျဘကျ နံရံတှငျ ဝါးထရံကွား၌ ညှပျ၍ လှနျးထားသော အဈမဖွဈသူ၏ ထဘီတဈထညျကို ဆှဲယူ၍ ရစေိုအဝတျနှငျ့ လဲကာ ဝတျလိုကျသညျ..။ ပွီးတော့ သူမရဲ့ ရစေိုနတေဲ့ ထဘီကို ညှဈကာ နံရံရှိ ဝါးတနျးကွား၌ ညှပျ၍ ပွနျလှနျးလိုကျသညျ..။ ထို့နောကျ သူမ၏ ကိုယျအပျေါပိုငျးမှ အကငြ်္ီမြားကို ခြှတျ၍ ထဘီကို ရငျလြားပွီး အခနျးထဲသို့ ဝငျလာခဲ့သညျ..။ အခနျးထဲရှိ ကွိုးတနျးပျေါမှ အဈမဖွဈသူ၏ အကငြ်္ီမြားထဲမှ တဈထညျကို ဆှဲယူလိုကျသညျ..။\nဘျောလီတော့ မဝတျတော့..။ အကငြ်္ီ ခပျထူထူ လေးပဲ ဝတျပွီး ပွနျမညျဟု တှေးကာ နှငျးအိ အခနျးပေါကျကို ကြောပေးပွီး ရငျလြားထားသော ထဘီကို ခါးသို့ လြှော၍ ဝတျလိုကျသညျ..။ နှငျးအိရဲ့ ခန်ဓကိုယျ အပျေါပိုငျး တဈခုလုံး ဘာအဝတျအစားမှ မရှိပဲ ဟာလာဟငျးလငျး ဖွဈသှားသညျ..။ နှငျးအိ လကျထဲမှ အကငြ်္ီကို ဝတျရနျ လကျနှဈဖကျ ပငျ့မွှောကျကာ ဘယျဖကျလကျဖွငျ့ အကငြ်္ီလကျပေါကျကို အစှပျ…… “အမ..လေး…..ဟငျ..အဈကို လှဦး….လှတျ…လှတျပါ…..“ သူမ၏ နောကျမှ နေ၍ တစုံတယောကျက သိုငျးဖကျလိုကျသဖွငျ့ နှငျးအိ ကွောကျအားလနျ့အား လှညျ့ကွညျ့လိုကျတော့ လှဦးကို တှလေို့ကျရသညျ..။\nကွောကျလနျ့စှာဖွငျ့ နှငျးအိက ရုနျးလိုကျပမေဲ့ မွဲမွံလှတဲ့ လှဦးရဲ့ လကျနှဈဖကျက သူမကို အတငျးညှဈ၍ ဖကျထားသလို လှဦး လကျဖဝါးတဈဖကျကလညျး သူမ၏ နို့လေးတဈဖကျကို အုပျကိုငျကာ ဖှဖှလေး ဆုပျနယျနသေညျ..။ လှဦးထံမှ အရကျနံ့က နှငျးအိ ခေါငျးပငျ ကိုကျခငျြလာသညျ..။ နှငျးအိ အတငျးရုနျးသညျ..။ သူမခန်ဓကိုယျက လှုပျ၍ပငျ မရခြေ..။ “လှတျပါ….အဈကိုလှဦး…ရှငျ…ခှေးကငျြ့ခှေးကွံ …မကွံ နဲ့…အဈမ နဲ့ ပွနျတိုငျပွောမှာ….နျော…“ “နှငျးအိကလဲ ဟာ..ခုဟာက ဘယျသူမှ သိတာမှ မဟုတျတာ…နငျ့အဈမ ပွနျတိုငျလိုကျလို့ အေးမိ အျောကွီးဟဈကယျြလုပျမှ….နငျပဲ..အရှကျကှဲလိမျ့မယျ….“ “အို..အို….မသိဘူး….လှတျ…လှတျ….ဟငျ့…..အဟငျ့..အီး…ဟီး….“ နှငျးအိ ငိုခလြိုကျသညျ… ။\nလှဦးကတော့ တပွားသားမှ မလြှော့ပါ..။ လကျတဈဖကျဖွငျ့ နှငျးအိကိ နောကျမှ ကွုံး၍ ဖကျထားပွီး ကနျြလကျတဈဖကျက နှငျးအိ၏ နို့နှဈလုံးကို ဘယျပွနျညာပွနျ ပငျ ကိုငျ၍ ဆုပျနယျနပေါသေးသညျ..။ နှငျးအိတဈကိုယျလုံး အပူလှိုငျးတို့က တဖွေးဖွေး ရဈပတျလို့ လာသညျ..။ နှငျးအိ သူ့ကို ဘာမှ မပွောနိုငျတော့…။ ငိုမွဲ ငိုလကျြသာ ရှိသညျ..။ “အီး..ဟီး ဟီး…ဟီး…ဟငျ့….အီး….ဟီး……“ ပွီးတော့ လှဦးက နှငျးအိရဲ့ မှေးညှငျးနုနုလေးတှေ ပေါကျနသေော ဂုတျပိုးသား နုနုဖှေးဖှေးလေးတှကေို နှုတျခမျးနှငျ့ ဖိစုပျ၍ ဒလစပျပငျ နမျးနသေညျ..။\nထိုသို့ နမျးရငျး သူ့လြှာဖြားဖွငျ့ ဂုတျပိုးသားလေးတှကေို ထိုးထိုးပွီး ယကျလိုကျသေးသညျ..။ နှငျးအိ ဒူးတှေ မခိုငျတော့ ၊ ညှတျ၍ ကခြငျြလာသညျ..။ နှငျးအိ ဘာလုပျရမှနျး မသိတော့.. ။ လှတျရာလှတျကွောငျး ဘယျလိုလုပျရမလဲ ဆိုတာကိုလဲ မစဉျးစားနိုငျတော့..။ တဈကိုယျလုံး ရဈသိုငျး၍လာသော ဖိနျးရှိနျးလို့ လာသော အပူလှိုငျး ခံစားခကျြတို့သာ အာရုံက ရောကျ၍ရောကျ၍ လာသညျ..။ တဟီးဟီး ငိုသံလေးက တဖွေးဖွေး ပြောကျ၍ သှားပွီး တဈခကျြတဈခကျြ ရှိုကျသံလေးမြားနှငျ့ အတူ မကျြရညျမြားကတော့ တစိမျ့စိမျ့ ထှကျနဆေဲ..ဖွဈသညျ..။ “ဟငျ…မလုပျနဲ့…..မလုပျနဲ့…..လို့….“ နှငျးအိ လှမျးဆှဲလိုကျပမေယျ့ နောကျကသြှားပွီ..။\nခါးတှငျ ဖွဈသလို ပတျထားသော ထဘီလေးက ကှငျးလုံးကြှတျကသြှားသညျ..။ ဒီမှာတငျ နှငျးအိ နို့လေးတှပေျေါမှ သူ့လကျကွီးက နှငျးအိရဲ့ တငျသားဖှေးဖှေးကားကားကွီးမြား အပျေါ ရောကျသှားပွီး ညှဈနယျပါတော့သညျ..။ “အိ…အိ…မလုပျပါနဲ့….ဟငျ့ ဟငျ့……“ သူ့လကျဖဝါးကွမျးကွမျးကွီးက နှငျးအိရဲ့ တငျသား ဖှေးနုနုကွီးတှကေိ အားရပါးရ ဆုပျနယျနလေိုကျတာ နှငျးအိကိုယျလေးပငျ ရှသေို့ ငိုကျငိုကျကြ သှားရသညျ..။ နှငျးအိကို မွဲမွံစှာ ထိနျခြုပျဖကျတှယျထားသော သူ့လကျကွီးတဈဖကျကတော့ နှငျးအိကိုယျလေးကို မလှတျ…။ တငျးတငျးကွီး ဖကျထားမွဲ….။ ခကျတာက နှငျးအိ ဖငျကိုငျ မခံနိုငျ ခွငျးပငျ ဖွဈသညျ…။\nနောကျမှ တငျသားကွီးတှကေို အကိုငျခံရလငျြ အရှကေ့ ဟာလေးက တရှရှဖွဈလာကာ ဖောငျးထလာတတျသညျ..။ “အို အို….မလုပျနဲ့…တျောတော့….တျောပါ တော့ဆို….ဘာတှမှေနျးလဲ… မသိဘူး….တျော….တော့…အို့..အို့…“ နှငျးအိ တောငျစဉျရမေရ ဘာတှေ ပွောလို့ ပွောမိမှနျး မသိတော့…။ တဈကိုယျလုံး တဆတျဆတျ တုနျခါနသေော နှငျးအိ ရုနျးကွညျ့ပွနျသညျ..။ သူမ၏ အဝတျမဲ့ ခန်ဓကိုယျလေးက လှုပျ၍ပငျ မရအောငျ သူ့လကျကွီးက ခိုငျမွဲ သနျစှမျးလှသညျ..။ “နှငျးအိကလဲ ဟာ..အလကား အပငျပနျးခံပွီး ရုနျးနသေေးတယျ..ဘယျသူ သိတာမှတျလို့..“ “အဈမတို့ ..ပွနျ…လာရငျ ခကျမယျ…..“ “ဟဲ..ဟဲ…နငျ့အဈမနဲ့ နငျ့တူက ငါသှားချေါမှ ပွနျလာမှာဟ… ကဲ..လာပါ ဟာ..“ လှဦးက နှငျးအိကိုယျပျေါမှ ဖကျထားသော သူ့လကျကွီးကို ဖယျလိုကျပွီး အိပျယာထဲ ဆှဲ၍ ချေါသညျ..။\nခွတေဈလှမျးစာမြှ ဝေးသော အိပျယာဆီသို့ နှငျးအိ ကိုယျလုံးလေး ရောကျ၍အသှား လှဦးက လကျတဈဖကျမှ နှငျးအိကို ကိုငျထားရငျး ကနျြလကျတဈဖကျက သူ့ကိုယျပျေါမှ ပုဆိုးကို ခြှတျခလြိုကျသညျ..။ “ဟာ….“ နှငျးအိမွငျဖွဈအောငျ မွငျလိုကျရသေးသညျ..။ တဈမိုကျလောကျ ရှိသော သူ့ဟာကွီးက အကွောတှေ အပွိုငျးပွိုငျးထလကျြ တနျးမတျနသေညျ..။ ထိပျကွီးက အိမျရှမေ့နျကညျြးပငျကွီးတှငျ တှရေ့သော ပုတျသငျညိုအကောငျကွီး၏ ခေါငျးကွီးလောကျ ရှိသညျ..။ ပွီးတော့ ပုတျသငျညိုခေါငျးလို တဆတျဆတျ ငွိမျကလကျြ နှငျးအိကို ဖြားယောငျးချေါဆောငျနသေလို ဖွဈနသေညျ..။\nနှငျးအိ သူ့ဟာကွီးကို ကွညျ့မိရငျး ခဏမြှ ငိုငျကသြှားသညျ..။ ထိုခဏမှာပငျ လှဦးက အိပျယာပျေါထိုငျခလြိုကျပွီး သူမကိုပါ ဆှဲထိုငျခလြိုကျသညျ..။ နှငျးအိတဈယောကျ အိပျယာပျေါ ဆောငျ့ကွောငျ့ထိုငျလကျြလေး ဖွဈအသှား နှငျးအိကို ဖကျ၍ လှဲခလြိုကျတော့မညျ အလုပျ နှငျးအိတဈယောကျ အခှငျ့အရေးကို လကျလှတျမခံပဲ လကျတဈကမျးအကှာမှာ ရှိသော ထဘီကို လှမျးဆှဲကာ ဆတျခနဲ ထ၍ ပွေးသညျ..။ “ဖုနျး….အ..မလေး.သေ ပါပွီ….“ ဘယျရမလဲ..လှဦးကလဲ နပျပွီးသား..၊ ရှရေ့ောကျမှတော့ လကျလှတျမခံနိုငျပေ..။ နှငျးအိထ၍ အပွေး သူ့ခွထေောကျတဈဖကျဖွငျ့ ထိုး၍ ခွဂေလနျ့ ထိုးခံလိုကျတော့ နှငျးအိ ဝုနျးခနဲ ပဈလဲကသြှားတော့သညျ..။\n“အား….အီး…အ…..နာလိုကျတာ….“ နှငျးအိ ခါးလေးကို လကျဖွငျ့ နှိပျရငျး ငွီးတှားနရောမှ ထ၍ထိုငျရနျ ကွိုးစားလိုကျသညျ..။ “နှငျးအိကလဲဟာ…နငျက အသားနာခံခငျြတာကိုး…အလကား အခြိနျတှေ ကွာနတေယျ… အသားလဲ နာတယျ…ငွိမျငွိမျ သကျသကျ နလေိုကျရငျ ခုလောကျဆို နငျ အိမျပွနျလို့ရသှားပွီ…“ နှငျးအိ ထထိုငျရနျ ကွိုးစားလိုကျပမေယျ့ ခါးက အတျောနာနသေဖွငျ့ မထိုငျနိုငျတော့ပါ..။ မကျြနှာလေး ရှုံ့မဲ့ရငျးသာ လကျတဈဖကျက ခါးကို နှိပျနရေသညျ..။ နှငျးအိ ပုံစံလေးက တစောငျး မကတြကြ ပကျလကျကလေး ဖွဈနပွေီး ပေါငျဖွူဖွူလေးတဈဖကျက ကွှ၍ နသေညျ..။\nပေါငျကွားမှ အုပျဆိုငျးနသေော မဟူရာတောလေးက သူမ၏ ရတနာသိုကျတံခါးကို စိုးစိမြှ မမွငျရလအေောငျ ဖုံးကှယျထားသညျ..။ လကျဖကျရညျကွမျး ပုဂံသာသာမြှ သူမ၏ နို့တငျးတငျးလေး နှဈလုံးက မူလက ဖှေးအုနပေမေယျ့ လှဦးရဲ့ ကိုငျတှယျညှဈနယျမှုကွောငျ့ နီရဲ၍ နသေညျ..။ အပြိုနို့သီးသေးသေးလေးတှကေ မွငျရုံဖွငျ့ သိသာလောကျအောငျ ထောငျထ၍ နခေပြွေီ…။ ပေါငျကွားမှ အင်ျဂါစပျကိ စမျးကွညျ့စရာ မလို..။ နို့သီးတှေ မာ၍ ထောငျလာလငျြ ထိုမိနျးမ စပျယှကျခံရနျ အသငျ့ဖွဈနပွေီဆိုတာ လှဦး သိပွီးသာ…။ အိပျယာခွရေငျးတှငျ လဲကနြသေော နှငျးအိအား လှဦးက ဖကျ၍ အိပျယာပျေါ ဆှဲတငျလိုကျသညျ..။ ပွီးတော့ ဖကျထားလကျြက နှငျးအိရဲ့ နို့ကို ကုနျး၍ စို့ပေးလိုကျသညျ..။\n“အ….အ..ဟ….ကြှတျ ကြှတျ…“ ကောငျမလေး နာသှားတာတော့ မဖွဈနိုငျ..။ နို့သီးကို လြှာဖြားလေးဖွငျ့ ထိုးယကျရငျး ဖှဖှလေး ကိုကျစို့ပေးလိုကျတာဖွဈသညျ..။ နာတာမဟုတျရငျ နှငျးအိ ခံရခကျသှားတာ ဖွဈပလေိမျ့မညျ..။ လှဦးရဲ့ လကျတဈဖကျက သူမ၏ ပေါငျကွားကို လှမျးလိုကျတော့ နှငျးအိက ပေါငျနှဈလုံးကို တငျးနအေောငျ စထေ့ားလိုကျသညျ..။ စောကျမှေးထူထူလေးတှကေို လကျဖဝါးဖွငျ့ ပှတျရငျး စောကျဖုတျအပျေါပိုငျး အသားခုံနုနုလေးကို သူ့လကျဖဝါး ကွမျးကွမျးကွီးဖွငျ့ ဆုတျ၍ဆုတျ၍ ညှဈညှဈပေးသညျ..။ နို့လေးနှဈလုံးကို ဘယျပွနျညာပွနျ ဇိမျဆှဲ၍ စို့ပေးရငျး လှဦး နှငျးအိမကျြနှာကို လှမျး၍ ကွညျ့သညျ..။ အပြိုမလေး မကျြလုံးစုံမှိတျပွီး နှုတျခမျးလေးတှကေို တငျးတငျးစထေ့ားသညျကို တှရေ့သညျ..။\nလှဦးက သူ့လကျကို ပေါငျကွားသို့ မသိမသာ ထိုးသှငျးကွညျ့သညျ..။ ပေါငျနှဈလုံးက စထေ့ားသျောလညျး စောစောကလို တငျးတငျးကွီး မဟုတျ..။ ဒါကွောငျ့ ပေါငျလေးထဲ လကျကို ဆတျခနဲ ထိုးသှငျးလိုကျတော့ သတိ၇သှားသော နှငျးအိက ပေါငျကို တငျးတငျးကွီး ပွနျစလေို့ကျသညျ..။ လှဦး၏ လကျတဈခုလုံး ပေါငျကွားသို့ ဝငျမသှားသျောလညျး လကျညှိုးနှငျ့ လကျခလယျကတော့ ပေါငျကွားတှငျ တိတိပပကွီး ညှပျ၍ သှားသညျ..။ ညှပျသှားတာမှ စောကျဖုတျနှုတျခမျးသား နှဈခုကွား အကှဲကွောငျးနှငျ့ ကပျလကျြဖွဈသညျ..။ စောကျစငေု့တျလေးထှကျနတောကိုတောငျ ထိမိနရေသညျ..။\nနို့စို့နရေကျက ပေါငျကွားထဲတှငျ ညှပျနသေော သူ့လကျညှိုး လကျခလယျတို့ကို ဖွညျးဖွညျးခငျြး ရှတေို့းနောကျငငျ လုပျပေးသညျ..။ ထိုအခါ အပွငျသို့ထှကျပျေါနသေော စောကျစငေု့တျကလေးကို ဆှဲဆှဲပှတျသလို ဖွဈ၍ နသေညျ..။ မကွာလိုကျ…. “အငျး…ဟငျ့……“ နှငျးအိနှုတျဖြားမှ အသံလေးထှကျသှားပွီး နှငျးအိပေါငျနှဈဖကျမှာ ဟတယျဆိုရုံလေး ဟသှားသညျ..။ လှဦး၏ လကျဖဝါးတဈခုလုံး ပေါငျကွားသို့ ရောကျသှားသညျ..။ စောကျဖုတျမကျြနှာစာကို လကျဖဝါးဖွငျ့ အုပျကာ အကိုငျလိုကျ ရှဲ၍နသေော အရညျတှကေို စမျးမိလိုကျသညျ..။ လှဦးလကျညှိုး စောကျခေါငျးထဲသို့ တဖွေးဖွေး တိုးဝငျသှားသညျ..။ ပွီးတော့ နို့သီးလေးတှကေို နှုတျခမျးဖွငျ့ ဖိကွိတျရငျး လကျညှိုးကို စောကျခေါငျးထဲသို့ ထိုးသှငျးလိုကျ ပွနျနှုတျလိုကျ လုပျပေးသညျ..။\nနှငျးအိ မခံနိုငျ….။ “အ..အ…အငျး…..ကမြပွနျပါရစတေော့…အဟငျး…..မဟုတျရငျလဲ အသသော…သတျလိုကျပါတော့….ရှငျ…ဟငျ့…ဟငျ့…..“ နှငျးအိ၏ အသံက စောစောကလို ဒေါသသံ မဟုတျ.၊ မောသံဖွငျ့ စကားကို မနဲ အားယူ ပွောနရေပွီး တောငျးပနျခယသံ ဖွဈသညျ..။ လှဦး ပွုံးလိုကျပွီး နှငျးအိရဲ့ ကိုယျပျေါလှိမျ့တကျလိုကျရာမှ ပေါငျနှဈလုံးကို ဆှဲဖွဲလိုကျသညျ..။ နှငျးအိ မကျြလုံးအစုံကို မှိတျထားပွီး နှုတျခမျးလေးတှကေို တငျးနအေောငျ စထေ့ားသညျ..။ လှဦးက သူ့လီးကို လကျတဈဖကျမှ ကိုငျ၍ စောကျပတျဝကို တပွေီ့း ဆတျခနဲ ထိုးသှငျးလိုကျသညျ..။\nအမေ့…..အငျ့……“ နှငျးအိမကျြနှာလေး မော့ပွီး သှေးကွောလေးတှေ ထောငျသှားသညျ..။ လီးထိပျခေါငျးတဈခုလုံး ဝငျသှားပွီ..။ ခေါငျးဝငျမှတော့ ကိုယျဆနျ့ပွီပေါ့…။ လီးကို ထပျ၍ စိတျရှညျလကျရှညျ ဖိဖိသှငျးသညျ..။ “ဗွဈ…အိုး….ပွှတျ…ဖှတျ……အား…အီး…..ဗွဈ ဗွဈ…အား..အား…“ လှဦး အောကျသို့ ငုံ့ကွညျ့သညျ..။ စောကျဖုတျနှုတျခမျးသားလေး နှဈခုက သူ့လီးကွီးကို မဆနျ့မပွဲ ငုံကာ လကျခံနသေညျ..။ လီးက တဈဝကျသာသာတော့ ဝငျသှားပွီ..။ လှဦး နှငျးအိရဲ့ မကျြနှာလေးကို လှမျး၍ ကွညျ့လိုကျသညျ..။ မကျြနှာလေး ရှုံ့မဲ့ကာ ခံနိုငျအောငျ ခံမညျဟု ဆုံးဖွတျထားသညျ့ ပုံပေါကျနပေါသညျ..။ လှဦး တဖနျ ဆောငျ့၍ လီးကို ဆတျခနဲ သှငျးလိုကျပွနျသညျ.။\n“ဗွဈ….ဗွဈ…..ဘှတျ……အီး…..အငျ့…….အငျး………………“ နှငျးအိ သံရှညျလေးဖွငျ့ ငွီးလိုကျရငျး ပေါငျနှဈဖကျက အစှမျးကုနျကား၍ ထှကျသှားသညျ..။ အထဲမှာ အရညျတှကေ အတျောကွီး ရှဲ၍ ထှကျနသေညျ..။ လှဦး သူမ၏ နို့နှဈလုံးကို ကုနျး၍ စို့လိုကျပွီး ကနျြနသေော လီးကို ဖိဖိပွီး သှငျးလိုကျသညျ..။ “ပွှတျ….ပွှတျ….ဗွဈ….ဒုတျ…..အငျ့……အီး……“ နှငျးအိ ခါးလေး ကော့တကျသှားသညျ..။ သူ့လီးကွီးက စောကျဖုတျလေးထဲမှာ မဆနျ့မပွဲကွီး ပွညျ့သိပျ၍ နသေညျ..။ နှငျးအိ ခါးနာသော ဝဒေနာ ဘယျရောကျသှားမှနျးတောငျ မသိလိုကျတော့..။ အထဲတှငျ ပွညျ့သိပျကွပျညှပျစှာ ရောကျနသေော သူ့လီးကွီးကို အားမလိုအားမရဖွငျ့ ဆှဲဆှဲပွီး ညှဈနမေိသညျ..။\nသူမကို သူမတော့ ဘာတှေ လုပျမိနမှေနျး မသိ….။ “ကောငျးလိုကျတာ….နှငျးအိ…ရယျ….“ တဈကိုယျလုံး ဆိမျ့တကျသှားသော လှဦးက တိုးတိုးလေး ငွီးလိုကျရငျး နှငျးအိ ၏ စောကျခေါငျးကဉျြးကဉျြးလေးထဲသို့ မခြိမဆနျ့ တဆုံးတိုငျ ဝငျနသေော သူ့လီးကွီးကို ထပျ၍ ဖိသှငျးသညျ..။ “အို့……အဈကိုကလဲ…ဟငျး……အ….အို…….“ တဆုံးဝငျ၍နသေော လီးကို ထပျ၍ဖိသှငျးလိုကျတော့ လီးက ထပျ၍ မဝငျတော့ပဲ လီးအရငျးနှငျ့ စောကျပတျဝ ဖိလိုကျမိသညျ့ ဒဏျက ယောကျြားအားနှငျ့ဆိုတော့ နှငျးအိ အတျောလေး ခံစားသှားရသညျ..။ “ခဈြလှနျးလို့ပါကှယျ……အားမရဘူး….တှေးအိရယျ….“ “ဟှနျး…..ဘာမှနျးလဲ ..မသိဘူး…….“ တှေးအိက နှုတျခမျးလေး စူ၍ အမူပိုပိုလေးပွောလိုကျသညျ..။\nလှဦးက သူ့လီးကို ဆှဲထုတျ၍ ဖငျကွီးကို ကွှကာ ကွှကာနဲ့ လိုးသညျ..။ “ဗွဈ…အား….အငျး….ဟငျး…ဟငျး…………..“ နှငျးအိ မကျြလုံးလေးတှေ မဖှငျ့တော့ပဲ ဆောငျ့ခကျြနှငျ့ အညီ သူမ၏ ဦးခေါငျးလေးက ဘယျညာ ခါယမျးနတေော့သညျ..။ ဒါတငျမက နှငျးအိ ဖငျဖှေးဖှေးကွီးတှကေ လညျး လုံးခနဲ လုံးခနဲ ဖွဈလို့လာသညျ..။ “ဗွဈ….ဗွဈ….ပလှတျ…..ပွဈ….“ “အငျး…အဈကိုရယျ ခုမှ နှငျးအိတို့ ဘယျလိုဖွဈရတာလဲ….အငျး….ဟငျး…..“ နှငျးအိ အလူးအလဲ ခံစားနရေသညျ့ကွားက သူမသိခငျြသော အရာကို အားယူ၍ မေးသညျ.. ။\nအငျး…အီး…..အား……အဈကို အေးမိနဲ့ မရခငျကတညျးက နှငျးအိကို သဘောကနြတော…တဈနတေ့ော့ မဖွဈ ဖွဈအောငျ ခဈြဖို့ ဆုံးဖွတျထားတာ…. “အဈကိုရယျ…..“ “ဒါပမေယျ့ အဈကို နှငျးအိရဲ့ စိတျကို နားလညျတယျ…. ဒီတဈခါ ပဲ ခဈြ လိုကျရရငျ တျောပါပွီ……..“ “ဟငျ……….“ နှငျးအိက ဟငျခနဲ ဖွဈကာ သူ့ကို အလနျ့တကွား မကျြလုံးဖှငျ့ကွညျ့လိုကျမိသညျ..။ ပွီးတော့ သူမ၏ ခေါငျးကို ရမျးကာ မကျြလုံးနှဈလုံးကို ပွနျ၍ ပိတျထားလိုကျသညျ..။ ခဏအတှငျး မကျြလုံးဒေါငျ့စှနျးမှ မကျြရညျစလေးမြား စို့၍ ထှကျလာသညျ..။ လှဦးက ဒူးထောငျ၍ လိုးနရောမှ သူမ၏ ကိုယျပျေါသို့မှောကျခကြာ နို့လေးနှဈလုံးကို ဘယျပွနျညာပွနျ စို့ရငျး ဖငျကို ကွှကွှပွီး ဆောငျ့ဆောငျ့လိုးသညျ..။ နှငျးအိမှာ ဆောငျ့လိုးသညျ့ဒဏျရော လှဦး၏ ကိုယျလုံးကွီး ဖိထားသညျ့ဒဏျကိုပါ နှဈခုစလုံး ခံစားနရေသညျ..။ ဒါပမေယျ့ နှငျးအိ ကနြေပျနသေညျ..။\nသူမ၏ ကိုယျပျေါသို့ မှောကျခထြားသော လှဦးကိုယျလုံးကွီးကို လကျလေးနှဈဖကျဖွငျ့ မိမိရရ ပွနျဖကျထားသညျ..။ “ဗွဈ ….အိုး… အဈကို့…….အီး..အား……“ နှငျးအိ သူမကိုယျ သူမ ဘယျလိုဖွဈသှားမှနျး မသိ…၊ လှဦး၏ ကိုယျလုံးကွီးကို အတငျးကွုံးဖကျပွီး အပျေါမှ ဖိထားသညျ့ကွားက သူမ၏ ခါးလေး အတငျးကော့တကျလာကာ တဈကိုယျလုံး ခါဆငျးသှားသညျ..။ နှငျးအိ ပွီးသှားပွီဆိုသညျကို သိလိုကျသော လှဦးကလညျး ခပျသှကျသှကျ အခကျြ ၂၀ ခနျ့ ဆောငျ့ဆောငျ့လိုးပဈလိုကျပွီး သုတျရတှေကေို ပနျးထညျ့လိုကျလသေညျ..။\nအတနျကွာအောငျ တဈယောကျကို တဈယောကျ ဖကျ၍ ငွိမျနကွေပွီးတော့မှ လှဦးက ဘေးသို့ ပကျလကျလှနျ၍ ခလြိုကျသညျ..။ နှငျးအိ သူမဘေးတှငျ ပကျလကျဖွဈသှားသော လှဦးကို တဈခကျြငဲ့စောငျး၍ ကွညျ့လိုကျပွီးမှ ထ၍ ထိုငျလိုကျသညျ..။ ထို့နောကျ လှဦးကို ကြောပေး၍ အဝတျအစားမြားကို ပွနျ၍ ဝတျသညျ..။ သူတို့နှဈယောကျ တဈယောကျကို တဈယောကျ စကားမပွောဖွဈကွခြေ…။ လှဦးက သူ့ကို ကြောပေး၍ အဝတျအစားမြား ဝတျနသေော နှငျးအိကို မကျြတောငျမခတျ နောကျမှ ကွညျ့နမေိသညျ..။ အကငြ်္ီတှေ ဝတျပွီးသှားတော့ နှငျးအိက နောကျဆုံး ထဘီကို ခွထေောကျမှ စှတျလိုကျပွီး မတျတတျထ၍ ရပျကာ ဝတျလိုကျသညျ..။ သူမတဈကိုယျလုံး သပျသပျရပျရပျ ပွငျဆငျပွီးတော့မှ အခနျးဝဖကျသို့ လှညျ့၍ အပွငျသို့ ထှကျသှားသညျ..။\nနှငျးအိ လှဦးကို တဈခကျြလေးမှ လှညျ့မကွညျ့ပေ…။ အခနျးဝဖကျသို့ လှမျး၍ထှကျသှားသော နှငျးအိ၏ မကျြဝနျးတို့တှငျတော့ မကျြရညျမြား ဝိုငျးလကျြ ရှိသညျကို လှဦး အထငျးသား မွငျတှလေို့ကျရသညျ..။ နှငျးအိ အိမျရှကေို့ ရောကျတော့ သူမဖိနပျကို စီးပွီး အိမျအောကျသို့ ဆငျးလိုကျသညျ..။ အပွငျတှငျ မိုးက မသညျးတော့ပမေယျ့ စဲတော့ မစဲသေးခြေ…။ နှငျးအိ ဟိုဟိုသညျသညျ ရှာကွညျ့လိုကျတော့ ခမောကျတဈခုကို တှသေ့ဖွငျ့ ဆှဲ၍ ဆောငျးကာ မိုးဖှဲဖှဲကွားသို့ ထှကျလာခဲ့သညျ..။\nနှငျးအိ ခွလှေမျး၍ လြှောကျလိုကျတိုငျး အထဲမှ အရညျတှကေ ပွနျ၍ ထှကျကလြာနသေညျ..။ လြှောကျရငျးနဲ့ ပေါငျကွားတဈခုလုံး စေးထနျးထနျး ဖွဈလာကာ လြှောကျရတာ ခကျခဲလာသညျ..။ လမျးလြှောကျရငျး နှငျးအိ ဘေးဘီကွညျ့၍ လူလဈတာနှငျ့ ပေါငျကွားထဲ လကျနှိုကျကာ ဝတျထားသော ထဘီနှငျ့သုတျပဈလိုကျသညျ..။ ထဘီတှငျ အကှကျလိုကျ စှနျးထငျး၍ သှားသညျ..။ ဒါပမေယျ့ ကိစ်စမရှိ..။ ခေါငျးပျေါတှငျ ဆောငျးထားသော ခမောကျက ခန်ဓကိုယျအပျေါပိုငျး လောကျသာ မိုးရကေို ကာကှယျပေးနိုငျပွီး မကွာမီမှာပငျ သူမ၏ ထဘီလေးတဈခုလုံး မိုးရတေို့ဖွငျ့ စိုစိုရှဲသှားမှာ သခြောလသေညျ.။\nလှဦးနှငျ့ နှငျးအိ တို့ ကိစ်စကို အဈမဖွဈသူ မအေးမိ ပငျ မသိလိုကျ ။ သူတို့နှဈယောကျတညျးသာ သိထားကွသညျ..။ နောကျပိုငျးတှငျ လှဦးနှငျ့ နှငျးအိတို့ တဈယောကျကို တဈယောကျ တတျနိုငျသမြှ ရှောငျနကွေသညျ.. ။ မလှဲသာလို့ နှဈယောကျသား ဆုံမိကွလငျြ လညျး ကိုယျ့ကိုယျကို ထိနျးကာ ပုံမှနျအတိုငျး ပွောဆိုဆကျဆံ ကွသညျ..။ နောကျပိုငျးတှငျ နှငျးအိက လှဦးကို အကဲခတျ ဆနျးစဈကွညျ့သညျ..။ လှဦးက သူမအပျေါ မရိုးသားသော အရိပျအယောငျမြား ဘာကိုမှ မတှရေ့သဖွငျ့ နှငျးအိ တဈမြိုး စိတျအေးရသညျ..။ ဒါပမေယျ့လညျး ခကျသညျက နှငျးအိဖွဈသညျ..။ သူမလိပျပွာ သူမ မလုံ ။ ပတျဝနျးကငျြက မသိ၍ ရိုကျခတျမှု မရှိသျောလညျး သူမကိုယျ သူမတော့ သိနတောက ခကျလှသညျ..။\nဒီအရိပျမညျးကွီးကို သူမစိတျထဲက ဘယျလိုမြား ဖြောကျဖကျြပဈရပါ့မလဲ ဆိုသော မေးခှနျးက နှငျးအိ သူမကိုယျကို ပွနျမေးမိနသေညျမှာ အကွိမျပေါငျး မရတှေကျနိုငျတော့ပေ…။ သူမ၏ ခန်ဓကိုယျက ညဈနှမျးနပွေီလားဆိုသညျ့ အတှေးက နှငျးအိရငျထဲတှငျ ခိုငျခိုငျမာမာ ကိနျးအောငျး၍ နသေညျ..။ ယခုလညျး ခြောငျးစပျရှိ တရုတျစကားပငျ သဈမွဈဆုံကွီးပျေါတှငျ ထိုငျရငျး သူမ၏ အရိပျမညျးကွီးကို ပွနျပွောငျး စဉျးစားမိနကော သကျပွငျးတှေ အခါခါ ခနြမေိသညျ..။ စဉျးစားပွီးသှားပွနျတော့ ပေါငျလေးတဈဖကျကို ဟ၍ လကျလေးတဈဖကျကို ပေါငျကွားထဲ သှငျးပွီး စောကျဖုတျလေးကို ထဘီပျေါမှ စမျးလိုကျမိသညျ..။\nဒီအရာက ဘာနှငျ့မှ ထိ၍ ရသော အရာ မဟုတျပါ..။ လကျဖွငျ့ ထိကိုငျပွီ ဆိုကတညျးက ထိုလကျကငျးကှာသှားမှာကို စောကျဖုတျလေးက မလိုလားသညျ့အပွငျ ထိထားသော ခုအနအေထားထကျ ပိုပွီး ဖိကပျပှတျသပျလာမှာကို လိုလား၍ နသေညျ..။ နှငျးအိ သူမလကျဖွငျ့ စောကျဖုတျလေးကို အသာလေး ဖိ၍ ပှတျသပျပေးနမေိသညျ..။ ပှတျရငျး ပေါငျနှဈခြောငျးက ပို၍ ကားသှားရသညျ..။ နှငျးအိထိုငျနသေော နရောက ရကေနျကွီး သုံးကနျ၏ ရှဖေ့ကျ ခြောငျးကမျးစပျတှငျ ဖွဈသညျ..။ သူတို့ရှာက ဒီခြောငျးလေး ကမျးပါးတဈလြှောကျ တညျထားသော ရှာကလေး ဖွဈသညျ..။\nကမျးစပျတှငျ လူသူကငျးရှငျးမှနျး သိတော့ နှငျးအိ ပို၍ ကဲလာသညျ..။ ထဘီအောကျနားစလေးကို အသာလေး ဆှဲတငျလိုကျပွီး ထဘီကွားထဲ လကျကို သှငျးကာ စောကျဖုတျလေးကို စမျးလိုကျပွနျသညျ..။ သူမ၏ ခဲအို လှဦးလုပျတာ ခံလိုကျရပွီးကထဲက ရိပျထားသော စောကျမှေးလေးတှကေ လကျတဈဆဈခနျ့ပငျ ပွနျ၍ ထှကျနကွေပွီ ဖွဈသညျ..။ ပထမဆုံး လကျဖြားလေးဖွငျ့ စောကျမှေးလေးတှကေို ပှတျသပျလိုကျပွီးမှ အကှဲကွောငျးမှ ငေါကျတောကျလေးထှကျနသေော စောကျစလေ့ေးကို လကျမထိပျဖွငျ့ တို့ထိ ကာ ပှတျပေးရငျး နှငျးအိ မကျြလုံးလေးမြား စငျး၍ ကလြာရသညျ..။ ရှာလမျးမကွီးပျေါမှ ခြောငျးဖကျသို့ ဆငျးလာပွီး လူတဈရပျလောကျ ပေါကျနသေော ဗြိုကျတောပငျ မြားကို ကြျောဖွတျလိုကျမညျ ဆိုပါက နှငျးအိကိ အတိုငျးသား မွငျရမညျ ဖွဈသညျ..။\nစောကျပတျဝတှငျ စိုစိစိလေး ဖွဈနသေော အရညျလေးတှကေ စောကျစကေ့လေးကိုလညျး ထိလိုကျရော အပွငျသို့ စို့၍ ထှကျလာသညျ..။ နှငျးအိ စငျးကနြသေော မကျြလုံးနှဈလုံးကို မဖှငျ့တော့ပေ..။ လကျညှိုးလေးကို စောကျခေါငျးထဲသို့ အသာလေး ထိုးထညျ့လိုကျသညျ..။ ထှကျနသေော အရညျလေးတှကွေောငျ့ ခြောခြောခြူခြူ တဈခြောငျးလုံး ဝငျသှားသညျ..။ ဒီတော့ နှငျးအိက သူမ၏ လကျညှိုးကို စောကျခေါငျးထဲသို့ သှငျးလိုကျထုတျလိုကျ လုပျပေးသညျ..။ လကျကလှုပျနတေော့ နှငျးအိရဲ့ ကိုယျလုံးလေးမှာ တသိမျ့သိမျ့ လှုပျ၍ နသေညျ.. ။\nခဏအတှငျးမှာပငျ ဖွေးဖွေးလေး လှုပျရှားနသေော သူမ၏ လကျက သှကျသှကျလကျလကျ ကွီး လှုပျရှား၍ လာသညျ..။ နှငျးအိ မကျြလုံးလေးတှေ မှိတျထားရငျး နှုတျခမျးလေးက ဟ၍လာသညျ..။ “နှငျးအိ…“ “အမလေး…………..“ ချေါလိုကျသော အသံက တိုးတိုးလေး ဖွဈပမေယျ့ နှငျးအိ နားထဲတှငျ မိုးကွိုးပဈလိုကျ သညျဟုပငျ ထငျလိုကျရသညျ..။ ထဘီးကွားထဲ ထိုးသှငျးထားသော လကျ ကို ဆှဲထုတျလိုကျပွီး တပွိုငျနကျထဲမှာပငျ နှငျးအိ မကျြလုံး ဖှငျ့၍ ကွညျ့လိုကျသညျ..။ “ဟငျ……ဆရာလေး……“ ရှာမူလတနျးကြောငျးမှ ဆရာလေး ဝငျးကိုအား တှလေို့ကျရသညျ..။\nနှငျးအိ မကျြလှာလေး ခကြာ ခေါငျးလေး ငုံ့သှားသညျ..။ သူနဲ့မှ ပကျပငျးတိုးရသတဲ့လား….။ နှငျးအိ ရှကျလိုကျတာ…မပွောပါနဲ့…။ ဖွဈနိုငျလငျြ ဒီနရောမှ ခကျြခငျြးထ၍ ပွေးသှားလိုကျခငျြသညျ..။ အမှနျတော့ နှငျးအိနှငျ့ ဆရာလေး ဝငျးကိုတို့က ရှလေ့ထဲတှငျ လကျထပျကွရနျ လူကွီးတှကေ သဘောတူပွီးကွတဲ့သူတှေ ဖွဈသညျ..။ ဆရာလေး ဝငျးကို နှငျ့ နှငျးအိတို့ ကွိုကျနကွေတာလညျး တဈနှဈကြျော ကွာခဲ့ပွီ ဖွဈသညျ..။ ဒီနရောက သူတို့နှဈယောကျ တှနေ့ကြေ နရောလေး ဖွဈသညျ..။\nဝငျးကို နှငျးအိ အဖွဈအား တှလေို့ကျရတော့ သူ့ကိုသတိရပွီး နှငျးအိ လုပျခငျြတာ လုပျနသေညျဟု တှေးမိပွီး သနားသှားသညျ..။ ဝငျးကို နှငျးအိရဲ့ ပုခုံးနှဈဖကျကို ညငျသာစှာ ကိုငျ၍ သူမကို ဆှဲထူလိုကျသညျ..။ ပွီးတော့ ရငျခှငျထဲ ဆှဲသှငျး ၍ ဖှဖှလေး နမျးသညျ..။ မွတျနိုးယုယစှာ ညငျညငျသာသာနမျးလိုကျတာဖွဈပမေယျ့ နှငျးအိက ဒီလို နမျးတာကို အားမရနိုငျ..။ သူမ ပါးကို ထိုး၍ တိုးကပျပေးသညျ..။\n“နှငျးအိ …အိမျကိုလိုကျခဲ့နျော..အိမျမှာဘယျသူမှမရှိပါဘူး… “ဟငျ့အငျး…မလိုကျခငျြဘူး..“နှငျးအိ သူ့ခါးကို ဖကျထားလကျြက သူ့ရငျခှငျထဲမှ ခေါငျးလေး ခါရမျး၍ ပွောသညျ..။“လိုကျခဲ့ပါလား နှငျးအိရာ… လှတျလှတျလပျလပျ တှရေ့တာပေါ့…“ဟငျ့အငျး…ရှလေ့ထဲဘဲ….လကျထပျတော့မယျ့ဟာ……“ဒါတော့..ဒါပေါ့…..ဒါပမေဲ့….“ဘာလဲ..နှငျးအိကို အထငျသေးသှားပွီလား..။ အဲဒါ နှငျးအိ တဈယောကျထဲ မဟုတျဘူး..ရှငျ့…မှတျထား….“ပွီးတော့မှ နှငျးအိက တိုးတိုးလေး…“မိနျးမတှကေ ဒီလိုပဲ….“ ဟု ပွောလိုကျသညျ..။“အျော….နှငျးအိရယျ……….ဝငျးကို နှငျးအိရဲ့ နဖူးလေးအား တဈခကျြနမျးလိုကျပွီး ခါးကိုဖကျကာ ရှာလမျးမကွီးပျေါသို့ အတ လြှောကျသှားလတေော့သညျ.……ပွီးပါပွီ။\nစိမ်းမြကြည်လင်နေသော ချောင်းရေပြင်ကို နှင်းအိ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်..။ ထိုအခိုက် ကြွေကျလာသော စကားပွင့်ကြောင့် ရေမျက်နှာပြင်လှုပ်ခါသွားပြီး ကြည်လင်သောရေ၌ ထင်ဟပ်နေသော နှင်းအိရဲ့ ရုပ်ပုံလွှာမှာ တွန့်လိမ်ကောက်ကွေး၍ လှုပ်ခါသွားရသည်..။ သူမ၏ ရုပ်လွှာမှာ ခုလို တကယ်ပဲ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်နေပြီလား…နှင်းအိ တွေးလိုက်မိသည်..။ ကြွေကျလာသော တရုတ်စကားပွင့် ဖြူဖြူလေးက ချောင်းရေပြင်တွင် အခိုက်အတန့်လေးသာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ရေစီးနှင့်အတူ မျောပါသွားသည်ကို နှင်းအိ လိုက်ပြီး ကြည့်နေမိသည်..။\nတရုတ်စကားပန်းပွင့်ဖြူဖြူလေးက ရေစီးအတိုင်း လွတ်လွတ်ကျွတ်ကျွတ်ကြီး မျောပါသွားရသည် မဟုတ်..။ ရေစပ်တွင်ရှိသော သစ်မြစ်ဆုံများ ၊ ကျောက်တုံးများကို ကွေ့ပတ်ကာ မျောပါသွားရသည်..။ ပန်းပွင့်လေးက အရာဝတ္ထုတို့ကို လွယ်လွယ်ကူကူတော့ ကွေ့ပတ်သွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါ..။ ဆုံတွေ့သော အရာတို့ကို ရေစီးအရှိန်နှင့်အတူ တိုးတိုက်ထိခိုက်မိပြီးမှသာ ရေစီးနှင့် ပါသွားရခြင်း ဖြစ်သည်..။ နှင်းအိဘဝကရော တရုတ်စကားပန်းပွင့်ဖြူဖြူလေးလို ကြွေကျသွားခဲ့ပြီး အခု ရေစုန်မျောရတော့မှာလား…။ မျောချင်တိုင်းမျော ဆိုပြီး စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် မျောချလိုက်ရင်လည်း လမ်းခုလတ်မှာ ကြုံတွေ့ရမည့် အပိတ်အပင် အတားအဆီးများနှင့် ဘယ်လို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်ဦးမလဲ မသိ..။\nနှင်းအိရင်မှာ တင်းကြပ်လှသည်..ဒီလိုအတွေး ဒီလိုခံစားချက်တွေနှင့် နှင်းအိရင်ထဲ မွန်းကြပ်နေခဲ့ရတာ ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်..။ အမှန်တော့ အပြစ်ရှိသူက နှင်းအိရယ်ပါ..။ နှင်းအိက ဆတ်ဆော့ မိတာကိုး..။ သူ့ကိုရော အပြစ်မရှိဘူးလို့ ပြောလို့ရမလား..။ တကယ်ဆို သူက ကိုယ့်ထက် အသက် အများကြီး ကြီးတဲ့သူပဲ..။ စဉ်းစားချင့်ချိန်နိုင်တာပဲ..။ နှင်းအိက ဆတ်ဆော့အုံးတော့ သူက ဆင်ခြင်နိုင်တာပဲ..။ အို…ဒါမျိုးဆိုတာကလဲ အခက်သားကလား..။ စဉ်းစားဉာဏ်တွေ ကွယ်ပျောက်သွားတတ်တာမျိုး မဟုတ်လား..။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နှင်းအိ သူ့ကို အပြစ်ရှိတယ်လို့တော့ မရိုးစွပ်ချင်တာ အမှန်ပါ..။\nတော်သေးသည်..တစ်နေ့မှ စိတ်မအေးခဲ့ရ..။ တွေး၍ ပူနေခဲ့ရသော ကိစ္စက အခု ၃ လကျော်လာတဲ့အထိ ဘာမှ ထူးခြားမှု ရှိမလာတော့ နှင်းအိ ပူပန်ရတာ တစ်မျိုး သက်သာသွားသည်..။ ဒါပေမယ့် အရိပ်မည်းကြီးက နှင်းအိနောက် ကပ်ပြီးလိုက်ပါနေသေးသည်..။ ဒီအရိပ်မည်းကြီးကတော့ ဘယ်တော့မှ ကင်းကွာသွားမလဲ မသိတော့ပါ..။ နှင်းအိ အမြဲတွေးနေမိတာက ငါဟာ ဟိုတုံးကလို သန့်သန့်စင်စင် မဟုတ်တော့ဘူး..ဆိုတဲ့ ခံစားချက်ကြီးက နှင်းအိရင်မှာ ဘယ်လိုမှ ပျောက်၍ မသွား…။ “ဟင်း………..“ နှင်းအိ သက်ပြင်းကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲကြီး ချလိုက်သည်..။ပြီးတော့ ချောင်းရေပြင်ထက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်မိပြန်သည်..။\nရေပြင်တွင် ထင်ဟပ်နေသော သူမ၏ ပုံရိပ်က ပကတိ ကြည်လင်သန့်စင်လို့ နေသည်..။ ကျစ်ဆံမြီးလေးနှစ်ချောင်း ဘယ်ညာချ၍ မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်း နှာတံပေါ်ပေါ် မျက်ဆံကြီးကြီး လေးနှင့် သူမ၏ ရုပ်လွှာက ဘာမှ ပြောင်းလဲ မသွား ။ ပါးလေးနှစ်ဖက်တောင် မသိမသာလေး ပို၍ ဖောင်းလာပြီး အရင်ကထက်ပင် ပိုပြီး လှလာသယောင် ထင်မှတ်ရသည်..။ ဒါပေမယ့် နှင်းအိရင်ထဲမှာတော့ သူမကိုယ် သူမ ညစ်နွမ်းနေပြီ ဆိုသည့် အစွဲအလန်းကြီးက ရင်ထဲမှာ အမြဲ မွန်းကြပ်နေရသည် မဟုတ်ပါလား..။ အဲဒီနေ့ အဲဒီအဖြစ်ပျက်ကိုလည်း နှင်းအိ တစ်သက်လုံး မေ့လို့ရလိမ့်မည် မဟုတ်တော့ပါ..။\nမှတ်မှတ်ရရ နှင်းအိ ၁၈ နှစ် တင်းတင်းပြည့်တဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ ဝါခေါင်လဆန်း (၁၀) ရက်နေ့ကပေါ့..။ မွေးနေ့ရောက်တိုင်း နှင်းအိ အမြဲ လုပ်နေကျ အလုပ်တစ်ခု ရှိသည်..။ ညနေစောင်းတွင် ရွာဦးစေတီသို့ သွား၍ ပန်းနှင့် ဆီမီး ကပ်လှူသည့် အလေ့အထလေးပင် ဖြစ်သည်..။ ရွာဦးစေတီက ရွာနှင့် တဆက်တစပ်တည်း ရှိသည်မဟုတ်ပါ..။ ရွာတန်းရဲ့ ထိပ်တွင် ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းဝန်းကြီးရှိသည်..။ ကျောင်းဝန်း အလွန်တွင် ရေကန်ကြီး သုံးကန်ရှိသည်..။ ထိုရေကန်ကြီးများကို လွန်၍ ဆယ်မိနစ် ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက် လမ်းလျှောက်သွားပါမှ ရွာဦးစေတီသို့ ရောက်သည်..။ ရွာဦးစေတီ၏ ပရဝုဏ်ဘေးတွင် ရွာဦးနတ်စင်များ ရှိသည်..။\nအခါကြီးရက်ကြီးနေ့များတွင် ရွာဦးစေတီတွင် လူစည်ကားပြီး နေတတ်ပေမယ့် ကျန်ရက်တွေမှာတော့ လူသူ ကင်းရှင်း၍ နေတတ်သည်..။ နှင်းအိ ရွာဦးစေတီကို ရောက်၍ ပန်း ၊ ဆီမီးများ လှူဒါန်းကာ ဆုတောင်းသည်..။ ပြီးတော့ ညနေဆည်းဆာချိန်တွင် ရွာဦးစေတီမှ ကြည့်လျင် လယ်ကွင်းများ ၊ ရွာမှ အိမ်တန်းများ ၊ လယ်ကွင်းတွေ အလွန် ခြံများနှင့် ရှုခင်းမှာ ကြည်နူးဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် နှင်းအိ ချက်ချင်း မပြန်သေးပဲ ရွာဦးစေတီ၏ တံတိုင်းမုခ်ဝ တွင်ရှိသော အုတ်ခုံကြီးပေါ်သို့ တက်ကာ ခဏထိုင်နေလိုက်သည်..။ နှင်းအိ ပတ်ဝန်းကျင် ရှုခင်းတွေကို ကြည့်၍ မဆုံးမီမှာပင် မိုးစက်မိုးပေါက်တွေက ကျရောက်လာတော့သည်..။ နှင်းအိ အုတ်ခုံပေါ်မှ ခုန်ဆင်းပြီး လှမ်းအထွက်လိုက် မိုးက ပိုသည်းလာသည်..။\nနှင်းအိတွင် ခမောက်လည်း မပါ.၊ ထီးလည်း မပါချေ..။ ရွာဘက်သို့ နှင်းအိ ခပ်သုတ်သုတ်လေး လျှောက်ပြန်လာခဲ့သည်..။ မိုးက မစဲဘဲ သည်းမြဲ သည်းလို့နေသည်..။ နှင်းအိတစ်ကိုယ်လုံး စိုရွှဲ၍ နေပြီ..။ ရေကန်ကြီးများနား အရောက် နှင်းအိ ချမ်း၍ တုန်လာသည်..။ တစ်ချက်တစ်ချက် တိုက်လိုက်သော လေက ချမ်းအေးလှသည်..။ ဘုန်းကြီးကျောင်းဝန်းကြီးကို လွန်၍လာသည်..။ နောက်ထပ် ဆယ်မိနစ်ခန့် လျှောက်လျင် အိမ်သို့ ရောက်တော့မည်..။ အားတင်း၍ ဆက်လျှောက်ပါက လျှောက်နိုင်သည်..။ ဒါပေမယ့် နှင်းအိ မလျှောက်ချင်တော့..။\nဘုန်းကြီးကျောင်းဝန်းအလွန်နားတွင် နှင်းအိတို့ အစ်မ မအေးမိတို့ ခြံရှိသည်..။ နှင်းအိအစ်မဖြစ်သူ၏ ခြံထဲသို့ ပြေးဝင်ခဲ့သည်..။ “ဟာ…နှင်းအိ..ဘယ်လိုဖြစ်လာတာလဲ…မိုးရွာထဲကြီး…သွား သွား..အိမ်ပေါ်တက်..နင့်အစ်မ အဝတ်တွေနဲ့ လဲထားလိုက်…“ “ဟို….ဟို ..ရွာဦးစေတီက…ပြန်လာတာ….“ နှင်းအိ အိမ်ရှေ့သို့ ရောက်လျင် အိမ်ရှေ့ကုန်းထဲ၌ အင်္ကျီမပါ ကျောပြောင်ကြီးဖြင့် နွားစာစဉ်းနေသော သူမ၏ ခဲအို ကိုလှဦးက လှမ်း၍ ပြောသည်..။ လှဦး ညနေတိုင်း သောက်တတ်သည်..။ လှဦးကို ပြန်ပြောသော နှင်းအိအသံက ချမ်းလွန်းသဖြင့် လေက သိပ်ပြီး မဆက်ချင်..။ နှင်းအိ ရေစိုကြီးနဲ့ပင် အိမ်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့သည်..။\n“နင့်အစ်မ နဲ့ သံချောင်းတော့ နင်တို့အိမ်ကို သွားတယ်..၊ မိုးတိတ်မှ ပြန်လာမယ်နဲ့ တူတယ်..“ အိမ်ရှေ့မှ လှမ်းပြောလိုက်သော လှဦးအား နှင်းအိဘာမှ ပြန်၍ မပြောမိ..။ သံချောင်းဆိုတာက ၄ နှစ်သာရှိသော သူမ၏ တူလေးဖြစ်သည်..။ မီးဖိုချောင် နောက်ဘက် နံရံတွင် ဝါးထရံကြား၌ ညှပ်၍ လှန်းထားသော အစ်မဖြစ်သူ၏ ထဘီတစ်ထည်ကို ဆွဲယူ၍ ရေစိုအဝတ်နှင့် လဲကာ ဝတ်လိုက်သည်..။ ပြီးတော့ သူမရဲ့ ရေစိုနေတဲ့ ထဘီကို ညှစ်ကာ နံရံရှိ ဝါးတန်းကြား၌ ညှပ်၍ ပြန်လှန်းလိုက်သည်..။ ထို့နောက် သူမ၏ ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းမှ အင်္ကျီများကို ချွတ်၍ ထဘီကို ရင်လျားပြီး အခန်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်..။ အခန်းထဲရှိ ကြိုးတန်းပေါ်မှ အစ်မဖြစ်သူ၏ အင်္ကျီများထဲမှ တစ်ထည်ကို ဆွဲယူလိုက်သည်..။\nဘော်လီတော့ မဝတ်တော့..။ အင်္ကျီ ခပ်ထူထူ လေးပဲ ဝတ်ပြီး ပြန်မည်ဟု တွေးကာ နှင်းအိ အခန်းပေါက်ကို ကျောပေးပြီး ရင်လျားထားသော ထဘီကို ခါးသို့ လျှော၍ ဝတ်လိုက်သည်..။ နှင်းအိရဲ့ ခန္ဓကိုယ် အပေါ်ပိုင်း တစ်ခုလုံး ဘာအဝတ်အစားမှ မရှိပဲ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားသည်..။ နှင်းအိ လက်ထဲမှ အင်္ကျီကို ဝတ်ရန် လက်နှစ်ဖက် ပင့်မြှောက်ကာ ဘယ်ဖက်လက်ဖြင့် အင်္ကျီလက်ပေါက်ကို အစွပ်…… “အမ..လေး…..ဟင်..အစ်ကို လှဦး….လွှတ်…လွှတ်ပါ…..“ သူမ၏ နောက်မှ နေ၍ တစုံတယောက်က သိုင်းဖက်လိုက်သဖြင့် နှင်းအိ ကြောက်အားလန့်အား လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ လှဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်..။\nကြောက်လန့်စွာဖြင့် နှင်းအိက ရုန်းလိုက်ပေမဲ့ မြဲမြံလှတဲ့ လှဦးရဲ့ လက်နှစ်ဖက်က သူမကို အတင်းညှစ်၍ ဖက်ထားသလို လှဦး လက်ဖဝါးတစ်ဖက်ကလည်း သူမ၏ နို့လေးတစ်ဖက်ကို အုပ်ကိုင်ကာ ဖွဖွလေး ဆုပ်နယ်နေသည်..။ လှဦးထံမှ အရက်နံ့က နှင်းအိ ခေါင်းပင် ကိုက်ချင်လာသည်..။ နှင်းအိ အတင်းရုန်းသည်..။ သူမခန္ဓကိုယ်က လှုပ်၍ပင် မရချေ..။ “လွှတ်ပါ….အစ်ကိုလှဦး…ရှင်…ခွေးကျင့်ခွေးကြံ …မကြံ နဲ့…အစ်မ နဲ့ ပြန်တိုင်ပြောမှာ….နော်…“ “နှင်းအိကလဲ ဟာ..ခုဟာက ဘယ်သူမှ သိတာမှ မဟုတ်တာ…နင့်အစ်မ ပြန်တိုင်လိုက်လို့ အေးမိ အော်ကြီးဟစ်ကျယ်လုပ်မှ….နင်ပဲ..အရှက်ကွဲလိမ့်မယ်….“ “အို..အို….မသိဘူး….လွှတ်…လွှတ်….ဟင့်…..အဟင့်..အီး…ဟီး….“ နှင်းအိ ငိုချလိုက်သည်… ။\nလှဦးကတော့ တပြားသားမှ မလျှော့ပါ..။ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် နှင်းအိကိ နောက်မှ ကြုံး၍ ဖက်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်က နှင်းအိ၏ နို့နှစ်လုံးကို ဘယ်ပြန်ညာပြန် ပင် ကိုင်၍ ဆုပ်နယ်နေပါသေးသည်..။ နှင်းအိတစ်ကိုယ်လုံး အပူလှိုင်းတို့က တဖြေးဖြေး ရစ်ပတ်လို့ လာသည်..။ နှင်းအိ သူ့ကို ဘာမှ မပြောနိုင်တော့…။ ငိုမြဲ ငိုလျက်သာ ရှိသည်..။ “အီး..ဟီး ဟီး…ဟီး…ဟင့်….အီး….ဟီး……“ ပြီးတော့ လှဦးက နှင်းအိရဲ့ မွှေးညှင်းနုနုလေးတွေ ပေါက်နေသော ဂုတ်ပိုးသား နုနုဖွေးဖွေးလေးတွေကို နှုတ်ခမ်းနှင့် ဖိစုပ်၍ ဒလစပ်ပင် နမ်းနေသည်..။\nထိုသို့ နမ်းရင်း သူ့လျှာဖျားဖြင့် ဂုတ်ပိုးသားလေးတွေကို ထိုးထိုးပြီး ယက်လိုက်သေးသည်..။ နှင်းအိ ဒူးတွေ မခိုင်တော့ ၊ ညွှတ်၍ ကျချင်လာသည်..။ နှင်းအိ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့.. ။ လွတ်ရာလွတ်ကြောင်း ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ဆိုတာကိုလဲ မစဉ်းစားနိုင်တော့..။ တစ်ကိုယ်လုံး ရစ်သိုင်း၍လာသော ဖိန်းရှိန်းလို့ လာသော အပူလှိုင်း ခံစားချက်တို့သာ အာရုံက ရောက်၍ရောက်၍ လာသည်..။ တဟီးဟီး ငိုသံလေးက တဖြေးဖြေး ပျောက်၍ သွားပြီး တစ်ချက်တစ်ချက် ရှိုက်သံလေးများနှင့် အတူ မျက်ရည်များကတော့ တစိမ့်စိမ့် ထွက်နေဆဲ..ဖြစ်သည်..။ “ဟင်…မလုပ်နဲ့…..မလုပ်နဲ့…..လို့….“ နှင်းအိ လှမ်းဆွဲလိုက်ပေမယ့် နောက်ကျသွားပြီ..။\nခါးတွင် ဖြစ်သလို ပတ်ထားသော ထဘီလေးက ကွင်းလုံးကျွတ်ကျသွားသည်..။ ဒီမှာတင် နှင်းအိ နို့လေးတွေပေါ်မှ သူ့လက်ကြီးက နှင်းအိရဲ့ တင်သားဖွေးဖွေးကားကားကြီးများ အပေါ် ရောက်သွားပြီး ညှစ်နယ်ပါတော့သည်..။ “အိ…အိ…မလုပ်ပါနဲ့….ဟင့် ဟင့်……“ သူ့လက်ဖဝါးကြမ်းကြမ်းကြီးက နှင်းအိရဲ့ တင်သား ဖွေးနုနုကြီးတွေကိ အားရပါးရ ဆုပ်နယ်နေလိုက်တာ နှင်းအိကိုယ်လေးပင် ရှေ့သို့ ငိုက်ငိုက်ကျ သွားရသည်..။ နှင်းအိကို မြဲမြံစွာ ထိန်ချုပ်ဖက်တွယ်ထားသော သူ့လက်ကြီးတစ်ဖက်ကတော့ နှင်းအိကိုယ်လေးကို မလွှတ်…။ တင်းတင်းကြီး ဖက်ထားမြဲ….။ ခက်တာက နှင်းအိ ဖင်ကိုင် မခံနိုင် ခြင်းပင် ဖြစ်သည်…။\nနောက်မှ တင်သားကြီးတွေကို အကိုင်ခံရလျင် အရှေ့က ဟာလေးက တရွရွဖြစ်လာကာ ဖောင်းထလာတတ်သည်..။ “အို အို….မလုပ်နဲ့…တော်တော့….တော်ပါ တော့ဆို….ဘာတွေမှန်းလဲ… မသိဘူး….တော်….တော့…အို့..အို့…“ နှင်းအိ တောင်စဉ်ရေမရ ဘာတွေ ပြောလို့ ပြောမိမှန်း မသိတော့…။ တစ်ကိုယ်လုံး တဆတ်ဆတ် တုန်ခါနေသော နှင်းအိ ရုန်းကြည့်ပြန်သည်..။ သူမ၏ အဝတ်မဲ့ ခန္ဓကိုယ်လေးက လှုပ်၍ပင် မရအောင် သူ့လက်ကြီးက ခိုင်မြဲ သန်စွမ်းလှသည်..။ “နှင်းအိကလဲ ဟာ..အလကား အပင်ပန်းခံပြီး ရုန်းနေသေးတယ်..ဘယ်သူ သိတာမှတ်လို့..“ “အစ်မတို့ ..ပြန်…လာရင် ခက်မယ်…..“ “ဟဲ..ဟဲ…နင့်အစ်မနဲ့ နင့်တူက ငါသွားခေါ်မှ ပြန်လာမှာဟ… ကဲ..လာပါ ဟာ..“ လှဦးက နှင်းအိကိုယ်ပေါ်မှ ဖက်ထားသော သူ့လက်ကြီးကို ဖယ်လိုက်ပြီး အိပ်ယာထဲ ဆွဲ၍ ခေါ်သည်..။\nခြေတစ်လှမ်းစာမျှ ဝေးသော အိပ်ယာဆီသို့ နှင်းအိ ကိုယ်လုံးလေး ရောက်၍အသွား လှဦးက လက်တစ်ဖက်မှ နှင်းအိကို ကိုင်ထားရင်း ကျန်လက်တစ်ဖက်က သူ့ကိုယ်ပေါ်မှ ပုဆိုးကို ချွတ်ချလိုက်သည်..။ “ဟာ….“ နှင်းအိမြင်ဖြစ်အောင် မြင်လိုက်ရသေးသည်..။ တစ်မိုက်လောက် ရှိသော သူ့ဟာကြီးက အကြောတွေ အပြိုင်းပြိုင်းထလျက် တန်းမတ်နေသည်..။ ထိပ်ကြီးက အိမ်ရှေ့မန်ကျည်းပင်ကြီးတွင် တွေ့ရသော ပုတ်သင်ညိုအကောင်ကြီး၏ ခေါင်းကြီးလောက် ရှိသည်..။ ပြီးတော့ ပုတ်သင်ညိုခေါင်းလို တဆတ်ဆတ် ငြိမ်ကလျက် နှင်းအိကို ဖျားယောင်းခေါ်ဆောင်နေသလို ဖြစ်နေသည်..။\nနှင်းအိ သူ့ဟာကြီးကို ကြည့်မိရင်း ခဏမျှ ငိုင်ကျသွားသည်..။ ထိုခဏမှာပင် လှဦးက အိပ်ယာပေါ်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူမကိုပါ ဆွဲထိုင်ချလိုက်သည်..။ နှင်းအိတစ်ယောက် အိပ်ယာပေါ် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက်လေး ဖြစ်အသွား နှင်းအိကို ဖက်၍ လှဲချလိုက်တော့မည် အလုပ် နှင်းအိတစ်ယောက် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံပဲ လက်တစ်ကမ်းအကွာမှာ ရှိသော ထဘီကို လှမ်းဆွဲကာ ဆတ်ခနဲ ထ၍ ပြေးသည်..။ “ဖုန်း….အ..မလေး.သေ ပါပြီ….“ ဘယ်ရမလဲ..လှဦးကလဲ နပ်ပြီးသား..၊ ရှေ့ရောက်မှတော့ လက်လွတ်မခံနိုင်ပေ..။ နှင်းအိထ၍ အပြေး သူ့ခြေထောက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထိုး၍ ခြေဂလန့် ထိုးခံလိုက်တော့ နှင်းအိ ဝုန်းခနဲ ပစ်လဲကျသွားတော့သည်..။\n“အား….အီး…အ…..နာလိုက်တာ….“ နှင်းအိ ခါးလေးကို လက်ဖြင့် နှိပ်ရင်း ငြီးတွားနေရာမှ ထ၍ထိုင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်..။ “နှင်းအိကလဲဟာ…နင်က အသားနာခံချင်တာကိုး…အလကား အချိန်တွေ ကြာနေတယ်… အသားလဲ နာတယ်…ငြိမ်ငြိမ် သက်သက် နေလိုက်ရင် ခုလောက်ဆို နင် အိမ်ပြန်လို့ရသွားပြီ…“ နှင်းအိ ထထိုင်ရန် ကြိုးစားလိုက်ပေမယ့် ခါးက အတော်နာနေသဖြင့် မထိုင်နိုင်တော့ပါ..။ မျက်နှာလေး ရှုံ့မဲ့ရင်းသာ လက်တစ်ဖက်က ခါးကို နှိပ်နေရသည်..။ နှင်းအိ ပုံစံလေးက တစောင်း မကျတကျ ပက်လက်ကလေး ဖြစ်နေပြီး ပေါင်ဖြူဖြူလေးတစ်ဖက်က ကြွ၍ နေသည်..။\nပေါင်ကြားမှ အုပ်ဆိုင်းနေသော မဟူရာတောလေးက သူမ၏ ရတနာသိုက်တံခါးကို စိုးစိမျှ မမြင်ရလေအောင် ဖုံးကွယ်ထားသည်..။ လက်ဖက်ရည်ကြမ်း ပုဂံသာသာမျှ သူမ၏ နို့တင်းတင်းလေး နှစ်လုံးက မူလက ဖွေးအုနေပေမယ့် လှဦးရဲ့ ကိုင်တွယ်ညှစ်နယ်မှုကြောင့် နီရဲ၍ နေသည်..။ အပျိုနို့သီးသေးသေးလေးတွေက မြင်ရုံဖြင့် သိသာလောက်အောင် ထောင်ထ၍ နေချေပြီ…။ ပေါင်ကြားမှ အင်္ဂါစပ်ကိ စမ်းကြည့်စရာ မလို..။ နို့သီးတွေ မာ၍ ထောင်လာလျင် ထိုမိန်းမ စပ်ယှက်ခံရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဆိုတာ လှဦး သိပြီးသာ…။ အိပ်ယာခြေရင်းတွင် လဲကျနေသော နှင်းအိအား လှဦးက ဖက်၍ အိပ်ယာပေါ် ဆွဲတင်လိုက်သည်..။ ပြီးတော့ ဖက်ထားလျက်က နှင်းအိရဲ့ နို့ကို ကုန်း၍ စို့ပေးလိုက်သည်..။\n“အ….အ..ဟ….ကျွတ် ကျွတ်…“ ကောင်မလေး နာသွားတာတော့ မဖြစ်နိုင်..။ နို့သီးကို လျှာဖျားလေးဖြင့် ထိုးယက်ရင်း ဖွဖွလေး ကိုက်စို့ပေးလိုက်တာဖြစ်သည်..။ နာတာမဟုတ်ရင် နှင်းအိ ခံရခက်သွားတာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်..။ လှဦးရဲ့ လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ ပေါင်ကြားကို လှမ်းလိုက်တော့ နှင်းအိက ပေါင်နှစ်လုံးကို တင်းနေအောင် စေ့ထားလိုက်သည်..။ စောက်မွှေးထူထူလေးတွေကို လက်ဖဝါးဖြင့် ပွတ်ရင်း စောက်ဖုတ်အပေါ်ပိုင်း အသားခုံနုနုလေးကို သူ့လက်ဖဝါး ကြမ်းကြမ်းကြီးဖြင့် ဆုတ်၍ဆုတ်၍ ညှစ်ညှစ်ပေးသည်..။ နို့လေးနှစ်လုံးကို ဘယ်ပြန်ညာပြန် ဇိမ်ဆွဲ၍ စို့ပေးရင်း လှဦး နှင်းအိမျက်နှာကို လှမ်း၍ ကြည့်သည်..။ အပျိုမလေး မျက်လုံးစုံမှိတ်ပြီး နှုတ်ခမ်းလေးတွေကို တင်းတင်းစေ့ထားသည်ကို တွေ့ရသည်..။\nလှဦးက သူ့လက်ကို ပေါင်ကြားသို့ မသိမသာ ထိုးသွင်းကြည့်သည်..။ ပေါင်နှစ်လုံးက စေ့ထားသော်လည်း စောစောကလို တင်းတင်းကြီး မဟုတ်..။ ဒါကြောင့် ပေါင်လေးထဲ လက်ကို ဆတ်ခနဲ ထိုးသွင်းလိုက်တော့ သတိ၇သွားသော နှင်းအိက ပေါင်ကို တင်းတင်းကြီး ပြန်စေ့လိုက်သည်..။ လှဦး၏ လက်တစ်ခုလုံး ပေါင်ကြားသို့ ဝင်မသွားသော်လည်း လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကတော့ ပေါင်ကြားတွင် တိတိပပကြီး ညှပ်၍ သွားသည်..။ ညှပ်သွားတာမှ စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသား နှစ်ခုကြား အကွဲကြောင်းနှင့် ကပ်လျက်ဖြစ်သည်..။ စောက်စေ့ငုတ်လေးထွက်နေတာကိုတောင် ထိမိနေရသည်..။\nနို့စို့နေရက်က ပေါင်ကြားထဲတွင် ညှပ်နေသော သူ့လက်ညှိုး လက်ခလယ်တို့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့တိုးနောက်ငင် လုပ်ပေးသည်..။ ထိုအခါ အပြင်သို့ထွက်ပေါ်နေသော စောက်စေ့ငုတ်ကလေးကို ဆွဲဆွဲပွတ်သလို ဖြစ်၍ နေသည်..။ မကြာလိုက်…. “အင်း…ဟင့်……“ နှင်းအိနှုတ်ဖျားမှ အသံလေးထွက်သွားပြီး နှင်းအိပေါင်နှစ်ဖက်မှာ ဟတယ်ဆိုရုံလေး ဟသွားသည်..။ လှဦး၏ လက်ဖဝါးတစ်ခုလုံး ပေါင်ကြားသို့ ရောက်သွားသည်..။ စောက်ဖုတ်မျက်နှာစာကို လက်ဖဝါးဖြင့် အုပ်ကာ အကိုင်လိုက် ရွှဲ၍နေသော အရည်တွေကို စမ်းမိလိုက်သည်..။ လှဦးလက်ညှိုး စောက်ခေါင်းထဲသို့ တဖြေးဖြေး တိုးဝင်သွားသည်..။ ပြီးတော့ နို့သီးလေးတွေကို နှုတ်ခမ်းဖြင့် ဖိကြိတ်ရင်း လက်ညှိုးကို စောက်ခေါင်းထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက် ပြန်နှုတ်လိုက် လုပ်ပေးသည်..။\nနှင်းအိ မခံနိုင်….။ “အ..အ…အင်း…..ကျမပြန်ပါရစေတော့…အဟင်း…..မဟုတ်ရင်လဲ အသေသာ…သတ်လိုက်ပါတော့….ရှင်…ဟင့်…ဟင့်…..“ နှင်းအိ၏ အသံက စောစောကလို ဒေါသသံ မဟုတ်.၊ မောသံဖြင့် စကားကို မနဲ အားယူ ပြောနေရပြီး တောင်းပန်ခယသံ ဖြစ်သည်..။ လှဦး ပြုံးလိုက်ပြီး နှင်းအိရဲ့ ကိုယ်ပေါ်လှိမ့်တက်လိုက်ရာမှ ပေါင်နှစ်လုံးကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည်..။ နှင်းအိ မျက်လုံးအစုံကို မှိတ်ထားပြီး နှုတ်ခမ်းလေးတွေကို တင်းနေအောင် စေ့ထားသည်..။ လှဦးက သူ့လီးကို လက်တစ်ဖက်မှ ကိုင်၍ စောက်ပတ်ဝကို တေ့ပြီး ဆတ်ခနဲ ထိုးသွင်းလိုက်သည်..။\nအမေ့…..အင့်……“ နှင်းအိမျက်နှာလေး မော့ပြီး သွေးကြောလေးတွေ ထောင်သွားသည်..။ လီးထိပ်ခေါင်းတစ်ခုလုံး ဝင်သွားပြီ..။ ခေါင်းဝင်မှတော့ ကိုယ်ဆန့်ပြီပေါ့…။ လီးကို ထပ်၍ စိတ်ရှည်လက်ရှည် ဖိဖိသွင်းသည်..။ “ဗြစ်…အိုး….ပြွတ်…ဖွတ်……အား…အီး…..ဗြစ် ဗြစ်…အား..အား…“ လှဦး အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်သည်..။ စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားလေး နှစ်ခုက သူ့လီးကြီးကို မဆန့်မပြဲ ငုံကာ လက်ခံနေသည်..။ လီးက တစ်ဝက်သာသာတော့ ဝင်သွားပြီ..။ လှဦး နှင်းအိရဲ့ မျက်နှာလေးကို လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်သည်..။ မျက်နှာလေး ရှုံ့မဲ့ကာ ခံနိုင်အောင် ခံမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသည့် ပုံပေါက်နေပါသည်..။ လှဦး တဖန် ဆောင့်၍ လီးကို ဆတ်ခနဲ သွင်းလိုက်ပြန်သည်.။\n“ဗြစ်….ဗြစ်…..ဘွတ်……အီး…..အင့်…….အင်း………………“ နှင်းအိ သံရှည်လေးဖြင့် ငြီးလိုက်ရင်း ပေါင်နှစ်ဖက်က အစွမ်းကုန်ကား၍ ထွက်သွားသည်..။ အထဲမှာ အရည်တွေက အတော်ကြီး ရွှဲ၍ ထွက်နေသည်..။ လှဦး သူမ၏ နို့နှစ်လုံးကို ကုန်း၍ စို့လိုက်ပြီး ကျန်နေသော လီးကို ဖိဖိပြီး သွင်းလိုက်သည်..။ “ပြွတ်….ပြွတ်….ဗြစ်….ဒုတ်…..အင့်……အီး……“ နှင်းအိ ခါးလေး ကော့တက်သွားသည်..။ သူ့လီးကြီးက စောက်ဖုတ်လေးထဲမှာ မဆန့်မပြဲကြီး ပြည့်သိပ်၍ နေသည်..။ နှင်းအိ ခါးနာသော ဝေဒနာ ဘယ်ရောက်သွားမှန်းတောင် မသိလိုက်တော့..။ အထဲတွင် ပြည့်သိပ်ကြပ်ညှပ်စွာ ရောက်နေသော သူ့လီးကြီးကို အားမလိုအားမရဖြင့် ဆွဲဆွဲပြီး ညှစ်နေမိသည်..။\nသူမကို သူမတော့ ဘာတွေ လုပ်မိနေမှန်း မသိ….။ “ကောင်းလိုက်တာ….နှင်းအိ…ရယ်….“ တစ်ကိုယ်လုံး ဆိမ့်တက်သွားသော လှဦးက တိုးတိုးလေး ငြီးလိုက်ရင်း နှင်းအိ ၏ စောက်ခေါင်းကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲသို့ မချိမဆန့် တဆုံးတိုင် ဝင်နေသော သူ့လီးကြီးကို ထပ်၍ ဖိသွင်းသည်..။ “အို့……အစ်ကိုကလဲ…ဟင်း……အ….အို…….“ တဆုံးဝင်၍နေသော လီးကို ထပ်၍ဖိသွင်းလိုက်တော့ လီးက ထပ်၍ မဝင်တော့ပဲ လီးအရင်းနှင့် စောက်ပတ်ဝ ဖိလိုက်မိသည့် ဒဏ်က ယောက်ျားအားနှင့်ဆိုတော့ နှင်းအိ အတော်လေး ခံစားသွားရသည်..။ “ချစ်လွန်းလို့ပါကွယ်……အားမရဘူး….တွေးအိရယ်….“ “ဟွန်း…..ဘာမှန်းလဲ ..မသိဘူး…….“ တွေးအိက နှုတ်ခမ်းလေး စူ၍ အမူပိုပိုလေးပြောလိုက်သည်..။\nလှဦးက သူ့လီးကို ဆွဲထုတ်၍ ဖင်ကြီးကို ကြွကာ ကြွကာနဲ့ လိုးသည်..။ “ဗြစ်…အား….အင်း….ဟင်း…ဟင်း…………..“ နှင်းအိ မျက်လုံးလေးတွေ မဖွင့်တော့ပဲ ဆောင့်ချက်နှင့် အညီ သူမ၏ ဦးခေါင်းလေးက ဘယ်ညာ ခါယမ်းနေတော့သည်..။ ဒါတင်မက နှင်းအိ ဖင်ဖွေးဖွေးကြီးတွေက လည်း လုံးခနဲ လုံးခနဲ ဖြစ်လို့လာသည်..။ “ဗြစ်….ဗြစ်….ပလွတ်…..ပြစ်….“ “အင်း…အစ်ကိုရယ် ခုမှ နှင်းအိတို့ ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ….အင်း….ဟင်း…..“ နှင်းအိ အလူးအလဲ ခံစားနေရသည့်ကြားက သူမသိချင်သော အရာကို အားယူ၍ မေးသည်.. ။\nအင်း…အီး…..အား……အစ်ကို အေးမိနဲ့ မရခင်ကတည်းက နှင်းအိကို သဘောကျနေတာ…တစ်နေ့တော့ မဖြစ် ဖြစ်အောင် ချစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာ…. “အစ်ကိုရယ်…..“ “ဒါပေမယ့် အစ်ကို နှင်းအိရဲ့ စိတ်ကို နားလည်တယ်…. ဒီတစ်ခါ ပဲ ချစ် လိုက်ရရင် တော်ပါပြီ……..“ “ဟင်……….“ နှင်းအိက ဟင်ခနဲ ဖြစ်ကာ သူ့ကို အလန့်တကြား မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်မိသည်..။ ပြီးတော့ သူမ၏ ခေါင်းကို ရမ်းကာ မျက်လုံးနှစ်လုံးကို ပြန်၍ ပိတ်ထားလိုက်သည်..။ ခဏအတွင်း မျက်လုံးဒေါင့်စွန်းမှ မျက်ရည်စလေးများ စို့၍ ထွက်လာသည်..။ လှဦးက ဒူးထောင်၍ လိုးနေရာမှ သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့မှောက်ချကာ နို့လေးနှစ်လုံးကို ဘယ်ပြန်ညာပြန် စို့ရင်း ဖင်ကို ကြွကြွပြီး ဆောင့်ဆောင့်လိုးသည်..။ နှင်းအိမှာ ဆောင့်လိုးသည့်ဒဏ်ရော လှဦး၏ ကိုယ်လုံးကြီး ဖိထားသည့်ဒဏ်ကိုပါ နှစ်ခုစလုံး ခံစားနေရသည်..။ ဒါပေမယ့် နှင်းအိ ကျေနပ်နေသည်..။\nသူမ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ မှောက်ချထားသော လှဦးကိုယ်လုံးကြီးကို လက်လေးနှစ်ဖက်ဖြင့် မိမိရရ ပြန်ဖက်ထားသည်..။ “ဗြစ် ….အိုး… အစ်ကို့…….အီး..အား……“ နှင်းအိ သူမကိုယ် သူမ ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်း မသိ…၊ လှဦး၏ ကိုယ်လုံးကြီးကို အတင်းကြုံးဖက်ပြီး အပေါ်မှ ဖိထားသည့်ကြားက သူမ၏ ခါးလေး အတင်းကော့တက်လာကာ တစ်ကိုယ်လုံး ခါဆင်းသွားသည်..။ နှင်းအိ ပြီးသွားပြီဆိုသည်ကို သိလိုက်သော လှဦးကလည်း ခပ်သွက်သွက် အချက် ၂၀ ခန့် ဆောင့်ဆောင့်လိုးပစ်လိုက်ပြီး သုတ်ရေတွေကို ပန်းထည့်လိုက်လေသည်..။\nအတန်ကြာအောင် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ဖက်၍ ငြိမ်နေကြပြီးတော့မှ လှဦးက ဘေးသို့ ပက်လက်လှန်၍ ချလိုက်သည်..။ နှင်းအိ သူမဘေးတွင် ပက်လက်ဖြစ်သွားသော လှဦးကို တစ်ချက်ငဲ့စောင်း၍ ကြည့်လိုက်ပြီးမှ ထ၍ ထိုင်လိုက်သည်..။ ထို့နောက် လှဦးကို ကျောပေး၍ အဝတ်အစားများကို ပြန်၍ ဝတ်သည်..။ သူတို့နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် စကားမပြောဖြစ်ကြချေ…။ လှဦးက သူ့ကို ကျောပေး၍ အဝတ်အစားများ ဝတ်နေသော နှင်းအိကို မျက်တောင်မခတ် နောက်မှ ကြည့်နေမိသည်..။ အင်္ကျီတွေ ဝတ်ပြီးသွားတော့ နှင်းအိက နောက်ဆုံး ထဘီကို ခြေထောက်မှ စွတ်လိုက်ပြီး မတ်တတ်ထ၍ ရပ်ကာ ဝတ်လိုက်သည်..။ သူမတစ်ကိုယ်လုံး သပ်သပ်ရပ်ရပ် ပြင်ဆင်ပြီးတော့မှ အခန်းဝဖက်သို့ လှည့်၍ အပြင်သို့ ထွက်သွားသည်..။\nနှင်းအိ လှဦးကို တစ်ချက်လေးမှ လှည့်မကြည့်ပေ…။ အခန်းဝဖက်သို့ လှမ်း၍ထွက်သွားသော နှင်းအိ၏ မျက်ဝန်းတို့တွင်တော့ မျက်ရည်များ ဝိုင်းလျက် ရှိသည်ကို လှဦး အထင်းသား မြင်တွေ့လိုက်ရသည်..။ နှင်းအိ အိမ်ရှေ့ကို ရောက်တော့ သူမဖိနပ်ကို စီးပြီး အိမ်အောက်သို့ ဆင်းလိုက်သည်..။ အပြင်တွင် မိုးက မသည်းတော့ပေမယ့် စဲတော့ မစဲသေးချေ…။ နှင်းအိ ဟိုဟိုသည်သည် ရှာကြည့်လိုက်တော့ ခမောက်တစ်ခုကို တွေ့သဖြင့် ဆွဲ၍ ဆောင်းကာ မိုးဖွဲဖွဲကြားသို့ ထွက်လာခဲ့သည်..။\nနှင်းအိ ခြေလှမ်း၍ လျှောက်လိုက်တိုင်း အထဲမှ အရည်တွေက ပြန်၍ ထွက်ကျလာနေသည်..။ လျှောက်ရင်းနဲ့ ပေါင်ကြားတစ်ခုလုံး စေးထန်းထန်း ဖြစ်လာကာ လျှောက်ရတာ ခက်ခဲလာသည်..။ လမ်းလျှောက်ရင်း နှင်းအိ ဘေးဘီကြည့်၍ လူလစ်တာနှင့် ပေါင်ကြားထဲ လက်နှိုက်ကာ ဝတ်ထားသော ထဘီနှင့်သုတ်ပစ်လိုက်သည်..။ ထဘီတွင် အကွက်လိုက် စွန်းထင်း၍ သွားသည်..။ ဒါပေမယ့် ကိစ္စမရှိ..။ ခေါင်းပေါ်တွင် ဆောင်းထားသော ခမောက်က ခန္ဓကိုယ်အပေါ်ပိုင်း လောက်သာ မိုးရေကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး မကြာမီမှာပင် သူမ၏ ထဘီလေးတစ်ခုလုံး မိုးရေတို့ဖြင့် စိုစိုရွှဲသွားမှာ သေချာလေသည်.။\nလှဦးနှင့် နှင်းအိ တို့ ကိစ္စကို အစ်မဖြစ်သူ မအေးမိ ပင် မသိလိုက် ။ သူတို့နှစ်ယောက်တည်းသာ သိထားကြသည်..။ နောက်ပိုင်းတွင် လှဦးနှင့် နှင်းအိတို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်နေကြသည်.. ။ မလွှဲသာလို့ နှစ်ယောက်သား ဆုံမိကြလျင် လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိန်းကာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြောဆိုဆက်ဆံ ကြသည်..။ နောက်ပိုင်းတွင် နှင်းအိက လှဦးကို အကဲခတ် ဆန်းစစ်ကြည့်သည်..။ လှဦးက သူမအပေါ် မရိုးသားသော အရိပ်အယောင်များ ဘာကိုမှ မတွေ့ရသဖြင့် နှင်းအိ တစ်မျိုး စိတ်အေးရသည်..။ ဒါပေမယ့်လည်း ခက်သည်က နှင်းအိဖြစ်သည်..။ သူမလိပ်ပြာ သူမ မလုံ ။ ပတ်ဝန်းကျင်က မသိ၍ ရိုက်ခတ်မှု မရှိသော်လည်း သူမကိုယ် သူမတော့ သိနေတာက ခက်လှသည်..။\nဒီအရိပ်မည်းကြီးကို သူမစိတ်ထဲက ဘယ်လိုများ ဖျောက်ဖျက်ပစ်ရပါ့မလဲ ဆိုသော မေးခွန်းက နှင်းအိ သူမကိုယ်ကို ပြန်မေးမိနေသည်မှာ အကြိမ်ပေါင်း မရေတွက်နိုင်တော့ပေ…။ သူမ၏ ခန္ဓကိုယ်က ညစ်နွမ်းနေပြီလားဆိုသည့် အတွေးက နှင်းအိရင်ထဲတွင် ခိုင်ခိုင်မာမာ ကိန်းအောင်း၍ နေသည်..။ ယခုလည်း ချောင်းစပ်ရှိ တရုတ်စကားပင် သစ်မြစ်ဆုံကြီးပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း သူမ၏ အရိပ်မည်းကြီးကို ပြန်ပြောင်း စဉ်းစားမိနေကာ သက်ပြင်းတွေ အခါခါ ချနေမိသည်..။ စဉ်းစားပြီးသွားပြန်တော့ ပေါင်လေးတစ်ဖက်ကို ဟ၍ လက်လေးတစ်ဖက်ကို ပေါင်ကြားထဲ သွင်းပြီး စောက်ဖုတ်လေးကို ထဘီပေါ်မှ စမ်းလိုက်မိသည်..။\nဒီအရာက ဘာနှင့်မှ ထိ၍ ရသော အရာ မဟုတ်ပါ..။ လက်ဖြင့် ထိကိုင်ပြီ ဆိုကတည်းက ထိုလက်ကင်းကွာသွားမှာကို စောက်ဖုတ်လေးက မလိုလားသည့်အပြင် ထိထားသော ခုအနေအထားထက် ပိုပြီး ဖိကပ်ပွတ်သပ်လာမှာကို လိုလား၍ နေသည်..။ နှင်းအိ သူမလက်ဖြင့် စောက်ဖုတ်လေးကို အသာလေး ဖိ၍ ပွတ်သပ်ပေးနေမိသည်..။ ပွတ်ရင်း ပေါင်နှစ်ချောင်းက ပို၍ ကားသွားရသည်..။ နှင်းအိထိုင်နေသော နေရာက ရေကန်ကြီး သုံးကန်၏ ရှေ့ဖက် ချောင်းကမ်းစပ်တွင် ဖြစ်သည်..။ သူတို့ရွာက ဒီချောင်းလေး ကမ်းပါးတစ်လျှောက် တည်ထားသော ရွာကလေး ဖြစ်သည်..။\nကမ်းစပ်တွင် လူသူကင်းရှင်းမှန်း သိတော့ နှင်းအိ ပို၍ ကဲလာသည်..။ ထဘီအောက်နားစလေးကို အသာလေး ဆွဲတင်လိုက်ပြီး ထဘီကြားထဲ လက်ကို သွင်းကာ စောက်ဖုတ်လေးကို စမ်းလိုက်ပြန်သည်..။ သူမ၏ ခဲအို လှဦးလုပ်တာ ခံလိုက်ရပြီးကထဲက ရိပ်ထားသော စောက်မွှေးလေးတွေက လက်တစ်ဆစ်ခန့်ပင် ပြန်၍ ထွက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်..။ ပထမဆုံး လက်ဖျားလေးဖြင့် စောက်မွှေးလေးတွေကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီးမှ အကွဲကြောင်းမှ ငေါက်တောက်လေးထွက်နေသော စောက်စေ့လေးကို လက်မထိပ်ဖြင့် တို့ထိ ကာ ပွတ်ပေးရင်း နှင်းအိ မျက်လုံးလေးများ စင်း၍ ကျလာရသည်..။ ရွာလမ်းမကြီးပေါ်မှ ချောင်းဖက်သို့ ဆင်းလာပြီး လူတစ်ရပ်လောက် ပေါက်နေသော ဗျိုက်တောပင် များကို ကျော်ဖြတ်လိုက်မည် ဆိုပါက နှင်းအိကိ အတိုင်းသား မြင်ရမည် ဖြစ်သည်..။\nစောက်ပတ်ဝတွင် စိုစိစိလေး ဖြစ်နေသော အရည်လေးတွေက စောက်စေ့ကလေးကိုလည်း ထိလိုက်ရော အပြင်သို့ စို့၍ ထွက်လာသည်..။ နှင်းအိ စင်းကျနေသော မျက်လုံးနှစ်လုံးကို မဖွင့်တော့ပေ..။ လက်ညှိုးလေးကို စောက်ခေါင်းထဲသို့ အသာလေး ထိုးထည့်လိုက်သည်..။ ထွက်နေသော အရည်လေးတွေကြောင့် ချောချောချူချူ တစ်ချောင်းလုံး ဝင်သွားသည်..။ ဒီတော့ နှင်းအိက သူမ၏ လက်ညှိုးကို စောက်ခေါင်းထဲသို့ သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက် လုပ်ပေးသည်..။ လက်ကလှုပ်နေတော့ နှင်းအိရဲ့ ကိုယ်လုံးလေးမှာ တသိမ့်သိမ့် လှုပ်၍ နေသည်.. ။\nခဏအတွင်းမှာပင် ဖြေးဖြေးလေး လှုပ်ရှားနေသော သူမ၏ လက်က သွက်သွက်လက်လက် ကြီး လှုပ်ရှား၍ လာသည်..။ နှင်းအိ မျက်လုံးလေးတွေ မှိတ်ထားရင်း နှုတ်ခမ်းလေးက ဟ၍လာသည်..။ “နှင်းအိ…“ “အမလေး…………..“ ခေါ်လိုက်သော အသံက တိုးတိုးလေး ဖြစ်ပေမယ့် နှင်းအိ နားထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်လိုက် သည်ဟုပင် ထင်လိုက်ရသည်..။ ထဘီးကြားထဲ ထိုးသွင်းထားသော လက် ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး တပြိုင်နက်ထဲမှာပင် နှင်းအိ မျက်လုံး ဖွင့်၍ ကြည့်လိုက်သည်..။ “ဟင်……ဆရာလေး……“ ရွာမူလတန်းကျောင်းမှ ဆရာလေး ဝင်းကိုအား တွေ့လိုက်ရသည်..။\nနှင်းအိ မျက်လွှာလေး ချကာ ခေါင်းလေး ငုံ့သွားသည်..။ သူနဲ့မှ ပက်ပင်းတိုးရသတဲ့လား….။ နှင်းအိ ရှက်လိုက်တာ…မပြောပါနဲ့…။ ဖြစ်နိုင်လျင် ဒီနေရာမှ ချက်ချင်းထ၍ ပြေးသွားလိုက်ချင်သည်..။ အမှန်တော့ နှင်းအိနှင့် ဆရာလေး ဝင်းကိုတို့က ရှေ့လထဲတွင် လက်ထပ်ကြရန် လူကြီးတွေက သဘောတူပြီးကြတဲ့သူတွေ ဖြစ်သည်..။ ဆရာလေး ဝင်းကို နှင့် နှင်းအိတို့ ကြိုက်နေကြတာလည်း တစ်နှစ်ကျော် ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်..။ ဒီနေရာက သူတို့နှစ်ယောက် တွေ့နေကျ နေရာလေး ဖြစ်သည်..။\nဝင်းကို နှင်းအိ အဖြစ်အား တွေ့လိုက်ရတော့ သူ့ကိုသတိရပြီး နှင်းအိ လုပ်ချင်တာ လုပ်နေသည်ဟု တွေးမိပြီး သနားသွားသည်..။ ဝင်းကို နှင်းအိရဲ့ ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို ညင်သာစွာ ကိုင်၍ သူမကို ဆွဲထူလိုက်သည်..။ ပြီးတော့ ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်း ၍ ဖွဖွလေး နမ်းသည်..။ မြတ်နိုးယုယစွာ ညင်ညင်သာသာနမ်းလိုက်တာဖြစ်ပေမယ့် နှင်းအိက ဒီလို နမ်းတာကို အားမရနိုင်..။ သူမ ပါးကို ထိုး၍ တိုးကပ်ပေးသည်..။\n“နှင်းအိ …အိမ်ကိုလိုက်ခဲ့နော်..အိမ်မှာဘယ်သူမှမရှိပါဘူး… “ဟင့်အင်း…မလိုက်ချင်ဘူး..“နှင်းအိ သူ့ခါးကို ဖက်ထားလျက်က သူ့ရင်ခွင်ထဲမှ ခေါင်းလေး ခါရမ်း၍ ပြောသည်..။“လိုက်ခဲ့ပါလား နှင်းအိရာ… လွတ်လွတ်လပ်လပ် တွေ့ရတာပေါ့…“ဟင့်အင်း…ရှေ့လထဲဘဲ….လက်ထပ်တော့မယ့်ဟာ……“ဒါတော့..ဒါပေါ့…..ဒါပေမဲ့….“ဘာလဲ..နှင်းအိကို အထင်သေးသွားပြီလား..။ အဲဒါ နှင်းအိ တစ်ယောက်ထဲ မဟုတ်ဘူး..ရှင့်…မှတ်ထား….“ပြီးတော့မှ နှင်းအိက တိုးတိုးလေး…“မိန်းမတွေက ဒီလိုပဲ….“ ဟု ပြောလိုက်သည်..။“အော်….နှင်းအိရယ်……….ဝင်းကို နှင်းအိရဲ့ နဖူးလေးအား တစ်ချက်နမ်းလိုက်ပြီး ခါးကိုဖက်ကာ ရွာလမ်းမကြီးပေါ်သို့ အတ လျှောက်သွားလေတော့သည်.……ပြီးပါပြီ။\nCategorized as အငျးဆကျ Tagged တဈခါပဲတျောပါပွီ


ရေးသားသူ poemflower at Thursday, December 24, 2009\nမိုးမောင် December 24, 2009 at 3:13 PM\nကိုယ်တိုင်လည်း အိမ်လွမ်းသူမို့လို့ ခံစားသွားပါတယ်။\nညခင်း December 24, 2009 at 4:43 PM\nညခင်းကတော့ အိမ်လွမ်းသူ မဟုတ်ဘူး အိမ်ပေါ်က မဆင်းသူ....ကုတ်နဲ့ကော်ချတောင် မဆင်းဘူး လို့ ရီစရာ ပြောခဲ့ဘူးတယ်...မိဘအရိပ်က အအေးချမ်းဆုံးပဲ...\nပန်းကဗျာရေ... ပုဂံညောင်ဦးပုပ္ပား ဘုရားဖူးသွားမယ်...မလိုက်ဘူးပေါ့နော်.. :D :P\nနေ့အိပ်မက် December 24, 2009 at 5:09 PM\nအင်း ဒါလည်းအိမ်လွမ်းနည်းတစ်မျိုးပဲနော် မမ\nYoungGun December 24, 2009 at 5:46 PM\nအိမ်လွမ်းသူ..တဲ့။ လှိုက်ခနဲပဲဗျာ ရင်ထဲ.မကောင်းဘူး။ လွမ်းစရာ အိမ်ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် အပြန်ခရီးက ခက်တယ်။ ထူးအိမ်သင်သီချင်းထဲကလို နေညိုညိုလမ်းလေးထက်က စောင့်နေတယ် ..။ မျှော်လင့်ခြင်းများရယ်..အိမ်ပြန်ချိန်များရယ်.။\nAnonymous December 24, 2009 at 7:27 PM\nအားလုံးထက် နွေးထွေးလုံခြုံတဲ့နေရာဟာ အမေ့အိမ်ပဲလို့ သိလိုက်ရတဲ့အချိန်ကြတော့ .\nကျွန်တော်လည်း ဟို.. အဝေးမှာ ရောက်နေခဲ့တယ် အစ်မရေ.. ခံစားဖတ်ရှုသွားပါတယ်..။\nkokomaung.uk December 24, 2009 at 7:42 PM\nဖတ်ရင်းနဲ့ လွမ်းလာပြီ။ အမိနိုင်ငံ။ မွေးရပ်မြေ။ အမေ။ အားလုံး လွမ်းစရာတွေချည်းပါဘဲ။\nပန်းကဗျာလဲ အမေကို သတိရနေမယ်ဆိုတာ ယုံကြည်နေပါတယ်။\nshwezinu December 24, 2009 at 7:56 PM\nသနားတယ် ညီမလေးရယ် တချိန်မှာတော့ ပြန်နိုင်မှာပါ\nWelcome December 25, 2009 at 2:41 AM\nAnonymous December 25, 2009 at 11:34 AM\nမမရေ ..... ဘယ်တော့မှ မေ့မရတဲ့ မိဘမေတ္တာနဲ့ နားခိုခဲ့တဲ့ အိမ်လေးဟာ တစ်ဘ၀စာအတွက် တသက်လုံး လွမ်မပြေတဲ့ နေရာလေးပါ။ မမရဲ့ အိမ်အလွမ်းလေးကို ရင်နဲ့ခံစားပြီး ဖတ်သွားပါတယ်။\nမြစ်ကျိုးအင်း December 25, 2009 at 8:11 PM\nပြန်ဆုံတွေ့နိင်အောင် အားလုံးကျန်းမာပါစေပဲ ဆုတောင်းနေဖြစ် တယ်။\nမောင်သုံည December 26, 2009 at 8:43 PM\nသို့ သော် အိမ်လွမ်းသူ ကတော့ ကျွန်တော့ရင်ကိုဘလောင်ဆူ\nလောကကြီးနဲ့ တွေ့ ခွင့်ပေးတဲ့ အန္တကျေးဇူးရှင်ကြီးကိုရောပေါ့၊\nသုခ ဒုက္ခတွေက ဝေဒနာ ဆိုတဲ့ ခံစားမှုမျဉ်းကြောင်းပေါ်ကဆို\nshankha December 27, 2009 at 9:12 PM\nအိမ်ပြန်ချင်နေပြန်ပြီ အမေမျက်နှာကိုလည်း မြင်ယောင်မိတယ်ဗျာ...\nliver December 28, 2009 at 4:29 PM\nme too. i leave from home about 1 month . but i always remember my home, my family!!!!!!!!!!!!!!!!\nzox December 29, 2009 at 1:11 AM\nအေးဗျာ။ လွမ်းပုံလွမ်းနည်းလေးတွေက တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် မတူကြဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အားလုံးရဲ့ ကိုယ့်အိမ်အပေါ် လွမ်းကြတဲ့ အလွမ်းလေးတွေကို တစ်မျိုးစီ သိခွင့်ရတော့ အလွမ်းမှာလည်း အမျိုးမျိုးရှိတယ် ဆိုတာ သိလိုက်ရတယ် မပန်းကဗျာရေ။ အင်း... အားလုံး အိမ်လွမ်းသူ ဘ၀တွေကနေ မြန်မြန်ကျွတ်ကြပါစေ။\nမေကျော် December 30, 2009 at 2:07 PM\nထူးအိမ်သင် သီချင်းလေးပါ တင်ပေးရင် ပိုကောင်းမယ်နော်...း) .. လာလွမ်းသွားတယ် မမရေ\nမေကျော် December 30, 2009 at 4:39 PM\nသီချင်းကိုလေ အမတို့ဆိုက်ကနေ ကော်ပီကူးသွားပြီး ပြန်တင်ထားတာ အမ...\nဒါပေမယ့်လေ တင်ပြီးမှ ခွင့်လာတောင်းရတာ စိတ်ထဲ မသန့်လို့ ပြန်ဖြုတ်လိုက်တယ်.... ဟီး .... ခွင့်လွှတ်နော်\nမောင်ငရ် January 18, 2010 at 8:23 AM\nI`m also miss my home..\nwanna fly to my mom..\nnow , wanna cry..\nwhere`s my way..


ခြေထောက်များ ၀သုန် | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Arts & Humanities » ခြေထောက်များ ၀သုန်\nPosted by kalink on Jan 17, 2013 in Arts & Humanities, Copy/Paste |9comments\nပန်းချီ ၀သုန်ရဲ့ လက်ရာမြောက် စာပေမွန်လေးပါ။ စာချစ်သူပေါင်း စာကောင်းပေမွန်လေး ခံစားရအောင် ဝေမျှပါသည်။\nပန်းချီပြပွဲ ခန်းမ၏ နောက်ဘက်တစ်နေရာမှာ ရုံးစုထိုင်နေကြသော ကျွန်တော်တို့ ပန်းချီဆရာတစ်သိုက်မှာ အပြင်ဘက်မှ ခြေထောက်များ ရွေ့လျား သွားလာနေကြပုံကိုသာ တွေ့မြင်နေရလေ၏။ ပန်းချီကား များကိုကား ဘုတ်ပြားများပေါ်သို့ ချိတ်ဆွဲပြီး ၀င်လာသူ ပွဲကြည့် ပရိသတ်တို့ဘက်သို့ မျက်နှာမူထား၍ ဖြစ်လေသည်။\nပန်းချီကားတစ်ချပ် ဖြစ်တည်လာဖို့ ရင်နှင့် ရင်းဖွဲ့လျှင် အချိန် အတော်ကြာတတ်လေသည်။ ကျွန်တော် ပန်းချီကျောင်းတက်စဉ်က ဆရာကြီး ဦးမြတ်ကျော်၏ ပန်းချီကားတစ်ချပ် အကြောင်းကို တွေးနေမိပါသည်။ ပန်းချီကျောင်းတက်ရန် အင်တာဗျူး ဖြေစဉ်ကတည်းက ထိုပန်းချီကားကို ရေးလက်စဖြင့် ဆရာကြီး ရုံးခန်းထဲမှာ မြင်ရသည်။\nမြတ်စွာဘုရား ဒုက္ကရစရိယာ ကျင့်တော်မူခန်း ပန်းချီကား ဖြစ်ပါသည်။ ဆရာကြီး ဦးမြတ်ကျော်သည် စိမ်းပြာညို့ အရောင်များကို အလွန်ကြိုက်နှစ်သက်သည်။ ရေးချက်ရေးလက် တတို့တို့နှင့် နံပါတ် ၂ တို့ ၊ ၃ တို့ကို သုံးတတ်သည်။ ပန်းချီကား ပြီးမြောက်သွားသော အခါတွင်ကား ရေးချက်အဆင့်ဆင့် မှန်ကန် တိကျသော ပန်းချီကားသာ ဖြစ်နေတတ်သည်။\nကျောင်းတက်စဉ်တုန်းက ကျွန်တော်တို့က ဟောတစ်ပုံ ဟောတစ်ပုံနှင့် ၀ုန်းဒိုင်းကြဲ၍ ရေးကောင်းနေစဉ် ဆရာကြီးက သူ့ပန်းချီကားကို တစ်ချက်လောက်ပဲ တို့ချင်တို့သည်။ တစ်ခါတရံ လ နှင့်ချီ၍ မတို့ဘဲ ထားသည်။ ကျွန်တော်တို့ကဖြင့် အပြီးသတ် ကြည့်ချင်လှပြီ။ ကျွန်တော် သုံးနှစ် သင်တန်းအောင်၍ ကျောင်းဆင်းလာခဲ့သည့်တိုင် ထိုပန်းချီကား အပြီးမသတ်ပါ။ နှစ်အတန်ကြာမှ အင်ဗွိုင်း ပန်းချီပြပွဲတွင် ထိုပန်းချီကား ချိတ်ဆွဲ ပြသထားသည်ကို တွေ့ရပါတော့သည်။\n‘ ကိုယ်ရေးတာက ဘုရားပုံလေကွာ ၊ တာဝန်ကြီးတယ် ‘ ဟူ၍သာ ဆရာကြီးက လေအေးအေးနှင့် ရှင်းပြသည်။ အောက်ဒိုးခေါ် ပြင်ပ ရှုခင်း ရေးဆွဲကြတုန်းက ဆရာကြီးသည် ကျွန်တော်တို့အား ရေဆေးအကြည် သုံးကား တစ်မုဟုတ်ချင်း ရေးဆွဲပြဖူးသည်။ ‘အဲ့ဒါက သဘာဝဆီက လေ့လာတာ လေကွာ၊ တစ်ခါတလေ “ကား” ဖြစ်သွားတာလည်း ရှိတော့ ရှိတာပေါ့၊ ပြီးတော့ အချိန် ကန့်သတ်ချက် ရှိတယ်ကွ ၊ မင်းရေးနေတဲ့ တိမ်တွေဟာ တရွေ့ရွေ့ လွင့်နေတယ်လေ ၊ မင်းရေးတာကို စောင့်မနေဘူး၊ ပြီးတော့ နေ ၊ နေတဖြည်းဖြည်း စောင်းလာတာနဲ့အမျှ အရိပ်တွေ အရောင်တွေ ပြောင်းကုန်တယ်၊ အဲဒီ ဇောနဲ့ ရေးတော့ မင်းရဲ့ မသိစိတ်ထဲမှာ ငုပ်နေတဲ့ စုတ်ချက်တွေ အလိုလို ရလာတယ်။ အဲဒါ ကိုယ်ပိုင် စုတ်ချက် တချို့ ဖြစ်ပေါ်လာပုံပဲ။ ‘\nဆရာကြီး ဦးမြတ်ကျော်သည် ပန်းချီ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖြစ်သည်နှင့်အညီ လုပ်ငန်းတာဝန်လည်း များပြား လှလေရာ ၊ ကိုယ်ပိုင် စိတ်ကြိုက် ပန်းချီကားတစ်ကား ဖြစ်လာဖို့အတွက် အတော် ကြိုးပမ်းရပေလိမ့်မည်။ ဒါကို ငယ်ငယ်က ကျွန်တော် မသိခဲ့။ ယခုတော့ သိပြီးရင်း သိ၍သာ လာနေရလေသည်။\nနောက်ထပ် ကားထွက်ကျဲသူ ဆရာကြီး တစ်ဦးလည်း ရှိပါသေးသည်။ ကျွန်တော်တို့၏ သင်တန်းနည်းပြ ဆရာကြီး ” ဦးသိန်းဟံ ” ။ သင်ကြားပို့ချမှု တာဝန်များ ပိပြီးရင်း ပိနေသော ဆရာကြီးမှာ မည်သည့်အခါများ ကိုယ်ပိုင် စိတ်လိုလက်ရ ပန်းချီကား ရေးဆွဲနေမိပါလိမ့်။\nတစ်ခါတရံ ကျောင်းဆင်းပန်းချီပြပွဲများတွင် ဆရာကြီး ချိတ်ဆွဲပြသတတ်သည်မှာ ကျွန်တော်တို့အား သင်ကြား ပြသရင်း ရေးဆွဲဖြစ်သော ” သက်ငြိမ် ” ပန်းချီကားတို့ ၊ ” မော်ဒယ် (လ်) ” ပန်းချီကားတို့သာ ဖြစ်သည်။ ဆရာကြီး ကွယ်လွန်၍ အောက်မေ့ဖွယ် ပန်းချီပြပွဲ ပြုလုပ်သည်တွင် ဆရာကြီး၏ ပန်းချီကားများ စုဆောင်းကြရသောအခါ ခဲ၊ မင်ခြစ် ၊ ရေဆေး ၊ ဆီဆေး အားလုံးပေါင်းပါမှ ပန်းချီကားအချပ် တစ်ရာ မရှိပေ။\nသို့သော် သမိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်တည်ကျန်ရစ်သော ပန်းချီကား “သူ” ကိုတော့ ဆရာကြီး ရေးဆွဲဖြစ်ခဲ့ပါ သည်။ ဆရာကြီး ကတော်၏ ပုံတူ ပန်းချီကားဖြစ်သည်။ ထိုပန်းချီကားကို ဆရာကြီး အကြိမ်ပေါင်း မည်မျှ တို့ဆစ် ရေးခြယ်ခဲ့လဲ မသိပါ။ ဆရာ ကတော်အပေါ် သွန်းထုသော မေတ္တာဓါတ် အဟုန်တို့ဖြင့် ထိုပန်းချီကားကို ကြည့်လေတိုင်း ကျွန်တော်တို့မှာ တုန်တုန်လှုပ်လှုပ် ခံစားရလေသည်။ ငယ်နာမည် မောင်စစ် ၊ ဆရာ ဦးဘဥာဏ်၏ တပည့်ရင်း “ဦးသိန်းဟံ”။ ခပေါင်း စီးကရက်ကို ခဲရင်း ပါးစပ်မှ အမြှုပ်တစီစီ ထွက်လာသည်အထိ သင်ကြားပြသခဲ့သည့် ဆရာကြီး။\nရင်နှင့်ရင်း၍ ပန်းချီရေးလျှင် အချိန်မှာ အတိုင်းအဆမရှိ။ မိမိ မေတ္တာဓါတ် သက်ရောက်သလောက်ပင် ထိုပန်းချီကားသည် အချိန်များစွာ၊ ကာလများစွာကို ဖြစ်ကျော် ရပ်တည်နိုင်စွမ်းပေသည်။\nပန်းချီ မှော်ရုံတောကို တမင်သိသိ တိုးဝင်မိခဲ့သော ကျွန်တော်က ထိုသို့ပင် နားလည်မိခဲ့ပါသည်။ ရန်ကုန်မှာ ပန်းချီသမား တစ်ယောက်အဖြစ် ရပ်တည်ဖို့ကလည်း အတော်ခက်သည်။ ဘ၀များစွာကို ဖြတ်ကျော် ရပ်တည်။ ဆိုင်းဘုတ် ၊ ယင်းပန်းချီ ၊ လက်ရေး ပို့စကတ် ၊ ကားနံပါတ်ပြား ၊ တစ်ခါတရံ ထဘီပန်းရေးသည့် ပန်းချီဆရာပင် ဖြစ်ခဲ့ရသေးသည်။\nလင်ကိုယ်မယား ပါးစပ်ပေါက် နှစ်ပေါက် ရပ်တည်ရေးမှသည် သားကလေးတစ်ယောက် မွေးဖွားလာ။ မြို့သစ်များတွင် ဟိုနား ငှားနေ ၊ သည်နား ငှားနေနှင့် နောက်ဆုံးတော့ ဖခင်၏ အိမ်နောက်ဘက်တွင် အတော်ကြာ နားခိုခွင့် ရခဲ့ပါသည်။ နောက် သမီးလေး …။\nထိုအချိန်တွင် ကျွန်တော်သည် စာနယ်ဇင်း သရုပ်ဖော် ပန်းချီသမား ပေါက်စဘ၀သို့ ရောက်နေပါပြီ။ ပို၍ကြိုးစား ၊ ပို၍ရုန်းကန် ၊ ပိုမို၍ မိမိလက်ရာကို တောက်ပြောင်အောင် ဖန်တီးနေချိန် ။ ရင်နှင့် ရင်းမိတာတွေလည်းရှိ ၊ အခြားသူတို့၏ အလိုကို လိုက်၍ ရေးရတာတွေလည်းရှိ။ သို့နှင့် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ကျွန်တော်သည် ကလေး လေးယောက် အဖေအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိလာပါသည်။\nရုပ်ပြဇာတ်လမ်းများ ၊ သရုပ်ဖော်ပုံများ ၊ ဝတ္ထုမျက်နှာဖုံးများ ၊ ပန်းချီကားများ ၊ ပန်းချီပြပွဲများ ၊ ထိုသံသရာမှာ ၀ဲလည် လှည့်နေခဲ့သည်မှာ အတော်လေးတော့ ကြာလာခဲ့ပြီ။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် နာမည်လေး တစ်လုံးတော့ ရလာခဲ့ပါပြီ။ ခက်သည်ကား မတ်တတ်စာသာရှိသည်၊ တုံးလုံးစာ မရှိသေး။ “မိုးရွာတုန်း ရေခံပါလား ၊ ရေခံပါလား” ဆိုသည့် တိုက်တွန်းချက်များကို နားထဲမှာ ကြားပါလျက် မသိကျိုးကျွန် ပြုနေမိ သည်။\nမိမိ လက်မှတ်ထိုး တာဝန်ယူရမည့် အလုပ်ကို ကျွန်တော် ရိုရိုသေသေပဲ တစ်လျှောက်လုံး လုပ်ရမည်။ လုပ်လည်း လုပ်ခဲ့ပါသည်။ ကျွန်တော်တို့အလုပ်က ရုပ်ရှင် ပြဇာတ် မင်းသားတွေလောက် ၊ စတီရီယို အဆိုတော်တွေလောက် ” စန်း ” မလိုပါ။ ကျွန်တော် လောဘတကြီး ရှာဖွေနေသည်မှာ နောက်ထပ်သိဖို့ ၊ နောက်ထပ် သိဖို့အတွက် ” အခက် ” တွေကို ရင်ဆိုင် ဖြတ်ကျော်ဖို့။ သည်အခက်ပြီးလျှင် နောက်အခက် ၊ နောက်အခက် ၊ …. ။\nခြေထောက်တွေက အမျိုးမျိုး ဖြစ်လေသည်။ များသောအားဖြင့် သလုံးသား ဖြူဝင်းဝင်း ၊ ပေါင်လယ် စကတ် တွေနှင့် ၊ ဒေါက်ဖိနပ် ဖြူနီညို စီးထားသူတွေကိုသာ မြင်ရသည်။ နောက်ပိတ် ရှူးဖိနပ်ရောင် ပြောင်လက် များ ၊ ဂျင်းဖိနပ်များ ၊ ရံခါ ကတ္တီပါ ဖိနပ်များ ၊ သက္ကလပ် ဖိနပ် အနက်ရောင်များကို မြင်ရသည်။ ကျွန်တော်က ပိုးချိတ်ထဘီနှင့် မြမာလာဖိနပ် စီးထားသူတို့ ၊ ရိုးရိုး ခြေညှပ်ဖိနပ် စီးထားသူတို့ လာကြည့် နေတာကို ပိုမြင်ချင်သည်။\nယခု ကာလကို ပန်းချီကားများ အရောင်းသွက်လာပြီ ၊ ပန်းချီဆရာတွေ စန်းထလာပြီ ဟု ဆိုသူတို့က ဆိုကြသည်။ ယခင်က ပြည်တွင်းရှိ နိုင်ငံခြားသံရုံးများနှင့် သံတမန် အသိုင်းအ၀ိုင်းများကိုသာ အားကိုး၍ ပန်းချီပြပွဲများ ပြုလုပ်လာခဲ့ကြရာမှ အနည်းငယ် ကျယ်ပြန့်လို့တော့ လာပါသည်။\nမြန်မာပြည်သို့ အတိုင်းတိုင်း အပြည်ပြည်မှ ကမ္ဘာလှည့် ခရီးသည်များ ၊ ကုန်သည်ပွဲစားများ ၊ သည်မှာ အလုပ် လာလုပ်သူများအပြင် မြန်မာလူမျိုးများထဲမှာပင် သိန်းသောင်းချီ၍ ပန်းချီကား ၀ယ်ယူ စုဆောင်း သူများ ပေါ်ပေါက်လာနေသည်မှာ ၀မ်းသာစရာ ကောင်းပါသည်။\nဟိုတယ်ကြီးတွေ ဟည်းဟည်းထနေပြီး ထိုမှာ ပန်းချီကား ချိတ်ဆွဲခြင်း ၊ ပန်းပုရုပ်များ တန်ဆာဆင်ခြင်း တို့ကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ချိတ်ဆွဲပြသခြင်း အမှု ပြုနေကြပါပြီ။ မြန်မာအိမ်တွေမှာ ပန်းချီကား ချိတ်ဆွဲခြင်း အမှု ပြုသည့်အလေ့ ရှိဖို့ကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ အချိန်နည်းနည်း စောင့်ကြရပါဦးမည်။\nရင်နှင့် ရင်းသည်ဖြစ်စေ ၊ မရင်းသည် ဖြစ်စေ ..။ ဆီဆေးကား ပန်းချီ ဖြစ်စေ ၊ ရေဆေး ပန်းချီကားပဲ ဖြစ်စေ ကုန်ကျရသည့် စရိတ်တော့ အထိုက်အလျှောက် ရှိကြပေသည်။ ပတ္တူဖျင်စ ၊ ဆီဆေးတောင့်များ ၊ ငါးကြီးဆီ ၊ တာပင်တိုင်ဆီ ၊ ဝေါ့မင်ခေါ် ရေဆေးရေး စက္ကူအကောင်းစား ၊ ရှဥ့်နားရွက်မွေး စုတ်တံ နံပတ် ၁ မှသည် ၁၀ အထိ။ ဆီဆေးကား ဆိုလျှင် ကျွန်းသားထု ပေါင် ၊ ရေဆေးကား ဆိုလျှင်လည်း ပိတ်ကတ် ရွှေမင်သုတ် မှန်ပေါင် စသည်တို့က မိမိ စိတ်တိုင်းကျ ပြုလုပ်သလောက် ကုန်ကျရလိမ့်မည်။\nမိမိ၏ ရင်နှင့်ရင်းခ မပါဝင်သေးပါ။ ထိုအခကိုတော့ ကျွန်တော့်ရင်ထဲမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ထားချင်ပါသည်။ ပန်းချီပွဲ တစ်ပွဲ ပြုလုပ်ရသည့် စရိတ်စက ကလည်း မသေးလှပါ။ ခန်းမငှားခ ၊ ဘုတ်ပြားငှားခ ၊ မီးချောင်းများ ငှားခ ၊ အခမ်းအနား အပြင်အဆင် ၊ ကက်တလောက် ၊ ဧည့်ခံ ကျွေးမွေးစရိတ် ။ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ ပန်းချီကား တစ်ကားစ ၊ နှစ်ကားစ ရောင်းရလျှင် အရင်းကျေသည်။ မရောင်းရလျှင်လည်း ပန်းချီကား ရေးဖြစ်တာ အဖတ်တင်သည် ဟူသော စိတ်ထားဖြင့် ကျွန်တော်တို့ ပန်းချီပြပွဲတွေ ပြုလုပ် ပြသခဲ့သည်မှာ ယခုတိုင်အောင် ဖြစ်ပါသည်။ သည်လိုနှင့် နှစ်ပေါင်း ၃၀ ကျော်အတွင်း ပြပွဲပေါင်း ၆၀ ကျော်လောက်အထိ ကျွန်တော် ပါဝင်ပြသ ဖူးခဲ့လေပြီ။\nပန်းချီပြခန်းများမှာလည်း ကျွန်တော့်ပန်းချီကားတွေ ချိတ်ဆွဲထားလျက် ရှိလေသည်။\nဟော …. ၊ ရှူးဖိနပ် အနက်ရောင် ၊ ပြောင်လက်တစ်စုံ ၊ နောက်တစ်စုံ။ ကျွန်တော်၏ ပန်းချီကားများ ချိတ်ဆွဲထားရာဆီသို့ ဦးတည်လာနေပြီလေ။ ပန်းချီကားများ ရှေ့တွင် သူတို့ချင်း ကွိကွိကွကွ ပြောနေသံ ၊ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးနေသံကို ကျွန်တော် ကြားသိနေရသည်။ ယခု ပန်းချီပြပွဲလေး ဖွင့်တာ သုံးရက်ရှိသွားပြီ။ ကျွန်တော် ဈေးဦး မပေါက်သေးပါ။ ပန်းချီကားလေး တစ်ကားတလေ ၊ နှစ်ကားနှစ်လေလောက် ရောင်းရ လျှင်ဖြင့် ကျွန်တော့် ကုန်ကျစရိတ်များ ကျေမည့်အပြင် သမီး၏ ကျူရှင်ဖိုး ၊ ယဉ်ကျေးမှု တက္ကသိုလ် တက်နေသော သားလတ်၏ ပုဂံသို့ လေ့လာရေးခရီး သွားမည့် စရိတ် ၊ ထို့နောက် ကျွန်တော် အလွန် စားချင်နေသော ပုစွန်တုပ် ဆီပြန်ဟင်း။ ပြီးတော့ ပိုလျှံသေးလျှင် VAT – 69 တစ်လုံးလောက်တော့ တမြုံ့မြုံ့ သောက်ချင်ပါသေးသည်။\n‘ ကိုဝသုန် ၊ ကိုဝသုန် … အစ်ကို ခဏ လာပါဦး ‘\nပြခန်းတာဝန်ခံ ပန်းချီဆရာငယ်လေးက အားရ၀မ်းသာ လာခေါ်သည်။ ကျွန်တော်လည်း သူနှင့်အတူ ထွက်လိုက်ခဲ့ရပေသည်။ ‘ သူတို့က ဈေးနည်းနည်း ဆစ်ချင်တယ် အစ်ကိုရ။ ကျွန်တော်က အစ်ကိုဟာ ဈေးဆစ်လို့ရတဲ့ ပန်းချီဆရာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောထားပြီးသား အစ်ကို ‘\nပြီးတော့ မိတ်ဆက်ပေးသည်။ သြော် … သူလည်း အာရှတိုက်သား တစ်ယောက်ပါပဲကလား။ ဟောင်းဒူး ယူဒူး ၊ ဂလက်တူ ဆီးယူ လိုက်ကြပြီးနောက် သူက စပြောသည်။\n‘ မလျှော့နိုင်တော့ဘူးလား ‘\n‘ ဟုတ်ကဲ့ မလျှော့နိုင်တော့ပါဘူး ‘\nကျွန်တော်တို့ သိုးဆောင်းဘာသာ စကားဖြင့် ပြောကြခြင်း။ သူလည်း သူ့ဒေသသံ ၀ဲသည်။ ကျွန်တော်က ငါးပိသံ ထွက်သည်။ သူက ပိုသွက်သည်။ ကျွန်တော်က ထော့ကျိုး ထော့ကျိူး။\n‘ ကောင်းပြီလေ၊ အဲဒီကားကို ယူမယ်၊ ကျေးဇူးပြု၍ အောက်ကို ဖြုတ်ချပေးပါ ‘\nပန်းချီကားက ရေဆေးပန်းချီကား ၊ မှန်ထု နည်းနည်းထူ၍ အနည်းငယ်လေးသည်။ ကျွန်တော်နှင့် ပန်းချီဆရာလေးတို့ ဘုတ်ပြားပေါ်မှ ဂရုတစိုက် ဖြုတ်ချ၍ ပြခန်းအ၀င်ဘက် အလင်းရောင်ပိုရသော နံရံမှာ ထောင်ပြရသည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်လိုက် ၊ နောက်ဆုတ်ကြည့်လိုက် ၊ သူ့အဖော်ကို တစ်စုံတခု ပြောလိုက်နေရာမှ\n‘ ဒါ ဘာအဆောက်အအုံလဲ ‘\nသူ၏ နက်ပြောင်လက်လက် ဖိနပ်ဦးချွန်ဖြင့် ထိုးပြ၍ မေးလေသည်။ ဟင် …..ကျွန်တော့် ရင်ဘတ်ထဲမှာ သွေးတိုး လှုပ်ခုန်နှုန်း မြန်လာသည်။ ကျွန်တော့် မျက်နှာလည်း နီမြန်းလာနေမည်။\n‘ ညီလေး လာဦး ‘\nပန်းချီ ညီငယ်ကိုသာ အသာပုခုံးဖက်ခေါ်၍ ပြခန်းအလယ် ဘုတ်ပြားများ အကွယ်ရောက်မှ\n‘ အဲဒီ အကောင်ကို ပြောလိုက် ၊ ငါ့ပန်းချီကား မရောင်းတော့ဘူးလို့ ‘\n‘ ဟာ အစ်ကို ဘယ်လိုဖြစ်သွားတာလဲ ‘\n‘ နောက်တော့ ငါ ရှင်းပြမယ်၊ ခုတော့ ငါပြောတဲ့အတိုင်း သွားပြောချေ ၊ သူ့လက်ထဲတော့ ငါ့ပန်းချီကား အပါမခံနိုင်ဘူး ၊ ပြန်ချိတ်လိုက် ‘\n‘ အစ်ကိုရယ် ….’\nသူတို့ကို ကျောခိုင်း၍ ကျွန်တော် မူလထိုင်နေရာ ပြခန်း အနောက်ဘက်သို့ ၀င်ခဲ့သည်။ မည်သို့ ဖြစ်ကျန်ရစ်သည်ကို ကျွန်တော် ဂရုမစိုက်တော့ပြီ။ ပြီးတော့ ထောင့်တွင် ဖွင့်ထားသော ရမ်ပုလင်းကို ဖွင့်၍ တစ်ပက် ” နိ ” သောက်ပစ်သည်။ သို့တိုင် ဒေါသမာန်တို့က ကျွန်တော့်ရင်မှ ထွက်ခွာမသွားသေး။\n‘ ကိုဝသုန် ဘာဖြစ်လာလို့လဲ ‘\nရေးဖော် ပန်းချီဆရာများ၏ ၀ိုင်းမေးသံကို ကျွန်တော် လက်ကာပြသည်။ ကားတံခါး ဆောင့်ပိတ်သံ၊ ၀ုန်းခနဲ ကားထွက်ခွာသွားသံ။\nအတန်ကြာသည်။ ကျွန်တော့်ထံ ပြပွဲတာဝန်ခံကလေး ရောက်လာသည်။ သူ့နောက်မှ ပြခန်းဖွင့်ထားသူ လူငယ် ပန်းချီဆရာလေးလည်း ပါလာသည်။\n‘ အစ်ကိုရယ် အဲဒါ ကျွန်တော့် ဖောက်သည်တွေဗျ ၊ ကျွန်တော်ကဖြင့် ကားပေါ်မှာ အစ်ကို ဘယ်လောက် တော်ကြောင်း ၊ နာမည်ကြီးကြောင်း ပြောလာလိုက်ရတာ ‘ ပြခန်းဖွင့်ထားသူ လူငယ်က ပြောသည်။\n‘ လာထိုင်ကွာ ၊ ငါရှင်းပြမယ် ‘\nကျွန်တော် နောက်ထပ် ရမ် တစ်ပက် သောက်သည်။\n‘ ရောမမြို့ကို ရောက်ရင် ရောမသားလို ကျင့်နိုင်ရမယ်ဆိုတဲ့ စကားကို မင်းတို့လည်းအသိ ၊ ငါလည်းအသိ။ အဲဒီကောင်တွေလည်း အသိ ဖြစ်ရမှာပဲ။ ပြီးတော့ ဒီကောင်ဟာ တို့တိုင်းပြည်မှာ အလုပ်လာလုပ်နေတဲ့ ကောင်ပါကွာ။ တို့တိုင်းပြည်မှာ နှစ်နဲ့ချီ နေလာခဲ့ပြီးပါပြီ။ တို့တိုင်းပြည်ရဲ့ ရေမြေသဘာဝတွေ ၊ ရိုးရာ ယဉ်ကျေးမှုတွေကို လေ့လာဖို့ သူ အချိန်အများကြီး ရပါတယ်။\nငါတို့မှာ နိုင်ငံခြားသားတွေနဲ့ဆုံရင် ပြောလိုက်ရတဲ့ အင်္ဂလိပ်စကား ၊ တတ်တတ် မတတ်တတ် ကြိုးစားပြီး ပြောရတာ။ မတတ်တဲ့ လူကလည်း တတ်အောင်သင်ပြီး ပြောကြတယ်။ သူတို့ဆီက “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ၊ “သွားလိုက်ပါဦးမယ်” ဆိုတဲ့ မြန်မာ စကားကို တစ်ခါတရံမှ ကြားရတတ်တာပါ။ ဒီကောင်ဟာ ဥရောပတိုက်သား မျက်နှာဖြူ တစ်ယောက်ဆိုရင် “ဟေ့ကောင် ၊ မင်း အဲသလို မလုပ်ရဘူး” လို့ ပြောပြီး ၊ တားပြီး ငါခွင့်လွှတ်ကောင်း ခွင့်လွှတ်မယ်၊ ခုတော့ ဒီကောင်ဟာ တို့လိုပဲ အာရှတိုက်သားကွ။ သူတို့ တိုင်းပြည်မှာလည်း ဒီလို အဆောက်အအုံမျိုးတွေ ရှိပါတယ်။ ဒါမျိုး မလုပ်ရဘူးဆိုတာ သိသင့်တယ်။ သူ့ဟာသူ “ဘို” ဆန်ချင်ရင် တခြားပစ္စည်းကို အဲသလို ဖိနပ်နဲ့ ညွှန်ပြီး မေးပေါ့ကွ ‘\n‘ ငါ ငါရေးထားတာ ပုဂံက ဓမ္မာရံကြီးဘုရားကွ ၊ ဓမ္မာရံကြီးစေတီ ‘\nကျွန်တော့် အသံများ ဆို့နင့် တုန်ခါလာသည်။ ပိုမို မာကျောလာသည်။\n‘ ငါအခု ပန်းချီကား တစ်ချပ်မှ မရောင်းရသေးဘူးနော်။ ဒါပေမယ့် ကိစ္စမရှိဘူး။ ဒီလိုကောင်မျိုးဟာ တို့ ရှေ့မှာတောင် အဲသလိုလုပ်ရင် တို့ကွယ်ရာမှာ ဒီပန်းချီကားကို သူဘယ်လိုထားမလဲ ၊ မင်းတို့စဉ်းစား။ ‘\nနောက်တစ်ပက် ။ ပြီးတော့ ဘေးမှာ ချထားသော လွယ်အိတ်ကို ကောက်လွယ်။ ‘ ငါ ပြန်တော့မယ်။ ‘\nကျွန်တော့်အား ညီငယ် နှစ်ယောက်က ပြခန်းဝ အထိ လိုက်ပို့ပေးသည်။ စကားသံ တစ်ခုက လွင့်ပျံ လိုက်လာ၍ ကျွန်တော့် ကျောကို ထိမှန်သည်။\n‘ အစ်ကိုဟာ သိပ်မာနကြီးတာပဲ ‘\nကိုယ့်အမျိုး ယဉ်ကျေးမှုအတွက် ၊ ကိုယ့်လူမျိုးရဲ့ ဘာသာ သာသနာအတွက် ၊ အားလုံးအတွက် ဒီလောက်တော့ မာနကြီးပါရစေ ငါ့ညီရယ်။\nကျွန်တော်တို့ တိုင်းပြည်သို့ ကောင်းသော ခြေထောက်များ ခြေချ လာနိုင်ပါစေ။\n(မဟေသီ မဂ္ဂဇင်း ၊ မတ်လ ၊ ၁၉၉၉)\nExternal links for ဆရာ ၀သုန်\nA Sketch of WaThone – 1 http://www.youtube.com/watch?v=aT1LTsjM2OQ\nA Sketch of WaThone –2http://www.youtube.com/watch?v=dBFFzsp000M\nkalink has written 22 post in this Website..\nView all posts by kalink →\nဘာလိုလိုနဲ့ ဆရာ ဝသုန် ကွယ်လွန် တာ ၄ နှစ်လောက်ရှိရောပေါ့။\nA Sketch of Wathone ရုပ်ရှင်ကားတိုလေး ဆုရတယ်လို့ဖတ်ဖူးလိုက်ပြီး မကြည့်ဖူးသေးဘူး။\nဒီစာကို မဟေသီမှာ ဖတ်ဖူးလိုက်ပါတယ်။\nခုလို ပြန်ဖတ်ရတဲ့ အတွက် ရော လင့် အတွက်ရော ကျေးဇူးပါ။\nA Sketch of Wathone လေးလည်းကောင်းပါတယ်.. ဆရာ့ရဲ့ အေးအေးလေးလေးစကားပြောပုံလေးကော..သူရဲ့ဘ၀ဖြတ်သန်းတဲ့ပုံရိပ်တွေလဲ အရမ်း အနုပညာမြောက်ပါတယ်။\nဒီ စာကလေးကို မဟေသီမှာ ဖတ်ဘူးကတည်းက ဆရာ ၀သုန်ကို ပိုလို့လေးစားသွားခဲ့မိ။\nဒါပေမယ့် လူခြင်းတော့ မဆုံဘူးပါ။\nဒီ ဆရာဝသုန်ရဲ့ စာလေးကိုရှယ်တဲ့အတွက်ကျေးဇူးပါဗျာ…ဆရာ့ရဲ့\nဒါရိုက်တာ ကြည်ဖြူရှင်က ပန်းချီဝသုန်အကြောင်း..ကားရိုက်တာ.. ယူအက်စ်ဝါရှင်တန်ဖက်ကဦးစီးလုပ်တဲ့… ရုပ်ရှင်ပွဲတော်မှာ.. ဆုရဖူးတယ်..။\nသိသလောက်.. အဲဒီကားကိုဖန်တီးရိုက်သူတွေထဲ.. ဘားမားဗွီဂျေသမားတွေပါတယ်လို့.. ကြားဖူးတယ်..\nရေဆေးကားတွေအကြောင်းပြောရင်.. ဦးစံတိုး၊ ကိုသိုက်..တို့ကိုလည်း.. သတိရမိသား…\nမဆလခေတ်က.. သူတို့တွေက.. ၀တ္တု..စာအုပ်အဖုံးတွေကို ဆွဲပေးကြသူတွေပေါ့…။\nဟုတ်ပါတယ်..ရေဆေးအကြောင်းပြောရင်..စံတိုး၊ မောင်မောင်သိုက်၊ ၀သုန်၊ ကျော်သောင်း.. အားလုံးရေဆေးကို အလွန်ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်တဲ့..ဆရာတွေပါ..။ ကျနော်တော့ ငယ်ငယ်ထဲက ပန်းချီးအကြောင်းဘာမှမသိခင်ထဲက..သူတို့လက်ရာတွေအားလုံးကို..ကြိုက်နှစ်သက်ခဲ့တယ်။ သူတို့ဘ၀တွေကတော့..ခက်ခက်ခဲခဲဖြတ်သန်းခဲ့ကြတယ်။ အများအတွက်တော့..တန်းဖိုးရှိတဲ့ အနုပညာတွေ ထားရစ်ခဲ့တယ်။\nငယ်ငယ်တုန်းက ဖတ်ခဲ့တဲ့ ဆရာချစ်ဦးညို ဝတ္ထုအဖုံးတွေရဲ့ ပန်းချီလက်ရာတွေမှာ ဦးဝသုန်လဲပါမယ် မှတ်တာပဲ\nဆရာ ၀သုန်လို ရောင့်ရဲတင်းတိမ် နိုင်မဲ့လူမျိုး (အနုပညာသမား) ဒီခေတ်မှာ တော်တော်ရှားသွားပီ။\nဒါရိုက်တာ ကြည်ဖြူသျှင် ရိုက်ကူးထားပြီး ဆုရရှိထားတဲ့ 10 မိနစ်စာ ဆရာဝသုန်ရဲ့ ဘ၀အကြောင်း ဇတ်လမ်းလေးကြည့်ဖြစ်ကြရင် ဆရာဘ၀အကြောင်း ပြည့်စုံနီးပါးလောက် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ကြမှာပါ…..\nဆရာ ကောင်းရာသုဂတိ လားပါစေ။


စစ်ကောင်စီရွေးကောက်ပွဲကော်မရှင်က အန်အယ်လ်ဒီထံပေးပို့သည့်စာ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် လက်မခံ…. – Sport Gaber\nစစ်ကောင်စီရွေးကောက်ပွဲကော်မရှင်က အန်အယ်လ်ဒီထံပေးပို့သည့်စာ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် လက်မခံ….\nပါတီအရေးမို့ ပါတီကဆုံးဖြတ်ဖို့လိုသည်ဆိုကာ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် လက်မခံလိုက်တဲ့ စာအိတ် ၂ ခု\nနိုင်ငံတော်အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ထံသို့ ပေးပို့သည်ဆိုသော စာအိတ်နှစ်အိတ်ကို သူမကလက်မခံဘဲ ” ပါတီဗဟိုအလုပ်မှုဆောင်အဖွဲ့ကသာ ဆုံးဖြတ်ရမည်ဆိုကာ” ပြန်ပေးလိုက်သည်ဟု သူမ၏ရှေ့နေတစ်ဦး အပြောအရ သိရသည်။\nရန်ကုန်ရှိ အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်ရုံးချုပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် ကာကီရောင်စာအိတ်ရှည်နှစ်လုံးအား နေပြည်တော် ဇဗ္ဗူသီရိမြို့နယ် အထူးတရားရုံးတွင် ယနေ့ရုံးချိန်းထွက်လာသော ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ထံသို့ သူမ၏ရှေ့နေအဖွဲှဝင်တစ်ဦးက ပေးအပ်ရန်ကြိုးစားကြောင်းနှင့် ပါတီရုံးသို့ ရောက်ရှိနေသည့်စာဖြစ်သောကြောင့် ဗဟိုအလုပ်အမှုဆောင် အဖွဲ့ကသာ ပါတီကိစ္စဆုံးဖြတ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်းပြောဆိုသည်ဟု ရှေ့နေဦးခင်မောင်ဇော်က ပြောသည်။စာနှင့်ပတ်သက်သော အသေးစိတ်ကိုသိရှိခြင်းမရှိဟု ဦးခင်မောင်ဇော်ကပြော သည်။\nအာဏာသိမ်းစစ်တပ်က အမှုများစွာကပ်ခံထားရသော ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် သည် ယနေ့တွင် အမှုနှစ်ခုအတွက် ရုံးချိန်းထွက်ရသည်။ ပထမအမှုမှာ နိုင်ငံတော်သမ္မတကြီး ဦးဝင်းမြင့်နှင့် နေပြည်တော်ကောင်စီဥက္ကဌ ဦးမျိုးအောင် တို့နှင့်အတူ ဆူပူရန်လှုံ့ဆော်မှုဆိုင်ရာ ရာဇသတ်ကြီးပုဒ်မ ၅၀၅ (ခ) ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူတစ်ဦးတည်းအနေဖြင့် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ဆိုင်ရာဥပဒေပုဒ်မ (၂၅) နှင့်ဆိုင်သော အမှုကိုလည်း ရင်ဆိုင်ရသည်။\nအမှုနှစ်ခုလုံးအတွက် နောက်ရုံးချိန်းကို စက်တင်ဘာ ၂၁ရက်နေ့သို့ ချိန်းဆိုထား သည်။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်၏အမှုများတွက် ပုံမှန်ရုံးချိန်းများမှာ တနင်္လာနေ့နှင့် အင်္ဂါနေ့များဖြစ်ပြီး COVID-19 ကပ်ဘေးကြောင့် တရားရုံးထုတ်မှုများ ရပ်ဆိုင်း ထားခဲ့ရာက ယမန်နေ့ကရုံးချိန်းတွင် အသက် ၇၆ နှစ်အရွယ် နိုင်ငံတော်အတိုင် ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်မှာ ကားမူး၍ နေထိုင်မကောင်းသဖြင့် စစ်ဆေးနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။\nယနေ့ရုံးချိန်းတွင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကျန်းမာရေး ပြန်လည်ကောင်းမွန် နေပြီဆိုသော်လည်း ခေါင်းအနည်းငယ်မူးနေသေးကြောင်းသိရသည်ဟု ရှေ့နေ က ပြန်ပြောပြသည်။ ရှေ့နေအဖွဲ့နှင့်တွေ့ဆုံစဉ် အဂတိလိုက်စားမှု တိုက်ဖျက်ရေးဥပဒေဖြင့် အမှုဖွင့် ခံထားရသည်ကိစ္စများနှင့်ပတ်သက်၍ ရှေ့နေကိုယ်စားလှယ်လွဲစာ (ပါဝါ) အား လက်မှတ်ထိုးရယူခဲ့သည်။source-mizzima\nပါတီအရေးမို့ ပါတီကဆုံးဖွတျဖို့လိုသညျဆိုကာ ဒေါျအောငျဆနျးစုကွညျ လကျမခံလိုကျတဲ့ စာအိတျ ၂ ခု\nနိုငျငံတောျအတိုငျပငျခံပုဂ်ဂိုလျဒေါျအောငျဆနျးစုကွညျထံသို့ ပေးပို့သညျဆိုသော စာအိတျနှဈအိတျကို သူမကလကျမခံဘဲ ” ပါတီဗဟိုအလုပျမှုဆောငျအဖှဲ့ကသာ ဆုံးဖွတျရမညျဆိုကာ” ပွနျပေးလိုကျသညျဟု သူမ၏ရှေ့နတေဈဦး အပွောအရ သိရသညျ။\nရနျကုနျရှိ အမြိုးသားဒီမိုကရစေီအဖှဲ့ခြုပျရုံးခြုပျသို့ ရောကျရှိနသေည့ျ ကာကီရောငျစာအိတျရှညျနှဈလုံးအား နပွေညျတောျ ဇဗ်ဗူသီရိမွို့နယျ အထူးတရားရုံးတှငျ ယနေ့ရုံးခြိနျးထှကျလာသော ဒေါျအောငျဆနျးစုကွညျထံသို့ သူမ၏ရှေ့နအေဖှဲှဝငျတဈဦးက ပေးအပျရနျကွိုးစားကွောငျးနှင့ျ ပါတီရုံးသို့ ရောကျရှိနသေည့ျစာဖွဈသောကွောင့ျ ဗဟိုအလုပျအမှုဆောငျ အဖှဲ့ကသာ ပါတီကိစ်စဆုံးဖွတျရမညျဖွဈကွောငျးပွောဆိုသညျဟု ရှေ့နေဦးခငျမောငျဇောျက ပွောသညျ။စာနှင့ျပတျသကျသော အသေးစိတျကိုသိရှိခွငျးမရှိဟု ဦးခငျမောငျဇောျကပွော သညျ။\nအာဏာသိမျးစဈတပျက အမှုမြားစှာကပျခံထားရသော ဒေါျအောငျဆနျးစုကွညျ သညျ ယနေ့တှငျ အမှုနှဈခုအတှကျ ရုံးခြိနျးထှကျရသညျ။ ပထမအမှုမှာ နိုငျငံတောျသမ်မတကွီး ဦးဝငျးမွင့ျနှင့ျ နပွေညျတောျကောငျစီဥက်ကဌ ဦးမြိုးအောငျ တို့နှင့ျအတူ ဆူပူရနျလှုံ့ဆောျမှုဆိုငျရာ ရာဇသတျကွီးပုဒျမ ၅၀၅ (ခ) ဖွဈသညျ။ ထို့အပွငျ သူတဈဦးတညျးအနဖွေင့ျ သဘာဝဘေးအန်တရာယျဆိုငျရာဥပဒပေုဒျမ (၂၅) နှင့ျဆိုငျသော အမှုကိုလညျး ရငျဆိုငျရသညျ။\nအမှုနှဈခုလုံးအတှကျ နောကျရုံးခြိနျးကို စကျတငျဘာ ၂၁ရကျနေ့သို့ ခြိနျးဆိုထား သညျ။ ဒေါျအောငျဆနျးစုကွညျ၏အမှုမြားတှကျ ပုံမှနျရုံးခြိနျးမြားမှာ တနငျ်လာနေ့နှင့ျ အငျ်ဂါနေ့မြားဖွဈပွီး COVID-19 ကပျဘေးကွောင့ျ တရားရုံးထုတျမှုမြား ရပျဆိုငျး ထားခဲ့ရာက ယမနျနေ့ကရုံးခြိနျးတှငျ အသကျ ၇၆ နှဈအရှယျ နိုငျငံတောျအတိုငျ ပငျခံပုဂ်ဂိုလျမှာ ကားမူး၍ နထေိုငျမကောငျးသဖွင့ျ စဈဆေးနိုငျခွငျး မရှိဘဲ ဖွဈခဲ့ရသညျ။\nယနေ့ရုံးခြိနျးတှငျ ဒေါျအောငျဆနျးစုကွညျကနြျးမာရေး ပွနျလညျကောငျးမှနျ နပွေီဆိုသောျလညျး ခေါငျးအနညျးငယျမူးနသေေးကွောငျးသိရသညျဟု ရှေ့နေ က ပွနျပွောပွသညျ။ ရှေ့နအေဖှဲ့နှင့ျတှေ့ဆုံစဉျ အဂတိလိုကျစားမှု တိုကျဖကြျရေးဥပဒဖွေင့ျ အမှုဖှင့ျ ခံထားရသညျကိစ်စမြားနှင့ျပတျသကျ၍ ရှေ့နကေိုယျစားလှယျလှဲစာ (ပါဝါ) အား လကျမှတျထိုးရယူခဲ့သညျ။source-mizzima\nစစ်ကောင်စီကို လက်နက်ကိုင် တော်လှန် တိုက်ခိုက်နေသော မြို့နယ်အများအပြားတွင် အင်တာနက်လိုင်းနှင့်ဖုန်းလိုင်းများ စတင်ဖြတ်တောက်


Candy Crush Soda Saga အက်ပလီကေးရှင်းကိုဒေါင်းလုပ် 2021 - အခမဲ့ - 9Apps\nဒေါင်းလုပ် APK（85.3MB） ယခင်ဗားရှင်း\n၏ဖော်ပြချက် Candy Crush Soda Saga\nDownload Candy Crush Soda Saga ကိုယခုရယူပါ။\nLegendery Crush Crush Sody Sody Soda Saga! ခရမ်းရောင်ဆိုဒါနှင့်ပျော်စရာများဖြင့်ထူးခြားသောသကြားလုံးများနှင့်စိန်ခေါ်မှုများပိုမိုများပြားသောသကြားလုံးများနှင့်စိန်ခေါ်မှုများနှင့်စိန်ခေါ်မှုများပိုမိုများပြားလာသည်။\nဒီပါးစပ်ရေလောင်းခြင်းပဟေ and ိပက္ခစွန့်ခွာထွက်ပြေးဖို့ပျော်စရာအတွက်ရေငတ်နေလိမ့်မယ်။ Tiffi ကိုရှာဖွေရန်နှင့်ကိုက်ညီခြင်းအားဖြင့် Tiffi ကိုရှာဖွေရန်နှင့်လိုက်လျောခြင်းအားဖြင့် Tiffi ကိုရှာဖွေရန် Tiffi ကိုရှာဖွေရန် Tiffi ကိုရှာဖွေရန် Tiffi သို့ Jimmy သို့ဆက်သွယ်ပါ။ ဒီ soadalious souga ကိုတစ်ယောက်တည်းယူပါ, ဒါမှမဟုတ်သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ကစားပါ, ဒါမှမဟုတ်အမြင့်ဆုံးရမှတ်ကိုဘယ်သူရနိုင်မှာလဲဆိုတာကိုကြည့်ပါ။\nလစဉ်ရာသီနောက်ဆုံးသတင်းများသည်သင်စူးစမ်းလေ့လာရန်ထူးခြားသောရှာဖွေမှုများနှင့်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသောဂိမ်းများကိုယူဆောင်လာပါလိမ့်မည်။ သင်၏ Saga တွင်သင့်အားကူညီရန်ဆုများနှင့် boosters များကို0င်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စဉ်ရာသီကုန်ဆုံးချိန်အထိတိုးတက်ရန်ရှာရန်အပြည့်အစုံ။\nဇာတ်လမ်းတွဲပြိုင်ပွဲတွင်သင်၏ယှဉ်ပြိုင်မှုဘက်မှာပြပါ။ အလျင်အမြန်အဆင့်အတန်းကိုအပြည့်အဝဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပြီးအမြန်ဆုံးတိုးတက်လာနိုင်ကြောင်းကြည့်ရှုရန်အခြားကစားသမားများကိုယှဉ်ပြိုင်ပါ။ သို့မဟုတ်ကစားသမားများအလွန်ကောင်းသောဆုလာဘ်များအတွက်အတူတကွအလုပ်လုပ်သောကစားသမားအတူတကွအလုပ်လုပ်သောအတန်းဂိမ်း mode မှာအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့အနေဖြင့်အလုပ်လုပ်ပါ။\nCandy Crush Soda Saga ၏အင်္ဂါရပ်များ -\nbr> * ပါးစပ် - ရေလောင်းသောဂရပ်ဖစ်, 3D ဇာတ်ကောင်နှင့်အစဉ်အမြဲပြောင်းလဲနေတဲ့ပတ်ဝန်းကျင်\nလစဉ်ရာသီဥတုနှင့်အတူလစဉ်ရာသီဥတုနှင့်ပြည့်စုံသောရာသီဥတုများနှင့်ပြည့်စုံသောရာသီ, ပျော်စရာနှင့်ထူးခြားသောသကြားလုံးများနှင့်အတူ -\nSoda - ခရမ်းရောင်ဆိုဒါကိုထုတ်လွှင့်ရန်နှင့်သကြားလုံးဝက်ဝံများကိုချွေတာရန်နှင့်သကြားလုံးသကြားလုံးများကိုကယ်တင်ရန်ပုလင်းများနှင့်သကြားလုံးများနှင့်ကိုက်ညီသောသကြားလုံးများကို scrow\nfrosty bears free\nHoneycomb - Honeycomb - ဖုန်ထူထပ်သောသကြားလုံးဝက်ဝံများကိုထုတ်ပေးရန် Honeycomb-Match Match Candies\nJam - Jam ကိုဘုတ်အဖွဲ့သို့ဖြန့်ပါ။\nထူးခြားသောသကြားလုံးများနှင့် scrumption အသစ်ပေါင်းစပ်ခြင်းများ\nဆွီဒင်ငါးတစ်ချိန်တည်းတွင်စတုရန်း4လုံးပါသောသကြားလုံး4ခုနှင့်ကိုက်ညီပါ။\nMatching7Candy အတွက်သကြားလုံး7သကြားလုံး။\nTA အတွက်အသင်းသို့တက်ခြင်း40 င်ရောက်သည့်အရာ4ခုတွင် SCY ဆုများ\n> Facebook Connects သည်သင်၏သူငယ်ချင်းများကိုစိန်ခေါ်နိုင်သည့်ခေါင်းဆောင်များနှင့်သင်၏ Highscores များကိုနှိုင်းယှဉ်ရန်နှင့်သင်၏အမြင့်ဆုံးကိုနှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။\nCandy Crush Soda Soda Saga သည်လုံးဝကစားရန်လုံးဝအခမဲ့ဖြစ်သည်။ သို့သော်အပိုရွေ့လျားမှုသို့မဟုတ်ဘဝများကဲ့သို့သောဂိမ်းများတွင်အချို့သောဂိမ်းပစ္စည်းများသည်ငွေပေးချေမှုလိုအပ်လိမ့်မည်။\nဒီဂိမ်းကိုဒေါင်းလုပ်လုပ်ခြင်းဖြင့်သင်0န်ဆောင်မှုဆိုင်ရာသတ်မှတ်ချက်များကိုသင်သဘောတူသည် ; http://about.king.com/consumer-tters/terms\nကျွန်ုပ်၏အချက်အလက်များကိုမရောင်းပါနှင့်။ သင်၏အချက်အလက်များကိုကြော်ငြာများဖြင့်ကြော်ငြာမိတ်ဖက်များဖြင့်သင်၏ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအချက်အလက်များကိုဝေငှသည်။ https://king.com/privacypolicy တွင်ပိုမိုလေ့လာပါ။ အကယ်. သင်၏အချက်အလက်အခွင့်အရေးများကိုသင်မရောင်းလိုပါကဂိမ်းအကူအညီစင်တာမှတစ်ဆင့်သို့မဟုတ် https://soporto.king.com/ သို့ သွား. ကျွန်ုပ်တို့အားဆက်သွယ်ခြင်းဖြင့်သင်လုပ်နိုင်သည် br>\nနောက်ဆုံးတော့ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ Soda Saga!\nဘာအသစ်လဲ Candy Crush Soda Saga 1.209.7\nCANDY CRUSH SODA Saga Level 5349 to 5351 ★★★ || #CandyCrushSoda\nBest game to killing times


တရုတ် ရော်ဘာ လက် ဘို့ Benz W251 နောက်ဘက် စက်ရုံ နှင့် ထုတ်လုပ်သူများ - ကွမ်ကျိုး Junshang ကုန်သွယ်ရေး ကုမ္ပဏီလီမိတက်။\nနေအိမ် > ထုတ်ကုန်များ > လေ Strut ပြုပြင်ပါ ပစ္စည်းများ > ရော်ဘာ လက် ဘို့ လေ Strut > ရော်ဘာ လက် ဘို့ Benz W251 နောက်ဘက်\nThe အောက်ပါ ဟုတ်တယ် အကြောင်း ရော်ဘာ လက် ဘို့ Benz W251 နောက်ဘက် ဆက်စပ်, ငါ မျှော်လင့်ပါတယ် ရန် ကူညီပါ မင်း ပိုကောင်း နားလည်သည် ရော်ဘာ လက် ဘို့ Benz W251 နောက်ဘက်.\nMercedes-Benz R Class W2512006-2013 အတွက်ရော်ဘာဆီးအိမ် Benz W251 ၏နောက်ဘက် 2513200425 လေယာဉ်ရပ်နားမှုအတွက် Junshang ရော်ဘာလက်\nJenzhang ရော်ဘာလက်ရှည် Benz W251 နောက်ဘက် 2513200425 ကိုအရည်အသွေးမြင့်ရော်ဘာပစ္စည်းများဖြင့်ပြုလုပ်ထားပြီးအဆင့်မြင့်အီလက်ထရောနစ်ဒီဂျစ်တယ်ထိန်းချုပ်စက်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသည်။ ရော်ဘာဆီးအိမ်သည် ၂၅ ကီလိုဂရမ်အထိဖိအားကိုခံနိုင်သည်။\nBenz W251 နောက်ဘက်အတွက်ရော်ဘာလက်\nMercedes-Benz R ကိုအတန်းအစား W251 သည်\nMercedes-Benz R Class W2512006-2013 အတွက်ရော်ဘာဆီးအိမ် Benz W251 ၏နောက်ဘက် 2513200425 လေယာဉ်ရပ်နားမှုအတွက် Junshang ရော်ဘာလက် is made of high-quality rubber, high-quality nylon and by most advanced electronic digital- controlled machine, Nylon line distribution evenly，the cutting incision smoothly. The rubber bladder can withstand max pressure up to ၂၅ ကီလိုဂရမ်.\nhot Tags:: ရော်ဘာ လက် ဘို့ Benz W251 နောက်, တရုတ် စက်ရုံ, ထုတ်လုပ်သူများ ပေးသွင်းသူများ, လုပ်သည် in တရုတ်


၁။ အသားအရေ နှင့်မျက်လုံးအရွယ်အစား မတူရုံမက ဆန့်ကျင်ဖက်ဖြစ်သည်။\nနှစ်ယောက်လုံး မြန်မာစစ်စစ်ဖြစ်ပါလျက် ကျွန်မရုပ်က အိန္ဒိယနွယ်ဖွားနှင့် နင်လားငါလား ဖြစ်၍ သူက စိနရုပ်နှင့် အမြင်ကျဉ်းသူဖြစ်သည်။ သူ့နောက် ကျွန်မ လိုက်လာရန် မက်လုံး ပေးသည့်ထဲက တစ်ချက်မှာ" ဒီကိုရောက်ရင် နင့်အသားတွေ ဖြူလာမယ် " ဟူ၏။ (ကျွန်မရောက်တာ နှစ်နှစ်ရှိပြီ၊ သို့သော်.. ထူးမခြားနား) ၊ အိမ်ထောင်ဖက်တွေ ရုပ်ချင်းဆင်ကြတယ်ဟူသောအဆို\nမှာ ကျွန်မတို့အတွက် မမှန်ပါ။\n၂။ သူသည် ငယ်ငယ်ကတည်းက အိနြေ္ဒကြီး၍အနေတည်သည်။\nကျွန်မက ငယ်ငယ်ကတည်းက ခုချိန်ထိ အမြဲ ပြောင်စပ်စပ်ဖြစ်သည်။\nငယ်ငယ်တုံးကတည်းက ကစားရင် ကျွန်မက စွာကျယ်သော်လည်း ခံဖက်ကဖြစ်၍ သူက ရုပ်တည်ကြီးနဲ့ ညစ်တာ ဖြစ်သည်။ သူ့ရုပ်ကို ကြည့်၍ လူတွေက မထင်ရက်၊ "ချိုင်းနိစ် ချက်ကာ"ကစားလျှင် လက်ညှိုးလက်မဖြင့် ရှေ့တစ်လုံးကို ရွှေ့ရင်း နောက်က အလုံးကိုပါ လက်ဖနောင့်နှင့် တွန်းရွှေ့သွားသူဖြစ်သည်။ "စခရဘလ်" ကစားလျှင် မရှိသောစကားလုံးကို ဆက်သူဖြစ်သည်။ ဥပမာ သူ ဂိမ်းချင်နေပြီ၊ စာလုံးကမရှိသောအခါ သူ့ရှိသောell ကိုဆက်၏။ "ဟဲ့ ငါးရှဉ့်ကeel လေ.." ဟုဆိုလျှင် "ell ဆိုတာ ငါးရှဉ့်အမကိုပြောတာ" ဟု ခပ်တည်တည်ပြောရင်း သူ့အထဲ ဂိမ်းသူရမှတ် ၅၀ ကိုထည့်ပေါင်း၏။ ကျွန်မတို့မှာ သူပြောတာ ဆိုတော့ ဇဝေဇဝါနှင့် ဟုတ်မှာပါလေ.. ဆိုကာ ခံလိုက်ကြရ၏။\n၃။ သူက အရှက်ကြီး၍ ကျွန်မက အဲ.......... ဘယ်လိုပြောရမလဲ... ဟီး... သူနဲ့ မတူဘူးပေါ့နော်....။\n၄။ နှစ်ယောက်စလုံး စတုတ္ထမြောက် အငယ်ဆုံးများ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူက လူကြီးဆန်၍ ကျွန်မက ကလေးဆန်သည်။ ကျွန်မတို့သမီးရည်းစားဖြစ်စက သူ့မှတ်ချက်များမှာ " နင်တော်တော်ဆိုးတာပဲနော်"၊ " ငါက နင်စိတ်မကောက်တတ်ဘူး ထင်ထားတာ ".. စသဖြင့်...........။ ( ခက်ပါလား.. ကိုယ့်မိသားစုဝင်မဟုတ်၊ ကိုယ့်ရည်းစားမဟုတ်သေးတဲ့လူကို ဘယ်သူက စိတ်ကောက်နေ ၊ ဆိုးနေမှာလဲ ..)\n၅။ သူက စိတ်ဆိုးခဲသူဖြစ်သည်။ ကျွန်မကား စိတ်လက်တစ်ဆစ်ဖြစ်၏။\nငယ်ငယ်လေးကတည်းက ခုချိန်ထိ သူစိတ်ဆိုးတာ ကျွန်မ မမြင်ဖူးသေးပါ။ သူ့ကို မကြာခဏ စိတ်ဆိုးသူမှာ ကျွန်မဖြစ်၍ သူမချော့ရသေးခင် မေ့ပြီး ပြန်ခေါ်မိသူမှာလည်း ကျွန်မပင် ဖြစ်သည်။\n၆။ သူက သင်္ချာတော်၍ ကျွန်မက သင်္ချာမညံ့ရုံတမယ်ဖြစ်သည်။ သူကစာတော်၍ ကျွန်မက အလယ်အလတ်ဖြစ်သည်။\n၇။ သူသည် ဦးဆောင်နိုင်သူဖြစ်၍ ကျွန်မသည် အမြဲနောက်လိုက်ဖြစ်သည်။\n၈။ သူက စေ့စပ်သေချာသူဖြစ်၍ ကျွန်မက ခလုတ်တိုက်စရာ ခဲလုံး မရှိလျှင် ကိုယ့်ဘာသာ ခြေချင်းချိတ်၍ ချော်လဲတတ်သူ ဖြစ်သည်။\n၉။ အိမ်ထောင်မကျခင်က ကျွန်မသည်သူ့ကို (ပစ္စည်းများကို သပ်သပ်ရပ်ရပ်သိမ်းဆည်းတတ်သူဟု) အထင်ကြီးခဲ့၍ သူက ကျွန်မကို (ကြက်ဥကို အခွံမခွဲပဲ ကြော်သူဖြစ်သည်ဟူ၍) အထင်သေးခဲ့သည်။ ကျွန်မတို့၏ အထင်များမှားနေခဲ့ကြသည် :(\n၁၀။ ကျွန်မကား ဖတ်စရာစာအုပ်မရှိလျှင် သီချင်းနားထောင်မည်။ သူကား သီချင်းတောင် အရုပ်ပါမှ ကြည့်လို၊ နားထောင်လိုသူ ဖြစ်သည်။ ကျွန်မက ကွန်ပြူတာနှင့် အင်တာနက်ကို စာ(,တ္ထုနှင့် ဘလော့ဂ်များ) ဖတ်ဖို့ သုံးတာဖြစ်၍ သူက သူလိုချင်တာတွေ ရှာဖို့နှင့် ရုပ်ရှင် ကြည့်ဖို့သုံးတာဖြစ်သည်။ ကျွန်မက ရုပ်ရှင်သိပ်မကြိုက်၊ သူကား တရုတ်/ကိုရီးယား သိုင်းကားတွဲများကို အိပ်ရေးပျက်ခံပြီး ထိုင်ကြည့်သူဖြစ်သည်။ ကြည့်ပြီးသား မေတ္တာ၊ ကွမ်းသီး၊ဇာဂနာတို့၏ အငြိမ့်ဟာသများကို you tube မှ ထပ်ကာထပ်ကာကြည့်သည်။ သိပြီးသား ဟာသကိုလည်း ထပ်ရယ်သည်။\n၁၁။ ကျွန်မက ကလေးအလွန်ချစ်တတ်၍ သူက သက်ကြီးရွယ်အိုများကို အလွန်ချစ်တတ်သည်။\n၁၂။ကျွန်မက သူ့အချစ်ကို အမြဲလောဘကြီးသည်။ သူက ကျွန်မကို သူ့အပေါ်လျှော့ချစ်စေလိုသည်။ (ထိုအချက်ကြောင့် သူကျွန်မကို ချစ်သည်က ကျွန်မသူ့ကိုချစ်သည်ထက်ပိုသည်ဟု (သူ မပြောသော်လည်း) ကျွန်မ ဘာသာ တစ်ဖက်သတ် ယူဆ၏။ ( ဟိ .... သိပ်ပေါရဲသွားသလား....ငှင်)\n၁။အစားအစာ၊ ချက်နည်းချက်ပုံ အားလုံး အကြိုက်တူသည်။ (တစ်ရပ်ကွက်တည်းနေခဲ့တာ တူအုံးမှပဲ ) ။ နှစ်ဦးစလုံး အပြင်မှာစားခြင်းထက် အိမ်ထမင်းအိမ်ဟင်းကို ပိုစားလိုသည်။\n၂။ မချမ်းသာသော်လည်း ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်လုံး အလှူအတန်းလုပ်ရန် ဝါသနာပါသည်။ ထမင်းရည်ချောင်းစီး မလှူဖူးသော်လည်း တစ်နေရာရာတွင်လိုအပ်နေသည်ကြားပါက နိုင်သလောက်စိတ်တူကိုယ်တူ လှူလိုက်ကြမြဲဖြစ်သည်။ နှစ်ဖက်ဆွေမျိုးများကို အလွန်ထောက်ပံ့လိုသည်။\n၃။ ကျွန်မတို့ အလွန် အားနာတတ်ကြသည်။ ချေးထားသော ပိုက်ဆံများဆုံး၏။ ဖုန်းလိုင်းယူထားပေးရသောသူ ဘီလ်မဆောင်သဖြင့် ဖုန်းဘီလ်များ(တစ်လ သုံးလေးရာ၊ တစ်ခါတစ်ရံ ငါးရာကျော်)ကို စိုက်ဆောင်ရ၏။ contract ပြည့်မှ ထိုပြဿနာငြိမ်း၏။ စိုက်ထားသောငွေများကို အကျေမပေး၊ တစ်ရာမျိုး နှစ်ရာမျိုး ခွဲဆပ်၏။ ကြာသော် ကျန်ငွေများ အဟောသိကံဖြစ်သတည်း။) "သူ့မှာ ပြေလည်သားနဲ့ ငါတို့ အကြွေးလည်း ပြန်မပေး၊ နေစိမ့်သည်"ဟု နှစ်ဦးသား ကွယ်ရာတွင် အတင်းချ၍ ရှေ့တွင် " ဟဲဟဲ ... ဟဲဟဲ " လုပ်၏။\n၄။ နှစ်ယောက်လုံး အားလပ်ရက်များတွင် အိမ်မှာ နေလိုသည်။ လူစုလူဝေးရှိရာသို့ သွားခဲသည်။\nကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်လုံး သဝန်တိုခဲသည်။ (ခုချိန်ထိ တစ်ခါမှ သဝန်မတိုဖူး၊ သဝန်တို မခံရဖူးသေး)\n၅။ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်လုံး ဘုရား၊ တရားမလုပ်ဖြစ်ကြပါ။ သို့သော် သူကား တရားရှိသူဖြစ်၍ ကျွန်မက အချိန်အတော်များများမှာ သတိလက်လွတ် ဖြစ်နေတတ်သည်။\n၆။ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်လုံးစကားနည်းပါသည်။ တခါတရံ ရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ်တွေ တမေ့တမောထိုင်ပြောနေဖြစ်ပြီး တခါတလေတော့ မှာစရာရှိတာ sms ပို့၊ စာရေးမှာခဲ့ရတာမျိုးလည်း ရှိ၏။\n၇။ ရန်ဖြစ်မည့်အအခြေအနေကို နှစ်ယောက်လုံးရှောင်သည်။ (၃)နှစ်အတွင်း တစ်ခါမှ ရန်မဖြစ်ဖူးသေး၊\n( အိမ်ထောင်မကျခင်ကတည်းက ဘယ်တော့မှ ရန်မဖြစ်ပဲ နေကြမယ် ဟုသူမှာထားခဲ့သည်။)\nရှင်းလင်းချက် ။ ။3နှစ်အတွင်း ရန်မဖြစ်ဖူးဘူးဆိုတာ တစ်ယောက် တစ်ယောက် မောင်ရေ၊ ခင်ရေနဲ့အမြဲ သိပ်ချစ်နေကြတဲ့ စံပြအိမ်ထောင်ရေးလို့ ပြောတာ မဟုတ်ဘူးနော်။ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် စိတ်အခန့်မသင့်တာတွေ ရှိတာပါပဲ။ တစ်ယောက်တစ်ခွန်းစကားမများမိအောင် နှစ်ယောက်စလုံးက ထိန်းလိုက်တာကို ပြောတာပါ။ ယူပြီးတာ နည်းနည်းကြာလာတော့ သူမကြိုက်တတ်တာ၊ ကိုယ်မကြိုက်တတ်တာတွေ မပြောပဲ၊ နေလိုက်တော့ ထူးပြီး ထိန်းစရာ မရှိတော့ဘူးပေါ့။\n၈။ ကျွန်မတို့ အသက်(၃၀) မှ သမီးရည်းစားဖြစ်ခဲ့သော်လည်း အသက်(၁၄)နှစ်အရွယ်ကတည်းက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကျိတ်ကြိုက်နေခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့တစ်ယောက်တစ်ယောက် "သူမသိငါပိုး" လုပ်နေခဲ့ကြခြင်းကို အသက် (၃၀) ကျမှ သိရ၏။ (အချိန်တွေ နှမြောထှာကွာ......ဟမ်)\nရှင်းလင်းချက်။ ။ ၁၆ နှစ်ကြိတ်ပိုးတယ်ဆိုတာ သူက ကိုယ့်ကိုဖွင်ေ့ပြာပြီး ၁၆ နှစ်တိတိ အဖြေစောင့်နေသည်ဟု တမျိုးမထင်ပါရန်။ သူ့ဟာသူနေ၊ ကိုယ့်ဟာကိုယ်နေရင်း အသက် ၃၀ ကျမှ ဒိန်ချဉ်မူးပြီး ဖွင့်ပြောတာဖြစ်ပါသည်။ တခါတလေ ကိုယ့်ကိုအမှတ်တမဲ့ စိုက်ကြည့်နေတာ မိရင်တောင်မှ သူ့ရုပ်တည်ကြီးကြောင့် "သူ ငါ့များကြိုက်နေလား"ဟု မထင်ရဲခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် ကိုယ့်မှာလည်း သူ့ကို ညိုမြ မလုပ်ရဲခဲ့ပါ။ (ကိုရီးယားကားတွေကလည်း ခေတ်မစားသေးဘုးလေ...:P)\n၉။ အိမ်ထောင်ပြုဖို့စဉ်းစားတော့ မင်္ဂလာဧည့်ခံပွဲမလုပ်ချင်တာ၊ ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ လူနည်းနည်းပဲဖိတ်ပြီး အသံချဲ့စက် မပါပဲ ဆွမ်းကျွေးချင်တာ၊ မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့မယူချင်တာ ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်လုံးမတိုင်ပင်ရပဲ စိတ်ထဲမှန်းထားတာတွေ တူနေခဲ့တာကို တွေးမိတိုင်းကြည်နူးမိသည်။\nမှတ်မိသလောက်ချရေးမိတဲ့ထဲက တူသောအချက်ထက် မတူသောအချက်က ပိုများပါသည်။\n*** မောင်ကြီးနဲ့ ကျွန်မအကြောင်းအမှတ်တရလိုဖြစ်စေတဲ့ ဒီ Note ရေးဖြစ်အောင် တဂ်တဲ့ မသက်ဝေကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ စာရေးတဲ့ အတတ်ပညာအားနည်းလို့ ပါးပါးလေးမရေးတတ်လို့ အတုံးလိုက်၊ အတစ်လိုက်ဖြစ်သွားတာကိုခွင့်လွှတ်ပါ။\nရုပ်ပုံ ဂူဂဲလ် ၊ရုပ်ပုံ အကြံ မက်မွန်\nPosted by NSA at 12:48 AM\nJul 11, 2010, 4:07:00 AM\nJul 11, 2010, 5:30:00 AM\nJul 11, 2010, 5:34:00 AM\nညည်းမှာ အလုပ်ထဲက အတွေ့အကြုံတို့၊ မောင်ကြီးစာသင်တဲ့ ကလေးတွေရဲ့ ဟာသများတို့၊ ကျောင်းတုန်းက တလွဲများတို့၊ အဲဒါတွေရေးပေါ့ဟာ။ ဖတ်လာတာဘဲ နှစ်ပေါက်နေပေါ့။ စာဖတ်နာနေပါပြီ။ နာနာရေးဖို့ဘဲ ကျန်တော့တယ်။\nJul 11, 2010, 6:08:00 AM\nဝှူး.......................................................ဖွဘုမှာ ကြော်ငြာဝင်ပေးသော ကိုကိုဒီဘီ ၏ အချွန်နှင့် မ သော စေတနာကို လေးစားပါ၏။\nသို့သော်... ကောက်ရိုးမီးဖြစ်သောကြောင့် ကောမန့်လာပေးသည့် ၊ လာပေးကောင်းပေးဦးမည့် ချစ်မိတ်ဆွေများကို အားအနာကြီး နာမိတော့သည်။။\nJul 11, 2010, 6:26:00 AM\nJul 11, 2010, 6:57:00 AM\nဘလော့ဂ်ရေးပြီလား... ကောင်းပါ့း)\nJul 11, 2010, 7:22:00 AM\nဟာသတွေပဲ ရေးပါဆင်ဆင် :D\nနေ့တိုင်းလာရယ်မယ် အဲလေ နေ့တိုင်းလာဖတ်မယ်\nJul 11, 2010, 8:25:00 AM\nLog ထဲမှာ တွေ့နေတာ ကြာပြီ။ ဘယ်သူများလဲလို့။ ဆက်ရေးပါ။ အားပေးနေပါမယ်။ တခါတည်း လင့်ခ်ချိတ်လိုက်မယ်။\nJul 11, 2010, 10:39:00 AM\nဟင်.. အရင်ကတည်းက ဒီနာမည်နဲ့ဘလော့ဂ်ရှိတာပဲ။ ဟွန်း။\nထုံးသုတ်ပြီး ပြန်သစ်ထားတဲ့အသစ်လေ ဆက်ရေးနော်..\nJul 11, 2010, 10:49:00 AM\nရေးထားတာ ချစ်ဖို့ ကောင်းလိုက်တာ မယ်ဆင်း)\nမောင်ကြီးဓာတ်ပုံ မြင်တော့ မယ်ဆင့်ကိုလဲ တရုတ်မလေးလို့ ထင်ထားတာ\nJul 11, 2010, 11:08:00 AM\nအားကျတယ်.။ ဘာပြောပြောပေါ့။ :D\nJul 11, 2010, 1:46:00 PM\nJul 11, 2010, 8:11:00 PM\nဟွန်း ...မုန်းချင်စရာကြီး ...\nငါသာ မလာဖြစ်ရင် သိမှာ မဟုတ် ...\nတော်တော် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားတယ် ...\nငါကတော့ နင့်အတွက် လို့ ရည်ရွယ်ခဲ့ဖူးပြီး\nနင်ကတော့ အချစ်များသူမို့ မပြောလိုပါဘူး ...\nဒါပေမဲ့ သူငယ်ချင်း ...\nနင်ရေးတဲ့ စာတွေ ဖတ်ရလို့ ၀မ်းသာမိတယ် ...\nနင့်အကြောင်းတွေ နင်ရေးတာ မဖတ်ရလဲ သိပြီးသားမို့ ဒီတစ်ပုဒ်တော့ ရှိပါစေတော့ ရှိစေတော့ ... လို့ ပြောရင်း\nJul 11, 2010, 9:57:00 PM\nစင်......ဟင်..ဟင်..ဟင်.. echo ပါအောင်ဖတ်ပါ.. ဟိ\nJul 11, 2010, 10:04:00 PM\nJul 11, 2010, 10:05:00 PM\nတို့ ရွာသား လုပ်မှ ဆင်ဆင်လေး မစင် ကြီး ဖြစ်တွားရပီ....\nရေးနော် ရေးနော် လိမ်မာ တယ်နော့်...ပြာ မရေးနိုင်သေးတုန်း တလှည့်ဖတ်မယ်လေ..နော်...\nJul 12, 2010, 3:18:00 AM\nမမစင်စင် အနော်လဲလာတယ်နော် သများပြောမှသိရတဲ့ဘွ chitt\nဆင်ဆင် ပရိသတ်တွေများလှချည်လား မိုက်စ်\nဆက်ရေးပါ အားပေးပါတယ် ရေတွင်းပျက်တွေကိုလေ ဟိ....\nJul 13, 2010, 10:31:00 PM\nတူညားပြောမှ သိရတယ်... ဆင်စုတ်...\nဘာပဲပြောပြော ရေးပါ.. ရေးပါ... ရေးပါ... လို့ တိုက်တွန်းပါတယ်...။\nJul 14, 2010, 2:18:00 AM\nI got this link from Vistaz' blog.\nမမီးငယ်ပြောမှ သိလို့ ချက်ချင်း လာခဲ့တာ..\nဆက်ရေးလေ စင်ကလေး။ အများကြီးဖတ်ဖို့ စောင့်နေတယ်။ သူများကို စာရေးဖို့ ဟိုးအရင်က နေ့တိုင်း လာဂျီကျတာ သူ့အလှည့် ရောက်ပြီဟေ့..\nစာရေးဆရာတို့၏ ဘလော့များမှာ ကျုပ်နံမည် ထည့်ပါနဲ့အေ..\nJul 26, 2010, 5:49:00 PM\nဟာ မယ်ဆင် မမီးငယ် လာရေးသွားလို့ သိရတယ်။ ဒီလို တိတ်တိတ်လေး ရေးလို့ ဘယ်ရမလဲ။ အသံချဲ့စက်တပ်ပြီး ဘလော့ ဖွင့်ပွဲ လုပ်အုန်း။ လက်ဆောင် မပေးပါဘူး စိတ်ချ။:))\nJul 26, 2010, 11:01:00 PM\nကဲ မယ်စင် .. ကြော်ငြာခ အနေနဲ့ ဒေါ်လှ ဘယ်လောက် ပေးမှာလဲး)) .. ပို့စ်လေးဘာလေး ရေးပါဦးလို့ မပြောတော့ပါဘူး.. တော်ကြာ အတဂ်ခံနေရမစိုးလို့ ဟီး...\nJul 27, 2010, 11:54:00 AM\nဖဘမှာတော့ ဖတ်ဖူးတယ်။ blog ရှိတာ အခုမှ သိတာဗျ။ ပျော်စရာ မိသားစု အကြောင်း ရေးတာ ဖတ်ရင်း ကိုယ်ပါပျော်မိတယ်။အားပေးပါ့မယ်။ ဖတ်ပြီး အပျော် ကူးချင်လို့ ဆက်ရေးပါဗျာ။\nAug 10, 2010, 9:05:00 PM\nတို့ကလေ. ကိုကိုဒီဘီက လာပြီးဖဘမှာ ကြော်ငြာထည့်တော့ သူက စင်အတွက်.ဘလော့ဆောက်ပြီးနောက်တယ်ထင်တာ.အဲဒါကြောင့်လာမကြည့်ဘူး. အားကြီးထုံတဲ့kom အသစ်ကလေးတွေ update လုပ်ပါဦး. ဘာလေးညာလေး.\nMieMie said... အဲဒီ Mie Mie ကိုဘယ်သူများလဲလို့ကလစ်ကြည့်မိတာ NSA ဆိုတော့ နာဆာအဖွဲ့များလားဘာများလားထင်မိသေးတယ်။\nAug 13, 2010, 6:58:00 AM\nစင်စင်ရေးခဲ့တဲ့ ကွန်မန့်တွေ ဖတ်နေရတာကိုက ပျော်စရာ။\nဘလော့ ရေးစေချင်နေတာ ကြာပြီ။\nAug 13, 2010, 11:10:00 PM\nသားကို အမွေများဖြတ်လိုက်ပြီလားလို့ .... လာကြည့်တာ ချစ်ချစ်ကို နှိပ်ပေးနေတာတွေ့လို့ ပြန်သွားပြီးး)\nAug 14, 2010, 12:17:00 AM\nAug 25, 2010, 7:47:00 AM\nအော် . .ဆင်တောင် လူဖြစ်တော့မှာဘဲ . . .\nOct 29, 2010, 4:57:00 AM\nFeb 2, 2011, 3:08:00 AM\nကျွန်မက ရုပ်ရှင်သိပ်မကြိုက်၊ သူကား တရုတ်/ကိုရီးယား သိုင်းကားတွဲများကို အိပ်ရေးပျက်ခံပြီး ထိုင်ကြည့်သူဖြစ်သည်။ ကြည့်ပြီးသား မေတ္တာ၊ ကွမ်းသီး၊ဇာဂနာတို့၏ အငြိမ့်ဟာသများကို you tube မှ ထပ်ကာထပ်ကာကြည့်သည်။ သိပြီးသား ဟာသကိုလည်း ထပ်ရယ်သည်။\nအလွန့် အလွန် တူပါသည်