ရွှေလီမြစ် - ဝီကီပီးဒီးယား\nရွှေလီမြစ်ကို ရှမ်းပြည်နယ်တွင်နမ့်မောင်း၊ တရုတ်နိုင်ငံတွင် ၏ ရွေ့လိကျန်း (瑞丽江)(Rui Li Jiang)ဟုခေါ်ကြသည်။ မြစ်၏အစပိုင်းနေရာအချို့သည် တရုတ်-မြန်မာနယ်နိမိတ်မျဉ်းအဖြစ် စီးဆင်းသည်။ တရုတ်နိုင်ငံ ယူနန်ပြည်နယ်ရှိ ကုန်းမြင့်ဒေသများတွင် စတင်မြစ်ဖျားခံကာ ရှမ်းပြည်နယ်(မြောက်ပိုင်း) နှင့် စစ်ကိုင်းတိုင်း တို့ကိုဖြတ်သန်း၍ တကောင်းမြို့မြောက်ဘက် ကီလိုမီတာ ၆၀ ခန့်အကွာ၊ ကသာမြို့အနီးရှိ အင်းရွာတွင် နိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံးမြစ်ဖြစ်သည့် ဧရာဝတီမြစ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သည်။\nNam Mao / 瑞丽江\n၈၉ m (၂၉၂ ft)\n23°56′49″N 96°17′0″E / 23.94694°N 96.28333°E / 23.94694; 96.28333ကိုဩဒိနိတ်: 23°56′49″N 96°17′0″E / 23.94694°N 96.28333°E / 23.94694; 96.28333\n၁ သမိုင်းထဲက ရွှေလီမြစ်\n၅ မြစ်ကြောင်းတလျှောက် အရေးပါသည့်မြို့များ\nရွှေလီမြစ်သည် တိုင်အနွယ်များဟုလည်းခေါ်သည့် မြန်မာနိုင်ငံတွင်းရှိ ရှမ်းလူမျိုးများ နှင့် ကြီးမားသော ဆက်နွယ်မှုရှိသည်။ မောဝ်ရှမ်းတို့သည် ပုဂံခေတ်ဦးတည်းကပင် ရွှေလီမြစ်မှတဆင့် မြန်မာနိုင်ငံ အလယ်ပိုင်းရပ်ဝန်းဒေသများကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြပြီး ပုဂံမှ အနော်ရထာမင်း၏ ဟန့်တားမှုကြောင့် မူလနေရာများသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ပုဂံခေတ်မကုန်ဆုံးမှီကပင် ရှမ်းတို့၏ ဩဇာအင်အားမှာ တစတစကြီးထွားလာကာ ပုဂံခေတ်ကုန်ဆုံးပြီးနောက်တွင် ပေါ်ထွန်းလာသည့် ပင်းယ-စစ်ကိုင်းခေတ်များ ပျက်သုဉ်းရခြင်းမှာ မောဝ်ရှမ်းများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း သမိုင်းများတွင် မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။\nတောင်ငူ-ဟံသာဝတီခေတ်တွင် ဘုရင့်နောင်၏ သိမ်းသွင်းမှုကြောင့် ရှမ်းတို့သည် မှားယွင်းသည့် အယူဘာသာများမှ ဗုဒ္ဓဘာသာကို ကိုးကွယ်လာကြသည်။ ကုန်းဘောင်ခေတ် ဆင်ဖြူရှင်မင်းလက်ထက်တွင်ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် တရုတ်-မြန်မာစစ်ပွဲများတွင်လည်း ရွှေလီမြစ်သည် မြန်မာတို့၏ နယ်ချဲ့တွန်းလှန်ရေးသမိုင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြန်သည်။\nတရုတ်နိုင်ငံတွင် မြစ်ဖျားခံပြီးလျှင် မြန်မာနိုင်ငံ ဧရာဝတီ မြစ်ကြီးထဲသို့ စီးဝင်သော ထင်ရှားသည့် မြစ်လက်တက်ကြီး တစ်ခုမှာ ရွှေလီမြစ်ဖြစ်၍ မြန်မာနိုင်ငံ၏အရှေ့တံခါးပေါက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။ မိုင်ပေါင်း ၃၅ဝ ခန့် ရှည်လျား၏။ ရွှေလီ မြစ်စဉ်အတိုင်း ဆန်တက်ပါက တရုတ်-မြန်မာ နယ်နိမိတ်ကို ဖြတ်သန်း၍ တရုတ်နိုင်ငံတွင်းသို့ ပေါက်သည်။ တရုတ်-မြန်မာ လမ်းမကြီးသည် များသောအပိုင်းတွင် ရွှေလီမြစ်နှင့် ယှဉ်ပြိုင် သွယ်တန်းလျက် ရှိ၏။\nတရုတ်နိုင်ငံ ထိန်ယွေး(မိုးမျဉ်း)နယ် အရှေ့မြောက်ဘက် မိုင် ၆ဝ ခန့်အကွာမှ မြစ်ဖျားခံခဲ့ပြီးနောက်၊ အနောက်တောင် ဘက်သို့ စီးဆင်းကာ မိုင်းမော၊ နမ့်ခမ်းမြို့များအနီးမှ ဖြတ် သန်း၍ မိုးမိတ်နယ်သို့ ဝင်ပြီးလျှင် မြစ်ဆုံရွာအနီး ရောက်သော အခါ မြောက်ဘက်သို့ မြစ်ကြောင်းတဖန်လှည့်၍ ကသာမြို့ တောင်ဘက် မိုင် ၂ဝ ခန့်ကွာဝေးသော အင်းရွာနားမှ ဧရာဝတီ မြစ်ထဲသို့ ပေါင်းဆုံစီးဝင်သည်။ ထိုကြောင့် ရွှေလီမြစ်သည် တရုတ်၊ ရှမ်းနှင့် ကချင်ဒေသများကို ဆက်သွယ်ပေးသော တံခါးပေါက်ကြီးဟု ဆိုရပေမည်။\nရွှေလီမြစ်ကို ချီဖင်လွင်ပြင်သို့ မရောက်မီ တရုတ်တို့က လွန်ကျန်၊ လွန်ချွန်ကျန်မြစ်ဟု ခေါ်၍ ရှမ်းတို့က နမ့်ယန်မြစ် ဟု ခေါ်သည်။ ချီဖင်လွင်ပြင်ကို ကျော်လာသောအခါ နမ့်မော မြစ်ဟု ခေါ်ကြပြန်သည်။ အရှည်အားဖြင့် မိုင် ၂၆ဝ ရှိ၍ တောတောင်စိမ့်စမ်း လျှိုမြောင်ကြားမှ ဖြတ်စီးရသောကြောင့် မြစ်ကျဉ်းများ ရေတံခွန်များ ပေါများသဖြင့် အချို့နေရာ၌ ကူးသန်းသွားလာရေး ခက်ခဲသည်။ မြစ်ဆုံရွာအောက်ဘက်တွင် မြစ်ကြောင်းသည် အလွန်ကျဉ်းသည်။ မိုးကုတ်နယ် ရွှေညောင် ပင်ရွာနားမှ စီးဆင်းလာသော ကင်းချောင်းနှင့် မိုးမိတ်မြို့ကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းလာသော နမ့်မိတ်မြစ်တို့သည် ပေါင်းဆုံပြီး နောက် မြစ်ဆုံရွာနားတွင် ရွှေလီမြစ်ထဲသို့ လက်ဝဲဘက်မှ စီးဝင်သည်။ အခြားထင်ရှားသော မြစ်လက်တက်ဟူ၍ကား မရှိချေ။ ရွှေလီမြစ်သည် ကူးသန်းသွားလာရန် များစွာ အသုံး မဝင်သော်လည်း ယင်းကို သစ်ဝါးမျှောရန် အသုံးပြုကြသည်။ နမ့်ခမ်းမြို့အနီး ဆွပ်ခမ်းရွာ အောက်နားတွင် ရွှေလီမြစ်သည် တောင်ကုန်းကို ဖြတ်၍ စီးဆင်းရသဖြင့် ကိုက် ၁ဝဝ ခန့်သာ ကျယ်၍ ရေတံခွန်များ အလွန်များပြားသဖြင့် လှေ သင်္ဘောများ သွားလာခြင်းမပြုနိုင်ချေ။ ချီဖင်ဒေသ မန်ပင်ရွာ နှင့် ဆွပ်ခမ်းရွာကြား၌သာ ကူးသန်းသွားလာရန် အသုံးဝင်လေ သည်။ ဧရာဝတီမြစ်သို့ စီးဝင်ခါနီး ရွှေလီမြစ်၏ အောက်ပိုင်း ဒေသ၌ သစ်တောကြီးများ ရှိသည်။\nရွှေလီမြစ်ပေါ်ရှိ ထင်ရှားသော ကူးတို့ဆိပ်များမှာ နောင်ခမ်း၊ ဆွပ်ခမ်း၊ တကျယ်၊ အေအောကာ၊ တာလီ၊ ပိန်းခ၊ ဖျီပေါ၊ မန်းဆတ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ အချို့သည် အိမ်ခြေနှစ်ဆယ် အစိတ်သာ ဖြစ်သည်။\nမိုင်းမောနှင့် နမ့်ခမ်းလွင်ပြင်ဒေသတွင် ရွှေလီမြစ်သည် လွင်ပြင်ကို စီးဆင်းရသော်လည်း အကွေ့အကောက်များသဖြင့် ရေစုန်၌ပင် အသွားအလာ အလွန်နှောင့်နှေးသောကြောင့် ကုန်း လမ်းခရီးဖြင့်သာ အသွားများသည်။ ထိုနေရာရှိ ရွှေလီမြစ်ဝှမ်း ဒေသသည် အရှေ့နှင့် အနောက်မိုင် ၃ဝ ခန့်၊ တောင်နှင့်မြောက် ခုနစ်မိုင်ခန့် ရှည်လျားသည်။ ရေမျက်နှာပြင်မှ ပေ ၂၄ဝဝ မြင့်သော ချိုင့်ဝှမ်းဒေသဖြစ်၍ မိုးရာသီတွင် ရေလွှမ်းနေတတ်သည်။ ထိုဒေသသည် ရွှေလီမြစ်တလျှောက်တွင် လူဦးရေအများဆုံးဒေသ ဖြစ်သည်။ လူဦးရေ တစ်သိန်းကျော်ခန့် ရှိသည်။\nရွှေလီနယ်ဒေသကို ရှေးနယ်ရှင်စော်ဘွားကြီးများခေတ်တွင် မြို့စားပေါင်း ၁၅ ဦးတို့ဖြင့် ခွဲဝေအုပ်ချုပ်ခဲ့လေသည်။ လွတ် လပ်ရေးရပြီးနောက် နယ်ရှင် သိန္နီစော်ဘွားကြီးက ရွှေလီနယ် ဒေသရှိ နမ့်ခမ်းမြို့တွင် ရွှေလီအမတ်တစ်ဦးထားရှိကာ မြို့စား များကို အုပ်ချုပ်စေသည်။ စော်ဘွားများ အာဏာစွန့်လွှတ် ပြီးနောက်၌မူ နမ့်ခမ်းမြို့တွင် နယ်ပိုင်ဝန်ထောက်တစ်ဦးနှင့် မြို့ပိုင်တစ်ဦး၊ မူဆယ်မြို့တွင် မြို့ပိုင်တစ်ဦးနှင့် လက်ထောက် မြို့ပိုင်တစ်ဦး ထားရှိပြီးလျှင် ယခင်မြို့စားများကို တိုက်သူကြီး များအဖြစ် ဆောင်ရွက်စေသည်။\nရွှေလီမြစ်ဝှမ်းဒေသတွင် ရှမ်းလူမျိုး အများဆုံး နေထိုင် သည်။ ကျန်လူမျိုးတို့မှာ ကချင်၊ ပလောင်၊ လီဆူများဖြစ်၍ တရုတ်လူမျိုးလည်း အများအပြား လာရောက်နေထိုင်ကြသည်။ ရွှေလီဒေသ ရှမ်းများသည် တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ ပြောင်း ရွေ့ စီးပွားရှာလေ့ ရှိကြသည်။ အထူးသဖြင့် ရှမ်းပြည်မြောက် ပိုင်းရှိ လားရှိုး၊ တန့်ယန်း၊ နမ္မတူမြို့များ၊ ရှမ်းပြည်တောင်ပိုင်း ရှိ လင်းခေး၊ ပင်လုံ၊ ကျိုင်းတုံ စသော မြို့များသို့ သွားရောက် စီးပွားရှာကြသည်။ ထိုမြို့များ၌မူ နမ့်ခမ်းရှမ်းဟု တွင်သည်။ ယင်းတို့သည် များသောအားဖြင့် ဗုဒ္ဓအယူဝါဒီများ ဖြစ်ကြသည်။ တစ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ခရစ်ယန်၊ မွတ်စလင်နှင့် နတ်များကို ကိုးကွယ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုဒေသရှိ လူအပေါင်း တို့သည် မြန်မာနိုင်ငံထက် တရုတ်နိုင်ငံနှင့် အဆက်အသွယ် လွယ်ကူသဖြင့် အနေအထိုင် ဓလေ့ထုံးစံ ယဉ်ကျေးမှုတို့သည် တရုတ်ဆန်သည်။ တရုတ်နှစ်သစ်ကူးချိန်တွင် ပွဲလမ်းသဘင် ဆင်ယင်ကျင်းပလေ့ရှိကြသည်။ စားသောက်ရာ၌လည်း တူဖြင့်ပင် စား၍၊ ဝတ်ဆင်ရာ၌ တရုတ်နိုင်ငံဖြစ် ပစ္စည်းများကို ဝတ်ဆင်လေ့ ရှိကြသည်။\nရွှေလီမြစ်ဝှမ်းဒေသတွင် များသောအားဖြင့် လယ်ယာ ကိုင်းကျွန်း လုပ်ကိုင်စားသောက်ကြသည်။ ထင်ရှားသော ထွက်ကုန်များမှာ လက်ဖက်ခြောက်၊ ကျောက်ကျော၊ မက်မုံသီး၊ သစ်သော့သီး၊ သစ်အယ်သီး၊ တယ်သီး၊ ဓား၊ လွယ်အိတ်၊ ခမောက် စသည်တို့ ဖြစ်ကြသည်။\nထိုဒေသသို့ ခရီးသွားကြသူများသည် တရုတ်ပြည်သူ့ သမ္မတနိုင်ငံဘက်ရှိ ဝမ်တိမ်မြို့ကလေးနှင့် တံတားကလေးသာ ခြားလျက်ရှိသော ပန်ဆိုင်းမြို့သို့၎င်း၊ နမ့်ခမ်းမြို့ရှိ ခွဲစိပ်ကုသ မှုတွင် အထူးကျော်ကြားသော ဒေါက်တာဆီးဂရေ့၏ နမ့်ခမ်း ဆေးရုံသို့၎င်း လာရောက်လည်ပတ်ကြည့်ရှုကြရသည်။\nရွှေလီဒေသတလျှောက်တွင် ရှမ်းလူမျိုးနှင့် ပလောင်လူမျိုးများအားအများဆုံးတွေ့ရသည်။ ထို့ပြင် ကချင်လူမျိုးအချို့နှင့် တရုတ်လူမျိုးအနည်းငယ်လည်းတွေ့ရသည်။\nရှားပါးစာရင်းဝင် ရေနေငှက်မျိုးစိတ်များကို ရွှေလီမြစ်အတွင်းတွေ့ရှိရသည်။ ထို့ပြင် ဧရာဝတီမြစ်နှင့် နီးသောအရပ်များတွင် ရွှေ့ပြောင်းသွားလာနေသည့် ဧရာဝတီလင်းပိုင်များကိုလည်း ရံဖန်ရံခါတွေ့ရလေ့ရှိသည်။\n↑ International Boundary Study No. 42 - November 30, 1964: Burma - China Boundary။ Florida State University။ 2008-10-24 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\n↑ ၂.၀ ၂.၁ Nisbet, John. Burma Under British Rule and Before. Adamant Media Corporation, 2005, 416. ISBN 978-1-4021-5293-1။ 2008-10-24 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\n↑ Harvey, G E. History of Burma: From the Earliest Times to 10 March 1824. Asian Educational Services, 2000, 165, 254. ISBN 978-81-206-1365-2။ 2008-10-24 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\n"https://my.wikipedia.org/w/index.php?title=ရွှေလီမြစ်&oldid=529701" မှ ရယူရန်\n၁၁ ဩဂုတ် ၂၀၂၀၊ ၀၄:၂၅ အချိန်တွင် နောက်ဆုံး တည်းဖြတ်ခဲ့သည်။\nဤစာမျက်နှာကို ၁၁ ဩဂုတ် ၂၀၂၀၊ ၀၄:၂၅ အချိန်တွင် နောက်ဆုံး ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။


မောင် (စွယ်စုံကျမ်း): သမိုင်းတွင်သည့် တပင်ရွှေထီး သူရဲကောင်းရွေးချယ်ပွဲအကြောင်း\nသမိုင်းတွင်သည့် တပင်ရွှေထီး သူရဲကောင်းရွေးချယ်ပွဲအကြောင်း\nတပင်ရွှေထီးသည် တောင်ငူရွှေနန်းကို စိုးစံတော်မူနေရပြီ ဖြစ်သော်လည်း နားထွင်းမင်္ဂလာတော်ကိုကား ပြုတော်မမူရသေးပေ။ ထို့ကြောင့် နန်းတက်ပြီး (၂)နှစ်အကြာ သက်တော် (၁၇)နှစ် အရွယ်ထက်သို့ ရောက်သော်မူသည်တွင် နားထွင်းမင်္ဂလာတော်ကို ကျင်းပပြုလုပ်ရန် စီစဉ်တော်မူသည်။\nတပင်ရွှေထီးကား အရွယ်ငယ်စဉ်ကပင် ရန်သူ့နယ်မြေ ဟံသာဝတီတွင်ရှိသည့် ရွှေမော်ဓောစေတီတော်ကို သွားရောက်ဖူးမြော်လိုသည့် ဆန္ဒက ပြင်းပြနေသည်။ ယခုလည်း နားထွင်း မင်္ဂလာကို ထိုရွှေမော်ဓောစေတီတော်၏ ရင်ပြင်ပေါ်တွင်ပင် သွားရောက်၍ ဆင်ယင်ကျင်းပလိုသည့် အလိုဆန္ဒတော် ဖြစ်ပေါ်နေမိသည်။\nထိုအချိန်က ဟံသာဝတီကို မွန်ဘုရင် သုရှင်တကာရွတ်ပိက စိုးစံအုပ်ချုပ်လျက်ရှိပြီး၊ ထိုဟံသာဝတီနယ်မြေတွင် တည်ထားသည့် ရွှေမော်ဓောစေတီတော်ကလည်း လွန်စွာပင် တန်ခိုးကြီးထင်ရှား၏။ ဆုတောင်းလျှင် ဆုတောင်းပြည့်သည်ဟုလည်း ဆိုကြ၏။ ထို့ကြောင့်ပင် မင်းသားများကြံစည်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ‘ရွှေမော်ဓောစေတီတော်ကို မင်းသားများ တက်၍မဖူးမြော်ရ’ ဟုပင် ဟံသာဝတီဘုရင်များက တားမြစ်တော်မူထား၏။\nထိုသို့ တပင်ရွှေထီးအနေဖြင့် ရန်သူ့နယ်မြေသို့ သွားရောက်လိုသည့် အလိုဆန္ဒဖြစ်ပေါ်နေရခြင်းမှာ ယခင်ဘဝက မွန်မင်းသား ဖြစ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့်ဟု မဟာရာဇဝင်ကြီး (ဒု) ၁၆၄-၁၆၅ နှင့် မှန်နန်းရာဇဝင်ကြီး (ဒု) ၁၈၉ တို့တွင် ဖော်ပြထားသည်ကို လေ့လာတွေ့ရှိရသည်။ ဖော်ပြထားပုံမှာ ဤသို့ဖြစ်သည်။ မွန်ဘုရင်ဓမ္မစေတီတွင် ‘မင်းရဲကျော်စွာ’ အမည်ဖြင့် သားတော်တစ်ပါးရှိ၏။ ထိုသားတော် မင်းရဲကျော်စွာသည် ငယ်စဉ်ကပင် ထက်မြက်လှ၏။ သူရသတ္တိနှင့် အထူးသဖြင့် ပြည့်စုံ၏။ မင်းရဲကျော်စွာအရွယ်ရောက်လာသောအခါ ခမည်းတော်ဓမ္မစေတီမင်းက မိမိထီးနန်းကို လုယူလိမ့်မည်ဟု ယုံစားသံသယဝင်တော်မူသည်။\nတစ်နေ့တွင် ဟံသာဝတီနေပြည်တော်မှ နောက်ပါငယ်ကျွန်များနဲ့အတူ မင်းရဲကျော်စွာ ဒဂုံ(ရန်ကုန်) သို့ သွားရာ မလိုသူတို့က ဓမ္မစေတီမင်းကို ကုန်းချောသည်။ ဘုရင်က လိုက်လံဖမ်းဆီးစေသောအခါ မင်းရဲကျော်စွာကို မိသည်။ ထိုအခါ မင်းရဲကျော်စွာကို မလိုသည့်အမတ် က္ကုန္ဒဇိတ်က ဘုရင့်အမိန့်မရဘဲ မင်းရဲကျော်စွာကို သတ်ရန်စီစဉ်သည်။ မင်းရဲကျော်စွာက အသတ်မခံရမီတွင် ရွှေမော်ဓောစေတီတော်၌ မိမိ၏ဝတ်စားတန်ဆာတို့ကို လှူဒါန်းကာ-\n“ငါ့ခမည်းတော်သည် ငါ့၌ အပြစ်မရှိဘဲ ငါ့အား အပြစ်ရှာ၍ ကွပ်မျက်သည်။ ထို့ကြောင့် ငါသည် နောင်ဘဝ၌ မွန်ဘုရင်ကိုနိုင်၍ မွန်သုံးရပ်ကို အုပ်စိုးရသည် ဖြစ်ပါစေသား” ဟု ဆုတောင်းကာ ကွပ်မျက်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။\nထို့ကြောင့် တပင်ရွှေထီးကို မွန်မင်းသား မင်းရဲကျော်စွာ ဝင်စားသည်ဟု ရာဇဝင်တို့က ဆိုသည်။ တပင်ရွှေထီးသည် ရန်သူ့နယ်မြေ ဟံသာဝတီတွင် သွားရောက်နားထွင်းလိုသည့် မိမိအလိုဆန္ဒတော်နှင့်ပတ်သက်ပြီး ညီလာခံသဘင်၌ မှူးမတ်သေနာပတိတို့ကို မိန့်တော်မူကာ သဘောဆန္ဒကို တောင်းခံတော်မူသည်။\nမှူးမတ်အများက ထိုကိစ္စကို သဘောတူလိုခြင်း မရှိကြ။ ပြုလုပ်ရန် မသင့်ဟု ယူဆကြသည်။ သို့သော် နောင်တော်ရင်း သဖွယ်ဖြစ်သည့် ‘ကျော်ထင်နော်ရထာ’ ဘွဲ့မည်ရ ရှင်ရဲထွတ် ကမူ “ရွှေနန်းရှင် အရှင်မင်းမြတ် . . . ဆန္ဒတော်ရှိသည်မှာ လွန်စွာသင့်လျော်ပါသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုကိစ္စသည် မင်္ဂလာကိစ္စဖြစ်သည့် အားလျော်စွာ အကောင်းဆုံးအောင်မြေဖြစ်သည့် နေရာကိုသာ ရနိုင်ရန် ကြံဆောင်သင့်ပါ၏။ ဟံသာဝတီရှိ ရွှေမော်ဓောစေတီတော်မှာ ဆုတောင်းပြည့် ဘုရားလည်း အမှန်ဖြစ်ပါသည်။\nရန်သူ၏ နယ်မြေသို့ သွားရောက်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း ဘုန်းသမ္ဘာနှင့် ပြည့်စုံသော မင်းတို့အဖို့ ကေသရာဇာခြင်္သေ့မင်းသည် ရွှေဂူမှထွက်တော်မူလျှင် မည်သည့်သားသတ္တဝါမျှ မော်လျက် မကြည့်ဝံ့သကဲ့သို့ ရှိမည်။ ဤစကားကို ယုံကြည်တော် မမူပါက ယခုပင် ထွက်တော်မူပါ။ ကျွန်တော်မျိုး ရှေ့မှနေ၍ ရင်မြေကတုတ်လုပ်လျက် အမှုတော်ကို ထမ်းရွက်ပါမည်” လျှောက်တင်လေရာ တပင်ရွှေထီးမှာ ကျော်ထင်နော်ရထာ၏ လျှောက်တင်ချက်ကို နှစ်သက်အားရတော်မူလှသဖြင့် လက်သုံးတော် ကျောက်စီဓားကို ရဲဆုအဖြစ် ကျော်ထင်နော်ရထာအား ပေးသနားတော်မူသည်။\n“ယခု ရန်သူ့နယ်မြေဖြစ်သည့် ဟံသာဝတီရှိ ရွှေမော်ဓောစေတီတော်သို့ ထွက်တော်မူမည့်အရေးကိစ္စတွင် မင်းယောက်ျားအမှုထမ်း ဖြစ်ပါလျက် ယောက်ျားကောင်း၊ ယောက်ျားမြတ်တို့၏ ဂုဏ်ရည်မပီ၊ ကြောက်သွေးပါသူများကို ငါကား အလိုမရှိ၊ ခြသေ့င်္ကဲ့သို့ စွမ်းအားရှိလျက်၊ ကျားကဲ့သို့ ရဲရင့်သည့် မကြောက်မရွံ့၊ နောက်မတွန့်သည့် သူရသတ္တိနှင့် ပြည့်စုံသော ကေတုမတီသား သူရဲကောင်း၊ ယောက်ျားမြတ်တို့ကိုသာ ငါ အလိုရှိသည်။ ထို့ကြောင့် နောင်တော်ကျော်ထင်နော်ရထာက ရန်သူ့နယ်မြေကို ငါနှင့်အတူလိုက်ပါမည့် သူရဲကောင်းများကို သေချာစိစစ် ရွေးချယ်မှုပြုစေ” ဟု အမိန့်တော် ချမှတ်သည်။\n“ရန်သူ့နယ်မြေသို့ချီရန် အရေးကိစ္စတွင် စစ်သည်ဗိုလ်ပါများစွာ မလိုပါ။ သူရဲကောင်း ငါးရာသာ လိုပါသည်” ဟု ပြန်လျောက်တင်လေရာ တပင်ရွှေထီးက ယင်းသူရဲကောင်း ငါးရာကို ရွေးချယ်ရေးအတွက် ကျော်ထင်နော်ရထာကို တာဝန်ပေးတော်မူသည်။\n“ဘဝရှင်မင်းတရားသည် ဟံသာဝတီရှိ ရွှေမော်ဓောစေတီတော်သို့ နားထွင်းမင်္ဂလာသဘင် ဆင်ယင်ကျင်းပတော်မူရန် မကြာမီ ထွက်တော်မူလိမ့်မည်။ အမှုတော်ထမ်း၍ နောက်တော်က လိုက်ပါလိုသူများ ရွှေနန်းတော်သို့ လာရောက်လျှင် သူရဲကောင်းအဖြစ် အရွေးခံကြစေ။ သူရဲကောင်း ငါးရာကို ရွေးတော်မူလိမ့်မည်” ဟု ကေတုမတီ နေပြည်တော်အနှံ့ မောင်းကြေး နင်းခတ်၍ ကြေညာစေသည်။\nသူရဲကောင်း ရွေးချယ်ပွဲ ပြုလုပ်မည့်နောက်တစ်နေ့တွင်မူ ကေတုမတီနေပြည်တော်အနှံ့မှ သူရဲကောင်းရွေးချယ်ရန်အတွက် လာရောက်ကြသူများမှာ ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးတိုးမပေါက်အောင်ဆိုရမည်သို့ များပြားလှသည်ကို ရွှေနန်းရှင် ဘုရင်တပင်ရွှေထီးမှာ နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်တော်မူစွာ တွေ့မြင်တော်မူလိုက်ရသည်။\nကျော်ထင်နော်ရထာက သူရဲကောင်းအရွေးခံရန် လာရောက်ကြသူများကို . . .\n“ယခု ကျွန်ုပ်တို့ ဟံသာဝတီသို့ ချီတက်တော်မူမည့်အရေးမှာ သာမန်မဟုတ်၊ ရန်သူ့နယ်မြေသို့ မကြောက်မရွံ့၊ နောက်မတွန့်ဘဲ ဝင်ရောက်ရမည့်အရေးဖြစ်၍ သာမန်မျှ သတ္တိစွမ်းရည်ရှိသူများကိုကား ရွေးချယ်လိမ့်မည်မဟုတ်။ မ တစ်ထောင် တစ်ကောင်ဖွားဆိုရမည်သို့ လွန်စွာသတ္တိကောင်းလှသူ ထူးထူးချွန်ချွန် အာဇာနည်ရဲစိတ်ရဲမာန်ထက်သန်သော အာဂယောက်ျား သူရဲကောင်းများကိုသာ ရွေးချယ်ရလိမ့်မည်။ စွမ်းရည်သတ္တိ အထူးအချွန် တကယ်ပင် ရှိ မရှိ၊ ယခုပင် စမ်းသပ်တော်မူစေမည်။ သို့ဖြစ်၍ အစမ်းသပ်အစစ်ဆေးခံရန် မဝံ့သူများ ဤနေရာမှ ယခုပင်ထွက်ကြရမည်” ဟု ဆိုလိုက်ရာ ရောက်လာကြသူ ကေတုမတီသားတို့က လက်ရုံးကို အထက်သို့ မြှောက်လိုက်ကြကာ “စမ်းသပ်တော်မူပါ၊ စမ်းသပ်တော်မူပါ” ဟု တညီတည်းပြောဆိုလိုက်ကြသည်။\nထို့နောက် သူရဲကောင်း ရွေးချယ်ပွဲ စတင်ရာ ဦးစွာပထမကျော်ထင်နော်ရထာက အစမ်းသပ်ခံရန် သူရဲကောင်းစမ်းသပ်ရာ နေရာသို့ သွားရောက်လိုက်သည်။ ခုံတစ်ခုံပေါ်တွင် ညာဘက်လက်မကို ထောင်၍ခံလိုက်သည်။ စမ်းသပ်သူတို့က ကျော်ထင်နော်ရထာ၏ လက်မထိပ်တွင် အပ်ကိုစိုက်၍ တူဖြင့် တစ်ချက်တည်းထုမြှပ်လိုက်သည်။ လက်မတွင်းသို့ အပ်တစ်ဆုံးဝင်သွားသည်။ သို့သော် ကျော်ထင်နော်ရထာ မည်သို့မျှ သွေးတွန့်တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိ။ တောင်ငူရွှေနန်းရှင် ဘုရင်တပင်ရွှေထီးမှာ နောင်တော်ကျော်ထင်နော်ရထာ၏ အာဇာနည်သူရဲကောင်းသတ္တိကို မျက်ဝါးထင်ထင်မြင်တော်မူလိုက်ရသဖြင့် အလွန်အားရတော်မူသွားသည်။\nဤသို့စမ်းသပ်ရာတွင် အောင်မြင်သူတို့ရှိသကဲ့သို့ မအောင်မြင်၍ နန်းရင်ပြင်မှ ထွက်သွားရသူများလည်း အများအပြားရှိနေ၏။ မအောင်မြင်သူတို့ကား တုန်လှုပ်သွားသူများ၊ နာကျင်၍ ညည်းတွားသူများ ဖြစ်၏။\nထိုသူရဲကောင်း ရွေးချယ်ပွဲတွင် သတ္တိစွမ်းရည်နှင့် ပတ်သက်ပြီး မှတ်သားကြရမည့် အမှတ်ထင်ထင်အဖြစ်အပျက် တစ်ခုက ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရသည်။ ထိုအဖြစ်ပျက်ကား အခြားမဟုတ်၊ သူရဲကောင်းအဖြစ် စမ်းသပ်ခံမည့် တပင်ရွှေထီး၏ ငယ်ကျွန်ရင်းဖြစ်သည့် ဗလရဲထင်၏အလှည့်တွင်ဟု ဆိုရမည်။ ဗလရဲထင်မှာ တပင်ရွှေထီး အရွယ်တော်ငယ်စဉ်အချိန်ကပင် တပင်ရွှေထီးနောက်မှ ဓားထမ်းခွင့်ရသူဖြစ်ပြီး၊ တပင်ရွှေထီးက ဗလရဲထင်ကို သူရသတ္တိရှိသူဟု မှတ်ထင်တော်မူသဖြင့် ဗလရဲထင်ဘွဲ့မည် ပေးသနားတော်မူခြင်းကို ခံရသူဖြစ်၏။\nဗလရဲထင်က ရှေ့ကစမ်းသပ်ခံခဲ့သူများအတိုင်း စမ်းသပ်ခံရမည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ညာလက်မကို အပ်စိုက်ခံလိုက်သည်။ စမ်းသပ်သူတို့က လက်မတွင်းသို့ အပ်ကို တူဖြင့်ရိုက်သွင်းလိုက်သောအခါ တွန့်၍သွားသည်။ ငယ်ကျွန်ရင်း ဗလရဲထင်၏ သွေးတွန့်သောအမူအရာကို တပင်ရွှေထီး မြင်တော်မူသောအခါ “နာမည်က ဗလရဲထင်ဆိုပြီး သွေးတွန့်ရသလား” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ကျော်ထင်နော်ရထာကလည်း ဗလရဲထင်ကို နန်းရင်ပြင်သို့ထွက်ရန်ဆိုလိုက်သဖြင့် လူပုံလယ်တွင် ဗလရဲထင်မှာ ရှက်သွားရသည်။\nထို့နောက် မိမိ၏အရှင်သခင် တပင်ရွှေထီးကို ဦးခိုက်လိုက်ပြီး\n“ဘုရားကျွန်တော်မျိုးကို သတ္တိသွေးမဲ့သူဟု ထင်ကြမှာ လွန်စွာပင် ရှက်မိရပါသည်။ တကယ်တန်း၌ ကျွန်တော်မျိုးမှာ ကြောက်သွေးရှိသူ မဟုတ်ပါ။ ယခုပညာစမ်းပွဲတွင် အောင်မြင်ခြင်းမရသည့်အတွက် အလွန်ပင် ဝမ်းနည်းရပါသည်။ သို့သော် ကျွန်တော်မျိုး သတ္တိကို ရွှေနန်းရှင်ဘုရားနှင့် လူအများသိအောင် ပြလိုပါသည် ဘုရား” ဟု လျှောက်တင်လိုက်ကာ ခါးတွင် ထိုးထားသော ဓားမြှောင်ကို ရုတ်တရက်ဆွဲနှုတ်ကာ မိမိဝမ်းဗိုက်ကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်။\nဝမ်းဗိုက်အတွင်းမှ ထွက်လာသော အူကို ဆွဲယူပြီး အနီးရှိ ကျော်ထင်နော်ရထာလက်ကို ပေးလိုက်သည်။ ကျော်ထင်နော်ရထာက ဗလရဲထင်၏ အူကို ကိုင်ထားစဉ် ဗလရဲထင်က အူဆုံးသည့်တိုင် ပြေးသည်။ အူဆုံးသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဗုန်းခနဲလဲကျ၍ နေရာတွင်ပင် ဗလရဲထင် သေပွဲဝင်ရသည်။ မြင်ရသူတို့က ဗလရဲထင်၏ ဖြစ်ပုံကို ကြည့်ပြီး တအံ့တသြဖြစ်ကုန်ကြရသည်။\nမိမိ၏ ငယ်ကျွန်ရင်း ဖြစ်သူ ဗလရဲထင်သေဆုံးသည်တွင် တပင်ရွှေထီးက ပြုံးတော်မူလိုက်ပြီးလျှင် “ငါ၏ ကျွန်တော်ရင်း ဗလရဲထင်သည် မိုက်ကားမိုက်၏၊ သို့သော် သတ္တိကား ရှိသူမဟုတ်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဆိုလိုရင်းမှာ မိုက်ခြင်းသည် အဆင်ခြင်မဲ့ ဆင်ကန်းတောတိုးမျှသာ ဖြစ်၏။ သတ္တိရှိခြင်းနှင့်ကား တခြားစီဟူ၍ဖြစ်၏။\nထိုသို့ သူရဲကောင်းများကို ရွေးချယ်တော်မူခြင်းဖြင့် အလိုရှိသည့် သူရဲကောင်း ငါးရာတို့ကို ရရှိပြီးနောက် “ငါ၏ကျွန်တော်မျိုးများသည် နိုင်ငံတော်နှင့် ငါဘုရင်ကို ချစ်ရိုမှန်ကြပါပေသည်” ဟု မိန့်ဆိုကာ သူရဲကောင်း ငါးရာအား ရဲဆုအဖြစ် ကြိုးနီတပ်သော ရွှေခွက်တစ်ခွက်စီကို သနားချီးမြင့်တော်မူသည်။ ထိုသူရဲကောင်းများကိုလည်း “ရွှေခွက်ဆွဲသူရဲ” ဟု ခေါ်ဆိုကြလေ၏။\nရန်သူ့နယ်မြေပေါ်မှ နားထွင်း မင်္ဂလာပွဲ\nမင်္ဂလာအခါ ရက်ကောင်းရွေးပြီးသည့် နားထွင်းမင်္ဂလာတော် ကျင်းပရန်နေ့ရက်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ တပင်ရွှေထီးသည် ဟံသာဝတီရှိ ရွှေမော်ဓောစေတီသို့သွားရန် “ရန်သူအပေါင်းကို အောင်မြင်သောမြင်း” ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသည့် “သတ္တရုဇေယျ” အမည်ရှိသော မြင်းတော်ကို ပတ္တမြားကကြိုးတန်ဆာဆင်၍ စီးတော်မူသည်။\nသူရဲကောင်းငါးရာတို့ကိုကား မြင်းကောင်းငါးရာကို စီးစေပြီးလျှင် နားထွင်းမင်္ဂလာ၊ ဥသျှောင်ထုံးမင်္ဂလာပြုတော်မူရန် အဆောင်အယောင် အခမ်းအနားတို့နှင့် မင်္ဂလာပုဏ္ဏား ရှစ်ဦးတို့ကိုလည်း ခေါ်ဆောင်တော်မူသည်။\nကေတုမတီတောင်မျက်နှာတံခါးမှ စတင်ထွက်တော်မူရာ ကျော်ထင်နော်ရထာက ဓားလွတ်ကိုကိုင်လျက် ရှေ့တော်မှထွက်သည်။ ချီတော်မူရာတွင် ကျော်ထင်နော်ရထာ၏ဖခင် မင်းရဲသိင်္ခသူနှင့် အမတ်ပေါင်းလေးကျိပ်တို့ကလည်း မြင်းကိုယ်စီဖြင့် လိုက်ပါ လာကြသည်။\nသို့ဖြင့် အစဉ်အတိုင်းချီရာ လမ်း၌ အဆီးအတား မရှိဘဲ ရွှေမော်ဓောစေတီသို့ ရောက်ရှိတော်မူသည်။ ကျော်ထင်နော်ရထာ က စေတီရင်ပြင်ပေါ်သို့ မတက်မီ သူရဲကောင်းငါးရာကို . . .\n“သူရဲကောင်းများက ရွှေမော်ဓောစေတီတော်ကို အထပ်ထပ်ဝန်းရံ၍ တားကြရမည်။ ကိုယ့်တာဝန်နှင့်ကိုယ် လှုံခြုံစေရမည်။ နားထွင်းမင်္ဂလာပြုတော်မူနေခိုက်တွင် မည်သူတစ်ဦးမျှ စေတီတော်ပေါ်သို့ တက်မလာစေနှင့်။ မွန်ဘုရင်ကြားသိ၍ စစ်သည်အင်အားနှင့်ချီတက်လာလျင်လည်း နိုင်အောင်ဆီးဆို့ခုခံကြရမည်။ ရွှေနန်းတော်ရှင်မင်းတရား နားထွင်းတော်မူခိုက်မှာ မင်္ဂလာတော်ကြီး ပျက်ဆီးအောင် အနှောက်အယှက် မရှိစေရ။ ရွှေခွက်ဆွဲရဲဗိုလ်များဖြစ်ကြသည့်အတိုင်း အရှင့်အကျိုးကို ထိထိရောက်ရောက်ဆောင်ရွက်ကြရမည်” ဟု အမိန့်ပေးသည်။\nတပင်ရွှေထီး၊ ကျော်ထင်နော်ရထာနှင့် အမတ်ပုဏ္ဏားတို့က စေတီတော်ရင်ပြင်တော်ပေါ်သို့တက်ကြရာ စေတီတော်ရှိ မွန်တို့မြင်လျှင် အလွန်ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ကြလျက် ဦးခိုက်ဝပ်တွားကြသည်။ တပင်ရွှေထီးသည် ရွှေမော်ဓောစေတီတော်ကို လက်အုပ်ချီဦးထိပ်မိုးလျက် လက်ျာရစ်သုံးပတ် လှည့်တော်မူသည်။ မွေးနံတော်သီရိအရပ်ဖြစ်သည့် အင်္ဂါထောင့်သို့ရောက်လျှင် တန့်ရပ်တော်မူပြီး၊ ထိုအင်္ဂါထောင့်၌ ပုဏ္ဏားတော်များနှင့် နားထွင်းမင်္ဂလာသဘင် ဆင်ယင်တော်မူသည်။\nကေတုမတီဘုရင် တပင်ရွှေထီးက သူရဲကောင်းများခြံရံလျက် ရွှေမော်ဓောစေတီတော်သို့ ရောက်ရှိလာကာ နားထွင်းမင်္ဂလာပြုတော်မူသည့် သတင်း ဟံသာဝတီဘုရင် သုရှင်တကာရွတ်ပိ ကြားသိ လိုက်သောအခါ မိမိပိုင်နယ်မြေသို့ ကျူးကျော်စော်ကားမှုအတွက် ဒေါသမာန်ပွားရတော့သည်။\n“မှူးတော်မတ်တော်များ . . ကေတုမတီဘုရင်တပင်ရွှေထီးသည် ငါ၏နိုင်ငံပိုင်နက်သို့ ဝင်ရောက်လာကာ ရွှေမော်ဓောစေတီတော်သို့ ဆိုက်ရောက်နေပြီဟု ကြားသိတော်မူရသည်။ ဤကိစ္စမှာ ငါ့အား ဂရုမထား၊ မလေးစားဘဲ ကျူးကျော်စော်ကားလိုက်ခြင်းသာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျူးကျော်လာသူ တပင်ရွှေထီးကို အထိန်းတော်ကြီး ဗညားလောနှင့် ဗညားကျန်းတို့ကိုယ်တိုင် တပ်တော်များဦးစီးလျက် ချီတက်ဝန်းရံကာ လက်ရအရှင်ဖမ်းဆီးကြရမည်။ လက်မလွတ်စေနှင့်”\nဟု မိန့်ကြားတော်မူလိုက်ရာ အထိန်းတော် ဗညားလောနှင့် ဗညားကျန်းတို့လည်း မွန်တပ်များကို ချက်ချင်းဆင့်ဆိုကာ မြို့တော်မှ ထွက်၍ ရွှေမော်ဓောစေတီတော်ရှိရာသို့ ချီတက်လာကြသည်။\nစေတီတော်ခြေရင်းမှ ကေတုမတီ သူရဲကောင်းများကို တွေ့ရသော အခါ ရှေ့ဆက်မချီဝံ့ဘဲ အဝေးမှသာ ဝန်းရံထားကြသည်။ (ထိုအချိန်က မွန်ဘုရင် သုရှင်တကာရွတ်ပိစံရာ ဟံသာဝတီနန်းမှာ ယခုလက်ရှိပဲခူးမြို့တည်ရာတွင် မဟုတ်ဘဲ၊ အနောက်တောင်တန်းတွင်ရှိသည်။ ယခု ပဲခူးမြို့တည်ရာနေရာကို တည်ခဲ့သည့်ဘုရင်မှာ ဘုရင့်နောင်ဖြစ်ပြီး ဟံသာဝတီနန်းသစ်နေရာဟု ဆိုရမည်။ သုရှင်တကာရွတ်ပိ လက်ထက်၌ ရွှေမော်ဓောစေတီမှာ ဟံသာဝတီနန်းအပြင်တွင် ရှိနေပြီး၊ ဘုရင့်နောင် နန်းသစ်တည်မှသာ နန်းမြို့အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းဖြစ်၏။)\nစေတီတော်ခြေရင်းသို့ ရန်သူတပ်များဝန်ရံလာသည့်သတင်း ကြားသိကြရလျှင် အမတ်အချို့မှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ တပင်ရွှေထီးကမူ ထိုကိစ္စ ကို လုံးဝဂရုမထား။\n“ရန်သူတပ်အား အရေးထားဂရုစိုက်ကြရန်မလို၊ ငါ၏ မင်္ဂလာတော်ကိုသာ ပြီးအောင်ဆောင်ရွက်ကြပြီးလျှင် ငါကိုယ်တော်တိုင် ရန်သူတပ်ကို ဖြိုဖျက်တော်မူမည်” ဟု ရဲရင့်စွာ မိန့်တော်မူသည်။\nနားတော်ထွင်းပြီးသောအခါ ဆံတော်ကို ရှစ်ဦးဥသျှောင်အသစ်ထုံးခြင်းအမှုကို ပြုသည်။ မင်္ဂလာနှစ်ရပ်ပြီးစီးလျှင် ရွှေမော်ဓောစေတီတော်ကို ဦးခိုက်ကန်တော့ကာ ဆုတောင်းတော်မူသည်။\n“တပည့်တော်သည် ငယ်စဉ်က ကြံရွယ်ရင်းရှိသည့်အတိုင်း အရှင်ဘုရား၏အရိပ်ကိုခို၍ နားထွင်းမင်္ဂလာတော်နှင့် ဥသျှောင်ထုံးမင်္ဂလာများကို အောင်မြင်စွာဆောင်ရွက်ပြီးမြောက်ခဲ့ရပါပြီ။ တပည့်တော်သည် မွန်သုံးရပ်ကို အုပ်စိုးနိုင်သည်ဖြစ်၍ ရွှေမော်ဓောအရှင်မြတ်အား အစဉ်မပြတ် ကိုးကွယ်ပူဇော်နိုင်သည့်ကိုယ် ဖြစ်ရပါလို၏ ဘုရား”\nတပင်ရွှေထီးသည် ကိစ္စ များအားလုံး ပြီးမြောက်သည့်အခါ ရွှေမော်ဓောစေတီတော်ပေါ်မှ ပြန်၍ ဆင်းတော်မူပြီး၊ သတ္တရုဇေယျ မြင်းတော်ကိုစီးကာ လက်သုံးတော်ဓားကို ကိုင်လိုက်သည်။\nထို့နောက် . . .\n“ငါကား တောင်ငူဘုရင် တပင်ရွှေထီး ဖြစ်သည်။ ငါနှင့်ဆိုင်၍ အဘယ်သူသည် စစ်ပြိုင်ဝံ့သနည်း၊ ကပ်ဝံ့က ကပ်ကြ” ဟု\nကြိမ်းတော်မူလိုက်ပြီးလျှင် မြင်းတော်ကို ဇက်ကုန်လွှတ်လျက် တစ်ဟုန်တည်းစိုင်းနင်းတော်မူသည်။ ကျော်ထင်နော်ရထာကလည်း တပင်ရွှေထီး၏ အပါးတော်မှ မခွာ။ မြင်းကို အတင်းနှင်၍ လိုက်သည်။ ကေတုမတီသူရဲကောင်းတို့စီးနင်းသည့် မြင်းငါးရာတို့ကလည်း တစ်ဟုန်တည်း အပြင်းနှင်ကြပြီး၊ ဘုရင်၏ နောက်တော်မှ လိုက်ကြလေ၏။ တပင်ရွှေထီးသည် မွန်တပ်များဝန်းရံထားသည့် နေရာကို အတင်းနင်၍ ထွက်တော်မူရာ မွန်စစ်သည်တို့ ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်ကြကာ ဖရိုဖရဲဖြစ်ပြီး ရှောင်၍ ပေးလိုက်ကြရသည်။\nသို့အားဖြင့် တပင်ရွှေထီးသည် မိမိဆန္ဒတော်များ အောင်မြင်တော်မူပြီးလျှင် နောက်ပါ သူရဲကောင်း ငါးရာတို့နှင့် အတူ ကေတုမတီ နေပြည်တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိတော်မူလေသည်။


တောင်ပေါ်သား: ဆရာ နီကိုရဲ (ခ) ကိုရဲဝင်း သို့ အမှတ်တရ\nဆရာ နီကိုရဲ (ခ) ကိုရဲဝင်း သို့ အမှတ်တရ\nမြန်မာပြည် စာနယ်ဇင်း လောကမှာ ကျင်လည်ခဲ့စဉ်က ကျမ စာရေးဆရာ နီကိုရဲနဲ့ အင်တာဗျူး ၂ ခါ လုပ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ ပထမအကြိမ် လုပ်စဉ်က မဂ္ဂဇင်းတအုပ်ထဲမှာ ဖော်ပြခံခဲ့ရပေမယ့် ဒုတိယအကြိမ် အင်တာဗျူးကတော့ အကြောင်း ကြောင်းကြောင့် စာမျက်နှာပေါ် မရောက်ခဲ့ပါဘူး။ ပထမအကြိမ် အင်တာဗျူးလုပ်တော့ သူက စာပေနယ်နဲ့ ရုပ်ရှင်နယ်မှာ လျှမ်းလျှမ်းတောက် အောင်မြင်နေချိန်၊ တိတိကျကျ ပြောရရင် သူ့ရဲ့ “စိတ်အိုင်ပက်သူ” ဆိုတဲ့ ဝတ္ထုစာအုပ် ထွက်ပြီးစပါ။\nစာရေးဆရာ နီကိုရဲ (ခ) ကိုရဲဝင်း\nကျမရဲ့ အယ်ဒီတာက ခိုင်းတာနဲ့ပဲ သူနဲ့ အင်တာဗျူးဖို့ သူနေတဲ့ သုဝဏ္ဏ တံတားကြီးဘေးက ရပ်ကွက်ကို ရောက်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက ကျမကို “စိတ်အိုင်ပက်သူ” ဝတ္ထုစာအုပ်တအုပ် သူ့လက်မှတ်နဲ့ လက်ဆောင်ပေးလိုက်ပါတယ်။ စိတ်အိုင်ပက်သူ ဝတ္ထုကို ရုပ်ရှင်ရိုက်တော့မယ့် ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အင်တာဗျူးတာဖြစ်ပေမယ့် တခြား အင်တာဗျူးနဲ့မဆိုင်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေ၊ သူ့ရဲ့ အလွဲတွေနဲ့ သူ့ရဲ့ ဝတ္ထုတွေ အကြောင်း ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဖြစ်ခဲ့ကြပါတယ်။\nအင်တာဗျူးသူနဲ့ အဗျူးခံသူ၊ စာရေးသူနဲ့ စာဖတ်သူ၊ စာနယ်ဇင်းလောကသားချင်း ဆိုတဲ့ အနေအထားနဲ့ သူနဲ့ကျမလည်း ရင်းနှီးမှုရခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက သူ့ ဇနီးက ကိုယ်ဝန်အရင့်အမာကြီးနဲ့၊ သူ့အနေအထားက ရွှေခေတ် လို့ ပြောရတဲ့အချိန်။ နီကိုရဲရဲ့ ဇာတ်ညွှန်းတွေနဲ့ ဗီဒီယို ကားတွေ ဟောတကား၊ ဟောတကား ရိုက်ကူးထုတ်လုပ်နေချိန် … သိပ်ကို အောင်မြင်နေတဲ့ အချိန်လို့ ပြောလို့ရပါတယ်။ ၂၀၀၂ ခုနှစ် ဝန်းကျင်ပေါ့။\n၀၀၄၊ ၂၀၀၅ ဝန်းကျင် တရက်မှာတော့ ကျမကို စာရေးဆရာမ ခက်မာက ဖုန်းဆက်လာပါတယ်။ “… နီကိုရဲက ပြောပြစရာတွေ ရှိနေတယ်၊ သူ နင့်ကို အင်တာဗျူးပေးချင်တယ်လို့ ပြောတယ်။ သွားလိုက်ပါလား၊ သူ့မှာ အခက်အခဲတွေလည်း အများကြီးရှိနေတယ်” လို့ မခက်မာက ပြောလာတော့ ကျမရဲ့ အယ်ဒီတာချုပ်ကို ခွင့်တောင်းပြီး သွားတွေ့ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက သူနေတာ သုဝဏ္ဏ တံတားကြီးဘေးက ရပ်ကွက်က အိမ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး၊ သူ့မိဘတွေနေတဲ့ တောင်ဥက္ကလာပက အိမ်ကလေးမှာ ဖြစ်နေပြီ။\nကျမ လာတော့ သူဝမ်းပန်းတသာကြိုဆိုပါတယ်။ သူ့မှာ ပြောပြချင်တာတွေလည်း တော်တော်များနေပုံရတယ်။ ကက်ဆက် ရကော်ဒါ လေးကိုဖွင့်ပြီးတာနဲ့ သူ့ရဲ့ အခြေအနေတွေကို တရစပ်ပြောပြပါတယ်။ သူနဲ့ အင်တာဗျူးခဲ့တဲ့အတိုင်း လုံးစေ\nPosted by တောင်ပေါ်သား at 6:25 PM | Labels: ၀မ်းနည်းကြေကွဲခြင်း, All, မျှဝေခြင်း\nစာလေး ဖတ်ပီး စိတ်မကောင်းကြီးစွာ ဖြစ်ရပါတယ်။\nဆရာ နီကိုရဲတစ်ယောက် ကောင်းရာ သုဂတိ လားပါစေ။\nအင်း ဧရာဝတီမှာ ဖတ်လိုက်ရတယ် ... ကိုယ်တွေကတော့ သူ့စာအုပ်တွေ လျှမ်းလျှမ်းတောက်အောင်မြင်နေတော့ စီးပွားရေးလည်း အဆင်ပြေမယ်ထင်ထားတာ.. စိတ်မကောင်းစရာပဲ...\nအံသြ မိပါတယ်..ဆရာနီကိုရဲ ကောင်းရာမွန်ရာရောက်ပါစေ......\nဒီသတင်းကြားရတာ စိတ်မကောင်းပါဘူး ဆရာနီကိုရဲတစ်ယောက် ကောင်းရာလားပါစေ\n(ကြောင်နှစ်ကောင်)မောင်မျိုးရဲ့ လက်ဆတွေ သိပ်ပြင်းသကိုး။ တကယ်စိတ်မကောင်းဘူး။\nအော်. လောက ကလည်းနော်.။ စိတ်မကောင်းပါဘူးဗျာ. အခုမှသိရတာပါ.။ ကျေးဇူးတင်တယ် ကိုတောင်ပေါ်ရေ.။\nဆရာ နီကိုရဲ ကောင်းရာမွန်ရာရောက်ပါစေ.။ ဖြစ်လေရာဘ၀တိုင်း သူတော်ကောင်းနဲ့ပေါင်းမိပြီး သူယုတ်မာများနဲ့ ကင်းဝေးပါစေ.။။\nဆရာနီကိုရဲအကြောင်းကြားပြီး စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ် .. ကောင်းမွန်တဲ့ဘ၀ ရောက်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ် .. (ကျန်တာတော့ ပြောချင်စိတ် မရှိတော့ပါ )


နှစ်ဆယ့်ကိုးရက် မွန်းလွဲ တစ်နာရီ မိနစ် နှစ်ဆယ် အပိုင်း(၉)ဇာတ်သိမ်း | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » နှစ်ဆယ့်ကိုးရက် မွန်းလွဲ တစ်နာရီ မိနစ် နှစ်ဆယ် အပိုင်း(၉)ဇာတ်သိမ်း\nနှစ်ဆယ့်ကိုးရက် မွန်းလွဲ တစ်နာရီ မိနစ် နှစ်ဆယ် အပိုင်း(၉)ဇာတ်သိမ်း\nPosted by သော်ဇင် (လွိုင်ကော်) on Sep 30, 2012 in Creative Writing, Drama, Essays.. | 11 comments\nနှစ်ဆယ့်ကိုးရက် မွန်းလွဲ တစ်နာရီ မိနစ် နှစ်ဆယ်\nရထားဥသြဆွဲသံကိုကြားရစဉ်ခဏမှာပင် သူ ပျာယာခပ်နေချေပြီ။ သူတို့ကျန်ရစ်ခဲ့၍မဖြစ်။ထိုစဉ်-\n“လာလာ ရထားဆိုက်လာပြီ ကိုကိုနိုင်ကတော့ ပြောထားတယ် ငါလည်း မင်းတို့ကိုရှာနေတာ။ လာလာ”\nမြင့်ဇော်ဦးက ပိုက်ဆံယူပြီး မှတ်ပုံတင်ကိုင်ကာ အမြန်လိုက်သွားသည်။ မြန်မြန်ဆန်ဆန် လက်မှတ်ဖိုးရှင်းကာ မြင့်ဇော်ဦးအနားကိုပြန်ရောက်လာချိန်တွင် မြစ်ကြီးနားမှ ထွက်ခွာလာသော အမြန်ရထားသည် မိုးကောင်းဘူတာအတွင်းကို ၀င်လာလေပြီ။ သူလည်း ခုမှပင် သက်ပြင်းချနိုင်ကာ ခုန်နေသောရင်သည် မီးတောက်ကို ရေနှင့်ပက်ဖျန်းလိုက်သည့်ပမာ ဟုတ်ခနဲငြိမ်းသည်နှယ် ရပ်တန့်သွားရလေသည်။ အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းနှင့် ဘူတာအတွင်းခေတ္တ ငြိမ့်ညောင်းနေသော အမြန်ရထားကြီးပေါ်သို့ အပြေးတပိုင်းနှင့် စီးနင်းရမည့်အတွဲကို ဦးဆုံးရှာကာ မြင့်ဇော်ဦးက ပစ္စည်းတစ်ချို့ကို တင်နေချိန်ဝယ် သူကလည်း သွက်လက်သော ခြေလှမ်းများနှင့် မပြေးရုံတမယ် မြန်မြန်ကြီးလိုက်ရပြန်လေသည်။ အထက်တန်း တွဲ(-)ပေါ်ကိုရောက်မှ ငါတို့ မိုးကောင်းမှာ မကျန်တော့ဘူးဟု အပြုံးတ၀က်စွက်ကာ အရယ်တပိုင်းနှင့် နှစ်ဦးသား မရယ်ချင့် ရယ်ချင် ရယ်မိကြသည်။\nဆယ်ငါးမိနစ်လောက်ရှိသောအခါ ရထားသည် တငြိမ့်ငြိမ့်နှင့် မိုးကောင်းဘူတာမှ စတင်၍ မန္တလေးသို့ ထွက်ခွာလေသည်။ ရထားသည် အရှိန်ရလာသည့်နှင့်အမျှ လေကိုခွင်းလျှက် တရှူးရှူးတရှဲရှဲ တဂျုံးဂျုံး တဂျက်ဂျက် မြန်မြန်ကြီး ခုတ်မောင်းနေချေပြီ။ ခုမှ ရထားပြတင်းမှ ၀င်လာသောလေသည် လတ်ဆတ်သည်ဟု ခံစားလာရသည်။ ရထားပေါ်မှ မြင်နေရသော ဝေးဝေးက တောင်တန်းကြီးများနှင့် မိုးကောင်းကင်ပြာကြီးကိုကြည့်ရင်း မမြင်နိုင်တော့သည့် ဖားကန့်မြို့ကို ရမ်းရော်တမ်းတကာ နေရစ်ခဲ့သော ရတနာမြေရယ်ဟု လွမ်းလွမ်းဆွေးဆွေးကြီးပြောမိရသည်။ ကျောက်စိမ်းမှော်တွင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော သူငယ်ချင်းများကိုလည်း ခုမှ ထပ်မံနှုတ်ဆက်ရသည်။\nရထားပေါ်တွင် မြင့်ဇော်ဦးနှင့် သူသည် မိနစ်အတော်ကြာကြာလေးအထိ စကားမပြောမိကြ။ အတွေးများနှင့် လွင့်မြောနေကြပြီး စိတ်ကူးတွေ ရွက်လွှင့်နေမိကြသည်မှာ အချိန်မည်မျှကြာသည်မသိ စားသောက်တွဲမှ ၀ိတ်တာလေးတစ်ယောက်က ဘာမှာဦးမလဲဟု မေးမှသာ စိတ်နှင့်ကိုယ် ကပ်မိရသည်။\nသူလက်ကာပြီးပြောလိုက်သည်။ မြင့်ဇော်ဦးကတော့ ကွမ်းယာကိုခုမှ ဇိမ်ပြေနပြေကြီးဝါးရသည့်အတိုင်း ပါးစောင်တွင်ကပ်လျှက် တမြုံ့မြုံ့ဝါးနေပြီ။ မျက်နှာချင်းဆိုင်ထိုင်ခုံတွင် မည်သူမျှမရှိသဖြင့် သူလည်း စီးကရက်တစ်လိပ်ကို ကောက်ဖွာလိုက်သည်။ မီးခိုးငွေ့ကလေးတွေ လေထဲတွင် လွှင့်ဝဲသွားသည်။ ထို့အတူ သူတို့ ဘ၀များသည်လည်း လေဟာနယ်ထဲတွင် လွှင့်မြောနေရသကဲ့သို့ မြောချင်တိုင်းမြောရဦးမည်လားမသိ။\nစိတ်သည်ခုမှ လွတ်လပ်သည်နှယ် ပေါ့ပါးသွားခဲ့ရသည်။ ရထားပေါ်ကိုရောက်မှ မိုးနိုင်ကို ဖုန်းလှမ်းခေါ်ကာ ကျေးဇူးတင်ကြောင်းနှင့် နုတ်ဆက်စကားပြောရသည်။ ဖားကန့်ကနေ ထွက်လာချိန်မှစ၍ ယခု မိုးကောင်းဘူတာအထွက်တွင်မှ သူသည် စိတ်အေးရခြင်းဖြစ်သဖြင့် သက်တောင့်သက်သာ အနေအထားအဖြစ် နေနိုင်တော့သည်။ ကျန်ရစ်ခဲ့သော၊ သူက ခွဲခွာခဲ့ရသော သူငယ်ချင်းများ၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို သူနီးတူ အိမ်ပြန်စေချင်ပါသည်။ သူငယ်ချင်းများ၏ မိဘဆွေမျိုးများက နောက်ပိုင်းမှနေ၍ ကချင်ပြည်နယ်အတွင်းဖြစ်ပွားနေသော စစ်ပွဲများကြောင့် မိမိတို့ ရင့်နင့်သည်းချာ သားသမီးများကို စိတ်ပူနေကြလိမ့်မည်။ သောကဗျာပါဒတွေ ဖြစ်ပေါ်နေလိမ့်မည်။ ယခုကျန်ရစ်ခဲ့သော သူငယ်ချင်းများ အိမ်ပြန်ချင်ကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် အချို့သော အကြောင်းများသည် ဘ၀ကို လုပ်ချင်တိုင်းလုပ်ခွင့်မပေးချေ။\nသူ့အခက်အခဲ ကိုယ့်အခက်အခဲများနှင့် လုံးချာလည်ပတ်နေရင်း ဘ၀သည် အသစ်နှင့် အဟောင်းကြားတွေ မလူးသာ မလွန့်သာ။ အသစ်တွေ တောက်ပသစ်လွင်နေချိန်တွင် သူတို့ကတော့ အဟောင်းနားကမခွာနိုင်ပဲ တ၀ဲလည်လည်နှင့်သာ အချိန်တွေကုန်ဆုံးရစမြဲ။ ခုလည်း ဘ၀ဟောင်းတစ်ခုသို့ ပြန်လည်သွားနေရသူလို နောက်ပြန်လှည့်သော ခြေလှမ်းများနှင့် ရှေ့ဆက်ရန်အားသည် တစ်ပါးတည်း ပါသွားခဲ့ရပြန်ပြီ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အားမလို အားမရဖြစ်မိသော ဘ၀သည် ရှေ့မတိုးနောက်မဆုတ်နှင့် တစ်နေရာတည်းတွင် ရပ်နေတတ်ပြန်သည်။ သူ့တွင် ခွန်အားတို့ပျောက်ဆုံးခဲ့ပြန်ပြီ။\nအိမ်အပြန်ခရီးသည် ခါတိုင်းနှစ်တွေလို ပျော်စရာမကောင်းနေခဲ့။ တစ်နှစ်တစ်နှစ် အိမ်ပြန်ချိန်တွင် ပစ္စည်းတွေ တနင့်တပိုးနှင့် လက်ဆောင်တွေနှင့် အိမ်ကိုရောက်သည်နှင့် ဆူညံပွက်လောရိုက်နေတတ်သည်။ ယခုတော့ ထိုမြင်ကွင်းသည် အတိတ်တွင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော အဖြူအမည်းရုပ်ရှင်ကားတစ်ကား ပမာသာပင်။ လက်ချည်းဗလာသက်သက်ဖြင့် အိမ်ပြန်လာသဖြင့် မိဘက ဘာမျှပြောမည်မဟုတ်သော်လည်း စိတ်အားငယ်နေမိသည်ကတော့အမှန်။ နောက်တဖန် အလုပ်လက်မဲ့အခြေအနေကို ရုတ်တရက် ၀င်ရောက်ခံစားလိုက်ရသဖြင့် စိတ်ဓါတ်တို့ ချုံးချုံးကျခြင်းသည် လွန်မည်မဟုတ်။\nစစ်ဘေးမှ ရှောင်ပြေးခဲ့ရသဖြင့် စစ်သံကြားလျှင် မုန်းနေပြီ။ အရာရာသည် အစိုးမရသဖြင့် ရန်သူမျိုးငါးပါးတည်းဟူသော မီး၊ရေ၊မင်း၊သူခိုး၊ အမွေခံဆိုးကြောင့် ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းဟု ထင်မှတ်မှားခဲ့သော အရာများသည် နေ့ချင်းညချင်း ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ သူ့ထံတွင် ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းဟူ၍ ဘယ်သောအခါမှ ရှိမနေခဲ့သည့်အကြောင်း သူမေ့သွားခဲ့သည်။ ဗလာနတ္ထိဆိုသည်စကားသည် ကြားရသည်မှာ သက်သာလှသော်လည်း တကယ့်လက်တွေ့ဘ၀တွင် သွေးပျက်ဖွယ်လိလိအနေအထားတစ်ခု။ စိတ်ဓါတ်သည် အ၀ီဇိအထိကျရောက်နေသော်ငြားလည်း အသက်တစ်ချောင်း၏ တန်ဖိုးသည် မည်မျှတန်ဖိုးရှိကြောင်းနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် အသေးအဖွဲသာသာ။ အသက်ရှင်နေသမျှကာလပတ်လုံး ဤပစ္စည်းများလက်ဝယ်ပြန်လည် ပိုင်ဆိုင်လာအောင် ကြိုးစားလုပ်ယူ၍ရသည်။ အသက်တစ်ချောင်းသည်က လုပ်ယူ၍မရ။ ပျက်စီးသည်က လွယ်ပြီး ဖြစ်ဖို့က ခက်သည်။ လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီးနောက် ရည်မှန်းချက်တွေ၊ ရည်ရွယ်ချက်တွေနှင့် ဘ၀တစ်ခုကိုတည်ဆောက်နေခဲ့ရသည်။ ဖြစ်သွားလိုက် ပျက်သွားလိုက်နှင့် လိပ်ပတ်လည်နေသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်ပျက်စီးခြင်းသည် သူ့အတွက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသွားသည်။\nခုမှ ပြန်တွေးကြည့်လိုက်လျှင် ရှိသဖြင့် ပျက်သွားမှာပျောက်သွားမှ စိုးရိမ်ရသည်။ အချို့ မည်သည့် ပစ္စည်း ပစ္စယမှ ၀ယ်ယူထားခြင်းမရှိသဖြင့် ပျောက်သွားမှာ ပျက်သွားမှာ လုံးလုံး စိတ်မပူ သောကမရောက်။ စစ်ဘေးမှ ပြေးလာခဲ့ရစဉ်တွင်ပင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော သူ့ပစ္စည်းများကြောင့် သံယောဇဉ်နှမြောစိတ်နှင့် အပူလုံးသည် လူလုံးကိုပင် မလှနိုင်။ ဟန်ဆောင်ခြင်းအတတ်နှင့် ဘယ်လောက်ပင် ဖုံးဖုံး\n“မောင်သော် ကျန်ခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေရော နှမြောစရာကြီး”\n“ကိုသော်ကမှ တို့ထက်ပိုဆိုးတာကွ ကျန်ခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေထဲမှာ ကိုသော့်ပစ္စည်းတွေက အများဆုံးကွ”\nစသည် စသည်သော စကားများကြောင့် နေမထိထိုင်မသာ ဖြစ်ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။ မီးလောင်နေပြီဟု ကြားစဉ်ခဏမှာပင် သူလည်း ယောက်ယက်ခတ်အတွေးများနှင့် ဆုံးရှုံးခြင်းဟူသော သောကသည် ရင်ဝကို ခြေစုံလာရောက်ကန်ထည့်လိုက်သည့်ပမာ အောင့်နေခဲ့သည်။ သူတို့ နှစ်အတော်ကြာစုဆောင်းခဲ့သော ပစ္စည်းတွေတစ်ရက်ထဲနှင့် နေ့မြင်ညပျောက်သဘောနှင့် အနိစ္စရောက်သွားခဲ့ရသည်။ ဒါသည်ပင် ရန်သူမျိုးငါးပါးထဲမှ တစ်ပါးသော မီးကြောင့်ပင် ပျက်စီးခဲ့သည်မဟုတ်လော။\nသမုဒ္ဒရာဝမ်းတစ်ထွာဆိုသည့်အတိုင်း နေ့စဉ်ရှာဖွေစာသောက်နေရသော လူတွေထဲတွင် အပါအ၀င်တစ်ယောက်ဖြစ်နေသော သူသည် တစ်ထွာသာသာရှိသော ၀မ်းဗိုက်အလိုထက်ပို၍ အဆောင်အယောင်များကို လွယ်ပိုးမိသဖြင့် ကပ်ဘေးတစ်ခုဆိုက်ရောက်တာခြင်းအတူတူ သူ့တွင်မှ ရေနစ်သူ ၀ါးကူထိုးသကဲ့သို့ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ပြန်လည်တွေးကြည်ပြီး ခုတော့လည်း ဖြေနိုင်ပါပြီ။\nသူ့သဘော သူဆောင်နေကြသော အရပ်ကို သူက ရှောင်ခွာလာခဲ့ပြီ။ ဒေသခံတွေနှင့် မှီခိုလုပ်သားများ ဘာကိုလိုအပ်သလဲဆိုသည်ကို မည်သူမျှမသိကြ။ ခုပင်လျှင် သူတို့ ဘာကိုလိုအပ်နေသနည်းဆိုသည်ကို အဖြေ ရေရေရာရာ မသိကြသေးပေ။ ပြေးကြလွှားကြ ရှောင်ကြဆိုသည်မှာ လက်နက်ကိုင်ပြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် လွယ်လွန်းလှသော်လည်း စုကြဆောင်းကြ တည်ထောင်ကြဆိုသည်မှ နေ့ချင်းညချင်း ဖြစ်မလာနိုင်။ ပကိတိအေးချမ်းခဲ့လေသော နှစ်နှစ်ဆယ်တွင် ဖားကန့်မြို့သည် ရွာသာသာအဆင့်မှ မြို့ပြအနေအထားသို့ သက်တောင့်သက်သာအနေအထားဖြင့် လှပခဲ့သည်။ ယခု ဖားကန့်တွင် ကျီးလန့်စာစားနေရသည့်ပမာ ပြေးလာလိုက်ကြ ပြန်သွားလိုက်ကြ ဒုက္ခတွေပင်လယ်ဝေနေကြရသည်။ ဥရုချောင်းရည်နောက်ကျိနေသကဲ့သို့ ဒေသံများ၏ဘ၀ အနှောင့်ခံနေကြရသည်။\nရေနောက်ကို ရေကြည်ဖြစ်အောင် မည်ကဲ့သို့ စွမ်းဆောင်ကြမည်နည်း။ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်၍ ချန်ရစ်ခဲ့ရသည့် အိုးအိမ်များအတွင်းမှာ မိသားစု ရသကို မည်ကဲ့သို့ပြန်ပေးမည်လဲ။ စစ်ကြောင့်သေဆုံးခဲ့ရသော အသက်တစ်ချောင်းကို မည်ကဲ့သို့ ပြန်လည်ရှင်သန်စေမည်လဲ။ စစ်ကြောင့်ဖြစ်ပေးခဲ့ရသော ကြောက်စိတ်ကို မည်ကဲ့သို့ ပြုစုပျိုးထောင်ပါမည်လဲ။ ပျက်စီးသွားသော မျှော်လင့်ချက်နှင့် ဘ၀များကို မည်ကဲ့သို့ ဖေးမပါမည်လဲ။ သေချာတွေးကြည့်စေ့ချင်သည်။\nပြည်သူ့မျက်ရည်တစ်ပေါက်ကျရခြင်း အကြောင်းအရင်းကို ပြည်သူကသိနေပြီး အခြားသူတွေ မသိခြင်းသည် မျက်ကန်းများဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်ရပါလိမ့်မည်။ အသံတွေကြားနိုင်သည်။ ငိုသံတွေကြားနိုင်သည်။ ထိုကဲ့သို့သိနေပါလျှက် ကမ်းလင့်သောလက်များ နည်းနေသဖြင့် ဒုက္ခပင်လယ်မှာ လက်ပစ်ကူးခတ်နေသူတွေ များပြားနေဆဲ။ သူ့အတွက်ကတော့ တွေးကြည့်လျှင် အိုးအိမ်စွန့်ခွာပေးလာသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် တကယ့် ပမွှားကလေးသာ။\n“ကိုသော် ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ ။ ကျွန်တော်ကြည့်နေတာကြာပြီ ။ ငြိမ်နေလိုက်တာဗျာ”\n“ဟုတ်ပါဘူးကွာ.။ ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ အတွေးတွေ ဆွဲထုတ်ကြည့်နေတာ”\n“အသေအချာပေါ့။ လတ်တလော ခံစားမှုက ရင်ထဲမှာ အပြည့်ရှိနေတာကိုး”\n“ကျွန်တော်လည်း ကိုသော့် အတိုင်းပါပဲ။ခုလည်း ရွာပြန်ရောက်ရင် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ ထိုင်တွေးနေတာ။ လယ်တွေ ယာတွေပြန်လုပ်ရအောင်လည်း အလှမ်းကွာခဲ့တာ လေးငါးနှစ်ဆိုတော့ စိတ်က အဲဒီအထဲကို မနည်းကြီး နစ်ယူရမှာ။ ကိုသော်ရော ဘာပြန်လုပ်မှာလဲ”\n“အင်း ဘာပြန်လုပ်မလဲဆိုတာ အတွေးထဲမှာ အဖြေမရှိဘူး။ မေးခွန်းတွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်မေးရင်း များနေတယ်။ ခုထက်ထိလည်း မေးနေတုန်းပဲကွ”\n“ကိုသော် ကျွန်တော်တော့ ခုအခြေအနေကို တော်တော်လေး စိတ်ပျက်မိတယ်ဗျာ။ကြည့်လေ ပြေးရလွှားရအနေအထားနဲ့ ကျွန်တော်တို့ စုတ်ပြတ်သပ်နေပြီ။ ဘယ်သူက လာရောက် ကူညီခဲ့ကြလို့လဲ”\n“တို့အနေအထားက အသေးအမွှားပါကွာ။ ရွာခံတွေအတွက်က ပိုပြဿနာတက်တာ။တို့က ဒုက္ခဖြစ်လို့ ကိုယ့်ရပ်ကိုယ့်ရွာကိုပြေးပြန်လိုက်လို့ရပေမယ့် သူတို့အတွက်က နယ်ခံရွာခံဆိုတော့ ပြေးစရာမြေမရှိ၊ နေစရာအိမ်မရှိ၊ စားစရာ ဆန်မရှိနဲ့ ဘယ်လောက် ဒုက္ခအတိဖြစ်နေသလဲ။ ခုတော့ စစ်ဘေးရှောင်၊ စစ်ဘေးရှောင်နဲ့ ဘုန်းကြီးကျောင်းတွေမှာ၊ ခရစ်ယာန်ကျောင်းတော်တွေမှာ သောင်တင်နေတာ။ လူမှုကူညီရေးအသင်းတွေ လာရောက်ကူညီအခါမှ စားစရာ အစာ၊ အ၀တ် ရတာကွ။ တကယ်တမ်း အစာနဲ့ အ၀တ်အတွက်မပူရတောင် ကျန်းမာရေးဆိုတာ လူတိုင်းအတွက် အရေးကြီးဆုံး ပြဿနာကြီးပဲ။ ကဲ တို့က ခုအိမ်အပြန်လမ်းမှာ ကျန်ရစ်ခဲ့သူတွေအတွက် ဆုတောင်းပေးရုံကလွဲလို့ တို့မှာ ဘာမှ မတတ်နိုင်တဲ့အခြေအနေလေ။”\n“ဟုတ်တယ်နော် ကိုသော် ။ ခုတောင် ဖားကန့်ကလူမှုကူညီရေးအဖွဲ့တွေနဲ့ ဒုက္ခသယ်တွေကို ထောက်ပံ့ရတာ မလောက်ငှဘူးလို့ပြောနေကြတယ်။ ရင်လေးစရာကြီးဗျာ။”\nသူ့မျက်စိထဲတွင် ပြေးကြလွှားကြသည့် မြင်ကွင်းသည် ခုပင်လျှင် မှတ်မှတ်ထင်ထင်ကြီး မြင်ယောင်နေမိရသည်။ သူတို့လိုက်ပါ စီးနင်းလာသော ရထားသည် ရထားမိုင်း ကွဲထားသည့် နေရာကိုရောက်လာသည်။ ရထားသည် ဖြည်းဖြည်းသာသာလေးသာ ခုတ်မောင်းနေ၏။ တံတားကိုဖြတ်စဉ် ချောင်းအောက်ကိုကြည့်သောအခါ ဇလီဖားတုံးများကို အချောင်းလေးငါးဆယ်လောက် တွေ့ရသည်။ သူတို့ ကံကောင်းသည်ဟု ပြောလျှင်ရသည်။ ပျက်စီးသွားသော တံတားကို အချိန်မှီ မပြင်နိုင်သေးပါက မိုးကောင်းတွင် နှစ်ရက်သုံးရင် အသာလေး ခံနိုင်သည်။ ခုတော့လွတ်မြှောက်ခဲ့လေပြီ။\nရထားပြတင်းမှနေ၍ မိုးလေ၏ရနံ့ကို ရှုရှိုက်မိသည်။ လတ်ဆတ် သင်းပျံ့ခြင်းသည် လူကိုကြည်နူးသွားစေသည်။ ကန့်ဘလူ ဘူတာမှအထွက်တွင် ရထားလက်မှတ်စစ်တွေတက်လာသည်။ မိုးကောင်းဘူတာအထွက်နှင့် ဟိုပင်ဘူတာအထွက်တွင် လက်မှတ်စစ်သေးသည်။ ဘာမှတော့ ထူးထူးထွေထွေ ပြဿနာမရှိ။ ခုလည်း ထိုအတိုင်းပင်ထင်နေသည်။\nဆိုသည်နှင့် လက်မှတ်နှင့်အတူ မှတ်ပုံတင်ပါကိုင်လျှက် အဆင်သင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။\n“ညီလေးတို့ ဟိုကပ်ဖာက ဘာဖာလဲ”\nပရင်တာထည့်ထားသော ကပ်ဖာကိုမေးခြင်းဖြစ်သည်။ ကပ်ဖာပေါ်တွင်လည်း လမ်းတွင် တင်ရချရအဆင်ပြေအောင် မဖိရ၊ မစောင်းရ ကွဲတတ်သည် ပရင်တာဟု Marker Penဖြင့် ထင်ထင်ရှားရှားကြီးရေးထားသည်။ နောက်တစ်ခုက ရထားပေါ်တွင် အီလက်ထရောနစ် မီဒီယာပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်ရာတွင် တန်ဆာဆောင်စရာမလိုတော့ဟု ဂျာနယ်များတွင်ဖတ်မှတ်ရသဖြင့် ပေါ့ပေါ့လေးတွေးထားခဲ့သည်။\n“တန်ဆာဆောင်ခဲ့လာ ဖြတ်ပိုင်းပြပါ ညီလေ”\n“ဒါဆိုရင်တော့ ဘောင်ချာဖြတ်လိုက်တော့မယ်နော် ညီလေး”\n“ညီလေးတို့ တန်ဆာမဆောင်ခဲ့ဘူးဆိုတော့ ဒီကပ်ဖာလေးကို တန်ဆာဆောင်ခိုင်းတဲ့သဘောပါ”\n“ဒီကဒ်ပြားလေးကိုကြည့်လိုက် ညီ။ မင်းတို့ဟာက ပရင်တာဆိုတော့ လေးသောင်း ကျော်ကျော်ကြမယ်။”\n“ဟင် လေးသောင်းကျော်။ လျှော့ပါဦးဗျာ။ ကျွန်တော်တို့က ဒုက္ခသယ်တွေပါ။ ပြန်ရမယ့်ခရီးကလည်း အဝေးကြီး စရိတ်လည်းမလောက်တော့လို့ပါဗျာ။”\n“မရဘူး ညီလေးရဲ့ ဒီမှာ အစ်ကိုတို့လည်း တာဝန်အရလုပ်ရတာ အတိအကျကိုလုပ်ရတာ။ ဒီလိုလုပ်လေ ညီလေးတို့ကို မော်နီတာ ဈေးနဲ့ရေးပေးလိုက်မယ်။ ဒါဆိုရင် ၁၂၅၀၀ (တစ်သောင်းနှစ်ထောင့်ငါးရာ)ပဲကျမယ်။”\nပထမပြောသောဈေးသည် ပရင်တာဝယ်သည့်ဈေး၏ ထက်ဝက်ဈေးလောက်ကျနေသဖြင့် မျက်လုံးပြူးရ၏ ။ တန်ဆာလေးမဆောင်ခဲ့မိရုံနှင့် အီလက်ထရောနစ်ပစ္စည်းဆိုပြီး ဒဏ်ကြေးငွေဆောင်ရာမှာ ဤမျှလောက် ဒဏ်ကြေးမမြင့်သင့်။ ခုတော့ တစ်သောင်းနှစ်ထောင့်ငါးရာဟု ဆိုနေပြီ။ ဘယ်တတ်နိုင်ပါ့မည်လဲ သူ့ကိုယ်တိုင်က လိုအပ်ချက်ရှိခဲ့သည်ကိုး။\n“ဒါတောင် ညီလေးတို့ကို မော်နီတာဈေးနဲ့ ဘောင်ချာဖြတ်ပေးထားတာ မရဘူးညီလေး။”\nအမျိုးမျိုးတောင်းပန်ကြည့်လည်း မရ။ ဒုက္ခသယ်ပါဟုပြောလည်းမရသဖြင့် ဒဏ်ကြေးငွေ တစ်သောင်းကျော်ကျော်ကို နှမြောလွန်းလှစွာ ပေးဆောင်လိုက်ရလေသည်။ မိုးညှင်းမှတက်လာသော မျက်နှာချင်းဆိုင်ခုံမှ ခရီးသွားဖော်က\n“သစ်သီးဖာလို့ပြောလိုက်ပြီးရော။ သူများတွေအဲလိုသယ်နေကြတာ။ဒဏ်ကြေးကလည်းများလိုက်တာ။ ပထမပြောတဲ့ဈေးက တကယ့်ကိုမ ဖြစ်နိုင်တာကြီး”\n“ဟုတ်တယ်ဗျာ။ ကျွန်တော်တို့ကလည်း ကပ်ဖာပေါ်မှာစာရေးလာတော့ မလိမ်ချင်တော့ဘူး။ တကယ်လို့ ဖောက်ပြပါဆိုရင် လိမ်ထားတာ ဗူးပေါ်သလိုပေါ်ခဲ့ရင် အဲဒီရစ်ထုတ်တွေက နေမှာမဟုတ်ဘူးလေ။ ဒါကြောင့်အမှန်အတိုင်းပြောပြလိုက်တာ”\n“ရေးကြတော့ ဂျာနယ်တွေထဲမှာ ရထားစီးခရီးသယ်တွေ အီလက်ထရောနစ် ပစ္စည်းတွေ ယူဆောင်လာခဲ့ရင် တန်ဆာခ ပေးဆောင်စရာ မလိုတော့ဘူးဆိုပြီးတော့”\n“ဟုတ်တယ် ကျွန်တော်တို့လည်းဖတ်လိုက်ရတယ်။ အဲဒီ ဂျာနယ်ကိုသိမ်းထားသေးတယ်။ ခုတော့ဗျာ ဘယ်ဂျာနယ်မှာ ဘယ်လောက်ရေးရေး၊ ဘယ်မှာလာ အရာထင်လို့လည်း။ တတ်သမျှ မှတ်သမျှတွေ ပြောတော့လည်း ဒုက္ခသယ်ပါဆိုပြီး ဘယ်မှာ သက်ညာလို့လဲ။ တကယ်ဆိုရင် ဒီအချိန် မိုးကောင်း၊ ဖားကန့်ဘက်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေသလဲဆိုတာလောက်တော့ နားစွင့်ကြားသိသင့်တာပေါ့။ ”\nသူ့စိတ်ထဲ အလိုမကျဖြစ်နေသည်။ အကယ်၍ ဒဏ်ကြေးဆောင်ရမည်ဆိုလည်း ထောင်ဂဏာန်းကျော်ကျော်သာကျသင့်မှန်း သိနေသည်။ ကဒ်ပြားထဲတွင်လည်း ပေးဆောင်ရမည့် ဒဏ်ကြေးများကို ကွန်ပျူတာစာစီရိုက်ထားသည်။ အထက်က ချမှတ်ထားသော မှန်ကန်သည့် ဒဏ်ကြေးငွေတွေလား။ ခရီးစရိတ်ပြတ်လပ်နေသော ခရီးသွားမျိုးနှင့်တွေ့လျှင် အချုပ်ထဲပါထည့်မည့် ကိန်းဆိုက်နေသဖြင့် အံ့သြယူရသည့်အထိ။\n“ကိုသော်ရာ ကံမကောင်းပုံများ ရထားလက်မှတ်မရလို့ပူ.. ရထားပေါ်ရောက်တော့ တန်ဆာခကြေးမြင့်လို့ ပူနဲ့ ဖားကန့်က အပူတွေများ မကွာနိုင်ဘူးဗျာ”\n“ဘယ်တတ်နိုင်မလဲ မြင့်ဇော်ဦးရာ ဒုက္ခရောက်ပြီဆိုမှတော့ ဘာကိုမှ တ မနေနဲ့တော့ အတိတ်ကံ မကောင်းလို့ အကုသိုလ် အကျိုးပေးတယ်လို့ပဲ မှတ်လိုက်တော့။ အကုသိုလ်အကျိုးပေးကုန်ရင် ဒုက္ခတွေ သူ့အလိုလို ရပ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒီမယ် ကံများမကောင်းချင်ရင် လမ်းသွားရင် ခလုတ်တိုက်ပြီးချော်လဲရင်တောင် ခြေထောက် ကျိုးတတ်တယ်။ အဲ ကံကောင်းပြီဆိုလို့ကတော့ အိမ်မှာထိုင်နေရင်းတောင် ငွေထုပ် လာပို့ပေးတဲ့လူနဲ့ ကြုံဦးမှာကွ သိလား။”\n“ဒါဆို လူတစ်ယောက်မှ တက်ချိန်ကျချိန်ဆိုတာ ရှိတာပေါ့နော်”\n“အမှန်ပေါ့။ လူတစ်ယောက်က ကံကောင်းနေချိန်မှာ ဘာလုပ်လုပ်အောင်မြင်တယ်။ ကံအကျိုးပေးလေး ကောင်းနေတုန်းမှာ အခွင့်အရေးတစ်ခု လက်ဝယ်ရရှိလိုက်သလို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်နဲ့ ထထ ကြွကြွ နိုးနိုး ကြားကြား လုံ့လ ပြုလိုက်ရင် အောင်မြင်တယ်။\nကံအကျိုးပေးညံ့လာပြီဆိုရင်တော့ အဲဒီလူ ဘယ်လောက်ကြိုးစား ကြိုးစား အချည်းနှီးဖြစ်တာချည်းပဲ။ ကဲ အခု ငါတို့ ကံ ညံ့လာပြီလို့ပြောလို့ရတယ်။ ဒုက္ခဆိုတာကို အလုံးလိုက် အရင်းလိုက်ကို လက်ခံယူနေရပြီး သွားလေရာ ရောက်လေရာမှာ အဆင်ပြေပြေမဖြစ်ဘူး။ အခက်အခဲတွေနဲ့ကြုံလာရပြီ”\n“သြော် ဒီလိုလား ”\n“ဒါပေမယ့် စိတ်ကောင်း နှလုံးကောင်းအောင် ဆင်ခြင်နှလုံးသွင်းနေပါကွာ။ ပြီးတော့ ကုသိုလ်ဖြစ်အောင်နေ။ ကံကျနေချိန်မှာလည်း စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းမဖြစ်အောင် နေ။ ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း ဒုက္ခမပေးနဲ့”\n“ကိုသော် ပြောတော့လည်း ဟုတ်တယ်ဗျာ။ ခုထက်ထိအောင် ဒုက္ခရောက်နေရလို့ စိတ်ညစ်လွန်းလို့။ နောက်တော့လည်း ဖြေတတ်သွားမှာဗျာ နော”\n“ခုချိန်က မိမိကိုယ်ကိုယ် ကောင်းစွာဆောက်တည်ရမယ့်အချိန်လေ မြင့်ဇော်ဦးရ။ ဘယ်သူမှ ကိုယ့်ကို ကောင်းအောင်လာမလုပ်ပေးနိုင်ဘူး။ ကိုယ့်စိတ်ကိုယ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှရမှာ။ ကျနေတဲ့ စိတ်တွေကို ပြန်မြင့်တင်ရမယ်။ အားပေးရမယ်။ အရှုံးရှိရင် အနိုင်လည်းရှိရမယ်။ ဒီတစ်ခါ ရှုံးပြီးရင် နောက်တစ်ခါ နိုင်အောင်ကြိုးစားရမယ်။ အမြဲတမ်းကြီး ရှုံးမနေဖို့ကအဓိက။ နောက်တစ်ခုက ကိုယ့်ကိုယ်ပဲ ပြိုင်ရမယ်။ သူများကိုမပြိုင်ရဘူး။ သူများကိုပြိုင်ရင် စိတ်ဓါတ်တွေပျက်ပြားတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပြန်ပြိုင်ရင် စိတ်ဓါတ်တွေ မြင့်တက်လာမယ်။ မနေ့က ငါနဲ့ ဒီကနေ့ငါ ဒီကနေ့ငါက ပိုကောင်းနေစေရမယ်လို့တွေးပြီး ပြိုင်ရမှာ။”\n“ကျေးဇူးတင်တယ် ကိုသော်ရာ ဒီစကားတွေကြားရတာ အားရှိလိုက်တာ”\nသူတို့ ည ဖြစ်ဖြစ် မနက်ဖြစ်ဖြစ် မန္တလေးကိုဆိုက်ရောက်လိမ့်မည်။ မန္တလေးခရီးသည် သူနှင့် မြင့်ဇော်ဦး လမ်းခွဲဖြစ်၏။ ထိုမှဆက်၍ ကိုယ့်လမ်းကိုယ်လျှောက်ကာ ကိုယ့်ခရီးကိုယ်နှင်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။ ဒုက္ခပင်လယ်တွင်းမှ လွတ်မြှောက်လာခဲ့သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်သာလွတ်လာပြီး စိတ်ဓါတ်သည် အကျဉ်းကျနေဆဲ။ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်လျှင် ဆိုးတူကောင်းဖက် ပေါင်းသင်းခဲ့ကြသော သူငယ်ချင်းများကို မြင်တွေ့ရမည်။ ထို့နောက် ဆိုးရွားလွန်းလှသော စစ်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကိုလည်း မြင်ရမည်။ လူတစ်ယောက်လွတ်မြောက်သွားသည်ထက် အများလွတ်လပ်သည်က ပိုအောင်မြင်ပါသည်။\nလွတ်လပ်ခြင်း၏ အရသာသည် တစ်ဦးတစ်ယောက်တည်းခံစားရ၍ ရသမြှောက်သည်မဟုတ်။ စုပေါင်းညီညာစွာ လွတ်လပ်ခဲ့လျှင်၊ အကယ်၍ လွတ်မြှောက်ခဲ့လျှင် ငြိမ်းချမ်းရေးသံတွေ ဝေစည် ဝေစည်ဖြစ်နေမည်မှာ အသေအချာ။ ဖားကန့်ကိုရောက်နေကြသော ၀န်ထမ်းသားသမီးများ၏ မိဘများ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမှ ကင်းဝေးစေရန် သူ ဆုမွန်ကောင်းတောင်းလိုက်သေးသည်။ ပြန်လည်မျှော်ငေးကြည့်လိုက်လျှင် သြဂုတ်လ ၂၉ရက်ဆိုသည်မှာ သူ၏ ဘ၀တွင် သမိုင်းတွင် မော်ကွန်းထိုးလောက်သည့် အမှတ်တရ နေ့စွဲကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။\nလှုပ်လှုပ်ရှားရှားပြေးခဲ့ရသော၊ စိုးရိမ်သောကများနှင့်ဝေစည်ခဲ့ရသော စိတ်နှလုံးတို့သည် ထို့နေတုန်းက အဆင်းရဲကြီးဆင်းရဲခဲ့ရသည်။ နားကွဲလုမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု၊ ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်းနှင့် ဟိုဘက်သည်ဘက် ပစ်ခတ်နေကြသော သေနတ်သံတွေ၊ ပြေးလိုက်လွှားလိုက်နှင့် မြေပြင်မှာ ၀ပ်ထိုင်လိုက်ရတာတွေ မျက်စိထဲမှာ ခုထိမမေ့။ ထိုနေ့က ဖားကန့်မြို့အထက်ကောင်းကင်တွင် မည်းမှောင်နေသော မီးခိုးလုံးကြီးက တလိမ့်လိမ့်တက်နေပြီး ယမ်းနံ့က ဝေနေသည်။\nသွေးချင်းတို့စည်းလုံးသော မြေ၊ တပြေးညီ တစ်ဆက်တည်းသာ ဖြစ်ပါစေသား။ သွေးချင်းတို့သောက်သုံးသော ရေ ကြည်လင်ပါစေသား။ တိုင်းရင်းသားပေါင်းစုံ ကိုယ်စိတ်နှလုံးအေးချမ်းပါစေသား ဟု သူ ဆုတောင်းရုံမှ တစ်ပါး …….။\nမနေ့က မနက်မှာ ငါ့အိပ်မက်တွေ လှပနေဆဲ\nရုတ်တရက် စိတ်ကူးတွေ ကြွေမွ\nစိတ်ဓါတ်တွေ ချုံးချုံးကျခဲ့တာ ဒီနေ့ပေါ့.။\nခြေလှမ်းတွေ ရှေ့ကို လှမ်းနေပြီး\nစိတ်ဓါတ်တွေ နောက်ကြောင်းပြန်လှည့် ကျောချင်းကပ်\nမနေ့က အိပ်ယာထဲမှာ အနာဂတ်တွေလှပနေဆဲ\nခုည ငါ့အိပ်ယာမှာ နွေးထွေးမှုတွေ ကင်းမဲ့\nဆန္ဒနဲ့ဘ၀ မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသွားခဲ့သလို\n၀ါဒတွေ ကွဲပြားနေသလို ၊ ခံယူချက်တွေ မတူညီကြဘူး\nပိုင်ဆိုင်လိုမှုတွေ ကြီးမားနေသလို၊အတ္တတွေ အလှံလွှင့်ကြ\nနွားနှစ်ကောင်ရဲ့ ချို(ဂျို)ဖျားမှာ အသက်ပျောက်လုလု\n၀ါဒလမ်းစဉ် တစ်လျှောက် သချိုင်းမြေတစ်ခုလို\n၉နာရီ ၅၂ မိနစ်\nစာကြွင်း……။ ။ အမှန်တကယ်ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အဖြစ်အပျက်အား ရသမြှောက်အောင် ပြန်လည်ခံစားရေးဖွဲ့ထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ဇာတ်လမ်းထဲတွင်ပါဝင်သာသူများမှာ ပြင်ပတွင် အမှန်တကယ်ရှိသူများဖြစ်သဖြင့် အမည်များကို လွဲပြောင်းရေးသားထားပါသည်။ ခုထက်ထိလည်း ကချင်ပြည်နယ်၊ ဖားကန့်မြို့သည် မငြိမ်းချမ်းသေးပေ။ အပတ်စဉ်ထုတ်ဂျာနယ်များတွင် စာဖတ်သူများ ဖတ်ရှုနေရဆဲဖြစ်ပါမည်။ စာရေးသူကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ဒုက္ခဆိုးအကြောင်း ဂေဇက်မှ စာဖတ်သူများ သိရှိခံစားစေရန်အလိုငှာ ရေးသားရခြင်းဖြစ်ပါသည်။ အပိုင်း(၁)မှ ယခုဇာတ်သိမ်း အပိုင်း(၉)အထိ စောင့်စားဖတ်ရှုပေးကြသော ဂေဇက်ရွာသူရွာသားအပေါင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။ နောက်ထပ်လည်း ကြိုးစားရေးသား သွားမည်ဖြစ်ပါသည်။\nဇာတ်သိမ်းပိုင်း အထိ အားပေးသွားပါတယ် နောက်လည်းဆက်ပြီး အားပေးသွားမှာပါ\nအမှန်အတိုင်းပြောရရင် ရွာထဲမှာ ရသ စာတွေကို ကျွန်တော်သိပ်မဖတ်ဖြစ်ဘူးဗျ။\nကိုသော်ဇင်ရဲ့နှစ်ဆယ့်ကိုးရက် မွန်းလွဲ တစ်နာရီ မိနစ် နှစ်ဆယ် ကလွဲလို့ ပေါ့ဗျာ\nဒီနေ့ညပဲ.. သမ္မတဦးသိန်းစိန်ကို.. အယ်လ်အေကနေ.. နယူးယောက်အထိ ..သွားဆန္ဒပြတဲ့..ကချင်တိုင်းရင်းသားတွေနဲ့.. စကားပြောဖြစ်ခဲ့တယ်..။\nဦးသိန်းစိန် ချိုင်းနားသွားပြီးမှာ.. ယူအက်စ်လာခဲ့တာမို့… ကချင်အရေးရဲ့..အရေးပါသူတွေနဲ့..ဆွေးနွေးခဲ့တယ်မှတ်တယ်လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်..\nများမကြာမှီ ကချင်ဒေသ ငြိမ်းချမ်းသွားမယ်.. ထင်ပါကြောင်း…။\nကိုသော်ရဲ့ စာလေးတွေ သေသေချာချာဖတ်သွားပါတယ်..။\nစာတွေက.. ကျုပ်ကို… နောက်ဆုံးထိဆွဲခေါ်သွားရာမှာ.. တန်ဆာဖြတ်ခံရတာလေးဖတ်မိပြီးတော့.. . ဘာမဆိုင်ညာမဆိုင်.. ဆရာနိုင်ဝင်းဆွေရဲ့.. “မသိန်းရှင်ဆီပို့ပေးပါ”လေး သတိရမိတယ်..\nပြန်လည် ဝေမျှပေးတာ ကျေးကျေးပါ ကိုသော်ဇင် ..\nကိုသော်ဇင် နဲ့ အတူ ဆုံချင်စမ်းပါဘိ\n“Do What You Can ,\nWhere You Are. ”\nရောက်ရာအရပ်ကနေ ကိုယ့်မှာရှိသမျှနဲ့ ကိုယ်တတ်နိုင်တာကို လုပ်ပါတဲ့ရှင်။ ( သီအိုဒို ရုစဗဲ့)\nမဝေးသောတနေ့မှာ မြန်မာတပြည်လုံး အေးချမ်းသာယာပါစေလို့……\nနောက်ဆုံးအပိုင်းထိကို လက်မှတ်စစ်နဲ့ တွေ့ရသေးပါလား ကိုသော်ရယ်..\nကချင်ပြည်ကြီး အမြန်ဆုံး ငြိမ်းချမ်းပါစေ…\nပြည်ထောင်စုကြီး အမြဲတမ်း ငြိမ်းချမ်းပါစေဗျာ..\nကိုသော်ရေ .. အရေးအသားရော၊ အကြောင်းအရာရော အရမ်းကိုကောင်းပါတယ် …\nကချင်ပြည်နယ်မှသည် မြန်မာတပြည်လုံး အမြန်ဆုံးအေးချမ်းပါစေ။\nခုခေတ်ရဲ့ရှားရှားပါးပါး ကိုယ်တွေ့စစ်ဒုက္ခလေးကနေ နောက်ဆုံးရထားပေါ်က အတွေးအချုပ်လေးထိ ကောင်းပါပေတယ်။\nစစ်နဲ့တကယ်ကြုံတွေ့ရတဲ့သူဆိုတော့လဲ စစ်ဆိုတာ တော်တော်ဆိုးဝါးမှန်း သိခဲ့ရပြီပေါ့နော် ..\nစစ်ကိုဖန်တီးနေသူတွေက ဘာလို့အမှန်မမြင်နိုင်ရတာပါလိမ့် ….\nလိုချင်တာကို စစ်နဲ့မှမဟုတ်ဘဲ တခြားနည်းနဲ့ ရယူလို့မရဘူးလားလဲမသိ …\nရှိပူရသေး ကုန်မှအေးပေမဲ့လည်း လူတိုင်းနီးပါးပူချင်ကြတယ်ထင်ပါရဲ့ ..\nရထားပေါ်ကလက်မှတ်စစ်ကတော့ ဖတ်ရတာနဲ့တင်ချဉ်ပါရဲ့ ..\nစာရေးသူ ရဲ့ ( နှစ်ဆယ့်ကိုးရက် မွန်းလွဲ တစ်နာရီ မိနစ် နှစ်ဆယ် အပိုင်း(၉)ဇာတ်သိမ်း ) ကတော့ ပြီး သွားပြီ။ ကချင်ပြည်နယ် က စစ်ပွဲ လည်း ပြီး ဆုံး သွားရင် ကောင်း မယ် နော်။ နှစ်ဖက် သဘော တူညီ မှု တွေ အမြန် ဆောင်ရွက် နိုင် လို့ ငြိမ်းချမ်းကြပါ စေ လို့ ဆု တောင်းရင်း အားပေး သွားပါတယ် ကိုသော်ဇင်(လွိုင်ကော်) ရေ။\nဇာတ်သိမ်းပိုင်း အထိ အားပေးသွားပါတယ် နောက်လည်းဆက်ပြီး အားပေးသွားမှာပါ။\nလတ်တလောဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ ပြည်တွင်းစစ်ရဲ့ ဆိုးကွက်တွေကိုကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း\n“ကချင်ပြည်နယ်မှသည် မြန်မာတပြည်လုံး အမြန်ဆုံးအေးချမ်းပါစေ။”


DHAMMA VADI AUNG MYAY MINGALAR MONASTERY: ကျေးဇူးတော်ရှင်မဟာစည်ဆရာတော်ဘုရားကြီး ၏ ဓမ္မဒေသနာဆောင်ပုဒ်များ\nကျေးဇူးတော်ရှင်မဟာစည်ဆရာတော်ဘုရားကြီး ၏ ဓမ္မဒေသနာဆောင်ပုဒ်များ\n၄ဝ။ ပဋ္ဌာန်းတရားတော်ကြီး ဆောင်ပုဒ်များ\n၁။ ဟေတုပစ္စယော၊ အမြစ်မှဖြစ်၍ ကျေးဇူးûပသောတရား။\n(၁) လောဘ, ဒေါသ, မောဟ၊ အလောဘ, အဒေါသ, အမောဟ၊ ဤဟိတ် ၆-ပါး\nကဟေတုပစ္စည်း၊ ယှဉ်ဘက်နာမ်နှင့်စိတ္တဇရုပ်, ပဋိသန္ဓေကမ္မဇရုပ်က ပစ္စယုပ္ပန်။\nပစ္စည်းဆိုတာက အကြောင်းတရား၊ ပစ္စယုပ္ပန်ဆိုတာက အကျိုးတရား၊\n၂။ အာရမ္မဏပစ္စယော၊ အာရုံဖြစ်၍ ကျေးဇူးûပသောတရား။\n(၂) အာရုံ ၆-ပါးက အာရမ္မဏပစ္စည်း၊ အာရုံûပတဲ့ စိတ်နာမ်က ပစ္စယုပ္ပန်။\n၃။ အဓိပတိပစ္စယော၊ အကြီးအကဲဖြစ်၍ ကျေးဇူးûပသောတရား။\n(၃) လွန်ကဲသော ဆန္ဒ, ဝီရိယ, စိတ်, ပညာ၊ ဤလေးပါးတွင် တစ်ပါးပါးက\nအဓိပတိပစ္စည်း။ ယှဉ်ဘက်နာမ်နှင့်စိတ္တဇရုပ်က ပစ္စယုပ္ပန်။\n(၄) အလေးûပခံရတဲ့အာရုံက အာရမ္မဏာဓိပတိပစ္စည်း။ အလေးûပတဲ့ စိတ်နာမ်ကပစ္စ\n၄။ အနန္တရပစ္စယော၊ အခြားမဲ့ဖြစ်၍ ကျေးဇူးûပသောတရား။\n၅။ သမနန္တရပစ္စယော၊ ကောင်းစွာအခြားမဲ့ဖြစ်၍ ကျေးဇူးûပသောတရား။\n(၅) ရှေးရှေး စိတ်နာမ်များက အနန္တရ, သမနန္တရ, နတ္ထိ, ဝိဂတပစ္စည်း၊နောက်နောက်\n၆။ သဟဇာတပစ္စယော၊ ûပိင်တူဖြစ်၍ ကျေးဇူးûပသောတရား။\n၇။ အညမညပစ္စယော၊ အပြန်အလှန်ကျေးဇူးûပသောတရား။\n၈။ နိဿယပစ္စယော၊ မှီရာဖြစ်၍ ကျေးဇူးûပသောတရား။\n(၆) နာမ်တရားများအချင်းချင်း၊ မဟာဘုတ် ၄-ပါးအချင်းချင်း၊ ပဋိသန္ဓေစိတ်နှင့် ဝတ္ထု\nရုပ်အချင်းချင်း၊ သဟဇာတ, အည မည, နိဿယပစ္စည်း, ပစ္စယုပ္ပန်။\n(၇) စိတ်နာမ်များက သဟဇာတ, နိဿယပစ္စည်း၊ စိတ္တဇရုပ်, ပဋိသန္ဓေကမ္မဇရုပ်က\n(၈) မဟာဘုတ် ၄-ပါးက သဟဇာတ, နိဿယပစ္စည်း၊ ဥပါဒါရုပ်က ပစ္စယုပ္ပန်။\n(၉) မျက်စိ, နား, နှာ, လျှာ, ကိုယ်နှင့်ဝတ္ထုရုပ်တို့က နိဿယပစ္စည်း၊ မြင်တာ,ကြားတာ,\nနံတာ, စားတာ, ထိတာ, သိတာက ပစ္စယုပ္ပန်။\n၉။ ဥပနိဿယပစ္စယော၊ အားကြီးသော အကြောင်းဖြစ်၍ ကျေးဇူးûပသောတရား။\n(၁ဝ) စွဲမှီရာ ရှေးကာလစိတ်နာမ်များက ပကတူပနိဿယပစ္စည်း၊ စွဲမှီ၍ဖြစ်သော နောက်\n(၁၁) ဥတု, ဘောဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်, နေရာစသည်က ပကတူပနိ ဿယပစ္စည်း၊ ¤င်းတို့ကိုစွဲမှီ၍\nဖြစ်သော စိတ်နာမ်များက ပစ္စယုပ္ပန်၊ (အာရမ္မဏူပနိဿယ, အနန္တရူပနိဿယ\nတို့မှာ နံပါတ် (၄-၅) အပိုဒ်တို့နှင့်တူပြီ။)\n၁ဝ။ ပုရေဇာတပစ္စယော၊ ရှေးဦးစွာ ဖြစ်နှင့်၍ ကျေးဇူးûပသောတရား။\n(၁၂) မျက်စိစသောမှီရာရုပ်-၆-ပါးက ဝတ္ထုပုရေဇာတ ပစ္စည်း။ မြင်မှုစသော ရုပ်နာမ်-၆\n(၁၃) အဆင်းစသော အာရုံ ၅-ပါးက အာရမ္မဏပုရေဇာတပစ္စည်း၊ မြင်မှုစသော\n၁၁။ ပစ္ဆာဇာတပစ္စယော၊ နောက်မှဖြစ်၍ ကျေးဇူးûပသောတရား။\n(၁၄) နောက်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်နာမ်များက သဟဇာတပစ္စည်း။ ရှေးကဖြစ်နှင့်\nသော တစ်ကိုယ်လုံးရုပ်က ပစ္စယုပ္ပန်။\n၁၂။ အာသေဝနပစ္စယော၊ အထုံပါစေ၍ ကျေးဇူးûပသောတရား။\n(၁၅) ရှေးရှေးဇောက အာသေဝနပစ္စည်း။ ဖိုလ်မှတပါး နောက်နောက်ဇောက ပစ္စ\n၁၃။ ကမ္မပစ္စယော၊ ûပမှုဖြစ်၍ ကျေးဇူးûပသောတရား။\n(၁၆) စေတနာက ကမ္မပစ္စည်း၊ ယှဉ်ဘက်နာမ်နှင့် စိတ္တဇပဋိသန္ဓေကမ္မဇရုပ်က\n(၁၇) ကုသိုလ်, အကုသိုလ်စေတနာက နာနက္ခဏိက ကမ္မပစ္စည်း၊ အကျိုးဝိပါက်က\n၁၄။ ဝိပါကပစ္စယော၊ အကျိုးဖြစ်၍ ကျေးဇူးûပသောတရား။\n(၁၈) ဝိပါက်စိတ်နာမ်က ဝိပါကပစ္စည်း၊ ယှဉ်ဘက်နာမ်နှင့် စိတ္တဇရုပ်, ပဋိသန္ဓေ\n၁၅။ အာဟာရပစ္စယော၊ အားသစ်ပေး၍ ကျေးဇူးûပသောတရား။\n(၁၉) သြဇာရုပ်က အာဟာရပစ္စည်း၊ တစ်ကိုယ်လုံးရုပ်က ပစ္စယုပ္ပန်။\n(၂ဝ) ဖဿ, စေတနာ, ဝိညာဉ်က အာဟာရပစ္စည်း၊ ယှဉ်ဘက်နာမ်နှင့်စိတ္တဇရုပ်,\n၁၆။ ဣန္ဒြိယပစ္စယော၊ အုပ်စိုး၍ ကျေးဇူးûပသောတရား။\n(၂၁) မျက်စိ, နား, နှာ, လျှာ, ကိုယ်၊ ဤကိုယ်ငါးပါးက ဣန္ဒြိယပစ္စည်း၊ မြင်မှုစ\nသော စိတ်နာမ်ငါးပါးက ပစ္စယုပ္ပန်။\n(၂၂) ဇီဝိတခေါ် အသက်ရုပ်က ဣန္ဒြိယပစ္စည်း၊ တွဲဘက်ကမ္မဇရုပ်က ပစ္စယုပ္ပန်။\n(၂၃) ဇီဝိတခေါ် အသက်နာမ်နှင့်စိတ်, ဝေဒနာ, သဒ္ဓါ, ဝီရိယ, သတိ, သမာဓိ,\nပညာ, ဤရှစ်ပါးက ဣန္ဒြိယပစ္စည်း၊ ယှဉ်ဘက်နာမ်နှင့် စိတ္တဇရုပ်, ပဋိသန္ဓေ\nကမ္မဇ ရုပ်က ပစ္စယုပ္ပန်။\n၁၇။ ဈာနပစ္စယော၊ ရှု၍ ကျေးဇူးûပသောတရား။\n(၂၄) ဝိတက်, ဝိစာရ, ပီတိ, သုခ, ဧကဂ္ဂတာ၊ ဤဈာနင်ငါးပါးက ဈာနပစ္စည်း။\nယှဉ်ဘက်နာမ်နှင့် စိတ္တဇရုပ်, ပဋိသန္ဓေ ကမ္မဇရုပ်က ပစ္စယုပ္ပန်။\n၁၈။ မဂ္ဂပစ္စယော၊ ရောက်စေ၍ ကျေးဇူးûပသောတရား။\n(၂၅) မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ, သမ္မဒိဋ္ဌိစသော မဂ္ဂင်တရားကိုယ် ၉-ပါးက မဂ္ဂပစ္စည်း။ ယှဉ်ဘက်\nနာမ်နှင့် စိတ္တဇရုပ်, ပဋိသန္ဓေကမ္မဇရုပ်က ပစ္စယုပ္ပန်။\n၁၉။ သမ္ပယုတ္တပစ္စယော၊ ယှဉ်၍ ကျေးဇူးûပသောတရား။\n(၂၆) စိတ်စေတသိက် အချင်းချင်း သမ္ပယုတ္တပစ္စည်း၊ ပစ္စယုပ္ပန်။\n၂ဝ။ ဝိပ္ပယုတ္တပစ္စယော၊ မယှဉ်ပဲကျေးဇူးûပသောတရား။\n(၂၇) စိတ်နာမ်များက ဝိပ္ပယုတ္တပစ္စည်း၊ စိတ္တဇရုပ်, ပဋိသန္ဓေကမ္မဇရုပ်က ပစ္စယုပ္ပန်။\n(၂၈) ပုရေဇာတဝိပ္ပယုတ်မှာ ဝတ္ထုပုရေဇာတနှင့်တူပြီ၊ ပစ္ဆာဇာတဝိပ္ပယုတ်မှာ ပစ္ဆာ\n၂၁။ အတ္ထိပစ္စယော၊ ရှိဆဲဖြစ်၍ ကျေးဇူးûပသောတရား၊\n၂၂။ နတ္ထိပစ္စယော၊ မရှိမူ၍ ကျေးဇူးûပသောတရား၊\n၂၃။ ဝိဂတပစ္စယော၊ ချုပ်ကင်း၍ ကျေးဇူးûပသောတရား၊\n၂၄။ အဝိဂတပစ္စယော၊ မချုပ်ကင်းမူ၍ ကျေးဇူးûပသောတရား။\n(၂၉) အတ္ထိ, အဝိဂတတို့မှာ သဟဇာတ, ပုရေဇာတ ပစ္ဆာဇာတ, ရုပ်အာဟာရ ရုပ်\n(၃ဝ) နတ္ထိ, ဝိဂတတို့မှာ အနန္တရနှင့်တူပြီ။\n(၁၃၂၁-ခု ဝါတွင်းသုံးလပတ်လုံးဟောသည်။ အချို့ဆောင်ပုဒ်၌ သုတနည်းသူတို့ သိလွယ်, မှတ်လွယ်ရုံမျှ ပြထား\nသည်။ အတိအကျ အပြည့်အစုံကားမဟုတ်)။\nသြကာသ, သြကာသ, သြကာသ ကာယကံ, ဝစီကံ, မနောကံတည်းဟူသော အပြစ်ခပ်သိမ်း ပပျောက်ငြိမ်း၍\nအသက်ရှည်စွာ အနာမဲ့ရေး ရန်ဘေးကင်းကြောင်း ကောင်းမှုမဂ်လာ ဖြစ်ပါစေခြင်းအကျိုးငှာ ဘုရားရတနာ, တရားရတနာ,\nသံဃာရတနာတည်းဟူသော ရတနာမြတ်သုံးပါး၊ (ဆရာသမား)တို့ကို အရိုအသေ လက်အုပ်မိုး၍၊ ရှိခိုးပူဇော် ဖူးမြော်မာန်\nလျှော့ ကန်တော့ပါ၏ (အရှင်ဘုရား)။\n(ဆုပေးမည့် ပုဂ္ဂိုလ်ရှိလျှင် ဤတွင်ရပ်ပါ)\nဆုပေးမည့် ပုဂ္ဂိုလ်မရှိလျှင် အောက်ပါဆုတောင်းကို\nကန်တော့ရသော ဤကောင်းမှုကံ စေတနာတို့ကြောင့် အပါယ် ၄-ပါး, ကပ် ၃-ပါး, ရပ်ပြစ် ၈-ပါး, ရန်သူမျိုး ၅-\nပါး, ဝိပတ္တိတရား ၄-ပါး, ဗျသနတရား ၅-ပါး, အနာမျိုး ၉၆-ပါး, မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ ၆၂-ပါးတို့မှ အခါခပ်သိမ်း ကင်းလွတ်ငြိမ်းသည်\nသာဖြစ်၍ မဂ်တရား, ဖိုလ်တရား, နိဗ္ဗာန်တရားတော်မြတ်ကို လျင်မြန်စွာ ရလိုပါ၏ (အရှင်ဘုရား)။\nမှတ်ချက်။ ။ ဤကန်တော့ခန်း၌ (ဆရာသမား) ဟူသော ဤစကားမှာ ဆရာသမားတို့ကို ကန်တော့သောအခါ၌ ထည့်ဆိုရန်\nဖြစ်သည်၊ မိခင်, ဖခင်စသည်တို့ကို ကန်တော့သော အခါများ၌မူကား မိခင် ဖခင်၊ အဘိုး, အဘွား၊ ဦးကြီး, အရီး၊ အဒေါ်\nစသည်ဖြင့် ဆိုင်ရာ, ဆိုင်ရာတို့ကို လဲလှယ်၍ ထည့်သွင်း၍ ဆိုရမည်။\n(အရှင်ဘုရား) ဟူသော စကားမှာလည်း ရတနာသုံးပါး ရဟန်းသံဃာတို့ကို ကန်တော့သော အခါ၌သာ ဆိုရန်ဖြစ်\nမဟာစည်ခေါ်, ဆရာတော်, ထွန်းပေါ်ထင်ရှားသည်။\nသတိပဋ္ဌာန်, ကျင့်လမ်းမှန်, ထုတ်ပြန်ဟောကြားသည်။\nကျမ်းပေါင်းများစွာ, စီရင်ကာ, သာသနာûပနေသည်။\nဆဋ္ဌသင်္ဂါ, တင်စဉ်မှာ, သြသာဝန်ဆောင်သည်။\nပါဠိမေးကာ, ဋ္ဌကထာ, ဋီကာစီစစ်သည်။\nအရှင်သောဘန, ပဏ္ဍိတ, အဂ္ဂမဟာထေရ်။\nဝိသုဒ်မြန်မာ, ကျမ်းရွှေစာ, ချောစွာရေးခဲ့သည်။\nတစ်ထောင့်သုံးရာ, သုံးခြောက်မှာ, ပ-ဝါကွယ်တိတိ။\nဘေးရန်ကင်းကွာ, ဤကျမ်းစာ, ကောင်းစွာပြီးမြောက်သည်\nထိုနည်းတူစွာ, များသတ္တာ, ဘေးကွာရန်ကင်းကြပါစေ။\nအပြစ်ကင်းပ, ကြံသမျှ, ပြည့်ဝအောင်မြင်ကြပါစေ။\nမေတ္တာ, ကရုဏာ, မုဒိတာ, ပွားကာချမ်းသာကြပါစေ။\nထူးသူတွေမှာ, ဤကျမ်းစာ, ဖတ်ကာနားလည်ကြပါစေ။\nနားလည်ပြီးပြန်, ကျင့်လမ်းမှန်, ကျင့်ကြံပေါက်ရောက်ကြပါစေ။\nမဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်, ချမ်းသာမှန်, အမြန်သိမြင်ကြပါစေ။\nသို့နှင့်မြတ်စွာ, သာသနာ, ရောင်နေဝါသို့ထွန်းစေသော်။\n၁။ ဘုရားတရား, သံဃာအား, ညွတ်တွားရှိဦးတင်။\n၂။ ထိုခိုက်ဖြစ်လတ်, ရုပ်နာမ်ဓာတ်, ရှုမှတ်သိမြင်လျှင်။\n၃။ ဝိသုဒ်မဂ္ဂါ, မြတ်ကျမ်းစာ, မြန်မာပြန်စီရင်။\n၄။ ကျိုက်ထိုဆရာ, ûပခဲ့ပါ, မြန်မာဝိသုဒ်ကျမ်း။\n၅။ မြန်စာတတ်က, ကြည့်ခွင့်ရ, ကောင်းစွထိုသည့်ကျမ်း။\n၆။ သို့သော်နိသျှ, အတိုင်းပြ, ဝါကျမဖြောင့်တန်း။\n၇။ နိသျှဆောင်နက်, ရောထွေးယှက်, သိခက်မူရင်းကျမ်း။\n၈။ ပါဠိမတတ်, ယင်းကျမ်းဖတ်, ခက်လတ်အခန်းခန်း။\n၉။ ထိုကျမ်းရှုသူ, အများလူ, ညည်းညူမရွှင်လန်း။\n၁ဝ။ ထို့ကြောင့်လွယ်စွာ, သိစိမ့်ငှါ, မြန်မာပြန်သစ်ကျမ်း။\n၁၁။ မူရင်းတိကျ, ဋီလည်းပြ, ရှင်းစွ, မရြော>ွပမ်း။\n၁၂။ ရေးစီရင်လတ်, လူတိုင်းဖတ်, စိတ်ဓာတ်ကြည်ရွှင်လန်း။\n၁၃။ သဘောÓဏ်ပေါက်, လမ်းမှန်လျှောက်, ဆိုက်ရောက်, နိဗ္ဗာန်နန်း။\n၁။ ရူပံဤရုပ်, ရေမြှုတ်သဏ္ဍာန်, အနိစ္စပဲ မမြဲအမှန်။\nဖြစ်ပျက်မစဲ, ဆင်းရဲပူပန်, အနတ္တ မှတ်ကြဧဝကန်။\n၂။ ဝေဒနာစက်, ရေပွက်သဏ္ဍာန်, အနိစ္စပဲ မမြဲအမှန်။\n၃။ သညာအမှတ်, တံလှပ်ပုံဟန်, အနိစ္စပဲ မမြဲအမှန်။\n၄။ ငှက်ပျောတူစွာ, သင်္ခါရက္ခန်, အနိစ္စပဲ မမြဲအမှန်။\n၅။ ဘဝင်ဆင်ခြင်, မြင်ပြီးလျှင်, ထို့ပြင်လက်ခံတုံ။\n၆။ စုံစမ်းဆုံးဖြတ်, ဇောစိတ်-သတ်, ၂-ရပ်တဒါရုံ။\n၇။ အဆင်းမြင်လျှင်, ဖြစ်ရိုးပင်, စိတ်စဉ်မှတ်ပါကုန်။\n၈။ ဆင်ခြင်ပြီးခါ, ဇောတဒါ, ကြံရာစိတ်ဖြစ်ပုံ။\n၉။ ကြား, နံ, စား, ထိ, မြင်တူ၏, မှတ်ဘိစိတ်ဖြစ်ပုံ။\n၁ဝ။ မြင်လျှင်မြင်ခြင်း, လက်ငင်းမှတ်လျှင်၊\n၁၁။ မျက်လှည့်အလား, သိမှားဝိညာဏ်၊\n၁၃။ ချမ်းသာဆင်းရဲ, ရှုမြဲတူညီ၊\nသင်္ခါရု, ညီမှု ဂုဏ်သုံးမည်။\n၁၄။ ကြာရှည်စွာလဲ, တည်မြဲသူတည်။\nသင်္ခါရု, ထူးမှု ဂုဏ်သုံးမည်။\nပရိယတ် ပဋိပတ်, နှစ်ရပ်စုံညီ၊\n၁။ သင်္ချေလေးရပ်, သိန်းကပ်ကြာရှည်၊\n၂။ သတ္တဝါများ, သနားသလိုပင်၊\n၃။ ထီးတခွန်လဲ, လွန်ကဲထူးလျှင်၊\nမူလ ပုဗ္ဗ, အရိယ သုံးဝမဂ္ဂင်မြတ်၊\nဖြစ်ပွားစေလျှင်, ထိုမဂ္ဂင် ပြေးဝင်နိဗ္ဗာန်ဓာတ်။\n၄။ ''သစ္စာမမြင်, မဂ္ဂင်မပါ၊\n၅။ ''မဂ္ဂင်ရှစ်ဖြာ, မရှိရာ, ကိလေသာငြိမ်းသူမရှိချေ။\n''မဂ္ဂင်ရှစ်ဖြာ, ရှိရာမှာ, ကိလေသာငြိမ်းသူရှိနိုင်ပေ။\n၆။ မျက်စိမှီယင်း, အဆင်းမြင်သည်၊\nမြင်သိ၌, သိထိုက် ဤသုံးမည်။\n၇။ ဘဝင်ဆင်ခြင်, မြင်ပြီးလျှင်၊ ထိုပြင်, လက်ခံတုံ။\nစုံစမ်းဆုံးဖြတ်, ဇောစိတ်သတ်, နှစ်ရပ်တဒါရုံ၊\nအဆင်းမြင်လျှင်, ဖြစ်ရိုးပင်, စိတ်စဉ်မှတ်ပါကုန်။\nဆင်ခြင်ပြီးခါ, ဇောတဒါ, ကြံရာစိတ်ဖြစ်ပုံ၊\nထင်ဆဲဆင်းဓာတ်, မြင်လတ်ဦးစွာ, မြင်ပြီးတရား\nစဉ်းစားပြန်ရာ, သန္တန်ဒြပ်, ပညတ်ပေါ်လာ၊\nမည်နာမ, သိရ နောက်ဆုံးမှာ။\n၈။ ဘဝင် ဆင်ခြင်, မြင်သိလျှင်, ထို့ပြင်လက်ခံတုံ၊\nဘဝင် ဆင်ခြင်, ကြားသိလျှင်, ထို့ပြင်လက်ခံတုံ၊\nဘဝင် ဆင်ခြင်, နံသိလျှင်, ထို့ပြင်လက်ခံတုံ၊\nဘဝင် ဆင်ခြင်, စားသိလျှင်, ထို့ပြင်လက်ခံတုံ၊\nဘဝင် ဆင်ခြင်, တွေ့သိလျှင်, ထို့ပြင်လက်ခံတုံ၊\n၉။ (က) မြင်သိစိတ်စဉ်, ဖြစ်ရိုးပင်, စိတ်စဉ်မှတ်ပါကုန်\n(ခ) ကြားသိစိတ်စဉ်, ဖြစ်ရိုးပင်, စိတ်စဉ်မှတ်ပါကုန်\n(ဂ) နံသိစိတ်စဉ်, ဖြစ်ရိုးပင်, စိတ်စဉ်မှတ်ပါကုန်\n(ဃ) စားသိစိတ်စဉ်, ဖြစ်ရိုးပင်, စိတ်စဉ်မှတ်ပါကုန်\n(င) တွေ့သိစိတ်စဉ်, ဖြစ်ရိုးပင်, စိတ်စဉ်မှတ်ပါကုန်\n၁ဝ။ ''ထင်ဆဲစဉ်းစား, မြင်ကြားစစွာ''\n''ဆင်ခြင်ပြီးကာ, ဇောတဒါ, သိလာစိတ်ဖြစ်ပုံ။\n၁၁။ ဘဝင်ဆင်ခြင်, မြင်ပြီးလျှင်၊ ထိုပြင်, လက်ခံတုံ။\n၁၂။ ဘဝင်ဆင်ခြင်, ကြားပြီးလျှင်၊ ထိုပြင်, လက်ခံတုံ။\nဘဝင်ဆင်ခြင်, နံပြီးလျှင်၊ ထိုပြင်, လက်ခံတုံ။\nဘဝင်ဆင်ခြင်, စားပြီးလျှင်၊ ထိုပြင်, လက်ခံတုံ။\nဘဝင်ဆင်ခြင်, တွေ့ပြီးလျှင်၊ ထိုပြင်, လက်ခံတုံ။\nကြား, နံ, စား, သိ, မြင်တူ၏, မှတ်သိစိတ်ဖြစ်ပုံ။\nဆင်ခြင်ပြီးခါ, ဇောတဒါ, ကြံရာစိတ်ဖြစ်ပုံ။\n၁၃။ မြင်လျှင်မြင်ခြင်း, လက်ငင်းမှတ်လျှင်၊\n(၁) ပ, အာ, တေ, ဝါ, ရုပ်လေးဖြာ, မှတ်ပါမဟာဘုတ်။\n(၂) မျက်စိ, နား, နှာ, ကိုယ်, လျှာ, ငါးဖြာအကြည် ရုပ်။\n(၃) ဆင်း, သံ, နံ့မှာ အရသာ တွေ့တာအာရုံရုပ်။\n(၄) အတွေ့ဆိုတာ ပ,တေ,ဝါ, သုံးဖြာမဟာဘုတ်။\n(၅) ဖိုမဖြစ်စေ-ရုပ်နှစ်ထွေ, မှတ်လေဘာဝရုပ်။\n(၆) အသက်-အာဟာရ ဟဒယ, သုံးဝသီးခြားရုပ်။\n(၇) ဘုတ်လေး ကြည်ငါး, အာရုံငါး နှစ်ပါးဘာဝရုပ်။\n(၈) သီးခြားသုံးပါး, ဆယ့်ရှစ်ပါး သဘာဝရုပ်မည်။\n(၉) သဘာဝရုပ်ဓာတ် ပရမတ် ဝိပဿ်ရှုရမည်။\n(၁ဝ)ြ<ွကင်းရုပ်ဆယ်ဖြာ ပညတ်သာ, ရှုစရာမလိုပြီ။ (၁၁) အာကာသဓာတ် နှစ်ဝိညတ်, ပေါ့လတ်နုခံသည်။ (၁၂) ဖြစ်ပွားရင့်လတ်, သေပျက်မှတ်, ပညတ်ရုပ်ဆယ်မည်။ (၁၃) ဆင်း နံ့ ရသာ, ဘုတ်လေးဖြာ သြဇာဋ္ဌကလာပ်။ မဟာစည်ဓမ္မဒေသနာဆောင်ပုဒ်များ ၅၃ (၁၄) အသက်နှင့်တကွ-ထိုအဋ္ဌ-နဝရုပ်ကလာပ်။ (၁၅) အကြည်ဘာဝ, ဟဒယ, ဒသရုပ်ကလာပ်။ (၁၆) အသံနှင့်တကွ, ထိုအဋ္ဌ-နဝရုပ်ကလာပ်။ (၁၇) ထိုရှစ်ကိုးမှာ, ဝိညတ်ပါ, ကိုးဖြာဆယ်ကလာပ်။ (၁၈) ပေါ့ နု ခံ ပါ, ပါဝင်ရာ, ဆယ့်တစ်ဖြာ-စသည်မှတ်။ (၁၉) ''ကမ္မဇကိုး, စိတ်ခြောက်မျိုးနှင့်, လေးမျိုးဥတု, နှစ်ခုအာဟာ, ပေါင်းယူရာ, ကလာပ်နှစ်ဆယ့်တစ်, ဝိညတ်ဆိုင်ရာ, ကလာပ်မှာ, စိတ်သာဖြစ်ကြောင်းမှတ်, ပေါ့ နု ခံ သာ, ဝိညတ်ပါ,ြ<ွကင်းမှာမရှိပါ, ဂဗ္ဘသေယျာ, သန္ဓေမှာ, ကာ, ဘာဝတ်သုံးမည်, သံသေသြပ ပတ်, ပြည့်စုံလတ် ကလာပ်ခုနှစ်မည်။'' ၄။ ဘာရသုတ္တန် တရားတော်ကြီး ဆောင်ပုဒ်များ ၁။ ငါ ငါ့ဥစ္စာ, စွဲနိုင်တာ, ဥပါဒါနက္ခန်။ ရုပ် ဝေ သညာ, သင်္ခါရာ, ဝိညာဤငါးတန်။ ၂။ ထင်လွဲသာယာ, စွဲလမ်းတာ, နှစ်ဖြာ ဥပါဒန်။ ရုပ် ဝေ သညာ, သင်္ခါရာ, ဝိညာဤငါးတန်။ ၃။ ဈာန်ရလှူလေ, အကျိုးတွေ, ကုဋေတစ်သိန်းဆို။ သောတာလောင်းပင်, လှူလေလျှင်, များဖြင့် အသင်္ချေဆို။ နောက်ကိုးပါးဝယ်, ကျိုးများတယ်, ပြောဖွယ်မရှိဆို။ ၄။ မာနကြီးက မျိုးညံ့ရ, နှိမ့်ချ မျိုးမြတ်သည်။ ၅။ ကာမတဏှာ, ကောင်းနိုးရာ, သာယာနှစ်သက်မှု။ ၆။ ဝိဘဝမှာ, ဥစ္ဆေဒါ, ထင်ကာနှစ်သက်မှု။ ၇။ ရုပ်နာမ်အစု, ငါကောင်ဟု, ထင်မှုမရှိပါ။ ၈။ ဘုရားတရား, သံဃာအား, ယုံမှားမရှိပါ။ ၉။ ဝန်ထုတ်ကို, ခံယူတယ်ဆိုတာ, ဘယ်ဟာလဲ? နှစ်သက်လိုချင်တဲ့ တဏှာပဲ။ ၁ဝ။ ဝန်ထုတ်ကို ပစ်ချတယ်ဆိုတာ ဘယ်ဟာလဲ? နှစ်သက်လိုချင်တဲ့ တဏှာကိုပယ်တာပဲ။ ၁၁။ ဝန်ထုတ်ဆိုတဲ့, ဥပါဒါနက္ခန္ဓာ, ငါးပါးကဒုက္ခသစ္စာ။ ၁၂။ ဝန်ထုတ်ကို ခံယူတယ်ဆိုတဲ့, တဏှာက သမုဒယသစ္စာ။ ၁၃။ ဝန်ထုတ်ကို ပယ်ချတယ်ဆိုတဲ့, တဏှာချုပ်ငြိမ်းတာက နိရောဓသစ္စာ။ ၁၄။ တဏှာချုပ်ငြိမ်းကြောင်း အကျင့်ဖြစ်တဲ့ ဝိပဿနာနှင့် မဂ်လေးပါးက မဂ္ဂသစ္စာ။ ၁၅။ ဝန်ထုတ်ဆိုတာ, ငါးခန္ဓာ, လွန်စွာလေးလှသည်။ ၁၆။ ဝန်ထမ်းခေါ်လတ်, ပုဂ္ဂိုလ်မှတ်, ပညတ်သာဖြစ်သည်။ မဟာစည်ဓမ္မဒေသနာဆောင်ပုဒ်များ ၅၄ ၁၇။ ဝန်ကိုယူက, ဆင်းရဲစွ, ပယ်ချချမ်းသာသည်။ ၁၈။ မြစ်ရင်းပါဖျက်, တပ်မက်ပယ်လျှင်, ဆာလောင်တောင်းတ, လုံးဝကင်းစင်။ ၁၉။ ဝန်ဟောင်းစွန့်ပစ်, ဝန်သစ်မတင်, ပူခပ်သိမ်း အေးငြိမ်း နိဗ္ဗာန်ဝင်။ လေးလံတဲ့ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးဆိုတာ ဘယ်ဟာလဲ? ငါ ငါ့ဥစ္စာလို့ ထင်ရတဲ့ ခန္ဓာငါးပါးတရားပဲ။ ဝန်ထမ်းသမားဆိုတာ ဘယ်သူလဲ? ခန္ဓာငါးပါးရှိနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ။ ဝန်ထုတ်ကို ခံယူတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ? နှစ်သက်လိုချင်တဲ့ တဏှာပဲ။ ဝန်ထုတ်ကိုပစ်ချတယ်ဆိုတာ ဘယ်ဟာလဲ? နှစ်သက်လိုချင်တဲ့ တဏှာကိုပယ်တာပဲ။ ဝန်ထုတ်ဆိုတာ ငါးခန္ဓာ, လွန်စွာလေးလှသည်။ ဝန်ထမ်းခေါ်လတ်, ပုဂ္ဂိုလ်မှတ်, ပညတ်သာဖြစ်သည်။ ဝန်ကိုယူက, ဆင်းရဲစွ, ပယ်ချချမ်းသာသည်။ မြစ်ရင်းပါဖျက်, တပ်မက်ပယ်လျှင်၊ ဆာလောင် တောင်းတ, လုံးဝကင်းစင်။ ဝန်ဟောင်းစွန့်ပစ်, ဝန်သစ်မတင်၊ ပူခပ်သိမ်း အေးငြိမ်း နိဗ္ဗာန်ဝင်။ ၅။ စူဠဝေဒလ္လသုတ် တရားတော် ဆောင်ပုဒ်များ ကာမတဏှာ ကောင်းနိုးရာ ထင်ကာနှစ်သက်မှု။ ဘဝတဏှာ သဿတာ ထင်ကာနှစ်သက်မှု။ ဝိဘဝမှာ ဥစ္ဆေဒါ ထင်ကာနှစ်သက်မှု။ သက္ကာယဖြစ်ရန် အကြောင်းမှန် သုံးတန်တဏှာစု။ တဏှာချုပ်က သက္ကာယ ဒုက္ခအငြိမ်းမှန်။ မူလ ပုဗ္ဗ, အရိယ, သုံးဝမဂ္ဂင်မြတ်။ ဖြစ်ပွားစေလျှင်, ဤမဂ္ဂင်, ပြေးဝင်နိဗ္ဗာန်ဓာတ်။ ဖြစ်ဖြစ်သမျှ သင်္ခါရ ဒုက္ခသစ္စာတည်း။ သင်္ခါရတွင် အကောင်းထင် ခင်မင်သမုတည်း။ ရုပ်နာမ်အားလုံး ဖြစ်ပျက်သုံး ချုပ်ဆုံးနိဗ္ဗာန်တည်း။ ဆင်းရဲငြိမ်းရာ ဆိုက်ရောက်တာ သစ္စမဂ္ဂင်တည်း။ ကြံစည်စဉ်းစား နှစ်သိမ့်ပွား ကောင်းစားချမ်းသာတည်း။ ရှုရာရာတွင် စူးစိုက်ဝင် ငါးအင်ပဈာန်မည်။ နှစ်သိမ့်ချမ်းသာ စူးစိုက်ကာ သုံးဖြာဒုဈာန်မည်။ ချမ်းသာမှုနှင့် စူးစိုက်လင့် သုံးဆင့်ဈာန်ခေါ်သည်။ ဥပေက္ခာနှင့် စူးစိုက်လင့် လေးဆင့်ဈာန်ခေါ်သည်။- စသည့်-တရားအနှစ်ချုပ် ဆောင်ပုဒ်လင်္ကာများဖြင့်လည်း ကောင်းမွန်လှပေ၏။ ဓမ္မဒါယာဒသုတ် တရားတော် ဆောင်ပုဒ် ၁။ ဓမ္မဒါယာ သုတ်မြတ်မှာ မြတ်စွာဟောမိန့်သည်။ ၂။ ငါ့တပည့်တွေ တရားအမွေ ခံစေခြင်လှသည်။ ၃။ အာမိသမွေ ပစ္စည်းတွေ ပယ်စေခြင်လှသည်။ မဟာစည်ဓမ္မဒေသနာဆောင်ပုဒ်များ ၅၅ ၄။ တရားအမွေ အစစ်ပေ ကိုးထွေလောကုတ်ပါ။ ၅။ နိဗ္ဗာန်ရည်ငြား, ကုသိုလ်များ, တရားမွေတုပါ။ ၆။ စစ်တုနှစ်ထွေ တရားမွေ ခံစေလိုလှသည်။ ၇။ အာမိသအမွေ အစစ်ပေ လေးထွေပစ္စည်းပါ။ ၈။ လူ, နတ်သုခ ရည်သန်က ဒါန သီလပါ။ ၉။ အာမိသမွေ အတုတွေ မှတ်လေမွေညံ့သာ။ ၁ဝ။ ပစ္စည်းမွေမျှ ခံယူက ဒုက္ခမကင်းပါ။ ၁၁။ ထပ်တလဲလဲ, အိုမစဲ, ဆင်းရဲနေကြမှာ။ ၁၂။ ထပ်တလဲလဲ, နာမစဲ, ဆင်းရဲနေကြမှာ။ ၁၃။ ထပ်တလဲလဲ, သေမစဲ, ဆင်းရဲနေကြမှာ။ ၁၄။ ထပ်တလဲလဲ, ပါယ်ငရဲ, ကျမြဲနေကြမှာ။ ၁၅။ သင်တို့နောင်ရေး, ငါမျှော်တွေး, ဝန်လေးသနားပါ။ ၁၆။ ထို့ကြောင့်အများ, တပည့်သား, ဘုရားတောင်းပန်သည်။ ၁၇။ ငါ့တပည့်တွေ တရားအမွေ ခံစေခြင်လှသည်။ ၁၈။ အာမိသမွေ ပစ္စည်းတွေ ပယ်စေခြင်လှသည်။ ပစ္စည်းအမွေ ၁၉။ ပစ္စည်းမျှပင်, ခံယူလျှင်, လူရှင်ဆိုကြမှာ။ ၂ဝ။ ဘုရားသားတွေ, ပစ္စည်းမွေ, ခံနေရုံမျှသာ။ ၂၁။ ဆွမ်းဘုန်းပြီးခါ, ဘုရားမှာ, များစွာဆွမ်းကျန်သည်။ ၂၂။ ရဟန်း ၂-ပါး, ဆာလောင်များ, ဘုရားထံရောက်သည်။ ၂၃။ ဘုရားဆွမ်းကျန်, သုံးဆောင်ရန်, ဖိတ်မန်ခွင့်ûပသည်။ ၂၄။ တစ်ပါးသာစား, ကျန်တစ်ပါး, ပယ်ရှားကျင့်သုံးသည်။ ၂၅။ ပယ်ရှားသူသာ, ကျိုးများမှာ, မြတ်စွာချီးကြူးသည်။ ၂၆။ ဤသို့မြတ်စွာ, ပုံဆောင်ကာ, သာယာဆုံးမသည်။ ၂၇။ ဘုရားစကား, တို့အများ, လေးစားကျင့်ထိုက်သည်။ ၂၈။ လေးစားသူမှာ, ဆင်းရဲကွာ, ချမ်းသာရပေသည်။ ဝိဝေကသုံးပါး-အကျင့်ပျက် ၁။ ဆိတ်ငြိမ်တရား, မြတ်ဘုရား, ပွားများထာဝစဉ်၊ ၂။ တပည့်တို့အား, ထိုတရား, မပွားလိုက်လျှင်၊ ၃။ ပယ်ရန်ညွှန်ကြား, တရားများ, ပယ်ရှားမûပလျှင်၊ ၄။ ပစ္စည်းများရေး, အလေးပေး, ကျင့်ရေးလျော့ပေါ့လျှင်၊ ၅။ ဆုတ်ရန်ရှေ့သွား, ကျင့်ရန်ကား, ချထားဝန်ရှိလျှင်၊ ၆။ ထေရ်ကြီး, လတ်, ငယ်, ကဲ့ရဲ့ဖွယ်, သုံးစွယ်ငြိစွန်းသည်၊ ၇။ ဆိတ်ငြိမ်တရား, တပည့်များ, ကျင့်ပွားနေကျလျှင် ၈။ ပယ်ရန်ညွှန်ကြား, တရားများ, ပယ်ရှားကြလေလျှင် ၉။ ပစ္စည်းများရန်, မရည်သန်, ကျင့်ရန် မလျှော့လျှင်၊ ၁ဝ။ ဆိတ်ငြိမ်ကျင့်ရေး, ရှေ့ဆောင်ပေး, ဆုတ်ရေးပယ်ရှားလျှင်၊ ၁၁။ ထေရ်ကြီး လတ် ငယ်, ချီးမွမ်းဖွယ်,သုံးသွယ်ပြည့်စုံသည်။ မဒတရား ၂၇-ပါး ၁။ မျိုးနွယ်နာကင်း, ပျိုနုခြင်း, လွန်မင်းသက်ရှည်စွာ၊စွဲမှီûပလျင်း, မာန်ယစ်ခြင်း, မယွင်းဖြစ် တတ်ပါ၊ မဟာစည်ဓမ္မဒေသနာဆောင်ပုဒ်များ ၅၆ ၂။ လာဘ်သက္ကာရ, လေးûပကြ, ဖြစ်ရရှေ့ဆောင်ပါ၊စွဲမှီûပလျင်း, မာန်ယစ်ခြင်း, မယွင်းဖြစ် တတ်ပါ၊ ၃။ြေ>ွခရံဘောဂ, ရုပ်ဆင်းလှ, သုတ ပဋိဘာ၊စွဲမှီûပလျင်း, မာန်ယစ်ခြင်း, မယွင်းဖြစ်တတ်ပါ၊\n၄။ သက်ကြီးပိဏ္ဍ, ယာပထ, ယသ ပြီးမြောက်တာ၊စွဲမှီûပလျင်း, မာန်ယစ်ခြင်း, မယွင်းဖြစ်\n၅။ သီလဈာန, တတ်သိပ္ပ, ညီမျှသုံးရပ်ပါ၊စွဲမှီûပလျင်း, မာန်ယစ်ခြင်း, မယွင်းဖြစ်တတ်ပါ၊\n၁။ ဒုစရိုက်သုံးပါး, ကာမငါး, စိတ်သွားစေဖို့ လွှတ်ထားလျှင်၊\nသွားလာသောက်စား, ပျော်နေငြား, သူအား မေ့လျော့ ခေါ်သည်ပင်၊\n၂။ ကုသိုလ်တရား, ပွားဖို့ကား, လေးစား ကောင်းစွာ မûပလျှင်၊\nသွားလာသောက်စား, ပျော်နေငြား, သူအား မေ့လျော့ ခေါ်သည်ပင်။\n၃။ မပြတ်မပွား, စိတ်လျော့ငြား, လိုလားဓုရ ချထားလျှင်၊\n၄။ မမှီဝဲငြား, မပွားများ, အားပါးမထုတ် နေခဲ့လျှင်၊\n၇။ မဟာသမယသုံးသုတ် တရားတော်မှ\n၁။ ချစ်ဖွယ်လောဘ, ထိုနှစ်ဝ၊ဆန္ဒ လိုချင်မှုကြောင့်ပင်။\n၂။ လူ၏မှီရာ, အကျိုးမှာ၊အာသာပြီးကြောင်း ¤င်းပင်။\n၃။ သာယာစဖွယ်, ရွံမုန်းဖွယ်၊မှီတွယ်ဆန္ဒ, ဖြစ်ပေါ်သည်။\n၄။ ရုပ်ဝတ္ထုတွင်, ဖြစ်ပျက်မြင်၊လိုချင်စွဲမှတ်, ဆုံးဖြတ်သည်။\n၅။ သာယာမုန်းဖွယ်, ထိုနှစ်သွယ်၊ဖြစ်တယ်, ဖဿကြောင့်ပေတည်း။\n၆။ တည်မြဲပြတ်စဲ, ယူဆစွဲ၊ဒါလဲ ဖဿကြောင့်ပေတည်း။\n၇။ ရုပ်နာမ်နှစ်ခု, စွဲမှီûပ၊တွေ့မှု ဖဿဖြစ်ပေါ်သည်။\n၈။ လိုချင်တဏှာ, စွဲမှီကာ၊ငါ့ဟာဟူ၍ သိမ်းပိုက်သည်။\n၉။ လိုချင်ကင်းလျှင်, ငါ့ဟာပင်၊ထင်မြင် သိမ်းပိုက် ကင်းလေသည်။\n၁ဝ။ ရုပ်နာမ်မရှိငြား, ဖဿငါး၊ထိပါးမရှိ ကင်းလေသည်။\n၁၁။ အယူမှားဆုံးဖြတ်, အရပ်ရပ်၊ပယ်လတ်အားလုံး ကင်းစေသည်။\n၁၂။ သို့ဖြစ်သူဟာ, လောကမှာ, ငြင်းကာမရှိ, ကင်းရသည်။\n၁၃။ မြင် ကြား တွေ့ရ ကြံသိရ, ဓမ္မအားလုံးမှာ။\n၁၄။ သေမင်းစစ်သည်, ကင်းလေပြီ, မုနိရဟန္တာ။\n၁၅။ ဝန်ထုတ်ကင်းပ, ကိလေမှ, လွတ်ရကင်းရှင်းစွာ။\n၁၆။ ကြံစည်တောင်းတ, ပျော်မှုမှ, လုံးဝကင်းရှင်းပါ။\n၁၇။ ''ပေါ်တိုင်းမပြတ် ရှုမှတ်နေလျှင်၊\n၈။ သီလဝန္တသုတ္တန်တရားတော် ဆောင်ပုဒ်များ\n၁။ သီလသုတာ, စုံသူမှာ, ဘယ်ဟာ ရှုအပ်ပါသနည်း\nစွဲလမ်းနိုင်ရာ, ငါးခန္ဓာ, မှန်စွာရှုအပ်ပါသတည်း။\n၂။ ဘယ်အကျိုးငှာ, ထိုခန္ဓာ, ဘယ်ခါရှုအပ်ပါသနည်း\n၃။ လုံးစုံဓမ္မ, အနိစ္စ, ဒုက္ခအနတ္တာ။\n၄။ ဤ၍ဤမျှ, ကြားဘူးက, သုတလုံလောက်ပါ။\n၅။ Óဏ်ဖြင့်ရှေးရှု, ရုပ်နာမ်စု, မှတ်ûပသိလေရာ။\n၆။ မမြဲဆင်းရဲ, သဘောပဲ, သိမြဲပိုင်းခြားကာ။\n၇။ မမြဲဆင်းရဲ ရောဂါစွဲ, ပေါက်ကွဲအိုင်းတူသည်။\n၈။ ငြောင့်မကောင်းမှု, ဖျားနာဟု မှတ်ရှု သူစိမ်းမည်။\n၉။ သို့ရှုမြင်သန်, သောတာပန်, အမှန်ဖြစ်နိုင်သည်။\n၁ဝ။ ဖြစ်ခိုက်ရှုမှ, သဘာဝ, မုချ သိနိုင်သည်။\n၁၁။ သဘောသိမှ, ဥဒယ, ဝယ မြင်နိုင်သည်။\n၁၂။ သန္တတိ ဃန (က) ရှေးနောက်တရား ခဏပြားလျက်, ပိုင်းခြားမပြတ်, ငါကောင်မှတ်,\nခေါ်လတ်, သန္တတိ ဃနတည်း။\nသမူဟ ဃန (ခ) ရုပ်နာမ်အများ, သဘောပြားလျက် ပိုင်းခြား မပြတ်, ငါကောင်မှတ်\nခေါ်လတ် ကိစ္စ ဃနတည်း။\nအာရမ္မဏ ဃန (ဃ) နာမ်သဘောများ, အာရုံပြားလျက်, ပိုင်းခြား မပြတ်, ငါကောင်မှတ်,\nခေါ်လတ် အာရမ္မဏ ဃနတည်း။\n၁၃။ ဖြစ်ခိုက်တရား, မပိုင်းခြား၍, လေးပါးဃန, ထင်ပေါ်က, အတ္တစွဲလမ်းသည်။\n၁၄။ ဖြစ်ခိုက်တရား, ရှုပိုင်းခြား၍, လေးပါးဃန, ကြေပျက်မှ, အနတ္တÓဏ်ဖြစ်သည်။\n၁၅။ Óဏ်မှန်အနတ္တ, ပြည့်စုံမှ, အရိယမဂ်Óဏ်ဆိုက်ရောက်သည်။\n၁၆။ ပညတ်အနိစ္စ, သိရုံမျှ, အနတ္တ Óဏ်မပိုင်။\n၁၇။ ပညတ်ဒုက္ခ, သိရုံမျှ, အနတ္တ Óဏ်မပိုင်။\n၁၈။ ပရမတ်အနိစ္စ, သိမြင်မှ, အနတ္တ Óဏ်ပိုင်သည်။\n၁၉။ ပရမတ်ဒုက္ခ, သိမြင်မှ, အနတ္တÓဏ်ပိုင်သည်။\n၂ဝ။ လက္ခဏာစစ်တွင်, တစ်ခုမြင်, အကုန်သိတော့သည်။\n၂၁။ ပျက်စီးသုည, အနတ္တ, ရှုရဆယ့်တစ်မည်။\n၂၂။ သို့ရှုမြင်သန်, သောတာပန်, အမှန်ဖြစ်နိုင်သည်။\n၂၃။ သောတာမဂ်Óဏ်, ထူးခြားဟန်, ထုတ်ပြန် ဤသို့ ဖေါ်ပြသည်။\n၂၄။ မပယ်ဘူးမြဲ, ကိလေခဲ, ဖေါက်ခွဲ ပယ်ခွင်းသည်။\n၂၅။ ရုပ်နာမ်အစု, ငါကောင်ဟု, ထင်မှုမရှိပါ။\n၂၆။ ရတနာသုံးပါး, သိက္ခာအား, ယုံမှားမရှိပါ။\n၂၇။ သစ္စာမမြင်, မဂ္ဂင်မပါ, လေ့ကျင့်ကာဖြင့်, ချမ်းသာမြဲမည်, မယုံကြည်, ကန်ပြီ\n၂၈။ အဆုံးမထင်, ဝဋ်ရေယဉ်, ကင်းစင်ခြောက်စေသည်။\n၂၉။ အပါယ်လေးပါး, လမ်းပေါက်များ, တံခါး ပိတ်စေသည်။\n၃ဝ။ ဗုဒ္ဓစွမ်းရည်, တွေ့မြင်ပြီ, ယုံကြည်မြဲလှစွာ။\n၃၁။ ဓမ္မစွမ်းရည်, တွေ့မြင်ပြီ, ယုံကြည်မြဲလှစွာ။\n၃၂။ သံဃစွမ်းရည်, တွေ့မြင်ပြီ, ယုံကြည်မြဲလှစွာ။\n၃၃။ အရိယာကန္တ, ငါးသီလ, လုံးဝ ပြည့်စုံရာ။\n၃၄။ မြတ်သောတာပန်, တရားမှန်, လေးတန်စုံလင်ရာ။\n၃၅။ ကိုယ့်Óဏ်အဆင့်, ကိုယ်တိုင်ချင့်, အသင့်ဆုံးဖြတ်ရာ\n၃၆။ အရိယာဥစ္စာ, ခုနှစ်ဖြာ, ကောင်းစွာရစေသည်။\n၃၇။ အင်္ဂါရှစ်ပါး, မဂ်လမ်းမှား, ပယ်ရှားသုတ်သင်သည်။\n၃၈။ ဘေးရန်ခပ်သိမ်း, ရှောင်ခွာတိမ်း, ကင်းငြိမ်းစေပါသည်။\n၃၉။ ရွှေရင်တော်နှစ်, သားတော်ဖြစ်, စင်စစ်ရောက်စေသည်။\n၄ဝ။ ရာပေါင်းများစွာ, နိသံသာ, သောတာမဂ်က ပေးပါသည်။\n၄၁။ (က) ဆိတ်ငြိမ်ရာတွင်, ချဉ်းကပ်ဝင်၍, ဆင်ခြင်ရှုကြည့် ဖြစ်ပျက်မိ,\n(ခ) ယထာဘူတ, မသိရအောင်, ထကြံလွှမ်းမိုး, ကိလေဆိုး ဖြစ်ရိုးမရှိပါ။\n(ဂ) ဤသို့သိရ ပထမ ပစ္စဝေက္ခဏာ။\n(ဃ) မဂ်သိပြီဟန်, ဝိပဿ်Óဏ်, ဖန်ဖန်မှီဝဲကာ၊\n(င) အကြမ်းအနု, ကိလေစု, ငြိမ်းမှုထင်ရှားရာ၊\n(က) ရှုမှတ်သိရ, ဤလမ်းမှ, ပြင်ပတခြားမှာ၊\n(ခ) ကိလေသာငြိမ်းဘိ, မြတ်အရိ, မရှိဆုံးဖြတ်ရာ၊\n၄၃။ (က) ကုစားနိုင်ကောင်း အာပတ်ပေါင်း, တိမ်းစောင်းရောက်သေးရာ၊\n(ခ) မဖုံးကွယ်ပဲ, ကုစားမြဲ, နောက်လဲစောင့်ရိုးပါ၊\n၄၄။ (က) ရှောင်လွှဲမရ, မှုကိစ္စ, ûပရလေသောအခါ၊\n(ခ) သိက္ခာသုံးပါး ကျင့်ရန်ကား စိတ်အား သန်မြဲသာ။\n၄၅။ (က) ဗုဒ္ဓဟောထား မြတ်တရား ဟောကြားရသောအခါ၊\n(ခ) လုံးစုံမြ<ွကင်း, နှစ်လုံးသွင်း, နာခြင်း အားကောင်းစွာ။ ၄၆။ (က) ဗုဒ္ဓဟောကြား မြတ်တရား ဟောကြားရသောအခါ၊ (ခ) အနက်သိမြင်, စိတ်ကြည်ရွှင်, ကိုယ်တွင် သိမ့်သိမ့်ဖြာ။ (ဂ) ဤသို့သိရ သတ္တမ ပစ္စဝေက္ခဏာ။ ၄၇။ (က) ပစ္စဝေက္ခဏာ ခုနှစ်ဖြာ ညီစွာဖြစ်ပါမူ၊ (ခ) အရိယာမှန် သောတာပန် ဧကန်ဆုံးဖြတ်ယူ။ ၄၈။ (၁) သောတာပန်ကား, ဘယ်တရား, ရှုပွားအပ်သနည်း။ (၂) သောတာပန်လဲ, ခန္ဓာပဲ, ရှုမြဲနည်းတူသည်။ (၃) သို့ရှုမြင်သန်, သကဒါဂါမ်, အမှန် ဖြစ်နိုင်သည်။ ၄၉။ (၁) သကဒါဂါမ်ကား၊ ဘယ်တရား, ရှုပွားအပ်သနည်း။ (၂) သကဒါဂါမ်လဲ, ခန္ဓာပဲ, ရှုမြဲနည်းတူသည်။ (၃) သို့ရှုမြင်သန်, အနာဂါမ်, အမှန် ဖြစ်နိုင်သည်။ ၅ဝ။ (၁) အနာဂါမ်ကား၊ ဘယ်တရား ရှုပွားအပ်သနည်း။ (၂) အနာဂါမ်လဲ, ခန္ဓာပဲ, ရှုမြဲနည်းတူသည်။ မဟာစည်ဓမ္မဒေသနာဆောင်ပုဒ်များ ၅၉ (၃) သို့ရှုမြင်သန်, အရဟံ, အမှန် ဖြစ်နိုင်သည်။ ၅၁။ (၁) ရဟန္တာကား၊ ဘယ်တရား, ရှုပွားအပ်သနည်း။ (၂) ရဟန္တာလဲ, ခန္ဓာပဲ, ရှုမြဲနည်းတူသည်။ (၃) သို့ရှုသော်ငြား, သစ်ဟောင်းကား, တိုးပွား မရှိပြီ။ ၉။ တုဝဋ္ဋကသုတ် တရားတော် ဆောင်ပုဒ်များ ၁။ ဆိတ်ငြိမ်တခို, ငြိမ်းရာကို၊ ဘယ်ကိုမြင်၍, ငြိမ်းသနည်း။ ၂။ အကျယ်ချဲ့လစ်, သူ့အမြစ်နှင့်, ငါဖြစ်သည့်သွင်, စိတ်ကြီးဝင်, သိမြင်လျက် ငြိမ်းစေသည်။ ၃။ ကိုယ်တွင်းကိုယ်ပ, ဂုဏ်အရ, မာနမကြီးရာ။ သူတော်ကောင်းမှန်, ထိုသည့်မာန်, နိဗ္ဗာန် အငြိမ်းမဆိုပါ။ ၄။ မြတ် ယုတ် တန်းတူ, ဖြစ်သည်ဟူ, မာန်မူမûပ ကင်းစေရာ။ ကောင်းဆိုးများစွာ, တွေ့êကံကာ, ငါငါဟူ၍ မစွဲရာ။ ၅။ ကိုယ်တွင်း၌သာ, ငြိမ်းစေရာ, ပြင်မှာမရှာသင့်သည်ရာ။ ကိုယ်ထဲငြိမ်းက, မြဲအတ္တ, ကင်းပ ပြတ်အတ္တာ။ ၆။ သမုဒ်လယ်တွင်, လှိုင်းကင်းစင်, ရေပင်တည်သည့်, ပုံပမာ။ တဏှာကင်းစင်, တည်သည့်ပြင်, စည်ပင်ပွားများ, ကင်းစေရာ။ ၇။ မျက်မှောက်တရား, ဘေးပယ်ရှား, ဟောကြားခဲ့ပေပြီ၊ ပါတိမောက်နှင့်, စိတ်တည်လင့်, အကျင့် ဟောစေချင်ပါသည်။ျ ၈။ မျက်စိကစား, ရွာစကား, ရှောင်ရှား ကျင့်ရမည်။ ရသာမမက်, လောဘဘက်, နှစ်သက်မြတ်နိုး ပယ်ရမည်။ ၉။ အတွေ့ဆိုးများ, နှိပ်စက်ငြား, ညည်းတွား မြည်တန်း မûပရာ။ ၁ဝ။ စားသောက်ဖွယ်များ, ဝတ်အစား, သိမ်းထားမûပရာ။ ၁၁။ ဈာန်ကိုဝင်စား, လမ်းမများ, လှုပ်ရှားကုက္ကုစ် ကင်းရမည်။ ၁၂။ အိပ်မှုနည်းပါး, နိုးမှုများ, êကိးစားထက်သန်စေရမည်။ ၁၃။ အာတဗ္ဗဏာ, အိပ်မက်တာ, လက္ခဏာဟော, ကင်းရမည်။ နက္ခတ်ယှဉ်ဟန်, သားငှက်သံ, ကြံဖန်ဟောပြော, ကင်းရမည်။ ကိုယ်ဝန်တည်မှု, ဆေးဝါးကု, မûပ ကင်းရှင်းစေရမည်။ မဟာစည်ဓမ္မဒေသနာဆောင်ပုဒ်များ ၆ဝ ၁၄။ ကဲ့ရဲ့သော်လဲ, မလှုပ်ပဲ, မြှောက်လဲမမြောက် တည်ငြိမ်ရာ။ လောဘ ကောဓ, မစ္ဆေရ, ဘေဒ-ကုန်းချောကင်းစေရာ။ ၁၅။ အရောင်းအဝယ်, စွပ်စွဲဖွယ်, ငြိတွယ်ရွာ၌ မûပရာ။ လာဘ်ရစေရန်, စိတ်ရည်သန်, ဟန်ပန်ဆောင်၍ မပြောရာ။ ၁၆။ ဝြါ<ွကား ကိုယ်ကြမ်း, နှုတ်စိတ်ရမ်း, ဆိုးသွမ်းငြင်းခုံ မûပရာ။ ၁၇။ ကောက်ကျစ် ကင်းပ, မလိမ်ရ, နှိမ်ချ အထင်မသေးရာ။ ၁၈။ စွပ်စွဲခံရ, ကြားလတ်က, ချေပ ကြမ်းêကတ်-မûပရာ။ ကိလေငြိမ်းလျှင်, တုံ့ပြန်ချင်, စိတ်ပင်မဖြစ်, ငြိမ်းသည်သာ။ ၁၉။ ဤတရားသိလျှင်, ရှုဆင်ခြင်, အစဉ်မှတ်ဆက်, ကျင့်ရာသည်။ ကိလေသာ ငြိမ်းတာ, သန္တိပါ, သိကာမမေ့ ရှိရာသည်။ ၂ဝ။ နိုင်သာ နိုင်ပေ, မရှုံးပေ, မြင်လေမျက်မှောက် တရားတော်။ ထို့ကြောင့်အမြဲ, မမေ့ပဲ, ရှိလဲခိုးလျှက်ကျင့်ရာသော်။ မဟာသတိပဋ္ဌာနသုတ် ပါဠိနိဿယ ဓမ္မဒေသနာ သံယောဇဉ် ၁ဝ-ပါး ဆောင်ပုဒ် ၁။ အာရုံငါးဝ, တပ်စွဲက, ကာမသံယောဇဉ်။ ၂။ သုံးပါးဘဝ, တပ်စွဲက, ဘဝသံယောဇဉ်။ ၃။ အမျက်ဒေါသ, စိတ်ဆိုးက, ပဋိဃသံယောဇဉ်။ ၄။ ကိုယ်သာတော်လှ, ထင်မှတ်က, မာနသံယောဇဉ်။ ၅။ ရုပ်နာမ်ကိုပဲ, ငါကောင်စွဲ, ယူလွဲဒိဋ္ဌိပင်။ ၆။ တရားမှန်တွင်, မယုံချင်၍, ဆင်ခြင်နှိုင်းညှိ, ဝေဖန်ကြည့်, ဝိစိကိစ္ဆာပင်။ ၇။ နွားခွေးတူစွာ, ကျင့်တာကောင်းမြတ်, ယူစွဲမှတ်, သီလဗ္ဗတပင်။ ၈။ ကိုယ့်ထက်သူများ, ကောင်းစားသည်ကို, မနာလို, ခေါ်ဆို ဣဿာပင်။ ၉။ ကိုယ်လိုသူများ, ကောင်းစားမည်မှ, ဝန်တိုက, မစ္ဆရိယပင်။ ၁ဝ။ သစ္စာလေးတန်, ပြောင်းပြန်ထင်ကာ, မသိတာ, အဝိဇ္ဇာသံယောဇဉ်။ ၁၁။ ဝဋ်ဆင်းရဲမှ, မလွတ်ရအောင်, ချည်နှောင်တတ်စွာ, ဤဆယ်ဖြာ, အဘိဓမ္မာသံယောဇဉ်။ မဟာစည်ဓမ္မဒေသနာဆောင်ပုဒ်များ ၆၁ ၁၁။ လောကဓံ တရားတော် ဆောင်ပုဒ်များ ၁။ လာဘ်ြေ>ွခရံရ, ချီးမွမ်းကြ, သုခ ဝမ်းသာမြဲ။\n၂။ ထိုလေးမျိုးမှ, ပြောင်းပြန်ကျ, လောကဝမ်းနည်းမြဲ။\n၃။ လောကဓမ္မ, ရှောင်မရ, မုချတွေ့စမြဲ။\n၁။ ရုပ်နာမ်နှစ်ဝ, ကြောင်းêကိးမျှ, သိကစူသောတာ။\n၂။ ဂတိမြဲရ, ပါယ်မကျ, မိန့်ဟ ဝိသုဓ်မှာ။\n၁။ ကြောင်းကျိုးနှစ်ဝ, သိရုံမျှ, အားရမနေရာ။\n၂။ ဆက်လက်ရှုက, ဖြစ်ပျက်မျှ, မုချသိနိုင်ပါ။\n၃။ သိလျှင်သိလျှင်, မသိစင်, သိမြင် နိဗ္ဗူတာ။\n၄။ နိဗ္ဗာန်မြင်က အပါယ်မှ, လုံးဝ လွတ်မြောက်ရာ။\n၅။ ကိလေကုန်ခန်း နိဗ္ဗာန်နန်း, စံမြန်းနောက်ဆုံးမှာ။\n၁။ တစ်နေ့ သုံးခါ, အိုးတစ်ရာဖြင့်, ချက်ခါထမင်း, ကျွေးလှူခြင်းထက်, မယွင်းစင်စစ်, နို့\nတညစ်စာ, ကြိမ်သုံးခါမျှ, မေတ္တာပွားများ, ကျိုးကြီးမားသည်, ဘုရားမြတ်စွာ မိန့်ခွန်း\n၂။ အိပ်နိုး, ချမ်းသာ, ကောင်းစွာ အိပ်မက်, ချစ်လျက် လူနတ်, စောင့်လတ် နတ်များ, မီးဆိပ်\n-ဓားတို့, ရှောင်ရှားကိုယ်မှာ, လျင်စွာစိတ်တည်, ရွှင်ကြည်မျက်နှာ, သေကာမတွေ, လား\nလေဗြဟ္မာ, ဆယ့်တစ်ဖြာသည်, မေတ္တာပွားမှု အကျိုးတည်း။\nကံနှင့် ကံ၏အကျိုး ဝေဖန်ချက်\n၁။ သူ့ကိုသတ်ဖြတ်, သက်တိုတတ်, မသတ်အသက်ရှည်။\n၂။ ညှဉ်းဆဲသူကား, အနာများ, သနားကျန်းမာသည်။\n၃။ ဒေါသမီးလျှံ, အကျည်းတန်, သည်းခံ လှပသည်။\n၄။ မနာလိုမှာ,ြေ>ွခရံကွာ, ကြည်သာြေ>ွခရံစည်။\n၅။ မပေးလှူက, မွဲပြာကျ, လှူမှ ပြေါ<ွကယ်သည်။\n၆။ မရိုမသေ, မျိုးယုတ်ချေ, ရိုသေမျိုးမြတ်သည်။\n၇။ မမေးမမြန်း, Óဏ်မြင်ကန်း, စုံစမ်းÓဏ်ကြီးသည်။\n၈။ ဆိုးတာûပက, ဆိုးတာရ, ကောင်းမှကောင်းစားသည်။\n၉။ ဆိုးကောင်းနှစ်တန်, ကံစည်မံ, ခံ စံကြရသည်။\n၁၃။ ကျောင်းအလှူ အနုမောဒနာတရားတော် ဆောင်ပုဒ်\n၁။ ကိန်းအောင်းနေရန်, ချမ်းသာရန်,\n၂။ ဈာန်ဝင်စားရန်, ရှုမှတ်ရန်,\n၃။ ကျောင်းလှူသူဟာ, လုံးစုံပါ,\n၄။ နေ့ညဉ့်မခြား, ကုသိုလ်များ,\n၅။ ကျောင်းအလှူရှင်, တရားမြင်\n၆။ ခုနစ်နှစ်-ခုနှစ်လ, ဝေလာမ,\n၇။ ဆယ့်နှစ်ယူဇနာ, ကျယ်ပြန့်စွာ,\n၈။ ရှစ်သောင်း လေးထောင်စီ, ဝတ်ကိုးမည်,\n၉။ ရွှေခွက် ငွေခွက်, ကြေးစင်ခွက်,\n၁ဝ။ နို့စားနွားမ, ပလ္လင်က,\n၁၁။ ထိုတွင်ဝတ်ထည်, ကုဋေချီ,\n၁၂။ သောတာပန်တစ်ပါး, ကျွေးလှူငြား,\n၁၄။ ငွေရတုတရားတော် ဆောင်ပုဒ်များ\n၁။ သည်းခံကျင့်သုံး, အမြတ်ဆုံးပေ၊\nညှဉ်းဆဲက, သမဏ မဟုတ်ချေ။\n၂။ သက်သတ်ခိုးလု, ကာမေသု၊\n၃။ လိမ်လည်ကုံးချော, နှစ်မဲ့ပြော၊\n၄။ မကောင်းမှုများ, ရှောင်ရှားပယ်လေ၊\n၅။ သူ့ကိုယ်စွတ်စွဲ, ညှဉ်းဆဲကင်းစေ၊\nဤ ၆-ပါး, ဘုရားဆုံးမပေ။\nPosted by Dhamma Vadi Aung Myay Mingalar Monastery at 6:52 PM\nLabels: မဟာစည်ဓမ္မဒေသနာဆောင်ပုဒ်များ 03


ဆွေးနွေးချက်:ကွန်ပျူတာ ဆော့ဖ်ဝဲရ် - ဝီကီပီးဒီးယား\nဆော့ဖ်ဝဲရ် လို့ အသုံးပြုထားတာထက် ဆော့ဖ်ဝဲလ် လို့ပဲ အများဆုံး အသုံးပြုကြတဲ့အတွက် ဒီခေါင်းစဉ်ဟာ သင့်လျော်မှုမရှိဘူးလို့ ယူဆပါတယ်။ ဝီကီပီးဒီးယား အမည်ပေးစနစ် မှာ ပုံမှန်အားဖြင့် ဆောင်းပါးခေါင်းစဉ်များကို ခိုင်လုံသော ရင်းမြစ်များမှ ဖော်ပြထားသည့် အကြောင်းအရာကို အခြေခံကာ အမည်ပေးလေ့ရှိသည်။ လို့ ဆိုထားပါတယ်။ (Google search: ဆော့ဖ်ဝဲလ် (ရလဒ် ၅၀,၅၀၀ ခန့်) vs. ဆော့ဖ်ဝဲရ် (ရလဒ် ၂၇၄ ခန့်)) Ninja✮Strikers «☎» ၁၅:၃၇၊ ၅ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၀၁၇ (UTC)[အကြောင်းပြန်ရန်]\nI agree with that. Dr Lotus Black (ဆွေးနွေး) ၁၆:၂၉၊ ၅ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၀၁၇ (UTC)[အကြောင်းပြန်ရန်]\nဆော့ဖ်ဝဲရ် ထက် ဆော့ဖ်ဝဲလ် ကို ပိုပြီးအသုံးတာများသည် ကို လုံးဝ သဘောတူပါသည်။ သို့သော် အင်္ဂလိပ် အသံထွက် အမှား ဆော့ဖ်ဝဲလ် ကို အမှန် ဆော့ဖ်ဝဲရ် ဖြစ်အောင် ပြင်ပေးခြင်းဖြစ်ပါသည်။ အများစုက မှားတိုင်းအမှန်မဖြစ်ပါ။ ဝီကီပီးဒီးယား အမည်ပေးစနစ် သည် အသံလှယ်စနစ် အကြောင်းကိုးကားချက်မဟုတ် သည်ကို သတိပြုပါ။ ဝီကီပီးဒီးယား အနေဖြင့် အသံလှယ်စနစ်အမှန်ကိုသာ သုံး၍ ခေါင်းဆောင်မှုပေးသင့်သည်ဟု ယူဆပါသည်။ မောင်ဘ (ဆွေးနွေး) ၂၁:၀၅၊ ၅ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၀၁၇ (UTC)[အကြောင်းပြန်ရန်]\nA similar issue (ထောမတ် or သောမတ်စ်) was discussedafew years ago ending without clear consensus.  Should we open again? Just my two cents. ဖြိုးWP (ဆွေးနွေးရန်) ၂၁:၂၂၊ ၅ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၀၁၇ (UTC)[အကြောင်းပြန်ရန်]\nIt isasimilar issue, I agree. However the use of ထောမတ် over သောမတ်စ် could be view as either historical or usage. However the transliteration of ware to ဝဲလ် is erroneous, and should be avoided. မောင်ဘ (ဆွေးနွေး) ၂၂:၁၃၊ ၅ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၀၁၇ (UTC)[အကြောင်းပြန်ရန်]\nWell, i have no reason to disagree with your previous issuses. ware = ဝဲလ် is fine for me although ဝဲရ် maybe more correct. Thanks god we didn't use ဝဲယား right?. You just can't take seriously with the transliterations, some can not be translated, i guess. We use American english or British one which are not quite the same when speaking? Dr Lotus Black (ဆွေးနွေး) ၀၆:၄၇၊ ၆ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၀၁၇ (UTC)[အကြောင်းပြန်ရန်]\nအသံဖလှယ်ပြီး မွေးစားရတဲ့ စကားလုံးတွေအတွက် ဒီလိုပြဿနာကတော့ ရှိနေဦးမှာပဲဗျ။ ဝီကီပီးဒီးယား အမည်ပေးစနစ် က အသံလှယ်စနစ်အကြောင်း ကိုးကားချက်တော့ မဟုတ်ဘူးဗျ။ သို့သော်လည်း အမည်ရွေးချယ်ရာမှာ မှတ်မိလွယ်ဖို့အတွက် ပညာရှင်မဟုတ်သည့် တစ်စုံတစ်ဦးအနေဖြင့် ရင်းနှီးနေနိုင်သည့် အကြောင်းအရာ ဖော်ပြချက်တစ်ခု၊ စာဖတ်သူများအနေဖြင့် ရှာဖွေလေ့ရှိသည့် အမည် ဖြစ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ဆော့ဖ်ဝဲရ် လို့ အသုံးပြုထားတဲ့ စာမျက်နှာတွေထက် ဆော့ဖ်ဝဲလ် လို့ အသုံးပြုထားတာက ပိုမိုများပြားနေပါတယ်။ အလားတူ ဆော့ဖ်ဝဲ လို့လဲ သုံးကြပြန်ပါသေးတယ်။ အသံထွက်အတိုင်းအတိအကျရိုက်ရှာမယ့်သူတော့ မရှိလောက်ဘူးလားလို့ပဲ။ Wikileaks တုန်းကလဲ ခုလိုပဲ ဖြစ်ခဲ့သေးပါကြောင်း။ Ninja✮Strikers «☎» ၁၂:၄၄၊ ၆ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၀၁၇ (UTC)[အကြောင်းပြန်ရန်]\nဒါကြောင့် ဆော့ဝဲလ် လို့ပဲ သုံးသင့်ပါတယ်ဗျာ။ ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့ အပျော့ထည် လို့သုံးရမယ့်ကိန်းပဲ။ :P Dr Lotus Black (ဆွေးနွေး) ၁၃:၃၁၊ ၆ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၀၁၇ (UTC)[အကြောင်းပြန်ရန်]\nပါဝင်ဆွေးနွေးသူများ အားလုံးကို လေးစား ကျေးဇူးတင်ကြောင်းပါ။ ဆော့ဖ်ဝဲရ် ထက် ဆော့ဖ်ဝဲလ် လို့ သုံးတာ လောလောဆယ်မှာပိုပြီး များနေတယ်ဆိုတာကို လုံးဝသဘောတူပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အင်္ဂလိပ် လို Software အရေး ကို မြန်မာ လို ဆော့ဖ်ဝဲလ် အရေး ကမှားကြောင်း ဒါမှမဟုတ် ဆော့ဖ်ဝဲရ် ကပိုပြီးမှန်ကြောင်း လဲသဘော တူကြမယ်ထင်ပါတယ်။ အဲဒီတော့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချရ မှာက လူအများသုံး တဲ့အမှား ကိုပဲ လိုက်သုံးမလား ဒါမှ မဟုတ် ဝီကီမြန်မာက လမ်းအမှန်ပြပြီး အမှန်ပြင်ပေး မလားလို့ပါ။ ဒီအရေးမှား ဆော့ဖ်ဝဲလ် ဟာ လောလောဆယ်မှာ အသုံးများပေမဲ့ အမြစ်တွယ် နေပြီ လို့တော့ မဆိုနိုင်ပါဘူး။ ပြင်ဖို့အချိန်မနှောင်းသေးပါဘူး။ နောင်အနာဂါတ် မြန်မာ ကလေးတွေ အင်္ဂလိပ် လို Softwell လို့ အသံထွက် အမှားကြီး ကို စွဲမသွားခင် ပြင်လိုက်ကြရအောင်ဗျာ။ မြန်မာလိုအသံထွက်ပြီး စာဖတ်တဲ့ Screen Reader တွေပေါ်လာရင်၊ ပေါ်မလာခင်မှာ လက်ဦးမှုယူပြီး ပြင်ရမှာပါ။ အားလုံးသဘော တူမယ်ဆိုရင်တော့ Disambiguation စာမျက်နှာဆောက်ပြီး ဆော့ဝဲ၊ ဆော့ဝဲယား၊ ဆော့ဖ်ဝဲလ်၊ ဆော့(ဖ်)(တ်)ဝဲ(လ်)၊ဆော့(ဖ်)(တ်)ဝဲ(ရ်) တွေကို ဆော့ဖ်ဝဲရ် ကို ညွန်လို့ရပါတယ်။ အင်္ဂလိပ်မှ မြန်မာသို့ အသံလှယ် အညွန်း ဆောင်းပါးကိုလဲ ကျွန်တော် ရေးပေးဖို့ တာဝန်ယူပါ့မယ်။ ဆွေးနွေးသူ အားလုံးကိုလေးစားကျေးဇူးတင်လျက်။ မောင်ဘ (ဆွေးနွေး) ၂၂:၀၃၊ ၇ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၀၁၇ (UTC)[အကြောင်းပြန်ရန်]\n"https://my.wikipedia.org/w/index.php?title=ဆွေးနွေးချက်:ကွန်ပျူတာ_ဆော့ဖ်ဝဲရ်&oldid=352612" မှ ရယူရန်\nဤစာမျက်နှာကို ၇ ဖေဖော်ဝါရီ ၂၀၁၇၊ ၂၂:၀၃ အချိန်တွင် နောက်ဆုံး ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။


စျေးသည်ဆိုတာ အဲလိုရောင်းရတယ် #နောက်ဆုံးတော့ ဖမ်းနိုင်ခဲ့ပြီလေ…. – စွယ်စုံသုတ\nစျေးသည်ဆိုတာ အဲလိုရောင်းရတယ် #နောက်ဆုံးတော့ ဖမ်းနိုင်ခဲ့ပြီလေ….\n🙄 .. 😌\nယနေ့ နေ့လည် မြန်မာစံတော်ချိန် ၂ နာရီခွဲအချိန်တွင်…..ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး အရှေ့ပိုင်းခရိုင်မြောက်ဥက္ကလာပ မြို့နယ်အတွင်းရှိဌ ရပ်ကွက်နေပြည်သူတို့၏အကူအညီဖြင့် ဘက်ပေါင်းစုံမှ ပိတ်ဆို့တားဆီး၍ ထို လူ မောင်းနှင်လာသောသုံးဘီးဘေးတွဲဆိုင်ကယ်ရှေ့တွင် သက်စွန့်ဆံဖျားပိတ်ဆို့ကာ အုန်းမွှေးလုံးရောင်းသူအား အမိအရတားစီးပြီး ဝယ်စားနိုင်ခဲ့သည့် ဖြစ်စဥ်တစ်ခုဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း…….\nဖြစ်စဥ်မှာ……အုန်းမွှေးလုံးရောင်းသူ အမျိုးသားသည် ယခင် စက်ဘီးဖြင့်ရောင်းစဥ်အခါများတွင် “အုန်းမွှေး” ဟုအသံကြားခဲ့သော်လည်း ရပ်ကွက်အတွင်းရှိလူတချို့သည် နောက်က “လုံး” ပါမလာသည့်အတွက် ဘာအသံ ထပျကွားရမလဲဟုသတိထားစောင့်ကြည့်ခဲ့ရာမှ…\n“အုန်းမွှေး” ဆိုသည့် အသံကိုသာကြားရပြီး “လုံး”ဆိုသောစကားမရောက်ခင် ပျောက်ပျောက်သွားသောကြောင့် မည်သူမျှဝယ်မစားနိုင်ခဲ့သည့်ဖြစ်စဥ်များ ဆက်တိုက်ဆိုသလိုဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။\nနောက်ပိုင်းတွင်…..ထိုအုန်းမွှေးလုံးရောင်းသူမှာ သူ့အားမည်သူမှဝယ်၍ မရနိုင်စေရန်အကြံအစည်ဖြင့် စက်ဘီးအစား ဘေးတွဲဆိုင်ကယ်ကိုမောင်းနှင်၍ရပ်ကွက်အတွင်း၌ ယခင်အော်နေကျ “အုန်းမွှေး” ဆိုသည့်အသံတောင်မကြားရပဲ “အုန်း” ဟူသာတစ်လုံးထဲအော်၍ ပျောက်ပျောက်သွားသည့်ဖြစ်စဥ်များ ထပ်မံဖြစ်ပေါ်လာသောကြောင့်\nရပ်ကွက်နေပြည်သူအချို့ပူးပေါင်း၍ ကင်းပုန်းများချကာ ထိုသူ ဆိုင်ကယ်မောင်းနှင်လာစဥ် သက်စွန့်ဆံဖျား လမ်းပေါ်ခုန်တက်၍ ဘေးတွဲဆိုင်ကယ်ရှေ့တွင် လူအုပ်လိုက်ကြီးပိတ်ဆို့ပြီး တစ်လုံးဘယ်လောက်လဲဟူ၍မေးမေးပြီး ဝယ်စားခဲ့ကြရသည့်ဖြစ်စဥ်တစ်ခုအား မြောက်ဥက္ကလာပ မြို့နယ် အတွင်းရှိဌ ရပ်ကွက် ပိတောက်လမ်းထဲတွင်ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း သိရှိရပါသည်။\nအဖေ အိုနေပြီလား? စားချင်တိုင်းလည်းမစားနိုင် သွားချင်တိုင်းလည်းမသွားနိုင်တဲ့အချိန်မှာ အဖေနဲ့ အတူစားဖို့ အတူလည်ပတ်ဖို့ သတိရရဲ့လား


ကျွန်တော်သိသော Blockchain ( Henry Aung ) — Steemkr\nကျွန်တော်သိသော Blockchain ( Henry Aung )\nမင်္ဂလာပါ။ ယမန်နေ့က blockchain နည်းပညာနှင့်ပါတ်သက်၍ ဘဏ်တို့၏ cryptocurrency တို့အပေါ် လက်ဦးမှု ရရှိစေရန် လုပ်ဆောင်လာမှုအပေါ် အကြမ်းဖျင်း ဖေါ်ပြပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်ပါသည်။ အမှန်ဆိုရလျင် ကျွန်တော့ အနေဖြင့် နည်းပညာများ နှင့် အလှမ်း ဝေးလွန်းလှပါသည်။\nတက္ကသိုလ် တက်ပြီးသည်နှင့် စင်္ကပူ မထွက်ခွာမှီ computer ခေတ်စားနေသောကြောင့် computer သင်တန်းများ တက်ရောက်ခဲ့ရသော်လည်း တကယ်တမ်း Computer ကို အသုံးချ၍ အလုပ်လုပ်ရသည်မှာ ၂၀၀၉ ခုနှစ် ရောက်မှသာ ဖြစ်ပါသည်။ ထို အချိန်ကတော့ Computer အား တွင်ကျယ်စွာ အသုံးပြု နိုင်ရန်အသာထား email မည်သို့ ပို့ရ မည်ကစပြီး ပြန်သင်ယူခဲ့ရပါသည်။\nထို့ နောက် စင်္ကပူ တွင် အချိန်ပိုင်း ပညာသင်ယူခဲ့သော ကာလများတွင်တော့ computer မသုံးတတ်၍ မရတော့ပါ။ အရာရာ computer နှင့် စ၍ computer နှင့် ဆုံးရသည်ချည်း ဖြစ်ပါသည်။ steemit နှင့် မတွေ့ခင်ကအထိ တော့ computer ဟူ၍ အခြားသူငှာ များ ရေးထားသော software များ မည်သို့မည်ပုံ အသုံးပြုရမည် ၊ Internet, Yahoo , Google စသည်တို့တွင် မွေနှောက်ရှာဖွေ ဤ အဆင့်သာ ဖြစ်ပါသည်။\n၂၀၁၆ steemit နှင့် တွေ့ပြီး သည့် နှောက်မှ blockchain အကြောင်းကို သိရှိလာရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့နောက် ၂၀၁၈ ကျော် ၂၀၁၉ ခုနှစ် ရောက်သောအခါ blockchain ကို အတွင်းကျကျ သိချင်သော အနေအထားသို့ ရောက်ရှိလာပါတော့သည်။ ကျွန်တော်၏ ညဉ်အတိုင်း တခုခုအား သိချင်လာပြီ ဆိုလျင် မရိုးမယွ ဖြစ်လာပါတော့သည်။\nInternet တွင် Youtube ဗီဒီယို ဖိုင်ပေါင်းများစွာ ဖွင့်ကြည့်သည့်တိုင်အောင် blockchain အကြောင်းအား တိခေါက်မိသည့် အဆင့်သို့တိုင် မရောက်ခဲ့ပါ။ စင်္ကပူရှိ တက္ကသိုလ် များတွင်လည်း အချိန်ပိုင်း ဖြင့် blockchain နည်းပညာ သင်ယူနိုင်သော်လည်း အဖိုးအခ မှာ ၅ ရက်တပါတ် သင်တန်းအား မြန်မာငွေ သိန်း ၅၀ ခန့်ကုန်ကျမည် ဖြစ်သဖြင့် မိမိအတွက် လက်လှမ်း မမှီသေးပါ။\nဤ အခြေအနေတွင် လွန်ခဲ့သောလ အနည်းငယ်က မိမိတို့ ကုမ္ပဏီမှ Rahul ဟူသော IT engineer တယောက် အလုပ်ခန့်ခဲ့ပါသည်။ Rahul မှာ ကုမ္ပဏီ ၏ website နှင့်ပါတ်သက်၍ အလုပ်လုပ်ပေးရသူ ဖြစ်သော်လည်း အချိန်ရသည်နှင့် ကျွန်တော့ထံသို့ ရောက်လာလေ့ရှိပါသည်။\nအကြောင်းမှာ သူအလုပ်လုပ်ရသော နေရာမှာ HR department နှင့် Account department ကြားတွင် ဖြစ်သဖြင့် အမျိုးသမီးများသာ ရှိသော နေရာဖြစ်ပါသည်။ သူ့ အတွက် စကား ပြောဖေါ်မရှိ။ ထို့ အပြင် သူ့ အနေဖြင့် ပန်ချာပီ ဖြစ်သောကြောင့် စင်္ကပူအမျိုး သမီးတို့ကလည်း အလိုက်အထိုက်သာ ဆက်ဆံကြသဖြင့် သူ့အနေဖြင့် အချိန်ရတိုင်း ကျွန်တော့ဆီ ရောက်လာလေ့ရှိပါသည်။\nRahul ဤ ကုမ္ပဏီသို့ ရောက်လာသည်မှာ ကျွန်တော့ အတွက်တော့ အချိုရှာ ဆေးသကြားနှင့် တွေ့ ဟူသကဲ့သို့သာ။ ကျွန်တော် သိချင်သော blockchain အကြောင်း မေးလိုက်သော အခါ Rahul က blockchain ကိုသိကြောင်း ပြန်ပြောပါသည်။ သို့ သော် သူစိတ်မဝင်စားပါ။ သူစိတ်ဝင်စားသည်က Web developer နှင့် Cyber security ။\nကျွန်တော် Blockchain အားသင်ချင်သည်ဟု ပြောသောအခါ သူသင်ပေးနိုင်သည်ဟု ဆိုပါသည်။ ပျော်လိုက်သည် ဖြစ်ခြင်း ။ သို့ သော် Blockchain မဟုတ် အခြေခံ computer programming အကြောင်းသာ ဖြစ်ပါသည်။ အထက်တွင် ဆိုခဲ့သည့် အတိုင်း ကျွန်တော့ အနေဖြင့် နည်းပညာများ နှင့် အလှမ်းဝေးလွန်ရကာ Computer programmer ဟူ၍သာ ကြားဘူးပါသည်။ ဘာလုပ်ကြသည်မှန်း မသိပါ။\nRahul က ကျွန်တော့အား C program basic tutorial ဟူသော လက် ၃ လုံးခန့်ထူသည့် စာအုပ်ပေးဖတ်ပါသည်။ ဖတ်ကြည့်ပါသည်။ အင်္ဂလိပ်လို ရေးထားသော်လည်း တလုံးမျှ နားမလည်။ Rahul ပြောပြသည်မှာ အခြေခံ basic computer programming တတ်မှ မိမိလေ့လာလိုသော Java Script, blockchain သို့ မဟုတ် python စသည်တို့အား တဆင့်တက်၍ လေ့လာ နိုင်သည်ဟု ဆိုပါသည်။\nဤ နည်းပညာတို့မှာ အလွန်ကျယ်ပြန့်ပါသည်။ Software ရေးသူလုပ်မည်လာ ? ။ Web Developers လုပ်မည်လား ? ထိုနေ့ မှ စပြီး C programme ကို စကိုင်ကြပါသည်။ ထို့နောက် C++ ကို သွားကြမည်ဟု ဆိုပါသည်။ အမှန်ဆိုရလျင် နည်းပညာနှင့် ပါတ်သက်ပြီး သင်ဆရာ သည်မည်မျှ လောက် အရေးကြီးသည်ကို လက်တွေ့သိမြင်လာရပါသည်။\nကျွန်တော့အနေဖြင့် Blockchain နည်းပညာအထိ ရောက်ရန် အလွန်ကို အလှမ်းကွာဝေးပါသေးသည်။ မြစ်ကို အလျားလိုက်ကူးရသကဲ့သို့ သာရှိမည်ကို သိပြီး ဖြစ်ပါသည်။ Rahul ပြောသကဲ့သို့ ပြန်ပြောရလျင် နည်းပညာနှင့်ပါတ်သက်၍ သင်ယူရာတွင် စိတ်အားထက်သန်ရန် သာ အရေးကြီးပါသည်။\nသိချင် တတ်ချင် စိတ်အား ထက်သန်သောကြောင့် မပြတ်လေ့လာ ခြင်းများကသာ နည်းပညာ ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ဆိုပါသည်။ သူ၏ လက်သုံးစကားမှာ " လူတိုင်းနီးပါး ကားမောင်းတတ်ကြတယ် ၊ ဒါပေမယ့် ကားမပြင်တတ်ကြဘူး။ ကားကို ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် ပြင်တတ်သူတိုင်းက ကားကိုလည်း ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် မောင်းတတ်ကြတယ်" ။ Henry ကားမောင်းမလား ? ကားပြင်တတ်တဲ့အထိ လေ့လာမလား..?\nယခု အချိန်တွင် အစ်ကိုဟင် Blockchain အကြောင်းဘယ်လောက်သိသလဲ မေးလာလျင် ကျွန်တော့ အဖြေမှာ A , B , C , D စသင်နေပြီဟူ၍သာ။ လက်ရှိ စင်္ကပူ နိုင်ငံတွင် အလုပ်ခေါ်ယူနေသော Blockchain Engineer တို့၏ လစာအား စုံစမ်းကြည့်သောအခါ တလ လျင် SGD 12000$ မှ SGD 15000$ အထိ ပေး၍ ခေါ်ယူနေကြကြောင်း တွေ့ရပါသည်။ မြန်မာ ငွေဖြင့် တွက်ကြည့် လျင် Blockchain Engineer တို့၏ လစာမှာ တလလျင် သိန်း ၁၂၀ မှ ၁၅၀ အထိ ရှိနေပါသည်။\nအဘယ့်ကြောင့်နည်း ။ ဈေးကွက်တွင် ကျွမ်းကျင်သော Blockchain Engineer တို့ ရှားပါးနေသောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။ Blockchain နည်းပညာသည် ယခုမှ အစ ဖြစ်ပါသည်။ ၂၀၂၀ ကျော်လာသည်နှင့် ဤ နည်းပညာနှင့် ပါတ်သက်သော လုပ်ငန်းကိုင်ငန်းတို့ ဝင်ငွေကောင်းလာကြမည်မှာ မလွဲမသွေပင် ဖြစ်ပါသည်။\nဤ Blockchain အကြောင်းအရာနှင့်ပါတ်သက်၍ မိမိ အထက်တန်းကျောင်းတက်နေစဉ်က စားမကြိုးစားခဲ့သည်အား ပထမဆုံး အကြိမ် နောင်တရမိပါသည်။ သို့သော် ကျည်ပွေ့အတက်ပေါက်သည်ဟုပင်ပြောပြော ၊ ငွေတမတ်နှင့် ငါးကြင်းခေါင်းတက်ကိုင်သည် ဟုပင်ဆိုဆို ကျွန်တော့ အနေဖြင့် ဤ blockchain မြစ်အား အလျားလိုက် ကူးရန် ဆုံးဖြတ်ချက် ချထားပြီး ဖြစ်ပါသည်။\nmyanmar blockchain knowledge palnet\n3개월 전 by kachinhenry66\nmyanmarkoko55 · 3개월 전\nBlockchain နည်းပညာကို အရမ်းစိတ်ဝင်စားသွားပြီ။\nkachinhenry66 · 3개월 전\ngolden.future62 · 3개월 전\nBlickchain ကားမောင်းတတ်အောင်တော့ ကျွန်တော်တို့ကို ပြန်မျှဝေ သင်ပေးပါဦးဗျို့\nအဲဒီတခုကိုပဲ လေ့လာရင်တောင် တတ်ကျွမ်းနားလည်ဖို့ အတွက် ၂ နှစ်လောက် အချိန်ပေးရမယ်လို့ ခန့်မှန်းထားတယ်။\nsheinthu57 · 3개월 전\nအင်မတန်မှ ကောင်းမွန်တဲ့ သင်ယူခြင်းပါကိုဟင်\nကိုဟင်တို့လို လူမျိူးတွေထဲမှာရောက်သွားတဲ့အသိတစ်လုံးဟာ ကျနော်တို့မြန်မာလူမျိုးတွေအတွက် သိပ်ပီးအထောက်အကူဖြစ်လှပါတယ်။\nလာမယ့်ခေတ်နှင့်ရှေ့ပြေးနည်းပညာများဟာ ယခုအချိန်မှာ တာဆူနေကြပီဖြစ်နေလို့ နောက်ထပ်ဘယ်လိုပုံတွေနဲ့ အနာဂတ်မှာ ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာတွေလည်း စောင့်ကြည့်နေမိပါ့အကိုရေ…\nစတီးမစ်ကြီးလည်း ဈေးတွေဘယ်လောက်ကျကျ ဆက်လက်ချီတက်နေရတဲ့အကြောင်းရင်းက သူတို့အနေနဲ့ အသေအချာရှိခဲ့တာတော့ဟုတ်ပေမယ့် ကိုယ်တွေတော့ နည်းပညာမအကြောင်းမသိတော့…ဘယ်လိုမသိ\nထင်ပါတယ်ဗျာ…ဘာနဲ့တူလည်းဆို ခုက ကိုယ်တွေဟာ အညာမှာမိုးရွာတာ မမြင်ရပေမယ့် လက်ရှိမြစ်ရေကြီးနေတာကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သာ ကျေနပ်နေရတဲ့ဘဝနဲ့လည်း ခပ်ဆင်ဆင်ပ\nကျွန်တော်လည်း ဘယ်လိုပြောရမလဲ... အနာဂါတ်အတွက် အပြောင်းအလည်း တခု ဖြစ်စေဖို့ လေ့လာနေတာပါ ကိုရှိန်းသူ။\nhtwegyi61 · 3개월 전\nBlockchain တွေ တိုးတက်လာမှာတော့အမှန်ပဲ\nမရ ရအောင်ကို ဖြတ်မှာ.... Internet လည်း ရှိတယ် , computer လည်း သုံးတတ် ရဲ့သားနဲ့ အဲဒီ နည်းပညာမှ မရ ရင် ကိုဟင် ညံ့လို့ပဲ။


စီးပွားယှဉ်ပြိုင်ခြင်း ဆိုတာ ဘာလဲ၊ ဘယ်လဲ? | Phoe Phyu & Associates\nHomeBlogsPhoe Phyu's blogစီးပွားယှဉ်ပြိုင်ခြင်း ဆိုတာ ဘာလဲ၊ ဘယ်လဲ?\nတကယ်လို့ လုပ်ငန်းတွေအနေနဲ့ အချင်းချင်းပြိုင်ဆိုင်မှုမရှိရင် တိုးတက်မှုဆိုတာဖြစ်လာမှာမဟုတ်သလို နိုင်ငံစီးပွားရေးလည်းသူ့အလိုလိုကျဆင်းသွားမှာပါ။ ဒီလိုဖြစ်လာရင်တော့ စားသုံးသူတွေဘက်မှာလည်း ရရင့်ရထိုက်တဲ့ အခွင့်အရေးတွေမရတော့ပဲ၊ စားသုံးသူ အကာအကွယ်ပေးကိုလည်း ထိထိ ရောက်ရောက် ကာကွယ်ပေးနိုင်တော့မှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ဈးကွက်ယှဉ်ပြိုင်မှုကို ပျက်စီးစေတဲ့၊ အတားအဆီးတွေကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တဲ့ ဥပဒေကလည်း လိုအပ်လာပါတယ်။\nယှဉ်ပြိုင်မှု ဥပဒေဆိုတာ စီးပွားရေးလောကမှာရှိတဲ့ ဘယ်သူမဆို မဖြစ်နေမနေ သိသင့်တဲ့ ဥပဒေတစ်ခုလို့ ဆိုရပါလိမ့်မယ်။\nဘာကြောင့် သိထားသင့်တာလဲလို့ မေးလာရင် မိတ်ဆွေတို့အနေနဲ့စီးပွားရေးလုပ်တဲ့အခါ နယ်ပယ်တစ်ခုတည်းမှာပဲ ကိုယ်နဲ့ထုတ်ကုန်တူညီတဲ့ တခြားလုပ်ငန်းတွေနဲ့တစ်ချိန်မဟုတ်တချိန်တော့ ထိပ်တိုက် ကြုံဆုံလာကြရမှာပါ။ ဥပမာ - Pepsi & Coca Cola, Microsoft & Apple ဆိုတဲ့နာမည်ကြီးလုပ်ငန်းတွေတောင်အခုထိအပြိုင်အဆိုင်ရှိကြတုန်းပါပဲ။ ဒီလို သူ့ထက်ငါပိုကောင်းအောင်လုပ်မယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ကြောင့် လူသိများတာလဲ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။\nအဲ့ဒီလိုနဲ့ ဈေးကွက်တစ်ခုမှာ ကိုယ့်ကုန်ပစ္စည်းနေရာရဖို့၊ ပိုရောင်းကောင်းဖို့ လုပ်ငန်းခြင်းယှဉ်ပြိုင်မှုတွေလုပ်တဲ့အခါမှာ မဟုတ်မမှန်တဲ့နည်းလမ်းနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ပြီး ဈေးကွက်ကိုလက်ဝါးကြီအုပ်ဖို့ကြိုးစားခဲ့ကြတဲ့ လုပ်ငန်းတွေလည်း ဒုနဲ့ဒေးပါပဲ။ ဒီလို ယှဉ်ပြိုင်မှုတွေအတွက် လုပ်ငန်းတစ်ခုနဲ့တစ်ခု လွတ်လွတ်လပ်လပ် တရားမျှတစွာ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မှုကို စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေနဲ့ သေသေချာချာသတ်မှတ်ထားတဲ့ ဥပဒေတစ်ရပ်လို့ပြောရပါမယ်။ ရှင်းရှင်းပြောရရင်တော့ စားသုံးသူတွေ၊ ဝန်ဆောင်မှု ရယူသူတွေ၊ တခြား လုပ်ငန်းရှင်တွေကို ထိခိုက်စေမယ့် စီးပွားရေး ဈေးကွက် လက်ဝါးကြီးအုပ်ခြင်းကနေ ကာကွယ်ပေးတဲ့ သတ်မှတ်ချက်တစ်ခုပါ။\nဈေးကွက်စီးပွားရေး ယှဉ်ပြိုင်မှုဆိုတာ နိုင်ငံအတွက်လည်း အကျိုးဖြစ်စေတဲ့အပြင်၊ ငွေကြေးဖောင်းပွမှုနဲ့လည်း ဆက်စပ်နေပါတယ်။\nနောက်ပြီး ယှဉ်ပြိုင်မှုဆိုတာ သူ့ထက်ငါ ပိုကောင်းအောင်လုပ်ဆောင်ရတာမို့လို့ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းဆိုရင် အရည်အသွေးပိုကောင်းအောင်၊ ဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းဆိုရင်လည်း Customer ကို ပိုကောင်းတဲ့ ဝန်ဆောင်မှုတွေတွေ လုပ်ဆောင်ပေးရတာကြောင့် ပိုတိုးတက်လာနိုင်တယ်လို့ပြောရလိမ့်မယ်။\nယှဉ်ပြိုင်ခြင်းဥပဒေဆိုတာ အရေးယူဖို့သက်သက်မဟုတ်ပဲ၊ သူရဲ့အဓိကလုပ်ဆောင်ချက်က ဈေးကွက် စီးပွားရေး ယှဉ်ပြိုင်မှုကို အားပေးခြင်းနဲ့ ကာကွယ် စောက်ရှောက်ပေးတာတွေပါပဲ။ ဆိုတော့ စီးပွားရေးနယ်ပယ်က အရင်းအမြစ်တွေအားလုံး လုပ်ငန်းရှင်တိုင်းခွဲဝေအသုံးပြုနိုင်လာမယ်။ ဒီနယ်မြေမှာ ငါနဲ့ဘယ်သူကလွဲပြီး တခြားသူတွေ ဈေးရောင်းခွင့်မရှိဘူးဆိုတဲ့ ဝါဒတွေကနေ ကာကွယ်ပေးတယ်ပေါ့။\nအထူးသဖြင့် အသေးစားနဲ့အလတ်အစားလုပ်ငန်း၊ စွန့်ဦးတီထွင်လုပ်ငန်းတွေကို ကာကွယ်ပေးရာ ရောက်တာပါပဲ။ စသဖြင့် တရားမျှတစွာ ယှဉ်ပြိုင်စေတာကြောင့် စီးပွားရေးအရမှန်ကန်တဲ့ ရပိုင်ခွင့် အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရရှိစေသလို၊ စားသုံးသူတွေအတွက်လည်း ကောင်းကျိုးတွေ ပိုဖြစ်လာစေပါတယ်။\nယှဉ်ပြိုင်ခြင်းရဲ့သဘောသဘာဝနဲ့အညီ အရည်အသွေးတွေပိုမိုကောင်းမွန်ပြီး ဈေးနှုန်းလည်းပိုသက်သာလာမယ်၊ စားသုံးသူနဲ့ ကုန်ထုတ်လုပ်သူ/ဝန်ဆောင်မှုပေးသူကြားမှာရှိတဲ့ မညီမျှမှုတွေကို ပြန်လည်ပြုပြင်မယ်ဆိုရင် ဈေးနှုန်းသက်သာပြီး စားသုံးသူချောင်ချိရေးကို ဦးစားပေးမှဖြစ်မှာပါ။ ဒီလိုမျိုး စားသုံးသူနဲ့ ထုတ်လုပ်သူကြား မညီမျှမှု ဖြစ်တယ်ဆိုတာ သတင်းအချက်အလက် ရရှိမှုကွာဟခြင်း၊ ထုတ်လုပ်သူနှင့် ညှိနှိုင်းမှု အခြေအနေမဲ့လာခြင်း၊ ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားစရိတ် မြင့်မားခြင်းစတဲ့ ဈေးကွက်ပျက်စီးမှုကိုဖြစ်ပေါ်စေမယ့် အချက်လေးကိုအခြေခံပြီး ပေါ်ထွက်လာတာပါ။ ဒါကြောင့် ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းဥပဒေဆိုတာ အဲ့ဒီလိုဈေးကွက်ပျက်စီးမှုကို ဖြေရှင်းဖို့ စားသုံးသူ ကာကွယ်ပေးရေး မူဝါဒရေးဆွဲတဲ့ နေရာမှာလည်း အထောက်အကူ ဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်။\nဒီလို လွတ်လပ်မျှတတဲ့ စီးပွားရေးယှဉ်ပြိုင်မှု ပေါ်ပေါက်လာအောင် ကြိုးစားနေတာ မြန်မာတစ်နိုင်ငံတည်းတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဖွံ့ဖြိုးဆဲ အာစီယံနိုင်ငံတိုင်းလိုလို ကိုယ့်နိုင်ငံအလိုက် ကိုယ့်အတိုင်းအတာနဲ့ကိုယ် ဆောင်ရွက်နေကြတာပါ။ ဒီစီးပွားရေးယှဉ်ပြိုင်မှုတွေထဲမှာမှ အနီးစပ်ဆုံးလက်ရှိဖြစ်နေတဲ့ အဖြစ်အပျက်ကို ချပြရရင် အမေရိကန်နှင့်တရုတ် ကုန်သွယ်မှုစစ်ပွဲကိုချပြရမှာပါ။\nAmerican & China Trade War\nနှစ်နိုင်ငံလုံးက စီးပွားရေးအင်အားကြီးနိုင်ငံတွေဖြစ်တဲ့အပြင် နှစ်နိုင်ငံ စီးပွားရေး ယှဉ်ပြိုင်မှုတွေကလည်း ကာလတစ်ခု ရှည်ကြာခဲ့ပါပြီ။ အဲ့ဒီနှစ်နိုင်ငံနဲ့ ကုန်သွယ်မှုပြုလုပ်နေကြရတဲ့ မြန်မာနိုင်ငံအပါအဝင် ကြားနိုင်ငံတွေအပေါ်မှာ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေ ဖြစ်လာခဲ့တာ ထောက်ပြရရင် မြန်မာငွေနဲ့ ဒေါ်လာဈေးက သက်သေပါပဲ။ သက်ဆိုင်ရာ နိုင်ငံတွေရဲ့ ငွေကြေး စံချိန်စံနှုန်း ကျဆင်းလာတာတွေ၊ ပို့ကုန်သွင်းကုန် ရပ်ဆိုင်းလိုက်ရတာတွေ၊ ကုန်ဈေးနှုန်းတွေ တဟုန်ထိုးမြင့်တက်လာတွေ စသဖြင့် ဖွံ့ဖြိုးပြီး နိုင်ငံတွေကတော့ သိပ်အထိမနာပေမယ့် ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံတွေမှာတော့ အလူးလူးအလဲလဲ ခံနေရတာပါ။\nနောက်ပိုင်းမှာတော့ တရုတ်နိုင်ငံအနေနဲ့ အမေရိကန်ကို မယှဉ်နိုင်တာ ပေါ်လွင်လာခဲ့တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အမေရိကန်က တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ သွင်းကုန် ဒေါ်လာ ၅၀ဘီလီယံဖိုးကို အခွန်မြှင့် ကောက်လိုက်တော့ တရုတ်ကလည်း ခေါင်းငုံ့မခံပဲ အမေရိကန်ရဲ့သွင်းကုန် ဒေါ်လာ ၅၀ဘီလီယံဖိုးကို အခွန်မြှင့်ကောက်ခဲ့တယ်။ နောက်တခါမှာတော့ အမေရိကန်သမ္မတ ဒေါ်နယ်ထရမ့်က အခွန်ကို ၁၀၀ဘီလီယံဖိုး မြှင့်ကောက်ပြီး ဒါကိုတရုတ်ဘက်က ထပ်ပြီး လက်တုန့်ပြန်ရင် ၂၀၀ဘီလီယံ ထပ်မြှင့်မယ်ဆိုပြီး ကြေညာလိုက်ပါတယ်။\nအဲ့ဒီတော့မှ တရုတ်အနေနဲ့ အမေရိကန်ကို အခွန်မတိုးတော့ပဲ သူ့နိုင်ငံထဲက လုပ်ငန်းတွေ ရပ်ဆိုင်းမသွားရအောင် ချေးငွေတွေထုတ်ပေးပြီး ရုန်းကန်ရတော့တာပဲ။ ယှဉ်ပြိုင်မှု မကျော်လွန်နိုင်တဲ့ ဆိုးကျိုးတွေကတော့ တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ ငွေကြေးဖြစ်တဲ့ ယွမ်တန်ဖိုးက ကျဆင်းလာပြီး ဒေါ်လာက ဈေးပိုတက်လာပါပဲ။ နောက်တစ်ခုကတော့ သူတို့ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်တိုက်ပွဲက ကမ္ဘာပေါ်မှာရှိတဲ့ ရင်းနှီးမြုပ်နှံသူ အများစုကို ဘယ်သူ့ဖက်မှာနေမလဲဆိုပြီး ခေါ်ယူလိုက်သလိုပါပဲ။ တကယ်တော့ ဘယ်သူ့ဖက်မှာနေနေ ကမ္ဘာပေါ်က ထုတ်ကုန်အများစုက အမေရိကန်ကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေရမှာပါပဲ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုရင် အမေရိကန်က နိုင်ငံတော်တော်များများရဲ့ကုန်ပစ္စည်းတွေကို Quota System နဲ့ ဘယ်နိုင်ငံရဲ့ ဘယ်ထုတ်ကုန်ဟာ ဘယ်လောက်အရေအထွက်ထိ တင်ပို့ခွင့်ရှိတယ်ဆိုပြီး သတ်မှတ်ထားတာကြောင့်ပါပဲ။ အဲ့ထုတ်ကုန်က အရည်အသွေးပြည့်မှသည်ဖြစ်စေ မပြည့်မှသည်ဖြစ်စေ လက်ခံရယူပြီး ဆင်းရဲတဲ့နိုင်ငံတွေကိုပြန်ပေးလှူတာပါ။ ဒါကြောင့်လည်း ထုတ်ကုန်တိုင်း အလိုလိုအမေရိကန်ကို ဦးတည်နေရတာဆိုတော့ စီးပွားရေး အင်အားကြီးနိုင်ငံ ဖြစ်နေတာ သိပ်ထူးဆန်းတဲ့အရာ မဟုတ်ပါဘူး။\nဒီတော့ ရင်းနှီးမြှပ်နှံသူတွေကလည်း ရေရှည်မှာ အခြေခံ အဆောက်အအုံကောင်းတဲ့ အမေရိကန်ဘက်ကိုပဲ ရင်းနှီးမြုပ်နှံကြပြီး လိုရင်လိုသလို တရုတ်ယွမ်ငွေကို အလျော့အတင်းပြုလုပ်တတ်တဲ့ တရုတ်အစိုးရဘက်မှာတော့ ဘယ်ငွေကြေးကစားသူများမှ ရင်းနှီး မမြှုပ်နှံလိုကြပါဘူး။ ဒီအချက်ကပဲ အမေရိကန်နဲ့ တရုတ်တို့ကြားက ရေရှည် စီးပွားရေးယှဉ်ပြိုင်မှုကို အပြောင်းအလဲ ဖြစ်သွားစေခဲ့တယ်။\nဈေးကွက်ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း မူဝါဒဆိုတာ ကုန်သွယ်ရေးနဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်း မူဝါဒတွေအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်ရုံလေးတင်မဟုတ်ပါဘူး၊ တခြားမူဝါဒဆိုင်ရာ ဦးတည်ချက်တွေဖြစ်တဲ့ နိုင်ငံအလိုက် ဈေးကွက်များ ပေါင်းစည်းလာခြင်း၊ ဒေသအတွင်း ပေါင်းစည်းမှုကို မြင့်တက်လာစေပြီး အသေးစားလုပ်ငန်းများကိုပါ ကာကွယ်ပေးခြင်း၊ ငွေကြေးဖောင်းပွမှုကို တိုက်ဖျက်ခြင်း၊ အလုပ်အကိုင်များ ဖန်တီးပေးခြင်း၊ စားသုံးသူတွေကို သက်သာချောင်ချိမှု ဖြစ်စေခြင်း စတဲ့ အချက်တွေကို ပိုတိုးတက်လာစေတာပါပဲ။ ဒီလောက်ဆို မိတ်ဆွေတို့လည်း ဈေးကွက် စီးပွားရေးနယ်ပယ်က ယှဉ်ပြိုင်မှုတွေနဲ့ ကောင်းကျိုး ဆိုးကျိုးတွေကို ဖတ်ရှုနားလည်လောက်ပြီလို့ ထင်ပါတယ်။\nနောက်တခေါက်မှာတော့ ဘယ်လိုစိတ်ဝင်စားစရာ စီးပွားရေး၊ ဥပဒေရေးရာကိစ္စတွေကို ဖော်ပြပေးမလဲဆိုတာ ဆက်လက် စောင့်စားပေးကြပါဦး။\nမိတ်ဆွေတို့ရဲ့ စီးပွားဖက်၊ ကျောချင်းကပ် မိတ်ကောင်းဆွေကောင်း


ဆယ်တန်း မဖြေနိုင်လို့ မအောင်တာနဲ့ ဘ၀ကြီးစုတ်ပြတ်သွားပြီလို့ ထင်တယ်ဆိုတဲ့ သူတွေ ဖတ်ကြည့်ပါ – ရှအေလငျး\nဆယ်တန်း မဖြေနိုင်လို့ မအောင်တာနဲ့ ဘ၀ကြီးစုတ်ပြတ်သွားပြီလို့ ထင်တယ်ဆိုတဲ့ သူတွေ ဖတ်ကြည့်ပါ\nမည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမှ ရည်ရွယ်ရေးသားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဆယ်တန်းမှာ ကျွန်တော့်လိုပဲ ရိုးရိုးသမာရိုးကျသာဖြေနိုင်ခဲ့တဲ့ ကျောင်းသား/သူများ စိတ်အားတက်ကြွစေရန်အလို့ငှာ ဒီစာကိုရေးလိုက်ရခြင်းဖြစ်ပါတယ်\nနောက်ပြီးတော့ ဆယ်တန်းမှာ မအောင်လို့ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ရိုးရိုးအောင်ရင် ဖြစ်စေ ဘဝကြီးကသုံးစားလို့မရတော့ဘူးလို့ ထင်နေတဲ့ ကျွန်တော်တို့ ရွှေ မြန်မာတွေရဲ့အမြင်ကို ပြောင်းစေချင်လို့ပါ။ အထူးသဖြင့် ဒီဆောင်းပါးကို ဆရာ၊ ဆရာမတွေ၊ လက်ရှိ မိဘ ဖြစ်နေသူတွေနဲ့ မိဘဖြစ်မယ့်သူ ၊ဘဝကိုတိုးတက်အောင်မြင်လိုသူ တွေ ဖတ်သင့်ပါတယ်နော်\nကျွန်တော် ဆယ်တန်းကို Bio တွဲနဲ့ ၂၀၀၅ခုနှစ်မှာ ဖြေဆိုအောင်မြင်တုန်းက အမှတ် ၄၀ကျော် ၂ဘာသာနဲ့ ကျန်တာ ၅၀ကျော်နဲ့ စုစုပေါင်း ရမှတ် ၃၂၆မှတ် ဖြစ်ပါတယ်။ (အောက်မှာ ဆယ်တန်း အမှတ်စာရင်းတင်ပေးထားပါတယ်။) အဲဒီလို အမှတ်မကောင်းခြင်းတွေကြောင့်ပဲ ကျွန်တော့်ဘဝမှာ ကျွန်တော် လိုချင်တာတွေနဲ့ ဖြစ်ချင်တာတွေဖြစ်ခွင့်ရခဲ့ပါတယ်။\nလက်ရှိ Company ၁ခုပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ၊ နောက်တစ်ခုမှာ Director အနေနဲ့ ပါထားတဲ့အပြင် ၊ Training Center ၅ခု ကိုလည်း ကိုယ်ပိုင်လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ နောက်ပြီး တခြားသော လုပ်ငန်း ၃ခုမှာလည်း Share ဝင်ထားပါသေးတယ်။ နောက်ထပ်လည်း ထပ်မံချဲ့ထွင်မယ့်အရာတွေ စီစဉ်ထားပါသေးတယ်။ အော်.. မေ့လို့ ချစ်လှစွာသော ဇနီးနဲ့ သားလေးတစ်ယောက်လည်း ပိုင်ထားပါသေးတယ်\nကျွန်တော် အခု အရမ်းမချမ်းသာပါဘူး။ သို့သော် အခု အသက်၃၀မပြည့်ခင်အချိန်မှာပဲ ငွေကြေးအတွက် သိပ်ပူစရာမလိုတဲ့ ဘဝကို ရရှိနိုင်ခဲ့ပြီ။ နောက်ပြီး မသုံး မဖြုန်းပဲနေမယ်ဆိုရင် အေးဆေး တဘဝလုံးစာ ထိုင်စားလို့ရနိုင်တဲ့ ဝင်ငွေရှိခဲ့ပြီ။ ဒါတွေက ကိုယ်တိုင်ကြိုးစားခဲ့မှုနဲ့အတူ မိဘတွေရဲ့ အားပေးနှစ်သိမ့် လမ်းပြမှုတွေကြောင့်ပဲဖြစ်ပါတယ်\nပြောရမယ်ဆိုရင် လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၂နှစ်ကျော်ကာလ အခုလိုအချိန်မှာ ကျွန်တော် ဆယ်တန်းစာမေးပွဲကို အသည်းအသန်ဖြေဆိုခဲ့ရတဲ့ကာလပေါ့။ အသည်းအသန်ဆိုလို့ အထင်ကြီးမသွားကြပါနဲ့အုံး…. သူများလို ဂုဏ်ထူးတွေပါဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ရိုးရိုးလေး အောင်ဖို့ မနည်းကြိုးစားခဲ့ရတဲ့အချိန်ပေါ့\nမှတ်မှတ်ရရ ဆယ်တန်းဖြေခါနီး ၂လ/၃လ လောက်အလိုမှာ ညဘက် လုံးဝ အိပ်မပျော်တဲ့ရောဂါတစ်ခုရခဲ့တယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲ အဲဒီရောဂါရလဲဆိုတာ ကိုယ့်ဘာသာအသိဆုံးပါ။ ဆယ်တန်းဖြေခါနီးနေပြီ ဘာစာတစ်လုံးမှမရလို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒါနဲ့ပဲ အဖေနဲ့အမေတိုင်ပင်ပြီး ရန်ကုန်က ဆရာဝန်တွေဆီကို ဆေးခန်းသွားပြတာ ဖြေခါနီးမှပဲ ပြန်ရောက်လာတယ်။ (မှတ်ချက်။ ကျွန်တော်က ဆယ်တန်းအထိ ပဲခူးတိုင်း ၊ မင်းလှမှာ ကျောင်တက်ခဲ့တာပါ။)\nဖြေခါနီးမှနယ်ကို ကျွန်တော်ပြန်ရောက်လာတယ်။ နောက်ဆုံးဆယ်တန်းသာ သွားဖြေတာ မြန်မာစာက ကဗျာ ၅ပုဒ် ၊ စကားပြေ ၅ပုဒ်ပဲရပါတယ်။ English စာဆိုလည်း တဝက်လောက်ပဲသင်လို့ပြီးတယ်။ Essay , Letter ဆိုရင် တသက်လုံး ရေးခဲ့တာမဟုတ်ဘူး။ မှတ်မှတ်ရရ သချာင်္ဆိုရင် Chapter7Probability အထိပဲ သင်ခံခဲ့ရတယ်။ အဲ့နောက်ပိုင်းဘာမှမသိခဲ့ပါဘူး။\nPhysics နဲ့ Chemistry ကလည်း အကုန်အသင်မခံခဲ့ရဘူး။ Bio ကျတော့ အမေလိုချစ်ရတဲ့ဆရာမက အတင်းတိုက်တွန်းပြီး ကျတ်ခိုင်းလို့ ၆၇မှတ်ရခဲ့တယ်ဆိုပါတော့လေ။ အားလုံးက ကျွန်တော့် အပြစ်တွေပါပဲ။ နှစ်စကတည်းက စာတွေကို လုံးဝမလုပ်ခဲ့သလို နှစ်လယ် နဲ့ နှစ်ဆုံးမှာလည်း မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ ကျူရှင်ပြေးခဲ့တာတွေလည်း ပါတာပေါ့လေ\nတကယ်တမ်းဖြေမယ်လုပ်တော့ ကြောက်ပြီး မဖြေရဲတော့ဘဲ ရောဂါထဖြစ်တာပါပဲ။ အဖေ နဲ့အမေ လည်း ကျွန်တော့်အတွက်နဲ့ တော်တော် ဒုက္ခရောက် ခဲ့ကြရပါတယ်။ ကျူရှင်ဆိုလည်း one by one သေချာ ရှယ်ထားပေးခဲ့တာပါ။ သို့သော် ကျွန်တော်ငယ်၂တုန်းက စာနဲ့ပတ်သက်ရင် အသုံးမကျခဲ့ပါဘူး။ အသုံးမကျတာထက်စာရင် ၏ ၊ သည်မရွေး ကျတ်တူရွေးစာရွတ်သလို ရွတ်ပြီး ချရေးရတဲ့စနစ်ကို မကြိုက်တာဆိုရင်တော့ ပိုမှန်ပါလိမ့်မယ်\nဒီလိုနဲ့ ဆယ်တန်းဖြေနေတုန်း ကျွန်တော့် အဖေ နဲ့ အမေကို ကျွန်တော် မေးတယ်။ ကျွန်တော် မေးလိုက်တာက “ဆယ်တန်းမအောင်ဘဲ ကျရင် ဘယ်လို လုပ်မလဲ?” ပဲဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီမှာ အဖေက ချက်ခြင်းဖြေတယ်။ “သားက အတတ်နိုင်ဆုံးကြိုးစားပြီးသာဖြေပါ။ ကျတာ ၊ အောင်တာက ကိစ္စမရှိဘူး။ တကယ်လို့ကျခဲ့ရင်လည်း နောက်နှစ်ပြန်ဖြေလို့ရတာပဲ” တဲ့။\nသို့သော် ကျွန်တော် အဲဒီနှစ်မှာပဲ ဆယ်တစ်ကို တစ်နှစ်ထဲနဲ့အောင်မြင်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော် ရိုးရိုးအောင်တာကိုပဲ ကျွန်တော့်မိဘတွေက ကြံဖန်ပြီး ဂုဏ်ယူပေးခဲ့ကြပါသေးတယ်။ တချို့မိဘတွေ ၃ဘာသာပဲ D ထွက်လို့ ရိုက်ကြ ၊ ဆူကြ 5D ထွက်ပြီး All D မထွက်လို့ဆူရတာနဲ့ All D တော့ထွက်ပါရဲ့ အမှတ်နည်းလို့ ဖြစ်ရပြန်တယ်\nတကယ်တမ်း ကလေးတစ်ယောက်အောင်မြင်ဖို့ဆိုတာ ကျွန်တော် အမြဲတမ်းပြောသလိုပဲ စာအုပ်ထဲကစာတွေကို ၏ ၊ သည် မရွေးကျတ်ပြီး စာအုပ်ထဲကို တစ်လုံးမကျန်ရေးနိုင်တာမျိုးမဟုတ်ပါဘူး။ ကလေးတစ်ယောက် အောင်မြင်ဖို့ဆိုတာက သူဝါသနာပါတဲ့ အရာတွေ နဲ့ ဖြစ်ချင်တာ တွေ ၊ လုပ်ချင်တာတွေကို မိဘက နောက်ကနေပံပိုးပေးရတာဖြစ်ပါတယ်\nအဲဒီလိုနဲ့ အောင်စာရင်းတွေထွက်တော့ D တစ်လုံးမှ မထွက်တဲ့ ကျွန်တော်က သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ မတွေ့ရဲခဲ့ပါဘူး။ အကြောင်းကတော့ သိတဲ့အတိုင်းပဲပေါ့။ စိတ်ထဲမှာ ရှက်မိသလို ဝမ်းနည်း အားငယ်သလိုလိုကြီးခံစားရတယ်။ ဒါတောင် မိဘက ဘာမှမပြောပဲ ကူညီအားပေးတတ်တဲ့သူဖြစ်နေလို့ပါ။ တချို့ဆို “နင်က အသုံးမှမကျတာ ၊ သူများတွေ D ပါတယ်။ နင်က မပါဘူး။” စသည်ဖြင့် ဆူပူတတ်ကြပါသေးတယ်။ ပြီးတော့ ဆရာကန်တော့ပွဲတွေလည်း ကျွန်တော် ရှက်လို့ မသွားရဲခဲ့ပါဘူး\nအဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော် အခုလိုဖြစ်အောင် အားပေးကူညီခဲ့သူကတော့ အဖေ နဲ့ အမေပါပဲ။ သူတို့က ပြောတယ်။ “သားလေး ဆယ်တန်း မအောင်ပဲ အောင်မြင် ချမ်းသာနေတဲ့သူတွေ အများကြီးရှိတယ်။ သားက ဆယ်တန်းတောင် အောင်နေပြီပဲ။ ဘာလို့ ရှက်နေရမှာလဲ ။ ဘာလို့ ဝမ်းနည်းရမှာလဲ။ အခုဆယ်တန်းအောင်ပြီဆိုမှတော့ သားလုပ်ချင်တာတွေ စပြီး လုပ်လို့ရနေပြီလေ။\nသူများတွေ ကျောင်း ၅နှစ် ၊ ၆နှစ်တက်နေတဲ့အချိန်မှာ သားက အဝေးသင်တက်ပြီး သားဝါသနာပါတာတွေကို လုပ်လို့ရပြီလေ” လို့ အားပေးနှစ်သိမ့်ခဲ့ပါတယ်\nအဲဒီ အားပေးစကားတွေကြောင့်ပဲ ကျွန်တော် ဒီနေ့လို အခြေအနေကို ရောက်ခဲ့ရပါတယ်။ ကျွန်တော် အခု အရမ်းမချမ်းသာပါဘူး။ သို့သော် အခု အသက်၃၀မပြည့်ခင်အချိန်မှာပဲ ငွေကြေးအတွက် သိပ်ပူစရာမလိုတဲ့ ဘဝကို ရရှိနိုင်ခဲ့ပြီ။ နောက်ပြီး မသုံး မဖြုန်းပဲနေမယ်ဆိုရင် အေးဆေး တဘဝလုံးစာ ထိုင်စားလို့ရနိုင်တဲ့ ဝင်ငွေရှိခဲ့ပြီ။ ဒါတွေက ကိုယ်တိုင်ကြိုးစားခဲ့မှုနဲ့အတူ မိဘတွေရဲ့ အားပေးနှစ်သိမ့် လမ်းပြမှုတွေကြောင့်ပဲဖြစ်ပါတယ်\nကျွန်တော်ပြောချင်တာက ဆယ်တန်းကို အရေးမပါဘူးလို့ ပြောချင်တာမဟုတ်ဘူးနော်။ ဆယ်တန်းသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိအရေးပါတယ်။ သို့သော် ဆယ်တန်းက ဘဝကြီးတစ်ခုလုံးမဟုတ်ပါဘူး။ ဆယ်တန်းစာမေးပွဲ ဆိုတာ ဘဝရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဆယ်တန်း မဖြေနိုင်တာနဲ့ပဲ ဘဝကြီး စုတ်ပြတ်သွားပြီလို့ ထင်နေတဲ့ မြန်မာတွေရဲ့ အတွေး အမြင်တွေကို ပြင်စေချင်တာပါ။ မအောင်ရင် ပြန်ဖြေပါ။ အချိန် ၁နှစ်နောက်ကျသွားတာက လွဲပြီး ဘာမှဖြစ်မသွားပါဘူး။ ရိုးရိုးအောင်ခဲ့ရင်လည်း ကျေနပ်ပါ။ ထပ်မံကြိုးစားပါ\nမိဘတွေအနေဲ့ ကလေးတွေကို အတင်းဖိအားမပေးပါနဲ့။ ကလေး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် Talent နဲ့ IQ တွေက မတူညီကြပါဘူး။ တချို့က စာတော်မယ်။ တချို့က အဆိုတော်မယ်။ တချို့က အက တော်မယ်။ တချို့က ဘောလုံးကန်တာတော်မယ်။ သူတို့ တော်တာကို ကူညီပံပိုးပေးရမှာက မိဘတွေရဲ့တာဝန်ပါ။ စာကိုတော့ သူတို့ ဖတ်နိုင်သလောက်ပဲ ဖတ်ကြပစေ… ဒါမှ သူတို့သည် သူတို့ဝါသနာပါတဲ့အရာမှာ အောင်မြင်ထူးချွန်တဲ့ သူတွေဖြစ်နိုင်ကြမှာပါ\nဒါ့ကြောင့် ဆယ်တန်းမှာ ရိုးရိုး သာမာန်ပဲ အောင်ခဲ့ကြတဲ့သူတွေကိုပြော ချင်တာကတော့ ဘယ်တော့မှ အားမငယ်ပါနဲ့။ စိတ်ဓာတ်မကျပါနဲ့။ ဘဝကို အရှုံးမပေးပါနဲ့။ ဆယ်တန်းဆိုတာ ဘဝကြီးတစ်ခုမဟုတ်ပါဘူး။\nဘဝရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလေးပါပဲ။ ဘဝမှာ ဆယ်တန်းထက် အရေးပါ တဲ့အရာတွေအများကြီးရှိသလို သင့်အနေနဲ့ အပြင်လောကမှာ ကြိုးစားနိုင်ရင် ကြိုးစားသလောက်ရမယ့် အခွင့်အရေးတွေ အများကြီးရှိသေးတယ် ဆိုတာကိုလည်း သိစေချင်ပါတယ်။ ကဲ…စာတော်တော်ရှည်သွားပြီမို့ ဒီမှာပဲ နားလိုက်ပါတော့မယ်နော်\nအားလုံးပဲ အောင်မြင်တိုးတက် ကြီးပွားချမ်းသာကြပါစေနော်\nကျွန်တော်ရေးတဲ့စာတွေကိုဖတ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ Like & See First လုပ်ထားနိုင်ပါတယ်။\nVia– Phyo Arkar\nမညျသူတဈဦးတဈယောကျကိုမှ ရညျရှယျရေးသားခွငျးမဟုတျဘဲ ဆယျတနျးမှာ ကြှနျတေျာ့လိုပဲ ရိုးရိုးသမာရိုးကသြာဖွနေိုငျခဲ့တဲ့ ကြောငျးသား/သူမြား စိတျအားတကျကွှစရေနျအလို့ငှာ ဒီစာကိုရေးလိုကျရခွငျးဖွဈပါတယျ\nနောကျပွီးတော့ ဆယျတနျးမှာ မအောငျလို့ဖွဈစေ သို့မဟုတျ ရိုးရိုးအောငျရငျ ဖွဈစေ ဘဝကွီးကသုံးစားလို့မရတော့ဘူးလို့ ထငျနတေဲ့ ကြှနျတျောတို့ ရှေ မွနျမာတှရေဲ့အမွငျကို ပွောငျးစခေငျြလို့ပါ။ အထူးသဖွငျ့ ဒီဆောငျးပါးကို ဆရာ၊ ဆရာမတှေ၊ လကျရှိ မိဘ ဖွဈနသေူတှနေဲ့ မိဘဖွဈမယျ့သူ ၊ဘဝကိုတိုးတကျအောငျမွငျလိုသူ တှေ ဖတျသငျ့ပါတယျနျော\nကြှနျတျော ဆယျတနျးကို Bio တှဲနဲ့ ၂၀၀၅ခုနှဈမှာ ဖွဆေိုအောငျမွငျတုနျးက အမှတျ ၄၀ကြျော ၂ဘာသာနဲ့ ကနျြတာ ၅၀ကြျောနဲ့ စုစုပေါငျး ရမှတျ ၃၂၆မှတျ ဖွဈပါတယျ။ (အောကျမှာ ဆယျတနျး အမှတျစာရငျးတငျပေးထားပါတယျ။) အဲဒီလို အမှတျမကောငျးခွငျးတှကွေောငျ့ပဲ ကြှနျတေျာ့ဘဝမှာ ကြှနျတျော လိုခငျြတာတှနေဲ့ ဖွဈခငျြတာတှဖွေဈခှငျ့ရခဲ့ပါတယျ။\nလကျရှိ Company ၁ခုပိုငျဆိုငျထားပွီး ၊ နောကျတဈခုမှာ Director အနနေဲ့ ပါထားတဲ့အပွငျ ၊ Training Center ၅ခု ကိုလညျး ကိုယျပိုငျလုပျနိုငျခဲ့တယျ။ နောကျပွီး တခွားသော လုပျငနျး ၃ခုမှာလညျး Share ဝငျထားပါသေးတယျ။ နောကျထပျလညျး ထပျမံခြဲ့ထှငျမယျ့အရာတှေ စီစဉျထားပါသေးတယျ။ အျော.. မလေို့ ခဈြလှစှာသော ဇနီးနဲ့ သားလေးတဈယောကျလညျး ပိုငျထားပါသေးတယျ\nကြှနျတျော အခု အရမျးမခမျြးသာပါဘူး။ သို့သျော အခု အသကျ၃၀မပွညျ့ခငျအခြိနျမှာပဲ ငှကွေေးအတှကျ သိပျပူစရာမလိုတဲ့ ဘဝကို ရရှိနိုငျခဲ့ပွီ။ နောကျပွီး မသုံး မဖွုနျးပဲနမေယျဆိုရငျ အေးဆေး တဘဝလုံးစာ ထိုငျစားလို့ရနိုငျတဲ့ ဝငျငှရှေိခဲ့ပွီ။ ဒါတှကေ ကိုယျတိုငျကွိုးစားခဲ့မှုနဲ့အတူ မိဘတှရေဲ့ အားပေးနှဈသိမျ့ လမျးပွမှုတှကွေောငျ့ပဲဖွဈပါတယျ\nပွောရမယျဆိုရငျ လှနျခဲ့တဲ့ ၁၂နှဈကြျောကာလ အခုလိုအခြိနျမှာ ကြှနျတျော ဆယျတနျးစာမေးပှဲကို အသညျးအသနျဖွဆေိုခဲ့ရတဲ့ကာလပေါ့။ အသညျးအသနျဆိုလို့ အထငျကွီးမသှားကွပါနဲ့အုံး…. သူမြားလို ဂုဏျထူးတှပေါဖို့ မဟုတျပါဘူး။ ရိုးရိုးလေး အောငျဖို့ မနညျးကွိုးစားခဲ့ရတဲ့အခြိနျပေါ့\nမှတျမှတျရရ ဆယျတနျးဖွခေါနီး ၂လ/၃လ လောကျအလိုမှာ ညဘကျ လုံးဝ အိပျမပြျောတဲ့ရောဂါတဈခုရခဲ့တယျ။ ဘာဖွဈလို့လဲ အဲဒီရောဂါရလဲဆိုတာ ကိုယျ့ဘာသာအသိဆုံးပါ။ ဆယျတနျးဖွခေါနီးနပွေီ ဘာစာတဈလုံးမှမရလို့ပဲ ဖွဈပါတယျ။ အဲဒါနဲ့ပဲ အဖနေဲ့အမတေိုငျပငျပွီး ရနျကုနျက ဆရာဝနျတှဆေီကို ဆေးခနျးသှားပွတာ ဖွခေါနီးမှပဲ ပွနျရောကျလာတယျ။ (မှတျခကျြ။ ကြှနျတျောက ဆယျတနျးအထိ ပဲခူးတိုငျး ၊ မငျးလှမှာ ကြောငျတကျခဲ့တာပါ။)\nဖွခေါနီးမှနယျကို ကြှနျတျောပွနျရောကျလာတယျ။ နောကျဆုံးဆယျတနျးသာ သှားဖွတော မွနျမာစာက ကဗြာ ၅ပုဒျ ၊ စကားပွေ ၅ပုဒျပဲရပါတယျ။ English စာဆိုလညျး တဝကျလောကျပဲသငျလို့ပွီးတယျ။ Essay , Letter ဆိုရငျ တသကျလုံး ရေးခဲ့တာမဟုတျဘူး။ မှတျမှတျရရ သခြာင်ျဆိုရငျ Chapter7Probability အထိပဲ သငျခံခဲ့ရတယျ။ အဲ့နောကျပိုငျးဘာမှမသိခဲ့ပါဘူး။\nPhysics နဲ့ Chemistry ကလညျး အကုနျအသငျမခံခဲ့ရဘူး။ Bio ကတြော့ အမလေိုခဈြရတဲ့ဆရာမက အတငျးတိုကျတှနျးပွီး ကတျြခိုငျးလို့ ၆၇မှတျရခဲ့တယျဆိုပါတော့လေ။ အားလုံးက ကြှနျတေျာ့ အပွဈတှပေါပဲ။ နှဈစကတညျးက စာတှကေို လုံးဝမလုပျခဲ့သလို နှဈလယျ နဲ့ နှဈဆုံးမှာလညျး မလုပျခဲ့ပါဘူး။ ကြူရှငျပွေးခဲ့တာတှလေညျး ပါတာပေါ့လေ\nတကယျတမျးဖွမေယျလုပျတော့ ကွောကျပွီး မဖွရေဲတော့ဘဲ ရောဂါထဖွဈတာပါပဲ။ အဖေ နဲ့အမေ လညျး ကြှနျတေျာ့အတှကျနဲ့ တျောတျော ဒုက်ခရောကျ ခဲ့ကွရပါတယျ။ ကြူရှငျဆိုလညျး one by one သခြော ရှယျထားပေးခဲ့တာပါ။ သို့သျော ကြှနျတျောငယျ၂တုနျးက စာနဲ့ပတျသကျရငျ အသုံးမကခြဲ့ပါဘူး။ အသုံးမကတြာထကျစာရငျ ၏ ၊ သညျမရှေး ကတျြတူရှေးစာရှတျသလို ရှတျပွီး ခရြေးရတဲ့စနဈကို မကွိုကျတာဆိုရငျတော့ ပိုမှနျပါလိမျ့မယျ\nဒီလိုနဲ့ ဆယျတနျးဖွနေတေုနျး ကြှနျတေျာ့ အဖေ နဲ့ အမကေို ကြှနျတျော မေးတယျ။ ကြှနျတျော မေးလိုကျတာက “ဆယျတနျးမအောငျဘဲ ကရြငျ ဘယျလို လုပျမလဲ?” ပဲဖွဈပါတယျ။ အဲဒီမှာ အဖကေ ခကျြခွငျးဖွတေယျ။ “သားက အတတျနိုငျဆုံးကွိုးစားပွီးသာဖွပေါ။ ကတြာ ၊ အောငျတာက ကိစ်စမရှိဘူး။ တကယျလို့ကခြဲ့ရငျလညျး နောကျနှဈပွနျဖွလေို့ရတာပဲ” တဲ့။\nသို့သျော ကြှနျတျော အဲဒီနှဈမှာပဲ ဆယျတဈကို တဈနှဈထဲနဲ့အောငျမွငျခဲ့ပါတယျ။ ကြှနျတျော ရိုးရိုးအောငျတာကိုပဲ ကြှနျတေျာ့မိဘတှကေ ကွံဖနျပွီး ဂုဏျယူပေးခဲ့ကွပါသေးတယျ။ တခြို့မိဘတှေ ၃ဘာသာပဲ D ထှကျလို့ ရိုကျကွ ၊ ဆူကွ 5D ထှကျပွီး All D မထှကျလို့ဆူရတာနဲ့ All D တော့ထှကျပါရဲ့ အမှတျနညျးလို့ ဖွဈရပွနျတယျ\nတကယျတမျး ကလေးတဈယောကျအောငျမွငျဖို့ဆိုတာ ကြှနျတျော အမွဲတမျးပွောသလိုပဲ စာအုပျထဲကစာတှကေို ၏ ၊ သညျ မရှေးကတျြပွီး စာအုပျထဲကို တဈလုံးမကနျြရေးနိုငျတာမြိုးမဟုတျပါဘူး။ ကလေးတဈယောကျ အောငျမွငျဖို့ဆိုတာက သူဝါသနာပါတဲ့ အရာတှေ နဲ့ ဖွဈခငျြတာ တှေ ၊ လုပျခငျြတာတှကေို မိဘက နောကျကနပေံပိုးပေးရတာဖွဈပါတယျ\nအဲဒီလိုနဲ့ အောငျစာရငျးတှထှေကျတော့ D တဈလုံးမှ မထှကျတဲ့ ကြှနျတျောက သူငယျခငျြးတှနေဲ့ မတှရေဲ့ခဲ့ပါဘူး။ အကွောငျးကတော့ သိတဲ့အတိုငျးပဲပေါ့။ စိတျထဲမှာ ရှကျမိသလို ဝမျးနညျး အားငယျသလိုလိုကွီးခံစားရတယျ။ ဒါတောငျ မိဘက ဘာမှမပွောပဲ ကူညီအားပေးတတျတဲ့သူဖွဈနလေို့ပါ။ တခြို့ဆို “နငျက အသုံးမှမကတြာ ၊ သူမြားတှေ D ပါတယျ။ နငျက မပါဘူး။” စသညျဖွငျ့ ဆူပူတတျကွပါသေးတယျ။ ပွီးတော့ ဆရာကနျတော့ပှဲတှလေညျး ကြှနျတျော ရှကျလို့ မသှားရဲခဲ့ပါဘူး\nအဲဒီအခြိနျမှာ ကြှနျတျော အခုလိုဖွဈအောငျ အားပေးကူညီခဲ့သူကတော့ အဖေ နဲ့ အမပေါပဲ။ သူတို့က ပွောတယျ။ “သားလေး ဆယျတနျး မအောငျပဲ အောငျမွငျ ခမျြးသာနတေဲ့သူတှေ အမြားကွီးရှိတယျ။ သားက ဆယျတနျးတောငျ အောငျနပွေီပဲ။ ဘာလို့ ရှကျနရေမှာလဲ ။ ဘာလို့ ဝမျးနညျးရမှာလဲ။ အခုဆယျတနျးအောငျပွီဆိုမှတော့ သားလုပျခငျြတာတှေ စပွီး လုပျလို့ရနပွေီလေ။\nသူမြားတှေ ကြောငျး ၅နှဈ ၊ ၆နှဈတကျနတေဲ့အခြိနျမှာ သားက အဝေးသငျတကျပွီး သားဝါသနာပါတာတှကေို လုပျလို့ရပွီလေ” လို့ အားပေးနှဈသိမျ့ခဲ့ပါတယျ\nအဲဒီ အားပေးစကားတှကွေောငျ့ပဲ ကြှနျတျော ဒီနလေို့ အခွအေနကေို ရောကျခဲ့ရပါတယျ။ ကြှနျတျော အခု အရမျးမခမျြးသာပါဘူး။ သို့သျော အခု အသကျ၃၀မပွညျ့ခငျအခြိနျမှာပဲ ငှကွေေးအတှကျ သိပျပူစရာမလိုတဲ့ ဘဝကို ရရှိနိုငျခဲ့ပွီ။ နောကျပွီး မသုံး မဖွုနျးပဲနမေယျဆိုရငျ အေးဆေး တဘဝလုံးစာ ထိုငျစားလို့ရနိုငျတဲ့ ဝငျငှရှေိခဲ့ပွီ။ ဒါတှကေ ကိုယျတိုငျကွိုးစားခဲ့မှုနဲ့အတူ မိဘတှရေဲ့ အားပေးနှဈသိမျ့ လမျးပွမှုတှကွေောငျ့ပဲဖွဈပါတယျ\nကြှနျတျောပွောခငျြတာက ဆယျတနျးကို အရေးမပါဘူးလို့ ပွောခငျြတာမဟုတျဘူးနျော။ ဆယျတနျးသညျ အတိုငျးအတာတဈခုအထိအရေးပါတယျ။ သို့သျော ဆယျတနျးက ဘဝကွီးတဈခုလုံးမဟုတျပါဘူး။ ဆယျတနျးစာမေးပှဲ ဆိုတာ ဘဝရဲ့ တဈစိတျတဈပိုငျးပဲဖွဈပါတယျ။ ဆယျတနျး မဖွနေိုငျတာနဲ့ပဲ ဘဝကွီး စုတျပွတျသှားပွီလို့ ထငျနတေဲ့ မွနျမာတှရေဲ့ အတှေး အမွငျတှကေို ပွငျစခေငျြတာပါ။ မအောငျရငျ ပွနျဖွပေါ။ အခြိနျ ၁နှဈနောကျကသြှားတာက လှဲပွီး ဘာမှဖွဈမသှားပါဘူး။ ရိုးရိုးအောငျခဲ့ရငျလညျး ကနြေပျပါ။ ထပျမံကွိုးစားပါ\nမိဘတှအေနေဲ့ ကလေးတှကေို အတငျးဖိအားမပေးပါနဲ့။ ကလေး တဈယောကျနဲ့တဈယောကျ Talent နဲ့ IQ တှကေ မတူညီကွပါဘူး။ တခြို့က စာတျောမယျ။ တခြို့က အဆိုတျောမယျ။ တခြို့က အက တျောမယျ။ တခြို့က ဘောလုံးကနျတာတျောမယျ။ သူတို့ တျောတာကို ကူညီပံပိုးပေးရမှာက မိဘတှရေဲ့တာဝနျပါ။ စာကိုတော့ သူတို့ ဖတျနိုငျသလောကျပဲ ဖတျကွပစေ… ဒါမှ သူတို့သညျ သူတို့ဝါသနာပါတဲ့အရာမှာ အောငျမွငျထူးခြှနျတဲ့ သူတှဖွေဈနိုငျကွမှာပါ\nဒါ့ကွောငျ့ ဆယျတနျးမှာ ရိုးရိုး သာမာနျပဲ အောငျခဲ့ကွတဲ့သူတှကေိုပွော ခငျြတာကတော့ ဘယျတော့မှ အားမငယျပါနဲ့။ စိတျဓာတျမကပြါနဲ့။ ဘဝကို အရှုံးမပေးပါနဲ့။ ဆယျတနျးဆိုတာ ဘဝကွီးတဈခုမဟုတျပါဘူး။\nဘဝရဲ့ အစိတျအပိုငျးတဈခုလေးပါပဲ။ ဘဝမှာ ဆယျတနျးထကျ အရေးပါ တဲ့အရာတှအေမြားကွီးရှိသလို သငျ့အနနေဲ့ အပွငျလောကမှာ ကွိုးစားနိုငျရငျ ကွိုးစားသလောကျရမယျ့ အခှငျ့အရေးတှေ အမြားကွီးရှိသေးတယျ ဆိုတာကိုလညျး သိစခေငျြပါတယျ။ ကဲ…စာတျောတျောရှညျသှားပွီမို့ ဒီမှာပဲ နားလိုကျပါတော့မယျနျော\nအားလုံးပဲ အောငျမွငျတိုးတကျ ကွီးပှားခမျြးသာကွပါစနေျော\nကြှနျတျောရေးတဲ့စာတှကေိုဖတျခငျြတယျဆိုရငျတော့ Like & See First လုပျထားနိုငျပါတယျ။\nဖတ်မိတိုင်း မချိအောင် ရင်နာရတဲ့စာ\nဇက်ကြောတက်တတ်သူတွေအတွက် အထိရောက်ဆုံး ဇက်ကြောဖြေလျှော့နည်း (၅) မျိုး\nမြတ်စွာဘုရားရှင်၏… ခြေဖဝါးတော်တွင် ပါရှိသည့် …(၁၀၈)...\nARMY / KNOWLEDGE အမေရိကန်စစ်သင်္ဘော USS Gerald R.Ford ကို တရုတ်နဲ့ ရုရှားတို...\n“အကောင်းဆုံးချန်ပီယံဆုတွေ ဆွတ်ခူးထားသူလေး သက်ထားသူဇာနှင့်...\nသင်းသင်းနဲ့အမှုကို သိန်း (၅၀) နဲ့ အာမခံရသွားတဲ့ ဝေဠုကျော်