အောင်ဒင် – ဒီမိုကရေစီစနစ် ဘယ်လိုမှားယွင်းနေသလဲ !!!! (၅) – MoeMaKa Burmese News & Media\n(ခေတ်ရနံ့မဂ္ဂဇင်း၊ အတွဲ ၁၊ အမှတ် ၃၊ ဇူလိုင်လ၊ ၂၀၁၄)\nဒီမိုကရေစီစနစ် ဘယ်လိုမှားယွင်းနေသလဲ !!!! (၅)\nThe Economist (March 1, 2014)\nအပိုင်း (၅) ဘာသာပြန်သူ၏ မှတ်ချက်\n၁၊ ဒီစာတမ်းရဲ့ အစပိုင်းမှာ “စည်းမျဉ်းတွေကို အခြေပြုတဲ့ ဒီမိုကရေစီ” (A Rules-Based Democracy) လို့ ရေးသားထားပါတယ်၊ အဲဒါ လွတ်လပ်တဲ့ တရားစီရင်ရေးစနစ် (Independent Judiciary) နဲ့ မျှတသောဥပဒေများရဲ့ အုပ်ချုပ်မှု (Rule of Law) ကို အခြေခံတဲ့ ဒီမိုကရေစီစနစ်ကို ဆိုလိုတာပါ၊ ဒီကနေ့ မြန်မာနိုင်ငံမှာ နအဖစစ်အစိုးရရဲ့ အမွေအနှစ်အဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ “စည်းကမ်းပြည့်ဝသော ဒီမိုကရေစီ” (Discipline Flourishing Democracy) ကို ရည်ညွှန်းတာမဟုတ်ပါ၊\n၂၊ စာတမ်းရဲ့ ခေါင်းစဉ်က “ဒီမိုကရေစီစနစ် ဘယ်လိုမှားယွင်းနေသလဲ” ဆိုလို့ ဒီမိုကရေစီစနစ်ကို ဝေဘန်ပြစ်တင်တဲ့ စာတမ်းလို့ မထင်စေချင်ပါ၊ ဒီမိုကရေစီစနစ် ရှင်သန်အောင်မြင်ရေးအတွက် လက်တွေ့ပြဿနာတွေကို ဝေဘန်သုံးသပ်ပြီး အကြံပြုတဲ့ စာတမ်းဖြစ်ပါတယ်၊\n၃၊ ဒီစာတမ်းမှာ အာရပ်နွေဦးနိုင်ငံများနဲ့ ယူကရိန်းနိုင်ငံ၊ ရုရှားနိုင်ငံတွေက အဖြစ်အပျက်တွေကို လေ့လာသုံးသပ်ပြီး လူထုလှုပ်ရှားမှုများနဲ့ပါတ်သက်တဲ့ သတိပြုရန်အချက်များကို ဖော်ပြထားပါတယ်၊\n၄၊ အဖြစ်အပျက်တွေအားလုံးက ဆင်တူရိုးမှားဖြစ်ပါတယ်၊ လက်ရှိအစိုးရကို မကျေနပ်သူတွေက စုဝေးပြီး အစိုးရကို ဆန္ဒပြမှု စတင်တယ်၊ နာကျည်းနေတဲ့ ပြည်သူတွေ လက်တွဲပါဝင်လာကြတယ်၊ မြို့လယ်ခေါင်က အစိုးရဗဟိုအချက်အချာနေရာတွေကို ချီတက်ဆန္ဒပြကြတယ်၊ မြို့တော်အလယ်က ရင်ပြင်ကြီးတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ပြီး သပိတ်စခန်းဖွင့်တယ်၊ အစိုးရဆန့်ကျင်ရေး တရားတွေဟောကြတယ်၊ လူတွေလာရောက်နားထောင်ရင်း သပိတ်တပ်သားတွေ ဖြစ်လာကြတယ်၊ အစိုးရက သူ့ရဲ့ လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့တွေ စေလွှတ်ပြီး ဆန္ဒပြပွဲတွေကို နှိမ်နင်းတယ်၊ ဖြိုခွဲတယ်၊ ပြည်သူတွေ သေဆုံးကြတယ်၊ သွေးချောင်းစီးတယ်၊ ဒီအကြမ်းဘက်မှုတွေကို သတင်းဋ္ဌာနများက တဆင့် နိုင်ငံတကာက စောင့်ကြည့်လေ့လာပြီး အာဏာရှင်အစိုးရကို ပြစ်တင်ရှုံ့ချတယ်၊ ဆန္ဒပြသူတွေကို အားပေးတယ်၊ ဒီလိုနဲ့ နောက်ဆုံးတော့ အာဏာရှင်အစိုးရပြိုလဲပြီး အာဏာရှင်တွေ အဖမ်းခံကြရ၊ နိုင်ငံက ထွက်ပြေးကြရတယ်၊ ပြည်သူလူထုက ရွေးကောက်တင်မြှောက်တဲ့ ဒီမိုကရေစီအစိုးရ အာဏာရတယ်၊ ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံသစ်ကို ကမ္ဘာ့ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံများ၊ နိုင်ငံတကာအဖွဲ့အစည်းများက ဝိုင်းဝန်းကူညီ ထောက်ပံ့ကြတယ်၊ ပြည်သူတွေ အောင်ပွဲရတယ်၊\n၅၊ အဖြစ်အပျက်တွေက ပြည်သူတွေ အောင်ပွဲရတာနဲ့ ကောင်းကောင်းမွန်မွန်အဆုံးသပ်ခဲ့ရင် ကောင်းမှာပါ၊ ဒါပေမည့် မျှော်လင့်သလို တကယ့်ဇာတ်သိမ်းက မကောင်းလှပါ၊ ပြည်သူတွေရွေးကောက်တင်မြှောက်လိုက်သူ ခေါင်းဆောင်အသစ်တွေ အာဏာရလာပေမည့် လူထုဆန္ဒပြပွဲများက မွေးထုတ်ပေးလိုက်တဲ့ လူထုခေါင်းဆောင်တွေဟာ အာဏာရလာတဲ့အခါမှာ အရင်ကလူလိုပဲ အာဏာရှင်တွေ ဖြစ်နေပြန်တာ၊ ဒါမှမဟုတ် တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ အရည်အချင်းတွေမပြည့်ဝတာကို ပြည်သူလူထုခင်မျာ တအံ့တဩတွေ့လိုက်ကြရပါတယ်၊ အစိုးရသစ်က အရည်အချင်းမပြည့်ဝတဲ့ အပြင် အရင်အာဏာရှင်အစိုးရက ချန်ထားရစ်ခဲ့တဲ့ ပြဿနာတွေက အင်မတန် ကြီးမားပြီး ပြည်သူလူထုရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကလည်း အင်မတန်မြင့်မားလွန်းတော့ တိုင်းပြည်ဖရိုဖရဲဖြစ်ပြီး အရင်အာဏာရှင်ခေတ်က အခြေအနေမျိုးနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်နေပြန်ပါတယ်၊ ဒီလိုနဲ့ နိုင်ငံရေးမတည်မငြိမ်ဖြစ်၊ စီးပွါးရေးအကြပ်အတည်းကြီးတွေဖြစ်နဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ပြည်သူလူထုရဲ့ စိတ်ဓာတ်ပြိုကွဲမှုမြင့်မားနေချိန်မှာ ရွေးကောက်ပွဲကို အသုံးချပြီး အရင်အာဏာရှင်တွေ အာဏာပြန်ရလာတာကို တားဆီးနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပါ၊\n၆၊ ဒါတွေဟာ စိတ်ကူးနဲ့ ဖန်တီးပြောတာမဟုတ်ပဲ လက်တွေ့အဖြစ်အပျက်တွေကနေ တွေ့မြင်ရတဲ့ ရလဒ်တွေပါ၊ “တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်ရတာ အစိုးရကို တော်လှန်ရတာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီးခက်ခဲတယ်” ဆိုတာ အာရပ်နွေဦးလှုပ်ရှားမှုမှာ ပါဝင်လှုပ်ရှားသူများရဲ့ လက်သုံးစကားဖြစ်နေပါပြီ၊\n၇၊ ဒီမိုကရေစီကို အားနည်းစေသည့်အကြောင်းတစ်ချက်ကတော့ အစိုးရကို အာဏာအလွန်အကျွံပေးထားမှု (သို့မဟုတ်) အစိုးရက အာဏာအလွန်ချဲ့ထွင်မှုဖြစ်ပါတယ်၊ အစိုးရက အာဏာအလွန်အကျွံရှိလေ ပြည်သူလူထုမှာ အာဏာမဲ့လေဖြစ်ပါတယ်၊ အစိုးရရဲ့ အာဏာကြီးမားမှုက ပြည်သူလူထုရဲ့ အခြေခံလူ့အခွင့်အရေးတွေကို ကန့်သတ်လိုက်ပါတယ်၊ လွတ်လပ်စွာဟောပြောခွင့်တော့ ရှိတယ်၊ ဒါပေမည့် ဟောပြောခွင့်တော့ တောင်းခံရမယ်၊ လွတ်လပ်စွာဖွဲ့စည်းခွင့်တော့ ရှိတယ်၊ ဒါပေမည့် အဖွဲ့အစည်းကို မှတ်ပုံတင်ရမယ်၊ နိုင်ငံရေးပါတီတွေ ဖွဲ့စည်းခွင့်ရှိတယ်၊ ဒါပေမည့် ရွေးကောက်ပွဲမဝင်ရင် ဖျက်သိမ်းခံရမယ်၊ ကိုယ့်အမေအိမ် တစ်ညသွားအိပ်တာတောင်မှ ဧည့်စာရင်းတိုင်ရမယ်၊ စသဖြင့် အစိုးရအာဏာကြီးမားမှုက အစိုးရကို ပြည်သူလူထုရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝထဲကို စွက်ဖက်ချယ်လှယ်ခွင့်တွေရစေပြီး ပြည်သူလူထုရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အခွင့်အရေးတွေ ဆုံးရှုံးရပါတယ်၊\n၈၊ နောက်အကြောင်းတစ်ချက်က ပြည်သူလူထုရဲ့ လွတ်လပ်စွာရေးသားခွင့်၊ လွတ်လပ်စွာဖွဲ့စည်းခွင့်၊ လွတ်လပ်စွာကိုးကွယ်ယုံကြည်ခွင့်၊ လွတ်လပ်စွာဆန္ဒထုတ်ဖော်ခွင့်၊ လွတ်လပ်စွာဖွဲ့စည်းလှုပ်ရှားခွင့်၊ စတဲ့ အခြေခံအခွင့်အရေးတွေကို ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေနဲ့ လွှတ်တော်မှ ပြဋ္ဌန်းတဲ့ ဥပဒေများနဲ့ အာမခံချက်မပေးတာပါ၊\n၉၊ နောက်တစ်ကြောင်းက လွတ်လပ်တဲ့ တရားစီရင်ရေးစနစ် မရှိတာပါ၊ တရားစီရင်ရေးစနစ်မှာ ကျင့်သုံးတဲ့ ဥပဒေတွေက အာဏာရှင်များရဲ့ အကျိုးစီးပွါးကို ကာကွယ်တဲ့ ဥပဒေ၊ အများပြည်သူရဲ့ အခွင့်အရေးတွေကို ကန့်သတ်တဲ့ ဥပဒေတွေ ဖြစ်မယ်ဆိုရင်၊ တရားစီရင်စီရင်ရေးက အုပ်ချုပ်သူများရဲ့ ဩဇာသက်ရောက်မှုကို ခံယူနေရတယ်၊ ငွေကြေးချမ်းသာသူများဘက်က ရပ်တည်တယ်ဆိုရင် ဒီမိုကရေစီစနစ် မရှင်သန်နိုင်ပါ၊\n၁၀၊ နိုင်ငံတော်အာဏာပိုင်အဖွဲ့အစည်းများဖြစ်တဲ့ အုပ်ချုပ်ရေး၊ ဥပဒေပြုရေး၊ တရားစီရင်ရေး တွေကြားမှာ အပြန်အလှန်စစ်ဆေးထိန်းကြောင်းမှုတွေ (Checks and Balances) အားနည်းရင်လည်း ဒီမိုကရေစီစနစ် အားနည်းမှာ ဖြစ်ပါတယ်၊ အုပ်ချုပ်ရေးအာဏာကို တရားစီရင်ရေးနဲ့ ဥပဒေပြုအာဏာများက စစ်ဆေးထိန်းကြောင်းနိုင်ရပါမယ်၊ တရားစီရင်ရေးအာဏာကို အုပ်ချုပ်ရေးနဲ့ ဥပဒေပြုအာဏာများက စစ်ဆေးထိန်းကြောင်းနိုင်ရပါမယ်၊ ဥပဒေပြုအာဏာကို အုပ်ချုပ်ရေးနဲ့ တရားစီရင်ရေးအာဏာများက စစ်ဆေးထိန်းကြောင်းနိုင်ရပါမယ်၊ အဲဒီလို အပြန်အလှန် စစ်ဆေးထိန်းကြောင်းနိုင်စွမ်းမရှိတော့တဲ့အခါ ဒီမိုကရေစီ ထိခိုက်နစ်နာရပါတယ်၊\n၁၁၊ နောက်တစ်ခုက လူများစုအသာစီးရမှုကြောင့် လုပ်ချင်ရာလုပ်ခွင့်ရှိတယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆကို ရှောင်ကြဉ်ဖို့လိုအပ်ပါတယ်၊ ရွေးကောက်ပွဲမှာ လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်နေရာအများစုရလို့ အနည်းစုရဲ့ ဆန္ဒကို ဂရုမစိုက်ပဲ အစိုးရအာဏာကို ချဲ့ထွင်တာ (ဥပမာ သမ္မတသက်တမ်းကို တိုးချဲ့တာမျိုး)၊ အများစုနဲ့သာ အလုပ်လုပ်ပြီး အနည်းစုကို ဖိနှိပ်တာ၊ ပြည်ထောင်စုအဆင့်ရာထူးတွေမှာ ကိုယ့်ဘက်ကလူကိုပဲ ရွေးချယ်ခန့်အပ်တာတွေ ရှောင်ကြဉ်ဖို့လိုပါတယ်၊ ဒီမိုကရေစီစနစ်မှာ အနိုင်ရတဲ့ အများစုက မူဝါဒတွေအကောင်အထည်ဖော်ဆောင်ရွက်ခွင့်ရှိပေမည့် လူနည်းစု အတိုက်အခံရဲ့ သဘောထားကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားဖို့လိုပါတယ်၊ လူနည်းစုမှာလည်း သူတို့ရဲ့ သဘောထားကို ဖော်ထုတ်ခွင့်နဲ့ ဖော်ထုတ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိဖို့ အာမခံရပါမယ်၊\n၁၂၊ လက်ရှိဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် တိုင်းပြည်ရဲ့ ဘဏ္ဏာနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ၊ ပြည်ပထောက်ပံ့ငွေ၊ ချေးငွေတွေကို အလွန်အကျွံသုံးစွဲပြီး အနာဂတ်အတွက် ရင်းနှီးမြှုတ်နှံမှုတွေ မပြုဘူးဆိုရင်လည်း ဒီမိုကရေစီကို အားနည်းစေမှာဖြစ်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့်လည်း အစိုးရရဲ့ အခန်းကဏ္ဏကို တတ်နိုင်သမျှလျှော့ချပြီး ပုဂ္ဂလိကအခန်းကဏ္ဏကို ပိုပြီးတိုးမြှင့်သင့်တာပါ၊ အစိုးရက ကြီးမားလေလေ၊ တာဝန်ယူရတာများလေလေဖြစ်ပြီး လူထုက အစိုးရအပေါ် မှီခိုရမှုပိုများလေလေ ဖြစ်ပါတယ်၊ လူထုရဲ့ လက်ရှိပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရေးနဲ့ အနာဂတ်နိုင်ငံတော်အတွက် လိုအပ်တဲ့ ရေရှည်ရင်းနှီးမြှုတ်နှံရေးတို့ကို မျှမျှတတစီမံခန့်ခွဲမှုမပြုနိုင်တဲ့အခါ နှစ်ဘက်စလုံးမှာ ချို့ယွင်းပြီး လူထုရဲ့ မကျေနပ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရမှာဖြစ်သလို ခိုင်မာတဲ့ အခြေခံအဆောက်အအုံများကိုလည်း တည်ဆောက်နိုင်မှာမဟုတ်ပါ၊ အဲဒါရဲ့ အကျိုးဆက်ကတော့ ဆင်းရဲတွင်းနက်မှုနဲ့ စီးပွါးပျက်မှုတွေ ဖြစ်ပါတယ်၊\n၁၃၊ နိုင်ငံရေးပါတီများအနေနဲ့လည်း ငွေရှင်ကြေးရှင်များနဲ့ အခွင့်အရေးမျှော်အုပ်စုများရဲ့ အလှူငွေများအပေါ် မှီခိုရမှု၊ အလှူငွေများဖြင့် ဩဇာသက်ရောက်မှုတွေကို ရှောင်ကြဉ်နိုင်ဖို့လိုအပ်ပါတယ်၊ ငွေရှင်ကြေးရှင်များဆီက အလှူငွေကို လူမှုရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာသုံးစွဲဖို့၊ ပါတီရုံးခန်းဆောက်လုပ်ရေးစတဲ့ ခေါင်းစဉ်မျိုးစုံနဲ့ လက်ခံရယူနေတာကို ရပ်သင့်ပါတယ်၊ ငွေရှင်ကြေးရှင်များ ဩဇာသက်ရောက်တဲ့ နိုင်ငံရေးပါတီများ ရှင်သန်ရပ်တည်နေခြင်းဟာ ဒီမိုကရေစီစနစ်ကို အားနည်းစေပါတယ်၊ ဒါကြောင့်မို့ နိုင်ငံရေးပါတီများ လူတစ်ဦးချင်းဆီက လက်ခံနိုင်တဲ့ အလှူငွေပမာဏကို ကန့်သတ်သင့်ပါတယ်၊ ကုမ္ပဏီများ၊ အဖွဲ့အစည်းများက ထည့်ဝင်နိုင်တဲ့ အလှူငွေကိုလည်း ကန့်သတ်သင့်ပါတယ်၊ နိုင်ငံရေးပါတီများအနေနဲ့ သူတို့ပါတီရရှိတဲ့ အလှူငွေစာရင်းကိုလည်း ထည့်ဝင်သူအမည်၊ ထည့်ဝင်သည့် ငွေပမာဏအတိအကျဖြင့် အများပြည်သူသိအောင် ထုတ်ပြန်ကြေညာသင့်ပါတယ်၊\n#ဒီမိုကရေစီစနစ် အားကောင်းရှင်သန်ဖွံ့ဖြိုးစေဖို့ အကြံပြုချက်များ\nဂျိမ်းမဲဒီဆင် (James Madison)၊ ဂျွန်စတူးဝတ်မီလ် (John Stuart Mill) စတဲ့ ခေတ်ပေါ်ဒီမိုကရေစီစနစ်ကို မူလတည်ထောင်သူများပြောခဲ့သလိုပါပဲ၊ ဒီမိုကရေစီဟာ အင်မတန်အားကောင်းလှပေမည့် မပြည့်စုံသေးတဲ့ စနစ်တစ်ခု (A Powerful but Imperfect Mechanism) ဖြစ်ပါတယ်၊ ဒီမိုကရေစီစနစ်ကို တည်ဆောက်ရာမှာ သက်ဆိုင်ရာနိုင်ငံအလိုက် လူတွေရဲ့ ဖန်တီးနိုင်စွမ်းကို အစွမ်းကုန်အသုံးချနိုင်အောင်နဲ့ လူတွေရဲ့ ဆန့်ကျင်တတ်တဲ့စိတ်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်အောင် ဂရုတစိုက်ပုံသွင်းတည်ဆောက်ရပါမယ်၊ ဒါ့အပြင် စက်ယန္တယားတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းသလို အမြဲမပြတ် ချောဆီထည့်ရမယ်၊ အကောင်းဆုံးအလုပ်လုပ်နိုင်တဲ့ အခြေအနေမှာ အမြဲတမ်းရှိနေအောင် ဂရုစိုက်ရမယ်၊ လိုအပ်သလို ညှိနှိုင်းပြင်ဆင်လို့ အလုပ်ဖြစ်စေရပါမယ်၊\n၁၄၊ ဒီမိုကရေစီစနစ်ကို တည်ဆောက်ရာမှာ ပုံမှန်ကျင်းပတဲ့ တရားမျှတတဲ့ ရွေးကောက်ပွဲများလိုပဲ အများလက်ခံနိုင်တဲ့ နိုင်ငံတော်ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ တစ်ခုတည်ရှိရေးဟာလည်း တန်းတူညီတူအရေးကြီးပါတယ်၊ နိုင်ငံတစ်ခုရဲ့ ပင်မအရင်းအမြစ်ဥပဒေဖြစ်တဲ့ နိုင်ငံတော်ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေဟာ အများပြည်သူ လက်ခံနိုင်တဲ့ ဥပဒေဖြစ်ပါမှ တိုင်းပြည်ရဲ့ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွါးရေးတည်ငြိမ်မှုနဲ့ ရေရှည်အကျိုးစီးပွါးကို အထောက်အကူပြုမှာပါ၊ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေမှာ လူနည်းစုရဲ့ အခွင့်အရေးတွေကို အာမခံပေးထားပါမှ လက်နက်ကိုင်ပုန်ကန်မှုတွေကို တားဆီးနိုင်မှာပါ၊\n၁၅၊ အစိုးရရဲ့ အာဏာကို ကန့်သတ်ဖို့လိုအပ်ပါတယ်၊ ကန့်သတ်တယ်ဆိုရာမှာ ဥပဒေပြုလွှတ်တော်က ကန့်သတ်ခြင်းနဲ့ အစိုးရကိုယ်တိုင်က ကန့်သတ်ခြင်းဆိုပြီး ရှိပါတယ်၊ ဥပဒေပြုလွှတ်တော်က ပြည်သူလူထုရဲ့ အခွင့်အရေးတွေကို ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်ထားတဲ့ တည်ဆဲဥပဒေများကို ဖျက်သိမ်းခြင်း၊ အစိုးရက ပြည်သူလူထုရဲ့ အခြေခံအခွင့်အရေးများကို မထိပါးအောင် တားမြစ်တဲ့ ဥပဒေများပြဋ္ဌန်းခြင်း၊ အစိုးရကို အရေးကြီးတဲ့ နိုင်ငံတော်စီမံကိန်းကြီးများကို ပြည်သူလူထုအများစုထောက်ခံမှ အကောင်အထည်ဖော်ခွင့်ပေးခြင်း စတဲ့နည်းတွေနဲ့ ကန့်သတ်နိုင်ပါတယ်၊\n၁၆၊ အစိုးရကိုယ်တိုင်က ကန့်သတ်တာကတော့ အရေးကြီးတဲ့ မူဝါဒဆိုင်ရာ ကိစ္စအချို့ကို ကျွမ်းကျင်သူများပါဝင်တဲ့ လွတ်လပ်တဲ့ ကော်မရှင်များကို ဖွဲ့စည်းတာဝန်ပေးပြီး ရေးဆွဲစေတာ၊ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စအချို့မှာ လူထုဆန္ဒခံယူပွဲတွေကျင်းပပြီး လူထုကို ကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်စေတာတို့ဖြစ်ပါတယ်၊ ဒီလိုနဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ (Technocrats) များကို မူဝါဒရေးဆွဲရေးဆိုင်ရာ အာဏာအချို့၊ သာမာန်ပြည်သူများကို ဆုံးဖြတ်ခွင့်ချခြင်းဆိုင်ရာ အာဏာအချို့ ခွဲဝေပေးခြင်းဖြင့် အစိုးရရဲ့ အာဏာကို အကျိုးရှိရှိကန့်သတ်နိုင်သလို ကျွမ်းကျင်သူများနဲ့ ပြည်သူများရဲ့အစိုးရအပေါ် ယုံကြည်မှုကို ပိုပြီးရစေပါတယ်၊\n၁၇၊ ဥပဒေပြုလွှတ်တော်က ပြဋ္ဌန်းတဲ့ ဥပဒေတိုင်းမှာ ဥပဒေစတင်အသက်ဝင်တဲ့နေ့က စလို့ (၁၀) နှစ်ပြည့်တဲ့အချိန်မှာ ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး လိုအပ်သလို ပြင်ဆင်ရေးဆွဲရမည်ဆိုတဲ့ ကာလစည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်တွေ ထည့်သွင်းရေးဆွဲသင့်ပါတယ်၊ ဘယ်ဥပဒေမှ တစ်သက်လုံး မမှန်နိုင်ပါ၊ ပြောင်းလဲနေတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ဖြစ်ပေါ်တိုးတက်မှုများနဲ့ တည်ဆဲဥပဒေများ လိုက်လျောညီထွေမှုရှိဖို့လိုအပ်ပါတယ်၊\n၁၈၊ အခွင့်အရေးမျှော်အုပ်စုများရဲ့ အန္တရာယ်ကို ရှောင်နိုင်ဖို့ အစိုးရက တာဝန်ယူနိုင်တဲ့ အခန်းကဏ္ဏကို လျှော့ချရမှာပါ၊ လူထုရဲ့ နိုင်ငံရေးနဲ့ နိုင်ငံရေးသမားတွေအပေါ် ယုံကြည်မရှိတာကို တုန့်ပြန်ဖို့ နိုင်ငံရေးသမားတွေက ကတိပေးတာတွေကို လျှော့ချရမှာပါ၊\n၁၉၊ အင်တာနက်နဲ့ အခြား ခေတ်မီလျှပ်စစ်ဆက်သွယ်ရေးနည်းပညာတွေက ကမ္ဘာကြီးကို မြေကြောရှုံ့လိုက်ပါပြီ၊ ကမ္ဘာ့တောင်ခြမ်းနဲ့ ကမ္ဘာ့မြောက်ခြမ်းက လူတွေ အင်တာနက်ပေါ်မှာ အလွယ်တကူ ဆုံတွေ့ပြီး သတင်းတွေ အပြန်အလှန်ဝေမျှ၊ အပြန်အလှန် ထောက်ခံမှုတွေ ပေးနိုင်ကြပါပြီ၊ အလားတူပါပဲ ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံတစ်ခုအတွင်းမှာ နိုင်ငံရေးသမားတွေနဲ့ ပြည်သူတွေ ခေတ်ပေါ်နည်းပညာတွေကို သုံးပြီး ပိုပြီးနီးနီးစပ်စပ်ထိတွေ့နိုင်ကြပါပြီ၊ အဲဒီလို ခေတ်မီနည်းပညာတွေကို အသုံးချပြီး အီလက်ထရောနစ်ဒီမိုကရေစီကျင့်သုံးတာနဲ့ တိုက်ရိုက်ဒီမိုကရေစီကျင့်သုံးတာကို မျှမျှတတ ကျင့်သုံးနိုင်ဖို့လိုပါတယ်၊\nဒီမိုကရေစီဆိုတာ လိုတရဆေးကြိမ်လုံး မဟုတ်ပါ၊ ဒီမိုကရေစီရှိရုံနဲ့ တိုင်းပြည်ရဲ့ ပြဿနာတွေ၊ လူတစ်ဦးချင်းစီရဲ့ ပြဿနာတွေ ပြေလည်သွားမှာ မဟုတ်ပါ၊ ဒီမိုကရေစီက ပြည်သူတွေကို တိုင်းပြည်ကို ကိုယ်စားပြုအုပ်ချုပ်မည့် အစိုးရ၊ ဥပဒေတွေ ရေးဆွဲမည့် အမတ်တွေကို ပုံမှန်ကျင်းပတဲ့ ရွေးကောက်ပွဲတွေကနေ ရွေးချယ်တင်မြှောက်နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးကို ပေးပါတယ်၊ အဲဒီ ခေါင်းဆောင်တွေ တာဝန်မကျေရင်၊ အရည်အချင်းမပြည့်ဝရင် ရွေးကောက်ပွဲက တဆင့် ဖြုတ်ချပြီး ခေါင်းဆောင်အသစ်တွေကို ရွေးချယ်ခွင့်ပေးပါတယ်၊ တိုင်းပြည်ရဲ့ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွါးရေး၊ လူမှုရေးအခြေအနေတွေက နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ မူဝါဒနဲ့ အကောင်အထည်ဖော်မှုအပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်၊ နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်တွေ ဘယ်လိုပဲ အပြောင်းအလဲရှိရှိ ပြည်သူလူထုရဲ့ အခြေခံအခွင့်အရေးတွေကို မထိပါး၊ မကန့်သတ်ဖို့လိုပါတယ်၊ မျှတပြီး အားလုံးအမှန်တကယ်လိုက်နာနိုင်တဲ့ ဥပဒေတွေ ရှိဖို့လိုပါတယ်၊ လွတ်လပ်တဲ့ တရားစီရင်ရေးစနစ်ရှိဖို့ လိုပါတယ်၊ ခိုင်ခန့်အားကောင်းတဲ့ အရပ်ဘက်အဖွဲ့အစည်းများနဲ့ ဘက်မလိုက်ပွင့်လင်း သိက္ခာရှိတဲ့ သတင်းမီဒီယာတွေ ရှိဖို့လိုပါတယ်၊ ပြည်သူလူထုက အစိုးရကို အလွန်အကျွံမမှီခိုဖို့ လိုပါတယ်၊ အစိုးရကလည်း အလွန်အကျွံအာဏာမယူဖို့ လိုပါတယ်၊\nဒီမိုကရေစီဟာ နှစ်ဖက်သွားဓားလိုပဲ အသုံးမတတ်ရင် အန္တရာယ်ရှိသလို သုံးတတ်ရင်လည်း ရန်အပေါင်းကို အောင်မြင်နိုင်ပါလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမည့် အင်မတန် တန်ဘိုးကြီးမားတဲ့ အရာမို့လို့ မြတ်မြတ်နိုးနိုး တန်ဘိုးထားဖို့ အထူးလိုအပ်ပါတယ်၊ ဒီမိုကရေစီဆိုတာ တစ်ဦးတစ်ယောက်တည်း ပိုင်ဆိုင်ကျင့်သုံးရတဲ့ စနစ်မဟုတ်ပဲ လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုလုံးက အတူတကွ လက်ခံကျင့်သုံးရတဲ့ စနစ်ဖြစ်ပါတယ်၊ ချို့ယွင်းချက်တွေ၊ မပြည့်စုံမှုတွေ ရှိနေတာတောင်မှ ဒီမိုကရေစီထက် ပိုပြီးကောင်းတဲ့ နိုင်ငံရေးဝါဒမရှိဘူးလို့တောင် ပြောချင်ပါတယ်၊ ချို့ယွင်းချက်တွေ၊ ဆုတ်ယုတ်မှုတွေဆိုတာလည်း စနစ်ရဲ့ ဖန်တီးမှုကြောင့်မဟုတ်ပဲ စနစ်ကို လက်ခံကျင့်သုံးသူများရဲ့ အတ္တ၊ လောဘ၊ အကျင့်ပျက်ချစားမှုများ နဲ့ အမှားအယွင်းများကြောင့်သာ ဖြစ်ပါတယ်၊ မြန်မာနိုင်ငံမှာ ဒီမိုကရေစီစနစ် ခိုင်ခိုင်မာမာ အမြစ်တွယ်ပါစေ၊ ဝေဝေဆာဆာရှင်သန်ပါစေ၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်တန့်အောင်မြင်ပါစေ၊။\nမတ်လ (၂၀)၊ ၂၀၁၄\n← ဇင်လင်း – “ဖွဲ့စည်းပုံပြင်ဆင်ရေး” နဲ့ “လေးပွင့်ဆိုင်ဒိုင်ယာလော့”\nမောင်သာမန် – နည်းပြချုပ်(မန်နေဂျာ) နှစ်ဦးနှင့် ကမ္ဘာ့ဖလားနောက်ဆုံးဗိုလ်လုပွဲ →\nဇင်လင်း – တရုတ်နိုင်ငံက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ ကျင့်ဝတ်စည်းကမ်းနဲ့ ညီပါရဲ့လား\nချမ်းမြ (မုိုးမခအထောက်တော်) သတင်းဆောင်းပါး\nFebruary 27, 2014 Aung Htet\nသားဝင့်ကျော် – ရှယ်ယာဝယ်ဖို့ ဘယ်က စမလဲ (၃) ( Stock exchange)


Handsome woman နှင့် Pretty man - Myanmar Network\nPosted by zar ni (My Way!) on July 22, 2011 at 10:33 in အင်္ဂလိပ်စာ သိကောင်းစရာ အဖြာဖြာ\nအင်္ဂလိပ်စာလေ့လာခဲ့တဲ့တစ်လျောက်လုံးရုပ်ရည်ရူပကာချောမောတာကိုပြောချင်တဲ့အခါမှာ ယောက်ျားလေးဆိုရင် handsome မိန်းကလေးဆိုရင် pretty လို့သုံးရတယ်ဆိုလို့ မှတ်သားမိခဲ့ကြမှာ ပါ။ ဝေါဟာရဆိုတာကလည်း သင်္ချာညီမျှခြင်းလို ပုံသေ သတ်မှတ်ဖို့အခက်သားကလား။ စာရေးတဲ့သူ မိမိပြောလိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ်ရောက်အောင် တစ်ခါတစ်လေ တင်စားချက်နဲ့ သုံးကြတဲ့အခါ စကားလုံးတွေနဲ့ ကျား/မ ဆက်စပ်မှုဟာ နေရာရွေ့သွားတတ်ကြပါတယ်။ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်ကို pretty man လို့အခေါ်ခံ ရတာဟာ\nနည်းနည်းစော်ကားသလိုဖြစ်မယ်နဲ့တူပါတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း မြန်မာစကားမှာလည်း မိန်းမချော ချောတယ် လို့ သုံးလေ့ရှိတယ်မဟုတ်လား။ တစ်ချို့ယောက်ျားလေးတွေကျတော့ မိန်းကလေးတွေထက်ကို ချောနေတဲ့အခါ ကွယ်ရာမှာ pretty man လို့အခေါ်ခံရတတ်တယ်လေ။ ဥပမာအားဖြင့် အခုတကော အင်မတန်နာမည်ကြီးနေတဲ့ Justin Beieber ကို တစ်ချို့က pretty boy လို့ခေါ်ကြသလိုပေါ့။ M2M ရဲ့ pretty boy သီချင်းကိုလည်း ကြားဖူးကြမှာပါ။\nဒီလိုပဲ handsome ကို မိန်းမတစ်ယောက်နဲ့တွဲသုံးလိုက်တဲ့အခါ မိန်းကလေးလို သွယ်လျနွဲ့နှောင်းမနေဘဲ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအဆက်ပြေပြစ်တဲ့ လုံးကြီးပေါက်လှ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့အသွင် မြင်ယောင်လာပါလိမ့်မယ်။ အောက်စဖို့ အဘိဓာန်မှာ ဒီလို ရှင်းပြထားပါတယ်။\nadjective (handsomer, handsomest)\n1 (ofaman) good-looking.\n(ofathing ) well made , imposing, and of obvious quality:handsome cookery books\nဆိုတော့ သာမန်သမရိုးကျလှတာထက် ပိုတယ်။ ကိုယ်ခန္ဓာအချိုးအဆက်၊ ဂုဏ်သရေ၊\nကျက်သရေရှိမှု၊ ခန့်ညားမှု ဆိုတဲ့ အရာတွေမြင်ယောင်လာပါတယ်။ She'saHandsome Woman ဆိုတဲ့သီချင်းတစ်ပုဒ်လည်းရှိသေးတယ်။ ရုပ်ရှင်မင်းသမီး Katherine Hepburn တို့၊ Meryl Streep တို့ Jeniffer Lopez တို့ကို handsome ဖြစ်တယ်လို့ တစ်ချို့ကမြင်ကြ တယ်လေ။\nစိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာက handsome ဆိုတဲ့စကားလုံးကို စာရေးဆရာမ Jane Austen က အမျိုးသမီးဇာတ်ကောင်တစ်ချို့အတွက် မကြာမကြာသုံးလေ့ရှိဖူးတယ်တဲ့။ သူ့ရဲ့ နာမည်ကျော်ဝတ္ထု Pride and Prejudice ထဲမှာ ဇာတ်ကောင် Mr Bingley က Elizabeth Bennet ကိုahandsome woman လို့သုံးထားတယ်။\nအချုပ်အားဖြင့်တော့ စကားလုံးဆိုတာသုံးစွဲသူရဲ့ စိတ်ခံစားမှုနဲ့တနည်းနည်းဆက်စပ်နေ တတ်ပါတယ်။ ဒီတော့ တစ်နေရာရာမှာ အမြီးအမောက်မတည့်တဲ့ အသုံးအနှုံးကိုတွေ့လိုက်လို့ ဒါမှားနေတယ်လို့ တန်းပြီးကောက်ချက်မချ လိုက်ပါနဲ့ဦး။ စာရေးသူ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလို သုံးရသလဲ ဆိုတာ နည်းနည်းလောက်စဉ်းစားပေးလိုက်ပါဦးဟု တိုက်တွန်းရင်း ကိုယ်တိုင်လည်း ဝေါဟာရတို့၏ အဓိပ္ပါယ်အတိမ်အနက်ကို ပိုစိတ်ဝင်စားလာပါတော့တယ်။\nAttractive – Butt Ugly – Cute – Eye catching – Foxy – Fugly – Gorgeous – Good looking – Hideous – Hot – Revolting – Striking – Stunning – Unattractive\nPermalink Reply by Mg Moe on July 22, 2011 at 13:22\nကျေးဇူးတင်ပါတယ် ..ခုလို ဗဟုသုတဖြစ်စရာတွေတင်ပေးတဲ့အတွက်..\nPermalink Reply by tun lwin on July 22, 2011 at 14:11\nRight, feeling and usage interrelate.Sound also depends on feeling. Feelings and ideas should influence words and we went on, are going on and will go on the way till end but words not us. How about it?\nPermalink Reply by Emmo Lay on July 22, 2011 at 14:33\nPermalink Reply by ohnmar on July 22, 2011 at 14:44\nPermalink Reply by winnweaye on July 22, 2011 at 14:49\nအရမ်းကိုကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခုလိုမသိသေးတာများကို ညွှန်ကြားပေးတဲ့အတွက်.............\nPermalink Reply by 3p4fe67hilot5 on July 22, 2011 at 15:01\nPermalink Reply by 1oes8dy2o2813 on July 22, 2011 at 15:14\nPermalink Reply by Thin Thin Aye on July 22, 2011 at 15:54\nYou are smarter than our university day. ( don't mean u are notasmart student at University;)\nAppreciate your interesting explanation and presentation for the usage of these two words.\nStar MemberPermalink Reply by zar ni (My Way!) on July 22, 2011 at 16:32\nha ha, I have more time these days. less stress :-)\nPermalink Reply by Aye Thiri San on July 22, 2011 at 15:58\nPermalink Reply by Aung Hlaing Tun on July 22, 2011 at 16:09\nPermalink Reply by cherrylwin on July 22, 2011 at 16:14


မနှစ်က သင်္ကြန် ရွာပြန်တုန်းက | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Travel » မနှစ်က သင်္ကြန် ရွာပြန်တုန်းက\nမနှစ်က သင်္ကြန် ရွာပြန်တုန်းက\nPosted by မဟာရာဇာ အံစာတံုး on Mar 30, 2012 in Travel | 29 comments\nခုဆို သင်္ကြန်ကျဖို့ သိပ်မလိုတော့ပါဘူး။ ဒီသင်္ကြန်မှာလည်း ရွာပြန်ဦးမယ်။ တစ်နှစ်ဆိုတဲ့ အတိုင်းအတာအတွင်းမှာ ချစ်ရတဲ့ အဖေ၊ အမေ၊ ညီလေး၊ ညီမလေးတွေနဲ့ ခွဲခွာပြီး နေခဲ့ရတော့ လွမ်းတာပေါ့ဗျာ။ မနှစ် သင်္ကြန် ရုံးပိတ်ရက်တုန်းကလည်း ရွာဆီကို ပြန်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက ကင်မလာလေး တစ်လုံး ပါသွားတာဆိုတော့ မရိုက်တတ်၊ ရိုက်တတ်နဲ့ ဟိုရိုက်ဒီရိုက် လျောက်ရိုက်ခဲ့တယ်။ အဲဒီ ပုံလေးတွေကို ဒီနေရာမှာ ပြန်လည် ဝေမျှချင်ပါတယ် ခင်ဗျာ။\n၁။ ဒါကတော့ ရွာအပြန်လမ်းမှာ ရိုက်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး အဝေးကကြည့်ရင် အကယ်ဒမီရွှေစင်ရုပ်နဲ့ ခပ်ဆင်ဆင် တူတယ်လို့ ခံစားမိတဲ့ ပုံလေးပါ။\n၂။ ထန်းပင်ထန်းတော လွမ်းမောစရာပဲ ရန်ကုန်သူရယ် … ရန်ကုန်သူရယ် …\n၃။ ထန်းတန်းလေးကြားက လမ်းလေး\n၄။ ဒါကတော့ ရေမတင်တော့တဲ့ ရေကန်\n၅။ ကန်ဘောင်ပေါ်က လူသွားလမ်းလေး (အဝေး)\n၆။ ကန်ဘောင်ပေါ်က လူသွားလမ်းလေး (အနီး)\n၇။ ဒါကတော့ ရွာရဲ့ သောက်ရေကန်\n၈။ ဒါကတော့ ရေမတင်တဲ့ ရေကန်နဲ့ ရေရှိတဲ့ကန်ကို ဆက်သွယ်ထားတဲ့ မြောင်းကလေး\n၉။ ဒါကတော့ ရင့်မှည့်တော့မယ့် တယ်သီးတွေ\n၁၀။ ကျောက်ရေတွင်းလေး (သိပ်မသုံးတော့ပါဘူး)\n၁၁။ ကျောက်ရေတွင်း ဆင်းတဲ့ ကျောက်လှေကား\n၁၂။ ဒါကတော့ ရွာရဲ့ ဆည် (ရွာနဲ့ ၂ မိုင်ခန့်ဝေး)\n၁၃။ ဆည်ကရေတွေကို ရွာအတွင်း ပေးပို့တဲ့ရေစက်\n၁၄။ ဒါကတော့ နည်းနည်းလေး ဝေးပြီး မြင်ရတာ\n၁၅။ ဒါတွေကတော့ ရေစက်က မောင်းပို့လိုက်တဲ့ ရေတွေကို ထည့်တဲ့ ကျောက်တိုင်ကီကြီးတွေ\n၁၆။ ကျောက်တိုင်ထိပ်က အလှူရှင် ကျောက်စာ\n၁၇။ ဒါကတော့ ရွာဦး ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ တည်ထားတဲ့ စေတီလေးတစ်ဆူ\n“ရွှေကို မလို၊ ရေကိုသာ လိုသည်” ဆိုတဲ့ မြန်မာပြည် အလယ်ပိုင်း ပူပြင်းတဲ့ အရပ်ဒေသက ရွာလေးတစ်ရွာဖြစ်တဲ့ ကျနော်တို့ ရွာလေးမှာလည်း နွေရာသီဆို ရေက သိပ်ပြီး ဒုက္ခရောက်ပါတယ်။ ရွာတစ်ရွာလုံးရဲ့ အားကိုးအားထားပြုရာ ရေကန်ကြီး နှစ်ကန် ရှိပေမယ့်၊ ဒီရေကန်တွေဟာလည်း ပူပြင်းလွန်းတဲ့ နွေရာသီမှာဆို ခမ်းခြောက်တတ်ပါတယ်။ အဲလို အခါမျိုးမှာ ရွာနီးချုပ်စပ်က ရေလက်ကျန်ရှိတဲ့ ရေကန်တွေဆီကို ရေသွားယူရပါတယ်။ ရွာနီးချုပ်စပ်ဆိုပေသိ တစ်ရွာနဲ့ တစ်ရွာကလည်း သုံးလေးငါးမိုင်လောက် ဝေးတာကလား။\nကျနော်ငယ်ငယ်ကဆို ရေခမ်းသွားတဲ့ ရေကန်ထဲမှာ တွင်းတွေ ထပ်တူးပြီး ရေထွက်လာတာကို ထိုင်စောင့်ပြီး ရေယူရတဲ့ထိ ရှားပါးခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်များအတွင်းကတော့ ကျနော်တို့ရွာမှာ ဆည်ကြီးတစ်ဆည် ဆောက်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီဆည်ကြီး ပြီးစီးသွားတဲ့ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ရေအတွက် အများကြီး ဒုက္ခ မရောက်တော့ပါဘူး။ ဆည်ကြီးရဲ့ ကျေးဇူးက ကျနော်တို့ ရွာသာမက ရွာနီးချုပ်စပ်က ရွာတွေအတွက်ပါ အကျိုးပြုပါတယ်။ လယ်ယာတွေထဲ ရေမပေးလွှတ်နိုင်ပေမယ့် ရွာရဲ့ သုံးရေအတွက်တော့ အားကိုးအားထား ပြုလောက်တယ်လို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။\nအဲဒီဆည်ဟာ ရွာရဲ့ အရှေ့ဘက် နှစ်မိုင်ဝန်းကျင်ခန့် အကွာမှာ တည်ရှိတာပါ။ ရေစည်လှည်း ရှိတဲ့လူတွေကတော့ နွားကို အသုံးပြုပြီး ဆည်ရေကို သွားတိုက် (ရေယူ) ကြပေမယ့်၊ ရေစည်လှည်း မရှိသူတွေမှာတော့ ရေပုံးကို ခေါင်းနဲ့ရွက်၊ ပုခုံးနဲ့ ထမ်းပြီး သွားယူ ကြရတာပါ။ ပူပြင်းတဲ့ နေရှိန်အောက်မှာ အသွားအပြန် လေးမိုင်ခရီးကို လျောက်လှမ်းပြီးမှ ရေနှစ်ပုံလောက်သာ ရတဲ့ အဖြစ်ပါ။\nဒါကြောင့် ရွာထဲကလူတွေရော နွားတွေပါ သက်သာရာ ရစေဖို့အတွက် တစ်နည်းအားဖြင့် ရေ ပြဿနာ ပြေလည်စေဖို့အတွက် ရွာထဲမှာပဲ သုံးရေကို ရယူနိုင်အောင်ဆိုပြီး ဆည်ကရေကို ရေစက်နဲ့ မောင်းတင်ကာ ရွာထဲအရောက် ပို့ဖို့ အမေရိကန်နိုင်ငံ၊ ဝါရှင်တန်ဒီစီ၊ ဓမ္မဝိဟာရ ကျောင်းတိုက်မှာ သီတင်းသုံး နေထိုင်တဲ့ ရွာရဲ့ ကျေးဇူးရှင် ဆရာတော် ဦးအာသဘာစာရ က အစီအစဉ် ချမှတ်ကာ ဆောင်ရွက်ခဲ့ပါတယ်။ ရေစက်နဲ့ ရွာထဲမှာထားတဲ့ ရေစည်တွေကိုတော့ ပုံထဲမှာ ဖော်ပြခဲ့ပြီးပါပြီ။\nဒီနှစ် ကျနော် ရွာပြန်တဲ့အချိန်မှာတော့ ဂေဇက် ရွာထဲက တောရွာဆိုတဲ့ ဝေါဟာရနဲ့ မရင်းနှီးသူတွေအတွက် ဓာတ်ပုံလက်ချောင်တွေ ရိုက်ကူးမယ်လို့ စိတ်ကူးထားပါတယ်။ နောက်ပီး သရဲမယုံတဲ့ သဂျီးအတွက် သရဲခြောက်တဲ့ သစ်ပင်ကြီးတွေ၊ ဥစ္စာစောင့်ရှိတဲ့ တောင်ပုံတွေ၊ ဖြစ်နိုင်ရင် ညဘက်မှာ သရဲခြောက်တယ်ဆိုတဲ့ အပင်နား ကင်မလာ တစ်ခါတည်း ချိန်ထားခဲ့ပြီး သရဲ ဓာတ်ပုံပါ ရိုက်ယူပြီး ပြလိုက်ချင်သေး။ ကိုယ်တိုင်တော့ သွားပြီး ရိုက်ရဲဘူးရယ်။ အချို့ သရဲတွေက နှစ်ယောက်၊ သုံးယောက်လောက် သွားရင်တောင် ခြောက်လှန့်တတ်တာ။ တစ်ယောက်တည်းချို .. အင်း … သားသား ကြောက်ကြောက် …\nကဲဗျာ … တောသီချင်းလေး တစ်ပုဒ်နဲ့ အဆုံးသတ်လိုက်မယ် … အဆိုတော် အောင်သူရဲ့ သီချင်းလေးပေါ့ …\nဪ .. မောင်တို့ အညာမှာ .. .. .. တမာပင် နန်းတွေနဲ့ .. .. .. ထန်းပင် ထန်းတော .. .. .. လွမ်းမောစရာပဲ .. .. .. ရန်ကုန်သူရယ် .. .. .. ရန်ကုန်သူရယ် .. .. ..\nရန်ကုန် မြို့ကြီးကိုတဲ့ .. .. .. ယောင်လည်လည် ရောက်လာခဲ့တယ် .. .. .. မျက်လုံးလေး ကလယ်ကလယ် .. .. .. မျဉ်းကြား မကူးလို့ ရုတ်တရက်ဖမ်းကာ .. .. .. ဒဏ်ရိုက်ခံရတယ် .. .. ..\nကားမှားစီးလို့ (အမျိုးသမီး သီးသန့်စီးကား) အရှက်တကွဲ မျက်နှာငယ် .. .. .. လှောင်ပြောင်းခံရမယ် .. .. ..\nအောက်ပြည် အောက်ရွာဆိုတာ .. .. .. လူညာတွေ ပေါလေသတဲ့ (ဒီရွာထဲက ရန်ကုန်သူားတွေ မပါ) .. .. .. မကြုံဖူးလို့ မယုံဘူး မေရယ် .. .. .. မကြုံဖူးလို့ မယုံဘူး မေရယ် .. .. ..\nအဲဒါကြောင့်လည်း .. .. .. ရန်ကုန်သူကို အညာသား ချစ်ခဲ့တယ် .. .. ..\nတူးနှယ့် တူးနှယ့် ဗြောင် …..\nပြီးပါပြီ …….. The End\nလွမ်းစရာ ပါလား ကိုအံရေ။ အားပေးသွားပါတယ်။\nခုလို အားပေးတာ ..\nသန်းနဲ့ ခရုပါလို့ …\nကိုကြီးအံ(လူပျိုစစ်စစ်) ရွာကိုအလည်သွားလိုက်ပါတယ်နော် …. သရဲပုံတွေတွေ့ရင်လည်း တင်ပေးဦးနော် ….\nလူချိုစစ်စစ် ချိုဒါဂျီး ထည့်ပါနဲ့တော့လားကွယ် ..\nသရဲပုံတွေ့ရင် တင်ပေးမှာပါလို့ …\nအခိုင့်ရဲ့ ကွန်မန့်လေးအတွက် သန်းနဲ့ ခရုပါလို့ …\nကိုကြီးအံ လူပျိုမစစ်တော့ဘူးနဲ့တူတယ် အခိုင်က ကိုကြီးအံကိုလေးစားလို့ ထည့်ပေးတာပါ … မကြိုက်ရင်လည်း မထည့်တော့ပါဘူးချင့် …. (ဝမ်းနည်းသောလေသံဖြင့်ဖတ်ရန်)\nအခိုင်က အဲလိုဂျီး နာမည်နောက်မှာ (လူဂျိုစစ်စစ်) လို့ ထည့်ပေးနေတော့\nရွာထဲက အကျိုဂျီးတွေ ရင်ခုန်နေမှာ ချိုးလို့ပါ …\nအဟီး နောက်ထှာ …\nခေါ်ချင်သလို ခေါ်ပါ …\nဘီလို ခေါ်ခေါ် ကြိုက်ကြောင်းပါလို့ …\nအင်း… အညာသင်္ကြန် တစ်နှစ်ကျဖူးတာ သွားပြီး သတိရမိသလို လွမ်းမိတယ်။ အညာ စကုဘက်မှာ တစ်နှစ်သင်္ကြန်တွင်းသွားလည်တော့ အပြင်တောင် မထွက်ရဲလောက်အောင်ကို ရေလောင်းတာ ရေပုံးကြီးတွေနဲ့ လောင်းတာ ခံရဖူးတယ်။ သူတို့ဆီမှာ ဟန်ဆောင်မှုလည်းမရှိသလို ရေကို အလှပတ်တာလည်း မတွေ့ရဘူး။ အပြင်မထွက်လိုက်နဲ့ ထွက်ရင်တော့ ရေချွဲပြီးသာ မှတ်တော့… ပြန်သွားချင်ပါသေးတယ်…\nြမြို့လည်း မြို့သင်္ကြန် အလျောက် …\nတော်လည်း တောသင်္ကြန် အလျောက် ..\nသူ့နေရာနဲ့သူ ပျော်စရာတော့ ကောင်းနေတာပါပဲဗျာ …\nသင်္ကြန်တိုင်းမှာ မပျော်နိုင်သူဆိုလို့ ..\nအဖော်မဲ့နေဆဲ ကျနော် တစ်ယောက်လည်းပဲပေါ့ .. လို့ …\nရွာအဝင် လမ်းလေးတွေ တွေ့တိုင်း လမ်းအဆုံးက ရွာလေးတွေ ကို စိတ်ကူးနဲ့ပုံဖေါ် ကြည့်မိတတ်တယ်။ ငယ်ငယ်တုန်းက တောရွာတွေ မှာနေခဲ့ဖူးတော့ ကျေးလက်တောရွာ မြင်ကွင်းလေးတွေ မြင်တိုင်း ဘာကိုလွမ်းမှန်းမသိဘူး။\nမင်းရဲ့ သရဲကောင်းဂျီး ဘေးမှာ ချိနေပီပဲ ..\nဘာများ လွမ်းစရာလိုသေးလို့လဲ ဒေါ်ချိုရယ် …\nတောင်မ သရဲခြောက်တဲ့နေရာ နာ့လိုက်ပို့\nတယ်သီးဆိုတာ ချားလို ့ရလားဂျ\nတယ်သီးက ချားလို့ ရဘူး ..\nသောက် သေ တတ် တယ် …\nအပေါ်ဆုံးက သစ်ပင်လေးကြည့်ပီး အထီးကျန်ဆန်မှု ခံစားလိုက်ရပါတယ်..\nအို တစ်ပင်ထဲ ရင်ထဲက နွယ်ရယ်………….\nတစ်ဂထဲ ရင်ထဲက အာနဲ့ဖိုက်တင်ပလေးနေရဦးမယ်\nအခု အညာဒေသတွေမှ မဟုတ်တော့ဘူး မန ္တလေးမှာလည်း အဝီဇိတွင်းတွေ ခန်းနေပြီ ။ တော်တော်များများ ရေမထွက်တော့ဘူး။ တိုင်းရင်းဆေးကျောင်းက တွင်းတွေလည်း ခန်းကုန်လို့တဲ့ ဟိုနေ့က အဲ့ဒီ တိုင်းရင်းဆေးမှာ ရေသွားလှူတဲ့ အဖွဲ့က ပြောတာ။ ကျမ မအားတာနဲ့ မလိုက်သွားလိုက်ရဘူး။ ရေကြောမြေကြောတွေပဲ ပြောင်းသလား ရာသီကပဲ သိပ်ပူလာလို့လား ငလျင်တွေ လှုပ်သွားခြင်းရဲ့ အကျိုးဆက်ကြောင့်လား မသိဘူး အဲ့ဒီရေမထွက်တော့တဲ့ ပြသာနာ ဒီနှစ်နွေ အတော် ကြားလာရတယ်။\nကြိုတင်ပြင်ဆင်ဖို့ရာအတွက် အချက်ပေးခေါင်းလောင်းသံတွေကတော့ မြည်နေပြီ။\nကျောင်းတွေက ပိတ်ထားတာ ကြာသေးပါဘူး …\nရွာကျောင်းရဲ့ ခေါင်းလောင်းသံက အချက်ပေးနေပီလားဂျ …\nနောက်ထှာနော် … စိတ်ဆိုးကြေး\nကွန်မန့်လေးအတွက် ကျေးကျေးပါလို့ ..\nအဟင့် အဟင့် ရေနံချောင်း က ဖေကံကောင်းလို့ သများရေးနေတုံး ကအောင် ဦးတွားတယ်။\nရွာလေးက သာယာ လိုက်တာ။ အလည်တောင် သွားလိုက်ချင်ပါရဲ ့ဗျာ.။\nမောင်တုံး က ရေနံချောင်းက ဖေကံကောင်း ဖြစ်နေပြီး စာရေးဆရာမ ဂျူး နဲ့ အမျိုးကိုး။\nမင်းနှယ်ကွယ် ထန်းပင်တွေ ကို အပေါ်စီး က ရိုက်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။\nနောက်တာနော်။ အဲဒီလို ရှုခင်း လေးတွေ ကြည့်တိုင်း ရွာကို လွမ်းတယ်။\nရွာပြန်ရောက်ရင် မင်းမိသားစုကိုရော၊ ကွမ်းတာင်ကိုင် မိလုံး တို့ ရော ချက်ကြီးတို့ အဖွဲ့ ကိုပါ အရီးကိုယ်စား နှုတ်ဆက်ပေးပါဦး။ :-)\nဒီနှစ် ရွာပြန်ရင် ထန်းပင်ပေါ်တက်ပြီး အပေါ်စီးက ရိုက်ခဲ့ပါ့မယ်ဂျာ …\nကျနော်က နောက်ထှာနော် …\nအညာသား ဆိုပေသိ ထန်းပင်တော့ တက်ရဲဘူး …\nအဲလောက် သတ္တိကောင်းတာ …\nတယ်သီးက စားလို့ ရပါ့ဗျာ …\nမမှည့်သေးခင်ဆို ဖန်ပေမယ့် …\nပြာပုံထဲထည့်ပြီး တစ်ရက်အောက် အုပ်ထားလိုက်တာနဲ့ ..\nအရသာ စိမ့်နေတဲ့ တယ်သီးတွေကို သုံးဆောင်နိုင်ပြီ ဖြစ်ပါဂျောင်း …….\nကြုံရင် လာခဲ့ပေါ့ဗျာ …\nကျနော်တို့ ရွာသားတွေက ဧည့်သည်ဆို အမြဲ ကြိုဆိုလျက်ပါလို့ …\nရေနံချောင်းက ဖေကံ မကောင်း\nဂန်ဒူးမဒေါ်ဦးထုပ် အဲလေယောင်လို့ ဂန်ထရီဥူးဦးထုပ်ခေါ် ဦးအံဇာရေ အညာကိုလွမ်းသလိုအညာသူလေးကို\nလည်းလွမ်းတယ်နော် လျှောက်ပြောတယ်မထင်နဲ့ မြစ်လောင်းမှာကျုပ်ကောင်မလေးထားခဲ့တယ်\nလျှောက်ပြောတာပါ……. အားပေးသွားပါတယ်နော် ဦးအံဇာရေ…… ဦးအံဇာတို့ဒေါ်ဖြဲတို့နဲ့တွေ့ပြီးမှ\nတည်တည်နေတတ်တဲ့ကျွန်တော်လည်း ခုဆိုပြောင်တောင်တောင်ဖြစ်လာပြီဗျ……. ခင်တဲ့ ဦးအံဇာပေးသော\nအမည် ကိုတောင်ကြီး……. ရှမ်းပြည်သား(တောင်ပိုင်း)\nလုပ်ကြပါဦး အရပ်ကတို့ရယ် ..\nသများကို ‘ဦး’ အံစာတုံး …….. တဲ့ ။\nဘဘ ဖိုးဖိုး ဦးဦး ကိုတောင်ကြီး ချင့် …..\nသများက ကိုတောင်ကြီးထက် ငယ်ပါလယ်ချင့် (အသက်) ……..\nဘယ်လို သိဒါလဲတော့ မေးပါနဲ့ချင့် …\nအဲဒါ ဂန်ထရီ ဥူးဦးထုပ် ရဲ့ လျှို့ဝှက် အစွမ်းပါချင့် …\nကျနော်လည်း ရွာထဲ ဝင်စကတော့ ခပ်တည်တည်ပါပဲ ..\nနောက်တော့ ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲ သိပါဘူးဗျာ …\nအပျော်လွန်ပြီး ဖြစ်သွားတာ ထင်ပါရဲ့ ……\nစိန်ပေါက် (ဗိုက်ကလေး)၊ ဖရဲ၊ ကြီးမိုက် တို့ကတော့ ကျနော့်ရဲ့ ဆရာတွေပေါ့ဗျာ …\nထန်းရည်လေးကဒေါ့ ဟင်းဟင်း ထန်းရည်လေးပါဘဲ (သောက်ချင်တာကိုပြောတာပါဂျာ)\nအောက်ပြည်အောက်ရွာကလူတွေ ရေရှားမယ့် ဒုက္ခကို ကိုယ်နဲ့ အဝေးကြီးထင်ပြီး ပေါပေါသုံးနေကြတယ်။ဖြုန်းနေကြတယ်။\nအစ္စရေးကလူက မြန်မာတွေကို မင်းတို့ကံကောင်းလိုက်တာတဲ့။ရေချိုမြစ်ကြီးတွေ ပေါများလို့တဲ့။\nပြီးခဲ့တဲ့နှစ်တွေမှာတောင် ပဲခူးတို့ ဒလတို့မှာရေပြတ်လို့ ရေလှူခဲ့ကြရသေးတယ်။\nသဘာဝကို ထိန်းသိမ်းကြဖို့ ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိပေးကြပါစို့။\nအပေါ်ဆုံးက ပုံထဲက အပင်က ၊ ပို ့စ်မော်ဒယ် ပန်းပုရုပ် လို ့ဆိုချင်စမ်းပါဘိ ။\nစကားမစပ်… “ ထန်းပင်ကျရည် ဆီးကိုလှိုင်လှိုင်ဖြိုးစေ ကျောက်ကပ်ဆေးကြော လူတိုင်းနော ”\nသောက်ချင်ဒယ်ဆို သောက်ပစ်လိုက် …\nရော့ ……… ယူလိုက် (ထန်းရည်)\nအန်တီ ပဒုမ္မာရေ …\nရေ ဒုက္ခကလည်း မသေးလှဘူးဗျာ …\nကျနော်တို့ မြန်မာပြည်မှာ မြစ်ချောင်းတွေ ပေါလှပေမယ့် ..\nအဲဒီထဲက ရေတွေကို အကျိုးရှိရှိ ဖြန့်ဝေဖို့ လိုတယ်လို့ ထင်ပါတယ် ..\nမြစ်ချောင်းတွေထဲက ရေကို ပိုက်နဲ့ သွယ်တန်းပြီး ရွာတစ်ရွာ ပိုက်တစ်ခုစီ ထားပေးနိုင်ရင် အကောင်းသား … သောက်ရေအတွက် မရတောင် (သုံးရေ) အတွက်ပေါ့ …\nဒါက စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်တာပါ …\n” ထန်းရည် တစ်ကျိုက် … ဆော်ကြည်ခိုက် ” … တဲ့ဗျာ ..\nအဲဒါ တွေ့ကရာ စပ်ဆိုလိုက်တဲ့ စာသားပါလို့ …\nခုလို လာရောက် မန့်ကြသူအပေါင်းအား ကျေးကျေးပါလို့ ……..


ဟနျဆောငျမူပို – My Blog\nအထကျတနျးကြောငျးကွီးရဲ့ တဈစငျးထဲသော လမငျးလေး သျောတာ ဟုသတျမှတျခွငျးခံထားရသညျ့ ကောငျမလေးရဲ့ ဘဝမှာ ပနျးကလေးမြားကဲ့သို့ မလှပရှာပေ။ အမမေုဆိုးမကွီးနဲ့ ညီမငယျတဈယောကျ တို့နဲ့ အတူ ခြို့တဲ့ဆငျးရဲစှာ နရေရှာ၏။ အမမေုဆိုးမကွီးက အကွျောရောငျး ၊ရပျကှကျထဲအဝတျတှလေိုကျလြျောနဲ့သမီးနှဈယောကျ အကူအညီယူကာဘဝကိုရုနျးကနျနရေသညျ။ ထို့ကွောငျ့ အကွီးဆုံးသမီးဖွဈနသေညျ့ သျောတာမှာငါးတနျး ၊ ခွောကျတနျးကြောငျးသူအရှယျ ကတညျးက မိခငျမုဆိုးမကွီး နဲ့ အတူ အဝတျတှေ လိုကျလြှျော ၊ ရပျကှကျတှပေတျပွီးအကွျောလိုကျရောငျးခဲ့ရသညျ။ ဆငျးရဲသညျ့ ဒဏျကိုကောငျးစှာခံစားရသညျ့အတှကျ သျောတာမှာ အလှနျပငျ ခမျြးသာခငျြသညျ။ ကြောငျးခနျးထဲက ရှယျတူကောငျမလေး တှဝေတျသည သျောတာဝတျဖူးခငျြသညျ။ျ့ ဂါဝနျလှလှလေးတှမြေိုး ဒီလိုဆငျးရဲနှမျးပါးသညျ့ကွားကပငျ သျောတာ တဈနှဈတဈတနျးမှနျမှနျအောငျခဲ့သညျ။ ခြို့တဲ့ မှုကွောငျ့ ကြောငျးကိုနောကျကမြှတကျခဲ့ရ သဖွငျ့ သူမအသကျ ၁၆နှဈတှငျ ရှဈတနျးသို့သာရောကျခဲ့ရသညျ။ သကျတူရှယျတူတှကေ ၁၀တနျး ၊ ၁၀တနျးအောငျအရှယျဖွဈသျောလညျး သျောတာမှာ ၈တနျးကြောငျးသူသာဖွဈခဲ့သညျ။\nဒါပမေဲ့ သူမက ၈တနျးအကြောငျးသူအရှယျမှာ အပြိုဖွဈနပွေီမို့ ဖှံ့ထှား နုပြိုလှပတဲ့ အလှအပတှပေိုငျဆိုငျလာခဲ့သညျ။ ရှဈတနျးကြောငျးသူ ပမေဲ့ သူမကအပြိုအရှယျလေးတဈယောကျနှငျ့ မလိုကျအောငျပငျ အလုပျမြားလုပျခဲ့ရသညျ။ အထူးသဖွငျ့ မနကျစောစောကြောငျးမသှားခငျ အကွျောဗနျးကိုခေါငျးမှာရှကျပွီး တဈမွို့လုံးလှညျ့ကာအကွျောရောငျးရသညျ။ တဖွညျးဖွညျးနှငျ့ သျောတာတဈယောကျ မွို့အနှံ့လှညျ့လညျကာအကွျောရောငျးရခွငျးကို ရှကျရှံ့စပွုလာသညျ။ ထို့ကွောငျ့ပငျ မိခငျကွီးနှငျ့အတိုကျခံပွုပွီး အကွျောရောငျးသညျ့ တာဝနျကို ညီမငယျဖွဈသူထံ လှဲအပျလိုကျသညျ။ ထို့နောကျပိုငျးတှငျ သျောတာအတျောပွောငျးလဲလာခဲ့သညျ။ သူမအတှကျလိုအပျမှုတှကေလညျးမြားပွားလာသညျ။ သူမြားနညျးတူဝတျစားလိုခွငျးနှငျ့ ပိုမိုလှပလိုခွငျးပငျဖွဈသညျ။ ထိုရှဈတနျးနှဈမှာပငျ သျောတာရညျးစားထားတတျလာသညျ။ ကိုယျ့ကိုကိုယျလညျးလှပအောငျ ခွယျမှုနျးပွငျဆငျတတျလာသညျ။\nယောကျြားလေးတှရှေမှေ့ာ ဘယျလိုပုံစံလေးနဲ့နပွေီးသူတို့တှကေို ဘယျလိုဆှဲဆောငျရမလဲဆိုတာကို ခယျြရီတတျကြှမျးလာသညျ။ ခယျြရီ့အလှကိုပိုမိုတောကျပအောငျ ပံ့ပိုးပေးသညျ့အရာတဈခုလညျးရှိသေးသညျ။ ထိုအရာက ခယျြရီ့ရဲ့ ခှခှေလေိပျလိပျပုံစံလေး လို လှိုငျးတှနျ့ဆံပငျရှညျမြားပငျွ့ဖဈသညျ။ ငယျစဉျက ဆံပငျညှပျလြှငျပိုကျဆံကုနျသောကွောငျ့ မိခငျဖွဈသူက ဆံပငျမညှပျခိုငျးခဲ့ပေ။ ထို့ကွောငျ့ ဆံပငျရှညျထားဖွဈခဲ့ခွငျး၏ အကြိုးကြေးဇူးက သျောတာ အပြိုဖွဈလာသောအခါ သူမအတှကျအထောကျအကူ ပွုစခွေငျးဖွဈသညျ။ သျောတာ့ဆံပငျရှညျတှကွေောငျ့လညျး ယောကျြားလေးတှကေ သျောတာ့က နူးညံ့သိမျမှပွေီ့းမွနျမာဆနျဆနျလှသညျဟု သတျမှတျထားကွသညျမဟုတျလား။ ထို့ကွောငျ့ သူမက ယောကျြားလေးတှရှေတှေ့ငျ မခုတျတတျတဲ့ကွောငျလေးလို စကားပွောတာကအစ တိုးတိုးညငျညငျသာသာ ၊ ရယျလိုကျလြှငျလညျး သှားမပျေါအောငျလကျကလေးအုပျကာ ရယျတတျသညျ။ သနပျခါးပါးပါးလေးကိုလညျး မကျြနှာပျေါမှာအမွဲတငျထားခဲ့သညျ။\nခတျေပျေါမိတျကပျအလှပွငျပစ်စညျးတှေ မသုံးနိုငျသဖွငျ့ သနပျခါးကိုသာ အလှပွငျမိတျကပျပစ်စညျးလို အသုံးပွုနခွေငျး ကလညျးသျောတာ့အတှကျ မွနျမာဆနျဆနျ သနပျခါးလေးနဲ့ ကောငျမလေးဟူ၍ အလှကကျြသရေ တိုးစပေါသညျ။ သျောတာက မိနျးကလေး သိပျပီသတာပဲနျောဟု ခြီးကြူးစကားဆိုလာလြှငျ ကြိတျကာကနြေပျနရေသညျ။ ကောငျလေးတှပေေးသော ပိုးကွေးပနျးကွေးပစ်စညျးတှကေ သျောတာမှာ တဈစထကျတဈစမြားပွားလို့လာခဲ့၏။ ရညျးစားကိုလညျးနှဈယောကျတဈပွိုငျတညျးထားတတျလာသညျ။ ဒါပမေဲ့သျောတာ ကအနအေထိုငျအသှားအလာပိရိသညျ။ ထို့ကွောငျ့ကောငျလေးတှကေ မရိပျမိပေ။ အကယျ၍ သံသယဝငျကာမေးမွနျးလာလြှငျလညျးဟနျဆောငျကောငျးသော သျောတာက မကျြရညျလေးဝဲကာတို့ကိုဒီလိုထငျရကျတယျနျော။တို့မှာခဈြသူတဈယောကျကိုတောငျ မနညျးသတ်တိမှေးပွီး ခဈြရတာပါ.. လိုစကားလေးတှသေုံးပွီး အသံကို ငိုသံပါလေးနဲ့ပွောရငျ မေးမိတဲ့သူက သျောတာ့ ကို ပငျပွနျတောငျးပနျသှားကွသညျပဲဖွဈသညျ။ ထိုသို့သော မာယာ၊ ပညာတှနေဲ့ သျောတာ မှာ ၁၀တနျးရောကျလာတော့ ပညာပိုစုံလာသညျ။ မာယာတှပေိုမြားလာတဲ့သျောတာက ကွိုကျသမြှအားလုံးလိုလို သူဌေးသားတှခေညျြးပငျဖွဈသညျ။\nပိုကျဆံရှိသူဌေးသားတှကေို သျောတာကအပိုငျခြုပျထားသညျ။ နောကျပွီးသျောတာကအပေးအကြှေးလဲရကျရောသညျ။ ဒါကတော့ သူမဆယျတနျးနှဈရောကျမှ ဖွဈလာခွငျးဖွဈသညျ။ ”အဟငျ့ … ရှငျ့ကို ခဈြလှနျးလို့ လိုကျလြောတာနျော။ ” ”အေးပါကှာ… သျောတာကလညျးကိုယျ့ဘဝပါ။” ဒီလိုအဖွဈအပကျြမြိုးတှနေဲ့ ပတျသကျသညျ့လူက သျောတာမှာ သုံးလေးယောကျလောကျရှိပွီဖွဈသညျ။ သူတို့အကွိုကျလိုကျလြောပွီးသူမလိုခငျြတာတှကေိုတောငျးဆိုတတျသညျ့အကငျြ့လေးကလညျး သျောတာ့မှာဖွဈပျေါလာခဲ့သညျ။ သူမလိုခငျြသညျ့အရာကိုလညျးရအောငျ တောငျးဆိုပိုငျဆိုငျနိုငျသညျအထိ သျောတာတဈယောကျကြှမျးကငျြလာခဲ့ပွီဖွဈသညျ။ ပိုကျဆံရှိသူဌေးသားတှကေလညျး သျောတာ ရဲ့ အလှ၊ အညု ၊ အခြှဲတှကေို စှဲလနျးမကျမောပွီး သျောတာလိုသမြှဖွညျ့ဆညျးပေးခဲ့ကွသညျ။ သျောတာရဲ့ မို့မောကျသညျ့ ရှရေငျအစုံကိုနယျရစို့ရရုံနဲ့သူတို့မှာလူဖွဈရကြိုးနပျပွီဟုအတှေးတှဝေငျခဲ့ကွသညျ။ သျောတာကမြားသူတို့ရဲ့ ဒဈပွုတျစလီးကိုကိုငျပွီး ဂှငျးတိုကျပေးလိုကျရငျနတျပွညျနတျနနျးရောကျနရေသညျ ဟုထငျကွသညျအထိသျောတာ့မာယာတှအေလှတှမှောနဈမြောခဲ့ကွ၏။\nဒီ့အတှကျ သျောတာ့မှာအဝတျအစား၊ ရမှေေး၊အလှပွငျပစ်စညျးတှသေုံးလို့မကုနျနိုငျအောငျ ပေါမြားလာခဲ့၏။ ဒါပမေဲ့ သျောတာက ဒီလိုပိုငျဆိုငျမှုလေးမြိုး ၊ ဒီလိုဘဝအခွအေနလေေးနဲ့ နညျးနညျးလေးမှပငျ မတငျးတိမျနိုငျခဲ့။ ဒီ့ထကျ ပိုပွီးပွညျ့စုံ ကွှယျဝမှုကို မြှျောလငျ့တောငျ့တနဆေဲပငျ။ သူမကအရမျးကိုခမျြးသာခငျြသညျလေ……………။ သျောတာ တို့ဆယျတနျးစာမေးပှဲတှဖွေခေါနီး အခြိနျလောကျ၌ သျောတာ့ ရဲ့ အိပျမကျတှအေကောငျအထညျဖျောဖို့လမျးစတဈခုကို စတငျတှရှေိ့ခဲ့သညျ။ ကားအကောငျးစားကွီးနဲ့ သူမတို့ကြောငျးရှလေ့မျးမှ ဖွတျသှားတတျသညျ့ သူဌေးကွီးတဈဦးကို သျောတာအမွဲငေးမိနကြေ။ မသိမသာစုံစမျးကွညျ့တော့ မိုးကုတျမှသူဌေးဟုသိရပွနျသညျ့အခါ သျောတာတဈယောကျအရဲစှနျ့ပွီး ထိုကားအကောငျးစားကွီးအလာတှငျ ရှကေ့ဖွတျပွီး လမျးကူးပဈလိုကျတော့၏။ ”ကြှီ …….” ”အ… အမေ” ကားဘရိတျအုပျသံနှငျ့အတူ သျောတာကလညျးလဲအကြ အံကိုကျပငျ။ ကားပျေါမှ လူကွီးတဈဦးအပွေးအလှားဆငျးလာသညျ။ ”ကလေးမ…. ဘာဖွဈသှားသေးလဲ…” ”ဟို… သမီး….” ”မငျး… ကြုပျကားနဲ့တိုကျမိသှားတာမဟုတျပါဘူးနျော။” ”မဟုတျပါဘူး။\nသမီးဘာသာလနျ့ပွီးလဲသှားတာပါဦး။” အသားညိုညို ထောငျထောငျမောငျးမောငျးနှငျ့ အသကျလေးဆယျကြျောအရှယျလူကွီးကို သျောတာက ”ဦး” ဟုချေါပဈလိုကျသညျ။ သျောတာက သူမခွထေောကျလေးကို ပှတျကာ မကျြရညျလေးဝဲပွလိုကျပွနျသညျ။ သူမရဲ့လကျနကျတဈမြိုးဖွဈသညျ့ ဆံပငျရှညျကွီးမြားကလညျး ပခုံးပျေါ၌ကပိုကယိုဝဲကာကနြေ၏။ ကားပျေါမှ လူကွီးက သျောတာ့ကို စူးစိုကျကွညျ့လိုကျသညျ။ ကောငျမလေးက နုနုဖွူဖွူလုံးလုံးတဈတဈလေးနဲ့ သနားကမားရုပျကလေး။ ဆံပငျရှညျတှနျ့တှနျ့လေးတှနေဲ့ ခဈြစရာရုပျသှငျလေးမို့ ကားရှခြေ့ျောလဲဟနျပွပွီး အလြျောတောငျးတတျသညျ့ လူမြိုးမဟုတျဟုကောကျခကျြခလြိုကျသညျ။ ”ပွစမျးပါအုံးကှယျ…။ မငျးခွထေောကျဘာဖွဈသှားသေးလဲ။” ”အို….” သျောတာ့ထဘီလေးက ဒူးအထကျနားသို့လနျတကျနခွေငျးကွောငျ့ ခွသေလုံးသားဖွူဖွူလေးကို တှလေို့ကျရသောလူကွီးက သျောတာ့ဒဏျရာကိုကွညျ့ဖို့ မကေ့ာမှငျသကျနေ၏။\nသျောတာမှထိုလူကွီး၏အကွညျ့ကွောငျ့ မကျြနှာလေးနီကာရှကျသှားရပွီး ခေါငျးလေးကိုငုံ့ပဈလိုကျလသေညျ။ ခွထေောကျအကွောတငျသှားတာထငျတယျ… ကဲလာ… မငျးကိုဆေးခနျးလိုကျပို့ပေးမယျ။ ထိုလူကွီးက ပွောပွောဆိုဆို သျောတာ့ကိုယျလုံးလေးကို ပှကေ့ာကောကျခြီပွီး ကားပျေါသို့တငျပေးလိုကျသညျ။ သူမကလညျး ကိုယျလုံးလေးကို ထိုလူကွီး၏ရငျခှငျထဲသို့ အစှမျးကုနျအပျထားလိုကျသညျ။ သညျတော့သျောတာ့ရဲ့နူးညံ့အိစကျသော ရငျသားစိုငျလေးတှကေ ထိုလူကွီး၏ရငျခှငျကယျြကွီးနှငျ့ ပှတျထိမိနခွေငျးက ထိုလူကွီးရငျကိုလှိုကျမောစသေညျပေါ့။ ဦးလှမွိုငျဟုချေါသညျ့ ထိုလူကွီးနှငျ့ သျောတာတို့ရငျးနှီးသှားကွသညျ။ ဦးလှမွိုငျက နောကျတဈနေ့ ညနတှေငျသျောတာ့ကိုလာချေါပွီးဆေးခနျးလိုကျပွပေးပွနျ၏။\nဆေးခနျးကပွနျထှကျတော့လညျး စားစရာတှတေဈပုံတဈပငျ ဝယျပေးလိုကျပွနျသညျ။ သျောတာ့ ဘဝမှာမစီးဖူးသောကားကိုစီးရခွငျး၊ မစားဖူးသောအစားအစာတှကေိုစားသောကျရနဲ့ ပြျောရှငျကွညျနူးကနြေပျနလေေ၏။ ဒါပမေဲ့ သျောတာတို့က ဣနွေ်ဒ မပကျြအောငျနသေညျ။ သူမရဲ့စှနျ့စားမှုတှကေ အရာထငျစပွုလာပွီမဟုတျလား။ ဦးလှမွိုငျကားရှခြေ့ျောလဲလိုကျခွငျးက သျောတာ့ရဲ့ စှနျ့စားမှုအစပငျဖွဈသညျ။ သူမက ထိုအခွအေနမှေနေ၍ သူမဘဝအတှကျ အမြားကွီးမြှျောမှနျးထားသညျပငျဖွဈ၏။ တတိယမွောကျတှဆေုံ့မှုညနခေငျး၌ ထုံးစံအတိုငျးဦးလှမွိုငျပေါကျခလြာပွနျ၏။ သျောတာကို ဆေးခနျးလိုကျပွပေးရနျဖွဈသညျ။ အမှနျမှာသျောတာ့ခွထေောကျကကောငျးနပေပွေီ။ ဘာဆိုဘာမှမဖွဈတော့ ၊ ဒါပမေဲ့ ဟနျဆောငျကောငျးသောသျောတာက ဒီနမှေ့ပိုနာလာသညျဟုအကွောငျးပွပွီး လမျးမလြှောကျနိုငျဟုဆိုသညျ။\nအဲဒီမှာ သျောတာ့ကိုယျလုံးလေးကို သိပျပွီး ခြီခငျြ၊ ပှခေ့ငျြ ၊ ထှေးပိုကျခငျြနတေဲ့ ဦးလှမွိုငျကလညျး အဆငျသငျ့ပငျဖွဈကာ အကွိုကျတှပေ့ပွေီပေါ့။ ”အို… ဦး” စှကေ့နဲပှခြေီ့လိုကျသောကွောငျ့ ဦးလှမွိုငျရငျခှငျထဲသို့ သျောတာ့ကိုယျလုံးလေးက အလိုကျသငျ့။ အိမျမှာအကွျောထှကျရောငျးနသေညျ့ အမနှေငျ့ ညီမတို့မရှိ၍ သျောတာ့မာယာတှကေ ပှငျ့လငျးလှသညျ။ ဦးလှမွိုငျ၏ ရငျဘတျကွီးကို သျောတာ့ နို့အုံလုံးလုံးကဈြကဈြလေးနဲ့ အတငျးဖိကပျပွီး ဦးလှမွိုငျခါးကို ကွောကျလနျ့တကွားပုံစံလေးနဲ့ ခပျတငျးတငျးလေးဖကျပဈလိုကျလသေညျ။ သကျကွားအိုကွီး ဦးလှမွိုငျမှာ ဆနျ့ကငျြဘကျလိငျ အပြိုပေါကျမလေးရဲ့ အတှမှေ့ာ မိနျးမူးသှားရတော့သညျ။ ထို့နောကျ………..။ ထိုနကေ့ သျောတာဆေးခနျးသို့မရောကျဖွဈခဲ့။\nဦးလှမွိုငျတညျးခိုသော အိမျလေးသို့ ဦးလှမွိုငျနဲ့အတူ သျောတာရောကျရှိခဲ့သညျ။ ဦးလှမွိုငျရဲ့ စူးစူးရဲရဲအကွညျ့တှနေဲ့ သျောတာရဲ့ မကျြလုံးတောကျတောကျလေးတှကေ အကွညျ့ခငျြးဆုံကာ အဓိပ်ပာယျတဈရပျကို ဖှငျ့ဆိုဖွဈခဲ့ကွလတေော့၏။ ဦးလှမွိုငျက မုဆိုးဖို၊ ကာမမှုမှာ အတှအေ့ကွုံရငျ့ကကျြခဲ့သူ။ သျောတာကလညျး ခွစေမျးပှဲတှအေမြားကွီးကနျဖူးတဲ့ အသငျးတဈသငျးလို တကျကွှနိုးကွာနတေဲ့ ရမ်မကျစိတျတှနေဲ့ အားကမြခံပေ။ ငါးကွျောကွှပျကွှပျရှရှလေး နဲ့ အစာပွတျငတျနသေညျ့ကွောငျကွီး။ အတှဲအဖကျညီစှာဖွငျ့ ကာမတောသို့ ခရီးထှကျခဲ့ မိကွလတေော့သညျ။ ”အငျး… ဟငျး… ဦးရယျ” ”ကလေးရယျ .. အရမျးခဈြဖို့ကောငျးတာပဲကှယျ။” ဦးလှမွိုငျက သူ့ရငျခှငျထဲတှငျ နုံးခှဟေနျလေးဖွငျ့ တိုးဝှဝေ့ငျနတေဲ့ သျောတာ့ကိုယျလုံးလေးကို ကဈြကဈြပါအောငျဖကျပွီး သျောတာ့နို့သီးခေါငျးလေးတှကေို ဖဈြညှဈကစားလို့နသေညျ။\nတဈခကျြတဈခကျြ နို့သီးခေါငျးလေးကို မခငျြ့မရဲဖွငျ့ ညှဈလိုကျမှုကွောငျ့ သျောတာမှာ တှနျ့ခနဲဖွဈဖွဈသှားပွီး ဦးလှမွိုငျကို ညုခြှဲလေး ခြှဲပွလိုကျသညျ။ ဦးလှမွိုငျကလညျး သျောတာ့ကိုယျလုံးလေးကို မလှတျတမျးဖကျထားရငျး နကျမှောငျရှညျလြားသညျ့ သျောတာ့ဆံပငျလေးတှကေိုနမျးရငျး ခဈြမဝနိုငျပတျပြိုးကို ဖှဲ့ပွနခွေငျးပငျဖွဈသညျ။ ”ကလေး… အရမျးမောနပွေီလားဟငျ” ”ရပါတယျဦးရယျ… ဦးရဲ့ ကွငျနာယုယမှုတှကေ သျောတာ့ရဲ့ ဘဝအမောတှလေောကျတော့မမောပါဘူး။” သျောတာက ဦးလှမွိုငျ သူမရဲ့ဆငျးရဲနှမျးပါးမှုကို ပိုပွီးဂရုပွုမိစရေနျသနားအောငျပွောလိုကျသညျ။ ဦးလှမွိုငျမှာတော့ နုဖတျဖှေးဥခြောမောလှပနသေညျ့ ရုပျရညျလေးနဲ့ မလိုကျဖကျသညျ့ သျောတာ့ဘဝခရီးကွမျးကို သိမွငျပွီးဖွဈရာ သနားစိတျဖွငျ့ အကွငျနာတှပေိုတိုးလာပွီဖွဈ၏။ သျောတာ၏ မာယာတောမှာ မြောနရေခွငျးပငျဖွဈပတေော့၏။\n”ဦး ကလေးကို ခဈြခငျြသေးတယျကှယျ..” ”ဦး သဘောပါပဲ ဦးရယျ” အပေးအကြှေးရကျရောသော သျောတာက နောကျတဈကွိမျလိုးဖို့တောငျးဆိုလာသညျ့ ဦးလှမွိုငျကို မငွငျး။ ပွီးတော့ သျောတာက အလိုးမခံဖူးသညျ့ အပြိုစငျလေးလညျးမဟုတျ၊ (၁၀)တနျးကြောငျးသူ ဘဝရောကျသညျမှစ၍အပြိုရညျပကျြခဲ့ရပွီးပွီဖွဈသညျ။ ဒါပမေဲ့ သူမထားခဲ့သညျ့ ရညျးစားတှရေဲ့လီးနဲ့ ဦးလှမွိုငျလီးတနျကွီးကို နှိုငျးယှဉျခံစားအလိုးခံကွညျ့မှပငျ ကာမအရသာဆိုတာကိုသခြောခံစားမိခဲ့ရသညျ။ ထို့ကွောငျ့ ဦးလှမွိုငျကို ကာမဆကျဆံသညျ့ တဒင်ျဂစှဲလမျးမိစိတျဖွငျ့ ဦးလှမွိုငျလိုကြ လိုကျလြောနမေိခွငျးပငျဖွဈ၏။ ”ဦးကို ကလေးက ဖငျကုနျးပေးပါလား… ဦးနောကျကနေ လိုးပေးခငျြလို့” ”အို.. ဦးကလညျး” ဒီတဈခါတော့ သျောတာရှကျသှားရသညျ။ ယခငျသူမ ရညျးစားမြားနဲ့ ဆုံတှဆေ့ကျဆံခဲ့စဉျက သမရိုးကဆြကျဆံခွငျးဖွငျ့သာ အလိုးခံခဲ့ဖူးသညျ။ ဒါ့အပွငျ သူမစောကျဖုတျထဲ လီးဝငျအလိုးခံပွီး ဆန်ဒတှပွေညျ့ဝသှားကွပွီဆိုလြှငျ နောကျတဈကွိမျဆိုတာကို သျောတာခှငျ့မပွုတော့။ တဈခါဆုံတှလြေှ့ငျ တဈကွိမျသာအလိုးခံခဲ့သူ။ အတငျးဂဈြတိုကျနလြှေငျ ဂှငျးထုပေးခွငျးဖွငျ့သာဖွသေိမျ့ပေးခဲ့သူ။ ခုတော့ ဦးလှမွိုငျနဲ့ ကမြှ သျောတာပေးဆပျရတာမြားနခွေငျးဖွဈသညျ။ ဦးလှမွိုငျက ဂိုငျးကွီးကွီးနဲ့ ဆိုတော့ သျောတာ့ဘကျကလညျး အရငျးအနှီးကွီးနရေခွငျးဖွဈပသေညျ။\n”လုပျပါ ကလေးရယျ… ဦးက ကလေးက ဖငျကုနျးပေးထားရငျ ကလေးရဲ့ စောကျဖုတျက နောကျကိုပွူးထှကျနမှော…. ဦးက ဒီလီးကွီးနဲ့ ကလေးစောကျဖုတျ ဖောငျးဖောငျးဖှေးဖှေးကွီးကို နောကျကနလေိုးဆောငျ့ပေးမှာ…. ကလေးရယျ…. ဖငျလေးကုနျးလိုကျနျော…” ဦးလှမွိုငျက သျောတာ့ကို သငျပွသှေးဆောငျခွငျးမြားဖွငျ့ ရမ်မကျဆန်ဒတှတေကျကွှလာအောငျ စကားလုံးတှေ ခပျကွမျးကွမျးသုံးကာ ရမ်မကျစိတျကို ဆှပေးနခွေငျးဖွဈသညျ။ ဒါမှသျောတာ စိတျတှပွေနျထလာပွီး သူ့အလိုကို လိုကျလြောစဖေို့ဖွဈ၏။ ထို့အပွငျ ပွနျလညျထောငျမတျနပွေီဖွဈသော သူ၏လီးတနျညိုညိုတုတျတုတျကွီးကိုလညျး သျောတာ့ လကျကလေးဖွငျ့ ကိုငျစလေိုကျသညျ။ ဦးလှမွိုငျရဲ့ စကားတှကေ သျောတာ့ကို အမှနျပငျရမကျသှေးတှကွှေစရေသညျ။ ဒါ့အပွငျ သူမလကျထဲမှလီးတနျကွီးကွောငျ့လညျး သူမစိတျထဲ ဖငျကုနျးအလိုးခံခငျြသောစိတျမြား အလိုအလြောကျဖွဈပျေါနရေပွီဖွဈသညျ။ ဦးလှမွိုငျလီးတနျကွီးက သူမလကျကလေးနှငျ့ တဈကိုငျပငျမပွညျ့ပေ။\nထိုလီးတနျကွီးဆီမှ တဒုတျဒုတျဖွငျ့ သှေးခုနျနသေလို အထိအတှကေ့ သူမလကျကလေးမှတဈဆငျ့ အသှေးအသားတှေ တဈကိုယျလုံးကို ရမကျသှေးအရှိနျလှမျးခွုံနသေလိုခံစားလာရသညျ။ စောကျဖုတျထဲမှလညျး စဈကနဲ စဈကနဲဖွဈကာ အရညျတှေ ထပျမံစိမျ့ထှကျလာရပွနျသညျ။ ”ကဲ…. ထ… ကလေးလေး။ အငျး… ဟုတျပွီ။ ခါးကိုခှကျထား။ ဖငျကိုနောကျကို ကော့ပဈထားလိုကျ….။ ဟုတျပွီ…။ လကျတှကေို တောငျ့ခံမထားနဲ့…။ တံတောငျနဲ့ပဲထောကျထား..။ နဲနဲထပျပွီးကုနျးလိုကျဦး…။ ဟုတျပွီ…။ အဲဒီအတိုငျးကလေးကို ဦးလိုးပေးမယျနျော..။” သျောတာတဈယောကျဦးလှမွိုငျခိုငျးစနေရောခထြားပေးသညျ့အတိုငျး ဖငျကုနျးပေးလိုကျရတော့သညျ။ ဦးလှမွိုငျက သျောတာ့ဖငျကွီးတှနေောကျမှာ နရောဝငျယူလိုကျပွီး သူ့လီးတနျညိုတုတျတုတျကွီးကို လကျဖွငျ့ထိနျးကိုငျကာ သျောတာ့ အဖုတျလေးရဲ့ အဝမှာတပွေီ့းထောကျလိုကျသညျ။\nအဖုတျဝကို ထိပျနဲ့တထေ့ောကျခွငျးခံလိုကျရသညျနှငျ့ သျောတာ့ ဖငျဆုံကွီးက တှနျ့ကနဲတုနျသှားသညျ။ နောကျမှအသကျကို၀၀ရှုကာ ဖငျကိုတောငျ့ခံပွီး လီးအဝငျကို ငဲ့လငျ့နလေိုကျတော့သညျ။ ဒဈထိပျဖွငျ့ တထေ့ောကျခွငျးခံထားသော သျောတာ့အဖုတျနီနီလေးက နုအိပွီးဝငျးလကျနသေညျ။ အမှေးလေးတှကေ နုနုလေးပငျရှိသေးပွီး အစိလေးအထကျဆီးစပျနားမှာ အခှလေေးတှဖွေဈလို့နသေညျ။ ဦးလှမွိုငျက သျောတာ့အဖုတျလေးကို သူရဲ့ကနျြလကျတဈဖကျဖွငျ့ ဆီးစပျအထကျနားမှ လကျလြှိုနှိုကျစမျးပွီး အစလေ့ေးကို အသာပငျပှတျခပြေေးလိုကျသညျ။ ”အငျ့… ဟငျ့.. ဦးရယျ… လုပျမှာဖွငျ့လုပျပါတော့။ သျောတာမနတေတျတော့ဘူး။” အဖုတျထဲ လီးဝငျလာဖို့ စောငျ့မြှျောငဲ့လငျ့နတေဲ့ သျောတာခမြာ အစိကိုပှတျခခြွေငျးခံလိုကျရသဖွငျ့ ဖငျကွီးခါယမျးသှားပွီး သူမဖငျကွီးကို အနောကျဖကျသို့ ကော့ကော့ဆောငျ့ကာ အနအေထိုငျခကျလို့နရေတော့သညျ။\nဦးလှမွိုငျကလညျး အစိကိုပှတျခနြေလေကျြမှပငျ သူရဲ့ အတနျကွီးကို သျောတာ့အဖုတျလေးထဲသို့ ဖိနှဈဆောငျ့သှငျးလိုကျလတေော့၏။ ”ဘှတျ.. ဖှတျ…. ဖှတျ… ပွဈ…. ဒုတျ ….” ပထမတဈခြီလုပျပွီးသား အဖုတျထဲသို့ ဦးလှမွိုငျအတနျကွီးက လအေနျသံနဲ့အတူ ထိုးခှဲဝငျရောကျသှားပွနျသညျ။ သျောတာကတော့ မသကျမသာပငျ ခံစားလိုကျရရှာသညျ။ ” အ … အီး… အမေ့… နာလိုကျတာ… ဦးရယျ” ခါးလေးခှကျ ဖငျကုနျးပေးထားသော သျောတာတဈယောကျ အဖုတျထဲသို့ လှတျလှတျကြှတျကြှတျကွီး ဝငျလာတဲ့ အတနျကွီးကွောငျ့ ခါးလေးခုံးထသှားရသညျ။ ဒါပမေဲ့ လီးအဝငျက ထိထိမိမိရှိလှတာကွောငျ့ ခကျြခငျြးပငျ အရသာတှသှေ့ားရတော့၏။ လီးကွီးက အဖုတျသေးသေးလေးထဲ နငျ့နငျ့နဲနဲပွညျ့ပွညျ့ကွပျကာ ဝငျနခွေငျးကွောငျ့ အဝငျအထှကျခြောမှစေ့ရေနျ လကျကိုနောကျသို့ပွနျပွီး သူမဖငျသားကွီးကို သူမဘာသာလှမျးဆှဲပွီးဖွဲပေးမိကာ အလိုးခံနတေော့၏။ သျောတာ့ပုံစံလေးမှာ အလိုးခံမှုကို မကျမကျမောမောခံစားရငျး ကာမအရသာထူးကို ခံစားလို့နပေေ၏။\nဦးလှမွိုငျမှာ အသားဖွူဖွူ ၊ ဖငျအိုးကောငျးကောငျးနဲ့ ငယျငယျခြောခြောကောငျမလေးတဈယောကျကိုဖငျကုနျးခိုငျးပွီး လိုးဆျောနရေခွငျးကွောငျ့ သူ၏အသှေးအသားတို့က ပူနှေးတကျကွှလို့နသေညျ။ ဒါ့အပွငျ ဆောငျ့ဆောငျ့လိုးလိုကျတိုငျး ရှတေို့းနောကျငငျ ခါခါဆငျးသှားသော ခန်ဓာကိုယျနဲ့အတူ ဝဝေိုကျာကနြသေော သျောတာ့ဆံပငျရှညျမြားကွောငျ့ သျောတာအလိုးခံနသေညျ့ ပုံစံလေးက ဦးလှမွိုငျအတှကျ ကာမအမွငျဖီလငျကိုခံစားလို့ နရေပွနျသေး၏။ အား…. ကောငျးလိုကျတာ ဦးရယျ..။ အစပထမ၌ အလိုးခံနရေသော သျောတာ့ရဲ့ပုံစံလေးက ရမကျသှေးကွှစရာဖွဈနသေျောလညျး နောကျပိုငျး၌ သျောတာကိုယျတိုငျကပငျ အလိုးခံရငျး ဦးလှမွိုငျ စိတျတှပေိုထနျအောငျ အောကျမှ အညု ၊ အခရာလေးမြားပွောပေးခွငျး၊ ဦးလှမွိုငျရဲ့ ဆောငျ့ခကျြတှကေို တိုးပှားအောငျ အားပေးအားမွှောကျပွုပေးသညျ့ စကားသံလေးမြားကို ပွောတတျဆိုတတျလာလတေော့၏။\n”အား… ကောငျးတယျ ဦးရယျ… ဆောငျ့.. နာနာလေးဆောငျ့ပါ..။” သျောတာ့ရဲ့ အညုအခြှဲတှကွေောငျ့ ရမကျထနျလာပွီဖွဈသော ဦးလှမွိုငျမှာ သျောတာ့ကို နငျးကနျပွီး ဆောငျ့လိုးနလေတေော့သညျ။ ဦးလှမွိုငျတဈကိုယျလုံး ခြှေးမြားဖွငျ့ ရှဲနဈနသေလို သျောတာ၏ဖွူဖွူဖှေးဖှေး အသားလေးတှမှောလညျး ခြှေးစကျကလေးမြားသီးနသေညျ။ ဖွူဖှေးသော ကိုယျလုံးကလေးမှာ တောကျပွောငျပွီးကွှရေုပျကလေးလိုဖွဈနသေညျ။ သျောတာမှာ သူမဖငျသားကွီးကို နောကျသို့ပဈပဈဆောငျ့ကာ အလိုးခံပေးနရေ၏။\nသူမရဲ့ ပဈဆောငျ့ကော့တငျအလိုးခံမှုနဲ့ ဦးလှမွိုငျရဲ့ဆောငျ့ခကျြတှကွေောငျ့ သျောတာ့ဆံပငျရှညျလေးတှမှောလညျးေ၀၀ဲခါယမျးလို့နသေညျ။ သျောတာတဈယောကျ ဖငျကုနျးပွီးအလိုးခံနရေတာအရမျးကို အရသာတှနေ့ပွေီး အဖုတျထဲမှာ ပူထူကငျြဆိမျ့ကာ ပွီးခငျြလာတော့၏။ ထို့ကွောငျ့ ဦးလှမွိုငျလီးကွီးကို သူမအဖုတျအတှငျးသားနုနုလေးမြားဖွငျ့ ရှိသမြှအငျအားလေးသုံးကာ ဆှဲဆှဲညှဈပေးနမေိသညျ။ ဦးလှမွိုငျမှာတော့ သျောတာ့ရဲ့ အပေးကောငျးမှု၊ အဖုတျလေးထဲမှ တရဈရဈဆှဲညှဈမှုမြားကွောငျ့ လိငျတနျကွီးတဈခုလုံး ပူထူကငျြဆိမျ့ကာ သုကျရညျတို့က သုကျကွောတဈလြှောကျ တငျးရငျးကာနတေော့သညျ။ ဦးလှမွိုငျလိုးအားကို မွှငျ့တငျပွီး ဆောငျ့ရငျး သျောတာ့ကို ပကျပငျစကျစကျမညှာမတာပငျ ခပျကွမျးကွမျးဆောငျ့လိုးပဈလိုကျတော့သညျ။ ”အား…. ထှကျကုနျပွီ ဦးရေ….။” ဦးလှမွိုငျ သျောတာ့ကို နငျးကနျဆောငျ့လိုး၍ သုကျရညျတှထှေကျသှားခြိနျနှငျ့ အံကိုကျပငျ သျောတာ့အဖုတျထဲမှ အရညျမြားလညျးထှကျကာ အပွီးခငျြးဆုံစညျးသှားတော့သညျ။\nဦးလှမွိုငျတဈယောကျ သျောတာ့ကို အစှဲကွီးစှဲမကျလို့သှားရပွီဖွဈသညျ။ ”ဦးတော့ သျောတာ့ကို အရမျးခဈြမိသှားပွီကှာ..။” ”တကယျပဲလားဦးရယျ။ သျောတာကသာ ဦးကို အားကိုးခဈြစိတျတှနေဲ့ ခဈြမိလို့ အခုလိုတှဖွေဈခဲ့ရတာ၊ ဦးမှာသာ အိမျထောငျတှဘောတှရှေိ…..။” သျောတာက မကျြရညျလေးဝဲကာ ငဲ့ကာဖွငျ့ ဦးလှမွိုငျကို မာယာထောငျခြောကျနဲ့ အပိုငျခြုပျသညျ။ ဦးလှမွိုငျမှာ သျောတာ၏သနားစဖှယျ ဟနျပနျလေးကွောငျ့ ပြာပြာသလဲဖွဈကာ သျောတာ့ရဲ့ နဖူးလေးကို ခပျဖှဖှနမျးလိုကျရငျး … ”ဦးမှာ အိမျထောငျမရှိတော့ပါဘူး သျောတာလေးရယျ။ ဦးက မုဆိုးဖိုပါ။ ဦး သျောတာလေးကို လကျထပျယူမှာပါကှာ….။” ဦးလှမွိုငျထကျ အသကျထကျဝကျကြျောငယျပမေဲ့ သျောတာက ယောကျြားတှကေို ကစားလှညျ့စား မာယာမြားတဲ့ အတတျပညာတှငျ အတှအေ့ကွုံမနညျးတော့။ ထို့ကွောငျ့ ဦးလှမွိုငျလို သူဌေးတဈယောကျကို အပီခြုပျနိုငျခဲ့သညျ။\nဦးလှမွိုငျက သျောတာ့မိဘတှဆေီမှာ လိုကျတောငျးပါ့မယျဆိုတာတောငျ မိခငျဖွဈသူကနျ့ကှကျမှာစိုးရိမျတဲ့ သျောတာကသူမသဘောဆန်ဒနဲ့ သူမ ဦးလှမွိုငျနောကျလိုကျခဲ့မညျဟုဆိုခဲ့သညျ။ အိမျကိုတော့ ခဈြသူနောကျခိုးရာလိုကျပွေးသှားပွီဟု စာရေးထားခဲ့ကာ ဦးလှမွိုငျဆီမှ ပိုကျဆံငါးသိနျးယူပွီး ပေးထားခဲ့သညျ။ သျောတာက ဆငျးရဲတှငျးမှ လှတျမွောကျရပွီဟု ယုံကွညျစိတျဖွငျ့ မိသာစုကို လဈြလြူရှုကာ ခှဲထားနိုငျခဲ့သညျ။ မိသားစုရှရေ့ေးတှဘောတှေ သူမ မသိတော့။ ဦးလှမွိုငျနောကျသို့ လိုကျသှားလြှငျ သူမဘ၀ လုံခွုံမှုအပွညျ့ရှိမညျဆိုသညျ့ အတှေးသာ သူမတှေးနခေဲ့သညျ။ ဦးလှမွိုငျနှငျ့အတူ မိုးကုတျသို့ သျောတာလိုကျပါလာခဲ့သညျ။ ဦးလှမွိုငျ၏အဆောငျအယောငျတှကေ သူမတဈသကျ အိပျမကျတောငျမမကျခဲ့ဖူးသညျ့ အရာတှဖွေဈနေ၏။\nတိုကျ ၊ ကား၊ အသုံးအဆောငျပစ်စညျးတှအေားလုံးက သျောတာ့ကို မကျမောတပျမကျစိတျဖွဈစရေသညျ။ မိုးကုတျကို ရောကျကတညျးက သျောတာတဈယောကျ တိုကျပျေါက မွပေျေါမဆငျးတော့။ ဦးလှမွိုငျဆငျသညျ့ အဝတျအစား၊ လကျဝတျရတနာမြိုးစုံတို့ဖွငျ့ အိပျမကျကမ်ဘာလေးထဲရောကျရှိနရေသလို ပြျောရှငျမွူးတူးနတေော့လသေညျ။ ဦးလှမွိုငျကလညျး သျောတာ့လို မယားငယျငယျခြောခြောလှလှ ဆယျကြျောသကျလေးကို ရထားသညျမို့ သျောတာဘာပဲလုပျလုပျ တပွုံးပွုံးနဲ့ပငျ။ အခြိနျမှနျမှနျ ကာမဆကျဆံနရေလြှငျကနြေပျနသေညျ။ သျောတာကလညျး အိစကျညကျညောသော ဖဲမှယေ့ာကွီးပျေါမှာ ဦးလှမွိုငျကို ရမကျဆေးတှတေိုကျကြှေးပွီး လောကကွီးကို ပြျောပြျောရှငျရှငျနဲ့မလေို့နတေော့သညျ။ တဈလလောကျကွာတော့ ဦးလှမွိုငျက သျောတာ့ကို အရေးဆိုလာသညျ။ ”သျောတာလေး.. ဦးတို့ လကျထပျကွမယျလေ” ”ဟငျ..” ထိုအခါမှ သျောတာမှ လကျရှိဘဝကို သတိရမိသညျ။ တကယျတော့ ဦးလှမွိုငျကိုသျောတာမခဈြ။ ထို့ကွောငျ့ တဈဘဝလုံးစာအတှကျ လကျမထပျခငျြ။\nသူမခဈြတာ ဦးလှမွိုငျရဲ့ ပိုငျဆိုငျမှု၊ အဆောငျအယောငျတှပေငျ။ သူမ ဦးလှမွိုငျနောကျလိုကျခဲ့ခွငျးကလညျး ခမျြးသာခငျြ၍သာဖွဈသညျ။ ဦးလှမွိုငျကိုခဈြ၍ လကျထပျပေါငျးသငျးရနျလိုကျပါခဲ့ခွငျး မဟုတျခဲ့။ ”ဘယျလိုလဲ သျောတာ.. ဝမျးမသာဘူးလား။” ”ဟုတျ… ဟုတျကဲ့ … ဝမျးသာပါတယျ ဦးရယျ၊ ဒါပမေဲ့ လကျထပျဖို့ ကိစ်စကို အလငျြမလိုပါနဲ့အုံးလား။” ”ဘာဖွဈလို့လဲ သျောတာလေးရဲ့။” ”ဟိုလေ.. သျောတာ ဆယျတနျးစာမေးပှဲဖွခေငျြသေးတယျ။” ”ဟငျ.. ဘယျလို..။” သူနဲ့ လကျထပျဖို့ လိုကျလာခဲ့ပွီးမှ စာမေးပှဲဖွမေညျဆိုတာကို ဦးလှမွိုငျသဘောမပေါကျ။ ဘဝငျမကြ။ ဒါပမေဲ့ သျောတာက ဦးလှမွိုငျကိုယျလုံးကွီးကိုဆှဲဖကျပွီး ဆယျတနျးအောငျခငျြတဲ့အကွောငျး၊ တက်ကသိုလျတကျခငျြတဲ့အကွောငျးတှေ ခြှဲ့နှဲ့ပွီး ပွောပွလိုကျတော့ ဦးလှမွိုငျတဈယောကျခေါငျးညိမျ့လိုကျရတော့သညျ။ ”ဒါဆို ပတျဝနျးကငျြကိုဘယျလိုပွောထားမလဲ သျောတာလေးရဲ့။” ”ဦးကလဲ ဦးတူမလို့ ပွောပွထားလိုကျပေါ့လို့။” သျောတာက ဦးလှမွိုငျရဲ့ပါးကိုရှတျခနဲ နမျးလိုကျပွနျသညျ။\nဒီလိုအပွုအမူတှနေဲ့အတူ ဦးလှမွိုငျလီးတနျကွီးပြော့ကခြဲ့ရပွနျသညျ။ နောကျဆုံးတော့ သျောတာ့အလိုကြ ဦးလှမွိုငျ လိုကျလြောခဲ့ရတော့သညျ။ ဆယျတနျးအောငျစာရငျးထှကျပွနျတော့ ဦးလှမွိုငျက တဈစခနျးထကာ လကျထပျဖို့ပွောတာပွနျ၏။ ”အို… ဦးကလဲ သျောတာဖွငျ့ စာမေးပှဲအောငျလို့ ပြျောပွီး ဦးရငျခှငျထဲမှာနနေလို့မဝသေးပါဘူး။ လကျထပျဖို့နပေါအုံးနျော ဦး…၊ နျောလို့…။” သျောတာအစှမျးကုနျ ကပျခြှဲပမေဲ့ ဒီတဈခါတော့ ဦးလှမွိုငျဘကျက တငျးခံထားခဲ့သညျ။ သူနဲ့လိုကျပါပွီး တဈနှဈအတှငျး အစားအသောကျကောငျးကောငျး ၊ အနအေထိုငျကောငျးကောငျးတှနေဲ့ တဈသှေးတဈမှေးလှလာသော သျောတာ့ကို လကျလှတျသှားမှာ စိုးရိမျမိသညျ။ သျောတာတဈယောကျအရမျးကိုလှလာပွီး ခန်ဓာကိုယျအခြိုးအစားတှကေလညျး မကျမောစရာအတိဖွဈနပွေီဆိုတော့ ဦးလှမွိုငျဘကျက သျောတာ့ကို လကျလှတျသှားမှာ စိုးရိမျနမေိသညျမှာ အလှနျတော့မဟုတျပါ။\nဒီတော့ ဦးလှမွိုငျရသလောကျတော့ တငျးခံထားမိသညျ။ နောကျဆုံးတော့ တက်ကသိုလျအရမျးတကျခငျြနသေညျ့ သျောတာမှာ ဦးလှမွိုငျနှငျ့ လကျထပျခဲ့ရတော့သညျ။ ဒါပမေဲ့ သျောတာက မင်ျဂလာဧညျ့ခံပှဲတှဘောတှမေလုပျဖို့နဲ့ တက်ကသိုလျတကျနစေဉျတှငျ သူမကို ဦးလှမွိုငျ၏ တူမအဖွဈသာ လူသိခံဖို့တောငျးဆိုခဲ့သညျ။ အကွောငျးပွခကျြက အိမျထောငျသညျဘဝနဲ့ တက်ကသိုလျတကျရမှာ ရှကျလို့ဟူ၍ဖွဈသညျ။ တူမအရှယျမယားခြောလေးကို အပိုငျရနပွေီမို့ ဦးလှမွိုငျကသျောတာ့ ဆန်ဒကို အလြော့ပေးခှငျ့ပွုခဲ့သညျ။\nထိုခှငျ့ပွုခကျြရတော့ သျောတာက သူမအသှေးအသားတှနေဲ့ ဦးလှမွိုငျကို အခဈြကွီးခဈြပွလိုကျပွနျသညျ။ မာယာတှနေဲ့ အထပျထပျရဈပတျပဈလိုကျခွငျးဖွဈသညျ။ တက်ကသိုလျတကျရမညျ့ရကျနီးလာတော့ သျောတာအပြျောကွီးပြျောနသေညျ။ မိုးကုတျကနေ မန်တ်တလေးထိသှားပွီးကြောငျးတကျရမှာမို့ သျောတာကလှတျလပျပွီဟု စိတျတှငျတှေးကာပြျောရှငျနသေညျ။ ”သျောတာနဖေို့ မွို့ထဲမှာ ဦးတိုကျခနျးရှိတယျ။ အဲဒီတိုကျခနျးမှာပဲနပွေီးကြောငျးတကျလေ။ ဦးလဲမကွာမကွာလာပွီး သျောတာလေးနဲ့ ခဈြလို့ရတာပေါ့။” ”ဟငျ့အငျး .. ဟငျ့အငျး.. ဦးကလဲ … သျောတာက တက်ကသိုလျကြောငျးသူဘဝကို ပီပီပွငျပွငျခံစားခငျြသေးတာ… အဆောငျကပဲတကျမယျဦး…။” ”ဟငျ… ဒါဆို ဦးလာရငျဘယျလိုလုပျမလဲ။” ”သွျော.. ဦးကလညျး အဲဒီတော့ ဦးတိုကျခနျးမှာ သျောတာလိုကျနမှောပေါ့လို့။” ”ကဲ သျောတာ့ သဘောပါပဲကှာ။” ”ဟေး.. အဲဒါကွောငျ့……” ”ဘာလဲ။\nအဲဒါကွောငျ့ ဦးကိုခဈြတာလို့ ပွောဦးမယျမဟုတျလား။” ”ဟှနျး.. ဦးနျော..။ သျောတာ့ကို ရှကျအောငျလုပျတယျ။ ကဲ… ကဲ….” သျောတာ ဦးလှမွိုငျရငျဘတျကွီးကို လကျသီးဆုတျကလေးဖွငျ့ မနာအောငျထုလိုကျသညျ။ ဦးလှမွိုငျကလညျး သျောတာ့လကျကလေးကိုဖမျးဆှဲကာ သျောတာနဲ့အတူ ကုတငျပျေါသို့ လှဲခပြဈလိုကျတော့၏။ ”အငျး… ဟငျး… ဦးရယျ…” အပွုအစု အခြှဲ့အနှဲ့ကောငျးသော သျောတာ့ကို ဦးလှမွိုငျတဈယောကျ အသညျးစှဲခဈြနခွေငျးက လှနျသညျဟုမပွောနိုငျပေ။ သျောတာက မာယာဆိုတဲ့အဆိပျတှပွေငျးလှသညျကိုး………..။ ”ဟကေ့ောငျ… ငါပွောတာ အဲဒီ့ကောငျမလေးပေါ့။ မိုးကုတျကသူဌေးတူမတဲ့ ၊ ဝတျတာစားတာ၊ သုံးတာစှဲတာတော့ အလြှံပဲ….။” တက်ကသိုလျက ယောကျြားလေးတှရေဲ့ ပါးစပျဖြားမှာ သျောတာတဈယောကျနာမညျအတျောလေးကွီးလာခဲ့သညျ။ သျောတာ့ကို မိနျးကလေးတိုငျးကအထငျကွီးအားကကြွသညျ။\nသျောတာ့ဘဝက အစစအရာရာပွညျ့စုံကာ မိုးပျေါကလမငျးလိုစံမွနျးနရေသညျပဲ။ အဲဒါပဲတငျလားဆိုတော့ မဟုတျသေးပါ။ သျောတာရဲ့ နကျမှောငျသနျစှမျးသောဆံပငျရှညျကွီးတှကေ တငျပါးထှားထှားအိအိနားထိရောကျသညျ။ လုံးကဈြမို့မောကျသော ရှရေငျအစုံကို ပျေါလှငျအောငျ ခါးတိုအကငြ်္ီလေးတှဝေတျပွီး ထဘီကိုတငျးနအေောငျ ခပျြခပျြရပျရပျ ဝတျတတျသညျ့သျောတာ့အလှကို မွနျမာဆနျဆနျလှသညျဟုဆိုကာ ကှငျးဘှဲ့ပငျအပျနှငျးခဲ့ကွသညျ။ မဂြောကှငျးတှထေကျပိုလှသညျဟု ပငျသတျမှတျကွပွီး တက်ကသိုလျတဈခုလုံးရဲ့ အလှဘုရငျမဘှဲ့ကို အပျနှငျးကွပွနျ၏။\nသျောတာမှာ ဦးလှမွိုငျ၏ကောငျးမှုကွောငျ့ ရမွေငျ့လို့ကွာတငျ့ခဲ့ရသညျ။ ဒါပမေဲ့ နှလုံးသားကို ညာနခေဲ့ပွီး စညျးစိမျခမျြးသာကို မကျမောနခေဲ့သော သျောတာ့ဘဝထဲသို့ လူတဈယောကျဝငျရောကျလာခဲ့သညျ။ ဆေးကြောငျးသား၊ သူဌေးသား၊ လူခြောလို့ဆိုတဲ့ ဂုဏျပုဒျတှနေဲ့ မိုးမွငျ့။ နယျပယျအသီးသီးက အလှဘုရငျမတှေ၊ အပြိုခြောလေးတှေ တိတျတခိုးစှဲလမျးနှဈသကျကွရသညျ့ မိုးမွငျ့က သျောတာ့ကို မကျြစိကကြာ အနားသို့ ခဉျြးကပျလာခဲ့သညျ။ သျောတာမှာ အဖအေရှယျ၊ ဦးလေးအရှယျ သကျကွားအိုကွီးကိုလငျလုပျနရေသညျ့ အခွအေနတှေငျ ပြိုတိုငျးကွိုကျတဲ့ နှငျးဆီခိုငျလေးက ခူးခှငျ့ပေးနတေော့ ရငျခုနျသံတှမွေနျဆနျခဲ့ရသညျ။ နှလုံးသားက လှုပျရှားခဲ့ရသညျ။ နောကျဆုံးတော့ မိုးမွငျ့လိုသကျတူရှယျတူ နုပြိုခြောမောပွီး ခမျြးသာကွှယျဝကာဆရာဝနျဖွဈမညျ့သူကို ရငျခုနျလှုပျရှားခဈြစိတျဖွငျ့တဈဖကျ ၊ ဘဝအတှကျ အာမခံခကျြတှအေပွညျ့အဝပေးနိုငျသညျ့ အခွအေနရှေိနသေညျကတဈဖကျ၊ နှဈဖကျစလုံးက သူမအတှကျ အဆငျပွနေခွေငျးကွောငျ့ မိုးမွငျ့ကို ခဈြသူအဖွဈ လကျခံလိုကျပါတော့သညျ။\nမိုးမွငျ့ကလညျး သျောတာ့ကို အလှဘုရငျမလေး မွနျမာဆနျဆနျလှသူလေးမို့ အသဲစှဲအောငျခဈြမိခဲ့သညျ။ သျောတာ့ကို တဈဘဝလုံးစာအတှကျ ခဈြသညျဟူ၍ပငျကွှေးကွျောနခေဲ့သညျ။ ဒါပမေဲ့ မိုးမွငျ့ရဲ့ အိပျမကျတှေ ပကျြစီးရဖို့ အကွောငျးဖနျလာခဲ့သညျ။ ”မိုးမွငျ့ …. မငျး သျောတာဆိုတဲ့ မိုးကုတျကကောငျမလေးကို တှဲနတော အတညျဆို…” ”အေး..။ ဟုတျတယျ ဇျောကွီးရ …. မငျးဘယျကကွားလာရတာတုနျး” မိုးမွငျ့ သူငယျခငျြး ဇျောကွီးက မိုးကုတျသား။ ငယျသူငယျခငျြးတှမေို့ မိုးမွငျ့ကိစ်စကွားတာနဲ့ ဇျောကွီးပေါကျခလြာခွငျးဖွဈသညျ။ ”ငါမငျးကို ပှငျ့ပှငျ့လငျးလငျးပဲပွောမယျ မိုးမွငျ့… အဲဒီ စျောကို မငျးဖွုတျရုံဖွုတျပွီးခေါကျထားမယျဆိုရငျ ငါဒီအထိလိုကျမလာဘူး။ အခုမငျးက အတညျကွံနတေယျဆိုလို့ ငါ လိုကျလာရတာ။” ”ဟာ… ငါ သျောတာ့ကိုတကယျခဈြတာ ဇျောကွီးရ ဘာဖွဈလို့လဲ။” ”အေး… အဲဒီသျောတာဆိုတဲ့ ကောငျမလေးက တို့မွို့က ကြောကျတှငျးသူဌေး ဦးလှမွိုငျရဲ့နောကျမိနျးမတဲ့။” ”ဘာ…” မိုးမွငျ့ ဆှံ့အသှားသညျ။\nဒီစကားကို လာပွောတဲ့သူက သာမာနျရငျးနှီးတဲ့လူဆို မိုးမွငျ့လှောငျပဈလိုကျမှာ အသအေခြာ။ သျောတာ့ကိုလိုကျမရလို့ မလိုမုနျးထားပွီး အပုပျခပြွောနသေညျဟုသတျမှတျလိုကျမိမှာပဲဖွဈသညျ။ ဒါပမေဲ့ အခုက ငယျသူငယျခငျြးတဈယောကျဖွဈနသေညျ့အပွငျ၊ မိုးကုတျသားစဈစဈ။ သျောတာနထေိုငျသညျ့နရောက ငယျသူငယျခငျြးက အတိအကပြွောနခွေငျးကွောငျ့ မိုးမွငျ့မယုံလို့မရတော့။ မိုးမွငျ့စိတျတှပေေါကျကှဲလာရပွီဖွဈသညျ။ သျောတာ့ကို သူခဈြသလောကျ သျောတာကလညျးပွနျခဈြခဲ့သညျဟု ထငျမိခဲ့တဲ့စိတျတှကေ သျောတာ့အပျေါ အမွငျစောငျးခဲ့ရလပွေီ။ အသကျကွီးကွီးလငျကိုယူထားပွီး လငျငယျနခေငျြသညျ့ကောငျမဟု သတျမှတျလိုကျမိတော့သညျ။ သျောတာ့ကို သူ့ဘကျမှ အခဈြစဈအခဈြမှနျနဲ့ ခဈြခဲ့ခွငျးကွောငျ့ ယခငျကွိုကျခဲ့ဖူးသညျ့ မိနျးကလေးမြားလို အသှေးအသားကိုဝါးမြိုလိုသညျ့စိတျကိုပငျ ထိနျးခြုပျထားခဲ့သညျ။ သျောတာနဲ့ အတူနခှေငျ့ရတာတောငျ သူ့ဘကျကစညျးစောငျ့ပေးခဲ့သညျ။\nအခုတော့….။ ”တောကျ … တှကွေ့သေးတာပေါ့ သျောတာရယျ…။” မိုးမွငျ့အကွီးအကယျြကွုံးဝါးပွီး သျောတာနထေိုငျရာ အဆောငျသို့ထှကျလာခဲ့သညျ။ ဒါပမေဲ့ သျောတာကရှိမနခေဲ့ပေ။ အဆောငျနမေိနျးကလေးတဈယောကျကို မေးကွညျ့လိုကျမိမှပငျ မိုးမွငျ့စိတျကို ပိုမိုထိခိုကျစသေော သတငျးစကားတဈခုကို ကွားခဲ့ရပွနျသညျ။ ထိုစကားကမိုးမွငျ့စိတျကို အရမျးပေါကျကှဲစပွေနျသညျ။ ”မိုးကုတျက သူ့ဦးလေးလာလို့ မွို့ထဲကတိုကျခနျးမှာ လိုကျအိပျတယျ။ ကြှနျမတို့သိသလောကျတော့ သျောတာနဲ့ အဲ့ဒီလူကွီးက ဦးလေးနဲ့ တူမ မဟုတျဘူး။” နောကျ နှဈရကျသုံးရကျလောကျကွာတော့ သျောတာ အဆောငျပွနျရောကျလာပွီဟု သတငျးကွားတာနဲ့ သျောတာ့ဆီကို မိုးမွငျ့ထှကျလာခဲ့သညျ။\n”ဟယျ… ကို… ဒီအခြိနျကွီး မလာစဖူးပါလား..။” ”သျောတာအားရငျ ကို နဲ့ ခဏလိုကျခဲ့ပါလား။” ”ဟုတျကဲ့ ကို” သျောတာ့မှာတော့ မိုးမွငျ့ဘာဖွဈနသေညျကိုမသိ။ သူမ ခဈြရသူကလာချေါတော့ ကောကျခါငငျခါပငျလိုကျပါလာခဲ့သညျ။ လှနျခဲ့သောရကျက ဦးလှမွိုငျရောကျလာခဲ့သဖွငျ့ မွို့ထဲတိုကျခနျးတှငျ အတူလိုကျပါအိပျစကျခဲ့ရသညျ့ အခြိနျမြား၌ သျောတာမှာ မိုးမွငျ့ကိုပငျ သတိရနခေဲ့သညျ။ ယခငျက ဦးလှမွိုငျ၏ အနမျး၊ အယုအယမြားအပျေါ သာယာမိနျးမူးခဲ့သျောလညျး မိုးမွငျ့နှငျ့ ခဈြသူဖွဈခဲ့သညျ့ အခြိနျနောကျပိုငျးတှငျ ဦးလှမွိုငျနှငျ့အတူနရေသညျကို ငရဲကနြသေလိုခံစားနခေဲ့ရသညျ။\nမိုးမွငျ့နှငျ့ စညျးမကြျောခဲ့ဖူးသျောလညျး မိုးမွငျ့ကိုခဈြသညျ့ စိတျကွောငျ့ အခုလိုဖွဈနခေဲ့ရခွငျးပငျဖွဈသညျ။ မိုးမွငျ့က ယခငျကောငျမလေးတှကေို ချေါလာနကေတြိုကျခနျးသို့ သျောတာ့ကို ချေါဆောငျလာသညျ။ မိုးမွငျ့ပုံစံက အေးတိအေးစကျနိုငျလှနျးလှသညျ။ သျောတာ့ကို ယခငျကလိုဧညျ့ခနျး၌ပငျစကားမပွောတော့ဘဲ အိပျခနျးထဲသို့ တနျးချေါလာခဲ့သညျ။ ”ကို … ဘာဖွဈနတောလဲ။ ဒီနေ့ သျောတာ့ကို ဆကျဆံတာတဈမြိုးကွီးပဲ။” ”ကို … မငျးနဲ့ အတူနခေငျြတယျ သျောတာ… ကိုယျ့ကို ခှငျ့ပွုမလား။” ”အို… ကိုကလညျး။” သျောတာရှကျသှေးဖွာသှားရသညျ။ သူမဘကျမှ လိုကျလြောခဲ့တာတောငျမှ စညျးစောငျ့ခဲ့သညျ့ ခဈြသူက ယခုကောကျကာငငျကာ တောငျးဆိုလာတော့ မငွငျးရကျပဲ ခေါငျးလေးအသာငုံ့ကာ ငွိမျပွီးရပျနလေိုကျမိသညျ။\nသူမဘဝမှာ ဘယျယောကျြားလေးအပျေါမှ မခံစားဖူးခဲ့သညျ့ ရငျခုနျမှုဖွငျ့ မိုးမွငျ့ကိုခဈြရသညျမို့ မိုးမွငျ့တောငျးဆိုလာလြှငျ သူမဘကျမှ အရာရာပေးဆပျဖို့ အသငျ့ဖွဈနခေဲ့သညျ။ မိုးမွငျ့က သျောတာ့ရှတေ့ညျ့တညျ့တှငျရပျကာ သူ၏ဘောငျးဘီကိုခြှတျခပြဈလိုကျသညျ။ ခေါငျးငုံ့ကာရပျနသေော သျောတာမှာ ရှမှေ့လှုပျရှားမှုကွောငျ့ ခေါငျးကိုအသာအယာမော့အကွညျ့တှငျ မကျြလုံးလေးဝိုငျးသှားရသညျ။ ထိုမြှမကသေး သျောတာတဈယောကျအာခေါငျတှပေငျခွောကျလို့သှားရတော့သညျ။ သူမမကျြစိရှေ့၌ မိုးမွငျ့က အတနျကွီးတရမျးရမျးနဲ့ အသငျ့ဖွဈနပွေီကိုး။ အောကျပိုငျးဗလာကငျြးနှငျ့ရပျနသေော မိုးမွငျ့ ပေါငျကွားထဲမှ အတနျကွီးက သျောတာ့ကို တနျးမတျစှာခြိနျရှယျထားသကဲ့သို့ တောငျမတျစှာရှိနေ၏။ ”မငျး အဝတျတှကေို ခြှတျလိုကျလေ သျောတာ” မိုးမွငျ့က သျောတာ့ကို အမိနျ့သံဆနျဆနျ လသေံဖွငျ့စခေိုငျးလိုကျသညျ။\nသျောတာက မိုးမွငျ့စကားကို တသှမေတိမျးလိုကျနာရှာသညျ။ သူမကိုယျပျေါမှ အဝတျအစားမြားကို တဈလှာခငျြးခြှတျခပြဈလိုကျသညျ။ သျောတာ့ရဲ့ ဖွူဖှေးနူးညံ့ပွီး တှဲမကသြေးတဲ့ရငျသားထှားထှားကပျေါထှကျလာသညျ။ ရငျသားထှားထှားအောကျက အဆီပိုမရှိပဲ ခပျြရပျနသေော ဗိုကျသားလေး၊ အဲဒီအောကျမှာတော့ အမှေးအမွငျပွောငျစငျအောငျရိတျထားတဲ့ အဖုတျဖောငျးဖောငျးလေးက မွငျရသူ မိုးမွငျ့အဖို့ ရမကျသှေးတို့ ဆူဝဖှေယျရာအတိပငျ။ သူမရငျထဲတှငျ စှဲလနျးခဈြခငျရသညျ့ မိုးမွငျ့ကို ခဈြသညျ့စိတျကွောငျ့ အနှမျးပနျးဖွဈနရေသညျ့ သူမမှ မိုးမွငျ့အလိုကြ အစှမျးကုနျ လိုကျလြောဖွညျ့ဆညျးပေးမညျဟု ဆုံးဖွတျထားသညျ။\nထို့ကွောငျ့ သျောတာဆိုတဲ့ မိနျးမခြောလေးခမြာ မိုးမွငျ့ခိုငျးတဲ့အတိုငျး မကနျ့ကှကျပဲ မိုးမွငျ့တောငျးဆိုသမြှ လိုကျလုပျပေးနခွေငျးပငျဖွဈသညျ။ မိုးမွငျ့တဈယောကျ လီးအတောငျသားနှငျ့ ကုတငျစောငျးမှာ ခွခေထြိုငျလိုကျပွီး ဝတျလဈစလဈကလေးဖွငျ့ ထိရကျကိုငျရကျစရာမရှိပဲ လှလှနျးနသေော သျောတာ့အလှကို ဝမျးနညျး ကွကှေဲရိပျသနျးသောမကျြဝနျးအစုံဖွငျ့ ခပျဆှေးဆှေးလေးတဈခကျြစိုကျကွညျ့လိုကျမိ၏။ ဒါပမေဲ့ ခကျြခငျြးပငျ မိုးမွငျ့ရဲ့ မကျြလုံးမြားက ဒေါသစှကျသော အကွညျ့မြားအဖွဈသို့ ကူးပွောငျးလို့သှားတော့သညျ။ မိုးမွငျ့ရငျထဲမှာ သျောတာရဲ့ သစ်စာဖောကျဖကျြလိမျညာလှညျ့စားထားမှုမြားကို ပွနျလညျတှေးတောမိပွီး စိတျတှခေကျထနျသှားရခွငျးဖွဈသညျ။ ”ကိုယျ့ကို ခဈြသေးလား သျောတာ” မိုးမွငျ့က သူ့ရှမှေ့ာ ရှကျရှံ့ဟနျလေးဖွငျ့ ရပျနသေော သျောတာ့ကို စူးစိုကျကွညျ့လိုကျပွီး လသေံမှနျမှနျဖွငျ့ပငျမေးလိုကျသညျ။\n”ကို့ကိုသေျာ့တာအရမျးခဈြပါတယျ ကိုရယျ။ ကို့ကိုခဈြလှနျးလို့ ကို့ဆန်ဒတှဖွေညျ့ဆညျးပေးဖို့ သျောတာအခုလိုလိုကျလာခဲ့ရတာပါ။ ကို သျောတာ့ကို အထငျမသေးပါနဲ့နျော….။” ယောကျြားတှကေို အမွဲလှညျ့ပတျလိမျညာမာယာမြားလရှေိ့သညျ့ သျောတာက သူမဝသီအတိုငျး ကိုယျ့ကိုယျကို သိက်ခာဆညျသညျ့အနဖွေငျ့ ပွောလိုကျသေး၏။ ထိုစကားသံတှကေ မိုးမွငျ့၏ရငျဘတျကို ပိုမိုထိခိုကျနာကငျြစမှေနျး သျောတာမသိခဲ့ပေ။ ဒါကို ကိုယျ့လီးကို လာစုပျပေးကှာ။ သျောတာ လီးစုပျပေးတာကို ကိုယျအရမျးခံစားကွညျ့ခငျြတယျ။ မိုးမွငျ့က သျောတာ့အကငျြ့စရိုကျကို အထငျသေးစှာဖွငျ့ အပြျောမယျတဈယောကျကိုဆကျဆံသလို ခပျရငျ့ရငျ့ပငျစခေိုငျးလိုကျ၏။ မိုးမွငျ့စကားကွောငျ့ သျောတာ့ကိုယျလေး တှနျ့ကနဲပငျဖွဈသှားသညျ။ သူမနှငျ့ ပတျသကျဖူးခဲ့သညျ့ ဘယျယောကျြားကိုမှ သျောတာ ပုလှမေပေးဖူးခဲ့ပါ။\nယုတျစှအဆုံးသူမရဲ့ကြေးဇူးရှငျလို့တောငျ ပွောလို့ရသညျ့ ဦးလှမွိုငျကိုတောငျ သျောတာစုပျပေးခဲ့သညျမဟုတျပေ။ ဒါပမေဲ့ မိုးမွငျ့က သူမလကျထပျမညျ့ ယောကျြား၊ သူမခဈြရသညျ့ ခဈြသူဟူသောအတှေးဖွငျ့ သျောတာ့စိတျထဲမာနျတငျးကာ ခဈြသူအလိုကြ လိငျတနျကိုငုံစုပျပေးဖို့ ကုတငျစောငျးတှငျထိုငျနသေော မိုးမွငျ့ပေါငျနှဈလုံးကွားထဲသို့ ဒူးလေးထောကျကာ ထိုငျလိုကျတော့သညျ။ မိုးမွငျ့၏ တောငျမတျနသေော လိငျတနျကွီးကို သျောတာ လကျဖဝါးနုနုလေးဖွငျ့ ခပျတငျးတငျးဆုပျကိုငျကာ တငျးပွောငျဖူးထှကျနသေညျ့ ထိပျဖူးကို သူမနှုတျခမျးပါးလေးမြားဖွငျ့ စတငျတို့ထိကာ စုပျငုံလိုကျတော့သညျ။\nသျောတာ့ ပါးစပျမှ အားကွိုးမာနျတကျ စုပျသံတပွှတျပွှတျက အခနျးထဲမှာ ခပျမှနျမှနျပငျထှကျလို့နသေညျ။ သျောတာ့ခမြာ မစုပျတတျစုပျတတျနှငျ့ မိုးမွငျ့ရဲ့ လိငျတနျထှားထှားကို ခေါငျးကလေး နိမျ့လိုကျမွငျ့လိုကျနှငျ့ အားကွိုးမာနျတကျစုပျပေးနရှောသညျ။ မိုးမွငျ့က ကုတငျကို လကျထောကျကာ ဖငျကိုကွှပွီး သျောတာ့ပါးစပျလေးထဲ သူ့လိငျတနျကို အားမလိုအားမရဖွငျ့ ကော့ကော့ထိုးနလေိုကျသေးသညျ။ ပုလှပေေးတာမကြှမျးကငျြသညျ့ သျောတာမှာ မိုးမွငျ့ရဲ့ ကော့တငျဆောငျ့ထိုးလိုကျသော လိငျတနျထိပျဖူးက အာခေါငျသို့ လာလာထိုးခွငျးကို ခံစားရသညျ။ သျောတာ့ ပါးစပျတဈခုလုံးပွညျ့နသေော လိငျတနျကွီးကွောငျ့ လညျခြောငျးထဲ၌ပြို့အငျ့သှားပွီး မကျြရညျလေးမြားပငျစို့ထှကျလာသညျ။ ဒါပမေဲ့ မိုးမွငျ့ကာ သျောတာ့အပျေါ သနားညှာတာစိတျမရှိတော့ပေ။\nသျောတာရဲ့ ဆံပငျရှညျရှညျမြားကို လကျတဈဖကျဖွငျ့ ဆှဲစုကိုငျကာ ကနျြလကျတဈဖကျဖွငျ့ သျောတာ့ ဂုတျသားဝငျးဝငျးလေးကို ထိနျးကိုငျရငျး သျောတာ့ပါးစပျထဲကို အဖုတျထဲလိုးသလို ဆောငျ့ဆောငျ့ထိုးနမေိတော့သညျ။ မိုးမွငျ့စိတျထဲမှာ နာကညျြးခကျထနျနသေော စိတျအစဉျနှငျ့အတူ ရမကျစိတျက ပွငျးထနျလာသညျ။ ခဈြခဲ့ဖူးသူ၏ သနားစရာမကျြနှာလှလှလေးနှငျ့ နှေးထှေးနူးညံ့လှနျးသော သျောတာ့ အာခံတှငျး၏အထိအတှတှေ့ကွေောငျ့ မိုးမွငျ့တဈယောကျဘယျလိုမှ မထိနျးနိုငျတော့ပဲ သုကျရညျမြား ပွှတျခနဲထှကျကာ သျောတာ့အာခေါငျထဲထိရောကျအောငျ ပနျးထုတျလိုကျတော့သညျ။ မိုးမွငျ့ လိငျတနျကိုသျောတာ့ပါးစပျလေးထဲမှ ဆှဲထုတျပွီး သျောတာ့ခေါငျးလေးကိုဆှဲမော့လိုကျသညျ။ သျောတာ့မကျြလုံးလေးမြားမှာ မကျြရညျဥလေးမြားက တှဲလဲခိုနသေညျ။ ခဈြရသူ၏ရကျစကျစှာ ဆကျဆံမှုကွောငျ့ ဝမျးနညျးပွီးထှကျလာသော မကျြရညျမြားလား၊ အာခေါငျကိုထိုးမိသောကွောငျ့ ထှကျလာသောမကျြရညျမြားလားဆိုတာကတော့ သျောတာမှလှဲ၍မညျသူမှသိနိုငျမညျမဟုတျပေ…………ပွီးပါပွီ။\nအထက်တန်းကျောင်းကြီးရဲ့ တစ်စင်းထဲသော လမင်းလေး သော်တာ ဟုသတ်မှတ်ခြင်းခံထားရသည့် ကောင်မလေးရဲ့ ဘဝမှာ ပန်းကလေးများကဲ့သို့ မလှပရှာပေ။ အမေမုဆိုးမကြီးနဲ့ ညီမငယ်တစ်ယောက် တို့နဲ့ အတူ ချို့တဲ့ဆင်းရဲစွာ နေရရှာ၏။ အမေမုဆိုးမကြီးက အကြော်ရောင်း ၊ရပ်ကွက်ထဲအဝတ်တွေလိုက်လျော်နဲ့သမီးနှစ်ယောက် အကူအညီယူကာဘဝကိုရုန်းကန်နေရသည်။ ထို့ကြောင့် အကြီးဆုံးသမီးဖြစ်နေသည့် သော်တာမှာငါးတန်း ၊ ခြောက်တန်းကျောင်းသူအရွယ် ကတည်းက မိခင်မုဆိုးမကြီး နဲ့ အတူ အဝတ်တွေ လိုက်လျှော် ၊ ရပ်ကွက်တွေပတ်ပြီးအကြော်လိုက်ရောင်းခဲ့ရသည်။ ဆင်းရဲသည့် ဒဏ်ကိုကောင်းစွာခံစားရသည့်အတွက် သော်တာမှာ အလွန်ပင် ချမ်းသာချင်သည်။ ကျောင်းခန်းထဲက ရွယ်တူကောင်မလေး တွေဝတ်သည သော်တာဝတ်ဖူးချင်သည်။့် ဂါဝန်လှလှလေးတွေမျိုး ဒီလိုဆင်းရဲနွမ်းပါးသည့်ကြားကပင် သော်တာ တစ်နှစ်တစ်တန်းမှန်မှန်အောင်ခဲ့သည်။ ချို့တဲ့ မှုကြောင့် ကျောင်းကိုနောက်ကျမှတက်ခဲ့ရ သဖြင့် သူမအသက် ၁၆နှစ်တွင် ရှစ်တန်းသို့သာရောက်ခဲ့ရသည်။ သက်တူရွယ်တူတွေက ၁၀တန်း ၊ ၁၀တန်းအောင်အရွယ်ဖြစ်သော်လည်း သော်တာမှာ ၈တန်းကျောင်းသူသာဖြစ်ခဲ့သည်။\nဒါပေမဲ့ သူမက ၈တန်းအကျောင်းသူအရွယ်မှာ အပျိုဖြစ်နေပြီမို့ ဖွံ့ထွား နုပျိုလှပတဲ့ အလှအပတွေပိုင်ဆိုင်လာခဲ့သည်။ ရှစ်တန်းကျောင်းသူ ပေမဲ့ သူမကအပျိုအရွယ်လေးတစ်ယောက်နှင့် မလိုက်အောင်ပင် အလုပ်များလုပ်ခဲ့ရသည်။ အထူးသဖြင့် မနက်စောစောကျောင်းမသွားခင် အကြော်ဗန်းကိုခေါင်းမှာရွက်ပြီး တစ်မြို့လုံးလှည့်ကာအကြော်ရောင်းရသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သော်တာတစ်ယောက် မြို့အနှံ့လှည့်လည်ကာအကြော်ရောင်းရခြင်းကို ရှက်ရွံ့စပြုလာသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် မိခင်ကြီးနှင့်အတိုက်ခံပြုပြီး အကြော်ရောင်းသည့် တာဝန်ကို ညီမငယ်ဖြစ်သူထံ လွှဲအပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်ပိုင်းတွင် သော်တာအတော်ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ သူမအတွက်လိုအပ်မှုတွေကလည်းများပြားလာသည်။ သူများနည်းတူဝတ်စားလိုခြင်းနှင့် ပိုမိုလှပလိုခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ထိုရှစ်တန်းနှစ်မှာပင် သော်တာရည်းစားထားတတ်လာသည်။ ကိုယ့်ကိုကိုယ်လည်းလှပအောင် ခြယ်မှုန်းပြင်ဆင်တတ်လာသည်။\nယောက်ျားလေးတွေရှေ့မှာ ဘယ်လိုပုံစံလေးနဲ့နေပြီးသူတို့တွေကို ဘယ်လိုဆွဲဆောင်ရမလဲဆိုတာကို ချယ်ရီတတ်ကျွမ်းလာသည်။ ချယ်ရီ့အလှကိုပိုမိုတောက်ပအောင် ပံ့ပိုးပေးသည့်အရာတစ်ခုလည်းရှိသေးသည်။ ထိုအရာက ချယ်ရီ့ရဲ့ ခွေခွေလိပ်လိပ်ပုံစံလေး လို လှိုင်းတွန့်ဆံပင်ရှည်များပင်ြ့ဖစ်သည်။ ငယ်စဉ်က ဆံပင်ညှပ်လျှင်ပိုက်ဆံကုန်သောကြောင့် မိခင်ဖြစ်သူက ဆံပင်မညှပ်ခိုင်းခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဆံပင်ရှည်ထားဖြစ်ခဲ့ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးက သော်တာ အပျိုဖြစ်လာသောအခါ သူမအတွက်အထောက်အကူ ပြုစေခြင်းဖြစ်သည်။ သော်တာ့ဆံပင်ရှည်တွေကြောင့်လည်း ယောကျာ်းလေးတွေက သော်တာ့က နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီးမြန်မာဆန်ဆန်လှသည်ဟု သတ်မှတ်ထားကြသည်မဟုတ်လား။ ထို့ကြောင့် သူမက ယောက်ျားလေးတွေရှေ့တွင် မခုတ်တတ်တဲ့ကြောင်လေးလို စကားပြောတာကအစ တိုးတိုးညင်ညင်သာသာ ၊ ရယ်လိုက်လျှင်လည်း သွားမပေါ်အောင်လက်ကလေးအုပ်ကာ ရယ်တတ်သည်။ သနပ်ခါးပါးပါးလေးကိုလည်း မျက်နှာပေါ်မှာအမြဲတင်ထားခဲ့သည်။\nခေတ်ပေါ်မိတ်ကပ်အလှပြင်ပစ္စည်းတွေ မသုံးနိုင်သဖြင့် သနပ်ခါးကိုသာ အလှပြင်မိတ်ကပ်ပစ္စည်းလို အသုံးပြုနေခြင်း ကလည်းသော်တာ့အတွက် မြန်မာဆန်ဆန် သနပ်ခါးလေးနဲ့ ကောင်မလေးဟူ၍ အလှကျက်သရေ တိုးစေပါသည်။ သော်တာက မိန်းကလေး သိပ်ပီသတာပဲနော်ဟု ချီးကျူးစကားဆိုလာလျှင် ကျိတ်ကာကျေနပ်နေရသည်။ ကောင်လေးတွေပေးသော ပိုးကြေးပန်းကြေးပစ္စည်းတွေက သော်တာမှာ တစ်စထက်တစ်စများပြားလို့လာခဲ့၏။ ရည်းစားကိုလည်းနှစ်ယောက်တစ်ပြိုင်တည်းထားတတ်လာသည်။ ဒါပေမဲ့သော်တာ ကအနေအထိုင်အသွားအလာပိရိသည်။ ထို့ကြောင့်ကောင်လေးတွေက မရိပ်မိပေ။ အကယ်၍ သံသယဝင်ကာမေးမြန်းလာလျှင်လည်းဟန်ဆောင်ကောင်းသော သော်တာက မျက်ရည်လေးဝဲကာတို့ကိုဒီလိုထင်ရက်တယ်နော်။တို့မှာချစ်သူတစ်ယောက်ကိုတောင် မနည်းသတ္တိမွေးပြီး ချစ်ရတာပါ.. လိုစကားလေးတွေသုံးပြီး အသံကို ငိုသံပါလေးနဲ့ပြောရင် မေးမိတဲ့သူက သော်တာ့ ကို ပင်ပြန်တောင်းပန်သွားကြသည်ပဲဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော မာယာ၊ ပညာတွေနဲ့ သော်တာ မှာ ၁၀တန်းရောက်လာတော့ ပညာပိုစုံလာသည်။ မာယာတွေပိုများလာတဲ့သော်တာက ကြိုက်သမျှအားလုံးလိုလို သူဌေးသားတွေချည်းပင်ဖြစ်သည်။\nပိုက်ဆံရှိသူဌေးသားတွေကို သော်တာကအပိုင်ချုပ်ထားသည်။ နောက်ပြီးသော်တာကအပေးအကျွေးလဲရက်ရောသည်။ ဒါကတော့ သူမဆယ်တန်းနှစ်ရောက်မှ ဖြစ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ”အဟင့် … ရှင့်ကို ချစ်လွန်းလို့ လိုက်လျောတာနော်။ ” ”အေးပါကွာ… သော်တာကလည်းကိုယ့်ဘဝပါ။” ဒီလိုအဖြစ်အပျက်မျိုးတွေနဲ့ ပတ်သက်သည့်လူက သော်တာမှာ သုံးလေးယောက်လောက်ရှိပြီဖြစ်သည်။ သူတို့အကြိုက်လိုက်လျောပြီးသူမလိုချင်တာတွေကိုတောင်းဆိုတတ်သည့်အကျင့်လေးကလည်း သော်တာ့မှာဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမလိုချင်သည့်အရာကိုလည်းရအောင် တောင်းဆိုပိုင်ဆိုင်နိုင်သည်အထိ သော်တာတစ်ယောက်ကျွမ်းကျင်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ပိုက်ဆံရှိသူဌေးသားတွေကလည်း သော်တာ ရဲ့ အလှ၊ အညု ၊ အချွဲတွေကို စွဲလန်းမက်မောပြီး သော်တာလိုသမျှဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ကြသည်။ သော်တာရဲ့ မို့မောက်သည့် ရွှေရင်အစုံကိုနယ်ရစို့ရရုံနဲ့သူတို့မှာလူဖြစ်ရကျိုးနပ်ပြီဟုအတွေးတွေဝင်ခဲ့ကြသည်။ သော်တာကများသူတို့ရဲ့ ဒစ်ပြုတ်စလီးကိုကိုင်ပြီး ဂွင်းတိုက်ပေးလိုက်ရင်နတ်ပြည်နတ်နန်းရောက်နေရသည် ဟုထင်ကြသည်အထိသော်တာ့မာယာတွေအလှတွေမှာနစ်မျောခဲ့ကြ၏။\nဒီ့အတွက် သော်တာ့မှာအဝတ်အစား၊ ရေမွှေး၊အလှပြင်ပစ္စည်းတွေသုံးလို့မကုန်နိုင်အောင် ပေါများလာခဲ့၏။ ဒါပေမဲ့ သော်တာက ဒီလိုပိုင်ဆိုင်မှုလေးမျိုး ၊ ဒီလိုဘဝအခြေအနေလေးနဲ့ နည်းနည်းလေးမှပင် မတင်းတိမ်နိုင်ခဲ့။ ဒီ့ထက် ပိုပြီးပြည့်စုံ ကြွယ်ဝမှုကို မျှော်လင့်တောင့်တနေဆဲပင်။ သူမကအရမ်းကိုချမ်းသာချင်သည်လေ……………။ သော်တာ တို့ဆယ်တန်းစာမေးပွဲတွေဖြေခါနီး အချိန်လောက်၌ သော်တာ့ ရဲ့ အိပ်မက်တွေအကောင်အထည်ဖော်ဖို့လမ်းစတစ်ခုကို စတင်တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ကားအကောင်းစားကြီးနဲ့ သူမတို့ကျောင်းရှေ့လမ်းမှ ဖြတ်သွားတတ်သည့် သူဌေးကြီးတစ်ဦးကို သော်တာအမြဲငေးမိနေကျ။ မသိမသာစုံစမ်းကြည့်တော့ မိုးကုတ်မှသူဌေးဟုသိရပြန်သည့်အခါ သော်တာတစ်ယောက်အရဲစွန့်ပြီး ထိုကားအကောင်းစားကြီးအလာတွင် ရှေ့ကဖြတ်ပြီး လမ်းကူးပစ်လိုက်တော့၏။ ”ကျွီ …….” ”အ… အမေ” ကားဘရိတ်အုပ်သံနှင့်အတူ သော်တာကလည်းလဲအကျ အံကိုက်ပင်။ ကားပေါ်မှ လူကြီးတစ်ဦးအပြေးအလွှားဆင်းလာသည်။ ”ကလေးမ…. ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ…” ”ဟို… သမီး….” ”မင်း… ကျုပ်ကားနဲ့တိုက်မိသွားတာမဟုတ်ပါဘူးနော်။” ”မဟုတ်ပါဘူး။\nသမီးဘာသာလန့်ပြီးလဲသွားတာပါဦး။” အသားညိုညို ထောင်ထောင်မောင်းမောင်းနှင့် အသက်လေးဆယ်ကျော်အရွယ်လူကြီးကို သော်တာက ”ဦး” ဟုခေါ်ပစ်လိုက်သည်။ သော်တာက သူမခြေထောက်လေးကို ပွတ်ကာ မျက်ရည်လေးဝဲပြလိုက်ပြန်သည်။ သူမရဲ့လက်နက်တစ်မျိုးဖြစ်သည့် ဆံပင်ရှည်ကြီးများကလည်း ပခုံးပေါ်၌ကပိုကယိုဝဲကာကျနေ၏။ ကားပေါ်မှ လူကြီးက သော်တာ့ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်မလေးက နုနုဖြူဖြူလုံးလုံးတစ်တစ်လေးနဲ့ သနားကမားရုပ်ကလေး။ ဆံပင်ရှည်တွန့်တွန့်လေးတွေနဲ့ ချစ်စရာရုပ်သွင်လေးမို့ ကားရှေ့ချော်လဲဟန်ပြပြီး အလျော်တောင်းတတ်သည့် လူမျိုးမဟုတ်ဟုကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ ”ပြစမ်းပါအုံးကွယ်…။ မင်းခြေထောက်ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ။” ”အို….” သော်တာ့ထဘီလေးက ဒူးအထက်နားသို့လန်တက်နေခြင်းကြောင့် ခြေသလုံးသားဖြူဖြူလေးကို တွေ့လိုက်ရသောလူကြီးက သော်တာ့ဒဏ်ရာကိုကြည့်ဖို့ မေ့ကာမှင်သက်နေ၏။\nသော်တာမှထိုလူကြီး၏အကြည့်ကြောင့် မျက်နှာလေးနီကာရှက်သွားရပြီး ခေါင်းလေးကိုငုံ့ပစ်လိုက်လေသည်။ ခြေထောက်အကြောတင်သွားတာထင်တယ်… ကဲလာ… မင်းကိုဆေးခန်းလိုက်ပို့ပေးမယ်။ ထိုလူကြီးက ပြောပြောဆိုဆို သော်တာ့ကိုယ်လုံးလေးကို ပွေ့ကာကောက်ချီပြီး ကားပေါ်သို့တင်ပေးလိုက်သည်။ သူမကလည်း ကိုယ်လုံးလေးကို ထိုလူကြီး၏ရင်ခွင်ထဲသို့ အစွမ်းကုန်အပ်ထားလိုက်သည်။ သည်တော့သော်တာ့ရဲ့နူးညံ့အိစက်သော ရင်သားစိုင်လေးတွေက ထိုလူကြီး၏ရင်ခွင်ကျယ်ကြီးနှင့် ပွတ်ထိမိနေခြင်းက ထိုလူကြီးရင်ကိုလှိုက်မောစေသည်ပေါ့။ ဦးလှမြိုင်ဟုခေါ်သည့် ထိုလူကြီးနှင့် သော်တာတို့ရင်းနှီးသွားကြသည်။ ဦးလှမြိုင်က နောက်တစ်နေ့ ညနေတွင်သော်တာ့ကိုလာခေါ်ပြီးဆေးခန်းလိုက်ပြပေးပြန်၏။\nဆေးခန်းကပြန်ထွက်တော့လည်း စားစရာတွေတစ်ပုံတစ်ပင် ဝယ်ပေးလိုက်ပြန်သည်။ သော်တာ့ ဘဝမှာမစီးဖူးသောကားကိုစီးရခြင်း၊ မစားဖူးသောအစားအစာတွေကိုစားသောက်ရနဲ့ ပျော်ရွှင်ကြည်နူးကျေနပ်နေလေ၏။ ဒါပေမဲ့ သော်တာတို့က ဣနြေ္ဒ မပျက်အောင်နေသည်။ သူမရဲ့စွန့်စားမှုတွေက အရာထင်စပြုလာပြီမဟုတ်လား။ ဦးလှမြိုင်ကားရှေ့ချော်လဲလိုက်ခြင်းက သော်တာ့ရဲ့ စွန့်စားမှုအစပင်ဖြစ်သည်။ သူမက ထိုအခြေအနေမှနေ၍ သူမဘဝအတွက် အများကြီးမျှော်မှန်းထားသည်ပင်ဖြစ်၏။ တတိယမြောက်တွေ့ဆုံမှုညနေခင်း၌ ထုံးစံအတိုင်းဦးလှမြိုင်ပေါက်ချလာပြန်၏။ သော်တာကို ဆေးခန်းလိုက်ပြပေးရန်ဖြစ်သည်။ အမှန်မှာသော်တာ့ခြေထောက်ကကောင်းနေပေပြီ။ ဘာဆိုဘာမှမဖြစ်တော့ ၊ ဒါပေမဲ့ ဟန်ဆောင်ကောင်းသောသော်တာက ဒီနေ့မှပိုနာလာသည်ဟုအကြောင်းပြပြီး လမ်းမလျှောက်နိုင်ဟုဆိုသည်။\nအဲဒီမှာ သော်တာ့ကိုယ်လုံးလေးကို သိပ်ပြီး ချီချင်၊ ပွေ့ချင် ၊ ထွေးပိုက်ချင်နေတဲ့ ဦးလှမြိုင်ကလည်း အဆင်သင့်ပင်ဖြစ်ကာ အကြိုက်တွေ့ပေပြီပေါ့။ ”အို… ဦး” စွေ့ကနဲပွေ့ချီလိုက်သောကြောင့် ဦးလှမြိုင်ရင်ခွင်ထဲသို့ သော်တာ့ကိုယ်လုံးလေးက အလိုက်သင့်။ အိမ်မှာအကြော်ထွက်ရောင်းနေသည့် အမေနှင့် ညီမတို့မရှိ၍ သော်တာ့မာယာတွေက ပွင့်လင်းလှသည်။ ဦးလှမြိုင်၏ ရင်ဘတ်ကြီးကို သော်တာ့ နို့အုံလုံးလုံးကျစ်ကျစ်လေးနဲ့ အတင်းဖိကပ်ပြီး ဦးလှမြိုင်ခါးကို ကြောက်လန့်တကြားပုံစံလေးနဲ့ ခပ်တင်းတင်းလေးဖက်ပစ်လိုက်လေသည်။ သက်ကြားအိုကြီး ဦးလှမြိုင်မှာ ဆန့်ကျင်ဘက်လိင် အပျိုပေါက်မလေးရဲ့ အတွေ့မှာ မိန်းမူးသွားရတော့သည်။ ထို့နောက်………..။ ထိုနေ့က သော်တာဆေးခန်းသို့မရောက်ဖြစ်ခဲ့။\nဦးလှမြိုင်တည်းခိုသော အိမ်လေးသို့ ဦးလှမြိုင်နဲ့အတူ သော်တာရောက်ရှိခဲ့သည်။ ဦးလှမြိုင်ရဲ့ စူးစူးရဲရဲအကြည့်တွေနဲ့ သော်တာရဲ့ မျက်လုံးတောက်တောက်လေးတွေက အကြည့်ချင်းဆုံကာ အဓိပ္ပာယ်တစ်ရပ်ကို ဖွင့်ဆိုဖြစ်ခဲ့ကြလေတော့၏။ ဦးလှမြိုင်က မုဆိုးဖို၊ ကာမမှုမှာ အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်ခဲ့သူ။ သော်တာကလည်း ခြေစမ်းပွဲတွေအများကြီးကန်ဖူးတဲ့ အသင်းတစ်သင်းလို တက်ကြွနိုးကြာနေတဲ့ ရမ္မက်စိတ်တွေနဲ့ အားကျမခံပေ။ ငါးကြော်ကြွပ်ကြွပ်ရွရွလေး နဲ့ အစာပြတ်ငတ်နေသည့်ကြောင်ကြီး။ အတွဲအဖက်ညီစွာဖြင့် ကာမတောသို့ ခရီးထွက်ခဲ့ မိကြလေတော့သည်။ ”အင်း… ဟင်း… ဦးရယ်” ”ကလေးရယ် .. အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတာပဲကွယ်။” ဦးလှမြိုင်က သူ့ရင်ခွင်ထဲတွင် နုံးခွေဟန်လေးဖြင့် တိုးဝှေ့ဝင်နေတဲ့ သော်တာ့ကိုယ်လုံးလေးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဖက်ပြီး သော်တာ့နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို ဖျစ်ညှစ်ကစားလို့နေသည်။\nတစ်ချက်တစ်ချက် နို့သီးခေါင်းလေးကို မချင့်မရဲဖြင့် ညှစ်လိုက်မှုကြောင့် သော်တာမှာ တွန့်ခနဲဖြစ်ဖြစ်သွားပြီး ဦးလှမြိုင်ကို ညုချွဲလေး ချွဲပြလိုက်သည်။ ဦးလှမြိုင်ကလည်း သော်တာ့ကိုယ်လုံးလေးကို မလွတ်တမ်းဖက်ထားရင်း နက်မှောင်ရှည်လျားသည့် သော်တာ့ဆံပင်လေးတွေကိုနမ်းရင်း ချစ်မဝနိုင်ပတ်ပျိုးကို ဖွဲ့ပြနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ”ကလေး… အရမ်းမောနေပြီလားဟင်” ”ရပါတယ်ဦးရယ်… ဦးရဲ့ ကြင်နာယုယမှုတွေက သော်တာ့ရဲ့ ဘဝအမောတွေလောက်တော့မမောပါဘူး။” သော်တာက ဦးလှမြိုင် သူမရဲ့ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုကို ပိုပြီးဂရုပြုမိစေရန်သနားအောင်ပြောလိုက်သည်။ ဦးလှမြိုင်မှာတော့ နုဖတ်ဖွေးဥချောမောလှပနေသည့် ရုပ်ရည်လေးနဲ့ မလိုက်ဖက်သည့် သော်တာ့ဘဝခရီးကြမ်းကို သိမြင်ပြီးဖြစ်ရာ သနားစိတ်ဖြင့် အကြင်နာတွေပိုတိုးလာပြီဖြစ်၏။ သော်တာ၏ မာယာတောမှာ မျောနေရခြင်းပင်ဖြစ်ပေတော့၏။\n”ဦး ကလေးကို ချစ်ချင်သေးတယ်ကွယ်..” ”ဦး သဘောပါပဲ ဦးရယ်” အပေးအကျွေးရက်ရောသော သော်တာက နောက်တစ်ကြိမ်လိုးဖို့တောင်းဆိုလာသည့် ဦးလှမြိုင်ကို မငြင်း။ ပြီးတော့ သော်တာက အလိုးမခံဖူးသည့် အပျိုစင်လေးလည်းမဟုတ်၊ (၁၀)တန်းကျောင်းသူ ဘဝရောက်သည်မှစ၍အပျိုရည်ပျက်ခဲ့ရပြီးပြီဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ သူမထားခဲ့သည့် ရည်းစားတွေရဲ့လီးနဲ့ ဦးလှမြိုင်လီးတန်ကြီးကို နှိုင်းယှဉ်ခံစားအလိုးခံကြည့်မှပင် ကာမအရသာဆိုတာကိုသေချာခံစားမိခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဦးလှမြိုင်ကို ကာမဆက်ဆံသည့် တဒင်္ဂစွဲလမ်းမိစိတ်ဖြင့် ဦးလှမြိုင်လိုကျ လိုက်လျောနေမိခြင်းပင်ဖြစ်၏။ ”ဦးကို ကလေးက ဖင်ကုန်းပေးပါလား… ဦးနောက်ကနေ လိုးပေးချင်လို့” ”အို.. ဦးကလည်း” ဒီတစ်ခါတော့ သော်တာရှက်သွားရသည်။ ယခင်သူမ ရည်းစားများနဲ့ ဆုံတွေ့ဆက်ဆံခဲ့စဉ်က သမရိုးကျဆက်ဆံခြင်းဖြင့်သာ အလိုးခံခဲ့ဖူးသည်။ ဒါ့အပြင် သူမစောက်ဖုတ်ထဲ လီးဝင်အလိုးခံပြီး ဆန္ဒတွေပြည့်ဝသွားကြပြီဆိုလျှင် နောက်တစ်ကြိမ်ဆိုတာကို သော်တာခွင့်မပြုတော့။ တစ်ခါဆုံတွေ့လျှင် တစ်ကြိမ်သာအလိုးခံခဲ့သူ။ အတင်းဂျစ်တိုက်နေလျှင် ဂွင်းထုပေးခြင်းဖြင့်သာဖြေသိမ့်ပေးခဲ့သူ။ ခုတော့ ဦးလှမြိုင်နဲ့ ကျမှ သော်တာပေးဆပ်ရတာများနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဦးလှမြိုင်က ဂိုင်းကြီးကြီးနဲ့ ဆိုတော့ သော်တာ့ဘက်ကလည်း အရင်းအနှီးကြီးနေရခြင်းဖြစ်ပေသည်။\n”လုပ်ပါ ကလေးရယ်… ဦးက ကလေးက ဖင်ကုန်းပေးထားရင် ကလေးရဲ့ စောက်ဖုတ်က နောက်ကိုပြူးထွက်နေမှာ…. ဦးက ဒီလီးကြီးနဲ့ ကလေးစောက်ဖုတ် ဖောင်းဖောင်းဖွေးဖွေးကြီးကို နောက်ကနေလိုးဆောင့်ပေးမှာ…. ကလေးရယ်…. ဖင်လေးကုန်းလိုက်နော်…” ဦးလှမြိုင်က သော်တာ့ကို သင်ပြသွေးဆောင်ခြင်းများဖြင့် ရမ္မက်ဆန္ဒတွေတက်ကြွလာအောင် စကားလုံးတွေ ခပ်ကြမ်းကြမ်းသုံးကာ ရမ္မက်စိတ်ကို ဆွပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဒါမှသော်တာ စိတ်တွေပြန်ထလာပြီး သူ့အလိုကို လိုက်လျောစေဖို့ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ပြန်လည်ထောင်မတ်နေပြီဖြစ်သော သူ၏လီးတန်ညိုညိုတုတ်တုတ်ကြီးကိုလည်း သော်တာ့ လက်ကလေးဖြင့် ကိုင်စေလိုက်သည်။ ဦးလှမြိုင်ရဲ့ စကားတွေက သော်တာ့ကို အမှန်ပင်ရမက်သွေးတွေကြွစေရသည်။ ဒါ့အပြင် သူမလက်ထဲမှလီးတန်ကြီးကြောင့်လည်း သူမစိတ်ထဲ ဖင်ကုန်းအလိုးခံချင်သောစိတ်များ အလိုအလျောက်ဖြစ်ပေါ်နေရပြီဖြစ်သည်။ ဦးလှမြိုင်လီးတန်ကြီးက သူမလက်ကလေးနှင့် တစ်ကိုင်ပင်မပြည့်ပေ။\nထိုလီးတန်ကြီးဆီမှ တဒုတ်ဒုတ်ဖြင့် သွေးခုန်နေသလို အထိအတွေ့က သူမလက်ကလေးမှတစ်ဆင့် အသွေးအသားတွေ တစ်ကိုယ်လုံးကို ရမက်သွေးအရှိန်လွှမ်းခြုံနေသလိုခံစားလာရသည်။ စောက်ဖုတ်ထဲမှလည်း စစ်ကနဲ စစ်ကနဲဖြစ်ကာ အရည်တွေ ထပ်မံစိမ့်ထွက်လာရပြန်သည်။ ”ကဲ…. ထ… ကလေးလေး။ အင်း… ဟုတ်ပြီ။ ခါးကိုခွက်ထား။ ဖင်ကိုနောက်ကို ကော့ပစ်ထားလိုက်….။ ဟုတ်ပြီ…။ လက်တွေကို တောင့်ခံမထားနဲ့…။ တံတောင်နဲ့ပဲထောက်ထား..။ နဲနဲထပ်ပြီးကုန်းလိုက်ဦး…။ ဟုတ်ပြီ…။ အဲဒီအတိုင်းကလေးကို ဦးလိုးပေးမယ်နော်..။” သော်တာတစ်ယောက်ဦးလှမြိုင်ခိုင်းစေနေရာချထားပေးသည့်အတိုင်း ဖင်ကုန်းပေးလိုက်ရတော့သည်။ ဦးလှမြိုင်က သော်တာ့ဖင်ကြီးတွေနောက်မှာ နေရာဝင်ယူလိုက်ပြီး သူ့လီးတန်ညိုတုတ်တုတ်ကြီးကို လက်ဖြင့်ထိန်းကိုင်ကာ သော်တာ့ အဖုတ်လေးရဲ့ အဝမှာတေ့ပြီးထောက်လိုက်သည်။\nအဖုတ်ဝကို ထိပ်နဲ့တေ့ထောက်ခြင်းခံလိုက်ရသည်နှင့် သော်တာ့ ဖင်ဆုံကြီးက တွန့်ကနဲတုန်သွားသည်။ နောက်မှအသက်ကို၀၀ရှုကာ ဖင်ကိုတောင့်ခံပြီး လီးအဝင်ကို ငဲ့လင့်နေလိုက်တော့သည်။ ဒစ်ထိပ်ဖြင့် တေ့ထောက်ခြင်းခံထားသော သော်တာ့အဖုတ်နီနီလေးက နုအိပြီးဝင်းလက်နေသည်။ အမွှေးလေးတွေက နုနုလေးပင်ရှိသေးပြီး အစိလေးအထက်ဆီးစပ်နားမှာ အခွေလေးတွေဖြစ်လို့နေသည်။ ဦးလှမြိုင်က သော်တာ့အဖုတ်လေးကို သူရဲ့ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆီးစပ်အထက်နားမှ လက်လျှိုနှိုက်စမ်းပြီး အစေ့လေးကို အသာပင်ပွတ်ချေပေးလိုက်သည်။ ”အင့်… ဟင့်.. ဦးရယ်… လုပ်မှာဖြင့်လုပ်ပါတော့။ သော်တာမနေတတ်တော့ဘူး။” အဖုတ်ထဲ လီးဝင်လာဖို့ စောင့်မျှော်ငဲ့လင့်နေတဲ့ သော်တာခမျာ အစိကိုပွတ်ချေခြင်းခံလိုက်ရသဖြင့် ဖင်ကြီးခါယမ်းသွားပြီး သူမဖင်ကြီးကို အနောက်ဖက်သို့ ကော့ကော့ဆောင့်ကာ အနေအထိုင်ခက်လို့နေရတော့သည်။\nဦးလှမြိုင်ကလည်း အစိကိုပွတ်ချေနေလျက်မှပင် သူရဲ့ အတန်ကြီးကို သော်တာ့အဖုတ်လေးထဲသို့ ဖိနှစ်ဆောင့်သွင်းလိုက်လေတော့၏။ ”ဘွတ်.. ဖွတ်…. ဖွတ်… ပြစ်…. ဒုတ် ….” ပထမတစ်ချီလုပ်ပြီးသား အဖုတ်ထဲသို့ ဦးလှမြိုင်အတန်ကြီးက လေအန်သံနဲ့အတူ ထိုးခွဲဝင်ရောက်သွားပြန်သည်။ သော်တာကတော့ မသက်မသာပင် ခံစားလိုက်ရရှာသည်။ ” အ … အီး… အမေ့… နာလိုက်တာ… ဦးရယ်” ခါးလေးခွက် ဖင်ကုန်းပေးထားသော သော်တာတစ်ယောက် အဖုတ်ထဲသို့ လွတ်လွတ်ကျွတ်ကျွတ်ကြီး ဝင်လာတဲ့ အတန်ကြီးကြောင့် ခါးလေးခုံးထသွားရသည်။ ဒါပေမဲ့ လီးအဝင်က ထိထိမိမိရှိလှတာကြောင့် ချက်ချင်းပင် အရသာတွေ့သွားရတော့၏။ လီးကြီးက အဖုတ်သေးသေးလေးထဲ နင့်နင့်နဲနဲပြည့်ပြည့်ကြပ်ကာ ဝင်နေခြင်းကြောင့် အဝင်အထွက်ချောမွေ့စေရန် လက်ကိုနောက်သို့ပြန်ပြီး သူမဖင်သားကြီးကို သူမဘာသာလှမ်းဆွဲပြီးဖြဲပေးမိကာ အလိုးခံနေတော့၏။ သော်တာ့ပုံစံလေးမှာ အလိုးခံမှုကို မက်မက်မောမောခံစားရင်း ကာမအရသာထူးကို ခံစားလို့နေပေ၏။\nဦးလှမြိုင်မှာ အသားဖြူဖြူ ၊ ဖင်အိုးကောင်းကောင်းနဲ့ ငယ်ငယ်ချောချောကောင်မလေးတစ်ယောက်ကိုဖင်ကုန်းခိုင်းပြီး လိုးဆော်နေရခြင်းကြောင့် သူ၏အသွေးအသားတို့က ပူနွေးတက်ကြွလို့နေသည်။ ဒါ့အပြင် ဆောင့်ဆောင့်လိုးလိုက်တိုင်း ရှေ့တိုးနောက်ငင် ခါခါဆင်းသွားသော ခန္ဓာကိုယ်နဲ့အတူ ဝေဝိုက်ာကျနေသော သော်တာ့ဆံပင်ရှည်များကြောင့် သော်တာအလိုးခံနေသည့် ပုံစံလေးက ဦးလှမြိုင်အတွက် ကာမအမြင်ဖီလင်ကိုခံစားလို့ နေရပြန်သေး၏။ အား…. ကောင်းလိုက်တာ ဦးရယ်..။ အစပထမ၌ အလိုးခံနေရသော သော်တာ့ရဲ့ပုံစံလေးက ရမက်သွေးကြွစရာဖြစ်နေသော်လည်း နောက်ပိုင်း၌ သော်တာကိုယ်တိုင်ကပင် အလိုးခံရင်း ဦးလှမြိုင် စိတ်တွေပိုထန်အောင် အောက်မှ အညု ၊ အခရာလေးများပြောပေးခြင်း၊ ဦးလှမြိုင်ရဲ့ ဆောင့်ချက်တွေကို တိုးပွားအောင် အားပေးအားမြှောက်ပြုပေးသည့် စကားသံလေးများကို ပြောတတ်ဆိုတတ်လာလေတော့၏။\n”အား… ကောင်းတယ် ဦးရယ်… ဆောင့်.. နာနာလေးဆောင့်ပါ..။” သော်တာ့ရဲ့ အညုအချွဲတွေကြောင့် ရမက်ထန်လာပြီဖြစ်သော ဦးလှမြိုင်မှာ သော်တာ့ကို နင်းကန်ပြီး ဆောင့်လိုးနေလေတော့သည်။ ဦးလှမြိုင်တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသလို သော်တာ၏ဖြူဖြူဖွေးဖွေး အသားလေးတွေမှာလည်း ချွေးစက်ကလေးများသီးနေသည်။ ဖြူဖွေးသော ကိုယ်လုံးကလေးမှာ တောက်ပြောင်ပြီးကြွေရုပ်ကလေးလိုဖြစ်နေသည်။ သော်တာမှာ သူမဖင်သားကြီးကို နောက်သို့ပစ်ပစ်ဆောင့်ကာ အလိုးခံပေးနေရ၏။\nသူမရဲ့ ပစ်ဆောင့်ကော့တင်အလိုးခံမှုနဲ့ ဦးလှမြိုင်ရဲ့ဆောင့်ချက်တွေကြောင့် သော်တာ့ဆံပင်ရှည်လေးတွေမှာလည်းေ၀၀ဲခါယမ်းလို့နေသည်။ သော်တာတစ်ယောက် ဖင်ကုန်းပြီးအလိုးခံနေရတာအရမ်းကို အရသာတွေ့နေပြီး အဖုတ်ထဲမှာ ပူထူကျင်ဆိမ့်ကာ ပြီးချင်လာတော့၏။ ထို့ကြောင့် ဦးလှမြိုင်လီးကြီးကို သူမအဖုတ်အတွင်းသားနုနုလေးများဖြင့် ရှိသမျှအင်အားလေးသုံးကာ ဆွဲဆွဲညှစ်ပေးနေမိသည်။ ဦးလှမြိုင်မှာတော့ သော်တာ့ရဲ့ အပေးကောင်းမှု၊ အဖုတ်လေးထဲမှ တရစ်ရစ်ဆွဲညှစ်မှုများကြောင့် လိင်တန်ကြီးတစ်ခုလုံး ပူထူကျင်ဆိမ့်ကာ သုက်ရည်တို့က သုက်ကြောတစ်လျှောက် တင်းရင်းကာနေတော့သည်။ ဦးလှမြိုင်လိုးအားကို မြှင့်တင်ပြီး ဆောင့်ရင်း သော်တာ့ကို ပက်ပင်စက်စက်မညှာမတာပင် ခပ်ကြမ်းကြမ်းဆောင့်လိုးပစ်လိုက်တော့သည်။ ”အား…. ထွက်ကုန်ပြီ ဦးရေ….။” ဦးလှမြိုင် သော်တာ့ကို နင်းကန်ဆောင့်လိုး၍ သုက်ရည်တွေထွက်သွားချိန်နှင့် အံကိုက်ပင် သော်တာ့အဖုတ်ထဲမှ အရည်များလည်းထွက်ကာ အပြီးချင်းဆုံစည်းသွားတော့သည်။\nဦးလှမြိုင်တစ်ယောက် သော်တာ့ကို အစွဲကြီးစွဲမက်လို့သွားရပြီဖြစ်သည်။ ”ဦးတော့ သော်တာ့ကို အရမ်းချစ်မိသွားပြီကွာ..။” ”တကယ်ပဲလားဦးရယ်။ သော်တာကသာ ဦးကို အားကိုးချစ်စိတ်တွေနဲ့ ချစ်မိလို့ အခုလိုတွေဖြစ်ခဲ့ရတာ၊ ဦးမှာသာ အိမ်ထောင်တွေဘာတွေရှိ…..။” သော်တာက မျက်ရည်လေးဝဲကာ ငဲ့ကာဖြင့် ဦးလှမြိုင်ကို မာယာထောင်ချောက်နဲ့ အပိုင်ချုပ်သည်။ ဦးလှမြိုင်မှာ သော်တာ၏သနားစဖွယ် ဟန်ပန်လေးကြောင့် ပျာပျာသလဲဖြစ်ကာ သော်တာ့ရဲ့ နဖူးလေးကို ခပ်ဖွဖွနမ်းလိုက်ရင်း … ”ဦးမှာ အိမ်ထောင်မရှိတော့ပါဘူး သော်တာလေးရယ်။ ဦးက မုဆိုးဖိုပါ။ ဦး သော်တာလေးကို လက်ထပ်ယူမှာပါကွာ….။” ဦးလှမြိုင်ထက် အသက်ထက်ဝက်ကျော်ငယ်ပေမဲ့ သော်တာက ယောက်ျားတွေကို ကစားလှည့်စား မာယာများတဲ့ အတတ်ပညာတွင် အတွေ့အကြုံမနည်းတော့။ ထို့ကြောင့် ဦးလှမြိုင်လို သူဌေးတစ်ယောက်ကို အပီချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။\nဦးလှမြိုင်က သော်တာ့မိဘတွေဆီမှာ လိုက်တောင်းပါ့မယ်ဆိုတာတောင် မိခင်ဖြစ်သူကန့်ကွက်မှာစိုးရိမ်တဲ့ သော်တာကသူမသဘောဆန္ဒနဲ့ သူမ ဦးလှမြိုင်နောက်လိုက်ခဲ့မည်ဟုဆိုခဲ့သည်။ အိမ်ကိုတော့ ချစ်သူနောက်ခိုးရာလိုက်ပြေးသွားပြီဟု စာရေးထားခဲ့ကာ ဦးလှမြိုင်ဆီမှ ပိုက်ဆံငါးသိန်းယူပြီး ပေးထားခဲ့သည်။ သော်တာက ဆင်းရဲတွင်းမှ လွတ်မြောက်ရပြီဟု ယုံကြည်စိတ်ဖြင့် မိသာစုကို လျစ်လျူရှုကာ ခွဲထားနိုင်ခဲ့သည်။ မိသားစုရှေ့ရေးတွေဘာတွေ သူမ မသိတော့။ ဦးလှမြိုင်နောက်သို့ လိုက်သွားလျှင် သူမဘ၀ လုံခြုံမှုအပြည့်ရှိမည်ဆိုသည့် အတွေးသာ သူမတွေးနေခဲ့သည်။ ဦးလှမြိုင်နှင့်အတူ မိုးကုတ်သို့ သော်တာလိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ဦးလှမြိုင်၏အဆောင်အယောင်တွေက သူမတစ်သက် အိပ်မက်တောင်မမက်ခဲ့ဖူးသည့် အရာတွေဖြစ်နေ၏။\nတိုက် ၊ ကား၊ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတွေအားလုံးက သော်တာ့ကို မက်မောတပ်မက်စိတ်ဖြစ်စေရသည်။ မိုးကုတ်ကို ရောက်ကတည်းက သော်တာတစ်ယောက် တိုက်ပေါ်က မြေပေါ်မဆင်းတော့။ ဦးလှမြိုင်ဆင်သည့် အဝတ်အစား၊ လက်ဝတ်ရတနာမျိုးစုံတို့ဖြင့် အိပ်မက်ကမ္ဘာလေးထဲရောက်ရှိနေရသလို ပျော်ရွှင်မြူးတူးနေတော့လေသည်။ ဦးလှမြိုင်ကလည်း သော်တာ့လို မယားငယ်ငယ်ချောချောလှလှ ဆယ်ကျော်သက်လေးကို ရထားသည်မို့ သော်တာဘာပဲလုပ်လုပ် တပြုံးပြုံးနဲ့ပင်။ အချိန်မှန်မှန် ကာမဆက်ဆံနေရလျှင်ကျေနပ်နေသည်။ သော်တာကလည်း အိစက်ညက်ညောသော ဖဲမွေ့ယာကြီးပေါ်မှာ ဦးလှမြိုင်ကို ရမက်ဆေးတွေတိုက်ကျွေးပြီး လောကကြီးကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နဲ့မေ့လို့နေတော့သည်။ တစ်လလောက်ကြာတော့ ဦးလှမြိုင်က သော်တာ့ကို အရေးဆိုလာသည်။ ”သော်တာလေး.. ဦးတို့ လက်ထပ်ကြမယ်လေ” ”ဟင်..” ထိုအခါမှ သော်တာမှ လက်ရှိဘဝကို သတိရမိသည်။ တကယ်တော့ ဦးလှမြိုင်ကိုသော်တာမချစ်။ ထို့ကြောင့် တစ်ဘဝလုံးစာအတွက် လက်မထပ်ချင်။\nသူမချစ်တာ ဦးလှမြိုင်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု၊ အဆောင်အယောင်တွေပင်။ သူမ ဦးလှမြိုင်နောက်လိုက်ခဲ့ခြင်းကလည်း ချမ်းသာချင်၍သာဖြစ်သည်။ ဦးလှမြိုင်ကိုချစ်၍ လက်ထပ်ပေါင်းသင်းရန်လိုက်ပါခဲ့ခြင်း မဟုတ်ခဲ့။ ”ဘယ်လိုလဲ သော်တာ.. ဝမ်းမသာဘူးလား။” ”ဟုတ်… ဟုတ်ကဲ့ … ဝမ်းသာပါတယ် ဦးရယ်၊ ဒါပေမဲ့ လက်ထပ်ဖို့ ကိစ္စကို အလျင်မလိုပါနဲ့အုံးလား။” ”ဘာဖြစ်လို့လဲ သော်တာလေးရဲ့။” ”ဟိုလေ.. သော်တာ ဆယ်တန်းစာမေးပွဲဖြေချင်သေးတယ်။” ”ဟင်.. ဘယ်လို..။” သူနဲ့ လက်ထပ်ဖို့ လိုက်လာခဲ့ပြီးမှ စာမေးပွဲဖြေမည်ဆိုတာကို ဦးလှမြိုင်သဘောမပေါက်။ ဘဝင်မကျ။ ဒါပေမဲ့ သော်တာက ဦးလှမြိုင်ကိုယ်လုံးကြီးကိုဆွဲဖက်ပြီး ဆယ်တန်းအောင်ချင်တဲ့အကြောင်း၊ တက္ကသိုလ်တက်ချင်တဲ့အကြောင်းတွေ ချွဲ့နွဲ့ပြီး ပြောပြလိုက်တော့ ဦးလှမြိုင်တစ်ယောက်ခေါင်းညိမ့်လိုက်ရတော့သည်။ ”ဒါဆို ပတ်ဝန်းကျင်ကိုဘယ်လိုပြောထားမလဲ သော်တာလေးရဲ့။” ”ဦးကလဲ ဦးတူမလို့ ပြောပြထားလိုက်ပေါ့လို့။” သော်တာက ဦးလှမြိုင်ရဲ့ပါးကိုရွှတ်ခနဲ နမ်းလိုက်ပြန်သည်။\nဒီလိုအပြုအမူတွေနဲ့အတူ ဦးလှမြိုင်လီးတန်ကြီးပျော့ကျခဲ့ရပြန်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သော်တာ့အလိုကျ ဦးလှမြိုင် လိုက်လျောခဲ့ရတော့သည်။ ဆယ်တန်းအောင်စာရင်းထွက်ပြန်တော့ ဦးလှမြိုင်က တစ်စခန်းထကာ လက်ထပ်ဖို့ပြောတာပြန်၏။ ”အို… ဦးကလဲ သော်တာဖြင့် စာမေးပွဲအောင်လို့ ပျော်ပြီး ဦးရင်ခွင်ထဲမှာနေနလို့မဝသေးပါဘူး။ လက်ထပ်ဖို့နေပါအုံးနော် ဦး…၊ နော်လို့…။” သေ်ာတာအစွမ်းကုန် ကပ်ချွဲပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ဦးလှမြိုင်ဘက်က တင်းခံထားခဲ့သည်။ သူနဲ့လိုက်ပါပြီး တစ်နှစ်အတွင်း အစားအသောက်ကောင်းကောင်း ၊ အနေအထိုင်ကောင်းကောင်းတွေနဲ့ တစ်သွေးတစ်မွေးလှလာသော သော်တာ့ကို လက်လွှတ်သွားမှာ စိုးရိမ်မိသည်။ သော်တာတစ်ယောက်အရမ်းကိုလှလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားတွေကလည်း မက်မောစရာအတိဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ဦးလှမြိုင်ဘက်က သော်တာ့ကို လက်လွတ်သွားမှာ စိုးရိမ်နေမိသည်မှာ အလွန်တော့မဟုတ်ပါ။\nဒီတော့ ဦးလှမြိုင်ရသလောက်တော့ တင်းခံထားမိသည်။ နောက်ဆုံးတော့ တက္ကသိုလ်အရမ်းတက်ချင်နေသည့် သော်တာမှာ ဦးလှမြိုင်နှင့် လက်ထပ်ခဲ့ရတော့သည်။ ဒါပေမဲ့ သော်တာက မင်္ဂလာဧည့်ခံပွဲတွေဘာတွေမလုပ်ဖို့နဲ့ တက္ကသိုလ်တက်နေစဉ်တွင် သူမကို ဦးလှမြိုင်၏ တူမအဖြစ်သာ လူသိခံဖို့တောင်းဆိုခဲ့သည်။ အကြောင်းပြချက်က အိမ်ထောင်သည်ဘဝနဲ့ တက္ကသိုလ်တက်ရမှာ ရှက်လို့ဟူ၍ဖြစ်သည်။ တူမအရွယ်မယားချောလေးကို အပိုင်ရနေပြီမို့ ဦးလှမြိုင်ကသော်တာ့ ဆန္ဒကို အလျော့ပေးခွင့်ပြုခဲ့သည်။\nထိုခွင့်ပြုချက်ရတော့ သော်တာက သူမအသွေးအသားတွေနဲ့ ဦးလှမြိုင်ကို အချစ်ကြီးချစ်ပြလိုက်ပြန်သည်။ မာယာတွေနဲ့ အထပ်ထပ်ရစ်ပတ်ပစ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ တက္ကသိုလ်တက်ရမည့်ရက်နီးလာတော့ သော်တာအပျော်ကြီးပျော်နေသည်။ မိုးကုတ်ကနေ မန္တ္တလေးထိသွားပြီးကျောင်းတက်ရမှာမို့ သော်တာကလွတ်လပ်ပြီဟု စိတ်တွင်တွေးကာပျော်ရွှင်နေသည်။ ”သော်တာနေဖို့ မြို့ထဲမှာ ဦးတိုက်ခန်းရှိတယ်။ အဲဒီတိုက်ခန်းမှာပဲနေပြီးကျောင်းတက်လေ။ ဦးလဲမကြာမကြာလာပြီး သော်တာလေးနဲ့ ချစ်လို့ရတာပေါ့။” ”ဟင့်အင်း .. ဟင့်အင်း.. ဦးကလဲ … သော်တာက တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူဘဝကို ပီပီပြင်ပြင်ခံစားချင်သေးတာ… အဆောင်ကပဲတက်မယ်ဦး…။” ”ဟင်… ဒါဆို ဦးလာရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။” ”သြော်.. ဦးကလည်း အဲဒီတော့ ဦးတိုက်ခန်းမှာ သော်တာလိုက်နေမှာပေါ့လို့။” ”ကဲ သော်တာ့ သဘောပါပဲကွာ။” ”ဟေး.. အဲဒါကြောင့်……” ”ဘာလဲ။\nအဲဒါကြောင့် ဦးကိုချစ်တာလို့ ပြောဦးမယ်မဟုတ်လား။” ”ဟွန်း.. ဦးနော်..။ သော်တာ့ကို ရှက်အောင်လုပ်တယ်။ ကဲ… ကဲ….” သော်တာ ဦးလှမြိုင်ရင်ဘတ်ကြီးကို လက်သီးဆုတ်ကလေးဖြင့် မနာအောင်ထုလိုက်သည်။ ဦးလှမြိုင်ကလည်း သော်တာ့လက်ကလေးကိုဖမ်းဆွဲကာ သော်တာနဲ့အတူ ကုတင်ပေါ်သို့ လှဲချပစ်လိုက်တော့၏။ ”အင်း… ဟင်း… ဦးရယ်…” အပြုအစု အချွဲ့အနွဲ့ကောင်းသော သော်တာ့ကို ဦးလှမြိုင်တစ်ယောက် အသည်းစွဲချစ်နေခြင်းက လွန်သည်ဟုမပြောနိုင်ပေ။ သော်တာက မာယာဆိုတဲ့အဆိပ်တွေပြင်းလှသည်ကိုး………..။ ”ဟေ့ကောင်… ငါပြောတာ အဲဒီ့ကောင်မလေးပေါ့။ မိုးကုတ်ကသူဌေးတူမတဲ့ ၊ ဝတ်တာစားတာ၊ သုံးတာစွဲတာတော့ အလျှံပဲ….။” တက္ကသိုလ်က ယောက်ျားလေးတွေရဲ့ ပါးစပ်ဖျားမှာ သော်တာတစ်ယောက်နာမည်အတော်လေးကြီးလာခဲ့သည်။ သော်တာ့ကို မိန်းကလေးတိုင်းကအထင်ကြီးအားကျကြသည်။\nသော်တာ့ဘဝက အစစအရာရာပြည့်စုံကာ မိုးပေါ်ကလမင်းလိုစံမြန်းနေရသည်ပဲ။ အဲဒါပဲတင်လားဆိုတော့ မဟုတ်သေးပါ။ သော်တာရဲ့ နက်မှောင်သန်စွမ်းသောဆံပင်ရှည်ကြီးတွေက တင်ပါးထွားထွားအိအိနားထိရောက်သည်။ လုံးကျစ်မို့မောက်သော ရွှေရင်အစုံကို ပေါ်လွင်အောင် ခါးတိုအင်္ကျီလေးတွေဝတ်ပြီး ထဘီကိုတင်းနေအောင် ချပ်ချပ်ရပ်ရပ် ဝတ်တတ်သည့်သော်တာ့အလှကို မြန်မာဆန်ဆန်လှသည်ဟုဆိုကာ ကွင်းဘွဲ့ပင်အပ်နှင်းခဲ့ကြသည်။ မေဂျာကွင်းတွေထက်ပိုလှသည်ဟု ပင်သတ်မှတ်ကြပြီး တက္ကသိုလ်တစ်ခုလုံးရဲ့ အလှဘုရင်မဘွဲ့ကို အပ်နှင်းကြပြန်၏။\nသော်တာမှာ ဦးလှမြိုင်၏ကောင်းမှုကြောင့် ရေမြင့်လို့ကြာတင့်ခဲ့ရသည်။ ဒါပေမဲ့ နှလုံးသားကို ညာနေခဲ့ပြီး စည်းစိမ်ချမ်းသာကို မက်မောနေခဲ့သော သော်တာ့ဘဝထဲသို့ လူတစ်ယောက်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဆေးကျောင်းသား၊ သူဌေးသား၊ လူချောလို့ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်တွေနဲ့ မိုးမြင့်။ နယ်ပယ်အသီးသီးက အလှဘုရင်မတွေ၊ အပျိုချောလေးတွေ တိတ်တခိုးစွဲလမ်းနှစ်သက်ကြရသည့် မိုးမြင့်က သော်တာ့ကို မျက်စိကျကာ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ သော်တာမှာ အဖေအရွယ်၊ ဦးလေးအရွယ် သက်ကြားအိုကြီးကိုလင်လုပ်နေရသည့် အခြေအနေတွင် ပျိုတိုင်းကြိုက်တဲ့ နှင်းဆီခိုင်လေးက ခူးခွင့်ပေးနေတော့ ရင်ခုန်သံတွေမြန်ဆန်ခဲ့ရသည်။ နှလုံးသားက လှုပ်ရှားခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတော့ မိုးမြင့်လိုသက်တူရွယ်တူ နုပျိုချောမောပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝကာဆရာဝန်ဖြစ်မည့်သူကို ရင်ခုန်လှုပ်ရှားချစ်စိတ်ဖြင့်တစ်ဖက် ၊ ဘဝအတွက် အာမခံချက်တွေအပြည့်အဝပေးနိုင်သည့် အခြေအနေရှိနေသည်ကတစ်ဖက်၊ နှစ်ဖက်စလုံးက သူမအတွက် အဆင်ပြေနေခြင်းကြောင့် မိုးမြင့်ကို ချစ်သူအဖြစ် လက်ခံလိုက်ပါတော့သည်။\nမိုးမြင့်ကလည်း သော်တာ့ကို အလှဘုရင်မလေး မြန်မာဆန်ဆန်လှသူလေးမို့ အသဲစွဲအောင်ချစ်မိခဲ့သည်။ သော်တာ့ကို တစ်ဘဝလုံးစာအတွက် ချစ်သည်ဟူ၍ပင်ကြွေးကြော်နေခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ မိုးမြင့်ရဲ့ အိပ်မက်တွေ ပျက်စီးရဖို့ အကြောင်းဖန်လာခဲ့သည်။ ”မိုးမြင့် …. မင်း သော်တာဆိုတဲ့ မိုးကုတ်ကကောင်မလေးကို တွဲနေတာ အတည်ဆို…” ”အေး..။ ဟုတ်တယ် ဇော်ကြီးရ …. မင်းဘယ်ကကြားလာရတာတုန်း” မိုးမြင့် သူငယ်ချင်း ဇော်ကြီးက မိုးကုတ်သား။ ငယ်သူငယ်ချင်းတွေမို့ မိုးမြင့်ကိစ္စကြားတာနဲ့ ဇော်ကြီးပေါက်ချလာခြင်းဖြစ်သည်။ ”ငါမင်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲပြောမယ် မိုးမြင့်… အဲဒီ စော်ကို မင်းဖြုတ်ရုံဖြုတ်ပြီးခေါက်ထားမယ်ဆိုရင် ငါဒီအထိလိုက်မလာဘူး။ အခုမင်းက အတည်ကြံနေတယ်ဆိုလို့ ငါ လိုက်လာရတာ။” ”ဟာ… ငါ သော်တာ့ကိုတကယ်ချစ်တာ ဇော်ကြီးရ ဘာဖြစ်လို့လဲ။” ”အေး… အဲဒီသော်တာဆိုတဲ့ ကောင်မလေးက တို့မြို့က ကျောက်တွင်းသူဌေး ဦးလှမြိုင်ရဲ့နောက်မိန်းမတဲ့။” ”ဘာ…” မိုးမြင့် ဆွံ့အသွားသည်။\nဒီစကားကို လာပြောတဲ့သူက သာမာန်ရင်းနှီးတဲ့လူဆို မိုးမြင့်လှောင်ပစ်လိုက်မှာ အသေအချာ။ သော်တာ့ကိုလိုက်မရလို့ မလိုမုန်းထားပြီး အပုပ်ချပြောနေသည်ဟုသတ်မှတ်လိုက်မိမှာပဲဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ အခုက ငယ်သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ဖြစ်နေသည့်အပြင်၊ မိုးကုတ်သားစစ်စစ်။ သော်တာနေထိုင်သည့်နေရာက ငယ်သူငယ်ချင်းက အတိအကျပြောနေခြင်းကြောင့် မိုးမြင့်မယုံလို့မရတော့။ မိုးမြင့်စိတ်တွေပေါက်ကွဲလာရပြီဖြစ်သည်။ သော်တာ့ကို သူချစ်သလောက် သော်တာကလည်းပြန်ချစ်ခဲ့သည်ဟု ထင်မိခဲ့တဲ့စိတ်တွေက သော်တာ့အပေါ် အမြင်စောင်းခဲ့ရလေပြီ။ အသက်ကြီးကြီးလင်ကိုယူထားပြီး လင်ငယ်နေချင်သည့်ကောင်မဟု သတ်မှတ်လိုက်မိတော့သည်။ သော်တာ့ကို သူ့ဘက်မှ အချစ်စစ်အချစ်မှန်နဲ့ ချစ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ယခင်ကြိုက်ခဲ့ဖူးသည့် မိန်းကလေးများလို အသွေးအသားကိုဝါးမျိုလိုသည့်စိတ်ကိုပင် ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။ သော်တာနဲ့ အတူနေခွင့်ရတာတောင် သူ့ဘက်ကစည်းစောင့်ပေးခဲ့သည်။\nအခုတော့….။ ”တောက် … တွေ့ကြသေးတာပေါ့ သော်တာရယ်…။” မိုးမြင့်အကြီးအကျယ်ကြုံးဝါးပြီး သော်တာနေထိုင်ရာ အဆောင်သို့ထွက်လာခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ သော်တာကရှိမနေခဲ့ပေ။ အဆောင်နေမိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို မေးကြည့်လိုက်မိမှပင် မိုးမြင့်စိတ်ကို ပိုမိုထိခိုက်စေသော သတင်းစကားတစ်ခုကို ကြားခဲ့ရပြန်သည်။ ထိုစကားကမိုးမြင့်စိတ်ကို အရမ်းပေါက်ကွဲစေပြန်သည်။ ”မိုးကုတ်က သူ့ဦးလေးလာလို့ မြို့ထဲကတိုက်ခန်းမှာ လိုက်အိပ်တယ်။ ကျွန်မတို့သိသလောက်တော့ သော်တာနဲ့ အဲ့ဒီလူကြီးက ဦးလေးနဲ့ တူမ မဟုတ်ဘူး။” နောက် နှစ်ရက်သုံးရက်လောက်ကြာတော့ သော်တာ အဆောင်ပြန်ရောက်လာပြီဟု သတင်းကြားတာနဲ့ သော်တာ့ဆီကို မိုးမြင့်ထွက်လာခဲ့သည်။\n”ဟယ်… ကို… ဒီအချိန်ကြီး မလာစဖူးပါလား..။” ”သော်တာအားရင် ကို နဲ့ ခဏလိုက်ခဲ့ပါလား။” ”ဟုတ်ကဲ့ ကို” သော်တာ့မှာတော့ မိုးမြင့်ဘာဖြစ်နေသည်ကိုမသိ။ သူမ ချစ်ရသူကလာခေါ်တော့ ကောက်ခါငင်ခါပင်လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သောရက်က ဦးလှမြိုင်ရောက်လာခဲ့သဖြင့် မြို့ထဲတိုက်ခန်းတွင် အတူလိုက်ပါအိပ်စက်ခဲ့ရသည့် အချိန်များ၌ သော်တာမှာ မိုးမြင့်ကိုပင် သတိရနေခဲ့သည်။ ယခင်က ဦးလှမြိုင်၏ အနမ်း၊ အယုအယများအပေါ် သာယာမိန်းမူးခဲ့သော်လည်း မိုးမြင့်နှင့် ချစ်သူဖြစ်ခဲ့သည့် အချိန်နောက်ပိုင်းတွင် ဦးလှမြိုင်နှင့်အတူနေရသည်ကို ငရဲကျနေသလိုခံစားနေခဲ့ရသည်။\nမိုးမြင့်နှင့် စည်းမကျော်ခဲ့ဖူးသော်လည်း မိုးမြင့်ကိုချစ်သည့် စိတ်ကြောင့် အခုလိုဖြစ်နေခဲ့ရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ မိုးမြင့်က ယခင်ကောင်မလေးတွေကို ခေါ်လာနေကျတိုက်ခန်းသို့ သော်တာ့ကို ခေါ်ဆောင်လာသည်။ မိုးမြင့်ပုံစံက အေးတိအေးစက်နိုင်လွန်းလှသည်။ သော်တာ့ကို ယခင်ကလိုဧည့်ခန်း၌ပင်စကားမပြောတော့ဘဲ အိပ်ခန်းထဲသို့ တန်းခေါ်လာခဲ့သည်။ ”ကို … ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ဒီနေ့ သော်တာ့ကို ဆက်ဆံတာတစ်မျိုးကြီးပဲ။” ”ကို … မင်းနဲ့ အတူနေချင်တယ် သော်တာ… ကိုယ့်ကို ခွင့်ပြုမလား။” ”အို… ကိုကလည်း။” သော်တာရှက်သွေးဖြာသွားရသည်။ သူမဘက်မှ လိုက်လျောခဲ့တာတောင်မှ စည်းစောင့်ခဲ့သည့် ချစ်သူက ယခုကောက်ကာငင်ကာ တောင်းဆိုလာတော့ မငြင်းရက်ပဲ ခေါင်းလေးအသာငုံ့ကာ ငြိမ်ပြီးရပ်နေလိုက်မိသည်။\nသူမဘဝမှာ ဘယ်ယောက်ျားလေးအပေါ်မှ မခံစားဖူးခဲ့သည့် ရင်ခုန်မှုဖြင့် မိုးမြင့်ကိုချစ်ရသည်မို့ မိုးမြင့်တောင်းဆိုလာလျှင် သူမဘက်မှ အရာရာပေးဆပ်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ မိုးမြင့်က သော်တာ့ရှေ့တည့်တည့်တွင်ရပ်ကာ သူ၏ဘောင်းဘီကိုချွတ်ချပစ်လိုက်သည်။ ခေါင်းငုံ့ကာရပ်နေသော သော်တာမှာ ရှေ့မှလှုပ်ရှားမှုကြောင့် ခေါင်းကိုအသာအယာမော့အကြည့်တွင် မျက်လုံးလေးဝိုင်းသွားရသည်။ ထိုမျှမကသေး သော်တာတစ်ယောက်အာခေါင်တွေပင်ခြောက်လို့သွားရတော့သည်။ သူမမျက်စိရှေ့၌ မိုးမြင့်က အတန်ကြီးတရမ်းရမ်းနဲ့ အသင့်ဖြစ်နေပြီကိုး။ အောက်ပိုင်းဗလာကျင်းနှင့်ရပ်နေသော မိုးမြင့် ပေါင်ကြားထဲမှ အတန်ကြီးက သော်တာ့ကို တန်းမတ်စွာချိန်ရွယ်ထားသကဲ့သို့ တောင်မတ်စွာရှိနေ၏။ ”မင်း အဝတ်တွေကို ချွတ်လိုက်လေ သော်တာ” မိုးမြင့်က သော်တာ့ကို အမိန့်သံဆန်ဆန် လေသံဖြင့်စေခိုင်းလိုက်သည်။\nသော်တာက မိုးမြင့်စကားကို တသွေမတိမ်းလိုက်နာရှာသည်။ သူမကိုယ်ပေါ်မှ အဝတ်အစားများကို တစ်လွှာချင်းချွတ်ချပစ်လိုက်သည်။ သော်တာ့ရဲ့ ဖြူဖွေးနူးညံ့ပြီး တွဲမကျသေးတဲ့ရင်သားထွားထွားကပေါ်ထွက်လာသည်။ ရင်သားထွားထွားအောက်က အဆီပိုမရှိပဲ ချပ်ရပ်နေသော ဗိုက်သားလေး၊ အဲဒီအောက်မှာတော့ အမွှေးအမြင်ပြောင်စင်အောင်ရိတ်ထားတဲ့ အဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေးက မြင်ရသူ မိုးမြင့်အဖို့ ရမက်သွေးတို့ ဆူဝေဖွယ်ရာအတိပင်။ သူမရင်ထဲတွင် စွဲလန်းချစ်ခင်ရသည့် မိုးမြင့်ကို ချစ်သည့်စိတ်ကြောင့် အနွမ်းပန်းဖြစ်နေရသည့် သူမမှ မိုးမြင့်အလိုကျ အစွမ်းကုန် လိုက်လျောဖြည့်ဆည်းပေးမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသည်။\nထို့ကြောင့် သော်တာဆိုတဲ့ မိန်းမချောလေးခမျာ မိုးမြင့်ခိုင်းတဲ့အတိုင်း မကန့်ကွက်ပဲ မိုးမြင့်တောင်းဆိုသမျှ လိုက်လုပ်ပေးနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ မိုးမြင့်တစ်ယောက် လီးအတောင်သားနှင့် ကုတင်စောင်းမှာ ခြေချထိုင်လိုက်ပြီး ဝတ်လစ်စလစ်ကလေးဖြင့် ထိရက်ကိုင်ရက်စရာမရှိပဲ လှလွန်းနေသော သော်တာ့အလှကို ဝမ်းနည်း ကြေကွဲရိပ်သန်းသောမျက်ဝန်းအစုံဖြင့် ခပ်ဆွေးဆွေးလေးတစ်ချက်စိုက်ကြည့်လိုက်မိ၏။ ဒါပေမဲ့ ချက်ချင်းပင် မိုးမြင့်ရဲ့ မျက်လုံးများက ဒေါသစွက်သော အကြည့်များအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းလို့သွားတော့သည်။ မိုးမြင့်ရင်ထဲမှာ သော်တာရဲ့ သစ္စာဖောက်ဖျက်လိမ်ညာလှည့်စားထားမှုများကို ပြန်လည်တွေးတောမိပြီး စိတ်တွေခက်ထန်သွားရခြင်းဖြစ်သည်။ ”ကိုယ့်ကို ချစ်သေးလား သော်တာ” မိုးမြင့်က သူ့ရှေ့မှာ ရှက်ရွံ့ဟန်လေးဖြင့် ရပ်နေသော သော်တာ့ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး လေသံမှန်မှန်ဖြင့်ပင်မေးလိုက်သည်။\n”ကို့ကိုသော့်တာအရမ်းချစ်ပါတယ် ကိုရယ်။ ကို့ကိုချစ်လွန်းလို့ ကို့ဆန္ဒတွေဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ သော်တာအခုလိုလိုက်လာခဲ့ရတာပါ။ ကို သော်တာ့ကို အထင်မသေးပါနဲ့နော်….။” ယောက်ျားတွေကို အမြဲလှည့်ပတ်လိမ်ညာမာယာများလေ့ရှိသည့် သော်တာက သူမဝသီအတိုင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို သိက္ခာဆည်သည့်အနေဖြင့် ပြောလိုက်သေး၏။ ထိုစကားသံတွေက မိုးမြင့်၏ရင်ဘတ်ကို ပိုမိုထိခိုက်နာကျင်စေမှန်း သော်တာမသိခဲ့ပေ။ ဒါကို ကိုယ့်လီးကို လာစုပ်ပေးကွာ။ သော်တာ လီးစုပ်ပေးတာကို ကိုယ်အရမ်းခံစားကြည့်ချင်တယ်။ မိုးမြင့်က သော်တာ့အကျင့်စရိုက်ကို အထင်သေးစွာဖြင့် အပျော်မယ်တစ်ယောက်ကိုဆက်ဆံသလို ခပ်ရင့်ရင့်ပင်စေခိုင်းလိုက်၏။ မိုးမြင့်စကားကြောင့် သော်တာ့ကိုယ်လေး တွန့်ကနဲပင်ဖြစ်သွားသည်။ သူမနှင့် ပတ်သက်ဖူးခဲ့သည့် ဘယ်ယောက်ျားကိုမှ သော်တာ ပုလွေမပေးဖူးခဲ့ပါ။\nယုတ်စွအဆုံးသူမရဲ့ကျေးဇူးရှင်လို့တောင် ပြောလို့ရသည့် ဦးလှမြိုင်ကိုတောင် သော်တာစုပ်ပေးခဲ့သည်မဟုတ်ပေ။ ဒါပေမဲ့ မိုးမြင့်က သူမလက်ထပ်မည့် ယောက်ျား၊ သူမချစ်ရသည့် ချစ်သူဟူသောအတွေးဖြင့် သော်တာ့စိတ်ထဲမာန်တင်းကာ ချစ်သူအလိုကျ လိင်တန်ကိုငုံစုပ်ပေးဖို့ ကုတင်စောင်းတွင်ထိုင်နေသော မိုးမြင့်ပေါင်နှစ်လုံးကြားထဲသို့ ဒူးလေးထောက်ကာ ထိုင်လိုက်တော့သည်။ မိုးမြင့်၏ တောင်မတ်နေသော လိင်တန်ကြီးကို သော်တာ လက်ဖဝါးနုနုလေးဖြင့် ခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ တင်းပြောင်ဖူးထွက်နေသည့် ထိပ်ဖူးကို သူမနှုတ်ခမ်းပါးလေးများဖြင့် စတင်တို့ထိကာ စုပ်ငုံလိုက်တော့သည်။\nသော်တာ့ ပါးစပ်မှ အားကြိုးမာန်တက် စုပ်သံတပြွတ်ပြွတ်က အခန်းထဲမှာ ခပ်မှန်မှန်ပင်ထွက်လို့နေသည်။ သော်တာ့ခမျာ မစုပ်တတ်စုပ်တတ်နှင့် မိုးမြင့်ရဲ့ လိင်တန်ထွားထွားကို ခေါင်းကလေး နိမ့်လိုက်မြင့်လိုက်နှင့် အားကြိုးမာန်တက်စုပ်ပေးနေရှာသည်။ မိုးမြင့်က ကုတင်ကို လက်ထောက်ကာ ဖင်ကိုကြွပြီး သော်တာ့ပါးစပ်လေးထဲ သူ့လိင်တန်ကို အားမလိုအားမရဖြင့် ကော့ကော့ထိုးနေလိုက်သေးသည်။ ပုလွေပေးတာမကျွမ်းကျင်သည့် သော်တာမှာ မိုးမြင့်ရဲ့ ကော့တင်ဆောင့်ထိုးလိုက်သော လိင်တန်ထိပ်ဖူးက အာခေါင်သို့ လာလာထိုးခြင်းကို ခံစားရသည်။ သော်တာ့ ပါးစပ်တစ်ခုလုံးပြည့်နေသော လိင်တန်ကြီးကြောင့် လည်ချောင်းထဲ၌ပျို့အင့်သွားပြီး မျက်ရည်လေးများပင်စို့ထွက်လာသည်။ ဒါပေမဲ့ မိုးမြင့်ကာ သော်တာ့အပေါ် သနားညှာတာစိတ်မရှိတော့ပေ။\nသော်တာရဲ့ ဆံပင်ရှည်ရှည်များကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲစုကိုင်ကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သော်တာ့ ဂုတ်သားဝင်းဝင်းလေးကို ထိန်းကိုင်ရင်း သော်တာ့ပါးစပ်ထဲကို အဖုတ်ထဲလိုးသလို ဆောင့်ဆောင့်ထိုးနေမိတော့သည်။ မိုးမြင့်စိတ်ထဲမှာ နာကျည်းခက်ထန်နေသော စိတ်အစဉ်နှင့်အတူ ရမက်စိတ်က ပြင်းထန်လာသည်။ ချစ်ခဲ့ဖူးသူ၏ သနားစရာမျက်နှာလှလှလေးနှင့် နွေးထွေးနူးညံ့လွန်းသော သော်တာ့ အာခံတွင်း၏အထိအတွေ့တွေကြောင့် မိုးမြင့်တစ်ယောက်ဘယ်လိုမှ မထိန်းနိုင်တော့ပဲ သုက်ရည်များ ပြွတ်ခနဲထွက်ကာ သော်တာ့အာခေါင်ထဲထိရောက်အောင် ပန်းထုတ်လိုက်တော့သည်။ မိုးမြင့် လိင်တန်ကိုသော်တာ့ပါးစပ်လေးထဲမှ ဆွဲထုတ်ပြီး သော်တာ့ခေါင်းလေးကိုဆွဲမော့လိုက်သည်။ သော်တာ့မျက်လုံးလေးများမှာ မျက်ရည်ဥလေးများက တွဲလဲခိုနေသည်။ ချစ်ရသူ၏ရက်စက်စွာ ဆက်ဆံမှုကြောင့် ဝမ်းနည်းပြီးထွက်လာသော မျက်ရည်များလား၊ အာခေါင်ကိုထိုးမိသောကြောင့် ထွက်လာသောမျက်ရည်များလားဆိုတာကတော့ သော်တာမှလွဲ၍မည်သူမှသိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ…………ပြီးပါပြီ။\nCategorized as အငျးဆကျ Tagged ဟနျဆောငျမူပို


ပြန်လည်စတင် | Martech Zone\nတနင်္ဂနွေ, နိုဝင်ဘာလ 26, 2006 သောကြာနေ့, အောက်တိုဘာလ 24, 2014 Douglas Karr\nol '၏ဆောင်ပုဒ်သည်ကျွန်ုပ်အတွက်ပျင်းစရာကောင်းလာခြင်းကြောင့်လေကိုသတိကြီးစွာ ထား၍ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ ငါနှင့်အတူပယ်စတင်ခဲ့သည် ဖြန့်တယ် beta ကိုဆောင်ပုဒ်နှင့်လုံးဝကထွက်ညှိ။ ဂူဂဲလ်ဗွီဒီယိုဘားကိုတောင်ငါထပ်ထည့်သည်၊ ၎င်းသည်ဂူဂဲလ်ဗီဒီယိုမှကျပန်းအံဝင်ခွင်ကျရှာဖွေမှုများကိုပြုလုပ်သည်။ Seth Godin နှင့် Tom Peters အပြင်အခြား web အထွေထွေ tag များ၊ ရှာဖွေရေးအင်ဂျင်ပိုမိုကောင်းမွန်စေခြင်း၊ အင်တာနက်စျေးကွက်ရှာဖွေခြင်းစသည်တို့ကိုသင်တွေ့လိမ့်မည်။\nငါဒီစာအုပ်ကိုကြိုက်တယ်စာမျက်နှာက ဦး စားပေးသောကြောင့်။ menu sidebar (မည်သူမျှအမှန်တကယ်မသုံးဖူးသော) အစားဤအကြောင်းအရာသည်ထိုစာမျက်နှာကိုပင်မစာမျက်နှာ၏အောက်ခြေတွင်သိုလှောင်ထားသည်။ အကယ်၍aည့်သည်တစ်ယောက်ရောက်လာပြီး post ကို“ အကျဉ်းချုပ်” ဖတ်ပြီးနောက်သူတို့စိတ်မ ၀ င်စားလျှင်၊ ငါနဲ့“ သက်ဆိုင်သော” စာမူများဘေးမှာရှိနေသည်။ အဲဒီမှာသူတို့ဖတ်ချင်တဲ့ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါတယ်။\nငါကဲ့သို့ကောင်းစွာဆောင်ပုဒ်အချို့အေးမြနည်းနည်းအပြောင်းအလဲတချို့လုပ်ခဲ့တယ်။ Squible က set width ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် variable တစ်ခုအတွက် style အားလုံးကိုပြုပြင်ခဲ့တယ်။ Squible သည်ရှေ့စာမျက်နှာတွင်ရှိသည့်စာလုံးများကိုကန့်သတ်ထားသည်။ သို့သော် အကယ်၍ ၎င်းသည်အကန့်အသတ်ရှိပါကစကားလုံးနှစ်လုံးကိုဖြတ်တောက်သည်။ ငါ function ကိုကန့်သတ်မတိုင်မီနောက်ဆုံးအာကာသမှာကဖြတ်ဖို့ function ကိုပြုပြင်မွမ်းမံ။\nနှင့်အညီ, သင်တန်း, မီးဂရပ်ဖစ်ရှိပါတယ်! ငါ့အရင်အခင်းအကျင်းရဲ့အပြာရောင်ထက်အနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းချင်ခဲ့တယ်။ ဘာတွေဖြစ်နေလဲကြည့်ရအောင် ငါဒီခေါင်းစဉ်မှာပျော့ပျောင်းနေသည့်အကြောင်းအရာကိုပြန်ဆိုသည့် Ajax အနည်းငယ်ပိုသုံးသည်ကိုအနည်းငယ်စိုးရိမ်သည်။ ကွန်ရက်စာမျက်နှာအသစ်ဖြင့်ကျွန်ုပ်၏အော်ဂဲနစ်ရှာဖွေမှုရလဒ်မည်သို့ဖြစ်ပျက်သည်ကိုကျွန်ုပ်တို့တွေ့ရမည်။ နက်ရှိုင်းစွာဆက်စပ်သောတံဆိပ်ကပ်ခြင်းများအားလုံးသည်ပိုမိုကောင်းမွန်သော SEO (Search Engine Optimization) ကိုရရှိလိမ့်မည်ဟုမျှော်လင့်ပါသည်။\nTags: ဘလော့ဂ်douglas karrသြဇာလွှမ်းမိုးမှုနှင့်အလိုအလျောက်ပေါ်မှာWebsite စတင်ခြင်း\nနိုဝင်ဘာလ 26 ရက် 2006 ခုနှစ် ညနေ 10:12 နာရီ\nအမြင်သစ်တစ်ခု။ လိမ္မော်ရောင် ခေါင်းစီးသည် နံနက်စောစော ခံစားချက်ကို ပေးသည်၊ အလွန်သာယာသည်။\nနိုဝင်ဘာလ 27 ရက် 2006 ခုနှစ် ညနေ 9:35 နာရီ\nဝိုး! တော်တော်လေး တိုးတက်လာတယ်လို့ ပြောချင်ပါတယ်။ သန့်ရှင်းပြီး ရိုးရှင်းပါတယ်။ ကြော်ငြာမရှိဘူးလား\n28:2006 pm မှာနိုဝင်ဘာ 10, 15\nလှပသောအရောင်များ - အလွန်တက်ကြွ။ ဒါပေမယ့် စာမျက်နှာရဲ့ထိပ်က Douglas လေးကို လွမ်းမိကြောင်း ဝန်ခံရပါမယ် - ဒါဟာ ကောင်းမွန်တဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ထိတွေ့မှုကို ပေးစွမ်းပါတယ်။


ကလေးတွေမှာ ဖြစ်တတ်တဲ့ အသက်ရှူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ ဗိုင်းရပ်စ်တွေအကြောင်း ဘာတွေသိထားရမလဲ - Hello Sayarwon\nကလေးတွေမှာ ဖြစ်တတ်တဲ့ အသက်ရှူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ ဗိုင်းရပ်စ်တွေအကြောင်း ဘာတွေသိထားရမလဲ\nWathun Myat Chal မှ ရေးသားသည်။ 12/05/2020 တွင် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။\nRespiratory syncytial virus ဆိုတာ အဆုတ်နဲ့ အသက်ရှူစနစ်မှာ ပိုးဝင်စေတဲ့ ဗိုင်းရပ်စ်တစ်မျိုးပါ။ ဒါဟာ အသက်အရွယ်မရွေးဖြစ်တတ်ပေမယ့် ကလေးတွေမှာဆိုရင်တော့ ရောဂါ လက္ခဏာတွေက ပိုပြီး ပြင်းထန်ပါတယ်။\nဒီဗိုင်းရပ်စ်ပိုးဝင်ရင် ဖြစ်တတ်တဲ့ လက္ခဏာတွေကတော့ အသက်အရွယ်အလိုက်ပြောင်းလဲတတ်ပါတယ်။ ပိုးဝင်ပြီး ၄ရက်မှ ၆ရက်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာတတ်ပါတယ်။ အသက်နည်းနည်းရလာပြီဖြစ်တဲ့ ကလေးတွေနဲ့ အရွယ်ရောက်ပြီးသူတွေမှာတော့ လက္ခဏာတွေက ပျော့ပြီး ပုံမှန်အဖြစ်များတဲ့ အအေးမိခြင်းရဲ့ လက္ခဏာတွေနဲ့ အတူတူပါပဲ။ ဒီအပျော့စားလက္ခဏာတွေမှာတော့\n– သိပ်မပြင်းသောအဖျားရှိခြင်း (ကိုယ်အပူချိန် သိပ်မမြင့်တဲ့ အဖျား)\n– နှာချေခြင်း စတာတွေပါဝင်ပါတယ်။\nဒီလက္ခဏာတွေဟာ တစ်ခါတည်း အားလုံးစုဖြစ်လာတာမဟုတ်ပါဘူး။\nဒီဗိုင်းရပ်စ်ဟာ ကလေးတွေကို ကူးစက်မယ်ဆိုရင်တော့ နမိုးနီးယား အဆုတ်ရောင်ရောဂါလို ပြင်းထန်တဲ့အခြေအနေတွေဖြစ်စေပါတယ်။ လက္ခဏာတွေကတော့\n– ပြာခြင်း (အောက်ဆီဂျင်မဝခြင်းကြောင့် ဖြစ်ရတာပါ။ )\n– အသက်ကို မြန်မြန်၊တိုတိုနဲ့ ခပ်တိမ်တိမ်ရှူခြင်း သို့မဟုတ် အသက်ရှူကြပ်ခြင်း။ ကလေးတွေဟာ လှဲနေရမှာထက် ထိုင်ပဲနေချင်ပါလိမ့်မယ်။\n– အသက်ရှူမြန်ခြင်း (tachypnea)\n– ရင်ကြပ်ခြင်း။ ။ အသက်ရှူထုတ်တိုင်း အသံကြားနေရခြင်း\nဖြစ်ရပ်အများစုမှာတော့ လူနာတွေဟာ ရက်သတ္တ တစ်ပတ်မှ နှစ်ပတ်အတွင်းမှာ ပြန်ကောင်းသွားလေ့ရှိပါတယ်။ ကလေးတွေနဲ့ အဆုတ်၊ နှလုံးရောဂါရှိနေတဲ့ လူကြီးတွေမှာတော့ ဒီဗိုင်းရပ်စ်ဟာ အသက်အန္တရာယ်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တဲ့ အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်သလို ဆေးရုံတင်ထားဖို့လည်း လိုပါတယ်။\nဒီဗိုင်းရပ်စ်ဟာ လူတစ်ယောက်ဆီကနေ တစ်ယောက်ကို မျက်လုံး၊ ပါးစပ်နဲ့ နှာခေါင်းတွေကနေတစ်ဆင့် ကူးစက်ပါတယ်။ ဗိုင်းရပ်စ်ဟာ မိုးရာသီကနေ ဆောင်းရာသီအတွင်း ပြန့်ပွားမှု အများဆုံးပါ။ သင်က ဒါတွေ ရင်ဆိုင်နေရပြီဆိုရင်တော့ Respiratory syncytial virus ကူးစက်ခံရနိုင်ပါတယ်။\n– ဗိုင်းရပ်စ်ရှိသူတစ်ယောက်က သင့်အနားမှာ နှာချေတာ၊ ချောင်းဆိုးတာ ဒါမှမဟုတ် နှပ်ညှစ်တာတွေ လုပ်ခဲ့ရင်။\n– ဗိုင်းရပ်စ်ရှိသူနဲ့ စကားပြောရင်\n– ဗိုင်းရပ်စ်ရှိသူနဲ့ တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ဆက်ဆံမိရင် (လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ခြင်း၊ နမ်းခြင်း၊ ထိတွေ့ခြင်း စသဖြင့်)\n– ရောဂါပိုးတွေ ကျန်ရစ်နေတဲ့ အရာတွေ ဥပမာ တံခါးလက်ကိုင်ဖုလိုအရာမျိုးကို ကိုင်မိပြီးမှ သင့်ရဲ့ နှာခေါင်း၊ မျက်လုံး၊ သို့မဟုတ် ပါးစပ်တွေကို ပြန်ကိုင်မိရင်။\nဒီဗိုင်းရပ်စ်ဟာ လူများတဲ့အိမ်တွေနဲ့ ကျန်းမာရေးစင်တာတွေမှာဆို အလျင်အမြန်ပြန့်ပွားနိုင်ပါတယ်။ နေရာတစ်ခုမှာလည်း နာရီပေါင်းများစွာကြာအောင် အသက်ရှင်နိုင်ပါတယ်။ ဗိုင်းရပ်စ်ကူးစက်ခံရတဲ့လူနာတစ်ယောက်ဟာ ကူးစက်ပြီး ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ အခြားသူတစ်ယောက်ကို ရောဂါပိုးဖြန့်ဖြူးပေးနိုင်ပါတယ်။\nဘယ်သူတွေက ရောဂါကူးစက်နိုင်ချေ ပိုများတာလဲ။\n– အသက်၆လအောက် ကလေးများ\n– အသက်၁နှစ်အောက် ကလေးများ\n– လမစေ့ဘဲ မွေးဖွားသည့် ကလေးများ\n– အဆုတ် သို့မဟုတ် နှလုံးရောဂါရှိသော ကလေးများ\n– ကျောင်းသွားသည့်ကလေးများ သို့မဟုတ် ကျောင်းနေအရွယ် မောင်နှမရှိတဲ့ ကလေးများ\n– ခုခံအားနည်းသူများ ( HIV ရောဂါသည်များ သို့မဟုတ် သွေးကင်ဆာခံစားနေရသူများ)\n– ပန်းနာရင်ကြပ်၊ နှလုံးရောဂါ သို့မဟုတ် နာတာရှည်အဆုတ်ရောဂါ (COPD) စသည့် ရောဂါဝေဒနာ ရှိသူများ\nRespiratory Syncytial Virus ကူးစက်မှုအတွက် ကုသမှုများ\nအပျော့စား ဖြစ်စဉ်တွေအတွက် ကုသမှုတွေမှာတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဂရုစိုက်ခြင်းနဲ့ ဘေးမှစောင့်ရှောက်မှုတွေလိုအပ်ပါတယ်။ လူအနာအများစုကတော့ ဆေးဝါးကုသစရာမလိုပါဘူး။ ကျန်လူနာတွေအတွက်တော့ အဖျားကျဖို့အတွက် acetaminophen လို OTCဆေးဝါးတွေကို ဆရာဝန်က ညွှန်းပေးပါလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့များ ဘက်တီးရီးယားဝင်ရင်လည်း ပဋိဇီဝဆေးတွေကို ညွှန်းပေးပါလိမ့်မယ်။ ရေများများသောက်ခြင်းဟာ ရေဓါတ်ခမ်းခြောက်မှုကို ကာကွယ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခုပါပဲ။ ပြင်းထန်တဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေမှာတော့ ဆေးရုံတင်ဖို့ လိုကောင်းလိုပါလိမ့်မယ်။ ကုသမှုတွေမှာလည်း အောက်ဆီဂျင်၊ အရည်၊ ရေငွေ့ပါတဲ့လေနဲ့ နှာခေါင်းအစက်ချဆေးတွေ ပါဝင်ပါလိမ့်မယ်။\nဒီဗိုင်းရပ်စ်ကို ကာကွယ်နိုင်မယ့် ရိုးရှင်းလွယ်ကူတဲ့အဆင့်လေးတွေကို ဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်။\n– သန့်စင်တဲ့ရေနဲ့ ဆပ်ပြာကို အသုံးပြုပြီးလက်ကို မကြာခဏဆေးကြောပါ။ အထူးသဖြင့် အစာမစားခင်နဲ့ အိမ်သာဝင်ပြီးချိန်တွေမှာပါ။ ကလေးကို မထိခင်မှာလည်း လက်ဆေးပါ။\n– အအေးမိနေတဲ့သူတွေနဲ့ ဖျားနေတဲ့သူတွေနဲ့ ထိတွေ့ခြင်းကို သင်ကိုယ်တိုင်ရော သင့်ကလေးကိုပါ ရှောင်ခိုင်းပါ။\n– သောက်ရေခွက်၊ သွားပွတ်တံ၊ တဘက် သို့မဟုတ် ရေပုလင်းတွေကို အခြားသူတွေနဲ့ မျှဝေသုံးစွဲတာမျိုး မလုပ်ပါနဲ့။\n– မီးဖိုနဲ့ ရေချိုးခန်းသန့်ရှင်းနေပါစေ။\n– အရုပ်တွေနဲ့ တံခါးလက်ကိုင်ဘုတွေကို သန့်ရှင်းပေးပါ။\nဒီဗိုင်းရပ်စ်ကူးစက်မှုအတွက် ကာကွယ်ဆေးမရှိပေမယ့် အသက်၂နှစ်အောက်ကလေးတွေအတွက်တော့ palivizumab ကို ကာကွယ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းအဖြစ် အသုံးပြုလို့ရပါတယ်။\nRespiratory syncytial virus (RSV). https://medlineplus.gov/ency/article/001564.htm. Accessed April 6, 2017.\nRespiratory syncytial virus (RSV). http://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/respiratory-syncytial-virus/basics/definition/con-20022497. Accessed April 6, 2017.\nRespiratory Syncytial Virus Infection (RSV) – Symptoms and care. https://www.cdc.gov/rsv/about/symptoms.html. Accessed April 6, 2017.\nRespiratory Syncytial Virus Infection (RSV) – RSV transmission. https://www.cdc.gov/rsv/about/transmission.html. Accessed April 6, 2017.\nRespiratory Syncytial Virus Infection (RSV) – RSV prevention. https://www.cdc.gov/rsv/about/prevention.html. Accessed April 6, 2017.\nကလေးများတွင် အသက်ရှူ မွန်းကြပ်ခြင်း။ ကာကွယ်ခြင်းနှင့် အရေးပေါ် ကုသမှု\nRespiratory Syncytial Virus (RSV) Infection (အသက်ရှူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ ကူးစက်ပိုးဝင်ခြင်း)\nကလေး လေပြွန်ပိုးဝင်၊ ရောင်ရမ်း၊ချောင်းဆိုး၊ အသက်ရှူခက်သော Croup ရောဂါ