The MYAWADY Daily: September 2016\nတစ်နေ့ နံနက် သူဖုန်းဆက် လာသည်မှာ သူ ညကပူ၍ အဲယားကွန်း ဖွင့်အိပ်ရာမှ ဆောင်းဝင်လာ သဖြင့် ညဉ့်နက်ပိုင်းတွင် ရုတ်တရက် အေးလာပြီး အအေးပတ် သလိုဖြစ်ကာ နံနက် အိပ်ရာထတွင် အကြောအခြင်များ တောင့်တင်းသလို ထုံနေသလို ဖြစ်သဖြင့် ဖုန်းဆက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဦးဉာဏ်အောင်က- ''အခု ဆောင်းဝင်စမှာ ညဉ့်ဦးပိုင်း သိပ်မအေးဘဲ ညဉ့်နက်သန်းခေါင်မှာ အေးလာတယ်ဆရာ။ ညဉ့်ဦးပိုင်းမှာ ပူတော့ အဲယားကွန်းဖွင့် အိပ်ပါတယ်။ ဒီတော့ ညဉ့်လယ်မှာ အအေးပတ်မှ စိုးတယ်။ မဖွင့်ဘဲ အိပ်ပြန် တော့လည်း တော်တော်နဲ့ အိပ်မပျော်ဘူး။ လေဖြတ်တာနဲ့ အဲယားကွန်းနဲ့ ဆက်စပ်မှု ရှိ-မရှိ သိချင်ပါတယ်" ဟု ဆိုလာသည်။\n''အဲယားကွန်း ဖွင့်အိပ်လို့ လေဖြတ်တယ် ဆိုတာ အထောက်အထား မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်လည်း နွေ၊ မိုး၊ ဆောင်း သုံးရာသီလုံး အဲယားကွန်း ဖွင့်အိပ်ပါတယ်။ မဖွင့်ရင်လည်း မရပါဘူး။ ကျွန်တော့် တိုက်ခန်းက အလုံခန်းပုံစံ ဖြစ်နေလို့ပါ။ မီးမလာရင် ဒုက္ခရောက် ပါတယ်။ အပြင်ထွက်အိပ် ရပါတယ်။ ဦးဉာဏ်အောင် လည်း ကျွန်တော့်အိမ် ရောက်ဖူးတာပဲ " ဟု ပြန်ဖြေ လိုက်ရသည်။\n''မိတ်ဆွေတွေနဲ့ ခရီးထွက်လို့ ဟိုတယ်မှာ နှစ်ယောက် တစ်ခန်း တည်းခိုတဲ့ အခါ ကျွန်တော်က အေးအေးစိမ့်စိမ့် လေး နေရတာကို ကြိုက်တဲ့ အတွက် အဲယားကွန်း ဖွင့်ပါတယ်။ ဖွင့်တယ် ဆိုပေမယ့်လည်း တအား အေးစိမ့်နေ အောင်တော မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီအခါ ကျရင် မိတ်ဆွေက ခင်ဗျား အအေးသိပ်ကြိုက် တာပဲ။ အဲယားကွန်းက လေဖြတ် တတ်တယ် " လို့ ဆိုလာပါတယ်။ ဒါကိုကျွန်တော်က သဘောမတွေ့ ပါဘူး။ လက်မခံ ပါဘူး။ အဲယားကွန်း ဆိုတာ တစ်ကမ္ဘာလုံး၌ ကမ္ဘာ့လူနေမှုစနစ်မှာ တွင်တွင်ကျယ်ကျယ် သုံးစွဲနေတာပါ။ အဲယားကွန်း ထုတ်လုပ် ဖြန့်ချိတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေဟာ ကမ္ဘာတစ်ဝန်း တစ်နေ့ထက် တစ်နေ့ ပိုမိုများပြား လာပြီး လူနေမှုစနစ် တွေမှာ ပိုမိုသုံးစွဲ လာတာကိုသာ တွေ့ရပါတယ်။ လေ့လာဆန်းစစ်မှု သုတေသန အားကောင်းတဲ့ အနောက်နိုင်ငံ တွေက ကျန်းမာရေးနဲ့ မညီဘူးဆို တာကို မသိဘဲနဲ့ မနေပါဘူး။ ရောဂါ ဖြစ်တတ်တယ်။ ကျန်းမာရေးနဲ့ မညီဘူးဆိုရင် ဘာကြောင့် လူနေမှုစနစ် မှာ ပိုပိုပြီးတော့ သုံးစွဲလာရသလဲ။ အဲဒါ အဲယားကွန်း နဲ့ လေဖြတ်နိုင်မှု ဆက်စပ်တာကို ရိုးရာ တိုင်းရင်းဆေး ရှုထောင့်က ပြောပြပေးပါ''လို့ ဦးဉာဏ်အောင် က ဆိုလာပြန်သည်။\nသို့ဖြင့် အဲယားကွန်း အသုံးပြုခြင်းသည် ကျန်းမာရေး နှင့် ညီညွတ်ခြင်း ရှိ-မရှိကို ကျန်းမာရေး ရှုထောင့်မှ တင်ပြရန် လိုအပ်လာပြီ ဟု ထင်မြင်မိသဖြင့် အဲယားကွန်း နှင့် ကျန်းမာရေး ဆက်စပ်မှုကို ရေးသား လိုက်ရပါသည်။ များသောအားဖြင့် အိပ်ခန်း ကလည်း လေမဝင်နိုင်တဲ့ နေရာမျိုးဖြစ်၊ ပန်ကာ လေပူကြီး ကိုလည်းမကြိုက်၊ ငွေကြေးလည်း တတ်နိုင်လျှင် အိမ်များ၏ အိပ်ခန်း များတွင် အဲယားကွန်း တပ်ဆင်လေ့ ရှိပါသည်။ တချို့ကတော့ အဲယားကွန်း ဆိုတာကို ဇိမ်ခံပစ္စည်း အနေနဲ့ပဲ မြင်လေ့ ရှိပါသည်။\nအဲယားကွန်း သည် အခန်းအပူချိန် ကို လျှော့ချရန်နှင့် လူ့ခန္ဓာကိုယ် အပူ ၊ အအေးကို ထိန်းညှိပေး နိုင်ရန်အတွက် သိပ္ပံပညာရှင်နှင့် အီလက်ထရွန်နစ် အင်ဂျင်နီယာများ ပူးပေါင်းတီထွင် ထားသော ပစ္စည်းဖြစ်သည်။ လူသား အကျိုးအတွက် တီထွင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဇိမ်ခံပစ္စည်း မဟုတ်ပါ။ ဇိမ်ခံပစ္စည်းဟု ထင်လျှင် မှားပါလိမ့်မည်။ ခေတ်မီ တိုးတက်မှုနှင့် အညီ လူသားများ၏ ယဉ်ကျေးမှု အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းများ သည်လည်း ယခင်ခေတ် ကာလများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် တိုးတက် များပြားလာသည်။\nလူနေမှုဘဝအတွင်း ပို၍ သက်သောင့် သက်သာ အဆင်ပြေပြေ နေနိုင်စေရန် အသုံးပြုရမည့် လူသုံးပစ္စည်း များကို တီထွင်ကြံဆ ထုတ်လုပ်လာ ခဲ့ကြသည်။ ယနေ့ခေတ် အဲယားကွန်း ၊ ရေခဲသေတ္တာ ၊ တီဗွီ ၊ ဟန်းဖုန်း တို့သည် ဇိမ်ခံပစ္စည်းများ မဟုတ်တော့ဘဲ အခြေခံ လူသုံးပစ္စည်းများ ဖြစ်လို့လာပါပြီ။ လူ့အဖွဲ့အစည်း၊ လူနေမှုစနစ်တွင် သက်သောင့် သက်သာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပညာရှင်များ တီထွင် ထုတ်လုပ် လိုက်သော အဲယားကွန်းသ ည် ပြောင်းလဲ လာသော ရာသီဥတု ၊ သဘာဝနှင့် လူသားများ နေထိုင်မှုတွင် အပူ၊ အအေးကို မျှတအောင် ထိန်းညှိပေးရာ တွင် အသုံးပြုသော ပစ္စည်းအဖြစ် လိုအပ် လာသည်။\nသို့သော် ညဉ့်အချိန် အဲယားကွန်း ဖွင့်၍ အိပ်စက်ပါက သတိပြုရမည့် အချက်များ ရှိနေသည်။ အဲယားကွန်း သည် သုံးတတ်လျှင် မိတ်ဆွေ၊ မသုံးတတ်လျှင် ရန်သူဟု ပြောလေ့ရှိသော မီးကဲ့သို့ ပစ္စည်းမျိုး ဖြစ်သည်။ အဲယားကွန်း ဆိုသည်မှာ အအေး ထုတ်လွှတ်သော ပစ္စည်းဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိထားပြီး ဖြစ်သည်။ အဲယားကွန်း တွင် ပန်ကာလည်း ပါပါသည်။ ပန်ကာလေ၏ သဘော သဘာဝမှာ လူသားများ၏ ချွေးထွက်မည့် မွှေးညင်းပေါက်လေး များကို ကျုံ့စေသော သတ္တိ ရှိသဖြင့် လူနှင့်မတည့်ပါ။ အဲယားကွန်း ၏ Fan ဆိုသော အလုပ်ကို အမြင်ဆုံး (High) မှာ မထားသင့်ပါ။ တစ်ညလုံး ဖွင့်မည် ဆိုလျှင် အနိမ့် (Low) မှာသာထား၍ အိပ်စက်သင့်သည်။\nအဲယားကွန်းဖွင့်၍ အိပ်စက်သော အခါ အခန်းတွင် ထားရှိရမည့် အအေးဒီဂရီ (စင်တီဂရိတ်) သည် အခန်းအကျယ် အဝန်းအပေါ် တွင် မူတည် ပါလိမ့်မည်။ တချို့ အခန်းကြီး များသည် ကျယ်ဝန်းသဖြင့် 16' C ၊ 18' C ထားသော်လည်း သိပ်မအေးတတ် သည်ကို တွေ့ရပါမည်။ သို့သော် ၁၀ ပေပတ်လည် အခန်း အကျယ်အ၀န်း ဆိုလျှင်မူ 25' C ၀န်းကျင်လောက် သာထားလျှင် ပို၍ ကောင်းပါသည်။ သက်ကြီးရွယ်အို လူကြီးများ ဖြစ်ပါမူ 25'C မှ 30' C အတွင်းကြားတွင် ထားပါက ကောင်းမွန် သင့်လျော်သည်။ ရေငွေ့ အထွက်များလျှင် လူကြီးများ၏ အသက်ရှူ လမ်းကြောင်းတွင် ပြဿနာ ပေါ်တတ်ပြီး ချွဲပိတ်တတ်သည်။\nထို့ပြင် အဲယားကွန်းနှင့် ပန်ကာ ကွာခြားမှု ရှိသည်။ ပန်ကာကို ရင်ဘတ်တည့်တည့် ဖွင့်အိမ်သဖြင့် လေဖြတ်သွားသည့် သူများလည်း ရှိသည်။ ပန်ကာလေ ကြောင့် လေဖြတ်နိုင်သည် ဆိုပြီး ၂ဝဝ၈ ခုနှစ်က သတင်းစာမှာ ကျွန်တော် ဆောင်းပါးရေးဖူး သည်။ အသက် ၄၅ နှစ်ခန့် အရွယ် မိတ်ဆွေတစ်ဦး ၏ အဖြစ်အပျက် ကို အခြေခံ၍ ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။\nထို့ပြင် ပန်ကာကို အိမ်ရာဘေးတွင် ကပ်ဖွင့်ပြီး အိပ်သဖြင့် ချွဲကျပ်သေဆုံး သွားသော လူငယ်တစ်ဦးနှင့် အင်္ကျီချွတ်လျက် ပန်ကာဖွင့်အိပ်ပြီး နံနက်ခင်း ရောက်သောအခါ သေဆုံးနေသော အသက် ၄၀ ခန့်လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦးကိုလည်း တွေ့ဖူးကြုံဖူး သည်။ ပန်ကာက လေကို တိုက်ရိုက်မှုတ် ပေးသည်။ ပန်ကာလေ လာလျှင် လူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်နေသော အခိုးကို ငုပ်စေပြီး Stoma ဟု ခေါ်သော မွေးညင်းပေါက် ကလေးများကို ပိတ်သွား စေသည်။ ပတ်ချာလည် နေသော ပန်ကာကို ဝေးဝေးတွင် ထား၍ ဖွင့်အိပ်လျှင် တော့ ဘာမှ မဖြစ်နိုင်ပါ။ အနားတွင် ကပ်ထားပြီး ဖွင့်၍ မအိပ်သင့်ပါ။ ခြင်၊ ယင် မလာရုံ လောက်တော့ ဖွင့်လျှင် ဖွင့်နိုင်သည်။ အိပ်ပြီး နံနက်ထ လာလျှင် ပန်ကာကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး ညောင်းနေတတ် သည်။ နေ့လယ် နေ့ခင်းတွင် မျက်နှာကြက် ပန်ကာအောက်မှာ ထိုင်၍ အလုပ်လုပ်လေ့ ရှိသူများသည် ဆံပင်ကျွတ်ပြီး ထိပ်ပြောင် လွယ်တတ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။\nထို့ပြင် အဲယားကွန်းနှင့် ပတ်သက်၍ တခြားသတိထား သင့်သည်များလည်း ရှိသေးသည်။ တချို့သည် အခန်းထဲ မရောက်မီ အဲယားကွန်းကို ကြိုတင် ဖွင့်ခိုင်းထား တတ်သည်။ ယင်းသို့ ဖွင့်ထားသော အခါ ကြာလာလျှင် အတွင်းတွင်းမှာ အအေးဓာတ်များ နေတတ်သည်။ 16'C လောက်ရှိနေ သည် ဆိုပါစို့။ အပြင်အပူထဲမှ လာသော သူက 16'C ခန့်ရှိသော အခန်းထဲသို့ ၀င်ရောက်လာ ပါက ခန္ဓာကိုယ် ၏ ရုတ်တရက် တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ဦးနှောက်ထဲက သွေးကြောငယ် လေးများ ပေါက်သွား တတ်သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ပြင်ပအပူချိန်နှင့် အတွင်း အပူချိန်တွေ ခြားနားချက် 15' C ရှိလျှင် လေဖြတ်တတ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။\nအိပ်ခန်းအတွင်း အဲယားကွန်းကို တပ်ဆင်ရာတွင် အနေအထား မှန်ရန်လည်း လိုအပ်သည်။ အိပ်ခန်း ဖွံ့ည်းစည်းပုံ တော်တော်များများ တွင် အဲယားကွန်း ကို ပြတင်းပေါက်၏ ဆန့်ကျင်ဘက် နံရံမှာ ထားလေ့ ရှိသည်ကို တွေ့ရှိ ရသည်။ သတိပြုသင့် သည်မှာ အိမ်ရာ ခေါင်းရင်း ၊ ခေါင်းပေါ်တည့်တည့် တွင် မထားသင့်ပေ။ ခြေရင်းဘက်တွင် အလှမ်းဝေးပါက ထားနိုင်သည်။ အိပ်သည့် ကုတင်၏ ဘေးတိုက် အနေအထား တောင်ဘက် သို့မဟုတ် မြောက်ဘက်တွင် ထားလျှင် ပိုပြီး သင့်လျော်သည်။ ယင်းနောက် အိပ်ခန်းထဲတွင် Split Type ဟုခေါ်သော အပြင်တွင် ထားသည့် စက်အမျိုးအစား ကိုသာ သုံးသင့်သည်။\nအဆိုပါ Split Type အမျိုးအစား သည် စက်ကို အခန်းအပြင်တွင် တပ်ဆင်လေ့ ရှိသဖြင့် ဆူညံမှုမရှိပါ။ Window Type ဟုခေါ်သည့် စက်နှင့် တွဲထားသော အဲယားကွန်းသည် တုန်ခါမှုနှင့် အသံဆူညံမှု ရှိသဖြင့် အိပ်စက်သည့် အခါ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည့် အပြင် အသံတစ်ခုကို နားယဉ်သွားလျှင် နောက်ပိုင်း ထိုအသံ မကြားရပါက အိပ်မပျော် ဖြစ်လေ့ ရှိတတ်သည်။\nတချို့ ကားမောင်းနေစဉ် အဲယားကွန်း ဖွင့်လေ့ရှိသည်။ ထိုသို့ ကားမောင်းစဉ် အဲယားကွန်း ဖွင့်ပါက သတိနှင့် ဆင်ခြင်သုံးစွဲသင့် သည်။ အပြင် အပူချိန်နှင့် အတွင်းအပူချိန် ကွာခြားမှု များလျှင် မကောင်းပါ။ ယခုခေတ်တွင် ကိုယ်ပိုင် ဆလွန်းကားများ သာမကတော့ဘဲ လူစီးဘတ်စ်ကား ကြီးများမှာပါ အဲယားကွန်း ကို တွင်တွင် ကျယ်ကျယ် သုံးစွဲလာကြ သည်ကို တွေ့မြင်ရသည်။ အဲယားကွန်း ဖွင့်ထားသည့် ကားထဲမှ အပြင်သို့ ရုတ်တရက် အထွက်တွင် အပူလုံးရိုက်ပြီး မူးလဲသွားသည့် အဖြစ်မျိုး တွေ့ဖူးသည်။ အတွင်း အပူချိန် နှင့် ပြင်ပ အပူချိန် ကွာဟချက် များသည့် အတွက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။\nအပူ အအေး အပြောင်းအလဲ တွင် ရုတ်တရက် မူးလဲတတ် သဖြင့် လူကြီးတွေဆိုလျှင် ဘေးကနေ စောင့်ပြီး တွဲဆင်းသင့်သည်။ လေအေးပေး စက်နှင့် အိပ်စက်သူ ၊ သုံးစွဲနေကြသူ များအတွက် ဗဟုသုတအဖြစ် စာရေးသူ ၏ အမြင်ရှုထောင့်မှ တင်ပြရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\nPosted by myawady at 4:05 PM4comments:\nအာရှနှင့် အာဖရိကနိုင်ငံများကို ခြိမ်းခြောက်လာနေသော ဆေးဝါးအတု ပြဿနာ\nသင့် ချစ်လှစွာသော သားငယ်လေး ငှက်ဖျား ဖြစ်နေတယ် ဆိုပါစို့ ။ ငှက်ဖျားဆိုတာ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းက အကြီးဆုံး လူသတ်ကောင်ကြီး ဆိုတော့ စိုးရိမ်တာပေါ့။ ကလေးက ကိုယ်ပူလည်း ပြန်မကျဘူး၊ ချွေးစေးတွေ ပြန်နေတယ်၊ အန်နေတယ်၊ ချမ်းတုန်နေတယ်။ ဒါပေမယ့် ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ခုနကပဲ ဈေးထဲကနေ ငှက်ဖျားဖြစ်ရင် သောက်ရမယ့် ဆေးတွေ ၀ယ်လာတာပဲ၊ တိုက်လိုက်ရုံ ပဲပေါ့။ ဒါပေမယ့် ဆေးတွေ တိုက်ပေမယ့် ကလေးရဲ့ ဝေဒနာ သက်သာမလာဘူး ဆိုရင်၊ ဝေဒနာ သက်သာ မလာတဲ့အတွက် ပိုကောင်းတဲ့ ဆေးတွေ ၀ယ်တိုက် ပေမယ့်လည်း ကလေးရဲ့ အခြေအနေဟာ ဆိုးသည်ထက် ဆိုးလာမယ်ဆိုရင်၊ နောက်ဆုံးမှာ ဘယ်လိုမှ မတတ်နိုင်တော့ဘဲ ဒီကလေးရဲ့ အသက်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရမယ် ဆိုရင်၊ နောက်ကျမှ အဲဒီဆေးတွေဟာ အတုတွေ ဖြစ်နေမှန်း သိလိုက်ရတယ် ဆိုရင် သင်ဘယ်လို ခံစားရမလဲ ဆိုတာ တွေးကြည့်ပါ။\nဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ အာဖရိကမှာ ဒါဟာ လက်ရှိ ဖြစ်ပွားနေလို့ ပါပဲ။ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှာ ၀ိသမ လောဘသားေ တွက ဆေးဝါးအတုတွေ ထုတ်လုပ်ရောင်းချ နေပါတယ်။ သူတို့ အတွက်တော့ ဒေါ်လာ ဘီလီယံများစွာ တန်ဖိုးရှိတဲ့ စီးပွားရေး ကြီးပေါ့။ အဲဒီဆေးဝါး တွေကို ယုံကြည်စွာ ၀ယ်ယူသုံးစွဲ နေကြတဲ့ အပြစ်မဲ့ လူသားတွေ မှာတော့ နှစ်စဉ် လူပေါင်း သိန်းနဲ့ ချီပြီး သေဆုံး ရတာဖြစ်ပါတယ်။\nငှက်ဖျား ဖြစ်ပွားမှု အဆိုးရွားဆုံး ကုန်းမြေအဖြစ် သတ်မှတ်ခံ နေရဆဲဖြစ်တဲ့ အာဖရိက ကိုမှ ရွေးချယ်ပြီး ဒီလောဘသား တွေက ငှက်ဖျားဆေး အတုတွေ သွင်းကြပါတယ်။ နဂိုကမှ ဆင်းရဲနွမ်းပါး တဲ့ အာဖရိက နိုင်ငံသား တွေဟာ ၀မ်းစာကိုတောင် အနိုင်နိုင် ရှာနေရတာ၊ ဆေးဖိုးလိုလာရင် အချိန်ပို အလုပ်တွေ ဆင်းပြီး ခြစ်ခြုပ်ကုပ်ကပ် စုဆောင်းပြီး ရလာတဲ့ ပိုက်ဆံကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ကိုင်ပြီးတော့ ဆေးသွားဝယ်ကြ ရတာပါ။ ရလာတဲ့ ဆေးကို တန်ဖိုးကြီးစွာ ထားပြီး ဝေဒနာခံစား နေရတဲ့ ကလေးငယ်ကို တယုတယ တိုက်လို့မျှော်လင့်ခြင်း ကြီးစွာ စောင့်ကြည့်တဲ့ အခါမှာတော့ ကလေးခမျာ နေလောင်ပန်းလို နွမ်းခွေသွား ရာကနေ ပြန်လန်း မလာနိုင်တော့ ဘူးပေါ့။\nဒီဆေးဝါးအတု တွေကြောင့် အာဖရိကမှာ နှစ်စဉ်လူ ၁၂၀၀၀၀ ထက်မနည်း သေဆုံးနေတယ်။ သူတို့ ဟာ ဆေးဝါးအတု တွေရဲ့ သားကောင်တွေ ဖြစ်သွားကြတယ်၊ ဆေးတွေဟာ ရက်လွန်နေတဲ့ ဆေးတွေ ဒါမှ မဟုတ် ဆေးအာနိသင် ဘာမှကို မပါတဲ့ ဆေးအတုတွေ ဖြစ်နေတယ်လို့ ကမ္ဘာ့ ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ က စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး ထုတ်ပြန်ကြေညာ ခဲ့ပါတယ်။ ဆေးအတု ဆိုရာမှာ ဆေးအာနိသင် မပါတဲ့ဆေးနဲ့ဆေးအာနိသင် မပြည့်ဝတဲ့ဆေး တွေကို ဆိုလိုပါတယ်။ ဆေးအာနိသင် လုံးဝမပါတဲ့ ဆေးထက် ဆေးအာနိသင် မပြည့်တဲ့ဆေးက ပိုပြီး အန္တရာယ် ရှိပါတယ်။ အာနိသင် မပြည့်ဝတဲ့ဆေး တွေကို ရေရှည် သောက်သုံးခြင်း အားဖြင့် ဆေးယဉ်ပါး ရောဂါကို ရရှိသွားနိုင်ပြီး ငှက်ဖျားနဲ့ အဆုပ်တီဘီလို ရောဂါတွေ ကို ကုသရာမှာ ကြီးမားတဲ့ အခက်အခဲတွေကို ဖြစ်စေပါတယ်။\nအခုဆိုရင် အာဖရိက-ဆာဟာရ တိုက်ငယ်မှာ ရောက် နေတဲ့ ငှက်ဖျား တိုက်ဖျက်ရေး ဆေးဝါးတွေ အားလုံးရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံထက် မနည်းက အတု ဖြစ်နေတာပါ။ ဒီဆေးအတု တွေက ဆေးအရောင်း ဆိုင်တွေ၊ ဆေးခန်းတွေ၊ လမ်းဘေးဆေးဆိုင် တွေကို ပျံ့ နှံ့ ရောက်ရှိ နေပါတယ်။ အွန်လိုင်း ကနေ ရောင်းချနေတဲ့ တရားဝင် မှတ်ပုံတင် လက်မှတ်မရှိတဲ့ ဆေးဆိုင်တွေ ကနေလည်း ရောင်းချနေပါတယ်။ သူတို့အားလုံးကတော့ ဒီဆေးတွေ အတု ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ သိချင်မှသိကြမှာပါ။ ဒီတော့ အာဖရိကတိုက်ရဲ့ ဆေးဝါးအတု ပြဿနာကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ် ကြမလဲ ဆိုတာကို သက်ဆိုင်ရာနဲ့ တာဝန် ရှိသူတွေက ခေါင်းချင်းရိုက် ရပါပြီ။ နည်းပညာနဲ့ ဖြေရှင်းမယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆ ထွက်ပေါ်လာ ပါတယ်။\nအမြတ်အစွန်း မယူတဲ့ Non-profit အသင်းအဖွဲ့Sproxil က ရိုးရှင်းတဲ့ ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု ကို ထုတ်ဖော်ခဲ့တယ်။ ဆေးထုတ်တွေမှာ ခဲခြစ်အကွက်တွေ ထည့်ပေးလိုက်တယ်။ ဆေးကို ၀ယ်တော့မယ်ဆိုရင် ခဲခြစ်ကွက် ကိုခြစ်မယ်၊ ပေါ်လာတဲ့လျှို့ ဝှက် နံပါတ်ကို Sproxil စီ ပို့ မယ်။ Sproxil က အဲဒီနံပါတ်ကို စစ်လိုက်ရင် ဒါဟာ တရားဝင်မှတ်ပုံတင် ထားတဲ့ဆေး ဟုတ်၊ မဟုတ် ချက်ခြင်းသိရှိပြီး ဖုန်းစာတိုနဲ့ ပြန်ဖြေပေးတယ်။ အဲလို မလုပ်ချင်ရင်လည်း ဆေးထုပ်ပေါ်က ဘားကုဒ်ကို စကင်ဖတ်ပြီး စစ်နိုင်သလို Sproxil ကို တိုက်ရိုက်ဖုန်းဆက် လို့ လည်းရတယ်။ အဲဒီမှာ ၂၄ နာရီ ၀န်ထမ်းတွေ ထားရှိပေးတယ်။ အဲဒီလိုဖုန်း များများ ဆက်လာအောင်လို့ လည်း Sproxil က သူ့ စီကို ဖုန်းဆက်တဲ့ စုစုပေါင်း ကြာချိန် များရင် များသလို ဆုချမယ့် အစီအစဉ်တွေ လုပ်ပေးလိုက် သေးတယ်။ ဆေးအတု ထုတ်တာခံနေ ရတဲ့ ဆေးကုမ္ပဏီ ပေါင်း ၇၀ ကျော်ကလည်း Sproxil ရဲ့ အဲဒီအစီအစဉ် ကို ထောက်ခံ ကြတယ်။ တက်ကြွစွာ ပါဝင်ကြတယ်။ Glaxo Smit Kline နဲ့Novartis လို ကမ္ဘာကျော် ဆေးကုမ္ပဏီကြီး တွေလည်း ပါတယ်။\n၂၀၀၉ ခုနှစ်ကစပြီး ၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ အခုနောက်ဆုံး အချိန်အထိမှာ ဆေးဝါးအတု ဟုတ်၊မဟုတ် လှမ်းပြီး စစ်ဆေးကြတာ အကြိမ်ပေါင်း ၂၈ သန်းထက်မနည်း ရှိပြီဆိုတော့ ဒီအစီအစဉ် အောင်မြင်တယ် လို့ဆိုရမှာပေါ့။ ရိုးရှင်းပြီး အကုန်အကျ သက်သာတဲ့ နည်းစနစ်နဲ့ဆေးဝါးအတု တွေရဲ့ ရန်ကို ကာကွယ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ အာဖရိက တစ်ခွင်မှာ ကင်ညာ၊ ဂါနာ၊ နိုင်ဂျီးရီးယား၊ တောင်အာဖရိက၊ တန်ဇေးနီးယားတို့ မှာ Sproxil ရဲ့ဆေး အတု ဟုတ်၊မဟုတ် စစ်ဆေးတဲ့ ခဲခြစ်စနစ်ကို ကျယ်ပြန့် စွာအသုံးပြုလျက်ရှိပြီး အခုနောက်ဆုံး မာလီနိုင်ငံ လည်း ပါဝင်လာပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ ဆေးအတုကို စစ်ဆေးတဲ့စနစ် အောင်မြင်စပြုလာပြီဆိုတာနဲ့ တပြိုင်နက် သက်ဆိုင်ရာက အဲဒီဆေးအတုထုတ်လုပ် သူတွေကိုလည်း ဖော်ထုတ်ဖမ်းဆီး ရရှိနိုင်ရေး ဆောင်ရွက်ခဲ့ ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ၀ယ်ယူသူ တစ်ဦးရဲ့ လက်ထဲကို အဲဒီဆေးအတု ဘယ်လို အဆင့်ဆင့် ရောက်ရှိလာသလဲ ဆိုတာဟာ အတော့်ကို ပြန်လိုက်ရမယ့် ကိစ္စ ဖြစ်နေပါတယ်။\nအာဖရိကတိုက် ထဲမှာပဲ ထုတ်လုပ်တဲ့ ဆေးအတုတွေ မဟုတ်ဘဲ နယ်စပ်စည်းကို ဖြတ်ကျော် ၀င်ရောက်လာတဲ့ ဆေးဝါး အတုတွေလည်း ဖြစ်နေနိုင်ပါတယ်။ ဒီတော့ ဆေးဝါးအတု ထုတ်လုပ်တဲ့ ပင်ရင်းနေရာကို မဖော်ထုတ် နိုင်သေးပါဘူး။ ဒါပေမယ့်လည်း သယ်ယူပို့ ဆောင် နေဆဲ အချိန်တွေမှာတော့ အကြိမ်ပေါင်း များစွာ ကြားဖြတ်ဖမ်းဆီး နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဆက်လက် လေ့လာချက် အရ ဆေးဝါးအတု စီးဆင်းမှုက အာရှနဲ့ အာဖရိက ၁၂ နိုင်ငံမှာ ယှက်ဖြာနေတာပါ။ အာဖရိက နဲ့သက်ဆိုင်ရာက ဖမ်းဆီးဖော်ထုတ် ခဲ့တဲ့ ဆေးဝါးအတု တွေဟာ လူပေါင်း ၇၅ သန်း အသုံးပြုလို့ ရတဲ့ ဆေးဝါး ပမာဏတွေ ဖြစ်နေပါတယ်။ ဒီလောက်နိုင်ငံ အများကြီးကို ယှက်ဖြာနေတဲ့ ဆေးဝါးအတု ပြဿနာကိုဖြေရှင်း ဖို့နိုင်ငံတကာက RFID လို့ ခေါ်တဲ့ ရေဒီယိုလှိုင်း ကြိမ်နှုန်းသုံး စိစစ်ရေး နည်းပညာကို အသုံးပြု လာကြပါတယ်။\nဆေးအစစ်တွေ ပေါ်မှာ RFID ဖတ်လို့ ရတဲ့ စနစ်တွေ ထည့်ကြတယ်။ စက်နဲ့ ကြည့်မှ မြင်ရတဲ့ လုံခြုံရေးအမှတ် တံဆိပ်တွေ ထည့်ကြတယ်။ ၂၀၁၃ ခုနှစ်ကစပြီး အာဖရိက ၃၂ နိုင်ငံက ကျွမ်းကျင်သူ ၁၉၀ ဦးကို ဆေးအတုနဲ့အစစ် ခွဲခြားနည်း သင်တန်းတွေ ပေးခဲ့ကြတယ်။ သေချာတာကတော့ ဆေးအတု တွေကို အာရှမှာလုပ်ပြီး အာဖရိက ကို တင်သွင်းလာတယ် ဆိုတာပဲ။ ဆေးအတု တင်သွင်းတဲ့ နှုန်းနဲ့အတု၊အစစ် ခွဲခြားနိုင်တဲ့ နှုန်းက ဘယ်လိုမှ မမျှတဲ့အတွက် အခုအချိန်အထိ ဆေးအတု သောက်သုံးမိလို့ မသေသင့်ဘဲ သေဆုံးရသူတွေ သန်းနဲ့ ချီ ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။\nဆေးကုမ္ပဏီ တွေကလည်း နိုင်ငံပေါင်းစုံက ဆိုတော့ သူတို့ အားလုံးကို ဆေးအတု၊အစစ် ခွဲခြားနိုင်ရေး လုံခြုံရေး အစီအမံတွေ ထည့်သွင်းစေဖို့ဆိုတာ အတော်စည်းရုံး ယူခဲ့ရပါတယ်။ ဆေးအတုကြောင့် နေ့ စဉ် အပြစ်မဲ့သူတွေ သေဆုံး နေရပါတယ်။ ဒီဆေးအတု တွေ အာရှကနေ အာဖရိကကို စီးဆင်းရာမှာ နယ်စပ်ဂိတ် တွေကို သေချာပေါက် ဖြတ်သန်းရ ပါတယ်။ ဒါကို မဖမ်းမိဘူး ဆိုရင်တော့ သက်ဆိုင်ရာ ၀န်ထမ်းများ အကျင့်ပျက် ခြစားလို့ ပဲဖြစ်မှာပါ။ အခြေအနေ အတော်လေး ဆိုးရွားနေပြီ ဖြစ်တဲ့ ဆေးဝါးအတု ပြဿနာ အကြောင်း သတိထားမိစေဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး လေ့လာရေးသား လိုက်ရပါတယ်။\nအခွန်တံဆိပ်ခေါင်းကပ်ရန် ညွှန်ကြားမှု မလိုက်နာဘဲ လေးကြိမ်နှင့်အထက် ဒဏ်ကြေးပေးဆောင် ရသည့် စားသောက်ဆိုင်များကို ထုတ်ပြန်ကြေညာ သွားမည်\nစားသောက်ဆိုင်၊ ဟိုတယ်နှင့် တည်းခိုခန်း များ၏ ငွေရှင်းပြေစာ များတွင် ကုန်သွယ် လုပ်ငန်းခွန် အမှတ်တံဆိပ် ကပ်နှိပ်ရန် ပညာပေးခြင်း လုပ်ငန်းများကို ၂ဝ၁၄ ခုနှစ် နှစ်ကုန် ကစတင်ခဲ့ပြီး ကုန်သွယ် လုပ်ငန်းခွန် အမှတ် တံဆိပ် မကပ်သည့် စားသောက်ဆိုင် များကို ၂ဝ၁၅ ခုနှစ် မေလကစ၍ ဒဏ်ကြေး ပေးဆောင် စေခဲ့သည်။\n၂ဝ၁၅-၂ဝ၁၆ ဘဏ္ဍာနှစ် တစ်နှစ်လုံးတွင် အခွန်တံဆိပ် မကပ်သည့် စားသောက်ဆိုင် ၂၆၄ ဆိုင်ကို ဒဏ်ရိုက်ခဲ့ပြီး ဒဏ်ကြေးငွေ ငွေကျပ် သိန်း ၇၂ဝ ကျော် ရရှိခဲ့ကြောင်း၊ အခွန် အမှတ်တံဆိပ် ကပ်နှိပ်ရန် တစ်ကြိမ် ပျက်ကွက် ပါက ငွေကျပ် နှစ်သိန်း၊ နှစ်ကြိမ် ပျက်ကွက် ပါက ငွေကျပ် ငါးသိန်း၊ သုံးကြိမ် ပျက်ကွက် ပါက ငွေကျပ် ခုနစ်သိန်းနှင့် သုံးကြိမ်နှင့် အထက် ပျက်ကွက်ပါက ငွေကျပ် ၁ဝ သိန်းအထိ ဒဏ်ရိုက်ရန် ကုန်သွယ် လုပ်ငန်းခွန် ဥပဒေတွင် ပြဋ္ဌာန်း ထားကြောင်း သိရသည်။ (၄၄၇)\nPosted by myawady at 1:02 PM No comments:\nစက်မှုကဏ္ဍပိုမိုဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်ရေးအတွက် စက်မှုဇုန်ဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များ ပံ့ပိုးပေးရန် လိုအပ်\nမြန်မာနိုင်ငံ၏ စက်မှုကဏ္ဍ ပိုမိုဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်လာ စေရန် စက်မှုဇုန် ဆိုင်ရာ အခြေခံ လိုအပ်ချက်များ ဖြစ်သော လျှပ်စစ်မီး ရရှိရေး၊ မြေနေရာ ရရှိရေးနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံ မှုများ ဝင်ရောက် လာစေရေး တို့ကို နိုင်ငံတော် အစိုးရက ပံ့ပိုးကူညီ ပေးသင့်ကြောင်း မြန်မာနိုင်ငံ စက်မှု ကုန်ထုတ်လုပ် သူများအသင်း တာဝန်ရှိသူ တစ်ဦးထံမှ သိရသည်။\nစက်မှုကဏ္ဍ များတွင် နိုင်ငံတော် အစိုးရ၏ ပံ့ပိုးမှုများ လိုအပ်နေပြီး စက်မှု ထုတ်ကုန်များ၏ ဈေးကွက် အနေအထား မှာလည်း အဓိကကျလျက် ရှိသည်။ ကုမ္ပဏီများ ဆက်လက် ရပ်တည်နိုင်ရန် နှင့် ဝန်ထမ်းများ၏ အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်း ရရှိရန် ပြည်တွင်း၌ သာမက ပြည်ပဈေးကွက် များနှင့်ပါ ချိတ်ဆက် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ကြောင်း သိရသည်။\nစက်မှုကဏ္ဍ ကုန်ပစ္စည်း ပြပွဲများ ပြုလုပ်သည့် အတွက် ပြည်တွင်း ကုန်ထုတ်လုပ် မှုနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ ပိုမိုတိုးတက် လာပြီး ပြည်တွင်း အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်း များနှင့် ပြည်သူများ၏ လူနေမှုဘဝ များလည်း မြင့်တက်လာမည် ဖြစ်ကြောင်း မြန်မာနိုင်ငံ စက်မှုကုန်ထုတ် လုပ်သူများ အသင်း ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဦးအေးထွန်း က ပြောသည်။\nထိုကဲ့သို့ မြန်မာနိုင်ငံ၏ စက်မှုကဏ္ဍ ပိုမို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက် ရေးအတွက် အကူအညီ ပေးနိုင်သကဲ့သို့ ကုန်ထုတ် စွမ်းအားစုများ တိုးတက်စေရန်နှင့် နည်းပညာမြင့် စက်ပစ္စည်းများ အသုံးပြု၍ ကုန်ပစ္စည်း အရည်အသွေး များ တိုးတက် လာစေရန် ရည်ရွယ် ကျင်းပမည့် စတုတ္ထ အကြိမ်မြောက် မြန်မာ့ဦးဆောင် အပြည်ပြည် ဆိုင်ရာ ထုတ်လုပ်ခြင်း၊ ထပ်ဆင့် ငှားရမ်း လုပ်ကိုင်ခြင်းနှင့် စီးပွားရေး မိတ်ဖက် များ ရှာဖွေခြင်း ပြပွဲကို အောက်တိုဘာ ၂ဝ ရက်မှ ၂၂ ရက်အထိ ရန်ကုန်မြို့ရှိ တပ်မတော် ခန်းမ၌ ကျင်းပသွားမည် ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။\nPosted by myawady at 12:59 PM No comments:\nအားကစားမြင်ကွင်းဂျာနယ် အတွဲ(၅) အမှတ်(၃၇)\nSportsView(Vol-5,37) by TheMyawadyDaily on Scribd\nPosted by myawady at 11:14 AM No comments:\nမလေးရှားနိုင်ငံရောက် မြန်မာအလုပ်သမား ၁၃၈ ဦး ရန်ကုန်မြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိ\nမလေးရှားနိုင်ငံရှိ ထိန်းသိမ်းရေး စခန်း ၁၁ ခုတွင် ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်း ခံရသည့် မြန်မာနိုင်ငံ သား များအနက် မြန်မာနိုင်ငံသို့ ပြန်ရန် လေယာဉ်စရိတ် မတတ်နိုင်သူ C of I ရရှိပြီးသည့် မြန်မာ နိုင်ငံသား ၁၃၈ ဦးနှင့် ရင်ခွင်ပိုက် ကလေး တစ်ဦးတို့အား ပြည်ပတွင် အလုပ်လုပ် ကိုင်မှု ကြီးကြပ်ရေး ကော်မတီ၏ ကြီးကြပ်မှု၊ Mother Trading and Construction Co.,Ltd. နှင့် မိဘဂုဏ်ရည် အဖွဲ့သားများ၏ လှူဒါန်းမှုဖြင့် မလေးရှားနိုင်ငံ ကွာလာလမ်ပူ လေဆိပ်မှ မြန်မာ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေကြောင်း (MAI) လေယာဉ်ဖြင့် ယမန်နေ့ည ၈ နာရီ မိနစ် ၄ဝ တွင် ရန်ကုန် အပြည်ပြည် ဆိုင်ရာလေဆိပ် သို့ ရောက်ရှိ လာသည်။\nပြန်လည်ရောက်ရှိ လာသည့် အလုပ်သမား များအား Mother Trading and Construction Co.,Ltd. နှင့် မိဘဂုဏ်ရည် အဖွဲ့သားများ၏ လှူဒါန်းမှုဖြင့် အလုပ်သမား တစ်ဦးလျှင် ငွေကျပ် ၅ဝဝဝဝ စီ ထောက်ပံ့ပေးပြီး နေရပ်သို့ ချက်ချင်းပြန် နိုင်ခြင်း မရှိသူများကို ရန်ကုန်တိုင်း ဒေသကြီး ဗဟန်းမြို့နယ် အလုပ်သမား၊ လူဝင်မှု ကြီးကြပ်ရေးနှင့် ပြည်သူ့အင်အား ဝန်ကြီးဌာန ဓမ္မာရုံ၌ နေရာချထား ပေးကာ IOM အဖွဲ့မှ နေရပ်ပြန် ခရီးစရိတ်၊ အဝတ်အထည်၊ အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းများနှင့် ဆေးဝါး ပစ္စည်းများ ကို ထောက်ပံ့ ကူညီခြင်း၊ ကျန်းမာရေးနှင့် အားကစား ဝန်ကြီးဌာန ကျန်းမာရေး ဝန်ထမ်းများမှ လိုအပ်သည့် ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှု ပေးခြင်းတို့ကို ဆောင်ရွက်ပေးသည်။\nအလုပ်သမား၊ လူဝင်မှု ကြီးကြပ်ရေးနှင့် ပြည်သူ့အင်အား ဝန်ကြီးဌာနသည် ရွှေ့ပြောင်း အလုပ်သမား အခွင့်အရေး ကာကွယ် စောင့်ရှောက်မှု လုပ်ငန်းများကို ပြည်တွင်း၊ ပြည်ပ၌ ဆောင်ရွက်လျက် ရှိရာ အကြောင်း အမျိုးမျိုး ကြောင့် ပြည်ပနိုင်ငံများမှ နေရပ်ပြန်မည့် အလုပ်သမား များအား ကူညီ ဆောင်ရွက်ပေးခြင်း၊ ရွှေ့ပြောင်း အလုပ်သမားများ ယင်းတို့၏ မိသားစုများနှင့် ပြန်လည် ပေါင်းစည်းရေး လုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်ပေးခြင်း တို့ကို သက်ဆိုင်ရာ ဌာန အဖွဲ့အစည်း များနှင့် ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်လျက် ရှိသည်။\nမလေးရှားနိုင်ငံ ထိန်းသိမ်းရေး စခန်းများမှ C of I ဖြင့် ပြန်လာသည့် အလုပ်သမား များအား နိုင်ငံတော် အစီအစဉ်ဖြင့် သြဂုတ် ၈ ရက် မှစ၍ ပြန်လည် ခေါ်ယူလျက် ရှိရာ ပထမအကြိမ် မှ ယခု ဒသမ အကြိမ်အထိ စုစုပေါင်း ၁၃၇၂ ဦးနှင့် ရင်ခွင်ပိုက် ကလေး လေးဦးတို့ကို ပြန်လည်ခေါ်ယူ ပေးပြီး ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။\nမွေတော်ကက္ကူပရိဝုဏ် အတွင်းရှိ ဘုရားစေတီပုထိုးများကို အောက်တိုဘာလ နောက်ဆုံးပတ်မှစ၍ ရှေးမူလက်ရာမပျက် ပြန်လည်ပြုပြင်မည်\nတောင်ကြီး ၊ ၃၀-၉-၂၀၁၆\nယခုနှစ် မေလအတွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် မုန်တိုင်းဒဏ်ေ ကြာင့် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်ပိုင်း) တောင်ကြီးမြို့ ရှိ မွေတော် ကက္ကူဘုရား ပရိဝုဏ် အတွင်းရှိ စေတီ ပုထိုးပေါင်း များစွာ ပျက်စီးခဲ့ရာ အဆိုပါ ပျက်စီးမှုများကို ရှေးမူလက်ရာ မပျက် ပြန်လည် ပြုပြင်ရန် ပညာရှင် များနှင့် ဆွေးနွေး ခဲ့ကြောင်း အဆိုပါ ဘုရားဂေါပက အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးထံမှ သိရသည်။\n''ပြုပြင်ရမယ့် ဘုရားစေတီ ပုထိုးပေါင်းက များတာကြောင့် ပထမ ဦးစားပေး အနေနဲ့ ဉာဏ်တော်အမြင့် ၁၄ ပေ ကနေ ပေ ၃ဝ အထိ၊ ဒုတိယ ဦးစားပေး အနေနဲ့ ဉာဏ်တော် အမြင့် ၁၉ ပေ ကနေ ၂၄ ပေအထိနဲ့ အပျက်အစီး နည်းပါးတဲ့ အရံစေတီ တွေကို နောက်ဆုံးအဆင့် ဆိုပြီး ခွဲခြားပြင်ဆင် သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်''ဟု ၄င်းက ဆက်လက် ပြောသည်။\nပျက်စီးသွားသော စေတီပုထိုးများ အနက် အကြီးစား ပြုပြင်ရမည့် စေတီများမှာ ၁ဝ၄ ဆူ၊ အလတ်စား ပြုပြင်ရမည့် စေတီများမှာ ၅၉၂ ဆူရှိပြီး အသေးစား ပြုပြင်ရမည့် စေတီမှာ ၃၄၂ ဆူရှိကြောင်း သိရသည်။ မေလအတွင်း က မွေတော်ကက္ကူ ဘုရား ပရိဝုဏ် အတွင်းရှိ ဆုတောင်း ပြည့် အာသောက ဘုရားကြီးကို ဦးစားပေး ပြင်ဆင်ခဲ့ရာ လက်ရှိတွင် ပြင်ဆင်မှု ၈ဝ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။\nအဆိုပါ ပျက်စီးသွားသော စေတီပုထိုး များကို အနယ်နယ် အရပ်ရပ်မှ အလှူရှင်များ နှင့် ဘုရားဖူးများ လာရောက် လှူဒါန်းထားသော အလှူငွေ များနှင့် ပြန်လည်ပြုပြင် လျက်ရှိပြီး ပြန်လည် မွမ်းမံရန် မေလအတွင်း မှစတင်၍ အလှူငွေများ ကောက်ခံခဲ့ရာ သြဂုတ်လအထိ စုစုပေါင်း အလှူငွေ ငွေကျပ် သိန်းပေါင်း ၂ဝဝဝ ကျော် ရရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။\n3092016 MyawadyDaily by TheMyawadyDaily on Scribd\nဗီဇာကင်းလွတ်ခွင့် ရရှိတော့မည် ဖြစ်သဖြင့် စင်ကာပူနိုင်ငံသို့ ခရီးသွားလာမှု သိသာစွာ တိုးတက်လာမည်ဟု ခန့်မှန်း\nရန်ကုန် ။ ၂၉-၉-၂၀၁၆\nမြန်မာနိုင်ငံသား များအနေဖြင့် စင်ကာပူ နိုင်ငံသို့ ဒီဇင်ဘာ ၁ ရက်မှ စတင်၍ ရက် ၃ဝ ထက်မပိုသော သွားရောက် လည်ပတ်မှု အတွက် ဗီဇာ ကင်းလွတ်ခွင့် ရရှိမည်ဖြစ်၍ ခရီးသွားလာမှု သိသိသာသာ မြင့်တက်လာ နိုင်မည်ဟု မျှော်မှန်း ထားကြောင်း စင်ကာပူနိုင်ငံ ခရီးသွားလုပ်ငန်း အဖွဲ့ချုပ် ထိုင်းနိုင်ငံ နှင့် မြန်မာနိုင်ငံ ဧရိယာ ဒါရိုက်တာ Sherleen Seah က ပြောသည်။\n၂ဝ၁၁ ခုနှစ်မှ ၂ဝ၁၅ ခုနှစ်အထိ စင်ကာပူနိုင်ငံသို့ မြန်မာနိုင်ငံမှ ခရီးသွား ဧည့်သည် သွားရောက် လည်ပတ်မှု ၃ ရာခိုင်နှုန်း အထိ တိုးတက် လာကြောင်း၊ ၂ဝ၁၅ ခုနှစ်က စင်ကာပူ နိုင်ငံသို့ မြန်မာနိုင်ငံမှ ခရီးသွား ဧည့်သည် ၁ဝ၅၄၅၂ ဦး သွားရောက် ခဲ့ကြောင်း သိရသည်။\n၂ဝ၁၆ ခုနှစ်သည် မြန်မာ-စင်ကာပူ နှစ်နိုင်ငံ သံတမန် ဆက်သွယ်မှု နှစ်ပေါင်း (၅ဝ) ပြည့်သည့်အပြင် ဗီဇာ ကင်းလွတ်ခွင့် လည်း ရရှိတော့မည့် နှစ်တစ်နှစ် ဖြစ်သဖြင့် ခရီးသွားလာမှု တိုးတက်မည်ဟု မျှော်မှန်းခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။\nစင်ကာပူ နိုင်ငံသို့ ခရီးသွား ဧည့်သည် ဝင်ရောက်မှုမှာ အင်ဒိုနီးရှား၊ တရုတ်နှင့် အိန္ဒိယနိုင်ငံ တို့မှ အများဆုံး ဖြစ်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် မြန်မာနိုင်ငံမှ ခရီးသွား ဧည့်သည် လာရောက်မှု တိုးတက် လာသဖြင့် အဆင့် (၂ဝ) ၌ စာရင်းဝင်ကြောင်း ဒါရိုက်တာ Sherleen Seah က ဆက်လက် ပြောသည်။\nစင်ကာပူနိုင်ငံ၌ တစ်နှစ်ပတ်လုံး နီးပါး ပွဲတော်များ ရှိခြင်း၊ အစားအသောက် များ ကောင်းခြင်းနှင့် ရှောပင်းစင်တာ များစွာရှိခြင်း စသည့် အချက်များမှာ ခရီးသွားဧည့်သည် များအတွက် ပို၍ ဆွဲဆောင်မှု ရှိပြီး မြန်မာ ခရီးသွား ဧည့်သည် များလည်း လည်ပတ်မှု အများဆုံးနိုင်ငံ တစ်ခု၌ ပါဝင်နေကြောင်း သိရသည်။\nစင်ကာပူနိုင်ငံ ခရီးသွားလုပ်ငန်း အဖွဲ့ချုပ် အနေဖြင့် စင်ကာပူနိုင်ငံရှိ အပန်းဖြေစရာ နေရာများသို့ မြန်မာ ခရီးသွား ဧည့်သည်များ သွားရောက် လည်ပတ်ခံစား နိုင်စေရန် ဈေးကွက် ရှာဖွေရေးနှင့် အရောင်း မြှင့်တင်ရေး လှုပ်ရှားမှု ပေါင်းများစွာကို ယမန်နှစ် အတွင်း ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ကြောင်း၊ လက်ရှိတွင် မြန်မာ-စင်ကာပူ ခရီးစဉ် အတွက် မြန်မာကုမ္ပဏီ ပေါင်း ၂ဝ ခန့်နှင့်အတူ ပူးပေါင်း လုပ်ဆောင်လျက် ရှိကြောင်း သိရသည်။ (ကေကေ)\nLabels: ခရီးသွားလုပ်ငန်း, အာဆီယံ\nရေစကြိုမြို့နယ်၌ တိုင်းရင်းသားရိုးရာအဆင် များ ရက်လုပ်မှု အောင်မြင်နေ\nရေစကြို ၊ ၂၉-၉-၂၀၁၆\nမကွေးတိုင်း ဒေသကြီး ရေစကြိုမြို့နယ် သည် ရှေးယခင် ကတည်းက လက်ရက်ကန်း ထွန်းကားသော မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။\nမျက်မှောက် ကာလတွင် လက်ရက်ကန်း လုပ်ငန်းများ ပြန်လည်ဦးမော့ လာခဲ့သော်လည်း လုပ်သား ရှားပါးမှုကြောင့် ကုန်ထုတ်လုပ်မှု လုပ်ငန်းများတွင် အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့ နေရကြောင်း၊ ထိုသို့ အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့ နေရသောကြောင့် လက်ရက်ကန်း မှ စက်ရက်ကန်း သို့ ပြောင်းလဲ လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး တိုင်းရင်းသား ရိုးရာအဆင် များ ရက်လုပ် ရောင်းချလျက် ရှိရာ အောင်မြင်မှုများ ရရှိနေကြောင်း ရေစကြိုမြို့နယ် ဆင်ချောင်းစံပြ ကျေးရွာ ရက်ကန်း လုပ်ကိုင်သူများ ထံမှ သိရသည်။\n''ကျွန်တော်က လွန်ခဲ့တဲ့ ခုနစ်နှစ်လောက် ကတည်းက လက်ရက်ကန်းစင် ၅ဝ လောက်နဲ့ ကချင်ရိုးရာ အဆင်နဲ့ ချင်းရိုးရာ အဆင်တွေ ကို ထုတ်လုပ်ခဲ့ ပါတယ်။ လက်ရက်ကန်း ဖြစ်တဲ့အတွက် ထုတ်လုပ်မှုတော့ နှေးတာပေါ့။ အဲဒီ အချိန်ကတော့ လုပ်သားရှိရင် ရှိသလို လုပ်ငန်းတိုးချဲ့ခဲ့ တာပေါ့။ တဖြည်းဖြည်း နဲ့ လုပ်သား က ရှားလာတော့ အခု လက်ရက်ကန်း နေရာမှာ စက်ရက်ကန်းကို အစားထိုး လုပ်ကိုင် နေပါတယ်။ လိုအပ်တဲ့ ကုန်ကြမ်း ပစ္စည်းကို တော့ မန္တလေးမြို့က ဝယ်ပါတယ်။ ကုန်ချော ကိုတော့ ရန်ကုန်၊ မန္တလေး၊ မြစ်ကြီးနား မြို့ကြီးတွေမှာ ရှိတဲ့ ရိုးရာ အရောင်းဆိုင် တွေကို တင်သွင်းပါတယ်။ လက်ရှိမှာတော့ ထုတ်လုပ်မှုနဲ့ ရောင်းအားက ကောင်းနေပါတယ်'' ဟု ဆင်ချောင်း စံပြကျေးရွာမှ ''ဝန်းရံခ'' တိုင်းရင်းသား ရိုးရာအဆင် ရောင်းဝယ်ရေး လုပ်ငန်းရှင် ကိုမင်းမင်းထိုက် က ပြောသည်။\nအဆိုပါ တိုင်းရင်းသားရိုးရာ အဆင်များကို မြန်မာ တိုင်းရင်းသားများ သာမက ကမ္ဘာလှည့် ခရီးသွားများပါ အထူးနှစ်သက် ကြကြောင်း ရက်ကန်းလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်သူများ ထံမှ သိရသည်။\nTNLA လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့မှ အဖွဲ့ဝင်လေးဦး ဥပဒေဘောင်အတွင်း ၀င်ရောက်\nနေပြည်တော် ၊ ၂၉-၉-၂၀၁၆\nမန္တလေးတိုင်း ဒေသကြီး၊ မိုးကုတ်မြို့နယ်၊ ပိန်းပြစ်ကျေးရွာ အတွင်း လုံခြုံရေး တာဝန် ထမ်းဆောင်လျက် ရှိသော တပ်မတော် စစ်ကြောင်း နှင့် မြန်မာနိုင်ငံ ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များ ပါဝင်သော ပူးပေါင်းအဖွဲ့ ထံသို့ စက်တင်ဘာ ၂၆ ရက် ည ၈ နာရီတွင် TNLA လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့ တပ်ရင်း(၆၆၆)မှ တပ်သားအဆင့် ရှိ လှသာ(ခ) အိုက်ကြက် ၄၆ နှစ်နှင့် ညီမင်းထွန်း (ခ) ညီချား ၁၇ နှစ် တို့သည် လည်းကောင်း၊ စက်တင်ဘာ ၂၇ ရက် နံနက် ၇ နာရီတွင် တပ်သားအဆင့် ရှိ လှအောင် ၃၆ နှစ်နှင့် ကျော်ကျော်(ခ) အယိုင် ၃၇ နှစ်တို့ သည် လည်းကောင်း လက်နက်မဲ့ ဥပဒေဘောင် အတွင်း ဝင်ရောက် ခဲ့သည်။\nဥပဒေဘောင် အတွင်း ဝင်ရောက်ခဲ့သော TNLA လက်နက်ကိုင် အဖွဲ့မှ အဖွဲ့ဝင် လေးဦးသည် ယခုနှစ် ဇူလိုင် ၂၅ ရက် ညပိုင်းတွင် TNLA လက်နက်ကိုင် အဖွဲ့မှ ပိန်းပြစ်ရွာ အတွင်း ဝင်ရောက်လာပြီး တပ်သားသစ်များ အဖြစ် ၄င်းတို့ အပါအဝင် ရွာသား ၂၅ ဦးအား အတင်းအဓမ္မ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင် သွားခဲ့ကာ စစ်ရေးပြနှင့် လက်နက်ငယ်သင်တန်း၊ ပလောင်စာပေ တို့အား သင်ကြားခဲ့ ရပြီး တပ်ရင်း (၆၆၆) တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင် ခဲ့ရကြောင်း၊ ယင်းစခန်းမှ တပ်မတော် စစ်ကြောင်းများ ထံသို့ လာရောက်၍ ဥပဒေဘောင် အတွင်းသို့ အသီးသီး ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သတင်း ရရှိသည်။\nPosted by myawady at 12:05 PM No comments:\nလယ်ယာကဏ္ဍတွင် နိုင်ငံခြားရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုပမာဏ စုစုပေါင်း ၁ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာရှိ\nရန်ကုန် ၊ ၂၉-၉-၂၀၁၆\n''လယ်ယာကဏ္ဍမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံ ချင်တယ်ဆိုပြီး တင်ပြထားတာ ရှိပါတယ်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ဒီနေ့အထိ လယ်ယာကဏ္ဍမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု စုစုပေါင်း သုည ဒသမ ၅ ရာခိုင်နှုန်း လောက်ပဲ ရှိတယ်။ လက်ရှိ လယ်ယာကဏ္ဍ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မူဝါဒ တွေကို တိုးမြှင့်ဖို့ စဉ်းစားတဲ့အခါမှာ လယ်ယာကဏ္ဍနဲ့ စက်မှုကဏ္ဍ နှစ်ခုကို ချိတ်ဆက်ပြီး တိုးတက်အောင် လုပ်သွားဖို့ အစီအစဉ်ရှိ ပါတယ်'' ဟု ဦးသန်းအောင်ကျော် ကပြောသည်။\nမြန်မာနိုင်ငံ၏ စိုက်ပျိုးရေးကဏ္ဍ မှရရှိသော ဝင်ငွေကို တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ လူဦးရေပေါ် မူတည်ပြီး တွက်ချက်ရာတွင် ပျမ်းမျှအားဖြင့် တစ်ဦးလျှင် တစ်နှစ်ဝင်ငွေ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၂ဝဝ သာ ရရှိကြောင်း သိရသည်။လက်ရှိတွင် စိုက်ပျိုးရေး ကဏ္ဍသည် ပြည်တွင်းအသားတင် ထုတ်ကုန်တန်ဖိုး၏ ၃၂ ရာခိုင်နှုန်းရှိပြီး ပြည်ပပို့ကုန် ဝင်ငွေ၏ ၂ဝ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိကြောင်းနှင့် အလုပ်အကိုင် ရရှိမှုတွင် ၆ဝ ရာခိုင်နှုန်း အထိရှိကာ မြင့်မားသည့် အခန်းကဏ္ဍတွင် ပါဝင်ကြောင်း၊ ကုန်ထုတ်လုပ်မှု တိုးတက်စေရေး အတွက် စီးပွားရေးကဏ္ဍကို တိုးမြှင့် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ကြောင်း စီးပွားရေး ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မှုနှင့် ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်ရေးအဖွဲ့ (OECD) မှ သိရသည်။\nမြန်မာနိုင်ငံ၏ နိုင်ငံခြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဥပဒေတွင် စိုက်ပျိုးရေးနှင့် မွေးမြူရေး ကဏ္ဍတို့၌ နိုင်ငံခြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ရာနှုန်းပြည့် ခွင့်ပြုထားခြင်း မရှိဘဲ အကန့်အသတ်များ ဖြင့်သာ ခွင့်ပြုထားသည်။\nယခုကဲ့သို့ အခြေအနေ မျိုးတွင် လယ်ယာကဏ္ဍ၌ နိုင်ငံတော် အစိုးရက ချေးငွေနှင့် ပတ်သက်သည့် ပံ့ပိုးမှုများ လုပ်ဆောင် ပေးခြင်း၊ စက်မှုလယ်ယာ စက်ကိရိယာများ အရစ်ကျ စနစ်ဖြင့် ရောင်းချပေးခြင်း နှင့် ပုဂ္ဂလိကဘဏ်များမှ ချေးငွေပေး နိုင်ခြင်းတို့ လိုအပ်နေကြောင်း သိရသည်။ (ဇာဏီ)\nPosted by myawady at 11:59 AM No comments:\nLabels: စိုက်ပျိုးရေး, ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ\nပွင့်လင်းရာသီတွင် ပေါင်မြို့နယ်ရှိ နွားလပို့တောင်စေတီဝန်းကျင် ဒေသကို သဘာ၀၀အခြေခံ ခရီးသွားလုပ်ငန်း ဖော်ဆောင်ရန် ကွင်းဆင်းလေ့လာမည်\nပေါင် ၊ ၂၉-၉-၂၀၁၆\nမွန်ပြည်နယ် ပေါင်မြို့နယ် ကျုံကကျေးရွာ ရှိ နွားလပို့တောင်စေတီ ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသ ကို လာမည့် ပွင့်လင်းရာသီ တွင် ရပ်ရွာလူထု အခြေပြု သဘာဝအခြေခံ ခရီးသွားလုပ်ငန်း ဖော်ဆောင်ရန် ကွင်းဆင်း လေ့လာသွားမည် ဖြစ်ကြောင်း ဟိုတယ်နှင့် ခရီးသွားလာရေး ညွှန်ကြားမှု ဦးစီးဌာန ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဦးဟောက်ကျင်မုန် ထံမှ သိရသည်။\n''နွားလပို့တောင် စေတီ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရှိတဲ့ဒေသကို သဘာဝအခြေခံ ခရီးသွား လုပ်ငန်းအဖြစ် ဖော်ဆောင်တဲ့ အခါမှာ တောတောင်တွေရဲ့ဂေဟစနစ်တွေ မပျက်စီးအောင် လုပ်ဆောင်သွား မှာပါ'' ဟု ဦးဟောက်ကျင်မုန် က ပြောသည်။\nယင်းနေရာကို ရပ်ရွာလူထု အခြေပြု သဘာဝအခြေခံ ခရီးသွားလုပ်ငန်း ဖော်ဆောင်ရန် ကွင်းဆင်း လေ့လာမှု အဆင်ပြေပါက မကြာမီ အကောင်အထည်ဖော် သွားမည် ဖြစ်သည်။\nနွားလပို့တောင် စေတီ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရပ်ရွာလူထု အခြေပြု သဘာဝအခြေခံ ခရီးသွားလုပ်ငန်း အဖြစ် အကောင်အထည် ဖော်နိုင်ပါက ဒေသခံပြည်သူများ အတွက် အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းများ ရရှိလာမည် ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။\nPosted by myawady at 10:55 AM No comments:\nယခုနှစ်တွင် ပြည်ပသို့ထွက်၍ ရာထူးတိုးစာမေးပွဲ ဖြေဆိုမည့်မြန်မာသင်္ဘောသား ဦးရေလျော့နည်းလာ\nယခင်နှစ်များက ပြည်တွင်း၌ ရာထူးတိုး စာမေးပွဲဖြေဆို ကြသည့် မြန်မာ သင်္ဘောသား အများစုမှာ ပြည်ပနိုင်ငံများသို့ ထွက်၍ ဖြေဆိုခဲ့ကြ သော်လည်း ယခုနှစ်တွင် ပြည်တွင်း၌ အောင်ချက် ရာခိုင်နှုန်း မြင့်မားသဖြင့် ဖြေဆိုမှု များပြားခဲ့ သောကြောင့် ပြည်ပသို့ ထွက်၍ ရာထူးတိုး စာမေးပွဲဖြေဆိုသည့် သင်္ဘောသား ဦးရေမှာ သိသာစွာ လျော့နည်း သွားကြောင်း သိရသည်။\n''အရင်ကဆိုရင် ပြည်တွင်းမှာ စာမေးပွဲ ဖြေဆိုမယ့် သင်္ဘောသား တွေကို စာတွေ့၊ လက်တွေ့သင်ကြား ပေးနိုင်မယ့် သင်တန်း ကောင်းကောင်းတွေ မရှိဘူး။ ၂ဝ၁၅ ခုနှစ် အတွင်း ပြည်တွင်းမှာ ပုဂ္ဂလိက အထောက်အကူပြု သင်တန်းတွေ ဖွင့်လှစ် လာတာကြောင့် မြန်မာ သင်္ဘောသားတွေ စာမေးပွဲဖြေတာ အထောက်အကူ ပြုတဲ့အတွက် ပြည်ပကို ထွက်ပြီး ဖြေဆိုတဲ့နှုန်း လျော့သွားတာပါ'' ဟု ဝါရင့်မြန်မာ သင်္ဘောသား ဦးဝေဖြိုး က ပြောသည်။\nယခုနှစ်ထဲတွင် ပြည်တွင်း၌ အောင်ချက် ရာခိုင်နှုန်း မြင့်မားမှုသည် ယခင်နှစ် များထက် ပျမ်းမျှအားဖြင့် ထက်ဝက်ခန့် မြင့်တက်လာကြောင်း၊ သင်္ဘောသား များသည် ကုန်းပတ်နှင့် အင်ဂျင်ပိုင်း စသည့်ရာထူး များနှင့် သက်ဆိုင်သည့် စာမေးပွဲများကို ဖြေဆိုကြကြောင်း သိရသည်။\nမြန်မာသင်္ဘောသား များသည် ပြည်ပသို့ ထွက်၍ ရာထူးတိုး စာမေးပွဲ ဖြေဆိုရာတွင် ဖိလစ်ပိုင်နှင့် အင်ဒိုနီးရှား နိုင်ငံတို့၌ သွားရောက်ဖြေဆို ကြပြီး လက်ရှိတွင် ပြည်တွင်း၌ မှတ်ပုံတင် ထားသူ မြန်မာ သင်္ဘောသား ဦးရေ တစ်သိန်းနီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။\nPosted by myawady at 8:57 AM No comments:\nမြန်မာနိုင်ငံ၏ ပြည်တွင်း ရွှေဈေးနှုန်းသည် စက်တင်ဘာ ၂၆ ရက် ရန်ကုန် ဈေးကွက်၌ အကယ်ဒမီရွှေ တစ်ကျပ်သား အဖွင့်ဈေးနှုန်း ငွေကျပ် ၈၈၆၅ဝဝ နှင့် အပိတ်ဈေးနှုန်း ငွေကျပ် ၈၉၄ဝဝဝ ရှိပြီး အောင်သမာဓိ ရွှေဆိုင် ၁၆ ပဲရည် ရွှေဈေးနှုန်းမှာ အဖွင့် ငွေကျပ် ၈၈၆၅ဝဝ နှင့် အပိတ်ငွေကျပ် ၈၉၃ဝဝဝ ဖြစ်သည်။ ငွေလဲနှုန်းမှာ အမေရိကန် တစ်ဒေါ်လာလျှင် ဗဟိုဘဏ် ငွေလဲနှုန်း ငွေကျပ် ၁၂၃၅ ကျပ်၊ ပုဂ္ဂလိကဘဏ် ငွေလဲနှုန်း ငွေကျပ် ၁၂၄၃ ကျပ်မှ ၁၂၄၅ ကျပ်၊ ပြင်ပဈေးကွက် ငွေလဲနှုန်း ငွေကျပ် ၁၂၅၅ ကျပ်မှ ၁၂၅၉ ကျပ် ဖြစ်သည်။\nစက်တင်ဘာ ၇ ရက် ရန်ကုန် ရွှေဈေးကွက်၌ ၁၆ ပဲရည် တစ်ကျပ်သားလျှင် ငွေကျပ် ၈၇၁ဝဝဝ၊ ငွေလဲနှုန်း အမေရိကန် တစ်ဒေါ်လာ လျှင် ငွေကျပ် ၁၂၁၄ ကျပ် ရှိခဲ့ရာမှ ပြည်တွင်းရွှေ ဈေးနှုန်းနှင့် ငွေလဲနှုန်းတို့ တက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ စက်တင်ဘာ ၂၆ ရက် ကမ္ဘာ့ ရွှေဈေးနှုန်းမှာ တစ်အောင်စလျှင် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁၃၅၅ ဒေါ်လာ ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။ ရွှေဈေး တက်ရသည့် အကြောင်းရင်း များတွင် နိုင်ငံခြားငွေ လဲနှုန်း၊ ကမ္ဘာ့ ရေနံဈေးနှုန်း နှင့် ပြည်တွင်း အိမ်ခြံမြေ ဈေးနှုန်းတို့ ဆက်စပ်မှု ရှိကြောင်း စီးပွားရေး ပညာရှင်များက ထောက်ပြ ထားသည်။ အမေရိကန် နိုင်ငံ၏ စီးပွားရေးသည် ကမ္ဘာ့ငွေကြေး စနစ်အတွက် အခရာ ဖြစ်သည့် အတွက် အမေရိကန် နိုင်ငံ၏ စီးပွားရေး အပြောင်းအလဲ ဂယက်သည် ကမ္ဘာ့နိုင်ငံ များကို လှုပ်ခတ် စေကြောင်း သိရသည်။\nကမ္ဘာ့နိုင်ငံများမှ စီးပွားရေး သမားများသည် အမြတ်များများ ရနိုင်မည့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု လုပ်ငန်းလုပ်ကိုင် ကြရာ၌ ရှိသမျှကြက်ဥ အားလုံးကို ခြင်းတောင်း တစ်ခုတည်းမှာ ထည့်မထားရ ဆိုစကား ကဲ့သို့ လုပ်ငန်းတစ်ခု တည်းမှာသာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ တစ်ခုထက် ပိုသော လုပ်ငန်းများတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံ ထားကြရာ အတိုးရရှိမှု နည်းသော ငွေချေးစာချုပ် (Bond) ကို ဝယ်ယူခြင်း၊ စတော့ရှယ်ယာ ဈေးကွက်တွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်း နှင့်အတိုးမရ သော်လည်း အရှုံးမရှိ နိုင်သော ရွှေကို ဝယ်ထားခြင်း စသည့် နည်းစနစ်များ ဖြင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံ ကြသည်။ ဤသို့ တစ်ခုထက်ပို၍ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံ ထားခြင်းဖြင့် တစ်ခု အရှုံးပေါ်လျှင် တခြားတစ်ခုက အမြတ်နှင့် ပြန်လည်ကာမိ နိုင်သည့် အခွင့်အလမ်း ရှိသည်။\nမြန်မာနိုင်ငံ၏ ပြည်တွင်းရွှေ ဈေးနှုန်းမှာ အိမ်နီးချင်း နိုင်ငံများမှ တရုတ်ပြည်သူ့ သမ္မတနိုင်ငံ၊ ထိုင်းနိုင်ငံတို့၏ ရွှေဈေးနှုန်းနှင့် ဆက်စပ်လျက် ရှိသည်။ ယခုအချိန်တွင် ပြည်ပသို့ တရားဝင် ရွှေတင်ပို့ခွင့် ပြုရန် စီစဉ် နေကြောင်းလည်း သိရပြီး အိန္ဒိယနိုင်ငံ အတွင်းသို့ မြန်မာနိုင်ငံမှ ရွှေများကို တရားမဝင် ယူဆောင်လာသူ တစ်ဦးအား အိန္ဒိယ အစိုးရက ဖမ်းဆီး လိုက်သည့် သတင်း တွေ့ရသည်။\nကမ္ဘာ့နိုင်ငံ များတွင် ရွှေကို အသုံးချနည်း အမျိုးမျိုး ရှိကြရာတွင် ကျောက်မျက် ရတနာဖြင့် တွဲဖက်၍ လက်ဝတ်ရတနာ အဖြစ် အသုံးပြုမှု ၅ဝ ရာခိုင်နှုန်း ရှိပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အတွက် အသုံးပြုမှုနှင့် ဗဟိုဘဏ် များက ရွှေဝယ်ယူ စုဆောင်းမှုတို့ ဖြစ်သည်။ ၂ဝ၁၃ ခုနှစ် ကမ္ဘာ့နိုင်ငံများ အခြေအနေမှာ အိန္ဒိယ၊ တရုတ်နှင့် ဘရာဇီး နိုင်ငံတို့မှ အစိုးရ ဗဟိုဘဏ် များသည် အမေရိကန် ဒေါ်လာ စုဆောင်းမှုကို လျှော့ချပြီး ရွှေစုဆောင်း မှုများ လာသဖြင့် ယခင်က နိုင်ငံခြားငွေ အရန်အဖြစ် အမေရိကန် ဒေါ်လာကို ၈ဝ မှ ၉ဝ ရာခိုင်နှုန်း အထိ ထားသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ၆၅ ရာခိုင်နှုန်း ခန့်သာ ထားပြီး ရွှေစုဆောင်းမှု များလာကြောင်း သိရသည်။\nမြန်မာနိုင်ငံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု လုပ်ငန်းများတွင် အိမ်ခြံမြေနှင့် ရွှေလုပ်ငန်းမှာ ယခင်က ရှိခဲ့ပြီး ယခုလည်း ဆက်လက် လုပ်ကိုင် နေကြသည်။ ၂ဝ၁၆ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန် စတော့အိတ်ချိန်း ဈေးကွက်ဖွင့်လိုက် သော်လည်း အကျဈေး ဖြင့်သာ ရောင်းဝယ် နေကြသဖြင့် ပြည်သူများ စိတ်ဝင်စားမှု နည်းနေသေးသည်။ ပြည်ပ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ ပိုမိုဝင်ရောက် လာမည့် အလားအလာ ကောင်း သတင်းများလည်း ကြားနေရသဖြင့် ထိုသတင်းများက ရွှေဈေးနှင့် ငွေလဲနှုန်းကို လှုပ်ခတ်စေသော သက်ရောက်မှုများ ရှိမည် ဖြစ်သော်လည်း ရွှေဈေးပြန်ငြိမ် သွားနိုင်ကြောင်း ဈေးကွက်အတွင်းမှ စကားသံများ ကြားရသည်။ သို့သော် တခြားတစ်ဖက် တွင် စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများ အကြောင်း အမျိုးမျိုးကြောင့် အဆင်မပြေ ဖြစ်ချိန်နှင့် ငွေကြေးလဲနှုန်း မတည်မငြိမ် ဖြစ်ချိန်များတွင် ငွေကြေး ကြွယ်ဝသူ များက ရွှေဝယ်ယူ စုဆောင်းခြင်းဖြင့် အကာအကွယ် ယူတတ်ကြ ပေရာ မြန်မာနိုင်ငံ၏ ရွှေဈေးနှင့် ငွေလဲနှုန်း မတည်ငြိမ်မှုမှာ စောင့်ကြည့် ရဦးမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။\nနေပူထဲထွက်လျှင် သတိပြုရမည့် အချက်များ\nကမ္ဘာကြီးပူနွေး လာသည်နှင့် အမျှ နေ၏ အပူရှိန်လည်း တစ်နေ့တခြား ပို၍ပူပြင်း လာပေသည်။ ထို့ကြောင့် နေပူထဲ ထွက်လျှင် နေလောင်ဒဏ် ကာကွယ်ပေး နိုင်သောအရာများ ယူဆောင်ခြင်း ဖြင့်သာ အပြင် ထွက်သင့်သည်။ အထူးသဖြင့် အထက်အညာ ဒေသ နေထိုင်သူများ အတွက် ပို၍ သတိရှိရန် လိုသည်။ မြို့နေ လူတန်းစားများ အတွက် ထီး၊ ဦးထုပ်၊ နေကာမျက်မှန် စသည်တို့ဖြင့် အပူဒဏ် ကာကွယ်ပေးဖို့ သတိပေး နေချိန်တွင် လယ်ထဲကိုင်းထဲ အလုပ်လုပ်ကြ ရသော တောသူ တောင်သား များအား မည်သို့ကာကွယ် ပေးရမည်နည်း၊ စိတ်ပူပန်ရန် မလိုပါ။ ရှေးဘိုးစဉ် ဘောင်ဆက် ကပင် တောသူ တောင်သားတို့တွင် နေပူဒဏ် ကာကွယ်နည်း ရှိပါသည်။ အကာအကွယ် ရှိပါသည်။ ထို အကာအကွယ်မှာ သနပ်ခါး ဘဲကျား ထူထူလိမ်းခြင်း နှင့် ဝါးခမောက် တို့ဖြစ်သည်။\nမြန်မာ့ရိုးရာ သနပ်ခါးသည် မျက်နှာနှင့် လက်ခြေ များပါ လိမ်းထားလျှင် နေပူဒဏ် (ခေတ်အခေါ် ခရမ်းလွန် ရောင်ခြည်ဒဏ်) သာမက လေတိုက်ပြီး အသားပပ်ခြင်း၊ ဖုန်မှုန့်များ ကပ်ခြင်းကိုပါ ကာကွယ်သည်။ သနပ်ခါး အမြစ်တွင် အအေးဓာတ် (သီတဓာတ်) ပါသဖြင့် အပူကန်ပြီး မိတ်ဖုများ ထွက်ခြင်းကိုပါ အကာ အကွယ် ပေးသည်။ ရှေးကလူကြီး များသည် ကလေးများ ကို ရေမိုးချိုးပြီး သည်နှင့် ကျောက်ပျဉ်တွင် သနပ်ခါး သွေးပြီး လိမ်းပေးသည်။ လိမ်းပေးရုံ သာမက သန့်ရှင်းသော ရေဖြင့် သွေးထားသော သနပ်ခါး အနည်းငယ် ကို ကလေး၏ ပါးစပ် အတွင်းသို့ ခွံ့ပေးသည်။ ကလေး ငယ်များသည် စ၍ခွံ့ပေး ခါစက သနပ်ခါးသည် ခါးသက်သက် အရသာ ရှိသဖြင့် မကြိုက်သော်လည်း နောင်တွင် ကြိုက်သွားလေ့ ရှိသည်။ သနပ်ခါး စားခြင်းသည် အပူဒဏ် ကာကွယ်သည့် အပြင် ကလေးငယ် များကို ရေကျောက်နှင့် ဝက်သက် ပေါက်ခြင်းများ မှလည်း အကာအကွယ် ပေးနိုင်သည်။\nကန်စွန်းရွက် သည် ရာသီမရွေး ရနိုင်သော အစာ ဖြစ်သည်။ နွေအခါ ကုန်းကန်စွန်း၊ မိုးအခါ ရေကန်စွန်း စသည်ဖြင့် ပေါပေါများများ ရနိုင်သည်။ ကန်စွန်းရွက် ကို နေ့စဉ် စားခြင်းဖြင့် အပူဒဏ်မှ ကာကွယ်နိုင်သည်။ ကန်စွန်းရွက် သည် အဆုတ် အားကောင်း စေသည့် အာပေါစာ ဖြစ်သည်။ နွေရာသီ အပူငုပ်၍ ချောင်းခြောက် ဆိုးခြင်း၊ အသံဝင်ခြင်းကို သက်သာ စေနိုင်သည်။ ကန်စွန်းရွက် ကို မန်ကျည်းမှည့် နှင့် ချဉ်ရည်ဟင်း ချက်စားလျှင် အပူဒဏ်မှ ကာကွယ်သော ရာသီစာ ဖြစ်သည်။ မိတ်ထွက်ပြီး ပူစပ်ပူလောင် ဖြစ်လျှင် ကန်စွန်းရွက် အရည်ညှစ်ပြီး ဆားအနည်းငယ် ထည့်၍ ဖျော်လိမ်းပေး လျှင် သက်သာ စေနိုင်သည်။ နေပူဒဏ် ကာကွယ်ဖို့-\nမိတ်ထွက်လျှင် သနပ်ခါး အနည်းငယ် စားပေးပါ။\nရတစ်ခွက် သောက်ပြီးမှ အပြင်ထွက်ပါ။\nအပြင်မှ ပြန်လာလျှင် ရေခဲရေ မသောက်ပါနှင့်။\nခါင်းမူး၊ ခေါင်းချွေးပြန်လျှင် သံပရာရည် မသောက်ပါနှင့်။\nဦးခေါင်းဆံပင် ဖြန့်၍ ပန်ကာလေ မခံပါနှင့်။\nရခဲသေတ္တာထဲမှ ရေဘူးကို သောက်လိုလျှင် အပြင်မှာ ၁၅ မိနစ်ခန့် ထုတ်ထားပြီးမှ သောက်ပါ။\nဝမ်းချုပ်လျှင် ညအိပ်ရာဝင် မန်ကျည်းမှည့် နှင့် ထန်းလျက် ဖျော်ရည် သောက်ပါ။\nဝမ်းပျက်လျှင် သကြားသုံးဇွန်း၊ ဆားတစ်ဇွန်း၊ လက်ဖက်ခြောက် လက်တစ်ဆုပ် သံဒယ်အိုးဖြင့် လှော်ပြီး ရေနွေးဆူဆူ တွင် ခတ်သောက်ပါ။ ဝမ်းအရည် သွားခြင်းကို ရပ်စေပါသည်။\nနေပူထဲထွက်ပြီး အလုပ်လုပ်ရာမှ ပြန်လာသူများ အထူး သတိပြုရန်မှာ ချက်ချင်း ရေအေးဖြင့် မျက်နှာသစ်ခြင်း၊ ခြေထောက် ဆေးခြင်းများ မပြုလုပ်ရပါ။ ထိုသို့ ပြုလုပ်လျှင် ကြွက်သားများမှ အပူအအေး ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်ပြီး လေဖြတ်နိုင်သည်။ ခေတ္တနား နေပြီးမှသာ ရေအေး သောက်ခြင်း၊ အဝတ်အစား လဲလှယ်ခြင်း၊ ခြေဆေးခြင်း၊ ရေချိုးခြင်းများ ပြုလုပ်သင့်သည်။ အပူအအေး ကွာခြားချိန်မှာ တစ်နာရီခန့် အချိန်ယူ သင့်သည်။\nပူပြင်းသော ရာသီတွင် နေပူထဲ ထွက်ခြင်း၊ ကားစီးသော အခါတွင် လေလုံ၍ ကားအင်ဂျင်မှ ထွက်သော အပူရှိန်၊ ဘတ်စ်ကားများ အတွင်းတွင် လူများ ကျပ်တည်း၍ အပူရှိန် တိုးလာခြင်း တို့ကြောင့် ခေါင်းမူးခြင်း၊ သွေးတိုးအခံ ရှိသူများတွင် သွေးပေါင်ချိန် တက်ခြင်း၊ အပူဒဏ်ခံ ရသည့် နာရီကြာမြင့် သည့်အခါ ဦးနှောက် သွေးကြောများ အထိ အပူရှိန် တက်ကာ Heat Stroke ခေါ် အပူရှပ်၍ လေဖြတ်ခြင်း၊ ဦးနှောက်သွေးကြော ပေါက်ခြင်းအထိ ဖြစ်နိုင်သည်ကို သတိပြု ဆင်ခြင် သင့်သည်။\nနေပူပြင်းသည့် ဒဏ်ကို ကာကွယ်သည့် အနေဖြင့် ချည်ထည်များ ဝတ်ဆင်ခြင်း၊ ဖြစ်နိုင်လျှင် နေအိမ်ပြင်ပ သို့ မထွက်ဘဲ နေခြင်း၊ ပြင်ပသို့ သွားစရာရှိလျှင် နံနက်စောစော နှင့် ညနေ နေအေးချိန် တွင်သာ သွားလာခြင်း၊ သစ်ရိပ်ဝါးရိပ် များသည် အပူဒဏ်မှ ကာကွယ်နိုင် သဖြင့် အရိပ်ရှိသော နေရာတွင် သွားရောက် နေထိုင်ခြင်း၊ အထူးသဖြင့် သက်ကြီးရွယ်အို များကို အပူဒဏ်မှ ကာကွယ် နိုင်သည့် နေရာများတွင် ရွှေ့ပြောင်းထား ရှိခြင်း၊ သဘာဝလေ တိုက်ခတ်သည့် နေရာ၊ ရေကန်၊ မြစ်ချောင်းအနီး အနားများတွင် နေထိုင်သင့်ကြောင်း တင်ပြလိုက်ရ ပေသည်။\nမိုးသောက်ပန်းဂျာနယ် အတွဲ(၂၀) အမှတ်(၁၂)\nAuroraJournal(20-12) by TheMyawadyDaily on Scribd\nရွှေတိဂုံစေတီတော် ၌ ဒီဂျစ်တယ်စနစ်ဖြင့် ငွေလှူဒါန်းခြင်းကို ခွင့်မပြုသေးဘဲ ပုံးအတွင်းထည့်သွင်းခြင်း ဖြင့်သာ လှူဒါန်းနိုင်\nရန်ကုန် ၊ ၂၇-၉-၂၀၁၆\nရွှေတိဂုံ စေတီတော်ကြီး၌ Digital စနစ်ကို အသုံးပြု၍ ငွေလှူဒါန်းသည့် စနစ်အား ခွင့်မပြုသေးဘဲ ပုံးအတွင်း ထည့်သွင်းခြင်း ဖြင့်သာ လှူဒါန်းနိုင်ကြောင်း အဆိုပါ စေတီတော် ဂေါပကအဖွဲ့ ရုံးအဖွဲ့မှူး ဦးထွန်းအောင်ငွေ ထံမှ သိရသည်။\n''အခုထိတော့ Digital စနစ်နဲ့ ငွေလှူဒါန်းတာကို ခွင့်မပြုသေး ပါဘူး။ အင်တာနက်ကနေ လှူဒါန်းတာ ကိုလည်း လောလောဆယ်မှာ မလုပ်နိုင်သေး ပါဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ အလှူငွေနဲ့ ပတ်သက်လို့ စာရင်းစစ် တွေရဲ့ စစ်ဆေးမှုကိုလည်း ခံယူရပါတယ်။ Digital စနစ်ကတော့ စာရင်းစစ်တွေ စစ်ဆေးဖို့ အခက်အခဲ ရှိနိုင်တာကြောင့် လောလောဆယ် ဒီစနစ်နဲ့ ဆောင်ရွက်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပါဘူး'' ဟု ဦးထွန်းအောင်ငွေ က ပြောသည်။\nယခုအခါ In Mai Kha Technologies Co.,Ltd. က ရေးဆွဲလှူဒါန်း ထားသော Application ဖန်တီးမှုဖြင့် ဘားကုတ် အသုံးပြုသည့် Digital စနစ်ကို တည်နေရာ သိရှိစေရန်သာ သုံးစွဲလျက်ရှိပြီး ဘားကုတ်များကို ရင်ပြင်တော်ရှိ တန်ဆောင်းတချို့၌ ထောင်ထားကြောင်း သိရသည်။ လက်ရှိ အွန်လိုင်းစနစ်နှင့် ပတ်သက်၍လည်း WiFi free ထုတ်လွှင့် ပေးလျက်ရှိသည်။\nDigital စနစ်များနှင့် ပတ်သက်၍ ''ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံ အနေနဲ့ တစ်ချိန်မှာ Digital စနစ်ကို သွားရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ အခု တချို့နေရာတွေမှာ တွင်တွင် ကျယ်ကျယ် သုံးနေပါပြီ။ ဒီစနစ်က လုပ်ငန်း လျင်မြန်အောင် အကူအညီ ပေးရာ ရောက်တဲ့အပြင် လုံခြုံမှုစနစ်လည်း ကောင်းမွန်လို့ ကျင့်သုံး လာတာတွေ ရှိနေပါတယ်'' ဟု ဦးထွန်းအောင်ငွေ က ဆက်လက် ပြောသည်။\nရန်ကုန်မြို့၌ မြို့ပြမြေအသုံးချမှုဇုန် မူကြမ်းကို ဥပဒေတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် ဆောင်ရွက်သွားမည်\nရန်ကုန်မြို့၌ မြို့ပြမြေ အသုံးချမှုဇုန် မူကြမ်းကို လတ်တလော တွင် ဥပဒေတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာ စေရန် ဆောင်ရွက် သွားမည် ဖြစ်ကြောင်း ရန်ကုန်မြို့တော် စည်ပင် သာယာရေး ကော်မတီ မြို့ပြစီမံကိန်း နှင့် မြေစီမံ ခန့်ခွဲရေး ဌာနမှ သိရသည်။\nမြို့ပြမြေ အသုံးချမှုဇုန် မူကြမ်းကို ၂ဝ၁၂ ခုနှစ်မှ စတင်ကာ ရန်ကုန်မြို့တော် စည်ပင် သာယာရေး ကော်မတီက ဦးဆောင်၍ ဆောက်လုပ်ရေး ဝန်ကြီးဌာန မြို့ပြနှင့် အိမ်ရာ ဖွံ့ဖြိုးရေး ဦးစီးဌာန၊ မြန်မာနိုင်ငံ ဆောက်လုပ်ရေး ဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းရှင်များ အသင်းနှင့် မြို့ပြ စီမံကိန်း ပညာရှင်များ ညှိနှိုင်းရေးဆွဲ ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။\nအဆိုပါ မြို့ပြမြေ အသုံးချမှုဇုန် မူကြမ်းတွင် ကုလသမဂ္ဂ၏ ပြဋ္ဌာန်းချက် အရ မြို့ဧရိယာ၏ ၃၅ ရာခိုင်နှုန်း ကိုသာ အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံ များနှင့် လူနေအိမ်များ ဆောက်လုပ်ရန် သတ်မှတ်ထားပြီး မြို့နယ်အလိုက် အဆောက်အအုံ ဆောက်လုပ်မှု ဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များ၊ စိမ်းလန်း ဧရိယာများ နှင့် စက်မှုဇုန် များကို ဇုန်များ ခွဲခြားကာ သီးသန့် သတ်မှတ် ထားကြောင်း သိရသည်။\nမြို့ပြမြေ အသုံးချမှုဇုန် ကို ရန်ကုန်တိုင်း ဒေသကြီး လွှတ်တော်တွင် အတည်ပြုပြီး ပါက အဆောက်အအုံများ တည်ဆောက်ရာတွင် ဥပဒေ ပါပြဋ္ဌာန်းထားချက် များအတိုင်း တည်ဆောက်ခွင့် ရရှိတော့မည် ဖြစ်ပြီး စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများ အတည်ဖြစ်လာ ပါက အဆောက်အအုံ တည်ဆောက်မှု များတွင် စံချိန်စံညွှန်း မြင့်လာနိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။\nLabels: မြို့ပြဖွံ့ဖြိုးရေး, ရန်ကုန်သတင်း\nလက်ကိုင်ဖုန်းတိုင်းကို ဖွင့်ဖတ်နိုင်သော နည်းပညာကို အစ္စရေး အသုံးပြုလျက်ရှိ\nတဲလ်အဗစ် ၊ ၂၇-၉-၂၀၁၆\nအစ္စရေးနိုင်ငံ အခြေစိုက် Cellebrite နည်းပညာ ကုမ္ပဏီသည် မည်သည့်ဖုန်းကို ဖြစ်စေ ဖွင့်ဖတ် ကြည့်ရှုခြင်း၊ အချက်အလက်များ ကူးယူခြင်း အစရှိသည် တို့ ကို ပြုလုပ်နိုင်သော အီလက်ထရွန်းနစ် ကိရိယာ တစ်မျိုးကို ထုတ်လုပ်ထားပြီး အောင်မြင်စွာ စမ်းသပ် အသုံးပြုလျက် ရှိကြောင်း သိရသည်။\nCellebrite သည် ယခုနှစ် အစောပိုင်း ကလည်း အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု၏ FBI ကို ဗုံးဖောက်ခွဲရေး သမား တစ်ဦး၏ iPhone ကို ဖွင့်ဖတ် နိုင်အောင် ကူညီပေးခဲ့ ရာမှ ကမ္ဘာကျော် လာခဲ့ပြီး ယခုလည်း ခေတ်မီ နည်းစနစ် များဖြင့် လုံခြုံရေး အပြည့်အ၀ ပြုလုပ်ထားသော မည်သည့် စမတ်ဖုန်း၊ မော်ဒန်း၊ ၀ိုင်ဖိုင် ကိရိယာဖြစ်စေ၊ ဖွင့်နိုင်၊ ၀င်နိုင်၊ ထွက်နိုင်၊ ကြည့်ရှု ကူးယူနိုင်မည့် ကိရိယာကို ထုတ်လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး Cellebrite ဟု ပင် အမည်ပေး ထားကြောင်း သိရသည်။\nCellebrite သည် ၄င်း၏ ကိရိယာအား လက်တွေ့ စမ်းပြခဲ့ကြောင်း၊ မင်္သကာသော လက်ကိုင်ဖုန်း များမှ အချက်အလက် များကို Cellebite က ကူးယူကြောင်း၊ ထို့ နောက် ၄င်းဖုန်းများနှင့် ဆက်သွယ်လေ့ ရှိသော ဖုန်းနံပါတ် များကို ဖော်ပြပေး နိုင်ကြောင်း၊ Samsung ဖုန်းများကို အလွယ်တကူ ပင် ၀င်ရောက်ပြ ခဲ့ကြောင်း သိရသည်။\n" ကျွန်တော့် Samsung ဟန်းဆက်ကို ယူပြီး Cellebrite နဲ့ချိတ်လိုက်တာပဲ။ ကွန်ပျူတာနဲ့ ချိတ်သလိုပဲပေါ့။ ပြီးတာနဲ့Cellebrite ပေါ်က ခလုပ်တစ်ချို့ ကိုနှိပ်လိုက်တာ ကျွန်တော့် ဖုန်းစကရင်ကို ခတ်ထားတဲ့ password က ပျက်သွား တယ်။ ပြီးတာနဲ့ဖုန်းထဲက အချက်အလက် တွေအားလုံးကို ကူးပြတယ်။ အထဲက folder lock တွေကိုပါ ဖွင့်နိုင်တာကို တွေ့ ရတယ်။ ကျွန်တော့်ဖုန်း ထဲက ဓာတ်ပုံတွေ၊ အချက်အလက် တွေကို USB နဲ့ကူးပြတယ်။ အားလုံးဟာ ရှောရှောရူရူပဲ။ ဘာမှ အထစ်အငေါ့ မရှိဘူး " ဟု Samsung ဟန်းဆက်ကို လက်တွေ့ စမ်းသပ်ခဲ့သူ တစ်ဦးက ပြောပြသည်။\nလက်ရှိအချိန်တွင် အစ္စရေး ရဲတပ်ဖွဲ့ က Cellebrite ကို အသုံးပြုကာ မင်္သာသော လက်ကိုင်ဖုန်း များကို အလွယ်တကူ စစ်ဆေးနေ သည်ကို တွေ့ ရှိရကြောင်း၊ Cellebrite ကို နိုင်ငံတကာ အစိုးရများထံ ရောင်းချသွားဖွယ် ရှိကြောင်း၊ သို့ သော် Cellebrite အနေဖြင့် ဖိနှိပ်အုပ်ချုပ်သော အစိုးရများကို ၄င်း၏ ဖုန်းဖတ် ကိရိယာအား ရောင်းချသွားရန် အစီအစဉ်ရှိမည် မထင်ကြောင်း လေ့လာ စောင့်ကြည့်သူ တစ်ဦးက ပြောသည်။\nနေထိုင်စားသောက်မှုပုံစံ မှားယွင်းမှုကြောင့် အမျိုးသားကျန်းမာရေး အသုံးစရိတ် ၁၁ ဘီလီယံ စတာလင်ပေါင် ပို၍ကုန်ကျနေ\nလန်ဒန် ၊ ၂၇-၉-၂၀၁၆\nအင်္ဂလန်နိုင်ငံတွင် လူအများ၏ နေထိုင် စားသောက်မှုပုံစံ မှားယွင်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကျန်းမာရေး ပြဿနာများကို နှစ်စဉ် စတာလင်ပေါင် ၁၁ ဘီလီယံထက် မနည်း အကုန်အကျခံကာ ကုသပေးနေ ရကြောင်း အမျိုးသား ကျန်းမာရေးဌာန NHS က ထုတ်ပြန် ကြေညာသည်။\nအင်္ဂလန်နိုင်ငံသား များသည် အစားအသောက် ရွေးချယ်မှု မမှန်ကန်ခြင်း၊ အရက်သေစာ သောက်စားခြင်း၊ ဆေးလိပ် သောက်ခြင်း အစရှိသည့် ကျန်းမာရေးနှင့် ဖီလာဆန့်ကျင်သော စားသောက်မှုပုံစံ နှင့် ညအိပ်စက်ချိန် အပြည့်အ၀ မရရှိခြင်း၊ ကိုယ်လက် လှုပ်ရှားမှု အားနည်းခြင်း အစရှိသည့် နေထိုင် စားသောက်မှုပုံစံ မှားယွင်းနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း နှင့် ယင်းမှားယွင်းမှုကို အမျိုးသားရေး စိတ်ဓာတ်ဖြင့် မပြုပြင်ကြ ပါက လာမည့် နှစ်အနည်းငယ် အတွင်း အင်္ဂလန်နိုင်ငံ၏ အမျိုးသား ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှု အသုံးစရိတ်မှာ လောက်င တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း NHS မှ တာဝန်ရှိသူ တစ်ဦးက ပြောပြသည်။\n" အင်္ဂလန်မှာ ဆီးချိုရောဂါနဲ့ဆေးလိပ် သောက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပွားသော လေပြွန်ရောင် ရောဂါ တွေဆိုတာ တားမနိုင် ဆီးမရ ကူးစက်ရောဂါ သဖွယ် အဖြစ်များ နေပါတယ်။ ဥပမာ Fleetwood, Lancashire လိုမြို့ တွေမှာ လူ ၁၀ ယောက်မှာ ၄ ယောက်နှုန်းဟာ ကုရာနတ္တိ ဆေးမရှိတဲ့ နာတာရှည်ရောဂါ တွေကို ခံစားနေကြ ရပါတယ်။ သူတို့ တွေ ဆိုတာ NHS အနေနဲ့ရေရှည်စောင့်ရှောက် ကုသပေး ရတော့မယ့် လူနာတွေ ဖြစ်ပါတယ် " ဟု ၄င်းက ဆက်လက်ပြော ပြသည်။\n" ၀ိတိုရိယ ဘုရင်မခေတ်ကို ပြန် လှမ်းမျှော်ကြည့်မယ် ဆိုရင် အဲဒီတုန်းက ပိုလီယိုရောဂါကို ဘယ်လိုများ ကာကွယ်ရမလဲ လို့ တွေးပူခဲ့ရ ပါတယ်။ အခု ပိုလီယိုကို ကျွန်တော်တို့ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ ပါပြီ။ ဒါပေမယ့် လက်ရှိအင်္ဂလန်မှာ ဖြစ်နေတာ က ကူးစက်ရောဂါ မဟုတ်ဘဲ လူတွေရဲ့ နေထိုင်မှုနဲ့ စားသောက်မှုပုံစံ မှားယွင်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။ လူတစ်ယောက် ချင်းစီက အဲဒီလူနေထိုင်မှုနဲ့ စားသောက်မှုပုံစံကို မိမိ အသိစိတ်ဓာတ် နဲ့ပြုပြင်လိုက်မယ် ဆိုရင် နိုင်ငံအတွက် ကုန်ကျနေတဲ့ ကြီးလေးတဲ့ ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်စရိတ် ကို အခြား ပိုအကျိုးရှိတဲ့ နေရာတွေမှာ သုံးစွဲနိုင်မှာ ဖြစ်သလို တစ်မျိုးသားလုံး ကျန်းမာရေးလည်း ပြန်ပြီးတိုးတက် ကောင်းမွန် လာနိုင်ပါတယ် ဓ ဟု NHS မှ တာဝန်ရှိသူ တစ်ဦးက ပြောပြသည်။\nအင်္ဂလန်တွင် နေထိုင် စားသောက်မှုပုံစံ မှားယွင်းနေသော မြို့ များ၌ လူ့ ဘ၀သက်တမ်း သည် ကျန်းမာသော မြို့ များတွင် နေထိုင်သူများ၏ လူ့ ဘ၀သက်တမ်း နှင့်နှိုင်းလျှင် အသက် ခြောက်နှစ်ထက် မနည်း တိုနေပြီ ဖြစ်သည့်အတွက် လူနေထိုင်မှုနှင့် စားသောက်မှုပုံစံကို အမြန်ဆုံးပြုပြင်ရန် လိုအပ်လျက် ရှိကြောင်း သိရသည်။\nအောက်တိုဘာလမှစ၍ ချောင်းသာကမ်းခြေ၌ ဆိုင်ကယ်နှင့် လေးဘီးစက်တပ်ယာဉ်များ စီးနင်းခြင်းကို တားမြစ်သွားမည်\nပုသိမ် ၊ ၂၆-၉-၂၀၁၆\nလာမည့် ပွင့်လင်းရာသီ ဖြစ်သော အောက်တိုဘာလ မှစ၍ ချောင်းသာ ကမ်းခြေ၌ ကမ်းခြေ သာယာလှပ ရေးနှင့် အပန်းဖြေ သူများ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရေး အတွက် ဆိုင်ကယ်နှင့် လေးဘီး စက်တပ်ယာဉ်များ စီးနင်းခြင်း တို့ကို တားမြစ်သွားမည် ဖြစ်ကြောင်း ချောင်းသာ ဟိုတယ်ဇုန် အတွင်းရေးမှူး ဦးမင်းကျော်ဦး ထံမှ သိရသည်။\nကမ်းခြေ၌ ဆိုင်ကယ်စီးခြင်း၊ လေးဘီး စက်တပ်ယာဉ် စီးခြင်းတို့ကို တားမြစ်မည့် အပြင် ကမ်းခြေ၌ ထိုင်ခုံများချကာ ဈေးရောင်းချခြင်း နှင့် အရက်သေစာ၊ မူးယစ်ဆေးဝါးများ ရောင်းချခြင်း တို့သည်လည်း ကမ်းခြေ အလှအပကို ထိခိုက်စေပြီး အများ ပြည်သူအား အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေ၍ တားမြစ်မည် ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။\n''ဆိုင်ကယ်တွေ၊ လေးဘီး စက်တပ်ယာဉ် တွေက အများပြည်သူ အပန်းဖြေမှုကို ထိခိုက် စေတဲ့အတွက် ကမ်းခြေမှာ စီးနင်းခွင့် ပေးတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ မြင်းစီးတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တော့လည်း ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ ခွင့်ပြု\nသွားမလဲဆိုတာ ညှိနှိုင်းမှုတွေ လုပ်နေပါတယ်။ စက်ဘီးကတော့ စီးခွင့်ပေးသွား မှာပါ။ ခေါင်းရွက်ဗျပ်ထိုး ဈေးသည်တွေ၊ အထမ်းနဲ့ ရောင်းတဲ့ ဈေးသည်တွေ ကလွဲရင် တခြား ဈေးသည် အားလုံးကို ရောင်းချခွင့် ပြုမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။ အထူးသဖြင့် အရက်၊ ဘီယာ၊ မူးယစ်ဆေးဝါး ရောင်းချတာ တွေကို လည်း အဓိက တားမြစ်သွား မှာပါ'' ဟု ဦးမင်းကျော်ဦး ကပြောသည်။\nစက်တင်ဘာလ တတိယပတ် အတွင်းက ချောင်းသာကမ်းခြေ သာယာလှပရေး နှင့် ရေရှည်ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်ရေး ဆိုင်ရာ အလုပ်ရုံ ဆွေးနွေးပွဲကို သုံးရက်ကြာ ပြုလုပ်ခဲ့ရာ ဧရာဝတီတိုင်း ဒေသကြီး အစိုးရအဖွဲ့နှင့် ဟိုတယ်နှင့် ခရီးသွားလာရေး ဝန်ကြီးဌာနတို့ မှ တာဝန်ရှိ သူများ၊ တိုင်းလွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ်များ၊ ပုဂ္ဂလိက လုပ်ငန်းရှင်များ၊ ဟိုတယ်ဇုန်မှ တာဝန်ရှိ သူများ၊ ရပ်ကွက်၊ ကျေးရွာ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး များနှင့် ဒေသခံ ပြည်သူများ တက်ရောက် ဆွေးနွေးခဲ့ ကြကြောင်း သိရသည်။ (၄၄၇)\nပြည်တွင်း၌ ကလေးလုပ်သား ပပျောက်ရေးကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆောင်ရွက်ရန် လိုအပ်နေ\nပြည်တွင်း၌ စီးပွားရေးကဏ္ဍ ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်လာခြင်း နှင့်အတူ ကလေးလုပ်သား ပပျောက်ရေး ကိုလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆောင်ရွက်ရန် လိုအပ်ကြောင်း နိုင်ငံတကာ အလုပ်သမား အဖွဲ့ချုပ်နှင့် နိုင်ငံတကာ အလုပ်သမား အခွင့်အရေး ကာကွယ်ရေး အဖွဲ့များက တိုက်တွန်း ထားကြောင်း သိရသည်။\nပြီးခဲ့သည့် ငါးနှစ်တာ ကာလအတွင်း ပြည်တွင်း၌ စီးပွားရေးကဏ္ဍ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက် လာပြီး အခကြေးငွေ ပေးရာတွင် သက်သာသည့် ကလေးလုပ်သားများ အသုံးပြုမှု များလည်း မြင့်တက် လာသည်ဟု သတိပေးမှုများ ပေါ်ထွက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံတကာ အလုပ်သမား အဖွဲ့ချုပ်နှင့် ကလေးလုပ်သား ပပျောက်ရေး အတွက် ဖော်ဆောင်မည့် သဘော တူညီမှုများကို လက်မှတ် ရေးထိုးရန် စီစဉ်ပြီး ဖြစ်သည်။\nမြန်မာနိုင်ငံ၌ အလုပ်သမား ဥပဒေနှင့် ပတ်သက်၍ လက်တွေ့ကျင့်သုံး ဆောင်ရွက် ရာတွင် အားနည်းချက်များ ရှိနေခြင်း၊ ထိရောက်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်မှု အားနည်းခြင်းနှင့် အရေးယူမှုများ ပြုလုပ်ရာတွင် လိုအပ်ချက်များ ရှိနေခြင်းတို့ တွေ့ကြုံလျက် ရှိပြီး ကလေးလုပ်သား ပပျောက်ရေး စီမံကိန်းများ ဖော်ဆောင်ရာတွင် အဆိုပါ အားနည်းချက် များကို လျှော့ချနိုင်ရန် အလေးပေး ဆောင်ရွက် သင့်ကြောင်း သိရသည်။\nထို့ပြင် နိုင်ငံတကာ အလုပ်သမား အဖွဲ့ချုပ်သည် ကလေးလုပ်သား လျှော့ချရေး စီမံကိန်းများ ဖော်ဆောင်ရာတွင် ပညာသင်ကြား နိုင်ခြင်းမရှိသည့် ကလေးလုပ်သား များအား ပညာသင်ကြား နိုင်မည့် အစီအစဉ်များကို ထည့်သွင်း ဆောင်ရွက် ပေးရန် စီစဉ်နေကြောင်း သိရသည်။


Niknayman: ပြည်တွင်းအဖွဲ့(၁၂) ဖွဲ့ ပါဝင်သော လူထုလှုပ်ရှားမှုကြီးကြပ်ရေးကော်မတီမှ ထုတ်ပြန်ကြေညာချက်။\nပြည်တွင်းအဖွဲ့(၁၂) ဖွဲ့ ပါဝင်သော လူထုလှုပ်ရှားမှုကြီးကြပ်ရေးကော်မတီမှ ထုတ်ပြန်ကြေညာချက်။\nပြည်ထောင်စု လွတ်မြောက်ရေးအတွက် အိတ်ဖွင့်ပေးစာ\nစာအမှတ် - ၁ / ၂၀၀၈\nရက်စွဲ - ဇန်န၀ါရီလ / ၄ ရက် / ၂၀၀၈\n( လွတ်လပ်ရေးနေ့ )\nဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး သန်းရွှေ နှင့် န.အ.ဖ ခေါင်းဆောင်များခင်ဗျား။\nဦးစွာပြောကြားလိုသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့အနေဖြင့် တမျိုးသားလုံး၏ လက်ငင်းနှင့် ရေရှည်အကျိုးစီးပွားကို ရှေးရှု၍ ပြည်ထောင်စုကိုချစ်မြတ်နိုးသောစိတ် ၊ လူသားတဦးချင်းစီ၏ လွတ်လပ်ခွင့် နှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို လေးစား တန်ဖိုး ထားသော ရပ်တည်ချက်များ ဖြင့် ဤစာကို ပေးပို့ရခြင်း ဖြစ်ပါသည် ။\nကိုလိုနီကျွန်ဘ၀မှ လွတ်လပ်ရေးရရှိခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း ( ၆၀ ) ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း နိုင်ငံသူ ၊ နိုင်ငံသား များအနေဖြင့် လွတ်လပ်ရေး၏ အရသာကို တင်းပြည့် ၊ ကျပ်ပြည့် မခံစားရဘဲ ၊ ပြည်တွင်းစစ်ဒဏ် နှင့် လွတ်လပ်ခြင်း ၊ ညီမျှခြင်း ၊ တရားမျှတခြင်း စသည့် လောကပါလတရားများ ချို့တဲ့သည့် ဝေဒနာကို အလူး အလဲ ခံစားနေကြရဆဲ ဖြစ်ပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခအပေါင်းမှ ယနေ့တိုင် မလွတ်မြောက်နိုင်သေးပေ ။ ထို့အပြင် မြန်မာ နိုင်ငံ၏ ပြဿနာမှာ နိုင်ငံတကာ နှင့် ဒေသတွင်းနိုင်ငံများ အကြားတွင် ခေါင်းခဲစရာ ပုစ္ဆာတပုဒ် ဖြစ်နေခြင်း မှာလည်း တိုင်းပြည်အတွက် အလွန်ရှက်စရာကောင်းလှပါသည် ။\nယနေ့ ပြည်ထောင်စုတမျိုးသားလုံး ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့နေကြရသည့် နိုင်ငံရေး ၊ လူမှုရေး နှင့် စီးပွားရေး စသည့် ဘက်ပေါင်းစုံ အထွေထွေအကျပ်အတည်းများမှ လွတ်မြောက်ပြီး ငြိမ်းချမ်းသာယာသော လူ့ဘောင်တရပ် တည်ဆောက်နိုင်ရေးအတွက် အမျိုးသားညီညွတ်ရေးမှာ အထူးပင် အရေးကြီးလှပါသည် ။ ထိုသို့ တမျိုးသားလုံး ရင်ကြားစေ့နိုင်ရေးအတွက် န.အ.ဖ ခေါင်းဆောင်များ နှင့် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ဦးဆောင်သော ဒီမိုကရေ စီအင်အားစုများ အပါအ၀င် တိုင်းရင်းသားလူမျိုးပေါင်းစုံ ခေါင်းဆောင်များအားလုံး လွတ်လပ်ပွင့်လင်းစွာ ၊ ချစ်ကြည်ရင်းနှီးစွာဖြင့် တန်းတူရည်တူ ၀ိုင်းဝန်းဆွေးနွေး၍ အဖြေရှာကြသော နည်းလမ်းမှတပါး ၊ အခြား နည်းလမ်း မမြင်ပါ ။\nစစ်မှန်သော တွေ့ဆုံဆွေးနွေးပွဲများအား တရက်စော၍ ကျင်းပနိုင်လျှင် တိုင်းပြည်အတွက် တရက်ပို၍ အကျိုးဖြစ်ထွန်းနိုင်သကဲ့သို့ တရက်နောက်ကျလျှင် ၊ တရက်နောက်ကျသလောက် နစ်နာဆုံးရှုံးမှုများ ရှိစေနိုင်ပါသည် ။ သို့ပါ၍ အဓိပ္ပယ်ပြည့်ဝပြီး အားလုံးပါဝင်နိုင်သော တွေ့ဆုံဆွေးနွေးပွဲများ ၊ အမြန်ဆုံး အကောင်အထည် ပေါ်လာစေရေး အတွက် ကျွန်ုပ်တို့အနေဖြင့် အပြုသဘောဆောင်သော စိတ်ထားများ ၊ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများ ဖြင့် လက်တွဲကြိုးပမ်း သွားရန် အထူးလိုလားလျှက်ရှိပါသည် ။\nပြီးခဲ့သည့် အတိတ်ဒဏ်ရာများအား သမိုင်းသင်ခန်းစာများအဖြစ် ပြည်ဖုံးကားချခဲ့ပြီး သင်တို့ ၊ ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံး၏ ယနေ့ နှင့် မနက်ဖြန်များစွာ အတွက်ကိုသာ အမျက်အညှိုးမထားဘဲ ချစ်သောမျက်စိဖြင့် ကြည့်ကြ မြင်ကြနိုင်ရေးသည် အသက်တမျှ အရေးကြီးနေပါပြီ ။ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ တင်းမာရေးလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် တဖက်နှင့် တဖက် ကျောခိုင်းပြီး မျဉ်းပြိုင်ရွှေ့လျှား နေကြဦးမည်ဆိုပါက တိုင်းပြည်၏ လူမှုစီးပွား ဒုက္ခ အ၀၀ မှ ကုစား ဖို့ရန် ဆေးမှီနိုင်တော့ မည်မဟုတ်ပါ ။ နောက်ဆက်တွဲ အနေဖြင့် လူထု၏ ဒုက္ခပင်လယ်ဝေမှု နှင့် မွန်းကျပ်ပိတ်လှောင်နေမှု များက အုံကြွမှုများ နှင့် သွေးထွက်သံယိုဖြစ်မှုများဆီသို့ မရှောင်နိုင် ၊ မတိမ်းနိုင်တော့ဘဲ ၀င်ရောက် တိုးတိုက် မိလိမ့်ဦးမည် ဆိုသည်မှာ သံသယဖြစ်စရာ မရှိပါ ။\nသို့ဖြစ်သောကြောင့် န.အ.ဖ ခေါင်းဆောင်များ အနေဖြင့် ပြည်ထောင်စုအကျိုးကို မျှော်ကိုးပြီး ပြည်ထောင် စုသားအားလုံး စိတ်နှလုံး ရွှင်ပြုံးနိုင်ရေးအတွက် ထင်သာမြင်သာသော တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုတရပ်အဖြစ် ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခံနေကြရသော ရဟန်းသံဃာတော်များ ၊ တိုင်းရင်းသားခေါင်းဆောင်များ ၊ ကျောင်းသား လူငယ်များ အပါအ၀င် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် နှင့် နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားအားလုံးအား ချွင်းချက်မထားဘဲ ယနေ့ ဇန်န၀ါရီလ (၄) ရက် ( လွတ်လပ်ရေးနေ့ ) မှ စတင်၍ ဖေဖေါ်ဝါရီလ ( ၁၂ ) ရက် ( ပြည်ထောင်စုနေ့ ) နောက်ဆုံးထားပြီး ပြန်လည် လွှတ်ပေးပါရန် နှင့် စစ်မှန်သောတွေ့ဆုံဆွေးနွေးပွဲများအား အချိန်မဆိုင်းဘဲ အမြန်ဆုံး စတင်ပါရန် လေးနက် တည်ကြည်စွာ ပန်ကြားအပ်ပါသည် ။ ။\nလူထု လှုပ်ရှားမှု ကြီးကြပ်ရေး ကော်မတီ\n၁. မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ သံဃာ့တပ်ပေါင်းစုကြီး\n၂. တိုင်းရင်းသားလူငယ်များ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေး အဖွဲ့\n၃. ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားသမဂ္ဂများ အဖွဲ့ချုပ်\n၄. ၈၈ မျိုးဆက်ကျောင်းသားများ\n၅. ငြိမ်းချမ်းရေးလိုလားသော မွတ်စလင်များ အစည်းအရုံး\n၆. မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များ အစည်းအရုံး ( Generation Wave )\n၇. ရှေ့နေများ သမဂ္ဂ\n၈. ကဗျာဆရာများ သမဂ္ဂ\n၉. မျိုးဆက်သစ် သတင်းစာဆရာများ သမဂ္ဂ\n၁၀. လူထုလှုပ်ရှားမှု ဖော်ဆောင်ရေး ကော်မတီ ( မန္တလေး )\n၁၁. ရန်ကုန်တိုင်း လူထုလှုပ်ရှားမှု ကော်မတီ\n၁၂. စာပေ နှင့် အနုပညာရှင်များ အဖွဲ့\nPosted by Niknayman at 11:36 PM


thinzar's blog: around KL (2)\nLabels: photos, places in Malaysia, posts in english\nအခုတလော ရောက်ဖြစ်တဲ့ နေရာလေးတွေရယ် စားဖြစ်တဲ့ အစားအသောက်တွေရဲ့ ဓါတ်ပုံလေးတွေပါ။ (အရင်တလောက ပုံတွေလည်း ပါတယ်။)\nKLIA's view from LCCT and the cloud (1:3 - do i follow photography rule of thumb? But I think it becomes 1:1:2 roof, building, cloud :D)\nKLIA's Low Cost Carrier Terminal (LCCT) - Feels like I'm at Yangon Airport :-)\nEye on Malaysia in Tasik Titiwangsa (Tasik = Lake). Just knew that this was rented for Visit Malaysia 2007 from Germany or something, and has been extended till Aug 2008. With Istana Budaya (National Theatre of Malaysia and KL Tower at the back).\nWhichever angle I took, I still couldn't be able captureasatisfiable photo of this thing, even though I tried so hard to walk one round of Tasik Titiwangsa.\nCaptured during having an evening snack. Noticed this when we tried to check if there were any birds since we were eating at an open field. Flag + Trees + building + cloud = drew my attention to capture the moment.\nIf you are in Kuala Lumpur and you are missing roasted duck from Yangon, try this Roasted Duck Rice at Pavilion's Food Republic. (Don't forget to get some donuts from J.Co too, really worth queuing for it!!).\nJalan jalan cari makan... :-D\nမရောက်တာကြာလို့ အလည်လာရင်း ဓာတ်ပုံတွေ လာကြည့်သွားပါတယ် ဗျို့. :)\n14/7/08 6:22 PM\nအဲဒီ roasted duck ဆိုင်က လူတွေအားလုံး မြန်မာတွေပဲ။\n15/7/08 12:38 PM\nnajma, belanja i donut from j.co..hehe\n16/7/08 2:35 PM\nthinzar ရေ၊ camera ကို မရိုက်ခင် white balance နဲ့ aparature/exposure setting တွေကို ရိုက်ကွင်းနဲ့ ချိန်ပြီးမှ ရို်က်ရင် thinzar ရဲ့ photo တွေ ဒီထက် ပိုကောင်းမှာ သေချာတယ်။\nwhite balance နဲ့ esposure settings တွေစမ်းသပ် လေ့လာကြည့်ပါလား။\nဆရာလုပ်ဒါ ဟုတ်ဘူးနော် တစ်မျိုးမထင်နဲ့\n18/7/08 6:32 PM\nTHat shop worker is not only myanmar...some are Indonesia & Nepal .\n19/7/08 6:59 PM\ni m talking about roasted duck shop near Vietnam shop. Not all the shop in Pavillion :)\n21/7/08 12:05 PM\nPhotoshop book. Great effects and photo retouching. http://www.box.net/shared/w5opzckkkw\n21/7/08 1:39 PM\nmhaw sayar>> ကြာကြာမှ တစ်ပုဒ် ရေးဖြစ်တာကိုး။ :)\nhafeeny>> sure.. jom.. =)\nhtetlin>> it's not strange to see myanmar/nepal/indonesian in any shop around KL, isn't it?\nmmgamedev>> တကယ်တတ်တဲ့လူတစ်ယောက်က ကိုယ့်ကို လာပြောရင်တော့ ဆရာလုပ်တယ်လို့ မထင်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် နေရာတကာလိုက်ပြီး ပြောနေရင်တော့...\n22/7/08 2:23 PM\nတစ်ကယ် တတ်တဲ့လူတစ်ယောက် ဟုတ်တယ် မဟုတ်ဘူးတော့ အငြင်းမပွားချင်တော့ဘူး။ စေတနာနဲ့ ပြောတာ မကြိုက်ဘူးဆိုရင် နောက်မပြောရုံပေါ့...\n23/7/08 1:10 AM\nsorry lar....ma tinzar\n24/7/08 11:33 AM\nsorry bar thinzar..\nကျွန်တော်က ပိုကောင်းစေချင်လို့ ပြောမိတာပါ၊ တမင် လိုက်ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။\nဒါနဲ့ thinzar ပြောလိုက်မှ ကျွန်တော်လည်း ရေးစရာ တစ်ခု အကြံရလိုက်လို့ အခု ရေးနေပြီ . . .\nphoto garphic နဲ့ cinematic lens တွေ အကြောင်းပါ...\nရေးပြီးရင် လာဖတ်နော် . . . အသုံးဝင်မှာပါ\n25/7/08 11:23 AM


လမ်းမှာတင် ဘယ်မှပင့်ဆောင်မရတော့တာကြောင့် ကျောက်မဲတွင်ယာယီကိန်းဝပ်စံပယ်နေတော်မူတဲ့ ပြည်ချစ်ဘုရား ⋆ The Moon\nခုလည်းပဲ ပြင်ဦးလွင်မြို့က ပြည်ချစ်ဘုရားလို အဖြစ်အပျက်မျိုး နောက်ထပ် ဘုရားတစ်ဆူ ပေါ်ထွန်းလာပြီပဲ ဖြစ်ပါတယ်….. နမ့်ခမ်းမြို့မှာ ရောင်းဖို့အတွက်ပင့်ထားတဲ့ မြတ်စွာဘုရားဆင်းတုတော်က မြန်မာပြည်ပြန်မယ်လို့ အိပ်မက်ပေးတော်မူတာကြောင့် ပြန်လည်ပင့်ဆောင်လာရာမှာ ကျောက်မဲမြို့ နောင်ပိန်လမ်းခွဲမှာ ခေတ္တနားခိုရာကနေ ဘယ်လိုမှ အခြားနေရာကို ပင့်ဆောင်လို့မရတော့တာပဲ ဖြစ်ပါတယ်…\nအဲဒီနေရာမှာပဲ ယာယီကိန်းဝပ်စံပါယ်တော်မူတာကြောင့် ဖူးမြော်ကြသူတွေ များပြားလျက်ရှိတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်…\nဒါကြောင့် ဒုတိယမြောက်ပြည်ချစ်ဘုရားလို့ ဖူးမြော်ကြသူတွေက ဆိုနေကြပါတယ်….ပရိသတ်ကြီးတို့လည်း ကျောက်မဲမြို့ နောင်ပိန်လမ်းခွဲမှာ သွားရောက်ဖူးမြော်လို့ရပါတယ်…..\nအဲဒီနေရာမှာပဲ ဘုရားတည်မလားဆိုတာကတော့ မသိရသေးပါဘူး… ပရိသတ်ကြီးတို့ ဖူးမြော်နိုင်ဖို့ ဒီပို့စ်လေးကို မျှဝေလိုက်ရတာပါ…….\nခုလညျးပဲ ပွငျဦးလှငျမွို့က ပွညျခဈြဘုရားလို အဖွဈအပကျြမြိုး နောကျထပျ ဘုရားတဈဆူ ပျေါထှနျးလာပွီပဲ ဖွဈပါတယျ….. နမျ့ခမျးမွို့မှာ ရောငျးဖို့အတှကျပငျ့ထားတဲ့ မွတျစှာဘုရားဆငျးတုတျောက မွနျမာပွညျပွနျမယျလို့ အိပျမကျပေးတျောမူတာကွောငျ့ ပွနျလညျပငျ့ဆောငျလာရာမှာ ကြောကျမဲမွို့ နောငျပိနျလမျးခှဲမှာ ခတ်ေတနားခိုရာကနေ ဘယျလိုမှ အခွားနရောကို ပငျ့ဆောငျလို့မရတော့တာပဲ ဖွဈပါတယျ…\nအဲဒီနရောမှာပဲ ယာယီကိနျးဝပျစံပါယျတျောမူတာကွောငျ့ ဖူးမွျောကွသူတှေ မြားပွားလကျြရှိတာပဲ ဖွဈပါတယျ…\nဒါကွောငျ့ ဒုတိယမွောကျပွညျခဈြဘုရားလို့ ဖူးမွျောကွသူတှကေ ဆိုနကွေပါတယျ….ပရိသတျကွီးတို့လညျး ကြောကျမဲမွို့ နောငျပိနျလမျးခှဲမှာ သှားရောကျဖူးမွျောလို့ရပါတယျ…..\nအဲဒီနရောမှာပဲ ဘုရားတညျမလားဆိုတာကတော့ မသိရသေးပါဘူး… ပရိသတျကွီးတို့ ဖူးမွျောနိုငျဖို့ ဒီပို့ဈလေးကို မြှဝလေိုကျရတာပါ…….\nနုတ်ခမ်းတစ်ဝိုက် မှာ ”မှဲ့”ပါတဲ့ သူတွေရဲ့ ထူးခြားချက်များ\nယုန်လေးရဲ့ မျက်နှာတစ်ခုတည်းကိုပဲ ဦးတည်ပြီး ဖျက်စီးသွားခဲ့တဲ့ လူတစ်စုရဲ့ လုပ်ရပ်


REENOEMANN: December 2009\nမအိမ်ကံ ၀င်းတံခါးကြီး လှပ်လိုက်သည့် အခါ တောပုန်းရည်သည် ဆိုသူကို ညစ်ထေးထေး ပေစုတ်စုတ် အ၀တ်အစားဖြင့် တွေ့လိုက်ရသည်။\nသူက မအိမ်ကံကို တစ်ချက် မော့ကြည့်ပြီး လွယ်ထားသော လွယ်အိတ်ကြီးကို ပုတ်ပြသည်။ ရေနှင့် မိုးနှင့် ဘယ်လောက်တောင် ဝေးနေသည် မသိ။ ချဉ်တူးတူး ချွေးနံ့က ထောင်းထောင်းပင် ထနေခဲ့သည်။ မုတ်ဆိတ် ကျင်စွယ်များ ရိတ်မထားတာကလည်း ကြာပြီဆိုတော့ မုတ်ဆိတ်တွေက ရသေ့ မုတ်ဆိတ်လို အမျှင်လိုက် ကျနေကြ၏။ မအိမ်ကံက ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး ကြည့်ပြီးမှ ၀င်ခဲ့ပါဟု တစ်ခွန်းပြောရင်း လူတစ်ကိုယ်စာ ငဲ့ပေးလိုက်သည်။ မအိမ်ကံက ၀င်းတံခါးကို ပြန်ပိတ်လိုက်ပြီး တောပုန်းရည်သည် ရှေ့က ကျော်ကာ ပဲမှောင် တိုက်ဘက်ဆီ လျှောက်လာခဲ့သည်။ တောပုန်းရည်သည်လည်း လိုက်လာခဲ့သည်။ တောပုန်းရည်..။\nသည်စကားလုံးက လျှို့ဝှက်စကားလုံး ဖြစ်သည်။ ကိုပြေသိမ်း တောခိုခဲ့ပြီး ဆိုသည့် နောက်ပိုင်း တောပုန်းရည်သည် အဖြစ် ဈေးသည်တစ်ယောက် ရောက်လာသည့် အခါတိုင်း အဆက်အသွယ် လုပ်ရန် ပထမ တစ်ခေါက်ပို့လိုက်သည့် စာမှာ ပါခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကိုပြေသိမ်း၏ ရက်စက်မှုက မအိမ်ကံ အတွက် သည်းကြီးအူပြတ် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ဂျပန်ခေတ်တုန်းက မပြောမဆို စစ်ထွက်ခဲ့ဖူးသည်။\nအနောက်တန်း ရွာတွေကို သွားရင်းက မြစ်နားတန်းမှ တစ်ဆင့် တော်လှန်ရေးထဲ ပါသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သည်တုန်းကလည်း ဘယ်သူ့ကိုမှ ဘာအသိမှ ပေးခဲ့တာ မရှိ။ မယားရယ်၊ သားရယ်လို့ မှာ ခြွေစကား တစ်လုံး တစ်ပါဒ ဖွင့်ဟခဲ့တာ မရှိ။ တစ်ချိန်လုံး နူးညံ့စွာ နေထိုင်ခဲ့ရာက ကောက်ကာငင်ကာ ပစ်ထားရက် ခဲ့သော ကိုပြေသိမ်း၏ စိတ်ကိုလည်း နားလည်ရ ခက်ခဲ့သည်။ လိုအပ်လာလျှင် သူ့မှာ သံယောဇဉ် မရှိ။ လေးစားမှု မရှိသူပါလားလို့ ထိုစဉ်ကတည်းက မအိမ်ကံ သဘော ပိုက်ခဲ့မိပါ၏။ အမေ ပန်းရုံတို့၊ မလှအုံတို့ကပင် အံ့သြခဲ့ကြသည်။ မယား တောသူကို ပစ်ရက်ခဲ့တာထား၊ ရင်သွေး ကလေးကိုပင် ပစ်ပယ်ရက်နိုင်သော နှလုံးသားကို အံ့သြကြခြင်း ဖြစ်သည်။ လိုအပ်လျှင် ဒါမျိုး နောက်တစ်ခါလည်း ရှိဦးမှာပဲလို့ မအိမ်ကံ ကြိုတွေးထားခဲ့တာ မမှားပါလား။\nဂျပန်ခေတ် တော်လှန်ရေးထဲ လိုက်သွားတုန်းကလည်း သူတကာ ပြန်လာလို့ မပြန်ခဲ့။ စစ်ကြီးပြီးလို့ အတော်ကြီးကြာမှ ပြန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သေလေသလား၊ ရှင်လေသလား မသိ။ အိမ်သူအိမ်သားတွေ စိတ်ပူ နေရော့မလား မရှိ။ စာတစ်စောင် ပေတစ်ဖွဲ့ မပြောနှင့် သတင်း အစအနကလေးသော်မှ မကြားခဲ့ရ။ အိမ်လည် လွန်ရာက ပြန်ရောက် လာသလို မထီတရီ ရောက်လာခြင်းမျိုးပင်။ သည်တုန်းကလည်း မအိမ်ကံ စိတ်ကို ယတိပြတ် ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါ၏။ ဇဝေဇ၀ါ မရှိ။ မပြတ်မသား မရှိ။ သူကမှ မကြင်တာ ကိုယ်က မင်စရာ မရှိလေလို့သာ အောက်မေ့ခဲ့သည်။ ချင်းစိမ်းနှင့် မိဿလင် သဘော ထားခဲ့သည်။ ပြန်လာတော့လည်း အကောင်းပင်။ တန်ခိုးရှင် တစ်ယောက်က ဆေးနှင့်တို့ကာ ညှို့ခေါ် သွားသလိုလိုနှင့် ပြီးခဲ့ရသည်။\nအခုတစ်ကြိမ်ကတော့ အရက်စက်ကြီး ရက်စက် လွန်းလှသည်။ ၁၃၁၉ ခုနှစ် ၀ါခေါင် လထဲမှာ အမေပန်းရုံ ဆုံးသည်။ ၁၃၂၀ အမေ ပန်းရုံဆုံးတာ အခါမလည်ခင် တစ်လအလို ၀ါဆိုလထဲမှာ မလှအုံ ဆုံးပါးပြန်သည်။ မအိမ်ကံတို့ အိမ်ကြီး တစ်အိမ်လုံး ခြောက်ခန်းသွားရသည် အထိ၊ အထိ နာခဲ့သည်။ အမေနှင့် အစ်မ နှစ်ပါးစလုံး ဆုံးရှာကြလို့ မအိမ်ကံ တစ်အား လျော့ခဲ့ရသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ အမေ နေရာရောက်ပြီ၊ အစ်မ နေရာရောက်ပြီပဲ၊ ငါ့ဘ၀ ငါပဲရုန်းရမှာ၊ ငါဝမ်းနည်း ပူဆွေး နေလို့ မဖြစ်ဘူးဆိုသည့် စိတ်ဖြင့် မိမိကိုယ် မိမိ ထူမတ်ထားခဲ့ရသည်။ အနားမှာ လင်သားရှိသည်။ အရွယ် ရောက်ကြပြီ ဖြစ်သော သားသမီးနှစ်ယောက် ရှိသည်။ ကိုဖိုးငွေတို့ သားအဖ တစ်တွေရှိကြသေးသည်။ ကျေးဥ ရှိသည်။ နောက်ဆုံး ရွာနှင့် ရပ်နှင့်ရှိကြပါသေး၏။ သည်စိတ်ဖြင့် မလဲမပြိုရပ်တည် နေနိုင် ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။\n“ကျေးဥရယ် ညည်းတို့ သားအမိ သားအဖ တစ်တွေ ရှိခဲ့သာ ငါ့ဘ၀မှာ သိပ်ကို အကျိုးရှိခဲ့ပါသယ်။ လူတွေ မအိမ်ကံတို့ အိမ်ကြီးက တစ်ဦးစီ ပဲ့တော့မှ သည်ကျေးဇူးတရား တွေကို မအိမ်ကံ ပိုသိလာသယ်။ အထူးသဖြင့် ညည်းပေါ့အေ။ ညီအစ်မ အရင်းနဲ့ မခြား ငါ့အနွံအတာ ခံခဲ့သာ အပြောအဆို ခံခဲ့ သာ၊ အစီးအပိုး ခံခဲ့သာတွေ ငါ နားလည်ပါသယ်။ ငါ့အမှား ရှိခဲ့ရင်လည်း ခွင့်လွှတ်ပါအေ။ငါနဲ့လည်း တစ်သက်လုံးသာ နေပါ။ မြိုင်တို့၊ ခိုင်တို့ကိုလည်း သမီးတွေလို စောင့်ရှောက်ပါ။ အမေတို့၊ မလှအုံတို့ မရှိတော့ သာ၊ အရီးကြာညွှန့် မရှိတော့သာ မအိမ်ကံမှာ လက်နှစ်ဖက် ပြုတ်ရသလိုပါပဲ။ ကိုပြေသိမ်း ဆိုသာကတော့ လင်သားပေါ့အေ။ အိမ်ဦး နတ်ဆိုရင်လည်း ဟုတ်ပါရဲ့။ နို့ပေသိ ဘုရင်နဲ့ မိဖုရားဆိုသာ တစ်ချိန်လုံး ရာဇပလ္လင်ချည်း ထိုင်နေကြရသာ မဟုတ်ဘူး။\nဘုရင်ကလည်း ဘုရင့် အလုပ်၊ မိဖုရားကလည်း မိဖုရား အလုပ် ဆိုသာလိုပဲ။ မအိမ်ကံချည်း လုပ်ရသဲ့ အလုပ် တွေရှိသယ်။ ကိုပြေသိမ်း မပါရမယ့် အလုပ်တွေ ရှိသယ်။ အဲသာမျိုးမှာ အားကိုးရသဲ့ အဖော်ဆိုသာ သိပ်ကို အရေးကြီးသာ မဟုတ်လား။ သည့်အတွက် ညည်းကျေးဇူးတွေ ရှိသယ်လို့ ပြောသာ”\nကြီးခေါင်ကြီးမားအရွယ် ရောက်နေပြီဖြစ်သည့် သမီးခိုင့် ကို ထမင်းခွံ့နေသော ကျေးဥကိုကြည့်ရင်း မအိမ်ကံ ၀မ်းပန်း တနည်း ပြောမိခဲ့သည်။ ကျေးဥက သူ့သားနှစ်ယောက်ကိုပင် အဲသည်လောက် ဂရုတစိုက်မရှိ။ တောသူတောင်သား သားသမီးပီပီ လှည်းပေါ်လိုလို၊ သစ်ပင်ရိပ်လိုလို၊ တလင်းပြန့် ပေါ်မှာလိုလို ပစ်ထားခဲ့တာများသည်။ မြိုင်နှင့် ခိုင်တို့ကိုတော့ အရိပ်တကြည့်ကြည့် ရှိခဲ့ရှာသည်။ သည်သမီး နှစ်ယောက်ကလည်း ကျေးကျေးချင်း ထပ်ကာ မအေ့ထက်ပင် သံယောဇဉ်ပို ကြသေးသည်။ မအိမ်ကံထက် ကျေးဥကို ပိုကပ်ကြသည်။ တစ်အိမ်လုံးကိစ္စကို ကျုံးကျုံးရုန်းရုန်းရှိရသူ မအိမ်ကံကိုယ် တိုင်ကတော့ သမီးတွေနှင့် အဟပ်ကွာခဲ့ရတာတွေ ရှိသည်။ လှည့်မကြည့်နိုင်တာတွေ ရှိခဲ့သည်။ သည်တာဝန်ကို ကျေးဥ ယူခဲ့ပါ၏။ ၀တ်ကျေတန်းကျေ မဟုတ်။ မျက်နှာပြလှရုံ မဟုတ်။ ရင်နှင့်အမျှ သွေးမခြား သားမခြား ရှိလွန်းရှာသူ ဖြစ်သည်။\n“ငါ့တော့ မပြောပါနဲ့အေ။ ညည်းနဲ့ ငါ အပျိုမပေါက် တစ်ပေါက်ကတည်းက ချစ်ခင်ခဲ့ကြသူတွေပဲဟာ၊ ညည်းအကြောင်း ညည်းအမေတောင် ငါ့လောက် မသိပါဘူး။ အတူ အိပ်၊ အတူစား၊ အတူသွားခဲ့ကြသာ သည်အရွယ်တွေတောင် ရောက်ကြပေါ့ဟာ။ သည်အိမ်ကြီးကို ဘယ်တုန်းကမှ ငါ့အိမ်မှ မဟုတ်သာလို့ ငါမတွေးမိခဲ့ပေါင်အေ။ ညည်း ကျေးဇူးသာ ငါတို့ မိသားစုမှာ ပုံအောတကြီး ရှိခဲ့သာပါ။ အမေကဆိုရင် အမြဲဆုံးမတယ်။ စိတ်နဲ့တောင် မငြူစူ မိစေနဲ့တဲ့။ သည်ကြားထဲ ညည်းတူနဲ့ အိမ်ထောင်ကျပြန်တော့ ဆွေမျိုးတောင် တော်ရပါသေးသယ်။ ညည်းသာ စိတ်ချမ်းသာ အောင်နေပါအေ။ ငါ ညည်းမျက်နှာကိုကြည့်သာနဲ့ ညည်း ပျော်နေသလား၊ ၀မ်းနည်းနေသလား သိပါ့။ သည်ရက်ထဲ ညည်းစိတ်ဆင်းရဲနေသာ ငါသိတယ်”\nကျေးဥပြောသလိုပင် မအိမ်ကံ စိတ်ဆင်းရဲ နေခဲ့တာ လည်းအမှန်။ မျက်နှာကို ချီထားသော်လည်း စိတ်နှလုံးက ညှိုးငိုက် နေခဲ့ရသည့် ရက်တွေ များလှပြီ။ ကျေးဥက မအိမ်ကံ ခံစားမှုကို သိနေသည့် အတွက် အံ့တော့လည်း မသြမိ။ ကျေးဥက အစင်းသိ အတွင်းသိ မဟုတ်လား။ မအိမ်ကံ့ စိတ်ကို သိသည်။ မအိမ်ကံ့ ခံစားမှုကို သိသည်။ မအိမ်ကံ့ ရင်ထဲက စကားတွေကို နှုတ်က ထုတ်မပြောသည့်တိုင် “ကြား”နိုင်သူ ဖြစ်သည်။ မအိမ်ကံ ကိုယ်တိုင်က စမြင်းဒေါသ မကျေနိုင်သော ဝေဒနာသည်လို ဖြစ်နေရချိန်မှာ ကျေးဥ တစ်ယောက်သာ မိန်းမ ဖော်ရယ်လို့ ရှိတော့တာကို တွေးမိရာက ကျေးဥကိုသာ တွယ်မိ တွယ်ရာ တွယ်ရတော့၏။ ကျေးဥကလည်း မအိမ်ကံ အတွက်ဆို ခေါင်းကဆံပင် ရင်က အသည်းပင် ပေးဝံ့ရဲသူ။\n၁၃၂၁ ခုနှစ်မှာ မြိုင်ဆယ့်ငါးနှစ် ပြည့်ပြီ။ ခုနှစ်တန်း ကျောင်းသူကြီး ဖြစ်နေပြီ။ မလှအုံက မြင်းခြံကျောင်း တစ်ကျောင်းလုံးမှာ မအိမ်မြိုင် အလှဆုံးလို့ ဆိုခဲ့သည်။ ဟုတ်လည်း ဟုတ်ပါရဲ့။ ကျေးဥကို အဖော်ခေါ်ရင်း မြင်းခြံကို လိုက်သွား လေတိုင်း သမီးကြီးမြိုင်နှင့် အတူ ကျောင်းဝကို ရောက်အောင် သွားခဲ့သည်။ ၀ါကဆုန်၊ နှမ်းနယုန်။ သူ့အခါနှင့် သူ့ရာသီ “မျိုးစေ့မြေကျ” ရှိကြရသည်။ စိုက်ပျိုးမိပါပြီ ဆိုကတည်းက အရိပ် တကြည့်ကြည့် ရှိကြရသည်။ အပင်တွေသန် အဖူးတွေစီ တော့လည်း ၀မ်းသာရသည်။ ရိတ်ချိန် သိမ်းချိန် ဆင်ရာတိမ်မိုး လွတ်အောင် ဖိဖိစီးစီး ရှိကြရသည်။ ပုတ်ထဲ ကျီထဲ ရောက်အောင် သွင်းကြရသည်။ သမီး မိန်းကလေးများကကော ဘာထူး လို့လဲ။\nPosted by Ree Noe Mann at 11:57:00 PM5comments:\nကျွန်တော်လည်း အလှူကိစ္စ အ်ိပ်ရေးပျက်တဲ့ ကိစ္စတွေနဲ့ လုံလဲချာလဲ လိုက်နေလို့ အင်းတာဗျူး အစီအစဉ်လေးကို ခဏရပ်ထားရပါတယ်။ ခုတော့ နည်းနည်းလေး အားသလိုလိုရှိလို့ ခုတလော စင်ကာပူမှာ လာပြီးသောင်းကျန်နေတဲ့ (မျောက်) အဲမှားလို့ ကျနော်ရဲ့ ချစ်လှစွာသော သူငယ်ချင်းကြီး ( ကျနော် အခေါ်)ဖိုးချစ် ခေါ် ဖိုးစိန်နဲ့ အင်းတာဗျူးဖို့ အတွက် စတားဘက် ကော်ဖီဆိုင်မှာတစ်ရက်ချိန်ပြီး ခုလိုမျိုး မေးမြန်းခဲ့ပါတယ်။\n1. သယ်ရင်း ဖိုးစိန်ရဲ့ အကြိုက်ဆုံး အရောင် ကိုပြောပြပေးပါအုံးသယ်ရင်း\n- မိုးပြာရောင် (မိုးခါးရောင် မဟုတ်ပါ)\n2. အကြိုက်ဆုံး မြန်မာ အစားအစာ တွေထဲမှာကော\n- အုန်းနို့ခေါက်ဆွဲ (အုန်းနို့ ကိုကြိုက်တယ်) အကြိုက်ဆုံးက ခေါက်ဆွဲမို့\n3. အကြိုက်ဆုံးရေမွှေးက ဘာလဲ သယ်ရင်း\n4. သယ်ရင်း အများဆုံး အသုံးပြုဝတ်ဆင်တဲ့ အကြိုက်ဆုံး ဖက်ရှင်ပစ္စည်း က\n- ဖန်စီကျတဲ့ ရောင်စုံ လက်ပတ် ကြိုးတွေကို မျက်စိနောက်အောင် ဝတ်တာ\n5. ဖိနပ်ထဲမှာဆိုရင် အကြိုက်ဆုံး ဖိနပ် က\n- Nike ( airmax)\n6. အကြိုက်ဆုံး အဝတ်အစားဒီဇိုင်း-\nရှပ် tအကျီ လက်ရှည်ကို လက်ခေါက်ပြီး ဝတ် (သို့) မဟုတ် စပိုစ့်ရှပ် တစ်ထည်ကို ကော်လံ ထောင်ပြီးဝတ်မယ်... အဖာအထေး တွေနဲ့ ဂျင်းပန် ခပ်နွမ်းနွမ်းလေးကို ဝတ်ပြီး nike ဖိနိပ်ကို အကျီနဲ့ လိုက်အောင်ဝတ်မယ်.. ပြီးရင် အကျီနဲ့လိုက်မယ့် လက်ပတ်ရောင်စုံကြိုးတွေကို ဝတ်မယ်... ( အရောင်ကို ရွေးမယ်ဆိုရင်တော့ အပြာနဲ့ အဖြူထဲက မထွက်ပါဘူး)\n7. ဘယ်အချိန်က ဘလောဂ့်ကို ရေးခဲ့တာလဲ\n- 2008 july 22 ( မွေးနေ့)\n8.ဘလောဂ့်ရေးဖြစ်သွားတဲ့ အကြောင်းအရင်း ကောရှိလား\n- သူငယ်ချင်းက မြှောက်ပေးလို့ ( ရေးတတ်လို့ရေးတာ မဟုတ်ပေမယ့် ရေးချင်လို့ ရေးတာပါ) ရေးတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ\n9. သယ်ရင်းရဲ့ ပင်ကို ဝါသနာက ဘာလဲ\n- စပ်စုတာ က အဓိက ဝါသနာ..... စူးစမ်းတာက ပင်ကိုဝါသနာ..... မျောက်ရှုံးအောင် ဆော့တာ စတာက မွေးရာပါ\n10. ခရီးသွားရင် အမြဲယူသွားဖြစ်တဲ့ပစ္စည်း\n- အများကြီးပဲ... ပိုက်ဆံအိတ်ပါရမယ်.. မန်မိုရီစတစ် ပါရမယ်... ဖုန်းပါရမယ်... မျက်နှာသုတ်ပဝါ သေးသေးတထည်... လက်ဆေးတဲ့ ဂျယ်ဘူး... ဘောပင် တစ်ချောင်းက မဖြစ်မနေ... တခါတလေ မျက်နှာသစ်ဆေးနဲ့ ဘီးလဲ ပါသေးတယ်.... ပြီးတော့ မပါမနေ ရေသန့် တဗူး... ဆက်ပြောရင် အိမ်ပြောင်းလို့ ရတယ်\n11. စိတ်ကူးထဲက ချစ်သူကောင်မလေးပုံစံ\n- နှုတ်ခမ်းပါးပါးလေး.... နှာခေါင်းချွန်ချွန်... မျက်ခုံးထူထူ... ဆံပင်က စပလိန် လို အခွေလေးတွေ.. နားသံသီးလေးဝတ်ထားပြီး မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်း နက်နက်နဲ့ လည်တံရှည် ကောင်မလေး... မဝမပိန် ... အရပ်က ကျနော့် ပုံခုံးကို လှမ်းမှီ လို့ရတဲ့ ကောင်မလေး... စကားပြောရင် ပါးချိုင့်ကလေး ခွက်နေအောင် အသံအေးအေးလေးနဲ့ ပြောတတ်ပြီး အရမ်းရှက်တတ်တဲ့ကောင်မလေး... ချစ်သူကို ကြည်နူးတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ အမြဲ ကြည့်ပြီး ဂရုစိုက်တဲ့ မျက်ဝန်းတွေနဲ့ စကားပြောတတ်တဲ့ ကောင်မလေး... အထူးသဖြင့် ကျနော့် ကို “မောင်.....” လို့ ညင်ညင်သာသာလေး ခေါ်တတ်တဲ့ ကောင်မလေး ပေါ့..\n(ခုလက်ရှိကတော့ အဲဒါတွေနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်မို့ ရှာနေတုန်းပါ)\n12. အမြဲတမ်း လက်ကိုင်ထားတဲ့ ဆောင်ပုဒ်\n- ကောင်းတယ်ထင်တာကိုလုပ်တယ်... မှန်တယ်မှားတယ်ဆိုပေမယ့် နောင်တ မရကြေး... ဒါပါပဲ..\nမေးမြန်းမှုများကို စိတ်ရှည်လက်ရှည်နဲ့ ဖြေကြားပေးခဲ့တဲ့ သယ်ရင်းကိုကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ စကားချပ် ( သူလည်း ဆိုက်ပရစ်ပ် ကိုပြန် ဒီမှာကျန်ခဲ့တဲ့ မောင်နှမတွေတော့ မျက်တွင်းဟောက်ပက် အရိုးခေါက်ဂက်၊ အသက်တောင် ဖလက်ဖလက် ဖြစ်ကျန်ခဲ့မှာ မြင်ယောင်ပါသေးတယ်)။\nအဖြေအားလုံး ဖိုးစိန်ကိုယ်တိုင် ဖြေကြားထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။\nPosted by Ree Noe Mann at 6:41:00 PM 12 comments:\n၂၅ရက်နေ့က ဘလော့ဂ်ဂါ မောင်နှမများနှင့် စာဖတ်သူ ညီအကိုမောင်နှမများရဲ့ စုပေါင်းလှူဒါန်းတဲ့ အလှူတစ်ခု အောင်အောင်မြင်မြင် ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နဲ့ ပြီမြောက်သွားပါကြောင်း အရင်ဆုံးပြောကြားလိုက်ရပါတယ်။\nပထမဆုံးအနေနဲ့ အလှူငွေထည့်ဝင်လှူဒါန်းကြတဲ့ ဘလောဂ့် မောင်နှမများနှင့် စာဖတ်သူ ညီအကိုမောင်နှမများ အားလုံးကို အားလုံးရဲ့ကိုယ်စား အထူးကျေးဇူးတင်ပါကြောင်း................။\nဒုတိယအနေနဲ့ ဘုန်းကြီးဆွမ်းပွဲအတွက် အစစအရာရာ လိုအပ်ချက်မရှိပဲ ချက်ပြုတ်ပေးခဲ့ ကြတဲ့ ညီမငယ် မြ၊ ညီမငယ်မိုးခါး နှင့် ညီမငယ်မေသူ တို့အားလည်း ကျေးဇူးတင်ရှိပါကြောင်း.........။\nတတိယအနေနဲ့ အလှူ၇က်၌စောစောထလာကြတဲ့ ညီအကိုမောင်နှမများအား၎င်း၊ ဝိုင်းဝန်းကူညီ ဧည့်ခံပေးကြတဲ့ ညီအကိုမောင်နှမများအား၎င်း၊ အလှူသို့ လာရောက်ကြတဲ့ ညီအကိုမောင်နှမများ အားလုံးကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ရှိပါကြောင်း............။\nကျနော်ဘလောဂ့်ပေါ်မှ အလှူဖိတ်ကြားလွှာကို ဖတ်ပြီး လာချင်ကြပေမယ့် မလာနိုင်ပဲ သာဓုခေါ်ပေးသွားကြသော အဝေးမှဘလောဂ့်ဂါ မောင်နှမများ ကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ရှိပါကြောင်း......။\nမဖြစ်ဖြစ်တဲ့ နည်းနဲ့အလှူငွေထည့်ဝင်ခဲ့ပြီး အလှူရက်မှာလည်း ဘလောဂ့်ပေါ်၌ ပိုစ့်တင်ပြီး ဖိတ်ကြားပေးခဲ့တဲ့ ဂျပန်မှ မမဝါကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါကြောင်း..........။\nအလှူငွေများမှာ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် ပိုမိုရရှိလာခဲ့ခြင်းကြောင့် ကြည်နူးပီတိဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။ လက်ခံရရှိတဲ့ အလှူငွေထဲမှ ဘုရားဆင်းတုတော် လိုအပ်နေတဲ့ အလှူငွေကိုလည်း လှူဒါန်းနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် အလှူငွေထည့်ဝင်ကြတဲ့ မောင်နှမများအားလုံးသည် ဘုရားဒါယကာ၊ ဘုရားဒါယိကာမ များအဖြစ် ခံယူနိုင်ကြပါသည်။\nခုလိုမျိုး မထင်မှတ်ပဲ အလှူတစ်ခုဖြစ်မြောက်လာရတဲ့အတွက်ရော၊ ထင်မှတ်မထားပဲ လှူလိုက်ရတဲ့ အလှူအတွက်ရော၊ မထင်မှတ်ပဲ အပြင်မှာတစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးတဲ့ မောင်နှမတွေကို တွေ့လိုက်ခင်လိုက်ရတဲ့ အတွက်ရော၊ စီစဉ်ကြတဲ့ မောင်နှမတွေအားလုံးထဲမှ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် စိတ်ကွက်ခြင်းမရှိကြပဲ နားလည်မှုလေးတွေနဲ့ အရာရာကို အဆင်ပြေအောင်လုပ်ဆောင်သွားတဲ့ အတွက်ရော ကျနော်ရီနိုမာန်မှ ဒီနေရာဒီပိုစ့်ကလေးကနေ အထူးကျေးဇူးတင်ရှိပါကြောင်းပြောကြားရင်.......... ဓါတ်ပုံ တစ်ချို့ကို တင်ပေးလိုက်ရပါတယ်ဗျာ။\n(၇.၁၂.၂၀၀၉)မြန်မာပြည်မှ ပင့်လာတဲ့ ကျနော်တို့ လှူဒါန်းခွင့်ရလိုက်တဲ့ ဘုရားဆင်းတုတော်ဖြစ်ပါသည်။\nမူလဘုရား ဆင်းတုတော် နှင့် ဘုရားခန်း\nအစောဆုံး ရောက်လာကြသူများ ( ကိုဘိုနှင့် ကိုသစ် လည်းပါပါသည်၊)\nဒီသုံးပုံကတော့ ဘုန်းကြီးပွဲ အကျကို ထိုင်စားနေကြတာပါ။ ( ကျနော်မစားလိုက်ရလို့ပါ)\nPosted by Ree Noe Mann at 8:15:00 PM 25 comments:\nကျနော်၊ကျမ တို့ စုပေါင်းအလှူမင်္ဂလာ တွင် ကျနော်၊ကျမတို့ ဘလော့ဂါ မောင်နှမများ၊ စာဖတ်သူများ နှင့် အလှူရှင်များ ပါဝင် လှူဒါန်းကြသည်မှာ စကာင်္ပူဒေါ်လာ (၁၇၀၀)နီးပါးခန့် ရရှိထားပြီး ဖြစ်ပါသည်။ ခန့်မှန်းပမာဏထက် အလှူငွေများ ပိုမိုရရှိတဲ့အတွက် ကျနော်တို့အားလုံး ပျော်မဆုံး တပြုံးပြုံးဖြစ်ရပါသည်။ ဆက်လက်လှူဒါန်းလိုသူများ အကြောင်းကြား ဆက်သွယ် လှူဒါန်းနိုင်အောင် မနက်ဖန် ကြာသာပတေးနေ့ ညနေ (၂၄.၁၂.၂၀၀၉)ထိ လက်ခံသွားမှာဖြစ်ပါသည်။\nPosted by Ree Noe Mann at 6:38:00 AM4comments:\nPosted by Ree Noe Mann at 11:10:00 PM 16 comments:\nအားလုံးသော ဘလောဂ့်ဂါ ညီအကိုမောင်နှမများနှင့် စာဖတ်သူ ညီအကိုမောင်နှမများခင်ဗျား....\nအားလုံးရဲ့ကိုယ်စား ကျနော်ရီနိုမာန်မှ (၂၅.၁၂.၂၀၀၉) အလှူအား တက်ရောက်ကြပါရန် ဖိတ်စာနှင့်တကွ ဖိတ်ကြားအပ်တယ်ဗျာ။\nPosted by Ree Noe Mann at 11:05:00 PM 16 comments:\nရီနိုမာန် သီချင်းလေးအတိုင်း ခံစားကြည့်လိုက်တယ်.......\nPosted by Ree Noe Mann at 2:10:00 AM4comments:\nတစ်ရွာလုံး လိုလိုကလည်း အံ့သြကြလေ၏။\n“မပန်းရုံနဲ့ လှအုံက တူအရီး ဆိုပေသိ အင်မတန် ချစ်ကြ ရှာသာကိုး။ တစ်သက်လုံး မပန်းရုံ အနား နေသွားခဲ့သာ ကြည့်ပါလား။ အခုလည်း လွမ်းလို့ လိုက်သွားသာ နေမှာပေါ့။ တို့ မသိကြလို့သာကိုး။ သူ့ခမျာ ရင်ထဲ ဘယ်လောက် မီးတောက်အောင် လွမ်းနေမှန်းမှ မသိသာ”\nရွာက သက်ကြီးရွယ်အိုတွေ ပြောကြသည့် စကားများဖြစ် ၏။ မအိမ်ကံကတော...။ လက်ချောင်းတွေ တစ်ချောင်းပြီး တစ်ချောင်း ပြုတ်သွားခဲ့သော ကင်းခြေများ တစ်ကောင်လို ခြေထောက်တွေ ရှိသေးတာပဲလေလို့သာ ဖြေရတော့၏။\n“မအိမ်ကံတို့အိမ်ကို စုန်းတိုက်၊ နတ်တိုက်၊ ဓာတ်တိုက်၊ သိုက်တိုက်တွေများ လုပ်ထားကြသလား အစ်ကိုရယ်။ သည်လောက်တောင် ဆိုတော့လည်း မလွန်လွန်းဘူးလား။ မအိမ်ကံ ကတော့ အိမ်ကို ရွတ်ဖတ်ပြီး သန့်ပစ်ချင်သယ်”\n“မဟုတ်ပါဘူး အိမ်ကလေးရယ်။ ဖြစ်ချင်တော့လည်း ဖြစ်တာပါပဲ။ လူတိုင်းမှာ ဇာတိဒုက္ခ၊ ဗျာဓိဒုက္ခ၊ မရဏဒုက္ခ တွေရှိကြသာချည်းပါ။ အိမ်ကလေး စိတ်သန့်အောင် လုပ်ချင်လည်း လုပ်ပါလေ။ လုပ်ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲ”\nမလှအုံဆုံးပြီး တစ်လလောက်မှာ မအိမ်ကံနှင့် ကိုပြေသိမ်း တို့ ပြောဖြစ်ခဲ့ကြသည့် စကားများ ဖြစ်ပါ၏။\nတစ်ခါတစ်ခါတော့လည်း သူတို့ ဘ၀တွေထဲက ကျေးဇူး ကြီးလှ သူတွေကို မအိမ်ကံ သတိထားမိသည်။ ဆိုပါတော့ ကိုဖိုးငွေ။ မလှအုံနှင့် ပတ်သက်ရသော်လည်း တစ်သက်လုံး ချိုသည်၊ ခါးသည် မပြောဘဲ မအိမ်ကံတို့ ယာခင်း၊ ကိုင်းခင်း တွေထဲမှာ နှစ်ပေါက် ရှိရရှာသူ ဖြစ်သည်။ အဖေဘက်က အမျိုး ဆိုသော်လည်း အမေ ပန်းရုံကို ချစ်ရှာသူလည်း ဖြစ်သည်။ သည်အိမ်ကြီးမှာ တကယ်တမ်း ပြောကြကြေး ဆိုလျှင် ကိုဖိုးငွေ တို့သားအဖ တစ်တွေ၏ ကျေးဇူးက ပို၍ပင် ကြီးကြရှာပါ၏။ လှည်းနှင့်နွားနှင့် သစ်စူးဝါးစူး နေပူဆောင်းချမ်း တကုပ်ကုပ် ရှိကြသူတွေပင်။\nအချိန်တန်လို့ ယာသီး ယာနှံတွေ ထွက်ပြန်တော့ အခေါက်ခေါက် အခါအခါ သူတို့ပဲ ပင်ပန်းတကြီး သယ်ရတိုက်ရ သီးနှံ သိမ်းကြရတာတွေကို မြင်နေရသည်။ ပြေးပါဦးဟဲ့၊ လွှားပါဦးဟဲ့၊ ၀ိုင်းပါဦးဟဲ့ ဆိုတော့လည်း သူတို့ပင်။ ဖိုးတုတ်ကကော ကျေးဥနှင့် အိမ်ထောင် ကျတာပဲ ရှိသည်။ ယောက္ခမ အရီးကြာညွန့်တို့ ဆင်းရဲသော်လည်း ကျုပ်သွားလုပ်ကျွေး ချေဦးမည် မရှိ။ ကျေးဥနှင့် အတူ သူတို့ အမိုးအောက်မှာ ဥမကွဲ သိုက်မပျက် နေခဲ့ကြသည်သာ။ သည်လို ဆိုတော့လည်း အရီးကြာညွန့် မပူမပင် ရအောင် မအိမ်ကံက စောင့်ရှောက်ရပြန်ပါ၏။\n“အစ်မအုံ ဆုံးရှာတော့ ကိုဖိုးငွေကြီးတို့ သားအဖ တစ်တွေ တစ်မျိုး တွေးနေကြပါဦးမယ် အိမ်ကလေးရယ်။ ပြောချင်တာ က အရီးလှအုံနဲ့စပ်မှ တော်ရသူလို့ မြင်သွားမှာ စိုးလို့ပါ။ သည်အိမ်မှာ ကျွန်မတို့နဲ့ တစ်သက်လုံး နေပြီး စောင့်ရှောက် ပါလို့ အိမ်ကလေး ပြောရမယ်။ သူတို့ကလည်း နေမယ့် သူတွေ ပါပဲ။ သို့သော်လည်း နှုတ်နဲ့ ထုတ်ပြောမှ လိပ်ပြာသန့် ရှာကြမှာပဲ”\n“မှန်သယ် အစ်ကို။ မအိမ်ကံလည်း စဉ်းစားထားပြီး သားပါ။ ကျေးဥ အပါအ၀င် အားလုံးကို မအိမ်ကံ တစ်ည ခေါ်ပြောပါဦးမယ်။ ၀ိုင်းထဲက အိမ်ကလေးထဲ မနေခိုင်းတော့ဘူး။ သည်အိမ်ကြီးပေါ်မှာပဲ အကုန် အတူ နေကြသာပေါ့”\nတစ်ညမှာတော့ မအိမ်ကံ ခေါ်ပြောခဲ့သည်။ ၀မ်းသာကြ ရှာပါ၏။ ကိုဖိုးငွေက မလှအုံကို သတိ ရပုံပေါ်သည်။ ငိုရှာ ၏။ သားတွေ၊ ချွေးမတွေကလည်း ငိုကြသည်။ ကိုဖိုးငွေက မျက်ရည်တွေ ပုဆိုးခါးပုံနှင့် သုတ်ရာက ပြောသည်။\n“အေးပါ ငါ့နှမရာ၊ တို့ကလည်း မခွဲပါဘူး။ ညည်းတို့ ကိုင်းတွေ၊ ယာတွေ သူများလည်း အလုပ်မခံပါဘူး။ တို့နေရ သာလည်း မသိမ်ငယ်ပါဘူး။ တစ်သက်လုံး သည်လိုနေလာခဲ့ ကြသာပဲဟာ။ ကြာပင်အောက်ကဖား မော့ရသာမျိုးမှ မဟုတ် သာပဲ”\nမအိမ်ကံ ခေါင်းထဲမှာ အကြောင်းအရာတွေ ပြေးလွှား နေသည်။ ခါတိုင်းလည်း စိတ်မရောက်တာတော့ မဟုတ်။ တစ်ကြောင်း မဟုတ်တစ်ကြောင်းတော့ စိတ်ရောက်ရသည် ချည်း။ အမေ ပန်းရုံတို့၊ မလှအုံတို့ မရှိတော့ သတိလက်လွတ် ငှက်တောင် ကျွတ်နေချင်လို့ မရတော့။ အစစအရာရာ မအိမ်ကံ ခေါင်းပေါ်မှာ အိမ့်ဝန်ထုပ်ကြီးရွက်ထားရပြီ။ စစ်ကြီးပြီးစ ခေတ်ကာလမကောင်းတုန်းက ရွာမှာ အလှူအတန်းတွေ ရပ် ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။ လွတ်လပ်ရေး ရပြီးတော့လည်း ဆူဆူပူပူ ဆိုတော့ သားကြီး ရှင်ဖြစ်တွေသာ များခဲ့ပါ၏။ သည်ဘက်နှစ် တွေမှာတော့ ရွာပြန်စည်လာခဲ့သည်။ အလှူသံ၊ ဆိုင်းသံတွေ ကြားရပြန်ပြီ။ ရွာ့ကွမ်းတောင်ကိုင် ကလေးတွေပင် ရှိလာခဲ့ပြီ။\nအစ်ကိုလေး ကိုစံကောင်း မိန်းမဘက်က တူမတစ်ယောက် ကွမ်းတောင်ကိုင် အရွေး ခံရတော့ အလှူရှိလျှင် မအိမ်ကံကပဲ ညွှတ်နေအောင် ဆင်တာတွေ အထိပါခဲ့ရသည်။ ရွှေမှုံ့သမီး မှုံနံ့သာတောင် ဆယ့်ခြောက်နှစ်ထဲ ရောက်ပြီ။ မိဘက သောင်သာသည့်တိုင် မှုံနံ့သာက ခါးကျိုးအောင် အလုပ်လုပ်သည့် အသံတွေတော့ ကြားရပါ၏။\nမအိမ်ကံ အိပ်ရာက ထလာခဲ့ကာ အောက်ထပ်ကို ဆင်းလာခဲ့သည်။ အိပ်ရာထဲ လှဲနေတော့ စိတ်တွေက ဟိုရောက် သည်ရောက်နှင့် မလန်းချင်။ အသက်လေးဆယ်ပြည့်သည့် နေ့တစ်နေ့တော့ မအိမ်ကံ အေးအေးလူလူနေချင်သည်။ အောက်ထပ်မှာ သမီးငယ်ခိုင်က ကျောင်းစာတွေ လုပ်နေသည်။ ခိုင် တောင်မှ သည်နှစ်ပြီးလျှင် ရွာကျောင်းက အတန်း ကုန်ပြီ။ ခိုင့်ကို မြို့ပို့ပြီး ပညာသင်ရေး၊ မသင်ရေး မအိမ်ကံ မဆုံးဖြတ် နိုင်သေး။\nကျေးဥက မီးဖိုချောင်မှာ။ မအိမ်ကံ ၀င်လာတော့ ကျေးဥက ထမင်းစားတော့မလား မေးသည်။\n“ကနေ့ မအိမ်ကံ အလှူ လုပ်လိုက်ရသာ ၀မ်းသာလိုက်သာ ကျေးဥရယ်။ ညည်းတို့ သားအဖတစ်တွေတော့ ညနေကျ လူစုံတက်စုံ ငါပေးစရာရှိသာ ပေးမယ်။ ကိုဖိုးငွေကြီးကို စိတ်ပြေလက်ပျောက် ဒုလ္လဘ ခုနစ်ရက်လောက် ၀တ်ခိုင်းလိုက် ချင်သေးသယ်။ မလှအုံလည်း ကုသိုလ် ရသာပေါ့”\n“ကောင်းသာပေါ့အေ။ တို့တော့အေ ပေးစရာ မလိုပါဘူး။ တို့မိသားစုက အိမ်သားတွေပဲဟာ။ ညည်းပေးကာမှ စိတ်ထဲ တစ်မျိုး ဖြစ်ရပါဦးမယ်အေ”\n“မဟုတ်ပေါင်အေ။ သည်သဘော မပါပါဘူး။ ၀ယ်ချင် သာဝယ်ကြ လှူချင်သာ လှူကြရသာပေါ့ ငါပိုင်းဖြတ်ပြီး သားပါ”\nသည်လိုဆိုတော့လည်း ကျေးဥဘာမှ မပြောတော့ပါ။ ကျေးဥက လက်နှီးစကို ကိုင်ရင်း ဟင်းအိုးချသည်။ ရေနွေးအိုး ပူလက်စကို ဆက်တင်သည်။ ကျေးဥလက်ရာက မလှအုံ လက်ရာကိုမီလို့ စားရေးသောက်တာ အဆင်ပြေပါ၏။ ကျေးဥ က မအိမ်ခိုင် ထမင်းစားဖို့ ဟင်းနွှေးခြင်း ဖြစ်သည်။ လက်နှီးစကို အသာချလိုက်တော့ မအိမ်ကံ ကျင်ခနဲ ခံစားလိုက်ရပါ၏။ ကိုပြေသိမ်း၏ ပုဆိုးပိုင်း အဟောင်းကို လက်နှီး လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုပြေသိမ်း ၀တ်နေကျ ပခုက္ကူကျေး တစ်ရာ ပုဆိုးဟောင်း။\n“ညည်း အဲသည် လက်နှီးစုတ် လွှင့်ပစ်ပါ ကျေးဥရယ်။ ညည်းငါပြောထားသားနဲ့”\n“မအိမ်ကံရယ် မဟုတ်သာအေ။ အဲသလောက်အထိ ညည်းမပါပါနဲ့အေ။ ငါမပစ်ရက်ပါဘူး။ ဆရာလေး ပုဆိုးဟဲ့”\nမအိမ်ကံက ပုဆိုးဟောင်း လက်နှီးစကို မီးဖိုထဲ ပစ်သွင်း လိုက်သည်။ ညှော်နံ့တွေ ထောင်းခနဲထကာ တဖျစ်ဖျစ်တောက် လောင်နေတာကို မအိမ်ကံ စိုက်ကြည့် နေခဲ့ပါ၏။ ကျေးဥက တစ်ဖက် လှည့်ရင်း မျက်ရည်ဝဲ နေခဲ့သည်။ ထိုစဉ်မှာပင် အိမ်ဝိုင်းဝဆီက အော်သံကြားလိုက်ရသည်။\n“တောပုန်းရည်လေး အားပေးကြပါဦးဗျာ။ တောသည်ပါ အိမ်ရှင်တို့”\nမအိမ်ကံ ဆတ်ခနဲ တုန်သွားခဲ့သည်။ တောပုန်းရည်။ မအိမ်ကံ ခြံဝကို ရင်တလှပ်လှပ်ဖြင့် ထွက်လာခဲ့လေသည်။\nကိုပြေသိမ်း ပုဆိုးဟောင်းက တဖျစ်ဖျစ် တောက်လောင် နေဆဲ...။\nမှတ်ချက်။ ။ ရွှေအမြုတေမှ ဖေါ်ပြခြင်းဖြစ်ပါသည်။\nPosted by Ree Noe Mann at 2:10:00 AM2comments:\nဒီနေ့တော့ ကျနော်ရဲ့ အင်းတာဗျူးခြင်း အစီအစဉ်ကို ညရဲ့ကောင်းကင် ညီလေးအမှောင်နဲ့ အင်းတာဗျူးဖြစ်ပါတယ်။\n၁) ညီလေး ရဲ့ အကြိုက်ဆုံးအရောင် က\n- အနက်ရောင် (pure color ဖြစ်လို့)\n၂) မြန်မာ အစားအစာ တွေထဲမှာရော ညီလေးရဲ့ အကြိုက်ဆုံးက\n- ပဲပြုပ်နဲ့ ဆီစမ်းထားတဲ့ ထမင်း\n၃) အကြိုက်ဆုံးရေမွှေး က ဘာလဲ။\n- မသုံးဖြစ်တာများတော့ ကြိုက်တာမရှိဘူး\n၄) ညီလေးရဲ့အကြိုက်ဆုံး ဖက်ရှင်ပစ္စည်း\n၅)အကြိုက်ဆုံး ဖိနပ် ရှိလား။\n- အောကတ္တီပါ ဆိုအကုန်ကြိုက်\n၆) အကြိုက်ဆုံး အဝတ်အစားဒီဇိုင်း\n- ကချင်ပုဆိုးကွက်နဲ့ အင်္ကျီကော်လံ လက်ရှည် (လက်ရှည်ပေမယ့် လက်ခေါက်ဝတ်တယ်)\n- ၂၀၀၉ ဧပရယ်\n၈) ဘလောဂ့်ရေးဖြစ်သွားတဲ့ အကြောင်းအရင်း က\n- ရင်တွင်းခံစားချက်တွေကို ဒိုင်ယာရီစာအုပ်မှာရေးနေရာမှ ဘလော့ဂ်လေးတခုမှာ ပြောင်းရေးချင်စိတ်ဖြစ်သွားလို့ (အဓိက ကတော့ အသည်းကွဲ ကဗျာတွေတင်ချင်လို့)\n၉)ကိုယ်ပိုင် ဝါသနာ ကဘာဖြစ်မယ်လို့ထင်လဲ။\n- ကဗျာရေးချင်တာ ဘယ်ကပါလာမှန်းမသိတဲ့ ၀ါသနာ\n၁၀) ခရီးသွားရင် အမြဲယူသွားဖြစ်တဲ့ပစ္စည်း က\n- ပိုက်ဆံအိတ်လေ (သူကမပါလို့မရဘူး မပါရင် ဂွိသွားမယ်)\n၁၁) စိတ်ကူးထဲက ချစ်သူကောင်မလေးပုံစံ ပြောပြပါလား။\n- အပြင်မှာတကယ်တွေ့ခဲ့တဲ့ ပုံစံပါပဲ (ကံမပါလို့လားမသိဘူး စိတ်ကူးထဲမှာပဲ ပြန်သိမ်းထားလိုက်ရတယ်)\n၁၂)အမြဲတမ်း လက်ကိုင်ထားတဲ့ ဆောင်ပုဒ် က\n- ကောင်းတာလုပ်ရင် ကောင်းတာဖြစ်မယ် (အဲဒီတော့ လူတိုင်းကို စိတ်ရင်းအမှန်နဲ့ ဆက်ဆံမယ်၊ ကူညီမယ်ပေါ့)\nခုလိုဖြေကြားပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီလေး အမှောင်။\nမှတ်ချက်။ ။ အဖြေအားလုံးကို ညရဲ့ကောင်းကင် ညီလေးအမှောင် ကိုယ်တိုင် ဖြေပေးထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\nPosted by Ree Noe Mann at 11:23:00 PM5comments:\nPosted by Ree Noe Mann at 9:29:00 PM 12 comments:\nအမေ့မေတ္တာ၊ အမေ့ကျေးဇူးအကြောင်းပြောလျှင် ကုန်နိုင်ဖွယ်မရှိ။\nတစ်ထောင့်တစ်ည ပုံပြင်ပင် မှီမည်မဟုတ်ပါ။\nသို့သော် အချို့က အမေ၏မေတ္တာကို မသိ။\nမှန်ရာကိုဝန်ခံရလျှင် ဘဝအကျိုးပေးမကောင်းသဖြင့် ငယ်စဉ်က မိဘ၏အရိပ်နှင့် ဝေးခဲ့သဖြင့် နှလုံးသားကြမ်းကြမ်းနှင့် အမေ့ကို ကျွန်တော် ငြိုငြင်ခဲ့ဖူး၏။ သည်တော့ ဆရာတော် ဦးတေဇနိယက -“ ဟဲ့..ဒကာရဲ့၊ အမေဆိုတာ မငြိုငြင်ရဘူး၊ ကမ္ဘာပေါ်မှာရှိတဲ့ အမေတိုင်းဟာ သားသမီးကို ချစ်ကြတာချည်းပဲ၊ ဘယ်သူ့အပေါ် ဘယ်လောက်ဆိုးဆိုး ဘယ်လောက်ယုတ်မာ ယုတ်မာ၊ သားသမီးအေပေါ်ကိုတော့ ကြင်နာချစ်ခင်ကြတာချည်းပဲ “ ဟု ပြောပြီး အမေနှင့်ပတ်သက်သည့် အကြောင်းများအား ကျွတ်တော်ကို ညွှန်ပြ၏။ သည်အခါ အမေ့မေတ္တာ၊ အမေ့အကြင်နာက စံပြုစရာဟု သိရသည်။\nမိဘကိုလုပ်ကျွေးပြုစုနေသည့် ဘုရားအလောင်း သုဝဏ္ဏသာမ မြားဆိပ်သင့်ပြီး မေ့မျောနေသည့်အခါတွင် သားအတွက် ရတက်မအေး ဖြစ်ကာ မိခင်ကြီးပါရိကာ သစ္စာပြုခဲ့သည်။ ထိုသစ္စာစကားထဲ၌\n... အမေဟာ သားကို အမေ့အသက်ထက်တောင်ချစ်ပါတယ်။ ဒီသစ္စာစကားကြောင့် မြားဆိပ်ပြယ်ပါစေသတည်း ...ဟု ပါရှိသည်။\nစင်စစ် အမေတို့သည် သားသမီးတို့အား မိမိအသက်ထက်ပင် ပိုချစ်ခဲ့ကြ၏။ အမှန်မူ အမေဆိုသည်က ဒီဘဝသာမဟုတ်။ ရှေ့ဘဝက အမေသည်လည်း သားကိုချစ်၏။ သုဝဏ္ဏသာမ မြားဆိပ်မွှန်လျှင် သုဝဏ္ဏသာမ၏ ရှေ့ဘဝက မိခင်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့် “ ဗဟုသုန္ဒရီ “ နတ်သမီးဟာ သားအတွက် သစ္စာပြုခဲ့၏။\n...ငါ့သားထက် ပိုချစ်ရတဲ့သူ၊ ငါ့သားလောက်တန်းတူထားပြီး ချစ်ရမည့်သူ တစ်ယောက်မှမရှိ၊ ဤသစ္စာစကားကြောင့် မြားဆိပ်ပြေပါစေသတည်း .... ဟု ဆိုခဲ့၏။\nအမေ၏အချစ်က သားသမီးအပေါ်တွင်စု၏။ သားသမီးထက် ပိုချစ်ရမယ့်သူမရှိတဲ့ အမေပင်တည်း။\n(ခ) သားသမီးကို အပြစ်မယူရက်တဲ့ အမေ\nအမေ၏မေတ္တာ အမေ၏ကြင်နာမှုများက ထူးကဲလှသည်ဟု ဆိုရမည်ပင်။ မိခင်၏ ထူးခြားသည့်မေတ္တာ၊ အကြင်နာနှင့် ပတ်သက်၍ မဟော်သဓာဇာတ်တော်၌ ထီးချက်စောင့်နတ်သမီ၏ ပုစ္ဆာများအနက် ထူးခြားမှုများကို မြင်တွေ့ရ၏။\n.....ကိုယ့်ကို လက်တွေခြေတွေနဲ့ ရိုက်နှက်ပုတ်ခတ်၊ ကန်ကျောက်၊ ပါးစပ်နဲ့လည်း ကိုက်နေပါရက်နဲ့ အဲဒီလူကို မမုန်းတဲ့လူ၊ ချစ်နေတဲ့လူဟာ ဘယ်သူလဲ......\nမဟောသဓာဇာတ်တော်မှာ ဤအမေးအား သိန်း၊ ဒေဝိန်း၊ ကာမိန်း၊ မဏ္ဍုတ်အမတ်တွေ မဖြေနိုင်သည့်ပုစ္ဆာ။ မဟောသဓာ ပြခဲ့သည့် ပုစ္ဆာဖြစ်သည်။\nအမေ့ရင်ခွင်မှာ ချီပွေ့ထားတဲ့ သားငယ်ကလေးက အမေရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ခြေထောက်နဲ့ကန်တယ်၊ လက်သီးနဲ့ထိုးချင်ရင်လည်း ထိုးတယ်၊ မျက်နှာကိုလည်း လက်နဲ့ကုတ်တယ်၊ ဆံပင်ကိုလည်း ဆွဲချင်ဆွဲပစ်တယ်\nသည်လောက်ပဲပြောသည့် အမေ။ တဟဲဟဲ သဘောကျပြီး နမ်းလိုက်မွှေးလိုက်တဲ့ အမေ။\n......ပါးစပ်က ထင်တိုင်ဆဲ။ ထင်တိုင်းကျိန်းနေပေမယ့် စိတ်ထဲက ချမ်းသာချင်၊ ကြီးပွားချင်စိတ်များနေသူက ဘယ်သူလဲ.....\nအဖြေက အမေလို့ ဖြေရမည်။\nအမေသည် ကိုယ်သားသမီးအား အလုပ်တစ်ခုခုခိုင်းလို့ ပေကပ်ကပ်လုပ်နေရင်း တုတ်နဲ့ ရိုက်တာ။ ဒါပေမယ့် ဟန်ဆောင်ရိုက်တော့ ငေါက်နေဆူနေရက်ကနေ မုန့်ကျွေးတာ။\nသားကဒီထက်ဆိုးပြီး ထွက်ပြေးရင် စိတ်ဆိုးပြီ\nလို့ ကျိန်ဆိုတက်သောလည်း စိတ်ထဲမှာပါသည်မဟုတ်။ .\nလို့ သားလေ(သမီးလေး) ကျန်းမာပါစေ၊ ချမ်းသာပါစေ၊ ခလုတ်မထိ ဆူးမငြိပါစေနဲ့လို့ ဆုတောင်းနေတာ အမေ။\n(ဂ) ထူးခြားတဲ့ အမေ့စိတ်\nအမေ့စိတ်ဓာတ်သည် ထူးခြားသည့် စိတ်ဓာတ်ဟု ဆိုရမည်။ အမေ့စိတ်ဓာတ်က ကြင်နာမှု၊ ယုယမှု ထုံလွှမ်းသော ထူးကဲမြင့်မြတ်သော စိတ်ဓာတ်ဟု ဆိုရမည်။\nပေးဆပ်ခြင်း သည် အမေ့စိတ်ဓာတ်ပင်။ မဟောသဓာဇာတ်တော်မှ သားတရားစီရင်ခန်းကို ကြည့်လျှင် သိသာလေသည်။ မဟော်သဓာဇာတ်တော်မှ သားတရားစီရင်ခန်းသည် မြင့်မြတ်ဖြူစင်သော အမေ့စိတ်ဓာတ်ကို ညွှန်ပြသည့်ဇာတ်ဟု ဆိုရချိမ့်မည်။\nမိခင်တစ်ဦးသည် ရေချိုးရန်အတွက် သားအား ချောင်းကမ်းနံဘေးတွင် ချသိပ်ထား၏။ရေဆင်းချိုး၏။\nထိုစဉ် ဘီးလူးမသည် လူယောင်ဆောင်ပြီး ကလေးနားသို့ လာ၏။\n......အစ်မကြီး ကလေးကို ခတ္တချီပါရစေ........\nဟုဆို၏။ မိခင်ကခွင့်ပြု၏။လူယောင်ဆောင်သော ဘီလူးမသည် ကလေးကို ပြန်မပေးတော့ဘဲ သူ့ကလေးဟု ဆို၏။ကလေးအတွက် အချင်းများကြပြီး ထိုကိစ္စ မဟော်သဓာထံသို့ ရောက်သွားသည်။\nကောင်းပြီ.. ဤအမူကို ကျွန်ုပ် ဆုံးဖြတ်ပေးမည်…. ဟု မဟောသဓာသုခမိန်က ဆို၏။\nထို့နောက် စည်းတစ်ခုတား၏။ ကလေးကိုစည်းပေါ်တွင် တင်ထားပြီး တစ်ဖက်မှ မိခင်၊ တစ်ဖက်မှ ဘီလူးမကိုထားကာ ဟိုဖက်သည်ဖက် ဆွဲစေ၏။\nဤသို့ဖြင့် ဆွဲကြရင်း ကလေးမှာ နာ၍ငိုလျှင် မိခင်က လွှတ်လိုက်၏။ ကလေးကို ဘီလူးမ ရသွား၏။ ဘီလူးမက နိုင်ပြီဟုဆို၏။ ထိုအခါ မဟော်သဓာက\n… ဟယ်… မိန်းမယုတ်၊ သင်က ကလေး၏ မိခင်မဟုတ်၊ သင် ဘီလူးမဖြစ်သည်ကို ကျွန်ုပ်သိ၏။ မိခင်ဟူသည် ကြင်နာသည့်နှလုံးသားရှိ၏။ အမေသည် သားသမီးအား နာကျင်အောင် ပြုသူမဟုတ်။ သင့်တွင် ထိုနှလုံးသားမရှိ။ ကလေး၏ ခြေရင်းမှဆွဲသော သူသည်သာ အမေရင်းဖြစ်သည်…. ဟုဆို၏။\nမိခင်ဟူသည်ကား ကိုယ့်သားသမီး နာကျင်မည်ကို မကြည့်ရက်သူလည်း ဖြစ်၏။\nဤတွင် ဆရာအောင်မြင်ဦး ရေးသားသော အနှိုင်းမဲ့မေတ္တာရှင် သို့မဟုတ် အမေ အကြောင်း အဆုံးသတ်သည်။\n၈ရက်နေ့တွင် ကျရောက်ခဲ့တဲ့ အမေ့ရဲ့ (၅၃)နှစ်မြောက်မွေးနေ့အတွက် ရည်ရွယ်ပြီး အမှတ်တရ ပြန်လည်ကူးယူ ဖေါ်ပြပါသည်။\nPosted by Ree Noe Mann at 1:47:00 PM9comments:\nPosted by Ree Noe Mann at 12:49:00 AM 10 comments:\n“အဆင်ပြေရဲ့လား အစ်ကို။ မအိမ်ကံတော့ ၀မ်းလည်း သာပါရဲ့၊ စိတ်ထဲလည်း မကောင်းဘူး။ သမီး နေပျော်ရဲ့လား အစ်ကိုရယ်။ အစ်ကို့ သမီးက ရိုးပါအေးပါ ဘိသနဲ့ရှင်။ ထမင်း ဆာလို့လည်း ဆာတယ်ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး။ ထမင်း မ၀လို့ လည်း မ၀သေးဘူး ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး။ ညဘက် ညရေး ညတာ နောက်ဖေး နောက်ဖီ”\n“အားလုံး အဆင်ပြေပါတယ် အိမ်ကလေးရယ်။ မောင်သက်မင်း မိန်းမဘက်က မိန်းကလေး တစ်ယောက်လည်း ရှိတယ်။ အတန်းတူပဲ။ အပေါ်ထပ်မှာ တစ်ခန်းတည်း နေကြတယ်။ စားအတူ၊ အိပ်အတူ၊ ရေချိုး အတူပါဗျာ”\n“အစ်ကို မုန့်ဖိုး ပေးခဲ့ရဲ့လား”\n“ပေးခဲ့ပါတယ်။ အစ်ကိုပြန်မယ် လုပ်တော့ ဇောင်ချမ်းကုန်းကို လွမ်းလို့တဲ့ ငိုသေးတာလေ။ ဘွားအေကြီး လွမ်းတာလား၊ မအေ လွမ်းတာလား၊ သူ့ညီမ လွမ်းတာလားတော့ မသိ ဘူး။ ငိုတာတော့ ငိုတယ်”\n“ငိုသယ် ဟုတ်လား။ ဒါဆို တော်တော် ဟုတ်လာပြီ ကော”\nမအိမ်ကံက သူ့သမီး ငိုတယ်ဆိုလို့ တစ်ဖက်က ၀မ်းသာ ရသေးသည်။ ခံစားတတ် ရှာပါလားလို့ တွေးမိ၍ ဖြစ်ပါ၏။ ကိုပြေသိမ်းကတော့ သူ့အရွယ်နှင့် သူ့ခံစားမှုက ဗီဇအရ ရှိကြတာချည်း ဖြစ်ကြောင်း၊ ထုတ်ဖော်ပြသခြင်း၊ မပြသခြင်းသာ ကွာကြောင်း၊ သိပ်ကြီး စိုးရိမ်ရန် မလိုကြောင်းတွေ ပြောပြသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မိခင်ဆိုတော့ ပူရသား။ အဖော်ရှိတာ တော့ကောင်းပါရဲ့။ အဖော်ကကော။ လှည်းထက် ဘီးကြီးနေ မှာစိုးရသေးသည်။ မိန်းကလေးချင်းပေသိ အတုဆိုး ကူးမှာ စိုးရသည်။ တစ်ရက်တော့ သမီးကြီး မြိုင်ရှိရာ မြင်းခြံကို မအိမ်ကံ လိုက်သွားရမည်။ တစ်ပတ်တန်သည်၊ နှစ်ပတ်တန်သည် နေလိုက်ဦးမည်။ ခွဲရတော့လည်း လွမ်းသား သမီးရယ်။\nမလှအုံကတော့ သူ့ဘွားအေကို အသေးစိတ် ပြောပြ နေရပါ၏။ ဘွားအေကြီးကလည်း မေးလိုက်တာ စုံလို့။\n“အရီးမြေးမ ၀မ်းပျော့သလား၊ မာသလားတောင် ကျုပ် ကြည့်ခဲ့ပါ့တော် ကိုင်း”\nမလှအုံက ရွဲ့ပြောတော့မှ အမေ ပန်းရုံ အမေး ရပ်တော့သည်။ အမေပန်းရုံ အလှည့်ပြီးတော့ မအိမ်ကံက မေးရပြန်သည်။ ကိုပြေသိမ်း ပြောတာလည်း ပြောတာပေါ့။ မိန်းမသားချင်း မေးစရာတွေ ရှိသား မဟုတ်လား။ မလှအုံက မြင်းခြံ ကျောင်းပို့သာ ကောင်းသာပေါ့အေ့ဆိုလို့ မအိမ်ကံ ၀မ်းသာရ သည်။ မလှအုံ စိတ်ပြောင်း သွားလောက်အောင် ဘာတွေများ တွေ့ခဲ့လို့ပါလိမ့်။\n“ငိုပါ့အေ။ ဘယ်သူ့လွမ်းလို့တုံးလို့ မေးတော့ ညည်း သမီးက ဘာပြောမှတ်သလဲ”\nမအိမ်ကံ ရယ်လိုက်ရတာ။ ဘယ်သူ့ လွမ်းလွမ်းပါအေ။ လွမ်းရ ကောင်းမှန်းသိဖို့ လိုသာပါ သမီးရယ်။\n“ဘယ်သူ့ကို သတိရရပါ မလှအုံရယ်။ လွမ်းတတ်စိတ် ကလေး ရှိသာကိုပဲ ၀မ်းသာရသေး။ ပညာတတ်သာနဲ့ အမျှ မအိမ်ကံတို့နဲ့ ဝေးဝေး သွားရတော့မှာ မဟုတ်လား။ ပညာတွေ တတ်လေ၊ အတန်းတွေကြီးလေ မန်းလေးတို့၊ ရန်ကုန်တို့မှာမှ ရှိတဲ့ သက္ကသိုလ် ဆိုတာကို ပို့ရမယ့် ကလေးဆိုတော့ မအိမ်ကံ ကလည်း လွမ်းလက်စ သိမ်းတတ်အောင် နေနေရပါသယ်လေ။ တစ်ခုပဲ ရှိတယ်”\n“သြော် မအိမ်ကံ သမီးကို ရွာစိတ်၊ တောစိတ် ကလေးတော့ မပျောက်စေချင်ဘူး။ တောသူတောင်သား မိဘမျိုးရိုးက မွေးသာဆိုတော့ ပဲကြဲနှမ်းကြဲ၊ တလင်းနယ်တလင်းခေါက်၊ မောင်းထောင်းဆန်ဖွပ်၊ ရက်ကန်း၊ ထင်းခွေတတ်စေချင်သယ်။ လုပ်မစားပေသိလို့ မိဘများ သည်လို ဘ၀နဲ့ နေခဲ့ကြသယ်ဆိုသာ ရင်ထဲ ရောက်စေချင်သာပါ။ ပြီးတော့ သူ့ရုပ်သူ့ရည်နဲ့ ကွမ်းတောင် ကိုင်ရသယ် ဆိုဦးတော့ မက်မက်စက်စက် ရှိစေချင်သယ်။ မြို့သူပညာ တတ်ဖြစ်လို့ မကိုင်ချင်ပါဘူး။ ရှက်စရာကြီးပါ အမေရယ် ဖြစ်မှာများ မအိမ်ကံ အင်မတန် စိုးရိမ်သယ်”\nမလှအုံ ဘာမှ မပြောတော့ပါ။ မအိမ်ကံ ရင်ထဲက အစိုင်အခဲကို ကျေအောင် ချေချင်လှသော်လည်း မချေရက်တော့။ ကမ္မသကာလုိ့သာ သဘောပိုက်လိုက်ပါ၏။ ကံပါတော့လည်း ဖြစ်တော့မပေါ့။ ကံမပါတော့လည်း လွဲရုံပ။ ဘယ်သူ့ဘယ်သူ ကမှ မန်ကျည်းစေ့ တွင်းချ မပြောနိုင်သည့် ကိစ္စကို မလှအုံကလည်း မပူချင်တော့တာပါသည်။ ခေတ်တွေကလည်း ပြောင်းခဲ့ပြီ။ မလှအုံ ကိုယ်တိုင်မြင်းခြံမှာ တစ်ပတ်ဆယ်ရက် နေခဲ့ဖူးပြီ ဆိုတော့ ခေတ်ကာလ ၀တ်ပုံစားပုံ၊ ပြောပုံဆိုပုံတွေ မျက်စိထဲ မတွေ့ခဲ့။ သို့သော် ခေတ်က ဖြစ်လာတာကို တားဆီးဖို့ခက် သားပင်။ မအိမ်ကံ ဘ၀မှာ ကွမ်းတောင် မကိုင်ခဲ့ရတော့ သမီးကို ကိုင်စေချင်တာကိုလည်း အပြစ် မမြင်ချင်တော့ပါ။ သည်စိတ်ရှိလို့လည်း ဘယ်သူ့မှ ထိခိုက်တာ မဟုတ်တော့ ဖြစ်ပါစေ လို့သာ ဆုတောင်းရုံ ရှိတော့သည်။\n“ရွာစိတ်ရပ် စိတ်တော့ မပျောက်ပါဘူးအေ။ ပျောက်ခဲ သာပဲ။ တောထမင်း တောဟင်းနဲ့ လူဖြစ်ရသဲ့ ကလေးပါအေ။ ဖြစ်ချိန်တန်တော့ သိကြားမင်း ဖျက်တောင် ပျက်နိုင်ပေါင်ပါ ရှင်အိမ်ကံရယ်။ ငါ့ညီမ မပူပါနဲ့ ဟိုမှာလည်း စိတ်ချရပါ့ တော်။ ကျောင်းကို ငါကိုယ်တိုင် နှစ်ရက်၊ သုံးရက်လိုက်ပို့ သယ်၊ ကြိုသယ်။ ငါဖြင့် မြင်းခြံ တစ်ကျောင်းလုံး မြိုင်ကလေး အလှဆုံး ထင်မိသယ်။ ဘုရား စူးရစေ့ရဲ့”\nသည်စကားတွေ ကြားပြန်တော့ မအိမ်ကံ ၀မ်းသာပီတိ ဖြစ်ရပါ၏။ သမီးကြီး မရှိတော့ ၀မ်းထဲဟာ သလိုလို၊ လွမ်း သလိုလိုတော့ ရှိသား။ သမီးငယ်ခိုင်က ကြုံရာကျရာ လူနှင့် နေတတ် ထိုင်တတ်သည်။ ဖအေ့ ကျောင်းမှာလည်း ကျောင်းမှာ မို့၊ အိမ်မှာလည်း အိမ်မှာမို့ သူငယ်ချင်း အဖော်တွေနှင့် တရုန်း ရုန်း၊ ချက်ချက်ချာချာကလည်း ရှိလိုက်ပါဘိသနဲ့။\nသည်လိုနှင့် ရက်ကလေး ညောင်းလာတော့ မအိမ်ကံနှင့် ကျေးဥတို့ မြင်းခြံကို လိုက်သွားခဲ့ကြသည်။ ဖိုးကူးက လှည်းမောင်း။ သမီးခိုင်နှင့် ကျေးဥသား နှစ်ယောက်ပါပါတော့ မအေ လိုက်လာတာကို မအိမ်မြိုင် ၀မ်းသာအားရ ရှိခဲ့ရှာပါ၏။မောင်သက်မင်းတို့ ၀ိုင်းကမြို့နှင့် လှမ်းတော့ လှမ်းသည်။ ကျောင်းကို စက်ဘီးနှင့် သွားတာတောင် နာရီ တစ်မတ်လောက်တော့ ကြာပါ၏။ အတူနေသည်ဆိုသော ကလေးမကလေးက လိမ်လိမ်မာမာ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျးနှင့် ပတ်တီးချားလည် ရှိလို့ တော်သေးရဲ့ အောက်မေ့ရသည်။ မောင်တွေ၊ ညီမတွေ တရုန်းရုန်းနှင့် ဆိုတော့ မအိမ်မြိုင် ကိုယ်တိုင်က ရွာမှာထက် ပိုသွက် လာသလား ထင်ရသည်။ တစ်ရက်နေပါဦး၊ နှစ်ရက် နေပါဦး တားနေလို့ ရက်တွေ ပိုကြာခဲ့ရပါ၏။ သမီး မျက်နှာ တွေ့ရတော့လည်း မအိမ်ကံ ရင်ထဲ ၀သွားခဲ့ရသည်။ သမီး အတွက် ယူသွားသော စားသောက်ဖွယ်ရာတွေ၊ ထဘီ အင်္ကျီတွေ ပေးခဲ့သည်။ အတူနေကလေးမအတွက်ပါ လက်ဆောင်ပေးခဲ့သေးသည်။\n“အမေတို့ ပြန်တော့မယ်နော် မြိုင်ကလေး။ လှည်းက အခင်းအလုပ်သုံးရဦးမှာဆိုတော့ ပြန်မှဖြစ်မှာ။ အမေတို့ အလုပ် တွေကလည်း တန်းစီနေသာလေ သမီးရဲ့။ ကျောင်းပိတ်ရက် ကျေးဥနဲ့ အခေါ်လွှတ်လိုက်မယ် ပြန်လိုက်ခဲ့နော်။ စာတွေ လည်း ကြိုးစား၊ အတန်းတွေရလာရင် ဖအေနဲ့သမီး အင်္ဂလိပ် လို ပြောကြစမ်းပါအေ။ အမေ နားထောင်ချင်လို့”\nမအိမ်ကံက တတွတ်တွတ် မှာသည်။ မအိမ်မြိုင်က မြေကြီးပေါ် ပုံ့ပုံ့ကလေးထိုင်ပြီး မအေကို ကန်တော့တော့ မအိမ်ကံ မျက်ရည်တွေကို မျက်တောင်ခတ်ပြီး မနည်းကြီး သိမ်းရသည်။ သမီးကြီးမြိုင်က မြင်းခြံရောက်မှ မျက်နှာ ကလေးပိုလို့တောင် ပွင့်လာသလားပဲ။ မောင်သက်မင်း လင်မယားက သမီးကြီးကို ဂရုတစိုက် ရှိကြတာတွေ့တော့ မအိမ်ကံ စိတ်ချရပါ၏။ ကျေးဥကလည်း မှာစရာ ရှိတာတွေ မှာသည်။ ကျေးကျေးမုန့်တွေ ပို့ပေးမယ်ဆိုတာက လွဲလို့ ဘာမှ လည်းမပြောတတ်။ သည်လိုနှင့် မြိုင့်ဆီက ပြန်ခဲ့ကြသည်။ မြင်းခြံ သမီးဆီ ရောက်တဲ့ရက် ဆိုပြီး မအိမ်ကံ စာအုပ်နှင့် မှတ်ထားသည်။\n၁၃၁၉ ခု ၀ါဆိုလဆန်း ၁၃ ရက်။\nရွာရောက်တော့ အမေပန်းရုံက မြေးအကြောင်း မေးလို့ အပိုတွေပါ ထည့်ပြောရပါ၏။\n“ဆောင်းဝင်ရင် ရာသီ အေးပါပြီအေ။ အမေပါ လိုက်ခဲ့ ပါဦးမယ်”\nအမေပန်းရုံက မြေးဆီလိုက်ချင်လို့ ပြောခဲ့သည့်စကား။ သို့သော် အမေခမျာ မြိုင့်ဆီ မရောက်နိုင်ခဲ့ရှာတော့ပါ။\nမွေးနေ့ဆိုတော့ မအိမ်ကံ ခေါင်းလျှော် ရေမိုးချိုးပြီး ကတည်းက သန့်သန့်စင်စင် ၀တ်ဆင်ပြီး ဘုန်းကြီးကျောင်းကို ဆွမ်းချိုင့် ပို့လှူသည်။ တရားနာ၊ ရေစက်ချ၊ အမျှအတန်းပေး ဝေခဲ့သည်။ ရက်ကန်း သမတွေကို မနက်ဆွမ်းခံပြန်ချိန်ခေါ် ထားသဖြင့် လူစုံတက်စုံ ရောက်လာကြသည်။ ထမင်းကျွေး သည်။ ထဘီ တစ်ကွင်းစီနှင့် ငွေတစ်ရာစီ ပေးခဲ့သည်။ မွေးနေ့ ကုသိုလ်ပင်။ အရီးကြာညွန့် မရှိသည့် နောက်ပိုင်း ရက်ကန်း ခေါင်းဖြစ်လာသော အရီး ညိုညက်ကို ပိုကန်တော့ခဲ့ပါ၏။ အရီးကြာညွန့်လောက် မဟုတ်လှသော်လည်း တော်သင့်သ လောက်တော့ တော်ရှာပါသည်။ ရက်ကန်း ခေါင်းမထားလို့ မရ။ အနားမှာ ရက်ကန်းခေါင်း ရှိမှ အလုပ်တွင်သည်။ ဆူတန်တာဆူ၊ ငေါက်တန်တာငေါက်၊ ခေါက်တန်တာခေါက်ရသူ ဆိုတော့ ကလေးမတွေကလည်း ကြောက်ကြပါသည်။\n“မကြာညွန့်တော့ မပြောတတ်ပေါင်အေ။ ငါဖြင့်သည် ကောင်မတွေကို နေ၀င်ရိုးရီ နအုပ် ပြန်သိမ်းရသာ ကျလို့။ ကလေးတွေဆိုတော့ တစ်ယောက် တစ်ပေါက်ကိုးအေရဲ့။ ပြောသာ ပြောနေသာ လိမ္မာကြရှာပါသယ်”\nအရီးညိုညက် စကားကို မအိမ်ကံ ရယ်မိခဲ့ရသေးသည်။ နေ့လယ်ဘက်မှာတော့ မအိမ်ကံ တစ်ယောက်တည်း။ သမီးခိုင်နှင့် ကျေးဥတို့က အောက်ထပ်မှာ။ မနက်က စောစော ဆွမ်းထချက်ရသဖြင့် မျက်တောင်တွေက စင်းချင် လာခဲ့ပြီ။ အိပ်ရာပေါ် အသာ လှဲလိုက်ပေသိ အိပ်လို့မပျော်။ အတွေးတွေသာ အပြေးအလွှား ရောက်လာပြန်ပါ၏။ အလှူနှင့် လက်နှင့် မပြတ်ခဲ့ သော အမေ။ လူတကာကို နင့်နင့်ပိုးပိုး ပေးလိုက်ရမှ အနေ ဖြောင့်ရှာသော အမေ။ အသက် လေးဆယ်ကျော်ကာမှ သမီး မအိမ်ကံကို မွေးပြီး အသက် ခုနစ်ဆယ်ကျော်၊ ရှစ်ဆယ် အထိ သည်သမီးကို ရင်အုပ်မကွာ ထိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက်ခဲ့ရှာသော အမေ။ မအိမ်ကံ အမေ့ကို စိတ်ရောက်ရပြန်ပါ၏။\nအမေပန်းရုံဆုံးတော့ ၁၃၁၉ ခုနှစ်၊ ၀ါခေါင်လဆုတ်ရက် ထဲမှာဖြစ်၏။ ရောဂါကြီးရယ်လို့ မ၀င်ခဲ့သော်လည်း ကောက်ကာငင်ကာ အဖျား ၀င်ရာက ဆုံးခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ ဆရာ ဆောင်ကိုပင့်ပြီး ဆေးကုသော်လည်း ဆရာဆောင်က စမ်းသပ် လိုက်ကတည်းက ပထ၀ီ ပျက်ပြီဟု ဆိုခဲ့ပါ၏။ ကိုပြေသိမ်း ကတော့ မြင်းခြံကို ချက်ချင်းပို့ပြီးကုသရန် စီစဉ်ခဲ့ရှာသည်။ မအိမ်ကံ ကိုယ်တိုင်က အမေ သည်လို ဖြစ်လိမ့်မည် မထင်ခဲ့။ အာဂန္တုရောဂါပါလေလောက်သာ ထင်ခဲ့ရာက ဆေးဆရာက အားမရကြောင်း ပြောမှ ထိတ်လန့်ခဲ့ရပါ၏။ ၀ါခေါင်လဆုတ် ၆ ရက်နေ့၊ ကြာသပတေးနေ့ မိုးမချုပ် တချုပ်မှာပဲ အမေပန်းရုံ သည်အိမ်ကြီးက ထွက်ခွာ သွားခဲ့ရှာသည်။ မအိမ်ကံ ယူကျုံး မရစွာ ငိုကြွေးခဲ့ရသည်။ သမီးကြီးမြိုင့်ဆီကို သွားချင်လှချည့် တဖွဖွ ပြောရာက ဆုံးရှာခဲ့တာကို မအိမ်ကံ မဖြေနိုင်အောင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဘွားအေနှင့် မြေးဦးမ ရှင်ကွဲပင်မက သေကွဲကွဲ ခဲ့ကြရရှာပြီ။ တစ်ခုတော့ ဖြေစရာ ရှိပါ၏။ အမေ ပန်းရုံခမျာ ဝေဒနာမရှိ။ အိပ်နေရင်းက ပျက်စီးခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။\n“အရီးရေ။ ကျုပ်နဲ့ လွှဲသွားခဲ့သာပေါ့ ဟုတ်လား။ သား သမီးတွေ၊ မြေးတွေကို ကျုပ်နဲ့ စိတ်ချသယ်ပေါ့လေ။ သူတော် ကောင်းမကြီးရေ။ အားကိုးခဲ့သလား။ ဘယ်သူက ဘာပြောပြော ဘယ်သူက ဘယ်လိုဆိုဆို သူကြီး ကတော်ရယ်လို့ အဆိပ် မရှိတဲ့ ဘုရားအစ်မ၊ ကျောင်းအစ်မကြီးရေ”\nမလှအုံ ဟစ်ဟစ်ငိုတော့မှ အမေ့ ဂုဏ်ကျေးဇူးတွေကို မအိမ်ကံ ထင်းထင်းကြီး မြင်ခွင့်ရပါ၏။ ဟုတ်သားပဲ။ အမေ ဘယ်သူကိုမှ စိတ်မဆင်းရဲစေခဲ့တာ အမှန်ပင်။ အာဏာရှိလို့၊ ငွေရှိလို့၊ တတ်နိုင်လို့ စကားအရာနှင့်ပင် မစီးပိုးခဲ့ရှာ။ ဘယ်သူနဲ့ ဖြစ်ဖြစ် သူက အရှုံးခံလိုက်ဖို့ ၀န်မလေး။ ခွင့်လွှတ်သည်းခံ လိုက်ဖို့ ၀န်မလေး။ လှူခဲ့ တန်းခဲ့တာတွေလည်း မနည်းပါ။ ရှိသမျှ စည်းစိမ်ထက်ဝက်လောက်ကို သူတစ်ပါး အတွက် ဖဲ့ပေး ခဲ့သူဖြစ်သည်။ အမေ ဆုံးတော့မှ အိမ်ကြီးမှာ လူတွေ လျော့သွားခဲ့တာ မအိမ်ကံ သတိထားမိလိုက်သည်။ အဖေနှင့် အမေ ပြီးတော့ အဝေး တစ်နေရာဆီ ရောက်နေကြသော အစ်ကို မောင်မြတ်သာနှင့် သမီးကြီးမြိုင်။ မိသားစုတွေဟာ ဘာကြောင့်များ တစ်မိုးအောက်မှာ ရာသက်ပန် အတူနေခွင့် မရကြရတာပါလိမ့်။\nဘွားအေကြီး နာရေးမှာ မအိမ်မြိုင်ကို ကျောင်းကခွင့်က လေးခံကာ လေး၊ ငါးရက်ပြန်ခေါ်ထားခဲ့ရပြီး ပြန်သွားခဲ့ရ သည်။ မြိုင်ကသတိရတိုင်း ငိုရှာပါ၏။ အစ်ကိုမောင်မြတ် သာကတော့ မြေချကို မမီ။ ရက်လည် ဆွမ်းသွတ် အမီတော့ ရောက်လာခဲ့သည်။ အစ်ကိုက ရာထူးတစ်ဆင့် တက်ပြီး ဗိုလ်မှူးကြီးတောင် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီကော။ တာဝန်တွေ ရှိသေးတော့ ရက်ကြာကြာ မနေနိုင်ခဲ့။ နှစ်ညအိပ်နှင့်ပင် ရန်ကုန် ပြန်သွားခဲ့ လေသည်။ မအိမ်ကံကတော့ သမီးနှစ်ယောက်ကို ဖက်ရင်း မျက်ရည်တွေတွေကျရတာ အကြိမ်ကြိမ်ပင်။\n“အမေလည်း အသက်ရရှာပါပြီ အိမ်ကလေးရယ်။ အိမ်ကလေးတောင် အရွယ်ရပြီပဲ။ တစ်နေ့လူတိုင်း ကြုံကြရမှာ ပါကွယ်။ စိတ်ကို ဖြေပါ”\nကိုပြေသိမ်းက အားပေးခဲ့ပါသည်။ အမေ့အတွက် ရည် စူးကာ မအိမ်ကံစိတ်ရှိသလောက် လှူဒါန်းခဲ့သည်။ သည်အိမ်ကြီးမှာ နောက်ထပ်ကြုံရတာတွေကလည်း ပြောလို့ပင် ယုံစရာ မရှိ။ မတော်တဆ တိုက်ဆိုင်မှုပဲလား၊ တစ်စုံတစ်ရာသော ပယောဂပေပဲလား။ မအိမ်ကံမသိ။ အမေပန်းရုံဆုံးပြီး ဆယ့်တစ်လ အကြာမှာ မလှအုံ ဆုံးပြန်သည်။\n၁၃၂၀ ခုနှစ်၊ ဒုတိယ ၀ါဆိုလဆုတ် ၃ ရက်။\nထိုနေ့က မလှအုံကပင် “နောက်လ ညည်းအမေ ဆုံးသာ အခါလည်ပြည့်ပြီတော်။ သူတော်ကောင်းမကြီး မနေ့တစ်နေ့ ကလိုပါပဲအေ” လို့ ပြောခဲ့သေးသည်။ မလှအုံက ဖျားခဲ နာခဲသည်။ ဖျားတယ်၊ နာတယ်ရယ်လို့လည်း မရှိ။ သူ့ဆေးနှင့် သူတောင်စမ်းစမ်း၊ မြောက်စမ်းစမ်း ပျောက်သွားရတာ များသည်။ အမေဆုံးတော့ တစ်အိမ်လုံး မလှအုံ ခေါင်းပေါ် အထုပ် ကျလာခဲ့သည်။ သူပဲ အဖေ၊ သူပဲ အမေဆိုသလို အမေ အရာထားကာ နေရာ ပေးခဲ့ကြသည်။ ကိုပြေသိမ်းကပင် မလေးမစား မရှိ။ ညနေဘက် ထမင်း စားသောက်ပြီး အိပ်ရာ အ၀င်မှာ မူးသည်ဆိုကာ သွေးဆေးလျက်တာ မြင်လိုက်ရသေးသည်။ ည ရှစ်နာရီလောက်မှာ ချွေးစေးတွေ ပြန်လာကာ ဆုံးပါးခဲ့ရ ခြင်းဖြစ်၏။ မအိမ်ကံတို့မှာ ဆေးဆရာတောင် ပြေးပင့်ချိန် မရလိုက်ကြ။\nသေခြင်းတရားကို မအိမ်ကံ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ ဘယ်လို ဖြစ်ရတာလဲ။ မမြင်နိုင်သည့် စွမ်းအား တစ်ခုကများ ရွှေမှုံ ပြောခဲ့ဖူးသလို မြားတစ်စင်းရှဥ့် တစ်ကောင်ပစ်သလို ပစ်ချ နေတာများလား။ မအိမ်ကံတို့ အိမ်ကြီးကိုပဲ ခလုတ်တိုက်နေ ကြရော့သလား။ ကိုဖိုးငွေ၊ ဖိုးတုတ်၊ ဖိုးကူး၊ ကျေးဥ။ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက် ကြည့်နေကြရှာသည်။ မျက်ရည် မကျကြဘဲ အံ့သြလွန်းစွာ ကြောင်နေကြတာကို မအိမ်ကံ ရင်နာ ရသည်။\nPosted by Ree Noe Mann at 12:19:00 AM3comments:\n“ရှင်အိမ်ကံ့နှယ် ညည်းငယ်ငယ်က ဖအေ ဆုရလာလို့ ပွဲခင်းသဲ့ ဟာကို အငြိမ့်မင်းသမီး အနားက မခွာဘူး။ အက သင်ချင်လို့သဲ့။ ကတဲ အဲသည် ရက်က အိမ်မှာ ဟင်းတွေ ပွဲထိုး ထားသလို ဗောင်းလန် နေသာကို မစားဘူး။ ပွဲကြည့် လှည်းတွေ ထမင်းအိုးတောင်း ဟင်းအိုးတောင်း သွားမျှော်သာလေ။ ခရမ်းချဉ်သီး ဒလိမ်းထိုး ချက်စားချင် လှဆိုလို့ ကျုပ်ချက်ကျွေးရ ပါကောလား”\n“ငယ်ငယ်က အင်တန် အနေအေးသာ။ ရွာထဲ သူတကာ့ ကလေးတွေနဲ့ ကစားချေပါဟဲ့ ဆိုလည်း မကစားဘူး။ အားအားရှိ အိမ်အပေါ်ထပ် က်ထိုင်နေတော့သာ။ မှို့စကြာကလေး တွေလွင့်လာသာကို လိုက်ငေးတတ်သယ်။ မလှအုံအဲသာလေး တွေက ဘာတွေလဲ၊ ဘယ်ကလွင့်လာကြသာလဲ၊ ဘယ်ကိုသွား ကြမှာလဲနဲ့ မေးတတ်လို့ ငါဖြင့် မဟုတ်ကရော၊ ဟုတ်ကရော ဖြေရသာပါအေ”\n“တစ်ခါများ အစ်ကိုလုပ်သဲ့ သူကို ပုန်းညက်ပန်း ခူးပေးပါ ဆိုတော့ အစ်ကိုက အပင်ပေါ် မတက်ဘဲ အပင်ခြေက လှဲချ ပစ်လိုက်သာတော်။ ကိုင်း ငါ့နှမ ကြိုက်သလောက်ခူး စမ်းတဲ့။ တို့ဖြင့် အပင်ကလေး နှမြောလွန်းလို့ ရယ်ရခက်၊ ငိုရခက်”\nမအိမ်ကံ အရွယ် ရောက်လာတော့ ငယ်ငယ်က အကြောင်းတွေကို မလှအုံက သူမှတ်မိသမျှ စီကာပတ်ကုံး ပြောပြလေ့ ရှိခဲ့သည်။\nသည်အသက် သည်အရွယ် အထိ မအိမ်ကံ ကိုယ်တိုင် မမေ့နိုင်သော ပုံရိပ်တွေ ရှိခဲ့သည်။ မအိမ်ကံ ငယ်ငယ်ကပါပဲ။ ဘယ်အရွယ်လောက် ရှိမလဲ မအိမ်ကံ မမှတ်မိတော့ပါ။ ထိုနေရာတွင် ထီးကြက်တော် ခေါ်ကြသည့် ထီးဖြူကြီး ရှိသည်။ ကျောက်ထီးကြီးတွေ ကြားက ထီးဖြူတစ်လက်။ သည်ထီးတွေကြားမှာ မမ ဂွမ်းဖြူ။ စောစောတုန်းက သည်နေရာမှာ လူတွေ အများကြီးပါ။ နောက်တော့ မအိမ်ကံနှင့် မမ ဂွမ်းဖြူသာ ရှိတော့သည်။\n“မမဂွမ်းဖြူရယ်၊ မအိမ်ကံဖြင့် တစ်ယောက်တည်းရယ် လို့ စိတ်အားငယ်လိုက်ရသာ မပြောပါနဲ့တော့။ လူတွေလည်း ဘယ်ရောက်ကုန်ကြမှန်း မသိပါဘူးတော်”\n“လူတွေက ထီးဖြူတော် လာကပ် လှူကြသာကော မအိမ်ကံရဲ့၊ ပြန်ကုန်ကြပြီ”\n“မမဂွမ်းဖြူက ဘာလာ လုပ်သာလဲဟင်”\n“ဖက်စိမ်းကွမ်းတောင်လာပို့သာလေ။ သည်စေတီရင်ပြင်ပေါ်မှာ မိန်းကလေး တစ်ယောက်ကို ဖက်စိမ်းကွမ်းတောင် လွှဲပေးရမှာ မအိမ်ကံရဲ့”\nဟုတ်သားပဲ။ ဖက်စိမ်းကွမ်းတောင်က ဖူးဖူးကြွကြွ၊ ရွရွ စိမ်းစိမ်းကလေး။ မအိမ်ကံက ဖက်စိမ်း ကွမ်းတောင်ကို သွားယူလိုက်ဖို့ ပြင်သည်။\n“မထိနဲ့နော် မအိမ်ကံ။ ဖက်စိမ်းကွမ်းတောင်ဆိုသာ လွှဲအပ်ပြီးမှ ကိုင်ခွင့်ရှိသာ။ မမက လွှဲမပေးမချင်း မကိုင်ရဘူး။ မီးထ တောက်တတ်သယ်”\n“အို မအိမ်ကံ ကိုင်ချင်လို့ပါနော်၊ မအိမ်ကံကို လွှဲပေးပါနော်”\n“မလောပါနဲ့အေ။ အဲသလောက် ဘယ်လွယ်ပါ့မလဲ”\n“အို မရလို့ကို မဖြစ်ပါဘူး၊ ဖယ်ပါ”\nမအိမ်ကံ ကဇွတ်ဝင်လုတော့ လက်ထဲမှာ ဖက်စိမ်းကွမ်းတောင် ထိပ်က ငှက်ပျောဖက် ကြက်တူရွေး ရုပ်ကလေးသာ ပါလာခဲ့သည်။\nမအိမ်ကံ ဘ၀မှာ မှတ်မှတ်ရရ ရှိခဲ့သည်။ ငယ်ငယ်က မက်ခဲ့သည့် အိပ်မက်။ သည်အိပ်မက်ပြီး နောင်နှစ်ပေါင်းများ စွာအထိ မကြာခဏ မက်ခဲ့ရသည့် အိပ်မက်။ တစ်ခါတော့ အစ်ကို မောင်မြတ်သာက ၀ါးကလေးတွေ သုံးပြီး ဖက်စိမ်း ကွမ်းတောင် ရုပ်ချိုးပေးသည်။ အဖျားမှာ ကြက်တူ ရွေးကလေး ပင်ပါသေးသည်။ မအိမ်ကံ ကွမ်းတောင်ရုပ်ကို ပွေ့ရင်း အပျို တစ်ယောက်လို ဟန်ဖြင့် ခြေဖျားကလေးထောက်၊ လည်တိုင် ကလေးမော့ပြီး လျှောက်သည်။ သည်အချိန်မှာပဲ အမေ ပန်းရုံ၏ အော်သံ၊ ချောက်ချား စရာပင်ကောင်းလှပါ၏။\n“မအိမ်ကံ ညည်းလက်ထဲက ကွမ်းတောင်ရုပ်ကို အခု ချထားလိုက်စမ်း”\nအနှစ် လေးဆယ်လောက်က အမေ့ အော်သံကို အခုပဲ ကြားလိုက်ရသလိုပင်။ ကွမ်းတောင်ကိုင် ဖြစ်ဖို့ ရူးသွပ်ခဲ့ ရသော မအိမ်ကံကို ရက်ရက်စက်စက် လက်ညှိုး ငေါက်ငေါက် ထိုးကာ အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်း ဖြစ်စေခဲ့ရသော ကြီးတော် စံရွှေ၏ နင့်နင့်သီးသီး စကားလုံးများ။\n“ညည်းက ငါ့စီးပွားလည်း ပြိုင်သေး ငါ့သားလည်း ချိုင်သေး။ ငါ့သားက ကွမ်းတောင်ကိုင်နဲ့ ယူမှာအေ့။ ညည်းရုပ်က ပပ၀တီလောက် ချောသယ်ပြောပြော နဂါးဘုံ ဂဠုန်မကူး နိုင်သလိုပဲ ညည်းသည်တစ်သက် ကွမ်းတောင်ကိုင် မဖြစ်ဘူး”\nအိုး...။ သည်ကနေ့ကျမှ မအိမ်ကံ ဘာဖြစ်တယ် မသိ။ ရှေးဖြစ် နောက်ကြောင်းတွေက အပ်ချည်မျှင် အစ ဆွဲမိလိုက် သလို အတန်းလိုက် အမျှင်လိုက် တောက်လျှောက် ပါလာလေရာ ဆုံးပဲ မဆုံးနိုင်တော့။ အာရုံတွေကို ဇွတ်မှိတ် ဖြတ်သော်လည်း မပြတ်။ ထပ်ကာ ထပ်ကာ ပေါ်လာ နေတော့၏။\nမအိမ်ကံ အာရုံတွေက သမီးကြီး မြိုင်ကို မြင်းခြံ သွားပို့စက ရက်တွေဆီ ရောက်သွားခဲ့ပြန်သည်။ ထိုနေ့က ကိုပြေသိမ်း၊ ဖိုးကူး၊ ကိုဖိုးငွေနှင့် မလှအုံတို့ မြင်းခြံကို လိုက်သွားခဲ့ကြသည်။ အိမ်မှာ ဖိုးတုတ်က လွဲလျှင် မိန်းမသားတွေချည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။ အစ်ကိုလေး ကိုစံကောင်းက လာစောင့် အိပ်ပေးခဲ့သည်။ ထိုညက အကြောင်းတွေကိုလည်း မအိမ်ကံ မမေ့နိုင်ပါ။ ဘယ်သူက ဘာရည်ရွယ်ချက်နှင့် လုပ်ခဲ့သည် ဆိုတာတော့ အခုထိလည်း မပြောနိုင်။ သို့သော် တိုက်ဆိုင်တာပဲလားတော့ မသိ။ သည်ကိစ္စဖြစ်ပြီးသည့် နောက်ပိုင်း အမေဆုံးသည်။ မလှအုံ ဆုံးသည်။\nထိုညက လကလေးပြက်ပြက်သာ နေခဲ့၏။ မလင်းမှုန်မှုန် လင်းမှုန်မှုန်။ ထိုညကအဖြစ်ကို မအိမ်ကံ ထင်းထင်းကြီး မြင်ယောင်နေဆဲဖြစ်သည်။ တွေးမိတိုင်းလည်း ကြောစိမ့် နေမိရဆဲ။ အဲသည်ညက မအိမ်ကံ အိပ်မပျော်ဘဲ နိုးနေခဲ့လေသည်။ မအိမ်ကံတို့ ၀ိုင်းကြီး ကျယ်ကျယ်ထဲမှာ အနောက် တောင်ထောင့်ကို အိမ်သားတွေ ရောက်ခဲကြသည်။ မြေလပ် မထားချင်သဖြင့် ဖိုးတုတ်က ပဲစင်းငုံကြဲ ထားခဲ့ရာ ရိတ်ဖြတ် ထားသော ပဲစင်းငုံ ငုတ်တွေက ထိုးထိုးထောင်ထောင် ရှိနေကြသည်က တစ်ကြောင်း၊ ထိုနေရာ အထိ ရောက်ရန် အခြား အကြောင်း မရှိသည်က တစ်ကြောင်းတို့ကြောင့် တစ်နှစ်နေလို့ တစ်ခေါက် မရောက်ကြသည့် နေရာ ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်ဝိုင်း တိုက်တွေကလည်း တောပင်၊ တောထင်းတွေ ပုံကြတာမျိုး၊ အိမ့်အတိုအစ ဗြုတ်စဗျင်းတောင်းတွေ ထားကြတာမျိုးဖြင့် ထိုနေရာ ထိုထောင့်မှာ လူသူ အရောက်အပေါက် နည်းသလို ဖြစ်နေသည်။\nသည်ကြားထဲက တစ်ဖက်နှစ်ဝိုင်း စပ်ရာထောင့်မှာ ရေမရှိသည့် တွင်းခြောက်ကြီး ရှိသဖြင့် အမှိုက်သရိုက်များ ပစ်ကြရာက မြွေပါး ကင်းပါး ခိုနိုင်သလိုဖြစ်နေတာလည်း ပါပါ၏။ မည်သူမဆို လာရောက် ခိုနေနိုင်လောက်အောင် အဆက် ဝေးသဖြင့်လည်း ၀ိုင်းရှင်တွေ မသိဘဲ ၀င်ရောက်လာခဲ့သူ တစ်ယောက်က မအိမ်ကံတို့ ၀ိုင်းတိုက်ထဲကို အချိန်မတော် အညစ်အကြေးတွေ ပစ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ တောင်ဘက်ဝိုင်းနှင့် အနောက်ဘက် ၀ိုင်းတွေက သည်လို အလုပ်မျိုး လုပ်မှာ မဟုတ်တာကို မအိမ်ကံ ယုံသည်။ အပြင်သူစိမ်း တစ်ယောက်က သည်နေရာကို အကြောင်းတစ်ခုဖြင့် ခိုကာ ကြံစည်ခဲ့ပုံ ရသည်။ ကိုစံကောင်းနှင့် မအိမ်ကံတို့ ဓားတစ်လက်စီဖြင့် ရောက်သွား ကြသည့် အခါ နှစ်ယောက်စလုံး တောင့်သွားခဲ့ကြသည်။ မအိမ်ကံ ထိုးလိုက်သော ဓာတ်မီးရောင် အောက်တွင် အရာသုံးမျိုး တစ်နေရာစီ ပြန့်ကြဲနေပါ၏။\nတစ်ခုက နှီးခေါပတောင်း တစ်လုံးဖြစ်၍ အခြားတစ်ခု ကတော့ သွေးတွေ တပွက်ပွက် ပေပွနေသော ပိတ်အနှီးစ တစ်စ ဖြစ်သည်။ အထဲမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ပါသလို ရှိသဖြင့် ကိုစံကောင်းက ဓားဦးဖြင့် ထိုးခွဲကြည့်သည်။ အမဲသားတွေ၊ လတ်လတ် ဆတ်ဆတ် ရှိသေးရုံမက အနည်းဆုံး ငါးဆယ်သားလောက် ရှိလိမ့်မည်။ ပိတ်အနှီးစ ဟောင်းမှာတော့ ဆေးမည်းဖြင့် အင်းတွေလို အကွက်တွေ ရေးထားသည်။ ကိုစံကောင်းက မအိမ်ကံ ကို တစ်ချက် အကဲခတ် လိုက်သည်။ မအိမ်ကံကတော့ ဓာတ်မီး တစ်ဖက် ထိုးထားရင်း ဓားရှည်ကိုပင် မ မနိုင်လောက်အောင် ငိုင်ငိုင်ကြီး ရပ်နေလေသည်။\n“အမဲသားတွေ ငါ့နှမ။ အင်းထိုးထားတဲ့ အနှီးစနဲ့ ထုပ်ပြီး ခေါပတောင်းနဲ့ ဘာနဲ့ တစ်ခုခုစီရင်ဖို့ လုပ်သာနေမှာ။ ခက်သာက လူကို မမိလိုက်ဘူး။ တို့မောင်နှမ ပြေးလာသာကို တွေ့သွား ပုံရသယ်။ ညနေလောက်ကတည်းက တွင်းခြောက်ကြီးထဲ ခိုနေလေသလား။ ခုမှ အသာဝင် လာသလားတော့ မပြောတတ်ဘူး။ နေဦး ဒါဘာပါလိမ့်”။ ခပ်ဝေးဝေး တစ်နေရာမှ မြေအိုးခြမ်းကွဲ။ နှစ်စိတ် ကွဲသွားပြီ ဆိုသော်လည်း ဆက်ကြည့် လိုက်တော့ နဂိုက တစ်ချပ်တည်း ဖြစ်ပုံရသည်။ ကိုစံကောင်းက နှစ်ချပ် စလုံးကို ဓားဦးနှင့် ထိုးလှန်ကြည့်သည်။ သံချွန်နှင့် ခြစ်ထားသည့် နေရာတွေ မွမွကြဲလျက် ရှိ၏။ ကိုစံကောင်းက ခြံထောင့် ငှက်ပျောပင်က အရွက်ဖားဖား နှစ်လက် ခုတ်ပြီး ခါးက ပိုင်းသည်။ နှီးခေါပတောင်းကို လှန်ကာ ခင်းသည်။ နောက်ထပ် ဖက်ရွက်တွေထဲကို အမဲသားထုပ်သွေးရွှဲရွှဲကို အထုပ်လိုက် မကိုင်ကာ ခေါပတောင်းထဲ ထည့်သည်။ သွေးစွန်း နေသည့် မြေကြီးတွေကိုပါ ဓားနှင့်ခြစ်ကာ မကျန်အောင် နှိုက်သည်။ အိုးခြမ်းပဲ့ နှစ်ချပ်ပါ ထည့်ပြီး အသာပိုက် လာခဲ့သည်။ မအိမ်ကံက ရှေ့က။ ကိုစံကောင်းက နောက်က။ ကိုစံကောင်းက ခြံတံခါးကြီးကို ဖွင့်ပြီး တာလမ်းနှင့် ဝေးဝေးက ချောက်ကြီးထဲ သွားပစ်သည်။ ပြန်လာပြီး ခြေလက်ဆေးသည်။ ဆေးလိပ် တစ်လိပ် ထိုင်ဖွာသည် အထိ မအိမ်ကံပါ အတူ ရှိနေခဲ့ပါ၏။\n“အစ်ကိုလေး၊ ဘာတွေလဲ။ အဲဒါတွေက ဘာလုပ်ကြတာလဲ။ ဘယ်သူက လုပ်တာလဲ။ မကောင်းသာ လုပ်မှန်းတော့ သိပါရဲ့”\nမအိမ်ကံက မေးခွန်းတွေ ဆက်တိုက် မေးလိုက်လို့လား တော့မသိ။ ကိုစံကောင်းက ဘာဖြေရမှန်း မသိဘဲ တော်တော နှင့် အသံမထွက်။ သူလည်း စဉ်းစားနေပုံရသည်။ မအိမ်ကံတို့ ရွာတွေမှာ ဒါမျိုးတွေ ကြားဖူးပါ၏။ တစ်ဖက်ကို အတိဒုက္ခ ရောက်အောင်၊ အစွဲအမှောင့်ဖြစ်အောင် လုပ်ကြတာမျိုး ဆိုတာ လောက်တော့ မအိမ်ကံ ခပ်စမ်းစမ်း သိထားသည်။ ကိုစံကောင်းကတော့ ကြားဖူးနားဝ ရှိနိုင်လောက်သည် ထင်လို့ အလောတကြီး မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။\n“အစိမ်း တိုက်သာပေါ့ဟာ ရုပ်မြှုပ်သာတို့၊ နတ်တိုက်၊ ဓာတ်တိုက်၊ အစိမ်းတိုက် စသည်ဖြင့် ရှိသယ်။ အစ်ကိုလည်း ကောင်းကောင်းတော့ နားမလည်ဘူး။ ဒါတွေက ခြံထဲပစ်ချ ရုံလောက်နဲ့တော့ ဘာမှ မဖြစ်လောက်ပါဘူး။ ၀ိုင်းထဲခြံထဲ မြေကြီးထဲ မြှုပ်မှဖြစ်သာ။ လုပ်တဲ့ ကောင်က မြှုပ်ချိန် မရလိုက် ဘူးနဲ့တူပါရဲ့။ သည်ကောင် မြောင်းကျင်းကြီးထဲကနေ အထုပ်ကို အရင် ပစ်လိုက်ပြီး နောက်မှ လူဝင်မှာ နေမှာ”\n“ရက်စက်လှချည်လား အစ်ကိုလေးရယ်။ မအိမ်ကံတို့မှာ သည်ဘက်နှစ်ပိုင်းတွေထဲ အတော် အတိုက်အခိုက် လုပ်ကြသယ်။ သာအောင်တို့ နေမှာပဲ”\n“ဥပါဒ် မစွဲပါနဲ့ နှမရာ။ သာအောင်တို့ကတော့ လုပ်မထင်ပါဘူး။ သည်ကောင်က သွေးမြောက် နေသာ ရှိသာပါ။ ကိုယ့် ရွာသူ ရွာသားချင်းသည်လောက် မလုပ်ဘူးလို့ ထင်သာပဲလေ”\n“ရွာသူရွာသားချင်း မလုပ်လို့ တစ်ရွာက ဘယ့်နှယ့်လာ လုပ်ပါ့မလဲ အစ်ကိုလေးရယ်။ အသွား မတော်ရင် ဒုက္ခရောက် ရမယ့် ကိစ္စ။ တစ်ရွာတစ်ရွာ ၀င်ဖြစ် မှတ်လို့”\n“ဒါလည်း ဟုတ်သယ်။ နေပါဦးဟာ။ ဒါမျိုး နားလည်သဲ့ ကိုဘဆင်ကို အစ်ကို မေးကြည့်ပါဦးမယ်။ အရီးတို့ကို မပြောနဲ့ဟ။ လူကြီးတွေ ဆိုတော့ ကြောက်ကြလိမ့်မယ်။ လက်သည် ပေါ်လို့ကတော့ ငါလုပ်သွားပါ့မယ်ဟာ။ နင်အသာ နေပါ”\nမအိမ်ကံ အိပ်ရာထဲ ရောက်သည် အထိ အမဲသား နံ့ကြီးစွဲ နေခဲ့သဖြင့် သွေးဆေးတစ်တို့ လျက်ရသေးသည်။ ရေထ သောက်ပြီးမှ အိပ်ရာ ၀င်ခဲ့သည်။ သည်တစ်ခါတော့ တစ်အိမ်လုံး ရူးအောင် ဒါမှမဟုတ် ဒုက္ခရောက်အောင် အောက်လမ်းနည်းကို သုံးကြပြီ။ အမိုက်တွင်းဆုံး လုပ်ကြပါပေါ့လား။ ဒါတွေကို အယုံအကြည် ရှိတာ မရှိတာထက် ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုဖြင့် ခြံထဲဝင်းထဲ အရောက် ကျူးကျော်ကြတာကိုတော့ မအိမ်ကံ သည်းမခံနိုင်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် ညတွင်းချင်းပင် ရှင်းလိုက်ချင်သေးသည်။ အိပ်လို့ မပျော်နိုင်အောင် မခံချိမခံသာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ နှစ်ရက်လောက် နေမှ ကိုစံကောင်း မယောင်မလည် ရောက်လာသည်။ မောင်နှမနှစ်ယောက် သရက်ပင်အောက် သွားထိုင်ကြ၏။\n“ကိုဘဆင်ကို ငါမေးကြည့်သယ်။ မအိမ်ကံတို့ ၀ိုင်းထဲမှာ တွေ့သာလို့ မပြောပါဘူး။ ငါ့မိန်းမ ရွာမယ် အဲသလို ပစ် သွားသယ် ကြားသယ်လို့ ဆိုပြီးမေးသာ”\n“မြေဘုတ်တွင်းစား ချသာလို့ ပြောသာပဲ။ အင်းပါပါရင် လူကို ဥပဒ်နိုင်သတဲ့။ မကောင်းဘူးပေါ့ဟာ။ မြေထဲ မမြှုပ် သာခံသာသာတဲ့”\nကိုစံကောင်းက ဆက်မပြောတော့။ မအိမ်ကံကလည်း မကြားချင်တော့ပါ။ မအိမ်ကံက တောင်ဘက်ဝိုင်း၊ အနောက် ဘက်ဝိုင်းက အိမ်ရှင်တွေကို ညဘက် လူကပ်ကြောင်း ပြောသဖြင့် ခြံကို လုံအောင် ကာကြသည်။ မြောင်းကျင်းကြီးထဲ ဆူးခက်တွေ မောက်နေအောင် ချလိုက်ကြသည်။ သည်ကိစ္စက သည်မှာတင် တစ်စခန်း ရပ်သွားခဲ့ပါ၏။ လက်သည်ကို အလိုလို သိနေမှတော့ သည်ကိစ္စ စုံစမ်းစရာလည်း မလိုတော့။ မအိမ်ကံ သတိနှင့်နေ သတိနှင့် သွားဖို့ရာသာ ရှိတော့၏။ ကိုစံကောင်းကတော့ ကိုပြေသိမ်းတို့ မြင်းခြံက ပြန်မလာမချင်း လာစောင့် ပေးရှာသည်။ တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်အထိ မြင်းခြံကို ပို့လိုက်ရသော သမီး အတွက်ပင် မပူပန်မိရလောက်အောင် မအိမ်ကံ စိတ်တွေ ထွေနေခဲ့သည်။ နောက်နှစ်ရက်လောက် ရှိမှ ကိုပြေသိမ်းတို့၊ မလှအုံတို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။\nPosted by Ree Noe Mann at 11:40:00 PM2comments: