Eikyarkwe tweyakyoneyashatatlaytwe1 by san aye 563 views\nဂျာနယ်ကျော်မမလေး-မေ့အိပ်မက် by san aye 267 views\nမြန်မာနှင့်ဥဒေါင်း - စောမုံညင်း by san aye 279 views\nMg kaung-htike-01 by san aye 793 views\nဖူးစာရှင် (မင်းလူ) by san aye 339 views\nလရောင်ရွှမ်းမြသော-ဒဂုန်တာရာ by san aye 192 views\n1. mmcybermedia. com ttqqddyyff xifvif; typing - ngwezinyaw\n2. mmcybermedia. com ttyyppiinngg -- nnggwweezziinnyyaaww ppddff -- lluucckkyy8822 1 A. J. Cronin’s THE JUDAS TREE ((((စာပေဗိမာန်ထုတ်စာပေဗိမာန်ထုတ်စာပေဗိမာန်ထုတ်စာပေဗိမာန်ထုတ် ပြည်သူ့လက်စွဲစာစU်ပြည်သူ့လက်စွဲစာစU်ပြည်သူ့လက်စွဲစာစU်ပြည်သူ့လက်စွဲစာစU်))))\n3. mmcybermedia. com ttyyppiinngg -- nnggwweezziinnyyaaww ppddff -- lluucckkyy88222ချစ်သမီးသို့ချစ်သမီးသို့ချစ်သမီးသို့ချစ်သမီးသို့ • ဆရာဝန်ဆိုတာ လူတွေကို ဆေးကုဖို့ AများAကျိုး ဆောင်ရွက်ဖို့၊ • ဆရာဝန် Aတတ်သင်ပြီးမှ လူAများရဲ့Aကျိုး မဆောင်ရွက်ဘဲ စီးပွားရှာနေရင် ဘယ်လိုဖြစ်တတ်သလဲ၊ • ငွေဟာAဆိပ် ဂုဏ်ဟာAဆိပ် လူ့စည်းစိမ်ချမ်းသာဆိုတာ Aဆိပ်၊ Aဆိပ်သင့်တဲ့Aခါမှာ ဖြေဆေးဟာ သစ္စာတရား၊ သစ္စာပျက်ယွင်းသူတို့မှာ ကုရာနတ္ထိ ဆေးမရှိ။\n4. mmcybermedia. com ttyyppiinngg -- nnggwweezziinnyyaaww ppddff -- lluucckkyy88223သော်တာဆွေသော်တာဆွေသော်တာဆွေသော်တာဆွေ၏ Aမှာစာ၏ Aမှာစာ၏ Aမှာစာ၏ Aမှာစာ ((((၁)၁)၁)၁) ထင်လင်းသည် စာရေးခြင်းဖြင့် Aသက်မွေးသူမဟုတ်ချေ။ Aင်္ဂလိပ်စာပြ (Aလွန်ပညာသင်) ကျောင်းဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မဂ္ဂဇင်းများတွင်လည်းကောင်း၊ လုံးချင်းစာAုပ် Aဖြစ်နှင့်လည်းကောင်း သူ့ဝတ္ထုတွေ စU်တစိုက်တွေ့နေရသည် မဟုတ်ချေ။ သူသည် စာပေဝါသနာ ပြင်းပြသူဖြစ်သော်လည်း ဝမ်းရေးAတွက် စာရေးသူမဟုတ်မူ၍ သူ့စိတ် မေAာင့်Aည်းနိုင်သော Aခါမှသာ ဝတ္ထုတိုရှည်များ ပေါ်ထွက်လာတတ်သည်။ စင်စစ် သူသည် စာရေးခြင်းထက် စာဖတ်သည့်ဘက်မှာ Aားများနေသည်။ စာဖတ်ရာမှာလည်း သူ့Aခြေခံပညာနှင့် သူ့Aသက်Aရွယ်Aလျောက် တော်ရုံတန်ရုံစာမျိုး မတိုးတော့ဘဲ ကမ္ဘာ့Aဆင့်Aတန်းမြင့်မြင့် စာများမှသာ သူမွေ့တော့သည်။ ယင်းသို့ သူ့စာပေAာဟာရကို သူသုံးဆောင်နေရာမှ Aကြင်ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ကို သူကြိုက်နှက်လှသည် ဖြစ်လာသောAခါ သူမနေနိုင်တော့။ ထိုဝတ္ထုကို မြန်မာစာဖတ် ပရိသတ်Aတွက် Aပင်ပန်းခံကာ ဘာသာပြန်ပါတော့သည်။ ယင်းသို့ သူဘာသာပြန်ခဲ့သည်များမှာ ‘ပေါ်လီယာနာ’ သည် သုံးကြိမ် ရိုက်နှိပ်ခဲ့ရသည်။ ‘မောဂ္ဂလိ’ သည် ဘာသာပြန် စာပေဆုရခဲ့သည်။ ယခု A. J. Cronin’s THE JUDAD TREE ဝတ္ထုသည် မြန်မာဘာသာဖြင့် သင့်လက်ထဲ ရောက်လာပြန်လေပြီ။ေA ဂျေကရိုနင်သည် A င်္ဂလိပ်လူမျိုးဖြစ်သည်။ A ပေါစားဝတ္ထုမျိုးတွေဖြင့် ရောင်းပန်းလှနေသူ မဟုတ်။ A ထက်တန်းကျကျ စာပေများဖြင့် A င်္ဂလိပ်စာပေနယ်တွင် နာမည်ကြီးနေသူ ဖြစ်သည်။ ယခု သင် ဤစာAုပ်ကို ဖတ်ဖြစ်ပေတော့မည်။ ((((၂)၂)၂)၂) စာAုပ်ကောင်းတွင် A သက်ဝိညာU်ရှိ၏။ A ကြင်စာAုပ်ထဲရှိ A ကြောင်းA ရာတို့သည် A ကြင်စာရေးဆရာ၏ တွေ့ကြုံကြားသိ ခံစားမှုနှင့် ယုံကြည်ယူဆချက်များကို သူ၏စာရေးခြင်းA တတ်ပညာဖြင့် A သက်သွင်းထားခြင်းဖြစ်ပေရာ ယင်းစာAုပ်ကို ဖတ်သောA ခါ ထိုစာရေးဆရာ ဖန်တီးထားသော ဝိညာU်များက သင့်Aား ကိုယ်ထင်ပြခြင်း၊ စကားပြောခြင်းများ ပြုပေလိမ့်မည်။ သင်သူတို့ကို သုံးသပ်ပေရော့၊ သူတို့၏ A ကောင်းA ဆိုး A ကြောင်းA ကျိုးကို ဆင်ခြင်ပေရော့။ စာAုပ်ကောင်းတို့မည်သည် တိုင်းပြည်တစ်ပြည်၊ လူမျိုးတစ်မျိုး၊ ဘာသာတစ်ရပ်A တွက် မဟုတ်ပေ။ လူတိုင်းA တွက်ဖြစ်၏။\n5. mmcybermedia. com ttyyppiinngg -- nnggwweezziinnyyaaww ppddff -- lluucckkyy88224သင်စာဖတ်ရာ၌ သတိထားစရာ Aချက်တစ်ခုကို ကျွန်ုပ် Aကြံပေးလိုသည်။ ကမ္ဘာ့ စာပေပညာရှင်များ ပြောကြသည့် Aင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် Poetic Justice ဆိုသောစကားရှိသည်။ မြန်မာလိုဘာသာပြန်ရလျှင် ‘စာဆို၏ တရားစီရင်ချက်’ ဟု ဆိုမည်။ Aဘယ်Aရာနည်းဆိုသော် စာရေးဆရာကောင်းတို့မည်သည် မိမိဝတ္ထုထဲမှ ဇာတ်ကောင်များကို ကိုယ်ဖန်တီးထားAတိုင်း သူတို့စရိုက်Aလျောက် ပြုမူ လှုပ်ရှားစေပြီးနောက် ဝတ္ထုဆုံးသောAခါ၌ Aကြင်ဇာတ်ကောင်၏ ကောင်းမှု မကောင်းမှုလိုက်၍ ထိုဇာတ်ကောင်နှင့် ထိုက်တန်သော ပြစ်ဒဏ်ကို ချတတ်ရသည်။ ************\n6. mmcybermedia. com ttyyppiinngg -- nnggwweezziinnyyaaww ppddff -- lluucckkyy88225ဘာသာပြန်သူ၏စကားဘာသာပြန်သူ၏စကားဘာသာပြန်သူ၏စကားဘာသာပြန်သူ၏စကား ကုသိုလ်ကံ Aခိုက်Aလှည့်မသင့်သည့် တစ်ချိန်က ကျွန်တော် တွေ့ကြုံခဲ့ရသော Aဖြစ်ကို မမေ့နိုင်ေAာင်ရှိပါသည်။ ကျွန်တော်သည် AစိုးရAမှုထမ်းAဖြစ်ဖြင့် Aလုပ်Aလွန်များသော ရုံးတစ်ရုံးတွင်ရှိစU် Aထက်Aရာရှိ လုပ်သူကလည်း တကယ့်ဗျူရိုကရက်ဆိုး Aထက်ဖားေAာက်ဖိလူမျိုး၊ စိတ်ဓာတ်ကညံ့ဖျင်း Aချင်းချင်း ညှာတာမှု မရှိသူ ဖြစ်သဖြင့် စိတ်ရောလူရော ပင်ပန်းကာ မကျန်းမမာ ဖြစ်ရပါတော့သည်။ ကျွန်တော်၏ မိတ်ဆွေများက တိုက်တွန်းသဖြင့် ကျွန်တော်လည်း Aလုပ်မှခွင့်ယူရန် လျှောက်လွှာတင်ကာ ရွှေဘိုဆေးရုံသို့ သွားပါသည်။ လူကလည်း တကယ်မကျန်းမာသဖြင့် ဆေးရုံပေါ်သို့ လူတွဲ၍တင်ရသည်။ သို့သော် ကျွန်တော် ဆေးရုံတက်ခွင့်မရ။ ဆရာဝန်ကြီးက ကုလားလူမျိုး၊ Aနည်းဆုံး မုန့်သေတ္တာ တစ်ပုံးလောက်ဖြစ်ဖြစ် သူ့Aိမ်သို့ ပို့မှ ဆေးကောင်းကောင်းကုသည်။ ဆေးရုံတက်ခွင့်ပေးသည်ဟု ပြောကြသည်။ ထိုAခါက ဆေးရုံများမှာ ယခုဆေးရုံများမှာကဲ့သို့ ခုတင်နှင့်သူနာ မမျှသည့်ပြဿနာမျိုး မရှိ။ ကျွန်တော့်မှာ လူကလည်းမမာ၊ စိတ်ညစ်စရာတွေကလည်း များသဖြင့် “နေမကောင်းလို့ ဆေးရုံတက်တာ သူ့ကိုဘာဖြစ်လို့ ပေးရမှာလဲ” ဟုဆို၍ ဘာမှမပို့ခဲ့။ ညနေဘက်တွင် ကျွန်တော် ဆေးရုံပေါ်က လူတွဲ၍ဆင်းခဲ့ရသည်။ “ဘာရောဂါမှ မရှိဘူး၊ Aားနည်းတာပဲ၊ ကြက်Uများများစား” ဟု ဆိုလျက် နှင်လိုက်၍ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ရက်တွင် မိတ်ဆွေတစ်ယောက်က ကျွန်တော့်Aတွက် လက်ဆောင်ကလေးများနှင့် သူ့Aိမ်သွားပြောသောAခါ ဆေးရုံတက်လိုက ပြန်တက်ဖို့ လက်မှတ်ကလေးနှင့် ခွင့်တစ်လထောက်ခံစာပါ ရေးပေးလိုက်သည်။ ထိုAချိန်မှစ၍ တိုင်းပြည်က လခရိက္ခာ လုံလောက်ေAာင် ပေးထားပါလျက် လောဘတက်ကာ လူမမာများထံမှ တံစိုးလက်ဆောင်စားသော သူ့လိုလူမျိုး၏ Aကျင့်စာရိတ္တကို ရွံရှာခဲ့သည်။ ကံAားလျော်စွာ ကျွန်တော်၏သမီး ဆေးတက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့ရပြီးလျှင် ဆရာဝန်ဖြစ်လာသည်။ သူနှင့်တစ်နှစ်တည်း ဆရာဝန် ဖြစ်လာသူတစ်ယောက်နှင့် လက်ထပ်သည်။ နှစ်ယောက်စလုံး လက်ထောက်ဆရာဝန်များAဖြစ် နယ်ဆေးရုံတစ်ရုံသို့ သွားကြရသည်။ သွားခါနီးတွင် သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးAား “ဆရာဝန်ဆိုတာ ဆေးကုဖို့၊ လူAများAကျိုး ဆောင်ရွက်ဖို့၊ ဒါပဲ Aာရုံပြု၊ စီးပွားUစ္စာဆိုတာ သူ့ဘာသာသူ ဖြစ်ချင်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊ ဖြစ်ချင်မှလဲ ဖြစ်မယ်၊ မဖြစ်ချင်နေ၊ ကိုယ်ကတော့ Aာရုံမပြုနဲ့၊ မဖြစ်လို့လဲ ဝမ်းမနည်းနဲ့၊ AရေးAကြီးဆုံးကတော့ ကိုယ်ရောက်တဲ့နေရာမှာ လူAများ AားကိုးAားထား ပြုစရာဖြစ်ေAာင်လုပ်၊ လူAများ ချမ်းသာေAာင် ကိုယ်တတ်နိုင်သမျှ Aစွမ်းကုန် ကူညီပါ” ဟု မှာလိုက်ရပါသည်။ သူတို့ကလည်း နားထောင်ကြပါသည်။ ခေတ်လူများကလည်း ဤသဘောတွေကို သိမြင်ကြပြီး ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်တော့်ဆုံးမစကားများမှာ ရှေးAဘိုးကြီး၏ စကားပမာ ကောင်းကားကောင်းပါ၏။ Aထပ်ထပ် ကြားရလွန်း၍ နားAီနေသည့် ဆုံးမစကားမျိုး ဖြစ်နေပြီလော မသိတတ်။ သူတို့က မသွားမီ “ကျွန်တော်တို့ ဂျီပီမလုပ်ဘူး (ဆေးကု မစားဘူး) ဆေးရုံကပဲနေကုမယ်၊ ပြီးတော့\n7. mmcybermedia. com ttyyppiinngg -- nnggwweezziinnyyaaww ppddff -- lluucckkyy88226ပညာဆက်ရှာမယ်၊ Aခု ကျွန်တော်တို့ တတ်ထားတာဟာ ဘာမှမဖြစ်လောက်ဘူး” ဟုကား ပြောသွားကြသည်။ သို့သော် နယ်ရောက်သွားသောAခါ သူတို့က Aိမ်မှာ ဆေးမကုချင်ကြောင်း ပြော၍မရ၊ ဆေးရုံကြောက်သူများ ငွေကြေးတတ်နိုင်သူများက တောင်းဆိုလာကြသောAခါ Aိမ်မှာ ဆေးခန်းဖွင့်ပေးရသည်ဟု ဆိုကြသည်။ သူတို့ဆီ ကျွန်တော်တို့ Aလည်ရောက်သွားသည်။ “ဆေးခန်းဖွင့်တာတော့ ဖွင့်ပေါ့ကွာ၊ ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် လူတွေကို ဆေးကုတဲ့Aခါ ငွေကြေးကို ပဓာနမထားကြနဲ့၊ Aထူးသဖြင့် ဆင်းရဲတဲ့လူတွေကို ကူညီပါ” ဟု ပြောရပါသည်။ ဤတွင်လည်း ကျွန်တော်၏ ဆုံးမစကားသည် ဘိုးတော်ဘုရားလက်ထက်က ဆုံးမစကား ဖြစ်နေပြန်သည်။ သူတို့က ရယ်ရယ်မောမောပင် “တစ်နေ့က Aဘွားကြီးတစ်ယောက် Aိမ်လာလို့ ဆေးထိုးပေးလိုက်တယ်၊ ဆေးဆိုင်သွားမေးတော့ Aဲဒီဆေးက ရှစ်ကျပ်တဲ့၊ သူ့မှာက လေးကျပ်ပဲရှိတယ်၊ ဒီထက်ဈေးပေါတဲ့ဆေး ပြင်ရေးပေးပါတဲ့၊ ဘယ်ရှိမလဲ၊ ဒါနဲ့ သူ့မှာပါတဲ့ လေးကျပ်နဲ့ပဲ Aိမ်က ရှစ်ကျပ်တန်ဆေး ထုတ်ပေးလိုက်ရတယ်၊ ဆေးထိုးခလဲ တစ်ပြားမှ မယူလိုက်တော့ဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ဟာက ‘ေAာက်ဆိုက်’ ပရိုက်တစ် မဟုတ်ဘူး၊ ‘Aပ်စိုက်’ ပရိုက်တစ်…” ဟု ပြောပြကြပါသည်။ ကျွန်တော် Aားရဝမ်းသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့သည် ငယ်ရွယ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ မြင့်မားသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိကြသည်။ သို့ရာတွင် ပတ်ဝန်းကျင် သွေးဆောင်မှုက ရှိသည်။ ရန်ကုန်သို့ ပြန်ရောက်လာကြသောAခါ သူတို့မှာ နယ်တွင်နေရစU်ကနှင့်မတူ မလွယ်ကူတော့၊ နေစရာAိမ် Aလွယ်တကူ မရ၊ သွားရလာရသည်ကလည်း မလွယ်၊ ကားဝယ်လောက်ေAာင်လည်း စုမိဆောင်းမိ မရှိ၊ မိဘများကလည်း ငွေကြေးမတောင့်တင်းကြ၊ Aတော် ကသီကရီ ကြုံရသည်ကို တွေ့ရပါသည်။ နယ်တွင်နေစU်က ကုန်စရာ သိပ်မရှိလှ၍ Aသင့်Aတင့် စုမိခဲ့သော ရွှေတိုငွေစကလေးများကို ချရောင်းစားနေကြရသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူတို့မှာ ပျော်ပျော်ပဲ ဖြစ်သည်။ နယ်တွင်နေစU်က လူချစ်လူခင်များခဲ့၍ ရန်ကုန်တွင်ကား Eည့်သည်ကလည်း ‘ထောင်း’ သည်။ သူတို့ ရန်ကုန်ပြန်ရောက်ကြပြီး၍ များမကြာမီပင် ရှိစုမဲ့စုကုန်သည်ဟု သိရသည်။ ဤတွင် သူတို့လည်း မတတ်သာလှသည့်Aဆုံး မူလကချမှတ်သည့် ‘ဂျီပီမလုပ်ဘူး’ ဆိုသည့် Aဓိဋ္ဌာန်ကို မလွှဲသာမရှောင်သာ ဖျက်ကာ AခြေAနေAရ ဆေးခန်းဖွင့်ကြရပြန်တော့သည်။ ကျွန်တော်လည်း ဘာမှမပြောသာ၊ ဆင်းရဲသူများကို တတ်နိုင်သမျှ ကူညီစောင့်ရှောက်ဖို့သာ မှာရပါသည်။ သူတို့မှာ စားရေးသောက်ရေး ချောင်ချောင်လည်လည် ဖြစ်လာသည်။ သို့ရာတွင် သူတို့နှင့်Aတူ Aခြားဆေးခန်း ဖွင့်သူများမှာ သူနာလာလျှင်လာသလို ကြီးပွားချမ်းသာ လာကြသည်ကို တွေ့မြင်ရသော်လည်း သူတို့မှာကား Aိပ်စိုက်တွေ Aတော်များသလော မသိ၊ Aခြားဆေးခန်းများထက် သိသိသာသာ သူနာAဝင်များပါလျက် သူတို့မှာ ဘယ်Aခါမှ ငွေကြေး ချောင်လည်သည်ဟူ၍ မရှိ၊ သွားရေးလာရေး ခက်ခဲလွန်း၍ ကာစုတ်ကလေးတစ်စီး ဝယ်ထားသည်ကိုပင် AလျU်မီေAာင် မပြုပြင်နိုင်၊ ဘက်ထရီဝယ်ချိန်၊ တာယာဝယ်ချိန် ဆိုလျှင် သူတို့မှာ ချေးရငှားရပြီ။ ကမာရွတ်က သူတို့ ဘကြီး ဒေါ်ကြီးများက သူတို့Aတွက် ခဏခဏ ငွေချေးပေးနေရ၍ “ဘယ်လို ဆရာဝန်တွေလဲ မသိပါဘူးဟယ်၊ သူများတကာ ဆရာဝန်တွေဆို တိုက်နဲ့ ကားသစ်နဲ့” ဟု ပြောသည်ကို ကြားခဲ့ရသည်။\n8. mmcybermedia. com ttyyppiinngg -- nnggwweezziinnyyaaww ppddff -- lluucckkyy88227“မကောင်းတဲ့ AခြေAနေကို သည်းခံကြကွာ၊ ဒါကို သည်းမခံနိုင်လို့ မဟုတ်တာ တစ်ခုခု ထလုပ်ရင် မင်းတို့ရည်မှန်းချက် လမ်းလွဲသွားနိုင်တယ်၊ ဆင်းရဲပေစေ၊ ဒေါသမဖြစ်နဲ့၊ မင်းတို့ Aလုပ်က ဆေးကုဖို့” ကျွန်တော်လည်း ထိုထက်ပို၍ မပြောတတ်တော့။ Aာရုံတွေများသော ရန်ကုန်မြို့ကြီးတွင် ဆင်းဆင်းရဲရဲ နေလျက် သည်းခံနိုင်ဖို့ဆိုလျှင် Eရာမသတ္တိ လိုပေသည်။ ရန်ကုန်မြို့၏ လူနေမှုစနစ် တိုက်သစ်၊ ကားသစ်၊ AကြွားAဝါ၊ နိုင်ငံခြားပြန် AတုAပ၊ Aပြိုင်Aဆိုင်များ Aကြားတွင် Aနေဆင်းရဲလာသောAခါ သူတို့၏ စိတ်ကောင်း သဘောကောင်းကလေးများနှင့် မြင့်မားသော ရည်မှန်းချက်များ ပျောက်ဆုံးသွားကြမည်ကို များစွာစိုးရိမ်မိသည်။ ဆင်းရဲသော AခြေAနေကို သည်းမခံနိုင်ကြ၍ သို့မဟုတ် ဒေါသဖြစ်ကြ၍ တစ်ခုခု ထလုပ်ကြလျှင် ဆရာဝန်ပညာ တတ်ထားသူတို့မှာ Aခြားလူများထက် ခရီးရောက်သည်။ လမ်းမှားဖြင့် ခရီးရောက်သည်ကို AလိုမရှိAပ်။ “ဆေးခန်းဖွင့်လို့ လူနာမလာရင် ဆေးထုတ်ပြီး ရောင်းစားတာနဲ့ပဲ တစ်ထောင်ကိုးရာတော့ Aသာကလေး” ဟု ပြောသံများ နေရာတကာတွင် ကြားနေရသည်။ ကြာသော် ဤAလုပ်မျိုးကိုပင် တရားဝင် ပုံမှန်ထင်လာကြတော့မည်။ ‘ဒါ လူတိုင်းလုပ်နေကြတဲ့Aလုပ်’ ဟူသော Aကြောင်းပြချက်ဖြင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း လုပ်လာကြတော့မည်။ လူတိုင်းလုပ်နေကြသော Aလုပ်ဆိုရုံမျှဖြင့် မကောင်းသောAလုပ်ကမကောင်းသောAလုပ်ကမကောင်းသောAလုပ်ကမကောင်းသောAလုပ်က ကောင်းသောAလုပ်ကောင်းသောAလုပ်ကောင်းသောAလုပ်ကောင်းသောAလုပ် ဖြစ်မလာနိုင်၊ မကောင်းမှုကို မကောင်းမှုမှန်းသိလျက် AာရတီAာရတီAာရတီAာရတီ ဝိရတီဝိရတီဝိရတီဝိရတီ မင်္ဂလာတရားAတိုင်း ဝေးစွာလည်းရှောင်မှ၊ Aထူးသဖြင့်လည်း ရှောင်ပါမှ။ ။ ဤAကြောင်းများကို စU်းစားတွေးတော နေစU်မှာပင် ကျွန်တော်ေAဂျေကရိုနင် ရေးသော “ယုဒသစ်ပင်” Aမည်ရှိ ဝတ္ထုကို ဖတ်လိုက်မိသည်။ ထိုဝတ္ထုတွင် ငယ်စU်က မိဘသေဆုံးခဲ့၍ ချို့ချို့ငဲ့ငဲ့ ဆင်းဆင်းရဲရဲ ပညာသင်ခဲ့ရသော စိတ်ကောင်း သဘောကောင်းနှင့် ဆရာဝန် လူတော်ကလေး တစ်ယောက်၊ ရည်မှန်းချက် ကောင်းကောင်းဖြင့် ရိုးရိုးသားသား Aလုပ်လုပ်ရန် AစီAစU် ရှိခဲ့ပါသော်လည်း စည်းစိမ်ချမ်းသာ Uစ္စာကြေးငွေနှင့်တကွ လောကီAာရုံ ကာမဂုဏ်တို့၏ ဖြားယောင်းခြင်းကို ခံရသောAခါ သစ္စတရားပျက်ယွင်းလျက် ကြေကွဲဖွယ် Aပျက်Aစီးဖြင့် Aဆုံးသတ်သွားရသည့် Aကြောင်းကို ကရိုနင်က သူ့ကလောင်စွမ်းဖြင့် လက်ကချမရေAာင် စွဲမက်စရာ ခြယ်မှုန်းထားသည်။ ကျွန်တော်သည် ဤဝတ္ထုကို လူ့သဘော လူ့စရိုက် ဖွဲ့ဆိုပုံ၊ တင်ပြပုံမှAစ သဘောကျလွန်း၍ နှစ်ခေါက်သုံးခေါက် ပြန်ဖတ်ကာ သမီးတို့ကိုလည်း ဖတ်စေပါသည်။ ငွေကြေး ရှာဖွေ Aားကောင်းသော ဆရာဝန်တွေဖြစ်ကြ၍ သူတို့က ပို၍နားလည်ကြပါလိမ့်မည်။ ထိုဝတ္ထုAတွက် Aမှာစာရေးသူက- ဒေးဗစ်မိုရေး၏ ဘဝသည် Aခြားကြီး ခြားခဲ့လေပြီ။ ဆေးတက္ကသိုလ် ကျောင်းသားAဖြစ် ကလိုက်ဒဆိုက် ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်၌ ဆေးစာAုပ်ကြီးများနှင့် နပန်းလုံးခဲ့ရသော သူ့ဘဝသည် Aတော်Aတန် ပျိုရွယ်စU်မှာပင် သူAနားယူပြီးနောက် နေသော ဆွစ်ဇာလန်ပြည် Aဲ့လပတောင်တန်းပေါ်မှ ပန်းချီကားများ၊ ပြင်သစ် ရှေးဟောင်းပရိဘောဂ AလှAပများဖြင့် တခမ်းတနား တန်ဆာဆင်သည့် Aိမ်ကြီးပေါ်က စည်းစိမ်ကျကျ သူ့ဘဝနှင့်ဆိုလျှင် Aလွန်ပင်\n9. mmcybermedia. com ttyyppiinngg -- nnggwweezziinnyyaaww ppddff -- lluucckkyy8822 8 Aလှမ်းကွာလေသည်။ မိန်းမများစွာက သူ့Aားချစ်ကြိုက်ခဲ့ကြသည်။ သို့ရာတွင် စိတ်ေAးချမ်းသာ နေနိုင်ဖို့ရာ သူ့ဘဝတွင် တစ်စုံတစ်ခုသော Aရာသည် လစ်ဟင်းလျက် ရှိခဲ့လေသည်။ သူသည် ဆင်းရဲမွဲတေသော Aထီးကျန် လူပျိုလူရွယ်ဘဝမှနေ၍ ထိပ်ဆုံးသို့ Aမြန်ဆုံးနည်းဖြင့် တက်လာခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် သူ့Aား Aတိတ်ဆီမှ Aသံတစ်သံက “သင့်ကိုယ်ပိုင် Aစွမ်းAစများကို သင်Aဘယ်သို့ Aသုံးပြုခဲ့သနည်း၊ ဤAစွမ်းAစများကို လူ့ဘောင် AကျိုးAတွက် Aသုံးမပြုသည့်Aတွက် သင့်ထံမှ တန်ရာတန်ကြေးကို ခန့်ခွဲတောင်းဆိုရမည်၊ ပြုပြင်ရန် နောက်ကျပြီဟူ၍ ရှိသလော” ဟု မေးလျက်ရှိသည်။ ဒေါက်တာ ကရိုနင်သည် သူ၏AသိAမြင်နှင့် ပင်ကိုထိုးထွင်းဉာဏ်၊ စာရေးကျွမ်းကျင်မှုတို့ကို Aသုံးပြုကာ လူတစ်ယောက်၏ သဘောသဘာဝ စရိုက် တစ်စတစ်စ ရင့်ကျက် ဖွဲ့တည်လာပုံကို လည်းကောင်း၊ Aမှတ်မထင် ဆုံးဖြတ်မှုကလေးများ၊ AသေးAဖွဲ ကိစ္စကလေးများ၌ မိမိကိုယ်မိမိ လှည့်စားမှု Aလေ့Aကျင့် ကလေးများက သူ့Aား မလွှဲသာ မရှောင်သာ တွေ့ရမည့် ကံကြမ္မာလမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ရောက်ေAာင် တင်ပေးလိုက်ပုံကိုလည်းကောင်း ဖတ်မိလျှင် လက်မှချ၍ မရနိုင်ေAာင် ဆွဲငင်စွမ်းသော ဝတ္ထုရှည်တစ်ပုဒ် ရေးဖွဲ့ထားသည်… ဟု ဖော်ပြထားလေသည်။ ဤဝတ္ထုမျိုးကို ဖတ်ရှုကြရလျှင် ရည်ရွယ်ချက် မြင့်မား၍ လူAများAတွက် Aကျိုးပြုလုပ်ငန်းများ၌ဤဝတ္ထုမျိုးကို ဖတ်ရှုကြရလျှင် ရည်ရွယ်ချက် မြင့်မား၍ လူAများAတွက် Aကျိုးပြုလုပ်ငန်းများ၌ဤဝတ္ထုမျိုးကို ဖတ်ရှုကြရလျှင် ရည်ရွယ်ချက် မြင့်မား၍ လူAများAတွက် Aကျိုးပြုလုပ်ငန်းများ၌ဤဝတ္ထုမျိုးကို ဖတ်ရှုကြရလျှင် ရည်ရွယ်ချက် မြင့်မား၍ လူAများAတွက် Aကျိုးပြုလုပ်ငန်းများ၌ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိကြသူ ကျောင်းဆရာ၊ Aင်ဂျင်နီယာ၊ ဆရာဝန် စသော ပြည်သူ့ဝန်ထမ်းလုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိကြသူ ကျောင်းဆရာ၊ Aင်ဂျင်နီယာ၊ ဆရာဝန် စသော ပြည်သူ့ဝန်ထမ်းလုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိကြသူ ကျောင်းဆရာ၊ Aင်ဂျင်နီယာ၊ ဆရာဝန် စသော ပြည်သူ့ဝန်ထမ်းလုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိကြသူ ကျောင်းဆရာ၊ Aင်ဂျင်နီယာ၊ ဆရာဝန် စသော ပြည်သူ့ဝန်ထမ်း လူငယ်လူရွယ်တို့သည် လောကီAာရုံ ကာမလူငယ်လူရွယ်တို့သည် လောကီAာရုံ ကာမလူငယ်လူရွယ်တို့သည် လောကီAာရုံ ကာမလူငယ်လူရွယ်တို့သည် လောကီAာရုံ ကာမဂုဏ်တို့၏ သွေးဆောင်ခြင်းကို တင်းတင်းမာမာဂုဏ်တို့၏ သွေးဆောင်ခြင်းကို တင်းတင်းမာမာဂုဏ်တို့၏ သွေးဆောင်ခြင်းကို တင်းတင်းမာမာဂုဏ်တို့၏ သွေးဆောင်ခြင်းကို တင်းတင်းမာမာ ပြတ်ပြတ်သားသား ဖယ်ရှားလျက် လမ်းမှားကို ရှောင်ကွင်းနိုင်ကြလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်မိသဖြင့်ပြတ်ပြတ်သားသား ဖယ်ရှားလျက် လမ်းမှားကို ရှောင်ကွင်းနိုင်ကြလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်မိသဖြင့်ပြတ်ပြတ်သားသား ဖယ်ရှားလျက် လမ်းမှားကို ရှောင်ကွင်းနိုင်ကြလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်မိသဖြင့်ပြတ်ပြတ်သားသား ဖယ်ရှားလျက် လမ်းမှားကို ရှောင်ကွင်းနိုင်ကြလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်မိသဖြင့် ဤစာဤစာဤစာဤစာAုပ်ကို ဘာသာပြန်ဆိုလိုက်ပါသည်။Aုပ်ကို ဘာသာပြန်ဆိုလိုက်ပါသည်။Aုပ်ကို ဘာသာပြန်ဆိုလိုက်ပါသည်။Aုပ်ကို ဘာသာပြန်ဆိုလိုက်ပါသည်။ ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ချမ်းသာကြပါစေ။ ။ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ချမ်းသာကြပါစေ။ ။ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ချမ်းသာကြပါစေ။ ။ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ချမ်းသာကြပါစေ။ ။ ထင်လင်းထင်လင်းထင်လင်းထင်လင်း ၁၉၉၇၁၉၉၇၁၉၉၇၁၉၉၇ ဇန်နဝါရီဇန်နဝါရီဇန်နဝါရီဇန်နဝါရီ ၂၅၂၅၂၅၂၅ ရက်။ရက်။ရက်။ရက်။\n10. mmcybermedia. com ttyyppiinngg -- nnggwweezziinnyyaaww ppddff -- lluucckkyy88229JUDASJUDASJUDASJUDAS TREE (Bot. Cercis Siliquastrum)aEurasian, purple flowered, leguminous tree,TREE (Bot. Cercis Siliquastrum)aEurasian, purple flowered, leguminous tree,TREE (Bot. Cercis Siliquastrum)aEurasian, purple flowered, leguminous tree,TREE (Bot. Cercis Siliquastrum)aEurasian, purple flowered, leguminous tree, supposed to be the kind upon which Judas hanged himself.supposed to be the kind upon which Judas hanged himself.supposed to be the kind upon which Judas hanged himself.supposed to be the kind upon which Judas hanged himself. ခရစ်တော်၏Aပေါ်ခရစ်တော်၏Aပေါ်ခရစ်တော်၏Aပေါ်ခရစ်တော်၏Aပေါ် သစ္စာဖောက်၍သစ္စာဖောက်၍သစ္စာဖောက်၍သစ္စာဖောက်၍ ခရစ်တော်Aားခရစ်တော်Aားခရစ်တော်Aားခရစ်တော်Aား သူသတ်တို့၏သူသတ်တို့၏သူသတ်တို့၏သူသတ်တို့၏ လက်သို့လက်သို့လက်သို့လက်သို့ ပေးAပ်ခဲ့သူ၊ပေးAပ်ခဲ့သူ၊ပေးAပ်ခဲ့သူ၊ပေးAပ်ခဲ့သူ၊ ခရစ်တော်၏ခရစ်တော်၏ခရစ်တော်၏ခရစ်တော်၏ တပည့်လူယုံတပည့်လူယုံတပည့်လူယုံတပည့်လူယုံ ‘‘‘‘ယုဒယုဒယုဒယုဒ’’’’ သည်သည်သည်သည် နောင်တကြီးစွာရလျက်နောင်တကြီးစွာရလျက်နောင်တကြီးစွာရလျက်နောင်တကြီးစွာရလျက် ဤသစ်ပင်ထက်၌ဤသစ်ပင်ထက်၌ဤသစ်ပင်ထက်၌ဤသစ်ပင်ထက်၌ ကြိုးဆွဲချ၍ကြိုးဆွဲချ၍ကြိုးဆွဲချ၍ကြိုးဆွဲချ၍ သေသည်ဟုသေသည်ဟုသေသည်ဟုသေသည်ဟု ခရစ်ဝင်၌ခရစ်ဝင်၌ခရစ်ဝင်၌ခရစ်ဝင်၌ လာသည်။လာသည်။လာသည်။လာသည်။ ဤသည်ကိုဤသည်ကိုဤသည်ကိုဤသည်ကို Aစွဲပြု၍Aစွဲပြု၍Aစွဲပြု၍Aစွဲပြု၍ ဤသစ်ပင်မျိုးကိုဤသစ်ပင်မျိုးကိုဤသစ်ပင်မျိုးကိုဤသစ်ပင်မျိုးကို ‘‘‘‘ဝိညာU်ဝိညာU်ဝိညာU်ဝိညာU် ပျောက်ဆုံးသူတို့၏ပျောက်ဆုံးသူတို့၏ပျောက်ဆုံးသူတို့၏ပျောက်ဆုံးသူတို့၏ သစ်ပင်သစ်ပင်သစ်ပင်သစ်ပင်’’’’ သို့မဟုတ်သို့မဟုတ်သို့မဟုတ်သို့မဟုတ် ‘‘‘‘ယုဒသစ်ပင်ယုဒသစ်ပင်ယုဒသစ်ပင်ယုဒသစ်ပင်’’’’ ဟုဟုဟုဟု ခေါ်စမှတ်ပြုကြသည်။ခေါ်စမှတ်ပြုကြသည်။ခေါ်စမှတ်ပြုကြသည်။ခေါ်စမှတ်ပြုကြသည်။\n11. mmcybermedia. com ttyyppiinngg -- nnggwweezziinnyyaaww ppddff -- lluucckkyy8822 10 ၁၁၁၁ ဆောင်းကြိုရာသီ နံနက်ခင်းသည် နေသာလှသဖြင့် မိုရေးသည် သူ၏ပြတင်းAပြင်ဘက်ရှိ ပြဒါးတိုင်ကိုကြည့်ကာ သူ၏ Aိပ်ခန်းနှင့် ဆက်လျက်ရှိသော လေသာဆောင်၌ နံနက်စာစားမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ ညU့်က သူနှစ်ခြိုက်စွာ Aိပ်ပျော်ခဲ့သည်။ Aိပ်မပျော်သည့်ရောဂါ စွဲကပ်ဖူးသူAဖို့ ခြောက်နာရီမျှ Aိပ်ပျော်ခဲ့သည်ဆိုလျှင် Aားတက်စရာပင်ဖြစ်၏။ သူ၏ ပိုးသား ညU့်ဝတ်Aင်္ကျီရှည်ကို ဖောက်ထွင်း ဝင်လျက်ရှိသော နေရာင်ခြည်ကြောင့် သူသည် နွေးနွေးထွေးထွေး ရှိနေ၏။ တပည့်ကျော် Aာထူရိုကလည်း သူ၏နံနက်စာကို လိုလေးသေး မရှိေAာင် ပြင်ထားသည်။ သူသည် ငွေဓာတ်ဗူး၌ ထည့်ထားသော ကော်ဖီပူပူကို ငှဲ့ထည့်လိုက်ပြီးလျှင် မုန့်Aခွေကလေးတစ်ခုကို တောင်ပေါ် ပျားရည်ဖြင့် သုတ်လိုက်ယင်းမှ နယ်သစ် မြေသစ်ရှာဖွေသူသည် နယ်သစ် မြေသစ်ကို တွေ့လိုက်ရာ၌ ကျေနပ်မှု Aပြည့်ဖြင့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လှည့်ပတ်ကာ ရှုစားလိုက်သကဲ့သို့ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို မျက်စိ ကစားလိုက်သည်။ တယ်လှပါလား၊ တစ်ဘက်မှာ Aမိုးနီ တောင်ပေါ်Aိမ်ကလေးတွေ ဟိုနားတစ်လုံး သည်နားတစ်လုံး ပြန့်ကျဲနေကြတဲ့ မြက်ခင်းပြင် စိမ်းတွေ။ Aထက်မိုးပြာထဲ ထိုးဝင်နေတဲ့ ရိုက်ဇင်ဘတ် တောင်ထွတ်။ ကျန်တစ်ဘက်မှာတော့ Aက်ရှင်ဗရုခ် ချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ ပြေပြေလျောလျော ကုန်းစောင်းတွေပေါ်က သစ်သော့၊ မက်မန်း၊ ချယ်ရီခြံတွေ။ တောင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ယင် ဟိုဝေးဝေးမှာ နှင်းဆောင်းတောင်ထွတ်တွေနဲ့ Aဲ့လပတောင်တန်း။ နောက် သူ့ပိုင်နက်ဖြစ်တဲ့ တောင်ကလပ်ကလေးရဲ့ေAာက်ဘက်မှာ ရာသီUတု AခြေAနေAလိုက် ခုပင် လှိုင်းလေထန်ချင် ထန်လိုက်၊ တော်ကြာ ပြန့်ပြူးငြိမ်သက်နေလိုက်နဲ့ Aသွင်Aမျိုးမျိုး ပြောင်းတတ်တဲ့ ချစ်စရာ့ ရွှေဆီးရေAိုင်။ ယခုမူ ဇာချည်ပါးပါး လွှမ်းထားသကဲ့သို့သော နှင်းမြူလွှာကို ဖြတ်လျက် ရွက်ဖွေးဖွေးနှင့် လှေကလေးတစ်စင်းသည် ကဗျာဆန်ဆန်ပြောရလျှင် ငွေငန်းဖြူကလေး တစ်ကောင်ပမာ တရွေ့ရွေ့ ငြိမ်သက်စွာ တိုးသွားနေသည်။ နှစ်ရှည်လများ ရှာဖွေခဲ့ရာမှ ခေတ်မီသူတို့၏ AသုံးAဆောင် Aားလုံးရနိုင်ရာ မဲလစဗတ်မြို့နှင့် နီးနီးနားနား ဤမျှ ငြိ်မ်းချမ်းသာယာ၍ လှပသော နေရာကလေးမျိုးကို တွေ့ခဲ့ရခြင်းမှာလည်း ကံကောင်းလှပေစွ။ ဆွစ်ဇာလန်ပြည်သား နာမည်ကျော် ဗိသုကာဆရာတစ်ယောက် နေရန် ဆောက်လုပ်ခဲ့သည့် ဤAိမ်မှာလည်း ဘာမှ လိုလေသေးမရှိေAာင် သူ့Aဖို့ ပြည့်စုံလှသည်။ တောင့်တင်းခိုင်မာသည်။ Aတွင်း၌လည်း စည်းစိမ်ကျကျ နွေးနွေးထွေးထွေး ရှိနေေAာင် စီမံထားသည်။ သူ၏ ပန်းချီကားများ ချိတ်ဆွဲပြသထားရန် Aတွက်လည်း ကျယ်ဝန်းသော Eည့်ခန်းရှည်ရှိသည်။ Aမေရိကန်ပြည်တွင် ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခဲ့ဖူးသူတစ်Uီး Aလိုကျ Aုတ်ကြွပ်ကြမ်းခင်း မီးဖိုခန်း၊ ရေချိုးခန်းကAစ ခေတ်မီေAာင် စီမံထားသည်။ သူသည် ကျရောက်လာလတ္တံ့သော ကြမ္မာဆိုးကြီးကို မသိမမြင်နိုင်ရကား သူ့ဘဝသူ Aကျေနပ်ကြီး ကျေနပ်လျက် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်လေ၏။ သူ့Aဖို့ ဤတစ်နေ့တာAတွက် မည်သို့ Aချိန်ဖြုန်းပစ်ရပါAံ့နည်း။ Aဝတ်Aစားလဲယင်းက နည်းလမ်း Aမျိုးမျိုးကို သူ သုံးသပ်ကြည့်နေမိ၏။ မဒမ်ေAာ်လတီရှိုဖာကို တယ်လီဖုန်းနဲ့ချိန်းပြီး Aမျိုးသမီးကြီးရဲ့ ခွေးတစ်Aုပ်နဲ့ တူဖိန်သော်ဘက်ကို လမ်းလျှောက်ထွက်ရ ကောင်းမလား။ ဒါလဲ မဖြစ်သေးဘူး။ ဒီAမျိုးသမီးကို သူက ညနေ ၅ နာရီမှာ ဂီတပွဲတော် Eည့်ခံပွဲ ခေါ်သွားရUီးမယ်။ Aင်း… Aတင်းခေါ်လို့တော့ ကောင်းမယ်မထင်ဘူး။ ကိုယ့်လှေ ကိုယ်ထုတ်ပြီးတော့ Aိုင်ထဲမှာ\n12. mmcybermedia. com ttyyppiinngg -- nnggwweezziinnyyaaww ppddff -- lluucckkyy8822 11 ငါးပတ်ဖမ်း ထွက်နေကြတဲ့ တံငါတွေနဲ့ လိုက်သွားရကောင်းမလား။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် နှင်းနှောင်းပက်သဖြင့် ပျက်စီးမတတ်ဖြစ်နေသော သူ့နှင်းဆီခင်းကို Aလျင်သွားကြည့်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ သူသည်ေAာက်ထပ်သို့ ဆင်း၍ Aမိုးမိုးထားသော ဝရန်တာရှိရာသို့ လျှောက်လာခဲ့၏။ ဆိုဖာရှည်ကြီး၏ ဘေးတွင် စီ၍တင်ထားသော စာများကို တွေ့ရသည်။ သူ၏ စာများတွင် သူ့Aား စိတ်Aနှောင့်Aယှက် ဖြစ်စေမည့် Aကြောင်းAရာ တစ်စုံတစ်ရာ မပါသော်လည်း သူသည် စာများကိုဖွင့်ရာတွင် ထူးထူးဆန်းဆန်း ဆုတ်ဆိုင်းဆိုင်း ဖြစ်နေ၏။ သူ့မှာ Aဓိပ္ပာယ်မရှိ ကြောက်လန့်သည့်စိတ်က ကပ်နေသည်မှာ ဆန်းလှ၏။ မီးဖိုထဲတွင် သူ့ဘဏ္ဍာစိုး Aာထူရိုသည် သီချင်းဆို၍ နေလေသည်။ မိုရေးက ပြုံးမိ၏။ သူ၏ ဘဏ္ဍာစိုးကြီးမှာ ဇာတ်သဘင် ဝါသနာကြီးသူ ဖြစ်သော်လည်း ခိုင်းရစေရ ကောင်းပါသည်။ သစ္စာရှိသည်။ သူ့မိန်းမ Aယ်လီနာမှာ စိတ်ကောက်တတ်သော်လည်း Aချက်Aပြုတ်မှာကား Aံ့စရာ ကောင်းလောက်ေAာင် တော်သူဖြစ်သည်။ မိုရေးမှာ ဤသို့သော တပည့်တပန်းမျိုး ရသည့်တိုင်ပင် ကံကောင်းသည် ဆိုရမည်။ ‘ကံကောင်းတာ သက်သက်ပဲလား’ ဟု သူ့ဘာသာတွေးယင်း ဝင့်ကြွားစွာပင် သူသည် မြက်ခင်းဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ သည်မြက်ခင်းကို တိုတိုကလေး ကတ္တီပါမွေးထည့်ခင်းထားသကဲ့သို့ ဖြတ်ထားသည်။ Aမေရိကန်နိုင်ငံ ကွန်နက်တီကတ်ပြည်နယ်တွင် နေခဲ့စU်ကဆိုလျှင် ကျောက်စရစ်မြေ ဖြစ်ရသည့်Aထဲတွင် ပေါက်မြက်ရိုင်းတွေက မနိုင်နိုင်ေAာင် ပေါက်သဖြင့် မြက်ခင်းဟူ၍ မည်မည်ရရမရှိခဲ့။ မြက်ခင်းဘေးတွင်ကား လမ်းလျှောက် ပန်းပင် လန်းလန်းလှလှကလေးများ Aနားသတ်ထားသည့် သမံတလင်းလမ်း၊ သည်လမ်းAတိုင်း လျှောက်သွားလျှင် ရေကန်၊ ရေကန်ထဲက ကြာဖက်ကြီးများေAာက်တွင် ရွှေရောင်ငါးကြင်းများ ငြိမ်သက်စွာ ခိုနားနေကြသည်။ ထိုမှလွန်သော် ကျောက်ဆောင်မြင့် Aထက်တွင် ပန်းလိမ္မော်ပင်ကလေးများ၊ သကြားပင် ပုကလေးများAပြင် AခြားAပင်ကလေးများစွာဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားသော ဂျပန်UယျာU် ရှိသည်။ ၎င်းနောက်တွင် ခွံမာသီးများAပါAဝင် Aသီးမှည့်များဖြင့် ပြွတ်နေသော သစ်သီးပင် ဆယ့်ခုနစ်မျိုး စိုက်ထားသည့် သစ်သီးခြံ။ စင်စစ် သူတကယ်Aမြတ်တနိုး စိုက်ထားသည့် Aပင်မှာကား နောက်ခံရှုခင်းဖြစ်သော ရေAိုင်၊ တောင်နှင့် တိမ်တိုက်များ၏ Aထက်သို့ပင် ထိုးတက်လျက်ရှိသော ‘ယုဒပင်’ ဟု ခရစ်ဝင်၌လာသော စိန်ပန်းနီလာပင်ကြီးတည်း။ ထိုAပင်ကြီးသည် နွေကြိုရာသီ၌ဆိုလျှင် ခရမ်းရောင်နုနု Aပွင့်များဖြင့် လှပစွာဝေနေတတ်သည်။ သူ့Eည့်သည်များ Aားလုံးက ထိုAပင်ကြီးကိုကြည့်၍ ချီးမွမ်းစကား ဆိုတတ်ကြသည်။ UယျာU်Eည့်ခံပွဲများ လုပ်သောAခါမျိုးတွင် Aင်ဆိုင်ကလိုပီးဒီးယား ဗြိတိန်နိကား စွယ်စုံကျမ်းထဲမှ ဖတ်ထားကြောင်း ထိမ်ဝှက်လျက် ဤသစ်ပင်ကြီး၏Aကြောင်း သူဗဟုသုတကြွယ်ဝပုံ AမျိုးသမီးEည့်သည်များAား ထုတ်ကြွားရသည်ကို သူနှလုံးတွေ့သည်။\n13. mmcybermedia. com ttyyppiinngg -- nnggwweezziinnyyaaww ppddff -- lluucckkyy8822 12 “ဟုတ်ကဲ့၊ ဒီAပင်ရဲ့ ရုက္ခဗေဒ Aမည်ကတော့ ‘ဆာဆီဆီလီကွာစထြမ်’ လို့ ခေါ်ပါတယ်၊ Aရှေ့တိုင်းမှာတော့ကာ Aရွက်ကို သုပ်စားကြပါတယ်၊ ဒါပေမယ့်၊ Aင်း… ဒါကတော့ Aဓိပ္ပာယ်တော့ သိပ်မရှိပါဘူး၊ လူAများ သိကြတဲ့ ရှေးAယူAဆAတိုင်းပေါ့ဗျာ၊ ကျွန်တော့်တပည့်ကျော် Aီတာလျံ Aာထူရိုကတော့ Aင်မတန် Aယူသည်းတာကလား၊ ဒီသစ်ပင်ကို ‘ဝိညာU်ပျောက်ဆုံးသူတို့ရဲ့ သစ်ပင်’ လို့ ဆိုသဗျ” လောလောဆယ်တွင် သူသည် သခွားခင်းနားတွင် သူ၏ UယျာU်မှူးAိုကြီး ဝီလဟမ်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ဝီလဟမ်သည် Aလုပ်ကျွမ်းကျင်ပေသည်။ သို့သော် သူသည် မြင်းတပ်မှ တပ်ကြပ်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခေါင်းမာသည်။ သူသည် ခါးစည်းရှေ့ဖုံး Aဝတ်စိမ်းကို ဆွဲဖြန့်ယင်း Uီးထုပ်ကိုချွတ်ကာ မိုရေးကို ဝတ်ကျေတမ်းကျေ နှုတ်ဆက်သည်။ မိုရေးက ပါးနပ်ယU်ကျေးစွာပင် “ကျွန်တော်တို့ နှင်းဆီပင်တွေကို သွားကြည့်ကြUီးစို့လား” ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့နှစ်ယောက်သား နှင်းဆီခြံဘက်သို့ လာခဲ့ကြ၏။ AဘိုးAိုသည် ဤနေရာတွင် ကြည့်လိုက်တိုင်း နှင်းဆီပင်ပျက်များကို တွေ့ရ၍ မကျေမချမ်း ဆဲဆိုရေရွတ်ခဲ့ရသည်။ Aပင်သစ်များ မည်ရွေ့မည်မျှ ပြန်စိုက်ရမည်ကို ယခုသူတို့ ရေတွက်ကြသည်။ ဝီလဟမ်ကြီး ထွက်သွားလျှင် ဆိပ်ကမ်းAုပ်ကြီး၏ ကလေးငယ်နှစ်ယောက်သည် မတ်စောက်သော ကုန်းတက်လမ်းAတိုင်း တက်လာကြသည်။ သူတို့၏ လက်ထဲတွင် မိုရေးAတွက် ပစ္စည်းပို့သော Aကြောင်းကြားစာတစ်စောင် လက်မှတ်ထိုးယူရန် စာAုပ်နှင့်Aတူပါလာ၍ ထုံးစံAတိုင်းပင် ကလေးနှစ်ယောက်စလုံး Aမောတကောဖြစ်ေAာင် ပျော်ရွှင်လာကြသည်။ ဆူဇီက စာAိတ်ဝါကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ထား၍ ဟန်းက လက်မှတ်ထိုးရန် စာAုပ်ကို ကိုင်ဆောင်လာသည်။ ကလေးများမှာ တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် ချစ်စရာ ကောင်းကြပေသည်။ မိုရေး၏Aကျင့်ကို သိထားကြသဖြင့် သူတို့ရနေကျ ဆုလာဘ်များကို မျှော်လင့်ကာ သူတို့၏ မျက်နှာကလေးများမှာ ဝင်းလက်၍ နေကြသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် မိုရေးသည် ဝိုင်Aရက်သေတ္တာ နှစ်လုံးပို့လိုက်သည်ကို Aကြောင်းကြားသည့်စာကို သေချာေAာင် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးလျှင် မျက်နှာထားတင်းတင်းဖြင့် ခေါင်းယမ်းပြလိုက်ယင်း… “မင်းတို့က တယ်လိမ္မာတဲ့ ကလေးတွေကိုးကွ၊ မင်းတို့ကိုတော့ ဒဏ်ပေးရလိမ့်မယ်” ဟု ဆိုလိုက်၏။ ထို့နောက် မိုရေးက သူတို့Aား သူ့တို့Aလွန်နှစ်သက်သော ဆီးတော်ပင်ဆီသို့ ခေါ်သွားလေရာ ကလေးများလည်း ပျော်ရွှင်စွာ တခစ်ခစ်ရယ်မောယင်း လိုက်သွားကြလေသည်။ ဆီးတော်ပင်မှာ Aသီးမှည့်များဖြင့် ဝင်းနေ၏။ မိုရေးက Aကိုင်းတစ်ကိုင်းကို ဆွဲလှုပ်လိုက်ရာတွင် Aသီးများ တဖုတ်ဖုတ် မြေကြီးပေါ်သို့ ကြွေကျပြီးနောက် လိမ့်သွားသည့် ဆီးတော်သီးများကို လိုက်ကောက်ကြယင်း ကလေးများေAာ်ဟစ် ရယ်မြူးနေကြလေသည်။ သူတို့Aိတ်များ ပြည့်မှပင် ပြန်လွှတ်လိုက်၏။ ထို့နောက်တွင် သူသည် နာရီကို ကြည့်လိုက်သည်။ နှင်းဆီပင်ပေါက်များကို သွားဝယ်ဖို့ Aချိန်ကျပြီ။\n14. mmcybermedia. com ttyyppiinngg -- nnggwweezziinnyyaaww ppddff -- lluucckkyy8822 13 သူသည် ကားဂိုဒေါင်ထဲမှ ဂျက်ဂွါAမျိုးAစား ပြိုင်ကားကို ရွေး၍ထုတ်ခဲ့၏။ Aသက် ငါးဆယ့်ငါးနှစ်Aရွယ်ေAးေAးလူလူ Aနားယူနေသော လူတစ်ယောက်Aဖို့ Aရှိန်ဖြင့် မောင်းနှင်ရသော ဤကားမျိုးသည် Aရွယ်နှင့် မလိုက်လှဟု ထင်စရာဖြစ်သည်။ သူ၏Iနြေ္ဒရသော Aခြားသောကားများ ဖြစ်ကြသည့် ဟမ်းဘားAမျိုးAစား စတေရှင်ဝက်ဂွန်နှင့် ဆစ်လဗားကလောက်ပုံစံ ရိုးလစရွိုက်တို့နှင့် စာသော် သူ၏ ပြိုင်ကားသည် သူနှင့် ပိုပြီး မသင့်တော်သယောင် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် သူသည် စိတ်ပျိုကိုယ်နု ဆိုသကဲ့သို့ Aရွယ်တင်သူ ဖြစ်၏။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွယ်သွယ်လျလျ AချိုးAစားကျ၍ သူ၏A ပြုံးမှာ တဘက်သားကို ဆွဲဆောင်စွမ်းသော ထူးခြားနှစ်လိုဖွယ်ရှိသော သဘာဝA ပြုံး၊ လူငယ့်A ပြုံး။ A စတွင် ကားလမ်းသည် စားကျက်တောကိုဖြတ်၍ သွားသည်။ လည်ပင်းမှ ခလောက်ကြီးတွေ တဒေါင်ဒေါင်နှင့် နွားညိုမတို့သည် တAိAိတလှုပ်လှုပ် ရွေ့လျားမြက်စားနေကြသည်။ A နိမ့်ဘက်က လယ်ကွင်းများတွင် ယောက်ျား မိန်းမတို့သည် ကောက်ရိတ်လျက် ရှိကြသည်။ သူသည် ကလေးသူငယ်များကို ခင်မင်ကြင်နာတတ်သူ ဖြစ်သောကြောင့် ဤနေရာမှလူများက သူ့ကို ကောင်းစွာ သိကျွမ်းခင်မင်ကြသည်ဖြစ်ရာ A ချို့က သူတို့၏လုပ်ငန်းကို ရပ်ဆိုင်း၍ မိုရေးAား လှမ်း၍ လက်ပြနှုတ်ဆက်ကြ၏။ သူကလည်း ဤဒေသရှိ တံပိုးခရာများ ဆွဲဆွဲငင်ငင်မှုတ်၍ ကျင်းပလေ့ရှိသော တောမင်္ဂလာဆောင်များ၊ ရှေးရိုးမပျက် စီတန်းလှည့်လည်ပွဲများ၊ သူ၏မွေးနေ့တွင် လာရောက်၍ တီးခတ်ဖျော်ဖြေကြသည့် ကျေးရွာ တီးဝိုင်းA ဖွဲ့များ A စရှိသည့် တောရွာဓလေ့ ပွဲလမ်းသဘင်တို့တွင် သူ့ကိုယ်သူ လူချစ်လူခင်များေAာင် A ပင်ပန်းခံ၍ လုပ်ထားသောကြောင့်လည်း ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ ဤသို့ဖြင့်ပင် သူသည် မြို့A စွန်သို့ ရောက်လာသည်။ လမ်းများသည် တိုက်ချွတ် ဆေးကြောထားသကဲ့သို့ ပြောင်စင်နေကြသည်။ တရုတ်ကတ်စိမ်းနှင့် Aိမ်ဖြူကလေးများ၏ ပြတင်းဝရှိ ပန်းစိုက်သေတ္တာကလေးများတွင် ကြွေပန်းပင်၊ ဖယောင်းပန်းပင်ကလေးများဖြင့် Aားလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက် သပ်ရပ်၍ ကြည်လင်ရွှင်လန်းနေသော ဤA ရပ်တွင် ဘယ်A ခါမှ A ခြေမပျက်တော့မည့်ဟန်၊ ထိုA ရပ်ရှိ လူများသည်လည်း ရိုးသားဖြောင့်မတ်သော စိတ်၊ ယU်ကျေးသိမ်မွေ့သော စိတ်ထားတို့ကို ထာဝရ လက်ကိုင်ထားကြမည့်ဟန် ထင်ရ၏။ မျက်မှောက်ခေတ်Aခါတွင် တလောကလုံး၊ ရူးသွပ်နေဘိသကဲ့သို့ Aနှစ်သာရ Aလျှင်းမရှိသော ရိုင်းစိုင်းသော လူတို့မှဝေးရာ ဤနေရာမျိုးသို့ လာရောက်Aခြေချမိသည်မှာ ကောင်းလေစွ၊ မှန်လေစွဟုလည်းေAာက်မေ့မိပြန်သည်။ Aမေရိကန်ကုမ္ပဏီမှ သူ၏ စီးပွားဖက်ဖြစ်ခဲ့သူ ဟိုးလဘရုကမူ ဤAဆုံးAဖြတ်ကို ကန့်ကွက်ခဲ့သေးသည်။ သို့ရာတွင် သူ့မှာ ဤနေရာမျိုးတွင် နေရသဖြင့် ဇာတ်မြုပ်နေရသည်ကား မဟုတ်။ ဂီတပညာရှင် Aကျော်Aမော် ဝဂ္ဂနာသည် ဤဒေသသို့လာ၍ ခနစ်နှစ်တိုင်တိုင် ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နေထိုင်ကာ ကမ္ဘာကျော်ရစ်မည့် တေးသီချင်းများကို ရေးစပ်ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်လော။ ဝဂ္ဂနာသည် ရပ်ရွာမီးသတ်တပ်ဖွဲ့Aတွက် တပ်ချီတေးတစ်ပုဒ်ကိုပင် ရေးစပ်ပေးခဲ့သေးသည် မဟုတ်လော။ ဤAတွေးကို တွေးမိရာတွင်ကား မိုရေးသည် ပြုံးလိုက်မိသေး၏။ ကဗျာဆရာကြီးများ ဖြစ်ကြသော ရှယ်လီနှင့် ဘိုင်ရွန်တို့လည်း ဤAနီးAနားဝန်းကျင်တွင် Aကြာကြီး လာနေသွားကြဖူးသေးသည် မဟုတ်လော။\n15. mmcybermedia. com ttyyppiinngg -- nnggwweezziinnyyaaww ppddff -- lluucckkyy8822 14 ထိုမှတစ်ပါးလည်း ယခုပင် မဲလစဗတ်မြို့တွင် ခင်မင်နှစ်သက်ဖွယ်ရာ စာပေAနုပညာရှင် လူကောင်းသူကောင်းတစ်စုလည်း ရှိနေပေသည်။ သူတို့Aထဲတွင် မဒမ်ေAာ်လတီရှိုဖာသည်လည်း AပါAဝင် ဖြစ်ပေသည်။ ယခု သူသည် နှင်းဆီပျိုးခင်းသို့ ရောက်လာပြီဖြစ်၏။ သူသည် သူ့စိတ်ကြိုက် နှင်းဆီမျိုးများကို သူကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ကာ ဝီလဟမ်ကြီးAကြိုက် ရွေးချယ်သည့် စာရင်းတွင် ဇွတ် ထည့်သွင်းလေသည်။ နောင်Aခါတွင် သူ့Aပင်တွေ သေကုန်ကြပြီးလျှင် AခြားAပင်တွေ ရှင်သန် ကြီးထွားလာကြမည်ကို သိလျက်ဖြင့်ပင် Aတင်းစာရင်းထည့်၍ ဝယ်ခိုင်းခဲ့၏။ ပြီးနောက် Aချိန်Aနည်းငယ် စောသေးသည်နှင့် သူသည် မဲလစဗတ်မြို့ထဲသို့ ဝင်လျက် Aခြားဝယ်စရာ ရှိသည်တို့ကို ဝယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ မြို့မှာ လူရှင်းနေသဖြင့် သာယာနေ၏။ ပါးစပ် ဟောင်းလောင်းဖြင့် ဟိုငေးသည်ငေး လျှောက်ကြည့်နေကြသော တစ်မြို့သားများလည်း မရှိကြတော့။ ရေAိုင်နံဘေး လမ်းများမှာလည်း လမ်းလျှောက်သူ မရှိသလောက် ရှင်းနေ၏။ ဤရာသီကို မိုရေးကြိုက်သည်။ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းက နှစ်ညွန့်ပြိုင် စုလစ် မွမ်းချွန်တို့သည်။ ရှေးကထက်ပို၍ မိုးကောင်းကင်ထဲသို့ စူးဝင်နေဟန်ရှိကာ မီးမောင်းများ ထိုးထားလေ့ မရှိတော့သော ရှေးခံတပ်ဟောင်းများ တဝိုက်မှာလည်း ဟောင်းAို မှောင်မှိုင်းသည့် ပကတိAသွင်Aတိုင်း ပြန်ဖြစ်နေကြသည်။ မိုရေးသည် ကားကို သော့ပင်မခတ်ဘဲ သူ့Aကြိုက် ဆိုဗရာနီစီးကရက်များ ဝယ်ရန် ဆေးလိပ်ဆိုင်ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာခဲ့၏။ ထို့နောက် နာမည်ကျော် မေယာ ကိတ်မုန့်တိုက်သို့ ကူးခဲ့ပြီးလျှင် Aမေရိကန် ပြည်ထောင်စုနိုင်ငံ ကွန်နက်နီကတ်ပြည်နယ် စတန်ဖို့မြို့ရှိ ဟိုးလဘရု၏ ကလေးများထံသို့ ချော့ကလက်ထုပ်ကြီး တစ်ထုပ် ဝယ်ပို့လိုက်၏။ ဤမြို့တွင် ဈေးဝယ်ရသည်မှာ ပျော်ဖွယ်ကောင်းသည်။ ဘယ်ဆိုင်ဝင်လိုက် ဝင်လိုက် ဖော်ဖော်ရွေရွေ ဆက်ဆံသူများနှင့် Aပြုံးချည့်တွေ့ရသည်။ သူ၏ မသိစိတ်က နှိုးဆော်သဖြင့် သူ၏ ခြေလှမ်းများသည် လျူရှနာ ပန်းချီဆိုင်ခန်းဆီသို့ Uီးလှည့်ခဲ့၏။ စိတ်Aလိုသို့ လိုက်ခဲ့မိပြန်ပြီကောဟု တွေးမိကာ စိတ်တွင်းမှ သူ့ကိုယ်သူ ရယ်သွမ်းသွေးမိလျက် ခေတ္တမျှ ဆုတ်ဆိုင်းဆိုင်း လုပ်လိုက်မိသေးသော်လည်း ဗီလား၏ ပတ်စတယ်ခေါ် မြေဖြူခဲရောင်စုံ ပန်းချီကားကလေးကို သတိရလိုက်မိသည်တွင် သူသည် ဆိုင်ခန်းထဲသို့ ရောက်လာခဲ့လေသည်။ ပုပုဝဝနှင့် သပ်ရပ်ပြုံးရွှင်စွာ နေတတ်သော လူပါးလူနပ် လျူရှနာသည် ဘောင်းဘီရှည်Aစင်း နံနက်ခင်းဝတ် ကုတ်Aင်္ကျီတို့ကို ဝတ်ဆင်လျက် သူ၏ရုံးခန်းတွင် ရှိနေသည်။ သူက မိုရေးAား ရိုသေလေးစားစွာပင် တရင်းတနှီး ဖော်ရွေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် ရာသီUတုAကြောင်း စကားစပ်မိကြသည်။ ရုတ်တရက် လျူရှနာက ပုံဆွဲစက္ကူပေါ်တွင် ဆွဲထားသည့် Aရုပ်ကားချပ်များကို ညွှန်ပြရင်း “ဒါတွေလဲ Aတော်ကောင်းတယ်ဗျ၊ ဈေးလဲ သက်သာတယ်၊ ကန်ဒင်စကီဟာ တော်သလောက် မကျော်ရှာတဲ့ လူ” ဟု ပြောလိုက်၏။\n16. mmcybermedia. com ttyyppiinngg -- nnggwweezziinnyyaaww ppddff -- lluucckkyy8822 15 မိုရေးက ကန်ဒင်စကီကို စိတ်မဝင်စား။ သို့သော် သူသည် ထိုကားများကို ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် စေ့စပ်စွာ ကြည့်နေလိုက်မိ၏။ ထို့နောက် သူ့Uီးထုပ်ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီးတွင်မှ “ဒါနဲ့ ကျုပ်တို့ Aရင်တစ်ပတ်က ကြည့်ခဲ့တဲ့ ဗီလားရဲ့ ကားကလေး ရှိUီးမယ် ထင်ပါ့နော်” ဟု Aမှတ်တမဲ့ မေးလိုက်သည်။ “ရှိသေးတယ်လို့ ဆိုပါတော့ဗျာ” ဟု လျူရှနာက Iနြေ္ဒကြီးဖြင့် ပြော၏။ “Aမေရိကန် တစ်ယောက်က Aဲဒီကားကို သိပ်ကြိုက်နေတယ်၊ ဖီလာဒဲလဖီးယားက Aနုပညာ ပြတိုက်မှူးပေါ့” ဟု ဆက်ပြောသည်။ မိုရေးစိတ်ထဲက ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း “ဖြီးမနေစမ်းပါနဲ့ဗျာ” ဟု လှောင်ပြောင်လိုသည့် သဘောဖြင့် ခေါင်းကို ယမ်းပြလိုက်ယင်း “ခင်ဗျားက မတန်တဆ ဈေးဆိုတုန်းပဲလားဗျ၊ တကယ်တော့ ဒီကားဟာ ပတ်စတယ်လေးပဲဗျာ” ဟု ပြောလိုက်၏။ “ပတ်စတယ်က ဗီလားနိုင်တဲ့နည်းကိုဗျ၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်ပြောရင် ယုံပါဗျာ၊ ဒီကား ဒီဈေးနဲ့ရတာ တန်ပါတယ်၊ ခင်ဗျာ့နှယ် တစ်နေ့က လန်ဒန်မှာ Aလကား စထရော်ဗယ်ရီသီးကလေး လေးငါးခြောက်လုံးလောက်ကို စုတ်ချက် ခပ်ကြမ်းကြမ်းကလေး သုံးလေးချက်နဲ့ ဆွဲထားတဲ့ ရီနွားရဲ့ ကားတောင်မှ ပေါင်နှစ်သောင်းနဲ့ Aရောင်းAဝယ် ဖြစ်သေးတာ၊ ဒီကားကလေးက တကယ့်Aဖိုးတန် Aင်မတန်ရှားတဲ့ ကားကလေး၊ ရတနာကလေးပဲ၊ Aခု ခင်ဗျား ဝယ်စုထားတဲ့ ကားတွေထဲမှာ ထိုက်ထိုက်တန်တန် ဝင်မယ့်ဟာမျိုး ဖြစ်နေတာတောင် ကျွန်တော်က ဒေါ်လာ တစ်သောင်းကိုးထောင်တည်းပဲ တောင်းပါတယ်၊ ခင်ဗျားဝယ်လိုက်ရင်။ Aတင်းတော့ မတိုက်တွန်းပါဘူးနော်၊ တကယ်က ဒီကားက ရောင်းပြီးသားလို ဖြစ်နေတာပါ၊ ခင်ဗျား ဝယ်လိုက်ရင် မမှားဘူးဗျ” ဆေးရောင် မသဲကွဲသည့်နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ထိုပတ်စတယ် ပန်းချီကားကလေးကို ပထမAကြိမ် သူတို့နှစ်ယောက် Aတူ ကြည့်ကြသည်။ ပန်းချီကားကလေးမှာ တကယ်ပင် ချစ်စရာကောင်းလှ၍ သူ့Aကြိုက် Aကြောင်းAရာမျိုး ဖြစ်၏။ ဇာတ်မင်းသမီးကြီး မဒမ်မီလိုနှင့် သူ၏သမီးကလေးတို့ စကားစမြည် ပြောနေကြသည့်ပုံ။ သူ၏လည်ပင်း၌ တင်းကျပ်လာ၏။ ဤကားကလေးကို သူ့Aိမ်မှာ ရှိပြီးသား စစ္စလီ၏ပန်းချီကားနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ချိတ်ရန် သူAရဝယ်မှ ဖြစ်တော့မည်။ ရောင်းဈေးကား ထိတ်လန့်စရာဖြစ်သော်လည်း သူတတ်နိုင်ပါသည်။ သူ့မှာ ငွေကြေးပြည့်စုံပါသည်။ ထို့ပြင်လည်း နှစ်ရှည်လများ ဘာမှ Aနှစ်သာရမရှိသော Aလုပ်မျိုးနှင့် Aဆင်မပြေသော Aိမ်ထောင်ရေး ပြဿနာများဖြင့် ကျင်လည်နပန်းလုံးခဲ့ရသော သူ့Aဖို့ သူလိုချင်သမျှAားလုံး မရယူသင့်ပေဘူးလော။ သူသည် ချက်လက်မှတ်ကို ရေးပေးလိုက်ပြီးနောက် ပန်းချီကားကို ချိုင်းတွင်ညှပ်လျက် ကျေနပ်နှစ်သိမ့်စွာဖြင့် ထွက်ခွာ လာခဲ့သည်။ ဤပန်းချီကားကလေးကို ဖရီဒါဗွန်ေAာ်လတီရှိုဖာသာ မြင်ရလျှင် တAံ့တသြ ချီးမွမ်းတော့မည်ဟု သူထင်သည်။ ************ ဖရီဒါကို သူ ၅ နာရီတွင် ဖိတ်ထားသည်။ ထိုAချိန်Aတိမှာပင် ဖရီဒါရောက်လာ၏။ ဤတစ်ခေါက်တွင် သူစီးနေကျ ဒေါ်ဖင်း ကားစုတ်ကလေးနှင့် မဟုတ်၊ ခြေကျင်လျှောက်လာသည်။ သူနေသည့် ဆီးဗတ်ရဲတိုက်ခေါ် တန်းလျားရှည်ကြီးပမာ Aိမ်Aိုကြီးသည် ရေAိုင်၏\n17. mmcybermedia. com ttyyppiinngg -- nnggwweezziinnyyaaww ppddff -- lluucckkyy8822 16 တစ်ဘက်ကမ်းတွင် ရှိသည်။ Eည့်ခန်းထဲသို့ ဖရီဒါ ဝင်လာလျှင်ပင် မိုရေးက ဖရီဒါ၏ လက်နှစ်ဘက်စလုံးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ကုတို့ဖြင့် ရေAိုင်ကိုဖြတ်၍ သူ့Aိမ်ကုန်းတက်လမ်း မတ်စောက်စောက်ကြီးကို ခြေကျင်တက်လာ ကောင်းလောဟု Aပြစ်တင်သည်။ တကယ်ဆို Aာထူရိုကို လွှတ်မခေါ်ခိုင်းရပါလော။ ဖရီဒါက ပြုံးလျက် “ပါတီကို သွားတော့လဲ ရှင့်ကားနဲ့ပဲ သွားရမှာမို့ ကျွန်မကားကို ယူမလာတာပါ” ဟု ပြောသည်။ သူသည် Aင်္ဂလိပ်စကားကို ရေရေလည်လည် ပြောတတ်သည်။ Aချို့ စကားလုံးများကို ခပ်ချွဲချွဲ ခပ်ဝဲဝဲဖော့၍ ပြောသည်။ “ကဲ၊ Aခု ခင်ဗျား လက်ဖက်ရည်သောက်လိုက်Uီး၊ တော်ကြာ ရေသာသာဝိုင်ကျဲကျဲကလွဲလို့ ဘာမှရမှာ မဟုတ်ဘူး” “ရှင်က တယ်ကြိုမြင်တတ်တာကိုး” ဖရီဒါက သူ၏ လက်Aိတ်များကို ချွတ်ယင်း သိမ်မွေ့စွာ ထိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများသည် ပျော့ပျောင်းသော်လည်း သန်မာသည်။ လက်သည်းများကို ပြောင်စင်နေေAာင် ပွတ်တိုက်ထားသော်လည်း Aရောင်တင်မထားချေ။ Aာထူရိုက လက်ဖက်ရည်ပွဲပြင်၍ ဘီးတပ်စားပွဲဖြင့် တွန်း၍ယူလာစU်တွင် မိုရေးသည် ဖရီဒါAား စူးစိုက်ကြည့်ရင်း Aကဲခတ်နေမိသည်။ ပျိုရွယ်စU်ကမူကား မိန်းမလှတစ်ယောက် ဖြစ်ပေမည်။ AရိုးAဆစ် ပြေပြစ်သည်။ ယခု Aသက်လေးဆယ့်ငါးနှစ် ဝန်းကျင်၌ပင် လေကောင်းလေသန့် မှန်မှန်ရှူခြင်း၊ လေ့ကျင့်ခန်း မှန်မှန်လုပ်ခြင်းတို့ဖြင့် သူ၏ကိုယ်လုံး ကိုယ်ပေါက် တောင့်တင်းလှပလျက်ပင် ရှိသည်ဖြစ်ရာ သူသည် မိန်းမချော မိန်းမလှတစ်ယောက်ပင် ဖြစ်သည်။ Aထူးခြားဆုံး လက္ခဏာမှာ ညိုဝါရောင်တွင် Aစိမ်းနှောသည့် သူ၏မျက်ဝန်းတွင် Aနက်ပြောက်ကလေးများ ရှိခြင်းဖြစ်၏။ မိုရေးကAရဲစွန့်၍ ချီးမွမ်းစကားပြောခဲ့ဖူးစU် ဖရီဒါက ပြုံးလျက် “ကြောင်မျက်လုံးတွေပေါ့ရှင့်၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်မက မကုတ်တတ်ပါဘူး၊ ကုတ်ခဲသားပဲ ဆိုပါတော့ရှင်” ဟု ပြန်ပြောခဲ့လေသည်။ ဖရီဒါသည် လောကဓံကို Aတော်ကလေး ကြုံခဲ့ရဟန်တူသည်ဟု မိုရေးသည် ကရုဏာဖြင့် တွေးနေမိသည်။ သို့သော် ဖရီဒါက သူ့Aကြောင်းကို မည်သို့သောAခါကမှ ထုတ်ဖော်ပြောမပြ။ သူ့မှာ ငွေကြေး Aလွန်ကျပ်တည်းလျက် Aဝတ်Aစားလည်း များများစားစား မရှိတော့။ သို့သော် ရှိသမျှကလေးမှာကား ပုံပန်းကျနသော Aထည်များ၊ လက်ချုပ်ဖိနပ်များမှAစ Aကောင်းစား ကလေးများ ဖြစ်ကြ၍ သူသည် ဟန်ကျပန်ကျ ဝတ်ဆင်တတ်သည်။ သူ့မျက်နှာပေးနှင့် AမူAရာAားလုံးတွင် Aထက်တန်းစားလက္ခဏာက ပေါ်လွင်လျက်ရှိ၏။ “ရှင့် လက်ဖက်ရည်ကတော့ Aမြဲတမ်းပဲ၊ သိပ်ကောင်းတာပဲရှင်” “ရွှမ်းဆီးAိုင်က ရေက နည်းနည်းလေးတော့ လက်ဖက်ခြောက်ကိုလဲ Aဲဒီရေနဲ့လိုက်ေAာင် ပြုပြင်ပြီး Aစပ်ခိုင်းရတယ်”\n18. mmcybermedia. com ttyyppiinngg -- nnggwweezziinnyyaaww ppddff -- lluucckkyy8822 17 “ဘာမဆို ကိုယ့်စိတ်ကြိုက်ဖြစ်ေAာင် လုပ်နိုင်တာ သိပ်ကောင်းတာပေါ့နော်” ဟု ပြောလျက် Aပေါ်သို့မော့ကြည့်ယင်း တန်းလန်း တစ်စုံတစ်ခုကို မြင်၍ “O၊ ရှင် ဒါကို ဝယ်လိုက်ပြီကိုး” ဟု Aံ့Aားတသင့် ဆိုလိုက်၏။ ဗီးလားပန်ချီကားကလေးကို နံရံပေါ်တွင် ချိတ်ထားပြီးဖြစ်၏။ ဖရိဒါသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာပင် ထိုင်ရာမှထပြီးလျှင် ပန်းချီကားကလေးရှိရာသို့ သွားကြည့်သည်။ “ပန်းချီဆိုင်က ပြခန်းမှာထက် ဒီမှာက ပိုကြည့်ကောင်းလိုက်တာနော်၊ ခွေးခြေကလေးပေါ်က ကလေးကလဲ သိပ်ချစ်စရာ ကောင်းတာပဲနော်” ဟု ပြောပြီးလျှင် သူ့ပတ်ပတ်လည်ရှိ ရှေး ဆယ့်ရှစ်ရာစုခေတ်က Aိမ်ထောင် ပရိဘောဂများ၊ ဂေါ်ဂန်၏ပန်းချီကား၊ ဒေးဂါး၏ ကိုယ်လုံးတီး ပန်းချီကား၊ Uထြီလို၏ ပျိုရွယ်စU်က လက်ရာများကို လှည့်ပတ်ကြည့်လျက် နေ၏။ “ရှင့်Aခန်းကလေးကို ကျွန်မသိပ်ချစ်တာပဲရှင်၊ AလှAပတွေကြားထဲမှာ ကိုယ့်ဘဝကိုယ် မြုပ်နှံပြီး နေလို့ရတာပေါ့၊ ပြီးတော့ ကိုယ့်Aစွမ်းAစနဲ့ ကိုယ် ရထားတာတွေဆိုတော့ ပိုကောင်းတာပေါ့” ဟုလည်း ပြောသည်။ မိုရေးက “ကျွန်တော်နဲ့ Aဲဒါတွေနဲ့ ထိုက်တန်ပါရဲ့လို့ေAာက်မေ့တယ်၊ ကာလသားဘဝ ကျွန်တော် စကော့တလန်မှာ နေတုန်းက ကျွန်တော်ဟာ Aင်မတန်ကို ဆင်းရဲခဲ့ပါတယ်” ဟု ပြောနေယင်းမှ Aနည်းငယ် စကား ထစ်ငေါ့သွားသည်။ ဆရာဝန်က သူ့ကို Aတိတ်ကAကြောင်းများကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မတွေးပါလေနှင့်ဟု မှာထားသည် မဟုတ်ပါလော။ “ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားကတော့ စစ်ဖြစ်တဲ့Aထိ Aတော်…၊ Aတော်ကလေး ခမ်းခမ်းနားနား နေခဲ့ရတယ် မဟုတ်လား” ဟု မိုရေးက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ ဖရီဒါက ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် “ဟုတ်ကဲ့၊ ဟိုတုန်းကတော့ ပြည့်စုံခဲ့ပါရဲ့” ဟု ပြန်ပြောသည်။ ဤစကားများကို သူ၏ပြုံးယောင်ယောင် နှုတ်ခမ်းဖျားမှ ထုတ်ပြောလိုက်ပုံမှာ ခန့်ထည်လှသည်။ သူသည် AစU်Aဆက် ကြွယ်ဝခဲ့သော ဂျူးနွယ် မှူးမတ်ငယ် Aဆင့်ရှိသူေAာ်လတီရှိုဖာ၏ ကြင်ယာမုဆိုးမ ဖြစ်သည်။ ယောက်ျားဖြစ်သူသည် စစ်ဖြစ်စAခါတွင်ပင် သေနတ်ထိ၍ သေဆုံးသည်။ ဖရီဒါသည် သူ့ယောက်ျားနှင့် Aယူဝါဒချင်း မတူသော်လည်း နောက်သုံးနှစ်ကြာ စစ်Aချုပ်စခန်းတွင် နေခဲ့ရလေသည်။ လွတ်လာသောAခါ သူ့မှာ ဆီးဗတ်ရဲတိုက်မှ လွဲ၍ ဘာတစ်ခုမှမကျန်တော့။ ဖရီဒါသည် ထိုရဲတိုက်မှာပင် သူ့ဘဝကိုသူ သတ္တိရှိစွာဖြင့် ပြန်လည် ထူထောင်ခဲ့ရလေသည်။ မိတ်ဆွေသင်္ဂဟများက သူ၏ ကျယ်ဝန်းသော ရဲတိုက်ကြီးနှင့် ပေါင်းပင်များထလျက်ရှိသော UယျာU်သို့ ပျော်ပွဲစားသဘော Aခကြေးငွေပေး လာနေလေ့ရှိကြသည်။ ဆီးဗတ်ကို Aကြောင်းပြု၍ Aလွန်စည်းလုံးသော မိတ်သင်္ဂဟ Aသိုင်းAဝိုင်းကလေး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ “ဒီရဲတိုက်ကြီးကို ဟိုရှေးခေတ်က Aိမ်ထောင် ပရိဘောဂတွေ ပြန်ထည့်ထား၊ UယျာU်ကြီးကို ပြန်စိုက်ပြီးတော့ နဂိုAတိုင်း ဖြစ်ေAာင် လုပ်ထားရယင် သိပ်ပျော်စရာ ကောင်းမှာပဲ” ဟု ဖရီဒါ တစ်ခါက ပြောဖူးသည်။ သူ့ကိုများ စကားဆွယ်နေသလောဟု မိုရေးက တွေးဖူးသည်။ နောက် သူ့ဘာသာ Aတွေးခေါင်ခြင်း ဖြစ်ပါလိမ့်မည်ဟု မိုရေးဆက်တွေးခဲ့မိသည်။ ရုတ်တရက်ပင် မိုရေးက သူ၏နာရီကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ကဲ… Aဆင်သင့်ပဲဆိုယင် သွားကြမှ ထင်တယ်“\n19. mmcybermedia. com ttyyppiinngg -- nnggwweezziinnyyaaww ppddff -- lluucckkyy8822 18 သူတို့သည် ကားကြီးဖြင့် သွားကြသည်။ သူ့တွင်ရှိသမျှAနက်က Aကောင်းဆုံး Aပြာရောင်ဝတ်စုံ ဆင်ထားသော Aာထူရိုက မောင်းသည်။ ကားနောက်ခုံတွင် ဘေးချင်းယှU်၍ ထိုင်လျက် Aလယ်က ကူရှင်လက်တင်ပေါ်တွင် လက်မောင်းချင်းထိလျက် မိုရေးမှာ စိတ်ကူးယU် ရွှင်လန်းလျက်ရှိ၏။ သူ၏ Aိမ်ထောင်ရေးမှာ Aဖတ်ဆယ်မရေAာင် ပျက်ပြားခဲ့ရသော်လည်း Aလုပ်မှ Aနားယူလိုက်ကတည်းက သူ၏ စိတ်ရောဂါကု ဆရာဝန် ဒေါက်တာဝီလင်းစကီး၏ ခပ်နောက်နောက် စကားAတိုင်း ‘နောက်တစ်ချီတစ်မောင်း ထပ်စမ်းကြည့်’ ဖို့ AလေးAနက် စU်းစားခဲ့ဖူးသည်။ ယခုAထိမူ သူ၏စိတ်ကူးများသည် ငယ်ငယ်နုနုကလေးများ၌သာ ကျက်စားခဲ့သည်။ ဖရီဒါမှာ မနုပျိုတော့။ သို့သော် ဖရီဒါသည် သန်မာဖျတ်လတ်သော မိန်းမတစ်ယောက်ဖြစ်၍ သူ့မှာ မထင်မိသော ငယ်မူငယ်သွေး မကုန်သေးသူမျိုး ဖြစ်နိုင်သည်။ Aခြားသော လူမှုကိစ္စA ဝဝတွင်လည်း သူသည် မယားကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ မြို့ထဲသို့ ရောက်ကြသော် သူတို့သည် A များပြည်သူ့ ပန်းUယျာU်မှ ရေပန်း ရေကန် Aုတ်ဘောင်ဝိုင်းကို ပတ်မောင်းကာ ပွဲတော်ကျင်းပရာ Aနုပညာခန်းမဆောင်ရှေ့တွင် Aာထူရိုက ကားကို ထိုးရပ်လိုက်၏။ “ဒီပွဲကို သံတမန်Aဖွဲ့ထဲက ကျွန်မမိတ်ဆွေတချို့လဲ ဘန်းက တက်လာကြလိမ့်မယ် ထင်တယ်၊ ရှင် သူတို့နဲ့ တွေ့ချင်မှာပဲ မဟုတ်လား” ဟု ဖရီဒါက ပြောသည်။ မိုရေးလည်း Aတော်ပင် သဘောကျသွားသည်။ သူက ဂုဏ်မက်တတ် မဟုတ်၊ တကယ်ပင် ဂုဏ်မမက်တတ်။ သို့သော်လည်း လောကတွင် တွေ့သင့် သိသင့်သူများနှင့် တွေ့ဆုံ သိကျွမ်းရမည်ကိုကား သူနှစ်ခြိုက်ပါသည်။ “ဖရီဒါက တယ်ချစ်စရာ ကောင်းတာပဲ” ဟု ရင်းနှီးစွာ စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ယင်း ပြောသည်။ ခန်းမရှည်ကြီးမှာ လူများဖြင့် ပြည့်လျက် ဆူဆူညံညံ ရှိလှသည်။ ဤနယ်ရှိ ထင်ရှားသူ Aများစုနှင့် ပွဲတော်တွင် ဖျော်ဖြေမည့် ပညာသည်များ ရောက်ရှိနေကြ၏။ သူတို့Aား AမျိုးAမည် မထင်ရှားသည့် ခပ်နွေးနွေးသောက်စရာတစ်မျိုး လာပေးသောAခါ ဖရီဒါက မိုရေးAား စပ်ဖြဲဖြဲ Aကြည့်ဖြင့် စွေကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးချင်း ဆုံမိကြသည်။ “ရှင် ပြောတာ သိပ်ဟုတ်တာပဲ၊ ရှင်တိုက်တဲ့ လက်ဖက်ရည်ကလေးကို သောက်ခဲ့မိပေလို့သာပဲ၊ ရှင်နဲ့ လာခဲ့ရတာကိုလဲ ဝမ်းသာမိပါ့ရှင်” ဟု ပြောချင်သည်မှာ ထင်ရှားပါသည်။ နောက် ဖရီဒါက မိုရေးကို သူ့လက်တံတောင်ဖြင့် AသာAယာ ဖိတွန်းလျက် လူAုပ်ထဲမှ တိုးသွားကာ ဂျာမန်နှင့် သြစတြီးယား သံAမတ်များနှင့် မိတ်ဆက်ပေးသည်။ သံAမတ်များက ဖရီဒါAား ချစ်ခင်လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်ကြသည်ကို မိုရေးသတိပြုမိ၏။ သူတို့ ထိုနေရာမှ ထွက်ခဲ့ကြသည်တွင် ခပ်လှမ်းလှမ်းဆီမှ ကြေးကြယ်သီးတပ် ဘလေဇာကုတ် Aပြာ သမင်ရောင် ပွရောင်းရောင်း ဘောင်းဘီရှည်နှင့် သားရေဖိနပ် ခပ်ပွန်းပွန်းတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ဗြိတိသျှသားဖြစ်ငြား ဟေးလားဝါးလားနေတတ်သူ ကြည့်ပျော်ရှုပျော် သွားတုတပ်လျက် Aရက်ခိုးလျှံသော မျက်လုံးရှိသူတစ်ယောက်က ဝမ်းသာAားရေAာ်ဟစ် နှုတ်ဆက်သည်။ မိုရေးက ဝတ်ကျေတန်းကျေ ပြန်၍ လက်ပြလိုက်သည်။ ဤဒေသမှ သတင်းစာတစ်စောင်တွင် Aာဝဇ္ဇန်း ရွှင်ရွှင်ဖြင့် ခပ်စပ်စပ်ကလေး Aဖျားခတ်တုပ်တတ်သည့်\nမြန်မာနှင့်ဥဒေါင်း - စောမုံညင်း


မျက်နှာပြင်ပြည့် စမတ်ဖုန်း ရေစီးကြောင်း ဘယ်လို ဖြစ်ပေါ်လာတာလဲ? – DigitalTimes.com.mm\n0 Shares 1770 Views\nမျက်နှာပြင်ပြည့် စမတ်ဖုန်း ရေစီးကြောင်း ဘယ်လို ဖြစ်ပေါ်လာတာလဲ?\nKo Ko PR Apr 08, 2019\nလွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်ခန့်အချိန်တုန်းက မြန်မာနိုင်ငံမှာ Keypad ဖုန်းတွေပဲ ပေါပေါများများ ကိုင်နိုင်ခဲ့ကြပါတယ်။ ဆယ်နှစ်တာဆိုတဲ့ အချိန်ကာလအတွင်းမှာ နှစ်လက်မ၊ သုံးလက်မ ခန့် အရွယ်ဝန်းကျင် မျက်နှာပြင်သာ ပါဝင်တဲ့ ဖုန်းတွေကနေ ခြောက်လက်မကျော်ထိ ရှိတဲ့ မျက်နှာပြင်တွေ ပါဝင်တဲ့ ဖုန်းတွေ ထွက်ရှိလာတဲ့အထိ တိုးတက်လာခဲ့ပါတယ်။\n၂၀၀၀ ဝန်းကျင် နှစ်ပိုင်းတွေမှာတော့ keypad ဖုန်းတွေကို လူအများ အသုံးပြုခဲ့ကြပြီး ၂၀၀၇ ခုနှစ်ကျော်၂၀၀၈ လောက်ကစပြီး touch screen ပါတဲ့ စမတ်ဖုန်းတွေကို စတင် အသုံးပြုခဲ့ကြတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။၂၀၁၀ ခုနှစ် နောက်ပိုင်းမှာတော့ စမတ်ဖုန်း ကုမ္ပဏီ တော်တော်များများဟာ touch screen ပါတဲ့ စမတ်ဖုန်း တွေကို သူ့ထက်ငါ အပြိုင်အဆိုင် ထုတ်လုပ်လာ ကြပါတယ်။\nအဲ့လိုကနေပြီး စမတ်ဖုန်းတွေဟာလဲ ၂၁ ရာစုမှာ လူတွေရဲ့ မရှိမဖြစ် အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းတစ်ခု အနေနဲ့ ဖြစ်လာပါတော့တယ်။ သုံးစွဲတဲ့လူတွေ ပိုများလာတဲ့အခါ စမတ်ဖုန်း ထုတ်လုပ်သူ ကုမ္ပဏီတွေက သုံးစွဲသူတွေ အတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ သုံးစွဲမှု အတွေ့အကြုံတွေ ရအောင် ဖန်တီး တီထွင်ကြပါတယ်။\nအဲ့လို တီထွင်ကြတဲ့အခါမှာ ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကို ဘေးဘောင်တွေနဲ့ ထားတာကနေပြီး ဖုန်းတစ်လုံးလုံးရဲ့ မျက်နှာပြင်အပြည့် ရရှိအောင် အရှေ့ကင်မရာပဲချန်ပြီး မျက်နှာပြင်အပြည့် ထားရှိတဲ့ Notch ဒီဇိုင်းတွေ ဖန်တီးလာကြပါတယ်။ Notch ကို လေးထောင့်ဆန်ဆန်ကျတဲ့ Notch, waterdrop screen ကနေစပြီး ကင်မရာအပေါက်ပဲ ပါတဲ့ punch hole ထိ အရွယ်အစား မျိုးစုံ design မျိုးစုံနဲ့ ထွက်ရှိလာပါတယ်။\nOPPO ကမြန်မာနိုင်ငံမှာ F series ကိုစတင်မိတ်ဆက်ခဲ့ချိန် F1 series မှာတော့ ဘေးဘောင်ပါဝင်တဲ့ ပုံမှန် 16:9 aspect ratio မျက်နှာပြင် အရွယ်အစားပဲ ပါဝင်ခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ ၂၀၁၇ အကုန်ပိုင်း ဖုန်းမျက်နှာပြင် ဒီဇိုင်းအချိုးအစားကို မျက်နှာပြင်အပြည့် ပုံစံအဖြစ် စတင် ဖန်တီးထုတ်လုပ်ခဲ့ရာမှာ OPPO F5 series တွေက အဓိက ပါဝင်ခဲ့ပြီး သုံးစွဲသူတွေ ပိုမိုအကြိုက်တွေ့တဲ့ bezel less ဘေးဘောင်ကျဉ်း ဒီဇိုင်းမျိုးတွေကို ပိုမို အသက်သွင်း ထုတ်လုပ်ပေးနိုင် ခဲ့ပါတယ်။\nအဲ့ဒီနောက် ၂၀၁၈ နှစ်လယ်လောက်မှာ စတင် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့တဲ့ OPPO F7 series ထုတ်ကုန်တွေမှာတော့ မျက်နှာပြင်အချိုးအစား ကို တိုးမြှင့်ဖန်တီးပေးနိုင်လာခဲ့သလို စမတ်ဖုန်းလောကမှာ ခေတ်စားနေတဲ့ Notch Screen အဖြစ်ပါ ပထမဆုံး ထုတ်လုပ်လာနိုင်ခဲ့ပါတယ်။\nမနှစ်က OPPO က ထွက်ရှိခဲ့တဲ့ F9 မှာတော့ ပုံမှန် Notch screen ရေစီးကြောင်းကနေ ကွဲထွက်နေတဲ့ waterdrop screen လို့ခေါ်တဲ့ ရေစက်ပုံစံ မျက်နှာပြင် ပါဝင်ခဲ့ပါတယ်။ အခု ၂၀၁၉ မှာတော့ OPPO ကနေပြီး ဘာ notch၊ ဘာဘေးဘောင်မှ မပါတဲ့ တကယ့်ကို ဖုန်းတစ်လုံးရဲ့ မျက်နှာပြင်အပြည့်ကို အပြည့်အဝ ခံစားရမယ့် F series ရဲ့ မျိုးဆက်သစ် F11 Pro ထွက်ရှိလာတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nရှေ့လကမှ မြန်မာပြည်မှာ စတင် မိတ်ဆက်ခဲ့တဲ့ OPPO F11 Pro ဟာဆိုရင်တော့ အလယ်ကနေ ထွက်ရှိလာတဲ့ pop-up selfie camera နဲ့ ဘေးဘောင်တွေ notch တွေမပါဘဲ တကယ့် မျက်နှာပြင်အပြည့် ခံစားမှုကို ရရှိစေမှာပါ။\n၉၀.၉% screen to body ratio နဲ့ crescent curve ဒီဇိုင်းတွေက ဖုန်းသုံးပြီး တီဗီကြည့်တဲ့အခါမျိုးတွေ၊ ဂိမ်းဆော့တဲ့ အခါမျိုးတွေမှာ ကောင်းမွန်တဲ့ ခံစားမှုမျိုး ပေးစွမ်းနိုင်မှာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ၆.၅ လက်မ အရွယ်ရှိတဲ့ မျက်နှာပြင်အရွယ်အစား ပါဝင်တဲ့ F11 Pro ကိုတော့ မြန်မာနိုင်ငံမှာ ရောင်းချလျက်ရှိပြီး ၄၉၉၉၀၀ ကျပ်နဲ့ နိုင်ငံအနှံ့ ဝယ်ယူနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။\nကင်မရာများကို အရှေ့နဲ့ အနောက် လှည့်ပတ်သုံးနိုင်မယ့် Samsung Galaxy A80\nAndroid Q မှာ 3D Touch လို လုပ်ဆောင်ချက် ပါမည်


>8888 - 20 Years - Thet Win Aung\n>ပၝကင်္စတန် စစ်ဗိုလ်ခဵပြ်ုကီး အာဏာသိမ်ူးပီးရင်းသိမ်း\nတောင်းပန်ပါတယ် ၀န်မင်းရယ် ကာတွန်း အောင်မော် နုိုဝင်ဘာ ၂၅၊ ၂၀၁၃ ကာတွန်းအောင်မော်ဖေ့ဘုတ်ခ်မှ ပြန်လည်ကူးယူပါသည်။ Tags: အင်တာဗျူး Related posts ငြိမ်းချမ်းရေး…. ဟိုး… အဝေးမှာ (၄) – Aung Din (0)...\nသိချင်လုို့ပါဗျာ ကာတွန်း – Ath သြဂုတ် ၁၂၊ ၂၀၁၃ ကာတွန်း Ath ဖေ့ဘုတ်ခ်မှ ပြန်လည်ကူးယူပါသည်။ Tags: အင်တာဗျူး Related posts ငြိမ်းချမ်းရေး…. ဟိုး… အဝေးမှာ (၄) – Aung...


သေရင်လည်း သေလိုက် ပါတော့လို့ အော်နေ ရတဲ့ အထိ ကိုဗစ်ရောဂါကို အလူးအလဲ ခံစားခဲ့ရတဲ့ အကြောင်း ပြောပြလာတဲ့ မေမီကိုကို – Shwe Likes\nပရိတ်သတ်တွေ ချစ်ကြတဲ့ MRTV-4 ရဲ့ သရုပ်ေ ဆာင်မင်းသ မီးချော မေမီကို ကို ကတော့ လက်ရှိမှာ Covid 19 ရောဂါ ကူးစက် ခံစားနေ ရတယ်လို့ သိရပါတယ်..။\nရောဂါ ကူးစက်ခံ ရတာကြောင့် နေမကောင်းဖြစ်နေတာ (၁၀)ရက်ေ ကျာ်ကြာမြင့်ခဲ့ြ ပီဖြစ်ပြီး လက်ရှိမှာတော့ ဂရုစိုက်နေထိုင် စားသော က်နေရတာ ဖြစ်ပါတယ်..။\nအဖျားဝ င်ပြီး (၅ )ရက်လော က် အစားမဝင်ခဲ့ပေမယ့် အနံ့စပျောက်တဲ့ နေ့ကတည်းက ကြိတ်မှိတ် စားသော က်နေပြီး ရောဂါကို အလူးအ လဲခံစားရတဲ့ အကြောင်းတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အတွေ့အကြုံေ တွကို ဝေမျှပြောြ ပလာပါတယ်..။\nကိုယ်အေ လးချိန်လည်း ကျသွားခဲ့ရပြီး လက်ရှိ မှာတော့ အနံ့ပြန်ရနေကာ ပရိသ တ်တွေကိုလည်း စိတ် ဓာတ်မကျဖို့နဲ့ အစားများများစားပြီး ကျန်းမာအောင် နေကြဖို့ တိုက်တွန်းထား ပါသေးတယ်..။\n“ရက်ပေါင်း၁ ၀ ရက်ကို အောင်မြင် စွာဖြတ်ေ ကျာ်နိုင်ပါပြီ….\nစားတယ် ငိုတယ် အိပ်တယ်… ဒီသုံးမျိုးနဲ့ လည်ပတ်ခဲ့ ပါတယ်…. စဖျားတုန်းက ၅ရက်လော က်အစားမဝ င်ပါဘူး အနံ့စေ ပျာက်တဲ့ေ န့တည်းက သေမှာမကြောက်ပေမဲ့ သေသွားမှာ စိုးတာနဲ့ အကုန်ပါး စပ်ထဲ ထည့် ပါတယ်…\nအရင်က ဝိတ်ထိန်း တဲ့အနေနဲ့ ငါးပိရည်နဲ့ မစား ပါဘူး ခုဆို ငါးပိရ ည်တစ်မျိုးတည်းနဲ့ ထမင်း ကိုတွယ်ပါတယ်… အစားလွန်ပြီး အိ အိအအတွေ အော်ရတဲ့အ ထိ စားမိပါတယ်😅…. အခန်း ထဲပိ တ်ပြီးနေပါတယ်… လေဖြတ်ထား တဲ့အဖေ့ကို ကူးမှာစိုးလို့….\nအိပ်တာကလ ည်း တရားလွန်အိပ် ပစ်တယ်…. တချက်တချ က်ကျရင် အသက်ရှု မရတော့လို့ လန့်ပြီး ငိုတယ်….ချောင်းတခါ ဆိုးရင် မေတ္တာပို့ပို့ပြီး အော်ငိုရတာ လည်းအမော(ငါလေ သေလည်း မသေနိုင်ေ သးဘူး သေရင်လည်း သေ လိုက်တော့) ဆိုပြီး🤭 …\nငိုပြီးရင် အားသာချက်က ပွင့်ထွက်သွား တယ်စိတ်တွေ နေလို့ကော င်းသွားတယ်… ကျွန်တော့်အ တွက် တစ်ခုရှိတာက ဖျားနေတဲ့အတွင်း ကြက်ပြုတ်လည်း မလိုအပ်ခဲ့သလို ကြက်ဥလည်း မစားခဲ့ပါဘူး…. ဖျားရင် ဒါတွေေ သာက်ရမှာ ထုံးစံလိုြ ဖစ်ပေမဲ့ ကျွ န်တော်မစားနိုင်ခဲ့ဘူး(စားမဝင်လို့)….\nထမင်းစားက အစာမကြေတာေ တာ့ အနည်းငယ်ဖြ စ်တာပေါ့….ဒါမဲ့ ကျွန်တော်ထမင်းပဲစားပါတယ်….ကျွန်တော်ကိုဘေးနားမှာ ပြစုပေးတဲ့အစ်မနှစ်ေ ယာက်ဆို အမြဲလက်ဆေးနေတော့ သူတို့ကို မကူးခဲ့ဘူး…\nသူတို့က သန်မာတဲ့ သူတွေ😁….ဘာပဲပြောပြောထပ် မှာချင်တာ ကတော့စားပါ….အရမ်းစားပါနော်….ပြီးတော့ 💊ဆေးကိုလည်း ပတ်လည်အောင် သောက်ကြပါနော်.. .စိတ်ဓာတ်မကျပါနဲ့ Fighting ပါ….💪🏻\nကျွန်တော့်ကို စိတ်ပူေ ပးကြတဲ့ သူတွေ အကု န်လုံးကို ကျေးဇူးမွချိပါလို့…🥰..” ဆိုပြီး မေမီကိုကိုက ပြောပြထားတာပါ..။\nပရိသတ်တွေကလည်း ကျန်းမာရေး မကောင်းတဲ့ သူမကို စိတ်ပူနေကြပြီး လက်ရှိမှာ အကောင်း ဆုံးရင်ဆိုင်ဖြတ်သန်းေ နတာကြောင့် အားပေးစကားေ တွလည်း ပြောထားကြတာ တွေ့ရပါတယ်..။


ရွာဦးကျောင်း: September 2009\nကပ္ပိယကျော်ခေါင် နှင့် ကမ္ဘာလောကကြီး\nလောကကြီးကို သင် ဘယ်လို မြင်သနည်း၊ သင့်ကိုရော လောကကြီးက ဘယ်လို မြင်မည်ဟု သင် ယူဆပါသနည်း? ၊\nအားလုံးမင်္ဂလာပါ၊... ယနေ့ အကျွှန်ုပ် ကပ္ပိယကျော်ခေါင် စကားကြီးစကားကျယ် နည်းနည်းပါးပါး ပြောဖို့ စိတ်ကူမိထားကြောင်းပါ။ သို့သော် အလွန်တရာမှ ရိုးရှင်းသော စကားများကိုသာ အကြီးကျယ်ဆုံး ပြောကြားမည်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ကြိုတင် အသိပေးပါရစေ။\nအကျွန်ုပ် ကပ္ပိယကျော်ခေါင် နှင့် ဟောဒီကမ္ဘာလောက လူသားတွေအကြားမှာ နားလည်မှူတွေနဲ့ သံသယတွေကို မရှင်းမလင်း ဖြစ်စေဖို့အတွက်၊ အင်မတန်မှ ပါးလွှားနုးညံ့သော ရေစိုစက္ကူပါးပါးလေးတစ်ချပ် ကာဆီထားကြောင်းကို အကျွန်ုပ်သိ၏။ ၄င်းစက္ကူပါးပါးလေးကို နုးညံ့ပျော့ပျောင်းသော လက်ကလေးဖြင့် ထမင်းစားရင်း ရေသောက်ရင်းနဲ့ အကျွန်ုပ်ခွါမည်ဆိုပါက ခွါချနိုင်၏ ၊ သို့သော်လည်း အကျွန်ုပ်ကပ္ပိယကျော်ခေါင် သည်၊ ငါ..ဟေ့... ကပ္ပိယ ဟုဆိုအပ်သော အတ္တမာနကလေးဖြင့်၊ လောကလူသားတွေက ဝတ္တရားရှိရှိ လာရောက်ခွါပေးသော အချိန်ကို၊ စောင့်ဆိုင်း နေထိုင်ခဲ့၏။ ယနေ့အထိ မည်သူတစ်ဦး တစ်ယောက်ကမျှ လာရောက်ခွါပေးခြင်းမရှိပေ။ သို့နှင့် အကျွန်ုပ်သည် စိတ်မရှည်တော့သည်ဖြစ်၍၊ နင်လားဟေ့...လောကဓံ.. ဟူသော ကျုံးဝါးသံနှင့် အတူ မျက်စိစပါးမွေးစူးနေသော ၄င်းရေစိုစက္ကူပါးပါးလေးအား တအားဆောင့်ကန်လိုက်လေရာ၊ လင်းခနဲပွင့်သွားပြီး အရာရာကို အကျွန်ုပ်တွေ့ရလေတော့၏၊\nအားပါးပါး......လောကလူသားတွေရှေ့မှာလည်း အကျွန်ုပ်ကဲ့သို့ စက္ကူပါးပါးလေးတစ်ချပ်စီ ကာရံထားကြပါလား၊ သူတို့လည်း လာရောက်ခွါပေးမယ့် တစ်ခြား လောကလူသားတွေကို အကျွန်ုပ်ကဲ့သို့ စောင့်နေကြတယ်ဆိုပါလား...။\n.အကျွန်ုပ်ကလည်း သူတို့အား ဤသို့ ဤပုံ ခွါရကြောင်းကို တစ်လုံးတစ်ပါဒမျှ မပြောမိခဲ့ခြင်းပါပေတည်း။ လောကကြီးကို သင်ဘယ်လို မြင်သနည်း၊ သင့်ကိုရော လောကကြီးက ဘယ်လို မြင်မည်ဟု သင် ယူဆပါသနည်း? ၊ ။\nPosted by ရွာဦးကျောင်း ဆရာတော် at 8:34 AM0comments Links to this post\nအလိုတော်ပြည့် ကျောင်းတိုက်များ၏ အဓိပတိ၊ အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ၊ အဂ္ဂမဟာသဒ္ဓမ္မဇောတိကဓဇ၊ ပြည်တွင်းပြည်ပသာသနာပြု၊ ဒေါက်တာဘဒ္ဒန္တအရိယဝံသ(Ph.D)အလိုတော်ပြည့်ဆရာတော်ဘုရားကိုယ်တိုင် စင်ကာပူနိုင်ငံတွင် (ရ)ရက် ဝိပဿနာအလုပ်ပေး တရားစခန်းကို တန်းဆောင်မုန်းလ္ဆန်း (၄)ရက် (21-10-2009)ဗုဒ္ဓဟူးနေ့တွင် စတင်ဖွင့်လစ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ တန်းဆောင်မုန်းလ္ဆန်း (၁၀)ရက် (27-10-2009)အင်္ဂါနေ့တွင် စင်ကာပူ(ရ)ရက် ဝိပဿနာအလုပ်ပေးတရားစခန်း ပြီးဆုံးမည်ဖြစ်ပါသည်။\nဆက်သွယ်မေးမြန်းရန် ဖုန်းနံပါတ် Ashin kumara @ UZinBlue.... www.alodawpyi.multiply.com Email:alodawpyei@gmail.com : alodawpyei@myanmar.com.mm pfingo talk :065.31506839, Singapore Contact for all. ဦးစိန်မြင့် :91791988, ကိုသိန်းထွန်းအောင် :98356554, ဒေါ်ရတနာရှိန်: 90484205, 67265937\nPosted by ရွာဦးကျောင်း ဆရာတော် at 12:29 AM0comments Links to this post\nကပ္ပိယကျော်ခေါင် နှင့် ရွာသူကြီးဖိုးလူ\nတစ်နေ့သ၌ ကပ္ပိယကျော်ခေါင်သည်၊ မျက်နှာဖရိုဖရဲဖြင့်၊ ရွာဦးကျောင်းဆရာတော်အား ဤသို့ လျှောက်ထားလေ၏၊ “\nမှန်လှပါဘုရား…မနေ့ကဆိုလား ဟိုတစ်နေ့ကဆိုလား ပဲ…တဲ့ ဘုရား၊ ဟိုဖက်ရွာမှာ ဆိုလား ဒီဖက်ရွာမှာဆိုလား ပဲ…တဲ့၊ အဲဒီမှာ အမျိုးသမီး ဆိုးလား အမျိုးသားဆိုလား ပဲ…တဲ့ဘုရား၊ နွားခွေ့တယ် ဆ်ိုလာ ကျွဲခတ်တယ် ဆိုလားပဲ၊ အဲဒါ့နဲ့ အခု ဆေးရုံး တက်နေရတယ် ဆိုလား ဘာဆိုလားပဲ..တဲ့၊ အခုဆိုတော့လည်း သေသွားတယ် ဆိုလား ဘာဆိုလားပဲ..တဲ့ ဘုရား၊ ဟူ၍ လျှောက်ထားလိုက်လေရာ၊ ထိုအခါ= ရွာဦးကျောင်းဆရာတော်က . “ဟေ့ ငကျော်ခေါင် မင်း ဒီသတင်းကို ဘယ်ကကြားတာလဲ ပြောစမ်း“ ဟုမေးလေ၏။ “မှန်လှပါဘုရား ..တပည့်တော်ကို ရွာသူကြီးဖိုးလူ ပြောတာပါ ဘုရား၊ အရှင်ဘုရားမယုံရင် သူကြီးကို မေးကြည့်ပါဘုရား ဟူ၍ အားရပါးရ လျှောက်ထားလေ၏။\nထိုအခါ ရွာဦးကျောင်းဆရာတော်က ..“အံမယ် ဒီဥနှောင့် မရှိတဲ့ကောင်ပြောတာကို မင်းမို့ယုံတာ“ ဟူ၍ ပြောဆိုလိုက်လေရာ၊ ကပ္ပိယကျော်ခေါင်သည် မိမိ၏ စကားကို ပယ်ချခံရသဖြင့် အလွန့်အလွန် အားမလို အားမရ ဖြစ်ပြီး၊ ဤသို့ ပြန်လေလျှောက်ထားလိုက်လေ၏။\n“ဆရာတော်ကလည်း ကိုယ့်ရွာကို အုပ်ချုပ်နေတဲ့ ဥက္ကဌကို အဲလို့ မပြောပါနဲ့ ဘုရား၊ သူ့မှာ ဥနှောင့်မရှိ ပေမယ့် ..ဒါ ..ရှိတယ်လေ ဘုရား.‘‘ ဟူ၍ လက်ညှိုးကို ကွေး၍ကွေး၍ ပြလေတော့သတည်း။ ။\nPosted by ရွာဦးကျောင်း ဆရာတော် at 10:21 AM0comments Links to this post\nကမ္ဘာကို ခြေကန်ချင်နေတဲ့ ငါ\nမြေကြီးကို လက်သီးထိုးမိခဲ့ ။ ။\nPosted by ရွာဦးကျောင်း ဆရာတော် at 9:28 AM0comments Links to this post\nကပ္ပိယကျော်ခေါင်း နှင့် တစ်ပွဲစားဖိုးတေ\nတစ်နေ့သ၌ ကပ္ပိယကျော်ခေါင်သည် လူပျိုအပျိုများ စုဝေးရာ ရွာဦးကျောင်းနောက်ဖက် ဇရပ်အိုကြီးသို့သွားရောက်ကြည့်ရှု့ရင်း လူပျိုများဝိုင်းကို ကျော်ဖြတ်ကာ အပျိုများ စုဝေးရာနေရာသို့ သွားရောက် စကားစမြဲ ပြေကြားရင်း ဤသို့ ငြင်းခုန်ကြလေ၏ ၊ ’’နင်တို့ မိန်းခလေးတွေ ထောင်းတာ မကောင်းဘူး ငါဟာငါ ထောင်းတာပဲ ကောင်းတယ်’’ ဟုပြောဆိုငြင်းခုန်လေ၏ ၊ ထိုအခါ မိန်းခလေးများကလည်း အောင်ကျမခံလို သောကြောင့်၊ ‘‘ အံမယ် ကပ္ပိယကများ ပြောရတယ်ရှိသေး ကျမတို့ကလည်း ထောင်းပေးနေကြနော် ရှင့်ဟာရှင် ထောင်းတာထက် အဆတစ်ရာကောင်းတယ် ရှင့် သိလား’’ ဟူ၍ ပြန်လည် ချေပငြင်းခုန်လေတော့၏ ၊ ကပ္ပိယကျော်ခေါင်ဆိုသော သူသည်ကား ငြင်းခုန်းသော နေရာတွင် ရွာဦးကျောင်းဆရာတော်မှ လွဲလျှင် မည်သူ့ ကိုမှ အရှူံးပေးလေ့မရှိချေ ၊ ထို့ကြောင့် ထိုငြင်းခုန်ပွဲသည်လည်း ယောက်ျားလေးထောင်းတာ ကောင်းသူ နှင့် မိန်းခလေး ထောင်းတာကောင်းသူ နစ်ဦးနစ်ဖက် တော်တော်နဲ့ လိုရင်းမရောက်နိုင်ပဲ ရှိနေလေ၏၊ ထိုသို့ ငြင်းခုန်နေစဉ်၊ အနည်းငယ် လည်လည်ဝေဝေ ရှိဟန်တူသော နော်ဖိုးဖိုး ဆိုသော ကောင်မလေးက ကျန်သော မိန်းခလေးများအား မျက်စိမှိတ်ပြကာ ဤသို့ ပြောဆိုလိုက်လေ၏ ၊ ’’ကဲ့ ကပ္ပိယကျော်ခေါင်ရယ် ရှင့်တုို့ ယောက်ျားတွေ ထောင်းတာ ပိုကောင်းတယ်ဆိုရင် အခုချက်ချင်း လက်တွေ့ထောင်းပြ’’ ဟု ပြောဆိုကာ ငရုပ်ဆုံ နှင့် ငရုပ်ကျည်ပွေ့ကိုအပ်လိုက်တော့မှ၊ ကျော်ခေါင်ခမျာမှာ ကိုယ့်စကားနဲ့ကိုယ် ရွာဘုံအလှူပွဲကြီး တစ်ခုလုံးအတွက် တစ်ပြည့်ခန့် လောက်ရှိသော ငရုပ်သီးများကို ထောင်းပေးလိုက်ရလေတော့၏ ။\nထိုအခိုက် တစ်ပွဲစားဖိုးတေ ရောက်ချလာပြီး ကောင်မလေးများနှင့် ဝိုင်းဖွဲ့ကာ ရောက်တတ် ရာရာများကို ပြောဆိုနေလေ၏ ၊ တစ်ပွဲစားဖိုးတေ ဟူသည်ကား ရွာဦးကျောင်းဆရာတော်၏ တူတော်မောင် ဖြစ်လေ၏၊ တစ်ပွဲစားဟုသော နာမဝိသေသကိုလည်း သမန်ကာချန်ကာ ရယူထားသူတစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ပေ၊ သူသည် ရွာဦုးကျောင်းက ကြည်းစည်ခေါက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နဲ အချိန်မှန်မှန် ဆွမ်းတော် လာ စွန့် သူ တစ်ယောက်အဖြစ်နာမည်ကြီးလေ၏၊ ထို့ကြောင့် ကပ္ပိယကျော်ခေါင်၏ ပညာပေးခြင်းကို ခံရလေ့ရှိ၏ ။\nကပ္ပိယကျောင်ခေါင်၏ ပညာပေးပုံမှာ ဤသို့ ဖြစ်လေ၏ ။ ကပ္ပိယကျော်ခေါင်သည် မောင်ဖိုးတေ အား ဦးဦးဖျားဖျား ဆွမ်းတော်ကို စားသည်ဟုဆိုကာ ဆွမ်းဝိုင်း၌ ထမင်း တစ်ပွဲသာ စားခိုင်းလေ၏ ၊ သူ၏ ထမင်းပွဲသည်ကား ကြောင်တစ်ကောင်စာ သာသာလေးသာရှိ၏ ၊ သို့ သော် ကပ္ပိကျော်ခေါင် မရှိသော နေ့များတွင်ကား သူစားသော ထမင်း တစ်ပွဲသည် ရွာဦးကျောင်း ဆရာတော်၏ သပိတ်တစ်လုံးစာခန့် ရှိလေ၏ ။ ထိုအကြောင်းတရား ၂ ပါးကြောင့် သူ့ ကို သူ့ရှေ့ တွင်ပင်လျှင် တစ်ပွဲစားဖိုးတွေ ဟူ၍ ခေါ်ဆို သမုတ်ကြလေ၏ ။ သူ့ နောက်ကွယ်တွင်မူ ကျပ်မပြည့်ဖိုးတေး ဟူ၍လည်း ချစ်စနိုး ခေါ်ကြသူများ ရှိသေး၏ ။ ဤကား တစ်ပွဲစားဖိုးတေ (ဝါ) ကျပ်မပြည့်မောင်ဖိုးတေး ၏ ၊ ရှိစု မဲစု ဂုဏ်ထူးဝိသေသ များဖြစ်တော့သတည်း ။\nသို့သော် တစ်ပွဲစားဖိုးတေ၏ အားသာချက်များကား ဤသို့ရှိသေးလေ၏ ။ သူသည် တစ်ယောက်ဆို တစ်ယောက် ပိတောက်ဆို ပိတောက် ဗူးဆို ဖရုံသီးသူ မဟုတ်ပေ၊ ထို့ ကြောင့် ဘယ်သူပင် ဘယ်လောက် နှိမ်စေကာမူ ရွာလယ်က နန်းကုတ်ကုတ် ဆိုသော ညိုပြာညက်ကလေး၏ အသည်းစွဲဖြစ်လေ၏၊ ကပ္ပိယကျော်ခေါင်မှာမူ ဆွမ်းလာပို့ သူလုံးမပျော်လေးများအားလုံးကို လိုက်ပိုးနေသောကြောင့် သူ့ကောင်မလေး ဟူ၍ လက်ညှိုညွန်ပြစရာ အတည်တကျ မရှိသေးပေ၊ သို့ သော် သူ၏ စိတ်ထည့်တွင်ကား ရွာလယ်က ဒေါ်ပု ကုန်စုံဆိုင်မှ ဈေးရောင်းအကူ နော်ဖိုးဖိုး သည် သူပြောလိုက်လျှင် အလိုက်သင့် ပါလာနိုင်သည်ဟူ၍ အပိုင်တွက်ထားသော စာရင်းများထဲ့တွင် တတိယ နေရာကို ရယူထားသူကလေး ဖြစ်လေတော့သတည်း။ ။\nPosted by ရွာဦးကျောင်း ဆရာတော် at 10:33 PM0comments Links to this post\nကြည့်... ဘ၀ဆိုတာ ဟိုတလောကပဲ လူဂုဏ်ထန်တွေ ကြားမှာ စကားကြီး စကားကျယ်တွေ ပြောလို့ ၊ဒီနေ့တော့လည်း ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်က စုတ်ချာချာ နေရာ တစ်ခုမှာ ခပ်စွာစွာ လူတစ်စုရဲ့ ဆူပူ ကြိမ်းမောင်း တာကို ခံနေရပြန်ရော့။\nအင်း....ဘ၀ဆိုတာ ဒါပဲလား...... မဟုတ် သေးဘူး... မဟုတ် သေးဘူး..။ ဒါနဲ မပြီးသေးဘူး နောက်ရှိ သေးတယ်၊ ...ကြည့်လေ.. အကြီးတကာ့ အကြီးဆုံး အဆောက်အဦး ကြီးမှာနေပြီး၊ အကောင်းတကာ့ အကောင်းဆုံး အစားအစာတွေကို စား၊ အကောင်းဆုံး စကားတွေကိုပြော၊ အကောင်းဆုံး ဆိုတဲ့ လူတွေရဲ့ အလယ်မှာ တင့်တယ်လို့ စံမြန်းခဲ့သေးတယ်။\nသိပ်မကြာ ပါဘူး၊ မကြာဆိုမှ ခဏလေးပါ၊ တရားခံလိုလို ဘာလိုလိုနဲ့ တောင်ပြေးမြောက်ပြေး ပြေးရပြန်ရော့၊ ဒါ ဘယ်ကောင်တွေ လက်ချက်လည်းလို့၊ ငါ တွေးကြည့်သေးတယ်၊ အဖြေကတော့ တွေ့တော့ တွေ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် တရားဝင် တွေ့တာ မဟုတ်ဘူးလိုတော့ပြောကြတာပဲ လူဆိုတာလည်း ခက်တော့ ခက်သား၊ ဆရာကိုမှ ဆရာကြီး လုပ်ချင် ကြတာကိုး၊ ဟို တလောက စာအုပ်ထဲ့မှာ ဖတ်ရသေးတယ်၊ ကာတွန်းဆရာကြီး ဦးဘဂျန်း ရေးတာ ဆိုပဲ..၊ ( လူဆိုတာ အမြဲတမ်း လိမ်နေ ပတ်နေ လှည့်ပတ်နေမှ ၊ ကိုယ်၏ ကျန်းမာခြင်း စိတ်၏ ချမ်းသာခြင်းနဲ့ ၊ ပြည့်စုံတဲ့ သတ္တ၀ါ ) တဲ့ ..။\nPosted by ရွာဦးကျောင်း ဆရာတော် at 8:33 AM0comments Links to this post\nကပ္ပိယကျော်ခေါင်း နှင့် ရွာဦးကျောင်းဆရာတော်\nတစ်နေ့သ၌ ကျွန်ုပ် ကပ္ပိယကျော်ခေါင်သည်၊ ကပ္ပိယ ဟု ဆိုအပ်သော ဂုဏ်ထူးဝိသေသကို အဖန်ဖန်သုံးသပ်ရင်း၊ ပိတိဖြစ်နေခိုက်၊ ဟေ့ကပ္ပိယ.... ဟူသောအသံကိုကြားလိုက်ရသဖြင့် အချိုပေါ် သကာလောင်းဆိုသကဲ့သို့ ၊ ၀မ်းသာပိတိ ဂွမ်းဆီထိဖြစ်ကာ ၊ ကျွန်ုပ်အမြဲသုံးလေ့ရှိသော... လာပြီးဗျို ....့ ဟူသောအသံနဲ့ အတူ၊ လျှင်မြန်သောအဟုန်ဖြင့်၊ ဆွမ်းကျောင်းသို့ တက်ကာ ဆရာတော့် ဝေယျာဝေစ္စကို အမြန်ဆုံး စီရင်လေတော့၏။ ကျော်ခေါင် ဟူသော အမည်နှင့် လိုက်ဖက်ညီအောင် လျှင်မြန်ခြင်း၊သွက်လက်ခြင်း၊အလိုက်သိတတ်ခြင်း၊ စသည်စသည် အခြေခံ စွမ်းပကားတွေကြောင့်၊ ရွာဦးကျောင်း ဆရာတော်၏ မေတ္တာတော်ကို အထူရရှိသည်အားလျှော်စွာ၊ ဆရာတော့်အနီးတွင် နေ့စဉ် ဇာတ် နိပါတ် များကို အထူးတလေ ကြားနာမှတ်သားရလေ၏၊ အကျွန်ုပ်၏ အရေအချင်းကိုတီးမိခေါက်မိ ရှိနေပြီဖြစ်သော ၊ ရွာဦးကျောင်းဆရာတော်သည်လည်း၊ ခက်ခဲနက်နဲ သော အမေးပုစ္ဆာ ပြသနာတွေကို အမြဲလိုလို မေးမြန်လေ့ရှိ၏၊ မေးမြန်းသမျှသော အမေးပုစ္ဆာ ပြသနာတွေကို အကျွန်ုပ်ကပ္ပိယကျော်ခေါင်း ဖြေဆိုနိုင်သည်သာ၊။\nတစ်နေ့သ၌ ရွာဦးကျောင်းတွင် လူအများစုဝေးရောက်ရှိနေခိုက် ၊ ဆရာတော်သည်၊ အင်မတန်မှ အစွမ်းအစနှင့် ပြည့်စုံသော အကျွန်ုပ်ကပ္ပိယကျော်ခေါင် ကို ခေါ်ကာ၊ ရွာလူကြီးများမဖြေဆိုနိုင်ဟန်တူသော ၊ အမေးပုစ္ဆာတစ်ခုကို မဆိုင်းမထွ မေးမြန်းလေတော့၏ ။ ဆရာတော်၏မေးပုံမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်လေ၏= ဟေ့ ငကျော်ခေါင်း...လောကမှာ ကံအဆိုးဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဟာ ဘယ်သူလဲ...ဟေ့....၊ သြဇာတိက္ကမ အလွန်တရာ ကြီးမားသော ရွာဦးကျောင်းဆရာတော်၏ မေးခွန်သည်၊ အထက်ဘ၀ဂ် အောက်အ၀ီစိသို့ တိုင် ပြန့်နံ့သွားသည့်အလား ထင်မှတ်ရ၏၊ သို့သော် အကျွန်ုပ် ကပ္ပိယကျော်ခေါင် သည်၊ မိဂ သမင်တို့၏ အလယ်တွင် ကျားဘုရင်တို့၏ တင့်တယ်စံပယ်ခြင်းဖြင့်၊ ရွာသူရွာသားများ၏ အလယ်တွင် အစွမ်းကုန်တင့်တယ် စံပယ်လျှက်၊ ဆရာတော်သည် အလွန်တရာလွယ်ကူသော ပုစ္ဆာကိုမေးသည့်အလား၊ ဟန်မပျက်မတ်တတ်ရပ်လျှက်၊ ဤသို့ ဖြေဆိုလိုက်လေ၏၊.....မှန်လှပါဘုရား...ဟု အစချီကာ..ပရိသတ်ကို မျက်လုံးတစ်ချက်ဝေ့ရင်း...လောကတွင်..ကံအဆိုးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်သည်ကား... မြိုင်သာယာကျေးရွာနေ...မသဲမျှင်၏ ချစ်လှစွာသော ခင်ပွန်း၊ တပည့်ကျော် ဗိုက်ကလေး၏ ဆရာယောက်ဖ၊ မုဆိုးကျော် တွတ်ပီ ဖြစ်ကြောင်းပါဘုရား.....ဟူ၍လျှောက်ထားလိုက်လေရာ၊ ရွာသူ ရွာသားအားလုံးတို့သည်။ တ၀ါးဝါးရယ်မောကြလေတော့သတည်း။ ဆရာတော်မှာလည်း စိတ်ဆိုးရမည့်အစား၊ ရယ်သွန်းနှော်လျှက်၊ ဟေ့ကောင် ငကျော်ခေါင် မင်းကို ငါသင်ပေးထားတာ ဒါပဲလားကွ။ ဟု ပြောကာ . သွားစမ်း။ ဟုပြောဆို လိုက်လေတော့၏ ။\nPosted by ရွာဦးကျောင်း ဆရာတော် at 8:25 AM0comments Links to this post


Tokyo Win – Tokyo Win\nA1,A2 Class\tအသေးစိတ် သင်တန်းကြေး : 300,000\tကျပ် အချိန် : 10:00AM\t- 3:00PM\tသင်တန်းရက် : SAT,SUN\tကာလ : 6\tလ စတင်မည့်ရက် : 24. Aug. 2019\tနေရာ : Center 2\nConversation Course\tအသေးစိတ် သင်တန်းကြေး : 60,000\tကျပ် အချိန် : 10:00AM\t- 12:00PM\tသင်တန်းရက် : MON,TUE,THUR,FRI\tကာလ : 1\tလ စတင်မည့်ရက် : 12. Aug. 2019\tနေရာ : Center 2\nN5 Class\tအသေးစိတ် သင်တန်းကြေး : 120,000\tကျပ် အချိန် : 6:00PM\t- 8:00PM\tသင်တန်းရက် : MON,TUE,THUR,FRI\tကာလ : 3\tလ စတင်မည့်ရက် : 23. Sep. 2019\tနေရာ : Center 1\n2019 OCT ပညာသင်နှစ်အတွက် ကျောင်းတက်ရန် ထွ...\tအသေးစိတ်\t 🔵TOKYOWIn Japanese Education Center ✅ဂျပန်နိုင်ငံ OSAKA နှင့် KOBE မြို့များသို့ 2019 OCT ပညာသင်နှစ်အတွက် ကျောင်းတက်ရန် 30/09/2019 ညမှ ရန်ကုန်လေဆိပ်မှထွက်ခွာကြပြီး 01/10/2019 မနက်တွင်…\nဧရာဝတီတိုင်း၊ဝါးခယ်မမြို့နယ် ၊ဟင်္သထုံးကျေ...\tအသေးစိတ်\t 25.092019 ( WED ) ဧရာဝတီတိုင်း၊ဝါးခယ်မမြို့နယ် ၊ဟင်္သထုံးကျေးရွာ၊အခြေခံပညာအလယ်တန်းကျောင်းခွဲ သို့ လိုအပ်သောလျပ်စစ်မီးရရှိနိုင်ရန် ဒီဇယ်အသုံးပြု Watt 10000 (10KWatt) ထွက်သော မီးစက်အား 25/09/2019 နေ့တွင် ရွာဦးကျောင်းဆရာတော်အား ရိုသေစွာလှူဒါန်းခဲ့ပါသည်။ရပ်ရွာ…\nTOKYOWIN ဂျပန်ဘာသာသင်တန်းကျောင်းမှ ကျောင်း...\tအသေးစိတ်\t 🙏🙏🙏TOKYOWIN ဂျပန်ဘာသာသင်တန်းကျောင်းမှ ကျောင်းသားကျောင်းသူများနှင့် ဆရာဆရာမများ မိတ်ဆွေများ၏ အလှူ ၊ 🙏🙏🙏 မွန်ပြည်နယ် ကျိုက်မရောမြို့နယ် ရှိ ဘုရားကျောင်းကုန်းကျေးရွာ နှင့် အခြားရေ ဘေးသင့် ပြည်သူများသို့ ပြန်လည်ထူးထောင်ရေးနှင့် ကယ်ဆက်ရေး…\nကျွန်တော်၏အမည်မှာ ဦးသိန်းဝင်း ဖြစ်ပါသည်။ TOKYOWIN Co.,Ltd ကို 2015 JULY 25 ရက်နေ့မှ စတင်တည်ထောင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပါသည်။ ဂျပန်ဘာသာ ရပ်ကို အထေူးအလေးပေး သင်ကြားလျက်ရှိပြီး ဂျပန်နိုင်ငံသို့ ကျောင်းတက်နိုင်ရန် ကြိုးစားကြသော လူငယ်များ အတွက် အနာဂါတ်ကို မှန်ကန်တိကျစွာ ကူညီဆောင်ရွက်ပေးနေပါသည်။\nအထူးသဖြင့် ဂျပန်ဘာသာရပ်ကို အဆင့်မြင့် သည်အထိသင်ကြားပေးပြီး ပြည်တွင်းပြည်ပရှိဂျပန်ကုမ္ပဏီများနှင့်ချိတ်ဆက်ကာသင့်တော်ရာအလုပ်များကိုလည်းမိတ်ဆက်ဆောင်ရွက် ပေးလျက် ရှိနေပါသည်။ ထို့အပြင် 2019 နှစ်ဦးပိုင်းမှစ၍ Australia နိင်ငံရှိ နံမည်ကြီးတက္ကသိုလ် ကောလိပ်များသို့ ပညာသင်နိုင်ရန် လည်း တိုးချဲ့ လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်ပေးနေပါသည်။\nအမှတ်(၁၉၇)၊ B/3, 33လမ်း(အထက်)၊ ကျောက်တံတားမြို့နယ်၊ ရန်ကုန်။\n09 - 260 660 551 / 09 - 260 660 552\nအမှတ်(၂၄၄/၂၄၆)၊ အခန်း(၄၀၅)၊ ၅လွှာ၊ ပင်လုံထိပ်ထားကွန်ဒို(B)၊ ပန်းဆိုးတန်းလမ်း၊ ကျောက်တံတားမြို့နယ်၊ ရန်ကုန်။\n09 - 400 999 551 / 09 - 400 999 552\nDeveloped by NEW WORTH WEB DEVELOPMENT


PALAUNG NATIONAL SOCIETY - JAPAN: သတိ... မြေမြို၍ လူမျိုး မပျောက် လူမြို၍ လူမျိုးပျောက်မည်...!!!\nသတိ... မြေမြို၍ လူမျိုး မပျောက် လူမြို၍ လူမျိုးပျောက်မည်...!!!\nတရုပ် Gas ပိုင်းလိုင်း Project တွင် လာရောက် လုပ်ကိုင်နေသော တရုပ်များ မြန်မာတွေကို တရားဝင် လူမြိုဖို့ ကြိုးစားနေကြပြီ မကွေးတိုင်း စကုမြို့ နယ်တွင် ယခု အခါတွင် မြန်မာနိုင်ငံမှ တရုပ်နိုင်ငံသို့Gas များပေးပို့ ရန် ပိုက်လိုင်း မြုတ်နှံမှု့ များလာရောက် လုပ်ကိုင်နေပါသည်။\nထိုကုမ္ပဏီမှ တရုတ်များသည် စကုမြို့ နယ်ရှိကျေးရွာ တစ်ရွာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကျေးရွာ လူကြီးကို တွေ့ဖို့တောင်းဆိုကာ သူတို့ဤ Project ကို လုပ်ကိုင် နေစဉ်အတွင်း မြန်မာ အမျိုးသမီး မိန်းမ လိုချင်ကြောင်း ကောင်းကောင်း ထောက်ပံ့ ထားပေးမည် ဖြစ်ကြောင်း ရှာဖွေပေးရန် လာရောက် တောင်းဆိုကြောင်း သိရပါသည်။\nကျေးရွာ လူကြီးမှ စိတ်ဆိုး၍ ဤကဲ့သို့မိန်းမမျိုး ဒီရွာမှာ မရှိကြောင်း နောင်အခါ လာရောက် ပြောဆိုရင် ရိုက်ထုတ်မယ် ဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်မှ ထွက်သွားကြောင်း စကားပြန်ဖြစ်သူမှ ဒီရွာမရ နောက်ရွာများ ရှိသေးကြောင်း ပြော၍ ပြန်ခေါ်သွားကြောင်း ဒေသခံရွာသားများမှ Myanmar News Now ကို ပြောပြ ပါသည်။\nမြေမြို၍ လူမျိုး မပျောက် လူမြို၍ လူမျိုးပျောက်ဟု နယ်စပ် လ၀က တွင်ချိပ်ဆွဲထားသော စာတန်း များသည် အလှပလား။ တရုပ်လူမျိုးများကို ယခုလို တရားဝင် လူမြိုဖို့ ကြိုးစားမှု ခွင့် ပြုထားသည်မှာ ဘယ်သူတွေပါလဲ?


အိန္ဒိယ: သေဆုံး: မိန်းကလေးတစ်ဦး5နှစ်ပေါင်းတစ်ဦးခြေထောက်သေနတ်သူကိုအကြမ်းဖက်သမား J & K သည် | အိန္ဒိယသတင်း - Tele RELAY တစ်ခု\nမူလစာမျက်နှာ » အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ "အိန္ဒိယ: သေဆုံး: မိန်းကလေးတစ်ဦး5နှစ်ပေါင်းတစ်ဦးခြေထောက်သေနတ်သူကိုအကြမ်းဖက်သမား J & K သည် | အိန္ဒိယသတင်း\nအိန္ဒိယ: သေဆုံး: မိန်းကလေးတစ်ဦး5နှစ်ပေါင်းတစ်ဦးခြေထောက်သေနတ်သူကိုအကြမ်းဖက်သမား J & K သည် | အိန္ဒိယသတင်း\nSrinagar: လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့များကဗုဒ္ဓဟူးနေ့အပေါ်တစ်ဦး "အကြီးတန်းအရာရှိတဦးက" ပစ်သတ် Lashkar-e-Taiba ရာသူတို့တစ်တွေငါးနှစ်အရွယ်မိန်းကလေးတစ်ဦးခြေထောက်မှာသေနတ်ဖြင့်ပစ်ခတ်ခဲ့သည့်အတွက်တိုက်ခိုက်မှုပြီးခဲ့သည့်အပတ်ကဦးဆောင်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏စီးပွားရေးအရအဘိုးကိုချွတ်ပိတ်လိုက်သည်သူ၏စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစောင့်ရှောက်ဖို့လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့အာဏာရှင်တွေနားမထောင်ခဲ့ကြလို့ပဲ။\nBaramulla ခရိုင် Asif ထို့ကြောင့် Bhat ၏မြို့တစ် hideout ဦးသေဆုံးခဲ့သည် Sopore လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့များကထောက်လှမ်းရေးအစီရင်ခံစာများအပေါ် အခြေခံ. buckled ခဲ့ကွောငျး, အရာရှိများပြောသည်။ Asif အဖွဲ့ထအပေါ်လက်၌လက်ပစ်ဗုံးပစ်တဲ့အခါမှာနှစ်ဦးကိုရဲဦးဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။\nJammu နှင့်ကက်ရှမီးယား၏ DGP Dilbagh Singh က ကွပ်မျက်အကြမ်းဖက်ပုံမှန်ပြန်လည်ကာကွယ်တားဆီးဖို့သူ့အဖွဲ့၏မဟာဗျူဟာ၏အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်အဖြစ်၎င်းတို့၏စတိုးဆိုင်ပိတ်ဖို့ရန်ကက်ရှမီးယားမြောက်ဘက်ဈေးရောင်းခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်ဟုဆိုသည်။\n45 ကီလိုမီတာအကြောင်းကို Sopore အတွက် Dangerpora မှာလိုက်စားအသီးကုန်သည်များ၏မိသားစုအပေါ်တိုက်ခိုက်မှု, Srinagar တင်သွင်းခဲ့တဲ့ကတင်ပြရန်, အခြားသူများတွှေဖို့ရည်ရွယ်ခဲ့ Singh ကပြောခဲ့သည်။ မိန်းကလေးအပြင်နှစ်ခုကတခြားမိသားစုဝင်တွေတိုက်ခိုက်မှုအတွက်ဦးဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။\nLashkar ရှစ်အဖွဲ့ဝင်များကသူတို့ပုံနှိပ်ခြင်း၏တာဝန်နှင့်သူတို့ကိုအပ်နှင်းခြင်းနှင့်ပုံမှန်ဘဝဆန့်ကျင်ကလူသတိပေးပိုစတာများဖြန့်ဝေခဲ့ကြောင်းရဲတပ်ဖွဲ့ကပြောသည်ရက်အနည်းငယ်အကြာဖမ်းဆီးခဲ့သည်။ အဆိုပါအဖမ်းခံရယောက်ျားကိုလည်းသူတို့ Asif နှင့်ဆက်စပ်သောကြောင်းထင်ရှားနှင့်သူ၏အပေါင်းအသင်းနှစ်ခုရှိသည်ဟု alias ကို Sajjad Hyder နှင့် Mudasir ပန်ဒစ်ဟာ DGP ကဆိုသည်။\n၏အကြမ်းဖက်သမားများ Hizbul မူဂျာဟီဒင် ဒါ့အပြင်ပိုစတာတွင်ဖော်ပြထားသောအချိန်ဇယား၏အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်. မကုန်သည်များနှင့်ဝယ်လက်မေးတယ်။ လူငယ်တစ်ဦးမျက်နှာဖုံးလူကို Bhagat Chowk အနီးရှိလမ်းအလယ်၌ထင်ရှားအသွားအလာနှောင့်အယှက်ရန်ကြိုးစားခဲ့သည့်အခါ "ငါကဒီနေ့လယ် Srinagar မောင်းနှင်ခဲ့သည်။ ငါကရှောင်မှစီမံခန့်ခွဲ, "Mukhtar အာမက် Dar, Channapora ဒေသနေထိုင်သူတစ်ဦးကပြောပါတယ်။\nဒူလ် Ghaffar Khan က Pulwama သူစစ်သွေးကြွယခုပုဂ္ဂလိကကားများရပ်တန့်က "ကိုကြား" ဟုဆိုသည်နှင့်အိမ်ပြန်ဖို့ဒရိုင်ဘာကိုမေးခဲ့တယ်။ "တောင်သူလယ်သမားအသီးကိုဥယျာဉ်ခြံရိတ်မှမမေးမလျှောက်ကြပြီ" ဟုသူကဆက်ပြောသည်။\nCisco သည် 10e စက်မှုတော်လှန်ရေးများအတွက်စွမ်းရည်မြှင့်တင်ရန် $34 နှစ်ပေါင်းသန်းရင်းနှီးမြှုပ်နှံသွားမည်\nနိုင်ငံတော် Apply ဒါမှမဟုတ်အယ်လ်ဂျီယားသဘောတူညီချက်ပြန်ဖတ်ရပါမည်: အဆိုပါ CMA, အ MSA ကို, အ MPR GATIA နှင့်စားပွဲပတ်လည်


ဝေမိုးနိုင်(မုံရွာ): မုန်တိုင်းလေလား၊ မိုးသားလား\nဒီတော့ ရန်ဖြစ်ရင် အငိုက်မမိအောင် ၂၄နာရီသောက်နေရသလားတော့ မပြောတတ်ဘူး။ ဟုတ်လည်း ဟုတ်တယ်။ အဲဒီကိစ ကိုမယုံတဲ့ ရွာသားတချို့စမ်းသပ်ကြည့်ဖူးတယ်။ ကျော်ဟိန်းသိပ်မူးမနေတဲ့ အချိန်မျိုးမှာ လူမိုက်ငှားပြီး ရန်စခိုင်းကြည့်တယ်။ အသေအချာပဲ…… ကျော်ဟိန်းတစ်ယောက် နိုင်ဖို့တော်တော်လုံးပမ်းလိုက်ရတယ်။ ဟော………..ယိုင်ထိုးနေအောင် မူးတဲ့အချိန်မျိုးမှာ ချကြတော့ သူက အေးအေးဆေးဆေးနိုင်သဗျ။ အရက်သောက်ရင် ဒီကောင်က အစွမ်းပိုထက်သလိုဖြစ်နေတယ်။ မူးမူးရူးရူးနဲ့ တွေ့တဲ့ဆီ လှမ်းပြီး ထိုးကြိတ် ကန်ကျောက်၊ ဘေးနားက ခဲတွေ တုတ်တွေနဲ့ ထုပေါက်ရိုက်နှက်၊ တစ်ဖက်လူခမျာ ခေါင်းမဖော်နိုင်အောင်ခံရတာ။ ပြီးရင်လည်း တစ်ပတ်လောက် အိမ့်အပြင်မထွက်နိုင်ရှာဘူး။\nဒါကြောင့် ကျော်ဟိန်းဆို ဝေါင်ဝေါင်ရှေး ဝေးဝေးရှောင်ကြတယ်။ သူက ရွာလူကြီးတောင် သိပ်ဂရုစိုက်တာမဟုတ်ဘူး။ တစ်ခါက သူ့ကို ရွာလူကြီးက ထိပ်တုံးခတ်လို့ဆိုပြီး ထိပ်တုံးတန်းလန်းနဲ့ ထမင်းစားဖို့လာပေးတဲ့ သံဇလုံနဲ့ ပစ်ပေါက်လိုက်တာ နဖူးပေါက်သွားပါရောလား။ အဲသလောက် ကို ကျော်ဟိန်းတို့က မိုက်ကန်းရဲတာ။\nနောက်ဆုံးတော့လည်း ရွာလူကြီးလည်း မနိုင်တော့ဘူး။ ကျော်ဟိန်းဆို ကြည့်သာရှောင်ကြတော့ဟေ့ လို့ ကျန်တဲ့သူတွေကို သတိပေးထားရတော့တာ။ ရွာထဲကလူတွေကလည်း ကျော်ဟိန်းတဲ့ဟေ့ဆိုတာနဲ့ ရှောင်ပြီး၊ ရှားပြီးသား။ ကိုယ့်သားသမီးတွေရော၊ ယုတ်စွအဆုံး ကိုယ့်အိမ်က ကျွဲ၊ နွား၊ ခွေး၊ ဆိတ်မကျန် ကျော်ဟိန်းနားအကပ်မခံကြဘူး။ ကျော်ဟိန်းကလည်း မလွယ်ဘူး။ ကလေးရယ်၊ ခွေးရယ် နားလည်တာမဟုတ်ဘူး။ သူ့စိတ်ထဲမထင်ရင် မထင်သလို ကလေးတွေ နပန်ထအုပ်လားအုပ်ရဲ့။ ခွေးတွေ ခဲနဲ့လိုက်ပေါက်လားပေါက်ရဲ့။ နွားတွေ တုတ်နဲ့ လိုက်ရိုက်လားရိုက်ရဲ့။ ဒီတော့ မိဘတွေဟာ ကလေးတွေဆို ကျော်ဟိန်းနဲ့ ခြောက်ရတယ်။ တော်ရုံကလေး ငိုပလား၊ ကျော်ဟိန်းကြီးလာနေပြီလို့ ခြောက်လိုက်၊ တန်းအငိုတိတ်တယ်။\nအဲဒီတော့ ကလေးတွေတင် ကျော်ဟိန်းကို ရှောင်တာလားဆိုတော့ မဟုတ်သေးဘူး။ မိန်းမပျိုလေးတွေကလည်း ကျော်ဟိန်းဆိုရှောင်ကြတယ်။ အိနြေ သိကာ ရှိတဲ့ မိန်းကလေးတွေ၊ အရှက်အကြောက်ကြီးတဲ့ မိန်းကလေးတွေ ပေါ့လေ။ သူတို့တွေက ကျော်ဟိန်းဆို မှုန်မှုန်လေးမြင်တာနဲ့  ဝေးရာပြေးလေ့ရှိတယ်။ မပြေးလို့လည်း မရဘူး။ မိန်းကလေးလှလှတစ်ယောက်မမြင်လိုက်နဲ့။ ကျော်ဟိန်းတို့က စကားလိုက်ပြောပြီးသားပဲ။ ရတာ၊ မရတာ အပထား၊ ပြောလိုက်ရရင်ကို ကျော်ဟိန်းအဖို့ အရသာပဲ။ ရရင်တော့လည်း အပီပေါ့လေ။ လမ်းတွေ့တဲ့ မိန်းမပျိုချောချောလှလှ မှန်သမျှ ယိုင်ထိုးယိုင်ထိုးနဲ့ လိုက်နှောင့်ယှက်တော့ မိန်းကလေးတော်တော်များများက သူ့ကို စက်ဆုပ်ကြတယ်။ အော်ဂလီဆန်ကြတယ်။\nတချို့လူးစိန်တွေကျပြန်တော့လည်း ကျော်ဟိန်းရှေ့မှာမှ အီစီကလီလာလုပ်တယ်။ မူမူနွဲ့နွဲ့ချွဲပြကြတယ်။ ဒီကောင်က လူကသာ အသုံးမကျတာ ။ ရုပ်ရည်ကကျ အလာကြီးကိုး။ တောသားဆိုပေမယ့် အသားအရေက ခပ်လတ်လတ် ။ ရုပ်က မျက်လုံးမျက်ဖန်ကောင်းကောင်း၊ မျက်ခုံးမွှေးထူထူထဲထဲ၊ နှုတ်ခမ်းမွှေးခပ်စစနဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကလည်း သန်သန်မာမာ ၊ တုတ်တုတ်ခိုင်ခိုင်ဆိုတော့ တချို့မိန်းကလေးတွေကတော့ ကျော်ဟိန်းဟာ သူတို့အိပ်မက်ထဲက ရွှေမင်းသားလေးပေါ့။ ဒါတောင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ကတတ်ဆန်းနေတာနော်။ ပြင်ပြင်ဆင်ဆင်များနေလို့ကတော့ ……..ဟွန်း။ ဘယ်လောက်အရောင်ထွက်လာမလဲ စဉ်းစားသာကြည့်။\nပြီးတော့ ဒီကောင်က စကားပြောလေးလည်း ပိရိတယ်။ မိန်းကလေးတွေနဲ့ဆို ပြောပါတယ်။ မိန်းကလေးတွေနဲ့စကားပြောရင် အထာနပ်တယ်။ ဘယ်အချိန် ဘယ်စကားပြောရမယ်၊ ဘယ်အခြေအနေမှာ ဘယ်လို တော်ကီသွင်းရမယ်ဆိုတာ ကျော်ဟိန်းက ရေရေလည်လည် နပ်တယ်။ ဒီတော့ ကောင်မလေးတချို့က ကျော်ဟိန်းဆို ကြွေကြတယ်။ အဲဒါကြောင့်မို့လည်း ဒီကောင် ခုလက်ရှိမှာကို မိန်းမက သုံးယောက်။\nပထမဆုံး မိန်းမရလာကတည်းကကို ကျော်ဟိန်းတို့က အုတ်အော်သောင်းတင်း ဟိုးလေးတကျော် ဆူညံစေခဲ့တာ။\nကျော်ဟိန်း မိန်းမရတဲ့အကြောင်းပြောမယ်ဆို သူ့အမေကြီးကို ပြန်ဆွဲခေါ်ရမယ်။ ဟုတ်တယ်။ အဘွားကြီးက အခုမရှိတော့ပါဘူး။ ဆုံးသွားရှာပြီ။ ကျော်ဟိန်း နှိပ်စက်တဲ့ဒဏ်နဲ့ပဲ လုံးပါးပါးသွားရှာတာ။ ခုများဆို သုံးနှစ်လောက်တောင် ရှိမလားပဲ။ ကျော်ဟိန်းအဖေကတော့ ဒီကောင် နှစ်နှစ်သားလောက်ကတည်းက ထန်းပင်ပေါ်ကနေ ခြေချော်ကျပြီး ဆုံးသွားတယ် ပြောတာပဲ။ ကျော်ဟိန်းတစ်သက် မအေကြီးလက်ပေါ်ကြီးရတာ။ ဒါပေမယ့်လည်း…………မအေကြီးခမျာ ဒီကောင့်ကျွေးမွေးပြုစုရတာ စိတ်ဆင်းရဲ ကိုယ်ဆင်းရဲနဲ့ပါ။ သေသွားတာတောင် ကောင်းတယ်ပြောရမယ်။ ဆက်ရှင်နေလည်း ဒီကောင့်ဝန်ကို အိုကြီးအိုမနဲ့ ဆက်ထမ်းနေရမှာပဲလေ။\nအဘွားကြီးက သူ့ကျန်းမာရေးပဲ သူသိသလားမပြောတတ်ဘူး။ သူမသေခင် သူ့သားကို စိတ်ချသွားချင်လို့ ဆိုပြီး အိမ်ထောင်ဖက်လိုက်စပ်တယ်။ ဒါပေယ့် ကျော်ဟိန်းကို ဘယ်မိန်းမကယူမလဲ။ ဘယ်သူက ချစ်ခင်စုံမက်မလဲ။\nမိကောင်းဖခင်သားသမီးလေးတွေ၊ ရှေ့ရေးမျှော်တွေးတတ်တဲ့ကလေးလေးတွေ ပြောပါတယ်။ အဘွားကြီးကတော့ လိုက်စပ်ရှာတယ်။ သူ့သားတော်မောင်အတွက် မိဖုရားရှာပေးရှာတယ်။ သို့ပေမယ်လို့ ဘယ်မိဘက ကိုယ့်သမီးနုနုထွတ်ထွတ်လေးကို ကျော်ဟိန်းလက် အပ်ရက်မလဲ။ ဟုတ်တယ်မလား။\nအဲဒီလို မအေကြီးလိုက်စပ်နေတာကို ကျော်ဟိန်း သိသွားတော့ မအေကြီးကို တိုက်ရိုက်မေးတယ်။\n** အမေ………. ကျုပ်ကို မိန်းမပေးစားမလို့ဆို **\nအဘွားကြီးက အကြော်ဒယ်ထဲက ဇကာဇွန်းကြီးကို အကြော်ဗန်းပေါ်တင်ပြီး\n** အေး…။ ဟုတ်တယ်။ ငါမသေခင် နင့်ကို စိတ်ချသွားချင်လို့ **\nအဘွားကြီးစကားတောင် ကောင်းကောင်းမဆုံးသေးဘူး။ ကျော်ဟိန်းက\n** စိတ်ချ……….မနက်ဖြန် ခင်ဗျားချွေးမရပြီသာမှတ်လိုကတော့။ တခြားကောင်မတွေ လိုက်စပ်မနေနဲ့တော့။ ကျုပ်က ကျုပ်ကြိုက်တာ ယူမှာ **\nပါးစပ်ကနေ အော်ဟစ်ပြောပြီး ထွက်သွားလိုက်တာ နောက်နေ့မနက် အိမ်ပြန်ရောက်လာတော့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်လက်ဆွဲလို့။ အဘွားကြီးကတော့ကြောင်ငေးလို့။ အကြော်ဒယ်ကြီးထဲက ဆီတွေလည်း ပွက်ပွက်၊ ပွက်ပွက်ထနေတာ ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်နိုင်အားဘူး။ ၀ယ်သူတွေကလည်း ပြူးတူးပြဲတဲကြည့်ကြရင်း စပ်စုကြတယ်။ ဘေးအိမ်နီးနားချင်းတွေလည်း ဟိုကတစ်ယောက်၊ ဒီကတစ်ယောက်ထွက်လာရင်း တိုးတိုးကျိတ်ကျိတ်ထင်မြင်ချက်တွေပေး၊ အဖြစ်အပျက်ကိုသုံးသပ်နဲ့ မနက်ခင်းလေးဟာ တော်တော်လေးလှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်သွားတယ်။\n**ဟယ်…….အဲဒါ ဟိုဘက်ရွာက စိန်သောင်းသမီးမဟုတ်လား **\n** ဘယ်လိုဖြစ်ကြတာတုန်း **\n** စိန်သောင်းတို့၊ မရွှေတင်တို့ သိကြရဲ့လားမသိဘူး**\nလူကစုစု စုစုနဲ့များသွားတော့ အသံတွေလည်း ကျယ်ကျယ် ကျယ်ကျယ်ကြားလာရတယ်။ ရပ်ထဲ ရွာထဲ သတင်းဖြန့်တဲ့သူက ဖြန့်တယ်။ စိန်သောင်းသွားပြောတဲ့သူက ပြောတယ်။ တစ်ဖက်ရွာမှာလည်း ညကတည်းက ကောင်မလေးပျောက်သွားတော့ ပွက်လောတွေ ရိုက်နေခဲ့တာတဲ့။ ကျော်ဟိန်းနဲ့ ညားမှန်းလည်း သိရော…….ဟိုဘက်ရွာကလူတွေ ပေါက်ကွဲကြတော့တယ်။ ကျော်ဟိန်းအမေခမျာလည်း မျက်နှာငယ်လေးနဲ့တစ်ဖက်မိဘတွေကို ရွာလူကြီးတွေအကူအညီနဲ့ မနည်းတောင်းပန်ယူခဲ့ရတယ်။ စိန်သောင်းဆိုတာ ကျော်ဟိန်းကို ထိုးမယ်၊ ကြိတ်မယ် တကဲကဲ။\nအားလုံးသိချင်ကြတာက သူတို့နှစ်ယောက်ဘယ်လိုညားလဲ ဆိုတာပဲ။ ကောင်မလေးက ရိုးရိုးအေးအေးလေး။ လူလေးကလည်း လှလှပပ၊ ကြွကြွရွရွလေး။ မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်း၊ မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းနဲ့ ချစ်စရာလေး။ ခနာကိုယ်ကလည်း တောသူပီပီ တောင့်တင်းကျစ်လျစ်တယ်။ ညိုမှောင်နေတဲ့ဆံပင်တွေနဲ့ ၀ါဖန့်ဖန့် အသားအရေက ဟပ်လို့။ အမူအကျင့်လေးကလည်း သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့လေး။ ကျော်ဟိန်းနဲ့ဆို နံ့သာဆီနဲ့ အီး။\nဆိုတော့ အကြောင်းစုံလည်း သိရရော …..တခြားသူမပြောနဲ့ ၊ မအေကြီးကိုယ်တိုင်က ကျော်ဟိန်းကို ထန်းပလက်ပြားနဲ့ ရိုက်တာ တအုံးအုံး။ ကျော်ဟိန်းကလည်း မအေကို ပြန်မလုပ်ရုံတမယ်။ ပြီး …………ပြောသေးတယ်။\n** ခင်ဗျား မိန်းမပေးစားမယ်ဆိုလို့ ကျုပ်မိန်းမရှာယူတာလေ။ ကျုပ်ကြိုက်တဲ့မိန်းမ ကျုပ်ရအောင်ယူတာ ဘာဖြစ်တုန်း ။ ဒါ ခင်ဗျားပေးစားချင်လို့ ဖြစ်ရတာ။ ခင်ဗျားအပြစ် **\nတဲ့။ မအေကြီးခင်ဗျာ…….မြေကြီးပေါ်ကို လူးလှိမ့်ပြီး ငိုရှာတယ်။\n** ကျော်ဟိန်းရယ်………နင့်ကိုမွေးမိတဲ့ ငါ့ကိုယ်ငါပဲ သတ်သေချင်လောက်အောင် ဒေါသထွက်မိပါတယ်ဟယ် **\nဆိုပြီး လက်ထဲက ထန်းပလက်ပြားနဲ့ သူ့ခေါင်းကိုသူ ရိုက်ချလိုက်တာ မေ့လဲသွားပါရောလား။\nစိန်သောင်းဆိုတာလည်း ဓါးဆွဲပြီး ကျော်ဟိန်းကို သတ်ရပါမှ လုပ်တော့တာ။ ဘေးနားကလူတွေ ၀ိုင်းဆွဲရတယ်။ စိန်သောင်းက ပါးစပ်ကလည်း ကျော်ဟိန်းကို ဆဲဆိုနေတော့ မြနှစ်က ၀င်ပြောတယ်။\n** အဖေ………သူ့ကို ရန်လုပ်မနေနဲ့တော့။ ဒီကိစ က ကျုပ်သဘောတူလို့ ကျုပ်တို့ ညားတာ **\nစိန်သောင်းခမျာ ပါးစပ်ကလေးဝိုင်းလို့။ ဘေးနားက စိန်သောင်းကို ဆွဲထားတဲ့သူတွေလည်း ပါးစပ်အဟောင်းသားတွေနဲ့ ဆွဲထားတဲ့ လက်ကလေးတွေ အသာဖြေလျှော့လို့။ စိန်သောင်းကလည်း ဓါးကြီး ပစ်ချပြီး ဒူးထောက်ပုံကျလျက်သား။ အားလုံး ဘာစကားမှ မပြောနိုင်ခဲ့ကြဘူး။\nထားတော့…….။ ဒီလိုနဲ့ သူတို့နှစ်ယောက် လင်မယားစာရင်းဝင်သွားခဲ့ကြတယ်။ စိန်သောင်းတို့ကတော့ ကောင်မလေးကို ညည်း ငါတို့ဆီ ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာနဲ့ဆိုပြီး ပြောသွားတယ်။ အဘွားကြီးကတော့ အကြော်ကြော်ရင်း ရှာဖွေကျွေးမွေးရတာပေါ့။ ကောင်မလေးက လည်း ယောကမကြီးနဲ့အတူ အကြော်ဆိုင်မှာ မလုပ်တတ် လုပ်တတ် ၀ိုင်းဝန်းကူရှာပါတယ်။ တောထဲ တောင်ထဲ တိုးပြီး ဟင်းရွက်ခူး၊ မှိုခူးနဲ့လည်း ရွာထဲ လှည့်လည် ရောင်းရှာတယ်။ ကျော်ဟိန်းကတော့ သိတဲ့အတိုင်း။ မအေ့အိမ်ပေါ် လင်မယားနှစ်ယောက်သား တက်နေစ အချိန်လောက်ပဲ အရက်နဲ့ပြတ်တယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်း နေမြဲပဲ။ ပိုတောင် ဆိုးလာသလားမှတ်ရမယ်။ ဘာလဲဆိုတော့ မိန်းမကို အနိုင်ကျင့်လာတယ်လေ။ ကောင်မလေးက ဒင်းကို အလိုက်သင့်ပါရမီဖြည့်ရှာပါတယ်။ ရေပူရယ်၊ ရေအေးရယ်၊ တဘက်ရယ်၊ ပုဆိုးရယ်နဲ့ အရက်ဖိုးတောင် ပါလိုက်သေး။ ဒါကို ဒီကောင်က ညားစခဏပဲ ကြင်နာပြပြီး နောက်ပိုင်း အနုနည်းနဲ့ရော၊ အကြမ်းနည်းနဲ့ရော နှိပ်စက်တော့တယ်။ အကြောင်းမရှိ၊ အကြောင်းရှာပြီး ရန်လုပ်တယ်။ အော်ဟစ် ငေါက်ငမ်း ဆူပူ ကြိမ်းမောင်းနဲ့ တစ်ခါတစ်ခါ လက်တောင်ပါလာတတ်သေး။\nအဘွားကြီးကတော့ ချွေးမလေးကို ကြည့်ပြီး ငိုမိတယ်ဆိုပဲ။ သနားလွန်းလို့တဲ့။ ဒီလိုကလေးမ သူ့သားနဲ့ ညားတဲ့အတွက်တဲ့လေ။ ပြီး ….သူ့သားအတွက်လည်း စိတ်အေးသွားသတဲ့။\nအဘွားကြီး ကျော်ဟိန်းအတွက် အပြည့်အ၀စိတ်ချသွားတာ သံသယမရှိနိုင်အောင် သူတို့လင်မယားညားပြီး နှစ်လလောက်နေတော့ ဆုံးသွားတာက သက်သေပဲ။ ကျော်ဟိန်းဆိုတဲ့ကောင်များ မအေဆုံးတာတောင် ထန်းတောနဲ့ အိမ် စုန်ချည်ဆန်ချည်ကူးလို့။ နောက်ဆုံး မအေကြီးအလောင်း မြေကျတော့မှ ဘေးနားကနေ အာပြဲကြီးနဲ့ တ၀ါးဝါးအော်ငိုတော့တာ။ လက်ထဲမှာလဲ အရက်ပုလင်းကြီးနဲ့။ ဘေးကလူတွေခမျာ သနားရမှာလား၊ နှာခေါင်းရှုံ့ရမှာလား။ မအီမလည်ကြီးတွေ ဖြစ်လို့။\nအဘွားကြီးရက်လည်ပြီးလို့ နှစ်ပတ်လောက်နေတော့ ကောင်မလေးမိဘတွေက ပြန်ခေါ်တယ်။ မြနှစ်က မလိုက်ဘူးတဲ့။ မိဘတွေက နင် ဒီကောင့်ကို ဘာမက်နေတာတုန်းလို့ မေးတော့ ဒါ ကျုပ်ယောက်ျားလေလို့ ဖြေသတဲ့။ ကောင်မလေးကလည်း အဆန်း။ မိဘတွေက ဒေါပွပြီး ပစ်ထားတော့တာပဲ။ အဲ………..မိဘတွေကို လှန်လိုက်လို့ ယောက်ျားကပ်စရာရှိလားဆိုတော့လည်း ယောက်ျားက ကြင်ကြင်နာနာ ယုယုယယနဲ့ အနားမှာ မားမားမတ်မတ်ရပ်ပေးနေတာမဟုတ်ဘူး။ အရပ်ကတော့ ကောင်မလေးကို မေးငေါ့ကြတယ်။ မွဲချင်တဲ့ခွေး ပြာပုံတိုးတို့၊ ပိုးဖလံမျိုး မီးကိုတိုးတို့နဲ့ ခိုင်းနှိုင်းကြတယ်။ ကောင်မလေးကတော့ ပြစ်တင်ဝေဖန်မှုအားလုံးကို ကြံ့ကြံ့ခံရင်ဆိုင်မယ်ဆိုတဲ့ မာန်လေးနဲ့။\nဒီလောက်တောင် ကောင်မလေးက သူ့ကို အနွံတာခံချစ်တာကို ကျော်ဟိန်းမို့ နောက်မိန်းမထပ်ယူရက်တာလည်း အံ့များတောင် သြရပါရဲ့။ ယူလာတဲ့မုဆိုးမကလည်း အာလန်၊ လျှာလန် ကြမ်းတောမ။ ကျော်ဟိန်းကို ယူလို့ သူ့ကို အတင်းတုပ်တဲ့သူတွေကို ထမီလှန်မပြရုံတမယ် ဆက်ဆံတယ်။\n** ငါတို့ဟာ ငါတို့ ကြိုက်လို့ညားတာ၊ နင်တို့သောက်ပူ တစ်ပြားသားမှ မပါဘူး။ ဘာစကားမှ မပြောကြနဲ့……..ပါးကျိုးသွားမယ်။ ဥမာ စိန်တဲ့ ….တစ်စိန်ထဲ ရှိတယ်**\nပြောရရင် ကျော်ဟိန်းနဲ့ ဥမာစိန်ပေါင်းလိုက်တော့ ရွာ့အော့ကြောလန် လင်မယားဖြစ်သွားတာပေါ့။ တစ်ခုထူးတာကကျော်ဟိန်းက ဥမာစိန်ကို အကြောက်ဓါတ်ခံရှိတာပဲ။ အရင်ကတည်းက ရွာမှာ ဥမာစိန်ကလည်း သူ့နာမည်နဲ့သူ။ တော်ရုံမိန်းမ ဥမာစိန်နဲ့ တုမဖြစ်ဘူး။ အာကြမ်း လျှာကြမ်းနဲ့ အဆိုအဆဲကလည်း ပျစ်နှစ်လိုက်ပါသော်ကော။ ဒီတော့ ကျော်ဟိန်းက ဥမာစိန်ကိုရှိန်တယ်။ မြနှစ်ကို နိုင်သမျှ ဥမာစိန်နဲ့ကျ ခံရတယ်။ ပြန်လည်း မလုပ်ဘူး။ ဟိုကောင်မကလည်း ရပ်ကျော် ရွာကျော် အော်ဟစ်ဆဲတာ၊ ရန်ဖြစ်ရင်လည်း ဘတစ်ပြန် ကျားတစ်ပြန်။ ဥမာစိန်ကတောင် လက်သွက်သေးတယ်ပြောရမယ်။ ကျော်ဟိန်းခမျာ ကုပ်လို့။ မြနှစ်အိမ်မှာလို မူးလာတာနဲ့ ပေါက်ကရလေးဆယ် လျှောက်မပြောရဲဘူး။ ထောင့်လေးတစ်ထောင့်မှာ ထိုင်ရင်း ဘိန်းစားမှိန်းသလို မှိန်းတော့တာ။ ဥမာစိန့်သားနှစ်ကောင် သူ့ရှေ့ခြေချင်းလိမ်နေရင်လည်း မပြောရဲဘူး။ ကောင်မက စွာတာကိုး။ စွာတဲ့အပြင် ဗိုလ်ကလည်း ကျသေးတယ်။ သူ ပိုက်ဆံလိုလာပြီဆိုရင် ကျော်ဟိန်းကို မြနှစ်ဆီက တစ်ဖက်လှည့်နဲ့ တောင်းခိုင်းတတ်တယ်။ ကျော်ဟိန်းကလည်း မြနှစ်ကို ဆဲဆိုမာန်မဲပြီး တွေ့တဲ့ ပိုက်ဆံသိမ်းယူသွားတာ။ မြနှစ်ကတော့ ဘာသိမှာတုန်း။ ကျော်ဟိန်း အရက်ဖိုးမရှိလို့လို့ ထင်ရှာတာပေါ့။\nအဲသလောက်ထိ လူလည်ကျတာ။ ကျော်ဟိန်း မသိဘူးမဟုတ်ဘူး ။ သိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘာမှ မပြောဘူး။ ဥမာစိန်ကတော့ ဟန်အကျကြီးကျနေတာပေါ့။\nဒါပေမယ့်လည်း ဥမာစိန် အချိန်အကြာကြီး မင်းမူခွင့်မရဘူး။ နောက်ထပ်ဇော်တစ်ဇော် ထပ်ပေါ်လာပြန်တယ်။ ကျော်ဟိန်းက မိန်းမတစ်ယောက် ထပ်ယူတယ်လေ။ ဒီမိန်းမကတော့ အပျို ။ ကျော်ဟိန်းတို့ရွာလေးနဲ့ ဆယ်မိုင်လောက်ခြားမဲ့ ရွာတစ်ရွာကတဲ့။ ကျော်ဟိန်းထက်နှစ်နှစ် ၊ သုံးနှစ်လောက်ငယ်မယ်ထင်တယ်။ ၂၈၊ ၂၉ လောက်ရှိရောပေါ့။ နာမည်က သန်းသန်းဆင့်တဲ့။ သူလည်း စရိုက်ကတော့ ဥမာစိန်နဲ့ နင်လား ၊ ငါလားပါပဲ။ ဒါကြောင့်မို့လဲ ကျော်ဟိန်းအကြောင်း သိသိကြီးနဲ့ ယူတာပေါ့။\nဒီတစ်ခါ ကျော်ဟိန်း သန်းသန်းဆင့်ကို ယူတော့ အရပ်ကတော်တော် ဒေါသထွက်လာကြပြီ။ ခံပြင်းလာကြပြီ။ မြနှစ်ဘက်ကနေ နာကြည်းလာကြပြီး မြနှစ်ကို ဒီကောင့်ကို လက်မခံဖို့ တိုက်တွန်းကြတယ်။ ကျော်ဟိန်းကိုတော့ ဘယ်သူမှ ဘာမှ မပြောကြဘူး။ လူတွေဆိုတာလည်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ ။ ကိုယ့်အကျိုးစီးပွားနဲ့ မသက်ဆိုင်ရင် ဘယ်သူမှ ထိထိရောက်ရောက် ပါဝင်ပတ်သတ်ကြတာမဟုတ်ဘူး။ ဒါ ကိုယ့်ရွာ နာမည်ပျက်စရာပါလား၊ သိကာကျစရာပါလားရယ်လို့လည်း ရှည်ရှည်ဝေးဝေးလျှောက်တွေးမနေကြဘူး။ အများအတွက်ရယ် မတွေးကြဘဲ ကိုယ့်တစ်ကိုယ်စာကွက်တွေးတော့ ကျော်ဟိန်းကိစ ဟာ သူတို့အရေးမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ကြတယ် ။ မြနှစ်ကို ကိုယ့်ထိုက်နဲ့ကိုယ့်ကံလို့ ရယ်ဟဟပြောကြတယ်။ အတင်းအဖျင်းလောက်ပြောဖို့ အာပေါင်အာရင်းသန်ပြီး ဖျောင်းဖျနားချဖို့ကျတော့ ကိုယ်နဲ့ဘာဆိုင်တာမှတ်လို့ဆိုပြီး မျက်ကွယ်ပြုနေကြတဲ့သူတွေက တစ်ပုံကြီး ။ ပြောတဲ့သူပြောပြန်တော့လည်း မြနှစ်က မထုံတက်သေး။ ဒီတော့ ဟိုသုံးယောက်လူလည်ကျတာ ကောင်းကောင်းခံရတော့တာပေါ့။\nသန်းသန်းဆင့်က ဒီရွာစရောက်ကတည်း ကဟိုလူသတင်းပို့၊ ဒီလူက လက်တို့နဲ့ ကျော်ဟိန်း ရာဇ၀င်ကို တော်တော်လေး ထဲထဲဝင်ဝင် တီးခေါက်မိသွားပြီးပြီ။ ဥမာစိန်က မြနှစ်ကိုလူလည်ကျနေတာကို သိတော့ သူတောင် လုပ်သေးတာ၊ ငါရော ဘာလို့ မလုပ်နိုင်ရမှာလဲဆိုပြီး ကျော်ဟိန်းကို နင်ငါ့ကို ယူထားတာ၊ နင်ရှာကျွေးဆိုပြီး ပြောတယ်။ ကျော်ဟိန်းကလည်း အလကား အလုပ်လုပ်နေပါ့မလား။ ဒီတော့ မြနှစ် တွင်းထဲကပဲ နှိုက်ပြီး မိဖုရားသစ်ကို ဆက်သတာပေါ့။ ဒီအကြောင်းတွေ ရပ်ရွာလူကြီးတချို့က ရိပ်စားမိလာတော့ ၀ိုင်းဝန်းဖြေရှင်းပေးဖို့ ကြိုးစားကြတယ်။ ဟုတ်တယ်လေ……..။ ကြာရင်မြနှစ်က လုံးပါးပါးတော့မှာ။ ခုဆို သန်းသန်းဆင့်အတွက်ကျော်ဟိန်းပေးရမယ့် ဆက်ကြေးကို မြနှစ်က ရှာပေးရတယ်။ ဥမာစိန်က ကောက်စိုက်ပျိုးနုတ်လုပ်သေးတယ်ဆိုပေမယ့် တစ်ခါတရံ ကျော်ဟိန်းကို ကပ်ပြီး ရိတ်သေးတယ်။ ဒီတော့ မြနှစ်က ဘုံပိုင်တွင်းကြီးလိုပဲ။ သန်းသန်းဆင့်က ၀င်ခပ်သွားလိုက်၊ ကျော်ဟိန်းကခပ်လိုက်၊ ဥမာစိန်က ခပ်လိုက်နဲ့။\nအဲဒီကိစနဲ့ပတ်သတ်ပြီး လူကြီးတွေက သူတို့လေးယောက်ကို ခေါ်တွေ့မေးတယ်။ မေးရင်း မြန်းရင်း ဖြေရင်း ရှင်းရင်းနဲ့ ဥမာစိန်နဲ့ သန်းသန်းဆင့်က ရန်ဖြစ်ကြပြန်ပါရော။ နှစ်ယောက်သား ပါးရိုက် နားရိုက်နဲ့ လုံးထွေးသတ်ပုတ်ကြလို့ ဘေးနားကလူတွေ မနည်းထိန်းယူရတယ်။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အော်ကြဟစ်ကြ ရန်ဖြစ်ကြနဲ့ လင်မယား လေးဦး လေးဖလှယ်အတွင်းရေးတွေလည်း အကုန်ပေါ်ရောပဲ။\nအဲဒီနောက်ပိုင်း လူကြီးတွေက မြနှစ်ကို အနီးကပ်စောင့်ရှောက်တော့တယ်။ ကျော်ဟိန်းလည်း မြနှစ်ဆီက ပိုက်ဆံတောင်းချင်တိုင်း တောင်းမရတော့ဘူး။ တောင်းတိုင်းလည်း မပေးခိုင်းဘူး။ သန်းသန်းဆင့် အခက်တွေ့တော့တာပေါ့။ သူက ဘာမှ မလုပ်ဘဲ ထိုင်စားနေတာလေ။ ဒီတော့ ကျော်ဟိန်းကို နားပူနားဆာလုပ်တယ် ။ ကျော်ဟိန်းကလည်း အဖြစ်ရယ်လို့ ထွေထွေထူးထူးမရှိတော့ သူ့ဖာသာ အလုပ်ကလေး ရှာကြံရတယ်။ နောက်ဆုံးဘယ်လိုမှ မဟန်နိုင်ဘူးဆိုတာသိတော့ ကျော်ဟိန်းကို နင်နဲ့မပေါင်းနိုင်တော့ဘူး ဆိုပြီး သူ့ရွာသူပြန်သွားသတဲ့။ ဥမာစိန်ကတော့ ဟန်မပျက်ပါပဲ။ သူ့ဖာသာ ကောက်စိုက်ပျိုးနုတ်လိုက်နဲ့ ရုန်းတာပဲ။ ကျော်ဟိန်းကိုတော့ သိပ်မကြည်ချင်တော့ဘူး။ ကျော်ဟိန်းကလည်း မြနှစ်အိမ်မှာ အခြေအနေမဟန်တော့ ဥမာစိန်အိမ်ကနေကို မပြန်တော့ဘူး ။ အရက်ဆိုင်နဲ့ ဥမာစိန့်အိမ် လူးလာခေါက်တုံ့ပဲ။ ဒါပေမယ့် သန်းသန်းဆင့် က မကြာဘူး။ ပြန်ရောက်ချလာတယ်။ သူ့ဖာသာ တောထဲ တောင်ထဲ သွားပြီး မှိုရှာ၊ မျှစ်ချိုးနဲ့ ရအောင် ရှာဖွေစားသောက်ပြီး နေပြန်တယ်။ အဲဒါပြောတာ၊ ကျော်ဟိန်းတို့ ကံဇာတာများ ကောင်းပုံ။ မိန်းမတွေက သူ့ဆို မခွာကြဘူး။ ဘာကြောင့်မှန်း မသိဘူး။\nမြနှစ်ကိုတော့ လူကြီးတွေက အမြဲဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်ပေးရှာတယ်။ ကောင်မလေးကတော့ အရင်တုန်းကနဲ့ အခုနဲ့ သိပ်ပြီးတော့မထူးခြားပါဘူး။ သူ့ဟာသူ ပုံမှန်ပါပဲ။ အရင်ကလို ကျော်ဟိန်းကို ငွေဆက်သမနေရတော့ ဈေးရင်းပြုတ်တာတွေ၊ ညစာငတ်တာတွေတော့ သိပ်မရှိတော့ဘူးပေါ့လေ။\nအဲဒီအချိန်မှာပဲ ပြသနာတစ်ခုထပေါ်လာပြန်တယ်။ အဲ………ပြသနာရယ်လို့တော့လည်း မဟုတ်ဘူးပေါ့လေ။ ဒါပေမယ့် ပြသနာတွေကို သယ်ဆောင်လာခဲ့တာတော့ အမှန်ပဲ။ ဘာလဲဆိုတော့ မြနှစ်မိဘတွေ မုံရွာကအပြန် ချင်းတွင်းမြစ်ထဲမှာ ၀ဲနဲ့တိုးပြီး ဆုံးသွားပါတာပဲ။ ရေတက်ချိန်မှာ ခရီးလမ်းအရ မော်တော်တွေ သိပ်မသွားတာကို…. သွားတဲ့ မော်တော်လေးပေါ်တက်လိုက်ရင်း ၀ဲထဲပါသွားတာတဲ့။ အစအနတောင် ရှာမရဘူးဆိုပဲ။ မြနှစ်ကလေးလဲ မပဋာမြေလူးတော့တယ်။ ကျော်ဟိန်းကတော့ တစ်ချက်ကလေးတောင် သွားမကြည့််ဘူး။ အလကားဟာတွေ သေတာ ကောင်းတယ်ဆိုပြီး အရက်ဆိုင်မှာ မူးနေသတဲ့။ မြနှစ်ကလေးကို အရပ်က၀ိုင်းဝန်းပြီး ကူညီပေးလိုက်ကြတော့ အလောင်းမြေကျသွားတယ်။ ရက်လည် အောင်အောင်မြင်မြင်ပြီးသွားတယ်။ ကျော်ဟိန်း တစ်ခါမှ ရောက်မလာဘူး။ သူ့ရွာမှာပဲ မူးယစ်သောက်စားနေပြီး ဥမာစိန်နဲ့ သန်းသန်းဆင့်အိမ်တွေဆီ တစ်လှည့်စီ လှည့်လည်သီတင်းသုံးပါသတဲ့။ ပြန်ပြောတဲ့သူတွေကတော့ ပြောကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကောင်မလေးကလည်း မထုံတက်သေးရယ်။ အင်းမလုပ်၊ အဲမလုပ်။\nရက်လည်ပြီး သုံးရက်လောက်ထိတော့ မြနှစ်သူ့ရွာမှာနေသေးတယ်။ နောက်ရက်ကစပြီး ကျော်ဟိန်းရှိရာ ပြန်သွားတယ်။ ဘေးလူတွေကတော့ မေးငေါ့ကြတာပေါ့။ ကောင်မလေးကတော့ သိတဲ့အတိုင်းပဲ။ အိမ်ပြန်ရောက်လာတယ်။ မြနှစ်ရောက်မှန်းသိတာနဲ့ ကျော်ဟိန်း က ရောက်ချလာပြီး အရက်ဖိုးတောင်းတော့ မြနှစ်က ပိုက်ဆံတော့ ထုတ်ပေးတယ်။ ဒါပေမယ့် စကားတစ်ခွန်းပြောလိုက်သတဲ့။ ကျွန်မ အမေတို့ရွာမှာပဲ ပြန်နေတော့မယ်။ ရှင်လိုက်မှာလားလို့ မေးလိုက်သတဲ့။ ကျော်ဟိန်းက ဘာအတွက်လဲ၊ ဘာသဘောလဲ၊ ငါမလိုက်ဘူး၊ မင်းဟာမင်းသွားနဲ့ ရန်လုပ်သတဲ့ ။ မြနှစ်က နောက်ယောက်ျားယူချင်လို့ သူ့ကိုဖဲ့ထုတ်တာပါဆိုပြီး အရပ်သိအောင်ပြောတယ်။ မြနှစ်ကတော့ သိပ်ဂရုမစိုက်ဘူး။ သူ့ဖာသာ ပြင်ဆင်စရာရှိတာပြင်ဆင်တယ်။ သူ့လက်ထဲက လက်ကျန်ငွေကို ကျော်ဟိန်းကိုပေးခဲ့တယ်တဲ့။ ကျွန်မသွားပြီ၊ ရှင်လိုက်ချင်တဲ့အချိန် လိုက်လာခဲ့ပါ လို့ ဆိုသတဲ့။ မောင်ကျော်ဟိန်းကတော့ ဆဲရင်းဆိုရင်း အိမ်ထဲမှာ ကျန်ရစ်ခဲ့သတဲ့။\nဒီလိုနဲ့ မြနှစ် သူ့မိဘတွေခေါင်းချခဲ့တဲ့ရွာမှာ တစ်ပတ်လောက်နေတဲ့အထိလည်း ကျော်ဟိန်းတို့က လိုက်မသွားဘူး။ ဥမာစိန်တို့ ၊ သန်းသန်းဆင့်တို့က တိတ်တ်ိတ်ကျိတ်ဆွဲထားတယ်ပြောတာပဲ။ ကျော်ဟိန်းတစ်ယောက် သောက်ရင်း စားရင်းနဲ့ ဥမာစိန့်အိမ်တစ်လှည့်၊ သန်းသန်းဆင့်အိမ်တစ်လှည့်သီတင်းသုံးနေတယ်။ ဒါပေမယ့် တစ်ပတ်ကျော်ကျော်လောက်ကျ သတင်းတွေက ပျံ့ထွက်လာတယ်။ ဗူးတစ်ရာအပေါက်သာဆို့လို့ရမယ်၊ ပါးစပ်တစ်ပေါက်တော့ ပိတ်ဖို့ မလွယ်ဘူးမလား။ ဘာလဲ ဆိုတော့ မြနှစ်ရဲ့ အမွေစာရင်းပဲ။ စိန်သောင်းတို့၊ ရွှေတင်တို့ဆိုတာလည်း မျိုးနဲ့ရိုးနဲ့ တောင်သူလုပ်စားလာကြတာလေ။ လယ်တွေဆိုတာ ဧကပေါင်းရာချီနေတယ်။ ရွာ့အလယ်မှာ အိမ်ကြီးရခိုင်နဲ့ ၊ ကျွဲတွေ၊ နွားတွေတစ်ပုံတစ်ပင်နဲ့။ အတွင်းပစ်စည်းကလည်း ရှိသေးဆိုတော့ စာရင်းချကြည့်ရင် မြနှစ်လေးရမယ့် အမွေဟာ အားလုံးသရေကျစရာဖြစ်ရတော့တာပေါ့။ အစကတော့ မြနှစ်ကလည်း သူလုပ်စရာရှိတာ လုပ်ရုံပါပဲ ။ ရွာလူကြီးတွေ၊ ဆွေမျိုးနီးစပ်တွေက ပိုင်ဆိုင်မှုလေးတွေ၊ မြနှစ်ရရမယ့် အမွေလေးတွေ စနစ်တကျစာရင်းချလိုက်တဲ့ သတင်းက တစ်ရွာက နှစ်ရွာ၊ နှစ်ရွာက သုံးရွာ ပြန့်သွားတာကလား။ ဆွေမျိုးတွေက စိတ်မချလို့ မြနှစ်ကို တစ်ယောက်တည်းတောင် မထားဘူးဆိုပဲ။ ကြီးတော်ကြီးတွေ၊ အစ်မကြီးတွေက အမြဲ ဂရုစိုက်နေကြတာတဲ့။ မြနှစ်ကလေးလဲ ကလေးတစ်ပြန်ပြန်ဖြစ်ရသလိုပဲထင်ပါ့။\nအဲဒီအမွေသတင်းက ကျော်ဟိန်းနားထဲ ရောက်လာတော့ ကျော်ဟိန်း အမူးပြေသွားတယ်။ ညက အရက်ဆိုင်မှာ ခေါင်းမထောင်နိုင်အောင်သောက်ခဲ့တဲ့အရက်က တစ်မြူစာတောင်မရှိတဲ့အလား။ ရုတ်တရက်လည်း ဘာတွေးလို့ တွေးမိမှန်းမသိဘူး။ လူတွေကလည်း သိတဲ့အတိုင်း တစ်ဆိတ်ရှိ တစ်အိတ်လုပ်ပြောကြတာတွေဆိုတော့ သူဌေးမလေးမြနှစ်အကြောင်းက ပိုကြွတက်နေတော့ မောင်ကျော်ဟိန်းတစ်ယောက် အမူးပြေလည်း ပြေချင်စရာကိုး။ တခြားမကြည့်နဲ့ဦး။ လယ် ဧက တစ်ရာကျော်ဆိုတာကတင် တော်တော်လွန်လှမလား။ ဧကတိုင်းကလည်း စိုက်လို့၊ ပျိုးလို့၊ ထွန်လို့၊ ယက်လို့နဲ့ ငွေရှာနေကြတယ်လေ။ အဲဒီသတင်းကြားပြီးတဲ့နောက် ကျော်ဟိန်းပါးစပ်ထဲမှာ တစ်ပတ်လောက်ဆဲဆိုခံနေရတဲ့ မြနှစ်နာမည်လေး သက်သာရာရသွားတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျော်ဟိန်းအတွေးထဲ တွေဝေနေတုန်းပဲ။ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုရယ်၊ ဘာရယ်လည်း တိတိပပချရသေးတဲ့ပုံစံမရှိဘူး။ တကယ်တော့ ကျော်ဟိန်းက မြနှစ်ကိုယူခဲ့တုန်းက ငွေရယ်၊ ကြေးရယ် မက်မောတွယ်တာတာတွေကြောင့် မဟုတ်ဘူး။ မအေက မိန်းမပေးစားမယ်ဆိုတော့ သူကြိုက်တဲ့မိန်းမ ရအောင်ယူလိုက်တာပဲရယ်။ ပြောရရင် အချစ်ပဲလို့တောင် ပြောလို့ရမယ်။ အချစ်ရယ်လည်း မဟုတ်ဘူးပေါ့လေ။ သူ့အတွက်ကတော့။ အလှကို တပ်မက်တာက အဓိကပေါ့။ ပြီး စိန်သောင်းတို့၊ ရွှေတင်တို့ ဘယ်လောက်ချမ်းသာတယ်ဆိုတာလဲ ဘယ်သူအတပ်သိတာမှတ်လို့။ ဒီနယ်ဘက်မှာက နင် ဘယ်နှဧက ၊ ငါ ဘယ်နှဧက ရေတွက်မနေဘူး။ မြရီနဲ့ တင်မောင့် လယ်ဘေးက ကျော်နိုင့်လယ်။ စိန်သောင်းလယ်နှစ်ဧကနဲ့ မြင့်တင်လယ်ကြား က ခင်ဆွေ့ရီလယ် စသဖြင့် ဘေးပတ်ပတ်လယ်က လယ်နီးချုပ်စပ်လောက်မှတ်ထားပြီး ကိုယ့်လယ်ကိုယ်စိုက်ကြတာလေ။ ခုမှ ရေကြ၊ တွက်ကြဆိုတော့ မြနှစ်လည်း အော်တိုမစ်တစ်သူဌေးမကြီးခေါ်ခံရတော့တာကလား။ အရင်ကဆို စိန်သောင်းတို့က လယ်တွေအများကြီးပိုင်တာ၊ ဒီလောက်ပဲ သိတာ။ ဘယ်နှဧကရယ်၊ ဘာရယ် ပိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင်တောင် သိချင်မှ သိတတ်တာလေ။\nအခုလို သိလိုက်ရတော့ ကျော်ဟိန်းအတွက်တော့ တော်တော်ကြီးတွေးစရာဖြစ်သွားတယ်။ မြနှစ်က သူ့မိန်းမလေ။ သူယူထားတဲ့ မိန်းမမဟုတ်လား။ လင်မယားဆိုမှတော့ သူ့ပစ်စည်းလည်း ကိုယ့် ပစ်စည်း၊ ကိုယ့်ပစ်စည်းလည်း သူ့ပစ်စည်းပဲ မဟုတ်လား။ ဒါပေမယ့် ကျော်ဟိန်းက နည်းနည်းတွန့်နေမိသေးတယ်။ သူလုပ်ခဲ့တာတွေ ပြန်တွေးကြည့်တော့ မြနှစ်က သူ့ကို လက်ခံပါ့မလား။ မြနှစ်က လက်ခံတယ်ဆိုရင်တောင် ရွာလူကြီးတွေနဲ့ မြနှစ်အသိုင်းအ၀ိုင်းက လက်ခံခိုင်းပါ့မလား။ သူက ရုတ်တရက် မြနှစ်ဆီ ပြေးကပ်ရင် သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကို ရိပ်မိသွားကြမလားပေါ့။ တွေးကြည့်တော့ မြနှစ်က ဘယ်လိုမှ လက်လွတ်မခံသင့်စရာကြီးဖြစ်နေတယ်လေ။ လက်ရှိ သူ ဥမာစိန်နဲ့ သန်းသန်းဆင့်တို့ဆီ ကပ်နေရတာလည်း အဆင်ပြေတာမှ မဟုတ်တာ။ ထမင်းဝတယ်ဆိုရုံပဲလေ။ အရက်တောင် ၀ချင်တာမှမဟုတ်ဘဲ။ ဒီတော့ ကျော်ဟိန်း ကွင်းပြောင်းချင်လာတယ်။ လက်ရှိကန်နေရတဲ့ ကွင်းနှစ်ကွင်းက ဘတ်ဂျက်ချို့တဲ့တာကိုး။ ကွင်းအနေအထားအရဆိုရင်လည်း မြနှစ်ဆိုတာက ဟိုနှစ်ယောက်နဲ့ ယှဉ်ရင် တော်တော်လှတာကိုး။ မြနှစ်နဲ့ဆို သူ့အဖို့ လုံးဝ သက်တောင့်သက်သာ သောက်စားနေနိုင်ပြီမလား။ ဒီတော့ ကျော်ဟိန်းအကြံထုတ်ရတယ်။ ဘယ်လိုလုပ်ရင်ကောင်းမလဲပေါ့။ တစ်ဆက်တည်းပဲ သူ့အကြံကို သန်းသန်းဆင့်တို့၊ ဥမာစိန်တို့ မရိပ်မိအောင် သူလိမ်ရ လှည့်ရသေးတယ်။\nအကြံစထုတ်တဲ့နေ့ကစပြီး ကျော်ဟိန်းအရက်မသောက်တော့ဘူး။ ကိုယ့်ဇောနဲ့ကိုယ်ဆိုတော့ အရက်နာတွေ ဘာတွေမကျတာလည်း ထူးဆန်းပါရဲ့။ ဒါကို ဟိုမိန်းမနှစ်ယောက်မရိပ်မိအောင် လိမ်ရ ၊ လှည့်ရတယ်။ တတ်နိုင်သမျှ ဝေးဝေးရှောင်နေလိုက်တယ်လေ။ ဟိုဟာတွေကလည်း ဝေးဝေးရှောင်နေလေ၊ ကြိုက်လေ မဟုတ်လား။\nဒီလိုနဲ့ ကျော်ဟိန်းစဥ်းစားတော့ သူ လိမ်မာသွားတဲ့ ပုံစံနဲ့ မြနှစ်ဆီပြန်ကပ်ရင်ကောင်းမယ်လို့ တွေးတယ်။ ဒီမိန်းမနှစ်ယောက်ကိုလည်း မပေါင်းတော့ဘူး၊ သူ အရက်လည်း မသောက်တော့ဘူး ၊ မြနှစ်ရဲ့ လယ်တွေကို ကောင်းကောင်းဦးစီးပ့ါမယ်ဆိုပြီး အသနားခံရင် ရလောက်မယ်ဆိုပြီး တွက်တယ်။ ဒီအချိန်မှာပဲ ဥမာစိန်နဲ့ သန်းသန်းဆင့်က ကျော်ဟိန်းမူပျက်တာကို ရိပ်မိသင့်သလောက်ရိပ်မိကြပြီ။ ရိပ်မိဆို မြနှစ်သတင်းကလည်း ဟိုးလေးတကျော် ထွက်ချလာတာမဟုတ်လား။ ဒါနဲ့ တိုက်ဆိုင်ပြီး ကျော်ဟိန်းတစ်ယောက် အရက်တွေဖြတ်၊ ငြိမ်ကုပ်နေတယ်ဆိုတော့ အလည်မနှစ်ယောက်ဥာဏ်က တွေးမိပြီပေါ့။ ဒီတော့ ဘယ်တုန်းကမှ မတည့်ခဲ့တဲ့ မိန်းမနှစ်ယောက် ငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးပွဲလုပ်ကြတယ်။ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ရှေ့လျှောက်ဘယ်လို ငြိမ်းချမ်းစွာနေထိုင်သွားကြမယ်ဆိုတာထက် ဒီကိစ်စမှာ နှစ်ယောက်အတူ ဘယ်လိုလက်တွဲကြမယ်ဆိုတာကို အဓိကထား ဆွေးနွေးကြတယ်။ အသီးသီးရနိုင်မယ့် အကျိုးအမြတ်၊ နစ်နာနိုင်ခြေရှိ၊ မရှိတွေ သုံးသပ်ကြတယ်။ နောက်ဆုံး နှစ်ဦးသဘောတူ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေချလိုက်ကြတယ်။ ပြီးတော့ ကိုယ့်အိမ်ကိုယ်ပြန်လာတယ်။ ပထမဆုံး ဥမာစိန်က ကျော်ဟိန်းကို ရွာအနှံ့လိုက်ရှာတယ်။ တွေ့တဲ့သူတိုင်းကိုလည်း ကျော်ဟိန်းကို စိတ်ပူလို့ သူ့မှာ လိုက်ရှာနေရပါတယ်ဆိုတာကို သိသာအောင် ပြောခဲ့တယ်။ ကျော်ဟိန်းကလည်း ဘယ်သွားနေမှန်းမသိတော့ ဥမာစိန်ရှာတာမတွေ့ဘူး။ ဒါပေမယ့် သတင်းကြားတော့ ကျော်ဟိန်း ဥမာစိန့်ဆီ ရောက်ချလာတယ်။ ** နင် ငါ့ကို ရှာနေတယ်ဆို ** လို့ ခပ်တည်တည်မေးလာတဲ့ ကျော်ဟိန်းဟာ ချိုသာနူးညံ့ ပျော့ပျောင်းနေတဲ့ ဥမာစိန်ရဲ့ အပြုအမူ၊ အမူအရာတွေ၊ ကယုကယင်အသံတွေကြားမှာ ခွေခေါက်လဲကျသွားတယ်။\nဥမာစိန်တို့ကလည်း ဒါ နှစ်ဆက်မြောက်လင်မဟုတ်လား။ သူ့အပြစ်၊ကိုယ့်အနာ အူမချေးခါးသိထားတဲ့သူဆိုတော့ ကျော်ဟိန်းကို ဘယ်လို ကိုင်ရမလဲ ကောင်းကောင်းသဘောပေါက်တယ်။ ဒီလိုနဲ့ မောင်ကျော်ဟိန်းတစ်ယောက် ဥမာစိန်ရဲ့ အမိန့်ကကြိုးတွေအောက်မှာ ၀ပ်ဆင်းခတွားသွားတော့တယ်။ ဥမာစိန်က သူတို့ ဗျူဟာကိုတောင် ခင်းမပြရသေးဘူး။ ကျော်ဟိန်းတစ်ယောက်က သူ့တွေးထားတဲ့ အစီအစဉ်တွေ ဖွင့်ချပြလိုက်တော့ ဥမာစိန် ဒေါသတွေ ပွက်ပွက်ပွက်ပွက်ဆူထသွားတယ်။ စိတ်ထဲကလည်း ဒင်းက ငါတို့ကို ခွာဖို့ ကြိုးစားပြီကောဆိုပြီး ကျော်ဟိန်းကို အမှုန့်ခြေပစ်ချင်နေတယ်။ ဒါပေမယ့် လက်တွေ့မှာတော့ ကျော်ဟိန်းအိုင်ဒီယာကို အင်မတန်ချီးမွမ်းထောပနာပြုပေးလိုက်ပြီး ဆက်အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ တွန်းအားပေးတော့တယ်။ ကျော်ဟိန်းကလည်း အရူးဘုံမြောက်ပေါ့။ ဟုတ်ပြီကွဆိုပြီး သူတို့သုံးယောက်သား တိုက်စစ်စတော့တယ်။ တကယ်တော့ သုံးယောက်စလုံးမှာက သီးသန့်ဗျူဟာတွေ ရှိထားပြီးသား။ ကျော်ဟိန်းကလည်း မြနှစ်ခြေရင်း ခစားလို့ရပြီဆိုတာနဲ့ ဟိုမိန်းမနှစ်ယောက်ကို ခေါက်မယ်ပေါ့။ ဥမာစိန်နဲ့ သန်းသန်းဆင့်ကလည်း ဒါကို ရိပ်မိတယ်။ ဒါကြောင့် ကျော်ဟိန်းကို နိုင်သမျှ အပီကိုင်ထားတယ်။\nအနည်းဆုံး ပေါင်းသင်းခဲ့တဲ့အတွက် လျော်ကြေးလေး ဘာလေးတောင်းလို့ ရရင်တောင်နည်းမလားဆိုတဲ့ သဘောမျိုးနဲ့ ကျော်ဟိန်းကို သည်းညည်းခံ နေကြတယ်။ ဒါပေမယ့် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်လည်း ဘယ်လိုကျောရမလဲဆိုတာ အမြဲ ချောင်းမြောင်းနေကြတုန်း။\nဒီလိုနဲ့ ကျော်ဟိန်းက သူ့အမူအရာတွေကို သိသိသာသာ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တယ်။ ပြောင်းလဲလက်စအပြုအမူတွေကို ထင်ရှားအောင်လုပ်ပြီး မြနှစ်မရှိတော့တဲ့အတွက် သူ့မှာ နေရထိုင်ရခက်နေတဲ့ ပုံစံ သရုပ်ဆောင်ပြတယ်။ အရပ်ကတော့ တချို့က အံ့သြသလို၊ တချို့က ကဲ့ရဲ့တယ်ပေါ့ ။ ဘယ်သူမှတော့ မသနားကြဘူး။ ကျော်ဟိန်းလည်း အပီအပြင်တော့ လုပ်ရှာတယ်။ သန်းသန်းဆင့်တို့၊ ဥမာစိန်တို့နဲ့ လည်း အဆက်အသွယ်မလုပ်ဘဲ မြနှစ်ကိုပဲ တနေတဲ့အတွက် ဟိုမိန်းမတွေက ဒေါသထွက်ပြီး ပစ်ထားကြတဲ့ပုံစံမျိုးတွေလုပ်တယ်။ လူတွေရဲ့ ပါးစပ်ကလည်း သိတဲ့အတိုင်းပဲလေ။ မြနှစ်ကို သံတော်ဦးတင်ကြပြန်တာပေါ့။ ဒါပေမယ့် ကောင်မလေးကတော့ သွေးခပ်အေးအေးပဲ။ သူနဲ့ တစ်ခါမှ မသိဖူးတဲ့ လူတစ်ယောက်အကြောင်းနားထောင်နေရသလိုပဲတဲ့။\nဒီလိုနဲ့ ကျော်ဟိန်းက သူ့ဗျူဟာအချိန်ကျတော့ မြနှစ်ဆီသွားတယ်။ မြနှစ်အိမ်ရှေ့မှာ ထိုင်ငိုပြတယ်။ လူသိရှင်ကြားတောင်းပန်ပြတယ်။ သူ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီဆိုတဲ့အကြောင်း၊ မြနှစ်မရှိတဲ့အတောအတွင်း သူဘယ်လိုမှ နေလို့ မရတဲ့အကြောင်း၊ မြနှစ်ကိုပဲ သတိရနေတဲ့အကြောင်း၊ သူ့ကို ပြန်လက်ခံပေးစေချင်ကြောင်း အသနားခံပြတယ်။ မြနှစ်ကတော့ သူ့ထုံးစံ မထုံတက်သေးပေါ့လေ။ ကျော်ဟိန်းကိုပဲ ခပ်ငေးငေးကြည့်နေတယ်။ ဘေးနားက အမျိုးအဆွေတွေကတော့ ဒေါသထွက်ကြပြီး ကျော်ဟိန်းကို မောင်းထုတ်ကြတယ်။ ကျော်ဟိန်းကတော့ မပြန်ပေါင်။ မြနှစ်က ဘာမှ မပြောဘဲ မဟုတ်လား။ ရွာလူကြီးတွေကလည်း ကျော်ဟိန်းကို ပြန်ဖို့ တောင်းတောင်းပန်ပန်ပြောကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့လည်း အကြောက်ဓါတ်ခံနဲ့ ပြောရတာလေ။ ကျော်ဟိန်းတို့က ဘယ်မှုမလဲ။ မြနှစ်ကိုယ်တိုင်က ခပ်အေးအေးဖြစ်နေတော့ ကျော်ဟိန်းက အထာပေါက်တယ်။ မြနှစ်သနားလာအောင်ပဲ မျက်ရည်ခံထိုးပြတယ်။ ကတိတွေ အထပ်ထပ်ပေးတယ်။ အကြိမ်ကြိမ် ကျိန်ဆိုပြတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ရွာလူကြီးတွေ၊ အမျိုးအဆွေတွေနဲ့ မြနှစ်တို့ တိုင်ပင်ပြီး ကျော်ဟိန်းကို တစ်လလောက် စောင့်ကြည့်မယ်လို့ အကြောင်းပြန်လိုက်တယ်။ ဒီတစ်လအတွင်း မြနှစ်အသိုင်းအ၀ိုင်းကရော၊ မြနှစ်ကိုယ်တိုင်ရော၊ နှစ်ဖက်ရွာလူကြီးတွေရော အားလုံးက ကျော်ဟိန်းကို မျက်စိဒေါက်ထောက်ကြည့်မယ်ပေါ့။ ဒီကြားထဲမှာ ကျော်ဟိန်းက သူတကယ်ပြောင်းလဲသွားပါပြီဆိုတာကို အားလုံးလက်ခံလာအောင် သက်သေပြရမယ်၊ နောက် သန်းသန်းဆင့်တို့၊ ဥမာစိန်တို့နဲ့ လည်း ရှင်းလင်းအောင် လုပ်ခဲ့ရမယ်ပေါ့။ တစ်လအတွင်း ဒါတွေ သူလုပ်ပြနိုင်ရင် မြနှစ်အနေနဲ့ ယုံကြည်နိုင်မယ်ဆိုရင် ပြန်လက်ခံမယ်ပေါ့။ ဒီလို ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ တကယ်တော့ မြနှစ်သဘောထားက အဲဒီလောက်မဟုတ်ပါဘူး။ ဘေးလူတွေကကျ မြနှစ်ကို ဒီ့ထက်ပို မနစ်မွန်းစေချင်ကြတော့ဘူးမဟုတ်လား။ ဒီတော့ အားလုံးဝိုင်းပြီး ကောင်းနိုးရာရာ စဉ်းစားလိုက်ကြတဲ့သဘောပါပဲ။\nကျော်ဟိန်းတော့ သတိကြီးကြီးထားပြီး လှုပ်ရှားရမယ့် ကာလလို့ ဆိုရမလိုပါပဲ။ အဲဒီလို ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီးချင်းချင်း ကျော်ဟိန်းရယ်၊ သန်းသန်းဆင့်ရယ်၊ ဥမာစိန်ရယ် သုံးယောက်သား ခေါင်းချင်းရိုက်တော့တယ်။ အကျေအလည်ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးကြတယ်။ သန်းသန်းဆင့်တို့၊ ဥမာစိန်တို့နဲ့ ကိစ်စရှင်းလင်းဖို့ဆိုတာကျတော့လည်း ဟိုမိန်းမနှစ်ယောက်အတွက်ကျ မျောက်သစ်ကိုင်းလွတ်ဖြစ်တော့မယ်မလား။ ဒီတော့ သုံးယောက်သား ဘယ်လိုဆက်လုပ်ကြမလဲ အပြင်းအထန်တိုင်ပင်ကြတယ်။ နောက်ဆုံး ဘယ်လိုဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသလဲ မပြောတတ်ပါဘူး။ ကျော်ဟိန်းတစ်ယောက် မောင်ယဉ်ကျေးထုံး နှလုံးမူပြီး ကျင့်ကြံနေထိုင်ပြတယ်။ လူသူလေးပါးကင်းရှင်းနေတဲ့ ကျော်ဟိန်းမအေကြီးခေါင်းချခဲ့တဲ့အိမ်မှာ မနက်တိုင်ဆို ဘုရားရှိခိုးသံ အထစ်အထစ်က စီညံလို့။ ကျော်ဟိန်းက သန်းသန်းဆင့်တို့၊ ဥမာစိန်တို့ဆီလည်း သွားတာမတွေ့ရတော့ဘဲ သူကြီးလယ်ထဲမှာ သူရင်းဌားထလုပ်တယ်။ သူကြီးကလည်း အလုပ်ပေးရင်း ၊ အဆင်ပြေသလို ကျွေးရင်း မွေးရင်း စောင့်ကြည့်ရင်းပေါ့လေ။ ကျော်ဟိန်းအနေအထားကို အားလုံးက လေ့လာနေတုန်းပဲ။ မြနှစ်အသိုင်းအ၀ိုင်းကဆိုတာလည်း ကျော်ဟိန်းရှိရာ ဟိုလူက လာထောက်လှမ်းလိုက်၊ ဒီလူက လာထောက်လှမ်းလိုက်နဲ့။ ရွာလယ်က အကြော်သည်ဒေါ်ပုမတို့၊ အရက်ဆိုင်က မြင့်တင်တို့ဆို ပြန်ကြားရေးတာဝန်ကို အကြော်ရောင်းရင်း အရက်ရောင်းရင်း ယူနေရရှာတယ်။ ရွာထဲက လူတွေလည်း ကျော်ဟိန်းတို့ လင်မယားသုံးယောက်ကိုရော ၊ မြနှစ်ရဲ့ ထောက်လှမ်းရေးသမားတွေကိုရော အားလုံး သုံးသပ်လို့ပေါ့။ ထင်မြင်ချက်တွေ ပေးကြလို့ပေါ့။ ခန့်မှန်းဝေဖန်ကြလို့ပေါ့။ ကျော်ဟိန်းရဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေ အမှန်တကယ်ဟုတ်၊ မဟုတ်၊ သန်းသန်းဆင့်တို့၊ ဥမာစိန်တို့နဲ့ ကင်းရှင်းမှု ရှိ၊ မရှိ၊ အကုန် လေ့လာစုံစမ်းနေဆဲပဲ။ ကျော်ဟိန်းတစ်ယောက်လည်း ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေနဲ့ မြဲမြံအောင် ကျင့်ကြံနေဆဲပဲ ။ အခြေအနေတွေကလည်း ငြိမ်သေးတာမဟုတ်တော့ အခုအချိန်မှာတော့ အားလုံးက စောင့်ကြည့်နေဆဲပါပဲ။ ။\nလွင်ပြင်လှိုင်းငယ် December 4, 2012 at 7:22 PM\nကျော်ဟိန်းတကယ်ပဲ ပြုပြင်လိုက်တာလား ?\nမိုးနတ်ကြယ်စင် December 12, 2012 at 5:22 AM\nဘယ့်နှယ့် ...ဆရာရယ်....လူကြီးတွေပြောတဲ့“မွေးသန္ဓေ သေမှပျောက်”\nwitch83 December 18, 2012 at 7:52 PM\nဒီလို ပုံစံလေး ဇာတ်သိမ်းလိုက်တာ တော်တော် ကောင်းပါတယ်။ ဖတ်တဲ့သူကို အတွေးအများကြီးရစေတယ်။း)


September 2017 – Page2– Trend.com.mm\nတိတ်ဆိတ်စွာစားသောက်ခြင်းက အစားများများစားချင်စိတ်ကို လျော့ချပေးနိုင်\nPosted on September 27, 2017 by Wint\nကိုယ်ဘယ်အချိန်တွေမှာ အစားတွေအများကြီးစားချင်စိတ်ဖြစ်လဲ ဆိုတာ ခန့်မှန်းမိရဲ့လား? တိတ်ဆိတ်တဲ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ စားသောက်ခြင်းက သင့်ကိုအစားအများကြီး စားချင်စိတ်တွေလျော့ချပေးနိုင်ပါတယ်။ Brigham Young » ဆက်ဖတ်ရန် «\nPosted in LifestyleLeaveaComment on တိတ်ဆိတ်စွာစားသောက်ခြင်းက အစားများများစားချင်စိတ်ကို လျော့ချပေးနိုင်\nစိတ်ဓာတ်ကျနေတဲ့အချိန်ဖြစ်စေ၊၀မ်းနည်းအားငယ်နေတဲ့အချိန်ဖြစ်စေ သီချင်းလေးဖွင့်ပြီးနားထောင်လိုက်ရင် စိတ်ထဲမှာလန်းဆန်းတက်ကြွသွားတာကိုခံစားမိမှာပါ။ အဲ့ဒါကြောင့်တစ်နေ့တာလုံးလန်းဆန်းတက်ကြွနေချင်ရင် မနက်စောစောသီချင်းလေးဖွင့်ပြီးနားထောင်ကြည့်စေချင်ပါတယ်။ညအိပ်ရာဝင်ခါနီးမှာလည်းကိုယ်ကြိုက်တဲ့သီချင်းလေးတွေနားထောင်ပေးရင် စိတ်ဖိစီးမှုလျော့ကျပြီး ကောင်းကောင်းအိပ်ပျော်စေပါတယ်။ စိတ်ဖိစီးမှုကိုအကောင်းဆုံးဖြေဖျောက်ပေးနိုင်တဲ့အရာဟာ သီချင်းနားထောင်တာဖြစ်တယ်လို့ သိပ္ပံပညာရှင်တွေကလေ့လာတွေ့ရှိခဲ့ပြီးနောက် » ဆက်ဖတ်ရန် «\nPosted in Lifestyle, NewsLeaveaComment on သီချင်းနားထောင်တာဟာ စိတ်ဖိစီးမှုကိုလျှော့ချပေးနိုင်ဆုံးဖြစ်တယ်လို့လေ့လာတွေ့ရှိ\nနာမည်ကြီးရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားတွေရဲ့နောက်ကွယ်က သင်တစ်ခါမှမမြင်ဖူးသေးတဲ့ ဟာသအလွဲလေးများ\nကိုယ်ကြိုက်နှစ်သက်တဲ့ ရုပ်ရှင်တွေကြည့်တဲ့အခါ သရုပ်ဆောင်တွေရဲ့ အံ့သြစရာပြကွက်တွေ၊ ကြည့်ကောင်းအောင် ဖန်တီးထားတဲ့ မှော်ဆန်ဆန်အရာတွေကိုပဲ မြင်တတ်ကြပါတယ်။ တကယ့်လက်တွေ့ ဘဝမှာ » ဆက်ဖတ်ရန် «\nPosted in Hollywood, MoviesLeaveaComment on နာမည်ကြီးရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားတွေရဲ့နောက်ကွယ်က သင်တစ်ခါမှမမြင်ဖူးသေးတဲ့ ဟာသအလွဲလေးများ\nNew York မြို့ကိုရောက်ရင် မဖြစ်မနေလည်ရမယ့်နေရာ ၆မျိုး\nNew York မှာ လူမျိုးစုံကိုတွေ့ရှိနိုင်ပြီးလည်ပတ်စရာနေရာတွေကလည်းအများကြီးပါ။ ခရီးသွားအများစုကိုဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့နေရာကောင်းတစ်ခုလည်းဖြစ်တာကြောင့်ဒီ New Yorkကိုရောက်ရင် လုပ်ရမယ့်စာရင်းတွေကိုခုပဲမှတ်ထားလိုက်ဖို့အကြံပေးချင်ပါတယ်။ ၁။Central Park » ဆက်ဖတ်ရန် «\nPosted in Lifestyle, TravelLeaveaComment on New York မြို့ကိုရောက်ရင် မဖြစ်မနေလည်ရမယ့်နေရာ ၆မျိုး\nPosted on September 26, 2017 by Wint\nခါးတစ်ဝှိက်မှာအဆီတွေရှိတာ စိတ်ညစ်စရာပါ။ ခါးနားတင်မဟုတ် ၊ ဗိုက်တို့ ပေါင်တို့ အစရှိသဖြင့် အဆီတွေစုဝေးလွယ်တဲ့နေရာလေးတွေကို နှိပ်နယ်ပေးရုံနဲ့ အဆီတွေလျော့ချစေမယ့် » ဆက်ဖတ်ရန် «\nPosted in Health, LifestyleLeaveaComment on တစ်နေ့ကို ငါးမိနစ်အချိန်ပေးရုံနဲ့ခါးတစ်ဝှိက်ကအဆီတွေကျစေမယ့် လျှို့ဝှက်ချက်\nသင်ခရီးသွားနေတဲ့အချိန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတဲ့ပုံမပေါက်ပဲလန်းဆန်းတက်ကြွနေပြီး သဘာဝအတိုင်းလှပနေစေမယ့် မိတ်ကပ်အပြင်အဆင်မျိုးလိုချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဒီအချက်လေးတွေကိုသတိရလိုက်ပါ။ ၁။Mist ရိုးရှင်းပြီးလှပတဲ့မျက်နှာလေးဖြစ်စေဖို့ Mist ကအဓိကလိုအပ်ပါတယ်။ မျက်နှာကိုအစိုဓာတ်ဖြည့်တင်းပေးပြီးစိုပြည်စေတဲ့အတွက်ခရီးသွားတဲ့အချိန်၊ကားပေါ်မှာဖြစ်ဖြစ်၊လေယာဉ်ပေါ်မှာဖြစ်ဖြစ် » ဆက်ဖတ်ရန် «\nPosted in Beauty, LifestyleLeaveaComment on ခရီးသွားနေတဲ့အချိန် သဘာဝကျကျနဲ့လန်းဆန်းလှပနေစေမယ့်အလှအပနည်းလမ်း ၇မျိုး\nMaze Runner: The Death Cure ရုပ်ရှင်ဟာ အမေရိကန် သိပံ္ပကား ဖြစ်ပြီး ဒါရိုက်တာ » ဆက်ဖတ်ရန် «\nPosted in Hollywood, MoviesLeaveaComment on ၂ဝ၁၈ မှာရုံတင်ပြသတော့မယ့် MAZE RUNNER : The Death Cure\nအိုင်းလိုင်နာအခြောက်တွေက ဆိုးရတာလွယ်ကူပေမဲ့ အိုင်းလိုင်နာအရည်ကတော့ ထင်ထားတာထက်ခက်ခဲပါတယ်။မဆိုးတတ်ရင် တော်တော်ကိုအရုပ်ဆိုးသွားနိုင်ပါတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့်မိန်းကလေးအများစုက အိုင်းလိုင်နာအခြောက်ကိုပဲ ဆိုးကြပါတယ်။အခု အိုင်းလိုင်နာအရည်ကို ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ကျကျ » ဆက်ဖတ်ရန် «\nPosted in Beauty, LifestyleLeaveaComment on ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ကျကျ Liquid Eye Liner ဘယ်လိုဆွဲကြမလဲ?\nPosted on September 25, 2017 by Wint\nခုခေတ်မှာ ပိန်သွယ်ပြီး ဗိုက်ချပ်အဆီမရှိ ခန္ဓာကိုယ်လေးတွေဟာ သိပ် ရေပန်းစားလာတယ်။ ဝလာတဲ့လူတွေက များလာတော့ ပိန်ချင်တဲ့ နည်းလမ်းကို » ဆက်ဖတ်ရန် «\nPosted in Girls' Fashion, LifestyleLeaveaComment on မိန်းကလေးတွေ မှားယွင်းစွာတွဲဖက်ဝတ်ဆင်နေမိတဲ့ ဖက်ရှင်စတိုင်လ် များ\nကေပေါ့ပ်အဖွဲ့တစ်ခုဖြစ်တဲ့ BTS အဖွဲ့ဟာ သူတို့ရဲ့ အယ်လ်ဘမ်အသစ်ဖြစ်တဲ့ “Love Yourself Her” ကို မကြာသေးခင်ကဖြန့်ချီခဲ့ပါတယ်။အဲ့ဒီအခွေထဲက » ဆက်ဖတ်ရန် «\nPosted in K-Pop, Music, NewsLeaveaComment on Billboard 200 မှာ နံပါတ် ၇ချိတ်ခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးကေပေ့ါပ်အဖွဲ့ “BTS”\nချစ်သူ တစ်ယောက်ရလျှင် သူငယ်ချင်းကောင်း ၁ ယောက် ဆုံးရှုံး…\nချစ်သူကို လက်မလွှတ်ရဖို့ ကြိုးစားနေရတဲ့ သူတွေရဲ့ ဒုက္ခများ\nအသားပိုလေးတွေကို ဖယ်ရှားပေးမယ့် နည်းလမ်းကောင်းများ


(၉)လပြည့်သွားပြီဖြစ်တဲ့ ယွန်းဝတီလွင်မိုးရဲ့ သားလေး Liam | Duwun\nယွန်းဝတီလွင်မိုးရဲ့ သားလေး Liam လေးက ဒီနေ့မှာ (၉)လတိတိပြည့်လို့ သွားပါပြီ။ ယွန်းဝတီလွင်မိုးတစ်ယောက် အဝေးကနေ သားလေးကို ချစ်မဝ ဖြစ်လို့နေပါတယ်။\nယွန်းဝတီလွင်မိုးရဲ့ သားလေး Liam က ဒီနေ့(မေလ၆ရက်)မှာ (၉)လတိတိပြည့်လို့သွားခဲ့ပါပြီ။ (၉)လပြည့်သွားတဲ့ သားလေးကိုလည်း မေမေယွန်းဝတီလွင်မိုးတစ်ယောက် ချစ်မဝ ဖြစ်လို့နေပါတယ်။ သားလေးရဲ့ ပုံလေးကို သူမရဲ့ အင်စတာဂရမ်မှာ တင်ပြီး ယခုလို ပြောထားတာတွေ့ရပါတယ်။\n“My love.. 9months in my belly.9months old today. Wow “ ဆိုပြီး သူမက ဆိုပါတယ်။ ဗိုက်ထဲမှာ (၉)လတိတိရှိနေခဲ့တဲ့ သားလေးက ဒီနေ့မှာ (၉)လသား အရွယ်ကို ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီတဲ့။\nယွန်းဝတီလွင်မိုးက လက်ရှိမှာ ခင်ပွန်းနဲ့အတူ သြစတြေးလျမှာ ပညာသင်ယူနေတာ ဖြစ်ပြီး သားလေးကို မိခင်တို့နဲ့အတူ မြန်မာနိုင်ငံမှာ ထားခဲ့တာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ယွန်းဝတီလွင်မိုးဟာ သားလေး Liam ကို မြန်မာနာမည် အနေနဲ့ လွင်ထက် လို့ နာမည်ပေးထားပါတယ်။ မေမေယွန်းဝတီလွင်မိုးကို ချစ်တဲ့ ပရိသတ်တွေက သားလေး Liam ကိုလည်း အချစ်တွေ အများကြီး ပေးထားတာ တွေ့ရပါတယ်။


ရှော့ခ်ရှိသောမာဆတ်များ | OnDoctor\nတစ်ခုသော ညနေခင်း မောင်ဒေါက်တာတစ်ယောက်တည်း ဆေးခန်းဝယ် အေးအေးလူလူရှိနေခိုက် တယ်လီဖုန်းဖြင့် ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်ထိုင်ပွတ်နေစဉ်. . .\n‘ဟာ ငါ့ဆရာကတော့ ဖုန်းကို အသည်းအသန်ပွတ်နေလိုက်တာ ကြည့်စမ်း၊ လူတောင်ရှေ့ကိုကိုင်းနေပြီ။ ဘယ်နှယ့်လဲ ကျွန်တော်တို့ကို ပြောတော့ ဖုန်းကို မျက်စိနဲ့တတန်းတည်းထားပြီးကြည့်ရမယ်၊ ခေါင်းငုံ့ပြီးမကြည့်ရဘူး၊ ခါးကိုမတ်မတ်ထားပြီး ထိုင်ရမယ်ဆို။ အခုတော့ ဆရာကိုယ်တိုင်ကိုယ့်စကားကိုယ်နားမထောင်ပါလားဗျ. .ဟဲဟဲ’\n‘အေးဗျ ကျွန်တော်တို့ ဆရာဝန်ဆိုတာက သူများကိုသာဆရာလုပ်တာ။ ကိုယ်တိုင်ကျ သိပ်ပြီးတော့ ကျန်းမာရေးနဲ့ ညီညွတ်အောင်မနေဘူးရယ်။ ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ ဘုန်းကြီးတစ္ဆေပေါ့ဗျာ အဟဲ’\nမောင်ဒေါက်တာလည်း ဆေးခန်းထဲဝင်လာပြီး ဆရာဝန်ကို ဆေးပြန်ကုနေသော ကိုလူနာကို ရယ်စရာအဖြစ် စကားပြန်ရင်း လျှောချလိုက်ရသည်။ ကိုလူနာကတော့ ထုံးစံအတိုင်း ဆေးခန်းလာပြသည်လည် းမဟုတ်။ သူအားရင်အားသလို မောင်ဒေါက်တာ့ဆေးခန်းထဲလာပြီး အပျင်းပြေ ဟိုဟိုသည်သည် စကားလာပြောခြင်းသာဖြစ်သည်။ သို့သော် သူနှင့်စကားပြောရသည်မှာလည်း သတိထားရသည်။ တစ်ခါတစ်လေ အနှောင့်အသွားမလွတ်တာမျိုး ပါလာတတ်သည်။\nယခုလည်း ပြောရင်းဆိုရင်းကပင် ကိုလူနာ. . .\n‘အဲဒါပြောတာပေါ့ ဆရာတို့က တစ်နေ့လုံးဆေးရုံမှာလူနာကြည့်၊ ညနေကျတော့ ဆေးခန်းမှာ လူနာကြည့်နဲ့ သည်ကြားထဲ ဖုန်းတွေ၊ ကွန်ပျူတာတွေကလည်းသုံးရသေးဆိုတော့ သေချာပေါက် ဇက်ကြောတတ်တာတို့၊ အညောင်းမိတာမျိုးရှိမှာပဲဗျ။ အဲသည်တော့ ဆရာ အချိန်ရရင်. . အားတဲ့ရက်လေးဘာလေး အညောင်းပြေအောင် မာဆတ်အနှိပ်ခန်း တို့ဘာတို့ သွားသင့်တယ်ဗျ။ ကျွန်တော်ဆို ဟိဟိ တစ်ပတ်တစ်ခါလောက်တော့ သွားတယ်’\n‘အဲ အကောင်းမှတ်လို့ နားထောင်နေတာ။ ငါ့ အကိုကတော့ စဖောက်လာပြီ။ လက်စသတ်တော့ မာဆတ်သွားဖို့ ကျွန်တော့်ကို လာအဖော်စပ်နေတာကိုး’\n‘အမယ် မာဆတ်ဆိုတာနဲ့ပဲ ကိုယ့်ဆရာကလည်း ကိုယ်ထင်ချင်တာထင်နေပြန်ပြီ။ ကျွန်တော်ပြောတာက မျက်မပြင်အကြောပြင်တို့၊ ခြေထောက်နှိပ်တဲ့ မာဆတ်တို့လို ကျန်းမာရေးအနှိပ်ခန်းကိုပြောတာပါဗျ။ ကိုယ်ထင်ရာကိုယ်မတွေးပါနဲ့ဦး’\n‘သြော်အဲဒါဆိုလည်း Massage (မဆာ့ချ်) လို ပြောလေဗျာ။ ဗမာလို မာဆတ်လို့ပြောလိုက်ရင် နားထောင်ရတာ တစ်မျိုးကြီးပဲဗျ။ ကဲ ထားပါ၊ အဲသည်လို တကယ့် Massage တွေဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်လက်ခံပါတယ်ဗျာ။ အနှိပ်ပညာကုထုံး Massage Therapy ဆိုတာ ဆေးပညာက လက်ခံထားတဲ့ ပညာရပ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်လေ။ ဒါပေမယ့် တွေ့ရာကြုံရာ အနှိပ်သည်တိုင်းတော့ အနှိပ်မခံသင့်ဘူးလို့တော့ ထင်တယ်ဗျ။ မနှိပ်တတ်ရင် အန္တရာယ်ရှိတယ်’\n‘ဟုတ်ရင်ဟုတ်ပါလိမ့်မယ် ဆရာ။ ဒါပေမယ့် တစ်ဆက်ရှင်လောက် သွားအနှိပ်ခံလိုက်ရင် တော်တော်အညောင်းညာပြေထွက်သွားတာပဲ။ နောက်နေ့ကျရင် အလုပ်ရတာ ပေါ့ပါးသွားတယ်ဗျ’\n‘ဟုတ်ကဲ့ပါ။ ကျွန်တော်လည်း နှိပ်တာမကောင်းဘူးလို့လည်း မပြောပါဘူး။။ သူများလုပ်ငန်းကိုလည်း တိုက်ခိုက်နေတာမဟုတ်ပါဘူး။ စနစ်တကျ လေ့လာသင်ကြားထားတဲ့ အနှိပ်ပညာသည် massage therapist တွေဖြစ်ရင်တော့ စိတ်ချရတာပေါ့ဗျ။ မဟုတ်ဘဲနဲ့ ဆံပင်ညပ်ဆိုင်မှာ ခေါင်းလျှော်ရင်း အနှိပ်ခံလိုက်တာ လက်တစ်ဖက် အကြောသေသွားတာမျိုးတို့၊ အနှိပ်ခံရင်း ဇက်ချိုးလိုက်ရာကနေ အာရုံကြောမကြီးထိသွားပြီး လမ်းလျှောက်လို့မရတာတော့မျိုးတို့ ဖြစ်သွားတာ တွေ့ဖူးတော့ သတိထားရအောင်လို့ပါ’\n‘ဟုတ်လား။ အဲဒါမျိုးတွေရှိတယ်လား။ အင်း ဒါဆိုရင်တော့ သတိထားရမှာပေါ့လေ။ ဒါပေမယ့် အခု ကျွန်တော်တို့အနှိပ်ခံတာမျိုးက အရမ်းကြီးအားနဲ့နှိပ်တာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ အပူထုတ်တာမျိုးတို့ အကြောဆွဲပေးတာမျိုးတို့၊ ဒီလောက်ပါပဲ’\n‘အဲ အဲဒီအပူထုတ်တယ်ဆိုတာလည်း ကြောက်ရတယ်ဗျ။ အဲသည်နှိပ်နည်းကတော့ ရိုးရာနည်းထင်တယ်နော်။ ပေါင်တွင်းကြောကို ကြာကြာဖိထားပြီး ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်တေ့ာ ရှိန်းခနဲဖြစ်သွားတာကို အပူထုတ်တာလို့ ခေါ်ကြတာမဟုတ်လား။ သူက ပေါင်တွင်းသွေးကြောမကြီးကို လက်နဲ့ဖိပြီး ပိတ်ထားသလိုလုပ်လိုက်တာဗျ။ ပိတ်ထားတော့ အဲသည်နေရာမှာ သွေးတွေက ရှေ့ကိုသိပ်မစီးတော့ဘဲ စုပြီးပုံလာတယ်လေ၊ ပြီးတော့မှ ပြန်ဖွင့်လိုက်တော့ ဝေါခနဲ ရှေ့ကိုအရှိန်နဲ့ပြန်စီးသွားတာ အဲဒီအချိန်မှာ ပူခနဲ ရှိန်းခနဲ ဖြစ်သွားတာကို အသုံးချတာပဲ။ ဒါပေမယ့် ပြဿနာက ဘာလဲဆိုတော့ ပေါင်တွင်းသွေးကြောမှာ သွေးပြန်ကြောဆိုတာလည်း ရှိတယ်ဗျ။ တစ်ချို့လူတွေမှာ အပူထုတ်ရင်းနဲ့ အဲသည်သွေးပြန်ကြောမှာ ဒဏ်ရာရသွားပြီး သွေးခဲတွေဖြစ်ကုန်တတ်တယ်။ အဲဒါကနေ နောက်တစ်ခေါက် ဖိပြီးလည်း ပြန်လွှတ်လိုက်ရော သွေးခဲက သူ့နေရာကနေ ပြုတ်ထွက်ပြီး အပေါ်က အဆုတ်သွေးကြောမှာ သွားပိတ်ရင် အသက်ဆုံးရှုံးတဲ့အထိ ဖြစ်ခဲ့ဖူးတာတွေ ရှိတယ်ဗျ’\n‘မြတ်စွာဘုရား အဲသညလိုဆိုတော့လည်း ဘယ်အနင်းအနှိပ်မှ စိတ်မချရဘူးပေါ့နော်’\n‘အဲသည်လိုကြီးပဲတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်ခုနက ပြောသလို စနစ်တကျ သင်ယူလေ့လာထားတဲ့ ပညာရှင်မျိုးဆိုရင် လူခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံတွေ နားလည်ထားတယ်ဆိုရင် စိတ်ချရပါတယ်ဗျ။ ဒါပေမယ့် ကောင်းတာကတော့ အကြောတတ်တယ်၊ ညောင်းညာတယ်ဆိုတိုင်းလည်း အနှိပ်ခံရုံနဲ့မပြီးဘူးဗျ။ ဘာကြောင့်ဖြစ်လဲဆိုတာ သေချာသိမှ အနှိပ်ခံရင်သက်သာလောက်တဲ့ အခြေအနေမျိုး၊ အနှိပ်ခံလို့မရတဲ့ အခြေအနေမျိုးစတာတွေ ရှိမရှိ စစ်ဆေးပြီးမှ အနှိပ်ခံရင်တော့ပိုကောင်းတာပေါ့ဗျာ’\n‘အဲဒါဆိုရင် အခုကျွန်တော် ဆက်အနှိပ်ခံသင့်သလား ဆရာ၊ ရပ်လိုက်ရမလား’\n‘ကောင်းတာကတော့ အနှိပ်ခံမယ်ဆိုရင် ဘယ်နှိပ်နည်းတွေသုံးတာလဲဆိုတာ အရင်သိထားရင်ပိုကောင်းမယ်ဗျ။ နိုင်ငံတကာမှာတော့ အများလက်ခံထားတဲ့နှိပ်နည်းတွေထဲမှာ အဓိကအားဖြင့် အနောက်တိုင်းနည်းနဲ့ အရှေ့တိုင်းနည်းဆိုပြီး နှစ်နည်းရှိတယ်ဗျ။ အနောက်တိုင်းနည်းကတော့ ရောဂါဗေဒတို့၊ ခန္ဓာဗေဒတို့ကိုလိုက်ပြီး လက်နဲ့ဖိတာ၊ ချေတာ၊ ပုတ်တာ စတာတွေပါတယ်။ အရှေ့တိုင်းနည်းကတော့ တရုတ်အပ်စိုက်နည်းလို အပ်အစား လက်နဲ့နှိပ်တာ၊ ပြီးတော့ ဂျပန်နှိပ်နည်းဖြစ်တဲ့ အခု reflexology ခေါ်တဲ့ ခြေထောက်နှိပ်တဲ့ပညာ စတာတွေ ပါပါတယ်။ ဆိုတော့ ဒီနည်းတွေကို တစ်ကယ်သိတဲ့ပညာရှင်တွေ၊ လိုင်စင်ရအနှိပ်ပညာရှင်တွေ ဆီမှာဆိုရင်တော့ စိတ်ချရပါတယ်။ ဒါ့အပြင် သူတို့ကလည်း နှိပ်မယ် နှိပ်မယ့်နေရာဟာ အရိုးကျိုးထားတာမျိုး၊ သွေးခြေဥပြီးရောင်နေတာမျိုး၊ ရောဂါပိုးဝင်နေတာမျိုး၊ အဆစ်တွေလွဲနေတာမျိုးတွေ ရှိမရှိသိရမယ်၊ ရှိရင်တော့ အနှိပ်ခံလို့မဖြစ်ဘူး။ ရှောင်ရှားသင့်ပါတယ်၊ နောက်ပြီး အရိုးပွနေနိုင်တဲ့ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေဆိုရင်လည်း သတိထားရမယ် အားသုံးပြီးနှိပ်တာမျိုးကိုရှောင်ရှားသင့်ပါတယ်’\n‘အဲဒါဆိုရင်လည်း ဆရာရယ် ကျွန်တော်သွားတဲ့ မာဆတ်ကို သေချာပြန်စုံစမ်းကြည့်လိုက်ပါဦးမယ်။ စိတ်မချရရင်တော့ မသွားတော့ပါဘူး။ ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ မာဆတ်တိုင်းစိတ်မချရဘူးပေါ့နော်။ တချို့က ရှော့ ရှိတယ်ပေါ့ ဟုတ်လားဆရာ’\n‘ဟား ဟား ဟုတ်ပါတယ်။ ရှော့ရှိနိုင်မယ့် မာဆတ် အဲ Massage ကိုရှောင်ပါဗျာ…’