သာအောင်| November 28, 2012 | Hits:1\n| | ယခင် ဗဟိုတရားရုံးချုပ် (ယခု ရန်ကုန်တိုင်း တရားရုံးချုပ်) နှင့် ရန်ကုန်တိုင်း စုပေါင်းတရားရုံး နှစ်ခုကို ပုဂ္ဂလိကသို့ လွှဲပြောင်း ရောင်းချမှုကို ရှေ့နေများ ကန့်ကွက်ခဲ့ကြသည် (ဓာတ်ပုံ – Reuters)\nအဓိကရုဏ်းတွေ ထပ်ဖြစ်လေမလားမဖြူနှင်းထွေး လွတ်မြောက်ရေး မန္တလေးနှင့် ရန်ကုန်တွင် ဆန္ဒပြ ၀တ်ပြုဆုတောင်းရခိုင်ပြည်နယ် အစိုးရ လူမှန်နေရာမှန် ဖြစ်လာနိုင်မလားဒီမိုကရေစီနိုင်ငံများရှိ ပြင်ညီတာဝန်ခံမူ (၃)ဥပဒေလောကသားတွေ ရှက်တတ်ရဲ့လား\nလွင်အောင်စိုး November 28, 2012 - 3:46 pm တနိုင်ငံလုံး အတိုင်းအတာနဲ့ အခြေခံကျကျ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးအတွက် အရေးပါတဲ့ ဆောင်းပါးကောင်း တပုဒ် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီမိုကရေစီအရ မဏ္ဍိုင် သုံးရပ်ကို အပြန်အလှန် ထိန်းကျောင်းဖို့ Checks and balances ကို မလုပ်မဖြစ် လုပ်ရတယ် ဆိုပေမယ့် မလုပ်တတ်တာ၊ မလုပ်ချင်တာ၊ လုပ်လို့ မဖြစ်သေးတာ ရောထွေးနေပါတယ်။ အပြန်အလှန် ထိန်းကျောင်းတယ် ဆိုပြီး မြန်မာမှု ပြုထားတာကိုတောင် နားမလည်ဘဲ ဖြစ်နေသလား တွေးရပါတယ်။ အပြန်အလှန် ထိန်းကျောင်းရာမှာ မဏ္ဍိုင်တခုက အခြားမဏ္ဍိုင်တခုကို ကူညီတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ့်တာဝန်နဲ့ကိုယ် ပြတ်ပြတ်သားသား သီးခြားစီ လုပ်ကြရာမှာ အစွန်းထွက်မသွားအောင် ၊ တနည်းအားဖြင့် အာဏာ အလွဲသုံးစား မဖြစ်ရအောင် ထိန်းချုပ်တာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်လို့ မဏ္ဍိုင်တခုက သူ့အလုပ်ကို အာဏာ အလွဲသုံးစားခြင်း မရှိဘဲ ပုံမှန် လုပ်ဆောင်နေရင် အတင်းဝင်ရောက် သြဇာ လွှမ်းမိုးလို့ မရပါဘူး။\nReply ရာဇာ November 28, 2012 - 7:18 pm မြန်မာပြည် ကတော့ စနစ်ဟောင်းတွေကို ပြုပြင်ဘို့ အချိန်အတော်ယူ ရအုံးမှာပါ…စနစ်တွေ အသစ်ပြောင်း ပေမဲ့ စနစ်ဟောင်းက အကျင့်တွေ မဖျောက်နိုင်ကြသေးဘူး….အရိုးစွဲ နေကြတုံး ရှိသေးတယ်…ဒီလူတွေ အရိုးစွဲပုံများ ဘုန်ကြီးလူထွက် ရည်းစားစာ ရေးသလိုဖြစ်နေကြတယ်…ဘုန်းကြီးလူထွက်က လူထွက်ပြီးတဲ့ အချိန်မှာ ကြိုက်နှစ်သက်တဲ့ မိန်းခလေးတွေ့တော့ ရည်းစားစာ ရေးတာက ဒကာမလေး ကို ဦးဇင်း မေတ္တာရှိနေပါတယ်…ဦးဇင်းကို မေတ္တာဆွမ်းလေး ကပ်နိုင်မလားတဲ့……\nReply Ngal Hriang November 29, 2012 - 12:07 am I love the article so much. Degree in Burma LLB stands for Lawless Burma for too long. The rule of law needs genuine representation in the Hlutdaws. Fake Hlutdaw Members will not bring rule of law in the Union of Burma.\nReply Nyein November 29, 2012 - 2:20 am We agree with you. Excellent !


ဖီလျတကျခဲ့သညျ့ အခြိနျကာလ – My Blog\nကနြေျာ့အိမျက လုံးခငျြး တိုကျ အိမျလေးပါ။ တျောတျောလေးလညျးကယျြပါတယျ။ ဒါပမေဲ့ လူက သိပျမရှိ ဘူးဗြ။ ကနြေျာ့ အဖေ ရယျ ၊အမေ ရယျ၊ ကနြျော ရယျ၊နောကျ ကနြေျာ့အမေ ရဲ့ တပညျ့ မထား ရယျ၊ နောကျ အိမျဖျော အဒျေါကွီး ဒေါ င်ျတငျ ရယျ၊ (အမညျအားလုံးပွောငျးထားခွငျးဖွဈပါသညျ။) စုစုပေါငျး မှ ၅ ယောကျ ထဲပါ။ခွံစောငျ့လငျမယားတော့ရှိတယျ။ကိုထှနျးခငျ တို့လငျမယားလေ။ခွံထောငျ့မှ သပျသပျ အိမျဆောကျပီးနပေါတယျ။နဘေ့ကျ ဆို အဖေ က လညျး သူ့ Company ကို သှား၊အမေ နဲ့ မထား နဲ့ လညျး ရှဆေိုငျ သှား၊ကနြျော လဲ ကြောငျးသှားပေါ့။ အိမျမှာ အရမျးပငျြးဖို့ကောငျးပါတယျ။ကြောငျးကပွနျ ရငျ တော့ အခနျးထဲအောငျးပီး ဂိမျးဆော့၊တီဗှီကွညျ့၊စာလုပျ၊ ဒီလိုပါပဲ ၊။တခါတလေေ အော ကားကွညျ့ပေါ့။(တခါတလေ မဟုတျဘူး အမွဲ ပဲ… ဟီး….ဟီး……)ကွညျ့ပီး ဖီလငျတကျ လာရငျသိတယျမလားထုံးစံအတိုငျးဟနျးပလေး (လကျနဲ့လုပျပေး)ပေါ့။ ကဲ့….။စလိုကျကွရအောငျဗြာ။ပထမ ဆုံးပွော ရမှာက မထားရဲ့ အကွောငျး ပေါ့ဗြာ။\nမထား ဆိုတာ ကနြေျာ့ အမေ ရဲ့ တပ ညျ့ လေ။ငယျငယျထဲက မှေးစား ထားတယျပွောတာ ပဲ။ကနြျောမမှေးခငျ ထဲကပေါ့။မထားရဲ့ အသကျ က ကနြော့ ထကျ ၁၀ နှဈလောကျ ကွီးတယျ။မထား ကို အမေ မှေးစားထားတာဆိုပမေဲ့ ကနြျော နဲ့ မောငျနှမ လိုတော့ မနေ ဘူး။ သူငယျခငျြးလိုပါပဲ။ကနြျော ငယျငယျ တုနျးက ဆို မှတျ မိသေးတယျ ၊လူလဈရငျ ကနြေျာ့ လီး ကို လကျနဲ့လိုကျ ဆှဲ လို့ ထှကျပွေးရသေးတယျ။မိရငျ ညှဈ တယျ။နေောကျပိုငျး ကနြျော လဲ ဘယျရ မလဲ သူ့ နိ့ ကို လကျ နဲ့ ပွနျ ဆှဲ တာပေါ့။ခု နညျးနညျး အရှယျလေး ရောကျလာတော့မှသိပျမစတော့တာ။သူကအပြိူ ကွီးလုပျမယျတဲ့ဗြာ။ ယောကျကြားမယူ ဘူးတဲ့။ဘာစိတျကူး လဲတော့ မသိဘူး။မထားက အသားဖွူဖွူ ၊နဲနဲဝ တယျ။အရပျလဲမွငျ့တယျ။တိုတိုပွောရငျ ထောငျထောငျမောငျးမောငျး ပေါ့။သူ့ကိုအမေ ကတျောတျော ယုံ ပါတယျ။အမေ အရမျးစိတျခြ ရတဲ့ လူ ပေါ့ဗြာ။ ရုပျ က အခြော ကွီးမ ဟုတျပေ မဲ့ မထားက ကွညျ့ပြျော ရူ့ ပြျော လောကျ ပါတယျ။\nစီးပှားရေး နဲ့ ပကျသကျ ရင မထားတကယျတျောပါတယျ။လုပျငနျး နဲ့ ပကျသကျ ပီး စီမံခနျ့ ခှဲ့ တာ တှေ ဘာတှေ ဆို ရငျ လုံးဝ အကှကျ စေ့ ထောငျ့စနေ့တော ပဲ။ဒါပမေဲ့ ကနြျောက တော့ မထား ကဒါဆိုကနြျော ဟိုဟာ ပဲ။အဲ့လို လုပျ လိုကျရမှ ကြေ နပျတာ။ အမေ ကသူ့ကို အရမျးယုံနတေော့ ကနြေျာ့ မကျြစိ ထဲ မှာ ခပျနောကျ နောကျ ဖွဈနတောပေါ့။ ကြောငျးပိတျ ရကျ အတှငျး မှာပဲ။ဘယျလ လဲတော့မမှတျ မိတော့ ဘူး။အမေ့ မိတျဆှေ တယောကျ မင်ျဂလာဆောငျ တဲ့ ဗြာ။မနျးလေး မှာတဲ့။အဲ့ ဒါ အမေ က ရနျကုနျ မှာ အလုပျ တှေ ရှိ တယျဆိုပီးမထားကို လှတျ တယျ။ မထားက သူတယောကျ ထဲ ဆို မသှား ဘူးတဲ့၊ကနြျော ကို ဘာ ခေါင်ျသှားမယျတဲ့။ကနြျောလဲ ထုံးစံတိုငျးငွငျးတာပေါ့။ မလိုကျခငျြ ဘူး၊ဘာညာပေါ့။အမေ က ဘာအလုပျ ရှိ လို့ လဲ မေးရော ပေးစရာ အဖွေ ကမရှိ ဘူး။ကြောငျးကလဲ ပိတျရကျ ဖွဈနတေယျလေ။နောကျ ဆုံးအမေ က မိနျးကလေးတယောကျထဲ ခရီးဝေးလှတျ လို့မကောငျးဘူးသားရယျ လိုကျ သှား ဆို ပီး ပွောတော့ မှ နောကျ ဆုံး လိုကျ သှား လိုကျရတယျ။\nနောကျ နမေ့နကျ လယေဉျ နဲ့ ရနျကုနျက နေ မနျးလေး ရောကျလာတာပေါ့။မနျးလေး ရောကျရောကျခငျြး အဲ့ဒီ့ အမေ့ မိတျဆှအေိမျကိုရောကျ တယျ။အဲ့ဒီ့ မှာ ကနြေျာ့ရငျ ထဲကို တိုးဝငျလာတဲ့နတျသမီးလေးနဲ့ တှတေ့ာပဲဗြာ။နောကျ စုံစမျးကွညျ့တေျာ့အမေ့ မိတျဆှေ ရဲ့ သမီးတဲ့ဗြာ။ခု မင်ျဂလာဆောငျ တာ သူ့ အကို တဲ့။တျောတျော လှ တယျဗြာ။တကယျ့ကို လှတာ။မွငျမွငျခငျြးခဈြမိတာ ဒါမြိူး လားမသိဘူး။ မကျြလုံးထဲက လုံးဝမထှကျတော့ဘူး။အဲ့ဒီ့အိမျမှာ ပဲ တညျး တာဆိုတော့ သူ့ကို နှဈယောကျထဲ တှရေ့ဖို့ ခြောငျးနတောပေါ့ဗြာ။ကံကောငျးစှာနဲ့ ည၈ နာရီလောကျမှာပဲ ဝရနျ တာ မှာသူထှကျရပျနတောတှေ့ တော့ ကြ နျော လဲ လမျးလြောကျ သလိုလို ဘာလိုလို နဲ့ သူအနားရောကျ သှားတယျ။ နောကျ သူ့ကို စကားစ ပွောတာပေါ့။ညဘကျဒီမှာ ပူတယျနျော လို့။သူ က ကြှနျ တော့ဘကျ လှညျ့ကွညျ့ပီး အငျးတဲ့။နောကျ ဘာ ညာ ကှိ ကှ တျောကီ ပှားကွညျ့တာ ပေါ့။သူနာမညျက လှငျမာ တဲ့။ပွငျဦးလှငျ မှာဘော ဒါ တကျ နတောတဲ့။ခု မှ ၁၀ တနျး တဲ့။ဒီနေ့ အကို့မင်ျဂလာဆောငျ ရှိ လို့ မနျးလေးခဏ ပွနျလာတာ တဲ့။\nမင်ျဂလာဆောငျပီးရငျ ပွငျဦးလှငျ ပွနျ သှား ရမှာတဲ့။ကနြျောကလဲ ကနြေျာ့စာအကွောငျးတှေ၊ ရနျကုနျက အကွောငျး ဘာ၊ညာ ပေါ့။သူ စိတျဝငျ စားမယျ ထငျ တဲ့ အကွောငျး တှေ ရှီး လိုကျ တာ သူနဲ့ ကနြျောတျောတျောလေးခငျသှားပါတယျ။နောကျကနြေ ပီတဲ့ သူ သှားအိပျတော့မယျတဲ့။ ကနြျောကလဲ ရနျကုနျ ရောကျရငျအိမျလာလညျ လေ လို ပွော တော့ သူက လာခဲ့မယျတဲ့။အျော…. အိပျရ မဲ့အခနျးအကွောငျးပွောရဦးမယျ။အဲ့ဒီ့ အိမျရှငျက အားနာတဲ့ ပုံစံတဲ့ ကြ နျော နဲ့မထား တို့ကို သမီး တို့မောငျနှ မ ၁ ခနျးထဲ အိပျ လို့ရမလားတဲ့။ဧညျ့သညျတှေ မြားနေ တော့ အခနျးစီစဉျ ပေးဖို့အဆငျမပွေ ပုံ ပါပဲ။ကနြျောက ဘာမှ မ ပွောရသေးခငျ မထားက ရပါတယျ တဲ့…။\nအဆငျ ပွသေလို စီစဉျ ပါတဲ့။သောကျပလုတျ တုတျ ။ဒီည သူနဲ့ တူတူအိပျ ရမယျ။ထမငျးစားသောကျပီး အိမျရှငျတှေ နဲ့ စကားပွောပီး ကနြျော တို့အိပျရမဲ့ အခနျးထဲ ကို သှားကွပါတယျ။ဟာ……ကိုတငျ ၁လုံး ပဲ ရှိတယျ ဂြ။မထားနဲ့ကြှနျတျော ၁ခါ မှ ဒီလိုမအိပျ ဘူး ဘူးလေ။နဲနဲတော့ရငျခုနျတာပေါ့။မထားကို ကြ နျော က မထား နတေို့ငျးပငျပနျးတယျမလား။ ကနြျော တို့ဒီ ကို ရောကျတုနျးရောကျ ခိုကျ ပွငျဦးလှငျ သှားကွမလား၊ ဆိုတော့ မထားက အမေ ဆူ လိမျ့မယျ တဲ့။သူ့ မကျြနှာကို ကွညျ့ရတာ သှားခငျြ တဲ့ ပုံ တော့ပေါ င်ျတယျ။အမေ ဆူမှာကွောကျလို့ နဲ့ တူတယျ ။ကနြျော က အမေ ကိုဖုနျးဆကျပီး ပွောမယျ လေ၊မ ထားလဲ ပွော ပေါ့။၂ ယောကျ လုံးသှားခငျြ တယျ ဆို ရငျ တော့ အမေ ခှငျ့ပွုမှာပါ ဆို တော့ သူခဏ တှေ ဝေ သှားပီး။ မသှားခငျြပါဘူး ဟာတဲ့၊ရနျကုနျမှာ အလုပျတှရှေိသေးတယျ တဲ့။ကနြျော လဲ တျော တျော ပွောပါ တယျ။မရ ဘူး။ ဇှတျငွငျးနတေယျ။ဘာကွောငျ့လဲမသိ၊အပြိူ ကွီးတှမြေား တခါတခါ တျောတျော ဇီဇာကွောငျ တာပဲ။ကြှနျတျောလဲ ဘယျလိုမှ ပွောမရ တော့ နဲနဲ ဘူ သှားတဲ့ ပုံ နဲ့ကုတငျ ပေါ င်ျမှာ ဝငျ အိပျ လိုကျပါတယျ။မထား ကုတငျ ပေါ င်ျမှာ ထိုငျပီး ကနြျော ကို သှားမယျ ဆိုရငျ အမ စကားနားထောငျရမယျ တဲ့။အံမယျ။ဒါမြိူးကတိ ဆိုရငျ ၁၀ ခါ ပေးတာပေါ့။ပီးရငျ ကိုယျလုပျခငျြ သလို လုပျ တာပဲ လေ။ဟိဟိ…..။နောကျတော့ မထား အိပျတော့တဲ့။မီးပိတျလိုကျ တဲ့ ။\nကနြျောလဲ မီးပိတျ ပီး AC ကို Temperature အအေးဆုံးတငျ လိုကျပါတယျ။ကနြျော ကအအေးကွိုကျတဲ့လူလေ။မထားက ဘာလို့အဲယားကှနျးကိုအဆုံးထိ တငျတာလဲတဲ့။အရမျးခမျြးတယျတဲ့။ကနြျောကလဲအမခမျြးရငျ ကနြျောဖကျထားပေးမှာပေါ့လို့။ အပြိူ ကွီး ဘာမှပွနျမပွောတော့ဘူး၊ငွိမျသှားတယျ။နောကျ မအိပျခငျ ဟိုစကားပွော ဒီစကားပွောနဲ့ ပေါ့။နောကျ ၁၅ မိနဈလောကျလဲ ကွာ တော့ ခမျြးလာပီ ကှာ။အဲယားကှနျး ကို နဲနဲ ပွနျလြှော့ တဲ့။ ကနြျောလဲ မ ထား နားကပျပီး မထားကိုဖကျထားလိုကျပါတယျ။မထားလဲ ဘာမှပွနျမပွောပါဘူး။မထားကိုဖကျလိုကျမိတဲ့အခြိနျကစပီးကြှနျတော့ရငျထဲမှာ အသိ တခုဝငျ ရောကျ လာပါတယျ။ငါ သူစိမျး မိနျးကလေးတယောကျ နဲ့ အိပျယာတခုထဲ ပေါ င်္ မှာတူတူ အိပျနေ ရတာပဲ ဆိုပီးတော့ပေါ့။အဲ့လို အသိ ဝငျ လာတာနဲ့ ကြ နော့ လီးက မတျပီးတောငျ လာတာ သတိထားမိလိုကျတယျ။ကနြျောလဲ ပွသနာ တကျမှာစိုးလို့ မထားကိုဖကျနရောက နေ လကျ ကိုပွနျရုတျ လိုကျတော့ မ ထားက ဖကျထားလေ တဲ့။ဒီမှာ ခမျြးတယျ တဲ့။\nအောကျမှာလီးတောငျနတော သူမှ မသိပဲ။အဲ့ဒါနဲ့ ကနြျော လဲမထားကို ဆကျ ဖကျ ထား လိုကျတယျ။မထားရဲ့ မကျြနှာလေး က ကြှနျတျောဘကျ ကိုလှညျ့လာ တာနဲ့ မထားရဲ့ ပါးလေး ကို ခပျဖှဖှလေး နမျးလိုကျတယျ။မထားက အံသွ သှားတဲ့ ပုံစံ နဲ့ ဘာလို့ နမျးတာလဲ တဲ့။ရနျတှတေဲ့ ပုံစံမြိူးပေါ့။ကနြျော ခဈြ လို့ နမျး တာ လို့။အပြိူကွီး မမ ရငျ ခုနျ ပီး ရှကျသှားလား မသိဘူး။ ဟို ဘကျ ကို တခါထဲ ပွနျလှညျ့သှားရော။ကနြျော နှလုံးက တျောတျော ကို တုနျနေ တာ ဗြာ။ဖှဲ့နှဲ့ ပီးပွောရငျ ရငျခုနျတာပေါ့။မထားက ဒီဘကျ ပွနျ လှညျ့ပီး အိပျတော့တဲ့။ကနြျောက အိပျလို့မပြျော ဘူး အမ။အိပျယာပြောငျးအိပျလို့ နဲ့ တူတယျ။ ကနြျော မ ထားကို သှေးတိုးစမျးတဲ့အနနေဲ့ မထားကိုဖကျထားတဲ့ လကျ ကို အောကျ နဲ နဲ လြှော့ခြ ပီး မထားရဲ့ဗိုကျ သား လေးကို ဖှဖှလေး ပှတျပေးကွညျ့ပါတယျ။ အရမျးအရမျးလဲ မလုပျရဲဘူးလေ။နောကျ ပွသနာတကျမှာစိုးလို့။မထားက ဘာမှ ပွနျမပွောတော့ အခွအေနေ နဲနဲ ကောငျးတယျထငျတယျထမိနျ ကွားထဲ ကိုလကျလြှိူဝငျပီး မထားဗိုကျ ကို ပှတျပေးကွညျ့ပါတယျ။အဲ့……။တှေ့ ပီ….။ အပေါကျလေး….။ မထားရဲ့ ခကျြလေးပါ။\nမထားရဲ့ ခကျြ လေး ကို စမျးကွညျ့ ရငျ မထားတော့အိပျပြျောသှားပီထငျ ပီး မထားလို့ အသံ ခပျ အုပျအုပျ လေးနဲ့ ချေါ င်ျလိုကျ တော့ မထားက ဘာလဲ တဲ့။ပွနျ ထူးတော့ကနြျောလဲ လနျ့သှား တာပေါ့။ဘာပွနျပွောရမလဲ မသိ ဖွဈသှားတယျ။နောကျမှ မထား ရဲ့ ခကျြ ကလေး ကို လကျ နဲ့စမျး ထားတာသတိရတော့ ကြ နျောက အမ ခကျြပေါ င်ျမှာ ကနြျော လကျ မှတျ ထိုးပေးလိုကျမယျ၊ပိုကျ ဆံ ထုတျလို့ ရတာပေါ့။ မထားက ကွောငျပီးဘာလဲ တဲ့။ ကနြျောက ခကျြ ပေါ င်္ မှာ လကျ မှတျထိုးတော့ခကျြလကျမှတျ ပေါ့လို့ပွောပီး ကနြျော ပဲ အရငျ ရီ လိုကျ ပါတယျ။မထားလဲ လိုကျရီ ပီး နငျ့ယောကျခမ ဘဏျ မှာပဲထုတျလို့ ရမှာတဲ့။ကြ နျော လဲ သူပွောတာကို အလိုကျ သငျ့လိုကျ ရီပေးလိုကျပါတယျ။ကနြျောစိတျထဲမှာသိလိုကျတာတော့တျောတျော အခွအေနေ ကောငျးနပေီ လို့ ထငျမိပါ တယျ။ကနြေျာ့လီးကလဲတျောတေျာ့ကိုတောငျနတောလေ။ မထား နဲ့ ဘေးမှာအိပျနတောဆိုတော့မထားပေါငျကိုသှားထောကျမိနတောပေါ့။မထားလဲ သိ လား တော့ မသိဘူး။\nကနြေျာ့လကျက မထားရဲ့ ခကျြ အောကျ ကိုနဲနဲဆကျဆငျးကွညျ့တော့ မထားက ကနြေျာ့လကျ ကိုအမွနျမွနျဖမျးကိုငျလိုကျပါတယျ။ပီးတော့ကနြော့ဘကျကို့ လှဲ့ လိုကျ ပီးဘာလုပျဖို့လဲ တဲ့။ ကနြျော လဲ ဒီအခွအေနရေောကျ မှမထူးတော့ဘူး ထပျ စှနျးစားကွညျ့တာပေါ့ လို့ဆုံးဖွတျ ပီး မထားကို အမ ဟိုဟာကို ကိုငျ ကွညျ့ခငျြလို့ လို့ပွောလိုကျတာပေါ့။ မထားက မကိုငျရဘူး တဲ့ ၊အိပျတော့တဲ့။ကနြျောက လဲ မထားနဲ့ ကနြျော နဲ့ ၂ယောကျထဲပဲသိတာပဲ။ဘယျသူမှသိတာမှ မဟုတျတာ။ခဏလေးပဲကိုငျကွညျ့ခငျြလို့ ဆိုတော့ မထား က မကိုငျရဘူး တဲ့။ရှကျစရာကွီး တဲ့။ကနြျောက အျော…. မထား ကရှကျနတောလား၊ဒါဆို မထား အိပျပြျော သှားတဲ့ အခြိနျ ကွမှ ခဏလေးကိုငျ ကွညျ့မယျနျောလို့ ပွောတော့မထားက လူဆိုးလေး တဲ့၊ပွောလို့လဲ မရဘူး တဲ့။ငါဒီညမအိပျတော့ဘူးတဲ့။ ကနြျောလဲ ပွနျ ပီးတော့ မထားကိုပွောလိုကျတယျ။ကနြျော လဲမအိပျဘူးလို့။မထားအိပျမဲ့ အခြိနျထိစောငျ့ မယျလို့။အဲ့လိုပွော ပီးတော့ ၂ယောကျသားတိတျ ဆိတျ သှားပါတယျ။စကားလညျးဆကျမပွောဖွဈတော့ဘု။၁၅ မိနဈလောကျနတေော့မထားကို အကဲခတျမိတာ အိပျခငျြနတေဲ့ပုံပဲ။နောကျ ၁၀ မိနဈလောကျ နတော့ မထား လို့ တိုးတိုးလေး ခေါ င်ျလိုကျတယျ။မထားကပွနျမထူး ဘူး။\nအိပျပီးထငျတယျ ဆို ပီး မထား ရဲ့စောကျဖုတျလေးကိုထမိနျ ပေါ င်ျကနကေိုငျကွညျ့လိုကျပါတယျ။မထား တခကျြ တှနျ့သှားတယျ။ကနြျောကလနျ့သှားတာပေါ့။ မထားနိူးသှားတာလားလို့။နိူးတော့မနိူးသေးဘူး။မထားရဲ့ အဖုတျ လေးကို ထမိနျးအပေါ င်ျကနေ ပဲ ပှတျပေးနတေယျ။ကွားဖူးသလောကျ အပြိူတှေ ဆောကျ ဖုတျ မှာ အမှေးတှေ ပေါကျ ကွတယျတဲ့။မထားကွတော့ အမှေးမပေါကျ တဲ့ ပုံပဲ။ ထမိနျပေါ င်ျက ကိုငျကွညျ့တော့အဖုတျကခြေောနတေယျ။သခြောသိ အောငျ့ထမိနျ ကို တခါထဲ လှနျ လိုကျ ပီး မထားရဲ့ ဆောကျဖုတျ လေးကို ကိုငျကွညျ့တော့မှ အမှေးကတော့ မပေါကျဖူးနဲ့ တူတယျ။ပွောငျနတေယျ။ခြောနေ တာ က မထားရဲ့ အဖုတျကွားထဲကနေ ခြှဲကြိကြိ အရညျတှထှေကျနလေို့ ခြောနတော။အျော…..။ကနြျော သိသှားပီ။မထား မအိပျသေးဘူး။အိပျခကျြယောငျ ဆောငျနတောလေ။ မထား မအိပျမှနျးသိတာနဲ့ မထား ရဲ့ ထမိနျးကို ကှငျးလုံးခြှတျ လိုကျပါတယျ။အောကျက ဆကျစပိုငျနာလေးကို လဲ မရရ အောငျ ဆှဲ ပီး ခြှတျ လိုကျပါတယျ။မထားလား။မနိူးတော့ဘူးလေ။အိပျခငျြယောငျဆောငျနတေဲ့သူ မဟုတျလား။ မထားရဲ့ စောကျဖုတျလေးကို ကွညျ့ပီး အောကားတှထေဲ က လို ဘာဂြာမုတျပဈလိုကျခငျြတာ။\nဒါပမေဲ့ နဲနဲ ရှိနျနသေလိုဖွဈနတေယျ။မထားရဲ့ အပျေါ င်္ ပိုငျး အိမျးကြီ ရော ဘောလီ ပါ မရရအောငျ ခကျခကျ ခဲခဲ ခြှတျလိုကျပါတယျ။မထား တယောကျ တော့ လုံးဝ က မိမှေးအတိုငျးပကတိအနအေထားဖွဈသှားပီလေ။ မထားရဲ့လုံးဝိုငျးနတေဲ့နို့သီး ခေါငျးလေးတှကေိုနိ့ဆာနတေဲ့ကလေးတယောကျ လိုမြိူး ကောငျးကောငျးကွီးစုတျလိုကျ။ နို့သီးခေါငျးလေးတှကေိုခလြေိုကျနဲ့ ။ နို့အုံတခု လုံးကို နယျလိုကျလုပျပေးတော့မထားဆီးကနညေညျးသံသဲ့သဲ့ လေး ကွားလိုကျရတော့ ကနြျော စိတျထဲမှာပိုရဲတငျးလာသလိုမြိူးပဲ။အောကျဆငျးပီး မထားရဲ့ အမှေး မပေါကျ တဲ့ ဆောကျဖုတျ ပွောငျပွောငျ ကွီးမှာ တော့ အရညျတှကွေနတော ရတေံခှနျကနေ ရတှေစေီးကွ နတေဲ့အတိုငျးပဲ။ကနြျောလဲ ဖွဈခငျြရာဖွဈတော့ ကှာ ဆိုပီး မထားရဲ့ အဖုတျ လေးကို ဘာဂြာမှုတျပေးဖို့ ဆုံးဖွတျလိုကျပါတယျ။\nမထားရဲ့စောကျစိလေးကို အရငျစ စုတျဖို့ စောကျစိ လေးကို လိုကျ ရှာတာဟိုးအထဲရောကျနတေယျ။မထားကနဲနဲဝတော့ စောကျဖုတျအသားတှကေပွညျ့နေ တော့ စောကျစိ လေးကအထဲရောကျနတောပေါ့။မထားရဲ့ စောကျစိ လေးကိုစစုတျလိုကျတဲ့အခြိနျမှာတော့အိပျခငျြယောငျဆောငျနတေဲ့မထား ဖငျပါကော့ တကျသှားပါတယျ။ လြှာဖြားလေးနဲ့ စောကျစိလေးကို ပှတျ ကစားတော့ မထား လုံးဝဟနျဆောငျလို့မရတော့ပါဘူး။မထားရဲ့ညညျးသံတှကေလဲ တစစ ကယျြလာပါတယျ။ကနြျော မထား ရဲ့ စောကျဖုတျလေးကို ၁၅မိနဈလောကျ အားရပါးရ ဘာဂြာပလေးလိုကျတာမထားကစကားပွောလာပါတယျ။မေောငျ လေးတဲ့ တျောပီတဲ့ ၊ကနြေျာ့ကို တားလို့မရမှနျးသိတော့ သူက ဒီနေ့ တျောတော့လကှောတဲ့။ သူမြားအိပျယာပျေါ င်ျမှာအရညျ တှပေကေုနျပီ တဲ့။သူတို့သိသှား ကွမယျတဲ့။နောကျနပွေ့ငျဦးလှငျသှားမှ ပဲဆကျလုပျတဲ့။လိမျမာတယျနျော တဲ့။ကနြျော ကလဲ သူပွောတာ မှနျ တာကွောငျ့ ပွငျဦးလှငျရောကျရငျ တကယျနျော လို့ဆိုတော့ ၊မထားက ကတိတဲ့။မထားတော့ ကနြျောလြှာ နဲ့ အစှမျးပွလိုကျတာ တျောတျော ကွှသှေားတယျ ထငျတယျ။\nအဲ့ဒါ နဲ့ကနြျော လဲ မထားဘေးမှာပွနျ လှဲအိပျလိုကျတာပေါ့။ပီးတော့ မထား ကို ကနြေျာ့ ဟာလေး ကိုငျကွညျ့ပါလား ဆိုတော့ မထားက ဟာ……မကိုငျခငျြ ဘူးတဲ့။သူ့ လကျကလေး တှေ ကို ယူပီးကနြေျာ့လီးပေါ င်ျတငျပေးလိုကျတော့သူက ကိုငျကွညျ့ပါတယျ။ပွီးတော့သံခြောငျးကွီးကွနတောပဲ တဲ့။ မာမာတောငျ့ တောငျ့ ကွီးတဲ့။အဲ့ဒါ ကနြျောက မထားရဲ့ စောကျဖုတျ အပေါကျလေးကိုလကျနဲ့ ကိုငျကွညျ့ပီး တော့ ဒီ အခြောငျးကွီးနဲ့ ဒီအပေါကျ လေးထဲကို ဆနျ့ပါ့မလား ဆို တော့ မထားက ပေါကျကရတှေ တဲ့။သှားအိပျတော့တဲ့။ဒီတခါတော့ မထားစကားကိုနာထောငျလိုကျပါမယျ။အိပျပီဗြာ။ နောကျနေ့ မနကျ ကနြျောအိပျယာ က ထ တာ နဲနဲ နောကျကသြှားတယျ။ ၈ နာရီခှဲလောကျမှ နိူးတယျ။မထားကနြေျာ့ကို လာနိုးတယျ။အိပျပုတျ ၊ထတော့ တဲ့။ကနြျော ကလဲ နိူးနိူးခငျြးမထားရဲ့ လကျ ကလေးကို ဖမျးဆှဲပီး ကနြေျာ့ရငျ ခှငျ ထဲ ကို မထားရဲ့ ကိုယျလုံးလေး ဆှဲ ပှေ့ ပွီး ခဈြလား လို့ မေးလိုကျ တော့ မထား ကဘာမှ ပွနျ မပွောဘူး။\nကနြျော လဲ မထား နှတျခမျးလေး ကိုအားရပါးရ kiss ဆှဲလိုကျ တယျ။မထားက သှားလဲမတိုကျရသေးဘူး။အာပုတျကွီးနဲ့။ညဈပတျတယျတဲ့။အဲ့ဒါနဲ့ကနြျော က ရှံလို့လား ဆိုတော့၊မထားက မရှံပါဘူး တဲ့။ဘာဖွဈလို့လဲ လို့ကနြျောကမေးတော့ နားနားမှာ ကပျ ပီးတိုးတိုးလေးပွောတယျ၊ခဈြလို့တဲ့။ မနကျ ရမေိုးခြိူး breakfast စားပီး အမဆေီ့ကိုဖုံးဆကျတယျ။ ၂ယောကျ လုံးပွငျဦးလှငျ သှာခငျြတယျ ဆို တာနဲ့ သဘောကောငျးတဲ့ ခဈြမေမေေ က ခှငျ့ပွုတယျလေ၊အ ကွာကွီးတော့မနနေဲ့တဲ့။၄ ရကျ ၅ ရကျ လောကျပဲ နတေဲ့။ဒီနေ့ နလေ့ညျ ဧညျ့ခံပှဲပီးတာနဲအဆငျသငျ့ထှကျဖို့ပွငျဆငျထားကွတယျ။ကနြျော ရော မထားရော ညားခါစ လငျမယားတှလေိုပါပဲ တယောကျနဲ့ တယောကျ အကွငျနာ တှေ ပွိုငျ လို့ ပေါ့။လောက ကွီးက လဲနျော တျောတျော လှဲ့စားတတျတာပဲ။\nမနကေ့ပဲသူငယျခငျြးလို၊မောငျနှမ လိုနကွေတာ။ဒီနတေ့ော့ ခဈြသူတှေ ဖွဈလို့။မင်ျဂလာပှဲ သှားပီ လကျဖှဲ့ပေးတယျ။စားစရာသောကျစရာတှေ မွနျမွနျစား သောကျ ပီး မနျးလေးကနေ ပွငျဦးလှငျကို ထှကျလာခဲ့ကွပါတယျ။ van ကားလေးနဲ့။ကားမောငျးတဲ့ဦးလေးကွီးက လဲ လယေဉျမွနျ မောငျးတဲ့သငျတနျးတေ ဘာတှေ တတျထားလားမသိဘူး။ တျောတျော မောငျးတာ ခဏလေး နဲ့ ပွငျဦးလှငျ ရောကျ လာခဲ့ တယျ။ဟိုတယျကောငျးကောငျးတခုမှာ ၂ယောကျခနျးတ ခနျးယူလိုကျပီး အခနျးထဲဝငျခါနီးမှ မထားက ကနြော့ကို တိုးတိုးလေးပွောတယျ။ကွေောကျတယျတဲ့။ဘယျသူ့ကိုကွောကျတာလဲ၊မေးတော့ကနြေျာ့ကို တဲ့။ ကနြျောက လဲ မမထားကလေ ကိုယျလုံး ကိုမှ အားမနာ ဘူး၊ကနြေျာ့ထကျ ၂ ဆ လောကျ ဝတာ ကို ကနြေျာ့ကို ဘာကွောကျနေတောလဲ ဆိုပီး ဖွသေိမျ့ ပေးလိုကျတယျ။\nနောကျ နှဈယောကျလုံးရမေိုးခြိူး ပီး အနှေးထညျတှေ၊ဆှယျတာတှေ သှားဝယျကွတမထားနဲနဲစိတျပြျော သှားပုံရတယျ။ဟိုတယျ ပွနျရောကျတော့ည၇ နာရီ ထိုးခါနီးပီ။ကနြျော တို့လဲ စောစော စီးစီးထမငျးသှားစားလိုကျကွတယျ။မထားပြေျော အောငျ သူစားခငျြတဲ့ ဟာတှေ ဘဲမှာကြှေးတယျလေ။တရောကျနဲ့ ရောကျခှံကြှေွးကွတာ အရမျးပြျောခဲ့ကွပါတယျ။ စားသောကျပီးဟိုတယျ ပွနျရောကျ တော့ ည၈နာရီ ထိုးပီ။မထားက အဝတျအစားတှလေဲနတေယျ။ကြ နျောတော့ဘာမှ လဲမနတေော့ဘူး။အရမျးလဲအေးနတောကို စောငျခြူံနလေိုကျတယျ။မထားက အဝတျအစားလဲပီးတော့ ကနြေျာ့ ကို တယောကျ ထဲ ကှေးနေ တယျပေါ့။ ဟိုဘကျတိုး အမ လဲ အရမျးခမျြးတယျတဲ့။အဲ့ဒါနဲ့ဂှမျးစောငျအထူကွီးထဲမှာ ၂ယောကျ လုံးကှေးပီး5Series က လာတဲ့ ကိုးရီးယားကားကိုကွညျ့ နတေယျ။မထားက တေျာ့ကိုးရီးယားကားကွညျ့နတောပေါ့။ကနြျောကတော့ မထားကို ဘယျလိုစရမလဲခြောငျးနတော။မထားကကနြျော ခြောငျးနတော သိလို့ပဲလား အေးလို တမငျ အုပျထားတာလား တော့မသိဘူး။သူ့စောကျဖုတျလေးကို လကျကလေးတှေ နဲ့ အုတျထားတယျ။\nခဏနတေော့ သူ့ လကျဖယျတာ နဲ့ အသာလေး သူ့စောကျဖုတျ လေးကို ကြှနျတျော အုတျကိုငျလိုကျပါတယျ။ကနြေျာ့ဆီ ဘေးစောငျးတခကျြလှညျ့ကွညျ့တော့ ကနြျောလဲအရှကျပွရေီ ပွပီးခမျြးတယျလို့ ပွောလိုကျတယျ။သူက TV ဆကျကွညျ့နပေါတယျ။ကနြျော ကတော့ သူ့ဆောကျဖုတျလေးကိုလကျ ကလေးတှနေဲ့ ပှတျသပျရငျး မထား ကို နားထဲ မှာတိုးတိုးလေးပွောလိုကျတယျ။ခဈြခငျြတယျလို့။မထားက ကနြေျာ့ကို ခဈြပေါ့ တဲ့။ဘယျသူက တားနလေို့ လဲ တဲ့။စောငျကို ခှာပီး။မထားရဲ့ ထမိနျးကို လှနျ လိုကျ တယျ။ မထားတော့ဒီည အလိုးခံရ မှာ သိလို့လားမသိ ဘူး။အောကျကပငျတီ တောငျ မဝတျထားဘူး။ခုဏ လကျကလေးနဲ့ကလိထားလို့ မထားစောကျဖုတျလေးမှာ အရညျလေးတှေ စို့ နပေီလေ။မနကေ့မှောငျမှောငျ မဲမဲ ထဲမှာ မထားရဲ့ ဆောကျဖုတျလေးကို မ မွငျရဘူး။ဒီနေ့ မီးခြောငျးအလငျးရောငျအေောကျ မှာ ဆိုတော့မထားစောကျဖုတျ လေးက ဖူးပီး ဝငျးမှဲ့နတေဲ့အသီးတလုံးအတိုငျးပါပဲ။\nအလငျရောငျ ထဲ မှာ ဆိုတော့ မထား ရှကျနတေယျ ။ကနြျော တော့ မ ထားစောကျဖုတျကို မနကေ့ လို မြိူး ဘာဂြာကောငျးကောငျးဆှဲ ပေးလိုကျတာ ၁၀ မ ပီး။တျောတော့ကှာ ၊တျောတော့။ကနြျော လဲ ပိုကောငျးအောငျ လြှာဖြားလေးနဲ့ စောကျဖုတျနှတျခမျးတှငျးသားထိ ဆှဲလြှကျပေးလိုကျတာ ဆောကျဖုတျ ထဲက နေ မီးတောငျထိတျကခြျောရညျ ပူတှေ ပနျထှကျသလိုမြိူး မွငျမကောငျးအောငျ ပနျးထှကျ လာလိုကျတာ ကနြေျာ့မကျြနှာတှေ ဘာပကေုနျ တယျ။ မကျြနှာ တှပေါပကေုနျတော့ မထားကြှနျတော့ကို တျောတျော အားနာသှားတယျ နဲ့ တူတယျ။ကနြျောက တော့ အမွနျ မွနျ ရခြေိူးခနျးပွေးပီး မကျြ နှာ ကို သခြော ဆေးလိုကျရတယျ။ပီးတော့ မထားဆီ ပွနျ လာတော့ ဆျောရီ မောငျလေးရာ တဲ့၊ဘယျလိုမှ ထိနျးလို့မရတော့ဘူး တဲ့။ တောငျးပနျပါတယျနျောတဲ့။ကနြျောက လဲ တကယျတောငျးပနျ ခငျြ ရငျကနြေျာ့ကိုလဲခုဏက လို ပါစပျ နဲ့လုပျပေး ဆို တော့ သူက မလုပျ တတျဘူးတဲ့။အဲ့ဒါဆို မမ ပါစပျဟ ဆိုတာ နဲ့သူ့ပါစပျကိုဟ ထားပါတယျ။ကနြျောက ဘောငျးဘီခြှတျပီး သူ့ပါစပျထဲ ကို လီးထိုးထဲ့တယျ။လုံးဝမငွငျးရှာပါဘူး။မမ ရခေဲခြောငျးစုတျ သလိုစုတျပေးထားလေ။။ ကနြျောလဲ ကောငျးကောငျး မထားရဲ့ပါစပျ ကိုကောငျးကောငျးလိုးပေးလိုကျတာအရမျးဖီးဖွဈပီး ရှပွေ့ေးအရညျကွညျ လေးတှထှေကျလာတဲ့ ထိပါပဲ။\nမထားက ဘာတှေ လဲတဲ့ ငံကြိကြိ နဲ့တဲ့။ကနြျောကအခဈြရညျတှလေို့။တျောပီမထားမစုတျ နဲ့ တော့ လို့ ဆို ပီး မထားရဲ့ ပေါငျ ၂ လုံးကွားမှာဝငျထိုငျ ပီးမထား ရဲ့ စောကျဖုတျလေးကိုကနြေျာ့လီး နဲ့ လြှောတိုကျပီးပှတျပေးနတေော့မထားမကျြလုံးလေးကမှေးစငျးသှားတယျ။မထားရဲ့ပေါငျတုတျတုတျလေ တှေ ကို အားကုနျဖွဲ ပီး မထားရဲ့ အဖုတျ လေးထဲကိုလီးဒဈ မုပျယုံလောကျသှငျးကွညျ့တယျ။မမ နာလား ဆိုတော့ သူက့ နဲနဲ နာတယျတဲ့။ နောကျလကျတဆဈလောကျ သှငျးတော့ ထပျသှငျးလို့မရတော့ဘူး။ တခုခုထောကျနသေလိုမြိူးပဲ၊ ကနြျော လဲ ဘာလုပျရမှနျးလဲမသိတာနဲ့မထားကိုပဲမေးလိုကျ တယျ။ မမထား ထပျသှငျးလို့ မရတော့ဘူးလားလို့။ မထားကအားနဲနဲထဲ့ ပီး ဆောငျ့လိုကျ တဲ့ မကျြလုံးမှိတျ ပီးမှိနျးနရေကနပွေနျဖွေ တယျ။ ကနြျော လဲ ဆောကျဖုတျဝကို သခြောခြိနျပီးအားကုနျးတခကျြ ဆောငျ့လိုကျ တာ မထားခငျမြာ အံကို တငျးတငျးကွိတျ ပီး၊မကျြနှာကလေး တခါထဲ ရဲသှားတာပဲ။သူမြားတှကွေားမှာ စိုးလို့ ထငျတယျ အသံတခကျြမှ မထှကျဘူး။ကနြျောလီးတနျ အဆုံးထိ ဝငျ သှားတော့မှ နာလိုကျတာမောငျလရေယျတဲ့. ကနြျော လဲဖွညျးဖွညျးမှနျမှနျ လေး ဆောငျ့ ပေးနတေယျ။\n၅မိနဈလောကျထိ။မ ဘယျလိုနသေေးလဲ လို့မေးတော့ ဘာမှ ပွနျမဖွေ တော့ ဘူး။လုံးဝ ဇိမျတှသှေ့ားပီနဲ့တူ တယျ။တဖွညျးဖွညျးဆောငျ့လိုးနရေငျ က နေ မွနျ မွနျ ဆောငျ့ တော့ မမထားကောငျးနတေဲ့ ပုံပါပဲ။သူ့စောကျဖုတျလေး ကို တခကျြ ငုတျကွညျ့လိုကျတော့ ကနြျော လနျ့သှားတယျ။သှေးတှေ အမြားကွီးပဲ။ မမထား သှေးတှေ ထှကျနတေယျ သိလား ဆိုတော့၊သိတယျ တဲ့။အမ ရဲ့ အပြိူရညျ ကို မိနဈလောကျကွာတော့ ကနြော့ ခေါငျးကှိုအိပျခငျြယောငျမဆောငျ တော့ပဲ မောငျလေးကိုပေးလိုကျ ရ လို့ ကနြေပျတယျတဲ့။\nခပျမှနျမှနျလေးဆောငျ့ပေးနရောကနေ မွနျမွနျလေးဆောငျ့ပေးလိုကျတာ မိနဈ ၂၀ လောကျ ကွာတော့ သူ ရော ကနြျော ရော ပွိုငျတူပီးကွပါတယျ။၂ ယောကျ လုံးပီးတော့ ကနြျော ကမေးလိုကျတယျ မမထား။ကနြျောကိုခဈြလား ဆိုတော့ အရမျးခဈြတယျတဲ့။ဒါဆိုခဏလေးနျော ဆိုပီး ကနြျော တဈရူး ယူပီး မထား အဖုတျမှာ ပနေတေဲ့ သှေးတှေ ရော သူ့စောကျဖုတျထဲက ထှကျ တဲ့ အရညျ ရော။ ကနြေျာ့ လီးကထှကျတဲ့အရညျတှရေော ကွငျနာယုယ စှာ သုတျ ပေးလိုကျ ပါတယျ။ မထား အဖုတျ က နီးရဲ ပီးရောငျ ကိုငျနသေလိုလို ပါပဲ..။အဲ့ဒီ့ ညက ည၂ နာရီခှဲ ထိ လိုးကွပါတယျ။ ၆ခြီ လောကျ ရှိမယျ။နောကျနေ့ တှေ ကွတော့ ထမငျးစားခြိနျကလှဲ ပီးတခြိနျးလုံး ဆှဲ တာ။ပွငျဦးလှငျရောကျ ပီးဘယျမှမသှားဖွဈပါ။တညျးခိုခနျးမှာ တနကေုနျတညလုံးမမထားနှငျ့ ၂ယောကျထဲ ကွားဖူးသမြှလိုးနညျးပေါငျးစုံကို စမျးလိုကျ အသဈ ထှငျလိုကျ နဲ့။မမထားတော့ ကနြျော လုပျ သမြှအကုနျ လုံးခံရှာပါတယျ။ပွငျဦးလှငျ မှာ ၅ရကျ နခေဲ့ တယျ။\nအဲ့ဒီ့၅ရကျမှာမမထားနဲ့ အကွိမျ၅၀ ကြျောလောကျလိုးခဲ့ပါတယျ။ရနျကုနျပွနျရောကျတော့ မထားကထုံးစံ အတိုငျး မိုးလငျးတာ နဲ့ ဆိုငျသှား မိုးခြူပျမှ ပွနျရောကျ တော့တှခြေိ့နျ နညျးသှား တယျ။ဒါပမေဲ့ ကနြေျာ့လြှာစှမျးကိုကွှေ နတေဲ့မထားတော့ညဘကျလူတှေ အားလုံးအိပျ ပီ ဆိုရငျတော့ ကနြေျာ့အခနျးထဲ ရောကျရောကျ လာပီး အလိုးခံ တယျလေ။နတေို့ငျးတော့ မဟုတျပါဘူး။၁ပတျမှာ ၃ရကျလောကျကတော့ ကနြေျာ့ ဆီ ရောကျလာတတျပါတယျ။\nကျနော့်အိမ်က လုံးချင်း တိုက် အိမ်လေးပါ။ တော်တော်လေးလည်းကျယ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူက သိပ်မရှိ ဘူးဗျ။ ကျနော့် အဖေ ရယ် ၊အမေ ရယ်၊ ကျနော် ရယ်၊နောက် ကျနော့်အမေ ရဲ့ တပည့် မထား ရယ်၊ နောက် အိမ်ဖော် အဒေါ်ကြီး ဒေါ င်္တင် ရယ်၊ (အမည်အားလုံးပြောင်းထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။) စုစုပေါင်း မှ ၅ ယောက် ထဲပါ။ခြံစောင့်လင်မယားတော့ရှိတယ်။ကိုထွန်းခင် တို့လင်မယားလေ။ခြံထောင့်မှ သပ်သပ် အိမ်ဆောက်ပီးနေပါတယ်။နေ့ဘက် ဆို အဖေ က လည်း သူ့ Company ကို သွား၊အမေ နဲ့ မထား နဲ့ လည်း ရွှေဆိုင် သွား၊ကျနော် လဲ ကျောင်းသွားပေါ့။ အိမ်မှာ အရမ်းပျင်းဖို့ကောင်းပါတယ်။ကျောင်းကပြန် ရင် တော့ အခန်းထဲအောင်းပီး ဂိမ်းဆော့၊တီဗွီကြည့်၊စာလုပ်၊ ဒီလိုပါပဲ ၊။တခါတေလေ အော ကားကြည့်ပေါ့။(တခါတလေ မဟုတ်ဘူး အမြဲ ပဲ… ဟီး….ဟီး……)ကြည့်ပီး ဖီလင်တက် လာရင်သိတယ်မလားထုံးစံအတိုင်းဟန်းပလေး (လက်နဲ့လုပ်ပေး)ပေါ့။ ကဲ့….။စလိုက်ကြရအောင်ဗျာ။ပထမ ဆုံးပြော ရမှာက မထားရဲ့ အကြောင်း ပေါ့ဗျာ။\nမထား ဆိုတာ ကျနော့် အမေ ရဲ့ တပ ည့် လေ။ငယ်ငယ်ထဲက မွေးစား ထားတယ်ပြောတာ ပဲ။ကျနော်မမွေးခင် ထဲကပေါ့။မထားရဲ့ အသက် က ကျနော့ ထက် ၁၀ နှစ်လောက် ကြီးတယ်။မထား ကို အမေ မွေးစားထားတာဆိုပေမဲ့ ကျနော် နဲ့ မောင်နှမ လိုတော့ မနေ ဘူး။ သူငယ်ချင်းလိုပါပဲ။ကျနော် ငယ်ငယ် တုန်းက ဆို မှတ် မိသေးတယ် ၊လူလစ်ရင် ကျနော့် လီး ကို လက်နဲ့လိုက် ဆွဲ လို့ ထွက်ပြေးရသေးတယ်။မိရင် ညှစ် တယ်။နောက်ပိုင်း ကျနော် လဲ ဘယ်ရ မလဲ သူ့ နိ့ ကို လက် နဲ့ ပြန် ဆွဲ တာပေါ့။ခု နည်းနည်း အရွယ်လေး ရောက်လာတော့မှသိပ်မစတော့တာ။သူကအပျိူ ကြီးလုပ်မယ်တဲ့ဗျာ။ ယောက်ကျားမယူ ဘူးတဲ့။ဘာစိတ်ကူး လဲတော့ မသိဘူး။မထားက အသားဖြူဖြူ ၊နဲနဲဝ တယ်။အရပ်လဲမြင့်တယ်။တိုတိုပြောရင် ထောင်ထောင်မောင်းမောင်း ပေါ့။သူ့ကိုအမေ ကတော်တော် ယုံ ပါတယ်။အမေ အရမ်းစိတ်ချ ရတဲ့ လူ ပေါ့ဗျာ။ ရုပ် က အချော ကြီးမ ဟုတ်ပေ မဲ့ မထားက ကြည့်ပျော် ရူ့ ပျော် လောက် ပါတယ်။\nစီးပွားရေး နဲ့ ပက်သက် ရင မထားတကယ်တော်ပါတယ်။လုပ်ငန်း နဲ့ ပက်သက် ပီး စီမံခန့် ခွဲ့ တာ တွေ ဘာတွေ ဆို ရင် လုံးဝ အကွက် စေ့ ထောင့်စေ့နေတာ ပဲ။ဒါပေမဲ့ ကျနော်က တော့ မထား ကဒါဆိုကျနော် ဟိုဟာ ပဲ။အဲ့လို လုပ် လိုက်ရမှ ကျေ နပ်တာ။ အမေ ကသူ့ကို အရမ်းယုံနေတော့ ကျနော့် မျက်စိ ထဲ မှာ ခပ်နောက် နောက် ဖြစ်နေတာပေါ့။ ကျောင်းပိတ် ရက် အတွင်း မှာပဲ။ဘယ်လ လဲတော့မမှတ် မိတော့ ဘူး။အမေ့ မိတ်ဆွေ တယောက် မင်္ဂလာဆောင် တဲ့ ဗျာ။မန်းလေး မှာတဲ့။အဲ့ ဒါ အမေ က ရန်ကုန် မှာ အလုပ် တွေ ရှိ တယ်ဆိုပီးမထားကို လွတ် တယ်။ မထားက သူတယောက် ထဲ ဆို မသွား ဘူးတဲ့၊ကျနော် ကို ဘာ ခေါင်္သွားမယ်တဲ့။ကျနော်လဲ ထုံးစံတိုင်းငြင်းတာပေါ့။ မလိုက်ချင် ဘူး၊ဘာညာပေါ့။အမေ က ဘာအလုပ် ရှိ လို့ လဲ မေးရော ပေးစရာ အဖြေ ကမရှိ ဘူး။ကျောင်းကလဲ ပိတ်ရက် ဖြစ်နေတယ်လေ။နောက် ဆုံးအမေ က မိန်းကလေးတယောက်ထဲ ခရီးဝေးလွတ် လို့မကောင်းဘူးသားရယ် လိုက် သွား ဆို ပီး ပြောတော့ မှ နောက် ဆုံး လိုက် သွား လိုက်ရတယ်။\nနောက် နေ့မနက် လေယဉ် နဲ့ ရန်ကုန်က နေ မန်းလေး ရောက်လာတာပေါ့။မန်းလေး ရောက်ရောက်ချင်း အဲ့ဒီ့ အမေ့ မိတ်ဆွေအိမ်ကိုရောက် တယ်။အဲ့ဒီ့ မှာ ကျနော့်ရင် ထဲကို တိုးဝင်လာတဲ့နတ်သမီးလေးနဲ့ တွေ့တာပဲဗျာ။နောက် စုံစမ်းကြည့်တော့်အမေ့ မိတ်ဆွေ ရဲ့ သမီးတဲ့ဗျာ။ခု မင်္ဂလာဆောင် တာ သူ့ အကို တဲ့။တော်တော် လှ တယ်ဗျာ။တကယ့်ကို လှတာ။မြင်မြင်ချင်းချစ်မိတာ ဒါမျိူး လားမသိဘူး။ မျက်လုံးထဲက လုံးဝမထွက်တော့ဘူး။အဲ့ဒီ့အိမ်မှာ ပဲ တည်း တာဆိုတော့ သူ့ကို နှစ်ယောက်ထဲ တွေ့ရဖို့ ချောင်းနေတာပေါ့ဗျာ။ကံကောင်းစွာနဲ့ ည၈ နာရီလောက်မှာပဲ ဝရန် တာ မှာသူထွက်ရပ်နေတာတွေ့ တော့ ကျ နော် လဲ လမ်းလျောက် သလိုလို ဘာလိုလို နဲ့ သူအနားရောက် သွားတယ်။ နောက် သူ့ကို စကားစ ပြောတာပေါ့။ညဘက်ဒီမှာ ပူတယ်နော် လို့။သူ က ကျွန် တော့ဘက် လှည့်ကြည့်ပီး အင်းတဲ့။နောက် ဘာ ညာ ကွိ ကွ တော်ကီ ပွားကြည့်တာ ပေါ့။သူနာမည်က လွင်မာ တဲ့။ပြင်ဦးလွင် မှာဘော ဒါ တက် နေတာတဲ့။ခု မှ ၁၀ တန်း တဲ့။ဒီနေ့ အကို့မင်္ဂလာဆောင် ရှိ လို့ မန်းလေးခဏ ပြန်လာတာ တဲ့။\nမင်္ဂလာဆောင်ပီးရင် ပြင်ဦးလွင် ပြန် သွား ရမှာတဲ့။ကျနော်ကလဲ ကျနော့်စာအကြောင်းတွေ၊ ရန်ကုန်က အကြောင်း ဘာ၊ညာ ပေါ့။သူ စိတ်ဝင် စားမယ် ထင် တဲ့ အကြောင်း တွေ ရွီး လိုက် တာ သူနဲ့ ကျနော်တော်တော်လေးခင်သွားပါတယ်။နောက်ကျနေ ပီတဲ့ သူ သွားအိပ်တော့မယ်တဲ့။ ကျနော်ကလဲ ရန်ကုန် ရောက်ရင်အိမ်လာလည် လေ လို ပြော တော့ သူက လာခဲ့မယ်တဲ့။အော်…. အိပ်ရ မဲ့အခန်းအကြောင်းပြောရဦးမယ်။အဲ့ဒီ့ အိမ်ရှင်က အားနာတဲ့ ပုံစံတဲ့ ကျ နော် နဲ့မထား တို့ကို သမီး တို့မောင်နှ မ ၁ ခန်းထဲ အိပ် လို့ရမလားတဲ့။ဧည့်သည်တွေ များနေ တော့ အခန်းစီစဉ် ပေးဖို့အဆင်မပြေ ပုံ ပါပဲ။ကျနော်က ဘာမှ မ ပြောရသေးခင် မထားက ရပါတယ် တဲ့…။\nအဆင် ပြေသလို စီစဉ် ပါတဲ့။သောက်ပလုတ် တုတ် ။ဒီည သူနဲ့ တူတူအိပ် ရမယ်။ထမင်းစားသောက်ပီး အိမ်ရှင်တွေ နဲ့ စကားပြောပီး ကျနော် တို့အိပ်ရမဲ့ အခန်းထဲ ကို သွားကြပါတယ်။ဟာ……ကိုတင် ၁လုံး ပဲ ရှိတယ် ဂျ။မထားနဲ့ကျွန်တော် ၁ခါ မှ ဒီလိုမအိပ် ဘူး ဘူးလေ။နဲနဲတော့ရင်ခုန်တာပေါ့။မထားကို ကျ နော် က မထား နေ့တိုင်းပင်ပန်းတယ်မလား။ ကျနော် တို့ဒီ ကို ရောက်တုန်းရောက် ခိုက် ပြင်ဦးလွင် သွားကြမလား၊ ဆိုတော့ မထားက အမေ ဆူ လိမ့်မယ် တဲ့။သူ့ မျက်နှာကို ကြည့်ရတာ သွားချင် တဲ့ ပုံ တော့ပေါ င်္တယ်။အမေ ဆူမှာကြောက်လို့ နဲ့ တူတယ် ။ကျနော် က အမေ ကိုဖုန်းဆက်ပီး ပြောမယ် လေ၊မ ထားလဲ ပြော ပေါ့။၂ ယောက် လုံးသွားချင် တယ် ဆို ရင် တော့ အမေ ခွင့်ပြုမှာပါ ဆို တော့ သူခဏ တွေ ဝေ သွားပီး။ မသွားချင်ပါဘူး ဟာတဲ့၊ရန်ကုန်မှာ အလုပ်တွေရှိသေးတယ် တဲ့။ကျနော် လဲ တော် တော် ပြောပါ တယ်။မရ ဘူး။ ဇွတ်ငြင်းနေတယ်။ဘာကြောင့်လဲမသိ၊အပျိူ ကြီးတွေများ တခါတခါ တော်တော် ဇီဇာကြောင် တာပဲ။ကျွန်တော်လဲ ဘယ်လိုမှ ပြောမရ တော့ နဲနဲ ဘူ သွားတဲ့ ပုံ နဲ့ကုတင် ပေါ င်္မှာ ဝင် အိပ် လိုက်ပါတယ်။မထား ကုတင် ပေါ င်္မှာ ထိုင်ပီး ကျနော် ကို သွားမယ် ဆိုရင် အမ စကားနားထောင်ရမယ် တဲ့။အံမယ်။ဒါမျိူးကတိ ဆိုရင် ၁၀ ခါ ပေးတာပေါ့။ပီးရင် ကိုယ်လုပ်ချင် သလို လုပ် တာပဲ လေ။ဟိဟိ…..။နောက်တော့ မထား အိပ်တော့တဲ့။မီးပိတ်လိုက် တဲ့ ။\nကျနော်လဲ မီးပိတ် ပီး AC ကို Temperature အအေးဆုံးတင် လိုက်ပါတယ်။ကျနော် ကအအေးကြိုက်တဲ့လူလေ။မထားက ဘာလို့အဲယားကွန်းကိုအဆုံးထိ တင်တာလဲတဲ့။အရမ်းချမ်းတယ်တဲ့။ကျနော်ကလဲအမချမ်းရင် ကျနော်ဖက်ထားပေးမှာပေါ့လို့။ အပျိူ ကြီး ဘာမှပြန်မပြောတော့ဘူး၊ငြိမ်သွားတယ်။နောက် မအိပ်ခင် ဟိုစကားပြော ဒီစကားပြောနဲ့ ပေါ့။နောက် ၁၅ မိနစ်လောက်လဲ ကြာ တော့ ချမ်းလာပီ ကွာ။အဲယားကွန်း ကို နဲနဲ ပြန်လျှော့ တဲ့။ ကျနော်လဲ မ ထား နားကပ်ပီး မထားကိုဖက်ထားလိုက်ပါတယ်။မထားလဲ ဘာမှပြန်မပြောပါဘူး။မထားကိုဖက်လိုက်မိတဲ့အချိန်ကစပီးကျွန်တော့ရင်ထဲမှာ အသိ တခုဝင် ရောက် လာပါတယ်။ငါ သူစိမ်း မိန်းကလေးတယောက် နဲ့ အိပ်ယာတခုထဲ ပေါ င်္ မှာတူတူ အိပ်နေ ရတာပဲ ဆိုပီးတော့ပေါ့။အဲ့လို အသိ ဝင် လာတာနဲ့ ကျ နော့ လီးက မတ်ပီးတောင် လာတာ သတိထားမိလိုက်တယ်။ကျနော်လဲ ပြသနာ တက်မှာစိုးလို့ မထားကိုဖက်နေရာက နေ လက် ကိုပြန်ရုတ် လိုက်တော့ မ ထားက ဖက်ထားလေ တဲ့။ဒီမှာ ချမ်းတယ် တဲ့။\nအောက်မှာလီးတောင်နေတာ သူမှ မသိပဲ။အဲ့ဒါနဲ့ ကျနော် လဲမထားကို ဆက် ဖက် ထား လိုက်တယ်။မထားရဲ့ မျက်နှာလေး က ကျွန်တော်ဘက် ကိုလှည့်လာ တာနဲ့ မထားရဲ့ ပါးလေး ကို ခပ်ဖွဖွလေး နမ်းလိုက်တယ်။မထားက အံသြ သွားတဲ့ ပုံစံ နဲ့ ဘာလို့ နမ်းတာလဲ တဲ့။ရန်တွေ့တဲ့ ပုံစံမျိူးပေါ့။ကျနော် ချစ် လို့ နမ်း တာ လို့။အပျိူကြီး မမ ရင် ခုန် ပီး ရှက်သွားလား မသိဘူး။ ဟို ဘက် ကို တခါထဲ ပြန်လှည့်သွားရော။ကျနော် နှလုံးက တော်တော် ကို တုန်နေ တာ ဗျာ။ဖွဲ့နွဲ့ ပီးပြောရင် ရင်ခုန်တာပေါ့။မထားက ဒီဘက် ပြန် လှည့်ပီး အိပ်တော့တဲ့။ကျနော်က အိပ်လို့မပျော် ဘူး အမ။အိပ်ယာပျောင်းအိပ်လို့ နဲ့ တူတယ်။ ကျနော် မ ထားကို သွေးတိုးစမ်းတဲ့အနေနဲ့ မထားကိုဖက်ထားတဲ့ လက် ကို အောက် နဲ နဲ လျှော့ချ ပီး မထားရဲ့ဗိုက် သား လေးကို ဖွဖွလေး ပွတ်ပေးကြည့်ပါတယ်။ အရမ်းအရမ်းလဲ မလုပ်ရဲဘူးလေ။နောက် ပြသနာတက်မှာစိုးလို့။မထားက ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ အခြေအနေ နဲနဲ ကောင်းတယ်ထင်တယ်ထမိန် ကြားထဲ ကိုလက်လျှိူဝင်ပီး မထားဗိုက် ကို ပွတ်ပေးကြည့်ပါတယ်။အဲ့……။တွေ့ ပီ….။ အပေါက်လေး….။ မထားရဲ့ ချက်လေးပါ။\nမထားရဲ့ ချက် လေး ကို စမ်းကြည့် ရင် မထားတော့အိပ်ပျော်သွားပီထင် ပီး မထားလို့ အသံ ခပ် အုပ်အုပ် လေးနဲ့ ခေါ် င်္လိုက် တော့ မထားက ဘာလဲ တဲ့။ပြန် ထူးတော့ကျနော်လဲ လန့်သွား တာပေါ့။ဘာပြန်ပြောရမလဲ မသိ ဖြစ်သွားတယ်။နောက်မှ မထား ရဲ့ ချက် ကလေး ကို လက် နဲ့စမ်း ထားတာသတိရတော့ ကျ နော်က အမ ချက်ပေါ င်္မှာ ကျနော် လက် မှတ် ထိုးပေးလိုက်မယ်၊ပိုက် ဆံ ထုတ်လို့ ရတာပေါ့။ မထားက ကြောင်ပီးဘာလဲ တဲ့။ ကျနော်က ချက် ပေါ င်္ မှာ လက် မှတ်ထိုးတော့ချက်လက်မှတ် ပေါ့လို့ပြောပီး ကျနော် ပဲ အရင် ရီ လိုက် ပါတယ်။မထားလဲ လိုက်ရီ ပီး နင့်ယောက်ခမ ဘဏ် မှာပဲထုတ်လို့ ရမှာတဲ့။ကျ နော် လဲ သူပြောတာကို အလိုက် သင့်လိုက် ရီပေးလိုက်ပါတယ်။ကျနော်စိတ်ထဲမှာသိလိုက်တာတော့တော်တော် အခြေအနေ ကောင်းနေပီ လို့ ထင်မိပါ တယ်။ကျနော့်လီးကလဲတော်တော့်ကိုတောင်နေတာလေ။ မထား နဲ့ ဘေးမှာအိပ်နေတာဆိုတော့မထားပေါင်ကိုသွားထောက်မိနေတာပေါ့။မထားလဲ သိ လား တော့ မသိဘူး။\nကျနော့်လက်က မထားရဲ့ ချက် အောက် ကိုနဲနဲဆက်ဆင်းကြည့်တော့ မထားက ကျနော့်လက် ကိုအမြန်မြန်ဖမ်းကိုင်လိုက်ပါတယ်။ပီးတော့ကျနော့ဘက်ကို့ လှဲ့ လိုက် ပီးဘာလုပ်ဖို့လဲ တဲ့။ ကျနော် လဲ ဒီအခြေအနေရောက် မှမထူးတော့ဘူး ထပ် စွန်းစားကြည့်တာပေါ့ လို့ဆုံးဖြတ် ပီး မထားကို အမ ဟိုဟာကို ကိုင် ကြည့်ချင်လို့ လို့ပြောလိုက်တာပေါ့။ မထားက မကိုင်ရဘူး တဲ့ ၊အိပ်တော့တဲ့။ကျနော်က လဲ မထားနဲ့ ကျနော် နဲ့ ၂ယောက်ထဲပဲသိတာပဲ။ဘယ်သူမှသိတာမှ မဟုတ်တာ။ခဏလေးပဲကိုင်ကြည့်ချင်လို့ ဆိုတော့ မထား က မကိုင်ရဘူး တဲ့။ရှက်စရာကြီး တဲ့။ကျနော်က အော်…. မထား ကရှက်နေတာလား၊ဒါဆို မထား အိပ်ပျော် သွားတဲ့ အချိန် ကြမှ ခဏလေးကိုင် ကြည့်မယ်နော်လို့ ပြောတော့မထားက လူဆိုးလေး တဲ့၊ပြောလို့လဲ မရဘူး တဲ့။ငါဒီညမအိပ်တော့ဘူးတဲ့။ ကျနော်လဲ ပြန် ပီးတော့ မထားကိုပြောလိုက်တယ်။ကျနော် လဲမအိပ်ဘူးလို့။မထားအိပ်မဲ့ အချိန်ထိစောင့် မယ်လို့။အဲ့လိုပြော ပီးတော့ ၂ယောက်သားတိတ် ဆိတ် သွားပါတယ်။စကားလည်းဆက်မပြောဖြစ်တော့ဘု။၁၅ မိနစ်လောက်နေတော့မထားကို အကဲခတ်မိတာ အိပ်ချင်နေတဲ့ပုံပဲ။နောက် ၁၀ မိနစ်လောက် နေတာ့ မထား လို့ တိုးတိုးလေး ခေါ င်္လိုက်တယ်။မထားကပြန်မထူး ဘူး။\nအိပ်ပီးထင်တယ် ဆို ပီး မထား ရဲ့စောက်ဖုတ်လေးကိုထမိန် ပေါ င်္ကနေကိုင်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။မထား တချက် တွန့်သွားတယ်။ကျနော်ကလန့်သွားတာပေါ့။ မထားနိူးသွားတာလားလို့။နိူးတော့မနိူးသေးဘူး။မထားရဲ့ အဖုတ် လေးကို ထမိန်းအပေါ င်္ကနေ ပဲ ပွတ်ပေးနေတယ်။ကြားဖူးသလောက် အပျိူတွေ ဆောက် ဖုတ် မှာ အမွှေးတွေ ပေါက် ကြတယ်တဲ့။မထားကြတော့ အမွှေးမပေါက် တဲ့ ပုံပဲ။ ထမိန်ပေါ င်္က ကိုင်ကြည့်တော့အဖုတ်ကေချောနေတယ်။သေချာသိ အောင့်ထမိန် ကို တခါထဲ လှန် လိုက် ပီး မထားရဲ့ ဆောက်ဖုတ် လေးကို ကိုင်ကြည့်တော့မှ အမွှေးကတော့ မပေါက်ဖူးနဲ့ တူတယ်။ပြောင်နေတယ်။ချောနေ တာ က မထားရဲ့ အဖုတ်ကြားထဲကနေ ချွဲကျိကျိ အရည်တွေထွက်နေလို့ ချောနေတာ။အော်…..။ကျနော် သိသွားပီ။မထား မအိပ်သေးဘူး။အိပ်ချက်ယောင် ဆောင်နေတာလေ။ မထား မအိပ်မှန်းသိတာနဲ့ မထား ရဲ့ ထမိန်းကို ကွင်းလုံးချွတ် လိုက်ပါတယ်။အောက်က ဆက်စပိုင်နာလေးကို လဲ မရရ အောင် ဆွဲ ပီး ချွတ် လိုက်ပါတယ်။မထားလား။မနိူးတော့ဘူးလေ။အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေတဲ့သူ မဟုတ်လား။ မထားရဲ့ စောက်ဖုတ်လေးကို ကြည့်ပီး အောကားတွေထဲ က လို ဘာဂျာမုတ်ပစ်လိုက်ချင်တာ။\nဒါပေမဲ့ နဲနဲ ရှိန်နေသလိုဖြစ်နေတယ်။မထားရဲ့ အပေါ် င်္ ပိုင်း အိမ်းကျီ ရော ဘောလီ ပါ မရရအောင် ခက်ခက် ခဲခဲ ချွတ်လိုက်ပါတယ်။မထား တယောက် တော့ လုံးဝ က မိမွေးအတိုင်းပကတိအနေအထားဖြစ်သွားပီလေ။ မထားရဲ့လုံးဝိုင်းနေတဲ့နို့သီး ခေါင်းလေးတွေကိုနိ့ဆာနေတဲ့ကလေးတယောက် လိုမျိူး ကောင်းကောင်းကြီးစုတ်လိုက်။ နို့သီးခေါင်းလေးတွေကိုချေလိုက်နဲ့ ။ နို့အုံတခု လုံးကို နယ်လိုက်လုပ်ပေးတော့မထားဆီးကနေညည်းသံသဲ့သဲ့ လေး ကြားလိုက်ရတော့ ကျနော် စိတ်ထဲမှာပိုရဲတင်းလာသလိုမျိူးပဲ။အောက်ဆင်းပီး မထားရဲ့ အမွှေး မပေါက် တဲ့ ဆောက်ဖုတ် ပြောင်ပြောင် ကြီးမှာ တော့ အရည်တွေကြနေတာ ရေတံခွန်ကနေ ရေတွေစီးကြ နေတဲ့အတိုင်းပဲ။ကျနော်လဲ ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်တော့ ကွာ ဆိုပီး မထားရဲ့ အဖုတ် လေးကို ဘာဂျာမှုတ်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။\nမထားရဲ့စောက်စိလေးကို အရင်စ စုတ်ဖို့ စောက်စိ လေးကို လိုက် ရှာတာဟိုးအထဲရောက်နေတယ်။မထားကနဲနဲဝတော့ စောက်ဖုတ်အသားတွေကပြည့်နေ တော့ စောက်စိ လေးကအထဲရောက်နေတာပေါ့။မထားရဲ့ စောက်စိ လေးကိုစစုတ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေတဲ့မထား ဖင်ပါကော့ တက်သွားပါတယ်။ လျှာဖျားလေးနဲ့ စောက်စိလေးကို ပွတ် ကစားတော့ မထား လုံးဝဟန်ဆောင်လို့မရတော့ပါဘူး။မထားရဲ့ညည်းသံတွေကလဲ တစစ ကျယ်လာပါတယ်။ကျနော် မထား ရဲ့ စောက်ဖုတ်လေးကို ၁၅မိနစ်လောက် အားရပါးရ ဘာဂျာပလေးလိုက်တာမထားကစကားပြောလာပါတယ်။မောင် လေးတဲ့ တော်ပီတဲ့ ၊ကျနော့်ကို တားလို့မရမှန်းသိတော့ သူက ဒီနေ့ တော်တော့လေကွာတဲ့။ သူများအိပ်ယာပေါ် င်္မှာအရည် တွေပေကုန်ပီ တဲ့။သူတို့သိသွား ကြမယ်တဲ့။နောက်နေ့ပြင်ဦးလွင်သွားမှ ပဲဆက်လုပ်တဲ့။လိမ်မာတယ်နော် တဲ့။ကျနော် ကလဲ သူပြောတာ မှန် တာကြောင့် ပြင်ဦးလွင်ရောက်ရင် တကယ်နော် လို့ဆိုတော့ ၊မထားက ကတိတဲ့။မထားတော့ ကျနော်လျှာ နဲ့ အစွမ်းပြလိုက်တာ တော်တော် ကြွေသွားတယ် ထင်တယ်။\nအဲ့ဒါ နဲ့ကျနော် လဲ မထားဘေးမှာပြန် လှဲအိပ်လိုက်တာပေါ့။ပီးတော့ မထား ကို ကျနော့် ဟာလေး ကိုင်ကြည့်ပါလား ဆိုတော့ မထားက ဟာ……မကိုင်ချင် ဘူးတဲ့။သူ့ လက်ကလေး တွေ ကို ယူပီးကျနော့်လီးပေါ င်္တင်ပေးလိုက်တော့သူက ကိုင်ကြည့်ပါတယ်။ပြီးတော့သံချောင်းကြီးကြနေတာပဲ တဲ့။ မာမာတောင့် တောင့် ကြီးတဲ့။အဲ့ဒါ ကျနော်က မထားရဲ့ စောက်ဖုတ် အပေါက်လေးကိုလက်နဲ့ ကိုင်ကြည့်ပီး တော့ ဒီ အချောင်းကြီးနဲ့ ဒီအပေါက် လေးထဲကို ဆန့်ပါ့မလား ဆို တော့ မထားက ပေါက်ကရတွေ တဲ့။သွားအိပ်တော့တဲ့။ဒီတခါတော့ မထားစကားကိုနာထောင်လိုက်ပါမယ်။အိပ်ပီဗျာ။ နောက်နေ့ မနက် ကျနော်အိပ်ယာ က ထ တာ နဲနဲ နောက်ကျသွားတယ်။ ၈ နာရီခွဲလောက်မှ နိူးတယ်။မထားကျနော့်ကို လာနိုးတယ်။အိပ်ပုတ် ၊ထတော့ တဲ့။ကျနော် ကလဲ နိူးနိူးချင်းမထားရဲ့ လက် ကလေးကို ဖမ်းဆွဲပီး ကျနော့်ရင် ခွင် ထဲ ကို မထားရဲ့ ကိုယ်လုံးလေး ဆွဲ ပွေ့ ပြီး ချစ်လား လို့ မေးလိုက် တော့ မထား ကဘာမှ ပြန် မပြောဘူး။\nကျနော် လဲ မထား နှတ်ခမ်းလေး ကိုအားရပါးရ kiss ဆွဲလိုက် တယ်။မထားက သွားလဲမတိုက်ရသေးဘူး။အာပုတ်ကြီးနဲ့။ညစ်ပတ်တယ်တဲ့။အဲ့ဒါနဲ့ကျနော် က ရွံလို့လား ဆိုတော့၊မထားက မရွံပါဘူး တဲ့။ဘာဖြစ်လို့လဲ လို့ကျနော်ကမေးတော့ နားနားမှာ ကပ် ပီးတိုးတိုးလေးပြောတယ်၊ချစ်လို့တဲ့။ မနက် ရေမိုးချိူး breakfast စားပီး အမေ့ဆီကိုဖုံးဆက်တယ်။ ၂ယောက် လုံးပြင်ဦးလွင် သွာချင်တယ် ဆို တာနဲ့ သဘောကောင်းတဲ့ ချစ်မေမေ က ခွင့်ပြုတယ်လေ၊အ ကြာကြီးတော့မနေနဲ့တဲ့။၄ ရက် ၅ ရက် လောက်ပဲ နေတဲ့။ဒီနေ့ နေ့လည် ဧည့်ခံပွဲပီးတာနဲအဆင်သင့်ထွက်ဖို့ပြင်ဆင်ထားကြတယ်။ကျနော် ရော မထားရော ညားခါစ လင်မယားတွေလိုပါပဲ တယောက်နဲ့ တယောက် အကြင်နာ တွေ ပြိုင် လို့ ပေါ့။လောက ကြီးက လဲနော် တော်တော် လှဲ့စားတတ်တာပဲ။\nမနေ့ကပဲသူငယ်ချင်းလို၊မောင်နှမ လိုနေကြတာ။ဒီနေ့တော့ ချစ်သူတွေ ဖြစ်လို့။မင်္ဂလာပွဲ သွားပီ လက်ဖွဲ့ပေးတယ်။စားစရာသောက်စရာတွေ မြန်မြန်စား သောက် ပီး မန်းလေးကနေ ပြင်ဦးလွင်ကို ထွက်လာခဲ့ကြပါတယ်။ van ကားလေးနဲ့။ကားမောင်းတဲ့ဦးလေးကြီးက လဲ လေယဉ်မြန် မောင်းတဲ့သင်တန်းတေ ဘာတွေ တတ်ထားလားမသိဘူး။ တော်တော် မောင်းတာ ခဏလေး နဲ့ ပြင်ဦးလွင် ရောက် လာခဲ့ တယ်။ဟိုတယ်ကောင်းကောင်းတခုမှာ ၂ယောက်ခန်းတ ခန်းယူလိုက်ပီး အခန်းထဲဝင်ခါနီးမှ မထားက ကျနော့ကို တိုးတိုးလေးပြောတယ်။ကြောက်တယ်တဲ့။ဘယ်သူ့ကိုကြောက်တာလဲ၊မေးတော့ကျနော့်ကို တဲ့။ ကျနော်က လဲ မမထားကလေ ကိုယ်လုံး ကိုမှ အားမနာ ဘူး၊ကျနော့်ထက် ၂ ဆ လောက် ဝတာ ကို ကျနော့်ကို ဘာကြောက်နေတာလဲ ဆိုပီး ဖြေသိမ့် ပေးလိုက်တယ်။\nနောက် နှစ်ယောက်လုံးရေမိုးချိူး ပီး အနွေးထည်တွေ၊ဆွယ်တာတွေ သွားဝယ်ကြတမထားနဲနဲစိတ်ပျော် သွားပုံရတယ်။ဟိုတယ် ပြန်ရောက်တော့ည၇ နာရီ ထိုးခါနီးပီ။ကျနော် တို့လဲ စောစော စီးစီးထမင်းသွားစားလိုက်ကြတယ်။မထားပျော် အောင် သူစားချင်တဲ့ ဟာတွေ ဘဲမှာကျွေးတယ်လေ။တရောက်နဲ့ ရောက်ခွံကျွေးကြတာ အရမ်းပျော်ခဲ့ကြပါတယ်။ စားသောက်ပီးဟိုတယ် ပြန်ရောက် တော့ ည၈နာရီ ထိုးပီ။မထားက အဝတ်အစားတွေလဲနေတယ်။ကျ နော်တော့ဘာမှ လဲမနေတော့ဘူး။အရမ်းလဲအေးနေတာကို စောင်ချူံနေလိုက်တယ်။မထားက အဝတ်အစားလဲပီးတော့ ကျနော့် ကို တယောက် ထဲ ကွေးနေ တယ်ပေါ့။ ဟိုဘက်တိုး အမ လဲ အရမ်းချမ်းတယ်တဲ့။အဲ့ဒါနဲ့ဂွမ်းစောင်အထူကြီးထဲမှာ ၂ယောက် လုံးကွေးပီး5Series က လာတဲ့ ကိုးရီးယားကားကိုကြည့် နေတယ်။မထားက တော့်ကိုးရီးယားကားကြည့်နေတာပေါ့။ကျနော်ကတော့ မထားကို ဘယ်လိုစရမလဲချောင်းနေတာ။မထားကကျနော် ချောင်းနေတာ သိလို့ပဲလား အေးလို တမင် အုပ်ထားတာလား တော့မသိဘူး။သူ့စောက်ဖုတ်လေးကို လက်ကလေးတွေ နဲ့ အုတ်ထားတယ်။\nခဏနေတော့ သူ့ လက်ဖယ်တာ နဲ့ အသာလေး သူ့စောက်ဖုတ် လေးကို ကျွန်တော် အုတ်ကိုင်လိုက်ပါတယ်။ကျနော့်ဆီ ဘေးစောင်းတချက်လှည့်ကြည့်တော့ ကျနော်လဲအရှက်ပြေရီ ပြပီးချမ်းတယ်လို့ ပြောလိုက်တယ်။သူက TV ဆက်ကြည့်နေပါတယ်။ကျနော် ကတော့ သူ့ဆောက်ဖုတ်လေးကိုလက် ကလေးတွေနဲ့ ပွတ်သပ်ရင်း မထား ကို နားထဲ မှာတိုးတိုးလေးပြောလိုက်တယ်။ချစ်ချင်တယ်လို့။မထားက ကျနော့်ကို ချစ်ပေါ့ တဲ့။ဘယ်သူက တားနေလို့ လဲ တဲ့။စောင်ကို ခွာပီး။မထားရဲ့ ထမိန်းကို လှန် လိုက် တယ်။ မထားတော့ဒီည အလိုးခံရ မှာ သိလို့လားမသိ ဘူး။အောက်ကပင်တီ တောင် မဝတ်ထားဘူး။ခုဏ လက်ကလေးနဲ့ကလိထားလို့ မထားစောက်ဖုတ်လေးမှာ အရည်လေးတွေ စို့ နေပီလေ။မနေ့ကမှောင်မှောင် မဲမဲ ထဲမှာ မထားရဲ့ ဆောက်ဖုတ်လေးကို မ မြင်ရဘူး။ဒီနေ့ မီးချောင်းအလင်းရောင်အောက် မှာ ဆိုတော့မထားစောက်ဖုတ် လေးက ဖူးပီး ဝင်းမှဲ့နေတဲ့အသီးတလုံးအတိုင်းပါပဲ။\nအလင်ရောင် ထဲ မှာ ဆိုတော့ မထား ရှက်နေတယ် ။ကျနော် တော့ မ ထားစောက်ဖုတ်ကို မနေ့က လို မျိူး ဘာဂျာကောင်းကောင်းဆွဲ ပေးလိုက်တာ ၁၀ မ ပီး။တော်တော့ကွာ ၊တော်တော့။ကျနော် လဲ ပိုကောင်းအောင် လျှာဖျားလေးနဲ့ စောက်ဖုတ်နှတ်ခမ်းတွင်းသားထိ ဆွဲလျှက်ပေးလိုက်တာ ဆောက်ဖုတ် ထဲက နေ မီးတောင်ထိတ်ကချော်ရည် ပူတွေ ပန်ထွက်သလိုမျိူး မြင်မကောင်းအောင် ပန်းထွက် လာလိုက်တာ ကျနော့်မျက်နှာတွေ ဘာပေကုန် တယ်။ မျက်နှာ တွေပါပေကုန်တော့ မထားကျွန်တော့ကို တော်တော် အားနာသွားတယ် နဲ့ တူတယ်။ကျနော်က တော့ အမြန် မြန် ရေချိူးခန်းပြေးပီး မျက် နှာ ကို သေချာ ဆေးလိုက်ရတယ်။ပီးတော့ မထားဆီ ပြန် လာတော့ ဆော်ရီ မောင်လေးရာ တဲ့၊ဘယ်လိုမှ ထိန်းလို့မရတော့ဘူး တဲ့။ တောင်းပန်ပါတယ်နော်တဲ့။ကျနော်က လဲ တကယ်တောင်းပန် ချင် ရင်ကျနော့်ကိုလဲခုဏက လို ပါစပ် နဲ့လုပ်ပေး ဆို တော့ သူက မလုပ် တတ်ဘူးတဲ့။အဲ့ဒါဆို မမ ပါစပ်ဟ ဆိုတာ နဲ့သူ့ပါစပ်ကိုဟ ထားပါတယ်။ကျနော်က ဘောင်းဘီချွတ်ပီး သူ့ပါစပ်ထဲ ကို လီးထိုးထဲ့တယ်။လုံးဝမငြင်းရှာပါဘူး။မမ ရေခဲချောင်းစုတ် သလိုစုတ်ပေးထားလေ။။ ကျနော်လဲ ကောင်းကောင်း မထားရဲ့ပါစပ် ကိုကောင်းကောင်းလိုးပေးလိုက်တာအရမ်းဖီးဖြစ်ပီး ရှေ့ပြေးအရည်ကြည် လေးတွေထွက်လာတဲ့ ထိပါပဲ။\nမထားက ဘာတွေ လဲတဲ့ ငံကျိကျိ နဲ့တဲ့။ကျနော်ကအချစ်ရည်တွေလို့။တော်ပီမထားမစုတ် နဲ့ တော့ လို့ ဆို ပီး မထားရဲ့ ပေါင် ၂ လုံးကြားမှာဝင်ထိုင် ပီးမထား ရဲ့ စောက်ဖုတ်လေးကိုကျနော့်လီး နဲ့ လျှောတိုက်ပီးပွတ်ပေးနေတော့မထားမျက်လုံးလေးကမှေးစင်းသွားတယ်။မထားရဲ့ပေါင်တုတ်တုတ်လေ တွေ ကို အားကုန်ဖြဲ ပီး မထားရဲ့ အဖုတ် လေးထဲကိုလီးဒစ် မုပ်ယုံလောက်သွင်းကြည့်တယ်။မမ နာလား ဆိုတော့ သူက့ နဲနဲ နာတယ်တဲ့။ နောက်လက်တဆစ်လောက် သွင်းတော့ ထပ်သွင်းလို့မရတော့ဘူး။ တခုခုထောက်နေသလိုမျိူးပဲ၊ ကျနော် လဲ ဘာလုပ်ရမှန်းလဲမသိတာနဲ့မထားကိုပဲမေးလိုက် တယ်။ မမထား ထပ်သွင်းလို့ မရတော့ဘူးလားလို့။ မထားကအားနဲနဲထဲ့ ပီး ဆောင့်လိုက် တဲ့ မျက်လုံးမှိတ် ပီးမှိန်းနေရကနေပြန်ဖြေ တယ်။ ကျနော် လဲ ဆောက်ဖုတ်ဝကို သေချာချိန်ပီးအားကုန်းတချက် ဆောင့်လိုက် တာ မထားခင်မျာ အံကို တင်းတင်းကြိတ် ပီး၊မျက်နှာကလေး တခါထဲ ရဲသွားတာပဲ။သူများတွေကြားမှာ စိုးလို့ ထင်တယ် အသံတချက်မှ မထွက်ဘူး။ကျနော်လီးတန် အဆုံးထိ ဝင် သွားတော့မှ နာလိုက်တာမောင်လေရယ်တဲ့. ကျနော် လဲဖြည်းဖြည်းမှန်မှန် လေး ဆောင့် ပေးနေတယ်။\n၅မိနစ်လောက်ထိ။မ ဘယ်လိုနေသေးလဲ လို့မေးတော့ ဘာမှ ပြန်မဖြေ တော့ ဘူး။လုံးဝ ဇိမ်တွေ့သွားပီနဲ့တူ တယ်။တဖြည်းဖြည်းဆောင့်လိုးနေရင် က နေ မြန် မြန် ဆောင့် တော့ မမထားကောင်းနေတဲ့ ပုံပါပဲ။သူ့စောက်ဖုတ်လေး ကို တချက် ငုတ်ကြည့်လိုက်တော့ ကျနော် လန့်သွားတယ်။သွေးတွေ အများကြီးပဲ။ မမထား သွေးတွေ ထွက်နေတယ် သိလား ဆိုတော့၊သိတယ် တဲ့။အမ ရဲ့ အပျိူရည် ကို မိနစ်လောက်ကြာတော့ ကျနော့ ခေါင်းကွိုအိပ်ချင်ယောင်မဆောင် တော့ပဲ မောင်လေးကိုပေးလိုက် ရ လို့ ကျေနပ်တယ်တဲ့။\nခပ်မှန်မှန်လေးဆောင့်ပေးနေရာကနေ မြန်မြန်လေးဆောင့်ပေးလိုက်တာ မိနစ် ၂၀ လောက် ကြာတော့ သူ ရော ကျနော် ရော ပြိုင်တူပီးကြပါတယ်။၂ ယောက် လုံးပီးတော့ ကျနော် ကမေးလိုက်တယ် မမထား။ကျနော်ကိုချစ်လား ဆိုတော့ အရမ်းချစ်တယ်တဲ့။ဒါဆိုခဏလေးနော် ဆိုပီး ကျနော် တစ်ရူး ယူပီး မထား အဖုတ်မှာ ပေနေတဲ့ သွေးတွေ ရော သူ့စောက်ဖုတ်ထဲက ထွက် တဲ့ အရည် ရော။ ကျနော့် လီးကထွက်တဲ့အရည်တွေရော ကြင်နာယုယ စွာ သုတ် ပေးလိုက် ပါတယ်။ မထား အဖုတ် က နီးရဲ ပီးရောင် ကိုင်နေသလိုလို ပါပဲ..။အဲ့ဒီ့ ညက ည၂ နာရီခွဲ ထိ လိုးကြပါတယ်။ ၆ချီ လောက် ရှိမယ်။နောက်နေ့ တွေ ကြတော့ ထမင်းစားချိန်ကလွဲ ပီးတချိန်းလုံး ဆွဲ တာ။ပြင်ဦးလွင်ရောက် ပီးဘယ်မှမသွားဖြစ်ပါ။တည်းခိုခန်းမှာ တနေကုန်တညလုံးမမထားနှင့် ၂ယောက်ထဲ ကြားဖူးသမျှလိုးနည်းပေါင်းစုံကို စမ်းလိုက် အသစ် ထွင်လိုက် နဲ့။မမထားတော့ ကျနော် လုပ် သမျှအကုန် လုံးခံရှာပါတယ်။ပြင်ဦးလွင် မှာ ၅ရက် နေခဲ့ တယ်။\nအဲ့ဒီ့၅ရက်မှာမမထားနဲ့ အကြိမ်၅၀ ကျော်လောက်လိုးခဲ့ပါတယ်။ရန်ကုန်ပြန်ရောက်တော့ မထားကထုံးစံ အတိုင်း မိုးလင်းတာ နဲ့ ဆိုင်သွား မိုးချူပ်မှ ပြန်ရောက် တော့တွေ့ချိန် နည်းသွား တယ်။ဒါပေမဲ့ ကျနော့်လျှာစွမ်းကိုကြွေ နေတဲ့မထားတော့ညဘက်လူတွေ အားလုံးအိပ် ပီ ဆိုရင်တော့ ကျနော့်အခန်းထဲ ရောက်ရောက် လာပီး အလိုးခံ တယ်လေ။နေ့တိုင်းတော့ မဟုတ်ပါဘူး။၁ပတ်မှာ ၃ရက်လောက်ကတော့ ကျနော့် ဆီ ရောက်လာတတ်ပါတယ်။\nCategorized as အငျးဆကျ Tagged ဖီလျတကျခဲ့သညျ့ အခြိနျကာလ\nမောငျလေး နဲ့ မမ


Ansible ကဘာလဲ? ဘယ်လို Ansible အလုပ်လုပ်?\nဘယ်လို Ansible အလုပ်လုပ်?\nAnsible အတော်လေးအသစ်ဖြစ်၏ devops tools တွေ ရုပ်သေးနှင့်စားဖိုမှူးထားပြီးဈေးကွက်ထဲမှာကစားသမားထူထောင်ခဲ့ကြသည်ပြီးနောက်ကြောင့်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဒါဟာအိုင်တီအခြေခံအဆောက်အအုံနှင့်အလိုအလျောက်ပြဿနာများကိုဖြေရှင်းမှတစ်ဦးကွဲပြားခြားနားချဉ်းကပ်မှုရှိပါတယ်။ Ansible ၏မူလစာရေးသူကအခြေခံအဆောက်အအုံလုပ်ငန်းတွေစတင်ဖို့, သင် programming သင်ယူဖို့လိုအပ်မဖြစ်သင့်သောရည်ရွယ်ချက်နှင့်အတူပြုလုပ်ဖန်တီးခဲ့သည်။ စီမံခန့်ခွဲခံရဖို့လိုဝေးလံခေါင်သီသောဆာဗာချိတ်ဆက်ရန်, ansible ပြတင်းပေါက်အခြေစိုက်စနစ်များများအတွက် * nix based စနစ်နှင့် winrm (ပြတင်းပေါက်ဝေးလံသောစီမံခန့်ခွဲမှု) အတွက် ssh ကိုအသုံးပြုသည်ဖြစ်စေ။ T က\nAnsible သင်တန်း ရိုးရှင်းကြော့, အရွယ်မှာနှင့်သင်ယူရန်လွယ်ကူလို့ယူဆတယ်ဖြစ်ပါတယ်။ ဖျော်ဖြေခံရဖို့ညွှန်ကြားချက် / ခြေလှမ်းများ / တာဝန်များကို၌ရေးထားလျက်ရှိ၏ Yamla။ Tasks ကိုဆင့်ကဲကွပ်မျက်ခံရနေကြသည်။ တာဝန်ထဲမှာကျနော်တို့စနစ်၏ပြည်နယ်ကြေညာရန်လိုအပ်သည်။ eg: vim ကို install ထားရမည်တဲ့အထုပ်။ က install လုပ်ဖို့င်မည်သို့သော module တစ်ခုကစီမံခန့်ခွဲ / ကိုင်တွယ်မယ့်ကျနော်တို့ကအကြောင်းသိပ်စိတ်မပူရန်မလိုပါ။ ကြောင်းအထုပ်ပြီးသားကို install လျှင်, ansible ရိုးရိုးကြောင်းခြေလှမ်းကိုလျစ်လျူရှုပါလိမ့်မယ်။ ဤသည် Idempotence အဖြစ်ဟုခေါ်သည်။\nYAML ကလွယ်ကူသောဖတ်ပါနှင့်လူသားအဖြစ်စက်တွေများအတွက်နှစ်ဦးစလုံးရေးသားဖို့အကြောင်း, လွယ်ကူရိုးရှင်းသည့် text format ကိုပါပဲ။ ansible မောင်းသောမှော် module တွေအဖြစ်ကိုခေါ်တစ်ခုခုအတွက်တွေ့ကြုံတတ်၏။ modules ဆို programming language ကို၌ရေးထားလျက်ရှိ၏နိုင်ပါသည်။ Ansible အတော်လေးမြန်ခြင်းနှင့်ပစ်မှတ် server ပေါ်မှာ install လုပ်ဖို့ဆိုအေးဂျင့်မလိုအပ်ပါဘူး။ သငျသညျကိုပငျတစျဦးရဲ့အကထောက်ပံ့ကြောင်း, Router က / switches များကို configure ansible ကိုသုံးနိုင်သည် Ansible (ကအတော်လေးစာရင်းတစ်ခုဖွင့်) ။\nသင်အမှန်တကယ်နက်ရှိုင်း Ansible သို့တူးနှင့်သင့်ကိုယ်ပိုင်ထုံးစံ module တွေဖန်တီးဖို့လိုတယ်ဆိုပါက, သာထို့နောက်သင်တစ်ဦး programming language ကိုသင်ယူသို့မဟုတ်သိရန်လိုအပ်သည်။\nနောက်ထပ်အရေးကြီးတဲ့ Ansible ၏အကျိုးကျေးဇူးများကို ကအခမဲ့ open source င်သောကွောငျ့ဖွစျသညျ။ ဒါဟာ Python ကို၌ရေးထားလျက်ရှိ၏ရဲ့ Python နှင့်နားလည်သောသူဘယ်သူ့ကိုမှ code ကိုဖတ်ပါနှင့်၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်လိုအပ်ချက်နှင့်ကိုက်ညီရန်လိုအပ်လျှင်ပြုပြင်နိုင်သည်။ စက်မှုလုပ်ငန်းအားဖြင့်လူကြိုက်များနှင့်ကလေးမွေးစားခြင်းအားဖြင့်စီရင်တော်, Redhat 2015 အတွက် Ansible ဝယ်, ယခု Redhat ရဲ့ပူဇော်သက္ကာကိုတရားဝင်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ ansible နေဆဲအခမဲ့ open source ဖြစ်ပြီးစိတ်ပူမနေပါနဲ့, Redhat နောက်ထပ်, တိုးမြှင့် code ကိုပံ့ပိုးနှင့်ဤစီမံကိန်းကိုကြီးထွားလာနေပါတယ်။ Redhat Ansible မျှော်စင်လို့ခေါ်တဲ့ web based GUI ကိုပလက်ဖောင်းကမ်းလှမ်းကြောင့်ကျနော့်အမြင်အတွက်ပေးဆောင်ခြင်းနှင့်အတော်လေးစျေးကြီးပါတယ်။ ဒါက Redhat Ansible အပေါ်ငွေရှာမည်သို့ပါပဲ။ Ansible မျှော်စင်ကောင်းသော analytics နှင့်အစီရင်ခံစာများနှင့် CMDB / စာရင်းနှင့်အတူတစ်ဗဟိုစီမံခန့်ခွဲမှုပေးသည်။\nAnsible ပြောင်းလဲမှုစီမံခန့်ခွဲမှုမှာကောင်းလှ၏, Automation, နေရာချထားခြင်းနှင့် orchestral ။ ဒီတစ်ခု tool ကိုအတူသင်သည်သင်၏ဆာဗာများအဖြစ်ကောင်းစွာအဖြစ်သင့် application များစီမံခန့်ခွဲနိုင်ပါ။ ဒါက capistrano, ထည်စတာတွေနဲ့တူမဆိုလျှောက်လွှာသီးခြားဖြန့်ကျက် tools တွေကိုသင်ယူဖို့မလိုအပ်ဆိုလိုတယ်\nGurgaon အတွက် Ansible လက်မှတ်ထုတ်ပေးရေး


Tun Tun's Photo Diary: May 2016\nMandalay Foods during my 2013-June Trip\n2013-June မြန်မာပြည် ၁၀ရက်ပြန်တုန်းက မန္တလေးမှာ စားခဲ့တဲ့ အစားအသောက်ပုံတချို. တွေ.လို. ပို.စ်တခု ရေးလိုက်ပါတယ်။ ဒီပို.စ်မှာတော့ တခြား ပို.စ်တွေလောက် ပုံတွေ မများဘူး။ ရန်ကုန် ပို.စ်မဆက်ခင် မန္တလေးက ရိုက်ခဲ့တဲ့ ဓါတ်ပုံ လက်ကျန်ရှင်း တဲ့ ပို.စ် ဆိုပါတော့။း)\nat 5/24/2016 10:37:00 PM Links to this post4comments:\nLabels: Architect, Food, Mandalay, Myanmar, Myanmar Food\nMahar Thatkyarthiha Pagoda, Mandalay (မဟာသကျသီဟ ဘုရား)\n2013-Jun-27, မန္တလေး မြို.က နာမည်ကြီး ဘုရားတစ်ဆူ ဖြစ်တဲ့ (မဟာသကျသီဟ ဘုရား) Mahar Thatkyarthiha Pagoda ကို သွားဖြစ်တယ်။ ဒီဘုရားက ၃၀ x ၃၁ နဲ. ၈၅ x ၈၆ လမ်းကြား ၊ မလွန်ဘက်မှာ ရှိတာပါ။ မန္တလေး မလွန်မုန်.တီ ဆိုတာတော့ ကြားဖူးမယ် ထင်ပါတယ်။ ဒီဘုရား က အပြန် မလွန်မုန်.တီပါ တခါတည်း ၀င်စားခဲ့သေးတယ်။\nat 5/20/2016 10:32:00 PM Links to this post No comments:\n2013-Jun-26, မန္တလေး ပြန်တိုင်း ဦးပိန်တံတားကို အမြဲရောက်ဖြစ်တယ်။ အရင်တုန်းက လဲ ဦးပိန်တံတား ပို.စ်တွေ ရေးဖူးတယ်။ ဒီတခါကတော့ မှတ်မှတ်ရရ ပထမဦးဆုံး တောင်သမန် အင်းမှာ ငှက်စီးဖူးတာပါ။ ငှက်ဆိုတာက လှေကိုပြောတာပါ။ ဘာလို. ငှက်လို. ခေါ်လဲတော့ မပြောတက်ဘူး။ လှေက ငှက်နဲ. တူနေလို. ဖြစ်မယ်။\nat 5/12/2016 11:08:00 PM Links to this post No comments:\nLabels: Amarapura, Mandalay, Myanmar, U Bein\nMahar Thatkyarthiha Pagoda, Mandalay (မဟာသကျသီဟ ဘု...


3things to consider for your career in 2021 \nသင့် Career လမ်းကြောင်းအတွက် ၂၀၂၁ ခုနှစ်အတွင်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားသင့်သော အရာများ\nများစွာသောသူတို့ရဲ့ career လမ်းကြောင်းများအတွက် ၂၀၂၀ ဟာ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းတဲ့ နှစ်တစ်နှစ်ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ယခုနှစ်သစ်မှာတော့ ဒီအရာတွေအားလုံး ပြောင်းလဲလာဖို့ကိုတော့ မျှော်လင့်နိုင်ပါသေးတယ်။ နှစ်သစ်တစ်ခုရဲ့ အစောပိုင်းအချိန်ဟာ ပြောင်းလဲမှုများကိုလုပ်ကိုင်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးအချိန်တစ်ခုပဲဖြစ်ပြီး များစွာသော သူတို့ဟာလည်း နှစ်သစ်အတွက် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်အသစ်များချမှတ်ခြင်း၊ သူတို့ရဲ့ ဘဝများတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ အခြေအနေရလာဒ်များရရှိနိုင်ရန်အတွက် မတူညီတဲ့ရှုထောင့်များမှနေ၍ သူတို့ရဲ့ ဘဝဖြတ်သန်းမှုကို ပြန်လည်ဆန်းစစ်ခြင်းကို့ကို ပြုလုပ်တတ်ကြပါတယ်။\nCOVID-19 ကပ်ရောဂါကြောင့် သာမန်ဘဝနေထိုင်ပုံများရဲ့ ဘက်စုံအခန်းကဏ္ဍအမျိုးမျိုးကို အနှောင့်အယှက် အတားအဆီးဖြစ်စေခဲ့ပြီး လူအတော်များများရဲ့ တိုးတက်မှုလမ်းကြောင်းများကို ရပ်တန့်သွားစေခဲ့တဲ့အတွက် ယခုနှစ်သစ်ဟာ သင့် Career လမ်းကြောင်းရဲ့ ဦးတည်ရာကို ပြန်လည်အကဲဖြတ်၍ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုများပြုလုပ်ကြည့်ဖို့ အကောင်းဆုံးအချိန်ပါပဲ။\nလက်တွေ့တွင် များစွာသောဝန်ထမ်းများအဖို့ remote working လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများအတိုင်း ဆက်လက်၍ လုပ်ကိုင်နေရမှာဖြစ်တဲ့အတွက် အခြားသောဖြစ်နိုင်ဖွယ်များ၊ ရွေးချယ်စရာများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားဖို့အတွက် ယခင်ကထက်ပို၍ လွယ်ကူကောင်းလွယ်ကူနေနိုင်ပါတယ်။ မိမိတို့အလွန်လိုချင်ခဲ့တဲ့ အလုပ်တစ်ခုထံသို့ ကူးပြောင်းဖို့ရာတွင် သွားရေးလာရေးခက်ခဲနေမှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစား၍ ပူပန်နေစရာမလိုတော့ပါဘူး။\nSelf Makers ဟု ခေါ်တွင်သော တသီးပုဂ္ဂလဝန်ထမ်းများ၊ Contractor များ၊ စွန့်ဦးတီထွင်လုပ်ငန်းရှင်များနှင့် Freelance အဌားလိုက်သူများအား အောင်မြင်မှုရရှိစေရန်အတွက် အကြံပေးဆွေးနွေးပေးသည့် Dublin မြို့အခြေစိုက် ဝန်ဆောင်မှုကုမ္ပဏီတစ်ခုမှ မကြာသေးမှီကပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ စစ်တမ်းကောက်ယူမှုတစ်ခုအရ ဖြေကြားသူ ၁၀ ဦးတွင် ၇ ဦးခန့်ဟာ ယခုနှစ်အတွင်း Career အသစ်တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲလိုစိတ်ရှိနေပြီး ထိုအထဲကမှ ၃ပုံ ၁ပုံ ခန့်ဟာ လုပ်ငန်းစီးပွားရေးအသစ်တစ်ခုကို စတင်ဖို့အတွက် စိတ်အားထက်သန်နေကြတာကို တွေ့ရှိခဲ့ရပါတယ်။\nအဆိုပါကုမ္ပဏီရဲ့ တည်ထောင်သူ Conor Lynch မှလည်း ၂၀၂၀ ခုနှစ်အတွင်း အလုပ်သမားဝန်ထမ်းများ တွေ့ကြုံနေရတဲ့ အခက်အခဲများဟာ ယခုနှစ်အတွင်း ဆက်လက်၍ ရှိနေနိုင်ဦးမှာဖြစ်ပြီး “ဝန်ထမ်းများဟာ သူတို့ရဲ့ Career လမ်းကြောင်းများတိုးတက်မှုရှိလာစေဖို့အတွက် စတင်ပြုလုပ်နေကြပြီဖြစ်ပါတယ်။ တစ်ချို့ကတော့ မိမိတို့ဆန္ဒအလျှောက်ရွေးချယ်၍ လျှောက်လှမ်းနေကြပေမယ့် အများစုကတော့ လိုအပ်ချက်များအရ ပြောင်းလဲမှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ရပြီး ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သိသိသာသာကိုတွေ့မြင်ရနိုင်တဲ့ အကျိုးဆက်တစ်ခုကတော့ လူသားများ (ဝန်ထမ်းများ) ဟာ သူတို့ရဲ့ Career ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ကို လိုလားလာကြပြီပဲဖြစ်ပါတယ်။” ဟူ၍ ပြောကြားသွားခဲ့ပါတယ်။\nယခုကဲ့သို့သော ခက်ခဲတဲ့အချိန်များကြောင့် စိတ်ပူပင်မှုများ၊ ကြောင့်ကျမှုများ ရှိလာနိုင်သော်လည်း ထိုအရာများက ဝန်ထမ်းများကို အနာဂါတ်တွင် သူတို့ရဲ့ဘဝနှင့် သက်မွေးဝမ်းကြောင်းလုပ်ငန်းများ ခိုင်မာမှုရှိလာစေရန်လည်း စဉ်းစားတွေးခေါ်တတ်လာစေမှာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ယနေ့မှာတော့ ကျွန်တော်တို့ www.jobsinyangon.com ကနေ ၂၀၂၁ ခုနှစ်အတွင်း သင့် Career အတွက် နည်းဗျူဟာများချမှတ်ရေးဆွဲရာတွင် ထည့်သွင်းစဉ်းစားသင့်သော အချက်များကို ဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်။\n၁။ ၂၀၂၀ ခုနှစ်ဟာ သင်နဲ့ သင့်မိသားစုအပေါ် မည်သို့သော အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ဖြစ်စေခဲ့ပါသလဲ?\nယခင်နှစ်ကဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ ကိစ္စရပ်များကို ပြန်လည်လေ့လာသုံးသပ်ခြင်းဟာ အလွန်အရေးကြီးလှပါတယ်။ ၂၀၂၀ ခုနှစ်အတွင်းဟာ များစွာသောဝန်ထမ်းများထံသို့ မျှော်လင့်ထား၍မရနိုင်တဲ့ ထိုးနှက်ချက်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး ထိုအထဲကမှ အတွေ့အများဆုံးအရာတစ်ခုကတော့ မိမိတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နေအိမ်များအတွင်းတွင် အမြဲတမ်းရုံးခန်းနေရာတစ်ခု အထိုင်ချဖို့ ပြုလုပ်ရခြင်းပဲဖြစ်ပါတယ်။\n၂၀၂၀ ခုနှစ်အတွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သော အပြောင်းအလဲများဟာ သင်နဲ့ သင့်မိသားစုအပေါ် မည်သို့သော အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပါသလဲ? Remote Working ပြုလုပ်ရခြင်းရဲ့ ဘယ်အပိုင်းကတော့ သင့်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ “အလုပ်/ ဘဝမျှခြေ” ရရှိစေခဲ့သလဲ? ဘယ်အပိုင်းတွေကိုတော့ သင့်အနေနဲ့ ပြောင်းလဲစေချင်ခဲ့သလဲ? ဒီကပ်ရောဂါဟာ သင့်ရဲ့ career နဲ့ working life များအပေါ် ဘယ်လောက်အထိ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေရှိစေခဲ့ပြီး သင့်ရဲ့ တိုးတက်မှုလမ်းကြောင်းမှာ ချမှတ်ရမယ့်ဆုံးဖြတ်ချက်တွေအပေါ် သက်ရောက်မှုတွေရှိစေခဲ့သလဲ?\n၂၀၂၀ ခုနှစ်အတွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့အပြောင်းအလဲတိုင်းဟာ အမြဲတမ်းတည်မြဲနေမှာမဟုတ်ပေမယ့်လည်း ကျွန်းကျင်သူအများစုရဲ့ ခန့်မှန်းပြောကြားချက်များအရ ယခင်ကအတိုင်း အားလုံးဟာ ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားမှာတော့လည်း မဟုတ်ပြန်ပါဘူး။ လုပ်ငန်းရှင်များအနေနဲ့ မိမိတို့လုပ်ငန်းရဲ့ တိုးတက်ရာလမ်းကြောင်းကို မည်သို့ရွေးချယ်၍ ရှေ့ဆက်သွားကြမလဲဆိုတာကတော့ တစ်ဦးချင်းစီအပေါ်မူတည်၍ ပြောင်းလဲမှုများရှိလာနိုင်သော်လည်း အများအားဖြင့်တော့ ဝန်ထမ်းများရဲ့ လိုအပ်ချက်များအပေါ်မူတည်၍ ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးမှုများလည်း ရှိလာမှာဖြစ်ပါတယ်။\n၂။ သင်ဘာကိုလိုချင်သလဲဆိုတာကို ရှာဖွေဆုံးဖြတ်ခြင်း\nဒီလိုပြောလိုက်တဲ့အခါ အလွန်ဝေဝါးပြီး ရိုးရှင်းလွန်းလှတယ်လို့ ထင်မြင်ကောင်းထင်မြင်သွားနိုင်ပေမယ့် သင့်အနေနဲ့ ဘာကိုတစ်ကယ်လိုချင်သလဲဆိုတာကို လေးလေးနက်နက်စဉ်းစား၍ နေ့စဉ်နေ့တိုင်းမှာ သင့်ကို ပျော်ရွှင်စေမယ့်အရာက ဘာဖြစ်နိုင်သလဲဆိုတာကိုလည်း စဉ်းစားရမှာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါက သင်အရမ်းလိုချင်တဲ့၊ သင်အရမ်းလုပ်ချင်တဲ့ အလုပ်တစ်ခုနောက်ကို ဘာတွေပဲပေးရပေးရဆိုပြီး လိုက်ခိုင်းတာမျိုးတော့မဟုတ်ပါဘူး။ (ဒါပေမယ့် သင့်ထံမှာစဉ်းစားထားတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုရှိနေပြီးပြီဆိုရင်တော့ ထိုအတိုင်း စတင်ပြီး အကောင်အထည်ဖော်လိုက်ပါ။) ဒီလိုရှာဖွေဆုံးဖြတ်ခြင်းအားဖြင့် သင်အမှန်တကယ်လိုအပ်တဲ့ စိတ်ကျေနပ်မှုမျိုးကို ရရှိနိုင်မယ့် ဘဝတစ်ခုကိုတည်ဆောက်နိုင်စေဖို့အတွက် ရည်ရွယ်ပါဘတယ်။\nသင့်ရဲ့ ဦးစားပေးအရာတွေအားလုံးကို စာရင်းပြုစုပြီး ဘယ်အရာတွေကတော့ လုံးဝ လုပ်ကိုလုပ်သင့်တဲ့ (လျှော့ပေး၍မရတဲ့) အရာတွေဖြစ်နေသလဲဆိုတာကို ရှာဖွေကြည့်ပါ။ ပြီးနောက် ထိုအရာတွေကို ရရှိနိုင်ဖို့အတွက် သင်ဘာတွေကိုလုပ်ရမလဲဆိုတာကို သင့်ကိုယ်သင်မေးမြန်း၍ အဖြေရှာကြည့်လိုက်ပါ။ ထိုအရာများဟာ သင့်မန်နေဂျာနဲ့ Career တိုးတက်ရေးလမ်းကြောင်းအတွက် ဆွေးနွေးခြင်း (သို့) Career လမ်းကြောင်းအသစ်တစ်ခုကို သင်ကိုယ်တိုင်ရှာဖွေခြင်း အစရှိသဖြင့် အမျိုးမျိုးသောအရာများဖြစ်နေနိုင်ပါတယ်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သင့်ကိုပျော်ရွှင်စေနိုင်မယ့်အရာများကို စာရင်းပြုစုထားခြင်းဟာ သင်နှစ်သက်ကောင်းနှစ်သက်နိုင်မယ့် အလုပ်များကိုရှာဖွေ၍ စာရင်းပြုစုထားခြင်းထက် သင့်ဘဝခရီးလမ်းတစ်လျှောက်မှာ အကူအညီဖြစ်လာစေမှာပဲဖြစ်ပါတယ်။\n၃။ Upskilling (ကျွမ်းကျင်မှုများကို မြှင့်တင်ခြင်း) ပြုလုပ်ဖို့ကို စဉ်းစားပါ။\n၂၀၂၀ ခုနှစ်အတွင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့ရရှိလိုက်တဲ့ သင်ခန်းစာကတော့ လျှင်မြန်စွာအသားကျနိုင်စွမ်းနှင့် သဘောထားပျော့ပြောင်းမှုရှိခြင်းဟာ အဓိကကျတယ်ဆိုတာပဲဖြစ်ပါတယ်။ မရေမတွက်နိုင်သော ဝန်ထမ်းများနဲ့ အလုပ်သမားများဟာ COVID-19 ကြောင့် Career များနဲ့ လုပ်ငန်းအခန်းကဏ္ဍများကို လုံးဝဉသုံပြောင်းလဲခဲ့ရပြီး မိမိတို့အမှန်တကယ်လုပ်လိုတဲ့အလုပ်များကိုတော့ နားထားလိုက်ရပြီပဲဖြစ်ပါတယ်။ အချို့သောသူများဟာလည်း သူတို့ရဲ့လုပ်ငန်းများအတွင်း မူလထမ်းဆောင်ခဲ့ရသော လုပ်ငန်းတာဝန်များကို လွှတ်ချ၍ ကျရာအလုပ်ကို တာဝန်ကျေပွန်စွာထမ်းဆောင်နေကြရပြီး အဖွဲ့အစည်းရဲ့လိုအပ်ချက်များနဲ့ ဦးစားပေးလုပ်ဆောင်ရမည့်အရာများဟာလည်း ညတွင်းချင်းဆိုသလိုပဲ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါတော့တယ်။\nဒီအရာများကြောင့် များစွာသောဝန်ထမ်းများအနေနဲ့ သက်ဆိုင်ရာအလုပ်များကို လုပ်ကိုင်နေရင်းမှ မြန်ဆန်စွာ upskilling ပြုလုပ်ပြီး သင်ယူနိုင်ဖို့ကို ဦးတည်သွားမှာဖြစ်ပြီး ယခုနှစ်သစ်ရဲ့ အစကာလများဟာ သင့်အနေနဲ့ အဆိုပါတာဝန်များကို အမှန်တကယ်စတင်၍ထမ်းဆောင်ခြင်းမပြုရသေးမှီတွင် သင် upskilling ပြုလုပ်သင့်နေတဲ့ အရာများကို အချိန်ယူ၍စဉ်းစားနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိနေပါသေးတယ်။ ဒီအတွက်ကြောင့် သင့်ရဲ့ ဦးစားပေးအရာများကို စာရင်းပြုလုပ်ပြီး သင့်ရဲ့ Career လမ်းကြောင်းတွင် ပြောင်းလဲလိုတဲ့ဧရိယာများကို သိရှိခဲ့ပြီဆိုရင်တော့ ထိုအရာများကို ပြင်ဆင်နိုင်ဖို့အတွက် လိုအပ်မယ့် ကျွမ်းကျင်မှုများနဲ့ ကွာဟချက်များကိုလည်း သိရှိလာနိုင်မှာဖြစ်ပြီး လိုအပ်သလို ချိန်ညှိမှုများကိုပြုလုပ်၍ ရနိုင်မှာဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားရင်း နိဂုံးချုပ်လိုက်ပါတယ်။\n\_ဒီ Article လေးဟာ စာဖတ်သူပရိသတ်တို့အတွက် အကျိုးရှိစေလိမ့်မယ်လို့မျှော်လင့်ပါတယ်။


ဘာသာရေး… | The Mandalay Gazette-Myanmar/Burma News Media Forum Network\nPosts Tagged "ဘာသာရေး…"\t7\nငြိမ်းချမ်းသောသာသနာများအပေါ် ဥာဏ်မျက်စိရှိသူတို့ ၏အမြင်\nကျောက်တော်(မုနိမြေ) မဟာမြတ်မုနိဘုရား သမိုင်းပြတိုက်\n- အောင် မြင်\nComments By Post``တစ်ခါက အင်းယားရယ်´´ - ခရီးသည်ကြီး - ကမ်ဘာကျော် ရတနာ ဒေါက်တာ အံဇာကြီးကံဇာတ်ဆရာ စီမံလေသမျှ - ဆူး - Foreign Residentကျွန်တော့်စိတ်ဓာတ် - မောင် ပေ - ခရီးသည်ကြီးbin bo..........(ဘင်ဘို) - မောင် ပေPassport လျှောက်မယ်ဆိုရင် - Miss Crystalline - TheWinner Getprizeမော်ဒယ်လ် တဲ့လားကွယ် - TheWinner Getprize - Mလုလင်ကိုရီးယားဇာတ်လမ်းတွဲတွေက ရတဲ့ အတွေး - ခရီးသည်ကြီး - natureဆက်သွယ်မှု ဧရိယာပြင်ပမှာ - သော်ဇင် (လွိုင်ကော်) - Mobile13နယ်မြေခံ စစ်တပ် ရဲ တို့ ငွေကြေး လာဘ်ယူကာ ပိုင်ရှင်မဲ့ ပစ္စည်းလုပ်ပစ်တော့မဲ့ ကုလားနဲ့ နွား သစ် မှောင်ခို ကိစ္စ - ခရီးသည်ကြီး - ကမ်ဘာကျော် ရတနာ ဒေါက်တာ အံဇာကြီးကျီးအာသီးနှင့်တူသော နိုင်ငံတကာအဆင့်မှီ - ခရီးသည်ကြီး - TNAငါ ရဲ့ ငါ မဟုတ်တဲ့ ကဗျာ - ခရီးသည်ကြီး - ကမ်ဘာကျော် ရတနာ ဒေါက်တာ အံဇာကြီးအဆိပ်ခတ်အဖွဲ့ကြီး မိလာပြီဗျ… ဘာလုပ်သင့်လဲပြောပြ… သတ်ပစ်…. သတ်ပစ် - TheWinner Getprize - Ko chogyiစံနစ်နဲ့ တိုင်းပြည်ကိုပြင်ချင်ရင် စနစ်ကို တပြည်လုံးလေ့ကျင့်ပါဝင်ရမည်။ - Ko chogyi - MaMaလူပါး ပုလင်းကွဲရှ - Ko chogyi - Ma Maရခိုင်မင်္ဂလာဆောင် .... (1) - TheWinner Getprize - ကိုရင်စည်သူကဘာကျော်ကြီးရဲ့ ကဘာကျော်ကဘာ .. အဲ .. ကဗျာ - Ko chogyi - ကမ်ဘာကျော် ရတနာ ဒေါက်တာ အံဇာကြီးမျက်နှာကြီးရာ ဟင်းဖတ်ပါ အသစ်အဟောင်းပြဿနာ - ခရီးသည်ကြီး - ကိုရင်စည်သူအတ္တဆန် - ခရီးသည်ကြီး - uncle gyiမပြောင်းလဲခြင်းလမ်းကလေး - ကမ်ဘာကျော် ရတနာ ဒေါက်တာ အံဇာကြီး - rain pricessကား ဒုက္ခ - ကမ်ဘာကျော် ရတနာ ဒေါက်တာ အံဇာကြီး - Mobile13နံရိုးကြံမဆိုင် မြီးရှေ easy cook - ကမ်ဘာကျော် ရတနာ ဒေါက်တာ အံဇာကြီး - ဦးကြောင်ကြီး“ခေါင်းမာမနေဘဲ ပြောင်းလိုက်ကြရအောင်ပါ” - ကမ်ဘာကျော် ရတနာ ဒေါက်တာ အံဇာကြီး - TNAဘားလမ်းက ပြန်ဖို့ ဘက်စ်ကားခ မရှိတဲ့ နေ့က - ကမ်ဘာကျော် ရတနာ ဒေါက်တာ အံဇာကြီး - Mobile13တွံတေးအလှူ.... - ကမ်ဘာကျော် ရတနာ ဒေါက်တာ အံဇာကြီး - kyaw hteikဘင်္ဂါလီ ကြေးမုံဂျီးနှင့် Patriot ကြောင်ကြီး အပိုင်း၂ ဇာတ်သိမ်း - ကမ်ဘာကျော် ရတနာ ဒေါက်တာ အံဇာကြီး - phoe choယုံလား? - uncle gyi - KZပိတောက်ပန်းတွေကြူကြူဝေတို့အညာမြေပန်းတွေ - TNA - မောင် ပေ``ကျန်းမာရေးအတွက် အရက် နဲ့ အုန်းသီး(အုန်းရည်) အသုံးဝင်ပုံ´´ - KZ - TNAသူ - ရွှေ ကြည် - KZနောက်တစ်ခါါါါါါါါါါါါါါါါါါါါါ လာပြန်ပြီဟေ့ - Shwe Ei - Shwe Eiမိမိ ကိုယ် မိမိ ခိုးယူပေါင်းသင်းကြသူများ...။ - အရီးခင်လတ် - KZEast West Dental\tPACE\tWestern Union\tCategory\tArts & Humanities


တွေးမိတွေးရာ...ရေးမိရေးရာ: တဟီတီ နှင့် ဆရာကြီးဦးရန်အောင်\nတဟီတီ နှင့် ဆရာကြီးဦးရန်အောင်\nမနေ့ကပို့စ်တင်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ ကိုရန်အောင်က ကဗျာတပုဒ် လက်တန်းရေးစပ်ပြီး ကွန်မန့်ပေးသွားခဲ့ပါတယ်။ ထုံးစံအတိုင်း တဟတ်ဟတ် နဲ့ပေါ့။\nခုပဲလိုက်မယ် ပြောစမ်းပါ ..။ … ။\n6/09/2007 10:14 AM\n(တော်လိုက်တဲ့ ကိုရန်လေး။ ချီးကျူးပါ၏။) ဘလော့ဂါ ကိုရန်အောင်ရဲ့ လက်တန်းကဗျာလေးကို ဖတ်ပြီး စာရေးဆရာကြီးဦးရန်အောင်ကို သွားသတိရ မိတယ်။ (နာမည်ကလည်းတူနေတာကိုး။) ဆရာကြီးဦးရန်အောင်ဟာ “တဟီတီသွားရအောင်” ကဗျာကိုဖတ်ပြီးတဲ့နောက် ဗားရှင်းနောက်တမျိုးနဲ့ ကဗျာတပုဒ် လက်တန်းစပ်ဆို ခဲ့ဖူးပါသတဲ့။\nအဲဒီအကြောင်းအရာ စုံလင်စွာပါတဲ့ စာအုပ်ကလေးကတော့ အခုလတ်တလော ကျမဖတ်နေတဲ့ “စာဝင်္ကပါ” စာအုပ်ပါပဲ။ ရေးသူက ဦးကြီးမောင် ခေါ် ငွေဥဒေါင်း ပါ။ ဒီစာအုပ်ကို လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်းများစွာက တခေါက် ဖတ်ပြီးသား ဖြစ်ပေမဲ့ မမှတ်မိတော့ဘူး။ တလောကတော့ အကိုတင့်ဦးက ဒီစာအုပ် ဖတ်ပါလား လို့ ကျမကို အကြံပေးတိုက်တွန်းတာနဲ့ ရှာပေးဖို့ အဖေ့ကို ပူဆာမိတယ်။ တနေ့က တော့ အဖေက ဒီစာအုပ်လေးယူလာပေးတာကြောင့် ပြန်ဖတ်ဖြစ်ပါတယ်။\nဒဂုန်တာရာရဲ့ ဒီကဗျာဟာ အဲဒီခေတ်အခါက တော်တော်လေးကို အပြောခံ ဝေဖန်ခံရတဲ့ ကဗျာတပုဒ်ပါပဲ။ ဒီကဗျာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဆရာကြီးဦးရန်အောင်နဲ့ ငွေဥဒေါင်းတို့ အပြန်အလှန်ပြောကြပုံ၊ ဆရာကြီးဦးရန်အောင်က ကာရန်ပါတဲ့ ကဗျာတပုဒ် ပြန်စပ်ဆိုရေးသားပုံ အဲဒါလေးတွေကို မဖတ်ဖူးတဲ့သူများ ဖတ်ရှုရ အောင် မူရင်းအတိုင်း ပြန်ရိုက်ပေးလိုက်ပါတယ်။\nရှုမ၀ အမှတ် ၂၆-ဇူလိုင်လထုတ်တွင် ပါဝင်မည့် ဒဂုန်တာရာ၏ “တဟီတီသွားရအောင်” ကဗျာပါဝင်သော စာဖောင်ကို ယနေ့ရိုက်နှိပ်နေခိုက် ဆရာရန်အောင် ရောက်လာသည်။ ဒဂုန်တာရာ၏ ကဗျာမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်၏။\n(ကဗျာကို မနေ့က ဖော်ပြပြီးသားမို့ ထပ်မံ မဖော်ပြတော့ပါဘူး။)\nဆရာရန်အောင်သည် အထက်ပါ ကဗျာပါရှိသော ရိုက်နေဆဲ စာရွက်ကြီးတရွက် ကို ယူ၍ ဖတ်ပြီးနောက်\n“ဒီလို ကာရန်ရော အစပ်အဟပ်ပါ မပြီသ မခိုင်မြဲတဲ့ ကဗျာမျိုးကို ဒိပြင် တယောက်ကစပ်တယ် ဆိုယင်တော့ သူ့ခမျာ မစပ်တတ်ရှာလို့ဘဲလို့ ခွင့်လွှတ်ဖို့ အကြောင်းရှိသေးရဲ့။ တာရာဆိုတဲ့လူကတော့ တမင့်ကိုလုပ်နေတာနဲ့တူတယ်”\nဟု တဟီတီကဗျာအပေါ်တွင် မကျေနပ်သံဖြင့် ဝေဖန်လိုက်သည်။\n“တူတာမဟုတ်ဖူးဆရာ။ တမင်လုပ်နေတာမှ တမင်လုပ်နေတာအစစ်ပဲ။ သူကလဲ တမင်လုပ်ပါတယ်လို့ ၀န်ခံသံကြားရဘူးပါတယ်”\n“တမင်လုပ်တယ်ဆိုယင် ဘာဖြစ်လို့ ဖျက်ပစ်ချင်ကြတာပါလိမ့်ဗျာ … ကျုပ်တော့ နားမလယ်ဘူး”\n“ဖက်ရှင်ပေါ့ဆရာရဲ့ …ခေတ်မှီဖက်ရှင်ပေါ့။ ရှေးထုံးတမ်းစဉ်လာတွေဟာ ရိုးတယ်။ ရိုးတာကို ဆန်းရော့ဆိုပြီး လုပ်တဲ့နည်းပေါ့။ သူတို့ရည်ရွယ်ချက်ဟာ ဘယ်လောက်အောင်မြင်သလဲ၊ အခုဆိုယင်ကြည့်။ ဆရာတို့ ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တိုင်ဘဲ သူ့လက်ရာဆန်း မပီမသဆိုတာတွေအပေါ်မှာ ဘယ့်လောက် စိတ်ဝင်စားပြီး ဘယ့်လောက်ဝေဖန်နေကြရပြီလဲ။ အခုခေတ်က ဆရာလဲ သိတဲ့ အတိုင်းဘဲ မပြီမသရေးတတ်မှ၊ မပြီမသ နားလယ်ရမှ ဟုတ်လှပြီလို့ ထင်တဲ့ ခေတ် မဟုတ်လား”\n“ဒါတော့ ခင်ဗျာ့အထင်သာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ကဗျာဆိုတာ ၀တ္ထုတို့ ဘာတို့ ဖတ်သလို စိတ်နဲ့သာဖတ်ရှုဖို့ သက်သက်မဟုတ်ဖူး။ နှုတ်နဲ့ ရွတ်ဆိုနိုင်တဲ့ဘက် ကိုလဲ ငဲ့ရသေးတယ်။ ကဗျာဆိုတာ အသံထွက် စာပေဘဲ။ တကယ်ဆိုတော့ ကဗျာဆိုတာ ရွတ်ဆိုဘို့သာ အဓိကဖြစ်ပါတယ်။ ရွတ်ဆိုရတယ် ဆိုကတဲက သုတိသာယာ နားဝင်ဖြောင့်ဘို့ လိုတာပေါ့။ အဲဒီသုတိသာယာ နားဝင်ချိုဖို့ အတွက်ပဲ သူ့နည်းနဲ့သူ ကာရံစည်းစံနစ်တွေ ထားခဲ့တာပေါ့။ အခုတော့ သူတို့ ကဗျာတွေက အသံထုတ်ဖတ်လို့မှ မရတော့ဘဲဟာ”\n“ဒီလိုဆိုယင် ရွတ်ဆိုဘို့မဟုတ်ဘဲ အတွေးအခေါ်ကို ၀တ္ထုတို့ ဆောင်းပါးတို့လို စိတ်နဲ့သာဖတ်ရမဲ့ ကဗျာတမျိုးဟာ စစ်ပြီးခေတ်မှာ ပေါ်ပေါက်လာပြီလို့ မှတ်ကြဘို့ ရှိတာပေါ့ဆရာ။ ပီးတော့ သူတို့ကဗျာထဲမှာ ပါတတ်တဲ့ အတွေးအခေါ် ဆိုတာတွေလဲ စိတ်နဲ့သာကူးပြီး စိတ်ထဲကသာ ဖတ်ရမဲ့ အတွေး တွေလို့ ကျွန်တော်တော့ ထင်မိတယ်။ ဥပမာအားဖြင့် အခု ဒဂုန်တာရာရဲ့ တဟီတီကဗျာကိုဘဲ ဆိုပါတော့။ ဆရာပြောသလို အသံသာသာ ကာရံညီညီနဲ့ စပ်မယ်ဆိုယင် သူ့ကဗျာရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေဟာ အဓိပ္ပါယ်ပျက်သွားလိမ့်မယ် လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။ အနဲဆုံးအားဖြင့် သူ့အတွေးအခေါ်တွေ လျော့ပါးကုန် လိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်”\n“ဒါကတော့ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် မှိုင်းမိပြီး မျက်စိလယ်နေတဲ့ အထင်ပါ။ မူလ အတွေးအခေါ်သာ တကယ်ကောင်းလို့ အသံသာသာယာယာ ကာရံညီညီနဲ့ ထပ်လောင်းလိုက်မယ်ဆိုယင် ပိုပြီး ကောင်းမွန်ပြည့်စုံလာဘို့သာ ရှိတော့မပေါ့”\n“ကျွန်တော်က ငြင်းနေတာမဟုတ်ပါဘူး၊ အထင်နဲ့ပြောနေတာပါပဲ ဆရာ၊ လက်တွေ့သိရအောင် အဲဒီတဟီတီကဗျာကို အသံသာသာ ကာရံညီညီနဲ့ ပြင်ပြီး စပ်မပြနိုင်ဘူးလား”\n“လွယ်ပါ့ဗျာ၊ ကဲ-ပြောနေကြာတယ်၊ ပေးစမ်း စက္ကူတရွက်” ဟုဆိုတာ ဆရာဦးရန်အောင်သည် အထက်ပါတဟီတီကဗျာကို အောက်ပါအတိုင်း ချက်ချင်းပင် ပြင်ဆင်ရေးစပ်သည်။\nဒို့ဝမ်းစာ၊ လွယ်ကာမတ္တ ရတော့သည်။\nတေးသီခွန်းချို၊ မ, ဖိုယှဉ်တွဲ၊\nပျော်ပွဲခံရာ၊ ၀တိံသာသို့၊\nချစ်သူမေခင်၊ လှရွှေစင်ရယ် …\nကေသီဘယ်တော့ လိုက်မည်နည်း။ … ။\nတဟီတီနဲ့ ပတ်သက်လို့ ဒီစာအုပ်ထဲပါတာကတော့ ဒီမျှပါပဲ။ ဆရာကြီးတွေ ပြောဆိုဆွေးနွေးကြတာ အင်မတန် နှစ်လိုဖွယ်ပါပဲ။ မှတ်သားစရာတွေလည်း ပါပါတယ်။ ဒီစာရိုက်နေစဉ် တ၀က်တပျက်လောက်မှာ ကိုသက်ဦးရဲ့ ကွန်မန့်ဝင် လာပါတယ်။\nမမေ … ဒဂုန်တာရာရဲ့ အဲဒီ့နာမည်ကျော်ကဗျာကို သော်တာဆွေက ပြန်လှောင်ထားတာ ကျနော်ဖတ်ဖူးတယ်။ အံသြစရာကောင်းတာက မူလကဗျာ ရော၊ ပြန်သရော်ထားတဲ့ကဗျာရော နှစ်ခုစလုံးတမျိုးစီ ဖတ်လို့ကောင်း တာပါပဲ။\n6/09/2007 8:37 PM\nသော်တာဆွေ သရော်တဲ့ ကဗျာတော့ ကျမလည်း မဖတ်ဖူးပါဘူး။ သိသူများ လက်လှမ်းမီသူများ ပြောပြကြမယ်ဆိုရင် အတိုင်းထက်အလွန် ၀မ်းသာမိမှာပါပဲ။\n၁၀၊ ဇွန်၊ ၂၀၀၇\n၁၀ နာရီ ၃၀ မိနစ်\nPosted by မေဓာဝီ at 4:58 AM\nLabels: ကွန်မန့်များနှင့် ..., စိတ်ကြိုက်ကဗျာ\nအဲဒီခေတ်က အတော်ဂယက်ရိုက်သွားတဲ့ ကဗျာတပုဒ်ပါ။ သော်တာဆွေက “ကျွန်တော့်ဘ၀ဇတ်ကြောင်း” မှာ အဲဒီကဗျာကို ဝေဖန်ရေးလုပ်ပြီး ပြန်ရေးပြသွားတာလည်း အနုပညာမြောက်ပါပေတယ်။ ကျွန်တော့်စာအုပ်စင် မှာ ရှိတဲ့ ကျွန်တော့်ဘ၀ဇတ်ကြောင်းက အမှတ် ၃ ပါ။ အဲဒီထဲမှာ ရှာကြည့်တော့ မတွေ့ပါဘူး။ တခြားအတွဲ တွေမှာ ရှာကြည့်ရင် တွေ့နိုင်ပါတယ်။\nဆရာကြီး ဦးရန်အောင် နဲ့ ငွေဥဒေါင်းအပြန်အလှန်ဆွေးနွေးကြတာရော၊ ဦးရန်အောင် ပြန်ရေးပြသွားတာတွေ ကိုပါ ဖတ်ခွင့်လိုက်ရတဲ့အတွက် မမေဓါဝီကို ကျေးဇူးတင်ရှိပါကြောင်း။\n6/10/2007 9:31 AM\nတခုလောက်မေးလိုပါတယ်၊ စာလုံးပေါင်းကိစ္စပါပဲ၊ အဟဲ..\nဒါပေမယ့် နဲ့ ဒါပေမဲ့ ဘယ်ဟာမှန်သလဲခင်ဗျာ။\nနောက်ပြီး အောက်ကမြင့်ကို ဘယ်အချိန်မှာ အက္ခရာရဲ့ အောက်တည့်တည့်မှာ ရိုက်(ရေး)သင့်ပြီး ဘယ်အချိန်မျိုးမှာ ဘေးဖက်မှာ ရိုက်(ရေး)သင့်ပါသလဲ။ ဥပမာ မဲ့ နဲ့ မဲ့ ဆိုတာမှာ အရှေ့က မဲ့က မှန်တယ်လို့ ကျနော်ထင်ပေမယ့် မယ့် နဲ့ မယ့်ကျတော့ ဘယ်ဟာအမှန်မှန်း မသိဘူးခင်ဗျာ။\n6/10/2007 11:01 AM\nThanks for Saya Gyi U Yan Aung's poem, Ma May.\nAnd Saya Lay Yan Aung's poem is cool!\ncheers! Saya Lay Yan Aung.\n6/10/2007 11:49 AM\nThanks for all new posts. i have not much time to come to blog as before. today my little time took me here, oh.. lots of new posts. Thanksalot ma may.\n6/10/2007 1:05 PM\nသော်တာဆွေရဲ့ ကျွန်တော်ဘ၀ဇာတ်ကြောင်း ပါတဲ့ ရှုမ၀ မဂ္ဂဇင်းတွေကို ရပ်ကွက်စာကြည့်တိုက်တွေ ဖွင့်မယ်ဖွင့်မယ် ဆိုပြီးလုပ်တုန်းက စာကြည့်တိုက်ကို လှူလိုက်တယ်.. ခုတော့ ရောသောပေါသောနဲ့ ဘယ်တွေရောက်ကုန်ပြီလဲတောင် မသိတော့ပါဘူး။ ရပ်ကွက်လူကြီးတွေ အသုံးမကျမှုကြောင့်..\nအဲ့ထဲမှာများပါမလား မသိဘူး.. ကျွန်တော်အချိန်ရရင် ပြန်ငှားပြီးရှာပေးပါ့မယ်..\n6/15/2007 1:04 PM\nကလေးအတွေး ... ကလေး အရေး ...\nလည်ပတ်နေသော ဘ၀များစွာ ...\nအမှတ်တရ ... စာလုံးလေးတွေ ...\nသစ်ဆွေးတုံးလေး ပုံပြင် …\nမွန်းကျပ်တဲ့ည ... (၂)\nကိုပြူးကျယ်သို့ ပေးစာ … အပိုင်း (၁၅)\nအမေ … ငြိမ်းချမ်းပါစေ …\nအဖေပြောတဲ့ ကဗျာပုံပြင် (၂)\nမွန်းကျပ်တဲ့ည ... (၁)\nရေးချင်လျက် လက်တို့ …\nလိုက်ကြမလား .. သွားကြရအောင် …\nကြိယာ ခြောက်ဆယ် အသွယ်သွယ် ....\nမရေးချင်သော စာ …\nကိုပြူးကျယ်သို့ ပေးစာ … အပိုင်း (၁၄)


နူရင်ဘတ်ခုံရုံးက သေဒါဏ်ပေးခဲ့တဲ့ မီဒီယာသမား တို့ အကြောင်းတွေ လဲ သေချာလေ့လာပေါ့ | Dr Ko Ko Gyi's Blog\n« မြန်မာနိုင်ငံမှာဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ဗုံးကွဲမှုပြဿနာအများစုဟာ.. နိုင်ငံရေးအမြတ်ထုတ်လိုတဲ့ အာဏာရှင်နဲ့.. စစ်ထောက်လှမ်းရေးတွေ အသုံးချတဲ့ လက်နက် တစ်ခုဖြစ်တယ်\nလက်ပံတောင်းမှာ မြေသိမ်း သံစူးကြိုးခွေတွေချ အဲ့နောက်မှာ ကျင်းတူး အဲ့နောက်မှာ တာဖို့ အဲ့နောက်မှာ အစောင့်တွေ ချ ထားတဲ့ပုံလေးတွေမြင်ရတော့ »\nနူရင်ဘတ်ခုံရုံးက သေဒါဏ်ပေးခဲ့တဲ့ မီဒီယာသမား တို့ အကြောင်းတွေ လဲ သေချာလေ့လာပေါ့\nYemin Nyinyi January 10 2015\n—မောင်ရင် ….မင်း မီဒီယာသမားကြီးဖြစ်နေပြီဆိုကွ…အဘ…..လေးစားပါတယ်မောင်ရင်ရဲ့ ……ဒါနဲ့ အခု ဘာသတင်းတွေရေးနေသလဲ……\n—ဟုတ် အဘ …အခု ပြင်သစ်ကမွတ်တွေ အကြမ်းဖက်မှုသတင်း တွေ အချိန်နဲ့အမျှ တင်ပေးနေပါတယ်…..နောက်ပီး အိုင်အက်တွေ တာလီဘန်တွေ အလ်ကိုင်ဒါတွေ ဟားမက်တွေ ဖာတာတွေ ချေချင်တွေ ဘိုကိုဟာရမ်တွေ ဘရားသားဟုတွေ စတဲ့ မွတ်အကြမ်းဖက်သတင်းတွေ အာရပ်အကြမ်းဖက်သတင်းတွေ အကုန်ရေးပါတယ်ခင်ဗျ………..\n—အော် ကောင်းပါတယ် ရေးပါ ဒါနဲ့ စကားမစပ် အဲ့ ပြင်သစ်က ဆင်းရဲသားအခြေအနေမဲ့….အရှေ့ဥရောပနွယ်ဖွား -ခရစ်ယာန်အများစုရဲ့ ကလေး တွေအတွက် ကာတာဖောင်ဒေးရှင်းက စာသင်ကျောင်းတွေ ဆောက်…..ငွေတွေထောက်ပံ့တာရော သိသလား……..\n— ကမ္ဘောဒီယား နဲ့လာအို မှာ ကလေးသူငယ်တွေအတွက် ပညာရေးဖောင်ဒေးရှင် ထောင်ပေးတဲ့အာရပ်တွေကြောင့် အဲ့နိုင်ငံက မူလတန်းအရွယ်ကလေးတွေ က မြန်မာကလေးတွေထက် ပိုပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ ပညာရေးနဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေ ရနေတာရော သိရဲ့လား…. ဗဟိုအာဖရိက ခရစ်ယာန်နိုင်ငံတွေမှာ နေရာအနှံ့ ရေတွင်းလိုက်တူးပေးပြီး အစားအသောက်တွေဝေနေတဲ့ ဘာရိန်းမင်းသားအကြောင်း ကြားဖူးလား…….ပြည်တွင်းစစ်ဖြစ်တော့ တိုက်ပွဲဖြစ်ဒေသက သီရိလင်္ကာ ဗုဒ္ဓဘာသာ ဆင်းရဲသားအိမ်တိုင်းမှာ ဆော်ဒီအမှတ်တံဆိပ် ပါ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတခု အနဲဆုံးရှိနေလောက်အောင်ထိ လှူဒါန်းထား တာရော သိသလား….ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှက ဘင်္ဂါလီဗုဒ္ဓဘာသာ ဘုန်းကြီးကျောင်း…ရေကြီးတုန်းက ပျက်ဆီးသွားတာကို အိုမန်ကအင်ဂျင်နီယာက သူ့ငွေနဲ့ သူကိုယ်တိုင်ပြန်ဆောက်ပေးတာမျိုး တွေရော မကြားမိဖူးလား……နာဂစ်တုန်းက…. ရွက်ဖျက်တဲတွေ တော့ မင်းမြင်မှာပါ……၈၄ တမြို့လုံးနီးပါးမီးလောင်တေ့ာ မန်းလေးမြို့က ရေပေးဝေရေးစနစ်ကို အလကားလာလုပ်ပေးသွားတဲ့ လူတွေကိုရော ကြားဖူးလား…….\nဒီမယ်မောင်ရင် ……လောကကြီးကို မှန်လို ကြည့်ရတယ်ကွ …….. မင်းက အကြမ်းဖက်သတင်းတွေပဲရေး နလပိန်းတုန်းလေးတွေက ထောက်ခံပြီး ဘာသာရေး စော်ကားဆဲဆို …ဘာမှမဆိုင်တဲ့လူနည်းစုက အသားလွတ်စော်ကားခံရ……….အဲ့လိုဆိုရင်တာ့ မင်းဘယ်တော့မှ မငြိမ်းချမ်းဖူး ….အဲ့အကြမ်းဖက်မှုတွေ ကတနေ့ မင်းဆီရောက်လာလိမ့်မယ်…..မင်းကဖိတ်ခေါ်နေတာကိုး……သေချာပေါက်ကိုရောက်လာလိမ့်မယ်\n……မင်းကအလှူအတန်းတွေ ပရဟိတလုပ်ငန်းစဉ်တွေ ငြိမ်းချမ်းမှုတွေအကြောင်းရေးရင် ငြိမ်းချမ်းချင်တဲ့သူတွေက ထောက်ခံပြီး သာဓုတွေခေါ် ပီတိတွေဖြစ်…..မင်းလဲ အေးချမ်းငြိမ်းချမ်းပြီး…..အဲ့ ဒါနကုသလတွေ ငြိမ်းချမ်းမှုတွေ မေတ္တာတွေ မင်းဆီရောက်လာလိမ့်မယ်….. မီဒီယာကျင့်ဝတ်နားမလည်သေးရင် စာပြန်ဖတ်ပါမောင်ရင်…………နူရင်ဘတ်ခုံရုံးက သေဒါဏ်ပေးခဲ့တဲ့ မီဒီယာသမား…..Julius Streicher တို့ ……နိုင်ငံတကာတရားရုံးကထောင်ချခဲ့တဲ့ ရဝမ်ဒါက မီဒီယာ သမား Jean Bosco Barayagwizi တို့ Ferdinand Nahimana တို့ အကြောင်းတွေ လဲ သေချာလေ့လာပေါ့ ……..\nစကားမစပ်……မောင်ရင်တို့ ကြောက်တတ်မှန်း လဲ အဘ သိသကွဲ့………\nThis entry was posted on January 25, 2015 at 10:38 am and is filed under Uncategorized.\tYou can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.


shwezinu: တင်မောင်မြင့် ၏ ဒက်ဒီ, အပိုင်း (၉)\nတင်မောင်မြင့် ၏ ဒက်ဒီ, အပိုင်း (၉)\nနှစ်ယောက်သား ရထားစောင့်ကြသည်။ ရထား လာတော့ အစ်ကို က ညီမ ကို နှုတ်ဆက် ဟန်ဖြင့် ပွေ့ ဖက် နှုတ်ဆက်သည်။ ရထား ထွက်တော့ အတန်ကြာ လက်ပြနှုတ် ဆက်ကြ သည်။ ကား ကို ခပ်ဖြည်းဖြည်းမောင်းပြန်လာခဲ့သည်။\nရင်ထဲတွင် တင်းကျပ်ကျပ်ကြီး ဖြစ်နေ၏။ ဒက်ဖနီသာ လွတ်လွတ်လပ်လပ်ဆိုလျှင် အခြေအနေ တစ်မျိုး တစ်ဖုံဖြစ်လာနိုင် မလားပဲ။ အို …. ဒါတွေက တဒင်္ဂစိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေပါ။\nဒက်ဖနီ ဘယ်လောက်လှလှ၊ ဘယ်လောက်တော်တော် … အော်လီဗာ အလိုချင်ဆုံးက ဆာရာ သာပါ။ အိမ်ရောက်ရောက် ချင်း သူပေးထား သည့် ဖုန်းနံပါတ် ကို ကောက် လှည့်သည်။ သို့သော် ဘယ်သူမှ လာ မကိုင်။ ကို ဆက်ဖတ်ရန်....................\nဂျော့ဝတ်ဆင် သည် နောက်တစ်ပတ်တွင် ဇနီးသည်အား စိတ္တဇဝေဒနာသည်များ နာလန်ထဆောင်သို့ ပို့လိုက် သည်။ သာမန်ကြည့်လျှင် ဆေးရုံမှာ နှလုံးမွေ့လျော် ပျော်ဖွယ်ရာ အရပ်ဟုထင်ရ၏။ သို့သော် အဆောင်ထဲရောက်တော့ အော်လီဗာ စိတ်ဓာတ် အကျကြီးကျသွားသည်။ အမေက သူ့ကို လုံးဝ မမှတ်မိ တော့။ ဂျော့ဝတ်ဆင် ကို အော်လီဗာ အောက်မေ့နေသည်။\nသားအဖနှစ်ယောက် ဆေးရုံကပြန်လာတော့ အဘိုးအို၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မျက်ရည်တွေအပြည့်။ အဖေ့ ကို အိမ်ပြန်ပို့ပေးသည်။ အဖေတစ်ယောက်တည်း သူ့အိမ်မှာ ထားခဲ့ရသည့်အဖြစ်က မကြည့်ရက် မမြင်ရက် စရာ။ သို့သော် အဖေ့အနားတွင် နေမပေးနိုင်။ သားသမီးများရှိရာသို့ ပြန်ခဲ့ရသည်။\nအင်း … ငါတို့သားအဖနှစ်ယောက်စလုံး ပုံသဏ္ဍာန်တစ်မျိုးစီနဲ့ ချစ်စွာသောဇနီးတွေ ဆုံးပါးနေခြင်း ပါလား ဟု အော်လီဗာတွေးမိ၏။ ရင်နင့်ကြေကွဲစရာကောင်းလှပါလား။\nမိမိ က ကလေးတွေနှင့် အလုပ်ရှိနေသေး၍ တော်သေးသည်ဆိုရမည်။ အဖေ့မှာက အမေကလွဲလို့ ဘာဆို ဘာမှ မရှိ။ သူ့တွင် အထီးကျန်ဝေဒနာနှင့် တမ်းတစရာအတိတ်သာ ရှိမည်။ တစ်နေ့တစ်ခါ အမေနှင့်တွေ့ရ ပြန်တော့ လည်း သူ့ခမျာ ပို၍ခံစားရရှာပြန်သည်။\nမမျှော်လင့်သော နေ့တစ်နေ့သို့ ရောက်လာခဲ့ပြီ။ ဗယ်လင်တိုင်းနေ့တွင် ဆာရာဖုန်းဆက်သည်။ လာမည့် အပတ် တွင် ကလေးတွေနှင့် ဘော့စတွန်တွင် တွေ့မည်တဲ့လေ။\n" ဘာဖြစ် လို့ အိမ်ပြန်လာပြီး မတွေ့နိုင်ရတာလဲ "\nကလေးတွေ ကရော မိမိကိုယ်တိုင်ကပါ တွေ့ချင်လှပြီ။\n" ဟင့်အင်း၊ ဆာရာ့ ဆီမှာပဲ ခေါ်တွေ့ချင်လို့ "\nငြင်းဖို့ စိတ်ကူးသေးသည်။ သို့သော် စိတ်ထိန်းထားလိုက်၏။ သဘောတူလိုက်ရသည်။ ခဏနေတော့ ဖုန်းပြန်ခေါ်ပြီး ရောက်မည့် အချိန်ကို ပြောပြလိုက်သည်။\n" စနေနေ့ မနက်အစောကြီး ကိုးနာရီခေါက်နဲ့ ပါလာမယ်"\nအမှန် က သောကြာနေ့ညကတည်းက အော်လီဗာသွားချင်သည်။ ကလေးတွေ ကျောင်းပြန်ချိန်မတူကြ သည် ကို တွေးမိပြီးမှ စနေကိုရွေးလိုက်ရခြင်းဖြစ်၏။ ဆာရာကလည်း စနေနေ့သာ ပို၍ အဆင်ပြေကြောင်း ပြောဖူး သည်ထင်၏။\n" ကိုယ်တို့သားအဖတွေအိပ်ဖို့ နေရာကောရှိပါ့မလား "\nရက်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူနှင့်စကားပြောရင်း ပထမဆုံးပြုံးမိခြင်း။ သို့သော် တစ်ဖက်မျ ထူးထူးခြားခြား အသံတိတ်သွားသည်။\n" နေရာ … နေရာကတော့ မကျယ်ဘူး အော်လီဗာ၊ ဒီလိုစိတ်ကူးထားတယ်၊ မယ်လီဆာနဲ့ဘင်ဂျမင်က ဧည့် ခန်း ထဲက ဆိုဖာတွေပေါ်မှာ အိပ်လို့ရတယ်၊ ဆာရာနဲ့ဆမ်နဲ့ တူတူအိပ်မယ်လေ "\nပြောနေ ရင်း ဆာရာ့အသံ တိုးဝင်သွားသည်။ တယ်လီဖုန်းကိုင်ထားသည့် အော်လီဗာ့လက်တွေ ချက်ချင်း အေးစက်တောင့်တင်းသွား၏။ သူတို့သားအမိနှစ်ယောက်တည်း အိပ်မည့်အဓိပ္ပာယ်။\n" ကိုယ် က ဘယ်မှာအိပ်ရမှာလဲ "\nကိုယ့်အခန်းကဏ္ဍက ဘယ်မှာလဲ၊ ဘာလဲဆိုတာ သိဖို့လိုလာပြီလေ။ ဘာမှန်းမသိဘဲ ခံနေရသည့်ဝေဒနာ ကို ဆက် သည်းမခံနိုင်တော့။\n" ဆာရာ … ဆာရာထင်တာက …. " သူ့အသံက တိုးတိုးလေး။\n" အော်လီဗာ ဟိုတယ်မှာ တည်းမယ်ထင်လို့၊ အဲဒါ ပိုကောင်းပါတယ်အော်လီဗာ "\nဆာရာ ထိန်းပြီးပြောနေခြင်းဖြစ်၏။ ပြောနေရင်း မျက်ရည်တွေ တလိမ့်လိမ့်ကျနေ၏။ တစ်ဖက်မှ နားထောင် ရသူ၏ ရင်ထဲမှာလည်း အသက်ရှူ၍မရအောင် ဆို့ကျပ်မွန်းသိပ်သွားသည်။\n" ဘယ်သူ့ အတွက် ဘာပိုကောင်းတာလဲဆာရာ၊ ဘာမှမပြောင်းလဲပါဘူးလို့ ပြောခဲ့တာ မင်းပါ၊ အပြီး အပိုင် သွားတာမဟုတ်ပါဘူးလို့ပြောတာလဲ မင်းပဲ၊ မင်းပြောခဲ့တာတွေ မင်းမေ့ကုန်ပြီလား "\n" မမေ့ပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ထွက်လာခဲ့ပြီးတဲ့နောက်မှာ အခြေအနေတွေတစ်မျိုးဖြစ်ကုန်တယ်လေ၊ ဒီတော့ လဲ အယူအဆတွေ ပြောင်းကုန်တာပေါ့ "\nမိမိဘက် ကျတော့ ဘာလို့ မပြောင်းလဲခဲ့သလဲ။ ရင်ထဲမှာ ပူပူလောင်လောင်ဖြစ်နေသည့်အထိ သူ့ကို ဘာလို့ တမ်းတနေရတာလဲ။ အနားမှာသာရှိရင် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး သိ့မ်သိမ့်ခါသွားအောင် ဆွဲယမ်းမေးမိလေ မလား မသိ။\nဒါမှမဟုတ် အနမ်းမုန်တိုင်းတွေဆင်ပြီး ချစ်မိုးတွေ ဖြိုင်ဖြိုင်ရွာချမိမည်လားမသိ။\nသို့သော် ဆာရာ့ ဘက်မှ သည်လိုမလုပ်နိုင်တော့ပါ။ ဘယ်သောအခါမှ လုပ်နိုင်တော့မည်မဟုတ်ပါ။\n" ဇာတ်လမ်း ဒီမှာဆုံးပြီလို့ မင်းပြောချင်တာလား ဆာရာ "\nအမှတ် မထင် အသံကျယ်သွားသည်။ ရင်ထဲမှာလည်း တဒိုင်းဒိုင်းခုန်နေပြီလေ။\n" ဟိုတယ်မှာ တည်းဖို့ပဲပြောတာပါ အော်လီဗာရယ်၊ ဒီတစ်ကြိမ် …. "\n" သွားစမ်းပါ၊ ကိုယ့်ကို သူငယ်နှပ်စားလေးများအောက်မေ့နေလားဟင် …. ပြောစမ်းပါ "\nသည်ရွေ့သည်မျှ ရက်စက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ လုံးဝမမျှော်လင့်ခဲ့ပါ။\n" ဆာရာ လဲ စိတ်မကောင်းပါဘူးအော်လီဗာရယ်၊ ပြီးတော့ စိတ်တွေသိပ်ရှုပ်နေတယ် "\n" မင်း ဘာလုပ်တယ် ဆိုတာ မင်း နားလည်ပြီးသားပါ။ ဆင်းသွားတဲ့နေ့ကတည်းက မင်း ရှင်းရှင်းကြီး နားလည်ပြီးသားပါ "\n" ဒီတစ်ပတ်တော့ ကလေးတွေနဲ့ပဲ နေပါရစေ အော်လီဗာ "\n" ကောင်းပြီလေ " အော်လီဗာ့အသံ ချက်ချင်းအေးစက်သွား၏။\n" ဆယ့်တစ်နာရီ မှာ ကလေးတွေကို မင်းအခန်းရှေ့ ကိုယ်လာပို့ပေးမယ် "\nနောက်ထပ် သူ မနှိပ်စက်နိုင်မီ ဖုန်းကို ချပစ်လိုက်သည်။ သြော် … သူတို့ သားအမိတွေ ပြန်လည်တွေ့ဆုံကြ သည်။ သည်ရုံးအားရက်မှာ မိမိကခါတိုင်းလိုပဲ အထီးကျန်ဖြစ်နေရ ဦး မှာလား။\nကလေးတွေ ချည်း လွှတ်လိုက်ဖို့ စဉ်းစားသေးသည်။ သို့သော် စိတ်မချနိုင်ပြန်။ မိမိကိုယ်၌က သွားချင်နေခြင်းဖြစ်၏။ အငယ်နှစ်ယောက် က မအေ့ဆီသွားရမယ်ဆို၍ ပျော်နေသည်။ ဘင်ဂျမင်က သိပ် စိတ် မပါ။ ပွဲစဉ်တွေ လွတ်ကုန်မည်စိုး၍ ဆိုသည့်အကြောင်းပြချက်ဖြင့် အင်တင်တင်လုပ်နေသည်။ လိုက်အောင် မနည်းတိုက်တွန်းရ၏။\nလေယာဉ်ပေါ် တွင်တော့ ကလေးတွေပျော်ကြသည်။ ဘော့စတွန်လေယာဉ်ကွင်းမှ မြို့ထဲသို့ တက္ကစီဖြင့် လာခဲ့ကြ သည်။ သူပေးထားသည့်လိပ်စာအတိုင်း မောင်းခိုင်း၏။ ဘရက်တယ်လမ်းနှင့်နီးလေ အော်လီဗာ ရင်တွေ ခုန်လေ ဖြစ်နေ၏။ ဆာရာ့ကို ကလေးတွေပို့ရုံပို့မည်ဟု ပြောထားခဲ့သည်။\nဆာရာ တံခါးဖွင့်ပေးသည်။ လှမ်းမြင်တော့ နှလုံးသွေးလည်ပတ်မှုရပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။ ခါတိုင်း လို ပင်လှနေဆဲ။ ပို၍ပင် လှနေပါသေးသည်။ ပိုရှည်လာသည့် ဆံပင်တွေက လည်ကုပ်ပေါ်တွင် ကပိုကရို ၀ဲလျက်။ ဂျင်းဘောင်းဘီနှင့် ကြည့်ကောင်းလှသည်။\nဟန်ကိုယ့် ဖို့ သဘောနှင့် ကလေးတွေရှေ့တွင် အော်လီဗာဟန်မပျက်နေသည်။ ဆာရာ က သူ့ပါးတစ်ဖက် ကို ဖွဖွနမ်းပြီး ကလေးတွေအား ပွေ့ဖက်နှုတ်ဆက်သည်။ ပြီးတော့ အထဲသို့ သွင်း သွားသည်။ အော်လီဗာ ကားကိုမောင်းထွက်ခိုင်းခဲ့သည်။ သူ့ကို မိမိတစ်ကိုယ်လုံးက တမ်းတနေခြင်း ပါ တကား။\nဆာရာ ငှားနေ သည့် အခန်းက နေချင်စဖွယ်ကလေး။ လှပသည့် ဧည့်ခန်းတစ်ခန်းပါသည်။ အိပ်ခန်းကမူ ခပ် ကျဉ်းကျဉ်း။ မြေညီထပ်ဖြစ် ၍ နောက်ဘက်တွင် ပေါင်းပင် ခပ်ထူထူနှင့် ပန်းခြံကလေးလည်းပါသည်။\nနေ့လယ်စာ စားနေရင်း မအေ နှင့် စကားတွေ တ၀ကြီးပြောကြသည်။ ဆမ်ကလေးက မအေအနားက မခွာ။ တောက်တဲ့ကပ်သလို ကပ်နေ၏။ ဘင်ဂျမင် ရွှင်ပျရယ်မောနေသည်။ အော်လီဗာကမူ ဟိုတယ်ခန်း ထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း။\nနောက်ဆုံး တွင် သည်ဘူတာ ဆိုက်ခြင်းပါပဲ။ မိမိကို ဆာရာကန်ထုတ်လိုက်ပြီ။ မချစ်ပြင်ပြင် သွင်သွင်ကြီး စိမ်းပြီလေ။ ခံနိုင်ရည် ဟူသမျှတို့ ထိုတဒင်္ဂတွင် ကျဆုံးလေ၏။\nအပျော်ကြီး ပျော်ခဲ့ကြသည့်အတိတ်ကို ပြန်တွေးရင်း မျက်ရည်တွေ စီးဆင်းလာပြန်သည်။ အပြင် ထွက်ခဲ့၏။ ဟားဗတ်တက္ကသိုလ် ပရိဝုဏ်အတွင်း အကြာကြီး လျှောက်သွားနေမိ၏။ တစ်ချိန် က နှစ်ယောက်သား လက်တွဲ လျှောက်ခဲ့ကြသည့် နေရာမှန်သမျှကို သတိရ တမ်းတ စွာ လျှောက်သွားနေမိခြင်း။\nဟိုတယ် ကို ပြန်ရောက်လာချိန်ထိ မျက်တောင်များတွင် မျက်ရည်စတွေ စိုစွတ်လျက်….။ ဘယ်လိုမှ နားမ လည်နိုင်အောင်ဖြစ်နေသည်။ ဘာမှ မပြောင်းလဲစေရပါဟူသည့် ကတိက၀တ်ဖြင့် သူ ကျောင်းပြန် တက်ခြင်း ဖြစ်၏။ ခုတော့ … သစ်စိမ်းချိုး ချိုးလေပြီ။\nဘာမှန်းမသိဘဲ နိဂုံးသို့ ရောက်သွားသည့် ဇာတ်လမ်းမျိုး ရက်စက်စွာ စိမ်းကားခြင်းမျိုး။ အစွန့်ပစ်ခံရသည့် ကလေးငယ် တစ်ယောက်လို စိတ်အားငယ်သွားသည်။ ညဘက် ဟိုတယ် အိပ်ခန်းထဲတွင် အငူသား ထိုင်ရင်း ဖုန်းကောက်လှည့်လိုက်သည်။\nပျံ့လွင့်နေသော ဂီတသံများနှင့်အတူ ပြုံးပျော်ရယ်မောနေကြသံများကို အတိုင်းသားကြားနေရ၏။ မိမိ ဘ၀ ပို၍ ပို၍ ခြောက်သွေ့သွားသည်ထင်လိုက်၏။\n" ကိုယ် တောင်းပန်ပါတယ် ဆာရာ၊ အနှောင့်အယှက်ပေးသလို ဖြစ်နေရင် ခွင့်လွှတ်ပါ။ မင်းနဲ့ ကလေးတွေ ရဲ့ အချိန်ကို ကိုယ်ဖဲ့ယူတာ မဟုတ်ပါဘူး "\n" အို … ကိစ္စမရှိဘူး၊ မီးဖိုခန်းထဲမှာ ပြောင်းဖူးပေါက်ပေါက်ဖောက်နေကြတယ်လေ၊ သူတို့အိပ်မှ ဆာရာပြန်ခေါ် မယ်လေ "\nပြောသည့် အတိုင်း သူပြန်ခေါ်တော့ သန်းခေါင်ကျော်နေပြီ။\n" တို့တွေ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ ဆာရာ "\nမေး ရတော့သည်၊ နှစ်လလုံးလုံး လာနိုးလာနိုးနှင့် တအောက်မေ့မေ့ စောင့်ခဲ့ရ၏။ သူ့ဆီ ပြန် မလာတော့ ဘူး ဆိုလျှင်လည်း အကျိုးအကြောင်းတော့ သိရမှဖြစ်မည်။\n" ကိုယ်တော့ ဘာမှ နားမလည်တော့ဘူး ဆာရာ၊ မင်းသွားတုန်းက အပတ်စဉ် ပြန်လာမယ်ပြောသွားတယ်၊ ခုနစ်လကြာတော့ မင်းကိုယ့်ကို အနားကပ်မခံတော့ဘူး၊ ကွာရှင်းပြတ်စဲ ထားတဲ့ အပေါက်မျိုး မင်းချိုးနေတယ်"\n" ဆာရာ လဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေဆဲပါ အော်လီ "\nခပ်တိုးတိုး ပြန်ပြောသည်။ သူ မေ့ထားချင်သည့်အသံ။ ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့်အသံ။ သို့သော် တစ်ရံ တစ်ဆစ် မှ မေ့၍မရနိုင်ခဲ့ပါ။\n" ဒီကိုရောက်လာကတည်းက အခြေအနေတွေပြောင်းသွားသလိုပဲ၊ ဒီဘ၀မျိုးကို ဘယ်လောက် ရချင်နေ တယ်ဆိုတာ ပိုပြီး နားလည်လာတယ်၊ နောက်ကို ပြန်မလှည့်နိုင်တော့ဘူး အော်လီဗာ၊ တစ်နေ့ နေ့ တော့ ဖြစ်လာမှာပေါ့လေ၊ ဒါပေမယ့် အဲဒီအခါမှာလဲ နဂိုအတိုင်းတော့ ပြန်ဖြစ်ကြတော့မယ် မထင်ဘူး "\n" ဘယ်လို … ဘယ်လို … ဘာကြောင့် … ပြောပါဆာရာ၊ ကိုယ်သိခွင့်ရှိတယ်၊ သိဖို့လဲ လိုတယ် "\nမျက်ရည်တွေ ကျလာပြန်သည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပါးပိတ်ရိုက်ချင်စိတ် ပေါက်လာ၏။ ဒါလောက် ပျော့ညံ့ရ သလား။ မိမိ ဆောက်တည်ရာမရသလောက် သူက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင် ….။\n" ဆာရာ တိတိကျကျ မဖြေနိုင်ပါဘူး အော်လီဗာ၊ ဆာရာ့ဘ၀ဒီမှာရှိဖို့လိုတယ် ဆိုတာပဲသိတယ် "\n" ကိုယ်တို့ ကျတော့ကော …. ကိုယ့်ကျတော့ ဘာလို့ အဲဒီမှာ လာနေလို့ မရတာလဲ "\nမရှက်နိုင်တော့ ပါ။ သိက္ခာဟူသရွေ့လည်း မြူငွေ့မျှ မရှိတော့ပါ။ သိပ်ချစ်ခဲ့ရသည့် ချစ်သူ၊ ပြီးတော့ ဇနီးမယား မဟုတ်လား။\n" ဆာရာ့အထင်တော့ ဆာရာ အော်လီဗာ့ ကို တွေ့ရမှာကြောက်နေတယ် "\n" အဓိပ္ပာယ် မရှိတာ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ "\n" မသိဘူး အော်လီဗာ၊ အော်လီဗာ က ဆာရာ့ဆီက အများကြီး ရယူချင်တယ်၊ ဆာရာက ဆာရာလေ တခြား တစ်ယောက် ဖြစ်သွားသလိုပဲ၊ ဆာရာ ဖြစ်စေချင်တဲ့ဘ၀ဖြစ်အောင် လုပ်မယ့်ဘ၀ကို ခုမှရောက်ရ သလို ပဲ၊ အဲဒီဘ၀ဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အိပ်ပျော်နေခဲ့တယ်၊ အမေ့လျော့ ခံနေခဲ့ရတယ်၊ အဲဒီဆာရာက ခုမှ အသက်ဝင် လာတာလေ၊ ဒီဘ၀ကို ဆာရာ လက်လွတ်မခံနိုင်တော့ဘူး၊ ဒီ့အတွက် ဆာရာ ဘာကိုပဲ စွန့်ရ စွန့်ရ၊ ဘယ်သူ့ကိုပဲ စွန့်ရစွန့်ရ"\n" ဒါဖြင့် ကိုယ်တို့ နဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ သူတွေကိုကျတော့ရော မင်း ချက်ချင်းမေ့လိုက်ပြီလား "\nခုနှစ်ပတ်သာ ရှိပါသေးသည်။ သူက ခုနှစ်နှစ်ကြာသွားသည့်အလား သဘောထားနိုင်နေပြီလား။\n" ဆာရာ ဟာ ဟိုတုန်းက ဆာရာမဟုတ်တော့ဘူး အော်လီဗာ၊ ဟိုတုန်းက ဆာရာ ပြန်ဖြစ်ဖို့လဲ သိပ်မလွယ်တော့ ဘူး၊ အဲဒါကြောင့် အော်လီဗာ့ကို တွေ့ဖို့ကြောက်နေတာ ထင်ပါရဲ့၊ အော်လီဗာ့ကို မနှိပ် စက် ချင်ပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဆာရာ အပြောင်းလဲကြီး ပြောင်းလဲသွားတာတော့ အမှန်ပဲ "\nအသက်ရှူမှား မတတ်ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် ဆက်ပြီး မေးလိုက်နိုင်သေး၏။\n" မင်းမှာ ချစ်သူ ရှိနေပြီလားဟင် "\nသည်လောက်တိုတောင်းလှသည့် အချိန်အတွင်း ချစ်သူတွေ့နိုင်ပါမည်လား။ ပြောလို့ တော့မရ။ သူက အရွယ် သိပ်တင်ပြီး သိပ်လှ သည်လေ။ အိမ်ကထွက်သွားမှ ပို၍လှပနုပျိုနေသေး၏။\n" ဟင့်အင်း ….. မရှိပါဘူး "\n" ဘယ်သူမှမရှိသေးပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဆာရာ လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေချင်တယ်၊ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ လွတ်လွတ် လပ်လပ် ဆက်ဆံ ချင်တယ် "\nဘုရား …. ဘုရား။ အော်လီဗာ သူ့နားကို သူမယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် မယုံကြည်၍မရပါ။ တစ်ဖက် က အသံရှင်မှာ ဆာရာအစစ်ဖြစ်ပါသည်။\n" ဒါဆိုရင်တော့ရှင်းပါပြီ၊ မင်းကို ကိုယ်ကွာရှင်းပေးရမလား "\nတယ်လီဖုန်း ကို ကိုင်ထားသည့်လက်တွေ တဆတ်ဆတ်တုန်နေသည်။\n" ဟင့်အင်း … မလိုသေးပါဘူး၊ ဘာလိုချင်တယ်ဆိုတာ ကိုယ့်ဟာကိုယ်လဲ သိပ်မသေချာသေးဘူးလေ "\nမလိုသေးပါဘူး တဲ့။ အထိတ်တလန့် အကျောက်အကန် ငြင်းလိမ့်မည်ဟု အောက်မေ့ခဲ့၏။ မလိုသေးဘူး ဆိုတော့ အစီအစဉ်တော့ ရှိသည်ပေါ့။\n" လိုချင်တဲ့ အချိန်ပြောလေ၊ မင်း ဘယ်လောက် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ဆန် မင်းလုပ်တာ ဘယ်လောက် အဓိပ္ပာယ် မဲ့မဲ့ မင်းလိုချင်တယ်ဆိုရင် ကိုယ် ကွာရှင်းပေးပါ့မယ်၊ ဆယ့်ရှစ်နှစ်လုံးလုံး ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် တည် ဆောက် ခဲ့တဲ့ ရိပ်မြုံတစ်ခု ကို မင်း တစ်စစီ လွှင့်ပစ်ခဲ့တာပဲ "\nခါးသီးစွာ ဒေါသဖြစ်မိ၏။ နာကြည်းစိတ်ဖြင့်လည်း ၀မ်းနည်းမိ၏။ တစ်ကိုယ် လုံး လောင်ကျွမ်း သွားမတတ် ပင်။\n" အော်လီဗာ … သြော် … အော်လီဗာရယ် "\nသူလည်း တရှုပ်ရှုပ်ငိုနေသံကြားရ၏။ ရှိုက်သံစွက်လျက် …\n" အော်လီ့ ကို ဆာရာချစ်ပါတယ်ကွယ်၊ ချစ်နေတုန်းပါပဲ "\n" မကြားချင်ဘူး … မကြားချင်ဘူး "\nတအား ကျုံးအော်ပစ်လိုက်သည်။ သည့်ထက်သည်တိုးပြီး ခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့ပါ။\n" မနက်ဖြန် ညနေလေးနာရီမှာ လာခေါ်မယ်၊ ကလေးတွေကို တံခါးဝက အဆင်သင့်စောင့်ခိုင်းထားပါ "\nသူနှင့် လုံးဝတွေ့ချင်စိတ်မရှိတော့။ အိပ်ရာနံဘေးမှ ဖုန်းခွက်ထဲသို့ တယ်လီဖုန်းကို အသာချလိုက်သည်။ အသည်းနှလုံးတွေ ပါ တယ်လီဖုန်းနှင့်အတူ ပါသွားသလိုခံစားလိုက်ရ၏။\nတစ်သက်လုံး ချစ်ခဲ့ရသော ဆာရာဝတ်ဆင်ဟူသည့် မိန်းကလေးကား မိမိဘ၀အတွင်း ရုတ်ခြည်းပျောက် ကွယ် သွားလေပြီ။ အပြီးအပိုင်ထွက်ခွာသွားလေပြီ။ ဟိုတုန်းကတော့ သူတကယ်ရှိခဲ့ဖူးပါရဲ့လား ဟူသည် ပင် သံသယဖြစ်စရာပါကလား။\nနောက်တစ်နေ့ညနေလေးနာရီတွင် တက္ကစီကားဖြင့်သွားခေါ်သည်။ သားသမီးတွေနှင့် တွေ့ချင်လှပြီ။ သည်တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ညနေလေးနာရီရောက်ဖို့ကို တစ်ကမ္ဘာလောက် ကြာသည်ထင်ရ၏။ တစ်သက်တွင် ဘယ်တော့မှ မေ့နိုင်တော့မည့်နေ့ မဟုတ်။\nမယ်လီဆာ အလျင်ထွက်လာသည်။ ပိုရင့်ကျက်လာပြီး ပိုလှလာသည်ထင်ရ၏။ အဖေ့ကို အဝေးကြီးကတည်းက လက်လှမ်းပြသည်။ သမီးကလေးကို ရွှင်ရွှင်ပျပျတွေ့ရတော့ ရင်ထဲပေါ့သွား၏။ ဘင်ဂျမင် နောက်ကလိုက်ထွက်လာ၏။ တစ်စုံတစ်ခုကို အလေးအနက်တွေးလာဟန်။ ထုံးစံအတိုင်း စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံရ၏။ သူ့အမေအိမ်က ထွက်သွားပြီးချိန်မှစ၍ ဘင်ဂျမင် အချိုးပြောင်းလာခြင်းဖြစ်သည်။ အရွယ်ပိုင်းပြောင်းလဲမှုကြောင့် များလားမသိ။ ဆမ်က နောက်ဆုံးမှ ဧရာမအထုပ်ကြီးကို မနိုင်မနင်းပိုက်ပြီး ထွက်လာသည်။\nအမေ က ၀က်ဝံရုပ်ကြီး လက်ဆောင်ဝယ်ပေးတော့ ဆမ်သဘောကျရမှန်း မကျရမှန်းမသိ၊ မသေမချာဖြစ်နေ ၏။ သို့သော် ညကတော့ ၀က်ဝံကြီးကို ဖက်အိပ်သည်။ နံနက်မိုးလင်းတော့ သဘော ကျ သွား၏။ အမြတ်တနိုးသယ်ချလာသည်။\nဘင်ဂျမင် က ရှေ့ခန်းတွင်ဝင်ထိုင်သည်။ ဆမ်နှင့်မယ်လိုဆာက အဖေ့နံဘေးတွင် ၀င်ထိုင်ကြသည်။ ဆမ်က မအေ့ ကို မော့ကြည့်သည်။ မျက်လုံးအစုံက ငိုထားမှန်းသိသာ၏။\n" ဟဲလို … မာစတာဆမ်၊ ဘာတွေလဲဗျ "\n" မေမေ ၀ယ်ပေးတာ၊ ၀က်ဝံရုပ်လေးလေ၊ ကံကောင်းအောင်လို့တဲ့ဖေဖေ "\nမအေ၏ ကိုယ်နံ့သည် ဆမ်ကလေးထံတွင် ကပ်ပါလာသည်။ အကြာကြီးပွေ့ဖက်ထားဟန်တူပါ၏။ သည်ရေမွှေး နံ့ မွှေးငွေ့ကလေးရှူရရုံမျှ သူ့အကြောင်း တဒင်္ဂစဉ်းစားရုံမျှဖြင့် ရင်ထဲတွင် သိမ့်သိမ့်ခါသွား သည်။\nဆမ်က အထုပ်ကြီးကို ကားပေါ်ပစ်ချပြီး ဖအေကို သိုင်းဖက်သည်။ အိမ်ပေါက်ဝဆီသို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့် မိ သည်။ ဆာရာက တံခါးဝတွင်ရပ်ပြီး လက်ပြနေ၏။ ကားပေါ်မှ ခုန်ဆင်းပြီး တအားပြေးချ သွားလိုက်ချင်၏။ ပြီးတော့ အတင်းဆွဲကာ အားလုံးနှင့်အတူ ပြန်ခေါ်လာချင်၏။\nသည်နည်းဖြင့် သူ စိတ်ပြန်လည်ကောင်း လည်လာနိုင်သည်။ ဘ၀ဟောင်းသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်၍ မရ သည့် တိုင် အိနွေးနွေး ခန္ဓာကိုယ်ကလေးကို ခဏငယ်မျှတော့ ထွေးပိုက်ခွင့်ရမည်။\nသို့သော် စိတ်ကိုတင်းပြီး မျက်နှာလွှဲပစ်လိုက်၏။ လေဆိပ်ကို မောင်းဖို့ ဒရိုင်ဘာအား အမိန့်ပေး လိုက်သည်။ တစ်ချက်ငဲ့ကြည့်မိပြန်သည်။ လက်ပြနေဆဲ တွေ့ရ၏။ လှချင်တိုင်းလှနေသည်။\nထိုစဉ် မယ်လီဆာ က သူ့လက်ထဲသို့ တစ်စုံတစ်ခု ထည့်ပေးလိုက်သည်။ ပိုးသားနှင့် လုပ်ထားသည့် ဖာ ကလေး၊ ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ခရစ္စမတ်တုန်းက လက်ဆောင် ၀ယ်ပေးထား သည့် မြလက်စွပ် ကလေး ပါလား။ စာရွက်ကလေးတွင် မယ်လီဆာအတွက် သိမ်းပေးထားပါဟု ရေးထား၏။ သည်စာတန်းကလေး ၏ အဓိပ္ပာယ်က ပြင်းထန်လှသည်။\nဘာမှမပြောဘဲ ဖာကလေးကို ကုတ်အင်္ကျီထဲ ထည့်ထားလိုက် သည်။ မေးရိုးကြီးတွေထောင် လျက် အေးစက် စက်မျက်လုံးများဖြင့် အပြင် သို့ ငေးရင်း လိုက်ပါလာသည်။\nတစ်လမ်း လုံးအော်လီဗာ စကားတစ်ခွန်းမှမပြော၊ ကလေးတွေပြောပြသော သူတို့ အတွေ့အကြုံတွေကို နား ထောင်သည်။ သူတို့အမေ ချက်ပြုတ်ကျွေးသည့် ဟင်းလျာများအကြောင်း၊ အခန်း ကလေး နေချင်စဖွယ်ရှိ သည့် အကြောင်းစသည် … စသည်။\nအားလုံး ကျေနပ်လာကြပုံရ၏။ အောင့်သက်သက်နှင့် နားထောင်နေရခြင်းဖြစ်၏။ ည ရှစ်နာရီတွင် နယူး ယောက် သို့ လေယာဉ်ဆိုက်သည်။\nအက်နက် က ညစာ ပြင်ဆင်နေဆဲဖြစ်၏။ ကလေးတွေက သူတို့အမေအကြောင်း အက်နက်ကို ဆက်ပြီး ဖောက်သည်ချကြပြန်သည်။\nညစာဝိုင်း စားကြသည့်တိုင် သူတို့အမေအကြောင်း အိုင်ချင်းဖွဲ့လို့ မပြီးကြ။ အော်လီဗာ ဆက်ပြီး သည်း မခံ နိုင်တော့။ ၀ုန်းခနဲ ထရပ်ပြီး လက်သုတ်ပ၀ါကို ပစ်ချလိုက်သည်။ ကလေးတွေ သူ့ကို တအံ့တသြ ၀ိုင်းကြည့် နေကြ၏။\n" မင်းတို့ ပျော်ကြတဲ့အတွက် ဖေဖေ ၀မ်းသာပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီအကြောင်း ထပ်နေပြီ၊ တခြား အကြောင်း ပြောစရာမရှိကြတော့ဘူးလား၊ နားကြားပြင်းကတ်တယ်"\n" အဲ … ဟို … ဆောရီး၊ ဖေဖေဆိုလိုတာက ဒီလိုလေ။ အဲ … ထားပါတော့ကွာ၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး "\nဘာမှ ဆက်ပြော လို့ မထွက်တော့။ အပေါ်ထပ်သို့ တက်လာခဲ့သည်။ အခန်းတံခါးပိတ်ပြီး အမှောင်ထဲ တွင် တစ်ယောက်တည်း ငေါင်စင်းစင်းထိုင်ကာ အပြင်သို့ ငေးနေမိ၏။ အပြင်တွင် လရောင်သည် ရွှန်းမြစွာ လင်း ထိန်နေသည်။\nသူတို့က အမေနှင့် ပြန်တွေ့ခဲ့ကြ၍ ပျော်မဆုံးနိုင် ဖြစ်နေကြသည်။ မိမိက ပြန်တွေ့ခဲ့ခြင်းမဟုတ်၊ ဆုံးရှုံးခဲ့ ခြင်းဖြစ်၏။ နာရီလက်တံကို နောက်ပြန်လှည့်၍ မရတော့ပြီ။ သည်အဖြစ်ဆိုးမှ လွှဲရှောင်သွေဖယ် ရန် မဖြစ် နိုင်တော့ပြီ။ အချစ်ဆုံး၏ အချစ်တွေ ကုန်ဆုံးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါ၏။ မည်သည့်အခါမှ အချစ်စို့ အချစ်ညှောက်ကလေးများ ပြန်လည် ပေါက်ဖွားရှင်သန်လာနိုင်တော့မည်မဟုတ်တော့ပေ။\nအိပ်ရာပေါ် တွင်ထိုင်ရင်း အပြင်သို့ မည်မျှကြာအောင် ငေးနေမိသည်မသိ။ ညောင်းလာတော့မှ လှဲချလိုက် သည်။ မျက်နှာကြက် ကို ဆက်ငေးမိပြန်သည်။ တံခါးခေါက်သံလိုလို ကြားလိုက်၏။\n" ဖေဖေ " ဟု ခေါ်ရင်း မယ်လီဆာ ၀င်လာသည်။ လရောင် ထိုးဆင်းနေသော အိပ်ရာပေါ်တွင် လှဲနေသော အဖေကို တွေ့ရ၏။\n" သမီး တောင်းပန်ပါတယ် ဖေဖေ၊ ဖေဖေ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်အောင်လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ သမီးတို့"\n" ဖေဖေသိပါတယ် သမီးရယ်၊ သမီးတို့မှာ ပျော်ပိုင်ခွင့်ရှိတာပဲ၊ အမေဟာ အမေပဲ မဟုတ်လား၊ အမေ နဲ့ တွေ့ရတော့ ပျော်တာပေါ့၊ ဖေဖေ သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားတာပါ။ အဖေတွေလဲ တစ်ခါ တလေ ဒေါသကုမ္ဗာရ ဖြစ်တတ်တယ်လေ "\nထထိုင်ပြီး မီးဖွင့်ရင်း ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင် ပြောလိုက်သည်။\n" သမီး တို့လိုပဲ ဖေဖေလဲ မေမေ့ကို အောက်မေ့တာပဲပေါ့ "\n" ဖေဖေ့ ကို မေမေ က ချစ်တုန်းပါပဲလို့ ပြောပါတယ် "\nမယ်လီဆာ သည် အဖေလုပ်သူ၏ သောကမျက်လုံးများကို ကြည့်ပြီး သနားသွားသည်။\n" ဖေဖေ လဲ အတူတူပဲပေါ့ သမီးရယ်၊ ဒါပေမယ့် တစ်ခါတစ်ခါ အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲပုံက နား မလည် နိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် ခက်ခဲတယ်လေ "\nဘ၀တစ်ခုလုံး အရှင်လတ်လတ် သေသွားသလို ဖြစ်ရခြင်းမျိုး။\n" ကြာတော့လဲ ဖေဖေ နေသားကျသွားမှာပေါ့ သမီးရယ် "\nမယ်လီဆာ ခေါင်းညိတ်သည်။ အမေ့ကို ကတိပေးခဲ့သည်။ အဖေ စိတ်ချမ်းသာအောင် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုး စားပါမည်ဟူ၍။ ထိုညက ဆမ်ကလေးကို ချော့သိပ်သည်။ အဖေ့ဆီ သွားမအိပ်တော့ဘဲ ၀က်ဝံရုပ်ကြီးနှင့် ကိုယ့်အခန်းထဲမှာ ကိုယ်အိပ်ဖို့ ချော့ပြောရသည်။\n" ဖေဖေ နေမကောင်းဘူးလားဟင် မမ၊ ကြည့်ရတာ တစ်မျိုးကြီးပဲ "\n" စိတ်ဓာတ်ကျနေတာပါ၊ မေမေနဲ့ တွေ့ရတာ ဖေဖေ့အဖို့ မလွယ်ဘူးထင်ပါတယ်ကွာ "\n" ဆမ်တော့ အရမ်းပျော်တ်ာပဲ "\nသူ့မျက်နှာကလေး ပြုံးနေသည်။ ၀က်ဝံရုပ်ကြီးကို တအားဖက်လျက်။ မယ်လီဆာလည်း သူနှင့်အတူ လိုက် ပြုံးမိ သည်။ နေ့ချင်းညချင်း အပုံကြီး ရင့်ကျက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။\n" မမ လဲ ပျော်တာပဲပေါ့၊ ဒါပေမယ့် ဖေဖေနဲ့ မေမေကတော့ ငါတို့လို ဘယ်ပျော်မလဲ "\nဆမ်ကလေး က နားလည်သလိုလိုနှင့် ခေါင်းညိတ်သည်။ သို့သော် သူ ဘာမှန်းမသိ။ ပြီးမှ အဖေနှင့် အမေအား မမေးသည့်မေးခွန်းကို အစ်မလုပ်သူအား မေးသည်။\n" မေမေ ပြန်လာဦးမှာလားဟင်၊ ဟို … ဟို … ဖေဖေနဲ့ ဟိုတုန်းကလို ပြန်ဖြစ်ဦးမှာလား ပြောတာ "\nမယ်လီဆာ ခဏတွေသွားသည်။ စိတ်ထဲကမူ အဖေ့လိုပင်သိနေသည်။\n" မမလဲ သိပ်မသိပါဘူးကွယ်၊ သိပ်တော့မထင်ဘူး "\n" ဖေဖေက မေမေ့ကို အရမ်းဒေါပွနေလားဟင် "\n" အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူးဆမ်ရယ်၊ ၀မ်းနည်းနေတာပါ၊ ဒါကြောင့် ညက ပေါက်ကွဲသွားတာလေ "\nဆမ်ကလေးက ခေါင်းအုံးပေါ် လှဲချရင်း မယ်လီဆာ၏ ပါးကို နမ်းပြီး နှုတ်ဆက်သည်။ မယ်လီဆာ က မောင် လေးအား ငုံ့နမ်းရင်း ဆံပင်ကလေးတွေကို ဖွဖွ ပွတ်ပေးသည်။ မေမေသိပ်သည့် နည်း အတိုင်းလေ။\nမောင်နှမနှစ်ယောက် ရယ်ကြသည်။ မယ်လီဆာက မီးပိတ်လိုက်ပြီး တံခါးအသာပိတ်ကာ ထွက်လာခဲ့ သည်။ မိမိအခန်းထဲသို့ ၀င်မည်အပြုတွင် ဘင်ဂျမင်ကို လှမ်းမြင်လိုက်၏။ အပြင်ထွက်ဖို့ အကြံအဖန် လုပ် နေသည်။ ပြတင်းပေါက်မှ တွဲလောင်းခိုကာ မြေကြီးပေါ်သို့ ခုန်ချသည်။\nမယ်လီဆာက အသံမပြုဘဲ မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်သည်။ အခန်းထဲရောက်တော့ ခန်းဆီးတွေ ဆွဲချပြီး အိပ်ရာပေါ် သို့ လှဲချလိုက်သည်။ တော်တော်နှင့် အိပ်မပျော်တွေးစရာတွေ အများကြီးရယ်လေ။ ဘင်ဂျမင်နှင့် ဆန္ဒရာ အကြောင်း။ ပြီးတော့ အဖေနှင့် အမေအကြောင်း။


သမ္မာ - ရတနာဝါသ ဘုရားကျောင်း 華緬 三寶寺\nPosted by ukkmaung on February 21, 2014 at 1:18pm\nသမ္မာ ရဲ့ အနက်ကို အချို့က - Right "ဖြောင့်မတ်သော၊ မှန်ကန်သော" လို့ ပြန်တယ်။ အချို့က "ကောင်းမြတ်သော" လို့ ပြန်တယ်။ သက္ကတဘာသာ အနေနဲ့ သမ္မာကို Samyak လို့ ခေါ်တယ်။ အဲ့ Samyak ရဲ့ အနက်ဟာ ကျယ်ပြန့်ပါတယ်။ အတွင်းမှာ ငုံခဲနေတဲ့ အနက် ရှိနေတယ်။ အခြား ဘာသာ စကား တစ်ခုကနေ အလွယ်တကူ လုံးကောက် ပြန်ဆိုရ ခက်တယ်။\nဘာလို့ဆို - "မှန်ကန်သော" ဆိုတဲ့ အနက် ပေးရင် - ဒါဟာ "မှားယွင်းသော" ဆိုတာ ရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်ကြောင်း မြင်ကြလေ့ ရှိကြလို့ ဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်လည်း အများအမြင်မှာ - အမှန် ဟာ အမှားရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်တယ်။ အမှား ကို ချေဖျက်ရင် အခြား တစ်ဘက်မှာ အမှန် ဆိုတာ ရှိတယ်။ ဒါဟာ အများရဲ့ ယုတ္တိ အခြေခံ အမြင် ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဗုဒ္ဓရဲ့ အတွင်း ကျတဲ့ ဝေါဟာရ "သမ္မာ" ဟာ အမှား ကို ချေဖျက်တဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်တရား မဟုတ်ဘူး။ အမှား နဲ့ ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက် နေတဲ့ အမှန် တစ်ခု မဟုတ်ဘူး။\nအမှား တွေက အများကြီး ရှိတယ်။ အမှန် ကတော့ တစ်ခုတည်း။ ဒါဟာ ဗုဒ္ဓရဲ့ သွန်သင်သမျှ ထဲက ကျနော် နားလည်တဲ့ တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလို ဧကော ဓမ္မော ၊ တစ်ကြောင်းတည်းသော အမှန် က အမှားတွေ အမြောက်အများ ကို ဘယ်လို ဆန့်ကျင်မှာ တဲ့လဲ။ အမှား ရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဟိုမှာဘက်ခြမ်း ဟာ အမှန် မဟုတ်ဘူး လို့ ကျနော် မြင်ပါတယ်။ အမှန်ဟာ အမှားနဲ့ တွဲဖက်နေတဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဝင်ရိုးစွန်း မဟုတ်ဘူး။ သံလိုက်တစ်ချောင်းရဲ့ တောင်နဲ့ မြောက် မဟုတ်ဘူး။ အမှောင်နဲ့ အလင်း လို တစ်ခုနဲ့ တစ်ခု အဖြည့်ခံ မဟုတ်ဘူး။ အမှား ကင်းဆိတ် သွားတဲ့ အဖြစ် ကိုသာ အမှန် လို့ ခေါ်ဆိုတယ်။ အမှန် ဆိုတာ ဆန့်ကျင်ဘက် တရားတွေ ကင်းဆိတ်သွားချိန်၊ သဘာဝနဲ့ ပျော်ဝင် ညီမျှ သွားချိန်မှာ ပကတိ တည်ရှိနေပြီးသား အရာ သာ ဖြစ်တယ်။\nဒါ့ကြောင့်လည်း Right is One. Wrongs are millions. အမှားတွေ သန်းပေါင်းများစွာ ရှိနေပါစေ၊ အမှန်ဟာ တစ်ခုတည်း ရှိနေတယ်။\nရောဂါ ဝေဒနာ ဆိုတာ အမျိုးမျိုး ရှိတယ်။ HIV လား၊ တီဘီလား၊ ထိပ်ကပ် နှာစေး လား၊ လေးဘက်နာလား။ ရောဂါ အမျိုးမျိုး ကွဲပြားပြီး အမည်အမျိုးမျိုး ခွဲထားရတယ်။ မြန်မာအရ ၉၆ ပါး ရှိတယ် လို့ ဆိုတယ်။ သူရို့ ပျောက်ကင်းအောင်လည်း ဆေးအမျိုးမျိုး မတူအောင် ပေးစွမ်းနေရ တယ်။ ဒါပေမယ့် - သူတို့တွေ ပျောက်ကင်း သွားရင်တော့၊ ကျန်းမာတယ် ဆိုတာဟာ တစ်မျိုးတည်း ရှိတယ်။ ကျန်းမာတယ် ဆိုတာ အတွက် အမည်အမျိုးမျိုး ကွဲပြား ရှိမနေဘူး။ ကျန်းမာရေး ၉၆ ပါး မရှိဘူး။ ဖျားနာ ကျန်းမာ၊ နူနာ ကျန်းမာ၊ ကင်ဆာ ကျန်းမာ၊ HIV ကျန်းမာ ဆိုပြီး ခွဲခြား မရှိဘူး။ ရောဂါဝေဒနာ ကင်းရှင်း နေတဲ့ အဖြစ်၊ ဘာရောဂါမှ မရှိနေတာ ကိုက ကျန်းမာနေတာ ဖြစ်တယ်။\n(တနည်းအားဖြင့်) ကျန်းမာတယ် ဆိုတာဟာ ရောဂါတွေရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ နားလည်ဖို့ပါပဲ။ ကျန်းမာတယ် ဆိုတာဟာ ရောဂါ တွေရဲ့ ယှဉ်ဖက် တရား မဟုတ်ဘူး။ ရောဂါနဲ့ ကျန်းမာနေတဲ့ အဖြစ်ဟာ တစ်ခုနဲ့ တစ်ခု အဖြည့်ခံ မဟုတ်ကြဘူး။\nဆိုပါစို့။ တီဘီ ခံစား နေရတဲ့ လူက နေပြန်ကောင်းလာမယ်။ ငှက်ဖျား ဖြစ်နေတဲ့သူက ပြန် ကျန်းမာလာမယ်။ တီဘီ သမားရော၊ ငှက်ဖျား သမားရော နှစ်ယောက် စလုံး အတွက် ကျန်းမာတယ် ဆိုတာ အတူတူပဲ။ ကျန်းမာတယ် ဆိုတာ အတွက် သူတို့ နှစ်ယောက် သီးခြား ကွဲပြားစရာ မရှိဘူး။\nဒါ့ကြောင့် ခင်ဗျား - ရောဂါ ကို ဖန်တီးယူ လို့ ရတယ်။ ကျန်းမာတာကို ဖန်တီး ယူလို့ မရဘူး လို့ပဲ ပြောရမယ်။ ရောဂါ ဖြစ်လာဖို့က - မိမိ ကိုယ်ကိုယ် မပြုပြင်ဘဲ မွေးမြူယူလို့ ရတယ်။ (ဝါ) ရောဂါ ကို ဖြစ်ပေါ်အောင် လုပ်လို့ ရတယ်။ ရောဂါ ဖြစ်တယ် မဖြစ်ဘူး က ခင်ဗျား အပေါ်၊ ခင်ဗျားရဲ့ အနေအထိုင်အပေါ်၊ ခင်ဗျား ရဲ့ အကြောင်းခံ အပေါ် မူတည်နေတယ်။ ကျန်းမာရေး သက်သက် ကိုတော့ လုပ်ယူလို့ မရဘူးရယ်။ ဘာလို့ဆို - ရောဂါ ကင်းရှင်းနေတဲ့ အဖြစ် ကိုက ကျန်းမာရေး ဖြစ်နေလို့ပဲ။\nအလားတူ Right cannot be invented. It doesn't depend on you. သစ္စာ၊ အမှန် ဟာ ဖန်တီး ယူလို့ မရဘူး။ အကြောင်းက - သစ္စာ အမှန် ဟာ ခင်ဗျားရဲ့ အလို၊ ခင်ဗျားရဲ့ သဘော အပေါ် မှီတွယ် မနေဘူး။ မူလကတည်းက သူ့သဘော သူဆောင် နေလို့၊ မိမိ လိုအင် အပေါ်၊ ပုဂ္ဂိုလ် သတ္တဝါ အပေါ် မှီတွယ် မနေလို့ ပဲ။\nMeditated on the Discipline of Transcendence.


ကျွန်ုပ်တို့အကြောင်း - Techin\nTechin ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။\nTechin ကို 2002 ခုနှစ်တွင် တည်ထောင်ခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤနယ်ပယ်တွင် နှစ်ပေါင်း 20 ကျော်ကြာအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်၊ အံ့သြဖွယ်ကောင်းပါသည်။\nကျွန်ုပ်တို့သည် ယခင်က ဥရောပတွင် ကြက်ဆူပင်နှင့် ဘီးလုပ်ငန်းကို အာရုံစိုက်ခဲ့ပြီး နှစ်စဉ်ရောင်းအား သန်း 100 ကျော်ရှိသည်။ယခုနှစ်တွင်၊ Techincastor ထံမှ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းမှ အသံကြားနိုင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ ရည်ရွယ်ထားသောကြောင့် ဤမွမ်းမံထားသောဆိုက်အတွက် သင်တွေ့နိုင်သော အကြောင်းရင်းဖြစ်သည့် အွန်လိုင်းအရောင်းဌာနကို တည်ထောင်ခဲ့ပါသည်။\nယနေ့ခေတ်တွင် နိုင်ငံတကာတွင် စက်ရုံများနှင့် လက်ကားရောင်းချသူများလည်း အများအပြား ရှိနေသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့တွေ့မြင်ရပါသည်။သို့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ ထောက်ပံ့မှုကွင်းဆက် စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် ဝန်ဆောင်မှုအဆင့်သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းတွင် ပိတ်မိနေဆဲဖြစ်သည်။အမှန်တော့၊ မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း ကြက်ဆူနှင့်ဘီးများ၏ ထုတ်လုပ်ရေးပစ္စည်းများကို အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့ပြီး၊ Techin သည် ကျွန်ုပ်တို့၏အဆင့်မြင့်နည်းပညာဖြင့် ဤဈေးကွက်ထဲသို့ သွေးချိုများ ထိုးသွင်းနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ပါသည်။တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ကိုယ်တိုင်ထုတ်လုပ်သည့် ထုတ်ကုန်များအပြင် Techin သည် အရွယ်အစားအားလုံးနှင့် အမျိုးမျိုးအဖုံဖုံအသုံးပြုမှုတို့ကို လွှမ်းခြုံကာ တရုတ်နိုင်ငံတွင် ပြီးပြည့်စုံသော ကြက်ဆူပင် ထောက်ပံ့ရေးကွင်းဆက်တစ်ခုကို ထူထောင်ခဲ့သည်။\nမကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း Techin သည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင် ကြက်ဆူပင်ရှာဖွေရေးအင်ဂျင်ကို တီထွင်ခဲ့ပြီး တရုတ်၊ ဥရောပ၊ အမေရိကန်နှင့် အခြားနိုင်ငံများ အပါအဝင် ကြက်ဆူထုတ်ကုန်များ၏ ဒေတာဘေ့စ်ကို တဖြည်းဖြည်း ဖန်တီးခဲ့သည်။ကြက်ဆူပင်ထုတ်ကုန်များ၏ လိုအပ်ချက်အမျိုးမျိုးအတွက် ဖြေရှင်းချက်များကို မြန်မြန်ဆန်ဆန်နှင့် တိကျစွာရရှိရန် ကူညီပေးသည်။\nစားသုံးသူများသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဝမ်းနုတ်ဆေးနှင့် ထိုက်တန်ပြီး ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဝန်ဆောင်မှုကို ရရှိစေပါသည်။\nကျွန်ုပ်တို့သည် "one stop"/one station ဟာ့ဒ်ဝဲဝယ်ယူခြင်းဝန်ဆောင်မှုအပါအဝင်-\n1. စျေးကွက်အပေါ် နက်ရှိုင်းစွာ လေ့လာပြီးနောက် ကုန်ကျစရိတ် အထိရောက်ဆုံး ထုတ်ကုန်များကို ဝယ်ယူသူများအား ပံ့ပိုးကူညီပါ။\n2. သိုလှောင်မှုကုန်ကျစရိတ်ကို လျှော့ချရန်နှင့် ဖောက်သည်များအတွက် ပေးပို့ချိန်ကို တိုစေရန်အတွက် လက်ရှိဂိုဒေါင်၏ အားသာချက်ကို အသုံးချကာ လက်ရှိ ဂိုဒေါင်၏ အားသာချက်ကို အသုံးချကာ တွဲလုံးများနှင့် ဘီးများကို ထောက်ပံ့ပေးသည်။\n3. စျေးကွက်အချက်အလက်၊ ထုတ်လုပ်သူအသစ်များနှင့် ထုတ်ကုန်အသစ်များ၊ အရင်းအမြစ်အချက်အလက်အားလုံးကို သုံးစွဲသူများနှင့် မျှဝေပါ။\n4. တီထွင်ဆန်းသစ်ထားသော ဒီဇိုင်းအသစ်၊ ဖောက်သည်များနှင့် ထုတ်လုပ်သူများနှင့်အတူ ထုတ်ကုန်များကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ကာ စျေးကွက်ကို အကာအကွယ်ပေးရန် တွန်းအားပေးဆောင်ရွက်ပါ။\nမကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း အင်တာနက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့သည်။နည်းပညာin သည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်အထူးကြက်ဆူရှာဖွေရေးအင်ဂျင်ကို တီထွင်ခဲ့ပြီး တရုတ်၊ ဥရောပ၊ အမေရိကန်အပါအဝင် ကြက်ဆူပင်ထုတ်ကုန်များ၏ ဒေတာဘေ့စ်ကို တဖြည်းဖြည်းဖန်တီးခဲ့သည်။နှင့်အခြားသူများ.အနာဂတ်တွင်မျှော်လင့်ချက်၊ Techin ၏လုံ့လဝီရိယနှင့်ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဝန်ဆောင်မှုများပေါင်းစပ်ထားသည့်အင်တာနက်၏တိုးမြင့်လာသောအဆင့်မြင့်လုပ်ဆောင်ချက်များကိုအားကိုးပါ၊ ၎င်းသည်ဖောက်သည်များအားကြက်ဆူပင်ထုတ်ကုန်များ၏လိုအပ်ချက်အမျိုးမျိုးအတွက်ဖြေရှင်းချက်များကိုအမြန်နှင့်တိကျစွာရရှိရန်ကူညီသည်။