မနေနိုင်တော့ဘူးကွယ် – Grab Love Story\nကွန်တော် အဲဒီဘာသာကို ပထမ ဆုံး တက် ခွင့် ၇အောင် ကျွန်တော်တို ကျောင်းသားတွေ က လမ်းလျှောက်ရတယ်ဗျ…….အဲဒီနေ့ ကပေါ့ ကျွန်တော်ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကို တွေခဲ့တယ်…..ကောင်မလေးတွေကတော့ အများကြီးပါ …အဲ့ဒီအများကြီးထဲက မှ တစ်ယောက်သောသူကိုပြောတာပါ … သူနာမည်ကနှင်းအိဖြူတဲ့… ကျွန်တော်က အိန်ဂျယ် လို့ခေါ်တယ်ဗျ…။ သူ တော့ မသိလောက်ဘူးပေါ..ကျွန်နော့် စိတ်ထဲက နေချစ်စနိုးနဲ့ ခေါ်တဲ့နာမည်ပါ… ကျွန်နော် သူ့ ကို မြင်မြင်ချင်းပဲ စိတ်ဝင်စားသွားတယ် ဒါနဲ့ သူ့အကြောင်းတွေ လိုက်စုံစမ်းတယ် ..ဟုတ်တယ်လေ ..ေ.ကာင်မလေးတစ်ယောက်ကိုလိုက်တော့မယ်ဆို သူရဲ့ အကြောင်းကို အရင်စုံစမ်းထားရမယ်လေ…တစ်ချို့ က အဲ့လိုမဟုတ်ဘူးဗျ…ကိုယ်စိတ်ဝင်စားတဲ့ကောင်းမလေး ကိုအရင်ခင်အောင်လုပ်ကြတယ် ..ပီးတော့ ခင်သွားပီဆိုရင်သူ့အကြောင်းတွေမေးတယ် … အဲ့လိုဇာတ်လမ်းခင်းကြတာ ကျွန်နော် တက်ကနစ်က တော့။\nကောင်မလေး အကြောင်းကို အရင်စုံစမ်းမယ် …သူရဲ့ အကြောင်းသိရင်လိုက်ရလွယ်သွားမယ်လေ… ခင်ဗျားတို့တော့ ကြိုက်သလိုပေါ့ဗျာ ကျွန်နော် ရဲ့ တက္ကနစ် ကိုပြောတာပါ.. ထားပါတော့ … ကျွန်နော် ကောင်မလေး အကြောင်းစုံစမ်းလိုက်တော့ ..လားး….လားးးးး သူက ကျွန်နော် တို့ မြို့ မှာ နေသွားဖူးတယ်လို့ သိရတယ် …ဘယ်လိုစုံစမ်းတယ်ဆိုတာတော့ မပြောတော့ဘူးဗျာ … သူကနယ်စပ်ဘက်က လာ တာ ဗျ…..သူ ကအရင်က နယ်မှာကျွန်တော်တို့ နယ်မှာနေခဲ့တာ..သူကလဲကျွန်တော်ကိုမသိခဲ့ဘူးကျွန်တော်က လဲ မသိခဲ့ဘူး………အခုတော့ သူက လားရှိုးကိုပြောင်းသွားတယ်လို့ သိလိုက်ရတယ် …ကျွန်နော့် အတွက်က တော့ဂွင်ပေါ့ဗျာ … စလို့ရပီလေ ကျွန်နော့် အကြောင်းတွေချည်းပြောနေတာ ..သူ.့အကြောင်းလည်းပြောရဦးမယ် ..သူက ရှမ်းစပ်တယ် .. ဗမာလည်း ရောတယ်ထင်တယ် … အသားကတော့ ဖွေးနေတာပဲဗျာ …ပါးလေးတွေဆို ရဲနေတာ … အရပ်ကတော့ ငါးပေ လေးလောက်တော့ ရှိမယ် .. ။\nဆံပင်မတိုမရှည်လေး နဲ့ … စကားပြောရင် ပြုံးလိုက်ရင် အရမ်းချစ်ဘို့ကောင်းတဲ့ ကောင်မလေး ဗျာ … ခန္ဒာကိုယ်လေး က ငါးရံကိုယ်လုံးလေးလို့ ခေါ်မလား…လုံးချောလေး လုံးဝန်းတဲ့ ရင်နှစ်မွှာက တီရှပ် အကျပ်လေးများဝတ်ထားလိုက်ရင် စနေနှစ်ခိုင် အပြိုင် တိုးထွက်နေတာ… ။ သူ့ရဲ့ တင်ပါးလေးတွေက နောက်ကို ဖောင်းဖောင်လေးဖြစ်နေတယ် …လုံချည်ဝတ်ထားရင်မသိသာဘူး … ဂျင်းဘောင်းဘီအကျပ်လေးများဝတ်ထားလိုက်ရင် မြင်တဲ့သူတိုင်း နှစ်ခါပြန်မကြည့်မနေနိုင်ဘူး … ကျွန်နော် ပြောတာ ကို မျက်လုံးထဲ မြင်ကြရဲ့လားမသိဘူးဗျာ …အနီးစပ်ဆုံးပြောရရင် အဆိုတော် ရှင်ဖုန်းလို့ ခန္ဒာကိုယ် မျက်နှာပေးမျိုးပေါ့ …. သူ့ကိုစတွေ့လိုက်ပီးကတည်းက ကျွန်နော်ရင်ထဲမှာ အိန်ဂျယ် ဆိုတဲ့ကောင်မလေး က အမြဲလိုလို နေရာယူထားလိုက်ပီပေါ့…ကျွန်နော့် နှလုံးသားတွေ အိန်ဂျယ် နဲ့တွေ့တော့စတင်လှုပ်ရှားလာတယ်ဗျာ … …..သူကပွင့်လင်းတယ်.ရဲတယ်.ဖော်ရွေတယ် ..ဒါတွေကိုတော့နောက်မှသိခဲ့ရတာပေါ့……။\nအဲ့တုန်းကသူကို ကျွန်တော် အလူးအလဲချစ်မိတာပေါ့… ကျွန်တော့် သူ့အကြောင်းတွေစုံစမ်းတာ တစ်လ ကျော်ကျော်လောက်ကြာသွားတယ် … သူနဲ့ မခင်သေးဘူး ..ခင်အောင်အစမပျိုးနိုင်သေးဘူးလေ …ကျွန်တော် ပဲ ကံကောင်းတာလားမသိဘူး သူ က ကျွန်တော်စာသင်ရတဲ့အခန်းမှာပဲသူလဲ၇ှိနေပြန်တယ်..သူနဲ့ ကျွန်နော် စာသင်ခန်းတစ်ခန်းတည်းချပေးတဲ့ ဆရာ/ဆရာမတွေကို ကျွန်နော် ကျိတ်ကျေးဇူးတင်နေမိတယ်…. တစ်နေ့ ကျောင်းက အပြန်မှာ ကျွန်တော် လိုက်စကားပြောတယ် …သူက အဆောင်မှာနေတာလေ …ကျွန်နော် စ စကားပြောဘိုလိုက်လိုက်ချင်းတော့ ရင်တုန်နေမိတယ် …သူရှေ့က ထွက်သွားတာ မြင်တော့ ကျွန်နော် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲက အပြေးလေးလိုက်သွားလိုက်တာလေ သူ့နားရောက်ခါနီးတော့ ကျွန်နော့် ရဲ့ ကျွန်နော် အချိန်လျော့လိုက်ပီးသူ့ကိုကြည့်လိုက်တယ် …။ ကျွန်နော် တံတွေးတောင် မျိုချလိုက်ရတယ် … ။\nသူသာကြားနိုင်မယ်ဆို ကျွန်နော့် လည်ချောင်းထဲ က “ဂလု” ဆိုတဲ့အသံကိုကြားနိုင်လောက်တယ် … မဂလုပဲနေနိုင်ရိုးလား သူရဲ့နောက်ပိုင်းအလှကို နီးနီး ကပ်ကပ် ကြည့်လိုက်ရတာကို …ကျွန်နော်နေရာမှာ ကိုယ့်လူတို့ဆိုရင်လည်း ဘယ်လိုနေမလဲ တွေးကြည့်လိုက်ပေါ့ … လုံးဝန်းတဲ့ တင်နှစ်လုံးဟာ …တစ်လုံးစီ အပေါ်တက်လိုက် အောက်ကျလိုက်နဲ့ စည်းချက်ညီညီ ကနေကြတယ်လေ .. ကျွန်နော် ငယ်ငယ်က စီးခဲ့ဖူးတဲ့ ..ဆီးဆော့ ကိုတောင်အမှတ်ရလိုက်မိတယ်… “နှင်းအိဖြူ” ကျွန်နော့်ခေါ်သံကြားတော့ သမင်မလေးက လည်ပြန်လှည့်ကြည့်တယ်. ..ပီးတော့ သူမသိတဲ့ သူတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရတော့ အံသြတဲ့ဟန်လေးနဲ့ “နှင်းအိဖြူ …ကျွန်နော် ဘူမိ ဆက်ရှင် ဒီက ..လေ.. ” “ဟုတ် …ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲမသိဘူးနော် ” “ဟို..အဲ့…ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး …ကျွန်နော် လာနူတ်ဆက်တာပါ ..ပီးတော့ နှင်းအိဖြူက ကျွန်နော်တို့ မြို့မှာနေဖူးတယ်လို့သိလိုက်ရလို့ လာနူတ်ဆက်တာပါ”။\n“အော် ..သူက ဘယ်မြို့ကလဲ” “ကျွန်နော်က တောင်ကြီးကပါ … သစ်တောရက်ကွက်မှာနေတယ်လေ …” “အော် ..ဟုတ် ..ကျမလည်း ရှစ်တန်း အထိ တောင်ကြီးမှာနေခဲ့တာလေ …ဒါနဲ့ တို့ တောင်ကြီးမှာနေခဲ့ဖူးတယ်ဘယ်လိုလုပ်သိလဲ” “အော် …ကျွန်နော် သိချင်လို့ တကူးတက လိုက်စုံစမ်းထားတာပါ” “အော်…” “ကျွန်နော့် နာမည် နေမင်း ပါ … ” “ဟုတ်” ဒီလိုနဲ့ ကျွန်နော် အိန်ဂျယ် ရဲ့ အဆောင် ရောက်တဲ့အထိ စကားတွေပြောပီးလိုက်သွားတယ် …အိန်ဂျယ် က ဖော်ဖော်ရွေရွေပါပဲ …စကားပြောရတာလဲ အဆင်ပြေတယ် ..ဒီလိုနဲ့ ကျွန်နော် နဲ့ခင်သွားကြတယ်ဆိုပါတော့ဗျာ … ။ ကျွန်နော် သူ့အဆောင်ကို သွားလည်းနိုင်တဲ့အထိ အဆင်ပြေလာတယ် အဆင်ပြေလာတယ်ဆို လို့ ခင်ခင်မင်မင်နေလို့ရရုံလောက်ပါ..သူကို ပထမနှစ်မှာနည်းလမ်းနဲ့အမျူိးမျိူးကိုလုံးတယ်..ဗျ..ကျွန်တော်လေ တော်တော်ကို ရူးခဲ့တယ်……..လက်ဆောင်တွေဘာတွေကလည်း ဘာပေးရမှန်းမသိတဲ့အချိန်ပေါ့ ….။\nနောက်တော့ ကျွန်နော် စဉ်းစားမိလိုက်တာ ကျွန်နော်က ကွန်ပျူတာ နဲနဲ ရတော့ ဗွိဒီယို တွေ ကို ပြင် သူ နာမည်တွေရေးနောက်ခံသီချင်းတွေထည့်ပေါ့….သီချင်းရည်းစားစာပေါ့…အခုခေတ်စားနေတဲ့ သီချင်းပုံစံလေးတွေပေါ့ ..အခုတော့ တော်တော်ခေတ်ထလာပါပီ … ဗွိဒီယို နောက်ခံသီချင်းလေးတွေနဲ့ စာသားလေးတွေ ရေးပီး ထည့်တာလေးတွေပါ … အဲ့လိုတွေလုပ်ပေးတယ်မရဘူး….ဘယ်လို့ပဲလုပ်လုပ်……….. သူက လှတော့ လိုက်တဲ့ ငနဲ့တွေ က များတယ်..နဲနဲ ဖြေလို့ရတာ တစ်ခုက သူ့ကိုလိုက်နေတဲ့သူတွေထဲက မှကျွန်နော် တစ်ယောက်ကို သာခင်ခင်မင်မင်အရှိဆုံးလို့ထင်ရတယ် …အဲဒါနဲ့ကျွန်တော် အမြဲတမ်းလိုက်ခဲ့တယ် လုံးတယ်လိုက်စကားပြောတယ်.မရဘူး ဒီလို့ နဲ့ ကျွန်တော် အဝေးကချစ်မယ်ပေါ့ဗျ.အချစ်သူ၇ဲ့ကောင်းပေါ့..ဟ.ဟ…ဟ…အဲတုန်း က ရီ၇တယ်ဗျ..ဒီလို့နဲ့ နောက်ဒုတိယနှစ်လဲကြတော့ ကျွန်တော် နဲ့ သူနဲ ပို အစဉ်ပြေလာတယ်ဗျ………။\nအဲချိန်မှာကျွန်တော် မန်နေဂျာကလဲ တော်တော် ကို ဆရာဖြစ်နေခဲ့ပါပီ……သူနဲကျွန်တော် နဲ့ က အီတဲ့အဆင့်ကိုရောက်သွားတယ် ကျွန်တော်မှာလဲအဲအဆင့်လေးနဲ့ပဲကြေနပ်ခဲ၇တာပေါ့………သူနဲ့တော့ကျောင်းသွားကျောင်းပြန်ဆိုတဲ့ လမ်းကြောင်းလေး ကို ရခဲ့တယ် သူ့အဆောင်ကလှည်းတန်းနားမှာ အဓိပတိကလဲကူညီတယ်ကျွန်တော်နဲ့သူကိုလေ နေတိုင်း သူနဲ့ကျွန်တော်ကို နေရာလေးတွေပေးခဲ့တယ်…….။ ဒီလိုလေးနဲ့ ပဲကျွန်တော် ကြိုးစားခဲ့ရတယ်ဗျ… သူကနယ်စပ်ဘက်က ဆို တော့ဗျ သောက်တာစားတာရှိတယ် …သူ မှာအဲအကျင့် က ၇ှိနေပြန်တယ်.ကျွန်တော် ကလဲ မန်နေဂျာဖြစ်တဲ့အတိုင်း ပဲသောက်တဲ့နေရာမှာ က တော့သိတယ် မလားသောက်ခံတွင်းလိုက်လို့ က တော့အမုန်းဆွဲမယ်ဗုန်းကြဲမယ်ဆိုတဲ့လူစား အဲမှာစတွေတာပဲ ဇာတ်လမ်းက…………. ဇာတ်လမ်းအစ က ကျွန်တော် က ကျောင်းပိတ်လို့နယ်ပြန်သွားခဲ့တယ်..သူကတော့ ရန်ကုန်မှာပဲကျန်ခဲ့တယ်….။\nကျွန်နော်လည်းနယ်မှာ နှစ်ရက်လောက်ပဲနေခဲ့တယ် ပြီးတော့ ရန်ကုန် ပြန်လာ ခဲ့တယ်…..ရန်ကုန်မှာက ကျွန်နော် စိတ်ကြိုက်ကဲလို့ရတယ်လေ…သူနဲ့ ပြန်တွေချင်တာလဲပါတာပေါ့ …နယ်မှာကမလွတ်လပ်ဘူး…..ကျွန်နော် ရန်ကုန်ပြန်လာတဲ့နေ့မှာ ပဲ ကျွန်တော် သူကိုဖုန်းဆက်ခဲ့တယ်…………. သူ ပြောတယ် ဗျ “ဟဲ့ ဒီနေ့ ငါ လေ နင်ကို လာကြို မယ်တဲ့ “ ကျွန်တော် က လဲ ဂွင် ပေါ့..အေးပေါ့ လာကြို ပေါ့ ရန်ကုန် ကို သုံးနာရီ0လောက်မှရောက်တယ် သူ က အောင်မင်္ဂလာမှလာကြိုတယ် သူဘောင်ဘီတိုလေးနဲ့…ခြေသလုံးသားဖွေးဖွေးလေးတွေကို အခုထိပြန်မြင်ယောင်နေတုန်း ဒါနဲ့ ကျွန်တော်နေတဲ့အိမ် ကို သူ ကိုခေါ်သွားခဲ့တယ် ….အဲအချိန် မှာ ဘာ မှမဖြစ်သေးဘူး. ဖြစ်ချင်တော့ဒီလို့ဗျ………… သူညနေလဲစောင်းရောကျွန်တော် ပြောတယ် “ဟဲ့ ညနေ ဘီယာသောက်မယ်ဟာ ငါဒီနေ့ သောက်ချင်လို့ နင်တိုက်ရမယ်…….” “အေးသောက်တာပေါ့…ငါလည်း မသောက်ဖြစ်တာတော်တော်ကြာနေပီ”။\nကျွန်တော် က လဲတိုက်မယ်ပေါ့..အဲဒါနဲ့ကျွန်တော် လမ်းထိပ်မှာ ဘီယာသွားခဲ့တယ် ဒဂုံအနီဘီယာတဲ့ဗျ လေးလုံးဝယ်ခဲ့တယ်………သူကကန်ဘောင်မှာသွားသောက်ချင်တယ်ပြောတာနဲ့….ကျွန်တော် ကန်ဘောင်ကိုခြေဦးလှည့်လိုက်ကြတယ် ..သောက်တယ်။ သူနှစ်လုံးကိုယ်နှစ်လုံးသောက်တယ်မူးပီး စိမ်းလန်းကိုလစ်ခဲ့တယ်ဗျ.အဲမှာစတွေတာပေါ့အဲအချိန်မှာကျွန်တော် နဲ့သူ စကားပြောရင်းမူးပီခဏလောက်အိပ်ပျော်သွားခဲ့တယ်……..ကျွန်တော် နိုးလာခဲ့တဲ့အချိန် မှာ သူ က ကျွန်တော် ပေါ်ကို ရောက်နေတယ် အချိန် က လဲလွန်နေတယ်ဆယ့်တစ်နာရီလောက်ပေါ့…….အဲအချိန် မှာသူလဲအဆောင်ပြန်လို့မရတော့ဘူး…..ဒါနဲ့ မေးတယ်ဗျ .. သူကိုလေယုံလားဘာညာပေါ့….ကျားမာယာတွေလေ…ဟဟ…….သူလက်ခံတာနဲ့ ကျွန်တော် မ…လာတယ် ကိုရီးယာကားထဲကလို့ပေါ့…. ကုန်းပိုးပီးလမ်းမကိုထွက်လာတယ်………..ကားငှားပီးမြေနီကုန်းက ဟိုတယ်ကိုမလာတယ်ဗျ..အဲမှာပြဿာနာကတက်ပါလေရော……။\nအဲ့အချိန်တုန်းကပေါ့ဗျ ဘုန်းကြီးတွေကလဲတန်းစီလျှောက်နေတဲ့အချိန်လေ ဟို တယ်မှာ က မှတ်ပုံတင် မပါရင် အိပ်လို့မရဘူးတဲ့ ကျွန်တော်ကလဲထန်နေတဲ့အချိန်ပေါ့..ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ နဲနဲ အကြပ်ရိုက်သွားတယ်..နောက်ဆုံးမထူးတော့ဘူးဆိုပီး အိမ်မှာ မှတ်ပုံတင်ပြန်ယူဘိုပြန်ထွက်လာခဲ့ရတော့တယ်..အိမ်ကိုသူကိုခေါ်လာတယ်.ကကငှားပီအိမ်ပြန်လာတယ်….. ကားပေါ်မှာ သူက အိပ်ပီးလိုက်လာတယ် နောက်ခန်းထဲမှာ သူက ကျွန်နော် ပေါင်ကို ခေါင်းဦးအုံးပီးတော့ပေါ့ ကျွန်နော် က သူ့ခါးလေးပေါ်လက်ကလေး တင်ပီးမျက်နှာလေးကို ကြည့်လိုက်တယ် အမှန်ပြောရရင် မျက်နှာလေး က တော်တော်ဖြူဖြူစင်စင် ချစ်စရာလေးဗျာ …ပါးလေးတွေက ရဲနေတာပဲ ဘီယာအရှိနဲ့ ဆိုတော့ ပိုဆိုးသေး …သူ တော်တော် မူးနေပုံရတယ် .. သူ့ခန္ဒာကိုယ်လေး ကိုကြည့်လိုက်တော့ သူရဲ့ ဘောင်းဘီတိုအောက် က သလုံးသားလှလှနေ့ နဲ့ပေါင်တံစင်းစင်းလေး က ကွေးလို့ …..။\nကားနောက်ခန်းထဲမှာဆိုတော့ ခြေထောက်က ဆန့်မရတော့ ကွေးထားရတယ်လေ …ခြေထောက်က ကွေးထားတော့ တင်ပါးတွေက ပိုပီးနောက်ကို ထွက်နေတာပေါ့ …ကျွန်နော် လည်း ဘယ်လိုမှ မနေနိုင်တော့ဘူး …ငပဲကလည်းဇွတ်ကိုထနေပီ ..တော်တော်အောင့်အီးထားရတယ် …ဘောင်းဘီအောက်ကငပဲက အတင်းရုန်းနေတာ အောင့်တောင်အောင့်လာတယ်။ ကျွန်နော်လည်း သူ့ရဲ့ပေါင်တံလေးတွေပေါ်လက်ကလေးနဲ့ မရဲတရဲ ပွတ်ပေးနေလိုက်တယ် …ရှေ့ က ကားဆရာ ရဲ့ အလစ်ကိုလည်းကြည့်ရသေးတယ် … ကားဆရာကလည်းနောက်ကို ဘက်မှန်ထဲက နေလှည့်ကြည့်လှည့်ကြည့်လုပ်နေတယ်လေ….ပေါင်သားလေးတွေက ချောနေတာပဲဗျာ …ဘာအနာအဆာမှမတွေရဘူး … သူလည်း သိတော့ သိတယ်ထင်ပါတယ် ..ကျွန်နော့် ရဲ့အထိအတွေ့ကို .. မှိန်းနေတာဖြစ်လောက်တယ်..နောက်တော့ သူ့ရဲ့တင်ပါးလေးတွေကို စမ်းကြည့်လိုက်တယ် ..ဘောင်းဘီပေါ်ကနေစမ်းရတာဆိုတော့။\nအရသာတော့ သိပ်မရှိလှဘူး …ခြေထောက်ကွေးထားတော့ ဖင်လေးကတော့ တင်းနေတယ် … ကျွန်နော်လည်း အဲ့လောက်လေးပဲကိုင်လို့ရတယ် … ကားက အိမ်ရှေ့မှာထိုးစိုက်သွားတယ်..အိမ်ဆိုလို့ ကျွန်နော့် ဦးလေး အိမ်ပါ ..ကျန်ွနော် က ဒီမှာကျောင်းတက်တုန်းခဏလာနေတာ …ဦးလေးကလည်းအေးဆေးပဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ်ထားတယ် ..ဘာမှမရှုပ်ရှယ်တော့ အဆင်ပြေတာပေါ့ …ထားပါတော့ ဒါနဲ့ ကျွန်နော်လည်းအိမ်ပေါ်ကမန်းကတန်းတက်ပီး မှတ်ပုံတင်ယူလိုက်တယ် …အရေးထဲမှ မှတ်ပုံတင်က တော်တော်ရှာလိုက်ရသေးတယ် …တောင်နေတဲ့ ငပဲတောင် ပြန်အိပ်ပျော်သွားတယ်….နောက်ဆုံးတော့ ကိုရွှေမှတ်ပုံတင်က ကုတင်အောက်ရောက်နေတာဗျာ …ကျွန်နော် လည်း မှတ်ပုံတင်ယူပီး ပြန်ဆင်း ကားဆရာကို နီးစပ်ရာတည်းခိုခန်းကို ပဲမောင်းခိုင်းလိုက်တော့တယ် …ခုန က ဟိုတည်ကို ပြန်နေရင်ကြာနေမယ် တည်းခိုခန်းရောက်တော့ အဲကွန်းခန်း တစ်ခန်းယူလိုက်တယ် အဆင်ပြေပါတယ် ..။\nရေချိုးခန်းအိမ်သာတွဲလျက်ခန်းနဲ့ တီဗီလဲပါတယ် ကျွန်နော်လည်းရောက်ရောက်ချင်း သူ့ကို ကုတင်ပေါ်တင်ပေးပီးတော့ .ရေချိူးလိုက်တယ်……ရေကိုလန်းသွားအောင်ချိုး ပီးတော့ ကျွန်နော့် အောက်ပိုင်းကိုတဘက်ပတ်ပီးပြန်ထွက်လာလိုက်တယ် …သူ့ကိုလှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ကွေးကွေးလေးအိပ်နေတယ်။ သူအင်္ကျေီ လးကလန်နေပီး ဘောင်းဘီတိုလေး ကလည်းအောက်မှာ ဟနေတယ်… သူ့ရဲ့အတွင်းခံ အမဲရောင်မျှော့ကြိုးလေးကပေါ်နေတယ် ကျွန်တော် ငပဲက လဲ သိတယ်မလား ချက်ချင်းကိုပြန်မတ်လာတယ်ဒီကောင်တော်တော်သစ္စာ၇ှိတယ်….. ကျွန်နော်လည်း ကုတင်ကိုတန်းသွားလိုက်တယ် ..ရေတောင် ကောင်းကောင်းပြောင်အောင်မသုတ်နိုင်သေးဘူး အခန်းထဲက အဲကွန်းလေအေးနေတာတောင် ကျွန်နော် ဂရုမစိုက်နိုင်အားတော့ဘူး … ကုတင်ပေါ်ရောက်တော့ သူ့ကို ကျွန်နော့ဘက်ဆွဲလှည့်လိုက်တယ် …အလိုက်သင့်ပဲ သူခန္ဒာကိုယ်လေး ပါလာတယ် …..။\nကျွန်နော်လည်း ချက်ချင်း သူ့နုတ်ခမ်းတွေကို ဆွဲစုပ်ပစ်လိုက်တယ် …ပထမတော့မသူမသိဘူး…နောက်တော့ မှ သူနိုးလာတယ်ထင်တယ် …ကျွန်နော့်ကိုလည်းပြန်ဖက်လာတယ် …ကျွန်နော့် ပါးစပ်ထဲကိုလဲ သူလျာလေးထိုးသွင်းလာတယ် ..သူလည်းဖီးတက်လာတယ်ထင်တယ် …ကျွန်နော့်လက်တွေကလည်း အငြိမ်မနေပါဘူး …အိန်ဂျယ် ရဲ့ပေါင်လေးတွေပေါ်မှာ ကစားနေလိုက်တယ် …တဖြည်းဖြည်း ကျွန်နော့်လက်က်ပါးလေးတွေပေါ်ကိုပွတ်လိုက်တယ် …ဘောင်းဘီတိုပေါ်ကနေပွတ်ရတော့အားတော့မရဘူး … ဘောင်းဘီတိုဆိုလို့ ပြောဘို့မေ့နေတယ် …အိန်ဂျယ် ရဲ့ ဘောင်းဘီက ဂျင်းပြာနုလေး ပေါ့ဗျာ ..ပေါင်လည်လောက်ထိပဲရှည်တယ် …အိန်ဂျယ် ရဲ့ပေါင်တံလှလှလေးတွေကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်လေး ဖုံးအုပ်ပေးထားတယ်…နောက်လက်တစ်ဖက်ကတော့ အိန်ဂျယ် ရဲ့ခါးကို သိုင်းဖက်ထားရတာပေါ့ …တဖြည်းဖြည်း နဲ့ သူနဲ့ ကျွန်နော့် ရဲ့ အနမ်းတွေက ကြမ်းလာတယ် …။\nသူရဲ့ အသက်ရှုသံတွေလည်းပြင်းလာတာ ကျွန်နော်ကြားနေရတယ် …သူလည်းဖီးတက်နေတာ ကျွန်နော်သိလိုက်ပီလေ….သူက ကျွန်နော့် ကို ပြန်သာနမ်းနေတာ မျက်လုံးတွေက မဖွင့်သေးဘူး …သောက်ထားတဲ့ဘီယာအရှိန်ကတော့ ပြေချင်နေလောက်ပီ.. ဘီယာရှိန်ပြေကာစမှာပဲ ကာမစိတ်တွေက ပြန်တက်လာတာ ဘီယာထက်ပြင်းတဲ့ ကာမလှိုင်းကြားမှာ သူရော ကျွန်နော်ရော မူးဝေနေပီ …ဘာကိုမှမမြင်တော့ဘူး ….အခန်းထဲက အဲကွန်းရဲ့ အအေးဒဏ်လည်းမသိတော့ဘူး …ကျွန်နော့် လက်တစ်ဖက်က တင်ပါးတွေကို ပွတ်နေတာကနေ သူ့ရဲ့ နို့တွေပေါ်ကိုတင်လိုက်ပီးဆုတ်နယ်လိုက်တယ် …အောက်က ဘော်လီခံထားပေမယ် သူ့ရဲ့နို့တွေက တင်းနေမှန်း ကျွန်နော်ခံစားလိုက်ရတယ် …သူ့ရဲအနမ်းတွေကလည်းပြင်းလာပီး ကျွန်နော့်လျာကို အတင်းဆွဲစုတ်နေတော့တယ်…ခနနေတော့ ကျွန်နော့်လက်တွေကိုနေရာပြောင်းလိုက်တယ် အိန်ဂျယ် ရဲ့ ဘောင်းဘီဇစ်နားကိုရွှေ့လိုက်တယ် …။\nပြီးတော့ကျွန်နော် ကျွမ်းကျင်စွားပဲ လက်တစ်ဖက်နဲ့ ဘောင်းဘီ အပေါ်ကျယ်သီးလေးကိုဖြုတ်လိုက်တယ် … ကျယ်သီးပြုတ်သွားတော့ ကျွန်နော်ချက်ချင်းဘောင်းဘီဇစ်ကို မဆွဲချသေးဘဲ ဇစ်အပေါ်နားကနေ သူ့ ရဲ့ အဖုတ်လေး ရှိရာကို ပွတ်ပေးနေလိုက်တယ် .. အိန်ဂျယ် ရဲ့လက်တွေဟာ ကျွန်နော့် ကို တင်းကြပ်စွားဆွဲဖက်နေတယ် …သူ့အဖုတ်လေးရှိရာနေရာလေးကို ဘောင်းဘီပေါ်ကနေ ခပ်ဖိဖိ လေးပွတ်ဆွဲလိုက်တော့ သူ့ မျက်လုံးလေးတွေပငွ့်လာတယ် …ရီဝေတဲ့မျက်လုံးလေးတွေနဲ့ ကျွန်နော် ကိုကြည့်နေတာတွေ့လိုက်ရတယ်….ကျွန်တော်လည်း သူ့ကို အသာလှဲပေးလိုက်ပီး သူ့အပေါ်ကနေ တက်လိုက်တယ်..ပီးတော့ အိန်ဂျယ် ရဲ့ တီရှပ်လေးကို ခါးနားကနေမ ပီး ချွတ်လိုက်တယ် …။ သူ့ရဲ့ဘော်လီ အမဲရောင်လေးက ကျွန်နော့်ကိုကြိုဆိုနေတယ်… ဘော်လီချိတ်ကို ဖြုတ်မယ်လုပ်တော့ သူက ခါးလေးကော့ပေးလိုက်တယ်…ဘော်လီကြိုးလေးကို ကျွန်နော်ကပဲဆွဲချွတ်လိုက်တယ်။\nအိန်ဂျယ် ရဲ့ ရင်နှမွှာကို ကျွန်နော်စတွေ့လိုက်ရတယ် …ပက်လက်လှန်အနေအထားနဲ့အိပ်နေတာတောင်း အိန်ဂျယ် ရဲ့ ရင်နှစ်မွှာ က တင်းပီး ဖောင်းကားနေတယ် …နို့သီးခေါင်းလေးတွေက နီညိုညိုလေးနဲ့ အတွင်းဘက်ကိုချိုင့်ဝင်နေတယ် ..ကျွန်နော်လည်းဘယ်လို မှ မနေနိုင်တော့ဘူး…နို့သီးခေါင်းလေးကို ဆွဲစုတ်လိုက်တာပေါ့…အိန်ဂျယ် က ကျွန်နော့် ခေါင်းကိုဆွဲကိုင်ပီး ဆံပင်တွေကို ဖွနေတယ် …လက်တဖက်က လည်း ကျန်တဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးကို ဖွဖွလေး ဖိချေပေးလိုက်တယ် … “အင်းးးးဟင်းးးး ကိုရယ်…. ဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲ …ဖြူမနေနိုင်တော့ဘူး” အိန်ဂျယ် ရဲ့ညည်းသံလေး ပထမဆုံးထွက်လာတယ်….သူ့ရဲ့ညည်းသံလေးကြားရတော့ ကျွန်နော်နို့တွေကို ပိုပီးတအားစုတ်ပေးလိုက်တယ် …ငါးမိနစ်လောက်နို့တွေစို့ပေးလိုက်ပီးတော့ ကျန်ွနော် အောက်ကို လျောချလိုက်တယ် …ပီးတော့ ကျယ်သီးလေးသာဖြုတ်ထားတဲ့ဘောင်းဘီလေး ကိုဇစ်ကိုအောက်ကိုဆွဲချလိုက်တယ် …။\nဘောင်းဘီခါးစလေးကိုကိုင်ပီး ချွတ်မယ်လုပ်တော့ သူက ဖင်လေးကိုအသာလေးကြွပေးလိုက်တယ် …ဖင်လေးကြွပေးတာတောင် ဘောင်းဘီက ကြပ်နေတယ်…သူ့ရဲ့တင်ပါးတွေကို ဂျင်းဘောင်းဘီက ဆွဲယူနေတယ် …နောက်တော့ သူကပါ…လက်ကလေးနဲ့ဘောင်းဘီလေးကို ဆွဲချပေးလိုက်တယ်…. အောက်ခံဘောင်းဘီလေးက ဘော်လီနဲ့ ဆင်တူစွာပဲ အနက်ရောင်လေး…တံဆိပ်တောင်တူမယ်ထင်တယ် …အောက်ခံလေးကို မချွတ်သေးပဲ အပေါ်ကနေစမ်းကြည့်လိုက်တယ် …အရည်လေးတွေစေးစေးလေး စို့နေပီ…. ကျန်ွနော်လည်း မနေနိုင်တော့ဘူး..အောက်ခံလေးကိုအသာလေးလိပ်ပီးဆွဲချွတ်လိုက်တယ် ..ခုန ကလိုပဲ ကြပ်နေလို့သူက ဖင်လေးကြွပေးလိုက်မှ အဆင်ပြေသွားတယ် …။ အမွှေးရေးရေးလေးနဲ့ ဖောင်းကားနေတဲ့အဖုတ်လေးပါ တော်တော်လေးချစ်ဘို့ကောင်းတယ်ဗျာ …အမွှေးလေးတွေက မတိုမရှည်လေးပေါက်နေတယ်ဗျာ …ရှမ်းစပ်ကလေး အသားကဖြူတော့ အဖုတ်လေး က လည်းသိပ်မမဲဘူး …။\nနိုင်ငံခြားမတွေလိုတော့ဖြူပီးရဲမနေဘူး …. နုတ်ခမ်းသားလေးတွေက နဲနဲ ညိုတာလောက်ပဲရှိတယ်ဗျာ … ကျွန်နော် လျှာဖျားလေးနဲ့ အဖုတ်လေးပေါ်အုပ်လိုက်တယ် ..နှာခေါင်းဝမှာ အဖုတ်နံလေးဝင်လာတယ်.. အဖုတ်နံဆိုတာရေးပြလို့တော့မတက်ဘူးဗျာ …နမ်းဖူးတဲ့သူတိုင်းတော့သိလိမ့်မယ်…အီသလိုလိုလေး ကျွန်နော်လည်း အကွဲကြောင်းလေးတလျောက်ကွဲကို လျှာနဲ့ စုန်ဆန်ဆွဲပစ်လိုက်တယ်… “အားးး..ကို ရယ်….ကျင်လိုက်တာ …ဖြူမနေတက်တော့ဘူး….” “ဖြူ့ ကိုကောင်းအောင်လို့လုပ်ပေးတာပါ …ကောင်းတယ်မလားး” အိန်ဂျယ် လို့တော့မခေါ်တော့ဘူး..သူမှမသိတာ ..ကျွန်နော့်စိတ်ထဲက ပဲခေါ်နေခဲ့တာလေ …နောက်မှပဲ သူ့ကိုပြောပြပီး ပြောင်းခေါ်တော့မယ် …အခုတော့ သူ့ကိုယ်သူပြောသလိုပဲ “ဖြူ” လို့ပဲခေါ်လိုက်တော့မယ်… “ကောင်းတာလားတော့မသိဘူး ..ကျင်လိုက်တာ …ရင်တွေလည်းတုန်တယ် ကို ရယ်” “အဲ့ဒါ ကောင်းတာလေ… ”။\nကျွန်နော်ပြောပီး အဖုတ်ကို ဆက်ယက်ပေးနေလိုက်တယ် …ဖြူ့ပေါင်တွေက ကားလားပီးတော့လက်တွေက ကျွန်နော့် ခေါင်းကို ဆွဲကိုင်ထားတယ် “အင်းဟင်းရှီးအား” “အားကောင်းလိုက်တာ” ဖြူ့အဖုတ်တလျောက်လျာကိုစုန်ဆန်ဆွဲလိုက် …အစိလေးကို လျှာနဲ ထိုးလိုက်နဲ့ ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး လုပ်ပစ်လိုက်တယ်…ဖြူ့ ရဲ့ အဖုတ်အရည်ကြည်လေးတွေလည်းထွက်လာတယ် …ပါးစပ်ထဲမှာတော့ ငံကျိကျိ နဲ့ပါ… ဒါပေမယ့် ဆက်ယက်နေလိုက်တယ် …ဖြူ့ဆီက ညည်းသံကြားလေလေ ယက်လို့ကောင်းလေလေဖြစ်နေတယ်…. ။ “အားရှီးကိုရယ်ကောင်းလိုက်တာ မနေနိုင်တော့ဘူး…အား” ဖြူအဖုတ် အဖတ်လေးနှစ်ဖက်ကိုလက်နဲ့ အသာလေးဟလိုက်ပီး လျှာကိုအတွင်းထဲထိ ထိုးထဲလိုက်တယ် …ကျွန်နော့် သွားရည်တွေကလည်း အဖုတ်မှာ ပေကျံလာပီး ..အောက်ကိုစီးကျကာ ဖြူ့ဖင်ပေါက်လေးထိစိုသွားတယ် “အား…ကောင်းလိုက်တာကိုရယ်…လုပ်ပါ မြန်မြန်လေးကြမ်းကြမ်းလေးယက်ပါနော်…။\nအားးးးရှီးးးးကောင်းလိုက်တာ ကျွန်နော်သိလိုက်ပီ …သူပီးတော့မယ်လို့…ဒါနဲ့ ကျွန်နော်လည်းယက်နေတာကိုရပ်လိုက်တယ်…သူ့ကိုစပ်တငင်ငင် ဖြစ်သွားအောင်လို့ ဒါမှ အမုန်းကျဲ လို့ရမှာလေ… “အားးးးကိုရယ် ဘာလို့ရပ်လိုက်တာလဲ ” ကျွန်နော် ကုတင်ဘေးမှ မက်တပ်ရပ်လိုက်တယ် …“ “ဖြူ့အလှည့်လေ…” “ဟင်…ဘာကိုလဲ….ဖြူကဘာလုပ်ရမှာလဲ” “ကို့လီးကိုစုပ်ပေးလေ…ကိုယ်လည်းစုတ်တာခံချင်တာပေါ့…ဖြူ့ကိုလည်းကိုစုတ်ပေးယက်ပေးတာလေ အခုဖြူ့အလှည့်ပေါ့ ” ကျွန်နော်ပြောလိုက်တော့ အိန်ဂျယ် က အင်တင်တင် ဖြစ်သွားတယ် …ကျွန်နော့်လီးကို လှမ်းကြည့်နေတာ …ငပဲကလည်းထောင်နေတာမှမတ်လို့ …ကျွန်နော့်လီးက အရမ်းအကြီးကြီးတော့လည်းးမဟုတ်ပါဘူး … နဲနဲတော့ရှည်တယ်… “ဖြူ…မလုပ်ရဲဘူး…ကို ရှက်တယ် …ကြောက်လည်းကြောက်တယ်…” “ဘာကိုရှက်တာလည်း …ဖြူကိုတောင် ကို ယက်ပေးသေးတာပဲ…ဘာကိုကြောက်နေတာလဲ ” “ဖြူရှက်တယ် ကိုရယ် …ဖြူကို လိုးပဲလိုးပါနော်” ။\nတော်ပီကွာ…ဖြူမစုတ်ချင်ရင် ကို လည်း ပြန်တော့မယ် …ဖြူ့ကိုတော့ ကောင်းအောင်လုပ်ပေးခဲ့တာ ကိုယ့်ကိုတော့ မလုပ်ပေးချင်ဘူး…ဖြူက မချစ်တာပေါ့ “မဟုတ်ပါဘူးကိုရယ်…ဖြူချစ်ပါတယ် …ကိုခံချင်နေတယ်ဆိုရင်လည်းလုပ်ပေးပါမယ် …လုပ်တော့မလုပ်တက်ဘူးနော် …ဘယ်လိုလုပ်ပေးရမလဲပြောပြ” ကျွန်နော် အကြပ်ကိုင်လိုက်တော့မှ အဆင်ပြေသွားတယ်..ကျွန်နော်ပြန်မှာကိုတော့မလိုလားဘူးလေ…သူလည်းထန်နေပီ…အလိုးခံချင်နေပီလေ.. ဖြူက ကျွန်နော့်လီးကို မရဲတရဲ ကိုင်လာတယ်..ကျွန်နော်လည်း ရှေ့ကိုတိုးပေးလိုက်တယ် ..။ ကျွန်နော်က ကုတင်ဘေးကနေမက်တပ်ရပ်..သူက ကုတင်ပေါ်မှ ထိုင်ပီးတော့ပေါ့.. ကျွန်နော့် ဥနှစ်လုံးကိုလာကိုင်တယ် …ပီးတော့ ပွတ်နေတယ်..ကျွန်နော့်လီးက လည်းစောက်ရမ်းကို တောင်နေပီ “ဖြူ…လီးဒစ်လေးကို ဖြဲလိုက်ပီးစုတ်လိုက်လေ… ပီးတော့လီးထိပ်ကိုလျှာနဲ့ယက်လိုက် နော် ” “အင်….ကို့ကို ချစ်လို့နော်…လုပ်ပေးမယ်” “အင်းပါ…သိပါတယ်ဖြူရယ်…”။\nဖြူက ရှေ့မှာဝဲကျနေတဲ့ သူ့ဆံပင်လေးတွေကိုသပ်တင်လိုက်ပီး ကျန်တဲ့လက်နဲ့ ကျွန်နော့်လီးကိုဖြဲလိုက်တယ်…ပီးတော့နူတ်ခမ်းလေးဆူပီး တစ်ချက်နမ်းလိုက်တယ်…ကျွန်နော် အသည်းတွေယားသွားတယ် …လီးကလည်းတဆက်ဆက်တုန်လို့ …ဖြူရဲ့ချစ်စရာ နုတ်ခမ်းလေးနဲ့ အနမ်းခံရတော့မယ်ဆိုတာ သိတော့ ရင်တွေတောင်ခုန်လာတယ်…အစက ကျွန်နော် ဒီလိုတွေလုပ်ဘို့ မစဉ်းစားထားဘူး…လိုးရုံလိုးဘို့လုပ်တာ …အခုမှစိတ်ပါလာပီးတောင်းဆိုကြည့်လိုက်တာ အဆင်ပြေသွားတယ် ဖြူက လျှာလေးထုတ်လာပီး ကျွန်နော့လီး အပေါက်လေးကိုလာတို့လာတယ်..ပီးတော့ အပေါ်ကိုမော့ပီး ကျွန်နော့် ကိုပြုံးပြနေပြန်တယ် “လုပ်တော့လေဖြူ…ကို လည်း မနေနိုင်တော့ဘူး…လီးကိုပါးစပ်ထဲထည့်ပီးစုတ်လိုက်တော့နော်” “အင်း…” ဖြူက ကျွန်နော်ပြောလိုက်တော့မှ ပါးစပ်လေးဟပီး လီးဒစ်လေးမြုပ်ရုံငုံလိုက်တယ် ..ပီးတော့လဒစ်ကို စုတ်ယူနေတယ် …မလုပ်တက်လုပ်တက်နဲ့လုပ်နေတော့။\nကျွန်နော် မှာ ပို ထန်လာတ.ယ် “ဖြူ..လီးကိုပါးစပ်ထဲမှာ ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်လိုက်နော် …လျှာနဲ့လီးထိပ်ကို ကလိပေး” “ဟုတ်” ပါးစပ်ထဲက လီးကိုချွတ်လိုက်ပီး ..ဟုတ် တစ်လုံးပြောကာ ပြန်ငုံနေတယ်…ပီးတော့မှ ကျန်ွနေပြောသလို လီးကိုရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်နဲ့မှုတ်တော့တယ်.. ။ “အားးးဟုတ်တယ်ဖြူ…အားးးကောင်းလိုက်တာ” ကျွန်နော်လည်း ဖြူခေါင်းကိုကိုင်ပီး ပါးစပ်ကိုလိုးသလို လုပ်တော့တယ်…နဲနဲ ကြာလာတော့ အရှိန်ရလာတယ်ထင်တယ် ဖြူရဲ့ ပါးစပ်ကလည်းမြန်လာတယ်…ကျွန်နော်ကလည်း ပါးစပ်ကို စောင့်စောင့်လိုးတာ..တချက်တချက် ..အာခေါင်ကိုရောက်ရောက်သွားတယ် ဖြူက လက်တစ်ဖက်က လီးကိုကိုင်ထားပီး ကျန်တစ်ဖက်က ကျွန်နော့် ဥတွေကို ပွတ်နေတယ် …ကောင်းလိုက်တာပြောမနေနဲ့ဗျာ… “အားးးးကောင်းလိုက်တာဖြူရယ်…ကိုယ်ပီးသွားလိမ့်မယ်…လိုးကြရအောင်နော်….” ကျွန်နော်ပြောတာ ကို မကြားသလိုနဲ့ လီးကို သဲကြီးမဲကြီးစုတ်နေတော့တယ် …။\nကျွန်နော် က ပါးစပ်ထဲမှာ မပီးချင်သေးဘူး…လိုးချင်သေးတာ…ခနနေတော့ ကျွန်နော်က နောက်ကိုဆုတ်လိုက်တော့မှာ ပါစပ်ထဲက လီးက ထွက်လာတော့တယ် “ကိုကလည်း စုတ်ခိုင်းတော့လည်းသူပဲ…တော်ချင်တော့လည်းသူပဲ..ဖြူက စုတ်လို့ ကောင်းနေပီကို….” “ဒီထက်ကောင်းတာလုပ်ရအောင်လို့ အခုက ကောင်းလွန်းအားကြီးသွားရင် ဖြူ့ပါးစပ်ထဲမှာ ကို့သုတ်ရည်တွေထွက်ကုန်တော့မယ်…” “ထွက်ထွက်ပေါ့..ကိုကလည်း…ထွက်ရင်ဖြူသောက်လိုက်မှာပေါ့လို့” “အင်းပါ…ပီးရင်တိုက်မယ်…အခုလိုးရအောင်နော် ” မိန်းမတွေများ မစခင်ကသာ အင်နေကြတာ စလိုက်ပီးရင်သူတို့ကချည်းဦးဆောင်နေတော့တယ်… “ဟူုတ် …ဒါဆိုလည်းလိုးလေ…အရမ်းကြီးတော့မလုပ်နဲ့နော်…ဖြူက တစ်ခါမှခံဖူးတာမဟုတ်ဘူး…ပီးတော့ ကို့လီးကြီးက ရှည်လိုက်တာ …ဖြူကြောက်တယ်” “အင်းပါဖြူရယ်…ဖြူ့ကို ကောင်းအောင်လုပ်ပေးမှာပါ…ခုန က စောက်ပတ်အယက်ခံရတာထက်ကောင်းစေရမယ် ”။\n“ဟုတ်..ဖြူ ဘယ်လိုနေရမလဲဟင်…လှဲလိုက်မယ်နော်” “ဖြူ လေးဘက်ကုန်းလိုက်လေ….ကိုဒီအောက်ကနေလိုးမယ်နော်” “ဟူတ်…” ဖြူက လေးဘက်ထောက်ကုန်းလိုက်တယ်..ဖင်သားလေးတွေကလည်းဖွေးဥနေတယ်…ဖင်ဝလေးနဲ့စောက်ဖုတ်နေရာ လေးက ပဲညိုညိုလေးဖြစ်နေတယ်…လေးဘက်ထောက်လိုက်တော့ စောက်ဖုတ်လေးက နောက်ကိုပြူထွက်လာတယ် … လက်တဖက်က လီးကိုကိုင်လိုက်ပီး ..ဖြူတင်ပါးလေးကိုနောက်တဖက်နဲ့ ပွတ်လိုက်တယ် …တင်းတင်းလေး….တင်သားလေးတွေကို ပွတ်ရင်း စောက်ပတ်ကိုနှိုက်လိုက်တယ် …လီးစုပ်နေတုန်းအချိန်နဲနဲ ကြာသွားတော့ …သူစောက်ပတ်လေးက နဲနဲ ပြန်ခြောက်နေတယ်…။ ဒါနဲ့ ကျွန်နော်လည်း ..စောက်ခေါင်းထဲကိုလက်ခလယ်လေးနှိုက်ပီး ကလိပေးလိုက်တယ်…ဖြူက ဖင်လေး ရမ်းခါသွားအောင်လှုပ်သွားတယ်…စောက်ပတ်တပြင်လုံးကိုလည်း လက်နဲ့ ပွတ်ဆွဲေ ပးလိုက်တယ် “အားးးးရှီးးးးးးကောင်းလိုက်တာကိုရယ်…လုပ်ပါတော့နော်..ဖြူ မနေနိုင်တော့ဘူး”။\nဖြူ့ဆီက အသံကြားလိုက်ရတယ်…အတော်ထန်နေပီလေ…ကျွန်နော်လည်း လီးကိုတစ်ချက်နှစ်ချက်လောက်ဂွင်းတိုက်လိုက်ပီး…ဖြူစောက်ပတ်ဝမှာတေ့လိုက်တယ်…ကျန်ွနော့်လီးဆို တဆက်ဆက် ကို တုန်နေတယ် …ပီးတော့စောက်ပတ်လေးကိုလီးနဲ့ နှစ်ချက်သုံးချက်လောက်ဆွဲပွတ်လိုက်ပီးစောက်ခေါင်းထဲ ထိုးထည့်လိုက်တယ်။ “အားးးနာတယ်ကို ..ဖြေးဖြေးလုပ်ပါ…အားးးး” “ခန ပါ ဖြူရယ် ပီးရင်ကောင်းလာမယ်နော်…” ကျွန်နော်လည်းဖြေးဖြေးချင်းထိုးထည့်လိုက်တယ်…စောက်ပတ်က ကြပ်နေတာပဲဗျာ …တော်တော်သွင်းယူရတယ်..လီးတစ်ဝက်လောက်ဝင်သွားတော့ဖြေးဖြေးချင်းအထုတ်အသွင်းလုပ်ကြည့်လိုက် တယ်…တဖြေးဖြေးနဲ့ သူလည်းကောင်းလာတယ်ထင်တယ်…အရည်တွေလည်းထွက်လာတယ်…ကျွန်နော်လည်း တိုးလို့ရသလောက်ရှေ့တိုးပီးလိုးတယ် “အားးးးးရှီးးးးးကောင်းလာပီ ကို မနာတော့ဘူး…လိုးနော်ကို ….မြန်မြန်လေးလိုးပေးတော့နော်” နောက်ဆူံးကျွန်နော့်လီးက အဆုံးထိဝင်သွားတယ် …။\nအရည်တွေက လည်းထွက်နေတော့လျောလျောလေးဖြစ်လာတယ် …လီးနဲ့ အဖုတ်ကြားမှာ ဖြူဖြူတွေဖြစ်လာတယ်…စီးတွဲတွဲနဲ့ အရှိန်ရလာကြတယ်…။ သူကောကျွန်နော်ကော ကောင်းလာကြပီ “ဘွတ်…ဘွတ်…ဘွတ်…” “ဖုတ်…ဖုတ်…ဖက်…ဖက်…” ကျွန်နော့် ပေါင်နဲ့ ဖြူ့ တင်ပါးနဲ့ ရိုက်သံတွေဆူညံ့ထွက်လာတယ်..တည်းခိုခန်းက လုံတော့မကြားရလောက်ဘူးအပြင်က ..ကျွန်နော်လည်း အသားကုန်ဆော်တော့တယ်….ဖြူ့ခါးလေးကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကိုင်ပီးနောက်က နေညှောင့်လိုက်တာ ဖြူကလည်း ရှေ့ကနေ ဖင်ကြီးကို နောက်ကို တွန်းတွန်းပေးနေတယ်… နှစ်ယောက်သားစည်းချက်ညီလာတော့တယ်… “အားးးးးးးးးကောင်းတယ်ကို…လုပ်နော် ….မြန်မြန်လေး လိုးပေးနော်…ဖြူကောင်းနေပီ” “အင်းးးးကိုလည်းကောင်းနေပီ…“ “ဖက်…ဖက်…ဖက်…” “ဘွတ်..ဘွတ်..ဘွတ်…” “အားးးးးရှီးးးးးးးးးကောင်းတယ်…ကောင်းတယ်ကို …လုပ်လုပ်” ဖြူစောက်ဖုတ်နုတ်ခမ်းသားတွေက ကျွန်နော့်လီးကို ဆွဲဆွဲယူနေသလိုခံစားနေရတယ်… တင်ပါးကြီးတွေကလည်းနောက်ကို စောင့်စောင့်ပေးနေတော့တယ်….။\nအရှိန်ရလာတော့ ကျွန်နော်လည်း ဖြူ့ကို ကုတင်ပေါ်ကနေဆွဲချလိုက်ပီး အောက်မှာ မက်တပ်ရပ်ခိုင်းလိုက်တယ်…ပီးတော့လက်ကို ကုတင်မှာထောက်ခိုင်းလိုက်ပီးနောက်ကနေ စောင့်လိုးနေမိတော့တယ်….လက်တဖက်က နို့တွေကိုလှမ်းကိုင်လိုက်ပီး … ကျန်တစ်ဖက်က ခါးကိုကိုင်ထားပီး နောက်ကနေစောင့်လိုးတယ်..ဖြူရဲဖင်ဆုံကြီးတွေကလည်း ကျွန်နော့် ပေါင်ကိုပြေးပြေးစောင့်နေတယ်.. “ဖက်…ဖက်…ဖက်…” “အားးးးကောင်းတယ်ကို…လိုးနော်” လက်တွေကို နို့ပေါ်ကနေလွှတ်လိုက်ပီး …ဖြူ့တင်ပါးကြီးတွေကိုညှစ်ကိုင်လိုက်တယ်… တင်ပါးတွေကို ညှစ်ကိုင်ထားပီးတအားစောင့်လိုးပေးနေမိတယ်…ဖြူ့တင်ပါးမှာ ကျွန်နော်ညှစ်လိုက်လို့ ရဲတက်လာတယ် …။ အသားဖြူနေတော့ ပိုပီးသိသာလာတယ်..ဖြူကလည်း ထန်နေတော့ ဘယ်လောက်ညှစ်ညှစ် ခံနေတယ်….စောက်ဖုတ်နူတ်ခမ်းသားတွေက လီးဝင်လိုက်ရင်လိပ်ပီးစောက်ခေါင်းထဲပါပါသွားပီး ..လီးပြန်ထုတ်လိုက်ရင် ..အပြင်ကို ပြန်ပါပါလာတယ်…။\nကျွန်နော့်လီးက ရှည်တော့ အတွင်းက သားအိမ်နံရံကိုထိုးထိုးစောင့်နေတာကိုခံစားနေရတယ်… “အား…..ကောင်းတယ်..လိုးးလိုးးး..ကောင်းတယ်ကိုရယ်…“ “ဖတ်..ဖတ်…ဖတ်…” မိနစ် ၂၀ လောက်ဆက်တိုက်စောင့်လိုက်တာ ကျွန်နော်လည်းပီးချင်လာပါတယ်..ဖြူကတော့ ဘယ်နှစ်ခါပီးပီလဲတော့ မသိဘူး…စောက်ဖုတ်ကတော့ တော်တော်လျောနေပီ..အရည်ကြည်တွေလည်းထွက်နေတာသိတယ်…လီးသွင်းလိုက်တိုင်းအရည်တွေကြောင့် လျောလျောလေးဖြစ်နေတာသိနေတယ်…ကျွန်နော် အားရပါးရ ဆယ်ငါးချက်လောက်စောင့်လိုက်ပီးတော့ လီးကို အပြင်ထုတ်လိုက်ပီး ဂွင်းတိုက်လိုက်တယ် …ဖြူ့ ရဲ့ဖွေးဖွေးဥဥ တင်ပါးပေါ်ကို လရည်တွေ အပြစ်လိုက်အခဲလိုက်ပန်းထုတ်လိုက်တယ်…ဖြူ့စောက်ဖုတ်ထဲမှာ မထုတ်ရဲဘူးလေ…တော်ကြာဘိုက်ကြီးလာရင် စောက်ပြဿနာ ရှင်းရတော့မှာ …ဖြူလည်း ကုတင်ပေါ်ကို မှောက်ကျသွားတယ်…။\nကျွန်နော်လည်း ဖြူ့ဘေးမှာဝင်လှဲလိုက်ပီး နုတ်ခမ်းလေးကို အသာလေးဆွဲစုပ်လိုက်တယ်… ကျွန်နော်တို့ခဏလောက်တော့ အနားယူမှဖြစ်မယ်လေ…ပီးရင်တော့ဆက်ကဲရဦးမယ်…ကျွန်နော်နာရီကြည့်လိုက်တော့ ည နှစ်နာရီကျော်နေပီ….အဲ့ဒီညက ကျွန်နော်တို့ လေးချီလောက်ဆွဲလိုက်ကြတယ်… ညပိုင်းမှာသုံးချီဆွဲလိုက်တယ် မနက်မိုးလင်းတော့ တစ်ချီဆွဲလိုက်တယ်…ဖြူ့ပါးစပ်ထဲမှာ တစ်ကြိမ်ပီးလိုက်တယ်..ဖြူကလည်း ကျွန်နော့်သုတ်ရည်တွေကို မျိုချလိုက်တယ် …သူလည်း ကာမ ကြောမှာ နစ်မျောသွားပီလေ…ကျန်တဲ့အချီတွေတော့ ဖြူ့ရဲ့တင်ပါးပေါ်နဲ့ ဆီးစပ်ပေါ်မှာပဲထုတ်လိုက်တယ် …ဖြူလည်းနားလည်တယ် …သူ့အတွက် ကျွန်နော် အပြင်မှာထုတ်ရတယ်ဆိုတာ နားလည်တယ်လေ….ဒါကြောင့်တစ်ကြိမ်ကို ပါးစပ်ထဲမှာ ထုတ်ရအောင်လုပ်ပေးတာထင်ပါတယ်… အဲ့ဒီညက မနက်ငါးနာရီလောက်မှ မှေးခနဲ နှစ်ယောက်သားအိပ်ပျော်သွားကြတယ် …နှစ်ယောက်လုံးကိုယ်လုံးတီးနဲ့ ပဲအိပ်လိုက်ကြတယ်…ပြီးပါပြီ။


ဟာသလေးများ စုစည်းမူ :) ~ ITmanHOME\nဟာသလေးများ စုစည်းမူ :)\nပီတာ တစ်ယောက် ပဲရစ်မြို့သို့သွားလည်သည်။ ရှုမျှော်ခင်းများကို ခံစားနေရင်း တစ်နေရာတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို\nသတိရလိုက်ပြီး ထွီခနဲ တံတွေးထွေးလိုက်သည် ။ ရဲ တစ်ယောက်ချက်ချင်းရောက်လာပြီး ဒဏ်ငွေ ၂၀၀\nကောက်သွားသည် ။ မိမိ နိုင်ငံသို့ပြန်လာသောအခါ လေဆိပ်တွင် မိန်းမဖြစ်သူက မေးသည် ။\n"ပီတာ ဟိုမှာ အီဖယ်မျှော်စင်ကြီးက အရမ်းလှတယ်ဆို"\n"မိန်းမချောလေးတွေလဲ ပေါမှာပဲ .. ပီတာ ရှင်ကျွန်မ ကိုသတိမရဘူးလားဟင်"\n"သိပ်သတိရတာပေါ့ကွာ ဒါကြောင့် ဒဏ်ငွေ ၂၀၀ တောင်ဆောင်လိုက်ရသေးတယ်"\nတစ်ခါက အင်္ဂလိပ်၊ ပြင်သစ်၊ တရုတ် လူမျိုး(၃)ဦးသည် သဲကန္တာရ တစ်ခုတွင်ခရီးအတူသွားကြသည်။\nတစ်နေရာရောက်သော် ပုလင်းတစ်လုံးကို တွေ့သည်။ ပုလင်းအဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ထိုပုလင်းကို စောင့်သော\nနတ်သား တစ်ပါး ထွက်လာသည်။\n(အာလာဒင်ပုံပြင် မဟုတ်ပါ) နတ်သားက တစ်ယောက်စီ ကြိုက်နှစ်သက်ရာ ဆန္ဒ(၃)မျိုးကိုတောင်းဆိုစေသည်။\nသို့နှင့် အင်္ဂလိပ်လူမျိုးမှာ ငွေထုပ်ကို ပိုက်ပြီး မိမိနိုင်ငံကိုပြန်သွားရသည်။\nနောက်ဆုံး တရုတ်လူမျိုး အလှည့်တွင် "ကျွန်တော်မျိုး ရေဆာတယ် ရေတစ်ပုလင်းအရင်ပေးပါ"\n"ကျွန်တော်မျိုး သူတို့နှစ်ယောက်ကို သတိရနေတယ်။ သူတို့ ဒီပြန်ရောက်အောင် လုပ်ပေးပါ"\nသား..........ဘွားဘွားက သားကို သိပ်ချစ်တယ်ဆိုတော့....သားကြီးလာ ရင် ဘွားဘွားကိုယူမယ်။\nဖခင်.........ဟာ....ဖေဖေ့ မေမေကို သားယူလို့ ဘယ်ရမလဲ။ အဲဒီလို ပြော လို့မရဘူး\nဖခင်......... လူအ..၂ ရတယ်...ဟင်း...ဒါလေးတောင်မသိဘူး။ ဒါဆိုရင်ဖေဖေနဲ့ သားပေါင်းရင် ဘာရလဲ။\n"အမှတ်ချင်း တူနေပြန်ပြီ ဆရာက ငါတို့ကို ခိုးကြည့်တယ် ပြောဦးမလား မသိဘူး"\nဖခင်........ဟင်း....ကျောင်းဖွင့်ခါစပဲ ရှိသေးတယ်။ ရမှတ်က သုညတဲ့...ဟင်း\nဖခင်.......... ကျောင်းကောင်းကောင်းထားပေးတာ စာမကြိုးစားချင်ဘူး။ ဖေဖေ့ တုန်းက\nဆင်းရဲလို့ ကျောင်းတက်ချင်တာတောင် မတက်ခဲ့ရဘူး။\nအဲဒီကိုရုပ်ဆိုးဟာ သူ့အလှည့်ရောက်တော့ ဆရာဝန်ရဲ့အခန်းထဲကို ဝင်လာရင်းပြောရှာတယ်... ...\nကျနော့်မှာ သူငယ်ချင်းလည်း တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး၊ ဘယ်သူမှလည်း ကျနော့်အနားကို မလာချင်ကြဘူး၊\nကျနော့်ကို မြင်ကြတဲ့သူတိုင်း လှောင်ပြောင်ရယ်မောကြတယ်ဆရာ။ ကျနော့်ရုပ်ကြီးဆိုးနေတာကို\n"လွယ်လွယ်လေး၊ အိမ်သုတ်ဆေးပုံးကို တောင်းထဲ ထဲ့လိုက်ပြီး ခေါင်းနဲ့ရွက်လိုက်၊ ကြက်တကောင်စီကို\nလက်မောင်းမှာ ချိပ်လိုက်၊ ဘဲ၂ ကောင်ဆီကိုိ လက်တဖက်ဆီမှာဆွဲလိုက်"\nအဲလိုနဲ့ အတူတူလျှောက်လာကြရင်း လမ်းခုလပ် လူပြတ်တဲ့နေရာရောက်တော့\nအဲဒီမိန်းမက ကိုထုံကို စွပ်စွဲပါတော့တယ်...\n"ဗျာ...ကျနော့် ခေါင်းပေါ်မှာ ဆေးပုံးကြီးနဲ့တောင်းကို ရွက်ထားတယ်...လက်မောင်းမှာလဲ ကြက်တွေ\nချိပ်ထားတယ်၊ လက်နှစ်ဖက်မှာလဲ ဘဲတွေ ဆွဲထားရတယ်၊ ဒီလိုလူက ခင်ဗျားလေးကို ဘယ်လိုလုပ်\n"ဘဲတွေကို အောက်ချလိုက်ပြီး ထွက်မပြေးနိုင်အောင် တောင်းနဲ့ အုပ်လိုက်လေ၊ ဆေးပုံးကို\nတောင်းအပေါ်ကဖိထားလိုက်၊ ကြက်နှစ်ကောင်ကိုတော့ ကျမ ကိုင်ထားပေးမယ်"....တဲ့။\nသူ့အလှည့်ရောက်တော့ ဆံသဆရာက သူမုတ်ဆိပ်မွေး၊ ပါးသိုင်းမွေးတွေကို စ, ရိတ်ပါတယ်..\nမုတ်ဆိပ်မွေး နဲ့ နုပ်ခမ်းမွေးကို ရိတ်တဲ့အခါ ပြသနာ မရှိပေမဲ့ ပါးသိုင်းမွေးရိတ်တော့ နဲနဲ ခက်နေတယ်။\nဒါနဲ့ ဆံသဆရာက သစ်သားနဲ့ လုပ်ထားနဲ့ အလုံးလေး တလုံးကိုပေးလိုက်ပြီး ပြောတယ်.. ...\n"ဒါလေးကို ခဏငုံထားလိုက်၊ ဒါမှ ပါးသိုင်းမွေး ရိတ်ရတာ အဆင်ပြေမယ်"..\nအဲဒီလူလည်း သဘောကျသွားတယ်၊ ဒီ ဆံသဆရာမဆိုးဘူး တော်တော်ဥာဏ်ပြေးသားဘဲ လို့ တွေးနေတယ်။\nညာဘက်ပါးကို ရိတ်တော့ ညာဘက်ပါးစောင်မှာ ငုံလိုက်၊ ဘယ်ဘက်ပါးကို ရိတ်တော့ ဘက်ဘက်ပါးစောင်\nမှာ ငုံလိုက်နဲ့ လုပ်နေရင်း ဆံသဆရာကို လှမ်းနောက်လိုက်တယ်... ...\n"ကိစ္စမရှိပါဘူးဗျာ။ နောက်နေ့ 'အီး' ပါရင် ပြန်ထွက်လာမှာဘဲ မဟုတ်လား၊ အဲဒီတော့မှရေဆေးပြီး\nပြန်လာပေးပေ့ါ၊ တခြားသူတွေလဲ ဒီလိုဘဲ ပြန်လာပေးနေကျဘဲဟာ"...တဲ့။\nရေငုပ်သမားတစ်ဦး ရေငုပ်နေရင်း ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အောက် ၁၅ပေခန့် အရောက်မှာ\nရေငုပ်ဝတ်စုံမပါတဲ့ တခြားလူတစ်ယောက်ကို သူနဲ့မလှမ်းမကမ်းမှာ တွေ့လိုက်တယ်။\nအဲ...သူ ပေ၃၀ ရောက်တော့လဲ ခုနလူကိုတွေ့ရပြန်ပါတယ်။\nတခါ ပေ၄၀ ထိ ဆက်ငုပ်တော့လဲ အဲဒီလူပါလာတုံးဘဲ...ဆိုတော့ အံ့သြမှုကိုမထိမ်းနိုင်တော့ဘူး။\nဒါနဲ့ ရေအောက်မှာ အသုံးပြုလို့ရတဲ့ Waterproof chalkboard ပေါ်မှာ စာရေပြီး မေးလိုက်တယ်...\nဟိုလူက သူ့ chalkboard ကို ဆွဲယူပြီး စာပြန်ရေးပြတယ်...\nလူတစ်ယောက် ဆေးဆိုင်မှာ ဆေးလာဝယ်တယ်.. ...\n"ဆိုင်ရာနိုက် တအောင်စလောက် ရောင်းပါ"\n"ဘာ...ဆိုင်ရာနိုက်ဆိုတာ အဆိပ်ဗျ၊ ဆေးစာ မပါဘဲရောင်းလို့ မရဘူး၊ ခင်ဗျားက ဘာလုပ်မလို့ လဲ"\n"ဟာ...ဆိုးလိုက်တဲ့ရုပ်ဗျာ၊ ဒီလောက်ရုပ်ဆိုးတာ ကျနော့်တသက် တခါမှ မမြင်ဘူးဘူး၊ ဒါဘယ်သူ့ပုံလဲ"\n"ရထားဖြတ်သွားတိုင်း ကျွန်မတို့ အိမ်က ကုတင်က လှုပ်နေတတ်တယ်" ဟု အမျိုးသမီး တစ်ဦးက\nအိပ်ရာကုတင်ရောင်းသော လူကိုဖုန်းဆက်သည်။ ထိုလူလာရောက် စစ်ဆေးသောအခါ ထိုလူအား\nကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလှောင်းစေပြီး ရထားလာချိန်တွင် ကုတင်လှုပ် မလှုပ် ကိုယ်တွေစမ်းသပ်ခိုင်းသည်။\nထိုလူကုတင်ပေါ်လှဲအချတွင် အမျိုးသမီး၏ယောက်ကျားပြန်အလာနှင့် တိုးသည်။\nငါးတွေ ဘာဖြစ်လို့ စကားမပြောသလဲ\nရေထဲမှာ ဆရာ စကားပြောကြည့်ပါလား\nစာသင်နှစ် တစ်နှစ်ပြီးဆုံးလို့ ကျောင်းတွေပိတ်တော့မယ့် အချိန်ရောက်လို့လာပါပြီ။\nမူကြိုဆရာမလေးကို သူ့တပည့်လေးတွေက လက်ဆောင်ပစ္စည်းတွေ ပေးနေကြတယ်။\nပန်းဆိုင်ပိုင်ရှင်ရဲ့ သားလေးက ဆရာမကို လက်ဆောင်ပစ္စည်း ပက်ကင်ထုပ်တစ်ခုပေးတယ်။\nဆရာမက ဖွင့်မကြည့်ဘဲနဲ့ ပြောလိုက်တယ်… …\n“ဒီထဲကလက်ဆောင်ပစ္စည်းဟာ ပန်းလေးတွေ ဖြစ်ရမယ်”\nနောက် သကြားလုံးဆိုင်ပိုင်ရှင်ရဲ့ သမီးလေးက ဆရာမကို လက်ဆောင်ပစ္စည်း ပက်ကင်ထုပ်တစ်ခုပေးတယ်။\n“ဒီထဲကလက်ဆောင်ပစ္စည်းဟာ သကြားလုံးလေးတွေ ဖြစ်ရမယ်”\nနောက်ဆုံးလက်ဆောင် ပက်ကင်ထုပ်ကတော့ အရက်ချက်စက်ရုံပိုင်ရှင်ရဲ့ သားလေးက ပေးတာ။\nဆရာမက လက်ဆောင်ပစ္စည်းကို ကိုင်ကြည့်တယ်၊ အရည်လေးတွေ စိမ့်ထွက်နေတာကို တွေ့လိုက်တော့\n“ဒါ ဝိုင်တွေ ဖြစ်ရမယ်”\n“မဟုတ်ဘူး ဆရာမ”…လို့ ကလေးက ပြန်ပြောတယ်… …\nဒါနဲ့ ဒီတခါခန့်မှန်းရင် ပိုသေချာအောင်လို့ ဆရာမက ထွက်ကျနေတဲ့ အရည်ကို လက်ဝါးနဲ့ခံပြီး\n“ဒါ ရှန်ပိန်တွေ ဘဲ”\nစိတ်မရှည်တော့တဲ့ ဆရာမက ကလေးကို မေးလိုက်တယ်….\n“ဒါဆို အထဲက ဘာလဲ”\nနားရွက် ၂ဖက်လုံးနီရဲနေတဲ့ လူတစ်ယောက် ဆရာဝန်လာပြတယ်။\nဆရာဝန်က မေးတယ်… …\n“ကျနော်မီးပူတိုက်နေတုံး ဖုန်းမြည်လာတယ်ဆရာ၊ အဲဒါ ယောင်ရမ်းပြီး မီးပူကို ဖုန်းအမှတ်နဲ့ နားထောင်လိုက်မိလို့”\n“အော်…ဒါဆို နောက်တဖက်ကရော ဘာဖြစ်လို့ ရဲနေတာလဲ”\n“အဲဒီ......ကာလနာ.....က နောက်တခါ ထပ်ခေါ်တယ်လေ”\nသိပ္ပံဆရာမ။။ လျှပ်စီးလတ်တာနဲ့ လျှပ်စစ်ဓါတ်အားနဲ့ ဘာကွာခြားသလဲကွဲ့။\nကျောင်းသား။။ လျှပ်စီးလတ်တာက မီတာခ ဆောင်စရာမလိုပါဘူး ဆရာမ။\nလုပ်ငန်းခွင်ထဲက လူတစ်ဦးကို သူ့မိန်းမက အိမ်ကနေ တယ်လီဖုန်း လှမ်းဆက်လိုက်ပါတယ်။\n“ကျွန်မ ထီပေါက်ပြီရှင့်၊ ရှင့်အ၀တ်အစားတွေ အသင့်ပြင်ထား”\n“ဟန်ကျတာပဲ၊ ဘယ်အ၀တ်အစားတွေပြင်ရမှာလဲ၊ နွေရာသီအပန်းဖြေအ၀တ်အစားတွေလား၊\n“မဟုတ်ဘူး၊ ကိုယ့်အထုပ်ကိုယ်ပြင်ပြီး၊ အိမ်ပေါ်က ဆင်းတော့”\nစတိုးဆိုင်ကြီးတစ်ခုရဲ့ ဖောင်တိန်ပင်အရောင်းကောင်တာမှာ လူတစ်ယောက်က ဖောင်တိန်ပင် တစ်ချောင်း\nရွေးယူလိုက်ပြီး၊ အရောင်းစာရေးမကို ပြောလိုက်ပါတယ်။\n“ဒါ၊ ကျွန်တော့်မိန်းမကို အကြီးအကျယ် အံ့အားသင့်သွားစေမယ့်လက်ဆောင်ပဲ”\n“အကြီးအကျယ် အံ့အားသင့်သွားစေမယ့်လက်ဆောင် ဟုတ်လား၊ ဒါလေးက ဘယ်လောက်ကောင်းနေလို့တုန်း”\n“ဒီနေ့ သူ့မွေးနေ့လေ၊ သူက ကားလေးတစ်စီးဝယ်ပေးမယ် မျှော်လင့်နေတာ”\nသူ့လူနာဆီကို၊ ကုသခကြွေးသွားတောင်းရာက စိတ်ဆိုးမာန်းဆိုးနဲ့ ပြန်ရောက်လာတဲ့ သွားဆရာဝန်ကို\nသူ့မိန်းမက ဆီးကြိုရင်း မေးလိုက်ပါတယ်။\n“မရခဲ့ဘူးကွ၊ ဒါထက်ပိုဆိုးတာက ငါစိုက်ပေးလိုက်တဲ့ သွားတွေနဲ့ ငါ့ကို ပြန်အံကြိတ်ပြလိုက်သေးတယ်ဟေ့”\n“ဆရာ၊ ကျနော့် လည်ခြောင်းတွေယားပြီး ချောင်းဆိုးနေလို့ဆရာ”\n“ဒီပြူတင်းပေါက်ကနေ ဟိုဘက်အိမ်ဘက်လှည့်ပြီး ခင်ဗျားလျှာကို ထုတ်ချည်သွင်းချည်လုပ်နေလိုက်”\n“မဟုတ်ဘူး၊ ဟိုဘက်အိမ်ကကောင်ကို ကြည့်မရလို့”\nလူတစ်ယောက်က ဆရာဝန်ကိုလာတွေ့တယ်… …\n“ဆရာ…ကျနော့်မိန်းမတော့ နားလေးသွားပြီလို့ ထင်တယ်”\n“ကောင်းပြီလေ၊ သေချာသွားအောင် စမ်းကြည့်ဖို့ နည်းပေးလိုက်မယ်၊ ပထမ သူနဲ့ခပ်လှမ်းလှမ်းကနေ\nသူ့ကိုစကားပြောကြည့်၊ သူက ဘာမှပြန်မပြောရင် နဲနဲရှေ့တိုးပြီး ခုနစကားကို ထပ်ပြော၊ ဒါလဲ ဘာမှပြန်\nမပြောရင် နဲနဲရှေ့ထပ်တိုးပြီး ထပ်ပြော၊ အဲလို လုပ်ကြည့်လိုက်ရင် ဘယ်လောက်အကွာအဝေးရောက်မှ\n“ဟုတ်ကဲ့ပါဆရာ၊ အိမ်ပြန်ပြီး စမ်းကြည့်လိုက်ပါမယ်”…ဆိုပြီး အိမ်ကိုပြန်လာတယ်။\nအိမ်ရှေ့တံခါးရောက်တော့ အိမ်ထဲကို လှမ်းအော်တယ်… …\n“မိန်းမရေ…ညစာ ဘာဟင်းချက်လဲဟေ့” ဘာသံမှ မကြားရတော့ ရှေ့နဲနဲတိုးပြီး ထပ်အော်တယ်… …\n“မိန်းမရေ…ညစာ ဘာဟင်းချက်လဲဟေ့” ဘာသံမှ မကြားရသေးဘူး…ဒါနဲ့ ရှေ့နဲနဲထပ်တိုးပြီး ထပ်အော်တယ်… …\n“မိန်းမရေ…ညစာ ဘာဟင်းချက်လဲဟေ့” ဒါလဲ ဘာသံမှ ပြန်မကြားရဘူး.\nအဲလိုအော်လိုက် ရှေ့တိုးလိုက်လုပ်လာလိုက်တာ မီးဖိုထဲ ဟင်းချက်နေတဲ့ သူ့မိန်းမ အနားထိရောက်သွားပါ\nလေရော…ဒါနဲ့ ထပ်မေးတယ်… …\n…အဲလိုလည်း မေးလိုက်ရော ဟင်းချက်နေတဲ့ သူ့မိန်းမက လက်ထဲကိုင်ထားတဲ့ ဒန်အိုးဖုံးနဲ့\nသူ့ကိုလှမ်းခုတ်လိုက်ရင်း ပြန်ပြောတယ်… …\n“ကဲဟယ်.. (ဂွမ်)…ဝက်သားနဲ့အာလူး ချက်ပါတယ်လို့ပြောတာ ဆယ့်တစ်ခါရှိပြီ”\nလူသွားလူလာရှုပ်ထွေးတဲ့ လမ်းမဘေးမှာ လူတစ်ယောက်ဟာ ဓါတ်တိုင်တစ်တိုင်ကို ဖက်ထားသတဲ့။\nသူဟာ အသက်ကို ရဲရဲမရှုရဲ၊ ကိုယ်ခန္ဓာကို နဲနဲမှ မလှုပ်ရဲ နဲ့ တောင့်တောင့်ကြီး ဖြစ်နေတယ်။\nဒါကို အနားမှာရှိတဲ့ ဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင်က ဆိုင်ထဲကနေလှမ်းမြင်တော့ သူ့ အရောင်းစာရေးမကို မေးတယ်… …\n“ဟိုလူက ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ ဓါတ်တိုင်ကြီးကို မလှုပ်မယှက်နဲ့ ဖက်ထားတာ၊ ကြာနေပြီ”\n“ဟုတ်တယ် ဆရာ၊ သူ ချောင်းဆိုးနေလို့ ဒီမှာ ဆေးလာဝယ်တာလေ”\n“ဒါဆို ခု ဟာက ဘယ်လို ဖြစ်နေတာလဲ”\n“သူ့ရောဂါက တော်တော်ဆိုးတယ်တဲ့၊ ဘယ်ချောင်းဆိုးပျောက်ဆေးနဲ့မှ မပျောက်လို့တဲ့”\n“ခု သူချောင်းဆိုးတာ မတွေ့ပါလား၊ ဒို့ဆိုင်က ချောင်းဆိုးပျောက်ဆေး ကောင်းကောင်းနဲ့ တွေ့သွားလို့လား”\n“မဟုတ်ဘူးဆရာ၊ ဝမ်းနှုတ်ဆေး အပြင်းစားပေးလိုက်တာ၊ အခု ဒီလူ ချောင်းဆိုးဖို့မပြောနဲ့


အိမ်ကုန်သွယ်မှုမဟာဗျူဟာOlymp Trade တွင် Vip အကောင့်ကို ရယူခြင်းဖြင့် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ကုန်သည်တစ်ဦး ဖြစ်လာပါ။\nOlymp Trade Vip အကောင့် ခြုံငုံသုံးသပ်ချက်\nအိုလံပစ်ကုန်သွယ်မှု ကုန်သည်များသည် အဆောက်အဦများနှင့် ကုန်သွယ်မှုအတွေ့အကြုံကို ရရှိသည့်အခြေခံပေါ်တွင် အဆင့်ဆင့်ကုန်သွယ်မှုစနစ်ကို ပေးဆောင်သည်။ ၎င်းတွင် သုံးဆင့် ကုန်သွယ်မှုစနစ် ပါဝင်သည်။ အကယ်၍ သင်သည် စတင်သူဖြစ်ပါက၊ သင်သည် အဆင့်မြင့်အခြေနေဖြင့် အခြေခံအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကို ရရှိပြီး အခွင့်ထူးများ ပိုမိုရရှိမည်ဖြစ်သည်။ နှင့် VIP အဆင့် တကယ့် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ကုန်သည်တစ်ယောက်လို အရောင်းအဝယ်လုပ်လို့ရတယ်။ သုံးဆင့်ကုန်သွယ်မှုစနစ်သို့ရောက်ရှိရန်သင်လိုအပ်သည်။ သိုက် အချို့သောပမာဏ။\nအနည်းဆုံး ပမာဏကို အပ်နှံသောအခါ သင်သည် စတင်သူ အဆင့်အတန်းကို ရရှိသည်။ အစပြုသူအခြေအနေတွင်၊ သင်သည် ကောင်းမွန်သောအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကို ရရှိမည်မဟုတ်ပါ။ သင်သည် $500 ကို $1999 သို့ အပ်နှံသောအခါတွင် သင်သည် ဤနေရာတွင် ကြိုတင်အခြေနေကို ရရှိပါက၊ သီးသန့် ကုန်သွယ်မှုဗျူဟာအချို့ဖြင့် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ပြန်လာမှုကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ အကယ်၍ သင်သည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ကဲ့သို့ ကုန်သွယ်မှုပြုလုပ်လိုပါက $2000 သို့မဟုတ် အထက်တွင် ဤအခြေအနေဖြင့် ကနဦးအပ်ငွေကို ကုန်သည်က မြင့်မားသောပြန်အမ်းငွေနှင့် ပရီမီယံပံ့ပိုးကူညီမှု၊ အန္တရာယ်ကင်းသော ကုန်သွယ်မှုများနှင့် အခြားအရာများကဲ့သို့ ပလပ်ဖောင်းလုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းအားလုံးကို လော့ခ်ဖွင့်ပေးမည်ဖြစ်သည်။\nOlymp Trade Vip အကောင့် ဘာကြောင့်လဲ။\nOlymp Trade Vip အကောင့်တစ်ခုတွင်၊ သင်သည်ကဲ့သို့သောအကျိုးကျေးဇူးများစွာကိုရရှိသည်။\n92% ရာခိုင်နှုန်းအထိ ပြန်တက်လာသည်။\nအထက်မှာပြောခဲ့သလိုပဲ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်လို အရောင်းအ၀ယ်လုပ်ချင်ရင်၊ Olymp Trade VIP အကောင့် အကောင်းဆုံးနေရာဖြစ်သည်။ ဟုတ်ကဲ့၊ မြင့်မားသောပြန်အမ်းငွေနှင့် အထောက်အပံ့ကောင်းများကဲ့သို့သော အကျိုးကျေးဇူးများစွာကို သင်ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ ပုံမှန်ကုန်သွယ်အကောင့်တစ်ခုကဲ့သို့သတိထားနေရန်လိုသည်။ သင့်ငွေသည် အန္တရာယ်ရှိဆဲဖြစ်သည်။ သင့်လျော်သော အသိပညာကို အသုံးချပြီး အရည်အသွေးမြင့် အရောင်းအ၀ယ်ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် မှန်ကန်သော လေ့ကျင့်မှုကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ VIP အကောင့်သည် သင့်အား ပရော်ဖက်ရှင်နယ်နှင့် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ကုန်သည်တစ်ဦးဖြစ်လာရန် သေချာပေါက် ကူညီပေးပါလိမ့်မည်။\nဆက်သွယ်ရန် အထူးအကြံပြုလိုပါသည်။ Olymp Trade ကို ဦးစွာပံ့ပိုးပါ။. ဗဟုသုတကောင်းများရရှိနိုင်ပြီး အကျိုးကျေးဇူးအားလုံးကို စူးစမ်းလေ့လာနိုင်ပါသည်။ VIP အကောင့်.\nအောင်မြင်သော အရောင်းအ၀ယ် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ဖြစ်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်။\nOlymp Trade Vip အကောင့်\nOlymp Trade Vip သည် အန္တရာယ်ကင်းသည်။\nOlymp Trade Vip သည် အခမဲ့ကုန်သွယ်မှုများကို စွန့်စားသည်။\nOlymp Trade Vip အခြေအနေ\nယခင်ဆောင်းပါးOlymp Trade တွင် Alligator Indicator ကို လွယ်ကူစေရန် ဤလမ်းညွှန်ချက်ကို ဖတ်ပါ။\nနောက်ဆောင်းပါးအရည်အသွေးအချက်ပြမှုများရရှိရန် VFX သတိပေးချက်ကို Olymp Trade နှင့် ပေါင်းစပ်နည်း


Dr. Tint Swe's Writings: Doctor ဒေါက်တာ\nဆရာရှင့် Doctorate and Doctor ကို ယခုအခါ မြန်မာတွေက အတူတူ သဘောထား သုံးလာကြပါတယ်။ ဈေးရောင်းသူ ကအစ ဘုန်းဘုန်းတွေအဆုံး စီးပွားရေး ပညာရေး ဘာသာရေးဘွဲ့တွေ မှာ ဒေါက်တာဆိုတာတွေတပ်နေကြပါတယ်။ တကယ် ဆေးကုတဲ့ ဘွဲ့ရထားသူ MBBS တွေနဲ့ ထင်ယောင်တင်မှားအဖြစ် ရောက်ရှိနေပါတယ်။ တကယ်ဘဲ Doctorate ကို မြန်မာလို ဒေါက်တာလို့ ခေါ်ရတာလား။ ပါရဂူလို့ ခေါ်ရင် ပိုမမှန်ဘူးလားရှင့်။\nDoctor ဒေါက်တာဆိုတာ အဓိပ္ပါယ် (၃) မျိုးရှိပါသတဲ့။ Doctor ပါရဂူဘွဲ့ရထားသူ၊ Physician သမားတော်နဲ့ Surgeon ခွဲစိတ်ဆရာဝန်။ Doctor ကို နာမည်ရှေ့မှာ Title ကင်ပွန်းတပ်ခေါ်ရတာဟာက လက်တင်စကားကနေလာပြီး၊ စာလုံးပေါင်းရော အဓိပ္ပါယ်ပါတူတယ်။ လက်တင်ကြိယာ သင်ကြားသည်၊ သင်ကြားရန်ကနေလာတဲ့ နာမ်စာလုံး Docēre ဆိုတာ ဖြစ်တယ်။ ဥရောပမှာ တက္ကသိုလ်တွေစပေါ်ကတည်းကနေ ဂုဏ်ပြုခေါ်လာနေခဲ့တာပါ။ ဒိနောက် ကိုလိုနီနယ်တွေဆီ ရောက်တယ်။ အမေရိကန်နဲ့ မြန်မာနိုင်ငံလည်းပါတယ်ပေါ့။ Doctorate-level degree ပါရဂူဘွဲ့နဲ့ အဆင့်တူတာ ရထားသူကို Dr. နဲ့ Dr တပ်ခေါ်တာဟာ စာသင်နေတဲ့ ပညာရှင်ဆရာတွေရော သုတေသနပြုနေသူ ပညာရှင်တွေပါ အကြုံးဝင်ပါတယ်။\nPhysician ဆေးပညာရှင်ကို မြန်မာလို သမားတော်လို့ ယေဘုယျခေါ်နေခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်လို ဆေးပညာဘွဲ့နဲ့တော့ သမားတော်လို့ ခေါ်လေ့မရှိကြဘူး။ တိုင်းရင်းဆေးဆရာတွေတော့ သမားတော်လို့ခေါ်ကြတယ်။ သူများနိုင်ငံတွေမှာတော့ ဆရာဝန်မှန်သမျှ Physician လို့ အများဆိုင်နာမ်အနေနဲ့ ခေါ်ပါတယ်။ ဆေးပညာကို အသုံးချသူပညာရှင်လို့ အဓိပ္ပါယ် ဆောင်တယ်။ ဆေးပညာကို တိုးတက်စေအာင်လုပ်မယ်၊ ထိန်းသိမ်းမယ်၊ လူ့ကျန်းမာရေးကို စောင့်ရှောက်ပေးမယ်။ ဒီလို လုပ်တာတွေထဲမှာ လေ့လာသင်ယူခြငါး၊ သင်ကြားခြင်း၊ ရောဂါရှာဖွေခြင်း၊ ကိုယ်ကျန်းမာရေး၊ စိတ်ကျန်းမာရေးကို ကုသပေးခြင်းတွေပါတယ်။\nသူတို့အထဲမှာ အထူးကုဆရာဝန်တွေပါမယ်။ GP ဆရာဝန်တွေဆိုတဲ့ လူနာတဦးချင်းဖြစ်ဖြစ်၊ မိသားစုတွေကိုဖြစ်ဖြစ်၊ အသိုင်းအဝန်းကိုဖြစ်ဖြစ် ကျန်းမာရေးအတွက် တာဝန်ယူ ကုသပေးသူတွေလဲပါတယ်။ ဒီလိုဆရာဝန်တိုင်းဟာ ဆေးပညာကို အခြေခံကအစ ဥပမာ ခန္ဓာဗေဒ၊ ဇီဝကမ္မဗေဒ၊ ရောဂါဗေဒ၊ ကုသနည်း ဆိုတဲ့ ဆေးသိပ္ပံပညာတွေကိုပါ အသေးစိတ် သင်ယူတတ်မြောက်ထားရတယ်။ ဒါတင်မက ဆေးပညာရဲ့အနု-လက်မှုပညာကိုပါ နားလည်ကြရပါတယ်။\nရှေးအင်္ဂလိပ်မှာ Doctor ဆိုတာ Expert ကြွမ်းကျင်သူ၊ Authority အခွင့်အာဏာရှိသူလို့ အဓိပ္ပါယ်ရတယ်။ ဘမ်းစကား အနေနဲ့ တောစခန်းထွက်ချိန်နဲ့၊ သဘောင်္ပေါ်မှာ ထမင်းချက်သူကိုလဲ ဒေါက်တာခေါ်ပါသတဲ့။ ဆေးပညာမဟုတ်တဲ့ နယ်ပယ်တွေမှာလဲ ဒေါက်တာခေါ်တယ်။ တခြားဘာသာရပ်တခုခုမှာ Doctor of Philosophy Ph.D. ဘွဲ့ရရင် ဒေါက်တာ ခေါ်တယ်။ ခရစ်ယာန်ဘာသာမှာ Theology (Th.D.) ဘွဲ့ရထားသူတွေကိုလဲ ဒေါက်တာလို့ ခေါ်တယ်။ Doctor of the Church လို့လဲရှိပါတယ်။\nဆေးပညာဆိုရင် အမေရိကားမှာ Doctor of medicine (M.D.) နဲ့ Doctor of osteopathic medicine (D.O.) ဘွဲ့ ရတာရင် ဒေါက်တာခေါ်နိုင်တယ်။ Osteopathy ဆိုတာက တခြားနည်းဆေးပညာရပ်တခု ဖြစ်တယ်။ အမေရိကားမှာ DPM, MD, DMD, DDS, DPT, DC ဘွဲ့တွေရရင် ဒေါက်တာခေါ်ပြီး၊ ယူကေမှာ MBBS ရရင် ခေါ်တယ်။ တိရစ္ဆာန်ဆေးပညာဘွဲ့ ရသူတွေကိုလဲ ဒေါက်တာခေါ်တယ်။ ရိုးရာဆေးပညာကြွမ်းကျင်သူကို ခေါ်တာလဲရှိတယ်။ ဆရာဝန်တဦးဟာ ဆေးပညာရပ်နဲ့ဆိုင်တာ၊ သိပ္ပံပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဘာသာရပ်တခုခုကို Ph.D. ဘွဲ့တွေပါထပ်ရရင် အထူးကုဆရာဝန်ဆိုတာထက် ပညာရှင်လို့ သတ်မှတ်တာက ပိုပြီးသင့်လျှော်လာတော့တယ်။\nအမေရိကားမှာ ခွဲစိတ်ဆရာဝန်တွေကို တခြားအထူးကုတွေထက်ပိုပြီး ကြာကြာသင်ပေးတယ်။ ရိုးရိုးကောလိပ်မှာ ၄ နှစ်၊ ဆေးကောလိပ်မှာ ၄ နှစ်နဲ့ ဆေးရုံမှာ ၃ နှစ်၊ စုစုပေါင်း ၁၁ နှစ်ကြာသင်ရတယ်။ အထူးကုဆိုရင် ဆေးရုံမှာတင် ၈ နှစ်ထိ နေရတယ်။ ဆရာဝန်ဖြစ်ချင်သူတိုင်း ကောလိပ်မှာ ဇီဝဗဒေ၊ ဓါတုဗေဒ၊ ရူပဗေဒ၊ သင်္ချာတွေအပြင် အင်္ဂလိပ်စာပါ သင်ရမယ်။ ၄ နှစ်ကို Medical school နဲ့ ၅ နှစ် အနည်းဆုံး Residency လို့လဲရှိတယ်။ ၉ နှစ်ကြာတယ်။ မြန်မာပြည်မှာ ၆ နှစ်နဲ့ အပြီးအစီးလုပ်လိုက်တာဟာ စဉ်းစားစရာဖြစ်မနေပါလား။\nဆရာဝန်ဒေါက်တာ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုမှုဟာ နေရာဒေသအလိုက် အရည်အချင်း၊ ဘွဲ့အမည်၊ စတာတွေ ကွဲပြားပါတယ်။ ဝင်ငွေလဲ မတူပါ။ ဒါပေမဲ့ အားလုံးမှာ တူညီချက်တခုရှိတယ်။ ဆေးပညာပဋိညာဉ်ဆိုတဲ့ စောင့်ထိန်း လိုက်နာအပ်တဲ့ စိတ်နေစိတ်ထား၊ အပြောအဆို၊ အပြုအမူ ကံသုံးပါးအတွက် ပြဋ္ဌာန်းချက်တွေ ဖြစ်တယ်။ မြန်မာပြည်က ဆရာဝန်တိုင်း ဟစ်ပိုကရေးတီးပဋိညာဉ်ကို လိုက်နာကြရတာဟာ တသက်တာအတွက်ဖြစ်ပါတယ်။\nကျွန်တော့် ဆေးခန်းဆိုင်းဘုတ်နဲ့ စာရေးရင်တော့ နာမည်ရှေ့မှာ ဒေါက်တာလို့ ရေးတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ၁၉၉ဝ ရွေးကောက်ပွဲရလဒ်ကို အစိုးရဂေဇက်မှာ ဒီအတိုင်းပါတယ်။ ၂ဝ၁၄ ခု သြဂုတ်လမှာ Black list ခေါ် အမည်မည်းစာရင်း ကနေ ပယ်ဖျက်တော့လည်း သမတ ဝဘ်ဆိုက်မှာ ဒေါက်တာတင့်ဆွေလို့ ပါတယ်။ ရွေးကောက်ပွဲက ရတာဆိုလို့ အဲတာသာရှိလို့ပါ။\nမေးခွန်းအတိုင်းပဲ မြန်မာပြည်မှာ ဒေါက်တာတွေက နေရာတကာ။ အိန္ဒိယမှာ နိုင်ငံရေးအတွက်နေရစဉ်က ဒေါက်တာ ကြေးဝါဆိုင်းဘုတ်နဲ့ အိန္ဒိယအမတ်တဦးဆီသွားပြီး မြန်မာ့ဒီမိုကရေစီရေးကို ထောက်ခံပေးဖို့ သွားပြောကြတယ်။ သူက ဆရာဝန်မဟုတ်။ ပါရဂူဘွဲ့ရထားသူ။ ကျွန်တော်တို့က ဘားမားကပါလို့ မိတ်ဆက်တော့ ဒေါက်တာဘွဲရအမတ်က ဘားမားဆိုတာ ဘီဟာပြည်နယ်နားရှိတာလားတဲ့။ ဘီဟာဆိုတာ ဘုရားပွင့်တော်မူရာဒေသ။


တရုတ်သံမဏိကိုယ်ထည်အဆောက်အ ဦး အလုပ်ရုံဆွေးနွေးပွဲထုတ်လုပ်သူများနှင့်ပေးသွင်းသူများ Decheng\nGypsum Stucco ပြုလုပ်ခြင်းလိုင်း\nGypsum Board ပြုလုပ်ခြင်းလိုင်း\nGypsum Block စက်\nခေတ်မီ Prefab သံမဏိကိုယ်ထည်အဆောက်အ ဦး Prefabricated Warehouse / Workshop / Aircraft Hangar / Office Construction ပစ္စည်း\nသံမဏိတိုင်များ၊ သံမဏိထုပ်၊ Bracing၊ Purlin တို့ဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသောသံမဏိကိုယ်ထည်အဆောက်အ ဦး သည်အလုပ်ရုံဆွေးနွေးပွဲတွင်ပြုလုပ်သောဆောက်လုပ်ရေးသံမဏိကိုယ်ထည်များနှင့်စီမံကိန်းနေရာသို့သယ်ဆောင်ခြင်း၊ လျင်မြန်စွာတပ်ဆင်ခြင်း၊ အစိမ်းရောင်တည်ဆောက်ခြင်းနှင့်လူအင်အားကိုသက်သာစေသည်။\nခေတ်မီ Prefab သံမဏိကိုယ်ထည်အဆောက်အ ဦး Prefabricated Warehouse / အလုပ်ရုံဆွေးနွေးပွဲ\n/ လေယာဉ် Hangar / ရုံးဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်း\n၁။ သံမဏိကိုယ်ထည်အဆောက်အ ဦး အလုပ်ရုံဆွေးနွေးပွဲနှင့်ရိုးရာအဆောက်အအုံများကိုနှိုင်းယှဉ်ခြင်း\n။ ရိုးရာအဆောက်အ ဦး:\nA. အချိန်ကုန်: ကြာမြင့်စွာဆောက်လုပ်ရေးကာလ\nဂ။ ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးမဟုတ်သောကာကွယ်မှု - ပြန်လည်အသုံးမပြုနိုင်သော၊ အကုန်အကျများသော\nA. အချိန်ချွေတာခြင်း: Online မှာထားပြီးရက် ၃၀ အတွင်းအပြီးသတ်ပါ\nခ။ စိုးရိမ်ပူပန်မှုလွယ်ကူခြင်း - ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်း၊ တပ်ဆင်ခြင်းအမျိုးအစား\nC. ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးကာကွယ်ခြင်း - ပြန်လည်အသုံးပြုခြင်းသည်ကုန်ကျစရိတ်ကို ၅၀% လျှော့ချနိုင်သည်။\nပေါ့ပါးသောအလေးချိန်: သံမဏိသည်မြင့်မားသောစွမ်းအားနှင့်ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ရှိသည်။ ရိုးရာကွန်ကရစ်အဆောက်အ ဦး များနှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါက၎င်းသည်မြင့်မားသောစွမ်းအား၊ ပေါ့ပါးသောအလေးချိန်၊ တင်းကျပ်သောဘောင်အားလုံး၏တင်းကျပ်မှုနှင့်ခိုင်ခံ့သောဖွဲ့စည်းနိုင်စွမ်းရှိသည်။ သံမဏိကိုယ်ထည်ဆိုင်ရာအလုပ်ရုံ၏ကိုယ်ပိုင်အလေးချိန်သည်အုတ် - ကွန်ကရစ်အဆောက်အ ဦး ၏ ၅ ပုံ ၁ ပုံသာရှိသည်။ ဒုတိယအကြိမ်တိုင်ဖွန်းမုန်တိုင်းမီတာ ၇၀ ကိုခုခံတွန်းလှန်ပါ၊ ထို့ကြောင့်အသက်နှင့်စည်းစိမ်များကိုထိရောက်စွာထိန်းသိမ်းနိုင်မည်\nငလျင်စွမ်းဆောင်ရည်: သံမဏိကိုယ်ထည်အဆောက်အ ဦး အလုပ်ရုံများသည်ငလျင်တွင်ကောင်းမွန်သောဘေးကင်းလုံခြုံရေးစွမ်းဆောင်ရည်ရှိသည်။ သံမဏိကိုယ်ထည်အဆောက်အအုံအများစုသည်ခေါင်မိုးများဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်အမိုးတည်ဆောက်မှုသည်အခြေခံအားဖြင့်အအေးခံသံမဏိဖြင့်ပြုလုပ်ထားသောတြိဂံခေါင်မိုးဒိုင်းခွေစနစ်ကိုအခြေခံသည်။ သံမဏိပြားများနှင့်အရောင်သုံးသောသံမဏိပြားများကိုတံဆိပ်ခတ်ပြီးသောအခါ၎င်းအစိတ်အပိုင်းများသည်အလွန်အားကောင်းသောငလျင်ခံနိုင်စွမ်းရှိသော“ ပြားနံရံဖွဲ့စည်းပုံစနစ်” ကိုဖွဲ့စည်းသည်။ ၎င်းကို ၈ ဒီဂရီအထက်ငလျင်ပြင်းထန်သောဒေသများတွင်အသုံးပြုနိုင်သည်\nကြာရှည်ခံမှု: သံမဏိကိုယ်ထည်ဆိုင်ရာအလုပ်ရုံဆွေးနွေးပွဲတွင်၎င်း၏ဖွဲ့စည်းပုံအားလုံးသည်အအေးပုံစံဖြင့်ပြုလုပ်ထားသောပါးလွှာသောသံမဏိအစိတ်အပိုင်းစနစ်ဖွဲ့စည်းမှုကိုအသုံးပြုသည်။ သံမဏိဘားသည်လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းသံမဏိပြားများ၏သံချေးများကိုထိရောက်စွာကာကွယ်နိုင်သည့်စုပ်ယူမှုနှုန်းမြင့်မားသောစွမ်းအင်နှင့်အပူပေးသောသွပ်လှည့်ဖြင့်ပြုလုပ်သောစာရွက်ထုတ်လုပ်မှုကိုအသုံးပြုသည်။ ဆောက်လုပ်ရေးနှင့်အသုံးချမှုနှင့်အလင်းသံမဏိအစိတ်အပိုင်းများ၏သက်တမ်းကိုတိုးမြှင့်ခြင်း။ အဓိကတည်ဆောက်ပုံ၏သက်တမ်းသည်အနှစ် ၅၀ ကျော်အထိရှိသည်။\nအကျယ်ကြီး: သံမဏိကိုယ်ထည်ကိုဒီဇိုင်း ပြုလုပ်၍ ကြီးမားသော span ပုံစံနှင့်သင့်တော်လျှင် space ကိုထိထိရောက်ရောက်သိမ်းဆည်းနိုင်ခြင်းမရှိပါ။\nစီးပွားရေး: သံမဏိကိုယ်ထည်ဆိုင်ရာအလုပ်ရုံ၏ဖွဲ့စည်းခြင်းသည်အလွန်ရိုးရှင်းပြီး၎င်း၏အလေးချိန်သည်အလွန်ပေါ့ပါးသောကြောင့်စုစုပေါင်းကုန်ကျစရိတ်သည်ယေဘုယျကွန်ကရစ်တည်ဆောက်ပုံ၏သုံးပုံတစ်ပုံမျှသာရှိပြီးလုပ်ငန်း၏အမြတ်သည်အထွေထွေတည်ဆောက်ပုံ၏သုံးပုံတစ်ပုံဖြစ်သည်။ နှိုင်းယှဉ်ချက် - ကွန်ကရစ်ဖွဲ့စည်းပုံ - 800-1500 RMB / စတုရန်းမီတာ; သံမဏိကိုယ်ထည်ဆိုင်ရာအလုပ်ရုံ - ၂၆၀-၅၀၀ RMB / စတုရန်းမီတာ။\nပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်: ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ခြင်းနှင့်မတူညီ။ ကြီးမားသောပင်လယ်အော်ပုံစံဒီဇိုင်း၊ မိုးလုံလေလုံအာကာသကိုအမျိုးမျိုးသောအစီအစဉ်များအဖြစ်ခွဲခြားနိုင်သည်။ ၎င်းသည်အသုံးပြုသူများကိုမတူညီသောလိုအပ်ချက်များကိုဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပြီးကြီးမားသောဒီဇိုင်းနေရာကိုယူဆောင်လာနိုင်သည်။\nအပူလျှပ်ကာ: sandwich panel သည်သံမဏိကိုယ်ထည်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသောအဓိကလျှပ်ကာနှင့်အသံကာကွယ်မှုပစ္စည်းဖြစ်သည်။ နံရံများတွင်အရောင်များသောသံမဏိအသားညှပ်ပေါင်မုန့်နှင့်ကျောက်ဂွမ်းအသားညှပ်ပေါင်မုန့်ပါဝင်သည်။ partition ကိုနံရံနှင့်အတူ insulator တွင်လည်း panel ကပိုကောင်းတဲ့ insulator တွင်လည်းအကျိုးသက်ရောက်မှုရရှိ။ ၁၀၀ မီလီမီတာအထူရှိသော R15 လတ်ဆတ်သောဝါဂွမ်း၏အပူခံနိုင်ရည်သည် ၁ မီတာအထူရှိ M24 အုတ်နံရံနှင့်တူနိုင်သည်။\nအပူလျှပ်ကာ: အပူလျှပ်ကာအကျိုးသက်ရောက်မှုအိမ်ရာအကဲဖြတ်များအတွက်အဓိကပစ်မှတ်ဖြစ်ပါတယ်။ အလင်းရောင်သံမဏိစနစ်တွင်တပ်ဆင်ထားသောပြတင်းပေါက်များကအမှောင်ကျသည့်ဖန်ခွက်ကိုအသုံးပြုသည်။ အပူကိုကာကွယ်နိုင်သည် 40 db အထိရှိသည်။ အလင်းသံမဏိမူဘောင်နှင့်အရောင်သံမဏိပြားများဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသည့်နံရံသည်အပူကို ၆၀ dB အထိမြင့်မားစေသည်။ ၎င်းသည်ကွန်ကရစ်သုံးပုံနှစ်ပုံနှင့်သစ်သားတည်ဆောက်မှုထက်နှစ်ဆပိုများသည်။\nသက်တောင့်သက်သာ: အလင်းသံမဏိနံရံတွင်စွမ်းအင်ချွေတာသောစနစ်ကိုအသုံးပြုသည်။ ၎င်းသည်စံထက်ကျော်လွန်သော formaldehyde ကိုစိတ်ပူစရာမလိုပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၎င်းသည်လေဝင်လေထွက်ကောင်းမှုကောင်းမွန်သည်။ ၎င်းသည်အိမ်အထက်တွင်ရှိသောလေကိုသတ်မှတ်ထားသောလေထုတစ်ခုဖြစ်စေပြီးအပြင်ဘက်ရှိခေါင်မိုး၏လေဝင်လေထွက်နှင့်အပူဖြန့်ဖြူးမှုလိုအပ်ချက်များကိုဖြစ်စေသည်။\nထိရောက်မှု ပတ် ၀ န်းကျင်ရာသီဥတုကြောင့်ထိခိုက်မှုမရှိသောရေနှင့်လျှပ်စစ်မီးတို့ကြောင့်ခြောက်သွေ့သောဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းအားလုံး။ အဆောက်အ ဦး အတွင်းနှင့်အပြင်ဘက်ရှိစတုရန်းမီတာ ၁၀၀၀၊ အလုပ်သမား ၅ ဦး အနေဖြင့်၊ ရက် ၃၀ အတွင်းမြေပြင်မှအလှဆင်ခြင်းအထိလုပ်ငန်းတစ်ခုလုံးကိုပြီးမြောက်နိုင်သည်။\nပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေး ပစ္စည်းများ ၁၀၀% ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်သည်၊ စင်ကြယ်ခြင်းမရှိဘဲအစစ်အမှန်အစိမ်းရောင်ရှိသည်။\nစွမ်းအင်ချွေတာခြင်း - အားလုံးသည်စွမ်းအင်ချွေတာရေးစွမ်းအင်ချွေတာခြင်း၊ အလွှာနှင့်နံရံများကိုကောင်းမွန်စွာအသုံးပြုခြင်း၊ အသံကာကွယ်ခြင်းနှင့်အပူကာကွယ်ခြင်းအကျိုးသက်ရောက်မှုနှင့်အတူ ၅၀% စွမ်းအင်ချွေတာသည့်စံချိန်ကိုရောက်ရှိနိုင်သည်။\nPanel ကို၏ 4. ထုတ်လုပ်မှုပစ္စည်း\nနောက်တစ်ခု: Gypsum အမှုန့်ထုတ်လုပ်မှုလိုင်း\nစက္ကူမျက်နှာပြင် Gypsum ဘုတ်အဖွဲ့ထုတ်လုပ်လိုင်း\nGypsum Plasterboard ထုတ်လုပ်မှုလိုင်း


သိမ်မွေ့သွားသော စစ်မျက်နှာ (သို့မဟုတ်) ငြိမ်းချမ်းမှု၏ နိဒါန်း\nHome > ရသဘဏ်တိုက် > ရုပ်ရှင် > သိမ်မွေ့သွားသော စစ်မျက်နှာ (သို့မဟုတ်) ငြိမ်းချမ်းမှု၏ နိဒါန်း\nမောင်အောင်ထက် | အင်္ဂါနေ့၊ ဇွန်လ ၂၉ ရက် ၂၀၁၀ ခုနှစ် ၁၄ နာရီ ၀၀ မိနစ်\nဇာတ်ကားအမည် All Quiet on the western front\nဒါရိုက်တာ Lewsi Milestone (1930)၊\nDelbert Mann (1979)\nစာရေးဆရာ Erich Maria Remarque\nသရုပ်ဆောင် Lousi Wolheim (1930) & Lew Ayres.\nErmes Effron Borgnino (1979) &\nRichard Earl Thomas၊ (1979)\nတရားဝင် ထုတ်ပြန်သည့် သြဂုတ် ၂၄၊ ၁၉၃ဝ (ပထမအကြိမ်)\nရက်စွဲ နှင့် ၁၄ နိုဝင်ဘာ၊ ၁၉၇၉ (ဒုတိယအကြိမ်)\nကျဉ်းမြောင်း ရှည်လျားလှသည့် ကတုတ်ကျင်းထဲရှိ အရာအားလုံးသည် အသက်မဲ့နေသကဲ့သို့ပင်။ ပတ်ဝန်းကျင်သည်ကား မီးခိုးလှိုင်းကြီးများအကြား မှုန်ဝါးဝါးနှင့် ဆူညံလျက်ပင်။ တကျီကျီ၊ တဂျိမ်းဂျိမ်း အသံတို့အောက် လွင့်စင်ကြွေကျလာသည့် မီးပွားမီးစတို့သည် ကတုတ်ကျင်းနှင့် မနီးမဝေး ပတ်ဝန်းကျင်တို့တွင် လွင့်စဉ်ကြဲပွလျက်နှင့်။ သက်ရှိအရာအားလုံးတို့သည် ဆိတ်ငြိမ်လျက်ရှိသည်။\nအပင်တို့သည် အရွက်အခက်? အကိုင်းအလက် ကင်းမဲ့လျက်ဖြင့် မြေပြင်သည်ကား နီညိုရောင် အဆင်အသွေးဖြင့်။\nပေါလ်ဘာမာ (Paul Baumer)\nသူသည် ၁၉ နှစ်အရွယ် ဂျာမန်လူငယ်လေးတယောက်၊ စစ်မတိုင်ခင်က သူသည် တခုခုကို ဖန်တီးလိုသူ၊ ဆတ်ဆတ်ထိမခံလိုသူ၊ စိတ်လှုပ်ရှားလွယ်သူ လူငယ်ကလေးတယောက်ဖြစ်ပြီး မိသားစုအပေါ် သံယောဇဉ်ရှိသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် စစ်ဖြစ်လာသောအခါ သူ၏ ဟန်ပန်နှင့် အမူအရာအားလုံးတို့ ပြောင်းလဲကုန်သည်။ လိပ်ပြာကလေး၊ ငှက်ကလေးများ၏ လှုပ်ရှားမှုဟန်ပန်တို့ကို ကြည့်ရှုလျက် စိတ်ကြည်နူးနေတတ်သည့် သူ့စိတ်ကူးတို့ကို ရပ်တန့်ပစ်လိုက်သည်။\nဆရာဖြစ်သူက ပုံဆွဲတာ ကောင်းမွန်သည်ဟု ချီးကျူးသော်လည်း အခုချိန်သည် အဖနိုင်ငံတော်အတွက် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရမည့် အချိန်ဟု ဆိုလာခဲ့သည်။\nပေါလ်နှင့် အတန်းဖော် သူငယ်ချင်းတသိုက်တို့ အဖနိုင်ငံတော်အတွက်ဟူသည့် ခံယူချက်နှင့်အတူ စစ်မှုထမ်းရန်အတွက် တပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည်ကား စစ်ဟူသည်ကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် စွန့်စားခန်း လွင်ပြင်ကြီးဟုပင် ထင်မှတ်ထားကြသည်။\nစစ်သင်တန်းနည်းပြဖြစ်သူ တပ်ကြပ် ဟင်းမဲလ်စတော့ (Himmelstoss)\nသင်တန်းကာလအချိန်အတွင်း သင်တန်းသား စစ်သားငယ်တို့ကို နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းရခြင်းအပေါ် သာယာသူတဦး။ တသုတ်ပြီးတသုတ် ရောက်လာသည့် စစ်သည်ငယ်တို့အပေါ်တွင် သူ့အမိန့်သြဇာ ပေးသံသည် လွှမ်းမိုးလျက်ရှိသည်။ သူ့အား မည်သူမျှ မကြောက်ရွံ့သော်လည်း သင်တန်းနည်းပြအရာရှိ ဟူသည့်စည်းက သူ့တို့ကြားမှာ ရှိနေပြန်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လူတိုင်းသည်က ဟင်းမဲလ်စတော့ကို မုန်းတီးလျက်ရှိသည်။ နောင်အခါ စစ်မြေပြင်သို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပါဝင်တိုက်ခိုက်ရသည့်အခါ တပ်ကြပ် ဟင်းမဲလ်စတော့သည် သတ္တိနည်းသူတဦးအဖြစ် တွေ့မြင်ကြရတော့သည်။\nသင်တန်းပြီးဆုံးချိန် စစ်မြေပြင်ဆီသို့ ချီတက်ကြရသည့် ပေါလ်တို့ လူငယ်တသိုက် စစ်မြေပြင်မရောက်ခင် စ်ိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေသလောက် စစ်မြေပြင်ဆီ သူတို့ကိုကျောပိုးသွားမည့် ကျောက်မီးသွေး မီးရထားကြီးပေါ်က ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်အပြည့်နှင့် ရှေ့တန်းပြန်စစ်သည်များ ပေါလ်တို့ မြင်ကွင်းထဲ ဝင်လာသည့်အခါ ယခင်သွက်လက်နေသည့် ခြေလှမ်းတို့သည် နှေးကွေးလေးကန်စွာဖြင့်။\nပေါလ်တို့ တပ်စိတ်၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ Stanislaus Katczinsky\nသူသည် စစ်မြေပြင်အတွင်း ပေါလ်နှင့် သူ့ရဲဘော်တွေအပေါ် မှန်မှန်ကန်ကန် ရှိလှသူဖြစ်သဖြင့် သြဇာသက်ရောက်သူ။ ထို့ပြင် စစ်ပွဲအတွင်း သူ့သားအရွယ် လူငယ်ကလေးများအား သူ့အတွေ့အကြုံတို့ကို အမြဲတမ်း ဝေငှနေသူ ဖြစ်သည်။ Kat သည် သူ့ရဲဘော်များအတွက် စားစရာသောက်စရာတို့ကို ကြုံလျှင်ကြုံသလို ဖြေရှင်းပေးနိုင်စွမ်းရှိသူ။ တခါတရံ သူ့အတွေ့အကြုံများက ပေးသည့် အသိတို့ကြောင့် ကြိုမြင်နေသူတဦး။ ထို့ကြောင့် ပေါလ်က Kat အား ဆဋ္ဌမအာရုံရှိသူတဦးဟုပင် ဆိုထားသည်။\nပေါလ်တို့တပ်စုသည် စစ်မြေပြင်တွင် ရန်သူ ပြင်သစ်တပ်နှင့် သူတပြန်ကိုယ်တပြန် တိုက်ခိုက်ကြရင်း ရန်သူတို့သည်လည်း ကျဆုံးမှုများရှိသလို၊ ပေါလ်တို့အဖွဲ့တွင်းမှလည်း ပျောက်ဆုံးသူတို့ ရှိခဲ့ကြသည်။\nခွင့်ရက်နဲ့အတူ အိမ်ပြန်ရောက်လာတဲ့ ပေါလ်တယောက် မပြောင်းလဲလှတဲ့ မြို့ကလေးကို ကြည့်မောရင်း သူ့အိမ်က အခန်းလေး၊ သူ့စာအုပ်တွေနဲ့ သူ့မိခင်ကို စစ်သားအလုပ်က စာဖတ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး၊ လူတွေကို သတ်ဖို့ဟူသည့် စကားများပြောကာ စစ်မြေပြင်ဆီသို့ ပေါလ်တယောက် ပြန်ရောက်သွားသည့်အခါ။\nငယ်ရွယ်သည့် စစ်သည်တော်ကလေးတို့သည် ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်လှပါသည် ဟူသော စစ်မြေပြင်ပေါ်တွင် စစ်၏ အနိဋ္ဌာရုံများကို အမှန်အတိုင်း သိမြင်လာသည့်အခါတွင်၊ တဂျိမ်းဂျိမ်း အမြောက်ကျည်ဆံတို့၏ ပေါက်ကွဲသံအောက်တွင် ကတုတ်ကျင်းထဲရှိ ရဲဘော်ရဲဘက်များကို အားပေးနေသည့် အနည်းငယ် ရင့်ကျက်စပြုလာပြီဖြစ်သည့် လူရွယ်ကလေး ပေါလ်ဘာမာ၊ သူသည်ကား အဆုံးကို ရောက်ချင်လှပြီ၊ စစ်၏ အနိဋ္ဌာရုံတွေကို မတွေ့မြင်လိုတော့ပြီ၊ ငြိမ်းချမ်းမှုကို တွေ့လိုလှပြီ။\nရုတ်တရက် ပေါလ်နောက်ဘက် သစ်ခြောက်ပင်ဆီက ထွက်ပေါ်လာသည့် ကျိုးကျိုးကျည်ကျည်နှင့် ငှက်ကလေးအော်သံ။ ပေါလ် သူ့အိတ်ထဲတွင် ဆောင်ထားသည့် စာအုပ်နှင့် ခဲတံအား အလျင်အမြန် ဆွဲထုတ်လျက်၊ သူ့၏ လက်တို့သည် ကတုန်ကယင်ဖြင့်၊ သူ၏ မျက်ဝန်းတို့သည် အသံလာရာဆီ ငှက်ကလေးဆီ။\nပေါလ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် ဆွဲလက်စ ပန်းချီစာရွက်ပိုင်းကလေးသည် အနောက်ဘက် စစ်မျက်နှာပြင်၏ ကျဉ်းမြောင်းလှသည့် ကတုတ်ကျင်းအတွင်း သူနှင့်အတူ လဲလျောင်းလျက်။ ပေါလ်သည် သူ၏ ထွက်သက်ကလေးကို မျှဉ်းမျှဉ်းကလေးမျှ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုပေလိမ့်မည်။\nကျဉ်းမြောင်းရှည်လျားလှသည့် ကတုတ်ကျင်းသည် မီးခိုးငွေ့များ၊ သံဆူးကြိုးများကြားတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လျက်။ အနောက်ဘက်ဆီမှ နေဝန်းကြီးသည် တရွေ့ရွေ့ ငုတ်လျှိုးကာ အလင်းတရားကို သိမ်းဆည်းသွားရင်း ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လျက်။\nအောက်တိုဘာ ၁၁၊ ၁၉၁၈ ခုနှစ် အနောက်ဘက် စစ်မျက်နှာသည် အေးချမ်းမှုတို့နှင့်၊ ထိုသည်ကား ဂျာမန်တို့၏ တရားဝင် ထုတ်ပြန်ချက်အမိန့်။\nမူရင်း All Quite on the Western front သည် ရုရှားနိုင်ငံသား အမေရိကန်ဒါရိုက်တာ Lewsi Milestone က ၁၉၃ဝ ခုနှစ်တွင် ပထဆုံး ရိုက်ကူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ၁၈၉၅ ခုနှစ်တွင် ရုရှားနိုင်ငံတွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး ၁၉၁၂ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ယခု All Quite on the western Front အပါအဝင် သူရိုက်ကူးတင်ပြခဲ့သည့် The Front Page (1931) နှင့် Two Arabian Knights (1929) တို့သည် အကယ်ဒမီဆုများကို ဆွတ်ခူးခဲ့သည်။ All Quite on the western front သည် အဖြူအမည်း ဂီတသံ မပါဝင်သည့် ဇာတ်ကားတခုဖြစ်ခဲ့ပြီး သူ၏ ဒုတိယအကြိမ် အကယ်ဒမီဆုကို ဆွတ်ခူးခဲ့သည့် ဇာတ်ကားလည်း ဖြစ်သည်။\nAll Quiet on the western front သည် ပထမကမ္ဘာစစ်ကို အခြေခံထားသည့် ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကား တခုဖြစ်ပြီး Erich Maria Remarque ၏ ဝတ္တုကို အခြေခံရိုက်ကူးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ Erich Maria Remarque သည် ပထမကမ္ဘာစစ်၏ ဂျာမန်စစ်မှုထမ်းဟောင်း တဦးဖြစ်ပြီး ထိုဝတ္တုတွင် စစ်အတွင်း စိတ်ဖိစီးမှုဒဏ်ကို ခံနေရသည့် ဂျာမန်စစ်သည်တို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ဆင်းရဲမှုတို့ကို ဖော်ပြထားခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ စစ်နှင့် နဖူးတွေ့ဒူးတွေ့ တွေ့ရသည့် ငယ်ရွယ်သော စစ်သည်တို့၏ အိမ်ပြန်ချင်စိတ်သည် အချိန်နှင့်မရွေး ထကြွလျက်ရှိသည်။\n၁၉၃ဝ ခုနှစ်တွင် ရိုက်ကူးခဲ့သည့် All Quiet on the western front သည် အသက် ၅ဝ နှစ်အရွယ်တွင် ၁၉၃၁ ခုနှစ်တွင် အစာအိမ်ကင်ဆာရောဂါဖြင့် လော့အိန်ဂျလိစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည့် အမေရိကန် သရုပ်ဆောင် Lousi Wolheim၊ က kat ၏ နေရာတွင် သရုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး Paul Baumer ၏ နေရာတွင် အသက် ၈၈ နှစ်အရွယ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည့် အမေရိကန် သရုပ်ဆောင် Lew Ayres တို့က ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။\n၁၉၇၉ ခုနှစ်တွင်မူ All Quiet on the Western Front အား အမေရိကန်ဒါရိုက်တာ တဦးဖြစ်သည့် Delbert Mann က အမေရိကန်သရုပ်ဆောင် Richard Earl Thomas၊ Ermes Effron Borgnino တို့ဖြင့် ပြန်လည်ရိုက်ကူးခဲ့သည်။\nErmes Effron Borgnino ၁၉၁၇ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုတွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး ၁၉၅၅ ခုနှစ်တွင် Marty ဟူသည့် ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားဖြင့် အခြားဆု ၄ ခု အပါအဝင် အကောင်းဆုံး သရုပ်ဆောင် အကယ်ဒမီဆုကို ဆွတ်ခူးခဲ့သည့် ဝါရင့်မင်းသားကြီးတဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် သရုပ်ဆောင် ဖြစ်မလာခင်က အမေရိကန် ရေတပ်မတော်တွင် ၁ဝ နှစ်ခန့် အမှုထမ်းခဲ့ဖူးသည်။\nပေါလ်ဘာမာအဖြစ် ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ထားသည့် Richard Earl Thomas သည် အမေရိကန် သရုပ်ဆောင်တဦးဖြစ်ပြီး ၁၉၅၁ ခုနှစ်တွင် နယူယောက်တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။\n၁၉၇၉ ခုနှစ်တွင် ပြန်လည်ရိုက်ကူးခဲ့သည့် All Quiet on the Wertern Front သည်လည်း ၁၉၈ဝ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု၏ Golden Globes ဆုကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ အခြားသော ၇ ဆုကိုလည်း လျာထားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။\nAll Quiet on the western Front သည် စစ်အတွင်း မိမိတို့တိုင်းပြည်အတွက် တာဝန်ဝတ္တရားများကို ထမ်းဆောင်ရသည့် ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် လူငယ်ကလေးများ၏ မမြင်ဘူးခင်က စစ်ဟူသည် ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သည့် နေရာဟု ယုံမှတ်မှားကာ နဖူးတွေ့ဒူးတွေ့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တွေ့မြင်လိုက်ရသည့်အခါ စစ်အတွင်း အိမ်ကို လွမ်းဆွတ်မှု၊ မိသားစုကို လွမ်းဆွတ်မှုတို့နှင့် စစ်အတွင်း တွေ့ကြုံရသည့် စစ်သည်တော်တို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာတို့ကို ဖော်ပြထားသည့် ဇာတ်ကားတကား ဖြစ်သည်။\nယခုအခါ All Quiet on the Western Front ဇာတ်ကားအား Harry Potter မင်းသားကလေး Radcliffe က Paul Baumer နေရာတွင် ဂျာမန်စစ်သားငယ်လေးအဖြစ် ပြန်လည်သရုပ်ဆောင်မည်ဖြစ်ပြီး ယခုလက်ရှိ နောက်ဆုံးရိုက်ကူးနေသည့် Harry Potter and the Deathly Hallows Part (1) ကို နိုဝင်ဘာ ၂ဝ၁ဝ တွင် ရုံတင်ပြသတော့မည်။ Potter and the Deathly Hallows Part (2) ကိုမူ လာမည့် ၂ဝ၁၁ ခုနှစ် ဇူလိုင်တွင် ရုံတင်ပြသမည်။\nAll Quiet on the Western Front သည် Harry Potter မင်းသားလေး Radcliffe ၏ သရုပ်ဆောင်မှုဖြင့် အသစ်တဖန် ပြန်လည်ဆန်းသစ်လာမည်ဟု မျှော်လင့်မိသည်။


အာရှကစကော်လားရှစ်တွေကို ထပ်ပြီး စုထားပေးပါတယ်။\nစင်္ကာပူ၊ တရုတ်၊ ဂျပန်၊ တောင်ကိုးရီးယား ၊ဟောင်ကောင်က စကော်လားရှစ်တွေအပြင်အခြား အာဆီယံစကော်လားရှစ်တွေ များစွာ ပါပါတယ်။\nမိမိတက်ချင်သောကျောင်းနဲ့ ဘာသာရပ်တွက် အောက်က ပညာသင်ဆုတစ်ခုချင်းစီကို\nသေချာဝင်ဖတ်ပြီး လိုအပ်တာပြင်ဆင်ထားနိုင်၊ လျှောက်ထားနိုင်ပါတယ်။\nUSTC Scholarship Program - The University of Science and Technology of China (USTC) offers scholarships for international degree-seeking or exchange students, which award free tuition, free housing, health insurance andamonthly living allowance.\nJapanese Government MEXT Scholarships for International Research Students – Government scholarships to study in Japan onagraduate-level research program. The next round of applications opens in April 2020.\n#InternationalScholarships #Asia #AsianScholarships #ISFMS #scholarshipformyanmar\n5,039 views0 comments\nCMU Presidential Scholarship, Thailand\nChild’s Dream University Scholarship