Roblox ကို Hack Tool ကို 2016 | နောက်ဆုံးရ Hack တဲ့ဆော့ဖ်ဝဲများ\nတွင် အခမဲ့ဆော့ဗ်ဝဲဆော့ဖ်ဝဲများ, hacking ဆော့ဖ်ဝဲများ 12 မှတ်ချက်များ 210,601 views\nRoblox ကို Hack Tool ကိုများအတွက်မိတ်ဆက်ခြင်း 2016:\nသငျသညျ Roblox ဂိမ်းကစားလုပ်ပါ?ထိုအခါကျိန်းသေသငျသညျအကြှနျုပျတို့တင်ဆက်ထားပါတယ်ကြောင့်သင်သည်ယခုစိုးရိမ်ဖို့မလိုအပ်ပါဘူး Robux နှင့်သင့် game.So လက်မှတ်တွေနဲ့တူအပိုတိုင်းအရာမလိုအပ် Roblox ကို Hack Tool ကို 2016 ငါတို့ကစုံစမ်းပြီ time.Yes ့မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းအခမဲ့နှင့်န့်အသတ် Robux နှင့်လက်မှတ်တွေရဖို့ဂုဏ်နအကူအညီနဲ့သငျသညျအထဲကဖြစ်ပြီးလုံးဝအံ့သြလောက်အောင်အလုပ်ဖြစ်တယ်နှင့်မျှမကိစ္စရပ်များနှင့် bug တွေလည်းမရှိ&errors.We လည်းသင် ban.So ဖြစ်ခြင်းမှသင့်အကောင့်ကိုကာကွယ်လိမ့်မည်ကိုအထူးဆန့်ကျင်ပိတ်ပင်မှုဇာတ်ညွှန်းကဆက်ပြောသည် 100% လုံခွုံသော.\nဒီဂိမ်းကျယ်ပြန့်ကျနော်တို့ကလူကိုအလွယ်တကူနှင့်လုံခြုံစိတ်ချစွာဒီအခမဲ့နဲ့ရိုးရိုးများအတွက်အကူအညီနှင့်အတူဤကြောက်မက်ဘွယ်ဂိမ်းကစားနိုင်အောင်ဒီ tool ကိုလုပ်ဖို့ဆုံးဖြတ်ရဲ့အဘယ်ကြောင့်အခမဲ့ robux နှင့်လက်မှတ်တွေရှာနေလောကဓာတ်လုံးကိုလူတိုင်းန်းကျင်ကလူတွေကစား Roblox ကို Hack Tool ကို 2016.ဤအကြောင်းကိုအထူးအရာဒီတော့ဧကန်အမှန်အဒီဂိမ်းအကြောင်းကိုပိုမိုသိရန်ရှာရလိမ့်မည်ဖြစ်ပါတယ်ဒါကြောင့်ဘယ်လိုအလုပ်လုပ်တယ်မြင်ကျွန်တော် install လုပ်သင့်တယ်ဘယ်လိုပေးနိုင်ပါတယ်.\nRoblox Hack Tool ကို၏အင်္ဂါရပ်များကဘာတွေလဲ 2016:\nအသုံးပြုသူဖော်ရွေ interface ကို,အသုံးပြုရလွယ်ကူ\nသငျသညျန့်အသတ် Robux ထည့်သွင်းနိုင်ပါတယ်\nသငျသညျ Unlimited လက်မှတ်တွေထည့်သွင်းနိုင်ပါတယ်\nanti-ဘန်ကီမွန်းက script ကိုအသုံးပြုသူရဲ့အကောင့်တွေကိုအကာအကွယ်ပေးဖို့ကဆက်ပြောသည်\nRoblox Hack Tool ကိုသုံးစွဲဖို့ကိုဘယ်လို 2016:\nရုံ Roblox Hack Tool ကို get 2016 အောက်တွင်ဖော်ပြထားသောမည်သည့် server မှ\nသငျသညျ installer ကိုရလိမ့်မည်\ninstaller ကိုစတင်အဖြစ်,ရွေးချယ်မှုများသာ Express ကို setting ကို select လုပ်ပါပြပါလိမ့်မယ်\nတပ်ဆင်အဖြစ် installer ကိုသငျသညျပွောမညျကိုဖြည့်ပါလိမ့်မယ်\nဒီ tool Start က run\nကိုယ့်ရဲ့ login အထောက်အထားများထား\nroblux သို့မဟုတ်လက်မှတ်များနှင့်စာနယ်ဇင်းစတင် hack ကကို Select လုပ်ပါ\nဒီ tool နှင့်အတူခံစားကြည့်ပါ\nroblox hack ဖို့ကိုဘယ်လို\nကို Hack roblox\nroblox အပေါ် hack ဖို့ကိုဘယ်လို\nRobux hack က 2015\nကို Hack roblox robux\nrobux ဘို့ Roblox Hack\nRoblox robux ဘို့ hack\nroblox ဘို့ hack roblox hack roblox robux hack robux hack 2015 roblox hacked roblox hacking roblox ဘို့ Hack သငျသညျ roblox ဘယ်လို hack ကြဘူး roblox အတွက် hack ဖို့ဘယ်လို roblox အပေါ် hack ဖို့ဘယ်လို roblox အပေါ်လူတွေ hack ဖို့ဘယ်လို roblox hack ဖို့ဘယ်လို robux ဘို့ roblox hack ဖို့ဘယ်လို robux hack ဖို့ဘယ်လို 2015 ဘယ်လို roblox အပေါ် hack ကအရှိန်မြှင်မှ roblox admin ရဲ့ hack က roblox ဘီစီ hack က roblox တည်ဆောက်ကလပ် hack က roblox hack က codes တွေကို roblox hack ကအင်ဂျင်ကို robux ဘို့ hack roblox roblox hack က script များ roblox hacked roblox version ကို hacked roblox hacking software ကို hacking roblox roblox hack robux ဘို့ roblox Hack roblox ကျန်းမာရေးကို hack က roblox ရဲ့ login hack က roblox noclip hack က roblox password ကို hack က roblox robux hack က roblox robux Hack roblox မြန်နှုန်း hack က roblox စတူဒီယို hack က ထိုအောင်နိုင် hack roblox ထိုကျောက်မိုင်း hack က roblox robux hack က 2015\t2015-12-29\nလွန်ခဲ့သော: Skype ကို Password ကို Hack Tool ကို 2018\nနောက်တစ်ခု: အဆုံးစွန်က Facebook Hacker v3.5.2 Full Version 2016\n17/08/2017 တွင် 12:40\nhi admin ရဲ့, ကိုယ်သင်နှင့်သင့်အဖွဲ့သည်ဤ website များအတွက်အလွန်ခက်ခဲသောအလုပ်ပြုသောအမှုကိုသိရ.\n22/05/2017 တွင် 13:10\n21/03/2017 တွင် 22:02\nမယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်အလုပ်အတွက်ကျေးဇူးတင်ပါသည်သငျသညျ,အမှန်တကယ်အံ့သြဖွယ် roblox tool ကို\n19/03/2017 တွင် 15:23\nနေချင်စဖွယ် hack က tool ကို\n07/01/2017 တွင် 21:21\n03/01/2017 တွင် 13:44\nroblox hack က tool ကိုမှန်ကန်ဈကယောက်ျားတွေလေဖြစ်ပါတယ်\nmax ကို Torre\n02/01/2017 တွင် 20:32\n01/01/2017 တွင် 16:35\n14/11/2016 တွင် 09:16\nroblox အဘို့အ Nice tool ကို\n27/08/2016 တွင် 23:49\nဂရိတ် roblox software ကိုကျေးဇူးတင်ပါသည်တိုက်ခိုက်ခံရ\n17/07/2016 တွင် 19:25\n20/06/2016 တွင် 14:02\nကျေးဇူးတင်ပါတယ်သငျသညျဈ roblox ဂိမ်းကိုချစ်\nAdf.ly အောက်ခြေ 2016 အဆုံးစွန်ကို Hack အခမဲ့ဒေါင်းလုပ်


Junior Win (ဂျူနီယာဝင်း) : December 2018\n(အတွေးအမြင်၊ ဒီဇင်ဘာ ၂၀၁၈) မိုးမခ၊ ဒီဇင်ဘာ ၃၁၊ ၂၀၁၈(2001 ခုနှစ်ထုတ် M. Mitchell Waldrop (အမ် မီချယ် ၀ါလ့်ဒရော့) ရေးသားသော The Dream Machine မှ In The Dungeon ကို ဘာသာပြန်ထားပါတယ်။ J.C.R. Licklider နဲ့ သူ့ရဲ့ ပါစင်နယ်ကွန်ပြူတာ နည်းပညာတော်လှန်ရေး အကြောင်း ဆုိုပါတော့ လုို့စာအုပ်မှာ ကြော်ငြာထားပါတယ်။)\n(အရင်တလကျော်က “အိပ်မက်ထဲက စက်ပစ္စည်း“ အမည်နဲ့ သည်စာအုပ်ကို မိတ်ဆက်ထားတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့လမှာတော့ “မစ်ဇူရီကကောင်ကလေး“ လစ် ကိုမိတ်ဆက်ထားပါတယ်။ သူ့မိသားစုတွေနဲ့မိတ်ဆက်ပေးထားတယ်။ သူဟာ ဒေါက်တာဘွဲ့ရပီးလို့ သူ့ဘ၀ကို ထိမ်းကျောင်းတော့မယ့်အချိန် ၁၉၄၂ ကာလတွေမှာ မလွဲသာမရှောင်သာ ကမ္ဘာစစ်ကြီးနဲ့ တိုးခဲ့တယ်ပေါ့။ သူတစ်ဦးသာ မဟုတ်ပါဘူး။ ပညာရှင်တွေ ပညာတတ်တွေ အနုပညာသမားတွေ ဟာ သည်လိုစစ်ကြီးအတွင်းမှာ ဘယ်လို ဆက်လက် နေထိုင်နေကြသလဲ ဆိုတာကို အခုလမှာ ဆက်ပါမယ်။ ဘာသာပြန်တင်ဆက်မူရဲ့ တတိယပိုင်းလို့ ပြောလို့ရပါတယ်။ အဓိက ဇာတ်ကောင်ကတော့ လစ် ပါ။)\n(Joseph Carl Robnett Licklider (J.C.R Licklider) (March 11, 1915 – June 26, 1990) ဂျူးဆက် ကားလ် ရော့ဘ်နက် လစ်ကလီဒါ ။ သူ့ကုို အတိုကောက် J.C.R ဒါမှမဟုတ် ‘Lick’ လစ် လို့သိထားပါတယ်။ သူက အမေရိကန်လူမျိူး စိတ်ပညာပညာရှင်၊ ကွန်ပြူတာသိပ္ဗံပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်ပါတယ်။ အခုဘာသာပြန်တင်ဆက်မူမှာ ဘာသာပြန်သူရဲ့ ဖြည့်စွက်ချက်တွေကို အခုလို ကွင်းစကွင်းပိတ်များနဲ့ ဖော်ပြသွားပါ့မယ်။ ရည်မှန်းချက်ကြီးမားတဲ့ သူတစ်ယောက်ရဲ့ အသံတွေကို ကြားနေရမယ့် သူ့အကြောင်းတွေပါ။ ခံစားကြည့်ကြပါ။ )\nဆူညံပွက်လောရိုက်နေတဲ့ စစ်ပွဲတွေကို အသွင်ပြောင်းဖို့ဆိုပါတော့။ အမေရိကန်က ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ထဲ စတင်ဝင်ရောက်လာတော့ လေတပ် စစ်စခန်းဟာဖြင့် ဘယ်လောက်တောင် နားငြီးလောက်စရာ ကောင်းလိုက်မလဲလို့ တွေးသာကြည့်လိုက်ပါတော့။ အင်ဂျင်စက်ကြီးတွေရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် အသံတွေ၊ အချင်းချင်း ပစ်ခတ်ကြတဲ့ ပေါက်ကွဲသံတွေ ကဗျာတစ်ပုဒ် စာတစ်ပုဒ် စပ်အုံးမလား။ နည်းပညာဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်ရေးဆိုင်ရာ စက်မူပိုင်းဆိုင်ရာ တိုးတက်မြင့်မားလာမူအောက်မှာ တုန်ခါသံတွေကလည်း တိုးလာတယ် ဆိုပါတော့။ လေယာဉ်မူးတွေလည်း ဒါတွေကို တော့ဖြင့်ငြီးငွေ့လာကြပီပေါ့။ စစ်အတွင်း အမေရိကန်လေယာဉ်ပျံတွေဟာ ခက်ခက်ခဲခဲနဲ့ ဆင်းသက်ရ၊ ဘေးမသီရန်မခ ဆိုတာဟာ တော်တော်လေး ရှားပါးတယ် လို့ဆိုရမှာပါ။\n၁၉၄၀ခုနှစ် နွေအကုန်လောက်မှာ ဆိုပါစို့။ ဗြိတိသျှစစ်တပ်ဟာ လန်ဒန်ကို အစောကတည်းက သိမ်းခဲ့ပီးသားဖြစ်ပါတယ်။ သည်တော့ အမေရိကားမှာလည်း လေတပ်ဟာ စစ်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မူတွေ လုပ်ထားသင့်တယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ထားပါတယ်။ အချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ တိုက်ခိုက်မူတွေမှာ အသုံးတည့်မယ့် သုတေသနပညာရှင်တွေ၊ ထိမ်းသိမ်းရေးမှူးတွေလိုအပ်တယ်လို့ စဉ်းစားနေကြတဲ့အခိုက် ဒီအလုပ်ကို ခေါင်းဆောင်ပေးမယ့်သူ Leo Beranek (လီရို ဘားနက်) ဆီရောက်လာတယ်။ သူက ဟားဗက်က ရူပဗေဒပညာရှင်ဖြစ်ပီး သိပ္ပဒီဂရီဆိုင်ရာ ဒေါက်တာ ပူပူနွေးနွေးလေး ဖြစ်ပါတယ်။ ဘားနက်က ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ့ကို တာဝန်ပေးအပ်ခံရတာအပေါ် နည်းနည်းတော့ စိတ်လှူပ်ရှားမိတယ်ပေါ့။ သူက ချက်ချင်းဆိုသလို လေတပ်နဲ့ စကားပြောဖို့ လုပ်တယ်။ စိတ်ပညာဗေဒနဲ့ ရူပဗေဒဆိုင်ရာ ထိပ်တိုက်ဗေဒ ဆိုပါတော့လေ။ အသံ၏ သဘောတရားကို ဆွေးနွေးဖို့ လေ့လာဖို့ ။ အဲသည် ဌာန ၂ခု ကို ပေါင်းစီးလိုက်တော့ ဘာတဲ့ “စိတ်ပညာ-အသံဗေဒ“ ဆိုပီး ပေါ်လာတယ်။ ဘားနက်က သူ့စိတ်ကြိုက် ဟားဗက်က စိတ်ပညာရှင် အသက် ၃၇ နှစ်အရွယ် Stanley Smith (စတန်လီစမစ်) ကို ရွေးတယ်။ စတန်လီစမစ် ခေါ် စမစ်တီ ခေါ် စတီဗင် တဲ့။\nရွေးတာတော်ပါတယ်။ အဲသည်စတီဗင်ဆိုတဲ့သူက ကြံ့ခိုင်တယ်၊ သူ့အဖိုးဆီက ခရစ်ယာန်ဘာသာဆိုင်ရာ ဘာသာရေးအမွေတွေရထားတယ်။ ပြီးတော့ သူကရိုးရိုးဘွင်းဘွင်းသမား။ သူက အလုပ်ကို စိုက်စိုက်မတ်မတ်လုပ်တတ်တယ်။ သူက ပြောထားရင် ပြောတဲ့အတိုင်း တသွေမသိန်း လုပ်လိုက်ရမှ။ သူက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကောင်းဆုံး စိတ်ပညာဗေဒပညာရှင် လို့မှတ်ယူရမယ့်သူပါ။ စတီဗင်လုပ်ရတာက ရှင်းပါတယ်။ အရည်အချင်းရှိတဲ့ သူတွေကိုငှားမယ်၊ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းကရိယာ ၀ယ်မယ်၊ သူတို့ကို ၁နေ့ ၁၄နာရီခိုင်းမယ်။ ပထမကမ္ဘာစစ်အပြီးမှာ စတီဗင့်အလုပ်ရုံမှာ သုတေသနပညာရှင် အယောက် ၅၀နီးပါး မွေးထားပီးပီ။\nကဲ စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရအောင်။ ပထမဦးဆုံး သူ့အလုပ်ရုံမှာ ခန့်ခံခဲ့ရသူဘယ်သူ ဖြစ်မလဲလို့။ အသက် ၂၇ နှစ်အရွယ် J.C.R Licklider( ဂျေ-စီ-အာ် လစ်လီဒါ ) ပေါ့။ (ဒီစာအုပ် ရဲ့ ဇာတ်လိုက်ဖြစ်လာမယ့်သူ)။ သူနဲ့၅ မိနစ်လောက် စကားပြောအပြီးမှာ ရွေးဖို့ဆုံးဖြတ်ဖြစ်သွားတယ်ပေါ့။ ၁၉၄၂ခုနှစ် နွေဦးရာသီကာလရဲ့ အင်တာဗျူးအပြီးမှာ သူက “ကျွန်တော့အတွက် သည်ကောင်လေး လိုအပ်တယ်၊ ကျွန်တော့်အတွက် တပည့်တစ်ယောက် ရပါပီ“ လို့ထုတ်ပြောခဲ့ပါတယ်။\nသူတို့နှစ်ယောက် ရင်ဘတ်ချင်း တူတယ်တဲ့။ လစ် ရဲ့ အမြင်နဲ့ စတီဗင်လုပ်နေတဲ့ အလုပ်နဲ့ ဘက်ညီတယ် ဆိုပဲ။ စိတ်ကူးဆိုင်ရာ အမြင်တွေကို အပြင်ကို ဆွဲထုတ်ပေးဖို့ လစ် က တာဝန်ယူမယ်၊ ဘားနက်ရဲ့ အလုပ်ရုံမှာ ရူပဗေဒပညာရှင်တွေနဲ့ လျှပ်စစ်အင်ဂျင်နီယာတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ပေးမယ်။ စတီဗင် ကမ်းလှမ်းထားတဲ့ “စိတ်ပညာဆိုင်ရာ အသံဗေဒ အလုပ်ရုံ“မှာ ၁၉၄၂နွေရာသီကစလို့ အမြဲတမ်းဝန်ထမ်းအဖြစ် လုပ်ပေးဖို့ လစ်က ချက်ချင်းလက်ခံလိုက်တယ်။\nဟားဗက် တက္ကသိုလ်ရဲ့ အဲသည်တုန်းက ခေတ်ကာလ ဆိုင်ရာအရ ပြောရရင်တော့ အဲသည်အလုပ်ရုံဆိုတာဟာ ပတ်ဝန်းကျင်အားဖြင့် ဆိုးဝါးတယ် စိတ်ဝင်စားဖွယ်မကောင်းပဲ ညီးငွေ့ဖွယ် ဖြစ်ပါသတဲ့။ ဒါကြောင့် ၀န်ထမ်းတွေက ငရဲခန်း လို့ခေါ်ကြတယ်။ ခေါ်လောက်ပါတယ်။ သုတေသနလုပ်ရတဲ့ အဲသည် ဟားဗာ့ ရိပ်သာဟာဖြင့် စစ်ဖက်ပိုင်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်တွေအတွက် နေရာလုံးဝမရှိသလောက်ပါပဲ။ ဒါကို ဘယ်သူမှလည်း သဘောမကျပါဘူး။ ဒါ့အပြင် အသံပိုင်းဆိုင်ရာ သုတေသနလုပ်ရတဲ့ အလုပ်ခန်းက ဟားဗက်ရိပ်သာ ရဲ့ ပြင်ပက ၀င်ရတဲ့ တံခါးပေါက်။ အဲသည် နေရာဟာ ဗစ်တိုးရီးယားတို့ ဂေါသစ်တုိ့ခေတ်က အမှတ်တရ ခန်းမကြီးရဲ့ မြေအောက်ခန်း လို့ဆိုပါတယ်။ သည်တော့ အုတ်နီခဲရောင် ဘုရားရှိခိုးကျောင်းကို မျက်စိထဲမြင်ကြည့်လိုက်ပါ။ စစ်ပွဲတွေ ဆင်နွဲခဲ့ရတဲ့ နန်းတော်ပုံစံမျိူး။ အပြင်ဘက်ထုတ်ထားတဲ့ မြေအောက်ခန်းတံခါး ကနေကြည့်ုလိုက်ရင် ဘယ်ေနရာကိုရောက်လို့ ဘယ်ပေါက်နေတယ်ဆိုတာ မသိနိုင်မမြင်နိုင်တဲ့ အနေအထားပါ။ အတွင်းကို ၀င်ကြည့်လိုက်ဦးမလား။ စတီဗင်ကိုယ်တိုင်တော့ အဲသည်ထဲ ၀င်သွားရတာကိုက တကယ့်ကို ငရဲတွင်းထဲပါပဲတဲ့။ လစ် တစ်ယောက်ရဲ့ ပထမဦးဆုံး ရုံးတက်တာကို ပြောရရင် သူလည်းပဲ လောင်ကျွမ်းနေတဲ့ ပိုက်လုံးကြီးထဲက ကျိူးပဲ့နေတဲ့ ရုံးခန်းတွေကြားထဲ ရောက်သွားရသလိုပါ။ အလုပ်ခန်းထဲကို ခပ်သွက်သွက် ၀င်လိုက်မိတော့ ဖုန်အလိမ်းလိမ်းတက်နေတဲ့ အဆောက်အဦပျက် ကြီးဖြစ်နေတယ်။\nစတီဗင်ကတော့ ဒီပြဿနာကို ခပ်မြန်မြန်ပဲ ဖြေရှင်းတယ်။ စတီဗင် ဟာ တဲ့။ သူရင်ဆိုင်နေရတဲ့ အဓိကလုပ်ငန်းစဉ်ကို ခပ်သွက်သွက်ပဲ လုပ်သွားတယ် လို့ Georgw Miller (ဂျော့မေလာ) က စတီဗင် ၁၉၇၃ ခုနှစ်ကွယ်လွန်ချိန်တုန်းက အမှတ်တရပြောပြသွားတယ်။ “ပြောရရင် သူအလုပ်လုပ်ပုံက ပြေးလွှားနေသလို အားကုန်မောင်းနေတာပါ“ ။ စတီဗင့် ဘွဲ့က “ဒါရိုက်တာ“ ပါ။ သူက အဲဒီလိုကြီး နေတာမဟုတ်ဘူး ဆိုပါတော့။ မုန်တိုင်းကြားထဲ ရှိရှိသမျှ တာဝန်ယူပြီး သိမ်းကြုံးလုပ်နေသလိုပါပဲ။ မြန်မြန်လုပ်ရင် မြန်မြန်ပီးမယ် မြန်မြန်ငရဲတွင်းထဲက ထွက်ရမယ် အဲသလိုခံယူထားပုံပါ။\nမစ်လာရယ် လစ်ရယ် ပြီးတော့ နောက်အဖွဲ့သားတွေရယ်ဟာ အဲသည် ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုးထဲမှာ စီမံခန့်ခွဲမူ တွေနဲ့ အတူတကွ လုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါဟာ ဒါရိုက်တာ တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ စတီဗင့်ကို ကြည့်ပီး အားလုံးစိတ်ပါလက်ပါ ဖြစ်သွားကြတယ်လို့ ပြောလို့ရပါတယ်။ သူကလေ.. ရုံးခန်းတံခါးဝကို ဖြတ်ကနဲရောက်လာပီး “ခင်ဗျားတို့ ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ သိတယ်မဟုတ်လား“ လို့ အသံဗြဲကြီးနဲ့ အော်ပါတယ်။ ပြောရရင် လူလိုသူလို နှူတ်ဆက်ကြတဲ့ “ဂွတ်မောနင်း“ ဆိုတဲ့ အခြေခံယဉ်ကျေးမူ စကားလုံး မျိူးကို ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် ပြောမနေဘူးပေါ့။ အရေးကြီးတာ သူ့ အလုပ်ခန်း အသက်ဝင်နေဖို့။ “ အဲသည်အလုပ်ခန်းဟာဖြင့် သူ့မိသားစုပဲ။ အဖွဲ့သားတွေဟာ ကိုယ့်တာဝန်ကိုယ်ယူကြ။ သူတို့ဟာ သည်မိသားစုဝင်တွေဖြစ်တယ် တူတွေ မောင်နှမ၀မ်းကွဲတွေ ဆွေမျိူးတွေ”လို့ မစ်လာက ရေးခဲ့တယ်။ “စည်းနဲ့ကမ်းနဲ့ သည်ခရီးကို ဆက်လျောက်နေကြပါတယ်။ အဖွဲ့သားတွေ အားလုံး ကောင်းကျိူးအတွက်ပါ။ “ မိသားစုဆိုတဲ့ စကားလုံးနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ပျော်ပွဲစားထွက်တာ ညစာထွက်စားကြတာ စနေတနင်္ဂနွေ ခရီးထွက်ရင်းနဲ့ အလုပ်တွေပါ သယ်ပီး လုပ်ကြတာ နွေရာသီနဲ့ ဆောင်းရာသီတွေမှာ စကိတ်စီးကြတာတွေလည်း ပါပါတယ်။\nအခု လစ် အကြောင်းကို ပြောရရင် သူကလည်း လူတမျိူးပါ။ သူကလည်း စတီဗင့်လောက်တော့ အသာလေး။ သူက ပိုသာတာက ပျော်တတ်တယ်။ “လစ်အကြောင်း မှတ်မိသလောက် ပြောရရင် သူ အလုပ်ခန်းမှာ လုပ်ရင်းက စမစ်ရဲ့ သဘာတူချက်နဲ့ ရန်ပုံငွေထားတဲ့ စနစ်ကို လုပ်တယ်။ မိသားစု ဘဏ္ဍာငွေစုခြင်းပေါ့။“ လို့ Karl Kryter (ကားလ်ခရစ်တာ) ကပြောပြတယ်။ သူက ရော့ချက်စတာ တက္ကသိုလ်မှာတုန်းက လစ်၇ဲ့ အခန်းဖော်လဲဖြစ် အရင်းနှီးဆုံးသူငယ်ချင်းလည်း ဖြစ်ခဲ့တယ်။ “သူက တနေ့တော့ အ၀တ်ရောင်းတဲ့ဆိုင်ကို သွားပီး ၀ါယာကြိုးလို ဟာတွေ ၀ယ်လာတယ်။ ပြီးတော့ အလုပ်ခန်းထဲမှာ အဲဒါတွေနဲ့ အလုပ်လုပ်နေလိုက်တာ နောက်တနေ့ ကူးတဲ့တိုင်အောင်ပဲ။ အဲဒီ ဟာကို သူက စနက်ပီ လို့အမည်ပေးလိုက်တယ်။ ပြောရရင် ဒါမျိူး ကို တက္ကသိုလ်မှာ စမ်းသပ်ခန်းသုံးဖို့ အပ်ရင် ၂လကနေ ၃လ ကြာတယ်။ သူကအဲဒါကို လွယ်လွယ်ကူကူလုပ်လိုက်တာ။ အဲသည်ဝါယာကြိုးအဆက်တွေနဲ့ သူဟာ အသံချဲ့စက်တွေမှာ သုံးလို့ရအောင် လုပ်ပေးတယ်။ သူလိုချင်တဲ့ ပုံစံကို တီထွင်လိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။“\nအဲသည် “စိတ်ပညာဆိုင်ရာ အသံဖွဲ့စည်း တည်ဆောက်မူ အလုပ်ခန်း“ သုတေသနမှာ လစ်လုပ်ခဲ့တာတွေက အသံလှိူင်းတွေကို နားလည်စေတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ပါတယ်၊ ရေဒီယို တယ်လီဖုန်း အချက်ပြအမှတ်အသားတွေက နားဆင်သူရဲ့ လက်ခံပေးမူဆိုင်ရာ ခံစားမူစွမ်းရည်ကို သိရှိစေတဲ့ သုတေသနတွေ ဖြစ်တယ်။ သူကိုယ်တိုင်တောင်မှ အဲသည်တွေ့ရှိမူ သုတေသနတွေကို အံ့သြမိတယ်ဆိုတယ်။ တခြားသူတွေတော့ ဆိုဖွယ်ရာမရှိဘူး ဆိုပါတော့။\nသူက A E I O U (အေ အီး အိုင် အို ယူ) ဆိုတဲ့ အင်္ဂလိပ်စာလုံးတွေကို အခြေခံပီး အသံထွက်စနစ်နဲ့ တည်ဆောက်တဲ့ ပုံစံကို တွေ့ရှိခဲ့တယ်။ အဲသည်စနစ်ကို သုံးပြီး နောက်ခံ အသံကို ထုတ်တယ်။ အဲသည် တွေ့ရှိချက်က ထိုဓါတ်ခွဲခန်း အလုပ်ရုံအတွက် သိပ်ကို ရှေ့ရောက်သွားစေတယ်။ ဒါကို လစ်က လူတိုင်း နားလည်မယ့် စကားလုံး Peak Clipping “ ပိခ် ကလစ်ပင်း “ လို့ခေါ်လိုက်တယ်။ (ပိခ် ကလစ်ပင်းဆိုပြီး လူတိုင်းနားလည်တဲ့စကား လို့ဆိုလိုက်သောလည်း ကိုယ့်မှာ နားမလည်ဘူး ဖြစ်သွားတယ်။ သချာင်္ဘာသာရပ်မှာ ဆိုရင် (ဆိုင်းဥပဒေသ) Sine Rule ကို ဂရပ်ဆွဲပြပြီး ရှင်းပြရင်ပိုလွယ်တယ်။ လူတိုင်း နားလည်အောင်လည်း ရှင်းမပြတတ်ဘူး။ သူ့အဓိပ္ပါယ်ကို အတိအကျဖော်ထုတ်ပါက peak ဆိုတာ အမြင့်ဆုံး ထိပ်ဆုံးကို ပြောတာပါ။ အသံလှိူင်း၏ အမြင့်ဆုံးနေရာပေါ့။ clipping က ဖြတ်တာ၊ တိတာ။ ဆိုတော့ အသံလှိူင်းထိတ်ဆုံးပိုင်းကို တိချလိုက်တာ ဖြတ်ချလိုက်တာ။ သည်လို အသံလှိူင်းဆိုင်ရာ အခြေခံသဘောတရားတွေနဲ့ လစ် က ဂရပ်တွေဆွဲခဲ့တယ်၊ အသံလှိူင်းတွေကို ဖော်ထုတ်ခဲ့တယ်လို့ ပဲဆိုကြပါစို့။) ဒီတွေ့ရှိချက်အကြောင်းပြောတာနဲ့ လစ် ဆိုတဲ့နံမယ်က တွဲပီး ပါလာရတော့တာပါပဲ။\nသူ့အကြောင်း ဆက်ရရင် သူက… လစ် က.. မွေးရာပါ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာသူလို့ ဆိုရမှာပါ။ နောက်တော့ လစ်ရယ်၊ ခရစ်တာရယ်၊ သုတေသနပညာရှင် တော်တော်များများရယ် အပါအ၀င်တို့ကို အဲဒီအလုပ်ခန်းကနေပီးတော့ ဖလော်ရီဒါမှာ အခြေစိုက်တဲ့ လေတပ်စခန်းဆီကို အခေါ်လွှတ်ကာ စစ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရေဒီယိုအချက်ပြ စခန်းဆီကို ပို့ခဲကြရပါတယ်။ အဲသည်အဖြစ်တွေဟာ လစ်အတွက် နောက်ပိုင်းကျတော့ စိတ်ဝင်စားဖွယ် ၀တ္တုဇာတ်လမ်းတွေ ဖြစ်လာပါတယ်။ အဲသည်စခန်းကို ရောက်ရောက်ချင်း တစ်ဦးချင်းဆီကို သူတို့ရာထူးက ဘာလဲ ဘယ့်နဲ့ နဲ့စစ်ဆေးခံရတော့ သူတို့က သူတို့ကိုယ်သူတို့ “ဗိုလ်” လုိ့ဖြေကြတော့ သူတို့ကို အခန်းကျဉ်းကလေးတွေဆီ ပို့လိုက်တယ်ပေါ့။ အဲ … ဒါပေမယ့် လစ် ကတော့ သူ့ကိုယ်သူ “ဗိုလ်မှူး“ လို့ဖြေလိုက်တယ်။ ဒါနဲ့ သူက အရာရှိတွေ ရိပ်သာမှာ အခန့်သားနေရာပေးခံရပါတယ်။ သို့ပေမယ့် သူတို့အားလုံး ညစဉ် တွေ့ဆုံပျော်ပါးကြတော့ အတူတူပါပဲ။ လစ်က အိပ်တောင်အိပ်ရဲ့လားမသိ၊ အလုပ်တွေလည်းလုပ် ပါတီပွဲတွေလည်း ညစဉ်နွဲပေါ့။\nလစ် ဟာ Louise Carpenter Thomas (လူဝှစ် ကာပန်ဒါသောမတ် ) ဆိုတဲ့ အသက် ၂၃နှစ်အရွယ် အမျိူးသမီးအတွင်းရေးမှူးမလေးနဲ့ ခင်မင်ရင်းနှီးခဲ့ကြတယ်။ အဲသည်တုန်းက အတွင်းရေးမှူးမိန်းခလေးဆိုလို့ ၂ယောက်ပဲရှိပါတယ်။ (သည်နေရာမှာ ဘာသာပြန်သူအနေနဲ့ ဖြတ်ပြောရရင်တော့ သူတို့၂ယောက် အကြောင်းတွေကို စာရေးဆရာက စာ၂မျက်နှာလောက် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်ရေးထားပါတယ်။ အဒီမိန်းခလေးမှာ အိမ်ထောင်ရှိတယ်။ သူတို့၂ယောက်က အလုပ်ခန်းမှာ တွေ့ကြတယ်။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ ဖြစ်လာတယ်။ လူဝှစ် က လစ်ကို ရယ်စရာမောစရာတွေ ပြောတတ်တဲ့သူတစ်ယောက်အဖြစ် မြင်တယ်။ ပျော်ပျော်နေတတ်တယ်၊ အကြံညဏ်တွေလည်း ထုတ်နေတတ်တဲ့သူ လို့ဆိုထားပါတယ်။ နောက်တော့ လူဝှစ်ဟာ သူ့ခင်ပွန်းဖြစ်သူနဲ့ ၁၉၄၄မှာ ကွာရှင်းခဲ့ကာ လစ်နဲ့ ၁၉၄၅ ခုနှစ် ဇန်န၀ါရီ ၂၀မှာ လက်ထပ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါလောက် အတိုချူပ်ပဲ သိထားရင် ဖြစ်တာကြောင့် ယခု ငရဲခန်းက အကြောင်းတွေ ဆက်ပါ့မယ်။)\nသိပ်တော့မလွယ်ဘူးလေ။ စဉ်းစားကြည့် သည်လောက် အလုပ်တွေများ၊ ခက်ခဲ ပီး ငရဲလိုအခန်းမှာ အလုပ်လုပ်နေကြရတဲ့ အချိန်မှာ သူက (လစ်ကို ပြောတာပါ) အချစ်ရေးကိစ္စတွေ၊ အိမ်ထောင်ရေးကိစ္စတွေက ပါဝင်ပတ်သက်လာနေတယ်ဆိုတော့။ ဒါပေမယ့် အဲသလိုဆုိုပီး သူ့ကို အလုပ်မှာ လစ်ဟာသွားတဲ့သူလုိ့ပြော လို့မရအောင် လစ် ဟာ သူ့အချိန်တွေ ကို အလစ်မပေးပဲ အဆုံးမရှိ အလုပ်တွေလုပ်နေတယ်။\n“သူက အလုပ်ခန်းထဲမှာ တချိန်လုံး နှစ်မြုပ်နေတာပါပဲ” လို့ သူနဲ့အတူတူလုပ်တဲ့ လီရို ဘားနက်က ပြောပြပါတယ်။ သူ့ဇနီးဖြစ်လာတဲ့ လူဝှစ် ကလည်း သူ့ယောင်္ကျးက တချိန်လုံး တွေးခေါ်ကြံဆနေတာ၊ အကြံညဏ်တွေ ထုတ်နေတာ ကို သိတယ်။\n“သူက ဘာဆက်လုပ်ရမယ် ဆိုတာကို တချိန်လုံး တွေးနေတော့ကာ ခုနက ရတဲ့ စိတ်ကူးတောင် ဟောင်းသွားပီ။ သူစိတ်ဝင်စားပါတယ်ဆိုတာကလည်း ဖြတ်ကနဲဆို သိပ်စိတ်မ၀င်စားတော့ဘူး ဖြစ်သွားတတ်ပါတယ်။ သူက ရူပဗေဒကို လေ့လာချင်တယ်။ သချာင်္ဘာသာကိုလည်း လေ့လာကြံဆချင်တယ်။ သူက တစ်ခုခုကို လေ့လာချင်ပြီဆိုရင် အဲဒီဘာသာရပ်မှာ ထိတ်ဆုံးရောက်နေတဲ့သူနောက်ကို လိုက်တော့တာပဲ။ “ လို့ လစ်ရဲ့ ဇနီးသည် လူဝှစ် က လစ် အကြောင်းတွေကို ပြန်ပြောင်း ပြောပြခဲ့ပါတယ်။\nမမေ့သွားအောင် ထပ်ပြောရရင်တော့ လစ်က ကွန်ပြူတာတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ရှည်လျားတဲ့ လမ်းတစ်ခုကို ဖောက်နေတာပါ။ ကွန်ပြူတာဆိုတဲ့ ပန်းတိုင်ကိုရောက်မယ့် ကြီးကျယ် တဲ့ လမ်းတစ်ခုကို ဖောက်နေတာပါ။ သူက သူစိတ်ဝင်စားတဲ့ ဘာသာရပ်တွေနဲ့ ပတ်သက်လို့ ထိတ်ဆုံးရောက်နေတဲ့သူတွေဆီ မရရအောင် လိုက်နေတယ် ဆိုတာက သူ့ကို တစ်ခုခု သင်ပေးဖို့၊ သူ ဟားဗက်မှာ သင်ကြားခဲ့တာတွေနဲ့ မတူတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို သူ့ကို ပို့ချဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။ သည်လိုနဲ့ သူဟာ ယခု ရောက်ရှိနေတဲ့ ကန်းဘရစ်ကနေ ၂မိုင်အကွာက မက်ဆက်ချူးဆက် စက်မူတက္ကသိုလ် Massachusetts Institute of Technology (MIT) က သူ့ကို ပညာတွေသင်ပေးမယ့်သူတွေရှိရာအရပ်သို့ တပည့်ခံရန် သွားခဲ့ပါတော့တယ်။\n(ဖြည့်စွက်ချက်။ လစ်ဟာ ဟားဗက်တက္ကသိုလ် က အလုပ်ခန်းမှာ ၁၉၄၃မှ ၁၉၅၀ သုတေသနဆိုင်ရာ အလုပ်လုပ်သူအနေနဲ့ တာဝန်ယူထားရုံမက ကထိက အဖြစ်လည်း စိတ်ပညာဆိုင်ရာ အသံဗေဒ ဌာနမှာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ပါတယ်။)\nPosted by Junior Win at 5:21 AM No comments:\nLabels: Articles, AtwayAmyin, Dream Machine\nဂျူနီယာဝင်း – မစ်ဇူရီကကောင်ကလေး\n(အတွေးအမြင် အမှတ် ၃၁၆ ၂၀၁၈ ဒီဇင်ဘာ) မိုးမခ၊ ဒီဇင်ဘာ ၅၊ ၂၀၁၈\n(2001 ခုနှစ်ထုတ် M. Mitchell Waldrop (အမ် မီချယ် ၀ါလ့်ဒရော့) ရေးသားသော The Dream Machine မှ Missouri Boys အခန်းကို ဘာသာပြန်ထားပါတယ်။ J.C.R. Licklider နဲ့ သူ့ရဲ့ ပါစင်နယ်ကွန်ပြူတာ နည်းပညာတော်လှန်ရေး အကြောင်း ဆုိုပါတော့ လုို့စာအုပ်မှာ ကြော်ငြာထားပါတယ်။)\n(Joseph Carl Robnett Licklider (March 11, 1915 – June 26, 1990) ဂျူးဆက် ကားလ် ရော့ဘ်နက် လစ်ကလီဒါ ။ သူ့ကုို အတိုကောက် J.C.R ဒါမှမဟုတ် ‘Lick’ လစ် လို့သိထားပါတယ်။ သူက အမေရိကန်လူမျိူး စိတ်ပညာပညာရှင်၊ ကွန်ပြူတာသိပ္ဗံပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်ပါတယ်။ အခုဘာသာပြန်တင်ဆက်မူမှာ ဘာသာပြန်သူရဲ့ ဖြည့်စွက်ချက်တွေကို အခုလို ကွင်းစကွင်းပိတ်များနဲ့ ဖော်ပြသွားပါ့မယ်။ ခံစားဖတ်ကြည့် ကြတာပေါ့)\nဂျိူးဆက် ကားလ် ရော့ဘ်နက် လစ်ကလီဒါ ကလူတွေအထင်ကြီးအောင် မလုပ်ဘူး။ သူ လူတွေဘာမှန်းမသိသေးတဲ့ ကွန်ပြူတာကြီး တွေကြားထဲ အလုပ်လုပ်နေတုန်းကတောင် အရာရာကို ဒါတွေက အလွယ်လေးတွေပါ ဆိုတဲ့အနေနဲ့ လုပ်နေတာ။\n“လစ်က ကျွန်တော်သိသမျှသူတွေထဲမှာ ဥာဏ်ကြီးရှင်အကြီး တက အကြီးဆုံးပါပဲဗျာ” လို့ William McGill (၀ီလီယမ် မတ်ဂီးလ်) က သူမကွယ်လွန်ခင် ၁၉၉၇ခုနှစ် သူ့အင်တာဗျူးတစ်ခုမှာ ပြောသွားပါတယ်။ (၀ီလီယမ် မတ်ဂီးလ် အကြောင်းပြောရရင် သူက အမေရိကန် စိတ်ပညာပညာရှင်၊ ကိုလန်ဘီယာတက္ကသိုလ်၏ ၁၆ယောက်မြောက် ဥက္ကဌဖြစ်ခဲ့သူ။) မတ်ဂီးလ် ကပြောပြရာမှာ သူက (လစ်ကိုပြောတာပါ) ၁၉၄၈ခုနှစ် ဟားဗတ်တက္ကသိုလ်ကို စိတ်ပညာတက္ကသိုလ် ကျောင်းသားတစ်ယောက်အဖြစ် ရောက်လာတုန်းကပေါ့လို့ ဆိုပါတယ်။\n“လစ်က သချာင်္ပညာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သက်သေပြချက်တွေကို သိနေတယ်၊ သူက သေချာတွက်ချက်တာမျိူး မဟုတ်ပဲနဲ့ သူ့အသိက အလိုလို သိနေတာမျိူးပေါ့။ လူတွေက သချာင်္သင်္ကေတတွေနဲ့ ဆက်စပ်ပုံတွေကို တွက်ချက်နေတုန်းမှာ သူက အဲသည်ဆက်သွယ်ချက်တွေကို သိနေတာ။ ပြောရရင်တော့ သူဟာ သင်္ကေတတွေနဲ့ ပတ်သက်လာရင် လျိူ့ဝှက်ချက်တွေကိုတောင် သိနေလောက်အောင် ဥာဏ်ကြီးရှင် ဖြစ်နေတာဗျ။ အဲဒါဘယ်လိုလုပ်သိသလဲ လစ်က အဲဒါတွေ မသင်ကြားရပဲ အလိုလို ဘယ်လိုလုပ်မြင်နေတာတုန်း။”\n“လစ်နဲ့ ပုစ္ဆာတစ်ပုဒ်ကို ပြောကြတော့…” မကြာမီ ကိုလန်ဘီယာတက္ကသိုလ်မှာ ကျောင်းအုပ်ဖြစ်လာမယ့် မတ်တ်ဂီးလ် ကဆက်ပြောပါတယ်။ “ကျွန်တော့်ကိုယ်တိုင် တောင် စမ်းသပ်ကြည့်မှ အဖြေရမယ့် IQ ပုစ္ဆာတွေတွက်တာ သူက အမှတ်တွေ ၃၁ မှတ် အပြည့်ပေးနိုင်လောက်အောင် သူက အဖြေကို သိနေတယ် သူဟာ တကယ် ဥာဏ်ကြီးရှင် ပါပဲ။“\nဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းတုန်းက ဟားဗတ်က စိတ်ပညာ-အော်ဂတ်စတစ် ဓါတ်ခွဲခန်းမှာ အတူလုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ George A. Miller (ဂျော့ အေမီလာ) ကလည်း လစ်အပေါ် လေးစားလောက်တဲ့ အမြင်မျိူး ချခဲ့ဖူးပါတယ်။ (ဂျော့အေမီလာ အကြောင်း ပြောရရင်တော့ သူကလည်းအမေရိကန် စိတ်ပညာရှင်တစ်ဦး၊ စိတ်ပညာဆိုင်ရာ နယ်ပယ်တစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့သူ ဖြစ်ပါတယ်။)\n“လစ်ဟာ အမေရိကန်သားကလေးပါ။ အရပ်ရှည်ရှည်၊ အသားလတ်လတ်၊ ကြည့်ကောင်းတဲ့ ကောင်ကလေးပေါ့။ သူဘာလုပ်လုပ် အဆင်ပြေတဲ့ပုံပေါ့။“ မီလာက နောက်နှစ်တွေကြာလာတော့လည်း အခုလို မှတ်ချက်ချပါတယ်။ “သူကတကယ့်ကို အလွန့်အလွန်ကို ညဏ်ရည်ထက်မြက်သူပါပဲ။ ဖန်တီးရှင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ သူကလေ … ဥပမာဗျာ တစ်ယောက်ယောက်က အမှားတစ်ခုလုပ်မိတယ်ဆိုရင် သူက အဲဒါကို ရယ်စရာအဖြစ် ပြောင်းပီး ဟာသလုပ်လုိုက် တတ်တယ်။ လစ်က ရယ်စရာဟာသတွေကို သဘောကျပါတယ်။ သူ့လက်တစ်ဖက်မှာ ကိုကာကိုလာ ပုလင်းလေးကို ကိုင်ပီး နေတတ်တဲ့ပုံက သူ့စတိုင်လုိ့ပြောရမလားပဲ။“\nသူက လူတွေကို သရော်တဲ့သဘောမဟုတ်တာတော့ သေချာပါတယ်။ မီဇူရီအရပ်က ကောင်ကလေးက သူ့ဘေးကလူတွေကို ပြုံးသွားအောင် လုပ်တတ်တာပါ။ သူက ကမ္ဘာကြီးထဲကို အထီးကျန်စွာ ရောက်လာတာပါ။ သူနဲ့တွေ့သမျှလူတိုင်းဟာ သူ့အတွက်တော့ ကြီးကျယ်ပါသတဲ့။\nဟုတ်ပါတယ်။ သူကမစ်ဇူရီသားလေးပါ။ (Missouri ဆိုတဲ့အရပ်ဒေသက အမေ၇ိကန်ပြည်ထောင်စု အရှေ့အလယ်ပိုင်းမှာ တည်ရှိပါတယ်။ အဲသည်မှာ သူကကြီးပြင်းခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။) သူ့အမည်ရင်းက လစ်- ကလီဒါ။ သူ့မိသားစုက ပြင်သစ်-ဂျာမန် နှစ်နယ်စပ်ထားတာပါ။ သူက မစ်ဇူရီမှာ ပြည်တွင်းစစ် မဖြစ်မှီကတည်းက နေခဲ့တာပါ။ သူ့ဖခင် Joseph Licklider (ဂျိူးဇက်လစ်ကလီဒါ) က လယ်ယာလုပ်တဲ့သူပါ။ ဂျိူးဇက်က (သူက လစ်ရဲ့ဖခင်ပါ) စိတ်ဓါတ်ကြံ့ခိုင်တဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်ပါတယ်။ ၁၈၈၅ခုနှစ် သူ့ဖခင်ဟာ (အဲဒါ လစ်ရဲ့အဖုိုးကိုပြောတာပါ) မြင်းတွေနဲ့ အလုပ်လုပ်ရင်း မတော်တဆဖြစ်ပြီး သေဆုံးသွားတယ်။ အဲသည်တုန်းက ဂျိူးဇက် က ၁၂နှစ် (လစ်ရဲ့ဖခင်) ။ သူ့စိတ်ထဲ မိသားစုတာဝန်ဟာ သူယူရမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချတယ်။ သူ့မိခင်နဲ့ သူ့ညီမဟာ သည်လယ်ယာအလုပ်ကို မဦးဆောင်နိင်ဘူးလို့ သူတွေးတယ်။ မိသားစုလုိုက် စိန့်လူဝီဒေသကို ပြောင်းသွားဖို့ လုပ်တယ်။ သူ့ညီမကို ဒေသဆိုင်ရာ ကျောင်းတက်ခုိုင်းရုံတင်မက ကောလိပ် ပါတက်ခိုင်းတယ်။ သူက ဒေသဆိုင်ရာ ရထားလမ်းမှာ အလုပ်လုပ်တယ်။ သူ့ဘာသာသူတော့ စာရေးစာဖတ်နဲ့ ဒီဇိုင်းပညာ ကို သင်ယူတယ်။ လေ့လာတယ်။ ဒီပညာနဲ့ အလုပ်လုပ်ရာက စိန့်လူဝစ်မှာ စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ကုန်သည်အလုပ်မှာ ဆရာကြီးဖြစ်လာတယ်။\nသည်လိုနဲ့ မစ္စစ် Margaret Robnett (မာဂရက် ရိုနက်) နဲ့တွေ့တယ်။ “သူ့အသံလေးက သာယာလှတယ်။ သီချင်းဆိုနေတဲ့ အတိုင်းပါပဲ။ သူဟာ ကျွန်တော့ရဲ့ဖူးစာရှင်ပါပဲ။” လို့သူက မြင်မြင်ခြင်း သဘောကျသွားခဲ့တယ်။ နောက်မကြာမီ သူတို့လက်ထက်ခဲ့ကြတယ်။ တစ်ဦးတည်းသော သားတစ်ယောက်ထွန်းကားတယ်။ ၁၉၁၅ခုနှစ် မတ်လ ၁၁ ရက်နေ့။ သူ့နံမယ်ကို ဖခင်ရဲ့အမည် ဂျိူးဇက်၊ မိခင်ရဲ့ ကွယ်လွန်သွားတဲ့ မောင်ရဲ့အမည် Carl Robnett (ကားလ်ေ၇ာ့ဘ်နက်) အမည်ပါအောင် ပေးလိုက်ပါတယ်။ (အဲဒါ အခုဆောင်းပါးရဲ့ဇာတ်လိုက် ဖြစ်လာမယ့် သူ မွေးဖွားလာပုံ။ Joseph Carl Robnett Licklider (ဂျိူးဇက် ကားလ် ရော့ဘ်နက် လစ် ကလီဒါ။)\nကလေးလေးက အထီးကျန်ဆန်နေတဲ့ ပုံပေါက်နေတာကုိုတော့ နားလည်လောက်ပါတယ်။ သူ့ဖခင်က အသက်၄၂နှစ် မိခင်က ၃၄နှစ်ဆုိုတဲ့ အသည်ခုနှစ် အဲသည်ခေတ်ကာလ အရပြောရရင် အသက်ကြီးမှ ပထမဆုံးရတဲ့ ကလေးလည်းဖြစ်ပြန်တော့ ကလေးလေးအပေါ် အလုိုမလုိုက်၊ စည်းကမ်းတင်းကြပ်၊ သူတုို့ဘာသာရေးအတွေးအခေါ် ကြားထဲ သွန်သင်ဆုံးမမူအောက်မှာ ကြီးပြင်းခဲ့ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတုို့က နွေးထွေးပီး ကြင်နာတတ်တဲ့ သူတွေပါ။ သူတုို့သားလေးကို ချစ်ပြီး တလျောက်လုံး ဂရုတစုိုက်မွေးခဲ့ကြပါတယ်။ လစ် ကလေးကလည်း နှစ်ဖက်မိဘတွေအတွက် တဦးတည်းသော မြေးကလေးဖြစ်နေပြန်တယ်။ သူကြီးပြင်းလာတဲ့အခါ မိဘတွေက စန္ဒယားတီး၊ တင်းနစ်ရုိုက်ဖုို့ စသဖြင့် သူလုပ်ချင်တာတွေ လုပ်ကြည့်ဖုို့ သင်ဖုို့အားပေးတယ်။ အထူးသဖြင့် သူလုပ်ချင်တာက နည်းပညာနဲ့ပတ်သက်တာမှန်သမျှ အကုန်ဆုိုပါတော့။ သူကလည်း ဘယ်သူ့ကုိုမှ စိတ်ပျက်အောင်မလုပ်ဖူး။ သူက ထက်မြက်တယ်၊ တက်ကြွတယ်၊ ဟာသဥာဏ်ရှိတယ်၊ သိချင်စပ်စုချင်တယ်၊ အတတ်ပညာ နည်းပညာတွေကုို အကုန်ကြိုက်တယ်။\nသူအသက်၁၂နှစ်မှာ ဆုိုပါတော့။ စိန့်လူးဝစ်ဒေသမှာ သူနဲ့ ကောင်ကလေးတွေ လေယျာဉ်ပျံ ပုံစံတုတစ်ခုကို တည်ဆောက်ကြဖို့ စိတ်ဝင်စားကြတယ်။ သူတုို့အရပ်ဒေသက လေယျောဉ်ပျံစက်မူလုပ်ငန်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စတင်တုိုးတက်ဖုို့တာစူနေတဲ့ကာလ ဖြစ်လုို့လဲ ဖြစ်နုိုင်သလို ချားလ် လင်းဘတ်ကလည်း ပူပူနွေးနွေး သူ့တကုိုယ်တောင် တစ်ယောက်စီး Spirit of Saint Louis (စပရစ်အော့် စိန့်လူးဝစ်) လေယျောဉ်လေးနဲ့ အန္တလန်တိတ်ကုို ဖြတ်သန်းပျံပြတာ အောင်မြင်ကာစ ဖြစ်တာကြောင့်လည်း ဖြစ်နုိုင်ပါတယ်။\nဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လေ စိန့်လူးဝစ်က ကောင်ကလေးတွေက လေယောဉ်ပျံပုံစံထုတ်ဖုို့ အရူးအမူးဖြစ်နေကြတာတော့ အမှန်ပဲ။ ဘယ်သူမှ ရော့ဘ်နက် လစ် ကလီဒါ (လစ် ကိုပြောတာပါ) ထက်တော့ ပုိုကောင်းအောင် မလုပ်နိုင်ကြဘူး။ သူ့ရဲ့မိဘတွေရဲ့ ခွင့်ပြုချက်နဲ့ သူ့အခန်းကုို လင်းဘတ်စတိုခန်းလို ပေါ့ပါးတဲ့ သစ်တုိုသစ်စ သစ်သားတွေနဲ့ အလုပ်လုပ်လုို့ရတဲ့ ပုံစံပြောင်းလုိုက်တယ်။ သူ့ကုိုယ်ပုိုင် ပုံတွေဆွဲ၊ ဒီဇုိုင်းဆွဲ၊ အသေးစိတ်လုပ်ပါတော့တယ်။ တညလုံး အစိတ်အပုိုင်းတွေကုို ဖြတ်တောက်ပုံဖော် နဲ့။ အတောင်ပံတွေတပ်။ ကော်ပတ်တွေစား။ ကော်အကောင်းစားတွေသုံး။ အင်ဒီယာနာပုိုလီမှာ လေယျောဉ်ပျံပြပွဲလုပ်တော့ ကုမ္မဏီတစ်ခုက သူ့ကုို ကူညီပေးခဲ့ပါတယ်။\nသူ့ရဲ့၁၆နှစ်ပြည့် မွေးနေ့နီးကပ်လာချိန်မှာ သူ့စိတ်ဝင်စားမူက (လေယောဉ်ပျံကနေ) မော်တော်ကားတွေဆီ ရောက်သွားပြန်ပါတယ်။ သူက မော်တော်ကားတွေ လျောက်မောင်းချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူးတဲ့။ သူက မော်တော်ကားတွေအကြောင်း နားလည်ချင်တာ။ အတွင်းရော အပြင်ရော သိချင်တာ။ သည်တော့ သူ့မိဘတွေက ကားအုိုဟောင်းတစ်စီး ၀ယ်ပေးရပါတယ်။ သူ့ကို သည်အနီးအနား မျက်စိတပြအတွင်းမှာပဲ မောင်းခွင့်ပေးတယ်။ သည့်ထက်တော့ မမောင်းရ – အဲဒါကို လုိုက်နာမှ။ ရော့ဘ်နက် လေးကတော့ (လစ်ကိုပြောတာပါ) ကားကို အစိတ်အပိုင်းတွေ ဖြုတ်၊ ပြန်တပ်ပြန်ဆင်နဲ့ အတော်ပျော်သွားပါတယ်။ “အော်… သူကဒီလိုကိုး၊ ဟောဒါက သည်လို အလုပ်လုပ်တာကိုး။ အုိုကေ…” သူ့မိခင် မာဂရက်က သူ့သားလုပ်သမျှ နဘေးကရပ်ကြည့်၊ သူ့သားလှမ်းတောင်းတဲ့ ကရိယာတန်ဆာပလာတွေကို ယူပေး။ သားဖြစ်သူကုို နည်းပညာရပ်ဆုိုင်ရာမှာ ပံ့ပိုးမြေတောင်မြှောက်ပေးခဲ့တဲ့ အကျိူးတွေပေါ့။ အဲဒါ သူ (လစ်ကုိုပြောတာပါ) ၁၆နှစ်ကုို ရောက်လာတဲ့ နေ့။ ၁၉၃၁ခုနှစ် မတ်လ ၁၁ ရက်နေ့ သားဖြစ်သူ လိုင်စင် ရတဲ့နေ့။\nအသက်၁၆နှစ်သား ရော့ဘ် (လစ် ကုိုဆိုလုိုပါတယ်) က အရပ်ရှည်ရှည်၊ ရုပ်ရည်သန့်သန့်၊ အားကစားသမားတစ်ယောက်လုို၊ မျက်လုံးပြာပြာ၊ အရောင်ရင့်ရင့်ဆံပင်တွေနဲ့ လင်းဘတ် (Charles Lindbert ကိုပြောတာပါ။ စိန့်လူးဝစ်က လေယျာဉ်ပျံမောင်းသမား သူရဲကောင်းလေး) နဲ့ဆင်တူသူအဖြစ် လူတွေ သတိထားမိကြတဲ့ပုံစံလို သူ့ကျောင်းနေဘက်တွေက သူ့ကုို သတိထားမိလာကြတယ်။ အဲသည်တုန်းက သူက တင်းနစ်ကုို သဲကြီးမဲကြီးကစားခဲ့တယ်။ သူအသက် ၂၀ ကျောဘက်ပိုင်းမှာ ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီးတဲ့နောက်ပုိုင်းမှပဲ တင်းနစ်ကစားတာကုို နားခဲ့တယ်။\nသူက တောင်ပုိုင်းသားတုို့ရဲ့ ယဉ်ကျေးတဲ့ အမူအယာကတော့ အပြည့်အ၀ရှိသူပါ။ ဆုိုလုိုတာက သူတုို့ရဲ့ ၀ါရှင်တန်တက္ကသိုလ်နားက အိမ်ကြီးမှာ သူ့မိခင်ရဲ့ ညီမလင်မယားရယ်၊ လက်မထပ်ရသေးတဲ့ ညီမတစ်ယောက်ရယ် အတူတကွနေကြပါတယ်။ ရော့ဘ် ၅နှစ်သားတုန်းကပေါ့၊ ညနေစာစားချိန် သူ့အဒေါ်ငယ်ကုို ထမင်းစားပွဲကုို လက်တွဲခေါ်လာပီး ကုလားထုိုင်မှာ နေရာချပေးပုံက တကယ့်လူကြီး လူကောင်းတစ်ယောက်လုို။ သူလူကြီးဖြစ်လာတာတောင် သူက ယဉ်ကျေးတဲ့သူ၊ စဉ်းစားတတ်တဲ့သူ၊ အိမ်မှာ နေတာတောင် ကုတ်အကျီကုို ရုိုရုိုသေသေ၀တ်၊ နုိုက်တုိုင်ကုို သပ်သပ်ရပ်ရပ်တပ်လုို့ အမျိူးသမီးများ နေရာမယူသေးရင် သူက အရင်ထုိုင်ပီး မနေတတ်တဲ့ သူတစ်ယောက်ပါ။ စိတ်ဆုိုးလုို့အော်ဟစ်တာမျိူးက ပိုလုို့တောင် တွေ့ရခဲပါသတဲ့။\nရော့ဘ်နက် လစ် ကလီဒါ က သူ့ကိုယ်ပုိုင် အရည်အချင်းအရည်အသွေးနဲ့ စိတ်ဓါတ်ပုိုင်းဆုိုင်ရာမှာ ရင့်ကျက်လာသူပါ။ လူငယ်လေးတစ်ယောက်ဖြစ်လာတော့ သေသေသပ်သပ်နဲ့ ရင့်ကျက်လာတယ်။ သူ့ဖခင်က ဒေသဆုိုင်ရာ ဘုရားရှိခုိုးကျောင်းမျာ တရားဟောဆရာအဖြစ် လုပ်တုန်းက သူက သူ့ဖခင်နဲ့အတူ လုိုက်ပါဖူးတယ်။ ဖခင်ဖြစ်သူ ဂျိူးဇက်က တရားဟောနေချိန်မှာ သူက အော်ဂန်ရဲ့ ကီးဘုတ်ကုို လုိုက်မှတ်ပေးရတယ်။ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းက အော်ဂန်တီးရတဲ့ အမျိူးသမီးက သိပ်ကောင်းကောင်း မလုပ်တတ်တာလည်း ပါတယ်။ တခုသောနေ့မှာ သူ့ခေါင်းက ငိုက်ပီး အော်ဂန်ကီးဘုတ်ပေါ် ဒေါင်ကနဲ ပြုတ်ကျဘူးပါရဲ့။ အဲဒီအဖြစ်ကလည်း သူ့ကုို သိပ္ဗံနည်းပညာတွေ ပေးလုိုက်စေပါတယ်။ ကီးဘုတ်ကုို အခုလုို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိခုိုက်မိတဲ့အခါ ထွက်လာတဲ့အသံမျိူးက သူ့ဘ၀မှာ တစ်ခုခုကုို စဉ်းစားစရာ ပေးမယ့်သဘောလို့ ဆိုပါတယ်။ သူက တချိန်ကျရင် “ကွန်ပြူတာ နက်ဝေါ့အလုပ်လုပ်ပုံ” တုို့၊ “စစ်စတန်မက်တစ်” တုို့၊ “၀ါယာလက်စ်” တုို့ဘာတုို့ကုို မိတ်ဆက်ပေးမယ့် အလုပ်တွေ လုပ်မယ့်သဘော။\nသူ့ကိုအိမ်မှာ ရော့ဘ်နက် လို့ခေါ်တယ်။ ရော့ဘ် ဆိုပြီး ကျောင်းက သူငယ်ချင်းတွေက ခေါ်တယ်။ ဒါပေမယ့် နောက်တော့ သူကော်လိပ်ကျောင်းသားဖြစ်လာတော့ အခေါ်အဝေါ်တွေ သူ့ဘာသာပြောင်းပစ်လိုက်တယ်။ သူ့ကိုယ်သူ ပုံစံသစ်နဲ့ သွားမယ်ဆိုတဲ့အနေနဲ့ “ကျွန်တော့်ကို လစ် လို့ခေါ်ကြပါ” လို့နံမယ်ပြောင် သဘောမျိူး ခေါ်ခိုင်းတယ်။ သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်ရင် “လစ်” လို့ မ်ိတ်ဆက်တယ်ပေါ့။ သူ့သူငယ်ချင်း ဟောင်းတွေလောက်သာ “ရော့ဘ် လစ် ကလီဒါ” ဆိုတဲ့အမည်ကို နည်းနည်းလောက်သာ ရေးတေးတေး ပေါ်လာလောက်တော့တယ်။\nဟောသည် ကော်လိပ်ကျောင်းသားကြီးက ဘာလုပ်မလဲ ဆိုတော့ သူတတ်နိုင်သလောက် မေဂျာတွေ ရနိုင်သမျှ သင်ယူပါတယ်။ သူက ဘယ်ဘာသာရပ်ကိုမဆို လေ့လာလိုက်စားဖို့ စိတ်ဝင်စားနေတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်ဆီက တစ်ခုခု ကြားလိုက်ရရင်တောင် သူကလိုက်လုပ်ကြည့်ချင်တတ်တယ်။ သူဖရှက်ရှာ ကျေင်းသားဘ၀မှာ အနုပညာဘာသာရပ်က မေဂျာယူပီး အင်ဂျင်နီယာဘာသာက နောက်တွဲဖြစ်ပါတယ်။ နောက်ပိုင်း ရူပဗေဒနဲ့သချာင်္ပါလာတယ်။ အဓိကအချက်ကဘာလဲဆိုတော့ သူသည် လောကကြီးနဲ့ပတ်သက်လို့ မေဂျာယူထားပါတယ်ပေါ့။ လောကကြီးအကြောင်းကို သူသိလာရပုံကတော့ သူ့ဖခင်ရဲ့ အာမခံကုမဏီအလုပ်က တနေ့တော့ ပိတ်သိမ်းရတယ်။ ဂျိူးဇက် (လစ်ရဲ့ဖခင်) ဟာ အလုပ်ကထွက်လိုက်ရပီး သားဖြစ်သူ (လစ်ကို ပြောတာပါ) အတွက် ကျူရှင်လခတောင်မပေးနိုင်တော့ဘူး။ လစ်ဟာ အဲသည်နှစ်မှာ ကျောင်းနားလိုက်ရတယ်။ ဂျိူးဇက် (လစ်ဖခင်) ဟာ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာ အလုပ်ဝင်လုပ်ရပီး တခြားအလုပ်တွေ လျောက်လုပ်နေရင်းက စိတ်ကျရောဂါဖြစ်လာတယ်။ နောက်တော့ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းမှာ တရားဟောဆရာလိုတယ်ဆိုတော့ ၀င်လုပ်ဖြစ်တယ်။ ဇနီးသည်မာဂရက်နဲ့ အတူ သူတို့ဘ၀တွေဟာ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းတွေ တကျောင်းပြီးတကျေင်း လှည့်လှည် ၀င်လုပ်နေလိုက်ကြတာ သူတို့အတွက် ဘ၀မှာ အပျော်ဆုံးကာလတွေ ဖြစ်လာပါသတဲ့။\nလစ်တစ်ယောက်လည်း နောက်တော့ ကောလိပ်ပြန်တက်တယ်။ စိတ်သစ်လူသစ်နဲ့ အချိန်ပိုင်းအလုပ်တွေလုပ်ခဲ့တာမှာ စိတ်ပညာဌာနရဲ့ တိရိစ္ဆာန်များဆိုင်ရာ စမ်းသပ်ခန်းမှာ စောင့်ရှောက်ရေးတာဝန်လည်း လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ ဆရာများရဲ့ သူတေသနလုပ်ငန်းများကို နားလည်လာပြီး သူ့ဘ၀အတွက် ဒီလောက်ဒီအလုပ် တော်ပီလို့ သူတွေးခဲ့ပါတယ်။ သူက ဦးနှောက်နဲ့ ဖန်ရှင်ပိုင်းဆိုင်ရာတွေကို အသေးစိတ်လေ့လာခဲ့ဖူးတယ်။ ယနေ့ခေတ်မှာ ဒီပညာတွေက တကယ့်ကို တိုးတက်နေတဲ့ ပညာရပ်တွေ ဖြစ်လာပါတယ်။ သူကတော့ ဒါတွေကို အဲသည်တုန်းက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မှတ်ယူခဲ့ဖူးတယ်ပေါ့။ ယနေ့ခေတ် ဦးနှောက်ကို အသေးစိတ်လေ့လာ စကင်ဖတ်တဲ့နည်းပညာ အီလက်ထရွန်ဆက်စာလိုဂရပ်ဖီ ဆိုတဲ့ EEG (အီးအီးဂျီ) ရိုက်တဲ့ စနစ်ဟာ ၁၉၃၀ခုနှစ်ကာလတုန်းက ရေဒီိယို တယ်လီဖုန်း ဆက်သွယ်ရေးအီလက်ထရောနစ် နည်းပညာကနေ ဆင့်ပွားလာတာတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ ကဲ… လစ် အကြောင်း ဆက်ပါမယ်။\nလစ် တစ်ယောက်ကတော့ သူသင်ယူခဲ့ဖူးတဲ့ စိတ်ပညာဆိုင်ရာ ဇီဝဗေဒပညာကို တကယ်နှစ်သက်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် သချာင်္၊ လျှပ်စစ် ပညာတွေကလည်း သူ့ကို စိန်ခေါ်နေပါတယ်။ အဲသည်တုန်းကတော့ ဒါတွေဟာ တနေ့ သူအသုံးချလာနိုင်တာတွေပဲလို့ မသိခဲ့ပါဘူး။ သူ့အတွက်တော့ ပင်တာဂွန်ကို ခြေချမိခြင်းဟာ တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ ခြေလှမ်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာပါတယ်။ နောက်ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်မယ် ဆိုတာတော့ နောက်မှ စဉ်းစားကြတာပေါ့တဲ့။ အနှစ် ၂၀လောက် လေ့လာ မှတ်သားခဲ့တဲ့ အရာတွေက တနေ့ဘာဖြစ်လာမှာလဲ။ သူလေ့လာခဲ့တဲ့ စိတ်ပညာဆိုင်ရာ ပညာရပ်ဟာ ကွန်ပြူတာတွေကို သူလေ့လာခဲ့တဲ့ဆီမှာ တကယ်ပဲ အသုံးဝင်လာတယ် လို့ဆိုနိုင်ပါတယ်။ ၁၉၄၀ ၁၉၅၀ လောက်မှာ သချာင်္၊ ရူပဗေဒ၊ လျှပ်စစ်အင်ဂျင်နီယာပညာတွေ နောက်ခံနဲ့ သူလေ့လာနေတဲ့ နယ်ပယ်ဟာ တနေ့ကျရင် ကြီးကျယ်တဲ့ နည်းပညာပြောင်းလဲမူတွေ ဖြစ်လာမှာပါတဲ့။ သူ့ရဲ့ လက်ရှိအသုံးချနေတဲ့ ကြီးမားတဲ့ စက်ကြီးတွေက (သူကအဲဒါကိုကွန်ပြူတာ လို့စတင်ခေါ်ဝေါ်နေပါပီ) ကွန်ပြူတာဆိုတဲ့ စွမ်းရည်တွေ စတင်ပြသနေပီ၊ ကမ္ဘာကြီးကို စိန်ခေါ်နေပီ၊ စသဖြင့် သူကတော့ ကြွေးကျော်နေပါပီ။\nအဲ… အခု ၁၉၃၇ခုနှစ်ကိုပြန်သွားမယ်။ လစ် လျောက်နေတဲ့လမ်းက ရှင်းပါတယ်။ ၀ါရှင်တန်တက္ကသိုလ်က ရူပဗေဒ၊ သချာင်္နဲ့ စိတ်ပညာ ဒီဂရီ ၃ခု နဲ့ကျောင်းပီးခဲ့လို့ ဘွဲ့ရပီ။ သူက နောက်တစ်နှစ်ကို စိတ်ပညာ မာစတာဆက်တက်တယ်။ သူကို “ရော့ဘ်နက် လစ် ကလီဒါ“ ဆိုတဲ့ အမည်နဲ့ စိတ်ပညာမာစတာ ဘွဲ့ပေးခဲ့တော့ အဲသည်အမည်က စာရွက်ပေါ် နောက်ဆုံး တင်ကျန်ခဲ့တဲ့ အမည်ဖြစ်လာတယ်။ ၁၉၃၈ခုနှစ် နယူးယောက်က ရော့ချက်စတာတက္ကသိုလ်မှာ ဒေါက်တာဘွဲ့ယူဖို့ တက်လှမ်းခဲ့တယ်။ သူ့ရည်ရွယ်ချက်က ဦးနှောက်ရဲ့ အကြားအာရုံဆိုင်ရာ အပိုင်းကို သုတေသနလုပ်ဖို့။ ကျွနိုပ်တို့ ဘယ်လိုကြားပီး အဓိပ္ပါယ်ဖော်သလဲ။ အဲသည်အပိုင်းကို အဓိကထား သုတေသနလုပ်ဖို့။\nလစ် တစ်ယောက် မစ်ဇူရီကနေ ထွက်လာတယ်ဆိုတာ နေရပ်လိပ်စာ တစ်ခုတည်း ပြောင်းလိုက်တာမဟုတ်ပဲ သူ့ဘ၀ပါပြောင်းလဲလာတာလို့ ဆိုပါတယ်။ ရှေ့က နှစ် ၂၀ သူ့မိဘ၂ပါးရဲ့ ပုံစံခွက်ထဲမှာ နေနေရာကနေ ထွက်လာတာပါ။ တစ်ပတ်တခါ မိဘတွေနဲ့ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းမှာ လိုက်ပါပီး ကူညီတက်ရောက်ခဲ့ရတဲ့ ဘ၀ကနေ ထွက်လာခဲ့တာပါ။ သူအိမ်ကထွက်လာပြီးတော့ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းဆီ ခြေဦးမလှည့်တော့ပါဘူး။ သူ့မိဘတွေကိုတော့ သူ့ရဲ့ယုံကြည်မူပြောင်းလဲသွားပီ ဆိုတာကို အသိမပေးခဲ့ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ဘ၀မှာ နာကြင်မူတွေ၊ သူပြင်းပြင်းထန်ထန် စိတ်ဆင်းရဲခဲ့ရတာတွေ ကို မိဘတွေကို ဘာမှမပြောခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့် တင်းကြပ်တဲ့ တောင်ပိုင်းသားတွေရဲ့ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အထိန်းအကွပ်တွေကြားထဲ သူကြီးပြင်းလာရတာကိုတော့ သူမမေ့ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ ဘုရားရှ်ိခိုးကျောင်းတုန်းက ဘုရားစာရွတ်ဖတ်ခဲ့ရတဲ့ ကာလတွေအကြောင်း သူ့ကို မေးရင် သူက “ဒါတွေက ပီးသွားပါပြီ။“ လို့ခပ်တိုတိုပဲ ပြန်ဖြေခဲ့ပါတယ်။\nသူ့ဘ၀မှာ ပြောင်းလဲမူတွေ အများကြီးကြုံခဲ့ရ ပြောင်းလဲခဲ့ရသောလည်း မပြောင်းပဲရှိခဲ့တဲ့အရာ တစ်ခုတော့ရှိတယ်။ လစ် က ၀ါရှင်တန်တက္ကသိုလ်က စိတ်ပညာဌာနှမှာ စတား ဖြစ်နေဆဲပဲ။ ရော့ချက်စတာမှာလည်း စတားပဲ။ သူလေ့လာလိုက်စားခဲ့တဲ့ အကြားအာရုံဆိုင်ရာ တုန့်ပြန်မူ ပိုင်း ဘာသာရပ်မှာ ရေးဆွဲခဲ့တဲ့ မြေပုံကားချပ်ဟာ သူ့ရဲ့ဒေါက်တာဘွဲ့တက်လှမ်းဖို့ လမ်းပွင့်ခဲ့ပါတယ်။\nသူက ၁၉၄၂ခုနှစ် ဒေါက်တာဘွဲ့ရခဲ့ပီးတဲ့နောက် ဖီလန်ဒါဖီးယားမြို့ပြင်က ဆွာ့မိုးလ် ကောလိပ်မှာ ပူပူနွေးနွေးဒေါက်တာလေးအဖြစ် ယာယီအလုပ်ဝင်ခဲ့ရတုန်းကလည်း သူကနံမယ်ကြီးဖြစ်နေတယ်။ အဲသည်အချိန်တိုတိုကလေးမှာ လူ့ဦးနှောက်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ အသေးစိတ် စနစ်တွေကို သံမဏိကြိုးခွေတွေနဲ့ သရုပ်ပြခဲ့ပါတယ်။\nအားလုံးကို ခြုံပြီးပြောရရင်တော့ ၁၉၄၂ခုနှစ်ဟာ လစ် အတွက် နှစ်ကောင်းတစ်ခုတော့မဟုတ် ခဲ့ပါဘူးလေ။ တခြားသော သုတေသနပညာရှင်တွေလိုပဲ သူ့ရဲ့ အလုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာ သိပ်ကို ကြီးကျယ်တဲ့ အချိူးအကွေ့ ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရပါတယ်။\n(ဒီနေရာမှာ အခန်းကို အဆုံးသတ်ထားပါတယ်။ ဒါကို အဓိပ္ပါယ်ဖော်ရရင်တော့ ကြီးမားတဲ့အချိူးအကွေ့ ဆိုတာ ဒုတိယကမ္ဘာစစ် ကို ပြောတာပါ။ သူဟာ စစ်အတွင်းမှာ သူ့ရဲ့အလုပ် သူ့ရဲ့ သုတေသနလုပ်ငန်းတွေဟာ တခြားသော ပညာရှင်ကြီးတွေ၊ ဥာဏ်ကြီးရှင်တွေလိုပဲ အဖျက်အဆီး အနှောက်အယှက်တွေ ကြုံကြရတယ်။ ဒါကို နောက်အခန်းတွေမှာ ရေးသားထားပါလိမ့်မယ်။ အခုတင်ပြခဲ့တဲ့အခန်းက သူ့ရဲ့ မိသားစုအရေးနဲ့ ပညာရေးပိုင်းလို့ ဆိုရမှာပေါ့။ ဒါ့အပြင်သူ့ဘ၀ အချိူးအကွေ့တွေပါလာတယ်။ သူ့ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာခံစားချက်တွေ မှန်းဆလို့ရတယ်ပေါ့။ နောက်ပိုင်း အခန်းတွေတော့ စိတ်ဝင်စားရင် ဆက်ပြန်ကြည့်ပါဦးမယ်။)\nPosted by Junior Win at 5:25 AM No comments:


>> Man's real life is happy, chiefly because he is ever expecting that it soon will be so.\n>> Sadness diminishes or hindersaman's power of action.\nဒါလေးတွေက ကျနော် ဟိုတုန်းက ဖတ်ခဲ့တဲ့ ဆရာဦးသိန်းလွင် ဘာသာပြန်ထားတဲ့ "မြော်မြင်စဉ်းစား ပညာစကား"ဆိုတဲ့ စာအုပ်လေးထဲက ကျနော် သဘောကျတဲ့ စာမျက်နာတွေထဲက တစ်ချို့ပါ အဲ့ဒီစာအုပ်ထဲကပဲ နောက်ထပ် ကျနော်ပေးချင်တာလေးတွေအများကြီးရှိသေးတယ်။ အချိန်ရရင် ထပ်တင်ပေးဦးမယ်။ ဒီစာလေးတွေမှာ သရုပ်ဖေါ်ပုံလေးတွေ ဆွဲပေးတဲ့ ဆရာအော်ပီကျယ်၊ ဆရာ စောမင်းဝေ၊ ဆရာ ကိုဆန်းတို့ကိုလည်း ဆရာဥဲီးသိန်းလွင်နဲ့ ထပ်တူ ကျေးဇူးတင်ရင်း လေးစားမိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒါလေးတွေကို အချိန်ပေးပြီး လုပ်ဖြစ်သွားပါတယ်။ နောက်ထပ် ပုံပေါင်း ၆ဝ လောက်နဲ့ ပညာရှိတွေရဲ့ စကားလေးတွေဖေါ်ပြဖို့ ကျန်ပါသေးတယ်။ ကျန်တာတွေကိုတော့ အလုပ်အားတဲ့အခါ ဆက်တင်ပေးပါဦးမယ်။\nknowledge Lovingly message\nLabels: knowledge Lovingly message


တွေ့မိမှတ်မိသမျှ: September 2006\nအလုပ်အတွက် အင်တာဗျူး တွေ မသွားခင် ဒီ Website ကိုဖတ်သွားသင့်တယ်။ တွေ့ကြုံသမျှ အင်တာဗျူး တွေမှာ Technical Questions တွေမေးရင် ဒီထဲကချည်းပဲ မေးလေ့ရှိကြတယ်။ "GeekInterview.com is an Open Database where you can share interview questions,\ncomment/answer any questions. Each question is like discussion thread that helps\nyou to learn and understand each question and answer in detail instead of just\nPosted by Philip Shield at 12:16 AM2comments:\nOnline NewsLetters တွေလိုမျိုး၊ Email Marketing တွေလိုမျိုး၊ Email Blastering Software တွေလိုမျိုးမှာ Subscriber ပေါင်း သန်းပေါင်းများစွာကို အမြန်ဆုံးနည်းဖြင့် တချိန်တည်း တပြိုင်တည်း Email ပို့တဲ့ Software တစ်ခုကို ကိုယ့်ဘာသာကို ရေးရမယ်ဆိုရင် Asynchronous Function call ကို သုံးတာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါတယ်။ အောက်မှာ နဲနဲဖတ်ကြည့်ပါ။ ကိုယ်တွေ့ ကြုံရတာတော့ အစက ရိုးရိုး SendMail နဲ့ပဲ ပို့တဲ့ C# Program က Subscriber ပေါင်း နှစ်သောင်း အတွက် မိနစ် နှစ်ဆယ်ခန့်လောက် ကြာပါတယ်။ ဒါနဲ့ ဒီ Asynchronous နည်း ကိုပြောင်းသုံးလိုက်တာ Subscriber နှစ်သောင်းအတွက်3စက္ကန့်လောက်ပဲ ကြာပါတော့တယ်။\nSo we start out with some handy properties (SmtpServer, etc.) which can be set on the class prior to calling any methods, for convenience purposes. Then we have our SendEmail method, which looks like any normal synchronous method - no difference at all.\nNow comes the interesting stuff: First, we needadelegate:\npublic delegate string SendEmailDelegate(string name, string emailAddress);\nThen finally we need the callback method:\npublic void GetResultsOnCallback(IAsyncResult ar)\nSendEmailDelegate del = (SendEmailDelegate) ((AsyncResult)ar).AsyncDelegate;\nresult = del.EndInvoke(ar);\nNotice the delegate must have the same signature as the method. Based on this delegate syntax, we can now call the BeginInvoke() and EndInvoke() methods:\npublic string SendEmailAsync(string name,string emailAddress)\nSendEmailDelegate dc = new SendEmailDelegate(this.SendEmail);\nAsyncCallback cb = new AsyncCallback(this.GetResultsOnCallback);\nIAsyncResult ar = dc.BeginInvoke(name,emailAddress, cb, null);\nNote that the delegate calls BeginInvoke / EndInvoke useaFramework – managed ThreadPool under the hood--\nso you don’t get 4,000 runaway threads. Whenathread completes, it is automatically made available to be re-used for the next BeginInvoke call in your loop. So your default ThreadPool size of 25 threads is as high as you get. You could experminent with different ThreadPool sizes, but the main thing is you want to avoid just creating thousands of threads, one for each email, and having your box crash under the load.\nPosted by Philip Shield at 5:13 PM2comments:\nWindows Service အဖြစ်မရေးချင်ဘူး၊ ရှုပ်တယ်၊ ခက်တယ်။ အလွယ်ဆုံးနည်းနဲ့ XMLWebservice တစ်ခုကို Scheduler လုပ်ချင်ရင်\n1) WindowsScript file တစ်ခု ထဲမှာ WebService ကို Call လုပ်တဲ့ Function ရေး\n2) "vbs" Extension နဲ့ သိမ်း၊ Eg. "Scheduler.vbs"\n3) Control Panel>Scheduled Tasks မှာ အဲဒီ WindowsScript ဖိုင်"Scheduler.vbs" ကို "Add" လုပ်ထားပေါ့ဗျာ။\n4) Scheduling ဆိုတာကတော့ တရက်တစ်ခါ Run ပါဆိုရင် တရက်တခါပေါ့ဗျာ။ တစ်ပါတ်တစ်ခါ Friday တိုင်း Run ပါဆိုတော့လဲ Friday တိုင်းပေါ့ဗျာ။\nရေးရတာတော့ သုံးကြောင်း ထဲပါ။\nဒီ SOAPClient ကို Windows Script ထဲကနေ သုံးနိုင်ဖို့အတွက် Microsoft SOAP Toolkit 3.0 လေးတော့ ကြိုတင်ပြီးတော့ Install လုပ်ထားဖို့လိုတယ်။\nPosted by Philip Shield at 4:57 PM 1 comment:\nရယ်စရာ မောစရာ ပုံလေးတွေပါ။ တကယ်ပါ။ ရယ်လဲရယ်ရ မောလည်းမောရပါတယ်။ :-)\nPosted by Philip Shield at 4:49 PM No comments:\nလွန်ခဲ့သောခြောက်နှစ်ခန့်က ကျွန်ုပ်သည် မြို့ငယ်တစ်ခုသို့ အမျိုးသားကျောင်းစစ်ရန် သွားရ၏။ ၎င်းမြို့သို့ မီးရထားဆိုက်လျှင် ကျွန်ုပ်၏ သူငယ်ချင်း သပိတ်မှောက်ကျောင်းသားဟောင်း ဆရာကြီးသည် လာ၍ ကြိုနေသည်ကို တွေ့ရ၏။ ဘူတာအနီးတွင်ကပ်၍ ကျွန်ုပ်၏ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေတစ်ယောက် နေသည်ကို ခဏမျှတွေ့လိုသည်နှင့် သူငယ်ချင်းဆရာကြီးအား ကျွန်ုပ်၏ ပစ္စည်းများနှင့် သွားနှင့်ရန် ပြောဆိုလွှတ်လိုက်၏။ အဆိုပါဘူတာအနီးရှိ မိတ်ဆွေနှင့် စကားစမြည်ပြော၍ အတန်ကြာပြီးနောက် ဆရာကြီးအိမ်သို့ သွားတော့မည်ဟု ဘူတာအနီးကပင် ဖြတ်၍လာခဲ့ရာ - ဘူတာရုံအတွင်း၌ သပ်ရပ်စွာဝတ်ဆင်၍ သနားကမား သူငယ်ကျောင်းသားအရွယ် တစ်ယောက်ကို တွေ့မြင်ရ၏ ၎င်းမှာ တစ်ယောက်တည်းလိုပင် ကျန်ရစ်ခဲ့ရာ မျက်နှာမကြည်မသာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ရာကို မကျေမချမ်း စိတ်လက်ဆိုးနေဟန်ရှိ၍ တဖျစ်တောက်တောက်နှင့် ဟိုလျှောက်သည်လျှောက် ပြုနေသည်ကို တွေ့ရ၏။ ကျွန်ုပ်သည်လည်း မနေတတ်သည်နှင့် -\n“မောင် - ဘာဖြစ်လို့လဲ” “ဟာ-မပြောပါနဲ့ဗျာ၊ ကောလိပ်ကျောင်းပိတ်လို့\nပြန်လာတယ်၊ အိမ်ကိုစာရေးထားတာ ဘယ်သူမှလဲ လာမကြိုကြဘူး၊ အခု ဒီမှာ ခွကျနေတာပေါ့”\n“နေပါဦး-မောင်ရဲ့၊ ဘယ်သူမှ လာမကြိုလဲ ဘာအပန်းကြီးသလဲ၊ အိမ်က ဘယ်လောက်ဝေးလို့လဲ”\n“အဲဒါဖြင့်လဲမောင်ရယ်၊ ကိုယ့်ဟာကိုယ် သွားလိုက်ကရော့ပေါ့၊ လူလာမကြိုကော၊ ကိုယ့်အိမ်ကိုယ်ပြန်တာပဲ” “ဟာ-ခင်ဗျားကြီး၊ တယ်ခွကျတာကိုး၊ (ကျွန်ုပ်ကိုပါရော၍ စိတ်ဆိုးသွားဟန်တူသည်)\nအိမ်နီးပေမယ့် စီးသွားစရာ လာနေကျ မြင်းလှည်းကလေးတစ်စီးဟာလဲ မရလိုက်ဘူး၊ ပြီးတော့ ဒီမှာ သားရေအိတ်တစ်လုံးနဲ့၊ ကူလီတွေလဲမရှိတော့ဘူး၊ ဘယ့်နှယ်လုပ်မလဲဗျ” ကူလီလိုသည်ဆိုသော သားရေအိတ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အရှည်တစ်တောင်တစ်မိုက်ခန့်၊ အနံတောင်ဆုပ်လောက်မျှသာရှိသော သားရေအိတ်ဖြစ်နေ၏။ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်ကပင်-\n“ကဲ-မောင်၊ ဒီသားရေအိတ်အတွက်ဖြင့် ၀န်လေးမနေပါနဲ့၊ ကျုပ်ပဲ ဆွဲခဲ့ပါမယ်၊ ကဲ-သွားသာသွားပါတော့”\nထိုအခါမှ သူငယ်သည် အတန်မျက်နှာကြည်လာပြီးလျှင် “အဲဗျာ၊ သွားရင်းလာရင်း ဆွဲခဲ့ပါတော့၊ ကျွန်တော် ကူလီခပေးပါ့မယ်” ဟု ဆိုလေ၏။ ကျွန်ုပ်သည် ကူလီခအကြောင်းကို တစ်စုံတစ်ရာ ပြန်မပြောဘဲ သားရေအိတ်ကိုသာ ကောက်ယူ၍ သက်သက်သာသာပင် ဆွဲကာ ထိုသူငယ်နှင့် မြို့တွင်းဘက်သို့ လျှောက်လာခဲ့ကြ၏။ စာဖတ်သူအား ပြောရန်ကျန်သေးသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ခရီးသွားသည့်အခါ အေးအေးချမ်းချမ်း သွားတတ်သည်နှင့် ထိုအခါက ပိုးကြားပေါက် လုံချည်အနွမ်းကို ၀တ်၍ ပင်နီရှပ်အင်္ကျီ တစ်ပတ်နွမ်းကို လက်ပင့်လက်လိပ်၍ မျက်နှာသုတ်ပုဝါကို ခေါင်းတွင် ထူထူ ပတ်ကာ ၀တ်ဆင်လျက်ရှိ၏။ ဖိနပ်မှာလည်း ပိန်းတန်းဖိနပ်မျှသာဖြစ်၏။ သို့ကြောင့်လည်း ထိုသူငယ်သည် ကျွန်ုပ်အား “ကူလီ”ငှားရန် အားမနာခြင်း ဖြစ်ဟန်တူသည်။ နှစ်ယောက်သား လာခဲ့ကြရာ ကျွန်ုပ်က စ၍-\n“မောင်- ကောလိပ်ကျောင်းမှာနေတာ ဘယ်အတန်းရောက်ပြီလဲ”\n“အင်္ဂလိပ်လို၊ ဆီနီယာ-အိုင်အက်စီ(I.Sc)ခေါ်တယ်၊ ဗမာလိုတော့ ဟိုဒင်း… အဲ… ၁၂ တန်းဆိုပါတော့ဗျာ”\n“ဟင်-ရောက်လှပါပကော၊ နို့ နေပါဦး မောင်ရဲ့၊ အဲဒီ ၁၂ တန်းရောက်တော့ ဘာတွေ သင်ရသလဲကွဲ့”\n“အများကြီးပါဗျာ၊ အထူးကတော့ အက်ဒ်ဘန်းစ်ဒ်-အင်္ဂလိရှ်(Advance English) ဆိုတာ သင်ရတယ်ဗျ”\n“မောင့်ဟာက အင်္ဂလိပ်လိုကိုး၊ ဗမာလိုလဲ ပြောဦးမှပေါ့”\n“ဗမာလို မလွယ်ဘူးဗျ၊ နေဦး နေဦး၊ ဟိုဒင်း.. အဲ၊ ရှေ့ရောက်သော… အဲ၊ ပိုမို၍ဖြစ်သော ဟာ-ဒါလဲ မဟုတ်သေးပါဘူးလေ၊ ဟိုဒင်း\nလွယ်လွယ်ဆိုကြပါစို့ဗျာ၊ သိပ်ခက်တဲ့ အင်္ဂလိပ်စာဆိုပါတော့”\nကောင်းပါရဲ့၊ နို့ မြန်မာစာများကော မသင်ရဘူးလားကွဲ့”\n“ဘားမီး(ဆ်)လား၊ ခင်ဗျာ့မြန်မာစာ ဘာခက်လို့လဲဗျ၊ ကျွန်တော်တို့ ကောလိပ်မှာ အရေးတကြီး မသင်ပါဘူး၊ စာမကြည့်ဘဲနဲပ ပ(စ်) (pass) နိုင်ပါတယ်ဗျာ၊ အလကား အသုံးလဲ မကျလှပါဘူး”\n“ဒါဖြင့် သည့်ပြင်ကော ဘာများသင်ရသေးသလဲ” “သည့်ပြင်တစ်ခုက ခယ်မစ်စတြီ(chemistry)ဆိုတာ သင်ရတယ်၊ အဲဒါက မြန်မာလို ရှိမယ်မထင်ပါဘူး၊ ဟိုဒင်းဆိုပါတော့ဗျာ၊ ဓာတ်ခွဲပညာဆိုပါတော့၊ ဘယ်အရာတစ်ခုဟာ ဘယ်ဓာတ်ဘယ်ဓာတ်များ ပေါင်းစပ်ပြီး ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာတွေလဲ ပါတယ်ဗျ၊ ဥပမာဗျာ ရေဆိုတဲ့ဓာတ်ဟာ ဘယ်ဓာတ် ဘယ်ဓာတ်များ ပေါင်းစပ်လို့ ဖြစ်တယ်ဆိုတာ သိရတယ်ဗျ”\n“အို-တယ်နေရာကျပါကလား၊ ပြောစမ်းပါဦးမောင်ရယ်၊ ရေထဲမှာ ဘာတွေဘာတွေ ပါသတဲ့လဲ” “ရေဆိုတာ။ အိတ်ခ်ျ-တူးအို(H2O)ဆိုတဲ့ ဓာတ်တွေကို ပေါင်းစပ်ထားတာဗျ”\n“မောင့်(အိတ်ခ်ျ-တူးအို)ကို ဗမာလို ပြောဦးမှပေါ့ကွဲ့”\n“ဟာ-ဘယ်မှာ အကုန်လုံးကို ခင်ဗျာ့ဗမာစကားတွေနဲ့ ပြောနိုင်မလဲဗျ၊ ခင်ဗျာ့ဗမာစကားကလဲ အင်မတန် ဆင်းရဲတယ်၊ ဒီလို အထက်တန်းစကားကြီးတွေကို ဘာသာပြန်ဖို့ ရှိမယ်မဟုတ်ဘူးဗျ။ ဒီတော့ အကြမ်းပဲမှတ်ထား၊ အိတ်ခ်ျက နှစ်ဆ၊ အိုက တစ်ဆ၊ အဲဒါနှစ်ခုရောရင် ရေဖြစ်တာပဲ”\n“အဲလေ ဆိုပါတော့၊ ဒီတော့ 'အိတ်ခ်ျ' က ဘာ၊ 'အို' က ဘာဆိုတာလဲ ပြောဦးမှပေါ့”\n“ဟာ-ခင်ဗျား တယ်အမေးအမြန်းထူတဲ့ လူကြီးပဲ၊ ဒါတွေဟာ ဓာတ်သဘောတွေဗျ၊ ခင်ဗျားတို့ကို ပြောလို့လဲ နားလည်မှာမဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီတော့ အဲဒီ အင်္ဂလိပ်စာလုံးနှစ်လုံးပေါင်းရင် ရေဖြစ်တယ်ဆိုတာသာ မှတ်ထားပါဗျ”\n“နေပါဦးမောင်ရဲ့၊ မောင့်အင်္ဂလိပ်စာလုံးတွေ မပေါ်ခင်က ရေရှိနှင့်တယ်မဟုတ်လား၊ မောင့်အင်္ဂလိပ်စာလုံး နှစ်လုံးရှိမှပဲ ရေဖြစ်ရတော့မလား”\n“သြော်-တယ်ခက်ပါကလား၊ ဒါက သင်္ကေတအမှတ်အသားဗျ၊ အဲဒီစာနှစ်လုံးရဲ့ အရှည်အဓိပ္ပါယ်ရှိသေးတယ်၊ သိရဲ့လား၊ အဲဒီအဓိပ္ပါယ်အရှည်ကို ကျွန်တော့်နုတ်ဘုတ်(note book) ထဲမှာ မှတ်ထားတယ်၊ အခု ပါးစပ်ထဲမှာတော့ မရဘူး၊ ပြီးတော့လဲဗျာ၊ ကျွန်တော်တို့ဆရာက အဓိပ္ပာယ်ပြောတာ မရှင်းပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ နားလည်အောင် မပြောတတ်ဘူးဗျ၊ ဒီဆရာတွေဟာ အလကားပါဗျာ” ဟု ဆရာကို လွှဲချပြီး သူ့ဇာတ်ကို သူ မြန်မြန်သိမ်းလိုက်လေသတည်း။\n“နို့ မောင်တို့ ကောလိပ်မှာ စားရပုံက ဘယ်လိုလဲကွဲ့”\n“မှတ်ထား ဆရာကြီး၊ ကောလိပ်ဆိုတာကို ရောက်ဖူးမှ လူဖြစ်ကျိုးနပ်တာ၊ အနေအစားအကုန်လုံး အထက်တန်း အညွန့်စားချည်းပဲ မှတ်ထား၊ တစ်ခါထဲ နယူးလိုက်ဖ်(new life)ကို ရောက်သွားတာပဲ သိရဲ့လား”\n“အဲ အဲ.. ဘာတဲ့၊ နရူး(နွားရူး) အလိုက်ခံရသလား၊ ဟိုရောက်ရင်”\n“အောင်မယ်၊ ဗျို့ ဆရာကြီး၊ ဒါ သရော်စရာမဟုတ်ပါဘူး၊ ခင်ဗျားကြီးတို့ဟာ ပညာလဲမတတ်၊ ယဉ်ကျေးတဲ့ အင်္ဂလိပ်စကားတွေလဲ နားမလည်၊ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ ဗမာတွေ ခွကျနေတာ သိရဲ့လား၊ နယူးလိုက်ဖ်ဆိုတာ အင်္ဂလိပ်စကားဗျ၊ အသစ်အသက်၊ အနေအစား အသစ်တစ်မျိုးလို့ ဆိုတယ်၊ ကြည့်လေ၊ နေရတာက ကျွန်တော် တောမြို့ကလေးမှာ ဆယ်တန်းမှာ နေရတုန်းက သူဆင်းရဲ့သား၊ ကုန်သည်သား၊ သူကြီးသားဆိုသလို သာမည လူတွေနဲ့သာ တွေ့ရတာကလားဗျ၊ ဟို ကောလိပ်ကျတော့ အနည်းဆုံး မြို့အုပ်သား၊ ၀န်ထောက်သား၊ အရေးပိုင်သား၊ မင်းကြီးသား ဆိုသလို အထက်တန်းစားတွေချည်းကလားဗျ၊ အဲလေ ဆင်းရဲသားရဲ့ သားသမီးလဲ နည်းနည်းပါးပါးတော့ ရှိတာပေါ့၊ ဘာဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တော့ အထက်တန်းစားနဲ့မှ ရွေးပေါင်းတာပဲ၊ ကုန်ကုန်ပြောမယ်ဗျာ၊ ဖိနပ်တောင်ကြည့်ပါလား၊ ကျွန်တော် တောမြို့ကလေးမှာ နေတုန်းက ၁၀ ကျပ်တန်၊ ၁၅ ကျပ်တန်အထက် ပိုမစီးရဘူး၊ ခုတော့ ဟော ၂၀ ကျပ်တန်အောက် မစီးရဘူးဗျ”\n“နေပါဦး၊ ၂၀ ကျပ်တန်အောက် မစီးရတာက မောင်တို့ ကောလိပ်မှာ ဥပဒေလုပ်ထားလို့လား”\n“ဘယ်က ဥပဒေလုပ်ထားရမှာလဲဗျ၊ ခင်ဗျားကြီးလဲ တော်တော်အ,တာပဲ၊ ဟိုမှာ အထက်တန်းစားတွေနဲ့ ပေါင်းရတာဗျ၊ ခင်ဗျား ၁၀ ကျပ်တန် အစုတ်တွေနဲ့ မဖြစ်ဘူးဗျ၊ လူထဲမတိုးဘူးဗျ၊ သိရဲ့လား၊ အခု ကျွန်တော်စီးထားတဲ့ ၂၀ ကျပ် ၂၅ ကျပ်တန်တောင်မှ လူထဲဝင်နိုင်ရုံရှိသေးတယ်။ သိရဲ့လား၊ ၃၀ ကျပ်တန် ၄၀ ကျပ်တန် စီးနိုင်မှ ဖိနပ်ကို လူဝိုင်းကြည့်တာဗျ”\n“ဟင်-မောင်တို့ကောလိပ်က လူအဖိုးတန်တာ အရေးမကြီး၊ ဖိနပ်အဖိုးတန်တာ အရေးကြီးသလို နေပါကလား”\n“တယ်-ခင်ဗျားကြီး အင်မတန်နုံသေးတာကိုး၊ တော်ပါဗျာ၊ ကောလိပ်ဆိုတာ ကြွားဖို့ဗျ၊ ကြွားဖို့၊ လူပေါ်လုပ်ဖို့ သိရဲ့လား၊ အစစအရာရာ အထက်တန်းချည်းပဲ သွားရ၊ စားရ၊ နေရတယ်၊ ကြည့်ပါလား၊ ကျွန်တော်ဟာ ကောလိပ်ကို အသွားအပြန် စက်ကင်းကလပ်စ်ဆိုတဲ့ ဘိုစီးတွဲမှစီးတယ်၊ ခင်ဗျားတို့ စီးတဲ့ တတိယတန်းဆိုတဲ့ ဆင်းရဲသားတွဲကို ဘယ်တော့မှမစီးဘူး၊ အဲဒီစက်ကင်းကလပ်စ်ဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ဆင်းရဲသားတွဲတွေလို သစ်သားခုံနဲ့ညစ်ပတ်ပြီး ကြမ်းပိုးကိုက်တာမဟုတ်ဘူး၊ သိရဲ့လား၊ ဆိုဖာဆိုတဲ့ မွေ့ရာတစ်မျိုးကိုခင်းထားတယ်၊ အောက်က စပရိန်ထည့်ထားတယ်၊ ပြီးတော့ ဓာတ်မီးတွေ၊ ပန်ကာတွေ၊ မှန်တွေ၊ ရေတွေ စုံလို့ပါပဲဗျာ၊ တစ်ခါလောက် ခင်ဗျားတို့ကို စီးစေချင်တယ်၊ တစ်ခါတည်း လျှာလည်သွားမှာပဲ၊ ပြီးတော့ အဲဒီ ဘိုစီးတွဲအခက ခင်ဗျားတို့ ဆင်းရဲသားတွဲအခရဲ့ သုံးဆပေးရတယ်၊ သိရဲ့လား၊ အဲလေ တချို့ ပိုက်ဆံဝါလားတွေဟာ ပိုက်ဆံပေါလို့ စီးပေတဲ့ ဘိုစီးတွဲနဲ့ သူတို့နဲ့ တခြားစီပါဗျာ၊ ဟော-ကျုပ်တို့လို အင်္ဂလိပ်စာတတ်တဲ့ ကောလိပ်ကျောင်းသားလဲဖြစ်ရမယ်၊ စတိုင်ကျကျ လှလှပပ ၀တ်ဆင်ရမယ်၊ ကျွန်တော့်ဘိုဆံထောက်ကို ကြည့်စမ်း၊ လိမ်းထားတာ ဆီရိုးရိုးမဟုတ်ဘူး၊ ဟို ဘိလပ်တို့၊ အမေရိကန်တို့ကလာတဲ့ ဆီမွှေးတို့ ကော့စမက်တစ်တို့ကိုသာ လိမ်းတယ်၊ ပီးတော့ ပေါင်ဒါဆိုတဲ့ အမွှေးမှုန့်တို့၊ ကတ္တီပါရည်တို့ အဲဒါမျိုးတွေကို လိမ်းလို့၊ အဲဒီလို လှလှပပ ကျကျနနနဲ့မှ ဘိုစီးတွဲနဲ့ တော်တာဗျ၊ ခင်ဗျားတို့ တောသားကြီးတွေနဲ့တော့ အလကားပါဗျာ၊ အမဲရိုးနှယ် ဟင်းအိုးမှ အားမနာဆိုသလို မနေဘူးလား”\n“မောင်ရယ်၊ မောင့် ဘိုစီးတွဲ မစီးရချင်နေပါစေတော့၊ ယောက်ျားဖြစ်ရက်သားနဲ့ သနပ်ခါး မျက်နှာချေတွေတော့ မလိမ်းမဆင်ဝံ့ဘူး မောင်ရဲ့”\n“အလို ခင်ဗျားကြီး အတော်လာပါကလား၊ ဒါလောက် ပြောနေတာတောင် သဘောမပေါက်သေးဘဲကို၊ ခင်ဗျားတို့ ဗမာတွေ မကြီးပွားတာ အဲဒီလို ခေတ်မမီ ခေတ်မဆန်တာတွေကြောင့်ပဲ၊ နားလည်ရဲ့လား”\nကျွန်ုပ်သည်လည်း ပြုံးရယ်၍သာ နေလိုက်၏။ ထိုသို့ နှစ်ယောက်သား လာခဲ့ရာ အိမ်အနီးသို့ ရောက်လာလေ၏။ အိမ်ဝသို့ ၀င်လျှင်၎င်းသူငယ်၏ အမိ၊ အစ်မ၊ နှမများနှင့်တူသော မိန်းမတစ်စုက စုဝိုင်း၍ “ဟော-ငါ့သားကလေး ပြန်လာပြီ၊ ဟော-မောင်သောင်းပြန်လာပြီ၊ ဟော-ကိုကိုပြန်လာပြီ၊ အမေလဲ အခုပဲ မင့်ဆီက စာကို ရတယ်၊ ရ ရခြင်း အ၀တ်အစားလဲပြီး အခု ဘူတာဆင်းမလို့ပဲ၊ မင်းစာက နောက်ကျနေတာကိုးကွဲ့” မောင်သောင်းမှာ များစွာစိတ်ဆိုးသော မျက်နှာဖြင့် “ဟောဗျာ၊ ဒဲမစ် (damn it) ခင်ဗျားကြီးတို့ ဒီလိုချည်းပဲ၊ စာကို ကပျာကယာ ပေးရတာဗျ၊ ရ ရခြင်း ဆင်းလာပြီးရောပေါ့၊ ကတဲ - လှချင်လိုက်ကြတာ၊ တယ်” ထိုအခါ အစ်မကြီးဖြစ်ပုံရသူက “မဟုတ်ဘူးကွဲ့ မောင်သောင်းရဲ့၊ မင်းပဲလိုတယ်၊ သံကြိုးရိုက်လိုက်ပါလား၊ ကတဲ ပိုက်ဆံကလေး သုံးမတ်တစ်ကျပ်ကို ဂရုစိုက်လို့”\n“မဟုတ်ဘူး မမရဲ့၊ တနင်္ဂနွေနေ့ကျနေလို့၊ အားဂျင်းဖီးစ် နှစ်ဆ ပေးနေရမယ် သိရဲ့လား၊ ပြီးတော့ ပိုက်ဆံလဲ မပိုဘူး၊ ဟိုဒင်းရွေးရ၊ ဒီဒင်းရွေးရနဲ့” နှမငယ်က ၀င်တဲ့၍ “အဟုတ်သားပဲ ကိုကိုမှာ ဘယ်တော့မှ ပိုက်ဆံ ပိုပိုမိုမို မသုံးရဘူး၊ ပိုက်ဆံမှာလိုက်ရင် ဟောဟိုဖေဖေက ၀င်ဝင်ပြီး များတယ် ဘာတယ်နဲ့၊ ကိုင်း ခုတော့ ဘယ့်နှယ်နေသေးလဲ၊ ကိုကို ခြေကျင်လျှောက်လာရတော့ ကောင်းသေးရဲ့လား” ဟု ၀မ်းနည်းပက်လက်နှင့် ငိုမဲ့မဲ့ ပြောလေသည်။\nခေါင်းရင်းခန်းတွင် ကုပ်၍ ထိုင်နေရှာသော အဘိုးကြီးက ၎င်းသားအမိတစ်စုကို ကြည့်၍ မဲ့လိုက်သည်ကို ကျွန်ုပ်မြင်လိုက်ရသဖြင့် ၎င်းသားအတွက် အိမ်တွင် ရှေးရိုးအဘိုးကြီးကတစ်ဖက်၊ ခေတ်ဆန်သော သားအမိတို့ကတစ်ဖက် ဖြစ်နေကြသည်ကို ကျွန်ုပ်ရိပ်မိလိုက်လေ၏။ ကျွန်ုပ်မှာလည်း ခေါင်းက မျက်နှာသုတ်ပုဝါကို ခပ်အုပ်အုပ်ပတ်ကာ သားရေအိတ်ကို အိမ်ပေါ်တွင်ချ၍ အမှတ်မဲ့ထွက်သွားမည်ဟု လှည့်လိုက်ရာ အမယ်ကြီးက မြင်၍ “ဟဲ့-ကူလီခပေးကြဦးလေ” ဟု ဆိုမှ မောင်သောင်းသည် ပိုက်ဆံနှိုက်ကာ\n“အို ဟုတ်ပါရဲ့၊ ဟောဒီဆရာကြီး ရှိလို့၊ နို့မဟုတ်ရင် အခက်ပဲ” ဆိုပြီး ပိုက်ဆံတစ်မူး ကျွန်ုပ်အား ပေးလေသည်။ ကျွန်ုပ်က “အို-နေပါစေ၊ ကျုပ်လဲ ခရီးကြုံတာနဲ့ ကူဆွဲလာတာပါ၊ နေပါစေ” ဆိုပြီး ထွက်ခဲ့၏။ ထိုအခါ အစ်မကြီးဆိုသူက “အို-ဒီမှာ ဦးကြီးရဲ့” (ထိုအခါ ကျွန်ုပ်က ပြုံး၍ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ) ဟာ- ဟုတ်ပေါင် မောင်ကြီးရဲ့၊ ဟာ-ဟုတ်ပေါင် ဒီမှာ ကိုဟိုဒင်းရဲ့၊ ပိုက်ဆံ ယူသွားပါလေ” ဟု ဆိုကာ ပိုက်ဆံလိုက်၍ ပေး၏။ ကျွန်ုပ်ကား လွတ်အောင် သုတ်သုတ်ထွက်ခဲ့၏။\nထိုအခါ ညီမငယ်က ရယ်၍ “မမက လောလိုက်တာ၊ ဦးကြီးရဲ့တဲ့၊ လူကြည့်တော့ဖြင့် မမနဲ့ ရွယ်တူလောက် ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ကိုဟိုဒင်းတဲ့၊ ဟိုက ပြုံးသွားတာ မြင်လိုက်ကဲ့လား” ဆိုသည်တွင် အစ်မကြီးက “ဘာလဲ ကော်ငမလေးက တော်တော်ရွှန်း၊ နင် တယ်ထတယ်” ဟု ကြိမ်းမောင်းသံကို သန့်သန့် ကြားလိုက်ရလေ၏။ ကျွန်ုပ်၏သူငယ်ချင်း ဆရာကြီးအိမ်သို့ရောက်၊ ညစာစား၊ နောက်နေ့ ကျောင်းစစ်ရ၏။ ၎င်းညနေတွင် ဆရာကြီးက ကျောင်းဥက္ကဌအိမ်တွင် ထမင်းစားဖိတ်ထားကြောင်း အခြားကော်မတီ သုံးလေးယောက်ကိုလည်း ဖိတ်ထားကြောင်း ပြောဆို၍ နှစ်ယောက်သား ရေမိုးချိုး အ၀တ်အစားလဲကာ ထွက်ခဲ့ကြ၏။\nကျွန်ုပ်မှာ ယခုသော် ပိုးသားလုံချည် အင်္ကျီနှင့်တကွ ခေါင်းပေါင်းပေါင်း၍ အတန် သပ်သပ်ရပ်ရပ် ရှိသွားလေ၏။ ယခုအနေ မောင်သောင်းသာ မြင်ရပါလျှင် “ကူလီ” ငှားရန် အားနာဖွယ်ရှိ၏။ လာခဲ့ကြရာ မောင်သောင်းတို့အိမ်လမ်းသို့ ရောက်လေသဖြင့် ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။ စိတ်မလုံသည်နှင့် “အခုသွားမှာ ဘယ်အိမ်ကိုလဲ” ဟု ဆရာကြီးအားမေးရာ ခပ်လှမ်းလှမ်းရှိ မောင်သောင်းတို့အိမ်ကိုပင် ပြလေသတည်း။ ကျွန်ုပ်က “ဟိုက်-ခွကျကုန်ပြီ” ဟု လွှတ်ခနဲ ဆိုမိ၏။ ဆရာကြီးက လှည့်ကြည့်၍ “ဟေ့လူ ဘာဖြစ်တာလဲ မင်း…”\n“ဟာ-ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ သွားသာသွားပါကွယ်” ဆို၍ ဘာဖြစ်ဖြစ်ဟု စိတ်တင်း၍ လိုက်ခဲ့ရ၏။\nအိမ်သို့ရောက်ကြလျှင် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မောင်သောင်းကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရ၏။ မောင်သောင်းသည် ကျွန်ုပ်ကို မှတ်မိပုံရ၏။ ရုတ်တရက် အခန်းတွင်းသို့ ခပ်သုတ်သုတ် ၀င်သွားလေ၏။ မောင်သောင်း၏ အမိ၊ အဖ၊ အစ်မ စသည်တို့ကား ကျွန်ုပ်ကို မှတ်မိပုံမရချေ။ ကျွန်ုပ် “ကူလီ” ဘ၀နှင့် ရောက်စဉ်က အ၀တ်အစား ညစ်ထပ်ထပ်နှင့် မျက်နှာကို မျက်နှာသုတ်ပ၀ါဖြင့် ခပ်အုပ်အုပ် ပတ်စည်းထားသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ အိမ်သားအားလုံးတို့မှာ မောင်သောင်းကိုသာ ၀ိုင်း၍ ဂရုစိုက်ကြသောကြောင့်လည်းကောင်း ကျွန်ုပ်ကို မမှတ်မိခြင်း ဖြစ်ရ၏။\nကျွန်ုပ်သည်လည်း ဣနြေ္ဒမပျက် နေ၏။ မောင်သောင်းတို့အိမ်သားများက ပျူပျူငှာငှာ ဧည့်ခံကြလေ၏။ အတန်ကြာလျှင် အဘိုးကြီးက “ဟဲ့-မောင်သောင်းတစ်ယောက်ကော၊ ဒီမှာ ပညာဝန်များ လာကြတယ်၊ စကားစမြည်ပြောရအောင် လာလကွယ်” ဟု အိမ်တွင်းဆီသို့ လှမ်း၍ ခေါ်လိုက်၏။\nထိုအခါ သမီးအငယ်က “ဖေဖေ၊ ကိုကိုရယ် ဟိုဦးလေးကြီးအိမ်ကိုတဲ့၊ အရေးကြီးလို့တဲ့၊ ခုပဲ ဆင်းသွားတယ်၊ တော်တော်ကြမယ်လို့လဲ ပြောသွားတယ်ဖေဖေ” ထိုအခါ အဘိုးကြီးမှာ ကျေနပ်ပုံမရချေ၊ “တယ်ခက်သကို၊ ဧည့်တွေစောင်တွေရောက်မှ ထွက်သွားရသတဲ့လား (ကျွန်ုပ်ဘက်သို့လှည်၍) မောင်ရေ့၊ သားတစ်ယောက် ကောလိပ်ကျောင်းမှာ ထားရတယ်၊ သူတို့ကောလိပ်ဆိုတာက အင်မတန်..” ထိုအခါ အမယ်ကြီးက အဓိပ္ပာယ်ပါသော မျက်နှာဖြင့် အဘိုးကြီးကို ကြည့်လိုက်ရာ “အဲ အဲ သူတို့ကောလိပ်ဆိုတာက အင်မတန်ကြီးကျယ်ဆိုပဲ မောင်ရဲ့” ဟု အစသတ်လိုက်လေ၏။ ကျွန်ုပ်ကား အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်လိုက်ပါ၏။\nကျွန်ုပ်တို့လည်း စားသောက် စကားစမြည်ပြောပြီး ပြန်ခဲ့ကြ၏။ ၎င်းနောက် အခြားနှစ်မြို့သုံးမြို့တွင် ကျောင်းစစ်ပြီးနောက် ရန်ကုန်သို့ ပြန်ခဲ့၏။\n၎င်းနောက် ငါးလခြောက်လခန့် ကြာသောအခါ ကျွန်ုပ်သည် မောင်သောင်းကို မေ့၍နေချေပြီ။ တစ်နေ့၌ ထူးထူးခြားခြား စာတစ်စောင် ရောက်လာ၏။ စာအိတ်မှာ စာရင်းစာအုပ်ဟောင်းတစ်ခုမှ ဆုတ်ယူအပ်သော မျဉ်းကြောင်းနှင့် စာရွက်ကို အိမ်တွင် ကတ်ကျေးဖြင့် ကိုက်ညှပ်၍ ထမင်းလုံးကော်ဖြင့် ကပ်ထားသော အိမ်လုပ်စာအိတ်ဖြစ်၏။ အပေါ်က လိပ်စာမှာ ရှေးလက်ရေး ဘုန်းကြီးကျောင်း လက်ရေးရိုးကြီးဖြင့် သေသပ်လှပစွာ ရေးထား၏။ ထူးခြားလှ၏ ဟု ဖောက်၍ကြည့်ရာ အောက်ပါစာကို တွေ့ရလေ၏။\n“…မြို့နေ မောင်သောင်း၏ ဖခင်က စာအားဖြင့် အကြောင်းကြားပါသည် မောင်ဖိုးကျား။ ။ စေတနာရိုးရိုးဖြင့် ပို့အပ်သော မေတ္တာကို ခံယူပါ၊ မောင့်အကြောင်းကို မောင်သောင်းက ဖွင့်ပြော၍ သိရပါပြီ၊ ဟို ထမင်းကျွေးတဲ့နေ့က သူ့ဦးလေးအိမ်ကိုသွားတယ်ဆိုတာ ရိုးရိုးမဟုတ်ဘူး၊ ပြေးတာ၊ သူ့ကိုယ်သူရှက်၍ မောင်နဲ့ မျက်နှာ မဆိုင်ဝံ့လို့ ပြေးခြင်းပါ၊ မောင်နဲ့ တွေ့ရကြုံရကတည်းက အလွန်နောင်တရပြီး ယခု အလွန်ပြောင်းလဲသွားပါပြီ၊ မောင့်ကြောင့် ကျုပ်သား အဖိုးတန်လာလေသဖြင့် မောင့်အား မည်မျှ ကျေးဇူးတင်သည်ကို မပြောတတ်သလောက် ရှိရပါသည်။\nမောင်နှင့်မတွေ့မီက ကျုပ်သားဖြင့် ပစ်ရပြီ၊ ဒီသားကလေးတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုပြုပြင် ကယ်ဆယ်ရပါမည်လဲဟု တကြောင့်ကြကြနှင့် နေရပါသည်။ ယခု မောင်မင်းကြီးသား ကယ်ပေလို့ ကျုပ်သား ကျွတ်ပါလေပြီ၊ အဖြစ်ကို ပြောပါရစေဦး၊ ကျုပ်သား ပျက်တာဟာ သူ့အမေ၊ အစ်မ၊ ညီမတွေကြောင့်ပဲ၊ ကြည့်ပါဦးမောင်ရယ်၊ သားက ကောလိပ်ကနေပြီး ငွေမှာရင် ၃၀ ကျပ်မှာရင် အနည်းဆုံး ၄၀ ကျပ် လောက် ပို့ကြတယ်၊ ကျုပ်က ပိုမပို့ဘဲ လျှော့ပို့ဖို့ပြောရင် သူ့အမေက ရှင်က ဘာသိလို့လဲတဲ့၊ ဟိုမှာ လူထဲနေရတာ၊ လူလိုနေရတာတဲ့ မောင်ရယ်၊ အဲဒီလို မအေလုပ်စားတဲ့လူက စ,လိုက်ရင်ပဲ အစ်မတွေ ညီမတွေက တစ်ခါတည်း ၀ိုင်းဆူကြတာပဲ၊ ကျုပ်ဘယ့်နှယ် နိုင်နိုင်မလဲ၊ သူတို့က ၀ိုင်းဆူတော့ ကျုပ်က ဘာလုပ်သလဲ သိလား၊ ကျုပ် ဘုန်းကြီးကျောင်းကို ထွက်သွားလိုက်တာပေါ့၊ ကျုပ်မှာလဲ အားကိုးနဲ့ကလား မောင်ရဲ့။ တစ်ခါကလဲ ကြည့်ပါ့မောင်ရယ်၊ မောင်သောင်း ကောလိပ်ကပြန်လာလို့ ထမင်းဝိုင်းစားကြတော့ မောင်သောင်းက ဟင်းချို မချိုဘူးတဲ့၊ သူတို့ကောလိပ်မှာ ၁၂ မျိုးဆိုလာ၊ ၁၃ မျိုးဆိုလား၊ အဲဒီဟင်းချိုမှ ချိုသတဲ့၊ ဒီတော့ ကျုပ်က မောင်သောင်းရယ်၊ ဟင်းချိုဆိုတာဟာ ပူရင်ချိုတာပေါ့ကွဲ့လို့ ပြောမိတာနဲ့ သားကလဲ စိတ်ဆိုးပြီး ထ,သွားတယ်၊ သူ့အမေကလဲ ကျုပ်ကို လက်ညှိုးကောက်ကောက်ထိုးလို့၊ ရှင့် ကိုအောင်ဘန်းရဲ့တဲ့၊ ရှင်တို့သာ ဟင်းရွက်ပြုတ်ရေကို ဆားခတ်ပြီး ခပ်ပူပူ လုပ်သောက်ကြ၊ ကျုပ်သားကိုတော့ အတင်းမတိုက်ပါနဲ့ ဆိုပြီး သူ့သားကလေးကို တရုတ်ခေါက်ဆွဲဆိုင် ခေါ်သွားပြီး အဲဟို မျိုးစုံ ဟင်းချိုကို ၀ယ်တိုက်သတဲ့၊ ကျုပ်က ဟင်းချိုဟာ ပူရင်ချိုတာပဲဆိုတာ လွန်သလားမောင်ရယ်၊ ဟုတ်ကော မဟုတ်ဘူးလားမောင်ရယ်၊ ကျုပ်တို့ ခေတ်တုန်းကတော့ ဟုတ်တာပဲ၊ အခု သူတို့ ခေတ်တော့ မပြောတတ်ဘူး” “မောင့်တော့ ပြောရဦးမယ်၊ တစ်ခါကလဲ သူတို့ ဘောလုံးရိုက်ကစားတဲ့ လက်ရိုက်တစ်ခုတဲ့ ၀ယ်လာတယ်၊ ကျုပ်က မနေတတ်လို့ ဘယ့်လောက်ပေးရသလဲလို့ မေးကြည့်တော့ ကြည့်ပါဦးမောင်ရယ် ၃၅ ကျပ်တဲ့၊ ဘုရား ဘုရား၊ ကစားစရာ လက်ရိုက်တစ်ခုကို ၃၅ ကျပ်တဲ့မောင်ရယ်၊ ကြားဖူးပါစ၊ ဒီတော့ ကျုပ်မလဲ အံ့အားသင့်ပြီး မောင်သောင်းရယ်၊ ငါ့သား ဒီလောက်မိုက်သလားကွယ်၊ ၃၅ ကျပ်ဆိုတဲ့ ငွေဟာ နည်းတာမဟုတ်ပါကလား၊ ဟိုဒင်း နွားမတစ်ကောင်ဖိုးလောက် ရှိနေပါပြီလားလို့ ပြောမိပါတယ်မောင်ရယ်၊ သူ့အစ်မက အခန်းထဲကကြားတော့ ထွက်လာပြီး ဖေဖေကလဲ တွေ့ကရာလိုက်ပြီး ဟန့်နေတာကိုး၊ စာမသင်တဲ့လူဆိုတာ ညောင်းတယ်၊ ကိုယ်ဆန့်လက်ဆန့်လုပ်မှ ကျန်းမာတယ်တဲ့၊ ဒီတော့ ကစားစရာဆိုတာ ၀ယ်ရတာပဲ ဖေဖေရဲ့တဲ့၊ ဒီတော့ ကျုပ်က အေးလကွယ်၊ ကိုယ်ဆန့်လက်ဆန့်ဖြစ်ဖို့ နင်တို့ ၃၅ ကျပ်တန် လက်ရိုက်ရမှ မဟုတ်ပါဘူးဟဲ့ မယ်ခရဲ့၊ ထုပ်ဆီးတမ်း ဖန်ခုန်တမ်း ကစားပါလားကွဲ့၊ လမ်းလျှောက်ပါလားကွဲ့၊ ပြေးပါလားကွဲ့၊ အပုံပါ သမီးရယ်၊ နင်တို့ ၃၅ ကျပ်တန်ရမှ မဟုတ်ပါဘူးလို့ ကျုပ်က ပြန်ပြောတယ်၊ ပြောနေရင်း သူ့အမေ ပေါက်လာပြီး ကိုအောင်ဘန်း ရှင်ဝင်ရှုပ်ပြန်ပလားတဲ့၊ ရှင်သာ နွားမတစ်ကောင်းကို ၃၅ ကျပ် ပေးဝယ်ပြီး နို့ညှစ်ရောင်းစားပေတော့၊ ကျုပ်သားကတော့ ကောလိပ်ကျောင်းသား အင်္ဂလိပ်စာတတ်မို့ ၀ယ်ချင်တာ ၀ယ်ပစေ၊ ကုန်ကုန် ဘာဖြစ်သေးလဲတဲ့၊ အဲဒီတော့ ကျုပ်က ဘာလုပ်လိုက်သလဲ သိရဲ့လား၊ ကျုပ်က ဘုန်းကြီးကျောင်းကို ထွက်သွားလိုက်တာပေါ့” “ပြီးတော့လဲ သူ့သားဆီက စာရောက်မှဖြင့် သူ့အမေမှာ အိမ်တကာ၊ ဈေးဆိုင်တကာ လိုက်ပြီး ပြောနေတာပဲ၊ သူ့သား ဘယ်အတန်းရောက်ပြီး၊ တစ်လတစ်လ ငွေဘယ်လောက် ပို့ရတာကလားနဲ့ စုံပါရောမောင်ရယ်၊ ထမင်းစားတောင် လိုက်ခေါ်ယူရတယ်” “ကျောင်းပိတ်လို့ ပြန်လာတဲ့အခါ၊ အိမ်က အလုပ်ကလေးများ ခိုင်းလိုက်လျှင် ဟော-သူ့အမေတွေ အစ်မတွေက ရှေ့က ကာဆီးကာဆီးနှင့် လာပါရော၊ အင်္ဂလိပ်ကျောင်းသား ကောလိပ်ကျောင်းသားများဟာ လက်အလုပ်တွေ၊ အလုပ်ကြမ်းတွေ မလုပ်ရဘူးတဲ့၊ ခိုင်းစရာရှိလျှင် သူတို့ကိုသာ ခိုင်းပါတဲ့၊ ကျုပ်လဲပဲ မင်္ဂလသုတ်၊ ပရိတ်ကြီး၊ သဒ္ဒါ၊ သင်္ဂြိုဟ်မှစ၍ မြန်မာစာ အတော်အတန် သင်ခဲ့ဖူးပါတယ်၊ အင်္ဂလိပ်ကျောင်းသားများ လက်အလုပ် အလုပ်ကြမ်းမလုပ်ရဘူးဆိုတာ ဘယ်စာထဲမှာမှ မတွေ့ဖူးပါဘူးမောင်ရယ်၊ လူရဲ့ဥာဏ်ရိုးရိုးနဲ့ စဉ်းစားကြည့်လျှင်လည်း မရပါဘူးမောင်ရယ်။ တစ်ခါတုန်းကလဲ မောင့်ကိုပြချင်တယ်၊ မောင်သောင်းကို ဘူတာရုံကို လိုက်ပို့ကြတယ်၊ လမ်းမှာ မိုးရွာထားလို့ ရွှံ့ဗွက်ကလေး နည်းနည်းရှိတာကို အမေနှင့်အစ်မက မောင်သောင်းကို ပွေ့ချီပြီးတော့ ကူးကြသတဲ့၊ ကျုပ်ကြားတော့ ရှက်လိုက်တာမောင်ရယ်၊ ကျုပ်ဘာလုပ်သလဲသိလား၊ ကျုပ်က ဘုန်းကြီးကျောင်း ထွက်သွားလိုက်တာပေါ့။ အဲဒီလို မောင်သောင်း ပျက်စီးနေတာ မောင်က ကူလီပုံစံနှင့် ဆုံးမခဲ့တဲ့နေ့ကစပြီး အတန်ပြောင်းလွဲပါပြီ၊ အရင်က တစ်လ ၁၀၀ ကျပ် ပို့ရတယ်၊ အခု ၅၀ ကျပ်သာ ပို့ရတယ်၊ တစ်ခါတစ်ခါ သူ့အမေများ အစ်မများက ပိုမိုပို့လျှင်လဲ ငွေကို မသုံးဘဲ အိမ်ကို ပြန်ယူခဲ့တယ်၊ ယူခဲ့တဲ့အပြင် သူ့အမေနှင့် အစ်မတို့ကို အပြစ်လဲတင်၊ တရားလဲဟော၊ လားလား၊ သူတို့ ကောလိပ်ကျောင်းသားက ပြောတော့ တုတ်တုတ်မလှုပ်ဘူး၊ ငြိမ်နေကြတာပေါ့၊ ကျုပ်က တစ်ထောင့်က ပြုံးပြုံးပြီး နားထောင်နေလိုက်တာပေါ့၊ အင်း သူတို့တော့ ငါ့ဝဋ်လည်တာပဲလို့ ကျိတ်ပြီး ၀မ်းသာလိုက်တာပေါ့ မောင်ရဲ့။ အိမ်မှာ လုပ်စရာကိုင်စရာရှိလျှင်လဲ အခိုင်းကို စောင့်မနေဘူး၊ သူ့ဟာသူ ကောက်လုပ်တာပဲ၊ တံမြက်စည်းလှည်း ရေခပ်ကစပြီး အကုန်လုပ်တာပဲ၊ ရထားတို့ သင်္ဘောတို့မှာလဲ တတိယတန်းက ပိုမစီးဘူး၊ ဖိနပ်များလဲ ငါးကျပ်တန် ခြောက်ကျပ်တန်က ပိုမစီးဘူး၊ အများအာဖြင့်တော့ ခုံဖိနပ်တို့ ပိန်းတန်းတို့ကို စီးတာများပါတယ်။ ကျုပ်သည် ကျောင်းကန်ဇရပ်ဆောက်လုပ်ခြင်း၊ သီလ အမြဲစောင့်ရှောက်ခြင်း စသည်ဖြင့် ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာများစွာ ပြုကျင့်ပါသည်၊ ပြုအပ်သော ကုသိုလ်ကောင်းမှု အလုံးစုံ၏ အဖို့ကို ခံယူပါ၊ ညအခါ မေတ္တာပို့လျှင် တရားကျမ်းဂန်အရ အဟံ အဝေရော ဟောမိဟု မိမိကိုယ်ကို ရှေးဦးစွာ မေတ္တာပို့ပြီးနောက် မောင်၏နာမည်ကို တပ်၍ မေတ္တာပို့ပါသည်၊ ပြီးမှ သားမယား၊ အိမ်သူအိမ်သား စသည်ဖြင့် အများအတွက် မေတ္တာပို့ပါသည်၊ ကျွန်ုပ်၏ လေးနက်သော မေတ္တာ ရိုးရိုးကြီးကို ခံယူပါလေ၊ မောင်၏ကျေးဇူး ကြီးလှပါ၏”\n“သြော် ကောင်းစွ၊ ကောင်းစွ၊ ချမ်းသာစွ၊ ချမ်းသာစွ၊ ငါသည် အမှတ်မထင် ပြုအပ်သော အမှုတစ်ခုသည် အလွန်တာသွားလေစွတကား” ဟု နှစ်ခြိုက်စွာ မြည်ကျူးမိ၏။\nဤသို့ ကောင်းမှုတစ်ခု၏ အရသာကို ခံစားနေ၍ လေးငါးရက်မြောက်သော တစ်နေ့နံနက်၌ ကျွန်ုပ်သည် အိမ်ပြတင်းပေါက်မှ ရပ်ကြည့်နေစဉ် ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ သူငယ်တစ်ယောက်သည် ငှက်ပျောခိုင်တစ်ခိုင်ကို ထမ်းကာ ကျွန်ုပ်ထံသို့ လာသည်ကို မြင်ရ၏။ အနီးသို့ရောက်သော် အခြားသူမဟုတ် မောင်သောင်းပင်ဖြစ်နေလေ၏။ ကျွန်ုပ်ကပင် ဆီး၍- “အလို မောင်သောင်းပါကလား၊ ဘယ့်နှယ်မောင်ရယ်၊ ငှက်ပျောခိုင်ကြီးကို တပင်တပန်းကြီး ထမ်းလာရသလဲ၊ လန်ချားနဲ့ဖြစ်ဖြစ်၊ ကူလီနဲ့ဖြစ်ဖြစ် လာရောပေါ့”\n“ကိစ္စမရှိပါဘူးဦးရယ်၊ ကျွန်တော် အခု ကူလီကို တယ်မသုံးတော့ပါဘူး” ဟု ပြုံး၍ ပြော၏။\nကျွန်ုပ်သည်လည်း ယခင်ကအကြောင်းကို သတိရသည်နှင့် “အေး-ဒါလဲ ဟုတ်ပါရဲ့၊ နို့ပေမဲ့ ကာလဌာန ကြည့်လုပ်ရပါတယ်၊ ကိုယ်တိုင်ပြုအပ်တဲ့အခါလဲ ရှိတယ်၊ ကူလီလိုတဲ့အခါလဲ ရှိတယ်၊ နေရာတကာတိုင်းကို မဆိုလိုပါဘူး၊ ခုနေရာမျိုးတော့ ကူလီငှားကောင်းပါတယ်ကွဲ့”\n“ဦးကို ကျွန်တော် တောင်းပန်ရအောင် လာပါတယ်”\n“မင်း တောင်းပန်စရာ မလိုဘူး၊ ငါ့မှာ ကူလီခရပြီ၊ ရသင့်သည်ထက်တောင် အများကြီးပိုရတယ်၊ ရော့ ဟောဒီမှာကြည့်စမ်း” ဆို၍ သူ့ဖခင်ထံမှ စာကို ထုတ်ပြလိုက်၏။\nစာကိုဆုံးအောင်ဖတ်ပြီးနောက် အတန်ကြာတွေ၍နေ၏။ အမှန်မုချ ထူးခြားမွန်မြတ်လှသော အရသာကို ခံစားနေသည်ကို ကျွန်ုပ်သိ၏။ ထိုသူငယ်၏ နှလုံး၌ မွန်မြတ်သော စိတ်ဓာတ်တို့ တဖွားဖွားဖြစ်နေသည်ကို ကျွန်ုပ်သိ၏။\nထိုသည့်နောက် အလာပ သလ္လာပ စကားပြောကြ၍ “ကိုင်း မောင်၊ မောင်လဲ ကျောင်းတက်ရဦးမယ် ပြန်ပေတော့၊ အချိန်လဲ နည်းနည်းသာရှိတယ်၊ ခရီးကလဲ အတန်ဝေးတယ်၊ အဲဒီတော့ ဒီလိုနေရာ ဒီလိုအခါမျိုးမှာ မြင်းရထားကလေးတောင် မကဘူး၊ မော်တော်ကားနဲ့ပဲ သွားရလိမ့်မယ်” ဟု ကျွန်ုပ်က ဆို၍ ထိုသူငယ်က ငြင်းဆန်နေစဉ် တွန်းတွန်းပို့ပို့နှင့် ကားတွင်းသို့ထည့်ကာ မော်တော်ကားဖြင့် သွားစေလိုက်ပါသတည်း။\nဦးဖိုးကျား၏ ကိုယ်တွေ့ဝတ္ထုတိုများ စာအုပ်မှ\nPosted by Philip Shield at 4:30 PM 1 comment:\nGuitar Chord မဟုတ်ပါ။ မိုက်ခရိုဆော့ဖ်က တော့ F# ဆိုတဲ့ Language အသစ်ထွက်တော့မယ်။ နည်းပညာတွေနောက်လိုက်ရင်းနဲ့ မောပန်းနေပြီလား။ ပျင်းနေရင် ဖတ်ကြည့် စမ်းကြည့် ကြပေါ့။\nPosted by Philip Shield at 12:22 PM No comments:\nကိုယ်ဟာတိမ်တွေလိုပဲ လွင့်တော့မလို့ ဘယ်ဆီဘယ်ဝယ် မသေချာတော့ဘူးပေါ့ ကိုယ်တယောက်တည်း မင်းနဲ့ဝေးတဲ့အခါ အားလုံးရက်စက်စွာ တစ်ခါတရံနွေဟာ ပိုမိုပူပြင်းသွားခဲ့သလိုပဲ အပြင်မှာရွာနေတဲ့မိုးပိုပြီး သဲတော့မလိုပဲ အခြေအနေတွေ ပိုပြင်းထန်ဆိုးရွားလို့နေခဲ့... ရက်စက်တဲ့နှစ်လအချိန်တွေရယ် တစ်စစပိုဝေးကွာအချစ်ဆုံးနဲ့ နှလုံးသားမှာလောင်ကျွမ်းခဲ့ နူးညံ့စွာခံစားရင်း ကြေကွဲ ကိုယ်ကြေကွဲ...ရက်စက်တဲ့နှစ်လအချိန်တွေရယ် တစ်စစပိုဝေးကွာအချစ်ဆုံးနဲ့ နှလုံးသားမှာလောင်ကျွမ်းခဲ့ နူးညံ့စွာခံစားရင်း ကွဲကြေခဲ့...\nPosted by Philip Shield at 12:47 AM No comments:\nNew AJAX Yahoo Mail (Beta) - Very Cool Features\nPosted by Philip Shield at 1:21 PM No comments:\nPhoto Gallery for ASP.NET 1.1\nPhotoGallery Open Source တွေရှာတွေ့ထားသမျှထဲမှာ ဒီ ASP.NET Photo Gallery ကအကောင်းဆုံး အသန့်ဆုံး ဖြစ်ပါတယ်။ သုံးကြည့်ပြီးပြီ၊ ငြိမ်နေတာပဲ၊ beta version ပေမယ့် bug လုံးလုံးကင်းသလောက်ဖြစ်နေပြီ။ Source Code ကိုလည်း ပေးထားသေးတယ်။ လေ့လာလို့ရတယ် အောက်မှာ နဲနဲ ဖတ်ကြည့်ပါ၊ Download လုပ်ကြည့်ပါ၊ စမ်းကြည့်ကြပါ။ Front-End နမူနာက ဒီမှာ http://www.jasongaylord.com/photos/\nThe first release of the Photo Gallery module for ASP.NET 1.1 has been posted. It isamodified port of the photo gallery module that the ASP.NET\n2.0 team wrote for the Personal Starter Kit. If you make any\nmodifications to this download, please post your modifications to\nSource Control or the Message Board.\nA working example of the PhotoGallery module can be found at www.jasongaylord.com. However, I've made some additional modifications to this site that I will be posting soon.\nYou may find out more information about the project at http://www.jasongaylord.com/projects/photogallery.aspx\nPosted by Philip Shield at 11:47 AM No comments:\nဒေါသမီးလျှံ အကျည်းတန်၊ သည်းခံလှပသည်\nဒေါသထွက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဟာ အကြောင်းအကျိုးကို ခွဲခြားမသိနိုင်ဘူး။ အမှန်တရားကိုလည်း မမြင်နိုင်ဘူး။ ရုပ်ကိုလည်း အိုစေတယ်။ နာမ်ကိုလည်း အိုစေတယ်။ နောက်ဘ၀မှာလည်း ရုပ်ဆိုးတတ်တယ်။\nသည်းခံခြင်းဟာ မြတ်သောအကျင့်ရယ်လို့ မြတ်စွာဘုရား ဟောထားတယ်၊ ခန္တီတစ်လုံး လက်ကိုင်သုံးရင် အစစ အရာရာကို အဆင်ပြေစေတယ်။ ဒါကြောင့် "ဘယ်အာရုံနဲ့ပဲ တွေ့တွေ့ ငါ အစစ သည်းခံမယ်" စသည်ဖြင့် ဆင်ခြင်လို့ရပါတယ်။ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်နားလည်သလို ဆင်ခြင်တတ်သလို ဆင်ခြင်လို့လည်း ရပါတယ်။\nမေတ္တာပွားမယ့်သူတစ်ယောက် အနေနဲ့ ပယ်ရမယ့်တရားက ဒေါသပါတဲ့၊ ယူရမယ့်တရားက ခန္တီပါတဲ့။ ဒေါသဆိုတာ လောကီရှု့ဒေါင့်ကကြည့်ကြည့်၊ လောကုတ္တရာရှု့ထောင့်က ကြည့်ကြည့် ကောင်းကိုမကောင်းတာပါ။\nသုဘလုလင်က မြတ်စွာဘုရားကို မေးတဲ့မေးခွန်း ရှိပါတယ်။ ဘယ်လိုမေးလဲ ဆိုတော့ "မြတ်စွာဘုရား တချို့ ယောကျာင်္းတွေ မိန်းမတွေ ကျတော့ရုပ်ဆိုးပါတယ်၊ တချို့ ယောကျာင်္းတွေ မိန်းမတွေကျတော့ ရုပ်လှပါတယ်၊ အဲဒါဘာကြောင့်ပါလဲဘုရားတဲ့"။ ဒီတော့ မြတ်စွာဘုရားက "သုဘလုလင် ဒေါသကြီးတဲ့သူဟာ နောင်ဘ၀မှာ ရုပ်ဆိုးရပြီး၊ သည်းခံတဲ့သူကတော့ ရုပ်လှရပါတယ်" လို့ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်။\nဒါကို မဟာစည်ဆရာတော်ဘုရားကြီးက "ဒေါသမီးလျှံ အကျည်းတန်၊ သည်းခံလှပသည်" လို့ လင်္ကာစီထားပါတယ်။\nနောင်ဘ၀ကို အသာထား ဒီဘ၀မှာတင် ဒေါသကြီးတဲ့သူကို မြင်ရတာတောင် တော်တော် စိတ်ဆင်းရဲဖို့ကောင်းပါတယ်။ အခြေအနေအရ ဆက်ဆံနေရပေမယ့် ဒေါသကြီးသူကို ဘယ်သူမှ မဆက်ဆံချင်ကြပါဘူး။ မျက်မှောက်လက်တွေ့ဘ၀ ကိုကြည့်ပြီး ဒေါသရဲ့ အပြစ်ကို ဆင်ခြင်နိုင်ရပါမယ်။\nဆင်ခြင်တယ်ဆိုတာ နှုတ်ကဆိုရုံလေး နှလုံးသွင်းရုံလေး မဟုတ်ဘဲ သဘောသဘာဝအထိ နှလုံးသားထဲအထိ အသိထဲအထိ ဆိုက်ရောက်သွားအောင် သိသွားအောင် ဆင်ခြင်ရပါတယ်။ ဆင်ခြင်ရင်းနဲ့ပဲ ဒေါသရဲ့ အကျိုးအပြစ်တို့ကို ထင်ထင်ရှားရှား တွေ့ပြီး ကိုယ်တိုင်လည်း ဒေါသလျော့လျော့သွားပါလိမ့်မယ်။ ကိုယ်ဒေါသထွက်စဉ် ကာလတုန်းက ဆိုးကျိုးတွေကို အာရုံပြုပြီး ဆင်ခြင်လို့ရပါတယ်။ ဥပမာ- မိတ်ပျက်သွားတာတွေ၊ အလုပ်ပျက် အကိုင်ပျက် ဖြစ်ခဲ့တာတွေ၊ အိပ်မပျော်ခဲ့တာတွေ စသည်ဖြင့်ပေါ့။\nသည်းခံတာလည်း ဒီအတိုင်း ပါပဲ။ သည်းခံမှုရဲ့ ရလဒ်ကို အသွင်အပြင်ထက် အနှစ်သာရအပိုင်းအထိ လက်ခံနိုင်အောင် ဆင်ခြင်ရပါမယ်။ ဆင်ခြင်ရင်းနဲ့ပဲ သည်းခံတတ်တဲ့ အကျင့် ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။\nရဝေနွယ်(အင်းမ) ၏ မေတ္တာအတွေးများ\nPosted by Philip Shield at 10:23 AM No comments:\nPosted by Philip Shield at 5:48 PM No comments:\nအကျယ်ကို မူရင်းကိုဇော်မိုးအောင် ဘလော့တွင်ရှု : http://zawmoeaung.blogspot.com/2006/09/blog-post_115873604744626661.html\nPosted by Philip Shield at 12:07 AM No comments:\nDownload လုပ်ရန်မလို၊ Source Code ပြင်ရန်မလို ပဲ FTP server, Login name, Password ရိုက်ထည့်ယုံဖြင့် Website တစ်ခုမှာ ကောင်းမွန်လှပသော PhotoGallery တစ်ခုကို Online Installation လုပ်နိုင်ပါတယ်။ Open Source Software ဖြစ်ပါတယ်။ Web Server ကတော့ PHP enable ဖြစ်ဖို့လိုတယ်။ ဒီမှာ http://www.phpalbum.net/installer လုပ်လို့ရတယ်။ သိပ်လွယ်တယ်။\nphpAlbum.net Installer v1.0\nPosted by Philip Shield at 7:42 PM 1 comment:\nကြားဖူးကြမှာပေါ့။ “ကလေးဘဝဆိုတာ လူ့တသက်သာရဲ့ အချိုမြိန်ဆုံး နေ့ရက်တွေ” တဲ့။ ဒီစကားဟာ ၁၉၆၀ အလွန်နှစ်တွေလောက်ကဆိုရင်တော့ အပြည့်အဝ မှန်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။ ဒီနေ့ကာလမှာတော့ တကယ်မှန်မယ် မထင်တော့ဘူး။ အသက် ၃ နှစ်လောက်ဆိုရင်ပဲ အမေ့ရင်ခွင်ထဲကနေ မူကြိုရောက်နေရပြီ။ ၅နှစ်လောက်ရောက်ရင် ကျက်စရာစာတွေ တပုံတပင်။ ၇ နှစ်လောက်ရောက်တော့ ကျူရှင်ပြေးရပြန်ရော၊ ဒီအထဲ တီဗွီက ကြည့်လိုက်ချင်၊ ဂိမ်းက ကစားချင်။ ပြီးတော့ အပြိုင်အဆိုင်ခေတ်ကြီး။ တယောက်တယောက် နှာတဖျားသာလို့ မဖြစ်ဘူးလေ။ ကမ္ဘာနဲ့ ချီပြီးတော့ ပြိုင်ကြရတာကလား။ ဒီတော့ ကစားကွင်းမဟုတ်မှာတော့ သေချာတယ်။ ဖြစ်ခြင်းဖြစ်ရင် တောအုပ်ကြီးဖြစ်မှာပဲ။ ချုံနွယ်ပိတ်ပေါင်းတွေ၊ ချောက်တွေ၊ ကမ်းပါးတွေ၊ သားရဲတိရစ္စာန်တွေ ပြည့်နေတဲ့ တောအုပ်ကြီးထဲမှာ အပြေးပြိုင်နေကြရတာပါ။ ဒီတောအုပ်ကြီးထဲက အသံတွေကို နားထောင်ကြည့်လိုက်ပါ။ ဒီနေ့ကလေးတွေရဲ့ ဝေဒနာကို စာနာနိုင်ပါလိမ့်မယ်။\n“စိတ်ညစ်လိုက်တာ၊ အိမ်စာတွေလည်း မပြီးသေးဘူး။ ဟင် နက်ဖြန်ဆို လပတ်ပါလား။ ဘာစာမှလည်း မရသေးဘူး။ ဒုက္ခပါပဲ။ ဟောတော် ကိုးနာရီတောင်ထိုးပြီး အမေရေ ထမင်းစားမယ်”\n“ဟွန်း ဒီကောင့်အိမ်က ဗီစီဒီ ဝယ်ပြီးပြီတဲ့။ ဘိုးတော်ကလည်း ဝယ်ပေးမယ်ဆို ခုထိ ဝယ်မပေးသေးဘူး။ ဟောဗျာ ကျောင်းချိန်က နီးလှပြီ။ ပျင်းလိုက်တာ။ ကျောင်းရောက်ရင် ဟိုကောင် ငကြွားရဲ့ကြွားလုံးတွေ ကြားရဦးမှာ။ ခုနေ ကမ္ဘာပျက်သွားရင် ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်မလဲ။ ဟို ဥက္ဗာပျံကြီးကလည်း ဘာကြောင့် ဝင်မတိုက်တာတုန်း”\n“သူတို့ ဝိုင်းက ဆရာတွေက အပျံစားတဲ့။ တို့ဆရာတွေကတော့ တယ်မနိပ်လှပါဘူး။ မနိပ်ဆို အမေတို့က ဈေးချိုတဲ့ဝိုင်းမှာ ထားတာကိုး။ ငါကိုက ကံဆိုးပါတယ်လေ။ ဟိုမိန်းမဆိုရင် ရယ်ဒီမိတ် ခါးကမချဘူး။ ငါ့ဖြင့် တခါလာလည်း ပုံပုံစတိုးက တီးရှပ် ...။ အင်း ... ဘုရားရှိခိုးဦးမှ နောက်ဘဝကျရင် သူဌေးသမီးဖြစ်ပါရစေ အရှင်ဘုရား ...”\n“မင်း သိပ်ရက်စက်တယ်ကွာ၊ အေးလေ ... ငါ့မှာမှ စီးတော်ယာဉ်မှ မရှိတာ။ ဘတ်(စ်)ကား တိုးဝှေ့စီးရတဲ့ ကောင်ကို၊ အက်စ်အီးပေါ်က ဘယ်ကြည်ပါ့မလဲ၊ ပြီးတော့ ဟိုမောင်က ‘အမ်စီ’၊ ငါက ဆယ်တန်းနှစ်ခါကျ ပညာနဲ့ငွေ ရောနိုင်ရင် ချစ်ပြီ ချစ်ပြီ၊ မရောနိုင်ရင် မချစ်ပြီ မချစ်ပြီ ထွီ ထွီ ... ထွီ အချစ်စစ်မမည်”\nဒီလို ‘ဆူးတောင်’တွေ ပေါက်နေတဲ့ ကလေးတွေဟာ ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ လူကြီးဘဝကို တက်လှမ်းကြမှာတဲ့လဲ။ သူတို့စိတ်ထဲမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေမလဲ၊ သူတို့အကျင့်တွေမှာ ဘာတွေ ဖော်ပြနေမယ်။\nဟောဒီမှာ ကျွန်တော်တို့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အတွေ့ရများတဲ့ ဆယ်ကျော်သက်တွေရဲ့ အကျင့်တွေကို စဉ်းစားရသမျှ ဖော်ပြလိုက်ပါတယ်။ သူငယ်ချင်းမှာ ဒီလိုအကျင့်တွေထဲက ဘယ်နှစ်ခုလောက်များ ရှိနေပြီလဲ။ အကုန်လုံးပဲလား။\n(၁) တရားခံရှာ (React)\nစစ်အေးခေတ်က ရေပန်းစားဖူးတဲ့ အပေါစားပြက်လုံး တခုရှိတယ်။ လူငယ်တယောက်ဟာ လမ်းလျှောက်သွားရင်း မတော်တဆ ခလုတ်တိုက်မိတယ်တဲ့။ ချက်ချင်းပဲ အခုလို တုံ့ပြန်လိုက်တယ်။ “ဒါ နယ်ချဲ့စနစ်ကြောင့်ပဲ”။ အလိုမကျစရာ တခုခု၊ အခက်အခဲ တခုခု၊ ပြသနာတခုခုဖြစ်ပြီ ဆိုတာနဲ့ ဘာမှစဉ်းစားမနေတော့ဘဲ တရားခံတယောက်ယောက်ကို ဆိုင်ဆိုင်- မဆိုင်ဆိုင် အမြန်ဆုံးရှာလိုက်တဲ့ အကျင့်ပါ။\n(၂) ခြေဦးတည့်ရာ (Begin with No End in Mind)\nကိုယ် ဘာဝါသနာပါလဲ၊ ကိုယ်ဘာဖြစ်ချင်လဲ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မေးကြည့်။ သူများပြောတာတွေ နားမယောင်နဲ့။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရိုးရိုးသားသား ဆန်းစစ်လိုက်ရင် ဘာတခုမှ ဟုတ်ဟုတ်ငြားငြား ဝါသနာမပါတာက များပါတယ်။ နက်ဖြန်ဆိုတာ မတွေးဘူး။ ဒီနေ့ဆိုတဲ့ အခိုက်အတန့်လေးမှာပဲ နေတယ်။ စားပြီး အိပ်နေ ဘိက္ခဝေ၊ သေရင် ပက်လက် နတ်ပြည်တက် ...။ သိပ်နိပ် ...။\n(၃) ကြုံသလို ကျပန်း (Put First Thing Last)\nစာကျက်မလို့ စားပွဲထိုင်လိုက်တယ်။ တီဗီက ဇာတ်ကားကောင်းတာနဲ့ စားပွဲကထ တီဗီရှေ့ရောက်။ ဒီနေ့အဝတ်တွေ လျှော်မယ်၊ စိတ်ကူးနေတုန်း သူငယ်ချင်းက လာခေါ်၊ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် နေကုန်ထိုင်။ ကာယလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်လိုက်ဦးမယ်၊ အကျှုလည်း ချွတ်လိုက်ရော တယ်လီဖုန်းက မြည်လာပြီ။ “ဟဲလို အမိန့်ရှိပါခင်ဗျား”၊ “အို ဆွီတွီလား အိုကေ” ပျော်စရာတော့ တော်တော်ကောင်းမယ်။ ဘာအရေးကြီးဆုံးလဲ၊ ဘာကို အရင်စလုပ်မလဲ၊ မစဉ်းစားဖူးပါဘူး။ ကြုံသလို ကျပန်းပဲ လုပ်ပစ်လိုက်မယ်။\n(၄) သူသေ ကိုယ်ရှင် (Think-Win-Lose)\n‘ငါ့ကို ဒီလိုကျောလို့ ဘယ်ရမလဲ’၊ ‘စဉ်းစားစမ်း ဒီကောင့်ကို ဘယ်လိုဆော်ပစ်ရမလဲ’။ ‘ကေသရာဇာဆိုတာ တကောင်တည်းကွ၊ ဘယ်တော့မှ နှစ်ယောက် အဖြစ်မခံဘူးကွ’။ ကိုယ်နဲ့ စာပြိုင်ဘက်၊ ဒါမှမဟုတ် ရည်းစားလုဘက်၊ ဒါမှမဟုတ် တခုခု အပြိုင်ဖြစ်နေတဲ့ လူတိုင်းအပေါ် ထားလေ့ရှိတဲ့ သဘောထားပါ။ နိုင်ရင်နိုင်၊ မနိုင်ရင် ခြေကန့်လန့် ထိုးလိုက်မယ်ဆိုတဲ့ အကျင့်ပါ။ ‘အချစ်နဲ့ စစ်မှာ မတရားဘူးဆိုတာ မရှိ’လို့ ဆိုပေမယ့် အရာရာ ဒီအတိုင်းပဲ ကျင့်သုံးပါတယ်။\n(၅) မင်းမပြောနဲ့၊ ငါပြောမယ် (Seek First to Talk, Then Pretend to Listen)\nလူမှာ ပါးစပ်ရော၊ နားရော ပါပေမယ့် များသောအားဖြင့် နားကိုမေ့နေကြတယ်။ ပါးစပ်ကိုပဲ စိတ်စေရာ ခိုင်းတတ်ကြတယ်။ လူတယောက်နဲ့ တွေ့ပြီဆိုတာနဲ့ စကားတွေ တရစပ်ပြောတော့တယ်။ မလွဲသာလို့ နားထောင်ရပြီဆိုရင်လဲ နားထောင်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး နောက်ထပ် ကိုယ်ပြောရမယ့် စကားတွေကိုသာ တွေးနေတတ်တယ်။ သူများ အာလူးဖုတ်တာ ဘာလို့ နားထောင်မှာလဲဗျာ။ ပျင်းစရာ ကောင်းမှကောင်း။ ကိုယ်တိုင် မိန့်ခွန်းချွေရတာကမှ အရသာ။\n(၆) တကိုယ်တော်ရိန်းဂျား (Don’t Cooperate)\nဒီကောင်တွေ ဘယ်လောက်တော်လို့ ဒင်းတို့နဲ့ ပူးပေါင်းရမှာလဲ။ ငါ့ဆီက အရည်အချင်းတွေကို အသုံးချချင်လို့ စကားလုံးလှလှလေးတွေနဲ့ လာရောနေတာ။ ဘာပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ရေးလဲ၊ သွားစမ်းပါ။ ကိုယ့်မြင်း ကိုယ့်စိုင်း၊ စစ်ကိုင်းရောက်ရောက်။ ကိုယ့်လှေ ကိုယ်ထိုး ပဲခူးရောက်ရောက်။ ဒင်းတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လဲ ...။\n(၇) ပုရောဟိတ်စတိုင် (Wear Yourself Out)\nမပြည့်တဲ့အိုးသာ ဘောင်ဘင်ခတ်မြဲပါ။ ငါက ရေပြည့်အိုးပဲ ဘာမှ ထပ်ဖြည့်စရာ မလိုတော့ဘူး။ ငါ့မှာ အမှန်တရားရှိပြီးပြီ။ နောက်ထပ် အမှန်ရစရာ မလိုတော့ဘူး။ အလကား အချိန်ဖြုန်းတာတွေ။\nဒီအကျင့်တွေဟာ ကောင်းလား၊ မကောင်းလား၊ သူငယ်ချင်းတို့ ကိုယ်တိုင်ပဲ စဉ်းစားကြည့်ကြပါ။ ‘ရှောင်ကိုဗေး’ရဲ့ အလိုအရတော့ ဒါတွေဟာ ကျဆုံးခန်းအတွက် ရုံဝင်လက်မှတ်တွေ ဖြစ်ပါသတဲ့။ မင်းမှာ ဒီအကျင့်တွေ ရှိနေပြီဆိုရင်တော့ ကျဆုံးဖို့အတွက် ‘ဘွတ်ကင်’ လုပ်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ ဆိုရတော့မှာပေါ့။\nအထက်မှာ ဖော်ပြခဲ့တဲ့ ‘အရှုံးဘွတ်ကင်’ တွေကို ပြောင်းပြန်စဉ်းစားကြည့်ကြ ရအောင်။ ဟောဒီလို အကျင့်ခုနှစ်မျိုး ရလာပါလိမ့်မယ်။\n၁။ တာဝန်ယူစိတ် (Be Proactive)\nပြသနာတခုခု ရှိလာရင် ‘ငါ ဘာမှားနေလဲ’ ဆိုတာက စ, စဉ်းစားပါတယ်။ ပြီးမှ ကျန်တာတွေကို ဖြန့်တွေးတယ်။ ‘ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတော့ လွတ်စေ၊ သူများကိုတော့ တရားခံ’ ဒါမျိုး မလုပ်ဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တာဝန်ယူတဲ့စိတ်ပါ။\n၂။ ပစ်ကွင်းတို ချိန်ပစ် (Begin with the End of Mind)\nငါ ဘာဖြစ်ချင်တာလဲ၊ ငါ့ရည်မှန်းချက် ဘာလဲဆိုတာကို ပထမဆုံး ပိုင်းဖြတ်တယ်။ ‘မစ်ရှင်’ (Mission) စိတ်ဓာတ်ဖြစ်ပါတယ်။\n၃။ အရေးကြီးတာ အရင်လုပ် (Put First Thing First)\nကြုံသလို ကျပန်းမလုပ်ဘူး။ အစီအစဉ်ရှိရှိနဲ့ တဆင့်ပြီးတဆင့် ဆောင်ရွက်တတ်တယ်။\n၄။ သူမနာ၊ ကိုယ်မနာဆက်ဆံရေး (Think Win-Win)\nကိုယ်နိုင်စေ၊ သူရှုံးစေ သဘောမထားပါ။ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိစေမယ့် ‘ကြားအဖြေ’ကို နှလုံးသွင်းပါတယ်။\n၅။ နားလည်မှုရှိ (Seek First to Understand, Then to be understood)\nပထမဆုံး သူများကို နားလည်အောင် ကြိုးစားတယ်။ ကိုယ့်ကိုလည်း သူများက နားလည်အောင် တံခါးဖွင့်ထားတယ်။\n၆။ လက်တွဲကြိုးပမ်း (Synergize)\nငါတကော မလုပ်ဘူး။ အများနဲ့လက်တွဲ ကြိုးပမ်းနိုင်ဖို့ အားထုတ်တယ်။\n၇။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်သ (Sharpen the Saw)\nစိတ်တံခါးကို ပိတ်မထားဘူး။ အတွေးသစ်၊ အမြင်သစ်တွေအတွက် အမြဲ တံခါးဖွင့်ထားတယ်။ ကိုယ့်အသိ၊ ကိုယ့်အကျင့်ကို အမြဲချွန်မြနေစေဖို့ မပြတ် ‘သ’ နေပါတယ်။\nဒီအကျင့်တွေ မင်းမှာ ရှိနေပြီဆိုရင် ဘဝတိုက်ပွဲမှာ အောင်ပွဲအလီလီရမှာ သေချာသလောက် ဖြစ်ပါပြီ။ ဒါကြောင့် ဒါတွေဟာ ဘဝအောင်ပွဲအတွက် အာမခံ ကတ်ပြားတွေလို့ ဆိုနိုင်လောက်ပါတယ်။\nဒီအကျင့် ခုနှစ်ချက်ကို မှတ်မိလွယ်အောင် ရုပ်ပုံလေးနဲ့ သရုပ်ဖော်ကြဦးစို့။ ပထမ ၃ ချက်က ကိုယ့်ရဲ့ အတွင်းအဇျတ္ဈကို အောင်နိုင်ဖို့ ကြိုးပမ်းရတာပါ။ Private Victory ပါ။ ‘အတွင်း အောင်ခြင်း’ပေါ့။ သစ်ပင်ကြီးတပင်ရဲ့ အမြစ်နဲ့ တူပါတယ်။ အမြစ်အားကောင်းရင် ဒီသစ်ပင်ကြီး လဲမှာပြိုမှာ မပူရတော့ဘူးပေါ့။ စတုတ္ထကနေ ဆဌမထိ အကျင့် ၃ မျိုးကတော့ ပင်စည်နဲ့တူတယ်။ လေဒဏ်၊ မိုးဒဏ်၊ မုန်တိုင်းဒဏ် ခံနိုင်ဖို့ ပင်စည်သန်စွမ်းဖို့လည်း လိုတယ်လေ။ လူအများနဲ့ ဆက်ဆံတဲ့ အပိုင်းမှာ အောင်ပွဲဆင်နိုင်ဖို့ပါ။ Public Victory ပေါ့။ ‘အပြင် အောင်ခြင်း’လို့ မှတ်ကြမယ်။\nနောက်ဆုံးအကျင့်ကတော့ သစ်ပင်ထိပ်ဖျားပေါ့။ နေရောင်နဲ့ တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ပြီး အာဟာရချက်သလို ကိုယ့်အသိ၊ ကိုယ့်အကျင့်စရိုက်ကို အမြဲချွန်မြနေစေဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်သရတာပေါ့။ Self Renewal လို့ ဆိုပါတယ်။ ‘အထွတ်တင်’ တာပေါ့။\nဒီသုံးပိုင်းလုံးသာ စိတ်ချရရင် သူငယ်ချင်းရဲ့ ဘဝသစ်ပင်ကြီးဟာ အမြဲစိမ်းနေမှာ သေချာပါတယ်။\nအကျင့်ဆိုတာ စိတ်မှတ်က မသိလိုက်ဘဲ ထပ်တလဲလဲ လုပ်နေမိတာမျိုးတွေပါ။ အကျင့်ပါသွားရာကနေ နောက်ဆုံး စရိုက်ဖြစ်လာတတ်ပါတယ်။ ဒီသဘောကို အင်္ဂလိပ် ကဗျာကလေးတပုဒ်မှာ ခုလို တွေ့ရတယ်။ သူ့မူရင်းအရသာ မပျက်အောင် အင်္ဂလိပ်လိုပါ ဖော်ပြလိုက်ပါတယ်။\nငါတို့က အကျင့်တွေ လုပ်\nအကျင့်တွေက တို့ကို ပြန်လုပ်\n‘အကျင့်’ တခုရဲ့ ဖြစ်စဉ်ဟာ ဘဝမှာ ဘယ်လောက်အရေးပါတယ်ဆိုတာ ဆင်ခြင်နိုင်အောင် စာရေးဆရာကြီး ‘ဆင်မြူရယ် စမိုင်း’ရဲ့ ဟောဒီကဗျာ လေးကိုလည်း ဖတ်ကြည့်လိုက်ပါဦး။\nSowathought, and your reap an act;\nအတွေးတခု စိုက်၊ ခြေလှမ်းတလှမ်း ရိတ်\nခြေလှမ်းတလှမ်း စိုက်၊ အကျင့်တခု ရိတ်\nအကျင့်တခု စိုက်၊ စရိုက်တခု ရိတ်\nစရိုက်တခု စိုက်၊ ကံကြမ္မာတခု ရိတ် ...။\nSTEPHEN R. COVEY ၏ The7Habits of Highly Effective Teens ကို မှီးပြီး ဘာသာပြန်ထားသော ကျော်ဝင်း၏ "နှစ်ဆယ့်တစ်ရာစု သားရွှေဥ" စာအုပ်ထဲမှ နိဒါန်းကို ပြန်လည်ကူးယူ ဖော်ပြတာဖြစ်ပါတယ်။\nPosted by Philip Shield at 12:34 AM 1 comment:\nDecember - IC\nဟိုးအဝေးကနှင်းတွေကျဆင်းဆဲ.. ဒီအချိန်တွေဆိုရင်သူရောက်လာ.. မေ့မရတဲ့အတိတ်ရယ်ရနံ့များနဲ့ သူဟာပြန်လာမြဲပဲ... အိုး ဒီဇင်ဘာ ကိုယ့်ရင်ခွင်မှာ အချစ်ရယ် နှင်းတွေတဖွဲဖွဲကျ သိပ်သတိရ... မင်းဘယ်ဆီမှာ မင်းပြန်လာပါ အခုတော့အလွမ်းတွေ တဖွဲဖွဲကျ သိပ်သတိရ... ဟိုးအဝေးကနှင်းတွေ အရင်အတိုင်းပဲ ငါအတွေးထဲရိုက်ခတ်ဆဲ... မင်းနှုတ်ခမ်းကအနမ်းတွေ ပွင့်ဖူးတဲ့ ဆောင်းမနက်တို့ရောက်ရှိပြီ... အိုး ဒီဇင်ဘာ ကိုယ့်ရင်ခွင်မှာ အချစ်ရယ် နှင်းတွေတဖွဲဖွဲကျ သိပ်သတိရ... မင်းဘယ်ဆီမှာ မင်းပြန်လာပါ အခုတော့အလွမ်းတွေ တဖွဲဖွဲကျ သိပ်သတိရ... ဒီဇင်ဘာမှာ ဟိုတစ်ချိန်က မိန်းကလေးရယ်... တို့အနမ်းများစွာ အပြာရောင်နှင်းများကြား... တမ်းတမိတယ် ဟိုတစ်ချိန်ကဆောင်းညတွေ အတိတ်နှင်းများဟာ တစ္ဆေလိုခြောက်လှန့်လို့...\nPosted by Philip Shield at 10:56 AM No comments:\nကျောက်ဆည် မှ ဆင်အက\nကြိုက်တတ်ရင် အင်မတန်ကြည့်လို့ကောင်းပါတယ်။ ငယ်ငယ်တုံးကဆို ကြိုက်လို့ ဆင်ကတွေတွေ့ရင် လိုက်လိုက်ကြည့် နေကြဖြစ် ပါတယ်။ ဆင်ဆိုပေမယ့် ကျောက်ဆည်ကဆင်က ဟာ အဆင့်မြင့်ပါတယ်။ ဥပမာ ကိုကြီးကျော် သီချင်းနဲ့ နတ်ဒိုးသံ နဲ့ ကပြီဆိုရင် ဆင်ကြီးကပါ အရက်မူးနေသလို ကိုယ်လုံးကြီး ယိမ်းထိုးပြီးကတာ။ နဂါးနီလို "ဆင်းရဲခြင်းလွတ်ကင်းအောင် လမ်းပြဆောင်ပါမည်.." ဆိုသလို မြူးမြူးကြွကြွ တီးလုံးနဲ့ဆို ဆင်ကြီးကပါ တကိုယ်လုံး မြူးကြွ ပြီး တက်တက်ကြွကြွရွရွလေး ကတာ။ မမပုသိမ်သူ လိုသီချင်းနဲ့ကရင် ပတတ်ရပ်ပြီး ပုသိမ်ထီးလေး ဆောင်းပြီးကတယ်။ အင်မတန် တော်တယ်။ တော်တော် လေ့ကျင့်ထားရတာ။ ဆက်တိုက်ကရင် ပင်ပန်းလွန်းလို့လူလဲလဲပြီးကရတယ်။ ကပြီးထွက်ထွက်လာရင် ချွေးတွေရွဲနေတယ်။ တချို့ နာမည်ကြီးဆင်တွေဆိုရင် ပုလင်းတွေစီပြီးထောင် ပြီး အပေါ်ဆုံးက ပုလင်းလေးပေါ်မှာ ကတာ။ အပေါ်ကလူက မီးကွင်းတောင် ယမ်းလိုက်သေးတယ်။ အံ့သြစရာပါ။ အခု Movie မှာလဲကြည့်။ ဆင်ကြီးကပါ ကရင်ဒုံးယိမ်းနဲ့ မြူးကြွပြီး ကနေတာ။\nPosted by Philip Shield at 10:11 AM2comments:\nBlog Engine (ASP.NET)\nမိမိဘာသာ Blogger တို့ WordPress တို့လို Blog Engine တစ်ခု ဆောက်ကြည့်ချင်ရင် http://subtextproject.com/ ကအကောင်းဆုံးဖြစ်ပါတယ်။ Install လုပ်ရတာ အလွန့်အလွန် လွယ်ကူပြီး open source BSD license ဖြစ်ပါတယ်။ http://subtextproject.com/ မှာ Download လုပ်နိုင်ပါတယ်။ Installation လုပ်ဖို့ System Requirements တွေကတော့ Windows 2003/Windows 2000/XP Professional မှာ IIS ရှိရမယ်။ .NET framework တင်ထားရမယ်။ SQL Server 2000 သို့မဟုတ် SQL Server 2005 တင်ထားရမယ်။ SQL Server 2005 Express Edition က freeware ပါ။ ကိုယ်တိုင်လည်း လုပ်ကြည့်ပြီးပါပြီ။ တော်တော်လေးကောင်းပါတယ်။ Commercial အဆင့် Product ထွက်ပါတယ်။ Myspace ကလို Gallery တောင် ပါပါသေးတယ်။\nPosted by Philip Shield at 11:06 PM No comments:\nOnline ကနေ ပရီးမီးယားလိဂ်၊ ချန်ပီယံလိဂ်၊ ဂျာမန်ဘွန်ဒက်လီဂါ၊ အီတလီ စီးရီးအေ၊ စပိန် လာလီဂါ စတဲ့ ဘောလုံးပွဲတွေ ကို Live ကြည့်ချင်ရင် http://www.kikugamo.com/football.html မှာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပါတယ်။ စင်္ကာပူမှာတော့ ယိုးဒယားလိုင်း တရုတ်လိုင်းတွေ ဖမ်းကြည့်ရင် အတက်မြန်တယ်။\nPosted by Philip Shield at 10:55 PM No comments:\nMSN တို့ GTalk တို့ မှာ Display picture လေးတွေ တင်ဖို့ ပုံရှာချင်ရင် http://ilovemessenger.msn.com/ မှာ ပုံကောင်းကောင်းလေးတွေ အများကြီးပဲ။ Emoticons တွေ Background တွေလဲ အများကြီး ရှိတယ်။\nPosted by Philip Shield at 11:06 AM No comments:\nLabels: Jokes, Music/Videos\nPosted by Philip Shield at 11:01 AM No comments:\nA Simple Path (S.N Goenka)\nPosted by Philip Shield at 9:48 AM No comments:\nအဖန်အိုးတစ်အိုးလည်း ကုန်တော့မည်။ ယွန်းခွက်ထဲက မန်းမရွေးလည်း ပြောင်တလင်းခါနေပြီ။ ပြောင်းဖူးဖက် ဆေးပေါ့လိပ်ကြီးလည်း တစ်ဝက်ကျိုးပြီ။ ကွမ်းကလည်း တစ်ယာပြီးတစ်ယာ စာရလွန်းသဖြင့် လျှာတွေ အာတွေတောင် ထုံးပေါက်နေပြီ။ ဆရာဆင့်ကား ရေးလို့မပြီးသေး ဗျစ်ရည်တစ်ကျိုက် သောက်လိုက်၊ ဆေးပေါ့လိပ်ဖွာလိုက်၊ ခေါင်းကုတ်စဉ်းစားလိုက်၊ ရေးလိုက်လုပ်နေသည်။ စောင့်ရတာကြာသဖြင့် ပျင်းရိ ငြီးငွေ့လာသည်။ ဆရာဆင့်ရေသည့် တေးထပ်က ကောင်းမှ ကောင်းပါ့မလား ဟူ၍ စိုးရိမ်စိတ်ဝင်နေမိသည်။ ခုချိန်မှာ ရဲစားဆီတေးထပ် ရေးပို့သည့်ဓလေ့က အလွန်ခေတ်စားသည်။ ထိုကိစ္စမှာ မင်တြားကြီးက စတင်လိုက်ခြင်းဖြစ်၏။ မင်းတြားကြီးသည် သူ၏ မိဖုရာကြီးသုံးပါးဖြစ်သော စကြာဒေ၀ီ၊ ဆင်ဖြူမရှင်နှင့် ရှင်သဲတို့ကို ရည်၍ တေးထပ်ကဗျာ သုံးပုဒ်ကို ကိုယ်တော်တိုင် စပ်ဆိုခဲ့သည် ဆို၏။ ထို့နောက် ကနောင်ကိုယ်တော်ကြီးကလည်း အားကျမခံပဲ လှိုင်ထိပ်ခေါင်တင် မိဖုရားထံ တေးထပ်ရေးပို့ပြန်သည်။ သူကတော့ စစ်မက်ရေးရာသာ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သဖြင့် ကိုယ်တိုင်မရေးတတ်။ လက်သုံးတော်စာဆို များကို ရေးခိုင်းရသည်။ ဘုရင်က တစ်ခုခုလုပ်လျှင် လိုက်လုပ်တတ်ကြသည့် ထုံးစံအတိုင်း မင်းသားငယ်များကလည်း သူတို့မိဖုရားများထံ တေးထပ်ပို့ကြသည်။ မိဖုရားတွေကလည်း အပြန်အလှန် ပို့ကြသည်။ ထိုမှတဆင့် ရွှေမြို့တော်တစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားပြီး တေးထပ်မှ မစေလျှင် မိန်းမရနိုင်ဖို့ မလွယ်သလောက် ဖြစ်သွား၏။\nကဗျာစာဆိုများကလည်း လာဘ်လာဘ အလွန်ရွှင်သောကာလဖြစ်၏။ ကိုယ်တိုင် မရေးတတ်သူတွေက စာဆိုများကို ချဉ်းကပ်ကြရသောကြောင့်တည်။ ယခင်က ထန်းရည်တောင် အနိုင်နိုင် အကြွေးသောက်ခဲ ကြရရှာသော ကဗျာစာဆိုတို့မှာ ခုတော့ ဘရန်ဒီလေး တမြမြ ဖြစ်နေကြလေပြီ။\nသူသည် စလေဆရာ ဦးပုညဆီသို့ သွားဖို့ ကြိုးစာခဲ့သေးသည်။ သို့ရာတွင် စလေဆရာသည် မြင်ကွန်းမြင်းခုန်တိုင် မင်းသားညီနောင်တို့က မြှောက်စားထားသဖြင့် စန်းပွင့်နေသောအချိန်။ ရွှေနန်းတော် အသိုင်းအ၀ိုင်းမှ မင်းသားမင်းသမီး တို့ စေခိုင်းသော တေးထပ်များကို လက်မလည်အောင် ရေးပေးနေရသောအချိန်၊ ရေသည်ပြဇာတ်၊ ဆဒ္ဒန်ဆင်မင်းပြဇာတ်များတို့ကြောင့် တစ်ရှိန်ထိုး နာမည်ကျော်ကြားနေသော အချိန်၊ ထိုမျှမက ဗေဒင်ယတြာလည်း တတ်ကျွမ်းသဖြင့် သူ့အိမ်မှာ လူစည်ကားနေတတ်၏။ မိမိလို မြို့ဝန်မင်း ၏ အိမ်တော်သားမျှသာ ဖြစ်သူအနေဖြင့် တွေ့ခွင့်ရဖို့တော်မလွယ်။ ထို့နောက် အချုပ်တန်းဆရာဖေ နေထိုင်ရာ မြင်းကုန်းတန်းရှိ အိမ်သို့သွားသည်။ ဆရာဖေကိုတော့ တွေ့ခွင့်ရသည်။ သို့ရာတွင် ဆရာဖေက လောလောဆယ် တပယ်မင်းသား ရေးခိုင်းသည့် တေးထပ်တွေ ရေးနေရသဖြင့် မအားလပ်ကြောင်း၊ ပြီးလျှင်လည်း မက္ခရာမင်းသားကြီးနှင့်အတူ အင်းဝအုတ်ကျောင်းသို့ လိုက်ပါသွားပြီး ပေစာတွေ ကူယူလေ့လာရဦးမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ အရင်လိုလျှင်တော့ မိမိ၏ တပည့်ရင်းဖြစ်သူ ခေတ္တရာ ဆရာဆင့်ထံ သွားသင့်ကြောင်း လမ်းညွှန်လိုက်၏။\nသို့ဖြင့် ဂေါဝိန်ဆိပ်ကမ်းမှာ ဆိုက်ကပ်ထာားတေသာ အင်္ဂလိပ် ကုန်သည် သင်္ဘောမှ ဗျစ်ရည်တစ်အိုး ၀ယ်သည်။ ဆရာဆင့် ကြိုက်တတ်သည် ဆိုသောကြောင့်ဖြစ်၏။ ဆရာကတော် ဒေါ်မယ်စိန် အတွက်လည်း ခါသာပိတ်အုပ်တစ်အုပ် ယူသွားရသည်။\nသူသည် မြို့ဝန်ကတော်၏ တူမလေးကို မေတ္တာ သက်ဝင်ချစ်ခင်နေမိ၏။ သူက မြို့ဝန်မင်း၏ ပစားပေးခြင်းခံရသူဖြစ်၍ သဘောမတူမှာကိုတော့ ပူစရာမလို။ မိန်ကလေးက မေတ္တာတုံ့ပြန်ဖို့သာ အရေးကြီးသည်။ သူ့အနေဖြင့်မိန်းကလေးကို နှုတ်ဖြင့်ချစ်ရေးဆိုရန်မှာ အသည်သားဆန်လွန်း သည်ဟုထင်၏။ အထင်အမြင်သေးစရာဖြစ်မည်။ ရွှေနန်းတော် အသိုင်းအ၀ိုင်းနှင့် နီးစပ်သူပီပီ အများသူငါလို တေးထပ်ရေးပေးမှ တော်ပေလိမ့်မည်။ ထုို့ကြောင့် ဆရာဆင့်ထံ လာရောက် အကူအညီတောင်းရခြင်းဖြစ်သည်။\n"စိတ်ချပေတော့ မောင်ရင် ဒီတေးထပ်ကို ဖတ်ပြီးရင် မိန်းကလေးဟာ မောင်ရင့်ကို မေတ္တာမတုံ့ပြန်ဘဲ နေနိုင်မှာ မဟုတ်ပေဘူးကွဲ့"\nဟုပြောပြီး ပေရွက်ကို လှမ်းပေးလိုက်၏။ သူဝမ်းသာအားရ လှမ်းယူလိုက်သည်။\nဆရာဆင့်က တိုက်တွန်းသဖြင့် သူဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ဖတ်ရင်းကပင် ပီတိတွေဖြာဝေလာလေတော့၏။\nပရိုင်းမိတ်တစ်ယောက်၏ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် (မင်းလူ ၏ ခေါင်းလောင်းထိုးသော ၀တ္တုတိုများမှ)\nPosted by Philip Shield at 7:06 PM No comments:\nMars က ထွက်လာဦးမယ့် “လူဖြစ်ရတဲ့ဒုက္ခ” နဲ့ “ဟဲ့..ကား!”\nလှိုင်ဦးမော်ရဲ့ No.2 Album ကို ထုတ်လုပ်ခဲ့တဲ့ MARS တေးထုတ်လုပ်ရေးဟာ ဆက်လက်ပြီး မျိုးကျော့မြိုင်ရဲ့ လူဖြစ်ရတဲ့ဒုက္ခ VCD, DVD ကို စက်တင်ဘာလထဲမှာ ဖြန့်ချိဖို့ စီစဉ်လျက်ရှိကြောင်း သိရပါတယ်။ အဲဒီဗွီစီဒီမှာ ဒါရိုက်တာရဲမြင့်သူရဲ့ လက်ရာများ အများဆုံးပါဝင်ပြီး သီချင်းတွေကို MTV ဆန်ဆန် ရိုက်ကူးထားတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ထူးခြားတာကတော့ 'လူဖြစ်ရတဲ့ဒုက္ခ' သီချင်းကို တစ်ပုဒ်လုံး အစအဆုံး 3D animation ပြုလုပ်ရိုက်ကူးထားတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။\nနောက်ထပ်တစ်ခုကတော့ “ဟဲ့ကား” လို့အမည်ပေးထားတဲ့ သီချင်းခွေတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ မောင်မောင်ဇော်လတ်၊ ကျားပေါက်၊ အရိုးနဲ့ ဆင်ပေါက်တို့ ရေးဖွဲ့သီဆိုထားပြီး ခရီးသွားရင်း ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ဖွင့်လို့ဆိုလို့ရမယ့် သီချင်းမျိုး၊ ပျော်စရာသီချင်းမျိုးတွေ ပါဝင်ကြောင်း သိရပါတယ်။ “ဒီအခွေကို အစတုန်းကတော့ အခွေကြီးဖြစ်သွားဖို့ မရည်ရွယ်ခဲ့ပါဘူး။ သူငယ်ချင်းတွေ စပြီး တည်ခဲ့ရကနေ နောက်တော့ လူကြီးတစ်ယောက်ပါရင်ကောင်းမယ်ဆိုပြီး ကိုမောင်မောင်ဇော်လတ်ကို ခေါ်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီတော့မှ ပိုပြီးအတည်လုပ်ဖြစ်လာတယ်၊ နောက် ထုတ်လုပ်သူ ကိုဆန်းဝင်းနဲ့တွေ့ပြီး အခွေထုတ်ဖို့ ဖြစ်လာတာပါ။ သီချင်းတွေက အချစ်အကြောင်းသိပ်မပါဘူး၊ ခရီးသွားရင်းနားထောင်ဖို့ ရည်ရွယ်ပါတယ်”လို့ တေးရေးတေးဆို အရိုးက ပြောပြခဲ့ပါတယ်။ ဒီအခွေကတော့ Tape နဲ့ CD အရင်ဖြန့်မှာဖြစ်ပြီး ရောင်းအားကိုကြည့်ပြီးမှပဲ ဗွီစီဒီရိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်မယ်လို့ ထုတ်လုပ်သူက ပြောပါတယ်။\nMars ရဲ့ထုတ်ဝေမှု၊ The Sun Music ရဲ့ ဖြန့်ချိမှုနဲ့ အသစ်ထွက်လာမယ့် သီချင်းခွေနဲ့ ဗွီစီဒီတွေကို စောင့်မျှော်အားပေးနိုင်ဖို့ Planet ပရိသတ်ကြီးဆီ ကြိုတင် သတင်းကောင်း ပါးထားလိုက်ရပါတယ်။\nPosted by Philip Shield at 5:43 PM No comments:\nlau shu ai da mi (KoREan version)\nlau shu ai da mi ရဲ့ ကိုရီးယား drama version ဖြစ်ပါတယ်။ အင်မတန် ၀မ်းနည်းစရာ ဇာတ်လမ်းလေးပါ။ ကောင်မလေးက မျက်မမြင်ပါ။ ကောင်လေးက သစ်ပင်ပန်းပင်တွေပို့တဲ့ အညတရကောင်လေး၊ ရုပ်ကလဲဆိုး၊ ၀လဲဝ၊ ဖက်တီးလေးပေါ့။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ဖက်တီးလေးက မျက်မမြင်ကောင်မလေးကို ချစ်မိသွားတယ်ဆိုပါတော့။ ဒါနဲ့သူတို့ ချစ်သူတွေဖြစ်သွားကြပြီး တစ်ရက်မှာ ကောင်မလေးကို ကားဝင်တိုက်တယ်။ ဖက်တီးလေးက ပွေ့ချီပြီး ဆေးရုံကို ပို့တယ်။ ချစ်သူကောင်မလေး အတွက် သောကတွေဖြစ်လွန်းလို့ ကြွက်ကလေးဖြစ်သွားတယ်။ အခြားတစ်ဘက်မှာ ကောင်မလေးက ကံကောင်းစွာ မျက်စိပြန်မြင်သွားတယ်။ ကုပေးတဲ့ ခပ်ချောချော ဆရာဝန်က လဲ ကောင်မလေးကို မေတ္တာရှိသွားတယ်။ ကောင်မလေးကို ချစ်ရေးဆိုတယ်။ ဒါနဲ့သူတို့လည်း ချစ်သူတွေဖြစ်သွားတယ်။ ဒီအချိန်မှာ ကောင်မလေးက ကြွက်ကလေးတစ်ကောင် လက်ဆောင်အဖြစ်ရလာတယ်။ အဲဒီကြွက်ကလေးဟာ ဖက်တီးလေးပေါ့။ နောက်ဆုံးမတော့ ကောင်မလေးက ဆရာဝန်နဲ့လက်ထပ်သွားတယ်။ ပြီးတော့ ကြွက်ကလေးကို လွှတ်ပေးလိုက်တယ်။ ကြွက်ကလေးက အဝေးကို ထွက်ပြေးသွားတယ်။\nPosted by Philip Shield at 10:39 AM 1 comment:\nပုဂံခောတ်က ရည်းစားစာ :)\nဘုရားသခင် သာသနာအနှစ် တစ်ထောင်ခြောက်ရာ နှစ်ဆယ်ရှစ်နှစ် လွန်လေပြီးရကား...\nဤအရိမဒ္ဒာနပူရပြည်ဍ် လုလင်တစ်ယောက်သောကား ငပြည့်မည်၏။ ထိုလုလင်သည် အိုပန်းနုကို မေတ္တာသက်တုံ၏။ အိုပန်းနုလည်း ထိုမေတ္တာကို မသိရလေကား ဤမော်ကွန်းကို ငါပြု၏။ အိုပန်းနုလျှင် ဤမော်ကွန်းကို မြင်ပြီး၍၏ ငါ့မေတ္တာအားတုံ့စေသတည်း။"\nငပြည့်သည် ကျောက်စာ၏ နောက်ဆုံးစာလုံးကို ထွင်းထုပြီးသွားလေပြီ။ သူသည် ဤကျောက်စာကို ရက်သတ္တတစ်ပတ်ကြာအောင်ပြုလုပ်ခဲ့ရ၏။ သူသည် ကျောက်စာထွင်းသည့် အလုပ်ကို ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်မဟုတ်။ ဒီအလုပ်မျိုးသီးသန့်လုပ်သည့် ပျူလူမျိုး တို့၏ ရွာမှာ အခပေးပြီး ထွင်းထုခိုင်းလျှင်တော့ ရသည်။ သို့ရာတွင် ယခု ကိစ္စမျိုးက တခြားလူတွေသိလိုကောင်းသောအရာ မဟုတ်။ ထို့ပြင် အိုပန်းနုကို ပေးဖို့ ကျောက်စာသည် မိမိကိုယ်တိုင်၏ လက်ရာဖြစ်စေချင်၏။ ထို့ကြောင့် မိမိဘာသာ ထွင်းထုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ ကျောက်စာထွင်းရသော အလုပ်သည်မလွယ်ကူ။ အလွန်လက်ဝင်သည်။ အချိန်အဆလည်း အင်မတန်အရေးကြီးသည်။ မလိုအပ်ပဲ ကျောက်သားတွေပဲ့ထွက် မကုန်အောင်လည်း ဂရုစိုက်ရသည်။ အထူးသဖြင့် အက္ခရာတွေကို မန်းကျည်းစေ့ပုံ သဏ္ဍန်ဖြစ်အောင်ထွင်းထုရသည်မှာ အတော်စိတ်ရှည်ရသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျောက်စာကတော့ ရေးထွင်းလို့ပြီးသွားပေပြီ။ အချိန်မီအောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကြိုးစားခဲ့ရသဖြင့် လက်များပင် ပေါက်ပြဲပြီး သွေးစို့နေ၏။ ကိစ္စမရှိ။ သူ့အချစ်ကို ဖွင့်ဟပြနိုင်ဖို့သာ အရေးကြီးသည်။ အိုပန်းနုကိုချစ်သော သူ၏အချစ်ကား တုရင်တောင်ထက် ပို၍ကြီးမားသည်။ တန့်ကြည့်တောင်ထက် ပို၍မြင့်သည်။ အကြေအရပ်မှ လာသောကုန်သည်မျာပြောပြသည့် ပင်လယ်ဟုခေါ်သော ရေအိုင်ကြီးထက်ပင် ပို၍ကျယ်ပြန့်သည်။ ရွှေစည်းခုံဘုရားနားမှာ သစ္စာပြုဝံ့၏။ ခက်နေသော အကြောင်းကတော့ သူသည် ကွန်ပြောက်ငယ်တစ်ခုမှ အမှုထမ်းလုလင်ကလေးမျှသာဖြစ်ပြီး အိုပန်းနုကား သံပျင်ကြီး၏ သမီးဖြစ်နေခြင်းပင်တည်။ အဆင့်တန်းခြင်း အလွန်ကွာလှ၏။ ထိုမျှမက သံပျင်ကြီးကလည်း အိုပန်းနုကို ကလန်အရာရှိငယ် တစ်ဦးနှင့် လက်ဆက်ပေးရန် စိတ်ကူးရှိကြောင်း သတင်းသဲ့သဲ့ ကြားရ၏။ အိုပန်းနုသည် သူ့အပေါ်တော့ စိမ်းစိမ်းကားကား တော့မရှိ။ တွေမိဆုံမိသည့်အခါ ပြုံးပြုံးရယ်ရယ် နှုတ်ဆက်တတ်သည်။ ခင်မင်လိုသောဟန်လည်း ပြသည်။ တစ်ခုပဲရှိ၏။ မိမိက ချစ်နေကြောင်း အိုပန်းနုကမသိသေး။ နှုတ်ကဖွင့်ပြောဖို့လည်း မ၀ံ့ပဲ ဖြစ်နေရ၏။ တစ်နည်းနည်းနှင့်တော့ သိအောင်ကြံရမည်။ ထို့ကြောင့် ဤကျောက်စာကို ထွင်းထုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဒီနေ့လပြည့်နေ့ဖြစ်၏။ အပြန်တွင် ဤကျောက်စာကို ပေးလိုက်မည်ဟု ကြံစည်စိတ်ကူးထား၏။ ကျောက်စာကို ရေဖြင့်စင်ကြယ်စွာဆေးသည်။ ပြီးတော့ နံ့သာဖြူရည်ဖြင့် ပက်ဖြန်းသည်။ ငဆောင်ခြမ်းဘက် သို့သွားစဉ်က တရုတ်ကုန်သည်များ ထံမှ ၀ယ်ခဲသော ပိုးဖျင်စဖြင့် ရစ်ပါတ်သည်။ မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ၀တ်ကောင်းစားလှ ၀တ်သည်။ ထို့နောက် ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးကန်တော့သည်။ ယနေ့ပြုဖွယ်ကိစ္စအောင်မြင်ပါစေကြောင်း ဆုတောင်းသည်။ "အတို့ကျွန် ရောက်ပါပြီသခင်" ဘုရားကျွန်နှစ်ယောက်ရောက်ရှိလာပြီး သူ့ကိုနှုတ်ဆက်သည်။ ကျောက်စာချပ်ကြီးသည် အလျားနှစ်တောင့်ထွာ အနံတစ်တောင်နှင့်လက်လေးသစ်ခန့် ရှိ၏။ အတော်လေးလံသည်။ မိမိကိုယ်တိုင်သယ်ယူရန် မလွယ်။ ထို့ကြောင့် နန်းဘုရားမှ ကျွန်နှစ်ယောက်ကို ကြက်တစ်ကောင်စီပေး၍ ငှားရမ်းခဲ့ရခြင်းဖြစ်၏။ ကျောက်စာချပ်ကြီးကို လျှော်ကြိုးဖြင့် ဆိုင်း၍ ဘုရားကျွန်နှစ်ယောက်က ရှေ့နောက်ထမ်းသည်။ သူက ဦးဆောင်ပြီးထွက်လာခဲသည်။ ခုဆိုလျှင် သူသည် နောက်ပါအခြွေအရံများဖြင့် တင့်တင့်တယ်တယ် ဖြစ်သွားပေပြီ။ ထနောင်းပင်တန်း အကြားရှိ မုဆိုးမတစ်ယောက်တည်ခဲ့သော စေတီလေးနားက စောင့်ရမည်။ ထိုနေရာက လူလည်း ရှင်းသည်။ အရိပ်လည်းရသည်။ အိုပန်းနု စီးလာသောလှည်းပေါ်တွင် သူအမိပါမလာပါစေနှင့် ဟူ၍သာ ဆုတောင်းရပေတော့မည်။\nPosted by Philip Shield at 2:21 AM 1 comment:\nSingapore, where I am staying...\nPosted by Philip Shield at 11:30 AM No comments:\nwo ting jian ni de sheng yin, you dian te bie de gan jue\nru guo zhen de you yi tian, ai qing li xiang hui shi xian\nwo ai ni ai zhe ni, jiu xiang lao shu ai da mi (မင်းကိုချစ်တယ်၊ချစ်တယ်ကွာ၊ ကြွက်ကလေးက စပါးစေ့လေးတွေကို တောင့်တစွဲလမ်းနေသလိုပဲ။ )\nbu guan you duo shao feng yu wo dou hui yi ran pei zhe ni (မုန်တိုင်းထန်တဲ့ နေ့တွေတိုင်း မင်းဘက်ကအမြဲတမ်း ရှိနေမှာပါ။)\nwo xiang ni xiang zhe ni, bu guan you duo mo de ku... zhi yao neng rang ni kai xin wo shen me dou yuan yi, zhe yang ai ni\n(မင်းကိုလွမ်းတယ်၊ လွမ်းနေတယ်၊ မင်းပျော်ရွှင်စေမယ်ဆိုရင်လေ၊ ဘယ်လောက်ခက်ခက် အရာအားလုံးကို ကိုယ်လုပ်မယ်...)\nPosted by Philip Shield at 1:45 AM No comments:\nမိုက်ခရိုဆောဖ့် သူဌေးကြီး ဘီလ်ဂိတ်သည် ကွန်ပျူတာ ဆောဖ့်ဝဲတွေ တစ်ခုပြီး တစ်ခု တီထွင်ထုတ်လုပ်နေလေသည်။ အရင် ထုတ်လုပ်ခဲ့သော ၀င်းဒိုးစီးရီးတင်မက တော့ပဲ စီလင်းစီးရီး ပေါ်တီကိုစီးရီး တွိုင်းလက်စီးရီး တွေပါ ထပ်ထွင်နေသည်။ ကွန်ပျူတာမှာ တီဗွီတို့ ဒီဗွီဒီတို့ပါ တွဲပါလာသည်။ ဒါတွေကအသေးအဖွဲ ဟိုးအရင်ကတည်းက အဆင့်မြင့်စက်တွေမှာ ပါပြီးသား၊ ကွန်ပျုတာနှင့် တယ်လီဖုံးတွဲပေးထားသည်။ မော်နီတာပေါ်မှာ တခြားလူရဲ့ မျက်နှာကိုပါ မြင်ရသည်။ ဒါလည်း သိပ်အထူးအဆန်းတော့မဟုတ်။ ကီးဘုတ်မပါပဲ အသံနှင့်စေခိုင်းလို့ရသော ကွန်ပျူတာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ရုပ်ရှင်ရုံအားလုံး နှင့်ဆက်သွယ်ထားပြီး ပြနေတဲ့ ကားတွေကို အိမ်ကနေကြည့်နိုင်သော ကွန်ပျူတာ စသည်ဖြင့် ထပ်ထွင်သည်။ ဒါတွေက ပြသနာမဟုတ်သေး။ သူထွင်ကိုယ်ထွင် ပြိုင်ထွင်နေကြတာ ဓမ္နတာပဲ။ ဒီနေရာမှာ ဘီလ်ဂိတ်က ကွန်ပျူတာနယ်ပယ်မှာသာ မက တခြားလုပ်ငန်းတွေမှာပါ နယ်ချဲ့လာသည်။ မိုက်ကရိုဆောဖ့်ကက်ဆက် မိုက်ကရိုဆောဖ့်ကင်မရာ မိုက်ကရိုဆောဖ့်ရေခဲသေတ္တာ မိုက်ကရိုဆောဖ့် အဲယားကွန်း စသည်ဖြင့်....။ ထို့နောက် တစ်စင်းလုံးကို ကွန်ပျူတာဖြင့် အလိုလျောက်မောင်းနှင်သော မိုက်ကရိုဆောဖ့် ဇိမ်ခံ မော်တော်ကားကို တီထွင်ထုတ်လုပ်လိုက်လေရာ ကမ္ဘာကျော်ကားကုမ္ပဏီကြီးများ မျက်လုံးပြူး မျက်ဆန်ပြူး ဖြစ်ကုန်ကြသည်။ ဒါတွင်မကသေး အရသာမျိုးစုံကို ခံစားစေနိုင်သော ဆောဖ့်ဝဲ တစ်ခုကို ထပ်မံတီထွင်ပြန်၏။ ကွန်ပျူတာဖြင့် ဆက်ထားသော မောက်စ်အသေးစားအရွယ် ကိရိယာလေးကို ပါးစပ်ထဲ ငုံထားလိုက်ရုံပင် ဖြစ်၏။ ဆေးလိပ်သောက်ချင်သလား၊ ခလုပ်နှိပ်လိုက်ရုံဖြင့် လျှာပေါ်ကို ဆေးလိပ်၏ ခံစားမှုကို ရအောင် လှုံ့ဆော်ပေးလိမ့်မည်။ ထို့အတူ လက်ဖက်ရည်၊ ကော်ဖီ၊ ရေခဲမုန့်၊ သစ်သီး အရသာမျိုးစုံကို ခံစားစေရမည်။ ရှေ့ဆက်ပြီး သုတေသနလုပ်နေတာကတော့ ကွန်ပျူတာနှင့် လူသားတို့ လက်ထပ်နိုင်သည့် နည်းပညာဖြစ်၏။ ထိုကိစ္စကို လူပျိုကြီး အပျိုကြီးတွေက လွန်စွာ စိတ်ဝင်တစား စောင့်မျှော်နေကြသည်။ ဒီတိုင်းဆို သိပ်မလွယ်...\nPosted by Philip Shield at 12:09 AM No comments:\nNumerology ခေါ် ဂဏန်းဗေဒင်တို့၏ အစ\nဟိုး...ရှေးရှေးတုန်းက ရောမပြည်မှာ နီရိုးဆိုးတဲ့ ဘုရင်တစ်ပါး အုပ်ချုပ်တယ်။ တစ်နေ့မှာ အဲဒီဘုရင်ကြီးဆီကို မိန်းမကြီးတစ်ယောက်ရောက်လာတယ် အဲဒီမိန်းမကြီးနာမည်က တာကွင်စီတဲ့ အဲဒီမိန်းမကြီးဟာ နီရိုးဘုရင်ကို စာအုပ်သုံးအုပ်ကို သုံးရာနဲ့ ၀ယ်ဖို့လာပြီးရောင်းတယ် အဲဒီမှာမ၀ယ်ဘူးလို့လည်း ပြောလိုက်ရော သူ့စာအုပ်သုံးအုပ်အနက် နှစ်အုပ်ကို မီးရှို့လိုက်ပြီး တစ်အုပ်ကိုပြန်ယူသွားတယ်။ တစ်နှစ်လောက်ကြာတဲ့ အခါကျတော့ အဲဒီမိန်းမကြီးပြန်ရောက်လာရော၊ ကျန်တဲ့စာအုပ်ကို သုံးထောင်နဲ့ရောင်းမယ် လို့ပြောတယ်။ အဲဒါကိုလည်း နီရိုးဘုရင်ကြီးက မ၀ယ်ဘူးလို့ပြောပြန်ရော အဲဒီအခါမှာ တာကွင်စီက စာအုပ်တစ်ဝက်လောက်ကို ဖြဲပြီးမီရှို့ပစ်ပြီး တစ်ဝက်ကို ပြန်ယူသွားတယ်။ တစ်နှစ်လောက်ကြာတော့ အဲဒီ တာကွင်စီဆိုတဲ့မိန်းမကြီးရောက်လာပြန်ရော ရောက်လာပြီးတော့ ကျန်တဲ့တစ်ဝက်ကို သုံးသောင်းနဲ့ရောင်းမယ် လို့ပြောပြန်ရော။ နီရိုးဘုရင်က မ၀ယ်ဘူးလို့ပြောပြန်တယ်။ အဲဒီအခါမှာ ကျန်တဲ့တစ်ဝက်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး မီးရှို့ပြန်တယ်။ ပြီးတော့ကျန်တာကိုပြန်ယူသွားတယ်။ နောက်တစ်နှစ်မှာ ပြန်ရောက်လာတယ်။ နီရိုးဘုရင်ကို ကျန်တဲ့ စာအုပ်အစိတ်အပိုင်း ကိုသုံးသိန်းနဲ့ ရောင်းမယ်လို့ ပြောပြန်တယ်။ နီရိုးဘုရင်က မ၀ယ်ဘူးလို့ပြောတယ်။ မိန်းမကြီးတာကွင်စီက ကျန်တဲ့ စာရွက်တစ်ဝက်ကို မီးရှို့ပြီး စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးနဲ့ ပြန်သွားတယ်။ နောက်တစ်နှစ်မှာ မိန်းမကြီးဟာ ရောက်လာပြီး နီရိုးဘုရင်ကို ကျန်တဲ့ စာရွက်အစိတ်အပိုင်း လေးကို ကိုးသိန်းနဲ့ရောင်းမယ်လို့ ပြောတယ်။ နီရိုးဘုရင်ဟာ ဘယ်လိုဖြစ်တယ် မသိဘူး။ ၀ယ်ချင်စိတ် တွေပေါက်လာတယ်။ အဲဒါနဲ့ တာကွင်စီဆိုတဲ့ မိန်းမကြီးကို ငွေကိုးသိန်းပေးပြီး ကျန်တဲ့ စာရွက်လေးကို ၀ယ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ နီရိုးဘုရင်က ဖတ်ကြည့်လိုက်တယ်။ စာရွက်ကလည်း များများ စားစားမရှိတော့ဘူး။ နှစ်ရွက်ပဲရှိတော့တာ။ အဲဒီနှစ်ရွက်မှာ ဘာရေးထားသလဲဆိုတော့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ မွေးသက္ကရာဇ်ကို ပေါင်းလိုက်ပါ။ ဂဏန်းနှစ်လုံးရတဲ့ အထိပေါင်းရမယ်တဲ့။ အဲဒီဂဏန်းနှစ်လုံးကို သူ့ရဲ့မွေးသက္ကရာဇ်နဲ့ ပြန်ပေါင်းပါတဲ့။ အဲဒါအဲဒီလူရဲ့ဘ၀မှာ အပြောင်းအလဲ ကြီးကြီမားမား ဖြစ်မဲ့နှစ်ပဲတဲ့။ ဒီနည်းဟာ သိပ်ပြီးမှန်တယ်။ အဲဒီနည်းကို ဂဏန်းဗေဒင်ဆရာတွေက တာကွင်စီနည်းလို့ အဘွားကြီးကို ဂုဏ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ ခေါ်ကြတယ်ကွယ့်။\nPosted by Philip Shield at 11:37 PM No comments:\nVery useful ASP.NET Scripts\nKBMentor isascript which lets you set upaknowledgebase system on your site. Unlimited number of categories, subcategories and articles gives your site the structure you want. Furtheron, you have full control over the layout, as the system supports templates. More info\nAdMentor isabanner management/rotation system. It is developed to aid people maximize their advertising income for their websites. AdMentor was first released in 1999 and implemented with ASP/VB Script but this version uses ASP.NET. Earlier versions of AdMentor has been released as freeware but this (PRO) version isacommercial script and gives youabetter GUI administration interface,amuch better performance and also support options... More info\nThat’s pretty much it - PicMentor does not for example contain any functionality which lets your visitors rate pictures. It is simply meant to beaquick and easy image viewer ideal for presenting pictures inastructured way. For example our website ASPCode.net uses it to show application screenshots.\nStatMentor gives you reports on\npageviews, per day and per page\nrefering pages and their count\nYou can create reports over any time you want, such as last day, between the 1st and 8th ofacertain month, for the whole year etc.\nWebsite URL : http://www2.aspcode.net/default.aspx\nPosted by Philip Shield at 11:27 PM No comments:\nMars က ထွက်လာဦးမယ့် “လူဖြစ်ရတဲ့ဒုက္ခ” နဲ့ “ဟဲ့..ကာ...\nSingapore, where I am staying... Night Life


လျှပ်တပြက်ဂျာနယ်ကို ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး အစိုးရက တရားစွဲပြီ | The Mandalay Gazette-Myanmar/Burma News Media Forum Network\nCopy/Paste » လျှပ်တပြက်ဂျာနယ်ကို ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး အစိုးရက တရားစွဲပြီ\t9\nလျှပ်တပြက်ဂျာနယ်ကို ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး အစိုးရက တရားစွဲပြီ\nဇွန်လ ၂၂ ရက်။ ။ ရန်ကုန်မြို့ ရန်ကုန်ဟိုတယ်မှာ ဇွန်လ (၂၁) ရက်နေ့က ကျင်းပပြုလုပ်တဲ့ ပြည်သူ့လွှတ်တော် အားကစား၊ ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ကော်မတီနှင့် သတင်းမီဒီယာများ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးပွဲမှာ လျှပ်တပြက်ဂျာနယ် အယ်ဒီတာချုပ် ဦးမြတ်ခိုင်က ၎င်းရဲ့ လျှပ်တပြက်ဂျာနယ်ကို စာပေစိစစ်ရေးက ထုတ်ဝေခွင့် ပိတ်ပင်လိုက်တဲ့အပြင် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး အစိုးရက လျှပ်တပြက်ဂျာနယ်ကို ဆူပူမှုဖြစ်ပွားအောင် လှုံ့ဆော်ရေးသားမှုနဲ့ အရေးပေါ် ဥပဒေ ပုဒ်မ ၅၀၅ (ခ) (ဂ) အရ ပုဇွန်တောင်မြို့နယ် တရားရုံးမှာ တရားစွဲဆိုထားတယ်လို့ ပြောပါတယ်။\n“ကျွန်တော့် ဂျာနယ်ကို ပုဇွန်တောင်မြို့နယ် တရားရုံးမှာ ပုဒ်မ ၅၀၅ (ခ) (ဂ) နဲ့ တရားစွဲဆိုကြောင်း ဆင့်ခေါ်စာ ရောက်လာပါတယ်” အဲဒီလို တရားစွဲဆို ခံထားရတာကြောင့် လာမည့် ဇူလိုင် ၂၅ ရက်နေ့ တနင်္လာနေ့ နံနက် ၁၁ နာရီမှာ ပုဇွန်တောင်မြို့နယ် တရားရုံးတွင် တရားစတင် ရင်ဆိုင်ရမှာဖြစ်တယ်လို့ ဦးမြတ်ခိုင်က ဆိုပါတယ်။ လျှပ်တပြက်ဂျာနယ်ဟာ ရခိုင်ပြည်နယ်မှာ ဖြစ်ပွားနေတဲ့ ပဋိပက္ခများနဲ့ ပတ်သက်ပြီး နိုင်ငံပိုင် သတင်းစာများက မွတ်ဆလင်ကုလား ၁၀ ဦး အသတ်ခံရတယ်လို့ မှားယွင်း ဖော်ပြခဲ့တဲ့အတွက် နိုင်ငံပိုင် သတင်းစာအမှားကို မည်သူက တာဝန်ယူမည်နည်း ခေါင်းစဉ်နဲ့ မျက်နှာဖုံးသတင်း ရေးသားခဲ့တဲ့အပြင် ကျောက်နီမော် ကျေးရွာမှာ အဓမ္မပြုကျင့် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရတဲ့ မသီတာထွေးရဲ့ ဓာတ်ပုံကိုပါ ဖော်ပြခဲ့တာကြောင့် စာပေစိစစ်ရေးက အကန့်အသတ်မရှိ ထုတ်ဝေခွင့် ရပ်ဆိုင်းခဲ့ပြီးတဲ့နောက် ယခုအခါ ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး အစိုးရက စတင် တရားစွဲဆိုခြင်း ဖြစ်တယ်လို့ ပြောပါတယ်။\nရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး ဝန်ကြီးချုပ် ဦးမြင့်ဆွေက သတင်းမီဒီယာများတွင် ရခိုင် ပဋိပက္ခကို ဆူပူမှုများဖြစ်အောင် လှုံ့ဆော်ရေးသားပါက ပုဒ်မ ၅ (ည) အရ ထောင်ဒဏ် ၇ နှစ်၊ ပုဒ်မ ၅၀၅ (ခ) အရ ထောင်ဒဏ် ၂ နှစ်၊ စုစုပေါင်း ၉ နှစ် ချမှတ်ခံရမည် ဖြစ်ကြောင်း ဇွန်လ ၁၀ ရက်နေ့က ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး အစိုးရအဖွဲ့ရုံး အခမ်းအနားမှာ မီဒီယာများကို သတိပေး ပြောဆိုခဲ့ပါတယ်။ “လျှပ်တစ်ပြက်ဂျာနယ်အပေါ် အခုလိုမျိုး ပုဒ်မ ၅၀၅ နဲ့ အရေးယူတဲ့ကိစ္စကို လုံးဝလက်မခံပါဘူး။ ကန့်ကွက်ပါတယ်။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေက အစရှိအနောင်နောင် ကျွန်တော်တို့အပေါ် အများကြီး ဖိစီးလာနိုင်ပါတယ်။ ဒါဟာ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ လျှပ်တစ်ပြက်လို့ မခံယူပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ သတင်းမီဒီယာလောက အားလုံးအတွက်လို့ ခံယူပါတယ်။ ဒါကို လုံးဝကန့်ကွက်ပါတယ်။ Eleven Media Group အနေနဲ့ ဒီလိုကိစ္စမျိုးက မဖြစ်သင့်ဘူးလို့ ကန့်ကွက်တောင်းဆိုမှုတွေ လုပ်သွားပါမယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဆက်လက်ဆောင်ရွက်သွားပြီး အကယ်၍ လိုအပ်ပါက မီဒီယာလောကအတွက် ကျွန်တော်တို့ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ပြီး ဒါနဲ့ပတ်သက်လို့ ဆန္ဒဖော်ထုတ် သွားပါမယ်” လို့ Eleven Media Group က အခမ်းအနားကို တက်ရောက်ခဲ့တဲ့ တာဝန်ရှိသူတစ်ဦးမှ ပြောဆိုသွားပါတယ်။\nkalink has written 22 post in this blog.\nView all posts by kalink →\tBlog\nဖွတ်ငပျင်း says: လုပ်ကြပေါ့ကွယ် ၊ သဒို့ ခေတ်ပေကိုး ၊\nသဒို့တင်ပေး ရေးပေးကာမှ သများတို့ သိခွင့်ရတာ ၊\nသဒို့ဂ သတင်း အမှောင်ချ ချင်နေကြတာ ၊\netone says: စိတ်ကုန်တယ် … သတင်းအမှောင်ချတဲ့ အကျင့်ကိုက မပျောက်သေးပါလားနော် … ။\nမြန်မာနိုင်ငံတွင်းမှာ တသားတည်း ၊ တမြေတည်းရှိနေတာကို …. သတင်းဖြောင်ချင်သေးသလား ၊ ဖုံးဖိသေးချင်လားမသိဘူး … ။ ဂျာနယ်တွေဆိုတာ … ကောင်းကောင်းဆိုးဆိုး ၊ သတင်းဖြစ်လျှင် ဖော်ပြကြမှာပဲလေ … မြန်မာနိုင်ငံမှာ သတင်းလွတ်လပ်ခွင့် အပြည့်ဝမရှိသေးဘူးဆိုတာ …. ဒီလုပ်ရပ်တွေက မီးမောင်းထိုးပြနေတာပါပဲ … ။ မီဒီယာဆိုတာ ဆိုးဆိုးကောင်းကောင်း သတင်းရော အတင်းရော ပြည်သူတွေ လက်ထဲ ဖြန့်ဝေတာ သူတို့အလုပ်ပါ ။ ဟိုဟာဖျက် ဒီဟာဖျက်ဆိုလျှင်တော့ သိပ်မကောင်းတော့ဘူး ။ အရင်ကတော့ ဖုံးဖိထားဖို့ လွယ်ချင်လွယ်ပါလိမ့်မယ် .. အခုလို အင်တာနက်သုံးခွင့်ရနေတဲ့ ခေတ်ကြီးမှာ … ဘယ်လိုမှ ဆင်သေကို ဆိတ်သားရေနဲ့ ဖုံးဖိလို့ မရတာ .. ဒင်းတို့ သဘောပေါက်သင့်ပြီး ..\nအပြောမခံချင်လျှင် .. အပြောခံရမယ့် ကိစ္စမျိုးမလုပ်နဲ့ပေါ့လေ … Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 979\nhtet way says: ဒီကိစ္စကို သတင်း မီဒီယာ အားလုံးက ပါဝင် အားဖြည့်သင့်ပါတယ်။\nခက်တာက သတင်းလွတ်လပ်ခွင့် ပေးပြီ ဆိုပါတော့ ဆရာ ကိုမြတ်ခိုင်က အယ်ချုပ် သူကိုယ်နိုက်က\nထက်တယ်။မေးတဲ့ မေးခွန်းက မေးသင့်တဲ့ မေးခွန်း နောက်တခုက ဓါတ်ပုံကိစ္စ ဒါကတော့ နည်းနည်းဖေါင်းတယ်လို့ ဆိုရမယ်။\nပုဒ်မ၅၀၀မှာ ကင်းလွတ်ချက်၁၀ချက်၇ှိတယ်။ သို့သော် ကျွန်တော်လည်း ပုဒ်မ ၅၀၀ကို သတိထားရေးနေရတယ်။ တရားစွဲမယ်ဆိုတာချည်းကြုံတွေ့နေရတယ်။ဥပမာ ရဲကို\nပထမတိုင်တန်းချက်FIRကတစ်မျိုး တကယ်ဖြစ်တာက တစ်မျိုး ဒီမှာ ရေးသူက ဒုက္ခရောက်ပြီ ကဲ လွတ်လပ်ခွင့်အရ ကျွန်တော်က နှစ်ဖက်စလုံးမေးပြီး ရေးမယ်။အမှန်ရေးမှာပါသို့သော် ..ဒီကိစ္စ တရားရုံးရောက်တော့ သတင်းက ဒီလိုပါ ဒီတိုင်တန်းချက်ကမှားနေပါပြီ ဆိုပြီး တဖက်က ခုခံခြေပမယ်\nတဖက်က ရဲရဲ့ (ပ)နံပတ်တပ်ထားတဲ့ တိုင်ချက်က အဲ့ဒီမှာ ပုဒ်မ ၅၀၀လာပြီ။ဥပမာပြောတာပါ ကျွန်တော်က သိပ်သိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။\nနောက် အကျင့်ဟောင်းခေါက်ရိုးကျိုးနေတာကို ပြင်လို့ မရသေးဘူး။ကျွန်တော် သတင်းလေး တစ်ပုဒ်ရေးမိတယ် .။အိမ်မှာလာပြီးပြဿနာလာရှာတယ်။ကျွန်တော်က မကျေနပ်ရင် တရားစွဲပါ အလွတ်သဘောကျွန်တော် မဆွေးနွေးနိုင်ဘူးလို့ပဲ ပြောရတယ်။\nတကယ် သတင်းရေးရတာ တော်တော်ကြပ်ပါတယ်နောက်ပိုင်းတော့ နည်းနည်းကောင်းလာမယ်လို့\nအခု လျှပ်တပြက်ကတော့ တရားစွဲံခံရပြီ ။ ကျွန်တော် တို့ စိတ်မကောင်းပါဘူးအားလုံးလည်း သတင်းရေးသူတိုင်းလည်း ခံစား နားစွင့်ရမယ် ထင်ပါတယ်။\nR Ga says: အရင်အရင်ခေတ်တွေတုန်းကအစိုးရအကြိုက်ဂျာနယ်ကိုလက်ညီုးထိုးပြပါဆိုရင် ဦးမြတ်ခိုင်ရဲ့ လျပ်တပြတ်ပါပဲ။\nကျော်ဆန်းနဲ့ပေါင်းတယ်။ လူကြီးတွေနဲ့ပေါင်းတယ်။ သူများ ဆင်ဆာမလွတ်တဲ့သတင်းသူလွတ်တယ်။\nစက်တင်ဘာအရေးအခင်းကလည်း ဆန္ဒပြတဲ့လူသူ သံဃာတွေရဲ့ ပုံကို သူတို့ဂျာနယ်က တင်ပြလို့ အဖမ်းခံရသူအဖမ်းခံရနဲ့။\nနောက် ဒေါ်စုလွတ်လာတော့ ဒေါ်စုဖက်လိုလို ယိမ်းတယ်။ ကြံဖွတ်လိုလိုလည်း လုပ်တယ်။ နောက်တော့လည်း ဖွရရင် ဂျာနယ်ပေါက်တယ်။ ဆိုပြီးလုပ်ချင်ရ လုပ်တယ်။ …အခု..အခု..တော့……လည်း…. ပြောကိုမပြောင်ချဉ်တော့ပေါင် အေ့..။\nစောင့် ကြည့်သူ says: လျှပ်တပြက် နိုင်ပါစေ ဆိုတောင်းပါတယ်\nသားဦး၊မြေးဦး says: နောက်ဘယ် စာစောင်တွေဘက်ကို လှည့်လာအုံးမှာ\nkai says: အခုတင်သတင်းတခုတက်လာပါတယ်.\nယူအက်စ်ဂျာနယ်လစ်စ်တယောက် စကားအသုံးမှားသွားလို့.. (Mitt Romney က “comfortable” around white people)ပြောလိုက်လို့.. အလုပ်ခေတ္တရပ်နားခံရတဲ့သတင်းပါ..\nတကယ်တော့. ဂျာနယ်လစ်စ်တွေ..နိုင်ငံရေးသမားတွေဟာ. လူမျိုးရး..ဘာသာရေး..အသားအရောင်ကိစ္စတွေမှာ.. ပိုသတိထားသင့်ပါတယ်..\n“ဆွ”လို့ရတိုင်း..”ပွ”လာအောင်.. “ဖွ”နေရတာတော့.. မဟုတ်ပါကြောင်း.. =\nLog in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 417\nCrystalline says:ိသတင်းရေးသားသူနဲ့စီစစ်တဲ့အယ်ဒီတာတို့ရဲ့အတွေးအခေါ်မရင့်ကျက်မှု့၊ မြန်မာစာအသုံးအနှုန်းမကျွမ်းကျင်မှု့၊ အရည်အချင်းမပြည့်ဝမှု့ကြောင့်လို့ထင်ပါတယ်….\nba gyi says: သတင်းတွေကိုအချိန်နှင့်တစ်ပြေးတည်းအသိပေးနေတာသတင်းသ္မားတွေအလုပ်ဖြစ်သလို\nComments By Postဟေမာနေဝင်း ထောင်မှလွတ်နှင့် အခြားNews - အလင်း ဆက် - Traditional Medicineအထူးတလည် ကျေးဇူး တင်ရှိခြင်း - မောင် ပေ - အလင်း ဆက်ရထား ထွက်တော့ မယ် - အလင်း ဆက် - Traditional Medicineသူကြီးနှင့်တကွ ရွာသူား အားလုံးသို့ ...အိတ်ဖွင့်ပေးစာ.... - အလင်း ဆက် - Mobile13ရခိုင်မင်္ဂလာဆောင် .... (1) - Traditional Medicine - Yin Nyine NwayCongress - Traditional Medicine - Ma Maလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များသို့ - Traditional Medicine - မောင် ပေအိပ်ပျော်နေသူများ နှိုးရခက်သည် 。。。。。。。。。 - Traditional Medicine - ဖော့(စ)ထရော့ချာလီဦးဖိုးလူနှင့် ပထမဆုံးများ - Mobile13 - မောင် ပေသို့ ချစ်သောဖေဖေ - Traditional Medicine - မောင် ပေတောင်းပန်အပ်ပါသည်။ - Traditional Medicine - မောင် ပေအဟံ ပထမံ - မောင် ပေ - Mr. MarGaပိတောက်ပန်းတွေကြူကြူဝေတို့အညာမြေပန်းတွေ - Hnin Ei - Ma Eiနောက်တစ်ခါါါါါါါါါါါါါါါါါါါါါ လာပြန်ပြီဟေ့ - Ei Kyipyar - ko pauk mandalayအဆိပ်ခတ်အဖွဲ့ကြီး မိလာပြီဗျ… ဘာလုပ်သင့်လဲပြောပြ… သတ်ပစ်…. သတ်ပစ် - TheWinner Getprize - TheWinner Getprizeကဘာကျော်ကြီးရဲ့ ကဘာကျော်ကဘာ .. အဲ .. ကဗျာ - လူကလေး - သူကလေးငါ ရဲ့ ငါ မဟုတ်တဲ့ ကဗျာ - လူကလေး - သူကလေးလူပါး ပုလင်းထိ - Ma Ma - Ma Maမိမိ ကိုယ် မိမိ ခိုးယူပေါင်းသင်းကြသူများ...။ - ခင် ခ - black chawကံဇာတ်ဆရာ စီမံလေသမျှ - ဆူး - ဦးဦးပါလေရာမျက်နှာကြီးရာ ဟင်းဖတ်ပါ အသစ်အဟောင်းပြဿနာ - ko pauk mandalay - panpanအတ္တဆန် - Ei Kyipyar - ကြောင်ဝတုတ်Passport လျှောက်မယ်ဆိုရင် - ကြောင်ဝတုတ် - awra-choTeach Your Toddlers with These Best Free Learning Android Apps - awra-choကျီးအာသီးနှင့်တူသော နိုင်ငံတကာအဆင့်မှီ - awra-cho - chitEast West Dental\tPACE\tWestern Union\tCategory\tArts & Humanities


ဖြစ်ရပ်မှန် Archives - Page4of 12 - YomaLan\nဒါကတော့ ဗင်နီဇွဲလားနိုင်ငံမှာတကယ်ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာပါ…။ သိပြီးတဲ့သူတွေရှိပေမယ့် အခုထိငြင်းခုံနေရ တုန်းပါပဲ…။ စာဖတ်ပရိသတ်ကြီးကရော ဘယ်လိုထင်ပါသလဲ ဒီဖြစ်ရပ်အကြောင်းကို ဖတ်ကြည့်ပေးပါဦး…။ ၁၉၉၂၊ ၉ လပိုင်း၊ ၉ ရက်နေ့မှာ …\nကောင်မလေးတစ်ယောက်ဟာ (၈) နှစ်အရွယ်မှာပဲ ပန်းရောင် ဒိုင်ယာရီစာအုပ်ကလေး တစ်အုပ်ကိုလက်ဆောင်ရရှိခဲ့ပါတယ်။။ သူမရဲ့ငယ်ဘ၀လေးဟာ အလွန်စက်ဆုတ်မုန်းတီးဖွယ် ကောင်းခဲ့ပြီး ဘ၀ရဲ့ဒုက္ခတွေကို သူမဟာ အရွယ်နဲ့မလိုက်အောင်ခံစားခဲ့ရပါတယ်။ ကောင်မလေးရဲ့ အဖေနဲ့အမေဟာ …\nအမိူးသားခေါင်းဆောင်ကြီး ဗိုလ်ခူပ်အောင်ဆန်းနင့်အာဇာနည် ခေါင်းဆောင်ကြီးများကိုလုပ်ကြံခဲ့ကြသောဂဠုန်ဦးစောနင့် လူသတ်တရားခံများကို ဘုရင်ခံဆာဟူးဘတ်ရန့်က1947 စက်တင်ဘာ20 ရက်နေ့တွင် စစ်ဆေးရန်အထူးခုံရုံးကို ဖွဲ့စည်းပေးခဲ့သည်။ လူသတ်တရားခံများဖြစ်သော( ဂဠုန်ဦးစော ရန်ကြီးအောင် မောင်စိုး သက်နင်း …\nပေါင် 200 ကျော် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကနေ မင်းသမီးလေးလိုလှအောင် ဝိတ်ချနိုင်ခဲ့တဲ့ မြန်မာနိုင်ငံက မိန်းကလေး\nလူတိုင်းမှာ ပြီးပြည့်စုံတယ်ဆိုတာမရှိဘူး…. ဒါပေမဲ့ အတတ်နိုင်ဆုံး ကိုယ့်ကိုကိုယ် အကောင်းဆုံး ဘယ်လိုနေမလဲဆိုတာ လူတစ်ယောက်မှာရှိတဲ့ စိတ်နဲ့ပဲဆိုင်တယ်… ကိုယ်ကိုတိုင်ပြောင်းလဲချင်တယ်ဆိုရင် ကိုယ့်စိတ်ပါပြောင်းလဲပစ်ရမယ်.. ကိုယ်ခန္ဓာကိုယ်ပြောင်းလဲချင်တယ်ဆို ကိုယ်လုပ်ရပ်တွေလည်း ပြောင်းလဲပစ်ရမယ် …\nမောင်သောင်းကို အဖဦးဖိုးခင်၊ အမိဒေါ်စိန်တို့မှ ၁၉၁၇ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ ၁၆ရက်၊ကြာသပတေးနေ့တွင်မွေးဖွားခဲ့သည်။ ငယ်စဉ်ထဲက အင်္ဂလိပ်တွေ မြန်မာနိုင်ငံကို စစ် ၃ကြိမ်တိုက်၍ သိမ်းပိုက်သွားခြင်းကို များစွာ ခံပြင်းဒေါသထွက်ခဲ့သည်။ …\nလွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သန်း4600လောက်ကစပြီးကမ္ဘာ ကြီးဟာစတင်ဖြစ်ခဲ့တယ်။တိရစ္ဆာန်မိူးစိတ်ပေါင်းများစွာ လဲ ကမ္ဘာကြီးနဲ့အတူစတင်ဖြစ်ပေါခဲ.့ပြီး ယခုခေတ်မှာ တော့ အခိူ့က မိူးသုန်းလုနီးပါး ပျောက်ကွယ်ခဲ့ပါတယ် အခိူ့မိူးစိတ် တွေလဲ ယခု ချိန် …\n၁။ မြတ်စွာ ဘုရားဆံတော်မြတ်ကို မိမိဆံကျစ်၌် အမြဲကိုးကွယ်သော တိဿရသေ့ကြီး နာမကျန်းဖြစ်၍ ထိုဆံတော်မြတ်ကို ဌာပနာ၍ ဘုရားတည်လိုသောအခါ သိကြားမင်းသည် ထိုရသေ့၏ ဦးခေါင်းနှင့်တူသော ကျောက်တုံးကြီးကို …\nခိုးခြင်း မျိုးစုံကို ကျူးလွန်ခဲ.တဲ့ လူ ချမ်းသာ မိသားစု ရဲ . အကုသိုလ် အကျိုးပေး\nလွန်ခဲ့သောအနှစ် ၂၀ ခန့်က တောင်ဥက္ကလာပ တွင်လင်မယား နှစ်ယောက်နှင့်သမီး အပျိုကြီး တစ်ယောက် မိသားစု ရှိ၏။ ပစ္စည်းဥစ္စာချမ်းသာ သော်လည်း မလှူရက်မတန်းရက်ပေ။တရားအသိမရှိသလို ကိုယကျင့်တရား …\nတိုးတက်ခေတ်မီချင်တဲ့နေရာမှာလိုသလိုဆွဲယူ ခေတ်မီနေကြပြီး ရှေးဟောင်းအယူသည်းမှုတွေကိုတော့ မပစ်ပယ်နိုင်ကြသေးဘူး။သေရွာပြန်လူတစ်ယောက်ကို လူနေရပ်ကွက်ထဲ ပြန်ဝင်ခွင့် မပြုနိုင်ဘူးဆိုရင် အသုဘလိုက်ပို့တဲ့ လူတွေပါ ရပ်ကွက်ထဲ ပြန်မဝင်ခိုင်းပါနဲ့။ သူတို့တွေလည်း သင်္ချိုင်းကုန်းကို ရောက်ခဲ့ကြတာပဲလေ။လူကို …\n11.10.2017 (ဗုဒ္ဓဟူးနေ့)ည ၉း၃၀ ခန့်က မြိတ် မြို့နယ် ကန်တော်မင်္ဂလာရေကန်ဘောင်ထန်းပင်တန်းအောက်မှ ! ကယ်ကြပါဦးရှင်! လို့ ကြောက်လန့်စွာဖြင့် ၄,၅ ကြိမ်ခန့်အော်ပြီးပြေးလာသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးရဲ့အသံ ကျယ်လောင်စွာထွက်ပေါ်လာပါတယ်.. …


တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင် ရုရှားဖက်ဒရေးရှင်းနိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိ၊ ရုရှားနိုင်ငံတွင် ကိုယ်ပိုင်နည်းပညာဖြင့် ထုတ်လုပ်လျက်ရှိသော အလတ်စား ခရီးသည်တင် လေယာဉ် MC-21 စမ်းသပ်နေမှုများအား သွားရောက် လေ့လာကြည့်ရှု(ရုပ်သံသတင်း) » ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင်\nသြဂုတ် ၁၆၊ ၂၀၁၉ သြဂုတ် ၁၇၊ ၂၀၁၉\nတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင် ရုရှားဖက်ဒရေးရှင်းနိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိ၊ ရုရှားနိုင်ငံတွင် ကိုယ်ပိုင်နည်းပညာဖြင့် ထုတ်လုပ်လျက်ရှိသော အလတ်စား ခရီးသည်တင် လေယာဉ် MC-21 စမ်းသပ်နေမှုများအား သွားရောက် လေ့လာကြည့်ရှု(ရုပ်သံသတင်း)\nတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင် ရုရှားဖက်ဒရေးရှင်းနိုင်ငံသို့ရောက်ရှိပြီး ရုရှားနိုင်ငံတွင် ကိုယ်ပိုင်နည်းပညာဖြင့် ထုတ်လုပ်လျက်ရှိသော အလတ်စားခရီးသည်တင်လေယာဉ် MC-21 စမ်းသပ်နေမှုများအား သွားရောက်လေ့လာကြည့်ရှုသည်\nနေပြည်တော်၊ သြဂုတ် ၁၆\nတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင် ရုရှားဖက်ဒရေးရှင်းနိုင်ငံတွင် ကျင်းပပြုလုပ်လျက်ရှိသည့် International Army Games-2019 ပိတ်ပွဲအခမ်းအနားသို့ တက်ရောက်ရန် ရုရှားဖက်ဒရေးရှင်းနိုင်ငံသို့ထွက်ခွာ\nတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင် ရုရှားဖက်ဒရေးရှင်းနိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိ၊ ရုရှားနိုင်ငံတွင် ကိုယ်ပိုင်နည်းပညာဖြင့် ထုတ်လုပ်လျက်ရှိသော အလတ်စား ခရီးသည်တင် လေယာဉ် MC-21 စမ်းသပ်နေမှုများအား သွားရောက် လေ့လာကြည့်ရှု\nတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင် စစ်တက္ကသိုလ် ဗိုလ်လောင်းသင်တန်းအမှတ်စဉ်(၆၁) စစ်လက်ရုံးရွေးချယ်ပွဲသို့ တက်ရောက်စိစစ် ရွေးချယ်၊ စစ်တက္ကသိုလ်စာပေဌာနမှ နည်းပြပါမောက္ခ၊ ကထိကအ ရာရှိကြီးများနှင့် ဆရာ၊ ဆရာမများအားတွေ့ဆုံအမှာစကားပြောကြား\nသြဂုတ် ၉၊ ၂၀၁၈ Admin 0\nတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင်နှင့်အဖွဲ့ ဂျပန်နိုင်ငံမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိ(ရုပ်သံသတင်း)\nအောက်တိုဘာ ၁၄၊ ၂၀၁၉ Admin 0\nလက်ရုံးရည်၊ နှလုံးရည်နှင့်ပြည့်စုံသည့် အရာရှိကောင်းများ မွေးထုတ်\nစက်တင်ဘာ ၁၅၊ ၂၀၁၇ Admin 0\nတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင် မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ တရုတ်နိုင်ငံသံ အမတ်ကြီး H.E. Mr. Hong Liang အားလက်ခံတွေ့ဆုံ\nမေ ၁၃၊ ၂၀၁၉ Admin 0\nတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင် မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ အိန္ဒိယနိုင်ငံ သံအမတ်ကြီး H.E. Mr. Saurabh Kumar အား လက်ခံတွေ့ဆုံ\nဇွန် ၁၀၊ ၂၀၁၉ Admin 0\nတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးမင်းအောင်လှိုင် ဂျိုးဖြူတပ်နယ် နှင့် ကွင်းကောက်တပ်နယ်ရှိ တပ်မတော်တန်းမြင့်လေ့ကျင့်ရေးကျောင်းများရှိ နည်းပြ အရာရှိ၊ စစ်သည်များ နှင့် သင်တန်းသား အရာရှိ၊စစ်သည်များအား သီးခြားစီ တွေ့ဆုံအမှာစကားပြောကြား(ရုပ်သံသတင်း)\nဇွန် ၂၅၊ ၂၀၁၉ Admin 0\nတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင် ဦးဆောင်သည့် မြန်မာ့တပ်မတော် ချစ်ကြည်ရေးကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ ပူနေးမြို့ရှိ National Defence Academy(NDA)သို့ ရောက်ရှိလေ့လာ (ရုပ်သံသတင်း)\nဇူလိုင် ၂၇၊ ၂၀၁၉ Admin 0\nတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးမင်းအောင်လှိုင် ရန်ကုန်တပ်နယ်မှ တပ်မှူးများ၊ နည်းပြအရာရှိကြီးများ၊ မဟာသိပ္ပံသင်တန်းသားများ၊ ဗိုလ်လောင်းများ၊ သင်တန်းသားများနှင့် ဆေးဝန်ထမ်းတပ်ဖွဲ့ဝင်များအား တွေ့ဆုံအမှာ စကားပြောကြား (ရုပ်သံသတင်း)\nသြဂုတ် ၁၄၊ ၂၀၁၉ Admin 0