Thoughts – Page7– အတ္တကျော်ရဲ့ စာပေါင်းစုံ\nAuthor lettwebawPosted on 30 March 2010 30 March 2010 Categories Reproduction, Thoughts2 Comments on Does Your Mind Really Belong to You?\n၁၆နှစ်သားလေးတစ်ယောက် ကျွန်တော့်ထံ ဖုန်းဆက်သည်။ သူ့အသက်က လာမည့်လတွင် ၁၆နှစ်ပြည့်တော့မည်ဟုဆိုသည်။ ကျွန်တော့် စာဖတ်ပရိသတ်ဟုလည်း ဆိုပါသည်။ ဆယ်တန်းဖြေထားသည်တဲ့။ သူ့နေရပ်၊ သူ့အမည်ကို မေးတော့လည်း ဖြေပါသည်။\nသို့ဖြင့် သူမေးချင်တာမေးရန် လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်သောအခါ သူကြိုက်နေသော ကောင်မလေး တစ်ယောက်ရှိနေကြောင်းနှင့် ထိုကလေးမလေး သူ့ကို ပြန်ကြိုက်လာစေရန် မည်သို့ ချဉ်းကပ်ရမည်နည်းဟု မေးပါသည်။\nသည်မေးခွန်းက ကျွန်တော့်အတွက် ရိုးတာနေသော မေးခွန်းပင်ဖြစ် သည်။ ခဏခဏအမေးခံရဖန်များသဖြင့် “ဖူးငုံ”ဆယ်ကျော်သက်မဂ္ဂဇင်းမှာ ပင် “ဂေါ်ဖတ်စာ”ဟု အခန်းဆက်ရေးခဲ့ဖူးသည်မှာ တစ်နှစ်လောက်ပင် ရှိပါသေးသည်။ “ကျွန်တော့်စာဖတ်ပရိသတ်”ဟုဆိုထားသော လူငယ်လေးမှာ ထိုစာကို ဖတ်ဖူးထားဟန်မတူချေ။ ကျွန်တော် ရေးပြီးသားကိုပင် တခုတ်တရ မေးနေပြန်တော့သည်။\nကျွန်တော်လည်း ဖြေပေးလိုက်ပါသည်။ သည်မေးခွန်းက သူလို လူပျိုပေါက်စတွေသာမက တက္ကသိုလ် တတိယနှစ်ကျောင်းသားတွေ မေးတာကိုပင် လွန်ခဲ့သည့်လကမှ ကြုံခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ကျွန်တော့်အတွက် အပန်းမကြီးလှပါ။ ဖြေပေးလိုက်ပါသည်။\nသူက နောက်တစ်ခု မေးစရာ ရှိသေးတယ်ဟု ဆိုပါသည်။ “ကဲ… မေး”ဟု ဆိုသောအခါ သူက သင်္ကြန်မှာ ရေကစားချင်တယ်၊ သို့သော် သူ့မှာ ပိုက်ဆံ မရှိသဖြင့် အလုပ် ဘယ်မှာ ရှာရမလဲဟု မေးပြန်ပါသည်။\nသူ ဖုန်းဆက်သောအချိန်သည် မတ်လ နောက်ဆုံးပတ် ဖြစ်သည်။ သင်္ကြန်က ဧပြီလလယ်။ သူက ရေကစားဖို့ ပိုက်ဆံလိုသဖြင့် အလုပ် ဘယ်မှာ ရှာရမလဲဟု ကျွန်တော့်ကို မေးပြီ။ မေးသမျှ ဖြေပေးနေသူ ကျွန်တော့်မှာ စိတ်ပိန်သွားရပါသည်။\n“နေပါဦးကွ… သား အမေမိဘတွေက ဘာအလုပ်လုပ်ကြသလဲ…”\n“အဲ… သားအမေက ဆုံးသွားတာ နှစ်ရက်ပဲ ရှိပါသေးတယ်…”\nကျွန်တော် စိတ်ပိန်ရာမှ စိတ်လေသွားပါတော့သည်။ အမေ ဆုံးတာမှ နှစ်ရက်ရှိသေး၊ သူက ရည်းစားထားရေးကိစ္စကို အရေးတကြီး မေးနေသလို သင်္ကြန်ပျော်ဖို့အတွက်လည်း တွက်ချက်ပူပင်နေလေသည်။ ဟုတ်… ဟုတ်သေးတော့ဟု တွေးမိနေရသည်။\nအလုပ်ရှာပေးသော လုပ်ငန်းတစ်ခုအမည်နှင့် လိပ်စာကို ပြောပြပေးလိုက်အပြီးတွင် သူဖုန်းချသွားသည်။ သူကသာ ဖုန်းချသွားသည်၊ ကျွန်တော်ကတော့ သူ့စကားများကြောင့် အူချာချာ ကျန်ရစ်ပါသည်။\nကျွန်တော့်သားသမီးတွေလည်း သူ့လိုပင် ဖြစ်နေကြမည်လားဟု တွေးမိသောအခါ အလန့်တကြား ဖြစ်သွားပါသည်။ စိတ်ကူးထဲတွင် ကျွန်တော် သေကြည့်မိရပြန်သည်။ (အခုတလော ကျွန်တော် ခဏခဏ သေကြည့်မိနေသည်။ ကျွန်တော့်ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကျွန်တော့်ထက် ငယ်သူတွေ၊ မတိမ်းမယိမ်းတွေ၏ နာရေးကိစ္စနှင့် ကြုံရလေတိုင်း ကျွန်တော် သေကြည့်မိနေသဖြင့် “သေကြည့်မိရပြန်သည်”ဟု ရေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။)\nကျွန်တော့် သမီးနှင့်သားရော ထိုသူငယ်လေးလို သူတို့ ရည်းစားကိစ္စ၊ သူတို့အပျော်အပါးကိစ္စကိုသာ ဇန်းတင်နေကြမည်လားဟု တွေးကြည့်လိုက်မိသောအခါ ထိတ်ပျာလာသလိုလို။\nထို “မဟုတ်သေးပါဘူး”က ကျွန်တော့်ကို လာနှောင့်သည်။ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်လည်း ၁၉နှစ်သားအရွယ်တွင် ဖခင် ပျောက်ဆုံးသွားတာကို ကြုံ ခဲ့ရဖူးသည်။ ကျွန်တော့်အဖေက သေသွားတာ မဟုတ်၊ ပျောက်သွားတာ ဖြစ်သည်။\n၁၉၇၆ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁၉ ရက်တွင် နယ်သို့ အော်ဒါရသည်ဟု ဆိုကာ ကားဖြင့် အိမ်မှ ထွက်သွားသည်။ သုံး-လေးရက်အကြာမှာ မန္တလေး ဟံသာဝတီနေ့စဉ်ထဲမှာ ထိုကားကို ပိုင်ရှင်မဲ့အဖြစ်တွေ့ရှိသဖြင့် ရဲက သိမ်းဆည်းထားကြောင်း သတင်းပါလာသည်။ ကားနံပါတ်ကို သိနေသော မန္တလေးသား သူငယ်ချင်းတစ်ဦးက အိမ်ကို လှမ်းဖုန်းဆက်တော့မှ ကျွန်တော်တို့ သားအမိ မန္တလေးကို အူယားဖားယား လိုက်သွားရသည်။\nကားက မေမေ့နာမည်နှင့်ဖြစ်သဖြင့် ပြန်ရလာသည်။ အဖေ့ကိုမူ မတွေ့ရတော့သည်မှာ ယနေ့ထက်တိုင် ဖြစ်ပါသည်။ ၁၉၇၇ ခုနှစ်၊ နှစ်ကုန်ပိုင်းတွင် ရေတာရှည်ရဲတပ်ဖွဲ့စခန်းမှ စခန်းမှူးတစ်ဦး အိမ်သို့ ရောက်လာကာ အဖေ ပျောက်သွားသည့်ရက်ပိုင်းအတွင်းက သူ့အပိုင်ထဲမှ ရန်ကုန်-မန္တလေး ကားလမ်းဘေး ရေမြောင်းထဲတွင် အလောင်းတစ်လောင်း ပေါ်ခဲ့ကြောင်း လာရောက် အကြောင်းကြားပါသည်။ သူအကြောင်းကြားချိန်၌ အလောင်းကို မြှုပ်နှံပြီးခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ်ပင်ကျော်ပြီမို့ ကျွန်တော်တို့လည်း ဖော်ကြည့်မနေတော့ပါ။\nသူ သိမ်းဆည်းထားသော လက်ပတ်နာရီ၊ ပုဆိုးစ၊ အင်္ကျီစ စသည်များအရ အဖေ ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများ ဖြစ်ငြားလည်း ကျွန်တော်တို့ ဖော်ပြသော ပုံပန်းနှင့် အဖေ့ပုံပန်း ကွဲလွဲနေသည်ဟု စခန်းမှူးက ဆိုသည်။ အလောင်းကို စခန်းမှူးနှင့်အတူ စစ်ခဲ့သည်ဆိုသော မြို့နယ် ဆရာဝန်ကြီးကို သွားမေးပြန်တော့ ကျွန်တော်တို့ ပြောသော ပုံပန်းနှင့် အလောင်းပုံပန်းက သိပ်မကွာဟု ဆိုပြန်သည်။\nသေချာ မေးကြည့်တော့ နှစ်ဦးစလုံးက အလောင်းကို တော်တော် လှမ်းလှမ်းမှ စစ်ဆေးခဲ့ကြခြင်းသာဖြစ်သည်။ ထိုနေ့က မိုးတွေ သည်းသည်းမည်းမည်း ရွာနေသည်။ အလောင်းကလည်း နံစော် ပုပ်ပွနေသဖြင့် အနားသို့ မကပ်ခဲ့ကြဟု သိရပါသည်။\nသို့ဖြင့် ကျွန်တော့်မှာ ယနေ့ထက်တိုင် အဖေ့အတွက် ဆွမ်းလည်း မသွပ်ရ၊ အဖေ့ပင်စင်လည်း မထုတ်ရတော့ပါ။ အဖေက တရားဝင် သေသွားတာမှ မဟုတ်တာလေ။\nထားပါတော့… မူလ စကားစပ်နှင့် ပြန်ချိတ်ရလျှင် ထိုစဉ်က အသက် ၁၉နှစ်သာ ရှိသေးသော ကျွန်တော်သည် အဖေပျောက်သွားသဖြင့် ဘယ်လို မှ မဘယ်လိုခဲ့ပါ။ မှန်ရာကို ဝန်ခံရလျှင် အမေ့ကိုရော ကျွန်တော့်ကိုပါ ရိုက်နှက်ဆုံးမတတ်သော ကျွန်တော်တုန်နေအောင် ကြောက်ရသူ မရှိတော့ သည့်အတွက် ဝမ်းတောင်သာနေခဲ့ပါသေးသည်။\nမန္တလေးမှ ကျွန်တော့်ထက် အသက်၂၀မျှ ကြီးသော ကျွန်တော့်အစ်မ နှစ်ဝမ်းကွဲကဆိုလျှင် “ဟဲ့ကောင်လေး… မင့်အဖေက ပျောက်နေတာနော်။ ပါးစပ်ကြီး နားရွက်ချိတ်မတတ် အူမြူးမနေနဲ့။ မင့်အဖေ မင်္ဂလာဆောင် မဟုတ်ဘူး”ဟု ကျွန်တော့်ကို မာန်ခဲ့ရသည်အထိပင်။\nထိုဖြစ်ရပ်ကို ပြန်လည် ဆင်ခြင်မိသောအခါ ကျွန်တော့်ထံ ဖုန်းဆက် သူ ၁၆ နှစ်သားလေးကို အပြစ် မမြင်ရက်တော့သလို ဖြစ်လာရပါသည်။ သူလည်း သူ့အကြောင်းနှင့်သူ ရှိမှာပေါ့လေဟု စတွေးမိသွားပါသည်။\nတစ်ဆက်တည်းမှာပင် လွန်ခဲ့သည့် တစ်လ မပြည့်ခင်အချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ ဇနီးမောင်နှံ အသုဘအိမ်သို့ သွားခဲ့သည်ကို သတိရသည်။ မိတ်ဆွေ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏ ခင်ပွန်း တိမ်းပါးသွားသည်ဟု သိလိုက်ရသည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏အရွယ်က အရွယ်ကောင်း၊ ၄၁နှစ်သာ ရှိသေးသည်။\nသာရေးကို မသွားလို့ကောင်းပေမင့် နာရေးကျတော့ သွားရမည်ဟူသော အသိဖြင့် သတင်းမေးသွားခဲ့ပါသည်။\nအမျိုးသမီးက တော်သည်။ ပူဆွေးမနေချေ။ သူ့အကြောင်းပြကလည်း ရှင်းသည်။ သူ့မိသားစုမှာ သူက ပူဆွေးနေလျှင် လူလားမမြောက်သေးသော သူ့သားသမီးတွေက သည်ကိစ္စဝိစ္စတွေကို စီမံခန့်ခွဲနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ တစ်အိမ်တည်းနေ သူ့အမေကလည်း ရောဂါသည်၊ သူ့အစ်မကလည်း ရောဂါသည်၊ သူတစ်ဦးတည်းသာ ကျန်းကျန်းမာမာဆိုတော့လည်း သူကသာ အရာရာကို စီမံရတော့မည် ဖြစ်ပေရာ သူ့မှာ ကြေကွဲခွင့် မရတော့ပါဟု ဆိုပါသည်။\nကျွန်တော်က ထိုအမျိုးသမီး၏ အားမာန်သတ္တိကို ကျိတ်ချီးကျူးနေမိသည်။ တစ်ခုပဲ ဘဝင်မကျ၊ ဘယ်တော့ တွေ့တွေ့၊ ရှိုးအပြည့်နှင့် သပ်ရပ် ကျော့မော့နေတတ်သော ထိုအမျိုးသမီးမှာ ယခုအခါ မျက်နှာပြောင်နှင့်၊ ကစုပ်ကဖတ်။ တစ်စက်မှ မြင်မကောင်းချေ။\nထို့ကြောင့် အသုဘ အိမ်မှ အပြန်မှာ အတူပါသည့် ကျွန်တော့်အိမ်သူကို ပြောမိသည်။\n“ကိုယ်သေသွားလို့ အသုဘကိစ္စ မပြီးသေးချိန်မှာ အဲလို မနေနဲ့နော်။ လှလှပပ၊ ကျော့ကျော့မော့မော့ ဖြီးလိမ်း ပြင်ဆင်ပြီး ဧည့်ခံ။ ငိုလည်း မနေနဲ့”\n“အဲလိုကျ လူတွေက ကျွန်မကို မေးငေါ့ကြမှာပေါ့ရှင့်…”\n“အေး… မေးမငေါ့အောင် ကိုယ်က အဲလို မှာသွားကြောင်း စာနဲ့ပေနဲ့ အတိအလင်း ရပ်ကျော်ရွာကျော် ရေးပေးထားခဲ့မယ်”\nကျွန်တော် အဲသလို ပြောခဲ့ဖူးပါသည်။\nအဖေ ပျောက်သွားတုန်းက ကြောက်ရမည့်သူ မရှိတော့သည်မို့ ကိုယ့်ဖို့ ကိုယ်တွက်ကာ ကျိတ်ဝမ်းသာခဲ့ဖူးသော ကျွန်တော်၊ သူများအသုဘ သွားမေးသောအခါ ပူဆွေး ငိုကြွေး မနေဘဲ လုပ်သင့်တာတွေကို အားမာန် အပြည့်နှင့် ဇယ်ဆက်သလို လုပ်နေသည့် ကျန်ရစ်သူ ဇနီးသည်အား ကျိတ် ချီးမွမ်းဖူးသည့် ကျွန်တော်၊ ကျွန်တော် သေလျှင် ကျွန်တော့်ဇနီးမယား၊ သမီးသားများကိုလည်း အနေအစား မပျက်၊ ပုံမပျက်ပန်းမပျက်နှင့် မပူမဆွေးဘဲ နေကြရန် ခဏခဏ မှာတတ်ဖူးသော ကျွန်တော်…\nထိုကျွန်တော်က ယခု ၁၆ နှစ်သားလေးက သူ့မိခင် ကွယ်လွန်ပြီး နှစ်ရက်အကြာမှာ ရည်းစားကိစ္စ၊ သင်္ကြန်ပျော်ဖို့ ကိစ္စတွေ မေးချလိုက်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် တစ်မျိုးဖြစ်သွားမိသည့်အပြင် ကျွန်တော်သေရင်ရော ကျွန်တော့်သားသမီးတွေပါ ထိုသို့ ဖြစ်ကုန်ကြမည်လားဟု တွေးနေမိခြင်းမှာ တော်တော်တော့ အမြီးအမောက် မတည့်လှပါချေ။\nအမှန်တော့ ကျွန်တော် မှားနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထို၁၆နှစ်သားလေး မှန်သည်ဟု တစ်ချက်မှာ ထက်ခနဲ တွေးမိသွားရသည်။\nကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ဇနီးနှယ်ပင် “လူတွေ”မည်သော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားနေမိခြင်းသာဖြစ်သည်။ လူတွေကို စဉ်းစားသောအခါ တရားကိုယ်ကို မမြင်မိတော့ပါ။\nတရားကိုယ်မှာ အရှင်းကြီးပင်။ ထိုကလေး ရည်းစားကိစ္စကို အာရုံ မထား၊ သင်္ကြန်ပျော်ဖို့လည်း စိတ်မအားဘဲ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်က တိမ်းပါးသွားသော သူ့မိခင်ကိုသာ တသပြီး ပူဆွေးကြေကွဲနေလို့လည်း သူ့မိခင်ကတော့ ပြန်ရှင်လာမည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသော တရားကိုယ်ပင် ဖြစ်ပါသည်။\nလွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၃၀ကျော်က ကျွန်တော် ဝမ်းသာခဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ ကျွန်တော် ဝမ်းနည်းခဲ့သည်ဖြစ်စေ ကျွန်တော့်ဖခင်သည်လည်း ကွယ်ပျောက်သွားရာမှ ပြန်ပေါ်မလာတော့သည်မှာလည်း တရားကိုယ်ပင်။\nတစ်နည်းပြောရလျှင် သေသူက သေသွားပါပြီ။ အသက်နဲ့ ခန္ဓာ အိုးစားကွဲသွားပါပြီ။ ဘာမှ မသိနိုင်တော့ပါ။\nကျန်ရစ်သည့် ရှင်နေသူတွေအတွက် အရေးကြီးသည်မှာ ဆက်ရှင်နေနိုင်ဖို့ပဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ ကိုယ်ပိုင်ဘဝတွေရှိသည်၊ ကိုယ်ပိုင်ဗျာပါဒတွေ ရှိသည်၊ ကိုယ်ပိုင်သောကတွေ ရှိသည်၊ ကိုယ်ပိုင်ရည်မှန်းချက်၊ မျှော်လင့်ချက်၊ လိုအင်များလည်း အသကအသက ရှိကြပါသည်။ သည်တော့ သူတို့ ဆက်ရှင်နေကြရပါလိမ့်ဦးမည်။\nပူဆွေး ကြေကွဲနေခြင်းအားဖြင့် သေသူကလည်း ပြန်ရှင်မလာနိုင်ပါ။ သို့သော် ရှင်သူအတွက်တော့ ထိုသို့ ပူဆွေးကြေကွဲနေမည်ဆိုပါက အလုပ် ပျက်တော့မည်လည်း အမှန်ပင်ဖြစ်ပါသည်။ ကျန်ရစ်သူသည်လည်း ဘဝမှာ နောက်ထပ် ဘယ်နှရက်၊ ဘယ်နှလ၊ ဘယ်နှနှစ် ဆက်ရှင်နေဦးမည်ကို ကြိုမသိနိုင်ချေ။ သို့ဖြစ်ရာ သူ့အတွက် တစ်ရက်၊ တစ်နာရီက တန်ဖိုးရှိ နေမည်သာ ဖြစ်ပါသည်။\nကျွန်တော် သေပြီး နာရီပိုင်းအတွင်းမှာ ကျွန်တော့်သား ရည်းစားနှင့် ဖုန်းမပြောဘဲ နေနေလို့လည်း ကျွန်တော် ပြန်ရှင်လာတော့မည် မဟုတ်ပါ။ ကျွန်တော့်သမီး ကျောင်းအပျက်ခံလိုက်လို့လည်း ကျွန်တော် ပြန်ရှင် လာတော့မည် မဟုတ်ပါ။ ကျွန်တော့်ဇနီး သနပ်ခါးမလူးဘဲ အပူရုပ်နှင့် တရှုပ်ရှုပ် ငိုနေလို့လည်း ကျွန်တော် ပြန်ရှင်လာတော့မည် မဟုတ်ပါ။ ဒါက အင်မတန် သေချာပါသည်။\nအဲတော့ ရှင်သည့်ဘဝမှာ ရှင်သူလို ဆက်နေကြမည်မှာလည်း အမှန်တော့ ဓမ္မတာ။\nထိုအချက်ကို တွေးမိသောအခါ မအေသေပြီး နှစ်ရက်အကြာမှာ ရည်းစားကိစ္စ၊ သင်္ကြန်ပျော်ဖို့ကိစ္စအတွက် ကြောင့်ကြစိုက်နေသော ထို လူငယ်လေးမှာ ချစ်စရာကောင်းလို့ လာပါသည်။\nအဓိကကတော့ တွေးပေါက်သာ ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်တော် စဉ်းစားမိသွားရပါသည်။\nဟုတ်ကဲ့… “တွေးပေါက်”က အတော်စကားပြောပါသည်။\n၂၀၀၈ခုနှစ် ဧပြီလ နောက်ဆုံးပတ်ထုတ် အတွေးသစ်ဂျာနယ်ထဲမှာ ဖော်ပြခဲ့တာလေးကို ပြန်လည်တင်ဆက်လိုက်တာပါ။\nAuthor lettwebawPosted on 28 March 2010 28 March 2010 Categories Reproduction, Thoughts8 Comments on A Way of Thinking\nAuthor lettwebawPosted on 27 February 2010 16 January 2013 Categories Reproduction, Thoughts2 Comments on Where Shall We Keep Those Baskets?\nIs it Fate or Destiny???\nကံ – ကံ၏ အကြောင်းတရား\n၂၀ဝ၈ ခုနှစ်က ဒီဇင်ဘာမှာ ဘိုကလေး မြို့နယ်ထဲက ရွာလေးတချို့ကို ရောက်ခဲ့သည်။ နာဂစ်ဆိုက်ကလုံးမုန်တိုင်းက ၂၀ဝ၈ မေမှာ မွှေခဲ့တာ ဆိုတော့ ခြောက်လကျော်ကာလသာ ရှိသေးချိန်။ အားလုံး ပြန်လည် ထူထောင်နိုင်ရန် တာစူနေကြဆဲ။ မသိသာသေး။\n၂၀ဝ၉ ခုနှစ် အောက်တိုဘာနှင့် ဒီဇင်ဘာမှာတော့ လပွတ္တာမြို့နယ်ထဲက ရွာလေး သုံးရွာမှာ တစ်ရွာလျှင် ဆယ်ည၊ ဆယ်ရက်တိုင်တိုင် နေထိုင်ဖြစ်ခဲ့ရပြန်သည်။ နာဂစ်အလွန် တစ်နှစ်ခွဲကျော် အချိန်။ သိသာစ ပြုနေလေပြီ။\nသိသာစပြုနေသည်မှာ လူတန်းစား ကွာဟမှုပင်ဖြစ်သည်။ မုန်တိုင်းက အားလုံးကို တန်းညှိပစ်ခဲ့သည်။ ချမ်းသာသူလည်း အိမ်မရှိ၊ ယာမရှိ။ ရွှေငွေဥစ္စာ စည်းစိမ်မှန်သမျှ ပြုတ်ပြုတ်ပြုန်း။ အဝတ်တစ်ထည် ကိုယ်တစ်ခုပင် အနိုင်နိုင် ဖြစ်ကုန်ကြသည်မှာ မုန်တိုင်းသင့် ဒေသတစ်ခုလုံးပင်။ ကယ်ဆယ်ရေး၊ ဝေခြမ်းရေး၊ အထောက်အပံ့အကူအညီကို လိုအပ်ခဲ့ကြသူများမှာလည်း ထိုဒေသမှ လူတိုင်းသာ။ မုန်တိုင်းမတိုင်ခင်က ချမ်းသာ ကြွယ်ဝခဲ့ဖူးသူ၊ နေနိုင်စားနိုင်ခဲ့သူများလည်း အပါအဝင်။ အကုန်လုံး အတူတူနှင့် အနူနူ။\nအခု တစ်နှစ်ခွဲကျော် အကြာမှာဖြင့် လူနည်းစုတချို့က အတော်လေး ထူထူထောင်ထောင် ဖြစ်နေကြလေပြီ။ ဆိုင်နှင့် ကန္နားနှင့်၊ တယ်လီဖုန်းနှင့်။ တချို့က ဗီဒီယိုရုံဖွင့်ကာ အလုပ်ဖြစ်၊ တချို့က ဘိလိယက်ခုံ၊ တချို့က အရက်ဆိုင်။ သူ့ဟာနှင့်သူ ဟန်ကျပန်ကျဖြစ်နေသူတွေက ထိုးထိုးထောင်ထောင် ပေါ်ပေါက်နေသည်။\nတချို့ကျတော့လည်း နာဂစ်မတိုင်ခင်က သိပ်အဟုတ် မဟုတ်လှ။ နာဂစ်ဖြစ်၊ ဝေခြမ်းရေးတွေ၊ အကူအပံ့တွေ ပေါ်လာတော့မှ ပွဲလန့်တုန်း ဖျာခင်းလိုက်ကြကာ အခုအခါမှာ ဟန်ကျနေသူတွေလည်း အလျှိုလျှို မြင်နေရသည်။\n“ဝေခြမ်းရေးက ထောက်ပံ့နေတဲ့အတွက် အခုအချိန်မှာ နေစရိတ် စားစရိတ် တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ ကုန်စရာမရှိဘူး။ အဲတော့ သည်အချိန်မှာ ပိုက်ဆံ ရှာနိုင်ရင် ရှာနိုင်သမျှက ကိုယ့်အတွက် အသားတင်အမြတ်ချည်းပဲ” ဟု မိသားစုကို ပြောခဲ့ကာ မုန်တိုင်းလွန်စ၊ ထောက်ပံ့မှုများ ဝေစည်နေချိန် ကာလတွင် ကုန်းရုန်း ရှာဖွေခဲ့ရာမှ ယခုအချိန်တွင် ဗီဒီယိုရုံငယ်တစ်ခု၊ အရက်ဆိုင် တစ်ဆိုင်၊ ကုန်စိမ်းဆိုင် တစ်ဆိုင်ကို ပိုင်ဆိုင်နေလေပြီဖြစ်သူ တစ်ဦးကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်ခဲ့ရပါသည်။\nအဲ… အများစုမှာမူ သိပ်ထူးခြားမလာဘဲ ဒုံရင်းသံသရာမှာ လည်နေကြသည်။ ကဏန်းနှိုက်သည့်ဘဝ၊ ပိုက်ထောင်သည့်ဘဝ၊ သူများ လယ်၊ သူများဆားဖိုမှ အခစားဘဝများတွင် ကျင်လည်နေသူတွေ အများ အပြား ရှိသလို ဘာမှ မည်မည်ရရ မလုပ်ဘဲ ဝေခြမ်းရေးကို မျှော်လင့် အိပ်မက်ဆဲ ယောင်ခြောက်ဆယ်တွေ အနည်းအပါးကိုလည်း တွေ့ခဲ့ရပါသည်။\nဘဝင်သိပ်မကျမိပါ။ ထိုရွာများတွင် ခဏတဖြုတ် နေထိုင်ခဲ့ရစဉ်က ရွာသားတွေကိုလည်း မျက်နှာချင်းဆိုင်ပြီး ဘဝင်မကျသည့်အကြောင်းကို တွင်တွင် ပြောဖြစ်ခဲ့ပါသည်။ အခုလည်း ပြောကြည့်ချင်လာရပြန်ပါသည်။\nလူချင်းအတူတူ ဘာတွေက ကွာနေလို့ အခုလိုတွေ ဖြစ်ကုန်ကြတာလဲဆိုတာကို စဉ်းစားကြည့်မိသည့်အတွက် ဘဝင်မကျဖြစ်ရခြင်းပင်။\nလူမတန် ကံချဆိုသည့်အတိုင်း အတိတ်ဘဝ အဆက်ဆက်က ကံကို ရိုးမယ်ဖွဲ့မည်ဆိုလျှင်တော့ အဖြေက လွယ်ပါသည်။ ဘာမှလည်း ရှည်ရှည်လျားလျား စဉ်းစားနေဖို့ လိုမည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် အဲဒါက အဖြေ မဟုတ်ဟု ထင်ပါသည်။\nပစ္စုပ္ပန်မျက်မှောက်၌ ပြုကြသော မနောကံ၊ ဝစီကံ၊ ကာယကံများကသာ ထိုအရာများအတွက် အဖြေဟု ကျွန်တော် မမှိတ်မသုန် ယုံကြည်ပါသည်။ အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သော ဗီဒီယိုရုံငယ်၊ အရက်ဆိုင်၊ ကုန်စိမ်းဆိုင် ပိုင်သော မိသားစုသည် နာဂစ်မတိုင်ခင်က ရရစားစား၊ ဝါးဝါးမျိုမျို၊ သူလို ငါလို ခပ်နုတ်နုတ်သာဖြစ်ခဲ့သည်တဲ့။ နာဂစ်မှာတော့ ရှိစုမဲ့စုလေးတွေ အကုန်ပါသွားသည်။ သို့သော် သူ့ မနောကံ (ဝါ) သူ့အတွေးအမြင် က မှန်သွားသည်။ ဝေခြမ်းရေးကြောင့် နေစရိတ်၊ စားစရိတ်အတွက် ပူစရာ မလိုဆဲကာလမှာ ရတတ်သမျှ အသားတင်ဟု သဘောထားကာ ကုန်းရုန်း ရှာဖွေသည့် ကာယကံမြောက် အမှုကို သူတို့ မိသားစု ပြုခဲ့ကြသည်။ ထိုကံများ စီမံသည့်အတိုင်း ယခုအခါတွင်မူ သူတို့မိသားစုမှာ ဟန်ကျနေကြလေပြီ။ ပစ္စုပ္ပန်ကံကလည်း စကားပြောသွားသည်မှာ အထင်အရှားပင်။\nတခြား ဟန်ကျနေသူတွေကို ကြည့်လိုက်တော့လည်း ထိုအတိုင်းသာ ဖြစ်သည်။ အားတိုင်း ဗီဒီယိုကြည့်နေ၊ ကာရာအိုကေဆိုနေ၊ အရက်သောက်နေ ဘိလိယက်ထိုးနေကြသူတွေထဲမှာ ဟန်ကျနေသူတွေကို တွေ့ရခဲလှသည်။ ဗီဒီယိုရုံတွေ၊ အရက်ဆိုင်တွေ၊ ဘိလိယက်ခုံတွေမှာက လက်လှုပ်မှ ပါးစပ်လှုပ်နိုင်မည့် လူတန်းစားက မင်းမူထားသည်။\nဘာဖြစ်လို့ သည်လိုတွေ ဖြစ်ကုန်သနည်းဟု စဉ်းစားကြည့်သောအခါ “အသိဉာဏ်နှင့် ဆင်ခြင်တုံတရား“ဆိုတာကြီးက ဘွားဘွားကြီး ပေါ်လာသည်။ အသိÓဏ်နှင့် ဆင်ခြင်တုံတရား နည်းပါးသူတွေက ဒုံရင်းမှာ ကျန်ရစ်နေပြီး အသိဉာဏ်နှင့် ဆင်ခြင်တုံတရား အထိုက်အလျောက် ရှိသူတွေက သည်တစ်နှစ်ခွဲလောက်လေးအတွင်းမှာတင် အတော်လေး ထူထူထောင်ထောင် ပြန်ဖြစ်လာနေကြသည်ကို မြင်နေရပါသည်။\nရွာတစ်ရွာမှ မိသားတစ်စုဆိုလျှင် အတုယူဖို့ပင် ကောင်းသေးတော့သည်။ လုပ်နိုင်ကိုင်နိုင် ယောက်ျားသားမှန်သမျှက နာဂစ်ထဲမှာ အသက် ပါသွားကြပြီး မိန်းမသား သားအမိ သုံးယောက်နှင့် အသက် ၆၀ ကျော် ဖခင်ကြီး၊ ကလေးငယ် နှစ်ယောက်သာ ကျန်ရစ်သည်။ သည်ကြားထဲက သူတို့မှာ ကုန်စုံဆိုင်နှင့်၊ တယ်လီဖုန်းနှင့် ဟန်ကျပန်ကျ တွေ့ရသည်။\nယောက်ျားသား ရင့်မာကြီးတွေ ရှိနေသော ရွာထဲက တခြား မိသားစုများမှာတော့ မနည်း ရုန်းကန်နေရသည့်ဘဝ။ သည်မှာလည်း ဘာကွာသနည်းဟု ဆန်းစစ်မူ အသိဉာဏ်နှင့် ဆင်ခြင်တုံတရားပင်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ မိသားစုဝင် အရင်းအချာတွေကို ဆုံးရှုံးရတာကတော့ အတူတူချည်းသာပင်။ သို့သော် ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေက အသက်ဆက်ဖို့ လိုသေးသည်။ ဒါကို ပြတ်ပြတ်သားသား မြင်ပြီး ပူဆွေးမှုကို ရပ်တန်းက ရပ်ကာ လုပ်စရာရှိတာ ဇယ်ဆက်သလို လုပ်သွားကြသည့် သားအမိ သားအဖတစ်တွေက တင့်တောင့်တင့်တယ် ပြန်ဖြစ်လာသည်။ ပူဆွေးတသရင်း အလုပ်ပျက် အကိုင်ပျက် ဖြစ်ခဲ့ရသူတွေကတော့ ဝေခြမ်းရေးက ပေးတာလေး စားလိုက်၊ ပိုလျှံတာလေး ရောင်းချကာ စိတ်၏ဖြေရာ အပျော်ရှာလိုက်နှင့် အခု တစ်နှစ်ခွဲ အကြာမှာ နဂိုဘဝထက်ပင် နုံချာကာ လက်လုပ်လက်စားဘဝတွေမှာ ကျင်လည်နေကြဆဲ။\nဒါက မုန်တိုင်းသင့် ဒေသတစ်ခုတည်းမှာ ဖြစ်နေသည်သာ မဟုတ်၊ အနယ်နယ်အရပ်ရပ်မှာ ဖြစ်နေသည့် အဖြစ်။ “တရုတ်လိုရှာ၊ ကုလားလို စု၊ မြန်မာလို မဖြုန်းနဲ့”ဆိုသော ရှေးစကားမှာ အလကားစကား မဟုတ်ချေ။ မြန်မာတွေ၏ အသိဉာဏ်နှင့် ဆင်ခြင်တုံတရားကို မီးမောင်းထိုးပြနေသော စကားပါကလားဟု တွေးမိလာရပါသည်။\n(၁၅ ဇန်နဝါရီ ၂၀၁၀ ပြည့်နှစ်ထုတ Bi Weekly Eleven ဂျာနယ် အတွဲ ၂ အမှတ် ၄၃မှာ ဖော်ပြထားတာလေးကို ထပ်ဆင့် တင်ပြလိုက်တာပါ။)\nAuthor lettwebawPosted on 14 January 2010 17 February 2010 Categories Reproduction, Thoughts1 Comment on Is it Fate or Destiny???


iPhone တွေ သုံးတာကြာလို့ နှေးလာတာ ဘာကြောင့်လဲ? ဘယ်လိုဖြေရှင်းနိုင်မလဲ? – MyTech Myanmar\niPhone တွေ သုံးတာကြာလို့ နှေးလာတာ ဘာကြောင့်လဲ? ဘယ်လိုဖြေရှင်းနိုင်မလဲ?\nအခုရက်ပိုင်းမှာ Apple iPhone အသုံးပြုသူတွေကြားမှာ ဂယက်ရိုက်နေတဲ့အကြောင်းအရာတစ်ခုဖြစ်ပွားနေပြီးတော့ iPhone တွေကို သုံးတာကြာလာတဲ့အချိန်မှာ Apple ကနေ ကိုယ့် iPhone ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို CPU Clock Speed ကို နှိမ့်ချလိုက်တဲ့အတွက် ဝယ်ယူတုန်းကနဲ့ယှဉ်ရင် နှေးကွေးသွားတာပဲဖြစ်ပါတယ်။\nအခုအကြောင်းအရာဟာ လက်ရှိ Apple iPhone သုံးစွဲသူတွေကြားမှာ ရေပန်းအစားဆုံးဖြစ်နေပြီးတော့ အချို့သော Twitter အသုံးပြုသူတွေဟာဆိုရင် သူတို့ရဲ့ iPhone တွေကို Geekbench လိုမျိုး CPU Benchmarking Software တွေနဲ့ပါ တူညီတဲ့ iPhone အသစ်နဲ့ အသုံးပြုတာကြာပြီဖြစ်တဲ့ iPhone ၂ ခုကို ယှဉ်ပြီး CPU Speed ကွာခြားနေကြောင်းကိုပါ တင်ထားကြတာဖြစ်ပါတယ်။\nApple က အခုကိစ္စအတွက် ဖြေရှင်းချက်ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး အခုလို Twitter လို Social Media တွေမှာ CPU Speed ကွာခြားတယ်ဆိုတာ မှန်ကန်ကြောင်းနဲ့ အခုလိုမျိုး အသုံးပြုတာကြာသွားတဲ့ iPhone တွေကို Software Update ကနေတစ်ဆင့် CPU Speed ကို တမင်လျော့ချခဲ့တာဖြစ်တယ်လို့ ပြောကြားခဲ့ပါတယ်။ Apple ရဲ့ အခုထုတ်ပြန်ချက်ဟာ iPhone အသုံးပြုသူတွေအတွက် အပေါ်ယံကြည့်ရင် စိတ်ပျက်စရာဖြစ်ပေမယ့် ဒါက Apple ရဲ့ ပါးနှပ်တဲ့လုပ်ရပ်တစ်ခုလို့ပြောရမှာပါ။\nဘာဖြစ်လို့လည်းဆိုရင် iPhone ပဲဖြစ်ဖြစ် Android ဖုန်းပဲဖြစ်ဖြစ် စမတ်ဖုန်းတွေက အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ဖုန်းမှာပါဝင်တဲ့ Battery တွေက သက်တမ်းအားနည်းလာတဲ့အတွက် စွမ်းဆောင်ရည်ကျဆင်းလာတာက ပုံမှန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဆိုတာ လူတိုင်းသိကြမှာပါ။ Apple ကတော့ iPhone တွေမှာ ပါဝင်တဲ့ Li-Ion Battery တွေက အကြိမ်ရေ ၅၀၀ ခန့်အားသွင်းပြီးရင် Battery ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကျဆင်းလာတတ်တယ်လို့ ပြောထားပါတယ်။ အဲ့ဒီအတွက် အသုံးပြုတာကြာလာလို့ iPhone တွေမှာ တပ်ဆင်ထားတဲ့ Li-Ion Battery တွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကျဆင်းလာပြီး အခြားသော အစိတ်အပိုင်းတွေကို ထိခိုက်မှာကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် အခုလိုမျိုး Software Update တွေနဲ့ CPU Speed ကို အနည်းငယ်လျော့ချခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် စွမ်းဆောင်ရည်ပိုင်းမှာတော့ အနည်းငယ်လျော့သွားပေမယ့် နှစ်နဲ့ချီပြီး iPhone တွေကို အသုံးပြုနိုင်နေတာဖြစ်ပါတယ်။\nApple ကနေ အခုလိုမျိုး Software Update နဲ့ CPU Speed ကို ထိန်းညှိပြီးတော့လည်း ပြီးခဲ့တဲ့ iOS 10.2.1 Update မှာ iPhone6နဲ့ iPhone 6S တွေမှာဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ ရုတ်တရက် Reboot ကျတဲ့ Error ကိုလည်း ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့တယ်လို့ သိရပါတယ်။ Apple ကတော့ iPhone အသုံးပြုနေတဲ့သူတွေကို အကောင်းဆုံးသော User Experience ကို ရရှိဖို့အတွက် အခုလို Software Update တွေနဲ့ နောက်ပိုင်းမှာလည်း ထိန်းညှိသွားမယ်လို့ သိရပါတယ်။\nကိုယ့် iPhone က စွမ်းဆောင်ရည်ကျဆင်းနေလား ဆိုတာကို ဘယ်လို သိနိုင်မလဲ? ဘယ်လိုမျိုး ဖြေရှင်းကြမလဲ?\nApple ရဲ့ အခုလိုထုတ်ပြန်ချက်က iPhone နောက်ဆုံးပေါ်မော်ဒယ်မဟုတ်ပဲ ယခင် iPhone တွေကို ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ iPhone အသုံးပြုသူတွေအတွက်လည်း အခွင့်ကောင်းတစ်ခုလို့ပြောလို့ရပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုရင် အသုံးပြုတာကြာသွားတဲ့ iPhone တွေ သုံးရတာနှေးလာတာက စက်ရဲ့စွမ်းဆောင်ရည်ကျဆင်းသွားတာကြောင့်မဟုတ်ပဲ Apple ကနေ Battery အားနည်းနေတဲ့အတွက် CPU Speed ကို နှိမ့်ချလိုက်လို့ဆိုတာ သေချာသွားလို့ပါ။\nဒါပေမယ့် သေချာအောင် ဘယ်လိုမျိုး စစ်ဆေးကြမလဲ? App Store ကနေ Benchmarking Application တစ်ခုဖြစ်တဲ့ Geekbench App ကို ၀.၉၉ ဒေါ်လာနဲ့ ဝယ်ယူပြီးတော့ ကိုယ့် iPhone ရဲ့ CPU Speed က ရောင်းချတုန်းကအတိုင်း အမြန်နှုန်းပဲလား… နှေးသွားလားဆိုတာကို ကြည့်ပြီး စစ်ဆေးနိုင်ပါတယ်။\nတကယ်လို့ ကိုယ်က CPU Speed တွေနဲ့ မရင်းနှီးလို့ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ စစ်ဆေးဖို့ တစ်ခုထဲနဲ့ Geekbench App ကို မဝယ်ယူချင်ဘူးဆိုရင်တော့ ကျွမ်းကျင်တဲ့ Apple Service တစ်ခုခုမှာ စစ်ဆေးတဲ့နည်းလမ်းရှိမှာပါ။\nအဲ့တော့ ကိုယ်အသုံးပြုနေတဲ့ iPhone က စွမ်းဆောင်ရည်ကျနေပြီလားဆိုတာက ကျွမ်းကျင်တဲ့ ပညာရှင်တွေနဲ့ အခမဲ့စစ်ဆေးပေးနေတဲ့ မြန်မာနိုင်ငံက Apple Services တွေထဲမှာလည်း နာမည်ရပြီး စိတ်ချရတဲ့ iSure ကို ညွန်းပေးပါရစေ။ တကယ်လို့ ကိုယ့်ရဲ့ ဝယ်ထားတာကြာပြီဖြစ်တဲ့ iPhone က သုံးရတာလေးနေပြီ၊ စွမ်းဆောင်ရည်ကျဆင်းနေပြီဆိုရင်လည်း နောက်ဆုံးပေါ် iPhone ကို ဈေးကြီးပေးပြီး အသစ်လဲမယ့်အစား iSure မှာပဲ Battery အသစ်လဲလှယ်လိုက်ရုံနဲ့တင် ကိုယ့် iPhone ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပြန်လည်မြှင့်တင်နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။\niSure (NAKZ Service Center)\nOne-Stop Apple Service Center\n❖ Address : No.111,Botahtaung Pagoda Road,Botahtaung Tsp,Ygn.\n❖ Find us on Google Map: https://goo.gl/XM0CGN\n❖ Open Daily: 10 AM to7PM\n❖ Hotline: 09954420049 / 09264441607 / 09264441608\nMyTech Myanmar2017-12-24T15:33:51+06:30December 24th, 2017|Mobile Phones|


NYI LYNN SECK 18+ DEN: April 2008\nPosted by NLS at 4/30/2008 02:27:00 PM 1 comment Links to this post\nဓာတ်ပုံရိုက်တယ်ဆိုတာ ရိုက်လိုက်တိုင်း စိတ်တိုင်းကျတဲ့ ပုံကောင်းတွေ ရတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အခုဆိုလည်း ကျွန်တှော ရိုက်လာတာ ပုံပေါင်း ထောင်ကျှော ရှိပေမယ့် တကယ်တမ်း စိတ်တိုင်းကျတဲ့ ပုံက ၁ဝဝတောင် မရှိပါဘူး။ ကျွန်တှောက ဓာတ်ပုံပညာရှင် စစ်စစ်လည်း မဟုတ်လေတော့ တချို့ပုံတွေက အလင်းအမှောင် မညီမျှတာတွေ ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် Graphic Art နဲ့ အရောင်တွေရဲ့အားကို နှစ်သက်သူမို့ ပုံတှောတှောများများကို Photo Editing လုပ်ရတာကို ကြိုက်တယ်။ ဒီလိုလုပ်လို့ ဓာတ်ပုံသမား မဟုတ်ဘူးလို့ ဆိုရင်လည်း ခံနိုင်ပါတယ်။ အပှေါဆုံးက ဓမဿမရံကြီး ပုံဆိုရင် မူရင်းပုံက တှောတှောကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တှော စိတ်တိုင်းမကျဘူး။ Ideology လေးတစ်ခု ကျွန်တှော ထပ်ထည့်ချင်တယ်။ ဒါကြောင့် Effect တချို့သုံးပြီး ပြင်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီပုံလေးကို The Earthquake at Pagan ဆိုတဲ့ နာမည်လေး ပေးလိုက်ပြီး ဆာရီရယ်လ် ပုံအဖြစ် အသွင်းပြောင်းလိုက်တယ်။ မူရင်းပုံထက် ဒီပုံကို ပိုသဘောကျမိတယ်။ ဒီပုံတွေကို စီးပွားရေး မပါတဲ့ ဘယ်နေရာမှာမဆို သုံးလို့ရပါတယ်။\nPosted by NLS at 4/27/2008 06:37:00 PM 1 comment Links to this post\nDownload Here : 6Mb\nပလန်းနတ် သကြဿငန်ဆိုဒ်ကို ဖန်တီးရတာ မလွယ်ကူပါဘူး။ အချိန်တှောတှော ပေးခဲ့ရတယ်။ မှောဒယ်တွေ ဓာတ်ပုံရိုက်၊ ရိုက်ပြီးသား ပုံတွေကို ပြင်သင့်တာပြင်၊ နှေးလွန်းတဲ့ ကွန်နက်ရှင်နဲ့ အပ်လုဒ်လုပ်ရ၊ အချက်အလက်နဲ့ စာတွေ စုဆောင်းရ၊ ကြှောငြာတွေ ရှာဖွေရ၊ Celebrities တွေနဲ့ အင်တာဗျူးလုပ်ရ စတာတွေနဲ့ တှောတှော မလွယ်ပါဘူး။ တစ်ရက်ကို ပုံမှန် လူဦးရေ ၃ဝဝဝကျှော၊ အလည်အပတ်အကြိမ် အရေအတွက် ၃ဝဝဝဝကျှော ရှိတဲ့ ဒီလိုဆိုဒ်မှာ ကြှောငြာဖို့ကိုလည်း စီးပွားရေး သမားတွေက အင်တာနက်ရဲ့ အားသာချက်တွေကို သိပ်မမြင် ကြသေးပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တှောတို့အားလုံး ကြိုးစားပြီး လုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။ အပှေါက ဖိုင်လေးကတော့ ပလန်းနတ်မှာ သကြဿငန်အတွက် ဖက်ရှင် ဓာတ်ပုံတွေ ရိုက်ထားတဲ့ မှောဒယ်တွေ ပုံထဲက အကောင်းဆုံး ပုံလေးတွေကို ပြင်ဆင်ပြီး အမှတ်တရ ဖက်ရှင် အီးဘွခ် အနေနဲ့ လုပ်ထားတာပါ။ www.planet.com.mm/thingyan.cfm ဆိုတဲ့ နေရာမှာလည်း ကူးယူလို့ ရပါတယ်။ ၂၀၀၈ မြန်မာသကြဿငန်ကာလက ရန်ကုန် မနဿတလေးမှာ မြင်ရတဲ့ သကြဿငန် မြင်ကွင်းတွေကိုလည်း ခံစားဖို့ ပလန်းနတ်သကြဿငန် ကနေ ဖိတ်ခှေါလိုက်ပါတယ်။\nPosted by NLS at 4/23/2008 07:08:00 PM0comments Links to this post\nLabels: Design, PDF, Website\nPosted by NLS at 4/22/2008 08:07:00 PM0comments Links to this post\nညောင်ဦးကနေ ရန်ကုန်ခရီးလမ်းမှာ အဓိက မြို့တွေဖြစ်တဲ့ ညောင်ဦး၊ ကျောက်ပန်းတောင်း၊ ရေနံချောင်း၊ မကွေး၊ တောင်တွင်းကြီး၊ အောင်လံ၊ ပြည်၊ ပေါင်းတည်၊ နတ်တလင်း၊ ကြို့ပင်ကောက်၊ လက်ပံတန်း၊ သာယာဝတီ၊ သုံးဆယ်၊ ဥကဿကံ၊ တိုက်ကြီး၊ မှောဘီ စတဲ့မြို့တွေကို ဖြတ်သန်းလို့ သွားပါတယ်။ ညောင်ဦးနဲ့ ကျောက်ပန်းတောင်း အသွားမှာ ပုပဿပါးတောင်ကြီးကို လှမ်းမြင်လို့ နေရတယ်။ ပုပဿပါးဒေသ တဝိုက်ကတော့ စိမ်းလန်း စိုပြေရေး အစီအစဉ်တွေကြောင့် သစ်ပင်ကြီးငယ်တွေနဲ့ သဲကနဿတာရထဲက အိုအေစစ်လို အပူအတှောလေး သက်သာပါတယ်။ ပုပဿပါးတောင်ဟာ အမြင့်ပေ ၄၉၈၁ပေ ရှိပါသတဲ့။ ပုပဿပါးကို တချို့က ပါဠိစကား ပုပဿဖ ကနေ ဆင်းသက်လာတာလို့ ယူဆကြတယ်။ ပန်းတောင် လို့ အနက်ရပါတယ်။ တချို့က ပုဗဿဗတောင် အရှေ့အရပ်ကတောင်လို့ လို့ဆိုကြသတဲ့။ ပုဂံပြည် ယုန်လွှတ်ကျွန်းရဲ့ အရှေ့အရပ်မှာ ရှိတာကြောင့် ဖြစ်ပါသတဲ့။ တချို့ကတော့ ပါးပုတ်တောင် ကနေ ပြောင်းလဲလာတာလို့ ပြောကြတယ်။ မူတွေ ဘယ်လိုပဲကွဲကွဲ အခုခေတ် လူတွေစိတ်မှာတော ပုပဿပါးနတ်တောင် အခေါင်မြင့်ဖျား စုံတောပြား၌ ဆိုတဲ့ ရှေးခေတ်ပုဂံပြည်က ကဗျာလေးအတိုင်း ပုပဿပါးလို့ ပြောလိုက်တာနဲ့နတ်တောင်၊ ဂမဿဘီရ နယ်မြေဆိုပြီး သတ်မှတ်နေကြပါပြီ။ ဂေါတမဘုရားရှင်က သူပရိနိဗဿဗာန် စံဝင်တှောမူပြီး ၁၀၁နှစ်ရောက်ရင် ပုပဿပါးတောင် မြေမှစုန့်စုန့် ပှေါလတဿတံ့လို့ ဗျာဒိတ်တှော ဆိုခဲ့တယ်ဆိုပြီး လူတွေက ယူမှတ်ကြတယ်။ တကယ်တမ်း ပထဝီပညာရှင်တွေ အလိုကတော့ ဒီမီးတောင်ကြီးဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၁၅သန်း မိုင်အိုဆင်းယုဂ် နောက်ပိုင်းမှာကတည်းက ရှိနေခဲ့တာလို့ ဆိုပါတယ်။ ဒီမီးတောင်ကြီး ဆက်မပေါက်ကွဲတော့ပဲ သေသွားခဲ့တာကမှ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်း ၇၀၀၀ ကျှောလောက်က ဖြစ်ပါတယ်။\nကျွန်တှောငယ်ငယ်က ဒီတောင်မကြီးသာမက အဲဒီပတ်ဝန်းကျင်က တောင်တွေကိုလည်း တက်ခဲ့ဖူးတယ်။ ကတွတ်သီးတွေ အလွန်ပေါများတာကိုတော့ မှတ်မိနေပါတယ်။ တောင်ကလပ်မှာ မျောက်တွေပေါသလောက် တောင်မကြီးမှာတော့ မျောက်တွေကို မတွေ့ရဘူး။ အဲဒီတုန်းက မီးတောင်ဝ ချိုင့်ခွက်ကြီးက တကယ့်ကို ပီဘိ တောနက်ကြီး တစ်ခုလိုပါပဲ။ တောဝက်တွေ အများကြီး ရှိတယ်လို့ သိရတယ်။ ဟိုးရှေးတုန်းက တောင်ကလပ်မှာ အခုလို ဇောင်းတန်းတွေ၊ လှေကားတွေ မရှိပါဘူးတဲ့။ အပှေါတက်ချင်သူတွေဟာ အသက်ရှိတယ်လို့ ယူဆကြတဲ့ နွယ်ငန်းကြီးတွေ ရေသောက်ဆင်းချိန်ကို စောင့်စားပြီး သူတို့ ပြန်အတက်မှာမှ တခါတည်း တွဲခိုရင်း လိုက်တက်ကြရပါသတဲ့။ ဒီပုပဿပါးဒေသနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဒဏဿဍာရီတွေ ဇာတ်လမ်းတွေကလည်း အလျံအပယ်ပါပဲ။ မင်းမဟာဂီရိဇာတ်လမ်း၊ စဏဿဍမုခိ ဘီလူးမ ဇာတ်လမ်းတို့ကတော့ နာမည်ကျှောပေါ့။ အရှင်ကဝိနဿဒရဲ့ ပုပဿပါးတောင်တှော သမိုင်းမှာ ထူးခြားတာ တစ်ခုကို တွေ့ရတာက “သိုးကလေ” အစချီတဲ့ ပုပဿပါးနတ်တောင် ကဗျာကို ဖွဲ့ဆိုသူဟာ မောင်တင့်တယ်ရဲ့ နှမတှော မမြတ်လှရဲ့ ငယ်ရည်းစား ဖြစ်ပါသတဲ့။ သိုးကလေ မဟုတ်ဘဲ သိုးကလေးလို့ တွေ့ရပါတယ်။ သိုးကလေး ဆိုတာ နတ်မိဖုရားငယ်ကို ခှေါဝှေါတဲ့ ရှေးအမည်ပါ။ သိုးဆိုတာက အဝတ်တန်ဆာ ပျော့ခမောက်ကို အချွန်တပ်ပြီး အနားလေးဘက် အထက်ကိုလှန်ထားတဲ့ လေးထောင့်စပ်စပ် ခမောက်ကို ခှေါတာ ဖြစ်ပါသတဲ့။ ၎င်းမှာ နားရွက်အုပ် ပါရှိပါတယ်။ ဒီလို ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားတဲ့ နတ်မိဖုရားလေးလို့ အဓိပဿပာယ်ရပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း မြန်မာတွေက အနောက်တိုင်းသားတွေကို သိုးဆောင်းလူမျိုးလို့ ခှေါဝှေါတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။\nညောင်ဦးကနေ ကျောက်ပန်းတောင်း ခရီးလမ်းဟာ မဆိုးလှဘူးလို့ ပြောရပါမယ်။ လမ်းတွေက မကျယ်ပေမယ့် အဆိုးကြီး မဟုတ်သေးဘူး။ ပုပဿပါးတောင်မှာ မိုးညို့ရင် မြင်းတောင် ပြေးမလွတ်ဘူးဆိုတဲ့၊ ဒေါင်းတောင် ပျံချိန်မရလိုက်ဘူးဆိုတဲ့ သဲချောင်းတွေကိုလည်း ဖြတ်သန်းရပါသေးတယ်။ ဒီချောင်းတွေကို ဖြတ်တော့ သုံးဆယ့်ခုနှစ်မင်း နတ်တွေထဲက ယမားသဲချောင်းကို မြင်းနဲ့ အပြင်းဖြတ်တဲ့အခိုက် ချောင်းရေက မြင်းရဲ့ နောက်ခြေကိုရိုက်ပြီး နတ်ဖြစ်သွားတဲ့ ယမားမြင်းဖြူရှင် နတ်အကြောင်းလည်း တွေးမိနေပါသေးတယ်။ မြန်မာပြည်က မြင်းဆိုတာမျိုးက သဲထဲပြေးတဲ့ အမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ ခွာအနေအထားကြောင့်လည်း သဲထဲမှာ မြန်မြန်ပြေးနိုင်မယ် မထင်ဘူး။ ဒါကြောင့် သဲချောင်းမှာ ဘယ်လောက်ပဲ မြင်းကို အပြင်းနှင်နှင် မြင်းက ထင်သလောက် ဒုန်းစိုင်းနိုင်လိမ့်မယ် မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ရေလွတ်အောင် မပြေးနိုင်တာလို့ ထင်မိတယ်။ ထားတော့။\nကျောက်ပန်းတောင်း ကျှောလာတာနဲ့ ရေနံချောင်း လမ်းအပိုင်းဟာ အတှောဆိုးရွားလာပါပြီ။ ဒီလမ်းခရီးကို ကျွန်တှော မရောက်တာ ဆယ့်ငါးနှစ်လောက် ရှိပြီ။ အရင်ကလည်း ဒီအတိုင်းပဲ။ အခုလည်း ဒီအတိုင်းပဲ။ ပိုဆိုးလာတာပဲ ရှိတယ်။ အပူချိန်ကလည်း တှောတှောပြင်းတယ်။ နှစ်ပေါင်း ၃ဝကျှောမှာ အဲဒီနေ့က အပူချိန်ဟာ ၄ဂနဲ့ စံချိန်တင်တယ်လို့ ပြောတယ်။ ပူလွန်းအားကြီးလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ထဲကနေ အပူငွေ့တွေ တရိပ်ရိပ် ထွက်နေတယ်လို့တောင် ထင်ရတယ်။ ကျွန်တှောတို့ စီးလာတဲ့ကားက ရဲသူအောင်။ စုတ်လိုက်တာလည်း ချာလို့။ သူတို့ကတော့ အဲယားကွန်း မနိုင်တာလို့ ပြောတယ်။ ဒါပေမယ့် အမှန်ကတော့ အဲယားကွန်းကို အပြည့်မပေးတာပါ။ ကျွန်တှောဟာ တှောတှောလေး စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေမိတယ်။ ကျွန်တှောတို့ ပေးထားရတာက ပုံမှန်ထက် ၂ဆလောက်များတဲ့ ကားခကို ပေးစီးနေတာပါ။ ဒါပေမယ့် ပြန်ရတဲ့ Service က ဝတ်ကျေတန်းကျေတောင် မဟုတ်ဘူး။ ဒီကလူတွေဟာ Service ဆိုတာကို နားမလည်ကြသေးဘူး။ ခရီးသည် ၅ဝကျှော ဘယ်လိုဒုကဿခရောက်နေတယ် သူတို့ ဂရုမထားဘူး။ ဓာတ်ဆီ အကုန်အကျ သက်သာအောင် သူတို့ အမြတ်များများ ထွက်အောင်ပဲ ရှေးရှုနေကြတယ်။ ကားပှေါမှာက နိုင်ငံခြားသားတွေလည်း ပါတယ်။ သူတို့လုပ်ရပ်ဟာ မြန်မာပြည်ကို သိကဿခာကျစေတယ် ဆိုတာကိုလည်း သူတို့ တွေးမိပုံမရဘူး။ ခရီးသည်တွေကလည်း အားနာလို့လား၊ ကြောက်လို့လား၊ ဒီအပူဒဏ်ကိုပဲ ရိုးနေလို့လား ဘာလို့မှန်းကို မသိဘူး။ တိုးတိုးတိုးတိုးနဲ့သာ ပူတဲ့အကြောင်း ပြောနေတယ်၊ ဘယ်သူကမှ တုတ်တုတ် မလှုပ်ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ သည်းမခံနိုင်တော့တာနဲ့ ကျွန်တှောကပဲ အဲယားကွန်း ပြည့်ပြည့်ဝဝ ဖွင့်ပေးရင် ဖွင့်ပေး မဖွင့်ပေးရင်လည်း ကားမှန်တံခါးတွေ ဖွင့်ပေးဖို့ လူမုန်းခံ ပြောရတော့တယ်။ ဘယ်ဟာလုပ်ပေးတယ်လို့ ထင်ပါသလဲ။ ကားမှန်တံခါးတွေ ဖွင့်လိုက်ပြီး အဲယားကွန်းကို ပိတ်လိုက်တယ်ဗျား။ ကျွန်တှောလည်း စိတ်ကို အဆုံးစွန်းအထိ လေသွားတယ်။ ဘာမှ ပြောချင်စိတ်လည်း မရှိတော့လို့ နွေလေပူ တိုးတိုးဝှေ့ဝှေ့ကို ခံစားရင်း လိုက်လာခဲ့ရတယ်။ တကယ်ဆို ကျွန်တှောဟာ ထိုက်တန်တဲ့ ကြေးထက်ပေးပြီး စီးလာတာပါ။ ဒါပေမယ့် ပြန်ရတဲ့ ရလာဒ်ကတော့ စုတ်ပြတ်ထွက်နေတာပဲ။\nရေနံချောင်းနဲ့ မကွေးကြားမှာတော့ ဝက်မစွတ်ကို ဖြတ်လာရတယ်။ ဝက်မစွတ် နဝဒေးတို့၊ ယောမင်းကြီးတို့၊ ဝက်မစွတ် ဝန်ထောက်မင်းတို့ကို သတိရနေမိတယ်။ အဝေးပြေးကားဟာ စုတ်ချာလွန်းတဲ့လမ်းကြောင့် လှုပ်လီလှုပ်လဲ့သာ မောင်းနိုင်ပါတယ်။ သက်ဆိုင်ရာ လူကြီးတွေဟာ ကားအကောင်းစားတွေ စီးနေရတာကြောင့် ဖင်ဇိမ်ကျပြီး မသိဘဲ နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီလမ်းတွေကို မသုံးဘဲ လေကြောင်းခရီးနဲ့ သွားနေကြလို့ ဒီလို လမ်းတွေ ဒီလောက် ဆိုးနေတာကို မသိကြတာလား၊ တမင်သက်သက်ကို မပြင်တာလား ဆိုတာကို ကျွန်တှော တွေးလို့ မရဘူး။ မကွေးရဲ့ ဧရာဝတီမြစ် တဖက်ကမ်းမှာ မင်းဘူးတို့ စလင်းတို့ ရှိတယ်။ မင်းဘူးမှာ ရွှံ့မီးတောင်တွေ၊ နဂါးပွက်အိုင်တွေ ရှိသတဲ့။ ကျွန်တှော တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသေးပါဘူး။ တကောင်းကနေ စူဠာသမဿဘဝနဲ့ မဟာသမဿဘဝကို ဧရာဝတီမြစ်အတိုင်း မျှောလိုက်ရာမှာ စဏဿဍမုခိဘီလူးမက မျက်စိအလင်းရအောင် ကုပေးလို့ စကု၊ မျက်စိအလင်း စရရာ နေရာကို စလင်းလို့ ခှေါတယ်လို့ ရာဇဝင်မှာ ဖတ်ဖူးတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘယ်လိုကနေ ဘယ်လို စလင်းက ဧရာဝတီ မြစ်ညာမှာ ဖြစ်နေပြီး စကုက အောက်ရောက်နေတယ် မသိဘူး။ ဒီလိုဆိုရင် သူတို့ကို မျှောလိုက်တာ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။ ဆန်တက်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ မျက်ကန်းနှစ်ယောက်က ဖောင်နဲ့ ဧရာဝတီကို ဆန်တက်ဖို့ ဆိုတာကတော့ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တဲ့ကိစဿစ။ စကုနဲ့ စလင်း နေရာမှားပြီးများ အမည်ပေးထားသလားလို့ ရယ်စရာ တွေးမိသေးတယ်။ ဒီမြစ်တကြောကိုတော့ ဆရာကြီး ဒေါက်တာသန်းထွန်းက အကန်းတောင် သွားလို့ရတဲ့ ခရီးလို့ မှတ်ချက်ပြုပါတယ်။\nမကွေးကိုကျှောတော့ ယင်းချောင်းကိုဖြတ်ပြီး တောင်တွင်းကြီး နယ်ထဲကို ဝင်တယ်။ အဲဒီမှာ ခဏတာ နားပါတယ်။ တောင်တွင်းကြီးမှာ ရှေးဟောင်းမြို့ရှိတယ်။ တနေ့နေ့တော့ လာလေ့လာမယ်လို့ တေးထားတယ်။ တောင်တွင်းကြီးကနေ အောင်လံသွားတဲ့ လမ်းမှာတော့ ဆရာမောင်ချောနွယ်ရဲ့ နာမည်ကျှော ဆတ်သွား ကို ဖြတ်ရပါတယ်။ ဆရာ့ကဗျာနဲ့တင် နာမည်ကျှောခဲ့တဲ့ မြို့ငယ်လေးလို့ ကျွန်တှော ထင်မိတယ်။ အောင်လံအထွက်မှာ ဘွက်ကြီးချောင်းကို ဖြတ်ဖောက်ထားတဲ့ တံတားကြီး တစ်စင်းကို ကျှောရတယ်။ ပြည်ကိုရောက်တော့ မနက်၂နာရီကျှော ရှိနေပါပြီ။ ပြည်ကနေ ဒီဘက်က လမ်းကောင်းတာမို့ တစ်လမ်းလုံးလည်း မအိပ်ရသေးတာနဲ့ ငိုက်ခနဲ ဖြစ်သွားလိုက်တာ သတိရလို့ ကြည့်လိုက်တော့ အဝေးပြေးစခန်းကိုတောင် ရောက်လို့ နေပါပြီ။ မနက် ဂနာရီဗျား။\nPosted by NLS at 4/22/2008 07:51:00 PM0comments Links to this post\nLabels: Essay, Experience, Travel\nပုဂံ ဓာတ်ပုံအချို့ကို PICASA မှာတင်ထားလိုက်ပါတယ်။ စိတ်တိုင်းတော့ သိပ်မကျပါဘူး။ ဖြစ်နိုင်ရင် မှန်ဘီလူး အမျိုးမျိုးနဲ့ ရိုက်ချင်ပေမယ့် ရှိနေတဲ့ မှန်ဘီလူးလေးတောင် မပြင်နိုင်သေးတာမို့ သူငယ်ချင်း ကျှောသီဟစိုးဆီက ငှားရိုက်လာရတာပါ။ လာရောက် ကြည့်ရှု အကြံပေးပါလို့ ဖိတ်ခှေါပါတယ်။\nPosted by NLS at 4/20/2008 09:59:00 PM0comments Links to this post\nကမဿဘာကြီးကိုပြားသွားစေတဲ့ လူထုကွန်ယက် (Social Networking)\nSocial Networking ဆိုတာ ထင်ရှားကျယ်ပြန့်လာတဲ့ အင်တာနက် ယဉ်ကျေးမှု တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အဓိကကတော့ အင်တာနက်ပှေါမှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် စုဝေးဆက်သွယ်ရာ ဆုံရပ် နေရာတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nနည်းပညာ တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ၊ လူနေမှု မြင့်မားလာတာနဲ့အမျှ လူတွေမှာ ကိုယ်ပိုင် အချိန်တွေ၊ လွတ်လပ်မှုတွေ ဆုံးရှုံးလာရပါတယ်။ မနက်မိုးလင်းကတည်းက အလုပ်စလုပ်လိုက်တာ ညနေမိုးချုပ်မှ အိမ်ပြန်ရောက်၊ အိမ်ပြန်ရောက်တာနဲ့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် အနားယူရတာမို့ သူငယ်ချင်း မိတ်ဆွေတွေနဲ့ တွေ့ဆုံချိန်၊ လွတ်လွပ်လပ်လပ် အနားယူချိန်၊ စာကြည့်တိုက်သွားပြီး စာအုပ်သွားဖတ်ချိန် စတဲ့ အရာတွေမှာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာပါတယ်။ ဟိုးအရင်ကဆို ကျွန်တှောတို့ တတွေမှာ တီးပါတီတွေ၊ ညစာစားပွဲတွေ၊ ပျှောပွဲရွှင်ပွဲတွေ စတဲ့ လူမှုရေး Social Welfare ကိစဿစလေးတွေကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လုပ်ကိုင်ဖြစ်ကြသေးတယ်။ အခုနောက်ပိုင်းမှာတော့ အထက်ကလို အကြောင်းကြောင်းတွေကြောင့် မအားလပ် ကြတော့တာမို့ အခင်မင်ဆုံးဆိုတဲ့ တစ်မြို့ထဲနေ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်နဲ့တောင် တွေ့ဆုံဖို့ဆိုတာ ချိန်းလို့ မရနိုင်အောင်ပါပဲ။ ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တှောတို့ဟာ အလုပ်တွေ အတွက်ပဲ အချိန်ပေး အာရုံစိုက်နေရပြီး လူမှုရေး ကိစဿစလေးတွေမှာတော့ တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာလာကြရတယ်။ ဒီအခြေအနေမှာ လူသားတွေရဲ့ ထွက်ပေါက်တစ်ခု အနေနဲ့ Social Networking ဆိုတဲ့ အင်တာနက် ဆုံရပ်ကလေးတွေ ပှေါပေါက်လာခဲ့တာပါပဲ။\nSocial Networking တွေမှာ ပုံစံအမျိုးမျိုး ရှိနိုင်ပါတယ်။ တချို့က သီးခြား ကွန်ယက်လေး တစ်ခု အနေနဲ့ တည်ရှိတယ်။ တစ်ချို့က အဲဒီလို သီးခြားကွန်ယက်လေးတွေ အများကြီး ပေါင်းထားတဲ့ ကွန်ယက်ကြီး တစ်ခု အနေနဲ့ တည်ရှိတယ်။ တစ်ချို့က စီးပွားရေး ဆုံရပ်လေး တစ်ခုအနေနဲ့ တည်ရှိတယ်။ တစ်ချို့က ကြင်သူရှာတဲ့ နေရာလေး တစ်ခု အနေနဲ့ ရပ်တည်ကြတယ်။ တစ်ချို့က ကိုယ်ပိုင် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အချက်အလက် မှတ်တမ်းတင်ရာ နေရာလေး ပုံစံအဖြစ်နဲ့ ရပ်တည်ကြတယ်။\nပုံစံကတော့ ကိုယ်နဲ့ အပ်စပ်ရာ အဖွဲ့လေး အဖွဲ့လေးတွေအလိုက် စုဝေးကြပြီး၊ နောက်တစ်ဆင့် အနေနဲ့ အဲဒီလို အဖွဲ့လေးတွေ အချင်းချင်း ဆက်သွယ်ပြီး ပိုကြီးမားတဲ့ ကွန်ယက်ကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးယူခြင်းပါပဲ။ လူသိများပြီး ကျယ်ပြန့် ထင်ရှားတဲ့ General Social Networking နေရာလေးတွေကတော့ MySpace၊ Facebook၊ Ning၊ Multiply စတာတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်တမ်းတော့ ဒီလူထုဆုံရပ်ကွန်ယက်ကြီးမှာ တွေ့ဆုံမှု သက်သက်ဆိုတာထက် ပိုတဲ့ လေးနက်မှုတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ အဓိက အနေနဲ့ သတင်းအချက်အလက် ဖြန့်ဝေခြင်း၊ အသိပညာပေးခြင်း၊ ဆက်သွယ်ရေး စတာတွေလည်း ပါဝင်ပါသေးတယ်။ Social Networking လို့ဆိုတာနဲ့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အင်တာနက်ပှေါမှာ ကူးလူးဆက်ဆံနေကြတာကို မြင်ကြည့်နိုင်ပါတယ်။\nအင်တာနက်ပှေါမှာ အလွန်ထင်ရှားတဲ့ ဝီကီပီးဒီးယား ဆိုရင် တစ်ကမဿဘာလုံးကလူတွေ အားလုံး ဝိုင်းပြီး ရေးနေကြတဲ့ အခမဲ့ စွယ်စုံကျမ်းကြီးတစ်ခုပါ။ ဘယ်သူကမှ ရေးပါလို့ မတိုက်တွန်း ရဘဲနဲ့ အသိပညာရှင် အတတ်ပညာရှင်တွေ အားလုံး ကိုယ်ကျွမ်းကျင်ရာ ဘာသာရပ်တွေကို သူရေး ငါရေးနဲ့ ဝိုင်းရေးလိုက်ကြတာ အခုဆိုရင် အလွန်ကို ကျယ်ပြန့် ကြီးမားတဲ့ လူအများ မှီငြမ်းကိုးကားရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်လို့လာပါပြီ။ Del.icio.us တို့ Digg တို့မှာ ဆိုရင်လည်း တကမဿဘာလုံးက ထူးဆန်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်၊ တွေ့ရှိမှု၊ သတင်း၊ အချက်အလက် အသစ်အဆန်းတွေကို ဒေသအသီးသီးက လူတွေက ဖြန့်ဝေပေးနေကြတာပါ။ Facebook, Myspace လိုနေရာမျိုးတွေမှာ ဟိုဘက် ကမဿဘာခြမ်းက တစ်ယောက်နဲ့ ဒီဘက် ကမဿဘာခြမ်းကတစ်ယောက် စာတွေ၊ ဓာတ်ပုံတွေ၊ လက်ဆောင်တွေ အပြန်အလှန်ပို့ရင်း နယ်ကျှော ယဉ်ကျေးမှု ကူးလူးဆက်ဆံမှုတွေ ဖြစ်လာပါပြီ။\nဒီနေရာမှာ ရှေးရိုးစွဲ အစဉ်အလာကြီးတွေ ဆုပ်ကိုင်ထားသူတွေကတော့ Social Networking ဆိုတာကို အနဿတရာယ်တစ်ခုလို့ မြင်ကြပါတယ်။ သူတို့က အထက်ကလို ဆက်ဆံမှုတွေကနေ ယဉ်ကျေးမှုတွေ ထိခိုက်နိုင်တယ်၊ စာရိတဿတပျက်ပြားနိုင်တယ်၊ အချိန်ကုန်စေတယ်၊ လူငယ်ထုကို ပျက်စီးစေတယ်ဆိုတဲ့ အတွေးအမြင်မျိုးတွေ ရှိကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီနေ့လို Globalization ခေတ်ကြီးမှာ နည်းပညာနဲ့၊ တိုးတက်ပြောင်းလဲလာတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုကိုတော့ တားဆီး ပိတ်ပင်ထားလို့ မရနိုင်ပါဘူး။ သူတို့က ဘယ်လောက်ပဲ မကောင်းပါဘူးပြောပြော၊ လူငယ်တွေကို ပိတ်ပင်တားဆီးပါစေ ဒီယဉ်ကျေးမှုရဲ့ သိသာလွန်းတဲ့ ကောင်းကျိုးတွေကြောင့် တနေ့တခြား Social Networking ဆိုဒ်တွေဟာ ကြီးထွားလာနေပါတယ်။\nSocial Networking လို့ ယေဘုယျ ပြောနေပေမယ့် အဲဒီအထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ကဏဿဍအသီးသီး၊ ဝဘ်ဆိုဒ် အသီးသီးမှာ ကွဲပြားတဲ့ ဦးတည်ချက်တွေ၊ လုပ်ငန်း လုပ်ဆောင်ပုံတွေ ရှိနေနိုင်ပါတယ်။ ကိုယ်ဘယ်လို နေရာမျိုးမှာ စိတ်ဝင်စားတယ် ဆိုတာကို လိုက်ပြီး ကိုယ်နဲ့ အပ်စပ်တဲ့ နေရာကို ရွေးချယ် နိုင်ပါတယ်။ အကြမ်းအားဖြင့်တော့\nစသည်ဖြင့် ခွဲခြားနိုင်ပါတယ်။ တကယ်လို့များ ကိုယ်က အင်တာနက်ပှေါမှာ မိတ်ဆွေ သူငယ်ချင်းတွေ ရချင်တယ်၊ အပြန်အလှန် ဆက်သွယ် ချင်တယ်ဆိုရင် ပထမ အမျိုးအစားကို ရွေးချယ်ရပါမယ်။ ဒုတိယ တစ်ခုက စီးပွားရေး လုပ်ငန်းတွေနဲ့ ပတ်သတ်တဲ့ ပိုပြီး Specific ဖြစ်တဲ့ နေရာဆိုပါတော့။ တတိယ တစ်ခုကတော့ Match.Com လို ကိုယ်နဲ့ အပ်စပ်တဲ့သူတွေကို ရှာတဲ့နေရာ၊ ကြင်ဖှောရှာတဲ့ နေရာမျိုးပါ။ စတုတဿထ တစ်ခုကတော့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အချက်အလက်တွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ နေရာဆိုပါတော့။\nဒီ Social Networking Sites တွေကို ဒီခေတ်ရဲ့ Mediated Publics လို့ ခှေါကြပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လည်းဆိုတော့ လူတွေအားလုံး မီဒီယာ နည်းပညာနဲ့ ဒီနေရာကြီးမှာ တစုတဝေးတည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆုံစည်းနိုင်လို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီဟာရဲ့ ထူးခြားချက်က ဘာလဲဆိုတော့ အသင်းဝင်တွေ၊ အသုံးပြုသူတွေက Generate လုပ်တာဖြစ်တယ်။ အရင်ကဆို ဝဘ်ဆိုဒ်တစ်ခု လုပ်တဲ့အခါ ဒီဆိုဒ်တွေရဲ့ ပိုင်ရှင်ကသာ အချက်အလက်တွေ၊ သတင်းတွေကို တင်ပေးတယ်။ တည်းဖြတ်တယ်။ ဒါပေမယ့် အခုနောက်ပိုင်း Ideology ပြောင်းလဲလာပြီး Social Networking ဆိုဒ်တွေဟာ ယူဇာတွေကို ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်ခွင့် ပေးလိုက်ပြီး ဒီဝဘ်ဆိုဒ်ကြီးကို သူတို့ကိုပဲ မောင်းနှင်စေလိုက်တယ်။ ကိုယ်ကတော့ ဒါကြီးကို တည်ထောင်ပေးသူ၊ ထိန်းသိမ်းပေးသူ အဖြစ်ပဲ ဆောင်ရွက်တော့တယ်။ ဒီအချက်လေးဟာ တကယ်ကို အပြောင်းအလဲကြီးမားစွာ ဖြစ်စေခဲ့ပါတယ်။\nSocial Networking Site တွေရဲ့ မူလအစကိုတော့ Sixdegrees.Com ဆိုပြီးတော့ အသိအမှတ်ပြုထား ကြပါတယ်။ Sixdegrees.Com ကို ၁၉၉ရခုနှစ်မှာ စတင် တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ယူဇာတွေကို ကိုယ်ရေးအချက်အလက် ပရိုဖိုင်းတွေ လုပ်ခွင့်ပြုတယ်၊ မိတ်ဆွေတွေရဲ့ လိပ်စာစာရင်းတွေ လုပ်ခွင့်ပြုခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် အဲဒါတွေကို ကြည့်ခွင့်ရအောင် လုပ်ပေးခဲ့တယ်။ သူ့အရင်က အဲဒီလိုမျိုး ဒါတွေအားလုံးကို ပူးပေါင်းခဲ့သူ မရှိသေးပါဘူး။ ဒါကြောင့် Sixdegrees.Com ကို Social Networking ရဲ့အစပထမလို့ သတ်မှတ်ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း ၂၀၀၀ ခုနှစ်မှာတော့ ဒီကုမဿပဏီဟာ အသုံးပြုသူ သန်းပေါင်းများစွာကို ရရှိပြီးကာမှ အခြားစီးပွားရေး အခက်အခဲတွေကြောင့် ရပ်ဆိုင်းသွားခဲ့ပါတော့တယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း သူဟာ အဲဒီခေတ်မှာ အားလုံးရဲ့ ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ ဖြစ်ခဲ့တာကိုတော့ ဘယ်သူမှ ငြင်းလို့ မရနိုင်ပါဘူး။ သူ့ရဲ့နောက်ပိုင်းမှာတော့ နည်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးလာတာနဲ့အမျှ သူ့ရဲ့လမ်းစဉ်အတိုင်းသာမက အခြားသော နည်းစနစ် အသစ်တွေ ထပ်ထပ်ဖြည့်သွင်းပြီး ပေါင်းစပ်လာလိုက်ကြတာ ယနေ့ခေတ် Facebook၊ Myspace တို့လို အလွန်ကျယ်ပြန့်တဲ့ Network ကြီးတစ်ခုအနေနဲ့ ဖြစ်လာပြီ ဖြစ်ပါတယ်။\nဘာလို့ လူတွေဟာ ဒီလို SNS တွေအပှေါမှာ အာရုံစိုက် ဖြန့်ကျက်လာကြသလဲ ဆိုတာကလည်း စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းပါတယ်။ Printed Media တွေပှေါက ဂျာနယ်လစ်တွေ၊ စာရေးသူတွေလိုပဲ အွန်လိုင်း SNS တွေပှေါက Bloggerတွေ၊ ဖိုရမ်မာတွေ၊ သတင်းသမားတွေ၊ ပညာရှင်တွေမှာလည်း အမြဲစောင့်ကြည့် ဖတ်ရှုလေ့လာရတဲ့ သူတွေ ရှိပါတယ်။ ဆိုလိုတာက အပြင်က စာရေးဆရာတွေမှာလိုပဲ အင်တာနက် စာရေးသူတွေမှာလည်း သူတို့ရဲ့ ပရိသတ်တွေ ကမဿဘာနဲ့အဝှန်း ရှိနေတယ် ဆိုတာပါပဲ။ ပြီးတော့ ဒီကွန်ယက်ကြီး အပှေါမှာက Printed Media တွေလို အကြာကြီး စောင့်စားနေစရာ မလိုဘဲ သူတို့ အခုရေး ကိုယ်က အခုဖတ် ချက်ချင်း ရသလို အဲဒီလိုမျိုး ရေးသားသူတွေကလည်း အများကြီး ရှိနေတဲ့အတွက် ဒီရပ်ဝန်းကြီးဟာ ရေးသူနဲ့ ဖတ်သူကြားမှာ Interactive ဖြစ်နေတယ်။ နောက်တစ်ခုက အရင်ကဆို လူတွေဟာ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အချက်အလက်တွေကို လျှို့ဝှက် သိမ်းဆည်းထားတတ်ကြပေမယ့် အခုတော့ အင်တာနက်ပှေါမှာပါ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တင်လာကြတာကြောင့် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပိုပြီး ဆက်ဆံရ လွယ်ကူလာစေတယ်လို့ ယူဆလို့ ရပါတယ်။\nအရေးအကြီးဆုံး တစ်ခုက ဘယ်နေရာမှာ ဘာနည်းပညာ ရှိနေတယ်၊ ဘယ်အရာကို လိုချင်ရင် ဘယ်နေရာမှာ ရှာကြတယ်၊ ဘယ်သူ့ကို ဘယ်နေရာမှာ ဘယ်လို ဆက်သွယ်လို့ရမယ် ဆိုတဲ့ ရင်းမြစ် နေရာတွေ ဖြစ်လာတာပါပဲ။ ဒါဟာလည်း လွန်စွာမှ စိတ်လှုပ်ရှားစရာပါပဲ။ ကျွန်တှောတို့ဟာ ကတွတ်ပေါက်က ဗျိုင်းလို ထွက်လာတဲ့ နည်းပညာတွေ၊ အချက်အလက်တွေကို ဒီလိုနေရာမျိုးတွေကနေ စောင့်ကြည့် အကဲဖြတ်နေရုံပါပဲ။ သူများတွေရဲ့ သုံးသပ်ချက်တွေကို နားထောင်နေရုံပါပဲ။ ကိုယ်လိုအပ်တဲ့ အရာတွေ အတွက်လည်း တကမဿဘာလုံးက လူတွေနဲ့ သတင်းဖလှယ်ရင်း ရှာဖွေ ရယူနေရုံပါပဲ။ နောက်ဆုံး ဒီလိုပဲ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး။ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကလေးဘဝကတည်းက ကွဲကွာခဲ့ကြတဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက် မမျှောလင့်ပဲ တစ်နေရာရာမှာ ပြန်တွေ့မယ်ဆိုရင် ရင်ထဲမှာ ဘယ်လောက် ကြည်နူးကြမလဲ။ ကျယ်ပြောတဲ့ အပြင်လောကကြီးမှာက မမျှောလင့်ဘဲ ပြန်တွေ့တယ်ဆိုတာက ဖြစ်နိုင်ဖို့ ခက်ခဲပါသေးတယ်။ Social Networking Sites တွေအပှေါမှာတော့ မဖြစ်နိုင်စရာဆိုတာ မရှိတော့ပါဘူး။ ဒါကြောင့်လည်း ကမဿဘာကြီးဟာ လုံးနေရာက ပြန်ပြားသွားပြီဆိုတဲ့ စကားပှေါလာတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျား။\nfuture more reading\nDownload this article as PDF| 450Kb | Fileden |\nPosted by NLS at 4/20/2008 08:23:00 PM0comments Links to this post\nLabels: Knowledge, PDF\nကျွန်တှော ဒီနေ့ စာအုပ်တစ်အုပ် ဝယ်လာတယ်။ ဖတ်ရင်း ဖတ်ရင်း ဖတ်ရင်း ဖတ်ရင်း စိတ်ဓာတ်တွေတောင် ကျလာတယ်။ စိတ်လည်း မကောင်းဘူး။ ရင်လည်းနာတယ်။ ရင်ထဲမှာတော့ ပြောချင်တာ အများကြီးပါ။ ဒါပေမယ့် မြိုသိပ်လိုက်တယ်။ မြိုသိပ်ရတာတွေလည်း ကျွန်တှောတို့ အတွက်တော့ နေသားတကျ ဖြစ်နေပါပြီ။ ဒါပေမယ့် ဒါပေမယ့် အဲဒီလို မြိုသိပ်နေသူကိုမှ ထပ်တက်နင်းချင်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေ လူတွေကိုတော့ ကျွန်တှော သိပ်မုန်းတယ်။ လောလောဆယ်တော့ NO အဖွဲ့ရဲ့ သီချင်းလေးတွေ နားထောင်နေတယ်။ ရည်မွန်တို့ ရတနာလင်းတို့။ ကောင်းတယ်နှော။ ကျွန်တှော NO ကိုကြိုက်တယ်။ မပြုံးချင်ပေမယ့် ပြုံးလိုက်ပါတယ် :)\nPS: တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် နိုးသီချင်းလေး နားထောင်နေရင်း ဗေဒင်ဆရာကြီး ဘလော့ကို ရောက်သွားမိပြန်တော့ အယူတှောမဂဿငလာ ဦးနိုးရဲ့ နိုး ဆိုတဲ့ ပိုစ့်လေးကို ဖတ်လိုက်ရပြန်ပေါ့ဗျား။ ကောင်းပါလေ့ ကောင်းပါလေ့။ ဒီအပြုံးလေးကတော့ ပြုံးချင်လို့ကို ပြုံးလိုက်တာ။ :)\nPosted by NLS at 4/20/2008 08:06:00 PM0comments Links to this post\nမဂဿငလာပါ။ သကြဿငန်ကာလတွင်းမှာ ဘလော့ကို လာရောက်လည်ပတ် ဖတ်ရှု အကြံပြု သွားကြသူတွေ အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တှောကတော့ ခွင့်၁ဝရက် ရတာမို့ မရောက်ဖြစ်တာ ၁ဝနှစ်ကျှောပြီဖြစ်တဲ့ ပုဂံကို လေ့လာရေး သွားပါတယ်။ အပူချိန် ၄ဝဒီဂရီ ကျှောကျှောလောက် နေပူထဲမှာ စက်ဘီတစ်စီးနဲ့ လှည်းလမ်းကြောင်းတွေ တလျောက်က ပုဂံဘုရားတွေထဲသွား နံရံဆေးရေးတွေ၊ ကျောက်စာတွေ၊ အဂဿငတေပန်းတွေကို ဓာတ်ပုံလိုက်ရိုက်ရတာ အရမ်းပင်ပန်းပေမယ့် သွားရတာ တန်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ပုဂံနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး ကျွန်တှော့ ခရီးသွား အတွေ့အကြုံလေးတွေ၊ လမ်းမှာ မြင်ခဲ့ရတာတွေ၊ ဓာတ်ပုံထဲမှာ ပှေါလာတဲ့ ဝိညာဉ်တွေ၊ ကျွန်တှော လုပ်ချင်တာတွေ၊ ဒါတွေကိုလည်း နောက်ပိုင်းမှာ ရေးသွားပါဦးမယ်။ ပိုက်ဆံကတော့ ကုန်လိုက်တာ သောက်သောက်လဲပါပဲ။ သကြဿငန်တွင်း သွားရေးလာရေး အဆင်မပြေတာတွေ၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး လုပ်ငန်းတွေ စုတ်ပြတ်တာတွေကလည်း အားလုံး သိကြတဲ့ အတိုင်းပါပဲ။ မပန်ဒိုရာ ဆုတောင်းပေးသလို တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဘိုင်မပြတ်ပါစေနဲ့ ဆိုတာလေးကိုတောင် ဆုမတောင်း မိခဲ့တာ အခုမှ သတိရမိတယ်။ ခရီးစဉ်ဟာ စိတ်အနှောက်အယှက် ဖြစ်စရာ ကိစဿစအချို့ ရှိခဲ့ပေမယ့် ကျွန်တှော့အတွက်တော့ ရိုက်လာတဲ့ ဓာတ်ပုံလေးတွေ ပြန်ကြည့်မိရုံနဲ့တင် အလွန်ပျှောရွှင်မိပါတယ်။ အခုလောလောဆယ် ကျွန်တှော တွေ့ရှိခဲ့တာလေးတွေကို ရေးနေတဲ့အပြင် အမေလူထုဒှေါအမာ အကြောင်းကိုလည်း ကျွန်တှော့အမြင် ရေးနေပါသေးတယ်။ ဒီအတွက်လည်း ဓာတ်ပုံတွေ ဝေမျှပေးတဲ့ အမေလူထုဒှေါအမာရဲ့မြေး ဘိုဘို ကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အမေ့လို အတဿထုပဿပတဿတိပုံစံမျိုး မရေးနိုင်ပေမယ့် စာဖတ်သူ တစ်ယောက်ကနေ မြင်တဲ့ စာရေးဆရာတစ်ယောက် ပုံစံမျိုးလေး ရေးထားပါတယ်။ အဆင်ပြေသလို တင်ပေးသွားပါမယ်။\nPosted by NLS at 4/19/2008 09:33:00 AM0comments Links to this post\nPosted by NLS at 4/05/2008 08:16:00 PM0comments Links to this post\nSir Richard Carnac Temple ရဲ့ 37 Nats ဆိုတဲ့ စာအုပ်ဟာ နာမည်ကြီး စာအုပ်တစ်အုပ် ဖြစ်ပါတယ်။ ၁၉၀၆ ခုနှစ်က လန်ဒန်မှာ ထုတ်ဝေခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။ နတ်သမိုင်း ရေးသားသူတွေ မှီးငြမ်းကြတဲ့ လက်စွဲစာအုပ်တစ်အုပ် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီစာအုပ်ကို အပြင်မှာ ကှောပီ ဖတ်ဖူးပါတယ်။ လိုချင်တာက စာတွေ မဟုတ်ပါဘူး။ အထဲက ပုံတွေပါ။ ဒီပုံတွေကို Digitize လုပ်ချင်နေတာ တှောတှောကြာပါပြီ။ ဒါနဲ့ မူရင်းစာအုပ်ကို လိုက်ရှာမိတယ်။ မူရင်းစာအုပ်က အမဇုံမှာ ၄၇၅ ပေါင်လောက် ရှိတယ်။ ကိုယ်နဲ့ စပ်ဆက် ရာမှာ တွေ့ရတာတွေကလည်း ကှောပီတွေမို့ စိတ်တိုင်းမကျတာနဲ့ အင်တာနက်မှာ တက်ရှာတယ်။ တွေ့တယ်။ ၃ရမင်း မကဘူး။ အခြား ရှားပါး မြန်မာ ဓာတ်ပုံတွေကိုလည်း ရလိုက်တယ်။ ခင်ဗျားတို့လည်း ကြည့်ချင်ကြမှာပဲ။ ပုံတွေက အတန်သင့် ကြီးတယ် ဆိုပေမယ့် High Resolution တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ဆော့ဖ်ဝဲလ်တွေသုံးပြီး အကြီးချဲ့ သိမ်းဆည်းထားလိုက်တယ်။ နတ်ပုံတွေနဲ့ ရှေးမြန်မာ ဓာတ်ပုံတွေ၊ ဝန်ကြီးမှူးကြီးတွေရဲ့ ဓာတ်ပုံတွေကို ကြည့်ချင်တယ် ဆိုရင် ဟောဒီနေရာမှာ ကြည့်လို့ရပါတယ်။ (NYPL Digital Gallery) ကွန်နက်ရှင် မကောင်းရင်တော့ တက်တာကြာတတ်သလို တခါတလေ လုံးဝကို တက်မလာတတ်ဘူး။ ထူးထူးခြားခြား တန်ဖိုးရှိတာလေးတွေ တွေ့ခဲ့ကြရင်လည်း ကျွန်တှော့ကို လက်တို့ဖို့ မမေ့ကြပါနဲ့ဦး။ :)\nWebsite : NYPL Digital Gallery\nPosted by NLS at 4/05/2008 04:23:00 PM0comments Links to this post\nLabels: Download, Myanmar, Photo\nPosted by NLS at 4/05/2008 02:47:00 PM3comments Links to this post\nPosted by NLS at 4/05/2008 01:53:00 PM0comments Links to this post\nတကယ်တမ်း တနေ့တနေ့ ကျွန်တှော အင်တာနက် သုံးတဲ့အခါ တွေ့ရတာတဲ့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ Tools လေးတွေ၊ ဝဘ်ဆိုဒ်တွေ၊ Applications တွေ အများကြီးပါ။ အခြား အင်တာနက်ကို အမြဲ မသုံးဖြစ်သူတွေ၊ သတိမထားလိုက် မိသူတွေကို ဝေငှပေးချင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တှော ပြောလိုက်တာနဲ့ သိစေချင်သူတွေ မသိသေးခင်၊ ပိတ်ချင်သူတွေက ပိတ်လိုက်ရင် မြန်မာပြည်ထဲကသူတွေ အတွက် ဘာမှ အကျိုးမရှိတာမို့ တှောတှောကို စဉ်းစားရပါတယ်။ အခုလည်း တစ်ခုတွေ့တယ်။ သိပ်ကောင်းတာပဲ။ လုပ်ပုံလုပ်နည်းလည်း သိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီအကြောင်းကို အကျယ်တဝင့်ပြောရင် ပိတ်ခံရမှာ သေချာသလောက် ရှိတာမို့ စိတ်ထဲ မြိုသိပ်လိုက်ပါတယ်။ ဒါလေးကိုသာ မြန်မာတွေ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သုံးကြရင်၊ တတ်ကျွမ်းတဲ့ ပညာရှင်တွေကလည်း ကူညီကြရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ။ တချိန်ချိန်ပေါ့။ ဒီအကြောင်းနဲ့ ပတ်သတ်တာကို ကျွန်တှော သုံးလေးငါးခါ ရေးဖူးပါတယ်။ အခုတော့ ဖွက်ထားလိုက်ဦးမယ်။ :)\nPosted by NLS at 4/02/2008 09:54:00 PM0comments Links to this post\nNew blog updated on Myanmar Blog Directory 01. March, 2008\nNew blogs updated on Myanmar Blog Directory\n01. March, 2008\nKyaw Thet Latt\nShwe Pyi Thu (General)\nDream World - အိပ်မက်ကမဿဘာ (General)\nYe Yint Nge - ရဲရင့်ငယ် (Personal)\nSwan Bros (Personal)\nBurmese Seaman - မြန်မာသဘေဿငာသားများ\nEastern Emotions (Art)\nNay Zaw Win Maung (Art)\nAshin Revata (Paauk) - အရှင်ရေဝတ (ဖားအောက်တောရ) (Dhamma)\nK Pop Music\nPhoe That (General)\nRaw Mix (General)\nMy Blog - ကျွန်တှော၏ဘလော့ဂ် (General)\nPosted by NLS at 4/01/2008 09:20:00 PM0comments Links to this post\nBiography နဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ် ထပ်ထွက်လာပါတယ်။ ဒီနှစ်ကတော့ ပြောရရင် ပြန်ဆက်က စာအုပ်ထုတ်ဝေရေး စာတည်းအဖွဲ့ကို ချီးကျူးဖို့ ကောင်းတယ်။ နှစ်ဆယ်ရာစု စာရေးဆရာများစာရင်း ၄တွဲ ထုတ်ဝေနိုင်ခဲ့သလို အခုလည်း ၂ဝရာစု စာဆိုစစ်သည်များဆိုပြီး စစ်မှုထမ်းခဲ့ဖူးတဲ့ စာရေးဆရာတွေရဲ့ အတဿထုပဿပတဿတိစာအုပ်ကို ထုတ်ဝေနိုင်ခဲ့တယ်။ စာဆိုစစ်သည်တွေ ဆိုပေမယ့် အားလုံးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သခင်တင်မြတို့လို၊ မြသန်းစံ တို့လို ကျန်ခဲ့သူတွေလည်း ရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘာမှမရှိတာထက်စာရင် ဒီလိုမျိုးလေးတွေ ထုတ်ပေးတာကိုတော့ ကျေးဇူးတင်မိတယ်။\nကိုကိုနိုင် (သုတေသီ -)(ရာမည -)\nခင်မောင်အေး (တကဿကသိုလ် -)\nစိမ်းနောင်၊ မောင် (လယ်ဝေး)\nဆနဿဒ၊ မောင် (လယ်ဝေး)\nတင်ခ (တကဿကသိုလ် -)\nတာရာ (ဗိုလ် -)\nဘရှင် (ဗိုလ်မှူး -)\nဘုန်းကျှော (နတ်မောက် -)\nဘိုးထောင် (ယောနက -)\nမြင့်လှိုင် (ပျဉ်းမနား -)\nမင်းခေါင် (ဗိုလ် -)(ရွှေတူ)\nမြတ်လေးနွယ် (ဒဂုန် -)\nမှူးတင် (သိပဿပံ -)\nရန်နိုင်၊ ဖိုး (ကျောက်ကြီး)\nလတ်၊ မောင် (ကမ်းရိုးတန်း)\nလူနိုင် (တောသားကြီး -)\nလှအောင် (ဗိုလ်မှူးကြီး -)(အငြိမ်းစား)\nသက်နှင်း၊ မောင် (မ/ဥ)\nသန်းတင် (ဗိုလ်မှူးချုပ် -)\nဉာဏ်မောင် (ဗိုလ် -)\nနိုင်မိုး၊ မောင် (မြင်းမူ -)\nကျှောဝင်းမောင် (ဝမ်းအိုဝမ်း -)\nကျှောအောင် (မြင်းခြံ -)\nနေဝင်း (တကဿကသိုလ် -)\nမောင်မောင် (ဒေါက်တာ -)\nမောင်မောင်ညို (ဒေါက်တာ -)\nအောင်ဆန်း (ဗိုလ်ချုပ် -)\nအောင်စေ (ဒေးဒရဲ -)\nအောင်ဖေ (သခင် -)\nအေးမောင် (ဗိုလ် -)\nစာမူခွင့်ပြု - ၄၀၀ ၂၃၀၀ ၂၀၈\nPosted by NLS at 4/01/2008 07:55:00 PM0comments Links to this post\nPosted by NLS at 4/01/2008 07:43:00 PM0comments Links to this post


စနစ်ကိုတိုက်ခိုက်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ဒီဂိမ်းတွေအားလုံးကိုခိုးယူခဲ့ပါဘူး။ ကျနော်တို့နေဆဲကျွန်တော်တို့ရဲ့အသင်းပေးဆောင်ဖို့လုံလောက်တဲ့ပိုက်ဆံအောင်နေချိန်မှာကျွန်တော်တို့ရဲ့ဆိုက်ပေါ်တက်အဆုံးသတ်သူမည်သူမဆိုမှအခမဲ့အဘို့ထိုသူတို့အားလုံးပူဇော်နိုင်သည့်မှတဆင့်တစ်ဦးပြုင်တပြိုင်နက်တည်းလည်းသူတို့ကိုဖန်တီးသူဆပ်ဖို့။ ကျနော်တို့ပါဝင်ပတ်သက်အားလုံးပါတီများအတွက်အခမဲ့လိင်ပြွန်အမြတ်အစွန်းကိုဖန်ဆင်းသောတူညီတဲ့အစီအစဉ်ချမှတ်ကြသည်,ကျနော်တို့ဂိမ်း,ကြှနျုပျတို့သညျဤဆိုက်ပေါ်တွင်ရှိသည်,သင်တို့ရှိသမျှသည်ညစ်ညမ်းစောင့်ကြည့်အကြောင်းကိုမေ့လျော့စေမယ့်ဖြစ်ကြောင်းလုံလောက်သောယုံကြည်သောကြောင့်. သငျသညျအမှတ်တံဆိပ်အသစ်နှင့်စွဲငြိဖွယ်ရာဖြစ်ကြောင်းဂိမ်းအတွက်ယခုမှကစားသွားကြသည်။, အဲဒီဂိမ္းေတြမွာသင္ရထားတဲ့အေတြ႕အၾကံဳေတြကသင့္ရဲ႕ မ်က္ႏွာျပင္ေပၚမွာလူၾကည့္မ်ားေနတဲ့အခါသင္ရတဲ့အရာေတြထက္အမ်ားႀကီးေက်နပ္စရာျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ ငါတို့သည်သင်တို့အခမဲ့လိင်ပြွန်အပေါ်ရှာတွေ့အဖြစ်ရုံအဖြစ်အများအပြားအမျိုးအစားကနေဂိမ်းရှိသည်။ ပြီးတော့ငါတို့မှာဂိမ်းကမ္ဘာနဲ့တိကျတဲ့အမျိုးအစားတွေရှိတယ်။\nကျနော်တို့ကဒီစုဆောင်းမှု၌ရှိသမျှသောဂိမ်းယခုအချိန်တွင်အကောင်းဆုံးဂရပ်ဖစ်အချို့နှင့်အတူလာမယ့်နေကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ဆိုက်ပေါ်ရှိအရာအားလုံးသည်ဂိမ်းများ၏မျိုးဆက်မှဖြစ်ပြီးသင်ဤတွင်မည်သို့အံ့သြဖွယ်ရာရွေ့လျားသည်ကိုယုံကြည်လိမ့်မည်မဟုတ်ပါ။ အစစ်အမှန်လည်းကစားသမားဂိမ်း၏ဤမျှလောက်များစွာသောရှုထောင့်ထိန်းချုပ်များ၏လွတ်လပ်မှုကိုပေးကြောင်းလှုပ်ရှားမှုနှင့်ရူပဗေဒအင်ဂျင်များကပေးထားသည်။ ဂိမ္းအသစ္ေတြရဲ႕ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြဟာအရင္ေရာက္လာတဲ့အရာေတြထက္ေနာက္ထပ္အားသာခ်က္တစ္ခုရွိပါတယ္။ ကြန္ပ်ဴတာ၊ဖုန္း၊တက္ဘလက္စတဲ့ဘယ္ကိရိယာမွာမဆိုဂိမ္းကစားႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။, ရုံကစားခလုတ်ကိုထိမှန်နှင့်ဂိမ်းသင့်ရဲ့ဘရောက်ဇာကိုအတွက်တက်ဝန်။ သင်ပင်ကျွန်ုပ်တို့၏ဆိုက်ပေါ်တွင်မှတ်ပုံတင်ရန်မလိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။ ဒါဟာဒီမှာလူတိုင်းအတွက်အားလုံးအခမဲ့လိင်ဂိမ်းကစားခြင်းပဲ!\nအခမဲ့တိုက်ခိုက်ခံရလိင်ဂိမ်းများစုဆောင်းခြင်းနှင့်အတူသင်တို့သည်နောက်အခြားလိင်ဂိမ်းကစားဆိုဒ်လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်ညစ်ညမ်းသောညစ်ညမ်းဂိမ်း၏နာရီရာပေါင်းများစွာရှိသည်နှင့်ဆိုက်သည်ပုံမှန်ဂိမ်းအသစ်များရရှိနေသည်။ နှင့်ဂိမ်းအင်တာနက်ပေါ်ရှိအကောင်းဆုံးဖွံ့ဖြိုးပြီးခေါင်းစဉ်ကနေဖြစ်ကြသည်။ သူတို့အတွက်အရာအားလုံးဒါအစစ်အမှန်ခံစားရပါလိမ့်မယ်,ထိုတည်ဆောက်သူများဂရုတစိုက်ကစားသမားမှအာရုံကိုပေးမယ့်ညစ်ညမ်းဂိမ်းအပေါငျးတို့သဒြပ်စင်ကိုအသုံးပြုသောကြောင့်. လိင်အသားပေးဇာတ်ကားတွေမှာဆိုရင်မျက်လုံးချင်းဆုံအောင်ဇာတ်ကောင်တွေနဲ့မတူတဲ့ရှုထောင့်ကနေကစားကြမှာအမှန်ပါပဲ။, သင်တို့ရှိသမျှသည်သူတို့၏တွင်းထဲမှာထည့်ထားနိုင်ပါလိမ့်မည်,သင်သည်သူတို့၏အလောင်းတွေအပေါ်ဘယ်နေရာမှာမဆိုရလိမ့်မည်နှင့်သင်ပင်အချို့ဂိမ်းအတွက်သူတို့ရဲ့ပွဲစိတ်ကြိုက်သူတို့ကိုသင်လိုချင်သောသူမည်ကဲ့သို့ကြည့်ရှုစေနိုင်သည်။ ကာတြန္း၊ကာတြန္း၊ပင္မေရစီးေၾကာင္းဗီဒီယုိမ်ားမွအခ်ိဳ႕ေသာေက်ာ္ၾကားေသာဘေလာ႔ဂါမ်ားႏွင္႔ လိင္ဆက္ဆံမႈမ်ားလည္းရွိပါသည္။\nသင်တစ်ဦးစိတ်ကူးယဉ်အသက်ရှင်နေထိုင်ချင်တယ်ဆိုရင်,ထို့နောက်သင်ရှိသည်သောလိင်ဂိမ်းများစုဆောင်းခြင်းနှင့်အတူညစ်ပတ်ရဖို့လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။ သင်၏မဖွယ်မရာဆန္ဒများကိုနှစ်သက်လိုသည်ဟုဆိုကြပါစို့။ ထွက်ဂိမ်းနှင့်အတူသင်အမေ၊သမီးများနှင့်ညီအစ်မများ၊ဒါပေမယ့်လည်းသူတို့သင်အမှန်တကယ်ဆက်စပ်နေကြတယ်တူသောခံစားရ။ လိင်မဆက်ဆံခင်သူတို့နဲ့အတူရှိနေတဲ့အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှုအားလုံးကိုကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ သင်သည်သူတို့ကိုသွေးဆောင်ဖြားယောင်းရန်သို့မဟုတ်သူတို့ကိုလှည့်စားရန်လိုအပ်လိမ့်မည်သူတို့သည်သင့်သား၊ဖေဖေသို့မဟုတ်အစ်ကိုကိုခေါ်သောအခါသင်၏ကြက်သည်ပေါက်ကွဲလိမ့်မည်။, ဒါကဘယ်တော့မှမေအမေကစားအမျိုးသမီးသင်အကြိုက်ဆုံးညစ်ညမ်းကြယ်ပွင့်သည်နှင့်သူမ၏ထင်ထင်-ဖြစ်သားဂျန်နီအပြစ်များဖြစ်ပါတယ်ထားတဲ့အတွက်ညစ်ညမ်းရုပ်ရှင်များတွင်ဖြစ်ပျက်ဘယ်တော့မှမ။\nကျနော်တို့ထွက်ရှိမဆိုအခမဲ့လိင်ပြွန်နှင့်အတူယှဉ်ပြိုင်ချင်တယ်,ဒါကြောင့်ကျနော်တို့သူတို့ပြုသောအမှုအရာပူဇော်ဖို့လိုအပ်ခဲ့ပါတယ်။ အခမဲ့တိုက်ခိုက်ခံရလိင်ဂိမ်းသင်တို့သည်နောက်မှတ်ပုံတင်ရေးနှင့်အတူဆော့ကစားပါစေပါလိမ့်မယ်။ မသာကြောင်း,ဒါပေမယ့်ကျွန်တော်တို့ရဲ့ဆိုက်တွင်,သင်သည်လည်းအဘယ်သူမျှမမှတ်ပုံတင်နှင့်အတူအသိုင်းအဝိုင်းအင်္ဂါရပ်များကိုခံစားနိုင်ပါလိမ့်မည်။ အကယ်၍သင်သည်ဂိမ်းတစ်ခုကြိုက်နှစ်သက်ပါက၎င်းကိုမှတ်ချက်ပေးရန်တွန့်ဆုတ်မနေပါနှင့်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ဆိုက်တွင်ကြော်ငြာများတပ်ဆင်ထားသော်လည်းထိပ်တွင်၊ကြော်ငြာများသည်သူတို့အကြီးမားဆုံးအခမဲ့လိင်ပြွန်များပေါ်တွင်ရှိနေသကဲ့သို့ပင်ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသည်။ သင်ပင်သူတို့ကိုသတိထားမိမည်မဟုတ်သူတို့သည်သင်၏ချစ်ရာသခင်သည်ဂိမ်းအရေးယူပျော်မွေ့သင်၏လမ်း၌ရဘယ်တော့မှမ။