Than Win Hlaing – U Ba Cho | MOEMAKA (stop) PRESS !!!\n← Articles on Suu published in local journals\nNo conflict inside party: KIO →\nThan Win Hlaing – U Ba Cho\nသမိုင်းတကွေ့မှ အာဇာနည်ခေါင်းဆောင်ကြီး ဒီးဒုတ်ဦးဘချို\nစက်တင်ဘာ ၆၊ ၂၀၁၁\nကိုလိုနီခေတ်၊ ဂျပန်ခေတ်၊ မြန်မာ့လွတ်လပ်ရေးကြိုးပမ်းကာလတို့၌ ထင်ရှားခဲ့သောပုဂ္ဂိုလ်မှာ နောင်တွင် အာဇာနည်ခေါင်းဆောင်ကြီးတဦးဖြစ်လာသည့် ဒီးဒုတ်ဦးဘချိုပင်ဖြစ်သည်။ ဆရာချိုသည် မြန်မာ့နိုင်ငံရေး၊ စာပေလောက၊ ဂီတလောကတို့တွင် ရှေ့ဆောင်တဦးဖြစ်သလို လောကီပညာ အင်းအိုင်စမဗေဒင်နက္ခတ်နှင့် ဆေးပညာတို့တွင် ထဲထဲဝင်ဝင် တတ်သိနားလည်သည့်စွယ်စုံရပုဂ္ဂိုလ်ထူးပင်ဖြစ်သည်။\nထို့ကြောင့် ဦးသန့် (နောင်ကုလသမဂ္ဂအထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်) က ဆရာဒီးဒုတ်ဦးဘချိုအား “အင်္ဂလိပ်လူမျိုးထဲမှာတော့ အဲလ်ဒစ် ဟတ်စ်လေဆိုတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တယောက်ရှိပါတယ်။ ဘယ်လက်ကစမ်းစမ်း ရတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ပါပဲ။ ဒါပေမယ့်… ဦးဘချိုလောက်တော့ စုံမယ်မထင်ပါဘူး” ဟု ကြီးပွားရေးမဂ္ဂဇင်း (နိုဝင်ဘာ၊ ၁၉၃၇) ၌ မှတ်တမ်းတင်ခဲ့လေသည်။\nအာဇာနည်ခေါင်းဆောင်ကြီးဒီးဒုတ်ဦးဘချိုကို ၁၈၉၃ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၂၄ ရက် တနင်္လာနေ့၌ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသ မြောင်းမြမြို့၌ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ မိဘများမှာ အဖဦးဘိုးစာ၊ အမိဒေါ်မြစ်တို့ဖြစ်သည်။ ဖခင်မှာ မြောင်းမြမြို့၌ ‘မေခလာ’ ဆေးတိုက်ဖွင့်၍ မြန်မာသမားတော်အဖြစ် အသက် မွေးခဲ့သည်။ မိခင်၏အမျိုးအနွယ်မှာ မွန်းမှူးမတ်မျိုးဖြစ်သည်။ အမည်းရင်း မောင်ဘချိုဖြစ်၍ မွေးချင်းလေးယောက်တွင် အငယ်ဆုံးဖြစ်သည်။\nငယ်စဉ်က ၁၉၀၀ မှ ၁၉၀၇ ခုနှစ်အထိ မြောင်းမြမြို့ ဆရာဦးမောင်မောင်ကျောင်း၊ ၁၉၀၇ မှ ၁၉၀၉ ခုနှစ်အထိ ရန်ကုန်စိန်ပေါလ်ကျောင်း (အထက ၆ – ဗိုလ်တထောင်) တို့၌ ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။ ငယ်စဉ်ကပင် ဉာဏ်ပညာထက်မြက်၍ စာပေ၊ ဂီတနှင့် အားကစားတို့ကို လည်းလိုက်စားခဲ့သည်။ အသက် ၁၄ နှစ်အရွယ်တွင် သတ္တမတန်းကို ဦးမောင်မောင်ကျောင်းမှအောင်၍ စကောလားရှစ် ( အစိုးရပညာသင် ဆု) ရရှိခဲ့သည်။ ၁၆ နှစ်အရွယ်တွင် ဆယ်တန်းစာမေးပွဲကို စိန်ပေါလ်ကျောင်းမှ ထူးထူးချွန်ချွန်အောင်မြင်၍ ပညာသင်ဆုဆက်လက်ရရှိခဲ့သည်။\nထို့နောက် ၁၉၀၉ တွင် ရန်ကုန်ကောလိပ်၌ဆက်လက်ပညာသင်ကြားရာ ဘီအေအထက်တန်းတွင်ပညာသင်နေစဉ် မျက်စိရောဂါရ၍ ၁၉၁၃ ခုနှစ်တွင် ကျောင်းထွက်ခဲ့ရသည်။\n၁၉၁၃ မှ ၁၉၁၄ ခုနှစ်အထိ ပေါင်းတည်မြို့ အစိုးရအထက်တန်းကျောင်း၊ ၁၉၁၄ မှ ၂၁ခု နှစ်အထိ ဟင်္သသာတမြို့အစိုးရကျောင်းတို့၌ ပါဋ္ဌိ ဆရာ၊ ပညာအုပ်အဖြစ်အမှုထမ်းခဲ့သည်။\nထိုသို့အမှုထမ်းနေစဉ် နေရပ်ဟင်္သာတသရဲချောင်ကိုမှီ၍ ‘ နောက်စွယ်ချောင်က တောက်တဲ့မောင့်’ ကလောင်အမည်ဖြင့် စာနယ်ဇင်းများတွင် ကဗျာလင်္ကာနှင့် မြန်မာမှုတို့ကိုရေးသားခဲ့သည်။ လူမှုရေးလုပ်ငန်းအဖြစ် ဟင်္သာတမြို့သူစရိတယုဝအသင်း စက္ကရီတေရီအဖြစ်ဆောင် ရွက်ခဲ့သည်။\nပညာအုပ်အဖြစ်ဆောင်ရွက်နေစဉ် ၁၉၂၀ ပြည်နှစ်၊ မေလ၂၅ ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့ မောင်ဂိုမာရီ (ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း) လမ်း အိမ်အမှတ် ၇၀ နေလှည်းလုပ်ငန်းရှင် ဦးသဲ၊ ဒေါ်မမ ကြီးတို့၏သမီး မြန်မာမိန်းမများအသင်းတွဲဖက် စက္ကရီတေရီမလှမေနှင့်လက်ထပ်ခဲ့သည်။ မလှ မေမှာ ကိုလိုနီခေတ်အမျိုးသမီးဝံသာနုလှုပ်ရှားမှုများတွင် ထင်ရှားခဲ့သော အမျိုးသမီးခေါင်းဆောင်တဦးဖြစ်သည်။\nနိုင်ငံအနှံ့ အမျိုးသားနေ့ဝံသာနုစိတ်ဓါတ်များပြန့်ပွားလာရာ ဦးဘချိုသည် ကဗျာလင်္ကာ မြန်မာမှုများကိုရေးသားနေရာမှ ‘နှစ်ပါးကြည်’ ဂျာ နယ်၌ လူမှုရေး၊ နိုင်ငံရေးပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် လှုံ့ဆော်သည့် ‘ဒီးဒုတ်၏ပစ္စရလက္ခတ်ကျမ်း’ ကို ‘ဒီးဒုတ်’ ကလောင်အမည်ဖြင့် ရေးသားခဲ့ သည်။ ထိုသို့ကလောင်ဖြင့် အမျိုးသားရေးတာဝန်ထမ်းဆောင်နေရာမှ ကောလိပ်ကျောင်းနေ ဖက်ဒယ်လီဂိတ်ဦးထွန်းရှိန်၏ တိုက်တွန်း ချက်ဖြင့် ပညာအုပ်ရာထူးမှနုတ်ထွက်၍ ဗဟန်းရပ် အမျိုးသားကောလိပ်တွင် ၁၉၂၁ ခုနှစ် သြဂုတ်လ ၁၄ ရက်နေ့၌ ၀င်ရောက်ထမ်းရွက်ခဲ့သည်။ ဗဟန်းကောလိပ်၌ မြန်မာစာပေနှင့် ရာဇ၀င်ပါမောက္ခပရော်ဖက်ဆာ ဆရာလွန်း၏မြန်မာဘာသာလက်ထောက်အဖြစ် ဗဟန်းကောလိပ်ပျက် သည်အထိ အဆင်းရဲအချို့တဲ့ခံကာ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ အမျိုးသားကောလိပ်ကျောင်းဆရာဘ၀တွင် ၀မ်းရေးအတွက် တဖက်တလှမ်းမှ ‘ဘချို၏အသားလှကတ္တီပါရေ’၊ ‘ပန်းမြိုင်လယ်ရေမွှေး’ တို့ကို ထုတ်လုပ်ရောင်းချခဲ့ရသည်။\n၁၉၂၄ ခုနှစ်တွင် ဗဟန်းအမျိုးသားကောလိပ်ပျက်စီးသွားရာ မြန်မာရီဗျူးဂျာနယ်၌အက်ဒီတာအဖြစ် ၀င်ရောက်လုပ်ကိုင်သည်။ ထိုသို့လုပ် ကိုင်နေစဉ် ဂျာနယ်မှ ခွင့် ၆ လ ယူကာ အစိုးရအထောက်အပံ့မခံသော သရက်တောအမျိုးသားကျောင်း၌ အမျိုးသားကျောင်းဆရာအဖြစ် ၀င်ရောက်လုပ်ကိုင်သည်။ သရက်တောကျောင်းတိုက် အမျိုးသားကောင်းပျက်ပြန်သောအခါ ၁၉၂၅ ခုနှစ် ဧပြီလတွင် ဒီးဒုတ် ဂျာနယ်ကို ကိုယ်တိုင်ဦးစီး၍ ကိုယ်ပိုင်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။\nထိုစဉ်က ဒီးဒုတ်ဂျာနယ်တိုက်မှာ ရန်ကုန်မြို့ ပုဇွန်တော်မြို့နယ် ရေကျော်လမ်းအနီး ၄၉ လမ်းနှင့် ၅၀ ထိပ်မောင်ဂိုမာရီလမ်းမကြီး (ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်းလမ်း) ပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ တိုက်အထက်ထပ်၌ ဆရာဦးဘချိုနှင့် မိသားစုတို့နေထိုင်ကြပြီး အောက်ထပ်တွင် အလုပ်တိုက် ထားရှိလေသည်။ ကိုယ့်ပုံနှိပ်စက်နှင့်ကိုယ် ရိုက်နှိပ်ထုတ်ဝေသည်။ ဒီးဒုတ်ဂျာနယ်တိုက်မှာ စီးပွားရေးမဆန်လှချေ။ သူ့စာရင်းနှင့်သူ၊ သူ့ အရှုံးအမြတ်နှင့်သူထားပြီး ကျကျနနစီးပွားရေးဆန်ဆန်လုပ်ကိုင်နိုင်ခြင်းမရှိချေ။ ပိုင်ရှင်လည်းဖြစ်၊ ထုတ်ဝေသူလည်းဖြစ်၊ အယ်ဒီတာလည်း ဖြစ်၊ ပင်တိုင်ဆောင်းပါးရှင်လည်းဖြစ်သာ ဦးဒချိုသည် သတ်မှတ်ထားသောလခနှင့်အခကြေးငွေများကို ထုတ်ယူသည်မဟုတ်။ လွယ်သလို၊ ချောင်သလို၊ လိုသလိုထုတ်ယူသုံးစွဲခြင်းဖြစ်သောကြောင့် တခါတရံဂျာနယ်လုပ်ငန်းအတွက်ငွေလိုလျှင် အိမ်ကစိုက်ထုတ်ထည့်ရသည်။ ငွေမရှိက ရှိသောပစ္စည်းပေါင်နှံရောင်းချ၊ သို့မဟုတ် ချေးငှား၍ လိုငွေကိုစိုက်ထုတ်ရသည်။\nဆရာဦးဘချိုကိုယ်တိုင်ကလည်း အပေးအကမ်းရက်ရော၍ အပေါင်းအသင်းအပေါ်လက်ဖွာသောကြောင့် လစဉ်အကုန်အကျများလှသည်။ ထို့ကြောင့် သူနိုင်သောလုပ်ငန်းရှင်များထံမှ ကြောငြာခများကို တနှစ်အတွက်ကြိုယူထားပြီး အလုပ်တိုက်၏စာရင်းတွင် ငွေမ၀င်ဘဲ ကြော် ငြာများထည့်ပေးနေရခြင်းလည်းရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဂျာနယ်လုပ်ငန်းသည် ငွေအ၀င်အထွက်စာရင်းရောထွေးနေပြီး စီးပွားရေးအားဖြင့် လုံး လည်လိုက်နေသည်။\nသို့သော် ဒီးဒုတ်ဂျာနယ်ကို လူကြိုက်များသည်။ စောင်ရညံ့သည့်အခါနည်းပြီး စောင်ရေကောင်းသည့်အခါက များပေသည်။ ထိုစဉ်က စောင် ရေအများဆုံး ထုတ်ဝေရသောဂျာနယ်များ၌ တခုအပါအ၀င်ဖြစ်သည်။ ဒီးဒုတ်ဂျာနယ်တွင် ဆရာချိုသည် မြန်မာ့နိုင်ငံရေး၊ လူမှုရေး၊ စာပေ၊ ဂီတ၊ နက္ခတ်ဗေဒင်၊ လောကီပညာရပ်မျိုးစုံကို ဒိုင်ခံရေးသားခဲ့သည်။\nထိုသို့ဆောင်ရွက်နေစဉ် ၁၉၂၅ ခုနှစ်နိုင်ဝင်ဘာလ ၂၄ ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့ဗဟန်းမြို့နယ် ချာချီလမ်း(ကိုယ့်မင်းကိုယ့်ချင်းလမ်း) စံအိမ်၌ မိဘုရားခေါင်ကြီးစုဘုရားလတ်နတ်ရွာစံရာ၊ မိဘုရားခေါင်းကြီး၏အန္တိမဈာပနအတွက် မြန်မာစာနယ်ဇင်းများပါဝင်ဆောင်ရွက်ရန် ဦးဆောင် လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။\nဦးဘချိုသည် အင်္ဂလန်ပြည်၌ စားရေးဆရာကြီး ဘားနပ်ရှောလက်ခံနေသော ဖေဘီယံဆိုရှယ်လစ်ဝါဒကို ကြိုက်နှစ်သက်သဖြင့် ဦးဘခိုင် (မြန်မာ့နိုင်ငံရေးသမိုင်းစာအုပ်ရေးသူ)၊ ကိုနုတို့နှင့်အတူ ဖေဘီယံအသင်းကိုတည်ထောင်၍ ဥက္ကဌအဖြစ်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။\n၁၉၂၃ ခုနှစ်ဇန်န၀ါရီလတွင် ဒိုင်အာခီအုပ်ချုပ်ရေးကို စတင်ခဲ့ရာသည် ဒီးဒုတ်ဂျာနယ်မှ ဦးတုတ်ကြီး၏ ‘သရာဇ’ ပါတီကို ထောက်ခံခဲ့သည်။ ၁၉၂၅ ခုနှစ်တွင် သရာဇပါတီဥက္ကဌ ဦးတုတ်ကြီးကွယ်လွန်သောအခါ ဦးပေါ်ထွန်း(နောင်ဆာဘွဲ့ရ) ဥက္ကဌဖြစ်လာသည်။ အိန္ဒိယနိုင်ငံမှ ‘ဆွရာဂ်ျ’ အသင်းကိုအတုယူ၍ ဖွဲ့သည့်ပါတီဖြစ်သည်။ ပါတီ၏မူဝါဒမှာ ဥပဒေပြုကောင်စီအတွင်းဝင်၍ လွတ်လပ်ရေးတောင်းဆိုရန်နှင့် ဒိုင်အာခီအုပ်ချုပ်ရေးကို တိုက်ဖျက်ရန်ဖြစ်သည်။\n၁၉၃၀ ပြည့်နှစ်သြဂုတ်လတွင် ခွဲရေးတွဲရေးပေါ်ပေါက်လာရာ ဦးဘချိုသည် ဦးကျော်မြင့်၊ ဒေါက်တာဘမော်တို့နှင့်ပူးပေါင်း၍ တွဲရေးဘက်မှ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။\nဦးဘချိုသည် အခြားပါတီအဖွဲ့အစည်းများနှင့် နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်များကို မထောက်ခံဘဲ လွတ်လပ်စွာဝေဖန်ရေးသားနေသော်လည်း ကိုယ်တိုင်က ရွေးကောက်ပွဲကိစ္စများ၊ ရာထူးလုသောကိစ္စများနှင့် အလုအယက်ပြိုင်ဆိုင်စည်းရုံးသောကိစ္စများတွင် မပါဝင်မပတ်သက်သဖြင့် သူ့အပေါ်တွင် အခြားနိုင်ငံရေးအဖွဲ့အစည်းများနှင့် နိုင်ငံရေးခေါင်းဆော်များက အာဃာတ မထားကြချေ။ ထို့ကြောင့် အချင်းချင်းမိတ်မပျက်ဆက်ဆံကြသည်သာများ၏။\nဒီးဒုတ်ဦးဘချိုသည် နိုင်ငံရေးနှင့် စာပေဆောင်ရွက်ရုံမျှမက မြန်မာ့အနုပညာတိုးတက်ရေးအတွက်လည်း ဘက်ပေါင်းစုံမှဦးဆောင်ခဲ့သည်။ ဆရာဘချိုသည် ကဗျာဂီတဖက်တွင်လည်း ဆရာတဆူသဖွယ်ဖြစ်နေရာ ဂီတသမားအများအပြား ဒီးဒုတ်တိုက်သို့လာကြသည်။ ၁၉၂၉ ခုနှစ်တွင် မဟာဒုက်ရုပ်ရှင်ကုမ္ပဏီမှ ထုတ်လုပ်သည့် ‘မြားနတ်ရှင်’ ဇာတ်ကား၌ ဇာတ်လိုက်၏အဖေအခန်းမှ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်၍ မြန်မာ့ ရုပ်ရှင်မြှင့်တင်ရေးကို အားပေးချီးမြှင့်ခဲ့သည်။ ဒီးဒုတ်ဦးဘချိုသည် စံပယ်ကလောင်အမည်ဖြင့် ဘွေသီတာဝတ္ထုကိုရေးသားခဲ့ရာ စန္ဒာရုပ်ရှင် မှ ၀င်းဦးက ရုပ်ရှင်အဖြစ်ရိုက်ကူးခဲ့သော်လည်း ဇာတ်ကားပေါ်ထွက်လာခြင်းမရှိချေ။ ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ်တွင် ဘိလပ်မှ ပြန်ရောက်လာသော မြန်မာပန်းချီကျော် ဦးဘဉာဏ်ကို မြန်မာစာနယ်ဇင်းများနှင့်မိတ်ဆက်ရန် ကိုယ်တိုင် ကမကထပြုလုပ်ခဲ့သည်။\n၁၉၃၄ တွင် သူယုံကြည်သော ပညာရပ်အတွက် ရှင်ဥတ္တမသီရိမထေရ်၏ စမကျမ်းအဖွင့် ‘ကပ္ပါလင်္ကာရ၀ဏ္ဏနာကျမ်း’ ကို တည်းဖြတ်ထုတ် ဝေခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဒီးဒုတ်ဂျာနယ်တွင် ‘အီနောင်ဇတ်တော်ကြီး’ ကို တည်းဖြတ်ပုံနှိပ်ဖေါ်ပြခဲ့သည်။ ၁၉၃၅ ခုနှစ်တွင် ဂီတသုတေသနအ သင်းကို ဦးဆောင်ဖွဲ့စည်း၍ စောင်းဆရာကျော်ကို ဥက္ကဌ၊ ပတ္တလားဦးသိုက်ကို အတွင်းရေးမှူးတင်၍ မြန်မာ့ဂီတတိုးတက်ရေးအတွက် လမ်းညွန်မှုပေးခဲ့သည်။ ဂီတပညာရှင် စောင်းဦးမောင်မောင်လတ်၊ အဆိုတော်ဒေါ်ဒေလီညွန့်တို့ကို မြန်မာ့အစဉ်အလာသီးချင်းကြီးမူရင်းဆို ဟန်နှင့် တီးကွက်များကို မပျောက်ပျက်စေရန် သီဆိုတီးမှုတ်စေခဲ့သည်။ ဆရာချိုကိုယ်တိုင် ကွမ်း ဘိုးထိမ်းကြီးပေမူ၊ ဘားနာ့ဒ်ပေမူ၊ သံယုတ်ဆရာတော်၏ပုရပိုက်များနှင့် ညှိနှိုင်းကာ သီချင်းကြီးပုဒ်ရေ (၅၇၀) ပါသော ဒေ၀ဣန္ဓာမူ ‘ဂီတ၀ိသောဓနီကျမ်း’ ကို တည်းဖြတ် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။\nဆရာချိုသည် ဒီးဒုတ်ဂျာနယ်မှ ၉၁ ဌာနအုပ်ချုပ်ရေးကို ကလောင်ဖြင့် တိုက်ဖျက်ရုံမျှမက မြန်မာ့အလင်းဦးချစ်မောင်(နောင်ဂျာနယ်ကျော်)၊ ဘားမားဂျာနယ်ဦးထွန်းသန်း၊ ရဲသတင်းစာဦးဘရှိန် (မဟာဆွေ)၊ တို့ဗမာသတင်းစဉ် သခင်တင်မောင်တို့နှင့်တွဲ၍ မြန်မာ့နိုင်ငံရေးခေါင်း ဆောင်များ၏ ၉၁ ဌာနအုပ်ချုပ်ရေးတွင် ရန်ထူးမယူရန် စုပေါင်းကြိုးစားခဲ့သေးသည်။ နဂါးနီစာအုပ်အသင်းမှ တောင်းခံသော အကူအညီများ ကိုလည်း ကိုယ်တိုင်ရေးသား၍ ကူညီခဲ့သည်။ ဆရာချိုသည် ၁၃၀၀ ပြည့်အရေးတော်ပုံအတွင်း ၁၉၃၉ ခုနှစ် ဇန်န၀ါရီလတွင် သခင်ထိပ် တင်ကိုယ်တော်ကြီး၊ သခင်နု၊ တက်ဘုန်းကြီးသိန်းဖေ (သိန်းဖေမြင့်) တို့နှင့်အတူ အင်္ဂလိပ်အစိုးရ၏ ခေတ္တဖမ်းဆီအရေးယူခြင်းခံခဲ့ရသည်။\nထိုစဉ်အတွင်း ၁၉၃၉ ခုနှစ်ဇန်န၀ါရီလ ၂၉ ရက်နေ့တွင် မြန်မာပြည်လွတ်လပ်ရေးအမျိုးသမီးအဖွဲ့ကို ရန်ကုန်မြို့၌ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ရာ အဖွဲ့ဥက္ကဌအဖြစ် ဆရာချို၏ဇနီးဒေါ်လှမေ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ အတွင်းရေးမှူးမှာ ဒေါ်ခင်မျိုးချစ်ဖြစ်သည်။ ၁၉၃၉ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၁၂ ရက်နေ့တွင် မြို့မဦးဘလွင်၊ သခင်နု၊ ဒေါ်မြစိန် (အမ်အေ၊ ဘီလစ်) တို့နှင့်အတူ ဦးဘချိုသည် တရုတ်နိုင်ငံသို့ မိတ်ဆက်အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် သွားရောက်ခဲ့သည်။\nထို့နောက် အင်္ဂလိပ်စာရေးဆရာကြီး အိပ်ခ်ျဂျီဝဲလ် (H.G. Wells) မြန်မာပြည်သို့ ရောက်နေစဉ် ၁၉၃၉ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၂ ရက်နေ့တွင် မြန်မာစာရေးဆရာ ၄၆ ဦးက အိပ်ခ်ျဂျီဝဲလ်အား ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်လှေလှော်အသင်း၌ တွေ့ဆုံဧည့်ခံခဲ့ရာမှ စာရေးဆရာများစုစည်းမိ သည်။ ယင်းနောက် ၁၉၄၀ ပြည့်နှစ် ဇန်န၀ါရီလ ၁ ရက်နေ့တွင် စာရေးဆရာကြီးပီမိုးနင်းကွယ်လွန်သောအခါ စာရေးဆရာများရန်ကုန်အ ရှေ့ပိုင်းကရိလမ်း (ဗိုလ်မြတ်ထွန်းလမ်း) မက်သဒစ်ကျောင်း၌ ထပ်မံဆုံတွေ့ခဲ့ရာမှ စာရေးဆရာအသင်းစတင်းတည်ထောင်ခဲ့ရာ ဒီးဒုတ် ဦးဘချိုအား ဥက္ကဌအဖြစ် တင်မြှောက်ခဲ့ကြသည်။ အမှုဆောင်များမှာ မဟာဆွေ၊ ဂျာနယ်ကျော်ဦးချစ်မောင်၊ မြို့မမောင်၊ သင်္ခရ၊ ရဲထွတ်၊ ဇ၀န၊ ရဲသမိန်နှင့် ရန်အောင်တို့ဖြစ်သည်။\nထိုနှစ်မှာပင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်စာကြည့်တိုက်မှူး ဂီတသုတေသနပညာရှင်ဦးခင်ဇော် (ဆရာကေ) ၏ မြန်မာသီချင်းကြီးသီချင်းခံ၊ ပတ်ပျိုး၊ ယိုးဒယား၊ ဘောလယ်၊ ရတု၊ ရကန်၊ လူးတား၊ ဧချင်း၊ မောင်ကွန်းတို့ကို မူမှန်အသံသွင်းနိုင်ရေးအတွက် ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ ဦးဘချို၏ ဦဆောင်မှုဖြင့် အဝေးရောက်မင်းဦးအောင်ကြီး၊ ဒေါ်စောမြအေးကြည်၊ သီပေါနရည်တော်အဖွဲ့သားများက ကူညီခဲ့ကြသည်။\n၁၉၄၁ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၂၃ ရက်တွင် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီး မြန်မာပြည်သို့ကူးစက်လာရာ ဒီးဒုတ်ဦးဘချိုသည် အဝေးရောက်မင်း ဦး အောင်းကြီးရှိရာ ရွှေဘိုသို့စစ်ရှောင်ခဲ့သည်။ ရွှေဘိုတွင် ဂျပန်ဆန့်ကျင်ရေးစာရွက်စာတမ်းများ ရေးသားဖြန့်ဝေခဲ့သည်။ မန္တလေးထောင် တွင်းရှိ သခင်နု၊ သခင်စိုး၊ သခင်ဗဟိန်းတို့ တရုတ်ပြည်သို့သွားနိုင်ရန် တရုတ်အစိုးရကိုယ်စားလှယ် ဂျင်နရယ်ဝမ်းနှင့် ဆက်သွယ်ပေးခဲ့သည်။ ဂျပန်ခေတ်တွင် ဦးဘချိုသည် ဂျပန်ဖက်ဆစ်ဆန့်ကျင်ရေးနှင့် နာမည်ထွက်နေရာ အသက်ဘေးလုံခြုံရေးအတွက် တွံတေးဘက်တွင် ခိုလှုံ နေခဲ့ရသည်။ ဦးဘ ချို၏လုံခြုံရေးအတွက် သခင်နု၊ ဗိုလ်လက်ျာတို့က စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ ဂျပန်ခေတ်တွင် ထုတ်ဝေ သောစာရေးဆရာမဂ္ဂဇင်းတွင် ဂီတဆောင်းပါးများရေးသားခဲ့သည်။\nဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေးပြီးနောက် ၁၉၄၅ ခုနှစ်ဇွန်လ ၄ ရက်နေ့တွင် ဖတပလခေါ် ဖက်ဆစ်တိုက်ဖျက်ရေး ပြည်သူ့လွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့ကိုတိုးချဲ့ ဖွဲ့စည်းရာ ဗဟိုဦးစီးအဖွဲ့ဝင် ၁၆ ဦးတွင် အဖွဲ့ဝင်အဖြစ်ပါဝင်ခဲ့သည်။ စစ်ပြီးနောက် ဒီးဒုတ်ဂျာနယ်ကို ပြန်လည်ထုတ်ဝေ၍ ဖဆပလ ကို ထောက်ခံအားပေးခဲ့သည်။ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းဦဆောင်သော ကြားဖြတ်အစိုးရအဖွဲ့၌ ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီးအဖြစ် ၁၉၄၆ ခုနှစ် စက်တင် ဘာလ ၁၆ ရက်နေ့တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။\nယင်းနောက် ဖဆပလအဖွဲ့ချုပ်မှ ကြီးမှူးသော ချင်းဗမာချစ်ကြည်ရေးညီလာခံကို ၁၉၄၇ ခုနှစ်မတ်လ ၄ ရက်မှ ၆ရက်နေ့အထိ မကွေးတိုင်း ထီးလင်းမြို့တွင် ကျင်းပရာ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ကိုယ်စား မြန်မာအဖွဲ့ကို ဦးဆောင်၍ တက်ရောက်ခဲ့သည်။ မတ်လ ၆ရက်နေ့ညနေ ၅ နာရီတွင် ချင်း-ဗမာ ချစ်ကြည်ရေးအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ကို ဦးဝမ်းသူမောင်၊ ဦးဇဟူးတို့နှင့်အတူ အုတ်မြစ်ချခဲ့သည်။ ၁၉၄၇ ခုနှစ် ဇွန်လ (၁၆) ရက်နေ့တွင် ကျင်းပသည့် တိုင်းပြုပြည်ပြုလွှတ်တော်အစည်းအဝေးတွင် အခြေခံဥပဒေရေးဆွဲရေးကော်မတီ၌ပါဝင်၍ အလံ၊ သီချင်း၊ တံဆိပ် ကော်မတီ သဘာပတိအဖြစ် ဆောင်ရွက် ခဲ့သည်။\nထို့နောက် ၁၉၄၇ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၁၉ ရက်နေ့နံနက် ၁၀း၃၀ နာရီတွင် ရန်ကုန်မြို့အ တွင်းဝန်ရုံး (နောင်ဝန်ကြီးများရုံး) ၌ ဗိုလ်ချုပ်အောင် ဆန်းဦးဆောင်သောဝန်ကြီးများအစည်းအဝေးကျင်းပနေစဉ် ဂဋ္ဌုန်ဦးစော၏စေခိုင်းချက်အရ လူသတ်သမားမသမာသူတို့၏ လုပ်ကြံသတ် ဖြတ်မှုကြောင့် ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီးဒီးဒုတ်ဦးဘချိုသည် ကျည်ဆန် ၅ ချက်ထိမှန်ကာ ကျဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ ကြွင်းကျန်သော ရုပ်ကလပ်ကို ၁၉၄၈ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းအပါအ၀င် အခြားဝန်ကြီးများနှင့်အတူ ဂျူဗလီဟောမှ အာဇာနည်ကုန်းသို့ ပို့ဆောင်ဂူသွင်း သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့သည်။\nကျဆုံးစဉ်က ဇနီးဒေါ်လှမေနှင့် သမီးမခင်ပု၊ မခင်စုတို့ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။\nPosted by oothandar on September 7, 2011 in Than Win Hlaing, Variety Article


အနက်ရောင်ဘုရားပေါင်းချုပ် - Afrikhepri Fondation\nဗုဒ္ဓဟူးနေ့, စက်တင်ဘာ 23, 2020\nFive ရာခိုင်နှုန်းဆိုသည်မှာလူမည်းများအားအထူးသဖြင့်ကမ္ဘာ့လူ ဦး ရေတစ်ခုလုံးကိုအုပ်စုသုံးစု ခွဲ၍ သင်နိုင်သည်။\nရတာဟာ 85% အလွယ်တကူစိတ်ပိုင်း, နားပင်းသောစကားမပြောနိုင်သောနှင့်မိမိတို့ကိုယ်နှင့်သူတို့ qui အတွက် Live ကမ္ဘာ့ဖလားနှင့် ပတ်သက်. အမှန်တရားမှမျက်စိကန်းသောအဆိုပါနှိမ့်ချထု Are ဘယ်သူလမ်းကြောင်းမှန်ပေါ်အတွက်ဦးဆောင်ခံရဖို့ခဲယဉ်း၏မှားယွင်းတဲ့ဦးတည်ဦးဆောင်ခဲ့သည်။\nသမ္မာတရားကိုအများကြီးနားလည်သူကားအဘယ်သူရတာဟာ 10% ဘာသာရေး, နိုင်ငံရေး, ဖျော်ဖြေရေး, စီးပွားရေးနှင့်အခြားနည်းလမ်းများမှတဆင့်သူတို့ရဲ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်ရှိ 85% ကိုစောင့်ရှောက်ရန်သူတို့၏အားသာချက်မှအသုံးပြုရန်ရည်ရွယ်။\nဘဝနှင့်မိမိကိုယ်ကို၏အမြစ်နှင့်စပ်လျဉ်းသမ္မာတရား Repossessed အသိပညာရှိခြင်းသည်ဉာဏ်အလင်းဘုရားသခငျ့သတ္တဝါဖြစ်ကြသည်ကို၎င်း, ပညာရေးမှတဆင့်ပြစ်ဒဏ်ခတ် 5% လှတျမွောကျစရှာအံ့သောငှါအဘယ်သူသည်ရတာဟာ 85% ။\nအဆိုပါတင်ပြရာခိုင်နှုန်းအတိအကျကိုရည်ရွယ်ချက် Be ဖို့ရည်ရွယ်ကြသည်မဟုတ်အစားအများသုံးဖြစ်ပြီး, ဘာသာရေး, နိုင်ငံရေးအစိုးရသောမင်းတို့နှင့်မြေကြီးပေါ်မှာရှိသောအဆိုပါအနည်းငယ်အမှန်တကယ်ဉာဏ်အလင်းလူများ, respectivement ကိုယ်စားပြုဖို့ရည်ရွယ်နေကြသည်။\nဘုံ features တွေထွက် mark ရန်အသုံးပြုနံပါတ်များအဲဒီသုံးအုပ်စုများ၏အဖွဲ့ဝင်များခွဲခြားသတ်မှတ်ရန်နှင့်အပြည့်အဝအဓိပတိသင်္ချာ၏ဘာသာစကားကို အသုံးပြု. နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ပါတယ်။\nအမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်သိစိတ်ကို: အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်သိစိတ်ကို qui est ဘုရားသခငျ့ဤလောက၌အကြှနျုပျတို့၏မူလအစ၏ဝိညာဏ်ဖြစ်ပါတယ်။\nအမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်သိစိတ်ကိုက Black လူမျိုး၏တစ်ခုတည်းသောသမိုင်းနှင့်ယဉ်ကျေးမှု၏အသိအမြင်နှင့်မတူညီသောကျနော်တို့-ရှိသည်ဟုလူ့ယဉ်ကျေးမှု၏ဘိုးဘေးတို့နှင့်မိခင်များအားဖြင့်အဖြူဖြစ်ခြင်း, ကမ္ဘာ့လူ့ယဉ်ကျေးမှုမှပံ့ပိုးမှုများဖန်ဆင်းတော်မူ၏။\nအမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်သိစိတ်ကိုကျွန်တော်မည်သို့ပင်ကျွန်တော်တို့ရဲ့ပထဝီဇစ်မြစ်အားလုံးကိုတဦးတည်းကလူများမှာထိုအသိအမြင်သည်နှင့်ကျွန်တော်အပြင်ဘက်အင်အားစုများ၏ကြီးစိုးနှင့်ကိုယ်ကိုကိုယ်လွတ်မြောက်ရန်နှင့်ဖြစ်တည်မှုက Universal မေတ္တာအစိုးရ, ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့်ပျော်ရွှင်မှုသို့ရောက်စေဖို့ အကယ်. ကျနော်တို့အလုပ်လုပ်နှင့်တစ်ဦးအဖြစ်ရုန်းကန်ရမယ်ဒါက ကမ္ဘာဂြိုဟ်၌ရှိသမျှသောလူတို့အဘို့။\nရပ်ရွာထိန်းချုပ်ရေး: ပညာရေး, စီးပွားရေး, နိုင်ငံရေး, မီဒီယာနှင့်ကျန်းမာရေးအဖွဲ့အစည်းများ၏အဝန်းထိန်းချုပ်ရေးကျွန်တော်တို့ရဲ့အသိုင်းအဝိုင်းဖြစ်ကြသည်။\nသဘာဝကျကျဘဝကျွန်တော်တို့ရဲ့သိပ္ပံထဲကအဝန်းထိန်းချုပ်ရေးစီးဆင်းမှုများအတွက်ကျွန်ုပ်တို့၏ဝယ်လိုအားကျနော်တို့လူတစ်ဦးအတွက်အဓိပတိခံနှင့်ကျွန်ုပ်တို့၏ကိုယ်ပိုင်ကြမ္မာ၏တစ်ဦးတည်းသောနဲ့ controller ရှိပါတယ်ဒါက qui သွန်သင်; ထို့ကြောင့်ကျနော်တို့ကျနော်တို့တစ်ဦးချင်းစီအဆင့်တွင်ရရှိနိုင်ဖို့ကွိုးစားဒါကစုပေါင်းအဆင့်တွင် Sami အဘိဓါန်ထိန်းချုပ်မှုရှိရမည်။\nကျနော်တို့-ရှိသည်ဟုအပြည့်အဝအဝန်းထိန်းချုပ်ရေးအကောင်အထည်ဖော်မှသာသည့်အခါကျွန်တော် qui လွတ်လပ်မှုဖြစ်ပါသည်, ကမ္ဘာ့အကြှနျုပျတို့၏ဘုရားသခငျယဉ်ကျေးမှု၏တန်ခိုးအာနုဘော်တန်ခိုးအာနုဘော်စုံစမ်းနိုင်ရန်ယုံကြည်စိတ်ချရသောဖြစ်လိမ့်မည်။\nငွိမျးခမျြးရေး။ ငွိမျးခမျြးရေးရှုပ်ထွေးမှုများ (ပရမ်းပတာ) ၏မရှိခြင်းသည်နှင့်ရှုပ်ထွေးမှုများ၏မရှိခြင်းအမိန့်ဖြစ်ပါတယ်။\nဥပဒေနှင့်အမိန့်ကျွန်တော်တို့ရဲ့သိပ္ပံဘဝ qui ကြွင်းသောအရာပေါ်မှာအလွန်အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်ပါသည်။\nအဓိပတိသင်္ချာပုဠာ၏ဥပဒေနှင့်အမိန့်ဖြစ်တယ်, ဒီအစ္စလာမ်ဘာသာ၏သိပ္ပံ, qui est ငြိမ်းချမ်းရေးဆုဖြစ်ပါတယ်။\nငွိမျးခမျြးရေးတပြင်လုံးကိုအကြိုးအတှကျအဓိပတိနားလည်မှု entre လူတွေဖြစ်ပါတယ်။\nစကြဝtoာနှင့်လူသား၏ဆက်ဆံရေး အစ္စလာမ်သည်သဘာ ၀ လမ်းစဉ်မဟုတ်ဘဲဘာသာရေးတစ်ခုဖြစ်သည်။\nအဲဒီပညာရေးဟာလူဦးအဖြစ်လုံလောက် Seif ခံရဖို့ကျွန်တော်တို့ကို enable လုပ်ဖို့ငျဆငျခံရ shoulds ။\nအဆိုပါအနက်ရောင်က Man ယဉ်ကျေးမှု၏ခမည်းတော်သည်အ\nရှေးဟောင်းနှင့်သမိုင်းမကမ္ဘာတွင်တစ်လျှောက်လုံး Known အားလုံးယဉ်ကျေးမှု၏တည်ထောင်သူလူမည်းတွေ--ခဲ့ကြပြီ။\n• pre-ဂရိ Minoan အဘိဓါန်များနှင့် Mycenean ယဉ်ကျေးမှု qui, ရှေးဟောင်းဂရိနှင့်ရောမ birthed\n• pre-ဆီးမိုက်နှင့်ခါလဒဲဗာဗုလုန်မြို့သား, စူမီးရီယန်နှင့်သူတို့၏ကအခြားအရှေ့အလယ်အိမ်နီးချင်း\n•သိသာထင်ရှားတဲ့ကုရှနဲ့အာဖရိကအဖြစ်လူသိများသည့် Black ကတိုက်ကြီးအခြားယဉ်ကျေးမှု,\n•အ Olmecs, မာယာနှင့် (ကိုလံဘတ်စ်ကဒီမှာသူ့ကနဦးခရီးစဉ်အပျေါ၌ထည့်လေ့မရှိသည့် Black ကအင်ဒီးယန်းအပါအဝင်) အမေရိကတိုက်၏အခြားအစောပိုင်းက Black Pre-Columbian ယဉ်ကျေးမှု\n•အိန္ဒိယအတွက် Indus မြစ်ချိုင့်ဝှမ်း၏ရှေးဟောင်းက Black ယဉ်ကျေးမှု,\nလူမည်းများ၏စွမ်းရည်များစီရင်ချက်ကိုပယ်မှဥရောပသားများကခေတ်ပြိုင်ကြိုးစားခြင်းမှီ, က Black သောသူကဲ့သို့မှတ်ခဲ့-ဖြစ်ပါတယ်\nအဆိုပါနက်နဲသောအရာကျောင်းများအတွက်ရှေးအဲဂုတ္တု Black ကဆရာ, ဆရာမတွေထဲမှာလေ့လာခဲ့ဝေးမြေများထဲကနေဧည့်သည်။\nထီစစ်မှန်တဲ့နှင့်အသကျရှငျဘုရားကိုယ်တော်တိုင်ဘဲပလေတိုသည်, အဓိပတိဒီလိုမှမဟုတ်ရင်ဂရိနတ်ဘုရားတို့၏လူ့အားနည်းချက်တွေကိုနှင့်အတူမကျေနပ်တဲ့ထင်ရှား။ ,\nဟေလသလူနေဆဲအဲဂုတ္တု Black ကယောက်ျားအားချီးမွမ်းနှင့်ကိုးကွယ်, ထပလေတို၏ခေတ်မှ, ခံခဲ့ရသည်။\nဤအချက်အလက်များကိုဂျော့ဂ်ျဂျိမ်းစ်ဂျိမ်းစ်မှခိုးယူထားသောအမွေနှင့်မာတင်ဘာနာ၏ Black Athena တွင်မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။\nဥပမာဇုနှင့် Hercules, ပြီးနောက်-Osiris နှင့် Horus လုပ်ပါတယ်ခဲ့ကြတဲ့အဘယ်သူနှင့်လေးစားသူက Black ဘုရားအင်မ်ဟိုပါဝင်သည်\nဆေးပညာ၏မူလတန်းအယူဝါဒသည် Hippocratic ကျိန်ဆိုခြင်းကိုပြုနှင့်။


နာမည်ရ မုန်တိုင်း WUTIP – 20W စက်တင်ဘာလကုန်ရက် ဗီယက်နန်ကမ်းခြေသို့ဝင်မည် « MMWeather Information BLOG\n« မုန်တိုင်း WUTIP ယနေ့ညနေပိုင်း၌ အဆင့်-၁ တိုင်ဖွန်းမုန်တိုင်း ဖြစ်လာမည် INVEST-93W လေဖိအားနည်းရပ်ဝန်း 20W ဖြစ်လာပြီ »\nနာမည်ရ မုန်တိုင်း WUTIP – 20W စက်တင်ဘာလကုန်ရက် ဗီယက်နန်ကမ်းခြေသို့ဝင်မည်\nBy mmweather.ygn, on September 27th, 2013\n27 Sep 2013 1200Z\nLocation: 17.0 115.3\nနောက်ဆုံးရရှိသည့် အချက်အလက်များအရ မုန်တိုင်း WUTIP သည် ဗီယက်နန်နိုင်ငံ ဒါနန်မြို့ အရှေ့ဘက် ၄၇၅ မိုင်ခန့်၊ ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံ မနီလာမြို့ အနောက်မြောက်ဘက် ၄၁ဝ မိုင်ခန့်၊ တရုတ်ပြည်မ-ဟောင်ကောင်မြို့ တောင်ဘက် ၃၇၅ မိုင်ခန့်အကွာ တောင်တရုတ်ပင်လယ်ပြင်တွင် ဗဟိုပြုနေပြီး လွန်ခဲ့သည့် ၆ နာရီအတွင်း အနောက်ဘက်(Heading 274.38 degrees)သို့ တစ်နာရီ ၁၂ မိုင်နှုန်းဖြင့် ရွေ့လျားခဲ့ပါသည်။\nမုန်တိုင်း WUPTIP သည် စက်တင်ဘာလ ၃ဝ ရက် မြန်မာစံတော်ချိန် ၁၈း၃ဝ နာရီမတိုင်မီ ဗီယက်နန်နိုင်ငံကမ်းခြေအား၊ Quang Tri မြို့ မြောက်ဘက် ၁၈ မိုင်ခန့်မှ ဖြတ်ကျော်၍ ကုန်းတွင်းသို့ ဝင်ရောက်မည် ဖြစ်ကြောင်း၊ ကုန်းတွင်းသို့ ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်စဉ် မုန်တိုင်းဗဟိုတွင် လေတိုက်နှုန်း 65 knots(တစ်နာရီ ၇၅ မိုင်နှုန်းခန့်)ဖြင့် ဝင်ရောက်မည်ဖြစ်ကြောင်း သိရပါသည်။ လက်ရှိအချိန်၌ မုန်တိုင်းအရွယ်အစား အချင်း ကီလိုမီတာ ၅၅၅(၃၄၅ မိုင်ခန့်)ရှိနေပြီး၊ ဗဟိုတွင် မုန်တိုင်း ဒီလှိုင်းအမြင့် ၁၁ ပေ၊ မိုးရွာသွန်းနှုန်း ၂၅ဝ မီလီမီတာနှင့် အထက်(၉.၈၅ လက်မခန့်)ရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း သိရပါသည်။(ပုံ-၁)\nTSR မှ ခန့်မှန်းချက်အရ မုန်တိုင်း ကုန်းတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးချိန်တွင် မြန်မာနိုင်ငံ အရှေ့ပိုင်းဒေသများအထိ ရောက်ရှိနိုင်မည့် လေပြင်းတိုက်ခတ်မှု ဖြစ်နိုင်ခြေလျော့နည်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရပါသည်။(ပုံ-၂)\nမုန်တိုင်းသည် လာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ညပိုင်းတွင် ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး အဆင့်-၁ တိုင်ဖွန်းမုန်တိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး ဗီယက်နန်ကမ်းခြေကို အဆင့်-၁ တိုင်ဖွန်းမုန်တိုင်းအဆင့်ဖြင့် ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်နိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းထားပါသည်။\nSATURDAY AFTERNOON: Intensifies further asaTS as it moves across the central part of the South China Sea…about 700 km west-northwest of Dagupan City, Pangasinan [5PM SEP 28: 16.9N 114.2E @ 85kph].\nSUNDAY AFTERNOON: Intensifies intoaTyphoon (Category 1) as it turns slightly west-southwest then back to west slowly across the South China Sea…about 475 km east-northeast of Da Nang, Vietnam [5PM SEP 29: 16.8N 112.6E @ 120kph].\n(ပုံ-၁) နောက်ဆုံးရရှိသည့် အချက်အလက်များအရ ပုံဖေါ်ထားသော မုန်တိုင်း WUTIP ၏ လမ်းကြောင်းခန့်မှန်းချက်နှင့် စက်တင်ဘာလ ၃ဝ ရက် မြန်မာစံတော်ချိန် ၁၂း၃ဝ နာရီအထိ ၇၂ နာရီအတွင်း မိုးရွာသွန်းမှု ခန့်မှန်းပုံ ဖြစ်ပါသည်။\n(ပုံ-၂) TSR မှ လေပြင်းတိုက်ခတ်ခံရမှု ဖြစ်နိုင်ခြေပြပုံ(အောက်တိုဘာလ ၁ ရက် မြန်မာစံတော်ချိန် ၁၈း၃ဝ နာရီ)\nUncategorized « မုန်တိုင်း WUTIP ယနေ့ညနေပိုင်း၌ အဆင့်-၁ တိုင်ဖွန်းမုန်တိုင်း ဖြစ်လာမည် INVEST-93W လေဖိအားနည်းရပ်ဝန်း 20W ဖြစ်လာပြီ »\n« မုန်တိုင်း WUTIP ယနေ့ညနေပိုင်း၌ အဆင့်-၁ တိုင်ဖွန်းမုန်တိုင်း ဖြစ်လာမည် INVEST-93W လေဖိအားနည်းရပ်ဝန်း 20W ဖြစ်လာပြီ »\tCopyright © 2017 MMWeather Information BLOG Log in - All Rights ReservedPowered by WordPress & the Atahualpa Theme by BytesForAll. Discuss on our WP Forum


နျူကလီးယား သဘောတူညီချက်မှ အမေရိကန် နုတ်ထွက်သော်လည်း အီရန်နှင့် ဆက်လက် ကုန်သွယ်မည်ဟု ဥရောပ?? - Yangon Media Group\nတီဟီရန်၊ မေ ၁၉\nနျူကလီးယားသဘောတူညီချက်မှ အမေရိကန်နုတ်ထွက်သွားသော်လည်း အီရန်နှင့်ဆက်လက်ကုန်သွယ်သွားမည်ဟု ဥရောပသမဂ္ဂက နှစ်သိမ့်ပြောကြားလိုက်ကြောင်း မေ ၁၉ ရက် ရိုက်တာသတင်းကဆိုသည်။ အမေရိကန်သမ္မတ ဒေါ်နယ်ထရန့်သည် ၂ဝ၁၅ ခုနှစ် အီရန်နျူကလီးယားသဘောတူညီချက်မှ နုတ်ထွက်ကာ အီရန်အပေါ် ဆန်ရှင်များပြန်လည်ချမှတ်မည်ဟု ပြောဆိုထားသည်။ ထို့ကြောင့် အီရန်အစိုးရ၏ အဓိကဝင် ငွေဖြစ်သော ရေနံတင်ပို့ရောင်းချမှုမှာလည်း ပိတ်ပင်ခံရ ဖွယ်ရှိနေသည်။\nသို့သော် ဥရောပသမဂ္ဂ၏ စွမ်းအင်နှင့် ရာသီဥတု ရေးရာကော်မရှင်နာမင်းကြီးသည် အီရန်အစိုးရဝန်ကြီး ငါးဦးနှင့်တွေ့ဆုံရာတွင် ဥရောပသမဂ္ဂအနေဖြင့် အီရန်နှင့် ဆက်လက်ကုန်သွယ်ရန်၊ အီရန်ထံမှ ရေနံများဆက်လက်ဝယ်ယူရန် ဆန္ဒရှိကြောင်း နှစ်သိမ့်ပြောကြားခဲ့သည်။ ဂျာမနီ၊ ပြင်သစ်နှင့် ဗြိတိန်တို့ဦးဆောင်သော ဥရောပ သမဂ္ဂသည် နျူကလီးယားသဘောတူညီချက်ကို ဆက်လက် ထောက်ခံနေဆဲဖြစ်သည်။ အမေရိကန်နုတ်ထွက်သွား သော်လည်း သဘောတူညီချက် မပျက်ပြားစေရန် ကြိုးစား နေကြသည်။\nဥရောပသမဂ္ဂတာဝန်ရှိသူများကမူ မိမိတို့အနေဖြင့် အီရန်ကို အမေရိကန်ဆန်ရှင်များ၏ဒဏ်မှ များစွာအကာ အကွယ်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း၊ အမေရိကန်ဆန်ရှင်များ ပြန်လည်တည်ရှိလာပါက ဥရောပကုမ္ပဏီများသည် အီရန်ကို စွန့်ခွာကြဖွယ်ရှိကြောင်း သုံးသပ်ပြောကြားသည်။ ၂ဝ၁၅ ခုနှစ်တွင် အီရန်နှင့် ကမ္ဘာ့အင်အားကြီးနိုင်ငံများသည် နျူကလီးယားသဘောတူညီချက်ကို ချုပ်ဆိုခဲ့ သည်။ ထိုစာချုပ်အရ အီရန်သည် နျူကလီးယားအစီအစဉ်များကို ရပ်တန့်ပေးခဲ့သလို အမေရိကန်ဦးဆောင်သော အနောက်နိုင်ငံများကလည်း ဆန်ရှင်များအားရုပ်သိမ်းပေး နိုင်ခဲ့သည်။\nဗင်နီဇွဲလား နိုင်ငံပိုင် ရေနံကုမ္ပဏီကို အမေရိကန် ဒဏ်ခတ်ပိတ်ဆို့\nပွဲကြည့်ခွင့် ပိတ်ပင်ခံခဲ့ရသော်လည်း တခြားနည်းလမ်းဖြင့် ကြည့်ရှုခဲ့သည့် ဒီနစ်ဇ်လီစပေါအသင်??


ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ | The World of Pinkgold\nCategory Archives: ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ\nKissing! How good is it?\nPosted on July 24, 2008 by cuttiepinkgold\nဒီပိုစ့်လေးကိုမြင်ပြီး ပင့်ဂိုလ်းတစ်ယောက် မဟုတ်တရုပ်တော့လုပ်ပြီလို့ မထင်လိုက်ကြပါနဲ့။ ကျွန်မရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ၊ ရုပ်ရှင်တွေ၊ ဗွီဒီယိုတွေထဲမှာ၊ မိသားစုထဲမှာ၊ ချစ်သူတွေကြားထဲမှာ “Kiss” လုပ်ကြတယ်ဆိုတာ ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ အရာတစ်ခုပဲလို့ ကျွန်မကတော့ မြင်ပါတယ်ရှင်။ Passionate Kissing လိုမျိုးဆိုရင်တော့ သမီးရည်းစားတွေကြားထဲ ဖြစ်ပျက်တာပေါ့။ ဒါပေမယ့် မောင်နှမသားချင်း၊ မိဘနဲ့ သားသမီးချင်း၊ သူငယ်ချင်း အချင်းချင်း ချစ်လို့ နမ်းကြတာလည်း ရှိတတ်ကြတယ် မဟုတ်လား။ ချစ်လို့ပဲ နမ်းကြတာလား။ နမ်းလို့ပဲ ချစ်ကြတာလား။ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ်ပါ ကျွန်မကတော့ ဒီအတိုင်း နမ်းချင်လို့ နမ်းနေကြတာထက် စာရင်၊ Kiss လုပ်ခြင်းက ဘာများကောင်းလဲ၊ ကျမ်းမာရေး၊ လူမှုရေး ကဏ္ဍတွေမှာ ဘယ်လိုအထောက်အကူပြုလဲ ဆိုတာလေးကို တစ်ချက်သိချင်လို့ Googling လုပ်ကြည့်မိပါတယ်။ အိုးးးးးးးး မမြင်စရာလေးတွေ အများကြီးကျလာသလို၊ တစ်ကယ် အသုံးဝင်တဲ့ အချက်ကလေးတွေလည်း အများကြီးပဲ တွေ့လိုက်ရပါတယ်ရှင်။ အဓိက ဖော်ပြထားတာတွေကတော့ Health benefit of Kissing တွေပါပဲ။ ကျွန်မလည်း ဖတ်ရင်း၊ မှတ်ရင်းနဲ့ပဲ ဒီနေရာလေးမှာ ဝေမျှလိုက်ရပါတယ်ရှင်။\n“Kissing is passion and romance and what keeps people together,” လို့ပြောခဲ့တဲ့ သူကတော့ “The Art of Kissing” ဆိုတဲ့ စာအုပ်ကို ရေးသားခဲ့တဲ့ စာရေးဆရာ William Michael Cane ဖြစ်ပါတယ်။ နမ်းနေတဲ့အချိန်မှ၊ အထူးသဖြင့် “Oh so good” လို့ခံစားရရင်တော့ သေချာပြီ.. ဒါကြောင့် အကျိုးထူး တစ်ခုခုတော့ ခံစားရပြီပေါ့။ အဲလို ခံစားရမယ်ဆိုရင် စိတ်ဖိစီးမှုတွေကို ပြေလျော့နိုင်ပါတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ တင်းနေတဲ့ အကြောလေးတွေကို လျှော့ပေးနိုင်တဲ့အတွက် သက်တောင့် သက်သာလည်း ဖြစ်စေပါတယ်တဲ့။ နောက်တစ်ခုက kiss လုပ်နေတဲ့အချိန်မှာ ထုတ်လုပ်ပေးတဲ့ saliva တွေက သွားတွေမှာ ရှိနေတဲ့ ဘက်တီးရီးယားတွေကို သေစေနိုင်ပါတယ်။ (သွားဝေဒနာရှင်တွေအတွက် ပိုက်ဆံမကုန်တဲ့ ဆေးကုနည်းပေါ့.. ဟီးဟီး)။\nKissing လုပ်ခြင်းကြောင့် ကယ်လိုရီတွေလည်း လျော့ကျစေပါတယ်တဲ့။ နမ်းနေတဲ့အချိန်မှာ ဆိုရင် တစ်မိနစ်ကို2calories နှုန်းလောက်ကျတတ်ပါတယ်။ မျက်နှာပြင်ရဲ့ ကြွက်သားတွေကလည်း လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ပြီးသား ဖြစ်သွားစေပါတယ်။ Kiss လုပ်ခြင်းဟာ တရားထိုင်ခြင်းက ရတဲ့အကျိုးကျေးဇူးတွေလိုပဲ စိတ်ကိုတည်ငြိမ်စေပြီး စိုးရိမ်သောကတွေကိုလည်း ပြေပျောက်စေပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ Kiss လုပ်ခြင်းက ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဟော်မုန်းတစ်မျိုးဖြစ်တဲ့ oxytocin ကိုများများထွက်စေပြီး အဲဒီ ဟော်မုန်းက ခန္ဓာကိုယ်ကို ငြိမ်သက်စေတဲ့ အစွမ်းသတ္တိရှိလို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်ရှင်။\nလူတွေပဲ နမ်းတတ်ကြတာ မဟုတ်ပါဘူး။ တိရစ္ဆာန်တွေလည်း ဒါမျိုးတွေ လုပ်တတ်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့ကတော့ မသိဘူးပေါ့ရှင်။ Helen Fisher, PhD, professor of anthropology at Rutgers University in Newark ရဲ့လေ့လာချက်အရ တိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ အနမ်းသဘာဝကို တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ အင်းဆက်ပိုးတွေက ခြေထောက်လေးတွေနဲ့ နောက်တစ်ကောင်ရဲ့ ၀မ်းဗိုက်ကို ထိတွေ့ပြီး နမ်းကြတယ်၊ လိပ်တွေ၊ ကြောင်တွေ စသော သတ္တ၀ါတွေကလည်း အချင်းချင်း နှာသီးလေးတွေ ပွတ်သပ်ကြတယ်၊ ခွေးတွေက နောက်တစ်ကောင်ရဲ့ မျက်နှာကို သူတို့ရဲ့ လျှာနဲ့လျက်ကြတယ်၊ ဆင်တွေကတော့ သူတို့ရဲ့ အစွယ်ကို နောက်တစ်ကောင်ရဲ့ ပါးစပ်ထဲ ထိုးသွင်းကြတယ်.. အစရှိတဲ့ ပုံစံမျိုးစုံနဲ့ နမ်းလေ့ရှိကြပါတယ်။\nနမ်းတယ်ဆိုတာ တိရစ္ဆာန်လောကမှာရော၊ လူ့လောကမှာပါ သံယောဇဉ်ပိုတိုးစေတဲ့ လုပ်ရပ်တစ်ခုပါ။ သမီးရည်းစားတွေသာ နမ်းတတ်ကြတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ယောင်္ကျားလေးအချင်းချင်း၊ မိန်းကလေးအချင်းချင်းလည်း ချစ်ရင် သဘောရိုးနဲ့ အာဘွားပေးတတ်ကြတယ် မဟုတ်လား။ အခုနောက်ပိုင်းမှာဆိုရင် ဒါဟာ တိုးတက်လာတဲ့ လူ့ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုတောင် ဖြစ်လို့လာနေပါပြီ။\nအရင်တုန်းကလည်း ပွေ့ဖက်ခြင်း ကြောင့်ရလာနိုင်တဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေကို ကျွန်မရေးဖူးပါတယ်။ ဒီနေရာ လေးမှာဖတ်နိုင်ပါတယ်ရှင်။\nFiled under ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ |\t11 Comments\nCaution to all ladies! (must read) !!\nPosted on December 17, 2007 by cuttiepinkgold\nအမျိုးသမီးတွေအတွက် သီးသန့်ရေးတဲ့ ပိုစ့်လေးပါ။ ကျွန်မရဲ့ မေလ်းထဲကို ရောက်လာတာကို ဘာသာပြန်ပြီး တင်ပေးတာပါ။ အားလုံးအတွက် အရမ်းကို အသုံးဝင်မှာပါ။ မတော်တဆ ဖတ်မိတဲ့ ကိုကိုတွေလည်း မိမိတို့ရဲ့ ချစ်ချစ်များ၊ မိသားစုထဲက မိန်းကလေးများကို ဝေငှပေးနိုင်ပါတယ်ရှင်။\nကျွန်မတို့ အ၀တ်အစား အသစ်တွေ ၀ယ်တဲ့အခါ အသစ်ဆိုပြီး ဒီအတိုင်း မ၀တ်သင့်ပါဘူးရှင်။ ဘယ်လောက်ပဲ သစ်သစ် လျှောပြီးမှ ၀တ်သင့်ပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲ သိလား။ အဲဒီအ၀တ်တွေမှာ မျက်စိနဲ့ မမြင်နိုင်တဲ့ ကပ်ပါးကောင်တွေ ပါလာတတ်လို့ပါပဲ။ အိုကေ ဘယ်လို သတ္တ၀ါတွေကများ ကျွန်မတို့ ၀တ်မယ့် အ၀တ်တွေမှာ ကပ်နေတာပါလိမ့်နော်။ အသစ်ပါဆိုမှ အလုပ်ရှုပ်အောင် လုပ်တယ် ဟွန်း။ ကဲ ကြည့်မယ်.. မကြည့်ခင် ဘုရားအရင်တ ထားလိုက်ကြပါ.. လာပြီ ဒီမှာ သတ္တ၀ါ…။\nဘုရားရေ ရွံစရာကေင်းလိုက်တာ။ ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား။ မထင်မိကြဘူး မဟုတ်လား။ အဓိက ကပ်ပါလာနိုင်တာကတော့ ဘရာဇီယာတွေမှာပါပဲ။ မိန်းကလေးတိုင်းကို ဒီအကြောင်းပြောလိုက်ကြပါနော်။ မရှက်ကြေး ကွ. YO! အဲတော့ ဘရာဇီယာတွေကို မ၀တ်ခင် ဘယ်လောက်ပဲ သစ်သစ် အမြဲလျှောပါ။ ဒီအကျင့်ကို ရအောင်လည်း လေ့ကျင့်ထားပါ။ ဒါတွေကိုမှ မဟုတ်ပါဘူး။ မိမိတို့ဝတ်မယ့် undergarment တွေကိုလည်း လျှော်ရပါမယ်။ ဘယ်လို ဘယ်လို ဖြစ်သွားတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းကို ပြောပြပါမယ့်။ ဘာသာပြန်ရတာ မကောင်းလို့ အင်္ဂလိပ်လိုပဲ ဖတ်လိုက်ကြနော်။ ဝေါဟာရတွေ မရေးရဲဘူး အက် အက်..\nShe decided to bandage her sores, however as Susan’s pain grew more intense She decided to seek help fromamore certified doctor.Dr. Lynch could not diagnose the infection and told Susan to seek theaid of one of his colleagues who specializes in dermatology.\nUnfortunately, the doctor was on vacation. She waited for two weeks and finally was able to reach the dermatologist. Sadly,alife changing event was about to unfold during her appointment. To Miss McKinley’s surprise, after she removed the bandages, they found\nLarvae growing and squirming within the pores and sores of her breast. Sometimes these wicked creatures would all together simultaneously move around into different crevices. What she didn’t know was that the holes were in fact, deeper than she had originally thought, for these larvae were feeding off the fat, tissue, and even milk canals of her breast.\nအဲဒီမမမှာ ဘယ်လိုရောဂါ ရသွားတယ်ဆိုတာ မသိချင်ကြဘူးလား.. ဒီနေရာ လေးမှာ သွားကြည့်လိုက်ကြနော်။\nကဲ ဒီလောက်ဆိုရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ underwear တွေဟာ မသန့်မရှင်းနဲ့ ၀တ်ရင် ဘယ်လောက်ကြောက်စရာ ကောင်းလိမ့်မလဲဆိုတာ။ ကဲ ဒီတော့ ဒီအကြောင်းလေးကို အမျိုးသမီးတိုင်းကို မျှဝေပေးကြပါရှင်။ ဖတ်စေချင်ပါတယ် လူတိုင်းကိုပေါ့လေ။ သတိမမူ ဂူမမြင် မဖြစ်စေချင်လို့ပါ။ ပြီးတော့ underwear တွေပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် အ၀တ်အစားတိုင်းဟာ နိုင်ငံအမျိုးမျိုးကနေ လာကြတာပါ။ packing တွေထုပ်၊ container ထဲထည့်ခံရနဲ့ လက်ပေါင်းမြောက်များစွာနဲ့ ကိုင်ခြင်း ထိခြင်းကို ခံရတာပါ။ အဲတော့ လက်က မသန့်ရှင်းရင် ရောဂါပိုးတွေလည်း ပါလာနိုင်ပါတယ်။\nLEASE WASH ALL NEWLY PURCHASED BRAS AND UNDERWEAR BEFORE WEARING THEM. WE DO NOT KNOW WHAT PARASITES ARE IN OUR CLOTHING WHEN WE BUY THEM.\nFiled under ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ |\tLeaveacomment\nLaughing and its benefit\nPosted on August 13, 2007 by cuttiepinkgold\nပွေ့ဖက်ခြင်းရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေရယ်၊ ပြုံးခြင်းရဲ့ တန်ဘိုးတွေရယ်ကို ကျွန်မရေးသားခဲ့ဖူး ပါတယ်။ ခုဆက်ပြီး လူ့ဘ၀မှာ အရေးပါတဲ့ အရာတစ်ခုဖြစ်တဲ့ ရယ်မောခြင်းရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုလေးတွေကို ရေးသားတင်ပြပေးချင်ပါတယ်။ နှစ်သက်ကြလိမ့်မယ် ထင်ပါတယ်ရှင်။\nရယ်မောခြင်းဆိုတာ အလွန်ကိုအစွမ်းထက်သော ဆေးတစ်မျိုးဖြစ်ပါတယ်။ စိတ်ဖိစီးမှု့ကို လျော့ပါးစေတယ်။ မိသားစုအတွင်းမှာလည်း ပြသနာတွေကို ပြေလျော့စေတယ်။ ဒေါသတွေကို ဖြေဖျောက်ပေးနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ အတွေးအခေါ်တွေကို ရှင်သန်ထက်မြက် စေပါတယ်။ ရယ်မောခြင်းဟာ ကျွန်မတို့ရဲ့ နေထိုင်မှုဘ၀မှာ များစွာအကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိပါတယ်။ သူ့ကြောင့် ဘယ်လိုအကျိုးတွေ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်တယ်ဆိုတာ ခေါင်းစဉ်လေးတွေ ခွဲပြီးရေးသားပေးချင်ပါတယ်။\nHealth Benefit Of Laughter\n၁။ စိတ်ဖိစီးမှုကို လျော့ပါးစေသည်\n၂။ Blood Pressure ကိုလျော့နည်းစေသည်\n၃။ စိတ်ဓါတ်ရေးရာ မြှင့်တင်ပေးသည်\n၄။ ကိုယ်ခံစွမ်းအားကို တိုးပွားစေသည်\n၅။ ဦးနှောက်၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို သွက်လက်ကောင်းမွန်စေသည်\n၆။ နှလုံးရောဂါမှ ကာကွယ်ပေးသည်\nရ။ လူမှုဆက်ဆံရေး အဆင်ပြေစေသည်\n၈။ အညောင်းအညာပြေ၍ relax လုပ်ပေးနိုင်သည်\n၉။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် စိတ်ကျေနပ်စေသည်\nကျွန်မတို့ရဲ့ အလုပ်ခွင်မှာရော မိသားစုအတွင်းမှာပါ ရယ်မောခြင်းဟာ မဖြစ်မနေလိုအပ်ပါတယ်။ “ကျွန်မတို့တွေ အတူတစ်ကွ ရယ်မောသင့်သလား” ဒါမှမဟုတ် “ရယ်မောခြင်းက ပြသနာတွေကို ကျော်လွှားနိုင်လား” စတဲ့မေးခွန်းတွေကတော့ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်ပါတယ်။ ဟုတ်ကဲ့ပါ။ ရယ်မောခြင်းဟာ ကျွန်မတို့အချင်းချင်းကို ပိုနီးစပ်ခင်မင်မှုရရှိစေပါတယ်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ ပြသနာဝန်ထုပ်တွေကို ပြေလျော့စေပြီး ရှုထောင့်မျိုးစုံကနေ ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းတွေ ထွက်လာစေပါတယ်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို လျော့နည်းစေတဲ့ အဓိကအကြောင်းအရာတွေကတော့ လူမှုပြသနာများကို ဖြေရှင်းခြင်း၊ တစ်ခုခုအပေါ်မှာ အာရုံစူးစိုက်ခြင်းနဲ့ အချိန်ရှိသရွေ့မှာ အလုပ်လုပ်ခြင်းတို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်ကယ်တော့ ဘာတွေပဲ လုပ်နေလုပ်နေ ဘ၀ဆိုတာ ပြီးပြည့်စုံမှု ရရှိနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မိသားစုတွေ၊ မိတ်ဆွေတွေ၊ ထိမ်းမြားလက်ထပ်ပြုတာတွေကအစ ကျွန်မတို့ရဲ့ မျိုးဆက်တွေ၊ ဆွေမျိုးတွေ အစရှိသူတိုင်းမှာ တစ်ခုမဟုတ် တစ်ခုတော့ လိုအပ်ချက်တွေရှိနေကြတာပါပဲ။ ဒီတော့ ကျွန်မတို့ အတူတူရယ်မော ပျော်ရွှင်ကြတဲ့အခါ ကျွန်မတို့ကို လူမှုပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ ပိုမိုနီးစပ်စေပြီး အချင်းချင်းကြားမှာလည်း နားလည်ကြင်နာမှု ပိုရကာ ပြသနာတွေ ပြေလျော့စေနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။\n*Laughter is the shortest distance between two people.\n*Humor unites us, especially when we laugh together.\n*Laughs and smiles are enjoyed best when shared with others.\n*To laugh or not to laugh is your choice.\nWhat is the difference between hurtful and healthful humor?\nယေဘုယျအားဖြင့်တော့ ကျန်းမာရေးကို အထောက်အကူပြုသော ရယ်မောခြင်းဆိုတာ ဟာသဥာဏ်ရွှင်ခြင်း၊ ပျော်ရွှင်တတ်ခြင်း အစရှိတာတွေကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရတာပါ။ ထိခိုက်စေတဲ့ ဟာသတွေ ကတော့ ကျွန်မတို့ကို လူတွေနဲ့ ပိုဝေးကွာစေပါတယ်။ ထေငေါ့တဲ့ ပျက်လုံးတွေ၊ နှိမ့်ချပြောပြီး ဟာသလုပ်တာတွေ၊ တိုင်းရင်းသားတွေကို လှောင်ပြောင်တဲ့ ပျက်လုံးတွေ၊ အချင်းချင်းနှိပ်ကွပ်တာတွေ အစရှိတဲ့ ပျက်လုံးတွေကြောင့် ရယ်မောရတာဟာ မကောင်းတဲ့ အရာတွေပါ။ လူတွေကြားမှာ နားလည်မှုတွေ လွဲမှားစေပြီး၊ ပြသနာတွေကိုတောင် ဖန်တီးပေးတတ်ပါတယ်။\n“Laughing with others is an ice breaker while laughing at others is an ice maker.”\nရနံ့ကုထုံးကို ရေမွှေးတွေလိုပဲ အီဂျစ်လူမျိုးတွေကစခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၅၀၀၀ လောက်ကတည်းက စတင်အသုံးပြုခဲ့ကြတာပါ။ ရှေးခေတ်ကလူသားတွေက မကျန်းမမာဖြစ်တဲ့အခါ ရနံ့မွှေးတဲ့ သစ်ပင်တွေ သစ်ဥ သစ်ဖုတွေနဲ့ ကုစားခဲ့ကြတာဖြစ်ပါတယ။် အခုချိန်မှာတော့ ဒီနည်းလမ်းကို ကျန်းမာရေးအတွက်သာမက အလောင်းတွေကို မပုပ်မသိုးအောင် စီရင်ရာမှာလည်း သုံးနေကြပါတယ်တဲ့။ တရုပ်တွေကလည်း ဒီနည်းလမ်းကို အီဂျစ်တွေနဲ့တစ်ချိန်တည်းမှာ အသုံးပြုနေခဲ့ကြပါတယ်။ တရုပ်တွေကလည်း သူတို့ တွေရဲ့ဘုရားကို ပူဇော်ဖို့ ရနံ့မွှေးတဲ့အပင်ငယ်လေးတွေကို စတင်အသုံးပြုခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပြီး ရနံ့ကုထုံးဟာ တရုပ်တွေရဲ့ တစ်ခြားသောရှေးဟောင်းကုသနည်းဖြစ်တဲ့ နှိပ်နယ်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေပါတယ်တဲ့။ ဂရိတွေကလည်း အီဂျစ်တွေဆီက နည်းပညာယူပြီး နောက်ပိုင်းမှာ သူတို့ တွေရဲ့ကိုယ်ပိုင် ရှာဖွေတွေ့ ရှိမှုတွေပေါင်းစပ်ပြီး ရနံ့ကုထုံးကို စတင်ခဲ့ပါတယ။် သူတို့ တွေက ပန်းရနံ့ တစ်ချို့ ဟာ လှုံဆော်တတ်တဲ့ဂုဏ်သတ္တိမျိုးရှိတယ်ဆိုတာ တွေ့ ရှိခဲ့ပြီး သံလွင်ဆီဟာ အလှအပအတွက်ရော ဆေးပညာအတွက်ပါကောင်းတယ်ဆိုတာ တွေ့ရှိခဲ့ပါသတဲ့။\nရောမတွေကတော့ ဂရိတွေဆီကပညာရပြီး အမွှေးအကြိုင်တွေကို အညောင်းအညာပြေစေဖို့အတွက် ရေထဲထည့်ပြီးချိုးကြတာလည်း ပြုလုပ်ကြပါသေးတယ်။ အဲဒီရေမွှေးဆီတွေကို နှိပ်နယ်တဲ့နေရာမှာပါ အသုံးပြုခဲ့ကြပါတယ်။ ဒီလိုမွှေးရနံ့တွေကို သုံးစွဲမှုဟာ ရေမတွေက အိန္ဒိယတို့ အာရေဗျဒေသတို့နဲ့ ကုန်သွယ်မှုလမ်းကြောင်းဖွင့်လှစ် လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ပိုပြီးတော့လူသိများလာခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ရောမအင်ပါယာကြီးကျဆုံးသွားပြီး နောက်မှာတေ့ မွှေးရနံ့သုံးစွဲမှုဟာလည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့ရပါသတဲ့။\nဒီနေ့ခေတ်ကို ရောက်လာတဲ့အခါမတော့ သိပ္ပံပညာရှင်တွေရဲ့ သုတေသနပြုချက်တွေအရ မွှေးရနံ့တွေကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအတွက်သာမက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချမ်းသာသုခအတွက်ပါကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးပြုလာခဲ့ကြပါတယ်။\nကိုဖိုးဇေရဲ့ အကြံတောင်းချက်အရ ဒီပိုစ့်လေးကို တင်ဖို့စိတ်ကူးရသွားပါတယ်ရှင်။ Fungus Infection ဆိုတာ လူအတော်များများမှ ဖြစ်တတ်ကြပါတယ်။ ပင့်ဂိုလ်းတောင် လက်သည်းမှာ Fungus Infection ဖြစ်လို့ကုလိုက်ရတာ အကျိုးဆက်ကတော့ ခုချိန်ထိ လက်သည်းရှည်ထားလို့ မရတော့ဘူးလေ။ လက်သည်းကို တစ်ချိန်လုံး ဂရုစိုက်ပြီးနေနေရတော့တာပေါ့။ Fungus တွေမဖြစ်အောင် ဘယ်လိုကာကွယ်ရမယ်ဆိုတာ သိသလောက်လေး ဝေငှပေးချင်ပါတယ်ရှင်။\nဆရာဝန်တော်တော်များများမှာတော့ လက်သည်း၊ ခြေသည်း၊ ပေါင်ခြံကြား၊ ခြေ နဲ့ လက်တွေမှာ ဖြစ်တတ်တဲ့ မှိုရောဂါတွေကို ကုသဖို့နည်းလမ်းကောင်းတွေ ရှိပြီးသားပါ။ ဒါပေမယ့်ဆိုးတာ တစ်ခုကတော့ ဒီရောဂါမျိုးဟာ ဆေးတွေနဲ့ သေသေချာချာ ဂရုတစ်စိုက်ကုသပျောက်ကင်း ပြီးတာတောင် ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်နိုင်တဲ့ ရောဂါတစ်မျိုးပါ။ ဒါကဘာကြောင့်ဖြစ်ရတာလဲ ဆိုတော့ကျွန်မတို့ လူသားအားလုံးမှာရှတဲ့ အားနည်းချက် အားသာချက်တွေကြောင့်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်ချို့လူတွေမှာ ဓါတ်မတည့်ခြင်းတွေကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ တစ်ချို့လူတွေကကျတော့ အအေးမိလွယ်တတ်ကြတယ်လေ။ တစ်ချို့တွေက ကျတော့ အစာအိမ်မကောင်းတာတို့ ဘာတို့ဖြစ်တတ်ကြပြန်ရော။ တစ်ချို့သူတွေမှာကျတော့လည်း လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ မှိုစွဲတဲ့ရောဂါ ရတတ်ကြတယ်လေ။\nတစ်ချို့အရွယ်ရောက်ပြီးသူတွေရဲ့ ခြေထောက်တွေ၊ ခြေသည်းတွေမှာ အဖြစ်များလေးရှိတဲ့ မှိုစွဲရောဂါကတော့ မျိုးရိုးဗီဇနဲ့လည်း ဆိုင်ပါတယ်။ သူတို့တွေရဲ့ အရေပြားဟာ မှိုရောဂါပိုးကို အသေမသတ်နိုင်ပါဘူး။ မှိုတစ်ခါစွဲခြင်း ခံရပြီးနောက်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကိုယ်ခံစွမ်းအားက မှိုရောဂါပိုးတွေနဲ့ အကျွမ်းတစ်ဝင်ဖြစ်သွားပြီး သူတို့တွေကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းဖို့ မကြိုးစားတတ်ကြတော့ပါဘူး။ ကလေးတွေမှာတော့ အသက် (5) နှစ်မတိုင်ခင်လောက်ထိ မှိုစွဲတာ မဖြစ်တတ်ကြပါဘူး။ သူတို့တွေရဲ့ ကိုယ်ခံစွမ်းအားက မှိုရောဂါပိုးတွေကို နှိမ်နှင်းနိုင်လို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nမှိုတွေဟာ ကျွန်မတို့ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တိုင်းမှာ ရှိနေနိုင်ပါတယ်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ၊ မသန့်ရှင်းတဲ့ နေရာတွေမှာနဲ့ တစ်ခြားလူတွေဆီမှာတောင် ရှိနေနိုင်ပြီး ရှောင်လွဲလို့လည်း မရနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုပါ။ သူကနွေးထွေးစိုစွတ်တဲ့ နေရာမျိုးကို ကြိုက်နှစ်သက်ပြီး အရေပြားရဲ့ တစ်ချို့နေရာတွေကို ပိုပြီး အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်။ မှိုတွေဟာ အရေပြားပေါ်မှာပဲ ဖြစ်ပွားတတ်ကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အတွင်းထဲထိ ၀င်ရောက်မကူးစက်နိုင်ပါဘူး။ မှိုစွဲသူ အတော်များများ သုံးလေ့ရှိကြတဲ့ Cortisone creams တွေကတော့ ရောဂါကို ပိုလို့ပင် ဆိုးစေနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီခရင်မ်ကို ဆက်မလိမ်းတော့ဘူးဆိုရင် အရေပြားပေါ်မှာ အင်ပြင်ထသလို နီလာမယ်၊ နီရာကနေ ယားလာမယ်၊ ပြီးတော့ တစ်နေရာကနေ နောက်တစ်နေရာကို ပျံ့သွားတတ်ပါတယ်။\nမှိုရောဂါတွေဟာ ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်တတ်လေ့မရှိပဲ အချိန်အောင်းနေတတ်ပါသေးတယ်။ နောက်အချိန်ကောင်းရောက်တော့မှ သူကရောဂါအဖြစ် ထလာတတ်တာမျိုးပါ။ မှိုတွေစုဝေးဖို့ ဖြစ်နိုင်ချေအများဆုံး နေရာကတော့ ရှုးဖိနပ်တွေ ထဲမှာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒါကြောင့် မှိုတွေကို ဘယ်လောက်ပဲ ပျောက်ကင်းအောင် ကုသ ကုသ ကိုယ်က သန့်ရှင်းစွာ မနေတတ်ရင် နောက်ထပ်ဖြစ်ပေါ်နိုင်တဲ့ အရာမျိုးပါ။ မှိုရောဂါပိုးတွေက ခြေအိပ်တွေ ဘယ်လိုအရောင်၊ ဘယ်လိုအမျိုးအစားမှာမှ စွဲမယ်ဆိုတာမျိုးရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ချည်သားတွေ၊ သိုးမွေးထည်တွေ ထဲမှာလည်း ရှိနေနိုင်တတ်ပါသေးတယ်။\nမှိုတွေကို 100% ပျောက်ကင်းအောင် ကုသဖို့ဆိုတာကတော့ မဖြစ်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုပါ။ ဒါပေမယ့် အကောင်းဆူံးနည်းလမ်းလေးတွေကတော့ ရှိနေပါသေးတယ်။ အခုပြောမယ့် အချက်လေးတွေကတော့ အသုံးဝင်လိမ့်မယ်ထင်ပါတယ်ရှင်။\n1. ဆေးဝါးတွေကို ညွှန်ကြားထားတဲ့အတိုင်း သေချာလိုက်နာပြီး သောက်ပေး၊ လိမ်းပေးပါ။ မှိုတွေဟာ မျက်စိနဲ့ မမြင်ရတဲ့ အချိန်တွေထိ ရှိနေတတ်ကြသေးလို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\n2. မိမိခြေထောက်ကို သန့်ရှင်းစွာထားပါ။ စိုစွတ်မနေပါစေနဲ့။ ခြေအိပ်တွေကိုလည်း လဲပေးပါ။ ပလတ်စတစ်ပါဝင်တဲ့ ဖိနပ်တွေထက်စာရင်၊ လယ်သာကောင်းတဲ့ သားရေ ဖိနပ်တွေကို ၀တ်ပေးပါ။\n3. ဖိနပ်စီးတဲ့ အခါမှလည်း အရမ်းကျပ်တာမျိုး၊ ချောင်တာမျိုးဖြစ်မနေတဲ့ ကိုယ်နဲ့တော်တဲ့ ဖိနပ်မျိုးကိုသာ စီးပေးပါ။\n4. Lotrimin or Lamisil ပါဝင်သော anti-fungal cream များကို အသုံးပြုပေးပါ။ ခြေသည်းတွေ လက်သည်းတွေမှာ အနည်းဆုံး တစ်နေ့နှစ်ကြိမ်ခန့် လိမ်းပေးနိုင်ပါတယ်။\n5. ခြေဗလာနဲ့ ဘယ်တော့မှ လမ်းမလျှောက်ပါနဲ့။ အထူးသဖြင့် သတိထားရမယ့်နေရာတွေကတော့ bathrooms, locker rooms, gyms, carpet,public bathing areas အစရှိတဲ့ နေရာတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\n6. ခြေသည်းတွေကို တိုတိုလေးပဲ ထားပါ။ ရောဂါဖြစ်နေတဲ့ ခြေသည်းနဲ့ သာမန်ခြေသည်းတွေမှာ ခြေသည်းညှပ်ကို တစ်ခုတည်း အသုံးမပြုမိပါစေနှင့်။\n7. ရောဂါရှိနေတဲ့ မိသားစုဝင် အချင်းချင်းပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အရမ်းရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေ အချင်းချင်းနဲ့ပဲ ဖြစ်ဖြစ် လက်ပွန်းတတီး မနေမိပါစေနဲ့။\n8. Zeasorb-AF လိုမျိုး anit-fungal powder ကို ဖိနပ်ထဲကို ထည့်ပေးပါ။ ဒါမှ မှိုတွေ အောင်းမနေနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။\n9. ဟောင်းနေပြီဖြစ်တဲ့ ရှုးဖိနပ်တွေ၊ ဘွတ်ဖိနပ်တွေ၊ တစ်ခြားဖိနပ်တွေကို မစီးပါနဲ့။ ကိုယ်ဖြိနပ်ကို တစ်ခြားသူတွေနဲ့လည်း ရှယ်ယာလုပ်ပြီး မစီးမိပါစေနဲ့။\n10. မှိုစွဲတဲ့ရောဂါ တစ်ကြိမ်ဖြစ်ဖူးပြီဆိုရင် ပေါင်ခြံလိုနေရာမျိုးကို သေချာသန့်ရှင်းအောင် ထားရပါမယ်။ အဲဒီနေရာတွေကို ဆပ်ပြာနဲ့ သေချတိုက်၊5မိနစ်ခန့်အမြှပ်လေးတွေနဲ့ထားလိုက်၊ ပြီးမှသေချာစင်အောင် ဆေးကြောတာမျိူးကို တစ်လနှစ်ကြိမ်ခန့် လုပ်သင့်ပါတယ်။ တစ်ခါတစ်ရံမှာတော့ ကိုယ်က မှိုစွဲတတ်ရင် ဆေးကြိုတင်သောက်ထား၊ ဆောင်ထားတာမျိုးလုပ်သင့်ကြောင့် တင်ပြလိုက်ရပါတယ်ရှင


မီးဟုန်းဟုန်းတောက်မည့် မြန်မာပြည် | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Copy/Paste » မီးဟုန်းဟုန်းတောက်မည့် မြန်မာပြည်\nPosted by naung on Dec 16, 2011 in Copy/Paste | 17 comments\nအောက်ဖော်ပြပါ ‘မီးဟုန်းဟုန်းတောက်မည့် မြန်မာပြည်’ ဆောင်းပါးသည် လွန်ခဲ့သည့် ၂၃ နှစ် (၁၉၈၈)ခုနှစ် အတွင်း ‘ဆရာဝန် တစ်ဦး’ ကလောင်အမည်ခံသူတစ်ဦး ဖြန့်ဝေခဲ့သော လက်ကမ်းစာစောင်ဖြစ်ပါသည်။ ယင်းခေတ်ကာလ၏ အခြေအနေကို ဓမ္မဓိဋ္ဌာန် ကျစွာ သုံးသပ်ထားသော စာလွှာတစ်စောင် ဖြစ်ပါသည်။ ယခုအခါ ၎င်းဆောင်းပါးအား လက်ရှိနိုင်ငံတော်အစိုးရ၏ အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုဖြစ်သော ပြည်ထောင်စုရာထူးဝန်အဖွဲ့က မှတ်တမ်းအဖြစ် သိမ်းဆည်းထားရန် လိုအပ်နေပါကြောင်း၊ လက်ဝယ်ရှိသူအား ထိုက်တန်စွာ ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်မည့်အကြောင်း ၂-၁၂-၂၀၁၁ နေ့ထုတ် နိုင်ငံပိုင်သတင်းစာများတွင် အသိပေးကြေညာခဲ့ပါသည်။ ၎င်း လက်ကမ်းစာစောင်သည် ယခုလက်ရှိ နိုင်ငံရေးအနေအထားနှင့် မည်သို့မျှ မပတ်သက်ကြောင်းနှင့် မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်သဘောမျှ မပါရှိဘဲ တစ်ခေတ်တစ်ခါက အခြေအနေတစ်ရပ်အား ဗဟုသုတရစေလိုသောဆန္ဒနှင့် စာဖတ်ပရိသတ်အတွက် မြစ်ကြီးနား မြို့ခံ တစ်ဦး၏ အကူအညီဖြင့် ဖော်ပြပေးလိုက်ပါသည်။\nအတွဲ ၂၈ ၊ အမှတ် ၅၄၈ ( ၁၆ – ၂၂ ၊ ၁၂ ၊ ၂၀၁၁)\nကျွန်တော်သည် ဆရာဝန်တစ်ဦးဖြစ်ပါသည်။ အစိုးရနှင့် တိုက်ရိုက်ပတ်သက်မှု မရှိပါ။ တစ်ပါတီပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ပါတီစုံပဲဖြစ် ဖြစ် ကျွန်တော် သမ္မတလည်းမဖြစ်နိုင်၊ ၀န်ကြီးလည်းမဖြစ်နိုင်ပါ။ ကျွန်တော်၏ အလုပ်မှာ ဆေးကုသရန်သာ ဖြစ်ပါသည်။\nယခု တိုင်းပြည်မျက်နှာတစ်ခုတည်းကိုသာ ကြည့်၍ ဘယ်သူ့ဘက်မှ မလိုက်ဘဲ ဒီမိုကရေစီကျကျ ရေးသား တင်ပြလိုပါသည်။\nကျွန်တော်၏ စစ်မှန်သော စေတနာကို ပြည်သူများ နားလည် နိုင်ကြပါစေ။\nလက်ရှိအစိုးရသည် အားနည်းချက် ပေါင်းများစွာ ရှိခဲ့ကြောင်း မည်သူမျှ မငြင်းနိုင်ပါ။\nတစ်မိန့် တစ်အာဏာဖြင့် တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်ခဲ့ခြင်း၊ အာဏာရှင် ဆန်လွန်းခြင်း၊ အခွင့်အရေးယူလွန်းခြင်း၊ ပြည်သူလူထုနှင့် ကင်းကွာလွန်းခြင်း၊ စည်းစိမ်ယစ်မူးပြီး မလုပ်၊ မရှုပ်နေကြခြင်း၊ ဆင့်ကဲဆင့်ကဲ လိမ်ခဲ့ကြခြင်း၊ တိုင်းပြည်စီးပွားရေး ခွက်ခွက်လန် အောင် နိမ့်ကျလာစေခြင်း၊ နောက်ဆုံးတွင် လူပေါင်းများစွာ သေဆုံးခဲ့ရသော သွေးထွက်သံယိုမှုကြီးများ အကြီး အကျယ်ဖြစ်ပွား စေခြင်း စသည့် အားနည်းချက်ပေါင်းများစွာ ရှိခဲ့သဖြင့် ယခုကဲ့သို့ တစ်တိုင်းပြည်လုံး ပျက်ခမန်းလုလု ဖြစ်နေရသည်ကိုလည်း မှန်မှန် ကန်ကန် ၀န်ခံရပေမည်။\nဤနေရာတွင် အစိုးရဆိုသော စကားလုံးမှာ ဘယ်အဆင့်အထိ သတ်မှတ်ရမည်နည်းဆိုသော ပြဿနာကို စဉ်းစားရပေမည်။\nအမှန်တော့ အစိုးရဆိုသည်မှာ အုပ်ချုပ်သူ လူတန်းစားဖြစ်၍ နိုင်ငံတော် သမ္မတမှစပြီး ရပ်ကွက်ပြည်သူ့ကောင်စီများအထိ ပါဝင်ကြ သည်။\nအဆင့်ဆင့်သော ပါတီတာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူများ၊ ပြည်သူ့ရဲများနှင့် အခြားအုပ်ချုပ်ခွင့်ရှိသူ အစိုးရ၀န်ထမ်းများအားလုံး သည် လည်း အစိုးရပင်ဖြစ်သည်။\nအစိုးရ ညံ့ဖျင်းသည်ဟုဆိုရာတွင် ၎င်းတို့ အားလုံးသည်လည်း အစိုးရပင်ဖြစ်သည့် အတွက် ၎င်းတို့အားလုံးသည်လည်း တာဝန်ရှိ ပေသည်။\nတိုင်းပြည်အကျိုး ထက် မိမိအကျိုးကိုသာကြည့်ကြခြင်း၊ တစ်မတ်ဖိုးအာဏာရှိသူက တစ်မတ်ဖိုး ညစ်ပတ်ခြင်း၊ ရဲကလည်း ရဲ အလျောက်၊ ကောင်စီကလည်း ကောင်စီအလျောက်၊ ပါတီကလည်း ပါတီအလျောက်၊ တရားသူကြီးကလည်း တရားသူကြီး အလျောက်၊ အခြားရုံးများ၊ ဌာနများ အသီးသီးကလည်း သူ့နေရာနှင့် သူ အလျောက် လာဘ်စားကြခြင်း၊ အကျင့်ပျက်ကြခြင်း၊ တတ်နိုင်သမျှ ညစ်ပတ်ခဲ့ကြောင်း ပြည်သူအားလုံးအသိပင်ဖြစ်သည်။\nတစ်ဦးချင်း- ဥပမာတစ်ခုချင်းပြရလျှင် ကျမ်းဖွဲ့၍ ပြရပေမည်။\nတစ်ဖန် အစိုးရမကောင်းသလို ပြည်သူတွေအနေဖြင့်ရော တိုင်းပြည်အပေါ်တွင် ဘယ်လောက်ကောင်းခဲ့ကြသလဲဆိုတာ ပြန်လည် ဆန်းစစ်ဖို့လိုပါသည်။\nယနေ့ လမ်းမများပေါ်တွင် လှည့်လည်၍ အစိုးရထွက်ပေးဟု အော်နေကြသော ကုန်သည်၊ ပွဲစားများကို မေးလိုပါသည်။\nလုပ်သားပြည်သူများ စားဝတ်နေရေး ချောင်လည်အောင်၊ ကုန်ဈေးနှုန်းကျဆင်းအောင် ဘာတွေများ တတ်စွမ်းသလောက် ဆောင် ရွက်ခဲ့ ကြပါသလဲ။\nမိမိတို့ ကိုယ်ကျိုးကိုသာ ရှေးရှု ၍ ဈေးနှုန်းများကစားခြင်း၊ ကုန်သိုလှောင်ခြင်း လုပ်ခဲ့ကြသူတို့မှာ ဘယ်သူတွေလဲ။\nအမြတ်ခွန်တွေကိုကော မှန်မှန်ကန်ကန် ပေးခဲ့ကြသလားဟု မေးလိုပါသည်။\nဈေးနှုန်းတက်စရာရှိ လက်မနှေးဘဲ လွယ်လွယ်ကူကူ တက်ပစ်လိုက်၏။\nကျစရာရှိလျှင်တော့ ဖြည်းဖြည်းပေါ့ဟု ဆိုကြ၏။\nကားသမားကလည်း ကားသမားအလျောက်၊ စပယ်ယာကလည်း စပယ်ယာအလျောက် ပြည်သူကို နှိပ်စက်၏။\nမိမိကိစ္စ အောင်မြင်ရေးအတွက် ရိုးရိုးသားသားရှိခဲ့ကြသော ၀န်ထမ်းများကို လာဘ်ထိုးခြင်းဖြင့် ဖျက်ဆီးကြ၏။\nယူသူကလည်း ယူ၏၊ ပေးသူကလည်း ပေး၏။\nထို့နောက် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြန်အလှန် စွပ်စွဲ အပြစ်ဖို့ကြ၏။ (ယနေ့ စင်ပေါ်တက်၍ အာပေါင် အာရင်းသန်သန် ဟောပြော နေကြသော ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်တို့က အမြတ်ခွန် မပေးရလေအောင် နည်းမျိုးစုံ ကျင့်ကြံခဲ့ကြ၏။)\nရောင်းဝယ်မှု၊ အပေးအယူမှု အသီးသီးတို့တွင် ငွေမည်းတို့ဖြင့် ကစားခဲ့၊ လှည့်ပတ်ခဲ့ကြ၏။\nအခြား မကုန်နိုင်အောင် ထောက်ပြစရာများ ရှိပါသည်။\nယေဘုယျအားဖြင့် ပြည်သူလူထုဘက်မှလည်း တိုင်းပြည်အပေါ် တာဝန်ပျက်ကွက်ခဲ့ကြကြောင်း ရိုးရိုးသားသား ၀န်ခံကြစေလို ပါသည်။\nအချုပ် ဆိုရင်လျှင် တိုင်းပြည်ပျက်ရခြင်းတွင် အစိုးရတာဝန်ရှိသလို ပြည်သူတို့ဘက်မှလည်း တာဝန်မကင်းကြောင်း နားလည် ကြစေ လိုပါသည်။\nလက်ရှိအရေးအခင်းများကို ဆက်လက်၍ သုံးသပ်တင်ပြပါမည်။\nယခု တစ်တိုင်းပြည်လုံး အော်ဟစ်တောင်းဆိုနေကြသော ဒီမိုကရေစီသည် အင်မတန် ကောင်းမွန်၍ လွတ်လပ်မျှတသော စနစ် တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပါသည်။\nထို့ ကြောင့် လုပ်သားပြည်သူတို့ ငြိမ်းချမ်းစွာ လှည့်လည်၍ ဒီမိုကရေစီပေးရေး တောင်းခံမှုကို ကျွန်တော် ထောက်ခံ ကြိုဆိုပါသည်။\nသို့သော် တဖြည်းဖြည်း ကျွန်တော် ထိတ်လန့်လာပါသည်။\nတိုင်းပြည်အရေးအတွက် ရင်လေးမိပြီး တုန်လှုပ်ချောက် ချားလာပါသည်။\nကျွန်တော်တို့ မြန်မာ ပြည်သားများ ဒီမိုကရေစီကို မသုံးတတ်ကြောင်း နားလည်လာရပါသည်။\nဥပမာအချို့ပြရလျှင် နိုင်ငံတော်အလံကို ဇောက်ထိုးတပ်ကြခြင်း၊ တချို့က လုံးခြေ၍ ခြေထောက်ဖြင့် တက်နင်းပြခြင်း၊ ရုပ်ရှင် မင်းသမီး တစ်ဦးက တိုင်းပြည်၏ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ အခြေခံဥပဒေ စာအုပ်ကို ခြေထောက်ဖြင့် နင်းပြခြင်း (ဟောပြောသူတစ်ဦးက စင်မြင့်ပေါ်မှ နေ၍ အစိုးရအဖွဲ့အစည်းအသီးသီးအား မအေနှင့် ကိုင်တုတ်ခြင်း)၊ ကားများ ချောဆွဲခြင်း၊ လူတွေ မတန်တဆ တက်စီး ကြခြင်း၊ သင်္ကြန်ကဲ့သို ဟေးလားဝါးလား အပျော်ကြူးကြခြင်း၊ လမ်းလွှဲမရှိသော အချို့ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်များကို ပိတ်၍ နာရီပေါင်း များစွာ ဟောပြောပွဲကျင်းပနေသဖြင့် ယာဉ်များ လုံးဝမသွားနိုင်ဘဲ လုပ်သားပြည်သူပေါင်းများစွာ ဒုက္ခ ရောက်ခဲ့ကြခြင်း စသည်တို့ကို ပြည်သူများ တွေ့မြင်ကြပါလိမ့်မည်။\nထို့ပြင် ရန်ကုန်ဆေးရုံကို ပစ်ခတ်မှု ဖြစ်ပွားခဲ့သည့်အတွက် အစိုးရအား ပြင်းထန်စွာ ဝေဖန်ရှုတ်ချကြသည်။\nကျွန်တော်လည်း လုံးဝ စိတ်ဆိုးခဲ့ပါသည်။\nသို့ရာတွင် ရက်ပေါင်းများစွာ ဆေးရုံကြီးကို သပိတ်စခန်းဖွင့်၍ တို့အရေး၊ တို့အရေးဟု အသံကုန် အော်ဟစ်နေကြခြင်းကို ဘာကြောင့် မတားဆီးခဲ့ကြပါသနည်း။\nဆေးရုံပေါ်တွင် ရှိနေသော အသည်းအသန်လူနာ တို့ကို ကြွေးကြော်သံ၊ ဆူပူအော်ဟစ်သံ တို့ကြောင့် ဘယ်လိုထိတ်လန့်ဝေဒနာ တိုးကြမည်ကို မည်သူမျှ မစဉ်းစားမိကြတော့ဘူးလား။\nဒီမိုကရေစီကျကျ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရေးသားရလျှင် ဆရာဝန် တစ်ဦးအနေဖြင့် ဆေးရုံကို ပစ်ခတ်ခြင်း အတွက် ရှုတ်ချသလို သပိတ် စခန်းဖွင့် ခြင်းကိုလည်း ရှုတ်ချပါသည်။\nကျွန်တော့အနေဖြင့် ဩဂုတ်လ ၂၄ ရက်နေ့ည၊ နိုင်ငံတော်သမ္မတ ဒေါက်တာ မောင်မောင် တိုင်းပြည်သို့ မိန့်ခွန်းပြော ကြားပြီး ကတည်းက သပိတ်အောင်ပွဲ ရရှိပြီဟု နားလည်ပါသည်။\nအလွန် အနှစ်သာရ ပြည့်ဝသော မိန့်ခွန်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတော်သမ္မတကိုယ်တိုင်က ကတိအတန်တန်ပေးထားပြီဖြစ်ရာ ကိုယ့် တိုင်းပြည်ကို ချစ်ကြလျှင်၊ လူမျိုးကို ချစ်ကြလျှင် သပိတ်လှန်၍ အလုပ်ခွင်သို့ ပြန်ဝင်ကြရန်သာ ရှိပါသည်။\nဥပဒေ ဘောင်အတွင်းမှ စနစ်တကျ ပြည်သူတုိ့ ဆန္ဒ လိုက်လျောခြင်းဖြစ်၍ လက်မခံ နိုင်စရာ မရှိပါ။\nစက်တင်ဘာလ ၁ ရက်နေ့တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ တိုင်းပြည်သို့ မိန့်ခွန်းပြောခဲ့ပြန်သည်။\nသူ့မိန့်ခွန်းများတွင် တိုင်းပြည်အပေါ် ထားရှိသော သူ့စေတနာကို အထင်အရှား သိနိုင်ပါသည်။\nသမ္မတတစ်ဦးအနေဖြင့် လိုက်လျောနိုင်သမျှ အစွမ်းကုန် လိုက်လျောနိုင်၊ မလိုက်လျောနိုင်သော ကိစ္စများကိုလည်း အကျေအလည် ရှင်းလင်းတင်ပြထားပါသည်။\nကျွန်တော် လူမှန်းသိကတည်းက တိုင်းပြည်သို့ တိုက်ရိုက်မိန့်ခွန်းပြော၍ ရှင်းလင်းတင်ပြသော သမ္မတဟူ၍ ယခုတစ်ဦးတည်းသာ တွေ့ဖူးပါသည်။\nဒေါက်တာမောင်မောင် ကဲ့သို့ ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ဦး လက်လွှတ်လိုက်ရမည်ကို ကျွန်တော် အင်မတန် နှမြောမိပါသည်။\nယခုလို တိုင်းပြည်ပျက်ခါမှ သမ္မတတက်လုပ်ပြီး သူ့ကိုယ်စွမ်း၊ ဉာဏ်စွမ်းရှိသလောက် ကြိုးစားစွမ်းဆောင်နေသော ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး အနေဖြင့် များစွာချီးကျူးဂုဏ်ပြု ထိုက်ပေသည်။\nသူ အာဏာမလိုချင်မှန်း ကျွန်တော် သိပါသည်။\nယခုသပိတ်တိုက်ပွဲသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် အခြေအနေပိုဆိုးလာသည်။\nနိုင်ငံရေးအမြတ်ထုတ်မှုများ၊ သမဂ္ဂများ မှိုလိုပေါက်လာကြသည်။\nပါတီစုံမဖြစ်ရသေးဘဲ တွဲရေး ကွဲရေးများ ဖြစ်နေကြပြီ။\nထောင်များလည်း ကျိုးပေါက်၍ ထောင်သားများ လွတ်မြောက်လာကြသည်။\nလုကြ၊ သတ်ကြ၊ ယက်ကြ၊ ဖြတ်ကြ ဖြစ်လာကြသည်။\nဒီမိုကရေစီဟု အော်ဟစ်ထွက်ပေါ်လာကြသော စာစောင်များလည်း စီးပွားရေးဆန်ဆန် အလုအယက် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။\nဒီမို ကရေစီကျကျ ရေးဖို့ထက် အစိုးရကို များများတွယ်လေ လူကြိုက်များလေဖြစ်၍ အစိုးရကို ပို၍ ဖိအားပေး နှိပ်ကွပ်နေကြသည်။\nနိုင်ငံခြားသားများလည်း ခြေရှုပ်လာကြသည်။ ဘီဘီစီ၊ ဗွီအိုအေတို့မှလည်း ကောလာဟလမျိုးစုံ၊ အတို့အထောင် မျိုးစုံတို့နှင့် တိုင်းပြည်ကို မပျက်ပျက်အောင် လုပ်လာကြသည်။\nပြည်တွင်း ကောလာဟလဖြန့်ချိရေးအဖွဲ့မှလည်း တိုင်းပြည် ပျက်စီးရာပျက်စီးကြောင်း ကောလာဟလပေါင်းစုံကို တစ်နေ့ တစ်မျိုး ရအောင် ထုတ်လွှင့်ပေးခဲ့သည်။\nနယ်စွန်နယ်ဖျားမှ သူပုန် သောင်းကျန်း သူတို့ ရန်ကုန်မြို့တွင်းသို့ ၀င်ရောက်လာကြပြီး ကင်းစောင့်ရာမှ ပြဿနာဖြစ်ပြီး ရပ်ကွက် အချင်းချင်း အပြင်းအထန် သတ်ဖြတ်ကြသည်။\nအစိုးရယန္တရား တစ်ခုလုံးလည်း ပျက်ယွင်းပေပြီ။\nဓာတ်ဆီ လုံးဝမချက်တော့သဖြင့် ဓာတ်ဆီ လုံးဝမရှိ၊ ထို့ကြောင့် ကား ဈေးနှုန်း ကြီးမြင့်လာ၍ လက်လုပ်လက်စားတို့ ငတ်ကြလေပြီ။\nပြည်သူတို့ကို နှိပ်စက်ခိုးဆိုး အကြံအဖန်လုပ်ခဲ့ကြသော ၀န်ထမ်း အသီးသီးတို့သည် ယခုအခါ အပြစ်ကင်းစင်သော သူရဲကောင်းများ ဖြစ်လာကြ၏။\nတစ်လလုံး လှည့်လည်သပိတ် မှောက်ပြီး လကုန်ရက် လခထုတ်စရာရှိတော့ အပြည့်အ၀ သွားရောက်ထုတ်ယူကြ၏။\nဒီလ အလုပ် မလုပ်ပါလား၊ ဒါကြောင့် လခမယူတော့ဘူးဟု ငြင်းသူမရှိ။\nလခထုတ်ပြီး နောက်တစ်နေ့ သပိတ်ဆက်မှောက်၏။\nအချုပ် ဆိုရသော် တိုင်းပြည်ကြီး ရစရာမရှိအောင် ပျက်ယွင်းသွားလေပြီ။\nနဂို ကတည်းက အပျော်ကြူးရမည်ဆိုလျှင် ဗိုလ်မထားသော ကျွန်တော်တို့ မြန်မာ ပြည်သူပြည်သားများသည် ဒီမိုကရေစီကို လွဲမှားစွာ အသုံးချကုန်ကြလေပြီ။\nဤအတိုင်းဆိုလျှင် မကြာမီပင် မြန်မာနိုင်ငံကြီး မီးဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်ပေတော့မည်။\nသွေးချောင်းစီးပွဲများ ဖြစ်ရမည်မှာ မလွဲပါ။\nယခုလို အရေးကြီးသည့်အချိန်တွင် အားလုံး စည်းစည်းလုံးလုံး ညီညီညွတ်ညွတ်နှင့် တိုင်းပြည်ကို ကယ်တင်ရန် အရေးကြီးလှပေ သည်။\nကျွန်တော်တို့ မြန်မာနိုင်ငံတော်ကြီးသည် ယခုအခါ ချောက်နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် တဲတဲလေးသာ ကျန်တော့သည်။\nယခင်က လုပ်ခဲ့ကိုင်ခဲ့ကြသူ ခေါင်းဆောင်များအနေဖြင့်လည်း တိုင်းပြည်ကို ကယ်တင်ဖို့ထက် မိမိတို့ အာဏာရရှိရေး အတွက် အပြင်းအထန် စည်းရုံး၍ တိုင်းပြည်ကို ချောက်ထဲသို့ အတင်းတွန်း ချနေကြသည်။\nတကယ်အရေး အကြောင်း၊ တိုင်းပြည်အတွက် လိုအပ်စဉ်ကာလက ၎င်းတို့ ဘယ်မှာ ပုန်းခိုနေ ကြသည်မသိ၊ ဗိုလ်မှူးချုပ်ဟောင်း အောင်ကြီး တစ်ဦးတည်းသာ အမိုက်ခံ၊ အနစ်နာခံ၍ တိုင်းပြည်၏ ပကတိအခြေ အနေကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဖော်ထုတ်တင်ပြခဲ့ပေသည်။\nသူ့စာများတွင် အမှားအယွင်း အနည်းငယ်ပါရှိသော်လည်း မူရင်း စေတနာနှင့်ယှဉ်လျှင် မပြောပလောက်ပါ။\nယခု လောလောဆယ်လည်း သူ့အနေဖြင့် ဘာမှလက်လွတ်စပယ် ဟောပြောခြင်း၊ ပုဂ္ဂလိက တိုက်ခိုက်ခြင်းမျိုး မပြုလုပ်ဘဲ ဒီမို ကရေစီကျကျ ပြောဆိုလုပ်ကိုင်နေသည်ကို တွေ့ရပေသည်။\nအချို့နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်ဟောင်းများစွာ အစိုးရက ဘွဲ့ထူး ဂုဏ်ထူးတွေ ချီးမြှင့်စဉ်ကပင် ကျေကျေနပ်နပ် လက်ခံ ယူခဲ့ကြပြီး ပေးအပ်သော ငွေကြေးနှင့် အခြား ခံစားခွင့်ရှိသည်တို့ကိုလည်း အပြည့်အ၀ ခံစားခဲ့ကြပေပြီ။\nလေး-ငါး သောင်းခန့် တန်ဖိုးဖြင့် အစိုးရပေးသော ကားများကိုယူ၍ စီးပွားရှာကြသည်။\nအချို့မှာ နှစ်သိန်းပတ်ဝန်းကျင်ဖြင့် ပြန်၍ ရောင်းချကြသည်။\nအစိုးရကို မကျေနပ်လျှင် အစကတည်းက ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပါလား။\nမိမိကိုယ်တိုင်က အစိုးရပေးသော အခွင့်အရေးများကို အသိအမှတ်ပြုခံစားပြီး ယခုအခါကျမှ အစိုးရ ကို ဘာကြောင့် ပုဂ္ဂလိက တိုက်ခိုက်နေ ကြသလဲဟု ပြန်လည်စဉ်းစားကြစေလိုသည်။\nဗိုလ်ချုပ်ကြီးဟောင်း တင်ဦး ဆိုလျှင် ၎င်းဖော်ထုတ်ဟောပြောခဲ့သော သွေးထက်သံယိုမှုပေါင်းစုံတို့၏ သုံးပုံ နှစ်ပုံခန့်တွင် မိမိသည် အစိုးရ၏ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်အရှိ ဆုံး ပါဝင်ခဲ့သည်ကို မေ့လျော့နေသလားဟု မေးကြည့်ချင်ပါသည်။\nယနေ့ ဒီမိုကရေစီ အမြန်ပေးပါဟု အော်ဟစ် ကြွေးကြော်နေသော တပ်မှူးဟောင်းများ မိမိတို့ ဘာကြောင့် တပ်မှ အထုတ်ပယ်ခံရ သည်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြစေလိုသည်။\nမိမိတို့ ကျူးလွန်ခဲ့သည့် မဲဆွယ်မှု၊ မဲခိုးမှုတို့အတိုင်း ယခု ပြန်လုပ်ကြမည်စိုး၍ ဆန္ဒခံယူပွဲ မလုပ်သင့်ပါဟု အော်နေကြသလားဟုပင် ထင်မိပါသည်။\nတစ်ချိန်လုံး ဘယ်နေရာတွင် အိပ်နေမှန်းမသိသော ရှေ့နေများ ကောင်စီကလည်း ဒေါက်တာမောင်မောင်၏ မိန့်ခွန်းကို အကိုး အကားများ ထုတ်၍ ကန့်ကွက်ခဲ့ကြ၏။\nအခြေခံ ဥပဒေကို အစိုးရက အကြိမ်ကြိမ် ချိုးဖောက်ခဲ့ကြောင်း၊ ပုဒ်ထီး ပုဒ်မများဖြင့် အတိတ်ကို ပြန်လည်ဖော်ထုတ်ခဲ့ကြ၏။\n၎င်းရှေ့နေများကို ကျွန်တော်တစ်ခု မေးလိုပါသည်။\nအစိုးရအနေဖြင့် ၎င်း အခြေခံဥပဒေများကို ချိုးဖောက်ခဲ့စဉ်က ရှေ့နေများကောင်စီက ဘာကြောင့် တရားဝင် ကန့်ကွက်လွှာ မတင်သွင်း ခဲ့ကြပါသနည်း။\nဒါတော့ ပြောလို့ရမှာ မဟုတ်ဘဲဟု ဆင်ဝှေ့ရန်ရှောင် မပြုလုပ်ကြစေလိုပါ။\nအစိုးရအနေဖြင့် အရေးယူသည်၊ မယူသည်မှာ မိမိတာဝန်မဟုတ်၊ ဥပဒေကို နားအလည်ဆုံးဖြစ်သည့် ရှေ့နေများ ကောင်စီအနေဖြင့် အစိုးရက ဥပဒေချိုး ဖောက်နေကြောင်း သိလျှင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ကန့်ကွက်လွှာတင်သွင်းရန် တာဝန်ရှိပေသည်။\nဥပဒေကိုချိုးဖောက်နေကြောင်း သိလျက်နှင့် ငြိမ်နေခြင်းသည် ဥပဒေ ကျူးလွန်ရာရောက်သည်ဟု ကျွန်တော် နားလည်ပါသည်။\nယခုလို ဘေးရန်ကင်းရှင်းမှ လက်ခမောင်းခတ်သူများကို ပြည်သူတို့ ဘယ်လိုမြင်ကြမည်ကို စဉ်းစားကြည့်စေလိုပါသည်။\nနောက်တစ်ခုအနေနှင့် ပြောရလျှင် “ယနေ့ ပါတီစုံစနစ်ကို တောင်းဆိုနေကြသူများ စင်ပေါ်တွင် အော်ဟစ်ပြောဟော နေကြသူများက “ရွေးကောက်ပွဲလုပ်စရာ မလိုပါ။ ပါတီစုံစနစ်ကိုသာ တန်းပြီး ပေးလိုက်ပါတော့”ဟု ဘာကြောင့် တောင်းဆိုနေကြပါသလဲ။ တစ်ဖက်က လည်း ဒီမိုကရေစီဟု တောင်းဆိုသည်။\nတစ်ဖက်မှလည်း ရွေးကောက်ပွဲလုပ် မနေနှင့်တော့။\nပါတီစုံကို တစ်ခါတည်းသာ ပေးလိုက်တော့”ဟု ဆိုပြန်ရာ မီးစ တစ်ဖက်၊ ရေမှုတ်တစ်ဖက် ဖြစ်မနေဘူးလားဟု မေးလိုပါသည်။\nပြည်သူများ ဆန္ဒကို မသိချင်ကြတော့ဘူးလား။ တစ်ပါတီစနစ်ကိုသာ လိုလားသူ ပြည်သူ သန်းပေါင်းများစွာ ရှိနေကြပါသည်။\nယင်းကိုထည့်၍မစဉ်းစားဘဲ အဓမ္မ တောင်းဆိုနေကြခြင်းမှာ ဒီမိုကရေစီ ဟုတ်ပါရဲ့လား။\nပါတီစုံကို တစ်ခါတည်း ပြောင်းလိုက်လျှင် တစ်ပါတီလိုလားသူ ပြည်သူလူထုကို ဘယ်လောက် နစ်နာ သွားမည်ကို ဒီမိုကရေစီကျကျ စဉ်းစားမိ ကြရဲ့လား။\nပြည်သူအားလုံး၏ ဆန္ဒပါဝင်သော တစ်ပါတီနှင့် ပါတီစုံ ဆန္ဒခံယူပွဲကို သန့်သန့်ရှင်းရှင်း မလုပ်ရဲကြတော့ဘူးလား။\nပြည်သူအားလုံး၏ဆန္ဒ မပါဝင်ဘဲ ပါတီစုံစနစ်ကို အတင်းအဓမ္မ တောင်းဆိုနေကြခြင်းမှာ ဒီမိုကရေစီ ဟုတ်ပါရဲ့လား။\nပါတီစုံကို တစ်ခါတည်း ပြောင်း လိုက်လျှင် တစ်ပါတီကိုလိုလားသူ ပြည်သူလူထုကို ဘယ်လောက် နစ်နာသွားမည်ကို ဒီမိုကရေစီ ကျကျ စဉ်းစားမိရဲ့လား။\nပြည်သူအားလုံး၏ဆန္ဒ ပါဝင်သော တစ်ပါတီနှင့် ပါတီစုံ ဆန္ဒခံယူပွဲကို သန့်သန့်ရှင်းရှင်းနှင့် မလုပ်ရဲကြဘူးထား၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုမရှိကြဘူး လားဟု အထပ်ထပ်အခါခါ မေးမြန်းလိုပါသည်။\nကျွန်တော်တို့ တိုင်းပြည်ပျက်စီးပုံအရေးကို မြင်ကြပါ။\nအစိုးရကို မုန်းတီးရုံ၊ ဦးနေ၀င်း၊ ဦးစန်းယုကို မုန်းတီးရုံနှင့် တိုင်းပြည်ကို မဖျက်ကြပါနှင့်။\nကျွန်တော်တို့သည် တိုင်းပြည်မျက်နှာကိုသာ ကြည့်ရမည်ဖြစ်ပါသည်။\nဦးနေ၀င်း မျက်နှာကို ကြည့်စရာမလိုပါ။\nထို့အတူ ဒေါက်တာမောင်မောင်၊ ဗိုလ်မှူးချုပ်ဟောင်း အောင်ကြီး၊ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဟောင်း တင်ဦး၊ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် စသည်ဖြင့် ဘယ်သူ့မျက်နှာကိုမျှ ကြည့်စရာမလိုပါ။\nသန်းပေါင်းများစွာသော ပြည်သူတို့၏ အကျိုး၊ တိုင်းပြည်၏အကျိုးကိုသာ ရှေးရှု၍ တိုင်းပြည်ချစ်စိတ်မွေးကြပါ။\nတရားမျှတသော၊ ဒီမိုကရေစီကျသော ဥပဒေဘောင်အတွင်းမှ ဆန္ဒခံယူပွဲများတွင် ကြိုက်သလိုပါဝင်ကြပါ။\nမိမိတို့အလုပ်ကို ပြန်လုပ်ကြရင်း တိုင်းပြည် ချစ်ကြောင်း၊ အစိုးရ မကောင်းသော်လည်း မိမိတို့ကောင်းကြောင်းပြကြပါ။\nအစိုးရများ အနေဖြင့်လည်း နုတ်ထွက်ပေးမည်ဖြစ်ကြောင်းကို အထပ်ထပ် ဖြေပြီးဖြစ်ပါသည်။\nမိမိတို့လက်ထဲတွင် ဒီမိုကရေစီရောက်နေကြောင်း စဉ်းစားကြည့်လျှင် သိနိုင်ပါသည်။\nကြားကြားသမျှ ကောလာဟလများကိုလည်း ဉာဏ်ရှိသူများပီပီ ချင့်ချိန်၍ ယုံကြပါ။\nကျွန်တော်သည် တိုင်းပြည်ကို ချစ်မြတ်နိုးသော ဆရာဝန် တစ်ဦးသာဖြစ်၍ ဘယ်ဘက်သို့မှ မလိုက်ဘဲ ဒီမိုကရေစီကျကျ ရေးသား တင်ပြကြောင်း ပြည်သူကို သိစေချင်ပါသည်။\nကျွန်တော် ဆွေမျိုးရင်းချာတစ်ဦးလည်း အရေးအခင်းထဲတွင် သေနတ်မှန်၍ သေဆုံးခဲ့ရပါသည်။\nမှတ်ချက်။ ။ မြန်မာတိုင်းဂျာနယ်မှ ကူးယူခဲ့ပါသည်။\nလင့်။ ။ http://myanmar.mmtimes.com/2011/article/548/arti01.html\nကျွန်တော် သတင်းစာမှ ကြောငြာပြီး ရှာကတည်းက စိတ်ဝင်စားနေသော ဆောင်းပါးဖြစ်ပါသည်။\nဒါကြောင့် မန်းဂေဇက်မှာ လည်း ရှိစေချင်သော စေတနာဖြင့် ကူးယူဖော်ပြခြင်းဖြစ်ပါသည်။\nတစ်ခြားသူ တစ်ယောက်တင်ပြီး သားရှိနေလျင်လည်း သူကြီး အနေဖြင့် ပိုစ့်ကို ဖျက်ပေးပါလို့ တောင်းဆိုပါသည်။\nမှားတာရှိရင် တောင်းပန်ပါတယ်။(အောင်လ အသံဖြင့် ဖတ်ရန်)\nအသက် ၃၅ နှစ် အရွယ် အရေးအခင်းမမှီ/ မသိလိုက်ရသူမှား ဖတ်စေချင်တယ် အဲဒီလို ဖြစ်ခဲ့ လို့ အနှစ် ၂၀ ကျော် ကြာသွားတာ…ကြားထဲ အမေပြုစုဖို့ လာတဲ့ အဖွားကြီးလဲ အိမ်မပြန်နိုင်တော့ဘူး….ဘဘကြီးကတော့ လူမိုက်ကြီးဖြစ်လို့…..\n” နဂို ကတည်းက အပျော်ကြူးရမည်ဆိုလျှင် ဗိုလ်မထားသော\nကျွန်တော်တို့ မြန်မာ ပြည်သူပြည်သားများသည် ဒီမိုကရေစီကို လွဲမှားစွာ\nတကယ်ကို မှန်ကန်တဲ့ အချက်ဖြစ်ပါတယ် ။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် အိမ်ရှေ့ မှာ\nမိန့် ခွန်းပြောတာကို ရိုက်ထားတဲ့ အခွေကို ကြည့်ရပါတယ် ။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် အနေနဲ့ \nဘာအကြောင်းအရာ တခုကိုမှ ပီပြင်စွာ မပြောနိုင်ခဲ့ပါဘူး ။ နားထောင်နေတဲ့ ပြည်သူတွေဆီက\n” အမေစု …..အမေစု……ဝေးးး……..ဟေးးးးးး…….ရွှီ …..ရွှီ…ဖြောင်းဖြောင်းးးး ”\nဆိုတဲ့ အသံတွေကြီးပဲ လွမ်းမိုးနေပါတယ် ။ အနှစ်သာရ နဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကို စိတ်ဝင်စားတဲ့ လူ\nမရှိသလောက်ပါပဲ ။ ပျော်တယ် ပျော်တယ် ဒို့ ပျော်တယ် ဆိုတဲ့ ပြည်သူတွေပါပဲ ။\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် မိန့် ခွန်းပြောတာ ပြီးတော့ နောက်တစ်ခန်းက နိုင်ငံခြားရောက် မြန်မာမ\nတယောက်က စင်ပေါ်တက်ပြီး ပြောကြားနေတာကိုကြည့်ရပါတယ် ။\nလာရောက်ကြတဲ့ အနောက်နိုင်ငံသား အားလုံးဟာ ပြောကြားတာ ပြီးတဲ့ အထိ ငြိမ်သက်စွာ\nစိတ်ဝင်တစား နားထောင်ကြပြီး အားလုံးပြီးတဲ့အခါ လက်ခုပ်တီးကြတယ် ။\nနှစ်ခုကို ယှဉ်ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်မှာ စိတ်ထဲ တော်တော် ခံစားရတယ် ။\nငါတို့ နိုင်ငံဟာ ဝေးလားဝါးလား……ဝေလေလေ…ပျော်တယ် ပျော်တယ်\nဒို့ ပျော်တယ်…..ဆိုတဲ့ လူ့ ယဉ်ကျေးမှုကို နားမလည် မသိတတ်တဲ့ အရိုင်းအစိုင်းတွေ\nအလွန်ပေါများပါလား ဆိုတာကို သတိထားမိတယ် ။\nတကယ်တမ်း ပြောရရင် ပထမခေတ်ရဲ့မိဘများ အလွန်ကို ဆောက်သုံးမကျပါ ။\nဒုတိယခေတ်မှာ ဝေလေလေ ကလေကချေတွေ လူဖြစ်နေပါပြီ ။\nငါ့ ခေတ်မှာ ဒီလိုမဖြစ်အောင် ငါမှ အစပြုပြီး မွေးဖွားလာသော\nနောက် မျိုးဆက်ကို ပြည်သူ့ နီတိ သိအောင် သွန်သင် ဆုံးမရမည် ။\nတို့လူလေးများ ဆိုသလေ…………… ဝေလေလေ ဆိုတာလေ….။ အဲဒိတုန်းက ထမင်းထုတ်ဝေလို့ လိုက်ခဲ့တဲ့သူတွေလည်းရှိတာပဲ…။ သိုလှောင်ထားတဲ့ သိုလှောင်ရုံတွေ ဂိုဒေါင်တွေ စတိုဆိုင်တွေ ဖေါက်ချင်လို့ လမ်းမပေါ်ထွက်တဲ့သူတွေလည်း ရိုက်သတ်လို့ မကုန်ဘူး…။ တစ်ကယ့်ကို မီးဟုတ်းဟုတ်တောက်ခဲ့တာပါ….။ ခေါင်းဖြတ်သတ်တဲ့ မြန်မာပြည်ဆိုပြီး ကမ္ဘာကျော်သွားသေးတာ…။ ခုထိ နိုင်ငံအတော်များများက လာမလည်ရဲ့တာ အဲဒါတွေပါတာပေါ………..။\n“ခေါင်းဖြတ်သတ်တဲ့ မြန်မာပြည်ဆိုပြီး ကမ္ဘာကျော်သွားသေးတာ…။ ခုထိ နိုင်ငံအတော်များများက လာမလည်ရဲ့တာ အဲဒါတွေပါတာပေါ………..။”\nဆြာနေ၀န်းရေ..မြန်မာပြည် မလာကြတာက လာလည်ရင် သူတို့ပိုက်ပိုက်တွေ စစ်အစိုးရ နှင့် ၄င်းတို့ရဲ့ အပေါင်းအဖေါ်များကို ကူညီအားပေးသလို ဖြစ်သွားမှာ စိုးလို့ဆိုတာရယ်။\nBurma Campaign UK တို့ က အဆက်မပြတ် လှုံ့ဆော်မူ့ရယ် ၊ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်တို့က မလာစေချင်သေးပါ ဆိုခဲ့တာရယ်ကြောင့်ပါ။\nလာဘူးသွားသူ အားလုံးက မြန်မာပြည်ဟာ အမေရိက၊ ဗြိတိန် နိုင်ငံ က လမ်းများထက် safe ပိုဖြစ်တယ် ၊ အလုအယက်ခံရနိုင်ခြေ ပိုနည်းတယ်၊ ပို စိတ်ချယုံကြည်ရတယ်ဆိုပြီး ပြောကြပါတယ်။\nဟိုတစ်ယောက် စိတ်ဖောက်ပြီး ဂျပန်မ ကို သတ်လိုက်တာတောင် ပိုစိတ်ချရကြောင်း ပြောကြတုန်းပါ။ အခု ဟီလာရီလည်းလာသွားရော ဥရောပမှာ ဒီလောက်စီးပွါးရေး ကျနေတာတောင်မှ မြန်မာပြည် လာရန်ပြင်နေသူများလာကြောင်းပါ။\nI do apology for making duplicate post.\nI didn’t realize that post has already been here even though I have read some posts.\nI was so excited as soon as I read it on the other site and wanted to share here as I made the connection in some posts by that kind of topic recently.\nThat’s totally my fault.\nI admit it I was so lack of knowledge how to make copy & paste in that site.\nActually I should not do that since that post must be popular soon.\nIf I know that it is already posted by you, I will definitely make comment on your post.\nI am not that kind of person who wants to make the name in here.\nI just wanted to share my thoughts sincerely with the poeple who are same idea with me when I feel so sad for my own people in Burma in current situation. That’s all.\nI would like to delete the post I made but there is no option to delete.\nPlease do delete for me Kai.\nPlease someone share me how to delete the Post.\nThanks that Post as well …. Naung.\nအဲဒီတုန်း က သမ္မတကြီး ဦးမောင်မောင် ရဲ့ “နဲနဲလေး တောင် မစောင့်နိုင်ကြတော့ဘူးလား” ဆို တဲ့စကားကို သတိရဆဲ။\nBack to the Future ရုပ်ရှင်လို အနာဂါတ် ကနေပြန်ကြည့်လို့ ရရင် တော့ ဘာဖြစ်ခဲ့မယ် ဆိုတာသိမှာပေါ့။\nအဲဒီတုန်းက ကျွန်မ လဲ ဆန္ဒပြ ကျောင်းသူ ပေမဲ့ စောင့်ကြည့်ချင် တဲ့ သူတွေထဲမှာပါခဲ့ ပါတယ်။\nဒါပေမဲ့ အခုတော့ အတိတ်ကို ပြန်သွား နေလို့ အပို ပါဘဲ။\nဖြစ်ပြီးတာကို သင်ခန်းစာယူသင့်ရင် ယူပြီး အနာဂါတ် ကောင်းဖို့ ကိုဘဲ ကြိုးစား ကြရပါမယ်။\nတိုင်းပြည်အဆင့် ဖြစ်နေတဲ့ ပြဿနာမှာ ဘာကိုမှ ချက်ချင်းဗြုန်းကနဲ ပြင်မရတာကို တော့ သတိချပ်ကြရပါမယ်။\nတော်လှန်ရေးကို… တော်လှန်ရေးလို့ မမြင်ပဲ.. ငြိမ်းချမ်းရေးသမားက တတိယနေရာက ကြည့်ရေးတဲ့စာလို့ မြင်မိပါတယ်..။\nတကယ်တော့..ပြောင်းလဲစေတဲ့.. တော်လှန်ရေးဆိုတာမျိုးဟာ… အေးအေးသက်သာ သွားနိုင်ကြတာမဟုတ်ပါ…။\nအစိုးရလုပ်သူက.. သူ့ရဲ့အာဏာလက်တံတွေ အစွမ်းကုန်သုံးပြီး.. အာဏာကိုကာကွယ်လေ့ရှိကြပါတယ်..။\nဒါတွေနဲ့အတူတူ… တောမီးလောင်လို့.. ထတဲ့..တောကြောင်တွေလည်း မနည်းပါဘူး…။\nဒီခရီးဒီလိုဖြစ်တာ.. အဆန်းတော့ မထင်မိပါ..။ ကမ္ဘာ့နိုင်ငံတွေနဲ့တန်းတူ..လူသားဆန်စွာ ရုံးကန်ထကြွမှုပါပဲ..။\nသက်ဦးဆံပိုင်ပဒေသရာဇ် –> နေမ၀င်အင်ပါယာရဲ့ကိုလိုနီ –> စစ်အာဏာရှင်ရဲ့တိုင်းပြည်ဟာ.. ထေရ၀ါဒဗုဒ္ဓဘာသာကိုးကွယ်မှုနဲ့.. ရောသမမွှေခံရတဲ့အခါ.. ပုဂ္ဂိုလ်ရေးကိုးကွယ်မှု ခေါင်းဆောင်(မင်းလောင်း)မျှော်အားကိုးစိတ်ဓါတ်နဲ့.. လှုပ်ရှားရုံးကန်တတ်လေ့ရှိပါတယ်..။\n၈၈ အရေးတော်ပုံဟာ ဦးနေ၀င်းခွင့်ပြု(အလျှော့ပေးလိုက်လျှော)ချက်ကြောင့်သာ.. ပေါက်ဖွား ဖြစ်လာတယ်လို့ ပြောလို့ရပါတယ်..။\nဦးအောင်ကြီးက ဦးနေ၀င်းဖြစ်ချင်တာကို.. လူထုဆီကိုစာတွေထုတ်..တင်ပြခဲ့ရင်း လှုံ့ဆော်”ဖွင့်ပေး”ခဲ့တာဖြစ်ပြီး.. ဦးနေ၀င်းက.. ပါတီစုံသွားချင်သလားမေးခွန်းနဲ့.. ဥပဒေကြောင်းအရ.. ညီလာခံခေါ်..” ပိတ်ပေး(ခွင့်ပေး)”လိုက်တာပါ…။\nအခု မြန်မာပြည်က နိုင်ငံတော်သစ်လမ်း စလျှောက်ဖို့ပြင်နေပါပြီ…\nဒီလို.. မြန်မာပြည်လက်ရှိအခြေအနေရောက်အောင်.. ဘယ်သူက.. နောက်တခါးတခုကို.. ဖွင့်ပေး(ခွင့်ပေး)ခဲ့တယ်ထင်နေကြပါသလဲ..။ ????????\n၈၈ အရေးတော်ပုံမှာ.. တကယ်ကို သမိုင်းမော်ကွန်းဝင်သင့်တဲ့.. စာတစောင်ရှိခဲ့တယ်..။\nရန်ကုန်နေသူတွေ တော်တော်များများ သတိထားမိမှာပါ..။ အဲဒီကာလ(စက်တင်ဘာ၁၈အာဏာမသိမ်းခင်)က..လမ်းထောင့် နေရာတကာမှာ.. လိုက်ကပ်ထားတာကိုး…။\nဦးနေ၀င်းရဲ့ “အာဏာသိမ်း–> ရွေးကောက်ပွဲ–> အာဏာသိမ်း–> ရွေးကောက်ပွဲ” အဆင့်ဆင့် မဟာဗျူဟာ အစည်းအဝေးအကြောင်းဖွင့်ချ.. ရေးထားတဲ့စာပါ..။\nအဲဒါကို.. လက်ရှိနိုင်ငံတော်အစိုးရ၏ အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုဖြစ်သော ပြည်ထောင်စုရာထူးဝန်အဖွဲ့က မှတ်တမ်းအဖြစ် သိမ်းဆည်းထားသင့်ကြောင်း ..တိုက်တွန်းလိုက်ရပါကြောင်း..။\nမှန်ဒယ် သဂျီး။ အဲဒီစာကို အကျွန်ုပ်လည်း ဖတ်ဖူးလိုက်တယ်။ စစ်တပ်အပြောင်း အရွှေ့တွေလုပ်နေပြီ၊ အာဏာသိမ်းတော့မယ်ဆိုတဲ့ ကောလဟာလ သတင်းတွေ ပလူပျံနေချိန်မှာ ထွက်လာခဲ့တာ။ အေပေးတွေ ဒါမျိုးကြတော့ လိုက်ရှာရကောင်းမှန်း မသိဘူး။ လက်ရှိ ယာဒူးဝံက သွားလေသူ သံမဒဂျီးဒေါက်တာမောင်မောင့် သားစစ်ဗိုလ်လို့ သိရဒယ်။ ဘာတွေကြံနေပြန်လဲ မသိဘူး..။ ဟေ့…. သတ္တိရှိရင် တယောက်ချင်း ချမလားကွ … သဂျီးနဲ့….။\nလွန်ခဲ့တဲ့ လ တွေအတွင်း ဦးသိန်းစိန် ဆီက စကား စ ကြားလိုက်တဲ့ အချိန်မှာ ၈၈တုန်းက ဒေါက်တာမောင်မောင် ရဲ့ စကား တွေကို သတိရခဲ့ပါတယ်။\nပြည်တွင်း မှာတော့ မသိ၊ ပြည်ပကကြားနေရတဲ့ Internet စာမျက်နှာ တွေပေါ်က အသံ တွေက “၈၈တုန်းက စိတ်ရှည်ရှည် မထားမိခဲ့ကြတာတွေ” ကို ပြန်သတိရ စေပါတယ်။\nအဲလို ပြန်ဖြစ်သွားမှာ အရမ်းစိုး ရိမ် ပါတယ်။\nတကယ်တော့ လက်ရှိအခြေအနေ မှာ မြန်မာပြည် မှာ ဘာဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မ နဲ့ မဆိုင်သလို နေနိုင်ပေမဲ့ ကိုယ့်ပြည်သူ/သား တွေ နစ်သထက်နစ် သွားမှာ ကို ဘယ်နည်း နဲ့မှ မလိုလား ပါဘူး။ ဒါကြောင့် အဲဒီကစပြီး ကျွန်မ လဲ မနေနိုင် တော့ဘဲ ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဖြစ်နိုင် သ၍ လေ နဲ့ တစ်တပ်တစ်အား စစ်ဝင်တိုက်နေတာပါ။\nKai ရေ တကယ်တော့ ကျွန်မတို့ ပြည်သူတွေဟာ မင်းလောင်း မျှော်တာမဟုတ်ပါဘူး။ မင်းလောင်းမျှော်သူ တွေကမှ မြေပေါ်မှာ ရှိဦးမယ်။ မင်းလောင်းမရလဲ ပလ္လင် ကို အလွတ် ဟောင်း လောင်း ထားလို့ရမယ်။\nကျွန်မတို့ မြန်မာပြည်က ရေနစ် နေသူတွေလိုပါ။ ရေနစ်သူ တွေ ဟာ အသက်ရှူခွင့် အသက်ဆက်ဖို့ ကောက်ရိုးမျှင် ကိုတောင် အားကိုးတစ်ကြီး ဆွဲ ရပါမယ်။ ၈၈ တုန်း ကတော့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ဟာ ကောက်ရိုးမျှင် လောက်ဖြစ်ပေမဲ့ အခုမှာတော့ ပိုအင်အားကြီး နေခွင့်ရပါပြီ။ ဒီတစ်ခါတော့ ရေနစ်သူ တွေ ကို ကယ်နိုင် စေချင်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင် စုန်းစုန်းမြှုပ်ဖို့ ဘဲရှိပါမယ်။\nဥပမာ – ၈၈တုန်း က တိုင်းပြည်မွဲပြာ ကျ တယ် ဆိုပေမဲ့ ကျွန်မတို့ ပညာရေး မှာ ဒီလောက် မညံ့သေးပါဘူး။ တက္ကသိုလ် တွေမှာလည်း နိုင်ငံခြားပြန် ဆရာ/ဆရာမကြီး တွေ အတော်များများရဲ့ သင်ကြားမှုအောက် မှာ၊ အနိမ့်ဆုံး နယ်ဖက် တွေ မှာတောင် စာမတတ်သူ ပပျောက်ရေး အသုံးလုံး သင်တန်း တွေကြားဘူးသေးတာဘဲ။\nဝန်ထမ်းတွေ လဲ ဒီလို မျိုး လာဘ်စား၊ ချစား ဆိုတာ တော်ရုံကင်းပါတယ်။ အုပ်ချုပ်ရေး စံနစ် မဟန် ပေမဲ့ အခုလို လူတန်းစား ကွာဟ မှုတွေ မများသေးပါဘူး။ ကောင်းတယ်လို့တော့ မပြောလိုပါဘူး။\nအခုမှာတော့ လူတန်းစား ကွာဟ မှုတွေ များလာတာဟာ လူငယ်တွေ အတွက် အရမ်း စိုးရိမ်ရပါတယ်။ ခက်တာက အချောင်ရပြီး ချမ်းသာလာတာ ကို မြင်နေကြတာပါဘဲ။\nဒီအတိုင်း ဆက်သွားဦးမယ်။ ဆိုရင်တော့ အားလုံး ရေတိမ်နစ်ကြရတော့ မှာပါဘဲ။\nဒီတော့ ကျွန်မတို့ အတွက် စံနစ် တစ်စုံတစ်ရာကို ပြောင်းကိုပြောင်းရပါမယ်။\nKai ပြောသလို “စစ်အာဏာရှင်ရဲ့တိုင်းပြည်ဟာ.. ထေရ၀ါဒဗုဒ္ဓဘာသာကိုးကွယ်မှုနဲ့.. ရောသမမွှေခံရတဲ့အခါ.. ” အရမ်းမှန်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့ အားလုံး (အများစု) တိုက်ကြ၊ ခိုက်ကြ နဲ့ သွေးချောင်းစီး ရတာ မလိုချင်ကြပါဘူး။\nမြန်မာပြည် က တော်လှန်ရေး ဆိုတာ အကြမ်းနည်းဆိုရင် အဲဒီအကြမ်းအတွက် ရှေ့က နေပေးရမှာက နယ်ရုပ်တွေပါ။ သူတို့ အသက်တွေ ကို ရင်းခိုင်းကြ ရ မှာပါ။\nဟိုးအရင် “ဒို့အရေး” လို့ ကျောင်းစိမ်းလုံချည်ဝတ် ကလေး တွေ ကို ရှေ့တန်းထား အော်ခိုင်းတာ ဘယ်လိုမှ တရားမမျှပါဘူး။ သူတို့ ဟာ အကျိုး နဲ့ အကြောင်း ကိုမှ နားမလည်သေးတာ။ ဒီတော့ ဘယ်သူတွေလုပ်မှာလဲ။ လက်ချိုးရေ လို့ရတဲ့ အင်အား နဲ့ အကြမ်းဖက် တော်လှန်ရေး လုပ်လို့ ရမရ ကျွန်မ မသိပါဘူး။ အိပ်နေတဲ့ ကျား ကို တုတ်နဲ့ သွားသွား ထိုးသလို ဖြစ်မှာဘဲ လို့တော့ တစ်ခါတစ်ခါ တွေးမိပါတယ်။\nဒီတော့ ကျွန်မတို့ လဲ ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန် အနုနည်း နဲ့ မစွဲဆောင်နိုင်ဘူးလား။\nဒါလဲ အလုပ်ဖြစ်မဖြစ် ကျွန်မ မပြောနိုင်ပေမဲ့ လောလောဆယ် ဖြစ်လာတာတွေဟာ အခုချိန်မှာတော့ သိပ်မဆိုးသေးဘူး လို့ ပြောလို့ရပါတယ်။ ကျွန်မ အရမ်း ကို Positive ဖြစ်လွန်းနေမယ် ထင်ပါတယ်။\nKai ပြောသလို ဘဲ ဒီတစ်ခါ ဖွင့် လိုက်တဲ့ တံခါး ကိုတော့ ပြန်မပိတ်သွား နိုင်အောင် ကျွန်မတို့ ပြည်သူတွေဘက်က သတိရှိနေဖို့ လိုပါမယ်။ ရည်မှန်းချက် တစ်ခု အတွက် အားလုံး ညီမယ် ဆိုရင်တော့ ဒီတစ်ခါတော့ အသက်ဝဝ ရှူနိုင်ကြကောင်းပါရဲ့။\nတံခါးကို တကယ်ဖွင့်ပေးရင်တောင်မှ အတင်း ဝရုန်းသုံးကား တိုးမထွက် ကြဖို့လိုမယ်။ မဟုတ်ရင် အချင်းချင်း ပြန်နင်းနေမိမယ်။\nနောက်အရေး ကြီးဆုံး က ၈၈တုန်း နဲ့ လုံးဝကွဲပြားတာရှိပါတယ်။ ၈၈တုန်း က ဒီလောက် ချမ်းသာသူတွေ မြန်မာပြည်မှာ မရှိသေး ပါ။ ဒါကြောင့် ဒီအချိန်မှာ စစ်အသိုင်းအဝိုင်း နဲ့ တွဲနေတဲ့ မြန်မာပြည်မှာ အောင်မြင် နေတဲ့ လုပ်ငန်းရှင် များဟာ ဆိုရင်ဖြင့် ၈၈ လို ပြန်ဖြစ် မှာကို ကျွန်မ ထက် ပိုပြီး ကြောက်သင့်ကြ ပါကြောင်း။\nသူတို့ဟာ အလယ်ကလူလို့ ဆိုရင်ဖြင့် အခုလို အရေးမှာ စကားဝဲ နေလို့မရပါ။ (မှီငြမ်း – အလယ်ကလူ စကားဝဲ၏ – နွမ်ဂျာသိုင်း)\nပြည်သူဖက်က ရပ်လိုက်မှ သူတို့ အတွက် လဲ အကျိုးမပျက်၊ ပြည်သူတွေ လဲချမ်းသာ Win-Win Situation ကို ရမယ်လို့ ထင်ပါကြောင်း။\nစီးပွါးရေးမှာ ပုံသေနည်း တစ်ခု ကို တွက်ချက်ပြီး အဖြေရရင်တောင်မှ တစ်ခြားပြင်ပ Factors တွေ ရဲ့ လွှမ်းမိုး မှုကြောင့် အဖြေမှန် လို့ပြောမရပါဘူး။ အဲဒီ Factors တွေကိုပါ ပေါင်းစဉ်းစားပြီးမှ အဖြေထုတ်လို့ ရပါတယ်။ ကျွန်မတို့ နိုင်ငံ က အဲဒီလို မမြင်နိုင်တဲ့ Factors တွေ နေရာတိုင်း အနှံ့ … သူများနိုင်ငံ တွေ ကထက် ပိုများသလားလို့။\nဒီတော့ ဘာကိုမှ ပုံသေတွက်မရ သလိုပါဘဲ။\nကျွန်မ အထင်ပါ။ :-)\n– တံခါးကို တကယ်ဖွင့်ပေးရင်တောင်မှ အတင်း ဝရုန်းသုံးကား တိုးမထွက် ကြဖို့လိုမယ်။ မဟုတ်ရင် အချင်းချင်း ပြန်နင်းနေမိမယ်။\nသူကြီးရေ. ဒီ ပိုစ်ကတော့ ဟော့တော့မယ်ထင်တယ် ။ ငြင်းသံ ခုန်သံ ဆဲသံတွေလည်း စတော့မယ်ထင်တယ်။\nKai ရေ .. ကျနော့် သဘော ပြောရမယ်ဆိုရင်ပေါ့နော် …Kai ပြောသလိုပဲ ပေါ့နော်. …အာ….\nရွာထဲတော့ လာမသတ်ကြ မဆဲကြပါနဲ့ ….နော …\nအေးအေးချမ်းချမ်း ..အနုပညာ အလုပ်ကလေး လုပ်ချင်လို့ဘာ ….\n(ဆဲရတာ မောတွားလို့ …ဟီး ….)\nတို့ကတော့ ဘာမ တိဘူး.


အဘ ဖေါ ရဲ့ ပေါက်တတ်ကရ ၊ အတို အထွာ တွေ ။ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Travel » အဘ ဖေါ ရဲ့ ပေါက်တတ်ကရ ၊ အတို အထွာ တွေ ။\nအဘ ဖေါ ရဲ့ ပေါက်တတ်ကရ ၊ အတို အထွာ တွေ ။\nPosted by Foreign Resident on Mar 22, 2013 in Travel | 63 comments\nအဘ ဖေါ ရဲ့ ပေါက်တတ်ကရ ၊\nအတို အထွာ တွေ ။\nအခု လက်ရှိ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ၊\nတိုင်းပြည်ကြီး ရဲ့ ၊\nအခြေအနေ ကို ကြည့်ပြီး ၊\nစိတ်ကုန်လွန်းတဲ့ အတွက် ၊\nဘာမှကို ပြောချင် ရေးချင်စိတ်ကို ၊\nနောက်ဆုံး ပြောချင်တာလေး တစ်ခုကတော့ ၊\n၁ ။ အခု အခြေအနေဟာ ၊ ဘင်္ဂါလီ ကျူးကျော်မှု ဘာ ညာ ၊ မဟုတ်တော့ပါဘူး ၊\nဘာသာရေး ၊ လူမျိုးရေး အဓိကရုံး အစစ်အမှန် ဖြစ်သွားပါပြီး ။\n၂ ။ ရှေ့လျှောက် ( အဘ တို့ ) ဗုဒ္ဓ ဘာသာဝင်တွေ နှင့် မွတ်ဆလင် ဘာသာဝင်တွေ ၊\nကမ္ဘာ မကျေ တော့ ဖြစ်ကုန်ကြတော့မှာပဲ ။ တယ် မိုက်ကြသကိုး ။\nအင်းးးးး ၊ အကျိုးဆက်တွေကိုတော့ ၊ နောက်လာ နောက်သား တွေ ရင်စီးပြီး ခံကြပေတော့ ။\n၃ ။ တိုင်းပြည် ရဲ့ အနာဂါတ် ကတော့ ပွဲပြီးသွားပါပြီ ။\nသဗ္ဗေ သတ္တာ ၊ ကမ္မ သကာ ပါပဲ ။\n၄ ။ ကြားထဲမှာ မေတ္တာပို့ချင်တာကတော့ ၊ အစိုးရ မီဒီယာတွေကိုပါ ။\n၂၁ ရက်နေ့ ည မှာ TV မှာ သတင်း ကြေငြာတာက ၊\n” သေတာ ၅ ယောက် ၊ အခြေအနေတွေကို ထိမ်းနိုင်ပါပြီ တဲ့ “\nထားပါတော့ ၊ ဒီ အနိဋ္ဌာရုံ ကိစ္စတွေ ဆက်မပြောချင်တော့ဘူး ။\nသဗ္ဗေ သတ္တာ ၊ ကမ္မ သကာ ပဲ သဘောထားတော့မယ် ။\nဟိုတစ်နေ့က အဘ Comment ပေးခဲ့တဲ့ မွေတော်ကက္ကူဘုရား အကြောင်း ။\n” တစ်ခုပြောမယ် ။\nအဲဒီ ညိုညစ်ညစ် စေတီတွေ ကြားထဲမှာ ၊\nပန်းရောင် စေတီတွေ ကို သတိထားမိမှာပေါ့ ။\nအဲဒာ ၊ ခု နောက်ပိုင်း ( ဦးခင်ညွန့် ခေတ်မှာ ) ပြန်ပြင်ထားတာတွေ ။\nဒီလို အဝေးကြည့်ပုံ မှာ မသိသာပေမယ့် ၊\nအနီးကပ် ကြည့်ရင် လက်ရာတွေက အရမ်း ကွာပြီး ၊\nပြန်ပြင်ထားတာ အရမ်း သိသာ နေတယ် “\nအောက်က ပုံက ၊ ပြန်ပြင်ထားတဲ့ မွေတော်ကက္ကူဘုရား တွေရဲ့ပုံ ။\nဘိလပ်မြေရောင်ထနေတာတွေက ပြန်ပြင်ထားတာတွေ ။\nအနီးကပ် ကြည့်ရင် ပြန်ပြင်ထားတာက ၊ ဒီ့ထက် ပိုသိသာတယ် ။\nပြန်ပြင်ထားတဲ့ မွေတော်ကက္ကူဘုရား တွေရဲ့ပုံ ။ ဘိလပ်မြေရောင်ထနေတာတွေက ပြန်ပြင်ထားတာတွေ ။\n” ခက်တာက ၊ အဲဒီ နေရာတွေက ရှမ်း ၊ ပအို့ဝ် တပ်တွေက ကြီးစိုး နေတာ ။\nမွေတော် ကက္ကူဘုရား မှာတောင် သူတို့ပဲ M-16 ကိုင်ပြီးကို စောင့်နေကြတာ “\n” ကက္ကူမှာ —– လက်နက်ကိုင်ပအို့ အစောင့် မရှိပါဘူး\nတိုင်လုံးအစိမ်းတွေနဲ့ ဘုရားတန်းဆောင်းအသစ်တွေကို —–\nတရုတ်စာနဲ့ ကဗ္ဗည်းထိုးထားတာတွေ့ခဲ့တယ် “\nဒီပုံက ၊ အဘ သွားတုန်းက ၊\nမွေတော်ကက္ကူဘုရား မှာ စောင့်နေတဲ့ ပအိုဝ့် လက်နက်ကိုင် စစ်သားပုံ ။\nနောက်ခံ မွေတော်ကက္ကူ ဘုရားတွေ နှင့် ၊\nWei Wei ပြောတဲ့ တိုင်လုံး အစိမ်း ၊ဘုရား တန်းဆောင်း အသစ် နှင့် ၊\nတရုတ်စာ နဲ့ ကဗ္ဗည်းထိုးထားတာပါ ပါသေး ။\nဒီပုံကတော့ မ Wei Wei ရဲ့ Post ” ထမ့်စမ်းဂူ ” ကို ထပ်ဖြည့်ပေးတာ ။\nထမ့်စမ်းဂူ ရှေ့မှာ ရိုက်ထားတဲ့ ၊ ထမ့်စမ်း ကိုရင်လေး နှင့် သူ့ ရဲဘော်တွေရဲ့ ပုံ ။\nထမ့်စမ်း ကိုရင်လေး က Walkie Talkie ကနေ လိုအပ်သည်များကို ညွှန်ကြားနေပုံ ။\nထမ့်စမ်း ကိုရင်လေး နှင့် သူ့ ရဲဘော်တွေရဲ့ ပုံ ။\nဒီပုံကတော့ သူများတွေ ဒီရက်ပိုင်း ဇင်ယော်တွေချည်း ရိုက်ပြနေလို့ ၊\nအဘ လဲ အင်းလေး သွားတုန်းက ရိုက်ထားလိုက်တဲ့ ဇင်ယော် ပုံတွေ ။\nအင်းလေး သွားတုန်းက ရိုက်ထားလိုက်တဲ့ ဇင်ယော် ပုံတွေ ။\nဒီပုံကတော့ အဘတို့ အင်းလေးက ၊\nGolden Island Cottage Hotel မှာ တည်းတုန်း ၊\nဓါတ်ပုံသမား တစ်ယောက်က ၊ အင်းသား လှေသမားတစ်ယောက်ကို ၊\nတစ်မနက် ၅၀၀၀ိ နှင့် ငှားပြီး ၊ မနက် စောစောစီးစီး ဓါတ်ပုံရိုက်နေတုန်း ၊\nအဘ ကလည်း ၊ အဘ ကင်မရာ အစုတ်လေးနှင့် ဝင်ရိုက်ထားတဲ့ ပုံတွေ ။\nအင်းသား လှေသမားတစ်ယောက် ၊\nတစ်မနက် ၅၀၀၀ိ နှင့် ငှားပြီး ၊ မနက် စောစောစီးစီး ဓါတ်ပုံရိုက်\nဒီနောက်ဆုံး ပုံလေးကတော့ ။\nချင်းပြည်နယ်က ပေ ၁၀၈၀၀ မြင့်တဲ့ ဝိတိုရိယ တောင်ထိပ်ကို ၊\nတက်ဖို့ စီစဉ်နေတယ် ဆိုတဲ့ ၊ ရွာသူ Pooch အတွက် လက်ဆောင် ၊\nအဘ ရောက်တုန်းက ရိုက်ခဲ့တဲ့ ဝိတိုရိယ တောင်ထိပ် ရဲ့ ပုံ ။\nချင်းပြည်နယ်က ပေ ၁၀၈၀၀ မြင့်တဲ့ ဝိတိုရိယ တောင်ထိပ်\nအ ဘ ဖေါ ( F R ) ။\nပုံဒွေ ကျိတွားဒယ်ဂျို့ ….။\nအင်းသား လှေသမားတစ်ယောက် ဆိုတဲ့ ပုံလေးက\nရမ်းရမ်း မိုက်ဒယ်ဂျာ ….\nဝိတိုရိယ တောင်ထိပ်တော့ ရောက်ဖူးဘူး …\nဘာမှလည်း ချိဘာဘူး …\nအိုက်ဒါ ဘာပုလို့ တွားဂျဒါဒုံး ချင်းချား ရဘူး …\n” ဝိတိုရိယ တောင်ထိပ်တော့ ရောက်ဖူးဘူး …\nအိုက်ဒါ ဘာပုလို့ တွားဂျဒါဒုံး ချင်းချား ရဘူး ”\nဘာပုလို့ တွားဂျဒါဒုံး ဆိုတော့ ၊\nအဘ က အဲဒီ ဝိတိုရိယ တောင်မှာ ရဟန်းခံခဲ့တာ ကွယ့် ။\nငြိမ်းချမ်းမလား ဆိုပြီး ၊ လောကီ နှင့် နဲနဲ ဝေးတဲ့နေရာမှာ ၊\nသွား ရဟန်းခံကြည့်တာပါကွယ် ။\nအဲဒီ တောင်ထိပ်က စေတီက ၊\nငွေရတု တော်လှန်ရေးနေ့ အမှတ်တရ နှင့် ၊\nသံမဏိ ဦးမောင်မောင် က တည်ထားတာတဲ့ ။\nအားကျမခံ ဇင်ယော်တွေရိုက်ပြီး တင်အုံးမှပါပဲ။\nဘယ်တော့ ရိုက်ဖြစ်မယ်တော့ မသိ။ :harr:\nFR တို့လို လွတ်လွတ်ကင်းကင်း နေနိုင်သူတွေအတွက်တော့\nသဗ္ဗေ သတ္တာ ၊ ကမ္မ သကာ…. ကို အေးအေးချမ်းချမ်းပြောနိုင်ပေမယ့်\nဒီမြေက မခွာနိုင်သေးတဲ့ သူတွေအတွက်ကတော့ တုန်တုန်ရီရီနဲ့ ပြောရမယ်။\n” FR တို့လို လွတ်လွတ်ကင်းကင်း နေနိုင်သူတွေအတွက်တော့\nသဗ္ဗေ သတ္တာ ၊ ကမ္မ သကာ…. ကို အေးအေးချမ်းချမ်းပြောနိုင်ပေမယ့် ”\nတိုင်းသူပြည်သားတွေ ရဲ့ အတွေးအခေါ် နှင့် တိုင်းပြည် ရှေ့ရေး ကတော့ ၊\nတကယ် စိတ်ကုန် / စိတ်ပျက် ရပါတယ် Ma Ma ရေ ။\nကျနော့်ကို ၊ သြဇီ နိုင်ငံသား ခံဖြစ်အောင် ၊ တွန်းပို့နေသလိုပဲ ။\nငယ်စဉ်က ၊ အဖေ ရဲ့ တိုက်တွန်းစကား တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ၊\nတစ်မိသားစုလုံး ၊ အချိန်မရွေး ထွက်နိုင်အောင် ၊\nနိုင်ငံခြားမှာ လုပ်စားလို့ရတဲ့ ပညာတွေကို သင်ထားပြီး ၊\nနိုင်ငံခြားမှာ ခြေတစ်ဖက်ချထား ဆိုတာ ၊ တယ်မှန်တာပဲ ။\nမိဘတွေ အတွက် စိတ်မပူပါဘူး ။\nတစ်ခုခုဖြစ်ရင် ၊ စစ်တပ်ထဲက Guest House မှာ သွားနေနေယုံပဲ ။\nမိဘ နှစ်ပါးလုံး ကလည်း Singapore Long Stay ( ငါးနှစ် ) Visa ကိုင်ထားတာ ။\nလေယာဉ် လက်မှတ်ဝယ်ပြီးတာနှင့် အချိန်မရွေး ထွက်လို့ရတယ် ။\nတိုင်းပြည်အတွက်သာ စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရတာ ။\nအမည်ပေးတာ.. အလွဲလွဲအမှားမှားဂယက်နဲ့.. မြန်မာပြည် တရုတ်တွေဖက်လှည့်လာပါဦးမယ်..\nအဲဒီလိုနဲ့.. သမိုင်းဘီး.. သံသရာလည်မှာပါ..။\nကံကောင်းရင်.. မြန်မာပြည်.. ၂ပိုင်းပဲကွဲမပေါ့လေ..။\nတော်တော်သေချာနေတာက.. ၂၀၁၅အထိ.. စစ်တပ်အာဏာတက်မသိမ်းဘူးဆိုတာပါ.။ :hee:\nနောက်….. အမည်ပေးတာ.. အလွဲလွဲအမှားမှားဂယက်နဲ့..\nအစွန်းရောက်တွေ ဟာ ၊ လုပ်ခွင့်သာရင် ၊\nသူကြီးပြောသလို ဆက်လုပ်ကြမယ် ဆိုတာကို သံသယ မရှိပါဘူး ။\nအဲ ၊ ကျနော် သံသယ ရှိတာ ကတော့ ၊\nအဲဒီ အစွန်းရောက်တွေ ဟာ ၊\nအဲဒီလို ဆက်တိုက် / ဆက်ပြီး လုပ်နိုင်လောက်အောင် ၊\nကြာကြာခံမယ် / စွမ်းအား ရှိမယ်လို့ မထင်တာပါ ။\n( အရင်တုန်းကတော့ ဘင်္ဂါလီ က ကျူးကျော်တဲ့သူ မို့လို့ပါ ၊\nမွတ်ဆလင် / ဘာသာရေး နှင့် ဘာမှ မဆိုင်ပါဘူး ၊\nဘာညာ ဆိုပြီး ၊ လျှောက် ဝေ့နေသေးတယ် ၊\nအခုတော့ ၊ မဖုံးနိုင် မဖိနိုင် စိတ်ရင်း တွေ ပေါ်လာပြီ ထင်ပါတယ် )\nအခု ၊ ဒီ မွတ်ဆလင် တွေ နှင့် ကိစ္စက ပေါ်တင် ဖြစ်သွားပြီ ဆိုတော့ကာ ၊\nနောက် ၄ / ၅ နှစ်အတွင်းမှာ ၊ မြန်မာပြည်က မြို့ကြီးတိုင်း လိုလိုမှာ ၊\nဗုံး တွေ တဝုန်းဝုန်း ကွဲပါလိမ့်မယ် ။ လူ တွေ အတုံး အရုံး သေကြပါလိမ့်မယ် ။\nဒါဟာ ကြားလို့တော့ မ ကောင်း ပေမယ့် ၊ ရှောင်လွဲလို့ မရနိုင်ပါဘူး ။\nအခုကိုပဲ မွတ်ဆလင်တွေဘက်က စစ်ပြင်နေကြပါပြီ ။\nနိုင်ငံတကာ ကတောင် မြန်မာပြည်ကို သတိပေးနေပါပြီ ။\nအဲဒီ အပြင် ၊ တိုင်းရင်းသား သူပုန်တွေကလည်း စောင့်ကြည့်နေတာပါ ။\nဒီလို လူနည်းစုကို ၊ လူများစုက ၊ အနိုင်ကျင့်တာကို ၊ သူတို့ မ ကြိုက်ပါဘူး ။\nSNLD ခေါင်းဆောင် ဦးခွန်ထွန်းဦး မကြာခင်က ပြောခဲ့တဲ့ စကားပါ ။\n” တိုင်းရင်းသားတွေကို နိုင်မယ် ထင်ရင် တိုက်ကြည့်လိုက်လေ ။\nနှစ် ၆၀ လုံး တိုက်လာတာ ၊ သဘောမပေါက်သေးဘူးလား ” တဲ့ ။\nသေချာတာကတော့ ၊ ချိုင်းနား နဲ့..ချိုင်းနီးစ်တွေဖက် လှည့်မာန်စောင်ရင် ၊\nအရင်ဦးဆုံး တိုင်းရင်းသား သူပုန်တွေ ( KIA, UWSA, SSA ) နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့မှာပါ ။\n( ဒါကတော့ သိပ် စိတ်ပူစရာ မလိုလှပါဘူး ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ ၊\nချိုင်းနား ကို သွားထိရင် တပ်မတော်ကလဲ သည်းခံနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး ။\nချိုင်းနား ကို သွားထိတဲ့သူကို တပ်မတော်က ဆော်လွှတ်လိုက်မှာပါ ။\nဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ ချိုင်းနား ကို သွားထိတာ ဟာ ၊\nနိုင်ငံတော်ကို ချောက်ထဲ ဆွဲချတာ ဆိုတာ တပ်မတော်က သိပါတယ် )\nကဲ ထားပါ ၊ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေရင် ၊\nဒီလောက် ရန်သူတွေ ပတ်လည်ဝိုင်းနေတဲ့ ၊\n( ရန်သူတွေ ပတ်လည်ဝိုင်းနေအောင် ကိုယ့်ဖာသာကိုယ် လုပ်ထားတဲ့ ) ၊\nအစွန်းရောက်တွေ ဟာ ၊\nနဂို ကတည်းက ဆင်းရဲ မွဲတေနေရတဲ့ ကြားထဲ ၊\nအဲဒီ ပတ်လည်ဝိုင်းနေတဲ့ ရန်သူတွေ နှင့် တိုက်ခိုက်ရင်း နှင့်ပဲ ၊\nသိပ်မကြာခင်မှာပဲ ၊ ပိုပြီး ပိုပြီး ဆင်းရဲ မွဲတေ စုတ်ပြတ်သွားပြီး ၊\nအစွန်းရောက်တွေ ဟာ ငါ့ လူမျိုး ၊ ငါ့ သာသနာ လို့ အော်နေရင်းမှာပဲ ၊\nနောက်ဆုံး လူမျိုးရော ၊ သာသနာပါ ပျောက်ကွယ်သွားမှာပါ ။\nအဘ အပေါ်မှာ ရေးခဲ့တာ ၊\nဗမာ ဗုဒ္ဓဘာသာ အများစုကြီးကို မဆိုလိုဘူးနော် ။\nအစွန်းရောက်တွေကိုပဲ ဆိုလိုတာ ။\nခက်တာက အမျိုး ဘာသာ ချစ်တာနှင့် ၊\nအစွန်းရောက်တာကို ပိုင်းခြားထားတာက ၊\nပါးပါးလေးပဲ ရှိတယ် ။\nဥပမာ ။ ။ ၉၆၉ မှာတောင်မှ ၊\nဗုဒ္ဓ ဘာသာ ဆိုင်ပဲ ဝယ်ယူ အားပေးမယ် ။\nOK ၊ အဲဒီ အထိ အဘ လက်ခံတယ် ။ တရားမျှတ သေးတယ် ။\nကုလား နှင့်တွဲတဲ့ မိန်းကလေးတွေ ၊\nကုလား ဆိုင်မှာ စားသုံးတဲ့လူတွေ ၊\nဓါတ်ပုံရိုက် အင်တာနက်ပေါ်တင်ပြီး ရှုံ့ချမယ် ၊ ဆိုတာကျတော့ ၊\nဒါ တရားမမျှတတော့ဘူး ၊ အစွန်းရောက်သွားပြီ ။\n(အခု ၊ ဒီ မွတ်ဆလင် တွေ နှင့် ကိစ္စက ပေါ်တင် ဖြစ်သွားပြီ ဆိုတော့ကာ ၊\nနိုင်ငံတကာ ကတောင် မြန်မာပြည်ကို သတိပေးနေပါပြီ ။)\nမွတ်ဆလင် အလယ်အလတ်တွေက အစွန်းရောက်ဖြစ်သွား ပြီးတော့ အကြမ်းဖက်\noriginal ဖက်ဆစ်တွေပဲ ယိုးဒယားလိုငြိမ်ခံမနေဘူး\nကျန်တာတွေ အသာထားလို့ \nရေငန်ပိုင် ဦးဖော ရိုက်ချက်တွေ ကို သာ အားပေးသွားပါတယ်\nမြန်မာပြည်မှာ ကြီးပြင်းသော မြန်မာဖြစ်ရသည် လည်း ခက်ခဲပင်ပန်းလှ၏\nမြန်မာပြည်မှာ ကြီးပြင်းသော လူမျိုးခြားဖြစ်ရသည် လည်း ဆင်းရဲပင်ပန်းလှ၏\nကျမတို့လည်း စိတ်ကုန်လို့တစ်ကြောင်း၊ကိုယ့်ဆီကနေ ပြန့်မှာစိုးတာတစ်ကြောင်း\nဒီအကြောင်းသူ့ဖက်ကိုယ့်ဖက် မကောင်းတာတွေပြောလာရင် ဆက်ပြီး မရှဲတော့ဘူး။\nဒါကြောင့် စိတ်ငြိမ်းချမ်းမယ့် အကြောင်းတွေ ရှာဖတ် ရှာတင်နေတယ်။\nလောကီနဲ့ ဝေးတဲ့နေရာ ရဟန်းခံတော့ ဘာထူးသလဲလေး ဗျူးချင်ပါတယ်။\nမီဒီယာတွေ ကိကွန်တရိုး လုဎ်သင့်ပါကြောင်း\n” လောကီနဲ့ ဝေးတဲ့နေရာ ရဟန်းခံတော့ ဘာထူးသလဲလေး ဗျူးချင်ပါတယ် ”\n၁ ။ လောကီနဲ့ ဝေးတဲ့နေရာမှာ ရဟန်းခံသော်ငြားလည်း ၊\nဘုန်းရှင် ကံရှင်များဖြစ်သဖြင့် ( ဟီ ဟိ ) ၊\n( တောထဲ တောင်ထဲမှာ ဖြစ်သော်ငြားလည်း )\nအနေအထိုင် အစားအသောက်ကတော့ မဆင်းရဲလှပါဘူး ။\nအနေအထိုင်က ဘယ် ဆင်းရဲမလဲ ၊ ဝိတိုရိယ တောင်လယ် လောက်က ၊\nနိုင်ငံခြားသားတွေ ငှက်ကြည့်နေကျ ဟော်တယ် တစ်ခုလုံးကို ၊\nအဘတို့ အဖွဲ့က ပုတ်ပြတ် ငှားလိုက်ပြီး ၊ ကျောင်းထိုင်ကြတာကိုး ။\nရှုခင်းက လှမှလှ ၊ ကြည်လင်တဲ့ နေ့တွေမှာ ပုပ္ပါးတောင် ကိုတောင် လှမ်းမြင်ရတယ် ။\nအစားအသောက် ကလည်း အာရုံဆွမ်းကို ၊\nသောက်စရာတင် Milo ၊ Coffee ၊ Milk ၊ Hot & Cold Chocolate ၊\nသစ်သီးဖျော်ရည် မျိုးစုံအောင်ကို ကပ်ကြတာလေ ။\n၂ ။ ဝိတိုရိယ တောင်ပေါ်တက်တော့လည်း ၊ ရီရတယ် ။\nကန်ပက်လက် နတ်စင်တောင် သဘာဝ ဥယျာဉ် အဝ ၊ ပေ ၈၀၀၀ အထိ ကားနှင့် တက်တာ ။\nအဘ တို့ တက်တဲ့ အဖွဲ့က ၁၂ ယောက် ၊ အထမ်းသမား က ၁၈ ယောက် ။\nနံနက်ပိုင်း ဝတ်လာတဲ့ အနွေးထည်တောင် ၊ နေ့လည်မှာ အထမ်းသမား ထမ်းခိုင်းတာ ။\nတော်တော်လေးကို ပင်ပန်းကြဦးမှာ ။ ဟဲ ဟဲ ။\nဒါတောင် တိုင်ပင်နေကြသေးတယ် ၊\nနောက်တစ်ခါဆိုရင် စာရာမေတိ တောင်ကို တက်ကြစို့တဲ့ ။\nအထမ်းသမား ၁၀၀ လောက် ခေါ်ပြီး ဝေါ နှင့် တက်မှာလေ ။ ဟီ ဟိ ။\nဒါပေမယ့် ၊ တကယ် တက်မယ် ဆိုရင် ၊ လျှော့တော့ မတွက်နှင့်နော် ၊\nပေ ၁၀၀၀၀ ကျော်တဲ့အတွက် အောက်ဆီဂျင်ကတော့ နဲနေပြီ ။\nလမ်း အမြန် လျှောက်လိုက်တာနှင့် ချက်ချင်း အမေါဆို့တယ် ။\n၃ ။ တရားကတော့ ကျင့်တာ ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းသွားလဲ မသိဘူး ၊\nသိကြားမင်း တောင် ကျောက်ဖျာ တင်းသွားသလား မသိဘူး ။\n၂၀၀၉ ခုနှစ် သင်္ကြန်တွင်း ၊ ၄ လ ပိုင်းကြီး အစောကြီးမှာ ၊ ကြုံတောင့် ကြုံခဲ ၊\nထူးထူး ခြားခြား ၊ ဝိတိုရိယ တောင် တည့်တည့်ကို မုန်တိုင်း တိုက်တယ်လေ ။\nအဘတို့ အဖွဲ့ထဲက အမေရိကန် ဆရာဝန်တွေက ၊\nအမေရိကန် ကို ပြန်ဖို့ လေယာဉ် လက်မှတ် ချိတ်ထားပြီးသား ဆိုတော့ ၊\nမုန်တိုင်း မိရင် ၊ တောင်ပေါ်လမ်းတွေ ပြိုပြီး လမ်းပိတ် ပြီး ၊\nသူတို့တွေ တောင်ပေါ်မှာ ပိတ်မိနေမှာ စိုးလို့သာ ပြန်ဆင်း လာခဲ့ရတယ် ။\n( အမေရိကန် ဆရာဝန်တွေကို ငဲ့လိုက်ပေလို့သာပေါ့နော် ၊ ဟင်း ဟင်း )\nနို့မို့ဆိုရင် ၊ အဘ လည်း ၊ ဈာန်တွေ ဘာတွေ ရနေလောက်ပြီ ။ ဟင်း ဟင်း ။\nဈာန် သာရလိုက်လို့ကတော့ သိပ်မိုက်မှာ ၊ ဘယ်နိုင်ငံ သွားသွား Visa မလိုတော့ဝူး ။\nဈာန်တွေလည်း သိပ်လိုဂျင်နေနဲ့ …\nခုခေတ်ဂျီးမှာ ဈာန်ရဒါလည်း သိပ်ကောင်းဘူးရယ် …\nတော်ကြာနေ ဈာန် ပျံနေရင်း …\nမောင်းသူမဲ့ လေယာဉ်ဒို့ ဘာဒို့ ညာဒို့နဲ့ ဝင်တိုက်ပီး ဂန့်တွားမှ ဒွတ်ခ ဖစ်နေအုံးမယ်ဂျ …\nကိုအောင်ရယ် ဘယ်တိုင်းပြည်မှာမဆို secondary citizen ဘ၀ ဟာ အနည်းနဲ့ အများတော့ ဆိုးတာပါပဲ။\nဘူမိပုတ္တရ ခေါ်တဲ့ မြေစွဲကြီးတဲ့သူတွေ ကြီးစိုးတဲ့အခါ ပိုဆိုးတော့တာပေါ့။\nကျွန်တော် မဝေပိုစ်မှာ ရေးခဲ့ သလိုဘဲ ကက္ကူမှာ ကျွန်တော် ရောက်တုန်းကလည်း ပအို့စစ်သား မတွေ့ခဲ့ပါဘူး ။ နှစ်ခေါက် ရောက်ဖူးပြီး နှစ်ခေါက်စလုံး မှာ မတွေ့ခဲ့ဘူး ။ ပထမအခေါက်မှာတုန်းက ဘာမှ မပြင်ထားသေးဘူး ။ အခါ အားလျော်စွာ ချတယ် နဲ့ တူပါတယ် ။ ဘဖောတို့လို VIP လာမှာ မို့လိုဖြစ်ရမယ် … :hee:\nဒုတိယ ခေါက် ရောက်တဲ့ အချိန်မှာတော့ ရွှေကျောင်းဆရာတော် ပြင်ထားတာ တွေ့ ပြီး စိတ်ပိန်ခဲ့ ရပါတယ် ။\nကက္ကူ ကို ၂၀၁၁ မှာရောက်ခဲ့တုံးက ပအို့ဝ် စစ်သားတွေကို လက်နက်နဲ့တကွ တွေ့ခဲ့ပါကြောင်း…။ ကထူးဆန်းအပြောအရဆိုရင် အမြဲတမ်းမထားဘဲ ဘုရားပွဲရှိလို့ လုံခြုံရေးယူထားတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်…\nလက်ပန်တောင်းတောင်ပြီးတော့မိတ္ထီလာ။ပြီးတော့ဘာများလာဦးမလဲမသိဘူး FR ရေ။\nဖြစ်စဉ်တခုမှာ မောင်ဖြူသည်မောင်နီထံတွင်ဈေးဝယ်ရာမှအချင်းများပြီးရန်ဖြစ်ရာမောင်ဖြူကို မောင်နီက ရိုက် သဖြင့် ဆေးရုံတင်လိုက်ရသည်ဆိုတာမျိုးကို လူမျိုးရေးရှုဒေါင့်က ကုလားကမြန်မာကိုရိုက်သဖြင့် ဆေးရုံတင်လိုက်ရသည်ဆိုကတည်းက သွားပြီ ။ လူမျိုးရေးမုန်းတီးမှုကိုရှေ့ရှုသွားပြီ ။ လူမျိုးရေး ဘာသာရေးအဓိကရုဏ်းဘက်ကို ဖြစ်ဖို့ဦးတည်နေတာ ခုမှမဟုတ်ပါဘူး။\nတရားဥပဒေအရ ကိုယ့်နိုင်ငံဆိုပြီး ကိုယ့်နိုင်ငံသား ကိုယ်ဘာသာဝင်တွေက အခြားနိုင်ငံသား အခြား ဘာသာဝင်တွေကိုရိုက်ခွင့်မရှိပါဘူး။ အခြားဘာသာဝင် အခြားနိုင်ငံသားတွေကလည်း ကိုယ့်နိုင်ငံသား ကိုယ့်ဘာသာဝင်တွေကိုရိုက်ခွင့်မရှိပါဘူး။ ရာဇ၀တ်ကြောင်းအရ အရေးယူရမှာပါ။\nကြားရတဲ့သတင်းတွေကိုစိတ်မကောင်းပါဘူး။ သူများဘာသာတွေကို အစွန်းရောက်အကြမ်းဖက်လို့ ပြောပြီး ကိုယ့်ဘာသာအမည်ခံခုတုံးလုပ်ပြီးအစွန်းရောက် အကြမ်းဖက်သူတွေ ပေါ်လာမှာစိုးမိတယ်။ ဘာသာရေးခုတုံးလုပ်ပြီးအကြမ်းဖက်တဲ့သူတွေဟာ ဘာသာတရားရဲ့အဆုံးအမကိုနားမလည်သူတွေပါပဲ။\nဖြစ်စဉ်တခုမှာ မောင်ဖြူသည်မောင်နီထံတွင်ဈေးဝယ်ရာမှအချင်းများပြီးရန်ဖြစ်ရာမောင်ဖြူကို မောင်နီက ရိုက် သဖြင့် ဆေးရုံတင်လိုက်ရသည်ဆိုတာမျိုးကို လူမျိုးရေးရှုဒေါင့်က ကုလားကမြန်မာကိုရိုက်သဖြင့် ဆေးရုံတင်လိုက်ရသည်ဆိုကတည်းက သွားပြီ ။\nဘဖေါ ပုံတွေထဲက အင်းလေး သွားတုန်းက ရိုက်ထားလိုက်တဲ့ ဇင်ယော် ပုံ\nအဲ့ဒီတောင်ထိပ်ထိတက်ပြီး သီလရှင် ၀တ်ချင်လိုက်တာ အဘဖောရယ်\nအဘ ရောက်တုန်းက ရိုက်ခဲ့တဲ့ ဝိတိုရိယ တောင်ထိပ် ပုံလေးက သာယာဖွယ်ပါဘဲဗျာ။\nအပေါ်ကို ကျော်ပီး အောက်က ဓာတ်ပုံတွေကိုသာ အားပေးသွားပါ၏။\nထမ့်စိမ်န်း ဂူတော့ မရောက်ဖူးသေးဘူး။ နာမည်တော့ ကြားဖူးတယ်။\nကိုရင်လေးဆိုလို့ သေးသေးလေးမို့ အစောင့်အရှောက်တွေနဲ့ ထားတယ် အောက်မေ့တာ … အဟိ\nထန်စမ်းဂူက ကိုရင်လေးကတော့ ကျွန်တော်တို့ သွားတုန်းကလဲ အစောင့်အရှောက်နဲ့ပါ။\nကျန်တဲ့ပုံတွေတော့ တကယ် ကြိုက်မိပါတယ်\nအပေါ်က စာနဲ့ ပတ်သက်လို့ ကတော့ အခုထိ စိတ်မချမ်းသာသေးဘူး\nရှေ့ဆက် ဘယ်လိုဆက်ဖြစ်လာမလဲဆိုတာကို မတွေးချင်တဲ့အထိ\nအဘဖောရဲ့ အတိုအထွာတွေက အတော်ကို ပုံတွေကြည့်တာနဲ့တင် နေရာစုံ ချက်ချင်းကို ရောက်သွားတော့တာပဲ။ မိတ္ထီလာတောင် မ၀င်ပဲနဲ့ အပြင်ကပဲ ကြည့်ပြီး မနည်းပြန်လာရတယ်။ တော်ကြာ ပြန်လာရခက်နေမှာစိုးလို့။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဘ၀က အတော်စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှပြီနော်။ ဒီလိုတိုက်ပွဲတွေ ဘယ်ချိန်တွေထိများ ဆက်ဖြစ်နေမလဲဆိုတာ..\nအဘရေ.. မိတ္ထီလာ အရေးအခင်းဟာ မြန်မာအစွန်းရောက်နဲ့ သွေးဆူလွယ်တဲ့ ပြည်သူနဲ့\nတောကြောင်တွေရဲ့ အစုံစုံတို့ဆင်ခြင်မဲ့မှုကို မီဒီယာကနေ ဖွင့်ချပြလိုက်သလိုပဲ။ လက်ရှိမြန်မာနိုင်ငံအခြေအနေဟာ\nလူဦးရေပေါက်ကွဲနေတဲ့နိုင်ငံ၊ အင်အားကြီး ကွန်မြူနစ်နိုင်ငံ၊ မူးယစ်ဇုန်တွေကြားမှာ ရောက်နေတာပါ။\nကုလားတွေကို မောင်းထုတ်ချင်သပ ဖိုက်ချင်သပဆိုလဲ.. အစ္စရေးလို အင်အားကြီးအောင်လုပ်လေ။\nပြည့်စုံအောင် လုပ်လေ။ ကိုယ့်လူမျိုးတွေ ကုလားပြည်တွေမှာ သွားကျွန်မခံရအောင်လုပ်လေ….။\nခုတော့ မူဆလင်နိုင်ငံမှာ ရောက်နေကြတဲ့ ကိုယ့်လူမျိုးတွေပါ လုံခြုံမှုမဖြစ်စေတော့ဘူး..။\nအခုတော့..သဗ္ဗေ သတ္တာ ၊ ကမ္မ သကာ ပါပဲ ။ မြန်မာပြည်ရဲ့ အနာဂတ်အများကြီး မျှော်မှန်းလို့\nပုံတွေက တော်တော်လှပတဲ့ ရိုက်ချက်တွေပါရား..\nသဂျီးဆိုတော့ အားလုံးထက်ထက်မြက်မြက် Qualify ပါပဲဗျာ..\nအနော်တော့အေးအေးချမ်းချမ်း ပုလင်းနမ်းပီး ရေထဲမှာပဲနေတာ ကောင်းဘာဒယ်…\nအမှောင် အမှောင် ပညာရေးအမှောင် သတင်းအမှောင် နှစ်ငါးဆယ်မှောင်လာခဲ့တာ ဒီလောက်တော့ရှိမှာပဲ အမှောင့် ပယောဂါ ဆိုတာကလည်း စွဲမိရင် ချွတ်ဖို့ အလွတ်ခက်တာကလား\nကိုယ်လဲ တောင်တက်တာတော့ ဝါသနာပါတယ်။\nတစ်ပုံ မပါရင် ပိုပြီး ကျက်သရေရှိမယ် ထင်ရဲ့။\nဖျက်လောက်လောက်ပါလားလို့ ကိုယ် အကြံပေးပါရစေ။\n(သူကြီးမင်း အလိုတော်အရ ကျွန်မ အစား “ကိုယ်” သုံးပါသည်။)\nကျမ..ကျနော်လောက်ရေးပြီး.. “ဖျက်”နိူင်ရင်ပဲ.. တော်တော်ဟုတ်သွားပါပြီ..။\nဆိုတော့.. နံပါတ်၂ က..\nလူတွေကို..ယူနီဖေါင်းအရောင်တွေ.. ရုပ်ဝတ္တုတွေနဲ့.. မခွဲခြားဖို့ပါလို့..။\nကျွန်မ/ကျွန်တော် နဲ့ ကျမ/ကျတော်\nဘယ်ဟာက သတ်ပုံ အမှန်လဲ မသိ။\nကျွန်စိတ် ဖြစ်မှာစိုးတာနဲ့ သတ်ပုံ အမှား သုံးရမယ်တဲ့လား သူကြီးရဲ့။\nဒါဆိုလဲ ဒီနေရာလေးမှာ အရင်ပြင်ပေး။\nကျမ ကတော့ ရိုက်ရလွယ်အောင်လို့သာ ကျမသုံးတာဖြစ်ပြီး သူကြီးလို ကျွန်စိတ်ပျောက်အောင် မဟုတ်ပါဂျောင်း သဘောထားပေးပါတယ်။\nဒါလေးတစ်ခုနဲ့တော့ ကျွန်စိတ်/သခင်စိတ် ပြောင်းလို့ရမယ် မထင်ပါဂျောင်း။\nကျနော်၊ ကျမ ကို မြန်မာသတ်ပုံအမှန်အဖြစ်ပြဌာန်းသင့်ပါတယ်..\nကျန်တာကတော့.. မသိသူကျော်သွား.. သိသူဖေါ်စားပါပဲ..\nကြည့်ရတာ.. ကျုပ်ဆိုလိုချင်နေတာ.. အမတော်တို့သဘောမပေါက်ကြသေးပုံလား.. မသိချင်ယောင်ဆောင်နေကြသလားမသိ…\nဒီလိုပြင်ဖို့ဆိုတာ.. တဦးချင်းစီက.. တတ်နိုင်သလောက်လုပ်ယူဖို့လို့.. လုပ်ရမယ့်နံပါတ်စဉ်၁ အနေနဲ့ပြောခဲ့တာပါ..။\nအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဆယ်စုနှစ်၁ခုအတွင်း.. ကိုယ်တိုင်မြင်ရမယ်လို့.. အာမခံပါကြောင်း.. :harr:\nဒီနေရာလေး ကနေ စပြင်ကြစို့။\nဆြာမကြီး လူထုဒေါ်အမာ ရဲ့ ပေးစာတွေကို ဖတ်ဖူးသူဆြာသမား\nတယောက်ကတော့ ဆြာမကြီးလည်း ကျွန်မ လို့မသုံး ကျမပဲသုံးကြောင်း\nမှတ်ဖူးရဲ့ဗျာ…အဲ့သည့် ကျွန် ဆိုတဲ့ စာလုံးကြီးကို မုန်းတယ်..\nကိုယ်ပိုင် ပြဌာန်းချက်အရတော့ မည်သူ့ကိုမှ မသုံး သလို\nကိုယ့်ကိုလည်း မည်သူမှ မသုံးဇီယ….\nပေါ်လ် မက္ကာတနေ ကို သက်သေပြုလို့ ..\nဘဂျီးဖောရဲ့ အတိုအထွာလေးတွေကို ၀င်ရောက်လေ့လာမှတ်သား\nပြီးတော့ comment လေးတွေကိုလည်း ဖတ်ရှု့လေ့လာသွားပါတယ်……\n“ဘာမှမတတ်နိင်ဘူး စွန့်လွှတ်လိုက်ရပြီ လက်လျှော့လိုက်ရပြီ အရှုံးပေးလိုက်ရပြီ..”\nလို့သာဆိုလိုက်ချင်ပါရဲ့ဗျာ…။ တကယ်ဆို နိုင်ငံအတွက် အများကြီးမျှော်လင့်ထားမိတာ……\nအခုတော့ သြော် လူတွေ လူတွေ …..နေရာလွဲပြီး ဆံပင်သန်နေပါလား……\nyု့ပုံ ၁- ကနေ့မြင်ကွင်းဟာ ဒီလိုဖြစ်နေပြီဆိုတော့လည်း\nပုံ ၂- ဘုရားပုထိုးတွေအထိတောင် နေရာယူထားတဲ့ တတိယလူဆိုတာလည်း\nပုံ ၃+၄- သူတို့ရှိတာ တော်တော်သေချာနေပြီဆိုတော့ကာ\nပုံ ၅- အော် ဇင်ယော်လေးတွေရယ်\nပုံ ၆- ပစ်ပစ်ပြီး ကျွေးတာသာ စားကြပေရော့\nပုံ ၇+၈- တိုင်းရင်းသားဆိုတာကလည်း ဟောသလို ရှားရှားပါးပါး\nပုံ ၉ – နောင်ဆိုရင်တော့ အမျိုးဘာသာသာသနာကို ချစ်လှချည်ရဲ့ဆိုတဲ့လူတွေ ၀ိတိုရိယ တောင်ထိပ်တက်ပြီးတော့ပဲ ဘုရားတည် ဘုန်းကြီးဝတ်ကြရတော့မယ်။\nဟုတ်သော်ရှိ မဟုတ်သော်ရှိ ဓာတ်ပုံလေးတွေ ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲ ခံစားရတဲ့အတိုင်းရေးတာပါ။\nစိတ်ထဲမှာ ပြတ်ပြတ်သားသားပြောချင်နေတာကတော့ ဘုန်းကြီးတွေ နိုင်ငံရေးလုပ်တာ လုံးဝမကြိုက်ပါ။ အစ္စလာမ်တွေကသာ ဒီအဖြစ်ကို jihad လို သဘောထားလိုက်ပြီဆိုရင် တိုင်းပြည်ကျေဖို့ပဲ။ တဆိတ်ရှိ အမျိုးဘာသာ၊ သာသနာ ဆိုတာကြီးကိုပဲ သွားသွားပြီး ချစ်နေကြ၊ ဒီလောက်တောင် ချစ်နေကြရင်လည်း ဘုန်းကြီးဝတ်ပြီး တောထဲဝင်၊ နိဗ္ဗာန်ရောက်အောင် ကိုယ့်ဖာသာကိုယ် ကျင့်ကြ၊ သူများကို တရားဟောပြီး ငွေရှာမနေနဲ့။\nတိုင်းပြည်ကို ဘုန်းတန်ခိုးနဲ့ အုပ်ချုပ်လို့မရပါ။ အဘိဥာဉ်ရှိရင်တောင် အုပ်ချုပ်လို့မရပါ။ ဘုန်းတော်ကြီးပညာရေး လုံးဝ အယုံအကြည် မရှိပါ။ ခေတ်မီ ပညာနဲ့သာလျှင် တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်လို့ရတယ်ဆိုတာ သိရင် ဘုန်းကြီးတွေ မပါနဲ့။ တရားတွေ မဟောနဲ့။ ကိုယ့်ဖာသာကိုယ် နတ်ပြည်လောက်ရောက်အောင်ကျင့်ကြ။ ဒါပဲ။\nအဟီး၊ ဒေါသထွက်နေလို့ ဆိုင်သော်ရှိ မဆိုင်သော်ရှိ ဘဖောရဲ့ ပိုစ်ထဲ စိတ်ထဲရှိတာ ရေးပစ်လိုက်ပြီ။\nသာဓု အကြိမ် ၁သိန်း..\n“အစ္စလာမ်တွေကသာ ဒီအဖြစ်ကို jihad လို သဘောထားလိုက်ပြီဆိုရင် တိုင်းပြည်ကျေဖို့ပဲ။” မဖြစ်နိုင်ပါ . . . . ကျုပ် အမြင်ကတော့ အလွန် စီးပွားရေး ကောင်းနေသော . . ကုလား (မူဆလင်) တွေ ရှိတာကြောင့် . . အဲ့လို ကို မဖြစ်နိုင်ပါ . .။ “ဘုန်းတော်ကြီးပညာရေး လုံးဝ အယုံအကြည် မရှိပါ။” ဘုန်းတော်ကြီး ပညာရေး ဆိုပေမယ့် . . သင်တဲ့ ဆရာတွေ က ပြင်ပ ဆရာတွေပါ . . ဥပမာ။ ။ မြောက်ဥက္ကလာ အ၀ိုင်းက ပညာဒါန လို သင်တန်းမျိုး။ ” နဲ့ . . . နဲ့ . . . နဲ့ . . . နဲ့” တစ်နေရာရာ မှာ မတ်တပ် ရပ်ဖူး ပါမှ . . အဲ့နေရာ ရဲ့ ခံစားချက် ကို နားလည် စေနိုင်တာပါ . .။ ဒေါသ ရှေ့ ထား မှားမှာ ပေါ့ . . ကွယ်။ အနိစ္စ ဆိုတဲ့ တရား အလကား ဖြစ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး . . အမြဲ မှန်နေတဲ့ အယူ မရှိသလို . . အမြဲ မှားနေတဲ့ အယူ လဲ မရှိပါ။ ဆိုတော့ . . . . . . . . . ပါးစပ် ပါတဲ့ သူက ပြော . . လက်ပါတဲ့ သူက လုပ် ပေါ့ . . ဗြောင်တောင်တောင် ပတ် ဗေဗေ့ ဂျိ . . . ဂွိ . .\nအဲ . .နေဦး . . ကျုပ်လဲ စီးပွားပျက် ရင်တော့ . . ဒုက္ခသည် ယောင်ဆောင်ပြီး US သွား . . ကျွန်ခံ မိမလား ပဲ . . တိန် . . ဘာမှ လဲ မဆိုင် . .\nပါးမှာ အလံကပ်ပြီး အော်ဟစ်နေတာတွေလည်း မကြိုက်ပါ။\nဒါပေမယ့် ငြိမ်းချမ်းရေး လိုအပ်ချိန်မှာ ငြိမ်းချမ်းရေး တရားဟောပြောပေးတာကိုတော့ ထောက်ခံပါတယ်။\nဘုန်းတော်ကြီးသင်ပညာရေး/ယဉ်ကျေးမှုသင်တန်း၊ပညာဒါနကျောင်း၊Sunday School ဆိုတာတွေဟာ ခေတ်စနစ်အရရော ၊ဗုဒ္ဓဘာသာ အခြေခံ ကို ဘာသာဝင်တွေ စစ်မှန်မှန်သိဖို့ရော၊\nလူ ဒကာဒကာမတွေရဲ့ လူမှုဒုက္ခကို ဖြေရှင်းပေးတဲ့ အတွက်ရော ရှိသင့်ရှိထိုက်လို့ ထောက်ခံပါတယ်။အားပေးနေပါတယ်။\nဘုန်းကြီးများ နိုင်ငံရေးထဲ ပါမိတာ အစောဆုံးမှတ်တမ်းအနေနဲ့ ပုဂံခေတ်\nနန်းတောင်းများ မင်းလက်ထက်က ထင်ပါရဲ့… ဒေါက်တာသန်းထွန်း -အသစ်မြင်\nမြန်မာသမိုင်း မှာ ဖတ်ဖူးတာပဲ..\nခင်ဗျားတို့လို ပိုက်ဆံမချမ်းသာတော့ ပညာကို ငွေကုန်ကြေးကြခံပြီး\nအလိုရှိသူ ( တန်ရာတန်ရာ ) သောက်ပါစေ ဆိုပြီး ရေချမ်းအိုးတည်ထားပေးတာကို\nပြောရရင်လဲကိုယ့်ပေါင်ကိုယ်လှန်ထောင်းသလိုဖြစ်တော့မယ်။ တခုလောက်ပြောချင်တာကတော့ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေဟာ ၅ပါးသီလကို ခါးဝတ်ပုဆိုးလိုမြဲရပါမယ်။ ၅ပါးသီလထဲမှာ ပါဏာတိပါတာဆိုတဲ့ သူတပါးအသက်ကို မသတ်ရဆိုတာပါပါတယ်။ ဒါကြောင့်သူတပါးအသက်ကိုရက်စက်စွာ သတ်သူတွေဟာဗုဒ္ဓဘာသာကိုခုတုံးလုပ်ပြီး ဗုဒ္ဓရဲ့အဆုံးအမကို မနာယူသူတွေလို့ဆိုရမလိုဖြစ်နေပါတယ်။ အခုခေတ်ကြီးထဲမှာတော့ သာသနာကိုကြည်ညိုလို့ရဟန်းခံသူတွေရှိသလို နိုင်ငံရေးလုပ်ဖို့ရဟန်းခံသူတွေလဲရှိလေသလားလို့တောင်\nကြည့်ရတာ fb ဆူနေတုန်း….. ဖြစ်တာမဖြစ်တာထား….. စိတ်တထင့်ထင့်နဲ့ အားလုံးကဆိုတော့ ဒီမယုံကြည်မှုတွေက အထိမခံဖြစ်နေမှာ….ဒီအမှုမှာဘယ်သူတွေအကျိုးရှိမှာလဲ If ကုလားတွေ တယောက်မှမရှိတော့ရင်… ? :o\nဖြစ်စဉ်တွေကြည့်ရတာ တစုံတယောက် တသင်းတဖွဲ့ လက်ချက်ဖြစ်ပုံရတယ်။ ယေဘူယျအားဖြင့် လူ့အဖွဲ့အစည်းနှစ်ခုအကြား တင်းမာမှုတော့ ရှိထားပြီးသားပေါ့လေ..။ တကယ်ဘာသာရေး ပဋိပက္ခဖြစ်ရင် အခုထက် အများကြီး အခြေအနေ ဆိုးမယ်ထင်တယ်။ လူသေတာတော့ အိမ်ခြေပျက်ဆီး ဆုံးရှုံးမှုနဲ့စာရင် သိပ်များလွန်းတယ်။ ဒီလောက်နဲ့တော့ ဘဘဂျီးသိန်းစိန်က မမှုရေးချ မမှု၊ ဒီထက်ဆိုးတာတွေ ကျော်လာခဲ့တာ။ အမေရိကန်အစိုးရကတောင် ဒီကိစ္စ ကိုင်တွယ်ပုံ လက်ခံထားတယ်။ သိပ်မခြောက်ပါနဲ့ဗျာ… တရုတ်ကိုတော့ အပြတ်ဆော်ရမယ်..။ ဒင်းကို မြန်မာလိုတာထက် ဒင်းက မြန်မာကို ပိုလိုနေတယ်။ သဘောပေါက်… ဆန်ပေးလို ဆီရဂျေးဆို မြန်မာ့ဆန်လိုချင်ရင် တရတ်ဆီ တပုံးနဲ့ မရတော့ဘူး ပီပါလိုက်ပေးမှဖြစ်မယ်… အိုကေ… မီးတုတ် မီးတုတ် ရှို့ရှို့ ဝမ်ပေါင် ဝမ်ပေါင် အလိုမရှိ၊ မြစ်ဆုံရေကာတာ အပြီးရပ်၊ ရခိုင်ရွှေဂက်စ် ချက်ချင်းထွက်.. ဘာကျန်သေးလဲ..။ ကြေးမုံဂျီး တရုတ်စပိုင် ဖမ်းချုပ်ပစ် ဦးကြောင်ကြီးဆီပို့..\nအမလေး ကိုဖုန်းကြွယ် ရှင်ကသိုက်ဆရာလှေပေါ်တင်လာတာကိုးတော့အပြောနဲ့နော်\nဟိုးရှေးရှေးတုန်းကပေါ့ကွယ်… ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ တိုင်းပြည်ကြီး က နည်းနည်း စိမ်းလန်းမယ်ကြံခါရှိသေး…. တောမီးတွေရှို့ကြသကွယ်။ အဲဒီလို တောမီးတွေရှို့ ကြတော့ ဟိုနားဒီနား တောမီးတွေလောင်သတဲ့ကွယ့် ။ လောင်တဲ့ တောမီးကိုလည်း ပိုလောင်အောင်လို့ လေတွေပင့်သကြတဲ့ကွယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ တောင်မီးလောင်ရင် လက်ခမောင်းခပ် မယ့် တောကြောင် ၊တောင်ကြောင်.. ဗမာကြောင်၊ ရခိုင်ကြောင် ၊တရုတ်ကြောင် ၊ကရင်ကြောင်၊ ကချင်ကြောင် ၊ ကုလားကြောင် စသဖြင့် ကြောင်အမျိုးမျုိးကလည်း ဟန်ပြင်နေသတဲ့ကွယ်..။ တောမီးတွေ နေရာအနှံလောင်မှ အခွင့်အရေးရမယ် ကြောင်တွေကလည်း ဘယ်လိုအခွင့်အရေးကို ဘယ်လိုယူရမလဲဆို တာ ကြိတ်စဉ်းစားမျှော်နေသလို ။ တောမီးတွေနေရာအနှံ့လောင်ရင် ပြေးစရာ မြေမရှိ၊သောက်စရာရေမရှိတဲ့ ပြည်သူတွေကလည်း ကြောက်ရွှံခြင်း အတွေးတွေကိုယ်စီနဲ့ အရင်တုန်းက လို စစ်တပ်တစ်ခုတည်းကြောက်ရတဲ့ ဘ၀ကနေ အခုတော့ ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်ပါ ကိုယ်ကြောက်နေရတဲ့ ဘ၀ရောက်ပြီး အနေဆင်းရဲ့ စိတ်ဆင်းရဲလို့နေသတဲ့ ကွယ် ဒီလိုနဲ့ပဲ တိုင်းပြည်ကြီးက……….ငါးပိနဲ့ မျောက် လို ငါးပိကြောက်တဲ့မျောက်တွေရှိသလို။ ငါးပိနဲ့ ၀က်လို ၀က်ကြိုက်တဲ့ ငါးပိတွေပေါလာသတဲ့။ ဒီလိုပဲ ငါးပိဖြစ်မှာကြောက်နေတဲ့ ငါးတွေလည်း ပေါပေါလာသလို ငါးကိုသတ်ပြီးငါးပိ လုပ်မယ့်လူကလည်း ထုနဲ့ဒေးပေါ့..။ ငါးပိနဲ့ ကိုင်ပြီး မျောက်ကိုခြောက်ချင်တဲ့လူရှိသလို ။ ၀က်ကိုလည်း ငါးပိနဲ့မျှားပြီး ကျွေးချင်ကျတဲ့လူလည်း ရှိသတဲ့..။ ဒီကြားထဲ ငါးပိ ကို နပ်မှန်အောင် စားနိုင်ဖို့ လုပ်ကိုင်နေရတဲ့လူတွေလည်းရှိသတဲ့ကွယ်…။ ပုံပြင်လေးကတော့ ဒါပါပဲကွယ်…။ (အဘဖောရေ…ဘာမဆိုင်ညာမဆိုင် ကျွန်တော်မန့်မိရင်တော့ ခွင့်လွတ်ဗျာ ခံစားချက်လေးနည်းနည်း ပလပ်လွတ်သွားလို့) အာဂ..။\nအပေါ်က စာတွေကို ဖတ်ပြီး စိတ်ညစ်သွားတာ အောက်က ပုံတွေကြည့်တော့မှာပဲ နည်းနည်းသက်သာသွားတော့တယ်.. အင်းလေးက စင်ရော် ပုံတွေကို ကြိုက်တယ်…\nကြားရတာတွေကလည်း စိတ်မသက်သာစရာတွေချည်းပါပဲ… သိပ်နားမလည်လို့လားမသိဘူး..ခေါင်းထဲမှာ မေးခွန်းတွေက အပြည့်ပဲ…\n(၁) မိတ္ထီလာမှာ စတင်ဖြစ်ပွားတဲ့ဖြစ်ရပ်က ကျူးလွန်သူတွေကို အရေးမယူဘူးလား…\n(၂) ဆက်ဖြစ်တဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေမှာရော ဥပဒေဆိုတာနဲ့ လူတွေကို ထိန်းလို့မရဘူးလား… ဒါ ဥပဒေမဲ့..မင်းမဲ့ တိုင်းပြည်မှ မဟုတ်တာ.. ဥပဒေဆိုတာကို ကျော်ပြီး လုပ်ချင်တာလုပ်ရတဲ့ အကြောင်းတရားက ဘာပါလိမ့်… သမီးလည်း ကိုယ့်လူမျိုးကို ချစ်ပါတယ်..ကိုယ့်လူမျိုး၊ ကိုယ့်တိုင်းပြည်ကို ထိရင် ဆတ်ဆတ်ထိအောင် နာတတ်ပါတယ်… ဒါပေမယ့် တမင်တကာလုပ်နေတဲ့လုပ်ဇာတ်ကြီးထဲကို နားမလည်တဲ့သူတွေက ၀င်ပါမိတယ်ဆိုရင်တောင် နားလည်တဲ့သူက ဥပဒေဘောင်အတွင်းက နေကြဖို့ မထိန်းပေးနိုင်ကြဘူးလား.. အစကတည်းက အားလုံးပုံမှန်နေပါ.. လက်နက်ကိုင်ဆောင်သူအကုန်လုံးကို အရေးယူမယ်.. ဆိုပြီး အမိန့်ထုတ်လိုက်လို့ မရဘူးလားဟင်…\n(၃) အခုလေးတင် ရန်ကုန်မှာ သတင်းတွေပျံ့နေတယ်.. အကုန်လုံးလည်း ရင်ထိတ်နေရတယ်… လူတွေက တုတ်၊ ဓားဆွဲပြီး ကိုယ့်လမ်းကို စောင့်ရှောက်ကြတယ်တဲ့… တကယ်က ဒါက ဥပဒေနဲ့ မညီဘူးလို့ တွေးမိပါတယ်.. “ပြည်သူတွေအကုန် ပုံမှန်အတိုင်းနေကြပါ.. ရဲတွေက နေရာတိုင်းမှာ စောင့်ရှောက်ပေးနေပါတယ်..တစ်စုံတစ်ခုဖြစ်ရင် ဘယ်သူ့ကိုမဆို ဥပဒေအရ အရေးယူပါမယ်” ဆိုတဲ့ အမိန့်တစ်ခု ထုတ်ပေးလိုက်ပြီး နေရာအနှံ့ ရဲတွေချထားပေးမယ်ဆိုရင်ရော မဖြစ်ဘူးလားဟင်…\nသမီးလည်း ဥာဏ်မမီတော့လို့ နားမလည်တော့ဘူး… ရှင်းပြပေးကြပါဦး.. သမီးတွေးတာ လွဲနေရင်လည်း မဆူနဲ့နော်..\nရန်ကုန်တော့ ပုဒ်မ ၁၈၈ ထုတ်ပေးထားတယ်တဲ့။\nထပ်တူထပ်မျှ ကျတဲ့စာကို တွေ့တော့\nစဉ်းစားခန်း ၀င်ပါတော့မည် …………..\nအန်တီပဒုမ္မာရေ – ဘုန်းတော်ကြီးပညာရေး အယုံအကြည်မရှိဆိုတာက သူတို့သင်တဲ့စာတွေကို ပြောတာလေ။ သူတို့ စာပြန်ပွဲမှာ စာဖြေရတဲ့စာတွေ၊ ပါဠိတွေလေ။ သီလရှင်လေးတွေ ကျက်တဲ့စာကိုပြောတာ။ ခလေးတွေကို သင်ပေးတဲ့ ကျောင်းစာကို ပြောတာမဟုတ်။ ပထမအကောင်းဆုံးကို မရရင် ဒုတိယအကောင်းဆုံးကို ရွေးချယ်တာ မမှားပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒါလေးတွေကို မျှောမိလိုက်ရင် အစိုးရကလည်း နေသာသလိုနေခွင့်ပိုရှိသွားမှာပေါ့။ ပြုံးဆိုလိုတာက ဘုန်းတော်ကြီးစာတွေကိုသင်ပြီး ဘုန်းကြီးဖြစ်လာတဲ့လူတွေ (ငယ်ဖြူတွေ) နိုင်ငံရေး မလုပ်နဲ့ ။ လူ့အရေးကိစ္စတွေထဲ ၀င်မပါနဲ့။ ဘုန်းကြီးဝတ်ပြီး ငွေမရှာနဲ့။ တရားပွဲလုပ်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ငွေရှာဖို့ပါ။ ဘုန်းတော်ကြီးတွေဟာ တကယ်ကို လူသားအကျိုးထမ်းပိုးချင်စိတ်ရှိတယ်ဆိုရင် ဘုန်းကြီးဆီမှာ အလှူသွားခံကြပါ။ ဥပာမာ ကျောက်ကပ်လှူပါ ဘုရား ဒါမျိုးပေါ့။ ဘယ်ဘုန်ုးကြီး လှူမလဲ။\nဘာသာရေးကို မထိန်းကွပ်နိုင်ရင်၊ ဘုန်းကြီးတွေ များလွန်းရင် တနေ့ အာဖဂန်နစ္စတန်လို ဖြစ်မယ်လို့ ယုံတယ်။ အာဖဂန်လို jihad တော့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ။ jihad အဖြစ်မခံဘဲ တတိယလူက နေရာဝင်ယူလိုက်မှာပေါ့။ အာဖဂန်မှာက US က မူဂျာ တွေကို လက်နက် တပ်ပေးခဲ့တဲ့ အမှားရှိတယ်။ မြန်မာပြည်ကိုတော့ ဒီလိုအမှား သူတို့မလုပ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် တတိယလူ မလုပ်ဘူးလို့ မသေချာဘူး။\nမြန်မာဆိုတာမျိုးက သူများထက်တောင် ပိုသွေးဆူသေးတယ်။ ပိုရက်စက်သေးတယ်။ အရက်စက်ဆုံး မွန်ဂိုသွေးပါတယ်လို့ ဖတ်ထား ခဲ့ဖူးပါတယ်။\nလက်ပါတဲ့လူတွေက လက်နဲ့လုပ်မယ်၊ ပါးစပ်ပါတဲ့လူတွေက ပါးစပ်နဲ့လုပ်မယ်လို့ ပြောကြတယ်။ အဓိကက ဦးနှောက်ပါ။\nမိတ္ထီလာ ပထမဆုံး ကိစ္စလေးမှာတင် လူ ဒီလောက်သေတာ ၊ ဒါ အမှန်တရား။\nမြန်မာတွေက အစ္စလာမ်တွေကို လည်လှီးတဲ့လူမျိုး လို့ နှိမ်ချပြီးခေါ်တယ်။ တိရစ္ဆာန်ကို သတ်တာ လည်ပင်းကို တစ်ချက်ထဲ လှီးသတ်တာ သက်ညှာတာမဟုတ်ဘူးလား။ မြန်မာတွေလို ကြက်ကို အရှင်လတ်လတ် ခြေထောက်နှစ်ချောင်းက ကိုင်ပြီး ရေနွေးအိုးထဲ ဖျောတာကရော။ ပြောမယ်ဆို တခြားအများကြီး ရှိသေးတယ်။\nအမေစု စကားကို နားမထောင်ရင် အားလုံး ရေစုန်မျောကြဖို့ပါပဲ။\nလက်ငင်းကိစ္စမှာဆိုရင် ဒီနှစ်သင်္ကြန် ရေပက်ခွင့် ပိတ်ပေးစေချင်ပါတယ်။ သင်္ကြန်ရောက်ရင် ခဏခဏ ရန်ဖြစ်ကြလွန်းလို့ပါ။ ဒီနှစ်က တခြားနှစ်နဲ့ မတူဘူး။\nမျက်ကြည်လွှာနှင့်ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ လှူလိုပါသည်ဆိုပြီး ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးရဲ့ ကြေငြာ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်တွင်းက သတင်းစာမှာဖတ်ဖူးပါတယ်။\nဖြတ်သိမ်းထားမယ်ဆိုပြီး မေ့သွားမိလို့ သက်သေတော့မပြနိုင်တော့ဘူး။\nသွေးလိုရင်တော့ စာသင်တိုက်တွေမှာ သွားလျှောက်ရင် ၀မ်းသာအားရလိုက်လှူကြတာ ကိုယ်တွေ့ပါ။\nလည်လှီးတာလည်း ရက်စက်သလို ရေနွေးဖျောတာလည်း ရက်စက်တာပါပဲ။\nလည်လှီးတာက သူတို့ဘာသာရဲ့ တရားဝင်ခွင့်ပြုချက်၊\nရေနွေးဖျောတာက ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ တားမြစ်ချက် ပါဏာတိပါတ ဝေရမဏိ ကို ဖောက်ဖျက်တာ၊\nဘုရားအဆုံးအမကို မလိုက်နာရင် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် အစစ်(သရဏဂုံတည်သူ) မဟုတ်ပါ။\nလူမျိုးနဲ့လည်း မဆိုင် ၊ဘာသာနဲ့လည်း မဆိုင်ပါဘူးကွယ်။\nစာပြန်ပွဲတွေကတော့ အစစ်အမှန်ရှိသလို အတုအယောင်တွေလည်းရှိတာမို့ သန့်ရှင်းအောင်လုပ်ဖို့က ဆရာဒကာ အားလုံးမှာ တာဝန်ရှိပါတယ်။\nအန်တီက ကိုယ်တိုင်စစ်စစ်မှန်မှန်လေ့လာကြည့်နေတာမို့ ဘုရားဟောပါဠိတွေရဲ့ အရသာကို အလွန်နှစ်ခြိုက်ပါတယ်။\nဒီစာတွေကို တကယ်မြတ်နိုးလို့ လေ့လာနေတဲ့ လူ၊ရဟန်းတွေ တကယ်ရှိပါတယ်။\nတရားဟောတာ ငွေရှာဖို့ မဟုတ်တဲ့ ဆရာတော်တွေလည်း တကယ်ရှိပါတယ်။\nအထူးသဖြင့် စာသင်ပေးနေတဲ့ ဆရာတော်တွေပါ။\nတပည့်တွေသဒ္ဓါလို့ လှူတဲ့အနည်းအကျဉ်းနဲ့ပဲ ရိုးရိုးသားသားနေတဲ့ ဆရာတော်တွေ တွေ့ဖူးပါတယ်။\nဒီနှစ် သင်္ကြန်တွက်တော့ တော်တော်ရင်လေးပါတယ်။\nနဂိုကမှ ထိန်းသိမ်းရခက်နေတဲ့ထဲ ခုလို သွေးဆူနေကြချိန်မှာတော့ ပြုံးအကြံပေးသလို ရေပက်ခွင့်ပိတ်ထားတာ အကောင်းဆုံးလို့ မြင်ပါတယ်။\nမွတ်ဆလင်တွေရဲ့ ကူရ်ဘာနီ မလုပ်ကြသလိုပဲပေါ့။\nပျော်ဖို့ထက် လုံခြုံရေး၊သွေးမြေထပ်မကျရေးက ပိုအရေးကြီးပါတယ်။\nဖြစ်နိုင်ရင်တော့ ဒီနှစ်သင်္ကြန်မှာ ရန်ကုန်နဲ့ ဝေးတဲ့နေရာမှာ သွားနေချင်တယ်\nမူး ပြဲ အော်ဟစ် ပွက်ပွက်ညံ ရန်ဖြစ်ကြတဲ့သင်္ကြန်ကို တော်တော်စိတ်ကုန်နေတာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုစာရှိပြီ။\nဘုန်းကြီးဝတ်ရင် ဘုန်းကြီးစည်းကမ်းနဲ့နေရမယ် ဘုန်းကြီးအလုပ်ပဲလုပ်ရမယ်ဆိုရင်-\nလက်ရှိဘုန်းကြီးဦးရေရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက်ပဲ ကျန်ပါလိမ့်မယ်။\nလူအလုပ်လုပ်ချင်တဲ့ လူဦးရေ နှစ်သိန်းလောက် တိုင်းပြည်လုပ်အားထဲပါဝင်လာလိမ့်မယ်။\nကျန်ခဲ့တဲ့ဘုန်းကြီးတွေကတော့ သဒ္ဒါတရားကြီးမားကြတာမို့ သာသနာ့ဝန်ကို တကယ်ပြောင်မြောက်အောင် ထမ်းဆောင်နိုင်ကြပါလိမ့်မယ်။\nအဲဒါမှ ကျစ်လစ်ခိုင်မာတဲ့ သံဃာ့ အဖွဲ့အစည်းဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။\n(ကျုပ်ဘုရားထူးရတဲ့.. လူ၂သိန်းလျှော့သွားတဲ့အတွက်.. အပါအ၀င်..)\n၁၀ပုံ ၉ပုံဦးရေက… ၂သိန်းလို့တွက်တာလားဟင်င်..\nဒီလောက်ချောင်တဲ့အလုပ်ထဲ.. လူ.. ၂သိန်းကျော်လေးလို့.. မထင်ရေးချ..မထင်..။ :buu:\nအခုဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေကနေ တိုင်းပြည်အတွက် အမြတ်ထုတ်နိုင်မယ့်နည်းလမ်းရှိပါတယ်။\nအခုရက်ပိုင်း အချိန်မသင့်သေးလို့ နောက်မှ ပိုစ့်တင်ဦးမယ်။\nနှစ်ဘက်စလုံးက အပြန်အလှန် တည့်အောင်နေမယ်ဆိုတဲ့ စိတ်သဘောထားမျိုးရှိမှဖြစ်ပါမယ်။\nအပြန်အလှန် တည့်အောင်နေချင်ရင် မတည့်အောင်ရန်တိုက်နေတဲ့\nမွတ်ဆလင်ဘက်က မွတ်ဆလင်အစွန်းရောက်တွေ နဲ့\nအခြားဘက်က အခြားဘာသာဝင်အစွန်းရောက်တွေ ကို\nမသိချင်ယောင်ဆောင်နေရင် အစွန်းရောက်တွေ ပိုမိုပြန့်ပွားအားကောင်းလာတတ်ပါတယ်။\nအစွန်းရောက်တွေလက်ချက်ကြောင့် မြို့ကြီးတစ်မြို့ ပျက်ခဲ့ပြီ\nတစ်နိုင်ငံလုံးမပျက်ဖို့ နိုင်ငံသားတိုင်း ကာကွယ်သင့်တယ်။\nမသိတဲ့သူတွေကို.. မတတ်တဲ့သူတွေကသင်ကြား ညွှန်ပြနေတဲ့..သဘောမှာရှိနေကြတယ်ဆို.. လွန်မလား..။\nသွားလေဦးတော့.. ဘာသာရေး.. ပညာရေး.. အထွေထွေရေး..။\nဒါ့ကြောင့် ဘက ဘုန်းကြီးကျောင်းတွေကို\nနောက်တနည်းက.. ဘုန်းတော်ကြီးတွေကို.. Early childhood education အတွက်.. အခြေခံပညာတွေ.သင်ပေး..\n… ဆရာဖြစ်သင်တန်းကျောင်းတွေဆီ ပို့ဖို့ပါ..။\n.. အောက်စဖို့ကျောင်းကြီး..မြန်မာပြည်မလာနိုင်ရင်.. မြန်မာပြည်က ဆရာတွေကို.. အဲဒီသင်ရိုးသင်ပေးယုံပါပဲ.. :harr:\nကလေးတွေပညာရေးချို့တဲ့တော့.. ကြီးလာရင်.. အစွန်းတွေရောက်တယ်.။\nပဋိပက္ခတွေဖြစ်တေ့ာ.. အစိုးရက.. လုံခြုံရေးအတွက် ရဲတပ်တွေသုံးပို့ရ..ထိမ်းရတယ်..။\nထိမ်းရတော့ တိုင်းပြည်ရဲ့ ဘက်ဂျက်ကုန်တယ်..။ ပိုသုံးရတယ်..။\nနည်းသွားတော့.. ကျောင်းတွေကို ငွေမချပေးနိုင်ဘူး..\nဘာသာေ၇းက.. ပညာရေးကိုဝင်ထိမ်းကြောင်းပေးရတော့.. အစွန်းရောက်အစ္စလန်မစ်နိုင်ငံတွေရဲ့.. အခြေခံပညာရေးလိုဖြစ်လာတယ်..။


ဘ၀သစ်နှင့်သဟဇာတ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » ဘ၀သစ်နှင့်သဟဇာတ\nPosted by ကြောင်ဝတုတ် on Nov 27, 2012 in Creative Writing, Short Story | 17 comments\nကားမှတ်တိုင်နောက်က ကြွေကျထားတဲ့သစ်ရွက်တွေလဲ ခြောက်ကပ်လို့…\nမိဘမျက်နှာအိုးမည်းသုတ်တဲ့ သားဆိုးသားမိုက်ဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ်… ဒါပေမယ့် ကိုယ့်ဘ၀ကို ကိုယ့်စိတ်နဲ့ကိုယ်… ကိုယ့်ဆုံးဖြတ်ချက်နဲ့ကိုယ် ဘာမှန်းမသိသေးတဲ့ဘ၀တစ်ခုကိုတည်ဆောက်မယ်ဆိုတဲ့ သူရဲကောင်းစိတ်ဓာတ်ကြီးအရင်းခံလို့ လူကြီးတွေအလစ် ကျောပိုးအိတ်တစ်လုံးကို လက်မှာဆွဲပြီး ဘတ်(စ)ကားဂိတ်ကို ပြေးထွက်လာခဲ့တယ်…\n“အချစ်ရေ… မောင်လာနေပြီ… မောင်တို့နှစ်ကိုယ်တူဘ၀အတွက်…”\nကောင်းကင်ကိုမော့ကြည့်တော့ တိမ်တွေကင်းနေတယ်… နေမင်းကလဲ သူ့ရဲ့နံနက်ခင်းမှာစွမ်းအားတွေ အပြည့်… ကျုပ်ကလဲ သူ့စွမ်းအားတွေကို အချစ်အင်အားနဲ့တုံ့ပြန်ဖို့အသင့်… ဒါပေမယ့် ဘ၀ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ် ဘာမှန်းလားလားမှမသိ…\nဇော်ဝင်းထွဋ်သီချင်းထဲကလို… “ခံစားကြည့်အချစ်စွမ်းအင်များ” ဆိုတာပဲသိတယ်…\nစောင့်နေတဲ့ (၁၂)ကားကလဲမရောက်လာ… အိမ်က အစ်မတော် ပျောက်သွားတာသိရင် အကျိုးနည်းရချည့်…\nနှုတ်ခမ်းတွေလဲခြောက်နေတယ်… ရင်ထဲမှာ စိုးရိမ်ပူပန်နေတာတော့အမှန်…\nကားသုံးစီးလောက် လာသွားပြီ… (၁၂)ဟီးနိုးကြီးကို မျှော်ရတာမောလှပေါ့…\nချစ်သူနှင်းပြောတဲ့ (၁၂)ကြီးကို မျှော်နေတယ်… စီးနေကျ အိမ်က ဒပ်ဆန်းကားလေးကိုတော့ သတိရမိသား…\nအဖေနဲ့ အမေရေ… သားကိုခွင့်လွှတ်ပါ… သားဘ၀ကို သားလျှောက်လှမ်းတော့မယ်ဆိုမှ အဖေပေးထားတဲ့ ကားလေးယူသွားလောက်အောင် သားမမိုက်ပါဘူး… သားမှာ ခြေလက်အစုံ… အဖေတို့သင်ပေးထားတဲ့ ပညာတွေရှိတယ်… သားဘ၀ကို သားထူထောင်နိုင်မယ်လို့ အမေ့သားကျော်အောင်… ကိုယ့်ကိုကိုယ်ယုံကြည်ပါတယ်…\nသံလျှင်က မောင်မောင်ဦးကိုလဲ စာတိုက်ကနေ တစ်ပတ်လောက်စောပြီး စာထည့်ထားတယ်… မနေ့ကလဲ အိပ်ချိန်းကတစ်ဆင့် ဖုန်းဆက်ထားတယ်… ဒီမနက် သံလျှင်ကိုမိန်းမခိုးလာမယ်လို့… အသေအချာစီစဉ်ထားပေမယ့် ရင်တော့ပူနေတုန်း…\nသီတာဆိပ်မှာလဲ… သံလျှင်အသွားသင်္ဘောပေါ်ကို မောင်နှံနှစ်ဖော်တက်ဖို့… အသေအချာ… ချစ်သူနှင်းလဲ စောင့်နေပေတော့မယ်…\nအား… ကြပ်လိုက်တဲ့လူတွေ… မနည်းတိုးတက်ရမယ်… နောက်ကားစောင့်ဖို့စဉ်းစားလိုက်တယ်… လေးဘီးငှားစီးရအောင်လဲ… အိပ်ထဲမှာပါလာတာက စုစုပေါင်း (၁၃၅)ကျပ်… ဘယ်တော့အလုပ်ရပြီး ၀င်ငွေရှိမယ်မှန်းမသိသေးတဲ့ဘ၀မှာ (၁၃၅)ကျပ်ကိုလဲ…ချွေတာရ တော့မယ်… ချစ်သူနှင်းရဲ့မျက်နှာကိုပြေးမြင်လိုက်မိသည်…\nခဏလောက် ကျော်အောင် ငိုင်သွားသည်…\nမထူးပါဘူး… မောင့်မျက်နှာတစ်ရွာထင်ပြီးလိုက်မယ့် ချစ်သူနှင်း အကြာကြီးသင်္ဘောဆိပ်မှာစောင့်နေရမှာ မကြည့်ရက်လို့ အရမ်းကြပ်နေပေမယ့် ကားပေါ်ကို ပြေးတက်လိုက်မိတယ်…\nကားအပေါက်ဝမှာရောက်တုန်း… ကားကလဲမောင်းထွက်သွားပြီ… စပါယ်ယာက ကားနောက်နားမှာ… လက်မှတ်ပိုင်းလေးများ လက်ထဲကိုင်လို့… ပြီးတော့ လူတွေကြားထဲကနေ ခြေဖျားလေးထောက်ပြီး ကျုပ်ကို ကားခတောင်းတယ်… ကားခတစ်ကျပ်… ဂျင်းဘောင်းဘီအိတ်ထဲက ပိုက်ဆံကိုဆွဲထုတ်လိုက်တယ်…\n(၉၀)တန်တစ်ရွက်နဲ့ (၄၅)ကျပ်တန်တစ်ရွက် အထပ်လိုက်… အခေါက်လိုက်လေး… တစ်ရွက်နဲ့ တစ်ရွက် ကပ်နေတယ်… ခွာမရဘူး…\nလက်တစ်ဖက်က ကားအပေါ်တန်းကို ကိုင်ထားရတယ်… ကားကလဲ မောင်းနေတယ်… ဒီနှစ်ရွက်ကို ခွဲဖို့အခက်အခဲရှိတယ်… ချမ်းသာတာမှ ဒါအကုန်ပဲ… ဘ၀ကို ဒီနှစ်ရွက်နဲ့စရမှာ… (၉၀)တန်နဲ့ (၄၅)ကျပ်တန် ကပ်နေတယ်… ခွာမရဘူး…\nအတင်းလုပ်လို့ ပြဲသွားရင်… ကိုယ်ကျိုးနဲပြီ… ပါလာတဲ့ငွေကြေးဒါအကုန်ပဲ…\nစပယ်ယာက လှမ်းပြောတယ်… “ကားခ” တဲ့…\nကျွန်တော်ပြန်ပြောလိုက်ရတယ်… “ညပ်နေလို့ ပိုက်ဆံထုတ်မရသေးဘူးခဏလေး”လို့…\nစပယ်ယာတခြားလူတွေကို ပိုက်ဆံကောက်ပြီး လက်မှတ်အပိုင်းလေးတွေပြန်ပေးသွားတယ်…\nကျွန်တော်မှာ လက်တစ်ဖက်ထည်းနှင့် ဒီပိုက်ဆံနှစ်ရွက်ကို ခွာမရပါ…\nနွမ်းပါးပြီး ပညာသိပ်မတတ်ရှာတဲ့ချစ်သူနှင်းနဲ့ ကျွန်တော့်ကိုအိမ်ကသဘောမတူဘူး… နောက်ဆုံး ခိုးပြေးမှရတော့မယ့်အခြေအနေမှာ ကြိုတင်စီစဉ်ရင်း တစ်လလောက် မုန့်ဖိုးတွေကျွန်တော်စုထားပါတယ်… အိမ်ကလဲ ကျွန်တော်တစွတ်ထိုးလုပ်တတ်တာကို သိလေတော့ သတိထားစောင့်ကြည့်နေတာလဲ ခံရတယ်… ရှိစုမဲ့စုလေး(၁၃၅)ကျပ်ရတော့ သိမ်းရဖွက်ရလွယ်အောင် အရွက်ကြီးဖြစ်တဲ့ (၉၀)တန်နဲ့ (၄၅)ကျပ်တန်ကို လဲထားပြီး အ၀တ်စင်ပေါ်က ၀တ်ပြီးသားအကျီ င်္တစ်ထည်ရဲ့အိပ်ထဲမှာ ဖွက်ထားခဲ့တယ်… အိမ်ကရိပ်မိမှာစိုးရိမ်လို့…\nကံဆိုးချင်တော့ အစ်မလုပ်သူက ကျွန်တော့်အကျီ င်္ကိုလျှော်ပေးရင်း အိုက်ဒီပိုက်ဆံနှစ်ရွက် ရေစိုသွားတယ်… အဲဒါကို ဂရုမစိုက်မိဘဲ… ဒီအတိုင်းထပ်ထားလိုက်မိရာက ခြောက်သွားတဲ့အခါ တစ်ရွက်နဲ့တစ်ရွက်ထပ်ပြီး အခုလို ကားကလဲကြပ်… လူကလဲများတဲ့အခါမှာ ခွာမရတော့ဘူးဖြစ်နေတယ်…\nစပါယ်ယာ လက်တစ်ဖက် ကျွန်တော့်မျက်နှာနားရောက်လာတယ်…\nလူကြားထဲက အသံကြားလိုက်ရတယ်… “အစ်ကိုကြီးကားခ”…\nမှတ်တိုင်ရောက်တော့ ဆင်းတဲ့လူထက် တက်လာတဲ့လူပိုများတော့ ကားကပိုကြပ်လာပြီ…\nလက်ထဲက ပိုက်ဆံနှစ်ရွက်က ပြသနာရှာနေတယ်…\nနှဖူးကချွေးတွေကျလာပြီ… လူတွေကလဲတိုးကြသည်… နေရာတစ်နေရာရဖို့…\nထိုစဉ်စပါယ်ယာက “သီတာဆိပ် မှတ်တိုင်ပါလား…”\nစပါယ်ယာ ကျွန်တော့နားတိုးလာသည်… စကားတစ်ခွန်းထပ်ပြောသည်… “ကားခ”\nကျုပ်ခွာမရသေး… ပိုက်ဆံကိုင်ထားသောလက်အား ထောင်ပြလိုက်သည်…\n“အာ… အရွက်ကြီးတွေ… ပြန်မအမ်းနိုင်ဘူး…”\nသီတာဆိပ်မှတ်တိုင်မှာ ကားရပ်ပါပြီ… ကျွန်တော်ဆင်းရတော့မည်… ဒီအရွက်ကြီး နှစ်ရွက် ကျွန်တော့်ကို ဒုက္ခပေးနေသည်…\nကျေးဇူးတင်ကြောင်းပြောပြီး ကားပေါ်က ဆင်းလာခဲ့သည်…\nမျက်နှာပူမိသည်… ပထမဆုံးလိုင်းကားတိုးစီးမိသည့်နေ့တွင် ဒီပိုက်ဆံနှစ်ရွက်ဒုက္ခပေးပြီ…\nစိတ်လဲအတော်ညစ်သွားမိ၏… နောက်ဆိုရင် ဒီလိုပဲလိုင်းကားတိုးစီးရတော့မယ်… ခေါင်းထဲတွေးရင်း…\nချစ်သူနှင်းကို မြင်လိုက်ရတော့ ကျော်အောင်အကုန်မေ့သွားပြီး ပြေးကာလက်လေးကိုဆွဲလိုက်သည်…\n“နောက်ကျဆိုကွာ… ဒီမှာ ပိုက်ဆံနှစ်ရွက်ပြသနာရှာနေလို့…”\nကျွန်တော်ထုတ်ပြလိုက်သော (၉၀)တန်နှင့် (၄၅)ကျပ်တန်ကို ကြည့်ပြီး နှင်းတစ်ချက်ပြုံးလိုက်သည်…\n“မောင်ရယ်… လက်လုပ်လက်စားတွေဘ၀မှာ ငွေတစ်ရာအတိလောက်ဆိုတောင် အခက်အခဲရှိနေပြီ မောင်ရယ်… မောင်က ငွေတစ်ရာကျော် (၁၃၅)ကျပ်ကြီးကိုင်ပြီး ဘတ်(စ)ကားစီးလာတော့ ပြသနာတက်ပြီးပေါ့… မောင့်ငွေကသာမာန်လူတွေလဲပေးနိုင်တာထက်များနေတာကိုး… ဘ၀မှာ ကိုယ့်လို မပြည့်စုံတဲ့လူတွေအများကြီးမောင်… သူတို့နဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်ဖို့ မောင်ကြိုးစားပါဦး… ဘ၀အစမှာပေါ့ ဒီလိုပါပဲ…မောင်…”\nဘ၀တစ်ခုအပြောင်းအလဲ… ဘ၀တစ်ခုအသစ်စတဲ့အချိန်မှာတွေ့ရတဲ့ သဟဇာတမဖြစ်မှုကို သက်ပြင်းချပြီး ရင်လေးမိတာတော့ အမှန်ပါပဲ… ဒီဘ၀ကို ငါရှေ့ဆက်နိုင်ပါ့မလား… ဘယ်လောက်အခက်အခဲတွေရင်ဆိုင်ရဦးမှာလဲ…\n“ အချိန်လဲလင့်ကုန်ပြီမောင်… သင်္ဘောလက်မှတ်ဝယ်ဖို့ သွားရအောင်…”\n“ဟုတ်တယ်လေမောင်… ကိုမောင်မောင်ဦးတောင် သင်္ဘောဆိပ်မှာဆင်းစောင့်မယ်ထင်ပါ့…”\n“ နှင်းရေ… ဒီ (၁၃၅)ကျပ်အတွဲကြီးကိစ္စကို ဒီမှာရောရှင်းနိုင်ပါ့မလား…”\n“ မောင်ရယ်… စိတ်မပူပါနဲ့… နှင်းမှာ စုထားတဲ့ပိုက်ဆံလေးတွေပါပါတယ်… နောက်မှ ဒီ (၁၃၅)ကျပ်ကို လဲဖို့ နှင်းစီစဉ်ပေးပါ့မယ်…”\nကျွန်တော် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ထပ်ချမိလိုက်သည်…\n“ ကျော်အောင်… ကျော်အောင်… မင်းရွေးတဲ့… မင်းဘ၀ကို… မင်းသဟဇာတဖြစ်အောင် စလျှောက်ပေတော့…”\nကျွန်တော် ချစ်သူနှင်းခေါ်ဆောင်ရာ လက်မှတ်ဝယ်ရာနေရာသို့ လိုက်ပါသွားပါတော့သည်…\nမိတ်ဆွေတစ်ယောက်၏ပြောပြချက်များဖြင့် ၁၉၈၈ ၀န်းကျင် မိန်းမခိုးသောသူဌေးသားတစ်ယောက်ဘ၀သရုပ်ဖော်သည်…\nအေးဗျာ …ကျုပ်လည်း စဉ်းစားနေတာ …မကြည်ပြာက သူ့ညီမနဲ့ ကျုပ်ကို သဘောမတူဝူးဆိုရင်\nခိုးပြေးမလားလို့ …. ခက်တာက နိုင်ငံဖြတ်ကျော် ခိုးပြေးမှု ဖြစ်မှာဆိုတော့ အင်တာပို နဲ့ ငြိမှာစိုးလို့\nကိုယ်ရှိန်သပ်နေရတာရယ်….. အာ ..ဟိ …\nဂယ်တော့ ခိုးပြေးစရာမလိုပါဝူး အကိုရီး အင်ဇာဂီချင့်၊\nအလဲအလှယ်လုပ်ရင် ရဘာဘီ။ အကိုရီး ဘက်ကတယောက်ပေးရင်\nညီမလေး ဘက်က တယောက်ပြန်ပေးလိုက်ရုံဘာဘဲ။\nအလို … မောင်လေးငယ်ကို အစ်မတော်က အဲ့လိုမခေါ်ပါနဲ့ကွယ်..\nအစ်မတော်သည်သာ အသက်ရော ၀ါရော ရုပ်ရော ..မောင်လေးငယ်ထက်ကြီးသူပါ….\nဟီဟိ ဖွတ်တီးကတ်ပိုစ့်တော့ နာတို့လုပ်လို့ပျက်ပီ …\nတော်တော် စာရေးကောင်းတဲ့  ကြောင်……..\nကြောင် တွေအကုန်လုံး စာရေးကောင်းတာ တစ်ပုံစံထဲ\nစက်ရုံ တစ်ခုထဲကထွက်ပုံရတယ် …..\n88 ပြီးမှ အဲဒီပိုက်ပိုက်တွေထွက်တာ…..\nပြင်လိုက်ပါပြီ အစ်ကိုဆာမိရယ်…. ခွက်ဒစ်ပေးထားပါတယ်…\nပြောပြတဲ့လူကလဲ သူ့ဘ၀အကြောင်းကို ပြောပြသွားတော့\nကျွန်တော်လဲ အဆင်ပြေသလိုရေးလိုက်တာပါ… အကြောင်းအရာလေးကို သဘောကျလို့…\nမသိပါဘူး ကိုကြောင်ဝတုတ်များမိန်းမခိုးတဲ့အကြောင်းလားလို့ နောက်မှ\nဇာတ်လိုက်ကကျော်အောင်ကိုး ကျော်အောင်ဆိုတော့ ကြောင်အော်ပေါ့\nကြည့်စမ်း ဒါဆိုတဘက်လှည့်နဲ့ ကိုကြောင်ဝတုတ်က သူ့အကြောင်းရေး\nသူရို့က သိပ်ကဗျာဆန်တဲ့ valentine couple တွေ.. အင်တာဗျူးပို့စ်မှာ တွေ့တယ်မို့လား..\nဇာတ်လမ်းထဲက ၁၂ ကားနဲ့ သီတာ သင်္ဘောက ကျွန်မမိတ်ဆွေဟောင်းကြီးတွေမို့လို့ အဲဒီတုန်းက အချိန်တွေကို လွမ်းသွားပြီ …\nတပုဒ်လုံးတော့ ဖတ်ပြီး တွားပြီ … ပြန်ခေါ်သွားတာ .. ဟိုး အရင် နှစ်တွေကို ရောက်သွားရောပဲ …. တော်သေးတာ ဘိုးတော်ဘုရား လေးဘက်သွားတဲ့ ခေတ်ထဲ ပြန်မရောက်ပေလို့ …. ခိခိ …. .\nဒါနဲ့ … Category ကြီးက .. ဘယ်လိုကြီးတုန်း ….\nကြုံလို့ ပြောရအုံးမယ် ဖက်တီးကက်ရေ…အဲဒီခုနှစ်လောက်က\nကိုယ်က အစိုးရဋ္ဌာနမှာ အရာရှိငယ်လေးဖြစ်နေပီ..\nရှားပါးစရိတ်ဆိုတာပါ ပါမှ ၃၈၅ကျပ်ထဲရယ်…\nအဲတုံးက ဖျာပုံမှာ…မုံ့ဟင်းခါး အကြော်နဲ့မှ ၂ကျပ်။\nဒါနဲ့ပဲ အရာရှိဆိုတဲ့ ရာထူးကိုအပီးတိုင်စွန့်ခဲ့လိုက်တော့တာ…\nကြည့်ပါလား မိန်းမခိုးတာတောင်မှ ၁၃၅ကျပ်နဲ့ဆိုပဲ။\nနေရစ်တော့ ၁၃၅ကျပ်ရယ်လို့ ငြီးမိမှာ。。\nတခါတလေ တန်ဖိုးရှိသော်ငြား စွန့်သင့်ပယ်သင့်ရင် လုပ်ရမှာပေါ့\nမာင်ရယ်… လက်လုပ်လက်စားတွေဘ၀မှာ ငွေတစ်ရာအတိလောက်ဆိုတောင် အခက်အခဲရှိနေပြီ မောင်ရယ်… မောင်က ငွေတစ်ရာကျော် (၁၃၅)ကျပ်ကြီးကိုင်ပြီး ဘတ်(စ)ကားစီးလာတော့ ပြသနာတက်ပြီးပေါ့… မောင့်ငွေကသာမာန်လူတွေလဲပေးနိုင်တာထက်များနေတာကိုး… ဘ၀မှာ ကိုယ့်လို မပြည့်စုံတဲ့လူတွေအများကြီးမောင်… သူတို့နဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်ဖို့ မောင်ကြိုးစားပါဦး… ဘ၀အစမှာပေါ့ ဒီလိုပါပဲ…မောင်…”\nအဲ့အပိုဒ်လေး ညွှန်းချင်တာ ကျန်သွားလို့\nဒီခေတ်မှာဆို ၅၀၀၀ တန်တစ်ရွက်၊ ၁၀၀၀၀ တန်တစ်ရွက်ကိုင်ပြီး ဘတ်စ်ကားစီး၊ မိန်းမသွားခိုးသလို ဖြစ်မယ်ထင်တယ်နော်… ကားခပေးရအောင်ကလည်း အတန်ကြီးတွေ၊ နှစ်ယောက်တစ်ဘ၀ထူထောင်ရအောင်ကလည်း ၁၅၀၀၀ တည်း..\nကိုယ့်အတွေးနဲ့ကိုယ် ကယ်လ်ဆမ် ကွေကာ သောက်မိပါသည်…