That's so good, right?: April 2015\nတကယ့်ကို ပြီးပြည့်စုံတဲ့နေ့လေးတစ်နေ့ပါပဲဗျာ။ နေမင်းကြီးကလည်း ရောင်ဝါထိန်လင်းလို့ ကောင်ကင်းထက်မှာ ငွားငွားစွင့်စွင့်။ ကျေးငှက်သရကာလေးတွေကလည်း ကျည်ကျည်ကျာကျာ တေးဆိုနေကြတာ သူတို့ချစ်သူခင်သူတွေကို ချစ်ခွန်းသီနေကြသလား ထင်ရတယ်။ ပြတင်းပေါက်က လိုက်ကာတွေကတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းလာတဲ့ လေနုအေးတွေက နွေးတေးတေးနဲ့ဆိုတော့ အပြင်မှာ ပူများနေရော့သလား။ အင်း….ကျွန်တော် မျက်လုံးတွေကိုဖွင့် အလင်းဝင်လာတာကိုမျက်ကွယ်ပြုထားစေတဲ့ မျက်နှာပေါ်က ခေါင်းအုံး ကိုဖယ်လိုက်တယ်။ အမှန်တော့ အိပ်မက်တိုင်းပြည်ကို ပြန်သွားချင်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ နေ့အလင်းရောင်က စရောက်နေပြီလေ။ ကျွန်တော့် ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း အိပ်တာလုံလောက်နေပြီလို့ပြောနေပြီဗျ။ အားလုံးထက် ထင်ရှားနေတာတစ်ခုကိုလည်း တွေ့လိုက်ရတယ် ခပ်ပါးပါး စောင်ခြုံထားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းဝယ် ဖောက်ထွက်မတတ် ထိုးထိုးထောင်ထောင်ဖြစ်နေတဲ့ အရာကိုပေါ့။\nဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အိပ်ရာပေါ်မှာဆက်ပြီးလှဲနေမိပါတယ်။ နေဖင်ထိုးမှထတယ်ဆိုတဲ့ လူကြီးတဲ့ပြောတဲ့စကားကို အခုပြည့်ပြည့်၀၀ ထောက်ခံနေမိပါရဲ့။ လုပ်စရာအလုပ်တွေလည်းပြီး ထပ်မံလုပ်ဖို့အလုပ်တွေကလည်း သိပ်မရှိသေးတော့ ကျွန်တော့်မနက်ခင်းလေးက နုပျိုနေစဲပါ။ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲက ဆင်ခြေပေါင်းစုံပေးနေမိပါတယ် အိပ်ယာပေါ်ကထဖို့ကိစ္စလေးကို။ ကျွန်တော့်ပေါင်ကြားက ညီငယ် လေးကတော့ မအိပ်ချင်တော့ဘူးနဲ့တူတယ်။ တစ်ချိန်လုံးလိုလို သူ့ကိုလှစ်လျူရှုထားတာကြာပြီဆိုတော့ စိတ်ကောက်မှာလဲစိုးရသေး။\nနံဘေးကိုချထားတဲ့ လက်ကလေးကို ဗိုက်သားလေးတွေကနေတစ်ဆင့် ဆီးစပ်တလျောက် လက်ကိုလျောဝင်လိုက်စဉ်မတော့ ခုတင်ဘေးက ဆဲလ်ဖုန်းက ဆူဆူညံညံထမြည်ခဲ့ပါတယ်။ ‘ကျွတ်….ဒီဖုန်းကို အိပ်ရာနားငါဘာကြောင့်ထားမိမှန်းကိုမသိဘူး’ လို့ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်မိရော။ အောက်ကိုတွားသွားနေတဲ့လက်ကို ရုတ်သိမ်းပြီး ဆဲလ်ဖုန်းစီကိုလက်လှမ်းလိုက်ပါတယ်။ နောက်ကျသွားတယ် နဲ့တူတယ် ဖုန်းမြည်သံရပ်သွားသဗျ။\n‘ကောင်းတယ်၊ ငါပြန်အိပ်လို့ရပြီ အခု’ ဒါပေမဲ့ တတိတိနဲ့ မြည်သံလေးတွေအဆက်မပြတ်မြည်လာပြန်တာကြောင့် ခုတင်ဘေးတစ်ဘက် ကိုပြန်လှိမ့်လိုက်ကာ ဖုန်းကိုယူလိုက်ပါတယ်။ မက်ဆေ့စ်တစ်စောင် အသစ်ရောက်နေကြောင့် ဖုန်းမျက်နှာပြင်မှာတွေ့ရပါ့။ ဖုန်းကိုဖွင့်ပြီး အသံမက်ဆေ့စ်ကို နားထောင်လိုက်တယ်။ ဒီဖုန်းနံပါတ်ကို ကျွန်တော်မမှတ်မိဘူးဗျ။ အလုပ်က တစ်ယောက်ယောက်ပဲဖြစ်မှာပါ အလုပ် ကို ခပ်စောစောလာဖို့ ဒါမှမဟုတ် ညနေပိုင်းတက်နေတဲ့သင်တန်းကတစ်ယောက်ယောက်က ခေါ်တာဖြစ်မလားဘဲ။ ဘာကြောင့်လဲမသိ ကျွန်တော် ဂဏန်းနံပါတ်တွေကို အလွတ်မှတ်သားထားဖို့အတော်ပျင်းပါတယ်။ အရင်သိပြီးသားလူဖြစ်မလား ဘာညာကြည့်လိုက်သေး တယ်။\nခဏနေတော့ သူ့အသံကိုကြားရပါတယ်။ ပထမတော့ အသံလုံးဝမကျက်မိပါဘူး။ သူ့နာမည်ကဘယ်သူပါလိမ့်? သူကတော့ပြောပါတယ် နွေရာသီ ခရီးထွက်တုန်းကအတူသွားခဲ့တဲ့တစ်ယောက်ပါတဲ့။ ဒီနေ့ ကျွန်တော်အားရင် စက်ဘီးအတူထွက်စီးရအောင် ဒါမှမဟုတ် ဒီတစ်ပတ်ထဲ ကျွန်တော်အဆင်ပြေမယ့် ရက်တစ်ရက်ပေါ့ဗျာ။ သူ့မှာစက်ဘီးတစ်စင်းရှိတယ်တဲ့ ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့်စက်ဘီးကို မကြာခဏစီးနေတာသူသိသတဲ့လေ။ ကောင်းပြီလေ၊ ကျွန်တော် နေ့တိုင်းလိုလို စက်ဘီးစီးဖြစ်ပါတယ်။ ခင်ဗျားနဲ့ကျွန်တော်အပြင်ထွက် စီးချင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်းဗျားနာမည်က?\nသူဘယ်တော့မှသူ့နာမည်ကိုမပေးဘူး ဖုန်းနံပါတ်ကလွဲလို့ပေါ့။ ဒီနေ့ တစ်ချိန်ချိန်တော့ သူ့ကို ကျွန်တော်ခေါ်နိုင်တာပဲလေ။\nမင်းလေးနဲ့အတူတူ အပြင်ကိုထွက်လည်ချင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းလေးဘယ်သူဆိုတာ မမှတ်မိပါလား။ အသံချိုချိုလေးကိုတော့ အမှတ်ရ သလိုရှိသား။ မင်း….မင်းနာမည်လေးကို လျှာဖျားမှာတင်တစ်နေတာ။ ငါ့ပေါင်ကြားက ညီဘွားကတော့ မှတ်မိတယ်ထင်ပါရဲ့ ခေါင်းတ ထောင်ထောင်နဲ့လေ။\nအာ…ဟုတ်ပြီ ကျွန်တော်သတိရပြီ။ သူ့နာမည်က ဥက္ကာ…ဥက္ကဇော်။ အသက်ကတော့ ကျွန်တော်နဲ့ရွယ်တူပါပဲ လအနည်းငယ်လောက် တော့ကြီးလိမ့်မယ်။ ဘုရားသခင်…..ဒါ နှစ်နှစ်လောက်ရှိပြီပဲ သူ့ကိုနောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့ချိန်ကစရေတွက်လိုက်ရင်။ သူက ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး တော်တော်လှတယ်လို့ပြောရမယ့်လူပဲ။ သူ့အင်္ကျီချွတ်လိုက်ချိန် သတိမပြုဘဲမနေနိုင်ဖြစ်စေတာက ဗိုက်ကြွက်သားတွေဗျ အံစာတုံးတွေစီထားတဲ့အတိုင်း။ သူ့ရင်အုပ်ကြွက်သား၊ abs …ပေါင်ကြားက ခပ်ပျော့ပျော့ အရည်ပြားကအစ အရမ်းမိုက်။ သူ့နို့သီးခေါင်း လေးတွေက အညိုရောင်သမ်းနေပြီး ရင်အုပ်ကနေ ဆီးစပ်အထိ အမွှေးနုနုလေးတွေက သွယ်တန်းနေရော။ ဥက္ကာပြုံးလိုက်တဲ့အခါတိုင်း သူ့မျက်နှာပိုမိုနုပျိုသွားသယောင်ခံစားရတယ်။ သူ့မျက်ဝန်းတွေက ကြည်ပြာရီဝေသောမျက်ဝန်းတွေလို့ဆိုရမလား။ သူ့နှာတံတွေက တခြားသူတွေလိုပွယောင်းယောင်းမဟုတ်ဘဲ တကယ့်ကိုပုံသွင်းထားတဲ့အတူ အချိုးကျပါရဲ့။ မျက်နှာဝယ် မျက်ခုံးမွှေးကလွဲလို့ ဘာအမွှေး အမျှင်မှမရှိပါဘူး။ ဆံပင်တွေကလည်း ပုံစံကျသပ်ရပ်လို့ ကြည့်လိုက်ရင် သပ်ရပ်သန့်ရှင်းအချိုးကျနေတော့တာပါ။\nကျွန်တော်သူ့ကိုစိတ်ကူးထဲမှာတွေ့ကြည့်ရင်း လက်ငါးချောင်းကော်မတီခဏခဏခေါ်ရတာ မရေတွက်နိုင်တော့ပါဘူး။ သူ့ကို တို့ထိချင် တယ်၊ တကယ့်ကို ကိုင်တွယ်ကြည့်ချင်တယ်၊ ကျစ်လစ်တောင့်တင်းသော သူ့ကိုယ်ကြီးကို ပွတ်သပ်ကိုင်တွယ်ပစ်ချင်တယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ကိုယ်လုံးကိုဖက်တွယ်ကာ အတူယှဉ်တွဲအိပ်စက်ကြည့်ချင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့အဖြစ်က လက်လေးဆွဲကိုင်နှုတ်ဆက်ရုံ၊ ပွေ့ဖက်နှစ်သိမ့်ရုံလောက်သာရှိခဲ့ကြတာ။ ဥက္ကာကို ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ လျှို့ဝှက်ဖြစ်ပေါ်နေသောစိတ်ကိုဖွင့်ပြောရမှာ တော်တော် ကြောက်လန့်ပါတယ်။ သူနဲ့ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးတစ်ရပ်ဆုံးရှုံးသွားရမှာကို မစွန့်စားကြည့်ချင်ဘူး။ အထူးသဖြင့် ကျွန်တော့် လိင်စိတ် တိမ်းညွှတ်မှုနဲ့ပတ်သက်လို့ ဥက္ကာ နောက်တွန့်သွားကာ ခွဲခွာရမယ့်အဖြစ်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့တာ။\nဒါပေမဲ့ တတ်နိုင်သမျှတော့ ဘ၀တစ်ခုရဲ့ရပ်တည်မှုတစ်ခု (Identity) ကို တတ်နိုင်သမျှဖုံးကွယ်ထားဖို့ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ ဥက္ကာအနေနဲ့ တော့ တစ်ခုခုကိုသေချာပေါက်သံသယတော့ဝင်ခဲ့မှာပါပဲ။ နွေရာသီရဲ့ အပူရှိန်ထဲ တထိန်ထိန်ဖြစ်နေတဲ့ သူ့အလှအပေါ် ကျွန်တော် ညွှတ်နူးမိတိုင်း သူကတော့ အဝေးကိုသာငေးမောနေလေရဲ့။ လေးငါးခြောက်ကြိမ်လောက် စိုက်စိုက်ကြည့်မိနေတာ တစ်ကြိမ်တော့ မိမလိုဖြစ်သွားပေမယ့် ကျွန်တော် ခပ်မြန်မြန်ဘဲ အကြည့်လွှဲလိုက်ရတယ်။ အဲ့ဒီအကြောင်းနဲ့ပါတ်သက်ပြီး ဘာမှမပြောပါဘူး။ သူက တကယ့်ကြင်နာတတ်သူဖြစ်ခဲ့တာပဲလေ….ဒါပေမဲ့ သူဘယ်လောက်ထိများ သိနေသလဲရိပ်မိနေသလဲ ကျွန်တော်သိချင်ပါဘိ။\nကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ဟာ ဆယ်ကျော်သက်နှစ်အတော်များများကို အတူဖြတ်သန်းခဲ့ကြတာပါပဲ။ နှစ်ယောက်စလုံး အလယ်တန်း ကော အထက်တန်းပါ အတူတက်ခဲ့ကြတာ။ နေ့လယ်စာကျောင်းဆင်းချိန်တိုင်း စားပွဲခုံတစ်ခုမှာအတူထိုင်ပြီး စားတတ်ခဲ့ကြတာ။ အား လပ်ချိန် ကျောင်းပိတ်ရက် ဒါမှမဟုတ် ညနေပိုင်း ကျောင်းအားချိန်အချို့မှာ အတူတကွ အပြင်ထွက်လည်တတ်ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဥက္ကာ က ကျောင်းမှာ အားကစားအသင်းမှန်သမျှပါဝင်နေတတ်တဲ့သူဖြစ်တော့ ဘယ်လိုပြောရမှန်းမသိ သူ့လေ့ကျင့်ချိန်တွေနဲ့ပဲ အလုပ်ရှုပ်နေ တာများတယ် ဆိုပါတော့။\nနှစ်တိုင်းလိုလို နွေရာသီအားလပ်ရက်နေ့ရက်တွေကို မျှော်နေတတ်ပါတယ်။ ဒီလိုအချိန်ဆို ဥက္ကာဟာ အားကစားလှုပ်ရှားမှုတွေအကုန် ပြီးပြတ်လို့ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်အားလပ်ချိန် တစ်ယောက်ဝေမျှကုန်ဆုံးလို့ရကြတာကိုး။ June လတစ်လက တော့ ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့မှုတွေနဲ့အပြည့်ပဲလို့ပြောရမယ်။ ဥက္ကာနဲ့ကျွန်တော် စက်ဘီးကိုယ်စီဆွဲပြီး မိုင်အတော်များများရောက်အောင် ခြေစင်္ကြာဖြန့်ကြပါတယ်။ လမ်းကြောင်းမျိုးစုံဆွဲလို့ တစ်နှစ်နဲ့တစ်နှစ်မတူကြဘူးပေါ့။ ဥပမာပြောရရင် နေထိုင်ရာ နိုင်ငံရဲ့မိခင်မြစ်ကြီး က ကျွန်တော်တို့မြို့နံဘေးတလျောက်စီးဆင်းနေတာဆိုတော့ ကမ်းဘေးတလျောက် အတော်ဝေးဝေးကို စီးနင်းဖြစ်ကြတယ်။ မြစ်ကြီးရဲ့ တစ်ဘက်ကမ်းကတော့ မိုးအထိမြင့်မားနေသော သစ်ပင်စိမ်းစိမ်းတွေရှိရာ သစ်တောအုပ်ကြီးက ထူထပ်ပါဘိသနဲ့။\nတစ်ခါတလေ ကျွန်တော်တို့ တမျှော်တခေါ် မြစ်ကြောင်းတစ်လျှောက် စက်ဘီးဆက်မစီးဖြစ်ကြဘဲ လမ်းတစ်ဝက်တင်ရပ်လိုက်ရင်း သစ်တော အတွင်းပိုင်းရှိရာဘက်ခြမ်းကို ကူးကာ လမ်းကြောင်းသစ်ထွင်စီးနင်းဖြစ်ကြပါတယ်။ သစ်တောအလယ်ပိုင်းလောက်မှာတော့ ထင်းရှူးပင်ကြီးတွေအများအပြားပေါက်ရောက်နေတတ်ပြီး စိမ်းလန်းတဲ့သစ်ပင်တွေ သစ်ကိုင်းသစ်ခက်တွေနဲ့နွယ်ယှက်နေတာဆိုတော့ အရိပ်ကောင်းကောင်းမှာ အေးအေးဆေးဆေးအနားယူလို့ရကြပါရဲ့။ ဥက္ကာနဲ့ ကျွန်တော် လေတဖြူးဖြူးနဲ့ သစ်ရိပ်မှာအနားယူရတာကို သဘောကျကြတယ်။ တစ်ခါတလေ မြက်ခင်းစိမ်းစိမ်းတွေပေါ်မှာ သူနဲ့ကျွန်တော် အကျ င်္ီမ၀တ်ဘဲလှဲလျောင်းတတ်ကြသေးတယ်။ တစ်ခါ တလေကျတော့ အရိပ်ကောင်းတဲ့ သစ်ပင်အောက်မှာထိုင်ရင်း ကြေးငှက်ကလေးတွေရဲ့ တေးသံသာတွေကို နေရောင်တွေနည်းပါးသွား တဲ့အထိထိုင်ပြီးနားဆင်ဖြစ်ကြသေးတာပါ။\nဒါပေမဲ့ နွေရာသီအားလပ်ရက်ကလေးကလည်း တိုတောင်းလှပါတယ်။ မကြာခင်မှာဘဲ နွေရာသီဘောလုံးသင်တန်းစတတ်တော့ ဥက္ကာက ကျွန်တော်နဲ့အတူရှိမနေနိုင်တော့ဘူး။ အဲ့လိုအချိန်တွေဆိုရင် အိမ်မှာတစ်ယောက်တည်းထိုင်ပြီး အထီးကျန်မှုတွေနဲ့ တိုက်ပွဲဝင်ကာ စိတ် ညစ်ညူးနေရလေ့ရှိပါတယ်။အမေက အဖေ့ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်ဝင်လုပ်ဖို့တိုက်တွန်းပြောဆိုပေးပေမယ့် အသုံးမ၀င်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ဥက္ကာကိုပဲ လိုအပ်နေခဲ့တယ်။ ဥက္ကာသာရှိရင် ကျေနပ်တယ် နေပျော်တယ်လေ။ သူလည်း ကျွန်တော့်လိုပဲ ခံစားရသလားလို သိချင်စမ်းပါဘိ။\nအထက်တန်းကျောင်းစားမေးပွဲပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဥက္ကာနဲ့ ကျွန်တော် နွေရာသီအားလပ်ရက်ကို နောက်ဆုံးအကြိမ်ဖြတ်သန်းခဲ့ပါသေး တယ်။ အရင်အချိန်တွေထက်တော့ နည်းနည်းကြာကြာဖြစ်ခဲ့ပါရဲ့။ ဥက္ကာအတွက်က July လဟာ ဘောလုံးကစားဖို့အတွက် မရှိဘူးဆို တော့လေ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်စလုံး သြဂုတ်လကိုမုန်းပါတယ်။ မကြာခင် ကောလိပ်တက်စတက်ဖို့ခွဲခွာကြရတော့မှာမို့ပါ။ ဥက္ကာက အတော်ချီးကြူးဖို့ကောင်းတယ်…တော်တော်ကြီးတဲ့ အားကစားတက္ကသိုလ်တစ်ခုမှ full paid scholarship တစ်ရပ်ကိုလက်ခံ ရရှိထားတာဆိုတော့ မဆိုးဘူး။ အခြားဘက်မှာတော့ ကျွန်တော့်အနေဖြင့် ဈေးသိပ်မကြီးသလို အဆင့်နိမ့်ကောလိပ်ထဲမှာမပါတဲ့ စာသင် ကောင်းတဲ့ ကောလိပ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ထားပါတယ်။ အတူကုန်ဆုံးနိုင်တဲ့နေ့ရက်တွေရောက်လာတော့ နှစ်ဦးသား နှုတ်ဆက်ကြ၊ တစ်ယောက် ဖုန်းနံပါတ် တစ်ယောက်လဲလှယ်ပေးကြပေါ့။ ပြီးတော့ Facebook မှာ အဆက်မပြတ်ဆက်သွယ်ကြဖို့ ဂတိပြုကြပါတယ်ဗျ။\nကောလိပ်ရဲ့ ပထမနေ့ရက်တွေမှာတော့ ကျွန်တော်ဟာ Facebook ကိုစစ်ဆေးကြည့်ရှုနေတာတွေနဲ့ပဲ အားလပ်ချိန်တွေကိုဖြုန်းမိတယ်။ သူတင်တဲ့ ဓာတ်ပုံတွေကို အမြဲကြည့်တယ်။ ပြီးတော့ သူ့ဘ၀သစ်မှာ ဘယ်လိုတွေစီးမျောနေသလဲ ဖမ်းယူကြည့်တယ်ဆိုပါတော့။ ဓာတ်ပုံ တစ်ပုံမှာတော့ ဘောလုံးဒိုင်းဆုတစ်ခုကို ကိုင်မြှောက်ထားတာတွေ့ရတယ် သူတို့အသင်း National Championship နိုင်ပွဲဆင် ထားတာဖြစ်မယ်ဗျ။ သူ့ relationship status ကိုလည်း ဘယ်တော့မှ မျက်တောင်မခတ်ဘူးအမြဲကြည့်ဖြစ်ပေမယ့် single ကနေ မပြောင်းဘူးလေ။ ကျွန်တော်သိတယ် ဥက္ကာ သူ့ဘ၀သစ်မှာ နစ်ဝင်ပျော်ရွှင်နေတော့ သူ့ကိုအထိုင်ကျစေမယ့် မိန်းကလေးရည်စား မလိုချင်ခဲ့ဘူးထင်ပါတယ်။\nအဲ့ ပထမနှစ်တစ်နှစ်တော့ ထိတွေ့မှုမပြတ်ဘူးပေါ့လေ ကျောင်းကိစ္စတွေနဲ့အလုပ်ရှုပ်ဖြတ်သန်းရပေမယ့် အေးဆေးဖြစ်သေးတယ်။ ဥက္ကာက သူ့အားကစားသမားဘ၀ကို တော်တော်နစ်ဝင်ပျော်ရွှင်နေခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်ကတော့ သုတေသနစာတမ်းတွေကိုရေးလိုက် စာမေးပွဲအတွက် စာတွေကျက်မှတ်လေ့လာလိုက်နဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ပါတယ်။ မကြာခဏတော့ သူ့ Facebook Page ကို ကြည့်ဖြစ် ပါရဲ့ နှစ်ဦးသား တစ်ပြိုင်တည်းလိုလို အကြည့်မရပ်ခင်အထိပေါ့နော်။ ဥက္ကာကို လုံးလုံးကြီးမေ့သွားတာမဟုတ်ပေမယ့် မသိစိတ်ထဲမှာတော့ မကြာခဏသတိရဖြစ်တယ်ဆိုရပါမယ်။\n‘အိုး….အိပ်ယာပေါ်မှာ လှဲလျောင်းပြီး အရင်ကအကြောင်းတွေ စားမြုံ့ပြန်နေဖြစ်တာ ဘယ်လောက်များကြာနေပါလိမ့်’\nကျွန်တော့်ကိုယ်ပေါ်က စောင်ပါးကို အမြန်ခွာကာ အိပ်ရာပေါ်ကထလိုက်ပါတယ်။ ခပ်မြန်မြန်လေးပဲ ပြတင်းပေါက်ကိုပိတ်လိုက်ပြီး အ၀တ်အစားလဲလှယ်လိုက်ပါတယ်။ အချိန်မဆိုင်းဘဲ လာခေါ်သူအတွက် အဆင်သင့်အနေအထားဖြစ်အောင်လုပ်ထားရမယ်လေ။ သာမန် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုလေးတစ်ခု လက်ခံရရှိခဲ့တယ်ဆိုပေမယ့် ကျွန်တော့် နှလုံးခုန်သံတွေက တော်တော်ပြင်းထန်ပါတယ် အခြားလုပ်စရာ တွေအကုန်ကို လျစ်လျူရှုမိတဲ့အထိပေါ့။ ဘယ်လောက်တောင် ခြေတုန်လက်တုန်ဖြစ်နေမိမှန်းမသိတော့ပါဘူး အတော်ကြာတယ် သူပေးခဲ့တဲ့ ဖုန်းနံပါတ်လေးကို keypad မှာရိုက်လိုက် ပြန်ဖျက်လိုက်လုပ်နေတာ။ နံပါတ်လေးကိုရိုက်လိုက် contacts list လေးထဲက သူ့နံပါတ်ကို နှစ်ခေါက်သုံးခေါက် ဟုတ်မဟုတ်ပြန်စစ်ပေါ့။ အလုပ်တစ်ခုကို ပင်ပင်ပန်းပန်းလုပ်လိုက်ရသလို စွမ်းအင်တွေလည်း ကုန်နေပြီထင်ရဲ့။\nနောက်ဆုံးတော့ ဖုန်းခေါ်လိုက်ပါတယ်။ စပီကာထဲက ring tone မည်သံလေးကို ရင်တထိတ်ထိတ်နဲ့ နားထောင်နေတာ နောက်ဆုံး အသံရှည်တစ်ချက်ဆွဲကာ ဖုန်းဝင်သွားပြီးနောက် သူ့အသံကို ကြားလိုက်ရပါပြီ။\n“ဟယ်လို….ငါ…ငါပါ အဲလက်စ်” ကျွန်တော့်တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါပြီး ကျွန်တော့်နှလုံးခုန်သံတွေဟာ ရင်ဘတ်ထဲကပြေးထွက်လာတော့ မယ့်အတိုင်းဖြစ်နေရပါတယ်။\n“ဟေး……မတွေ့ရတာအတော်ကြာပြီ။ ဘာတွေလုပ်နေလဲ?” သူ့အသံက အတော်ငြိမ်တယ်။\n“အာ….မင်း အလုပ်ရှုပ်နေရင် ငါ.. နောက်တစ်ရက်လောက်မှ တွေ့ကြတာပေါ့”\n“မဟုတ်..မဟုတ် အဆင်ပြေပါတယ်ကွ၊ အပြင်ကို ခဏလောက်တော့ အပန်းပြေထွက်မလားလို့လုပ်နေတာ”\n“မင်း အမေနဲ့အတူတူနေတုန်းပဲလား Alex?”\n“အေး….နွေရာသီအားလပ်ရက်ဆိုတော့ ဘာမှမလုပ်တော့ဘူးကွာ….သင်တန်းလည်းမတက်ချင်ဘူး။ မင်းကော ဥက္ကာ”\n“အတူတူပဲ…..ငါ ဒီတစ်နှစ်တော့ နွေရာသီအားကစားသင်တန်းတွေဘာတွေတက်မနေတော့ဘူး”\n“ဒီနှစ်က ကျောင်းစာတွေကို အချိန်ပိုပေးရတော့မှာကွ။ ငါ့အလုပ်က ကျောင်းမှာ အားကစားဆိုင်ရာတစ်ခုခုကိုလုပ် ဒါမှမဟုတ် အချိန်ပြည့် စာလုပ်ပဲ။ ငါ့မှာ လူငယ်သဘာဝ လည်ပတ်တာကိုမလုပ်ရတော့ဘူး”\n“ငါ့အသုံးစရိတ်က cover ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒါတော့စိတ်ချ ငါသိပ်မသုံးဘူးလေ။ ဟေး….ငါတို့နှစ်စဉ် အပျော်ခရီးထွက်ကြတာ မကြာခဏပဲ နော်။ အခုလာမယ့် ရက်တွေအတွက်ကော အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလားကွ?”\nကျွန်တော်ကဖြင့် သူပြောနေတုန်းမှာပဲ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။ “ငါလား….နာရီဝက်အတွင်းအသင့်ပြင်ထားနိုင်တယ်ကွာ”\nတယ်လီဖုန်းစကားပြောခွက်ကိုသူ့နေရာနဲ့သူချကာ အဖေတို့ ကားဂိုထောင်ထဲ ပြေးဆင်းသွားလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ စက်ဘီးလေး 21-speed hybrid လေးတစ်ကောင် နံရံမှာမှီလို့။ ကျွန်တော် စက်ဘီးတာယာတွေကောင်းမကောင်း ကျွတ်တွေလေရှိမရှိ၊ ချိန်းကြိုးတွေ အမဲဆီရှိမရှိ စစ်ဆေးလိုက်တယ်။ အားလုံး အားလုံး ဒုန်းဆိုင်းစီးဖို့အသင့်အနေထားပါပဲ။ ဟိုးအရင်ကတည်းက မိုင်အတော်များများ ဒီဟာ လေးစီးပြီးဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးပါတယ်လေ။\nစက်ဘီးလေးကို ကျွန်တော့်ကားလေးပေါ်တင်လိုက်တယ်။ အော်….ဂျစ်ကားမောင်းရတာသဘောကျလို့ အခြားကားမစီးပဲ အမေရိကန် ဂျစ်ကားလေးတစ်စင်းအဖေ၀ယ်ပေးထားတယ်လေ။ ကျွန်တော် ဥက္ကာတို့အိမ်ရှေ့ရောက်တော့ သူအဆင်သင့်ပြင်ထားတဲ့ သူ့စက်ဘီး လေးကိုကြည့်လိုက်တာ အံ့အားသင့်သွားတယ်ဗျ။ ဟိုးအရင်ဆယ်ကျော်သက်ဘ၀ကတည်းက သူစီးနေကျ မော်ဒယ်လ်စိမ်းခေါ်မလား အနုမြူစိမ်းရောင်ခေါ်မလား အစိမ်းရောင်တောက်တောက် စက်ဘီးလေး။\nသူ့အိမ်ဂိုထောင်ထဲက ကားလေးကိုထုတ်မလို့ကြိုးစားနေပေမယ့် ကျွန်တော်က သူ့စက်ဘီးကို ကျွန်တော့်ကားပေါ်တင်လိုက်တာကြောင့် စတီယာရင်ဘေးက ခုံရှိရာတံခါးကိုဖွင့်ပြီး သူတက်လာတယ်။ အိုး…..တကယ့်ကို ကျစ်လစ်သန်မာတဲ့ အားကစားပုံဟန်က ပိုထင်းလာ တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပိုပြီး အံ့အားသင့်ရတာက သူ့ရင်အုပ်မှာ အမွှေးနုလေးတွေတောထနေသလို….ပါးသိုင်းပေါ်မှာလည်း အမွှေးရိတ်ထားတာ စိမ်းနေတာပါပဲ။ အရမ်း Sexy ဖြစ်နေတယ်။\n“အာ….မင်း ပါးသိုင်းမွှေးတွေ အဲ့လောက်ကြီးသန်လာတာလား?”\n“ဟုတ်တယ်…..အရင်ကလို ဖိုးပြုံးချိုလေးပုံစံကနေ ခွဲထွက်ချင်လို့ မရိတ်ဘဲထားတာ”\n“ကြည့်ကောင်းပါတယ်….မင်းပုံစံနဲ့တော်တော်လိုက်တယ်ကွ” ကျွန်တော် ပါးစပ်က မထိန်းနိုင်ဘဲလွှတ်ကနဲပြောဖြစ်သွားတယ်။”\n“ငါဘာနဲ့တူနေလို့လဲ? အသက်ပိုကြီးတဲ့ပုံပေါက်နေလို့လား? ဒါပဲလေ…အဲ့တာကပိုမိုက်တယ်ကွ….ဒါထက် မင်းစက်ဘီးလား?”\n“ဟုတ်တယ်ကွ။ တစ်နှစ်လောက်တော့ရှိပြီ။ မင်းကတော့ စက်ဘီးအဟောင်းကိုစီးနေတုန်းပဲမလား?”\n“ငါစစီးကတည်းကဆိုတော့ တော်တော့်ကိုကြာနေပြီပဲ။ ငါတို့အိမ်ဂိုထောင်ထဲမှာ သေချာထားထားတာဆိုတော့ သိပ်တော့ မပျက်ဘူးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အခုထိစီးလို့ကောင်းတုန်းပါပဲကွာ”\nအစီအစဉ်ကတော့ မြစ်နံဘေးအတိုင်းစီးသွားကြပြီး လူတွေအပန်းဖြေတတ်ကြတဲ့ ကမ်းခြေသဲသောင်ပြင်မှာ အနားယူကြမလို့ပါပဲ။ တံတားလေးက နေကူးပြီး သစ်တောအုပ်ထဲကို မသွားဘူးဆိုတော့ ဥက္ကာကြည့်ရတာ ငယ်ငယ်တုန်းကပုံစံအတိုင်းသွားလာချင်တဲ့ ဟန်မတူပါဘူး။ ကျွန်တော် တော်တော်တော့စိတ်လှုပ်ရှားနေမိပါတယ်။ ဆယ်ကျော်သက်တွေမဟုတ်ကြတော့ဘူးဆိုပေမဲ့ နည်းနည်းတော့ စိတ်ရွှင်လန်း သည်ပေါ့။ ကျွန်တော့်အထင် ကျွန်တော်က သူ့ထက် ပိုရင့်ကျက်တဲ့ပုံပေါက်တယ်လို့ထင်တာပဲ တစ်ခါတလေပေါ့။ ရိုးရိုးလေး စက်ဘီးစီး ကြသည့် ဟန်ဆိုပေမယ့် ဒီနှစ်နှာရီ သုံးနာရီလေးက ကျွန်တော်တို့ အတိတ်က အမှတ်ရစရာလေးတွေကို ပြန်လည်ဖမ်းဆုပ်နိုင်ကြမယ် ပြီးတော့ ရှင်သန်နေတဲ့ ကာလအသစ်တွေအတွက် ပျော်ရွှင်ဖွယ်တွေဖြစ်တည်လာနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အပြောင်းအလဲတွေဖြစ်ဖို့ဆိုပြီး ကြိုတင်ပြင် ဆင်ထားတာမျိုး ကျွန်တော် မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။\nကားကို ယာဉ်ရပ်နားစခန်းတစ်ခုမှာ ရပ်ပြီး ကားပေါ်က စက်ဘီးလေးတွေကိုယ်စီကို မြေပြင်ပေါ်ချလိုက်ကြပါတယ်။ ဦးခေါင်းမှာ helmet လေးတွေ ကိုယ်စီးဆောင်းပေါ့။ ဥက္ကာ ပခုံးမှာတော့ နေ့လယ်စာအတွက် ထမင်းဘူးလားမသိ အိတ်နဲ့ထည့်လွယ်ထားတာ သတိပြုမိ ပါတယ်။ ကျွန်တော်ဖြင့် နေ့လယ်စာအတွက် စဉ်းတောင်မစဉ်းစားမိဘူး။ ပြန်လာတော့မှာ ကားပါကင်က စားသောက်ဆိုင်မှာစားမယ်လို့ ရမှာပဲဟာ။\n“အသင့်ဖြစ်ပြီလား ဘော်ဒါ?” ကျွန်တော် သူ့ကိုမေးလိုက်တယ်။\n“အိုး…..ဖြစ်ပြီ….မစီးတာကြာပြီဆိုတော့ ငါ့ကိုစောင့်ပြီး ခပ်ဖြေးဖြေးနင်းနော်”\n“မင်းကလည်း….အေးဆေးပါ။ စက်ဘီးစီးတာက ဘယ်အချိန်စီးစီးအတူတူပါပဲ။ ပထမအကြိမ် စက်ဘီးစီးသင်တာတတ်ကတည်းက စပြီး နောက်အကြိမ်တွေမှာစီးတော့ ဘယ်တုန်းကမေ့သွားဖူးလို့လဲဟ” ကျွန်တော် နှစ်လိုအားရပြုံးလိုက်မိပြီး ပြစ်တင်စကားဆိုလိုက်မိပါတယ်။\n“ငါတို့ စက်ဘီးစီးနေကြတာနော်။ ငါ စက်ဘီးစီးနေတယ်လို့ ပြန်သတိထားဦး…ဟွန်း” ကျွန်တော်တို့ ရယ်မောမိကြပါရော။\nကျွန်တော်တို့တွေ တောင်ကုန်းလေးအတိုင်း နင်းတက်သွားကြကာ လမ်းကြောင်းအတိုင်းဆင်းလိုက်ကြပါတယ်။ အရင်က ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ မတူ ပြောင်းလဲနေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်အတိုင်း ခပ်သွက်သွက်နင်းဖြစ်ကြတာ အစက ခပ်နှေးနှေးဆိုပေမယ့် နောက်တော့လည်း အရှိန်မြှင့် နင်းလိုက်ကြပါရော။ ဥက္ကာ စက်ဘီးစီးတာ အဆင်ပြေပါတယ်။ ပထမတော့ ဟန်ချက်ညီအောင် သေချာထိမ်းနေရသေးတာပါ။ နောက်တော့ နှစ်မိုင်လောက်ကိုအေးဆေး နင်းနိုင်သွားပါပြီ။ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ကတော့ သူ့ထက်စာရင် တော်တော်သွက်သွက် နင်းနိုင်ပါတယ်။ သူနဲ့ ကျွန်တော် အဆက်မပြတ်သွားအောင်တော့ အရှိန်လျှော့လျှာ့ပေးရတာတော့ရှိတာပေါ့နော်။\nစက်ဘီးကို ဆက်လက်စီးသွားကြတာ မိုင်အတော်ဝေးဝေးထိပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့ညာဘက်က တသွင်သွင်စီးဆင်းနေတဲ့ မြစ်ကြီးကလည်း ရင်ခုန်စဖွယ် ကြည်လင်ရှင်းသန့်နေလေရဲ့။ လေပြေလေညှင်းတွေကလည်း ဖြည်းဖြည်းသက်သာပဲ တိုက်ခတ်နေတယ်ဗျ။ စက်ဘီးစီး နေတော့ နဖူးကိုလေတွေတိုးနေတာကြောင့် နည်းနည်းတော့ အေးပြီး ခြောက်သွေ့ရသလိုခံစားရတယ်။\nမိနစ်လေးဆယ်လောက် ဆက်စီးသွားကြပြီးနောက် ရုတ်တရက် ဥက္ကာရပ်တန့်လိုက်တယ်။ အစကတော့ ကျွန်တော်သတိမိပြုမိပါဘူး… သူအော်ခေါ်လိုက်မှ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်မိတာ။ “Alex….စောင့်ဦးဟ” ဥက္ကာ တစ်ယောက်ဟန်ချက်ညီအောင်လုပ်ရင်း သစ်တော အစပ်မှာ အဲ…သစ်တောဘက်ကိုသွားတဲ့လမ်းခွဲထိပ်မှာရပ်နေတယ်။ သူ့ဆီပြန်နင်းလာဖို့ လက်ယက်ခေါ်နေရော။\nဥက္ကာရပ်နေတဲ့ လမ်းသွယ်လေးဟာ ခြောက်သွေ့ပြီး ဖုန်တထောင်းထောင်းတနေတတ်သော သစ်ရွက်တွေပြည့်နေမြဲ တံတားကျဉ်း လေးတွေရှိသော လမ်းကလေးဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်နဲ့ ဥက္ကာ ဟိုးအရင် မခွဲခွာဖြစ်ကြခင်က မကြာခဏသွားခဲ့ကြပြီး ရင်တဖိုဖို တထိတ် ထိတ် တလန့်လန့် စိတ်ခံစားမှုတွေပေးတဲ့ ဧရိယာတစ်ခုပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ချုံတောတွေရယ် ဟိုအပင် ဒီအပင်ပုတွေရယ်ကို တောတိုးသွားရ တာ တစ်ခါတလေတော့ အသားအရေစပ်ဖျဉ်းဖျဉ်းဖြစ်အောင် ခံစားရသေးတယ်။ လမ်းမှားစရာတွေအများကြီးရှိပေမယ့် သွားနေကျဆို တော့ လမ်းမမှားခဲ့ကြပါဘူး။\nဥက္ကာ အဲ့လမ်းကြောင်းထဲ ဆက်စီးသွားချင်နေသလားမသိ။\n“သေချာတာပေါ့….နားရအောင်” ကျွန်တော့်ငယ်သူငယ်ချင်းလေးကို အေးဆေးမတွေ့ရတဲ့အချိန်က ကြာပြီဆိုတော့ သူတောင်းဆိုလာတဲ့ ဆန္ဒကို ခဏတာဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်လိုက်လျောညီထွေဘာကြောင့်မနေနိုင်ရမှာလဲနော် မဟုတ်ဘူးလား?\nမြင်နေရသော မြက်ခင်းစိမ်းကမ္ဗလာကြီးကတော့ အသက်ကြီးတဲ့ပုံဟန်မရှိဘူး အမြဲစိမ်းလန်းပြီး ရှည်လျားနေမြဲ။ ထင်းရှူးပင်ကြီးတွေက လည်း မားမားမတ်မတ်နဲ့ ရပ်တည်နေကြတာက တမျော်တခေါ်ပါပဲ။ အကိုင်းအခက်တွေက ပင်ခြင်းယှက်နေပြန်တော့ နေပူဒဏ်ကို အနည်းငယ်တော့ အကာအကွယ်ဖြစ်သားပင်။ ဥက္ကာ မရည်ရွယ်ဘဲ သစ်ပင်တွေရဲ့ ဖျားယောင်းတဲ့အတိုင်း သစ်တောအုပ်ကြီးရှိရာဘက် ကိုသွားတဲ့ တံတားလေးကိုဖြတ်ပြီး စက်ဘီးကိုနင်းသွားတယ်။ အမှတ်တရဖြစ်ရပ်များရှိရာ အရပ်ကိုသူ့မသိစိတ်ကသွားနေတာဆိုတော့ ကျွန်တော်သည်လည်း အလိုက်သင့် အသာလိုက်သွားလိုက်တာပေါ့နော်။ ဒီနေရာလေးရောက်ရင် ကျွန်တော်တို့အသက်အရွယ်တွေက မကြီးတော့သလို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မိတ်ဆွေသံယောဇဉ်သည်လည်း ဘယ်တော့မှ ကွဲကွာသွားခြင်းမရှိ။\nဥက္ကာက သူဦးတည်သွားနေတဲ့ သစ်ပင်ကြီးရှိရာကိုလိုက်ခဲ့ဖို့ လက်ယက်ခေါ်တယ်။ “မင်း ဒီနေရာလေးကိုမှတ်မိလား အဲလက်စ်”\n“မင်းသိလား…..ငါဒီနေရာလေးကို အရမ်းသဘောကျတာပဲ။ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ ထိတွေ့နိုင်ပြီး လွတ်လပ်သွားသလိုခံစားရတယ်။ ငါတို့လတ်တလောလည်ပယ်နေရတဲ့ဘ၀တွေကနေ လွတ်မြောက်သွားရသလိုပဲ။ ငါတို့သဘော ငါတို့စိတ်ခန္ဓာအတိုင်း နေနိုင်သလိုပဲ ကွာ ခံစားရတာလေ”\n“ကောလိပ်က မင်းကို စာကောင်းကောင်းသင်ပေးလိုက်တယ်နဲ့တူတယ်”\n“မင်းစကားသံတွေက ကဗျာဆရာတစ်ယောက်လိုပဲလေ။ ဟိုးအရင်က ဒီလိုစကားမျိုး မင်းပြောတာ ငါကြားမှမကြားဘူးခဲ့တာ”\n“မင်းမကြားဘူးသေးတာ မင်းမသိသေးတာ အများကြီးရှိပါသေးတယ်ကွာ” ဥက္ကာက စကားကိုအဆုံးသတ်ရင်း သစ်ပင်ခြေရင်းက မြက်ခင်း ပြင်ပေါ်ကိုထိုင်ချလိုက်တယ်။ သူထိုင်ချလိုက်တဲ့အနေအထားက ကျွန်တော်နဲ့ တော်တော်နီးနီးကပ်ကပ်ပုံစံလေးဖြစ်နေပေမယ့် ကျွန်တော် နေရာမရွှေ့မိဘဲ သူနောက်ဆုံးပြောခဲ့တဲ့စကားလုံးတွေအပေါ်အတွေးဝင်မိပါရဲ့။ သူ ဒီစကားလုံးတွေကို တုန့်ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ပြောထွက်ခဲ့တာပဲ။ သူ့ဆီက ကျွန်တော် မကြားရ မသိသေးတဲ့ အကြောင်းအရာတွေအများကြီးရှိသေးတယ်ဆိုတာ သူဘာကိုဆိုလိုပါ လိမ့်။\nဥက္ကာက ပြန်ပြောတယ်…”မင်းသိလား…..ငါဒီကို ရောက်အောင်လာနိုင်လိုက်တာကိုဝမ်းသာနေတာ။ ဒီနေရာကိုပြန်လာကြည့်ဖို့ တော်တော် ကြောက်လန့်နေခဲ့တာ။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဒီပတ်ဝန်းကျင်လေးကို အရမ်းလွမ်းတယ်။ ငါ့မှာ ကျောင်းရယ် အားကစားကိစ္စတွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့တာလေ။ အဲဒါတွေနဲ့ အထာကျဖို့လုပ်နေရတာနဲက တစ်နှစ်လောက်ကြာတယ်။”\n“အင်း….မင်း ဘာကိုဆိုလိုတယ်ဆိုတာ ငါသဘောပေါက်ပါတယ် ဥက္ကာ”\n“မင်းသေချာသိချင်လည်းသိမှာပေါ့။ အဲ….မင်းသိမှာပါလေ။ ငါ မင်းကိုယုံကြည်နိုင်ပါတယ်။ ငါတို့တွေ အသက်ကြီးလာကြပြီပဲဟာ။ ကလေးဘ၀က လွန်မြောက်ခဲ့တာကြာပေါ့နော်” ဥက္ကာအသံက ခပ်တိုးတိုးလျော့ပါး နိမ့်ဆင်းသွားပါရဲ့။ “ငါ မင်းကိုတစ်ခုခုမေးလိုရမလား? မေးရမလား သူငယ်ချင်း?”\nသူအမေးစကားဆိုဖို့အရေးဘာတွေတွန့်ဆုတ်နေပါလိမ့်။ ကျွန်တော်သိတယ် သူနဲ့စကားပြောတဲ့နေရာမှာ စကားလုံးကိုသေချာရွေးပြော မှ အဆင်ပြေမယ်ဆိုတာကိုလေ။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်သားကြား ခင်မင်မှုကိုထိခိုက်သွားစေမယ့် တုန့်ပြန်စကားမပြောမိအောင်ပါ။\n“ဖြစ်နိုင်ပါတယ် မေးနိုင်ပါတယ် ခင်ဗျ”\n“ဟေး…မင်းဘယ်လိုပဲအဖြေပေးပေး ဘာမှပြောင်းလဲသွားမှာတော့မဟုတ်ဘူးနော်။ ငါက မင်းသူငယ်ချင်းဖြစ်နေဦးမှာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်း မမေးစေချင်ဘူးဆိုရင် ငါမမေးဘူးရယ်”\nကျွန်တော့်နှလုံးခုန်သံတွေ ဒုန်းဆိုင်းပြေးကုန်ပြီ။ သူနဲ့ခင်မင်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်အတွင်း ကြားရတော့မယ့် မေးခွန်းတစ်ခုအတွက် ပထမဆုံးပြန်လည်နိုးကြားလာခြင်းဖြစ်မှာပါ။ ကျွန်တော် တစ်သက်လုံးလျှို့ဝှက်ထားတော့မယ့်ကိစ္စဟာ သူ့အမေးစကားနဲ့အတူ ဖွင့်ဟလိုက်ရတော့မလားနော်။\nဒါပေမဲ့ ဥက္ကာ ရှည်ရှည်ဝေးဝေးသိပ်မမေးပါဘူး။ ကျွန်တော့် ဒူးစွပ်လျောကျတာကို သူလှမ်းကိုင်လိုက်ရင်း ကျွန်တော့်ပေါင်သားပေါ်ကို လက်တင်ထားတာ မရုပ်သိမ်းဘူးဗျ။ ကျွန်တော် တွန့်တာရွေ့လျားတာမလုပ်ဘူးဆိုတာ သူသတိထားမိခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့လက်ကို အသာပြန်ပြီး ရုပ်သိမ်းသွားပါတယ်။\nသူက ဆက်ပြီး “Alex ငါ မင်းကို ဖုန်းကွယ်ထားတဲ့ အကြောင်းအရာတစ်ခုရှိတယ်။အခုတော့ မင်းကိုသိစေချင်လာပြီ။ ငါ…..ငါဒီနှစ်တွေ အတွင်းမှာ ငါ့ကိုယ်ငါ ဂေးဆိုတာသိလာရတယ်”\nကျွန်တော် မူးမေ့သွားတော့မတတ် ဟန်အမူအယာမျိုး သရုပ်ဆောင်ဖို့ကြိုးစားမိပေမယ့် သိပ်တော့မပီပြင်ခဲ့ပါဘူး။ မျက်နှာတော့ ခပ်တင်းတင်း ဖြစ်သွားမယ်ထင်တယ်။ “မင်း…မင်းဟာက သေချာလို့လား?”\n“ငါ့ကိုယ်ငါ ဘာဆိုတာသိလိုက်ရတာက အပေါင်းလက္ခဏာဆောင်တယ်ထင်တာပဲကွာ”\n“ဟုတ်တယ်….ငါ အတော်စဉ်းစားခဲ့ရတယ်” ဥက္ကာ အဲ့ဒီစကားကို ထူးဆန်းတဲ့ ရယ်သံတစ်မျိုးနဲ့ပြောခဲ့တယ် ကျွန်တော့်ကိုပေါ့။ နာကျင်တာလား နာကြည်းတဲ့ မခိုးမခန့်ရယ်သံများလားပဲ။ နောက်တော့ သူ့ကိုယ်သူ အားတင်းလိုက်တဲ့ လေသံပေါက်အောင် ပြောင်းပြောတယ်။ “ငါဆိုလိုတာက မင်းအဲဒါကိုသိပြီးသားလားလို့”\nဥက္ကာ တော်တော်စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့တာပါ။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးဟာ ထိတ်လန့်မှုတစ်မျိုးကြောင့်များလားမသိပါဘူး မသိမသာ တဆတ် ဆတ်တုန်ရီလို့။ ကျွန်တော်သည်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားတုန်လှုပ်နေခဲ့တာပါပဲ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူ့အပေါ် တပ်မက်စွဲလမ်း နေတဲ့ ကျွန်တော့်လျှို့ဝှက်ချက် သူ့ကို ဖွင့်ဟဖို့ ၀န်ခံလိုက်ဖို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကို လိုချင်နေခဲ့တာ။ ဒါ…ဒါ နှစ်ဦးသား အချိုးမကျဖြစ်နေတဲ့ ဟန်ချက်ပျက်နေတာတွေပါလေ။ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ဖွင့်ဟ၀န်ခံလိုက်ကြဖို့ကိစ္စကို ပြောလည်းပြောချင်ကြတယ် တစ်ချိန် တည်းမှာ တုန့်ဆိုင်းကွယ်ဝှက်လိုကြသေးတယ်။ အခုတော့ ဥက္ကာက အရင်ဆုံး ဖွင့်ဟလိုက်ခြင်းပေါ့။ ကျွန်တော်လည်း မကြာခင် လိုက်ပါ ဖွင့်ဟပြောဆိုခဲ့ရင် ကျွန်တော် ငြင်းပယ်ခြင်းခံရမယ့်အဖြစ်အပျက်ကို ရင်မဆိုင်ရဲစွာ ထိတ်လန့်နေမိပါသေးတယ်။ ဟူး…..။\n“အခု…ငါအမေးချင်ဆုံးမေးခွန်းက….ငါ ဂေးတစ်ယောက်ဖြစ်နေရင် ငါတို့သူငယ်ချင်းကဏ္ဍကရှေ့ဆက်ရှိနေနိုင်ဦးမလား?”\n“ဒါပေါ့…ဘာလို့သူငယ်ချင်းမဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ” ကျွန်တော်နည်းနည်းတော့ စကားသံနှေးသွားပေမယ့် “ငါလည်းအတူတူပဲထင်တယ်” လို့ ထပ်ပေါင်းပြောလိုက်ပါတယ်။\n“အဲလက်စ်…..မင်းမဟုတ်တဲ့ကိစ္စရပ်တစ်ခုကို အခြားလူတစ်ယောက်ကိုအားနာတာနဲ့ တမင်ဝန်ခံစရာမလိုဘူးနော်။ ငါဘာဆိုတာမင်းကို ပြောပြပြီးပြီ။ မင်းက ငါ့ရဲ့ အရင်းနှီးဆုံးသူငယ်ချင်းလည်းဖြစ်တယ် ငါယုံကြည်နိုင်တဲ့လူတစ်ယောက်လည်းဖြစ်လို့ မင်းကိုအရင်ဆုံးဖွင့် ပြောချင်ခဲ့တာ”\nအား….စိုးရိမ်မှုရဲ့ စည်းချက်တွေ လှုပ်ခတ်နေသလားပဲ။ ကျွန်တော် ဖွင့်ဟ၀န်ခံတယ် အမှန်အတိုင်းပြောခဲ့တယ် သူပြောဆိုဖွင့်ဟ ခဲ့သလိုပဲ။\n“ငါ…ငါလည်း ဂေးအစစ်တစ်ယောက်ပါပဲကွာ” အဲ့တာဟာ ကျွန်တော့်ပါးစပ်ကနေ ပထမဆုံးအကြိမ်ထွက်ကျလာတဲ့ စကားလုံးတွေပါပဲ။ ကျွန်တော့်စိတ်ခန္ဓာတွေလွင့်မျောပြီး လျှို့ဝှက်ချက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ်ဖွင့်ဟဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကျွန်တော်မဟုတ်တဲ့ အခြားသောလူသားတစ်ဦး ဥက္ကာဆိုတဲ့သူ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ “ငါ မင်းကိုပြောပြချင်ခဲ့ပါတယ်ကွာ….ဒါပေမဲ့ မင်းငါ့ဆီလာမတွေ့တော့မှာစိုးရိမ်လို့မပြောဖြစ်ခဲ့တာ”\n“အမှန်ပြောရရင် ငါ့ကိုယ်ငါဘာဆိုတာသိဖို့ မင်းကိုလေ့လာခဲ့ရတာဗျ”\n“တကယ်? အမှန်ကြီးလား? ဘယ်လိုသိတာလဲဟင်?”\n“ငါ မင်းရှေ့မှာ အင်္ကျီချွတ်ခဲ့တဲ့ အချိန်လေးကို သတိရလား မင်းအိမ်မှာ ငါအ၀တ်လဲတုန်းကလေ? အေး….မင်း အကြည့်လွှဲလွှဲသွားတာကို ငါမြင်ခဲ့တယ်။ ငါသိဘူးတဲ့လူတစ်ယောက်ကလည်း မင်းလိုပဲ ငါ့ကိုမကြည့်ဘဲ အ၀တ်ချွတ်လိုက်ချိန်မှာ အခြားကိုပြောင်းကြည့်တတ်တဲ့ ဟန်ကို ပြန်သတိရသွားတာလေ”\nကျွန်တော့်မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပန်းသွေးရောင်ထသွားပြီး တခါတည်း ရယ်သွမ်းသွေးမိပါတယ်။ နှစ်ယောက်သားကြား အတားအဆီးမရှိ လွတ်လွတ်ပြောဆိုနိုင်ကြပေမယ့် ကျွန်တော့်မျက်နှာကတော့ ရှက်စိတ်မွှန်ပြီး နီရဲဆဲ။\n“Alex ငါ အခြားမေးခွန်းတစ်ခုလောက်ထပ်မေးလို့ရမလား?”\n“ငါတော့ တစ်ယောက်နဲ့ချိန်းတွေ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ပါတ်လောက်ပါပဲ စိတ်ထဲ serious သိပ်မဖြစ်တာနဲ့လေ”\n“ဒါဆို အဲ့လူနဲ့မင်း လိင်ဆက်ဆံဖြစ်ခဲ့လား?”\n“အာ…ဖင်ထဲတော့ မထည့်ဘူး။ သူ့ကို ငါ blowjob ပဲလုပ်ပေးခဲ့တယ်။ တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ relationship တစ်ခု တကယ်တည်ဆောက်မိချိန်အထိ ငါ့နောက်ပိုင်းကို သိမ်းထားမှာလေ ဟာ ဟ”\n“စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသားကွ။ သူ့ပါးစပ်က မာန်ဖီသံလိုလို မိန်းမောသံလိုလိုအသံတွေထွက်လာတာကိုကြားရတာ ငါ့စိတ်ကို အရမ်းထန်စေတယ်လေ အဲဒါဖီးလ်ပဲ”\n“ဒါဆို မင်းက သူ့ကိုကောင်းကောင်း ကီးပေးလို့ဖြစ်မှာပေါ့”\n“အေး…ကီးတာ…အော် ဟုတ်မှာပေါ့။ မင်းကို ငါအမှန်ပြောရရင် သူ့ကို ငါဖြတ်ပြစ်လိုက်တာ”\n“ငါ့စိတ်ထဲမှာ သက်သောင့်သက်သာမဖြစ်သလိုပဲ။ သူက အရမ်းမိုက်တဲ့ဘဲဆိုတာ သေချာပါတယ်။ အရမ်းကိုကောင်းမွန်တဲ့ ကိုယ်ရေကိုယ်သွေးရှိတယ် ပညာတတ်တယ် ပိုက်ဆံရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တကယ် မငြိလောက်ပါဘူး။ မင်းနဲ့ ငါ့ဆက်ဆံရေးလောက်တောင် ဖီလင်မလာဘူးလေ”\nငါတို့မငြိကြဘူး? ကျွန်တော် အဲ့ကိစ္စတွေးမိခဲ့သင့်တယ်။ တကယ်တန်းတော့ သူပြောသလိုပါပဲ တစ်ကမ္ဘာလုံးက အခြားသော ခပ်မိုက်မိုက် ငနဲတွေနဲ့ အတူတွေ့ဆုံနိုင် ငြိတွယ်နိုင်ပေမယ့် ဥက္ကာနဲ့ အခုလို အရိပ်အေးအေးကိုပေးစွမ်းနေတဲ့ သစ်ပင်ကြီးရဲ့အောက်မြက်ခင်းပြင်ပေါ် အတူထိုင်နေရတာလောက် မငြိဘူး ရင်ထဲ။\n“အရိုးသားဆုံးပြောရရင် ငါ အသင့်မဖြစ်သေးဘူးဆိုရမှာပေါ့။ ငါ့ကိုယ်ငါ နားလည်ဖို့ ကြိုးစားနေဆဲပါပဲ”\nကြီးကျယ် ရှားပါးသော နားလည်သိတတ်မှုနှင့် စာနာတတ်မှုတို့ ဥက္ကာဆီမှာရှိနေတယ်။ “ငါတို့ သူငယ်ချင်းဆက်ဖြစ်သွားကြမယ်လေ။ မင်းနဲ့အတူတူရှိနေချိန်ကို အရမ်းသတိရတယ်။ ငါရယ် မင်းရယ် အတူရှိနေချိန်တွေအကုန်လုံးကို လွမ်းနေတာဗျ။ ဘယ်နေရာမှာနေနေ အဲ့လို မခံစားရဘူး မခံစားတတ်ဘူးပြောရမယ်။ အားကစားတွေလုပ်တဲ့အချိန် ကောလိပ်မှာစာသင်နေတဲ့အချိန်တွေမှာလဲအတူတူပဲ။ မင်းနဲ့ငါအတူရှိချိန်လေးပဲ ငါ့ကိုယ်ငါစိတ်ကပ်တော့တယ်။ ငါတို့ရဲ့ခင်မင်ရင်းနှီးမှုတွေကို အသစ်တစ်ဖန်ပြန်စချင်နေသလိုခံစားရတယ်။ အာ…ငါမေ့တော့မလို့….ဒီမှာ”\nဥက္ကာ သူ့ပခုံးမှာ လွယ်လာတဲ့ နေ့လယ်စာအိတ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး နှစ်ယောက်သားကြားချကာ အိတ်ရဲ့ဇစ်ကိုဆွဲဖွင့်လိုက်တယ်။ နောက်တော့ ရစ်ပတ်ထုပ်ပိုးထားတဲ့ Sandwich တွေကို ထုတ်လိုက်ရော။ “ငါ မြေပဲထောပတ်သုပ်ထားတာရယ် ဂျယ်လီ sandwich တွေရယ် နည်းနည်းပါလာတယ်။ တစ်ခုလောက်စားကြည့်ပါလား စားမလား?”\nပေါင်မုန့်တွေဖြင့် အိနေပြီ သူ့ကိုယ်ငွေ့ကြောင့်များလားမသိ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့မှာ ရယ်ရယ်မောမောဖြင့် အရသာရှိစွာ အကုန် စားမိနေကြပါတယ်။ စိမ်းမြသော မြက်ခင်းပေါ်ဝယ် ပြန်လည်ထိတွေ့ရသော လတ်ဆတ်မှုနဲ့အတူ ရွှင်မြူးမိကြရော။ ကျွန်တော်တို့ ဖြတ်သန်းခဲ့သော အထက်တန်းကျောင်းတက်စဉ်ကာလကအကြောင်းတွေ ဘယ်လို ရူးရူးနှမ်းနှမ်းအရူးထခဲ့တာတွေကိုရော ပြောဖြစ်ကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကွဲပြားခြားနားသော ကောလိပ်တွေရဲ့ပတ်ဝန်းကျင်အကြောင်းနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အနာဂါတ် စီမံချက်တွေအကြောင်းလည်းပြောဖြစ်ကြတာပေါ့။\nကျွန်တော်တို့ စကားစမြည်ပြောတဲ့အချိန်အတွင်း ဥက္ကာတစ်ယောက် သူဝတ်ထားတဲ့ ရှပ်အင်္ကျီကိုဆွဲချွတ်ဖို့ဟန်တပြင်ပြင်နဲ့။ ဒီအချိန်မှာ တော့ သူအင်္ကျီမချွတ်ခင် အရင်ပြောပြီးမှ သူဝတ်ထားတဲ့ တီရှပ်အင်္ကျီကို ခါးနားကနေအပေါ်ကိုမပြီးချွတ်ပစ်လိုက်တယ်။ ကျွန်တော် ဘာစကားမှမပြောနိုင် အေးခဲသွားပါရော။ ပန်းပုထုထားတဲ့အတိုင်း သူ့ကိုယ်ပေါ်ကကြွက်သားတွေဟာ အချိုးအစားကျနစွာပေါ်ထွက်လာ တာများ သူ့ရင်အုပ်တွေ သူ့abs တွေက ထင်းကနဲပဲ။ ရင်အုပ်အစပ်ကနေ ဆီးစပ်အထိ သေးသေးမျှင်မျှင်ပေါက်နေတဲ့ အမွှေးနုအတန်း လေးဟာ တကယ့်ကို မြင်သာပြီး စိတ်ကိုမရိုးမရွဖြစ်စေလွန်းပါတယ်။\nကျွန်တော် ဒီတစ်ခါတော့ အရှက်သည်းပြီး မျက်နှာလွှဲတာတွေဘာတွေမလုပ်တော့ဘဲ ဥက္ကာ ကိုယ်ခန္ဓာကို စိုက်ကြည့်မိနေတာ သူရယ်ရယ်မောမောဖြစ်သွားတဲ့အထိပဲ။ ကျွန်တော့်မျက်နှာဟာ သူ့ကိုယ်လုံးကို မျက်နှာမူတဲ့ပြီး အတန်ကြာငြိမ်သက်နေတော့ ဥက္ကာတစ်ယောက် သဘောကျသွားတယ်ထင်ပါရဲ့။\n“အိုကေ…တော်လောက်ပြီ။ အခု မင်းကော ဘာတွေရှိလဲ ငါကြည့်ဖို့အချိန်ရောက်ပြီ”\nကျွန်တော်ဝတ်ထားတဲ့ အင်္ကျီကို မချွတ်လိုက်စဉ်မတော့ နည်းနည်းရှက်မိပါတယ်။ ကျွန်တော်က ပိန်ပိန်သွယ်သွယ်နဲ့ အချိုးအဆစ်တွေက တော့မဆိုးပေမဲ့ ကြွက်သားဆိုင်တွေက သူ့လောက်မတောင့်တင်းဘူးလေ။ ကျွန်တော် အင်္ကျီချွတ်စဉ်မှာ အကူအညီလိုမလားဆိုပြီး သူ့လက်တွေက ကျွန်တော့်ခါးအစပ်ကို တတို့ထိထိ။ အ၀တ်ချွတ်လည်းပြီးရော သူက “မင်းလည်း မဆိုးပါဘူး….အကုန်လုံးကြည့်ရတာ အတော်ပါပဲ”\n“ငါတကယ်ပြောတာပါ…..ပုံစံမျိုးစုံကိုသဘောကျပါတယ်ကွ။ လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ပုံဟန်ကို အချိုးကျပေါင်းစပ်ထားတာပဲဟာ။ ငါတို့ပုံစံ ကို ငါတို့ပဲပိုင်ဆိုင်တာလေ အခြားလူတွေမှာမှမရှိတာ။ ငါတော့ ကြိုက်တယ်”\nကျွန်တော် သူပြောတာကိုသဘောတူကြောင်း ဟန်အမူအယာပြဖို့ ခေါင်းတဆတ်ဆတ်ငြိမ့်ပြလိုက်တယ်။\nကျွန်တော်နှင့် ဥက္ကာ နှစ်ယောက်စလုံး အပေါ်အင်္ကျီမရှိကြ မရှက်မကြောက်ပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့တွေ ကျွန်တော်တို့ဘာဆိုတာ သိလိုက်တဲ့ ခဏ အချိန်မိနစ်တိုင်းဝယ် ပျော်ရွှင်နေတဲ့စိတ်ကြောင့် အရှက်ကင်းသလိုဖြစ်နေကြတယ်ထင်ပါရဲ့။လွတ်လွတ်လပ်လပ် စိတ်ထဲမှာ အတား အဆီးမရှိကြသလို ကျွန်တော်တို့ အ၀တ်မထိသော အသားပြင်တလျှောက် ချွေးစက်လေးတွေခိုသီးလို့။\nဥက္ကာ သူ့ခြေတစ်ဘက်ကို မတဲ့ပြီး သူ့ရှူးဖိနပ်တွေကိုစချွတ်ပါတယ်။ ‘ဟေ့…မင်း ဘာလုပ်တာလဲကွ” လို့ ကျွန်တော်မေးလိုက်မိရော။\n“ငါ ပိုပြီး သက်သောင့်သက်သာနေလို့ရအောင်ပါကွာ” သူ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ခါးပတ်ခေါင်းကိုဖြုတ်ပြီး သူ့ဂျင်းဘောင်းဘီကနေ ဆွဲထုတ်လိုက်ရော။ “အာ….အရမ်းနေလို့ကောင်းတယ်ကွာ….ဒီခါးပါတ် ပါတ်ထားရတာလူကို ကျဉ်းကြပ် နေတာပဲ….ငါ့ခါးအရေပြားကိုကြည့်ကြည့်…ဒီမှာ”\nခါးပါတ်ကို တင်းကြပ်နေအောင်ပါတ်ထားတာကြောင့် သူ့ခါးတစ်ဝိုက်မှာ အရှိုးရာကြီးကိုထင်းလို့။ ဥက္ကာ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာကို စူးစမ်းစမ်းသပ် ဖို့ ကျွန်တော့်ကို ဖိတ်ခေါ်နေပါတယ်။ ကျွန်တော်က သိပ်မမြင်ရဘူး ဘောင်းဘီကို အောက်ကိုနည်းနည်းထပ်လျောပေးပါလားလို့ အကြံ ပေးလိုက်တော့ သူလည်း အလိုက်သင့်အောက်ကိုလျောချလိုက်ပြန်တာကြောင့် ရင်ခုန်စဖွယ် အရှိုးရာတစ်ခုကိုရှင်းကနဲမြင်ရပါရဲ့။ အိုး…. ကျွန်တော့်ပေါင်ကြားက ညီဘွားက အလိုက်ကန်းဆိုးမသိ ဂျင်းဘောင်းဘီထဲကနေ အတင်းတွန်းကန်နေတယ် အပြင်ကိုထွက်ချင်လို့ထင် ပါ့။\n“မင်းပေါင်ကြားက ကောင်ကလေးက သူပုန်ထနေပြီမဟုတ်လား…ငါမြင်နေရပါတယ် ဟုတ်တယ်ဟုတ်”\nဘာပြန်ပြောရမယ်မှန်းကိုမသိတော့ဘူး သူ့အကြည့်သူ့စကားတွေကြောင့် ရှက်ရွံ့သွားမိပါတယ်။ သူ့မျက်လုံးတွေက ကျွန်တော့်ဆီးစပ် တစ်ဝိုက်ကို စိုက်ကြည့်နေတာကိုး။ ဘယ်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမှ ကျွန်တော့်ပေါင်ခြံကို ဒီလိုသိသိသာသာစိုက်မကြည့်ဖူးဘူးဗျာ။ သူ မြက်ခင်းပေါ်ကိုပြန်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ကျွန်တော့်နံဘေးနားကို တိုးကပ်လှဲလျောင်းလိုက်ပါတယ်။ သူ့နှာခေါင်းက ၀င်သက်ထွက်သက် လေငွေ့နဲ့အတူ သူ့ကိုယ်နံ့ကိုတောင် ကျွန်တော်ရရှိမိသလိုပဲဗျာ။ “Alex မင်းအတွက် သက်သောင့်သက်သာ မဖြစ်မယ့်ကိစ္စမျိုးကို ငါမလုပ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းကို ငါ တို့ထိခွင့်တော့ပေးမယ်မဟုတ်လား? မင်းက ဟင့်အင် လို့ငြင်းနိုင်ပါတယ်။ အဲဒါဆိုရင် ငါတို့ ဘာမှမဖြစ်သလိုပဲ အနားယူလိုက်ကြတာပေါ့”\nကျွန်တော် ဘာမှ တုန့်ပြန်စကားမဆိုဖြစ်ပါဘူး။ ခေါင်းလေးကိုပဲ အသာငြိမ့်ပြမိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ ကျွန်တော့်အနားကို ပိုမိုတိုးကပ်လာရင်း “မင်းအတွက် အသင့်မဖြစ်ဘူးဆိုရင် ငြင်းနော်။ မင်းအတွက် တကယ်အသင့်ဆိုတဲ့အချိန်မဟုတ်သေးရင် ငါဘာမှမလုပ်ဘူးရယ်” တဲ့။\nကျွန်တော် ကျွန်တော် သူ….ကျွန်တော့်အပေါ် ခံစားချက်တစ်စုံတရာရှိစေချင်ပါတယ်။ သူသာ ကျွန်တော့်ကို ပွေ့ဖက်လိုက်မယ်ဆိုရင် လောကကြီးမှာ အပြည့်စုံဆုံးဖြစ်သွားမှာပဲ။ ကျွန်တော့်မှာ သူ့ကိုတပ်မက်တဲ့စိတ်တွေ တောင့်တတဲ့စိတ်တွေခံစားနေရတာများ အချိန် အတော်ကြာပြီဆိုတာ သူမသိဘူး။ အာ….ကျွန်တော့်ပေါင်ကြားမှ ညီဘွားက ငြင်းပယ်ခွင့်ပေးမယ်မထင်ပါဗျာ။\n“မင်းအတွက် အဆင်မပြေဘူး သက်သောင့်သက်သာမဖြစ်ဘူးဆိုရင် ချက်ခြင်းပြောနော်။ ငါ့ကိုကတိပေးရမယ်”\nဥက္ကာ တစ်ယောက် ကျွန်တော့်စိတ်အခြေအနေကို သေချာဆန်းစစ်သိချင်ပုံပါပဲ။ သူ ကျွန်တော့်ခါးက ခါးပတ်ကိုအသာအယာဖြုတ်တယ်။ ပြီးတော့ ဘောင်းဘီကြယ်သီးတွေကို စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်တစ်လုံးခြင်း ဖြုတ်ကရော။ ကျွန်တော့်နှုတ်ဖျားက တီးတိုးညည်းညူမိသလို သူ့လက်နွေးနွေးတွေက ကျွန်တော့်ရွှေဥတွေကို ပွတ်သပ်ကိုင်တွယ်လိုက်တာကို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ သူ အဲတာတွေကို ငြင်ငြင်သာသာ လေးပွတ်သပ်နေတာများ တကယ်ဘယ်လိုလေးမှန်းမသိဘူးဗျာ သူ့နှာဝက လေပူနွေးနွေးလေးတွေကလည်း ကျွန်တော့်ဗိုက်သားပြင်ကို ကလိနေတာ ကလိကလိဖြစ်နေပါရော။\n“ငါ ကောင်းကောင်းကိုင်တွယ်လို့ရအောင် မင်းဘောင်းဘီတွေကို နည်းနည်းလောက် အောက်ကိုလျောချပေးပါလား”\nကျွန်တော်တို့လဲလျောင်းနေတဲ့မြက်ခင်းပြင်ဝန်းကျင်ကို ဟိုသည်ကြည့်လိုက်တယ်။ ဘာမှထိခိုက်စရာ မရှိလိုက်ပါဘူး။\n“ဒီပတ်ဝန်းကျင်နေရာက ဘယ်သူမှမလာပါဘူးကွာ။ ပြီးတော့ ဒီလောက်ချောင်ကျတဲ့နေရာကို ဘယ်သူမှလည်း မရောက်ခဲ့ကြပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းမလုပ်ချင်ရင် အခုပဲရပ်လိုက်မယ်လေ”\nကျွန်တော် ၀တ်ထားတဲ့ဘောင်းဘီကို အောက်ကိုပိုလျောအောင်ကြိုးစားတဲ့ဟန်က ဥက္ကာ ကမ်းလှမ်းတဲ့စကားကို အကောင်းဆုံး တုန့်ပြန် လိုက်ခြင်းပါပဲ။ သူ့လက်နှစ်ဖက်က ကျွန်တော့်တင်နှစ်ဘက်နှင့်ကပ်နေတဲ့ ဘောင်းဘီဘေးသားကို အသာလှမ်းကိုင်ဆွဲကူချွတ်ရင်း ပေါင် လယ်လောက်ရောက်တဲ့အထိ ဆွဲချလိုက်တယ်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို အောက်ကိုဆွဲချလိုက်တာကြောင့် ကျွန်တော့်ညီဘွားဟာ ခေါင်းတ ရမ်းရမ်းနဲ့ခါသွားရပါရော။ ဥက္ကာရဲ့မျက်နှာပြင်ဝယ် ခပ်ကြီးကြီးပါးချိုင့်တွေပေါ်လာတဲ့အထိ ပြုံးရယ်မှုပေါ်လာရင်း ကျွန်တော့်အစိတ်အပိုင်း တွေကို သူစေ့ငုကြည့်ရှုပါတယ် အားရပါးရ။\n“မင်း -ီးက တော်တော်လှတာပဲကွ…”\nသူအလုပ်လုပ်သလို စနစ်တကျနဲ့ လက်အစုံကို ကျွန်တော့်ကိုယ်ခန္ဓာအစိတ်အပိုင်းတွေကို မသိမသာပွတ်သပ်ကိုင်တွယ်သလို လက်တစ်ဖက်က ကျွန်တော့်ငပဲကို ကိုင်ပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်က ကျွန်တော့်ရွှေဥတွေကိုပွတ်သပ်တာမျိုးလည်းလုပ်ပါတယ်။ သူ့လက်အစုံက သန်မာနွေးထွေးနေပြီး ပွတ်သပ်မှုတွေက တကယ်ငြင်သာနုညံ့တာကြောင့် ကျွန်တော့်အောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံး လေဟာနယ်ထဲရောက်နေသလို မိန့်မိန့်မူးမူးမျောပါမိပါတယ် ခင်ဗျာ။ ကျွန်တော်….အာ…အသည်းထဲကယားသလို…အာ… ဟို အရင် လက်သမားလုပ်တဲ့အချိန်များစွာရဲ့အတွေ့အကြုံများစွာထက်သာပါရောလား။\nစကားတစ်ခွန်းမဆို ဥက္ကာ သူ့ဦးခေါင်းကို ကျွန်တော့်ပေါင်ခြံရှိရာကိုငုံ့ကိုင်းလိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ငပဲကိုငုံခဲလိုက်ပါတယ်။ သူ့လျာဖျားလေး ဟာ ကျွန်တော့် ဆီးစပ်က အမွှေးနုလေးတွေကို ထိုးမွှေတယ်….အ…ပြီးတော့ ကွမ်းသီးခေါင်းထိပ်ဝလေးကို လျှာဖျားလေးနဲ့ကလိတယ် … နောက်တော့….ပူနွေးနေတဲ့သူလျာဖျားလေးဟာ ကွမ်းသီးခေါင်း အောက်ဖက်အကြောဆုံကို ရစ်ကာ ရစ်ကာဝိုက်တယ်….အာ….ထိပ် အရေပြားကို ပြန်ဆွဲဖုံးလိုက် အောက်ပြန်ဆွဲချလိုက် အဲ့ကြားထဲကို လျာကိုထိုးထိုးကလိလိုက် ကျွန်တော့်စိတ်တွေ လွတ်လွတ်သွားသလို ခံစားနိုင်ရပါတယ်လေ။ သူ့လျာကိုအပြားလိုက်ထားပြီး ကျွန်တော့်ငပဲကို ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ကို လျက်လိုက် ထိပ်ပိုင်းအပေါက်ဝလေး ကို တို့တို့ကစားလိုက်လုပ်တာက သက်ပြင်းအခါခါချနေမိပါရဲ့။ ကျွန်တော် ကိုယ့်ဖာသာကိုယ်ဘာဖြစ်နေမှန်းမသိတော့ပါဘူး။ ဟိုအရင်က ဒီလိုခံစားချက်မျိုးမခံစားခဲ့ရဖူးပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အာ…..ဥက္ကာ ကျွန်တော့်ငပဲကို ကွမ်းသီးခေါင်းကနေ အောက်ခြေ အထိ သူ့လည်မျိုထဲထိတိုင် လျောကနဲမျိုချလိုက်ပြီ။ ကျွန်တော့်နှုတ်ဖျားက ဘယ်လိုမှမထိန်းနိုင်စွာအော်ညည်းရပါပြီ။ ဥက္ကာရဲ့ဦးခေါင်း ကလည်း တလှုပ်လှုပ်နဲ့မြန်နေသလို တစ်ခါတစ်ခါ lollipop စုပ်သလို လုပ်လိုက်တာများ ကလေးတစ်ယောက်က သူ့အကြိုက်အရသာ ကို စားနေရတဲ့အတိုင်းဗျာ။\nကျွန်တော့်ငပဲကတစ်ဆင့် သုက်ရည်တွေ ပန်းထွက်မသွားစေရေး ကြိုးစားရတာများ အသေးစားတိုက်ပွဲဝင်နေရတဲ့ စစ်သားတစ်ယောက် လိုပါပဲ တင်တွေကိုကျုံ့ စိတ်တွေကိုအတင်းဟိုသည်ပို့ တစ်နှစ်သုံးလေးရေတွက်ရတာရှိသေး ကြားဖူးသမျှနည်းတွေနဲ့ပေါ့လေ။ ဘယ် တုန်းကမှ မခံစားခဲ့ဖူးတဲ့ ဖီလင်ကိုပျောက်ဆုံးသွားမှာကြောက်တာကြောင့်လည်းဖြစ်နိုင်သလို သူ့ပါးစပ်ထဲကို ကျွန်တော့်သုက်ရည်တွေ ပန်းထွက်သွားမှာ စိုးရိမ်တာကြောင့်လည်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အပြင် တစ်နေရာရာ….အာ…..သူ့ပါးစပ်ထဲမထည့်ချင်ဘူးဗျာ။ ဒါပေမဲ့ ဖီလင် အရမ်းမိုက်နေတာကြောင့် ဆွဲဖယ်လိုက်ဖို့တုန့်နှေးနေရပြန်ပါရော။\nဘယ်အချိန်ရပ်တန့်ရမယ်ဆိုတာ သူဘယ်လိုသိမှာလဲ။ အိုး….ဥက္ကာ ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့လက်ကိုအသာလွှတ်လိုက်ချိန်မှာတော့ ကျွန်တော့် ဦးခေါင်းထဲဝယ် ကြယ်တွေပေါ်လာသလိုပဲ။ အဆုံးသတ်ဖို့နီးကပ်လွန်း….အား အရမ်းကိုထိန်းချုပ်ထားတာ လွတ်ထွက်လို့နီးပါး။ ဥက္ကာက ကျွန်တော့်ပေါင်ခြံကြားထဲ ခေါင်းဆိုက်နေရင်း ညောင်းလို့ထင့် ဘေးစောင်းလှဲပြီး ဆက်လုပ်တာဆိုတော့ သူ့ဆီးစပ်ကလည်း ကျွန်တော့် မျက်နှာနဲ့ခပ်နီးနီး မလှမ်းမကမ်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ဖောင်းဖုနေပါတယ်။ သူ ကျွန်တော့်လက်တစ်ဖက်ကိုဆွဲယူလိုက်ပြီး သူ့ဂျင်းဘောင်းဘီက ဖုဖောင်းနေတဲ့အထုပ်အထည်ကြီးပေါ်ကို နေရာချထားပေးပါတယ်။ အင်း….ဒါ ကျွန်တော်က တစ်လှည့်ပြန်လုပ် ပေးရမယ်ဆိုတဲ့ အရိပ်အယောင်ကိုပြတာဖြစ်မယ်။ ကျွန်တော် သူ့ဘောင်းဘီဇစ်ကို အသာအောက်ကို ကျွန်တော်စတင်ဆွဲဖြုတ်လိုက် တယ်ပေ့ါ။\nတဖြည်းဖြည်းလျောကျလာတဲ့ သူ့ဂျင်းဘောင်းဘီနဲ့အတူ ခပ်လှလှအတွင်းခံဘောင်းဘီတစ်ထည်က အထုပ်အထည်နဲ့ပေါ်လာပါတယ်။ တော်တော်ကြီးမားတဲ့ အကောက်အကွေ့ ကောက်ကြောင်းတစ်ခုက ကျွန်တော့်မျက်စိထဲထင်းကနဲပါပဲ။ ကိုယ့်မှာလည်းရှိပေမဲ့ အခြားလူရဲ့ ပစ္စည်းကို မမှိတ်မသုန်စိုက်ကြည့်မိတာ ပထမဆုံးလို့ဆိုနိုင်ပါတယ်။ ကွမ်းသီးခေါင်းနေရာက အနည်းငယ်သေးပြီး အောက်ပိုင်းက ဆင်အံငှက်ပျောသီးလို တုတ်ခိုင်ဆင်းသွားတာများ ခပ်ပါးပါး ချည်သားလေးကို ထွင်းဖောက်ထွက်လာမယ်ထင်ရပါရော။ ကျွန်တော် ဘောင်းဘီခါးမျော့ကြိုးဆီကိုလက်မရောက်သေးဘဲ ဖောင်းဖုနေတဲ့ ရွှေငှက်ပျောသီးကြီးကို တကယ့်ကိုငြင်ငြင်သာသာ ပွတ်သပ်မိပါတယ်။ လှလိုက်တာ။\nကျွန်တော်သိတယ် တကယ့်ကို ငြင်ငြင်သာသာနဲ့ ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင်သူ့ကိုပြုစုပေးရမယ်ဆိုတာလေ။ ရလာတဲ့ အခိုက်အတန့်လေး ကို သူလည်းမမေ့သွားအောင် စွမ်းရမယ်မဟုတ်လား။ သူ့အတွင်းခံဘောင်းဘီခါးက သားရေမျှော့ကြိုးလေးကို အသာအောက်ကိုဆွဲချ လိုက်ပြီး အကျဉ်းကျနေတဲ့ အကျဉ်းသားကြီးကို လွတ်လပ်ခွင့်ပေးလိုက်တယ်။ ရုတ်တရက် သူ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ကာ ကျွန်တော့်ရှေ့ ၀ယ် ဘောင်းဘီကို အကုန်ချွတ်ပြရဲ့။ ရှည်လျားပြီး တုတ်ခိုင်လိုက်တာများ….အား။ သူ့ လိင်တံရဲ့အောက်မှာလည်း လုံးဝန်းလှပတဲ့ ရွှေဥ တွေက အလိုက်သင့်တွဲကျလို့။ ကျွန်တော် အဲတာလေးတွေကို အသာပွတ်သပ်ကြည့်မိတယ် လှပတဲ့ ပန်းသီးလေးတွေကို ကိုင်တွယ်ကြည့်တဲ့အတိုင်းပေါ့နော်။ ခပ်ဖြည်းဖြည်းလည်း ဖျစ်ညှစ်ကြည့်မိတယ်။ သူ့ငပဲထိပ်ဝလေးက အရည်ကြည်လေးတွေ တလဲ့လဲ့ စိုရွှဲစပြုလာရော။\nကျွန်တော့်နှလုံးခုန်သံတွေဟာ မီးရထားစက်ခေါင်းတစ်လုံးလိုအရှိမြှင့်တက်လာတယ်။ ဒီလိုလှပတဲ့ အမျိုးသားအင်္ဂါပစ္စည်းတစ်ခုကို သူပိုင်ဆိုင်ထားတာ ကောင်းလိုက်တာ။ ကျွန်တော် ကွမ်းသီးခေါင်းအောက်ပိုင်းနားလောက် အသာဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ ခပ်ဖြေးဖြေး အထက်အောက် ကစားမိတယ်။ အစကတော့ နှေးနှေးပေါ့။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယုံလာတော့ ခပ်သွက်သွက်လေး လုပ်ပစ်လိုက်ရော။ ဘယ်လောက်ကြာအောင် ကျွန်တော် ကစားမိနေလည်းမသိဘူး ကျွန်တော့်လက်ထဲဝယ် သူ့ပစ္စည်းကြီး အစွမ်းကုန် မာတောင့်နေတာများ လန့်စရာပါ။\nကျွန်တော် ခဏတော့လွတ်သွားပုံရပါတယ်။ ဥက္ကာ ကျွန်တော့် ဦးခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့အသာထိန်းကိုင်လိုက်ပြီး သူ့ပေါင်ခြံဆီ ဖိကပ် ပေးချိန်မှ ပြန်သတိကပ်ပါတယ်။ နောက်တစ်ဆင့်တက်လှမ်းဖို့ သူ အရိပ်အမြွက်ပြပြန်ပြီ။ ကျွန်တော် ပါးစပ်ကို အသာဟကာ သူ့ငပဲကို ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းသားထဲညှပ်ယူလိုက်ပါတယ်။ လက်အစုံနဲ့ သူ့တင်သားတွေကို ကိုင်တွယ်လိုက်တော့ ကျစ်လစ်နေတာ အား…စိတ် လှုပ်ရှားစရာကောင်းလိုက်တာ။ ပါးစပ်လေးအသာဟလိုက်တော့ ဥက္ကာ သူ့ငပဲကို ပါးစပ်ထဲအတင်းဖိသွင်းတယ်ဗျ။ ပြီးတော့ အလိုက်သင့် အထုတ်အသွင်းလုပ်တာ ဟော ဟောကနဲ လည်မျိုထဲရောက်တဲ့အထိ အဟွတ်။ ဘယ်လိုအနံ့မျိုးလည်းမသိ သူ့ဆီကရတဲ့ ကိုယ်နံ့ပြော မလား ဘာလဲမသိ စိတ်လှုပ်ရှားစဖွယ်လေး ရရှိနေရသလို နှုတ်ခမ်းသားတွေနဲ့ထိနေရတဲ့ သူ့အရေပြားလေးကလည်း နုညံ့ပေစွ။ ကျွန်တော့် ဦးခေါင်းကို ခပ်သွက်သွက်လှုပ်ရှားပေးလိုက်ပြီး သူစိတ်ကျေနပ်စေဖို့ ကြိုးစားဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲ မတင်မကျ ဖီလင် တစ်ခုကလည်း ဇာတ်ရှိန်မြင့်လာပါရဲ့။\nအဲဒါတွေအကုန် ကျွန်တော့်မျက်နှာပြင်ဝယ် ပေါ်ကုန်ပြီလားမသိ ဥက္ကာက စိုက်ကြည့်ရင်းပြုံးပြကာ “ဟေး…မင်းလုပ်ပေးတာ အရမ်းကောင်းတယ်….သွားနဲ့မထိအောင်ပဲကြိုးစားပေးနော်….တစ်ခါတစ်ခါ သွား သွားထိတော့နာတယ်ကွ”တဲ့။\n“Sorry” ကျွန်တော်လုပ်လက်စအလုပ်ပေါ်မှာပဲ အာရုံပြန်ကပ်လိုက်ပါတယ်။ အထက်အောက်….အပေါ်အောက် ခပ်သွက်သွက်လုပ်လိုက် မြန်လွန်းတယ်ထင်ရင် ပြန်နှေးလိုက်နဲ့ပေါ့။ ကျွန်တော်သိတယ် ကျွန်တော်လုပ်နေတာတွေက ဥက္ကာလုပ်ပေးတာလောက်ကောင်းမယ် မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုလေ။ ဒါပေမဲ့ သူ့နှုတ်ဖျားက ခပ်ငြိမ့်ငြိမ့်ပေါ်ထွက်လာတဲ့ ငြီးငြူသံလေးတွေကြောင့် အချို့သောလုပ်ဆောင်ချက် လေးတွေဟာ ထိရောက်ကြောင်းပြဆိုနေတယ်ပေါ့။ ကျွန်တော့် ကွမ်းသီးခေါင်း အထိအခတ်မခံတဲ့ကွမ်းသီးခေါင်းလေးကို လျှာနဲ့ အ၀န်းအ၀ိုက်တွေလုပ်ပစ်လိုက်တယ်။ ကျွန်တော့်သွားလေးနဲ့ ကွမ်းသီးခေါင်းထိပ်ဝတစ်ဝိုက်ကိုတို့ခတ်မိတော့ အရသာသစ်တစ်ခု အတွက် ခဏတော့ ရပ်တန့်မိရော။ တွန့်ကနဲဖြစ်သွားတဲ့ သူ့တင်ပါးအစုံကိုကိုင်ထားတဲ့ ကျွန်တော့်လက်ဖျားက အထိအတွေ့ကလည်း ကျွန်တော့်စိတ်တွေကို တဖျတ်ဖျတ်ဖြစ်စေပါတယ်။ ကျွန်တော် သူ့ကွမ်းသီးခေါင်းတစ်ဝိုက်ကို lillopop ကို လျှာနဲ့ဝန်းဝိုက်ပြီး တပျွတ်ပျွတ်စုပ်သလို အားရပါးရစုပ်ပစ်လိုက်တယ် အဟီး။ အရမ်းမိုက်တယ်….သူ့ခြေဖျားလေးတွေ တွန့်ကွေးကုန်တယ်လေ။\nဥက္ကာရဲ့အသက်ရှူသံတွေဟာ ပိုပိုပြီး ဖားဖိုဆွဲလာတယ်။ ကျွန်တော့်လျှာနဲ့ထိကပ်နေသော သူ့ကြွက်သားချောင်းကြီးရဲ့ အပြောင်းအလဲ ကလည်း သိသာလာတယ်ပေါ့။ သူမကြာခင်ပြီးတော့မယ်ဆိုတာ အာရုံရလာပါတယ်။ ဥက္ကာသူ့လက်နဲ့ဖမ်းထိန်းထားတဲ့ ကျွန်တော့် ဦးခေါင်းကို သူ့ဆီပိုပိုတိုးကပ်စေအောင် ဖိဖိပေးရင်း ခါးတွေကို ခပ်သွက်သွက်လှုပ်ရှားပါရဲ့။ သိပ်မကြာတော့ဘူး ပြီးတော့မှာကို….သူ ပြီးတော့မယ် သုက်ရည်တွေ ပန်းထုတ်တော့မယ့်အကြောင်း ကျွန်တော့်ကိုပြောပြသင့်ပြီပေါ့။\nကျွန်တော်ပထမဆုံးအကြိမ် လက်သမားလုပ်တတ်စအချိန်တုန်းက သူများသုက်ရည်ရဲ့အရသာကိုခံစားရင်း ကိုယ်ကိုယ်တိုင်လည်း သုက်လွှတ်ချင်တဲ့ ဆန္ဒကိုအကောင်အထည်ဖော်လိုက်ပါတယ်။ ရုပ်ရှင်တွေ မဂ္ဂဇင်းတွေထဲမှာလဲ ငနဲတွေအဲ့လိုလုပ်တာပဲလေ ပါးစပ်ထဲ ငပဲကိုထည့်ထားရင်း လက်တစ်ဖက်က ကိုယ့်ဟာကိုကိုင်ပြီးကစားတာ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့စိတ်က ထူးဆန်းတယ် ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မလဲတွေးမိ ခဲ့ပါသေးတယ်။ ညပေါင်းများစွာ အဲ့လိုစိတ်ကူးယဉ်ရင်း ကျွန်တော့်လက်ချောင်းတွေကြား သုက်ရည်တွေ စီးဆင်းခဲ့ရတာပေါ့။ စီးကပ်ကပ် လက်ချောင်းတွေကို ကျွန်တော့် ပါးစပ်ထဲထည့်ကာ ဘယ်လိုအရသာရှိလဲစမ်းသပ်ကြည့်ရုံလေး လုပ်ဆောင်ဖို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ခိုင်းနိုင်ပေ မယ့် ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မလုပ်ဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။\nအာ…ကျွန်တော် သူ့ကွမ်းသီးခေါင်းလေးကို တပြွတ်ပြွတ်စုပ်လိုက် အောက်ခြေပိုင်းကို လက်ခပ်သွက်သွက်ကစားပေးလိုက်လုပ်ပေးသလို အခြားလက်တစ်ဖက်ကလည်း ကိုယ့်ဟာကို play ပေါ့။ ဥက္ကာရဲ့ မိန့်မူးညည်းညူသံဟာ ပိုမိုကျယ်လောင်လာသလို သူ့အသက်ရှူသံတွေ ကလည်း မညီမညာဖြစ်လာပါတယ်။ မကြာခင်မှာပဲ ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲ သူ့သုက်ရည် ပွက်ကနဲ တစ်ပွက်ကျလာတာကို သတိကပ်မိ လိုက်တယ်။ နောက်ပိုင်း ထပ်ထပ်ကျလာချိန်မှာတော့ သူ့ငပဲကို -ုပ်နေတာကို ရပ်ပြီး အသာငြိမ်ပေးထားလိုက်ရော။ သူ့သုက်ရည်တွေနဲ့ ကျွန်တော့် တံတွေးတွေရောယှက်နေပြီး ပါးစောင်ကနေတောင် မထိန်းနိုင်စွာစီးကျကုန်ပါတယ်။\n“ဘယ်လိုနေလဲ ဘော်ဘော်” ဥက္ကာကအမေးစကားဆိုပါတယ်။ ကျွန်တော့်မျက်ဝန်းတွေကိုပြန်လည်ဖွင့်လှစ်လိုက်တော့ သူ့ငပဲဟာ ကျွန်တော့် ပါးစပ်ထဲမှာရှိနေဆဲ…အာ…..သူ့တင်ပါးတွေကို အသာခပ်တင်းတင်းဖျစ်ညှစ်လိုက်မိရင်း ကျွန်တော်သည်လည်း မြက်ခင်းပြင် ပေါ်ကို သုက်ရည်တွေ ဗျင်းကနဲ ဗျင်းကနဲ။\nသူ့ငပဲဟာ ပျော့ပြောင်းတဲ့အခြေအနေဆီကို စတင်ချဉ်းကပ်နေပါတယ်။ ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့တွေ အ၀တ်တွေပြန်ဝတ်ဆင်ပြီး လူတွေ သတိမထားမိခင် ဒီနေရာကထွက်ခွာကြဖို့ဆိုတဲ့ အချိန်ဖြစ်လာပြီပေါ့။ ကျွန်တော် မျက်နှာကို အောက်ငိုက်ဆိုက်ချလိုက်မိတယ် ရှက်လို့ တော့မဟုတ်ဘူးနော်။ အခုပြီးဆုံးခဲ့တဲ့ အထိအတွေ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြစ်ရပ်တစ်ခုက အဆုံးသပ်ပြီဆိုတာသိရတော့ နောက်တစ်ခါဆိုတဲ့ ကိစ္စ စိတ်ထဲဝင်လာလို့ပါနော်။ ပထမဆုံးအကြိမ်ပါပဲ မိမိမဟုတ်တဲ့ အခြားသော ယောက်ျားသားတစ်ယောက် အဲအချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်း လေးဟာ စိတ်ကော ကိုယ်ကော အရာရာ ရင်းနှီးနီးကပ်သွားသယောင် စိတ်ထဲခံစားလိုက်ရပါတယ်။ ကျွန်တော် ကျွန်တော် ဥက္ကာကို အရံသင့်အဆင်သင့် ချစ်မိသွားပြီထင် ပါရဲ့လေ။ အဲ နေမစောင်းခင် ကျွန်တော်တို့ ဒီသစ်တောအုပ်ထဲကထွက်ခွာကြမယ်။\nဥက္ကာတစ်ယောက် အာရုံတွေများရနေသလားမသိ ကျွန်တော့်မျက်နှာကို လက်လေးနဲ့အသာကိုင် အားရပါးရပြုံးလိုက်ကာ “ငါတို့ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် မကြာခဏတွေ့ဖို့ကြိုးစားကြမယ်နော်…ဟုတ်လား?” လို့ပြောပါတယ်။\nဟုတ်လား? ကျွန်တော့်ဘက်ကတော့ အသေအချာပါပဲ။ မင်း…မင်းကို နောက်တစ်ခါ ငါ့ကို မခွဲသွားရဘူးနော်။ ကျွန်တော် အ၀တ်မဲ့တဲ့ သူ့ကိုယ်လုံးကြီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် အားရပါးရဖက်တွယ်လိုက်ပါတယ် နောက်တစ်ကြိမ်မတွေ့ရတော့မယ့်လူတစ်ယောက်ကို ဖက်သလိုပေါ့ မလွှတ်နိုင် မခွဲခွာနိုင်ဘူး။\n“အေး…ငါတို့ သေချာပေါက်ထပ်တွေ့ကြတာပေါ့” နောက်ဆုံးစကားလုံးတွေကို အဆုံးသပ်လိုက်ကြပါတယ်။ ဥက္ကာ ကျွန်တော့်ကို ငြင်ငြင် သာသာ တစ်ချက်ပြန်ထွေးဖက်လိုက်ပြီးနောက် နှစ်ယောက်သား အ၀တ်တွေအသေအချာပြန်ဝတ်ကြပါတယ် ခင်ဗျ။ မိနစ်အနည်းငယ် လောက် လမ်းကြောင်းအတိုင်း စက်ဘီးပြန်စီးလာကြပြီးနောက် ယာဉ်ရပ်နားစခန်းလည်းရောက်ရော ကိုယ်စီ ကိုယ့်စက်ဘီးကိုယ့်ကားပေါ် တင်လိုက်ကြပါတယ်။ နောက်ဆုံးအကြိမ် အပြန်အလှန်ထွေးဖက်ကာ ခဏငြိမ်သက်လိုက်ပြီးနောက် ကိုယ့်အိမ်ကိုယ် ကားမောင်းထွက်ခွာ ဖြစ်ကြပါရော။\nတကယ့်ကို ပြည့်စုံလွန်းတဲ့ နေ့တစ်နေ့ပါပဲ။ ပြီးတော့ လိင်တူခြင်းချစ်ခင်နှစ်သက်သူ ဂေးတစ်ယောက်ဖြစ်ရတာကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဂုဏ်ယူမိစေသော နေ့တစ်နေ့လည်းဖြစ်ပါတယ်။\n“I am proud to beagay”\nAlex Aung (28 Dec 2014)\nNote: နောက်လအလယ်လောက်မှ ရန်ကုန်ပြန်လာဖြစ်ပါ့မယ်....နှစ်သစ်မှာ ဘေးရန်ကင်းကွာလို့ အနာရောဂါကင်းရှင်းကြပါစေကြောင်း..\nPosted by Alex Aung at 12:54 PM No comments:


အမျိုးသမီးတွေ လက်မလွှတ်သင့်တဲ့ ပုရိသအမျိုးအစား (၅)မျိုး - Real Gaming Myanmar\nအမျိုးသမီးတွေ လက်မလွှတ်သင့်တဲ့ ပုရိသအမျိုးအစား (၅)မျိုး\nအိမ်ထောင်ဘက်အဖြစ်၊ ရွေးချယ်တဲ့အခါမှာ လက်တလော မျက်မြင်တစ်ခုတည်းကို အခြေခံရွေးချယ်တာထက်စာရင် အားသာချက် အားနာချက်တွေကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အချိန်ပေးပြီး လေ့လာသင့်တာ အမှန်ပဲ …. ။ တကယ်လို့ သင်နဲ့ နီးစပ်တဲ့ အမျိုးသားတွေထဲမှာ အောက်ပါအရည်အချင်းတစ်ခု (သို့) တစ်ခုထက်ပိုတဲ့ အမျိုးသားမျိုး တွေ့ခဲ့ရင်တော့ လက်လွတ်မခံသင့်ကြောင်း က အကြံပေးချင်ပါတယ်နော် …. ။\n(၁) သင့်ရဲ့အချိုးမကျတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တန်ဖိုးထားသူ\nအကယ်၍ သင်က ပိန်ကပ်ကပ် ခန္ဓာကိုယ်၊ အရိုးငေါငေါထွက်နေတဲ့ ဘော်ဒီ၊ ၀၀ဖိုင့်ဖိုင့်ဖြစ်နေတဲ့ ဘော်ဒီကို ပိုင်ဆိုင်ထား သူဆိုရင် တစ်ချို့တွေက ဘယ်လောက်ပဲ ကဲ့ရယ်ကြပါစေ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော အမျိုးသားက ဒီခန္ဓာကိုယ်လေးကိုမှ တွယ်တာနေမိကြောင်း၊ သင် ရိပ်မိသိရှိခဲ့ရင် အဲဒီလို ကောင်လေးကို လက်လွှတ်မခံလိုက်ပါနဲ့ ….. ။\n(၂) သင်ငိုတာတွေ့ရင် အလိုလို မျက်ရည်လည်တတ်တဲ့ အမျိုးသား\nလူတိုင်း သင့်ခံစားချက်တွေကို အားအားယားယား လိုက်ပြီးခံစားပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီအတွက် သင့်မှာ စိုးရိမ်ဖို့ မရှိပါဘူး။ အကြောင်းကတော့ သင့်ရဲ့ခံစားချက်နဲ့ ပြုမူလှုပ်ရှားခြင်းတွေကို အချိန်သက်သက်ပေးပြီး နားလည်နိုင်မယ့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှိနေမှာပါ။ သင်ရယ်ရင် ရယ်မယ်၊ သင်ပျော်ရင် ပျော်မယ်၊ သင်ငိုရင် သူမျက်ရည်ဝဲမယ် … ဒီလိုယောက်ျားမျိုးဆို အမိသာ ဖက်ထားပေတော့ …. ။\n(၃) ဖခင်တစ်ယောက်လို ဦးဆောင်နိုင်သူ\nသင့်စိတ်ထဲမှာ အမျိုးသားတွေ အများကြီးကို တစ်ဦးချင်း ယှဉ်ကြည့်တဲ့အခါ သင်လုပ်ဆောင်ရန်ရှိတဲ့ လုပ်ငန်းဆောင်တာတွေ၊ ကိစ္စဝိစ္စတွေ၊ အခက်အခဲတွေကို ဖခင်တစ်ယောက်က အိမ်ထောင်တစ်ခုကို ဖြေရှင်းလုပ်ကိုင်ပေးသလိုမျိုး လုပ်ဆောင်ပေတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်ကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း မြင်တွေ့ရတယ်ဆိုရင်လည်း ဒီလိုလူမျိုးကို သင် လက်မလွှတ်သင့်ပါဘူး …. ။\n(၄) ယောက်ျားစစ်စစ် ဖြစ်ရင်\nယောက်ျားစစ်စစ် ဖြစ်ဖြစ်မဖြစ်ကိုတော့ ဒီအတိုင်း အမြင်နဲ့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လို့ မရပါဘူး။ သွားစမ်းကြည့်စရာလည်း မလိုပါဘူး။ ဒါပေမယ့် လေ့လာတတ်ဖို့တော့ လိုပါတယ်။ ဥပမာ တစ်စုံတစ်ယောက်သော အမျိုးသားဟာ တာဝန်ယူမှု တာဝန်ခံမှု၊ အမျိုးသမီးတွေအပေါ် ကြင်နာသနားမှု၊ အန္တရာယ်တို့တွေ့တဲ့အခါ ရဲရဲရင်ဆိုင်မှု၊ အားငယ်သူကို အားပေးကူညီမှု၊ လူသားဆန်မှု စတဲ့ အချက်ကလေးတွေနဲ့ ပြည့်စုံနေရင် ဧကန္တ ယောက်ျားအစစ်ပါဘဲနော် …. ။\n(၅) မိဘအပေါ် တတ်သိလိမ္မာတဲ့သူ\nလူတစ်ယောက်ရဲ့ လူနေမှုစရိုက်ကို သိချင်ရင် သူ့မိဘတွေကို သူ ဘယ်လိုဆက်ဆံသလဲဆိုတာကို သိထားရင် လုံလောက်ပါတယ်။ လူဆိုတာ သူငယ်ချင်းအချင်းချင်းကိုတော့ လူမှုရေးအရ သူတို့ရဲ့ ဆိုးဝါးတဲ့စိတ်ဓာတ်တွေကို ဖုံးကွယ် ဆက်ဆံကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မိဘကိုတော့ အရှိကိုအရှိတိုင်း ဆက်ဆံကြပါတယ်။ တစ်ချို့က မိဘကို အရမ်းသိ တတ်တယ်။ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ပြုစုစောင့်ရှောက်ရတာကို ဂုဏ်ယူကြတယ်။ ကောင်းကောင်းမွန်မွန်စားစေပြီး၊ ဆေးဝါးစောင့် ရှောက်မှု၊ ကိုယ်ဖိရင်ဖိ ပြုစုမှုတွေမှာ ပျော်ကြပါတယ်။ တစ်ချို့ကျတော့ သူစိမ်းတွေ၊ သူငယ်ချင်းတွေ၊ မိတ်ဆွေတွေပေါ်မှာ အလွန်ကောင်းသလောက်၊ မိဘတွေကိုကျတော့ ဓားကြိမ်းကြိမ်းလိုက်၊ ကလော်တုတ်လိုက်၊ ခြိမ်းခြောက်လိုက်စသဖြင့် ဆက်ဆံတတ်ကြပါတယ်။ တစ်ခါတလေ လူကြား သူကြားမှာ ပြန်အော်ပြောတာမျိုးတောင် ရှိတတ်ပါတယ်။ ဒီလိုလူမျိုးဆိုရင်တော့ ရွှေထွက်နေပါစေ ရအောင် ရှောင်သင့်ပါတယ် …… ။\nအမြိုးသမီးတှေ လကျမလှတျသငျ့တဲ့ ပုရိသအမြိုးအစား (၅)မြိုး\nအိမျထောငျဘကျအဖွဈ၊ ရှေးခယျြတဲ့အခါမှာ လကျတလော မကျြမွငျတဈခုတညျးကို အခွခေံရှေးခယျြတာထကျစာရငျ အားသာခကျြ အားနာခကျြတှကေို အတိုငျးအတာတဈခုအထိ အခြိနျပေးပွီး လလေ့ာသငျ့တာ အမှနျပဲ …. ။ တကယျလို့ သငျနဲ့ နီးစပျတဲ့ အမြိုးသားတှထေဲမှာ အောကျပါအရညျအခငျြးတဈခု (သို့) တဈခုထကျပိုတဲ့ အမြိုးသားမြိုး တှခေဲ့ရငျတော့ လကျလှတျမခံသငျ့ကွောငျး က အကွံပေးခငျြပါတယျနျော …. ။\n(၁) သငျ့ရဲ့အခြိုးမကတြဲ့ ခန်ဓာကိုယျကို တနျဖိုးထားသူ\nအကယျ၍ သငျက ပိနျကပျကပျ ခန်ဓာကိုယျ၊ အရိုးငေါငေါထှကျနတေဲ့ ဘျောဒီ၊ ဝဝဖိုငျ့ဖိုငျ့ဖွဈနတေဲ့ ဘျောဒီကို ပိုငျဆိုငျထား သူဆိုရငျ တဈခြို့တှကေ ဘယျလောကျပဲ ကဲ့ရယျကွပါစေ၊ တဈစုံတဈယောကျသော အမြိုးသားက ဒီခန်ဓာကိုယျလေးကိုမှ တှယျတာနမေိကွောငျး၊ သငျ ရိပျမိသိရှိခဲ့ရငျ အဲဒီလို ကောငျလေးကို လကျလှတျမခံလိုကျပါနဲ့ ….. ။\n(၂) သငျငိုတာတှရေ့ငျ အလိုလို မကျြရညျလညျတတျတဲ့ အမြိုးသား\nလူတိုငျး သငျ့ခံစားခကျြတှကေို အားအားယားယား လိုကျပွီးခံစားပေးနိုငျမှာ မဟုတျပါဘူး။ ဒါပမေယျ့ ဒီအတှကျ သငျ့မှာ စိုးရိမျဖို့ မရှိပါဘူး။ အကွောငျးကတော့ သငျ့ရဲ့ခံစားခကျြနဲ့ ပွုမူလှုပျရှားခွငျးတှကေို အခြိနျသကျသကျပေးပွီး နားလညျနိုငျမယျ့ တဈစုံတဈယောကျက ရှိနမှောပါ။ သငျရယျရငျ ရယျမယျ၊ သငျပြျောရငျ ပြျောမယျ၊ သငျငိုရငျ သူမကျြရညျဝဲမယျ … ဒီလိုယောကျြားမြိုးဆို အမိသာ ဖကျထားပတေော့ …. ။\n(၃) ဖခငျတဈယောကျလို ဦးဆောငျနိုငျသူ\nသငျ့စိတျထဲမှာ အမြိုးသားတှေ အမြားကွီးကို တဈဦးခငျြး ယှဉျကွညျ့တဲ့အခါ သငျလုပျဆောငျရနျရှိတဲ့ လုပျငနျးဆောငျတာတှေ၊ ကိစ်စဝိစ်စတှေ၊ အခကျအခဲတှကေို ဖခငျတဈယောကျက အိမျထောငျတဈခုကို ဖွရှေငျးလုပျကိုငျပေးသလိုမြိုး လုပျဆောငျပတေဲ့ အမြိုးသားတဈယောကျကို ကှကျကှကျကှငျးကှငျး မွငျတှရေ့တယျဆိုရငျလညျး ဒီလိုလူမြိုးကို သငျ လကျမလှတျသငျ့ပါဘူး …. ။\n(၄) ယောကျြားစဈစဈ ဖွဈရငျ\nယောကျြားစဈစဈ ဖွဈဖွဈမဖွဈကိုတော့ ဒီအတိုငျး အမွငျနဲ့ ဆုံးဖွတျလိုကျလို့ မရပါဘူး။ သှားစမျးကွညျ့စရာလညျး မလိုပါဘူး။ ဒါပမေယျ့ လလေ့ာတတျဖို့တော့ လိုပါတယျ။ ဥပမာ တဈစုံတဈယောကျသော အမြိုးသားဟာ တာဝနျယူမှု တာဝနျခံမှု၊ အမြိုးသမီးတှအေပျေါ ကွငျနာသနားမှု၊ အန်တရာယျတို့တှတေဲ့အခါ ရဲရဲရငျဆိုငျမှု၊ အားငယျသူကို အားပေးကူညီမှု၊ လူသားဆနျမှု စတဲ့ အခကျြကလေးတှနေဲ့ ပွညျ့စုံနရေငျ ဧကန်တ ယောကျြားအစဈပါဘဲနျော …. ။\n(၅) မိဘအပျေါ တတျသိလိမ်မာတဲ့သူ\nလူတဈယောကျရဲ့ လူနမှေုစရိုကျကို သိခငျြရငျ သူ့မိဘတှကေို သူ ဘယျလိုဆကျဆံသလဲဆိုတာကို သိထားရငျ လုံလောကျပါတယျ။ လူဆိုတာ သူငယျခငျြးအခငျြးခငျြးကိုတော့ လူမှုရေးအရ သူတို့ရဲ့ ဆိုးဝါးတဲ့စိတျဓာတျတှကေို ဖုံးကှယျ ဆကျဆံကွပါတယျ။ ဒါပမေယျ့ မိဘကိုတော့ အရှိကိုအရှိတိုငျး ဆကျဆံကွပါတယျ။ တဈခြို့က မိဘကို အရမျးသိ တတျတယျ။ နစေ့ဉျနဲ့အမြှ ပွုစုစောငျ့ရှောကျရတာကို ဂုဏျယူကွတယျ။ ကောငျးကောငျးမှနျမှနျစားစပွေီး၊ ဆေးဝါးစောငျ့ ရှောကျမှု၊ ကိုယျဖိရငျဖိ ပွုစုမှုတှမှော ပြျောကွပါတယျ။ တဈခြို့ကတြော့ သူစိမျးတှေ၊ သူငယျခငျြးတှေ၊ မိတျဆှတှေပေျေါမှာ အလှနျကောငျးသလောကျ၊ မိဘတှကေိုကတြော့ ဓားကွိမျးကွိမျးလိုကျ၊ ကလျောတုတျလိုကျ၊ ခွိမျးခွောကျလိုကျစသဖွငျ့ ဆကျဆံတတျကွပါတယျ။ တဈခါတလေ လူကွား သူကွားမှာ ပွနျအျောပွောတာမြိုးတောငျ ရှိတတျပါတယျ။ ဒီလိုလူမြိုးဆိုရငျတော့ ရှထှေကျနပေါစေ ရအောငျ ရှောငျသငျ့ပါတယျ …… ။\nPrevious: သိန်းတစ်သာင်းခွဲထီပေါက်ပေမယ့် ကွမ်းယာဆက်ရောင်းမယ့် ဇနီးမောင်နှံ\nNext: ကလေးမြန်မြန်အိပ်အောင် ဘီယာတိုက်တဲ့ ကလေးထိန်း (ရုပ်သံ)


Myanmar OA6: P.S (2)\nကဲ … ကျွန်တော်တို့ P.S လေးတွေ ဆက်လိုက်ရအောင်။ တစ်ခုလောက်တော့ ဝန်ခံထားပါဦးမယ်။ အခု မြန်မာလိုရေးထားတာတွေဟာ ကျွန်တော်ဘာသာပြန်တာ မဟုတ်ဘဲ လုံးဝကွက်တိ ကူးယူဖေါ်ပြပေးထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ မူရင်းစာအုပ်မှာတော့ ဘာသာပြန်ရေးသားသူအဖြစ် Shanti လို့ ရေးထိုးထားပါတယ်။\nMargraet နဲ့ မေမေ See Food သွားစားကြတယ်လေ။ မေမေတို့ အစာတွေလျှောက်ကြည့်ပြီး တဝစားပစ်လိုက်ကြတယ်။\nမင်းကိုချစ်တဲ့ … မေမေ\nထိုင်ပြီး ဆန္ဒပြုနေရုံနဲ့တော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ကြီးမြင့်စေမှာမဟုတ်ဘူး။ ဘုရားသခင်က ငါးတွေကို ဖန်ဆင်းပေးထားပြီးသား။ ဒါပေမယ့် သားက ငါးစာတီကိုတော့ တူးရမှာပေါ့။\nသားအမြဲတမ်း မှန်ကန်ချင်သလား။ ဒါမှမဟုတ် အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်ချင်သလား။\nသားရဲ့ထုတ်ဝေသူတွေနဲ့ ချုပ်တဲ့စာချုပ်ကို သတိထားပြီး သေသေချာချာ ဖတ်နော်။ စာလုံးကြီးနဲ့နှိပ်ထားတာတွေက သူတို့ပေးမှာတွေ၊ စာလုံးသေးသေးနဲ့နှိပ်ထားတာတွေက သူတို့ကယူသွားမှာတွေဆိုတာ သတိရနေပါ။\nJulie ရဲ့ အသက် ၄၀ ပြည့်မွေးနေ့မှာ တစ်ယောက်ကဒီစာတန်းလေးရေးထားတဲ့ ကဒ်အကြီးကြီးတစ်ခုပေးခဲ့လေရဲ့။\n“ တောင်ကုန်း (အခက်အခဲ) လည်းကျော်ပြီးရော အရှိန်လည်း ပိုရလာတာပေါ့ ”\nသားဖေဖေနဲ့ မေမေတို့လည်း တကယ့်ကို မှန်မှန်ကြီးရွေ့နေတာပဲနော် …\nကံတရားက တံခါးမကြီးကိုပိတ်ထားရင် ပြတင်းပေါက်က ကျော်ဝင်ပေါ့ကွယ်။\nသားရဲ့ဝန်ထမ်းတွေကို ဝေဖန်တော့မယ်ဆိုရင် ဒီအချက်လေးကို စဉ်းစားစေချင်တယ်။ ပထမဆုံး ချီးမွမ်းစကားနဲ့ သူ့ကိုနှစ်သက်ကြောင်းပြောပါ။ ဆံသသမားတောင်မှ သင်တုန်းဓါးနဲ့မရိတ်ခင် ဆပ်ပြာမြှပ်လေးတော့ သုတ်ပေးသေးတာ သတိရလိုက်ပါ။\nPosted by Mr.Pooh @ မောင်ပွတ် at 12:41 PM\nဆီဗုံးလေးတပ်ဖို့ စိတ်ကူးလေး မရှိဘူးလားဗျ. လုပ်ပါဦး လာအော်ချင်လို့ပါ.\nဆက်လက်ကြိုးစားပါခင်ဗျာ. အလားအလာအများကြီးရှိပါတယ်. အားပေးနေပါမယ်....\nဒီလို see food လေးတွေ များများ ကျွေးနိုင်ပါစေ။\nThanks, I like those P.S .. Please post more.. :)\nAung Moe Myint said...\nကျွန်တော် Shanti ရဲ့P.S I Love You (မေမေ့ကိုချစ်တတ်သူတိုင်းသို့ )ဆိုတဲ့စာအုပ်လေးကို 1992/1993 လောက်ကတည်းက စဖတ်ခဲ့ရပါတယ်။ (ကျွန်တော်ဆယ်တန်းတုန်းကပေါ့) အဲဒီတုန်းက ပထမအကြိမ်ထုတ်ပါ။ ချက်ချင်းပဲဝယ်ပြီးဖတ်ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။အရမ်းလဲကြိုက်သွားခဲ့ပါတယ်။အဲဒီစာအုပ်လေးဟာ ကျွန်တော် ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကိုပြောင်းလဲစေခဲ့တဲ့စာအုပ်တွေထဲမှာတစ်အုပ်အပါအ၀င်ဖြစ်ပါတယ်၊သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ငှားပြီး ဖျောက်ပစ်လိုက်လို့အရမ်းနှမြောဝမ်းနည်းခဲ့ရပါသေးတယ်၊တော်သေးလို့ 2001 မှာ အဟောင်းတန်းက တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်တွေ့ လို့ ပြန်ဝယ်ခဲ့ရတာပါ။အခုအချိန်ထိလည်းဖတ်လို့ မ၀သေးပါဘူး။စာအုပ်လေးတောင် တော်တော်နွမ်းနေပြီ။ အဲဒီ ထဲက တစ်ချို့ စာပိုဒ် လေးတွေ (ဥပမာ။ ။ အမေး -ဘယ်အမေရိကန် သမ®တ မျက်မှန်တပ်သလဲ။ ဖြေ - သူတို့ အကုန်လုံး ။ ။ ထင်မထားဘူးဟုတ် ?) တောင်အခုချိန်ထိ နားမလည် နိုင်သေးပါဘူး။ Mr.Pooh ရဲ့Blog မှာ အဲဒီ စာအုပ်လေးထဲက ဟာတွေကို ပြန်ပြီးရေးပေးတာကျေးဇူးပါ။\nကိုယ်ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းကိုပြန်တွေ့ လိုက်ရသလိုခံစားမိပါတယ်၊ အကုန်လုံးကိုပြန်ပြီးရေးပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် Mr.Pooh ရဲ့Blog ကို အများဆုံးကြည့်ဖြစ်သူက ကျွန်တော် ဖြစ်မယ်ထင်ပါတယ်။ : D\nအော်ဒါနဲ့ PS1,PS2တွေပြီးရင် Wiiတို့ Xbox တို့လည်း တင်ပေးအုံးနော် =P\nကျွန်တော် Tag ပါပြီ\nသင်္ကြန်ရနံ့လေးများ - ၂\nသင်္ကြန်ရနံ့လေးတွေ - ၁\nWhat they write !


My 6th. brother SMAR Nyi Nyi’s songs | Dr Ko Ko Gyi's Blog\n« အာဖဂန်မှာ ရုပ်ပွားတော် ဖျက်တာ မြန်မာမွတ်စလင်မ်တွေလား ?\nကို ဗလကြီး – ကျုပ်လေ့လာမိတဲ့ ရိုဟင်ဂျာလူမျိုးနဲ့ မြန်မာနိုင်ငံ »\nဒီသီချင်းလေးကိုတိတ်ခွေထဲထည့်ဖို.ရေးပေးပြီး ဆိုမည့်သူတွေကိုလဲအသံထွက်တွေပြင်ပေးရတယ်။ဒီသီချင်းမှာ ပြဿနာမရှိပါဘူး။စစ်ချီသီချင်းတပုဒ်မှာသာစာသားပြောင်းခိုင်းလို.ပြဿနာတက်လာပါတယ်။ထုံးစံအတိုင်း မဆလ ထောက်လှမ်းရေးဆိုသူတွေရှုံးတာပေါ.။ အဲဒီသီချင်းက “နွေပင်လယ် ပူပူလောင် ငရဲမီးလျှံများ လွှမ်းပါစေ ရွ.ံကြောက်ဖို.မဖြစ်ပြီလေ ငရဲကောင်ရဲ.မာန်စွယ်ကို …နင်းခြေလို.ခြွေမယ်…လာပြီ ဇာနည် …. ညီ အကိုတွေ ” အဲဒီမှာ သူတို.က ပူပူလောင်ကို ပူလောင်လောင်လို.ပြင်လိုက်တယ်။ကျွန်တော်က အဲဒီ ဝါဒဖြန်.ချီရေးတာဝန်ခံ စောမြအောင်ကို “ပူပူလောင်ကသိပ်ပူပါတယ် မခံမရပ်နိုင်တဲ့ကိစ္စပါ ပူလောင်လောင် ဆိုတာက တအားပေါ.သွားတယ် ခွန်အားရှိတဲ့စာမဟုတ်ဘူး ဘာညာနဲ.ပြောတော့ “သူကပြန်ပြောတယ်….. “မင်းတို. Spy တွေသိပ်လျှာရှည်တယ်..မသတ်ပဲထားတာအေးအေးမနေဘူး …ဒီစကားလုံးကို ငါပြင်ချင်လို.ပြင်တာကွာ မင်းဘာလုပ်ချင်လဲ မင်းထပ်စကားမများနဲ. သေသွားလီမ့်မယ်” ဆိုပြီးပြန်ပြောတယ်။ ဒီသီချင်း ၆ ပုဒ်ပြီးတော့ခွေကြမ်းကို သံချောင်းကိုအပ်လိုက်တော့ ထုံးစံအတိုင်းကျောင်းသားအဖွဲ.ကထောက်လှမ်းရေးဆိုတဲ့သူတွေ ကိုပြတယ်။အဲဒီအထဲက အောင်စိုးမြင့်က ကျွန်တော်တို.တဲကိုရောက်လာပြီး “ခင်ဗျားတို. မဆလ ဗိုလ်တွေ တအားတော်တယ်ဗျာ..သီချင်း ၆ ပုဒ်ကိုဘာမှမကြာဘူး….ကျွန်တော်တို.လုပ်နေတာတအားခက်နေတာ…. အေးလေ အဲဒီလိုတော်လို.လည်း စပိုင်လုပ်ဖို. AB ထဲရောက်လာတာပေါ.” တဲ့။ နောက်တယောက်ကတော့ လက်သီးပါ။ဟုတ်ပါတယ်။ဗန်းမော်က ဇော်ဝင်းချစ်ရဲ. ပေါင်သားကိုလှီးစားတဲ့အထဲပါတဲ့သူပေါ.။ကျွန်တော်တို. အကျယ်ချုပ်မဖြစ်ခင်ကျနော်တောင်ကုန်းပေါ်မှာထင်းခွဲနေတော့ထင်းကအမြက်ခံနေတာခွဲရတာအဆင်မပြေဘူး..အဲဒါကိုမြင်ပြီး သူပေးတဲ့ မှတ်ချက်လေးကိုကြည့်ပါအုံး..”ဟေ့ကောင်..ညီညီ ..မင်းဘဝအတွက် ငါရင် လေးတယ်ကွာ..နှီးလည်းမဖျာတက်…ကတ်လည်းမယက်တက်….ထင်းလည်းမခွေတက်……မင်းရှေ.လျှောက် ဘယ်လိုရပ်တည်မလဲ…” တကယ်ကိုသနားပြီးပြောသွားတာပါဗျာ…ဒါတွေကသီချင်းတွေအကြောင်းနဲ.အတူ သူတို.ရဲ.စိတ်ဓါတ်နဲ.အဆင့်အတန်းကိုသိရအောင်ရေးပြတာပါဗျာ…… သစ္စာတရားဖြင့် (ဆမား) ညီညီ မြေက်ပိုင်းရဲထော်ဟောင်း\nThis entry was posted on May 18, 2012 at 6:52 am and is filed under Uncategorized.\tYou can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leavearesponse, or trackback from your own site.


မေတ္တာနှင့်ကြားလိုက်ပါ၏! ဝိန်း Fort Worth, တက္ကဆက်ပြည်နယ်ကနေ\nမေးခွန်း မေတ္တာနှင့်ကြားလိုက်ပါ၏! ဝိန်း Fort Worth, တက္ကဆက်ပြည်နယ်ကနေ\n2 နှစ်ပေါင်း2months ago #867 by sdatcher\nငါသည်ဤဖိုရမ်ကိုရှာဖွေစိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ပါတယ်။ ငါပျံသန်းခဲ့တော့ FSX နှစ်ပေါင်းရုံဝယ်ယူ P3D v4 ။ ကျွန်မတစ်ဦးဂျမ်ဘိုအကောင့် activated ပါတယ်ဒါကြောင့်အနည်းငယ်ဖိုင်များကိုဒေါင်းလုပ်လုပ်ဖို့ကြိုးစားနေတာပါ။ ငါဖွင့်ဖို့ကို download ရတဲ့စိန်ခေါ်မှုများရှိခြင်းတာပါ။ ဒေါင်းလုဒ်ဝင်းဒိုးကိုထင်ရှားပြီးမှဘာမှလုပ်နေစရာမလိုဘဲကွယ်ပျောက်တတ်၏။ တန်ဆာရှိသမျှတို့ကိုငါနောက်ဆုံးအပ်ဒိတ်များနှင့်အတူ Windows ရဲ့ 10 ပြေးတယ်။\n0.154 စက္ကန့်: စာမျက်နှာကိုဖန်တီးရန်အချိန်


ညီလင်းသစ်: ကျွန်းကလေးရဲ့ ရင်ခွင်မှာ (၂)\nကျွန်းကလေးရဲ့ ရင်ခွင်မှာ (၂)\nကျနော့်ရဲ့ အလည်အပတ် ခရီးစဉ်က အပျော်အပါးတွေနဲ့ မစဘဲ ဘုရားရိပ်၊ တရားရိပ်နဲ့ စ,တယ်လို့ပဲ ဆိုရမလားတော့ မသိဘူး၊ နောက်တစ်နေ့မှာ ပထမဦးဆုံး ရောက်သွားတဲ့နေရာက ဖားအောက်တောရ ကျောင်းကလေး ဆီကိုပါ၊ ဒါကလည်း တိုက်ဆိုင်ချင်တော့ အဲဒီနေ့မှာ ညီမလေးဇွန်မိုးစက်နဲ့ ညီမလေးညိုလေးနေ တို့က ကျောင်းမှာ ဆွမ်းကပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်လို့ သိရတယ်၊ ဖားအောက်တောရ တရားစခန်းအကြောင်းကို အထိုက်အလျောက် ကြားဖူးထားလို့ အခုလို ကြုံကြိုက်တဲ့အခါ ကျနော်ကလည်း သွားချင်မိတယ်၊ ဒီလိုနဲ့ပဲ ရောက်သွားခဲ့တယ် ဆိုပါစို့...၊\nခေတ်မီမီ ဆောက်ထားတဲ့ တိုက်အိမ်ကလေးဟာ ဖားအောက်တောရ တရားစခန်းပါလို့ သိလိုက်ရချိန်မှာ ကျနော် နည်းနည်းအံ့သြသွားမိတယ်၊ ကျနော့်ရဲ့ မသိစိတ်ထဲမှာ ရေနံဝနေအောင် သုတ်ထားတဲ့ ခြေတံရှည် ဘုန်းကြီးကျောင်းရယ်၊ ပိန္နဲပင်၊ သရက်ပင် စတဲ့ အပင်ကြီးတွေနဲ့အတူ ဝါးရုံပင်စိပ်စိပ်လေးတွေ ဟိုတစ်စု၊ ဒီတစ်စုရယ်၊ တရားထိုင်ဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး ဆောက်ထားတဲ့ သီးသန့် အိမ်ကလေးတွေရယ်ကို မြင်ယောင်နေခဲ့တာကိုး...၊ ကိုယ်ရောက်နေတဲ့ နိုင်ငံရဲ့ အခြေအနေနဲ့ လိုက်လျောညီထွေ ရှိအောင် ကြိုတင်၊ တွေးဆ မထားမိတဲ့ ကျနော့်ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုက ရယ်စရာပါပဲ၊ ဘယ်လောက်များ လက်တွေ့မဆန်လိုက်သလဲ ဆိုတာ...၊ ဒါပေမယ့် ဘုရားတရားရိပ်ဆိုတာ မြို့ကြီးပြကြီးက တိုက်အိမ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဟိုး.. ကျေးလက်က တောရကျောင်းလေးပဲ ဖြစ်ဖြစ် အေးမြတာခြင်းက အတူတူပဲလို့ အထဲဝင်လိုက်တာနဲ့ ကျနော် သိလိုက်ရတယ်၊ စစ်မှန်တဲ့ ငြိမ်းချမ်းခြင်းက ပြင်ပ ရုပ်ဝတ္ထုတွေပေါ်မှာ တည်မှီပြီး ဖြစ်လာတာမှ မဟုတ်တာပဲလေ၊ ဆိတ်ငြိမ်တဲ့ ဝန်းကျင်ထဲမှာ ကျနော့်အသံတွေ ပျောက်သွားကြတယ်၊ တရားစာတွေကို ပါဠိအသံထွက် အတိုင်း မြန်မာလိုနဲ့ အင်္ဂလိပ်လို ရေးပေးထားတဲ့ စာအုပ်လေးတွေကို သဘောတကျနဲ့ ဖတ်ကြည့်မိတယ်၊ ဘာသာစကား ကွဲပေမယ့် တူညီတဲ့ ပေါင်းစည်းမှုတစ်ခုတော့ ရှိရမှာပေါ့၊ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ကြီးကတော့ ရန်ကုန်ကို ပြန်ကြွသွားခိုက်ဖြစ်လို့ မဖူးခဲ့ရဘူး...၊\nဖားအောက်တောရရဲ့ ဆွမ်းအလှူရှင် ညီမလေးတွေက ကျနော့်ကို ကုသိုလ်တွေ အများကြီး ရစေချင်တယ် ထင်ပါရဲ့..၊ တိုပါးရိုး မြန်မာကျောင်းကို ဆက်ပြီးပို့ပေးပြန်တယ်၊ ညီမလေးဇွန်မိုးစက်နဲ့ ညီမလေးညိုလေးနေတို့ ပို့ပေးတဲ့ နေရာတွေကို လည်ပတ်ရတာဟာ ဘလော့ဂ်မှာ သူတို့ရေးလေ့ရှိတဲ့ ပို့စ်တွေကို ဖတ်ရသလိုပါပဲ၊ တည်ငြိမ်တယ်၊ အေးချမ်းတယ်၊ ပြေပြစ် ချောမွေ့တယ်၊ တရားကို သိတယ်၊ သတိပြုစရာ အချက်လေးတွေ အမြဲပါတယ်၊ ကျနော့် ခရီးစဉ်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် တစ်ပိုင်းကလည်း စာရေးသူ၊ စာဖတ်သူတွေနဲ့ ဆုံဖို့ဆိုတော့ အခုလို သွားရင်း၊ လာရင်း ညီမငယ်တွေနဲ့ စကားစမြည် ပြောခွင့်ရတာ ဝမ်းသာစရာပါပဲ၊ အသက်အရွယ် ငယ်ပေမယ့် ဘဝဖြတ်သန်းမှုက ရင့်ကျက်အေးချမ်းတဲ့ ညီမလေးတွေရဲ့ ကျေးဇူးနဲ့ ခမ်းနားလှတဲ့ တိုပါးရိုး ကျောင်းကြီးကို ကျနော် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ရောက်သွားခဲ့ရတယ်...၊\nတတိယထပ်ကို ရောက်,ရောက်ချင်းပဲ ကျနော် သဘောကျသွားတယ်၊ ကျယ်ဝန်းပြီး လင်းချင်းတဲ့ ခန်းမကျယ်ကြီးက နေကုန်နေခန်း ထိုင်နေချင်စရာ ကောင်းသလို ခန်းမအဆုံးက မတ်ရပ်ဆင်းတုတော်ကြီးကလည်း သပ္ပါယ်လှပါတယ်၊ ပြူတင်းပေါက်တွေ အများကြီးနဲ့ ဆိုတော့ လေဝင်လေထွက် ကောင်းပြီး စိတ်ကိုကြည်လင်စေတယ်၊\nကျောင်းကြီးရဲ့ ခေါင်မိုးပေါ်မှာတော့ ဥာဏ်တော် သိပ်မမြင့်လှတဲ့ စေတီလေးတစ်ဆူ တည်ထားတယ်၊ အနီးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်တော့ မိုးမျှော်တိုက်တွေ၊ ဆောက်လုပ်ဆဲ တိုက်တွေ အများကြီး...၊ တလောဆီက ဖတ်လိုက်ရတဲ့ ရွှေတိဂုံဘုရားရဲ့ အနီးပတ်ဝန်းကျင်မှာ အထပ်မြင့် အဆောက်အဦးတွေ ဆောက်ခွင့်မပြုဘူး ဆိုတဲ့ သတင်းလေးကို ဘာရယ်မဟုတ် ကျနော် သတိရလိုက်မိတယ်၊ ဗုဒ္ဓသာသနာ ထွန်းကားရာ တိုင်းပြည်မှာက အကြောင်းမဟုတ်ပေမယ့် ဒီမှာတော့ အခုလို မိုးမျှော်တိုက်ကြီးတွေ အလယ်က ဥာဏ်တော်နိမ့် စေတီလေး တစ်ဆူတည်ခွင့်ရဖို့တောင် လွယ်ကူပါ့ မလားပဲ၊ အခက်အခဲတွေ ကြားကနေ တည်တံ့ခိုင်မြဲအောင် အားထုတ်ကြတဲ့ သံဃာတော်တွေက ကြည်ညိုစရာ ကောင်းလှတယ်...၊\nတီဗီအင်တာနာတွေ စီးမိုးထားတဲ့ တိုက်တွေကို တွေ့တော့ တစ်ခါတုန်းက ဖတ်ခဲ့ရဖူးတဲ့ ̔ငါးရိုးနင်တဲ့ လ̕ ကဗျာလေးကို သတိရချင်စရာ...၊ ဒီမှာတော့ ငါးရိုးနင်တဲ့ ခြင်္သေ့လို့များ ဆိုရမလားပဲ၊ လူနေတိုက်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မိတ်ဆွေတွေနဲ့ စကားပြောဖြစ်တော့ အိပ်ခ်ျဒီဘီနဲ့ ကွန်ဒို ဆိုတဲ့ ဝေါဟာရလေး နှစ်ခုက အမြဲလိုလို ကြားနေရတယ်၊ အစမှာ အိပ်ခ်ျဒီဘီနဲ့ ကွန်ဒိုကို ဘယ်လိုများ ခွဲသလဲလို့ ကျနော့်မှာ ဇဝေဇဝါနဲ့ရယ်..၊ နောက်တော့မှ မိတ်ဆွေတွေရဲ့ ရှင်းပြမှုနဲ့ နည်းနည်းပါးပါး သိလာတော့ ရထားစီး၊ ကားစီးရင်ကိုပဲ တိုက်တွေမြင်တိုင်း ဒါ အိပ်ခ်ျဒီဘီလား၊ ကွန်ဒိုလား ခွဲကြည့်ဖို့ လည်ပြန်လိုက်ကြည့်နေရတာ အလုပ်တစ်ခု....၊း)\nအထင်ကရ နေရာတော်တော်များများမှာ တွေ့ရတဲ့ လိမ္မော်ပင်တွေကို တိုပါးရိုးကျောင်းရဲ့ လှေကားအတက်မှာလည်း တွေ့ရပါတယ်၊ တရုတ်နှစ်သစ်ကူးမှာ လာဘ်လာဘ ကောင်းစေဖို့ဆိုတဲ့ ယုံကြည်ချက်နဲ့ ထားကြတဲ့အကြောင်း ညီမငယ်တစ်ယောက်က ရှင်းပြတယ်၊ လိမ္မော်သီးမြင်ရင် စားဖို့လောက်ပဲ တွေးနေတဲ့ ကျနော်က ̔သွားခူးစားလို့ မရဘူးလား̕ ဆိုတော့ ̔ဟာ... အစ်ကိုကလဲ၊ တာရှည်ခံအောင် ဆေးတွေ ဖြန်းထားတဲ့ ဟာကို̕ တဲ့၊ တိန်...၊ သူ့စိတ်ထဲ “စားစရာ ဒီလောက်ရှားလားဟယ်...” လို့များ တွေးနေမလား မသိ...၊\nကျနော် မြန်မာပြည်မှာ ရှိတုန်းက မုံရွာမြို့၊ မိုးညှင်းသံဗုဒ္ဓေ ဘုရားကိုရောက်တိုင်း ကျားဘမ်းသူဌေး ညီနောင်အကြောင်းကို အခွင့်ကြုံတဲ့အခါ လေ့လာဖို့ စိတ်ကူးမိပါတယ်၊ သံဗုဒ္ဓေဘုရားမှာ သူတို့ရဲ့ အလှူတွေ အများကြီး တွေ့နိုင်သလို အလှူလက်ရာကလည်း မြန်မာပြည် တခြားအရပ်က ဘုရားတွေမှာ တွေ့ရလေ့ရှိတဲ့ လက်ရာမျိုးတွေ မဟုတ်လို့ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်၊ မုံရွာမြို့မှာ သန္ဓေတည်လာခဲ့တဲ့ စိတ်ကူးလေးက အခု ဒီခရီးမှာတော့ မွေးဖွားလာခဲ့တယ်...၊\nတရုတ်ပညာရှိ၊ အမျိုးသားသူရဲကောင်း Lin Ze Xu ရဲ့ ရုပ်တုပါ၊ သူဟာ တရုတ်ပြည်ရဲ့ အကျိုးစီးပွားအတွက် အမြဲတမ်း မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ခဲ့တယ်၊ အထူးသဖြင့် ဗြိတိသျှတို့နဲ့ ဖြစ်တဲ့ စစ်ပွဲတွေမှာ သူ့ရဲ့ အကြံဥာဏ်တွေကို အများကြီး ယူခဲ့ရတယ်၊ ၁၈၃၉ ခုနှစ်မှာ Lin က ဗစ်တိုးရီးယား ဘုရင်မကြီးဆီကို ဘိန်းကုန်သွယ်မှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရပ်တန့်ဖို့ အကြံပေးတိုက်တွန်းတဲ့ စာအရှည်ကြီး တစ်စောင်ကို ရေးခဲ့ပေမယ့် ဘုရင်မကြီးဆီတော့ မရောက်ခဲ့ဘူးလို့ ဆိုတယ်၊ မြိန့်မြိန့်ကြီး ထိုင်နေတဲ့ တရုတ်သူရဲကောင်း ကြီးရယ်၊ သူ့အနောက်မှာ ဟန်ရေးပြနေတဲ့ ဂျပန်ဆူမို နပန်းသမား နှစ်ယောက်ရယ်ကို အခုလိုမြင်ရတော့ မနှစ်က အကြီးအကျယ်ဖြစ်သွားတဲ့ တရုတ်-ဂျပန် Diaoyu ကျွန်းစုတွေရဲ့ အကျပ်အတည်းကို သတိချင်စရာပါ...၊\nဟော်ပါးဗီလာထဲမှာ မြင်ရသမျှ အရုပ်တွေကတော့ တကယ့်ကို အရွယ်စုံ၊ အရောင်စုံပါပဲ၊ လူမှုရေး၊ ဘာသာရေး ရှုထောင့်တွေကနေ မကောင်းတာ မလုပ်ဖို့၊ လူကြီးမိဘ ဆရာသမားကို ရိုသေဖို့၊ ဘုရားတရားလုပ်ဖို့၊ စတဲ့ morality ပိုင်းဆိုင်ရာတွေ အပြင် အလှအနေနဲ့ လုပ်ထားခဲ့တယ်လို့ ယူဆရတဲ့ ကျေးငှက်၊ တိရိစ္ဆာန် အကောင်ပလောင်တွေကိုလည်း တွေ့ရတယ်၊ ဒီကိုမလာခင်မှာ ဟော်ပါးဗီလာနဲ့ ပတ်သက်တာတွေ ကျနော် နည်းနည်းပါးပါး လိုက်ဖတ်ကြည့်တော့ ကြိုက်တဲ့သူတွေရဲ့ အမြင်ရော၊ မကြိုက်တဲ့ သူတွေရဲ့ အမြင်ရော.. ဖတ်ရပါတယ်၊ လူတိရိစ္ဆာန်တွေရဲ့ ခန္ဓာဗေဒကို ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် ထုဆစ်ထားတဲ့ ဂရိကျောက်ရုပ်တွေ၊ ရောမကျောက်ရုပ်တွေနဲ့ ယှဉ်ကြည့်သူတွေ အဖို့တော့ ကြိုက်မှာမဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် အရုပ်တွေက လက်ရာမသေသပ်ဘူး ဆိုသည့်တိုင် လူမှုပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိန်းကျောင်းပြုပြင်ဖို့ သူ့ခေတ်၊ သူ့အခါက သူ့နည်း၊ သူ့ဟန်နဲ့ အားထုတ်ထားခဲ့တဲ့ စေတနာကိုတော့ အထင်းသား မြင်နိုင်ပါတယ်...၊\nကြည့်စရာတွေ များလွန်းလို့ ရတဲ့အချိန်လေးမှာ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကြည့်နေတုန်း မြန်မာဝန်ကြီး တစ်ပါးရဲ့ ရုပ်တုတစ်ခုကိုလည်း ဖြတ်သွားဖြတ်လာ တွေ့လိုက်ရတယ်၊ ဘယ်သူလဲ၊ ဘယ်လိုရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လုပ်ထားတာလဲ ဆိုတာတော့ အချိန်မရလို့ သွားမကြည့် ဖြစ်ခဲ့ပါဘူး၊ အကယ်၍သာ အနီးကပ် သွားကြည့်ဖြစ်ခဲ့ရင် တရုတ်ရုပ်တုတွေ၊ တရုတ်အငွေ့အသက်တွေရဲ့ အလယ်မှာ တစ်ဦးတည်းရှိနေတဲ့ မြန်မာဝန်ကြီး ရုပ်တုက “ငါတို့က တရုတ်ကို ကြောက်ရတယ်ကွ၊ တချိန်တုန်းက တတိုင်းပြည်လုံး အကျပ်အတည်း ဖြစ်နေချိန်မှာ တရုတ်ကပဲ ငါတို့ကို အသက်ဆက်ပေးခဲ့တာ...” လို့များ ခပ်တိုးတိုးလေး ဆိုဦးမှာလား မသိ...၊\nခပ်လှမ်းလှမ်းမှာတော့ ကျားဘမ်းပရုတ်ဆီ ဗူးလေးတွေ ကမ်းပေးနေတဲ့ ကျားမောင်နှမတွေကို တွေ့ရတယ်၊ အပြန်လက်ဆောင် ဟောဒီ ပရုတ်ဆီဗူးလေးတွေ ဆောင်သွားပြီး တချို့ကိစ္စတွေမှာ နှာစေးချင် ယောင်ဆောင်နေလိုက်နော် လို့များ ပြောချင်လေသလားပဲ...၊း)\nညနေပိုင်းမှာတော့ ပင်နီဆူလာက စားသောက်ဆိုင်တွေဖက်ကို ရောက်ဖြစ်ခဲ့တယ်၊ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြောသံ ကြားဖူးနေတဲ့ စားသောက်ဆိုင်တွေကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ရောက်သွားချိန်မှာ အံ့သြစိတ်နဲ့အတူ ကျနော် ဝမ်းသာမိပါတယ်၊ အံ့သြတာက ဆိုင်တွေအများကြီးကို တစ်ခုနဲ့တစ်ခု နီးနီးကပ်ကပ်၊ နွေးနွေးထွေးထွေး တွေ့လိုက်ရလို့ ဖြစ်ပြီးတော့ ဝမ်းသာတာကတော့ လေထဲမှာ သင်းပျံ့နေတဲ့ မြန်မာ အစားအသောက်တွေရဲ့ ရနံ့ကို ရလိုက်လို့ပါ၊ အဲဒီမှာ ကျနော့်ရဲ့ ကျောင်းနေဖက် သူငယ်ချင်း ထွန်းထွန်း၊ ကျနော် ဆုံတွေ့ချင်တဲ့ ကိုညိမ်းနိုင်၊ ပြီးတော့.. ကျနော့်စာတွေ ရံဖန်ရံခါ လာဖတ်တတ်တဲ့ ကိုဖုန်းလွင်တို့နဲ့ ဆုံဖြစ်တယ်၊ “အင်းလေး” စားသောက်ဆိုင်လေးထဲက အတွင်းဖက် စားပွဲလေးတစ်ခုမှာ ကျနော်တို့ အေးအေးလူလူ စားသောက်ရင်း စကားတွေ ပြောဖြစ်ကြတယ်၊ ကြည့်ပါဦး...၊ ကျနော့် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကြားနေရသမျှ စကားသံတွေဟာ မြန်မာစကားသံတွေချည်းပဲ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ၂ ရက်လောက်ကအထိ လမ်းတွေပေါ်မှာ လျှောက်သွားရင်း ကြားရတဲ့ မြန်မာသံဆိုတာ ကျနော်ကိုယ်တိုင်ရဲ့ မြန်မာသီချင်း ညည်းသံလေး တစ်ခုပဲ ရှိခဲ့တာ မဟုတ်လား၊ အခုတော့ မြန်မာစာနဲ့ မြန်မာစကားနဲ့... ညနေခင်းက နွေးထွေးနေလိုက်တာ...၊\nထွန်းထွန်းက ကျနော့်ရဲ့ စင်္ကာပူ SIM card ကို ဝယ်ပြီးပို့ပေးလိုက်သူပါ၊ ကျနော်နဲ့ ခြင်္သေ့ကျွန်းကလေးက မိတ်ဆွေ သူငယ်ချင်းတွေရဲ့ အကြားမှာ ဆက်သွယ်မှုဧရိယာ ပြင်ပ မရောက်ခဲ့တာ သူ့ရဲ့ ကျေးဇူးလို့ပဲ ဆိုရမှာပါ၊ ထွန်းထွန်းရဲ့ဘေးမှာတော့ ကိုညိမ်းနိုင်...၊ သူ့ရဲ့ ဘလော့ဂ်မှာ တိမ်ဆုပ်၊ တိမ်ခဲတွေ တမေ့တမော မျောလွင့်နေကြတာ ကျနော် မကြာခဏ သွားပြီး ငေးကြည့်နေခဲ့ဖူးတယ်၊ အနုပညာ စီးဆင်းမှုကောင်းသူမို့ ကိုညိမ်းရဲ့ စာတွေကို ကျနော်ဖတ်ဖြစ်ပါတယ်၊ မျောလွင့်တိမ်တို့ရဲ့ နားခိုရာက လောလောဆယ်မှာတော့ အင်းလေးစားသောက်ဆိုင်ထဲက စားပွဲကလေးမှာ...၊ စကားကို လိုသလောက်ပဲ ပြောတဲ့ ကိုညိမ်းကို ကြည့်ရတာ လေငြိမ်တဲ့ နေ့လယ်ခင်းတစ်ခုမှာ တိမ်စိုင်မျှင်မျှင်လေး တစ်စကို ကြည့်နေရသလိုပါပဲ၊ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အားထုတ်မှုနဲ့ ရွေ့မှန်းမသိ ရွေ့နေတာမျိုး...၊ အဲဒီညနေမှ တွေ့ရပေမယ့် စကားပြောကောင်းတဲ့ ကိုဖုန်းလွင်ကလည်း ခင်မင်စရာ ကောင်းလှတယ်၊ ကိုဖုန်းလွင်က စင်္ကာပူမှာ နေတာကြာပေမယ့် မြန်မာပြည်မှာ အတူစားသောက်ကြရင် လုပ်လေ့ရှိတဲ့ ဓလေ့ကလေးကိုတော့ မမေ့မလျော့နဲ့...၊ ဝိုင်းထဲက လူတွေ ဘယ်သူမှ မသိရအောင် တိတ်တိတ်ကလေး ကောင်တာမှာ ငွေရှင်းသွားခဲ့တယ်၊\nအဲဒီ ညနေခင်းမှာပဲ အံ့သြစရာ ဆုံတွေ့မှုလေး နှစ်ခုလည်း ကြုံခဲ့ရတယ်၊ ဂျာရစ်၊ ဂျာရစ်နဲ့ သူ့ကိုယ်သူ ရေးတတ်တဲ့ ညီမငယ်မဒမ်ကိုးနဲ့ တွေ့ဖြစ်တယ်၊ ကျနော် သတိထားပြီး ကြည့်မိသလောက် ဂျာရစ်လည်း မတွေ့သလို ရောင်ပေစူးလည်း မတွေ့မိပါဘူး၊ ဇဝနဥာဏ် အပြည့်နဲ့ စာရေးတတ်တဲ့ ညီမငယ်မဒမ်ကိုးက သူ့စာတွေအတိုင်းကို ဖော်ရွေနွေးထွေး လှတယ်၊ နောက်ထပ် ဆုံတွေ့ရမှုက ကျနော့်ကို ပိုလို့တောင် အံ့သြရစေပါတယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ ဒီကျွန်းကလေးမှာ တွေ့ဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ အနည်းဆုံးလို့ ကျနော် ယူဆထားမိတဲ့ အစ်မခင်ဦးမေနဲ့ ဆုံဖြစ်လို့ပါ၊ စာတွေအရေးနိုင်ဆုံး၊ လူသိအများဆုံး၊ ဓါတ်ပုံတွေ အရိုက်နိုင်ဆုံး ဘလော့ဂါအစ်မ တစ်ယောက်က ခင်ခင်မင်မင် ဝင်နှုတ်ဆက်တာ ကြုံရတော့ စားလက်စ ငါးရှဥ့်ခြောက်စပ်ကြော်တောင် ငရုတ်သီး အရသာပျောက်ပြီး ပေါ့ရွှတ်ရွှတ် ဖြစ်သွားသလို ပါပဲ၊ အအေးတစ်ခွက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သောက်ရင်း အစ်မခင်ဦးမေက ဘလော့ဂ်အကြောင်း၊ ဓါတ်ပုံတွေအကြောင်း ပြောပြခဲ့တယ်၊ ကျနော့်ရဲ့ အင်းလေးစားသောက်ဆိုင် ညနေခင်းဟာ နေဝင်ချိန် ပန်းချီကား တစ်ချပ်လို့ဆိုရင် ဘလောဂ့်ရေးဖော် ညီမငယ်နဲ့ အစ်မကို ဆုံတွေ့လိုက်ရတာက မတော်တဆ ဖိတ်ကျသွားတဲ့ ဆေးစက်လေး ၂ စက်ကနေ ပြန်ပြင်ဆွဲလိုက်တဲ့ အိပ်တန်းပြန် ငှက်ကလေး ၂ ကောင်ပါပဲ၊ မရည်ရွယ်ခဲ့ပေမယ့် ပန်းချီကားက ပိုပြီးပြည့်စုံဖို့ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်...၊\nနောက်တော့ နာမည်ကြီး အောချတ်ကို ကျနော်ရောက်သွားတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျနော်ရောက်သွားချိန်က နောက်ကျလွန်းနေလို့ ဆိုင်တွေသိမ်းပြီး လူသွားလူလာလည်း သိပ်မရှိတော့ဘူး၊ အဖြစ်က ဘာနဲ့တူသလဲ ဆိုတော့... ရွာတစ်ရွာက အချောအလှ ဂုဏ်သတင်း ကြီးလှတဲ့ ကွမ်းတောင်ကိုင် လုံမပျိုလေးကို ကြည့်ဖို့ဆိုပြီး ဧည့်သည်က ရောက်တော့လာပါရဲ့၊ ဒါပေမယ့် သူရောက်ချိန်က ပျိုမေတစ်သင်း ရေခပ်ဆင်းချိန်လည်း မဟုတ်၊ နွားရိုင်းသွင်းချိန်လည်း မဟုတ်၊ ညီအစ်ကိုမသိတသိ အချိန်လည်း မဟုတ်၊ သူငယ်အိပ်ချိန်လည်း မဟုတ်သလို သက်ကြီးခေါင်းချချိန် ကိုတောင်မှ အတော်လေးကျော်ပြီး ဖြစ်နေလို့ ရွာလယ်လမ်းမှာ ခွေးတစ်ကောင်၊ ကြောင်တစ်မြီးမှ မရှိတော့ဘဲ ကာလသား တစ်သိုက်နဲ့ပဲ တိုးရသလိုမျိုး...၊း)ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အော့ချတ်ရဲ့ မိတ်ကပ်ပြယ်သွားတဲ့ အလှကိုပဲ အမှတ်တရ ဓါတ်ပုံလေးတစ်ပုံ ကျနော် ရိုက်ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်၊ ကိုယ် ထပ်လာခဲ့ဦးမယ် အောချတ်...။ ။\n(ခင်မင်ဖော်ရွေလှတဲ့ အာဂန္တု ကျွန်းသူ၊ ကျွန်းသားတချို့ကို ကျနော်နဲ့အတူ အပိုင်း ၃ မှာ လိုက်တွေ့ပါဦး...နော)\n၁၉ မတ်၊ ၂၀၁၃\nPosted by ညီလင်းသစ် au 19.3.13\nreally nice to see your photos and read your words..\nဖားအောက်ကျောင်းတိုက်ကို အဲဒီ့ထောင့်က ရိုက်တော့ ပိုအေးချမ်းဆိတ်ငြိမ် သွားသလိုပဲ။ ညီမတော့ အဲလိုရိုက်ဖို့ တစ်ခါမှ စိတ်မကူးဖူးဘူး :)\nခုထိ ဖားအောက်တောရ ကျောင်းကလေး ဆီကို မရောက်ဖူးသေးဖူး :)\nWoo.... I can type in mm font at http://www.mysteryzillion.org/project/webtext/ coz at office, can't use mmfont :D\nူမတော်တဆ ဖိတ်ကျသွားတဲ့ ဆေးစက်လေး ၂ စက်ကနေ ပြန်ပြင်ဆွဲလိုက်တဲ့ အိပ်တန်းပြန် ငှက်ကလေး ၂ ကောင်ပါပဲ၊ မရည်ရွယ်ခဲ့ပေမယ့် ပန်းချီကားက ပိုပြီးပြည့်စုံဖို့ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်...\nအဲဒီစာသားလေးရယ် ၊ နောက်ဆုံးပိုဒ်အရေးအသားလေးကို ကြိုက်တယ်..နောက်အပိုင်းတွေ ထပ်မျှော်နေတယ် ကိုညီလင်းသစ်...\nကြားဖူးနားဝ စင်ကာပူက စင်ကာပူမဟုတ်တော့သလိုပဲ..။\nအကို့ အရေးအသားက တော်တော်ဆွဲဆောင်နိုင်သလို..\nဖတ်နေရင်း အသက်ရှုဖို့လဲ မေ့တယ်..။\nအဲသလို ဖားအောက်တောရ တရားစခန်းရှိနေတာ\nမြန်မာကျောင်းကို အတွင်းကော၊ အပြင်ပါ မြင်တွေ့ခွင့် ရတာလဲ စိတ်ကျေနပ်စရာ..။\n“အိပ်ခ်ျဒီဘီနဲ့ ကွန်ဒို” တဲံ့..။ ညီမ လဲ မသိဘူး..။\nလိမ္မော်ပင်ကို ခုမှ သေချာမြင်ဖူးတာ ဆိုရင် ရယ်ကြလေမလား မသိဘူး..။\nလှလိုက့်ဖြစ်ခြင်း..အဲ့အပိုဒ်ကို ဖတ်ပြီး ပြုံးမိသေးတယ်..။\nနောက်..အကို ရိုက်ပြ၊ ပြောပြတဲ့နေရာတွေ....ကျွန်းသေးသေးလေးမှာ အဲသလောက်စုံစိနေမယ်လို့ မထင်ခဲ့မိတာ အမှန်ပါ....။\nဓာတ်ပုံတွေကို သဘောတကျကြည့်ရင်း ဘေလာ့ဂ်ဂါတွေနဲ့ ဆုံတွေ့မှုတွေကို ရေးထားတာကို သဘာတကျဖြစ်မိတယ်..။\nအကို တကယ် စာရေးကောင်းပါတယ်..။\nအပိုင်း (၃) သို့ ချီင်္တက်ရန် အသင့်............... ။\nဂျာရစ်နဲ့ ကွန့် ကုိုဒီကသတိရနေတယ်လို့ ..စကားလေးမှမပါးလိုက်ရ..\nကိုညီလင်းသစ် ရေးလိုက်တော.လဲ စင်ကာပူက ပျော်စရာလေးဘဲ။ နေနေကျလူတွေရဲ. အမြင်မျိုးမဟုတ်ဘဲ၊ တခြားဝေးဝေးတနေရာက လာတဲ.လူရဲ. အမြင်ကလဲ တမျိုးစိတ်ဝင်စားဖို.ကောင်းပါတယ်။\nအဲ.လို နေရာဒေသ တနေရာရာကိုသွားပြီး အဲ.နေရာဒေသရဲ.အကြောင်း ကိုယ်.အမြင်နဲ.ကိုယ် ရေးထားတာမျိုးကို စိတ်ဝင်စားတယ်။\nအရောင်တွေကပိုတောက်တယ်။ အနောက်တိုင်းပြည်တို.၊ ဂျပန်တို.လိုနေရာမျိုးတွေမှာကျတော. အဆောက်အဦးအရောင်တွေက မှိုင်းမှိုင်းတွေများတယ်၊ဒါကလဲ သူတို.ဆီက ရာသီဥတုနဲ.အလိုက်အထိုက်ထင်ပါတယ်။\nအခုစင်ကာပူပုံတွေမှာကြည်.ရတာ အဆောက်အဦးအရောင်တောက်တောက်တွေဆိုတာ အနောက်ဖက်တိုင်းပြည်တွေမှာသိပ်မတွေ.ရတဲ.အရောင်တွေဘဲ။\nဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် ခရီးသွားပို.စ်ဖတ်နေရတာ ပျော်ဖို.ကောင်းပါတယ်။ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်မသွားနိုင်သေးပေမယ်. အခုလို အသေးစိတ်ရေးပြ၊ ပြောပြနဲ.ဓာတ်ပုံတွေပါ ကြည်.ရတာ တကယ်စိတ်ဝင်စားပါတယ်။ ကျေးဇူးပါဘဲ။\nတရုတ်ပညာရှိ ရုပ်ထု ပုံရယ်၊ ဟောပါးဗီလာက ပုံရယ်၊\nမြန်မာဝန်ကြီးတပါးပုံရယ်၊ ကျားဘမ်းပရုပ်ဆီတွေလက်ဆောင်ပေးနေတဲ. ကျားလေးတွေရဲ.ပုံတွေကိုကြည်.ရတာ မယ်လမုဘုရားက အရုပ်တွေလိုဘဲနော်\nပင်ကိုယ်ဓာတ်ခံကကောင်းပြီးသားဆိုတော့ လက်တွေ့လှုပ်ရှားမှုပေါ်မှာ ရိုက်ချက်လေးတွေနဲ့အတူ သီကုံးသွားတဲ့ အကြောင်းအရာလေးတွေက ဖတ်ရတာ စိတ်ဝင်စားစရာပေါ့ မောင်ညီလင်းရေ။ မရိုးမအီအောင်ကို ခြယ်မှုံးတတ်ပါပေတယ် အပိုင်း-၃ကို မျှော်တလင့်လင့်ပါး)\nဆုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ဘလော့ဂ်တွေ သူငယ်ချင်းတွေကို ဖွဲ့ညွှန်းထားပုံလေး သိပ်သဘောကျတာပဲ...အစ်ကို..။ အစ်ကိုဆက်ရေးမယ့် အပိုင်းဆက်ကလေးကို လိုက်လာခဲ့ဦးမယ်...း)\nဖတ်လို့ အရှိန်ကောင်းနေတုန်း အပိုင်း၃ တဲ့ ကိုရီးယားဇာတ်လမ်းတွဲကျနေတာဘဲ\nကိုညီ စာလေးတွေ ဖတ်ရတာ ခင်မင်မှု ၊ နွေးထွေးမှုနဲ့ အတူ စာဖတ်သူကို အဆုံးအထိ ဆွဲဆောင်ခေါ်ယူ သွားနိုင်တဲ့ သေသပ်တဲ့ အရေးအဖွဲ့၊ ရှုထောင့်ကောင်းကောင်းကနေ ရိုက်ထားတဲ့ ဓာတ်ပုံတွေရဲ့ ဖမ်းစားမှုကြောင့် ဖတ်လို့ဆုံးသွားမှန်းတောင် သတိမထားမိဘူးရယ်။ ဆက်ရန်မျှော်နေပါ့မည်...\nအမှန်ကတော့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးအားထုတ်မှုနဲ့ သောက်မှန်း\nEunos မှာ၂နှစ်လောက်နေခဲ့ပေမယ့် ဖားအောက်တောရ\nကျောင်းကို နာမည်ပဲသိပြီး ခုထိမရောက်ဖူးသေးဘူးရယ်၊\nကနေတစ်ဆင့် ရောက်သွားရတော့တယ်....ဖြစ်ပုံက... :)\nဖတ်လို့ အရမ်းကောင်းပါတယ်။ဘလော့ဂါညီအစ်ကို အောင် နှမတွေနဲ့ နွေးနွေးထွေးထွေး ပျော်စရာပါ။ အမလည်း ဖားအောက်တောရကျောင်းကို မကြာခဏ ဆွမ်းကပ်ဖို့ ရောက်ပါတယ်။အလွန်အေးချမ်းတဲ့နေရာလေးပါ။တိုပါးရိုး ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းဓာတ်ပုံတွေက ကိုညီလင်းသစ်ရိုက်ထားတာ ပိုပီး ခမ်းနားသွားသလိုပဲ။ အရသာရှိတဲ့ အစားတွေ ကြိုက်သလို အရသာရှိတဲ့ စာလေးတွေဖတ်ရတာ နှစ်သက်တယ်။ အရသာရှိတဲ့ စာကောင်းလေးတွေ ရေးတတ်သူတွေကိုလဲ သိပ်အားကျတယ်။ အပိုင်း (၃) မျှောနေပါ၏\nမရောက်ဖူးပေမယ့် နာမည်ကြိးနေတဲ့ ဖားအောက်အကြောင်းလေး သိရတော့ ပိုတောင်မှ ရောက်ဖူးချင်သွားတယ်အကို ...:) အစစအရာရာ မြန်မာအစားသောက်နဲ့ မြန်မာ့အလွမ်းပြေ၊ အစားထိုးဖြေသိမ့် စရာတွေ ရှိနေလို့ အဲ့မြို့လေး နာမည်ကြီးနေတာ များလားအကို ..:)))\nကိုညီ့ စာတိုင်းမှာ (အမ မြသွေးပြောသလို) ခင်မင်မှု ၊ နွေးထွေးမှုနဲ့ စေတနာ တွေအမြဲ တွေ့ ရတတ်တယ်…\nတော်ရာမှာနေ နေရတဲ့ သူတယောက်ကို ပျော်အောင်နေတတ်လာဖို့ … ပြောပြနေသလိုဘဲ…ကျေးဇူးပါ ကိုညီ…\nစိတ်ဝင်စားစွာ နဲ့ အပိုင်း၃ ကိုမျှော်နေပါ၏…\nကိုညီနဲ့ အတူသူငယ်ချင်းတွေကိုတကယ် အပြင်မှာတွေ့ \nရသလိ်ုပါပဲ။ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ \nတနေ့ နေ့ ကြုံခဲ့ရင် နေရာရာမှာတွေ့ ဖြစ်မလားပဲ။\nဖားအောက်တောရဆိုလို့မြန်မာပြည်ကထင်တာ ဆက်ဖြစ်တော့မဟုတ်ပါလား.. ကိုယ်မသိတာတွေမရောက်ဖူးတာတွေများနေပါလားနော်..ကျေးဇူးပါ အကို\nအမှတ်တရ ခရီးစဉ်လေးပေါ အကိုရ\nReally nicely, vividly and vibrantly written. Now I appreciate more of being in Singapore and being Asian.\nNicely done Ko Nyi Linn Thit. Too bad I didn't haveachance to meet you here in Swiss. May be next time.\nပုံထဲမှာ သစ်ပင်ကလေးတွေ၊ မြက်ပင်လေးတွေ ပါစေချင်လို့ ကျနော်က အဲဒီထောင့်ကို ရွေးလိုက်တာပါ၊ အင်း..ဘယ်ဖက်က ကြိုးတန်းရယ်၊ ဟိုးအနောက်က တိုက်ရယ်၊ ညာဖက် ကားပါကင်က ကားတွေရယ် မပါရင် ဒီပုံလေးက ပိုလို့တောင် အဆင်ပြေဦးမယ်..၊း)\nဒါဆိုရင်တော့ သွားဖြစ်အောင် သွားကြည့်ဖို့ ကျနော်ကပဲ တိုက်တွန်းပါရစေဗျာ..၊း)\nအားပေးတာ ကျေးဇူးပါ ညီမရေ...၊း)\nပို့စ်ထဲမှာ ပါတဲ့ အကြောင်းအရာ တစ်ချက်ချင်းကို ဆစ်ပိုင်းပြီး နှစ်သက်ကြောင်း ပြောပြသွားလို့ ကျေးဇူးပါ ညီမရေ..၊ မပျက်ကွက်သော အားပေးမှုနဲ့ အမြဲ လာလည်တဲ့ အတွက်ရော၊ ချစ်စရာ ကွန်မန့်လေးတွေ အတွက်ရော ကျေးဇူးပါနော်...၊း)\nဟုတ်တယ်ဗျာ၊ ဖြစ်ပုံကိုက ပြေးပြေးလွှားလွှား သွားသွားလာလာ...၊း)\nဟုတ်ပါတယ်၊ အရှေ့တိုင်းနဲ့ အနောက်တိုင်း.. အရောင်သုံးစွဲပုံ၊ အကြိုက်တွေ မတူတဲ့ အကြောင်း ကျနော်လည်း သတိထားမိတယ်ဗျ၊ ရှင်သန်ကြီးပြင်းရတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ပေါ် မူတည်လို့ အရောင်တွေအပေါ် နှစ်သက်ပုံကလည်း ကွဲလွဲလိမ့်မယ် ထင်ပါတယ်၊ ပြေပြစ်ပြီး ခင်မင်နှစ်လိုဖွယ်ရာ ကွန်မန့်လေးအတွက်လည်း ကျေးဇူးပါလို့ ဆိုပါရစေ...၊\nအစစ်ပဲဗျား...၊ ကျနော်လည်း ဒီလိုမျိုး ခပ်ဆင်ဆင် အရုပ်တွေ တစ်နေရာမှာ မြင်ဖူးပါတယ် အောက်မေ့နေတာ...၊ အခုမှပဲ သိတော့တယ်..၊း)\nတီတင့်ဆီကနေ အမြဲတမ်း အဲဒီလို အားပေးတဲ့ ကွန်မန့်လေးတွေ ဖတ်ရတာ ရေးရသူအတွက် တကယ်ပဲ အားရှိစေတယ်၊ ကျေးဇူး အများကြီး တင်ပါတယ် တီတင့်ရေ၊\nဟုတ်ကဲ့..၊ နှစ်သက်တာ သိရလို့လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီမရေ...၊\nအမှန်တော့ ကျနော်က အခုလို အပိုင်းလိုက်ကို ခွဲမရေးချင်တာပါ၊ ဖတ်ရသူတွေ အတွက် အရမ်းကြီး ရှည်နေမှာစိုးလို့ ဖြတ်ချလိုက်ရတာ..၊ အပိုင်း ၃ ကို မြန်မြန်လေး တင်ပါ့မယ်၊း)\nအစ်မဆီက အခုလိုမျိုး ခင်မင်နှစ်လိုဖွယ်ရာ ကွန်မန့်လေး ဖတ်ရတာ တကယ်ပဲ အားရှိ စရာပါ..၊ မလွယ်ကူ ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေနဲ့ ကြုံရသည့်တိုင် အမြဲလိုလို လာလည်နေတဲ့ အတွက်လည်း ကျေးဇူး အများကြီး တင်ပါတယ် အစ်မရေ..၊\nဒါကတော့ဗျာ.. အကြောင်းအခွင့် မသင့်သေးတော့လည်း ရွာနားဘုရား၊ ရွာသား မကြည်ညို ဆိုသလို ဖြစ်မိတာ နေမှာပါလေ..၊း) တရားစခန်းလေးက တကယ်ပဲ အေးချမ်းတာတော့ အမှန်ပဲဗျ...၊\nဖားအောက်တောရမှာ မကြာခဏ ဆွမ်းကပ်ခွင့်ကြုံတာ ကံကောင်းတယ်လို့ ဆိုရမှာ ပေါ့နော်..၊ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် မဟုတ်ဘဲ ဒီလိုပဲ ဝါသနာအလျောက် ရေးနေတဲ့ ကျနော်တို့လို စာရေးသူတွေကို မနော်နော်ရဲ့ ကွန်မန့်လို အားပေးမှုမျိုးတွေက ရှေ့ဆက်ဖို့ တွန်းအားဖြစ်စေပါတယ်..၊ ကျေးဇူးပါလို့...၊\nသေချာတယ် ညီမရေ..၊ အဲဒီကျွန်းကလေး နာမည်ကြီးရတဲ့ အချက်တွေထဲမှာ အဲဒါတွေ ကြောင့်လည်း ပါလိမ့်မယ်...၊း)\nကျနော် ကြုံတွေ့၊ ခံစားရသလို ရေးလိုက်တဲ့ စာလေးတွေက ဖတ်ရသူအတွက် စိတ်ကျေနပ်စရာ ဖြစ်စေတာ သိရလို့ ဝမ်းသာမိပါတယ်၊ ရင်းနှီး၊ နွေးထွေးတဲ့ ကွန်မန့်လေး အတွက်လည်း ကျေးဇူး တင်ပါတယ်နော်...၊\nကျနော်လည်း အစ်မရှင်လေး အပါအဝင် အားလုံးနဲ့ ထပ်ဆုံချင် ပါသေးတယ်၊ တစ်နေ့နေ့တော့ ဖြစ်ကောင်းပါရဲ့လို့ မျှော်လင့်နေမိတာ ပါပဲဗျာ..၊\nကွန်မန့်လေးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီမရေ...၊း)\nပျော်ရွှင်စရာလည်း ဟုတ်သလို အမှတ်တရလည်း ဖြစ်ခဲ့တာ အမှန်ပါပဲ ညီမရေ..၊ လာလည်တာ ကျေးဇူးပါနော်..၊\nKo Phone Lwin,\nIndeed, you can be proud of being Asian and can be happy to live in Singapore where there are many interesting things in every corner of the streets. :) Yeah, it'sashame that I couldn't manage to meet you here. Hope we'll have more chances next time. Take care!\nမျောသွားလိုက်တာများ ကိုယ်ကိုတိုင်စလုံးမှာနေတာဟုတ်ရောဟုတ်ရဲ့လားတောင်သံသယဖြစ်မိတယ် လှလိုက်တဲ့ပုံတွေပါလားအကိုရေ\n( ဒါမှန်းသိရင်ယောင်ပေစူးနဲ့လာပါတယ် ဟီးးဟီးး )\nကိုယ်တိုင်တောင် စ လုံးမှာ နေတာလား သံသယဖြစ်မိတယ် ဆိုတဲ့ မဒိုး စကားကို ဖတ်ပြီး ပြုံးမိတယ်..။\nအဟုတ်ကို ကိုညီလင်းသစ် စာရေးကောင်းပုံတော့... :)) ။\nကြိုးတန်းရယ်၊ ကားတွေရယ်၊ အနောက်က ထိုးထိုးထောင်ထောင်တိုက်ကြီးရယ်မပါတောင်မှ ဘုန်းကြီးကျောင်းလို့ ငြိမ်းခံစားလို့မရပါဘူး။ ဒီအတိုင်း ကျယ်ဝန်းတိတ်ဆိတ်ပြီး မြက်ခင်းပြင် သစ်ပင်ပန်းပင်တွေနဲ့ နေချင်စဖွယ် တိုက်အိမ် တစ်လုံးမျှသာပါပဲ။ ငြိမ်းတစ်ယောက်ထဲရဲ့အမြင် နော်။ အညာကဘုန်းကြီးကျောင်းတွေနဲ့ တော်တော်ကြီးကိုမတူတာကိုး။\n“ မြန်မာပြည်မှာ အတူစားသောက်ကြရင် လုပ်လေ့ရှိတဲ့ ဓလေ့ကလေးကိုတော့ မမေ့မလျော့နဲ့...၊ ဝိုင်းထဲက လူတွေ ဘယ်သူမှ မသိရအောင် တိတ်တိတ်ကလေး ကောင်တာမှာ ငွေရှင်းသွားခဲ့တယ်၊“ အဲဒါအဟုတ်ပဲ၊ ငြိမ်းတို့မြန်မာဓလေ့။\n“ နေဝင်ချိန် ပန်းချီကား တစ်ချပ်လို့ဆိုရင် ဘလောဂ့်ရေးဖော် ညီမငယ်နဲ့ အစ်မကို ဆုံတွေ့လိုက်ရတာက မတော်တဆ ဖိတ်ကျသွားတဲ့ ဆေးစက်လေး ၂ စက်ကနေ ပြန်ပြင်ဆွဲလိုက်တဲ့ အိပ်တန်းပြန် ငှက်ကလေး ၂ ကောင်ပါပဲ၊ မရည်ရွယ်ခဲ့ပေမယ့် ပန်းချီကားက ပိုပြီးပြည့်စုံဖို့ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်...၊“ ကောင်းလိုက်တဲ့အတွေးနဲ့အရေးပါပဲ။ ညီလင်းဘလော့ဂ်ထဲကနေ သူတို့ဆီကိုသွားလည်ဖူးတာမို့ သူတို့နဲ့တွေ့တဲ့အကြောင်းတွေဖတ်ရတာ ကိုယ့်အသိတွေကျနေတာပဲ၊ ပျော်စရာကြီး။ ကျွန်းကလေးပေါ်ကပုံပြင်နောက်တစ်ပိုင်းကို ဆက်နားထောင်ပါအုံးမယ်။\nOfcourse!because of your writing and friendship of some bloggers in SG,the tiny red dot is brighter.We may cross somewhere like KOM,i hope.\nပထမဆုံး စသဘောကျတာတော့ လိမ္မော်ပင်ကြီးပဲ ... ညီမလေးဆိုလည်း လိမ္မော်သီးခူးစားလို့ရလားပဲ တွေးမိမှာ ... နောက်ပြီး မမဒိုးကန်တို့နဲ့တွေ့တာတွေ Blogger မောင်နှမတွေနဲ့ ဆုံတာလေးတွေ ပြန်ပြောပြတော့ ရင်ထဲမှာငြိမ့်ငြိမ့်လေးနွေးထွေးသွားတယ် ... အခါအခွင့်များသင့်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ပြည်တွင်း/ပြည်ပ Blogger မောင်နှမတွေအာလုံးနဲ့ ဆုံချင်မိတယ် အစ်ကိုရေ ... :)\nဖုန်းဆက်လို့မရတဲ့ နေရာရောက်နေလို့ မဆက်ဖြစ်ဘူး ကိုညီလင်းသစ်ရေ။ ပျော်ရွှင်ခဲ့ရတယ်ဆိုလို့ ၀မ်းသာမိပါတယ်။ ကိုညီလင်းသစ်အရေးအသားနဲ့ပဲ စင်ကာပူကို အလည်သွားလိုက်ဦးမယ်\nကိုယ် ထပ်လာခဲ့ဦးမယ် အောချတ်...။ ။\nကျွန်းကလေးရဲ့ ရင်ခွင်မှာ (၃)


You can view this scene through the windows of Lokanat Gallery. There used to be street vendors selling old books. When I was young, there were long rows of bookshops on Pansodan and 37th Streets. It was known as the university of the street. As my family struggled financially, I worked for the vendors from seventh grade. My school ran from seven in the morning to twelve noon. I came here as soon as I finished and went home in the evening. At art school I earned money by working in bookshops. I helped them set up and carry their books. I also helped sell books. I was very happy then. I loved the place and also readalot. As I grew up with that, I used it for my paintings. WhenaYangon municipal law prohibited street vendors, most bookshops disappeared from Pansodan. The bookshops in front of the Hindu temple went too. Pansodan is no longer suchaspecial place.\nThe government we didn’t support has gone. A government we do support has replaced it. Still, some changes are slow. Even if you work onapainting, it takes time. Foracountry, some reforms will certainly take time. Five years is nothing like enough. Vendors are atadisadvantage because they can’t sell on the street anymore. Other people have been harmed by other reforms. But there have been many changes. Some things are much better.\nI’m notasuccessful artist. I’m justapainter. Since 2016, I haven’t sent my paintings to galleries. I developedabad relationship with them. In our country, artists who aren’t famous aren’t treated with respect. Maybe they think that if they don’t take our paintings we’ll starve. I didn’t like it when they delayed paying me. But I carried on painting and joined group shows. I get some income from independent collectors. I also work foraFrench company.\nလောကနတ်ပန်းချီပြခန်းရဲ့ ပြတင်းပေါက်ကနေ လှမ်းကြည့်လိုက်ရင် ဒီနေရာကို တွေ့တယ်။ အရင်တုန်းက စာအုပ်အဟောင်းတန်းလေးက ဒီနားမှာ ရှိတယ်။ ကျနော်တို့ငယ်ငယ်တုန်းက ပန်းဆိုးတန်းလမ်းနဲ့ ၃၇လမ်းမှာ စာအုပ်တန်း အကြီးကြီးရှိတယ်။ စာအုပ်အဟောင်းတန်းကို လမ်းဘေးတက္ကသိုလ်လို့ ခေါ်ကြတယ်။ ကျနော့် မိသားစုက ငွေကြေး မပြည့်စုံတော့ ခုနှစ်တန်းလောက်တည်းက စာအုပ်တန်းမှာ အလုပ်လုပ်ပြီး ကျောင်းတက်ရတယ်။ ကျောင်းက မနက်ပိုင်း ခုနှစ်နာရီကနေ နေ့လယ်ဆယ့်နှစ်နာရီဆိုတော့ ကျောင်းဆင်းတာနဲ့ စာအုပ်တန်းကိုလာတယ်။ ညနေပြန်တယ်။ ပန်းချီကျောင်းတက်တော့လည်း စာအုပ်ဆိုင်တွေမှာ အလုပ်လုပ်ရင်း ကျောင်းတက်ခဲ့ရတယ်။ စာအုပ်တွေ အသယ်အပို့လုပ်ပေးတယ်၊ ထမ်းပို့ရတယ်။ အားတဲ့အချိန်တွေ လာရောင်းတယ်။ စာအုပ်အဟောင်းတန်းမှာ ရှိခဲ့စဉ်က သိပ်ပျော်တယ်။ ကျနော်က စာအုပ်တန်းကိုလည်း ချစ်တယ်။ စာအုပ်တွေလည်း ဖတ်တယ်။ စာအုပ်တန်းနဲ့ ကြီးပြင်းလာတာဆိုတော့ စာအုပ်အဟောင်းတန်းလေးတွေအကြောင်း ပန်းချီကားတော်တော်များများရေးတယ်။ ရန်ကုန်စည်ပင်သာယာဥပဒေအရ လမ်းဘေးမခင်းရဘူးဆိုတော့ ပန်းဆိုးတန်းက စာအုပ်တန်းတွေ ပျောက်ကုန်တယ်။ ဟိန္ဒူဘုရားကျောင်း အရှေ့က စာအုပ်တန်းတွေလည်းပျောက်တယ်။ ပန်းဆိုးတန်း စာအုပ်တန်းကြီးဆိုတာ သီးသန့် မရှိတော့ဘူး။\nကျနော်တို့မထောက်ခံခဲ့တဲ့ အစိုးရတစ်ရပ်က မရှိတော့ဘူး။ ထောက်ခံခဲ့တဲ့ အစိုးရ တက်လာတယ်။ တချို့အရာတွေက နှောင့်နှေးကောင်း နှောင့်နှေးနိုင်တာပေါ့လေ။ ပန်းချီရေးရင်တောင် ပန်းချီကား တစ်ကားဖြစ်ဖို့က ကြာသေးတာကိုး။ နိုင်ငံနဲ့ ချီသွားပြီဆိုတော့ တချို့ အပြောင်းအလဲတွေက ကြာတာပေါ့။ ငါးနှစ်ဆိုရင်တောင်မှ လုံလောက်ချင်မှ လုံလောက်မှာ။ လမ်းဘေး မခင်းရတော့ဘူး ဆိုတော့ လမ်းဘေးဈေးသည်တွေ ဒုက္ခရောက်သွားတာရှိတယ်။ မူတစ်ခု ချမှတ်လိုက်ရင် ဒုက္ခရောက်တဲ့သူတော့ ရှိမှာပဲ။ ဒါပေမယ့် တော်တော်ပြောင်းလဲသွားတယ်။ တချို့အရာတွေ တော်တော်ကောင်းလာတယ်။\nကျနော်က အောင်မြင်တဲ့ အနုပညာသမားမဟုတ်ဘူး။ ပုံရေးနေတဲ့သူတစ်ယောက်ပါပဲ။ ၂၀၁၆ နောက်ပိုင်းမှာ ဘယ်သူ့ဆီမှ ပန်းချီကားမပို့တော့ဘူး။ ကျနော်နဲ့ ပြခန်းတွေ အဆင်မပြေ ဖြစ်လာတယ်။ ကျနော်တို့ နိုင်ငံမှာ နာမည်မရှိတဲ့ ကျနော်တို့လို ပန်းချီဆရာတွေကို သူတို့က အရေးမလုပ်ကြဘူး။ ငါတို့မယူရင် ဒီကောင်တွေ ငတ်သွားမှာပဲ ဆိုတဲ့ စိတ်ထားမျိုးတွေ ရှိလားမသိဘူး။ ပိုက်ဆံရှင်းတဲ့အခါ နှောင့်နှေးနေတာက ကျနော့်အတွက် အဆင်မပြေတော့ဘူး။ ပန်းချီကားတွေ ဆက်ရေးတယ်။ group show တွေပါတယ်။ အပြင်ဝယ်လက်လေးတွေနဲ့ ရပ်တည်တယ်။ ပြင်သစ်ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ ပန်းချီဆရာအဖြစ် ခြောက်လ အလုပ်လုပ်ခဲ့တယ်။ အခုတော့ ဆရာကြီး ဦးဝင်းဖေရဲ့ မန်နေဂျာလုပ်နေပါတယ်။


လူတွေဆင်နွှဲအဘယ်ကြောင့်ကျနော်တို့နိုင်ငံမှာကဒီဖြစ်ရပ်အတွက်များစွာသောနေဆဲသံသယဖြစ်ဖွယ်ဖြစ်ကြောင်းနားလည်သဘောပေါက်ကြဘူး ဟယ်လို ? အောက်တိုဘာ 31 ရက်တွင် Celts စပါးရိတ်ရာကာလ၏အဆုံးသင်္ကေတဖြစ်သော Samhain, သူတို့ရဲ့အဘို့ဆောင်သောပွဲကျင်းပဆိုတဲ့အချက်ကို။ သူတို့တကယ်အဟောင်းတစ်နှစ်တစ်နှစ်ကုန်လေ၏အသစ်တစ်ခုတဦးတည်းစတင်ကြောင်း။ နောက်ပိုင်းတွင်ခရစ်ယာန်များအားလုံးအဟောင်းဘာသာရေးထုံးတမ်းဖျက်သိမ်းကြပါပြီ, ဒါပေမယ့် Samhain မေ့လျော့မခံခဲ့ရနှင့်နီးပါးကက်သလစ်နိုဝင်ဘာလ 1 ရက်နေ့တွင်ကျင်းပသည့်အားလုံးသူတော်စင် '' နေ့ရက်စွဲတွေနဲ့တိုက်ဆိုင်။ သူကအားလုံးသူတော်စင် (အားလုံး Hallows ဧဝက) ၏နာမကိုအမှီညနေပိုင်းပေးထားခဲ့သည်။ အဘယ်မှာယနေ့ဟယ်လိုဆင်နွှဲဖို့? ပြီးခဲ့သည့်ရာစုနှစ် 20-ies နှင့်အတူ, အဲဒါကိုများ၏ဖက်ရှင်ဟာဆူညံလှုပ်ရှားမှုများကိုခစျြသူကိုဥရောပကနေရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်ယူဆောင်ရှိရာအမေရိကန်, အတွက်အလွန်လူကြိုက်များဖြစ်လာသည်။ ထို့နောက်တဖြည်းဖြည်းကနေဒါ, အနောက်ဥရောပ, သြစတြေးလျ, ပင်အများအပြားအာရှနိုင်ငံများ၌ဤကဲ့သို့သောပွဲတော်များပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။\nအမြဲဆေးထည့်နဲ့အတူ theme ပါတီများကျနော်တို့နိုင်ငံမှာအားလုံးသူတော်စင်များ၏ညနေပိုင်းတွင်လျင်မြန်စွာလူကြိုက်များဖြစ်လာခဲ့သည်အဘယ်ကြောင့်ဖြစ်သော, လူတွေဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ အာဏာပိုင်တွေမကြာခဏနေဆဲနိုဝင်ဘာလ၏နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်တလျှောက်လုံးကျောင်းထဲမှာ, ဒါပေမယ့်နေအိမ်များနှင့်ကလပ်၌ကျင်းပဖို့မမေးမလျှောက်နေကြပါတယ်ပေမယ့်ရယ်မောခြင်းနဲ့ပျော်စရာစိုးစံ။ ဒီဖြစ်ရပ်အဘို့သင့်တိုက်ခန်းသို့မဟုတ်အားလပ်ရက်အိမ်ပြန်ထုတ်စစ်ဆေးအလွန်လွယ်ကူသည်။ သငျသညျဟောင်းဖယောင်းတိုင်ရှိပါက, ထို့နောက်ချက်ချင်းစားပွဲပေါ်သူတို့ကိုနေရာ။ မြို့ရိုး, ထောင့်အတုပင့်ကူအိမ်ဟာ Thread ထဲကနေဆွဲထားနိုင်ပါတယ်။ ကောင်းပြီ, သင်အရိုးစုဇီဝဗေဒဝန်ကြီးအဖွဲ့နှင့်အတူအခန်းထဲသို့ဆွဲယူနိုင်ပါတယ်, ဒါပေမယ့်သူကမပါလျှင်သူကအရေးမပါဘူးဆိုရင်။\nသရဲတစ္ဆေများနှင့်စုန်း၏ "ကြောက်မက်ဘွယ်သော" ရေးဆွဲအတူလက်ျာလေထုအိမ်လုပ်ရုပ်ပုံဖန်တီးကူညီပါ။ အခန်းထဲမှာနှေးကွေးဂီတနှင့်မှောငျနန်းစံ play ရပါမည်။ Next ကိုအရာသာ creepy များအတွက်ဖြစ်နေဆဲပေမယ့်ပျော်စရာ မျက်နှာဖုံးများ နှင့်ဝတ်စုံ - ထိုဖုတ်ကောင်, သရဲတစ္ဆေ, နတ်ဆိုးများနှင့်အခြားမိကျောင်းယနေ့ကျွန်တော်တို့ရဲ့ပါတီမှာအဓိကဧည့်သည်များဖြစ်လိမ့်မည်။ ပြိုင်ပွဲကဒီမှာအထူးရွေးချယ်ထားသည့်ကြသည် - အရှိဆုံးစက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ်သောပုံပြင်, ကြောက်မက်ဘွယ်သောနက်နဲသောအရာ, အိမ်သာစက္ကူ mummy နှင့်အခြားသူများအောင်ပထမဦးဆုံးသူဝတ်စုံ, မှော်, tricks, ၏ချီတက်ပွဲပါ။\nအတော်များများကဤ action လေးတွေအဘို့ဆိုးရွားကြောင်းယုံကြည်ကြသည်။ ဒါပေမဲ့သူတို့လညျးမိမိရွယ်တူထိတ်လန့်ပုံပြင်များ scaring ခန့်အရူးမှ, ဒါမှမဟုတ်တစ်ဦးဝတ်စုံကိုရွှင်လန်းသောတစ္ဆေ Casper အတွက် run ဖို့ချစ်ကြတယ်။ ကိုယ့်အခန်းကိုသိပ်ကြောက်မက်ဘွယ်သောလေထုဖြစ်ပါသည်, က overdo ပါဘူး။ ဇီးကွက်သို့မဟုတ်လင်းနို့အဲဒီမှာတစ်ဖယောင်းတိုင်နှင့်အတူ Fang ဖုတ်ကောင်များနှင့်ဖရုံသီးထက်ပိုမိုသင့်လျော်သောဖြစ်နဂါးနှင့် Spider-Man အောင်မြင်စွာသေပြီကိုအစားထိုးပါလိမ့်မယ်။ ချိုမြိန်ရယူထားသောပင့်ကူသို့မဟုတ်ရယ်စရာ mordashek အားဖြင့် style အမျိုးမျိုးနိုင်ပါသည်။\nမင်္ဂလာဆောင်နှစ်ပြည့်နှစ်ပတ်လည်အထိမ်းအမှတ်ကိုဘယ်လို - 1 နှစ်က?\nမိန်းကလေးတစ်ဦးအဘို့အလက်ဆောင်ပေးမယ်6နှစ်\nသငျသညျ6နာရီအကြာတွင်မစားကြပါလျှင်အလေးချိန်ဆုံးရှုံးဖို့ကဖြစ်နိုင်ခြေရှိပါသလား?\nLeukopenia - ထိုအကြောင်းတရားများ\nဆွဲဆောင်မှုအရှိဆုံးခြေထောက်၏ထိပ်တန်း 10 ဦးစတားပိုင်ရှင်များ\nဂျေရုဆလင် artichoke - လာသောအခါရိတ်လော\nယခုချီလီအတွက်ဖြစ် 22 အကြောင်းရင်းများ!


That's so good, right?: ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် လိင်တူချစ်သူ (အမျိုးသား)များ ရဟန်းပြုခွင့်ရ မရ ?\nဗုဒ္ဓဘာသာဝင် လိင်တူချစ်သူ (အမျိုးသား)များ ရဟန်းပြုခွင့်ရ မရ ?\nဗုဒ္ဓဘာသာဝင် အမျိုးသားတို့အတွက် ခေတ္တခဏမျှဖြစ်စေ ရဟန်းဘောင်တက်ခွင့်ရခြင်းသည် ဘ၀အတွက် အလွန်ပင်မွန် မြတ်၍ အရေးကြီးသော အခွင့်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်နည်း ? ခိုင်လုံ သော အကြောင်းပြချက်များစွာ ရှိသည့်အနက်မှ ယခုဘုရား ၅ဆူ ပွင့်ရာ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာတွင် နောက်ဆုံး ပွင့်တော် မူခဲ့သော ဂေါတဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားသည် ဘုရားဖြစ်ရန် ဆည်းပူးဖြည့်ကျင့်ခဲ့ရသော ပါရမီဖြည့်ရာဘ၀ လေးသင်္ချေနှင့် ကမ္ဘာတစ်သိန်းတိုင်ရှိခဲ့ သော်လည်းရဟန်းဘ၀ကို (၉) ဘ၀သာရရှိခဲ့ပေသည်။ ဤ အချက်တစ်ခု တည်းကပင်ရဟန်းဘ၀သို့ရာက်ရှိရခြင်း၏ အဖိုးတန်မှုကို ကောင်းစွာသိနိုင် ပေသည်။\nထိုပြင် မြတ်စွာဘုရားသက်တော်ထင်ရှားရှိစဉ်ကပင် ကိုယ်တော်မြတ်ဆွမ်းခံပြန်၍ သီတင်းသုံးရာကျောင်းတော်သို့ရောက်စဉ် ခြေတော် ဆေးရာခုံ၌ ခြေတော်ဆေးရင်း နောက်ပါ သံဃာတော် တို့အား နုတ်တော်ကပင်ဖွင့်၍ 'ချစ်သားတို့ လူ့ဘ၀သည်ရခဲ့၏၊ဘုရားပွင့်ရာအခါသည်ကြုံခဲ၏၊ ရဟန်းဘ၀သို့ရောက်ရှိရန်ခက်ခဲ၏၊ မြတ်သောတရားကိုကျင့်ကြံ အားထုတ်ဖို့ရန်အတွက်ခက်ခဲ၏။ မြတ်သောတရားကို ယုံကြည်သောသဒ္ဓါတရားနှင့်ပြည့်စုံ ခြင်းသည်ခက်ခဲ၏။'' ဟု ကြုံကြိုက်ခက်ခဲလှသော ဒုလ္လဗ္ဘတရား ၅ပါးကို နေ့စဉ် မိန့်မြွတ် ဆုံးမ တော်မူခဲ့သည်။ ဤ အချက်သည်လည်း ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် အမျိုးသားတို့အဖို့ မွန်မြတ်သော ရဟန်း ဘ၀သို့ရောက် ရှိရန်အတွက် မည်မျှခက်ခဲသည်ကိုသိနိုင်ပေသည်။\nရဟန်းဘ၀ရောက်ရှိခြင်းသည်မည်သို့သော အကျိုးထူးကိုရသနည်းဟူသည်ကိုမူ ရွှေပါရမီ တောရ ဆရာတော် အ၇ှင်ဆန္ဒာဓိက ၏ လေအတိုင်းဖြေရလျှင်'ကုသိုလ်အများကြီးရချင်လို့" ဟုသာပြောရပေမည်။ အကျယ်သိလို လျှင်မူ ဆရာတော်ရေးသားတော်မူသော'ရဟန်းဘာကြောင့် ၀တ် ရလည်း" စာအုပ်ကိုသာရှာဖတ်စေလိုကြောင်း လက်တို့ လိုက်ရပေသည်။( ဤစာမူရေသားရန် ရွှေပါရမီတောရ မှအင်တာနက်အသုံးပြုခ စပွန်ဆာမပေးပါ ကြောင်းသိစေ အပ်ပါ သည်း) ဤနေရာတွင်မူ သက်ဆိုင်သည့်အကြောင်းအရာကိုသာ ဖော်ပြပေးမည်ဖြစ်သည်။\nဗုဒ္ဓဘာသာဝင်အမျိုးသားများ ရဟန်းဘောင်သို့တက်လှမ်းရန် သိက္ခာတင်ရန်အတွက် သိမ်တော်အတွင်း ရှိနေစဉ် ရဟန်းလောင်းဘ၀၌ အစဉ်မေးမြန်းလေ့ရှိသော မေးခွန်းများအနက် " သင်ယောက်ျားစင်စစ်ဖြစ်ပါရဲ့လား' ဟူသော မေးခွန်းသည် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် လိင်တူချစ်သူ(အမျိုးသား)များ အတွက် ကြီးစွာသောအခက်အခဲဖြစ်မည်ဟုယုံ့ကြည်ပါသည်။ ယခုအခါ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် လိင်တူချစ်သူ(အမျိုးသား)များအတွက်ရဟန်းပြု၍ ရနိုင်မရနိုင် ဟူသော ကိစ္စသည်ဒွိဟဖြစ်ခြင်း အမှုသို့ ရောက်ရှိနေရပါသည်။ ယခုစာရေးသူလေ့လာတွေ့ရှိသော အချက်အချို့သည် ယင်းဒွိဟဖြစ်ရသော ကိစ္စအား ဖြေရှင်းနိုင်ရန်အတွက် အထောက်အကူဖြစ်မည်ဟုယုံကြည်ပါသည်။\nပထမဦးစွာ သတိပြုစေလိုသည်မှာ မြတ်ဗုဒ္ဓကဲံ့သို့သော အတုမဲ့ပုဂ္ဂိုလ်သည် လူတန်းစားခွဲခြားလိုသော ပုဂ္ဂိုလ်မဟုတ်သည်ကို မြတ်ဗုဒ္ဓပွင့် တော်မူရာခေတ်အခြေအနေ ကိုဆင်ခြင်၍လည်းကောင်း ဟောကြားတော်မူခဲ့သော တရားတော်များအားလေ့လာခြင်းဖြင့်လည်း မြတ်ဗုဒ္ဓသည် ပထမဆုံး လူတန်းစားခွဲခြားမှု၊ယောက်ျား မိန်းမလိင်ခွဲခြားမှု တို့ကို ပထမဆုံး တိုက်ဖျက်ခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ် ဟုသိရှိနိုင်ပေသည်။\nပါဠိ ဘာသာဖြင့် ပဏ္ဍုက်ဟုခေါ်ဆိုသော လိင်တူချစ်သူ အမျိုးသားတို့သည် ဗုဒ္ဓပွင့်ရာ ကာလတွင်အထင် အရှား ရှိကြလေသည်။ မြတ်ဗုဒ္ဓဟောကြားသောဝိနည်းဥပဒေတော်ကြီးတွင် တိအလင်းပါဝင်ထား၏။ သံဃာတော်များ ဆွမ်းခံ့ရန်မသင့်တော်သော နေရာများဟူ၍ တားမြစ် တော်မူထားသော နေရာများတွင် ပဏ္ဍုက်တို့အိမ်ပါ၏။ မြတ်စွာဘုရား လက်ထက် သံဃာရတနာအလွန်စည်းပွားတိုးတက်ချိန်တွင် ပဏ္ဍုက်တို့သည် လည်းသံဃာ အဖြစ်သို့ဝင်ရောက်၍ အခြား သောသံဃာတို့နှင့် မလျှောသောနေထိုင်မှုကိုပြုကြလေရာ အခြားသောတိတ္ထိဂိုဏ်းဝင်များက သံဃာရတနာ အား ပုတ်ခပ် ပြောဆိုခြင်းအမှုကိုပြုကြသဖြင့် ဘုရား၇ှင်၏ ဥပသိကာ ဥပါသိကာမတို့လည်း မြတ်ဘုရားအားလျှောက်ထားသောကြောင့် ဘုရား၇ှင်သည် ရ ဟန်းပြုရာ၌ သိမ်အတွင်းကံဆောင်စဉ် "သင်ယောက်ျားစင်စစ်ဟုတ်ပါရဲ့လား" ဟူသော မေးခွန်းပေါ်ပေါက် လာခဲ့ရသည်။\nသို့သော်မြတ်စွာဘုရား၇ှင်သည် လူသားတို့အပေါ်ကြီးသော ကရုဏာထားသည့်အပြင် ခြားခြင်းမ၇ှိ သော အနှိုင်းမဲံ့ကရုဏာ၇ှင်ဖြစ် ရကား ပဏ္ဍုက်များအပေါ်တွင် လည်းများစွာ ကရုဏာထားတော်မူ ကြောင်းကို အဌကာထာ ဆရာတော်များ၏ ဖွင့်ဆိုချက်များတွင်တွေ့၇ှိနိုင်သည်။\nကင်္ခါဝိတရဏီအဌကထာ နှာ-၁၀၄ ၊ပါရာဇိက ကဏ္ဍ ပထမပါရာဇိက၀ဏ္ဏနာ ဒုပုဒ် ကြောင်းရေ ၄တွင် 'ပဏ္ဍကာဒယော ၀ဇ္ဇနှီယပုဂ္ဂလ ကထာယံ ၀ုတ္တာ၊ တေသု အာသိတ္တပဏ္ဍကဉ္စ ဥသူယပဏ္ဍကဉ္စ ဌပတွာ ဩပက္ကမိကပဏ္ဍကော နပုံသကပဏ္ဍကော ပဏ္ဍကဘာဝပက္ခေဌိတော ပက္ခပဏ္ဍကော စ ဣဓ အဓိပ္ပေတော။\nဆီလျှော်စွာပြန်ဆိုရလျှင်မူ "ပဏ္ဍုက်အစ၇ှိသော အပြစ်နှင်တကွဖြစ်သော ရဟန်းအဖြစ်မရ၇ှိ ထိုက် သော အဘဗ္ဗပုဂ္ဂိုလ် (၁၁) ယောက် တို့အကြောင်းအားဆိုဦးအံ့၊ ထိုပဏ္ဍုက်အစ၇ှိသော အပြစ်နှင်တကွဖြစ်သော ရဟန်း အဖြစ်မရ၇ှိထိုက်သော အဘဗ္ဗပုဂ္ဂိုလ် (၁၁) ယောက်တို့တွင်မှ အာသိတ္တကပဏ္ဍုက်၊ ဥသူယပဏ္ဍုက် တို့ကို ကြဉ်ထား၍ ဩပက္ကမိကပဏ္ဍုက် ၊ နပုံသကပဏ္ဍုက်တို့သည်ကား အလျှင်းရဟန်းမပြုကောင်း၊ ပက္ခပဏ္ဍုက်သည်ကား ရံခါရဟန်းပြု ကောင်း၏ ဟု ဤ၌ အဓိပ္ပယ်ရ၏။"\nမြန်မာလိုတော့ "ပဏ္ဍုက်အစ၇ှိသော အပြစ်နှင်တကွဖြစ်သော ရဟန်းအဖြစ်မရ၇ှိထိုက်သော အဘဗ္ဗပုဂ္ဂိုလ် (၁၁) ယောက်တို့ အကြောင်းအားဆိုဦးအံ့၊ ထိုပဏ္ဍုက်အစ၇ှိသော အပြစ်နှင်တကွဖြစ်သော ရဟန်းအဖြစ်မရ၇ှိ ထိုက်သော အဘဗ္ဗပုဂ္ဂိုလ် (၁၁) ယောက်တို့တွင်ပါဝင်သော ပဏ္ဍုက်တို့ထဲတွင်မှ အာသိတ္တကပဏ္ဍုက်၊ ဥသူယပဏ္ဍုက် တို့သည်ရဟန်းပြုကောင်း၏၊ ဩပက္ကမိကပဏ္ဍုက် ၊ နပုံသကပဏ္ဍုက် တို့သည်ကား လုံးဝရဟန်းမပြုကောင်း ၊ပက္ခပဏ္ဍုက် သည်ကား ပဏ္ဍုက်ပက္ခလွန်ရာအခါ၌ ရဟန်းပြုကောင်း၍ ပဏ္ဍုက်ပက္ခ၌တည်ရာ၌ရဟန်းမပြုကောင်း" ဟု အဓိပ္ပါယ်ရလေ၏။\nဒီနေရာမှာ ပဏ္ဍုက်ရဲ့ အဓိပ္ပယ်ကိုသေချာသိဖို့လိုပါသည်။ ပဏ္ဍုက်အားအနက်ပြန်ဆိုရာတွင်မူ လိင်အဂါင်္ချို့ တဲ့သူ့ဟူ၍ ပြန်ဆိုထားပါသည်။ သို့သောလိင်တူချင်းချစ်သူများကိုလည်း နှောင်း ခေတ် ပညာ ရှင်များမှ ထည့်တွင်း၍ အဓိပ္ပယ်ယူ သည်ကိုတွေ့ရသည်။ပါဠိဘာသာ၏ စည်းမျဉ်းအရပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရား၇ှင်မှ ပဏ္ဍုက်အား(၆) မျိုးခွဲခြားထား သည်။ ယင်းတို့မှာ .................\n(၁)အာသိတ္တကပဏ္ဍုတ်= သူတစ်ပါး၏အဂါင်္ဇာတ်ကိုစုပ်၍သုတ်သွန်းမှရာဂငြိမ်းသူ ( အင်း ရှင်းရှင်းပြော ရရင်ကန်တော့နော် သူများပစ္စည်းကိ်ုစုပ်ပြီး သူများက သုတ်လွှတ်ပေးလို့က်မှ ရာဂငြိမ်းတဲ့သူလို့ပြောတာ...။ "ကီးသမား၊ပလွေသမားတွေပေါ့ကွယ်"...း)\n(၂) ဥသူယပဏ္ဍုတ် = သူတစ်ပါးမေထုန်ပြုသည် ကိုကြည့်၍ငြူစူမှရာဂငြိမ်းသူ\n(အဲ့ဒါကတော့ သူများတွေလိင်ဆက်ဆံတာကိုကြည့်ပြီး အာသာပြေတဲ့လူတွေ ဥပမာ အတွဲချောင်းတဲ့လူတွေ အပြာကား ကြည့်တဲ့လူတွေ၊ အလွန် အကျူး စိတ်ဝင်စားတဲ့ သူများကို ဆိုလို သည်၊ (ကာဗာ လုပ်ခြင်းမဟုတ်ပါး) စိတ်ပညာအရလည်း ယင်းကိုရောဂါတစ်ခုအဖြစ်သတ်မှတ်ထားပါသည်။)\n(၃) သြပက္ကမိကပဏ္ဍုတ်= ဝှေးစေ့ထုတ်အပ်သူကိုခေါ်သည်။\n(နတ်ကွပ်ဟု အပြင်တွင်လူပြောများသော မွေးရာပါများသာမက အကြောင်းကြောင့် ထုတ်ရသူ့များ လဲပါပါသည်၊ ရှေးတရုတ်မင်းဆက်များထဲမှ ကုန်းကုန်းတွေလိုပေါ့း)\n(၄)ပက္ခပဏ္ဍုတ်= လဆုတ်ပက္ခ၌ ရာဂပူပန် ၍လဆန်းပက္ခ၌ရာဂငြိမ်းသူ\n(ယင်းပုဂ္ဂိုလ်များသည် သာမန်ချိန်၌ ယောက်ျားစင်စစ်ဖြစ်သော်လည်း ပဏ္ဍုက် ပက္ခတည်ရာ တွင် ပဏ္ဍုက်စိတ်ဝင် ၏၊မိန်းမပုံသို့လုံးလုံးပြောင်းသွား၏။ တစ်ပက္ခတွင် ၁၅ ရက်ရှိ၏၊လပြည့်လကွယ် မြန်မာလနှင့်တွက်၏)\n(၅)နပုံးပဏ္ဍုတ်(နပုံသကပဏ္ဍုက်)= ယောကျာ်းဘာဝရုပ် မိန်းမဘာဝရုပ်ကင်းသူ\n(ယင်းပုဂ္ဂိုလ် များသည် မွေးကတည်းကပင် မည်သည်အင်္ဂါမျှ မပါသူများဖြစ်သည်။ ယင်းအဖြစ်မျိုး ဖြစ်နိုင် သည် ကို သီဟိုလ်ပြည်(ယခုသီရိလင်္ကာ) မူလသောမကျောင်းတွင်သီတင်းသုံးခဲ့၍ သဂြိုဟ်လက်သန်းကျမ်းကို ပြုစုတော်မူသော အရှင်အနုရုဒ္ဓါမထရ်၏သဂြိုဟ်လက်သန်းကျမ်း အဘိဓမ္မာသင်္ဂဟ ပါဠိတော်( ယခု အစိုးရ ပထမပြန် ငယ်၊ လတ်၊ကြီး စားမေးပွဲများတွင်သာမက ရန်ကုန်၊မန္တလေး အသင်းစာမေးပွဲ(အဘိဝံသ၊လကာင်္ရ စာမေးပွဲ) များတွင် ပင်ပြဌန်းစာအုပ်အဖြစ် သင်ကြားရသော စာအုပ်ဖြစ်ပါသည်) ရုပ်ပိုင်း စာပုဒ် (၅၄)တွင်\n" တတ္ထာပိ ဘာဝဒသကံ ကဒါစိ နလဗ္ဘတိ " မြန်မာပြန်-ထိုသုံးပါးသော ဒသကတို့တွင်လည်း ဘာဝဒသက (ယောက်ျားအဖြစ်၊မိန်းမအဖြစ်) ကိုရံခါမရ အပ် ဟု ထင်ရှားစွာပြထား၏။)\n(၆) ဥဘတောဗျဉ်း= ယောကျား၊မိန်းမလိင်အင်္ဂါနှစ်ခုပါသူ၊\n(ယင်းတို့မှာအပေါ်မှနပုံးပဏ္ဍုက်နဲ့ပြောင်းပြန်ပင်ဖြစ်၏၊ ယခုခေတ်၌ ၎င်းတို့အား Intersexဟုခေါ်ဆိုလေ၏၊ ယောက်ျား အင်္ဂါစပ်၊မိန်းမအင်္ဂါစပ်၂မျိုးလုံး ထင်ရှားစွာ၇ှိလေ၏)\nအထက်တွင်ဖေါ်ပြထားသောအဌကထာ၏ အဆိုအတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။ အာသိတ္တက ပဏ္ဍုတ်၊ ဥသူယပဏ္ဍုတ် တို့သည်သာ ရဟန်းပြု၍ ရလေ၏၊ သြပက္ကမိကပဏ္ဍုတ်တို့မှာမူ ယောက်ျား ဟု၍ အသိအမှတ်ပြု ရာဖြစ် သော အထိန်းအမှတ်ကွယ်ပျောက်နေသောကြာင့် ယောက်ျား စင်စစ်ဟုမဆိုနိုင်ပေ၊။ နပုံးပဏ္ဍုတ်(နပုံသကပဏ္ဍုက်)တို့မှာမူ လိင်အဂါင်္သတ်မှတ်နိုင်မှုမရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ဥဘတောဗျဉ်းမှာမူ လိင်အဂါင်္၂ခုလုံးပါဝင်သောကြောင့် မည်သို့မျှသတ် မှတ်၍မရနိုင်ပေ။ အကယ်ရဟန်းပြုပါက မည်သို့ သတ် မှတ်မည်နည်း၊ ရဟန်းမလော့ ရဟန်းလော.၊ ထို့သို့တွက်ဆ ကြည့်လျှင်မူ ကောင်းစွာသိရှိပေလိမ်မည်။\nပက္ခပဏ္ဍုက်များမှာမူ မိမိယောက်ျားအသွင်၇ှိနေစဉ်အတွင်း ရဟန်းပြု၍ ရနိုင်ပေ၏၊ ရတောင့် ရခဲ့ ရဟန်းအဖြစ်သို့ရောက်စဉ် ခဏပင်ဖြစ်စေကာမူကောင်းစွာကျိုးစာအား ထုတ်လျှင် မိမိ် ဥာဏ် ၇ှိသ လောက် အကျိုးရှိမည် ပင်ဖြစ်သည်။ ယခုခေတ်အခေါ် လိင်တူချစ်သူများနှင့် ပတ်သတ်၍ ရှင်းလင်းပါဦးမည်။ Lesbian (လပ်ဘီယံ) များတွင်ပါ ၀င်သော ယောက်ျားစိတ်ပေါက်သော အမျိုးသမီးများမှာလည်း ရဟန်း ပြု၍ မရပါ။ Gay (ဂေး) ဟုခေါ်ဆိုသေ လိင်တူချစ်သူအမျိုးသားများတွင်မူ အထက်တွင်ဖော်ပြသော အချက် အလက်များ နှင့် ညီလျှင်မူဝတ်၍ရပါသည်။ Bisexual များမှာမူလည်းဂေးနှင့်ထပ်တူပင်ဖြစ်၏။ အထူးပြဿနာ များနိုင်သော Transgender(လိင်ပြောင်းသူ) များမှာ ရဟန်းပြု၍ မရနိုင်ပေ၊ အဘယ် ကြောင့် ဟူမူကား အရှင်အနုရုဒ္ဓါမထရ်၏သဂြိုဟ်လက်သန်းကျမ်း အဘိဓမ္မာသင်္ဂဟ ပါဠိတော်ရုပ်ပိုင်း ၅၄ တွင် လိင်ပြောင်းရုံ ဖြင့် အမှန်တကယ် မပြောင်းလဲနိုင် ကြောင်းကို "ဂဗ္ဘသေယျက သတ္တနံ ပန ကာယ ဘာဝ ၀တ္ထုဒသကသခါင်္နိ တီဏိ ဒသကာနိ ပါတုဘ၀န္တိ။"\nသံသေဒဇသြပပါတိက ပဋိသန္ဓေမှတပါး ဂဗ္ဘသေယျပဋိသန္ဓေကို ဆိုဦးအံ့၊ အမိဝမ်းတွင်းမှ ကိန်းကုန်သော သတ္တ၀ါတို့အား ကာယဒသက၊ ဘာဝဒသက (ဣတ္ထိဘာဝဒသက(မိန်းမအဖြစ်)၊ ပု မ္ဘာဝဒသက (ယောက်ျားအဖြစ်)) ၊ ၀တ္ထုဒသကဟု ဆိုအပ်ကုန်သော ၃ပါးသော ဒသကတို့သည် ထင်ရှားဖြစ်ကုန်၏။ ဟူ၍ ထင်ရှားတွေနိုင်၏၊ ထိုပြင် ယင်းလိင်ပြောင်းလဲ ထားသူများသည် နေ့စဉ် မိမိတို့ပြောင်းလဲထားသည် လိင်နှင့်သက်ဆိုင်သည့် ဟော်မုန်းအားတိုးဆေးများ အားသောက်သုံး နေရခြင်းသည် ယင်းအဆိုမှန်ကန်ကြောင်း တနည်းတဖုံ ထောက်ခံနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။\nသို့သော် ယင်းစာပုဒ်ကိုထောက်ခြင်းဖြင့် အမျိုးသားမှ အမျိုးသမီးအဖြင့် လိင်ပြောင်းထားသော Transgender (လိင်ပြောင်းသူ) များရဟန်းပြု ၍ ရပါသလားဟူသောမေးခွန်းမှာမူ အတန်ဖြေ၇ှင်း ရခက်ခဲနိုင်ပေ၏၊ အမျိုးသမီးယောဂီ အဖြင့်ကား ၄င်းတို့အတွက်သာ၍ အဆင်ပြေနိုင်ပေသည်။ ထိုပြင် ဓမ္မာအဘိသမပဉ္စပါဠိတော်.တွင်ပါဝင်သော မဂ်ဖိုလ် မရနိုင်သူ တွေထဲမှာပါသော ပဏ္ဍုက်ဆိုသည်မှာ ရဟန်းလုံးဝပြုမရသော ဩပက္ကမိကပဏ္ဍုက် ၊ နပုံသကပဏ္ဍုက်၊ ဥဘတောဗျဉ်း= ယောကျား၊မိန်းမလိင်အင်္ဂါနှစ်ခုပါသူ၊တို့ကိုသာခေါ် ဆိုခြင်းဖြစ်၏ ။ ယင်းတို့သည် မွေးရာပါ(၀မ်းတွင်းပါ) ချို့တဲ့ သူများဖြစ်လေသည်။ အဘိဓမ္မာပါဠိတော်တွင် ယင်း အဖြစ်နှင့်လူ့ဘ၀သို့ ရောက်၇ှိလာသူများသည် သုဂတိအဟိတ် ၊ဒွိဟိတ်များဟုခေါ်၏။ ယင်းတို့သည် ပဏ္ဍုက်ဖြစ် မှသာမဟုတ် အခြား မွေးရာပါ မျက်မမြင် များဆွံ့အနားမကြားများ၊ အခြားမွေးရာပါချို့တဲ့သူ အာ်းလုံးအားခေါ်၏၊ ယင်းတို့တွင် ယခုဘ၀၌ မဂ္ဂ်၊ဖိုလ် နိဗ္ဗာန်ရနိုင်ရန် ဥာဏ်စွမ်းရည်ချိုတဲံ့ နေကြောင်းကို အရှင်အနုရုဒ္ဓါမထရ်၏သဂြိုဟ်လက်သန်းကျမ်း အဘိဓမ္မာသင်္ဂဟ ပါဠိတော် ၀ီထိပိုင်း ပုဂ္ဂလဘေဒ ၄၁ ၌\n"တထာ ဥာဏသမ္မယုတ္တ ၀ိပါကနိစ သုဂတိယံ နလ ဗ္ဘ န္တိ"\n"ထို့အတူ ဒွိဟိတ်ပုဂ္ဂိုလ်၊ သုဂတိအဟိတ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် ဥာဏသမ္ပယုတ် မဟာဝိပါကစိတ်(ဈာန်မဂ္ဂ်ဖိုလ်ရနိုင်သောဥာဏ်) တိုကိုလည်းမရအပ်ကုန်" ဟူ၍ ဖော်ပြထား၏။\nယင်းသို့မရနိုင်သောကြောင့် စိတ်ပျက်အားငယ်ရန်မရှိ သင့်ပေ။ ယခုကြိုစားအားထုတ်ခြင်းသည် နောင်ဘဝ၌ မဂ်္ဂဖိုလ်ရရန် ကြီးစွာသော အထောက်အပံ့ ဖြစ်လေ၏။ သံသရာနှင့်ကံနှင့် ကံ၏အကျိုးကို ယုံကြည်ကြသူ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် တို့အတွက်မူ လိင်တူချစ်သူများအား နားလည်ခြင်း စာနာခြင်းသာဖြစ်သင့်၏၊။ မြတ်ဘုရား၏အလိုအရမူ ယောင်္ကျား၊မိန်းမ၊ ယောက်ကရှာ မိန်းမရှာ မရှိ၊ အားလုံးသောအရိုး၊အညှိ၊ အညစ်ကြေးများအား အပ်တဖျားမျှသော အရေ ဖြင့်သာဖုံးလွှမ်း ထားသော သတ္တ၀ါများသာဖြစ်၏။ မိမိလူဘ၀သို့ရောက်၇ှိစဉ်ခဏ မိမိ၏ အငှားခန္ဓာအားမက်မောတွယ်ငြိ တပ်မက်ခြင်းမရှိပဲ အကျိုးရှိအောင်အသုံးချသင့်ပေ၏။\n(အထူးကျေးဇူးတင်ခြင်းဤစာမူရေးဖြစ်အောင်အထူးတိုက်တွန်းကြပါသောလုလင်လန်းပတ်(စင်ကာပူ)၊ ၀ိုင်ဝိုင်း(ခေတ္တ တောင်သမုဒ္ဒရာ) ewinewin@gmail.com အချက်အလက်များအား အသေးစိပ်ရှင်းပြကူညီသော ကိုမျိုး komyo@gmail.com ၊ နှင့် လိင်တူချစ်သူများနှင့် ဆိုင်သောအချက်အလက်များအား ကိုးကားခွင့်ပြုသော www.myanmarhomosexual society.com မှWeb site owner စည်သူနှင့် မော်ဒရေတာ ကပီချီနို(ရဲကို) www.mymgedu.com မှ MgEdu Administration မှ အဖွဲ့ဝင် (၈)ဦးလုံးနှင့် ကျေးဇူးတင်ထိုက်သူ အားလုံးအား ကျေးဇူးတင်ပါသည်)\n(အထူးသတိပေးချက် ဤစာမူပါအချက်အလက်များအား တစိတ်တပိုင်းဖြစ်စေ စာမူတခုလုံးအားဖြစ်စေ ကူးယူဖော်ပြလိုပါက မိမိကူးယူဖော်ပြသော ၀ဘ်ဆိုဒ် လင့် အားဖော်ပြခြင်းဖြင့် ကူးယူဖော်ပြကုသိုလ်ယူနိုင်ပါသည်။)\nစာကြွင်း။ ။ မြန်မာစကားလုံးအကျအပေါက် လေးများနှင့် စာစီမှုအဆင်မပြေတာလေးများမှာ မူရင်းစာရေးသူ ညအုပ်စိုး (ဗုဒ္ဓတက္ကသိုလ်-မန်းလေး) ၏အချိန်အားလပ်မှုနည်းခြင်း၏ ချို့ယွင်းချက်ကြောင့်ဖြစ်ပါကြောင်း\nPosted by Alex Aung at 12:41 PM


ရေမွန်ရဲ့ ၃၃နှစ်ပြည့် မွေးနေ့ အလှူအဖြစ် နယ်မြို့လေး တစ်မြို့မှာ အလှူလေးပြုလုပ်မယ့် အကြောင်းကို ပြောပြလာတဲ့ မိခင် ဖြစ်သူ ဒေါ်ခင်မြတ်မွန် – Ngwe Yaung Nate News Media\nNgwe Yaung Nate 1 | November 24, 2021 | news | No Comments\nရေမွန်ရဲ့ ၃၃နှစ်ပြည့် မွေးနေ့ အလှူအဖြစ် နယ်မြို့လေး တစ်မြို့မှာ အလှူလေးပြုလုပ်မယ့် အကြောင်းကို ပြောပြ လာတဲ့ မိခင် ဖြစ်သူ ဒေါ်ခင်မြတ်မွန်\nပရိသတ်ကြီးရေ… ရေမွန်ကတော့ အသည်းအသန် အားပေးခဲ့ရတဲ့အဆိုတော် တစ်ဦးပါ။အခု ဆိုရင် ဆုံးပါးသွားခဲ့တာ ဒီနေ့နို ဝင်ဘာလ၂၃ရက်နေ့ကတော့ သူ့ရဲ့ ၅လပြည့် တဲ့နေ့ လေးဖြစ်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် လာမယ့် နိုဝင်ဘာလ၂၆ရက် နေ့ က တော့ ရေမွန်ရဲ့ ၃၃နှစ်ပြည့်မွေးနေ့ဖြစ်တာကြောင့် ရေမွန်ရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်းနယ်မြို့တမြို့မှာအလှူ လေးပြုလုပ်မယ့် အကြောင်းကို မိခင်ဖြစ်သူ ဒေါ်ခင်မြတ်မွန်ကပြောပြ လာတာ ဖြစ်ပါတယ်။\n“ဒီနေ့ တွတ်ပီ လေး ဆုံးပါးသွားတာ ၅လ တင်းတင်း ပြည့်ပြီ ဒီလ 26 th ကလဲ တွတ်ပီ 33 နှစ် ပြည့် မွေးနေ့မို့ သူ့အတွက် ထူးထူး ခြားခြားလေးကုသိုလ်ကောင်းမှုပြုဖို့ ကြံရွယ် ထားတာသူကလဲ(တဆင့်ကြားခံနဲ့) နယ်(အဖိုးအဖွား ဆွေမျိုးများရဲ့ဇာတိ) မှာလှူပေးဖို့သေချာမှာထားတယ်ဒါပေမဲ့ အခြေအနေတွေ မကောင်းလို့ ရက်‌နဲနဲရွှေ့လိုက်ပါတယ် (အိမ်ကဘုရားလဲ ဘုရားပါဘဲလို့အကန်တွေပြောပြီး blame မလုပ်ကြ နဲ့နော်\nစဉ်းစားဆင်ခြင်တုံတရားရှိပြီးနားလည်လို့ မသွားသေးတာအသက်ကိုဉာဏ်နဲ့ စောင့်ရှောက် နေတာ)(စိတ် ရင်းအတိုင်းဆို အိမ် ဘုရားတင် မက နယ်မြို့ လေးက မပြည့် စုံတဲ့ ဘုရားစေ တီတွေ၊နွမ်းပါးချို့ တဲ့ တဲ့ ကျောင်း တွေ၊သံ ဃာတွေ ကို တ ပိုင် တ နိုင် လှူ ဒါန်းထောက် ပံ့ချင်စိတ်လေးနဲ့ သွားချင်တာပါ။ Post တစ်ချို့တွေမှာလို ဘုရားဖူး အ ကြောင်းပြ ဖလန်း ဖလန်း ထပြီးအ ပျော် ကျူးဖို့အစီအစဉ်လုံးဝမရှိ ! နကိုကလဲအဲ့လိုမနေခဲ့ဖူးပါတွတ်ပီမရှိတော့ထဲက အပျော်ဆိုတာလဲ ကိုယ်နဲ့ မသက်ဆိုင် တော့ပါဘူး\nဒါပေမဲ့ သေသူကလဲ တောင်းဆို ထားတယ်သေသူတွေမပြုလုပ်နိင်တော့တဲ့ ကုသိုလ် ကောင်းမှူတွေကို ဆက်လက် ရှင်သန် နေသူတွေကရည်စူးပြီး လှူဒါန်းလုပ်ကိုင် ပေးရမှာလေ !!!ဒါကြောင့် ဘာလုပ်လုပ် အပြစ် မြင်တတ်တဲ့ အကန်စိတ် တစ်ခုထဲနဲ့ ကျေးဇူးပြု၍လာ blame မလုပ်ကြပါနဲ့နော် ! လုပ်ရင်လဲ ဂရုမစိုက်ပါဘူးကုသိုလ်ကြားထဲ ဒေါသ မရောစွက် ချင်လို့ပါ)\nဒါကြောင့် ဒီနေ့တော့ နေအိမ် ဘုရားမှာဘဲဆွမ်း၊ပန်း၊ဆီမီး၊ရေချမ်းကပ်လှူ ပြီးသူ့ အတွက် ဆုတောင်း အမျှဝေ ပေးလိုက်ရ ပါ တယ်။အားလုံးလဲ အမျှရကြ၍ ကိုယ်စိတ် နှစ်ဖြာ ကျန်းမာချမ်းသာကြပါစေ ”ဆိုကာ ရှင်းပြ ခဲ့ တာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ဖတ်ရှူ့ ပေးတဲ့ ပရိသတ်တွေလည်း ပျော်ရွှင်သော နေ့ရက်များကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပါစေနော်။\nအမှန်တရားကို မြတ်နိုးတာကြောင့် လူမုန်းခံခဲ့ရပေါင်းများပြီဆိုတဲ့ သရုပ်ဆောင် နှိုင်းယှဉ်မြင့်မိုရ်\nမိုးရေထဲမှာ ပင်ပင်ပန်းပန်း ဈေးရောင်းကာ ရုန်းကန် နေရတဲ့ အဘတစ်ဦးကို ကူညီမှုတွေ ပေးခဲ့တဲ့ လူရွှင်တော် မိုးစက်\nDoodle Art ဖန်တီးမှုနဲ့ ကမ္ဘာ့အမြင့်ဆုံး လေလံအောင်ခဲ့တဲ့အတွက် ဂုဏ်ပြုလွှာရရှိခဲ့တဲ့ အဆိုတော် ကျားပေါက်\nဒီနေ့မှာ မွေးနေ့ရက်မြတ် ကျရောက်တဲ့ ပရိသတ် အချစ်တော် တန်ခွန်ကျော်


အမေးအဖြေများ - Shandong နယူး Ankai-Kitco Co. , Ltd မှ\nအဆိုပါစက်တိကျမှန်ကန်မှုကိုသေချာစေရန်နှင့်တိကျစွာပြန်လုပ်သည်, မော်တာနှင့် synchronous လှည့်လမ်းညွှန်စွပ်အိတ်ဒီဇိုင်းကိုပိုပြီးအသေးစိတ်ဖော်ပြချက်များအလိုအလျှောက်တွင်ခုံ (CNC ကြိုးစားနေ) configuration ကို slitting ခိုင်မာတဲ့အပိုငျးအထောက်ပံ့နိုင်, processing ကျောမှုတိုးတက်ကောင်းမွန်စေရန်နယူး NK CNC; စက်ကိရိယာတခု transverse ပြန်အဆုံးအာဏာကို tools များတပ်ဆင်ထားသည်။\n: ထိုသို့သောစက် tools တွေကိုအောက်ပါအဓိက features တွေရှိသင့်\n1. အစွမ်းထက်ဆိုင်ကလုန်းကြိတ်နိုင်စွမ်း: အအရိုးဝက်အူ, ဝက်အူ, တီကောင်, type ကိုစိတျအပိုငျးဝက်အူအဘို့ဟု High-တိကျစွာလိမ် groove လုပ်ဆောင်ပေးရန်လိုအပ်လျက်, လိမ် groove လိုအပ်ချက်ရဲ့မျက်နှာပြင်ကွမျးတမျး ra0.8mm ရောက်ရှိဖို့။\nအဆိုပါ cutterhead drive ကိုမှတဆင့်လေဘွေကြိတ် tool ကို add, transverse ပြောင်းလဲနေသော tool ကိုခက်ခဲလွိုင်းရှုးမြန်နှုန်းမြင့်လည်ပတ် (အဓိက) ၏နှစ်ဦးနှစ်ဖက်ပြောင်းလဲနေသောအစိတ်အပိုင်း, စက်အားဖြင့်ခပ်သိမ်းသော go စက်ကိရိယာတခုရွေ့လျားမှုနည်းလမ်းမြင့်မားတိကျမှန်ကန်မှုနှင့်ကောင်းမွန်သောပြောင်းလဲနေသောတည်ငြိမ်မှုချည် SX325 CNC ဘို့လိုအပ်ပါတယ် tool ကိုဗိုင်းလိပ်တံ drive ကိုရှေးဟောင်းပစ္စည်းနှေးကွေးလည်ပတ် (အရန်), Z1 ရိုး workpiece အစေးနှင့်အညီသို့မဟုတ် (လှုပ်ရှားမှုဖြတ်တောက်) အ workpiece ဝင်ရိုးလှုပ်ရှားမှု (feed ကိုလှုပ်ရှားမှု), လေဘွေကြိတ် X1 သည်ရွေ့လျားမှုမြင့်မားတဲ့စွမ်းဆောင်ရည်စက်မြင့်မားသောတိကျ helical groove တလျှောက်ဦးတည်သွားစေ။\n2. အမြင့်ကျောမှုကားတစ်စီးနှင့်ပေါင်းစပ်အပြောင်းအလဲနဲ့စွမ်းရည် milling:\nဇယားဆက်သွယ်ရေးအတွက် application များအတွက်တဦးတည်း, အိမ်သူအိမ်သားကရိယာ, လျှပ်စစ်ပစ္စည်း, ကစားစရာများနှင့်အစိတ်အပိုင်းများနှင့်အစိတ်အပိုင်းများကြီးမားသောအချင်းသတ်မှတ်ချက်များ၏အခြားစက်မှုလုပ်ငန်းများ, ရှုပ်ထွေးသောဖြစ်စဉ်ကိုမြင့်မားတိကျမှန်ကန်မှု, မော်တော်ယာဉ်၏ရှုပ်ထွေးသောစက်တောင်းကြိတ်နှင့် လှည့်, SX325 CNC အားလုံးအစွမ်းထက်ကားများ, ကြိတ်, အရွယ်အစားမှ processing နိုင်ပါတယ်သွားပါ။ ရိုးရာအပြောင်းအလဲနဲ့နည်းလမ်းဒုတိယ Clamp ဖြစ်ပါတယ်ပြီးနောက်, workpiece အစိတ်အပိုင်းများများ၏စက်တိ, ဂဏန်းထိန်းချုပ်မှုတွင်ခုံသို့မဟုတ်ကြိတ်စက်ကိုအသုံးတူးဖော်စက်, စက်စင်တာစက်ကိရိယာများ, အလုပ်လုပ်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအပြောင်းအလဲနဲ့ပြီးစီးခဲ့သည်ဝယ်လိုအား၏တန်ဆာအရေအတွက်, ထုတ်လုပ်မှုစွမ်းဆောင်ရည်နိမ့်သည်ရန်ဖြစ်ပါသည် အာမခံရန်ခက်ခဲ။\nဇယားတဦးတည်း: ဆက်သွယ်ရေး, အိမ်သူအိမ်သားကရိယာ, လျှပ်စစ်ပစ္စည်း, ကစားစရာစက်မှုလုပ်ငန်းပုံမှန်အစိတ်အပိုင်းများ (ФФ 20 အတွက် 32 မီလီမီတာအချင်း)\nSX325 လှညျ့ကြိတ်, CNC အားလုံးတစ်ကြိမ် clamping နှင့်အတူမြင့်မားတဲ့ကျောမှုရှိသွားပါကကား cylindrical workpiece မြင့်မားတောင့်တင်းအောင်မြင်ရန်နိုငျသညျ, endface, ချည်, groove ဖြတ်တောက်ပယ်ဖြတ်ခြင်းနှင့်အလျားလိုက်ကြိတ်, တူးဖော်ခြင်း, နှိပ်ခြင်းနှင့်အဆုံးမျက်နှာနှင့်တူးဖော်ခြင်း၏နောက်ကျောအဆုံးပြီးနောက်တွင်ခုတ်ဖြတ်, ပျင်းစရာနှင့်အခြားပေါင်းစပ်အပြောင်းအလဲနဲ့စွမ်းရည်နှိပ်။\n: 3. တိကျသွယ်လျရိုးအစိတ်အပိုင်းများပါဝါထုတ်ယူခြင်း\nသ။2ဟိုက်ဒရောလစ်, အလိုအလျောက်အစိတ်အပိုင်းများ, ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ, လေကြောင်း, အာကာသနှင့် optical စက်မှုလုပ်ငန်းများအတွက်မြင့်မားသောတိများနှင့်သွယ်ရိုးတံဖြစ်ပါသည်။\nပုံ 2: ဟိုက်ဒရောလစ်, အလိုအလျောက်အစိတ်အပိုင်းများ, ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ, လေကြောင်း, အာကာသ, optical စက်မှုလုပ်ငန်းရဲ့ပုံမှန်အစိတ်အပိုင်းများ (ФФ 20 အတွက် 32 မီလီမီတာအချင်း)\nဒါဟာ6ကျော်ရှည်လျား / အချင်းအချိုးနှင့်အတူသွယ်ရိုးအစိတ်အပိုင်းများကို process ရန်အလွန်ခက်ခဲသည်ကို၎င်း, တိများနှင့် ထိရောက်မှုအာမခံချက်ရန်ခက်ခဲကြသည်။ နယူး NK CNC ကြောင်းအလွယ်တကူ5~ 32 မီလီမီတာကနေအချင်းလုပ်ငန်းများ၌နိုင်ပါတယ်ဒါအော်တိုခုံ slitting (CNC အားလုံးလမ်းလျှောက်) သည်ထူးခြားသောအပြောင်းအလဲနဲ့ထိုကဲ့သို့သောမြန်နှုန်းမြင့် synchronous လမ်းညွှန်ချုံအဖြစ်နည်းပညာ, workpiece အမြဲတမ်းလမ်းညွှန်စွပ်အိတ်ကထောက်ခံ tool ကိုအစိတ်အပိုင်းများဖြတ်တောက်သောကွောငျ့, 280 မီလီမီတာအစွန်းရောက်သွယ်ရိုးအစိတ်အပိုင်းများအတွင်းအရှည်။\n2) အမြန်နှုန်း / အနေအထားကွင်းဆက်တုံ့ပြန်ချက်ထိုကဲ့သို့သော rotary နှင့်တုံ့ပြန်ချက်များပိုမိုမြင့်မားထိန်းချုပ်မှုတိကျသည့်ဆန်ခါသို့မဟုတ်သံလိုက် built-in high resolution ကတော့အဖြစ်အသစ်သောဒြပ်စင်များချမှတ်။\n3) နှစ်ဆဗိုင်းလိပ်တံဖွဲ့စည်းပုံ၏ဖြစ်ရပ်အတွက်ပြီးပြည့်စုံသော sequence ကိုအပြောင်းအလဲနဲ့ကြောင့်အလယ်တန်းညှပ်ဖို့ workpiece ရဲ့ထိရောက်မှုနှင့်တိကျလျှော့ချ, တဦးတည်းအချိန်တွင်ပြီးစီးသဖြင့်, စက်ထိရောက်မှုတိုးတက်အောင်ဖြစ်ပါတယ်။\n20 ကျော်အဘို့အရာခုနစ်ပါးဝင်ရိုး, ပါဝါ tool များ၏အရေအတွက်သည်နှင့်အာဏာ tools တွေနဲ့အတူတူ, ရှုပ်ထွေးအစိတ်အပိုင်းများနှင့်စက်ထိရောက်မှုထုတ်လုပ်စက်ကိရိယာတခုများ၏စွမ်းရည်ကိုမြှင့်တင်ရန် 4) Multi-ဝင်ရိုးထိန်းချုပ်မှုနှင့် Multi-ဝင်ရိုးချိတ်ဆက်နည်းပညာများထက်ပိုစက် tool ကိုထိန်းချုပ်ရိုးအရေအတွက်က\n။ 5) ကြွယ်ဝသောအလိုအလျောက်ဖွဲ့စည်းမှုပုံစံ, အစဉ်အလာဘားပေါ်ကိုအပြင်, ထိုကဲ့သို့သောအသိဉာဏ်ရှည်လျား / ရေတို workpiece ပစ္စည်း workpiece လက်ခံ, ဓားဆန့်ကျင်အော်တိုတူရိယာအဖြစ်၎င်းချစ်ပ်ဖယ်ရှားရေးကိရိယာလူတစ်ဦးရဲ့တာစက်လည်ပတ်စီမံခန့်ခွဲမှု၏ရည်မှန်းချက်နားလည်သဘောပေါက် ဖော်ထုတ်ခြင်း, tool ကိုကျိုး၏ workpiece အော်တိုပေါ့ပ်အပ်စစ်ဆေးခြင်းနှင့်စမ်းသပ်စနစ်ထုတ်ကုန်လျှောက်လွှာအတွက်အောင်မြင်သောကွပွီဟုလစာတိုးစက် tool ကိုအလိုအလျောက်အဆင့်နှင့်စောင့်ကြည့် devices များရဲ့အဆင့်ကိုသဘောပေါက်လိုက်ပါတယ်။\nဖောက်သည်များအတွက်နည်းပညာဆိုင်ရာဖြေရှင်းချက်ပေးတာဝန်ခံအခမဲ့ 1, ။ စက် tool ကိုရွေးချယ်ခြင်းကိုနှင့် configuration အပါအဝင်အကောင်းဆုံးအပြောင်းအလဲနဲ့အစီအစဉ်, ထိရောက်အပြောင်းအလဲနဲ့နည်းပညာ, tool ကိုရွေးချယ်ခြင်း, parameters တွေကိုဖြတ်တောက်, နာရီ, Chuck ရွေးချယ်ရေးနှင့်အခြားဝန်ဆောင်မှုအလုပ်လုပ်အစိတ်အပိုင်းများနှင့်အတူဖောက်သည်များကိုရန်။\n2, နည်းပညာဆိုင်ရာဝန်ဆောင်မှုများနှင့်ဖောက်သည်များအတွက်ထောက်ခံမှုအပြည့်အဝအကွာအဝေးများကိုသုံးစက်ကိရိယာများကိုအသုံးပြုခြင်းအတွက်ဖောက်သည်များကကြုံတွေ့ပြဿနာများကိုဖြေဆို, ခြေရာခံ၏လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံး။\n3, သင်တန်းပေးခြင်းများကိုဖောက်သည်အော်ပရေတာများအတွက်တာဝန်ခံ၏အခမဲ့ဖြစ်သည်။ စက် tool များ၏ကျွမ်းကျင်အသုံးပြုမှုကိုသေချာစေရန်အဖြစ်ဒီတော့သင်တန်းရဲ့ contents, စက် tool ကိုစစ်ဆင်ရေးမှာပရိုဂရမ်းမင်း, ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုများနှင့်ဤမျှအပေါ်ပါဝင်သည်။\n4, အခမဲ့စက်တပ်ဆင်ပေး On-site ကို installation နဲ့စမ်းသပ်စက်များကိုဖောက်သည်များအတွက် Ankai တံခါးတပ်ဆင်ခြင်းများအတွက်ထုတ်ကုန်အသစ်လက်ခံမှုသတ်မှတ်ချက်များနှင့်အညီ, နေရာသတ်မှတ်ထားဖောက်သည်များ၏သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအတွက်အသစ်အ Ankai ကော်ပိုရေးရှင်းအင်ဂျင်နီယာများအသုံးပြုပုံဖောက်သည်များအတွက်ဝ ဖောက်သည်ထုတ်ကုန်များကိုတိုက်ရိုက်သုံးနိုငျဝယ်ယူရန်နှင့်ပြည့်စုံစက်စစ်ဆေးရေးအတည်ပြုချက်ကိုဝန်ဆောင်မှုကြောင်းသေချာစေရန်စစ်ဆင်ရေး။\nပြီးနောက်-ရောင်းချဝန်ဆောင်မှုနှင့် ပတ်သက်. 3.how?\n> တိုင်းမော်ဒယ်၏အင်္ဂါရပ်များနှင့်အားသာချက်များနှင့်ပတ်သက်ပြီးဖောက်သည်များနှင့်မိတ်ဆက်စကားဘို့ခုံမော်ဒယ် options များပေးရန်။ အလွန်ကုန်ကျစရိတ်-အကျိုးရှိစွာအစီအစဉ်၏ဖောက်သည်များအတွက်အများဆုံးလျောက်ပတ်မော်ဒယ်အကြံပြုပါသည်။\n> ကျနော်တို့ကလိုအပ်သောင်သည့်အခါနမူနာပြီးဆုံးရန် clients များကူညီကြလိမ့်မည်ဖောက်သည်စိတ်မပူပါနဲ့-free.When လိုအပ်သောကြကုန်အံ့, ဖောက်သည်ထုတ်လုပ်မှုအတွက်ကြုံတွေ့ရာပြဿနာများကိုဖြေရှင်း, အများဆုံးပရော်ဖက်ရှင်နယ်နည်းပညာဆန်းစစ်ပေးပါ။\nကျွန်တော်တို့ရဲ့အင်ဂျင်နီယာများ installation နဲ့ဒီဘာဂင်န်ဆောင်မှုများအဘို့သင့်ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာရောက်လာခင်မှာကျွန်တော်တို့ရဲ့အင်ဂျင်နီယာများချောချောမွေ့မွေ့နဲ့ထိထိရောက်ရောက်ရောက်ရှိပြီးနောက်အလုပ်သို့ရနိုငျအောငျ, အောက်ပါကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများအတွက်အဆင်သင့်မရပါ။\n1. ကျွန်တော်တို့ရဲ့အင်ဂျင်နီယာများမှအာဏာကိုထောက်ပံ့ဖို့, ဆိုက်ရောက်ပြီးနောက်စက် tool ကိုမှသူတို့ကိုချိတ်ဆက်နိုင်အောင်, သုံးအဆင့် 380V power supply များနှင့်မြေပြင်ဝါယာကြိုးပြင်နှင့်တစ်ဦး 2.5mm2 ဝါယာကြိုးမှတဆင့်တပ်ဆင်ထားခံရဖို့စက်ကိရိယာတခုအနားမှာတစ်ဦးအနေအထားမှသူတို့ကိုဦးဆောင်လမ်းပြ စက်ကိရိယာတခုဖြစ်တယ်။\n2. စက် tool ကိုပုံမှန်လည်ပတ်မှုအတွက်လိုအပ်သော 0.5mpa လေထုဖိအားကိုပြင်မယ့်φ8လေကြောင်းပိုက်မှတဆင့်စက်ကိရိယာတခုအနားမှာတစ်ဦးအနေအထားကချိတ်ဆက်ပါ။\n3. တိအော်တိုခုံ၏စက်မှုလုပ်ငန်းစဉ်များအတွက်လုံလောက်သော (ထိုကဲ့သို့သော Ross စင်ကြယ်သောဖြတ်တောက်ခြင်းရေနံ A12 ကဲ့သို့) ရေနံဖြတ်တောက်ပြင်ဆင်ပါ။\n4. (ထိုကဲ့သို့သော Ross A32 ကဲ့သို့) ချောဆီစက် tool ကိုပြင်ဆင်ပါ။