မိုးတိမ်၏ ဘာညာသာရကာ နေကြာ ကွာစိ: April 2007\nသင်္ကြန် + ဗေဒင် နဲ့ ကျွန်တော် (စ+ဆုံး)\nဘာလိုလိုနဲ့ မြန်မာ့နှစ်ကူး သင်္ကြန်ပွဲတော်ဟာ နောက်ဆုံးရက်ကိုရောက်ခဲ့ပါပြီ။ သင်္ကြန်ရက်တွေမှာ ဘယ်မှမသွားဖြစ်ဘဲ ကျွန်တော့်ကြီးကြီးအိမ်မှာ အိမ်တွင်းပုန်း လုပ်နေခဲ့တယ်။ ကြီးကြီးအိမ်မှာ လူမရှိလို့ အိမ်စောင့်ဖို့ ခေါ်ထားလို့ပါ။ ရေခမ်းနေတာလည်းပါတာပေါ့။ နက်ဖြန် နှစ်ဆန်းတစ်ရက်နေ့ ဘုရားလေး ဘာလေးသွားရအောင် သူငယ်ချင်းနဲ့လှမ်းချိတ်ဖို့ သတိရလိုက်တယ်။ ဘုရားအတူတွဲသွားဖို့ ရည်စားလေး တစ်ယောက်တောင် မရှိတဲ့ကျွန်တော့်ဘ၀ကို ကျွန်တော် သနားမိလေရဲ့ ... :D။ ဖုန်းဝင်သွားတော့ သူ့အမေနဲ့တွေ့တယ် . . .\n“အန်တီ ... ကျွန်တော် မောင်ဦးပါ ... စောမြအိမ်မှာ မရှိဘူးလား ?”\n“သြော်... အေး .. မောင်ဦး .. သားလေး .. မင်းသူငယ်ချင်း ပြန်မရောက်သေးပါဘူးကွယ် .. ဒီကောင်လေး ဘယ်တွေ လျှောက်သွားနေလဲမသိဘူး ... သူ့ကို အိမ်က ပေးမလယ်ဘူးလေ .. နောက်ဆုံးနေ့ကျတော့ အန်တီလည်း မတားချင်တာနဲ့လွတ်လိုက်တာ .. ခုတော့ ပေါ်ကိုမလာတော့ဘူး။ တစ်ခြား သူငယ်ချင်း တွေဆီကိုလည်း ဖုန်းဆက်ကြည့်ပါဦး မောင်ဦးရယ် ... နော် .. တွေ့ရင် အန်တီ့ဆီ ဖုန်းဆက်ပါလို့ ပြောပေးဦး ... ”\n“ဟုတ်ကဲ့ပါ .. အန်တီ .. ကျွန်တော် ပြောလိုက်ပါ့မယ် ... ဒါနဲ့ အန်တီ သူဘယ်သူတွေနဲ့ သွားလည်တာလဲမယ်လို့ ပြောသွားလဲ .. ”\n“အောင်းသန်းတို့နဲ့လို့ပြောတာပဲ ... ဒါနဲ့ သားလေးကော သွားမလည်ဘူးလား ???”\n“ ... အဟဲ .. မသွားပါဘူးအန်တီ ... ကျွန်တော် ကြီးကြီးအိမ်ကို ရောက်နေတာ .... အိမ်မှာပဲကွေးနေတာ ... အိမ်မှာ ဘယ်သူမှမရှိဘူး .. အမေနဲ့ ကြီးကြီးတို့က တရားစခန်းဝင်ကြတယ်လေ .. အိမ်စောင့်နေတာ .. နက်ဖြန်ကျရင် ဘုရားသွားမလို့ စောမြကို လှမ်းချိန်းတာပါ .. အန်တီ ... အကယ်၍ သူအိမ်ရောက်ရင်လည်း ပြောပြပေးပါဦး”\n“သြော် .. အေး အေး .. ကောင်းတယ် .. ကောင်းတယ် ... သူပြန်လာရင်ပြောလိုက်မယ်လေနော်...”\n“ဟုတ်ကဲ့.. အန်တီ .. ကျေးဇူပါပဲ .. ကျွန်တော် ဖုန်းချလိုက်တော့မယ်နော် ..”\n“အေးကွယ် . ရပါတယ် .. အေးအေး ...”\nဒါဆိုငါ .. အောင်သန်းအိမ်ကို ဖုန်းဆက်ကြည့်ဦးမယ် .... နာရီကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ 7:30။ ဒီကောင် ဘယ်ရောက်နေပါလိမ့်။ .......\n“ဟဲလို ... ဟုတ်ကဲ့ .. ကျွန်တော် အောင်သန်းနဲ့ စကားပြောချင်လို့ပါ ..... ”\n“ဟဲလို့ ... ကျွန်တော် အောင်သန်းပါ ...”\n“ဟာ .. ဟေ့ကောင် ... အောင်သန်း .. ငါပါ .. မောင်ဦး ... စောမြ မင်းဆီမှာလား ??? ”\n“ခုလေးတင်ကားနဲ့ပြန်သွားတယ် .... ငါတို့လည်တဲ့ကားနဲ့လေ .. ဘာဖြစ်လို့လဲ ?”\n“အေး .. ငါသူ့အိမ်ကို ဖုန်းဆက်ကြည့်တော့ မရောက်သေးလို့ကွ ... သူ့အမေလည်း စိတ်ပူနေတယ် ... ”\n“အေး .. ဟေ့ကောင် ဒါနဲ့ မင်းဘယ်က ဆက်နေတာလဲ .. နေ့လည်က မင်းအိမ်ကို ၀င်ခေါ်သေးတယ် .... မင်းဦးလေးနဲ့တွေ့တယ် ... မင်းကြီးကြီးအိမ် သွားတယ်ဆို ?”\n“အေး ဟုတ်တယ်ကွ ... ငါခုတစ်လော ရေလည်းခမ်း.. ကံကလည်း သိပ်မကောင်းလို့ကွ .. ငါမလည်ပဲ .. အိမ်မှာ နှပ်နေတာ .. ဟဲဟဲ .. ”\n“သြော် ... မင်းက ကလိုလား .... မင်းကလည်းကွာ .. ငါတို့ဆီဖုန်းဆက်လိုက်ပြီးရော .. အချင်းချင်းတွေပဲကွာ .. အတူတူပျော်ကြတာပေါ့ ....”\n“အေးကွာ ... ငါလည်ချင်စိတ်လည်း သိပ်မရှိလို့ပါကွာ .. ဟီး...”\n“ဟားဟား .. လာမူမနေနဲ့ .... ဒါနဲ့ မင်း စောမြဆီ ဖုန်းဆက်တာ ဘာကိစ္စလည်းကွ .. ? ”\n“အေး .. ပြောမယ် . နားထောင် .. မင်းလို့ကောင်တွေ သင်္ကြန်မှာလည်း အားရပါးရကဲပြီးပြီ ... နက်ဖြတ်ကြရင် နှစ်ဆန်းတစ်ရက်နေ့ .. ကောင်းမှုကုသိုလ်လေး ဘာလေးလုပ်ရအောင် .. ဘုရားလိုက်ခဲ့ကွာ .. ငါနက်ဖြန် ဘုရားသွားမလို့ .. အဲ့ဒါ လှမ်းခေါ်တာ ... လိုက်မှာလား ???”\n“အား .. ကျွတ် .. ကျွတ် ... ငါ့ခေါင်းတွေမူးပြီး .. ပေါင်တွေ တောင့်နေတာပဲ .. ”\n“မသာ .. ခုနကအကောင်းကြီး ... ဘုရားသွားမယ်ဆိုမှ .. မင်းကထဖြစ်နေတယ် .. မင်းကတော့ သေရင် ငရဲရောက်မယ့်ကောင် .. ”\n“ဟီး .. စတာပါကွာ .. မင်းကလည်း စိတ်ချည်းပဲ ... လိုက်မှာပေါ့ကွ .. ဘယ်ဘုရားလဲ .. ဘယ်အချိန်လဲ .. ”\n“ ... ရွှေတိဂုံသွားမယ်ကွာ .. လူကတော့များမှာပဲ ... မနက်စောစောသွားမယ် .. 5:00 လောက် အိမ်ကနေထွက်ခဲ့ကွာ ... ဒါမှာ 5:30 လောက်ဆုံမှာ ”\n“ဘယ်မှာ ဆုံမှာလဲ ... ? ”\n“စောမြအိမ်မှာဆုံမယ်.... သူ့အိမ်နဲ့က နီးနီးလေး ”\n“အေး ... ကောင်းတယ် .. ငါလာခဲ့မယ် .... မင်းဘယ်ကလာမှာလဲ ... ဒီနေ့အိမ်ပြန်မှာလား ... မင်းကြီးကြီးအိမ်မှာပဲ အိပ်မှာလား ?”\n“.. မပြန်တော့ပါတော့ဘူး .. နောက်ကျနေပြီ ... ငါကြီးကြီးပြန်မရောက်သေးဘူးကွ ... ဒီမှာပဲ အိပ်တော့မယ် ....ဒါပဲကွာ .... ဖုန်းချက်ပြီ ”\n“အေး ..သူငယ်ချင်း .. နက်ဖြန်မနက်ဆုံကြတာပေါ့”\nအင်း .. ငါ စောမြဆီကို ဖုန်းဆက်ကြည့်ဦးမှ ... ဖုန်းနံပတ်လေးနှိပ်ပြီး စောမြဆီကို ဖုန်းပြန်ခေါ်လိုက်တယ်။\n“ဟဲလို ... အန်တီလား .. သြော် .. အန်တီ စောမြန်ပြန်ရောက်ပြီလား .... သြော်ဟုတ်ကဲ့ ... ကျွန်တော် ကိုင်ထားပါ့မယ်”\n“ဟဲလို .. စောမြပါ ... ဘယ်သူလဲမသိဘူး ..”\n“ဟေ့ကောင် .. ငါပါကွ .. မောင်ဦး ... မင်းအခုမှပြန်ရောက်တာလာား ?”\n“သြော် .. သယ်ချင်း .. အေးဟုတ်တယ်ကွ ... ငါအမေမင်းဖုန်းဆက်တဲ့အကြောင်း ပြောထားတယ် ... နက်ဖြန်လိုက်မယ် . ဘယ်ကို လာခဲ့ရမှာလဲ ... ကျော်သူဟန်တို့လည်း အိမ်မှာရောက်နေတယ် .. ဂိမ်းဆော့နေတယ် ... ပြောဦးမလာ ?”\n“နက်ဖြန်မင်းအိမ်မှာပဲဆုံမယ်ကွာ .. ငါနဲ့ ကျော်သန်းမင်းဆီလာခဲ့မယ် .... ဟိုကောင်မင်းအိမ်မှာအိပ်မှာလား ? သူ့ကိုပါခေါ်လိုက်ကွာ ..”\n“ငါ့အိမ်မှာ .. ဟီး .. ကောင်းလိုက်တာ .. ငါဘယ်မှသွားစရာမလိုတော့ဘူး .. မင်းတို့လာမှ ထမယ် .. ဟီး .. သိဘူး .. ကျော်သူအိပ်မှာလား မသိဘူ ..နေဦး မေးလိုက်ဦးမယ် .. ဟေ့ကောင်ကျော်သူ .. မင်းငါ့အိမ်မှာ အိပ်မှာလား ?”\n“အေး . .. အိပ်မယ်ကွာ .. ငါမပြန်တော့ဘူး ..မိုးချုပ်နေပြီကွ ..”\n“အေး .. ဒီမှာ မောင်ဦးဖုန်းဆက်တယ် .. နက်ဖြန်ဘုရားသွားမလို့ .. ဒါဆို .. မင်းပါလိုက်ခဲ့ ..”\n“အေးအေး .. လိုက်ခဲ့မယ် ....ဟာ .. သွားပြီကွာ .. မင်းနဲ့စကားပြောတာ ဒီမှာ တစ်ဂိုလ်းအသွင်းခံလိုက်ရပြီ .. ကျွတ်”\n“ခွေးကောင် အရေးထဲမှာ .. ဒီကောင်ဘောလုံးကန်နေတာလား ?” ဟု ကျွန်တော်ကမေးလိုက်သည်။\n“ဟုတ်တယ် ... ဒီကောင် ဒါပဲတတ်တာ .. လိုက်မယ်တဲ့ .. ဒါဆို ငါအိမ်မှာစောင့်နေမယ် ... အဲ့ .. ဟေ့ ကောင် မင်းဘယ်က ဆက်နေတာလဲ ? မင်းအိမ်မှာ မရှိဘူးမဟုတ်လား ..?”\n“အေးဟုတ်တယ် . ငါ့ကြီးကြီးအိမ်ကဆက်နေတာ .. ငါဒီကပဲလာမျာ ... ဒါပဲဟေ့ကောင် ... နက်ဖြန်မှဆုံမယ် ...တာ့တာ”\n“အေး... စီးယူတူမောလိုး ..”\n“အား .. အရေးထဲ ဘိုရှူးကတစ်မှောက် .. ”ဆိုပြီး ကျွန်တော် ဖုန်းချလိုက်တယ်။\nဒီအချိန်မှာ ကြီးကြီးအိမ်ကကြောင်ကြီး မဲလုံက အုတ်နံရံပေါ်မှာ အိမ်မြှောင်တွေ့လို့ ခုန်ဖမ်းလိုက်တာ ပြန်အကျမှာ ဖုန်းကြီးပေါ်ကျရော ....\n“ .. ခွမ်း .. ဂွမ်း ....” “ဟေ့ကောင် .. မဲလုံး .. နာချင်ပြီ . ဟုတ်လာ ... သွား ..”\nအဲ့ဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်သတိမထားမိလိုက်တဲ့ အချက်လေးတစ်ခုဟာ ကျွန်တော်ရဲ့ နောက်တစ်နေ့အတွက် ကြီးမားတဲ့ စိတ်အနှောက်အယှက်တစ်ခုဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မသိခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒါဟာ ဘာလဲဆိုတော့ ဖုန်းကြိုး ဖုန်းအိမ်ကနေ ပြုတ်ထွက်နေတာကို သတိမထားမိလိုက်ဘူး။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ကျွန်တော် အိပ်ရာစောစော ၀င်ခဲ့တယ်။ မနက်စောစော ထရမယ်မဟုတ်လား။ နှိုးစက်ပေးပြီး အိပ်ရာဝင်ခဲ့ပေမယ့် တော်တော်နဲ့ အိပ်မရဘူး .. တောင်တွေး မြောက်တွေး .. အရှေ့တွေး .. အနောက်တွေးနဲ့ ....။ ဘယ်အချိန်အိပ်ပျော်သွားမှန်းတောင် မသိလိုက်ဘူး ...။ “တီ .တီ.တီ.တီ. .......တီ.တီ.တီ.တီ ..တီ” ...“ဟာ ... ၄း၀၀ နာရီ ခွဲပြီ ...” ဟိုကောင်တွေနဲ့သွားဖို့အတွက် စပြင်ဆင်လိုက်တယ်။ မိနစ် ၂၀ လောက်ကျတော့ ပြီးသွားရော .. ဒါနဲ့ အိမ်ပေါ်ကနေဆင်းလားခဲ့တယ်။ အိမ်ပြင်ရောက်တော့ ကောင်းကင်ကမှောင်နေသေးတယ်။ စောသေးတာကိုး။ Taxi ငှားဖို့အတွက် လမ်းပေါ်မှာစောင့်နေမိတယ်။ ကားတစ်စီးမှ မရှိ။ ဟ ... အရမ်းစောနေသေးလို့လား .. ခါတိုင်းဒီအချိန်ဆို ကားရှိပါတယ်။ ဒီအချိန်မှာပဲ လမ်းကြားတစ်ခုထဲကနေ Taxi တစ်စီးထွက်လာတယ်။ ကျွန်တော်လှမ်းတားလိုက်တယ်။\n“စမ်းချောင်းအကို .. ကျွန်းတောလမ်းကို ဘယ်လောက်လဲ ..”\n..“၁၅၀၀ ပဲပေးပါ .. ဈေးဦးပေါက်”\n“ရတယ်အကို .. သွားမယ်”\nစောမြအိမ်ရောက်တော့ သူ့အခန်းမှာ မီးလင်းနေတာတွေ့ရတယ်။ ခေါင်းလောင်းကြိုးလှမ်းဆွဲလိုက်တော့ ... ကျော်သန်းထွက်လာတာတွေ့လိုက်ရတယ်။\n“ဟကောင် .. မောင်ဦး နောက်ကျလှချည်လား ..?”\n“မင်းကြီးတော်နောက်ကျပါလား ... အခုမှ ၅ နာရီ ၂၀ ပဲရှိသေးတာ .. ဟိုကောင်ကော .. .. စောမြ .. စောမြ”\n“အေး .. ခုမှထတာ ..ရော့ .. လှေခါးသော့..”ဆိုပြီး သော့ပစ်ချပေးတယ်။\nသူ့တို့ အခန်းက ဒုတိယထပ်မှာ ... အခန်းတံခါးဝရောက်တော့ ကျော်သန်း တံခါးလာဖွင့်ပေးတယ်\n“ ... ဟေ့ကောင် ... ကျော်သန်း မင်းစောလှချည်လား ... ?”\n“ဟီး ..စောမှာပေါ့ .... ငါညက ဒီကောင့်ဆီလာအိပ်တာလေ ..”\n“သြော် .. ဒါကြောင့်ကိုး .... ဒါမှသိရင် ငါလည်းလာပါတယ်ကွာ .. ငါ့မှာ လာရတာအဝေးကြီး”\n“အေး .. မင်းဆီဖုန်းပြန်ဆက်သေးတယ် .. အစကေတော့ ဖုန်းမအားတော့ နောက်တော့ ဆက်မရတော့ဘူးကွ .. ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲမသိဘူး .. ၉ နာရီလောက် ငါတို့တွေ ဖုန်းဆက်သေးတယ် .. မရဘူးကွ ..”\n“အမ် .. ဟုတ်လား ..... ဘယ်လိုဖြစ် ... ဟာ .. ဟုတ်ပြီ .. ညက ငါစောမြစီ ဖုန်းဆက်ဆက်ပြီးချင်း ကြောင် ..လေ .. အိမ်ကကြောင် အိမ်မြှောင်ခုန်ဖမ်းတာ .. ဖုန်းပေါ်ပြန်ပြုတ်ကျတာ ... ဖုန်းကြိုး ပြုတ်သွားတယ်နဲ့တူတယ်ကွ ... ငါသတိမထားမိလိုက်ဘူး ... အဲ့ဒါပဲဖြစ်မယ်..”\n“ .. ဟုတ်လား ... ”\n“အေး ... ဟိုကောင်တွေကော ..စောမြနဲ့ ... ကျော်သူ ..”\n“ဟီး ဒီနှစ်ကောင် ရေအတူတူ ချိုးကြတာလား ...”\n“ဟား .. မဟုတ်ပါဘူးကွ ..ဟီး .. တစ်ယောက်က မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ငိုက်နေတာ ..”\n“ဟီး .. ငါသွားစလိုက်ဦးမယ်”\nမီးဖိုခန်းထဲကို ရောက်တော့ မီးဖိုခန်းထဲမှာ အလုပ်တွေရှုပ်နေတဲ့ စောမြအမေနဲ့ ငိုက်နေတဲ့ စောမြကိုတွေ့လိုက်တယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဘာမပြောညာမပြော စောမြကို နပန်တစ်ချက်ကျွေးလိုက်တယ် .. “ဖုတ် .... ”\n“ဟာ .. ဟေ့ကောင် ဘယ်တုန်းကရောက်နေတာလဲ ..”\n“သြော် .. သားလေး .. မောင်ဦးရောက်နေပြီကိုး ..”\n“ဟုတ်ကဲ့ ... အန်တီ .. အန်တီ ဘာတွေ အလုပ်ရှုပ်နေတာလဲ ..”\n“အေး .. မင်းတို့စားဖို့လုပ်နေတာ .. အစောကြီး ပိုက်ဆာနေမှာစိုးလို့ ... မနက်စားသွားဦး”\n“ဟာ .... အန်တီကလည်း .. အားနာစရာကြီး ရပါတယ် .... ခုမရသေးဘူးလား ...?”\n“ဟား ဟား .... မောင်ဦးကတော့ လုပ်ပြီ .. ရတော့မယ် .. ဒီမှာ ထမင်းကြော်နေတာ .. ပြီးတော့မယ် ...”\n“အန်တီ .. မောင်ဦးက ဒီလိုပဲ .. မျက်နှာလို မျက်နှာရအရမ်းလုပ်တယ် .. ကျွန်တော်လည်း ဆာနေပြီ” အောင်သန်းက ၀င်ပြီးမွေသည်။\n“အောင်မာ ..သူကျ မဟုတ်သလိုနဲ့” ဟု စောမြက ၀င်ထောက်ခံသည်။\nဒီအချိန်မှာ ရေချိုးခန်းတံခါးပွင့်ပြီး.... ကျော်သူထွက်လာတယ် ..\n“ဟာ .. မောင်ဦးရောက်နေပြီ ...”\n“အေး .. သယ်ချင်းရောက်ပြီကွ ... ဟိုကောင် စောမြ မြန်မြန်ချိုး .. မင်းပြီးရင် မိတ်ကပ်တွေ သနပ်ခါးတွေ လိမ်းဦးမှာ ... တော်တော်ကြာတဲ့ကောင်”\n“ဟာ ... ပေါက်တတ်ကရတွေ .. မင်းလိုမှတ်နေလား ”\n“အေးလေ .. ငါက မလိမ်းလို့ .. မင်းများလိမ်းမလားလို့ .. ဟီး”\n“တော်ပြီ .. ရေချိုးတော့မယ် ... ဟီး .. ကျော်သူ .. အေးလားဟင် ..”\n“ဟင် .. ဟီး မအေးဘူး .. နွေးနေတာပဲ ..”\n“တော်သေးတာပေါ့ ... သွားပြီ”\nအဲ့ဒီလို ကျွန်တော်တို့ သူငယ်ချင်းတွေတစ်စု ပျော်ပျော်ပါးပါး စတတ်နောက်တတ်ကြတယ်။ အိမ်က မိသားစုတွေနဲ့လည်း ရင်းနှီးမှု ရှိလေတော့ ကိုယ့်အိမ်လိုပဲ သဘောထားပြီးနေတတ်တဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်စုပေါ့။ ကျွန်တော်နဲ့ သူတို့ သုံးယောက်ကို အရှေ့ပိုင်းတက္ကသိုလ် အဝေးသင် ပထမနှစ်မှာ စတွေ့ပြီး ခင်မင်သွားကြတာပါ။ ကျွန်တော်က နယ်ကစပြောင်းပြောင်းလာချင်း သူငယ်ချင်းဆိုလို့ သူတို့နဲ့စခင်မိတာပဲ။ သူတို့ သုံးယောက်ကတော့ အလယ်တန်းကျောင်းကတည်းက ခင်မင်ခဲ့ကြတာ။ ကျွန်တော်က နောက်ကျတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း အချိန်ကာလက ၆ နှစ်တာ ကြာခဲ့ပြီပဲ။ ဘာပဲပြောပြော ရန်ကုန်ကသူငယ်ချင်းတွေထဲမှာတော့ ဒီ ၃ ကောင်နဲ့ ပိုတွဲဖြစ်တယ်။ ဟိုတစ်လောက နယ်ကသူငယ်ချင်းတွေ ရန်ကုန်ရောက်ပြီး အလုပ်လုပ်နေကြတယ်လို့ပြောတယ်။ ငယ်သူငယ်ချင်းတွေပေါ့ ... သူတို့နဲ့လည်း မတွေ့ဖြစ်တာ နှစ်ပေါင်းမနည်းတော့ဘူး ... သွားတွေ့မယ်လို့ စိတ်ကူးထားတယ်။\n“ အား ........” ရေချိုးခန်းထဲက အော်သံကြားလိုက်တယ် ...\n“ဟား .. ဟေ့ကောင် .. အထဲမှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ ..... ” အပြင်မှ ကျွန်တော်တို့ လှုပ်လှုပ်ရွရွဖြစ်သွားတယ် ..\n“သား .. ဘာဖြစ်တာလဲ” .. သူ့အမေက လှမ်းမေးတယ် ..\n“ဟီး .. ဘာမှမဖြစ်ဘူး .. ရေကအေးလို့ ... ဟိုကောင် ကျော်သူက နွေးနွေးလေးဆို .... မင်းငါထွက်လာရင် သိမယ် ..”\n“အောင်မြတ်လေးကွာ .... ဒါများ ... ကျော်သူ မင်းအိမ်ရှေ့သွားပြီး ရေခဲသေတ္တာထဲက ရေခဲဘူးသွားယူခဲ့ .. ဒီကောင့်မြန်မြန်မချိုးရင် ဒီလေ၀င်ပေါက်ကနေ လှမ်းပက်ရမယ် ... ဟေ့ကောင် .. မြန်မြန်ချိုးကွ .. နောက်ကျတော့မယ် ...”\n“ဟီး .. လုပ်ပါနဲ့ကွာ .. ငါမြန်မြန်ချိုးပါ့မယ်ဟ ..” ရေချိုးခန်းထဲမှ ပြန်ဖြေသည်။\n“အေး .. ဒါမှပေါ့ကွာ ...”\nအဲ့ဒီတော့အန်တီက “နေပလေ့စေ .. သူနောက်ကျရင် မနက်စာ ငတ်ပေါ့ ... ကဲသားတို့ စားလို့ရပြီ ... ၀အောင်စား အဲ့ဒီကောင်အတွက် ချန်မထားနဲ့ ..” ဟု လှမ်းနောက်သည်။\n“ဟီး ... လုပ်ပါနဲ့ဆို ... ဒီမှာမြန်မြန်ချိုးနေပြီ ....”\n“ဟား .. ဟား ..ဟား ..ဟား ..” အပြင်မှ တစ်အုပ်စုလုံး ၀ိုင်းရီကြလေသည်။ ပြီးတော့ အန်တီချပေးသော ထမင်းကြော်နှင့် ကော်ဖီပူပူလေးကို စတင်သုံးဆောင်လေတော့သည်။\nနောက် ၁ မိနစ်လောက်လည်းကြာရော ... ကိုယ်တော်ချောက ရေချိုးခန်းထဲက စပ်ဖြီးဖြီးနဲ့ ထွက်လာတယ် ..\n“ဟဲ ..ဟဲ .. ပြီးပြီး ... အမေ့ .. သားအတွက် ကျန်သေးလား ” ဟုလှမ်းမေးလေသည်။\n“ဟာ .. သွားအင်္ကျီမြန်မြန်သွားဝတ်ချေ .... အရေးထဲမှာ .. ငတ်ကြီးကျနေသေးတယ်..”\n“သားက ငတ်ကြီးကျတာမဟုတ်ဘူး .. သားဒီကောင်တွေ အကြောင်း ကောင်းကောင်းသတိတယ် ...” ပြောဆိုရင် သူအိပ်ခန်းထဲကို ၀င်သွားတယ်။\n“ဟားဟား ... အေး .. ငါတို့ အကုန်လုံးကို စားပစ်မှာ ... အပြောခံရပြီးပြီ .. မထူးတော့ပါဘူး ..” တအောင့်နေတော့ ထွက်လာတယ် ... ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့နဲ့ မနက်စာအတူစားတယ်။ စားပြီးသွားတော့ ကျွန်တော်တို့ ဘုရားကို သွားဖို့ ပြင်ဆင်ကြတယ်။\n“ဟေ့ကောင်တွေ ကားငှားသွားမှာလား ... လိုင်းကားနဲ့သွားမျာလား ... ”\n“ကားငှားသွားပါကွာ ... လိုင်းကာက အရမ်းကြပ်မှာကွ...” ဟု ကျော်သူကပြောသည်။\n“ဒါဆို .. မင်းကားခဆိုက် .. ဟီး .. မင်းကအကြံပေးတာ ..”ဟု စောမြက ပြန်ပြောသည်။\nဒီတော့ ကျော်သူက “အေးပါကွ ... ငါကုသိုလ်ပြုပါမယ် .... နှစ်ဆန်းတစ်ရက်နေ့မှာ ကုသိုလ်ပြုတာကောင်းပါတယ် ... မင်းတို့လည်း အသက်ကြီးပြီဆိုတော့ မသွားနိုင်မလာနိုင်တော့ဘူးမဟုတ်လား ...”\n“@#$$%^&%$$^*&amp;amp;amp;amp;amp;&**&%$$$#@!#$” တီးတိုး ဆဲသံများ အုပ်စုအတွင်း ညံသွားသလို .... ကျော်သူ့ခေါင်းပေါ်၊ ဂုတ်ပေါ်၊ ကျော်ပေါ်ကိုလည်း လက်တွေ မိုးရွာချသွားသည်။\n“ဖြောင်း .. ဖုန်း ... ဘုတ် ..” “အား .. ဟေ့ကောင်တွေ တော်ပြီ .. သွားကြမယ် ..”\nအပြင်ရောက်တော့ အလိုက်တင့်စွာ တက်စီတစ်စီးလာနေသည်။ ကျွန်တော်တို့တစ်တွေ လှမ်းတားလိုက်ကြတယ် ....\n“ရွှေတိဂုံဘုရားကို .. ဘယ်လောက်လဲ ..”\n“သွားမယ် .. တက်ကြ ...” ဒီလိုနဲ့ ဘုရားကိုစတင်ချီတက်ခဲ့ကြတယ်။\nမြေနီကုန်းရောက်တော့ ... ဒဂုံစင်တာရှေ့မှာ ဘုရားသို့သွားမည့်ကားများနှင့် ခရီးသည်များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ လက်ထဲက နာရီကြည့်လိုက်တော့ ၆ နာရီ ခွဲ။\n“တွေ့လာ .. ငါမပြောဘူးလား .. ကားဒီလောက်ကြပ်တာ ... ကားထိုင်စောင့်နေတာနဲ့တင် အချိန်တော်တော်ကုန်မှာ” .. ကျော်သူက သူ့အမြင်မှန်ကန်ကြောင်း ပြောဆို အသိအမှတ်ပြုသည်။\n“အေးကွာ .. သာဓု .. သာဓု ..” အောင်သန်းက စလေသည်။\n“ဟေ့ကောင် .. ဘာလို့ သာဓုကို နှစ်ခါပဲ ခေါ်တာလဲကွ ... ” ဟုကျော်သန်းက အတွန့်တက်သည်။\n“အေး .. တမင်ချန်ထားတာ .. ဘုရားရောက်မှ ခေါ်မှာ ...”\n“မင်းက တော်တော် ကပ်စေးနှဲတဲ့ကောင်ပဲ ...”\n“အေးကွ ... နည်းတင့်တဲ့နေရာ နည်းရတယ် ... ကပ်စေးနဲတာမဟုတ်ဘူး .. စေ့စပ်တာ ..ဟီး ..”\n“ဟား .. မင်းတို့ကောင်တွေလည်း တော်ပါတော့ကွာ .... ကားဆရာ .. မြောက်ဘက်မုခ်ကို သွားမယ်နော် ...” ဟု ကျွန်တော်က ဆင်းမည့်နေရာကို လှမ်းပြောသည်။\n“ဟုတ်ကဲ့ ... ဟုတ်ကဲ့”\nမြောက်ဘက်မုခ်ရှေ့မရောက်မီတွင် လိုင်းကားများ၊ ဘုရားဖူးပြည်သူများဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေသဖြင့် ကားသမားအား အနီးအနားလွတ်သည့်နေရာတွင် ရပ်ခိုင်း၍ ကျွန်တော်တို့တွေ တတိုက်ဆင်းပြီး လမ်းလျှောက်ချီတက်ကြလေသည်။ နံနက် ၇ နာရီမထိုးသေးသော်လည်း လူစည်ကားလှလေသည်။ မုခ်ဦးဝတွင် ကျွတ်ကျွတ်အိတ်၊ ဘုရားပန်း၊ အမွှေးတိုင် လိုက်လံရောက်းချနေသော ကလေး၊ လူကြီး များလည်း တစ်ပြုံတစ်ပင်။\n“ဟာ ... ရန်ကုန်မြို့က လူတွေ အကုန်ဘုရားပေါ်ရောက်နေပြီထင်တယ် ... ” ဟု စောမြကပြောလေသည်။\nကျော်သူက “ဘယ်ကမလဲဟ .... ရန်ကုန်မြို့ အနီးအနားရွာ၊ မြို့က လူတွေလည်း လာကြတယ်ကွ”\n“မင်းကြီးတော် ပါလို့လား ?” စောမြက လှမ်းစသည်။\n“ဟေ့အေး .. ပါဘူး .. မင်းညီမကို ငါ သုံးခွပို့ထားတာ .... ဒီနေ့လာမယ်ဆိုလို့ ... ဟီး ..”\n“ဘုရားပေါ်ရောက်နေပြီဟ .. ငါ့ကိုဆဲအောင်လုပ်နေပြန်ပြီ” .... ဟု စောမြက စိတ်ဆိုးသလိုဖြင့် ပြောသည်။ ဒီလိုပဲ ဒီကောင်က သူ့ညီမ(၀မ်းကွဲ) ကို ဆပ်ဆပ်ထိမခံ။ သူ့ညီမကလည်း တော်တော်လေးကို ချောတာကိုး။ ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့နဲ့လည်းကောင်းကောင်းခင်တယ်လေ။ ဒါကို ကျော်သူက အခွင့်ကောင်းယူ၍ စသည်လား အတည်နောက်သည်လား မပြောတတ် . . . သြော် ... သူ့မှာလည်း နှလုံးသားနဲ့ပါလေ ....\nကျွန်တော်တို့တတွေ ဘုရားစောင်းတန်းတလျှောက် ဟိုငေး၊ ဒီငေးဖြင့် ဘုရားပေါ်သို့ တက်ကြလေသည်။ လူများပြည့်ကြပ်နေသဖြင့် ဟိုတိုက်လိုက် .. ဒီတိုက်လိုက်ဖြင့် ခရီးက သိပ်မတွင်ချင်။\nကျွန်တော်က “ဟိုကောင် .. စောမြ .. အောင်သန်းကို လက်တွဲထား .. အဲ့ဒီကောင်ပျောက်သွားမယ် .... ဘာတွေငေးနေမှန်းမသိဘူး .... ဒီကလေးကတော့ ဘုရားရောက်ရင် အပျိုလိုချင်တယ်ဟုတ်လား ... ခေါင်းကြီးလည်း လှည့်ရလွန်းလို့ စောင်းသွားဦးမယ်”\n“အေး ဟုတ်ပါ့ ... လာကလေးလာ .. လိမ်လိမ်မာမာနေ .. ဘုရားပေါ်က ဆင်းလာရင် ၀ယ်ပေးမယ် ... လာလာ ..”\n“တကယ်လား .... မင်းညီမကို ၀ယ်ပေးနော်....ဟီး . . . ”အောင်သန်းကလည်း မခံ ....\n“လုပ်ပြန်ပြီ ... နောက်တစ်ကောင် .. တွေ့မယ် .. မင်းလို့ကောင်တွေ ဘုရားပေါ်က ဆင်းမှ ....”\n“ဟေ့ကောင်တွေ ဘုရားပေါ်ရောက်တော့မယ် .. ညာဘက်ကနေစပတ်မယ် .. ကိုယ်နေ့နံ ကိုယ်ကန်တော့ကျ” ဟု ကျွန်တော်က သတိပေးလိုက်သည်။ ကျွန်တော်တို့လေးယောက် နေ့နံက လေးခု ... တစ်ယောက်မှ မတူကြပေ။ ဘုရားပေါ်ရောက်တော့ ဘုရားဖူးတွေနှင့်ပြည့်ကြပ်နေသည်။ တိုး၍ပင်မပေါက်ချင်။ ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်တို့ သူငယ်ချင်းတစ်စု ကိုယ့်နေ့နံရောက်တော့ ကိုယ်ဝင်ရှိခိုးကန်တော့ကြတယ်။ ပြီးတော့ ရွှေတိဂုံဘုရား အောင်မြပရ၀ုဏ်အတွင်းမှနေ၍ ရွှေတိဂုံစေတီတော်ကြီးကို ဖူးမြော်ကန်တော့ကြတယ်။\n“တို့ ရွှေတိဂုံစေတီတော်ကြီးက အရမ်းသပ္ပာယ်တာပဲ၊ ခံ့ညားထယ်ဝါပြီး ၀င်းလက်တောက်ပြောင်နေတာပဲ၊ တို့မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာ ပြယုတ်တစ်ခုပေါ့”\n“အေးကွ ... သမိုင်းကြောင်းကိုပြန်ကြည့်ရင်လည်း အရမ်းထူးဆန်းတယ်”\n“ဟေ့ကောင်တွေ .... ငါတို့ အနောက်ဘက်တန်းတွေ သွားကြည့်ရအောင်”\n“အေး .. ကောင်းတယ်”\nဒီလိုနဲ့ ဘုရားတန်စောင်းအနောက်ဘက်ကိုသွားခဲ့ကြတယ်။ ဘုရားဖူးတွေအပြည့် .... ထိုင်စရာနေရာတောင်မရှိ။ “ငါတို့ ထိုင်စရာနေရာလေးရှာပြီး ခဏထိုင်ဦးမှထင်တယ်။ ဒီအချိန်မှာ ပုတီးလည်းစိတ်ဖို့၊ တရားထိုင်ဖို့ နေရာလည်းမရှိဘူးဟ”\n“အေး .... ကောင်းတာပေါ့ ...” ဒီလိုနဲ့ဆက်သွားနေရင်း ရှေ့မှာ လူတစ်အုပ်တိုးဝှေ့နေတာတွေ့လိုက်ရတယ်။ ရုတ်ရုတ်သဲသဲနဲ့။\n“ဟာ ... ဟေ့ကောင်တွေ ဟိုမှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲမသိဘူးကွ ... သွးကြည့်ရအောင်” အောင်သန်းက ပြော၍ ရှေ့မှဦးဆောင်သွားလေသည်။ ရှေ့ကိုရောက်ဖို့ တော်တော်နဲ့တိုးမရ ... ပြန်ပြန်ထွက်လာတဲ့ လူတွေကိုကြည့်လိုက်တော့ လက်ထဲမှာ အထုပ်လေးတွေနဲ့။ သေသေချာချာထပ်ကြည့်လိုက်တော့ ကောက်ညင်းပေါင်းထုပ်။ “ဟိုက် .... စတုဒီတာဟ .... ကောက်ညှင်းပေါင်း ဝေနေတာ ..ဟေ့ကောင် အောင်သန်း ... ငါတို့အတွက်ပါ တိုးပြီးယူခဲ့ကွာ ...”ဟုကျွန်တော်က လှမ်းပြောလိုက်သည်။ အောင်သန်းက ခြေတွက်သည်။ ဘယ်အချိန်အတွင်းသို့ ရောက်သွားမှန်းမသိ။ ပြန်ထွက်လာတော့ လက်ထဲမှာ ကောက်ညှင်းပေါင်း လေးထုပ် ....။ “ဟီးရော့ .. ဟေ့ကောင်တွေ ... တစ်ယောက်တစ်ထုပ် ...ဟူးမောလိုက်တာ ...”\n“ဟား .. တော်လိုက်တာကွာ ...... အားပေးရမှာပေါ့ .... ပေးပေး ”\nဒီလို ကျွန်တော်တို့ မြန်မာပြည်ကလူတွေရဲ့ ချစ်စရာ့ဓလေ့လေးတွေ။ ကောက်ညှင်းပေါင်းတစ်ယောက်တစ်ထုပ် လှမ်းလျှေက်ရင်း အားပေးလိုက်ကြသည်။ စောစောကစားထားသည့် ထမင်းကြော်ရှိသော်လည်း လမ်းလျှောက်လိုက်၍လားမသိ ... ခုမရှိတော့သလို။ ခု ကောက်ညှင်းပေါင်းစားလိုက်မှ အနေတော်ဖြစ်သွားသည်။ ကျွန်တော်တို့တတွေ အနောက်ဘက်မုခ်ကျော်ကျော်နားလေးမှာ မျက်ခင်းပင်များတွေ့၍ သူငယ်ချင်းတွေ တစ်စု ၀င်ထိုင်လိုက်ကြသည်။\n“ဟား .. လူတိုးရတာ ချွေးတောင်ပြန်လာပြီ .... ဟူး .. ”\n“အေးကွ ... လူတော်တော်များတာပဲ ... စောင်းတန်းကဆိုင်တွေ တော်တော်ရောင်းရမှာပဲကွ၊ ဗေဒင်ဆရာတွေလည်း အလုပ်ဖြစ်မယ်ထင်တယ်”\nဗေဒင်ဆိုလို့ ကျွန်တော် တစ်ခုကို သတိရလိုက်သည်။ တစ်လောက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နှင့် ဗေဒင်ခန်းလိုက်သွားရာ ကျွန်တော်ပါ ဗေဒင်မေးဖြစ်သွားသည်။ အဲ့ဒီအကြောင်းလေးကို သူငယ်ချင်းတွေကို ပြောပြမိလေသည်။ “အေး ... ဗေဒင်ဆိုလို့ .... ဟိုတလောက ... စမ်းစမ်းအေးနဲ့ ဖူးဖူး ဗေဒင်ခန်းသွားတာ ငါအဖော်လိုက်သွားရင်းနဲ့ ဗေဒင်ကြည့်ခဲ့သေးတယ်။ ဟား .. ဟောချက်ကလည်း ကွတွေချည်းပဲ”\n“အမ် .. ဘာလဲကွ ... ဟောချက်ကကွ ... ရှင်းအောင်ပြောကွာ ..”အောင်သန်းက ၀င်ပြောသည်။\nကျွန်တော်က “ဒီလိုကွ .. ဗေဒင်ဆရာကပြောတယ် ....င့ါကို ၀က်သားမစားရဘူးတဲ့ .... ပြီးတော့ တနင်္ဂလာ၊ ဗုဒ္ဒဟူးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စီးပွားရေးအလုပ်အကိုင်အကျိုးမပေးဘူးတဲ့ကွာ .... အဲ့ဒါကွပဲ .... ငါကအမဲသားမစားဘူး ... ၀က်နဲ့ငါးပဲစားတာ ..... ကြက်ကလည်း ရှောင်ထားတယ် ... ပြီးတော့ ငါလုပ်နေတဲ့အလုပ်ကလည်း ကွန်ပျူတာ အလုပ်ဆိုတော့ တနင်္ဂလာနံကြီးပေါ့ကွာ ... ပြီးတော့ နောက်တစ်ခု .... အားမခံမလုပ်ရဘူးတဲ့ ဘယ်အာမခံမျိုးမှ မလုပ်ရဘူးတဲ့ ...”\n“အမ် .... ဟီး ... မင်းကိုဝက်သားမစားနဲ့တဲ့လား ..... မင်းလောက်ဝက်ကြိုက်တာ မင်းပဲရှိတာ .... တို့အခန်းထဲက ဒုတိယ ပွင့်ကိုတော့ မင်းချောင်းနေတာမလား ... ဟီး” စောမြက ၀င်နောက်သည်။ ဒုတိယပွင့်ဆိုသည်မှာ ကျွန်တော်တို့ တက္ကသိုလ်တက်တုန်းက တစ်ခန်းထဲကျသူ မxxxx အားပြောချင်းဖြစ်သည်။ အလွန်ဝ၍ ပွင့်ထက် နည်းနည်းလေးပဲပိန်မည်ဟု ထင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့်သူ့အား 2nd ပွင့် ဟုခေါ်ကြသည်။\n“အေး ... အဲ့ဒါကြီးမင်းနဲ့ပေးစားမလို့ ငါချောင်းနေတာဟေ့ ... အရေးထဲမှာ ...”\n“မင်းကို အချိန်အတိုင်းအတာမပြောဘူးလား ..... တစ်သက်လုံးမစားနဲ့လို့ ပြေတာလား ....??” ဟု အောင်သန်းကမေးသည်။\n“ပြောတယ် ... ငါ့ဒီနှစ်မွေးနေ့ မရောက်ခင်အထိတဲ့ .... ၁၀ လ ပိုင်း အထိ”\n“မင်းကို ယတြာလေးဘာလေး မပေးဘူလား .... ? ”\n“ပေးတယ်ကွ ... မလုပ်ဖြစ်ဘူး .... ပြီးတော့ သူရေးပေးတဲ့စာရွက်က ကျပျောက်သွားလို့ ငါဘာမှ မမှတ်မိတော့ဘူး ...”\nပြောဆိုနေရင်းပင် .. စောမြတစ်ယောက်ထပြေးသွားသည်။\n“ဟာ ... ဟေ့ကောင် .. ဘယ်သွားမလို့လဲဟ ...” ဘာမှပြန်မပြော လက်ကာပြ၍ ဆက်သွားသည်။ သူသွားရာလှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ဟိုးရှေ့နားလေးမှာ လူတစ်အုပ် ......။\n“ဟီး ..... ဒီကောင် သွားလုတော့မယ် ... ဘာတွေလည်းမသိဘူး ..”\nတအောင့်လောက်ကျရော .. ငနဲကြီးက လက်ထဲမှာ ရေသန့်ဗူးအသေးလေး ၄ ဗူး ယူ၍ စပ်ဖြီးဖြီးဖြင့်ပြန်လာသည်။\n“ရော့ .. ရေသောက် ... ဟီး ... ရေဝေနေတာ ငါ့အသိဖြစ်နေလို့ ... ငါနှိုက်လာတာ ...”\n“မင်းမသိမဟုတ်လည်း .. နှိုက်လာမှာပဲဟာကို ...”\n“ဘာဖြစ်ဖြစ်ကွာ ... သောက်ဆိုသောက် ..စကားကိုများတယ် ... ဟီး” ဒီလို ကုသိုလ်ပြုကြသူများလည်း ရှိလေသည်။ ဒီလိုနဲ့သူငယ်ချင်းတစ်စု အာလာပ တလာပ ပြောဆိုကြရင်း အချိန်တော်တော်ကုန်သွားလေသည်။ “ဟေ့ကောင်တွေ ပြန်မယ်ကွာ ... ငါ့အိမ်မှာ အမေပြန်ရောက်နေပြီလား မသိဘူးကွ ... သွားကြမယ် ... မင်းတို့ပါလိုက်ခဲ့ကွာ ..” ဟု ကျွန်တော်က ပြောလိုက်သည်။\n“အေးလိုက်မယ် .... ထမင်းကျွေးမှာလား ....” ကျော်သူက မေးသည်။\n“အေးကျွေးမယ် .. ၀အောင်ကိုကျွေးမှာ .. ပြီးရင်တော့ .........ဟင်းဟင်း ..”\n“ဟာ ..ဟ .. တော်ပြီမပြောနဲ့တော် .... ဒိုးမယ် .... ထကြ ..”\nကျွန်တော်တို့အုပ်စုတွေ ဘုရားပေါ်မှာ ပြန်ဆင်းကြပြီး လိုင်းကားဖြင့် အိမ်သို့ ချီတက်ကြလေသည်။ အိမ်အနီး ကးမှတ်တိုင်၌ ဆင်းလိုက်ကြသည်။ မှတ်တိုင်နှင့် အိမ်အလှမ်းနည်းနည်းကွာသည်။ အိမ်ကို ၂ မိနစ်လောက်တော့ လမ်းလျှောက်ရမည်။ လမ်းတစ်ဝက်လောက်ကျတော့ ကျွန်တော့ဦးငယ်လေး ... အမေ့မောင် ကိုတွေ့လိုက်ရတယ်။ ကျွန်တော်ကိုတွေ့တော့ .....\n“ဟေ့ကောင် ..... ကောင်စုတ် ... ဘယ်တွေလျှောက်သွားနောတာလဲ .... ကောင်မလေးကောင် ... ? မင်းကတော့ကွာ ..” ဟုပြောသည်။\nကျွန်တော်က နားမလည်သဖြင့် .. “အမ် .. ဦးငယ်လေး .. ဘယ်က ကောင်မလေးလဲ .. ဘာတွေပြောနေတာလဲ ... ”မေးလိုက်သည်။\n“အခုမှ အူကြောင်ကြောင်လာလုပ်မနေနဲ့ သွားအိမ်ကို မင်းအရှုပ်ထုပ် မင်းသွားရှင်း ...” ဟု ပြော၍ ဘေးနားရှိ စားသောက်ဆိုင်သို့ ၀င်သွားလေသည်။ ကျွန်တော်သူပြောတာ တစ်ခုမှနားမလည် သဘောမပေါက် .... ဘာတွေပြောနေမှန်းလည်းမသိ။\n“ဟေ့ကောင် ... မင်းကို ဘာတွေပြောနေတာလဲ ...” ဟု မေးကြလေသည်။\n“သိဘူးကွ .. ဘာတွေပြောသွားမှန်းကိုမသိတာ ...လာကွာ .. အိမ်မှာ တစ်ခုခုဖြစ်နေပြီထင်တယ် .. မြန်မြန်လာ ”ဟုပြော၍ ကျွန်တော်အိမ်သို့ ပြေးသွားမိသည်။ အိမ်ရှေ့ရောက်တော့ ဖိနပ်တွေ ၅ ရံလောက် ချွတ်ထားတာတွေ့ရသည်။ သေချာပြီ အိမ်ထဲမှာ ဧည့်သည်တွေရောက်နေပြီ။ ကျွန်တော် တံခါးခေါက်၍ လက်ကိုင်ကိုတွန်း၍ ၀င်လိုက်သည်။ အိမ်ထဲရောက်တော့ စမ်းစမ်းအေး အမေ၊ အဖေ၊ ရပ်ကွက်လူကြီးနှင့် ကျွန်တော့်အမေ ကျွန်တော့်ကို ၀ိုင်းကြည့်ကြသည်။ အားလုံးက ...“ဟာ ... ပြန်လာပြီ ... ကောင်းလေး ပြန်လာပြီ ... ”ဟုပြောကြသည်။ အမေက “ဟေ့ကောင်လေး ... ဘယ်တွေလျှောက်သွားနေတာလဲ ... ဟင်း .... စမ်းစမ်း ကော ... ငါနဲ့နင့်ကြီးကြီးက တရားစခန်းဝင်နေလို့ နင့်ကိုဟိုမှာ လူမရှိလို့ အိမ်သွားစောင့်ခိုင်းတာ အိမ်မစောင့်ဘဲ ... နင် ပြဿနာတွေ လုပ်လာတယ်ဟုတ်လား ... ” အမေ့ဒေါသတွေ ... တရာစခန်းက တရားတွေ ဘယ်ဆီသို့ရောက်သွားမှန်းမသိ။ သားသမိးဇောကြောင့် ဒေါသထွက်ပြီ။ ကျွန်တော် “အမ် ..”ဟု တစ်ခွန်းသာ ပြောထွက်နိုင်တော့သည်။ ဒီတော့ စမ်းစမ်းမိဘက “သားရယ် ဘာဖြစ်လို့ အဲ့ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ .... သားတို့၊ အန်တီတို့က အိမ်နီးချင်းတွေ၊ တစ်ယောက်အကြောင်း တစ်ယောက်သိတွေ၊ ဒီလိုလုပ်စရာမလိုပါဘူးကွယ်၊ မိဘတွေ စိတ်ပူအောင် ဘာလို့လုပ်တာလဲ”ဟု ပြောပြန်သည်။ ကျွန်တော်ဘာမှ နားမလည် တစ်ခုမှကို နားမလည်တာ။ “အမ် ... ကျွန်တော့ကို ဘာတွေ မေးနေကြတာလဲ .. ကျွန်တော် တစ်ခုမှကို နားမလည်ဘူး”ဆိုတော့ လူကြီးတွေ အားလုံး ကြောင်သွားကြသည်။ “ကျွန်တော် တစ်ကယ်ကိုမသိတာပါ ..... အဟုတ် .... ဘုရားစူး”လို့ပြောလိုက်တော့ စမ်းစမ်းအေး အဖေက “ဟင် ... စမ်းစမ်းကိုသားနဲ့လိုက်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား ??? သားသူ့ကို ခေါ်သွားတာမဟုတ်ဘူးလား ??” ...“ဟာ .... အန်တီကလည်း စမ်းစမ်းကို ကျွန်တော်က ဘာလို့ခေါ်သွားရမှာလဲ .... ဟာ .. ဒုက္ခပဲ ..... အမှုတော့ပတ်ပြီ .... စမ်းစမ်း ဘယ်တုန်းက ပျောက်သွားတာလဲ ... ကျွန်တော်နဲ့ သင်္ကြန် အကြိုမတိုင်ခင် တစ်ရက်ကပဲတွေ့မိတာ။ ကျန်တဲ့ရက်တွေ ကြီးကြီးအိမ်မှာပဲ .... အမေ .. အမေလုပ်ပါဦး .. ကျွန်တော် ကြီးကြီးအိမ်မှာ ဆိုတာ အမေလည်းသိပါတယ် ...” ဒီလိုဆိုတော့ ကျွန်တော် သူငယ်ချင်းတွေကပါ ကျွန်တော့်ကို အံ့သြလိုကြည့်သည်။ အမေက .. “ဒါဆို ဘာဖြစ်လို့ နင့်ဆီဖုန်းဆက်လို့မရတာလဲ .... မနေ့ညက နင့် ဦးငယ်လေး နင့်ဆီဖုန်းဆက်တာ မရဘူးတဲ့ ... နင် လူကြီးတွေရှေ့မှာ အမှန်အတိုင်းပြောစမ်း” ... တကယ့် ပြဿနာထုပ်ကြီး ... သေးသေးလေးမဟုတ် .. အကြီးကြီး ... “မဟုတ်ဘူးအမေ .. သားရှင်းပြမယ် ... သားသင်္ကြန်ရက်အတွင်း ကြီးကြီး အိမ်မှာပဲ .. ဘယ်မှမသွားဘူး .. မနေ့ညအထိ .. အိမ်မှာပဲ ... မနေ့ညက ဖုန်းဆက်လို့မရဘူးဆိုတာက ဒီလို .... သား သူတို့ဆီဖုန်းဆက်နေတုန်း ကြောင်ကြီးဖုန်းပေါ် ခုန်ချလာတာ .. ဖုန်းကြိုးပြုတ်သွားတာ .. ကျွန်တော် သတိမထားမိလိုက်ဘူး ..... ဒါကြောင့်ဆက်မရတာ ... သူတို့ကိုမေးကြည့်”ဟု ဟိုကောင်တွေကို လက်ညှိုးထိုးပြီးပြောလိုက်သည်။ ဒီတော့ ဟိုကောင်တွေက ... “ဟုတ်ပါတယ် ... အန်တီ ... မနေ့က ကျွန်တော်တို့ဆီ ဖုန်းဆက်တယ်။ သူ့ဆီပြန်ဆက်တော့ မရဘူးဖြစ်နေတယ်” ... ဒီတော့ .... စမ်းစမ်းအမေက “သား .... မင်းပြောတာ အမှန်တွေပဲလား ..... စမ်းစမ်းနဲ့အတူတူ မရှိဘူးပေါ့ ..”လို့ပြောတော့ စမ်းစမ်းအဖေက “အင်း .. မောင်ဦးပြောတာ ဦးယုံတယ် ... မောင်ဦးက ညှာပြောမှာမဟုတ်ဘူး ..... လူမှားပြီ ... သားရယ် ဦး တောင်းပန်ပါတယ် ... သား စိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်သွားပြီ ... ဦးတို့ ယူဆတာဒီလိုပါ .... သားနဲ့ စမ်းစမ်းက အသွားအလာ အမြဲရှိတယ်မလား .... ရိုးရိုးသားသားမှန်း ဦးသိပါတယ်။ ပြီးတော့ ဖူးဖူးတို့လည်းအမြဲပါတာပဲ။ ဒါပေမယ့် .. သင်္ကြန်မတိုင်ခင်က စမ်းစမ်းက မဏ္ဍပ်ထိုင်ချင်တယ် .. ပြီးတော့ ကားနဲ့လည်ချင်တယ်လို့ ဦးဆီခွင့်တောင်းတော့ ... ဦးက ဘယ်သူတွေပါမျာလဲ မေးတော့ သမီးက မောင်ဦးပါတယ်လို့ပြောတယ်။ သားမှတ်မိလားမသိဘူး .... ဦးမင်းကိုတွေ့လို့မေးတာလေ .... မင်း စမ်းစမ်းတို့နဲ့ သင်္ကြန်ကျရင် လိုက်ပြီးကစားမှာလား ဆိုတာကိုလေ။ မင်းက လိုက်မှာဦးလေး ကျွန်တ်ာပါတယ် စိတ်ချလို့ပြေတယ်။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီမတိုင်ခင် ... မင်းနဲ့စမ်းစမ်း ဟိုးဘက်လှမ်းထဲကဆိုင်မှာ နှစ်ယောက်သား တိုးတိုး တိုးတိုး နဲ့ တိုင်ပင်နေတာကို ဦးတပည့်တစ်ယောက်ကတွေ့လို့ ဦးကိုပြောပြထားတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီလိုအထင်မှားမိတာပါ။ စိတ်မရှိပါနဲ့ကွယ်။ ဦးတို့ကလည်း စိတ်ပူလို့ပါ။ ခုတော့ ပိုပြီး စ်ိတ်ပူရတော့မယ်။ ဘယ်သူနဲ့ ပါသွားမှန်းမသိဘူး။ သားဆိုဆို စိတ်ချသေးတယ် ... အင်း ... ဒုက္ခပဲ ..” ဟု တစ်လွတ်ကြီး ရှင်းပြတော့မှ ကျွန်တော် အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို နားလည်သွားလေသည်။ ကျွန်တော်အမှား .... မဟာအမှားကြီး .... ဗေဒင်ဆရာဟေားထားရဲ့သားနဲ့ အာမခံမိတဲ့ ကျွန်တော့အဖြစ် .....\nအမေက “သား ... ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ .... မှန်မှန်ပြောစမ်း ...”\n“ဒီလိုပါအမေ ..... သင်္ကြန်မတိုင်ခင်က စမ်းစမ်းကျွန်တော်ကို ဟိုဘက်ဆိုင်မှာခေါ်ပြောပါတယ် ... သူ မဏ္ဍပ်ထိုင်ချင်လို့ အဲ့ဒီထဲမှာ ကျွန်တော်ပါတယ်လို့ပြောပေးပါတဲ့။ ဒါမှ သူအိမ်ကလွတ်မှာမို့ဆိုပြီး ကျွန်တော်ကို ခေါ်ပြောတယ်အမေ။ သားကလည်း ... ပြဿနာမရှိလောက်ဘူးထင်ပြီး ... ဦးလေးကို ပြောလိုက်မိတယ်။ ကျွန်တော့် အမှားလည်းပါပါတယ် ....” ဆိုတော့ အားလုံးရဲ့ “ဟင်း”ခနဲ သက်ပြင်းချသံတွေ ကြားလိုက်ရတယ်။ ပြီးတော့ အိမ်ရှေ့တံခါးပေါက်ပွင့်လာပြီး .... ခေါင်းလေးပဲ အထဲကို စောင်းကြည့်တယ် ... ကြည့်လိုက်တော့ စမ်းစမ်းရဲ့ ညီမလေး ... သင်းသင်း ကိုတွေ့လိုက်တယ်။ ကောင်မလေးက .... တိုးတိုး .. တိုးတိုးနဲ့ ... “အဖေ ... မကြီး ပြန်ရောက်နေပြီ” ..... အဲ့ဒီစကားကို ကြားလိုက်တော့ လူကြီးတွေ ကျွန်တော့်ကို ပြန်မော့ကြည့်ကြတယ် ... ကျွန်တော် ထိန့်လန့်စွာနဲ့ .... ကောင်မလေးကို မေးလိုက်တယ် ... “သူတစ်ယောက်တည်းလား .. ညီမလေး ..” “ဟုတ်ဘူး ... အကိုကြီးတစ်ယောက်နဲ့ ...” ထိုတော့မှ ကျွန်တော် သက်ပြင်းချနိုင်လေတော့သည်။ မဟုတ်ရင် ဇတ်လမ်းတွေက ရှည်ဦးမည်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် .. စမ်းစမ်း ... နင်အချိန်မှီပြန်ရောက်လို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တာ် ဘာမှမပြောတော့ ..... အခန်းထဲသို့ ၀င်ပြီး ကုတင်ပေါ်သို့ လှဲချလိုက်တယ်။ ဟိုကောင်တွေ နောက်ကနေ လိုက်လာကြသည်။ ဟိုကောင်တွေ အခန်းထဲရောက်တော့ တံခါးပိတ်ပြီး ..... သုံးကောင်သား .... “ဟား .... ဟား .. ဟား .. ဟား ... ဟား ...ဟီးဟီး .... ဟိုးဟိုး ..” ဆိုပြီး ရီနည်းပေါင်းစုံဖြင့် ၀ိုင်းလောင်ကြလေသည်။ “ဟားဟား .... တို့မောင်ဦး ရိုက်ချက်က မိန်းမတစ်ယောက်တောင် အချောင်ရတော့မလို့ ... ဟားဟားဟား ..”ဆို၍တစ်ဖုံ ..... “မင်းကို ဗေဒင်ဆရာဟောထားရဲ့သားနဲ့ ..... အာမမခံပါနဲ့လို့ .. ဟားဟား .. နည်းတောင်နည်းသေးတယ် .. ဆို၍တနည်း ...” “မင်းခုတစ်လော ၀က်သားမရှောင်ဘဲ စားတယ်မလား .... ဟား ဟား .. ဒါကြောင့်ပေါ့ ... မင်းဗေဒင်ဆရာဆီပြန်သွားဖို့သင့်ပြီ”ဟူ၍ တစ်မျိုး ... လှည့်ပတ်လှောင်ပြောင်နေကြသည်။ ကျွန်တော် စိတ်ထဲက ခုနလောက်တော့ မလေးတော့ ... တော်တော်လေးကို ပေါ့သွားပြီ .... ဒါပေမယ့် .. ဒေါကတော့ နည်းနည်းကျန်သေးတယ် .. အဲ့ဒါကို ဟိုသုံးကောင်ပေါ် သွန်းလောင်းလိုက်တယ်။ ကျွန်တော့် ခေါင်းဦးနဲ့ လှည့်ပတ်ပြီး လိုက်ရိုက်တယ်။ “ဟ ... ဟေ့ကောင် .. ဘာလုပ် .. ” “ဖုန်း ... ဖုတ် ... ဖုန်း .. ရီးဦးဟာ .. ရီချင်ဦး ..ဖုန်း .. ဖုန်း” ..“ ဟာ .. ဟေ့ကောင် နာတယ်ကွ ... ဟ ...” ကျွန်တော် အရိုက်မရက် .... အားရတဲ့အထိ သုံးယောက်လုံးကို ခေါင်းဦးဖြင့် လိုက်ရိုက်သည်။ “ဖုန်း ... ဖုန်း .. ဖုန်း ...” မောသွားမှ ကျွန်တော် ထိုင်ချ၍ နားလိုက်သည်။ ..... “ဟေ့ကောင် .. မောသွားပြီလား ..... ဟားဟး .... မောင်ဦး .. နှစ်သစ်မှာ ဈေးဦးပေါက်သွားပြီဟေ့ ....” အခန်းတံခါးပွင့်လာပြီး .. အမေ၀င်လာသည်။ “သားတို့ ပိုက်ဆာပြီလား ..... အမေ ..ဟင်းကောင်းကောင်းချက်ကျွေးမယ်နော် ... အမေသိပါတယ် .. ငါ့သားက လိမ္မာတယ်ဆိုတာ ... ပိုက်ဆာပြောကြနော် ....”ဟုပြောသည်။ ကျွန်တော် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောနိုင်။ စိတ်ဆိုးနေ၍မဟုတ် .... ဘာကို အလိုမကျနေမှန်းမသိ .... :D ကျွန်တော် နှစ်သစ် အတွေ့အကြုံက ဒီလို ရိုးရိုးလေးနဲ့ကို ရှုပ်သည်။ ဘာတွေမှန်းမသိ။ တစ်ခါတစ်လေ လောကကြီးမှာ ထင်မှတ်မထားတာတွေ ဖြစ်တတ်တယ်ဆိုတဲ့ အသိလေးတစ်ခု ရလိုက်တယ်။ ညနေစောင်းလောက်ကျတော့ စမ်းစမ်းရယ် သူ့ကောင်လေး(ခင်ပွန်း၊ ယောကျာ်း။ ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မမြင်ဘူး၊ အလုပ်ကထင်တယ်။)ရယ် လာပြီး ကျွန်တော့ကိုတောင်းပန်တယ်။ သူ့မိဘတွေက မျက်နှာပူလို့တဲ့ မလာကြဘူး။ မုန်ပုံးတစ်ပုံးရယ်၊ အချိုရည်ပုလင်းရယ်၊ ပြီးတော့ ဘာမုန့်တွေမှန်းမသိ။ “ဒါ ... မန္တလေးက ၀ယ်လာတာ .. နင့်တို့အိမ်အတွက် လက်ဆောင်တဲ့ ...” .... “အမ် ... နင် .. နင် မန္တလေးအထိရောက်သွားတယ် .....” ... “အေး .. ဟုတ်တယ် .. သူက မန္တလေးကလေ ... ဒီမှာ အလုပ်လုပ်နေတာ ..... နင်နဲ့မိတ်ဆက်ပေးမယ် ... သူ့နာမည် .... သန့်ဇင်အေးတဲ့ ...” “အကို .. သူက ... မောင်မောင်ဦး ... ညလေးရဲ့ .... ခင်မင်အားကိုးရတဲ့ သူငယ်ချင်းလေး ...”ဆိုတော့ ကျွန်တော့်က “ဟုတ်ကဲ့ တွေ့ရတာ ၀မ်းသာပါတယ် ..... စမ်းစမ်း နောက်နောင် ငါ့ကို အားမကိုးပါနဲ့တော့နော် .. ကြောက်လွန်းလို့ပါ ..... ဟီး ..”လို့ပြောတော့ သူက “အေးပါ .......နင်ကလည်း .... ဒီမှာ ငါအားကိုးစရာရှိနေပြီပဲ” တဲ့ ..... အရပ်ကတို့ရေ ... ကျွန်တော် နှစ်ဆန်းတစ်ရက်နေ့ ဇာတ်လမ်းကတော့ ဒါပါပဲ .....\n(မှတ်ချက်းကျွန်တော်သူငယ်ချင်း ... မောင်မောင်ဦးအကြောင်းအား ကျွန်တော် ရေး၍ တင်ခြင်းဖြစ်ပါသည်။ သူငယ်ချင်းရေ မင်းရဲ့ရင်ဖွင့် ဇာတ်လမ်းအတွက် ကျေးဇူးပဲကွာ။ ငါလည်းတော်တော် ရိုက်လိုက်ရတယ်ကွာ ..ဟီး .... ဒီဇတ်လမ်းမှာ ပါဝင်ကြတဲ့ သိတဲ့သူငယ်ချင်းတွေ၊ မသိတဲ့သူငယ်ချင်းတွေ အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် .. စောင့်မျှော် ဖတ်ရှုကြတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်)\nရေးသားသူ - မိုးတိမ် at 11:32 AM0comments\nFile Hosting Svervices Part 2\nFile Hosting List နောက်ဆက်တွဲကို ပြန်တွေ့လို့ တင်ပေးလိုက်တယ်။ အွန်လိုင်းမှ ဖိုင်ဖလှယ်ချင်သူများ သုံးကြပါလေ . . .\nMa Cle USB\nMax 20MB, jpg, jpeg, png, gif, wmv, avi, mpeg, mpg, mpe, mov, NO DELETION, Anonymous usage.\nhttp://khongbiet.com/rs/? ?<= place this directly before links\n200 MB per file, deletion executed after 14 days of inactivity\n30 MB file size but only 15 MB bw/day, 30 days\n60 MB per file, deleted after 30 days without download\n100 MB per file, expiring after 1000 downloads or 50 days\n5 MB max. file size, deletion after 10 days of inactivity\n1 GB file size, deleted after 25 downloads or7days\n2 GB max. file size,7days expiration period\n10GB space, 50GB monthly bandwith, 750MB max file size, Direct link\nရေးသားသူ - မိုးတိမ် at 10:17 AM0comments\nLabels: File Hosting Sites, သိစေချင်တာလေးတွေ\nနှစ်သစ်မှာ ပျော်ရွှင်မှုအပေါင်း ဖူးပွင့်ဝေဆာပြီး ရွှင်လန်းကျန်းမာကြပါစေဗျာ .\nအားလုံး မင်္ဂလာပါ ..\n“မြန်မာနှစ်သစ်ကူးမှာ ပျှော်ရွှင်မှုအပေါင်း ဖူးပွင့်ဝေဆာပြီး\nကျွန်တော်ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်။ သင်္ကြန်ပြီးမှ ပြန်ဆုံကြမယ် .. အားလုံး တာ့တာ .... :)\nရေးသားသူ - မိုးတိမ် at 10:33 AM0comments\nLabels: ရင်ထဲကစကားလေးတွေ, သင်္ကြန်\nAvril Lavigne Girlfriend .....\nရေးသားသူ - မိုးတိမ် at 4:22 PM0comments\nGoogle Gadget !!!\nအခု Google က Gtalk နဲ့ ပတ်သက်ပြီး နည်းပညာအသစ်တစ်ခုကို စတင်အသုံးပြုခွင့်ပေးထားပါပြီ။ အဲ့ဒါကတော့ Google Talk Gadget ပါ။ အဲ့ဒီ Gadget ကို Blog မျာ Embedded လုပ်လို့ရသလို Meebo လို Browser နဲ့လည်း အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်.... Blog နဲ့ Website အတွက် Code ကို အဲ့ဒီမှာ Download လုပ်လို့ရပါတယ်။\nစိတ်ဝင်စားရင် .... http://www.google.com/talk/\nရေးသားသူ - မိုးတိမ် at 11:40 AM0comments\nFiles Hosting Services ....\nOnline ပေါ်မှာ Files တွေသိမ်းဆည်းချင်သူတွေ၊ Share လုပ်ချင်သူတွေအတွက် ကျွန်တော် စုဆောင်းထားတဲ့ Files Hosting Services တွေကို ဝေငှပေးလိုက်ပါတယ်။ တစ်ချို့ဟာ Free Service ဖြစ်ပြီး တစ်ချို့ကတော့ Pay Service ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် နှစ်မျိုးစလုံးကို အသုံးပြုလို့ရပါတယ်။ Free Service အများစုက ဖိုင်တွေကို ဆာဗာပေါ်မှာ သက်တမ်းကြာရှည်စွာသိမ်းဆည်းပေးထားပြီး Pay Service တွေက ပိုက်ဆံပေးမသုံးရင် ဖိုင်တွေကို ရက်အကန့်အသတ်နဲ့ပဲသိမ်းပေးပါတယ်။ ပြီးတော့ Download Speed, Download Waiting Time, Download Bandwidth limited တွေလည်းကွာသွားပါတယ်။ ဥာဏ်ရှိသလို အသုံးပြုကြပါလော့ ....\n200 MB storage space, 25 days between account log-ins\nလောလောဆယ်... ဒုတိယပိုင်းပျောက်နေတယ်။ ဘယ်နားထားမိမှန်းမသိတော့ဘူး။ ရှာဖွေပြီးဆက်ပါဦးမည်။\nရေးသားသူ - မိုးတိမ် at 10:46 AM0comments\nအသစ်တွေတိုးလာတဲ့ မြန်မာ ဖော်ရမ်များ\nအခုတစ်လော မြန်မာ ဖော်ရမ်တွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခုတိုးလာတယ် .....\nTechnical-seven.com တို့က နည်းပညာတွေကိုဖလှယ်တဲ့ဖော်ရမ် ..\nနောက်အသစ်တစ်ခုက Myanmar Graphic Lover က ဂရပ်ဖစ်ချစ်သူတွေ၊ ဂရပ်ဖစ်စိတ်ဝင်စားသူတွေအတွက်တဲ့ ..\nကြုံရင် ၀င်အားပေးသွားကြပါဦး ...\nရေးသားသူ - မိုးတိမ် at 1:43 PM0comments\nနှစ်သစ်မှာ ပျော်ရွှင်မှုအပေါင်း ဖူးပွင့်ဝေဆာပြီး ရွှင...


အမျိုးသမီးများသတိပြုဆင်ခြင်စရာ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Copy/Paste » အမျိုးသမီးများသတိပြုဆင်ခြင်စရာ\nPosted by ရွာသူလေးချမ်းချမ်း(ရင်တွင်းဖြစ်) on Jul 11, 2011 in Copy/Paste | 17 comments\nပြီးခဲ့တဲ့လက ထိုင်းနိုင်ငံမှာနေတဲ့ မြန်မာအမျိုးသမီးတစ်ယောက် ကိုယ်ဝန်သွားဖျက်တာ ကလေးက မကျလို့ တဲ့ ထိုင်းလက်သည်အိမ်ကနေပြန်လာပြီး မဲဆောက်က မြန်မာလက်သည်နဲ့သွားပြန်ဖျက်ဖို့ကားစီးတာ အဲ့ဒီကားပေါ်မှာပဲ ဆုံးသွားတယ်။ သူထိုင်နေတဲ့ထိုင်ခုံက ဒရိုင်ဘာနောက်က ခုံလေးမှာ ။ကားပေါ်စတက်တော့ မျက်နှာသွေးမရှိသလိုဖြူဖျော့ နေလို့ ဒရိုင်ဘာက ညီမ နေမကောင်းဘူးလားလို့ မေးတယ်တဲ့ အမျိုးသမီးက ဟုတ်တယ် ကိုယ်ဝန်သွားဖျက်တာ မကျလို့ မဲဆောက်ကမြန်မာလက်သည်မှာသွားပြန်ဖျက်မယ်လို့ ပြောပြီး စောင်ကို ခေါင်းမြီးခြုံအိပ်လိုက်တာ ကားရပ်သွားတာတောင် လုံးဝပြန်မနိုးလာတော့ဘူးတဲ့။ ကားပေါ်မှာ လူသေတယ်လို့ သတင်းကြားရောတစ်ကားလုံးလန့် ဖြန့် ပြီးထွက်ပြေးကြတာပေါ့။ အဲ့ဒါ ရဲတွေရောက်လာလို့ အလောင်းကိုသယ်တာ အလောင်းကို လုံးဝ သယ်ထုတ်လို့ မရဘူး၊အလောင်းက တအားလေးတာတဲ့။ ယောကျာ်းအားနဲ့ လေးငါးယောက်လောက်ဝိုင်းပြီးမတာတောင် လုံးဝ မလို့ မရဘူးတဲ့ ၊အဲ့ဒါနဲ့ ရဲတွေက ထိုင်းဘုန်းကြီး ၂ပါးပင့်လာပြီး ဘုန်းကြီးတွေက ပရိတ်ရွတ်၊ပရိတ်ရေဖြန်းတော့မှ အလောင်းသယ်လို့ ရသွားတာ။အဲ့ဒီသတင်းကြည့်ပြီး အလောင်းသယ်ထုတ်သွားတာကိုမြင်တော့ ကြက်သီးတွေတောင် ထသွားတယ်။တော်တော်လဲ သံဝေဂရတယ်။\nတစ် နေ့ က အသိအစ်မတစ်ယောက် အိမ်သွားလည်ရင်း နဲ့ အစ်မပြောပြတဲ့သတင်းလေးပါ။ ချမ်းချမ်းတို့ မြို့ က ကောင်လေးတစ်ယောက် အလုပ်လုပ်ရင်း စက်ရုံကိုအသစ်ပြောင်းလာတဲ့ ကောင်မလေးနဲ့ ရီးစားသက်တမ်း ၇ ရက်အတွင်းမှာ ယူလိုက်ပါတယ်။မင်္ဂလာလဲ မြန်မာလိုသေချာဆောင်လိုက်ပါတယ်။မင်္ဂလာဆောင်ပြီး ၈ ရက်မြောက်နေ့ မှာ ကွဲသွားပါတယ်။အကြောင်းရင်းက ကောင်မလေး အလုပ်လုပ်နေရင်း မူးလဲလို့ စက်ရုံထဲက ဆေးပေးခန်းမှာ သွားစစ်တော့ ကိုယ်ဝန်သုံးလ ၇ှိနေလို့ တဲ့။ ကောင်မလေးနဲ့ ကောင်လေး ရီးစားသက်တမ်းက ၇ ရက် လက်ထပ်ပြီးတာက ၈ ရက် စုစုပေါင်းတွေ့ ရတဲ့ရက်က တစ်လတောင်မပြည့်သေးဘူး ၁၅ ရက်ပဲရှိသေးတယ်။ အခု ဗိုက်ထဲက ကလေးက ၃ လတောင်ဆိုတော့ ဒီကိုယ်ဝန်ဟာ သူနဲ့ ရတာမဟုတ်လို့ ကောင်လေးက လှည်းကျိုးထမ်းတဲ့ နွားတော့ အဖြစ်မခံဘူးဆိုပြီး ကောင်မလေးနဲ့ ချက်ချင်း ကွာလိုက်ပါတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအချိန်မှာ ကိုယ့်ဇနီးဖြစ်နေပြီမို့မကွဲသင့်ဘူး ပြီးတော့ ကောင်မလေးက ကိုယ်ဝန်နဲ့ အားကိုစရာလဲ မရှိတော့ ညီမချင်းစာနာပြီး ပြန်ပေါင်းဖို့ပတ်ဝန်းကျင်က ဖြောင်းဖျပါတယ်။ ကောင်လေးက ဘာပြန်ပြောလဲဆိုတော့ သူနဲ့ မရခင် မုဆိုးမ တစ်ခုလပ် ကလေး၃ယောက်အမေ ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် လက်ခံလို့ ရသေးတယ် ။ အခုက ဘယ်သူယ်ဝါနဲ့ ရမှန်းမသိတဲ့ ဗိုက်ကို အပျိုလို့ လိမ်ပြီး သူ့ ကို တမင်နဖားကြိုးထိုးခိုင်းတာတော့ လုံးဝခွင့်မလွှတ်ဘူး။အရင်က ချစ်သူ၇ှိခဲ့ဖူးလား၊ အိမ်ထောင်၇ှိခဲ့ဖူးလားလို့ မေးတုန်းက မရှိဘူးလို့ လိမ်ပြောခဲ့တာကို ခွင့်မလွှတ်တာတဲ့။ ကောင်မလေးက နာ၇ီစက်ရုံကို ပြောင်းလာတာလဲ တစ်လတောင်မပြည့်သေးဘူး။ကလေးအဖေအစစ်က ဘယ်ကလဲ။ဘယ်သူနဲ့ ၇ခဲ့လဲ လို့ မေးတော့လဲ လုံးဝမဖြေဘူး။ ကောင်မလေးက အဲ့ဒီကိုယ်ဝန်ကို မွေးမယ်ဆိုရင် ဆွေမျိုးမိဘမောင်နှမ မရှိ ပိုက်ဆံမရှိဘဲ မွေးလို့ ဘယ်လိုမှမဖြစ်ဘူး။ မြန်မာနိုင်ငံပြန်ရင်လဲ ကလေးအဖေက ဘယ်သူပါလို့ မိဘကိုပြောပြဖို့ ကလေးအဖေမရှိဘူး။ မလိုချင်လို့သွားဖျက်ချဖို့ချမ်းချမ်းအသိအစ်မကိုပြောတော့ အစ်မကလဲ သူ့ မှာ ငါးလသားကလေးနဲ့ကလေးချင်းကိုယ်ချင်းစာပြီး လိုက်မပို့ ရက်ဘူး တဲ့။ ကောင်မလေးကလဲ ဒီကလေးကို မဖျက်ရရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေချင်တယ်လို့ လဲ ခဏခဏ ပြောနေတယ်တဲ့။ ပတ်ဝန်းကျင် ကလဲ ကိုယ့်အပူနဲ့ ကိုယ်ဆိုတော့ သူ့ ပြဿနာ ကို သနားရုံကလွဲပြီး ဘာမှကူညီနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ကောင်မလေးက ၂၄ နှစ်ပဲရှိသေးတယ်။ အမှားတစ်ခုအတွက် ကိုယ်နောက်ထပ် တွေ့ ကြုံရမယ့် သောကတွေ ဒုက္ခတွေက အများကြီး၇ှိသေးတယ်နော်။ လောကမှာ လူတွေ တွေ့ ကြုံနေရတဲ့ ဒုက္ခတော်တော်များများက သူ့ ဘာသာသူရောက်လာတာ နည်းတယ်။ကိုယ့်ဘာသာ အတွေးမှား၊ အလုပ်မှား၊ ခံယူချက်တွေ လွဲမှားလို့ဒုက္ခရောက်တာများပါတယ်။\nယောကျာ်းလေးဖြစ်ရတဲ့ဘ၀နဲ့ မိန်းကလေးဖြစ်ရတဲ့ဘ၀ ယှဉ်လိုက်ရင် ယောကျာ်းလေးတွေ ရဲ့ ဘ၀ထက် မိန်းမသားဘ၀ဟာ အစစအရာရာ နိမ့်ကျပါတယ်။ ဒါမေယ့် မိခင်ဘ၀ရောက်သွားရင်တော့ သားသမီးတို့ ရဲ့ ကြည်ညိုရာ၊အားထားရာ၊ မြတ်နိုးကိုးကွယ်စရာ ဂုဏ်နဲ့ ပြည့်စုံသွားပြီမို့ဘုရားနဲ့ တစ်ဂိုဏ်းထဲထားပြီး ပူဇော်ကြည်ညိုခံနိုင်ပြီမို့(အမေ)ဆိုတဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ဂုဏ်နဲ့ ပြည့်စုံသွားပါပြီ။ပုခက်လွှဲတဲ့ မိခင်ရဲ့လက်ဟာ ကမ္ဘာကြီးတောင် လွှမ်းမိုးနိုင်တယ်တဲ့ ။မိန်းမသားတွေရဲ့ နှလုံးသားဟာ သနားကြင်နာတတ်တဲ့စိတ်ရှိတဲ့နှလုံးသားတဲ့။အခုခေတ်မှာလေ အဲ့ဒီ ပုခက်လွှဲတဲ့လက်က လူတွေသတ်နေကြတာ၊ကြင်နာတတ်တဲ့နှလုံးသားကပဲကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင်ရက်စက်နေကြတာတွေ့ နေရပါတယ်။\nမြတ်စွာဘုရားရှင်က.. “မည်သည့် ကုသိုလ် နဲ့ အကုသိုလ် ပြုလုပ်သည်ဖြစ်စေ ဇောစေတနာ (၇) ချက် စော၏ ။ ပထမဇောက ယခုဘ၀တွင်ပင် ကောင်းကျိုးမကောင်းကျိုးပေး၏။ “ဒိဋ္ဌိဓမ္မဝေဒနိယကံ” ဟုခေါ်သည်၊အကျိုးပေးချိန်မှာ မပေး၇လျှင် ပျက်သွားသည်လည်း၇ှိ၏။ ထိုသို့ အကျိုးပေးခွင့်မရဘဲ ပျက်သွားသောကံ ကို “အဟောသိကံ”ဟု ခေါ်သည်။ နောက်ဆုံးသတ္တမဇော က ဒုတိယ ဘ၀မှာ အကျိုးပေး၏။ အလယ်ဇော ငါးချက်က တတိယဘ၀မှာ အကျိုးပေးသည်။” ဘုရား၇ှင်ဟောထားသလို..ကံကံရဲ့ အကျိုးအရ… အခုကိုယ်ဝန်ဖျက်ချလိုက်တဲ့မြန်မာအမျိုးသမီးဟာ သူပြုတဲ့အကုသိုလ်ကံ ပထမဇောက ဒီဘ၀မှာပဲချက်ခြင်းအကျိုးပေးခွင့်ရသွားလို့ပြီးတော့သူ့ မှာ အရင်ဘ၀က ပြုခဲ့တဲ့ကောင်းမှုကုသိုလ်ကံ ကြီးကြီးမားမားမရှိခဲ့လို့ ဒီဘ၀မှာ ပြုခဲ့တဲ့ အကုသိုလ် ချက်ခြင်းအကျိုးပေးတာခံရတာပဲ။\nမြတ်စွာဘုရား၇ှင်လက်ထက် တာဝတိံသာနတ်ပြည်မှာ သုဗြဟ္မာ နတ်သားနဲ့ နတ်သမီးတစ်ထောင်တို့ ပန်းဥယျာဉ်မှာ ပန်းခူးနေတုန်း နတ်သမီး ငါးရာဟာ ချက်ချင်းပဲ စုတိစိတ်ကျ သေလွန်ပြီး အ၀ီစိငရဲ ကိုကျသွားပါသည်။ နတ်စည်းစိမ်ခံစား ရတာတောင်ဘာလို့ င၇ဲကျရတာလဲဆိုတော့ အဆိုပါနတ်သမီး ငါးရာတို့ ဟာ လူ့ ဘ၀တုန်းက အ၀ီစိင၇ဲကျမည့် အကုသိုလ်ကို ပြုခဲ့ကြပါတယ်။လူ့ ဘ၀က ပြုခဲ့သော အ၀ီစိင၇ဲ ကျမည့် အကုသိုလ်ဟာ ပထမဇောအနေဖြင့်လည်း ပထမလူဖြစ်တဲ့ဘ၀မှာ အကျိုးပေးခွင့်မရ၊လူ့ ဘ၀မှ သေလွန်သောအခါ သူတို့ ပြုခဲ့သော တခြားကောင်းမှု ကုသိုလ်ကံများက အရင်ဝင်ပြီးနတ်ပြည်ပို့ လိုက်သောကြောင့် သတ္တမဇော အနေဖြင့် ဒုတိယဘ၀ မှာလည်း အကျိုးပေးခွင့်မရ၊နတ်သမီးဘ၀မှ စုတေသောအခါမှ အလယ်ဇောစေတနာငါးချက်က အခွင့်ရပြီဖြစ်လို့ အ၀ီဇိငရဲချက်ခြင်းသို့ ပို့ လိုက်တာပါ။*****\nဒါ့ကြောင့် ဘယ်လိုအကုသိုလ်ပဲလုပ်လုပ် ဒီဘ၀မှာအကျိုးပေးခွင့်မရရင်တောင် နောက်ဘ၀ဘ၀တွေမှာ သွားပြီးအကုသိုလ်အကျိုးကိုပြန်ခံစားရပါတယ်။ ကိုယ်ပြုတဲ့ ကံပဲ့တင်သံ ကိုယ့်ထံပြန်လာမည်တဲ့၊ကောင်းတာပဲလုပ်လုပ် မကောင်းတာပဲလုပ်လုပ် တစ်ချိန်ချိန် ကိုယ့်ဆီပြန်ရောက်မှာပဲမို့သန္ဓေဖျက်ချခြင်းရဲ့ လက်တွေ့ မြင်တွေ့ ခဲ့ရတဲ့ မကောင်းကျိုးကို တင်ပြပေးပါ့မယ်၊ဝေဖန်တင်ပြချက်ကိုသေချာဖတ်ပြီး မိမိနှစ်သက်ရာ လမ်းကိုလျှောက်လိုက်ပါ၊ မိမိနှစ်သက်တဲ့ ဘ၀ကို ရွေးလိုက်ပါ။တစ်နေ့ ဝဋ်ပြန်လည်လို့ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်တော့မှ နောင်တ တရားတွေနဲ့ ပူလောင်ခဲ့ရင်လည်း ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် ကြိုးစားပါ၊လုပ်ရဲရင် ခံရရမယ်ဆိုတဲ့ သတ္တိလေးလဲ မွေးထားဖို့ လိုပါလိမ့်မယ်။\nဒီဘ၀မှာ ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချပေမယ့်တစ်ချို့ မသေပဲကျန်းမာရေးကောင်းပြီး စီးပွားတက်နေတဲ့သူတွေ၇ှိပါတယ်။လောလောဆယ်တော့ အကုသိုလ်ကံကျိုးပေးခွင့်မ၇သေးလို အတိတ်ဘ၀ ပြုထားတဲ့ကုသိုလ်ကံအရှိန်လေးကောင်းတုန်းမို့ ခဏတာကံကောင်းနေတာပါ၊ကုသိုလ်ကံအရှိန်ကုန်လို့ အကုသိုလ်ဝင်လာရင်တော့ ရှောင်လို့ ပြေးလို့ လွတ်မှာမဟုတ်တော့ဘူး၊ အခုပြောပြမှာ က ထိုင်းအမျိုးသမီးတွေပါ။ ထိုင်းလူမျိုးတွေကလဲ ကံ ကံရဲ့ အကျိုးကိုယုံပါတယ်။ ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချရင် ငရဲကျမယ် အကုသိုလ်ဖြစ်မယ်ဆိုတာ လဲသိကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တော်တော်များများက ကိုယ်ဝန်ဖျက်တာကို ထမင်းစားရေသောက်သလိုပဲသဘောထားကြတယ်။အကြောင်းပြချက်က ကလေးတစ်ယောက်ကိုကျွေးမွေးပြုစုဖို့ အဆင်သင့်မဖြစ်သေးလို့ ဖျက်ချတာတဲ့။ ထိုင်းနိုင်ငံမှာ လက်မထပ်ပဲအတူတူနေကြတာများတော့ ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချတဲ့သူတွေ တော်တော်များတယ်။မြန်မာနိုင်ငံမှာဆိုရင် အပျိုပဲဖြစ်ဖြစ် အိမ်ထောင်သည်ပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချရင် ပတ်ဝန်းကျင်က ကဲ့ရဲ့ တာ ရှုံ့ ချတာများပါတယ်။ သူတို့ နိုင်ငံမှာက သူသူငါငါဖြစ်နေကျဆိုတော့မဆန်းတော့ဘူးလေ။ဒါပေမယ့် …ဆန်းတာက အဲ့ဒီကိုယ်ဝန်ဖျက်ချလိုက်တဲ့ အမျိုးသမီးတော်တော်များများ မှာထူးဆန်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ ကြုံကြရတယ်။အဲ့ဒီအဖြစ်အပျက်တွေကို Cable TV က Miracle Channel (http://facebook.com/ miraclethai ) က လွှင့်တဲ့ ကံ ကံ ရဲ့ အကျိုး အစီအစဉ်လေးမှာ ကာယကံ၇ှင်ကိုယ်တိုင် ရင်ဖွင့်ထားတဲ့တစ်ကယ့်အဖြစ်အပျက်လေးပါ။ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ကြုံတွေ့ ခဲ့ရတဲ့အဖြစ်အပျက်တွေကမတူပါဘူး။ချမ်းချမ်းကြည့်ခဲ့ရသလောက် ပြန်ပြောပြပါ့မယ်။\n(၁) အသက် ၃၅နှစ်ကျော် အိမ်ထောင်သည် အမျိုးသမီးတစ်ယောက် သူ့ မှာ စီးပွါးရေးလဲ အဆင်ပြေတယ်၊သူ့ ခင်ပွန်းကလဲ သူ့ ကိုတအားချစ်ပြီးဂရုစိုက်တယ်။ဒါပေမယ့် သားသမီး မရဘူး။ကိုယ်ပိုင်အိမ်ယာနဲ့ စီပွါးရေးနဲ့ အဆင်ပြေနေပြီ ဆိုတော့ သားသမီး၇တနာ အရမ်းလိုချင်တာပေါ့။သားသမီး၇အောင်လဲ အမျိုးမျိုးသွားဆုတောင်းတော့..တစ်နေ့ သူမကိုယ်ဝန်ရှိလာပါတယ်။ အမျိုးသမီးကိုယ်တိုင်က ကျန်းမာရေးကောင်းပေမယ့် ကိုယ်ဝန် ၆လ ကျော်မှာ ..သူမ အိမ်မက်ဆိုးမက်ပါတယ်။အိမ်မက်ထဲမှာ ၆နှစ်သားအရွယ် ယောက်ျားလေး က သူ့ ကို စိမ်းစိမ်းကားကားနဲ့ ကြည့်ပြီး၊“သားကိုသတ်ခဲ့တာ လုံးဝ မကျေနပ်ဘူးတဲ့၊သားနာကျင်ခဲ့ရသလို ပြန်လည်နာကျင်စေရမယ်တဲ့” ။အဲ့ဒါနဲ့ လန့် နိုးသွားတော့ အလိုလိုနေရင်းဗိုက်ထဲက တအားနာလာလို့ သွေးတွေတအားဆင်းပြီး ပထမ ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျသွားခဲ့တယ်။နောက် လေးငါးလအကြာမှာ သူမ ကိုယ်ဝန်ထပ်ရတယ်။အဲ့ဒီကိုယ်ဝန် ကိုပထမတစ်ခါလို ပျက်ကျမှာစိုးလို့ နေ့ နေ့ ညည ဂရုစိုက်ခဲ့ပေမယ့် ကိုယ်ဝန် ၆လကျော်တော့ အိမ်မက်ပြန်မက်တယ်။ အရင်မက်ခဲ့ဖူးတဲ့ ကလေးလေးပဲ သူမ ခြေထောက်ကို လာဆွဲပြီးစိမ်းစိမ်းကားကားပြန်ကြည့်တယ်၊သူမ လန့် နိုးတော့ ဗိုက်ထဲက တအားနာပြီး တစ်ကယ်ပဲသွေးတွေဆင်းပြီး ဒုတိယအကြိမ် ကိုယ်ဝန်ပြန်ပျက်သွားတယ်။ ဒုတိယအကြိမ်ပျက်ကျပြီးတဲ့အခါမှာတော့ ဆရာဝန်က နောက်ထပ်သားသမီးရဖို့ မသေချာတော့ဘူးတဲ့။ သားသမီးအရမ်းလိုချင်တဲ့ သူ့ ယောက်ျားက ၀မ်းနည်းစွာနဲ့ ငိုပြီးဘာပြောလဲဆိုတော့ ငါတို့ အရင်ဘ၀က ပြုခဲ့ဖူးတဲ့ ၀ဋ်ကြွေးရှိလို့ သားသမီးမရတာ နေမှာပေါ့တဲ့။\nအဲ့ဒီအချိန်မှာ အမျိုးသမီးက ဘာကိုသတိရသွားလဲဆိုတော့ သူမ အသက် ၂၀ အ၇ွယ် အပျိုတုန်းက ကလေးဖျက်ချခဲ့ဘူးတာသတိရသွားတယ်။အခုလက်ရှိပေါင်းနေတာက ဒုတိယယောက်ျားပါ။ ပထမယောကျာ်းနဲ့ ချစ်သူဘ၀မှာ သူမ ကိုယ်ဝန်ရခဲ့ဖူးပါတယ်။အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ငယ်လဲငယ်သေးတယ် လှတုန်းပတုန်းအရွယ်ဆိုတော့ ကလေးမလိုချင်ဘူး၊ကလေးရှိရင် ရှုတ်တယ် ဆိုပြီး ဖျက်ချပစ်ဖို့သူမချစ်သူကောင်လေးနဲ့ တိုင်ပင်တော့ ကောင်လေးက တားပါတယ်။ဒီကလေးကို သူတာဝန်ယူမယ် မဖျက်ပဲမွေးပါ လို့ ပြောခဲ့ပေမယ့် မိဘတွေနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က သိသွားမှာစိုးလို့သူမကိုယ်တိုင် တိတ်တ်ိတ်လေး ဖျက်ချပစ်ခဲ့တယ်။ ဘယ်လိုဖျက်ချပစ်လဲဆိုတော့ သူမဗိုက်ကိုလက်နဲ့ ထုရိုက်ပြီး “နင်ဟာ ဂြိုဟ်ကောင်လေးနင့်ကိုမလိုချင်ဘူး၊ငါက လှတုန်း ပတုန်း ငယ်တုန်းပဲ ငါ့ကိုဒုက္ခပေးမယ့်ဂြိုဟ် ကောင်လေး ငါ့ကိုအ၇ှက်ခွဲမယ့် ကလေး သွားထွက်သွား ငါနဲ့ လာမနေနဲ့ နင်ကိုလည်းမချစ်ဘူး မွေးလဲမမွေးချင်ဘူး လို့ ပါးစပ်ကလဲ တတွတ်တွတ်ပြောပြီင်္း လက်ကလဲ ကိုယ့်ဗိုက်ကိုအနာခံပြီး တအားထုရိုက်တာ၊” ကိုယ်ဝန်က လနုတုန်းမို့နောက်နေ့ မှာ တစ်ကယ်ပဲပျက်ကျသွားခဲ့တယ်။\nသူမချစ်သူကောင်လေးကို ဖုန်းဆက်ပြီးဆရာဝန်သွားပြတာ တစ်ကယ်ပဲ ကိုယ်ဝန်ပျက်သွားပြီလို့ ပြောတော့ သူမတအားဝမ်းသာသွားခဲ့တယ်၊ဘာလို့ လဲဆိုတော့ မိဘတွေနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကလဲ မသိတော့ဘူးလေ၊နောက်လေးငါးလနေတော့ သူမ ချစ်သူကောင်လေးနဲ့ လက်ထပ်လိုက်ပါတယ်။ လက်ထပ်ပြီး သိပ်မကြာခင်မှာ ကောင်လေးက အချိုးပြောင်းလာပါတယ်။အလုပ်လဲ သိပ်မလုပ်ချင်တော့ဘူး၊သောက်စားမူးရူးပြီး မိန်းမအငယ်တွေလဲယူလာတော့ သူမ ပထမယောက်ျားနဲ့ ကွာလိုက်ပါတယ်၊နောက်တော့ အလုပ်လုပ်နေရင်း အခုလက်ရှိပေါင်းနေတဲ့ ဒုတိယလူနဲ့ တွေ့ လို့လူကောင်းတစ်ယောက်မို့ သူမပြန်ယူလိုက်တဲ့အခါမှာ ယောကျာ်းက မသောက်မစား မိန်းမ မပွေ ပေမယ့် အခုတော့ သူမကိုယ်တိုင်က သားသမီး မရပြန်ဘူး။ ဒါပေမယ့်တစ်နေ့ မှာ သားသမီးမရနိုင်တော့တဲ့ သူမကို စိတ်ပျက်ပြီး ယောကျာ်းကအသစ်ထပ်၇ှာသွားရင်လဲ သူမ တားနိုင်မှာမဟုတ်ပြန်ဘူးနော်။၀ဋ်ဆိုတာ နောက်ဘ၀ မကူးပဲ လက်တွေ့ ဘ၀မှာပဲ အကျိုးပေးတတ်ပါတယ်။\n(၂) နောက်အဖြစ်အပျက်တစ်ခုက Channel7ဗုဒ္ဓဟူးနေ့တိုင်းည၁၁နာရီ မှာပြတဲ့ ၀ိညာဉ်နဲ့ ပက်သက်တဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန်ပါ။အမျိုးသမီး က အသက် ၄၀ ကျော်ရှိပြီ။ သူမ မှာ အသက် ၂၀ ကျော် သားတစ်ယောက်ရှိပါတယ်။သူမခင်ပွန်းကလဲ လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ။ဒါပေမယ့် မကောင်းတာက သူမသားလေး နေရင်းထိုင်ရင်း သရဲဝင်စီးသလို ပါးစပ်က “ငါ့နေရာဝင်လုတယ် မကျေနပ်ဘူး ”လို့ ပြောချင်ရာတွေပြောပြီး အရူးလို ကြောင်တောင်တောင်နဲ့ ဖြစ်လာပါတယ်။ညညဆိုလဲမအိပ်ပဲ ငုတ်တုတ်ထိုင်နေတတ်တယ်၊အဲ့ဒါနဲ့ နားလည်တဲ့သူတွေက သရဲစီးတာတဲ့ ဘုန်းကြီးကျောင်းသွားခိုင်းပြီး ပရိတ်ရေဖြန်း ပရိတ်၇ွတ်တော့မှ ပြန်ကောင်းလာတယ်။သူမသားလဲကောင်းသွားရော အမျိုးသမီးကိုယ်တိုင် ပြန်ဖောက်လာပြန်ရော သူမသားဖြစ်သလို ပြောချင်ရာတွေပြောပြီး အရူးလိုကြောင်တောင်တောင်နဲ့ ဖြစ်လာတော့ ယောကျာ်းဖြစ်တဲ့သူတော်တော် စိတ်ဆင်းရဲရတယ်။ သားကတစ်မျိုး မယားကတစ်မျိုးနဲ့ ဝင်စီးတဲ့သ၇ဲကိုလည်း ဒေါသထွက်ထွက်နဲ့ ဒီလောက်တောင်ဒုက္ခပေးတဲ့သရဲ သတ္တိရှိရင်ထွက်ခဲ့ကွာ ငါနဲ့ လာရှင်း ။ ငါ့သားနဲ့ မယားကိုတော့ ဆက်ပြီးဒုက္ခမပေးပါနဲ့ လို့ ပြောပါတယ်။\nဒါပေမယ့် လုံးဝ မသက်သာဘူး။ အဲ့ဒါနဲ့ Miracle Channel မှာ နာမည်ကြီးနေတဲ့ အကြားအမြင်ဆရာနဲ့သူတို့ ကြုံတွေ့ နေရတဲ့ အခက်အခဲကို Channel7မှာ မိသားစုသုံးယောက်လုံးလာပြီး မေးတဲ့အခါ ဆရာက ဘာပြောလဲဆိုတော့ အခုလာတာ သုံးယောက်မဟုတ်ဘူးတဲ့ လေးယောက် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ပါသေးတယ်။အဲ့ဒီမိန်းကလေးက အမျိုးသမီးနဲ့ ဆရာရဲ့ ကြားက ထိုင်ခုံ အလွတ်မှာထိုင်နေတယ်တဲ့။ အဲ့ဒီစားပွဲဝိုင်းထဲမှာ ခုနတုန်းက မိသားစုသုံးယောက် အကြားအမြင် ဆရာတစ်ယောက်နဲ့Channel7က အစီအစဉ်တင်ဆက်တဲ့သူ နှစ်ယောက် စုစုပေါင်း လူခြောက်ယောက်ရှိပါတယ်။ဆရာနဲ့ အမျိုးသမီး ကြားမှာတော့ ထိုင်ခံအလွတ်တစ်လုံး ၇ှိပါတယ်၊အဲ့ဒီထိုင်ခုံမှာတော့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ထိုင်နေတာကို ဆရာနဲ့ သားဖြစ်တဲ့သူ နှစ်ယောက်ပဲမြင်ပါတယ်။ ဆရာက ခင်ဗျားတို့ လင်မယားနှစ်ယောက် ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခဲ့ဘူးလားလို့ မေးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့အနှစ်နှစ်ဆယ် လောက်တုန်းက ဖျက်ချခဲ့ဘူးတယ်၊ ဘာဖြစ်လို့ ဖျက်ချပစ်တာလဲ လို့ ဆရာမေးတော့ အကြောင်းပြချက်က စီးပွါးရေးအဆင်မပြေသေးလို့ကျောင်းတက်နေတုန်းမို့ မိဘတွေသိရင် ဆူခံထိမှာစိုးလို့ နှစ်ဦးသားတိုင်ပင်ပြီးစိတ်တူကိုယ်တူ ကိုယ်ဝန်သွားဖျက်ချခဲ့တယ်။ နောက်တော့ ကျောင်းပြီးလို့အလုပ်ရတော့မှ သားသမီးယူလို့ အခုလက်ရှိသားကိုမွေးတာ။ အဲ့ဒီကတည်းက ဖျက်ချခံခဲ့ရတဲ့ မိန်းကလေးဟာ သူတို့ လင်မယားနဲ့ ပဲ မကျွတ်လွတ်တဲ့ဘ၀နဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ်လုံးလုံးရှိနေခဲ့ပါတယ်။\nလူ့ ဘ၀ ကိုပြန်ရောက်ချင်လို့ အဲ့ဒီလင်မယားထံမှာ ပြန်ဝင်စားချင်ပေမယ့် သူမထက် အခုလက်ရှ်ိသားက အရင်ဦးသွားလို့ လူပြန်ဖြစ်ခွင့်မရပြန်ဘူး။ အဲ့ဒီသားကိုလည်းမနာလိုစိတ်နဲ့ဝင်ပူးပြီးဒုက္ခပေးတာတဲ့။သားကလဲပြန်ပြောပြတယ်၊ငယ်ငယ်တုန်းကဆို တစ်ခါတစ်လေ တစ်ယောက်ယောက်က အနောက်ကနေ တွန်းတာမျိုး ခဏခဏကြုံရတယ်၊မိန်းကလေးအရိပ်လဲ ခဏခဏမြင်ရတယ်တဲ့။အမျိုးသမီးကိုလည်း သူ့ ကို ရက်ရက်စက်စက်ဖျက်ချခဲ့တာ စိတ်နာလို့ ဝင်ပူးတာတဲ့။အဲ့ဒါနဲ့ ဆရာက အခု အမျိုးသမီးဘေးမှာ ရှိနေတဲ့ သူဟာ တစ်ချိန်တုန်းက ခင်ဗျားတို့ ဖျက်ချခဲ့ဖူးတဲ့ ခင်ဗျားတို့ ၇ဲ့ သမီးလေးမို့ သူ့ ကိုဘာပြောချင်လဲလို့ မေးတဲ့အခါ၊ အမျိုးသားကြီးက ငိုပြီး “ အဖေတို့ ပြုခဲ့မိတဲ့အပြစ်တွေအတွက် အဖေတို့ ကိုခွှင့်လွှတ်ပါသမီးရယ်” တဲ့။ အမျိုးသမီးကြီးကလဲ ဘာပြောလဲဆိုတော့ “မိဘတွေသိမှာစိုးလို့ ဆူခံထိမှာစိုးလို့ တစ်ချိန်တုန်းက လူမသိအောင် ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ မိဘတွေတောင်မကဘူး တစ်နိုင်ငံလုံးကပါ သိသွားပါပြီတဲ့ သူတို့ လို နောင်မှ တတဲ့ နောင်တ တရားတွေ မရချင်ရင် ဘယ်လိုကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ် အပြစ်မရှိတဲ့ သန္ဓေသားကိုတော့ မဖျက်ကြပါနဲ့ တော့တဲ့”\nအဲ့ဒီအချိန်မှာ အစီအစဉ်တင်ဆက်တဲ့သူက ဆရာကို မေးခွန်းတစ်ခုမေးပါတယ်။ မိဘတွေကိုယ်တိုင်က မှားလို့ တောင်းပန်လိုက်ပြီမို့ တမလွန်က ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခံရတဲ့သူက ခွင့်လွှတ်နိုင်ပါ့မလားဆိုတော့ ခုနကအမျိုးသမီးကြီး ချက်ချင်း ပဲ ကလေးတစ်ယောက်လို ရှိုက်ကြီးတငင်နဲ့ ငိုယိုနေပါတယ်၊ဆရာက အမျိုးသမီးကြီးကို သရဲဝင်ပူးနေပြီးဆိုတာသိလိုက်ပါတယ်… “မိဘတွေက တောင်းပန်နေပြီမို့ ခွင့်လွှတ်လိုက်ပါ တစ်ကယ်လို့ ခွင့်မလွှတ်ပဲ ရန်ငြိုးဖွဲ့ ပြီး မုန်းနေရင် လူ့ ဘ၀ လွယ်လွယ်နဲ့ ပြန်ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး၊မိဘပဲ ဖြစ်ဖြစ် သားသမီးပဲဖြစ်ဖြစ် အကုသိုလ်အလုပ်လုပ်ရင်တော့ လုပ်တဲ့သူပဲ ခံရမှာမို့လူ့ ဘ၀မြန်မြန်ပြန်ရောက်ချင်ရင် နောက်ထပ် လာပြီးဒုက္ခမပေးပါနဲ့ တော့ အဟောသိကံ ပေးလိုက်ပါ ” လို့ပြောတော့မှ အမျိုးသမီးကြီိးငြိမ်ကျသွားတယ်။ ဆရာကဆက်ပြီးပြောပြပါတယ်။\n..တို့ တွေ ဘယ်လောက်ပဲခွင့်လွှတ်ပါလို့ တောင်းပန် ပေမယ့် ခံစားခဲ့ရတဲ့ ကာယကံ၇ှင် က လက်မခံရင် ခွင့်မလွှတ်ရင် ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူးတဲ့။ ကိုယ့်ကိုသတ်ခဲ့တဲ့သူတစ်ယောက်ကို ခွင့်လွှတ်ပါလို့ တောင်းပန်တိုင်း လူတိုင်းခွင့်လွှတ်တတ်တဲ့စိတ် ရှိတာမဟုတ်ဘူးတဲ့ ရန်ငြိုးဖွဲ့ တတ်တဲ့သူလည်း ရှိတာပဲ၊ အခုမိန်းကလေးလဲ ခွင့်လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင်တော့ ကိုယ့်ကိုဒုက္ခဆက်မပေးတော့ဘဲနဲ့ သူ့ လမ်းသူသွားလ်ိမ့်မည်။ရန်ငြိုးဖွဲ့ ပြီး နာကျည်းနေတုန်းပဲဆိုရင်တော့ ကိုယ့်ကို တစ်သက်လုံး စီးပွါးပျက်အောင် ရောဂါ ရအောင် သေတဲ့အထိဒုက္ခပေးတတ်တယ်။ဒါက ခံရတဲ့ ကာယကံ၇ှင်က ပေးတဲ့အပြစ်၊ နောက်ထပ်ခံရမယ့်အပြစ်ကတော့ လောကဓမ္မတာ ကံ ကံရဲ့ အကျိုးက ပေးတဲ့အပြစ်ပဲ။ သေရင် သေချာပေါက် ငရဲကျပြီ။ငရဲကလွတ်ရင် နောက်ဘ၀တွေမှာ ကိုယ်တိုင်မိခင်ဝမ်းထဲနေရတဲ့အခါ အခုလိုမျိုးပဲ ရက်စက်တဲ့မိဘရဲ့ ဗိုက်ထဲဝင်စားပြီး ပြန်လည်အဖျက်ဆီးခံရတာ ဖျက်ဆီးမခံခဲ့ရင်လည်း အသက်တိုပြီး သားအိမ်ကင်ဆာဖြစ်တတ်ပါတယ်။ တစ်ချို့ အမျိုးသမီးတွေ အပျိုဘ၀ကတည်းက ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခဲ့တာ များခဲ့ရင် လက်တွေ့ ဒီဘ၀မှာပဲ သားအိမ်ကင်ဆာ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ဒီဆိုးကျိုးတွေ အားလုံးဟာ ကိုယ်တိုင်က အခုဘ၀ ဒါမှမဟုတ် အတိတ်ဘ၀တုန်းက အကုသိုလ်လုပ်ခဲ့မိလို့ ရတဲ့ အကျိုးတရားတွေပါပဲ။ လောကဓမ္မတာတရားဟာ ဘုရားမို့ လို့ ဘုရင်မို့ လို့ရာထူးကြီး သိက္ခာရှိလို့ ဆိုပြီး မျက်နှာမလိုက်တတ်ဘူး၊ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် အကုသိုလ် လုပ်ရင်တော့ လုပ်ခဲ့တဲ့ အကျိုးတိုင် ကိုယ်တိုင်ပြန်ခံရမှာပဲ။\n(၃) နောက်ထပ် အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ကတော့ အသက် ၄၀ကျော်ပါပဲ။ သူမမှာ မောင်နှမ ငါးယောက်၇ှိပါတယ်။ အစ်ကို သုံးယောက်နဲ့ အစ်မ တစ်ယောက် သူမက အငယ်ဆုံးသမီးပါ။ သူမ ကိုယ်တိုင် ကတစ်ခါမှ ကိုယ်ဝန်မဖျက်ချခဲ့ဖူးပါဘူး။ အစ်ကိုအကြီးဆုံးက လဲတရားသမား အရမ်းအေးတယ်။သူမ နဲ့ အစ်ကိုအကြီးဆုံးကလွဲရင် သူမ မိခင် နဲ့ ကျန်တဲ့မောင်နှမ သုံးယောက် က ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချတာနဲ့ ပက်သက်ပြီး အကုသိုလ်အလုပ်တွေ လုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။သူမအမေကိုယ်တိုင်က အပျိုကတည်းက ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချခဲ့ဖူးသလို အသက် ၆၀ ကျော်တဲ့အထိ သူငယ်ချင်းတွေ မိတ်ဆွေတွေ ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချမယ်ဆိုရင်လဲ လက်သည်အိမ် ကို ကိုယ်တိုင် လိုက်ပို့ တယ်။\nပထမဦးဆုံး ဒုတိယအစ်ကို က အမေ့ကို “သား ချစ်နဲ့ လွန်ကျုးမိလို့မိန်းကလေးမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ” လို့ မေးတော့ “မလိုချင်ရင် ဖျက်ချလိုက်ပေါ့” တဲ့။အစ်ကို ဖြစ်တဲ့သူကလဲ သူ့ ကောင်မလေးကို ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချဖို့ အမေပြောတဲ့လက်သည်အိမ်သွားပို့ တယ်။နောက်တော့ လက်ထပ်ပြီး လို့ ကိုယ်ဝန်ထပ်ရတော့ အလုပ်တစ်ဖက်နဲ့ မလိုချင်သေးဘူးလို့ အမေ့ကိုပြန်ပြောပြတော့ “ဒါဆိုလဲ သွားဖျက် ပစ်လေတဲ့”။ ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချတဲ့ကိစ္စကို ပေါ့ပေါ့ဆဆပဲ မိခင်ကိုယ်တိုင်က သဘောထားတယ်။သားသမီးကိုယ်တိုင် ဖျက်မယ်ဆိုတာတောင် မတားခဲ့ပါဘူး။ဒုတိယအစ်ကို ဆော်ဒီအာရေဗီးယား မှာ တာဝန်နဲ့ ပြောင်းသွားတော့ ဟိုမှာရှိတဲ့ တစ်ချို့ မိတ်ဆွေတွေတွေက သားသမီးမလိုချင်လို့ ဖျက်ချချင်တယ်ဆိုရင် ကိုယ်တိုင်ပဲ ဟိုနိုင်ငံက ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချပေးတဲ့ အသိဆရာဝန် တွေဆီကို လိုက်ပို့ တယ်။ သုံးနှစ်လောက်နေပြီး ထိုင်းကို ပြန်လာတော့ ပိုက်ဆံလဲတော်တော်များများစုမိနေပြီမို့ကိုယ်ပိုင်စီးပွါးရေးတစ်ခုလုပ်ပြီး သားသမီးယူတော့မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်တော့မှ အစ်ကိုရဲ့ ဇနီးက သားသမီးမရနိုင်တော့ပါဘူး။ ၇ှာထားတဲ့ပိုက်ဆံတွေနဲ့ စီးပွါးရေးလုပ်တော့လဲ ၀က်ဝက်ကွဲအောင်ရှူံးခဲ့တယ်။ နောက်တော့ စီးပွါးရေးကလဲအဆင်မပြေ စိတ်ထောင်းကိုယ်ကျေပြီး ငယ်ငယ်ရွယ်၇ွယ်နဲ့ ဆုံးသွားခဲ့တယ်။\nဒုတ်ိယအစ်ကိုပြီးတော့ တတိယမြောက် အစ်မ ကိုယ်ဝန်ှရှိလာလို့မလိုချင်သေးဘူးဆိုပြီး အမေ့ ကိုပြောပြတော့ “မလိုချင်သေးရင် သွားဖျက်လိုက်လေ သမီး အမေလိုက်ပို့ ပေးမယ်” ဆိုပြီး မိခင်ကိုယ်တိုင်လိုက်ပို့ ပေးတယ်။ ဒုတိယအကြိမ် မှာတော့ မဖျက်ချပဲမွေးလို့သမီးလေးတစ်ယောက် ရပါတယ်။သမီးလေးမွေးပြီးတော့ ယောကျာ်းဖြစ်တဲ့သူက သူမနဲ့ သမီးလေးကို ပစ်ပြီးနောက်မိန်းမ ယူလိုက်ပါတယ်။ သူမမှာ ကလေးတာဝန်တစ်ဖက် အလုပ်က တစ်ဖက်နဲ့ မို့သမီးလေးကို ထိန်းမယ့်သူမရှိလို့ဆိုပြီး ဆွေမျိုးထဲက သားသမီးလိုချင်တဲ့သူက မွေးစားဖို့ ခေါ်းထားလိုက်ပါတယ်။ သမီးရှိပေမယ့် သမီးနဲ့ တောင် အသက် ၅၀ အရွယ်ထိ အတူတူနေခွင့်မရခဲ့ပါဘူး။သမီးလေးကလဲ သူမ ကိုသံယောဇဉ်မရှိဘူး။ဒါပေမယ့်အခုချိန်ထိ သူမတစ်ယောက်ထဲအထီးကျန်စွာ အသက်၇ှင်ရက်တော့ ရှိနေသေးတယ်။\nတတိယအစ်မပြီးတော့ စတုတ္ထ မြောက် အစ်ကို က မိန်းမပွေပါတယ်။သူကြိုက်ပြီဆိုရင် မယား၇ှိတာလဲ မေ၇ှာင်ဘူး ရအောင်ယူတယ်။ယူပြီးလို့ ကိုယ်ဝန်ရလာခဲ့ရင် ပိုက်ဆံ ၃၀၀၀ ပေးပြီးသွားဖျက်ခိုင်းတယ်။နောက်တော့ နောက်ထပ် ကောင်မလေးအသစ်လိုက်၇ှာတယ် ကိုယ်ဝန်ထပ်ရလာရင် ပိုက်ဆံ ၃၀၀၀ ပေးပြီး ထပ်ဖျက်ခိုင်းတယ်။ မိန်းမအတည်တကျမယူပဲနဲ့ အပျော်တွဲပြီး မိန်းကလေးတွေကို လိုက်ဖျက်ဆီးတာ တစ်နေ့ တော့ Accident တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဦးနှောက်ထဲ သွေးဝင်လို့ဆရာဝန်တွေက ဦးခေါင်းခွံခွဲပြီး ကုသနေတဲ့အချိန်မှာ အစာအိမ်ဟောင်းကကြွက်သားတွေ အလုပ်မလုပ်တော့လို့ ဆိုပြီး ဆရာဝန်တွေက ဗိုက်ကိုထပ်ခွဲပြီး ဒီအတိုင်း ဗိုက်ပွင့်ရက်သားနဲ့ICU အခန်းထဲမှာ ထား ရတယ်။ တစ်ပါတ်အကြာ မှာ ပြန်ချုပ်တော့ ချုပ်လို့ မပြီးခင်မှာဗိုက်ပွင့်ရက်သား သေသွားပါတယ်။ ငွေ ၃၀၀၀ ပေးပြီး ဗိုက်ပြဿနာ ရှင်းခိုင်းတဲ့ အကုသိုလ်က ဒီဘ၀မှာပဲ ကိုယ်တိုင်ဗိုက်ဖောက်ခံရပြီး ငယ်ငယ်၇ွယ်၇ွယ်ပဲအသေဆိုးနဲ့ သေခဲ့ရပါတယ်။\nနောက်ဆုံးကတော့ အသက် ၆၀ ကျော် အမေရဲ့ အလှည့်ပါ။အသက် ၆၀ကျော်အချိန်ထိ ကိုယ်တိုင်က ကိုယ်ဝန် ၂ ကြိမ် သုံးကြိမ်ဖျက်ချခဲ့ဘူးသလို ၀စီကံ ၊မနောကံ နဲ့ကိုယ်ဝန်ဖျက်တာကို အားပေးကူညီခဲ့တဲ့အတွက် တစ်နေ့ တော့ ချော်လဲပြီး သူမ ခြေလက်တွေ လေဖြတ်သလို လှုပ်လို့ မရတော့ပါဘူး။ကယောင်ကတမ်းနဲ့ ပါးစပ်ကလဲ “ငါ့လည်ပင်းကို လာညှစ်နေကြတယ် ကယ်ကြပါဦး ကြောက်ပါပြီဆိုပြီး ” ညညဘက်ထအော်နေတယ်၊သေခါနီးမှာတောင် လည်ပင်းကိုတစ်ယောက်ယောက်ကညှစ်လို့ သေရတဲ့အနေအထားနဲ့မချိမဆန့် မျက်လုံးပြူးလျှာထွက်ပြီးမှ သေရရှာတယ်။ သူမမိသားစုမှာ အစ်ကိုနှစ်ယောက်နဲ့ အမေ က မချိမဆန့် ဝေဒနာခံစားပြီး စိတ်ဆင်းရဲစွာသေသွားပေမယ့် အစ်ကိုအကြီးဆုံးကတော့ သေမယ့်မနက်မှာဘုန်းကြီးဆွမ်းလောင်း ပြီးတော့ အိပ်ရာထဲ ၀င်လှဲရင်းအေးအေးဆေးဆေးနဲ့ သေသွားတယ်။ဘ၀မှာ သူများကိုဒုက္ခမပေးခဲ့လို့ သေတော့လဲဒုက္ခကင်းကင်းနဲ့ သေရတယ်။ မြွေပွေးကို ငယ်တယ်ဆိုပြီးတော့ အထင်သေးပြီး ကိုင်မိရင် အဆိပ်သင့်ပြီးသေနိုင်သလို အကုသိုလ်ကို လည်း ဒါလေးများဟု ယောင်မှားပြီး မပြုမိဖို့ သေချာသတိထားသင့်ပါတယ်။\n(၄) နောက်ထပ်တစ်ယောက်ကတော့ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူလေးပါ။ ချစ်သူနဲ့ လွန်ကျုးမိလို့ ကိုယ်ဝန်ရလာတော့ ထုံးစံအတိုင်းကောင်လေးက တို့ တွေကျောင်းမှမပြီးသေးတာပဲ။ အလုပ်လဲမရှိသေးလို့ ယူလို့ မဖြစ်သေးဘူး။မိဘတွေသိရင်လည်း ဆူခံထိလိမ့်မယ်။ သွားဖျက်ချလိုက်ပါဆိုပြီးပြောတော့ ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချပေးတဲ့နေရာကို သူမတစ်ယောက်တည်း ကြောက်ကြောက်နဲ့ ရောက်သွားခဲ့တယ်။သူမကိုယ်ဝန်သွားဖျက်တဲ့အချိန်မှာ မိန်းမပွေတဲ့ ချစ်သူက တခြားမိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ တွဲနေပါတယ်။ ဟိုရောက်တော့ သူမလိုပဲ ငယ်ငယ်၇ွယ်၇ွယ်မိန်းကလေးတွေ တွေ့ ရပါတယ်။ အတွင်းခန်းထဲကလည်း မချိမဆန့် အော်သံတွေကြားရတော့ သူမတော်တော်ကြောက်သွားခဲ့တယ်။အိမ်ပဲထပြန်ရင်ကောင်းမလား ။အဖေနဲ့ အမေသိရင်လည်း ကျောင်းထုတ်ခံရဦးမယ်။ ချစ်သူကလဲငြိုငြင်ဦးမယ်။သူမမှာ ချွေးတွေတောင်ပျံနေပြီ။သူမအလှည့်လည်းရောက်တော့ “တစ်ကယ်ဖျက်ချမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီးလား” လို့ အမျိုးသမီးကြီးကမေးပါတယ်။ သူမကလည်း “ဟုတ်ကဲ့ ”လို့ ဖြေလိုက်တော့ “အခုချက်ချင်းဖျက်လို့ မရဘူး ဒီဆေးကိုအရင်သောက် မနက်ကျမှ ပြန်လာခဲ့ ”လို့ ပြောပြီး သူမကိုဆေးအနီတစ်လုံးပေးပါတယ်။သူမလည်း ဆေးလုံးကို ယူပြီး အမျိုးသမီး အိမ်သာဘက်ထွက်လာခဲ့တော့ အမျိုးသမီးကြီးတစ်ယောက်အိမ်သာဘေးက အမှိုက်ပုံး ထဲကို အထုတ်လေး တစ်ထုပ်လာပစ်ပြီး အမှိုက်ပုံးနဲ့ ကပ်ရပ်နံရံမှာ ပန်းခွေသေးသေးလေးတင်ပြီး ကန်တော့နေတာတွေ့ တော့ သူမစိတ်ဝင်စားသွားတယ်။ဘာလဲလို့ သိချင်လာတော့ သူမသွားကြည့်တဲ့အခါမှာ နံရံပေါ်က ချိတ်မှာ ပန်းခွေသေးသေးလေးတွေ အများကြီးပဲ။ အမှိုက်ပုံးထဲမှာလည်း ပလပ်စတစ်အိတ်သေးသေးတွေထဲမှာ နီတာရဲ ကလေးပိစိကွေးလေးတွေ သွေးတွေ အလိမ်းလိမ်းနဲ့ အများကြီးတွေ့တော့ သူမရင်ထဲတအားဆို့ သွားခဲ့တယ်။ ခုနတုန်းက အမျိုးသမီးလာပစ်ချသွားတာ ဖျက်ချထားတဲ့ ကလေးအလောင်းတွေပဲ။ သူမ အမျိုးသမီးကြီးပေးထားတဲ့ ဆေးလုံးကိုလည်းလွှင့်ပစ်ပြီးဆက်မကြည့်တော့ပဲ ပြန်ထွက်လာခဲ့တယ်။\nသူမချစ်သူဆီ ဖုန်းဆက်ပြီး “ငါ့ကလေးကို ငါမဖျက်ချရက်ဘူး” လို့ ပြောတော့ ချစ်သူက ဒေါသသံနဲ့“အဲ့ဒီကလေးကိုမွေးလို့ မဖြစ်ဘူးလို့ မင်းကိုပြောထားတယ်လေ” မင်းကိုငါကိုယ်တိုင်လိုက်ပို့ မယ်” ခဏစောင့် လို့ ပြောပြီးဖုန်းချသွားတော့ သူမ စိတ်ပျက်ပျက်နဲ့ မီးရထားလမ်းဘက်လျှောက်လာရင်း သံလမ်းပေါ်လဲရောက်ရော သူမအားပြတ်ပြီး မေ့လဲသွားပါတယ်။အဲ့ဒီအချိန်မှာ“မေမေ ထထ အိမ်ပြန်ရအောင်နော် ထပါမေမေ” လို့ အသံကြားတော့ အားယူပြီးမျက်လုံးကြည့် တာ အသက် ၆နှစ်အရွယ် ချစ်စရာ ကလေးမလေးတစ်ယောက်သူမလက်မောင်းလေးကိုကိုင်ပြီးပြုံးပြုံးလေးကြည့်နေတာမြင်ရပေမယ့် သူမကိုယ်တိုင် အားတော်တော်ပဲပျက်နေတာမို့ ပြန်မေ့သွားပါတယ်။အဲ့ဒီအချိန်မှာ လူလေးငါးယောက်ရောက်လာပြီးသူမကို ဆေးရုံပို့ ပေးလိုက်ကြပါတယ်။\nသူမပြန်သတိရတော့ သူမဘေးနားမှာ မိဘနှစ်ပါးက စိုးရိမ်ပူပန်စိတ်တွေနဲ့ စောင့်နေကြပါတယ်။ သူမ မေမေက…“လူ့ ဘ၀ ဆိုတာ အင်မတန်မှရခဲတယ်သမီးလေး။ ကလေးဖျက်ချတယ်ဆိုတာ ကလေးမွေးတာထက်ကို အန္တရာယ်ပိုများတယ်။အသက်နဲ့ လဲ လောင်းကြေးထပ်ရတယ်။မေမေ့မှာ ဒီသမီးလေးတစ်ယောက်ပဲရှိတာ သမီးသာတစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် ဖေဖေမေမေတို့ ရင်ကွဲမှာ သမီးကြည့်ရက်တယ်ပေါ့။ တာဝန်မယူတတ်တဲ့ဖခင်စိတ်မရှိတဲ့သူကိုသမီးမေ့လိုက်ပါ။မြေးလေးကို တော့ မွေးဖြစ်အောင်မွေးပါ။ မြေးလေးနဲ့ အတူ မြင့်မြတ်တဲ့မိခင်ဘ၀ကိုခံယူပြီး ဖေဖေမေမေတို့ နဲ့ ဘ၀ကိုအသစ်ကပြန်စပါ။” သူမ မေမေရဲ့ စကားလေးတွေဟာ အနာဂတ်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အကောင်းဆုံးခွန်အားတွေ ရလိုက်သလိုပဲ။ပြီးတော့ မမြင်ရသေးတဲ့ ကလေးလေး ကိုလည်း မေမေက ပေးတဲ့ခွန်အားတွေနဲ့ ကြိုဆိုလိုက်တော့မယ်။\nအဲ့ဒီအချိန်မှာ ဆိုင်ကယ်တစ်စီးနဲ့ သူမကိုလိုက်ရှာနေတဲ့ သူမချစ်သူဟာ ရထားသံလမ်းပေါ်လဲဖြတ်မောင်းရော သံလမ်းပေါ်ရောက်တာနဲ့ဆိုင်ကယ် စက်ရပ်သွားပါတယ်။ ရထားဥသြသံကလဲနီးလာပြီး ဘယ်လိုမှ စက်နှိုးလို့ မရတော့ဘူး။ ဆိုင်ကယ်ပေါ်က ဆင်းပြီး ပြေးမယ်ကြံတုန်း အရှိန်နဲ့ လာတဲ့ရထားတိုက်ထည့်လိုက်တာ လူတခြား ဆိုင်ကယ်တခြားလွင့်ပြီး ပွဲချင်းပြီးသေသွားတယ်။ မိန်းကလေးတွေကို ကျောရရုံကြံပြီင်္း ဖခင်စိတ်မ၇ှိတဲ့ လူစ်ိတ်မရှိတဲ့သူ ခုတော့ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်ဇာတ်သိမ်းသွားခဲ့တယ်။ အခုချိန်မှာ သူမကကိုယ်တိုင်ဘွဲ့ ရလို့ အလုပ်ဝင်နေပါပြီ။သူမသမီးလေးတောင် ၅နှစ်ကျော် ခြောက်နှစ် အ၇ွယ်၇ှိနေပြီ။ ထူးခြားတာတစ်ခုက လွန်ခဲ့တဲ့ခြောက်နှစ်ကျော် သူမ ရထားသံလမ်းပေါ်မှာ မေ့နေတုန်း သူမလက်ကိုလှုတ်ပြီး “မေမေထထ အိမ်ပြန်ရအောင်နော် မေမေ” လို့ နှိုးပြီးပြောတဲ့ သမီးလေးနဲ့ အခု သမီးလေးနဲ့ ရုပ်လေးက တစ်ထပ်တည်းပဲ။သူမအပေါ်လဲ အလိုက်သိပြီးလိမ်မာတယ်။ သမီးမျက်နှာလေးမြင်ရတိုင်း သူမအတွက် ဘ၀အမောတွေပြေစေခဲ့တယ်။စိတ်ဓါတ်တွေလည်း ရင့်ကျက်စေခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ပတ်ဝန်းကျင်၇ဲ့ မေးငေါ့မှုတွေ တော့ ခံခဲ့ရတာပေါ့။\nဒီပို့ လေးထဲက အကြောင်းအရာတွေဖတ်ပြီး ညီမလေးတို့ ဘယ်လိုသင်ခန်းစာရလိုက်ပါသလဲ။ တစ်ကယ့်အဖြစ်အပျက်နော်။ကာယကံ၇ှင်ကိုယ်တိုင်က သူတို့ လို မမှားရအောင် သင်ခန်းစာပေးချင်လို့ တစ်နိုင်ငံလုံးသိအောင် ရင်ဖွင့်ပြထားတာ။ မြန်မာအမျိုးသမီးလေးတွေအတွက် မှတ်သားစရာ ထိုင်းစကားပုံတစ်ခုရှိတယ်.. “သမီးမိန်းကလေးမွေးထားတဲ့အိမ်ဟာ အိမ်ရှေ့ မှာ အိမ်သာဆောက်ထားသလိုပါပဲ” တဲ့။ကိုယ့်အိမ်က အိမ်သာကို အမြဲသန့် ရှင်းအောင် တိုက်ပေးထားမှ ကိုယ့်အိမ်အပုတ်နံ့ ကင်းသလို ။သမီးမိန်းကလေးမွေးထားရင်လဲ အပြစ်ကင်းအောင်နေနိုင်မှကိုယ့်အိမ် သူတပါးရဲ့ ကဲ့ရဲ့ အပြစ်တင်ခြင်းကင်းပါလိမ့်မယ်။လူမှန်ရင် အမှားမကင်းဘူးဆိုပေမယ့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှစ်မယ့် အမှားတော့ ကင်းသင့်တယ်။ လူတိုင်းဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အချစ်ဆုံးပါပဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တစ်ကယ်ချစ်ရင် ကိုယ့်ဘ၀ ကို လေးလေးနက်နက် တွေးသင့်တယ်။ကိုယ့်ဘ၀တန်ဖိုးရှိအောင်နေသင့်တယ်။ လူသေရင် ခန္ဓာကိုယ်ပုတ်သွားပေမယ့် ကိုယ့်မိသားစု ပတ်ဝန်းကျင် သူငယ်ချင်း အသိုင်းအ၀ိုင်းကြားမှာ နာမည်ကတော့ကျန်နေလိမ့်မယ် အဲ့ဒီကျန်ခဲ့တဲ့ ကိုယ့်နာမည် မပုတ် အောင် နေသင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်။\nနောက်တစ်ချက်က မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဟာ “ဘ၀ကို များများတွေး ဝေးဝေးကြည့်” ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပါ။ များများတွေးဆိုတာက ကိုယ်လျှောက်တော့မယ့်လမ်း (ချစ်ခ၇ီးလမ်း ဒါမှမဟုတ် ဘ၀လမ်း )တစ်ခုခုနဲ့ ပက်သက်လို့ သင့်မသင့် မှန်မမှန် ကောင်းမကောင်း သေချာစဉ်းစားတွေးခေါ်တတ်အောင်ကြိုးစားပါ။ တွေးပြီးရင် အဆုံးထိမြင်အောင်လှမ်းကြည့်ပါ။.တစ်ခါတစ်လေ ကိုယ်လျှောက်လိုက်တဲ့လမ်း၇ဲ့ အဆုံးသတ်မှာ ထင်ထားသလို မဟုတ်ပဲ အမှားတွေဖြစ်နေရင် နောက်ပြန်လှည့်ဖို့ ခက်ပါတယ်။ အများဆုံးတွေ့ နေရတာကတော့ ချစ်သူကို ယုံကြည်မိလို့ ဘ၀တစ်ခုလုံးပုံပေးပြီးမှ ချစ်သူကတာဝန်မယူလို့အဆိပ်သောက်သေတာ ။ ချစ်သူကိုအားကိုးမိလို့ ငယ်ငယ်၇ွယ်၇ွယ်နဲ့ အိမ်ထောင်ပြုပြီးမှ ဇနီးနဲ့ သားသမီးထက် အပြင်မှာ သာယာမှု၇ှာတဲ့ လင်ဆိုးမယား ဘ၀ရောက်နေကြတာ။ငယ်ငယ်၇ွယ်ရွယ်နဲ့ ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချတာ ဒီခေတ်မှာ တော်တော်များလာတယ်။ လူဆိုတာ တိရိစ္ဆာန်တွေထက် အသိတရားနဲ့ ညဏ်ပညာပို၇ှိပါတယ်။ အ၇ှက်တရားလဲ သိတတ်ပါတယ်။ ကိုယ်ကျင့်တရားလဲစောင့်ထိန်းတတ်ပါတယ်။\nအရှင်ဇ၀နက … ***********ခွေးလေးတွေ ၊ကြောင်လေးတွေတောင် ကာမဂုဏ်ခံစားပြီး သဘာဝအရ ရလာတဲ့သားသမီးလေးတွေကို မငြီးမငြူပဲကာကွယ်စောင့်ရှောက် ကြပါတယ်၊ခွေးတွေ၊ကြောင်တွေထက် အသိညဏ်ရင့်ကျက်တဲ့ လူသားအချို့ ဟာ ကာမဂုဏ်ခံစားပြီး သားသမီးမလိုချင် လို့အကြောင်းပြချက်အမျိုးမျိုးနဲ့ ကလေးဖျက်ချပစ်တာဟာ တိရိစ္ဆာန်တွေလောက်တောင် အသိစိတ်မရှိလို့ကိုယ်ချင်းစာစိတ် မရှိလို့ တဲ့၊ ငါးပါးသီလထဲက သူတစ်ပါးအသက် သတ်ဖြတ်မှုထဲမှာ လူ၏အသက်ကို သက်ဖြတ်မှုဟာ အပြစ်ပိုကြီးပါတယ်၊လူထဲမှာတောင်မှ သီလ၊ သမာဓိ၊ သိက္ခာ နဲ့့ပြည့်စုံတဲ့သူကိုသတ်ရင်ပိုပြီးအပြစ်ကြီးပါတယ်၊၊ပဋိသန္ဓေနေတဲ့ကလေးတွေဆိုတာ အကုသိုလ်ပြုလုပ်ရမှန်းမသိသေးလို့သူတို့ လေးတွေဟာ ငါးပါးသီလ လုံကြပါတယ်။ အဲ့ဒီကလေးလေးတွေသတ်ရင်လဲ ငရဲသေချာပေါက်ကျတာပဲ။ အတိတ်ဘ၀ ကကိုယ်ဝန်ခဏခဏဖျက်ချခဲ့ဘူးရင် ဒါမှမဟုတ်ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချတာကိုအားပေးကူညီခဲ့ရင် ဒီဘ၀မှာ သားသမီးအရမ်းလိုချင်ပေမယ့် မရနိုင်တဲ့ အမြုံမ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။\nချမ်းချမ်းတို့ မိန်းကလေးတော်တော်များများက ကိုယ့်သူငယ်ချင်း ကိုယ်ဝန်၇ှိလာရင် ဆေးလိုက်ဝယ်ပေးတာ လက်သည်အိမ် အဖော်လိုက်ပို့ ပေးတာတွေကို သူငယ်ချင်းကောင်းပီသစွာနဲ့ အားပေးကူညီတတ်ကြပါတယ်။ကိုယ့်သူငယ်ချင်းအကြောင်း ပတ်ဝန်ကျင်ကသိရင် ကဲ့ရဲ့ ကြမှာကိုး.. ကံ ကံ ရဲ့ အကျိုး နဲ့ ပက်သက်ပြီိး ယုံကြည်ချက်တစ်ခု ပြောပြမယ်နော်.. ငါကောင်းရင်ပြီးရော သူများဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ် ဆိုပြီး သူ့ ထိုက်နဲ့ သူ့ ကံ လို့ သဘောထားရင် ဒီဘ၀မှာရော ဖြစ်လေရာဘ၀မှာ ကိုယ် ဒုက္ခရောက်တဲ့အခါ ကူညီမယ့်သူ မရှိဘူး။အသက်ဘေးကြုံရင်တောင် လာကယ်မယ့်သူ မရှိဘူး။ဘာလို့ လဲဆိုတော့ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ထားလို့ ။ သူတစ်ပါး ဒုက္ခမရောက်အောင် အကုသိုလ်မဖြစ်အောင် စေတနာနဲ့ တားရင် ဖြစ်လေရာဘ၀မှာ အသိညဏ်၇ှိတဲ့သူ ကိုယ်တိုင်က အမှားကျုးလွန် ချင်တာတောင် ကိုယ့်ကို ဆုံးမမယ့်သူ လမ်းပြမယ့်သူ တွေ့ ပြီး အမှားကိုရှောင်နိုင်တဲ့အကျိုးရပါတယ်။အသက်ဘေးကြုံလာရင်လဲကယ်မ မယ့်သူ တွေ့ ပါတယ်။ ကိုယ်တိုင်က ကိုယ်ဝန်မဖျက်ချရင်တောင် သူများဖျက်တာကို အားပေးကူညီရင်လည်း ၀စီကံ၊မနောကံ အကုသိုလ်ထိုက်ပြီး ၀ဋ်ပြန်လည်တတ်တာကိုသတိပြုပါ။ ဖြစ်လေရာဘ၀မှာ ကိုယ်အသက်အန္တရာယ် ကြုံတဲ့အခါ ကယ်မမယ့်သူ မတွေ့ ဘူးတဲ့ ဘာလို့ လဲဆိုတော့ သူများအသက်သတ်တုန်းက အားပေးကူညီထားလို့ ပါပဲ။ အဲ့ဒီလိုကူညီပေးရင် ကိုယ့်ထမင်းကိုယ်စားပြီး သူများခေါင်းပေါ်က ငရဲပန်း ကိုယ့်ခေါင်းပေါ်ပန်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ။ ကိုယ်လဲငရဲကြီးတာပဲ။\nကိုယ့်သူငယ်ချင်းကိုလည်း ကူညီချင်တယ် ငရဲလဲမကျချင်ဘူးဆိုရင် ကိုယ့်သူငယ်ချင်းမှာ ချစ်သူရှိတဲ့အခါ ချစ်သူဘ၀မှာ အယုံမလွယ်ဖို့ အညှာမလွယ်ဖို့အပျိုဘ၀ကို တန်ဖိုးထားတတ်ဖို့ အမြဲသတိပေးပါ။ ပတ်ဝန်းကျင်က အမှားတွေ ကိုသင်ခန်းစာယူပါ။ ချစ်သူမထားခင် အိမ်ထောင်မပြုခင်မှာ ကိုယ့်ချစ်သူ ကိုယ့်အိမ်ထောင်ဘက်ဟာ ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာ သေချာစုံစမ်းပါ။ ကိုယ့်ကို တစ်ကယ်မြတ်နိုးပြီး တန်ဖိုးထားတတ်သူ ဟုတ်မဟုတ် သေချာ လေ့လာပါ။ ချမ်းချမ်းတို့ မိန်းကလေးတွေအတွက်တော့ ကိုယ်ချစ်မိတဲ့ ကိုယ့်ချစ်သူဟာ ကိုယ့်ရဲ့အားကိုးရာ သူရဲကောင်းပါပဲ..ဒါပေမယ့် ကိုယ်ထင်ထားတဲ့သူရဲကောင်းဟာ တစ်ခါတစ်လေ ကိုယ့်အရှက်နဲ့ဘ၀ကို သတ်မယ့် ရက်စက်တဲ့သူ ဖြစ်ချင်ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ လူ့ စိတ်ဆိုတာ မြင်ရတာမှ မဟုတ်တာကိုး။ ဒါ့ကြောင့် ချစ်သူ သူရဲကောင်းကိုယုံပြီး ဘ၀ကို လွယ်လွယ်နဲ့ ပုံမပေးပါနဲ့ ။ ကိုယ့်ချစ်သူကိုလဲလေးစားပါ။ ကိုယ့်ဘ၀ကိုလည်း ကိုယ်တန်ဖိုးထားပါ။ တစ်နေ့မိခင်ဘ၀ရောက်ခဲ့ရင်တောင် သိက္ခာရှိတဲ့ မိခင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပါစေ။ အနေမတတ် အထိုင်မတတ်လို့ ဗိုက်တစ်လုံးနဲ့ ကျန်ခဲ့ ပြီးမှ ဖျက်ချရင်လည်း ငရဲကျမှာစိုးလို့မွေးပြီးမှ အမေဖြစ်ရင် မိဘဆွေမျိုးမောင်နှမနဲ့ ကိုယ့်သားသမီး ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မျက်နှာငယ်ရပါတယ်။ အမေဘ၀ရောက်တာချင်းတူတယ်။ပတ်ဝန်းကျင်က လေးစားတဲ့ အမေနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က မေးငေါ့တဲ့အမေ။ညီမလေးတို့ ဘယ်လိုအမေ မျိုးဖြစ်ချင်ပါသလဲ။ ပုခက်လွှဲတဲ့ မိခင်ရဲ့ လက်ဟာ ကမ္ဘာကြီးတောင် လွှမ်းမိုးနိုင်တယ်တဲ့ ..အားလုံးလှပတဲ့ လက်ပိုင်၇ှင်များဖြစ်ကြပါစေ။\n(၁)ပညာညဏ်ကြီးတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေဟာ သူတစ်ပါးရဲ့ အမှားကို ကြည့်ပြီး ကိုယ်တိုင်က မမှားအောင် သင်ခန်းစာယူတတ် သံဝေဂယူတတ်တယ်။သူတို့ လိုမမှားအောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဆင်ခြင်တယ်။\n(၂) ပညာညဏ်နည်း တဲ့သူတွေကတော့ သူတစ်ပါးရဲ့ အမှားကို ကြည့်ပြီး သင်ခန်းစာမယူတတ်ဘူး။ကိုယ်တိုင်က အမှားကျုးလွန်တော့မှ မှားမှန်းသိပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဆင်ခြင်နိုင်တယ်တဲ့။\n(၃)ပညာညဏ် လုံးလုံးမရှိတဲ့သူတွေဟာ ကိုယ်တိုင်က မှားနေတာတောင် သင်ခန်းစာမယူတတ်ဘူး။ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကောင်းအောင်မနေတတ်ဘူး မပြုပြင်တတ်ဘူးတဲ့။\nအရေးအသား ရိုင်းသွားခဲ့ရင် အမှားများပါသွားခဲ့ရင် နားလည်ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ Written…..By…. ချမ်းချမ်း(ရွာသူလေး) http://www.haymonchan.blogspot.com\nကောင်းလိုက်တဲ့ Post ပါဘဲ။ချမ်းချမ်းရေ share ခွင့်ပြုပါ။\n” ကောင်လေးက ဘာပြန်ပြောလဲဆိုတော့ သူနဲ့ မရခင် မုဆိုးမ တစ်ခုလပ် ကလေး၃ယောက်အမေ ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် လက်ခံလို့ ရသေးတယ် ။\nအခုက ဘယ်သူယ်ဝါနဲ့ ရမှန်းမသိတဲ့ ဗိုက်ကို အပျိုလို့ လိမ်ပြီး သူ့ ကို တမင်နဖားကြိုးထိုးခိုင်းတာတော့ လုံးဝခွင့်မလွှတ်ဘူး။အရင်က ချစ်သူ၇ှိခဲ့ဖူးလား၊ အိမ်ထောင်၇ှိခဲ့ဖူးလားလို့ မေးတုန်းက မရှိဘူးလို့ လိမ်ပြောခဲ့တာကို ခွင့်မလွှတ်တာတဲ့ ”\nအရမ်းကို ကောင်းပါတယ် ချမ်းချမ်းေ၇းထားတာ မိန်းကလေး တွေ တော်တော်ဆင်ခြင်နိုင်မှ တန်ရုံကျမဲ့ ခေတ်ရောက်နေပြီလေ ။ ယောင်္ကျားတွေကတော့ ယောင်္ကျားစိတ်ပဲ ရှိမှာပေါ့ ( ယောင်္ကျား တိုင်းကို မဆိုလိုပါ) ယောင်္ကျား ကောင်းတွေလည်း အများကြီးရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်တာဝန် မယူနိုင်ဘူး ထင်ရင် အစထဲက အဲဒီ့ ဇာတ်လမ်းကို မစနဲ့ပေါ့။ တချို့ကျတော့လည်း တာဝန်ယူချင်စိတ်က လည်း မရှိ ၊ ကိုယ့်ဆန္ဒကို လည်း ကိုယ်မထိန်းနိုင်နဲ့ အဲလို လူတွေကလည်း ရှိသေးတယ် … ။\nအကောင်းဆုံးက တော့ မိန်းကလေး ရော ယောင်္ကျားလေးရော သေချာ စဉ်းစားနိုင်မှ အဆင်ပြေမှာပါ ။\nကောင်းလိုက်တာ~~ ချမ်းချမ်းရေ ဒါပေမဲ့ တခုပြောချင်ပါတယ် ကျနော်တို့ ဆီမှာ sex education မရှိလိုဒီလိုကိစ္စတွေဖြစ်နေတာလိုယူဆပါတယ်။\nစကားမစပ် မမတို့ရေ …. မိန်းကလေးတွေကို တာဝန်ယူစိတ်မရှိဘဲနဲ့ အပျော်ပဲကြံနေတတ်တဲ့ ယောင်္ကျားတွေ ရော ဘယ်လိုတွေများ ၀ဍ်လည် တတ်ပါသလဲရှင် ….. ။\nပထမတွဲခါစတုန်းကတော့ အတည်ပေါ့ … နည်းနည်းကြာသွားပြီး လို တာရသွားပြီးတော့ အကြောင်းအမျိုးမျိုး ပြပြီး ခွာချင်ကြတဲ့ ယောင်္ကျားတွေ ရော ဘယ်လို အကုသိုလ်တွေ ရတတ်ပါသလဲ။\nသူတို့ကတော့ ပြောကြမှာပဲ … ဒီကိစ္စက နှစ်ယောက်စလုံး စိတ်တူ လို့ဖြစ်ခဲ့တာ သူတို့အမှား မဟုတ်ပါဘူး လို့များ ပြောလာခဲ့ရင် …..\nအဲသလိုလူမျိုးသေလို့ နတ်ဖြစ်ရင် နတ်သမီးတဖက်လေးငါးရာနဲ့ မလှုပ်နိုင်အောင် ဖြည့်ဆည်းပေးနေရတဲ့ နတ်သားဖြစ်၊ တိရစ္ဆာန်ဖြစ်ရင် နွားသိုး၊ဆိတ်သိုးဖြစ်တာပေါ့ကွယ်။ လူဖြစ်ရင်တော့ မိုက်ကယ်ဂျော်လကီအောင်ပုတွေများတဲ့ခေတ်မှာ လူမလေးများအတွက် လူထီးစစ်စစ်ဖြစ်ရပါသတဲ့…\nအမျိုးသမီးတွေအတွက် ပညာ၊ဗဟုသုတ ရတာပေါ့ ခုလိုမျိုးဗဟုသုတမရှိလုိ့ လူ့အသက်ဘယ်နှချောင်းဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီလဲအမျိုးသမီးကော အမျိုးသားကော ဖတ်သင့်တဲ့ပို့စ်လေးပါ\nဒါကြောင့် အခု မြန်မာပြည်မှာ Reproductive Health (RH) ဆိုပြီး မျိုးဆက်ပွား ကျန်းမာရေး အကြောင်းကို လူငယ်တိုင်း သိသင့်တယ်လို့ ယူဆပြီး peer education လို့ခေါ်တဲ့ လူငယ်အချင်းချင်း ဆက်သွယ် ပညာပေးတဲ့ အစီအစဉ်တွေ လုပ်နေကြပြီ .. တစ်နိုင်ငံလုံးကို ပျံ့နှံ့ဖို့တော့ လိုသေးတယ် ..\nHIV/AIDS ဆိုတာကိုတော့ ကျောင်းသင်ခန်းစာတွေမှာ ထည့်သွင်းလာပေမယ့် .. RH ကိုတော့ ပညာရေးဌာနတွေက ထည့်သွင်းပေးဖို့ လက်တွန့်နေတယ် .. သူတို့အမြင်က မြင်းကို ဂျိုတပ်ပေးသလို ဖြစ်နေမှာ စိုးလို့ တဲ့ ..\nဒီလိုအတွေးအခေါ်တွေကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံမှာ HIV သက်တမ်းရှည်ခဲ့ရတယ် .. condom ကိစ္စကို တီဗီမှာ အရုပ်ကလေး ပြဖို့ အဆင့်တောင်မှ အတော် ကြိုးစားခဲ့ရတာ .. လူတွေ ဘယ်လို အရွယ်ရောက်လာသလဲ .. ကိုယ်ဝန်ဆိုတာ ဘာကြောင့် ရသလဲ .. ကိုယ်ဝန်ကို ဘယ်အချိန်မျိုးမှာ မဆောင်သင့်ဘူးလဲ .. ဒါကြောင့် ကိုယ်ဝန် မရလေအောင် ဘယ်လို နေသင့်သလဲ ..\nဘာမှ မလုပ်ရင် ဘာမှ မဖြစ်ဘူး ..\nမနေနိုင်လို့ ကျူးလွန်ကြမယ် ဆိုရင် ကိုယ်ဝန်မရအောင် ဘယ်လို နေမလဲ .. ဒါတွေက တကယ် အရေးကြီးပါတယ် .. အဲဒါတွေ မသိသေးရင် အမျိုးသမီးတွေ ရည်းစားထားဖို့တောင် မကောင်းသေးဘူးလို့ ဆိုပါရစေ\nအဲ့လို အလုပ်ခံရပြီး ငြိမ်နေတဲ့ ကောင်မလေးတွေ ရှိလို့ ဒီလို ကိစ္စတွေ ထပ်ဖြစ်ဖြစ်နေတာ …\nတစ်ယောက်ယောက်ကများ အဲ့ဒီကောင်ကို ကုန်းကုန်းဖြစ်အောင် ပြန်လုပ်ပါလား … တဘ၀လုံး လူညွှန့်တုန်းမှာမို့ …. တဏှာရူးတွေ တဏှာထချင်တယ်ဆိုလျှင်တောင် သူ့စိတ်သူ ထိန်းကြလိမ့်မယ် … ။\nပြောချင်တာက ငြိမ်ခံမနေနဲ့ … နားကိုက်လျှင် ပါးပြန်ရိုက်လိုက် ။\nအရမ်းကို ဖတ်လို့ ကောင်း ဗဟုသုတ လည်း ရတဲ့ ပို့ စ်လေးပါ ပဲ ခင်ဗျာ ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ချမ်းချမ်း ခင်ဗျာ\nယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက်ဆိုတာ လိုတာထက် အခွင့်အရေးပို မယူသင့်တဲ့သူပါ…\nတကယ်လို့ စိတ်မထိန်းချုပ်နိုင်လို့ရှိရင်လည်း ဖြစ်ခဲ့တဲ့ကိစ္စတွေအတွက် ပြတ်သားစွာ တာဝန်ယူရဲတတ်သူ ဖြစ်ရပါမယ်…\nအရေးကြီးဆုံးကတော့ မိန်းကလေးတွေကိုယ်တိုင် ချစ်သူယောက်ျားလေးတွေကို အရမ်းအလိုမလိုက်မိဖို့ပါ…\nရှေ့ဘာဆက်ဖြစ်မယ်ဆိုတာ ဘယ်သူက သေချာသိမှာမို့လဲလေ… အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ဆိုဆို ဗိုက်တစ်လုံးနဲ့ကျန်ခဲ့ရတာက မိန်းကလေးတွေလေ\nပညာပေး အစီစဉ်တွေကို ရှက်စရာလို့ မြင်နေတော့လည်း ဘယ်လိုလုပ်မလဲနော် ။\nသိသင့်သိထိုက်တာတော့ … မီဒီယာတွေက တဆင့် ထုတ်လွှင့်ရဲဖို့ လိုမယ် … ။ ဒါမှ ကြိုရှောင်လို့ ရမှာပေါ့ ။\n“…တတိယအစ်မပြီးတော့ စတုတ္ထ မြောက် အစ်ကို က မိန်းမပွေပါတယ်။သူကြိုက်ပြီဆိုရင် မယား၇ှိတာလဲ မေ၇ှာင်ဘူး ရအောင်ယူတယ်။….”\nမေးပရစေ ချမ်းချမ်းရေ။ စတုတ္ထ မြောက် အစ်ကို က လိင်တူ ဆက်ဆံသူ လား။ မယားရှိတာလဲ မရှောင်ဘူးဆိုလို့ ပါ။\nအရင်တစ်ခေါက် ပို့ စ်မှာ တုန်းက “သားဦး စနေ” လို့သုံးထားလို့တစ်ခေါက်မေးဖူးတယ်နော်။\nချမ်းချမ်းက ယောကျာင်္းလား မိန်းမလားလို့ ။\nပေးချင်တို့Source ကတော့ ကောင်းပါတယ်။ ယိုးဒယားတွေက တခုခုကို ပညာပေးချင်ရင် ဘာသာရေးနဲ့ဝိဥာဏ် နာနာဘာဝ\nတွေနဲ့ကြောက်လန့် အောင် ခြောက်ပြီးမှ ပညာပေးတတ်တယ်။ လူ လေးငါးယောက် လောက် ၀ိုင်းမတာတောင် မလို့ မရတဲ့\nအလောင်းဆိုလို့ကြုံတုန်း ပြောပြချင်တယ်။ ခင်ဗျားတို့ လဲ ကြားဖူးမှာပါ။ များသောအားဖြင့် စက်မှုဇုံတွေမှာ အဖြစ်များတယ်။\nသရဲပူလို့တစ္ဆေပူးလို့ဘာညာတွေဆိုတာ။ မိန်းကလေးတွေမှာ အဖြစ်များတယ်။ သူတို့ တွေဟာ Uneducated တွေများတယ်။\nစက်ရုံ အလုပ်ဆိုတာလဲ သိပ်ပင်ပန်းတယ်လေ။ တခါတလေ သူတို့ က အမှားကြီး တခုခုကို သက်ဆိုင်ရာတာဝန်ခံတွေ မသိအောင်\nကျူးလွန်ထားတဲ့ အခါ ဖြစ်စေ၊ ပင်ပန်းလွန်းလို့နားတော့နားချင်တယ် နားခွင့်လည်း မရှိတဲ့ အခါမျိုးကျရင် စိတ်ထွက်ပေါက်\nရှာတတ်ကြတယ်။ အဲဒီထွက်ပေါက်ကတော့ ပညာမဲ့ စက်ရုံ လုပ်သား အသိုင်းအ၀ိုင်းကြားမှာ ငယ်စဉ်ကတည်းက ကြားဖူးနေကြ\nဖြစ်တဲ့ မိမိကိုယ်ကို သရဲ တစ္ဆေ ပူးကပ်စေတဲ့ နည်းလမ်းပဲဖြစ်တယ်။ လူတွေမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို လိမ်ညာတတ်တဲ့ မသိစိတ်\nကလေး တခုရှိတယ်ဗျ။ ထွက်ပေါက်မရှိရင် အဲလို နည်းလမ်းမျိုးတွေကို မသိစိတ်က လှုံ့ ဆော်ပေးတယ်။\nဆိုတော့…….ကျုပ်တာဝန်ယူရတဲ့ Section မှာ ကောင်မလေး တစ်ယောက် မျက်ဖြူကြီး လန်ပြီး သရဲ စီးနေပါတယ် ၊ ယောကျာင်္း\nအသံကြီးနဲ့လက်ညှိးတထိုးထိုး စကားတွေ ပြောနေပါတယ် ဆိုတဲ့ သတင်းကြောင့် ချက်ချင်း အခင်းဖြစ်နေတဲ့ နေရာကို\nရောက်သွားပါတယ်။ သူ့ မျက်လုံးကို ကြည့်လိုက်တော့ ကျုပ်တို့ ငယ်ငယ်က ကလေးတွေကို ခြောက်သလိုမျိုး မျက်လုံးကြီးကို\nအပေါ်ကို အားစိုက်ပြီး လှန်ထားတဲ့ပုံပဲ။ အသံကတော့ ကွမ်းဝါးပြီး လေးဖြူ သီချင်း ဆိုနေသလိုပဲ။ လုပ်သံပေါ့။\nအားလုံးက ၀ိုင်းပြီး ဖျောင်းဖြကျပါတယ်။ ဘုရားစင်က သောက်တော်ရေနဲ့လောင်းသူကလောင်း၊ ဘုရားစာတွေ တတွတ်တွတ်\nရွတ်သူက ရွတ်ပေါ့။ လုပ်လေ ပိုဆိုးလာတယ်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ လူးလိမ့်ပြီး “ငါ့ ကို လာမစမ်းနဲ့ဘာမှတ်နေလဲ” ဆိုပြီး အော်ဟစ်\nပါလေရော။ ခြေထောက် နှစ်ဖက်ကလဲ အငြိမ် မနေဘူး ရုန်းကန်နေတော့ ဘေးက လူတွေက ခြေထောက်တွေကို ၀ိုင်းဖိထားကြ\nတယ်။ ကောင်မလေးကတော့ ခုနက စကားစုကိုပဲ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေပါတယ်။ ဒါနဲ့ကျုပ်လဲ ရုန်းကန်နေတဲ့ အနားကို\nကပ်သွားပြီး အခြေအနေကို မေးလိုက်တယ်။ ဘေးက တယောက်က ပြောပြနေတုန်း ကောင်မလေး က ကျုပ်ကို စိုက်ကြည့်ပြီး\nနားလည်ရခက်တဲ့ စကားတွေ ပြောပြန်ရော။ မျက်နှာ ကလဲ အမူအရာ အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေပါတယ်။ အားလုံးက သူ့ ရဲ့ မျက်နှာ\nကို အာရုံစိုက်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာ ကျုပ် ဆုံးဖြတ်ချက် တခုကို ချလိုက်ပါတယ်။\nရုန်းကန်နေတဲ့ ပေါင်နှစ်လုံးကြားက သူ့ ရဲ့ငယ်ပါကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ကိုင်ထည့်လိုက်ပါတယ်။ (စာဖတ်သူတွေ ခွင့်လွတ်ပါ)\nအဲဒီမှာပဲ ကောင်မလေးဟာ ၀ုန်းခနဲ ထထိုင်ပြီး အခန်း အပြင်ဖက်ကို ထွက်ပြေးသွားပါတော့တယ်။\nကျုပ် အနောက်ကို ဆက်မလိုက်တော့ပဲ ရုံးခန်းကို ပြန်လာခဲ့ပါတယ်။\nနောက်ပိုင်းကြားရတဲ့ သတင်းကတော့ အဲဒီကောင်မလေး ချက်ချင်းပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားပြီး သူ ဘာကိုမှ မမှတ်မိပါဘူးတဲ့….။\nဟုတ်မှာပါလေ။ ဒါပေမဲ့လည်း ထူးထူးဆန်းဆန်း အဲဒီ ကောင်မလေးက အဲဒီနေ့ ကနေစပြီး ကျုပ်ကို မြင်လိုက်တာနဲ့နီးရာ\nဘေးလမ်းထဲကို ချိုးဝင်ပြီး ရှောင်သွားတတ်သလို မလွဲသာလို့မျက်နှာချင်းဆိုင်တွေ့ ရင်တောင် ခေါင်းငုံ့ ထားပါတော့တယ်။\nသူနဲ့ကျုပ်နဲ့၂ ယောက်ပဲ သိထားတဲ့ သရဲပြေးအောင် လုပ်တဲ့ နည်းလမ်းလေးပေါ့ဗျာ….။\nဘော့စ်က မိန်းခလုပ်ကို နှိပ်လိုက်တာကိုး\nမနှစ်တုံးကနဲူ့တူုတယ် သတင်းတွေမှာပါဖူးတာ ။ ဘန်ကောက်မှာတင် ကလေးအသေ ၂၀၀၀ ကျော် ကျန်ဒေသကြီးတွေမှာလဲ အဲလောက်နီးနီး ရှိတယ်လို့ ပြောကြတယ် .


နိုင်ငံတကာ, 12 ဒီဇင်ဘာ 2017\nကမ္ဘောဒီးယားရွေးကောက်ပွဲ ကော်မရှင်ကို ဥရောပသမဂ္ဂ ငွေကြေးထောက်ပံ့မှု ရုပ်သိမ်း\nကမ္ဘောဒီးယား အဓိက အတိုက်အခံ ပါတီကို မကြာခင်က ဖျက်သိမ်းလိုက်တဲ့ အပေါ် တုံ့ပြန်တဲ့ အနေနဲ့ ကမ္ဘောဒီးယား ရွေးကောက်ပွဲ ကော်မရှင်ကို ဥရောပ သမဂ္ဂက ငွေကြေးထောက်ပံ့မှု ရုပ်သိမ်းလိုက်ပါတယ်။\nNew York မြို့အချက်အချာကျတဲ့ Port Authority ဘက်စကားဂိတ်မှာ တနင်္လာနေ့က ပေါက်ကွဲမှုတခုဖြစ်ပွားခဲ့ရမှာ မသင်္ကာသူကို ရဲက ဖမ်းမိထားတယ်လို့ New York မြို့ရဲတပ်ဖွဲ့ကပြောပါတယ်။ ဒီပေါက်ကွဲမှုကြောင့် မသင်္ကာသူအပါအ၀င် လူတချို့ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီးတော့ ဒီတိုက်ခိုက်မှုဟာ အကြမ်းဖက်ကြံစည်မှုလို့ မြို့တော်ဝင်က ပြောလိုက်ပါတယ်။\nလိင်ပိုင်းဆိုင်ရာစော်ကားမှု စွပ်စွဲခံရသူ Trump နုတ်ထွက်ပေးဖို့ အမတ် ၄ဦး တောင်းဆို\nအမေရိကန်သမ္မတ Donald Trump အနေနဲ့ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ စော်ကားမှုတွေ ကျူးလွန်ခဲ့တယ်လို့ စွပ်စွဲခံနေရတဲ့အတွက် ရာထူးကနေ နုတ်ထွက်ပေးဖို့ အထက်လွှတ်တော်အမတ် ၄ ဦးက တနင်္လာနေ့မှာ တောင်းဆိုလိုက်ကြပါတယ်။\nဆီးရီးယားရှိ ရုရှားတပ်တွေ သိသာစွာ ပြန်ရုပ်သိမ်းဖို့ Putin အမိန့်ထုတ်\nဆီးရီးယားနိုင်ငံအတွင်းမှာရှိနေတဲ့ ရုရှားတပ်ဖွဲ့တွေကို သိသိသာသာလျှော့ချဖို့ အမိန့်ထုတ်ထားတယ်လို့ ရုရှားသမ္မတ Vladimir Putin က မနေ့ကပဲပြောလိုက်ပါတယ်။\n11 ဒီဇင်ဘာ၊ 2017\nနယူးယောက် ကားဂိတ် ပေါက်ကွဲမှု သံသယရှိသူတဦးဖမ်းမိ\nအမေရိကန် ပြည်ထောင်စု နယူးယောက်မြို့က သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အာဏာပိုင် အဖွဲ့က စီမံခန့်ခွဲတဲ့ ခရီးသည်တင်ကားဂိတ် Port Authority Bus Terminal အနီးမှာ အခု မနက်ပိုင်း ပေါက်ကွဲမှုတခု ဖြစ်ခဲ့ပြီး သံသယရှိသူ တဦးကို ဖမ်းထားကြောင်း နယူးယောက် ရဲအဖွဲ့က ပြောပါတယ်။\nဂျေရုဆလင်ကို အစ္စရေးမြို့တော်အဖြစ် အမေရိကန်သမ္မတက သတ်မှတ်လိုက်တဲ့နောက် အာရပ်နဲ့ မူဆလင်ကမ္ဘာတလွှားမှာ ဆန္ဒပြမှုတွေဖြစ်ပေါ်နေချိန်မှာပဲ အစ္စရေးဝန်ကြီးချုပ်ကို ပါလက်စတိုင်းနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေး ရှေ့တိုးဆောင်ရွက်ဖို့ ပြင်သစ်သမ္မတကတိုက်တွန်းလိုက်ပါတယ်။ Zlatica Hoke ရဲ့ သတင်းလွှာကို ကိုသားညွန့်ဦး တင်ပြထားပါတယ်။\nတောမီးအကြီးအကျယ် လောင်ကျွမ်းမှုတွေ ကြုံရလေ့ရှိတဲ့ ကယ်လီဖိုးနီးယား ပြည်နယ်က ပူပြင်းခြောက်သွေ့မှုနဲ့ အာတိတ်ဒေသက ရေခဲတွေ အရေပျော်နေတဲ့ အခြေအနေတွေကြား ဆယ်နွယ်မှုရှိနိုင်တဲ့အကြောင်း သုတေသန လေ့လာချက်တခုက သတိပေးလိုက်ပါတယ်။ Elizabeth Lee ပေးပို့တဲ့သတင်းကို ကိုအောင်လွင်ဦး တင်ပြထားပါတယ်။\nအိုင်အက်စ် စစ်သွေးကြွတွေဟာ သူတို့ အဓိကသိမ်းပိုက်ထားတဲ့ ဆီးရီးယားနဲ့ အီရတ်ကနယ်မြေတွေ လက်လွှတ်ဆုံးရှုံးနေရချိန်မှာပဲ သူ့တို့ရဲ့ဆိုင်ဘာ စစ်ပွဲမှာလည်း ရှုံးနိမ့်နေတာပါ။ အကြမ်းဖက်မှုဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်နဲ့ တွေ့ဆုံမေးမြန်းထားတဲ့ VOA သတင်းထောက် Henry Ridgwell ရဲ့ သတင်းလွှာကို ဒေါ်ခင်မျိုးသက် တင်ပြထားပါတယ်။\nသတင်းအကျဉ်းချုပ် ၁၂. ၁၁. ၂၀၁၇\nအမေရိကန်သမ္မတရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်း ဥရောပနိုင်ငံတွေလည်း သံရုံးတွေကို ဂျေရုဆလင်ကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ မျှော်လင့်တဲအကြောင်း အစ္စရေးဝန်ကြီးချုပ်ပြောဆိုပါတယ်။


Hugawng kachin(Jinghpaw,singpo,jingphosu): မှတ်သားလေ့လာစရာတွေ\nat 10/18/2017 10:29:00 AM\n# ဆိုရှယ်လစ် ဦးကျော်ငြိမ်းသား ဦးဘိုဘိုကျော်ငြိမ်းကို ကျမ Thet Zin လုံးဝ ကြည့်မရဘူး ဒါပေမယ့် အချို့သူ့စာတွေမှာ မှတ်သားလေ့လာစရာတွေပါတယ်#\nMay I wish youasincere Happy Birthday…\nI do haveagreat respect for your bravery in opposing the military dictatorship, standing firm on your principles for the country and the people.\nYou had won the election and the people had elected you as their leader.....\nဒါဟာ..(အရှိ) တရားပါပဲ….ဒီ..(အရှိ) တရား…နောက်က… (တာဝန်) ဆိုတာကြီးကိုတော့ အောင်မြင်မှုကရတဲ့…ပျော်ရွှင်မှုအရှိန်တွေကြားမှာ…အများစုက…(မေ့)နေကြတယ်..လို့ထင်မိတယ်…လက်ခုပ်သံတွေကြားမှာ (ဝေဖန်သံ) ကိုမကြားချင်ကြတော့ဖူး ဒါဟာလည်း… (သဘာဝ) တရား… ပါပဲ...။ ကျနော့်အတွက်ကတော့… Everything is (Relative) ဆိုတဲ့ သဘောဝတရားကို…လက်ခံယုံကြည်မိတယ်….။\nDetermination of Relativity is (TIME).. at least for me .\nဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီးအပြီးမှာ…ကွန်မြူနစ်စနစ်က (အမှန်) တရား ကွန်မြူနစ်စနစ်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ ကျနော့်အဖေတောင် လက်ဝဲ pressure ကိုမခံနိုင်လို့\nငါလည်း Marxist ပါပဲပြောမိလို့… အမ..အဖေက… ဟား..ခဲ့ဖူးတယ်လို့ အောင်သန်း၏အောင်ဆန်း..စာအုပ်မှာ အမ ဦးလေးကရေးပြခဲ့ပါတယ်။\nကွန်မြူနစ်စနစ်ကို တကယ်အကောင်အထည်ဖေါ်ကြတော့ Natural Laws တွေနဲ့..ဆန့်ကျင်နေတာကြောင့်\nCOMMUNISM IS NOTHING BUT IDEALISM\nUNKNOWN TO SOME OR MANY\nTHERE IS (REALISM) ALWAYS CHALLENGING (IDEALISM)\nဤသည်လည်း..(အရှိ) တရားပါပဲ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကြီးအပြိ့း…. ပျိုတိုင်းကြိုက်တဲ့နှင်းဆီခိုင်ဖြစ်ခဲ့ရတဲ့ ကွန်မြုနစ်ဝါဒဟာ..အခုတော့… FAILURE ပါပဲ …\nROTTING IN THE HSITORY DUSTBIN\nAS A FAILED HUMAN EXPERIMENTATION.\nမော်စီတုံးဟာ အာဏါကိုနားလည်ဆုံး အာဏါရှင်တစ်ယောက်ပါ သို့သော် IDEALISM ကိုရင်မှာပိုက်မိတာကြောင့် National Development မှာ… (အရှုံး) …နဲ့ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတယ်….Steel Production မှာ UK ကိုမှီရမယ်လို့..ထ..ကြွေးကျော်တော့ လူတွေဟာ တွေ့သမျှ..Steel Products…. သံတိုသံစတွေကို ကြိုတဲ့… Backyard Stee Mills တွေပေါ်လာပါတယ်….\nThe Real useful Steel Production & Requirements တွေကို ဥက္ကဋ္ဌကြီး..(မသိ) ခဲ့ဖူး…ပြောရဲတဲ့သူတွေလည်း..မရှိဖူး…မန်ကျူးရီးယားက… Steel Factory ကိုသွားကြည့်မှ….Real Steel Production အတွက် ဘယ်လောက်…. ENERGY လိုသလဲဆိုတာ… ဥက္ကဋ္ဌမော်…မျက်စိနဲ့တွေ့ခဲ့ရတယ်…\nသို့သော်….နောက်ကျသွားပြီ….Commune တွေကိုလည်း..လက်တဲ့စမ်းလိုက်ကြတာ….Grain Production ကျပြီး..လူတွေ ..(သေ) လိုက်ကြတာ….ဒါပေမဲ့… ဥက္ကဋ္ဌကြီးမော်ရဲ့..ရထားလမ်းမှာ…. စပါးကျီတွေ..တောင်ပုံယာပုံ… စုပြီး.. ခေါင်းဆောင်ကြီးကို (ညာ) ခဲ့ကြတယ် မော်က..တပြုံးပြုးပေါ့\nနောက်ဆုံး…မဖိနိုင်…မဖုံးနိုင်တော့..မှ (ပေါ်) လာတော့…. သိပ်နောက်ကျသွားပါပြီ….\nGREAT LEAP FORWARD …BECAME A GREAT FAILURE လူတွေလည်း သန်း (၄၀) လောက်သေသွားပါပြီ ဥက္ကကြီးမော်လည်း…. သိက္ခာတွေ..ကျလို့\nမော်ရဲ့ ဆရာဝန်ရေးတဲ့..စအုပ်မှာ အကုန်ပါပါတယ်….\nကျနော်ထောက်ပြချင်တာက… (အာဏါ) ကိုပါ….\nအာဏါကြောင့်….လူတွေဟာ… (အမှန်) ကိုမပြောရဲကြတော့ဖူး….အာဏရမှ…. လာကပ်တဲ့သူတွေအများဟာ…(အားလုံကိုမဆိုလိုပါ)Opportunists တွေများကြပါတယ်…..Opportunists နဲ့.. Genuine သမားကို.(ခွဲ) ရတာအခက်ဆုံးပါပဲ ကျနော်ကငယ်ငယ်လေးရှိပါသေးတယ်…. ၁၉၆၀ ရွေးကောက်ပွဲမှာ… အာစရိရေ…SOLID ပဲဆိုတဲ့ လူတွေ…အကုန်..ရှုံး..တာပါပဲ\n၂၀၁၅ ရွေးကောက်ပွဲမှာလည်း ပြည်ခိုင်ဖြိုးပါတီ..ဒီလိုနဲ့..ရှုံးခဲ့ရတာပါ…ဒါကို …. အမ..အသိဆုံး ဖြစ်မှာပါ…..\nUNITY IS STRENGHT ဆိုတဲ့..သဘောတရားကို\nလူတိုင်းအော်ကြတာပါပဲ သို့သော် .. လက်တွေ့မှာ..practice လုပ်နိုင်တာ….အမ..အဖေတစ်ယောက်ပဲရှိခဲ့ပါတယ်….ဒါကြောင့်..he became the first among equals….ဒုတိယက… ဦးနုဒါကြောင့်..သူလည်း…၀န်ကြီးချုပ်လာဖြစ်တာပါပဲ သခင်သန်းထွန်းရော..ကျနော့်အဖေတို့က…၀ါဒရေး..တိုက်ပွဲတွေနဲ့..နဖန်းလုံးလုံးခြာလိုက်နေတဲ့အချိန်မှာ….ဗိုလ်ချုပ်က…on the elephant… ပြုံးပြုံးကြီးပဲ….ဗိုလ်ချုပ်က..Micro level ကိုစိတ်မ၀င်းစားဖူး…၀င်မကစားဖူး…Macro Level မှာပဲ…. ကစားတာပါ….Macro level ကစားဖို့..Knowledgable ဖြစ်ဖို့က You need Time & Space …to THINK & REFLECT Micro level ၀င်ပါတာနဲ့…. Time & Energy are (WASTED)\nအီးစီ အစည်းအဝေးမှာ… ကျနော်အဖေက…(ငြင်း) တော့… ကျနော့်အမေကို လာဆူတာက…ဗိုလ်အောင်ကြီး….ဒါပါတီ…ဆုံးဖြတ်ချက်..ဘာဘာညာညာ..လာဆူတယ် ဗိုလ်အောင်ကြီး..သူ့ဟာသူလာဆူတာလည်း..ဖြစ်နိုင်သလို ဗိုလ်ချုပ်..လွှတ်လိုက်တာလည်း..ဖြစ်နိုင်တာပဲ ဗိုလ်ချုပ်က..အမြဲ…စဉ်းစားနေတာ….ဘယ်လိုလူကို…. ဘယ်နေရာ..ဘယ်လို (သုံး) ရမယ်ဆိုတာကို စဉ်းစားနေတာ….\nအရာရှိ (၂၀၀) ပဲ… အင်္ဂလိပ်ကခွင့်ပြုတယ်\nဗိုလ်ချုပ်က..သူ့စစ်တပ်ကို… ပညာတတ်တွေကို..ဦးဆောင်စေချင်တယ်…ရဲဘော် (၃) ကျိပ်လွှတ်ကြတော့… ကျနော့်အဖေက…Custom officer ညမှာမှ.. ပြည်သူအရေးတော်ပုံပါတီကို ဦးဆောင်နိုင်တယ်..\nသခင်ချစ်…ဒါကြောင့်…သခင်ချစ်က .. ရွေးထားတဲ့သူတွေအစား…သူ့လူတွေ…ထိုးထဲ့လိုက်တယ်….\nငါ့လူပါအောင်…ထဲ့လိုက်တာ ဗိုလ်ချုပ်က… ပညာတတ်..intellectually အတွေး..တွေးတာ… ဒီလူတွေနဲ့….စစ်တပ်ကိုထောင်ရမှာ….တခါမှ..ဗိုလ်ချုပ်ဟာ…ဒီလောက်..စိတ်မဆိုးဖူးဖူးတဲ့ ၁၉၃၆ Strike မှာလက်စွမ်းပြခဲ့တဲ့ ကျော်ငြိမ်း သခင်ချစ်ဗိုလ်ကျတာကိုခံရသလား…မင်းတော်တော်ဆောက်သုံးမကျတာပဲ..ဆိုပြီး..\nငါလည်း…ဒီလောက်ပဲ…အရည်အချင်းရှိလားမှ..မသိတာကွာ… I may have reached my Peak လို့ပြန်ဖြေခဲ့တယ်တဲ့  ကျနော့်အဖေနဲ့ ဗိုလ်မောင်မောင် ဗိုလ်အောင်ကြီး.စတဲ့ ပြည်သူ့အရေးတော်ပုံလူတွေပြန်တွေ့ပေးတဲ့.. Unpublished ..စာအုပ်မှာ..ပါပါတယ်…\nအမှန်က… ဗိုလ်ချုပ်စိတ်ဆိုးတာက… lost Opportnities ကိုပါ…ကျနော့်အဖေရဲ့…အားနဲချက်တစ်ခုက သိပ်အားနာတတ်တယ် ဆင်းရဲတဲ့ဘ၀ကတက်လာတော့.. လူတွေကို..ဟောက်တာပါတာမလုပ်ချင်ဖူး တနည်းအားဖြင့်…လူကြီးလိုမနေတတ်ဖူး.. ဒါကို ဗိုလ်ချုပ်က (သိ) ပုံရတယ်…\nဗိုလ်ချုပ်က..အားမနာတတ်ဖူး…လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာကို..လုပ်ရဲတယ်… very decisive…\nHe could be also ruthless..if necessary\nYou also inherited these qualities…. in my opinion…\nသခင်သန်းထွန်းရဲ့ ကွန်မြူနစ်တွေ နဲ့ ..အားပြိုင်မှုက..သိပ်ပြင်းထန်တော့….ကျနော့အဖေက ကိုယ့်လူကိုကိုယ်ချကြွေးရမှာကို..မလုပ်ခဲ့ဖူး…ဒါလည်း..အားနဲချက်တစ်ခုပါပဲ ဗိုလ်ချုပ်မှာ…ဒီအားနဲချက်မရှိဖူး\nမရှိတဲ့အပြင်…(သုံး) စရာရှိရင်လေ… ရန်သူဖြစ်မဲ့ပြိုင်ဖက်တွေကိုတောင်ဆွဲစားရဲတယ် ဥပမာ… အင်္ဂလိပ်..အထာ..သိတဲ့.. ဘကြီးဘဖေလိုလူမျိုးကိုဆွဲခေါ်လာတာ ဘကြီးဘဖေ လာဘ်စားတယ်ကြားတာနဲ့\nချက်ချင်းဖြုတ်ပြစ်လိုက်တာပဲ ICS ထဲမှာ အတော်ဆုံး..ဦးတင်ထွဋ်ကို Aung San- Atlee အစည်းအဝေးကို ဘုရင်ခံကထဲ့တာပဲ ဟိုရောက်တော့… ဖဆပလလူဖြစ်အောင်..ဆွဲစားပစ်လိုက်တယ် လူတော်တွေကို..သုံးရဲတာပါ …\nဘယ်သူလာလာ..ဗိုလ်ချုပ် က Confidence အပြည့်ပဲ\nHonesty အပြင် Fairness ပဲ\nဗိုလ်ချုပ်က…ကျော်ငြိမ်း..မင်းတို့ ဆိုရှယ်လစ်တွေကို (၂) နေရာ ကွန်မြူနစ်တွေကို..(၂) နေရာပေးမယ်လို့….offer လုပ်လာတယ် ဒါ… Fairness ကိုပြတာ… principle ရှိတာကိုပြတာပါ….\nဦးကျော်ငြိမ်းက..လျှင်တယ်….ငါတို့… (၁) နေရာပဲယူမယ်ဆိုတော့….ဗိုလ်ချုပ်ကအေးကာင်းတယ်..ကွန်မြူနစ်တွေကိုလည်း..တနေရာပဲပေးမယ်ဖြစ်သွားရော\nသခင်မြ က..ဆိုရှယ်လစ်ဥက္ကဋ္ဌကြီး ဖဆပလမှာ..ဒုတိယခေါင်းဆောင်..ကွန်မြူနစ်မှာက… သခင်သန်းထွန်းနဲ့… ဦးသိန်းဖေ (၁) နေရာပဲဆိုရင်…(လု) ကြရတော့မယ် ဒါကြောင့်..တမင်နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်တာ….ထင်တဲ့အတိုင်း…ဦးသိန်းဖေက ၀န်ကြီး ဖြစ်လာတယ် သခင်သန်းထွန်းကမကျေနပ်ဖူး\nခုခေတ်စကားနဲ့ပြောရရင်.. (ဂျင်း) ထဲ့လိုက်တာပါ…\nဗိုလ်ချုပ်က..ဒီလောက်လျှင်တာ….ဦးကျော်ငြိမ်း အကွက်ကို မမြင်ပဲနေမှာလား…\nကွန်မြူနစ်တွေက..အမြဲ…ဗိုလ်ချုပ်ကို..အားစမ်းနေတာ…တဖက်ကလည်း… fair ဖြစ်တယ်…တဖက်ကလည်း…ဆိုရှယ်လစ်တွေ..အမုန်းခံနေတာ… အသာလေး.ရှောင်ပေးလိုက်တာပေါ့ ဒါကြောင့်..အမ အဖေကို…ကျနော်ဆရာဂိုဏ်းထဲမှာ ထားရတာပါ\nနိုင်ငံရေးအကွက်မှာ…ဗိုလ်ချုပ်လောက်…(လျှင်) တဲ့သူမရှိဖူး (လျှင်) ပေမဲ့...Honest လည်းဖြစ်တယ်….\nအင်္ဂလိပ်အ၀င်…စစ်တပ်ကိုပြန်ဖွဲ့တော့….ဗိုလ်ချစ်မြိုင်က..ရွာပြန်တော့မလို့တဲ့…ဗိုလ်ဇေယျက…ချစ်မြိုင်မင်းကိုဗိုလ်ချုပ်လိုက်ရှာနေတယ်ဆိုတော့….သွားတွေ့တော့… မင်းဘာရွာပြန်မှာလဲ တပ်ထဲဝင်ဆိုပြိး… အမိန့်နဲ့… ၀င်ခိုင်းတာပဲ ဗိုလ်ချစ်မြိုင်က တက္ကသိုလ်သမဂ္ဂ.. ကလာတဲ့..သူ… မင်းအဖေတို့ဗိုလ်ချုပ်တို့…အစည်းအဝေးလုပ်နေရင် အန်ကယ်တို့က..ဂိတ်က…လုံခြုံရေးအတွက်..တာဝန်ယူရတာပေါ့လို့ ဗိုလ်ချစ်မြိုင်က… ဂုဏ်ယူစွာ.ကျနော့်ကို…ပြောဖူးပါတယ်….\nဟော..ဗိုလ်အောင်မင်းတို့လို..ဗိုလ်သိန်းထန်တို့ကြတော့ မင်းတို့..ပြည်သူရဲ့ဘော်လုပ်ဆိုပြီး လူမှန်..နေရာမှန်..သုံးဖို့စဉ်းစားပြိးသား တပ်ထဲ..အ၀င်မခံတော့ဖူး….ဒါကြောင့်လည်း…BIA ၀င်လာတော့….ဗိုလ်မောင်မောင် ဗိုလ်အောင်ကြီး.. ဗိုလ်သိန်းမောင် စတဲ့ ဦးဗဆွေကြီးရဲ့..ပြည်သူ့အရေးတော်ပုံပါတီက စစ်ရေးကော်မီတီဝင်တွေ.. ကျောင်းသားသမဂ္ဂကလာတဲ့သူတွေ အားလုံးစစ်တပ်ထဲရောက်ကုန်ကြတာပေါ့…သူတို့က..(ယူနစ်) အုပ်စုလာဖြစ်ကြပါတယ်….ဗိုလ်ခင်မောင်ကလေးတောင်..BIA ထဲရောက်သွားရတယ်\nNATION BUILDING ..NATION DEVELOPMENT အတွက်ပါ…Prepared လုပ်ခဲ့ကြတယ်….\nချီးကျူးစရာအကောင်းဆုံးက… MACRO level ကအုပ်ချုပ်ပြီး…လူမှန်..နေရာမှန်… ရွေးတတ်တဲ့အပြင်\nVISION & INTELLECTUAL THINKING ရှိတယ်…\nMy father hadareputation for good Management\nတကယ်က..Human Management မှာ အလွန်အားနာတတ်တယ် Policy ကိုနိုင်လို့… Governance ကိုနိုင်တာပါ…Government ဆိုတာ..Policy နဲ့..အုပ်ချုပ်ရတာ..မဟုတ်ပါလား?\nကျနော်အဖေက..အမ အဖေလို… အမိန့်..ပေးခိုင်းရာမှာ..မပြတ်သားဖူး…စည်းရုံးရေးရော… နိုင်ငံရေးရော…စီးပွားရေးရော..နားလည်တဲ့..\nတဖက်ကမ်းခပ်အောင်..တော်ပေမဲ့… စီးပွားရေးကို..နားမလည်ပါဖူး…Economically Mao wasaFAILURE ..in my opinion\nချောင်အင်လိုင်းတို့…တိန်လျှောက်ပိန်တို့ရှိလို့..ခံသာတာပါ Mandela Legacy is alsoaFAILURE\nBecause of ECONOMIC FAILURE\nECONOMIC SUCCESS မရှိလို့…မရပါဖူး\nတိန်လျှောက်ပိန်ဟာ… ECONOMICS ကို MACRO LEVEL ကပဲထိန်းသွားတာပါ….ဗိုလ်ချုပ်ဟာ… အခွင့်မရခဲ့လို့ပါ….ရခဲ့ရင်..သူသာအသက်ရှင်ခဲ့ရင်….\nMACRO LEVEL ကပဲထိန်းပြီး\nဦးကျော်ငြိမ်းလိုလူမျိုးကိုပဲ ..(ခိုင်း) စားမှာပါပဲ\nICS ဦးတင်ထွဋ်.. ဦးရာရှစ်..စတဲ့ CAPACITY ရှိတဲ့…CAPABILITY ရှိတဲ့သူတွေအားလုံးကို တိုင်းပြည်ထူထောင်ရေးအတွက်….ခိုင်းစားမှာပါ…\nကျနော်…အသိ… အမြင် ကလေးကို ပြောပြပါရစေ…\nရာထူး..အာဏါ..Space & Power ပေးပြီး…ခိုင်းစားတာပါ…စီးပွားရေး..ဆိုတာကတော့… (ဝေ) စားတာပါ….စီးပွားရေးကြတော့…Wealth ကို..(ဝေ) စားတာပါ…. အမက… နံမည်ရှိပြိးသား…\nYOU ARE THE DEMOCRACY ICON\nYOU ARE ALSO THE ONLY DAUGHTER OF OUR BELOVED LEADER\n(Space) လေးပေးပြီး… လုပ်ပိုင်ခွင့်လေးပေး…ownership လေးပေးခိုင်းရင် အားလုံးဟာ..မမောနိုင်…မပန်းနိုင် …အမကို…၀ိုင်းကူကြ…၀ိုင်းထမ်းတင်ပေးကြမှာပါ…ရလာတဲ့…အောင်မြင်မှု…ဟာ…\nTHE LEGACY OF DAW AUNG SAN SUU KYI အဖြစ်ကျန်ခဲ့မှာပါ….\nငြိမ်းချမ်းရေး..စီးပွားရေး..အားလုံးမှာ… SEQUENCING ဆိုတာတွေရှိပါတယ်…\nဥပမာ…ရန်ကုန်မြို့ကြီး…စင်္ကာပူလောက်..(လှ) နေပေမဲ့…လူတွေ…(သုံး) စရာ…(၀င်ငွေ) မရှိရင်….\nတချိန်က…တရုတ်ြပည်…ယနေ့..North Korea မှာလို….လမ်းကြီးတွေ… အဆောက်အဦးကြီးတွေ…သာရှိပြီး…(လူ) တွေမရှိသလို…ဟောင်းလောင်းကြီးဖြစ်နေမှာပါ….ယနေ့…နေပြည်တော်လိုပေါ့\nဗိုလ်ချုပ်သန်းရွှေသာ… နေပြည်တော်ဆောက်မဲ့..(ငွေ) တွေကို….(လျှပ်စစ်) ထုတ်လုပ်ရေးအတွက်….သာသုံးခဲ့ရင်….တိုင်းပြည်ထူထောင်ရေးအတွက်…. အလွန်တန်ဖိုးရှိခဲ့မှာပါ….\nSecond Park Chung Hee ဖြစ်နိုင်တာပေါ့\nစီးပွားရေး…ထူထောင်ဖို့…Economic Infra Structures တွေမရှိလို့…မရပါဖူး…\n(လူ) တွေ..အလုပ်ရဖို့… (လုပ်ငန်း) တွေရှိရမယ်\n(လုပ်ငန်း) တွေရှိဖို့…. လမ်းတွေရှိရမယ်… လျှက်စစ်..မပြတ်အောင်ပေးနိုင်ရမယ်\nအရေးအကြီးဆုံးက….skilled workers တွေရှိရမယ်…\nဒါတွေ..မရှိပဲ….ဘယ်သူမှ… လာ.Invest မလုပ်ကြပါဖူး…လာ Invest လုပ်ကြလဲ..ခဏပဲ..(ရှုံး) ပြီး လံပြေးကြမှာပါပဲဒါတြွေုဖစ်လာဖို့က… Time အပြင်…\nCorrect & Proper Investment တွေလုပ်ဖို့လိုပါတယ် ဒီလို… ဖြစ်ဖို့က… စီးပွားရေး..တကယ်လုပ်ဖူးတဲ့…\nSeasoned experience hands တွေလိုပါတယ် …\nကျနော်တို့..ဗမာတွေကြားမှာ… တကယ်စီးပွာရေးကိုနားလည်တဲ့ သူတွေ..အင်မတန်ရှားပါတယ်….\nအများက..UN မှာ.. project monitoring… Supervisory role လုပ်လာခဲ့တဲ့ သူတွေက..များတာပါ…\nReal work ကို..လက်တွေ့လုပ်လာခဲ့ကြတဲ့…. real life experience သမားတွေ..မဟုတ်ပါဖူး\nဒါပေမဲ့… ဘာမှမတတ်ပဲ…တတ်ယောင်ကားလုပ်နေကြတဲ့ ဒေါက်တုတွေနဲ့တော့…. တော်သေးတာပေါ့\nကျနော့်အမြင်ကို… Honestly တင်ပြပါရစေ…\nအမက… Singapore ကိုမှီရမယ်လို့ပြောလိုက်လို့ထင်တယ် အမရဲ့…လူတွေက..သူ့ထက်ငါ… မစားရ၀ခမန်း…Promise တွေပေး… စိတ်ကူးယဉ်ပြီး\nလေလုံးထွားနေကြတယ် …သူတို့ပြေတာတွေ..အားလုံးဟာ….(ထုံး) သုတ်နေကြတာပါအမရေ…\nCorrect Investment က… Infrastructure Investment သာဖြစ်သင့်တယ်\nဥပမာ….အမတို့ရဲ့…First Priority should be Electricity sector…\nတရုတ်တွေဟာ… လိုအပ်ချက် requirement ရဲ့..၄ဆ ..Electricity Production ကိုလုပ်တာတောင်\nတကယ်…developed လုပ်ကြတော့… မလောက်..ဖြစ်ခဲ့ရတယ်…\nတရုတ်ဝန်ကြီးချုပ်ဟောင် Li Peng ရဲ့သားနဲ့သမီးက\nElectricity Sector ကိုအုပ်စီးထားတာကြောင့်\nThere was some corruption but they did delivered the necessary power supply\nSequencing ရှိပေမဲ့…. စီးပွားရေးဆိုတာ.. မီးခလုတ်လို…ချက်ချင်း..On& Off လုပ်လို့မရပါဖူး…\nYou have to give time to harvest experienced hands…\nRequired Experienced expertise ကချက်ချင်းရှာလို့..မရနိုင်ပါ…\nဒါကြောင့် ..လီကွမ်ယူးက… Foreign Investors တွေကို Business တွေထူထောင်ခွင့်ပေးပြီး\nTechnical Transfer ကို FORCED လုပ်ခဲ့ရတယ်….\nဒီလို..FORCED လုပ်နိုင်ဖို့….တကယ့်လူတော်တွေကို…Government မှာ… အလုပ်ခန့်ပြီး…. Supervised လုပ်စေရတယ်…\nဒါက..Singapore လီကွမ်ယူးရဲ့..Model ပါ….\nလူဆိုတာလေ…တနေရာမှာ (ချော်) နေပေမဲ့\nYou must know I amavery strong NATIONALIST Maybe rather too strong for your taste (ကွဲ) ပြဲနေတဲ့ …ရိုဟင်ဂျာတွေကို ဆော်ဒီမှာခေါ်ပြီး….ဆွဲစေ့….ပေးလိုက်တာ…ဟန်….\nI hate him for that…ကျနော်နဲ့…Chiang Rai မှာတွေ့တော့….You were wrong လို့ပြောတော့… No..I was right တဲ့ My feeling toward him was not positive But… ငြိမ်းချမ်းရေး..process မှာ…တွေ့ကြတော့ He wasatotally different person….Because the Interest is now different\nSo called Rohingyar issue မှာ ..we are totally on the opposite sides\nBut in the case for PEACE and minorities issues our stands are similar to some extent\nBecause our Interests coincide, wanting PEACE for the country.\nHe is alsoauseful personality because he is an intellect and he understands the Western thinking procedures and process, so ALL Ethic leaders have to rely on his assistance and advice and above all they TRUSTED him because he isaSHAN.\nAs you know very well… TRUST is not an easy commodity.\nYou know more than anyone by now after leading the PEACE PROCESS.\n(လူ) ဆိုတာ… တနေရာမှာ … ဆန့်ကျင်ဖက်ဖြစ်နေပေမဲ့…တခြားတနေရာမှာ…အလိုတူဖြစ်နေတတ်ပါတယ်\nYou are the Leader, you are the one who has to decide. We can only EXPRESS.\nဒို့ခေါင်းဆောင်…ဒီမိုကရေစီအိုင်ကွန် လိပ်ခေါင်းထွက်အောင်…ထောက်ခံရင်..ဒို့တာဝန်ကျေပြီ ကျန်တာ..အမေစု…လုပ်လိမ့်မယ်ဆိုပြီး….\nဖါးလည်း….မဖါးတတ်သလို မျက်စိမှတ်ပြီး….မှန်ပါ့ဘုရားလို့ထူးမဲ့ လေနဲ့အတူ..ရိမ်းပါမဲ့…လူစားမျိုး..မဟုတ်ပါ….\nMy Love and My Loyalty is for my country, people and Buddhism My Goal is that I want to die peacefully without guilt Telling my father… I did my best I don’t have any desire for any thing Thus I have also lost my DRIVE …\nဒါကြောင့်…ကျနော်ပေးနိုင်တဲ့…မွေးနေ့လက်ဆောင်ကတော့ တိုင်းပြည်အပေါ်ထားတဲ့ (စေတနာ) ပါပဲ\nကျနော်ကတော့ကျန်တဲ့သူတွေလို (မဖါး) တတ်တာ\nအကြိုက်လိုက်မပြောတတ်တာကိုတော့ ခွှင့်လွှတ်နားလည်ပေးပါ….လက်ခုပ်သံတွေကြားမှာ..ကျနော်ရဲ့ (ဝေဖန်သံ) ကို ငှက်ဆိုးထိုးသံလို..ခံစားရမဲ့သူတွေရှိနိုင်တယ်ဆိုတာကို (သိ) ပါတယ်….\nI am just who I am…\nAnd I don’t work well under autocratic rulers.\nMy desire is to go and write some where.\nWishing youavery Happy Birthday and I hope you can DELIVER for the country\nMay Lord Buddha bless you


ငယ်စဉ်ဘ၀မှာ လူတိုင်းလိုလို အနာဂတ်ဘာဖြစ်ချင်တယ်ဆိုတာ အနည်းနဲ့အများ စိတ်ကူးယဉ်ဖူးကြမယ်လို့ထင်ပါတယ်။ ဘာမှအထွေအထူးဖြစ်ချင်တယ်ဆိုတာမရှိခဲ့ဘူးဆိုတဲ့သူတွေလည်းအများကြီးရှိမှာပါ။ ကျွန်တော်မှတ်မိသလောက်တော့ အလယ်တန်းကျောင်းသားဘ၀ကစပြီး၊ ဆရာဝန်ဖြစ်ချင်စိတ်စပြီးသန္ဓေတည်ခဲ့ပါတယ်။ ဖြစ်နိုင်တဲ့စေ့ဆော်ချက်အကြောင်းတစ်ခုကတော့ ဆေးရုံဆေးခန်းမကြာခဏရောက်ခဲ့ရတဲ့ ကျွန်တော်ငယ်ငယ်ကျန်းမာရေးအခြေအနေပါ။ ငယ်ငယ်လေးကတည်းက နေမကောင်းခဏခဏဖြစ်ပြီး ဆေးရုံပြခဲ့ရတာ၊ ဆေးတွေထိုးခံခဲ့ရတာမှတ်မိနေပါသေးတယ်။ ခွဲစိတ်ကုသလည်းခံရဖူးတယ်။ စက်ဘီးနဲ့ကားတိုက်မိလို့သတိလစ်ပြီးဆေးရုံရောက်ဖူးတယ်။ အစုံပါဘဲ။ လူကျန်းမာရေးမကောင်းရုံသာမက၊ စိတ်ကလည်းကြီးတယ်လေ။ ရီစရာ၊ တရားကျစရာပြောပြပါဦးမယ်။ ကျွန်တော် ငယ်ကတည်းက တခုခုကို လုပ်ချင်ပြီဆို ဖြစ်မြောက်မှစိတ်ကျေနပ်ခဲ့တယ်။ လုပ်မရရင်အရမ်းစိတ်ဆိုးတယ်။ ၅တန်းနှစ်လောက်ကထင်တာပါဘဲ။ တစ်ရက်မှာတစ်ယောက်ထဲဂျင်ပေါက်ကစားနေရင်း အဲဒီဂျင်စုတ်(ထိုစဉ်ကစိတ်ထဲမှာခေါ်ခဲ့မိတာ) က မလည်ခဲ့ဘူး။ ညမိုးချုပ်ခါနီးအထိမလည်မချင်းကြိုးစားပေါက်တယ်။ နောက်ဆုံးဘယ်လိုမှမလည်တဲ့အဆုံး ဒေါသစိတ်အထွတ်အထိပ်ရောက်သွားပြီး ..ဂျင်စုတ်..ဂျင်စုတ်..ကဲဟာ..ဆိုပြီး၊ ဘာပြောကောင်းမလဲ၊ ဖိနောက်နဲ့ဆက်ကာဆက်ကာပေါက်ချပစ်လိုက်တယ်လေ။ သုံးချက်မြောက်လောက်ထင်ပါတယ်၊ ဂျင်ရဲ့သံချွန်ကမိုးပေါ်ထောင်လာချိန်နဲ့ဒေါသ ဖိနောက်နဲ့တွေ့တော့တာပါဘဲ။ ခုပြန်စဉ်းစားတော့အသည်းယားစရာကြီး။ သွေးပူနေတော့နာမှန်းလည်းမသိ၊ ဂျင်သံစူးသွားမှန်းတောင်သတိမထားမိခဲ့ဘဲ၊ နောက်နေ့မနက်အိပ်ယာထဲမှာ သွေးတွေရွှဲနေတော့မှ ဂျင်သံစူးမှန်းလူကြီးတွေပါသိသွားပြီး ချက်ချင်းဆေးရုံပြေး၊ မေးခိုင်ကာကွယ်ဆေးတွေရော၊ ပိုးသတ်ဆေးတွေပါထိုးခံရ၊ ၂ပါတ်လောက်ဆေးထည့်ခဲ့ရနဲ့ တော်တော်ခံလိုက်ရပါတယ်။ ဒေါသဆိုးကျိုးပြောပါတယ်။\nအဓိကအကြောင်းကိုပြန်ဆက်ရရင်၊ ဖြစ်ချင်ခဲ့တာက လူဆရာဝန်ပါ။ (ရောဂါအားလုံးကုတဲ့ဆရာဝန်ကိုဆိုလိုပါတယ်) အလယ်တန်းပြီးခါနီးရောက်တော့ဆေးနဲ့နီးစပ်တဲ့ ကြက်ခြေနီ-ရှေးဦးသူနာပြုသင်တန်းတွေတက်၊ ကိုယ့်အိမ်မှာ အနာဖြစ်ရင်ထည့်တဲ့ဆေးဗူးတွေ၊ ဆေးအိတ်လေးတွေလုပ်နဲ့ အနာဂတ်မှာဖြစ်ချင်တဲ့ရည်မှန်းချက်က ပိုအားကောင်းလာခဲ့ပါတယ်။ ယောင်္ကျားလေးပီပီ အင်ဂျင်နီယာလည်းဝါသနာပါခဲ့တာပါဘဲ။ ဒီလိုနဲ့၉တန်းအောင်ပြီး ကျောင်းပြန်မဖွင့်ခင်မှာ၊ မိဘတွေက ဆရာဝန်ဖြစ်အောင်ဆိုပြီး၊ စစ်တပ်ဆရာဝန်နဲ့အိမ်ထောင်ကျတဲ့ ကျွန်တော့်အဖေရဲ့တူမရှိရာ မေမြို့ကိုပို့လိုက်ပါတော့တယ်။ ဆရာဝန်နားနီးရင်ဖြစ်ဖို့ပိုနီးစပ်မလားဆိုတဲ့အတွေးနဲ့ပါ။ ဒါပေမယ့် ဒါဟာ ကျွန်တော်လူဆရာဝန်မဖြစ်ခဲ့ခြင်းရဲ့အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်ခဲ့ပါတော့တယ်။\nအဲဒီအချိန်က တောင်ကြီးမှာအထက်တန်းကျောင်းတွေက အပြိုင်အဆိုင်တွေပါ။ ဘယ်ကျောင်းက ၁၀တန်းအောင်ချက်အကောင်းဆုံး၊ ဂုဏ်ထူးအများဆုံးစသည်ဖြင့် ပြိုင်ကြပါတယ်။ ကျွန်တော်နေခဲ့တဲ့ အမှတ်(၄)ကျောင်းကနာမည်ကြီးခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းတွေတော်တော်များများ ဆေး၊ အင်ဂျင်နီယာလိုင်းတွေဝင်ခဲ့ကြပါတယ်။ အပြိုင်အဆိုင်ဆိုတော့ ၉တန်းမှာအဆင့်ကောင်းခဲ့တဲ့ကျွန်တော့်ကို ကျောင်းက မပြောင်းစေချင်ခဲ့ဘူး။ ကျောင်းထွက်လက်မှတ်ကိုတော်တော်နဲ့မထုတ်ပေးပါဘူး။ ကျွန်တော့်အဖေကိုလည်း တောင်ကြီးမှာဘဲပြန်ထားပါ..ဆိုပြီးကျောင်းထွက်လက်မှတ်သွားတောင်းတိုင်းပြောပါသတဲ့။ အဲဒီချိန်လူကမေမြို့ရောက်နေပြီ။ ကျောင်းတွေလည်းဖွင့်နေပြီ။ ကျွန်တော်ကျောင်းတက်ခွင့်မရခဲ့သေးပါဘူး။ နောက်ဆုံး ၅လလောက်နောက်ကျပြီးမှ ကျွန်တော်မေမြို့အထက ၃မှာ ကျောင်းဝင်ခွင့်ရခဲ့ပါတော့တယ်။ ကျောင်းဝင်ခွင့်မရသေးခဲ့ချိန်တွေကို အိမ်မှာ ဆရာမရှိဘာမရှိနဲ့ကိုယ့်ဘာသာ သင်္ချာတို့၊ ရူပ-ဓာတုတို့လေ့လာခဲ့ရပါတယ်။ အမ၀မ်းကွဲရဲ့အမျိုးသားစစ်တပ်ဆရာဝန်က ကျွန်တော့်ကို အင်္ဂလိပ်စာသင်ပေးတယ်။ သင်တယ်ဆိုတာထက် ဖတ်စာအုပ်ထဲက ၀ါကျတစ်ကြောင်းမကျန်အကုန် ၀ါကျတစ်ကြောင်းဖတ်ခိုင်းလိုက်၊ မြန်မာလိုအဓိပ္ပါယ်ပြန်ခိုင်းလိုက်၊ မှားနေရင်ထောက်ပေးလိုက်လုပ်ပေးခဲ့တာပါ။ Grammer ကတော့ လက်ဦးဆရာဖြစ်တဲ့အဖေရဲ့အင်္ဂလိပ်စာသင်တန်းတွေလိုက်တက်ရင်း အထိုက်အလျောက်ရနေခဲ့ပါတယ်။ ကျောင်းကနှစ်ဝက်နီးပါးနောက်ကျပြီးမှဝင်ခွင့်ရတော့၊ စာတွေကမစုံ၊ သူငယ်ချင်းကမရှိနဲ့ အတော်အထီးကျန်ခဲ့ရပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့စာမေးပွဲကြီးနီးလာခဲ့ပါတယ်။ အင်္ဂလိပ်၊သင်္ချာနဲ့ရူပ-ဓာတုသိပ္ပံတွဲကိုလေ့လာမှတ်သားရတာ ပျော်ပေမယ့်၊ သမိုင်း၊ မြန်မာ၊ ပထ၀ီ ကျက်စာတွေကျတော့ ပျင်းလှပါတယ်။ နာမည်မှာ ဥာဏ်ပါပေမယ့် ကျွန်တော့်ရဲ့အလွတ်ကျက်မှတ်ဥာဏ်ကမကောင်းပါဘူး။ ၁၀တန်းစာမှတ်စုတွေကိုလည်းပြန်မကူးခဲ့တော့ ကျက်စာတွေမှာ အတော်အခြေအနေဆိုးခဲ့ပါတယ်။ တောင်ကြီးကပါလာတဲ့၉တန်းစာမှတ်စုနဲ့ ၁၀တန်းဖတ်စာအုပ်ထဲကတိုက်ရိုက်ကျက်ခဲ့ရတော့၊ ၉တန်းစာဘဲကောင်းကောင်းရခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက စနစ်ဟောင်းနောက်ဆုံးနှစ်။ ၉တန်းစာတ၀က် ၁၀တန်းစာတ၀က် စာမေးပွဲမှာပါတာလေ။\nလူဆရာဝန်မဖြစ်ခဲ့ရတဲ့နောက်အကြောင်းတချက်က မှတ်ဥာဏ်မကောင်းရုံမက အိပ်ပုတ်ကြီးခဲ့တာပါ။ ငယ်ကတည်းက ည၈နာရီမကျော်ဖူးခဲ့တာ၊ ၁၀တန်းရောက်တော့လည်း ၈နာရီထိုးတာနဲ့ မျက်စိလေး အိပ်ငိုက်တော့တာပါဘဲ။ အင်္ဂလိပ်စာ၊ သင်္ချာ၊ သိပ္ပံတွဲတွေက ကျောင်းဝင်ခွင့်မရခင် ၅လလောက်ကိုယ့်ဘာသာအိမ်မှာလုပ်ထားလို့ အကုန်ရနေခဲ့ပါပြီ။ ကျက်စာတွေကျတော့ ဘယ်လိုမှမမှတ်မိတဲ့အပြင် အိပ်ငိုက်တာက အကြီးဆုံးအဟန့်အတားဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ပထမအဆင့် အမက လှုပ်နှိုးပြီး စာဆက်ကျက်ခိုင်းတယ်။ ဒုတိယအဆင့်ကျတော့ အမအမျိုးသားစစ်တပ်ဆရာဝန်က သားရေကွင်းလေးနဲ့ စာအုပ်ရှေ့ချပြီးအိပ်ပျော်နေတဲ့ ကျွန်တော့် နားရွက်ကိုခပ်စပ်စပ်လေးပစ်ပေးပါတယ်။ ဒါလည်းခဏဘဲခံပါတယ်။ တသက်လုံး၈နာရီအိပ်ခဲ့တဲ့ဦးနှောက်က ပြန်အိပ်ခိုင်းတာပါဘဲ။ နောက်ဆုံးအဆင့်ကျတော့ ကဲ..ကိုယ်တော်လေး..ဒီလိုသာဆိုစာမေးပွဲကျမှာဘဲ..လမ်းလျှောက်ပြီးကျက်စမ်း..ဆိုပြီး သူတို့ရှေ့မှာ အခန်းထဲခေါက်တုန့်ခေါက်ပြန်လမ်းလျှောက်ပြီးကျက်စေပါတော့တယ်။ အဲဒီမှာ သူတို့လက်လှန်တာပါဘဲ။ ဆန်စပါး..ဆန်စပါး..ဆန်စပါးကို... (ကျွန်တော်မုန်းတဲ့ပထ၀ီထဲကစာသား) တတွတ်တွတ်ရွတ်ရင်း လမ်းလျှောက်ရင်းအိပ်ပျော်တဲ့ကျွန်တော့်ကို သူတို့နောက်ဆုံးလက်လျှော့လိုက်ကြပါတော့တယ်။\nဒီလိုနဲ့ ၁၀တန်းစာမေးပွဲ။ ကျက်စာကလွဲလို့ ကျွန်တော်ပိုင်တဲ့သင်္ချာ၊ အင်္ဂလိပ်တွေမှာ အေးဆေးပါဘဲ။ အမှတ်ယူမယ် ၉၅ကနေ၁၀၀အတွင်းရအောင်ဖြေမယ်လို့မှန်းထားတဲ့ သိပ္ပံတွဲနေ့မှာ ဖြစ်ခဲ့တာက ကျွန်တော့်ကိုလူဆရာဝန်မဖြစ်စေခဲ့တဲ့နောက်ဆုံးအကြောင်းရင်းဖြစ်ခဲ့ပါတော့တယ်။ အဲဒီနေ့ကမနက်၅နာရီထ၊ စာတွေထနွှေးပြီးတော့ ကျွန်တော်ရေချိုးချင်စိတ်ပေါက်တာနဲ့ချမ်းချမ်းစီးစီးကြီးမှာ ရေချိုးလိုက်မိပါတယ်။အဲဒီနောက် စာမေးပွဲဖြေမယ့်ကျောင်းကိုအသွားကားပေါ်မှာ စပြီး ခေါင်းမူးပြီး၊ အန်လာခဲ့တယ်။ ကျောင်းရောက်တော့လည်းအန်တုန်း၊ ခေါင်းကပိုမူးလာပြီး၊ ငုတ်တုတ်ထိုင်နေရတယ်။ ခေါင်းမထောင်နိုင်ဘူး။ သူငယ်ချင်းလည်းမရှိ ဘာဖြစ်နေလည်းမေးမယ့်သူလည်းမရှိ၊ ကြိတ်မှိတ်ခံနေရင်း စာမေးပွဲခန်းထဲဝင်ချိန်ရောက်တော့ ခုံပေါ်ထိုင်ပြီးခေါင်းမှောက်ပြီးခေါင်းမူးတဲ့ဒဏ်ကိုအလူးအလဲခံခဲ့ရပါတယ်။ မေးခွန်းတွေဝေတော့၊ ဒီတိုင်းဆိုရင်ငါစာမေးပွဲကျတော့မယ်ဆိုပြီး၊ ခုံပေါ်ခေါင်းချလျက်နဲ့ဘဲ၊ ဓာတုဗေဒဓာတ်ငွေ့ထုတ်ဖော်ပုံရယ်၊ အီကွေးရှင်းတွေရယ်၊ စဉ်းစားစရာမလိုတဲ့မေးခွန်းတွေကို ခေါင်းမထူနိုင်တဲ့ကြားကဘဲ ကြိုးစားပြီးရေးချခဲ့ပါတယ်။ တသက်နဲ့တကိုယ်တခါမှမခံစားဖူးတဲ့ဝေဒနာကို အရေးကြီးဆုံးချိန်မှာခံစားခဲ့ရတာပါ။ ဓာတုချိန်တ၀က်လောက်ရောက်မှအခန်းစောင့်တဲ့ဆရာမတွေက ရိပ်မိသွားပြီး ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ၊ ဘာလဲလာမေးဖော်ရပါတော့တယ်။ အိမ်ကိုဖုန်းဆက်ပေးလို့ ဓာတုချိန်မပြီးခင် ၁၀မိနစ်လောက်အလိုမှာ အမအမျိုးသားရောက်လာပြီး အကြောဆေးတလုံးလာသွင်းပေးပါတယ်။ ဆေးသွင်းပြီးသိပ်မကြာခင်ခေါင်းမူးတာအရှင်းပျောက်သွားပြီး၊ ကျန်တဲ့အချိန်လေးမှာ မဖြေရသေးတဲ့မေးခွန်းတွေမြန်မြန်ဆက်ဖြေရပါတော့တယ်။ အချိန်လုနေရလို့ စဉ်းစားချိန်လည်းမရ၊ အကုန်လည်းမမီခဲ့တော့ပါဘူး။ ဒုတိယပိုင်းရူပဗေဒချိန်မှာတော့ နေကောင်းနေပြီမို့ အကုန်ဖြေနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ အိမ်ရောက်တော့အမကဆူပါတယ်။ နောက်ဘာသာတွေမဖြေနဲ့တော့၊ ခြစ်ချလိုက်တော့..ဆရာဝန်လိုင်းလည်းဝင်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုပြီးဆူပါတယ်။ တောင်ကြီးမှာသာဆက်နေခဲ့ရင်ဒီလိုဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုပြီး ကျွန်တော်နောင်တရမိပါတယ်။ ခြစ်ချဖို့တော့စိတ်မကူးပါဘူး။ ကျွန်တော်ခေါင်းမထူနိုင်ဘဲဖြေခဲ့တာလေးက အောင်မှတ်ရနိုင်တယ်ဆိုတာ ကိုယ့်ဘာသာယုံကြည်နေခဲ့ပါတယ်။\nတွက်ထားတဲ့အတိုင်းဘဲ အောင်စာရင်းတွေထွက်တော့ အင်္ဂလိပ်-သင်္ချာနှစ်ဘာသာဘဲဂုဏ်ထူးပါပါတယ်။ အမှတ်စာရင်းထွက်တော့ သင်္ချာ ၁၀၀၊ အင်္ဂလိပ်စာ ၈၉။ အဲဒီနှစ်က (the whole Burma first)တပြည်လုံးပထမရသူရဲ့အင်္ဂလိပ်စာအမှတ်ထက်ကျွန်တော်ကများပါတယ်။ (ကြံဖန်ပြီးဂုဏ်ယူဖြေသိမ့်တာပါ) သိပ္ပံတွဲ ၇၉ (၈၀ ရမှဂုဏ်ထူးပါ)။ ကျက်စာတွေက အောင်ရုံလေးတွေ။ အမှတ်ပေါင်း၄၄၅။ တက္ကသိုလ်တွေလျှောက်တော့၊ အဲဒီချိန်က ဆေးကအမှတ်အမြင့်ဆုံး၊ ဒုတိယက သွား-ဆေး၊ တတိယ အင်ဂျင်နီယာ၊ သူ့နောက်က တိမွေးကုနဲ့စိုက်ပျိုးရေး။(တကယ်ကလျှောက်သူနည်းတာများတာပေါ်မူတည်ပြီး အမှတ်မြင့်တာနိမ့်တာဟာ တနှစ်နဲ့တနှစ်မတူပါဘူး၊) ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ရတဲ့အမှတ်နဲ့အကောင်းဆုံးလျှောက်မယ်ဆိုပြီး၊ ရလိုရငြား၊ ဆေးက ပထမဦးစားပေး၊ နောက် သွား-ဆေး၊ နောက်ဆုံးအင်ဂျင်နီယာ၊ သုံးခုဘဲလျှောက်ခဲ့ပါတယ်။ တိမွေးကုကတော့မလျှောက်ခဲ့ပါဘူး။ ငယ်ငယ်ကခွေးလိုက်ဆွဲခံရဖူးလို့ တိရိစ္ဆာန်ဆိုကြောက်လို့ပါ။ အဲဒီနှစ်မှာဆေးနောက်ဆုံးအမှတ်က ၄၆၂မှတ်။ ၁၇မှတ်နဲ့ပြုတ်ပြီပေါ့။\nဒီလိုနဲ့မရည်ရွယ်ဘဲသွားဘက်ဆိုင်ရာဆေးတက္ကသိုလ်ဆိုတာကို ရောက်ခဲ့ရပါတယ်။ လူဆရာဝန်မလုပ်ရလည်း သွားဆရာဝန်လုပ်ရတော့မှာဘဲဆိုပြီး၊ ရောက်ရာနေရာမှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ဖို့ကြိုးစားရပါတော့တယ်။ သွားဆေးပညာဝါသနာမပါလို့ အမှတ်တဆင့်နိမ့်တဲ့အင်ဂျင်နီယာလိုင်းကို စတက်ခါစမှာဘဲပြောင်းသွားတဲ့သူတွေလည်းရှိခဲ့ပါတယ်။ ၉နှစ်တာ (စာသင်နှစ်၆နှစ်+အပိတ်ခံရတာ၃နှစ်) လိပ်ခုံးနဲ့ဆေး(၁)မှာ လူဆရာဝန်တွေတတ်အပ်တဲ့ပညာတွေထဲက သားဖွားမီးယပ်ကလွဲလို့အားလုံးတွဲသင်ခဲ့ရပြီး၊ တချိန်ထဲမှာ ကိုယ့်သွားဘက်က ဘာသာကိုလည်းအထူးပြုသင်ရလို့ အတိုင်းအတာတခုအထိပင်ပန်းခဲ့ကြပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ၁၉၉၆ ဘွဲ့နှင်းသဘင်မှာတော့...\nအဖဦးသာဥာဏ်၏သားမောင်ဥာဏ်..ဂုဏ်ထူး..သွားကျန်းမာရေးပညာအပိုင်း (၁) (သွားမြစ်ဝန်းဆိုင်ရာဆေးပညာ+ကာကွယ်ရေးနှင့်လူထုသွားကျန်းမာရေးပညာ)၊ ဂုဏ်ထူး..သွားကျန်းမာရေးပညာအပိုင်း (၂) (ကလေးသွားရောဂါကုဆေးပညာ+ သွားညှိကုပညာ) ...ဆိုတဲ့အလှည့်ကျပါမောက္ခရဲ့ခေါ်သံနဲ့အတူ၊ မိဘတွေရဲ့ကျေနပ်ပီတိအပြုံး၊ ချစ်သူငယ်ချင်းတွေရဲ့အားပေးလက်ခုပ်သံတွေနဲ့ ဘွဲ့လက်မှတ်တက်ယူအပြီးမှာတော့.......\nကမ္ဘာတစ်လွှား ကျော်ကြားထင်ရှား ခဲ့သော သမားဟူးရားကြီးများ အား သက်သေ ထား၍ အကျွန်ုပ်သည် ဤအဓိဌာန်ပြု ကတိသစ္စာကို ရွတ်ဆို သစ္စာပြုပါအံ့။\n၁။ ကျွန်ုပ် သည် လူသားအားလုံးတို့၏ ကိုယ်၏ကျန်းမာရေး၊ စိတ်၏ကျန်းမာရေး ကို ကျွန်ုပ်၏ အရေးကဲ့သို့ ယူဆပါအံ့။\n၂။ ကျွန်ုပ်သည် ဆေးပညာသင်ကြားပေးသော ဆရာသမားများအား မိဘသဖွယ် ရိုသေလေးစားပါအံ့။\n၃။ ကျွန်ုပ်သည် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဆေးပညာရှင်များကို ညီရင်းအစ်ကို၊ မောင်ရင်းနှမကဲ့သို့ လေးစားစွာ ဆက်ဆံပါအံ့။\n၄။ ကျွန်ုပ် သည် သမားကောင်းတစ်ဦး၏ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် မွန်မြတ်သည့် ဂုဏ်သိက္ခာ၊ အစဉ်အလာကို ထိန်းသိမ်းပါအံ့။\n၅။ ကျွန်ုပ်သည် ဆည်းပူးတတ်မြောက်ထားသော ဆေးပညာဖြင့် ဂီလာနပုဂ္ဂိုလ်များ၏ ကျန်းမာရေးကို စေတနာ၊ မေတ္တာ၊ ရှေ့ ထား၍ လူမျိုးဘာသာ ဆင်းရဲ ချမ်းသာမရွေး စွမ်းစွမ်းတမံ စောင့်ရှောက်ကုသပါအံ့။\n၆။ ကျွန်ုပ်သည် ဂီလာနပုဂ္ဂိုလ်တို့အား ကုသစဉ် တွေ့မြင်ကြားသိရသည့် လျှို့ ဝှက်အပ်သော အတွင်းရေးကိစ္စများကို ဖွင့်ဆိုအပ်သည်တို့မှ လွဲ၍ မည်သည့်အခါတွင်မဆို ဖွင့်ဟခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါအံ့။\n၇။ ကျွန်ုပ်သည် လူသားတို့အား ဘေးဥပဒ်ဖြစ်စေမည့်ဆေး၊ သေစေတတ်သည့်ဆေးများကို ကိုယ်တိုင် ပေးခြင်းမှ လည်းကောင်း၊ သူတစ်ပါးအား ပေးစေခြင်းမှ လည်းကောင်း အခါခပ်သိမ်းရှောင်ကြဉ်ပါအံ့။\n၈။ ကျွန်ုပ်သည် တရားမ၀င်သောခွဲစိတ်ကုသခြင်းတို့မှ အမြဲတစေ ရှောင်ကြဉ်ပါအံ့။\n၉။ ကျွန်ုပ်သည် ဆည်းပူးတတ်မြောက်ထားသော ဆေးပညာဖြင့် လူသားတို့၏ ဘ၀နှင့်အသက်ကို တန်ဖိုးထား လေးစားစွာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပါအံ့။\nယခု ကတိသစ္စာပြုသည့်အတိုင်းဆောင်ရွက်ပါသော် ကျွန်ုပ်သည် ကောင်းကျိုးမင်္ဂလာ အဖြာဖြာနှင့် ပြည့်စုံပါစေသား။\nဆိုတဲ့ ဆရာဝန်-သွားဆရာဝန်တိုင်းဘွဲ့ယူချိန်မှာ ဆရာသမားအားလုံးရဲ့ရှေ့၊ ဧည့်ပရိဿတ်အားလုံးရဲ့ရှေ့မှောက်မှာဝန်ခံကတိသစ္စာပြုကြရတဲ့ကတိသစ္စာကို အလေးအနက် ရွတ်ဆိုရင်း၊ သွားဆရာဝန်တစ်ယောက်ဖြစ်ပါပြီကောဆိုတဲ့အတွေးနဲ့၊ ငယ်စဉ်ချိန်တွေကို ပြန်သတိရလိုက်မိတဲ့အကြောင်း၊ ဆရာဝန်ကတိသစ္စာကိုစောင့်ထိန်းရင်းလူတွေကိုအကျိုးပြုနိုင်ဖို့ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်ကြောင်း၊ သွားဆရာဝန်ဖြစ်လာရခြင်းအကြောင်းတွေကို စီကုံးမျှဝေလိုက်ရပါတယ်ခင်ဗျား။\nPosted by Dr. Nyan at 6:35 PM\nThe thing i learned from this post is children should always be with parents when important time of their life...parents are the ones who really take good care of their children..nobody can compare them....\ni also attended at BEHS4...\nအရေးအကြီးဆုံးအချိန်မှ ကံဆိုးပါ့ ဦးဥာဏ်ရယ်။\nဒါပေမဲ့လဲ အခုတော့ သွားဘက်ဆိုင်ရာမှာ ထူးချွန်နေပီပဲ။ :)ဒါနဲ့ဦဥာဏ်နဲ့ မဝါ မှာ မဝါက ငယ်မယ်ထင်တယ်နော်။ မဝါက မီးကမီးက လို့ပြောပြောလို့။ :)\nကိုယ်ရောက်နေတဲ့ နေရာမှာ ထူးချွန်နေဖို့ က အကောင်းဆုံးပါ... လမ်းလျောက်ရင်း အိပ်ပျော်နေတဲ့\nအကြောင်း ဖတ်ပြီး ပြူံးမိ တယ်... ဆရာဝန် တွေ ထားရတဲ့ ကတိသစ္စာ ပြု အချက်တွေကိုတော့ ဗဟုသုတ အနေနဲ့ မှတ်သား လိုက်ရတဲ့ အတွက်\nကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ( ကျမရဲ့  တူတော်မောင် တယောက်လည်း လူ ဆရာဝန် တက်ဖို့ အမှတ်မမီလို့\nသွားဆရာဝန်ဘဲ တက်လိုက်ရတယ် )\nThat's absolutely true Ma Daisy. There were many hardship and lonely days in my life there in May Myo. It isagood lesson for me asaparent. By the way, I left BEHS-4 in 1984.\nအန်တီဝါကဦးဥာဏ်ထက်၆လငယ်ပါတယ်။ မွေးနှစ်ကတော့ တနှစ်ထဲဘဲလေ။\nတကယ်တော့ဦးဥာဏ်ရဲ့လေးစားအားကျခဲ့ရတဲ့ဆရာသမားတွေနဲ့ယှဉ်ရင် ခြေဖျားတောင်မမီသေးပါဘူး။ ဆရာတွေနဲ့ယှဉ်ပြောရတာက ကိုယ်အပါအ၀င် generation အလိုက်\nအရည်အသွးတွေတဖြည်းဖြည်းကျလာတာကို ခံစားရလို့ပါ။ ကိုယ့်တပည့်တွေလက်ထက်ကျရင်တော့ ပြန်ဦးမော့လာအောင် ကိုယ်ကိုယ်တိုင်က နိုင်ငံတကာအဆင့်မီအောင်လေ့လာဆည်းပူးပြီး အသိတွေပြန်ဖြန့်ဝေပြီး သူတို့တွေကို encourage လုပ်ပေးဖို့တာဝန်ရှိတယ်လို့ခံယူမိပါတယ်။\nပထမနှစ်ကျောင်းသားသစ်တွေဝင်လာစမှာ ကျွန်တော်တို့ကုသရေးပိုင်းသင်တဲ့ဆရာတွေက ကိုယ့်ပညာရပ်အလိုက်စိတ်ဝင်စားစရာ၊ အားကျပြီးသွားဆရာဝန်လုပ်ချင်စိတ်ပါလာအောင် ရှင်းလင်းပြပေးရပါတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ ကိုယ့်အတွေ့အကြုံနဲ့ကိုယ်ချင်းစာပြီး၊ ဆေးအမှတ်မမီလို့သွား ရောက်လာသူတွေကို အားပေးခဲ့ပါတယ်။\nခုနောက်ပိုင်းမှာ ဆေးအမှတ်ထိပ်ပိုင်းနားအထိအမှတ်မြင့်ပေမယ့် သွားကိုဦးစားပေးလျှောက်ပြီးလာတက်ကြသူတွေရှိလာ\nပါပြီ။ တူတော်မောင်ကျောင်းမပြီးသေးရင်တော့ နောက်နှစ်ဧပြီကစပြီး တွေ့ရတော့မှာပေါ့။\ni finished high school in 1998 from Dagon 1, yangon..\nattended only for primary school at BEHS4=)\nanyway..., people from Taunggyi are smart in any field...\nwhenever i say abt this , my husband never agrees coz he is not from taunggyi :)\nဆရာ့ဒီပိုစ့်ကိုဖတ်ပြီး ကျနော်တွေးမိတာက အရင်ကွန်မင့်ပေးထားသူတွေနဲ့ မတူဘူးဖြစ်နေလို့\nဘာမှမပြောတော့ပါ။ မတူပေမဲ့ အကောင်းဘက်က တွေးတာပါ။\nဆရာ့စိတ်နေသဘောထားကို ကျနော် သိပ်ကိုလေးစားမိတယ်။ တနေ့ ရန်ကုန်ပြန်ရောက်ရင် ဆရာ့ကို ကျနော်လာတွေ့မယ်ဗျာ။\nအချိန်ပေးတကူးတကလာဖတ်ပြီးcomment ပေးသွားတဲ့စာဖတ်သူအားလုံးကိုကျွန်တော်ကလည်းအထူးလေးစားပါတယ်။ ရန်ကုန်မှာတွေ့ကြတာပေါ့ဗျာ။\nအောင်မလေး ဆရာရယ်..သွားဆရာဝန်တွေ အရမ်းဈေးကောင်းရနေတာကို လူဆရာဝန်ထက် ပိုသာတယ်။ အင်္ဂလန်မှာ သွားဆေးကုရင် အခမဲ့ မဟုတ်ဘူး။ သွားအလှစိုက်မလား။ သွားပြုပြင်မလား၊ အခုဆိုရင် မျက်နှာနုအောင် တီထွင်တာတောင် ရှိနေတာကို..\nI also never forget the experiences about 10th grade exam. That is changed to my life as well. I also got 445 in 10th grade. Whatacoincidence!! I hadaproblem in Maths exam day that I lost 20 marks in exam. And I only got ECO. I guess, I passed one year earlier than you.\nPlease urgently let me know your clinic address in Yangon. Coz I have to ask my mother to go to your clinic for checking her teeth.\nI am going back to Myanmar at the end of March. Unfortunately, I don't haveaclinic now. I will be in Yangon Dental University. It is on the Than Thu Mar Rd, Thingangyun Ts.\nhtoo lin said...\nသွားဆေး အကြောင်း လေးရေးပေးပါဦး ဗဟုသုတ ရချင်းလို့ ကျနော်လဲကျက်စာ မရဘူး


သတင်းကဏ္ဍ | Dwave | Page 2\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်။ ။ ဝန်ကြီး Tillerson ကို မြန်မာနိုင်ငံဆီ ဖိတ်ခေါ်ခွင့်ရတဲ့အတွက် အထူး ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျမတို့ဟာ မနီလာမြို့တော်မှာ အချိန်တို တွေ့ခဲ့ကြပြီးပါပြီ။ အဲဒီမှာ ဆွေးနွေးခဲ့ကြတဲ့ကိစ္စကို...\tRead more\nရခိုင်ပြည်နယ်တွင် မတူညီသည့် အသိုင်းအ၀န်းများစွာ နေထိုင်ကြသည်ကို မေ့ထား၍ မရကြောင်းနှင့် မိမိအနေ ဖြင့်လည်း လူတိုင်းအတွက် သဟဇာတဖြစ်မှုနှင့် ပိုမိုကောင်းမွန်သည့် အနာဂတ်ကိုသာ ဖန်တီးပေးရန် ရည်ရွယ်...\tRead more\nPosted By: D Waveon: October 31, 2017 In: သတင်းကဏ္ဍ, ခေါင်းကြီးသတင်းNo Comments\nနိုင်ငံတော်၏အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်၊ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်သည် ကာတာနိုင်ငံနိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ဌာန ဒုတိယ၀န်ကြီး H.E. Soltan Bin Saad Al Muraikhi ဦးဆောင်...\tRead more\nPosted By: D Waveon: October 30, 2017 In: သတင်းကဏ္ဍ, ခေါင်းကြီးသတင်းNo Comments\nနိုင်ငံတော်၏အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်၊ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်သည် မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ ဂျာမနီသံအမတ်ကြီး H.E. Mrs. Dorothee Janetzke-Wenzel အား ယနေ့နံနက် ၁ဝ န...\tRead more


ကျောင်းသွားတက်ရတော့မှာမို့ သားလေးကို ထားခဲ့ရတဲ့ မိခင်တစ်ယောက်ရဲ့ခံစားချက်ကို ထုတ်ပြောလာတဲ့ ယွန်းဝတီလွင်မိုး – XB Media Myanmar\nဝါရင့်သရုပ်ဆောင်ကြီး လွင်မိုးရဲ့ ချစ်မဝတဲ့သမီးကြီး ယွန်းဝတီလွင်မိုးကတော့ ပရိသတ်တွေက ခေးလေးယွန်းဆိုပြီး သဲသဲလှုပ်အချစ်ပိုနေကြရသူလေးပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ သူမကတော့ လက်ရှိမှာ အရမ်းချစ်ရတဲ့ ခင်ပွန်းရယ်၊ အရုပ်လေးလို ချစ်စရာကောင်းတဲ့ သားသားလေး Liam (လွင်ထက်) လေးရယ်နဲ့အတူ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ မိသားစုဘဝလေးကို ဖန်တီး ပိုင်ဆိုင်ထားတာပါ။ ဒီနေ့လေးမှာတော့ ယွန်းဝတီလွင်မိုက သားသားလေး လွင်ထက်ကိုထားပြီး ကျောင်းသွားတက်ရတော့မှာမို့ သားသားလေးအတွက် စာလေးတစ်စောင်ရေးပြီး သူမရဲ့ခံစားချက်တွေကို ထုတ်ပြောလာတာ တွေ့ရပါတယ်။\nချစ်ပရိသတ်တွေအတွက် သားလေးလွင်ထက်အတွက် မေမေ ယွန်းဝတီလွင်မိုးပေးထားခဲ့တဲ့ စာလေးကို ဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်နေ်ာ။\nယွန်းဝတီလွင်မိုးကတော့ “my dear liam, One day you will be able to look back and read this and therefore, I want you to know mama loves you more than I really understand how to. You have been my biggest achievement and although I cannot be near you right now, I promise everything I do, I do for you. I can’t wait to hold you again my dear. ♥Love you.” “မေမေ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော Liam လေးရေ …တစ်နေ့ ဒီစာကို သားလေးဖတ်ဖြစ်တဲ့အခါကျရင် မေမေက သားကိုပြောမပြတတ်အောင်ကို ချစ်တယ်ဆိုတာ သိစေချင်တယ်။ သားလေးဟာ မေမေ့ဘဝမှာ တန်ဖိုးအထားရဆုံး ဆုလာဘ်လေးတစ်ခုပါပဲ၊ အခုချိန်မှာ သားအနား မေမေရှိမပေးနိုင်ပေမယ့်လည်း သားအတွက် မေမေ တတ်နိုင်သမျှအကုန် ဖြည့်ဆည်းပေးသွားမှာပါ။ သားလေးကို အရင်လိုအချိန်တိုင်း ထွေးပွေ့ရဖို့ မစောင့်နိုင်တော့ဘူးကွယ်။ အရမ်းချစ်တယ်နော်။” ဆိုပြီး ရေးသားထားတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nယွန်းဝတီလွင်မိုးလေးကတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၈ ဇန်နဝါရီလ ၄ရက်နေ့က ချစ်ရသူနဲ့ လက်ထပ်ပွဲကိုခမ်းခမ်းနားနားကျင်းပခဲ့တာဖြစ်ပြီး အခုဆိုရင် အိမ်ထောင်သက်တမ်း တစ်နှစ်ကျော်သွားပြီပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့နှစ်ဦးရဲ့သားဦးလေး Liam ကိုတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၈ သြဂုတ်လ ၆ ရက်နေ့မှာ မွေးဖွားသန့်စင်ခဲ့တာပါ။ ဒီနေ့လေးမှာတော့ ယွန်းဝတီလွင်မိုးတို့ဇနီးမောင်နှံက ကျောင်းတက်ဖို့အတွက် သြစတေးလျကို ထွက်ခွာတော့မှာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ချစ်ပရိသတ်တွေလည်း သားလေးနဲ့ခွဲပြီး ကျောင်းသွားတက်တော့မယ့် ယွန်းဝတီလွင်မိုးတို့ ဇနီးမောင်နှံ အစစအရာရာ အဆင်ပြေပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးလိုက်ကြပါဦးနော်။