ဒုတိယအရှယျ၏ ပထမဝဒေနာ – My Blog\nဒုတိယအရှယျ၏ ပထမဝဒေနာ ( စ / ဆုံး )\nကနြျောနာမညျက ကိုကိုကွီး…..အသကျ ၄၀ အိမျထောငျကဘြူးတယျ…..အိမျထောငျကှဲသှားတာ….သားသမီး ၃ ယောကျရှိတယျ….. လကျရှိလုံခွုံရေးကငျးတဈခုရဲ ခေါငျးဆောငျပေါ့ကနြျောနတေဲ့မွို့လေးကသိပျမကွီးတော့….ကငျးစခနျးတခုလုံးမှာလူ ၂၀ လောကျဘဲရှိတယျလေ……..တဈနတေ့ော့ ကနြျောတို့ကငျးစခနျးကို နောကျထပျတပျဖှဲ့ဝငျအိမျထောငျသညျမိသားစု တဈခုပွောငျး လာတယျ………..အဲမှာကနြျောဘဝရဲ့ပထမဝဒေနာစတော့တာပေါ့…… ပွောငျးလာတဲ့မိသားစုကိုနအေိမျလိုငျးခနျးခပြေးဖို့ အခကျအခဲဖွဈတာနဲ့…ကနြျောယူထားတဲ့ ၂ ခနျးတှဲကို တဈခနျးခှဲပေးလိုကျတယျ…….နယျကငျးစခနျးဆိုတော့လိုငျးခနျးလဲပေါ ပေါမြားမြားမရှိဘူးလေ…………. ကနြျောယူထားတဲ့ ၂ ခနျးတှဲကလဲ…ကငျးစခနျးဘေးကပျလြှကျ….ကနြျောရုံးကိစ်စလုပျဖို့နဲ့အနားယူဖို ယူထားတာပါ.. ကနြျောက မွို့ထဲမှာအိမျရှိတယျ……ကငျးစခနျးထဲမှာက နဘေ့ကျလောကျပဲနတောမြားတယျလေ……………. အသဈပွောငျးလာတဲ့မိသားစုကိုတဈခွမျးခှဲပေးပွီး…ကနြျောကတဈခွမျးနလေိုကျတယျ………………………..။\nကမြနာမညျကဖွူစငျပါ…..အားလုံးကမဖွူလို့ဘဲချေါကွတယျလေ……….ကမြအမြိုးသားက လုံခွုံရေးဝနျထမျး မွနျမာပွညျအနံ့ ပွောငျးရှတေ့ာဝနျထမျးဆောငျနရေတဲ့သူပေါ့….ကမြတို့မှာသားသမီး ၂ ယောကျရှိပီး…သမီးအကွီးက သူအဖိုးအဖှားတှနေဲ့ရနျကုနျ မှာနတေယျ….သားအငယျ ကတော့ကမြတို့နဲ့အမွဲလိုကျနတေယျလေ….သူကအခုမ (၅)တနျး ကမြတို့ဒီမွို့လေးကိုပွောငျးလာ တော့….ကိုကွီး(ဦးကိုကိုကွီး)က လိုငျးခနျးမရှိလို့သူယူထားတဲ့အခနျးကိုတဈခနျးခှဲပေးတယျ ကမြတိုကမိသားစု ၃ ယောကျထဲဆို တော့…အဆငျပွတေယျလေ…သူကလဲအိမျထောငျမရှိတဲ့သူ….ညဘကျမွို့ထဲကအိမျမှာ အိပျတာဆိုတော့အဆငျပွတေယျလေ….. ကမြအကွောငျးပွောရရငျ…ကမြတို့လငျမယားက…သားလေးမှေးပီးကတညျးက နောကျသားသမီးမရအောငျ…..လိငျဆကျဆံ တိုငျး ကှနျဒုံးသုံးရငျသုံး….မဟုတျရငျအပွငျကိုထုတျပဈတဲ့အကငျြ့လေးလုပျထားတယျ ဘာလို့လဲဆိုတော့…ကမြက..တားဆေးတှေ နဲ့မတညျလို့….နောကျပီး ပစ်စညျးထညျ့ရမှာလဲကွောကျလို့….အဲလိုနလောတာ…. သားလေးတဈသကျလို့ပွောလို့ရတယျ……….\nကမြတို့ဒီကိုပွောငျးလာပီး…ကိုကွီး(ဦးကိုကိုကွီး)ကအစစအရာရာ ကူညီတယျ…ကမြအမြိုးသားကိုလဲနရောပေးတယျ…… ပွော ရရငျတော့…သူကကိုယျ့ကြေးဇူးရှငျလို့ပွောရမလိုပေါ့နျော…..လိုငျးခနျးတဈခုထဲမှာအတူနတောဆိုတော့ကနျြတဲ့သူတှထေကျ ကမြ တို့ကပိုရငျးနှီးတယျပွောရမှာပေါ့…….. ဖွူလေးတို့မိသားစုရောကျလာပီး…..ကနြျောအရငျလိုမပငျြးတော့ဘူးပွောရမှာ ဘဲ….ဖွူ လေးနဲ့နဘေ့ကျတှမှောအတူနရေတာ သူလုပျပေးတဲ့ လဘကျရညျသောကျလိုကျ….အသုပျလေးတှစေားလိုကျနဲ့…တျောတျော ရငျးနှီးလာတယျ…သူကလဲကိုကွီး…ကိုကွီးနဲ့ သူယောကြာင်္းကလဲကနြျောနရောပေးထားတော့…ပိုဂရုစိုကျတာလဲပါမှာပေါ့…….ဖွူ လေးက သာမာနျပါဘဲ…မကျြနှာလေးကခြောခြော ရငျသားကွီးကွီးနဲ့….တငျတော့ပွားတယျ…..ကလေး ၂ ယောကျအမဆေိုပေ မယျ့….ပွုပွုပွငျပွငျနတေော့….ကွညျ့လိုကောငျးတယျ..ဝတျတာစားတာကလဲ ဆကျဆီ ကတြယျ….ဘောငျးဘီအပြော့တှေ….ဂါဝနျ တှအေမွဲဝတျတတျတယျ…သူမြားတှလေို ထမီတှဘောတှေ မဝတျတော့….အမွငျပိုဆနျးတယျပွောရမှာဘဲ….ရငျးနှီးရာက နေ….စိတျတှဖေောကျပွနျလာတာကိုယျ့ကိုယျကိုသိတယျ………….. ဘာလိုလဲဆိုတော့….ဖွူလေးဘောငျးဘီနဲ့ထိုငျနရေငျ……..သူ့ဂှ ဆုံကိုကနြျောကွညျ့မိသလို…..ရငျသားကွီးတော့….အဈထှကျနတေဲ့ ဖွူလေးရဲရငျသားတှကေိုလဲ အမွဲကွညျ့ကွညျ့ပီးဖီးတကျလာ တယျ…….ကနြျောကပွညျနယျရုံးကိုခဏခဏသှားရတော့…ပွညျနယျက ပွနျလာတိုငျးဖွူလေးတို့သားအမိအတှကျ…အဝတျအစား တှဝေယျဝယျလာတတျတော့…ကနြျောသှားတိုငျးဖွူလေးက……တခုခုမှာ တတျတာအကငျြ့လို့ဖွဈနတေယျလေ……..ကနြျောဝယျ လာတိုငျးသူနဲ့မတျောတာ…မကိုကျတာကခပျမြားမြား…..ဆိုတော့သူအတိုငျး အထှာတှကေို ကနြျောကိုပွောပွောမှာတတျ တယျ……..ကနြျောဖောကျပွနျနတောဖွူလေးကမသိပမေယျ……ကနြျောစိတျကတော့ တနထေ့ကျတနဖွေူ့လေးကိုသိမျးပိုကျခငျြ စိတျပိုလာတာကနြျောသိတယျ….\nအပိုငျး(၂)ကနြျော…ကိုကိုကွီး.. ကနြျောဖွူလေးကိုဘယျလိုကွံရမလဲဆိုတာစဉျးစားရငျးက…တဈနကေ့နြျောပွညျနယျကိုမနကျဖွနျ သှားရမယျဆိုတာသိတာနဲ့ ဖွူလေးအမြိုးသားကို…တောဘကျအလုပျကိစ်စတဈခုနဲ့ကနြျောခိုငျးလိုကျတယျ……….အိမျမှာဖွူလေးနဲ့ ကနြျောဘဲကနျြခဲ့တယျ……….. နဘေ့ကျကနြျောက ဖွူလေးတို့နဲ့လိုငျးခနျးတခုထဲအတူနတောဆိုတော့….သူယောကြာင်္းမရှိလဲသိပျ တော့မထူးဘူးပေါ့…………………. ခဏနတေော့ကနြျောလဲ……..အပွငျထှကျပွီးမွို့ထဲကကနြျောအိမျကိုပွနျ….ကိုကာကိုလာတဈ ဘူးယူပွီး….ဆေးထိုးအပျနဲ့အထဲကို….. လိငျစိတျကွှဆေးထညျ့လိုကျတယျ….ပီးတော့ပေါကျကိုဖယောငျးနဲ့ပိတျပွီး….လိုငျးခနျးကို ပွနျလာခဲ့တယျ……………………………… ကနြျောလိုငျးခနျးရောကျတော့ဖွူလေးကရမေိုးခွိုးပီးအလှတှပွေငျလို့…..သူ့ထုံးစံ အတိုငျး…အောကျကစပနျ့ဘောငျးဘီရှညျပြော့လေးနဲ့ လှနတေယျ…ကနြျောလဲယူလာတဲ့အအေးဘူးကိုလှမျးပေးပီး….. “ဖွူလေး ရေ…..ဒီမှာအအေးဖွူဖို့ယူလာတာသောကျလိုကျအုနျး” “အျောကိုကွီးကလဲ…..ဟုတျဟုတျ” ဖွူလေးအအေးဘူးကို…သောကျ ရငျး….TV ထိုငျကွညျ့နတေယျ…ကနြျောလဲဆေးတနျခိုးပွမဲ့အခြိနျကိုစောငျ့ရငျး…..ရုံးကိစ်စတှလေုပျ နတောပေါ့…… ခဏနတေော့ ဖွူလေးခြှေးဆေးလေးတှထှေကျပွီး…..ပေါငျတှလေိမျလိုကျကားလိုကျလုပျနတောမွငျရတော့…ကနြျောစဖိုအခြိနျဆိုတာ သိလိုကျ တယျ………\n“ဖွူလေး….ကိုကွီးမနကျဖွနျပွညျနယျရုံးသှားမှာ…ဖွူလေးဖို့ဘောငျးဘီဝယျခဲ့မယျဟုတျပလား” “နပေါစကေိုကွီး…အားနာစရာ” “ဘာအားနာရမှာလဲဖွူလေးကလဲ…..ဖွူလေးအရှညျဘယျလောကျဆိုတာပွောလိုကျအုနျး” “ဟိုတခါလိုမကိုကျဘဲနအေုနျးမယျ” “ကိုကွီးဘာသာတိုငျးသှားတော့……”လို့ပွောတာနဲ့ကနြျောလဲ…အလုပျလုပျနရောကနထေပွီး…..ဖွူလေးထိုငျနတေဲ့နရောကို သှားလိုကျတယျ… “ထဖွူလေးဟုတျတယျတိုငျးသှားမဖွဈမှာ….တျောကွာဟိုတခါလို…မကိုကျဘဲနလေိမျ့မယျ”လိုပွောပီး….ဖွူ လေးကိုပခုနျးလေးနှဈဖကျကိုငျပွီး ထူလိုကျတယျ….ဖွူလေးအလိုကျသငျ့မတျတပျရပျလိုကျတော့မှ…ကနြျောလဲမကျြနှာခငျြးဆိုငျရပျ ပီး…… “မှနျးဘယျလိုတိုငျးသှားရမလဲ….နအေုနျးအောကျကနကေိုကွီးတောငျကွညျ့မယျနျောဖွူလေး” “ရှငျ….” “အျော တဈ ထောငျနဲ့ဘယျနှဈတောငျဆိုတာကိုပွောတာ” “အျောဟုတျကိုကွီး”ဆိုပွီး ဖွူလေးက မကျြလုံးလေးကလယျကလယျနဲ့ကွညျ့နေ တုနျး…..ကနြျောလဲထိုငျလိုကျပွီး ဖွူလေးခွတေောကျကနေ အထကျကို တဈတောငျ၊ နှဈတောငျဆိုပွီးတိုငျးရငျးသူပေါငျလေးတှေ ကို..ကိုငျရငျးလုပျနတေော့….ဖွူလေးတုနျကနဲဖွဈပီး….ညိမျနတောနဲ့ “ဖွူလေးဟိုဖကျလှညျ့လိုကျ…”လို့ပွောလိုကျတော့….သူလဲ ဆေးအရှိနျနဲ့ပေါငျးနတေော့…..ဘာမပွောဘဲလှညျ့ပေးတယျ….ကနြျောလဲအစ ကနပွေနျပွီး….တဈတောငျ၊နှဈတောငျဆိုပွီးတိုငျး ရငျး…ဖွူလေးဖငျသားလေးတှကေို…ရဲရဲတငျးတငျးကိုငျလိုကျတယျ…………………….\n“အ…ကိုကွီး….ဟို”…..ဖွူလေးတဈခုခုပွောဖိုလှညျ့အလာ…ကနြျောလဲမတျတပျရပျပီး….လှညျ့လာတဲ့သူ့မကျြနှာလေးကိုမေးကနေ ကိုငျပီး နှုတျခမျးတှကေိုငုံစုပျလိုကျတာပေါ့…………….. ကမြတို့ဒီမွို့လေးကိုရောကျပီး….ကိုကွီးနဲ့တှရေတာ..ဘုရားမတယျပဲ ပွောရမလိုဘဲ….အစစအရာရာအကူအညီရသလို…… ကမြယောကြာင်္းလဲနရောရတယျလေ……ပီးတော့…..ကိုကွီးက ကမြတို့သားအမိ ကို…ဂရုစိုကျတယျ….သူလဲအိမျထောငျကှဲမိသားစုရှိဖူးတော့ သားလေးကိုလဲ…..သူသားလိုခဈြရှာတယျ…..သူပွညျနယျရုံးကို အလုပျကိစ်စနဲ့သှားတိုငျး….ကမြတို့သားအမိအတှကျ…တဈခုမဟုတျတဈခု… ဝယျဝယျလာတတျတယျ…….ဒီနလေဲ့သူပွနျနယျရုံး သှားဖို့အလုပျရှုပျနတောနဲ့…..တောဘကျကိုကမြယောကြာင်္းတဈယောကျထဲလှတျလိုကျ ရတယျ….အိမျမှာသူနဲ့ကမြဘဲကနျြခဲ့တာ ပေါ့……ခဏနတေော့ကိုကွီးအပွငျထှကျသှားတာနဲ့….ကမြလဲရမေိုးခြိုးပီး…..အဝတျအစားလဲ…. အိမျရှမှေ့ာ TV ထိုငျကွညျ့နေ လိုကျတယျ….ခဏနတေော့…ကိုကွီးပွနျလာပီး…ကမြဖို့ကမြကွိုကျတဲ့အအေးဝယျလာတာတှတေယျ…….. သူတိုကျတဲ့အအေး သောကျပီး….ကမြစိတျတှဘောဖွဈတယျမသိပါဘူး…..တဈမြိုးကွီးဘဲ…တဈကိုယျလုံးလဲဖိနျးခနဲရှိနျးခနဲ့နဲ့…………..။။\nအဲလိုဖွဈနတေုနျးကိုကွီးက….ကမြဖို့ဘောငျးဘီဝယျဖို့အရှညျတိုငျးမယျဆိုပီး……..နောကျကနထေိုငျ….သူလကျကွီးနဲ့တဈတောငျ နှဈတောငျ တိုငျးရငျး…ကမြတငျသားတှကေိုဖွဈလိုကျတဲ့အခါ….ကမြဟိုးအမွငျ့ကွီးကိုရောကျသှားသလိုဖွဈပီး…..သူ့ကိုတားဖို အလှညျ့….သူကထရပျပီး ကမြမေးကနကေိုငျပီး…နှုတျခမျးတှငေုံစုပျလိုကျတော့…လောကကွီးနဲ့အဆကျပွနျသှားသလိုကမြခံစား လိုကျရတာပါဘဲရှငျ……။ ဖွူလေးနှုတျခမျးတှကေိုငုံစုပျရငျး……ကနြျောဒူးကှေးလိုကျတယျ….ပီးတော့ဖွူလေးနဲ့စပနျဘောငျးဘီး အပြော့လေးဝတျထားတဲ့ ဖငျကွားလေးထဲကို….နောကျကနကေနြော့လီးကွီးထောကျပေးထားလိုကျရငျး………..ဖွူလေးနို့တှေ ကို….ဖွဈညဈရငျးအနမျးရှညျးကွီးပေး နတောပေါ့….ဖွူလေးဘာမပွနျမပွောနိုငျဘဲ…ခေါငျးလေးနောကျလညျပွနျရငျး….ဖငျလေး ကိုနောကျကောကျပေးလာတာတှလေိုကျရတယျ… ကနြျောစိတျတှအေရမျးဟော့လာတော့….ပုဆိုးကိုခြှတျလိုကျပီး…လီးကွီးကို ထုတျကိုငျ….ဖွူလေးဖငျသားလေးနှဈခွမျးကိုလကျနဲ့ကိုငျဖွဲပီး… လီးကွီးကိုထောကျထားလိုကျတယျ…… “အ….အငျးးးးး…..” ဖွူလေးမပိမသအသံမြားသာထှကျရငျး……ဖငျလေးကိုကော့ကော့ပေးနတောပေါ့…..စပနျ့သားဘောငျးဘီအပြော့လေးဆိုတော့… ဖငျသား တှရေဲ့နူးညံ့မှုကိုအပွညျ့အဝခံစားနရေသလို….ဖွူလေးလဲကနြျောလီးအနှေးဓါတျကိုသိနပေီလေ…..ကနြျောဖွူလေးဖငျ သားတှကေိုကိုငျဖွဲ ထားရာကနလေကျတှကေိုရှဖေ့ကျပို့ပွီး……….ဖွူလေးစောကျပတျကိုဘောငျးဘီပျေါကနပှေတျပေးလိုကျ တော့….ဖွူလေးဒူးတှညှေတျမလို ဖွဈသှားတယျ….. ကနြျောထိနျးကိုငျရငျးဖွူလေးကို….သူတို့လငျမယားအိပျတဲ့အခနျးထဲ….နမျး ရငျး…ပှတျရငျး…တှနျးရငျးချေါသှားလိုကျတယျ.\nအခနျးထဲကုတငျနားရောကျတော့ဖွူလေးကိုအသာ….တှနျးပွီးကုတငျပျေါမှောကျလိုကျတယျ…..ဖွူလေးကုတငျပျေါအပျေါပိုငျး မှောကျရငျး….. မှိနျးနတေုနျး…..ကနြျောနောကျကနထေိုငျပွီးဘောငျးဘီလေးကိုစှဲခြှတျလိုကျတယျ…..။ “ကိုကွီး…ကိုကွီး…ဖွူ လေ….” “ဖွူလေး…ခြာတိတျ..ကိုကွီးကိုခှငျ့လှတျကှာ…ကိုကွီးဖွူလေးကိုခဈြနတောကွာပီ့….”လိုပွောရငျး……..ဖွူလေးဖငျ ကွားလေးထဲကနနေောကျကိုပွူထှကျနတေဲ့….စောကျဖုတျလေးကို…လှမျးယကျပေးလိုကျတယျဆိုရငျဘဲ….ဖွူလေး အားလိုအျော ရငျစကားလုံးတှပြေောကျကှယျသှားတော့တာပေါ့….။ ကနြျောဖွူလေးရဲဖငျကိုဖွဲရငျး…..ကွားထဲကပွူထှကျနတေဲ့စောကျဖုတျလေး ကိုစိတျကွိုကျယကျလိုကျ……အပေါကျလေးထဲကိုလြှာခြှနျပွီးကလိလိုကျလုပျ နရောကနအေသာရပျပီး….ကနြျောလီးကွီးကိုဖွူ လေးစောကျပတျဝလေးတကေ့ာ…အသာဒဈကလေးစသှငျးလိုကျတယျ…..။“အား…ရှီး……ကိုကွီး…အ…အ..” “ဖွူလေးရယျ… ခြာတိတျရာ…..”ကနြျောသူနာမညျကိုတတှတျတှတျရှတျရငျး…..နောကျကနဖွေူလေးဖငျသားလေးတှပှေတျသပျခြော့မွှူ ရငျး………….. အသှငျးအထုတျလုပျကာလီးကိုထညျ့ပေးလိုကျတယျ…… “အား….ကွပျတယျ…..အား…”\nကမြ …..ကိုကွီးရဲအပွုအစုအယုအယတှအေောကျမှာနဈမွောရငျး….အိမျခနျးထဲကကမြတို့လငျမယားအိပျတဲ့ကုတငျပျေါကို…… မှောကျရကျကလေး ရောကျသှားတော့တယျ……အပျေါပိုငျးက…ကုတငျပျေါမှောကျနပေီး….အောကျပိုငျးကတော့…ကုတငျအောကျ မှာ….အဲအခြိနျမှာဘဲကိုကွီးက…ကမြ….. စပနျ့သားဘောငျးဘီလေးကိုခြှတျရငျး…ကမြကိုခဈြတဲ့အကွောငျးတှေ..ပွောရငျး…….ကြ မဖငျသားလေးတှကေို…ကိုငျဖွဲကာ…..သူ့လြှာကွီးနဲ့ကမြဟာလေးကိုနောကျကနလှေမျးယကျလိုကျတယျဆိုရငျဘာ……..ရငျထဲဗြော ငျးဆနျခတျကာ……မှယေ့ာခငျးကိုလကျတှနေဲ့စုပျကိုငျရငျးးးး….ဖငျလေးကိုနောကျကော့ပေး မိတော့တယျ…..အိမျထောငျသကျ တှကွောပမေယျ့…ကမြယောကြာင်္းကအဲလိုတှမေလုပျတတျသလို……သူဆန်ဒရှိတဲ့အခါ…အပျေါကနတေကျလုပျရငျး…. ပီးခါနီးရငျအပွငျထုတျပီးလိုကျတာကမြားတယျ….အခုလိုလြှာနဲ့ယကျပေးတယျဆိုတာ…..ပွော သံတှေ….နိုငျငံခွားဇာတျကားတှထေဲမှာတှဖေူးမွငျဖူးပမေယျ တကယျခံစားတဲ့အခါ….ဒီလောကျကောငျးလိမျ့မယျလို့ထငျမထားမိ ဘူးလေ……ခဏနတေော့….ကိုကွီးမတျတပျရပျလိုကျတာသထိထားမီတယျ…………. ကမြအရမျးလိုခငျြနပေီဆိုတာ….ဝနျခံရမှာ ဘဲ…..သူကမြကိုလိုးတော့မယျဆိုတာသိပမေယျ့….ကမြ…တားမွဈဖို့ခှနျအားမဲ့နတောသိတယျ………………..။\nကိုကွီးသူ့လီးကွီးကို…ကမြဖငျကွားကနပွေူထှကျနတေဲ့စောကျပဝလေးကိုထောကျလိုကျတယျ….ပီးတော့စလိုးပါတော့ တယျ….ကိုကွီးလီးဟာကမြယောကြာင်္း လီးထကျ…တျောတျောပိုကွီးတာ…ကမြဖငျကွားကိုဘောငျးဘီပျေါကထောကျကထဲကသိ တယျ….ဒါပမေယျ…စောကျပတျထဲဝငျလာတော့…..ကမြထငျတာထကျ ပိုကွီးတာ….သိလာရယျ…အရမျးကွပျပီး…..ပွညျ့သိပျနတောခံစားရယျလေ….။ ကနြျောဖွူလေးကိုတဖွညျးဖွညျးခငျြးလိုးရငျးကနေ…..လီးတဈဝကျလောကျရောကျတော့……ခပျသှကျသှကျ လေးလိုးရငျး…ဖွူလေးဖငျကိုဖွဲကာ အဆုံးထိတဈရဈခငျြးထညျ့လိုကျတယျ…. “အား….ဖွေးဖွေးကိုကွီး…အရမျးကွပျတယျ..” “ဖွူလေးပေါငျကားလိုကျ…နျောခြာတိတျ….အားဖွူလေးစောကျပတျက…အရမျးကွပျတာဘဲကှာ….” ကနြျောဖွူလေးကိုပေါငျကား ဖိုပွောရငျး….ကနြျောကိုယျတိုငျဖွူလေးပေါငျတှကေိုဆှဲကားပေးလိုကျတယျ…ဖွူလေးလဲအလိုကျသငျ့ကားရငျး..ခွဖွေားလေး ထောကျပီးဖငျကိုအပျေါကော့ပေးလာတော့…လိုးရတာပိုအဆငျပွပေီး…အဝငျခြောလာတယျ…ဖွူလေးစောကျပတျထဲက လဲ….စောကျရညျတှထှေကျနေ ပီဆိုတော့…..တအားကွပျမနတေော့ဘဲ…အဝငျအထှကျခြောလာတာနဲ့…ကနြျောလဲအဆုံးထိထညျ့ ပေးလိုကျတယျ….. “အား…အထဲကိုထိတယျ…ကိုကွီး…အားအောငျ့တယျ…” ဖွူလေးအတှငျးသားအိပျကိုထိပုံရတယျ….ဖွူလေး ကအရပျပုတော့….သားအိပျနိမျ့ပုံရတယျ…ကနြျောလဲလီးထိပျကိုတဈခုခုထိမှနျးသိတယျကငျြကနဲ့နေ သှားတာကို…ဒါနဲ့ဖွေးဖွေး လေးအသှငျးအထုတျလုပျရငျးကနေ…ဖွူလေးအကငြ်္ီကိုခြှတျရငျး….နောကျကနဘေျောလီခြိတျတှဖွေုတျပေးလိုကျတယျ…..\nအပျေါပိုငျးဗလာနဲ့မှောကျခုံလေးအလိုးခံနတေဲ့ဖွူလေးကို….အသာမပွီးသူနိုတှကေိုနောကျကနလှေမျးခပြေေးလိုကျတယျ……. ဗှ တျ….ဗှတျ….အ….အငျ့အငျ့…အား…အ…အ….. ဖွူလေးစီက…ဘာမှနျးမသိရတဲ့အသံတှထှေကျရငျး…ကနြေျာ့လိုးခကျြတှကေိုခံနေ ရှာတယျ….။ “ဖွူလေး….အား…ကိုကွီးပီးတော့မယျနျော…” “အား….အပွငျထုတျနျောကိုကွီး…ဖွူ….ဆေးလဲမစားဘူး…ထိုးလဲ မထိုးထားဘူး” “ဖွူစိတျခြ…ကိုကွီးကသားကွောဖွတျထားတာ….စိတျမပူနဲ့နျောဖွူလေး” “အား…ဖွူကွောကျတယျနျောကို ကွီး…” “စိတျခပြါ…ဖွူဗိုကျမကွီးစရေဘူး…ကိုကွီးသားကွောဖွတျထားတာ”ပွောရငျးအဆကျမပွတျကနြျောလိုးနမေိတယျ….ဖွူ လေးလဲစိတျထနပေီဆိုတော့… ဖငျကိုနောကျကော့ရငျး….ပွနျစောငျ့စောငျ့ပေးနတေယျ… “ဖွူလေး….အား…ကောငျးလိုကျတာ ကှာ” “ကိုကွီး…နဲနဲစောငျ့ပေး…ဖွူထှကျခငျြပီး…အ..အား…ဟုတျတယျ…စောငျ့ကိုကွီးအား…အ” “ကိုလဲပီးပီ…အား…”ပွောရငျး ကနြျောသုတျရညျတှကေိုဖွူလေးစောကျပတျထဲ….ပနျးထညျ့လိုကျမိတယျ……..။ ကိုကွီး….လိုးလာလိုကျတာ…သူ့လီးကွီးကမြထဲ အဆုံးဝငျတဲ့အထိပေါ့…..သူလီးကရှညျလဲရှညျတော့ကမြသားအိမျကိုထောကျမိတယျ…ကငျြပီး အောငျ့သှားတာဘဲ…ကမြပွော လိုကျတော့မ…သူနဲနဲလြော့သှားတယျ…..ကိုကွီးပီးတော့မယျဆိုတော့မ…ကမြလနျ့သှားတယျ….ကမြကဆေးမတညျ့ ဘူးလေ… ဆေးလဲမစား…ထိုးလဲမထိုးတော့…ကိုကွီးကိုအပွငျမှာပီးဖို့ပွောလိုကျတယျ…ကိုကွီးကသားကွောဖွတျထားတယျတဲ့…..ကမြလဲနဲနဲ တော့ စိတျအေးသှားတယျ…..နောကျဆုံးကိုကွီးပီးလိုကျတဲ့အခြိနျမှာကမြကိုကွီးကိုဆှဲလမျးသှားတယျဆိုတာဝနျခံရမလို ဘဲ………….။\nဘာလို့လဲဆိုတော့…ကိုကွီးလရညျတှကေမြစောကျပတျထဲကို…အလုံးလိုကျအရငျးလိုကျပနျးထညျ့လိုကျတဲ့အရသာဟာ……ဘာနဲ့မ လဲနိုငျအောငျပါဘဲ… ကမြအဲလိုအပနျးမခံရတာ..နှဈတှအေတေျောကွာခဲ့ပီလေ…….အဲလိုပနျးလိုကျတဲ့အခြိနျမှာကမြအပွညျ့အဝပီး သှားတာကို…ပထမဆုံးအကွိမျခံစားလိုကျရတယျ..။ “အားဖွူလေးရယျ…” ကိုကွီးကမြအပျေါမှောကျရကျလေးထပျကလြာ ရငျး….သူလီးကွီးတပျရကျမှီနျးနတေယျ…..။ “ထတော့ကိုကွီး….တဈယောကျမွငျသှားလိမျ့မယျ” အစကတဏှာစိတျမှနျနပေေ မယျ…အခုတော့လနျ့ရမှနျးကမြသိသှားတယျ…ကိုကွီးလဲခကျြခငျြးထပွီးပုဆိုးပွနျဝတျလိုကျတယျ…………..။ကမြလဲဘောငျးဘီပွနျ ဝတျ အကြီင်ျပွနျဝတျပီး…..ကုတငျပျေါထိုငျနလေိုကျတယျ…ကိုကွီးကတော့အပွငျထှကျသှားပီး…အိမျရှခေ့နျးကသူအလုပျစားပှဲမှာ ထိုငျနတေယျ…………။ကိုကွီးနဲ့ကမြအခုလိုဖွဈပီး…..မကျြနှာပူတာနဲ့ကမြလဲရှောငျနလေိုကျတယျ……သူပွညျနယျရုံးကပွနျလာ ပီး….ကမြအတှကျဘောငျးဘီအရှညျအတိုတှေ……. အကြီင်ျတှအေစုံဝယျလာသလို…..သားလေးအတှကျလဲကစားစရာနဲ့…မုနျ့တှေ ဝယျလာတယျ……ပီးတော့အိမျရှမှေ့ာထားပီးပွနျထှကျသှားတယျ…….ကမြအမြိုးသားနဲ့တော့ ပုံမှနျအတိုငျးစကားပွော….အလုပျ အတူလုပျနဲ့…..သူမဟုတျသလိုဘဲ….ကမြလဲနှဈရကျလောကျရှိတော့….ပုံမှနျအတိုငျးဖွဈသှားပီးမကျြနှာပူတာရှနျ့တာမရှိတော့ ဘူး…….\nဒီနထေုံ့းစံအတိုငျးကမြနလေ့ညျရမေိုးခြိုးအဝတျအစားလဲပီးခြိနျကိုကွီးအိမျကိုရောကျလာတယျ…..သူရုံးအလုပျတှထေိုငျလုပျနတော ပေါ့…..ကမြယောကြာင်္းကတော့မွို့ထဲကို အလုပျကိစ်စနဲ့ထှကျသှားတာပေါ့……ကမြအခနျးထဲက ကုတငျပျေါမှာပေါ့တေးဘဲလျလေး နဲ့ ကိုရီးယားကားကွညျ့နတေုနျး….ဖုနျးမညျလာတာနဲ့ကွညျ့လိုကျတော့……….. ဖုနျးနံပါတျက ကိုယျမသိတဲ့ဖုနျး…..ဘယျကဖုနျးလဲ ဆိုပီးကိုငျလိုကျတာပေါ့… “ဟလို….ပွောပါရှငျ” “ခြာတိတျ…ကိုကွီးပါ…..” ကမြရငျထဲထိတျကနဲ့ဖွဈသှားသလို…….လကျတှလေဲ တုနျနတောပေါ့…..ကိုကွီးဖုနျးဆကျလာလိမျ့မယျလိုလဲမထငျဘူးလေ………………………………………………….။ “ဟုတျ….ပွော ပါ…” “စိတျဆိုးတုနျးလားဟငျ..ခြာတိတျ” “မဆိုးပါဘူး….”ကမြဒီစကားလုံးဘယျလိုထှကျသှားတယျဆိုတာ….ကိုယျတိုငျမသိလိုကျ ဘဲ….အလိုလိုထှကျသှားတယျ…..။ “ဝမျးသာလိုကျတာခြာတိတျရာ….အပွငျထှကျခဲ့ပါ့လားဟငျ…” “အာကိုကွီးကလဲ….ဘာလုပျဖို လဲ” “မကျြနှာလေးမွငျခငျြလိုပါကှာနျော…ထှကျခဲ့နျောခြာတိတျ”ဆိုပီးဖုနျးခသြှားတယျ…..ကမြလဲထှကျရမလား…..မထှကျရမလား ဝခှေဲမရဖွဈနသေလို…..ရငျတှလေဲခုနျနတေယျ။ ထှကျလိုကျရငျ….ငါ့ကိုသူတဈခုခုလုပျမှာလား….အို…ကမြစိတျတှဟေိုပွေးဒီလှား နဲ့…….အကွောငျးမဲ့လကျတှခြေိုးရငျးစဉျးစားနတောပေါ့………..။\nအဲခြိနျမှာဘဲ……ကမြအခနျးရဲ့ခနျးစညျးလိုကျကာလေးလှုပျသှားတာမွငျလိုကျရသလို…..အပေါကျဝမှာကိုကွီးမကျြနှာကိုမွငျလိုကျရ တယျ….ကမြလဲရငျတှတေုနျလှနျးလို……. ကုတငျပျေါကနခေကျြခငျြးထထိုငျလိုကျမိတယျ… “ကိုကွီး….အခနျးထဲမဝငျ နဲ့….တဈယောကျယောကျမွငျသှားရငျအကုနျခကျကုနျမယျနျော…” “ဒါဆိုခြာတိတျထှကျလာခဲ့လေ”တဲ့….ကမြလဲမထှကျရငျသူဝငျ လာမယျဆိုတာသိနတေော….ကုတငျပျေါကဆငျးပီး…..အိမျရှသေူ့အလုပျလုပျနတေဲ့စားပှဲနားကိုသှားထိုငျလိုကျ ရငျးကနေ…. “ပွော….ဘာပွောမလို့လဲ”လို့မေးလိုကျရငျဘဲကိုကွီးက….ကမြကိုရငျခှငျထဲဆှဲသှငျးပီး……မကျြနှာလေးကိုမေးကကိုငျမော့ကာ နှုတျခမျးတှကေိုနမျးလိုကျတယျ……ကမြတိမျတှပေျေါရောကျသှားသလို….အမွငျကွီးကပွုတျကသြလို….အိုးးးးးး……ခံစားမှုအနိမျ့ အမွငျ့အစုံနဲ့နဈမြောနတောပေါ့….ကိုကွီးလကျတှကေလဲ….ကမြရဲနို့တှကေိုအကြီင်ျပျေါကနေ ပှတျသပျခမြှေနတေယျ…..ပီးတော့ လကျတှကေအောကျကိုဆငျးသှားပီး….ကမြဂါဝနျပျေါကနေ….ဖငျသားတှကေိုဖွဈလိုကျ…ပေါငျတှကေိုပှတျလိုကျနဲ့…….ကမြကို ပွုစားနေ တာပေါ့…..။\n“အား…ကိုကွီး…တျောပါတော့…တျောကွာကိုမြိုးပွနျလာလိမျ့မယျ” “မလာသေးပါဘူးခြာတိတျရာ….သူကလေးကြောငျးတဈခါထဲ ကွိုခဲ့မယျတဲ့…ကိုကွီးကိုပွောသှားတယျ” “အားးးး…မလာလဲတျောပါတော့နျော” “ခဈြလိုပါခြာတိတျရယျ…ကိုကွီးကိုခှငျ့ပွုပါ နျော….ခဏလေးပါ”………ကိုကွီးကပွောလဲပွော….လကျကလဲကမြစောကျဖုတျလေးကိုဂါဝနျပျေါကနပှေတျပေးနတောပေါ့…….။ ကမြလဲသူလုပျသမြှရငျခုနျလှိုကျမောစှာနဲ့….ခံယူနမေိတယျ….ခဏနတေော့ဂါဝနျလေးကိုလှနျလိုကျပီး…..အောကျကစတျောကငျ လေးပျေါကနကေမြအဖုတျလေးကိုပှတျတယျ “ခြာတိတျရယျ….ခဈြတယျကှာ…”သူကဒီစကားကိုထပျခါထပျခါပွောရငျး…..ကမြ ဖငျသားတှကေိုနယျလိုကျ….အဖုတျလေးကိုပှတျလိုကျနဲ့ကမြမှာသူအယုအယတှကေို…….။ မိနျးမူးနအေောငျညှို့ယူဖမျးစားနတော ပေါ့….ခဏနတေော့ကမြကိုဆှဲထူလိုကျတယျ…ကမြနဲ့ကိုကွီးမတျတပျလေးမကျြနှာခငျြးဆိုငျဖွဈနခြေိနျမှာကိုကွီးက…ကမြမကျြလုံး တှကေိုစိုကျကွညျ့ရငျး…. “ခလေးဟိုဖကျလှညျ့လိုကျနျော”တဲ့ကမြကိုစိတျညှို့ပီးပွောလိုကျသလိုဘဲ….ကမြလဲကိုကွီးပွော သလို….သူ့ကိုကြောခိုငျးလှညျ့လိုကျတယျ…….အဲအခြိနျမှာကိုကွီးကကမြဆံပငျတှကေိုအသာဖယျပီး….နောကျကနကေမြဂုတျသား လေးတှကေိုနမျးစုပျနတေယျ….ကမြရငျတှအေရမျးခုနျနသေလို….ဒူးတှလေဲညှတျခငျြခငျြဖွဈနပေီလေ……..။\n“ခြာတိတျလေး…..ဖငျလေးနောကျကော့လိုကျပါ့လားကှာနျောခလေး”…..ကိုကွီးဟာကမြကိုစိတျညှို့ထားသူတဈယောကျကိုအမိနျ့ ပေးသလို…..ခိုငျးစနေတော……ကမြလဲ.. သူခိုငျးတဲ့အတိုငျး….ဖငျလေးကိုနောကျကော့ပေးလိုကျမိတယျ……..ကိုကွီးက….ကမြ ကော့ပေးလားတဲ့ဖငျလေးကိုဖှဖှလေးလကျနှဈဖကျနဲ့ပှတျရငျးဖငျသားလေးနှဈခမျြးကိုဖွဲလိုကျ….ပှတျလိုကျလုပျနတော…ကမြ စောကျဖုတျလေးထဲကအရညျကွညျလေးတှစေိမျ့ထှကျလာတဲ့အထိပေါ့….ကမြဖငျလေးကိုကော့ပေးရငျး….သမငျလညျပွနျလေး ကွညျ့ လိုကျခြိနျမှာ….ကိုကွီးက…ကမြနှုတျခမျးတှကေိုစီးပွီးစုပျနမျးလိုကျတယျ….ပီးတော့…..သူဘောငျးဘီဇဈကိုဖှငျ့ပီး….သူလီး ကွီးကိုထုတျလိုကျတာကမြလှမျးမွငျလိုကျတယျ….ကမြစိတျတှတေအားလှုပျရှားနပေီး…..သူရှဆေ့ကျမှာကိုလဲမတားဆီးမိတော့ ဘူး…….။ “ခြာတိတျလေး…” “ရှငျ…ကိုကွီး….”ကမြအသံဟာတာဝေးအပွေးသမားတဈယောကျပနျးဝငျလာသလို…အမောတကွီး ဖွဈနတေယျလေ….။ “ခြာတိတျဖငျကွားထဲကို…ကိုကွီးလီးထောငျခငျြတယျကှာ….နျော”….ကမြနားထဲပူသှားသလို….စိတျတှလေဲ ကယောငျခြောကျခြားဖွဈကုနျတာပေါ့……. “အငျး….ကိုကွီးသဘောကှာ”….ကမြပွနျဖွပေမေယျ့ကိုကွီးကလုံးဝကမြဖငျကွားထဲ ကို…သူလီးကွီးမထညျ့သေးပါဘူး…… “ခြာတိတျဖငျလေးကိုထပျကော့ပေးပါ့လား….ကိုကွီးလီးနဲ့ထောကျလိုကောငျးအောငျလို့နျော ခြာတိတျ”…ကိုကွီးကထပျခိုငျးစလေိုကျသလို….ကမြဂုတျသားလေးတှကေိုလဲ…. သှားနဲ့မနာအောငျကိုကျလိုကျတယျဆိုရငျဘဲ…ကြ မလဲ….ဟငျ့ကနဲ့ညီးညူသံနဲ့အတူ….ဖငျကိုထပျကော့ပေးလိုကျမိတယျ……။\nအား….သူလီးကွီးကမြဖငျကွားကိုထောကျလိုကျတယျ…….ဒါပမေယျ့ဂါဝနျကော…..စတျောကငျပါကွားခံနတေော့….ကိုကွီးလီးအ နှေးဓါတျကသိပျမခံစားရဘူး…ဒါပမေယျ့… ရငျခုနျမှုကတော့အတိုငျးထကျအလှနျပါဘဲ…စောကျဖုတျလေးဟာလဲ…ဖောငျးကားပီး… အရညျတှတေအားထှကျနပေီပေါ့…….. “ခြာတိတျရယျ…ကောငျးလိုကျတာကှာ…..ဂါဝနျလေးလှနျလိုကျပါ့လား….အဲဒါမကိုကွီးလီး ကခြာတိတျဖငျကွားကိုပိုထိမှာလေ”“ဟုတျ…အား…အငျးကိုကွီးရာ….”ကမြလဲညီးညူရငျးကိုကွီးခိုငျးသလို…ဂါဝနျလေးကိုလှနျ ပေးလိုကျတယျဆိုရငျဘဲ…အောကျကစတျောကငျအနီရဲလေးနဲ့နောကျကိုကော့ နတေဲ့ကမြဖငျလေးကိုမွငျနရေတယျ…ကိုကွီးကကြ မဖငျကွားထဲကိုသူ့လီးကွီးထညျ့ရငျးစောငျ့လိုကျတယျ….ဒုတျကနဲ့ထိသလို….ကမြပေါငျတှကေိုပှတျသပျရငျး…….. ပေါငျတဈဖကျ ကိုစှဲမပွီး……ဒူးကှေးကာ…သူ့လီးကွီးနဲ့ကမြဂှဆုံနရော…စောကျဖုတျတညျ့တညျ့ကို…ထောကျလိုကျတာကမြဒူးတှညှေတျကသြှားပါ တော့တယျ……။“ခြာတိတျလေး….လိုးရအောငျနျော…”ကမြနားထဲကိုဗုံးအလုံးပေါငျးမြားစှာပေါကျခှဲလိုကျသလို…ကိုကွီးစကားလုံး တှကေ…ဝငျရောကျလာပါတယျ…..နားကတဈဆငျ့….. ကမြဦးဏှောကျကိုလဲခိုငျးစလေိုကျသလိုပါဘဲ…..ကမြခေါငျးအလိုလိုညိမျ့မိ ပါတော့တယျ…….။ “သှားခြာတိတျလေး….အခနျးထဲကို…ကုတငျပျေါကနစေောငျ့နနေျော…”တဲ့ကမြဟုတျတဈလုံးထဲကလှဲပီးဘာ မ…မပွောနိုငျတော့ပါဘူး….ခကျြခွငျးဘဲအခနျးထဲသှားဖို့ ကမြလုပျလိုကျပါတယျ…ဒါပမေယျ့ကိုကွီးက ကမြလကျကိုဆှဲထားလိုကျ တော့….ကမြကွောငျပီးသူကိုကွညျ့လိုကျမိတယျဆိုရငျဘဲ….ကိုကွီးက……………………….။\n“ဘယျကိုလဲခြာတိတျ…ဘယျသှားမလိုလဲ…” ကမြလဲခကျြခငျြးဘဲ…“အခနျးထဲကိုလေ…ကိုကွီး”…… “ဘာသှားလုပျမလိုလဲအခနျး ထဲကို….”ကမြ….ကိုကွီးမေးတာကိုအစကနားမလညျဘူး…. “ကိုကွီးဘဲအခနျးထဲကသှားစောငျ့ဆိုကှာ….”စိတျမရှညျစှာဘဲဖွေ လိုကျတယျ…….“အငျးလေ…ခြာတိတျကလဲ…အခနျးထဲကိုဘာလုပျဖိုသှားမှာလဲပွောပါအုနျးကိုကွီးကို…နျော…ခြာတိတျနျောလို့” “ကိုကွီးလိုးတာခံဖို့….သှားမှာမလား…ဟုတျတယျမလားဟငျခြာတိတျ”…..ကမြလဲကိုကွီးစားလုံးတှေ…အယုအယတှအေောကျမှာ နဈမြောနပေါပီ…. ခကျြခွငျးဘဲ….“ဟုတျ…ဟုတျ…ကိုကွီးလိုးတာခံဖို့အခနျးထဲသှားမလို့ပါ…”ကမြဒီစကားလုံးတှကေို…နှုတျက လား….ဦးဏှောကျကလား….ဘယျကထှကျလာတယျလို့ ကိုယျတိုငျတောငျမသိတော့သလိုပါဘဲရှငျ……။ကမြအခနျးထဲကိုရောကျ တာနဲ့…..ဂါဝနျနဲ့စတျောကငျလေးကိုခြှတျပီး……..ဘရာတဈခုထဲဝတျကာကုတငျပျေါတကျပီး….ကိုကွီးလိုးတာခံဖို့အသငျ့စောငျ့ နေ လိုကျပါတယျ……ခဏကွာတော့….ခနျးစညျးလိုကျကာလေးလှပျပီးကိုကွီးဝငျလာတယျ….ကမြမကျြလုံးဒေါငျ့ကနမွေငျနရေတယျ… ကိုကွီးကုတငျပျေါကိုတကျလာပီးကမြအပျေါကနကေမြနှုတျခမျးတှကေိုနမျးစုပျရငျး….လကျကကြောအောကျကိုလြှိုထညျ့ ကာ ဘရာဂြိတျလေးတှဖွေုတျလိုကျပါတယျ….ကမြအလိုကျသငျ့ကြောကော့ ပေးရငျးကနေ…ဘရာလေးကိုပငျ့တငျရငျးနို့တှကေိုငုံ စုပျခံလိုကျရတာဟာ….ရငျတဈခုလုံးလဈဟာသှားသလို……စောကျပတျထဲကလဲအရညျတှတေစိမျ့စိမျ့ယိုစီးကလြာ ပါတော့ တယျ…..\n“အား….ရှီး….အ….ကိုကွီးအငျးးးးးးးးးးးးးးးး” ကမြ မပီမသစကားလုံးဗလုံးဗထှေးတှရေရှေတျရငျး….ရငျဘတျတဈခုလုံး ကော့တကျနသေလို….ကိုကွီးကလဲကမြနို့သီးခေါငျးလေးတှကေိုငုံလိုကျ…..သှူ့လြှာကွီးနဲ့နို့သီး တှကေို ဝလုံးဝိုငျးသလိုလုပျ လိုကျ….နညျးမြိုးစုံသုံးပီး…ကမြကိုပွုစားနပေါတော့တယျရှငျ….. တဖွေးဖွေးကိုကွီး….အောကျပိုငျးကိုဆငျးသှားကာ…ကမြဗိုကျ သားနဲ့ခကျြတှကေိုနမျးလိုကျခြိနျမှာတော့….သူဘယျကိုဦးတညျနတေယျဆိုတာကမြသိနပေါတယျ……. ကမြဘဝမှာကိုကွီးနဲ့တှမှေ့ စတငျခံစားဖူးတဲ့….စောကျဖုတျအယကျခံတဲ့အရသာကို…ခံစားရတော့မယျဆိုတဲ့အသိက….ရငျထဲမှာကော….အဖုတျထဲမှာပါ တလှပျလှပျနဲ့ကွိုတငျခံစားနရေပါတယျ….. “ခြာတိတျ…” “ရှငျ….ကိုကွီး…”ကမြမောဟိုကျတိုးညှငျးစှာထူးလိုကျပါတယျ… “ကို ကွီး…ခြာတိတျစောကျဖုတျလေးကိုယကျခငျြတယျကှာ….နျော”…ကမြအဲလိုပွောတဲ့ကိုကွီးစကားလုံးတှအေောကျပါ…ကဆြုံးနရေ ပါပီ……………………………။ “အငျး….ကိုကွီးသဘော”လိုပွောလိုကျပမေယျ…ကမြပေါငျအတှငျးသားလေးတှကေိုသာသူ့နှုတျခမျးနဲ့ နမျးရငျး…ကမြစောကျဖုတျစီကိုရောကျလာလိမျ့နိုးမြှျောနတေဲ့ ကမြမြှျောလငျ့ခကျြကတော့မပွညျ့သေးပါဘူး….ကမြလဲဖငျကိုကော့ ရငျး…ကိုကွီးပါးစပျနဲ့ကမြစောကျဖုတျလေးတှထေိအောငျလိုကျရှပေ့ေးပမေယျ….ကိုကွီးကဟိုဒီ သာပွောငျးနတေယျ…ကမြ စောကျဖုတျကိုလုံးဝမယကျသေးပါဘူး…………..။\nကမြ…..ပေါကျကှဲထှကျမတတျဖွဈနပေါပီ…နောကျဆုံးမခံစားနိုငျတော့ဘဲ….. “ကိုကွီး….အားဖွူစောကျပတျကိုယကျပေးပါ တော့….”ကမြပေါကျကှဲထှကျသှားပါပီ….နှုတျကနအေျောဟဈထှကျလာတဲ့စကားလုံးတှဟော….ကမြကိုယျတိုငျမဟုတျရဲ့ လား လို့……ထငျမှတျမှားလောကျအောငျပါဘဲ…… “ယကျခငျြတာပေါ့ခြာတိတျရယျ…..ခြာတိတျစောကျပတျလေးကိုဖွဲပေးနျော…ကိုကွီး ယကျဖို့လေ..”…ကိုကွီးပွောလိုကျတာနဲ့ကမြလဲခကျြခွငျးလကျနှဈဖကျနဲ့စောကျပတျ နှုတျခမျးသားတှကေိုဖွဲပေးလိုကျတယျ……ကြ မစောကျပတျဖှေးဖှေးလေးဟာအမှေးအမွငျကငျးစငျပီး…..ကမြဖွဲလိုကျတဲ့အတှကျ..အစလေ့ေးဟာပွူးထှကျလာပါတော့တယျ… ကိုကွီးကအဲဒီအစလေ့ေးကိုခြိုခညျြစုပျသလို….တယုတယလေးငုံစုပျလိုကျတဲ့အခါ….ကမြ…လောကကွီးနဲ့အဆကျအသှယျပွတျ သှားသလို…..အရာအားလုံးဟာကိုကွီးရဲ့ စောကျစစေု့ပျပေးနတေဲ့အရသာအပျေါမှာသာ….အပွညျ့အဝခံစားနမေိပါတော့တယျ….. “အငျးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး”ကမြလညျပငျးကွောတှထေောငျပီး….ခေါငျးမော့ကာအသကျကိုမနဲ့ရှူသှငျးနရေပါတယျ…..အစလေ့ေး ကိုစုပျနရောကနေ…ကမြစောကျပတျအဝ လေးကိုလြှာလေးနဲ့ထိုးစှမှနှေောကျနပေါတော့တယျ….ကမြအသကျငငျနတေဲ့လူတဈ ယောကျလို….အသံပေါငျးစုံလညျပငျထဲကအဈထှကျ၇ငျး….လူးလှနျ့နမေီပါတော့တယျ.။\n“ခြာတိတျ….လိုးရအောငျနျော….”ကိုကွီးကပွောလဲပွော……ဘောငျးဘီကိုအောကျဆှဲခြှတျရငျး…ကမြပေါငျကွားမှာနရောယူ လိုကျပါတယျ……..။ “အငျး….လိုး….လိုးပါတော့…ဖွူကိုလိုးပေးပါတော့…”ကမြအရမျးဆာလောငျနပေီလေ…..ဘာအရှကျ…ဘာ အကွောကျတရားမ…မရှိတော့ပါဘူး……………….။ ကိုကွီးလီးဒဈကွီးဟာကမြစောကျပတျနှုတျခမျးသားနှဈခုကွားကို….ထိုးခှဲဝငျ ရောကျလာသလို….ကမြပေါငျတှဟောလဲ….သှေးသှားအလိုအရ…အလိုလိုထောငျကားသှားပါတယျ။ “အား……အငျး…..အားကို ကွီးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး”ကမြစောကျပတျထဲမှာအပွညျ့အသိပျ….လဟောနယျမရှိ….အရသာပေါငျးမြားစှာပေးနတေဲ့လီးကွီးဟာ… တဖွညျးဖွညျးခငျြး တရဈခငျြး…ထိုးခှဲဝငျရောကျလာလိုကျ….ပွနျထှကျသှားလိုကျ…ကမြစောကျပတျလေးဟာလဲ….ဟာသှား လိုကျ…ပွညျ့အငျ့သှားလိုကျနဲ့……ကမြအောကျကနကေော့တကျလိုကျ ပွနျပွုတျကသြှားလိုကျနဲ့….စညျးခကျြကိုကျနတော…ကိုယျ ဖာသာတောငျသတိမထားမိအောငျပါဘဲ…. “ခြာတိတျလေး….” “ကိုကွီး….” “ကောငျးလားဟငျခြာတိတျ” “အရမျးကောငျး တယျ..ကိုကွီးရာ” “ဘာကောငျးတာလဲဟငျခြာတိတျ” “ကိုကွီးလိုးတာလေ….ဟိုးဖွူစောကျပတျထဲကအရမျးကောငျးတယျ”ကဲအဲ ဒါကမြလားလို့တောငျမေးယူရမလိုဘဲ….ကမြနှုတျကထှကျတာတှဟေုတျရဲ့လားတောငျမေးယူရမလိုပါ။\n“အငျ့….အား….ရှီး…အား…အငျ့အငျ့အငျ့”ကမြအသံပေါငျးစုံထှကျနသေလို…ကိုကွီးကလဲအပျေါကနလေကျထောကျရငျးမှနျမှနျစော ငျ့လိုးနပေါတော့တယျ….။ ကမြယောကငြ်္ားဆိုဒီလိုအခကျြတှအေမြားကွီးမလိုးနိုငျပါဘူး…..၁၀ ခကျြလောကျလိုးလိုကျ အခကျြ ၂၀ လောကျလိုးလိုကျ…နားလိုကျနဲ့စပျတငနျ့ငနျ့ကွီး…ကိုကွီးကတော့… အဲလိုမဟုတျပါဘူး….စလိုးကတညျးက…တဈခကျြမ မနား ဘဲအခကျြပေါငျးမြားစှာမရမေတှကျနိုငျအောငျပါဘူး……ကမြ…ပီးသှားလိုကျ….ပွနျကောငျးလာလိုကျနဲ့………….။ “ကိုကွီး…တျော ပါတော့…ဖွူဒူးတှတေုနျနပေီ”ကမြတားယူတော့မ…ကိုကွီးအလိုးရပျရငျးကမြနို့တှကေိုငုံစုပျပေးနတေယျ….။ ခဏနတေော့…ကို ကွီးကသူ့လီးကွီးကိုကမြထဲကနထေုတျလိုကျတယျ………ပီးတော့ကုတငျအောကျကိုဆငျးသှားတယျ….ကမြလဲဘာလိုပါလိမျ့ဆိုပီး ကွောငျကွညျ့နတေုနျးမှာဘဲ “ခြာတိတျလေး….ကုတငျစောငျးမှာလိုးရအောငျနျော…”ကမြလဲခေါငျးညိမျ့ပွရငျး….ကုတငျစောငျးကိုလူ ရှကေ့ာ….ကိုယျအောကျပိုငျးကိုကုတငျအောကျတှဲလောငျးခထြားလိုကျတယျ……ကမြတငျက…ကုတငျစောငျးမှာတငျနတေော့… စောကျဖုတျလေးကအထကျကိုခုနျးထနတောပေါ့…ကိုကွီးက…အောကျကိုတှဲလောငျးကနြတေဲ့ကမြခွထေောကျ တှကေိုအသာ လကျနဲ့မရငျး…ကမြပေါငျကွားကိုနရောယူကာ…သူ့လီးကွီးနဲ့ကမြစောကျပတျလေးကို…စလိုးပါတော့တယျ… “အား…ဖွေးဖွေးကို ကွီး…ထိတယျ..အရမျးထိလို့”ကမြတောငျးပနျသံကို…မကွားတာလား….ဒါမဟုတျဂရုမစိုကျတာလားတော့မသိဘူး…ကိုကွီးကတဈခကျြလေးမ မလြော့ဘဲ ဆကျတိုကျလိုးစောငျ့နပေါတော့တယျ….\n“အား….အား…အငျးအ…အ..အ…အ….” “အား…အအ….အ….ကိုကွီး…အ….အငျး….“ “ခြာတိတျကိုကွီးပီးတော့မယျ….” “ဟုတျ….ပီးလိုကျအ…အ..အား….အား…အ..အ….အ…” “ပီးတာသိတယျမလားဟငျခြာတိတျ“ “အငျး…သိတယျ…အားးး အားးးးးးးးးးအအအအအအ” “ဘာလဲပီးတာ…သိတယျဆိုပွောကှာခြာတိတျ” “အား…ကိုကွီးလရတှေေ…ဖွူစောကျပတျထဲ…ပနျး ထညျ့တော့မှာလေ….အ…အာ…” “ဘယျလိုလုပျပနျးထညျ့မှာလဲဟငျခြာတိတျလေးးးး” “အား…လိုးရငျး…လိုးအ…လိုးရငျးပနျးထညျ့ မှာလေးအားအားးးးးးးးးးးးးးးးးးး”ပွောဆိုလိုးညှောငျ့နရေငျးကနေ…ကိုကွီးလရတှေကေမြစောကျပတျထဲကို…အရှိနျအဟုနျနဲ့ပနျးဝငျ လာပါတော့တယျ….ကမြပွောမပွတတျအောငျ…ပွီးပွညျ့စုံတဲ့ပွီးမွောကျခွငျးကိုရောကျသှားပါတော့တယျရှငျ…..။ကမြနဲ့ကိုကွီး တို့ဟာအမွဲထိတှနေရေပမေယျ့……အမွဲတနျးတော့မလိုးဖွဈပါဘူး……….ကိုကွီးမအားတဲ့ခါတှရှေိသလို……ကမြအမြိုးသားအိမျ မှာရှိနတေဲ့ အခါတှမှောလဲ…ကမြတို့ဟာခပျတညျတညျခပျတနျးတနျးနကွေတာပါ……ကမြနဲ့ကိုကွီးမတှဖွေဈတာအခုဆို ၁၀ ရကျ ကြျောလောကျဖွဈနပေါပီ…..ကမြကို…ကိုကွီးကဖုနျးထဲကနအေမွဲလိုလိုလှမျးပီး…သတိရကွောငျး…တှခေငျြကွောငျးပွောနပေေ မယျ…..လကျတှမှောအခကျအခဲတှကေိုယျစီနဲ့မို့ဒီလိုဘဲ…မွငျသာမွငျမကဉျြရဆိုသလို နီးလြှကျနဲ့ဝေးနကွေဆဲပါ……ဒီနလေဲ့ကိုကွီး အလုပျမြားနလေို့….စခနျးထဲမှာရှိနပေမေယျ….ကမြတို့အိမျဖကျကိုကူးမလားနိုငျပါဘူး….ဘာတှအေလုပျမြားနတောဆိုတာ တော့ကမြ မသိပမေယျ…..အလုပျရှုပျနမှေနျးတော့ကမြကောငျးကောငျးသိပါတယျ….ကမြလဲကိုကွီးလာရငျ….အလှပွခငျြတာနဲ့… ရမေိုးခြိုးပီးထုံးစံအတိုငျး….ခါးတိုလေး နဲ့ စပနျ့ကောငျးဘီရှညျအပြော့လေးကိုဝတျထားပီးအသငျ့စောငျ့နမေိပါတယျ….ကမြ အမြိုးသား ကိုမြိုးဟာလဲ….ဝငျလိုကျထှကျလိုကျ….အလှုပျမြားနတောအိမျကနေ… လှမျးမွငျနရေပါတယျ…..\nကမြအိမျရှစေ့ကျတီပျေါထိုငျငေးနတေုနျးဖုနျးသံမညျလာတာနဲ့ဖုနျးကိုကွညျ့လိုကျတော့…ကိုကွီးဖုနျးဖွဈနတေယျ…စခနျးနဲ့အိမျက လှမျးမွငျနရေတာ….ပီးတော့…….. ၆ ပလေောကျကှာတာကို….ဘာလိုဖုနျးဆကျတာလဲပေါ့ကမြလဲ…ဖုနျးကိုကောကျကိုငျလိုကျ တယျ…. “ဟလို…ကိုကွီးပွောလေ..” “ခြာတိတျအရမျးလှတယျ….အမောကိုပွသှေားတာဘဲသိလား…”…သူပွောမ ကမြထိုငျနေ တဲ့နရောကို သူအခနျးထဲကနလှေမျးမွငျနရေမှနျးသတိထားမိတယျ……….အုတျခပျြလေးတှထေောငျပီး…လဝေငျပေါကျသဘောမြိုး ဖောကျထားတဲ့နရောကနမွေငျနရေတာကိုး…ကမြလဲလှမျးပီးလြှာထုတျပွလိုကျတယျ…….“အပိုတှေ…..လှပါဘူး”…ကမြခပျခြှဲခြှဲ လေးပွောလိုကျတာပေါ့…. “အရမျးလှမျးတယျကှာ…မတှရေ့တာကွာပီ…”……ကိုကွီးကမြကိုအရမျးတှခေငျြနသေလို…ကမြလဲ တှခေငျြတာပါဘဲ….ကမြလဲဘယျလိုတှနေို့ငျမလဲဆိုတာကို အမွဲလိုလိုတှေးနမေိတာပါ….. “ခြာတိတျလေး…အိမျရှခေ့နျးထှကျ လိုကျ…” “ဘာလို…” “အျော…ခြာတိတျကလဲခိုငျးစရာရှိလိုပေါ့…နျော” ကမြလဲကိုကွီးပွောတဲ့အတိုငျးအိမျရှခေ့နျးကိုထှကျလိုကျ တယျ…..အိမျရှခေ့နျးဆိုတော့ကမြကိုတဈကိုယျလုံးလှမျးမွငျနိုငျတာပေါ့…ကမြလဲဖုနျးကိုငျရငျးအိမျရှခေ့နျး ထှကျလာလိုကျ ယျ…… ကိုကွီးဘာခိုငျးမလိုလဲပေါ့….. “ခြာတိတျ…ကိုကွီးစာအုပျဘီဒိုအောကျမှာ..မနကေ့ပငျတခုကနြတောရှိသေးလားကွညျ့ပေးပါအုနျး” ကမြလဲသူပွောသလို…ဘီဒိုအောကျကိုကုနျးကွညျ့လိုကျတာပေါ့….မှောငျနလေို့လား…..သူပွောတဲ့ပငျကသေးလို့လား…မတှဘေူး ဖွဈနတေယျကမြလဲအတတျနိုငျဆုံး ဘီဒိုအောကျကိုခေါငျးဝငျပီးကွညျ့တာပေါ့….. “အားး…ခြာတိတျအဲလိုလေးနေ..အရမျးမိုကျ တယျကှာ…” ကမြသိလိုကျပီ…ဘာပငျမဘီဒိုအောကျမှာမရှိဘူး……သကျသကျကမြကိုသူဖကျဖငျကုနျးပွအောငျလုပျတာဆိုတာ ကို…..ကိုကွီးကအဲလိုမထငျမှတျထားတာတှနေဲ့ ကမြကိုဆှဲဆောငျနတောလားလိုထငျမိတယျ….အခုလဲကွညျ့ကမြဘီဒိုအောကျက ဘဲပွနျထှကျရမလား….ကိုကွီးကိုဘဲဆကျပီးဖငျကုနျးပွနရေမလားပေါ့………..\nကမြဘောငျးဘီအပြော့သားနဲ့ဖငျကုနျးနတောဆိုတော့….ကမြနောကျကနကွေညျ့နတေဲ့ကိုကွီးစိတျတှဘေယျလောကျထနျနမေလဲဆို တာတှမေိရငျး…..ကမြလဲ စောကျဖုတျထဲက…အရညျကွညျလေးတှစေိမျ့လာပါပီ….. “ကိုကွီး….တျောပီကှာ…ညောငျးနပေီ”လို့ကြ မလှမျးပွောလိုကျတယျ…..စိတျထဲမှာလဲအဲလိုကုနျးပွနရေတာ…တဈမြိုးကွီးလေ….မပွောပွတတျအောငျဘဲ……. “ခဏလေးပါ ကှာ…ခြာတိတျကလဲ…အလှမျးပွလေေးနျော….အရမျးမိုကျတယျ..ခြာတိတျဖငျကွီးက….လှလိုကျတာကှာ” ကမြလဲကိုကွီးဖုနျးထဲက ပွောလေ…..စောကျပတျထဲက…အရညျတှထှေကျလေ….ဖငျကိုပိုထောငျပေးမိတာပေါ့…….။ “ခြာတိတျလေး…..ကိုကွီးလာခဲ့မယျ နျော…အနီးကပျကွညျ့ခငျြတယျကှာ…”… “ဟလို…ဟလို…”ကိုကွီးကပွောပွောဆိုဆိုဖုနျးခသြှားတော့…ကမြလဲကုနျးနရောကနထေ ပီး…..အိမျရှခေ့နျးထဲဝငျ…….စောစောကထိုငျနတေဲ့ခုံလေးပျေါပွနျထိုငျ နတောပေါ့….. ခဏနတေော့…ခွလှေမျးကွဲကွီးတှနေဲ့ကို ကွီးအိမျပျေါတကျလာတာတှလေိုကျတယျ…..ကမြရငျတှတေဒိုငျးဒိုငျးခုနျနရေငျးသူ့ကိုကွညျ့နမေိတယျ…………………..။ ကိုကွီးက အိမျပျေါတကျလာရငျး….သူဘကျခမျြးကအလုပျစားပှဲမှာခပျတညျတညျနဲ့ထိုငျရငျးကမြကိုလှမျးကွညျ့လိုကျတယျ…..ကမြလဲကိုကွီး ဘာပွောလာမလဲ…..။ ဘာတှစေခေိုငျးလာမလဲဆိုတာကိုငနျ့လငျ့ရငျး…….သူမကျြလုံးတှကေိုစိုကျကွညျ့နမေိတာပေါ့…..။..ကိုကွီး ကသူ့နားလာဖို့ကမြကို…မကျြရိတျလေးနဲ့ပွတော့…… ကမြလဲအသာထပီး….သူစားပှဲနားသှားလိုကျတယျ……ကိုကွီးထိုငျနရေငျး ကနကေမြခါးလေးကိုဖကျကာ……တငျသားလေးတှကေိုလကျနဲ့ပှတျသပျခွမှေပေးနတေယျ….။\nကမြလဲဘေးဘီကိုကွညျ့ရငျး…… “ကိုကွီး…..တဈယောကျယောကျမွငျသှားအုနျးမယျကှာ” “ခြာတိတျကလဲ…ဘယျလိုမွငျရမှာလဲ ကှာ..”ဟုတျတော့ဟုတျပါတယျ…ကိုကွီးအလုပျစားပှဲနားက…အပွငျကနလှေမျးမမွငျနိုငျဘူးလေ….အိမျထဲဝငျလာမသာမွငျရ တာ…။ ပွောပွောဆိုဆိုကိုကွီးက….ကမြစောကျဖုတျလေးကိုဘောငျးဘီပျေါကနပှေတျသပျပေးလာတော့…..ကမြပေါငျလေးကား ပေးလိုကျမိတယျ…..။ကမြအရညျတှဟော…..။ ဘောငျးဘီလေးတောငျဆိုနပေီလေ……ကိုကွီးကဖငျသားတှကေိုခွမှေ လိုကျ…..စောကျဖုတျလေးကိုပှတျသပျလိုကျလုပျနရေငျးကနေ……..ကမြကိုထိုငျနရောနမေော့ကွညျ့ရငျး “ခြာတိတျလေး…မတှရေ့ တာကွာပီကှာ…အရမျးလိုးခငျြတယျ…” “အား…အတူတူဘဲကိုကွီးရာ….လဈမ…မလဈတာ”ကမြလဲပွနျပွောလိုကျမိတယျ…. “အခုလှတျလပျတယျလေ…..ကိုမြိုးလဲမရှိဘူး….ညမပွနျလာမှာ…သားလေးကလဲကြောငျးဆငျးဖိုအဝေးကွီးလိုသေးတယျ…” “လိုးရအောငျနျော..ခြာတိတျ” ကမြလဲအရမျးခံခငျြနပေီလေ….ဟနျဆောငျညငျးဆနျဖို့တောငျအငျအားမရှိတော့ဘူး….ခေါငျးလေး ကိုသှကျသှကျညိမျ့လိုကျတာပေါ့…..။ ကိုကွီးကထိုငျရာကနထေပီး…….ကမြနှုတျခမျးတှကေ…လညျတိုငျတှကေိုနမျးရငျးကနေ….နို တှကေိုအကငြ်္ီပျေါကနကေိုငျတှယျဖွဈညဈပေးနလေိုကျတာ…လူတဈကိုယျလုံး လဟောနယျထဲရောကျနသေလိုပါဘဲ….။\n“ခြာတိတျ…အခနျးထဲကခေါငျးအုနျးတလုံးသှားယူခဲနျော…” ကမြခကျြခွငျးအခနျးထဲဝငျပီးခေါငျးအုနျးယူလိုကျတာပေါ့….သူနားပွနျ ရောကျတော့ကိုကွီးက…သူအလုပျစားဘေး..ခြောငျလေးထဲမှာခေါငျးအုနျးကိုခထြားလိုကျတယျ…….ကမြကိုလဲအဲဒီခြောငျလေးထဲ ကိုဆှဲချေါရငျး….. “ခြာတိတျခေါငျးအုနျးပျေါဒူးထောကျပီးကုနျးလိုကျ…” ကမြသူပွောသလိုခေါငျးအုနျးပျေါဒူးလေးထောကျပီးကုနျး လိုကျတယျ…..ကိုကွီးကနောကျကနကေမြကိုစိုကျကွညျ့နပေီး…….သူပုဆိုးထဲကလီးကွီးကိုပုဆိုးပျေါကနပှေတျသပျ ကိုငျတှယျနေ တာမွငျနရေတယျ….. “ခြာတိတျ…..ဘောငျးဘီလေးကိုပေါငျလယျလောကျထိခြှတျလိုကျ” ကမြကိုကွီးပွောသလိုဘောငျးဘီကို ပေါငျလညျလောကျထိခြှတျလိုကျတယျဆိုရငျဘဲ….ကမြဖငျသားဖှေးဖှေးလေးနဲ့….ဖငျကွားထဲကစောကျပတျလေးကကိုကွီးကိုဖိတျ ချေါနပေီဆိုတာသိလိုကျမိတယျ…….ကိုကွီးကထိုငျခုံကနကေမြနားလာပီးကမြဖငျသားတှကေိုပှတျသပျလိုကျ….ဖငျသားနှဈဖကျကို ဖွဲလိုကျစလေို့ကျလုပျရငျး…..ဖငျကွားထဲကနောကျကိုပွူးထှကျနတေဲ့ကမြစောကျပတျလေးကိုယကျတော့တာပါဘဲ…..ကမြဖငျကွီး ကိုဟိုရမျးဒီရမျးလုပျရငျးကနတေအငျးအငျးညီးညူနမေိတာပေါ့….\n“ခြာတိတျခံခငျြပီလား” “ဟုတျ…ခံခငျြပီကိုကွီးရာ….လိုးပေးတော့နျော…” “ဒီနားမလိုးခငျြဘူးကှာ…ခြာတိတျတို့လငျမယားလိုးတဲ့ကု တငျပျေါမှာလိုးခငျြတာ” “ကိုကွီးသဘောလေ….” “အဲဒါဆိုအခနျးထဲသှား….အလိုးခံဖို့အသငျ့စောငျ့နနေျော….အသငျ့ဖွဈရငျကိုကွီး ကိုချေါလိုကျ” “အာကိုကွီးကလဲ….လှမျးချေါရငျ..သူမြားတှကွေားကုနျးမှာပေါ့”ကမြပွောလိုကျတော့.. “ဖုနျးနဲ့ချေါလေ….သူမြားတှေ မကွားတော့ဘူးဟလား”အဲလိုထူးထူးဆနျးဆနျး….အသဈအဆနျးတှနေဲ့ကမြကို….စိတျလှုပျရှားစတော…ကိုကွီးတဈယောကျပဲရှိတယျလေ…။ ကမြလဲ….ကုနျးနရောကအသာထပီး…..အိပျခနျးထဲကိုဝငျသှားလိုကျတယျ….အခနျးထဲရောကျတော့…အဝတျအစားတှအေကုနျခြှတျပီး…..အသငျ့ဖွဈတာနဲ့ဖုနျးယူပီး…… ကိုကွီးကိုဖုနျးချေါလိုကျတယျ…..တဈအိမျထဲ….အိမျရှခေ့နျးနဲ့…အိပျခနျးဖုနျး ဆကျရတာ…ရီတော့ရီခငျြတာ….ပီးတော့စိတျထဲလဲတဈမြိုးကွီး…..အလိုးခံဖို့အသငျ့ဖွဈတာကို ကိုယျ့လိုးမဲ့သူကိုလှမျးပွောရမှာဆို တာကလဲ…..စိတျကိုပိုထစသေလားဘဲ….. “ခြာတိတျလေး….အသငျ့ဖွဈပီလား”ကိုကွီးကဖုနျးကိုငျရငျးမေးသံတဈဆကျထဲထှကျ လာတယျ… “ဟုတျကိုကွီး…အသငျ့ဖွဈပီကှာ….လာခဲ့တော့…” “ဘာအသငျ့ဖွဈတာလဲခြာတိတျလေးရာ…” “ကိုကွီးအလိုးခံဖို့ အသငျ့ဖွဈနပေီ….နျောကိုကွီးလာခဲ့တော့” “ဘာလုပျလာရမှာလဲ..ပွောလေ” “ဖွူကိုလာလိုးပါတော့ကိုကွီးရယျ….ဖွူလကေိုကွီး အလိုးခံဖို့အသငျ့ဖွဈနပေီ“ကမြအဲလိုပွောလိုကျတာနဲ့တငျ…ပီးခငျြခငျြဖွဈသှားတာအံ့သွမိတယျ….လိုးတောငျမလိုးရသေးဘူး\n“ခဈြတယျခြာတိတျရာ…ပွနျချေါပါ့လားအဲလိုလေး…အရမျးနားထောငျကောငျးလိုနျောခြာတိတျ”ကိုကွီးအသံကတုနျရီနပေီး… တကယျဖီးဖွဈနတောသိသာတယျ…ကမြလဲအရမျး ထကွှနပေီဆိုတော့… “ကိုကွီး…ဖွူကိုလားလိုးပေးတော့နျော…ဖွူစောကျ ပတျလေးကိုကိုကွီးလီးနဲ့လာလိုးပေးပါတော့….ဖွူအရမျးခံခငျြနပေီး…”ကမြပွောရငျးကိုယျ့စောကျပတျလေးကိုယျပှတျလိုကျ မိတဲ့ အထိပါဘဲ….. ကိုကွီးဝငျလာပီးကုတငျဘေးမှာရပျကာ ကမြကိုယျလုံးတီးလေးနဲ့ပကျလကျအိပျနတောကိုကွညျ့ပီး…..သူ့ အဝတျအစားတှခြှေတျလိုကျတယျ….ပီးတော့ကုတငျပျေါကိုတကျလာ ပီးကမြပေါငျကွားမှာနရောယူရငျးကမြပေါငျနှဈခြောငျးကိုမ လိုကျတယျ….“ခြာတိတျ…လိုးမယျနျော” “အငျး…လိုး…လိုးပေးကှား” “ခြာတိတျကိုယျ့လီးကွီးကို…ခြာတိတျစောကျပတျဝမှာတေ့ ပေးပါ့လား….”ကမြစိတျတှအေမွငျ့ဆုံးကိုပေါကျကှဲထှကျသှားပါပီ…ခေါငျးသှကျသှကျညိမျ့ရငျး…..ကိုကွီးလီးကွီးကိုလှမျး ကိုငျ ကာ…ကမြစောကျပတျဝလေးမှာတပေ့ေးလိုကျပါတယျ…..\n“အား…အငျး….ဝငျတယျ…ကိုကွီး…ဝငျလာပီးဖွူစောကျပတျထဲကို…ကိုကွီးလီးကွီးအားးးးးးးးးး”ကမြစကားလုံးတှေ…ညီးညူ သံတှနေဲ့အတူ……စောကျပတျကိုလဲကော့ပေးလိုကျ မိပါတယျ…. ကိုကွီးရဲထုံးစံအတိုငျးစလိုးပီဆိုကထဲက…..ဖွေးဖွေးမှနျမှနျနဲ့ တဈခကျြခွငျး…..နောကျမွနျမွနျ…နောကျစောငျ့လိုကျ….နညျးမြိုးစုံနဲ့မရပျမနားလိုးပေးနတောပေါ့…………..။ ကမြလဲကာမအရာ သာရဲ့ အနိမျ့အမွငျ့……အပူအအေး…စတဲ့ခံစားမှုတှကေို….ရငျခုံလှိုကျမောစှာခံစားရငျး…..အောကျကနစေညျးခကျြညီညီ….ညီ လိုကျ..အျောလိုကျ….. ကော့လိုကျ…ကားလိုကျခံနမေိပါတော့တယျ………။ ကမြ ၃ ခါလောကျပီးလို့…ကိုကွီးလီးမှာလဲကမြစောကျ ရဖွေူဖွူပွဈပွဈတှေ…..ပပှေနပေါပီ….ကမြလဲမောဟိုကျတုနျရီနပေီး….တဈကိုယျလုံး….နုနျးခြီလိုကျမောနပေီလေ… “ခြာတိတျ လေး…..လရညျတှလေိုခငျြပီလား”ကိုကွီးက မှနျမှနျလိုးနရေငျးကနလှေမျးမေးလာတော့…ကမြလဲခကျြခငျြးဘဲ…. “လိုခငျြပီ…ကို ကွီး…ဖွူစောကျပတျထဲကို..လရညျတှပေနျးပေးပါတော့…“ “ကိုကွီးဖွူစောကျပတျကို…လိုးရငျးပနျးထညျ့ပေးနျော….“အား….ကို ကွီး………အငျးးးးးး ကိုကွီးကအလဈအငိုကျတိုကျခိုကျလိုကျသလို……ကမြပွောနတေုနျးမှာဘဲ….သူလရညျတှကေို…..ကမြစောကျ ပတျအတှငျးထဲ….ပနျးထညျ့လိုကျသလို….လိုးခကျြတှကေလဲ အငျနဲ့အားနဲ့ပွငျးပွငျးထနျထနျလိုးလိုကျပါတော့တယျရှငျ……….။ကြ မဟာကိုကွီးရဲ့တဈခါနဲ့တဈခါ….မရိုးနိုငျသော…ဆနျးသဈမှုတှေ…….ရငျခုနျထိတျလနျ့မှုတှနေဲ့အတူဖွဈပျေါလာတဲ့….ကာမစိတျကို သဘောကမြိနပေါပီ…။\nကိုကွီးဟာနညျးလမျးတှေ….စိတျကိုဖမျးစားမှုတှဟော…တဈခါနဲ့တဈခါမတူရအောငျ…မမွဲမထငျမှတျထားတဲ့စိတျခံစားမှုတှကေို ပေးနတေုနျးပါဘဲ…….။သာယာမိတာအမှား လားအမှနျလဲမဝခှေဲတတျအောငျပါဘဲ……။ ဒီနကေို့မြိုးအိမျမှာနားတဲ့ရကျဆို တော့…..နလေ့ညျအေးအေးဆေးဆေး…လငျမယားနှဈယောကျအိမျရှမှေ့ာအသုပျစားရငျး….. TV ထိုငျကွညျ့နတောပေါ့…..။ နေ့ လညျ ၁ နာရီလောကျမှာကိုကွီးအိမျကိုရောကျလာတယျ….ထုံးစံအတိုငျး….သူအလုပျတှနေဲ့သူ…စားပှဲမှာအလုပျမြားနတော ပေါ့………..။ ကိုမြိုးလဲဘေးကနကေိုကွီးအလုပျတှကေို ကူလုပျပေးနတောနဲ့…..ကမြလဲ ကိုရီးယားဇာတျလမျးတှဲလေးဆကျကွညျ့ နလေိုကျပါတယျ………..။ ကမြဇာတျကားသာကွညျ့နရေတယျ……စိတျက ကိုကွီးစီမှာရောကျနတောလေ…..ကမြကိုယျကမြ လဲ….စဉျးစားလို့မရဘူးဖွဈနတေယျ…..ကမြအသကျအရှယျ….ကမြအနေ အထားက…….အခုမကွီးမဝကျသကျပေါကျတယျပွောရ မလား…….ဒုတိယအရှယျရောကျမ….ပထမဝဒေနာကိုခံစားမိတယျပွောရမလား…….ဘယျလိုပွောရမယျမှနျးမသိ တော့ပါဘူး ရှငျ….။ ကိုကွီးနဲ့ကိုမြိုးကတော့…..အလုပျကိုယျစီနဲ့အလုပျမြားနတောပေါ့…..ကိုမြိုးက…ကမြကိုကြောခိုငျးထားပီး….ကိုကွီးက မကျြနှာခငျြးဆိုငျအနအေထားပါ…။\nကမြ….ဇာတျကားကွညျ့လိုကျ….ကိုကွီးကိုလှမျးကွညျ့လိုကျနဲ့…..ဗြာမြားနတေုံး….ကိုကွီးထ လာတာတှလေိုကျတယျ…..ကမြလဲခပျတညျတညျဘဲဇာတျကားကိုအာရုံစိုကျနေ သလို……TV ကိုဘဲမကျြတောငျမခတျကွညျ့နေ တာပေါ့…..ကိုကွီးက….ကမြရှကေ့ စကျတီစားပှဲပျေါတငျထားတဲ့….ဆားငနျစဘေူ့းလေးထဲက….ဆားငနျစလေ့ေးတှကေို…… အသားမြားတဲ့အလုံးလေးတှရှေေးရငျး….ကမြမကျြနှာကိုစိုကျကွညျ့နတော…ကမြ…မကျြလုံးဒေါငျ့ကနမွေငျနရေတယျ…..ခဏနေ တော့….ကိုကွီးလကျထဲကစာရှကျပိုငျးလေး တဈခု….ကမြရငျခှငျထဲပဈပေးပီး…..အလုပျစားပှဲကိုပွနျသှားတယျ….ကမြ…ကိုမြိုးကို လှမျးကွညျ့လိုကျတော့…..ကမြကိုကြောပေးရငျး….အလုပျတှဆေကျလုပျနတေယျ….. ဘာမသိလိုကျပုံမရဘူး…..ကမြလဲကိုကွီး ပဈခသြှားတဲ့စာရှကျပိုငျးလေးကိုအသာပေါငျကွားထဲဖွညျကွညျ့လိုကျတော့……ခြာတိတျ…လှမျးတယျ….အောကျစလှတျပွ……တဲ့။\nကမြ..မကျြလုံးပွူးသှားတယျ….ခကျြခွငျးကိုကွီးကိုလှမျးကွညျ့လိုကျတော့…ကိုကွီးကအေးအေးဆေးဆေးဘဲ…..ဆားငနျစစေ့ား ရငျးအလုပျလုပျကာ….ကမြကိုလှမျးကွညျ့နေ တယျ…..ကမြဘယျလိုလုပျရမလဲ…..ကမြစောကျဖတျလေးကို….အကွိမျမြားစှာလိုး လိုကျ…..ယကျလိုကျ…..လုပျနတေဲ့ကိုကွီးက……ကမြဟာလေးကိုအောကျစလှတျပွခိုငျး နတော…ထူးဆနျးမနဘေူးလား….. ကမြ ဘယျလိုလုပျရမလဲတှေးနမေိတယျ…….အောကျစလှတျပဲပွရမလား….ဟငျ့အငျးလိုခေါငျးရမျးပွလိုကျရမလား……အောကျစလှတျ ပွတုနျးကိုမြိုးနောကျလှညျ့ ကွညျ့လိုကျရငျကော….အို….ကမြအတှေးမြားစှာနဲ့…..ရငျတှဆေူပှကျနတောပေါ့….အဲဒါကိုကွီးရဲ့ ထူးခွားခကျြပါဘဲ…..ဘယျလိုအခြိနျ…ဘယျလိုပုံစံနဲ့ကမြကို…..အံ့သွ… ထိတျလနျ့….ရငျခုနျစမေလဲဆိုတာမသိနိုငျ အောငျ…..ထူးဆနျးတဲ့ရငျခုနျသံတှပေေးတတျတဲ့သူပါ…..။ ကိုကွီးက…တဈခကျြတဈခကျြ…ကမြကိုလှမျးကွညျ့ရငျး…..သူ့ မကျြလုံးတှကေ…ကမြပေါငျကွားကို…လှမျးကွညျ့လိုကျ…ကမြမကျြနှာကိုကွညျ့လိုကျနဲ့………… စောငျ့နသေလိုလုပျနေ တော့….ကမြဟာ….နောကျဆုံး…..ကိုမြိုးအခွအေနအေကဲခတျရငျး……ပေါငျလေးတဈခြောငျးကိုထောငျပီး…..ဂါဝနျလေးကို အောကျစလှတျပေး… လိုကျတယျ……ကိုကွီးနရောကနလှေမျးကွညျ့ရငျ…ရှငျးရှငျးလငျးလငျးမွငျသာတဲ့အနအေထားပါ…..ကမြ အောကျစလှတျပွလိုကျတော့….ကိုကွီးကနှာခေါငျးရှုံ့ရငျး……… ခေါငျးကိုမသိမသာရမျးပွတယျ…ဟုတျတယျလေ….ကမြ အောကျခံဘောငျးဘီကွီးနဲ့ကို….သိတာပေါ့…..ကမြလဲစခငျြစိတျပျေါလာပီး…..ကဲမှတျပလားဆိုတဲ့မကျြနှာပေးနဲ့ ပွုံးစစပွနျကွညျ့ ပလိုကျတယျ……။ကိုကွီးကမကျြနှာရိပျမကျြနှာကဲနဲ့ဘောငျးဘီသှားခြှတျဖို့လုပျပွတော့….ကမြလဲ…..ခေါငျးရမျးပွလိုကျတယျ……။\nကိုကွီးကစားပှဲအောကျ ကနေ…ကမြကို….လကျသီးဆုပျပွတယျ…..ကမြလဲလြှာထုတျပွလိုကျတာပေါ့…..ကိုကွီးတို့အလုပျစားပှဲ ကအမွငျ့….ခါးစားပှဲ…ကမြဆကျတီကအနိမျဆိုတော့………….. စားပှဲအောကျကနကေိုကွီးလုပျပွတာမွငျနရေတာပေါ့….ကိုမြိုး ကနမေမွငျဘူးလေ…..။ကိုကွီးကအလုပျကိုပွနျဆကျလုပျရငျး…..ကမြကိုသှားဖို့မေးငေါ့ပွလိုကျ…….စားပှဲ အောကျက နေ…..လကျသီးထောငျပွလိုကျလုပျနတောကို..ကွညျ့ရငျးရီနမေိတယျ…အဲအခြိနျမှာဘဲကိုကွီးက…..သူ့ပုဆိုးကိုပေါငျရငျးထိလှနျ တငျလိုကျပီး……..စားပှဲ…. အောကျကနေ….လီးကွီးကိုထုတျပွလိုကျတော့….ကမြထိုငျရမလို….ထရတော့မလိုဖွဈသှားတယျ…… ကိုမြိုးမမွငျနိုငျမှနျးသိပမေယျ….ကမြစိတျထဲမှာကိုမြိုးသိသှားရငျ ဆိုတဲ့အတှေးနဲ့ထိတျလနျ့နမေိတယျ…..ကိုကွီးက….သူ့လီးကွီးကို လကျတဈဖကျနဲ့ပှတျပွရငျး…အပျေါဘကျကတော့အလုပျကိုဟနျမပကျြလုပျနတေယျ………………။\nနောကျတော့…ကမြလဲကိုမြိုးမသိနိုငျတာသခြောတော့….ကိုကွီးလီးကွီးကိုငေးကွညျ့နမေိတယျ….ဒီလီးကွီးနဲ့ငါ့ကိုလိုးတာပါ့လား ဆိုတဲ့အသိကလဲ….စိတျကိုထကွှလာ စတေယျလေ…..။ပွောရရငျ….ကမြအလိုးသာခံတာ….ကိုကွီးလီးကို သသေခြောခြာ…..စစေ့စေ့ပျစပျအခုလိုမကွညျ့ဖူးဘူး…..အခုလိုမွငျရတော့စိတျထဲ့ပိုထကွှလာသလို စောကျဖုတျလေးဟာလဲ….မို့ ဖောငျးပီး…အရညျတှစေိမျ့ထှကျလာတယျ….။ ကိုကွီးက လီးကွီကို ဆပျခနဲဆပျခနဲ…..လှုပျပွလိုကျခြိနျမတော့….ကမြစောကျပတျ လေးထဲက စဈခနဲ့စဈခနဲ့….ကငျြသှားပါတယျ……ကမြထိုငျရာကနထေပွီးအခနျးထဲဝငျသှားမိတယျ…..ပီးတော့အောကျခံဘောငျးဘီ လေးကိုခြှတျပီး…..ဂါဝနျလေးကိုသသေပျ….. အောငျပွနျလုပျပီးပွနျထှကျလာခဲ့တယျ…..အခနျးထဲကထှကျလာ ရငျး….ကိုကွီးမကျြနှာကိုလဲ….ရမကျခိုးတှပွေညျ့နတေဲ့ကမြရဲ့မကျြလုံးတှနေဲ့စိုကျကွညျ့ရငျး……………. စောစောကထိုငျတဲ့နရော ထကျ…ရှပေို့ကပြီး….ကိုကွီးနဲ့ပိုနီးတဲ့ခုံလေးကိုပွောငျးထိုငျလိုကျတယျ……..ကိုကွီးမကျြဝနျးတှဟော….မြှျောလငျ့ခကျြတှနေဲ့ အရောငျတောကျ နသေလို…..ရီဝပေီးကမြပေါငျဂှကွားကိုစိုကျကွညျ့နတောပေါ့……ကမြပေါငျလေးကိုထောငျပီး….ဂါဝနျအောကျစ လေးကိုလှပျလိုကျတယျဆိုရငျဘဲ……စောကျပတျလေးဟာ ပေါငျဂှကွားမှာ…….ဟဟလေးပျေါထှကျလာတာပေါ့…..ကမြစောကျ ပတျလေးကိုလကျနဲ့ပှတျပွရငျး…..ကိုကွီးလီးကွီးကိုလဲ….စိုကျကွညျ့နမေိတယျ…….။ကိုကွီးလီးကွီး တဆပျဆပျတောငျနေ သလို…..မကျြလုံးတှကေလဲ…..ကမြစောကျပတျလေးစီကနမေခှာတနျးကွညျ့နတော…..ကမြရငျတှတေဒိုငျးဒိုငျးခုံရငျးတှမွေငျနရေ ပါတော့တယျ….။ကိုကွီးလီးကွီးကိုကွညျ့ရငျး…..ကမြကိုယျ့စောကျပတျလေးကို…ပှတျရတာအရသာတဈမြိုးဘဲ…..ရငျတှလေဲခုနျ သလို…..ဖီးလဲအရမျးတကျတာဘဲ……….။\nကိုကွီးလဲကမြစောကျပတျလေးကိုလှမျးကွညျ့လိုကျ….စားပှဲအောကျကသူလီးကွီးကိုပှတျလိုကျလုပျနတေယျ……ခဏနတေော့ကို ကွီးက….။ “ကိုမြိုး….ငါးကငျသှားဝယျကှာ….စားရအောငျ….ခလေးလဲတခါထဲကွိုလာခဲ့” “ဟုတျဆရာ…သှားလိုကျမယျ”လိုခိုငျး သံကွားလိုကျတယျ….ကမြလဲထောငျထားတဲ့ခွတေောကျကိုအောကျခပြီး….ဇာတျကားကွညျ့နလေိုကျတယျ….။ “ဖွူ…ကိုသားကွို ရငျးငါးကငျသှားဝယျမလို…ဘာမှာအုနျးမလဲ”လိုမေးရငျးသူအပွငျသှားဖိုထလာတာပေါ့….ကမြလဲ….အခုမသူတို့ဖကျလှညျ့ကွညျ့ ဖွဈသလိုပုံစံနဲ့……. “မမှာတော့ဘူး….ငါးကငျကကွာမှာ…သားကိုကွိုတာနောကျကနြအေုနျးမယျ”လိုပွောလိုကျတယျ….။ “မီပါ တယျ….ငါးကငျက ၁ နာရီလောကျကွာတာ…အေးဆေးပါ…အာဆိုသှားပီနျောမိနျးမ..”“ဟုတျကို….ဖွေးဖွမေောငျးနျော….” “အေး ပါစိတျခြ…”လိုပွောရငျးကိုမြိုးထှကျသှားတာ…အိမျပေါကျဝထိလိုကျပို့ရငျးကွညျ့နလေိုကျတယျ…..ကိုမြိုးဆိုငျကယျနဲ့အပွငျကို ထှကျသှားတာသခြောတော့မှ အခနျးထဲပွနျဝငျလာပီး….စောစောကခုံလေးမှာထိုငျဖို့အသှား…..ကိုကွီးက “ခြာတိတျလာ ခဲ့….စောကျပတျယကျခငျြနပေီ…”လိုကိုကွီးလှမျးပွောသံကွားလိုကျတယျဆိုရငျ….တုနျကနဲ့ဖွဈသှားပီး….ကိုကွီးဘကျလှညျ့ကွညျ့ ရငျးသူအနားကို လြှောကျသှားမိတာပေါ့…..။ အနားရောကျတော့….ကိုကွီးကထိုငျနရောကနကေမြကိုမော့ကွညျ့ရငျး…..သူ့လြှာ ကွီးကိုထုတျပွလိုကျတယျ….ပီးတော့ကမြကိုခါးကနသေိုငျးဖကျထားရငျး……. ဖငျသားတှပှေတျလိုကျ….ဂါဝနျပျေါကနစေောကျပတျ လေးကိုပှတျလိုကျလုပျနတေယျ……ကမြမကျြလုံးလေးမှိတျ….ခေါငျးလေးမော့…ပေါငျလေးကားရငျး……… နဈမြောနမေိတာ ပေါ့……\n“ခြာတိတျ….ကာဝနျလှနျပေးကှာနျော…”တဲ့… ကမြမတျတပျရပျရငျးကနေ…..ဂါဝနျကိုလှနျပေးလိုကျတယျဆိုရငျဘဲ….ကို ကွီးကထိုငျခုနျပျေါကနအေောကျကိုဆငျးဒူးထောကျထိုငျရငျးကနေ….ကမြစောကျပတျ လေးကိုပှတျသပျရငျး…..ပေါငျတှကေိုနမျး လိုကျ…..ဆီးခုံလေးကိုနမျးလိုကျလုပျနတောပေါ့….ကမြအရမျးဟော့နပေီဆိုတော့…..ပေါငျတှကေိုကားပီးခွဖြေားထောကျ ကာ…..ကိုကွီးခေါငျးကိုကိုငျပွီး…စောကျပတျနဲ့သူမကျြနှာအပျပေးလိုကျတယျ…..ကိုကွီးကမြစောကျပတျလေးကိုဖွဲရငျး….အစေ့ လေးကိုယကျလိုကျ….အကှဲကွောငျး လေးကိုအောကျခွကေနအေထကျထိယကျလိုကျ…..အစလေ့ေးစုပျပေးလိုကျနဲ့….နညျးမြိုးစုံ အောငျသုံးပီးယကျပေးနပေါတော့တယျ…. “အား…အငျး…ကိုကွီး…အားရှီး….အငျး…” ပလပျ….ပလပျ “ရှီး…အား…အငျး…ကို ကွီးရာ…အား….” “အငျး…အ….အ..အငျး….မရ…အ…မရရှီးး….မရတော့ဘူး” “အားးးး…..မရတော့ဘူးကိုကွီး…အ…ဖွူမနနေိုငျ တော့ဘူး…”ကမြတကယျမရတော့ဘူး….ကိုကွီးကိုအောကျစလှတျပွကထဲက….အရမျးဖီးတကျနပေီလေ………. အခုလိုစောကျ ပတျအယကျခံလိုကျရတော့…..အမွငျ့ဆုံးပေါကျကှဲမှုဖွဈပီပေါ့…. “ဘာမရတာလဲခြာတိတျ….ပလပျ”ကိုကွီးက မေးလဲမေး… စောကျပတျကိုလဲသူ့လြှာအပွားလိုကျကွီးနဲ့ယကျတငျလိုကျတော့….ကမြလဲ….. “အား….အလိုးခံခငျြပီ…..ကိုကွီးလိုးပေးတော့… ဖွူစောကျပတျကိုလိုးပေးပါတော့…အား”ကမြပွောလဲပွော…..သူခေါငျးကိုလဲတှနျးလှတျကာ…ကမြနောကျကို ဆုတျပလိုကျ တယျ….ဟုတျတယျကမြ…မရတော့ဘူး…..အရမျးခံခငျြနပေီလေ…..။\nကိုကွီးကထိုငျရာကနထေပီး…ကမြ မကျြနှာလေးကို…မေးက နကေိုငျမော့ နှုတျခမျးတှကေိုမြှငျးပီးစုပျလိုကျတယျ…ပီးတော့မ “မရမျးခံခငျြနပေီလားခြာတိတျ…” “အား….ခံခငျြတယျကှာ…ကို ကွီးရာ…အရမျးအလိုးခံခငျြတယျ…” “အာဆို….အခနျးထဲကိုသှား….ကုတငျပျေါမှာဂါဝနျလေးလှနျပီး…ဖငျကုနျးနဟေုတျပလား” “ဟုတျ….ကုနျးပေးမယျ…ကိုကွီး”ကမြသှားဖို့အလုပျမှာ….လကျကိုဆှဲထားတော့….ကမြသိတယျလေ…ကိုကွီးရဲ့အကငျြ့ကို….. “ကို ကွီးလိုးတာခံဖို့….ဖွူအခနျးထဲကိုသှားမလိုနျောကိုကွီး….ဖွူကိုလာလိုးပေးနျော…ဖွူဖငျကုနျးပီးကိုကွီးလာလိုးတာစောငျ့နေ မယျ”လိုးပွောလိုကျတာပေါ့…… အဲတော့မှကိုကွီးကဆှဲထားတဲ့လကျကိုလှတျရငျး…..ကမြကိုရီဝတေဲ့မကျြလုံးတှနေဲ့စိုကျကွညျ့နေ တယျ…ကမြလဲခပျသှကျသှကျလေးအခနျးထဲကိုဝငျလိုကျပီး…ကုတငျပျေါတကျ….ဂါဝနျလေးလှနျဖငျလေးကုနျးရငျး…..ကိုကွီးဝငျ လာပီးလိုးမဲ့အခြိနျကို….ရငျခုနျစှာစောငျ့နတောပေါ့….ခဏနတေော့…ကိုကွီးအခနျး ထဲဝငျလာတာသိလိုကျပီး…..ကမြဖငျတှကေို နောကျကနေ…ပှတျသပျရငျးဖငျပေါကျလေးကိုလဲ……လကျနဲ့ဝလုံးဝိုငျးသလိုလုပျပေးနတေယျ….ကမြဖငျကွီး ဟိုရမျးဒီရမျးနဲ့…..ညီး ညူရငျး…..ငနျ့လငျ့စှာစောငျ့စားနတောပေါ့….။\nကိုကွီးကမြဖငျကိုစိတျကွိုကျပှတျသပျပွီး…..ဖငျကွားထဲကနေ…နောကျကိုပွူးထှကျနတေဲ့ကမြစောကျပတျဝလေးကို….သူ့လီးဒဈကွီးတော့လိုကျတဲ့အခြိနျမှာ လီးကွီးရဲ့အနှေးဓါတျဟာ…..စောကျပတျဝကနတေဈကိုယျလုံးကို…လှမျးခွုံသှားသလိုခံစားလိုကျရ တယျ……. ဗွဈ….ဗွဈ…. “အ….အငျးးးးးးး….အား….ဝငျတယျ…ကိုကွီးရာ…အငျး”ကမြဝငျလာတဲ့ကိုကွီးလီးရဲအရသာကို….ခံစား ရငျးပါးစပျကလဲ…အျောဟဈနမေိတယျ………….။ ကိုကွီးက…ကမြဖငျသားကွီးတှကေိုဖွဲရငျး…လီးကွီးကို….အသှငျးအထုတျမှနျ မှနျလုပျရငျး…..စလိုးနပေါပီ….ကမြလဲ…..သူလိုးခကျြတှကေပေးတဲ့…….. အရသာကိုခံစားရငျး…..အသံမြိုးစုံထှကျကာ….ညီညူ နတောပေါ့…. “အား…အငျး…အား…” “……ရှတျ…..ပွှတျ……ဖှတျ……ဖတျ…..” “…….ဖှတျ….ပွှတျ……ပလှတျ…..ဖှတျ….”ကို ကွီးလီးကွီးကို……တဖွညျးဖွညျးခငျြး တထဈခငျြးထညျ့လာလိုကျတာနောကျဆုံး….ကမြစောကျပတျလေးထဲကို အဆုံးကိုရောကျ လာပါတော့တယျ။…ကိုကွီးလီးကကွီးမားတုတျခိုငျရှညျလြှားတော့…အရမျးအရသာရှိပွီး…ခံရတာအပွညျ့အသိပျနဲ့အရမျးကောငျး တယျ… “ အို….ကောငျးလိုကျတာ…..ဆောငျ့ပါ….တအားဆောငျ့ပေးစမျးပါ……..ဆောငျ့ ဆောငျ့…အငျး…….အီး………”လိုကမြညီး ညူရငျး…တောငျးခံနမေီတာပေါ့ “ ဖှတျ…ဖတျ..ဖတျ…ဖုတျ…ဖှတျ…ဖတျ…ဖတျ…ဖှတျ…အငျ့ ဟငျ့ ဟငျ့….” “ အားပါးပါး…ရှီး…” “ကောငျးလားဖွူလေး…ခြာတိတျ…အား..အငျ့အငျ့”ကိုကွီးကအားရပါးရငျစောငျ့လိုးရငျး….ကမြကိုလှမျးမေးလာတယျ “အား… ကောငျးတယျ….ထိတယျကိုကွီး…လိုးကှား….လိုးပါဖွူကို….အား”ကမြကိုလိုးနတောမှနျးသိပမေယျ….ထပျထပျတောငျးခံမိလောကျ အောငျကောငျး နတေော့…ကမြနှုတျကနေ….တတှတျတှတျရရှေတျရငျး…ပွောနမေိတာပေါ့….\n“ ဘှပျ….ဘှပျ….ပလှတျ….” “ ဘု…ဗွဈ….” “ အား….ကြှတျကြှတျ..ကြှတျ..” “ ဘု…ဗဈြ…ဗဈြ….”အား…ကမြအရမျးကောငျးနေ ပီ…..ဘယျလိုကောငျးတယျဆိုတာတောငျပွောမပွတတျအောငျပါဘူး….. “ တစောငျးကှေးပွီး လိုးကွရအောငျ…နျောခြာတိတျ”ကို ကွီးကကမြကို…..ဖငျကုနျးလိုးနရေငျးကနပွေောလာတော့…..ကမြလဲ…အငျးလိုတုနျ့ပွနျရငျး……. ကိုကွီးလီးအခြှတျကိုစောငျ့နေ လိုကျတယျ….ကိုကွီးကဖငျသားတှကေိုပှတျနရေငျးကနဖွေေးဖွေးခငျြး…လီးကွီးကိုစောကျပတျထဲကနထေုတျလိုကျတယျ….။ ကြ မတစောငျးလေးကုတငျပျေါအိပျလိုကျတာပေါ့……။ “ဂါဝနျခြှတျလိုကျတော့လခြောတိတျ…အကုနျခြှတျလိုးခငျြတာ…..”ကိုကွီးက တောငျးဆိုလာတော့…ကမြလဲဂါဝနျကိုခြှတျ…ဘရာကိုခြိတျဖွုတျခြှတျပီး…. ကိုယျတုံးလုံးလေး…တစောငျးအိပျလိုကျတယျ……ကို ကွီးက…ကမြနောကျကနေ…..ကပျပီး…ခပျကှေးကှေးလေးအိပျလာတယျ…စတီးဇှနျး(၂)ခြောငျး ထပျထားသလိုပေါ့………ပီး တော့…ကမြဖငျသားအပျေါခမျြးကိုလကျနဲ့ဆှဲဖွဲရငျး….သူလီးကွီးကိုကမြစောကျပတျထဲသှငျးလိုကျတယျ……………….။ ကမြဖငျကို နောကျကော့ပေးရငျး….ဝငျလာတဲ့လီး…အဝငျဖွောငျ့အောငျအလိုကျသငျ့လေးနပေေးလိုကျတာပေါ့………………။လီးကွီးဝငျလာ လိုကျတာ ကမြဖငျကွားထဲကိုကွီးဆီခုနျထိသှားမရပျသှားတယျ…..။ကမြနောကျကနေ…..ကိုကွီးနို့တှကေိုဆှဲရငျး….လိုးစောငျ့ပါ တော့တယျ….စောငျ့ခကျြကလဲ ပွငျးထနျသလို…..ကမြလဲဖငျကိုနောကျပွနျကော့ရငျး…အလိုးခံနမေီတယျ…..ကိုကွီးလီးကွီးရဲထိ ရောကျမှုက….တစောငျးလိုးတဲ့အခါပိုသိသာတယျ… ကမြဖငျသားတှနေဲ့ကော…ပေါငျတှပေါညှပျထားတော့……စောကျပတျထဲကို လီးဝငျထှကျတိုငျး…ပှတျတိုကျမှုအားကပိုသိသာတယျ……။\n“ ဗဈြ….ဘု ဘု…ဘှပျ..” “ အား…ကြှတျကြှတျ….ဟငျ့…” “ခြာတိတျ…ပီးမယျ….အား…နျော…အ….အ..” “အငျး…ပီးလိုကျတော့… အား….ကိုကွီးလရတှေေ…လိုးပီးဖွူစောကျပတျထဲပနျးထညျ့ပေးပါ…အား…”ကမြအျောဟဈနတေုနျးမှာပဲ……………….။ “အငျး..အား…ရော့ခြာတိတျ…ကိုကွီးလရတှေယေူ…အငျ့…အား…အငျ့” “အား…အ…အား…ကိုကွီးအားးးး” ကိုကွီးလရတှေေ ဟာ…အရှိနျအဟုနျနဲ့ကမြစောကျပတျထဲပနျးထညျ့လိုကျတာ…နှေးကနဲ့ဖွဈသှားရငျး…..ကမြလဲဟိုးအမွငျ့ကွီးကပွုကလြာသလို… ရငျထဲအေးကနဲ့ဖွဈကာ….အဆုံးအစှနျဆုံးပီးမွောကျသှားပါတော့တယျ….ရှငျ….။\nဒုတိယအရွယ်၏ ပထမဝေဒနာ ( စ / ဆုံး )\nကျနော်နာမည်က ကိုကိုကြီး…..အသက် ၄၀ အိမ်ထောင်ကျဘူးတယ်…..အိမ်ထောင်ကွဲသွားတာ….သားသမီး ၃ ယောက်ရှိတယ်….. လက်ရှိလုံခြုံရေးကင်းတစ်ခုရဲ ခေါင်းဆောင်ပေါ့ကျနော်နေတဲ့မြို့လေးကသိပ်မကြီးတော့….ကင်းစခန်းတခုလုံးမှာလူ ၂၀ လောက်ဘဲရှိတယ်လေ……..တစ်နေ့တော့ ကျနော်တို့ကင်းစခန်းကို နောက်ထပ်တပ်ဖွဲ့ဝင်အိမ်ထောင်သည်မိသားစု တစ်ခုပြောင်း လာတယ်………..အဲမှာကျနော်ဘဝရဲ့ပထမဝေဒနာစတော့တာပေါ့…… ပြောင်းလာတဲ့မိသားစုကိုနေအိမ်လိုင်းခန်းချပေးဖို့ အခက်အခဲဖြစ်တာနဲ့…ကျနော်ယူထားတဲ့ ၂ ခန်းတွဲကို တစ်ခန်းခွဲပေးလိုက်တယ်…….နယ်ကင်းစခန်းဆိုတော့လိုင်းခန်းလဲပေါ ပေါများများမရှိဘူးလေ…………. ကျနော်ယူထားတဲ့ ၂ ခန်းတွဲကလဲ…ကင်းစခန်းဘေးကပ်လျှက်….ကျနော်ရုံးကိစ္စလုပ်ဖို့နဲ့အနားယူဖို ယူထားတာပါ.. ကျနော်က မြို့ထဲမှာအိမ်ရှိတယ်……ကင်းစခန်းထဲမှာက နေ့ဘက်လောက်ပဲနေတာများတယ်လေ……………. အသစ်ပြောင်းလာတဲ့မိသားစုကိုတစ်ခြမ်းခွဲပေးပြီး…ကျနော်ကတစ်ခြမ်းနေလိုက်တယ်………………………..။\nကျမနာမည်ကဖြူစင်ပါ…..အားလုံးကမဖြူလို့ဘဲခေါ်ကြတယ်လေ……….ကျမအမျိုးသားက လုံခြုံရေးဝန်ထမ်း မြန်မာပြည်အနံ့ ပြောင်းရွေ့တာဝန်ထမ်းဆောင်နေရတဲ့သူပေါ့….ကျမတို့မှာသားသမီး ၂ ယောက်ရှိပီး…သမီးအကြီးက သူအဖိုးအဖွားတွေနဲ့ရန်ကုန် မှာနေတယ်….သားအငယ် ကတော့ကျမတို့နဲ့အမြဲလိုက်နေတယ်လေ….သူကအခုမ (၅)တန်း ကျမတို့ဒီမြို့လေးကိုပြောင်းလာ တော့….ကိုကြီး(ဦးကိုကိုကြီး)က လိုင်းခန်းမရှိလို့သူယူထားတဲ့အခန်းကိုတစ်ခန်းခွဲပေးတယ် ကျမတိုကမိသားစု ၃ ယောက်ထဲဆို တော့…အဆင်ပြေတယ်လေ…သူကလဲအိမ်ထောင်မရှိတဲ့သူ….ညဘက်မြို့ထဲကအိမ်မှာ အိပ်တာဆိုတော့အဆင်ပြေတယ်လေ….. ကျမအကြောင်းပြောရရင်…ကျမတို့လင်မယားက…သားလေးမွေးပီးကတည်းက နောက်သားသမီးမရအောင်…..လိင်ဆက်ဆံ တိုင်း ကွန်ဒုံးသုံးရင်သုံး….မဟုတ်ရင်အပြင်ကိုထုတ်ပစ်တဲ့အကျင့်လေးလုပ်ထားတယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့…ကျမက..တားဆေးတွေ နဲ့မတည်လို့….နောက်ပီး ပစ္စည်းထည့်ရမှာလဲကြောက်လို့….အဲလိုနေလာတာ…. သားလေးတစ်သက်လို့ပြောလို့ရတယ်……….\nကျမတို့ဒီကိုပြောင်းလာပီး…ကိုကြီး(ဦးကိုကိုကြီး)ကအစစအရာရာ ကူညီတယ်…ကျမအမျိုးသားကိုလဲနေရာပေးတယ်…… ပြော ရရင်တော့…သူကကိုယ့်ကျေးဇူးရှင်လို့ပြောရမလိုပေါ့နော်…..လိုင်းခန်းတစ်ခုထဲမှာအတူနေတာဆိုတော့ကျန်တဲ့သူတွေထက် ကျမ တို့ကပိုရင်းနှီးတယ်ပြောရမှာပေါ့…….. ဖြူလေးတို့မိသားစုရောက်လာပီး…..ကျနော်အရင်လိုမပျင်းတော့ဘူးပြောရမှာ ဘဲ….ဖြူ လေးနဲ့နေ့ဘက်တွေမှာအတူနေရတာ သူလုပ်ပေးတဲ့ လဘက်ရည်သောက်လိုက်….အသုပ်လေးတွေစားလိုက်နဲ့…တော်တော် ရင်းနှီးလာတယ်…သူကလဲကိုကြီး…ကိုကြီးနဲ့ သူယောကျာင်္းကလဲကျနော်နေရာပေးထားတော့…ပိုဂရုစိုက်တာလဲပါမှာပေါ့…….ဖြူ လေးက သာမာန်ပါဘဲ…မျက်နှာလေးကချောချော ရင်သားကြီးကြီးနဲ့….တင်တော့ပြားတယ်…..ကလေး ၂ ယောက်အမေဆိုပေ မယ့်….ပြုပြုပြင်ပြင်နေတော့….ကြည့်လိုကောင်းတယ်..ဝတ်တာစားတာကလဲ ဆက်ဆီ ကျတယ်….ဘောင်းဘီအပျော့တွေ….ဂါဝန် တွေအမြဲဝတ်တတ်တယ်…သူများတွေလို ထမီတွေဘာတွေ မဝတ်တော့….အမြင်ပိုဆန်းတယ်ပြောရမှာဘဲ….ရင်းနှီးရာက နေ….စိတ်တွေဖောက်ပြန်လာတာကိုယ့်ကိုယ်ကိုသိတယ်………….. ဘာလိုလဲဆိုတော့….ဖြူလေးဘောင်းဘီနဲ့ထိုင်နေရင်……..သူ့ဂွ ဆုံကိုကျနော်ကြည့်မိသလို…..ရင်သားကြီးတော့….အစ်ထွက်နေတဲ့ ဖြူလေးရဲရင်သားတွေကိုလဲ အမြဲကြည့်ကြည့်ပီးဖီးတက်လာ တယ်…….ကျနော်ကပြည်နယ်ရုံးကိုခဏခဏသွားရတော့…ပြည်နယ်က ပြန်လာတိုင်းဖြူလေးတို့သားအမိအတွက်…အဝတ်အစား တွေဝယ်ဝယ်လာတတ်တော့…ကျနော်သွားတိုင်းဖြူလေးက……တခုခုမှာ တတ်တာအကျင့်လို့ဖြစ်နေတယ်လေ……..ကျနော်ဝယ် လာတိုင်းသူနဲ့မတော်တာ…မကိုက်တာကခပ်များများ…..ဆိုတော့သူအတိုင်း အထွာတွေကို ကျနော်ကိုပြောပြောမှာတတ် တယ်……..ကျနော်ဖောက်ပြန်နေတာဖြူလေးကမသိပေမယ်……ကျနော်စိတ်ကတော့ တနေ့ထက်တနေ့ဖြူလေးကိုသိမ်းပိုက်ချင် စိတ်ပိုလာတာကျနော်သိတယ်….\nအပိုင်း(၂)ကျနော်…ကိုကိုကြီး.. ကျနော်ဖြူလေးကိုဘယ်လိုကြံရမလဲဆိုတာစဉ်းစားရင်းက…တစ်နေ့ကျနော်ပြည်နယ်ကိုမနက်ဖြန် သွားရမယ်ဆိုတာသိတာနဲ့ ဖြူလေးအမျိုးသားကို…တောဘက်အလုပ်ကိစ္စတစ်ခုနဲ့ကျနော်ခိုင်းလိုက်တယ်……….အိမ်မှာဖြူလေးနဲ့ ကျနော်ဘဲကျန်ခဲ့တယ်……….. နေ့ဘက်ကျနော်က ဖြူလေးတို့နဲ့လိုင်းခန်းတခုထဲအတူနေတာဆိုတော့….သူယောကျာင်္းမရှိလဲသိပ် တော့မထူးဘူးပေါ့…………………. ခဏနေတော့ကျနော်လဲ……..အပြင်ထွက်ပြီးမြို့ထဲကကျနော်အိမ်ကိုပြန်….ကိုကာကိုလာတစ် ဘူးယူပြီး….ဆေးထိုးအပ်နဲ့အထဲကို….. လိင်စိတ်ကြွဆေးထည့်လိုက်တယ်….ပီးတော့ပေါက်ကိုဖယောင်းနဲ့ပိတ်ပြီး….လိုင်းခန်းကို ပြန်လာခဲ့တယ်……………………………… ကျနော်လိုင်းခန်းရောက်တော့ဖြူလေးကရေမိုးခြိုးပီးအလှတွေပြင်လို့…..သူ့ထုံးစံ အတိုင်း…အောက်ကစပန့်ဘောင်းဘီရှည်ပျော့လေးနဲ့ လှနေတယ်…ကျနော်လဲယူလာတဲ့အအေးဘူးကိုလှမ်းပေးပီး….. “ဖြူလေး ရေ…..ဒီမှာအအေးဖြူဖို့ယူလာတာသောက်လိုက်အုန်း” “အော်ကိုကြီးကလဲ…..ဟုတ်ဟုတ်” ဖြူလေးအအေးဘူးကို…သောက် ရင်း….TV ထိုင်ကြည့်နေတယ်…ကျနော်လဲဆေးတန်ခိုးပြမဲ့အချိန်ကိုစောင့်ရင်း…..ရုံးကိစ္စတွေလုပ် နေတာပေါ့…… ခဏနေတော့ ဖြူလေးချွေးဆေးလေးတွေထွက်ပြီး…..ပေါင်တွေလိမ်လိုက်ကားလိုက်လုပ်နေတာမြင်ရတော့…ကျနော်စဖိုအချိန်ဆိုတာ သိလိုက် တယ်………\n“ဖြူလေး….ကိုကြီးမနက်ဖြန်ပြည်နယ်ရုံးသွားမှာ…ဖြူလေးဖို့ဘောင်းဘီဝယ်ခဲ့မယ်ဟုတ်ပလား” “နေပါစေကိုကြီး…အားနာစရာ” “ဘာအားနာရမှာလဲဖြူလေးကလဲ…..ဖြူလေးအရှည်ဘယ်လောက်ဆိုတာပြောလိုက်အုန်း” “ဟိုတခါလိုမကိုက်ဘဲနေအုန်းမယ်” “ကိုကြီးဘာသာတိုင်းသွားတော့……”လို့ပြောတာနဲ့ကျနော်လဲ…အလုပ်လုပ်နေရာကနေထပြီး…..ဖြူလေးထိုင်နေတဲ့နေရာကို သွားလိုက်တယ်… “ထဖြူလေးဟုတ်တယ်တိုင်းသွားမဖြစ်မှာ….တော်ကြာဟိုတခါလို…မကိုက်ဘဲနေလိမ့်မယ်”လိုပြောပီး….ဖြူ လေးကိုပခုန်းလေးနှစ်ဖက်ကိုင်ပြီး ထူလိုက်တယ်….ဖြူလေးအလိုက်သင့်မတ်တပ်ရပ်လိုက်တော့မှ…ကျနော်လဲမျက်နှာချင်းဆိုင်ရပ် ပီး…… “မှန်းဘယ်လိုတိုင်းသွားရမလဲ….နေအုန်းအောက်ကနေကိုကြီးတောင်ကြည့်မယ်နော်ဖြူလေး” “ရှင်….” “အော် တစ် ထောင်နဲ့ဘယ်နှစ်တောင်ဆိုတာကိုပြောတာ” “အော်ဟုတ်ကိုကြီး”ဆိုပြီး ဖြူလေးက မျက်လုံးလေးကလယ်ကလယ်နဲ့ကြည့်နေ တုန်း…..ကျနော်လဲထိုင်လိုက်ပြီး ဖြူလေးခြေတောက်ကနေ အထက်ကို တစ်တောင်၊ နှစ်တောင်ဆိုပြီးတိုင်းရင်းသူပေါင်လေးတွေ ကို..ကိုင်ရင်းလုပ်နေတော့….ဖြူလေးတုန်ကနဲဖြစ်ပီး….ညိမ်နေတာနဲ့ “ဖြူလေးဟိုဖက်လှည့်လိုက်…”လို့ပြောလိုက်တော့….သူလဲ ဆေးအရှိန်နဲ့ပေါင်းနေတော့…..ဘာမပြောဘဲလှည့်ပေးတယ်….ကျနော်လဲအစ ကနေပြန်ပြီး….တစ်တောင်၊နှစ်တောင်ဆိုပြီးတိုင်း ရင်း…ဖြူလေးဖင်သားလေးတွေကို…ရဲရဲတင်းတင်းကိုင်လိုက်တယ်…………………….\n“အ…ကိုကြီး….ဟို”…..ဖြူလေးတစ်ခုခုပြောဖိုလှည့်အလာ…ကျနော်လဲမတ်တပ်ရပ်ပီး….လှည့်လာတဲ့သူ့မျက်နှာလေးကိုမေးကနေ ကိုင်ပီး နှုတ်ခမ်းတွေကိုငုံစုပ်လိုက်တာပေါ့…………….. ကျမတို့ဒီမြို့လေးကိုရောက်ပီး….ကိုကြီးနဲ့တွေရတာ..ဘုရားမတယ်ပဲ ပြောရမလိုဘဲ….အစစအရာရာအကူအညီရသလို…… ကျမယောကျာင်္းလဲနေရာရတယ်လေ……ပီးတော့…..ကိုကြီးက ကျမတို့သားအမိ ကို…ဂရုစိုက်တယ်….သူလဲအိမ်ထောင်ကွဲမိသားစုရှိဖူးတော့ သားလေးကိုလဲ…..သူသားလိုချစ်ရှာတယ်…..သူပြည်နယ်ရုံးကို အလုပ်ကိစ္စနဲ့သွားတိုင်း….ကျမတို့သားအမိအတွက်…တစ်ခုမဟုတ်တစ်ခု… ဝယ်ဝယ်လာတတ်တယ်…….ဒီနေ့လဲသူပြန်နယ်ရုံး သွားဖို့အလုပ်ရှုပ်နေတာနဲ့…..တောဘက်ကိုကျမယောကျာင်္းတစ်ယောက်ထဲလွတ်လိုက် ရတယ်….အိမ်မှာသူနဲ့ကျမဘဲကျန်ခဲ့တာ ပေါ့……ခဏနေတော့ကိုကြီးအပြင်ထွက်သွားတာနဲ့….ကျမလဲရေမိုးချိုးပီး…..အဝတ်အစားလဲ…. အိမ်ရှေ့မှာ TV ထိုင်ကြည့်နေ လိုက်တယ်….ခဏနေတော့…ကိုကြီးပြန်လာပီး…ကျမဖို့ကျမကြိုက်တဲ့အအေးဝယ်လာတာတွေတယ်…….. သူတိုက်တဲ့အအေး သောက်ပီး….ကျမစိတ်တွေဘာဖြစ်တယ်မသိပါဘူး…..တစ်မျိုးကြီးဘဲ…တစ်ကိုယ်လုံးလဲဖိန်းခနဲရှိန်းခနဲ့နဲ့…………..။။\nအဲလိုဖြစ်နေတုန်းကိုကြီးက….ကျမဖို့ဘောင်းဘီဝယ်ဖို့အရှည်တိုင်းမယ်ဆိုပီး……..နောက်ကနေထိုင်….သူလက်ကြီးနဲ့တစ်တောင် နှစ်တောင် တိုင်းရင်း…ကျမတင်သားတွေကိုဖြစ်လိုက်တဲ့အခါ….ကျမဟိုးအမြင့်ကြီးကိုရောက်သွားသလိုဖြစ်ပီး…..သူ့ကိုတားဖို အလှည့်….သူကထရပ်ပီး ကျမမေးကနေကိုင်ပီး…နှုတ်ခမ်းတွေငုံစုပ်လိုက်တော့…လောကကြီးနဲ့အဆက်ပြန်သွားသလိုကျမခံစား လိုက်ရတာပါဘဲရှင်……။ ဖြူလေးနှုတ်ခမ်းတွေကိုငုံစုပ်ရင်း……ကျနော်ဒူးကွေးလိုက်တယ်….ပီးတော့ဖြူလေးနဲ့စပန်ဘောင်းဘီး အပျော့လေးဝတ်ထားတဲ့ ဖင်ကြားလေးထဲကို….နောက်ကနေကျနော့လီးကြီးထောက်ပေးထားလိုက်ရင်း………..ဖြူလေးနို့တွေ ကို….ဖြစ်ညစ်ရင်းအနမ်းရှည်းကြီးပေး နေတာပေါ့….ဖြူလေးဘာမပြန်မပြောနိုင်ဘဲ…ခေါင်းလေးနောက်လည်ပြန်ရင်း….ဖင်လေး ကိုနောက်ကောက်ပေးလာတာတွေလိုက်ရတယ်… ကျနော်စိတ်တွေအရမ်းဟော့လာတော့….ပုဆိုးကိုချွတ်လိုက်ပီး…လီးကြီးကို ထုတ်ကိုင်….ဖြူလေးဖင်သားလေးနှစ်ခြမ်းကိုလက်နဲ့ကိုင်ဖြဲပီး… လီးကြီးကိုထောက်ထားလိုက်တယ်…… “အ….အင်းးးးး…..” ဖြူလေးမပိမသအသံများသာထွက်ရင်း……ဖင်လေးကိုကော့ကော့ပေးနေတာပေါ့…..စပန့်သားဘောင်းဘီအပျော့လေးဆိုတော့… ဖင်သား တွေရဲ့နူးညံ့မှုကိုအပြည့်အဝခံစားနေရသလို….ဖြူလေးလဲကျနော်လီးအနွေးဓါတ်ကိုသိနေပီလေ…..ကျနော်ဖြူလေးဖင် သားတွေကိုကိုင်ဖြဲ ထားရာကနေလက်တွေကိုရှေ့ဖက်ပို့ပြီး……….ဖြူလေးစောက်ပတ်ကိုဘောင်းဘီပေါ်ကနေပွတ်ပေးလိုက် တော့….ဖြူလေးဒူးတွေညွတ်မလို ဖြစ်သွားတယ်….. ကျနော်ထိန်းကိုင်ရင်းဖြူလေးကို….သူတို့လင်မယားအိပ်တဲ့အခန်းထဲ….နမ်း ရင်း…ပွတ်ရင်း…တွန်းရင်းခေါ်သွားလိုက်တယ်.\nအခန်းထဲကုတင်နားရောက်တော့ဖြူလေးကိုအသာ….တွန်းပြီးကုတင်ပေါ်မှောက်လိုက်တယ်…..ဖြူလေးကုတင်ပေါ်အပေါ်ပိုင်း မှောက်ရင်း….. မှိန်းနေတုန်း…..ကျနော်နောက်ကနေထိုင်ပြီးဘောင်းဘီလေးကိုစွဲချွတ်လိုက်တယ်…..။ “ကိုကြီး…ကိုကြီး…ဖြူ လေ….” “ဖြူလေး…ချာတိတ်..ကိုကြီးကိုခွင့်လွတ်ကွာ…ကိုကြီးဖြူလေးကိုချစ်နေတာကြာပီ့….”လိုပြောရင်း……..ဖြူလေးဖင် ကြားလေးထဲကနေနောက်ကိုပြူထွက်နေတဲ့….စောက်ဖုတ်လေးကို…လှမ်းယက်ပေးလိုက်တယ်ဆိုရင်ဘဲ….ဖြူလေး အားလိုအော် ရင်စကားလုံးတွေပျောက်ကွယ်သွားတော့တာပေါ့….။ ကျနော်ဖြူလေးရဲဖင်ကိုဖြဲရင်း…..ကြားထဲကပြူထွက်နေတဲ့စောက်ဖုတ်လေး ကိုစိတ်ကြိုက်ယက်လိုက်……အပေါက်လေးထဲကိုလျှာချွန်ပြီးကလိလိုက်လုပ် နေရာကနေအသာရပ်ပီး….ကျနော်လီးကြီးကိုဖြူ လေးစောက်ပတ်ဝလေးတေ့ကာ…အသာဒစ်ကလေးစသွင်းလိုက်တယ်…..။“အား…ရှီး……ကိုကြီး…အ…အ..” “ဖြူလေးရယ်… ချာတိတ်ရာ…..”ကျနော်သူနာမည်ကိုတတွတ်တွတ်ရွတ်ရင်း…..နောက်ကနေဖြူလေးဖင်သားလေးတွေပွတ်သပ်ချော့မြှူ ရင်း………….. အသွင်းအထုတ်လုပ်ကာလီးကိုထည့်ပေးလိုက်တယ်…… “အား….ကြပ်တယ်…..အား…”\nကျမ …..ကိုကြီးရဲအပြုအစုအယုအယတွေအောက်မှာနစ်မြောရင်း….အိမ်ခန်းထဲကကျမတို့လင်မယားအိပ်တဲ့ကုတင်ပေါ်ကို…… မှောက်ရက်ကလေး ရောက်သွားတော့တယ်……အပေါ်ပိုင်းက…ကုတင်ပေါ်မှောက်နေပီး….အောက်ပိုင်းကတော့…ကုတင်အောက် မှာ….အဲအချိန်မှာဘဲကိုကြီးက…ကျမ….. စပန့်သားဘောင်းဘီလေးကိုချွတ်ရင်း…ကျမကိုချစ်တဲ့အကြောင်းတွေ..ပြောရင်း…….ကျ မဖင်သားလေးတွေကို…ကိုင်ဖြဲကာ…..သူ့လျှာကြီးနဲ့ကျမဟာလေးကိုနောက်ကနေလှမ်းယက်လိုက်တယ်ဆိုရင်ဘာ……..ရင်ထဲဗျော င်းဆန်ခတ်ကာ……မွေ့ယာခင်းကိုလက်တွေနဲ့စုပ်ကိုင်ရင်းးးး….ဖင်လေးကိုနောက်ကော့ပေး မိတော့တယ်…..အိမ်ထောင်သက် တွေကြာပေမယ့်…ကျမယောကျာင်္းကအဲလိုတွေမလုပ်တတ်သလို……သူဆန္ဒရှိတဲ့အခါ…အပေါ်ကနေတက်လုပ်ရင်း…. ပီးခါနီးရင်အပြင်ထုတ်ပီးလိုက်တာကများတယ်….အခုလိုလျှာနဲ့ယက်ပေးတယ်ဆိုတာ…..ပြော သံတွေ….နိုင်ငံခြားဇာတ်ကားတွေထဲမှာတွေဖူးမြင်ဖူးပေမယ် တကယ်ခံစားတဲ့အခါ….ဒီလောက်ကောင်းလိမ့်မယ်လို့ထင်မထားမိ ဘူးလေ……ခဏနေတော့….ကိုကြီးမတ်တပ်ရပ်လိုက်တာသထိထားမီတယ်…………. ကျမအရမ်းလိုချင်နေပီဆိုတာ….ဝန်ခံရမှာ ဘဲ…..သူကျမကိုလိုးတော့မယ်ဆိုတာသိပေမယ့်….ကျမ…တားမြစ်ဖို့ခွန်အားမဲ့နေတာသိတယ်………………..။\nကိုကြီးသူ့လီးကြီးကို…ကျမဖင်ကြားကနေပြူထွက်နေတဲ့စောက်ပဝလေးကိုထောက်လိုက်တယ်….ပီးတော့စလိုးပါတော့ တယ်….ကိုကြီးလီးဟာကျမယောကျာင်္း လီးထက်…တော်တော်ပိုကြီးတာ…ကျမဖင်ကြားကိုဘောင်းဘီပေါ်ကထောက်ကထဲကသိ တယ်….ဒါပေမယ်…စောက်ပတ်ထဲဝင်လာတော့…..ကျမထင်တာထက် ပိုကြီးတာ….သိလာရယ်…အရမ်းကြပ်ပီး…..ပြည့်သိပ်နေတာခံစားရယ်လေ….။ ကျနော်ဖြူလေးကိုတဖြည်းဖြည်းချင်းလိုးရင်းကနေ…..လီးတစ်ဝက်လောက်ရောက်တော့……ခပ်သွက်သွက် လေးလိုးရင်း…ဖြူလေးဖင်ကိုဖြဲကာ အဆုံးထိတစ်ရစ်ချင်းထည့်လိုက်တယ်…. “အား….ဖြေးဖြေးကိုကြီး…အရမ်းကြပ်တယ်..” “ဖြူလေးပေါင်ကားလိုက်…နော်ချာတိတ်….အားဖြူလေးစောက်ပတ်က…အရမ်းကြပ်တာဘဲကွာ….” ကျနော်ဖြူလေးကိုပေါင်ကား ဖိုပြောရင်း….ကျနော်ကိုယ်တိုင်ဖြူလေးပေါင်တွေကိုဆွဲကားပေးလိုက်တယ်…ဖြူလေးလဲအလိုက်သင့်ကားရင်း..ခြေဖြားလေး ထောက်ပီးဖင်ကိုအပေါ်ကော့ပေးလာတော့…လိုးရတာပိုအဆင်ပြေပီး…အဝင်ချောလာတယ်…ဖြူလေးစောက်ပတ်ထဲက လဲ….စောက်ရည်တွေထွက်နေ ပီဆိုတော့…..တအားကြပ်မနေတော့ဘဲ…အဝင်အထွက်ချောလာတာနဲ့…ကျနော်လဲအဆုံးထိထည့် ပေးလိုက်တယ်….. “အား…အထဲကိုထိတယ်…ကိုကြီး…အားအောင့်တယ်…” ဖြူလေးအတွင်းသားအိပ်ကိုထိပုံရတယ်….ဖြူလေး ကအရပ်ပုတော့….သားအိပ်နိမ့်ပုံရတယ်…ကျနော်လဲလီးထိပ်ကိုတစ်ခုခုထိမှန်းသိတယ်ကျင်ကနဲ့နေ သွားတာကို…ဒါနဲ့ဖြေးဖြေး လေးအသွင်းအထုတ်လုပ်ရင်းကနေ…ဖြူလေးအင်္ကျီကိုချွတ်ရင်း….နောက်ကနေဘော်လီချိတ်တွေဖြုတ်ပေးလိုက်တယ်…..\nအပေါ်ပိုင်းဗလာနဲ့မှောက်ခုံလေးအလိုးခံနေတဲ့ဖြူလေးကို….အသာမပြီးသူနိုတွေကိုနောက်ကနေလှမ်းချေပေးလိုက်တယ်……. ဗွ တ်….ဗွတ်….အ….အင့်အင့်…အား…အ…အ….. ဖြူလေးစီက…ဘာမှန်းမသိရတဲ့အသံတွေထွက်ရင်း…ကျနော့်လိုးချက်တွေကိုခံနေ ရှာတယ်….။ “ဖြူလေး….အား…ကိုကြီးပီးတော့မယ်နော်…” “အား….အပြင်ထုတ်နော်ကိုကြီး…ဖြူ….ဆေးလဲမစားဘူး…ထိုးလဲ မထိုးထားဘူး” “ဖြူစိတ်ချ…ကိုကြီးကသားကြောဖြတ်ထားတာ….စိတ်မပူနဲ့နော်ဖြူလေး” “အား…ဖြူကြောက်တယ်နော်ကို ကြီး…” “စိတ်ချပါ…ဖြူဗိုက်မကြီးစေရဘူး…ကိုကြီးသားကြောဖြတ်ထားတာ”ပြောရင်းအဆက်မပြတ်ကျနော်လိုးနေမိတယ်….ဖြူ လေးလဲစိတ်ထနေပီဆိုတော့… ဖင်ကိုနောက်ကော့ရင်း….ပြန်စောင့်စောင့်ပေးနေတယ်… “ဖြူလေး….အား…ကောင်းလိုက်တာ ကွာ” “ကိုကြီး…နဲနဲစောင့်ပေး…ဖြူထွက်ချင်ပီး…အ..အား…ဟုတ်တယ်…စောင့်ကိုကြီးအား…အ” “ကိုလဲပီးပီ…အား…”ပြောရင်း ကျနော်သုတ်ရည်တွေကိုဖြူလေးစောက်ပတ်ထဲ….ပန်းထည့်လိုက်မိတယ်……..။ ကိုကြီး….လိုးလာလိုက်တာ…သူ့လီးကြီးကျမထဲ အဆုံးဝင်တဲ့အထိပေါ့…..သူလီးကရှည်လဲရှည်တော့ကျမသားအိမ်ကိုထောက်မိတယ်…ကျင်ပီး အောင့်သွားတာဘဲ…ကျမပြော လိုက်တော့မ…သူနဲနဲလျော့သွားတယ်…..ကိုကြီးပီးတော့မယ်ဆိုတော့မ…ကျမလန့်သွားတယ်….ကျမကဆေးမတည့် ဘူးလေ… ဆေးလဲမစား…ထိုးလဲမထိုးတော့…ကိုကြီးကိုအပြင်မှာပီးဖို့ပြောလိုက်တယ်…ကိုကြီးကသားကြောဖြတ်ထားတယ်တဲ့…..ကျမလဲနဲနဲ တော့ စိတ်အေးသွားတယ်…..နောက်ဆုံးကိုကြီးပီးလိုက်တဲ့အချိန်မှာကျမကိုကြီးကိုဆွဲလမ်းသွားတယ်ဆိုတာဝန်ခံရမလို ဘဲ………….။\nဘာလို့လဲဆိုတော့…ကိုကြီးလရည်တွေကျမစောက်ပတ်ထဲကို…အလုံးလိုက်အရင်းလိုက်ပန်းထည့်လိုက်တဲ့အရသာဟာ……ဘာနဲ့မ လဲနိုင်အောင်ပါဘဲ… ကျမအဲလိုအပန်းမခံရတာ..နှစ်တွေအေတော်ကြာခဲ့ပီလေ…….အဲလိုပန်းလိုက်တဲ့အချိန်မှာကျမအပြည့်အဝပီး သွားတာကို…ပထမဆုံးအကြိမ်ခံစားလိုက်ရတယ်..။ “အားဖြူလေးရယ်…” ကိုကြီးကျမအပေါ်မှောက်ရက်လေးထပ်ကျလာ ရင်း….သူလီးကြီးတပ်ရက်မှီန်းနေတယ်…..။ “ထတော့ကိုကြီး….တစ်ယောက်မြင်သွားလိမ့်မယ်” အစကတဏှာစိတ်မွန်နေပေ မယ်…အခုတော့လန့်ရမှန်းကျမသိသွားတယ်…ကိုကြီးလဲချက်ချင်းထပြီးပုဆိုးပြန်ဝတ်လိုက်တယ်…………..။ကျမလဲဘောင်းဘီပြန် ဝတ် အကျီင်္ပြန်ဝတ်ပီး…..ကုတင်ပေါ်ထိုင်နေလိုက်တယ်…ကိုကြီးကတော့အပြင်ထွက်သွားပီး…အိမ်ရှေ့ခန်းကသူအလုပ်စားပွဲမှာ ထိုင်နေတယ်…………။ကိုကြီးနဲ့ကျမအခုလိုဖြစ်ပီး…..မျက်နှာပူတာနဲ့ကျမလဲရှောင်နေလိုက်တယ်……သူပြည်နယ်ရုံးကပြန်လာ ပီး….ကျမအတွက်ဘောင်းဘီအရှည်အတိုတွေ……. အကျီင်္တွေအစုံဝယ်လာသလို…..သားလေးအတွက်လဲကစားစရာနဲ့…မုန့်တွေ ဝယ်လာတယ်……ပီးတော့အိမ်ရှေ့မှာထားပီးပြန်ထွက်သွားတယ်…….ကျမအမျိုးသားနဲ့တော့ ပုံမှန်အတိုင်းစကားပြော….အလုပ် အတူလုပ်နဲ့…..သူမဟုတ်သလိုဘဲ….ကျမလဲနှစ်ရက်လောက်ရှိတော့….ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်သွားပီးမျက်နှာပူတာရှန့်တာမရှိတော့ ဘူး…….\nဒီနေ့ထုံးစံအတိုင်းကျမနေ့လည်ရေမိုးချိုးအဝတ်အစားလဲပီးချိန်ကိုကြီးအိမ်ကိုရောက်လာတယ်…..သူရုံးအလုပ်တွေထိုင်လုပ်နေတာ ပေါ့…..ကျမယောကျာင်္းကတော့မြို့ထဲကို အလုပ်ကိစ္စနဲ့ထွက်သွားတာပေါ့……ကျမအခန်းထဲက ကုတင်ပေါ်မှာပေါ့တေးဘဲလ်လေး နဲ့ ကိုရီးယားကားကြည့်နေတုန်း….ဖုန်းမည်လာတာနဲ့ကြည့်လိုက်တော့……….. ဖုန်းနံပါတ်က ကိုယ်မသိတဲ့ဖုန်း…..ဘယ်ကဖုန်းလဲ ဆိုပီးကိုင်လိုက်တာပေါ့… “ဟလို….ပြောပါရှင်” “ချာတိတ်…ကိုကြီးပါ…..” ကျမရင်ထဲထိတ်ကနဲ့ဖြစ်သွားသလို…….လက်တွေလဲ တုန်နေတာပေါ့…..ကိုကြီးဖုန်းဆက်လာလိမ့်မယ်လိုလဲမထင်ဘူးလေ………………………………………………….။ “ဟုတ်….ပြော ပါ…” “စိတ်ဆိုးတုန်းလားဟင်..ချာတိတ်” “မဆိုးပါဘူး….”ကျမဒီစကားလုံးဘယ်လိုထွက်သွားတယ်ဆိုတာ….ကိုယ်တိုင်မသိလိုက် ဘဲ….အလိုလိုထွက်သွားတယ်…..။ “ဝမ်းသာလိုက်တာချာတိတ်ရာ….အပြင်ထွက်ခဲ့ပါ့လားဟင်…” “အာကိုကြီးကလဲ….ဘာလုပ်ဖို လဲ” “မျက်နှာလေးမြင်ချင်လိုပါကွာနော်…ထွက်ခဲ့နော်ချာတိတ်”ဆိုပီးဖုန်းချသွားတယ်…..ကျမလဲထွက်ရမလား…..မထွက်ရမလား ဝေခွဲမရဖြစ်နေသလို…..ရင်တွေလဲခုန်နေတယ်။ ထွက်လိုက်ရင်….ငါ့ကိုသူတစ်ခုခုလုပ်မှာလား….အို…ကျမစိတ်တွေဟိုပြေးဒီလွှား နဲ့…….အကြောင်းမဲ့လက်တွေချိုးရင်းစဉ်းစားနေတာပေါ့………..။\nအဲချိန်မှာဘဲ……ကျမအခန်းရဲ့ခန်းစည်းလိုက်ကာလေးလှုပ်သွားတာမြင်လိုက်ရသလို…..အပေါက်ဝမှာကိုကြီးမျက်နှာကိုမြင်လိုက်ရ တယ်….ကျမလဲရင်တွေတုန်လွန်းလို……. ကုတင်ပေါ်ကနေချက်ချင်းထထိုင်လိုက်မိတယ်… “ကိုကြီး….အခန်းထဲမဝင် နဲ့….တစ်ယောက်ယောက်မြင်သွားရင်အကုန်ခက်ကုန်မယ်နော်…” “ဒါဆိုချာတိတ်ထွက်လာခဲ့လေ”တဲ့….ကျမလဲမထွက်ရင်သူဝင် လာမယ်ဆိုတာသိနေတော….ကုတင်ပေါ်ကဆင်းပီး…..အိမ်ရှေ့သူအလုပ်လုပ်နေတဲ့စားပွဲနားကိုသွားထိုင်လိုက် ရင်းကနေ…. “ပြော….ဘာပြောမလို့လဲ”လို့မေးလိုက်ရင်ဘဲကိုကြီးက….ကျမကိုရင်ခွင်ထဲဆွဲသွင်းပီး……မျက်နှာလေးကိုမေးကကိုင်မော့ကာ နှုတ်ခမ်းတွေကိုနမ်းလိုက်တယ်……ကျမတိမ်တွေပေါ်ရောက်သွားသလို….အမြင်ကြီးကပြုတ်ကျသလို….အိုးးးးးး……ခံစားမှုအနိမ့် အမြင့်အစုံနဲ့နစ်မျောနေတာပေါ့….ကိုကြီးလက်တွေကလဲ….ကျမရဲနို့တွေကိုအကျီင်္ပေါ်ကနေ ပွတ်သပ်ချေမွနေတယ်…..ပီးတော့ လက်တွေကအောက်ကိုဆင်းသွားပီး….ကျမဂါဝန်ပေါ်ကနေ….ဖင်သားတွေကိုဖြစ်လိုက်…ပေါင်တွေကိုပွတ်လိုက်နဲ့…….ကျမကို ပြုစားနေ တာပေါ့…..။\n“အား…ကိုကြီး…တော်ပါတော့…တော်ကြာကိုမျိုးပြန်လာလိမ့်မယ်” “မလာသေးပါဘူးချာတိတ်ရာ….သူကလေးကျောင်းတစ်ခါထဲ ကြိုခဲ့မယ်တဲ့…ကိုကြီးကိုပြောသွားတယ်” “အားးးး…မလာလဲတော်ပါတော့နော်” “ချစ်လိုပါချာတိတ်ရယ်…ကိုကြီးကိုခွင့်ပြုပါ နော်….ခဏလေးပါ”………ကိုကြီးကပြောလဲပြော….လက်ကလဲကျမစောက်ဖုတ်လေးကိုဂါဝန်ပေါ်ကနေပွတ်ပေးနေတာပေါ့…….။ ကျမလဲသူလုပ်သမျှရင်ခုန်လှိုက်မောစွာနဲ့….ခံယူနေမိတယ်….ခဏနေတော့ဂါဝန်လေးကိုလှန်လိုက်ပီး…..အောက်ကစတော်ကင် လေးပေါ်ကနေကျမအဖုတ်လေးကိုပွတ်တယ် “ချာတိတ်ရယ်….ချစ်တယ်ကွာ…”သူကဒီစကားကိုထပ်ခါထပ်ခါပြောရင်း…..ကျမ ဖင်သားတွေကိုနယ်လိုက်….အဖုတ်လေးကိုပွတ်လိုက်နဲ့ကျမမှာသူအယုအယတွေကို…….။ မိန်းမူးနေအောင်ညှို့ယူဖမ်းစားနေတာ ပေါ့….ခဏနေတော့ကျမကိုဆွဲထူလိုက်တယ်…ကျမနဲ့ကိုကြီးမတ်တပ်လေးမျက်နှာချင်းဆိုင်ဖြစ်နေချိန်မှာကိုကြီးက…ကျမမျက်လုံး တွေကိုစိုက်ကြည့်ရင်း…. “ခလေးဟိုဖက်လှည့်လိုက်နော်”တဲ့ကျမကိုစိတ်ညှို့ပီးပြောလိုက်သလိုဘဲ….ကျမလဲကိုကြီးပြော သလို….သူ့ကိုကျောခိုင်းလှည့်လိုက်တယ်…….အဲအချိန်မှာကိုကြီးကကျမဆံပင်တွေကိုအသာဖယ်ပီး….နောက်ကနေကျမဂုတ်သား လေးတွေကိုနမ်းစုပ်နေတယ်….ကျမရင်တွေအရမ်းခုန်နေသလို….ဒူးတွေလဲညွတ်ချင်ချင်ဖြစ်နေပီလေ……..။\n“ချာတိတ်လေး…..ဖင်လေးနောက်ကော့လိုက်ပါ့လားကွာနော်ခလေး”…..ကိုကြီးဟာကျမကိုစိတ်ညှို့ထားသူတစ်ယောက်ကိုအမိန့် ပေးသလို…..ခိုင်းစေနေတာ……ကျမလဲ.. သူခိုင်းတဲ့အတိုင်း….ဖင်လေးကိုနောက်ကော့ပေးလိုက်မိတယ်……..ကိုကြီးက….ကျမ ကော့ပေးလားတဲ့ဖင်လေးကိုဖွဖွလေးလက်နှစ်ဖက်နဲ့ပွတ်ရင်းဖင်သားလေးနှစ်ချမ်းကိုဖြဲလိုက်….ပွတ်လိုက်လုပ်နေတာ…ကျမ စောက်ဖုတ်လေးထဲကအရည်ကြည်လေးတွေစိမ့်ထွက်လာတဲ့အထိပေါ့….ကျမဖင်လေးကိုကော့ပေးရင်း….သမင်လည်ပြန်လေး ကြည့် လိုက်ချိန်မှာ….ကိုကြီးက…ကျမနှုတ်ခမ်းတွေကိုစီးပြီးစုပ်နမ်းလိုက်တယ်….ပီးတော့…..သူဘောင်းဘီဇစ်ကိုဖွင့်ပီး….သူလီး ကြီးကိုထုတ်လိုက်တာကျမလှမ်းမြင်လိုက်တယ်….ကျမစိတ်တွေတအားလှုပ်ရှားနေပီး…..သူရှေ့ဆက်မှာကိုလဲမတားဆီးမိတော့ ဘူး…….။ “ချာတိတ်လေး…” “ရှင်…ကိုကြီး….”ကျမအသံဟာတာဝေးအပြေးသမားတစ်ယောက်ပန်းဝင်လာသလို…အမောတကြီး ဖြစ်နေတယ်လေ….။ “ချာတိတ်ဖင်ကြားထဲကို…ကိုကြီးလီးထောင်ချင်တယ်ကွာ….နော်”….ကျမနားထဲပူသွားသလို….စိတ်တွေလဲ ကယောင်ချောက်ချားဖြစ်ကုန်တာပေါ့……. “အင်း….ကိုကြီးသဘောကွာ”….ကျမပြန်ဖြေပေမယ့်ကိုကြီးကလုံးဝကျမဖင်ကြားထဲ ကို…သူလီးကြီးမထည့်သေးပါဘူး…… “ချာတိတ်ဖင်လေးကိုထပ်ကော့ပေးပါ့လား….ကိုကြီးလီးနဲ့ထောက်လိုကောင်းအောင်လို့နော် ချာတိတ်”…ကိုကြီးကထပ်ခိုင်းစေလိုက်သလို….ကျမဂုတ်သားလေးတွေကိုလဲ…. သွားနဲ့မနာအောင်ကိုက်လိုက်တယ်ဆိုရင်ဘဲ…ကျ မလဲ….ဟင့်ကနဲ့ညီးညူသံနဲ့အတူ….ဖင်ကိုထပ်ကော့ပေးလိုက်မိတယ်……။\nအား….သူလီးကြီးကျမဖင်ကြားကိုထောက်လိုက်တယ်…….ဒါပေမယ့်ဂါဝန်ကော…..စတော်ကင်ပါကြားခံနေတော့….ကိုကြီးလီးအ နွေးဓါတ်ကသိပ်မခံစားရဘူး…ဒါပေမယ့်… ရင်ခုန်မှုကတော့အတိုင်းထက်အလွန်ပါဘဲ…စောက်ဖုတ်လေးဟာလဲ…ဖောင်းကားပီး… အရည်တွေတအားထွက်နေပီပေါ့…….. “ချာတိတ်ရယ်…ကောင်းလိုက်တာကွာ…..ဂါဝန်လေးလှန်လိုက်ပါ့လား….အဲဒါမကိုကြီးလီး ကချာတိတ်ဖင်ကြားကိုပိုထိမှာလေ”“ဟုတ်…အား…အင်းကိုကြီးရာ….”ကျမလဲညီးညူရင်းကိုကြီးခိုင်းသလို…ဂါဝန်လေးကိုလှန် ပေးလိုက်တယ်ဆိုရင်ဘဲ…အောက်ကစတော်ကင်အနီရဲလေးနဲ့နောက်ကိုကော့ နေတဲ့ကျမဖင်လေးကိုမြင်နေရတယ်…ကိုကြီးကကျ မဖင်ကြားထဲကိုသူ့လီးကြီးထည့်ရင်းစောင့်လိုက်တယ်….ဒုတ်ကနဲ့ထိသလို….ကျမပေါင်တွေကိုပွတ်သပ်ရင်း…….. ပေါင်တစ်ဖက် ကိုစွဲမပြီး……ဒူးကွေးကာ…သူ့လီးကြီးနဲ့ကျမဂွဆုံနေရာ…စောက်ဖုတ်တည့်တည့်ကို…ထောက်လိုက်တာကျမဒူးတွေညွတ်ကျသွားပါ တော့တယ်……။“ချာတိတ်လေး….လိုးရအောင်နော်…”ကျမနားထဲကိုဗုံးအလုံးပေါင်းများစွာပေါက်ခွဲလိုက်သလို…ကိုကြီးစကားလုံး တွေက…ဝင်ရောက်လာပါတယ်…..နားကတစ်ဆင့်….. ကျမဦးဏှောက်ကိုလဲခိုင်းစေလိုက်သလိုပါဘဲ…..ကျမခေါင်းအလိုလိုညိမ့်မိ ပါတော့တယ်…….။ “သွားချာတိတ်လေး….အခန်းထဲကို…ကုတင်ပေါ်ကနေစောင့်နေနော်…”တဲ့ကျမဟုတ်တစ်လုံးထဲကလွဲပီးဘာ မ…မပြောနိုင်တော့ပါဘူး….ချက်ခြင်းဘဲအခန်းထဲသွားဖို့ ကျမလုပ်လိုက်ပါတယ်…ဒါပေမယ့်ကိုကြီးက ကျမလက်ကိုဆွဲထားလိုက် တော့….ကျမကြောင်ပီးသူကိုကြည့်လိုက်မိတယ်ဆိုရင်ဘဲ….ကိုကြီးက……………………….။\n“ဘယ်ကိုလဲချာတိတ်…ဘယ်သွားမလိုလဲ…” ကျမလဲချက်ချင်းဘဲ…“အခန်းထဲကိုလေ…ကိုကြီး”…… “ဘာသွားလုပ်မလိုလဲအခန်း ထဲကို….”ကျမ….ကိုကြီးမေးတာကိုအစကနားမလည်ဘူး…. “ကိုကြီးဘဲအခန်းထဲကသွားစောင့်ဆိုကွာ….”စိတ်မရှည်စွာဘဲဖြေ လိုက်တယ်…….“အင်းလေ…ချာတိတ်ကလဲ…အခန်းထဲကိုဘာလုပ်ဖိုသွားမှာလဲပြောပါအုန်းကိုကြီးကို…နော်…ချာတိတ်နော်လို့” “ကိုကြီးလိုးတာခံဖို့….သွားမှာမလား…ဟုတ်တယ်မလားဟင်ချာတိတ်”…..ကျမလဲကိုကြီးစားလုံးတွေ…အယုအယတွေအောက်မှာ နစ်မျောနေပါပီ…. ချက်ခြင်းဘဲ….“ဟုတ်…ဟုတ်…ကိုကြီးလိုးတာခံဖို့အခန်းထဲသွားမလို့ပါ…”ကျမဒီစကားလုံးတွေကို…နှုတ်က လား….ဦးဏှောက်ကလား….ဘယ်ကထွက်လာတယ်လို့ ကိုယ်တိုင်တောင်မသိတော့သလိုပါဘဲရှင်……။ကျမအခန်းထဲကိုရောက် တာနဲ့…..ဂါဝန်နဲ့စတော်ကင်လေးကိုချွတ်ပီး……..ဘရာတစ်ခုထဲဝတ်ကာကုတင်ပေါ်တက်ပီး….ကိုကြီးလိုးတာခံဖို့အသင့်စောင့် နေ လိုက်ပါတယ်……ခဏကြာတော့….ခန်းစည်းလိုက်ကာလေးလှပ်ပီးကိုကြီးဝင်လာတယ်….ကျမမျက်လုံးဒေါင့်ကနေမြင်နေရတယ်… ကိုကြီးကုတင်ပေါ်ကိုတက်လာပီးကျမအပေါ်ကနေကျမနှုတ်ခမ်းတွေကိုနမ်းစုပ်ရင်း….လက်ကကျောအောက်ကိုလျှိုထည့် ကာ ဘရာဂျိတ်လေးတွေဖြုတ်လိုက်ပါတယ်….ကျမအလိုက်သင့်ကျောကော့ ပေးရင်းကနေ…ဘရာလေးကိုပင့်တင်ရင်းနို့တွေကိုငုံ စုပ်ခံလိုက်ရတာဟာ….ရင်တစ်ခုလုံးလစ်ဟာသွားသလို……စောက်ပတ်ထဲကလဲအရည်တွေတစိမ့်စိမ့်ယိုစီးကျလာ ပါတော့ တယ်…..\n“အား….ရှီး….အ….ကိုကြီးအင်းးးးးးးးးးးးးးးး” ကျမ မပီမသစကားလုံးဗလုံးဗထွေးတွေရေရွတ်ရင်း….ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး ကော့တက်နေသလို….ကိုကြီးကလဲကျမနို့သီးခေါင်းလေးတွေကိုငုံလိုက်…..သှူ့လျှာကြီးနဲ့နို့သီး တွေကို ဝလုံးဝိုင်းသလိုလုပ် လိုက်….နည်းမျိုးစုံသုံးပီး…ကျမကိုပြုစားနေပါတော့တယ်ရှင်….. တဖြေးဖြေးကိုကြီး….အောက်ပိုင်းကိုဆင်းသွားကာ…ကျမဗိုက် သားနဲ့ချက်တွေကိုနမ်းလိုက်ချိန်မှာတော့….သူဘယ်ကိုဦးတည်နေတယ်ဆိုတာကျမသိနေပါတယ်……. ကျမဘဝမှာကိုကြီးနဲ့တွေ့မှ စတင်ခံစားဖူးတဲ့….စောက်ဖုတ်အယက်ခံတဲ့အရသာကို…ခံစားရတော့မယ်ဆိုတဲ့အသိက….ရင်ထဲမှာကော….အဖုတ်ထဲမှာပါ တလှပ်လှပ်နဲ့ကြိုတင်ခံစားနေရပါတယ်….. “ချာတိတ်…” “ရှင်….ကိုကြီး…”ကျမမောဟိုက်တိုးညှင်းစွာထူးလိုက်ပါတယ်… “ကို ကြီး…ချာတိတ်စောက်ဖုတ်လေးကိုယက်ချင်တယ်ကွာ….နော်”…ကျမအဲလိုပြောတဲ့ကိုကြီးစကားလုံးတွေအောက်ပါ…ကျဆုံးနေရ ပါပီ……………………………။ “အင်း….ကိုကြီးသဘော”လိုပြောလိုက်ပေမယ်…ကျမပေါင်အတွင်းသားလေးတွေကိုသာသူ့နှုတ်ခမ်းနဲ့ နမ်းရင်း…ကျမစောက်ဖုတ်စီကိုရောက်လာလိမ့်နိုးမျှော်နေတဲ့ ကျမမျှော်လင့်ချက်ကတော့မပြည့်သေးပါဘူး….ကျမလဲဖင်ကိုကော့ ရင်း…ကိုကြီးပါးစပ်နဲ့ကျမစောက်ဖုတ်လေးတွေထိအောင်လိုက်ရွေ့ပေးပေမယ်….ကိုကြီးကဟိုဒီ သာပြောင်းနေတယ်…ကျမ စောက်ဖုတ်ကိုလုံးဝမယက်သေးပါဘူး…………..။\nကျမ…..ပေါက်ကွဲထွက်မတတ်ဖြစ်နေပါပီ…နောက်ဆုံးမခံစားနိုင်တော့ဘဲ….. “ကိုကြီး….အားဖြူစောက်ပတ်ကိုယက်ပေးပါ တော့….”ကျမပေါက်ကွဲထွက်သွားပါပီ….နှုတ်ကနေအော်ဟစ်ထွက်လာတဲ့စကားလုံးတွေဟာ….ကျမကိုယ်တိုင်မဟုတ်ရဲ့ လား လို့……ထင်မှတ်မှားလောက်အောင်ပါဘဲ…… “ယက်ချင်တာပေါ့ချာတိတ်ရယ်…..ချာတိတ်စောက်ပတ်လေးကိုဖြဲပေးနော်…ကိုကြီး ယက်ဖို့လေ..”…ကိုကြီးပြောလိုက်တာနဲ့ကျမလဲချက်ခြင်းလက်နှစ်ဖက်နဲ့စောက်ပတ် နှုတ်ခမ်းသားတွေကိုဖြဲပေးလိုက်တယ်……ကျ မစောက်ပတ်ဖွေးဖွေးလေးဟာအမွှေးအမြင်ကင်းစင်ပီး…..ကျမဖြဲလိုက်တဲ့အတွက်..အစေ့လေးဟာပြူးထွက်လာပါတော့တယ်… ကိုကြီးကအဲဒီအစေ့လေးကိုချိုချည်စုပ်သလို….တယုတယလေးငုံစုပ်လိုက်တဲ့အခါ….ကျမ…လောကကြီးနဲ့အဆက်အသွယ်ပြတ် သွားသလို…..အရာအားလုံးဟာကိုကြီးရဲ့ စောက်စေ့စုပ်ပေးနေတဲ့အရသာအပေါ်မှာသာ….အပြည့်အဝခံစားနေမိပါတော့တယ်….. “အင်းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး”ကျမလည်ပင်းကြောတွေထောင်ပီး….ခေါင်းမော့ကာအသက်ကိုမနဲ့ရှူသွင်းနေရပါတယ်…..အစေ့လေး ကိုစုပ်နေရာကနေ…ကျမစောက်ပတ်အဝ လေးကိုလျှာလေးနဲ့ထိုးစွမွှေနှောက်နေပါတော့တယ်….ကျမအသက်ငင်နေတဲ့လူတစ် ယောက်လို….အသံပေါင်းစုံလည်ပင်ထဲကအစ်ထွက်ရင်း….လူးလွန့်နေမီပါတော့တယ်.။\n“ချာတိတ်….လိုးရအောင်နော်….”ကိုကြီးကပြောလဲပြော……ဘောင်းဘီကိုအောက်ဆွဲချွတ်ရင်း…ကျမပေါင်ကြားမှာနေရာယူ လိုက်ပါတယ်……..။ “အင်း….လိုး….လိုးပါတော့…ဖြူကိုလိုးပေးပါတော့…”ကျမအရမ်းဆာလောင်နေပီလေ…..ဘာအရှက်…ဘာ အကြောက်တရားမ…မရှိတော့ပါဘူး……………….။ ကိုကြီးလီးဒစ်ကြီးဟာကျမစောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုကြားကို….ထိုးခွဲဝင် ရောက်လာသလို….ကျမပေါင်တွေဟာလဲ….သွေးသွားအလိုအရ…အလိုလိုထောင်ကားသွားပါတယ်။ “အား……အင်း…..အားကို ကြီးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး”ကျမစောက်ပတ်ထဲမှာအပြည့်အသိပ်….လေဟာနယ်မရှိ….အရသာပေါင်းများစွာပေးနေတဲ့လီးကြီးဟာ… တဖြည်းဖြည်းချင်း တရစ်ချင်း…ထိုးခွဲဝင်ရောက်လာလိုက်….ပြန်ထွက်သွားလိုက်…ကျမစောက်ပတ်လေးဟာလဲ….ဟာသွား လိုက်…ပြည့်အင့်သွားလိုက်နဲ့……ကျမအောက်ကနေကော့တက်လိုက် ပြန်ပြုတ်ကျသွားလိုက်နဲ့….စည်းချက်ကိုက်နေတာ…ကိုယ် ဖာသာတောင်သတိမထားမိအောင်ပါဘဲ…. “ချာတိတ်လေး….” “ကိုကြီး….” “ကောင်းလားဟင်ချာတိတ်” “အရမ်းကောင်း တယ်..ကိုကြီးရာ” “ဘာကောင်းတာလဲဟင်ချာတိတ်” “ကိုကြီးလိုးတာလေ….ဟိုးဖြူစောက်ပတ်ထဲကအရမ်းကောင်းတယ်”ကဲအဲ ဒါကျမလားလို့တောင်မေးယူရမလိုဘဲ….ကျမနှုတ်ကထွက်တာတွေဟုတ်ရဲ့လားတောင်မေးယူရမလိုပါ။\n“အင့်….အား….ရှီး…အား…အင့်အင့်အင့်”ကျမအသံပေါင်းစုံထွက်နေသလို…ကိုကြီးကလဲအပေါ်ကနေလက်ထောက်ရင်းမှန်မှန်စော င့်လိုးနေပါတော့တယ်….။ ကျမယောင်္ကျားဆိုဒီလိုအချက်တွေအများကြီးမလိုးနိုင်ပါဘူး…..၁၀ ချက်လောက်လိုးလိုက် အချက် ၂၀ လောက်လိုးလိုက်…နားလိုက်နဲ့စပ်တငန့်ငန့်ကြီး…ကိုကြီးကတော့… အဲလိုမဟုတ်ပါဘူး….စလိုးကတည်းက…တစ်ချက်မ မနား ဘဲအချက်ပေါင်းများစွာမရေမတွက်နိုင်အောင်ပါဘူး……ကျမ…ပီးသွားလိုက်….ပြန်ကောင်းလာလိုက်နဲ့………….။ “ကိုကြီး…တော် ပါတော့…ဖြူဒူးတွေတုန်နေပီ”ကျမတားယူတော့မ…ကိုကြီးအလိုးရပ်ရင်းကျမနို့တွေကိုငုံစုပ်ပေးနေတယ်….။ ခဏနေတော့…ကို ကြီးကသူ့လီးကြီးကိုကျမထဲကနေထုတ်လိုက်တယ်………ပီးတော့ကုတင်အောက်ကိုဆင်းသွားတယ်….ကျမလဲဘာလိုပါလိမ့်ဆိုပီး ကြောင်ကြည့်နေတုန်းမှာဘဲ “ချာတိတ်လေး….ကုတင်စောင်းမှာလိုးရအောင်နော်…”ကျမလဲခေါင်းညိမ့်ပြရင်း….ကုတင်စောင်းကိုလူ ရွှေ့ကာ….ကိုယ်အောက်ပိုင်းကိုကုတင်အောက်တွဲလောင်းချထားလိုက်တယ်……ကျမတင်က…ကုတင်စောင်းမှာတင်နေတော့… စောက်ဖုတ်လေးကအထက်ကိုခုန်းထနေတာပေါ့…ကိုကြီးက…အောက်ကိုတွဲလောင်းကျနေတဲ့ကျမခြေထောက် တွေကိုအသာ လက်နဲ့မရင်း…ကျမပေါင်ကြားကိုနေရာယူကာ…သူ့လီးကြီးနဲ့ကျမစောက်ပတ်လေးကို…စလိုးပါတော့တယ်… “အား…ဖြေးဖြေးကို ကြီး…ထိတယ်..အရမ်းထိလို့”ကျမတောင်းပန်သံကို…မကြားတာလား….ဒါမဟုတ်ဂရုမစိုက်တာလားတော့မသိဘူး…ကိုကြီးကတစ်ချက်လေးမ မလျော့ဘဲ ဆက်တိုက်လိုးစောင့်နေပါတော့တယ်….\n“အား….အား…အင်းအ…အ..အ…အ….” “အား…အအ….အ….ကိုကြီး…အ….အင်း….“ “ချာတိတ်ကိုကြီးပီးတော့မယ်….” “ဟုတ်….ပီးလိုက်အ…အ..အား….အား…အ..အ….အ…” “ပီးတာသိတယ်မလားဟင်ချာတိတ်“ “အင်း…သိတယ်…အားးး အားးးးးးးးးးအအအအအအ” “ဘာလဲပီးတာ…သိတယ်ဆိုပြောကွာချာတိတ်” “အား…ကိုကြီးလရေတွေ…ဖြူစောက်ပတ်ထဲ…ပန်း ထည့်တော့မှာလေ….အ…အာ…” “ဘယ်လိုလုပ်ပန်းထည့်မှာလဲဟင်ချာတိတ်လေးးးး” “အား…လိုးရင်း…လိုးအ…လိုးရင်းပန်းထည့် မှာလေးအားအားးးးးးးးးးးးးးးးးးး”ပြောဆိုလိုးညှောင့်နေရင်းကနေ…ကိုကြီးလရေတွေကျမစောက်ပတ်ထဲကို…အရှိန်အဟုန်နဲ့ပန်းဝင် လာပါတော့တယ်….ကျမပြောမပြတတ်အောင်…ပြီးပြည့်စုံတဲ့ပြီးမြောက်ခြင်းကိုရောက်သွားပါတော့တယ်ရှင်…..။ကျမနဲ့ကိုကြီး တို့ဟာအမြဲထိတွေနေရပေမယ့်……အမြဲတန်းတော့မလိုးဖြစ်ပါဘူး……….ကိုကြီးမအားတဲ့ခါတွေရှိသလို……ကျမအမျိုးသားအိမ် မှာရှိနေတဲ့ အခါတွေမှာလဲ…ကျမတို့ဟာခပ်တည်တည်ခပ်တန်းတန်းနေကြတာပါ……ကျမနဲ့ကိုကြီးမတွေဖြစ်တာအခုဆို ၁၀ ရက် ကျော်လောက်ဖြစ်နေပါပီ…..ကျမကို…ကိုကြီးကဖုန်းထဲကနေအမြဲလိုလိုလှမ်းပီး…သတိရကြောင်း…တွေချင်ကြောင်းပြောနေပေ မယ်…..လက်တွေမှာအခက်အခဲတွေကိုယ်စီနဲ့မို့ဒီလိုဘဲ…မြင်သာမြင်မကျဉ်ရဆိုသလို နီးလျှက်နဲ့ဝေးနေကြဆဲပါ……ဒီနေ့လဲကိုကြီး အလုပ်များနေလို့….စခန်းထဲမှာရှိနေပေမယ်….ကျမတို့အိမ်ဖက်ကိုကူးမလားနိုင်ပါဘူး….ဘာတွေအလုပ်များနေတာဆိုတာ တော့ကျမ မသိပေမယ်…..အလုပ်ရှုပ်နေမှန်းတော့ကျမကောင်းကောင်းသိပါတယ်….ကျမလဲကိုကြီးလာရင်….အလှပြချင်တာနဲ့… ရေမိုးချိုးပီးထုံးစံအတိုင်း….ခါးတိုလေး နဲ့ စပန့်ကောင်းဘီရှည်အပျော့လေးကိုဝတ်ထားပီးအသင့်စောင့်နေမိပါတယ်….ကျမ အမျိုးသား ကိုမျိုးဟာလဲ….ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်….အလှုပ်များနေတာအိမ်ကနေ… လှမ်းမြင်နေရပါတယ်…..\nကျမအိမ်ရှေ့စက်တီပေါ်ထိုင်ငေးနေတုန်းဖုန်းသံမည်လာတာနဲ့ဖုန်းကိုကြည့်လိုက်တော့…ကိုကြီးဖုန်းဖြစ်နေတယ်…စခန်းနဲ့အိမ်က လှမ်းမြင်နေရတာ….ပီးတော့…….. ၆ ပေလောက်ကွာတာကို….ဘာလိုဖုန်းဆက်တာလဲပေါ့ကျမလဲ…ဖုန်းကိုကောက်ကိုင်လိုက် တယ်…. “ဟလို…ကိုကြီးပြောလေ..” “ချာတိတ်အရမ်းလှတယ်….အမောကိုပြေသွားတာဘဲသိလား…”…သူပြောမ ကျမထိုင်နေ တဲ့နေရာကို သူအခန်းထဲကနေလှမ်းမြင်နေရမှန်းသတိထားမိတယ်……….အုတ်ချပ်လေးတွေထောင်ပီး…လေဝင်ပေါက်သဘောမျိုး ဖောက်ထားတဲ့နေရာကနေမြင်နေရတာကိုး…ကျမလဲလှမ်းပီးလျှာထုတ်ပြလိုက်တယ်…….“အပိုတွေ…..လှပါဘူး”…ကျမခပ်ချွဲချွဲ လေးပြောလိုက်တာပေါ့…. “အရမ်းလွမ်းတယ်ကွာ…မတွေ့ရတာကြာပီ…”……ကိုကြီးကျမကိုအရမ်းတွေချင်နေသလို…ကျမလဲ တွေချင်တာပါဘဲ….ကျမလဲဘယ်လိုတွေ့နိုင်မလဲဆိုတာကို အမြဲလိုလိုတွေးနေမိတာပါ….. “ချာတိတ်လေး…အိမ်ရှေ့ခန်းထွက် လိုက်…” “ဘာလို…” “အော်…ချာတိတ်ကလဲခိုင်းစရာရှိလိုပေါ့…နော်” ကျမလဲကိုကြီးပြောတဲ့အတိုင်းအိမ်ရှေ့ခန်းကိုထွက်လိုက် တယ်…..အိမ်ရှေ့ခန်းဆိုတော့ကျမကိုတစ်ကိုယ်လုံးလှမ်းမြင်နိုင်တာပေါ့…ကျမလဲဖုန်းကိုင်ရင်းအိမ်ရှေ့ခန်း ထွက်လာလိုက် ယ်…… ကိုကြီးဘာခိုင်းမလိုလဲပေါ့….. “ချာတိတ်…ကိုကြီးစာအုပ်ဘီဒိုအောက်မှာ..မနေ့ကပင်တခုကျနေတာရှိသေးလားကြည့်ပေးပါအုန်း” ကျမလဲသူပြောသလို…ဘီဒိုအောက်ကိုကုန်းကြည့်လိုက်တာပေါ့….မှောင်နေလို့လား…..သူပြောတဲ့ပင်ကသေးလို့လား…မတွေဘူး ဖြစ်နေတယ်ကျမလဲအတတ်နိုင်ဆုံး ဘီဒိုအောက်ကိုခေါင်းဝင်ပီးကြည့်တာပေါ့….. “အားး…ချာတိတ်အဲလိုလေးနေ..အရမ်းမိုက် တယ်ကွာ…” ကျမသိလိုက်ပီ…ဘာပင်မဘီဒိုအောက်မှာမရှိဘူး……သက်သက်ကျမကိုသူဖက်ဖင်ကုန်းပြအောင်လုပ်တာဆိုတာ ကို…..ကိုကြီးကအဲလိုမထင်မှတ်ထားတာတွေနဲ့ ကျမကိုဆွဲဆောင်နေတာလားလိုထင်မိတယ်….အခုလဲကြည့်ကျမဘီဒိုအောက်က ဘဲပြန်ထွက်ရမလား….ကိုကြီးကိုဘဲဆက်ပီးဖင်ကုန်းပြနေရမလားပေါ့………..\nကျမဘောင်းဘီအပျော့သားနဲ့ဖင်ကုန်းနေတာဆိုတော့….ကျမနောက်ကနေကြည့်နေတဲ့ကိုကြီးစိတ်တွေဘယ်လောက်ထန်နေမလဲဆို တာတွေမိရင်း…..ကျမလဲ စောက်ဖုတ်ထဲက…အရည်ကြည်လေးတွေစိမ့်လာပါပီ….. “ကိုကြီး….တော်ပီကွာ…ညောင်းနေပီ”လို့ကျ မလှမ်းပြောလိုက်တယ်…..စိတ်ထဲမှာလဲအဲလိုကုန်းပြနေရတာ…တစ်မျိုးကြီးလေ….မပြောပြတတ်အောင်ဘဲ……. “ခဏလေးပါ ကွာ…ချာတိတ်ကလဲ…အလွမ်းပြေလေးနော်….အရမ်းမိုက်တယ်..ချာတိတ်ဖင်ကြီးက….လှလိုက်တာကွာ” ကျမလဲကိုကြီးဖုန်းထဲက ပြောလေ…..စောက်ပတ်ထဲက…အရည်တွေထွက်လေ….ဖင်ကိုပိုထောင်ပေးမိတာပေါ့…….။ “ချာတိတ်လေး…..ကိုကြီးလာခဲ့မယ် နော်…အနီးကပ်ကြည့်ချင်တယ်ကွာ…”… “ဟလို…ဟလို…”ကိုကြီးကပြောပြောဆိုဆိုဖုန်းချသွားတော့…ကျမလဲကုန်းနေရာကနေထ ပီး…..အိမ်ရှေ့ခန်းထဲဝင်…….စောစောကထိုင်နေတဲ့ခုံလေးပေါ်ပြန်ထိုင် နေတာပေါ့….. ခဏနေတော့…ခြေလှမ်းကြဲကြီးတွေနဲ့ကို ကြီးအိမ်ပေါ်တက်လာတာတွေလိုက်တယ်…..ကျမရင်တွေတဒိုင်းဒိုင်းခုန်နေရင်းသူ့ကိုကြည့်နေမိတယ်…………………..။ ကိုကြီးက အိမ်ပေါ်တက်လာရင်း….သူဘက်ချမ်းကအလုပ်စားပွဲမှာခပ်တည်တည်နဲ့ထိုင်ရင်းကျမကိုလှမ်းကြည့်လိုက်တယ်…..ကျမလဲကိုကြီး ဘာပြောလာမလဲ…..။ ဘာတွေစေခိုင်းလာမလဲဆိုတာကိုငန့်လင့်ရင်း…….သူမျက်လုံးတွေကိုစိုက်ကြည့်နေမိတာပေါ့…..။..ကိုကြီး ကသူ့နားလာဖို့ကျမကို…မျက်ရိတ်လေးနဲ့ပြတော့…… ကျမလဲအသာထပီး….သူစားပွဲနားသွားလိုက်တယ်……ကိုကြီးထိုင်နေရင်း ကနေကျမခါးလေးကိုဖက်ကာ……တင်သားလေးတွေကိုလက်နဲ့ပွတ်သပ်ခြေမွပေးနေတယ်….။\nကျမလဲဘေးဘီကိုကြည့်ရင်း…… “ကိုကြီး…..တစ်ယောက်ယောက်မြင်သွားအုန်းမယ်ကွာ” “ချာတိတ်ကလဲ…ဘယ်လိုမြင်ရမှာလဲ ကွာ..”ဟုတ်တော့ဟုတ်ပါတယ်…ကိုကြီးအလုပ်စားပွဲနားက…အပြင်ကနေလှမ်းမမြင်နိုင်ဘူးလေ….အိမ်ထဲဝင်လာမသာမြင်ရ တာ…။ ပြောပြောဆိုဆိုကိုကြီးက….ကျမစောက်ဖုတ်လေးကိုဘောင်းဘီပေါ်ကနေပွတ်သပ်ပေးလာတော့…..ကျမပေါင်လေးကား ပေးလိုက်မိတယ်…..။ကျမအရည်တွေဟာ…..။ ဘောင်းဘီလေးတောင်ဆိုနေပီလေ……ကိုကြီးကဖင်သားတွေကိုခြေမွ လိုက်…..စောက်ဖုတ်လေးကိုပွတ်သပ်လိုက်လုပ်နေရင်းကနေ……..ကျမကိုထိုင်နေရာနေမော့ကြည့်ရင်း “ချာတိတ်လေး…မတွေ့ရ တာကြာပီကွာ…အရမ်းလိုးချင်တယ်…” “အား…အတူတူဘဲကိုကြီးရာ….လစ်မ…မလစ်တာ”ကျမလဲပြန်ပြောလိုက်မိတယ်…. “အခုလွတ်လပ်တယ်လေ…..ကိုမျိုးလဲမရှိဘူး….ညမပြန်လာမှာ…သားလေးကလဲကျောင်းဆင်းဖိုအဝေးကြီးလိုသေးတယ်…” “လိုးရအောင်နော်..ချာတိတ်” ကျမလဲအရမ်းခံချင်နေပီလေ….ဟန်ဆောင်ညင်းဆန်ဖို့တောင်အင်အားမရှိတော့ဘူး….ခေါင်းလေး ကိုသွက်သွက်ညိမ့်လိုက်တာပေါ့…..။ ကိုကြီးကထိုင်ရာကနေထပီး…….ကျမနှုတ်ခမ်းတွေက…လည်တိုင်တွေကိုနမ်းရင်းကနေ….နို တွေကိုအင်္ကျီပေါ်ကနေကိုင်တွယ်ဖြစ်ညစ်ပေးနေလိုက်တာ…လူတစ်ကိုယ်လုံး လေဟာနယ်ထဲရောက်နေသလိုပါဘဲ….။\n“ချာတိတ်…အခန်းထဲကခေါင်းအုန်းတလုံးသွားယူခဲနော်…” ကျမချက်ခြင်းအခန်းထဲဝင်ပီးခေါင်းအုန်းယူလိုက်တာပေါ့….သူနားပြန် ရောက်တော့ကိုကြီးက…သူအလုပ်စားဘေး..ချောင်လေးထဲမှာခေါင်းအုန်းကိုချထားလိုက်တယ်…….ကျမကိုလဲအဲဒီချောင်လေးထဲ ကိုဆွဲခေါ်ရင်း….. “ချာတိတ်ခေါင်းအုန်းပေါ်ဒူးထောက်ပီးကုန်းလိုက်…” ကျမသူပြောသလိုခေါင်းအုန်းပေါ်ဒူးလေးထောက်ပီးကုန်း လိုက်တယ်…..ကိုကြီးကနောက်ကနေကျမကိုစိုက်ကြည့်နေပီး…….သူပုဆိုးထဲကလီးကြီးကိုပုဆိုးပေါ်ကနေပွတ်သပ် ကိုင်တွယ်နေ တာမြင်နေရတယ်….. “ချာတိတ်…..ဘောင်းဘီလေးကိုပေါင်လယ်လောက်ထိချွတ်လိုက်” ကျမကိုကြီးပြောသလိုဘောင်းဘီကို ပေါင်လည်လောက်ထိချွတ်လိုက်တယ်ဆိုရင်ဘဲ….ကျမဖင်သားဖွေးဖွေးလေးနဲ့….ဖင်ကြားထဲကစောက်ပတ်လေးကကိုကြီးကိုဖိတ် ခေါ်နေပီဆိုတာသိလိုက်မိတယ်…….ကိုကြီးကထိုင်ခုံကနေကျမနားလာပီးကျမဖင်သားတွေကိုပွတ်သပ်လိုက်….ဖင်သားနှစ်ဖက်ကို ဖြဲလိုက်စေ့လိုက်လုပ်ရင်း…..ဖင်ကြားထဲကနောက်ကိုပြူးထွက်နေတဲ့ကျမစောက်ပတ်လေးကိုယက်တော့တာပါဘဲ…..ကျမဖင်ကြီး ကိုဟိုရမ်းဒီရမ်းလုပ်ရင်းကနေတအင်းအင်းညီးညူနေမိတာပေါ့….\n“ချာတိတ်ခံချင်ပီလား” “ဟုတ်…ခံချင်ပီကိုကြီးရာ….လိုးပေးတော့နော်…” “ဒီနားမလိုးချင်ဘူးကွာ…ချာတိတ်တို့လင်မယားလိုးတဲ့ကု တင်ပေါ်မှာလိုးချင်တာ” “ကိုကြီးသဘောလေ….” “အဲဒါဆိုအခန်းထဲသွား….အလိုးခံဖို့အသင့်စောင့်နေနော်….အသင့်ဖြစ်ရင်ကိုကြီး ကိုခေါ်လိုက်” “အာကိုကြီးကလဲ….လှမ်းခေါ်ရင်..သူများတွေကြားကုန်းမှာပေါ့”ကျမပြောလိုက်တော့.. “ဖုန်းနဲ့ခေါ်လေ….သူများတွေ မကြားတော့ဘူးဟလား”အဲလိုထူးထူးဆန်းဆန်း….အသစ်အဆန်းတွေနဲ့ကျမကို….စိတ်လှုပ်ရှားစေတာ…ကိုကြီးတစ်ယောက်ပဲရှိတယ်လေ…။ ကျမလဲ….ကုန်းနေရာကအသာထပီး…..အိပ်ခန်းထဲကိုဝင်သွားလိုက်တယ်….အခန်းထဲရောက်တော့…အဝတ်အစားတွေအကုန်ချွတ်ပီး…..အသင့်ဖြစ်တာနဲ့ဖုန်းယူပီး…… ကိုကြီးကိုဖုန်းခေါ်လိုက်တယ်…..တစ်အိမ်ထဲ….အိမ်ရှေ့ခန်းနဲ့…အိပ်ခန်းဖုန်း ဆက်ရတာ…ရီတော့ရီချင်တာ….ပီးတော့စိတ်ထဲလဲတစ်မျိုးကြီး…..အလိုးခံဖို့အသင့်ဖြစ်တာကို ကိုယ့်လိုးမဲ့သူကိုလှမ်းပြောရမှာဆို တာကလဲ…..စိတ်ကိုပိုထစေသလားဘဲ….. “ချာတိတ်လေး….အသင့်ဖြစ်ပီလား”ကိုကြီးကဖုန်းကိုင်ရင်းမေးသံတစ်ဆက်ထဲထွက် လာတယ်… “ဟုတ်ကိုကြီး…အသင့်ဖြစ်ပီကွာ….လာခဲ့တော့…” “ဘာအသင့်ဖြစ်တာလဲချာတိတ်လေးရာ…” “ကိုကြီးအလိုးခံဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပီ….နော်ကိုကြီးလာခဲ့တော့” “ဘာလုပ်လာရမှာလဲ..ပြောလေ” “ဖြူကိုလာလိုးပါတော့ကိုကြီးရယ်….ဖြူလေကိုကြီး အလိုးခံဖို့အသင့်ဖြစ်နေပီ“ကျမအဲလိုပြောလိုက်တာနဲ့တင်…ပီးချင်ချင်ဖြစ်သွားတာအံ့သြမိတယ်….လိုးတောင်မလိုးရသေးဘူး\n“ချစ်တယ်ချာတိတ်ရာ…ပြန်ခေါ်ပါ့လားအဲလိုလေး…အရမ်းနားထောင်ကောင်းလိုနော်ချာတိတ်”ကိုကြီးအသံကတုန်ရီနေပီး… တကယ်ဖီးဖြစ်နေတာသိသာတယ်…ကျမလဲအရမ်း ထကြွနေပီဆိုတော့… “ကိုကြီး…ဖြူကိုလားလိုးပေးတော့နော်…ဖြူစောက် ပတ်လေးကိုကိုကြီးလီးနဲ့လာလိုးပေးပါတော့….ဖြူအရမ်းခံချင်နေပီး…”ကျမပြောရင်းကိုယ့်စောက်ပတ်လေးကိုယ်ပွတ်လိုက် မိတဲ့ အထိပါဘဲ….. ကိုကြီးဝင်လာပီးကုတင်ဘေးမှာရပ်ကာ ကျမကိုယ်လုံးတီးလေးနဲ့ပက်လက်အိပ်နေတာကိုကြည့်ပီး…..သူ့ အဝတ်အစားတွေချွတ်လိုက်တယ်….ပီးတော့ကုတင်ပေါ်ကိုတက်လာ ပီးကျမပေါင်ကြားမှာနေရာယူရင်းကျမပေါင်နှစ်ချောင်းကိုမ လိုက်တယ်….“ချာတိတ်…လိုးမယ်နော်” “အင်း…လိုး…လိုးပေးကွား” “ချာတိတ်ကိုယ့်လီးကြီးကို…ချာတိတ်စောက်ပတ်ဝမှာတေ့ ပေးပါ့လား….”ကျမစိတ်တွေအမြင့်ဆုံးကိုပေါက်ကွဲထွက်သွားပါပီ…ခေါင်းသွက်သွက်ညိမ့်ရင်း…..ကိုကြီးလီးကြီးကိုလှမ်း ကိုင် ကာ…ကျမစောက်ပတ်ဝလေးမှာတေ့ပေးလိုက်ပါတယ်…..\n“အား…အင်း….ဝင်တယ်…ကိုကြီး…ဝင်လာပီးဖြူစောက်ပတ်ထဲကို…ကိုကြီးလီးကြီးအားးးးးးးးးး”ကျမစကားလုံးတွေ…ညီးညူ သံတွေနဲ့အတူ……စောက်ပတ်ကိုလဲကော့ပေးလိုက် မိပါတယ်…. ကိုကြီးရဲထုံးစံအတိုင်းစလိုးပီဆိုကထဲက…..ဖြေးဖြေးမှန်မှန်နဲ့ တစ်ချက်ခြင်း…..နောက်မြန်မြန်…နောက်စောင့်လိုက်….နည်းမျိုးစုံနဲ့မရပ်မနားလိုးပေးနေတာပေါ့…………..။ ကျမလဲကာမအရာ သာရဲ့ အနိမ့်အမြင့်……အပူအအေး…စတဲ့ခံစားမှုတွေကို….ရင်ခုံလှိုက်မောစွာခံစားရင်း…..အောက်ကနေစည်းချက်ညီညီ….ညီ လိုက်..အော်လိုက်….. ကော့လိုက်…ကားလိုက်ခံနေမိပါတော့တယ်………။ ကျမ ၃ ခါလောက်ပီးလို့…ကိုကြီးလီးမှာလဲကျမစောက် ရေဖြူဖြူပြစ်ပြစ်တွေ…..ပေပွနေပါပီ….ကျမလဲမောဟိုက်တုန်ရီနေပီး….တစ်ကိုယ်လုံး….နုန်းချီလိုက်မောနေပီလေ… “ချာတိတ် လေး…..လရည်တွေလိုချင်ပီလား”ကိုကြီးက မှန်မှန်လိုးနေရင်းကနေလှမ်းမေးလာတော့…ကျမလဲချက်ချင်းဘဲ…. “လိုချင်ပီ…ကို ကြီး…ဖြူစောက်ပတ်ထဲကို..လရည်တွေပန်းပေးပါတော့…“ “ကိုကြီးဖြူစောက်ပတ်ကို…လိုးရင်းပန်းထည့်ပေးနော်….“အား….ကို ကြီး………အင်းးးးးး ကိုကြီးကအလစ်အငိုက်တိုက်ခိုက်လိုက်သလို……ကျမပြောနေတုန်းမှာဘဲ….သူလရည်တွေကို…..ကျမစောက် ပတ်အတွင်းထဲ….ပန်းထည့်လိုက်သလို….လိုးချက်တွေကလဲ အင်နဲ့အားနဲ့ပြင်းပြင်းထန်ထန်လိုးလိုက်ပါတော့တယ်ရှင်……….။ကျ မဟာကိုကြီးရဲ့တစ်ခါနဲ့တစ်ခါ….မရိုးနိုင်သော…ဆန်းသစ်မှုတွေ…….ရင်ခုန်ထိတ်လန့်မှုတွေနဲ့အတူဖြစ်ပေါ်လာတဲ့….ကာမစိတ်ကို သဘောကျမိနေပါပီ…။\nကိုကြီးဟာနည်းလမ်းတွေ….စိတ်ကိုဖမ်းစားမှုတွေဟာ…တစ်ခါနဲ့တစ်ခါမတူရအောင်…မမြဲမထင်မှတ်ထားတဲ့စိတ်ခံစားမှုတွေကို ပေးနေတုန်းပါဘဲ…….။သာယာမိတာအမှား လားအမှန်လဲမဝေခွဲတတ်အောင်ပါဘဲ……။ ဒီနေ့ကိုမျိုးအိမ်မှာနားတဲ့ရက်ဆို တော့…..နေ့လည်အေးအေးဆေးဆေး…လင်မယားနှစ်ယောက်အိမ်ရှေ့မှာအသုပ်စားရင်း….. TV ထိုင်ကြည့်နေတာပေါ့…..။ နေ့ လည် ၁ နာရီလောက်မှာကိုကြီးအိမ်ကိုရောက်လာတယ်….ထုံးစံအတိုင်း….သူအလုပ်တွေနဲ့သူ…စားပွဲမှာအလုပ်များနေတာ ပေါ့………..။ ကိုမျိုးလဲဘေးကနေကိုကြီးအလုပ်တွေကို ကူလုပ်ပေးနေတာနဲ့…..ကျမလဲ ကိုရီးယားဇာတ်လမ်းတွဲလေးဆက်ကြည့် နေလိုက်ပါတယ်………..။ ကျမဇာတ်ကားသာကြည့်နေရတယ်……စိတ်က ကိုကြီးစီမှာရောက်နေတာလေ…..ကျမကိုယ်ကျမ လဲ….စဉ်းစားလို့မရဘူးဖြစ်နေတယ်…..ကျမအသက်အရွယ်….ကျမအနေ အထားက…….အခုမကြီးမဝက်သက်ပေါက်တယ်ပြောရ မလား…….ဒုတိယအရွယ်ရောက်မ….ပထမဝေဒနာကိုခံစားမိတယ်ပြောရမလား…….ဘယ်လိုပြောရမယ်မှန်းမသိ တော့ပါဘူး ရှင်….။ ကိုကြီးနဲ့ကိုမျိုးကတော့…..အလုပ်ကိုယ်စီနဲ့အလုပ်များနေတာပေါ့…..ကိုမျိုးက…ကျမကိုကျောခိုင်းထားပီး….ကိုကြီးက မျက်နှာချင်းဆိုင်အနေအထားပါ…။\nကျမ….ဇာတ်ကားကြည့်လိုက်….ကိုကြီးကိုလှမ်းကြည့်လိုက်နဲ့…..ဗျာများနေတုံး….ကိုကြီးထ လာတာတွေလိုက်တယ်…..ကျမလဲခပ်တည်တည်ဘဲဇာတ်ကားကိုအာရုံစိုက်နေ သလို……TV ကိုဘဲမျက်တောင်မခတ်ကြည့်နေ တာပေါ့…..ကိုကြီးက….ကျမရှေ့က စက်တီစားပွဲပေါ်တင်ထားတဲ့….ဆားငန်စေ့ဘူးလေးထဲက….ဆားငန်စေ့လေးတွေကို…… အသားများတဲ့အလုံးလေးတွေရွေးရင်း….ကျမမျက်နှာကိုစိုက်ကြည့်နေတာ…ကျမ…မျက်လုံးဒေါင့်ကနေမြင်နေရတယ်…..ခဏနေ တော့….ကိုကြီးလက်ထဲကစာရွက်ပိုင်းလေး တစ်ခု….ကျမရင်ခွင်ထဲပစ်ပေးပီး…..အလုပ်စားပွဲကိုပြန်သွားတယ်….ကျမ…ကိုမျိုးကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့…..ကျမကိုကျောပေးရင်း….အလုပ်တွေဆက်လုပ်နေတယ်….. ဘာမသိလိုက်ပုံမရဘူး…..ကျမလဲကိုကြီး ပစ်ချသွားတဲ့စာရွက်ပိုင်းလေးကိုအသာပေါင်ကြားထဲဖြည်ကြည့်လိုက်တော့……ချာတိတ်…လွမ်းတယ်….အောက်စလွှတ်ပြ……တဲ့။\nကျမ..မျက်လုံးပြူးသွားတယ်….ချက်ခြင်းကိုကြီးကိုလှမ်းကြည့်လိုက်တော့…ကိုကြီးကအေးအေးဆေးဆေးဘဲ…..ဆားငန်စေ့စား ရင်းအလုပ်လုပ်ကာ….ကျမကိုလှမ်းကြည့်နေ တယ်…..ကျမဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ…..ကျမစောက်ဖတ်လေးကို….အကြိမ်များစွာလိုး လိုက်…..ယက်လိုက်…..လုပ်နေတဲ့ကိုကြီးက……ကျမဟာလေးကိုအောက်စလွှတ်ပြခိုင်း နေတာ…ထူးဆန်းမနေဘူးလား….. ကျမ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲတွေးနေမိတယ်…….အောက်စလွှတ်ပဲပြရမလား….ဟင့်အင်းလိုခေါင်းရမ်းပြလိုက်ရမလား……အောက်စလွှတ် ပြတုန်းကိုမျိုးနောက်လှည့် ကြည့်လိုက်ရင်ကော….အို….ကျမအတွေးများစွာနဲ့…..ရင်တွေဆူပွက်နေတာပေါ့….အဲဒါကိုကြီးရဲ့ ထူးခြားချက်ပါဘဲ…..ဘယ်လိုအချိန်…ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ကျမကို…..အံ့သြ… ထိတ်လန့်….ရင်ခုန်စေမလဲဆိုတာမသိနိုင် အောင်…..ထူးဆန်းတဲ့ရင်ခုန်သံတွေပေးတတ်တဲ့သူပါ…..။ ကိုကြီးက…တစ်ချက်တစ်ချက်…ကျမကိုလှမ်းကြည့်ရင်း…..သူ့ မျက်လုံးတွေက…ကျမပေါင်ကြားကို…လှမ်းကြည့်လိုက်…ကျမမျက်နှာကိုကြည့်လိုက်နဲ့………… စောင့်နေသလိုလုပ်နေ တော့….ကျမဟာ….နောက်ဆုံး…..ကိုမျိုးအခြေအနေအကဲခတ်ရင်း……ပေါင်လေးတစ်ချောင်းကိုထောင်ပီး…..ဂါဝန်လေးကို အောက်စလွှတ်ပေး… လိုက်တယ်……ကိုကြီးနေရာကနေလှမ်းကြည့်ရင်…ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်သာတဲ့အနေအထားပါ…..ကျမ အောက်စလွှတ်ပြလိုက်တော့….ကိုကြီးကနှာခေါင်းရှုံ့ရင်း……… ခေါင်းကိုမသိမသာရမ်းပြတယ်…ဟုတ်တယ်လေ….ကျမ အောက်ခံဘောင်းဘီကြီးနဲ့ကို….သိတာပေါ့…..ကျမလဲစချင်စိတ်ပေါ်လာပီး…..ကဲမှတ်ပလားဆိုတဲ့မျက်နှာပေးနဲ့ ပြုံးစစပြန်ကြည့် ပလိုက်တယ်……။ကိုကြီးကမျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲနဲ့ဘောင်းဘီသွားချွတ်ဖို့လုပ်ပြတော့….ကျမလဲ…..ခေါင်းရမ်းပြလိုက်တယ်……။\nကိုကြီးကစားပွဲအောက် ကနေ…ကျမကို….လက်သီးဆုပ်ပြတယ်…..ကျမလဲလျှာထုတ်ပြလိုက်တာပေါ့…..ကိုကြီးတို့အလုပ်စားပွဲ ကအမြင့်….ခါးစားပွဲ…ကျမဆက်တီကအနိမ်ဆိုတော့………….. စားပွဲအောက်ကနေကိုကြီးလုပ်ပြတာမြင်နေရတာပေါ့….ကိုမျိုး ကနေမမြင်ဘူးလေ…..။ကိုကြီးကအလုပ်ကိုပြန်ဆက်လုပ်ရင်း…..ကျမကိုသွားဖို့မေးငေါ့ပြလိုက်…….စားပွဲ အောက်က နေ…..လက်သီးထောင်ပြလိုက်လုပ်နေတာကို..ကြည့်ရင်းရီနေမိတယ်…အဲအချိန်မှာဘဲကိုကြီးက…..သူ့ပုဆိုးကိုပေါင်ရင်းထိလှန် တင်လိုက်ပီး……..စားပွဲ…. အောက်ကနေ….လီးကြီးကိုထုတ်ပြလိုက်တော့….ကျမထိုင်ရမလို….ထရတော့မလိုဖြစ်သွားတယ်…… ကိုမျိုးမမြင်နိုင်မှန်းသိပေမယ်….ကျမစိတ်ထဲမှာကိုမျိုးသိသွားရင် ဆိုတဲ့အတွေးနဲ့ထိတ်လန့်နေမိတယ်…..ကိုကြီးက….သူ့လီးကြီးကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ပွတ်ပြရင်း…အပေါ်ဘက်ကတော့အလုပ်ကိုဟန်မပျက်လုပ်နေတယ်………………။\nနောက်တော့…ကျမလဲကိုမျိုးမသိနိုင်တာသေချာတော့….ကိုကြီးလီးကြီးကိုငေးကြည့်နေမိတယ်….ဒီလီးကြီးနဲ့ငါ့ကိုလိုးတာပါ့လား ဆိုတဲ့အသိကလဲ….စိတ်ကိုထကြွလာ စေတယ်လေ…..။ပြောရရင်….ကျမအလိုးသာခံတာ….ကိုကြီးလီးကို သေသေချာချာ…..စေ့စေ့စပ်စပ်အခုလိုမကြည့်ဖူးဘူး…..အခုလိုမြင်ရတော့စိတ်ထဲ့ပိုထကြွလာသလို စောက်ဖုတ်လေးဟာလဲ….မို့ ဖောင်းပီး…အရည်တွေစိမ့်ထွက်လာတယ်….။ ကိုကြီးက လီးကြီကို ဆပ်ခနဲဆပ်ခနဲ…..လှုပ်ပြလိုက်ချိန်မတော့….ကျမစောက်ပတ် လေးထဲက စစ်ခနဲ့စစ်ခနဲ့….ကျင်သွားပါတယ်……ကျမထိုင်ရာကနေထပြီးအခန်းထဲဝင်သွားမိတယ်…..ပီးတော့အောက်ခံဘောင်းဘီ လေးကိုချွတ်ပီး…..ဂါဝန်လေးကိုသေသပ်….. အောင်ပြန်လုပ်ပီးပြန်ထွက်လာခဲ့တယ်…..အခန်းထဲကထွက်လာ ရင်း….ကိုကြီးမျက်နှာကိုလဲ….ရမက်ခိုးတွေပြည့်နေတဲ့ကျမရဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့စိုက်ကြည့်ရင်း……………. စောစောကထိုင်တဲ့နေရာ ထက်…ရှေ့ပိုကျပီး….ကိုကြီးနဲ့ပိုနီးတဲ့ခုံလေးကိုပြောင်းထိုင်လိုက်တယ်……..ကိုကြီးမျက်ဝန်းတွေဟာ….မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ အရောင်တောက် နေသလို…..ရီဝေပီးကျမပေါင်ဂွကြားကိုစိုက်ကြည့်နေတာပေါ့……ကျမပေါင်လေးကိုထောင်ပီး….ဂါဝန်အောက်စ လေးကိုလှပ်လိုက်တယ်ဆိုရင်ဘဲ……စောက်ပတ်လေးဟာ ပေါင်ဂွကြားမှာ…….ဟဟလေးပေါ်ထွက်လာတာပေါ့…..ကျမစောက် ပတ်လေးကိုလက်နဲ့ပွတ်ပြရင်း…..ကိုကြီးလီးကြီးကိုလဲ….စိုက်ကြည့်နေမိတယ်…….။ကိုကြီးလီးကြီး တဆပ်ဆပ်တောင်နေ သလို…..မျက်လုံးတွေကလဲ…..ကျမစောက်ပတ်လေးစီကနေမခွာတန်းကြည့်နေတာ…..ကျမရင်တွေတဒိုင်းဒိုင်းခုံရင်းတွေမြင်နေရ ပါတော့တယ်….။ကိုကြီးလီးကြီးကိုကြည့်ရင်း…..ကျမကိုယ့်စောက်ပတ်လေးကို…ပွတ်ရတာအရသာတစ်မျိုးဘဲ…..ရင်တွေလဲခုန် သလို…..ဖီးလဲအရမ်းတက်တာဘဲ……….။\nကိုကြီးလဲကျမစောက်ပတ်လေးကိုလှမ်းကြည့်လိုက်….စားပွဲအောက်ကသူလီးကြီးကိုပွတ်လိုက်လုပ်နေတယ်……ခဏနေတော့ကို ကြီးက….။ “ကိုမျိုး….ငါးကင်သွားဝယ်ကွာ….စားရအောင်….ခလေးလဲတခါထဲကြိုလာခဲ့” “ဟုတ်ဆရာ…သွားလိုက်မယ်”လိုခိုင်း သံကြားလိုက်တယ်….ကျမလဲထောင်ထားတဲ့ခြေတောက်ကိုအောက်ချပီး….ဇာတ်ကားကြည့်နေလိုက်တယ်….။ “ဖြူ…ကိုသားကြို ရင်းငါးကင်သွားဝယ်မလို…ဘာမှာအုန်းမလဲ”လိုမေးရင်းသူအပြင်သွားဖိုထလာတာပေါ့….ကျမလဲ….အခုမသူတို့ဖက်လှည့်ကြည့် ဖြစ်သလိုပုံစံနဲ့……. “မမှာတော့ဘူး….ငါးကင်ကကြာမှာ…သားကိုကြိုတာနောက်ကျနေအုန်းမယ်”လိုပြောလိုက်တယ်….။ “မီပါ တယ်….ငါးကင်က ၁ နာရီလောက်ကြာတာ…အေးဆေးပါ…အာဆိုသွားပီနော်မိန်းမ..”“ဟုတ်ကို….ဖြေးဖြေမောင်းနော်….” “အေး ပါစိတ်ချ…”လိုပြောရင်းကိုမျိုးထွက်သွားတာ…အိမ်ပေါက်ဝထိလိုက်ပို့ရင်းကြည့်နေလိုက်တယ်…..ကိုမျိုးဆိုင်ကယ်နဲ့အပြင်ကို ထွက်သွားတာသေချာတော့မှ အခန်းထဲပြန်ဝင်လာပီး….စောစောကခုံလေးမှာထိုင်ဖို့အသွား…..ကိုကြီးက “ချာတိတ်လာ ခဲ့….စောက်ပတ်ယက်ချင်နေပီ…”လိုကိုကြီးလှမ်းပြောသံကြားလိုက်တယ်ဆိုရင်….တုန်ကနဲ့ဖြစ်သွားပီး….ကိုကြီးဘက်လှည့်ကြည့် ရင်းသူအနားကို လျှောက်သွားမိတာပေါ့…..။ အနားရောက်တော့….ကိုကြီးကထိုင်နေရာကနေကျမကိုမော့ကြည့်ရင်း…..သူ့လျှာ ကြီးကိုထုတ်ပြလိုက်တယ်….ပီးတော့ကျမကိုခါးကနေသိုင်းဖက်ထားရင်း……. ဖင်သားတွေပွတ်လိုက်….ဂါဝန်ပေါ်ကနေစောက်ပတ် လေးကိုပွတ်လိုက်လုပ်နေတယ်……ကျမမျက်လုံးလေးမှိတ်….ခေါင်းလေးမော့…ပေါင်လေးကားရင်း……… နစ်မျောနေမိတာ ပေါ့……\n“ချာတိတ်….ကာဝန်လှန်ပေးကွာနော်…”တဲ့… ကျမမတ်တပ်ရပ်ရင်းကနေ…..ဂါဝန်ကိုလှန်ပေးလိုက်တယ်ဆိုရင်ဘဲ….ကို ကြီးကထိုင်ခုန်ပေါ်ကနေအောက်ကိုဆင်းဒူးထောက်ထိုင်ရင်းကနေ….ကျမစောက်ပတ် လေးကိုပွတ်သပ်ရင်း…..ပေါင်တွေကိုနမ်း လိုက်…..ဆီးခုံလေးကိုနမ်းလိုက်လုပ်နေတာပေါ့….ကျမအရမ်းဟော့နေပီဆိုတော့…..ပေါင်တွေကိုကားပီးခြေဖျားထောက် ကာ…..ကိုကြီးခေါင်းကိုကိုင်ပြီး…စောက်ပတ်နဲ့သူမျက်နှာအပ်ပေးလိုက်တယ်…..ကိုကြီးကျမစောက်ပတ်လေးကိုဖြဲရင်း….အစေ့ လေးကိုယက်လိုက်….အကွဲကြောင်း လေးကိုအောက်ခြေကနေအထက်ထိယက်လိုက်…..အစေ့လေးစုပ်ပေးလိုက်နဲ့….နည်းမျိုးစုံ အောင်သုံးပီးယက်ပေးနေပါတော့တယ်…. “အား…အင်း…ကိုကြီး…အားရှီး….အင်း…” ပလပ်….ပလပ် “ရှီး…အား…အင်း…ကို ကြီးရာ…အား….” “အင်း…အ….အ..အင်း….မရ…အ…မရရှီးး….မရတော့ဘူး” “အားးးး…..မရတော့ဘူးကိုကြီး…အ…ဖြူမနေနိုင် တော့ဘူး…”ကျမတကယ်မရတော့ဘူး….ကိုကြီးကိုအောက်စလွှတ်ပြကထဲက….အရမ်းဖီးတက်နေပီလေ………. အခုလိုစောက် ပတ်အယက်ခံလိုက်ရတော့…..အမြင့်ဆုံးပေါက်ကွဲမှုဖြစ်ပီပေါ့…. “ဘာမရတာလဲချာတိတ်….ပလပ်”ကိုကြီးက မေးလဲမေး… စောက်ပတ်ကိုလဲသူ့လျှာအပြားလိုက်ကြီးနဲ့ယက်တင်လိုက်တော့….ကျမလဲ….. “အား….အလိုးခံချင်ပီ…..ကိုကြီးလိုးပေးတော့… ဖြူစောက်ပတ်ကိုလိုးပေးပါတော့…အား”ကျမပြောလဲပြော…..သူခေါင်းကိုလဲတွန်းလွတ်ကာ…ကျမနောက်ကို ဆုတ်ပလိုက် တယ်….ဟုတ်တယ်ကျမ…မရတော့ဘူး…..အရမ်းခံချင်နေပီလေ…..။\nကိုကြီးကထိုင်ရာကနေထပီး…ကျမ မျက်နှာလေးကို…မေးက နေကိုင်မော့ နှုတ်ခမ်းတွေကိုမျှင်းပီးစုပ်လိုက်တယ်…ပီးတော့မ “မရမ်းခံချင်နေပီလားချာတိတ်…” “အား….ခံချင်တယ်ကွာ…ကို ကြီးရာ…အရမ်းအလိုးခံချင်တယ်…” “အာဆို….အခန်းထဲကိုသွား….ကုတင်ပေါ်မှာဂါဝန်လေးလှန်ပီး…ဖင်ကုန်းနေဟုတ်ပလား” “ဟုတ်….ကုန်းပေးမယ်…ကိုကြီး”ကျမသွားဖို့အလုပ်မှာ….လက်ကိုဆွဲထားတော့….ကျမသိတယ်လေ…ကိုကြီးရဲ့အကျင့်ကို….. “ကို ကြီးလိုးတာခံဖို့….ဖြူအခန်းထဲကိုသွားမလိုနော်ကိုကြီး….ဖြူကိုလာလိုးပေးနော်…ဖြူဖင်ကုန်းပီးကိုကြီးလာလိုးတာစောင့်နေ မယ်”လိုးပြောလိုက်တာပေါ့…… အဲတော့မှကိုကြီးကဆွဲထားတဲ့လက်ကိုလွှတ်ရင်း…..ကျမကိုရီဝေတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့စိုက်ကြည့်နေ တယ်…ကျမလဲခပ်သွက်သွက်လေးအခန်းထဲကိုဝင်လိုက်ပီး…ကုတင်ပေါ်တက်….ဂါဝန်လေးလှန်ဖင်လေးကုန်းရင်း…..ကိုကြီးဝင် လာပီးလိုးမဲ့အချိန်ကို….ရင်ခုန်စွာစောင့်နေတာပေါ့….ခဏနေတော့…ကိုကြီးအခန်း ထဲဝင်လာတာသိလိုက်ပီး…..ကျမဖင်တွေကို နောက်ကနေ…ပွတ်သပ်ရင်းဖင်ပေါက်လေးကိုလဲ……လက်နဲ့ဝလုံးဝိုင်းသလိုလုပ်ပေးနေတယ်….ကျမဖင်ကြီး ဟိုရမ်းဒီရမ်းနဲ့…..ညီး ညူရင်း…..ငန့်လင့်စွာစောင့်စားနေတာပေါ့….။\nကိုကြီးကျမဖင်ကိုစိတ်ကြိုက်ပွတ်သပ်ပြီး…..ဖင်ကြားထဲကနေ…နောက်ကိုပြူးထွက်နေတဲ့ကျမစောက်ပတ်ဝလေးကို….သူ့လီးဒစ်ကြီးတော့လိုက်တဲ့အချိန်မှာ လီးကြီးရဲ့အနွေးဓါတ်ဟာ…..စောက်ပတ်ဝကနေတစ်ကိုယ်လုံးကို…လွှမ်းခြုံသွားသလိုခံစားလိုက်ရ တယ်……. ဗြစ်….ဗြစ်…. “အ….အင်းးးးးးး….အား….ဝင်တယ်…ကိုကြီးရာ…အင်း”ကျမဝင်လာတဲ့ကိုကြီးလီးရဲအရသာကို….ခံစား ရင်းပါးစပ်ကလဲ…အော်ဟစ်နေမိတယ်………….။ ကိုကြီးက…ကျမဖင်သားကြီးတွေကိုဖြဲရင်း…လီးကြီးကို….အသွင်းအထုတ်မှန် မှန်လုပ်ရင်း…..စလိုးနေပါပီ….ကျမလဲ…..သူလိုးချက်တွေကပေးတဲ့…….. အရသာကိုခံစားရင်း…..အသံမျိုးစုံထွက်ကာ….ညီညူ နေတာပေါ့…. “အား…အင်း…အား…” “……ရွှတ်…..ပြွတ်……ဖွတ်……ဖတ်…..” “…….ဖွတ်….ပြွတ်……ပလွတ်…..ဖွတ်….”ကို ကြီးလီးကြီးကို……တဖြည်းဖြည်းချင်း တထစ်ချင်းထည့်လာလိုက်တာနောက်ဆုံး….ကျမစောက်ပတ်လေးထဲကို အဆုံးကိုရောက် လာပါတော့တယ်။…ကိုကြီးလီးကကြီးမားတုတ်ခိုင်ရှည်လျှားတော့…အရမ်းအရသာရှိပြီး…ခံရတာအပြည့်အသိပ်နဲ့အရမ်းကောင်း တယ်… “ အို….ကောင်းလိုက်တာ…..ဆောင့်ပါ….တအားဆောင့်ပေးစမ်းပါ……..ဆောင့် ဆောင့်…အင်း…….အီး………”လိုကျမညီး ညူရင်း…တောင်းခံနေမီတာပေါ့ “ ဖွတ်…ဖတ်..ဖတ်…ဖုတ်…ဖွတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖွတ်…အင့် ဟင့် ဟင့်….” “ အားပါးပါး…ရှီး…” “ကောင်းလားဖြူလေး…ချာတိတ်…အား..အင့်အင့်”ကိုကြီးကအားရပါးရင်စောင့်လိုးရင်း….ကျမကိုလှမ်းမေးလာတယ် “အား… ကောင်းတယ်….ထိတယ်ကိုကြီး…လိုးကွား….လိုးပါဖြူကို….အား”ကျမကိုလိုးနေတာမှန်းသိပေမယ်….ထပ်ထပ်တောင်းခံမိလောက် အောင်ကောင်း နေတော့…ကျမနှုတ်ကနေ….တတွတ်တွတ်ရေရွတ်ရင်း…ပြောနေမိတာပေါ့….\n“ ဘွပ်….ဘွပ်….ပလွတ်….” “ ဘု…ဗြစ်….” “ အား….ကျွတ်ကျွတ်..ကျွတ်..” “ ဘု…ဗျစ်…ဗျစ်….”အား…ကျမအရမ်းကောင်းနေ ပီ…..ဘယ်လိုကောင်းတယ်ဆိုတာတောင်ပြောမပြတတ်အောင်ပါဘူး….. “ တစောင်းကွေးပြီး လိုးကြရအောင်…နော်ချာတိတ်”ကို ကြီးကကျမကို…..ဖင်ကုန်းလိုးနေရင်းကနေပြောလာတော့…..ကျမလဲ…အင်းလိုတုန့်ပြန်ရင်း……. ကိုကြီးလီးအချွတ်ကိုစောင့်နေ လိုက်တယ်….ကိုကြီးကဖင်သားတွေကိုပွတ်နေရင်းကနေဖြေးဖြေးချင်း…လီးကြီးကိုစောက်ပတ်ထဲကနေထုတ်လိုက်တယ်….။ ကျ မတစောင်းလေးကုတင်ပေါ်အိပ်လိုက်တာပေါ့……။ “ဂါဝန်ချွတ်လိုက်တော့လေချာတိတ်…အကုန်ချွတ်လိုးချင်တာ…..”ကိုကြီးက တောင်းဆိုလာတော့…ကျမလဲဂါဝန်ကိုချွတ်…ဘရာကိုချိတ်ဖြုတ်ချွတ်ပီး…. ကိုယ်တုံးလုံးလေး…တစောင်းအိပ်လိုက်တယ်……ကို ကြီးက…ကျမနောက်ကနေ…..ကပ်ပီး…ခပ်ကွေးကွေးလေးအိပ်လာတယ်…စတီးဇွန်း(၂)ချောင်း ထပ်ထားသလိုပေါ့………ပီး တော့…ကျမဖင်သားအပေါ်ချမ်းကိုလက်နဲ့ဆွဲဖြဲရင်း….သူလီးကြီးကိုကျမစောက်ပတ်ထဲသွင်းလိုက်တယ်……………….။ ကျမဖင်ကို နောက်ကော့ပေးရင်း….ဝင်လာတဲ့လီး…အဝင်ဖြောင့်အောင်အလိုက်သင့်လေးနေပေးလိုက်တာပေါ့………………။လီးကြီးဝင်လာ လိုက်တာ ကျမဖင်ကြားထဲကိုကြီးဆီခုန်ထိသွားမရပ်သွားတယ်…..။ကျမနောက်ကနေ…..ကိုကြီးနို့တွေကိုဆွဲရင်း….လိုးစောင့်ပါ တော့တယ်….စောင့်ချက်ကလဲ ပြင်းထန်သလို…..ကျမလဲဖင်ကိုနောက်ပြန်ကော့ရင်း…အလိုးခံနေမီတယ်…..ကိုကြီးလီးကြီးရဲထိ ရောက်မှုက….တစောင်းလိုးတဲ့အခါပိုသိသာတယ်… ကျမဖင်သားတွေနဲ့ကော…ပေါင်တွေပါညှပ်ထားတော့……စောက်ပတ်ထဲကို လီးဝင်ထွက်တိုင်း…ပွတ်တိုက်မှုအားကပိုသိသာတယ်……။\n“ ဗျစ်….ဘု ဘု…ဘွပ်..” “ အား…ကျွတ်ကျွတ်….ဟင့်…” “ချာတိတ်…ပီးမယ်….အား…နော်…အ….အ..” “အင်း…ပီးလိုက်တော့… အား….ကိုကြီးလရေတွေ…လိုးပီးဖြူစောက်ပတ်ထဲပန်းထည့်ပေးပါ…အား…”ကျမအော်ဟစ်နေတုန်းမှာပဲ……………….။ “အင်း..အား…ရော့ချာတိတ်…ကိုကြီးလရေတွေယူ…အင့်…အား…အင့်” “အား…အ…အား…ကိုကြီးအားးးး” ကိုကြီးလရေတွေ ဟာ…အရှိန်အဟုန်နဲ့ကျမစောက်ပတ်ထဲပန်းထည့်လိုက်တာ…နွေးကနဲ့ဖြစ်သွားရင်း…..ကျမလဲဟိုးအမြင့်ကြီးကပြုကျလာသလို… ရင်ထဲအေးကနဲ့ဖြစ်ကာ….အဆုံးအစွန်ဆုံးပီးမြောက်သွားပါတော့တယ်….ရှင်….။\nCategorized as အငျးဆကျ Tagged ဒုတိယအရှယျ၏ ပထမဝဒေနာ


Nathan’s Kingdom (2019) | MM Movie Store\nNathan’s kingdom လို့ အမညျရတဲ့ ဒီကားလေးကတော့ Sci-fi , adventure နဲ့ dramaတို့ကို အခြိုးညီညီ ပေါငျးစပျထားတဲ့ကားကောငျးလေးတဈကား ဖွဈပါတယျ။ အျောတဈဇငျဖွဈနတေဲ့ နသေနျ့ရဲ့ခေါငျးထဲမှာ ငယျငယျက သူ့ညီမလျောရာ ပွောပွဖူးတဲ့ kingdomဆိုတဲ့နရောလေးက အမွဲစှဲလမျးနပေါတယျ။\nKingdom မှာဆိုရငျ ဘာအပူအပငျမှ မရှိပဲ အရာအားလုံးဟာ ပြျောရှငျစရာတှနေဲ့ပွညျ့နမေယျလို့ သူက ယုံကွညျထားပါတယျ။အျောတဈဇငျ ဖွဈနတေဲ့ အကိုရဲ့ လုပျရပျတခြို့ကွောငျ့ လျောရာရဲ့နစေ့ဥျဘ၀မှာ အခကျအခဲ အမြိုးမြိုးနဲ့ ရငျဆိုငျလာရပါတော့တယျ။\nနောကျဆုံး ဘာဆုံးရှုံးစရာမှ မရှိတော့တဲ့ လျောရာဟာ သူ့အကို ရှာခငျြနတေဲ့ kingdomကို လိုကျရှာပေးဖို့ နှဈယောကျအတူကားတဈစီးနဲ့ခရီးထှကျခဲ့ပါတော့တယျ။ broken familyက ဆငျးသကျလာတဲ့အျောတဈဇငျတဈယောကျရဲ့ ခံစားခကျြတှကေို စာနာပေးနိုငျကွမှာလား….နသေနျရဲ့ စိတျကူးထဲက Kingdomက အပွငျမှာရော လကျတှေ့ ရှိနိုငျပါ့မလား……\nဒီခရီးမှာ အရမျးခဈြကွတဲ့ မောငျနှမနှဈယောကျကွားမှာရော ဘာတှေ ဖွဈလာဦးမလဲ..…. IMDb rating 7.2 ရရှိထားတဲ့ ဒီကားလေးဟာ ဆုကိုးဆုထိ ဆှတျခူးရရှိထားပွီးအထူးသဖွငျ့ သူမြားနဲ့မတူတဲ့animationလေးတှကေ စိတျဝငျစားဖို့ကောငျးနတောတော့ အမှနျပဲဖွဈပါတယျ..\nNathan’s kingdom လို့ အမည်ရတဲ့ ဒီကားလေးကတော့ Sci-fi , adventure နဲ့ dramaတို့ကို အချိုးညီညီ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ကားကောင်းလေးတစ်ကား ဖြစ်ပါတယ်။ အော်တစ်ဇင်ဖြစ်နေတဲ့ နေသန့်ရဲ့ခေါင်းထဲမှာ ငယ်ငယ်က သူ့ညီမလော်ရာ ပြောပြဖူးတဲ့ kingdomဆိုတဲ့နေရာလေးက အမြဲစွဲလမ်းနေပါတယ်။\nKingdom မှာဆိုရင် ဘာအပူအပင်မှ မရှိပဲ အရာအားလုံးဟာ ပျော်ရွှင်စရာတွေနဲ့ပြည့်နေမယ်လို့ သူက ယုံကြည်ထားပါတယ်။အော်တစ်ဇင် ဖြစ်နေတဲ့ အကိုရဲ့ လုပ်ရပ်တချို့ကြောင့် လော်ရာရဲ့နေ့စဉ်ဘ၀မှာ အခက်အခဲ အမျိုးမျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်လာရပါတော့တယ်။\nနောက်ဆုံး ဘာဆုံးရှုံးစရာမှ မရှိတော့တဲ့ လော်ရာဟာ သူ့အကို ရှာချင်နေတဲ့ kingdomကို လိုက်ရှာပေးဖို့ နှစ်ယောက်အတူကားတစ်စီးနဲ့ခရီးထွက်ခဲ့ပါတော့တယ်။ broken familyက ဆင်းသက်လာတဲ့အော်တစ်ဇင်တစ်ယောက်ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို စာနာပေးနိုင်ကြမှာလား….နေသန်ရဲ့ စိတ်ကူးထဲက Kingdomက အပြင်မှာရော လက်တွေ့ ရှိနိုင်ပါ့မလား……\nဒီခရီးမှာ အရမ်းချစ်ကြတဲ့ မောင်နှမနှစ်ယောက်ကြားမှာရော ဘာတွေ ဖြစ်လာဦးမလဲ..…. IMDb rating 7.2 ရရှိထားတဲ့ ဒီကားလေးဟာ ဆုကိုးဆုထိ ဆွတ်ခူးရရှိထားပြီးအထူးသဖြင့် သူများနဲ့မတူတဲ့animationလေးတွေက စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းနေတာတော့ အမှန်ပဲဖြစ်ပါတယ်..


ချစ်သင်ျ? ချစ်ခြင်းမေတ္တာဂိမ်း? အဘယ်ကြောင့်မရှေ့ဆက်သွားနှင့်ပေါင်းစပ်၊သင့်ရဲ့နှစ်ဦးတို့၏အကြိုက်ဆုံးအမှုအရာထဲကတစ်ခုနှင့်အတူခရီးရဲ့အဖြားပေးစေခြင်းငှါသင်တို့အချို့သောအလေးအနက်စွဲအရွယ်ရောက်ပြီးသူပစ္စည်း။ ဒီမှာသင်ျကွန်ပျူတာအားကစားပြိုင်ပွဲ၊ကျနော်တို့စွဲဖြင့်သင်၏အကောင်းဆုံးအကောင်းဆုံးမှကြွလာသောအခါသင်ျအရေးယူနှင့်:ကျနော်တို့ပြုသည်ဟုယုံကြည်တယ်ကိုယ်ကိုယ်တစ်ဦးစုဆောင်းမှုများ၏အရေအပြိုင်အစီမံကိန်းများထွက်ရှိမယ်လို့လုံးဝသတ်သည်။ မမေးကြဘူးအဖြစ်ကျွန်တော်တို့ကိုအဘယ်ကြောင့်အဘယ်သူမျှအနိုင်ရဖို့အပေါ်ကျွန်ုပ်တို့၏အဆင့်၊ဒါပေမဲ့သိရှိအချို့သောအရသာလျှို့ဝှက်ချက်ငံပြာရည်ဒီမှာသွားမယ့်ကမ္ဘာကိုပြရုံမည်မျှကြီးမြတ်မိသားစုသံုးေနိုင်ပါတယ်။, မချစ်၏စိတ်ကူးကြီးသင်ျဂိမ်း? အဘယ်မှာရှိနေတဲ့ကမ္ဘာနိုင်ပဲကြကုန်၏အားလုံးသင့်ရဲ့အလိုဆန္ဒများအတွက်မိခင်၊သား၊သမီးနှင့်အဖေအကိုလုပ်နေတာခံရဖို့ယုတ်မှုအရာအချင်းချင်းတယောက်ကိုတယောက်ရန်အတွက်ဂရုစိုက်ပါ။ ကျွန်တော်ထင်တဲ့ဒီသင့်ရုံဖြစ်စံအရာအပေါ်နီးပါးဆိုအရွယ်ရောက်ပြီးပလက်ဖောင်း၊ဒါပေမယ့်ကျနော်တို့မြင်ဖူးတယ်တစ်လျောက်ပတ်သောအမျိူးရှေးရှေး၏အဘယ်သူထွက်ရှိပါတယ်ရိုးရှင်းစွာသဘောမတူဘူး။ ကောင်းစွာ၊ထိုသူတို့အား–ကျနော်တို့အကြောင်းပြောမယ့်အသင်ျဂိမ်းကစားသောလူအလိုနှင့်မဆို၊ပြီးရင်သူတို့လိုချင်တဲ့တိုင်ကြားဖို့၊သူတို့သွားနှင့်ဒါကြောင့်သည်အခြားနေရာမှာနှင့်။, ကျွန်တော်တို့ဒီမှာအကြီးမြတ်ဆုံးသင်ျအရေးယူဆက်ပြီးလျှင်ဆိုလိုသည်အောင်လူအနည်းငယ်အမျက်ထွက်–ဒါကြောင့်ဖြစ်!\nကျနော်တို့လောလောဆယ်တွင်များ၏စုစုပေါင်း ၆၉ ဂိမ်းများထဲမှာသင်ျကွန်ပျူတာဂိမ်းများနှင့်အတူ၊တစ်ဦးထပ်မံ ၁၂ ဖွံ့ဖြိုးရေးအတွက်။ ကျနော်တို့ထုတ်ပြန်ဖို့လတ်ဆတ်တဲ့လွှတ်ပေးကြမ်းဖျင်းအားဖြင့်တစ်ကြိမ် ၆ ရက်သတ္တပတ်၊ဒါကြောင့်သင်ပြန်လည်စစ်ဆေးပုံမှန်အခြေခံပေါ်မှာဘယ်အရာကိုမြင်မှအသစ်နှင့်အတူသင်ျကွန်ပျူတာဂိမ်းများနှင့်စိတ်ကူးတစ်ခုရနိုင်ဘယ်အရာ၏အနာဂတ်အကိုင်အဘို့အကျွန်ုပ်တို့၏ပလက်ဖောင်း။ ဒါဟာတော်တော်ရူးတဲ့အခါသင်စဉ်းစား:ဒါကြောင့်အများအပြားအစက်အပြောက်အွန်လိုင်းခဲ့ကြဆန္ဒနှင့်အနိုင်ပေးတစ်လျောက်ပတ်သောအရေအတွက်ဂိမ်းနှင့်အတူဒါဇင်အမှုအရာ!, ဘယ်အရာကိုကျွန်ုပ်တို့ခေါင်းစဉ်အတော်လေးအထူးအမှန်ပင်ဖြစ်ပါသည်၊သူတို့ကလုံးဝသီးသန့်ကို–ဆိုလိုတာကိုရှာဖွေမည်မဟုတ်ကြောင်းသူတို့ဘယ်နေရာမှာမဆိုနှင့်ထို့အပြင်အတွက်၊ဘယ်အရာမှအတွင်းဒီနေရာကနေလာခဲ့ပြင်ပအရင်းအမြစ်။ ကျနော်တို့ကြောင်းကရရှိသကဲ့သို့အမှန်တကယ်၊နှင့်ပြီမဟုတ်ဆိုရင်ပူးပေါင်းပြီးခင်၊ဤအရာအားလုံးကို ၆၀+ယုံဂိမ်းသွားအဖြစ်လုံးဝအသစ်သင်ဖို့။ မကျပါနဲ့ထိုဘီးမှာအိပ်ပျော်မိတ်ဆွေ:ဒီပါတီကပဲစတင်မယ့်အကြောင်းမင်းအတွက်အချိန်စောကိုဟုတ်မှန်သောအလားအလာနှင့်နာသင်ျကွန်ပျူတာဂိမ်းများ။, ကျနော်တို့ကွဲပြားခြားနားသောအရာတို့ကိုပြုကြဒီနေရာမှာနှင့်ဤအကြောင်းကြောင့်၊ကျနော်တို့လုပ်ဖို့တာပေါ့ excel အချိန်နှင့်အချိန်နောက်တဖန်အ။ ချအဖွဲ့ဝင်မဆိုသည်အခြားဂိမ်းကစားခြင်းဝက်ဘ်ဆိုက်နဲ့ပဲတစ်နာရီကဒီမှာ–ဆိုရင်မပျော်၊ထားခဲ့ဖို့အခမဲ့ခံစားရ! စိုးရိမ်ပူပန်လိမ့်မယ်တရားစွဲဆိုအကံဇာပေးရုံကျွန်တော်တို့ရဲ့စီမံကိန်း။ ကောင်းစွာ၊ဖတ်အောက်–ကျွန်မရရှိပါသည်အရာတစ်ခုခုကိုသင်ပြောပြဖို့အကြောင်းကိစ်စတှငျ!\nမသာကျွန်တော်ကိုဖန်တီးရန်ခွင့်ပြုသင့်ရဲ့အကောင့်ကိုဒီနေရာမှာလုံးဝတာဝန်ခံအခမဲ့၊ဒါပေမယ့်ဘာမှမရှိဘူးရဲ့အတွင်းအဖွဲ့ဝင်တဦးရဲ့ဧရိယာအကျသင်သည်တစုံတခု။ အားလုံးဂိမ်းမှာကစားနိုင်ပါတယ်စတင်ထံမှပြီးမှ၊မရှိကန့်သတ်အပေါ်သင့်ရဲ့တိုးတက်မှုများကိုမည်သည့်အချက်မှာ၊ရင်းအဖွင့်ဖွင့်သင့်ရဲ့ပိုက်ဆံအိတ်။ ဒါကတော်တော်စုတ်အေးမြ၊မှန်သော? ကျွန်တော်တို့တွေ့ခဲ့ရပါတယ်ဤအမျိုးအစားစီမံကိန္းချဉ်းကပ်မှုအတွက်အောင်မြင်င့္ထားဂိမ်းကစားစက်မှုလုပ်ငန်းအခုလိုချမှတ်ရန်စိတ်ကူးနိုင်အောင်ကျနော်တို့ပြပွဲလူတိုင်းကိုယ့်ကိုဘယ်လိုအောင်မြင်အောင်ကနိုင်မှကြွလာသောအခါအရွယ်ရောက်ပြီးသူအားကစားပြိုင်ပွဲ။, ကျွန်တော်တို့စောင့်ရှောက်ဖို့ကျွန်ုပ်တို့အသိုင်းအခမဲ့ကစားရန်အစဉ်အမြဲသင်တို့အဘို့၊အဓိပ္ပါယ်ကခင်ဗျားဘယ်တော့မှဖြစ်သွားနှင့်အတူစိတ်ပျက်သည်အဘယ်အရာကိုကျနော်တို့ကယ်မလွှတ်။ မပျော်ရွှင်ထုတ်ကုန်နှင့်အတူ? ထို့နောက်ထွက်ခွာ! မလိုအပ်ရှိပါတယ်ဆွဲထားဖို့ပတ်ပတ်လည်ကဒီမှာဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်၊သင်မဝယ်မှတစုံတခု။ ဒါဟာအစတပ်အဖွဲ့သောသေချာစေရန်အားလုံးဂိမ်းများကိုထထွက်ရှိပါတယ်လျောက်ပတ်သောအနိုင်ပေးဂိမ်းကစားနှင့်အတူသူတို့ဘာလိုချင်:အလွန်ကြီးစွာသောဂိမ်းနှင့်လိင်ပျော်စရာ။, သင်ရရှိပါသည်တိထားပါဖြစ်ဖို့ဒီဂိမ်းအတွက်ထင်တယ်ရှေ့ဆက်မသွား၊သင်ျကွန်ပျူတာဂိမ်းလုပ်တော့မှာဖြစ်ပါတယ်တယောက်ကိုငရဲ၏အလုပ်နှင့်အတူပေးဂိမ်းကစားအတူထွက်ရှိပါတယ်အတိအကျသူတို့ဘာလိုချင်:ကုန်ကြမ်းဂိမ်းကစားပျော်မွေ့တစ်ခုနှင့်အတူပူပြင်းသင်ျလိမ်။\nငါ shilled အဖြစ်ခက်ခဲငါတတ်နိုင်သမျှအတိုင်းများအတွက်သင်ျကွန်ပျူတာဂိမ်းများ:ကျေးဇူးအများကြီးဖတ်မှအနှောက်အယှက်အားဖြင့်ဤအရာအားလုံးနှင့်သောအခါငါနောက်သတိထားပါထည့်သွင်းစဉ်းစားအချိန်၊ဆုံးဖြတ်ရဘုတ်အဖွဲ့အပေါ်။ သင်ကိုယ်တိုင်ကိုမြင်ယောင်ကြည့်မိနစ်အနည်းငယ်အတွက်၊ဘောင်းဘီ၊အုန်းသီးရေနံ slathered၏အရိုး–အပယ် jerking အကွောငျးဂိမ်းတစ်ခု၏အာရုံစူးစိုက်လုံးဝယုတ်ပတ်ပတ်လည်သင်ျ။ ဤသည်အကောင်းဆုံးကွန်ပျူတာဂိမ်းကစားများအတွက်ဦးတည်မိသားစု-သာလိင်၊ဒါကြောင့်တစ်ဦးအချပ်အခုအချိန်မှာသင်ပါလိမ့်မယ်၊ထာဝရကျေးဇူးတင်ကြောင်းတစ်ဦးပွဲချင်းပြီးဒီလိုအမှန်တကယ်တည်ရှိ!, အကောင်းကံနှင့်သေချာအောင်မှတ်မိဖို့အတွက်အကောင်းဆုံးမှာသင်ျဂိမ်းပျော်စရာကိုသာအစက်အပြောက်သင်လိုအပ်အနှောင့်အယှက်နှင့်အတူကဒီမှာသင်ျကွန်ပျူတာဂိမ်းများသည်ပျား၏ဒူးထောက်။!


တွေးဆမှုများနှင့် ကျင့်ဝတ် - Yangon Nation News\nတွေးဆမူသည် လက်တွေ့ကျသည့် နိုင်ငံရေးမဟုတ်သလို အယူအဆ၊မူဝါဒလည်းမမည်ပါ။\nမည်သည့် အကြောင်းအရာကိုဘဲ ဖြစ်စေ…..\nအစရှိပြီး အဆုံးသတ်မူလည်းရှိ နိုင်သလို…..\nထိုသည်က တွေးဆ သူတစ်ဦးချင်းနဲ့သာ\nတွေးဆမူသည် လူ့အခွင့်အရေး မဟုတ်သလို\nနိုင်ငံသား အခွင့်အရေးလည်း မဟုတ်ပါ။\nသို့ပေမယ်လို့ တွေးဆမူကို အများပြည်သူဆီသို့ ဖွင့်ဟ ၊ချ ပြ ၊ပြောဆို၊ရေးသား တဲ့အခါမှာ စည်းရှိဖို့တော့လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။\nယဉ်ကျေး၊ ပျူ ငှာ စွမ်းရှိစေဘို့လည်း လိုအပ်ပါတယ်။\n၈၈ မျိုးဆက်ဆိုတာ ပုဂ္ဂလပိုင် မဟုတ်သလို\nဦးနေဝင်းဦးဆောင်ကာ ပြည်ထောင်စုမြန်မာ နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်နေသည့် မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်\nဆန့်ကျင်… တွန်းလှန်… ရင်ဆိုင်တိုက်ပွဲဝင် တော်လှန်ခဲ့သည့် လူထု အရေးတော်ပုံကြီးဖြစ်ပါတယ်။\n(၈၈၈၈)လူထုအရေးတော်ပုံ အုံကြွမူ၏ အောင်မြင်သော ထူးခြားချက်က မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဉ်ပါတီ၏ ပါတီတွင်း၊ပါတီပြင်ပမှာရှိနေ သည့် တစ်ပါတီ အာဏာရှင်စနစ်ကြီးတစ်ခုကို\nချုပ်ငြိမ်းစေပြီး ပါတီစုံရွေးကောက်ပွဲ ဆီကို တက်ရောက် လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။\nထိုမှ… ၈၈… မျိုးဆက်ဟူ၍ မြန်မာ့ နိုင်ငံရေးအသစ်အုပ်စုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။\nနားစည်မှတစ်ဆင့် အသံလိူင်းများရိုက်ခိုက်မူ ဖြင့် အသံများကို ကြားနေရသလိုမျိုး…\nမိမိတို့နိုင်ငံအတွင်း ဆင့်ကဲ… ဆင့်ကဲ ဖြင့်…\nနိုင်ငံသားတစ်ဦးခြင်း၏ လူ့အခွင့်အရေးနဲ့ နိုင်ငံသားအခွင့်အရေး ဟူသော နိုင်ငံရေးမျက်နှာစာအသစ် ဆီကိုရောက်ရှိခဲ့ပြီဖြစ်ပါတယ်။\nကမ္ဘာ့နိုင်ငံအများစုက လက်ခံကျင့်သုံးနေ ကြသော ပါတီစုံဒီမိုကရေစီ ရွေးကောက်ပွဲ ယဉ်ကျေးမူတစ်ခု ဖြစ်ပေါ် ခံစားခွင့်နဲ့အတူ ပြည်သူ တစ်ဦးချင်းက မိမိစိတ်တိုင်းကျ နှစ်သက်သော နိုင်ငံရေးပါတီတစ်ခုကို ရွေးချယ်\nဆန္ဒမဲ ပေးပိုင်ခွင့်ကို လက်ဝယ် ပိုင်ဆိုင်နိုင်မူ တွေရှိလာပါပြီ။\nနိုင်ငံရေးပါတီတစ်ခုခြင်း၏ တာဝန်မှာ မိမိပါတီမှချမှတ်ထားသည့် မူဝါဒ များကို ဆန္ဒမဲပေးကြမည့် နိုင်ငံသား တစ်ဦးခြင်းမှသည် အားလုံးကို ချ ပြစည်းရုံးကြရသည့် အခွင့် အလန်းများသည်လည်း မိမိတိဲုနိုင်ငံမှာ အခြေ ချ နိုင်ခွင့် ကိုယ်စီလည်းရရှိနေကြပါပြီ။\nထိုအရာများသည်ကား ၈၈၈၈ ၏ အသီးအပွင့်များဖြစ်ပါတယ်။\nထို့အပြင် ၈၈၈၈ မှတစ်ဆင့်…..\nယခုအချိန်မှာ နိုင်ငံရေးပါတီများထူထောင်နိုင်သည့် အခွင့် အလန်းများဖြစ်လာခဲ့ကာ…\nတူရာ… တူရာ စုလာကြပါတယ်။\n၎င်း တူရာ… တူရာ စုကြသူများမှ နိုင်ငံရေးပါတီထူထောင်ကြသူတွေ ပေါ်လာကြကာ…\nမိမိနှစ်သက်သည့် နိုင်ငံရေးပါတီကို ဝင်ကြတဲ့ကြသူတွေ၊ လူမူ စီးပွား နယ်ပယ်အသီးသီးသို့ စသည်ဖြစ် တစ်ဦးခြင်း၏ ဆန္ဒ၊ လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ် ရပ်တည်ပိုင်ခွင့်နဲ့အတူ\nကိုယ်ပိုင် အခွင့် အရေးများဖြင့် မိမိနှစ်သက်ရာ ကဏ္ဍ များနဲ့ နယ်ပယ်များဆီသို့ သွားနေကြပါပြီ၊\nသို့မို့… မိမိတို့ တစ်ဦးခြင်းမှ သည် အားလုံးက နားလည် လက်ခံပေးကြရမှာဖြစ်ပါတယ်။\nတစ်ဦးခြင်းသည် မိမိဝင်ရောက်ဆောင်ရွက်သည့် အဖွဲ့အစည်း၊ နိုင်ငံရေးပါတီမှ ချ မှတ်ထားသော မူဝါဒ ၊များကို သတ်မှတ်ထားသည့် အဖွဲ့ ၏ စည်းမျဉ်း စည်းကမ်းများနှင့်အညီ ထိရောက်စွာ သွားရမည့် စွမ်းဆောင်၊ အခြေပြု သွားနေကြပါပြီ။\nဆိုလိုတာက ကိုယ့်အလုပ် ကိုယ်လုပ်ကြဘို့ လိုအပ်ပြီး အခြားသူ တစ်ဦးခြင်း၊ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခြင်းကို ဆော်ကား… ရိုင်းပျ မူမပြုမူစေဘို့၊မပြောဆို မရေးသားကြဖို့လိုပါတယ်။\nဤသည်က လိုက်နာရမည့် ကျင့်ဝတ်ဖြစ်ပါတယ်။\nယခုကာလမှာ (၂၀၂၀) အထွေထွေရွေးကောက်ပွဲကို ဝင်ရောက် အရွေးချယ်ခံကြဖို့ နိုင်ငံရေးပါတီများ အားလုံးနီးပါးက ပြင်ဆင်နေကြတာကိုတွေ့နေရပါတယ်။\nနိုင်ငံရေးပါတီတစ်ခုထူထောင်ကြပြီဆိုပါက အရင်ဦးဆုံးလုပ်ရတာက တူရာ.. တူရာ ကိုစု ကြရပါတယ်၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ပါတီဝင်လိုသူများပြားလာစေရန် လူသူ အများကို စည်းရုံးရပါတယ်။\nအထွေထွေရွေးကောက်ပွဲတွေကိုလည်း ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင် အရွေးချယ်ခံရစေဖို့ ပြည်သူများအား ချပြစည်းရုံး စွမ်းဆောင်ရပါမယ်။\nယှဉ်ပြိုင်သည့် နေရာ ဒေသမှာ မိမိနဲ့ ယှဉ်ပြိုင် ရွေးချယ်ခံမည့် ပါတီ၏ အားနည်းချက်များကို ထောက်ပြ ပြောဆိုပြီး မိမိပါတီ၏ မူဝါဒများကို မဲဆန္ဒရှင် ပြည်သူများကို ချ ပြပြောဆို စည်းရုံးရပါမယ်။\nပုဂ္ဂိုလ်ရေး ထိခိုက် ပြောဆိူမူကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ကြဖို့လည်းလိုပါတယ်။\nမိမိပါတီ၏ အားသာချက်များရှိပါကလည်း မဲပေးမည့် ပြည်သူများကို ဖွင့်ဟ ပြောဆို စည်းရုံးနိုင်ရပါမယ်။\nအခုပြောနေ ရေးတင်နေကြတဲ့ ၈၈ မျိုးဆက်ညီညွတ်ရေးဆိုသည့် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်နေမူကို လျော့ချ ကြရပါမယ်။\nအထက်မှာ အပိုဒ်အစမှာ ရေးသားခဲ့ပါတယ်။\n၈၈ မျိုးဆက်ဆိုတာ ၈၈၈၈ အရေးတော်ပုံ ကြီးမှာပါဝင်ခဲ့ကြသော…..\nကျောင်းသား၊လူထု လူတန်းစားအားလုံး၊ ဌာနဆိုင်ရာဝန်ထမ်းများ ၈၈၈၈ အရေးတော်ပုံကြီးမှ အစပြုခဲ့ကြသူဘဲဖြစ်ဖြစ်၊ အလယ်မှပါဝင်လာသူဘဲဖြစ်ဖြစ်၊အဆုံးနားမှ ပါဝင်လာသာဘဲဖြစ်ဖြစ် အားလုံး မြန်မာ့နိုင်ငံရေးအသစ်ကိုရောက်ရှိစေကြတဲ့ ၈၈ မျိုးဆက်တွေဘဲဖြစ်ပါတယ်။\nမိမိအထက်မှာရေးသားအသိပေးခဲ့သလို ယနေ့ မြန်မာ့နိုင်ရေးအသစ်အခင်းအကျင်းမှာ တူရာ… တူရာစုကြတဲ့အပြင် တစ်ဦးခြင်းက မိမိနှစ်ခြိုက် အားကိုး လက်ခံသည့် နိုင်ငံရေးပါတီကိုဝင်ရောက်ဆောင်ရွက်နေကြပါပြီ။\nစည်းလုံးညီညွတ်ကြဘို့ ယနေ့ကာလမှာရေးသား ပြောဆိုနေကြသူအားလုံးကို အလေးထား ကျေးဇူးတင်ရပါတယ်။\nသို့ပါသောကြောင့် မိမိတို့ ၈၈ မျိုးဆက်အားလုံးသည် မိမိတို့ရောက်ရှိနေသည့် အခြေအနေ ဖြစ်စဉ် ကို ပိုမိုကောင်းမွန်သည့် အခင်းအကျင်းများဖြစ်လာစေရန် ကြိုးပမ်း အားထုတ်ကြဘို့လိုအပ်ပါတယ်။\nဥပမာ ယနေ့ အာဏာရပါတီ၏ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိနေကြသူ များက မီဒီယာ(media) မှာ ပြောဆိုနေကြတာတွေက သူတို့ပါတီ အောင်နိုင်ရေးအတွက် ပြောဆိညနေကြမူဖြစ်ပါတယ်။\nသူတို့ ပါတီ၏ လုပ်ဆောင်ခဲ့မူ၊ရပ်တည်လာခဲ့မူ၊ ယနေ့လုပ်ဆောင်နိုင်မူကို ပြောဆိုဖြေ ကြားနေတာဖြစ်ပါတယ်။\nယနေ့အာဏာရ ပါတီ၌ ၈၈၈၈ အရေးတော်ပုံ ကြီးမှာ ပါဝင် လူပ်ရှား ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသူ ၈၈ မျိုးဆက်ဟူသည့် နိုင်ငံရေးအသစ် မျိုးဆက်များသည်လည်း အများအပြားပါဝင်ဆောင်ရွက်နေကြသည်ကိုတွေ့ရသလို…..\n၈၈ မျိုးဆက်များမှ တူရာ တူရာ စုကြသော\nနိုင်ငံရေးပါတီများကိုလည်းမြန်မာ့နိုင်ငံရေးအခင်း အကျင်း မှာတွေ့နေရပါတယ်။\nအာဏာကို အတင်းအကြပ် တစ်ဦးတည်း တစ်စုတည်း၏ ချုပ်ကိုင်အုပ်ချုပ်သည့် အစဉ်အဆက် အာဏာရှင် များကို ပြုတ်ကျ\nနိုင်စေ ပြီး ဒီမိုကရေစီဆိုသည့် ပြည်သူ လူထုကရွေးချယ်ခန့်ထားမှသာ နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်ရသော စနစ် သို့ မိမိတို့နိုင်ငံ ရောက်ရှိနေ\nသို့ကြောင့်စဉ်ဆက် ကြာစွာ လူထုဆန္ဒဖြင့် လူထုကဆန္ဒမဲပေးရွေးချယ်မူနဲ့ တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်ခွင့်ရအောင် ကြိုးစားခွင့်ရှိနေပါပြီ။\nမိမိတို့တစ်ဦးခြင်းသည် ယနေ့အချိန်ကာလအထိ ဘာကိုရွေးချယ်ရမလဲ ?\nဘယ်ပါတီကို သာ အစိုးရ ဆက်ဖြစ်ခွင့် ပေးရမလဲ ?\nအများစုကလည်း စဉ်းစား ဆုံးဖြတ်ပြီးနေသည့် အနေအထားကိုလည်း တွေ့ မြင် ကြားသိနေရပါတယ်။\nသို့ပါ၍ မိမိတို့ ၈၈ မျိုးဆက်များသည်\nဝေဖန်ပြောဆို ရေးသားကြသည်ံအခါတွင် ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ပုတ်ခတ်မူများကို ရှောင်ဖယ်နိုင် ကြပါစေ။\nအချက်အလက်များဖြင့် ခိုင်ခိုင်မာမာ မိမိတို့တိုင်းပြည်အတွက် ဝေဖန် ပြောဆို ရေးသားနိုင်ကြပါစေ။\nပုဂ္ဂိုလ်ရေးတိုက်ခိုက် ရိုင်းပျမူများ ကင်းကြပါစေ။\nယဉ်ကျေး ပျူ ငှာ မူများ လွမ်းခြုံ နိုင်ကြ\nတွေးဆ ရေးသား ပြောဆိုမူများမှသည် မိမိတို့တိုင်းပြည်အတွက် လက်တွေ့ ကျသည့်\nမူဝါဒ ကောင်းများ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပါစေ။\nဟူ၍ ရေးသား တိုက်တွန်းလိုက်ရပါတယ်။\nအလေးထားစွာဖြင့်. ကိုသိန်းဌေး ၈၈ ပဲခူး။