အရသာဖူး – My Blog\nလမျးထိပျရှိ ပြံကဈြေးလေးမှာ အရငျကထကျပိုပွီး စညျလာသညျ။ဘနျးခငျးရောငျးသော ဈေးသညျမြားနှငျ့ ဝါးတဲ ပလတျစတဈမိုးဆိုငျတနျးလေးက လမျးဒေါငျ့တဖွတျပငျ ကြျော၍ သှားခဲ့ခပြွေီ။ တနတေ့နေ့ ဈေးရောငျးခသြူ ဈေးသညျတှေ တိုးလာသလို အနီးအနားရှိ တခွားရပျကှကျတှေ ကလဲ ဒီပြံကဈြေးလေးကို လာပွီးအားပေးကွတော့ ဈေးဝယျသူတှကေပါ ကွိတျကွိတျတိုး စညျကားနသေညျ။ ဈေးတညျနရောကလဲ ကတ်တရာလမျးမကွီး နှဈခုကွားတှငျ ထိုလမျးမကွီးနှဈခုကို ထိပျတိုကျ ကနျ့လနျ့ဖွတျရှိ နသေော လမျး၏ ဝဲယာလမျးဘေးတှငျ ရှိသညျ။ ဈေးရှိနသေောလမျးက ကတ်တရာမခငျးရသေး။ ကြောကျကွမျးလမျး ဖွဈပွီး ခြိုငျ့ခှကျကွီးတှပေငျ ရှိနလေတေော့ ဘယျကား၊ ဘယျဆိုကျကားကမှ ဈေးရှိသောလမျးထဲကို ဖွတျမမောငျး။\nဒီတော့ ဈေးသညျရော ဈေးဝယျကွသူတှရေော လှတျလှတျလပျလပျ စိတျခလြကျခရြှိတော့ ဒီပြံကဈြေးလေးက တနတေ့ခွား စညျသထကျ စညျကားလာရလသေညျ။ ပြံကဈြေးလေးတနတေ့ခွား စညျကားလေ တပွုံးပွုံးဖွငျ့ ဟနျကလြဖွေဈနသေူကတော့ ဦးမောငျတငျပငျ ဖွဈပါသညျ။ ဦးမောငျတငျသညျ အသကျ (၄၅)နှဈကြျောကြျောလောကျရှိပွီး အရပျရှညျရှညျ ဒေါငျ ကောငျးကောငျး အသားမဲမဲဖွဈသညျ။ ရှရေောငျကိုငျးနှငျ့ မကျြမှနျအနကျကွီးကို မခြှတျတမျး တပျထားလရှေိ့သဖွငျ့ သူ့မကျြလုံးတှကေ ဘယျကိုကွညျ့နသေညျဆိုသညျကို ဘယျသူမှ မသိရ။ မကျြနှာက အမွဲတမျးပွုံးဖွဲဖွဲနှငျ့ နတေတျပွီး လူကထောငျထောငျမောငျးမောငျး ဗလကကောငျးကောငျး ဆိုပမေဲ့ ခါးကတော့ ခပျနှဲ့နှဲ့ဖွဈသညျ။\nဦးမောငျတငျက ဒီဈေးလေးအတှကျ ဈေးကောကျကို လိုငျစငျဆှဲထားသူထံမှ ပွနျဝယျထားသူဖွဈပွီး ဒီပြံကဈြေးလေး၏ ဈေးကောကျကို သူက ကောကျသညျ။ တဆိုငျဝငျ တဆိုငျထှကျ သူကိုယျတိုငျ ဈေးကောကျလိုကျကောကျသညျမဟုတျဘဲ အသကျ(၂၀)လောကျရှိသော တငျငှဆေိုသော ကောငျလေးတဈယောကျကို လခပေး၍ ကောကျခိုငျးထားသညျ။ တငျငှကေ အရငျတုံးက ဆိုကျကားနငျး သျောလညျး ယခုဈေးကောကျဖွဈသှားတော့ ဆိုကျကား မနငျးတော့ခြေ။ ဈေးလေးတှငျေ ဦးမောငျတငျက ဈေးကောကျ ကောကျသောလုပျငနျးကို လုပျရုံမြှမက နပွေ့နျတိုးပေးသော လုပျငနျးကိုပငျ ပူးတှဲ၍ လုပျလိုကျသေးသညျ။ အကြိုးပေးက သနျသညျမို့ ဦးမောငျတငျမှာ သူ့ပိုငျငှဖွေငျ့ပငျ မလုံလောကျ၍ လမျးထိပျတှငျ တီဗှီပွငျဆိုငျဖှငျ့ထားသော အခွောကျခငျဝငျးဆီကပငျ ငှယေူရသညျဆိုတာ တဈေးလုံးအသိပငျဖွဈသညျ။ အခွောကျခငျဝငျးဆိုတာက သူ့ကှယျရာမှာချေါသညျ့ နာမညျဖွဈသညျ။ ခငျဝငျးက တကယျ့အခွောကျမဟုတျ သနပျခါးလညျးမလိမျး။ မိတျကပျလညျးမလိမျး ပတျခြှဲနှပျခြှဲလညျး မလုပျပေ။\nဒါပမေဲ့ ခငျဝငျးက အသားဖွူဖွူ လူပုံက ခပျနှဲ့နှဲ့ဖွဈပွီး မိနျးမခြော ခြောသညျ။စကားပွောလြှငျ ယောကျြာားတှလေိုဘဲ ပွောသညျ။ထိုကဲ့သို့ လူပုံနှဲ့၍ မိနျးမခြော ခြောသောကွောငျ့ သူ့ကိုတဈေးလုံးက အခွောကျ ခငျဝငျးဟု ကှယျရာမှာ ချေါခွငျးဖွဈသညျ။ ခငျဝငျးက သားတဈယောကျ သမီးတဈယောကျ ရှိပွီး ခလေးအဖဖွေဈကာ အသကျက (၃၀)လောကျရှိပွီ ဖွဈသညျ။ နပွေ့နျတိုးပေးသော လုပျငနျးတှငျကယျြ လှလှနျးသဖွငျ့ သူ့ငှနှေငျ့သူမလောကျသဖွငျ့ ဦးမောငျတငျက ခငျဝငျးထံမှ ငှကေိုလဲ ယူရသညျဖွဈသညျ။ ဦးမောငျတငျ၏ အိမျမှာ ရပျကှကျအစှနျနားတှငျ ရှိပွီး ပေ(၄၀) (၆၀)နှဈကှကျတှဲ မွကှေကျထဲ တှငျ တှဲဆောကျထားသညျ့ ခွံဝနျးထဲတှငျ သဈပငျပနျးမနျတှကေ တခွံလုံး အပွညျ့စိုကျထားလသေညျ။ ဦးမောငျတငျ တှငျ သားကွီးသမီးကွီးတှရှေိပွီး ဦးမောငျတငျ၏မိနျးမက ထိုအိမျထောငျကှဲ သားသမီးတှနေောကျလိုကျ၍ နတောက မြားသညျ။\nအိမျတှငျက ဦးမောငျတငျတယောကျထဲ နသေညျက မြားသညျ။ တနတေ့ခွား ဈေးရောငျးသူတှလေဲတိုး၊ ဈေးဝယျသူတှလေဲ မြားလာသော ပြံကဈြေးလေးကွောငျ့ ဦးမောငျတငျတဈယောကျ ကတော့ အကြိုးရှိပွီးရငျး ရှိကာနရေသညျ။ ရောငျးဝယျဖောကျကားနသေော ဈေးသညျ တှကေတော့ မွတျမမွတျမသိ။ ဦးမောငျတငျကတော့ သပိတျဝငျအိတျဝငျသာ ဖွဈနရေပါတော့သညျ။ ” ဟယျ…. အမသီ….. သိမျးနပွေီလား ….. ” လှမျး၍မေးလိုကျသော ဘေးခငျြးကပျဆိုငျလေးထဲက ကှမျး၊ ကှမျးသီးရောငျးသော ဥမ်မာဆိုသော ကောငျမလေး၏ အသံကိုကွားရသဖွငျ့ ငါးခွောကျစညျးလေးတှကေို ခွငျးတောငျးထဲသို့ ထညျ့နသေော မသီက လှမျးကွညျ့လိုကျမိသညျ။ ” ခုမှ ဈေးက ကှဲတောငျမကှဲသေးဘူး အမကလဲ … ” ” အိမျမှာက အလတျကောငျက နမေကောငျးနပွေနျဘူး ညီမရယျ။ ဒီနေ့ ဆေးခနျးပွရမယျလေ ဒါကွောငျ့ စောစော သိမျးရတာ ညီမရေ….. ” ” အဲ့ဒါဆိုလညျး အမ ဟိုလူတှေ အဝယျမြားတဲ့ ငါးနှပျခွောကျ အာပွဲခွောကျစညျးထားတဲ့ အစညျးလေးတှေ ညီမဆီထားခဲ့။ ဘယျနှဈစညျးဆိုတာ ရပွေီးထားခဲ့။\nညီမရောငျးပေးမယျ ” ” ကြေးဇူးပါဘဲ ဥမ်မာ ရယျ…… ငါ့ ညီမနဲ့ တငျငှတေို့ အမွနျယူဖွဈပါစတေျော… နှဈလုံးလဲ ငါးရာကှကျ တဈထောငျကှကျ… လောကျ ပေါကျပါစတေျော …. ” ” အို… အမကလဲ… ” ရညျးစားဖွဈသူ ဈေးကောကျတငျငှေ၏ နာမညျပါလာသဖွငျ့ အသကျ(၁၇)နှဈသာရှိသေးပွီး ဖွူဖွူဖှေးဖှေး တဈတဈရဈရဈဖွငျ့ ကဈကဈလေး လှနသေော ဥမ်မာတဈယောကျ ဖွူဖှေးသော သူမ၏ မကျြနှာလေး ရဲကနဲဖွဈသှား အောငျကို ရှကျသှားရသညျ။ ” အမကလညျး….. ငါးရာကှကျ တဈထောငျကှကျတောငျ မထိုးနိုငျပါဘူး… သိပျကွိုကျမှ တရာကှကျလောကျ ထိုးနိငျတာပါ… အမရယျ… ” ဟု ဥမ်မာက အရှကျပွပွေောလိုကျသညျ။မသီက ခွငျးတောငျးထဲ ထညျ့ထားပွီးဖွဈနသေော ငါးခွောကျစညျး လေးတှကေို ဥမ်မာ၏ ကှမျးဗနျးလေးဘေးတှငျ လာ၍စီပေးနသေညျ။ ဥမ်မာက မသီကိုကွညျ့ရငျး သကျပွငျးတခကျြ လေးလေးပငျပငျ ခလြိုကျသညျ။ မသီအသကျက အလှနျဆုံးရှိမှ (၂၆) (၂၇)ထကျမပို။ ကလေးက (၂)နှဈကွီး (၂)နှဈငယျ သုံးယောကျ။ ယောကျြားက ပနျးနာရငျကွပျသမား။\nဆိုကျကားကို နတေို့ငျးမဆှဲနိုငျ။ မထှကျတဈရကျ ထှကျတရကျဖွငျ့ ဖွဈသညျ။ ကလေး(၃)ယောကျ အမသောဆိုသညျ မသီက နဂိုကပငျ အရှယျတငျသော မြိုးရိုးက ဆငျးသကျလာလို့လားမသိ။ ခပျမွငျ့မွငျ့အရပျလေးနှငျ့ လိုကျဖကျညီသော ကိုယျလုံးကိုယျထညျက တောငျ့တငျး၍ ဖေါငျးတငျးနသေညျ။ ဘယျနရောမှာမှ သူမ၏အသားအရတေို့က ပြော့တှဲ၍မနေ။ကားအိနသေော တငျသားကွီးမြား က မိနျးမခငျြးပငျ မနာလိုခငျြစရာဖွဈနသေညျ။ ရုပျရညျက ကုလားဆငျလေးဖွဈပွီး အသားအရညျက နဂိုက ဖွူစှပျခဲ့ပုံ ရသျောလညျး အခုတော့ နလေောငျထားသဖွငျ့ နီစပျစပျလေးဖွဈနရေသညျ။ ” ကမြလညျး အမသီ…. ဘတျသီဘတျသီ ဖွဈနတော ကွညျ့ပွီး လငျယူရမှာတောငျ ကွောကျနတေယျ… အမသီ…ရာ… ” ” အို… ဘာဆိုငျလို့လဲအေ… ဆငျးရဲတယျ… ခမျြးသာတယျဆိုတာ…မမွဲပါဘူးအေ… ခု ဆငျးရဲပမေဲ့.. နောငျ ခမျြးသာခငျြ ခမျြးသာမှာပဲ.. အမတို့ အပြိုတုံးက တကိုယျလုံးရှကေိုညှတျနတော… အိမျထောငျကတြော့လညျး မိဘတှကေ ပေးလိုကျသေးတယျ။ ယောကျြားက မမာတော့ အလုပျမလုပျနိုငျ။\nဝငျငှမေရှိ သူ့ဆေးကုရတော့ ရှိတဲ့ ပစ်စညျးတှထေုခှဲလိုကျရတာပေါ့… လငျယူတိုငျးလညျး မဆငျးရဲပါဘူးအေ… ဒါထားတော့ ဒီအပတျ သုံးလုံး ဘာရထားသေးလဲ… ပွီးခဲ့တဲ့အပတျက ဈေးထိပျက မုနျ့ဖတျရောငျးတဲ့ စနျးကွညျမ တို့ပေါကျသှားတယျ။ အပွီးပေါကျဂဏနျးရလိုကျတယျဆိုဘဲ…. ” ” ဟုတျတယျ…. အမ… သူတို့ပွောပွတော့… မထိမဖွဈ အပွီးလဲဖွဈ… ဆိုလား အဲ့ဒီဂဏနျးရလိုကျလို့တဲ့.. ” ” အေးဟယျ… တို့မြားကတြော့လညျး မရဘူး… ” ” ကမြ ကိုတငျငှကေို မှာထားတယျ။ အဲ့ဒီ မထိမဖွဈ အပွီးလဲဖွဈ ဆိုတဲ့ဟာတှရေ့ငျ နှဈလုံးဖွဈဖွဈ သုံးလုံးဖွဈဖွဈ ပေးဖို့ မှာထားတယျ။ ရခဲ့ရငျ အမသီကိုပေးမယျသိလား… ” ” အေး…. ညီမ မမနေဲ့အုံး.. အမ..သှားမယျ… အျော… ငါးခွောကျစညျးလေးတှကေ တဈစီးတရာ့ငါးဆယျဘဲ… မြားမြားယူရငျတော့ နှဈစီးနှဈရာ့ငါးဆယျနဲ့သာ ရောငျးလိုကျ ညီမရာ…ကဲ…အမ…သှားပွီ…” “.. ရတယျ…အမ… စိတျခပြွီးသာ… သှားပတေော့….” ခွငျးတောငျးကွီးကို လကျတဖကျမှဆှဲ၍ မသီတဈယောကျ ဥမ်မာကို ကြောပေး၍ တရှရှေ့ထှေ့ကျခှာသှားတော့သညျ။\n” ဒီ စပို့ရှပျလေးက ဘယျလောကျလဲ….” ရညျးစားဖွဈသူ တငျငှေ၏အသံကို ကွားလိုကျရသဖွငျ့ မသီကို မကျြစိတဈဆုံးကွညျ့နသေော ဥမ်မာက သူမ၏ ဘေးခငျြးကပျရကျ အထညျရောငျးသော ဆိုငျလေးသို့ ဖွတျကနဲ ကွညျ့လိုကျသညျ။ တငျငှကေ ခြိတျဆှဲထား သော စပို့ရှပျအပွာနုရောငျလေးကို လကျတဖကျဖွငျ့ ကိုငျကွညျ့ရငျး မေးနခွေငျးဖွဈသညျ။ ” ငါ ရောငျးတာတော့ သုံးထောငျဘဲ… ” အထညျရောငျးသော မုဆိုးမ မကွညျ၏အသံက ထှကျပျေါ၍လာသညျ။ တငျငှေ၏ မကျြနှာက အိုသှားကာ စပို့ရှပျ လေးကို အားတကျသရော ကိုငျကွညျ့နသေညျ့ သူ၏လကျကို ခကျြခငျြးရုတျသိမျးလိုကျသညျ။ ဥမ်မာ၏ရငျထဲတှငျ ခဈြသူတငျငှေ၏အဖွဈကို မွငျရကာ နာကငျြစှာ ခံစားမိလိုကျသညျ။ တငျငှေ မဝယျနိုငျပါ။ ဒါကို ဥမ်မာကသိသညျ။\nတငျငှေ၏ အလုပျရှငျ ဦးမောငျတငျက သူကသာ တနတေ့ခွား ခမျြးသာလာသညျ။ သူ့အလုပျသမားကိုတော့ ထမငျးနပျမှနျရုံသာ လုပျခပေးထားသညျ။ဆယျလီသမားပီပီ သခြော တှကျ၍ပေးထားသော လုပျခလစာကွောငျ့ တငျငှမှော ထမငျးနပျမှနျရုံသာ ရှိသညျ။ တခါတရံ လကျဘကျရညျ သောကျခငျြတာတောငျ မသောကျနိုငျခဲ့ပေ။ တငျငှကေ ဦးမောငျတငျအတှကျ ဈေးကောကျ ကောကျရုံသာမဟုတျ နပွေ့နျတိုးပါ သိမျးပေးရသညျ။ ဘာဘဲဖွဈဖွဈ ဦးမောငျတငျက သူတနတေ့ခွား စီးပှားတကျလာတာဟာ သူ့ အလုပျသမားရဲ့ အထောကျအကူလဲ ပါသငျ့သလောကျ ပါသညျဆိုတာကို စဉျးစား၍ ငဲ့ညှာမှာ မဟုတျ လုပျနိုငျရငျလုပျ မလုပျနိုငျရငျသှား။\nလူတှေ တပုံကွီးရှိသညျ။ ဘယျသူ့ချေါခိုငျးခိုငျးရသညျဟူသော စီးပှားရေးသမားစဈစဈပငျ ဖွဈသညျ။ ခဈြသူတငျငှေ၏ ဖွဈအငျကွောငျ့ စိတျထဲရငျထဲတှငျနငျ့သှားရသော ဥမ်မာတယောကျ ကလေးတှေး တှေးကာ လြှောကျပွီး စဉျးစားနမေိလိုကျသညျ။ ” ဟဲ့… တငျငှေ….မယူတော့ဘူးလား… မောငျလေး… ကွိုကျရငျ… ယူသှားလေ… မမက… မောငျလေး အတှကျ… လကျဆောငျပေးလိုကျမယျ…. ” မကွညျက ခပျပေါ့ပေါ့လသေံဖွငျ့ သဘောတှကေောငျးနသေညျ။ ” ပွီးတော့ မောငျလေးက… မမ…ကို အဝှါပွု….” မကွညျ အထညျဆိုငျ၏ဟိုဖကျဘေးက ဘေးခငျြးကပျလကျြရှိ ကွကျသားသယျ ကိုတုတျက ဝငျပွောလိုကျတော့ ပတျဝနျးကငျြရှိ ဈေးသညျတှရေော ဈေးဝယျသူတှပေါ ပှဲကသြှားရသညျ။မုဆိုးမ မကွညျကလဲ မလြှော့.. ။\n” ဒီမှာ… ကိုကွကျနာရဲ့…..မောငျလေးတငျငှေ… ယူလို့ကတော့… ကမြက…အကုနျပေးမှာသိလား.. ရှငျက ဘာမနာလိုဖွဈနရေတာလဲ…. ကွကျနာရဲ့….. ” ဟုခကျြခွငျး တုံ့ပွနျ၍ ပွောလိုကျသညျ။ဥမ်မာ၏ ရငျထဲတှငျတော့ ဝမျးနညျးစိတျတှရေော၊ဒေါသစိတျတှပေါ ဖွဈလြှကျ “မသာမကွီး…. နှာဘူးမကွီး..” ဟု တိုးတိုးလေး ရရှေတျမိလိုကျပါတော့သညျ။ တငျငှကေတော့ ခပျရှကျရှကျဖွငျ့ နောကျကိုမြှပငျ လှညျ့မကွညျ့တော့ဘဲ ထှကျသှားခဲ့ပွီ ဖွဈပါလတေော့သညျ။ ဦးမောငျတငျက ငှသေိမျးပွီးရငျ တအောငျ့တနားဘဲ ဈေးမှာနေ၍ အိမျပွနျသှားတတျသညျ။ မသီကလဲ ဦးမောငျတငျ တဈယောကျအိမျသို့ ပွနျသှားသညျကို တှရေ၍ ဈေးသိမျးပွီး သူမ၏ အိမျသို့ ပွနျလာခဲ့သညျ။ ပွီးတော့ ရမေိုးခြိုး ဖီးလိမျး၍ အဝတျအစားလဲကာ ဦးမောငျတငျ၏ အိမျသို့ထှကျလာခဲ့သညျ။မသီရောကျသှားတော့ ဦးမောငျတငျက ရခြေိုးပွီးခါစ ဖွဈပုံရသညျ။ ကိုယျလုံးတီးနှငျ့ဖွဈပွီး သူ့ကိုယျပျေါတှငျ ပုဆိုးတဈထညျသာရှိသညျ။ ” မသီရယျ…. ငါက သူဌေးမဟုတျဘူးဟ…. နငျ့ ဥစ်စာလညျး ကွညျ့လုပျပါဦး…”\n” ကမြ…ယူထားတာမြားမှနျး သိပါတယျ…. ဦးလေးရယျ…. ဒီနေ့ အလတျကောငျ ဆေးထိုးရမှာမို့ပါ.. တဈထောငျဘဲ ပေးပါ…. ဦးလေးရယျ….” ” ခကျလိုကျတာဟာ….. နငျကလဲ….ကဲ…လာ….” မသီက ဦးမောငျတငျ၏ နောကျမှ ဝငျလိုကျသှားသညျ။ဦးမောငျတငျ၏အိမျက ပွူတငျးပေါကျတှေ မဖှငျ့ရသေးတာ လား….မကွာခငျ မိုးခြုပျတော့မှာမို့ ပွနျပိတျထားတာလားမသိ။ပွူတငျးပေါကျတှေ ပိတျနကော လှောငျနသေညျ။ ” အခုလို…လူရှငျးတာကောငျးတယျ။အိမျကို… လာပွောတာလဲကောငျးတယျ။ ဈေးမှာဆို ငါက ပွောတိုငျးပေးတာ မဟုတျဘူး။ တျောကွာ နငျ့ကိုတော့ပေးတယျ။ သူတို့ကတြော့ မရဘူး ဆိုတာတှကေ လာအုံးမယျ ပူညံပူညံတှေ ဖွဈနအေုံးမယျ…” ဦးမောငျတငျက သူဈေးကို ကိုငျကိုငျလာသော လကျဆှဲအိတျထဲတှငျ စာရငျးစာအုပျကို ရှာနလေသေညျ။\nဒါသူလုပျနကေဖြွဈသညျ။မသီကကွမျးပွငျပျေါတှငျရှိနသေော စားပှဲသေးပုပုလေးပျေါမှာ တှရေ့သော စာအုပျတဈ အုပျကို ကောကျ၍ယူကာ လှနျကွညျ့လိုကျသညျ။ကာတှနျး….. မဂဇငျးတှဆေို မသီက ငယျငယျကထဲက ဝါသနာ ပါသညျ။ ” အို” အသံက အပွငျသို့ ထှကျမလာပါ။ ရငျထဲမှာပငျ သိမျ့သိမျ့တုနျယငျး ပြောကျသှားသညျ။ သူမ ကောကျယူကာ လှနျလိုကျသော စာအုပျထဲတှငျတှရေ့သညျက အင်ျဂလိပျတှေ ယောကျြားနဲ့ မိနျးမ လိုးနကွေ ပုံတှေ ဖွဈသညျ။လီးကွီးတှကေ နဲတာကွီးတှမေဟုတျ။ မသီတဈယောကျ တကိုယျလုံး ဖိနျးကနဲ ရှိနျးကနဲဖွဈကာ ခန်ဒာကိုယျထဲက သူမ၏သှေးသားတို့ ကွှ၍ သှားရသညျ။ ကမနျးကတနျးပငျ စာမကျြနှာစုံအောငျ ကွညျ့လိုကျပွီးမှ စာအုပျလေးကို စားပှဲပုလေးပျေါသို့ ပွနျ၍ အမှတျတမဲ့ ခထြားလိုကျသညျ။ ဦးမောငျတငျက သူ၏ လကျဆှဲအိတျထဲမှ စာရငျးစာအုပျကို မကျြစိမှေးပွီး နှိုကျနသေညျ။ ” တောကျ… သတေော့မှာဘဲ…. စာရငျးစာအုပျ ပြောကျနပွေနျပွီဟာ.. မသီ… အဲ့ဒီစားပှဲလေး အောကျမှာ ကွညျ့စမျးဟာ….” မသီက ကုနျးကုနျးကွီးလုပျကာ စားပှဲလေးအောကျသို့ ငုံ့၍ကွညျ့သညျ။ ဖငျဝိုငျးဝိုငျးကွီးက ဦးမောငျတငျ၏ မကျြနှာ နှငျ့အပျနသေညျ။\nဦးမောငျတငျက မတျောတဆလိုလိုနှငျ့ မသီ၏ ဖငျကွားသို့ သူ့မကျြနှာကွီးကို ထိုးသှငျးလိုကျသညျ။ ” တောကျ….ငါလေ….နငျ့ဖငျကွီးက…..” ဦးမောငျတငျက မသီကိုပငျ ငေါကျလိုကျသေးသညျ။မသီ၏ဖငျကွီးက ကလေးသုံးယောကျမှေးပွီးသညျ့ တိုငျအောငျ အိစကျဖှံ့ထှားနဆေဲ….။ ” အယျ…. ကနျတော့….ကနျတော့…ဦးလေး… ကနျတော့….” ဦးမောငျတငျ၏လကျကွီးက မသီ၏ဖငျကွီးကို မိမိရရ ဆုပျကိုငျလိုကျသညျ။ “ထိုငျစမျးပါဟာ ကုနျးကုနျးကှကှနဲ့ ….. ” ” ဦးလေးဘဲ…. စာအုပျရှာခိုငျးပွီးတော့ ….. ” ” ကဲ…. မတှလေဲ့နပေစေ … နအေုံး…. နငျ ဘယျလောကျယူမှာ…. တဈထောငျ… ဟုတျလား .. ” ဦးမောငျတငျက တဈထောငျတနျ အထပျလိုကျ လကျလေးလုံးခနျ့ကို သူနှငျ့မသီကွားတှငျ ခလြိုကျသညျ။\n” တှလေ့ား ငှကေ ဒါဘဲရှိတော့တယျ… မနကျဖွနျ ဟိုအခွောကျခငျဝငျးကိုလဲ ငါကပေးရအုံးမှာ.. ငါ့မှာ သိပျရှိတာမဟုတျဘူး… သူ့ဆီက ယူလုပျနရေတာ…. ” ငှကေိုသိနျးခြီကိုငျထားရငျး အတိုးဖွငျ့ ငှတေဈထောငျခြေးဖို့ကို အျောပရာထှကျနသေော ဦးမောငျတငျကို မသီကငေး၍ ကွညျ့နမေိသညျ။ ” နငျ့ကို ငါ တဈခုပွောမယျ…. မသီ… ” “… ဟုတျကဲ့ ဦးလေး …. ပွောပါ … ” ” နငျ … နှဈထောငျယူသှား…. ဟုတျပွီလား … ” ” ရှငျ …. နှဈထောငျ … ” ” အေးလေ …. ရော့ယူစမျးပါဟာ … နငျကလဲ .. ” တဈထောငျတနျ သဈသဈမာမာကွီး နှဈရှကျက မသီ၏လကျထဲသို့ ရောကျသှားသညျ။ မသီမှာ ကွကျသသေပွေီး ဦးမောငျတငျကို ငေးနသေညျ။ ” နငျ …. ဘယျသူ့မှ မပွောနဲ့နျော … ”\n” ရှငျ …. ” ” ဒီကိစ်စ ဘယျသူ့မှ မပွောနဲ့လို့ …. နောကျဆိုရငျလဲ ငါ့ဆီ အခုလိုဘဲလာခဲ့… ကွားလား.. ” စကားတပွောပွောနှငျ့ ဦးမောငျတငျ၏ လကျတဈဖကျက မသီ၏ ဆီးစပျကို ပှတျပေးနသေညျ။ မသီဖွတျကနဲ သတိဝငျလာသညျ။ ” မဟုတျဖူးလေ.. ခဏလေးနဲ့ ငှနှေဈထောငျရတာ… နောကျပွီး အရငျကွှေးတှလေဲ မပေးနဲ့တော့.. နငျကလဲ…. ခုဟာက… နငျနဲ့ငါနဲ့ နှဈယောကျထဲဘဲ သိမဲ့ဟာကို… ” မသီတဈယောကျ ဟုတျနိုးနိုး ဇဝဇေဝါဖွဈသှားသညျ။\nကလေးသုံးယောကျရခဲ့အောငျ နခေဲ့ပွီးမှ လငျက မမာတော့ လီးနဲ့ဝေးခဲ့တာ မသီတဈယောကျ ကွာခဲ့ရပွီ။စောစောကဓါတျပုံတှေ တှလေို့ကျရကထဲက သူမသှေးသားတှကေ သိသိသာသာလှုပျရှား၍ နခေဲ့ရသညျ။ ပွီးတော့မှ တနကေုနျဈေးထိုငျရောငျးလို့ ခုနှဈရာ ရှဈရာမွတျဖို့က မလှယျ…. ခုတော့ … နှဈထောငျဆိုတာ နဲနဲနောနော မဟုတျ…. ။ ” လာ…. ရှတေို့း… ဒီနားကိုလာ… အေး လှဲလိုကျ…. ” မသီတဈယောကျ ဦးမောငျတငျ ခိုငျးသညျကို စိတျညို့ခံထားရသူပမာ လုပျပေးနမေိသညျ။ မသီက အပျေါနှုတျခမျးလေးကို အောကျနှုတျခမျးလေးဖွငျ့ ကိုကျလိုကျရငျး မကျြစအေ့စုံကို တငျးတငျးလေး မှေးမှိတျထားလိုကျသညျ။ မသီ၏ ခါးပျေါက ပါတိတျထဘီအဟောငျးလေးသညျ သူမ၏ ခါးဆီသို့ ပုံလြှကျသား လေး လနျတကျသှားသညျ။\n” ဟ…. အား …. ” ဦးမောငျတငျ၏ မကျြနှာကွီး ဝငျးလကျသှားသညျ။မသီ၏ တသားမှေး တသှေးလှ စောကျဖုတျကွီးမှာ မမာသောလငျနှငျ့ ကငျးဝေးနေ၍လားမသိ ဖူးဖူးပွညျ့ပွညျ့ကွီး ပွောငျဝငျး၍ ဖှေးဥနသေညျ။ မသီ၏လကျထဲမှ တဈထောငျတနျအသဈခပျြခြှတျလေး နှဈရှကျမှာ ခြှေးတှစေိုလာသညျ။နှမျးကွလောသညျ။မသီ၏ဖောငျးဖောငျးကဈကဈ စောကျပတျနှုတျခမျးသားကွီး နှဈခုကွား အပျေါထိပျနားတှငျ ဟတတ စောကျဖုတျအကှဲကွောငျးလေးထဲမှ အပျေါသို့ တောငျတောငျ လေး ထှကျနသေော စောကျစအေ့တကျလေးမှာ အကှဲကွောငျး အပျေါသို့ပငျ နှီးတပွားခနျ့ထှကျ၍ ပျေါနသေညျ။ ထိုအတကျလေးသညျ တခကျြတညျးနှငျ့ ရမ်မကျမီးတှေ ဟုနျးကနဲ လငျးထိနျတောကျ လောငျသှားနိုငျသညျ့ အဓိက ကာမခလုတျလေးဖွဈသညျ။\nဒီနရောက မထိမဖွဈသော နရောလေး ဖွဈသညျ။ ဦးမောငျတငျက သူ၏လကျမဖွငျ့ မသီ၏စောကျစလေ့ေးကို ဖှဖှရှရှလေး ထိလိုကျ ပှတျလိုကျ လုပျနသေညျ။ ” … အ…. ဦး…. အငျး….. ဦးလေး… အို….အို …’ မသီမှာ အသံပငျထှကျသှားရလသေညျ။ သူမ၏ ပေါငျကွီးနှဈလုံးမှာလဲ ကား၍ထှကျသှားရပသေညျ။မသီ၏စောကျဖုတျကွီးက လကျတဈခုပျမက ထှားကွိုငျးဖောငျးကားနရော သှားရညျယိုစရာကွီး ဖွဈနသေညျ။ ကွညျ့ရငျးကပငျ ဦးမောငျတငျသညျ မနနေိုငျအောငျ ဖွဈ၍လာရသညျ။ သူ၏ခါးမှ ပုဆိုးကိုခြှတျ၍ ခလြိုကျသညျ။ ဦးမောငျတငျ၏လီးကွီးက ထိပျလနျနသေျောလညျး ဒဈက အကုနျအစငျ ပျေါ၍မနပေါ။\nဦးမောငျတငျက ပုဆိုးခြှတျခပြွီးသညျနှငျ့ မသီ၏ အလိုအလြှောကျ ကား၍ သှားခဲ့ပွီးသော ပေါငျနှဈလုံးကွားသို့ ဝငျ၍ ထိုငျလိုကျပွီး သူမ၏ ဒူးနှဈလုံးကို ကှေး၍ ထောငျကာ ကားပေးလိုကျသညျ။ ပီးတော့ သူ၏ လီးခြောငျးကွီးကို လကျတဖကျက ကိုငျ၍ မသီ၏ ပွူထှကျနသေော မထိလြှငျ မဖွဈသညျ့ စောကျစလေ့ေးကို လီးခြောငျးကွီးထိပျနှငျ့ ထိုး၍ပှတျသညျ။ ” ….အ…. ကြှတျ …. ကြှတျ … အ … အ.. အငျး .. ဟငျး … ဟ … ဟငျး …” မသီ၏ အသကျအောငျ့ထားးရာမှ ထှကျပျေါ၍လာသော လညျခြောငျးသံလေးတှကေ ပှငျ့အံ့၍ လာသညျ။ သူမ၏ ခါးလေးပငျလြှငျ ကော့ကနဲ တဈခကျြဖွဈသှားရသေးသညျ။\nလေးငါးကွိမျ လောကျပငျ လီးတနျကွီးထိပျက သူမ၏ စောကျစလေ့ေးကို ထိတှပှေ့တျတိုကျပေးပွီးတော့မှ စောကျပတျဝသို့ လီးခြောငျးကွီးက ခေါငျးစိုကျ၍ တိုးဝငျသှားသညျ။ ” ….. ဘှတျ … ဗွှတျ …. စှပျ …. ” ” …. ဝငျလား … မသီ …. ” ” … အငျး …. ဟငျး … ” မသီက ပါးစပျကိုပိတျရငျး ခေါငျးငွိမျ့ပွသညျ။ဦးမောငျတငျတဈယောကျ စကားအလှနျပွောသညျ။ ” အရမျးကွပျလား … ဟငျ … ” ” … ဟငျ့ … အငျး … . ” မသီက မကျြလုံးလေးမြား မှိတျထားရငျး ခေါငျးခါပွသညျ။ ခါးပျေါသို့ လှနျပွီးတငျထားသော သူမ၏ ထဘီကို ပေါငျရငျးနားထိ ထဘီစကို ဆှဲ၍ ဖုံးသညျ။ ဦးမောငျတငျ၏ လကျက ထဘီစပျေါသို့ ရောကျလာပွီး ခါးပျေါသို့ ပွနျ၍ဆှဲလှနျကာ တငျသညျ။ စောကျဖုတျကွီးထဲသို့ ခပျတငျးတငျးဝငျနသေော လီးကို ငုံ့ကွညျ့ရငျး ဖငျကို ရှသေို့ တိုးမိသညျ။\n” ဗွဈ … ဘှတျ … ဖဈြ … ဇှပျ … ” ” ဟို….. အိုး …. ကြှတျ …. ကြှတျ … ကြှတျ …. ” အဝငျမကွပျသျောလညျး လီးက ရှညျလြားလှသညျ။ စောကျမှေးလေးမြား ဖုံးအုပျသှားသညျအထိ ထဘီ ကို ထပျပွီးဆှဲခရြငျး မသီ မကျြလုံးလေးမှတျပွီး ငွီးသညျ။ ဦးမောငျတငျက ထဘီစကို အတငျးပွနျဆှဲတငျ ရငျးက ဖိလိုးရငျး ညှောငျ့လိုကျသညျ။ ” ပွှတျ … ပလှတျ…. ပွှတျ … ဖှတျ …. ” ” ဟငျ့ … ဟငျ့ …. ဟငျ့အငျး …. ဟငျ့ … အငျ့ … ” မသီက ကြောလေးကို နရောရှသေ့ညျ။ဦးမောငျတငျက ခေါငျးအုံးအဟောငျးလေးကို လှမျးဆှဲကာ မသီ၏ တငျပါးကွီးအောကျသို့ ထိုးထညျ့သညျ။မသီက ဟငျးကနဲ သကျပွငျးခကြာ ခါးလေးကို ကော့ပေး လိုကျသညျ။ သူမ၏ခါးအောကျသို့ ခေါငျးအုံးလေး ရောကျသှားသောအခါ မသီ၏စောကျဖုတျကွီးမှာ ပို၍ တငျးကားပွဲလနျသှားလရော ဦးမောငျတငျ၏ လီးကွီးဝငျနသေညျကို လှတျလှတျကြှတျကြှတျကွီး မွငျနရေလတေော့သညျ။\n” ဘှတျ… ပွှတျ…. ဖှတျ … ” ” အငျ့ … ဟငျ့ …. ဟငျ့ … အငျ့ …. ” မသီက ပါးစပျကို မဟတဟလေး ပိတျ၍ထားသညျ။လကျတဖကျကလညျး သူမ၏ ထဘီစကို မကွာခဏ ဆှဲ၍ ခနြတေတျပွနျသညျ။ ဦးမောငျတငျက သူ၏လီးကွီးကို မွိနျရယှေကျရေ လိုးသှငျးနေ၏ မသီ၏ စောကျဖုတျကွီး နီရဲ၍လာသညျ။ စောကျခေါငျးထဲမှ အရညျမြားရှဲကြ၍ လာသညျ။ဦးမောငျတငျက မထိမဖွဈသော စောကျစရေဲ့ရဲလေးကို လကျတဖကျဖွငျ့ ကလိရငျး ခပျသှကျသှကျလေး ဆောငျ့လိုးပေးလိုကျရာ မသီမှာ လငျကမလိုးသညျမှာ ကွာပွီဖွဈသညျကတကွောငျး အလိုးကြှမျးကငျြသော ဦးမောငျတငျ၏ အကိုငျအတှယျ အပှတျအသပျတို့က တကွောငျး အကောငျးကွီးကောငျးကာ ဟနျပငျမဆောငျနိုငျတော့ဘဲ ဦးမောငျတငျ၏ ဖငျကွီးကို လကျနှဈဖကျဖွငျ့ ဆောငျ့ဆောငျ့ဆှဲရငျး အောကျမှနေ၍ အားရပါးရ ကော့ကော့ပေးလိုကျပါတော့သညျ။\n” ဘှပျ … စှပျ … ပွှတျ … ” ” အငျ့ … အငျ့ …. အမလေး …. ကြှတျ …ကြှတျ ” စောကျစလေ့ေးကို ပှတျမွဲပှတျပေးရငျးက အသဲခိုကျအောငျ တိုးဝငျသှားသော လီးထိပျကွီးက သားအိမျဝကို စူးစူးစိုကျစိုကျကွီး ထိုးမိသှားရာ သူမ၏ မကျြလုံးထဲ မီးဝငျးဝငျးတောကျသှားမိသညျ။ ” ရှီး … အား …. အား…. အရမျးထိတာဘဲ … ” မရညျရှယျဘဲ နှုတျမှလဲ လှတျကနဲ ပွောမိသညျ။ နှဈယောကျသား အပွနျအလှနျ ဆောငျ့လိုးကွရငျး မကွာမှီ တခဏ အတှငျးမှာပငျ နှဈဦးသား ပွိုငျတူပငျ သုတျရညျမြား ပနျးထှကျ၍ ပွီးသှားကွလသေညျ။ သာမာနျအားဖွငျ့ ဆိုလြှငျ မသီက ဒီထကျပိုကွာအောငျ ထိနျးထားနိုငျသျောလညျး ဦးမောငျတငျက အားရပါးရ လိုးနရေငျးက သူမ၏ မထိမဖွဈသော စောကျစလေ့ေးကို လကျဖွငျ့ ပှတျပေးရငျး အားကုနျဆောငျ့၍ လိုးလိုကျခွငျးကွောငျ့ မသီမှာ ဆကျ၍ မထိနျးနိုငျတော့ဘဲ မထိမဖွဈ အရာလေးကား သူမကို ပွီးဖွဈအောငျ ပွီးသှားစခေဲ့ခွငျးပငျ ဖွဈပါတော့သညျ။\nဦးမောငျတငျက မသီ၏ ထှာထှားစို့စို့ နို့ကွီးနှဈလုံးပျေါတှငျ မကျြနှာကို မှေးတငျရငျး မှိနျးနသေညျ။ မသီကတော့ လေးပငျလှသော ဦးမောငျတငျ၏ကိုယျကွီးကို တငျးကနဲ တငျးကနဲ တငျးခံနရေလသေညျ။ မသီ၏ကိုယျလုံးလေး တဖကျဘေးတှငျတော့ တဈထောငျတနျ အသဈလေး နှဈရှကျမှာ ခေါကျရကျလေး လုံးကွေ၍ ကလြှကျ ရှိနပေါတော့လသေညျ။ သဈရှကျကွို သဈကိုငျးကွားမှ လရောငျလေးက ပွပွလေး ကရြောကျ၍နသေညျ။ တဈခကျြတဈခကျြ လရေူးလေးအဝှတှေ့ငျ သဈရှကျလေးတှကေို လရှေုးလေးက တိုးဝှသှေ့ားသညျ။ အသံလေးတှကေ မကွာခဏထှကျပျေါ၍ နသေညျ။ ခပျလှမျးလှမျးရှိ ကားလမျးမကွီးပျေါမှ ဖွတျသနျး၍ မောငျးသှားသော ကားသံက တခကျြ တခကျြ လအေဝှမှေ့ာ ပါ၍လာရသညျ။\n” အကို … ” လသေံမြှသာဖွငျ့ချေါလိုကျသော ဥမ်မာ၏ အသံလေးကွောငျ့ တငျငှကေ ဥမ်မာ၏မကျြနှာလေးကို လှမျး၍ ကွညျ့လိုကျသညျ။ ” ဟငျ .. ” လုံးတဈနသေော ပေါငျတံလေးပျေါရှိ တငျးရငျး၍နသေော ပတျလညျစငျး ထဘီလေးပျေါတှငျ ရှလြေ့ား ကာ ပှတျသပျပေးနသေော တငျငှေ၏လကျက ပေါငျသားအိအိလေးကို ဖှဖှလေး ဆုပျကိုငျထားလိုကျသညျ။ မကျြလုံးလေးအဝိုငျးသားဖွငျ့ သူ့မကျြနှာကို ငေးမော၍ကွညျ့နသေော ဥမ်မာ၏ ထံမှ ဘာစကားမြှ ရုတျတရကျ ထှကျပျေါ၍မလာ… ။ ” ပွောလေ….. ဥမ်မာ …” ဒီတော့မှသူမက သကျပွငျး မွှငျးမွှငျးလေး တဈခုကို လှငျ့ထုတျလိုကျရငျး တငျငှေ၏ခါးပျေါတှငျ ရောကျ၍နသေော သူမ၏ လကျလေးက ပို၍တငျးကွပျစှာ ဆှဲဖကျလိုကျသညျ။ ” အကို …. ညနကေ ကွညျ့တဲ့စပို့ရှပျကို ဝယျမလို့ ကိုငျကွညျ့တာလား … ”\n” အငျး … လကုနျရငျ … အကိုဝမျးကှဲ တဈယောကျမင်ျဂလာဆောငျကို သှားစရာရှိလို့ … အဆငျလေးကလညျး လှလို့ မေးကွညျ့မိတာပါ… ဥမ်မာရယျ ..တကယျတော့ လဲ မဝယျနိုငျပါဘူးကှာ . ” ” အို … အကိုရယျ …. ” ဥမ်မာက တငျငှေ၏ကိုယျလုံးကွီးကို သိမျးကွိုးဖကျ၍ တငျငှေ၏ပါးတဖကျကို သူမ၏ နှာသီးလုံးလုံးလေး ထိုးမွုပျကာ တခကျြမြှနမျးလိုကျသညျ။ ပွီးတော့ သူမ၏မကျြနှာလေးကို တငျငှေ၏ မကျြနှာမှ မခှာဘဲ ပါးခငျြးအပျထားလိုကျသညျ။ ဥမ်မာ၏ တငျးတငျးရဈရဈ ပေါငျလုံးလေးကို ဖှဖှလေး ဆုတျကိုငျထားသော တငျငှေ၏လကျတဖကျက သူမ၏ပေါငျလေးပျေါမှ ခှာကာ ဥမ်မာ၏ မေးဖြားလေးကို အသာလေးထိနျး၍ ကိုငျထားရငျး သူ၏မကျြနှာ ကို လှညျ့လိုကျသညျ။\nပွီးတော့ ဥမ်မာ၏ ခါးလေးပျေါတှငျ ဖကျ၍ထားသော သူ၏လကျက ဥမ်မာ၏ လညျဂုတျလေးပျေါသို့ ရှလြေ့ားရောကျရှိ၍လာကာ သူမ မကျြနှာလေးကို ဆှဲ၍ ယူလိုကျရငျး သူ၏ နှုတျခမျးမြားက ဥမ်မာ၏ နှုတျခမျးလေးမြားအပျေါသို့ ဖိကပျ၍ ကရြောကျသှားတော့သညျ။ သူမ၏ဘေးတှငျခထြားသော ဥမ်မာ၏ လကျလေးတဖကျကပါ ကွှ၍တကျလာပွီး တငျငှေ၏ ကိုယျလုံးကွီးကို ဥမ်မာသညျ သူမ၏ လကျလေးနှဈဖကျဖွငျ့ သိမျးကွုံး၍ ဖကျလိုကျလေ တော့သညျ။ မူလက ဥမ်မာ၏ပေါငျလုံးပျေါမှ လာခဲ့သော တငျငှေ၏လကျတဖကျကတော့ သူမ၏ မေးဖြား လေးမှခှာကာ ဥမ်မာ၏ ခါးလေးပျေါ ရောကျ၍သှားသညျ။ ပွီးတော့ ခကျြခွငျးလိုပငျ အောကျဖကျသို့ လြှောဆငျးသှားပွီး ဥမ်မာ၏လုံးတဈ၍နသေော ဖငျသားကွီးမြားပျေါသို့ ရောကျ၍သှားကာ ဖငျသားကွီး မြားကို ဖှဖှလေး ပှတျ၍ပေးနတေော့လသေညျ။\nသူတို့နှဈယောကျ ရောကျရှိနသေညျ့ နရောကတော့ သူတို့တတှေ၏ နအေိမျနှငျ့ မလှမျးမကမျးတှငျ ရှိနသေော ကတ်တရာလမျးမကွီးမှ ဖယျဆငျးသှားသညျ့ မွနေီလမျးလေး ဘေးတှငျ ဖွဈသညျ။ ထိုမွနေီလမျးလေး ၏ တဖကျတှငျ မူလတနျးကြောငျးဝငျးကွီးက ရှိနပွေီး လမျး၏ အခွား တဖကျတှငျတော့ ရကေနျကွီးတဈကနျက ရှိနလေသေညျ။ မွနေီလမျလေး၏ ဘေးတဖကျတခကျြတှငျ ဂပြနျ ပိတောကျပငျမြားနှငျ့ ကုက်ကိုလျပငျ ပြိုမြားက တနျးစီ၍ ရှိနကွေသညျ။ အခြိနျက ည(၇)နာရီေ ကြျောကြျောလောကျဖွဈလသေညျ။ လမျးတ လြှောကျတှငျ လမျးမီးတိုငျမြားရှိသျောလညျး တပျဆငျထားသော မီးလုံးမီးခြောငျးမြား ကြှမျးမညျ စိုးသဖွငျ့ မနကျ မိုးလငျးကာနီး (၃) နာရီလောကျမှ နံနကျ(၆)နာရီ လောကျအထိသာ ဓာတျအား ပို့လှတျသညျ။ တဈလမျးလုံး မှောငျမှောငျမဲမဲလေး ဖွဈနသေညျ။\nထိုနရောလေးကို တရပျကှကျလုံးရှိ လူငယျ လူရှယျမြားက ခဈြသူလမျးကွားလေးဟု ချေါတှငျကွသညျ။ တငျငှတေို့ စုံတှဲအပွငျ အခွားသော စုံတှဲ (၃) (၄) တှဲကလညျး လမျးဘေးအစပျ သဈရိပျလေးမြားတှငျ ကိုယျ့အလုပျနှငျ့ကိုယျ ရှုတျနကွေသညျ။ တငျငှသေညျ သူ၏နှုတျခမျးမြားကို ဥမ်မာ၏ နှုတျခမျးမြားဆီမှ ခှာလိုကျသညျ။ မှးမှိတျထားသော မကျြလုံးလေးမြားကို မဖှငျ့ဘဲ ဥမ်မာ၏ မကျြနှာလေးက တငျငှေ၏ ရငျခှငျထဲသို့ မကျြနှာအပျကာ တိုး၍ဝငျလာသညျ။ သူမ၏ အသကျရှုသံလေးတှမှော ပွငျးပွငျးလေး ဖွဈကာ ဥမ်မာတဈယောကျ ဘာကွောငျ့မှနျးမသိ မောနရေသညျ။ သူမ၏လညျဂုတျပျေါမှ တငျငှေ၏လကျက သူမ၏ ကြောပွငျလေးပျေါသို့ ရောကျ၍သှားကာ ပွညျ့ပွညျ့တငျးတငျး ကြောပွငျလေးပျေါတှငျ ရှရှလေး ရှလြေ့ားကာ ဖှဖှလေး ပှတျပေးနသေညျ။\nနှဈယောကျသားထိတှမှေု့ အာရုံတဈခုထဲတှငျသာ စူးနဈနကွေသညျဖွဈ၍ တဦးနှငျ့တဦး စကားမဆိုမိကွခြေ။ ဥမ်မာ၏ ဖောငျးဖောငျးကဈကဈ ဖငျသားကွီးနှဈခွမျးကို ဘယျပွနျညာပွနျ အိကနဲ အိကနဲ ဖှဖှလေး ဆုတျနယျပှတျသပျပေးနသေော တငျငှေ၏လကျက သူတို့ နှဈယောကျ၏ ကွားသို့ တိုး၍ ဝငျလာသညျ။ တငျငှေ၏ရငျခှငျတှငျမကျြနှာအပျထားသော ဥမ်မာ၏ရငျဘတျလေးက နောကျသို့ခှာ၍ ပေးလိုကျသညျ။တငျငှေ၏ရငျအုပျပျေါတှငျ မေးတငျထားသော သူမ၏မကျြနှာလေးကတော့ မကျြလုံးလေးတှေ မပှငျ့သေးခြေ။ ဥမ်မာ၏ ဖငျသားကွီးတှပေျေါမှတဆငျ့ သူတို့နှဈဦး၏ကွားသို့ တိုးဝငျလာသော တငျငှေ၏ လကျက ဥမ်မာ၏မို့မို့စှငျ့စှငျ့လေးဖွဈနသေော ရငျသားတှကေို တလုံးပွီးတလုံး အုပျ၍ ဖှဖှလေး ဆုတျပေးနသေညျ။\nတဈဦး၏နှလုံးခုနျသံကို တဦးက ကွားနရေသညျ။ အပျေါမှ အကငြ်္ီလေးတဈထပျနှငျ့ အတှငျးမှ ဘျောလီလေး တဈထပျရှိနသေျောလညျး နို့အုံလေးမြားသညျ ဖှံ့ထှားနသေောကွောငျ့ တငျငှေ၏ လကျထဲတှငျ အတိုငျးသားလေး နီးပါး နှုးအိ၍နရေသညျ။ ရငျထဲတှငျ မှနျးကွပျလာရုံမြှမကဘဲ ဥမ်မာတဈယောကျ နရေထိုငျရတာပငျ တဖွေးဖွေး အနခေကျ၍ လာရသညျ။ ” အ… ကို … ” ” … အငျး .. ” ” … ပွနျ … ပွနျကွရအောငျ … အကိုရယျ… နျော .. ” ရငျထဲတှငျ မှနျးကွပျ၍ လှိုကျမောနသေောကွောငျ့ မနဲပငျအားယူ၍ ဥမ်မာခမြာ တလုံးခငျြး ပွောနရေသညျ။ ပွောပွီးသညျနှငျ့ ဥမ်မာက သူမ၏မကျြလုံးလေးမြားကို အားယူ၍ ဖှငျ့ကာ တငျငှေ၏ ရငျခှငျထဲမှ သူမ၏ ကိုယျလုံးလေးကို ခှာလိုကျသညျ။ တငျငှကေ သူမ၏ကိုယျလုံးလေးပျေါမှ သူ၏ လကျမြားကို ဖယျပေးလိုကျပွီးတော့မှ ရုတျတရကျ လူခငျြးကှာသှားပွီဖွဈသော ဥမ်မာ၏မကျြနှာလေးကို ဆှဲ၍ယူကာ တငျငှသေညျ သူမ၏မကျြနှာလေး တဈခုလုံးကို အငမျးမရ နမျးလိုကျသညျ။\nဥမ်မာကလဲ သူမ၏ သနပျခါးအဖှေးသားနှငျ့မကျြနှာလေးကို အလိုကျသငျ့လေး မော့၍ ပေးရှာသညျ။ မကျြနှာလေးတဈခုလုံးအနှံ့ကို အားရအောငျနမျးပွီးတော့မှ လူခငျြးပွနျ၍ခှာလိုကျရာက သူမ၏ခါးလေးကို သိုငျး၍ဖကျကာ ထူပေးလိုကျရငျး တယောကျ၏ခါးကို တဈယောကျကဖကျလြှကျ ထိုနရောလေးမှ ရှရှေ့ေ့ ထှကျခှာလာခဲ့ကွပါလတေော့သညျ။ လပွေနေုလေးကတော့ မကွာခဏ တဈခါပွီးတခါ သူတို့နှဈယောကျကို တိုးဝှဖွေ့တျသနျး သှားခဲ့သျောလညျး သူတို့နှဈယောကျ၏ ရငျတှငျးမှ ပူနှေးဆဲဖွဈသော အခဈြမီးအရှိနျကိုတော့ ရုတျခညျြးဆိုသလို အေးမွ၍ မသှားနိုငျပါခြေ။ ခဈြရသူအတှကျ စပို့ရှပျလေးဝယျပေးမညျဟု စဉျးစားထားခဲ့သျောလညျး မနကျပိုငျး ပစ်စညျးတှေ သှားဝယျတော့ ကှမျးဈေး ကှမျးသီးဈေးကှကျက ရုတျခညျြးဆိုသလို တကျ၍နသေညျ။ ဥမ်မာ မူးစု ပဲစုဖွငျ့ စုဆောငျးထားသော ငှသေုံးထောငျမှာ အရငျးအနှီး ကုနျပစ်စညျးဖိုးထဲသိုပ ပါသှားသညျ။\nတငျငှကေ လကုနျရငျ မင်ျဂလာဆောငျမညျဖွဈသော သူ၏အကိုဝမျးကှဲ မင်ျဂလာဆောငျသို့ ဝတျသှားလိုသညျဖွဈ၍ လကုနျရနျမှာလဲ တဈပတျခနျ့သာ လိုတော့သညျ။ နောကျထပျ ထပျစု၍ မရနိုငျတော့။ မမှီနိုငျတော့ခြေ။ ဒါကွောငျ့ ဥမ်မာသညျ တဈေးလုံး အားကိုးအားထားရာဖွဈသော ဦးမောငျတငျထံသို့ပငျပွေးခဲ့ရလတေော့သညျ။ ဦးမောငျတငျ၏အိမျရှရေ့ောကျတော့ ဥမ်မာသညျ အိမျထဲသို့ ငဲ့၍ကွညျ့လိုကျသညျ။ ” … ဟယျ … မမ သီကွီး … ” သူမ၏နှုတျမှ မအျောမိစရေနျ ဥမ်မာသညျ အတျောပငျ သတိထားလိုကျရသညျ။ သူမတှမွေ့ငျလိုကျရသော မသီ၏ခါးတှငျ ထဘီက မရှိ။ သူမ၏ထဘီက အိမျထောငျ့ တနရောရှိ ကွမျးပွငျပျေါတှငျ ပုံရကျသားလေး ရှိနသေညျ။ ထို့ပွငျ မသီသညျ လေးဘကျကွီး ကုနျးပေးထားပွီး သူမ၏ဖငျကွီးကို ဦးမောငျတငျက သူမ၏နောကျမှနေ၍ ဒူးထောကျပွီးခှ၍လိုးနသေညျကို ဥမ်မာ တှမွေ့ငျလိုကျရသညျ။\n“ ပွှတျ…. ဘှတျ… စှပျ…. ပွှကျ… “ “ နငျ့ စောကျဖုတျကွီးက ကယျြလာသလိုဘဲနျော … ” “ အျော … ရှငျဘဲ နတေို့ငျး ကမြကို ချေါချေါပွီး လိုးနတောလေ … “ “ ဟဲ .. ဟဲ ….. စတာပါကှာ…. ဒီစောကျဖုတျကွီးကိုဘဲ အကိုကွီးက လိုးလို့ အားရတာပါ.. “ “ တျောစမျးပါ…. ရှငျ … ဥမ်မာကို လိုးခငျြနတော မသိဘူးမှတျနလေို့လား… ဟငျး …. “ “ … ဟဲ.. ဟဲ… မဟုတျပါဘူး…ဟာ …. နငျကလဲ… “ “ ဘာမဟုတျတာလဲ … ရှငျ…ဘဲ … ဥမ်မာကို လိုးရရငျ ကောငျးမှာဆိုပွီး … ပွောပွီးတော့… “ “ .. ငါက … နငျ့ကို မခံခငျြအောငျ စတာပါဟာ … “ “ ရှငျ…. ရရငျရော မလုပျခငျြဘူးလား… “ “ ဟငျး.. ဟငျး… ဒါကတော့ ဟာ … ဟဲ…ဟဲ.. “ “ ဘှတျ…ဘှပျ… ဘှပျ… ပွှတျ… “ “… အငျ့ … အငျး… ဖွေးဖွေးလုပျစမျးပါရှငျ…. ဆံပငျတှပွေကေကြုနျပွီ…\nတခါထဲ.. တအားဆောငျ့ နတေယျ… “ မသီ၏ အသံက တုံတုံယငျယငျဖွငျ့ တိုးတိုးလေးဖွဈပွီး မောသံလေးတှေ ပါနသေညျ။ “ …. မငျး … ဒီလိုကုနျးပေးတာ…. ပိုပွီး မွနျတယျ…. သိလား …. “ “ အခု …. ဘယျနှဈခြီပွီးသှားပွီလဲ…. “ “ … နှဈခါ… “ “ ကဲ.. ဒါဆို ဖယျတော့… ကမြ…. လှနျပေးမယျ… “ ဦးမောငျတငျက သူ၏လီးတနျကွီးကို မသီ၏စောကျပတျထဲမှ ဆှဲ၍ထုတျလိုကျရာ “ ပွှတျ “ ကနဲ ဆိုသော အသံဖွငျ့ အရညျမြားပကြေံ စိုရှဲနသေော လီးတနျကွီးက အပွငျသို့ ထှကျ၍လာသညျ။\nမသီ၏စောကျပတျဝမှ စောကျရညျနှငျ့ သုတျရညျမြား ပှကျကနဲ အနျကလြာသညျ။ စောကျဖုတျထဲမှ ထှကျလာသော ဦးမောငျတငျ၏ လီးခြောငျးကွီးသညျလညျး အရညျတှေ အမြှငျတနျးပွီး အရညျတမြားမြားဖွငျ့ ဖွဈ၍နသေညျ။ မွငျနရေသော ဥမ်မာ၏စောကျပတျအုံကွီး တခုလုံး တငျးကနဲ တငျးကနဲ ဖွဈ၍ လာသညျ။ သူမ၏ နို့သီးလေးကလဲ တဖွေးဖွေး မာလာသညျ။ ဦးမောငျတငျ၏ လီးတနျကွီးက မသီ၏ စောကျဖုတျကွီးထဲမှ ထုတျပဈလိုကျပွီးသောအခါ တှငျတော့ မသီက သူမ၏ ကိုယျလုံးလေးကို ပကျလကျလှနျ၍ ခလြိုကျကာ သူမ၏ ခွနှေဈခြောငျးကို မွှောကျ၍ ပေးလိုကျသညျ။ ဥမ်မာတဈယောကျ အံ့သွသှားသညျ။ မသီ၏စောကျဖုတျကွီးသညျ အလှနျပငျ ကွီးမား ဖောငျးကားနခွေငျးကွောငျ့ ဖွဈသညျ။ ဦးမောငျတငျ၏လီးကွီးက ထိပျဖူးသေးသျောလညျး အရငျးတုတျကာ ဆောငျ့အားပွငျးပုံရသညျ။\nပေါငျနှဈခြောငျးကွားမှ ပွူးထှကျနသေော စောကျဖုတျကွီးကို ဦးမောငျတငျက ရိုးရိုးမလိုး မသီ၏ လကျနှဈဖကျကို ဆှဲယူ၍ ဖွဲပေးခိုငျးသညျ။ မသီက သူမ၏စောကျပတျကွီးကို လကျနှဈဖကျဖွငျ့ ဆှဲဖွဲပေးသညျ။ စောကျဖုတျအတှငျးသားကွီးမြားက ရဲရဲနီနသေညျ။ ဦးမောငျတငျသညျ ပငျကိုယျက အသားမဲသူ ဖွဈသညျ။သူ၏လီးထိပျကွီးက ရဲနသေျောလညျး လီးခြောငျးကွီး တခြောငျးလုံးကမှု မဲပွောငျနသေညျ။ ပုဆိုးမပါသော ဦးမောငျတငျ၏ ဖငျကွီးက မဲပွောငျ၍နပွေီး ဖငျနှဈခွမျးကွားမှ အမှေးမဲကွီးမြား ထိုးထှကျနသေညျကိုလဲ ဥမ်မာက မွငျရသညျ။ မသီက သူမ၏လကျနှဈဖကျဖွငျ့ စောကျဖုတျကွီးကို ဖွဲပေးလိုကျသညျနှငျ့ ဦးမောငျတငျက သူ၏လီးတနျကွီးကို တလေဲ့တေ့ ထိုးလဲထိုး လိုးသှငျးလိုကျလသေညျ။ပွီးတော့ စိတျတှေ အတျောထနပေုံရသော ဦးမောငျတငျက မရပျမနားပငျ ဆောငျ့၍ ဆောငျ့၍ ဆကျတိုကျလိုးလတေော့သညျ။\nမသီ၏ဖငျကွီး ပွားပွားကသြှားအောငျပငျ ဆောငျ့၍ လိုးနပေုံမှာ ဂှေးအုကွီးတှပေငျ ကြှံ၍ မသီ၏စောကျဖုတျကွီးထဲသို့ ဝငျသှားမလောကျ ပွငျးထနျလှသညျ။ ” ဘှတျ… ပွှတျ…. ဘှတျ…. ဘှတျ…. “ “… အငျ့….အငျ့…. ဆောငျ့…. ဆောငျ့…. ကြှတျ…ကြှတျ… ခပျသှကျသှကျလေး ဆောငျ့စမျးပါ အငျ့… “ ဥမ်မာတဈယောကျ ကွညျ့နရေငျးမှ သူမ၏ aစာကျဖုတျလေးကို လကျဖွငျ့အုပျထားမိသညျ။သူမ၏ စောကျခေါငျးထဲမှ ယားကြိကြိဝဒေနာကို ခံစားနရေသညျ။ ဖွဈနိုငျလြှငျ ယခုအခြိနျတှငျ မိမိအား တငျငှလောပွီး လိုးစခေငျြသညျ။စိတျကွှနေ စိတျထနစေဉျတှငျ တငျငှေ တဈယောကျအနားတှငျ ရှိနစေခေငျြသညျ။ “… ဟိတျ…. ဘာခြောငျးနတောလဲ … “ “… ဟငျ…. ကိုခငျဝငျး …..” အခွောကျခငျဝငျးက စပျဖွဲဖွဲနှငျ့ အိမျအတှငျးသို့ လှမျး၍ကွညျ့သညျ။ အိမျအပွငျမှ လူသံကွား၍ အထဲမှ ငွိမျသှားကွသညျ။ခဏအကွာတှငျ ခွသေံမြားကွားလိုကျရသညျ။ “ … လာ…လာတှသှေ့ားရငျ မကောငျးဘူး… “ အိမျ၏ဘေးနားတှငျ ထငျးတှထေားသော တဲလေးတဈလုံးရှိသညျ။ ဥမ်မာနှငျ့ ခငျဝငျးတို့ ထိုတဲတှငျးသို့ ဝငျလိုကျကွသညျ။ အိမျထဲမှ ဦးမောငျတငျ ပုဆိုးပွငျဝတျရငျး ထှကျလာသညျ။ဟိုကွညျ့ဒီကွညျ့ လုပျ၍ ပွနျဝငျသှားသညျ။\n“ နငျ…. ဘာလာလုပျတာလဲ… “ “…ကြ…. ကမြ… ပိုကျဆံ…. လာခြေးတာ….” “… သူတို့ လုပျနတောနဲ့ တနျးတိုးရောလား…. “ “… အို…. “ ဥမ်မာ ဘာပွနျပွောရမှနျးမသိဘဲ ခေါငျးငုံ့ပဈလိုကျသညျ။ “ နငျခြောငျးကွညျ့မှနျး သိရငျ ပွဿာနာဘဲ…” “ဟို…. ကမြ… တမငျခြောငျးကွညျ့တာ မဟုတျပါဘူး..” “အေးလေ…. ခြောငျးတော့ ခြောငျးတာဘဲမို့လား… ဟဲ…ဟဲ….” ဥမ်မာ၏တကိုယျလုံး တုနျတုနျခိုကျခိုကျဖွဈလာသညျ။ဦးမောငျတငျနှငျ့ မသီတို့ လိုးနသေညျကို ခြောငျးကွညျ့မိခဲ့ခွငျးကိုပငျ နောငျတရနမေိသညျ။ခငျဝငျး၏ ကိုယျမှ ရမှေေးနံ့သငျးသငျးကို ရှုရှိုကျမိသညျ။ ခငျဝငျးက ဆောငျ့ကွောငျ့လေးထိုငျကာ ဒူးနှဈလုံးကို ပူးကပျ၍ထားသော ဥမ်မာ၏တငျပါးကွီး ကို ဖှဖှလေး ပှတျသညျ။ဥမ်မာက ဆောငျ့၍တှနျးပဈလိုကျသညျ။ရုတျတရကျထပွေးဖို့က မလှယျ။အိမျရှေ့ က ဖွတျပွီး ခွံဝသို့ သှားရပဦေးမညျ။ “ ဥမ်မာ လိုတဲ့ငှကေို ကြှနျတျော ကူညီပါရစနေျော…. “ ခငျဝငျးက အခြိုသတျသညျ။\n“ … အို…. ဟငျ့အငျး… မယူဘူး….” ဥမ်မာက ထိုငျရကျသားလေးပငျ ရှေ့၍ ထိုငျသညျ။ “ ကြှနျတျော… ဥမ်မာကို ကူညီတာပါ… ဥမ်မာရယျ.. နောကျပီး… ဥမ်မာကို ဟိုးအရငျကထဲက လုပျခငျြနတောပါ… ခံပါနျော… “ ဥမ်မာတဈယောကျ အာစေးထညျ့ထားသလို ဘာသံမြှထှကျမလာ… ဦးမောငျတငျနှငျ့ မသီတို့ ပုဆိုးမရှိ ထဘီမရှိ လိုးနကွေသညျကို မွငျရပွီးကထဲက သူမစိတျတှကေ ဆောကျတညျရာမရလောကျ အောငျ ဖွဈနသေညျ။ ခငျဝငျး၏ လကျတဖကျက စောကျဖုတျရှိမညျ့ နရော တငျးတငျးလေး ကို ပှတျသပျပေးနေ ပွနျသညျ။ အခုနကထဲက အရညျလေးမြားဖွငျ့ စိုစိုစိစိဖွဈနသေော စောကျဖုတျကွားမှ အရညျမြား တားမရ ဆီးမရ ကဆြငျးလာသညျ။\nထဘီလေးကို စှနျးကှကျကုနျသညျ။ခငျဝငျးက ထိုခပျတငျးတငျး ဖောငျးဖောငျး နရောလေးကိုပငျ ခပျဖိဖိလေး ပှတျလိုကျရာ မထိရငျမဖွဈသော စောကျစိထိပျလေး ကို ပှတျမိသှားသညျ။ “ …. အာ…. ကြှတျ…. “ ဥမ်မာက သူမ၏ဖငျလေးကို ဆတျကနဲ ယောငျပွီး ကွှလိုကျမိသညျ။ ခငျဝငျး၏လကျကိုလဲ ဒေါသဖွငျ့ ဆောငျ့တှနျးပဈလိုကျသညျ။ တဈကွိမျ နှဈကွိမျ သုံးကွိမျ လေးကွိမျသညျလိုဘဲ ခါထုတျပဈတတျသညျ ကို ခငျဝငျးက နောကွပွေီးသား ဖွဈသညျ။ “ကိုယျ…… အရမျးလိုးခငျြနပွေီ ဥမ်မာ ရယျ ….. “ “ သလေိုကျပါလား…. “ တုနျတုနျယငျယငျနှငျ့ ပွောမိပွောရာ ပွောလိုကျသညျ။ “ မငျး စောကျဖုတျလေးကို တခါဘဲ လိုးရရငျ ကွနေပျပါပွီ… ငှကေိုလဲ မငျးလိုသလောကျ ပေးမှာပါ… ပွနျပေးစရာ မလိုပါဘူး… “ ဥမ်မာ တံတှေးကို မြိုခပြွီး တုံ့ပွနျရနျ စကားကို ရှာသညျ။သူမ၏ နဖူးဆံစလေးမြားတှငျ ခြှေးစေးလေးမြား စို့ထှကျလာသညျ။ “ လိုးကွရအောငျကှယျ…. နျော…. “ ဥမ်မာ၏ ကိုယျလုံးလေးကို တှနျးလှဲလိုကျသညျ။ ဒူးနှဈလုံးကို ပိုကျထားသော သူမ၏ လကျလေးမြား ပွသှေားသညျ။\nခွထေောကျလေးမြားမှာ ကှေးထားရာမှ ဆနျ့ထှကျသှား၏။ အေးစကျသော မွပွေငျနှငျ့ သူမ၏ ကြောပွငျတို့ ထိကပျမိသှားသညျ။ ဥမ်မာ၏ရငျထဲ ဒိတျကနဲ တုနျသှား၏။ ခငျဝငျး၏ နီရဲသော မကျြဝနျးအစုံက ခကျထနျမာကွောလာသညျ။ ခငျဝငျး၏ ကိုယျလုံးကွီးက ဥမ်မာ၏ ပေါငျနှဈခြောငျးပျေါတှငျ ခှလြှကျထောကျထားသညျ။ “ အခွောကျ “ ဟု အထငျသေးထားသော ခငျဝငျးက ဘီလူးကွီးတဈကောငျနှယျ သနျမာ သှကျလကျနသေညျ။ “ ကြ…. ကမြကို…. မလုပျပါနဲ့… ကိုခငျဝငျးရယျ …” ဖငျလေးကို လကျနှဈဖကျဖွငျ့ ဖိအုပျထားရငျးမှ ပွောမိပွောရာ ပွော၍ ဥမ်မာက တောငျးပနျနရှောသညျ။ “ ဖယျစမျးပါ လကျ “ ခငျဝငျးက ဥမ်မာ၏ လကျကို ကွမျးတမျးစှာ တှနျးဖယျလိုကျသညျ။ ဥမ်မာတဈ ယောကျ ထိတျလနျ့သှားသညျ။\nသူမ၏ နို့မာမာလေးနှဈလုံးကို ခငျဝငျးက ဆှဲညှဈသညျ။ ဥမ်မာ၏ မကျြလုံးတှေ ပွာဝသှေားသညျ။ အသိစိတျတို့က ဝဝေါးထုံထိုငျးသှားကွသညျ။ ခငျဝငျး၏ ခန်ဒာကိုယျကွီးက သူမပျေါသို့ ပွိုကလြာသညျ။ ခငျဝငျး၏ ရငျဘတျကွီးကို တှနျး၍ ထောကျထားလိုကျမိသော ဥမ်မာ၏ လကျအစုံက တဆတျဆတျ တုံနသေညျ။ မာကြောသော ခိုးလိုးခုလု ပစ်စညျးကွီးက ဥမ်မာ၏ ရငျထဲတှငျ တလှပျလှပျ ခံစားနရေသညျ။ ဥမ်မာ၏ သှေးသားမြား ပှကျပှကျဆူ၍ ထလာသညျ။သူမ၏ တကိုယျလုံး ပူနှေး၍ တကျလာရသညျ။ သှားတှကေို စစေ့ကေို့ကျရငျး ပါးစပျမှ အဖြားတကျသလို တဟငျးဟငျး ညီးတှားလာသညျ။ “ ထဘီခြှတျလိုကျနျော …. ဥမ်မာ …” “ အို…. ဟငျ့အငျး… ဟငျ့အငျး… မခြှတျဘူး… “ “ ကြှတျ… လုပျရတာ မလှတျလပျလိုကျတာကှာ… “ ဥမ်မာ၏ ထဘီအောကျစကို အတငျးဆှဲ လှနျရငျး ခငျဝငျးက ပွောလိုကျသညျ။ ပွီးတော့ သူ့ ပုဆိုး အောကျစကိုလဲ ဆှဲမလိုကျသညျ။\nနှေးထှေးသော အသားစိုငျလေးပျေါသို့ လီးထိပျကွီးက ထိမိလိုကျသညျ။ တငျးသော မာသော ပို၍ နှေးထှေးသော စိုစိလေးဖွဈနသေော အရာအားလုံး ရောပွှနျးလကျြ ထိတှခေံ့စားလိုကျရသညျ။ ဥမ်မာ “ အှနျ့ “ ကနဲ တှနျ့သှားသညျ။ ပူနှေးဖိနျးရှိနျးသော အထိအတှကေ့ အဝတျမဲ့ အသားစိုငျနှဈခုကို ဖိနျ့ဖိနျ့တုနျသှားစသေညျ။ ရှိနျးမွစှာ ခံစားလိုကျရမှုက မှေးညငျးငယျမြား ခေါငျးထောငျ၍ လာရသညျ့အထိလညျး စိတျမြား လှုပျရှားကွရသညျ။ ခငျဝငျးက နှေးအိသော ရငျသားလေးနှဈမှာ၏ အထကျတှငျ ဖိကပျထားသော ခနှာကိုယျအား မကွှဘဲ လကျနှဈဖကျကို ဆီးခုံကွားသို့ သှငျးပွီး လြှိုနှိုကျကာ သူ့လီးကို ကိုငျ၍ ဥမ်မာ၏ စောကျဖုတျလေးကို မကွညျ့ဘဲ စမျး၍ ထညျ့သညျ။ ခငျဝငျး၏ လကျဖြံက ဥမ်မာ၏ စောကျဖုတျအုံလေး နှငျ့ ဖိပှတျမိကွသညျ။\nဥမ်မာက ကယောငျကတမျး အသကျရှုမွနျမွနျဖွငျ့ ခငျဝငျး၏ လကျမောငျးကို တအား ညှဈထားမိသညျ။ လီးထိပျက စောကျဖုတျအဝသို့ ပူနှေးအိစိုစှာ တကေ့ပျမိသညျ။ ခငျဝငျးက သူ၏လီးကွီးကို နသေားတကြ အသငျ့ပွငျပွီးသညျနှငျ့ သူ၏လကျကို ဆှဲနှုတျလိုကျ သညျ။ ထို့နောကျ ဥမ်မာ၏ ပုခုံးလေးကို စုံကိုငျဆှဲကာ ဖငျအားနှငျ့ ဆောငျ့သှငျး လိုကျသညျ။ “ ပွှတျ…. ဖှတျ…. ဘှတျ… “ “ … အာ့….အာ… “ ဥမ်မာတဈယောကျ နှာခေါငျးလေး ရှုံကာ မကျြနှာလေး ငိုမဲ့မဲ့ဖွဈသှားသညျ။ မညှာမတာ အလော သုံးဆယျ လိုးသှငျးလိုကျသော လီးထိပျကွီးက ထိကိုထိရမညျဖွဈသော ကာမအရသာဖူး စောကျစိ လေးထိပျကို ခပျကွမျးကွမျး ဖိတှနျးသှားခွငျးကို ခံလိုကျရသောကွောငျ့….. ဥမ်မာ၏ ပေါငျသလုံးသားတို့ မှ ခွဖေဝါး အစုံအထိ ဖွိုးဖွိုးဖငျြးဖငျြး ခံစားလိုကျရသညျဖွဈ၍ သူမ၏ ပါးနုနုလေး နှဈဖကျမှာလဲ ရှိနျးကနဲ ပူနှေးသှားရသညျ။\nတရှိနျထိုးဝငျသှားသော လီးကွီးက တဝကျခနျ့အထိ တငျးတငျးလေး လိုးဝငျသှားကာ ဥမ်မာ၏ ထိတျလနျ့တကွား ညှဈလိုကျမှုကွောငျ့ သူမ၏ စောကျပတျအတှငျးသား နုနုလေးမြားကွားတှငျ ညှပျသှားကာ စောကျပတျ နှဈခွမျးကွားတှငျ တဈဆို့ဆို့ကွီး ဖွဈသှားသညျ။ ဥမ်မာက အံကွိတျရငျး မကျြနှာလေးကို တဖကျသို့ စောငျးထားရသညျ။လတေိုးသံမှ အပ တိတျဆိတျငွိမျသကျနကော ဝနျးကငျြတဈခုလုံးသညျ နခေ့ငျးကွောငျတောငျ ခွောကျခွား၍ နသေညျ။ ခငျဝငျးကလဲ နပေ့ေါငျးမြားစှာ လပေါငျးမြားစှာ ကာလကွာရှညျစှာ အရိပျတကွညျ့ကွညျ့ဖွငျ့ လိုးခငျြနခေဲ့သော ဥမ်မာကို တကယျလိုးရပွီမို့ အသကုနျ လိုးနမေိသညျ။ “ ဘှတျ… ဖှတျ… ဖတျ…ဖတျ… ဖှတျ…. “ “ .. ဟငျ့….အငျး… ကြှတျ…ကြှတျ… အမလေး.. နျော… “ ဥမ်မာ၏ မကျြနှာပွငျလေး တဈခုလုံး ရဲရဲတောကျ အောငျနီလာသညျ။\nသူမ၏ နုနုညကျညကျ ဖောငျး ဖောငျး ကဈကဈ ပါးဖှေးဖှေးလေးမြားမှာ ပုဇှနျဆိတျခုနျ ခုနျနသေညျ။ ခငျဝငျးက အဆငျ့တကျလာသညျ။ဒူးထောကျ၍ ထိုငျလိုကျပွီး ဥမ်မာ၏ စောကျဖုတျကွီး ကို မကျမောစှာဖွငျ့ ငုံ့၍ ကွညျ့သညျ။ ဖောငျးကား စိုရှဲနသေော ဥမ်မာ၏ စောကျဖုတျကွီးထဲသို့ သူ၏ လီးခြောငျးမာမာကွီး ဝငျလိုကျ ထှကျလိုကျ ဖွဈနသေညျကို စိမျပွနေပွေ ကွညျ့ရငျး တပျမကျစှာဖွငျ့ လိုးနသေညျ။ ဖူးယောငျ၍ တငျးပွောငျနသေော စောကျဖုတျ နှုတျခမျးသားကွီး နှဈခွမျးက တငျးတငျးကွီး ကားနသေညျ။ ခငျဝငျး၏ လီးတနျကွီးက စောကျဖုတျကွီးထဲသို့ အားပါးတရ လိုးသှငျးလိုကျတိုငျး နှုတျခမျးစပျ အသားလေးမြားက အထဲသို့ လိပျလိပျဝငျသှား၍ နကွေသညျ။ တဖနျသူမ၏ စောကျဖုတျထဲမှ လီးတနျကွီးက ပွနျထုတျလိုကျလတေိုငျး စောကျဖုတျထဲမှ အတှငျးသား နီနီရဲရဲ နုနုလေးမြား ပွဲကနဲ ပွဲကနဲ ပါလာသညျ။\nခပျကဈြကဈြ တငျးတငျးကွပျကွပျနှငျ့ စီးစီးပိုငျပိုငျ လေးမို့ လိုးနရေသညျမှာ ခငျဝငျးအဖို့ ဘယျအရာနဲ့မှ မတူ အရသာတှေ ထူးနရေသညျ။ လီးတနျကွီးကို ဥမ်မာ၏ စောကျခေါငျးထဲသို့ ထုတျခြီ သှငျးခြီဖွငျ့ လိုးနရေငျးက ခငျဝငျးသညျ သူ၏ ဖငျကွီးကို စောငျး၍ လီးတနျကွီးကို စောကျခေါငျးထဲတှငျ ကနျ့လနျ့ဖွတျအောငျ လုပျလိုကျသညျ။ ထိုအခါတှငျတော့ မာကွောလှသော လီးခြောငျးကွီး စောကျခေါငျးကဉျြးကဉျြးလေးထဲတှငျ ကနျ့လနျ့လေး ဖွဈသှားပွီး စောကျပတျထိပျဝမှ စောကျစထေ့ောငျထောငျရဲရဲလေးကို ဖိကပျလြှကျ ဖွဈသှားသညျ။ဆောငျ့သညျ။ ခငျဝငျးက အားရပါးရပငျ ဆောငျ့၍ အဆကျမပွတျ လိုးပဈလိုကျသညျ။ “ ဘှတျ…. ဖှတျ…. ပွှတျ…. ဘှတျ…. “ “ အငျ့…. အိုး…. ဟိုး…. အငျး…. ဟငျး…. ကြှတျ…ကြှတျ… ကြှတျ…. “ တဈခကျြ တဈခကျြ ဥမ်မာ၏ လကျလေးက ခငျဝငျး၏ ရငျဘတျကို လှမျး၍ တှနျးသညျ။\nသို့သျော ခုနှဈခကျြ ရှဈခကျြမြှ စောကျဖုတျလေးထဲတှငျ လီးခြောငျးကွီးက ကနျ့လနျ့လေးဖွတျလြှကျ စောကျစလေ့ေးကို ကွိတျကာ ဆောငျ့၍ ဆောငျ့၍ လိုးသှငျးခွငျးကို ခံလိုကျရသောအခါ…. “ ပွှတျ…. ဘှတျ…. ပလှတျ….. စှပျ…. ပွှတျ……” “…. အမေ့…. အား….ဟား….. အား…. ပါး….ပါး….” ဥမ်မာ၏ လကျလေးနှဈဖကျက ခငျဝငျး၏ ခါးကို ကဈြကဈြပါအောငျ ဖကျကိုငျလိုကျရငျး သူမ၏ ခါးလေးမှာ အတျောပငျ ကော့တကျကာ ဥမ်မာ၏ ခေါငျးလေးကတော့ ဆံပငျလေးမြား ဖှာလံကြဲသှား သညျထိ ခါယမျးသှားတော့လသေညျ။\n“…ကောငျး….. ကောငျး..လိုကျတာ… ဥမ်မာ… ရယျ…” ခငျဝငျးက မခြိမဆနျ့ အသံဖွငျ့ မွှငျးမွှငျးလေး ပွောလိုကျရငျး သူ၏ဖငျကွီးကို ဆတျကနဲ ဆတျကနဲ ဆောငျ့ကာ ဖိကပျလိုကျပွီး သုတျရမြေားကို ဒလဟော ပနျးထညျ့လိုကျလတေော့သညျ။ ဥမ်မာတဈယောကျ စောကျခေါငျးတလြှောကျ သားအိမျထဲထိပငျ နှေးကနဲ ပူကနဲ ခံစားလိုကျရခြိနျတှငျ တော့ သူမ၏ ဖွူဖှေးသှယျလသြော လကျလေးနှဈဖကျက ခငျဝငျး၏ ကိုယျလုံးကွီးကို အတငျးပငျ ကွုံး၍ ဖကျကာ တဟငျးဟငျး ဖွငျ့ တုနျတကျသှားပါလတေော့သညျ………ပွီးပါပွီ။\nလမ်းထိပ်ရှိ ပျံကျဈေးလေးမှာ အရင်ကထက်ပိုပြီး စည်လာသည်။ဘန်းခင်းရောင်းသော ဈေးသည်များနှင့် ဝါးတဲ ပလတ်စတစ်မိုးဆိုင်တန်းလေးက လမ်းဒေါင့်တဖြတ်ပင် ကျော်၍ သွားခဲ့ချေပြီ။ တနေ့တနေ့ ဈေးရောင်းချသူ ဈေးသည်တွေ တိုးလာသလို အနီးအနားရှိ တခြားရပ်ကွက်တွေ ကလဲ ဒီပျံကျဈေးလေးကို လာပြီးအားပေးကြတော့ ဈေးဝယ်သူတွေကပါ ကြိတ်ကြိတ်တိုး စည်ကားနေသည်။ ဈေးတည်နေရာကလဲ ကတ္တရာလမ်းမကြီး နှစ်ခုကြားတွင် ထိုလမ်းမကြီးနှစ်ခုကို ထိပ်တိုက် ကန့်လန့်ဖြတ်ရှိ နေသော လမ်း၏ ဝဲယာလမ်းဘေးတွင် ရှိသည်။ ဈေးရှိနေသောလမ်းက ကတ္တရာမခင်းရသေး။ ကျောက်ကြမ်းလမ်း ဖြစ်ပြီး ချိုင့်ခွက်ကြီးတွေပင် ရှိနေလေတော့ ဘယ်ကား၊ ဘယ်ဆိုက်ကားကမှ ဈေးရှိသောလမ်းထဲကို ဖြတ်မမောင်း။\nဒီတော့ ဈေးသည်ရော ဈေးဝယ်ကြသူတွေရော လွတ်လွတ်လပ်လပ် စိတ်ချလက်ချရှိတော့ ဒီပျံကျဈေးလေးက တနေ့တခြား စည်သထက် စည်ကားလာရလေသည်။ ပျံကျဈေးလေးတနေ့တခြား စည်ကားလေ တပြုံးပြုံးဖြင့် ဟန်ကျလေဖြစ်နေသူကတော့ ဦးမောင်တင်ပင် ဖြစ်ပါသည်။ ဦးမောင်တင်သည် အသက် (၄၅)နှစ်ကျော်ကျော်လောက်ရှိပြီး အရပ်ရှည်ရှည် ဒေါင် ကောင်းကောင်း အသားမဲမဲဖြစ်သည်။ ရွှေရောင်ကိုင်းနှင့် မျက်မှန်အနက်ကြီးကို မချွတ်တမ်း တပ်ထားလေ့ရှိသဖြင့် သူ့မျက်လုံးတွေက ဘယ်ကိုကြည့်နေသည်ဆိုသည်ကို ဘယ်သူမှ မသိရ။ မျက်နှာက အမြဲတမ်းပြုံးဖြဲဖြဲနှင့် နေတတ်ပြီး လူကထောင်ထောင်မောင်းမောင်း ဗလကကောင်းကောင်း ဆိုပေမဲ့ ခါးကတော့ ခပ်နွဲ့နွဲ့ဖြစ်သည်။\nဦးမောင်တင်က ဒီဈေးလေးအတွက် ဈေးကောက်ကို လိုင်စင်ဆွဲထားသူထံမှ ပြန်ဝယ်ထားသူဖြစ်ပြီး ဒီပျံကျဈေးလေး၏ ဈေးကောက်ကို သူက ကောက်သည်။ တဆိုင်ဝင် တဆိုင်ထွက် သူကိုယ်တိုင် ဈေးကောက်လိုက်ကောက်သည်မဟုတ်ဘဲ အသက်(၂၀)လောက်ရှိသော တင်ငွေဆိုသော ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို လခပေး၍ ကောက်ခိုင်းထားသည်။ တင်ငွေက အရင်တုံးက ဆိုက်ကားနင်း သော်လည်း ယခုဈေးကောက်ဖြစ်သွားတော့ ဆိုက်ကား မနင်းတော့ချေ။ ဈေးလေးတွေင် ဦးမောင်တင်က ဈေးကောက် ကောက်သောလုပ်ငန်းကို လုပ်ရုံမျှမက နေ့ပြန်တိုးပေးသော လုပ်ငန်းကိုပင် ပူးတွဲ၍ လုပ်လိုက်သေးသည်။ အကျိုးပေးက သန်သည်မို့ ဦးမောင်တင်မှာ သူ့ပိုင်ငွေဖြင့်ပင် မလုံလောက်၍ လမ်းထိပ်တွင် တီဗွီပြင်ဆိုင်ဖွင့်ထားသော အခြောက်ခင်ဝင်းဆီကပင် ငွေယူရသည်ဆိုတာ တဈေးလုံးအသိပင်ဖြစ်သည်။ အခြောက်ခင်ဝင်းဆိုတာက သူ့ကွယ်ရာမှာခေါ်သည့် နာမည်ဖြစ်သည်။ ခင်ဝင်းက တကယ့်အခြောက်မဟုတ် သနပ်ခါးလည်းမလိမ်း။ မိတ်ကပ်လည်းမလိမ်း ပတ်ချွဲနှပ်ချွဲလည်း မလုပ်ပေ။\nဒါပေမဲ့ ခင်ဝင်းက အသားဖြူဖြူ လူပုံက ခပ်နွဲ့နွဲ့ဖြစ်ပြီး မိန်းမချော ချောသည်။စကားပြောလျှင် ယောကျာ်ားတွေလိုဘဲ ပြောသည်။ထိုကဲ့သို့ လူပုံနွဲ့၍ မိန်းမချော ချောသောကြောင့် သူ့ကိုတဈေးလုံးက အခြောက် ခင်ဝင်းဟု ကွယ်ရာမှာ ခေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ခင်ဝင်းက သားတစ်ယောက် သမီးတစ်ယောက် ရှိပြီး ခလေးအဖေဖြစ်ကာ အသက်က (၃၀)လောက်ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ နေ့ပြန်တိုးပေးသော လုပ်ငန်းတွင်ကျယ် လှလွန်းသဖြင့် သူ့ငွေနှင့်သူမလောက်သဖြင့် ဦးမောင်တင်က ခင်ဝင်းထံမှ ငွေကိုလဲ ယူရသည်ဖြစ်သည်။ ဦးမောင်တင်၏ အိမ်မှာ ရပ်ကွက်အစွန်နားတွင် ရှိပြီး ပေ(၄၀) (၆၀)နှစ်ကွက်တွဲ မြေကွက်ထဲ တွင် တွဲဆောက်ထားသည့် ခြံဝန်းထဲတွင် သစ်ပင်ပန်းမန်တွေက တခြံလုံး အပြည့်စိုက်ထားလေသည်။ ဦးမောင်တင် တွင် သားကြီးသမီးကြီးတွေရှိပြီး ဦးမောင်တင်၏မိန်းမက ထိုအိမ်ထောင်ကွဲ သားသမီးတွေနောက်လိုက်၍ နေတာက များသည်။\nအိမ်တွင်က ဦးမောင်တင်တယောက်ထဲ နေသည်က များသည်။ တနေ့တခြား ဈေးရောင်းသူတွေလဲတိုး၊ ဈေးဝယ်သူတွေလဲ များလာသော ပျံကျဈေးလေးကြောင့် ဦးမောင်တင်တစ်ယောက် ကတော့ အကျိုးရှိပြီးရင်း ရှိကာနေရသည်။ ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားနေသော ဈေးသည် တွေကတော့ မြတ်မမြတ်မသိ။ ဦးမောင်တင်ကတော့ သပိတ်ဝင်အိတ်ဝင်သာ ဖြစ်နေရပါတော့သည်။ ” ဟယ်…. အမသီ….. သိမ်းနေပြီလား ….. ” လှမ်း၍မေးလိုက်သော ဘေးချင်းကပ်ဆိုင်လေးထဲက ကွမ်း၊ ကွမ်းသီးရောင်းသော ဥမ္မာဆိုသော ကောင်မလေး၏ အသံကိုကြားရသဖြင့် ငါးခြောက်စည်းလေးတွေကို ခြင်းတောင်းထဲသို့ ထည့်နေသော မသီက လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။ ” ခုမှ ဈေးက ကွဲတောင်မကွဲသေးဘူး အမကလဲ … ” ” အိမ်မှာက အလတ်ကောင်က နေမကောင်းနေပြန်ဘူး ညီမရယ်။ ဒီနေ့ ဆေးခန်းပြရမယ်လေ ဒါကြောင့် စောစော သိမ်းရတာ ညီမရေ….. ” ” အဲ့ဒါဆိုလည်း အမ ဟိုလူတွေ အဝယ်များတဲ့ ငါးနှပ်ခြောက် အာပြဲခြောက်စည်းထားတဲ့ အစည်းလေးတွေ ညီမဆီထားခဲ့။ ဘယ်နှစ်စည်းဆိုတာ ရေပြီးထားခဲ့။\nညီမရောင်းပေးမယ် ” ” ကျေးဇူးပါဘဲ ဥမ္မာ ရယ်…… ငါ့ ညီမနဲ့ တင်ငွေတို့ အမြန်ယူဖြစ်ပါစေတော်… နှစ်လုံးလဲ ငါးရာကွက် တစ်ထောင်ကွက်… လောက် ပေါက်ပါစေတော် …. ” ” အို… အမကလဲ… ” ရည်းစားဖြစ်သူ ဈေးကောက်တင်ငွေ၏ နာမည်ပါလာသဖြင့် အသက်(၁၇)နှစ်သာရှိသေးပြီး ဖြူဖြူဖွေးဖွေး တစ်တစ်ရစ်ရစ်ဖြင့် ကစ်ကစ်လေး လှနေသော ဥမ္မာတစ်ယောက် ဖြူဖွေးသော သူမ၏ မျက်နှာလေး ရဲကနဲဖြစ်သွား အောင်ကို ရှက်သွားရသည်။ ” အမကလည်း….. ငါးရာကွက် တစ်ထောင်ကွက်တောင် မထိုးနိုင်ပါဘူး… သိပ်ကြိုက်မှ တရာကွက်လောက် ထိုးနိင်တာပါ… အမရယ်… ” ဟု ဥမ္မာက အရှက်ပြေပြောလိုက်သည်။မသီက ခြင်းတောင်းထဲ ထည့်ထားပြီးဖြစ်နေသော ငါးခြောက်စည်း လေးတွေကို ဥမ္မာ၏ ကွမ်းဗန်းလေးဘေးတွင် လာ၍စီပေးနေသည်။ ဥမ္မာက မသီကိုကြည့်ရင်း သက်ပြင်းတချက် လေးလေးပင်ပင် ချလိုက်သည်။ မသီအသက်က အလွန်ဆုံးရှိမှ (၂၆) (၂၇)ထက်မပို။ ကလေးက (၂)နှစ်ကြီး (၂)နှစ်ငယ် သုံးယောက်။ ယောကျာ်းက ပန်းနာရင်ကြပ်သမား။\nဆိုက်ကားကို နေ့တိုင်းမဆွဲနိုင်။ မထွက်တစ်ရက် ထွက်တရက်ဖြင့် ဖြစ်သည်။ ကလေး(၃)ယောက် အမေသာဆိုသည် မသီက နဂိုကပင် အရွယ်တင်သော မျိုးရိုးက ဆင်းသက်လာလို့လားမသိ။ ခပ်မြင့်မြင့်အရပ်လေးနှင့် လိုက်ဖက်ညီသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်က တောင့်တင်း၍ ဖေါင်းတင်းနေသည်။ ဘယ်နေရာမှာမှ သူမ၏အသားအရေတို့က ပျော့တွဲ၍မနေ။ကားအိနေသော တင်သားကြီးများ က မိန်းမချင်းပင် မနာလိုချင်စရာဖြစ်နေသည်။ ရုပ်ရည်က ကုလားဆင်လေးဖြစ်ပြီး အသားအရည်က နဂိုက ဖြူစွပ်ခဲ့ပုံ ရသော်လည်း အခုတော့ နေလောင်ထားသဖြင့် နီစပ်စပ်လေးဖြစ်နေရသည်။ ” ကျမလည်း အမသီ…. ဘတ်သီဘတ်သီ ဖြစ်နေတာ ကြည့်ပြီး လင်ယူရမှာတောင် ကြောက်နေတယ်… အမသီ…ရာ… ” ” အို… ဘာဆိုင်လို့လဲအေ… ဆင်းရဲတယ်… ချမ်းသာတယ်ဆိုတာ…မမြဲပါဘူးအေ… ခု ဆင်းရဲပေမဲ့.. နောင် ချမ်းသာချင် ချမ်းသာမှာပဲ.. အမတို့ အပျိုတုံးက တကိုယ်လုံးရွှေကိုညွတ်နေတာ… အိမ်ထောင်ကျတော့လည်း မိဘတွေက ပေးလိုက်သေးတယ်။ ယောက်ျားက မမာတော့ အလုပ်မလုပ်နိုင်။\nဝင်ငွေမရှိ သူ့ဆေးကုရတော့ ရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေထုခွဲလိုက်ရတာပေါ့… လင်ယူတိုင်းလည်း မဆင်းရဲပါဘူးအေ… ဒါထားတော့ ဒီအပတ် သုံးလုံး ဘာရထားသေးလဲ… ပြီးခဲ့တဲ့အပတ်က ဈေးထိပ်က မုန့်ဖတ်ရောင်းတဲ့ စန်းကြည်မ တို့ပေါက်သွားတယ်။ အပြီးပေါက်ဂဏန်းရလိုက်တယ်ဆိုဘဲ…. ” ” ဟုတ်တယ်…. အမ… သူတို့ပြောပြတော့… မထိမဖြစ် အပြီးလဲဖြစ်… ဆိုလား အဲ့ဒီဂဏန်းရလိုက်လို့တဲ့.. ” ” အေးဟယ်… တို့များကျတော့လည်း မရဘူး… ” ” ကျမ ကိုတင်ငွေကို မှာထားတယ်။ အဲ့ဒီ မထိမဖြစ် အပြီးလဲဖြစ် ဆိုတဲ့ဟာတွေ့ရင် နှစ်လုံးဖြစ်ဖြစ် သုံးလုံးဖြစ်ဖြစ် ပေးဖို့ မှာထားတယ်။ ရခဲ့ရင် အမသီကိုပေးမယ်သိလား… ” ” အေး…. ညီမ မမေ့နဲ့အုံး.. အမ..သွားမယ်… အော်… ငါးခြောက်စည်းလေးတွေက တစ်စီးတရာ့ငါးဆယ်ဘဲ… များများယူရင်တော့ နှစ်စီးနှစ်ရာ့ငါးဆယ်နဲ့သာ ရောင်းလိုက် ညီမရာ…ကဲ…အမ…သွားပြီ…” “.. ရတယ်…အမ… စိတ်ချပြီးသာ… သွားပေတော့….” ခြင်းတောင်းကြီးကို လက်တဖက်မှဆွဲ၍ မသီတစ်ယောက် ဥမ္မာကို ကျောပေး၍ တရွေ့ရွေ့ထွက်ခွာသွားတော့သည်။\n” ဒီ စပို့ရှပ်လေးက ဘယ်လောက်လဲ….” ရည်းစားဖြစ်သူ တင်ငွေ၏အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မသီကို မျက်စိတစ်ဆုံးကြည့်နေသော ဥမ္မာက သူမ၏ ဘေးချင်းကပ်ရက် အထည်ရောင်းသော ဆိုင်လေးသို့ ဖြတ်ကနဲ ကြည့်လိုက်သည်။ တင်ငွေက ချိတ်ဆွဲထား သော စပို့ရှပ်အပြာနုရောင်လေးကို လက်တဖက်ဖြင့် ကိုင်ကြည့်ရင်း မေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ ” ငါ ရောင်းတာတော့ သုံးထောင်ဘဲ… ” အထည်ရောင်းသော မုဆိုးမ မကြည်၏အသံက ထွက်ပေါ်၍လာသည်။ တင်ငွေ၏ မျက်နှာက အိုသွားကာ စပို့ရှပ် လေးကို အားတက်သရော ကိုင်ကြည့်နေသည့် သူ၏လက်ကို ချက်ချင်းရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။ ဥမ္မာ၏ရင်ထဲတွင် ချစ်သူတင်ငွေ၏အဖြစ်ကို မြင်ရကာ နာကျင်စွာ ခံစားမိလိုက်သည်။ တင်ငွေ မဝယ်နိုင်ပါ။ ဒါကို ဥမ္မာကသိသည်။\nတင်ငွေ၏ အလုပ်ရှင် ဦးမောင်တင်က သူကသာ တနေ့တခြား ချမ်းသာလာသည်။ သူ့အလုပ်သမားကိုတော့ ထမင်းနပ်မှန်ရုံသာ လုပ်ခပေးထားသည်။ဆယ်လီသမားပီပီ သေချာ တွက်၍ပေးထားသော လုပ်ခလစာကြောင့် တင်ငွေမှာ ထမင်းနပ်မှန်ရုံသာ ရှိသည်။ တခါတရံ လက်ဘက်ရည် သောက်ချင်တာတောင် မသောက်နိုင်ခဲ့ပေ။ တင်ငွေက ဦးမောင်တင်အတွက် ဈေးကောက် ကောက်ရုံသာမဟုတ် နေ့ပြန်တိုးပါ သိမ်းပေးရသည်။ ဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် ဦးမောင်တင်က သူတနေ့တခြား စီးပွားတက်လာတာဟာ သူ့ အလုပ်သမားရဲ့ အထောက်အကူလဲ ပါသင့်သလောက် ပါသည်ဆိုတာကို စဉ်းစား၍ ငဲ့ညှာမှာ မဟုတ် လုပ်နိုင်ရင်လုပ် မလုပ်နိုင်ရင်သွား။\nလူတွေ တပုံကြီးရှိသည်။ ဘယ်သူ့ခေါ်ခိုင်းခိုင်းရသည်ဟူသော စီးပွားရေးသမားစစ်စစ်ပင် ဖြစ်သည်။ ချစ်သူတင်ငွေ၏ ဖြစ်အင်ကြောင့် စိတ်ထဲရင်ထဲတွင်နင့်သွားရသော ဥမ္မာတယောက် ကလေးတွေး တွေးကာ လျှောက်ပြီး စဉ်းစားနေမိလိုက်သည်။ ” ဟဲ့… တင်ငွေ….မယူတော့ဘူးလား… မောင်လေး… ကြိုက်ရင်… ယူသွားလေ… မမက… မောင်လေး အတွက်… လက်ဆောင်ပေးလိုက်မယ်…. ” မကြည်က ခပ်ပေါ့ပေါ့လေသံဖြင့် သဘောတွေကောင်းနေသည်။ ” ပြီးတော့ မောင်လေးက… မမ…ကို အဝှါပြု….” မကြည် အထည်ဆိုင်၏ဟိုဖက်ဘေးက ဘေးချင်းကပ်လျက်ရှိ ကြက်သားသယ် ကိုတုတ်က ဝင်ပြောလိုက်တော့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဈေးသည်တွေရော ဈေးဝယ်သူတွေပါ ပွဲကျသွားရသည်။မုဆိုးမ မကြည်ကလဲ မလျှော့.. ။\n” ဒီမှာ… ကိုကြက်နာရဲ့…..မောင်လေးတင်ငွေ… ယူလို့ကတော့… ကျမက…အကုန်ပေးမှာသိလား.. ရှင်က ဘာမနာလိုဖြစ်နေရတာလဲ…. ကြက်နာရဲ့….. ” ဟုချက်ခြင်း တုံ့ပြန်၍ ပြောလိုက်သည်။ဥမ္မာ၏ ရင်ထဲတွင်တော့ ဝမ်းနည်းစိတ်တွေရော၊ဒေါသစိတ်တွေပါ ဖြစ်လျှက် “မသာမကြီး…. နှာဘူးမကြီး..” ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိလိုက်ပါတော့သည်။ တင်ငွေကတော့ ခပ်ရှက်ရှက်ဖြင့် နောက်ကိုမျှပင် လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ ထွက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါလေတော့သည်။ ဦးမောင်တင်က ငွေသိမ်းပြီးရင် တအောင့်တနားဘဲ ဈေးမှာနေ၍ အိမ်ပြန်သွားတတ်သည်။ မသီကလဲ ဦးမောင်တင် တစ်ယောက်အိမ်သို့ ပြန်သွားသည်ကို တွေရ၍ ဈေးသိမ်းပြီး သူမ၏ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ပြီးတော့ ရေမိုးချိုး ဖီးလိမ်း၍ အဝတ်အစားလဲကာ ဦးမောင်တင်၏ အိမ်သို့ထွက်လာခဲ့သည်။မသီရောက်သွားတော့ ဦးမောင်တင်က ရေချိုးပြီးခါစ ဖြစ်ပုံရသည်။ ကိုယ်လုံးတီးနှင့်ဖြစ်ပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် ပုဆိုးတစ်ထည်သာရှိသည်။ ” မသီရယ်…. ငါက သူဌေးမဟုတ်ဘူးဟ…. နင့် ဥစ္စာလည်း ကြည့်လုပ်ပါဦး…”\n” ကျမ…ယူထားတာများမှန်း သိပါတယ်…. ဦးလေးရယ်…. ဒီနေ့ အလတ်ကောင် ဆေးထိုးရမှာမို့ပါ.. တစ်ထောင်ဘဲ ပေးပါ…. ဦးလေးရယ်….” ” ခက်လိုက်တာဟာ….. နင်ကလဲ….ကဲ…လာ….” မသီက ဦးမောင်တင်၏ နောက်မှ ဝင်လိုက်သွားသည်။ဦးမောင်တင်၏အိမ်က ပြူတင်းပေါက်တွေ မဖွင့်ရသေးတာ လား….မကြာခင် မိုးချုပ်တော့မှာမို့ ပြန်ပိတ်ထားတာလားမသိ။ပြူတင်းပေါက်တွေ ပိတ်နေကာ လှောင်နေသည်။ ” အခုလို…လူရှင်းတာကောင်းတယ်။အိမ်ကို… လာပြောတာလဲကောင်းတယ်။ ဈေးမှာဆို ငါက ပြောတိုင်းပေးတာ မဟုတ်ဘူး။ တော်ကြာ နင့်ကိုတော့ပေးတယ်။ သူတို့ကျတော့ မရဘူး ဆိုတာတွေက လာအုံးမယ် ပူညံပူညံတွေ ဖြစ်နေအုံးမယ်…” ဦးမောင်တင်က သူဈေးကို ကိုင်ကိုင်လာသော လက်ဆွဲအိတ်ထဲတွင် စာရင်းစာအုပ်ကို ရှာနေလေသည်။\nဒါသူလုပ်နေကျဖြစ်သည်။မသီကကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်ရှိနေသော စားပွဲသေးပုပုလေးပေါ်မှာ တွေ့ရသော စာအုပ်တစ် အုပ်ကို ကောက်၍ယူကာ လှန်ကြည့်လိုက်သည်။ကာတွန်း….. မဂဇင်းတွေဆို မသီက ငယ်ငယ်ကထဲက ဝါသနာ ပါသည်။ ” အို” အသံက အပြင်သို့ ထွက်မလာပါ။ ရင်ထဲမှာပင် သိမ့်သိမ့်တုန်ယင်း ပျောက်သွားသည်။ သူမ ကောက်ယူကာ လှန်လိုက်သော စာအုပ်ထဲတွင်တွေ့ရသည်က အင်္ဂလိပ်တွေ ယောကျာ်းနဲ့ မိန်းမ လိုးနေကြ ပုံတွေ ဖြစ်သည်။လီးကြီးတွေက နဲတာကြီးတွေမဟုတ်။ မသီတစ်ယောက် တကိုယ်လုံး ဖိန်းကနဲ ရှိန်းကနဲဖြစ်ကာ ခန္ဒာကိုယ်ထဲက သူမ၏သွေးသားတို့ ကြွ၍ သွားရသည်။ ကမန်းကတန်းပင် စာမျက်နှာစုံအောင် ကြည့်လိုက်ပြီးမှ စာအုပ်လေးကို စားပွဲပုလေးပေါ်သို့ ပြန်၍ အမှတ်တမဲ့ ချထားလိုက်သည်။ ဦးမောင်တင်က သူ၏ လက်ဆွဲအိတ်ထဲမှ စာရင်းစာအုပ်ကို မျက်စိမှေးပြီး နှိုက်နေသည်။ ” တောက်… သေတော့မှာဘဲ…. စာရင်းစာအုပ် ပျောက်နေပြန်ပြီဟာ.. မသီ… အဲ့ဒီစားပွဲလေး အောက်မှာ ကြည့်စမ်းဟာ….” မသီက ကုန်းကုန်းကြီးလုပ်ကာ စားပွဲလေးအောက်သို့ ငုံ့၍ကြည့်သည်။ ဖင်ဝိုင်းဝိုင်းကြီးက ဦးမောင်တင်၏ မျက်နှာ နှင့်အပ်နေသည်။\nဦးမောင်တင်က မတော်တဆလိုလိုနှင့် မသီ၏ ဖင်ကြားသို့ သူ့မျက်နှာကြီးကို ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ” တောက်….ငါလေ….နင့်ဖင်ကြီးက…..” ဦးမောင်တင်က မသီကိုပင် ငေါက်လိုက်သေးသည်။မသီ၏ဖင်ကြီးက ကလေးသုံးယောက်မွေးပြီးသည့် တိုင်အောင် အိစက်ဖွံ့ထွားနေဆဲ….။ ” အယ်…. ကန်တော့….ကန်တော့…ဦးလေး… ကန်တော့….” ဦးမောင်တင်၏လက်ကြီးက မသီ၏ဖင်ကြီးကို မိမိရရ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ “ထိုင်စမ်းပါဟာ ကုန်းကုန်းကွကွနဲ့ ….. ” ” ဦးလေးဘဲ…. စာအုပ်ရှာခိုင်းပြီးတော့ ….. ” ” ကဲ…. မတွေ့လဲနေပစေ … နေအုံး…. နင် ဘယ်လောက်ယူမှာ…. တစ်ထောင်… ဟုတ်လား .. ” ဦးမောင်တင်က တစ်ထောင်တန် အထပ်လိုက် လက်လေးလုံးခန့်ကို သူနှင့်မသီကြားတွင် ချလိုက်သည်။\n” တွေ့လား ငွေက ဒါဘဲရှိတော့တယ်… မနက်ဖြန် ဟိုအခြောက်ခင်ဝင်းကိုလဲ ငါကပေးရအုံးမှာ.. ငါ့မှာ သိပ်ရှိတာမဟုတ်ဘူး… သူ့ဆီက ယူလုပ်နေရတာ…. ” ငွေကိုသိန်းချီကိုင်ထားရင်း အတိုးဖြင့် ငွေတစ်ထောင်ချေးဖို့ကို အော်ပရာထွက်နေသော ဦးမောင်တင်ကို မသီကငေး၍ ကြည့်နေမိသည်။ ” နင့်ကို ငါ တစ်ခုပြောမယ်…. မသီ… ” “… ဟုတ်ကဲ့ ဦးလေး …. ပြောပါ … ” ” နင် … နှစ်ထောင်ယူသွား…. ဟုတ်ပြီလား … ” ” ရှင် …. နှစ်ထောင် … ” ” အေးလေ …. ရော့ယူစမ်းပါဟာ … နင်ကလဲ .. ” တစ်ထောင်တန် သစ်သစ်မာမာကြီး နှစ်ရွက်က မသီ၏လက်ထဲသို့ ရောက်သွားသည်။ မသီမှာ ကြက်သေသေပြီး ဦးမောင်တင်ကို ငေးနေသည်။ ” နင် …. ဘယ်သူ့မှ မပြောနဲ့နော် … ”\n” ရှင် …. ” ” ဒီကိစ္စ ဘယ်သူ့မှ မပြောနဲ့လို့ …. နောက်ဆိုရင်လဲ ငါ့ဆီ အခုလိုဘဲလာခဲ့… ကြားလား.. ” စကားတပြောပြောနှင့် ဦးမောင်တင်၏ လက်တစ်ဖက်က မသီ၏ ဆီးစပ်ကို ပွတ်ပေးနေသည်။ မသီဖြတ်ကနဲ သတိဝင်လာသည်။ ” မဟုတ်ဖူးလေ.. ခဏလေးနဲ့ ငွေနှစ်ထောင်ရတာ… နောက်ပြီး အရင်ကြွေးတွေလဲ မပေးနဲ့တော့.. နင်ကလဲ…. ခုဟာက… နင်နဲ့ငါနဲ့ နှစ်ယောက်ထဲဘဲ သိမဲ့ဟာကို… ” မသီတစ်ယောက် ဟုတ်နိုးနိုး ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည်။\nကလေးသုံးယောက်ရခဲ့အောင် နေခဲ့ပြီးမှ လင်က မမာတော့ လီးနဲ့ဝေးခဲ့တာ မသီတစ်ယောက် ကြာခဲ့ရပြီ။စောစောကဓါတ်ပုံတွေ တွေ့လိုက်ရကထဲက သူမသွေးသားတွေက သိသိသာသာလှုပ်ရှား၍ နေခဲ့ရသည်။ ပြီးတော့မှ တနေကုန်ဈေးထိုင်ရောင်းလို့ ခုနှစ်ရာ ရှစ်ရာမြတ်ဖို့က မလွယ်…. ခုတော့ … နှစ်ထောင်ဆိုတာ နဲနဲနောနော မဟုတ်…. ။ ” လာ…. ရှေ့တိုး… ဒီနားကိုလာ… အေး လှဲလိုက်…. ” မသီတစ်ယောက် ဦးမောင်တင် ခိုင်းသည်ကို စိတ်ညို့ခံထားရသူပမာ လုပ်ပေးနေမိသည်။ မသီက အပေါ်နှုတ်ခမ်းလေးကို အောက်နှုတ်ခမ်းလေးဖြင့် ကိုက်လိုက်ရင်း မျက်စေ့အစုံကို တင်းတင်းလေး မှေးမှိတ်ထားလိုက်သည်။ မသီ၏ ခါးပေါ်က ပါတိတ်ထဘီအဟောင်းလေးသည် သူမ၏ ခါးဆီသို့ ပုံလျှက်သား လေး လန်တက်သွားသည်။\n” ဟ…. အား …. ” ဦးမောင်တင်၏ မျက်နှာကြီး ဝင်းလက်သွားသည်။မသီ၏ တသားမွေး တသွေးလှ စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ မမာသောလင်နှင့် ကင်းဝေးနေ၍လားမသိ ဖူးဖူးပြည့်ပြည့်ကြီး ပြောင်ဝင်း၍ ဖွေးဥနေသည်။ မသီ၏လက်ထဲမှ တစ်ထောင်တန်အသစ်ချပ်ချွတ်လေး နှစ်ရွက်မှာ ချွေးတွေစိုလာသည်။နွမ်းကြေလာသည်။မသီ၏ဖောင်းဖောင်းကစ်ကစ် စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားကြီး နှစ်ခုကြား အပေါ်ထိပ်နားတွင် ဟတတ စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးထဲမှ အပေါ်သို့ တောင်တောင် လေး ထွက်နေသော စောက်စေ့အတက်လေးမှာ အကွဲကြောင်း အပေါ်သို့ပင် နှီးတပြားခန့်ထွက်၍ ပေါ်နေသည်။ ထိုအတက်လေးသည် တချက်တည်းနှင့် ရမ္မက်မီးတွေ ဟုန်းကနဲ လင်းထိန်တောက် လောင်သွားနိုင်သည့် အဓိက ကာမခလုတ်လေးဖြစ်သည်။\nဒီနေရာက မထိမဖြစ်သော နေရာလေး ဖြစ်သည်။ ဦးမောင်တင်က သူ၏လက်မဖြင့် မသီ၏စောက်စေ့လေးကို ဖွဖွရွရွလေး ထိလိုက် ပွတ်လိုက် လုပ်နေသည်။ ” … အ…. ဦး…. အင်း….. ဦးလေး… အို….အို …’ မသီမှာ အသံပင်ထွက်သွားရလေသည်။ သူမ၏ ပေါင်ကြီးနှစ်လုံးမှာလဲ ကား၍ထွက်သွားရပေသည်။မသီ၏စောက်ဖုတ်ကြီးက လက်တစ်ခုပ်မက ထွားကြိုင်းဖောင်းကားနေရာ သွားရည်ယိုစရာကြီး ဖြစ်နေသည်။ ကြည့်ရင်းကပင် ဦးမောင်တင်သည် မနေနိုင်အောင် ဖြစ်၍လာရသည်။ သူ၏ခါးမှ ပုဆိုးကိုချွတ်၍ ချလိုက်သည်။ ဦးမောင်တင်၏လီးကြီးက ထိပ်လန်နေသော်လည်း ဒစ်က အကုန်အစင် ပေါ်၍မနေပါ။\nဦးမောင်တင်က ပုဆိုးချွတ်ချပြီးသည်နှင့် မသီ၏ အလိုအလျှောက် ကား၍ သွားခဲ့ပြီးသော ပေါင်နှစ်လုံးကြားသို့ ဝင်၍ ထိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဒူးနှစ်လုံးကို ကွေး၍ ထောင်ကာ ကားပေးလိုက်သည်။ ပီးတော့ သူ၏ လီးချောင်းကြီးကို လက်တဖက်က ကိုင်၍ မသီ၏ ပြူထွက်နေသော မထိလျှင် မဖြစ်သည့် စောက်စေ့လေးကို လီးချောင်းကြီးထိပ်နှင့် ထိုး၍ပွတ်သည်။ ” ….အ…. ကျွတ် …. ကျွတ် … အ … အ.. အင်း .. ဟင်း … ဟ … ဟင်း …” မသီ၏ အသက်အောင့်ထားးရာမှ ထွက်ပေါ်၍လာသော လည်ချောင်းသံလေးတွေက ပွင့်အံ့၍ လာသည်။ သူမ၏ ခါးလေးပင်လျှင် ကော့ကနဲ တစ်ချက်ဖြစ်သွားရသေးသည်။\nလေးငါးကြိမ် လောက်ပင် လီးတန်ကြီးထိပ်က သူမ၏ စောက်စေ့လေးကို ထိတွေ့ပွတ်တိုက်ပေးပြီးတော့မှ စောက်ပတ်ဝသို့ လီးချောင်းကြီးက ခေါင်းစိုက်၍ တိုးဝင်သွားသည်။ ” ….. ဘွတ် … ဗြွတ် …. စွပ် …. ” ” …. ဝင်လား … မသီ …. ” ” … အင်း …. ဟင်း … ” မသီက ပါးစပ်ကိုပိတ်ရင်း ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ဦးမောင်တင်တစ်ယောက် စကားအလွန်ပြောသည်။ ” အရမ်းကြပ်လား … ဟင် … ” ” … ဟင့် … အင်း … . ” မသီက မျက်လုံးလေးများ မှိတ်ထားရင်း ခေါင်းခါပြသည်။ ခါးပေါ်သို့ လှန်ပြီးတင်ထားသော သူမ၏ ထဘီကို ပေါင်ရင်းနားထိ ထဘီစကို ဆွဲ၍ ဖုံးသည်။ ဦးမောင်တင်၏ လက်က ထဘီစပေါ်သို့ ရောက်လာပြီး ခါးပေါ်သို့ ပြန်၍ဆွဲလှန်ကာ တင်သည်။ စောက်ဖုတ်ကြီးထဲသို့ ခပ်တင်းတင်းဝင်နေသော လီးကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ဖင်ကို ရှေ့သို့ တိုးမိသည်။\n” ဗြစ် … ဘွတ် … ဖျစ် … ဇွပ် … ” ” ဟို….. အိုး …. ကျွတ် …. ကျွတ် … ကျွတ် …. ” အဝင်မကြပ်သော်လည်း လီးက ရှည်လျားလှသည်။ စောက်မွှေးလေးများ ဖုံးအုပ်သွားသည်အထိ ထဘီ ကို ထပ်ပြီးဆွဲချရင်း မသီ မျက်လုံးလေးမှတ်ပြီး ငြီးသည်။ ဦးမောင်တင်က ထဘီစကို အတင်းပြန်ဆွဲတင် ရင်းက ဖိလိုးရင်း ညှောင့်လိုက်သည်။ ” ပြွတ် … ပလွတ်…. ပြွတ် … ဖွတ် …. ” ” ဟင့် … ဟင့် …. ဟင့်အင်း …. ဟင့် … အင့် … ” မသီက ကျောလေးကို နေရာရွေ့သည်။ဦးမောင်တင်က ခေါင်းအုံးအဟောင်းလေးကို လှမ်းဆွဲကာ မသီ၏ တင်ပါးကြီးအောက်သို့ ထိုးထည့်သည်။မသီက ဟင်းကနဲ သက်ပြင်းချကာ ခါးလေးကို ကော့ပေး လိုက်သည်။ သူမ၏ခါးအောက်သို့ ခေါင်းအုံးလေး ရောက်သွားသောအခါ မသီ၏စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ ပို၍ တင်းကားပြဲလန်သွားလေရာ ဦးမောင်တင်၏ လီးကြီးဝင်နေသည်ကို လွတ်လွတ်ကျွတ်ကျွတ်ကြီး မြင်နေရလေတော့သည်။\n” ဘွတ်… ပြွတ်…. ဖွတ် … ” ” အင့် … ဟင့် …. ဟင့် … အင့် …. ” မသီက ပါးစပ်ကို မဟတဟလေး ပိတ်၍ထားသည်။လက်တဖက်ကလည်း သူမ၏ ထဘီစကို မကြာခဏ ဆွဲ၍ ချနေတတ်ပြန်သည်။ ဦးမောင်တင်က သူ၏လီးကြီးကို မြိန်ရေယှက်ရေ လိုးသွင်းနေ၏ မသီ၏ စောက်ဖုတ်ကြီး နီရဲ၍လာသည်။ စောက်ခေါင်းထဲမှ အရည်များရွှဲကျ၍ လာသည်။ဦးမောင်တင်က မထိမဖြစ်သော စောက်စေ့ရဲရဲလေးကို လက်တဖက်ဖြင့် ကလိရင်း ခပ်သွက်သွက်လေး ဆောင့်လိုးပေးလိုက်ရာ မသီမှာ လင်ကမလိုးသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်ကတကြောင်း အလိုးကျွမ်းကျင်သော ဦးမောင်တင်၏ အကိုင်အတွယ် အပွတ်အသပ်တို့က တကြောင်း အကောင်းကြီးကောင်းကာ ဟန်ပင်မဆောင်နိုင်တော့ဘဲ ဦးမောင်တင်၏ ဖင်ကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆောင့်ဆောင့်ဆွဲရင်း အောက်မှနေ၍ အားရပါးရ ကော့ကော့ပေးလိုက်ပါတော့သည်။\n” ဘွပ် … စွပ် … ပြွတ် … ” ” အင့် … အင့် …. အမလေး …. ကျွတ် …ကျွတ် ” စောက်စေ့လေးကို ပွတ်မြဲပွတ်ပေးရင်းက အသဲခိုက်အောင် တိုးဝင်သွားသော လီးထိပ်ကြီးက သားအိမ်ဝကို စူးစူးစိုက်စိုက်ကြီး ထိုးမိသွားရာ သူမ၏ မျက်လုံးထဲ မီးဝင်းဝင်းတောက်သွားမိသည်။ ” ရှီး … အား …. အား…. အရမ်းထိတာဘဲ … ” မရည်ရွယ်ဘဲ နှုတ်မှလဲ လွှတ်ကနဲ ပြောမိသည်။ နှစ်ယောက်သား အပြန်အလှန် ဆောင့်လိုးကြရင်း မကြာမှီ တခဏ အတွင်းမှာပင် နှစ်ဦးသား ပြိုင်တူပင် သုတ်ရည်များ ပန်းထွက်၍ ပြီးသွားကြလေသည်။ သာမာန်အားဖြင့် ဆိုလျှင် မသီက ဒီထက်ပိုကြာအောင် ထိန်းထားနိုင်သော်လည်း ဦးမောင်တင်က အားရပါးရ လိုးနေရင်းက သူမ၏ မထိမဖြစ်သော စောက်စေ့လေးကို လက်ဖြင့် ပွတ်ပေးရင်း အားကုန်ဆောင့်၍ လိုးလိုက်ခြင်းကြောင့် မသီမှာ ဆက်၍ မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ မထိမဖြစ် အရာလေးကား သူမကို ပြီးဖြစ်အောင် ပြီးသွားစေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပါတော့သည်။\nဦးမောင်တင်က မသီ၏ ထွာထွားစို့စို့ နို့ကြီးနှစ်လုံးပေါ်တွင် မျက်နှာကို မှေးတင်ရင်း မှိန်းနေသည်။ မသီကတော့ လေးပင်လှသော ဦးမောင်တင်၏ကိုယ်ကြီးကို တင်းကနဲ တင်းကနဲ တင်းခံနေရလေသည်။ မသီ၏ကိုယ်လုံးလေး တဖက်ဘေးတွင်တော့ တစ်ထောင်တန် အသစ်လေး နှစ်ရွက်မှာ ခေါက်ရက်လေး လုံးကြေ၍ ကျလျှက် ရှိနေပါတော့လေသည်။ သစ်ရွက်ကြို သစ်ကိုင်းကြားမှ လရောင်လေးက ပြပြလေး ကျရောက်၍နေသည်။ တစ်ချက်တစ်ချက် လေရူးလေးအဝှေ့တွင် သစ်ရွက်လေးတွေကို လေရှုးလေးက တိုးဝှေ့သွားသည်။ အသံလေးတွေက မကြာခဏထွက်ပေါ်၍ နေသည်။ ခပ်လှမ်းလှမ်းရှိ ကားလမ်းမကြီးပေါ်မှ ဖြတ်သန်း၍ မောင်းသွားသော ကားသံက တချက် တချက် လေအဝှေ့မှာ ပါ၍လာရသည်။\n” အကို … ” လေသံမျှသာဖြင့်ခေါ်လိုက်သော ဥမ္မာ၏ အသံလေးကြောင့် တင်ငွေက ဥမ္မာ၏မျက်နှာလေးကို လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်သည်။ ” ဟင် .. ” လုံးတစ်နေသော ပေါင်တံလေးပေါ်ရှိ တင်းရင်း၍နေသော ပတ်လည်စင်း ထဘီလေးပေါ်တွင် ရွေ့လျား ကာ ပွတ်သပ်ပေးနေသော တင်ငွေ၏လက်က ပေါင်သားအိအိလေးကို ဖွဖွလေး ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ မျက်လုံးလေးအဝိုင်းသားဖြင့် သူ့မျက်နှာကို ငေးမော၍ကြည့်နေသော ဥမ္မာ၏ ထံမှ ဘာစကားမျှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်၍မလာ… ။ ” ပြောလေ….. ဥမ္မာ …” ဒီတော့မှသူမက သက်ပြင်း မြှင်းမြှင်းလေး တစ်ခုကို လွှင့်ထုတ်လိုက်ရင်း တင်ငွေ၏ခါးပေါ်တွင် ရောက်၍နေသော သူမ၏ လက်လေးက ပို၍တင်းကြပ်စွာ ဆွဲဖက်လိုက်သည်။ ” အကို …. ညနေက ကြည့်တဲ့စပို့ရှပ်ကို ဝယ်မလို့ ကိုင်ကြည့်တာလား … ”\n” အင်း … လကုန်ရင် … အကိုဝမ်းကွဲ တစ်ယောက်မင်္ဂလာဆောင်ကို သွားစရာရှိလို့ … အဆင်လေးကလည်း လှလို့ မေးကြည့်မိတာပါ… ဥမ္မာရယ် ..တကယ်တော့ လဲ မဝယ်နိုင်ပါဘူးကွာ . ” ” အို … အကိုရယ် …. ” ဥမ္မာက တင်ငွေ၏ကိုယ်လုံးကြီးကို သိမ်းကြိုးဖက်၍ တင်ငွေ၏ပါးတဖက်ကို သူမ၏ နှာသီးလုံးလုံးလေး ထိုးမြုပ်ကာ တချက်မျှနမ်းလိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူမ၏မျက်နှာလေးကို တင်ငွေ၏ မျက်နှာမှ မခွာဘဲ ပါးချင်းအပ်ထားလိုက်သည်။ ဥမ္မာ၏ တင်းတင်းရစ်ရစ် ပေါင်လုံးလေးကို ဖွဖွလေး ဆုတ်ကိုင်ထားသော တင်ငွေ၏လက်တဖက်က သူမ၏ပေါင်လေးပေါ်မှ ခွာကာ ဥမ္မာ၏ မေးဖျားလေးကို အသာလေးထိန်း၍ ကိုင်ထားရင်း သူ၏မျက်နှာ ကို လှည့်လိုက်သည်။\nပြီးတော့ ဥမ္မာ၏ ခါးလေးပေါ်တွင် ဖက်၍ထားသော သူ၏လက်က ဥမ္မာ၏ လည်ဂုတ်လေးပေါ်သို့ ရွှေ့လျားရောက်ရှိ၍လာကာ သူမ မျက်နှာလေးကို ဆွဲ၍ ယူလိုက်ရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက ဥမ္မာ၏ နှုတ်ခမ်းလေးများအပေါ်သို့ ဖိကပ်၍ ကျရောက်သွားတော့သည်။ သူမ၏ဘေးတွင်ချထားသော ဥမ္မာ၏ လက်လေးတဖက်ကပါ ကြွ၍တက်လာပြီး တင်ငွေ၏ ကိုယ်လုံးကြီးကို ဥမ္မာသည် သူမ၏ လက်လေးနှစ်ဖက်ဖြင့် သိမ်းကြုံး၍ ဖက်လိုက်လေ တော့သည်။ မူလက ဥမ္မာ၏ပေါင်လုံးပေါ်မှ လာခဲ့သော တင်ငွေ၏လက်တဖက်ကတော့ သူမ၏ မေးဖျား လေးမှခွာကာ ဥမ္မာ၏ ခါးလေးပေါ် ရောက်၍သွားသည်။ ပြီးတော့ ချက်ခြင်းလိုပင် အောက်ဖက်သို့ လျှောဆင်းသွားပြီး ဥမ္မာ၏လုံးတစ်၍နေသော ဖင်သားကြီးများပေါ်သို့ ရောက်၍သွားကာ ဖင်သားကြီး များကို ဖွဖွလေး ပွတ်၍ပေးနေတော့လေသည်။\nသူတို့နှစ်ယောက် ရောက်ရှိနေသည့် နေရာကတော့ သူတို့တတွေ၏ နေအိမ်နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော ကတ္တရာလမ်းမကြီးမှ ဖယ်ဆင်းသွားသည့် မြေနီလမ်းလေး ဘေးတွင် ဖြစ်သည်။ ထိုမြေနီလမ်းလေး ၏ တဖက်တွင် မူလတန်းကျောင်းဝင်းကြီးက ရှိနေပြီး လမ်း၏ အခြား တဖက်တွင်တော့ ရေကန်ကြီးတစ်ကန်က ရှိနေလေသည်။ မြေနီလမ်လေး၏ ဘေးတဖက်တချက်တွင် ဂျပန် ပိတောက်ပင်များနှင့် ကုက္ကိုလ်ပင် ပျိုများက တန်းစီ၍ ရှိနေကြသည်။ အချိန်က ည(၇)နာရီေ ကျော်ကျော်လောက်ဖြစ်လေသည်။ လမ်းတ လျှောက်တွင် လမ်းမီးတိုင်များရှိသော်လည်း တပ်ဆင်ထားသော မီးလုံးမီးချောင်းများ ကျွမ်းမည် စိုးသဖြင့် မနက် မိုးလင်းကာနီး (၃) နာရီလောက်မှ နံနက်(၆)နာရီ လောက်အထိသာ ဓာတ်အား ပို့လွှတ်သည်။ တစ်လမ်းလုံး မှောင်မှောင်မဲမဲလေး ဖြစ်နေသည်။\nထိုနေရာလေးကို တရပ်ကွက်လုံးရှိ လူငယ် လူရွယ်များက ချစ်သူလမ်းကြားလေးဟု ခေါ်တွင်ကြသည်။ တင်ငွေတို့ စုံတွဲအပြင် အခြားသော စုံတွဲ (၃) (၄) တွဲကလည်း လမ်းဘေးအစပ် သစ်ရိပ်လေးများတွင် ကိုယ့်အလုပ်နှင့်ကိုယ် ရှုတ်နေကြသည်။ တင်ငွေသည် သူ၏နှုတ်ခမ်းများကို ဥမ္မာ၏ နှုတ်ခမ်းများဆီမှ ခွာလိုက်သည်။ မှးမှိတ်ထားသော မျက်လုံးလေးများကို မဖွင့်ဘဲ ဥမ္မာ၏ မျက်နှာလေးက တင်ငွေ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ မျက်နှာအပ်ကာ တိုး၍ဝင်လာသည်။ သူမ၏ အသက်ရှုသံလေးတွေမှာ ပြင်းပြင်းလေး ဖြစ်ကာ ဥမ္မာတစ်ယောက် ဘာကြောင့်မှန်းမသိ မောနေရသည်။ သူမ၏လည်ဂုတ်ပေါ်မှ တင်ငွေ၏လက်က သူမ၏ ကျောပြင်လေးပေါ်သို့ ရောက်၍သွားကာ ပြည့်ပြည့်တင်းတင်း ကျောပြင်လေးပေါ်တွင် ရွရွလေး ရွေ့လျားကာ ဖွဖွလေး ပွတ်ပေးနေသည်။\nနှစ်ယောက်သားထိတွေ့မှု အာရုံတစ်ခုထဲတွင်သာ စူးနစ်နေကြသည်ဖြစ်၍ တဦးနှင့်တဦး စကားမဆိုမိကြချေ။ ဥမ္မာ၏ ဖောင်းဖောင်းကစ်ကစ် ဖင်သားကြီးနှစ်ခြမ်းကို ဘယ်ပြန်ညာပြန် အိကနဲ အိကနဲ ဖွဖွလေး ဆုတ်နယ်ပွတ်သပ်ပေးနေသော တင်ငွေ၏လက်က သူတို့ နှစ်ယောက်၏ ကြားသို့ တိုး၍ ဝင်လာသည်။ တင်ငွေ၏ရင်ခွင်တွင်မျက်နှာအပ်ထားသော ဥမ္မာ၏ရင်ဘတ်လေးက နောက်သို့ခွာ၍ ပေးလိုက်သည်။တင်ငွေ၏ရင်အုပ်ပေါ်တွင် မေးတင်ထားသော သူမ၏မျက်နှာလေးကတော့ မျက်လုံးလေးတွေ မပွင့်သေးချေ။ ဥမ္မာ၏ ဖင်သားကြီးတွေပေါ်မှတဆင့် သူတို့နှစ်ဦး၏ကြားသို့ တိုးဝင်လာသော တင်ငွေ၏ လက်က ဥမ္မာ၏မို့မို့စွင့်စွင့်လေးဖြစ်နေသော ရင်သားတွေကို တလုံးပြီးတလုံး အုပ်၍ ဖွဖွလေး ဆုတ်ပေးနေသည်။\nတစ်ဦး၏နှလုံးခုန်သံကို တဦးက ကြားနေရသည်။ အပေါ်မှ အင်္ကျီလေးတစ်ထပ်နှင့် အတွင်းမှ ဘော်လီလေး တစ်ထပ်ရှိနေသော်လည်း နို့အုံလေးများသည် ဖွံ့ထွားနေသောကြောင့် တင်ငွေ၏ လက်ထဲတွင် အတိုင်းသားလေး နီးပါး နှုးအိ၍နေရသည်။ ရင်ထဲတွင် မွန်းကြပ်လာရုံမျှမကဘဲ ဥမ္မာတစ်ယောက် နေရထိုင်ရတာပင် တဖြေးဖြေး အနေခက်၍ လာရသည်။ ” အ… ကို … ” ” … အင်း .. ” ” … ပြန် … ပြန်ကြရအောင် … အကိုရယ်… နော် .. ” ရင်ထဲတွင် မွန်းကြပ်၍ လှိုက်မောနေသောကြောင့် မနဲပင်အားယူ၍ ဥမ္မာခမျာ တလုံးချင်း ပြောနေရသည်။ ပြောပြီးသည်နှင့် ဥမ္မာက သူမ၏မျက်လုံးလေးများကို အားယူ၍ ဖွင့်ကာ တင်ငွေ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ သူမ၏ ကိုယ်လုံးလေးကို ခွာလိုက်သည်။ တင်ငွေက သူမ၏ကိုယ်လုံးလေးပေါ်မှ သူ၏ လက်များကို ဖယ်ပေးလိုက်ပြီးတော့မှ ရုတ်တရက် လူချင်းကွာသွားပြီဖြစ်သော ဥမ္မာ၏မျက်နှာလေးကို ဆွဲ၍ယူကာ တင်ငွေသည် သူမ၏မျက်နှာလေး တစ်ခုလုံးကို အငမ်းမရ နမ်းလိုက်သည်။\nဥမ္မာကလဲ သူမ၏ သနပ်ခါးအဖွေးသားနှင့်မျက်နှာလေးကို အလိုက်သင့်လေး မော့၍ ပေးရှာသည်။ မျက်နှာလေးတစ်ခုလုံးအနှံ့ကို အားရအောင်နမ်းပြီးတော့မှ လူချင်းပြန်၍ခွာလိုက်ရာက သူမ၏ခါးလေးကို သိုင်း၍ဖက်ကာ ထူပေးလိုက်ရင်း တယောက်၏ခါးကို တစ်ယောက်ကဖက်လျှက် ထိုနေရာလေးမှ ရွေ့ရွေ့ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြပါလေတော့သည်။ လေပြေနုလေးကတော့ မကြာခဏ တစ်ခါပြီးတခါ သူတို့နှစ်ယောက်ကို တိုးဝှေ့ဖြတ်သန်း သွားခဲ့သော်လည်း သူတို့နှစ်ယောက်၏ ရင်တွင်းမှ ပူနွေးဆဲဖြစ်သော အချစ်မီးအရှိန်ကိုတော့ ရုတ်ချည်းဆိုသလို အေးမြ၍ မသွားနိုင်ပါချေ။ ချစ်ရသူအတွက် စပို့ရှပ်လေးဝယ်ပေးမည်ဟု စဉ်းစားထားခဲ့သော်လည်း မနက်ပိုင်း ပစ္စည်းတွေ သွားဝယ်တော့ ကွမ်းဈေး ကွမ်းသီးဈေးကွက်က ရုတ်ချည်းဆိုသလို တက်၍နေသည်။ ဥမ္မာ မူးစု ပဲစုဖြင့် စုဆောင်းထားသော ငွေသုံးထောင်မှာ အရင်းအနှီး ကုန်ပစ္စည်းဖိုးထဲသိုပ ပါသွားသည်။\nတင်ငွေက လကုန်ရင် မင်္ဂလာဆောင်မည်ဖြစ်သော သူ၏အကိုဝမ်းကွဲ မင်္ဂလာဆောင်သို့ ဝတ်သွားလိုသည်ဖြစ်၍ လကုန်ရန်မှာလဲ တစ်ပတ်ခန့်သာ လိုတော့သည်။ နောက်ထပ် ထပ်စု၍ မရနိုင်တော့။ မမှီနိုင်တော့ချေ။ ဒါကြောင့် ဥမ္မာသည် တဈေးလုံး အားကိုးအားထားရာဖြစ်သော ဦးမောင်တင်ထံသို့ပင်ပြေးခဲ့ရလေတော့သည်။ ဦးမောင်တင်၏အိမ်ရှေ့ရောက်တော့ ဥမ္မာသည် အိမ်ထဲသို့ ငဲ့၍ကြည့်လိုက်သည်။ ” … ဟယ် … မမ သီကြီး … ” သူမ၏နှုတ်မှ မအော်မိစေရန် ဥမ္မာသည် အတော်ပင် သတိထားလိုက်ရသည်။ သူမတွေ့မြင်လိုက်ရသော မသီ၏ခါးတွင် ထဘီက မရှိ။ သူမ၏ထဘီက အိမ်ထောင့် တနေရာရှိ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပုံရက်သားလေး ရှိနေသည်။ ထို့ပြင် မသီသည် လေးဘက်ကြီး ကုန်းပေးထားပြီး သူမ၏ဖင်ကြီးကို ဦးမောင်တင်က သူမ၏နောက်မှနေ၍ ဒူးထောက်ပြီးခွ၍လိုးနေသည်ကို ဥမ္မာ တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။\n“ ပြွတ်…. ဘွတ်… စွပ်…. ပြွက်… “ “ နင့် စောက်ဖုတ်ကြီးက ကျယ်လာသလိုဘဲနော် … ” “ အော် … ရှင်ဘဲ နေ့တိုင်း ကျမကို ခေါ်ခေါ်ပြီး လိုးနေတာလေ … “ “ ဟဲ .. ဟဲ ….. စတာပါကွာ…. ဒီစောက်ဖုတ်ကြီးကိုဘဲ အကိုကြီးက လိုးလို့ အားရတာပါ.. “ “ တော်စမ်းပါ…. ရှင် … ဥမ္မာကို လိုးချင်နေတာ မသိဘူးမှတ်နေလို့လား… ဟင်း …. “ “ … ဟဲ.. ဟဲ… မဟုတ်ပါဘူး…ဟာ …. နင်ကလဲ… “ “ ဘာမဟုတ်တာလဲ … ရှင်…ဘဲ … ဥမ္မာကို လိုးရရင် ကောင်းမှာဆိုပြီး … ပြောပြီးတော့… “ “ .. ငါက … နင့်ကို မခံချင်အောင် စတာပါဟာ … “ “ ရှင်…. ရရင်ရော မလုပ်ချင်ဘူးလား… “ “ ဟင်း.. ဟင်း… ဒါကတော့ ဟာ … ဟဲ…ဟဲ.. “ “ ဘွတ်…ဘွပ်… ဘွပ်… ပြွတ်… “ “… အင့် … အင်း… ဖြေးဖြေးလုပ်စမ်းပါရှင်…. ဆံပင်တွေပြေကျကုန်ပြီ…\nတခါထဲ.. တအားဆောင့် နေတယ်… “ မသီ၏ အသံက တုံတုံယင်ယင်ဖြင့် တိုးတိုးလေးဖြစ်ပြီး မောသံလေးတွေ ပါနေသည်။ “ …. မင်း … ဒီလိုကုန်းပေးတာ…. ပိုပြီး မြန်တယ်…. သိလား …. “ “ အခု …. ဘယ်နှစ်ချီပြီးသွားပြီလဲ…. “ “ … နှစ်ခါ… “ “ ကဲ.. ဒါဆို ဖယ်တော့… ကျမ…. လှန်ပေးမယ်… “ ဦးမောင်တင်က သူ၏လီးတန်ကြီးကို မသီ၏စောက်ပတ်ထဲမှ ဆွဲ၍ထုတ်လိုက်ရာ “ ပြွတ် “ ကနဲ ဆိုသော အသံဖြင့် အရည်များပေကျံ စိုရွဲနေသော လီးတန်ကြီးက အပြင်သို့ ထွက်၍လာသည်။\nမသီ၏စောက်ပတ်ဝမှ စောက်ရည်နှင့် သုတ်ရည်များ ပွက်ကနဲ အန်ကျလာသည်။ စောက်ဖုတ်ထဲမှ ထွက်လာသော ဦးမောင်တင်၏ လီးချောင်းကြီးသည်လည်း အရည်တွေ အမျှင်တန်းပြီး အရည်တများများဖြင့် ဖြစ်၍နေသည်။ မြင်နေရသော ဥမ္မာ၏စောက်ပတ်အုံကြီး တခုလုံး တင်းကနဲ တင်းကနဲ ဖြစ်၍ လာသည်။ သူမ၏ နို့သီးလေးကလဲ တဖြေးဖြေး မာလာသည်။ ဦးမောင်တင်၏ လီးတန်ကြီးက မသီ၏ စောက်ဖုတ်ကြီးထဲမှ ထုတ်ပစ်လိုက်ပြီးသောအခါ တွင်တော့ မသီက သူမ၏ ကိုယ်လုံးလေးကို ပက်လက်လှန်၍ ချလိုက်ကာ သူမ၏ ခြေနှစ်ချောင်းကို မြှောက်၍ ပေးလိုက်သည်။ ဥမ္မာတစ်ယောက် အံ့သြသွားသည်။ မသီ၏စောက်ဖုတ်ကြီးသည် အလွန်ပင် ကြီးမား ဖောင်းကားနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဦးမောင်တင်၏လီးကြီးက ထိပ်ဖူးသေးသော်လည်း အရင်းတုတ်ကာ ဆောင့်အားပြင်းပုံရသည်။\nပေါင်နှစ်ချောင်းကြားမှ ပြူးထွက်နေသော စောက်ဖုတ်ကြီးကို ဦးမောင်တင်က ရိုးရိုးမလိုး မသီ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆွဲယူ၍ ဖြဲပေးခိုင်းသည်။ မသီက သူမ၏စောက်ပတ်ကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲဖြဲပေးသည်။ စောက်ဖုတ်အတွင်းသားကြီးများက ရဲရဲနီနေသည်။ ဦးမောင်တင်သည် ပင်ကိုယ်က အသားမဲသူ ဖြစ်သည်။သူ၏လီးထိပ်ကြီးက ရဲနေသော်လည်း လီးချောင်းကြီး တချောင်းလုံးကမှု မဲပြောင်နေသည်။ ပုဆိုးမပါသော ဦးမောင်တင်၏ ဖင်ကြီးက မဲပြောင်၍နေပြီး ဖင်နှစ်ခြမ်းကြားမှ အမွှေးမဲကြီးများ ထိုးထွက်နေသည်ကိုလဲ ဥမ္မာက မြင်ရသည်။ မသီက သူမ၏လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် စောက်ဖုတ်ကြီးကို ဖြဲပေးလိုက်သည်နှင့် ဦးမောင်တင်က သူ၏လီးတန်ကြီးကို တေ့လဲတေ့ ထိုးလဲထိုး လိုးသွင်းလိုက်လေသည်။ပြီးတော့ စိတ်တွေ အတော်ထနေပုံရသော ဦးမောင်တင်က မရပ်မနားပင် ဆောင့်၍ ဆောင့်၍ ဆက်တိုက်လိုးလေတော့သည်။\nမသီ၏ဖင်ကြီး ပြားပြားကျသွားအောင်ပင် ဆောင့်၍ လိုးနေပုံမှာ ဂွေးအုကြီးတွေပင် ကျွှံ၍ မသီ၏စောက်ဖုတ်ကြီးထဲသို့ ဝင်သွားမလောက် ပြင်းထန်လှသည်။ ” ဘွတ်… ပြွတ်…. ဘွတ်…. ဘွတ်…. “ “… အင့်….အင့်…. ဆောင့်…. ဆောင့်…. ကျွတ်…ကျွတ်… ခပ်သွက်သွက်လေး ဆောင့်စမ်းပါ အင့်… “ ဥမ္မာတစ်ယောက် ကြည့်နေရင်းမှ သူမ၏ aစာက်ဖုတ်လေးကို လက်ဖြင့်အုပ်ထားမိသည်။သူမ၏ စောက်ခေါင်းထဲမှ ယားကျိကျိဝေဒနာကို ခံစားနေရသည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် ယခုအချိန်တွင် မိမိအား တင်ငွေလာပြီး လိုးစေချင်သည်။စိတ်ကြွနေ စိတ်ထနေစဉ်တွင် တင်ငွေ တစ်ယောက်အနားတွင် ရှိနေစေချင်သည်။ “… ဟိတ်…. ဘာချောင်းနေတာလဲ … “ “… ဟင်…. ကိုခင်ဝင်း …..” အခြောက်ခင်ဝင်းက စပ်ဖြဲဖြဲနှင့် အိမ်အတွင်းသို့ လှမ်း၍ကြည့်သည်။ အိမ်အပြင်မှ လူသံကြား၍ အထဲမှ ငြိမ်သွားကြသည်။ခဏအကြာတွင် ခြေသံများကြားလိုက်ရသည်။ “ … လာ…လာတွေ့သွားရင် မကောင်းဘူး… “ အိမ်၏ဘေးနားတွင် ထင်းတွေထားသော တဲလေးတစ်လုံးရှိသည်။ ဥမ္မာနှင့် ခင်ဝင်းတို့ ထိုတဲတွင်းသို့ ဝင်လိုက်ကြသည်။ အိမ်ထဲမှ ဦးမောင်တင် ပုဆိုးပြင်ဝတ်ရင်း ထွက်လာသည်။ဟိုကြည့်ဒီကြည့် လုပ်၍ ပြန်ဝင်သွားသည်။\n“ နင်…. ဘာလာလုပ်တာလဲ… “ “…ကျ…. ကျမ… ပိုက်ဆံ…. လာချေးတာ….” “… သူတို့ လုပ်နေတာနဲ့ တန်းတိုးရောလား…. “ “… အို…. “ ဥမ္မာ ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိဘဲ ခေါင်းငုံ့ပစ်လိုက်သည်။ “ နင်ချောင်းကြည့်မှန်း သိရင် ပြဿာနာဘဲ…” “ဟို…. ကျမ… တမင်ချောင်းကြည့်တာ မဟုတ်ပါဘူး..” “အေးလေ…. ချောင်းတော့ ချောင်းတာဘဲမို့လား… ဟဲ…ဟဲ….” ဥမ္မာ၏တကိုယ်လုံး တုန်တုန်ခိုက်ခိုက်ဖြစ်လာသည်။ဦးမောင်တင်နှင့် မသီတို့ လိုးနေသည်ကို ချောင်းကြည့်မိခဲ့ခြင်းကိုပင် နောင်တရနေမိသည်။ခင်ဝင်း၏ ကိုယ်မှ ရေမွှေးနံ့သင်းသင်းကို ရှုရှိုက်မိသည်။ ခင်ဝင်းက ဆောင့်ကြောင့်လေးထိုင်ကာ ဒူးနှစ်လုံးကို ပူးကပ်၍ထားသော ဥမ္မာ၏တင်ပါးကြီး ကို ဖွဖွလေး ပွတ်သည်။ဥမ္မာက ဆောင့်၍တွန်းပစ်လိုက်သည်။ရုတ်တရက်ထပြေးဖို့က မလွယ်။အိမ်ရှေ့ က ဖြတ်ပြီး ခြံဝသို့ သွားရပေဦးမည်။ “ ဥမ္မာ လိုတဲ့ငွေကို ကျွန်တော် ကူညီပါရစေနော်…. “ ခင်ဝင်းက အချိုသတ်သည်။\n“ … အို…. ဟင့်အင်း… မယူဘူး….” ဥမ္မာက ထိုင်ရက်သားလေးပင် ရွေ့၍ ထိုင်သည်။ “ ကျွန်တော်… ဥမ္မာကို ကူညီတာပါ… ဥမ္မာရယ်.. နောက်ပီး… ဥမ္မာကို ဟိုးအရင်ကထဲက လုပ်ချင်နေတာပါ… ခံပါနော်… “ ဥမ္မာတစ်ယောက် အာစေးထည့်ထားသလို ဘာသံမျှထွက်မလာ… ဦးမောင်တင်နှင့် မသီတို့ ပုဆိုးမရှိ ထဘီမရှိ လိုးနေကြသည်ကို မြင်ရပြီးကထဲက သူမစိတ်တွေက ဆောက်တည်ရာမရလောက် အောင် ဖြစ်နေသည်။ ခင်ဝင်း၏ လက်တဖက်က စောက်ဖုတ်ရှိမည့် နေရာ တင်းတင်းလေး ကို ပွတ်သပ်ပေးနေ ပြန်သည်။ အခုနကထဲက အရည်လေးများဖြင့် စိုစိုစိစိဖြစ်နေသော စောက်ဖုတ်ကြားမှ အရည်များ တားမရ ဆီးမရ ကျဆင်းလာသည်။\nထဘီလေးကို စွန်းကွက်ကုန်သည်။ခင်ဝင်းက ထိုခပ်တင်းတင်း ဖောင်းဖောင်း နေရာလေးကိုပင် ခပ်ဖိဖိလေး ပွတ်လိုက်ရာ မထိရင်မဖြစ်သော စောက်စိထိပ်လေး ကို ပွတ်မိသွားသည်။ “ …. အာ…. ကျွတ်…. “ ဥမ္မာက သူမ၏ဖင်လေးကို ဆတ်ကနဲ ယောင်ပြီး ကြွလိုက်မိသည်။ ခင်ဝင်း၏လက်ကိုလဲ ဒေါသဖြင့် ဆောင့်တွန်းပစ်လိုက်သည်။ တစ်ကြိမ် နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ် လေးကြိမ်သည်လိုဘဲ ခါထုတ်ပစ်တတ်သည် ကို ခင်ဝင်းက နောကြေပြီးသား ဖြစ်သည်။ “ကိုယ်…… အရမ်းလိုးချင်နေပြီ ဥမ္မာ ရယ် ….. “ “ သေလိုက်ပါလား…. “ တုန်တုန်ယင်ယင်နှင့် ပြောမိပြောရာ ပြောလိုက်သည်။ “ မင်း စောက်ဖုတ်လေးကို တခါဘဲ လိုးရရင် ကြေနပ်ပါပြီ… ငွေကိုလဲ မင်းလိုသလောက် ပေးမှာပါ… ပြန်ပေးစရာ မလိုပါဘူး… “ ဥမ္မာ တံတွေးကို မျိုချပြီး တုံ့ပြန်ရန် စကားကို ရှာသည်။သူမ၏ နဖူးဆံစလေးများတွင် ချွေးစေးလေးများ စို့ထွက်လာသည်။ “ လိုးကြရအောင်ကွယ်…. နော်…. “ ဥမ္မာ၏ ကိုယ်လုံးလေးကို တွန်းလှဲလိုက်သည်။ ဒူးနှစ်လုံးကို ပိုက်ထားသော သူမ၏ လက်လေးများ ပြေသွားသည်။\nခြေထောက်လေးများမှာ ကွေးထားရာမှ ဆန့်ထွက်သွား၏။ အေးစက်သော မြေပြင်နှင့် သူမ၏ ကျောပြင်တို့ ထိကပ်မိသွားသည်။ ဥမ္မာ၏ရင်ထဲ ဒိတ်ကနဲ တုန်သွား၏။ ခင်ဝင်း၏ နီရဲသော မျက်ဝန်းအစုံက ခက်ထန်မာကြောလာသည်။ ခင်ဝင်း၏ ကိုယ်လုံးကြီးက ဥမ္မာ၏ ပေါင်နှစ်ချောင်းပေါ်တွင် ခွလျှက်ထောက်ထားသည်။ “ အခြောက် “ ဟု အထင်သေးထားသော ခင်ဝင်းက ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်နှယ် သန်မာ သွက်လက်နေသည်။ “ ကျ…. ကျမကို…. မလုပ်ပါနဲ့… ကိုခင်ဝင်းရယ် …” ဖင်လေးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖိအုပ်ထားရင်းမှ ပြောမိပြောရာ ပြော၍ ဥမ္မာက တောင်းပန်နေရှာသည်။ “ ဖယ်စမ်းပါ လက် “ ခင်ဝင်းက ဥမ္မာ၏ လက်ကို ကြမ်းတမ်းစွာ တွန်းဖယ်လိုက်သည်။ ဥမ္မာတစ် ယောက် ထိတ်လန့်သွားသည်။\nသူမ၏ နို့မာမာလေးနှစ်လုံးကို ခင်ဝင်းက ဆွဲညှစ်သည်။ ဥမ္မာ၏ မျက်လုံးတွေ ပြာဝေသွားသည်။ အသိစိတ်တို့က ဝေဝါးထုံထိုင်းသွားကြသည်။ ခင်ဝင်း၏ ခန္ဒာကိုယ်ကြီးက သူမပေါ်သို့ ပြိုကျလာသည်။ ခင်ဝင်း၏ ရင်ဘတ်ကြီးကို တွန်း၍ ထောက်ထားလိုက်မိသော ဥမ္မာ၏ လက်အစုံက တဆတ်ဆတ် တုံနေသည်။ မာကျောသော ခိုးလိုးခုလု ပစ္စည်းကြီးက ဥမ္မာ၏ ရင်ထဲတွင် တလှပ်လှပ် ခံစားနေရသည်။ ဥမ္မာ၏ သွေးသားများ ပွက်ပွက်ဆူ၍ ထလာသည်။သူမ၏ တကိုယ်လုံး ပူနွေး၍ တက်လာရသည်။ သွားတွေကို စေ့စေ့ကိုက်ရင်း ပါးစပ်မှ အဖျားတက်သလို တဟင်းဟင်း ညီးတွားလာသည်။ “ ထဘီချွတ်လိုက်နော် …. ဥမ္မာ …” “ အို…. ဟင့်အင်း… ဟင့်အင်း… မချွတ်ဘူး… “ “ ကျွတ်… လုပ်ရတာ မလွတ်လပ်လိုက်တာကွာ… “ ဥမ္မာ၏ ထဘီအောက်စကို အတင်းဆွဲ လှန်ရင်း ခင်ဝင်းက ပြောလိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူ့ ပုဆိုး အောက်စကိုလဲ ဆွဲမလိုက်သည်။\nနွေးထွေးသော အသားစိုင်လေးပေါ်သို့ လီးထိပ်ကြီးက ထိမိလိုက်သည်။ တင်းသော မာသော ပို၍ နွေးထွေးသော စိုစိလေးဖြစ်နေသော အရာအားလုံး ရောပြွန်းလျက် ထိတွေ့ခံစားလိုက်ရသည်။ ဥမ္မာ “ အွန့် “ ကနဲ တွန့်သွားသည်။ ပူနွေးဖိန်းရှိန်းသော အထိအတွေ့က အဝတ်မဲ့ အသားစိုင်နှစ်ခုကို ဖိန့်ဖိန့်တုန်သွားစေသည်။ ရှိန်းမြစွာ ခံစားလိုက်ရမှုက မွှေးညင်းငယ်များ ခေါင်းထောင်၍ လာရသည့်အထိလည်း စိတ်များ လှုပ်ရှားကြရသည်။ ခင်ဝင်းက နွေးအိသော ရင်သားလေးနှစ်မွှာ၏ အထက်တွင် ဖိကပ်ထားသော ခနွာကိုယ်အား မကြွဘဲ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆီးခုံကြားသို့ သွင်းပြီး လျှိုနှိုက်ကာ သူ့လီးကို ကိုင်၍ ဥမ္မာ၏ စောက်ဖုတ်လေးကို မကြည့်ဘဲ စမ်း၍ ထည့်သည်။ ခင်ဝင်း၏ လက်ဖျံက ဥမ္မာ၏ စောက်ဖုတ်အုံလေး နှင့် ဖိပွတ်မိကြသည်။\nဥမ္မာက ကယောင်ကတမ်း အသက်ရှုမြန်မြန်ဖြင့် ခင်ဝင်း၏ လက်မောင်းကို တအား ညှစ်ထားမိသည်။ လီးထိပ်က စောက်ဖုတ်အဝသို့ ပူနွေးအိစိုစွာ တေ့ကပ်မိသည်။ ခင်ဝင်းက သူ၏လီးကြီးကို နေသားတကျ အသင့်ပြင်ပြီးသည်နှင့် သူ၏လက်ကို ဆွဲနှုတ်လိုက် သည်။ ထို့နောက် ဥမ္မာ၏ ပုခုံးလေးကို စုံကိုင်ဆွဲကာ ဖင်အားနှင့် ဆောင့်သွင်း လိုက်သည်။ “ ပြွတ်…. ဖွတ်…. ဘွတ်… “ “ … အာ့….အာ… “ ဥမ္မာတစ်ယောက် နှာခေါင်းလေး ရှုံကာ မျက်နှာလေး ငိုမဲ့မဲ့ဖြစ်သွားသည်။ မညှာမတာ အလော သုံးဆယ် လိုးသွင်းလိုက်သော လီးထိပ်ကြီးက ထိကိုထိရမည်ဖြစ်သော ကာမအရသာဖူး စောက်စိ လေးထိပ်ကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဖိတွန်းသွားခြင်းကို ခံလိုက်ရသောကြောင့်….. ဥမ္မာ၏ ပေါင်သလုံးသားတို့ မှ ခြေဖဝါး အစုံအထိ ဖြိုးဖြိုးဖျင်းဖျင်း ခံစားလိုက်ရသည်ဖြစ်၍ သူမ၏ ပါးနုနုလေး နှစ်ဖက်မှာလဲ ရှိန်းကနဲ ပူနွေးသွားရသည်။\nတရှိန်ထိုးဝင်သွားသော လီးကြီးက တဝက်ခန့်အထိ တင်းတင်းလေး လိုးဝင်သွားကာ ဥမ္မာ၏ ထိတ်လန့်တကြား ညှစ်လိုက်မှုကြောင့် သူမ၏ စောက်ပတ်အတွင်းသား နုနုလေးများကြားတွင် ညှပ်သွားကာ စောက်ပတ် နှစ်ခြမ်းကြားတွင် တစ်ဆို့ဆို့ကြီး ဖြစ်သွားသည်။ ဥမ္မာက အံကြိတ်ရင်း မျက်နှာလေးကို တဖက်သို့ စောင်းထားရသည်။လေတိုးသံမှ အပ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေကာ ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးသည် နေ့ခင်းကြောင်တောင် ခြောက်ခြား၍ နေသည်။ ခင်ဝင်းကလဲ နေ့ပေါင်းများစွာ လပေါင်းများစွာ ကာလကြာရှည်စွာ အရိပ်တကြည့်ကြည့်ဖြင့် လိုးချင်နေခဲ့သော ဥမ္မာကို တကယ်လိုးရပြီမို့ အသကုန် လိုးနေမိသည်။ “ ဘွတ်… ဖွတ်… ဖတ်…ဖတ်… ဖွတ်…. “ “ .. ဟင့်….အင်း… ကျွတ်…ကျွတ်… အမလေး.. နော်… “ ဥမ္မာ၏ မျက်နှာပြင်လေး တစ်ခုလုံး ရဲရဲတောက် အောင်နီလာသည်။\nသူမ၏ နုနုညက်ညက် ဖောင်း ဖောင်း ကစ်ကစ် ပါးဖွေးဖွေးလေးများမှာ ပုဇွန်ဆိတ်ခုန် ခုန်နေသည်။ ခင်ဝင်းက အဆင့်တက်လာသည်။ဒူးထောက်၍ ထိုင်လိုက်ပြီး ဥမ္မာ၏ စောက်ဖုတ်ကြီး ကို မက်မောစွာဖြင့် ငုံ့၍ ကြည့်သည်။ ဖောင်းကား စိုရွှဲနေသော ဥမ္မာ၏ စောက်ဖုတ်ကြီးထဲသို့ သူ၏ လီးချောင်းမာမာကြီး ဝင်လိုက် ထွက်လိုက် ဖြစ်နေသည်ကို စိမ်ပြေနပြေ ကြည့်ရင်း တပ်မက်စွာဖြင့် လိုးနေသည်။ ဖူးယောင်၍ တင်းပြောင်နေသော စောက်ဖုတ် နှုတ်ခမ်းသားကြီး နှစ်ခြမ်းက တင်းတင်းကြီး ကားနေသည်။ ခင်ဝင်း၏ လီးတန်ကြီးက စောက်ဖုတ်ကြီးထဲသို့ အားပါးတရ လိုးသွင်းလိုက်တိုင်း နှုတ်ခမ်းစပ် အသားလေးများက အထဲသို့ လိပ်လိပ်ဝင်သွား၍ နေကြသည်။ တဖန်သူမ၏ စောက်ဖုတ်ထဲမှ လီးတန်ကြီးက ပြန်ထုတ်လိုက်လေတိုင်း စောက်ဖုတ်ထဲမှ အတွင်းသား နီနီရဲရဲ နုနုလေးများ ပြဲကနဲ ပြဲကနဲ ပါလာသည်။\nခပ်ကျစ်ကျစ် တင်းတင်းကြပ်ကြပ်နှင့် စီးစီးပိုင်ပိုင် လေးမို့ လိုးနေရသည်မှာ ခင်ဝင်းအဖို့ ဘယ်အရာနဲ့မှ မတူ အရသာတွေ ထူးနေရသည်။ လီးတန်ကြီးကို ဥမ္မာ၏ စောက်ခေါင်းထဲသို့ ထုတ်ချီ သွင်းချီဖြင့် လိုးနေရင်းက ခင်ဝင်းသည် သူ၏ ဖင်ကြီးကို စောင်း၍ လီးတန်ကြီးကို စောက်ခေါင်းထဲတွင် ကန့်လန့်ဖြတ်အောင် လုပ်လိုက်သည်။ ထိုအခါတွင်တော့ မာကြောလှသော လီးချောင်းကြီး စောက်ခေါင်းကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲတွင် ကန့်လန့်လေး ဖြစ်သွားပြီး စောက်ပတ်ထိပ်ဝမှ စောက်စေ့ထောင်ထောင်ရဲရဲလေးကို ဖိကပ်လျှက် ဖြစ်သွားသည်။ဆောင့်သည်။ ခင်ဝင်းက အားရပါးရပင် ဆောင့်၍ အဆက်မပြတ် လိုးပစ်လိုက်သည်။ “ ဘွတ်…. ဖွတ်…. ပြွတ်…. ဘွတ်…. “ “ အင့်…. အိုး…. ဟိုး…. အင်း…. ဟင်း…. ကျွတ်…ကျွတ်… ကျွတ်…. “ တစ်ချက် တစ်ချက် ဥမ္မာ၏ လက်လေးက ခင်ဝင်း၏ ရင်ဘတ်ကို လှမ်း၍ တွန်းသည်။\nသို့သေ်ာ ခုနှစ်ချက် ရှစ်ချက်မျှ စောက်ဖုတ်လေးထဲတွင် လီးချောင်းကြီးက ကန့်လန့်လေးဖြတ်လျှက် စောက်စေ့လေးကို ကြိတ်ကာ ဆောင့်၍ ဆောင့်၍ လိုးသွင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသောအခါ…. “ ပြွတ်…. ဘွတ်…. ပလွတ်….. စွပ်…. ပြွတ်……” “…. အမေ့…. အား….ဟား….. အား…. ပါး….ပါး….” ဥမ္မာ၏ လက်လေးနှစ်ဖက်က ခင်ဝင်း၏ ခါးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဖက်ကိုင်လိုက်ရင်း သူမ၏ ခါးလေးမှာ အတော်ပင် ကော့တက်ကာ ဥမ္မာ၏ ခေါင်းလေးကတော့ ဆံပင်လေးများ ဖွာလံကျဲသွား သည်ထိ ခါယမ်းသွားတော့လေသည်။\n“…ကောင်း….. ကောင်း..လိုက်တာ… ဥမ္မာ… ရယ်…” ခင်ဝင်းက မချိမဆန့် အသံဖြင့် မြှင်းမြှင်းလေး ပြောလိုက်ရင်း သူ၏ဖင်ကြီးကို ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ ဆောင့်ကာ ဖိကပ်လိုက်ပြီး သုတ်ရေများကို ဒလဟော ပန်းထည့်လိုက်လေတော့သည်။ ဥမ္မာတစ်ယောက် စောက်ခေါင်းတလျှောက် သားအိမ်ထဲထိပင် နွေးကနဲ ပူကနဲ ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် တော့ သူမ၏ ဖြူဖွေးသွယ်လျသော လက်လေးနှစ်ဖက်က ခင်ဝင်း၏ ကိုယ်လုံးကြီးကို အတင်းပင် ကြုံး၍ ဖက်ကာ တဟင်းဟင်း ဖြင့် တုန်တက်သွားပါလေတော့သည်………ပြီးပါပြီ။\nCategorized as အငျးဆကျ Tagged အရသာဖူး


ကျစ်လစ်သော စက်တပ် အပိုင်း အလှည့် actuator ပေးသွင်း နှင့် ထုတ်လုပ်သူ - တရုတ်နိုင်ငံ အလုပ်ရုံ - AOX\nနေအိမ် > ထုတ်ကုန်များ > လျှပ်စစ် Actuator > အပိုင်း အလှည့် လျှပ်စစ် Actuator > ကျစ်လစ်သော စက်တပ် အပိုင်း အလှည့် actuator\nကျစ်လစ်သော စက်တပ် အပိုင်း အလှည့် actuator\nAOX-R ကို စီးရီး ကျစ်လစ်သော စက်တပ် အပိုင်း အလှည့် actuaသို့r ဖြစ် အသစ် ဒီဇိုင်းရေးဆွဲ နှင့် ဖွံ့ဖြိုးပြီး ဘို့ အထူးသဖြင့် သေးငယ်သော အလုံး & ပလပ်ဂ် အဆို့ရှင် နှင့် damper auသို့mation.AOX ယူ ကြီးမားသော အရေးပါပုံ သို့ ကော်ပိုရိတ် လူမှုရေး တာဝန်။ ကျွန်တော်တို့ ဆက်လက် သို့ ရှာအံ့သောငှါ အခွင့်အလမ်း ဘို့ တိုးတက်မှု, မျှဝေခြင်း နှင့် တိုးတက်ရေး နှင့် ကျွန်တော်တို့၏ အပိုင်းners နှင့် cusသို့mers. တွင် ထို့အပြင်, အားလုံး ကျွန်တော်တို့၏ န်ဆောင်မှုများ များမှာ hနှင့်led ဖြတ်. cusသို့mer-centric စီမံခန့်ခွဲမှု, ပေးကမ်းခြင်း အဆိုပါ ကြီးမားသောest ဦးစားပေး သို့ cusသို့mer satဖြစ်faction.\n1. Multi-ဗို့: AOX-R ကိုစီးရီးလေးပုံတပုံအလှည့် actuator ၏ဗို့အား 220VAC, 380VAC, 110VAC နှင့် 24VDC နိုင်ပါတယ်။\n2. အပြည့်အဝပူးတွဲရှဉ့်-လှောင်အိမ်ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်းမော်တာ: AOX-R များ၏မော်တာစီးရီးကျစ်လစ်သိပ်သည်းမော်တော်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအလှည့် actuator မြင့်မားစတင် torque ကိုထုတ်လုပ်နှင့်အပူအပူလွန်ကဲရာမှကာကွယ်ပေးမယ့်အထူးဒီဇိုင်းရေးဆွဲသော induction motor ဖြစ်ပါတယ်။\n3. ရိုးရှင်းသောလက်စွဲဖွဲ့စည်းပုံမှာ: AOX-R များ၏လက်စွဲစစ်ဆင်ရေးစီးရီးကျစ်လစ်သိပ်သည်းမော်တော်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအလှည့် actuator Spanner နှင့်အတူဒီဇိုင်းပြုလုပ်ထားသည်, ITA, ဘေးကင်းလုံခြုံစိတ်ချရ, အလုပ်သမား-saving ့။\n1997 ခုနှစ်မှစ. ကုမ္ပဏီတစ်ခုကနည်းပညာ R & D စင်တာဖွင့်လှစ်ခဲ့ပါသည် R & D ကိုဆန်းသစ်တီထွင်မှုအတွက်အရင်းအမြစ်များအများကြီးရင်းနှီးမြှုပ်နှံ, ကျွန်ုပ်တို့၏ကုမ္ပဏီနှင့်အတူကောင်းသောစီမံကိန်းကိုပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဆက်ဆံရေးကိုထူထောင်ထားပြီးစတာတွေက high-tech ခွက်ကောလိပ်များနှင့်သုတေသနဌာနတို့အကြားပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု, အဆင့်မြင့်ကိရိယာများကိုမိတ်ဆက်မိတ်ဆက် တက္ကသိုလ်များနှင့်သုတေသနဌာန၏သိပ္ပံနည်းကျနှင့်နည်းပညာဆိုင်ရာတန်ခိုးအစွမ်းသတ္တိအပေါ်မှီခို Wenzhou တက္ကသိုလ်နှင့် Wenzhou အသက်မွေးမှုကောလိပ်။ AOX ၏စက်မှုဇုန်စကေးအခန်းကဏ္ဍမှအပြည့်အဝဆော့ကစားပေးပါနဲ့ high-tech AOX-R ကိုစီးရီးကျစ်လစ်သိပ်သည်းမော်တော်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအလှည့် actuator ဖွံ့ဖြိုး။\nတစ်ဦးက: ကအထူးကအကြောင်း 3-5 ရက်အတွင်းကြာစိတ်ကြိုက်လျှင်ငါတို့ရှိသမျှသည်, စတော့ရှယ်ယာရှိအဆိုပါပုံမှန်အစည်းအဝေး AOX-R ကိုစီးရီးကျစ်လစ်သိပ်သည်းမော်တော်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအလှည့် actuator ။\nQ: ကျွန်တော်တို့ကို AOX-R ကိုစီးရီးကျစ်လစ်သိပ်သည်းမော်တော်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအလှည့် actuator အကြောင်းကိုyourâစျေးနှုန်းတစ်ခုစိတ်ကူးရှိသည်ကုန်အံ့ကျေးဇူးပြုပြီးတော်မူမည်လော\nဖြေစျေးနှုန်းအနည်းငယ်ပိုမိုမြင့်မားလျှင်နေသမျှကာလပတ်လုံး Thea အရည်အသွေးကိုgood.âဖြစ်သကဲ့သို့ဒါဟာအားလုံးမှန်သည်။\nhot Tags:: ကျစ်လစ်သော စက်တပ် အပိုင်း အလှည့် actuator, တရုတ်, ထုတ်လုပ်သူ, ပေးသွင်း, စက်ရုံ, အရည်အသွေး, advanced, Classy, နောက်ဆုံးပေါ်


ရန်ကုန် မြို့တော်ခန်းမ ကို မီးရှို့မည်ဟု သတင်းများ ထွက်ပေါ်နေ ~ Myanmar Express\nရန်ကုန် မြို့တော်ခန်းမ ကို မီးရှို့မည်ဟု သတင်းများ ထွက်ပေါ်နေ\nတဖြည်းဖြည်း ကြီးသည်ထက် ကြီးလာသော ၂၀၁၂ ကုလား - ဗမာ အဓိကရုဏ်း ရဲ့ နောက်ဆုံး သတင်းအရ ရန်ကုန်မြို့တော်ခန်းမ ကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးမယ်လို့ သတင်းများ ထွက်ပေါ်လျှက် ရှိပါတယ်။ ရန်ကုန်မြိုရှိ အစ္စလမ် ဘာသာဝင်များ နေထိုင်ရာဒေသ များတွင် တီးတိုးတိုင်ပင် လူစု တာတွေ တွေ့မြင်နေရပြီး ရန်ကုန်လူထုကလည်း စိုးရိမ်နေတယ်လို့ သိရပါတယ်။ လောလောဆယ်မှာ ဆူးလေး ဘုရားအနီးတဝိုက်တွင် လုံထိန်း အများအပြားချထားပြီး SB များလည်း ခြေရှုတ်နေကြောင်း သိရပါတယ်။အယ်ကိုင်းဒါးရဲ့ သတိပေးစာလည်း ထွက်လာတဲ့ အပြင် ထိုင်းတောင်ပိုင်းက မွတ်ဆလင်များနှင့်လည်း ရန်ကုန်မြို့က မွတ်ဆလင်များက အဆက်အသွယ်ယူနေကြတယ်လို့ သိရပါတယ်။ ဒီကနေ့ ရန်ကုန်အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေဆိပ်မှာလည်း မွတ်ဆလင် အများအပြား ဝင်ရောက်မှု ရှိနေပြီး ပစ္စည်းအများအပြားလည်း ပါတယ်လို့ သိရပါတယ်။ ပါးဆိုးတန်း အလယ် ဘလောက် တွင် ပျံ့နေသော သတင်းများအရ "မြန်မာနိုင်ငံက မွတ်ဆလင် ဗလီ တစ်ခု ပျက် ရင် ရွှေတိဂုံ ဘုရားကိုလည်း ဖျက်ပစ်မယ်" ဆိုတဲ့ သတင်းများ ပျံ့နေတယ်လို့ ဒေသခံ တစ်ဦးက ဆိုပါတယ်။ ဒီသတင်းကြောင့် ကုန်ဈေးတန်း မှ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များဟာ ရွှေတိဂုံကို အလျှင်အမြန် သွားဖူးနေကြကြောင်း သိရပြီး ရန်ကုန်မြို့က ကုလား ဆိုင် အချို့လည်း ပိတ်ထားကြောင်း သတင်းရရှိပါတယ်။ဒီကနေ့မှာလည်းလည်း မောင်းတောမှာ ဆန္ဒပြမှု သက်သက်မဟုတ်တဲ့ လူစုလူဝေးနဲ့ မြန်မာအဆောက်အအုံများကို ဖျက်ဆီးမှုတွေ လုပ်နေလို့ ရဲများနဲ့ လုံထိန်းများက မနိုင်မနင်းဖြစ်နေရပါတယ်။ ၁၉၈၈ မေ ၁၃ရက် နေ့တုန်းကလည်း မောင်တောမြို့ အနီး ကုလား (ခေါ်) အစ္စလမ် ဘာသာဝင်များနေထိုင်ရာ ရွာတွေက ကုလားတွေနဲ့ မြို့ထဲက ကုလားတွေ ပေါင်း အင်းအား ငါးသောင်းလောက်နဲ့ မြို့ကို စီးဖို့လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ (၄) ရပ်ကွက်က ဘုန်းကြီးကျောင်း အဖျက်ခံရတယ်။ ရခိုင် ရပ်ကွက်တွေကို ၀ိုင်းပြီး မီးရှို့ဖို့ သတ်ဖို့ လုပ်တယ်။ ရဲစခန်းနဲ့ ဘူးသီးတောင်- မောင်တောလမ်းမှာ ရှိတဲ့ လုံထိန်းတပ်က အတင်း ၀င်ပစ်ပြီး ကာကွယ်လို့ မြို့မကျ ခဲ့တာဖြစ်တယ်။ မဟုတ်ရင် မောင်တောက ရခိုင်တွေဟာ ၄၂ ခုနှစ် တုံးကလို အပြတ်ရှင်း ခံရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီ အဖြစ်အပျက်ကို မောင်တော ဒေသခံ ရခိုင်တွေကို မေးရင် သိနိုင်ပါတယ်။ မေ ၁၃ ဟာ ၄၂ ခုနှစ် ကုလား - ရခိုင် အဓိကရုဏ်း စဖြစ်တဲ့နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။Myanmar Express\n8 June 2012 18:54\nအို..မြန်မာ...ထလော့..ထလော့..မြန်မာပြည်ကြီးအား ကုလားရန်မှ ကာကွယ်ကြလော့...\n8 June 2012 20:32\nအ လာ ဟ် မ အေ လိုး။ လီး ဘဲ။ ရွှေ တိ ဂုံ ဘု ရား ထဲ ကို ချေ ရာ တစ် ခု ချ ကြည့်။ မ အေး လိုး မူ ဆ လင် တွေ။ မြန် မာ နိုင် ငံ တစ် ၀န်း လုံး က ခွေး တွေ၊ ခွေး အ ဆောက် အ အုံ တွေ အ ကုန် အ စ အ န ပျောက် သွား မယ်။ မင်း တို့ ကို မ သတ် ရ ရင် ကိုယ့် ကို ကိုယ် ဓါတ် ဆီ လောင်း မီး ရှို့ ပြစ် မယ် ကွ။ မြန် မာ ကွ။ မြန် မာ ကွ။\nWe can integrate any religion except Islam. There is no place for muslim in myanmar. Fight for your country! Fight for our nationality!\n8 June 2012 22:51\n8 June 2012 23:34\nto protect my land.\n9 June 2012 06:48\nဘုရားကိုဖြိုဖျက်တောင် ကောင်တွေ သေဖို့သာပြင်ကျတော့ ဘာတဲ့ ရွှေတိဂုံ ကိုဖျက်မယ်တဲ့လား ? အရင်ဆုံးဆီဆွက်လာခဲ့ ကုလားစုပ်တွေ အာလုံးရိုက်သတ်မယ်\nမြန်မာလ၀က ကောင်:လို့ တွေရခိုင် တောင် ကုလားပြည်မ ဖြစ်သွားတာ\n9 June 2012 12:36\nရခိုင်ပြည်သူတို့၏ ဒုက္ခကို ကိုယ်ချင်းစာနားလည်၍ ၎င်းတို့နှင့်ထပ်တူ မွတ်ဆလင် ဆန့်ကျင်သည်မြန်မာတိုင်းရင်းသားများတွင် မွတ်ဆလင် မပါသောကြောင့် မွတ်ဆလင် ဆန့်ကျင်သည်မွတ်ဆလင်တို့၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် အကျင့် ကို မကြိုက်သဖြင့် မွတ်ဆလင် ဆန့်ကျင်သည်\n9 June 2012 13:55\ni agree with you.They just look $ & exchange $ with ID for kalar long ago.\n9 June 2012 20:41\nfuck all kalar & kalarma.\n9 June 2012 21:38\nမအေလိုးကလားတွေ ငါတို.မြေလည်း ခိုးလာသေးတယ် ငါတို.လူမျိုးလည်းစော်ကားတယ် မင်းတို.ကောင်တွေ ငါ.လီးနဲ.ကို မသေမချင်း ထိုးသတ်မယ်ကွ\n10 June 2012 11:22\nခွေးမသား ကုလားမိစ္ဆာ တွေ ရွှေတိဂုံဘုရား က တစ်ခုခု ဖျက်ဆီးကြည်. ငါလည်း နီးရာ ကုလားကို သတ်ပြီမှတ် ပြီးမှ မင်းတို. ကုလားမိစ္ဆာ တွေကို အသက်ချင်းလဲပြီး သတ်မယ်။\n10 June 2012 17:07\nရွှေတိဂုံဘုရားကိုထိရဲရင်ထိကြည့် ပါးစပ်ပြောနဲ့လျှောက်ပြောမနေနဲ့ ထိသမျှကုလားတွေကော ကုလားပြည်ကော ကူညီတဲ့သူတွေကော မြေလှန်ပစ်မယ် မြန်မာတဲ့ ဘာထင်နေလဲ စိတ်ပါ၇င်စမ်းကြည့်လိုက်\nကုလားရန်မှ ကာကွယ်ရန် ရဲတပ်ဖွဲ့များ မနိုင်နင်းလို့ တပ်မတော်က ထိန်းနေပါပြီ.စိုးရိမ်စရာမရှိပါ\n12 June 2012 18:08\n12 June 2012 22:47\nU right !!\n12 June 2012 23:40\nသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ထံမှကြားရတာ..သောကြာနေ့ နေ့လယ် ၂ နာရီမှာ စတင်လှုပ်ရှားကြပါလိမ့်မယ်။(ကူညီနေသောအဖွဲ့- Naing Group ဖြစ်ပါတယ်)\n13 June 2012 12:32\nတချို့ကုလားကုမဏီတွေမှာဆို မြန်မာတွေဝန်ထမ်းတွေရဲ့ အခွင့်အရေးတွေကို ပိတ်ပင်ကြတယ်။\n14 June 2012 16:21\n14 June 2012 22:29\npls convey this message to all for preventing from muslim 'danger.\nအမျိုး ဘာသာ သာသနာ ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြပါစို့။ ထလော့ မြန်မာ၊ မြန်မာ ထလော့။ ရွှေတိဂုံထိလို့ငြိမ်ခံနေတယ် ဆိုရင်တော့ ရန်ကုန်သားတွေ သမိုင်းသိပ်ရိုင်းသွားမယ်နော်....\nဝါရှင်တန်မြို့ သမ္မတကြီးဦးသိန်းစိန် နှင့် အင်တာဗျူး (အပြည့်အစုံ)\nဦးသန်းလွင်ထွန်း။ ။ မင်္ဂလာပါခင်ဗျ။ အခု ဗွီအိုအေမြန်မာပိုင်း ကနေပြီးတော့ မြန်မာနိုင်ငံကို ရုပ်မြင်သံကြားကနေ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မယ့် သ...\n[image: Photo: အရက်နှင့် ဘီယာချက်စက်ရုံ ခွင့်ပြုပေးသူများ သမိုင်းတွင် တရားခံဖြစ်မည် အသစ်ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းလိုက်သော မြန်မာနိုင်ငံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကော်မရှင...\nမိ မိ ၏ မွေး ကင်း စ ကလေး အား အိမ်သာ ကျင်း ထဲ စွန့်ပစ်သူ ဖမ်းမိ\nဓာတ်ပုံ- မတ်လအတွင်းက တောင်ကြီးမြို. ရူ့ခင်းသာပန်းခြံအတွင်းမှ မွေးကင်းစ အချင်းပါ မိန်းကလေးငယ် ဧရာဝတီတိုင်း ဒေသကြီး ကန်ကြီးထောင့် မြို့နယ် ဘုရားကုန်း (၁)ရပ်က...\n[image: Photo: Laptop ကို ကျန်းမာရေးညီညွတ်စွာ အသုံးပြုရန် နည်းလမ်း မေ ၂၀ ရက် ၂၀၁၃ Laptop အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်တဲ့ ကျန်းမာရေး ဆိုးကျိုးကို စာဖတ...\nSea Games ဖွင့်ပွဲ ပိတ်ပွဲတွင် ပါဝင်ဖျော်ဖြေရန် တိုင်းရင်းသားရိုးရာ အကများ လေ့ကျင့် ဇာတ်တိုက်လျက်ရှိ\n[image: Sea Games ဖွင့်ပွဲ ပိတ်ပွဲတွင် ပါဝင်ဖျော်ဖြေရန် တိုင်းရင်းသားရိုးရာ အကများ လေ့ကျင့် ဇာတ်တိုက်လျက်ရှိ]\nလွိုင်ကော် မေ ၁၉ မြန်မာနိုင်ငံ၌ လာမည့် ဒီဇင...\nဆင်ချောင်တဲ့ ညောင်ကြပ်၊ ကြောင် ကျမှကြပ် (ပေးစာ-၁၅)\nပညာရေးဝန်ကြီးဌာနသည်၊ ပညာရေးအဆင့်အတန်းနိမ့်၍ အဆင့်မြှင့်တင်မှုဆိုင်ရာ ပညာရေးလုပ်ငန်းများ ကို နိုင်ငံတော် ဘဏ္ဍာငွေအမြောက်အများ အကုန်အကျခံ၍ ဘက်ပေါင်းစုံမှ အရှ...\nအရက်နှင့် ဘီယာချက်စက်ရုံ ခွင့်ပြုပေးသူများ သမိုင်းတွင် တရားခံဖြစ်မည်\nအသစ်ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းလိုက်သော မြန်မာနိုင်ငံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကော်မရှင်သည် ပထမဆုံး အစည်း အဝေး ထိုင် သည့် နေ့တွင်ပင် ပြည်ပမှ ဘီယာချက် စက်ရုံ တစ်ရုံကိုြ...


Items 1 to 16 of 1379 total\nသေသပ်ခိုင်ခံသော Teak Cabinet\nNew Look ကုမ္ပဏီမှ လူကြီးမင်းတို့ အတွက် အိမ်သုံးပရိဘောဂပစ္စည်းတမျိုးဖြစ် သည့်ဗီဒို TeakCabinetကိုလဲတင်သွင်းဖြန့် ဖြုးရောင်းချပါသည်။TeakCabinetသည့်လူကြီးမင်းတို့ ရဲ့အဝတ်အစားသာမကအရေးကြီးသောပစ္စည်းများကိုလဲ သော့ခတ်သိမ်းဆည်းနိုင်ပါသည်။ဒါကြောင့်လူကြီးမင်းတို့အတွက်အဝတ်အစားနှင့်အခြားသောအရေးကြီးသောစာရွက်စာတမ်းများကို သိမ်းဆည်းရန်အတွက်TeakCabinetကိုဝယ်ယူအသုံးပြုလိုပါက New Look ကုမ္ပဏီကို တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်နိုင်ပါသည်။\nခန့်ညားထည်ဝါသော Wallpaper များ\nအရည်အသွေးပြည့်မှီ လှပသော နံရံကပ် Wallpaper များကို အသုံးပြုကာ သင့်အိမ်နံရံကို အလှဆင်လိုပါသလား။ခိုင်ခံလှပပြီး ဒီဇိုင်းဆန်းသော Wallpaper များကို အရောင်အသွေး စုံစုံလင်လင်ဖြင့် စိတ်ကြိုက်ရွေးချယ် နိုင်အောင် တင်ပြ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ပါသည်။မလေးရှား နိုင်ငံမှ အဆင့်မြင့် နည်းပညာများဖြင့် ဖန်တီးထုတ်လုပ်ထားသောကြောင့် အရည်အသွေးမှာ ယုံကြည်စိတ်ချစွာ အသုံးပြုနိုင်သည်။ဆေးသုတ်စရာ မလိုပဲ အချိန်ကုန် လူပင်ပန်းသက်သာပြီး တပ်ဆင်ရ လွယ်ကူသောကြောင့် အသုံးပြုရ အဆင်ပြေစေသည်။Classic ဒီဇိုင်းပုံစံဖြင့် သင့်အိမ်ကို အချိန်တိုအတွင်း လှပဆန်းသစ်အောင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲလိုလျှင် အခုပဲ LAMEX Wallcovering ကိုဆက်သွယ်လိုက်ပါ။\nလှပပီး ဒီဇိုင်းဆန်းသည့် အိမ်ခေါင်းမိုး နှင့် မျက်နှာကျက်များတွင် အလှဆင်တပ်ဆင်နိုင် သော မီးပန်းဆိုင်းများ ( Chandelier )\nSilver Lotus ကုမ္ပဏီမှ လူကြီးမင်းတို့ အတွက် အဆောက်အဦးနှင့် ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းများနှင့် အိမ်၊ ရုံး၊ ဟိုတယ်တို့ တွင် မီးပန်းဆိုင်းများ ( Chandelier ) များကို အလှဆင်နိုင်ရန်အတွက် ထုတ်လုပ်ဖြန့် ဖြူးရောင်းချ ပေးလျက် ရှိပါသည်။ဒါ့ပြင်လူကြီးမင်း တို့ ၏ အ်ိမ်မျက်နှာကျက်များတွင် ၄င်း လှပပီး ဒီဇိုင်းဆန်းသည် မီးပန်းဆိုင်းများကို အလှဆင် နိုင်ရုံသာမက အိမ်ခြံဝင်းအဝင်ပေါက်ရှိ အိမ်ခေါင်းမိုး မျက်နှာကျက်များတွင်လည်း ၄င်း မီးပန်းဆိုင်း များ ( Chandelier )များကို အလှဆင်နိုင်ပါသည်။ ဒါ့ကြောင့်လူကြီးမင်းတို့ အေ နဖြင့် ၄င်းလှပပီး ဒီဇိုင်းဆန်းသည့် မီးပန်းဆိုင်း ( Chandelier )များကို အိမ်နှင့်အခြား အဆောက်အဦးများတွင် အလှဆင်ရန်အတွက် ဝယ်ယူတပ်ဆင်လိုပါက Silver Lotus ကုမ္ပဏီကို တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ် မှာယူနိုင်ပါသည်။\nအရောင်အသွေးစုံ Wave Granite\nToday’s hectic lifestyle needs reflections to bring us back to peaceful; perspectives and it all starts in the environment we live in. We bring you originality and innovation in tile designs, encompassing visions of the ocean, of ripples and waves reminiscent of therapeutic motions on its surface, where the Sun hits. Inspired by the natural veins from Quartzite stone, capturing the right depth and developing on its 3D characteristics, the Wave series is designed to obtain aesthetic value in any interior architectural solution. Wave evokes the ocean at your feet in5versatile shades to reflect individual preferences and personalities\nKL MALL SHAN\nKL MALL SHAN ကုမ္ပဏီမှ လူကြီးမင်းတို့ ၏ နေအိမ် တိုက်တာ အဆောက်အအုံများကို အရည်သွေးမြင့်မား သည့် Aluminium , Glass , Steel တို့ ကို မလေးရှားနိုင်ငံမှ တိုက်ရိုက်တင်သွင်း ဖြန့် ဖြူးရောင်းချလျက်ရှိပြီး အလှဆင်ခြင်း လုပ်ငန်းများကို လူကြီးမင်း တို့ စိတ်တိုင်းကျ အလှဆင်ပေးလျက်ရှိ်ပါသည်။ ဧရာဝတီဘဏ် အဆောက်အအုံကို သေသပ်လှပစွာ အလှဆင် တည်ဆောက်ပေးလျက်ရှိပါသည်။အခြားအဆောက်အဦးများကို အလှဆင်လိုပါက သြစတေးလျ ကုန်ကြမ်းများနှင့် မလေးရှားနိုင်ငံ တွင် ပုံသွင်း ထုတ်လုပ်ထားပီးတိုက်ရိုက်တင်သွင်း သော Aluminium , Glass, Steel တို့ ကို အသုံးပြုပြီး အလှဆင်တပ် ဆင်ပေးခြင်း လုပ်ငန်းများကို လည်းဆောက်ရွက်ပေး နေပါသည်။ဒါ့ကြောင့် လူကြီးမင်းတို့အနေဖြင့် အိမ် အဆောက်အဦးများကို အလှဆင်ပြုပြုလိုပါက KL MALL SHAN ကုမ္ပဏီ ကိုတိုက်ရိုက် ဆက် သွယ် မှာယူနိုင်ပါသည်။\nUPVC ပြတင်းပေါက်၊ ရေချိုးခန်း၊ အိမ်သာသုံးတံခါးများ\nUE Door & Tily City မှ UPVC ပြတင်းပေါက်နဲ့ ရေချိုးခန်း၊ အိမ်သာသုံး တံခါးများဖြစ်ပါတယ်။ 2' 6'' 3', 3' 3', 3' 3'6'', 3' 4', 4'4', Size စုံရရှိနိုင်ပါသည်။ UPVC ကုန်ကြမ်းသည် အခြားသော PVC ကုန်ကြမ်းများကဲ့သို့ ရာသီဥတုဒဏ်ကြောင့် အရောင်ပြောင်းခြင်း၊ အက်ကွဲခြင်း၊ ကြုံခြင်း ပွခြင်း လုံးဝမရှိသောကြောင့် လူကြီးမင်းတို့အနေဖြင့် ရွေးချယ်သင့်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်မျိုးဖြစ်ပါသည်။ တံခါးထုပ်လုပ်ရန် အသုံးပြုထားသော စက်ပစ္စည်းများသည်လည်း နောက်ဆုံးပေါ် Auto စက်များဖြစ်သည့်အတွက် Quality မှာ အခြား Manual စက်များဖြင့်ထုပ်လုပ်ထားသော တံခါးများထက် ပိုမိုကောင်းမွန်မှာဖြစ်ပါတယ်။ Constraction Company များအတွက် - အထူးဈေးနှုန်းများ - အရောက်ပို့စနစ် - After sale service များဖြင့်ဝန်ဆောင်မှုပေးနေပါပြီ။\nရုံးခန်းသုံး ကုလားထိုင် အမျိူးအစားဖြစ်ပြီး အသုံးပြုရ သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်စေသည်။စုံလည် ကုလားထိုင် ဖြစ်သဖြင့် ထိုင်ရ ထရ လွယ်ကူစေသည်။ညောင်းကိုက်ခြင်း နှင့် အပူဒဏ် ခံနိုင်အောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။အရည်အသွေး ပြည့်ဝမှုကြောင့် ၁၀၀% ယုံကြည်စိတ်ချစွာ အသုံးပြုနိုင်သည်။\nသန့် ရှင်းသေသပ်လှပသော (Lotus Bedstead) ကုတင်\nSmart Modern Furniture ကုမ္ပဏီမှ လူကြီးမင်းတို့ အိမ်တွင် အသုံးပြုသောပရိဘောဂ ပစ္စည်း တစ်မျိုးဖြစ်သည့် အရည်သွေးကောင်းမွန်သော MDF ခေါ်အကျစ်ပြုလုပ်ထားသော ကြိပ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့်ကုတင် Lotus Bedstead ကိုတင်သွင်းဖြန့် ဖြူးရောင်းချ လျက်ရှိပါသည်။၄င်း Lotus Bedstead ကုတင်သည် ပဒုမ္မာကြာပန်းပုံစံများဖြင့် ဒီဇိုင်းပြုလုပ် ထားသောကြောင့် လူကြီးမင်းတို့ အနေဖြင့်အသုံးပြုရာတွင် ဒီဇိုင်းဆန်ပီး သန့် ရှင်းသပ်ရပ်လှ ပသော ကုတင်အမျိုးစားပင်ဖြစ်ပါသည်။ဒါ့ကြောင့်လူကြီးမင်းတို့ အနေဖြင့် Lotus Bedstead ကိုဝယ်ယူလိုပါက Smart Modern Furniture ကုမ္ပဏီကို တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်မှာယူ နိုင်ပါ သည်။\nသေသပ်လှပသည့် ကျွန်းဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော စားပွဲ ( Teak Table )\nSweet Home Class Furniture ကုမ္ပဏီမှ လူကြီးမင်းတို့ အတွက်အရည်သွေး ကောင်းမွန် သော ကျွန်း သစ်များဖြင့်ပြုလုပ်ထားသည့် စားပွဲများကို လူကြီးမင်းတို့ အတွက် ထုတ်လုပ် ဖြန့် ဖြူးေ ရာင်းချလျက်ရှိပါသည်။၄င်း စားပွဲ ( Teak Table ) များသည် လှပ ပီးသပ်ရပ်သည့်အပြင် ဒီဇိုင်းလည်းဆန်းေ သာကြောင့်လူကြီးမင်းတို့ အနေဖြင့် အသုံးပြုသင့်သော အိမ်သုံးပရိဘော ဂပစ္စည်းတစ်မျိုးလည်းဖြစ်ပါသည်။ဒါ့ပြင် ၄င်းစားပွဲ ( Teak Table ) ကို ထမင်းစားပွဲများ အနေဖြင့်လည်းကောင်း ကော်ဖီစားပွဲများအနေဖြင့်လည်းကောင်း အခြားပစ္စည်းများ တင်ထား နိုင်ရန်လည်းကောင်း အသုံးပြုနိုင်သော ပရိဘောဂ ပစ္စည်းတစ်မျိူးဖြစ်ပါသည် ။ဒါ့ကြောင့်လူကြီးမင်းတို့ အနေဖြင့်လည်း ၄င်းကျွန်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စားပွဲ (Teak Table ) ကို ဝယ်ယူအသုံးပြုလိုပါက Sweet Home Class Furniture ကုမ္ပဏီကို တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ် မှာယူနိုင်ပါသည်။\nခိုင်ခံ့ သပ်ရပ် လှပပီး သက်သောင့် သက်သာ ရှိသော အိပ်ယာ ကုတင် ( Single Bed Stead )\n120000 ~ 200000 Kyats\nGolden Rose Furniture ကုမ္ပဏီမှ လူကြီးမင်းတို့ ၏ အိမ် အဆောက်အဦး ၊ ဟိုတယ် တို့ ၏ အိပ်ခန်းတွင် အသုံးပြုသော အိပ်ယာ ကုတင် ( Single Bed Stead ) ကို လူကြီးမင်းတို့ အတွက် ထုတ်လုပ် ဖြန့် ဖြူးရောင်းချ လျက်ရှိပါသည်။ ၄င်း အိပ်ယာ ကုတင် သည် ခိုင်ခံ့သပ် ရပ်လှပ ပီး ကြာရှည် အသုံးခံပါသည်။ ဒါ့ပြင် ၄င်း ကုတင်သည် လူကြီးမင်းတို့ ၏ အိမ် အဆောက်အဦးများ၏ အိပ် ခန်းများတွင် အသုံးပြုသင့်သော စတီးလ် ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသည့် ပရိဘောဂ ပစ္စည်းတစ်မျိုးဖြစ်သော ကုတင် ကို ဝယ်ယူအသုံးပြုသင့်ပါသည်။ ဒါ့ကြောင့် လူကြီးမင်းတို့ အနေဖြင့် ၄င်း ကုတင် ( Single Bed Stead ) ကို ဝယ်ယူအသုံးပြုလိုပါက Golden Rose Furniture ကုမ္ပဏီကို တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ် မှာယူနိုင်ပါသည်။\nSomany GVT/Duragres Vitrified Digital Floor Tile Dolcetto Bone 600 X 600 mm- ကြွေပြား\n7900 ~ 7900 Kyats\nရေဒဏ်နှင့်အပူဒဏ်ကို အကောင်းဆုံးခံနိုင်ရည် ရှိပါသည်။ လူကြိုက်အများဆုံးနှင့် နေ အိမ်များအတွင်း အသုံးအများဆုံးပစ္စည်း တမျိုးဖြစ်ပါသည်။ အလွယ်တကူသန့်ရှင်းနိုင်ခြင်းကြောင့် ရောဂါကာကွယ်ရန်၊တစ်ကိုယ်ရေနှင့်ပတ်ဝန်းကျင်သန့်ရှင်းရေးအတွက် များစွာအကျိုးရှိနိုင်ပါသည်။\nStar Home ကုမ္ပဏီမှ ရေချိုးခန်းသုံးပစ္စည်းများဖြစ်သည့် ရေချိုးခန်း (bath room) ဘေစင် (basin) သန့် စင်ခန်း (toilet) စသည်တို့ ကို လူကြီးမင်းတို့ အတွက်ဖြန့် ဖြူးရောင်းချလျက် ရှိပါသည်။ ၄င်းရေချိူးခန်းသုံးပစ္စည်းများမှာ အရည်သွေးကောင်းမွန်ပြီး American Standard ဖြစ်သောကြောင့် လူကြီးမင်းတို့ အနေဖြင့် ကျန်းမာရေးနှင့်လည်းညီညွတ်သောကြောင့် စိတ်ချယုံကြည်စွာအသုံးပြု နိုင်ပါသည်။ဒါ့ကြောင့်လူကြီးမင်းတ်ို့ အနေဖြင့် ရေချိုးခန်းသုံးပစ္စ ည်းများဖြစ်သည့် ရေချိုးခန်း (bath room) ဘေစင် (basin) သန့် စင်ခန်း (toilet) စသည့် ကျန်းမာရေးနှင့်လည်းသင့်တော်သော အရည်သွေးကောင်းမွန်သည့် ရေချိုးခန်းသုံးပစ္စည်း များကို ဝယ်ယူအသုံးပြုလိုပါက Star Home ကုမ္ပဏီကို တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ် မှာယူနိုင်ပါ သည်။\nBe mesmerized by the fascination of Step, the masculinely charming magnetizer by Niro Granite. Designed exclusively for outdoor application, Step takesapage out of the distinctive natural limestone that evokes the sense of dominance and sophistication. Step is obtainable in structured surface withaspectacular thickness of 20mm to create an outdoor environment with character and candour. Present in an extensive variation of two stunning dusky colours, Step is the ultimate manifestation of superiority marking it completely, and uniquely different.\nKyi Myanmar Tun ကုမ္ပဏီမှ လူကြီးမင်းတို့ အတွက် အရည်သွေးကောင်းမွန်သော ကျွန်းသစ် များ ဖြင့်ထုတ်လုပ်ထားသည့် မှန်တင်ခုံ ( Dressing Table )ကို ထုတ်လုပ်ဖြန့် ဖြူးရောင်းချလျက် ရှိပါ သည်။ ၄င်းပစ္စည်းများသည် အရည်သွေးကောင်းမွန်သည့် အပြင် ကျွန်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသောကြောင့် ကြာရှည် အသုံးခံပါသည်။ ဒါ့ပြင် ၄င်း မှန်တင်ခုံ၏ အောက်ဘက်တွင် အခြား ပစ္စည်းထည့်သွင်း သိမ်း ဆည်းနိုင်သည့် အကန့် များလည်းပါဝင်ပါသည်။ ဒါ့ကြောင့် လူကြီးမင်းတို့ အနေဖြင့် ၄င်း ကျွန်းမှန် တင်ခုံ ( Dressing Table )ကို ဝယ်ယူ အသုံးပြုလိုပါက Kyi Myanmar Tun ကုမ္ပဏီကို တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ် မှာယူနိုင်ပါသည်။


ဂ်ပန္တို႔အေလးထားတဲ့ ေခါင္းေဆာင္စိတ္ဓါတ္ | Working Friends\n2018年5月7日 2018年5月7日 Ever Smile\n【Unicode】　⇒Zawgyi Font ျဖင့္ ဖတ္ရန္(စာေပၚႏွိပ္ပါ)\nဒီတစ်ပတ်မှာတော့ Leadership ဆိုတဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဖြစ်ထိုက်သော အရည်အချင်းများဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်လေးကိုတင်ပြပါရစေနော်။\nဂျပန်နိုင်ငံမှာ အလုပ်လုပ်ကိုင်တဲ့အခါမှာ ခေါင်းဆောင်စိတ်ဓါတ်ကို အလေးပေးကြတာတွေ့ရပါတယ်။ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူကိုပဲ အလုပ်ခန့်ချင်ကြတာပါပဲ။ လူတိုင်းကတော့ ပြီးပြည့်စုံတာမရှိပေမယ့် ခေါင်းဆောင်စိတ်ဓါတ်များများတွေ့ရသူဟာ အားကိုးယုံကြည်ခံရတာချည်းပါပဲ။\nဒီခေါင်းဆောင်စိတ်ဓါတ်နှင့်ပတ်သတ်ပြီး ကယ်လီဖိုးနီးယားတက္ကသိုလ်က Gary Yuki က Organization Theory (組織論そしきろん) ဆိုတဲ့ဘာသာရပ်နဲ့ပတ်သတ်ပြီး သူ့ရဲ့လေ့လာသုံးသပ်ချက်တွေက ကမ္ဘာကျော်ခဲ့ပါတယ်။\nဂျပန်အလုပ်ခွင်မှာလည်း ဒီအကြောင်းအရာတွေကို တန်ဖိုးထားတာတွေ့ရလို့ တင်ဆက်ခွင့်ပြုပါ။\nခေါင်းဆောင်ဆိုတာဘယ်လိုလူလဲ? Gary Yuki က Leader ဖြစ်သင့်တယ်လို့ထင်ထားတဲ့ အချက်၁၆ချက်ကို အဆင့်အလိုက်တင်ပြပါရစေနော်။\nစသည့်အချက်များကတော့ Gary ကသူယူဆထားတဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သင့်သော အရည်အချင်းတွေ ဖြစ်ပါတယ်။\nသူငယ်ချင်းတို့ဆိုရင်ရော ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ အခုဖော်ပြထားတဲ့ ၁၆ချက်အထဲက ဘယ်အချက်တွေမိမိနှင့်ကိုက်ညီသည်ကို ဆန်းစစ်ကြည့်ကြပါနော်။\nဒီ၁၆ချက်မှာဆိုရင်တော့ သူငယ်ချင်းတို့ ထင်တဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ပါရှိသင့်တဲ့အရေးအကြီးဆုံးအချက်က ဘယ်အချက်လို့ ထင်မိပါသလဲ? သူငယ်ချင်းတို့ လေးစားအားကျတဲ့ခေါင်းဆောင်က ဘယ်လိုအချက်တွေနှင့်ပြည့်စုံတဲ့သူပါလဲ?\nအကယ်၍သင်ဟာ လုပ်ငန်းတစ်ခုလုပ်ရန် ဒေတာတွေစုဆောင်းပြီး မိမိအလုပ်တွင် အသုံးချမည်ဆိုပါက မိမိစုဆောင်းထားသော ဒေတာများကို လိုအပ်ချက်မရှိရလေအောင် အမျိုးအစားအုပ်စုခွဲတတ်ဖို့လိုပါတယ်။ မိမိကိုယ်ကို ဆန်းစစ်တဲ့အခါမှာ အသုံးဝင်မှာပါ။ စဉ်းစားကြည့်ပါနော်။\nဥပမာ- ကျောင်းတက်ဖို့ စာသင်ကျောင်းများနှင့်ပတ်သတ်၍ အမျိုးအစားခွဲမည်ဆိုပါတော့။\nကျောင်းများသည် အစိုးရကျောင်း Public School နှင့် Private School ဆိုပြီးကျောင်းအမျိုးအစား ၂မျိုးရှိပါတယ်။ ထိုကျောင်းများတွင်မှ မိန်းကလေးကျောင်း၊ယောက်ျားလေးကျောင်းနှင့် ကျားမရောနေသောကျောင်းဟူ၍ အမျိုးအစား၃မျိုးထပ်ရှိပါတယ်။အဲ့ထဲမှာမှ ဘယ်လိုပညာရပ်တွေ အဓိက သင်နိုင်တဲ့ကျောင်းလဲ။ စသဖြင့်\nထိုကဲ့သို့အုပ်စုဖွဲ့ခြင်းကို分析 Bunseki လုပ်တယ်လို့ခေါ်ပါတယ်။ Bunseki လုပ်ပြီးရင်ဘာလုပ်မလဲဆိုတော့ မိမိက ဘယ်အုပ်စုထဲမှာ ပါနိုင်သည်ကို တွေးတော့မှန်းဆရပါတယ်။（自己分析　မိမိကိုယ်ကို ဆန်းစစ်ခြင်း）\nအထက်ဖော်ပြပါကျောင်းများတွင် သင်ကျောင်းတက်မည်ဆိုပါက မည်သည့်အုပ်စုများတွင်တက် ရောက်နိုင်ပါသလဲ?စဉ်းစားတွေးခေါ်ပြီးမှ ကျောင်းရွေးကြသလိုပဲ\nထို့အတူအထက်တွင်ဖော်ပြထား ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ထိုက်သော ၁၆ချက်ထဲတွင်လည်း သင်သည်အချက်မည်မျှတွင်အုပ်စုဝင်ဖြစ်နေပါသလဲ၊နောက်ပြီး မည်သည့်အချက်ကို လက်တွေ့ဖြစ်ချင်ပါသလဲ မှန်းဆ တွေးတောနိုင်ပါတယ်။\nလူတိုင်း ပညာတွေသင်ယူတက်မြောက်ပြီးစီးလို့ ကိုယ်စီကိုယ်စီ လုပ်ငန်းခွင်ဝင်ကြရမည်ဖြစ်ပါသည်။ ငယ်ရွယ်စဉ်ကလေးဘဝက စာတော်ခဲ့ပေမယ့် လုပ်ငန်းခွင်ဝင်သောအခါ ဘာမှမတတ်၊နားမလည်၊ အများနှင့်မဆက်ဆံတတ်၍ ကျရှုံးနေသော လူငယ်များလည်းတချို့ရှိကြပါတယ်။ ကျောင်းနေစဉ်အရွယ်ကတော့ စာမကြိုးစားခဲ့သော်လည်း လုပ်ငန်းခွင်တွင်အောင်မြင်၍ သူဌေးဖြစ်နေသော ရာထူးကြီးနေရာဌာနများတွင်အလုပ်လုပ်ကိုင်နေကြသော တချို့သူများလည်းရှိကြပါတယ်။\nဒါကြောင့် ကျနော်တို့အားလုံး လုပ်ငန်းခွင်ဝင်သောအခါတွင်လည်း ပညာရေးတွင်အောင်မြင်နိုင်ခဲ့ရုံသာမက လုပ်ငန်းခွင်တွင်လည်း ဆက်လက်အောင်ပွဲခံနိုင်ပြီး ခေါင်းဆောင်စိတ်ဓါတ် ရအောင် အတူတူကြိုးစားကြရအောင်ပါနော်။\nPrevious Previous post: ထရိန္နင္အလုပ္သင္ႏွင့္ သင္တန္းေက်ာင္း 研修（けんしゅう）センター (၂)\nNext Next post: ဂ်ပန္နိုင္ငံတြင္ သင္ယူေျဖဆိုနိုင္ေသာ (Certificate) လက္မွတ္မ်ားအေၾကာင္း(၄)