ShweMinThar: Huawei Mate 20 Pro : Is This The Real Life? Is This Just Fantasy?\nHuawei Mate 20 Pro : Is This The Real Life? Is This Just Fantasy?\nTech Gadget's Imperfect In-Depth Reviews : Part - 8 ½\nHuawei ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် Bohemian Rhapsody ဒါမှမဟုတ် Huawei Mate 20 Pro. This is the only caption we can came up with after using Mate 20 Proawhile.\nQueen အတွက် Bohemian Rhapsody ဟာ Masterpiece တစ်ခု... Huawei အတွက်ကတော့ နှစ်တိုင်းတိုးတက်နေတဲ့ ဒီနည်းပညာလောကကြီးမှာ Masterpiece တစ်ခုလို့ပြောလို့မရပေမယ့်လည်း ဒီအချိန် ၂၀၁၈ နှစ်ကုန်အထိ အကောင်းဆုံးဖြစ်နေတဲ့ Masterpiece\nဒါပေမယ့် Masterpiece တစ်ခုဆိုတာထက် Huawei Mate 20 Pro ဟာ Bohemian Rhapsody သီချင်းလိုပဲထူးခြားချက်တွေအပြည့်နဲ့ပါ။ ဒါပေမယ့် ခဏ Break အနေနဲ့ ဆက်မသွားခင် တကယ်လို့ Queen ရဲ့ Bohemian Rhapsody သီချင်းကို နားမထောင်ဖူးခဲ့သေးရင် အရင်နားထောင်ကြည့်ပါ။ We will be referencingalot on it and you might get lost in the clouds if you have't listen yet.\nOpera တစ်ခုလုံးပါတဲ့ မတူညီတဲ့ Music Type ၅ ခုကို ၆ မိနစ်စာသီချင်းတစ်ပုဒ်အနေနဲ့ သီဆိုထားတဲ့ Bohemian Rhapsody က ထွက်ပြီး နှစ် ၄၀ လောက်ကြာတဲ့အထိကို Legendary Song တစ်ခုအနေနဲ့ ရှင်ကျန်ခဲ့ပေမယ့် Huawei Mate 20 Pro က ပုံမှန် သူ့ခေတ်က ပြိုင်ဘက်တွေမှာပါတဲ့ Feature တစ်ခုစီတွေ၊ အမျိုးအစားတစ်ခုစီပဲ ပါမယ့်အစား အကုန်လုံးကို နံရံကိုပစ်ပေါက်နေသလို၊ ကျွန်တော်တို့ အကြိုက်ဆုံး Cafe တစ်ခုဖြစ်တဲ့ Café Salween က ရှမ်းခေါက်ဆွဲ၊ လက်ဖက်နဲ့ ပုန်းရည်ကြီးကို Pasta လုပ်နေသလို၊ ကျွန်တော်တို့ အခု စမတ်ဖုန်းတစ်ခုရဲ့ Review ကို သီချင်းတစ်ပုဒ်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပဲ ထည့်ရေးနေသလို အစုံထည့်ပြီး ထုတ်လိုက်တာကြောင့်ပါ။\nဒီ Huawei Mate 20 Pro စမတ်ဖုန်းက အခုအချိန်အထိ ထွက်ထားသမျှဖုန်းတွေထဲမှာ အကောင်းဆုံးဖုန်းလား?\nအခုအဖြေကိုတော့ လာမယ့် ရှည်လျားရှုပ်ထွေးလှသော Review ကို ဆက်ဖတ်ဖို့လိုအပ်ပေမယ့် အခုဖြေနိုင်တဲ့အဖြေတစ်ခုတော့ရှိပါတယ်။\nBohemian Rhapsody က အခုအချိန်အထိ နားထောင်ဖူးသမျှသီချင်းတွေထဲမှာ အထူးခြားဆုံးဖြစ်နေသလိုပဲ Huawei Mate 20 Pro ကလည်း ထပ်တူလက်ရှိအချိန်အထိ Review ဖြစ်၊ သုံးဖြစ်ခဲ့တဲ့ စမတ်ဖုန်းတွေထဲမှာ ထူးခြားနေတဲ့ဖုန်းတစ်ခုဆိုတာကတော့ ကျိန်းသေပြောနိုင်တဲ့အချက်ပါ။\nHuawei Mate 20 Pro က ပြီးခဲ့တဲ့ Huawei P20 Pro လိုမျိုးလက်ရှိစမတ်ဖုန်းတွေကနေကွဲထွက်နေတဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဒီဇိုင်းတစ်ခုကို ယူထားပါတယ်။ အရင် Mate Series ဖုန်းတွေနဲ့ မတူညီတဲ့အတွက် Consistency မရှိဘူးလို့ အပြစ်ပြောနိုင်ပေမယ့်လည်း အခု Mate 20 Pro ကို ကျွန်တော်တို့ Design ပိုင်းအရ ကြိုက်ပါတယ်။\nအရင်ဆုံး Curved ဖြစ်သွားတဲ့ Display က စစခြင်းကိုင်လိုက်တာနဲ့ သတိထားမိတဲ့အချက်ပါ။ Samsung Galaxy ဖုန်းတွေ အထူးသဖြင့် ဒီဖုန်းက Samsung ရဲ့ Galaxy Note9Level ကို ချိန်ပြီးတိုက်ခိုက်တဲ့ဖုန်းတစ်ခုဆိုတာကို ကိုင်လိုက်တာနဲ့ ခံစားရတယ်။ ဒီနေရာမှာ Curved ဖြစ်နေတဲ့ Display အကြောင်းမပြောခင် ဘာလို့ လိုက်ပြီး Curved လုပ်နေတာလဲ Huawei?\nအဖြေတစ်ခုစဉ်းစားလို့ရတာက Design လှဖို့ထက် Galaxy ဖုန်းတွေကို ပိုပြီးပြေးမြင်ပါတယ်။ Curved ဖြစ်နေတဲ့ Display ကိုကြိုက်လို့ Galaxy ဖုန်းတွေကို ကိုင်နေတဲ့သူတွေအများကြီးပါ။ အဲ့လိုလူတွေကို Mate 20 Pro ကို ပြောင်းလာအောင်လုပ်မယ်ဆိုရင် Specs နဲ့ ဆွဲဆောင်တာထက် Curved Display ကိုပဲ လိုက်လုပ်လိုက်တာက ပိုမလွယ်ဘူးလား? ဒါက ကျွန်တော်တို့ မြင်တဲ့အမြင်တစ်ခု။ ထပ်တူလိုက်ပြီး Apply လုပ်နိုင်တဲ့ Concept က iPhone X မှာ Notch ပါလာလို့ iPhone X ဈေးထက်သက်သာတဲ့ များစွာသော Notch မျိုးစုံနဲ့ Android ဖုန်းတွေထွက်လာတာ...\nDesign က Curved Display တစ်ခုထဲပြောနေရုံနဲ့ မလုံလောက်တော့ ကျန်တာတွေဆက်ပြောတာပေါ့။\n6.39" Display ဆိုတာက ကြီးပါတယ်။ ဒါပေမယ့် Galaxy Note9နဲ့ Display Size တူတူကို သိသိသာသာပိုသေးအောင် လုပ်ပေးထားတာက Mate 20 Pro ကို လက်ထဲမှာ ပိုပြီးကိုင်လို့ ကောင်းနေစေတယ်။ အမြဲတမ်းကြိုက်တဲ့ Colored Power Button ကလည်း ကျွန်တော်တို့ အမှတ်ပိုပေးမိတယ်။ Button တွေအကုန်လုံးက ပြန်ရတဲ့ Feedback ကလည်း အပြစ်ပြောစရာမရှိ။ Stereo Speakers တွေနဲ့ အသားကျနေတဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဖုန်းအောက်ခြေမှာ Speaker Grills တွေမပါတာကလည်း တမျိုးဆန်းနေတယ် (Sound Quality ကို အသာထား)\nပြီးတော့ That Back Cover.\nEmerald Green Color ကို ရလိုက်တော့ အနောက်က Glass Cover က သာမန် Glossy ပုံစံမဟုတ်ပဲ Texture လုပ်ထားတယ်။ Yes, လက်သည်းနဲ့ ခြစ်ရင်အသံထွက်ပါတယ်။ ဘာနဲ့သွားတူသလဲဆိုရင် Google Pixel3ဖုန်းမှာ Glass ကို Soft Coating ထည့်ထားသလိုမျိုးပဲ Glass ကို Glass Feeling မရအောင်လုပ်ထားတာပါ။ သာမန် Glass ဖုန်းတစ်ခုကို Glass လို့မထင်ရအောင်လုပ်တာက Trend အသစ်ဖြစ်လာတာလားတော့ မသိပေမယ့် ထူးခြားနေတယ်။ နောက်ပြီး အခုလိုမျိုး ထူးခြားနေတာက သာမန် Glass ဖုန်းတွေလိုမျိုး အနောက်မှာ အစင်းတွေထင်တာလျော့သွားတယ်။ ကိုင်ရတဲ့ Feeling မှာတော့ တမျိုးဖြစ်လာတယ်... မသိရင် ဖုန်တွေတက်နေတဲ့ဖုန်းတစ်ခုကို ကိုင်ထားရသလို။\nအနောက်က Camera Design... လေးထောင့်အကွက်ကို အမှန်အတိုင်းပြောရရင် စစခြင်းမကြိုက်ပေမယ့် အချိန်တစ်ခုကြာလာတာနဲ့အမျှ စိတ်ထဲအသားကျလာတယ်။ နောက်ပြီး လက်ခံလာတယ်။ နောက်ဆုံး ဒါက Mate 20 Pro ကို တခြားဖုန်းတွေကနေ ခွဲခြားထားတဲ့အရာတစ်ခုဖြစ်လာပြန်တယ်။\nနောက်ဆုံး Overall အနေနဲ့ Design နဲ့ Build Quality ကို Tech Gadget အနေနဲ့ ဘယ်လိုမြင်သလဲ?\nThe Best Build Quality in ANY Android ဖုန်းဆိုတာက ပိုမှန်ပါတယ်။ တကယ်ကို နောက်ထပ် Level တစ်ခုကို Huawei က အခု Mate 20 Pro ဖုန်းမှာ ရအောင်လုပ်နိုင်ခဲ့တာပါ။ Galaxy Note9ထက် ကိုင်ရတဲ့ Hand Feeling အရရော၊ Design အရပါ စိတ်ကျေနပ်ဖို့ကောင်းတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါက Android ဖုန်းတွေထဲမှာ အကောင်းဆုံး Premium Design & Build Quality ဆိုတဲ့နေရာမှာ ရပ်ပါတယ်... Why?\nကျွန်တော်တို့ စိတ်ထဲမှာ iPhone XS ရဲ့ Gold Color ဟာ Premium Standard ထက်ကျော်ပြီး Luxury Statement တစ်ခုအထိရောက်နေလို့ပါ။ ဒါပေမယ့် iPhone XS မဟုတ်တဲ့ Premium အဆန်ဆုံးဖုန်းဆိုရင်တော့ Huawei Mate 20 Pro က ထပ်ဆုံးက ခေါင်းထဲဝင်လာတဲ့ဖုန်းတစ်ခုပါ။\nTech Gadget's Rating ; 4.5 out of5Stars (Hands Down The Best in Android Phones)\nNotch ပါတဲ့ Display... Huawei P20 Pro တုန်းက Notch သေးတဲ့အတွက် အပေါ်က Status Bar Icon တွေများများမြင်ရတာကို ကျွန်တော်တို့ သဘောကျခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် Mate 20 Pro မှာတော့ ပြောင်းပြန်ပါ။ iPhone XS တွေလို Notch က Android Notification Bar Icon တွေအတွက်တော့ တကယ်ကို Nightmare တစ်ခုပါ။ မကြိုက် :3\nDisplay Quality အရရော? သေချာတာကတော့ AMOLED Panel က Huawei P20 Pro ထက် ပိုကောင်းတယ်လို့ ထင်ရတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါက Galaxy Note9၊ iPhone XS တို့ကို မှီပြီလားဆိုရင် No ပဲဖြေရဦးမှာပါ။\nHuawei ရဲ့ Display က ဘယ်လိုပဲ HDR10 တွေ DCI-P3 တွေအော်နေပါစေ လုံးဝ ဒီ Display က ဒီဈေးနဲ့ ပေးရတာတန်တယ်ဆိုတဲ့အဆင့်ကိုမရောက်သေးပါဘူး။ Huawei က Samsung Display သုံးဖို့ လိုအပ်နေပြီလို့ပဲမြင်မိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မကောင်းတာလားဆိုရင်လည်းမဟုတ်ပါဘူး... ဈေးကွက်ထဲမှာ ဈေးသက်သက်သာသာနဲ့ မြင်နေရတဲ့ Xiaomi ဖုန်းတွေရဲ့ AMOLED Display တွေထက်တော့ ပိုကောင်းတာသိသာပါတယ်။\nအဲ့ဒါဆိုရင် Rating နဲ့ ရပ်ပြီး ဆက်သွားတာပေါ့။\nTech Gadget's Rating : 3.5 out of5Stars (Good but nowhere near the BEST Displays)\nMixed Bags... Mixed Feelings... Uncertain Answers...\nAndroid ဖုန်းထဲမှာ ပထမဆုံး 7nm Architecture သုံးထားတဲ့ Kirin 980 Processor... ပြောရရင် စာရွက်ပေါ်မှာ လက်ရှိ Snapdragon 845 Processor ထက် Generation တစ်ခုလုံး အရှေ့ကိုရောက်နေတဲ့ Processor... ဒါပေမယ့် ဒါက လက်ရှိ Android ဖုန်းတွေထဲမှာ အမြန်ဆုံး Performance ရပြီလား? သူ့လို 7nm Architecture သုံးထားတဲ့ A12 Bionic သုံးထားတဲ့ iPhone XS လောက်ရော မြန်သလား?\nကျွန်တော်တို့ ဒီမေးခွန်းတွေကို ဖြေချင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အရိုးသားဆုံးအဖြေကိုပြောပါဆိုရင်တော့ တစ်ခုနဲ့ပဲ အဆုံးသတ်သွားမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ မသိပါဘူး။ Benchmark ပေါ်က ဘယ်ဖုန်းက ဘယ်ဖုန်းထက် ဘယ်နှမှတ်ပိုများလို့ Performance ပိုကောင်းတယ်ဆိုတာကို ပြောတတ်တဲ့သူမဟုတ်တဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့ မသိပါဘူး။\nHuawei Mate 20 Pro ဟာ Samsung Galaxy Note9က လုပ်နိုင်တဲ့အရာတွေ၊ Multitasking တွေအကုန်လုပ်နိုင်တယ်၊ Game တွေလည်း ကောင်းကောင်းဆော့လို့ရတယ်... ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီ Galaxy Note9က လုပ်နိုင်တဲ့အရာတွေကိုလည်း Snapdragon 835 ပဲပါတဲ့ Pixel2XL မှာ လုပ်လို့ရနေသေးတယ်။ Naked Eyes နဲ့ ဘယ်ဖုန်းက Performance ပိုကောင်းသလဲပြောလို့ရသလားမေးရင်တော့ လုံးဝ Stress Test လုပ်တဲ့အချိန်မှာတောင် ကွာခြားချက်က မသိသာဘူး၊ နောက်ပြီး ဖုန်းတစ်ခုက တစ်ခုထက် အမြဲတမ်းပိုမြန်နေတာလည်းမဟုတ်\nAnd NO. We are not talking about Memory I/O နဲ့ပဲ ဆိုင်တဲ့ Application တွေ ဝင်လိုက်ထွက်လိုက် So-called Speed Test. But Actual Real World Usage.\nဒါပေမယ့် သေချာတာတစ်ခုရှိပါတယ်။ ဒီ Snapdragon 835 Pixel2XL ၊ Exynos 9810 Note9ရော အခု Kirin 980 Mate 20 Pro ရော Daily Usage မှာ ဒါက Flagship ဖုန်းတစ်ခုဆိုတာကို ခံစားရတဲ့ Performance ရှိပါတယ်။ မြန်တယ်၊ ဘာပဲခိုင်းခိုင်းလုပ်နိုင်တယ်.. Application တွေဝင်တဲ့နေရာမှာ Loading က Mate 20 Pro ကတော်တော်လေးကို မြန်တယ်။\nနောက်ပြီး Mate 20 Pro ကို စမ်းသုံးဖြစ်သမျှ အချိန်တိုင်းမှာ ထူးခြားတာတစ်ခုရှိပါတယ်။ အဲ့ဒါကတော့ လုံးဝကို Heat မရှိတာပါ။ ဒီအချက်က Galaxy Note9လိုမျိုး ကိုယ်ပိုင် Processor ပဲသုံးထားတဲ့ဖုန်းတစ်ခုကို စိတ်ပျက်စေတဲ့အချက်ဖြစ်လာပြီးတော့ Kirin 980 ရဲ့ 7nm Architecture က တကယ် Real World Usage မှာ သိသာတဲ့အချက်လည်းဖြစ်လာပါတယ်။\nဒီလိုမျိုး အပြစ်ရှာမရတဲ့ Performance က လက်ထဲကိုင်လို့ကောင်းနေတာနဲ့ပေါင်းတော့ ဖုန်းက သုံးပျော်လာပါတယ်။ ၁၅ သိန်းတန် Performance is Real ပါ။\nဒါပေမယ့် PUBG မှာ Graphic Setting ကို Ultra မရသေး... Software Bug လားတော့မသိ :3\nTech Gadget's Rating :5out of5Stars (Un-Noticeably Faster than other Androids SD 845, We said "Un-Noticeable")\nအခန်းထဲမှာရှိတဲ့ ဆင်တစ်ကောင်... ဒါမှမဟုတ် Porsche 918 Spyder ကားတစ်စီးရဲ့ ရှေ့မီးကြီးအကြောင်းစပြောတာပေါ့။\nCamera Specs တွေကို ဒါက ဘယ်လောက် အမ်ပီတွေ၊ ဒါက ဘယ်လောက် အမ်ပီတောင်ပါပြီး တခြားဖုန်းတွေထက် ဘယ်လောက် အမ်ပီတောင်ပိုပါတယ်ဆိုတာတွေ သိချင်တယ်ဆိုရင် တခြား Review တွေသွားကြည့်ပါ။ Specs ကို ဒီနေရာမှာ ကျော်ပါမယ်\nမေးခွန်းတစ်ချို့နဲ့ အရင် Huawei Mate 20 Pro ရဲ့ Camera အကြောင်း ပြောတာပေါ့\n"Huawei P20 Pro ထက် ကင်မရာပိုကောင်းသလား" ဆိုရင် အဖြေက "Yes" ပါ။\n"DSLR (or Mirrorless) ကိုင်နေကြသူတစ်ယောက် ကိုယ့် ကင်မရာကို Versatile ဖြစ်ဖို့လိုအပ်ပြီးတော့ ကိုယ်တိုင်လည်း Control လုပ်ရတာကြိုက်တဲ့သူတွေအတွက် အကောင်းဆုံးဖုန်းလား" ဆိုရင်လည်း "Yes" ပါ\n"ဓါတ်ပုံမရိုက်တတ်ဘူး.. ဒါပေမယ့် Mate 20 Pro Watermark နဲ့ Point & Shoot ရိုက်ပြီး Social Media မှာ အထင်ကြီးခံရနိုင်သလား" ဆိုရင်လည်း "Yes" လို့ ဖြေလို့ရပါတယ်\n"Mate 20 Pro ကို ၁၅ သိန်းပေးဝယ်မယ်... ကင်မရာတစ်ခုထဲနဲ့ Note9နဲ့ iPhone XS ကို အမှုန့်ခြေလို့ရသလား" ဆိုရင်လည်း "Definitely Yes" ဖြစ်နေတုန်းပါ\nဒါပေမယ့် "Color Accurate ဖြစ်တာတွေ၊ အချိန်တိုအတွင်းဖြစ်သွားတဲ့ အမှတ်တရတွေကို Point & Shoot ရိုက်ပြီး သိမ်းထားချင်တဲ့အချိန်မျိုးတွေ၊ နောက်ဆုံး ကိုယ်က Manual Control မလုပ်နေပဲနဲ့ Auto မှာ Click လုပ်လိုက်တဲ့ပုံတိုင်း အကောင်းဆုံးထွက်လာမယ်ဆိုတာကို ယုံကြည်ရလား" ဆိုရင်တော့ "Maybe No" လို့ ဖြေရမှာပါ။\nကဲ... ရပြီ။ အပေါ်က မေးခွန်းတွေကြောင့် ဝယ်ဖို့ စိတ်ကူးနေတဲ့သူတွေရှိရင် ဆက်ဖတ်ဖို့မလိုတော့ပါဘူး။ ထပ်ပြီး အသေးစိတ်သိချင်ရင်တော့ ဆက်ပြောကြတာပေါ့။\nပုံမှန် Point & Shoot မှာ P20 Pro ထက် ပိုကောင်းတယ်ဆိုတာက ပိုကောင်းတဲ့ AI ကြောင့်ပါ။ Natural မဆန်အောင် Color Accuracy ဆိုတာ ဘယ်နေမှန်းမသိတော့အောင် Eyes Appealing ဖြစ်တဲ့ပုံတွေထွက်လာပေမယ့် Huawei ရဲ့ Master AI ဆိုတာ လက်ရှိအကောင်းဆုံး Scene Recognition Program ဆိုတာထက် မပိုသေးပါဘူး။ တချို့ Scenery တွေမှာ Wide Angel Lens ပြောင်းရိုက်သင့်တယ်ဆိုပြီး Suggest လုပ်တာကိုတော့ တကယ်အထင်ကြီးမိပါတယ်။\nဒါပေမယ့် 75% နဲ့ အထက်က Huawei P20 Pro နဲ့တူနေပါသေးတယ်။ တကယ်လို့ P20 Pro ကိုင်နေတဲ့သူတွေက ကင်မရာကြောင့် Mate 20 Pro ကို ပြောင်းချင်တယ်ဆိုရင် မပြောင်းတာက ပိုမှန်ပါမယ်။ It's not worth it.\nVersatile ဖြစ်တာကတော့ Mate 20 Pro ရဲ့ တကယ့်အားသာချက်ပါ။\nပုံမှန် Point & Shoot တွေအပြင် 5x Optical Zoom ၊ Ultrawide Lens ၊ Super Macro ၊ Night Mode ၊ Best-in-Class Manual Control ၊ RAW Support ၊ Tons of FEATURES... ကင်မရာမှာ Feature တွေအကုန်ပါတာကို ကြိုက်တဲ့သူတွေအတွက်ကတော့ This isaPhone to Get ပါ။\nဒါပေမယ့် Aperture Mode ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ Portrait Mode ပဲဖြစ်ဖြစ် ထင်သလောက်ကို Software က မလိုက်နိုင်သေးပါဘူး။ ရိုက်ပြီးတဲ့ ပုံတိုင်းကို Natural မဟုတ်တော့လောက်အောင် လုပ်ပစ်တဲ့ "Sharpening Image" ဆိုတဲ့ စာတန်းက ရိုက်ပြီးတိုင်းပေါ်လာပြီး ပုံစံပြောင်းပစ်တာကလည်း ကြာလာတော့ မကြိုက်သလိုဖြစ်လာတယ်... Crisp ဖြစ်လို့ရပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် Over Sharpen လုပ်ပစ်တာကတော့ This is Notaway. Please Huawei... အဲ့ဒီ AI ပိတ်ထားလည်း Sharpen လုပ်ပစ်တာကို ပိတ်လို့ရတဲ့ Option ထည့်ပေးသင့်နေပါပြီ။\nနောက်ပြီး Monochrome Sensor ကို Ultrawide Lens နဲ့ လဲပစ်တာ... Black & White Photographer တွေကလွဲရင်တော့ ဒါက လက်တွေ့မှာ ပိုအသုံးဝင်တဲ့ Feature ပါ။ ဒါပေမယ့် တဖက်မှာ အားနည်းချက်အနည်းငယ်ရှိပါတယ်။\nတစ်ခုက Monorchrome မဟုတ်တော့တဲ့အတွက် Color Science က အရေးပါလာတာပါ။ Primary Sensor ကတော့ အကောင်းဆုံးပေမယ့် Ultrawide နဲ့ ရိုက်တဲ့ပုံ Primary Sensor ကထွက်လာတဲ့ပုံနဲ့ Color မတူတာ၊ Dynamic Range ပိုအားနည်းသွားတာ... အထူးသဖြင့် Low Light ပိုင်းအားရဖို့မကောင်းတာတွေကို ကြုံရမှာပါ။ နောက်ထပ်တစ်ချက်က တချို့သော အချိန်တွေမှာ Ultrawide က ဖြစ်သင့်သလို Dramatic မဖြစ်နေပဲနဲ့ Fisheye Effect တွေဝင်ပြီးတော့ ပုံက ပိုရုပ်ဆိုးသွားတာပါ။ Huawei က Ultrawide တော့ထည့်ပေးလိုက်တယ်.. အလုပ်လုပ်တဲ့အချိန် Daytime တွေမှာတော့ တကယ်ကို Eyes Appealing ဖြစ်တဲ့ပုံတွေရတယ်။ ဒါပေမယ့် Monochrome Sensor ထက် အားနည်းချက်တွေလည်း ပိုများလာတယ်ဆိုတာက ငြင်းလို့မရပါဘူး။\nနောက်ထပ်ကြိုက်မိတဲ့အချက်က Super Macro ပါ... AI ကြောင့် တကယ်ကိုအနီးကပ်ရိုက်လို့ရတယ်၊ တကယ်လည်း Dramatic ဖြစ်တဲ့ပုံတွေရိုက်လို့ရပေမယ့် တဖက်ကလည်း AI ကြောင့် Artificial အရမ်းဆန်နေပါတယ်။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ Telephoto Lens နဲ့ Zoom In လုပ်လိုက်ပြီး AI ကနေ အဲ့ဒီ Zoom လုပ်ထားတဲ့ Image ကို Super Macro ဆိုပြီး လုပ်ဖြစ်တာဖြစ်ဖို့များပါတယ်။ Natural မဆန်ပဲ ကြည့်လို့တော့လှတယ်... Macro ရိုက်တတ်တဲ့သူတွေဆိုရင် ပြန် Edit တို့ Retouch တို့တောင် လုပ်စရာမလိုပဲ တန်းတင်လို့ရမယ်။\nP20 Pro ရဲ့ Night Mode က Mate 20 Pro မှာလည်း ကောင်းကောင်းအလုပ်လုပ်တယ်။ ထုံးစံအတိုင်း အချိန် ၅ စက္ကန့်ကိုင်ထားရမယ်။ ဒီနေရာမှာ Pixel2XL ကို Night Sight App နဲ့ စမ်းကြည့်တော့ ရလဒ်က အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်။ Google ရဲ့ Night Sight က Single Lens 12.2MP Camera ကို ၂ စက္ကန့်လောက်ပဲ ယူပေမယ့် ရလဒ်တွေက Mate 20 Pro ရဲ့ ၅ စက္ကန့်ယူထားတဲ့ Night Mode နဲ့ ယှဉ်လို့ရတယ်။ Long Exposure ရိုက်တတ်တဲ့သူတွေဆိုရင် အချိန် ၂ စက္ကန့်လောက်ကွာတာက တကယ့်ရလဒ်မှာ သိသိသာသာကွာတတ်တာကို သိမှာပါ။ အဲ့တော့ အခုရလဒ်က Mate 20 Pro ကို အပြတ်အသတ်နိုင်မယ်ဆိုပြီး ထင်ထားတာကနေ သူမသာ ကိုယ်မသာဖြစ်နေတာဆိုတော့ Huawei က Night Mode ကို P20 Pro တုန်းက Game Changer ဆိုပြီး ဖြစ်နေမယ့်အစား ဆက်ပြီး Improve လုပ်သင့်တယ် ထင်မိတယ်။\nSelfie... စုတ်ပြတ်သတ်နေလောက်ဆိုးရွားသော။ ဒါမှမဟုတ် ဒီဈေးမှာ အဲ့ဒီထက်ဆိုးရွားတဲ့ အသုံးအနှုန်းအကုန်လုံးနဲ့ ထိုက်တန်သော Performance... Skin Smoothing အရမ်းကြိုက်တဲ့ Facebook မှာ Popular ဖြစ်ချင်တဲ့သူတွေကလွဲပြီး ကျန်တဲ့သူအတွက် အဆင်ပြေမှာမဟုတ်တဲ့ Selfie Camera\nTech Gadget's Rating :5out of5Stars (in Specs & Features) *User Experience Not Included\nMate 20 Pro မှာ 4200mAh Battery ပါတယ်။ ဘယ်လိုသုံးသုံး Screen-on Time က ၇နာရီကနေ ၈ နာရီလောက်ရတယ်။ So, this isaBEAST.\nအားပြန်သွင်းတဲ့အချိန်မှာလည်း 15W Wireless Charging က အထင်ကြီးဖို့ကောင်းနေတာတင်မကပဲ 40W SuperCharger က လက်ရှိမှာအမြန်ဆုံး Charger ပါ။\n0-100% ကို 4200mAh Battery ကို OST ၈ နာရီလောက်သုံးနိုင်ဖို့ကို ၁ နာရီထဲအားသွင်းရုံနဲ့ ရပါတယ်။ ဒါက တလောက OPPO Find X ထက်တောင် ပိုကောင်းနေတဲ့ ရလဒ်ပါ။\nTech Gadget's Rating :5out of5Stars (This is SRSLY out of Competition)\nကဲ... Bohemian Rhapsody ကိုပြန်သွား... နံရံပေါ်ကို ရှိသမျှအကုန်ပစ်ပေါက်ကြတာပေါ့။\nကြိုက်သော၊ မကြိုက်သော Feature... Fingerprint Sensor ကို P20 Pro လို Home Button မှာထားနေမယ့်အစား Under-Display လုပ်နိုင်တဲ့ Mainstream Flagship ဖုန်းဖြစ်လာတာကို Huawei ကို လေးစားမိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အခု Under-Display Fingerprint ကို ယူမလား၊ သာမန် Fingerprint Sensor ကိုပဲ ယူမလားဆိုရင် ခတ္တတွေဝေလောက်အောင်ကို ပြန်ပြီး Compromise လုပ်နေရတာများပါတယ်။\nအရင်ဆုံး Position ပါ။ လက်မရဲ့ Ideal Position ထက် နည်းနည်းပိုမြင့်တဲ့နေရာမှာ Sensor ကိုထည့်ထားပါတယ်။ အဲ့တော့ လက်က Adjust ပြန်လုပ်နေရတယ်။ ပြီးတော့ Vivo V11 ထက်ပိုမြန်ပေမယ့် သာမန် Fingerprint တွေလောက် မမြန်သလို Accurate မဖြစ်ပါဘူး။ တကယ်လို့ ကိုယ်က ဖုန်းကို Unlock လုပ်တာကို Sensitive ဖြစ်တယ်ဆိုရင် ကြာလာရင် ပိတ်တောင်ထားမိနိုင်ပါတယ်။ နောက်တစ်ခုက Fingerprint ထည့်တာများရင် သိသိသာသာကို Speed ကျသွားတာပါ။\nဒါက ပုံမှန်ဖုန်းသုံးတဲ့သူတစ်ယောက်က ဘယ်၊ညာ လက်မ ၂ ချောင်းထည့်ထားတာလောက်က အဆင်ပြေသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် နောက်ထပ် Gf or Bf ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်တော်တို့လို Review လုပ်နေတော့ တခြားသူတွေက Fingerprint စမ်းထည့်တာပဲဖြစ်ဖြစ် ၄ ခုနဲ့ အထက်ဆိုရင် သိသိသာသာကို Speed က ကျလာပြီး စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းလာပါတယ်။ ဒါက ပုံမှန် Fingerprint Sensor မှာ ဘယ်တော့မှဖြစ်မယ့်အရာမဟုတ်သလို Under-Display Fingerprint တွေက မူကြိုအဆင့်ပဲရှိသေးတယ်ဆိုတာကို ထောက်ပြနေတဲ့အချက်ဆိုရင်လည်း မှန်ပါတယ်။\nနံရံကိုပစ်ပေါက်တယ်လို့ပြောရတာ ဒီတချက်ကြောင့်ပါ။ Mate 20 Pro မှာ 3D Face ID ပါ ထည့်ထားပါတယ်။ ဒါပေမယ့် iPhone XS ထက် မြန်သလား၊ စိတ်ချရသလားလို့ မေးရင် No ဖြစ်နေတုန်းပါ။\nအဲ့တော့ မေးခွန်းတစ်ခုက ဝင်လာပါတယ်။ Unlocking Method ကို Perfect မဖြစ်သေးတဲ့ Face ID တွေ၊ Under-Display Fingerprint တွေလို ၂ ခုစလုံးမဟုတ်ပဲ Perfect ဖြစ်တဲ့ စနစ်တစ်ခုပဲသုံးလို့မရဘူးလား?\nအခုကြတော့ Mate 20 Pro သုံးရတာ ဘယ်လိုဖြစ်သလဲဆိုရင် Under-Display Fingerprint ကို ကြိုးစားနှိပ်နေတုန်း Fail ဖြစ်၊ ပြန်နှိပ်နေတုန်း Face ID က Unlock ဖြစ်သွားပြီး Under-Display Fingerprint မရတော့ပဲ Home Screen ကို Swipe လုပ်ပြီး ဝင်နေရတာမျိုးဖြစ်လာပါတယ်။ Unlock ဖြစ်ပြီးတော့ Home Screen ကိုတော့ ဝင်သွားတယ်... ဒါပေမယ့် ကမောက်ကမနဲ့ပါ။\nတခြားဖုန်းကို Wireless Charging ပြန်သွင်းပေမယ်။ ဒါက Huawei ရဲ့ ကြော်ငြာပါ။\nဒါပေမယ့် တကယ်တမ်းက Mate 20 Pro ကို ၁၅ သိန်းပေးဝယ်ထားရမယ့်အပြင် နောက် Wireless Charging Support လုပ်တဲ့ High End ဖုန်းရှိဖို့လိုအပ်ဦးမယ်။ ဒါမှမဟုတ် သူငယ်ချင်းတွေရဲ့ ဖုန်းကလည်း Wireless Charging Support လုပ်နေရမယ်။\nTheory ကို လက်တွေ့ဘဝမှာ ဖြစ်နိုင်တယ်သဘောထားပြီး Apply လုပ်ကြည့်၊ Mate 20 Pro ကနေ Note9ကို အားပြန်သွင်းတော့ ၂ မိနစ်၊ ၃ မိနစ်နေမှ Note9က 1% အားတက်တယ်။ အဲ့တော့ Complete GIMMICK ဆိုပြီး မပြောရင်လည်း နံရံကို အက်အောင်လုပ်နိုင်မလားဆိုပြီး စိတ်ကူးယှဉ်နေတဲ့ ကြက်ဥနဲ့တူတဲ့ Feature တစ်ခုဆိုပြီး ပြောရမလိုလို။\nEarpiece နဲ့ Type-C Port မှာထည့်ထားတဲ့ Stereo Speaker... Design အရကြည့်ရင်တော့ တကယ်မိုက်ပေမယ့် Dolby ATMOS Support လုပ်တဲ့ ဒီ Stereo Speaker က နားထောင်လိုက်ရင် ငါ့ကို Speaker Grill ပါတဲ့ Setup ပဲပြန်ပေးပါလို့ ပြောမိမှာပါ။\nGalaxy Note9၊ iPhone XS တွေရှိနေတဲ့အချိန်မှာ Huawei Mate 20 Pro ရဲ့ Speaker က Flagship Level လို့ပြောဖို့ခက်သွားပါတယ်။\nကျန်တာ... Dual GPS ၊ Android Pie ၊ IP68 ၊ Bluetooth 5.0... blah blah blah.\nHuawei Mate 20 Pro က Feature တွေအရတော့ Bohemian Rhapsody လိုပဲ တမျိုးစီမဖြစ်နေပဲ လက်ရှိ နည်းပညာက Support ပေးနိုင်သမျှ အရာတွေအကုန်လုံးကို ထည့်ထားတဲ့ Flagship ဖုန်းတစ်ခုပါ။ လက်ရှိ ထွက်ထားသမျှ စမတ်ဖုန်းတွေအားလုံးထက် စိတ်ဝင်စားဖို့အကောင်းဆုံးဖုန်းတစ်ခုဆိုရင်လည်း မမှားပါဘူး။\nဒါပေမယ့် Bohemian Rhapsody က နားထောင်ရုံကလွဲပြီး ကျန်တာဘာမှမလုပ်နိုင်တဲ့ သီချင်းတစ်ပုဒ်ပါ။ Huawei Mate 20 Pro ဆိုတာက ကျွန်တော်တို့ မြင်နေရတဲ့ Specification တွေ၊ အခုပြောသွားတဲ့ Feature တွေထက် တကယ် Daily သုံးနေရမယ့် စမတ်ဖုန်းတစ်ခုပါ။\nအဲ့တော့ Huawei Mate 20 Pro ကို သုံးရတဲ့ User Experience က ဘယ်လိုရှိမလဲ?\nကျွန်တော်တို့ အခု Review မှာ User Experience ကို လုံးဝမပြောသွားခဲ့ပါဘူး။ အဓိပ္ပါယ်က User Experience ကို အခု In-Depth Review ရဲ့ ½ က ကျန်နေပါသေးတယ်။\nYes, This is our FIRST In-Depth Review with2Separate Parts.


နှလုံးသားရပ်ဝန်းမှ အသံများ...။: အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ ဒန္တ\nရေးသားသူ Ko Boyz at 12:04 PM\nနိုင်းနိုင်းစနေ June 23, 2009 at 2:16 PM\nနာတောင် သွားတစ်ချောင်း ပေါင် ၂ဝနဲ့ အံသွားနုတ်ခဲ့ရသေးတယ်း(\nသွားကိုက်တာကို ဘယ်လိုမှ မခံစားနိုင်လို့\nKo Boyz June 23, 2009 at 2:23 PM\nဟယ်...။ ကျောင်းပြေးကြီး...။ ကျောင်းလဲ မသွားပဲနဲ့ အွန်လိုင်းတက်နေတယ်။\nသဘာဝက ပေးတဲ့ လက်ဆောင်မွန်ဟ။ နုတ်မပစ်ရဲဘူးဟာ...။\nအတုက အစစ်လောက် မကောင်းဘူး။ အတု တစ်ချောင်း တပ်မယ်ဆို ဘေးနားက အစစ်နှစ်ချောင်းကို ကော်ပတ်စားပေးရတယ်တဲ့။ ဆိုတော့ ဘေးနားက အကောင်းနှစ်ချောင်းက ကြွေတွေ ပွန်းကုန်တာပေါ့ဟယ်။ ဖာတာ ပိုကောင်းမယ်။ ရန်ကုန်မှာ ရှယ်ဖါတာ ၃သိန်းလောက်ပဲ ကုန်တယ်တဲ့။ ကောင်းတယ်တဲ့။ ဒီတစ်ခေါက် ပြန်ရင် ဖါမယ်။\nUnknown June 23, 2009 at 2:37 PM\nအဲဒီသွားအကြောင်းလာမပြောနဲ့ NUH မှာသွားပြတာ နောက်ရက်မှ ရမယ်ဆိုလို့ boonlay မှာ အပြေးနှုတ်ပစ်ရတာ 135$တောင်။ ခုထိ သွားပြန်မစိုက်နိုင်သေးဘူး။ ::(\nUnknown June 23, 2009 at 2:38 PM\nss ဆိုတာ စုဘူးအိမ် ပါ\nKo Boyz June 23, 2009 at 3:09 PM\nအန်တီဂွိက သူတစ်ခါ သွားငိုပြတာ Walk in ကို ..။ အဲဒါ သူ့ကို နည်းနည်း စောင့်ခိုင်းလိုက်တယ်။ နောက် ၁-၂ နာရီကြာတော့ ဆရာဝန်နဲ့ ပေးတွေ့တယ်တဲ့။\nအိုင့်ကိုလဲ အဲလို ငိုပြခိုင်းတာ အိုင်လဲ တစ်အား နာနေတဲ့ ပုံစံနဲ့ ရှုံ့မဲ့ပြတော့ ကောင်တာက မမကြီး လန့်သွားပြီး အားတဲ့ ဆရာဝန်တစ်ယောက်နဲ့ ချိတ်ပေးလိုက်တယ်။ နာရီဝက်တော့ စောင့်လိုက်ရတာပေါ့လေ။\nငိုတတ်ရင် မုန့်ကောင်းကောင်း စားရတယ်မှတ်ပါ ဂန်မလေး။\nUnknown June 23, 2009 at 3:23 PM\nအဲဒါက ကိုဘ က ယောက်ျားလေးကို မမ ကြီးက ဂရုစိုက်မှာပေါ့ \nKo Boyz June 23, 2009 at 3:26 PM\nဟင်... အန်တီဂွိတုန်းကလဲ သူတို့ ဂရုစိုက်တာပါပဲ။\nစုဗူးက ဘယ်လို သွားငိုပြတာလဲမှ မသိတာ ...\nခိခူအာနိုနေ့ လေး ဖြစ်အောင် မငိုဘူးလားအေ့...။\nmae June 23, 2009 at 5:54 PM\nဇွန်ဇီကြော်ငြာ ဆိုတာ ဘာလဲဟင်?\nအဲ့ဒါဆို ကိုဘ မြန်မာပြည်ပြန်ပြီး ပြတော့မှာပေါ့၊ ဗမာဆရာဝန်မဆီမှာ ဈေးသက်သာမလား မသိဘူး၊ မေးကြည့်ပါလား? တစ်နှစ်ပဲ ခံမယ်ဆိုတော့၊ တကယ်တော့ အံဆုံးပဲ၊ နှုတ်လိုက်လဲ မသေလောက်ပါဘူး.. အဲ.. သိပ်ပြသနာမရှိဘူး ပြောတာ\nKo Boyz June 23, 2009 at 5:57 PM\nဟင်... အံဆုံးက ကြိတ်ဝါးပေးရတာလေ...။\n၀ါးစရာ မရှိရင် ဘာနဲ့ သွားဝါးမှာလဲ...။\nမြန်မာဆရာဝန်မဆီတော့ အားမှ သေချာ ဖုန်းဖြစ်ဖြစ်၊ လူကိုယ်တိုင် ဖြစ်ဖြစ် သွားမေးမယ်။\nအခုက ခရီးများနေဆဲ ကာလဖြစ်နေလို့ ယာယီ အကိုက်အခဲ ပျောက်အောင် ကုထားတာ..။\n:P June 23, 2009 at 7:44 PM\nပါးချိတ်ကို လက်သီးနဲ့ အသားကုန် လာထိုးပေးချင်ထှာ... ခံစားနေရတာ မကြည့်ရက်လွန်းလို့ပါ။\nအံဆုံးက သိပ်အသုံးဝင်တဲ့ သွားထဲ မပါဘူးထင်ပါတယ် ကိုဘရယ်....။\nတို့မှာ အံဆုံး တစ်ချောင်းပဲပေါက်သေးတယ်...။ ဒါတောင် မကြာသေးဘူး...။\nသွား 28 ချောငိးနဲ့နေလာတာ နှစ် 30 ကျော်ကြာရော့....။\nKo Boyz June 23, 2009 at 8:42 PM\nတို့ခဲ ၂၈ ချောင်းပါပဲ။ ၂၇ ချောင်းနဲ့ မ၀ါးတတ်လို့ပါ ဆင်ဆင်ရယ်...။ အသစ်ဘယ်လောက်ကောင်းကောင်း အဟောင်းကို မမှီလို့ပါ...။\n:P June 23, 2009 at 9:08 PM\nသြော်... ဒါဆို ကိုဘ ကိုက်တဲ့သွားက အံဆုံးမှ မဟုတ်တာ..\nအဲဒါ အံသွားပဲ...၊ ဒါဆိုရင်တော့ မနှုတ်ပဲဖြစ်ရင် မနှုတ်သင့်ပါဘူး...\nဒါမှ မဟုတ် ဒေါက်တာညဏ်နဲ့ မဝါ စင်ကာပူကို သြဂုတ်လလာမယ်တဲ့.. ဘလော့ဂါတွေကို ထုံဆေးမထိုးပဲ သွားတစ်ချောင်းစီ အလကားနှုတ်ပေးမယ်ပြောတယ်၊ အဲဒါစောင့်ချင်စောင့်ပေါ့....။ :P\nKo Boyz June 23, 2009 at 9:09 PM\nသူ့စေတနာကို နည်းနည်း သံသယ ရှိနေတယ်...။\nmae June 23, 2009 at 9:13 PM\nအင်းလေ.. ကိုဘက အံဆုံးပြောတာကိုး၊ အံသွားပြောပါလား၊ အံဆုံးက ဟိုးနောက်မှာ .. ဝါးတဲ့အခါမှ မသုံးပဲ၊\nဇွန်ဇီကြော်ငြာ ဆိုတာ ဘာလဲလို့ မေးနေတာ....\nKo Boyz June 23, 2009 at 9:16 PM\nဟယ်။ ဒုတိယ အံဆုံးလို့ ပြောနေတယ်လေ...။ ဒုတိယ ဆိုတာ ပါတယ်လေကွယ်..။\nဇွန်ဇီကြော်ငြာက ခိုင်သင်းကြည်ရယ်လို့ လူသိများစေခဲ့တဲ့ ကြော်ငြာပါ။ လိမ္မောါရောင် အပေါ်အောက် ၀မ်းဆက် ဘောင်းဘီဝတ်လို့ ကင်မရာကို ကျောပေးပြီး သူ့တင်ကို လှုပ်ပြတာ ကိုကိုဘွိုင်းတို့ အဲဒီတုန်းက နှလုံးတုန်၊ ရင်တုန်သွားတယ်။\nမီးမီးချစ် June 23, 2009 at 9:31 PM\nကိုဘွိုင်း က အရင်က ဇွန်စီ ကိုတောင် ရင်တုန်တယ်...\nခုတော့ ပေါက်စီ ကိုတောင် မဖြုံတော့ ဘူးပေါ့လေ...း))\nဒါဆိုသွားက ခုဆို နှစ်ချောင်းတောင်သေသွားတာပေါ့..\nKo Boyz June 23, 2009 at 9:33 PM\nအခုဆို ၂၆ ချောင်းပဲ အလုပ်လုပ်တော့တယ်။\nဇွန်ဇီတုန်းက တားက ငယ်သေးတယ်လေ...။ ခွီးခွီး...။\nkhin oo may June 24, 2009 at 12:04 AM\nကိုလူထွေး June 24, 2009 at 3:29 AM\nသွားကိုက်နေလား... သွားနာနေလား... သွားနှုတ်ချင်လား...\nNangNyi June 24, 2009 at 11:45 AM\nKo Boyz June 24, 2009 at 5:24 PM\nဆင်ဆင်က အာဂလူထင်တယ်နော်...။ မွေးကတည်းက သွားက ၂၈ ချောင်းစလုံးပါလာတယ် ထင်တယ်။ သွား ၂၈ ချောင်းနဲ့ နေလာတာ နှစ် ၃၀ ကျော်ကြာပြီ ဆိုပဲ...။ တို့များတောင် ဘယ်နှစ်နှစ်သားလဲ မသိ.. နောက်က အံသွားတွေ ပေါက်လာတာ။\nKo Boyz June 24, 2009 at 5:25 PM\nကလူထွင်း - ထုံဆေးမပါပဲ နှုတ်မယ့်သူဆို လုံးဝ မသွားပါ။\nနန်းညီ - မလှောင်ပါနဲ့။ လှောင်ရင် အဖမ်းခံရပါလမ့်မယ်။ (ဓါတ်ဆီ)\nmae June 24, 2009 at 6:06 PM\nခိုင်သင်းကြည်ကို မြင်ယောင်ကြည့်တာ censor သိပ်မလွတ်သလိုပဲ၊ ..


Home » Best Web Awards » ကဗျာပြခန်း (၁၂) သို့မဟုတ် လုံမလေးမွန်မွန် ရဲ့ တင်ဆက်မှု\nကဗျာပြခန်း (၁၂) သို့မဟုတ် လုံမလေးမွန်မွန် ရဲ့ တင်ဆက်မှု\nPosted by လုံမလေးမွန်မွန် on Nov 11, 2013 in Best Web Awards, Poetry | 50 comments\nအာလုံးပဲ မင်္ဂလာပါရှင်။ မန်းဂဇက်ကဗျာချစ်သူတွေရဲ့ ကဗျာပြခန်းကတော့ ပြခန်း (၁၂) တိုင် ရောက်ရှိလို့ လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီပြခန်းမှာ အလှည့်ကျတဲ့ ပြခန်းတာဝန်ခံကတော့ ကျွန်မ လုံမလေးမွန်မွန် ပါ။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ ပြခန်းကို ကဗျာပေးပို့ကြတဲ့ ကဗျာရေးသူများအားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောကြားချင်ပါတယ်ရှင်။ ကဗျာသာမရှိခဲ့ရင် ကဗျာပြခန်းဆိုတာ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီပြခန်းလေး ရေရှည်တည်တံ့အောင် ကဗျာပေးပို့ကြသူများကို ကဗျာချစ်သူတွေက အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်ရှင်။ နောက်များမှာလည်း ကဗျာတွေကို ဆက်လက်ပို့ပေးကြပါဦးလို့ လေးစားစွာ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်။ နောက် ဒီပြခန်းလေးကို အားပေးကြတဲ့ ရွာသူရွာသားတွေကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကဗျာတွေကို ဘယ်လိုပဲ ပြထားပါစေ၊ ဝင်ကြည့်တဲ့သူ မရှိဘူးဆိုရင်၊ မဲပေးတဲ့သူ မရှိဘူးဆိုရင်၊ ကွန်မန့်ပေးတဲ့သူ မရှိဘူးဆိုရင် ရေရှည်ရပ်တည်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် အားပေးကြတဲ့ ရွာသူရွာသားအားလုံးကိုလည်း အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်။ ဆက်လက်ပြီးတော့လည်း ကဗျာချစ်သူတွေရဲ့ ကဗျာပြခန်းလေးကို အားပေးကြပါ၊ လိုအပ်ချက်တွေကိုလည်း ထောက်ပြပြောပေးကြပါလို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်ရှင်။ နောက်ပြီး ဒီရွာကို တည်ထောင်ပေးထားတဲ့ သူကြီးနဲ့ ကဗျာဆုအတွက် ကူညီပေးကြတဲ့ ဖတ်ရွေးအဖွဲ့ဝင် လူကြီးတွေကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်းပါ။ ရွာကြီးသာ မရှိခဲ့ရင် ရွာသူရွာသားတွေနဲ့လည်း မဆုံတွေ့နိုင်သလို ဝါသနာပါတဲ့ ဒီကဗျာပြခန်းကိုလည်း လုပ်နိုင်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒီလိုပဲ ကဗျာချစ်သူလူငယ်တွေက ကိုယ်လုပ်ချင်တာတွေကို ရှေ့ကလုပ်သွားတဲ့အခါမှာ အနောက်ကနေ ငွေအား၊ လူအားနဲ့ ထောင့်စေ့အောင် ဝိုင်းဝန်းကူညီပေးကြတာ လူကြီးတွေပါ။ ဒါကြောင့် အားလုံးအားလုံးကို အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ကဗျာချစ်သူများကိုယ်စား ကျွန်မက ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားချင်ပါတယ်ရှင်။\nကဲ.. ကျွန်မတို့ ပြခန်းထဲကို ဝင်ကြည့်လိုက်ရအောင်။ ဒီပြခန်းမှာ ရှေးကဗျာအပါအဝင် ကဗျာစုစုပေါင်း (၁၅) ပုဒ်ကို ပြသထားပါတယ်။ ဒီကဗျာတွေအပေါ်မှာ ကဗျာချစ်သူတွေခံစားမိတဲ့ ခံစားချက်တွေကလည်း မတူညီကြပါဘူး။ ကျွန်မတို့ရဲ့ ခံစားချက်နဲ့ ပြခန်းကိုရောက်လာသူတွေရဲ့ ခံစားချက် .. ဘာတွေတူညီမလဲ၊ ဘာတွေကွာခြားမလဲ… မတူတဲ့အမြင်တွေကရော ဘာတွေလဲ။ ကျွန်မတို့အတူတူ ခံစားကြည့်ကြရအောင်နော်။\nအောက်မှာ ကဗျာအမြင်နဲ့ ကဗျာပုံလေးတွေ တွဲထားပါတယ်။\nအဲ့ဒီမှာ ပုံအသေးစားနဲ့ ပြထားတာကြောင့် ကြည့်ရတာ အခက်အခဲဖြစ်နေရင် အဲ့ဒီပုံကို နှိပ်ပြီး အကြီးစားနဲ့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြည့်လို့ရနိုင်ပါတယ်။\nထုံးစံအတိုင်းပဲ ရှေးကဗျာလေးတစ်ပုဒ်နဲ့ စဖွင့်လိုက်ပါတယ်။ ဒီကဗျာလေးကို ဖတ်ပြီးပြီးချင်း မိခင်မေတ္တာဆိုတာကို ခံစားမိခဲ့ပါတယ်။ အမျိုးသမီးတိုင်းလိုလို အလုပ်ထွက်လုပ်နေရတဲ့ ဒီခေတ်ကြီးထဲမှာ ဒီကဗျာလေးက အသက်ဝင်နေဆဲပါပဲ။ မိခင်ဖြစ်နေတဲ့သူတွေ၊ မိခင်ဖြစ်လာမယ့်သူတွေ အပြင် အားလုံးပဲ မိခင်မေတ္တာကို ခံစားမိကြလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ (နို့သက်လေသောအခါ)\nအချစ်တဲ့။ အချိန်တိုင်း၊ စက္ကန့်တိုင်း ကိုယ့်ရဲ့စိတ်မှာ သူရှိနေတာ၊ ဘာလုပ်လုပ် သူ့ကို သတိရမိနေတာ၊ မတိုက်ဆိုင်တာတောင် တိုက်ဆိုင်အောင် ကြံဖန်တွေးပြီး သတိရမိနေတတ်တာ အချစ်ဖြစ်မလား။ မသိစိတ်ထဲအထိတောင် လွှမ်းမိုးနေတဲ့ ချစ်ရသူ လက်တွဲဖော်အကြောင်း ရင်ဖွင့်ထားတဲ့ကဗျာလေးကို ခံစားကြည့်ကြပါဦးနော်။ (လက်တွဲဖေါ်)\nတတိယတစ်ပုဒ်ကတော့ ရန်ကုန် တဲ့။ ကျွန်မကတော့ သင်္ကေတကဗျာတစ်ပုဒ်အဖြစ် ခံစားမိပါတယ်။ ဘာတွေကိုများ နိမိတ်ပေးထားတာပါလိမ့်။ ခံစားကြည့်ကြပါဦးရှင်။ (ရန်ကုန်)\nအောက်တိုဘာလကုန်လို့ နိုဝင်ဘာလ တောင် ရောက်လာပြန်ပေါ့။ နိုဝင်ဘာလရဲ့ ထူးခြားချက်တွေက ဘာတွေများဖြစ်မလဲ။ ဒီကဗျာလေးထဲမှာ အဖြေရှိပါတယ်နော်။ (နိုဝင်ဘာလ ရောက်ပြီမို့)\nလွမ်းနေမယ်မှန်း သိသိလျက်နဲ့ ထားခဲ့ရတဲ့အဖြစ်… ရင်နာနာနဲ့ ကြုံဖူးခဲ့ကြမှာပါ။ ခွဲခွာကာနီး ဘာတွေများ ကတိပေးခဲ့ကြလဲ၊ ဘာတွေများ ဆုတောင်းခဲ့ကြလဲ၊ ချစ်သူတို့ရဲ့ အလွမ်းတေး၊ လွမ်းနေကြမယ့် ချစ်သူတို့ရဲ့ မှာတမ်းလေး၊ ကဗျာလေးနဲ့အတူ လွမ်းကြည့်ကြရအောင်လား။ (လွမ်းသူ့မှာတမ်း)\nပျောက်ဆုံးခြင်းတဲ့။ ကျွန်မကိုယ်တိုင်လည်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပျောက်ဆုံးခဲ့ဖူးပါတယ်။ ပျောက်ဆုံးနေဆဲပါပဲ။ ကျွန်မရဲ့ အဖြစ်နဲ့ ထပ်တူကျတဲ့ ဒီကဗျာလေးကတော့ ကျွန်မအကြိုက်ဆုံး ကဗျာတစ်ပုဒ် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီကဗျာလေးကို ဖတ်ပြီး ပျောက်ဆုံးခဲ့ဖူးတဲ့ အတိတ်ဆီ ပြန်သွားကြည့်လိုက်ကြရအောင်လား။ (ပျောက်ဆုံးခြင်း)\nလွမ်းလည်းလွမ်းတယ်၊ မုန်းလည်းမုန်းတယ်။ လူတစ်ယောက်တည်းအပေါ်မှာပဲ ဆန့်ကျင်ဘက်ခံစားချက်နှစ်ခုနဲ့ ပင်ပန်းနေရတဲ့အဖြစ်။ ကဗျာလေးကို ဖတ်ရင်းနဲ့ ပင်ပန်းလာတယ်… ကျွန်မအတွက်ကတော့ အလွမ်းရော..အမုန်းရောက ချစ်ရတာထက်တောင် ပိုပင်ပန်းပါတယ်လို့…. (အလွမ်းနဲ့အမုန်း)\nကြယ်ရောင်မလင်းတဲ့ည၊ တိတ်ဆိတ်ခြင်း ဝတ်ရုံလွှာထဲ လေပြေညင်းက အသာတို့ထိချိန်… ချစ်သူကို လွမ်းဖူးကြမယ် ထင်ပါတယ်။ ကဗျာရှင်ရဲ့ လွမ်းတဲ့ညကို ခံစားကြည့်ကြပါဦးရှင်။ (လွမ်းတဲ့ည-၂)\nငါ့ရဲ့ မနက်ဖြန်တဲ့။ ဒီကဗျာလေးကို ဖတ်မိတော့ ရွာထဲက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကို သတိရမိပါရဲ့။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကံဆိုးခြင်းတွေနဲ့ ဖွဲ့တည်နေတဲ့လို့ ထင်နေတဲ့ သူငယ်ချင်းရေ။ မင်းတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါဘူးနော်။ ငါတို့တွေအားလုံးမှာလည်း ကံဆိုးခြင်းတွေ ကိုယ်စီရှိပါတယ်။ အားမငယ်နဲ့၊ စိတ်ဓာတ်မကျနဲ့။ ကဗျာရှင်ကို အတူတူအားပေးကြရအောင်လား။ (ငါ့ရဲ့မနက်ဖြန်)\nလူရယ်လို့ ဖြစ်လာကြရင် လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတွေနဲ့ မကင်းနိုင်ကြပါဘူး။ ရောင့်ရဲတင်းတိမ်မှုနည်းလို့ အတောမသတ်နိုင်တဲ့ လောဘတွေနဲ့ ပူလောင်နေကြတယ်။ ကဗျာရှင်ရဲ့ အမြင်နဲ့ ရပ်တည်ချက်လေးကို ရှုထောင့်ဆိုတဲ့ ကဗျာလေးထဲမှာ ခံစားကြည့်ပါဦးနော်။ (ရှုထောင့်)\nကော်ဖီတဲ့။ ခါးတာပေါ့။ အဲဒီအခါးကို ကြိုက်လို့ပဲ ကော်ဖီကြိုက်သူတွေ ဖြစ်လာကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ကော်ဖီတွေက အိပ်ပျက်ခြင်းကို ပေးလာတဲ့အခါ…. အတူတူ တွေးကြည့်ကြရအောင်ပါနော်။ (Coffee)\nလူဆိုတာ ကိုယ် ကိုယ်တိုင်ကိုတောင် စိတ်တိုင်းမကျတာတွေ အများသားမဟုတ်လား။ နှစ်ဦးဆိုမှတော့ ဘယ်လို တူနိုင်ပါ့မလဲနော်။ မညီမျှတာတွေကို ညီမျှခြင်းချရင်း မညီမျှခြင်း၊ ညီမျှခြင်း ကြားထဲက သက်ဆုံးတိုင်ဘဝကို တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့အကြောင်း… ကဗျာရှင်က သူ့အဖြစ်အပျက်ကို ရင်ဖွင့်ထားတယ်လို့ မြင်မိပါတယ်။ မညီမျှတဲ့ ညီမျှခြင်း တဲ့….။ (မညီမျှတဲ့ ညီမျှခြင်း)\nတစ်ခါတစ်ရံမှာ နှလုံးသားနဲ့ ဘဝ ထပ်တူမကျတဲ့အခါ … ဘဝဆိုတဲ့နောက်မှာ ငဲ့ညှာစရာတွေ၊ ထောက်ထားစရာတွေ အများကြီး ရှိနေတဲ့အခါ… ရင်နာနာနဲ့ပဲ ဘဝကို ရွေးချယ်ခဲ့ရပါတယ်။ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး ကြေမွစုတ်ပြတ်… အမုန်းတရားတွေကို ရင်စည်းခံရင်း နှလုံးသားအပိုင်းအစလေးတွေက နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းလွမ်းနေမိတယ်။ ရင်ဘတ်ထဲအထိ ရောက်လာခဲ့တဲ့ ကဗျာတစ်ပုဒ်ပါ။ တစ်ဘဝစာအလွမ်း တဲ့။ (တစ်ဘဝစာအလွမ်း)\nကျွန်မတို့ မြန်မာတွေအတွက် မိဘဆိုတာ အလေးအမြတ်ထားရမယ့် ကျေးဇူးရှင်ပါ။ မိဘ နဲ့ သားသမီးကြားက ဆက်ဆံရေးကလည်း ရိုသေလေးစားမှုအပြည့်ပါပဲ။ ဆိုတော့ သားသမီးတွေရဲ့ ချစ်ရေးချစ်ရာကိစ္စတွေကိုလည်း မိဘတွေနဲ့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောတာ နည်းကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အခုလို ခေတ်တွေပြောင်းလာတဲ့အချိန်မှာ အခြေအနေတွေလည်း ပြောင်းလဲလာကြပါတယ်။ မိဘကို သူငယ်ချင်းလိုသဘောထားပြီး တိုင်ပင်တာမျိုးတွေ ရှိလာပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အချို့အရာတွေမှာတော့ အချိန်မတိုင်သေးတာလား၊ မပြောရဲသေးတာလား၊ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် မိဘကို အသိမပေးလို့ မရတာတွေလည်း ရှိနေဆဲပါပဲ။ ကဗျာရှင်ကတော့ ပြောထားပါတယ်။ အမေမသိအောင် ချစ်ကြမည် တဲ့။ (အမေမသိအောင် ချစ်ကြမည်)\nနောက်ဆုံးကဗျာတစ်ပုဒ်ကတော့ ဒီတစ်လပြခန်းအတွက် အမှတ်တရကဗျာတစ်ပုဒ်ပါ။ အချိန်အတော်ကြာ ကဗျာတောင်းခဲ့ရတဲ့ လူတစ်ယောက်ဆီက ဒီကဗျာကို (ပြခန်းအတွက်ပေးတာမဟုတ်ဘဲ) အမှတ်မထင် ရခဲ့ပါတယ်။ ရရချင်းလည်း ပြခန်းအတွက် ယူထားလိုက်ပြီ ဆိုပြီး အနုကြမ်းစီးလိုက်ပါတယ်။ မေ့မေ့လျော့လျော့ဖြစ်နေမလား မသိပေမယ့် အဲဒီကဗျာလေးကို အခုပြခန်းမှာ အမှတ်တရအနေနဲ့ ထည့်သွင်းပြသလိုက်ပါတယ်။ (ခေါင်းစဉ်ကတော့ ပြခန်းတာဝန်ခံရဲ့ အာဘော်ပါ။) ဘယ်သူများဖြစ်မလဲ..ခန့်မှန်းကြည့်ကြပါလားလို့… ။ (တောင်းကဗျာ)\nဒီအပတ်ပြခန်း (၁၂) ရဲ့ ကဗျာဆရာတွေကတော့ ခင်ခ၊ ခက်သီ၊ ထက်ဝေး၊ နေခြည်၊ မနှင်းဖြူ၊ ရေပုလင်း၊ ရွှေမိုးတိမ်၊ ရွှေဘိုသား၊ လင်းစက်ရာ၊ သိင်္ဂါရ၊ လင်းစက်ရာ၊ အရိပ်စစ်၊ KZ၊ TNA နဲ့ အထူးဧည့်သည် (ရွာသူား) တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီထဲမှာမှ ရွာသားမဟုတ်တဲ့ သိင်္ဂါရ ရဲ့ Coffee ဆိုတဲ့ ကဗျာကို မဲပေးရမယ့် ကဗျာစာရင်းထဲမှာ မထည့်ထားပါဘူးဆိုတဲ့အကြောင်းလည်း အသိပေးချင်ပါတယ်။\nနောက်ဆုံးအနေနဲ့ သီးသန့်ကျေးဇူးတင်စကားပြောချင်တာကတော့ ဒီပြခန်းကို ဝိုင်းကူညီပေးကြတဲ့ ကဗျာချစ်သူတွေကိုပါ။ ထောင့်စေ့အောင် ကူညီပေးကြသူအားလုံးကို ကျေးဇူးအကြီးကြီးပါလို့။ နောက်ပြီး ကဗျာချစ်သူအဖွဲ့ဝင်အသစ်ကလေးနဲ့လည်း မိတ်ဆက်ပေးချင်ပါတယ်။ ကဗျာပြခန်းကို ကဗျာတွေပို့ပေးတယ်၊ ကွန်မန့်တွေလည်း အားတက်သရောပေးတယ်။ ဒါ့အပြင် ပြခန်းက ကဗျာတွေကိုပါ သက်ဝင်ခံစားပြီး ပို့စ်တွေတင်ပေးတယ်။ ကဲ…အားလုံးသိကြပြီထင်ပါတယ်နော်။\nကိုမဟာမြန်မာ ဖြစ်ပါတယ်။ လှိုက်လှဲစွာကြိုဆိုပါတယ်နော်..ကိုမဟာ။ ဒီပြခန်းကို ဝိုင်းကူညီပေးခဲ့တာအတွက်လည်း ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်။ နောက်ပြီး မကြာခင်မှာ ပြခန်းတာဝန်ခံအဖြစ် တာဝန်ယူပြီး တင်ဆက်မယ့် ပြခန်းအတွက်လည်း စောင့်မျှော်နေပါတယ်လို့။\nပြခန်းကို လာရောက်အားပေးကြသူတွေကလည်း ကဗျာလေးတွေ ခံစားပြီးရင် မှတ်ချက်လေးတွေနဲ့ တကွ မဲစာရင်းကဗျာ (၁၃) ပုဒ်ထဲက ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ ကဗျာ (၃) ပုဒ်ကို မဲပေးသွားကြပါဦးနော်။ ပြီးတော့ ပြခန်း (၁၁) ရဲ့ ကဗျာစာရင်းနဲ့ ဆုအများဆုံးရသူကိုလည်း ကြည့်ရှုနိုင်ပါတယ်လို့။\nဒါကတော့ ယခုပြခန်းပါ ကဗျာများပါ။\nကဗျာပြခန်းကို တစ်လ တစ်ခန်း ပြသမှုနဲ့ ရှေ့ ဆက်သွားပါမယ် လို့ \nပြခန်း ၁၂ ရဲ့ တင်ဆက်မှုကိုလည်း\nပုံစံသစ် ပြောင်းထားပါတယ် လို့ ။\nကဗျာပြခန်း ရေရှည် ရပ်တည်နိုင်ဖို့ \nအသက်သွေးကြောဖြစ်တဲ့ ကဗျာပေးပို့ ကူညီခြင်း ကိုလည်း\nကဗျာရေးသူ ချစ်သော ရွာသူားများက\nအသက်ဆက်ပေးကြပါဦး လို့. . .\nကဗျာများပေးပို့ ကူလိုပါက alinsett.art@gmail.com ကို ပေးပို့ကူညီနိုင်ပါတယ်ခင်ဗျ\nအနော့ ကဗျာလေးကို ဗုတ်ပေးကြပါ။\nနာ့ဂဂျာလဲပါဒယ် နာ့ဂဂျာလဲဗုတ်ပါ။ ဗုတ်တဲ့သူတွေ ကေဇီထမင်းဆိုင်မှာထမင်းအလကားကျွေးပါမယ်။\nကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါသီ… အာတီသဲ…\nအာ့ဂျောင့် အာတီသဲကို ချစ်ရတာ.. အာတီသဲကို ချစ်သလို…သားလေးကိုလည်း ချစ်တယ်နော်…အဟိ….\nချစ်ပါချစ်ပါ နောက်တိုးချွေးမွလေးရယ်။ ( ဒီစာ ဟိုတတုံးမမြင်ဇေရ )\nသား ဘယ် နှစ်ယောက်ရှိသတုန်း ယောက်ခမ အသဲလေးးးး\nချိတော့ တစ်ယောက်တည်း …\nတစ်ယောက်တည်းကို နှစ်ခြမ်းခွဲပေးဘို့ ကျံနေဒလား တိုရီးသဲ …\nအကြံ မပက်စက်နဲ့နော် .. လန်ထွက်သွားအောင် ကစ်ထည့်လိုက်မှာ ..\nဘာမွှတ်နေရဲ ….. ငွင်းးငွင်းး\nငါ့ရဲ့ မနက်ဖြန် ကဗျာလေးကို\nနာများလား လို့ \nတိရင် တိတလိုနေ… တိရင် ပီးတာပဲ..\nကဗျာတွေက တောက်ရမ်း လန်းဒါဘာဘဲလား …\nဒါကလည်း .. ပို့စ်ပိုင်ရှင် က လန်းလို့နေမှာ …\nကဗျာ သုံးသပ်ချက်တွေကလည်း လန်းဒယ် …\nဒါလည်း ပို့စ်ပိုင်ရှင် ရဲ့ အရိပ်တွေ ထင်ဟပ်နေလို့ နေမှာ …\nပို့စ်ပိုင်ရှင် ကိုရော .. ကဗျာတွေရော …\nဗုတ်မယ် … နောက်မှ ..\nဟဲ့ ပိုစ့်ပိုင်ရှင်ကို ဘယ်လိုဗုတ်မှာလဲအေ ဖျားဖျား\nဒီတိုရီးသဲနဲ့ဒေါ့ ဒွတ်ခဘာဘဲ …\nပို့စ်ပိုင်ရှင် ကိုရော .. ကဗျာတွေရော ..\nဗုတ်မယ် .. နောက်မှ …\nဆိုလိုဂျင်ဒါဂ ဂလို .. ဂလို …\nပို့စ်ပိုင်ရှင် ကိုတော့ ဗုတ်လို့ ရဘူးးး\nပုတ်လို့ဒေါ့ ရဒယ် … (နဖူးဂလေးဂို)\nအေးအေး ဇဂါးမှားတွားလဲရဘာဒယ်။ နာ့ဂဂျာလေးလဲဗုတ်ပါအေ။ ဟီဟိ မိုးစက်ဝိုင်အားကျလို့ပါ ငိငိငိငိ\nုဟုတ်ပါ့.. နာလည်း လန့်တွားဒါဘဲ… ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရေးဘာာာာာ\nဘယ်ကဗျာဒုန်း တိုရီးသဲ …\nဗုတ်ပေးမယ် .. ငိငိ ..\n၆ မျက်နှာရဲ့ ရင်ဖွင့်သံနဲ့ လာတိုးနေဒယ်….\nဟုတ်ပါ့ အူးမိုက်ရယ်… အမြင်ကတ်ထှာ..\nပြခန်းတင်ဆက်ပုံကို ကြိုက်တယ်ဆိုလို့ ကျေးဇူးအကြီးကြီးပါ…\n၀ုတ်လိုက်ပြီ …နာတော့ ၀ုတ်လိုက်ပြီ …\nလက်တွဲဖော် ကဗျာလေးကို အကြိုက်ဆုံးပါဗျိုးးးး\nပြခန်း (၁၂) ကို\nဒီထက် တစ်ပတ်စောပြီး တင်ဖို့ မှန်းထားပေမယ့်\nကြားထဲမှာ အခြေအနေအမျိုးမျိုး၊ အကြောင်းအရာ အမျိုးမျိုးကြောင့်\nလဆန်း ဆယ်ရက်နေ့ ဝန်းကျင်မှာ တင်နိုင်အောင် လုံးပန်းကြဖို့တော့ စီစဉ်ထားပါတယ်။\nလက်ရှိ ကဗျာစာရင်းအရ ဆိုရင် ပြခန်း တစ်ခန်း ပြည့်ဖို့တောင် မနည်း လုံးပမ်း နေရတယ်ဗျ။\nမဖြစ်မနေ လုပ်မယ်ဆိုရင် ကဗျာဆရာ တစ်ယောက်ကို နှစ်ပုဒ်စီလောက် ထည့်ရမယ့်ပုံ ဖြစ်နေတယ်။\nဒါကြောင့် ကဗျာတွေ ပို့ကြပါဦး ဗျို့…….\n(အလက်ဆင်း ပြောပြီးပေမယ့် ထပ်ပြောထားတာ )\nဗုတ်ရင်တော့ တောင်းကဗျာကို မဗုတ်ဘူး။\nဘယ့်နှယ် ကလေးတွေ ဒီလောက် တစာစာတောင်းနေတာကို မပေးဘဲနေတဲ့ လူဂျီး။\nစိတ်ပေါက်ပေါက်နဲ့ မုန့်ဝယ်ကျွေးလို့ပြောရင် ကောင်းမားဟင်င်..\nယူဂျဟဲ့ယူဂျ.. နင်ဒို့ဗဲ ဆုတွေ ခွဲဝေယူဂျ… အလဂါး မဆလခေတ်က သမဝါယမ ခွဲတမ်းစနစ်နဲ့ လုပ်စားနေဒါ မသိဒါလိုက်လို့… ငါ့နှစ်လုံးသေးနဲ့ သွန်းလုပ်ထားတဲ့ ယင်ဒွင်းဗျစ်ကဗျာ နင်ဒို့ဂို တသက်လုံး မပေးဗူး.. သေရင် ငါနဲ့အတူ မီးသြ၈ိုလ်စက်ထဲ အပါယူသွားမည်။\nမီးသဂြိုဟ် စက်ထဲကို သွားသလိုလိုနဲ့\nမပေးချင်ရင် အစကတည်းက ဘာလို့လာပြောနေသေးလဲ… တောင်းစေချင်လို့ ပျော့စ်တာများ… အယူဗူး…\nအင်းးး …. ကဗျာရေးချင်စိတ်တောင်ဖြစ်မိသလိုလို…\n( အလကား နောက်တာနော် ဟဲဟဲ)\nရေးချင်စိတ် ဖြစ်တုန်းမှာ ချရေးထားရတယ်….\nမဟုတ်ရင် အတွေးတွေ နှမျောစရာ….\nသားတို့ဆီ မပို့လည်း ရတယ်..သိလား\n(နောက်တစ်နည်း ကြံနေတယ် ဟီဟိ)\nဟဲ..ဟဲ.. ဒီတစ်ခါ အကြံက ပက်စက်တယ်နော်.. လူဂျီးတွေ ဒဒိထားဂျဘာာာာ…\nဒီပြခန်း က မညီမျှ တဲ့ ရှုဒေါင့် မှာ ပျောက်နေတယ်။\nဝုတ်ပြီးကြောင်း သတင်းပို့တယ် လုံမ ရေ့။\nအာဟိအာဟိ ကျေးကျေး အရီးခင်ရေ သများကဗျာလေးဗုတ်လို့\nကဗျာပြခန်း စည်းမျဉ်း စည်းကမ်း အချို့နဲ့\nအာဟိအာဟိ ညိဘာဘူး အရီးခင် က သုံးပုဒ်ပြောထားဒါကို ဟာဗြဲဟာဗြဲ။ ငိငိငိ နာ့ဂဂျာဟုတ်လို့လားလို့။ နာ့ဂဂျာလိုချင်ရင် ဇရပ်မှာတွားယူ ဈေးပေးခဲ့ လေလံတင် ထားဒယ်\nအဘဘုတ် ၂၀၁၅ အမတ်ဝင်ပြိုင်လို့ အောင်မြင်ရင် သားလေးသမီးလေးတို့\nကဗျာပြခန်းကို လွှတ်တော်အထိ ဟိုးဟိုးကျော်သွားအောင် ကူညီပါ့မယ်ကွယ်။\nပြည်သူ့ ကိုယ်စားလှယ်လောင်း အဘဘုတ် ရင်တွင်းဖြစ်ရေးသားထားတဲ့\nခြင်ထောင်ထဲက တောက်ခေါက်သံ ကဗျာလေးတော့ ပေးတော့ပါဘူးကွယ်။\nအမတ်ဖြစ်တော့မှ ပေါက်ကရတွေ ဒီထဲမှာ ရေးခဲ့တယ်ဆိုပြီး ဝေဖန်နေကြမှ ..\nအောက်ဆုံး သုံးပုဒ်ကို အဘဘုတ် ဘုတ်စ်သွားပါတယ်ကွဲ့။\nအဘဘုတ် ပို့စ်တွေမှာလဲ ပြန်ဘုတ်ကျပါဦးမယ်။\nတစ်လ တစ်ခါတော့ ဖတ်ကာဗုတ်ရအုံးမှာပေါ့လေ။\nအမေမသိအောင် ချစ်ကြသူတွေ အတော်များပါကလားးးးးး\nဟုတ်ပါ့ရယ်…. ဟီး … စစ်တမ်းကောက်ကြည့်ရမား\nကဗျာခေါင်းစဉ်တွေရယ် လုံမလေး ညွှန်းထားတာလေးတွေရယ် ဖတ်ပြီး ၊ ကွန်မန့်ဒွေကျော်ဖတ်ပစ်လိုက်တာ ။ ဟိဟိ ။ ကဗျာတွေပြန်သွားဖတ်ဦးမယ်\nယခုပြခန်းထဲက ကဗျာတွေအားလုံးကို ကူးယူထားလိုက်ပါတယ်…\nသေသေချာချာဖတ်ပြီး တိတိကျကျ ကြိုက်တဲ့ကဗျာကို ဗုတ်ပေးပါမယ်….\nအရင့် အရင်လတွေကလို ရမ်းသမ်းပြီး မဗုတ်တော့ပါဘူးလို့ ကြိုပြောထားချင်ပါတယ်…\nရွာထဲကို ပုံမှန်ဝင်ရောက် လက်သရမ်းပါတော့မယ်…. ကဗျာတွေ ကဗျင်းတွေလည်း\nရမ်းသမ်းရေးသားပြီး ပြခန်းထဲမှာ အမှိုက်ဝင်ရှုပ်ပါတော့မယ်…\nရမ်းသမ်းရေးထားတဲ့ ကဗျာကဗျင်းတွေလည်း ပို့ပေးပါချင့်..\nကြည့်ရတာ အမေမသိအောင် ချစ်ချင်သူတွေ များသလိုပဲ ..အဟိဟိဟိ\nနောက်တာပါ ……. ဖတ်သွားပါတယ် ..\nမွန်မွန် ၀ဲလ်ကမ်း လုပ် လိုက် မှ ပဲ ..ကျုပ် လည်း အင်တာနက် နဲ့ ဝေးရာ ကို\nလွင့် တော့ တာ ပဲ နော် ..\nအင်တာနက် နဲ့ မဝေးရအောင် ဥာဏ်နီ ဥာဏ်နက် ဥာဏ်ပြာ ဥာဏ်စိမ်း အကုန် ထုတ် သုံး\nထား ရပါ တယ် .. ရွာ နဲ့ အဆက် မပြတ် အောင် အထူး သဖြင့် ကဗျာ ပြခန်း နဲ့ အဆက် မပြတ် ရအောင် .. ကြိုးစား ပါ မည် ။\nအဂတိ တရား ကင်းကင်း ဖြင့် ဗုတ် ခဲ့ ပါ သည် ။\nပြခန်း (၁၂) ရဲ့ ဗုတ်ကို ပိတ်လိုက်ပါပြီ…\nအမေမသိအောင် ချစ်ကြသူများအားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..\nအမေမသိအောင် ချစ်တဲ့ ကဗျာဆရာကိုလည်း ဂုဏ်ယူပါတယ်လို့…\n“မင်းဟာအမြဲ So So Good.. ”\n၁၃ ကို သူကလေး တင်မှာဆို အာ့ဟုတ်လား.. ??\nပြခန်း ၁၃ လာပါတော့မည်\nသူကလေးရဲ့ ထူးထူးခြားခြားတင်ဆက်မှု အပြင်\nပြခန်းအစဉ်အလာတလျှောက်မှာ . . .\nအစီအစဉ်များနဲ့ ကဗျာပြခန်း ၁၃


Author Topic: နှစ်သက်မိသော သရော်စာများ (Read 39288 times)\n« Reply #40 on: November 12, 2011, 04:23:22 AM »\nနာရီကြည့်စရာမလိုပဲ ကြက်ကလေး ငှက်ကလေးများတောင် သူ့အချိန်သူသိပြီး ပြုနေကျအမှုတို့ကို သူ့ဘာသာမှန်မှန်လုပ်နေကြသော အရပ်မို့ ကိုယ်လည်း ရောက်နေကျအချိန် ဆေးရုံပေါ်ရောက်ရစမြဲ ဖြစ်သည်။ စမ္ပာနဂိုရ်ဆေးရုံ ပြည်သူ့ဆေးရုံရှေ့တွင်လည်း လူနာများတဖွဲဖွဲ ရောက်နှင့်ပြီလေ။ တာဝန်ကျဆရာမများကလည်း မီးခိုးတလူလူနှင့်ဆိုင်ကယ်သံ ဖွတ်ချက်ဖွတ်ချက် ကြားသည်နှင့် ခေါင်းပေါ်အဖြူဆောင်းကလေးတင်သူတင်၊ ပေတံဘောပင် ပြင်သူပြင်၊ တနေကုန် အော်နိုင်ဟစ်နိုင်ရန် လည်ချောင်းရှင်းသူရှင်းဖြင့် ဆရာဝန်ရောက်ကြောင်း လူနာများကို သိသာစေသည်။ လူနာများကလည်း လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်လာပြီး စာအုပ်ထပ်ထားသောနေရာတွင် ရွစိရွစိ တန်းစီကြပြန်သည်။ နံမည်ခေါ်တုန်း မကြားမိရင် နောက်ဆုံးရောက်သွားမှာ ကြောက်ရသည်ကော။\n`ဆေးရုံတက်မယ့်လူနာတွေနဲ့ အရေးကြီး အသည်းအသန်လူနာတွေပဲ အရင် ကြည့်သွားမယ်။ ကျန်တာ ပြန်လာမှ ဆက်ကြည့်မယ်။ ဒီနေ့ အစည်းအဝေးသွားရမှာ။´\nမထူးဆန်းသော ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်မို့ သူနာပြုဆရာမကြီးက အဆင်ပြေအောင် စီမံခန့်ခွဲရင်း..\n`ညက မွေးလူနာတစ်ယောက် တင်ထားတယ်ဆရာရေ။ လက်နှစ်လုံးလောက် လိုသေးတယ်။ FHS (ကလေးနှလုံးခုန်နှုန်း) လည်း ကောင်းပါတယ်။ သားဦးကိုယ်ဝန်၊ နေ့စေ့လစေ့ပါ။ Synto (သားအိမ်ညှစ်ဆေး) တင်ထားပေးရမလား။ ဆရာပြန်လာရင် အတော်လောက်နေမှာပါ။´\n´ခေါင်းထွက်ခါနီးရင် ကျွန်တော့်ဆီဖုန်းဆက်လိုက်။ ခင်ဗျားမဆက်နဲ့။ စစ္စတာအော်ပီကျယ်ကို ဆက်ခိုင်း။ အကျယ်ကြီးအော်ပြောခိုင်း။ ကျွန်တော် စပီကာဖွင့်ထားမယ်။ ကလေးထွက်ထွက် မထွက်ထွက်၊ နောက်တစ်နာရီလောက်ဆိုဆက်လိုက်။ ဆရာရေ ကလေးထွက်နေပြီ။ အခုချက်ခြင်းပြန်လာပါလို့ နှစ်ခါ သုံးခါအော်လိုက်။´\n`ပေါက်ပြီဆရာ။ ပေါက်ပြီ။ ခါတိုင်းလည်း ဒိလိုပဲ လုပ်နေကျ။ ဒီတစ်ခါ ဘာအစည်းအဝေးတုန်း။´\n`ဟ .. ထုံးစံအတိုင်း မအေးဖွံ့ မြင့်မြင့်စန်း လမ်း၃၀ လေ။ မအေးဖွံ့ရုံးက အစည်းအဝေး။´\n`ဘယ်သူတုန်းဆရာရဲ့ မအေးဖွံ့။ ကျွန်မလည်း မကြားဖူးပါဘူး။´\n`သိပြီ။ သိပြီ။ အောင်မယ် .. အဲဒါ ကျွန်မက ထူတာမဟုတ်ဘူးဆရာရဲ့။ ဆရာကသာ ထူတာ။ အဲဒီအဖွဲ့အစည်းကြီးက ရှိမှ မရှိတော့တာပဲ။ ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီကော။ ဆရာ အများကြီး ခေတ်နောက်ကျနေပြီ။´\n`ရော်.. နံမယ်နဲ့ လေသံတွေသာ ပြောင်းသွားတာပါဗျာ။ အကုန်လုံး အရင်လူတွေချည့်ပဲ။ ဘာထူးလို့လဲ။ အရာကြီး နဲ့ ကုလားကြီး။´\n`ခေတ်မီချင်လို့ ဒေစီစံတုတ်၊ မာဂရက်ဂွက်ထော် မှည့်ထားတာ။ ချက်စူတို့ ဗိုက်ပူတို့ ငယ်နံမယ်တွေ သွားခေါ်ရင် စိတ်ဆိုးမှာပေါ့ ဆရာရဲ့။ တို့ဆရာတော့ တောစော်နံနေပြီ။´\n`တော်ပြီဗျာ။ ခင်ဗျားနဲ့ ငြင်းနေရင် ဒီနေ့ ၀ဒ်ထဲ ရောင်းရမှာမဟုတ်ဘူး။ နောက်တစ်နာရီကြာရင်သာ ဖုန်းဆက်ဖို့ မမေ့နဲ့။ ဒါပဲ ဒါပဲ။´\n`ဖုန်းဆက်လိုက်ရမလား။ ဖုန်းဆက်လိုက်ရမလား´ ဟူသော ဆရာမကြီး အသံကို မသိချင်ယောင်ဆောင်လျက် သုတ်သုတ်သုတ်သုတ်နှင့် လုပ်စရာရှိသမျှတို့ကို ကုပ်ကုပ်ကုပ်ကုပ် လုပ်ပြီးသကာလ ဆိုင်ကယ်အစုတ်ကလေး ဘုတ်ဘုတ်ဘုတ်ဘုတ်နှင့် ထွက်လာသောအခါ ဆေးရုံကြီးမှာလည်း အရင်အတိုင်း လှုပ်လှုပ်လှုပ်လှုပ်ကျန်ခဲ့မည်ကို လှည့်မကြည့်ပဲ သိနေလေသည်။\nလူစုံနှင့်သော အစည်းအဝေးခန်းထဲသို့ အတန်းနောက်ကျသော ကျောင်းသားလေးပမာ နောက်နားက၀င်ထိုင်လိုက်သောအခါ မြင်ဖြစ်အောင်မြင်တတ်သော ဆရာများအတိုင်း..\n`ဆရာဝန်ကြီး ရောက်ပြီ။ ဒီနေ့ အစည်းအဝေးက ခင်ဗျားနဲ့ အဓိကဆွေးနွေးရမှာ။ ဆေးရုံကိစ္စတွေ ပြောစရာရှိတယ်။´\n(ဘယ်နေ့က အစည်းအဝေးတုန်းကရော ကိုယ်မပါပဲ နေခဲ့ပါလိမ့် ) ဟု တွေးရင်း..\n(ဘာပြောပြော အဲဒါနဲ့စရတယ်။ မှတ်ထား)\n´အရင်တစ်ပါတ်တုန်းက တောင်းထားတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေ အကုန်ပို့လိုက်ပြီးပါပြီ။´\n`ဟုတ်တယ်။ အဲဒါတွေပဲ ပြောမလို့။ ကျွန်တော်တို့ စမ္ပာနဂိုရ်မြို့ကလေးကနေ ဂန္ဓာလရာဇ်တိုင်းအထိရောက်အောင် ပိုက်လိုင်းကြီးသွယ်ဖို့၊ ရထားလမ်းကြိးဖောက်ဖို့ ဗာရာဏသီပြည်က ကျွမ်းကျင်သူတွေနဲ့ စာချုပ်ချုပ်တဲ့အခါ သူတို့ ကုမ္ပဏီတွေကနေ ဒေသဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့နဲ့ ဒေသခံတွေ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုအတွက် ဖွတ်ကလိဒင်္ဂါး သန်းတစ်ထောင်တိတိ လှူပါမယ်တဲ့။ ခင်ဗျားတို့ ဆေးရုံကနေ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာတွေ စာရင်းပြုစုပြီး တင်ခိုင်းထားတာ အရင်တစ်ပါတ်တုန်းက ခင်ဗျားတင်တဲ့ စာရင်းထဲမှာ တန်ဖိုးသင့်ငွေတွေ မပါဘူး။ လိုတဲ့ပစ္စည်း အရေအတွက်နဲ့ တန်ရာတန်ဖိုးကို အကြမ်းဖြင်းသိရမှ ကျွန်တော်တို့ဘက်က သူတို့လှူမယ့် သန်းတစ်ထောင်နဲ့ ကွက်တိဖြစ်အောင် လိုတိုးပိုလျှော့ လုပ်လို့ရမှာပေါ့။ ခင်ဗျားတင်တဲ့ လျှောက်လွှာစာရွက်ကလေး နှစ်ရွက်နဲ့ သန်းတစ်ထောင်ဖိုးမပြည့်ရင် အလကားနေရင်း ကျွန်တော်တို့ နစ်နာနေပါ့မယ်ဗျာ။´\n(ဗုဒ္ဓော..။ ကိုယ့်ခေါင်းထဲက သိသမျှတော့ အဲဒါအကုန်ပဲလေ။ တန်ရာတန်ဖိုးဆိုတာက ပါရာစီတမောလောက်၊ ဆောမျုလောက်ပဲ ကိုယ်ကသိတာ။ မမြင်ဖူး မသုံးဖူးတဲ့ စက်ပစ္စည်း ကိရိယာတွေရဲ့ဈေးနှုန်းကိုသိချင် ဒေင်ဆရာဆီသွားမေးရမယ် ထင်ပါရဲ့။ နေပါစေလေ။ ဟန်ကိုယ့်ဖို့တဲ့။ ဒီလိုပဲ ဆက်ရွှီးရတာပ။)\n`အဲဒီကိစ္စကတော့ ဆေးကုမ္ပဏီတွေဆီမှာ အက်စတီမိတ်တင်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်။ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ အတိအကျ ခန့်မှန်းပေးဖို့ ခက်ပါတယ်။´\n`ခင်ဗျားကလည်း ကိုယ်သုံးမယ့် ပစ္စည်းမှ ကိုယ်တန်ဖိုးမသိဘူးဆိုရင် အလကားပေးမယ့်သူတွေ အားနာစရာကြီးဗျာ။ ခင်ဗျားဟာခင်ဗျား စုံစမ်းပြီး ပြန်တင်။ သန်းတစ်ထောင်မပြည့်သေးရင် တခြားဟာတွေ စဉ်းစားပြီးတင်။ ဆင်ဖြူတော် ပြုတ်စားချင်တောင် အိုးရှိမှ ဖြစ်တာဗျ။´\n(ခံလိုက်ဟ ။ ခံလိုက်ဟ။ ဒါပါနဲ့ဆို တင်တင်နေတာ လေးငါးခါမကတော့ဘူး။ စာရွက်ဖိုးတင် မနည်းရှိနေပြီ။ ပြီးကျ ဘာမှလည်း မဟုတ်ပဲနဲ့။)\n`ဟိုလေ…။ အဲဒီသန်းတစ်ထောင်လှူမယ့် အလှူရှင်ကြီးတွေဆီမှာ စက္ကူနဲ့ စာရေးကိရိယာစားရိတ် ကြိုတင်အသုံးငွေကလေးများ ထုတ်လို့ရမလားမသိဘူးနော်။´\n`ဆရာရယ်။ ငါးထောင်တန်ပေးမယ့်သူကို တံဆိပ်ေါင်းဖိုး ပြားငါးဆယ် အမ်းစရာမရှိလို့ ငြင်းလွှတ်ရမယ့်ပုံပေါက်နေပြီ။ မနောက်ပါနဲ့ဗျာ။´\n(တိန်..။ ခံရပြန်ပြီဟ။ အထွန့်တောင် မတက်ရဲတော့ဘူး။ စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းသွားအောင် တေတေဂနိတ်သိုင်းကွက်ကြီး ထုတ်သုံးလိုက်မယ်။ လာလေ့..။)\n`…………. ခေတ်မီဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်တဲ့ နိုင်ငံတော်သစ်ကြီးမှာ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးတွေ ချောမွေ့လာလို့ ဒေသထွက်ကုန်တွေကို ပြည်ပဈေးကွက်အထိအရောက်တင်ပို့ရောင်းချနိုင်လာတဲ့အခါ စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်းသစ်တွေ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီဖြစ်လို့ ကျွန်တော်တို့ဒေသ အနေနဲ့လည်း ထွက်ကုန် ထုတ်ကုန်သယံဇာတတွေ တိုးတက်လာအောင်…..´\n(တချက်လောက် အိပ်ငိုက်လိုက်တာ အိပ်မက်တွေ ဘာတွေတောင်မက်တယ်။ ထူးပါဘူး။ အပြင်မှာလည်း အိပ်မက်မက်ကောင်းတုန်း။ မီရာရထားနဲ့ အမြန်လိုက်မှ။ ဘာတဲ့ ဒေသထွက်ကုန်တဲ့။ ငရို့ဆီ ဘာတွေများ ပေါပါလိမ့်။ လုပ်စမ်းပါဦး။ သိပြီ။ သိပြိ။)\n`ဥက္ကဌကြီးခင်ဗျား။ ကျွန်တော်တို့ဒေသမျာ အလျှံပယ်ထွက်တဲ့ ဒေသထွက်ကုန်တွေ အများကြိးရှိတယ်လို့ ကြားဖူးပါတယ်။ ဥပမာ ရေထွက်ပစ္စည်းထဲကဆို ရေတက်ငါးဇင်ရိုင်းတွေ တယ်ပေါဆိုပဲ။ ဇွဲသီချင်းထဲမှာတောင် ပါသေး။ ပြီးတော့ ထီးတင်ထားတဲ့ တောင်ပို့ကြီးထဲက ဖွတ်တွေကလည်း အကောင်အကြီးကြီးနဲ့ ပေါမှပေါတဲ့။ အဲဒါတွေ ဂန္ဓာလရာဇ်ပြည်ကို ဂဏန်းကားနဲ့ အပြည့်တင်ရိုက်လို့ ရပါတယ်။´\nထိုအခါ ကိုယ့်လိုပဲ အိပ်ငိုက်နေသော မွေး/ရေကြီးနှင့် သစ်တောကြီးတို့မှာ လှုပ်နှိုးလိုက်သလိုဖြစ်သွားပြိး..\n`ဟုတ်..။ ကျွန်တော်တို့ ဌာနအကြီးအကဲဆီမှာ တင်ပြပြီး ခွင့်ပြုမိန့်လျှောက်ထားနိုင်ပါတယ်။´\n`ငါးဇင်ရိုင်းတွေ ရေခဲရိုက်ဖို့အတွက် ရေခဲစက် ရေသန့်စင်စက်တွေ လိုပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီအတွက် .. မီး ….´\nဆက်မပြောရဲတော့ပဲ အသံတိမ်ဝင်သွားလေသည်။ မီးလင်းရေးကော်မီတီဥက္ကဌကမူ မျက်ထောင့်နီကြီးနှင့် ကြည့်နေလေ၏။ နေနှင့်ဦး။ ညကျမှ ဒင်းတစ်အိမ်ထဲ ကွက်မှောင်ချထားလိုက်မယ်ဟု တွေးနေဟန်ရှိ၏။ ခြင်းဝိုင်းကလေးစည်လာပြီမို့ အားပေးချင်စိတ်က မနေနိုင်ပြန်…\n`ရေအားက စီမံကိန်းအင်ဂျင်နီယာကြီးကို တစ်ခုလောက် တင်ပြပါရစေ။ စီမံကိန်းမပြီးသေးခင် ဒေသတွင်းမီးသုံးစွဲမှု ဖူလုံအောင် ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ပေါပေါများများ ရနိုင်တဲ့ ကောက်ရိုးမီးမှ လျှပ်စစ်စွမ်းအင် ထုတ်လုပ်လို့ ရနိုင် မရနိုင် သိပါရစေ။ ဟုန်းကနဲတောက်ပြီး ငြိမ်းသွားတယ်ဆိုပေမယ့် အထင်သေးလို့မရဘူးလေ။ လူသန်းခြောက်ဆယ်ရှိရင် အဟုန်းပေါင်း သန်းခြောက်ဆယ် တက်လာမှာ..။ LED မီးသီးလေးလောက်တော့ ညလုံးပေါက်ထွန်းနိုင်လောက်တယ်။´\nနဂိုကမှ ဘတ်ဂျက်မကျသဖြင့် အေသင်ချိုဆွေသီချင်းကို ကာရာအိုကေဆိုင်မှ အပိုင်ဝယ်ပြီး အမုန်းဆွဲနေသူ စီ/အင်ကြီးက…\n`ခင်ဗျားအိမ်မှာ ရှိတဲ့ လူဆယ်ယောက် တပြိုင်တည်း ဟုန်းနိုင်တဲ့အခါ ကျုပ်ဆီလာခဲ့။ ဒိုင်နမိုဆင်ပေးလိုက်မယ်။´ ဟု ဘုတောလေသည်။\nထိုအခါ ဈေးကွက်ဂျာနယ်၊ ကြိးပွားရေးမဂ္ဂဇင်းတို့ကို အရည်ကျိုသောက်ထားသူ ဥက္ကဌကြီးမှ…\n`အိုင်ဆေး။ ဒါက ဒီလိုရှိတယ်ဗျ။ ဒေသထွက်ကုန်ဆိုတဲ့နေရာမှာ ပုန်းပေါလအော ထွက်တိုင်းလည်း အကျိုးအမြတ်က များချင်မှများတာ။ အဓိက ကတော့ဗျာ။ ကိုယ့်ထွက်ကုန်ပစ္စည်းကို တန်ဖိုးမြင့်သထက်မြင့်အောင် စီးပွားရေးဗျူဟာတစ်ခုခုနဲ့ စွမ်းဆောင်နိုင်မှ စိးပွားဖြစ်မှာဗျ။ မားကက်တင်းပေါ့ဗျာ။ မားကက်တင်း..။´\nထို့နောက် ပြောင်ရှင်း မင်းပိုင်သကွာဟူသော အပြုံးမျိုးဖြင့် သူ့စကားကို ထောက်ခံမည့်သူ စောင့်နေလေသည်။\n(ကြာရိုးကို ဒါမျိုး လာချိုးလို့ကတော့ ဒီက လွှတ်အသည်းယားပါသလေ။ ဘာရမလဲ။ လာမစနဲ့။ ဒါန။ ကြည့်ထားလိုက်။)\n`မှန်လိုက်တာ ဥက္ကဌရယ်။ အမြှော်အမြင် ရှိလိုက်လေ။ တကယ့်လက်တွေ့မှာ ကျွန်တော်တို့ စမ္ပာနဂိုရ်သားတွေလောက် ကုန်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ဈေးမကောင်းကောင်းအောင် တင်ရိုက်တတ်တဲ့သူ ကမ္ဘာမှာ မပေါ်သေးဘူး။ ထွက်ကုန်အရောင်းအ၀ယ် စီမံခန့်ခွဲမှုကို နိုင်ငံတော်က စံနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲလိုက်ရင် တရုတ်ကြီးတွေ ဂျပန်ကြီးတွေတောင် နောက်ကောက်ကျပြီး ငိုင်ဆင်းသွားရတာ။ သူတို့ခမျာ ဖုန်းတွေ ကားတွေကို ထုတ်ရုံသာ ထုတ်တတ်တာ။ ကျုပ်တို့လို ဈေးကောင်းရအောင်မှ မရောင်းတတ်ပဲနဲ့။ သူတို့ကားတစ်စီးလုံးတန်ဖိုးက ဒီကလူကြီးလက်ရေးနဲ့ စာရွက်ကလေး တစ်ရွက်လောက်တောင် ဈေးမရှိဘူး။ မယုံရင် ဆူဇူကီးကုမ္ပဏီပိုင်ရှင်ကြီးကို စမ္ပာနဂိုရ်မှာ သူထုတ်ထားတဲ့ကား သူပြန်ဝယ်စီးခိုင်းလိုက်။ မျက်ဖြူဆိုက်မသွားတော့ ပြောချင်တိုင်းပြော။´\nထိုအခါ စီးပွား/ကူးသန်းကြီးက အားတက်လာပြီး..\n`အဲဒီဗျူဟာအတိုင်းကစားရမှာဖြင့် ကျွန်တော်တို့ဆီမှာလည်း တနိုင်တပိုင် ထင်းပါမစ်၊ မှိုပါမစ်၊ မျှစ်ပါမစ်တွေ လျှောက်ခိုင်းရ မကောင်းဘူးလား။ သစ်တောကြီးက ဘယ်လို သဘောရသလဲ။´\n`အထက်ကို တင်ပြပြိး ကန့်ကွက်ရန်မရှိက အကြောင်းပြန်ပါ့မယ်။ သစ်ပါမစ် မဟုတ်ဘူးဆိုတော့ ဖြစ်နိုင်လောက်ပါရဲ့။´\nဥက္ကဌကြီးမှ စကားလမ်းကြောင်းကို ပြန်လည်တည့်မတ်ရန် အချိန်ကျပြီဟု ယူဆကာ..\n« Last Edit: November 12, 2011, 07:14:22 AM by drlanmadawthar »\n« Reply #41 on: November 12, 2011, 07:15:22 AM »\n`ဒေသတွင်း စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးမှုပြီးရင် ဆက်လက်ဆွေးနွေးရမယ့် အကြောင်းအရာကတော့ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှု လျှော့ချရေးပဲ ဖြစ်ပါတယ်။´\n´ဒီနေရာမှာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုဆိုတာကို ဘယ်လို အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ကြမလဲဗျာ။ ကျွန်တော်တို့ဒေသရဲ့စံကို သူများတွေဆီ လိုက်တိုင်းလို့မရသလို သူများတိုင်းပြည်က စံတွေကိုလည်း ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ လာတိုင်းလို့ ဘယ်ရပါ့မလဲ။´\n`ဟုတ်တာပေါ့ဗျာ။ ကျွန်တော်တို့အဘဆိုရင် ပါဂျဲရိုးကလေးတစ်စီးမှ မစီးနိုင်အောင် ဆင်းရဲရသလားဆိုပြီး စိတ်ဓါတ်တွေ ကျနေတာ။´ ဟာ စည်ပင်ကြီးမှ ၀င်ထောက်ခံလေသည်။\n`ဒါကတော့ဗျာ။ တစ်နေ့ထမင်းသုံးနပ်မှန်အောင်စားနိုင်ပြီး ပုဆိုး၊ ထမီ၊ ဘိနပ် စုံအောင် ၀တ်နိုင်ရင် ဘယ်ဆင်းရဲတယ် ပြောလို့ ဖြစ်မှာတုန်း။ ထမင်းတနပ် တစ်ထောင်နဲ့ တွက်ဦး။ စားစားရိတ်ချည့်ပဲ တနေ့ သုံးလေးဒေါ်လာ ၀င်ငွေရှိလို့ပေါ့။ ဒါဆို ဆင်းရဲတယ်လို့ မခေါ်နိုင်တော့ဘူးလေ။´ ရာဖြတ်ကြီးမှ အကဲဖြတ်၏။\n`ဒီလိုလုပ်ရအောင်ဗျာ။ စစ်တမ်းကောက်မှ ကိန်းဂဏန်းအတိအကျနဲ့ ထွက်လာမှာပေါ့။ လ၀ကကြီးနဲ့ ရာအိမ်မှူးကြီးက တနေ့သုံးခါ တစ်အိမ်တက်ဆင်း ထမင်းစားပြီးပြီလား။ ဘာဟင်းနဲ့ စားလဲ။ စာရင်းပြုစုလိုက်။ ၃ကြီမ်ပြည့်တဲ့သူကို ဆင်းရဲသားစာရင်းကထုတ်၊ နှစ်ကြိမ်ဆို အနည်းငယ်ဆင်းရဲ။ တစ်ကြိမ်တည်းစားရင် အလွန့်အလွန်ဆင်းရဲ။ ဥပုသ်သည်တွေတော့ မပါကြေးနော်။´\nထို့နောက် ပြောင်ရှင်း မင်းပိုင်သကွာ ဟူသော အပြုံးမျိုးဖြင့် သူ့စကားကို ထောက်ခံမည့်သူ စောင့်နေလေသည်။ သို့သော် သာ-ထွန်း-ပြန့်ကြီးက သူ့ဘက်ကိုတော့ လုံအောင် ကာရပြန်လေသည်။\n`ဘုန်းကြီးကျောင်းတွေကိုလည်း ထည့်မကောက်ကြေးဗျာ။ သူတို့က ညစာဘုဉ်းပေးတာမှ မဟုတ်ပဲနဲ့။´\n`ကျောင်းအောက်မှာ ကပ်ရပ်တောင်းစားနေရတဲ့ အသည် ကယ်ပါတွေကတော့ ဘယ်နည်းနဲ့မှ လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူးဗျ။ လူကြီးလာမယ်ဆိုရင်တော့ ဖွက်ထားလိုက်မယ်လေ။´\nကယ်တင်ရှင်ကတော့ စည်ပင်ကြီးပဲ ဖြစ်ပါသည်။\n`လွယ်ပါတယ်ဗျာ။ သူတို့ကို လိုင်စင်ဓါတ်ပုံရိုက်၊ ကဒ်ပြားကလေးတစ်ခုစီလုပ်ပေးထား။ လည်ပင်းမှာ အလှူခံလုပ်သားများကောင်စီအသင်းဝင်လို့ ဆွဲပေးထားလိုက်။ အရပ်ထဲကလူတွေ ကယ်ပါ၊ သူတောင်းစား ခေါ်ရင် ဒဏ်ရိုက်လိုက်။ ဒါဆို သူတောင်းစားတို့ အလုပ်လက်မဲ့တို့ ဘယ်ရှိတော့မလဲ။ သူတို့လည်း သူတို့လုပ်အားနဲ့ တောင်းရမ်းရှာဖွေစားသောက်ရတာ။ နေ့စဉ်ဝင်ငွေရှိတယ်။´\n`ကောင်းလိုက်တဲ့ အိုင်ဒီယာဗျာ။ ဒါဆိုရင် သူတောင်းစားကင်းစင် စမ္ပာတခွင် ဆိုပြီး ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု၊ စမ္ပာနဂိုရ်တပြည်လုံး ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှု လုံးဝ ပပျောက်ရမည်ဆိုပြီး ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ရေးပြိးထောင်လို့ရပြီ။´\nထို့နောက် ပြောင်ရှင်း မင်းပိုင်သကွာ ဟူသော အပြုံးမျိုးဖြင့်…\n` `နောက်တစ်ခုက ဒီနေ့ကမ္ဘာမှာ ဆက်သွယ်ရေးနဲ့ နည်းပညာတွေ ထွန်းကားပြီး အရှိန်အဟုန်နဲ့ လျှင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနေတဲ့ အိုင်တီခေတ်ကြီးကို ရောက်နေပြီဗျ။ ကျုပ်တို့ စမ္ပာနဂိုရ်မှာလည်း မျက်ခြေမပြတ်အောင် အမီလိုက်ဖို့ လိုတယ်။´\n(ရော်.. ခက်တော့နေပါပြီ။ ခရမ်းချဉ်မီးသီးမလင်းတဲ့ အရပ်မှာ အိုင်ပေါ့နာနို လာရောင်းနေပါပေါ့။ တစ်ရက်ခြားလာတဲ့မီးကလေးနဲ့ မိုးလေ၀သတောင် မှန်မှန်မကြည့်နိုင်။ အိုင်တီခေတ်ကြီးကို အမီလိုက်ရမယ်လား။ ရရမှာပေါ့.)\n`ဟုတ်ကဲ့..။ ဥက္ကဌရုံးမှာ အိုင်ပီစတား တစ်လုံးလောက် တပ်လိုက်ပါလားဗျာ။ မိတာ မမိတာ အပထား။ ဘာရယ်ဟုတ်ဘူးလေ။ လူရှိန်တာပေါ့။´\n`ခင်ဗျားတို့ အဲဒါတွေ ခက်တာပေါ့။ အင်တာနက်ဆိုင်သွားမှ အွန်လိုင်းပေါ်ကအကြောင်း သိရမှာလား။ ကျုပ်ဆို ဂျာနယ်အသစ်ထွက်တာနဲ့ ဆိုင်မှာ အလကားသွားဖတ်တယ်။ ဘာမဆို အကုန် အပ်တူဒိတ်။ ဟိုတလောက ခင်ဗျားတို့ အင်တာနက်ပေါ်မှာ ပွက်လောရိုက်နေတဲ့ ဤရာဝတေ ဂယက်ကြီးကြောင့် ကျုပ်တို့ စမ္ပာနဂိုရ်မှာ ဘာတွေ ပြင်ဆင်ထားရမယ်ဆိုတာတောင် အကုန်သိတယ်။ ရာသီဥတုတွေ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးလာလို့ မိုးနဲ့နွားသိုး အစိုးမရရင် မြစ်ရေတွေ ခန်းချင်ခန်းမယ်။ လျှံချင် လျှံမယ်။ အရေးကြီးတာက ညောင်ဦးမှာ ကမ်းပါးပြိုတဲ့အခါ ကျုပ်တို့ စမ္ပာနဂိုရ်က နွားမတွေ ပေါင်ကျိုးတတ်သတဲ့။ ဒါကြောင့် ကျုပ်က စမ္ပာနဂိုရ် မြို့နယ်လုံးဆိုင်ရာ နွားမပျိုများ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရေးအသင်းကြီး ဖွဲ့ပြီးသွားပြီဗျ။ ဘတ်ဂျက်တောင် ကျတော့မယ်။ အဲဒါ ဒဇက်ဆာ မဲနိတ်ဂျမန့် ခေါ်တယ်။ ဖြစ်ပြီးမှ လုပ်တာထက်စာရင် မဖြစ်ခင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရတယ်လေ။´\nထို့နောက်.. ပြောင်ရှင်း မင်း ပိုင်သကွာ ဟု ….။\n`နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ပြောချင်တာကတော့ ကျွန်တော်တို့ သန့်ရှင်းသော ၀ိညာဉ်တော် အဲလေ ဟုတ်ပေါင် စမ္ပာနဂိုရ်အစိုးရအဖွဲ့ကြီးအပေါ်မှာ ပြည်ပအားကိုး ပုဆိန်ရိုးတွေက မဟုတ်တမ်းတရား ထိပါး ပြောဆို ရေးသားနေတာတွေကို ကျွန်တော်တို့ကလည်း မီဒီယာနဲ့ပဲ ပြန်လည်တုန့်ပြန်ရမှာ ဖြစ်တယ်။ ပြန်/ဆက်ကြီးက ဦးဆောင်ပြီး ညနေလက်ဘက်ရည်ဆိုင်မှာ ဥက္ကဌကြီး ချောကြောင်း လှကြောင်း တော်ကြောင်း မှန်ကြောင်း လူမကြားကြားအောင် အော်ပြောရလိမ့်မယ်။ အား/ကာကြီးက ဥက္ကဌဖလား ဘောလုံးပွဲလုပ်ပြိး ရွှေရေသန့်ဗူးဆု ပေးမယ်လို့ သတင်းထုတ်ပြန်ပါ။ ဆက်သွယ်ရေးကြီး ရန်ကုန်ပြန်တဲ့အခါ နန္ဒာလှိုင်နဲ့ အေးအေးခိုင်ကို စမ္ပာနဂိုရ်မြို့ကြီးရဲ သတင်းပလင်းတွေကို တယ်လီဖုန်းတော်ကီ တစ်ခွေသွင်းလာခဲ့။ အစည်းအဝေးမှတ်တမ်းအားလုံးကို www.sanparnago.com မှာ တင်ထားလိုက်။ ရန်ကုန်က KMD တက်နေတဲ့ သင်တန်းသားတွေကို တနေ့သုံးခါ လိုက်ခ်လုပ်ခိုင်းပြီး ကွန်မန့်တွေ ထပ်ခါတလဲလဲ တင်ကြပစေ။ မှတ်မိပြီနော်။ နောက်တစ်ပါတ်။ ဒီအချိန်..။ ဒီနေရာမှာ..။ ဒါပဲ..။ ဒါပဲ..။´\nစကားအဆုံးတွင် ကျောင်းအုပ်ဆရာကြီးအရွယ် လူကြီးမင်းများအားလုံး ကျောင်းဆင်းခေါင်းလောင်းသံကြားသော သူငယ်တန်းကျောင်းသားလေးများသဖွယ် ၀မ်းသာအားရ တိုးဝှေ့ ထွက်လာကြလေသည်။ ထိုအခိုက် အလိုက်မသိသောအလှူခံမဏ္ဍပ်တစ်ခုမှ အမည်ဖော်ပြခွင့်မရှိတော့သော နိုင်ငံကျော်အဆိုတော်ကြီး၏ ထုတ်လွှင့်ခွင့်မပြုတော့သည့် လူကြိုက်များတေးသီချင်းတစ်ပုဒ်ကို ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ဖွင့်လိုက်သောအခါတွင်မူကား…။\n`စကားကမြင့်မိုရ် အကြွားကဖြင့်ပို.. ကတိတွေပေးထားတာလည်း လွန်နေပြီ ရှင့်အကို။ တနေ့ရွှေ တနေ့ငွေ တွေ့တဲ့အခါတိုင်း သူဆို..။ နောက်ကွယ်ကျရင် မေ့လို့နေတဲ့ ကိုလူပျို။ ဘ၀င်မကျလို့ ကျွန်မရင်ကဖို..။ အရင်လိုမဟုတ်သူ မောင့်ကို..။ ကြည့်ရတာ ခြေလှမ်းပျက်သကို။ ကျွန်မဘ၀င်ခိုက်အောင် ပြောလိုက်ပုံက စိန်နားကပ်ကြီး ပန်ရမလို … စိန်နားကပ်ကြီး ပန်ရမလို။´\n(စိတ်ကူးယဉ်ဇာတ်ကောင်များသာဖြစ်ပါ၍ အပြင်တွင် တကယ်မရှိပါကြောင်း)\nDr. soe min's fb\n« Reply #42 on: November 27, 2011, 08:39:03 AM »\nနိုင်ငံအတွင်း တစ်ခုတည်းသော ဆက်သွယ်ရေးဌာနဖြစ်သည့် လူကြီးမင်းတို့၏ ၀န်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းများကို ကြိုက်သည်ဖြစ်စေ၊ မကြိုက်သည်ဖြစ်စေ၊\nမြန်မာနိုင်ငံအတွင်း မှီတင်းနေထိုင်သူအပေါင်း သုံးစွဲနေရ သည်မှာ ငြင်းမရသောအချက် ဖြစ်ပါသည်။\nအင်တာနက်သုံးစွဲရရန်မှာ ပါဝါမီး လင်းရမည်။ DSL မီးလည်းလင်းပြီး ငြိမ်နေရမည်။ ETH/ACT မီးစိမ်းလေးက တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်နေရမည်ဟု သိထားသော်လည်း\nယခုအခါ ငြိမ်ရမည့် DSL မီးက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်ပြီး မှိတ်တုတ် မှိတ်တုတ် ဖြစ်ရမည့် EHT/ACT မီးက ငြိမ်နေသဖြင့် ဟိုဟာပြုရမယ့်ဟာက ဟိုဟာမပြုဘဲ ဟိုဟာမပြုရမယ့်ဟာ ပြုနေတယ်ဟု ပြောရမလို ဖြစ်နေပါသည်။\n(စာကြွင်း၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဆိုသောစကားမှာ ဈေးအလွန်ပေါသော၊ ကုန်ကျစရိတ် အသက်သာဆုံးသော စကားဖြစ်သည်ဟု အစိုးရအရာရှိတစ်ဦးက ကျွန်တော့အား အငေါ်တူးပြီး ပြောဖူးသော်လည်း ကျွန်တော်တို့အနေဖြင့် ထိုစကားမှလွဲပြီး တခြားပြောစရာ စကား မရှိ သေးသဖြင့် သည်းခံပေးပါခင်ဗျား)။\nCREDIT To One Of the Journal from Myanmar\n« Last Edit: November 29, 2011, 11:38:29 PM by Prof:ဆိတ်ဖွား »\n« Reply #43 on: December 19, 2011, 09:14:01 AM »\nကျနော် ကြိုက်၍ ကျောင်းဝင်းမှာ ရှဲပါသည်ခင်ဗျ။\nရေးသူမှာ ယာမားရှီး ပို့တင်ထားသူမှာ ဒေါက်တာလွဏ်းဆွေ ဖြစ်ပါသည်။\n(Credited to all.)\nဖိုရန် နှင့်ကိုက်ညီမှုမရှိဟုထင်ပါလျှင် ဖျက်ပစ်နိုင်ပါသည်။\nဒီည မိုးတွေ ရွာလိုက်တာ တအားပဲ။ ပျင်းပျင်းရှိတာနဲ့ ရီဂျင်စီ (Regency) ဆိုတဲ့ ဘရန်ဒီတပြားနဲ့ ဇိမ်ယူနေတယ်။ လေကလေးအတိုက် မျက်စိတွေက မှေးလာတယ်။\nအိမ်နားက ၀ယ်ထားတဲ့ ခွေးသားခြောက်အမြီးကလည်း ကောင်းလိုက်တာ။ ခွေးသားခြောက်လေးတကိုက်ကိုက် ဘရန်ဒီလေးတကြိုက် မော့လိုက်နဲ့ အိပ်ပျော်သွားတယ်။\nနှိုးသံကြားတော့ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်တယ်။ လားလား နတ်မိမယ်လေးနှစ်ပါး ပါလား။ အဟဲ အမူးတောင် ပြေသွားတယ်။\nတယောက်က မိုးဟေကိုနဲ့ ခပ်ဆင်ဆင်။ တယောက်က ၀တ်မှုန်ရွှေရည် အကြီးစား။\n“ဦး သူ့ကို မသိပါလား”\n“ဟိုရောက်ရင် သိမှာပါ အလုပ်အပ်မလို့ပါ”\nကျနော်က နာမည်ကြီး ဆောက်လုပ်ရေး ကန်ထရိုက်တာတဦး။ မချောနှစ်ယောက်နောက် ကောက်ကောက်ပါအောင် လိုက်သွားခဲ့တယ်။\nကားကြီးကလည်း ကောင်းလိုက်တာ။ ငြိမ့်နေရော။ မိုးဟေကိုက ကားမောင်းတယ်။\nသူ့ဘေးမှာ ၀တ်မှုန်။ နောက်ခန်းမှာက ကျနော်။ မချောလေးတွေကို ရှုစားရင်း အိပ်ပျော်သွားပြန်ရော။\nဟင် ... ငါဘယ်ရောက်နေပါလိမ့်။ ဇာတ်ထဲက နတ်ဝတ်နတ်စားတွေ ၀တ်ထားပြီး လူဆိုးရုပ်ပေါက်နေတဲ့ လူနှစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။\n“တော်စမ်း မရှိတော့ဘူး၊ ခင်ဗျား အခု ငရဲပြည်ရောက်နေတာ”\n“ဗျာ ... ငါ့မှာ ဘာအပြစ်ရှိလို့်တုန်း”\n“ရှိရှိ မရှိရှိ ယမမင်းကြီးနဲ့ တွေ့လိုက်ပါ”\n“အိမ်း မောင်မင်း ငရဲပြည် ရောက်နေပြီ”\n“မောင်မင်းကို ခေါ်တာက အလုပ်အပ်မလို့ပါ”\nယမမင်းကတောင် ခေါ်အလုပ်အပ်တော့ ငရဲကျစရာမရှိတော့ဘူးဆိုပြီး စိတ်အေးသွားတယ်။\n“အလုပ်အကြောင်း မပြောခင် ငရဲပြည်ကြီးကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်ပါဦး၊ ဗဟုသုတပေါ့”\nငရဲမင်းကြီးနဲ့ ငရဲပြည်ကြီးကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်တယ်။\n“ဒါက ငရဲကြီး ပထမထပ်”\n“ဘာငရဲလို့ ခေါ်ပါသလဲ ယမမင်းကြီး”\nယမမင်းကြီးပြောမှ သေသေချာချာ ကြည့်မိတယ်။ ငရဲသားတွေ ပြေးနေလိုက်ကြတာ။\nသူတို့အနောက်မှာက ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတဲ့ ငရဲထိန်းတွေ လက်နက်ပေါင်းစုံကိုင်လို့ လိုက်ပစ်နေကြရော။ ငရဲခွေးတွေကလည်း လိုက်နေကြတယ်။\n“ဒိုင်းဒိုင်း ၀ုန်းဝုန်း ဒက်ဒက် ဒက်ဒက် ဒုန်းဒုန်း အုန်းအုန်း”\nငရဲသားတွေ ပက်ပက်စက်စက်ကို သေကြတယ်။ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်ကို သေကြတယ်။ အော်ဟစ်ညဉ်းတွားသံတွေက နားထဲမှာ အူထွက်သွားတယ်။\nခွေးတွေကလည်း လဲနေတဲ့ကောင်တွေကို ၀ိုင်းဆွဲကြတယ်။ စုတ်ပြတ်သွားအောင် ကိုက်ခဲကြတယ်။\nဟော ...။ သေပြီးသားကောင်တွေ ပြန်ရှင်လာပြန်ရော။ ရှင်လာပြန်တော့ ငရဲထိန်းတွေက လိုက်ပစ်ကြပြန်ရော။ သွေးသံရဲရဲနဲ့ သေကြပြန်ရော။ သနားစရာ ကောင်းလှပါတယ်။\n“ဘာအပြစ်များ လုပ်မိလို့တုန်း ငရဲမင်းကြီးရယ်”\n“ဒီလိုမြင်ကွင်း မောင်မင်း ဘယ်မှာမြင်ဖူးသတုန်း”\n“အိမ်း အဲဒီ ငရဲသားတွေဟာ အရင်ဘ၀က လက်နက်မဲ့တဲ့ လူတွေကို မတရား သတ်ဖြတ်ထားတဲ့အတွက် ငရဲခံနေကြရတာ။\nကျုပ်လုပ်တာ မဟုတ်ဖူးနော်။ သူတို့ မကောင်းတဲ့ စိတ်ကံကြောင့် ခံနေရတာ။ ဒီကောင်တွေက နိုင်ငံတကာက ငရဲသားတွေပေါ့။\nလူထုက လက်နက်မဲ့ တောင်းဆိုဆန္ဒပြတာကို အကြမ်းဖက်နှိမ်နင်းခဲ့တဲ့ကောင်တွေ အများကြီးပဲ။ အပြစ်ခံနေရတာ”\n“ဘာငရဲလို့ နာမည်ပေးထားတာလဲ ယမမင်းကြီး”\n“ခိုင်းနွားငရဲ။ အာဏာရှင်တိုင်းပြည်တွေမှာ ဒီအပြစ်ကျူးလွန်ကြတာ များတယ်။ အာဏာရှင်ခိုင်းလို့ လုပ်ရတာပါ။ နောက်မမိုက်တော့ပါလို့ အော်အော်နေကြတာ။\nဟိုဆက်ဒမ်တို့အဖွဲ့ဆို အသံကျယ်ဆုံး။ မောင်မင်း သံဝေဂယူနော်”\n“ကဲ နောက်တထပ်။ ဓာတ်လှေကားနဲ့ ဆင်းကြရအောင်”\nငရဲကြီးဒုတိယထပ် ရောက်ပြန်ပြီ။ ယမမင်းကြီးက ...\nကြည့်လိုက်တော့ ငရဲထိန်းတွေက ငရဲသားတွေကို သစ်တုံးကြီးတွေကို လွှနဲ့ဖြတ်သလိုကို ဖြတ်နေကြတာ။\nငရဲသားတွေ သွေးစိမ်းရှင်ရှင်ထွက်ကာ အပိုင်းပိုင်း အတစ်တစ်ဖြစ်ကာ သေပွဲဝင်ကြတယ်။ နောက်ပြန်ရှင်လာကြပြန်ရော။\nငရဲထိန်းတွေက သစ်ပင်ခုတ်လှဲသလိုမျိုး လက်နက်ကြီးတွေနဲ့ ခုတ်လှဲပစ်တယ်။\nနောက် အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပြန်ရော။ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံကြီးတွေ ပေါ်ထွက်လာတယ်။\nသစ်တောတွေကို ခုတ်လှဲဖျက်ဆီးပြီး ကိုယ်ကျိုးမရှာတော့ပါဘူး။ ယမမင်းကြီးရေ။ သနားပါ။ တိုင်းပြည်တိုးတက်အောင် ၀င်ငွေရှာမိတာပါ။\nဆင်းရဲမွဲတေမှု ပပျောက်အောင်ပါဘုရား။ ကိုယ်ကျိုးနည်းနည်းလေးတော့ ပါတာပေါ့ဘုရား။ မိသားစုရှိလို့ပါ ဘုရား။ ပေါင်းစုံကို အော်နေကြရော။\nငရဲထိန်းတွေက ခပ်တည်တည်နဲ့ သစ်ပင်ကို အတုံးတုံး ဖြစ်သွားအောင် လုပ်သလိုမျိုး ခုတ်ထစ်နေကြတာ၊ လွှနဲ့ တဂျိဂျိ ဖြတ်ဆွဲနေကြတာ သွားတောင်ကျိန်းလာတယ်။\nဆက်မကြည့်ရဲတော့။ မြင်ဘူးတဲ့ သစ်သူဌေးကြီးတွေ ပါနေသလိုလို။ သြော် လူ့ဘ၀ ချမ်းသာတာ ခဏပါလား။\nငါ အဲဒီလောက် မမိုက်သေးလို့ တော်သေးတာပေါ့။ တွေးနေမိတယ်။ ကျောထဲတော့ တချမ်းချမ်း ...။\nဒုတိယအထပ်ပြီးတော့ တတိယအထပ် ရောက်ပြန်ရော။\n“သန်းဥတုပ်ငရဲ” တဲ့ ယမမင်းကြီးက ပြောတယ်။\nပြေးနေလိုက်တာ။ ငရဲသားတွေ။ သူတို့နောက်ကိုတော့ သံတောင်ကြီးတွေက လိုက်နေရာ။ ဘယ်ပြေးပြေး မလွတ်။ အရပ်လေးမျက်နှာစလုံးမှာ သံတောင်ကြီးတွေက တလိမ့်လိမ့်နဲ့။\nအိုး ... မီလာတဲ့အခါ ဖိပြားလိုက်တာများ။ ငရဲသားတွေမှာ သန်းဥတုတ်သလို သေကုန်ကြရော။ သေပြီးတော့ ပြန်ရှင်။ သံတောင်တွေက ဖိချေ။ ပြီးကို မပြီးတော့ဘူး။\nလူတယောက်။ ကဒါဖီနဲ့ ဆင်တယ်။ မျက်နှာလေးထောင့်။ အရုပ်ဆိုးဆိုး။ အော်နေတာက စိတ်ဝင်စားစရာ။ နောက်ဆိုရင် လူတွေကို ဖိနှိပ်ပြီး မအုပ်ချုပ်တော့ပါဘူး။ နောင်တရပါပြီ။\nသြော် ... သနားစရာကောင်းလိုက်တာ။ နောက်အော်သံတွေ ပျောက်သွားတယ်။ သံတောင်ကြီးတွေက ဖိချေလိုက်ပြန်ရော။\nမင်းစည်းစိမ်ဆိုတာ သမုဒ္ဒရာအထက် ခဏပွက်တဲ့ ရေပွက်ပမာပါလားလို့ တွေးနေမိတယ်။\n(၄) မီး ၀ါး\nအော်ဟစ်ငိုကြွေးသံတွေက အခုခေတ် ဆူညံဂီတအသံတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ ကျယ်တယ်။ ငရဲသားတွေ အော်ဟစ် ငိုကြွေးနေကြတယ်။\nမီိးတောက်တွေကလည်း ဟုန်းဟုန်းထနေတယ်။ သူတို့ကိုယ်ခန္ဓာတွေကို လောင်ကျွမ်းနေလိုက်တာ။\nမျက်စိပေါက်၊ နှာခေါင်းပေါက်၊ ပါးစပ်ပေါက်၊ ဖင်ပေါက် ... စတဲ့ ဒွာရကိုးပေါက်အထဲ မီးလျှံတွေ အတင်းဝင်ပြီး လောင်ကျွမ်းနေရော။\n“ဘယ်လိုလူတွေ ဒီငရဲရောက်လဲ ဘုရား”\n“သူများ မျက်ရည်ပေါက်ကြီးငယ်ကျအောင် လုပ်ခဲ့ကြတဲ့ကောင်တွေ ကျတဲ့ငရဲ။ သောက်မြင်ကပ်စရာ ကောင်းတယ်။ ဟိုကောင်တွေ အော်နေတာ နားထောင်ကြည့်စမ်း”\nကျနော် လစာမလောက်လို့ မှတ်ပုံတင်ထုတ်ပေးရမှာ ညစ်ထားမိတယ်။ သူများ မျက်ရည်ပေါက်ကြီးငယ် ကျစေမိတာ နောင်တရပါပြီဘုရား။ အား အား အား။ ပူလိုက်တာ။\nအခုဆိုရင် လူ့ပြည်ကျန်ခဲ့တဲ့ ဘော်ဒါတွေ သွေးနှောနဲ့ပဲ လုပ်စားနေရပြီ။ ကျန်ဂွင်ပျောက်ပြီလို့ အော်နေကြတာ။ ကျနော်ထင်တယ်၊ ထိုင်းလ၀ကတွေ အများစုဖြစ်မယ်။\nတော်တော်ဆိုးတဲ့ကောင်တွေ ခံရတာ နည်းသေး။\nနောက် ငိုချင်းသည်တယောက်။ ကျနော်တို့က အီသီယိုပီးယားက အလွမ်းသမားလေးတွေပါ။ ပါမစ်ဗန်းပြ လုပ်စားလိုက်တာ ငါတို့တစုပဲ ချမ်းသာပြီး လူတွေ ငတ်ကုန်တာ နောင်တရပါပြီ။\nဗိုက်ဆာလွန်းလို့ အစာလေး နည်းနည်းကျွှေးပါလို့ ပါးစပ်ဟလိုက်တာနဲ့ မီးတောက်တွေက အတင်းတိုးဝင်သွားတယ်။ အစာအမှတ်နဲ့ ဟပ်လိုက်တော့။ အားပါးပါး ပူလိုက်တာ။ ရေရေပေးပါ။ ဒီလိုအော်လည်း ရေမရဘဲ မီးတောက်တွေက ပါးစပ်အထဲ ၀င်သွားပြန်ရော။ အောင်မြတ်လေး။ မီးကို စားနေရတဲ့ ဘ၀ပါလား။ သနားစရာ။\nနောက်ငရဲသားတကောင် အော်နေတာက ...\nနောက်စားရင်း မစစ်တော့ပါဘူး။ စစ်ရင်း မစားတော့ပါဘူး။ မီးတောက်မီးလျှံတွေက ပါးစပ်ပေါက်အထဲ ၀င်ရောက် လောင်ကျွမ်းနေတော့။ ဘရိတ်ဒန့်စ်ကသလို။\nတီကောင် ဆားတွန့်သလို။ ကြည့်လို့ကိုမကောင်း။ ငိုနေရော။ ဆက်ငိုပေါ့လေ။\nဒီငရဲမှာ ငိုချင်းသည်တွေ များလှတယ်။ နောက်ထပ်မကြားချင်တော့။ စိတ်ညစ်လို့ ...။\n“၀ါးငရဲပေါ့ ယမမင်းကြီး ဘုရား”\n“အခုတော့ မီးတွေ ၀ါးနေရတာ မြင်ပြီနော်။ မင်းလည်း သိပ်မ၀ါးနဲ့နော်”\n“မ၀ါးရဲတော့ပါဘူး ဘုရား။ ကွမ်းယာတော့ ၀ါးခွင့်ပြုပါ ပါးစပ်နံလွန်းလို့ပါ”\nယမမင်းကြီး ကျနော့် အာပုတ်စော်မိပြီး အန်ချင်သွားပုံရတယ်။\nအိတ်ကပ်အထဲက ကွမ်းယာထုတ်ပြီး ၀ါးလိုက်တယ်။\n“ငါ့ တစ်ယာ ပေးစမ်း။ မြင်းဆေးတော့ မပါစေနဲ့နော်”\nကွမ်းယာကိုယ်စီဝါးရင်း စက်လှေကားစီးကာ ငရဲကြီးငါးထပ်မြောက်ကို ရောက်ပြန်ရော။ မီးခိုးတွေနဲ့ ငရဲသားမဲမဲကြီးတွေကို တွေ့ပြန်တယ်။ အရုပ်အဆိုးဆုံး ငရဲသားတွေပဲ။\nတခြားဘုံက ငရဲသားတွေ သူတို့ထက် ဖြောင့်တယ်။ ကယ်ကြပါ။ ကယ်ကြပါ။ သနားစဖွယ် အော်ဟစ်နေတဲ့ ငရဲသားတွေ။\nအသက်ရှူလည်း ကျပ်နေကြတယ်။ မီးခိုးတွေက သူတို့တကိုယ်လုံးကို တိုးဝင်နေရော။ မီးခိုးဟပ်ပြီး မဲခြစ်တူးနေကြတယ်။\nလူ့ဘ၀တုန်းက စက်ရုံကြီးတွေ၊ ရေနက်ဆိပ်ကမ်းကြီးတွေ၊ စက်မှုဇုန်ကြီးတွေ ဆောက်ပြီး စီးပွားရှာမိတာ နောင်တရပါပြီ။ ထိခိုက်တဲ့ လူတွေကိုလည်း လျော်ကြေးပေးပြီးပါပြီ။\nယမမင်းကြီးက အမြင်ကပ်ကပ်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ နှာခေါင်းရှည်ရှည် ငရဲသားတွေ ပိုများတယ်။\n“မှန်ပ။ သဘာ၀၀န်းကျင်ကို ဖျက်ဆီးပြီး စီးပွားရှာလိုစိတ် ပျောက်သွားပါပြီ ဘုရား”\n“အိမ်း သာဓု သာဓု။ နှစ်ခွန်းပဲခေါ်မယ်”\nသာဓုခေါ်ရင်း ခြောက်ထပ်မြောက်ဆီ ဆင်းကြပြန်တယ်။\nဒီငရဲမှာတော့ ငရဲသားတွေမှာ မီးဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်နေတဲ့ သံချောင်းကြီးတွေအထဲ မလှုပ်နိုင်အောင် ထိုးစိုက်ထားခံရပြီး တကိုယ်လုံး ကြက်ကင်လို မီးမြှိုက်ခံနေရတယ်။\nမီးမြှိုက်ထားတယ်ဆိုတော့ တကိုယ်လုံး အရေခွံတွေ လန်ပြီး ရဲရဲကို နီနေရော။ သွေးတွေ တစိုစိုနဲ့။ အရည်တွေ တရွှဲရွှဲ။ ရွံစရာကြီး။\n“ဘယ်လိုလူတွေ ခံရတဲ့ ငရဲလဲ ဘုရား။ အော်တောင်မအော်နိုင်ကြပါလား”\n“ရှင်းပါတယ်ကွာ။ ဒီကောင်တွေဟာ လူ့ဘ၀တုန်းက အပြစ်မဲ့လူတွေကို မလှုပ်နိုင်၊ မအော်နိုင်အောင် ဖမ်းဆီးနှိပ်စက်ခဲ့ကြတဲ့ ကောင်တွေပေါ့။\nဂျူးလူမျိူးတွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ ဟစ်တလာတို့လိုကောင်တွေ ဒီငရဲမှာ ရှိတယ်”\n“လူတွေကိုများ ကြက်ကလေး၊ ငှက်ကလေးလို ဖမ်းပြီး နှိပ်စက်ချင်တဲ့ကောင်တွေ။ ဒါတောင် မျိုးချစ်စိတ်တဲ့။\nထွီ ... ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ။ မှတ်ထား မျိုးချစ်စိတ်ထက် လူချစ်စိတ်က ပိုအရေးကြီးတယ်ကွ။ သောက်ပေါ ဟစ်တလာ။ ခံရတာတောင် နည်းသေး။\nသွားမယ်ကွာ။ လာမြန်မြန်။ အော်ဂလီဆန်လွန်းလို့။ ကြက်ကင်ငရဲတဲ့။ မှတ်”\nယမမင်းကြီးနောက် ခပ်ကုပ်ကုပ်လိုက်ရင်း သတ္တမမြောက်အထပ်ကို ရောက်သွားရော။ ပိုဆိုး။\nခြောက်ထပ်မြောက်ထက်သာတဲ့ ငရဲ။ သံတောင်ကြီးတတောင် မီးဟုန်းဟုန်းတောက်နေတယ်။ သံတောင်အောက်ခြေမှာတော့ သံတံကျင်တွေ စိုက်ထူထားတယ်။\nငရဲသားတွေကို ငရဲထိန်းတွေက သံတောင်ပေါ် ပစ္စည်းအထုပ်ထမ်းပြီး တက်ခိုင်းတယ်။ မတက်တဲ့ အကောင်တွေကို ရိုက်ပုတ်ကြိမ်းမောင်းတက်ခိုင်းတယ်။\nသံတောင်ပေါ်လည်းရောက်ရော နာဂစ်ထက် အဆပေါင်းများစွာသာတဲ့ လေမုန်တိုင်းကြီးက တိုက်ချပစ်လိုက်တယ်။ ပြုတ်ကျလာကြရော။\nတံကျင်ချွန်ချွန်အပေါ် ခြေကားယား လက်ကားယား ပြုတ်ကျ စူးကုန်ကြရော။ အား အား အား အော်နေကြရော။\nနောက်မဆွဲတောပါ့ဘူးဆိုလား နောက်မဆဲတော့ပါဘူးဆိုလား ... စတဲ့ အသံတွေကို ကြားလိုက်မိသလို။\n“အဓမ္မ ငရဲပေါ့ကွ။ မင်းမြင်တယ်မဟုတ်လား။ အဓမ္မကို တောင်ပေါ် ရိုက်ပုတ်တင်နေတာ”\nနာမည်အကြီးဆုံး အ၀ီစိတွင်း၊ အဲ ... အ၀ီစိငရဲ ရောက်ပေပြီ။ ဘာများ ထူးခြားပါလိမ့်။\nငရဲဘုံတခုလုံး မီးလျှံတွေ နေရာလွတ်ကို မရှိ။ တဆက်တည်း။ အပေါ်ဘုံတွေဆို မီးလွတ်တဲ့နေရာ ရှိသေးတယ်။ ငရဲတွေကလည်း တယောက်နဲ့တယောက် ထပ်နေရော။\nရေလောင်းအိမ်သာခေတ်ဆိုတော့ ချီးတွင်းအထဲကလောက်တွေ မြင်ဖူးသူ နည်းမယ်။ စိတ်ကူးနဲ့ မှန်းကြည့်လိုက်။\nလောက်ကောင်တွေ ချီးတွင်းအထဲက ချီးတွေအကြား တိုးဝှေ့သွားနေသလိုမျိုး ငရဲသားတွေလည်း ပြည့်ကျပ်နေရော။ ဆင်းရဲဒုက္ခ ဘယ်လောက်များကြမလဲ။ စိထားတဲ့နေရာ ဖြစ်တယ်။\nမီးတောက်တွေ၊ ငရဲသားတွေနဲ့ ဆင်းရဲမွဲတေမှုတွေ နေရာလွတ်မရှိ ဆက်နေတဲ့ ကြောက်စရာအကောင်းဆုံး ငရဲပါလားလို့ တွေးမိနေတယ်။\nဒါတောင် နေရာလုနေတဲ့ ငရဲကောင်တွေက ရှိသေး။ အပူသက်သာမလား ဆိုပြီး။ ဘယ်လို ငရဲသားတွေပါလိမ့်ဟု တွေးနေမိတယ်။\n« Reply #44 on: January 06, 2012, 07:50:00 AM »\n`ခင်တို့အိမ်က ခင့်ကိုအိမ်ထောင်ချပေးတော့မယ်တဲ့မောင်…. ဒုက္ခပါပဲ ဘယ်လိုလုပ်မလဲမောင်….´\n`သမီး… မာမီတို့စီစဉ်တာကိုငြင်းဖို့စိတ်မကူးနဲ့နော်…. မိဘဆိုတာသားသမီးကို ဆင်စီးပြီးမြင်းရံတာပဲ မြင်ချင်တာ…..မောင် လမ်းမတော်သား က ဆရာဝန၊် မျိုးရိုး၊ ငွေရေးကြေးရေး ကအစပြောစရာတစ်ကွက်မှ မရှိဘူး မိဘမျက်နှာကို အိုးမဲမသုတ်နဲ့´\n(စတိုင်ဘောင်းဘီနှင့် ရှပ်အင်္ကျီလက်ရှည်- နက်ကတိုင်ပါသည်ဖြစ်စေ၊ မပါသည်ဖြစ်စေ.. မျက်မှန်တက်ထားသော အနှီသရုပ်ဆောင်ကို ဆရာဝန်ဟု သတ်မှတ်စေ။\nမင်းသမီးလုပ်သူ မျက်စောင်းထိုးပြစေ။ မင်းသားလုပ်သူ အံကျိတ်ပြ တောက်ခတ်ပြစေ။ ပရိသတ်မှမေတ္တာပို့စေ။)\n`အာ လူကဒီလောက်တောင် အဖျားတွေတက် သွေးဆုတ်ပြီး ဂယောင်ဂတန်းဖြစ်နေတာ´ အယ်နောက်ပြီး ဒီမရွေးရိုး ကြီးကမိန်းမကိုယ်ထဲက ထွက်လာတာလာလေ´\n`အင်း….ဟုတ်မယ် ချော်လဲတုန်းက၀င်သွားတာဖြစ်မှာပေါ့။ ဆရာရယ်ကျွန်မတို့သမီးလေး ကိုတက်နိုင်မယ်ဆိုရင်ခွဲပြီး ကုပေးပါလား´\n`ဒီဟာကကိုယ်ဝန်ဖျက်ချလို့ဖြစ်တာ တစ်ကိုယ်လုံးသွေးဆိပ်တွေတက်ပြီး ပိုးတွေပြန့် သွေးပေါင်တွေကျနေတာ… ချက်ချင်းခွဲရမည့် ကိစ္စမျိုးမဟုတ်ပါဘူး….´\n`အမလေးအဖြစ်ဆိုးလှ ချည်ရဲ့ သမီးလေးရယ်….. ဆေးရုံလာတာတောင် အသက်မှီပါလား…. အဟာ့ဟား… ကျွန်မတို့သမီးကို သူတို့သတ်တာ…. အလကား လူသတ်သမား….´\n(ခွဲချင်တာကိုမခွဲပဲ လက်ဆောင်ရထားသော ပိုးသတ်ဆေးများကို FOC ထိုးပေးလိုက်သော သူကိုဆရာဝန်ဟုခေါ်စေ။)\n`ခင်ဗျားတို့ ဟာက အစပိုင်းမှာ ဗိုက်တပြင်လုံးနာတယ်ပြီးမှ ဗိုက်ညာဘက်အောက်က နေရာလေးကပဲ နာနေတာ ဖျားတယ်၊ အန်တယ်၊ သွေးဖြူဥလေးနည်းနည်းများနေတယ်၊ စမ်းကြည့်ချက်အရရော အူအတက်ရောင်တာပဲ´\n`ဒီရောဂါမျိုးက ရောဂါရာဇ၀င်နဲ့ စမ်းသပ်တာနဲ့ပဲသိနိုင်တာ၊ ကုတဲ့နည်းလမ်းကလည်းခွဲတာပဲရှိတယ်´\n`အမလေး အဖြစ်ဆိုလှချည်ရဲ့ ကျွန်မ သားလေးကို ရောဂါမှားတပ်ပြီးသတ်လိုက်ပါတယ်…အဲ့ အဟဲ့..အဲ…´\n(ရောဂါဖြစ်စဉ်နှင့်စမ်းသက်မှုနှင့်သာ ခွဲခြားရသောရောဂါကြောင့် တစ်သက်လုံး အတွေ့အကြုံရင့် ဆရာကြီးအား ဆေးကုခွင့်သိမ်းစေ။ အတွေ့အကြုံနည်းသော နောက်လူများ ထိုသို့ကြုံတွေ့လာပါက ခေါင်းပန်းလှန်နည်း ဖြင့်သာဆုံးဖြတ်စေ။)\n`ကြက်ခြေနီ၊ တွေတာဝန်သိပြည်သူတွေက မီးလောင်လူနာများကိုတာဝန်သိစွာကူညီကြသော်လည်း အရေးပေါ် ဘေးအန္တရာယ်ကိုစီမံဆောင်ရွက်နေသူ Triage ဆရာဝန်၊ ဆရာမများက မျက်နှာတွင်ပြုးံရွှင်ခြင်း အလျှင်းမရှိပဲ ကုသနေခြင်း မီးလောင် ဒဏ်ရာပိုးဝင်ပြီးဒုက္ခရောက်မှာစိုး၍ ဆိုကာသိချင်စပ်စု ကြကုန်သောလူများကိုဝင်ခွင့် မပြုသည့်အတွက် အလွန်တရာစိတ်ထားယုတ်မာသူများ ဖြစ်ကြသည်။ စပ်စပ်စုစု မေးချင်၊ ရေးချင်၊ အတင်းပြောချင်သူများကို လူနာ၏အတွင်းရေးဟုဆိုကာ မေးမြန်းမှုများကိုမဖြေသော လူယုတ်မာများ ဖြစ်ကြသည်။\nမိမိလူနာဖြစ်သော်လည်း အထူးကြပ်မတ်ဆောင်ကဲ့သို့သော မိမိဌာနမဟုတ်သည့် ကိုယ်မကြွမ်းသည့် နေရာများပို့ရသည့် အခါတွင် လွှဲစာ ညွှန်းစာလေးသာရေးပေးပြီး ကိုယ်တိုင်ပါဝင်စွက်ဖက်ခြင်းမပြုသည့် လူယုတ်မာဖြစ်သည်။\nသို့နှင့် ခေတ်အဆက်ဆက် ရုပ်ရှင်ကားများတွင် မင်းသားမင်းသမီးတို့အတွက်ချစ်ခြင်းကို ခွဲသောဗီလိမ်မှသည်ယနေ့ အချိန်တွင် လူသတ်ကောင်အဖြစ်တစ်ဖုံ၊ လူယုတ်မာအဖြစ်တစ်မျိုး၊ အကျင်နာမဲ့သူအဖြစ် တစ်သွယ် ဆေးပညာအကြောင်း နကန်းတစ်လုံမှ မသိသည့် လေးခုမြောက်ဒုတ်ချောင်းကြီး၏ ကြုံရင်ကြုံသလိုရိုက်နှက်ခြင်းကိုခံရလေသတည်း။\n@kaung myat kyaw's fb\n« Reply #45 on: January 10, 2012, 05:08:23 PM »\nသံတမန် နှင့် အပျိုစင်တို့၏ မိမိအကြိုက်နှင့် တုန့်ပြန်စကားခြားနားချက်\nမိမိ မကြိုက်သော အကြောင်းအရာကိစ္စတစ်ခုကို ပြောဆိုလာလျှင် အကူအညီတောင်းခံလာလျှင် ဘယ်တော့မှ ငြင်းပယ်လေ့မရှိ။ စဉ်းစားပေးမည်။ အကြောင်းပြန်မည်။ "NO" ဟု သုံးလေ့မရှိ။\nမိမိ ကြိုက်နှစ်သက်သော လိုလားသော အကြောင်းအရာ ကိစ္စဆိုလျှင် ထောက်ခံသည်။ အကူအညီပေးသည်။ "YES" ဟု ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောသည်။\nမိမိ မကြိုက်သော ကောင်လေး တစ်ယောက်က ရည်းစားစကားလိုက်ပြောပါက တစ်ခါတည်း ငြင်းလွှတ်လိုက်မည်။ တစ်ဖက်သား မျှော်လင့်ချက်မရှိအောင် "NO" ဟု ပြတ်ပြတ်သားသား အဖြေပေးလိုက်မည်။\nမိမိကြိုက်သော ကောင်လေး တစ်ယောက်က ရည်းစားစကား လိုက်ပြောပါက စဉ်းစားဦးမည်။ အချိန်စောင့်ပါ။ ကျောင်းပြီးမှ။ အလုပ်ရမှ စသည်ဖြင့် နည်းနည်း မူတတ်ကြသည်။ "YES" ဟု တိုက်ရိုက်ပြောလေ့မရှိ။\nအချုပ်အားဖြင့် သံတမန်လောကတွင် "YES" သာရှိပြီး အပျိုစင် လောကတွင် "NO" သာရှိသည်။\nထိုကြောင့် သံတမန်လောကတွင် Yes မဟုတ်ပါက No ဖြစ်ရန်သေချာပြီး အပျိုစင်ကို ရည်းစားစကားလိုက်ပြောပါက No မဟုတ်လျှင် အခွင့်အလမ်းရှိနိုင်သည်....\n« Reply #46 on: January 12, 2012, 08:23:01 PM »\nရန်ကုန် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေဆိပ်အတွင်း အဲဇလုံ လေယာဉ်ကြီး ဆိုက်လေပြီ။ လေဆိပ်အတွင်း ဝင်လိုက်သည်နှင့် ဦးရုက္ခစိုး၊ ဖိုးရှုပ်နှင့် ကြွက်စုတ်တို့ အိုက်စပ်မွန်းကျပ်ခြင်းအရသာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ လျှာရှည်သော ဖိုးရှုပ်က အလကား မနေ။ အနားတွင်တွေ့သည့် ရဲဝန်ထမ်းတဦးကို မေးလိုက်သည်။\nဖိုးရှုပ်။ ။ ဒီမှာနောင်ကြီး … လေဆိပ်က အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေဆိပ်ဖြစ်နေပြီး အိုက်စပ်လို့ပါလား။ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။\nရဲ။ ။ အဲကွန်းပိတ်ထားတယ်။ ခင်ဗျား အေးတာကြိုက်ရင်တော့ ကိုယ့်ဘာသာ ယပ်သာခပ်နေတော့။\nဖိုးရှုပ်။ ။ အဲကွန်းက ဘာလို့ ပိတ်တာလဲဗျ။ တော်ကြာ နိုင်ငံခြားသားတွေနဲ့ အားနာစရာ။\nရဲ။ ။ (စိတ်မရှည်သလို ကြည့်ရင်း) အဲကွန်းအတွက်သုံးမယ့် ဆီတွေခိုးထုတ်ရောင်းထား … အဲ ယောင်လို့၊ ခင်ဗျား သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ညစ်ညမ်းစေမယ့် အလုပ်ကို တော်တော် အားပေးတဲ့သူပဲ။ နိုင်ငံခြားသားတွေက နားလည်မှုရှိတယ်။ ဘယ်သူမှ အိုက်တယ်မပြောဘူး။ ခင်ဗျား တယောက်တည်း အိုက်နေလို့ မနေတတ်ရင် ရေခဲတိုက်ထဲသွားနေ။\nရဲဝန်ထမ်းစကားကြောင့် ဖိုးရှုပ် ခေါင်းပုဝင်သွားသည်။ “သြော် ယဉ်ကျေးပျူငှာ ရွှေမြန်မာပါလား” ဟု တယောက်တည်း စဉ်းစားနေစဉ် အနားတွင် ကြွက်စုတ်တို့မရှိတော့။ ကြည့်လိုက်တော့ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး တွင် တန်းစီနေသည်။ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး အရာရှိဖြစ်သူက ကြွက်စုတ်၏ နိုင်ငံကူးလက်မှတ်ကို သေချာစေ့ငုစွာ ကြည့်နေ၏။\nလူဝင်အရာရှိ။ ။ ခင်ဗျား မြန်မာပြည် မပြန်တာ အတော်ကြာပြီနော်။\nကြွက်စုတ်။ ။ ဟုတ်ကဲ့ ၁၀ နှစ် ကျော်ပါပြီ။ တကယ်တော့ အရင်က ဟိုကဒီက ပြန်ပါတယ်။ ဟိုက ဒီက ဆိုတာ အထင်မလွဲပါနဲ့၊ ဦးရုက္ခစိုးနဲ့ နတ်ကြုံလိုက်တာကို ပြောတာပါ။ အခုလို အဲဇလုံနဲ့ ပြန်တာက ဒါပထမဆုံးပါ။ ဒါကလည်း တိုင်းပြည်ကြီး ပြောင်းလဲနေပြီဆိုလို့ ကြည့်ချင်လွန်းလို့ ပြန်တာပါ။\nလူဝင်အရာရှိ။ ။ လျှာရှည်လိုက်တာ မိချောင်းသားရယ်။ အေးလေ … ရားဘာဒယ်၊ ရားဘာဒယ် (ရပါတယ်ကို ဝမ်းသာ အားရ ပြောခြင်းဖြစ်သည်) ဒါပေမယ့် ၁၀ နှစ်တောင် ပြည်တွင်း ပြန်မလာတဲ့သူဆိုတော့ လက်ဆောင်လေး ဘာလေးတော့ ပါမှာပေါ့နော်။\nချိုသာစွာမေးသည် အရာရှိကိုကြည့်ရင် ကြွက်စုတ်အားတက်သွားသည်။ စိတ်ထဲမှလည်း “ယဉ်ကျေးပျူငှာ ရွှေမြန်မာဆိုတာ ဒါမျိုး” ဟု တွေးလိုက်သည်။\nကြွက်စုတ်။ ။ ဟာ ပါပါတယ်။ ရွာက ကြီးတော်ကြီးက ညောင်းတတ်လို့ ထိုင်းရိုးရာ ကျပ်ထုပ်က တခု၊ အရက်ကြိုက်တတ်တဲ့ ဘကြီးအတွက် ထိုင်း တောအရက် တပုလင်း … ပြီးတော့ …။\nလူဝင်အရာရှိ။ ။ အဲဒါတွေကို ပြောတာမဟုတ်ဘူး။ ကျုပ်ပြောတာက လက်ဆောင် ဘတ်ငွေလေးဘာလေး ဟဲဟဲ။\nကြွက်စုတ်။ ။ သြော် ဒါလား ပါပါတယ်၊ ပါပါတယ်။\nလူဝင်အရာရှိ။ ။ (ခပ်တိုးတိုးလေသံဖြင့်) ဒါဆိုလုပ်လေဗျာ။ ကျုပ်ကို ဘတ်ငွေလေး ဘာလေး ပေးခဲ့ပါဦး။\nကြွက်စုတ်။ ။ ဘတ်ငွေ ပေးခဲ့ရမယ်ဟုတ်လား။\nကြွက်စုတ်က အူကြောင်ကြောင်လုပ်နေသဖြင့် ဦးရုက္ခစိုးက တံတောင်ဖြင့်တွတ်လိုက်ရာ အိတ်ထဲမှာ ၁၀ ဘတ်စေ့ တစေ့ကို အယောင်ယောင်အမှားမှားဖြင့် ထုတ်ပေးလိုက်သည်။\nလူဝင်အရာရှိ။ ။ ဟင် ဒါပဲလားဗျ။\nကြွက်စုတ်။ ။ ဘုရားစူးရပါစေ့ဗျာ။ ကျုပ်မှာ ဘတ်ငွေဆိုလို့ ဒါပဲပါပါတယ်။ အဲဒါ ဖိုးရှုပ်မသိအောင် ဘတ်ထားတဲ့ ငွေလေးပါ။\nကြွက်စုတ်၏ ခုနစ်သံချီအသံကြောင့် လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးအရာရှိလည်း လန့်သွားပြီး ဘေးဘယ်ညာကိုကြည့်ကာ ဘတ်ငွေ ၁၀ ကို ယူ၍ နိုင်ငံကူးလက်မှတ်ကို ဆောင့်ကြီးအောင့်ကြီး ပြန်ပေးလိုက်ကာ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ဦးရုက္ခစိုးက ကိုယ်ယောင် ဖျောက်ထားသောကြောင့် မင်သေသေဖြင့် ကြွက်စုတ်ဘေးက ဝင်လိုက်လာသည်။\nဖိုးရှုပ်လည်း တဘက်က လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး အရာရှိမ တဦးကို ဘတ်ငွေ ၂၀ ပေးကာ ဖြတ်သန်း လာခဲ့သည်။ သူလည်း အယ်ချုပ်ကြီးအိတ်ထဲက ဘတ်လာသည့် ဘတ် ၂၀ ဖြစ်သည်။\nလေဆိပ်ထဲကထွက်လာတော့ ရန်ကုန်လေကို တဝကြီးရှုလိုက်ရာ မီးခိုးနံ့များကြောင့် ၂ ဦးနှင့်တပါး ချောင်းတဟွတ်ဟွတ် ဆိုးကြလေတော့သည်။ သူတို့ရှေ့တွင် တက္ကစီတစီးက “ဖုန်းဒိုင်း ဖုန်းဒိုင်း” အသံမျိုးစုံမြည်ကာ လာရပ်သည်။ တက္ကစီဒရိုင်ဘာ ဆင်းလာပြီး သူတို့လက်ထဲက အထုပ်များကို ရိုသေစွာ ယူ၍ ကားပေါ်သို့တင်လိုက်သည်။\nရုက္ခစိုး။ ။ ဒီလိုတော့လည်း ရန်ကုန်သားတွေက ဧည့်ဝတ်ကျေကြသားပဲကွ။ ဒါမျိုးကို ယဉ်ကျေးပျူငှာ ရွှေမြန်မာလို့ ခေါ်တယ် သိလား။\nဒရိုင်ဘာ။ ။ ကားပေါ် ကြွကြပါခင်ဗျ။\nဖိုးရှုပ်နှင့် ကြွက်စုတ်မှာ ဒရိုင်ဘာဖြစ်သူ၍ ယဉ်ကျေးပျူငှာသော ပုံစံကြောင့် စိတ်ကြီးဝင်ပြီး ကားပေါ်တက်ထိုင် လိုက်သည်။ ဦးရုက္ခစိုးလည်း မနေသာတော့ဘဲ လိုက်တက်လိုက်ရသည်။ ကားနောက်ခန်းတွင် ထိုင်လိုက်သော ဖိုးရှုပ်မှာ “အောင်မလေးဗျ” ဟု ရုတ်တရက် အော်လိုက်သဖြင့် အားလုံး လန့်သွားကြ၏။\nဒရိုင်ဘာ။ ။ ဆိုဖာစုတ်ပြီး စပရိန်ထွက်နေလို့ပါ။ နည်းနည်းလောက် ရှောင်ထိုင်လိုက်။ အားလုံးအဆင်ပြေ သွားမယ်။\nဒရိုင်ဘာ ပြောသည့်အတိုင်း ဖိုးရှုပ်က ထိုင်လိုက်စဉ် ကြွက်စုတ်က တံခါး ပိတ်မရဘဲ ဖြစ်နေသည်။ ဒရိုင်ဘာက တံခါးကို အပြင်မှ လာပိတ်ကာ ဝါယာကြိုးဖြင့် သေချာစွာ ချည်တုပ်ရင်း “အားလုံး အဆင်ပြေသွားပါပြီ ခင်ဗျာ။ ဘယ်ကို ပို့ပေးရပါမလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။\nရုက္ခစိုး။ ။ ဈေးသိပ်မကြီးတဲ့ ဟိုတယ် ဒါမှမဟုတ် တည်းခိုခန်း တခုခုကို ပို့ပါ။\nဒရိုင်ဘာ။ ။ ဟိုဟာရတဲ့ တည်းခိုးခန်းရှိတယ် ဆရာတို့။ ဈေးလည်း သိပ်မကြီးစေရဘူး။ မှတ်ပုံတင်လည်း ပြစရာ မလိုအောင် ကျနော် စီစဉ်ပေးလို့ရတယ်။\nဒရိုင်ဘာက ပြောရင်းဆိုရင်း ကားပြူတင်းပေါက်မှ ကွမ်းတံတွေးကို လမ်းပေါ်သို့ ပြစ်ခနဲ လှမ်းထွေးလိုက်သေးသည်။\nကြွက်စုတ်။ ။ ဟိုဟာဆိုတာ ဘာလဲဟင် … ရေပူရေအေးရတာကို ပြောတာလား။\nဒရိုင်ဘာ။ ။ ဟာ ကိုယ့်ဆရာကလည်း ပိန်းလိုက်တာ။ ဟိုဟာဆိုတာ ဟိုဟာပေါ့ဗျာ။ ဘာညာကွိကွပေါ့။\nဖိုးရှုပ်က ရုတ်တရက်သဘောပေါက် သွားပြီး “ဟာ ရတယ်၊ ရတယ်။ ကျနော်တို့ကို အသင့်အတင့် ဟိုတယ် တခုခုသာ ပို့ပေးပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။ ကားသမားက ကားကို ဆောင့်ထွက်လိုက်ရာ “ဖုန်းဒိုင်း” သံစုံမြည်၍ ထွက်ခွာသွားသည်။ ကားက လမ်းလျှောက် တဂျုံးဂျုံးမြည်နေသည်။\nဒရိုင်ဘာ။ ။ ဟဲဟဲ … ကျနော့်ကားက သိပ်မဆိုးပါဘူး။ လမ်းတွေက ချိုင့်တွေချည်းပဲမို့လို့ပါ။\nကားပေါ်တွင် သူတို့အားလုံး ယိမ်းထိုးနေကြသည်။ ကားက မီးပွိုင့်ကို ပွတ်ကာသီကာ ကျော်ဖြတ်သည်။ သူ့ကားကို ကားတစီးစီးကျော်ဖြတ်သွားလျှင် ဒရိုင်ဘာက ဆဲသည်။ ဒီလိုနှင့် အလတ်စား ဟိုတယ်တခု ရှေ့တွင် ကားဘရိတ်ကို ဆောင့်အုပ်လိုက်တော့သည်။\nကြွက်စုတ်။ ။ ဘယ်လောက်ကျလဲ။\nဒရိုင်ဘာ။ ။ တသောင်းခွဲ ကျပါတယ်။\nဖိုးရှုပ်။ ။ ဟာ များလိုက်တာဗျာ။ ခင်ဗျား တက္ကစီမှာ မီတာမပါဘူးလား ကြည့်ရအောင်။\nဒရိုင်ဘာက ဖိုးရှုပ်အား မျက်ထောင့်နီဖြင့် ကြည့်၍ “ခင်ဗျား ရူးနေလား။ ဒီလောက်စုတ်နေတဲ့ကား ဘယ်လိုလုပ် မီတာ တပ်မှာလဲ။ ရုတ်ရုတ်ရုတ်ရုတ်တော့ မလုပ်နဲ့၊ ပေး တသောင်းခွဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။\nရုက္ခစိုး။ ။ နည်းနည်းလောက် လျှော့ပေးလိုက်ပါ ငါ့တူရယ်။\nဒရိုင်ဘာ။ ။ ခင်ဗျားက ဘယ်ဇာတ်ထဲကလဲ အဘိုးကြီး။ ကြောင်တောင်တောင်မလုပ်ပါနဲ့။ တပြားမှ မလျှော့ပေးနိုင်ဘူး။ ကားပေါ်မတက်ခင် ကတော့ ဈေးမမေးဘဲနဲ့။\nဖိုးရှုပ်။ ။ ဒါကတော့ ခင်ဗျားက ကျနော်တို့ အထုပ်တွေကို ယူပြီး ကားပေါ်တင်လိုက်တာကိုး။ မေးချိန်မှမရတာ။\nဒရိုင်ဘာ။ ။ ဟာ … ခင်ဗျားတို့ တောသားတွေပဲ။ ဒါ ရန်ကုန်ဗျ။ ရန်ကုန်။ တောမဟုတ်ဘူး။ အူကြောင်ကြောင် လာမလုပ်နဲ့ အကုန်လုံး ပြဿနာ တက်သွားမယ် ဘာသိလဲ။\nဒရိုင်ဘာက စွတ်ဟောက်နေသဖြင့် အကျယ်အကျယ် မငြိမ်းဖွယ်များ ဖြစ်လာမည်ကို စိုးရိမ်သော ဦးရုက္ခစိုးမှာ မြန်မာကျပ်ငွေ ၅ ထောင်တန် ၃ ရွက်ကို အပ်ချလောင်းဟု မန်း၍ ပေးလိုက်မှ ကားကို ဆောင့်ထွက်ကာ “ဖုန်းဒိုင်း” သံစုံမြည်၍ မောင်းထွက် သွားလေတော့သတည်း။ ။\n@By featured, ရန်ကုန်သားတာတေ\n« Reply #47 on: January 15, 2012, 12:55:42 AM »\nကျွန်တော်တို့ မြန်မာနိုင်ငံက ဝန်ထမ်းဆရာဝန်လင်မယားတွေ နိုင်ငံခြားကို တူစုံယှဉ်တွဲခရီးထွက်ခွင့် မရှိဘူးတဲ့ခင်ဗျ။\nဆေးကျောင်းသူကျောင်းသားဘဝမှာ သမီးရည်းစား၊ ကျောင်းပြီးလို့ နှစ်ယောက်လုံးအလုပ်ထဲဝင်ကြတော့ လက်ထပ်ကြ၊ ပြီးတော့ ဖူးခက်ကို ဟန်းနီးမွန်းထွက်ဆိုတာ လွန်းထားထား ဝတ္ထုထဲမှာတော့ ဖတ်ဖူးသား။ ဘဲဒီး ဂဒိုမန်းတစ် (Very romantic!)\nတကယ့်လက်တွေ့မှာတော့ အဲလောက် ပိုက်ဆံရှိတဲ့ မြန်မာဝန်ထမ်းဆရာဝန်ပေါက်စစုံတွဲတကယ်ရှိရင် ဂင်းနစ် - အဲလေ၊ ဖူးခက်ကိုလည်း ဟန်းနီးမွန်းခရီးထွက်မယ်ဆိုရင် တစ်ယောက်တစ်လှည့် သွားရပါလိမ့်မယ်ခင်ဗျား။ (“ကိုကို့ ပတ်စ်ပို့ ပြန်အပ်မှ မိုမို့ပတ်စ်ပို့ ထုတ်ပေးမယ်တဲ့ ကိုကိုရယ်။ ကိုကို ဟန်းနီးမွန်းထွက်နှင့်တဲ့အချိန် ကိုကို့ ဆေးရုံဂျူတီတွေကိုမိုမို relieving ဆင်းပေးထားမယ်နော်။ ပြီးမှ မိုမို တစ်လှည့် သွားမယ်။ ကိုကို့ရဲ့ ဟန်းနီးမွန်း ဂျူတီတွေကိုလည်း မိုမို ဟိုမှာပဲ relieving ရှာလိုက်မယ်နော်။”) - ဟုတ်ပေါင်၊ ပြောရင်းနဲ့ ရှုပ်ကုန်ပြီ။\nသြော် - ဒီလို မဟာဗျူဟာမြောက် ပေါလစိ (policy) ချထားရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ လင်မယားနှစ်ယောက် အတူ ပေးထွက်လိုက်ရင် ပြန်မလာတော့မယ့် ဖြစ်နိုင်ချေ များလို့ပါတဲ့ခင်ဗျာ။ တစ်ယောက်ကို ပြည်ထွက်ခွင့်မပေးဘဲ နိုင်ငံအကျယ်ချုပ်နဲ့ ထားထားရင်တော့ ထွက်သွားတဲ့ တစ်ယောက်ကလည်း အချိန်တန်ရင် မဖြစ်မနေ ပြန်လာရမှာပဲဆိုတဲ့ အင်မတန် သမာသမတ်ကျတဲ့ အိုင်ဒီယာခင်ဗျ။ (“မင်းမိန်းမနဲ့ ဒီဘဝမှာ ပြန်တွေ့ချင်သေးတယ်ဆိုရင် သင်တန်းပြီးတာနဲ့ ဒီကို တန်းတန်းကြီး ပြန်ခဲ့တော့။”)\nစူဠလိပ် ရေထဲလွှတ်ရရင်တောင် လိပ်ခွံတော့ ချွတ်ပြီးထားခဲ့ဦးဆိုတဲ့ အိုင်ဒီယာဗျ။\n“အိုင်ဆေး ဦးဘချစ်၊ ခင်ဗျားတို့ ချစ်ခြင်းကို မခွဲချင်ဘူးဗျာ နော်။ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျား ကျုပ်ကို နောင် ဒုက္ခမပေးရဲအောင်တော့ကာ မမြဝင်းကို ကျုပ် ခေါ်ထားရလိမ့်မယ်ဗျ … ဟွန်းဟွန်း …” ဆိုတဲ့ ဗိုလ်အောင်ဒင့် အိုင်ဒီယာမျိုးဗျ။ (ဗိုလ်အောင်ဒင် = ဓားပြဗိုလ်။)\nဒါဟာ Social kidnapping လူမှုရေးပြန်ပေးဆွဲခြင်းပဲဗျ။ အခု နိုင်ငံတော်က ဖော်ဆောင်နေတဲ့ ဒီမိုကရေစီကျင့်စဉ်နဲ့လည်း ဖြောင့်ဖြောင့်ကြီး ဆန့်ကျင်နေသလားလို့ပဲ။ (ဒီမိုကရေစီကျင့်စဉ်က ဖြောင့်ဖြောင့်ကြီးဆိုရင်ပေါ့လေ အဟီး။)\nအိုင်ဆေး … တစ်ဖက်နိုင်ငံမှာ သင်တန်းသွားတက်ရမယ့် ကိုယ့်ဇနီးကိုယ် စိတ်မချလို့ လိုက်ပို့ချင်တယ်ဗျာ။ ဟိုမှာလည်း ရောက်တုန်းရောက်ခိုက် လေးငါးရက်လောက် အတူလည်လိုက် ပတ်လိုက်ချင်သေးတယ်ဆိုရင် နှစ်ယောက်လုံး ပတ်စ်ပို့ပြိုင်တူရအောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။\nမူနဲ့ လွတ်အောင်ဆိုရင် လင်မယား မဟုတ်မှပဲ ရမှာပေါ့။ ဒီတော့ကာ “နှစ်ဦးသဘောတူ (ခေတ္တ) ကွာရှင်းပြတ်စဲ ပြီးစီးခြင်း” ဆိုပြီး ကြေညာလိုက်ဗျာ။\n“ကျွန်တော်တို့ လင်မယားမဟုတ်တော့ဘူးခင်ဗျ။ သူလည်း သူ့ကိစ္စနဲ့သူ နိုင်ငံခြားသွားမှာ။ ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့်ကိစ္စနဲ့ ကျွန်တော်ပဲ။”\n“သြော် လေယာဉ်တစ်စီးတည်း ထိုင်ခုံနံပါတ် ကပ်လျက် ဖြစ်နေတာကတော့ အခင်မင် မပျက်အောင်လို့ပါ ခင်ဗျာ။”\n(“ဟိုရောက်တော့လည်း ဟိုတယ်တစ်ခန်း နှစ်ယောက် အစုအစပ်ငှားပြီး … ဟဲဟဲဟဲဟဲ … အခင်မင်မပျက်ပေါ့ခင်ဗျာ။”) - စိတ်ထဲမှ ကြုံးဝါးခြင်း။\n“နှစ်ဦးသဘောတူ ကွာရှင်းပြတ်စဲပြီးစီးခြင်း ပြီးစီးသွားပါ၍ ဒုတိယမ္ပိ လက်ထပ်ပြီးစီးခြင်း။”\n“ဒုတိယမြောက် ဟန်းနီးမွန်းခရီးကို ဖြစ်မြောက်အောင် အဖက်ဖက်မှ ဝိုင်းဝန်းဖိအားပေး ပေးပါသော တာဝန်ရှိပုဂ္ဂိုလ်များကို ကျေးဇူးဥပကာရ အထူးတင်ရှိပါကြောင်း ...”\nဟုတ်တယ်လေ။ ဒီလို ကြံတီးကြံဖန် ရူးတူးပေါတော လျှောက်စဉ်းစားပြီး လိုက်လုပ်ပေးမှ ကျင့်သုံးနေဆဲ ပေါလစိ (policy) တွေနဲ့ ရှေ့သွားနောက်လိုက်၊ သူ့အရပ်နဲ့ သူ့ဇာတ်၊ အိုးရွဲ့နဲ့ စလောင်းရွဲ့၊ ဘုန်းကြီးရူးနဲ့ လှေလူး လိုက်ဖက်ညီတော့မပေါ့လို့။ ဘယ့်နှယ့်လဲဦးဘချစ်ကဲ့ … ဟွန်းဟွန်း …\nPS: မိန်းမရေ ကို့ကို ဂယ်ချစ်ရင် အထက်လူကြီးတွေ မသိအောင် လာခိုးပါ။ စနေနေ့ည ကိုးနာရီ တံတားဦးလေဆိပ်ကစောင့်မယ်။ ဟိုကနေ ကို့အတွက် ပတ်စ်ပို့အတု လုပ်ခဲ့ဦး။ ရင်တွေခုန်လိုက်တာနော် … အဟိ။\n@dr aung khine's fb\n« Reply #48 on: January 17, 2012, 02:50:19 AM »\nတခါက လူနှစ်ယောက်ရှိတယ်။ တယောက်က မျက်စိမမြင်တဲ့သူ။ ဒါပေမယ့် ဉာဏ်တော့ရှိတယ်။ သူ့ နာမည်က ဖိုးဉာဏ် တဲ့၊ နောက်တယောက်တော့ ဗလကောင်းကောင်းနဲ့ လူပဲ။ ဆိုးတာက သူကဉာဏ်တော့မရှိဘူး။ အဲ့ သူသိတာတခုတော့ ရှိတယ်အဲ့ဒါ ဖိုးဉာဏ်ကို ဆရာတင်ရမယ် ဆိုတာပဲ။\nသူ့ နာမည် ဗလတဲ့။ သူတို့က အတွဲတော့ညီသား။ ဗလ က ဖိုးဉာဏ် ကို ကုန်းပိုးပြီးသွားတတ်သလို ဖိုးဉာဏ်တော့ ဗလ ပြောတာနားထောင်ပြီး ဆုံးဖြတ်ပေးတတ်တယ်။ ဘယ်လောက်တောင် လဲဆိုတော့ တခါက သူတို ညပိုင်းကြီးပြန်လာတာ ဗလ က …\n“ဟေ့ကောင် ဖိုးဉာဏ်ငါတို့ဆီကို ခပ်လင်းလင်းဟာကြီးနှစ်ခု ပြေးဝင်လာတယ်”\n“ခပ်လင်းလင်းနဲ့ အသံတွေလဲ ထွက်နေတယ် နှာမူတ်သံကြီးနဲ့ ငါတို့နဲ့တောင် အတော်နီးလာပြီ”\n“လင်းလဲ လင်းတယ် အသံလဲထွက်နေတယ် ဟုတ်လား”\n“အေး ငါတို့နဲ့တောင် သိပ်မကွာတော့ဘူး”\n“တ တီတီတပွမ်ပွမ်နဲ့ ကွ”\n“ဟာ …. မင်း အဘ … အဲ့ဒါ… ကားဟ… ရှောင်ရှောင်…”\nအသေအလဲရှောင်လို့ မတိုက်မိပေမယ့် နှစ်ယောက်လုံး လမ်းဘေးကို ဒိုင်ဗင်ပစ်လိုက်ရလို့ အကွဲကွဲ အပြဲပြဲပဲ။ အဲ့လိုနှစ် ယောက်ပါ။ ဒါပေမယ်အပေးအယူတော့ဖြောင်လို့။ အဲ့လိုနဲ့ တနေ့ညတညမှာ သူတို့ အိမ်အပြန်မှာ အပင်ကြီးတပင်ကြီး အောက် ကဖြတ်ပြန်ရတယ်။\nအဲ့အပင်မှာ ညဂျူတီကျတဲ့ သရဲတကောင် ရောက်နေတယ်။ သူ့တာဝန်က ဒီညမှာ ဒီအပင်အောက်ကိုဖြတ်တဲ့ လူနှစ် ယောက်ကို ခြောက်ရမှာ။ တခါတည်း နှစ်ယောက်ကိုတွေ့တော့ ပိုင်ပြီပေါ့ပိုတဲ့အချိန်ကို ဘီယာဆိုင်ထိုင်မယ်၊ မာဆတ် သွားမယ်ပေါ။ ဒါကြောင့် ၀ုန်းထခနဲခုန်ချပြီး သူရဲ့ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လက်တွေကို ဆန့်ထုတ်လိုက်တယ်။ ဗလ က သူရှေ့ရောက်လာတဲ့ သရဲကို သေချာကြည့်ပြီး …\n“ဖိုးဉာဏ်ရေ ငါတို့ရှေ့ကို အဖြူရောင်အ၀တ်နဲ့လူတယောက် ခြေကားယား လက်ကားယား လုပ်နေတယ်”\n“ဟေ …. မော်တော်ပီကယ်နေမှာပါကွာ သူတို့ဖလားကြီးတောင် ပါဦးမယ် ”\n“ မျက်လုံးပြူးကြီးနဲ့ ဟ ”\n“လျှာကလဲ တတောင် လောက်ထွက်နေတယ်”\nသူတို့ပြောနေတာတွေ ကြားပြီး ကြာတော့ သရဲလဲစိတ်က မရှည်တော့ဘူး။\n“ဟိတ်လူတွေကြောက်ကြလေဗျာ ကျုပ်က တစ္တေ ခင်ဗျားတို့တွေ ကိုခြောက်နေတာ”\n“ဖိုးဉာဏ်ရေ ငါတို့ကို သူက တစ္ဆေခြောက်နေတာတဲ့”\n“အာ သူက သရဲဆိုတိုင်း ယုံလို့မရဘူးကွ ဒီခေတ်ကြီးက အလိမ်အညာတွေများတယ်။ သူ့မှာ ဘာအထောက်အထားပါ လဲ၊ မေးကြည့်ကွာ”\nသရဲလဲ အတော်တင်းနေပြီ ဒါနဲ သူ့ရဲ့ သရဲမှတ်ပုံတင်ကတ်ပြားကို ပြလိုက်တယ်။ သူ့ဘ၀သက်တမ်းမှာ ဒီလိုကတ်ပြား ပြပြီး ခြောက်ရတဲ့ လူမျိုးမတွေ့ဖူးဘူး။ ဗလ က မှတ်ပုံတင်ကိုကြည့်ပြီး\n“ပုံက၀ါးတယ်ဆိုတော့ ယုံလို့မရသေးဘူး ပြီးတော့ အဲ့ ကတ်ပြားကို ငါကမြင်ရတာ မဟုတ်ဘူး။ ဗလ ဒီကောင် ကြည့်ရ တာ မသင်္ကာစရာဘဲကွ၊ ကြာတယ်ကွာ ဒီကောင်ကို မင်းချုပ်ထားလိုက်စမ်းကွာ”\nဒါမျိုးကတော့ ဗလတို့ ဘာသွက်သလဲမမေးနဲ့ ချုပ်ထားလိုက်တာ သရဲခမျာ ယှက်ကန်ယှက်ကန်နဲ့ မိပါရော။\n“ဟေ့… လူတွေ…. ကျုပ်က… သ… ရဲနော်.. ကျုပ်… ကိုင်လိုက်ရမလား”\n“အောင်မာ အခုထိ သရဲက တပြားသားမှ မလျော့သေးဘူး…၊ အေး မင်းကိုငါမေးမယ် မင်းသရဲ ဆိုသိရမယ် လူဟာသေ ရင် ဒွါရကိုးပေါက်က အသက်ထွက်တယ်လို့ဆိုတယ်၊ မင်းဟာ သေဖူးတဲ့ သရဲ ဆိုတော့ သိရမယ်၊ ပြော မင်း ဘယ်အ ပေါက်ကထွက်သလဲအသက်။”\nသရဲ လဲ အတော် ညစ်သွားတယ်၊ ကို့ဟာကို ဘယ်က ထွက်မှန်းမသိဘူး။ ဒါနဲ့ ရမ်းဖြီး လိုက်တယ်။\n“ နာ… နား … က… ထွက်တာ”\nဒီအခါဖိုး ဉာဏ်က တောက်တချက် ပြင်းပြင်းခေါက်ပြီး\n“လူ့ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ နားနှခေါင်းထွက်ရင် ကောင်းတဲ့ဘုံရောက်တယ် ကွ။ ဟေ့ကောင်ဗလ ဒီကောင်လူလိမ်ကွ ချကွာ”\nဘာပြောကောင်းမလဲ ဗလ သမလိုက်တာ သရဲ ခွေခွေ လေးကျန်ခဲ့တယ်။\nဒီဇာတ်ကပြီးမသွားခဲ့ဘူး။တစ္ဆေလောကမှာ ဂယက်ထသွားတယ်။ သရဲတွေ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်မေးကြတယ်။ ငါတို့က ဘာလဲ ဘာတွေလဲ ဘာကောင်တွေလဲ။ ဆောက်တည်ရာမရ ဖြစ်ကုန်တယ်။ တစ္ဆေအကြီးအကဲကြီးကတော့\n“တို့တွေက သရဲတွေပါ သံသယ မရှိကြပါနဲ့”\nဒါပေမယ့် သူစကား ဘယ်သူမှနားမထောင်ကြဘူး ။ခေါင်းဆောင်ကြီးလဲ တဖွဖွပြောရင်း သူ့ဘ၀ နောက်ဆုံးအချိန် ရောက်တော့ သေတမ်းစာမှာ မှာခဲ့တယ်။\nမျက်စိ မမြင်တဲ့သူနဲ့ ဉာဏ်နည်းတဲ့ သူတွေကို ဘယ်တော့မှ မခြောက်ပါနဲ့တဲ့။ ခုချိန်ထိ ဘယ်မျက်မမြင် ဘယ်အရူးကိုမှ\nတစ္ဆေခြောက်တယ်လို့ မကြားမိတာ အမှန်ပါပဲ ။\ncupid boy (from mail group)\n« Reply #49 on: January 20, 2012, 02:47:48 PM »\nဒီကိစ္စ ဆိုးပေ မြို့တက်သင်တန်းတက်ရာကစသည်။\nဆိုးပေတို့သင်တန်းက ညစ်ပါတ်သည်လို့ဆိုးပေအမေကပြောသည် အီးတွေဝမ်းတွေပါသည် လို့လည်းသိရသည်။ ဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် အရင်တုန်းကဆိုးပေ ပွင့်လင်းတတ်သည်။အသံကျယ်ကျယ်ပြောတတ်သည်။ ဒါပေမယ့်မြို့သင်တန်းကပြန်လာတော့ ဇာတ်မင်းသားပုံပေါက်လာသည် ။ စကားပြောလျှင် နုတ်ဖျားနှင့် ဇာတ်မင်းသားလိုလိုပြောတတ်လာသည်။ သူပြောတော့ပညာရှိတွေဒီလိုပြောသည်ဆိုဘဲ။\nဒီကြားထဲ ဘိုစကားတွေညှပ်ပြီး ကြီးကြီးကျယ်ကျယ်တွေပြောလာပြန်သည်။ ပရောဂျက် ဆိုပြောပြောနေသဖြင့် ပရောဂဆရာက သူ့ဂွင်လုမည်ဟုထင်ပြီးမကြည်။ကလေးတွေ ထုတ်ဆီးတိုးနေသည့်ကြားထဲ ဂိမ်းသီအိုရီဝင်ပြောပြန်သည်။၀င်းဝင်းတို့အမေက အိမ်လာတိုင်သည် ရွာထဲဝင်းဝင်းသီအိုရီ(win-win) လျှောက်ပြောနေ၍ ၀င်းဝင်းတို့အရှက်ရသဖြင့်ဖြစ်သည်။စီဘယ်ဆိုရှိက်ရတီဆိုတာ ဆိုးပေပါးစပ်ကထွက်နေကြ။ ဒီလိုနားမလည်သော အရာများပြောသဖြင့် အိမ်ဆွမ်းခံကြွနေကျ ကိုယ်တော်လည်းမလာတော့ လဘက်ရည်ဆိုင်ရှင်က သူလာလျှင်လူရှင်းသဖြင့်ဆိုးပေ အားလက်လန်သည်။ ဆိုးပေအားရွာရှိကလေးလူကြီး ဆိုးပေအားရှောင်ကြသည်။ နောက်ဆိုးပေ မြို့ပြန်ပြေးသည်။\nသိပ်မကြာ ဆိုးပေပြန်ရောက်လာတော့ သူဟာအမတ်လောင်းဖြစ်သည်ဟုပြောပြန်သည်။ ပုတ်သင်ညိုပါတီကဖြစ်သည်ဟုသိရသည်။ သူမဲဆွယ်သည်ကို သူ့အမျိုးတွေမနေရ တစ်အုပ်လုံးလိုက်ရသည်။ ရွာရှိ နွားလှည်းနှင့်ထရော်လာဂျီတွေကို အစိုးရကိုဝယ်ခိုင်းပြီး ကားသေးသေးလေးတွေသွင်းပေးမယ်လို့ ပြောပြန်သည်။ ရွာသားတွေ ကားမောင်းသင်ဖို့ လိုင်းကားဆရာ ကိုပြားကို အပူကပ်ကြသည်။သို့သော်ဆိုးပေ ကိုခွေးကိုရှုံးသည် ။ ရွာသားတွေမဲမထည့်၍ရှုံးရသည်လို့ ပြသနာရှာ သည် ။ဆိုးပေအဖေက ဆိုးပေကိုနဘမ်အုပ်သည် ငါးသိန်းကုန်၍ဖြစ်သည်။ဆိုပေ လူတွေကိုမကြေနပ် ထို့နောက်ဆိုးပေ စကားသိပ်မပြောတော့ ။ရွာဝမ်းသာသည်။\nနည်းနည်းကြာပြီးတစ်ရက် ဆိုးပေအမေ အော်ပြီးရွာထဲပြေးနေသည် ။ ဆိုပေ စာထားခဲ့သည်ဟုသိရသည် ။နောက်ဘ၀သမ္မတဖြစ်အောင် ရွာဘေးကဧရာဝတီမြစ်ထဲခုန်ချတော့မည်ဟုရေးခဲ့သည်။ ရွာသားတွေ အမျိုးတွေမြစ်ဆီပြေးကြသည်။ ဟိုရောက်တော့ ရင်ခေါင်းလောက်ရှိတဲ့မြစ်ထဲမှာ ဆိုးပေငိုနေသည်။ အကြောင်းအရင်းက ဧရာဝတီဖြစ်ရေနည်းသည်ကို သူ့သင်တန်းက သင်မပေးခဲ့၍ဖြစ်သည်။\nအံဖွယ်ဆိုးပေပါတကား ရွာအကြောင်း မြစ်အကြောင်း မြို့သင်တန်းက သူ့မပြောပြခဲ့ပါလား....။


ဒီတော့ LONG, နှုတ်ဆက်, (ဂျာမန်နှုတ်ဆက်), နှုတ်ဆက်! - ကိန်းဘရစ်တက္ကသိုလ် - သတင်း\nဒီတော့ Long, နှုတ်ဆက်, (ဂျာမန်နှုတ်ဆက်), နှုတ်ဆက်!\nကျွန်ုပ်တို့ Kaleidoscope သို့ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည့်ဘုရားသခင်ကိုကျေးဇူးတင်ပါ။ Jossie အီဗန် Revs မှာတနင်္လာနေ့ညဥ့် '' Fusion '' ဖို့ကျေးဇူးတင်နှုတ်ဆက်လှိုင်းတံပိုး။\nနောက်ဆုံးအသုံးအနှုန်းအမှတ်အသား 'Fusion ကို' ညက ကင်းဘရစ်ရဲ့ LGBT + ပါတီ goers များအတွက်အနည်းငယ်သာရွေးချယ်စရာတစ်ခု။ ကောင်းပြီ၊ ကျွန်ုပ်သည်ချစ်ဖွယ်ကောင်းသောနှုတ်ဆက်ခြင်းထက်လျော့နည်းကြောင်းကျွန်ုပ်တို့ပြောခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်ရွေ့လျားခြင်းနှင့် '' Kaleidoscope '' ကိုလက်ခံရန်ဤနေရာတွင်ရှိသည်။ ။ ငါ '' Fusion '' ကိုင်ထား နီးပါး အလွန်နီးကပ်လာကြေကွဲဖွယ်အဘို့အကိုယ်ကိုယ်တိုင်တာဝန်ရှိသည်။\nငါမကြာသေးမီကအမှတ်တံဆိပ်အသစ်ဖြင့်မှုတ်သွင်းခံခဲ့ရသည်ဟုသာယူဆပြီး၊ ကျွန်ုပ်၏ရည်းစားမဟုတ်သောအခြားသူနှင့်နှုတ်ခမ်းကိုပေါင်းစပ်ရန်ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ အရက်၏တာဝန်မဲ့သောလမ်းညွှန်မှုအောက်တွင်ကျဉ်းကျဉ်းသောအိမ်သာအဖုံးတစ်ခု၏အတွင်းပိုင်းတံခါးသည်သူမအမည်မဖော်ပြရမည့်သူနှင့်စကားပြောနေခြင်းအတွက်အသင့်တော်ဆုံးနေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ အားလုံး၏မကောင်းသောအရာသည်တံခါး၏နောက်ကျောတွင်ဝဲနေသောအစွန်းအထင်းများကဲ့သို့ရှင်းလင်းနေခဲ့သည်။ ငါအချိန်ကဒီအခိုက်အတန့်၌ကိန်းဘရစ်၌အကြီးမားဆုံးအစွန်းအထင်းများနှင့်လုံး ၀ ရှက်ရွံ့ခဲ့သည်။\nပိုဆိုးတာကဆိုးတာကအိမ်သာထဲကနေအမြန်ထွက်ထွက်လာတာကိုကျွန်တော်တွေ့ခဲ့ရတာကတော့ကျွန်တော့်ရဲ့ပြီးပြည့်စုံတဲ့အရာတိုင်းရည်းစားပါ။ နှလုံးကြေကွဲဖွယ်နီးကပ်စွာမိမိကိုယ်ကိုအနာတရဖြစ်အောင်လုပ်ခြင်း၏အူလမ်းကြောင်းနာကျင်စေသောနာကျင်မှုသည်သင် The Tab ၏စာဖတ်သူများကိုဝေမျှရန်အလွန်ခက်ခဲလွန်းသည်။ ငါသေချာပေါက်သင်ထင်ယောင်ထင်မှားမသက်ဆိုင်သောနှင့်ဆက်စပ်သောအမုန်းတရားနှင့်အတူမှတ်ချက်ပေးရန်နှင့်ယိုယွင်းသောအစွန်းအထင်းသဘောထားတွေသံယောင်လိမ့်မည်သေချာသည်။\nအဆိုပါအပြစ်တင်ငြင်းသည်ငါ၌တည်ရှိ၏ ... ပြီးတော့အမည်ရှိခံရမရသူကိုသူ, နှင့် 'Fusion' ။ ဤအဘယ်သူအားမျှဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြလိမ့်မယ်အလင်းရောင်အားပေးအားမြှောက်မှေးမှိန်၏အဆုံးစွန်သောရဲ့စျေးပေါ lager, sultry မီးခိုးစက်များနှင့်မှိန်ဖောက်ပြန်ဘို့ဖြစ်ဘူးအကယ်စင်စစ်။ WANK Stain !! ဟုတ်တယ်၊ အများဆုံး ငါ့ကို၏နောက်နေဖြစ်ပါတယ်။ ဒီတော့ငါဘယ်လိုသိလဲဆိုတာနည်းလမ်းတွေထဲမှာပါ ၀ င်ပတ်သက်သူအားလုံးကိုလူသိရှင်ကြားတောင်းပန်ပါတယ်။ မိမိကိုယ်ကိုသတိပြုပါ၊ အခြားသူများကိုမနမ်းမီပွင့်လင်းသောဆက်ဆံရေးကိုသဘောတူပါ။\nသင်အကြိုက်ဆုံး uni meme ဖေ့စ်ဘွတ်စာမျက်နှာအားလုံး၏ကြီးကြပ်မှူးများအားပြောခဲ့သည်\nParklife 2017 အစီအစဉ်ကိုကြေငြာခဲ့သည်\n'' အလျင်အမြန် Nashville ': Tennessee ပြည်နယ်အတွက် Tinder\nအဆိုပါ noughties အတွက်အားလုံးမိန်းကလေးများမပါဘဲအသက်ရှင်နိုင်ဘူးဝမ်းနည်းဖွယ်အမှုအရာ\n17 ငါတို့ရှိသမျှသည် Netflix အပေါ် Night Stalker အတူတူစောင့်ကြည့်နေသည်ဟုသက်သေပြကြောင်းတုံ့ပြန်မှု\nနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံလုံးတွင်အကျဆုံးအဆုံးဆုံးသော uni ခန်းမများအတွက်မဲပေးရမည့်အချိန်ဖြစ်သည်\nအားလုံး The Boys နီးပါးအခြားအဆုံးသတ်ခဲ့ငါကဖြစ်ပျက်ခဲ့ပါဘူးတကယ်ဝမ်းနည်းမိပါတယ်\n'' ထိုးစစ် '' စားဆင်ယင်ကုဒ်နှင့်အတူလူမျိုးရေးကို profil စွပ်စွဲအရှေ့လန်စင်းဘိုးလင်းလမ်းကြား\nထွက်ပေါ်လာတဲ့အခါမှာ YouTubers ဟာကြေကွဲဖွယ်ရာကမကထပြုထားတဲ့ Instagram ရဲ့အဆိုးဝါးဆုံးပါ


"သေနတ်များ နှင့် နှင်းဆီများ" ၏ တည်းဖြတ်မှု မူကွဲများ - ဝီကီပီးဒီးယား\n"သေနတ်များ နှင့် နှင်းဆီများ" ၏ တည်းဖြတ်မှု မူကွဲများ\nသေနတ်များ နှင့် နှင်းဆီများ (ပြင်ဆင်ရန်)\n၁၂:၅၅၊ ၂၈ ဒီဇင်ဘာ ၂၀၂၀ ရက်နေ့က မူ\n၇၆၉၅ ဘိုက် ပေါင်းထည့်ခဲ့သည် , ပြီးခဲ့သည့် ၃ လ\n၀၄:၂၈၊ ၂၈ ဒီဇင်ဘာ ၂၀၂၀ ရက်နေ့က မူ (ပြင်ဆင်ရန်)\nအရေးမကြီး (HotCatကို အသုံးပြု၍ Category:အမေရိကန်တေးဂီတတီးဝိုင်းများကို ဖယ်ရှားခဲ့သည်၊ Category:အမေရိကန် ဂီတအဖွဲ့များကို ပေါင်းထည့်ခဲ့သည်)\n၁၂:၅၅၊ ၂၈ ဒီဇင်ဘာ ၂၀၂၀ ရက်နေ့က မူ (ပြင်ဆင်ရန်) (နောက်ပြန် ပြန်ပြင်ရန်)\nသေနတ်များနှင့် နှင်းဆီများ(Guns N' Roses)(တိုက်ရိုက်အသံထွက်- ဂန်းစ် အင် ရို့စ်စက်စ်) သည် အောင်မြင်ကျော်ကြားသည့် အမေရိကန် ဟာ့ဒ်ရော့ခ်တီးဝိုင်းတစ်ဝိုင်းဖြစ်သည်။ ထိုတီးဝိုင်းကို အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ် လော့စ်အင်ဂျလိစ်တွင် ဖွဲ့သည်းခဲ့သည်။ ကနဦး အဖွဲ့ဝင်ငါးဦးမှာ အဲလက်ရို့စ်အိပ်ဇယ် ရို့စ် (အဆို)၊ စလက်စလက်ရှ်(လိဒ်ဂီတာ)၊ လက်ဇီအက်ဇီ စတရတ်ဒင်စတရတ်ဒလင်(ရေသမ်ဂီတာ၊ နောက်ခံအဆို)၊ ဒဖ် မက်ကာဂန်မက်ကေဂင်(ဘေ့စ်၊ နောက်ခံအဆို)နှင့် စတီဖင် အက်ဒလာ(ဒရမ်) တို့ဖြစ်ကြသည်။ ဤတီးဝိုင်း၏ အကျော်ကြားဆုံးသီချင်းများမှာ Welcome to the Jungle, Paradise City, Sweet Child O'Mine, Patience, Live and Let Die, November Rain", Knockin' on Heaven's Door, Don't Cry, နှင့် Civil War တို့ဖြစ်ကြသည်။\n၎င်းတို့ဖန်တီးသည့် တေးဂီတများသည် ထိုအချိန် ၁၉၈၀ ခုနှစ်များအတွင်း ကျော်ကြားသည့် ရော့ခ်တေးဂီတအမျိုးအစားများထဲမှ ပုံစံကွဲနေသည်။ ၎င်းတို့၏ တေးသီချင်းများသည် ပိုမို မာကျောသည့် ရော့ခ်ပုံစံဖြစ်သည်။ ပုံမှန်ရော့ခ်တေးဂီတနှင့် အနီးစပ်ဆုံး တူသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ၎င်းတို့အဖွဲ့ကို လူအများက စိတ်ဝင်စား လူကြိုက်များလာခဲ့လေသည်။ ၎င်းအဖွဲ့ကို ၁၉၈၅ ခုနှစ် လော့စ်အိန်ဂျလိစ်တွင် တည်ထောင်ခဲ့သည်။ အဆိုရှင်အဖြစ် အိပ်ဇယ် ရို့စ်၊ ဂီတာအတီးသမားအဖြစ် ထရေစီ ဂန်းစ် နှင့် လက်ဇီ စတရတ်ဒင်၊ ဘေ့စ်ဂီတာသမားအဖြစ် အိုလီ ဘိုက်ချ်၊ ဒရမ်အတီးသမား ေရာ့ဘ် ဂါ့ဒ်နာတို့ဖြစ်သည်ကြသည်။ အိပ်ဇယ်၏ တီးဝိုင်းအဟောင်း၏ အမည်မှာ ဟော်လိဝုဒ် ရို့စ် ဖြစ်ပြီး ထရေစီ၏ ယခင်တီးဝိုင်းမှာ အယ်အေ ဂန်းစ် ဟူ၍ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့ ပေါင်းစည်းပြီးနောက်ပြီးတွင် ဂန်းစ် အင် ရို့စ်စက် ဟူ၍ အမည်ပေးခဲ့လေသည်။\n၁၉၈၅ ခုနှစ်တွင် ဂန်းစ် အင် ရို့စ်စက်စ် အဖွဲ့သည် စိတယ်လ်၌ ဖျော်ဖြေပွဲ ပြုလုပ်ရာ ထိုပွဲကို ထရေစီ ဂန်းစ်နှင့် ရော့ဘ် ဂါ့ဒ်နာတို့ တတ်ရောက်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ချေ။ ထိုအခါ ရို့စ်၏ သူငယ်ချင်းများဖြစ်သော ဂစ်တာသမား စလက်ရှ်နှင့် ဓရမ်သမား စတီဖင် အက်ဒ်လာ အား အကူအညီပေးရန် ခေါ်ယူခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ သဘောတူပြီး လာရောက်ပူးပေါင်းကာ အမြဲတမ်းအဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် လော့စ်အိန်ဂျလိစ်သို့ ပြန်လာရာလမ်းတွင် ၎င်းတို့ ၅ ဦးပါဝင်သည့်အဖွဲ့သည် ၎င်းတို့၏ အကျော်ကြားဆုံးသီချင်းဖြစ်သည့် တောနက်မှ ကြိုဆိုပါ၏ (Welcome to the Jungle) ကို ရေးဖွဲ့ခဲ့လေသည်။ ၁၉၉၀ တွင် ဒရမ်သမား စတီဖင် အက်ဒလာအား ၎င်း၏ ဒရမ်အတီး အဆင်မပြေသဖြင့် အဖွဲ့မှ ထုတ်ပယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းနေရာတွင် သည် ကော့လ်တ်(The Cult) မှ ဒရမ်သမား မတ် ဆိုရမ် နှင့် အစားထိုးခဲ့လေသည်။\nဝက်စ်တ် ရော့သ် မှ ဂီတာသမား ဒေ့ဗ် ခက်ရှ်နာ၊ စတုန်း တန်ပယ် ပိုင်းလော့ဒ် မှ စကော့ ဝိုင်လက်၊ စလက်ရှ်၊ မက်ကေဂင် နှင့် ဆိုရမ် တို့သည် ဗဲဗက် ရီဗော်ဗာ အားဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။\nAppetite for Destruction အယ်လ်ဘမ် ထွက်ပြီး အဖွဲ့ဝင်များ လမ်းခွဲခဲ့ကြကတည်းက ရို့စ်တစ်ဦးတည်းသာ အဖွဲ့၏ ပင်တိုင်အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ကျန်ရှိနေခဲ့ပြီး အဖွဲ့ဝင်သစ်များဖြင့် မကြာခဏပြောင်းလဲ ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ သီဆိုခဲ့သည့် နောက်ဆုံးအယ်လ်ဘမ်မှာ ချိုင်းနိစ် ဒီမိုကရေစီ ဖြစ်ပြီး ဆယ်နှစ်ခန့် နောက်ကြပြီးမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၂၀၁၆ ခုနှစ်တွင် စလက်ရှ်နှင့် ဒဖ် တို့ အဖွဲ့တွင်း ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့နှင့်အတူ အဖွဲ့၏ ပထမဆုံး အမျိုးသမီးအဖွဲ့ဝင်ဖြစ်သည့် မယ်လစ်ဆာ ရီးစ် လည်း ပါဝင်လာခဲ့သည်။<ref>"Guns N' Roses confirm reunion lineup". Consequence of Sound. 2016-01-06. Retrieved 2017-06-28.</ref> <ref>Tavana, Art (2017-05-03). "Guns N' Roses' First Female Member Has BecomeaRock Icon". L.A. Weekly. Retrieved 2017-06-28.</ref>\n*Axl Rose- Lead Vocals\n*Slash - Lead Guitar\n*Duff McKagan - Bass, backing vocals\n*Dizzy Reed-Keyboards, Piano, backing vocals\n*Melissa Reese - Keyboards, backing vocals\n*Richard Fortus- Rhythm Guitar, backing vocals, Lead Guitar\n*Frank Ferrer- Drums\n*Appetite for Destruction - 1987 (toured in 1987-1988)\n*G N' R Lies - 1988 (toured in 1988-1989)\n*Use Your Illusion I - 1991 (toured in 1991-1992)\n*Use Your Illusion II - 1991 (toured in 1991-1992)\n*The Spaghetti Incident? - 1993 (Tour cancelled, initially planned for 1993-1994)\n*Live Era: '87-'93 (Gold) - 1999\n*Greatest Hits -2004\n*Chinese Democracy- 2008 (initially going to release in 1999, but was in development hell for about nine years)\nဖိုင်:AxlRose.jpg|thumb|အိပ်ဇယ်ရို့စ် စင်မြင့်ပေါ်တွင် ဖျော်ဖြေနေချိန်၊ အင်္ဂလန်နိုင်ငံ၊ ၂၀၀၆\nFile:Izzy Stradlin 2012.jpg|အက်ဇီ စတရတ်ဒလင်\nFile:14-06-08 RiP Walking Papers Duff McKagan 2.JPG|ဒဖ် မက်ကေဂင်\nFile:Guns n Roses Nottingham 2012.JPG|ဂန်းစ် အင် ရို့စ်စက်စ် ဖျော်ဖြေနေပုံ\n"https://my.wikipedia.org/wiki/အထူး:MobileDiff/623027" မှ ရယူရန်


ပဉ္စလက်ဆန်သောအချိန် | Ainmat.com - Myanmar Blog\nAuthor : flower.cherry6 - Monday, November 28. 2016\nတခါကနွေရိပ်ဆိုတဲ့ ဆယ်ကျော် သက်အရွယ်ကောင်လေးတယောက် ရှိတယ် ..သူ့နာမည် အတိုင်းနွေရာသိမှာမွေးလို့နွေရိပ်ဆိုတဲ့နာမည်လေး ရလာခဲံ့ပါတယ် .. သူ့ကိုယ် ၀န်နဲ့တုန်းကမိဘတွေ အိမ်ထောင်ရေးအဆင်မပြေလို့ မိခင် ရဲံ့စိတ်ခံစားချက်တွေဟာ ကလေးအပေါ်သက်ရောက် မှုရှိတယ်ဆိုတဲ့စကားအတိုင်းနွေရိပ်တယောက် ကလေးမှန်းသိတတ်စမှာတော့ ဂျစ်ကန်ကန်နဲံ့ဘာကိုမှ စိတ်တိုင်းမကျပဲ ထင်ရာစိုင်းတတ်တဲ့ကလေးတယောက်ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ် ...တနေ့မှာတော့ မိဘတွေကပန်းချီသင်တန်းတက်စေချင်တာကို နွေရိပ်ကိုယ်တိုင်လဲ ပန်းချီ သင်တန်းတတ်ချင် တာတောင်မိဘကိုတမင်အရွဲ့တိုက်ကာကရာတေးသင်တန်းတက်ချင်တယ်လို့ ဆန္ဒပြကာ ထမင်းမစားပဲ စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးနဲံအိမ်နားက ရပ်ကွက်ထဲက ပန်းခြံထဲကို ထွက်လာခဲံ့ပါတယ် အိုး......အရမ်းလှတဲံ့ခြံဝန်းထဲက ၂ထပ်အိမ်လေးပါလား..အရင်က ဒီရပ်ကွက်ထဲမှာ ဒီလိုအိမ် မရှိပါဘူး ငါပဲ သတိမထားမိတာနေမှာပါလို့ တွေးရင်းပန်းခြံ ရဲံမျက်စောင်းထိုးကအိမ်လေးရဲ့တံခါးရှေ့ကို ရောက်လာခဲ့ပါတယ်\nမြန်မာနိုင်ငံမှာမွေးပြီးနှစ်မကြာသေးခင်ကမှ နယူးဇီလန်ကိုရောက်လာတဲ့ နွေရိပ်အတွက်တော့ အရာရာဟာသူစိမ်းဆန်နေပါတယ် ..အတွေးတွေကိုဖြတ်ကာတံခါးခေါက်တော့.နှစ်လိုဖွယ်အပြုံးပိုင်ရှင်\nအသက် ၄၀ခန့်အမျိုးသမီးတယောက်က..ဘယ်သူနဲ့တွေ့ချင်လို့လဲ ကလေး...လိုချိုသာစွာမေးတော့ .ကျွန်တော် နွေရိပ်ပါ...ပန်းခြံထဲမှာလမ်းလျှောက်ရင်းအန်တီတို့အိမ်ကိုလှမ်းတွေ့ပြီးသဘောကျလို့ ၀င်လာမိတာပါ...အော်..အိမ်ထဲဝင်ထိုင်လေကလေး..နွေရိပ်တယောက် အိမ်ထဲမရဲတရဲဝင်ကာသစ်သားကုလားထိုင် တလုံးပေါ်ဝင်ထိုင်ရင်း..အိမ်ကိုလေ့လာကြည့်မိတော့ .နှစ် ၁၀၀အရင်က ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေ ရှေးဟောင်းအသုံးအဆောင်တွေတွေ့ရတဲံအပြင်နံရံမှာချိတ်ဆွဲထားတဲ့နပိုလီယန် ရဲ့ပန်းချီကားကိုတွေ့မိတော့ သူက အန်တီ..ဒီပန်းချီကားက....နပိုလီယန်လေသား..ကလေးတွေအဖေက သူ့လွှမ်းမိုးတာခံနေရတော့ သူ့ပုံတူပန်းချီကားကို အမြတ်တနိုးချိတ် ထားတာ လူတိုင်းလူတိုင်းဟာ တစုံတယောက် လွှမ်းမိုးမှုကိုခံနေရတာပဲလေလို့ပြောရင်း..အာလူးနဲ့ကြက်သွန်နီပဲပါတဲ့ pizza တချပ်ကိုလှမ်းပေးကာ အန်တီတို့တော့ဒီလိုရီုးရှင်းတဲ့နေ့လယ်စာပဲစားကြတယ် သားခဏနေ ကလေးတွေကသူတို့အဖေနဲ့အိမ်ကို ထမင်းစားပြန်လာကြမှာ နွေရိပ်စိတ်ထဲမှာ အရာအားလုံးဟာအထူးဆန်းတွေ ချည်းပါပဲ..ဘ၀င်မကျပေမယ့်အေးချမ်းလှတဲ့မေတ္တာကြောင့်ဘာမှထပ်မစဉ်းစားတော့ပဲအလိုက်သင့်စီးမျောမိပါတော့တယ်\nတံခါးကို ဖွင့်ကာ ဒါလင်ပြန်လာပြီလို့ ဒေါ်မာရီယာကိုပွေ့ဖက်ရင်းနှုတ်ဆက်တဲ့ mr john ကိုနွေရပ်အရမ်းအံ့သြမိနေပါတယ် အံ့သြမှာပါ နွေရိပ် ရဲ့မိဘတွေက တခါမှဒီလို ချစ်ခင်ကြတာမဟုတ် ထမင်းတောင် အတူတူမစားကြပါဘူး. လက်ထပ် ပွဲတွေ အလုပ်နဲ့ပတ်သက်နဲ့ ပါတီ ပွဲတွေ မှာသာ လူမြင်ကောင်းအောင် အတူတူတက်ကြတာပါ..ဒီပျော်စရာကောင်းတဲ့မိသားစုနဲ့ ရက်အနည်းအတူတူနေရင်းချစ်ခြင်းမေတ္တာဆိုတာ ရုပ်ရှင်တွေ စာအုပ်တွေထဲမှာပဲ ရှိတာပါလို့ ယုံကြည်နေခဲ့တဲ့နွေရိပ်ရဲအမြင်တွေပြောင်းလဲလာခဲ့ပါတယ် ..mr john တို့လင်မယား ဟာ သူတို့ ကလေးတွေကိုချစ်သလိုပဲ နွေရိပ်ကိုလဲ ချစ်ခင်တာကြောင့်နွေရိပ် ဘ၀မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ပျော်ရွှင်လာခဲ့ပါတယ် ရယ်မောတတ်လာပါတယ် ..အော်မေတ္တာဆိုတာ လူကိုဒီလို ပျော်ရွှင်စေတာလား။\nနွေဦးလေတသုန်သုန်တိုက်ကာပန်းရနံ့လေးတွေမွှေးနေချိန်မှာ နွေရိပ်တယောက် mr john တို့ မိသား\nခြံဝန်းးထဲမှာ သစ်သီးစားရင်းလကို ငေးကြည့်နေမိပပါတယ်တခါမှ မတွေ့ဘူးတဲ့ဖြစ်၇ပ်ကြောင့်အံ့သြသွားပါတယ် ၀ိုင်းစက်နေတဲ့လဟာတဖြည်းဖြည်းအနီရောင်သန်းကာနှင်းဆီအရည်တွေပက်ဖြန်းလိုက်သလို အနီရောင် ဖြစ်ပြောင်းလဲသွားပါတယ်.သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကိုမေ့လောက်အောင်လကိုစိတ်ဝင်စားနေချိန်မှာတော့mr john ကပုခုံးပေါ်လက်တင်ကာ ဘယ်လိုလဲလူလေး အံ့သြသွားပြီလားဒါက နှစ် ၁၀၀ မှာ တကြိမ်လောက်ပဲ ဖြစ်တတ်တဲ့ red moon ဖြစ်စဉ်ပေါ့လူလေးဒီဖြစ်စဉ်ကိုတွေ့ရတာ ကံကောင်းတာပေါ့ ကွယ် နွေရိပ်က uncleကိုကြည့်ရတာအမြဲတမ်းရယ်မောနေတာပဲနော် ....စိတ်ညစ်စရာမရှိဘူးလား...mr john က စိတ်ညစ်စရာတွေတော့ ရှိတာပေါ့ ငါ့တူရာ ဒါပေမယ့် အန်ကယ့်ကိုပျော်ရွှင်အောင်လုပ်ပေးတဲ့ သားသမိးတွေရှိတယ် အမြဲတမ်းအားပေးတဲ့ ဇနီးရှိတယ် သူတို့တွေအတွက်အန်ကယ် အခက်အခဲတွေကိုကျော်ဖြတ်ဖို့ သတ္တိဟာပေါက်ဖွားလာတာပေါ့ကွယ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဆိုတာ လူဆိုးကိုလူကောင်းတယောက် အဖြစ် ၊ မျက်ရည်ကျနေတဲ့သူကိုရယ်မောနိုင်အောင် ၊ ပန်းတိုင်မဲ့နေတဲံသူကို ပန်းတိုင်ရှာဖွေ့တတ်အောင်လုပ်ပေးနိုင်တဲံစွမ်းအားတွေ ရှိတယ် ..အခုဒီစကားတွေကိုနားမလည်နိုင်သေးပေမယ့် တချိန်ချိန်မှာ မင်းနားလည် လာ လိမ့်မယ် .. အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် အန်ကယ့်စကားဟာမှန်တယ်ဆိုတာ မင်းသဘောပေါက်လာမှာပါ ..ကျွန်တော်မနက်ဖြန် အိမ်ပြန်တော့မယ် အန်ကယ် ...အင်း ပြန်သင့်ပြီပေါ့ကွယ် .. နွေရိပ်တယောက် လေးလံတဲ့ခြေလှမ်းတွေနဲ့ အိပ်ခန်းရှိရာသို့ထွက်လာတာ mr john ပြောတဲ့စကားတွေကို နားမလည်နိုင်ပေမယ့် စိတ်ပျက်စရာကောင်းပြီးအထီးကျန်တဲ့အိမ်ကိုပြန်ရတော့မယ်လို့တွေးကာ သက်ပြင်းချနေမိပါတော့တယ်\nနွေရိပ်တယောက် ဆေးရုံကုတင်ပေါ်မှာသတိရလာတော့ .သား သား.. သတိရလာပြီလား သားလေးရယ် ... အမေတော့သားကို ဆုံးရှုံးရပြီထင်တာ....အမေသူ့ကိုဆုံးရှုံးရမှာကြောက်တယ်ဆိုတာသိလိုက်ရတော့ အခြေအနေအားလုံးကိုနားမလည်နိုင်တဲ့နွေရိပ်တယောက် ပိုတောင်အံ့သြသွားပါတော့တယ် ...အမေကဆက်ပြီးသားပန်းခြံသွားနေတဲ့လမ်းမှာ ကားတိုက်ခံရပြီး၎ရက်လောက်coma ထဲရောက်နေတာလေ ငါကားတိုက်ခံရတယ် မဖြစ်နိုင်တာ ငါက mr john တို့နဲ့ အတူရှိနေတာပါ လို့ စိတ်ထဲက ရေရွတ်မိပါတယ် ..သံချွန်နဲ့အထိုးခံရသလို နာကျင်လာတဲ့ခေါင်းကို ကိုင် ရင်း အားခေါင်းကိုက်တယ် .. ခေါင်းကိုက်တယ်လို့ အော်နေမိကာ နောက်ထပ်ဘာမှ မစဉ်းစားတော့ပဲနေကောင်းမှ mr john တို့ကို ရှာဖို့ ဆုံးဖြတ်မိပါတော့တယ် .. သူခေါင်းကိုက်တုန်းက အမေ ပျာယာခတ်သွားတာကို စိတ်ထဲက သဘောကျရင်းပေါ့\nနွေရိပ်တယောက် နာလန်ထလာတဲ့အခါ မိဘတွေ ရဲ့ ဂရုစိုက်မှု နဲ့နွေးထွေးတဲ့ တဲ့မေတ္တာတွေကြောင့် ပျော်ရွှင်မိပါတော့တယ်..မိဘတွေလဲ သားသမီးတန်ဖိုးကိုနားလည်ကာစစ်မှန်တဲ့ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေ နဲ့သူ့ကိုချစ်နေမိပါတော့တယ်\nတနေ့ပန်းခြံထဲ မှာ အဖေနဲ့ ဘောလုံးကန်ရင်း နွေရိပ်က... အဖေ mr john တို့ကို သိလား...အဖေ ကအနည်းငယ်စဉ်းစားရင်း..အဖေ့အသိထဲမှာတော့ မရှိဘူးကွယ်..သားတို့ရပ်ကွက်ပန်းခြံရဲ့ဟိုဘက်မှာလေလို့နွေရိပ်ပြောတော့ အဖေတုန်လှုပ်သွားပါတော့တယ်...နွေရိပ်ပြောတဲံ့နေရာမှာမြေကွက်လပ်လေးတခုပဲ ရှိတာကြောင့်ပါ..နွေရိပ်ကဆက်ပြီး.........သားနေမကောင်းတုန်းက red moon ဖြစ်သေးလား\nမဖြစ်ပါဘူးသားရဲ့.နှစ်၁၀၀ အရင်ဖြစ်ပြီးသားဆိုတော့နောက်နှစ်၅၀လောက်မှ ဖြစ်မှာ.ဒီတခါတုန်လှုပ်သွားတာက နွေရိပ်ပါ..ဒါပေမယ့် mr john တို့ကို ရှာဖို့တွေးကိုလဲမစွန်လွှတ်ခဲ့ပါဘူး\nနွေရိပ်တယောက် သူတို့ ရပ်ကွက်ထဲက mr john အိမ်ရှိရာဘက်ကိုရောက်လာတော့ လေဟာပြင် ဖြစ်နေတဲ့မြေကွက်လပ်လေးတခုကိုသာတွေ့ရတာကြောင့်အံ့သြ၀မ်းနည်းးကာမြေကွက်လပ်ဘေးနားကအိမ်ကိုသွားကာ..အဘိုးအိုတယောက်ကို အဘိုး..တို့ဒီနေရာမှာ..၂ထပ်အိမ် ရှိခဲ့တာလား။။အဘိုးအိုကအနည်းငယ်စဉ်းစားကာ အိမ်ထဲဝင်ပြီးဓာတ်ပုံတပုံယူလာကာ သူတို့မိသားစုကိုပြောတာလား ကလေး...နွေရိပ်တယောက်အသံတုန်ယင်ကာ ဟုတ်..ဟုတ်ပါတယ် ....mr john ဆိုတာ နှစ်၁၀၀အရင်က ရှိခဲ့တဲ့ သူပေါ့ လူတိုင်းနဲ့စကားပြောရင် ပြုံး ပြီးပြောတတ်တယ် ကိုယ်ဒုက္ခတွေ့နေရင်တောင် အခက်အခဲထဲရောက်နေသူကို ကယ်တင်ပေးတဲ့သူပေါ့..စိတ်ရင်းကောင်းလွန်းလို့ သူ့ကို မသိတဲ့သူမရှိသလောက်ပဲ..မနှစ်ကပဲသူတို့အိမ်ဖြိုတော့ အဘိုးလဲ လေးစားရတဲ့ mr john တို့မိသားစုပုံကို ယူသိမ်းထားတာခဲံ့တာ...mr john နဲ့တွေ့ဖို့မျှော်လင့်ခဲ့တဲ့ နွေရိပ်တယောက် mr john နဲ့တွေ့ဖို့မဖြစ်နီုင်မှန်းယုံကြည်သွားတော့ အဘိုးအိုက ဆီကဓာတ်ပုံကို မျက်ရည်တွေ စီးကျရင်လှမ်းယူလိုက်ပါတယ် .. သူ coma ထဲရောက်နေခဲ့တာလေ .. နှစ် ၁၅၀ မှ တကြိမ်ပဲဖြစ်တဲ့ red moon ဖြစ်စဉ်တွေ mr john တို့အိမ် အနေအထားတွေကို စဉ်းစားရင် သူ့ coma ထဲရောက်ခဲ့တုန်းက တကယ်ပဲ သူ့ဝိညာဉ်ဟာ နှစ် ၁၀၀ အရင် ကို ရောက်ခဲ့ဆိုတာနောက်ဆုံးတော့ မသိစိတ်က အသိစိတ်ကိုယုံကြည်အောင်ပြောပြနိုင်ခဲ့ပါတယ်\nနှစ်အတန်ကြာအသားဖြူဖြူ နှာခေါင်းချွန်ကာကြည့်ကောင်းတဲ့ခန္ဒာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့လူငယ်ထားတဲ့ အနောက်တိုင်းဝတ်စုံနဲ့ သူတို့ခြံဝန်းးထဲမှာ့မြှုပ်ထားတဲံ့.mr john ရဲ့ဓာတ်ပဲုရှိရာနေရာကိုရောက်လာခဲ့ပါတယ်\nဒီနေရာ ကျွန်တော်တန်ဖိုးအထားဆုံး လူတယောက်နေပါတယ် .လူတွေဟာတနေ့သေရမှာသိနေပေမယ့်ဘယ်တော့မှမသေရမယ့်အထင်မှားကြောင့်အတ္တကျေးကျွန်ဖြစ်မှန်းမသိဖြစ်နေကြပါတယ်ဒါပေမယ့် mr john တို့မိသားစုကတော့ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည်သာအရာအားလုံးကိုအနိုင်ယူနိုင်တဲ့စွမ်းအားဟာတကယ်ပဲတည်ရှိတယ်ဆိုတာပြသသွားခဲ့ပါတယ်ကျွန်တော်လဲသူတို့လိုပဲ ဘ၀မှာ မလိုအပ်တဲ့အတ္တတွေကိုစွန့်လွှတ်ကာချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေနဲ့ဘ၀ကိုတန်ဖိုးထားပြီး. ရှင်သန်နေပါတယ် .. mr john ဦးလေးနဲ့တွေ့ဆုံခွင့်ရခဲ့လို့ ပျော်ရွှင်ခဲ့ပါတယ်\nRandom Entry: လွတ်မြောက်ခြင်း... တစ်\n< မျက်ရည်ဖြင့်ပျိုးထောင်သော | ဘ၀ရဲံအမှတ်တရတွေကို SIGN ထိုးကြမယ် >