B.A, B.Sc (၃) နှစ်လား … (၄) နှစ်လား | MoeMaKa Burmese News & Media\nလန်ဒန်ဝိဟာရ ထမနဲ (Phone Shan (London Vihara))\nအရှင်စန္ဒိမာ (မွန်စိန်တောရ) - လက်ဖက်ရည်ရောင်းသမားဘဝမှ နုိုင်ငံတော်ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ်သုို့\nအောင်ဝေး -ဒေါ်အောင် ဆ န်းစု ကြ ည် သို့ေ ချ ပ ချ က် (၂)\nမင်းခိုင် ● လိပ်ပြာမုန်တိုင်း၊ ကြမ္မာဖိဘက် (Feedback) အန် ခေးအော့စ် (Chaos)\nB.A, B.Sc (၃) နှစ်လား … (၄) နှစ်လား\nမြန်မာနိုင်ငံ ပညာရေးစနစ်ကား ရေးလို့ရယ်မှ မကုန်၊ပြောလို့ရယ်မှ မကုန် ဆိုရလောက်အောင် ရှုတ်ထွေးပွေလီလှ၏။အပြောင်းအလဲ များလှပေ၏။တစ်မင်းတက်လျှင် တစ်မျိုး၊တစ်ဝန် ခန့်လျှင် တစ်ဖုံ ဆိုတာထက် ပိုဆိုး၏။တစ်မင်း တက်လျှင် တစ်မျိုးမက ပြောင်းလဲကာ၊တစ်ဝန် ခန့်လျှင်တစ်ဖုံမက ရှုတ်ထွေး၏။\nအတိုချုပ် သုံးသပ်ကြသည်ကား အစမ်းသပ်ခံ ပညာရေးစနစ် ဟူသတည်း။\nတစ်နေ့သ၌ ကျွန်ုပ်တို့ မိတ်ဆွေတစ်စုသည် စိုးစိုးလှိုင် လဘက်ရည်ဆိုင်တွင် first degree ဖြစ်သော B့A , BSc များကို ပေးအပ်ရန် ၃-နှစ် မှ ၄-နှစ်သို့ ပြောင်းလဲမည်ဟူသော အကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်ပြီး ဆွေးနွေးလိုက်ကြရာ ရေနွေးကြမ်း ၄-အိုးပင် ကုန်ခမ်းသွားလေ၏။\n(၁) အချို့က (၄-နှစ်နဲ့ သင်မှတတ်မှာပေါ့။ ၃-နှစ်ထဲနဲ့ အချိန်မှ မလောက်တာ။ ဒီလို ပြောင်းတာ ကောင်းတယ်) ဟုထောက်ခံ ဆွေးနွေးကြကုန်၏။\n(၂) အချို့ကမူ (၄-နှစ်နဲ့ သင်ပေမဲ့ သင်ရိုးညွန်းတမ်းက ထိရောက်ကောင်းမွန်မှ အကျိုးရှိတာပါ။သုံးသပ်မှုတွေ၊ သုတေသနပြုမှုတွေ မလုံလောက်ရင် ၆-နှစ်နဲ့ သင်တဲ့ BA, BSc တွေလဲ အလကားပဲ။) ဟု ပညာရှိသုခမိန်လေသံဖြင့် ဆိုကြကုန်၏။\n(၃) အချို့ကမူ (အရေးကြီးတာတစ်ခုက ပညာရေးလောကမှာ အဂတိလိုက်စားမှုတွေ ၊ခြစားမှုတွေ၊ ဘက်လိုက်မှုတွေ၊ လိုရင်လိုသလို လုပ်ပြီး၊ မလိုရင် မလိုသလို လုပ်တာတွေ ပျောက်ကင်းသွားဖို့ လိုတယ်။ မပျောက်ကင်းသည့်တိုင် အနည်းဆုံးဖြစ်အောင်တော့ လုပ်သင့်တယ်။) ဟု တည်ကြည်ခန့်ညားစွာ ဆိုကြကုန်၏။\n(၄) တစ်ဦးကမူ (ဘယ်လို ပညာရေးစနစ်ဖြစ်ဖြစ် လက်တွေ့ ဘဝမှာအသုံးတည့်မှ ၊ အသုံးချနိုင်ခွင့်ရှိမှ အကျိုးရှိတာပါ။ ကျုပ် ၁၉၈၄ က ဆယ်တန်းအောင်တယ်။ အဲဒီ အချိန်က အင်္ဂလိပ်စာကို ဝါသနာလည်းပါတယ်။ ကြိုးလည်း ကြိုးစားတော့ ၇၁-မှတ် ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အစိုးရဝန်ထမ်း အဖြစ် ၁၀နှစ်ကျော် နေလိုက်တာ အင်္ဂလိပ်စာ၊ စကား လုံးဝမသုံးရဘူး။ စားမလောက်လို့ စင်ကာပူထွက်တယ်။ ကျုပ်ထက် ၅နှစ် စောပြီး ရောက်နေတဲ့ ကျုပ်ရဲ့သူငယ်ချင်းက အင်္ဂလိပ်စာ၊ စကား ကျုပ်ထက် အများကြီး သာနေပြီ။ ဒီကောင်က ဆယ်တန်းကို ၃-ကြိမ်ဖြေမှ အောင်တာ။ အင်္ဂလိပ်စာ အညံ့ဆုံး။ ကျုပ် သင်ပေးလို့ ၄၅ မှတ်နဲ့ အောင်လာတာ။ ကိုယ့်ထူးချွန်မှုကို အသုံးချနိုင်ခွင့်ရှိမှ အဓိပ္ဗါယ်ရှိတဲ့ ပညာရေးလို့ ယူဆတယ်။ ကျုပ် စင်ကာပူ ရောက်ကာစမှာ ခွေးအကြီး လှည်းနင်းသလို ဖြစ်နေတာ။ သင်ကြားတတ်မြောက်ခဲ့တဲ့ အင်္ဂလိပ်စာတွေလဲ သံချေးတက်နေပြီဗျာ။) ဟု ဆို၏။\n(၅) ပညာရေးလောကဝန်ထမ်းတွေကို ဖူဖူလုံလုံပံ့ပိုးပြီး၊ အရေးယူသင့်တာကို တိတိကျကျ အရေးယူမှ ပညာရေးလောက ကောင်းလာမှာ … ဟု ဆိုသူကလည်း ရှိ၏။\nထိုသူတို့၏ ပြောဆိုဆွေးနွေးမှုများကို ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့် နားထောင်ကာ၊ ပြန်လည်ဆွေးနွေးသူမှာ တက္ကသိုလ်\nဆရာဟောင်း ကိုကြည်နိုင် (တွတ်ပီ ကာတွန်းပါ ဇာတ်ကောင်အမည်နှင့် တူသူ) ဖြစ်၏။ သူ့ဆွေးနွေးချက်ကို ကျွန်ပ်က မှတ်တမ်းတင်လိုက်ရပေသည်။\nအားလုံးရဲ့ ဆွေးနွေးချက်တွေကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ သဘောတူပါတယ်။ ၄နှစ်နဲ့ သင်မှ တတ်မှာပေါ့ ဆိုတဲ့ ကိစ္စလေး တစ်ခုကိုတော့ ပြန်ပြီးဆွေးနွေးချင်တယ်။ သမိုင်းပါမောက္ခ ဒေါက်တာသန်းထွန်းရဲ့ “ငါပြောချင်တဲ့ ငါ့အကြောင်း” စာအုပ်မှာ ဆရာကြီးရေးခဲ့တာ သတိရတယ်။ BA တန်းကို ၃-နှစ်နဲ့ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ဆရာကြီးတို့က စပြီး အဆိုပြုခဲ့ဖူးတာ ဖြစ်ကြောင်း၊ ဒါပေမယ့် အဆိုပြုခဲ့တုန်းက ဘယ်လိုမှ လက်မခံခဲ့ကြဘဲ၊ နောင် တော်တော်ကြာမှကျင့်သုံးခဲ့ကြကြောင်း၊ ဆရာကြီးတို့ ပြောခဲ့တဲ့ပုံစံ မဟုတ်ကြောင်း၊ ရည်ရွယ်ချက်လဲ မတူကြောင်း၊ ပညာရေးစနစ် ယိုင်နဲ့နဲ့ ဖြစ်နေခဲ့ကြောင်း၊ ယခုတော့ ပြိုလဲတဲ့အဆင့်ကို ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း စသဖြင့် ပါပါတယ်။ အသေးစိတ် မမှတ်မိတော့ပေမယ့် အဲဒီသဘောသွားပါပဲ။\nBA တန်းဆိုရင်ဗျာ … ပထမနှစ်မှ နောက်ဆုံးနှစ်ထိ သင်ကြားရတဲ့ ဘာသာရပ်အားလုံးမှာ အခန်းပေါင်း (total chapters) 400 ရှိတယ် ဆိုပါတော့။ ၄-နှစ် သင်ရင် တစ် နှစ်မှာ အခန်းပေါင်း ၁၀၀ခန်း သင်ရမယ်။ ၃-နှစ် သင်ရင် တစ်နှစ်မှာ ၁၃၄-ခန်း သင်ရမယ်။ ပျမ်းမျှခြင်းအားဖြင့်ပေါ့။\n၃-နှစ်နဲ့ သင်ကြားပြီးစီးဖို့ ၃၄ခန်း ပိုသင်ရမယ်။ အဲဒီ ၃၄ခန်းကို ပိုသင်နိုင်ဖို့ တစ်ရက်မှာ သင်ကြားချိန် ၁ နာရီလောက် တိုးပေးလိုက်ရုံပါပဲ။ တစ်နှစ်မှာ ပျမ်းမျှခြင်း နာရီ ၂၀၀ လောက် ပိုသင်ရုံပါပဲ။\nဒါက လွယ်လွယ်ပြောတာပါ။ အချိုသောသင်ခန်းစာတွေကို ပေါင်းပစ်ခြင်း၊ ချုံ့သင် သင့်တာ သင်ပြီး ကျောင်းသားကို အိမ်မှာလေ့လာစေခြင်း စတဲ့နည်းတွေလည်း ရှိပါသေးတယ်။ အထူးပြုဘာသာရပ်နဲ့ မဆိုင်လှတဲ့ သင်ရိုးတွေကိုလည်း ဖြုတ်ပစ်တန် ဖြုတ်ပစ်တာမျိုး လုပ်ရတယ်။ ကျောင်းသားကို သူ့ဖာသာ လေ့လာနိုင်မှု အစွမ်းအစ မြှင့်ပေးလိုက်တာပေါ့။ ၄နှစ်နဲ့ သင်တာထက် ၃နှစ်နဲ့ သင်တာက သင်ကြားချိန်၊ လေ့လာချိန် ပိုလာတာ အမှန်ပါပဲ။\nအဲဒီတော့ ကျေင်းသားတွေကိုယ်တိုင်က ပိုပြီး၊ အချိန်ပေးဖို့ လိုသလို သူတို့ရဲ့ အချိန်တွေကို လေလွင့်ပြုန်းတီးမှု မဖြစ်စေဖို့ လိုတယ်။ ဥပမာဗျာ … တက္ကသိုလ်တွေကို မြို့ပြင်ထုတ်၊ တောထဲပို့ထားတယ်။ သွားလာ ပို့ဆောင်ရေးကလည်း ခက်လိုက်တာ။ ကျောင်းသားတစ်ယောက် အသွား ၂ နာရီ၊ အပြန် ၂နာရီ စုစုပေါင်း ၄-နာရီလောက် လေလွင့်ပြုန်းတီးနေတာ။ တချို့ဆို ဒိထက်တောင် ဆိုးသေး။ ကားစီးရတာတင် ပင်ပန်းဆင်းရဲနေပြီ။ တက္ကသိုလ်တွေကလည်း နာမည်ပဲ ရှိတာ။ တက္ကသိုလ်အင်္ဂါရပ်တွေ ဘာမှမရှိဘူး။ မပြည့်စုံတာများနေတယ်။\nလူတွေကိုကြည့်၊ ဦးခေါင်းတစ်လုံး၊ ခြေနှစ်ဖက်၊ လက်နှစ်ဖက်ရှိတာနဲ့တင် လူချင်းတူကြပြီလား၊ ဘယ်တူမလဲ။ ရူးနေလား၊ ဆွံ့အ နားမကြားလား၊ AIDS ဝေဒနာရှင်လား၊ အဲသလိုလည်း ကွဲပြားသေးတယ်။ တက္ကသိုလ်ဆိုတာ အရည်အချင်းပြည့်ဝတဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမတွေ ရှိရမယ်။ စနစ်ကျတဲ့ စီမံခန့်ခွဲရေး ရှိရမယ်။ ပြည့်စုံလုံလောက်တဲ့ အဆောက်အဦတွေ ရှိရမယ်။ အိပ်ဆောင်တွေ၊ အားကစားကွင်းတွေ၊ စာကြည့်တိုက်တွေ၊ ဓါတ်ခွဲခန်းတွေ စသဖြင့်ပေါ့။ ကောင်းတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်လဲ ဖန်တီးပေးရမှာ။\nလယ်ကွင်းထဲမှာ အဆောက်အဦ ချောက်တီးချောက်ချက်လေး ဆောက်ပြီး၊လဆိုင်းဘုတ် အကြီးကြီး တပ်ရုံနဲ့ တက္ကသိုလ် ဖြစ်သွားတာ မဟုတ်ဘူး။ ဖြစ်ကတတ်ဆန်း ဟန်ပြတက္ကသိုလ်ဆိုတာ … လူလိုပဲ ရူးနေတဲ့ တက္ကသိုလ်၊ ဆွံ့အ နားမကြားတဲ့ တက္ကသိုလ်၊ AIDS တက္ကသိုလ်တွေပဲ ဖြစ်တော့မှာပေါ့။\nတက္ကသိုလ်ဆိုတဲ့ဝန်းကျင်မှာ အရက်ဆိုင်၊ ထန်းရေဆိုင်၊ ဖဲဝိုင်း ၊ပြည့်တန်ဆာခန်းတွေ ထားပေးရင် တက္ကသိုလ်ကျေင်းသား၊ ကျောင်းသူတွေကို အညွန့်တုန်းအောင် လုပ်နေတာပဲ။ မကောင်းတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးပေးထားတော့ အနာဂါတ်ရဲ့မျိုးဆက်သစ်တွေကို မြေမြှုပ် သတ်ပစ်တာနဲ့ အတူတူပဲ။\nဆရာ၊ ဆရာမတွေရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းမြှင့်တင်ပေးရမဲ့အစား ၊ နင်းခြေ ဖျက်ဆီးနေတာတွေလည်း ကြားနေရတယ်။ အငြိမ့်ခွေတစ်ခုမှာ လူရွှင်တော်တစ်ယောက်က နောက်တစ်ယောက်ကို ပြောတယ်။(မင့်သားက ဆယ်တန်းတောင် မအောင်ဘူးကွာ) … တဲ့။ဟိုက ပြန်ပြောတယ်။ (ဆယ်တန်း မအောင်တာပဲ ကောင်းပါတယ်။ အောင်ရင် တက္ကသိုလ်တက်ပြီး ပျက်စီးနေဦးမယ်) … တဲ့။ဒါတွေက ခေတ်တစ်ခေတ်ရဲ့ ကြေးမုံပြင်တွေပေါ့ဗျာ။\nBA တန်းတွေကို ၃နှစ် သတ်မှတ်လိုက်တာဟာ တက္ကသိုလ်တွေ ပိတ်ထားတာကြာလို့၊ စုပြုံနေတဲ့ ကျောင်းသားတွေကို အမြန်ဆုံး ကျောင်းပြီးသွားအောင် ရှင်းထုတ်လိုက်တဲ့ နည်းလမ်းလို့၊ အချို့က သုံးသပ်ကြတယ်။ ကျုပ်တို့ကျူတာ ဘဝမှာ၊ တက္ကသိုလ်စာမေးပွဲတွေ ရာနှုန်းပြည့် ခိုးချခွင့်ပေးခဲ့တာကို ကြည့်ရင် သူတို့ရည်ရွယ်ချက်ကို သိနိုင်တယ်။ စာမေးပွဲဆိုတာ စည်းမျဉ်း စည်းကမ်းနဲ့ မျှမျှတတလုပ်ရတာ။ အဲဒီတုန်းက ၁၉၉၃၊ ၁၉၉၄ အလွန် နှစ်များကပေါ့။ စာမေးပွဲမှာ အခန်းစောင့်၊ ဆရာဆရာမတွေကြောင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ထိထိရောက်ရောက် အရေးယူမယ်တဲ့ဗျာ။ သွားရော… ။ စာမေးပွဲ စည်းမျဉ်းအတိုင်း လုပ်လို့ပြသနာပေါ်ရင် ဆရာ၊ ဆရာမတွေကို အရေးယူမှာ။ ကောင်းကြသေးရဲ့လား … အရပ်ကတို့ရေ…လို့သာ ဟစ်လိုက်ချင်တယ်။\nနေရာတိုင်းမှာလို တက္ကသိုလ်၊ မြင်မြင်သမျှ ပါမောက္ခ ဆိုတာတွေလည်း စာချိုးရလောက်အောင် ဖြစ်ခဲ့တာ။\nဒေါက်တာသန်းထွန်းတို့တုန်းက ၃နှစ်နဲ့ ဘွဲ့ပေးချင်တယ် ဆိုတာ သင်တာကို မလျှော့ဘဲ စာမေးပွဲလည်း မှန်မှန်ကန်ကန်စစ်ပြီး အရည်အချင်းအပြည့်နဲ့ ၁နှစ်ကာလ သက်သာဖို့ ရည်ရွယ်တာ။ သောင်းနဲ့ သိန်းနဲ့ချီတဲ့ ကျောင်းသားတွေ ၁နှစ်စောပြီး ဘွဲ့ရတော့၊ ၁နှစ်စာ ပညာသင်စရိတ်သက်သာမယ်။ ၁နှစ်စောပြီး ဝင်ငွေရမယ်။ မဟာတန်း ဆက်တက်ချင်သူတွေလည်း ၁နှစ် စောပြီး တက်ခွင့် ရမယ်။ စသဖြင့်ပေါ့။ တိုင်းပြည်အတွက် အကျိုးရှိအောင် စဉ်းစားတာ။ ငါ အာဏာမြဲဖို့ အဓိကပဲ။ အောင်လက်မှတ်တွေ တန်းစီပေးလိုက်ကွာ … လို့ လုပ်တာမျိုး မဖြစ်သင့်ဘူး။\nကမ္ဘာပေါ်မှာလည်း ယခုတိုင် ၃နှစ်နဲ့ ဘွဲ့ပေးတဲ့ တက္ကသိုလ်တွေ အများအပြား ရှိပါတယ်။ သွားချိန် ပြန်ချိန်၊ အချိန်မကုန်အောင် ကျောင်းသား၊ ကျောင်းသူတိုင်းကို အိပ်ဆောင်တွေမှာ နေခွင့်ပေးတာကိုပဲ ကြည့်။\nစင်ကာပူက NUS (National University Of Singapore) ဆိုရင် အင်ဂျင်နီယာဘွဲ့ ကို ၄ နှစ်နဲ့ ပေးတာပဲ။ မဟာအင်ဂျင်နီယာဘွဲ့ကို ၁နှစ် ၆လ နဲ့ ပေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ တက္ကသိုလ် မရောက်မီ တက်ခဲရတဲ့ (မူ လယ် ထက် အတန်း) တွေကတော့ မြန်မာနိုင်ငံထက် ပိုပြီး နှစ်ကြာကြာတက်ရတာတော့ရှိတယ်။\nမြန်မာနိုင်ငံမှာတော့ BE အင်ဂျင်နီယာဘွဲ့ကိုပဲ ၆-နှစ် လုပ်လိုက်၊ ၅-နှစ်လုပ်လိုက်၊ ခု တစ်ခါ ၆-နှစ် ဖြစ်ပြန်ပြီ။\nတက္ကသိုလ်ကိုမှီပြီ်း လုပ်စားတဲ့ကျူရှင်တွေ ဝမ်းသာတာမျိုး၊ ဆင်းရဲသားတွေ ပိုကြပ်စေတာမျိုးလဲ မဖြစ်စေသင့်ဘူးဗျ။ ဆိုလိုတာကဗျာ BA, BSc ကို ၃-နှစ်နဲ့ ဘွဲ့ပေးလို့လည်း ရတယ်။ ၄-နှစ်နဲ့ ဘွဲ့ပေးလို့လည်း ရတယ်။\n၃-နှစ်နဲ့ ပေးချင်ရင် ၃နှစ်နဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်တဲ့ အစီအမံတွေ လုပ်ရမှာပေါ့။ ၄နှစ်နဲ့ ပေးချင်ရင် ၄နှစ်နဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်တဲ့ အစီအမံကို လုပ်ပေါ့။ ၃-နှစ်ပဲလို့ အသေကိုင်စွဲထားရင်လဲ ရူးခြင်း တစ်မျိုးပဲ။ ၄-နှစ်ပဲ လို့ အသေကိုင်စွဲထားရင်လဲ ရူးခြင်းတစ်မျိုးပ။ဲ\nတာဝန်ကြီးကြီး ယူထားရသူတွေ အဲဒီလို မရူးဖို့ လိုပါတယ်ဗျာ။\nအလားတူ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ စာများ၊ ဆောင်းပါးများ ...:ရသဆောင်းပါးစုံ, ဝေဖန်ရေးရာ\nOne Response to B.A, B.Sc (၃) နှစ်လား … (၄) နှစ်လား\nzaw on January 14, 2014 at 3:52 am\nwhat is your topic? Student must understand the subject what professor teaches.And then when they get\ngraduated they can use their education in their jobs. Government must creates the jobs for graduated\nstudents.time is not problem, True understanding and useful are important.


That's so good, right?: August 2011\nဘာတွေ ဘယ်လိုအတွေးရောက်ပြီး ကျွန်တော့်ကို လာပြောတယ်မသိ သူ့ကို 'ဂီတာ'တီးသင်ပေးပါလားတဲ့။ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ကျွမ်းကျွမ်း ကျင်ကျင်တီးတတ်သူမဟုတ်ခဲ့ပေမဲ့ ကိုယ်တီးချင်တဲ့ သီချင်းတွေကိုတော့ နည်းနည်းပါးပါးတီးခေါက်တတ်ပါတယ်။ သူ တောင်းဆိုတဲ့ နေ့ တုန်းကတော့ သေချာအဖြေမပေးလိုက်ပါဘူး။ သူဟာ ဟုတ်လား မဟုတ်လား၊ သူတကယ်သင်ချင်တာလား မသင်ချင်ဘူးလား၊ သူ့ကိုယ် သူ ဂရုစိုက်တာလား မစိုက်ဘူးလား မသေချာပါ။\nမန္တလေးနည်းပညာတက္ကသိုလ်ရဲ့ ညနေပိုင်း အင်ဂျင်နီယာသင်တန်းက တန်းခွဲချိန်တစ်ခုမှာ ပထမဦးဆုံးအကြိမ် ကျော်ကျော့် ကို ကျွန်တော်မြင်ခဲ့ရချိန်ကတည်းက ကြိုက်နှစ်သက်မိတာ တစ်နှစ်လောက်တော့ရှိပါပြီ။ ထိုင်ခုံမှာ စမတ်ကျကျထိုင်ပြီး ကျောင်းသင်ခန်းစာ တွေကို စေ့ငု လေ့လာနေတဲ့ မျက်ဝန်းနက်နက်တွေက ကျွန်တော့်အတွက် အဓိက ဆွဲဆောင်မှုတွေပါပဲ။ အညိုရောင် ဆံနွယ်ထူထူ၊ မျက်တောင်ရှည်တွေ ၀န်းရံထားတဲ့ ကြယ်နှစ်စင်း၊ ဖြူဝင်းနေတဲ့ အသားအရေ၊ ကျစ်လစ်သွယ်လှတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာပိုင်ရှင် သူက တစ်နှစ်ပတ် လုံး တိတ်ဆိတ်နေပြီးကာမှ ဂစ်တာကို အသာပွေ့ပိုက်ပြီး နုညံ့တဲ့လက်ရွေ့လျားမှုတွေနှင့် တီးခတ်နေတဲ့ ကျွန်တော့်နံဘေးမှာ အငြိမ့်သား အကြည့်မပျက်ထိုင်နေတယ်။ မြန်မာပြည်ထွက် ပစ္စည်းအတော်များများနှင့်သာ အပြင်အဆင်ဒီဇိုင်းထုတ်ခင်းကျင်းထားတဲ့ ကျွန်တော်အ သုံးပြုနေတဲ့ အခန်းထဲမှာပါ။\n'မဟုတ်ဘူး၊ ဖွင့်ထားတဲ့သီချင်းကို နားထောင်၊ မင်းခပ်ဖြေးဖြေးနဲ့ တိုင်ပင်မှန်အောင် တီးလေ' ကျွန်တော် သူ့ကိုပြောပြရတယ် လက် ကွက်မှန်အောင်ရောပေါ့။ ထိန်းမထားနိုင်ခင်မှာပဲ ကျွန်တော်ပြုံးမိရဲ့။\n'ဆောရီးဗျာ၊ ညီက သင်ယူတာ အတော်နှေးတဲ့သူထဲမှာပါတယ်' သူက မပွင့်တပွင့်ရယ်ရင်း ပြန်ပြောတယ်ဗျ။\n'အဲဒါက ပြဿနာမဟုတ်ပါဘူးကွာ၊ အစ်ကိုက လေ့ကျင့်သားပြည့်ဝနေလို့ပါ' နောက်အပြုံးတစ်ချက် ကျွန်တော့်ဆီက လွှတ်သွားပြန်ရော။ ကျွန်တော့် ဦးခေါင်းကို တခြားဘက်ကိုလွှဲပြီး အကြည့်ပြောင်းလိုက်တယ်။ ကျွန်တော့်စိတ်ခံစားချက်တွေ အရမ်းထင်ရှားနေမှာ စိုးလို့လေ သူ့ရဲ့ရှေ့မှာ။ သူနဲ့အတူထိုင်ပြီး သူ့လှုပ်ရှားမှုတွေကို စောင့်ကြည့်နေရတာ စိတ်ထဲက ကြည်နူးနေမိပါတယ်။\nသူ အဲဒါကို သတိပြုမိခဲ့တယ် ဒါမှမဟုတ် အမှတ်တမဲ့လည်းဖြစ်ချင်ဖြစ်မှာပါ။ သူ ကျွန်တော့်ကို ခဏလေးမော့ကြည့်တယ်။ ပြီးတော့ သူ့ ဂီတသံဖန်တီးမှုဆီပြန် အာရုံမစိုက်ခင် ဖြတ်ကနဲ ပြုံးပြသွားတာ ချစ်ဖို့ကောင်းလွန်းပါရဲ့။\n'အစ်ကို တစ်ခုခုကို တီးပြဗျာ၊ ညီ ခဏနားဦးမယ်' သူ ဂီတာတီးနေရာကနေ ရပ်လိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ဆီ ဂစ်တာလှမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။ သူ ကုလားထိုင်ကနေ ထပြီး ကက်ဆက်ကြီးထားတဲ့ဘေးက ကော်ဇော်ပေါ်မှာ တစ်ကိုယ်လုံးလှဲချလိုက်ပါတယ်။ သူ့လက်နှစ်ဖက်ကိုယှက်ပြီး ခေါင်းကို ဖေးမထားရင်းပေါ့နော်။ သူ့ရင်အုပ်တွေဟာ မျက်နှာကျက်ကို ရင်ဆိုင်နေတာ။\n'အာ...ဘာကိုစောင့်နေတာလဲဗျ တစ်ခုခုတီးပြပါ' ကျွန်တော့်ကိုကြည့်ပြီး သူပြောတယ်။\n'Ha! အစ်ကိုတီးချင်တဲ့အချိန်တိုင်း တီးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းနားထောင်ချင်တာ တကယ်ဆိုရင်တော့' ကျွန်တော့်စိတ်လှုပ်ရှားမှုလှိုင်းတွေ ပါတဲ့ အသံနှင့်ပြန်ပြောလိုက်မိပါတယ် သူ့ကို။ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲ ခံစားရတဲ့ဟန်အတိုင်း ဂီတာကြိုးတွေကို စတင် တို့ခတ်လိုက်တယ်။ အခန်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်နေတာ ဂီတာကြိုး တီးခတ်သံနှင့် ကျော်ကျော့် အသက်ရှူသံတွေက လွဲလို့ပေါ့နော်။\nစွမ်းအင်တွေ နွေးလာပြီး ဆန္ဒတွေက တောက်လောင်လာတယ်။ ကျွန်တော် သူ့နှုတ်ခမ်းအစုံကို နမ်းစုပ်ချင်တဲ့ အာသီသက ပိုပိုတိုးလာ တာ။ ဂီတာ Flat ပြားပေါ်ပြေးနေတဲ့ ကျွန်တော့်လက်ချောင်းရွေ့လျားမှုတွေက မြန်ဆန်လာသလို တီးသံတွေက ကျယ်လောင်လာတယ်။ စိတ် အဟုန်က ထိန်းမရတော့။ ရုတ်တရက် ဂီတာတီးတာကို ရပ်လိုက်တယ်။\n'ကိုယ့်ကို အခွင့်အရေး တစ်ခုပေးပါလား'\n'ဘာကိုလဲ အစ်ကို?' သူ့ ဦးခေါင်းကို ကျွန်တော့်ဘက် စောင်းလှည့်ကာ အပြုံးတစ်ဝက်နှင့် မေးတယ်။ နှုတ်ခမ်းကို ခပ်ဟဟထားရင်း ကျွန်တော့်ကိုကြည့်တယ်လေ။\n'မင်းအဲဒီလို လှဲမနေပါနဲ့လား၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အဲဒါ မင်းကို အစ်ကိုကနမ်းချင်စိတ်ဖြစ်အောင် လှုံ့ဆော်နေလို့ပါ။ ပြီးတော့...'\nအခန်းထဲ တကယ့်ကို တိတ်ဆိတ်သွားတယ်။ တစ်ဝက်တစ်ပျက်ပြုံးနေတဲ့ သူ့နှုတ်ခမ်းအစုံဟာ စေ့သွားရဲ့။ ကျွန်တော်ကြားနိုင်ခဲ့ပါတယ် သူ့နှုတ်ဖျားက ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်တဲ့ စကားသံတစ်ခုကို 'အစ်ကိုပြောတာ အမှန်လို့ ညီ ထင်မိနေသား'\nကျွန်တော် ဂီတာကို ကြမ်းပြင်တစ်နေရာမှာ လှဲထားလိုက်ကာ သူအိပ်နေရာဆီ တွားသွားလိုက်ရင်း သူ့နှုတ်ခမ်းသားတွေနှင့် ကျွန်တော့် နှုတ်ခမ်းအစုံကို ဖိကပ်တွေ့ဆုံလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်နှလုံးခုန်သံတွေ ဆူပွက်လာကာ သွေးတွေဟာ အရေပြားတလျောက်ပြေးလွှားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးပူနွေးလာသလားပဲ။ ကျွန်တော့်လက်တွေဟာ သူ့ငပဲကို ရှာဖို့ ရွေ့နေချိန် နှုတ်ခမ်းများဟာ အငမ်းမရ တပ်မက်စွာ။ ဘောင်းဘီပေါ်ကနေ ပွတ်သပ်ကိုင်တွယ်နေတာ သူ့သွေးကြောတွေ တောင့်တင်းလာသလားမသိပါဘူး တဖြည်းဖြည်းဖောင်းလာတယ်။\nကျွန်တော်တို့ နှုတ်ခမ်းတွေ လျှာတွေဟာ အတော်ကောင်းတဲ့ ပူပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေ ရနေကြပါတယ်။ သူ ကျွန်တော့် ဂီတာကို ကျကျ မတီးခတ်နိုင်သေးပေမဲ့ အနမ်းကိစ္စမှာတော့ တကယ်စည်းချက်မိတယ်လို့ ပြောရပါမယ်။ ကျွန်တော်အနမ်းကို မရပ်တန့်ချင်ပေမဲ့ စိတ်မပါစွာ အဆုံးသတ်လိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့နှုတ်ခမ်းသားတွေ ဂဟေဆက်ပြီး ကြည်နူးမိန့်မူးရမှုကို ရယူချင်သေးတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် သူ ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လိုထင်သွားမလဲ သိချင်စိတ်ဖြစ်မိပါတယ်။\n'မင်းမှန်တယ်၊ အဲဒါ လိမ်ညာမှုတစ်ခုပဲ။ အစ်ကို မင်းအနမ်းတစ်ခုထဲ လိုချင်တာမဟုတ်ဘူး။ ညီနဲ့ အတွင်းကျကျပတ်သက်ချင်သေးတာ အဆုံးစွန်ထိပေါ့' အဲဒီစကားကို မပြောမိ ရှောင်ကျဉ်ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကိုယ်ခန္ဓာက နားမထောင် ဆက်ပြီး အလုပ်လုပ်နေရဲ့။ လက် တွေကလည်း မငြိမ်။ ကျွန်တော် သူ့ရှပ်အင်္ကျီတွေကို ဆွဲမချွတ်ယူလိုက်တယ်။ သူ့နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို မျှဉ်းစုပ်နေတုန်း သူ့ဗိုက်သား များစီ ကျွန်တော့်လက်အစုံက ပွတ်သပ်နေသေးတာပေါ့နော်။ ပေါင်ကြားက ခပ်မာမာအသားချောင်းကြီးဆီကိုလည်း အလည်အပတ်သွား သွားနေရသေးတယ်။ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းသားတွေဟာ သူ့နှုတ်ခမ်းတွင်သာမက တစ်ကိုယ်လုံးအနှံ့ တို့ထိကစားရတာဗျ။\nသူ့အသက်ရှူသံတွေ မြန်ဆန်လာသလို နို့သီးခေါင်းလေးတွေက မာတင်းလာတယ်။ နှလုံးခုန်သံတွေဟာ သူ့အရိုးတွေကို ဖြတ်သန်း လာပြီး သံပေးလာသလားပဲ။ သူ့ကိုယ်ပေါ်က အင်္ကျီအားလုံးချွတ်ပစ်လိုက်တာ ကျွန်တော်တို့ အဓိကထိတွေ့မယ့် အစိတ်အပိုင်းလေး တွေကို ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ အလွှာပါးလေးတွေသာ ရှိတော့တယ်။\nဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လျှင်မြန်ဖို့မလို ကျွန်တော်အချိန်ယူရမယ် အေးအေးသက်သာပေါ့။ ကျွန်တော့်အနမ်းတွေဟာ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာအောက်ပိုင်းကို တဖြည်းဖြည်းရွေ့ရင်း ဆီးစပ်က ဘောင်းဘီကြယ်သီးမှာ ရပ်တန့်သွားပါတယ်။ ကျွန်တော့်အသက်ရှူသွင်းရှူထုတ်လုပ်တဲ့ လေနွေးနွေး တွေဟာ အမွှေးနုလေးတွေကို ယိမ်းထိုးစေသလားပဲ။ ဂျင်းဘောင်းဘီ ကြယ်သီးလေးတွေကို ပွတ်သပ်နမ်းရှုံ့တဲ့အခါမှာတော့ သူ့ခန္ဓာ ကိုယ်က ဆပ်ပြာနံ့နှင့်အတူ ကိုယ်သင်းနံ့တစ်ချို့ကိုရပါတယ်။ ရေမွှေးနံ့နှင့်အတူ ကျွန်တော့်ရဲ့သွေးတွေဆူပွက်လာစေတဲ့ သူ့ကိုယ်နံ့ ဟာ အတော်ထူးဆန်းပါတယ်။\nကျွန်တော် သူ့ဂျင်းဘောင်းဘီ အိပ်ကပ်တွေကနေ အောက်ကိုဆွဲချလိုက်တာ သေးကျဉ်တဲ့ ခါးနှင့်အတူ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောက် ကြောင်းတွေကို မြင်ရပါတယ်။ သူ့ပေါင်ခြံက ပစ္စည်းကြီးဟာ ထောင်ချောက်ထဲ အမိခံနေရသလိုပဲ ရုန်းကန်နေရှာတယ်ဗျ။ ကျွန်တော့် လှုပ်ရှားမှုတွေတိုင်း သူမျောပါလာကာ စိတ်ဓာတ်တွေ ပြင်းပြလှုပ်ရှားပြီပေါ့။\nဘောင်းဘီ ကြယ်သီးကို တကယ့်ဖြေးဖြေးလေးဖြုတ်၊ ဘောင်းဘီဇစ်ကို ကျွန်တော့်သွားနှင့်ကိုက်ကာဆွဲဖွင့်လိုက်ပါတယ်။ သူ့စိတ်ထဲ ဂဏန်းတွေကို ရေတွက်ကာ စိတ်ငြိမ်အောင်ကြိုးစားနေသလားမသိ ပါးစပ်က တလှုပ်လှုပ်။ ကျွန်တော် သူ့နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးကို ပြောင်းပြီး နမ်းလိုက်တယ် တက်မက်စွာပေါ့။ သူ့မျက်ဝန်းတွေဟာ ကျွန်တော့်မျက်လုံးတွေဆီ အလန့်တကြားပြန်ကြည့်တယ်။ အသက်ရှူတာ မြန်ပုံက အခုပဲ သူ့ဇာတ်လမ်းအဆုံးသတ်တော့မယ့်ပုံပါ။\nကျွန်တော့်စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေဟာ ပိုမိုတိုးမြင့်လာပါပြီ။ ကျွန်တော့်လက်အစုံဟာ ခပ်ဟဟဖြစ်နေတဲ့ ဂျင်းဘောင်းဘီအလွှာပါးက တစ်ဆင့် အတွင်းကိုနှိုက်လိုက်တယ်။ တင်းကြပ်ဖောင်းကားနေတဲ့ ဘောင်းဘီထဲမှာ သူ့ငပဲကြီး ကျွန်တော့်လက်ထဲရောက်လာတာကို ခံစားရတယ်။ နုညံ့တဲ့ သူ့အမွှေးနုလေးတွေကိုလည်း တို့ထိရင်းပေါ့။ ရွှေဥတွေက တင်းနေတာ ကျွန်တော့်လက်တွေရဲ့ ဖျစ်ညှစ်မှုကနေလွတ်မြောက် ချင်နေတယ်။\nလျှိုထားတဲ့လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ သူ့ဂျင်းဘောင်းဘီကိုဆွဲချွတ်လိုက်တယ်။ သူ ၀တ်ထားတဲ့ boxer အတွင်းခံက အောက်ကိုလျော ကျနေတာ ဆီးစပ်က အမွှေးနုလေးတွေပေါ်လို့။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်အဲဒီဘောင်းဘီကိုပါ ဆွဲချွတ်လိုက်တော့ သူ့မျှားတံကြီးဟာ အပေါ် မတ်မတ်ထောင်နေတာများ သူ့ပါးစပ်ကို ပြန်ချိန်ရွယ်ထားသလိုပဲ။ သူ့ရွှေဥတွေက ၇ လက်မနည်းပါးရှိမယ့် သူ့ငပဲရဲ့ဘေးတစ်ဖက် တစ်ချက်မှာ တွဲနေတာ သူ့ရဲ့ခြေနှစ်ချောင်းကြားမှာလေ။\nကိုယ့်နှုတ်ခမ်းကို ကိုယ်ကိုက်မိပါရဲ့။ သူ့ငပဲကို ကျွန်တော့်လက်နှင့် အရင်ဆွဲကိုင်လိုက်တယ်။ အတံတလျောက် ချွေးစက်၊ ပြီးတော့ ထူးခြားတဲ့အနံ့တစ်ချို့နှင့် စိုစွတ်နေပါတယ်။ အခု ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဝေ့လည်ကြောင်ပတ် လုပ်မိနေသလားမသိ တခြားသော အတွေးအကြံတွေ ကျွန်တော့်ဆီမှာ မရှိပေမဲ့ သူ့ပစ္စည်းကို ကျွန်တော့် ပါးစပ်ထဲ အံဝင်ခွင်ကျ ထည့်သွင်းချင်မိတာပါ။ သူ့ငပဲကို ခပ်သွက သွက်လက်ကစားပေးနေတုန်း ရွှေဥတွေကို စပြီး ငုံစုပ်လိုက်ပါတယ်။ တစ်လုံးခြင်း လျာဖြင့်လျက်ပြီးနောက် ပါးစပ်ထဲ ငုံစုပ်ကစားလိုက် တာပေါ့နော်။ ဒီအထဲမှာ သုတ်ရည်တွေ ဘယ်လောက်များ ဆူပွက်နေပြီလဲ တွေးမိပါတယ်။ အရသာ ခံစားရသလားတွေးထင်ရသေး။\n'အာ.....အ...ရှီး ဘယ်လိုလုပ်ပေးနေတာလဲ' သူ့နှုတ်ဖျားက ခပ်တိုးတိုးနှင့် တိမ်းမူးဖွယ်အမေးစကားထွက်လာသလို အသက်ရှူသံက လည်း တစ်မျိုးတစ်မည်ဖြစ်ကရောပဲ။ သူ့အာရုံကြောတွေရဲ့ အဓိကခလုပ်ကိုဆွဲနှိပ်လိုက်တာဆိုတော့ ခြားနားတဲ့ အဖြေသုံးခုက အာရုံ ကြောတလျောက် ကောင်းလိုက်တာ၊ သိပ်မိုက်တယ်၊ အံသြဖို့အကောင်းဆုံးဆိုပြီး ပြေးလွှားကုန်တာများ သူ့ခြေချောင်းလေးတွေ ကွေးကောက်ကုန်တယ်။\nကျွန်တော် သူ့ငပဲရဲ့ အရင်းကနေ ထိပ်ပိုင်းထိလျှာကိုအပြားလိုက်ထားပြီး လျက်တယ်၊ ကွမ်းသီးခေါင်းထိပ်ဝက အရည်ကြည်လေးတွေ စိမ့်ထွက်နေတာကို လျှာနဲ့ကလိ၊ လျှာလေးနှင့် တို့တို့လျက်ပြီးသကာလ ချိုမြိန်ဖွယ် အရသာလေးကို တစ်နေရာမှ တစ်နေရာမှ ကျွန်တော့်လျှာဖြင့် ပိုမိုဖြည့်စွမ်းလိုက်တယ်။ ကျွန်တော်သိတာက သူ့ဆီက ခံစားချက်ကို ဒီထက်ပိုမိုပြင်းပြလာတာကို မြင်ရအောင် လုပ်ဖို့ပါပဲ။ ကျော်ကျော် နှုတ်ခမ်းအစုံကတော့ တမေ့တမောဟနေရော။ ကျွန်တော် တစ်ချက်မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ကိုယ့်အလုပ်ကို ကိုယ်ဆက်လုပ်လိုက်ပါတယ်။ ရှည်လျားလှတဲ့ ငပဲကို ကွမ်းသီးခေါင်းကနေ အဆုံးထိ တဖြည်းဖြည်းမျိုချလိုက်၊ အဆုံးသတ်ကနေ ထိပ်ဖျားဆီ ပြန်ထုတ်လိုက်....အိုး....ပူနွေးပြီး သွေးကြောတွေထောင်နေတဲ့ ငပဲကြီးပဲဗျာ။\nကျွန်တော့်ခရေ၀ထဲက တမျိုးတမည်ခံစားရသလိုပဲဗျ။ တရွရွနဲ့ တစ်ခုခုထိုးသွင်းတာကို ငံ့လင့်နေတာလားမသိဘူး။ အိုးမိုင့်....စိတ်ထဲ အရမ်းကို မငြိမ်မသက်ဖြစ်လာပြီ။ ကျော်ကျော်သည်လည်း မထိန်းနိုင်စွာ ထထိုင်လိုက်ပါတယ် လှဲလျောင်းနေရာကနေပေါ့။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ဆံပင်တွေကနေ အသာဆွဲပင့်၊ နားရွက်အနားကို သူ့ပါးစပ်ကိုကပ်ရင်း ပြောတာက 'ကျုပ်အလှည့်ဘော်ဒါ' တဲ့။\nသူ ကျွန်တော့်ကို အိပ်ယာပေါ်လှဲလျောင်းစေဖို့ တွန်းထည့်လိုက်ရင်း ကျွန်တော့်တစ်ကိုယ်လုံးကို ပွတ်သပ်ပါတော့တယ်။ တကယ့်ကိုရွရွ လေးလုပ်တာများ ကျွန်တော်တစ်ခါမှမခံစားရစဖူးတဲ့ ကြက်သီးတဖြန်းဖြန်းထခြင်းကို ခံစားရပါရဲ့။ သတိမထားလိုက်စဉ်မှာပဲ ကျွန်တော့် ဂျင်းဘောင်းဘီကို လျောချွတ်လိုက်ဖို့ အခွင့်အရေးရသွားတယ်။ ကျွန်တော့်အင်္ကျီတွေဟာ အားထုတ်မှုကင်းမဲ့စွာ ကိုယ်ခန္ဓာကလျောချွတ် သွားရသလို ကျွန်တော့်အသက်ရှူနေခြင်းဟာလည်း သူ့ရဲ့ ချီးမွမ်းနေခြင်းဖြင့် လွင့်မျောလာရပါပြီ။ နှစ်ဦးသားဟာ တကယ့်ကို ပြိုင်တူလို လို Lead ဂစ်တာသံခပ်ပြင်းပြင်း တီးခတ်ကြပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကျောပြင်ဟာ ကျေနပ်နှစ်သိမ့်မှုလှိုင်းများဖြင့် ကွေးညွှတ်တုန်ခါလာရကာ နှုတ် ဖျားက ညည်းညူသံလေးတွေ ထွက်သွားမိပါရော။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျေနပ်နှစ်သိမ့်စွာ ကြေငြာချက်တွေပေါ့နော်။ 'ငါ့တစ်ကိုယ်လုံးဟာ မင်းအတွက်ပဲကွာ'\nကျွန်တော့် နှုတ်ခမ်းက ပေါ်ထွက်လာတယ် အပြုံးသစ်ပေါ့။ ထောင့်စွန်းလေးတွေကွေးညွှတ်သွားရင်း ပါးချိုင့်တွေပါလာတဲ့ သူကြိုက်သော အပြုံး။ သူ့လက်တစ်ဖက်က ကျွန်တော့်ကျောပြင်ကို သိုင်းဖက်လိုက်ရင်း သူ့ဘက်ကို ဆွဲကပ်လိုက်ပါတယ်။ သူ့လက်မောင်းတွေက သွေးကြောတွေရဲ့ လှုပ်ရှားနေမှုကို ကျွန်တော်ခံစားရသလို စိတ်ရဲ့နွေးထွေးလုံခြုံမှုကိုလည်း ရရှိမိပါပြီ အခိုက်အတန့်ပေါ့။ ကျွန်တော်တို့ ခန္ဓာကိုယ်တွေဟာ ပူးကပ်ပွတ်သပ်နေကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အလျင်မလိုကြပါဘူး။ တကယ့် ရုပ်ရှင်အနှေးပြကွက်အတိုင်းပေါ့။ သူ့နှုတ်ခမ်း တွေဟာ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းသားတွေကို ပူနွေးနေစေသလိုပဲ။ ကျွန်တော့်ဗိုက်သားတွေကို သူအနမ်းဆက်နေစဉ်မှာတော့ ကျွန်တော် သူ့လက်ချောင်းတွေကို တစ်ချောင်းခြင်း ငုံစုပ်မိတာပေါ့။ ခဏနေတော့ သူ့လက်အစုံဟာ ကျွန်တော့်ခါးနေရာမှာပျောက်ကွယ်သွားတယ်။ ကျွန်တော့်အတွင်းခံဘောင်းဘီထဲ တရွရွခံစားမှုကို ရရှိတော့မှ သူ့လက်ချောင်းတွေ ဘယ်ကိုဦးတည်နေတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် အာရုံပြု မိတာပေါ့။\nအိုး...ကျွန်တော့် ခရေ၀က ကြပ်နေတာဆိုပေမဲ့ သူ့လက်ချောင်းတွေကို ကျွန်တော့်အာခံတွင်းထဲသွင်းပြီး စုပ်ပြုထားတော့ ထင်သ လောက် မခက်ခဲပါဘူး အသွင်းအထုတ်...အ။ သူ...သူ ကျွန်တော့်ခရေ၀ထဲ ဘာရှာနေတာလဲမသိ လက်ချောင်းတွေနှင့်မွှေပြီး ရှာ နေတယ်။ တင်းထားတဲ့ စိတ်ကို လျော့လိုက်မှ သူပေးတဲ့အရသာကို ကြောထဲစိမ့်မိတော့တာ။ ကျော်ကျော် သူ့လက်ချောင်းကို စက်ဝိုင်းတစ်ခုလိုမွှေနေတာဗျ။\nကျွန်တော် ဘယ်ပါတနာနဲ့မှ အခုလို ကြက်သီးမွှေးညှင်းမထစဖူး။ ကျော်ကျော်သူ့လက်ချောင်းကို ထုတ်လိုက်ရင်း မာတောင်ရှည်လျားတဲ့ သူ့ငပဲကို အစားထိုးတဆုံးသွင်းလိုက်တယ်။ အားလုံး တဆုံးသွင်းလိုက်တာ...အာ..။ ကျွန်တော် အားကိုးစရာအဖြစ် ကျော်ကျော် ကျော ပြင်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ပွေ့ဖက်လိုက်တယ်လေ။ သူ့ဟာ...သူ့ငပဲကြီး ကျွန်တော့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲရောက်နေတာအမှန်ပဲ။ ဘယ်လို အရသာမှန်းမသိပါဘူး အီလည်လည်ကြီးလားမသိ။ လှုပ်ရှားမှုမပြု သူငြိမ်သက်နေသေးတာ ကျွန်တော်က လုပ်ပါတော့ မပြောခင်အထိ။ ကျွန်တော် သူ့မျက်နှာကို ဆွဲယူ နှုတ်ခမ်းအစုံကို နမ်းရှိုက်လိုက်ကာ သူ့နားရွက်နားတိုးကပ်ကာ ခပ်တိုးတိုးပြောလိုက်တယ်။ 'FUCK ME'\n'အ...အ' ကျွန်တော့် ခရေ၀ထဲ ကြပ်နေတဲ့ သူ့ငပဲကို ဒီတစ်ခါတော့ အထုတ်အသွင်း ငြိမ့်ငြောင်းစွာ လုပ်ပါတယ်။ နည်းနည်း နာကျင်တဲ့ ခံစားမှုကို ရလိုက်ပေမဲ့ သူ့အပေါ်တပ်မက်မှုအရရော၊ သူ့အနမ်းရဲ့ ဖြည့်စွက်မှုကရော မေ့ပျောက်သွားစေပါရဲ့။\nရုတ်တရက် သာယာမှုတစ်ခုတိုးလာပါတယ်။ အစာအိမ်ထဲ အစာမရှိတဲ့အခါ ခံစားရတတ်တဲ့ တလှပ်လှပ်ပုံစံမျိုးပေါ့နော်။ ကျော်ကျော် ကျွန်တော့်ငပဲကို သူ့လက်နှင့်ဆွဲကိုင်ကာ ကစားပေးလိုက်ခြင်းလေ။\nကျွန်တော့်ရွှေဥ၀န်းကျင်မှာ အသက်ရှူငွေ့တစ်ရှိုက်က သန့်သန့်လေး အရသာ ခံလိုက်ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါလေးက ပူသလား အေးခဲ့ သလား မသိလိုက်ရပါဘူး။ ကျွန်တော့်ခရေတွင်းထဲက တသိမ့်သိမ့်သာယာနေမှုရယ်၊ ရှေ့ပေါင်ခွဆုံက ကျေနပ်မှုရယ်က ရောသမမွှေနေ သလိုဖြစ်တာကြောင့် ထင်ပါရဲ့။ ကျော်ကျော့်မျက်ဝန်းတွေက မှေးမှိတ်ကာ သူ့ဆောင့်သွင်းချက်တွေက မြန်လာပါပြီ။ အသက်ရှူနှုန်းတွေ ကလည်း အရှိန်မြင့်လာသလို သူရော ကျွန်တော့်မျက်နှာရော နီရဲလာကြတာပါ။\nဒီနေရာမှာ နှစ်ယောက်သားရဲ့ ခံစားမှုတွေ မတူညီမှုတွေ အားလုံး သံစဉ်တစ်ခုထဲ စီးမျောသာယာနေကြခြင်း။ သူ့ကွမ်းသီးခေါင်းဟာ ပိုမိုထွားလာပြီး သူ့သုတ်ရည်တွေ ပန်းထုတ်ဖို့ အသင့်ဖြစ် လာပြီဆိုတာ ကျွန်တော်သိတယ်။ တစ်ချက်ခြင်း ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်သွင်းပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူ့ 'မအား' တွေကို ပန်းထည့်ပါရော။ သူ့အနမ်းတစ်ခု သူ့ငပဲနှင့် အသက်ရှူဖို့လေတွေအတွက် ကျွန်တော် လဲလျောင်းနေဖြစ်ပါတယ်။ အပျော်ရွှင်ရဆုံး သံစဉ်ဖန်တီးမှုကို ဘယ်တစ်ဦးတစ်ယောက်နှင့်မှ မပြည့်စုံခဲ့ဘူးဆိုတာ ပြန်လည်ပီတိဖြစ်ရင်း နာကျင်ခံစား၊ အသက်ရှူမဲ့၊ ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်စွာ လဲလျောင်း နေတာလေ။\nကျွန်တော်တို့ အသက်ရှူသံတွေ သက်သောင့်သက်သာဖြစ်သွားချိန်မှာတော့ သူ ကျွန်တော့်ကို နွေးနွေးထွေးထွေးဖက်ရင်း နုညံ့စွာအနမ်း တစ်ခုပေးပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ သူ့ဆီက ပေါ်ထွက်လာတဲ့ အမေးစကားကြောင့် ကျွန်တော် ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောမိသည်အထိ ဖြစ်ခဲ့ရတာပါပဲ။\n'ဒါဆို နောက်သင်ခန်းစာတစ်ခုက ဘယ်အချိန်သင်ပေးမှာလဲဗျ?'\nAlex Aung (31-8-11)\nPosted by Alex Aung at 3:48 PM No comments:\nလိင်တူတွေကို လက်မခံဘူးဆိုတာကို ဖြစ်တတ်ပါတယ် ဒါကလည်းအပြစ်မဟုတ်ဘူးဗျ\nတကယ့် Real World မှာလည်း မိသားစုဝင်ချင်းတောင် စိတ်ဓာတ်\nခံယူချက်တွေမတူတာမို့ ဒီလိုခွဲခြားဆက်ဆံတာကိုလည်း အပြစ်ရယ်လို့တော့\nဒါပေမယ့်ထူးဆန်းတာက ရွံတယ်လို့ဆိုထားတာလေးတွေပါ အဲဒီလိုပြောတဲ့သူတွေက Gay\nတွေထဲမှာမှ တော်တော်အဆင့်အတန်းမရှိတဲ့သူတွေကို မြင်ထားမိတယ်နဲ့တူပါတယ်\nဒီလိုလိင်တူလောကမှာ အားလုံးက အဆင့်အတန်းမမဲ့သလို အားလုံးသည်လည်း\nဒါပေမယ့် လူအများမြင်သာနေတာက (ဥပမာ - မြင်မကောင်းလောက်အောင်\nဖြတ်သွားသမျှလူကို စည်းရုံးဆွဲဆောင်နေတာတွေ၊ နောက်တစ်ခုက Sex အတွက်\nကိုယ့်မာန ကိုယ့်သိက္ခာကိုတောင် မထိန်းနိုင်ပဲ\nနောက်ပြီး Bisexual သမားတွေလည်း၇ှိနေတတ်လို့\nဒါမှမဟုတ် တစ်ချို့သောသူတွေက မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို For Show\nဒီလိုနှမချင်းမစာနာရင်တော့ ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ အားမပေးပါဘူး\nလိင်တူချစ်သူတော်တော်များများထဲမှာ ဆေး၊ နည်းပညာ၊ IT၊ Business နဲ့\nပြီးတော့ မိန်းကလေးလို့ မိမိကိုယ်ကို ခံယူထားတဲ့သူနဲ့\nလူပီသဖို့နဲ့ စာရိတ္တကောင်းဖို့ အရည်အချင်းထက်မြက်ဖို့ပဲလိုအပ်တယ်မဟုတ်လား\nသုံးစားမရပဲပေတေနေတဲ့ Straight တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ထောင့်တစ်နေရာမှာတော်နေတဲ့\nလိင်တူတွေမှာလည်း အဆင့်အတန်းတွေရှိပါတယ် ဒါပေမယ့်အဆင့်အတန်းမြင့်သူတွေက\nဘဝကိုအေးအေးလူလူဖြတ်သန်းနေတာကြောင့် လူတွေမြင်တာနည်းပြီး အခုလို\nဒီလိုလူတွေအတွက် လိင်တူချစ်တယ်ဆိုတာ အထူးအဆန်းလည်းမဟုတ်သလို\nဒါကြောင့် Sex ဆိုတာကြီးကိုလည်း Real World\nနောက်တစ်ခုကျွန်တော်ပြောချင်တာက တစ်ချို့သော Straight ဆိုတဲ့သူတွေက\nလိင်တူချစ်သူတွေအကြောင်းရေးသားတဲ့ ရသစာပေ Blog တွေမှာ\nဆဲထားဆိုထားတာတွေကို မကြားဝံ့မနာသာတွေ့နေရပါတယ် ဒါပေမယ့် အောက်က\nလိင်တူချစ်သူတွေက ပုံမှန်ပဲတုံ့ပြန်ထားပါတယ် အဲဒါ XMX ဆိုတဲ့ Social Site\nဒီတော့ သဘောမကျရင်တောင် မြန်မာလူမျိုးတစ်ယောက်အနေနဲ့ မဆဲသင့်ဘူးလို့ထင်ပါတယ်\nရှေးမြန်မာအဆိုအရ .. အမိယုတ်က နှုတ်ကြမ်း၏ အဖယုတ်ကကိုယ်ကြမ်း၏ ဆိုသလိုပဲ\nကိုယ့်အဆင့်အတန်းကို ကိုယ်လှစ်ဟပြနေတယ်ဆိုတာကို သတိထားရမှာဖြစ်ပါတယ်\nဒီလိုဆဲဆိုနေတဲ့သူက Straight ပါလို့ပြောလာတဲ့အခါမှာ တော်တော်လေးကို\nတစ်ချို့က ယောင်္ကျားလေးဆိုတော့ဆဲမှာပဲဆိုတဲ့ comment\nကိုလည်းရေးထားပါတယ်.... ယောင်္ကျားလေးဆဲတာ Fashion တစ်ခုမဟုတ်သလို\nယဉ်ကျေးမှုနဲ့မကိုက်ညီပါလို့အထူးတလည်မပြောကြပဲ ဒီလို လိင်စိတ်ခံယူချက်ကို\nတကယ်တော့ သေးသေးလေးနဲ့ ကြီးကြီးပဲကွာတာပါ ယဉ်ကျေးမှုထုံးတမ်းကိုက\nကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်တွေလောကကြီးမှာ ကျွန်တော်ပြောခဲ့သလို\nခုနကလို ပါးစပ်က အဆင့်အတန်းမရှိတဲ့ဆောက်ခြောက်ဆိုတဲ့ စကားလို\nဒါမှလည်း ဖတ်မိရှုမိတဲ့ အများပြည်သူမျက်စိမှာ ပသာဒဖြစ်မှာပါ\nဒါကျွန်တော်က သည်ဝါကျကိုပဲ ဥပမာပေးတာပါ နောက်ထပ် နှမသားချင်းမှ\nဒီစာကို ဖတ်နေကြတဲ့ထဲမှာ ခုနကလိုမျိုး လိင်တူချစ်သူတွေကို\nဆဲချင်ဆိုချင်နေတဲ့သူတွေများရှိတယ်ဆိုရင် မဆဲပါနဲ့လိုပဲ မေတ္တာရပ်ခံပါရစေ\nနောက်တစ်ခုက လိင်တူချစ်သူတွေကို တောင်းဆိုအကြံပြုပါရစေ\nတော်တဲ့သူတွေ တတ်တဲ့သူတွေ ထက်မြက်ကြတဲ့သူတွေပါ\nတန်းတူဖြစ်နေအောင် သာနေအောင် ကြိုးစားဖို့လိုပါတယ်\nStraight တစ်ယောက်ရဲ့ခံယူချက်ကို လေးစားနားလည်သလို Homosexual\nတစ်ယောက်ရဲ.ဘဝကိုလည်း လက်ခံနားလည်ပေးနိုင်တဲ့ ကျွန်တော်ဟာလူသားစစ်စစ်ပါ\nသင်သည်အများအမြင်အရ ယောင်္ကျားစစ်ချင်မှစစ်မည်၊ မိန်းမစစ်ချင်မှစစ်မည်၊\nနွေးထွေးသော၊ ကြင်နာတတ်သော၊ စိတ်ထားမွန်မြတ်သော ...........\nနားလည်ရန်ခက်ခဲနေသေးသူများ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအတွင်း နားလည်ပေးနိုင်ပါစေ\nby မီး နတ် on Wednesday, August 24, 2011 at 4:26am at www.facebook.com\nPosted by Alex Aung at 11:10 AM3comments:\nPosted by Alex Aung at 12:11 PM 1 comment:\nလိင်တူချစ် အမျိုးသားစုံတွဲများအတွက် ဆက်ဆံရေးအဆင်ပြေစေမယ့်နည်းလမ်း (၈) သွယ်\nGay ဆိုရင် အမြင်တစ်မျိုးနှင့် ကြည့်တဲ့ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံချင်ကြတဲ့ လူမှုအဖွဲ့အစည်းကြားမှာ ရုန်းကန်ခဲ့ရမှုတွေ၊ သည်းခံခဲ့ရမှုတွေ ပြီးတော့ စိတ်ခေါ်မှုတွေနှင့် ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးနောက် လိင်တူချစ်သူအမျိုးသားတစ်ယောက်အနေဖြင့် အချစ်စစ်ဆိုတာကို ကိုယ်လိုအမျိုးသား တစ်ယောက်ဆီမှာ ရှာဖွေမိတတ်ကြပါတယ်။ ဟုတ်တယ်! အချစ်စစ်ဆိုတာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီ။ ကိုယ့်ရဲ့ Mr. Right ကိုသင်ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ ဆိုပါတော့ အခုဘာလုပ်ကြမလဲ?\nလိင်တူချင်းဆက်ဆံသူ ကြိုက်နှစ်သက်သူ အမျိုးသားများဟာ ပညာပေး သို့မဟုတ် တစ်ခြားအမျိုးသားကို ဘယ်လို ချိန်းဆိုတွေ့ဆုံရမယ် စတဲ့ နည်းပေးလမ်းညွှန်တွေကို သိပ်လက်မခံချင်ကြပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့အတွက် ကျန်းမာစွာ၊လန်းဆန်းပြီး တစ်ယောက်ကို တစ် ယောက်အကျိုးပြုစေမယ့် ပေါင်းသင်းဆက်နွယ်မှုတွေရရှိဖို့ဆိုတာ လေ့လာစရာ သင်ကြားရေးအထောက်အကူပြု စာအုပ်စာတမ်း တွေရှိ မှမရှိခဲ့တာကိုသတိပြုမိကြမယ်နော်။\nကိုယ့်ဘ၀နေထိုင်မှုပုံဟန်၊ စိတ်ထား၊ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးပုံစံနှင့် အမြင်သဘောထားတွေတိုက်ဆိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံးသော သူကို များသောအားဖြင့် ရှာဖွေခဲ့တတ်ကြပါတယ်။ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် နားလည်မှု၊ကတိသစ္စာ၊ပွင့်လင်း သောဆက်ဆံရေးတွေက နှစ်ဦးကြားဆက်နွယ်မှုကိုပိုမိုခိုင်မြဲစေတာတော့ မမေ့သင့်ပါဘူး။ အတွေ့အကြုံများစွာကနေ လေ့လာခဲ့ရတဲ့ သင်ခန်းစာသစ်လို့ဆိုနိုင် ပါတယ်။\nလိင်တူချစ်အမျိုးသားများရဲ့ နှစ်ဦးသား စပ်တူလုပ်ငန်းများလုပ်ဆောင်မှုတွေမှာ အောင်မြင်ကြီးထွားမှုနှင့် ရင်းနှီးမှု မြှင့်တင်ဖို့ အာရုံစိုက် ရမှာက သတိရှိရှိ လုံ့လကောင်းစွာဖြင့်ရပ်တည်နေထိုင်ကြခြင်းပေါ့နော်။ ကျွန်တော်ပြောပြမယ့် နည်းလမ်းတိုလေးတွေက တိုတောင်းပေမဲ့ လိင်တူချစ်သူအမျိုးသားစုံတွဲများအတွက် သူတို့ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးမှာလျှင်မြန်ပြီးထိရောက်မယ့် လမ်းညွှန်လေးတွေဖြစ်မယ်ဆိုတာ အသေအချာပြောနိုင်ပါတယ်။ ဒီကျည်ဆန်လေးတွေကို စိတ်ထဲမှာအမြဲထားပြီး သတိထားလုပ်ဆောင်ရင်ဖြင့် နှစ်ဦးသားအတွက် ခိုင်မာတဲ့ ရွှေမျက်နှာပြင်ပေါ် အတူရပ်တည်နေနိုင်ကြလိမ့်မယ်လို့ ဆိုလိုက်ပါရစေ။\nအောင်မြင်သော ဆက်ဆံရေး နည်းလမ်းလေးများ\n(၁) ကိုယ်စိတ်လှုပ်ရှားခံစားမှုအဆုံးစွန်တွေကို ကိုယ့်ပါတနာအပေါ် ထားရှိခြင်းအားရှောင်ကြဉ်ရပါ့မယ်။ တစ်ယောက်ခြင်းဆီမှာ ကိုယ်ပိုင် ဘ၀၊ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံများစွာကိုဖြတ်သန်းပြီးရှင်သန်လာရတာဆိုတော့ တစ်ယောက်ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုကို တစ်ယောက်က အဆင်ပြေ ဆုံးဖြစ်အောင် ကြိုးစားနေထိုင်ခြင်းက ဘ၀သစ်တစ်ခုအတွက် အကောင်းဆုံး တိုးတက်လာမယ့် အားအင်ပါပဲ။\n(၂) ကာလကြာရှည်စွာ အတူနေခဲ့ကြတယ်ထားဦး သင့်ပါတနာဟာ သင့်လိုအပ်ချက် ခံစားချက်တွေအားလုံးသိမြင်နေလိမ့်မယ်လို့ မမျှော် လင့်ထားသင့်ပါဘူး။ စိတ်ဆန္ဒကို စိတ်ကူးသက်သက်ဖြင့် တွေးဆကြည့်ခြင်းနှင့် ယူဆချက်များပြုလုပ်နေပါက ဖြစ်တည်မယ့် အလားအ လာများကတော့ သဘောထားကွဲလွဲခြင်းများနှင့် နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းများဆီ ဦးတည်နေပါလိမ့်မယ်။ ငါသိငါတတ်လုပ်နေတာထက် သင် လိုချင်တာ လိုအပ်တာရုယ် ခံစားသိမြင်နေတဲ့အရာတွေကို တစ်ဘက်သားအား ရိုးရိုးရှင်းရှင်း တိုက်ရိုက်မေးမြန်းပြောဆိုလိုက်ဖို့ပါပဲ။\n(၃) သင်နဲ့သင့်ပါတနာရဲ့ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးအပေါ် ပြန်လည်စစ်ဆေးမှု လုပ်ဆောင်ခြင်းဟာ သင်တို့ဆက်ဆံရေးဟာ ဘယ်ကိုသွား နေတယ်၊ သင်နဲ့သင့်ပါတနာတို့ ဘယ်လောက် ပျော်ရွှင်ကျေနပ်ခဲ့ရတယ်ဆိုတာတွေအပေါ် ပြန်လည်ဆန်းစစ်ရာရောက်ပါတယ်။ နှစ်ဦး သားကြား ဆက်သွယ်ရေးနည်းလမ်းတွေကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းထားကြခြင်းကလည်း နှစ်ဦးသားကြားဆက်ဆံရေးအပေါ် သွေးသစ်လောင်း ရာ၊ အပြုသဘောဆောင်တဲ့ ဖုံးကွယ်မှုမရှိတဲ့ နယ်ပယ်များဆီ ဆုံးဖြတ်ချက်အမှားကင်းစွာ အတူလျှောက်လှမ်းနိုင်ကြဖို့ဖြစ်တည်စေမှာပါ။\n(၄) နှစ်ဦးနှစ်ဖက်ရဲ့ ထူးခြားသောလက္ခဏာ ဆက်သွယ်မှု ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုတွေဟာ ပျားရည်ဆမ်းကာလမှာ အမြန်ဆုံးမြင့်တက်တတ် လေ့ရှိပါတယ်။ စုံတွဲတွေအတွက် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးတစ်ခုရဲ့ အစပျိုးအတွေ့အကြုံလေးတွေဟာ နှစ်ဦးသား စတင်ချိန်းဆိုတွေ့ ဆုံတဲ့နေ့ကာလတွေကတည်းကဖြစ်တည်ပါတယ်။ ဒါပုံမှန်ပါပဲ။ ပြီးတော့ တစ်ယောက်အပေါ်တစ်ယောက် တွယ်တာလွန်းမှုကြောင့် အမှားလို့မဆိုသာတဲ့ စိုးရိမ်ရမှုလေးတွေ တွေ့ကြုံခံစားရတတ်ပါတယ်။\nအဲဒီလို ခံစားရမှုလေးတွေ ဖြစ်ပေါ်ချိန်မှာ သင်တို့နှစ်ဦးသားရဲ့ ဆက်နွှယ်မှုနှင့် လိင်မှုဘ၀ထဲသို့ ပို၍ဖန်တီးနိုင်စွမ်းနှင့် မရှိမဖြစ်လိုအပ်မှု လေးတွေပိုမိုဖြည့်စွက်ဖို့ကြိုးစားခြင်းဖြင့် ရှေ့ဆက်ဖို့အားအင်ဖြစ်စေမှာပါ။ သင့် ပါတနာကို အံ့အားတသင့်ခံစားမှုလေးတွေ ရရှိကြည်နူး စေလိုက်ပါ။ ပင်ကိုယ်စေ့ဆော်မှုရဲ့ ထင်ဟပ်တဲ့လုပ်ဆောင်မှုအဖြစ် ပျော်ရွှင်ပါစေ။ သူဟာ သင့်အတွက် ဘယ်လောက် အထူးအရေးပါသူ အရေးကြီးသူဖြစ်တယ်ဆိုတာ သူသိမြင်ခံစားပါစေ။\n(၅) နှစ်ဦးသားဆက်ဆံပတ်သက်မှုမှာ ဘယ် role က ပိုပြီးသင့်ကိုကျေနပ်နှစ်သိမ့်မှုဖြစ်စေတယ် နေထိုင်ဖို့အဆင်ပြေတယ် ဆိုတာ ဆန်းစစ်ကြည့်ပါ။ လိင်တူဆက်ဆံသူအမျိုးသားများရဲ့ တကယ့်အားသာမှုတစ်ခုကတော့ သာမန်ယောက်ျားမိန်းမစုံတွဲများလို တစ်ဖက် သတ်ဆုံးဖြတ်ချက်ချသူ လက်ခံရသူများမဟုတ်ဘဲ သက်သောင့်သက်သာ အပြန်အလှန်ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းနေထိုင်နိုင်တာပါပဲ။ ကိုယ့်ပါတနာ နှင့် ကြိုက်တာ မကြိုက်တာ ဦးဆောင်တာ မှီခိုတာ ဘယ်လို role က အဆင်ပြေကြတယ်ဆိုတာ စေ့စပ်ဆွေးနွေးနေထိုင်ခြင်းက နှစ်ဦး သားဆက်ဆံရေးမှု ပိုမိုအဆင်ပြေစေပါတယ်။ ဒီ decision-making ကဏ္ဍမှာ နှစ်ဦးသားရဲ့ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်နှင့် ဗီဇသဘာဝကလည်း အရေး ပါပါတယ်။ ထားပါလေ...ဘ၀နေထိုင်မှု role သာမကဘဲ အိပ်ယာထဲက လိင်မှုကိစ္စ role ကလည်း ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အဆင်ပြေမယ့် အနေအထားကိုဦးစားပေးဖို့သင့်ပါတယ်။ ကိုယ်က ဘာပဲ သူကဘာပဲဆိုပြီး တစ်ဖက်သတ်မဟုတ်ဘဲ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်အပြန် အလှန်ကျေနပ်စေနိုင်မှုကအရေးပါပါတယ်နော်။ နဂိုကတည်းက ဒါပဲ ဒါကိုကျေနပ်တယ် အဆင်ပြေတယ်ဆိုသူ စုံတွဲများအတွက်ကတော့ ပြောဖို့မလိုဘူးပေါ့လေ။\n(၆) အရုပ်ဆိုးတဲ့ ကွဲလွဲမှုသဘောထားများ အထင်အမြင်လွဲမှုများဖြင့် စစ်ပွဲများဆင်နွှဲကြခြင်းက နောက်ဆုံး နောင်တဆိုတဲ့အရာဆီ ခေါ် ဆောင်သွားနိုင်ပါတယ်။ မိမိရဲ့ ဒေါသ၊စိတ်စောမှု၊ယုံမှားသံသယတွေကို သဘောပေါက်နားလည်အောင် အရင်မကြိုးစားဘဲ တစ်ဖက် သားပေါ် ပေါက်ကွဲပြခြင်းက မပြုစကောင်းတဲ့အရာပါ။ တကယ်လို့ပေါက်ကွဲမိသွားရင်လည်း ငြိမ်းချမ်းစွာပြန်လည်အဆင်ချောမည့် အကြောင်းတရားတွေကို ဖန်တီးလုပ်ဆောင်ရပါမယ်။\n(၇) (ခုနှစ်ခုမြောက် အကြံပေးနည်းလမ်းကတော့ ကျွန်တော်တို့လို ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံများနှင့်တော့ သိပ်မသက်ဆိုင်သေးဘူးထင်ပါတယ်။ နှစ်ဦးသဘောတူ နေထိုင်ကြတယ်ထားဦး တရားဥပဒေအကြောင်းအရာအရ တရားဝင်ကိစ္စအဖြစ်လုပ်ဆောင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သေး ပါဘူး။) နှစ်ဦးသားရှေ့ရေးအာမခံချက်ရှိအောင် စီမံကိန်းချလုပ်ဆောင်ပါ။ နှစ်ဦးသားရဲ့ ဆက်နွယ်ပတ်သက်မှုကို တရားဝင်ဖြစ်အောင် လုပ်ပါ။ မိမိပိုင်ပစ္စည်းများ၊ ဖြစ်တည်မှုများ၊အကျိုးခံစားမှုများကို တရားဝင်အခိုင်အမာသတ်မှတ်လို့ရအောင် ရှေ့နေရှေ့ရပ်ဖြင့် ဥပဒေ ကြောင်းအရ အကူအညီရယူလုပ်ဆောင်ထားသင့်ပါတယ်။ သာဓကအားဖြင့် နှစ်ဦးသားရှေ့ရေးအတွက် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ဖို့ ၊ ရှေ့ရေး အာမခံချက်ပြည့်စေမယ့်အစီအစဉ်တွေကို ကြိုတင်စဉ်းစား ဆောင်ရွက်ထားဖို့ဆိုတာမျိုးတွေကိုလည်း လုပ်ဆောင်ထားခြင်းဖြင့် ပေါင်းစည်းညီညွတ်တဲ့ နိုင်ငံသစ်အတွက် အရေးပါမှာပါလို့။\n(၈) စီးပွားရေးကိစ္စတွေကြောင့် နှစ်ဦးသားကြား ရှုပ်ထွေးလာမယ့်အဖြစ်အပျက်တွေကိုလည်း ခွင့်မပြုသင့်ပါ။ အလုပ်အကိုင်စီးပွားရေး၊ တစ်ကိုယ်တည်းနေချိန်၊ သူငယ်ချင်းမိတ်ဆွေ၊မိသားစုကိစ္စ နှင့် ကိုယ်တွေစုံတွဲအတွက် ဟန်ချက်ညီအောင် နည်းလမ်းကိုရှာဖွေလုပ် ဆောင်ထားရပါမယ်။ ဟိုးအရင် အစဦးကာလ နှစ်ဦးသားချိန်းဆိုတွေ့ဆုံတဲ့ညလေးတွေတုန်းကလို အတူတူတွေ့ဆုံ တွေ့ကြုံနေရ တဲ့ပြဿနာအဖုံဖုံ၊ အခက်အခဲ၊ ပြီးတော့ ရရှိမိတဲ့ ပျော်ရွှင်ကျေနပ်မှုလေးတွေကို ပြောဆိုဆွေးနွေးကြရင်း တန်ဖိုးရှိတဲ့အချိန်လေးအဖြစ် သီးသန့်ညတစ်ညကို အချိန်တစ်ခုကို ပုံမှန်ရယူဖြစ်အောင်လုပ်ဆောင်ရပါမယ်။\nအကြံဥာဏ်ပေးချက်ဆိုတာက သိပြီးသားလူတွေအတွက်ကတော့ ဘာမှအရေးမပါပေမဲ့ မသိသေးသူ စုံတွဲအသစ်လေး များအတွက် ကတော့ ကျွန်တော်ပြောဆိုချက်လေးတွေ အကြံဥာဏ်လေးတွေက သဲတစ်ပွင့် ဆားတစ်ဆုပ်လို အရေးပါမှာဖြစ်ပါတယ်။ 'ဘ၀' အထူး သဖြင့် လိင်တူချစ်ကြိုက်သူ အမျိုးသားစုံတွဲများအတွက် 'ဘ၀'ဆိုတာက တာဝေးလက်ဆင့်ကမ်းအပြေးပြိုင်ပွဲတစ်ခုနှင့်တူပါတယ်။ လမ်း တစ်ဝက်မှာ ရပ်လိုက်မှာလား တက်ညီလက်ညီ ပန်းတိုင်ဆီအရောက်ပြေးကြမှာလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်..တာဝေးတစ်ခုကို လက်ဆင့်ကမ်း ပြေးနေတဲ့ အပြေးသမားအဖွဲ့တစ်ခုအသွင် မှတ်ယူပြီး တက်ညီလက်ညီဖြင့် ဘ၀ပန်းတိုင်ကိုအတူဖြတ်ကျော်သွားကြ ဖို့ဖြစ်ကြပါစေ ကြောင်း လိင်တူနှစ်သက်သူအမျိုးသားစုံတွဲများအတွက် အကြံလေးတွေပေးလိုက်ရပါတယ်။\nAlex Aung (12 Aug 2011)\nအိပ်တာနောက်ကျတဲ့ သောကြာနေ့ညတစ်ညပါပဲ။ အိပ်ယာပေါ်ကို တွားတက်လိုက်ပြီး ခေါင်းအုံးတွေပေါ် ကျွန်တော့်ခေါင်းကိုအသာ မှေး တင်လိုက်ပါတယ်။ မျက်မှန်ကိုအသာချွတ်ပြီး ခုတင်ဘေးက စားပွဲပုလေးပေါ်အသာထားလိုက်ကာ အမှောင်ကဲတဲ့ ပြတင်းပေါက်က ညမြင် ကွင်းကို ငေးရင်း အတန်ကြာ ငြိမ်သက်နေလိုက်တော့ တစ်ကိုယ်လုံးကြွက်သားတွေက ပြေလျော့စပြုလာပါရော။ တနေကုန် ကျောင်း ကိစ္စနှင့် ဟိုသည်သွားနေခဲ့ရတာကြောင့်ရယ်၊ ညရောက်တော့ ကျောင်းစာတွေ လုပ်နေတာကြောင့်ရယ် လူလည်း နွမ်းလျ လက်ကုန်ကျ နေပါပြီ။ ညဟာ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လာသပေါ့နော်။ 'Buzz....Buzz' ဒီအချိန်ကြီးမှ ဘယ်သူက မက်ဆေ့စ်ပို့နေသလဲ မသိ။ ထပြီး ယူဖို့ မလုပ်ချင်တော့တာကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှိမ့်လိုက်ကာ စားပွဲပုလေးပေါ်က ဖုန်းကိုဆွဲယူလိုက်ပါတယ်။ လက်ထဲ ရောက်သည့်တိုင် ဖုန်း ကတုန်ခါနေဆဲဖြစ်တာကြောင့် ကိုအမြန်ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။\nFrom Ricky 1:32 AM - ဟေး ဆွီတီ...ကိုယ့်စိတ်တွေ အရမ်းကြွနေတယ်ကွာ...အရမ်းချစ်ချင်နေတယ်...မင်းဘာလုပ်နေလဲကွာ\nကျွန်တော်ဖတ်လိုက်ရတဲ့ Text message ကိုဘာလည်းသေချာအောင် ဒုတိယအကြိမ်ဖတ်နေတုန်းလက်ထဲကိုင်ထားတဲ့ဖုန်းက လှုပ်ရမ်း လာပြန်တယ်။\nFrom Ricky 1:33 AM – Shit! ဆောရီးဗျို့.....ကျုပ်ရည်းစား ကောင်မလေးဆီပို့မယ့်ဟာ..။\nSent to Ricky 1:33 AM - ဟား ဟား...ဒီကိစ္စအတွက် မစိုးရီမ်ပါနဲ့ လောရှည်ကြီးရာ\nဘယ်လောက်အံ့အားသင့်သွားမလဲမသိဘူး လောရှည်လို့ ကျွန်တော်ခေါ်လိုက်တဲ့ ကောင်လေး။ Ricky က ကျွန်တော်တို့ကျောင်း ဘောလုံးအသင်း ကပ္ပတိန်လေ သူက။ ဂျစ်တူးတူးမာဆတ်ဆတ်နဲ့ကောင်လေးအခုတော့ ချိုအီနေတာပဲ စကားလုံးတွေက။ ကျွန်တော့် ကျောင်းနာမည်ကို သူခေါ်တတ်ပေမယ့် နာမည်ရင်း မြန်မာနာမည်ကိုတော့ သူမခေါ်တတ်ခဲ့။ သူ့အရပ်က ၆ပေ ၃လက်မ၊ ကြွက်သားထု ချည်းနှင့်ပဲ ပေါင်၁၉၀လောက်ရှိတယ်။ ကျောင်းချိန်ပြီးတိုင်း အားကစားခန်းမကိုသွားပြီ ၀ိတ်မလေ့ရှိတာကို ကျွန်တော်စောင့်ကြည့်ဘူး တယ်။ လက်မောင်းကြီးတွေများ အယ်နေတာပဲ။ ခေါင်းအုံးပြီး အိပ်လိုက်ရရင်ရှယ်ပဲဗျ။ ၀တ်ထားတဲ့ ဘောင်းဘီတိုပါးပါးလေးမှာ သူ့ အထုပ်အထည်က ဖောင်းနေတာ။ သူဟာ ကျွန်တော်တို့ကျောင်းရဲ့ အချုပ်ပဲ။ အိပ်ယာပေါ် ဗလာကိုယ်ထီးလှဲရင်း ပေါင်ကြားက ငပဲကို စောင်ပါးအောက်ရောက်နေတော့ အပေါ်ကလက်လျှိုနှိုက်နေမိပါတယ်။ Ricky ပုံရိပ်မျက်ဝန်းထဲ နေရာယူရင်းပေါ့။\nစားပွဲခုံလေးပေါ်တင်ထားတဲ့ ဖုန်းက လှုပ်ရမ်းလာပြန်တယ်။\nFrom Ricky 1:41 AM – Alex, ခဏနေက အကြောင်းကို တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို မပြောဘူးမဟုတ်လား? မပြောဘူးနော်?\nSent to Ricky 1:42 AM – No! It's cool.\nFrom Ricky 1:45 AM – kk ကျေးဇူးပဲ ဘော်ဒါ၊ ကျု့ပ်ကောင်မလေးဆီက စာပြန်မပို့ဘူးဗျာ\nSent to Ricky 1:46 AM - မနက် ၂နာရီထိုးခါနီးပြီလေ Ricky ၊ အိပ်တော့။\nFrom Ricky 1:46 AM - ကျုပ် ဟိုစိတ်အရမ်းထန်နေတာဗျ၊ အိပ်လို့မရဘူး။\nSent to Ricky 1:47 AM - အာ!...အဲဒါ ဘာလို့ငါ့ကိုလာပြောနေရတာလဲ?\nFrom Ricky 1:49 AM - မသိဘူးဗျာ၊ လူလည်းနုံးချိပြီး ဘာတွေပြောနေမိမှန်းမသိဘူး\nSent to Ricky 1:51 AM - မင်းဒီလို ညစ်တီးညစ်ပတ်စာတွေ မင်းကောင်မလေးဆီ တော်တော်ရိုက်ပြီး ပို့တယ်လား?\nFrom Ricky 1:53 AM - အဲဒီစော်က ဘယ်တော့မှ စိတ်မ၀င်စားပါဘူး :(\nSent to Ricky 1:54 AM - အဲဒါဆိုးတာပဲ။ ဒါဆို ငါအခုစိတ်ပါတယ်ကွာ!\nFrom Ricky 2:00 AM - တကယ်? မင်းစိတ်ပါနေပြီပေါ့?\nSent to Ricky 2:01 AM – Yeaaa.....ငါအခု...-ီးကိုကိုင်ပြီး ကစားနေပြီ\nFrom Ricky 2:01 AM - ငါလည်းအတူတူပဲ။\nSent to Ricky 2:02 AM - :)\nဒီလိုအကြောင်းတွေ စကားစမြည်လုပ်ဖြစ်ကြတာ ကျွန်တော်ယုံတောင် မယုံနိုင်ဘူး။ ကျွန်တော် အတော့်ကို ခြေကုန်လက်ပန်းကျနေပြီ မျက်လုံးတွေလေးလံပိတ်ကျပြီး အခုပဲအိပ်ပျော်သွားတော့မှာ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဖုန်းမက်ဆေ့စ်စာတွေ လက်ခံရရှိနေတာကို ရွှင်မြူးနေသေးတာ။ Ricky ရဲ့ Flow တွေနှင့် ကျွန်တော်ဘယ်လောက်ဝေးဝေးမျောနိုင်မလည်း ကြည့်ချင်သေးတာလည်းပါမှာပါ။ ပေါင် ကြားက မမာ့တမာဖြစ်နေတဲ့ငပဲကို ကစားဖြစ်တာ အခုတော့ ၉၀ဒီဂရီတောင်ကျော်အောင် မတ်ပြီးမာနေပါပြီ။ ဒီကိစ္စကိုလည်း အဆုံးသတ် ခံစားချင်သေးတာ 'ရှီး' ကွမ်းသီးခေါင်းထိပ်ကလေးကို လက်နဲ့အသာပွတ်သပ်ကြည့်တော့ အရည်ကြည်များတောင်စို့နေပြီပေါ့။ ကဲ... ဆက်ပြီးဘာတွေပြောဖြစ်ကြလည်း ကြည့်ကြရအောင်။\nRicky: ခင်ဗျား ပြီးခါနီးပြီလား ဒါမှမဟုတ် ဘာဖြစ်နေလဲ?\nme: မပြီးသေးပါဘူး အခုမှစတုန်း၊ မင်းကော?\nRicky: ကျုပ်လည်း အခုမှစလုပ်တာလေ။ ကောင်မလေးဘက်ကပြန်တုန့်ပြန်ရင်ကောင်းမယ်\nme: messages တွေထဲမှာ သူ့ကိုမင်းဘယ်လိုမျိုးတွေ ပြောသေးလဲ?\nRicky : အာ...ငါ့ရှေ့မှာ မင်းဒူးထောက်ပြီး -ီးကိုစုပ်ပေးစေချင်တယ်ကွာ...\nme: အမ်း...အဲအသံက ကောင်းသား\nRicky: ကျုပ်သိပါတယ်။ ဟုတ်တယ်ဟုတ်?\nme: မင်း တကယ်မာတောင်နေပြီလားကွ ?\nRicky: အင်း...တကယ့်ကို မာတောင်နေပြီ။ ခင်ဗျားကော?\nRicky: ခင်ဗျား -ီး ပုံစံကဘယ်လိုမျိုးလဲ?\nme: ဘာလဲ? ဘာကြောင့် ငါ့-ီးအကြောင်း မင်းကသိချင်ရတာလဲကွာ?\nme: ကောင်းတယ်၊ ငါလည်း အတူတူပဲကွ\nRicky: ဒါဆို ဘယ်လိုပုံသဏ္ဌာန်လဲ?\nme: မာတောင်ပြီး တင်းနေတဲ့ -ီးကိုအရင်းက ဆုပ်ကိုင်ထားတာ လေထဲကိုတန်းနေရော\nRicky: ထပ်ပြီး ပြောပါဦး :D\nme: ငါ့ဟာက ထိပ်အရေပြားဖြတ်ထားတယ်၊ ဒီည ကြည့်ရတာ -ီးထိပ်ကပိုပြီး ကြီးနေသလိုပဲ၊ သောက်ရမ်းမာနေတာ အကြောတွေထောင် နေတာကိုတောင်မြင်ရတယ် သိသိသာသာပေါ့။\nRicky: အမ် ဟမ်...\nme: ငါ့ရွှေဥတွေကို တစ်ခြားလက်တစ်ဖက်ကကိုင်ထားတယ်၊ -ွင်းထုနေတာနှင့် တစ်ပြိုင်တည်းလိုလို ပွတ်သပ်ဖျစ်ညှစ်နေတာကွ။\nRicky: အာ...အဲဒီဖီးလ်က သောက်ရမ်းgoodတာ\nme: မာတောင်နေတဲ့ -ီးကြီးကို ဖွဖွကိုင်ပြီး ပွတ်လိုက်ဖျစ်ညှစ်ပြီးထုလိုက် လုပ်နေတာလည်း ငါကြိုက်တယ်။\nRicky : အဲဒါကို ကျုပ်လည်းအခုလုပ်နေပြီ၊ ငပဲကြီးက မာပြီးတုန်နေတာပဲ။\nRicky: ခင်ဗျား -ီးအကြောင်း ထပ်ပြောဦးဗျာ\nme: ငပဲကြီးက ငါ့လက်သီးဆုပ်ထဲ လျောကနဲ လျောကနဲ ၀င်ထွက်နေတာက။ ချောဆီ ဆွတ်ထားတော့ ပြောင်ချောနေတာပဲ\nRicky: ထိပ်က အရည်ကြည်တွေရွှဲနေပြီလား ?\nme: Yeah! နွေးနွေးလေးစီးကျနေပြီ။ ထိပ်ကနေ ယိုစီးနေတာ အတံတလျောက်ကို\nRicky: ခင်ဗျား ဘယ်လိုထုတာလဲ?\nme: ခေါင်းပိုင်းလေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ခပ်မြန်မြန်ထုတယ်၊ ပြီးတော့အရှိန်လျော့လိုက် တစ်ချောင်းလုံးကိုပွတ်သပ်လိုက် အလှည့်ကျပေါ့ကွာ\nRicky: ခင်ဗျား ကျုပ်ဟာကိုကြည့်ချင်လား?\nme: မင်းဟာကို ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?\nနှစ်မိနစ်လောက် ငြိမ်သက်သွားပါတယ် ဘာမှမဖြစ်ဘဲ။ အိပ်ယာထဲလှဲချလိုက်ပြီး ကိုယ့်ငပဲကိုယ်ကိုင် ကစားရင်း ရဲ့တုန့်ပြန်မှုကို စောင့် နေခဲ့ပါတယ်။ ခဏနေတော့ လက်ထဲဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖုန်းကလှုပ်လာတာကြောင့် ဖုန်းမက်ဆေ့စ်ကို ဖွင့်လိုက်တာပေါ့။ အဲဒါ စာသားတွေ မဟုတ်ဘူးဗျ။ အဲဒါ ဓာတ်ပုံတစ်ခု။ လက်ထဲကိုင်ထားတဲ့ ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ က သူ့ငပဲကိုကိုင်ပြီး နေလေရဲ့။ သူအိပ်ယာပေါ်လှဲနေရင်း ရိုက်ထားတာဆိုတော့ ဓာတ်ပုံထဲမှာသူ့ဗိုက်သားပြင်ကိုလည်းမြင်ရပါလေ့။ ပုံအနေအထားက မကောင်းပေမဲ့ ပုံရိပ်တွေက တော်တော် ပြတ်သားတယ်။ သူ့ဆီးစပ်ကအမွှေးနုလေးတွေက ဗိုက်သားပြင်တလျှောက်ကနေ ရင်အုပ်ဆီကိုတန်းနေတာ။ ရင်အုပ်ကြီးကလည်း ဖောင်းကားလိုက်တာ အားရစရာကြီး။ သူ့အိပ်ခန်းထဲက ညအိပ်မီးအရောင်နဲ့ ရိုက်ထားတာပဲ။ အောက်ပိုင်းကို အကြည့်ရွေ့မိတော့ ဗိုက် သားကိုကပ်နေသော ကြီးထွားလှသည့် ငပဲတစ်ချောင်းကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။ ကြည့်ရတာ ၇လက်မကျော်လောက် ရှည်မယ်။ မာတောင် နေတာလဲကျောက်သားဆိုင်တစ်ခုအလားပဲ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ထက်ပိုတုတ်သေးတယ်။ သူ့လက်ချောင်းတွေက ငပဲတစ်ချောင်းကို မတ်နေအောင်ထိန်းကိုင်ထားတာဆိုတော့ ငပဲတော်တော်ကြီးမှန်း မြင်သိနိုင်သား။ ကွမ်းသီးခေါင်းကလည်း သံခမောက်လိုပဲ လှတယ်။ ထိပ်အရေပြားဖြတ်ထားပြီး ပန်းသွေးရောင်ကိုထလို့။ ရေချိုးခန်းမီးရောင်နှင့် တစ်ချက် တစ်ချက်လင်းသွားတဲ့ အလင်းရောင်ကြောင့်ထင့် ကွမ်းသီးခေါင်းထိပ်မှာ အရည်ကြည်နည်းနည်းစို့နေတာကိုလည်းမြင်ရတယ်။ သူ့လိင်တံ အရင်းကအရာတွေကိုလည်း မြင်ရတာပေါ့။\nအမွှေးခွေခွေလေးတွေပုံနေတဲ့ ခြုံပုတ်ငယ်လေးတစ်ခု ဆီးစပ်မှာ။ နုညံ့ပုံတော့ရသား။ အတံကို သူက ဆွဲကိုင်ထားတာဆိုတော့ ရွှေဥတွေ ကိုလည်း လုံးဝန်းကြီးမားစွာမြင်နိုင်ပါရဲ့။ မိုက်တယ်ဗျာ...ညင်ညင်သာသာ ကိုင်ပြီးပွတ်သပ်လို့ရရင် ကောင်းမယ်ပိုပြီးတော့။ ပစ္စည်း ကောင်းလေးကို အလုံးစုံမြင်ရတော့ ကျွန်တော့်ခံတွင်းက သွားရည်တွေစိမ့်ထွက်လာသလိုပါပဲ။ သူ့ငပဲကို ကြည့်နေရာက အောက်ပိုင်း ကိုရွှေ့လိုက်တော့ သူ့ခြေချင်းဝတ်မှာ အောက်ခံဘောင်းဘီဖြူက ချိတ်လျက်။\nme: Wow! အားလုံးလှတယ်ကွာ good!\nRicky: ခင်ဗျားအဲလိုထင်တယ်ပေါ့၊ ကျေးဇူးပဲ၊ အဲဒီပစ္စည်းကြီးမားသောက်ရမ်းမာနေပြီဗျ။\nme: ငါလည်း အတူတူပဲ...ခဏလေးစောင့်။\nကျွန်တော် မက်ဆေ့စ်ကို ပိတ်လိုက်ကာ ဖုန်းကင်မရာကို ဖွင့်လိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ငပဲပုံကို သေချာရိုက်ပြီးသူ့ဆီပို့ပေးလိုက်တယ်။ ပုံကိုမရိုက်ခင်ပိုပြီး မာအောင်ခပ်သွက်သွက်လေး လက်ကစားလိုက်ကာ ပိုမိုမာတောင်စေတာကြောင့် အနေအထားက အိုကေမှာ အမှန် ပါပဲ။ခုတင်ပေါ်က မွေ့ယာပေါ်မှာ အသာလေးနောက်မှီလှဲလိုက်ကာ ဖုန်းကို ဒူးတွေဘက်မှာထားလိုက်တာကြောင့် ကျွန်တော့်-ီးနှင့် မျက်နှာကို ကောင်းကောင်းမြင်ရမယ့်အနေအထားပေါ့။ မျက်လုံးကလည်း ရီဝေေ၀အကြည့်တွေ လွှတ်လိုက်သေးတယ်။ ပြီးမှ ခလုပ်ကိုနှိပ် ချလိုက်တာ။ အားလုံးပြီးတော့ ပို့လိုက်တယ်သူ့ဆီ။\nRicky: Fuck man. HOTTTT..\nRicky: ကျုပ် ခင်ဗျားပစ္စည်းကိုစုပ်မယ်\nme: အမ်း...မင်းလျှာပူပူနွေးနွေးကြီး ငါ့ငပဲခေါင်းကို ကလိနေပြီလို့ ခံစားရတယ်\nRicky: ခင်ဗျား ပစ္စည်းတစ်ခုလုံး ကျုပ်ပါးစပ်ထဲဝင်သွားပြီလို့တွေးကြည့်မြင်ယောင်ပြီး။\nme: မင်းဘယ်လိုပြုစုမယ်ဆိုတာ ပြောကြည့်လေ\nRicky: ကျုပ် ခင်ဗျား -ီးရဲ့ထိပ်ကိုလျှာလေးနှင့်စလျက်မယ်၊ ပြီးတော့ ထိပ်ပိုင်းလေးကို ငုံပြီးစုပ်မယ်၊ နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေနှင့် ပွတ်ဆွဲ လိုက်ပြီးတော့ တစ်ချောင်းလုံးကို ပါးစပ်ထဲသွင်းမယ်ဗျာ\nme: မိုက်တယ်....ဆက်လုပ်....အ...ငါ...အရည်ကြည်တွေ အများကြီးထွက်လာပြီ...အခု...အ\nRicky: ခင်ဗျား ငပဲ ပါးစပ်ထဲထည့်ထားတုန်းမှာလည်း လျှာနဲ့ကစားမယ်ဗျာ။ တဖြည်းဖြည်း အာခေါင်ထဲထိဖိသွင်းပြီး လည်မျိုထဲထိသွင်း နိုင်သမျှ သွင်းမယ်။\nme: အာ...ငါ့ကောင် သောက်ရမ်းမိုက်တယ်။\nRicky: ကျုပ်ဆံပင်တွေကို ဆွဲကိုင်ပြီး ပါးစပ်ကို စိတ်ကြိုက် -ိုးဗျာ\nRicky: ကျုပ်လျှာတွေ အာတွေသုံးပြီးပြုစုနေတာ ခင်ဗျားငပဲကိုလေ...ပူနွေးနေတာပဲ ခင်ဗျားဟာက...အ..\nme: တံတွေးနည်းနည်း ငါ့လက်ထဲထွေးထည့်ပြီး ချောဆီဆွတ်သလိုလုပ်ရင်း -ုနေတာအခု\nRicky: ခင်ဗျား မျက်လုံးကိုပိတ်ပြီး စိတ်ကူးထဲဓာတ်ပုံရိုက်ကြည့် ငပဲတစ်ချောင်းလုံး ကျုပ်ပါးစပ်ထဲရောက်နေတာကို\nme: မင်း အခု ငါ့ကို-ိုးနိုင်မလား?\nRicky: ကျုပ်ဘဲအချင်းချင်း တစ်ခါမှ မချဖူးဘူး။ ဘယ်လိုလုပ်ကြလဲ?\nme: ငါ အိပ်ယာပေါ်မှာ ပက်လက်အိပ်ပြီး မင်းကိုမျက်နှာမူနေမယ်ကွာ၊ မင်းက ငါ့ခြေထောက်တွေကြားမှာ ဒူးထောက်ပြီး နေရာယူ ထားတယ်၊\nRicky: ကျုပ် အဲဒီအနေအထားကို ကြိုက်တယ်ဗျ....\nme: ငါ့ခါးကို မင်းကဆွဲယူပြီး ခြေထောက်တွေကို အပေါ်မြှောက်လိုက်တာ ငါ့တင်ပါးတွေက ကြွတက်လာတာပေါ့၊ မင်းက ငါ့အပေါ်ကို မှောက်ချလိုက်တယ်။\nRicky: mmmm.....ကျုပ် -ီးသောက်ရမ်းမာနေပြီ Fuckkkk..\nme: မင်းရဲ့မာတောင်နေတဲ့ ငပဲကြီး ငါ့တင်ပါးအကွဲကြောင်းထဲ တိုးဝင်လာတယ်၊ ကွမ်းသီးခေါင်းကို အပေါက်ဝထဲ ဖိဖိကစားတာ နောက် တော့။\nme: ပြီးတော့ မင်းကဖြေးဖြေးလေးစပြီး ဖိသွင်းတယ်၊ မရပ်ဘဲဆက်တိုက်ဖိတာ ဟိုးအတွင်းထဲနက်သထက် နက်သထက် အာ......တစ် ချောင်းလုံးဝင်သွားတာပဲ။\nRicky: အဲဒါက ကြပ်နေလား?\nme: တကယ့်ကိုကြပ်နေတာ၊ ပြီးတော့ နွေးနေရော၊ မင်းငပဲကို အတွင်းထဲဖိသွင်းထားတုန်း ငါ့ခရေကြွက်သားတွေနှင့် ညှစ်ညှစ်ပေးတာ ပေါ့၊ မင်းကလည်း ငါ့တင်ပါးတွေကို လက်နှင့်ကိုင်ထားတာက ကျစ်ကျစ်ကိုပါလို့ ။\nRicky: အင်း! Fuck ....အဲဒါမိုက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဆက်ပြီးဘာလုပ်ရမလဲ? အပြင်ဆွဲထုတ်လိုက်ဦးမယ်။ Good တယ်ဗျ။\nme: အား...အ....ငါအခုလက်ချောင်းတွေနှင့် ခရေ၀ထဲအထုတ်အသွင်းလုပ်နေတယ်\nme: ဟုတ်တယ်၊ အရမ်းကောင်းတယ်၊ လက်ခလယ်ကို ရွှေဥတွေရဲ့အောက်က အပေါက်လေးထဲ အထုတ်အသွင်းလုပ်တာ....ရှီး။\nRicky: ကျုပ် ကြိုးစားကြည့်မယ် အဲဒါကို....အား...ကျုပ်ထည့်လို့မရဘူး အရမ်းကြပ်နေတာ။\nme: လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို အရင်သွင်းကြည့်။ ဖိဖိပြီးသွင်း..မရပ်လိုက်နဲ့နော်။\nRicky: AHH! ကောင်းတယ်၊ ကျုပ်စိတ်ထဲ ပြီးတောင်ပြီးချင်လာပြီ feelings က။\nme: ငါလည်းအတူတူပဲ။ မင်းဖာသာမင်း လက်ချောင်းအထုတ်အသွင်းလုပ်ပြီး ကစားရင်း လက်တစ်ဖက်က ငပဲကိုဆုပ်ကိုင်ပြီး ထုပေါ့။ Ricky: ကျုပ်တစ်ကိုယ်လုံးလည်း လှုပ်ခါလာပြီ အိပ်ယာပေါ်မှာ shit shit shit\nme: ဒီဘက်မှာ ငါတော့ပေါက်ကွဲထွက်တော့မယ်ကွ\nRicky: အတူတူ တစ်ချိန်တည်းပြီးမယ်လေ...။\nကျွန်တော်ဖုန်းကို ဘေးမှာအသာထားလိုက်ရင်း လက်ချောင်းကလေးကို အတွင်းထဲပိုမိုရောက်အောင်အသွင်းအထုတ်လုပ်မိပါတယ်။ ကျွန်တော့်အသက်ရှူသံတွေ မြန်ဆန်လာသလို ကျွန်တော့်နှလုံးခုန်သံတွေဟာလည်း ကဆုန်ဆိုင်းခုန်ပေါက်လာကြပါပြီ။ ကျွန်တော့် ကိုယ် ခန္ဓာဟာ ပူနွေးလာပြီး အခန်းတွင်းအပူချိန်တွေတောင် မြင့်တက်လာသလိုပါပဲ။ ကျွန်တော့်လက်ချောင်းတွေကို ခရေ၀ကဖယ် ရှားလိုက် ရင်း ဖုန်းကိုဆွဲယူလိုက်ပါတယ်။ တခြားလက်တစ်ဖက်ကတော့ ငပဲကိုဆုပ်ကိုင်ရင်း အလုပ်ရှုပ်နေဆဲပေါ့လေ။ Ricky က ဖုန်းခေါ် တာ ကိုး။ သူစကားစဆိုကတည်းက ခပ်တိုးတိုးလှိုက်မောနေပုံနှင့်။ ကြားရတဲ့အသံက အသက်ရှူသံခပ်ပြင်းပြင်းနှင့် လှုပ်ရှားနေသလိုပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်သား 'ဟယ်လို' ကလွဲလို့ တခြားစကားမဆို။ နှစ်ဦးသား အသာငြိမ်သက်လှဲလျောင်းရင်း တစ်ယောက်လှုပ်ရှား နေသံကို တခြားတစ်ယောက်က နားစွင့်နေမိကြပါတယ် ညည်းညူသံတွေ တက်ကြွသံတွေရောပေါ့။ သူ့နှလုံးခုန်သံ ကျယ်ကျယ်ကြားနေ ရသလား ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော့်နှလုံးခုန်သံလားမသိကြားနေရပါသေးတယ်။ Ricky ရဲ့မြင့်မားတဲ့ ညည်းညူသံတိုင်းဟာ ကျွန်တော့်ငပဲကို မတ်မတ်သွားစေပါရဲ့။ ထိတွေ့အာရုံခံစားမှုတွေက ပိုမိုပြည့်စုံရသလိုထင်ရပါတယ်။\nအိပ်ယာပေါ်မှာ အသာလှဲနေရင်း လက်တစ်ဖက်က ဖုန်းကိုနားမှာကပ်လျက် Ricky အသံနားထဲသွင်းသလို အခြားလက်တစ်ဖက်ကိုတော့ ကျွန်တော့်ငပဲကြီးကိုဆုပ်ကိုင်ကာ ခပ်သွက်သွက် အလုပ်ရှုပ်စေတာပေါ့နော်။ငပဲတစ်ချောင်းလုံးရဲ့ ထိပ်ပိုင်းကနေအောက်ခြေ၊ အောက်ခြေ ကနေ ထိပ်ပိုင်းအပြန်ပြန်အလှန်လှန် ရွေ့လျားနေတဲ့ လက်တစ်ခုရဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေခြင်းပါပဲ။ မိနစ်အတော်ကြာ ကျေနပ်နှစ်သိမ့်မှုတွေနှင့် ဖြတ်သန်းခဲ့ရတယ်ပေါ့နော်။\nခဏနေတော့ Ricky ရဲ့အသံချိုအီအီဟာ ဖုန်းမှတစ်ဆင့် နားထဲရောက်လာပါတယ်။ 'ကျုပ်အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ' တဲ့လေ။ ကျွန်တော်ကြား ရတာ ဘယ်လောက်ဝမ်းသာသွားရသလဲ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းပေါက်ကွဲထွက်တော့မှာမို့လေ ကျွန်တော့် အတွက်က။ ကျွန်တော့်ကိုယ်ခန္ဓာကို ကိုယ့်ဘာသာပွတ်သပ်နေဆဲမှာပဲ Ricky ရဲ့အော်ညည်းသံကိုကြားလိုက်ရတာ ဘယ်လောက်စိတ် လှုပ်ရှားဖို့ကောင်းတယ်မှတ်လဲ။ အဲဒီအသံက အကျယ်ဆုံး.....စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုအမြှင့်တင်ပေးနိုင်ဆုံးသောအသံပါပဲ။ ကျွန်တော်မထိန်း နိုင်စွာ ပန်းထုတ်မိချိန်မှာတော့ သူ့အသံဟာ တိုးညှင်းသွားပြီး အသက်ရှူသံခပ်တိုးတိုးသာကြားရတော့တယ်။ ကျွန်တော့်ငပဲထိပ်ကနေ လေထုထဲကိုပန်းထုတ်လိုက်တာ အချို့က ဆီးစပ်ပေါ်....ရင်အုပ်ပေါ်တော့ပိုများတယ်....ပေါင်ပေါ်တစ်စက်နှစ်စက်....လည်ပင်းနှင့် မျက်ခုံး တွေပေါ်အချိုက။ ဆံပင်ပေါ်မှာလည်း အချို့သောအရည်ပျစ်တွေ ဆွဲငြိလျက်။ ကျွန်တော် အမြင့်ဆုံးခံစားချက်တွေ ဖြစ်တည်နေတဲ့အချိန် ကျွန်တော့်ခြေထောက်တွေတဆတ်ဆတ်ခါနေသလို လက်ထဲကဖုန်းလည်း အိပ်ယာပေါ်လျောကျသွားပါပြီ။ ကျွန်တော် တကယ့်ကိုသက် သောင့်သက်သာ၊ နောက်ပြီး နွမ်းလျစွာ အိပ်မောကျသွားရတာပေါ့နော်။ လုပ်ဖူးခဲ့သမျှ တစ်ကိုယ်ရေအာသာဖြေမှုတွေထဲမှာ ကျေနပ်နှိမ့် သိမ့်မှုအရှိဆုံးပါပဲ။\nFuck....ကျောင်းပိတ်ရက် အိပ်ကောင်းခြင်းမအိပ်ရ ဘယ်မကောင်းဆိုးဝါးက စောစောစီးစီး text message ပို့နေလဲမသိဘူး။ အိပ်တစ် ၀က်နိုးတစ် ၀က်နှင့် ခေါင်းအုံးအောက်လျှိုထားတဲ့လက်တစ်ဖက်ကို ထုတ်ပြီး ဟိုသည်လှုပ်ရှားကာ တုန်ခါနေတဲ့ပစ္စည်းရှိရာကို စမ်းသပ် လိုက်ပါတယ်။\nFrom Ricky 8:58 AM – Alex, ခင်ဗျား နိုးပြီလား?\nSent to Ricky 8:59 AM - မင်းငါ့ကိုနှိုးလိုက်တာလေ\nFrom Ricky 9:04 AM - ဆောရီးဗျာ...ကျုပ်ကိုတစ်နာရီအတွင်းလောက်လာတွေ့လို့ရမလား?\nSent to Ricky 9:06 AM - အာ...စနေနေ့လေကွာ...ငါအိပ်ချင်သေးတယ်..။\nFrom Ricky 9:07 AM - ကျုပ်တို့ မနေ့ညကပြောဆိုထားတဲ့ကိစ္စစကားဆိုရအောင်လို့ပါ\nကျွန်တော့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ငုံ့ကြည့်မိတော့ အ၀တ်မရှိ၊ အိပ်ယာပေါ်လှဲလျက်။ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်ယုံတောင်မယုံနိုင် ခဲ့ဘူး။ အိပ်မက်တစ်ခုလို့ပဲတင်ခဲ့တာဗျ။\nSent to Ricky 9:07 AM - ငါတို့ဘယ်နေရာမှာတွေ့ကြမလဲ?\nAlex Aung (4 Aug 2011)\nPosted by Alex Aung at 1:02 PM No comments:


ဂီတသည် ကျွန်တော့်အနားတွင် ကူးခပ်နေပါသည် ~ လူဗိုလ် ဟူသည် ...\nဂီတသည် ကျွန်တော့်အနားတွင် ကူးခပ်နေပါသည်\nကျွန်တော် စာအုပ်ဖတ်နေတာပါ၊ ဒီဇိုင်းလုပ်ပြီးလို့အပေါ်ထပ်ကထပ်ခိုး ကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲမှာ စိတ်ကလေး ကို အကျယ်ချဲပြီး စန့်စန့်လေးကျောခင်းနေတာပါ။ ဒီထပ်ခိုးလေးထဲမှာကျွန်တော့ညီကျော်ဇံလှနေတာ၊ နောက်ဆုံးနှစ်ယဉ်ကျေးမှုတက္ကသိုလ်ကပန်းချီကျောင်းသား၊ အခန်းထဲမှာရှုပ်ပွလို့ ပန်ချီကားတွေ ပြည့်လို့၊ သံတိုင်နဲ့ ပြတင်းပေါက်သေးသေးလေးက နေ အပြင်ကို မြင်နေရတာ ဗိုလ်အောင်ကျော်လမ်းက ဟိန္ဒူဘုရားရှိခိုးကျောင်း။ အဲဒီဘုရားကျောင်း က ကုလားတာပလာဗုံသံတွေဆူညံ နေအောင်တီးနေတယ်၊\nသူနောက်ကျောကလမ်း ၄၀ က ထပ်ခိုးလေးထဲကို အဲဒီဗုံသံတွေဝင်လာတာပေါ့၊ အဲဒီဗုံသံတွေက ကျွန်တော့်နားမှာ ကူးခတ်နေတာကို ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော့ညီ ပန်းချီကျောင်းသားရဲ့ အိပ်ရာဘေးက စာအုပ်တစ်အုပ်ကို လက်လှမ်းမှီလို့ ယူဖတ်နေတာ။ သူနောက်ဆုံးနှစ်စာမေးပွဲ အတွက်တင်သွင်းရတဲ့ကျမ်း၊\nအဲဒီစာအုပ်က “ခေတ်သစ်ပန်းချီ ဦးခင်မောင်ရင်၏ လက်ရာများနှင့် အနုပညာ အတွေးအမြင်များလေ့လာချက်” ဘွဲ့ယူစာတမ်းတဲ့။\nဦးခင်မောင်ရင်၏ ဘ၀ဖြစ်စဉ်၊ ပန်းချီပညာလေလာသင်ကြားမှု၊ လက်ရာများနှင့်အတွေးအမြင်များ၊ တွေ့ဆုံမေးမြန်းချက်၊ ခေတ်ပြိုင်ပန်းချီပညာရှင်များ၊ အနုပညာ\nစွမ်းဆောင်ချေက်များ ဆိုပြီးအခန်းတွေခွဲထားတာတွေ လျှောက်ဖတ်ရင်းနဲ့ ဦးခင်မောင်ရင်ရဲ့ အမေးအဖြေ အခန်းမှာ မေးခွန်း ၃၄ မှာ ကျော်ဇံလှက ဆရာဂီတကို ကြိုက်လားလို့အမေးမှာ ဦးခင်မောင်ရင်ရဲ့ အဖြေက “ဂီတ က ငါအသည်းပေါ့ ကွာ ၊ နားထောင်တယ် ဒါပဲအသည်းလို့ ပြောတာ၊ အသည်းပဲ။ နှစ်ဆယ်လေးနာရီဂီတ၊ မီးမလာရင်လည်းဂီတ ၊ လာရင်လည်းဂီတပဲ။ Music Swan Around Me ဂီတသည်ကျွန်တော့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အမြဲပဲကူးခတ်နေပါသည်။” “ဆရာ အဲဒါဘယ်သူ့ စကားလုံးလဲဆရာ ” “ငါစကားပေါ့ဟ”တဲ့၊ အဲဒီ အမေးအဖြေ (၁၁၃) ခုကို ဖတ်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ စာအုပ်ချပြီး ဆရာဆီသွားဖို့အောက်ဆင်းလာခဲ့ တာပါပဲ၊\nအဲဒီလမ်း၄၀ ထပ်ခိုးက အခန်းကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲ မှာပဲခတ်သစ်ပန်းချီဆရာကြီး ဦးခင်မောင်ရင်ကို စတွေ့ခဲ့တာပါ။\nဆရာပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ပြပွဲတစ်ခုမှာ တစ်သောင်းကျပ်နဲ့တစ်ကားဝယ်ဖူးတယ်၊ အညိုရောင်ဘုန်းကြီးကျောင်းလေးပါ။ ဆရာကို လူချင်းမတွေ့ဖူးဘူး၊ အခုကျွန်တော့ညီရဲ့ စာအုပ်ထဲမှာ ဆရာကိုတွေ့လိုက်ရပါပြီ၊ ချက်ချင်းပဲကားငှားပြီး စာအုပ်ထဲက လိပ်စာ အတိုင်း ဆရာနေထိုင်ရာ မြောက်ဥက္ကလာပကိုထွက်ခဲ့တယ်၊ ကျွန်တော့ ညီကျမ်းစာအုပ်က အကြမ်းဆိုတော့ ပန်းချီဦးခင်မောင်ရင်၏ ဘဝဖြစ်စဉ် အကျဉ်းဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်မှာ ကွက်လပ်အဖြူကြီးပဲရှိနေသေးတယ်၊ အောက်က စာတန်းကတော့ထိုးထားတယ်။ “တင်ပြဓါတ်ပုံ(၁) ခေတ်သစ်ပန်းချီဦးခင်မောင်ရင်၏ပုံတဲ့၊ ဓါတ်ပုံကပ်ထားတာမတွေ့ရဘူး၊ဆရာ ဓါတ်ပုံ နေရာမှာစက္ကူ အဖြူသားပဲရှိနေသေးတယ်။ အဲဒါနောင်တော့လည်း ဆရာနဲ့တွေ့တွေ့ချင်းရော အခုထိပါ အဲဒီအတိုင်းဆရာကအဖြူထည်သက်သက်ပါပဲ။\nဘ၀မှာ ဘာ အစွန်းအထင်းမှမခံပဲ လွတ်မြောက်နေသူဆိုလို့ အခုထိ တစ်ယောက်တည်းတွေ့ဖူးတာ ဆရာဦးခင်မောင်ရင်ပါပဲ။\n၁၉၃၈ နိုဝင်ဘာ မြန်မာလို ၁၃၀၀ ပြည့်နှစ်မှာ ဆရာ့ကို သာယာကုန်းရွာ ၊ အင်းတကော် ၊ ပဲခူးတိုင်းမှာ အဖဦသန်းမောင်၊ အမိဒေါါ်မြသီတို့မှမွေးပြီးမွေးချင်း ၁၀ယောက်မှာ အကြီးဆုံးသား၊ ငယ်စဉ်တစ်နှစ်ခွဲမှစပြီး အဖေ၊ အမေ နှင့်မနေရပဲ ဘဘကြီး၊ ကြီးကြီး တို့ ဖြင့်ရန်ကုန်မှာနေ၊ စစ်ပြီး ဖေဖေ၊ မေမေတို့ နှင့်ပြန်တွေ့သော်လည်းမမှတ်မိ။ စစ်ပြီးတော့ T T C ကျောင်းမှာ ၆ တန်း ၊ ၇တန်းမှ ၁၀ တန်းအထိ ပြင်ဦးလွင်စိန်မိုက်ကယ်ကျောင်းမှာ ကျောင်အိပ်ကျောင်းစား၊၁၀တန်းအောင်ပြီး အင်းယားလမ်းမှာနေပြီး တက္ကသိုလ်နှစ်နှစ်တက်။ တက္ကသိုလ်တက်ပြီး (BOC College ) လိပ်ခုံးနောက်ဘက်တွင်Engineering College (၄)နှစ်တက်၊ ကျောင်းသားပန်းချီဆွဲသူများထဲမှတစ်ဦးထဲ\nပန်းချီဆက်ဆွဲ။ ၁၉၆၀တွင်ပန်းချီစရေးဗိသုကကာ(၄)နှစ်အောင်မြင်ပြီးနောက် ဦးဘိုကြီး ၊ ဦးအောင်ကြီးမြင့် ဦးတင်ထွန်းတို့စုပေါင်းဖွင်လှစ်ထားသော (AI) ရုံးခန်းတွင်နေပြီး အလွတ်ဗိသုကာ အလုပ်ကို လုပ်၊ဗိသုကာ လုပ်ရင်းပန်းချီဆွဲ။ ၁၉၆၁ မှာ ကြီးကြီး၏သမီး ဒေါ်စိုးစိုးက ပန်းချီပြပွဲလုပ်ပေး နောက်ပိုင်းအနည်းဆုံးတစ်နှစ်တစ်ကြိမ် ပန်းချီဲပြပွဲ\nများပြုလုပ်ဖြစ်၊အနုပညာလုပ်ငန်းများအနေဖြင့် ပန်းချီဆရာလုပ်ကာ ပန်းချီဆရာအပြင် ရုပ်ရှင်ဒါရိုက်တာ လုပ်ကာ “နှမလက်လျှော့နေလေတော့ ” ရုပ်ရှင်ကားကို ရိုက်ကူးခဲ့၊\nစာပေ အနေဖြင့် အနုပညာစံ စာအုပ် ကို ဇော်ဇော်အောင်နှင့် အတူတူတွဲထုတ်ဝေခဲ့၊ ဗိသုကာ အနေဖြင့် ယခင် အရှေ့ပါကစ္စတန်၊ ယခု ဘင်္ဂလာဒေ့ရ်ှနိုင်ငံရှိ ဒက္ကားဘူတာရုံ ဒီဇိုင်းသည်ဆရာ လက်ရာ ဖြစ်။ အိမ်များစွာကို ဒီဇိုင်ပုံစံ ထုတ်ရေးဆွဲခဲ့၊ ပုဂံရှိသဇင်ဟော်တယ်သည်ဆရာ့ ဗိသုကာလက်ရာဖြစ်ပြီး ဗိသုကာ ဒီဇိုင်များဆက်လက်ရေးဆွဲ\nဦးမယ်လို့ပြောထားတဲ့ ဆရာ့ပုံသဏ္ဍာန်ကို ဆက်ရေးထားပါတယ်။\nဆရာ ဦခင်မောင်ရင်၏ နေအိမ်သည် သော့မရှိ ၊ အခန်းမရှိသော ၊ အမိုးအကာ အလုံသောတဲအိုကြီး တစ်လုံးသာဖြစ်ပါသည်၊ ဖရိုဖရဲ ကျူရှင်ခုံများ၊သံချေးတက်ပေရေ\nနေသော ရေခဲသေတ္တာတစ်လုံး၊ ပျက်စီးနေသောပန်းချီကားများ ရေးလက်စ ပန်းချီကားများ ၊ အိမ်းအောက်ကြမ်းပြင်မှ ထိုးထိုးထောင်ထောင်ထွက်နေသောသစ်ပင်ငယ်များ၊ ရှုပ်ပွနေသောစာအုပ်များ ၊ သစ်ဖျာနှင်. ခြင်ထောင်၊ ခေါင်းအုံးပတ်လည်မှ အစားအစာဘူးများ၊ ဖာတောင်းများ၊ပုလင်းများ၊ ဆေးလိပ်တိုများသည် ဆရာ၏ အိမ်တွင်းပစ္စည်း\nများဖြစ်လေသည်။ဆရာသည်ဘူး အကြီး အသေးတို့ ဖြင့်လက်ဖက်နှင့်အကြော်များကိုထည့်ထားကလက်ဖက်အမြဲစားလေ့ရှိသည်၊ ရေခဲသေတ္တာဟောင်းအတွင်းအမြဲ ရှိတတ်သည်မှာ အသီးအနှံတစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ဘီယာကို အလွန်ကြိုက်ကာ စကားပြောလျှင်ဘီယာသောက်လိုက်၊ ဆေးလိပ်သောက်လိုက်ဖြင့်စကားပြောလေ့ရှိသည် စားပွဲအသေးလေးမှခင်းထားသောသတင်းစာစက္ကူသည်လက်သုပ်ပုဝါဖြစ်သည်။ ပုဆိုးနှင်စွပ်ကျယ်ဖြူကိုသာ အမြဲဝတ်လေ့ရှိသည်။ ပန်းချီရေးသည့်နေရာ ၊ အိပ်သည့် နေရာ၊ စားသည့်နေရာနှင့် အပေါ့အပါး သွားသည့်နေရာသည်သိပ်မဝေးလှ။ ဆရာ အိမ်သည်ခေတ်မှီသော ၊သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သောတပည့်များမိတ်ဆွေများနှင့်စည်ကားနေတတ်သည်။\nသစ်သားတုံး ငုတ်တိုင်နှင့် အိမ်တိုင်သည်ပန်းချီရေးသော Stand ပင်ဖြစ်သည်။ပန်းချီရေးရာတွင်ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်ရေးရသည်ကို ကြိုက်သည်ဆရာ့အိမ်တွင်ထူးထူးခြားခြား\nအကာတစ်ခုသည်အိပ်သည့်နေရာပန်းချီရေးရာ တွင်ခွေးများကြောင်များမတိုးစေရန် ကာထားသည့် ခြောက်ပေသုံးပေခန့်ပန်းချီကားတစ်ချပ်ပင်ဖြစ်သည်၊ ဆရာ၏တစ်နေ့တာ အချိန်သည်ဂီတနားထောင်ခြင်း၊စာသင်ခြင်း၊ ဘီယာသောက်ခြင်း ၊ ပန်းချီရေးခြင်း တို့သာအများဆုံးဖြစ်သည်။ပန်းချီရေးခြင်းနှင့်အနုပညာ အကြောင်းပြောနေရပါက ဆရာ အတွက်နေ့ညမရှိပါ။ အနုပညာ အကြောင်ပြောနေချိန်တွင်အရှိန်ရလာပြီးမျက်ရည်များတွေတွေ ကျလာတတ်သည်။\nဆရာ့စကားပြောဟန်သည်နိုမ့်လိုက်မြင့်လိုက်ဂီတRhythmတစ်ခုကဲ့သို့ရှိပါသည်လက်ဟန်ခြေဟန်အကိုးအကားထောက်အထားများဖြင့်လည်းပြောဆိုတတ်ပြီး English စကားလုံးများကိုလည်းကြားညျပ်သုံးစွဲလေ့ရှိပါသည်၊ နှုတ်ခမ်းမွေး ရေးရေးရှိပြီး အရွယ်နှင့်မမျှ ငယ်ရွယ်နုပျိုပြီး အသားအစိုပြည်သူတစ်ယောက်ဖြစ်ပါသည်။ ယနေ့ထိ\nအင်္ဂလိပ်စာကျူရှင်ပေးကာ စာသင်ပေးလျှက်ရှိပြီး ရုပ်ရှင်ဒါရိုက်တာ၊ ဗိသုကာ ၊ စာရေးဆရာဘ၀များနှင့်ပန်းချီဆွဲသောအနုပညာအလုပ်ကို လုပ်ရင်း လွပ်လပ်သောလူပျိုကြီး ဘ၀ဖြင့်ယနေ့အသက် ၆၀ ကျော်အထိ ကျန်းမာစွာဖြင့် အောင်စည်ကျော်ကျူရှင်၊ အမှတ် ၁၀၈၊ သန္တာ(၁၁) လမ်း၊ မြောက်ဥက္ကလာပ၊ ရန်ကုန်တွင်နေထိုင်လျှက်ရှိပါသည်။\nဆရာဓါတ်ပုံကို တွေ့စရာမလိုပါဘူး ဒီလောက်မှာတင်ဆရာကိုမြင်ရပါပြီ။ ကျွန်တော့ ညီရေးတဲ့ဘွဲ့ယူကျမ်းက သူအစ်ကိုဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော့ကိုစပြီး ဒုက္ခပေးလိုက်တာပဲ။ မြောက်ဥက္ကလာအ၀ိုင်းကိုရောက်တော့ ကားဆရာကမေးပြီ။ ဘယ်ရပ်ကွက်လည်းတဲ့ ၊ ဟာရပ်ကွက်မပါဘူးဗျ သန္တာ ၁၁လမ်း၊ မြောက်ဥက္ကလာက အကျယ်ကြီး\nသန္တာလမ်းတွေ အများကြီးနေမှာဗျတဲ့ ဘယ်မောင်းရမှာလည်း အဲဒါဒုက္ခ့ပဲ။ ကဲကျူရှင်တွေသိလားဗျာဆိုမှ ကျူရှင်ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုအောက်မှာကျွန်တော့ကိုချထားပေးခဲ့ တော့တယ်။ စာသင်တာဟာ Perfomance တစ်ခုလို့ခံယူလို့ ယနေထိစာသင်ပေးဆဲဆိုတဲ့ ဆရာဦးခင်မောင်ရင်ကို ကျူရှင်တစ်ခုဝင်မေးလိုက်တယ်။ အောင်စည်ကျော်\nကျူရှင်မရှိပါဘူး၊ မကြားဘူးပါဘူးတဲ့ဗျာ၊ ပန်းချီတွေဘာတွေဆွဲတယ်လေ ဦးခင်မောင်ရင်ဆိုတာလို့ပြောတော့ သြော်သိပြီသိပြီ ဟိုလမ်းအတိုင်းတည့်တည့်ဝင်သွား လမ်းထိပ်ကတဲကြီးပဲတဲ့ ။\nတံခါးလည်းခေါက်စရာမလိုပါဘူး၊ အိမ်ရှင်တို့လည်း ခေါ်စရာမလိုဘူး။ ကြမ်ပြင်တွေကြားက အပင်စိမ်းစိမ်းလေးတွေက ထောင်မတ်လို့ အဲဒီအပင်လေးတွေ ရှေက လက်တန်းတစ်ဖက်ပြုတ်နေတဲ့ ထိုင်ခုံပေါ်မှာစွပ်ကျယ်နဲ့ ထိုင်နေတာဆရာဦးခင်မောင်ရင်ပဲ၊ အာလုံးဟာ ကျွန်တော့ ညီရေးထားတဲ့ ကျမ်းထဲက အတိုင်း နေသားတစ်ကျပါပဲ။\nဆရာ ကျွန်တော်က ကျော်ဇံလှအစ်ကိုပါလို့ ပြောရင်းဝင်သွားလိုက်တာပဲ၊ သြော် အေးအေး ဒီဇိုင်းလုပ်တဲ့လူလားဟ တဲ့ အေးကောင်းတယ်ကောင်းတယ်ထိုင်ထိုင်ဆိုပြီး ရွှေကြက်ပဲကြီးလှော်ဖောက်လက်စလေးကို ကျွန်တော့ လက်ထိုးပေးလိုက်ပြီး စားဦးကောင်းတယ်ကောင်းတယ်။ အခွံတွေ ကိုဟောဒီလိုကြမ်းကြားကနေချလိုက်တဲ့၊\nဆရာ ကျွန်တော်အခုပဲ ဆရာအကြောင်းရေးထားတဲ့ ကျော်ဇံလှ ရဲ့ ကျမ်းဖတ်လာတာဆိုတော့ အေးအေး ၊ အေးအေးဒီကောင်ဘာလုပ်နေလဲလို့ မေးပြီးစကားတွေပြောကြတယ်။ တစ်သက်လုံးက ပေါင်းသင်းသိကျွမ်းလာခဲ့တဲ့လူတွေလိုပဲ၊ အဲဒါလည်းဆရာက လူတိုင်းကို ချက်ချင်းရင်းနှီးနေကြပါ၊ ကျွန်တော်က ပန်းချီကားတွေ လျှောက်ကြည့်တယ်။ မှောက်ထားတာ၊ ထပ်ထားတာတွေ ကို အကုန်လှန်ပြီးတစ်ချပ်ချင်းကြည့်တယ်၊ ဆရာ ဒါကဘာတုန်းလို့ မေးတော့ “ငါလည်းမသိဘူး၊ မသိဘူးလျှောက်ရေးထားတာပဲဟ တဲ့၊ အဲဒါပြောင်းပြန်ကြီး ဒီလိုလှန်ကြည့်၊ ထိန်ပင်တောလေးရေးထားတာဟတဲ့၊ အဲဒီတုန်းက ပြောကြတာ ဆရာကအနုပညာအကြောင်း၊ ပေါ်ဦးသက် အကြောင်း၊ သိမ်ကြီးဈေးရွှေကြက်ပဲကြီးလှော်အကြောင်း၊ မင်းသားကြီး ဂရေ ဂရေရီပက်အကြောင်း ရီဒါဒိုင်ဂျက်စာအုပ်အဟောင်းတွေအကြောင်း၊ ကျွန်တော်မေးတာက\nအရှေ့ပါကစ္စတန် ဒက္ကားမြို့ကဘာလို့ ပြန်လာတာလဲဆိုတဲ့ အကြောင်းတွေပါ။\n“မသိဘူးဟ၊ အဲ့ဒီ ဒက္ကားကိုမြန်မာဘောလုံးအသင်းက လာကန်တယ်။ သူတို့ နဲ့ ရောလိုက်နေရင်းက သူတို့လည်းပြန်မယ်ဆိုရော ငါလည်း ပြန်လိုက်မယ်ဆိုပြီး ပြန်လာတာပဲ။ ဆီးသီး အစိမ်းထုတ်လေးတစ်ထုပ်ပဲပါလာတယ်။ အေးအေး အဲဒီဇီသီးလေးတွေကဒီကဇီးသီးနဲ့ တူဘူးဟ၊ ချွန်ချွန်လေးတွေ နဲ့ စိမ်းစိမ်းလေး ချစ်စရာလေးမို့ ပါဟာ၊ သိပါဘူးကွာရုပ်ရှင်ရိုက်ချင်လို့လည်း ပြန်လာတာ၊မသိဘူး ၊ မသိဘူး။ ” နောက်တော့ လည်း ဆရာအိမ်ကို ခဏခဏ ရောက်ပါတယ်။ ဆရာ့ပုံရိပ်က ဒီအတိုင်းပဲ လာရင်ကုန်းကုန်းကွကွ နဲ့ ငှက်ပျောသီး သော်လည်းကောင်မရမ်းပြားသော်လည်းကောင်း၊ ပဲကြီး လှော်သော်လည်းကောင်းတစ်ခုခုရှာပြီးကျွေးတော့တာပဲ။\n“ဘီယာ နည်းနည်း သောက်ပါဟလဲ ရှိတယ်၊ ဘေးကပ်လျက်လက်ဖက်ရည် ဆိုင်ဖွင့်ထားတဲ့ အခေါက်တုန်းက လက်ခုပ်တီး ပြီး လက်ဖက်ရည်မှာ တိုက်တာလည်း သောက်ရဖူးတယ်။ ကက်ဆက်အစုတ်ကြီးက ပလေးခလုတ်ကို သွားကြားထိုးတံညှပ်ပြီး တီးလုံးတွေ ထဖွင့်တာလည်းကြုံရဖူးတယ်၊ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်က ကျွန်တော်နားမလည်နိုင်တဲ့ သီချင်းတွေ ဖွင့်နေတာမို့ နားမငြီးဖူးလားမေးတော့ “ ငြီးပါဘူး ၊ ငါတောင်ဖွင့်စရာမလိုပဲနားထောင်လို့ ရသေးတယ်။\nကျွန်တော်တို့ အနီးတစ်ဝိုက်မှာဆရာအကြောင်းပြောကြရင် ဆရာရဲ့ နှမလက်လျှော့နေလေတော့ ” ရုပ်ရှင်ကား အကြောင်းအမြဲပါတယ်၊ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ မမှီလိုက်ပါဘူး ၊ မကြည့်ဖူးပါဘူး။ မူကွဲ တွေ အမျိုးမျိုးပြောနေကြတဲ့ အထဲ က ပန်းချီဆရာ မောင်ဒီက ရုံထဲမှာ ကြည့်ဖူးတယ်။ ။ မင်းသားက ဂျာနယ်ကျော်မမလေးရဲ့သား ကိုသိန်းတန်က မင်းသား ဇာတ်လမ်းက မင်္ဂလာဆောင်သတို့သား၊ မင်္ဂလာဆောင်ကိုသွားရင်း လမ်းမှာဝက်ရူးပြန်လို့ သတို့သားအစားထိုးတဲ့ ဇာတ်၊ မင်းသားက ကန်ဘေးမှာ ထိုင်ပြီးရေပြင်ကိုကြည့်တော့ရေ ကို ရိုက်ပြထားတာကဒ်မချိန်းဘဲ ၁၅ မိနစ်လောက်ကြာတော့ နောက် က ကြည့် နေတဲ့ လူတွေက ရေမြင်ဖူးတယ်ရေမြင်ဖူးတယ်လို့\nအော်ကြသတဲ့၊တစ်ခါ ပဲပြုတ်သည်က လှည်းတန်းကနေ အင်းလျားလမ်းကို ပဲပြုတ်လာရောင်းတဲ့ အခန်းမှာ ပဲပြုတ်သည်နောက်က နေကင်မရာလိုက်ပြီး\nပဲပြုတ်ပဲ ပြုတ်နဲ့ ပဲ ပြုတ်သည်အော်ပြီး လမ်းလျှောက်နေတာနာရီဝက်လောက်ကဒ်မချိန်းဘဲ ပြတဲ့ အခန်းရောက်တော့ နောက်က လူတွေက ခုံတွေ ဒုံန်း ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း နဲ့ ထုပြီးလမ်းလျှောက်တာမြင်ဖူးတယ်ကွ၊ လမ်းလျှောက်တာမြင်ဖူးတယ်ကွနဲ့ အော်ပြန်ရော မနေနိုင်တဲ့လူတွေက ရုံအပြင်ထွက်မယ်လဲ လုပ်ရော ဆရာဦးခင်မောင်ရင်က ပြီးအောင်ကြည့်ဆိုတဲ့ သဘောမျိုးနဲ့ သော့ခတ်ထားသတဲ့၊ဆရာပြန်မေးတော့ မသိဘူးမသိဘူးလို့ ပဲဖြေပြန်တယ်။\nဆရာတပည့် ကို အောင်ကျော်ဆန်း အပြောကတော့ ပါကစ္စတန်ကနေ ရုပ်ရှင်မရိုက်ရမှာ စိုးလို့ ပြန်လာတာဟ။ ဆာဂျစ်ယေးရိုက်တဲ့ “ဆလမ်ဘုံဘေ”ဆိုတဲ့ ရုပ်ရှင်ကားကို\nကြည့် ပြီး “ငါလည်းရုပ်ရှင် တစ်ကားမှမရိုက်ဘဲ အသေမခံနိုင်ပေါင်ဆိုပြီး ပြန်လာတာတဲ့၊ကို အောင်ကျော်ဆန်းတို့ ဆရာပေါ်ဦးသက်ရဲ့ သားကို ဖိုးဇော်တို့က ဆရာကျောင်းမှာ ကျောင်အိပ်ကျောင်းစား ။ “တို့ည ည ခြင်ထောင်ထဲ က ခြင်တွေ တစ်ဖတ်ဖတ်နဲ့ လက်ဖ၀ါနဲ့ ရိုက်တော့ နားညီးတယ်ဆိုပြီ သရေဒိုးကွင်းအထုပ်ကြီး ၀ယ်လာပေးတယ်။\nခြင်တွေ ဒါနဲ့ ပစ်နားမညီးဖူးတဲ့။ မြန်မာစာသင်ဖို့ ဆရာဦးသိန်းနိုင်ရောက်မလာလို့ စိတ်ဆိုးရာကနေ ကျောင်းသားတွေ ခေါ်ပြီး လာကွာ မြန်မာစာများလွယ်ပါတယ်၊ ငါသင်ပေးမယ်လိုက်ဆို “မင်းဝံကပြာ ၊ဧရာကဖွေး” ကို ကိုအောင်ကျော်ဆန်းတို့ သံပြိုင်လိုက်ဆိုပြီးတော့ “မင်းဝံ အစ်စ်ဘလူး၊ ဧရာအစ်စ် ၀ှိုက်” ကိုင်းမလွယ်ဘူးလားတဲ့ ။\nဆရာ ဦးခင်မောင်ရင်ကို အသက်အများကြီးကွာတော့ ဘာမှ ကျွန်တော်တို့ မသိရပါဘူး အများပြောကြတဲ့ အကြောင်းအရာနဲ့ လက်ရှိမျက်မြင်ဆရာ ပန်းချီကားတွေ ကပဲ ဆရာကို ပြန်မြင်ရတာပါ။ အဲဒါတွေအားလုံးကပဲ ဆရာရဲ့ အနုပညာပေါ်ထားတဲ့ စိတ်နဲ့ အရာရာ ကို စီတ်ရှင်းရှင်းထားတတ်တာတွေ က အထင်းသားမြင်နေရပါတယ်။ ဆရာကိုယ်တိုင်ရဲ့ အယူအဆကလည်း အနုပညာဆိုတာလွပ်လပ်စွာနဲ့ မိမိဖန်တီးချင်တာကို ဖန်တီးခြင်းပဲမဟုတ်လား။ အနုပညာရှင်ဟာ လွပ်လပ်မှုကို အရသာခံရင်း အနုပညာကို ဖန်တီးတယ်၊ လွပ်လပ်မှုမရှိပဲ ချုပ်တည်းမှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရရင် ပြောင်မြောက်တဲ့အနုပညာရှင်ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူးတဲ့ ဆရာဦးခင်မောင်ရင်ဟာ ခေတ်သစ်ပန်းချီဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ အခက်အခဲတွေကို ရင်ဆိုင်ကျော်ဖြတ်ခဲ့တယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ဒါပေမဲ့ ဆရာဟာအခုချိန်မှာ လွတ်မြောက်အေးချမ်းတဲ့ ဘ၀ကို ရနေတယ်ဆိုတာ ဆရာ ပန်းချီကားတွေ ၊ လက်ရှိဆရာ လူမှုဘ၀ထဲမှာ နေထိုင်နေပုံတွေကသက်သေခံနေပါတယ်။\nကျွန်တော့် ညီစာတမ်းရှင်ကတော့ ဦးခင်မောင်ရင်ဟာရဟန်းကိစ္စ ရဟန်းလုပ်မှပြီးတဲ့ အယူအဆလို ခောတ်သစ်ပန်းချီမှာ ကြုံတွေ့ ရတဲ့ ပြသနာတွေကို လည်း ခောတ်သစ်ပန်းချီဆရာတို့ ဖြေရှင်းမှသာပြီးပေလိမ်မယ် လို့ ယူဆကြဟန်တူတယ်။ အဲဒီလိုခောတ်သစ်ပန်းချီ ပြသနာများကို ဖြေရှင်းဆောင်ရွက်ကြခြင်းပင်လျှင် ခောတ်သစ်ပန်းချီတို့ ၏ အနုပညာလုပ်ရပ်များ ဖြစ်လာတယ်လို့ မြင်တယ် ။ အဲဒီခေတ်သစ်ပန်းချီကို စတင်ခဲ့တဲ့ လူတွေထဲမှာ ဦးခင်မောင်ရင်ဟာ အစောဆုံးလူများထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တယ်လို့ ဆိုထားပါတယ်၊ ဇာတ်အငြိမ့်တွေမှာ ငယ်ငယ်က အနုပညာ၊ အနုပညာဆိုတာကို ခဏခဏ ကြားဖူးပါတယ်။\nအနုပညာဟုပြောတိုင်းအနုပညာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို နားလည်ခဲ့ တယ်။ ဒါကြောင့်အနုပညာဆိုတာဘာလဲ ART ဆိုတာ SHARE ဖြစ်တယ်၊\nအနုပညာဆိုတာမျှဝေခံစာခြင်း၊ မိမိခံစားချက်ကို သူတစ်ပါးမိမိခံစားချက် ကို သူတစ်ပါးမိမိကဲသို့ ခံစားစေလိုလုပ်သောအလုပ်ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင်အနုပညာရှင်ဟာ\nကိုယ်ကျိုးမရှိ၊အများအကျိုးဆောင်ရွက်ပေသည်ဟု ဆရာဦးခင်မောင်ရင်ယူဆတယ်၊ သူတစ်ပါးအားမိမိကဲ့သို့ ခံစားစေလိုတဲ့ Sharing လို့ အခိုင်အမာပြောလို့ ဆရာဦးခင်မောင်ရင်ဟာအများအကျိုးဆောင်ရွက်လိုသူ တစ်ဦဖြစ်တယ်။ ပြီးတော့ ဆရာ ကပုံတူတွေ အရေးများတယ်၊ အဖေပုံအမေပုံ၊ အောင်မိုးပုံ၊ ကြီးကြီးပုံ၊\nမခင်ဝင်းပုံ၊ ရိုစီပုံ၊ နိုင်ငံခြားသားတစ်ယောက်ပုံ ၊ ကချေသည်ပုံ။ ကျွန်တော်ဖြင့်အိန္ဒြာကျော်ဇင့် ပုံတောင်ရေးထားတာအများကြီး တွေတယ်။ လှလည်းမလှဘူးလို့ပြောတော့ မလှရင်လည်းလည်ပင်းမှာ ပတ္တမြားဘယက်ကြီးထည့် ပေးလိုက်မယ်၊အဲဒါဆိုလှရော ၊ သိဘူးသိဘူးတဲ့ ။\nပုံတူတွေရေးတာကို ကျွန်တော့ ညီပြောတာကဖြင့် အဲဒါဆရာကလူတွေအပေါ်မေတ္တာစိတ်ထားနိုင်အားကြီးလို့ပုံတူတွေ ရေးတာတဲ့\nဒါလည်းဟုတ်သားပဲ၊ တစ်ခါကဆရာညီဆရာဝန်ဒေါက်တာခင်မောင်လင်းလာတယ်တဲ့ဆရာရေးဆွဲထားတဲ့ ဆရာမိခင်ပုံကို သေသေချာချာကြည့်ပြီး ဒါအမေ့ပုံလားလို့ မေတော့ “အေး ဟုတ်တယ်။ ဟင်တူလည်းမတူဘူးဆိုတော့၊ မင်းက မတူဘူးဆိုရင်ဘာလို့ အမေပုံလားမေးရတာလဲ”တဲ။ ဆရာဦးခင်မောင်ရင်က ပန်းချီပုံတူသည်မတူသည်ကို ရှင်းပြနေမှာမဟုတ်ဘူး။ပန်းချီဟာရှင်းပြစရာမလို၊လက်တွေခံစားတွေးသိမှုသာလျှင်သဘောပေါက်နားလည်မည်လို့ တွေးမြင်ထားသူတစ်ယောက်သာဖြစ်တယ်။ နူးညံ့၊ ခက်ခဲ ၊နက်နဲလှတဲ့ ပန်းချီပညာကို ရိုးရိုးနဲရှင်းရှင်းရေးဖွဲခြင်းဟာအလှတရား တန်ဖိုးကြီး သောအနှစ်သာရလိုယူဆသူဖြစ်တယ်။ “ Simplicity is Beauty ရိုးသားခြင်းဟာအလှတရားဆိုတဲ့ ဆောင်ပုဒ်ကိုလက်ကိုင်ထားပါတယ်၊ ဆရာကပြောဖူးတယ် Inspiration လို့ခေါ်တဲ့ စိတ်ပါခြင်းတက်ကြွခင်းမရှိတဲ့ အနုပညာရှင်ဟာဘာမှလုပ်မရတဲ့၊ အက်ဒီဆင်ကပြောတယ်။ “ချွေထွက်ခြင်းက အဓိက၊Inspiration ကဇီးရိုးတဲ့ အေးပေါ့ အက်ဒီဆင်က အနုပညာရှင်မှမဟုတ်တာတီထွင်သူပဲ ငါတို့ က အနုပညာရှင်ပဲဟာကိုယ်စိတ်၊ ကိုယ်ခံစားချက်၊ တက်ကြွမှုပေါ်မူတည်ပြီးဖန်တီးသူတွေပဲဟတဲ့။ ဈန်ဝင်စားချင်းမရှိပဲ မိမိကိုယ်ကို ဒဏ်ခတ်ပြီး အနုပညာကိုဖန်တီးမယ့်\nဆရာနဲ့ ကျွန်တော့ ညီကျော်ဇံလှရဲ့ အမေးအဖြေမှာတော့ ဆရာ အဖြေတွေက ကျေနပ်စရာအပြင် ပျော်ရွင်ဖွယ်၊ အံသြဖွယ်ရာတွေ အပြင် လန်းဆန်းသွားရတာတွေ ပါပါဝင်သည်ပေါ့ဆရာ။\nမေးခွန်း (၂) ဆရာရဲ့ လုပ်ရပ်တွေ ကို ကြိုတွေးထားတာရှိလား။ “မရှိပါဘူး ဘယ်လိုလုပ်သိမလဲ။ ရေးမယ်ဟေဆိုရေးလိုက်တာပဲ” ရှေနိမိတ်ကို ကြို မမြင်ဘူးပေါ့ ။ “မမြင်ပါဘူး၊ မသိဘူး။ ငါတော့ ပုံဆွဲဦးမယ်ဟေ့ အဲဒါစိတ်ထဲရောက်လို့ဆွဲလိုက်တာပဲ။\n”မေခွန်း (၆) Artistic Genius ဆိုတာဘယ်ပေါ်မှာမူတည်သလဲ။ “ငါကတော့ လုပ်ယူရတဲ့လူ၊ တတ်အောင်သင်ပြီးမှ လုပ်ရတယ်၊ ကိုယ်ဘာသာကိုယ်လေလာယူရတယ်၊ ပေါ်ဦးသက်တို့ကျတော့ အလို အလျောက်တော်တယ်? ပါရမီရှိတယ် တို့မှာကမရှိဘူး၊ နမူနာနဲ့ တော့ ပြောလို့ရတယ်ပြောရတာခက်တယ်။”\nမေးခွန်း (၇)Expression of Emotion ရှင်းပြပါဦး။\n“ဘယ်လိုခံစားချက်နဲ့ဆွဲတယ်ငါမသိဘူး၊ ရည်းစားလွမ်းလို့လား အမေလွမ်းလို့ လား ဒါတွေ မရှိတော့ဘူး။အဲဒါတွေ မရှိတော့ဘူး။ Abstract ပဲ”။ Abstract ဆိုတာဦးခင်မောင်ရင်က အဆီအနှစ်တဲ့ ၊ သူဟာသူထုတ်ထားတာ ၊ မင်းကဘယ်လိုပြောမလဲ၊ “ Abstract ဆိုတာအဓိပ္ပါယ်မဲ့တာမဟုတ်ဘူး။\nမေးခွန်း (၁၂) Inspiration အကြောင်းရှင်းပြပါဦး။\n“တစ်ခုကို မြင်ပြီးတော့ ငါဒီလိုလုပ်ချင်တယ်၊ အမြင်ပေါ့။ ဂီတဆိုလည်း အကြားပေါ့ ဒါလေးကြားပြီးတော့ လုပ်ချင်တာ။ အဲဒီအမြင်အကြားလေးတွေကို တွေပြီးတော ကိုယ်က စိတ်ဓါတ်တက်ကြပြီးတော့ ငါလည်းလုပ်ချင်တယ်၊ သူဒီလိုဖန်တီးထားတာမျိုး\nငါလည်း ဖန်တီးချင်တယ်။ အဲဒီတော့ တစ်ခါတစ်ရံ ဘာလုပ်ရမယ်မှန်းမသိတော့ Inspiration ရအောင်ဒါလေးတွေ ဖတ်၊ ဟိုဟာလေးတွေ လျှောက်ကြည့်လိုက်၊ ကောင်းလိုက်တာကြိုက်လိုက်တာ အဲဒီမှာ Inspiriate ဖြစ်သွားတာ။ အဲဒီတော့ Inspiration ဆိုတာ တစ်ခုခုကို မြင်ပြီးတော့သိပြီးတော့ အဲဒါလေးကို သဘောကျပြီး၊ ကြိုက်ပြီးတော့ လုပ်တဲ့ အလုပ်”။\nမေးခွန်း ( ၁၆ ) ဆရာ Intuition (ထိုးထွင်းသိမြင်မှု) က ပန်းချီနဲ့ ပတ်သက်ရင် Automatic ဖြစ်တဲ့ သဘောကို ပြောတာလား။ “ကိုယ်ပိုင်ရှိရမယ်လို့ ပြောထားတယ်။ ပြတင်းပေါက်မှာထိုင်နေတဲ့ ကောင်ကို ဟေ့ကောင်လိမ်ကျမယ် ဆင်မြန်မြန်ဆင်းလို့ စိတ်ထဲက ရှိနေလို့ ပြောလိုက်တာ။ သူဘာသာသူ အလိုအလျောက်ပေါ်လာတာ၊ သူဟိုမှာထိုင်နေတာလိမ့်ကျမှာစိုးလို့ ပြောလိုက်တာ၊ ငါပြောတဲ့ စကားက Intuition ရှိလို့ပြောလိုက်တာ၊ Intuition ဆိုတာ Auto ဖြစ်ပြီး လုပ်ယူတာ မဟုတ်ဘူး။ အတွေအကြုံနဲ့ လည်းဆိုင်တယ်။\nExperience များလေ Intuition ကများလေပဲ။ များရမယ်ရှိကိုရှိရမယ်။\nမေးခွန်း (၂၀)ဆရာ Aesthetic ရသဗေဒဆိုင်ရာ ခံစားမှု)ဆိုတာ။ “အဲဒါမင်းဆီမှာရှိတယ်မွေးထဲက ရှိတယ်”\nမေးခွန်း(၂၂) စာ သင်တာနဲ့ အနုပညာ ဘယ်လိုပတ်သက်ပါသလဲ။\n“စာသင်တာလည်းအနုပညာပါပဲ Teacher က Actor လုပ်ရတယ်။ Actor ဆိုတာသိလား။ Performance သဘောမျိုးလား ၊ အေးဟုတ်တယ် Performance လုပ်ရတာ၊ ဟေ့ကောင် ဟင်း ဟင်း ဘာညာ ကြောက်သွားအောင်ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာဖြစ်အောင်\nပြောရတာကိုယ်က မဟုတ်ပဲနဲ့ လုပ်ပြရတာ ”။\nမေးခွန်း (၂၆) ဆရာ ရုပ်ရှင်။ “အင်းနှစ်ကားရိုက်ဖူးတယ်၊ ငါပထမတစ်ကားပြီး နှစ်နှစ် လောက်ကြာတော့\nရုပ်ရှင်တစ်ကားရိုက်ဖို့ကြိုးစားတယ်။ မဖြစ်နိုင်ဖူး“ကိုနေ၀င်း (ကောလိပ်ဂျင်) တို့ကိုတစ်ကားကူရိုက်ပေးရတယ်၊” ဆရာရိုက်တဲ့ ကားက နှမလက်လျှော့နေလေတော့နော်”။ အင်းရုပ်ရှင်နဲ့ ပန်းချီဘယ်လိုပတ်သက်နေလဲ။ ငါကဇာတ်လမ်းတွေ ဘာတွေနားမလည်ဘူး။ Compose လုပ်ချင်တာ။ သိပ်လှတာ အဲဒီစကား၊ ဘာလာလာ အဲဒါပဲ၊ ငါရိုက်ချင်တယ်ဆိုတာ ဓါတ်ပုံရိုက်ချင်တာ အဲဒါအဓိကပဲ။ သိသွားတယ်။\nမေးခွန်း (၃၀) အဲဒီကားရိုက်တော့ စိတ်ချမ်းသာမှုရလား။\nရတာပေါ့ ဘာလို့မရရမှာ တုန်း။၊ တစ်နှစ်နေရတယ်။တစ်နှစ်အကျွေးကျေတယ်။ အဲဒီအထဲမှာ ပန်းချီ အမြင်နဲ့ ဆရာ ဘယ်လိုမြင်လဲ “ဓါတ်ပုံတွေ Composition တွေဘယ်နားကထားရမလဲ၊ အဲဒါ Frame ထဲမှာဘယ်လိုမြင်လည်းဆိုတာ၊ အမည်း၊ အလင်း ၊အမှောင်၊ သိပ်ကောင်းတဲ့ Photography တကယ်ကိုကောင်း”\nမေးခွန်း(၃၂) ဆရာဘာလို့ဆက်မလုပ်တာလဲ။ “မလုပ်နိုင်တော့ ဘူးလေ၊ နောက်တစ်ကားက ကိုနေ၀င်း(ကောလိပ်ဂျင်)တို့ ထုတ်တဲ့ ကား ၊နှမလက်လျှောအတွက်ကိုယ်မှာရှိတဲ့ပိုက်ဆံနဲ့ ဟိုကောင်ဆီကချေး၊ဒီကောင်ဆီကချေး၊ အဲလိုလုပ်တာ၊ကိုယ်ဟာကိုယ်ထလုပ်တာ၊ ဟိုဟာကသူများလုပ်ပေးတာက ပိုက်ဆံရတယ်။ ပြီးပြီ။ ပြီးတော့ နောက်ထပ်ရိုက်ဖို့ကြိုးစားတယ်။မဖြစ်လာဘူးသိဘူး။ ပြောချင်တော့ ဘူး”။\nဆရာ Modern Art ရဲ့သဘောထား Autitude ဘယ်လိုရှိမလဲ။\n“ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရိုးရိုးမြင်ရတာမကျေနပ်လို့ ထူဆန်းသောပန်းချီဆရာရဲ့ အမြင်တစ်ခုနဲ့ အမြင်ကိုသိလိုက်လို့ အရသာခံတာ။\n“ Modern Art ဆိုတာ အရာရာအားလုံးက လွတ်မြောက်နေတဲ့ အရာလို့ တချို့ကဆိုတယ်၊ မကြိုက်ဘူး၊ အဲဒီစကားမကြိုက်ဘူး”\nအဲဒါဆို Modern Art နတို့နိုင်ငံရေးတို့စီးပွားရေး၊ သိပ္ပံစတဲ့ သဘောတရားတွေနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်လို့ဆရာဆိုလိုပါသလား။\nအဲဒါတွေနဲ့ လည်းလွတ်မြောက်နေတယ်ပေါ့။“အင်းလွတ်မြောက်နေတယ်။ အမြင်ပဲ။ ဘာနဲ့မှမဆိုင်ဘူး ။ အမြင်သက်သက်ပဲ၊ မျက်စိနဲ့ အရသာခံချင်တာကို ရသခံပေးတာ။ လုပ်ပေးတာ၊ ဒါပဲနေမှာပါ”


အတွင်း လမ်းညွှန် – Raffles ဆေးရုံ\nRaffles အတွက် Ulink’s အတွင်းလမ်းညွှန်\nစင်္ကာပူ နိုင်ငံရှိ Raffles ဆေးရုံသည် နိုင်ငံတကာမှ လာရောက်ကုသသော လူနာတွေအတွက် Parkway ဆေးရုံတွေလောက် နာမည်သိပ်မကြီးပေ။ ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ ဆေးရုံတွင်းသာ အာရုံစိုက်ပြီး ပြုလုပ်နေသော စီးပွားရေး စီမံကိန်းများကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ယူဆရသည်။ သို့သော်လည်း ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဖောက်သည် တော်တော်များများက Raffles ဆေးရုံကို ဈေးသက်သာပြီး အဆင့်အတန်းမြင့်သည့် ဝန်ဆောင်မှူများ အတွက် ကြိုက်နှစ်သက်ကြသည်။\nကျွန်တော်တို့ ဖောက်သည်များရဲ့ တုန့်ပြန်ချက်များအရ အောက်ပါ အချက် (၃) ချက်သည် ၄င်းတို့ Raffles ဆေးရုံကို ရွေးချယ်ရာတွင် အရေးပါဆုံးအချက်များဖြစ်ကြသည်။\n၁. အုပ်စုလုိုက် ဆေးကုသခြင်း ပုံစံ\nRaffles ဆေးရုံသည် အခြား အစိုးရမဟုတ်သော ကိုယ်ပိုင် ဆေးရုံတွေထက် ထူးခြားသော အချက်မှာ Raffles ဆေးရုံမှ ဆရာဝန်များသည် ဆေးရုံရှိ ဝန်ထမ်းများ အဖြစ်ဆေးကုသကြသည်။ အခြားဆေးရုံများမှာ ထိုသို့မဟုတ်၊ ဆရာဝန်များမှာ ဆေးရုံတွင် အခန်းသီးသန့်ငှားပြီ ဆေးကုသရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ သော ထူးခြားချက်ကြောင့် Raffles ဆေးရုံရှိ ဆရာဝန်များအဖွဲ့မှာ ဆေးကုသရာတွင် ပူုးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းဖြင့် ချဉ်းကပ်လေ့ရှိသည်ဟု နာမည်ကြီးကြသည်။\nအရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ ထိုသို့ စည်းလုံးခြင်းကြောင့် Raffles ဆေးရုံမှ ဆရာဝန်များသည် ဆေးကုသရာတွင် များစွာ အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေသည်။ ဥပမာ အခြင်းခြင်း ညှိနှိုင်းတိုင်ပင် ဆက်သွယ် ရာတွင်လည်းကောင်း ဆေးကုသရာတွင် အမှားနည်းအောင် ရှောင်ရှား ရာတွင်လည်းကောင်း စသည်ဖြစ် များစွာ အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေသည်။\n၂. ကုန်ကျသလောက် ထိရောက်သော ဝန်ဆောင်မှု\nRaffles ဆေးရုံသည် အခြား ကိုယ်ပိုင် ဆေးရုံတွေလောက် ဆေးကုသစရိတ် ဈေးမကြီးပေ။ စင်္ကာပူ ကျန်းမာရေး ဝန်ကြီးဌာနမှ ပြုလုပ်ထားသော မှတ်တမ်းများ အရ ၂၀၁၄ တွင် စင်္ကာပူဆေးရုံများမှ ဆေးကုသ စရိတ် ကုန်ကျစရိတ် စုစုပေါင်း ခန့်မှန်းချေတွင် Raffles ဆေးရုံသည် အခြား ကိုယ်ပိုင် ဆေးရုံ တွေထက် ကုန်ကျ စရိတ် အနည်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။\n၃. ကုန်ကျစရိတ် ခြားနားခြင်း နည်းပါးခြင်း\nRaffles ဆေးရုံရှိ အုပ်ချုပ်မှု စနစ်များတွင် ဈေးနှုန်း စံသတ်မှတ်ချက်များလည်း ပါဝင်သောကြောင့် ဆေးကုသပေးသော ဆရာဝန် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယာက် ဈေးနှုန်း အများကြီးကွာခြားခြင်း မရှိပေ။\nအဆိုပါ အချက်သည် အခြားဆေးရုံတွေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အားသာသော အချက်ဖြစ်သည်။ အခြား ကိုယ်ပိုင်ဆေးရုံများတွင် ကုသသော ဆရာဝန်အပေါ်တွင် မူတည်ပြီး ဆေးကုသ စရိတ်မှာ ကုန်ကျလေ့ရှိုပြီး ဆေးရုံမှ မည်သည့် ထိန်းချုပ်မှုမှ ပြုလုပ်၍ မရပေ။\nအောက်ပါ ရောဂါများသည် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဖောက်သည်များ Raffles ဆေးရုံတွင် ကုသလေ့ရှိသော ရောဂါများဖြစ်ကြသည်။\n• ကျန်းမာရေး စစ်ဆေးခြင်း\n• ပခုန်း အဆစ် လွဲခြင်း\n• လက်ကောက်ဝှစ် နာတာရှည် ရောဂါများ\n•_ကျောရိုး နှင့်ဆိုင်သော ရောဂါများ\n• မျက်စိ အတွင်းတိမ်/အပြင်တိမ် ခွဲစိပ်ခြင်း\n• ဆီးလမ်းကြောင်း နှင့် မျိုးပွားမှူ ဆိုင်ရာ ခွဲစိပ်ကုသခြင်း\n•_လေးဘက်နာနှင့် အဆစ်အမြစ်များ ဆိုင်ရာရောဂါများ\n• အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်းနှင့်ပတ်သတ်သော ရောဂါများ\nRaffles ဆေးရုံတွင် ဆရာဝန်ပေါင်း ၁၇၈ ဦးကျော်ရှိရာ၊ အောက်ပါ ဆရာဝန်များသည် လူနာများထံမှ ရရှိသော တုန့်ပြန်ချက်များအရ အကောင်းမွန်ဆုံးဟု သတ်မှတ်ခြင်းခံထားရသည်။\nProfessor (Dr) Walter Tan\n• Dr Tan ဟာ Raffles ဆေးရုံရဲ့ ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါမတိုင်ခင် သူဟာ ခွဲစိပ် ဌာနရဲ့အကြီးဆုံး ဆရာဝန်ဖြစ်ပြီးအလှအပနှင့် ခန္ဓာကိုယ် ခွဲစိပ်ပြုပြင်မှူ ဆိုင်ရာ ခွဲစိပ်ဆရာဝန်လည်း ဖြစ်သည်။\nDr Steve Yang\n• Dr Yang သည် အမေရိကန် ကောလိပ် ရဲ့ရင်ခေါင်းအထူးကု ဌာနမှ နိုင်ငံတကာ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဖြစ်ပြီး ဆေးကျောင်းမှာ ပညာဆက်လက် သင်ကြားပို့ ချနေသော ဆရာတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်သည်။\nDr Chong Yong Yeow\n• Dr Chongဟာ လေးဘက်နာ အထူးကုဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဓာတ်မတဲ့သော ရောဂါများနှင့်ပတ်သတ်ပြီး အထူး စိတ်ဝင်စားပါတယ်။ ဒါမတိုင်ခင်က စင်္ကာပူ ဆေးရုံကြီးရှိ ဓာတ်မတဲ့သောရောဂါများဌာနရဲ့ ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ဖြစ်ပါတယ်။\nDr Teo Sek Khee\n• Dr Teo သည် အထွေထွေ ရောဂါကုသမားတော်ကြီးဖြစ်ပြီး လူကြီးရောဂါများနှင့်ပတ်သတ်ပြီး အတွေ့အကြုံရင့်ကျတ်သူဖြစ်ပါတယ်။အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သူများ မှတ်ဥာဏ် ချို့ယွင်းခြင်း စသည့် လူကြီးရောဂါများကို အထူးကျွမ်းကျင်စွာ ကုသနိုင်သူဖြစ်ပါတယ်။\n• Dr Fong ဟာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်း ကျောက်တည်ခြင်း၊ဆီးကြိတ် ကြီးခြင်း စသည့်ရောဂါများတွင် အသုံးပြုသည့် (minimally invasive surgeries) ခေါ် အသေးစား ခွဲစိပ်ခြင်းများတွင် အထူး ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ပါတယ်။ ဆီးသွားလျှင် သွေးပါခြင်း၊ ဆီးကြိတ် ကင်ဆာရောဂါများ စစ်ဆေး ခြင်း စတာတွေကိုပါ Dr Fong နှင့်ဆက်သွယ်၍ ပြုလုပ်နိုင်ပါသည်။\n• Dr Liew ဟာ လက်ရှိ Raffles ဆေးရုံရဲ့ဒုတိယ ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ဖြစ်ပါတယ်။ သူဟာ ဆီးချို ရောဂါ၊လည်ပင်းကြီးရောဂါ၊ အဆီနှင့် ပတ်သတ်သောရောဂါ၊အရိုးပွ ရောဂါ စတာတွေနှင့် ပတ်သတ်ပြီး ကျွမ်းကျင်စွာ ကုသနို်င်သူဖြစ်ပါတယ်။\n• Dr Poon ဟာ ဆေးရုံကင်ဆာဌာနရဲ့အကြီးတန်း အတိုင်ပင်ခံ တစ်ယောက်ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီဟာ မတိုင်ခင် သူဟာ စင်္ကာပူ ကင်ဆာ အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ဖြစ်သလို စင်္ကပူ သက်ကြီး ကင်ဆာအဖွဲ့အစည်းရဲ့ တည်ထောင်သူ ဥက္ကထ တစ်ယောက်လည်းဖြစ်ပါတယ်။\nRaffles ဆးရုံတွင် သွားရောက်ကုသမည့်လူနာများအတွက် အောက်ပါ ဟိုတယ်များသည် တည်းခိုသူများထံမှ ကောင်းမွန်သော သုံးသပ်ချက်များ ရရှိထားသော ဟိုတယ်များ ဖြစ်ပါသည်။\nVillage Hotel Bugis, Pan Pacific Serviced Suites, Beach Hotel, Inter-Continental Hotels\nအနီးအနားရှိ သွားရောက်ရန် လွယ်ကူသောစားသောက်ဆိုင်များမှာ\n1. Albert Center Click here\n2. Bugis Click here\n3. Bugis Plus Click here\n(အမည် ၊ကျန်းမာေ၇းအခြေအနေ၊ TMC)


လာမယ့် မေလ ထဲမှာထွက်ရှိနိုင်ခြေရှိတဲ့ LG ရဲ့ G7! – AsiaApps\nMarch 14, 2018 WilliamSmartphone NewsNo Comment on လာမယ့် မေလ ထဲမှာထွက်ရှိနိုင်ခြေရှိတဲ့ LG ရဲ့ G7!\nLG ရဲ့ G7 ဟာလာမယ့် ဧပြီလကုန် (သို့) မေလအစောပိုင်းလောက်မှာထွက်ရှိတော့မယ် သတင်းတွေကတော့ လွန်ခဲ့ရက်အနည်းငယ်ထဲကထွက်ရှိနေခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ တောင်ကိုရီးယားမှာ စတင်ဖြန့်ချီရောင်းချသွားမှာဖြစ်ပြီး စျေးနှုန်းကတော့ ကိုရီးယားငွေကြေး ဝမ် ၁ သိန်း (USD 900 ဝန်းကျင်) ရှိမှာဖြစ်မယ်လို့လဲ သိရပါတယ်။\nA rumor image of LG G7\nG7 ရဲ့အရွယ်အစားဟာ ၆ လက်မကျော်ရှိနေပြီး Organic light emitting diode (OLED) display နဲ့အတူရောက်ရှိလာမှာဖြစ်ပါတယ်။ V30 ThinQ ရဲ့ AI camera feature ပါဝင်မှာဖြစ်ပြီး Snapdragon 845 chipset ပါဝင်မှာလည်းဖြစ်တယ်လို့လဲသိရပါတယ်။ ဖုန်းရဲ့ အပေါ်ဘက်ဟာ Apple ရဲ့ iPhone X တုန်းကလို Notch ဒီဇိုင်းလေးပါဝင်နေတာကိုတွေ့ရမှာပါ။ ဒီထက်ပိုမိုတိကျမှန်ကန်တဲ့ ဖုန်းရဲ့ Specification ဟာတော့မကြာခင်အချိန်အတွင်းမှာထွက်ရှိလာဉီးမှာဖြစ်ပါတယ်။\nဒါ့အပြင် မေလ အတွင်းမှာပဲ G7 Plus ဟာ G7 နဲ့အတူ ထွက်ရှိလာမယ့်အကြောင်းကိုလည်း ထပ်မံကြားမိပြန်ပါတယ်။ ကွာဟချက်တော့ RAM နဲ့ Storage ပိုင်းလောက်ပဲဖြစ်နေမှာပါ။\nကြိုးမဲ့အားသွင်းစနစ်နဲ့အတူမကြာခင်ရောက်ရှိလာတော့မယ့် Mi Mix 2s!


ပိတောက် သို့ ပေးစာ | ရွှေမင်းသား\nHome » ရသစာစဉ် » ပိတောက် သို့ ပေးစာ\nပိတောက် သို့ ပေးစာ\nခံစား ရေးသားသူ... ရွှေမင်းသား @ Monday, April 07, 2008\nမင်းကိုငါမျှော်နေခဲ့တာ တစ်နှစ်ပြည့်ခဲ့ပြီ..မိုးပြေးလေးနဲ့ အတူ ဒီလိုအချိန်မှာ မင်းပြန်လာမယ် လို့\nပြောခဲ့တာတွေ ငါ မမေ့ခဲ့ဘူး...မင်းလာရင် မင်းနဲ့ အတူ သင်္ကြန် လည်းပါလာတော့မှာပေါ့.မင်းနဲ့\nသင်္ကြန် မခွဲဘဲ အမြဲပဲ ရှိနေ ခဲ့တာ မှန်ကန်တဲ့ သစ္စာတရား ကြောင့်လား...ခိုင်မြဲတဲ့ မေတ္တာ ကြောင့်လား..\nဖြူစင်တဲ့ အချစ်တွေကြောင့်လား..? လို့ ငါဆန်းစစ်ကြည့်မိတယ်.မိုးပြေးလေးတွေ ရဲ့ ရနံ့ နဲ့အတူ မင်းရဲ့ ရနံ့\nလေးကိုရနေမိတယ်...စွဲမက်စရာကောင်းတဲ့ မင်းရဲ့ ရွှေဝါရောင် အလှတရားတွေကို မှတ်မ်ိနေမိတယ်...\nသည် ဧပြီလ (တန်ခူး) ရောက်တိုင်း လူတိုင်းရဲ့ ပါးစပ်ဖျား ၊ အင်တာနက် ဘလော့ တွေပေါ်မှာ ပိတောက်ဆိုတဲ့\nမင်းအကြောင်းပြောဖြစ်ရင်းက ကံ့ကော် ၊ ရင်ခတ် ၊ငုဝါ တို့ အလိုလို မှေးမှိန်ခဲ့ရတာပေါ့...နေရာတိုင်းမှာလည်း\nမင်းရဲ့ အငွေ့အသက်တွေနဲ့ပေါ့...မင်းနဲ့အပြိုင် ကောင်မလေးတွေ လန်း နေခဲ့တယ်.ဒါပေမယ့် ငါမချင့်မရဲ ဖြစ်မိ\nတာက မင်းနဲ့ ဆုံတွေ့ရတဲ့ အချိန် က တိုတောင်းလွန်းတယ်ကွာ.. မင်းတို့ လာရင် ယိမ်းသမလေးတွေ ပျော်ကြ\nရတယ်...အဆိုတော်တွေ မော်ကြရတယ်..ငါတို့လည်းဘဲ ပျော်ကြရတယ်...တစ်နှစ်တာလုံး နွမ်းညစ်နေတဲ့\nငါတို့ အတာရေစင်လေးနဲ့ ဖျန်းပက် ခွင့်ရတဲ့ သင်္ကြန် ကို ကျေးဇူးတင်နေမိတယ်..ဒါပေမယ့် သင်္ကြန်\nပြန်သွားရင် ယိမ်းသမလေးတွေ ထိုင်နေကြရတယ်..အဆိုတော်တွေ လွမ်းနေကြရတယ်.ငါတို့လည်းဘဲ\nငိုင်နေကြရတယ်...အချိန်တွေ အကုန်မြန်လှချည်လား...ငါတို့ ဆုံတွေ့ခွင့်ရတဲ့ အချိန်လေးကို ဆွဲဆန့် လို့ရမယ်\nဆိုရင် အားလုံးကို လွန်ဆန်ပြီး ဆွဲဆန့်ကြည့်ချင်မိတယ်. ( ဖြစ်နိုင်ရင် ပေါ့လေ)..မင်းနဲ့တွေ့ရဖို့ တစ်နှစ်လုံး\nမျှော်လင့် စောင့်စားခဲ့ပြီး မင်းနဲ့တွေ့ချိန်မှာ ခဏတာ ပျော်မြူးခဲ့ရပေမယ့် နောင်နှစ်တွေမှာလည်း ငါ\nဆက်ပျော်ချင်တယ်...သင်္ကြန်ရယ်...ပိတောက်ရယ်..ငါရယ်.. ပေါ့.။ ပြီးတော့ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ငါကြွားချင်\nတာက " Is Our Golden Land .Water Festival " လို့ပေါ့.။ ။


gepostet in Redecorate, မဉျြးသား, အလေးအနကျပွော, ကော်ဇော, သားသမီးတို့အဘို့ wallpaper, Tapezieren , လက်မှုပညာ, ပန်းချီဆရာမ, Redecorate, မဉျြးသား, အလေးအနကျပွော, သားသမီးတို့အဘို့ wallpaper, နောက်ခံပုံများ Remove, စက္ကူလှေကား, Wand, Living Wallpaper\t| No Comments »\nအခါကြွလာ, တိုက်ခန်းတစ်ခန်းသို့မဟုတ်အိမ်တအိမ်ပြန်လည်ပြင်ဆင်ဖို့, ဒါကြောင့်တဦးတည်းကိုမကြာခဏမေးခှနျးနှငျ့အတူရင်ဆိုင်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်: Wallpaper သို့မဟုတ်ပန်းချီ? ၏သင်တန်းလွယ်ကူဖြစ်ပါသည်, စက္ကူနံရံတစ်ခုဖို့လွယ်ကူ, သပိတ်မကြာခဏရှုပ်ထွေးပြီးနေစဉ်: ဒီနေရာမှာရိုးကိုပထမဦးဆုံး taped ရပါမည်နှင့်အခြားအစီအစဉ်များကိုထားကြပါတယ်, ရန်အချိန်အနည်းငယ်ကြာ. In jedem […]\ngepostet in Redecorate, မဉျြးသား, အလေးအနကျပွော, ကော်ဇော, သားသမီးတို့အဘို့ wallpaper, Tapezieren , အရောငျ, လက်မှုပညာ, ပန်းချီဆရာမ, Redecorate, မဉျြးသား, အလေးအနကျပွော, သားသမီးတို့အဘို့ wallpaper, စက္ကူလှေကား, Wand, Living Wallpaper\t| No Comments »\nတစ် woodchip နောက်ခံပုံများ၏လှပဖွဲ့စည်းပုံမှာရှင်းလင်းစွာမြင်နိုင်နှင့်အဖွဲ့ဝင်များကိုကြမ်းတမ်းဖြစ်ပါသည်, အလွန်ကောင်းတဲ့လုပ်နိုင်တဲ့အကွာအဝေး၏တမင်တကာထည့်သွင်းမညီမညာဖြစ်နေသောရန်အလွန်ကြမ်း roughened. ထိုကဲ့သို့သောနောက်ခံပုံများမဟုတ်ပါ, ခါတိုင်းလိုအဖြစ်, အသီးအသီးအခြားအကျော်အနားမှာ wallpapering ဘို့အစုံ, ဒါပေမယ့်လမ်းခရီးနီးနီးကပ်ကပ် space Edge မှအစွန်းများမှာ. woodchip နောက်ခံပုံများ၏အကြီးအအားသာချက်ဖြစ်ပါတယ်, […]\n© 2018 Redecorate | နှိပ်ရာ | သီးသန့်လုံခြုံရေး


10 မိုဘိုင်းစျေးကွက်ရှာဖွေရေးမဟာဗျူဟာ | Martech Zone\nဗုဒ္ဓဟူးနေ့, ဇွန်လ 27, 2012 တနင်္ဂနွေ, စက်တင်ဘာလ 8, 2013 Douglas Karr\nမင်းမိုဘိုင်းစျေးကွက်အကြောင်းပြောတဲ့အခါမှာ၊ စျေးကွက်သမားအားလုံးနီးပါးကမင်းဘယ်လိုပြောနေတာလဲ။ ယနေ့ကျွန်ုပ်တို့ကုမ္ပဏီ ၅၀ ခန့်နှင့်ပြည့်စုံသောမိုဘိုင်းလေ့ကျင့်ရေးသင်တန်းကိုပြီးဆုံးခဲ့သည်။ အဖြစ် Marlinspike အတိုင်ပင်ခံ သင်တန်းအစီအစဉ်မှာငါတို့နဲ့အတူအလုပ်လုပ်ခဲ့တယ်၊ ထင်တာထက်မိုဘိုင်းစျေးကွက်အတွက်အများကြီးပိုများတယ်ဆိုတာထင်ရှားလာတယ်။\nစဉ်းစားရန်မိုဘိုင်းစျေးကွက်မဟာဗျူဟာ ၁၀ ခုမှာ -\nအသံ - တစ်နည်းနည်းနဲ့ဒီတစ်ခုအမြဲထွက်ခွာသွားရရှိ :) ၎င်းသည်သင့် site ရှိဖုန်းနံပါတ်တစ်ခုကိုချိတ်ဆက်ခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် animation tools များမှတဆင့်ပြည့်စုံသောလမ်းကြောင်းနှင့်တုန့်ပြန်မှုနည်းဗျူဟာကိုတည်ဆောက်ရန်ဖြစ်စေ၊ Twilioသင်၏ကုမ္ပဏီအနေဖြင့်သတင်းအချက်အလက်များကိုခေါ်ယူရန်နှင့်သင်၏အလားအလာများလိုအပ်သည့်အချက်အလက်များကိုပြောင်းလဲခြင်းသည်ပြောင်းလဲခြင်းမက်ထရစ်ကိုတိုးမြှင့်စေလိမ့်မည်။\nစာတို - စာတိုဝန်ဆောင်မှုသို့မဟုတ်စာရိုက်ခြင်းသည်ကမ္ဘာပေါ်တွင်လိင်အရဆုံးသောနည်းပညာမဟုတ်နိုင်သော်လည်းစာသားနည်းပညာများအသုံးပြုသောကုမ္ပဏီများသည်ကြီးထွားမှုနှင့်မွေးစားခြင်းကိုတွေ့မြင်နေရသည်။ ဒါဟာလူငယ်တွေမဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့အများစုဟာအရင်ကထက်စာပို့တာတွေများတယ်။\nမိုဘိုင်းကြော်ငြာ - ဤအရာများသည်ရှေးဟောင်းနဖူးစည်းစာတန်းမဟုတ်ပါ။ မျက်မှောက်ခေတ်မိုဘိုင်းကြော်ငြာပလက်ဖောင်းများသည်သက်ဆိုင်မှု၊ တည်နေရာနှင့်အချိန်ပေါ် မူတည်၍ ကြော်ငြာများကိုတွန်းအားပေးသည်။ သင့်ကြော်ငြာကိုသင့်တော်သောလူ၊ မှန်ကန်သောနေရာ၊\nQR ကုဒ်များ - အို၊ ငါနင့်ကိုဘယ်လိုရွံသလဲ။ မိုက်ကရိုဆော့ဖ်ဖုန်းများကသူတို့ကိုအက်ပလီကေးရှင်းကိုအသုံးမပြုဘဲဖတ်ရှုသည်။ အထူးသဖြင့်တစ်စုံတစ် ဦး ကိုအွန်လိုင်းမှပုံနှိပ်ထုတ်ဝေသောအခါအထူးသဖြင့်ရွေးရန်နှုန်းထားများကိုတွေ့ရသည်။ သူတို့ကိုသေးသေးပယ်ချမထားပါနဲ့။\nမိုဘိုင်းအီးမေးလ် - မိုဘိုင်းအီးမေးလ်ကိုဖွင့်နှုန်းထားများ desktop ဖွင့်နှုန်းထက်သာလွန်သော်လည်းသင်၏အီးမေးလ်သည်လွန်ခဲ့သော ၅ နှစ်ကသင်ဝယ်ယူခဲ့သောသတင်းလွှာပုံစံဖြစ်ပြီးမိုဘိုင်းစက်တွင်အလွယ်တကူဖတ်ရှုနိုင်ခြင်းမရှိသေးပါ။ မင်းဘာစောင့်နေတာလဲ?\nမိုဘိုင်းဝက်ဘ် - သင့်ဆိုဒ်သည်အဆင်သင့်မဖြစ်သေးသည့်တိုင်သင်၏လုပ်ရန်ကိရိယာများစွာထဲမှတစ်ခုကိုသင်တပ်ဖြန့်နိုင်သည် မိုဘိုင်း site ကိုဖော်ရွေ။ သူတို့ထဲကဘယ်သူမှမပြီးပြည့်စုံပါဘူး, ဒါပေမယ့်သူတို့ကဘာမျှမထက်အများကြီးပိုကောင်းအလုပ်လုပ်ကြသည်။ သင်ဆုံးရှုံးနေသည့်အသွားအလာကိုကြည့်ရန်သင့်မိုဘိုင်းခုန်နှုန်းကိုစစ်ဆေးပါ။\nမိုဘိုင်းကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး (mCommerce) - ၎င်းသည်စာသားမက်ဆေ့ခ်ျ၊ မိုဘိုင်းအက်ပလီကေးရှင်းတစ်ခုမှဝယ်ယူခြင်းလား၊ လယ်ပြင်ဆက်သွယ်ရေးအနီးလူတွေဟာသူတို့ရဲ့မိုဘိုင်းပစ္စည်းကနေဝယ်ယူမှုဆိုင်ရာဆုံးဖြတ်ချက်တွေချနေကြတယ်။ သူတို့ကသင့်ထံမှဝယ်လို့ရပါသလား\nတည်နေရာန်ဆောင်မှုများ - မင်း your ည့်သည်ဘယ်မှာလဲဆိုတာသိရင်မင်းဘာကြောင့်သူ့ကိုမင်းကိုပြောခိုင်းတာလဲ။ တည်နေရာအခြေပြုဝက်ဘ်ဆိုက်များ သို့မဟုတ်မိုဘိုင်းအက်ပလီကေးရှင်းများကသင့်ဖောက်သည်များအနေဖြင့်သင့်ကိုရှာဖွေပြီးသင့်ထံရောက်ရှိရန်ပိုမိုလွယ်ကူစေနိုင်သည်။\nမိုဘိုင်း Applications ကို - အစတွင်ကျွန်ုပ်သည်မိုဘိုင်းအက်ပလီကေးရှင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အကောင်းမြင်စိတ်မရှိခဲ့ပါ။ မိုဘိုင်းဝက်ဘ်ဘရောက်ဇာက၎င်းတို့ကိုအစားထိုးလိမ့်မည်ဟုကျွန်ုပ်ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လူများသည်သူတို့၏အက်ပလီကေးရှင်းများကိုနှစ်သက်ကြသည်။ သူတို့က၎င်းတို့မှတဆင့်စီးပွားရေးလုပ်သောကုန်အမှတ်တံဆိပ်များမှရှာဖွေခြင်း၊ ရှာဖွေခြင်းနှင့်ဝယ်ယူခြင်းကိုနှစ်သက်ကြသည်။ သင်၏မိုဘိုင်းအက်ပလီကေးရှင်း၏ဆွဲဆောင်မှုရှိသောအက်ပလီကေးရှင်း၊ တည်နေရာ ၀ န်ဆောင်မှုနှင့်လူမှုမီဒီယာများကိုမြှောက်ပြီးနံပါတ်များတက်နေသည်ကိုသင်တွေ့လိမ့်မည်။ သင်၏အကြိုက်ဆုံးသို့ SDK ကိုထည့်သွင်းပါ analytics သင်လိုအပ်သည့်ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကိုရရှိရန်ပလက်ဖောင်း!\ntablets - ကောင်းပါပြီ၊ သူတို့ဟာတက်ဘလက်တွေကိုမိုဘိုင်းနဲ့တွဲသုံးတာကိုမကြိုက်ဘူး။ ဒါပေမယ့်အက်ပလီကေးရှင်းနဲ့ဘရောင်ဇာတွေကြောင့်သူတို့နည်းနည်းကွဲပြားတယ်။ iPad, Kindle, Nook နှင့် Microsoft Surface တို့မယုံနိုင်လောက်အောင်ကြီးထွားလာခြင်းကြောင့်တက်ဘလက်များဖြစ်လာသည် ဒုတိယ screen ကို ရုပ်မြင်သံကြားကြည့်နေစဉ် (သို့) ရေချိုးခန်းတွင်စာဖတ်နေစဉ်ရှေးရှေးသူများကသုံးသည် (eww) ။ သင့်မှာ swipey မရှိဘူးဆိုရင် တက်ဘလက် app သင်တက်ဘလက်များပေးနိုင်သည့်ထူးခြားသောအသုံးပြုသူအတွေ့အကြုံကိုအသုံးချသည့် (ကျွန်ုပ်တို့၏ client Zmags ကဲ့သို့) သင်ပျောက်ဆုံးနေသည်။\nကုမ္ပဏီအများစုသည်သူတို့၏ထုတ်ကုန်များသို့မဟုတ် ၀ န်ဆောင်မှုများသည်မိုဘိုင်းနည်းဗျူဟာကိုအသုံးချရန်လုံလောက်သောဆွဲဆောင်မှုရှိသည်ဟုမထင်ကြပါ။ သင်စဉ်းစားလို့မရနိုင်သောလုပ်ငန်းတစ်ခုတွင်မယုံနိုင်လောက်အောင်မိုဘိုင်းအက်ပလီကေးရှင်းရှိသည့်ကုမ္ပဏီဥပမာတစ်ခုကိုကျွန်ုပ်တင်ပြပါမည်။ Behr ။ Behr တစ် ဦး ချထားခဲ့သည် ColorSmart မိုဘိုင်း application သင်၏အရောင်ပေါင်းစပ်မှုများကိုကြိုတင်ကြည့်ရှုနိုင်ပြီး၊ ကင်မရာဖုန်းဖြင့်အရောင်နှင့်ကိုက်ညီစေနိုင်သည်။ အနီးစပ်ဆုံးအရောင်းဆိုင်ကိုရှာဖွေနိုင်သည်။ အရောင်ပေါင်းစပ်ရန်အကြံပြုချက်များကိုရွေးချယ်နိုင်သည်။\nTags: တည်နေရာဝန်ဆောင်မှုမိုဘိုင်း appမိုဘိုင်းစျေးကွက်ရှာဖွေရေးမိုဘိုင်းစျေးကွက်ရှာဖွေရေးနည်းဗျူဟာများမိုဘိုင်းစျေးကွက်ရှာဖွေရေးဝဘ်သတင်းတိုစနစ်စာတိုစာသားမက်ဆေ့ခ်ျပို့အသံစကားသံကိုအလိုအလျောက်


Snapdragon 775G Chipset ဒါမှမဟုတ် ကမ္ဘာပထမဆုံး 6nm Chipset ?? — Anycall Mobile\nBy liam September 25, 2020 1 Min Read\nQualcomm အနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ Flagship Chipset အသစ်ဖြစ်တဲ့ Snapdragon 875 ကိုချပြဖို့ စီစဉ်နေကြောင်း စာဖတ်သူအားလုံးသိပြီးဖြစ်မှာပါ။ ဒီ Snapdragon 875 Chipset ဟာဆိုရင် 5nm Process အပေါ်အခြေခံပြီးထွက်ရှိလာမှာပဲဖြစ်ပြီး ဒီနှစ်ကုန်လောက်မှာထွက်ရှိလာနိုင်ကြောင်းသိရပါတယ်။ မကြာခင်မှာလည်း ဒီ 875 Chip နဲ့ဖုန်းကိုဈေးကွက်ထဲမှာ တွေ့လာရဖို့ခန့်မှန်းရပါတယ်။ အခု SD 875 ဟာ SD855 ၊ SD865 chipsets တို့လို့ Snapdragon 875 Plus ဆိုပြီး Plus Version လည်းထွက်လာဖို့ရှိနေပါတယ်။\nအခုအသစ်ထပ်ထွက်လာတဲ့သတင်းတွေအရ Qualcomm အနေနဲ့ 5nm SD875 SoC အပြင် Qualcomm Snapdragon 775G 6nm Processor ကိုပါမိတ်ဆက်လာဖို့ရှိနေတယ်လို့သိရပါတယ်။ 775G ဆိုတဲ့နာမည်အရ ဒီ Chip ဟာ SD765G နေရာမှာအစားထိုးဝင်ရောက်လာနိုင်ပါတယ်။\n6nm Process ပေါ်အခြေခံပြီးထုတ်လုပ်ထားတာကြောင့် Snapdragon 765G ထက် CPU မှာ 50% နဲ့Graphics အပိုင်းမှာ 50 % အထိပိုကောင်းလာမယ်လို့သိရပါတယ်။ နောက်ပြီး 120Hz display, 12GB LPDDR5 RAM နဲ့ 256GB UFS 3.1 storage ကိုလည်းထောက်ပံ့ပေးလာနိုင်ပါတယ်။\nFlagship Chipset ဖြစ်တဲ့ Snapdragon 8755nm chipset ကတော့ လက်ရှိ 7nm SoCs တွေထက် 25% ပိုသေးသွားမှာဖြစ်ပြီးBattery Consumption ပိုင်းမှာ 20% အထိသက်သာလာမယ်လို့သိရပါတယ်။ နောက်ထပ် Snapdragon 875 မှာ Arm Cortex-1 ၊ Cortex-A78 CPU cores နဲ့ Snapdragon X60 5G modem ပါဝင်လာဖို့ခန့်မှန်းရပါတယ်။ တစ်ခြားအချက်တွေကိုတော့သေချာမသိထားရသေးပါဘူး။ နောက်ရက်တွေမှာတော့ Snapdragon 875 ရဲ့သတင်းတွေထပ်ထွက်လာနိုင်ပါတယ်။\nဒီ Snapdragon 875 ကိုတော့ Xiaomi ဒါမှမဟုတ် Vivo ကနေပထမဆုံးသုံးလာနိုင်ပါတယ်။\nK40 မှာများပထမဆုံးသုံးလာလေမလား..? စိတ်ဝင်စားစရာပါပဲ..


Buddhism » မိုးပြာဆိုသည်မှာ ဒီလိုပါ။\t36\nဗုဒ္ဓ၏တပည့်ရဟန်းသံဃာများသည် ဗုဒ္ဓသတ်မှတ်ခဲ့သော အဆင်းဖျက် သင်္ကန်းအရောင်များကို လည်း ကာလ၊ ဒေသအလိုက် အ၀ါ၊ နီညို၊ အပြာ၊ အနက် စသည်ဖြင့် ဆိုးခြယ်၍ မြန်မာ၊ ယိုးဒယား၊ သီရိလင်္ကာ၊ လာအို၊ ကမ္ဘောဒီယားစသော ထေရ၀ါဒရဟန်းတော်များနှင့် တိဗက် ရဟန်းတော်တို့သည် အ၀ါ၊ နီညို စသည့်အရောင် သင်္ကန်းများဝတ်ဆင်ပြီး၊ တရုတ်မဟာယာန ရဟန်းတော်တို့သည် အ၀ါရောင်၊ အပြာရောင်သင်္ကန်းတို့ကို ၀တ်ဆင်ကြ ပါသည်။ ဂျပန် နိုင်ငံ ဇင်ဗုဒ္ဓ ဘာသာ ရဟန်းတော်တို့သည် အပြာရောင်နှင့် အနက်ရောင် သင်္ကန်းတို့ကို ၀တ်ဆင်ကြပြီး ကိုးရီးယားမဟာယာန ရဟန်းတော်တို့က အပြာရောင်သင်္ကန်းကို ၀တ်ဆင်ကြပါသည်။\n“ဘီလူးကြီး”ogre says: အယူလွဲရင်တော့….ဒိဠိ ပဲ\nOrdinary Man says: အ၀တ်ကလူကို အသိပေးမှာမဟုတ်ဘူး အပြောကသာလူကို အသိပေးမှာ ဘယ်သူတွေဘာတွေဝတ်နေတာကို ကျွန်တော်တို့ ပြောနေဖို့လိုမယ်မထင်ဘူး သာသနာကွယ်ပတာ မကွယ်ပတာကိုရော ဘာနဲ့နှိုင်းယှဉ်ကြမလဲ အဲဒီသာသနာဘယ်လောက်အသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေလဲ အဲဒီလှုပ်ရှားချက်ကြောင့် လူတွေမှာ ဘယ်လောက်ထိအကျိုးကျေးဇူးတွေဖြစ်ထွန်းနေစေသလဲ ဒါကို ကြည့်ရမှာ သာသနာဝင်တွေဘယ်လောက်များများ သာသနာအဆောက်အဦးတွေ ဘယ်လောက်ကောင်း လူအတွက်ကောင်းကျိုးတစ်စုံတစ်ရာ မပြုနိုင်ဘူးဆိုရင် အဲဒီသာသနာဟာ အသက်ဝင်နေတယ် ရှင်သန်နေတယ်လို့ ပြောဖို့တော်တော်ခက်တယ်။ ၀တ်ဖြူစင်ကြယ်ပဲဝတ်နေနေ လူဝတ်ကြောင်နဲ့ပဲနေနေ ဖန်ဆွတ်ရေသင်္ကန်းပဲဝတ်နေနေ လူအတွက် အကျိုးရှိရာရှိကြောင်းတွေကို လုပ်နေတယ်ဆိုရင်တော့ ဒီလိုလူကိုကျွန်တော်တို့အသိတိုးဖို့အတွက်လေ့လာသင့်တယ်။ အဲဒီလူကဘယ်ဘာသာဝင်ဘဲဖြစ်နေနေပါ ခရစ်ယာန်ပဲဖြစ်ဖြစ် မွတ်ဆလင်ပဲဖြစ် ဟိန္ဒူပဲဖြစ်ဖြစ် ထေရ၀ါဒပဲဖြစ်ဖြစ် မဟာယာနပဲဖြစ်ဖြစ် ပစ္စုပ္ပန်ကမ္မ၀ါဒပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာသာမဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့\n“ဘီလူးကြီး”ogre says: မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ သံသရာလွတ်ကြောင်းတရားများတွင် ပစ္စုပ္ပန် အကျိုးအတွက်\nမောင်မိုးပြာ says: မိမိကိုယ်တိုင် ငရဲခံနေရသည့်အဖြစ်များကိုသတိရပါ။ မြန်မာပြည်မှာ အမှန်တရားကို မပြောရဲမဆို\nကြောင်ကြီး says: မိုးပြာကို\nကျိုးမှာကွဲ့..။ မိုးပြာဆရာတော် ဦးညာဏ၏ ရဲဝံ့ပြတ်သားမှုကို လေးစားပါသည်။ မိုးပြာဂိုဏ်းအမည်ခံ ရေးသားချက်များသည် ဆရာတော်ဦးညာဏ၏ ကိုယ်ပိုင်မူများလော၊ အခြားသူများ၏ ထင်မြင်ချက်များလော ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ သိလိုပါသည်။ အများသောအားဖြင့် ဘာသာရေးနှင့် ပတ်သက်လျင် ကြက်တူရွေးကတော်တော် မယ်တော်က ကဲကဲဖြစ်တတ်လွန်းလို့ပါ။\nNan Shin says: မိုးပြာအကြောင်းကိုတော့ အထူးမငြင်းခုန်လိုတော့ဘူး။သူတို့ဟောတဲ့ အဓိက ဟောပြောချက်တွေကို\nOrdinary Man says: Nan Shin ကိုတစ်ခုလောက်အကြံပြုပါရစေ။\nTrue Answer says: နောက်ပိတ်ဆုံးပုံ (၀ါဒ) မှ လွဲပြီး အားလုံးသော ဗုဒ္ဓဘာသာအားလုံး\nရှေ့ဘ၀နောက်ဘ၀အယူကို လက်ခံကြပါသည်။ နောက်ပိတ်ဆုံးပုံမှာ အားလုံးသော ဗုဒ္ဓဘာသာအားလုံး ၏\nရှေ့ဘ၀နောက်ဘ၀ရှိသည်ဟူသော အယူနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသဖြင့် ဗုဒ္ဓဘာသာအ၀န်းအ၀ိုင်းထဲ သို့ ၀င်ရောက်ခြင်း ၊ နှိုင်းယှဉ်ခြင်းမပြုသင့်ပါ။ မိမိအယူအဆကို လွတ်လပ်စွာမတင်ပြဘဲ-\nထေရ၀ါဒစာပေများကို စွဲယူလျှက် မိမိတို့ဝါဒအတွက် အကိုးအကား အထောက်အထားလုပ်နေခြင်းသည်ကားလည်းတဖက်…လုပ်နေသောကြောင့် မရိုးမသား ထင်ရောင်ထင်မှားလုပ်သော အယူဝါဒ အဖြစ် ယူဆပါသည်။ အသေးစိတ်ရှင်းလင်းချက် http://mandalaygazette.com/64548/creative-writing\nMoe Z says: ဗုဒ္ဓဘာသာတွေက ရုပ်တု (Idol) ကိုကိုးကွယ်တာမဟုတ်ပါဘူး\nTrue Answer says: ဗုဒ္ဓဟောကြားသော တရားတော်များကို international pali ဖြစ်စေ၊ Sanskrit ဘာသာနှင့်ဖြစ်စေ လေ့လာသူတိုင်း ရှေ့ဘ၀ နောက်ဘ၀ကို သမုတိသစ္စာအားဖြင့် ဗုဒ္ဓဟောကြားကြောင်း လက်ခံကြောင်း သိရှိနားလည်လက်ခံကြပါသည်။\nှုnternational တခြား မဟာယန ဗုဒ္ဓဘာသာ ဖိုရမ်တွေလည်းရှိပါသည်။ ခင်ဗျားတို့အမြင်ကို လက်ခံမခံ စမ်းသပ်တင်ပြကြည့်ပါဦး။ ဓါတ်ပုံထဲကလို တကယ်ဖြစ်ချင်ရင် ဒီလိုဖိုရမ်မျိုးတွေထိ ပါဝင် ဆွေးနွေး ဆွဲဆောင်နိုင်မှသာ ဖြစ်နိုင်ချေရှိပါသည်။ တကယ့်က ခင်ဗျားတို့ဝါဒဟာ ဖြစ်တည်မှုသာ ပဓာန ၀ါဒ (ရုပ်ဝါဒ) ပြင်သစ်ပညာရှင်တစ်ဦးတင်ပြပြီးသာဝါဒပါ။ ဒီဝါဒကို ခင်ဗျားတို့က ငါ (သူတပါး) ၊ ယောက်ျားမိန်းမ ၊ ပုဂ္ဂိုလ် သတ္တ၀ါအစွဲဖြုတ်တဲ့ ၊ ဗုဒ္ဓစကားလုံးတစ်ချို့ကို ယူသုံးပြီး အများကို ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်အောင် လှည့်ဖြားနေသည်ဟု ယူဆပါသည်။\nlionking says: လောကမှာ ဒဿနတခုရဲ့ အတိမ်အနက်သိချင်ရင် ဒဿနပညာရှင်ရဲ့ ကာလ ဒေသ သမိုင်းနောက်ခံ အကြောင်းအရာတွေကို ကိုယ့်အသိနဲ့ နေရာတကာလိုက်ပြီးမတိုင်းပဲ ကျကျနနလေ့လာသုံးသပ်ပြီးမှသာ ဘာဝါဒဖြစ်တယ်။ ညာဝါဒဖြစ်တယ် ပြောဖို့ သင့်ပါလိမ့်မယ်။ ရမ်းကြိတ်ရင်တော့ ရမ်းကြိတ်သူကို သေချာကျနစွာ လေ့လာထားသူက ဒီကောင်ဘာကောင် လဲလို့ သိသွားပြီ။ ရှင်ဥာဏရဲ့ ပစ္စုပ္ပန် ကံဒဿနကို မပြောနဲ့ ရှင်ဥက္ကဋ္ဌ(တောင်တွင်းကြီး)ရဲ့ ဒဿန တောင် မြန်မာပြည်ရဲ့ အထက်မြက်ဆုံးသော ရဟန်းပညာရှိ လူပညာရှိတွေဟာ ကျကျနန မသုံးသပ်ပဲ ဝိုင်းကြဉ်လိုက် ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ရှင်ဥက္ကဋ္ဌကအပြုံးမပျက်ဘူး။ အေးဆေးပဲ။ သူကပညာရှိဆန်တယ်။ ငါရေးတဲ့စာဟာ လူတွေအတွက်အသုံးမတဲ့တော့ရင် အလိုလိုပျက်သွားလိမ့်မယ် လို့ရေးခဲ့ပြောခဲ့တာပဲ။ ဒါကို မသုံးသပ်ကြပဲ အနိုင်ကျင့် ပြီးဖြေရှင်းကြတယ်။ ဘယ်လောက်အနိုင်ကျင့်ကျင့် လူကို(ရှင်ဥက္ကဋ္ဌ)ပဲ အနိုင်ကျင့်လို့ရမယ်။ သူ့ရဲ့ ဒဿကို အနိုင်ကျင့် လို့ မရဘူးဆိုတာ မြဲမြဲမှတ်သားထားဖို့လိုတယ်။ လောကမှာ အပြစ်တင်မခံရပဲနဲ့ အောင်မြင်ပေါက်မြောက်တယ်ဆိုတာ မရှိဘူး။ သိဒ္ဓတ္ထဂေါတမရဲ့ တရားဟာ လောကငြိမ်းချမ်းရေးလို့ပြောကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်ဆိုတဲ့သူတွေ အခုထိငြင်း ခုံကြတုန်းပဲ။ ဒါဘာပြောတာလဲဆိုရင် ဘုရားနဲ့ အခုခေတ်အလှမ်းဝေးလွန်းတာကြောင့် သမိုင်းအမှားအမှန်ခွဲခြားဖို့ ခက်လွန်းတာကြောင့် ယနေ့ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေ ထွေပြားဝေဝါးနေကြတာပဲ။ အမှားအမှန်ကိုကိုယ့်ဘာသာချင့်ချိန်။ အရွယ်ရောက်လို့မှ ချင့်ချိန်ပြီး မခွဲခြားတတ်ရင် ဘာမှသိလာမှာမဟုတ်ဘူး။ အားကြီးလို့ အနိုင်ကျင့်တတ်ရုံကလွဲပြီး ဘာမှ မလုပ်တတ်တဲ့ ဘာသာဝင်တွေ မဖြစ်ဖို့လိုတယ်။ ရှင်ဥာဏဒဿနဟာ မြတ်ဗုဒ္ဓရဲ့ ဓမ္မနဲ့ အဆက်အစပ်ရှိတယ်ပြောပြော ဒါကပဲ ဘုရားတရားဖြစ်တယ်ပြောပြော ပြောသူကအရေးမကြီးဘူး လေ့လာသူက အရင် အသူဟာ ပြောသူအောက်ရောက်သွားမှာပဲ။ ဒါနားလည်ဖို့ပဲ။ ကုန်ကုန်ပြောရရင် ဘုရားလဲလူပဲ လူထဲမှာဆိုရင် သူ့ခေတ်သူ့အခါက တော်သူတတ်သူ ထက်မြက်သူတစ်ယောက်ဖြစ်မှာပဲ။ ဒါပဲ။ ဘုရားဆိုတာ ရေးကြီးခွင်ကျယ်ကြီး မဟုတ် ဘူး။ လူ့လောကမှာ ဟောဒီနည်းအတိုင်းသာ နေကြ ထိုင်ကြ ပြောကြ ဆိုကြ လုပ်ကြ ကိုင်ကြရင် သာယာနိုင်တယ်လို့ ပြောသွားသူပဲ။\nparlayar46 says: ဗုဒ္ဓအမည်ကို ခေါင်းစဉ်တပ် ယူသုံးရုံမျှဖြင့် ဗုဒ္ဓသာသာမဖြစ်ပါဘူး။\nNyan Phyo Myint says: လောက်ဟာ အိမ်သာထဲမှာရှိတာ အပြစ်တင်စရာမဟုတ်ပေမယ့်\nashinariya says: ယခုတင်ထားတဲ့ post တွင် အပေါ် နိဒါန်းစာတစ်ပိုဒ် ကျန်ရှိနေပါ၍ comment တင်ပြလိုပါက ၎င်း post နှင့်ကပ်လျှက် ဒုတိယအကြိမ်ဖြည့်စွက်တင်ထားသည့် post တွင် ဆွေးနွေးပေးကြဖို့ မေတ္တာရပ်ပါသည်။\nkai says: ခေါင်းစဉ်တူ ၂ခုဖြစ်နေလို့.. တပည့်တော် တခုကို ကော်မန့်ပိတ်ထားလိုက်ပါတယ်..။ မကြာခင်ဖျက်ဖို့ ဖြစ်ပါတယ်..။\nmggwa says: ဒီလိုဆိုတော့လည်း မိုးပြာဆိုတာ မဟာယာနလို ဗုဒ္ဓဘာသာဝါဒကွဲတစ်ခုပဲပေါ့။ အဲဒီလို ကွဲကွဲပြားပြား ဖြစ်အောင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တင်ပြလိုက်တော့တည်း ရှင်းသွားတာပါပဲ။ ကျုပ်တို့ မြန်မာတွေက ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းဆို သင်္ကန်းအရောင် အ၀ါ၊ အနီ ကိ်ုပဲ လှေနံဓားထစ်မှတ်ထားကြတာ။ သူ့ကာလ၊ ဒေသ၊ အခြေအနေအရ သင့်တော်ရာဝတ်မှာပေါ့။ ဘုရားကခွင့်ပြုထားပြီးသားပဲ။ မြန်မာတွေထဲက အစွဲကြီးတဲ့သူတစ်ချို့က တရားမမြင်ပဲ သင်္ကန်းအရောင်မှာ လမ်းဆုံးနေကြတာကိုး။ အပြာရောင်သင်္ကန်းဝတ်လို့ မိုးပြာလို့ ပြောတာကိုး။ ကောင်းတယ်ဗျာ၊ အပြာရောင်ဆိုတာ ငြိမ်းချမ်းရေး သင်္ကေတအရောင်ပဲ။ လူတွေငြိမ်းချမ်းကြဖို့ အတွက်ပဲလို့ ထင်မိပါတယ်။ ငြိမ်းချမ်းကြဖို့အတွက် ဗုဒ္ဓဘာသာကို ထေရ၀ါဒတစ်ခုတည်းက အပိုင်သိမ်းချင်လို့ မရတော့ဘူးလို့ ခေတ်က တောင်းဆိုနေတာပါပဲ။\nNan Shin says: မိုးပြာအကြောင်းသိချင်ရင် အောက်ပါလင့်ခ်များမှာ သွားရောက်လေ့လာနိုင်ပါတယ်။ကျနော်အထက်မှာပြော\n“ဘီလူးကြီး”ogre says: “မြန်မာတွေက ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းဆို သင်္ကန်းအရောင် အ၀ါ၊ အနီ ကိ်ုပဲ လှေနံဓားထစ်မှတ်ထားကြတာ။ သူ့ကာလ၊ ဒေသ၊ အခြေအနေအရ သင့်တော်ရာဝတ်မှာပေါ့။ ”\nOrdinary Man says: ၀ိနည်းနှစ်မျိုးရှိတယ်လို့ကြားဖူးပါတယ်။\nlionking says: မတွေးတာတော့ မဟုတ်ဘူးကွ။ တွေးတော့တွေးတယ် အချော်တွေး အမျှော်တွေး အရော်တွေးတွေကလွဲရင် မတွေးတတ်လို့ပါ။ ကျကျနနတွေးတတ်အောင်သင်ပေးလိုက်ပါ။ ဒါမှ ဗမာတွေ အနိုင်ကျင့်လိုစိတ်တွေပျောက်ကုန်မှာ။\nkai says: ၀ိနည်းက.. ဂေါတမဗုဒ္ဓက. သူ့ဂိုဏ်းထဲဝင်ရင် ၀င်သူတွေလိုက်နာဖို့ သတ်မှတ်ပေးထားတဲ့.. စည်းကမ်းတွေလို့ထင်မိတယ်..။ သံဃာတွေနဲ့ပဲဆိုင်တယ်ပေါ့..။\nဓမ္မကို.. ၀ိနည်းနဲ့.(.တော်တော်များများအပိုင်းတွေမှာ).. ညှိပြိး.. ဘုရားဟောစစ်မစစ်.. မှန်မမှန်တွက်လို့.. ရနိုင်တယ်..။ ထေရ၀ါဒဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ ၀ိနည်းက.. ရှေးက..ဘုရားလက်ထက်ကအတိုင်း.. အရင်းတ်ာတော်များများ ကျန်နေဦးမယ်..\nmggwa says: (၀ိနည်းနှင့် အညီဝတ်ဆင်တဲ့ သင်္ကန်းနှင့် ရဟန်း မြန်မာနိုင်ငံတွင် ရှိနေသေးသောကြောင့် အတန်ငယ်အားတက်မိပါကြောင်း…။။။။။) ဆိုတော့ ယခုခေတ်မြန်မာထေရ၀ါဒရဟန်းတွေရဲ့ ၀တ်ဆင်မှုဟာ ဘုရားလက်ထက်က ပုံစံအတိုင်းလို့ “ဘီလူးကြီး” ဘယ်လို အာမခံမလဲ။ အားလုံး အတူတူနဲ့ အနူနူပါပဲကွာ။ ” – – “က တစ်မူး မပိုချင်ပါနဲ့ လို့ပြောတော့ mggwa က ဂွကျတယ်ဖြစ်ဦးမယ်။ ဘုရားလက်ထက်ကအတိုင်း ဟုတ်မဟုတ်စူးစမ်းချင်သေးရင် ဖားအောက်တောရဆရာတော်ရဲ့ သင်္ကန်အကြောင်းဟောပြောချက်တွေ နားထောင်ကြည့်ဦး။ တကယ့်ဝိနည်းနှင့် အညီဝတ်ဆင်တဲ့ သင်္ကန်းနှင့် ရဟန်းတွေ့ချင်ရင်တော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၂၅၀၀ ကျော်က ကုလားပြည်ကိုသာပြန်သွားတော့ “ဘီလူးကြီး”ရေ။ မျှမျှတတတွေးမှပေါ့။\n“ဘီလူးကြီး”ogre says: mggwa ပြောပုံအရဆိုရင်တော့\nunclegyi1974 says: ရဲရဲတွေးတာကောင်းပါတယ်\nNyan Phyo Myint says: အရှင်ဒေ၀ဒတ် ထက် သာမယ့် ဦးဥာဏပါ။\nရာဇ၀င်လူဆိုး says: ခက်ကေ၇ာ သူကြီး၇ယ် …ကွန်.မန်.တွေကိုဖျက်တယ်…။ ကျူပ်ကတော. စာမှာပါတဲ.အတိုင်း မတူတဲ.အတွေးနဲ.နဲ. ကိုယ်ပိုင်အမြင်ကိုေ၇းတာပါ..နောက်ဘ၀ဆိုတာမတွေးပဲ ဒီဘ၀ကိုပဲတွေးမယ်ဆိုရင် ကျူပ်ဒီလိုပဲလုပ်မှာ…ဖျက်ဗျာ ဖျက်… ကျူပ်တို. မလုပ်နိုင်တဲ. အလုပ်(ဆိုဒ်တစ်ခုထောင်ပြီး အကျိုးပြုနေတယ်ဆိုပြီး) ………မိုက်မိုက်၇ိုင်း၇ိုင်းကွန်မန်.တွေတောင်မဖျက်ပဲထားရင် ….\nရာဇ၀င်လူဆိုး says: ဆောဒီး သူကြီး.. ပို.စ် ခေါင်းစဉ်မှားဖွင်.မိလို. ညနေက ကျူပ်တို.ကွန်.မန်.တွေ ၅၀ ကျော်ကို ၂၀ ကျော်အောင်သူကြီးဖျက်လိုက်တာလားလို. ..တောင်းပန်တယ် သူကြိး ကျူပ်မှားလိူ.။ (ကျူပ်မှားလို.တောင်ပန်ရဲတယ် သူကြိး) မှားတဲ. ခေါင်းစဉ်က မောင်မိုးပြာ၏ဆရာ ဘာကြောင်.ပြာ.. ဆိုတာနဲ… မိုးပြာဆိုသည်မှာ ဒီလိုပါ ..မှားသွားတာ….. ကျူပ်တွေးတာတော. မဲနယ်ဆိုးလို. ဖြစ်ပါသည်လို. ကျူပ်ထင်တယ်… လူတွေကို တကယ်အကျိုးပြုချင်တဲ. လူတွေက စကားတွေနဲ. ဖောင်မဖွဲ..ဘူး။ သူတို. လုပ်နိုင်တာ ၊ လုပ်သင်.တာ ၊ လုပ်ပေးနိုင်တာကို လုပ်သွားကြတာ။ ခုတော. မိုးပြာဖြစ်ဖြစ်၊ ဖိုးကြာဖြစ်ဖြစ် အချိန်ကုန်ခံ ၀ါဒလိုက်ဖြန်.နေသလို ထင်တယ် …\nmoegyothwar says: အော်… မိုးပြာရောင် ၀တ်စုံကိုး.. ဘုန်းကြီး က တရုတ်သိုင်းကမလို့လားလို့ပါ။ ကြောင်တောင်တောင်အတွေးနဲ့ ဘာသာရေးခုတုံးလုပ် မျောက်ဇာတ်ခင်းကြဖို့ထင်ပါ့။\napulay says: ငါးပါးသီလကိုတောင်မှ ဇောက်ထိုးမိုးမြှော် ဖြစ်အောင်လုပ်တဲ့ မိုးပြာတွေရေ အတက်ကြူးရင်ဘီလူးဖြစ်တတ်သတဲ့နော် ။ သတိလေးလဲထားပါဦး ။\nNyan Phyo Myint says: သံကို သံဖျက် သံချေးတက်တဲ့ မိုးပြာ\nOrdinary Man says: မိုးပြာပဲဖြစ်ဖြစ်ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူသားအတွက်အကျိုးရှိမယ်ဆိုရင် အဲဒီအယူအဆကို ကျနော်တို့လေ့လာသင့်တယ် လိုက်နာကျင့်သုံးသင့်တယ်\nKING says: ကျုပ်ကတော့ ခင်ဗျားတို့လို ဘာမှ သိပ်မပြောတတ်ဘူး\naye.kk says: ကျမအဖေကမဟာယာနကိုးကွယ်သူပါ ၊ စူဠာမဏိဘုရားဟာကောင်းကင်မှာသာ ကိန်းဝပ်စံပါယ်လျှက်ရှိနေတာကိုယုံကြည်တဲ့သူပါ ၊ စဠာမဏိဘုရားကိုသာဘဲကိုးကွယ်တဲ့သူပါ ၊ ဗုဒ္ဓဘာသာသာသူတော်စင် အနွယ်ဝင်တွေယုံကြည်မြတ်နိုးမှုနဲ့\naye.kk says: နေတဲ့အပြာရောင်ဝတ်စုံကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့်သိသာလျှက်ရှိပါတယ် ၊အ၀ါရောင်ဝတ်စုံကမဟာယာနကိုး\nariyathitsa says: မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ\nyan soe says: မိုးပြာက ဘာကြောင့်ပြာသလဲ ဆိုတော့ ငရဲသွား ချင်လို့ ပြာတယ် ပြောရမှာပဲ …


EHL presents Defining Hospitality in Yangon Tickets, Mon, 21 May 2018 at 7:00 PM | Eventbrite\nEHL presents Defining Hospitality in Yangon\nMon 21 May 2018, 7:00 PM – 9:00 PM Myanmar Time Myanmar (Burma) Time\n7:00 PM – 9:00 PM Myanmar Time Myanmar (Burma) Time\nCorner of Bogyoke Aung San Road and Shwe Dagon Pagoda Road\nEcole hôtelière de Lausanne would like to invite you to attend an evening with Christophe Laurent and Kan Win Oung hosted by Moe Thin Chay.\nBasic tips on wine appreciation\nStartingahospitaity business in Myanmar\nSpeakers: Christophe Laurent & Kan Win Oung\nHosted by Moe Thin Chay\nChristophe Laurent is the Values Ambassador at Ecole hôtelière de Lausanne (EHL),aleading Swiss university and oversees the implementation and respect of the values on campus at EHL. Prior to joining EHL, he held operational and managerial responsibilities in top restaurants and hotels in the UK. In 1991, he was awarded the title of MOGB (Meilleur Ouvrier de Grande Bretagne) Arts de la Table by the French Academy of Culinary Arts. With his domain of expertise in customer care management and international business etiquette, he travels locally and around the globe to share his experiences with university students and key players in the world of hospitality.\nKan Win Oung is now spearheadingaprominent heritage project named The Secretariat as the Group General Manager. He started his career in the hospitality industry asaButler inafive star hotel, The Strand, from Yangon in 1997. He then moved on to working onboard the luxury river ship “Road to Mandalay”, which isasister company of VSOE Express and E&O Express. After studying at Ecole hôtelière de Lausanne, he had an opportunity to work at the Sofitel Miami, Florida. Kan later returned to Myanmar and was the Food and Beverage Manager inaresort hotel in the ancient city “Bagan” and was offered the position of Executive Assistant Manager foraresort hotel on Ngwe Saung beach in 2007. In this capacity, he pioneered the opening of Bay of Bengal and was directly responsible for daily operations, strategic planning, recruitment and training of hotel staff. In 2012, he returned back to his home country Myanmar and worked asabusiness consultant chiefly in hospitality related fields, and wasaCEO ofahospitality training school in Yangon.\nMoe Thin Chay\nMoe Thin Chay is the Founder and CEO of Zawgyi Star Foundation, engaging in wildlife conservation and community development in Myanmar. Recently graduated from Ecole hôtelière de Lausanne, she was awarded the Young Hotelier Summit Challenge Winner in 2016 during her studies. Prior to joining EHL, she was the Tourism Ambassador of Myanmar in 2012, and worked with the Union of Myanmar Travel Association. With her expertise in hospitality management and passion for conservation and community engagement, she works closely together with locals, as well as international foundations on projects such as Aung Ban Luxury Housing Project, Myanmar Primate Gibbon Conservation and Pa-Oh Community development in Shan State.\nThis event is the first installment of the Defining Hospitality series in Myanmar, and will be attended by industry professionals, entrepreneurs, business owners, hospitality students, and anybody else who may be interested. Our speakers will share their views on the world of hospitality. Defining Hospitality isaseries of panel discussions we launched in Singapore in 2017. We’ve held four such discussions so far, with the topics of concept design, corporate culture, customer loyalty and food & beverage.\nဒေါ်မိုးသင်္ချေ မှ အိမ်ရှင်အဖြစ် လက်ခံကျင်းပသော Christophe Laurent နှင့် ဦးခန်းဝင်းဦး တို့၏ပူးပေါင်းပါဝင်မှုဖြင့် Defining Hospitality in Yangon ပွဲကို EHLမှလေးစားစွာ ဖိတ်ကြားအပ်ပါသည်။\nယခုပွဲသည် Defining Hospitality series ၏ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ပထမဆုံး ပွဲဦးထွက်တင်ဆက်သည့်ပွဲဖြစ်ပြီး သမရိုးကျစီးပွားရေးလုပ်ငန်းမှ အသိပညာပံ့ပိုးခြင်းဖြင့် အဆင့်အတန်းမြငိ့သောစီးပွားရေးလုပ်ငန်းအဖြစ်သို့မြင့်တင်လိုသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များ၊ စွန့်ဦးတီထွင်လုပ်ငန်းရှင်များ၊ hospitality management ကိုစိတ်ဝင်စားသူများအားလုံးနှင့် သက်ဆိုင်ပါသည်။ ယခုပွဲတွင် ဟောပြောမည့်သူများသည် hospitality ကမ္ဘာကြီးရှိ ၎င်းတို့အမြင်များကို ဝေမျှမှာဖြစ်ပါသည်။ Defining Hospitality series သည် Singapore တွင် ၂၀၁၇မှစတင် တင်ဆက်သော panel ဆွေးနွေးပွဲဖြစ်ပါသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ အယူအဆဒီဇိုင်းများ၊ Corporate ယဉ်ကျေးမှု၊ စားသုံးသူ သစ္စာရှိမှုနှင့် Food and Beverage ပိုင်းဆိုင်ရာများနှင့် ပက်သက်၍ ဆွေးနွေးပွဲ ၄ခုကို တင်ဆက်ပြီးဖြစ်ပါသည်။\n- အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ စီးပွားရေးကျင့်ဝတ်\n- အခြေခံ ဝိုင်ယဉ်ကျေးမှု\n- မြန်မာနိုင်ငံတွင် Hospitality ဆိုင်ရာလုပ်ငန်းများစတင်ခြင်း\nဟောပြောသူ - Christophe Laurent နှင့် ဦးခန်းဝင်းဦး\nတင်ဆက်သူ - ဒေါ်မိုးသင်္ချေ\nနေ့ရက် - တင်္နလာနေ့၊ ၂၁ မေလ၊ ၂၀၁၈\nအချိန် - ညနေ ၇နာရီမှ ၉နာရီ\nနေရာ - အတည်ပြုရန်လိုသေး\nEcole hôtelière de Lausanne (EHL) သည် အစဉ်အလာကောင်းသည့် Swiss hospitality မှဆင်းသက်လာ၍ hospitality ပညာရေးကို ၁၈၉၃ခုနှစ်ကတည်းက ရှေ့ဆောင်နေသောကျောင်းဖြစ်ပါသည်။ EHL သည် ကမ္ဘာ့အကောင်းဆုံး hospitality ကျောင်းအဖြစ် အမြဲတမ်းသတ်မှတ်ခံရပြီး လုပ်ငန်းခွင် တွင် ဘွဲ့ရရပြီးချင်း အလုပ်ဝင်ခွင့်ရှိမှု အမြင့်ဆုံးကျောင်းလဲဖြစ်ပါသည်။ EHL ၏ ပထမဆုံး ပြည်ပရုံးခွဲသည် Singapore တွင် တည်ရှိပါသည်။ Singapore ရုံးခွဲသည် EHL ၏ အာရှပစိဖစ်ဒေသတွင် ဈေးကွက်ရှာဖွေရေး၊ ဆက်သွယ်ရေး၊ ကျောင်းဝင်ခွင့်များ၊ ကျောင်းသားဟောင်းများနှင့် အဆက်အသွယ်တည်ဆောက်မှုများကို လုပ်ဆောင်ပါသည်။\nChristophe Laurent သည် EHL ၏ Value Ambassador ဖြစ်ပါသည်။ Ecole hôtelière Lausanne တွင် EHL ၏ တန်ဖိုးအကောင်အထည်ဖော်မှုနှင့် စည်းမျဉ်း လေးစားလိုက်နှာမှုကို တာဝန်ရှိသူဖြစ်ပါသည်။ EHL မတိုင်မှီ Christophe Laurent သည် UK နိုင်ငံရှိ ထိတ်တန်းစားသောက်ဆိုင်များတွင် စီမှံခံ့ခွဲမှုနှင့် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု ပိုင်းဆိုင်ရာများတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၉၁ခုနှစ်တွင် သူသည် French Academy of Culinary Arts မှကျင်းပသည့် Arts de la Table ပြိုင်ပွဲတွင် MOGB (Meillur Ouvrier de Grande Bretagne) ဆုကို စွတ်ခူးရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ customer ပိုင်းဆိုင်ရာ ဂရုစိုက်စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ စီးပွားရေး ကျင့်ဝတ်ကျွမ်းကျင်မှုများဖြင့် Christophe Laurent သည် ပြည်တွင်းပြည်ပများသို့ ခရီးသွားကာ တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားကျောင်းသူများ၊ hospitality ကမ္ဘာ၏ အရေးကြီးပုက္ကိုလ်များဖြင့် အတွေ့အကြုံဖလှယ်နေသူတစ်ဦးဖြစ်ပါသည်။\nဦးခန်းဝင်းဦးသည် မြန်မာ့အမွေအနှစ်ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေး စီမံကိန်းဖြစ်သည့် The Secretariat တွင် Group General Manager ဖြစ်သည်။ သူသည် ၁၉၉၇ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်ရှိ five star hotel, The Stand တွင် Butler အဖြစ် hospitality လုပ်ငန်းကို စတင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် VSOE Express and E&O Express ၏ ကုမ္ပနီခွဲဖြစ်သည့် ဇိမ်ခံသဘောင်္ Road to Mandalay တွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ EHL မှဘွဲ့ရပြီးနောက် Sofitel Miami, Florida တွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် မြန်မာနိုင်ငံသို့ပြန်လာပြီး ပုဂံမြို့ရှိ Resort ဟိုတယ်တွင် F & B Manager အဖြစ်၊ ငွေဆောင်ရှိ Resort ဟိုတယ်တွင် ၂၀၀၇ ခုနှစ်က Executive Assistant Manager အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုကာလအတွင်း သူသည် Bay of Bengal ၏ နေ့စဉ်လုပ်ငန်းစီစစ်မှုများ၊ ဗျူဟာစီမံကိန်းရေးဆွဲခြင်း၊ ဝန်ထမ်းရွေးချယ်လေ့ကျင့်မှုများပြုလုပ်ပေးချင်းဖြင့် BOB ဟိုတယ်စတင်ဖွင့်လှစ်မှုကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ ၂၀၁၂ခုနှစ် မြန်မာနိုင်ငံပြန်ရောက်ချိန်တွင် သူသည် ရန်ကုန် hospitality လေ့ကျင့်ရေးကျောင်းတွင် business consultant အဖြစ်တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။\nဒေါ်မိုးသင်္ချေသည် Zawgyi Star Foundation ၏ Founder နှင့် CEO ဖြစ်သည်။ မြန်မာ့တောရိုင်းသဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေးနှင့် ရပ်ရွာဖွံ့ ဖြိုးရေး အတွက်ဆောင်ရွက်နေသော Foundation ဖြစ်သည်။ သူသည် ၂၀၁၈ ဖေဖော်ဝါရီမှ EHL မှဘွဲ့ရခဲ့ပြီး ၂၀၁၆ ပညာသင်ကြားနေစဉ် Young Hotelier Summit ၏ Challenge Winner ဆုကိုဆွတ်ခူးရရှိခဲ့သည်။ EHL ကျောင်းမတက်မှီ ၂၀၁၂ခုနှစ်တွင် Myanmar Tourism Ambassador အဖြစ်ခန့်အပ်ခံရပြီး Union of Myanmar Travel Association နှင့် ပူးတွဲအလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ သူ၏ hospitality ပိုင်းဆိုင်ရာလုပ်ငန်းစီမံခန့်ခွဲမှုကျွမ်းကျင်ခြင်းနှင့် တောရိုင်းသဘာဝထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်မှု၊ ရပ်ရွာဖွံ့ ဖြိုးတိုးတက်မှုများတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုကို ပေါင်းစည်းကာ အောင်ပန်းဇိမ်ခံအိမ်ရာစီမံကိန်:၊ မြန်မာ့ရှားပါးမျောက်ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေး နှင့် ရှမ်းပြည်နယ်ပအိုဝ့်ဒေသဖွံ့ ဖြိုးတိုးတက်ရေးစီမံကိန်းများတွင် ဒေသခံနှင့် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းများနှင့်ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နေသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။\nEHL presents Defining Hospitality in Yangon at Pan Pacific Yangon\nCorner of Bogyoke Aung San Road and Shwe Dagon Pagoda Road, Yangon, Myanmar, Myanmar\nBecomingaTech Entrepreneur | Road to Success asaTech CEO\nStrategy First Institute, ရနျကုနျ\nUS$42.99 - US$105.09\nDON’T LET DADDY KNOW MYANMAR - 30 NOV 2018\nStrategy First - U Wisara Campus, Yangon